Gb145_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sermones. Mit Zusätzen von Sebastian Brant. I) Sermones ad heremitas; II) Sermones de verbis Domini; III) Sermones de verbis apostoli; IV) Sermones in epistolam Johannis; V) Quinquaginta; VI) Sermones de tempore; VII) Sermones de sanctis Augustinus, Aurelius WRM ð ð N124511972083 021 UIHIIINIIIMNILIIIAIuII U8 Tübingen W. Raiser c — 4 ura at diuerla dimi Aluxe guſtim. Sermonum a Videlitet Ted Fratres i in heremo ommoꝛante: Germones LXXVI. De Verbis domini: Se mones L De Verbis Apoſtoli: Sermones Mv. In Epiſtolã Canonicã beati Johannis pꝛimã: Sermones X. Homelix:id eſt Sermones Hopulans: Quinquaginta. Pe tempoꝛe: Sermones CCVI. De Sanctis: Sermones LI. — — 2 — . — = —— = S —— 1 5 . . A V 111ALCLLLAAALLALCLLALALALLALAAALALALALIII LHALAALLLLLLLLHALAA - ES — E — — 8 ☛ J . . „ SS /// — 77 5 5 . S 4 — — — = . . 4 — O 2 — . . 2 2: J . 4 . 1. . !˖ͦZ , ½C — 8 14* 1¹,, — Sſſd, D —3 . , S. 1Ri E,1 5,„ — O & B —— — 8 4 ) “H S . — R — d5h 2 „ — . — S S 4 S — — — E D0 N — . — 1 † . DW ———,,p — — — — — N DDDAE R WMWMW . , 7, 7 — —=— —= S u *. 2* * S — — —— — ———— . Rugſlbine li. — —— — — —— —— — — — E S , V ᷓꝗ60———= 5 — * — 2 . ß⁵ — S L △ 2 „ Salue gemna woſeſſo l (AADigum Aurelium Augaſlinume Sebaſtianus Brant, „»„ lamda um libuit pater Auguſtine ſacrate l r”””M arminibus laudes concelebrare tuas: el L t uolui fateor:ſed multa negocia/noſtras Hactenus infirmas detinuere manus. Nec tu Diue pater: noſtro modulamine/maior l CEncicre: nec bor carmine doctor eges. ctibi quam laudem ſceleratus bomuntio/forſan SS ne uelim: grata eſt: te neqʒ digna cano. 1X quicquid id eſt: calamum duoq; dirige noſtrum: 1S o tibi condignum perficiatur opus. Ffrica te puerum tellus produxit: ibig . ¶Sectatus ſtudia es litterulasq; bonas. las deinde in patria docuiſti: & in urbe potenti Punica: mox Romam doctior unus adis. Grammaticen primo: dehinc rhætore digna docebas. um Mediolanum/per pia fata ‚uenis. Iic ſacer Antiſtes: uenerabilis ille ſacerdos Præſulis in ſolio præfuit Ambroſius? Qui temmellifluis ſermonibus/atq; ſalu bii (Oonſilio: ſtabilem fecit inire uiam. d tua quod genitrix eran Terpnt Precibal ag ut faceret/ Monica ſancta/ſ deo. Hæc te ſollicitis curiſq; animiſq; ſequuts es mare/per terras: fœmina digus coli: Pklenna Ambroſij te præſulis ora reduxit: ðUMUUW lumine te ſacro & mergier obtinnuit. Dagmata mox linquis Manichæa pudenda: setg . ((§ eram/illibatam/ catholicamq; fidem. nn qua profecit tua qtum induſtria/ parao ðè ¶ Tempore: teſtantur/ſcripta decora/libirrr. 2 ontinuo mundi pompas & inania uota eſeris: inquirens ſemper ubiq; deum. unq; tua Chriſtum ſequeris genitrice beata: D . ¶ Viuendi & normam fratribus inſtituis. Hiactenus & durat/tua regula ſanctaſper orbem: ¶ Quã à monachij/ fratres canoniciq; tenent. —H In m hinc rediens mox preſbyter au Aliaris: „,;Ʒ sAK“²ef ræſul & Hipponæ factus es eccleſi?æ. H t mira illic opera: & pia dogmata ſcribens: Hjreticis laqueos/frenaq; dura facis? Quotq; canes rabidos confundis/& ora latrantum/ ni ſanctam/niſi ſunt/ lacerare fidem? Vt merito de te (quiſquis fuit ille urorum) Ulxerierln ſolo te recubare fidem. Tu ſuper egregios luces Venerande magiſtros: 3 Wen ſoli⸗ ſuperat/aſtra minora/nitor: * Proſper Loctorum caput es: lux & clariſſima mundi: JMW Atq; oculus per quem cuncta uidere licet. Auicquid ab ingenio potuit ſublime parariß:· oc inſtar fontis per tua ia ſcripta kluit. rÿMUD ꝛ „- Poſidonius Paulinus . MZB . Hieronymus “l . Seuerus Erugilega bæc fauos/diuino nectare plenes . (Eert apis: binc nobis mella cupita ſluunt. ä Voluſianus Credimus / inq; dei poſitum nil lege / probari — Quod te contingat/diue latere pater. . Tu ſidei clypeus:uirtutum exemplar:òe omnis . octrinæ ſpecimen: fulgida ſtella poii. Præſulis officium / du luſtra per octo/ dierum . . ¶ Plenus agis: nullo feta timore ſubis. . At tecum ut creuit libycæ deuotio gentis: Vorte tua cecidit ſic ſimul Afra fides. Ppti Sed tua adhbuc durat pater Auguſtine: ſecunda n ama / decus / perpes gloria / uita /ſalus. Hincte dhue precor /ſancta prece dirige / ſummo “ Rt ſoli ut placeant pectora noſtra deo. =è Finis Seos tu:ingenig: eruditionę:erroꝛe:cõuerſioneꝛar· zir ſgcra baptũmali regeneratiõe Diui doctoꝛis Augu * ſtini bꝛeuis narralllo „2 . Auguſtinus Afer Carthaginẽſis ex PAricio patre ⁊ Monica matre genitus:pu/ 8 er acerrimi ⁊ admirandi fuit ingenij. Adelęſcẽs adpuc nãq; quicquid in libꝛis ar/ Nu tium quas liberales vocant de arte diſſ ereßainoqnenaltde dimẽſionibus:de mu⸗/ ſicis ⁊ numeris traditũ eſt: quoſcũq; legere potuit: ſine magna difficultate abſh vllo pꝛeęceptoꝛe(vt ipſe teſtatur)per ſe intellexit.inc in Ariſtotelica doctrina: in ðUðMẽ diſputãdi aſtutia: omniq; ſęculari litterateta ita eruditus fuit: vt acutiſſimls phi “ 12 loſophus: rhetoꝛ pꝛeęſtantiſſimus:argutiſſimusq; dialecticus haberetur. In hoc 1 tamẽ vno oberrauit: ꝙ chꝛiſtiana veritate contẽpta gentiliũ ſuperſtitionibꝰ inhę/ M br ſit: Et inde in Manichęoꝛum hęreſim pꝛolapſus: dimidiam fere vitam ſuam in- ter illoꝛum moꝛes ac vanas diſciplinas mundanoſq; erroꝛes cõtriuit. Poſtqᷓ; aũt „ l . pluribꝰ annis ⁊ apud Carthaginẽ ⁊ in vrbe Romana rhetoꝛicam docuiſſet: M diolanum venit eãdem artem ibidẽ traditurus. Vbi cum inueniſſet ſanctũ illum A . 72 doctiſſimum virum Ambꝛoſium eiuſdem ciuitatis antiſtitẽ: ſepius cũ eo cöuer-·· * „ hN ſabat᷑ ac diſputabat. Et quia in diſputãdo plurimum fuerat exercitatus atq; ver⸗/ “́YÿJYVU ſutus:tantis interdum contra ſacrarum litterarum ſcripturas argumentis: tanta — pertinacia et diſputationis ſuę acrimonia ac vehemẽtia patrem Ambꝛoſiũ vrge⸗ N bat:vt (eo teſte)inter ſupplicationes ſuas deum rogare coactus fuerit:vt ſe ab ei Uun captionibus auerteret.Mirũ in modum optabat ſanctus ille pater hominẽ tan/ . te doctrinę in chꝛiſtiana fide illuminari: iuges ꝓ eo oꝛatiões offerebat. Pia quee „ N GqGB mater eius Monica: pꝛeces ⁊ lachꝛymas pene cõtinuas ꝓ ipſo fundebat. Iſtis t factũ eſt:vt declinare aliquãtulũ ab errore inciperet:⁊ pſᷣdicationibꝰſancti Antiſti/ i tis aliqñ intereſſe curaret. In quibꝰ dũ ſinceritatẽ chꝛiſtianę fidei: oẽs diſciplinas ⁊ omnium artium argumenta ſuperare demonſtraret: Auguſtinus diuino auxilio chꝛiſti verã religionẽ ynplexꝰ eſt:Et factꝰ* cathecuminꝰ:a Simpliciano ꝓbatę ſan⸗/ ctitatis viro de chꝛiſti ſide et vera religiohe ita eſt inſtructus: vt omnis erroꝛ om/ ,, niſq; dubitationis timoꝛ ab eius animo pꝛocul pellere. Multis tunc lachꝛymis n eerroꝛem ſuũ confeſſus eſt:magno luctu cõuerſionis diuturnitatem cõqueſtus eſt: . * ingentiq; doloꝛe ſeram pęnitentiam damnauit. Sic tandem cũ filio ſuo Adeoda⸗/ 1 ; to ⁊ ſocio Alipio a venerando patre Ambꝛoſio baptizatus eſt nouiſq; veſtimen/ B tis indutus. Triumphare tunc cępit Auguſtinus illa hoꝛa in qua nouũ hominem S . induit: ⁊ vna cum epiſcopo Ambꝛoſio diuino quodam inſtinctu hymnum de ſide chꝛiſti cantauit. S „ . . °„ . * ) —,iqj —, £ „ . E . 2 . — (Srmays de fide chꝛiſti: gnsan ſan/ ctus Ambꝛoſius vna cum Auguſti no poſt adepta ſacri baptiſmatis gratiã:pꝛo dei laude et debita gra ftiarũ actione:alternis verſibꝰ Am/ bꝛoſio edente pꝛioꝛem et Auguſti no ſubſequentẽ:exultantibus ani⸗ mis decantauerunt. E deum laudamus. Te dominum confitemur. Te ęternũ patrẽ oĩs terra venerat᷑. Augꝰ Tibi oẽs angeli:tibi ceęli ⁊ vniuerſę ptãtes. Ambꝛo. Libi cherubin et ſeraphin inceſſabili voce pꝛoclamant. Aungꝰ Sanctus Sanctus Sanctus dominus de/ us ſabaoth. Ambꝛo. Pleni ſrt cęli ⁊ terra maieſtatis gloꝛi tuę. Augꝰ Te gloꝛioſus apoſtoloꝛum choꝛus. . .Ambꝛo. Te pꝛophetarum laudabilis numerus. e Augꝰ Te martyxum candidatus laudat exercitꝰ. 4 Ambꝛo. Te per oꝛbem terrarũ ſancta cõſitet᷑ ecclia. Augꝰ Patrem immenſę maieſtatis. Almbꝛo. Venerandũ tuum verũ ⁊ vnicũ ſilium. Augꝰ Sanctũ quoq; paraclitũ ſpiritũ. „.it Ambꝛo. Tu rex gloꝛię chꝛiſte. „ Augꝰ Tu patris ſempiternus es filius. Ambꝛo. Tu ad liberandum ſuſcepturus hominem nõ hoꝛruiſti virginis vterum. L Augꝰ Lu deuicto moꝛtis aculeo aperuiſti ceden tibus regna cęloꝛum. Ambꝛo. Zu ad dexteram dei ſedes in gloꝛia patris. Augꝰ Judex crederis eſſe venturus. Ambꝛo. Te ergo quęſumus tuis famulis ſubueni: quos pꝛecioſo ſanguine redemiſti. Aug⸗ Eterna fac cũ ſanctis tuis gloꝛia munerari. Ambꝛo. Saluum fac populum tuum domine: ⁊ be/ neldic heęreditati tuę. . Aug Et rege eos extolle illos vſ⸗ q; in eternü. Ambꝛd. Per ſingulos dies benedicimus te. Augꝰ Et laudamus nomen tuũ in ſ Eculu: ⁊ in ſe⸗ culum ſeęculi. Ambrie: Dignare domine die iſto ſine peccato nos cuſtodire. Aug⸗ Abilerere noſtri domine:milerere noſtri. . Aimbꝛo. Fiat miſericoꝛdia tua domine ſuꝑ nos aus, ad modũ ſperauimus in te. Aus In te dñe ſ peraui non cõfundari. in eternu. Finis — Tiod his diebus cõtigit fratres hu 4 Warpa ſancti Ambꝛoſij Epiſco⸗ pi:factus poſtq; Baptizatus etno uis veſtibus indutus fuit Augu ſtinus. maniſſimi vidiſtis:quibus domini noſtri ſu chꝛiſti ſummam poteſta- tem et clementtam intelligere potuimꝰ:me moꝛieq; mãdare debemus ꝙ in nulla re ma gis chꝛiſtianis gratulari poſſumꝰ qᷓ; ꝙ hoc tempoꝛe ⁊ ętate noſtra mirandũ oculis no/ ſtris vidimus. DHiuinę clementię ixnume⸗/ ras gratias agere debemus ꝙ Auguſtinus Alfer Carthaginenſis: philoſophus acutiſſi mus cõtempto gentilium cultu: ad veram chꝛiſtianam religionem diuino nutu tandẽ peruenit. Hoc reſurrectionis tempus dupli ci lęticia cęlebꝛandũ eſt:chꝛiſti ſcilicet vicco ria potito ac deleto inferoꝛũ imperio:⁊ Au/ guſtini cõuerſione quę chꝛiſtianis plurimũ cõfert. Quis expugnauit animũ:quis ſupe rauit:? NHon argumẽta: nõ vis aliqua verbo rũ:ſed dei dũtaxat virtꝰ ⁊ clementia. Nõne rhetoꝛ hic habebatur pꝛęſtantiſſimus? Hõ/ ne eius doctrina accinctus MÆ'aediolanũ ve nit:ibi a cũctis ciuibus honoꝛifice ſuſceptꝰ eſt? Ad quid tanta liberalium diſ ciplinarũ eruditio:tm̃ philoſophię acumẽ? Ad quid illud acre ingenium: illa dialectica: cęteręq; artes ſine pꝛęceptoꝛe adeptę: Ad hoc vt di⸗ uina patentia magis eluceat moꝛtalibus. Quo ariſtotelica inſtitutio in ðiſputãdo ſi⸗ mulationes: difſicultates tendebant: verſu tię:cõtentiones et aſtutię: quibus maxime erat inſtructus:argumentaq; contra ſacra/ rum litterarum ſcripturas cum vna eſſemꝰ adducta:in quibus diuinum quandoq; im pioꝛabamus auxilium? Quo tanta in dicẽ/ do hominis gratia: tanta in dicendo copſa atq; facundia:vt non temere eius dicta diſ ſolui potuiſſent? Ad hoc vt fides chꝛiſti ſta biliretur. Sꝑępius me eumetemptaſſe intel/ ligitis:quo inter diſſenſiones noſtras vir tus diuina operaret᷑. Optabam mirum in modum hominem tantę doctrinę illumina ri:a quo ſumma gloꝛia ⁊ ſplendoꝛ vt in me/ rito chꝛiſtianę ſidei oꝛiri poſſet. Verumeti⸗ am Auguſtinus tãta interdum pertinacia et diſ putationis ſuę acrimonia ac vehemẽ⸗ 5„ . — . tia nosvjgebat: vt inter ſupplicationes no ſtras: ꝙ deus ab eius captionibꝰno teret rogare coacti ſumus. * PB Aoniceę pꝛecibus ⁊ lachꝛymis pene cõtinu is noſtriſq; oꝛationibꝰ aliquãtiſper adhere⸗ re cępit:et pꝛędicationibus noſtris aliquan do intereſſe cupiebat:in quibꝰ fidei noſtrę ſinceritatẽ omnibus diſciplinis ⁊Z mmnium artium argumentis antecedere oſtẽdeba/ mus. Diuino tandem auxilio chꝛiſti veram religionem amplexus eſt: vnde humanum genus ⁊ chꝛiſti fideles merito iubilare poſ/ ſunt. Vswrumtamẽ Simpliciano noſtro pꝛo batę ſanctitatis viro nõ minoꝛes gratię agẽ dę ſunt:a quo Auguſtinꝰ de religione bea⸗ ta fcliciq; vita inſtructus eſt: a quo idẽ mul ta de chꝛiſti fide:tum exempla:tũ miracula accepit:quibus ſi qua hęreſis rubigo eſſet: penitus animum abſterſit:quibus a ſe om/ nis dubitationis timoꝛ pꝛocul pꝛopulſatus eſt. Quãtis fratres chariſſimi lachꝛymis er⸗ roꝛem confeſſus eſt ſuum:quanto luctu con uerſionis diuturnitatem cõqueſtus eſt:qui bus verbis ⁊ quo doloꝛe ſeram penitentiã damnauit: Dimidiã em̃ ferme vitę ſuę par⸗/ tem inter gentilium moꝛes ac vanas diſci⸗ plinas mũdanoſq; erroꝛes conſumpſit. Ju bilate de tanta victoꝛia: in qua Auguſtinꝰ tanqᷓ; dux cũ cõmilitonibꝰ ſuis Adeodato Z Alipio ſocio captiui noſtri ſũt.ęc quidẽ captiuitas Auguſtinum beatum faciet: re/ gnum dei parabit. Triumphare tamen vi⸗ ſus eſt Auguſtinus illa pꝛęſertim hoꝛa in gqua nouum hominem ſacio baptiſmate in/ duimus:in quo vna nobiſcum diuino quo/ dam inſtinctu:hymnum cãtauimus de chꝛi ſti fide.Et vberius vt inſtrueret᷑: ⁊ a ceęteris gentilium opinionibus ⁊ erroꝛibus remo/ ueretur: totum cognitionis animũ inten- dcNt. Mouum in chꝛiſti fide militem habemꝰ acerrimum contra gentiles hoſtem:contra hęreticos inuictiſſimum imperatoꝛem. Mo uum chꝛiſtianum:nouis veſtimentis cucul/ la nigra indiuimus: cingulo ex coꝛio noſip/ ſi pꝛęcinximus:quod Simpiicianus noſter ingenti lęticia donauit. Agamus gratias domino ieſu chꝛiſto ingentes: qui religioni noſtrę talẽ ac tãtũ pꝛincipẽ inſtituit. Gau/ deamus omnes in domino qui omnia vir/ tute ſua continet:et incõpꝛehenſibili maie/ ſtate vniuerſa complectitur. Gaudeant an⸗/ — geli Auguſtini tã celebei conuerſione. Gau/ deant cęlum et vniuerſa terra: benędicant omnes dominum:quia ad confèrẽdum ho/ minibus ſubſidium creauit et illuminauit Auguſtinum: a quo tanq; religionis exoꝛ⸗ dio chꝛiſtiani auxilium caperẽt ⁊ ſuffragiũ. A quo deniq; religionis cõſtitutiones oꝛi/ ri poterũt.Hanc Auguſtini conuerſionem in futurum homines diuinis pꝛoſequentur honoꝛibus: Amen. Sè E. n Regulas diui Aurelij Auguſtini pręfatio. On mediocrẽ verbavim habẽt ad mo .,1/Anendum animum auditoꝛis:dum ab eeis nõ diſſonat vita docentis. CTůnc eðniu gfirma eſt pꝛedicãtis auctoꝛitas: cum ea que ”M dixerit:effectu operis coꝛdi audientis affir lt E ilnaus vox doctoꝛis audientiũ coꝛda libentius penetrat:quã dicentis vita com ·· 4 emẽdat. Vnde ⁊ vir iuſtus et dictis ⁊ factis in 1 uis ſemonibus cõpꝛobat᷑. Nam ſi fue/ riexercitatus quidem in ſermonibus ⁊ de/ ſidioſus in operibus:doctrinam factis de- ſtruit et repellit. Docturus igit᷑ pꝛiuſqᷓ; ver/ bum exhoꝛtationis inſonet: omne quod lo cuturus eſt operibus clamet. Benefacere itaq; pꝛima doctrina eſt. Ceſſantibus nãq; verbis: ipſum opus bonũ docet homines dum videt᷑. Dictis ergo facta anteponank: quoniã ſine factis dicta nihil pꝛoſunt. Vn/ de et de Jeſu cunctoꝛũ doctoꝛum magiſroo ſcriptum eſt: A cepit facere ⁊ docere. Ipſe Actl.ꝛ. quoq; diſcipulos ſdicaturos inſtruẽs:dix · it: Qui ſoluerit vnum de mãdatis iſtis mi Matts.,. nimis ⁊ docuerit ſichomines:minimꝰ vocaa . bit᷑ in regno cęloꝛum. Qui aũt fecerit ⁊ do „ cuerit: hic magnus vocabit᷑ in regno cęlo⸗ H rum. Grandis quippe cõdemnatio eſt com ponenti quidem ſermones ſuos:vitam ve/ 4 Jo atq; opera negligenti. Idcirco viri ſan⸗ H cci cũ ſe ad pꝛędicandum parãt: pꝛius inte⸗/ rius ſe virtutibus oꝛnant: vt ad hoc qð lo/ quendo docẽt: viuendo concoꝛdẽt. Sic et egregius ille ſdicatoꝛ Paulus ſe feciſſe te- ſtatur: Coꝛpus inquit meũ caſtigo ⁊ in ſer/i.or.D. he — .₰. 6 — — . 7 . „“ ⸗ — uitutem redigo:ne foꝛte cũ alijs pꝛedicaue/ rim:ipſe repꝛobus effliciar. Sic quoq; ma-/ gnus ille doctoꝛ Auguſtinus poſt eius con/ uerſionẽ feciſſe dinoſcit᷑. Cui rei certum affe runt teſtimonium editę ab eo regulę: quas nõ ſolũ alijs ſimul viuere ſpõdentibus tra/ didit tenẽdas: ſed ⁊ ipſe cum illis vigilan- ter ac ſtrenue ſeruauit. Rectiſſime igit᷑ agi cẽſendum eſt:ſi huius ſanctiſſimi patris ſa/ luberrimis ſermonibus impꝛimẽdis: regu⸗ lę eius ſᷣmittant᷑: quatenus ſic pꝛobatiſſi⸗ ma vita eius cognita: ſermonum ipſoꝛum lectoꝛ atq; auditoꝛ vberioꝛem fructum per/ cipiant:dũ videlicet factis et operibus ver ba pꝛobari ſenſerint. Ml Finis Pini patris Aurelij Auguſtini: Re a pꝛima: tradita fratribus qui ſi/ mul et cõmuniter ſcòᷣm apoſtolicã ⸗ aditionem viuere ſpopotzderũt. Ca. 1 Ommuni diffinitione decreuimus apud vos quod nunq; poſtmodũ Adb vllo poterit infringi. Reſidensi⸗ bus in monaſterio in nomine dñi noſtri ie/ ſu chꝛiſti:omnibus placuit ſcõm apoſtolicã traditionem vnum ſentire in domino ⁊ cõ/ muniter poſſidere:ſicut ſcriptum eſt: VFnũ ſentite in domino.Et nemo quidẽ pꝛopꝛiũ vendicet quicqᷓ;: ſed quia ſicut ſcriptum eſt in actibus apoſtoloꝛum: habentes omnia communia nemo quicq; eſſe ſuum dicebat: quod a nobis ſcriptum eſt. In domino er/ go iure obſeruationis nos teneamus:quo/ Matthᷣ.io. Niam in lege ſcriptum eſt:Qui perſeueraue a.a. 2. rit vſq; ud finem: hic ſaluus erit¶ Si quis .]N autem venire deſiderat ad cõgregationem fratrum qui in vnũ eſſe videntur: nõ igno⸗ Matth.i9. ret euãgelicum dictũ quod dixit: Vendat omnia ſua:et eroget egenis ⁊ pauperibus. Zucj.q: Et iterũ: Abneget ſemetipſum ſibi ⁊ tollat crucem ſuam et ſequatur me. Et ne tractet in coꝛde ſuo de victu aut veſtitu et cęteris quę neceſſaria ſunt coꝛpoꝛi: Ipſo domino pꝛomouente in euangelio ⁊ dicẽte: Nolite cogitare dicentes quid edetis aut quid ve ſtiemini:hoc enim gentes cogitãt. Scit pa/ ter veſter quia hoꝛum omnium indigetis. Watth. s. *V . . „ — D M Quęrite pꝛimum regnum dei et luſticiam eius:et hec omnia apponẽtur vobis.i Ve⸗ Ca.z. rumtamẽ anteq; ſtatuat eſſe i monaſterio: ꝓbet pꝛopoſitum fratrum atq; exemplum: et ipſe pꝛobetur in omni conſeruatione ab illo qui pꝛioꝛ eſt: ⁊ cęteris conſentientibus: pꝛopter illud quod ſcriptura docet ⁊ aqmo- net dicens: Amicum noli cito compꝛobare. ed ſi contigerit vt aliquis ex qualibet Ca 4. cauſa neceſſitatis a monaſterio fuerit ab/ ſtractus:ne vel mente concipiat ſecum ali/ quid ferre de his omnibus quęin monaſte⸗ rio fuerunt:ſiue etiam quę fecum aliquan⸗ do attulerat:ſiue ea quę cum fratribus ac/ quiſierat:quia certũ eſt fratres nihil habe⸗/ * re:poſſidere: dare vel accipere debere ſine ſuperioꝛis licentia. Quod ſi ꝓpinquus vel amicus vel quilibet fratrum aliquid offer⸗ re voluerit:pꝛimo quidem pꝛioꝛi inſinuetur ⁊ ſic ſuſcipiat᷑ ſi iſe mandauerit:de quo ta. men nihil ſiat aliud niſi quod pꝛioꝛi placue/ rit vel permiſerit: quon iam valde veren-⸗ dum eſt ne ſibi eueniat quod ſcriptum eſt: Vir mutabilis in lingua incidit in mala. Et iterũ vt nullum de fratribus ſecum pꝛo/ uocet:ne magis deſtructoꝛ qᷓ; ędiſicatoꝛ mo naſterij videatur:pꝛopter id quod ſ. criptum eſt: Qui nõ eſt mecum contra me eſt:et qui Matth. 12. mecũ non congregat diſpergit. Et quicũq; pꝛouocatus ab aliquo:de monaſterio volu erit abſcedere:aut indicet ᷣpoſito:cui vti de his quę in cõmuni decreuimꝰ nihil eſſe cẽſeo ſubtrahẽdum:quia ſcriptum eſt: Pa⸗ Ecẽi. , cifici ſint tibi multi:ſed vnus ex mille ſit ti/ bi conſlliallus.E Fmitur hec quę ſcripta ſũt ca. 5. cum ſumma diligentia obſeruanda ſunt a pꝛępoſito vſq; ad omnes fratres.Et ſi quis ah aliquo doctrinam audiuerit pꝛeterqᷓ; in monaſterio conſecutus eſt ab eo cui ſe cres didit:hanc autem ſuſcipiat ⁊ eam non ſub trahat doctoꝛi:quia ſcriptũ eſt: Omne qð manifeſtat lux eſt. Si enim, bona fuerit col/ laudanda eſt: Si vero pꝛaua repꝛobanda. ¶ De his autem fratribus qui in vnitate Ca. 6. conſiſtunt ſi quis ſubito aduerſus pꝛęepoſi⸗ tum altercatus fuerit: non ſolum ſemel ſeld · ſecundo et tertio: vt euangelinm docet:li/Mattð.18. cet exoꝛare.Si autem noluerit ſe emẽdare: ille cui iniuriam irrogatus eſt poſt pęniten/ tiã yel ſecũdã coꝛrectionẽ:qͥ nõ reuocauerit contu maæcem denunciet et illud pꝛeępoſito: ne per taciturnitatem ille ⁊ frater ſuus pe/ riclitẽtur:ſicut Salomon ait: Qui occultat Ca. 7. inimicitiam inſtruit dolum ¶ Si vero vt fi/ eri ſolet incurſio repẽtina ſuperuenerit aut hoſtilitas:vt impoſſibile ſit fratribꝰ in vnũ fugam petere pꝛopter inſecutionem inimi/ coꝛum: ⁊ poſtmodum deo fauẽte euaſerint et potuerint peruenire vbi bꝛępoſitum eſſe cognouerũt: velut filij ad patrem feſtinare debebũt. MHec vllomodo poterunt ſepara/ ri:quoꝝ diuina charitas ſociauit: quia ſcri⸗- 1. Job. 4. ptum eſt: Pertecta dilectio foꝛas mittit ti⸗ Cca. 8. moꝛem. Si naſterio ſecũ poꝛtauit: neceſſe habebit vbi pꝛępoſitus ſuus eſt illud perferre: quia nõ poterit ſibi retinere quod per pactũ ad om nes pertinet:et deo vtiq; eſt conſecratum. Sed ſi cogitauerit de his aliqᷣd retinere:cõ/⸗ Bo.iʒ. tra dictũ apoſtoli agere videt᷑:qui ait: Ne/ mini quicq; debeatis: niſi vt inuicem dili⸗ cLa. 9. gatis vos ¶ Omnia quę in iſto libꝛo canti/ nentur: omnes fratres obſeruẽt atq; ſe ſub/ ſcribãt qui boni eſſe deſiderant: Nerum ꝓ⸗/ pter illos hęc ſũt cauta: id eſt ſcripta qui in omnibus ſtabiles eſſe noſcuntur. Sancti Auguſtini. . (SDiui patri⸗ Aurelij Aluguſtini Re gula ſecunda: Cõfratres de modo di: operandi: viuendi et conuer/ ſandi: conuenienter inſtruens. NRNte omnia fratres chariſſimi dili/ Ngat deus: deinde ꝓximus ¶ QAua/ liter autem opoꝛteat nos oꝛare vel ſpfſallere deſcriblmus:id eſt in matutinis di cant᷑ pſalmi octuagintaocto cũ debitis an/ tiphonis:verſibus et reſponſoꝛijs. Ad pꝛi- mam ⁊ tertiam dicãtur ſui pſalmi:antipho ne duę:lectiões duę. Simili modo ad ſextã et nonam dicantur ſui pſalmi cum debitis — reſponſoꝛijs ⁊ antiphonis.hoc idem in veſ peris ⁊ completoꝛio ſeruet᷑. Ad lucernariũ n. Gi quis autẽ quod ſuperius dixi/ m cauſa neceſſitatis detinet id quod a mo/ d deu honoꝛent: autem pſalmus vnus: reſponſoꝛiũ vnum: antiphonę tres: lectines tres.Et tempoꝛe opoꝛtuno poſt lucernarium omnibus ſedẽ/ tibus legantur lectiones. Nocturnę autem oꝛationes mẽſe nouembꝛi:decembꝛi:ianua rio ⁊ febꝛuario:antiphonę duodecim: pſal mi ſex:lectiones tres. Marcio:apꝛili: ſeptẽ bꝛi:octobꝛi:antiphonę decẽ:pſalmi quinq; ꝗꝗ lectiones tres. Maio:iunio:iulio et augu/ꝰ ſto:antiphonę octo:pſ almi quattuoꝛ: lecti ones duę. Operent᷑ a mane vſq; ad ſextã: Ca. 2. ⁊ a ſexta vſq; ad nonã vacent lectioni: ⁊ ad nonã reddãt codices.Et poſtq; refecerint ſi ue in oꝛto ſiue vbicũq; fuerint: faciãt opus vſqꝙ ad hoꝛã lucernarij. Nemo ſibi aliqͥd vẽ dicet pꝛopꝛiũ ſiue in veſtimẽto ſiue in qua/ cũq; re: Apoſtolica enim vita optamus vi/ uere. Nemo cum murmure aliquig faciat: vt non ſimili iudicio murmuratoꝛum pere/ r eigellterobegtar b patrem ſuũ poſt ⸗ ſito ſuo deſferant ſicut decet ſanctos Sedentes ad menſam ta/ crant aulientes lectionem Si autem ali- quid opus fuerit:pꝛępoſitus eoꝛum ſollici- etus ſit. Sabbato ⁊ dominieca ſicut cõſuetu/ go eſt qui volunt vinũ accipiant. ¶ Si opꝰ Ca.z. fuerit ad aliquam neceſſitatem mitti: duo eant. Nemo extra monaſterium ſine pꝛę/ cepto manducet neq; bibat: Hon enim hoc ad diſciplinam ꝑtinet monaſterij. Si ope/ ra monaſterij mittantur fratres vẽdere:ſol⸗ licite caueant ne quid faciant contra pꝛece- . ptum: ſcientes: quoniam exacerbãt domi / num in ſanctis ſuis. Si aliquid emant ad neceſſitatem monaſterii: ſollicite ⁊ fideliter vt ſerui dei agant.¶ Odcioſum verbũ apud Ca. 4. illos nõ ſit. Mane ad oꝑa ſua:ſedeant poſt ðZ oꝛationem tertię eant ad opera ſua:nõ ſtan tes fabulas contexant:niſi foꝛte aliquid ſit „19 ꝓ vtilitate animę: Sedẽtes ad oꝑa taceãt: niſi vt neceſſitas operũ exigeret vt loquat᷑ quis Si quis autẽ nõ omni virtute adiu/s. j. . uante miſericoꝛdia dei hęc conatus fueri implere:ſed contumaci animo deſpexerit: oſemel atq; iterum commonitus:ſi non emẽ dauerit:ſciat ſe ſubiacere diſciplinę mona/ ſterij ſicut opoꝛtet.Si autẽ talis fuerit ętas ipſius: vapulabit.hęc autẽ in nomine chꝛi ſti ſideliter et pie obſeruantes et vos pꝛoſi- 4 cietis ⁊ nobis non parua leęticia erit de ve⸗ Actl. ⁊.cet.4. ¹ Pdicr ſi⸗ ne. 9 4 * — W „ ° — ctam ſocietatem ex paupertate veerunt. Magis autem ſtudeant non de parentum diuitum dignitate: ſed de pauperũ fratrũ ſocietate gloꝛiari. Nec extollantur ſi cõmu/ ni vitę aliquid de ſuis facultatibus contu/ lerunt: nec de ſuis diuitijs magis ſuperbi/ ant quia eas monaſterio partiunt᷑ q́; ſi eis in ſeculo fruerentur. Alia quippe quęcũq; iniquitas in malis operibus exercetur vt ſi ant:ſuperbia vero etiam bonis operibꝰ in⸗ ſidiatur vt pereant.Et quid pꝛodeſt diſper- gere dando pauperibus ⁊ pauperẽ ſeri:cũ anima miſera ſuperbioꝛ effiei᷑ diuitias cõöo/ fra ſalute Hec ſunt que obſeruetis pꝛeci/ pimus in monaſterio conſtituti. H ¶ Explicit ſecunda Regula Sancti Auguſtini. BDini pattis Aurelij Auguſtini Kegula tertia: In qua latiꝰ tradi⸗ dit ea quę ad comunem cdericoru vitam pertinent: Quęeta nonnul/ lis inter ſermones de communi vi ta clericoꝝ enumerat. temnendo qᷓ; fuerat poſſidendo?: Omnes Ca. s. 4 ”UU?ꝑ reergo vnanimiter et concoꝛditer viuite:⁊ ho „ Mte omnia fratres chariſſimi diliꝰ noꝛate in vobis deum inuicem:cuius tem / 1. Corſ.ʒ.et. . gatur deus: deinde ꝓximus: quia pla facti eſtis ¶ Oꝛationibus inſtate: hoꝛis Ca. 7. ] a pꝛęcepta ſunt pꝛincipaliter no- ⁊ tempoꝛibus Conſtirutio I oꝛatoꝛio ne Ca.S. . . . is dat lhec igit ſunt que vt obſeruetis . mo aliquid agat niſi ad quod factum eſtvn ſera i pꝛęcipimꝰ in monaſterio cõſtituti. Pꝛimũ c et nomen accepit: vt ſi foꝛte aliqui eti/ pꝛopter quod in vnum eſtis congregati: vt Q am pꝛęter hoꝛas cõſtitutas ſi eis vacat oꝛa/ vnanimes habitetis in domo: et gt vobis re voluerint: non eis ſint impedimẽto qui 12. q.I. anima vna ⁊ coꝛ vnum in deo ¶ Et non di/ ibi aliquid agẽdum putauerũt ſalmis Ca. y. nõ dicatj catis aliquid pꝛopꝛium: ſed ſint vobis om / ⁊ hymnis cum oꝛatis deum:hocverſetur in Ca.2. nia communia ¶ Et diſtribuat᷑ vnicuiq; ve/ꝰ Sͦ . ſtrum a pꝛępoſito veſtro victus ⁊ Tgumer tum:non ęqualiter omnibus quia nõ ęqua liter valetis omnes:ſed potius vnicuiq; ſi/⸗ cut cuiq; o pus fuerit. Sic em̃ legitis ĩacti⸗/ Acij.2. et 4. bus apoſtoloꝛũ: Quia erant illis omnia cõ munia: et diſtribuebat᷑ vnicuiq; ſicut cuiq; Ca.ʒ. opus erat Qaui aliquid habebant in ſęcu lo: quãdo ingreſſi ſunt monaſterium liben/ ter velint illud eſſe commune.Qui autem non habebant: non ea quęrant in monaſte Ca. 4. rio quę nec foꝛis habere potuerunt. Sed tamen eoꝛũ infirmitati quod opus eſt tri / buat᷑:ẽtiam ſi paupertas eoꝛum quãdo fo/ ris erant nec ipſa neceſſaria poterat inueni re. Tanti nõ ideo ſe putẽt eſſe fęlices quia inuenerunt victum et tegumentũ quale fo/ ris inuenire nõ poterant:nec erigant cerui/ ccem quia ſociantur eis ad quos foꝛis acce/ dere non audebant:ſed ſurſum coꝛ habeãt et terrena vana non quęrant: ne incipiane eſſe monaſteria diuitibus vtilia non pau/ peribus:ſi diuites illic humiliantur ⁊ pau/ Ca. 5S. peres illic inflantur. Rurſus etiam illi qui aliquid eſſe videbantur in ſęculo: non ha/ beãt faſtidio fratres ſuos qui ad illam ſan/ — coꝛde quod ꝓfertur in voce (Et nolite can Ca. 10. tare: niſi quod legiſtis eſſe cantãdum. Qð autem non ita ſcriptum eſt vt cantetur: nõ cantetur Carnem veſtram domate ieiu/ Ca. 11. nijs ⁊ abſtinentia eſcę:quantũ valitudo ꝑ/ mittit ¶ Q.uãdo autem aliquis non poteſt ca na. ieiunare:non tamẽ extra hoꝛam pꝛandij ali uid alkmentoꝛum ſumat niſi cum ęgrotat. Cum acceditig ad mẽſam donec inde ſur/ Ca.z. gatis quod vobis ſcõm conſuetudinem le./ gitur ſine tumultu et contentionibus audi te:ne ſolę vobis fauces ſumant cibum:ſed ⁊ aures eſuriant dei verbum ui infirmi Ca. 14. ſunt ex pꝛiſtina conſuetudine ſi aliter tra/ ckłant᷑ in victu:nõ debet alijs moleſtum eſte nec iniuſtum videri quos fecit aliqua con/ ſuetudo foꝛtioꝛes. Mec illos fęlicioꝛes pu⸗/ tent quia ſumunt quod non ſumunt ipſi: ſed ſibi potius gratulentur: quia valent qð non valent illi. ¶Et ſi eis qui venerunt ex Ca. 15. moꝛibus delièatioꝛibus ad monaſteriũ ali⸗ quid alimentoꝛum: veſtimentoꝛum: operi/. mentoꝛum datur:quod alijs foꝛtioꝛibus et ideo fęlicioꝛibus non datur: cogitare de/ bent quibus non datur q́;tum de ſua ſeę/ culari vita illi ad iſtam deſcenderint: q́;uis vſq; ad glioꝛum qui ſunt coꝛpoꝛe f-rmioꝛes frugalitatem peruenire nequiuerint. Hec .vigderi:cum hoc fecerit. Nidetur omnino: ⁊ a quibus ſe videri non arbitratur. Sed ec/ ce lateat:⁊ a nemine hominũ videat᷑: quid faciet de illo deſuper inſpectoꝛe:quem late⸗ re nihil poteſt? An ideo putandus eſt nõ vi dere: quia tanto videt patiẽtius:quãto ſa/ aliquo litteras vel quodlibet munus acci⸗ dicar — . ſ● , „ . * piẽtius? Illi ergo vir ſanctus timeat diſoli cere: ne velit fęminę male placere. Illum co ceęteris inueniendis: ꝓhibẽdis: indicãdis: cõuincẽdis:vindicãdiſq; peccatis diligẽter ⁊ fideliter obſeruetur:cum dilectione hoim ⁊ odio vitioꝛum ¶ Quuicunq; autem in tan/CcCa. 25. tum ꝓgreſſus fuerit malum: vt occulte ab ²½ q. 1. debent velle omnes quod paucos vident gitet oia videre:ne velit feminã male vide/ amplius:nõ quia honoꝛantur:ſed quia to / re. Illius nãq; ⁊ in hac cauſa commẽdatus lerantur accipere:ne contingat deteſtanda eſt timoꝛ: vbi ſcriptum eſt: Abominatio eſt . peruerſitas:vt in monaſterio vbi quatum domino defigens oculum uãdo ergo ſi Ca.22. poſſunt:ſfiunt diuites laboꝛioſi:fiãt paupe/ mul eſtis in eccleſia et vbicunq; vbi feminę Ca. 16. res delicatig. Sane quẽadmodum egrotã/ ſunt:inuicem veſtram pudicitiam cuſtodi/ tes neceſſe habent minus accipere ne gra- te.Deus enim qui habitat in vobis:etiam uentur:ita ⁊ poſt ęggritudinem ſic tractandi iſto modo cuſtodiet vos ex vobis. ¶ Et ſi Ca.22. ſunt vt citius recreent᷑: etiam ſi de humili- hanc de qua loquoꝛ oculi petulantiam in ma ſeculi paupertate venerũt: tanqᷓ; hoc il,- aliquo veſtrum aduerteritis:ſtatim admo⸗/ lis cõtulerit recentioꝛ ęgritudꝑ: quod diui/ nete:ne cępta pꝛogrediantur: ſed de pꝛoxi/ Cas.17. tibus auterioꝛ conſuetudo. Sed cum vi/ mo coꝛrigantur.Si autem et poſt admoni/ res pꝛiſtinas reparauerint:redeant ad fęli- tionem iterum vel alio quocunq; die idip⸗ cioꝛem conſuetudinem ſuam: quę famulos ſum eum facere videritis:iam velut vulne/ dei tanto amplius decet:qᷓ;to minus indi- ratum ſanandum pꝛodat quicunq; hocpoꝛ- gent:ne cibi eos teneat voluptas iam vege tuerit inuenire. Pꝛius tamẽ ⁊ altemvel ter/ tatos:quos neceſſitas leuarat infirmos. IJ. tio demonſtrandum:vt duoꝛum xel trium Matth.i8. los eſtimẽt ditioꝛes: qui in ſuſtinenda par/ ꝰ poſſit oꝛe cõuinci:ct competenti ſeueritate citate fuerint foꝛtioꝛes. Melius eſt em mi/ 9 coerceri. Nec vos iudicetis eſſe maliuolos eb ͤdieret Ca. 18. nus egere:qᷓ; plus habere. Mon ſit nota/ quãdo hoc indicatis Magis quippe inno/ bilis habitus veſter:nec affectetis veſtihbus cæetes nõ eſtis: ſi fratres veſtros quos indi/ Ca.19. placere:ſed moꝛibus ¶ Quando pꝛoceditis cando coꝛrigere poteſtis: tacendo perire ꝑ/ uanm ſimul ambulate: cum veneritis quo itis ſi/ * mittitis. Si enim frater tuus vulnus habet Ca. 20. Mul ſtate. ¶ In inceſſu: ſtatu: in oibus mo/ in coꝛpoe quod velit occultari cum timet tibus veſtris nihil fiat quod cuiuſqᷓ; offen / ſecari:nonne crudeliter abs te ſileretur ⁊ mi da.at aſpectum:ſed quod veſtrã deceat ſan/ ſericoꝛditer indicaret᷑ Quãto ergo potius (ngn Ca.⁊1. ctitatem.¶ Oêculi veſtri et ſi iaciunt᷑ in ali- debes manifeſtare:ne deteriꝰ putreſcat in ꝗquã fęminarũ:ſigant᷑ in nulla. Heq; enim coꝛde? Sed anteq; alis demonſtretur per quãdo ꝓceditis feminas videre pꝛohibemi quos conuincendus eſt ſi negauerit: pꝛius ni: ſed appetere aut ab ipſis appłti velle pꝛępoſito debet oſtendi ſi admonitus ne/ 832. q. 5. nec ſolo criminoſum eſt. Mec ſolo tacito affectu:ſed glexerit coꝛrigi:ne foꝛte poſſit ſecretius coꝛ/ affectu quoq; et aſpectu abpetitur et appe- reptus non innoteſcere cęteris. Si autẽ ne/ tit concupiſcentia feminarum. Hec dicatis gauerit:tunc neganti adhibẽdi ſunt alij:vt . vos habere aĩios pudicos:ſi habeatis ocu,/ iam coꝛam omnibus poſſit non ab vno te/ H los impudicos: quia impudicꝰ oculus im / ſte argui ſed a duobus vel tribus conuinci. pudici coꝛdis eſt nuncius. Et cum ſe inuicẽ̃ Conuictus vero ſcõm pꝛeę poſiti vel ⁊tiã pꝛe ſcbimet etiam tacente lingua conſpectu nſu ſbyteri ad cuius diſpenſationem pertinet. tuo coꝛda nunciant impudica:⁊ ſcðm cõcu/ arbitrium:debet emendatoꝛiam ſubirevin/ piſcentiam carnis alterutro delectant᷑ amo dictã. Quã ſi ferre recuſauerit:etiam ſi ipſe re: etiam intactis ab immunda violatione non abceſſerit: de veſtra ſocietate ꝓijciat t coꝛpoꝛibus fugi? caſtitas ipſa de moꝛibus. Mõ em̃ ⁊ hoc ſit crudeliter ſed miſericoꝛdit᷑: Nec putare debet qui in feminam ſfigit ocu ne contagione peſtifera plurimos perdat. lum ⁊ illius in ſe diligit fixum:ab alijs ſenõ et hoc qð dixi de oculo nõ figẽdo: etiã in Ca.24. tun èòMèͤ =. ”äe 2 , piat: ſi hoc Vltro conſfiterur: 2parkatur illi er oꝛetur pꝛo illo. Si autem depꝛehendit᷑ atq; conuincitur:ſcom arbitrium pꝛeſbyteri vel Ea. 26, pꝛępoſiti gralius emendetur. eſtes ve / ſtras in vnũ habeatis ſub vno cuſtode vel duob“ vel quod ſufficere potuerint ad eas excutiẽdas: ne a tinea ledãt᷑. Et ſicut paſci- mini ex vno cellario: ſic induamini ex vno eyeſtiario. Si fieri poteſt nõ ad vos ꝑtineat quod vobis indumentum pꝛo tempoꝛum congruentia pꝛoferat᷑: vtrum hoc recipiat vnuſquiſq; quod depoſuerat:an aliud qð alter habuerat: dum tamen vnicuiq; pꝛout cuiq; opus eſt non negetur. Si autem hinc inter vos contentiones et murmura oꝛiũ⸗ tur: cum querit᷑ aliquis deteriꝰ ſe accepiſſe qᷓ; pꝛius habuerat: et indignum ſe eſſe qui non ita Eſtiatur ſi ſicut alius frater eius ve/ E nolit iubente pꝛępoſito faciat quod faciẽ/ dum eſt pꝛo ſalute. Si autẽ velit ⁊ foꝛte non expedit: ſuę cupidi itati non obediatur. Ali/ quando em̃ etiam ſi noceat:pꝛod eſſe credi⸗ tur quod delectat. Deniq; ſi latẽs eſt doloꝛ in coꝛpoꝛe:famulo dei dicẽti quid ſibi dole at:ſine dubitatione credatur. Sed tamen vtrum ſanandoalli doloꝛi quod delectat ex pediat:ſi non eſcertum medicus conſula,⸗ tur. ¶ Mec eant ad balnea ſiue quocunq; ire ga. 8: neceſſe fuerit minus qᷓ; duo vel tres. Et ile qui habet aliquo eũdi neceſſitatem:cũ qui/ bus pꝛepoſitꝰ iuſſerit ire debebit. rotã / Ca. zy. tum cura:ſiue poſt ęgritudinèm reſiciendo/ rum: ſiue aliqua imbecillitate etiam ſiue fe/ bꝛibus laboꝛãtium:vni alicui debet iniun⸗ gi: vt ipſe de cellario petat quod cuiq; ooꝰ eſſe ꝑſpexerit iue autem qui cellario ſi/ Ca. 34. ſtiebatur:hinc vos pꝛobate quãtum vobis. ue qui veſtibus ſiue qui codicibus pꝛępo/ .Deſit in illo interioꝛe ſancto habitu coꝛdis e nunt᷑: ſine murmure ſeruiãt fratribus ſuis. qui pꝛo habitu coꝛpoꝛis litigatis.Lñ ſi ve/ ſtra toleratur infirmitas vt hoc recipiatis quod poſueritis:in vno tamen locos ſub cõ⸗ munib“ cuſtodibus habete quod ponuis. ca2. 6 Ita ſane vt nullus ſibi aliquid operetur: ſed omnia opera veſtra in vnum fiant: ma⸗ ioꝛi ſtudio ⁊ frequentioꝛi alacritate qᷓ; ſi vo/ bis ſingulis faceretis pꝛopꝛia.Charitas em̃ uon. . de qua ſcriptum eſt: ꝙ non quęrat quę ſua ſuunt: ſic intelligitur: quia cõmunia pꝛopꝛijs noõ pꝛopꝛia cõmunibus anteponit. Et ideo gquanto amplius rem cõmunem q; pꝛopꝛia veſtra curaueritis:tanto vos amplius pꝛo/ ſficere noueritis:vt in omnibus quibus vtit trãſitura neceſſitas:ſuperemineat quę per/ Cs. 2³, manet charitas:Conſequens ergo eſt:vt eęetiam qui ſuis filijs aut aliqua neceſſitudi/ ne ad ſeꝓertinentibus in monaſterio cõſti/ tutis aliquã contulerit veſtem ſiue quodli⸗ bet aliud inter neceſſaria deputandum: nõ occulte accipiat᷑: ſed ſit in poteſtate pꝛepo⸗ ſiti: vt in rem cõmunem redactum:cui neceſ Ca.22, ſarium fuerit pꝛębeat᷑. ¶ & ſi aliquis rem ſibi collatam celauerit:furti iudicio cõdem/ Ca. z0. netur. Indumenta veſtra ᷣm arbitrium. pꝛepoſiti lauẽtur:ſiu e a vodis: ſiue a fu llo⸗ nibus: ne interioꝛes animę ſoꝛdes contra- Ca. ʒJ. hat mundę veſtis nimius appetitus. ¶a- uacrum etiam coꝛpoꝛi cuiꝰ infirmitatis ne/ ceſſitas cogit: minime denegetur. Fiat ſine murmure de cõſilio medicinę:ita vt etiam . ¶( „„x( trem ſuum homicida eſt. uitio vel maledicto vel etiã criminis obie- Codices certa hoꝛa ſingulis diebus petã/ &a. 35. ues er xtra hoꝛam qui petierit non accipiet. eſtimenta vero ⁊ calciamenta quando co. ʒ6. indigentibus fuerint neceſſaria: dare non differant ſub quoꝛum cuſtodia ſunt que po * ſcüt Lites aut nullas habeatis: aut q;ce/ Ca. 57. lerrime ſiniatis: ne ira creſcat in odium et Wattbᷣ.⸗: trabem faciat de veſtuca: animam faciat homicidam.Sic enim legitis: uicunq; con/ Ca. 58: ctu aliquem leęſit: meminerit ſatiſfactione quãtotius curare quod fecit:⁊ ille qui leſus eſt ſine diſceptatione dimittere. Si autẽ in⸗ uicem ſe lęſerint:inuicem ſibi debita relaxa re debebunt ꝓpter oꝛationes veſtras:quas vtiq; quanto crebꝛioꝛes habetis:tanto ſa/ nioꝛes habere debetis. Moelioꝛ eſt autẽ qui q́ᷓ;a is ira ſepe temptatur: tamen impetrare feſtinat vt ſibi dimittat cui ſe feciſſe agnoꝰ ſcit iniuriã:qᷓ; qui tardiꝰ iraſcit᷑:et ad veniã petenda tardius inclinatur. Qui autẽ nuqᷓ; vult petere veniam: aut nõe ex aio petit: ſi⸗/ ne caulſa eſt in monaſterio:etiã ſi inde nõ ꝓ/ üiciatur ¶ Pꝛo inde vobis a verbis durioꝛi/ Ca. z3 bus parcite:quę ſi emiſſa fuerint ex oꝛe ve⸗ ſctro: non pigeat ex ipſo oꝛe pꝛoferre medica,/ menta vnde facta ſunt vulnera. uãdo Ca. 40. . autẽ neceſſitas diſciplinę in moꝛibus coer / 36· dil. q cẽdis dicere vos verba dura cõpellit:ſi etiã ipſi modum vos exceſſiſſe ſentitis: non a ui odit fra 1. Joh.ʒy. 0 „ vobis exigitur.vt a vobis ſubditis veniã poſtulctis:ne apud eos quos opoꝛtet eſſe ſubiectos:dum nimium ſeruatur humili/ tas:regendi frangatur auctoꝛitas.Sed ta/ men petenda eſt venia ab omniũ domino qui nouit etiam eos quos plus iuſto foꝛte coꝛripitis:quanta beniuolentia diligatis. Non autem carnalis: ſed ſpiritalis inter ¶ Forma ſcᷣm quam Beatus Au guſtinus communem ſocietatem Dedit eis qui ſuo fratrumq; ſuoꝛũ conſoꝛtus cõiungi optabant. Anes qᷓuis per gratiam baptiſmi fratres ſimus in chꝛiſto:et vnũ pa/ trem habeamus in ceęlo:ſi eius pꝛę/ Ca. 41. vos debet eſſe dilectio ępoſito tãq; pa ceptis pꝛout poſſumꝰ obſequimur: procul. trtri obediatur: multomagis pꝛeſbytero qui dubio tũc maxime vnimur: quãdo oꝛatio/ Ca. 42. omnium veſtrum curã gerit. At ergo cun- bus et beneficijs inuicem noſmetipſos co/ cta iſta ſeruentur: et ſi quid ſeruatum min“ pulamꝰ: Quẽadmodũ ⁊ in pꝛimitiua eccle/ Actj.4. fuerit:non negligenter pꝛeętereatur: ſed vt emendandum coꝛrigendumq; curetur: ad pꝛępoſitum pꝛęcipue pertinebit: vt ad pꝛe/ ſbyterũ cuius eſt apud vos maioꝛ auctoꝛi/ tas referat qð modum vel vires eius exce/ ſia:quibꝰ coꝛ vnũ erat et anima vna:Quo/ rum amoꝛe plures accenſi mente:poſſeſſio/ nes et facultates rerum vendẽtes: congre/ gatis cum matre chꝛiſti ieſu in vnũ: pꝛecia deferebant gaudentes.Sicq; iſte nihilomi/ Ca. 43. dit ¶ Ipſe vero qui vobis pꝛęeſt: non ſe ex nus deo inſpirante eoꝛum exemplo cõmo⸗/ iſtimet poteſtate dominante:ſed charitate, nitus: noſtris optat coniungi cõſẽtijs: Id ſeruiente fęlicem. hhonoꝛe coꝛam vobis pꝛę . circo damus ei communẽ ſocietatem viuen . latus ſit vobis:timoꝛe coꝛam deo ſubſtra/ tus ſit pedibus veſtris. Circa omnes ſeip⸗/ ſum bonoꝛum operum pꝛeębeat exemplum: di nobiſcum: quãtum a domino pꝛomereri poſſumus et noſtrum eſt largiri: quatenus ꝓum elestis a remuneratoꝛe omniũ bonoꝝ 1. Theſſal. ꝭ. Coꝛripiat inquietos: conſoletur puſiani/ valeat pꝛęmia repꝛomiſſa ꝑcipere: Per eun mmes:ſuſcipiat inſirmos:patiens ſit ad om- dem chꝛiſtum dominũ noſtrũ: Amen. nnevs. Diſciplinã libens habeat: metuendus* imponat. Et q́ᷓ;uis vtrũq; ſit neceſſariũ: ta⸗ Finis H mẽ plus a vobis amari appetat qᷓ́; timeri:· ſemper cogitans deo ſe pꝛo vobis redditu/ rum eſſe rationem. VUnde vos magis obe⸗/ diẽdo:nõ ſolum veſtri ſed etiam ipſius mi/ ſeremini:qui inter vos quãto in loco ſupe/ Ca. 44· rioꝛe:tanto in periculo maioꝛe veſtlat᷑. Do net dominꝰ vt obſeruetig hec omnia tanqd * ſpiritalis pulchꝛitudinis amatoꝛes: et bo/ no chꝛiſti odoꝛe de bona cõuerſatione fra- gräãtes:nõ ſicut ſerui ſub lege:ſed ſicut libe/ =ð Ca. 45. ri ſub gratia conſtituti ¶ Vt autem vos in . hoc libello tãqᷓ; in ſpeculo poſſitis inſpice⸗ =ðð ” ve:ne per obliuionẽ aliquid negligatis: ſſſe . „ARʒ mel in ſeptimana vobis legat᷑. Et vbi vos inueneritis ea quę ſcripta ſunt faciẽtes:agi te gratias domino bonoꝝ omnium largito — ri. Vbi autem ſibi quicunq; veſtrum videt aliquid deeſſe: doleat de ꝑꝛęterito: caueat Mattð.s. de futuro: oꝛans vt ⁊ debitum dimittatur ,. ⁊ in temptationem nõ inducatur: Amen. ¶ Explicit tertia Regula Sancti Auguſtini. De obedientia ad ſa Sc obedientia. Annotatio ſermonũ ad fratres in heremo Sermonũ diui Auxrelij Auguſti Epiſcopi ad fratres ſuos in he/ * ſus enarratione. remo cõmoꝛates:qͥuoſdaq; alios:: cum ſuma poſitione: ꝛeuis annotatio. Einſtitutiõe regularis vitę:Ser.. De pace: Sero I De ſilentio: Sermo I BDe pꝛudentia: Ser. III cerdotes ſuos. . De miſericoꝛdia. De ira fugienda. NX De puritate conſcientieę:amoꝛe tribulatio num: ⁊ ſpe qua per illas ad celeſtia inuita tur: Sermo De lachumis:cõpunctiõe ⁊ pęnitẽtia. X¶K De ſuperbia ⁊ humilitaate. xXII De foꝛtitudine tenenhnd. XII De iuſticia ⁊ coꝛrectiõe fraterna. XIIIi De fide trinitatis a ſimplicibus nõ hnueſti⸗ da: Et ſeptem donis ſpirituſſancti cõtra rum Sermo ſeptem vitia. De inobedientia: negli caſtitate. De vigilatiõe ⁊ ocioſitate vitãda. De inuidia cauenda. XVIII De vigilia natiuitatis chꝛiſti. xx De natiuitate dñi. xX De triplici genere monachoꝛum in ęgypto Sermo. AXxI De ↄſolatione fratrũ in heremo a quibꝰſan ctus Auguſtinus receſſit: cũ exhoꝛtatiõe ad oꝛationẽ ⁊ lachꝛymas. XXII De ieiunio. XXII De exhoꝛtatiõe ad ſolitudinẽ exemplo ſan cti hierdnymi: Ac de ieiunio: ⁊ quid ſit ieiunium. XXIIII He ieiunio:⁊ vbi fuit inſtitutũ. xXxxv De murmuratiõe ⁊ detractiõe: ⁊ de pęnis damnandoꝛũ. XXVI De filio pꝛodigo. XXVII In cgna dñi. XXVIII De lingua doloſa. XXNX De ↄfeſſione peccatoꝝ. XXX De fallacia mundi ⁊ eius deteſtatione pꝛo/ pter tria pꝛeęcipue mala quę in eo ſunt: Sermo: XXXI Ad lepꝛoſos vt patiẽtiã tenest. xxXXIIi De deteſtatione ebꝛietatis:cũ terribilis ca entia: nate materiaꝝ ſuarum ex· e perſeuerantia in bono inchoato. VIII .„ — De obſeruantia clericoꝝ XXXIMIAI De duobus generibus hominũ mundũ de relinquentiũ: qui in ſancto loth et vxoꝛe ſua deſignank. XXXIHI— Aag iudices vt caueãt ne odio: amoꝛe: pꝛe⸗ cio: pꝛecibus vel timoꝛe coꝛrumpant᷑:cete raq; vitia declinẽt ⁊ iuſticiã ſeruẽt.xxxV Ad pꝛeſbyteros ſuos malã vitam eoꝛũ re pꝛehendens. xXXxXVI Q ſacerdotes ſe debeãt exhibere ſicut dei miniſtros: et cauere ne dona ſanctiſpũs vYendere pꝛocurent: Patientiã quoq; ⁊ ca ſtitatẽ ſeruare: Ac de foꝛnicationis dete/ De ſacrę ſcripturę ingentibus pꝛeęconijs cũ exhoꝛtatione ad diligentem ipſius lectio⸗ nem: Ser. XxxXXVII De vita ſolitaria ⁊ ↄtemplatiua. XXXIX De obſeruãtia ieiunij qdrageſimalis.x. ¶⸗ De vita ⁊ moꝛibus clericon. x;I He modo quęrẽdi xpᷣm ĩ epiphania. XL. I patientia ? “ ta: Sermo XVII De pietate:charitate ⁊ ſuffragijs defuncto De pęnitentia agenda ⁊ detractiõe vitan/ De angelis ⁊ hoſpitalitate. xL VUI De vehementi peccati ſodomitici deteſta/ tione:Sermo XLVII De cura animę. XLVIII De miſeria carnis ⁊ falſitate pꝛęſentis vi- tę: Sermo XLN De ſalute animę. L Contra falſam ſecuritatem ex pſalmo qua/ dinatione. drageſimonono. LI De cõmuni vita clericoꝛum ex ſui diſpoſi/ tione:Ser. LI Item de cõmuni vita clericoꝛum ex ſui oꝛ LIII De kenenda obedientia ⁊ euitanda ſuper/ bia: Sermo LIII De obitu Valentini epᷣi Carthagineñ.. V De cõmendatiõe diuinaꝝ ſcopturaꝝ cum exhoꝛtatiõe vt diligẽter legant᷑. LVI De diligenti inſtructõe fratrũ q̃liter in hac vita debeant agere: vt cũ hinc migraue/ rint ⁊ caro in ſepulchꝛo deuoꝛari cęperit: aĩa cũ ſanctis oĩbus lętet᷑ in celis. Lvii De vanitate mũdanę gloꝛię. LVINI De contemptu mundi ad ſacerdotes ⁊ cle⸗ ricos ſuos. LIX De ꝑſecutiõe chꝛiſtianoꝝ. LX De obedientia. LI „ (Annotatio quoꝛũdam ex diuer De timdꝛe dñi ? auaricia vitanda. LCxI ſis collectoꝝ:dquę ad gloꝛiam diui i De die iudicij ⁊ penis inferni. LXI Auguſtini pꝛeaſnotatis ſermoni/ ð De exhoꝛtatiõe ad ſacerdotes vt docannt bus ſubiuncta ſunt. quid populum chꝛiſtianũ ſcire ⁊ obſerus j De vita: ↄuerſatõe ac mnoꝛte ſanctę re opoꝛteat. LXIIUI Albonicę matris bti Auguſtini: De exhoꝛtatiõe ad generalem hominũ in/· Marratio. ſtructionẽ pꝛo deſiderio vitę ceęleſtis:⁊ cj/ ij Relatio Calixti de ↄuerſiõe:perſe / temptu pꝛęſentis. „ LxXxvV uerantia ⁊ quibuſdã dictis ſancti De agenda peęenitẽtia. LXVIVI Auguſtini. De fuga vanitat ⁊ vᷣtutũ adeptõe.LxVI iij Erxr Sigeberto in epiſtola ad Mra⸗ Quõ per virtutes obuiandũ ſit vitijs: Et cedoniũ de oꝛtu:ↄuerſione ⁊ vita de miſeria infernali. LXVII . ſancti Auguſtini. De exhoꝛtatione ad oꝛandũ: cum exemplo iiij SDe obitu atq; cõmendatiõe ſancti cuiuſdã defuncti in ęgypto:Et de miſerian Auguſtini. . animg. LXIxX v Be tranſilatiõe coꝛpis ſancti Augu . De cõmendatiõe humilitatis. LXX ſtini de Sardinia ad Papiis. De nõ tardando ↄuerti ad wNſm. LXX vj— Ex Antonino archiepiſcopo Floꝛẽ De moꝛte. LXXNAIAI tino de habitu ⁊ ↄuerſatine ſan⸗ De illo qͥ irã diu ĩ pectoꝛe retinet ⁊ nõ vult· cti Auguſtini. humiliaai. LXXII ° vij Oeatio de paſſiõe dñi nit ieſu chꝛ / De futura vita diligẽter cogitãda.XXIIII / ſti: quã ſctũs Auguſtinꝰ fert᷑ edi De diuite. Lxy diſſe: pꝛo qua diligẽtius dicenda: De cogitationibſus. LXxxIIDI *⁹à' Bonifkacius octauus ſpeciales in . 2ð dulgentias dediſſe narrafß. Finis Annotatiõis Sermonü. · FSinis. * . — —. ſ△ . — . — — . * * Gancti Auguſtini ad fratres in heremo Germo I Senno nes diui Aurelii Augu/ neceſſe ei fuerit. Scit em̃ pater celſti:qui/ Mattb.s. tini ad fratres ſuos in heremo cõ⸗ bus indigeamus. Quęramus igit᷑ pꝛimũ moꝛantes:⁊ quoſdam alios: fęli regnũ dei:⁊ hec oia adminiſtrabunt᷑ nobᷣ. citer incipiunt. In oꝛatoꝛio nemo aliquid agat:niſi ad qð 24. diſ in — . factũ eſt:vnde ⁊ nomen accepit. Oꝛationi⸗oratorio. Ze inſtitutione regularis vite: bus inſtate a mane vſq; ad ſextã tantũ cir/ Sermo 1 ca miſſaꝝ ſolẽnia. A ſexta vero vſq; ad no/ XKgtr. es nam oẽs vacen lectiõibus ⁊ pater noſter. Ad nonã vero seddant codices:⁊ ſᷣm natu/ m ei et C rę ↄditiones ſine tumultu reſiciant:audien El tes verbũ dei. Poſtquã aũt refecerint:ſiue ticia coꝛdis mei:co in hoꝛto:ſiue in heremo: vel vbicũq; necelſꝰ- rona mea ⁊ gaudiũ ſe fuerit operent᷑.Nihil em̃ dei ſeruis ocioo meũ qð eſtis vos: ſitate peius.Operent᷑ ergo in nomine dñi Pax vobis ⁊ chari ſacrũ oꝛdinem:non habentes vſq; ad hoꝛã s cũ fide ſp inter lucernariã. Nemo tamẽ ex opere ſuo aliqd .* vos adimpleat᷑. Quia mæ putatis matrey ſibi appꝛopꝛiet. Apoſtolica em̃ vita optamꝰ — eſſe animaꝝ veſtraꝝ:ideo deſidero ita vos viuere.Si quis autẽ ↄtrafecerit: furti iudi/ Epð.s. comporſere: vt in vobis neq; macula ne cio ↄdemnet᷑: ⁊ ſi coꝛtreptus nõ emendaue/ . ruga poſſu ante tribunal iuſti iudicis awa e rit:de veſtra ſocietate pꝛoijciatur. Non em̃ rere. Animabus em̃ veſtris nõ ſolum oꝛna hoc fit crudeliter:ſed miſericoꝛditer: ne ↄta / menta:ſed etiã medicamenta deſidero pꝛo 3 gione peſtifera plures ex vobis perdat.CLũ uidere. Studeo em̃ diſſuta ↄſuere d⁊ cõciſ. aũt aliquid fit per vos:cauete ne cum mur ſa ſartire: vulnerata curare: abluere ſoꝛdi,/ murt fiat: ne murmuratoꝛes in conſpectu da:reparare perdita:⁊ ea quę ſunt integra: deivocemini. Alum qui vobis pꝛęeſt:poſt ſpiritalibus margaritis oꝛnare. Ego enim deum omnes ſicut decet dei famulos ho/ margaritas de paradiſi patria vobis dona noꝛate. Ipſe vero qui pꝛęeſt: ſuper omnia re cupiens:nullam mercedẽ in ſeculo opto ſollicitus ſit de veſtra ſalute:de quibus de recipere: niſi ꝙ quę vobis inſinuare inten - bet reddere rationẽ. Hominica autẽ die ꝗͥ do:patienter audire ⁊ cũ dei adiutoꝛio ſm volunt vinũ cum dei gratia bibant: ſed qꝗ vires operibus adimplere ſemꝑ ſtudeatis. antiqui ſunt⁊ debiles:vinũ bibere compel Sał.ꝗ. Sed ante oĩa fratres chariſſimi:quos iteꝝ lantur:carnẽ tamen domantes quantũ va parturio donec refoꝛmet᷑ in vob chꝛiſtus: litudo permittit. Quando neceſſe eſt vt ali Wattð. 22. diligat᷑ deus:deinde pꝛoximus:qꝛ iſta pꝛaj qui ad ſęculũ vadant: caueant ne vadant . cepta ſunt pꝛincipaliter nob data.Et ideoo minus q; duo vel tres. Et ſi oculi ſeruoꝛuʒ fratres dilectiſſimi:cõmoꝛãtibus nobis in dei iaciant᷑ in aliquã feminaꝝ:cauete ne in heremo:in noie dei noſtri placeat ſᷣm apo/ illã figant᷑.Deus aũt qui habitat in vobis ſtolicam vitã vnũ ſentire: ⁊ oĩa cõmuniter etiam iſto modo cuſtodiet vos ex vobis. poſſidere:ſicut ſcriptũ eſt in actibus aplo, Mæęmo cum ſecularibus extra monaſteriũ „ Actj. 4, Tum: Quia erãt illis oĩia cõmunia: ⁊ diſtri / manducare niſi panẽ: vel bibere niſi aquäd— bryvuebankt᷑ vnicuiq; ſicut cuiq; opus erat. In hpſumat:vel aliqͥd etiã intꝰ mãducare extra hac aũt vita permaneamus:⁊ noſipſos in hoꝛam pꝛandij:niſi caſus infirmitatis acci⸗ ipſa deo auxiliante foꝛtiter teneamus: q: derit. Qui ⁊o infirmant᷑ exvobᷣ cũ om̃i di- Mattũᷣ.io. qui perſeuerauerit vſq; in finẽ ſaluus erit. ligẽtia pertractent᷑: etiam ſi de humillima B Si quis aũt de ſeculo ad noſtrã ↄgregatio ſeculi paupertape venerint. Mec debet ſa⸗ nem venire deſiderat:pꝛimo pꝛęcipio vt ꝓ nis moleſtũ eſſe ſi aliter tractent᷑ in victu: bet᷑ an voluntas ex deo ſit. NHon em̃ debet ſed magis congratulent᷑:deo gratias agen . eſſe violẽta: nõ coacta:nõ mobiił:ſᷣ ſẽpiter· tes:quiavalent quod nõ valent illi.Si ve/⸗ D na:virilis:vtilis: ↄſtãs ⁊ om̃i ſpũ charitatꝭ ro vt fieri ſolet ab hereticiſ ſuperuenerit in/ Mattb.is, plena atq; ꝑfecta. Tunc em̃ ꝓponat᷑ ei qu? curſio repentina:vel ab inſidelibꝰ: aut ho/ 4 abneget voluntatẽ pꝛopꝛiã:⁊ ſponte ſequa ſtilitas:ita vt neceſſe ſit fratribus fugã ar/⸗ tur me. Nec volo ꝙ cogitet amplius quid ripere:ſi deo fauente cusleingmorad ne/ * — .₰ . — 4 R 3 1 . 9 . — £ D — 2 Bancti. Auguſting Begi.19. mus cum helig redire feſtinẽt: cogitãtes vniuerſis: tu hoies dei filios facis. pax nullo modo poterit ſeparari quos dei cha / ſine teregeſ nõ regũ:ſine te regna ſi valẽt. ritas ſociauit.Si quis aũt ↄptumaci animo Mundd ſine te ieiunia:oꝛatões:elemoſyn 4 hec obſeruare ↄtempſerit:capiat᷑ ⁊ ſubijjcia⸗ ceteraq; bona nobis pꝛodeſſopñt? Abſit. . tur monaſterij diſciplinę.heęc aũt quę dio Oο monache habeto pacẽ in cunctis: nam vobis:ſępe ꝑ vos legant᷑ ne obliuioni tra / ſi fratri iraſceris:ſi pꝛoximũ odis:tibi ↄtra⸗/ dant᷑. Et vbi hęc om̃ia ſeruaueritis: nobis dicis in oꝛatione dñica.Llamat em̃ mona/ nõ parua lęticia de filioꝛum ſalute erit. hec chus:Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ Mattb.s. . igit᷑ ſunt quę obſeruetis pꝛecipimus in mo nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris. Omo⸗ 1 naſterio ↄſtituti:pꝛopter qð in vnũ eſtis in nache ſi pacẽ nõ diligis:ſi ꝓximũ odilſ:qͥ iu . heremo ↄgregati:vt vnanimes habitetis i re:quo pacto:qua fronte tibi petis dimit/ . Acij.ꝗ domo:⁊ ſit vobis aia vna ⁊ coꝛ vnũ in deo ti:qͥ ꝓximo rancoꝛẽ nõ dimittis:habete &̊ ⁊ dño leſu chꝛiſto:qui vos dirigat ad perſt- pacẽ cũ oĩbus:oĩm tñ vitia odiẽtes.habe/ ciendũ mirabilia de lege ſua: AmẽYẽ. tein coꝛde: in oꝛe ⁊ in oꝑe pacẽ. Mã ſi cain Señ.4· ¶ De pace Sermo proeacẽ habuiſſet in coꝛde: nõ irruiſſet in frẽm * 4S¾ Ratres chariſſimi: Oà ſi ſciretis än ſuũ. Si abſalon pacẽ habuiſſet in oꝛe:non 2. Begl.15. 2 ta ſit virt?ꝰ pacis:⁊ quantũ vobis iĩ impugnaſſet patrẽ.Si iudas habuiſſet pa Mattõ.27. lolitudine demoꝛãtibus neceſſaria cem in ope:nõ fugiſſet ad laqueũ. qᷓ; bo/HG t. Tanta em̃ eſt virtus pacis ꝙ in eius di- num:o qᷓ; iocundũ:o qᷓ; diuinũ eſthabitare Rs.rz2 Initate apoſtolus oẽs ſuas epiſtolas ſcri / fratres in vnũ: vt vnũ ſit coꝛ: vna volun „ 6 I. pebat dicẽs: Pax vobᷣ et gratia a dño deo tas:vna oiĩm ala ⁊ vna foꝛma viuẽdi: Naz 4 noſtro. Hanc aũt ſalutãdi foꝛmã nobis pꝛi diabolus intrare non põt domũ vel mentẽ 4 AZudl.24. mitus donauit chꝛiſtus dicens: Pax vo/ in qua ꝓax dñiat᷑.O q; ergo iocundũ eſt hba Joh.I 4. bis. Hanc pꝛo teſtamento chꝛiſtus apoſto-⸗ bitare fratres in vnum. Tanta em̃ eſt emi/ enh. lis dereliquit tanq; ſummũ bonũ:ſine quo nẽtia iſtius virtutis:ꝙ de ea ꝓpheta pꝛius nullus viuere debet. Sic etiam pater cęle⸗-ꝰ miraret᷑: q; oſtenderet qͥd eſſet: vel qͥd vti/ b ſtis elemẽta: planetas ceęteraq; inuiſibilia litatis haberet. q́; grandẽ admirationẽæ oꝛdinauit:vt vinculo pacis ſimul cõplecte / pꝛępoſuit qñ dixit:Ecce.O qᷓ; mirabilẽ vti 4 rent᷑.Sic etiã oꝛdinauit gloꝛioſos exercituſ litatẽ pꝛędicauit qñ ſubiũxit:cece bonũ ⁊ G ſh⸗ angeloꝝ: vt poſt eoꝝ deſcẽſum nulla eſſert iocundum. Sʒ ſcire debetis fratres mei ꝙ inter eos diſcoꝛdia:ſed pax plena atq; ꝑfe/ quędã ſunt bona quę nõ ſunt iocunda: ꝗq d . cta. Hec eſt illa gloꝛioſa pax ꝗ̊ fruxtus mala dam iocũda quę nõ ſunt bona. Verbi ga. P rum cogitationũ eructat: mentẽ fluctuan / Bona ſunt ieiunia:vigilię:macerationes ⁊ tem illeęſaʒ reſeruat:ↄſcięntiã purgat. Qui ſimilia. Hęc em̃ bona ſunt nõ iocundag· „ pacẽ coꝛdis:oꝛis⁊ operis nõ habet:chꝛiſtia caro in his nõ iocundat᷑ ſed lędit᷑. Jocũda nus dici nõ debet.Qui in hac nõ ſperat:in qᷣe ſe comeſſatões:ebꝛietates:ſᷣ nõ bona. lubꝛico vitã ⁊ pedẽ ponit:in tempeſtate na heęcagentes lętant᷑ cũ malefecerint:⁊ exul/ Nꝛouer. D. x uem collocat:in pꝛecipitio ſe illaqueat:ĩ ha tant in rebus peſſimis.aO monache vix po rena ſemẽ ſeminat.hec eſt illa perfecta pax teris inuenire in pꝛęſenti vnũ qð ſit bonũ quę menten a vitijs purgat: vermem con / ⁊ iocũdũ. Cupis tamẽ illud vnũ inuenire-·ꝰ L ſcientię rodit.O pax heremitaꝝ mater:cę/ Perquire pacẽ:⁊ amplectere eã.hęc eſt em Nẽ.ʒ. 6 nobitarũ pf:monachoꝛũ ſoꝛoꝛ:Tu patriar ſolavirtꝰ:ꝗ̃ bonũ hʒ ⁊ iocundũ.hhęc eſt illa 1 chaꝝ vinculun:tu pꝛophetaꝝ vehiculũ:tu bonitas: nos habitare facit vnius moꝛis Ps.s⸗. . apoſtoloꝛũ refugiũ: tu martyrũ ſolatiũ: tu in domo:vt ſil viuere ſimulq; moꝛi ſemter D cõfeſſoꝝ balteũ:tu virginũ tripudiũ:tu vi / optemꝰ. In pꝛeſenti em̃ ſił habitamus:⁊ĩ duaꝝ ſpeculũ: tu ↄiugatoꝰꝶ ſpectaculũ: tu* futuro capiem bꝛauiũ iocũditatis ęterne. . maloꝝ pꝛęſidiũ:tu tyrannoꝝ odiũ:tu laro O pax tu mẽtis ſerenitas:animi tranquilli 1 num ſuſpendiũ.O pax dei ędiflciũ:te non tas:coꝛdis ſimplicitaſ:amoꝛis vinculũ:cha d poſſunt deſtruere pꝛincipũ fulmina: inſul/ tritatis ↄſoꝛtiũ.hheęc eſt illa ſũma fęlicitas ꝗᷓ 1 tus dęmonũ te in nullo lędere poſſunt.Tu ſimultates tollit: bella cõpeſcit:iras cõpii pauperẽ diuitẽ facis:tu diuitẽ mendicantẽ mit:ſuperbos calcat:humiles amat:diſcoꝛ 7 bo perducis:tu contenta in cunctis:tu ditio: des ſedat:inimicos ↄcoꝛdat:cũctis placet: * 4 t,6. 44 ege. t5a,, ct. . 5,55, Ad fratres in beremo Sermo II III acũctis optat᷑:p a cũctis malis illa ꝗᷓ bona cet diſcoꝛdia inter bonos:ita valde dolen/ ẽ pax fugit᷑ ⁊ odit᷑ vt moꝛſ.O pax tu nõ ſcis extolli:ignoꝛas inflari. Btũs qͥ te hʒ:male dictus qͥ te adit ⁊ qͥ te impedit ⁊ frangit in/ ter hoĩes:qm antichꝛiſtus ẽ ⁊ filius ꝑditio/ nis.O pax qͥ te habet:teneat:qͥ te nõ hʒ te perquirat: qͥ te perdit te requirat ſi filiꝰ dei eſſe ꝑoptat.O pax tale bonũ es in rebꝰcre/ atis: tã miriſicũ: tã gloꝛioſum ꝙ nil dulciꝰ ſolet audiri:nil delectabilius cõcupiſci: nil vtilius poſſideri. Spũs em̃ humanus ſicut nunq; viuificat mẽbꝛa niſi fuerintvnita:ſic ſpũſſanctus nunq; nos viuiſicat niſi pace vniti fuerimus. HNemo em̃ eſt vt diximus: q̊ͥ nõ velit pacẽ habere. Interroga omẽs ſi pacem deſiderẽt: oẽs vna voce dicẽt: Hoc amamus:hoc optamus:hoc ↄcupiſcimus: hocvolumꝰ.Si & fratres hoies pacẽ amãt: amẽt ⁊ Aſticiã:qꝛ duę ſunt amicę chariſſi/ . s4. mę. Juſtieia em̃ ⁊ pax ipe ſe oſculant᷑: ſed ſi amicã pacis nõ amauerl: nũqͥd ipſa pax te amabit:⁊ tecũ habitare volet? Abſit. Ama te igit᷑ pacẽ diligentes iuſticiã.Hę em̃ pax Lad.2a. hoibꝰ bonę volũtatis dat᷑ ab angelis.Hũ/ quid pꝛauę voluntatis pacẽ offerũt angeli hoĩbus? Abſit. Et qͥ ſunt pꝛauę volũtatis tm̃ q;tum illi qͥ ſuperbo oculo ⁊ inſatiabili coꝛde nunq; dicunt:ſufficit:tales nũqᷓ;ᷓ pñt Chabere pacẽ. Pꝛopterea fratreſ mei ex quo mundũ calcare cępimus: ⁊ terrena cuncta deſpicere:diuitias nõ apetamꝰ:nec nos qͥ pauperes in heremo ſumus: ad ſuꝑbiã di/ uitiaꝝ extollamur. Nullo em̃ modo decet nos vt in hac vita ſolitaria vbi ſenatoꝛes fiunt laboꝛioſi:fiant opiſices ocioſi: ⁊ qͥ ve/ nimus relictis diuitijs: qͥ fuimus pꝛędioꝛũ dñii:hic ſimꝰ ruſtici delicati. IFlle deniq; fra tres vere pacẽ habet:qͥ nil apetit de ſeculo poſſidet᷑e.hic trãquillus eſt:hic gaudet de onis cunctis:pagano illo dicẽte:Quietil ſimã vitã agerẽt hoies i tra:ſi hęc duo vᷣba veenlum n. ¶ De ſilentio: Sermo a natura reꝝ oim tollerent᷑: ſcʒ meũ ⁊ tuũ. O btã paupertas:vberibus pacis plena: vbiq; ſecura:vbiq; illęſa: vbiq; cunctoꝛuʒ amica. Nam qͥ te amat: verã pacẽ amat: qͥ te nõ amat: trãquillitatẽ oẽm ignoꝛat.Sʒꝰ dicet qͥs ſeruoꝝ dei:Ecce diuites video:ſu perbos:elatos:impios:⁊ om̃i bonitate p- fecta carẽtes: vnum tñ aparet:qꝛ pacẽ ha/ bent ad inuicẽ. Quid &? NHunqͥd gaudere debeo de eoꝝ nequã ↄcoꝛdia neſcio vel tri/ ſtari? O monache ſcias ꝙ ſicut multũ no/ dũ eſt dũ vel qñ paxẽ inter inalos Lũc em augẽt᷑ oĩia peſſima ꝗ̊ fierivł cogitari pñt int᷑ hoies:qñ mali paciſice viuũt:cAñ vero di/ ſcoꝛdant: tũc mũdus aliqlr trãquillat᷑. Hãa ſicut ↄcoꝛdia maloꝝ ↄtraria eſt ↄcoꝛdię bo/ noꝝ: ita optandũ eſt ꝙ boni pacẽ habeãt: ⁊ mali diſcoꝛdęs ſint.Naʒ ꝑ diſcoꝛdiã mali aliqñ optimi eticiunt᷑:cognoſcẽtes qͥd ſint ⁊ qͥd erũt. Nam dũ tribulant᷑: ⁊ eoꝝ facies Nẽ.S2. ignominia replent᷑: aliqũ quęrt nomẽ dñnii: qð tñ tꝑe pacis nunq; amabile erat in coꝛ/ de eoꝝ.Oꝛandũ tñ eſt:vt ⁊ boni ĩ bono te/ neant᷑ vſq; ad finẽ:⁊ mali ↄuertant᷑ anteqᷓ; ad finẽ ꝑueniãt. Vos aũt fratres ad inuicẽ pꝓacẽ amate: ꝗᷓ quidẽ pax cuſtodiat coꝛda Nbil. 4. veſtra:⁊ intelligẽtias veſtras quę exuperat IIII Alentiũ fratres chariſſimi: inter cæx tera vobis in heremo ſũme neceſſa riũ eſt. Om̃e em̃ qð nõ ędificat:i pe riculũ vertit᷑ dicentiũ ⁊ audientiũ.Lingua em̃ noſtra ſenſum noſtrũ ſequat᷑ ⁊ rationẽ: nõ voluntatẽ. NHon em̃ debemꝰ tm̃ oculos clauſos ſeruare:ſed ⁊ linguas infra dentes reſeruare illęſas:ſermo em̃ vanus:vanę cõ ſcientię iudex eſt.Qualis em̃ es: tales ſer/ mones loqueris:talis ⁊ mens cõpꝛobat᷑: ⁊ qualis fueris in factis: talis cõpꝛobaberis in verbis. Stultus em̃ valde eſt qͥ nõ pꝛius verbũ ducit ad linguaʒ rõnis qᷓ; educat ad . linguã oꝛis.Qualis eſt hõ in mente:talem verboſitas depingit in oꝛe. Verboſitas ho minẽ ↄducit in ioculatoꝛẽ:humanę naturę dignitatẽ deponit:honoꝛes ſibi rapit: ini/ micos infinitos acquirit. Inflãmat deniq; linguę mobilitas in adoleſcẽtia ad iocoſa: in virili ęcate ad fraudulenta: ſed in ſenii ad detractoꝛia. Reſtringẽda ẽ igit᷑ hec par ua fauilla ne in magnã vertat᷑ flãmã:ſurcu lus ne creſcat in ſiluã:gutta ne tumeſcat in fontẽ. Maius eſt deniq; frgatres linguã re-⸗ frenare q; capere ciuitatẽ: qꝛ illud inſultret exterius:ſed iſtud interius. Hhic ſumunt᷑ ar ma ↄtra teipſũ:ſed ibi de alieno. Sũma tũ verecũdia eſt ⁊ depꝛeſſa deiectio: nõ poſſe . linguã refrenare:⁊ vile nõ poſſe ligare mẽ/ bꝛũ. Ecce lingua egredi querit.motũ perqͥ- rit. Lu vero o monache ꝑ temꝑantiã ipſazʒ refrena: appone ei peſſulũ ratiõis:circũcide eã maturitate diſcretiõis. Olingua tu pe/ BSancii· Augnſtini riculũ imittis:tu luctũ pꝛoducis: diſcoꝛdiã ꝰ ni coꝛde:extendite bꝛachia: vt extendami/ “”Rd ſepe ſpartis: ⁊ pꝛoditiõis venenũ ⁊ detra/ ni toto coꝛpoꝛe volãtes ad cęlũ:ad qð ꝑdu 4 ctiõis paris:⁊ ad infernũ qͥ tibi credũt ↄdu nse chꝛiſtus deus noſter: Amẽ. DUDỹW cis. O monache cognoſce linguã nequã:fu epꝛudentia: Serma ll U B ge eã:deſpice eã:ſi potes ↄfunde eã.Sʒ vo Rẽs chariſſimi nõ ſolũ ſilentiũ te/AA U — lo inſtruere tuã linguã bene loqͥ. Vis bñ lo MnNere debet i heremo: ſᷣ etiã pꝛudẽ/ 6 qui: Da ei moderatũ motũ:pꝛecioſa em̃ lin D tisã rape feſtinare. Pꝛudẽtia em̃m ”vo is neceſſaria eſt:qꝛ docet quid fugiendũ: gua nõ nouit niſi verba dree ſemꝑ ↄfer/⸗ re.O q; ſanctũ eſt os vnde ſ celeſtia erum quid tenendũ ſit. Pꝛudentia em̃ docet te punt eloquia. O monache ↄſidera te re vt non ſuperbias:nec inniteris rebus tem - adi Matthᷣ.ia. turũ rationẽ de om̃i verbo ocioſo: utanto £ .* Matth. 5 magis:qᷓ;to minus mũdo es obligatꝰ. Mõ em̃ in foꝛo:ſed in cella habitare debes: nõ familiã ſed familiaꝝ aĩas ofone paſcere de bes.Mon ẽ igit᷑ tibi neceſſe multũ loqͥ: nec inter hoĩes ↄuerſari:nec mercantias ꝑtra/ ctare vnde viuas. Mã mercantiã in mona cho vſurã occultam exiſtimamꝰ. Ama igit o monache ſolitudinẽ: fuge multitudinẽ: ne compꝛehendaris in verbo:ne confunda ris in facto.Et ſi interrogatus fuen:: meliꝰ eſt ad ſingula rñũdere bꝛeuiter: qᷓ; diutiꝰ im/ moꝛando verba curioſa ⁊ ꝓlixa extendere. Verboſitas em̃ qͥd aliud eſt q; ſemẽ qð fru ctũ nõ facit? &O& verboſe erubeſce: ⁊ ↄſidera tuã grãdẽ miſeriã.Quid em̃ aliud es q; ſal infatuatũ qð ad nullũ valet ↄdimẽtũ: Ve/ re infructiferus es:⁊ infructiferos facis qͥ te libẽter audiũt.O verboſe mẽdax: qͥ verita tẽ raro dicerevoluiſti. O eloquax cognoſce * . teipſum:nã loqui nunq; erubeſcis:nec ↄſi / deras qͥd:ſed q́;dtum dicere poſſis. Hõ mẽ⸗ ſuras verboꝝ ſententias:ſed tm̃ M ſatierl. O verboſe erubeſce:qꝛ omino cognoſceris qͥd agis. Hã tua ↄditio ẽ occulta manifeſta re:nota in cõuentibꝰ pꝛędicare: pᷣ ſi neſcis: ſõnias inaudita:ſingis te ſcire qð neſcisvt libẽt᷑ audiar a cũct. O artifiex mẽdacioꝝ: PT. 159. 0 faber fabulaꝝ:lege qð dicit᷑:Quia vir li- Jacobi.I. Pꝛouer. I0. PsS .3 8. Epb. 2. — guoſus ñ diriget᷑ ſuꝑ trã:nec diriget᷑ ĩ teĩra ꝓmiſſiõis. O monache ⁊ tu diligẽter attẽ/ das. Nam qͥ nõ refrenat linguã ſuã: huius vana ẽ religio. Qui nõ cuſtodit linguã ſuã monachus nõ eſt:qͥ aũt moderat᷑ linguã ſu am pꝛudentiſſimus eſt:veruſq; monachus eſt.Eia & fratres mei amatte ſilentiũ:poni/ te cuſtodiã oꝛi veſtro.Eſtote ſolitarij:vt ſi⸗ tis angelis ſociati:eſtote ruſtici vt ſitis ci/ ues ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei:eſtote muti vt ſitis loquaces:loquimini deo vt ſitis vera⸗ ces:ↄtemplate in heremo:vt ↄtemplemini a ſanctis in cęlo: eleuate capita vt eleuemi poꝛalibus: nec mireris de rebus tranſito “ rijs:cum ſint caducę:⁊ ea ꝗᷓ poſſides: tanq; aliena poſſidere aduertas. Pꝛudentia do/ cet te:vt quę nõ potes perpetuo tenere:fru ctuoſe ꝑmittaſ abire. Pꝛudẽtia docet te vt in cunctis ſemꝑ idem ſis: tã in pꝛoſperis qᷓ; in aduerſis: ſicut manus quę eadẽ eſt ⁊ cũ in palmã extendit᷑ ⁊ cũ in pugnũ oſtringit᷑. Ipſa te docet quõ repꝛehẽſibilis ſo nimia laudatio: ⁊ imoderata vituperatio. Illa qͥ/ dem adulatiõe:ſed iſta ſuſpecta malignita te. Pꝛudentia teſtimoniũ veritati:nõ ami/ citię redqit. Pꝛudẽtia cũ diſcretiõe pꝛomit/ tit: ⁊ pꝛomiſſa accelerat: ⁊ amplius q́; pio- miſerat pꝛęſtat. Pꝛudẽtia docet quõ pſen/ tia oꝛdines:quõ pꝛęteritoꝛũ recoꝛderis: et quõ fufura pꝛouideas. O beatus qui pꝛu⸗ dens eſt:⁊ fęlix:⁊ vere fęlix qͥ pꝛudens inue nit᷑. Mam ſi cuncta quę habet amittit: cla- mat:oĩa mea mecũ ſũt.Quę ſunt iſta ꝗᷓ ſũt mea:niſi iuſticia:temꝑãtia:foꝛtitudo ⁊ pꝛu dẽtia: Obtẽpera teipᷣm o pꝛudẽs. Oiĩa em̃ ꝗ̊ eripi poſſunt:bona nõ eſſe putes.Cũ igi tur pꝛudens ſic in ſe ↄtentus ſit: om̃ia ſecũ habet:in oibus ſibi ſufficiẽs eſt: Impꝛudẽ⸗/ ti vero nihil ſufficit: qꝛ i nullo ↄtent eſt: dꝛ oĩia ſine ſine ſperat poſſidere:ideo om̃ibus eget.Eſtote igit᷑ frẽs mei pꝛudẽtes ſicut ſer Matts.ie. pẽtes:⁊ ſimplices ſicut columbę. Duo em̃ ſunt quę ↄnexa ad inuicẽ ſunt: vt vnũ ſine altero:aut parũ aut nihil om̃ino pꝛoficiat. Simplicitas em̃ ſine aſtutia ſtulticia repu/ tat᷑: aſtutia ſine ſimplicitate ſuperbia appꝛo bat᷑. Aſtutia em̃ ſerpentis in quattuoꝛ diui B dit᷑ partes. Pꝛima eſt:ꝙ totius coꝛpoꝛis ve nenũ in gutture colligit:⁊ ibi pꝛudenter do cente natura ſeruare ſtudet: vt ſi aliquãdo ſibi neceſſe fuerit:in pꝛomptu habeatvnde ſe defendere poſſit.Sed in hac ꝑte ſerpens quandoq; decipit᷑. Muſtela em̃ ſemꝑ ſerpẽ ti aduerſat᷑: ⁊ ante foꝛamẽ cauernę ſerpẽtis ſe ponit:⁊ eũ ꝓuocãdo tãdiu vmbꝛa caudę 6 — il an. . l n 6 V i . —, 7 * Ad fratres in heremo H Bermo IIII ſue ſollerter illudit: donec ipſũ egredientẽ e tus: ſicet ſtephanus lapidibꝰ vulneratus: agnoſcit. Tunc vero muſtela deſuꝑ aſcen/ dit: inſidias tendẽs:t cũ ſerpẽt caput vi⸗ derit: capitalẽ vindicta ſumat de hoſte qu?z nunq; diligere potuit. Pꝛouocatus itac; ſerpens:extra cauernę foꝛamẽ caput emit/ tit:⁊ cũ nihil deoꝛſuʒ videat:verſo gutture reſpicit ſurſuʒ. Sʒ muſtela cernẽs tempus optatũ dentes impꝛimit citra venenũ:ſicq abſq; periculo inimicũ occidit. hęc eſt em̃ pᷣma ſerpentis aſtutia: in qua frẽs mei mũ di ſapiẽtes notant᷑:q̊ͥꝝ pꝛudẽtia nõ in cę-le- ſtibus ſed in terrenis tota verſat᷑: quibus foꝛte valeãt aſpirare ĩ ipſis terrenis cupidi⸗ ſed recedẽs ab aquis iteꝝ reſumit venenũ. Hec em̃ veſtigia ſerpẽtis miti ſequunt᷑:qui poſt abrenũciationẽ mũdanę ↄuerſatiõis: poſt habitũ ſanctę religiõis:poſt iuramẽtũ tatibus: ſepe eos cogit expirare. Scða pꝛu dentia in ſerpẽte eſt: ꝙ qñ in aquã deſcẽde re cupit venenũ reponit in loco tutiſſimo: denter in ofone. Ham ſicut angeli pure lau dant deũ in regiõe viuoꝝ: ita ⁊ nos qͥ die ſic ⁊ laurẽtiꝰin craticula aſſtꝰ:ſic ? vgo illa ſanctiſſima agatha retoꝛta ĩ pectoꝛe:ꝗᷓ glo/ riant ſic amputata: ſic vulnerata: ſic affli / cta perducebat᷑ ad carcerẽ: ⁊ q̃ſi ad epulas inuitata pꝛecibus dño agonẽ ſuũ ſolẽniter cõmendabat. Eſtote fratres mei pꝛuden, tes: ⁊ vigilemus in ofone:patiẽter oia toꝛ/ menta poꝛtãte; amoꝛe illius in qͥ ſalus:vi/ ta ⁊ reſurrectio noſtra ↄſiſtit. Stemus pꝛu⸗ nocte pſallimus dño:debemus cũ ſanctis diabolus in vmbꝛa mutabiliũ reꝝ alludit: alludẽdo decipit: decipiẽdo occidit. Et ne angelis puritatẽ habere: qꝛ ⁊ qd angeli p agunt in celis:ita ⁊ nos monachi facere de bemus in terris. In hac igit᷑ fratres mei ſo litudine ↄſtituti:toto affectu oꝛare debemꝰ2 ⁊ pati. Patiẽter em̃ poꝛtare debemus oia: nec dicerere pieſumamus: Ecce legumina ventoſa ſunt:caſeus ſtomachũ grauat: lac capiti nocet: aquę potũ nõ ſuſtinet pectuſ: 3cauleſ melãcholiã nutriũt: cholerã poꝛri ac 2. Petri.2. ſãctę ꝓfeſſiõis:poſt agnitionẽ ſaſttę ver- tatis:reuertunt᷑ ad venenũ pꝛauę ↄſuetudi nis:quibꝰ melius eſſet veritatẽ nõ agnouiſ. ſe:qᷓ; poſt agnitionẽ retroꝛſum abix. In B em̃ vno fratres imitari debemꝰ ſerpentẽ:qꝛ venenũ deponit:ſed nõ qꝛ iteꝝn venenũ re ſumit.Tertia pꝛudẽtia ſerpẽtis eſt:q vete / rem pellẽ ꝑ ſingulos annos exuere didicit: quã depoſiturꝰ anguſtũ foꝛamẽ inquirit:p qð tranſiẽs cũ doloꝛe pellẽ derelinqᷣt:ſciẽs qꝛ pelle depoſita pulchꝛioꝛ apparebit. Per hoc em̃ frẽs mei dat᷑ intelligi: vt ⁊ nos pel/ lem vitioꝝ deponamus:⁊ ꝑ foꝛamẽ ſtigmma tü chꝛiſti trã ſeamus:⁊ tunc pulchꝛioꝛes ap Zud.19. parebimus. Per h̊ foꝛamẽ diues ille ʒache us intrauit:qñ oĩa bona ſua pauꝑibus ero/ . Zud.⁊. gauit. In hoc foꝛamine maria illa meretrix n domo ſimonis:meretricis habitũ depo/ ſuit: ⁊ ploꝛãs ad pedes ſaluatoꝛis: veſtẽ ſi/ bi innouauit. Quarta ſerpẽtis natura eſt: dũ ledi quęrit᷑ in capite:vt vitã cõſeruet coꝛpus ꝑcutiat᷑:ſi caput illęſum ſeruare po/ cũcta nobis aduerſantia amoꝛe capitis ſu/ totũ coꝛpus ad ꝑcuſſionẽ exponit: qꝛ licet terit:damna tñ moꝛtis nõ patit᷑.Sic ⁊ nos ſtinere nõ timeamns:vt i btã vita quieſce / re valeamus. Sic enim fecit petrus pꝛo eo in cruce ſuſpenſus: ſic ⁊ bartholomęus vi/ uus decoꝛiatus:ſic ⁊ paulus capite trunca illis quibus viſitamini a ſancto ſene epiſco cendũt:piſces mihi nõ ſapiunt.Nolite hec dicee fratres mei:nolite etiã cogitare. MHõ em̃ ſecłm reliquimꝰ vt delicate paſceremur in heremo. Et licet in heremo nõ ſpꝑ comeßä Ö‚u latis lac: butyrũ: caules vł legumina:licet iõ ſumatis niſi tm̃ diebus ſolẽnibuſ: ⁊ po valerio:ſed cunctis diebus alijs herbaſ crudas:panẽ oꝛdeaceũ ⁊ aquã ſumatis:nõ tñ ſufficit tm̃ coꝛpoꝛe abſtinere:ſed etiäẽ me tem illeſam ſeruare debem. Eia & frẽs mei· dilectiſſimi:qͥꝝ vita vtputo ſctã eſt:vt mul ti ex vobis videriũt ⁊ audierũt:veni ad ciui tatẽ hipponẽſem:⁊ ſecure ꝑueni:qꝛ ibi ebs erat ſanctus hõ ille valerius. Non em̃ cre debã epiſcopari: idee ſecure pueni cũ cha/ riſſimis meis amicis euodio:ſimplicio:ne/ bꝛidio ⁊ alipio: nil mecũ diuitiaꝝ poꝛtãs: et dei gratia me coadiuuante fauoꝛatꝰnon modicũ a ſᷣdicto epo ſene valerio fui:q mi / . hi dedit hoꝛtulũ in heremo ꝗ gẽtibus ſegre gatũ:vbi multo laboꝛe fatigatus ędiſcare cępi monaſteriũ:⁊ cũ longioꝛi anxietate cõo gregaui in vnũ ſeruos dei ꝑ nemoꝛa habi/ tantes:⁊ ſic vobiſcũ pariter viuere cępi jm · regulã apoſtolicã oĩia cõmuniter poſſiden/ Actj. 4. tes. Deinde placuit ei qui me ſegregauit ᷣ Sal.i. vtero matris meę:mihi dicere: Aſcende ſu perius:⁊ cũ magna moleſtia factꝰ ſum eps p̃ſbyter. Et qm̃ vobiſcũ eſſe hic nõ poterã: b 4 * 7 2 ssss ss 6 „ in domo epiſcopi pꝛeſbyteroſ mecũ habere ⸗ volui:⁊ eum eiſqẽ pariter viuere cępi: vos vo tales inueni quales deſideraui:caſtos: benignos: modeſtos:hũiles:oĩ voluntate pauperes:obediẽtes:ſolitarios:miſericoꝛ⸗ des:mundũ cũ om̃i ſua pompa calcantes. Sʒz qd hęc oĩa ſine ꝑſeuerãtia?:Eſtote Opꝛu dentes: pſeuerantes in bono: ? vigilate in ofonibꝰ: qꝛ diabolus adueſſariꝰ regnat: a 7 4 7 ⸗ 4 . 6 . . ,— * 4 Auguſtinii qñ hãc mediatoꝛ dei ⁊ hoĩm etiã ĩ moꝛte nõ deſeruit: ⁊ ei ſe ſubiecit qͥ per oĩa erat patri ęqualis. Hos aũt pꝛopter petm̃ alüis homi nibus ſubiecti ſumus. Nam natura omes ęquales genuit: ſed inęqualitæs ꝗᷓ acceſſit ex vitio: eſt oꝛdinata ex dei iudicio: vnde nos opoꝛtet obedire hominibus. Sed per obedientiã nunq; debet fieri malũ: etiaʒ ſi angelus vel archangelus:cherubin vel ſe/ raphin tibi pꝛęcipiat. Hec etiã ipſe deus:qͥ 1 eſt benedictus in ſęcula: poteſt nobis pꝛę/ cipere ꝙ toto affectu eũ nõ diligamus. Sʒ B ſcire debetis ſacerdotes dei: quia pꝛopter H obedientiã aliqñ debet bonũ qð agimꝰ in/ quo vos liberare dignet᷑ dſo ompᷣs: Amẽ. D Suplico vob frẽs mei vt nõ turbemĩ de re ceſſu meo. Hecreuerã em̃ diu inter vos ↄſo lari:⁊ vobiſcũ habitare vſq; ad feſtũ dñiceę 15. aſcenſiõis:ſed qꝛ aduerſarius noſter foꝛtu⸗/ natꝰad partes ꝑuenit: ideo redire hiponã oĩno cõpelloꝛ:cupiẽs illũ videre:⁊ cũ eo pa riter diſputare. Ipſe em̃ toto affectu diſſi/ pare conat᷑ ſilios quos peperi in viſceribuſ charitatis. Oꝛate ꝓ me fratres: ⁊ nolite de ficere:vt foꝛtunatũ ſicut publice ſãctę fidei inſidiat᷑:ita ⁊ nos ipſum cũ ſuis cũ dei gra⸗ tia coadiuuãte publice ſuperare ⁊ ↄuertere ad viã veritatis poſſimus. “ termitti. Verũ qꝛ nõnunq; nobis iſtiꝰmun di ꝓſpera: nõnunq; iubent᷑ aduerſa: Pꝛo/ pterea ſciendũ eſt ꝙ obedientia aliqñ ſi de ſuo aliquid habeat nulla eſt:aliqũñ ſi de ſuo aliquid nõ habeat minima eſt. Ham cũ hu ius mũdi pꝛoſpera pꝛęcipiunt᷑ cũ lòcus ſu- perioꝛ imperat᷑:is qͥ ad hęc percipiẽda obe/ dit:virtutẽ obediẽtię ſibi euacuat:ſi ad hęc ex ꝓpꝛio deſiderio anhelat. Rurſũ cũ mũdi A “ delſpect ecipit᷑:cũ pꝛobꝛa adipiſci ⁊ ↄtume/ Ve obealentig nd ſater dotes ſu lięiubent: niſi hęc ex ſemetipſo animꝰ aſpe⸗ o8s Der ,tat: obediẽtię meritũ ſibi minuit: qꝛ ad hec 8.q.1.ſciẽdũ. ꝗ̊ in hoc mũdo deſpecta ſũt iuitus nolẽſq; deſcendit. Debet ergo obediẽtia in aduer/ ſis ex ſuo aliqͥd habere: ⁊ i pꝛoſperis ex ſuo . aliqͥd nõ habere. Quod bene oſtendimus: ſi duoꝝ amicoꝝ dei facta in medio pꝛofera mus. Moyſes em̃ deo iubente vt iſraeliti/ Exo.5. cę plebi pꝛęeſſet:apud ſe humilis fuit:⁊ glo riã tanti regiminis ↄſiderãs ⁊ expaueſcens N om̃ibus operibus veſtris ſacer⸗ dotes dei altiſſimi ſemꝑ meme es eſtote mandatoꝝ dei:⁊ in oĩbus ſi/ tis obediẽtes:vt digni repꝛomiſſiõe ꝑ eius 65 gratiã inueniri poſſitis: ſciẽtes ꝙ ſine obe/ .¹. Vetri. 2. dientia omnia vacua: et cum obedientia omnia plena charitate reperiuntar. Obe/ dire igit᷑ nobᷣ neceſſe eſt:nõ tm̃ bonis ⁊ mo/ tute inſtruimur:vt ſi obediẽtię palmã com deſti: etiã diſcholis ⁊ malis:nõ tñ qꝛ mali ne hoc reciperet:ſe humiliter excuſauit.Sʒ „ ſunt: ſed qꝛ bona obſeruare pꝛęcipiũt: qbꝰ* paulus apls dei reuelatiõe admonitus vt obedire debemus. OQà venerabilis ſanctag hieruſalẽ ꝑgeret: nec ignoꝛabat ea que ibi obediẽtia:ſalus oĩm fideliũ: cuſtodia oim pati deberet:vnde cũ ſideles vellent eũ te/ .— H vtutũ:Tu ceęlũ aꝑis ⁊ infernũ claudis:Cu nere exclamauit: Ego aũt nõ ſolũ alligari: Actj.ꝛr. etiã filiũ dei ad terrã poſuiſti: ⁊ venit inter ſed ⁊ moꝛi paratus ſum pꝛo noie leſu. Ecce Job.ẽ. hoĩes: nõ vt faceret voluntatẽ hoĩs: ſᷣ vo/ hieroſolymã pergit:ꝑ reuelationẽ aduerſa/ 7 luntatẽ patris eius qͥ eũ miſit. Voluntas cognoſcit:⁊ tñ hec libẽter apetit. Moyſes em̃ patr fuit: vt redimeret humanũ genꝰ: aütad pꝛoſpera de ſuo nihil habuit qꝛ pꝛe/ en vt recõciliaret et creaturã ſuã quę perierat. cibus ſupplicauit:ne populo pꝛeeſſet. Pau/ bik. 2. Et vt hęc voluntas ꝑſiceret᷑:filius fuit obe lus etiã ex ſuo voto aduerſa ſuſcepit:qꝛ ma diens vſq; ad moꝛtẽ. Vt engo nõ eſſet nob la imminẽtia cognouit:⁊ ad acrioꝛa ſe pꝛę/ obediẽtia laboꝛioſa:exitum pꝛeſentis vitę parauit.Moyſes aũt gloꝛiã poteſtatis vo 5. ſaluatoꝛ ꝑ obedientiã terminauit. Jure er/ luit declinare: paulus dura ⁊ aſpera volu go obediẽtia om̃i ſacrificio pꝛeęponit᷑:qꝛ de it ſuſtinere.Ergo vtroꝛũq; ſeruoꝝ dei vir⸗ Peen proteſtate diaboli nos eripuit: qð nullũ le/ gale ſacrificiũ facere potuit.Nec miꝝ ſi noſ pctõꝛes obedientię in hac vita ſubijcimur: 1 pꝛehendere nitimur: pꝛoſpera mũdi ex ſola iuſſiõe ſuſcipiamꝰ:⁊ aduerſa ex deuotõe cõ P 1SH 4 . ,„, . . * .* . WMattðb.20. diebꝰvitę meę. Hec vt miniſtrari deberem dDei gratia coadiuuãte fauoꝛatuſ etiã a ſctõ Ad fratres in herema Sermo V Cplectamur.go aũt ſacerdoteſ dei altiſſimi e eſt:⁊ qui poteſtati reſiſtit:deo reſiſtit.Non ä8⁰strt multi veſtrũ videfr̃t ⁊ audire potuer̃t: ve tamen veni vt ſuper vos poteſtat haberẽ ni ad hãc ciuitatẽ cũ chariſſimis meis ami / ſed tantũ vt cum fratribus meis viuerẽ in cis euodio:ſimplicio:alipio:nebꝛidio⁊ ana ſolitudine.Et ecce nunc epiſcopus ſum: et ſtaſio. Securꝰ deniq; veni: qꝛ ſciebã pꝛeſuę- pauperẽ me eſſe ñ erubeſco.Quare:? Quia lari ſanctũ ſenem valeriũ. Pꝛopterea ſecu / pauper:paupertatẽ ſeruare ꝓmiſi.Cauete rus acceſſi:nõ vt haberẽ in vos poteſtatẽ: igit᷑ ne me pauperẽ relinq̃tis. Pauꝑes me⸗/ Ps.Sʒ. ſed vt abiectꝰ eſſem in domo dñi omibus cum eſſe voluiſtis: cauete ne a diuitijs ca/ piaqmini. Voluntas mea fuit: vt ſemꝑ toto o ſed miniſtrare: ⁊ paciſice viuere optabã in affectu pauperes ſimus. Quod ⁊ ſi nõ fue/ ſolitudine: Mihilq; diuitiaꝝ mecũ detuli:ß rimus: hęc paupertas quã foꝛis gerimus: non paupertas: ſed grandis mileria eſti⸗ ſene epᷣo valerio monaſterium in heremo a mangda eſt. Holite ergo mihi reſiſtere:quia gentibus ſegregatũ: multo laboꝛe fatiga / om̃is poteſtas a deo eſt. Hon etiã contem/ tus ędiſicaui:⁊ cũ lõgioꝛi anxietate ſeruos nẽdę ſũt poteſtates ſiue mũdi ſiue eccleſię dei ꝑ nemoꝛa habitantes in vnũ ↄgregaui: ſint. Poteſtates em̃ oẽs a deo oꝛdinatę ſt. ⁊ cũ eis pariter viuere cępi: ſᷣm modũ ⁊ re· nam dñs dum lepꝛoſos curaſſet:eos ad po Achj.. gulã ſub ſanctis aplis ↄſtitutã:oĩa cõmuni teſtatẽ miſit dicens: Ite oſtendite vos ſa/LZuc..i. ter hahentes ⁊ poſſidentes: viuẽtes in vi- cerdotibus. Et ad ſamuelẽ cum ſpernere/ gililijs ⁊ oꝛatiõibus vltra id quod explicare, tur a iudęeis:ait dñs: Hon te ſpꝛeuerũt ſed i. Regl.S. ⸗ poſſumꝰ Quoꝝ fama ad aures ſancti epi/ me.Et ad moyſen: hHomo quicunq; fecerit Zeutj.i7. ſcopi valerij ꝑuenit:⁊ placuit ſibi nos in he ſuperbiã in ſacerdotẽ aut ĩ iudicẽ: moꝛiet᷑. remo viſitare:⁊ ſtetit nobiſcũ tredecim die / Cauete ergo ſacerdotes:ne aliquis veſtrũ bus:donãs mihi hoꝛtũ amęnitatiᷣus pls/ audeat inſurgere contra pꝛępoſitũ vel pꝛeſ num in planicie poſitũ.Et qꝛ a gẽtibus ſe bytèrum:qui omniũ veſtrum curam gerit. gregatus erat locus:libẽter illũ ſuſcepi:vt· Ipſi em̃ poſiti ſunt in eccleſia ad noſtram ędiſicarẽ etiã monaſteriũ fratrũ:quos taleſ vtilitatẽ:vt pꝛouideant quid agere debea/ inuenerã: quales inuenire deſideraueram. mus:vt etiam pꝛo nobis rationẽ deo red/ heb.13. SGał.i. Quo ędiſicato: placuit ei qͥ me ſegregauit dant:⁊ vnitatẽ eccleſię cuſtodiant: de qua de vtero matris meę ⁊ vocauit me ꝑ gratia diis nos voluit eſſe ſollicitos:ne tãq; oues ſuã: mihi dicere: Aſcende ſuperiꝰ.Et ſic c nõ habentes paſtoꝛẽ per diuerſos erroꝛes moleſtia ⁊ cũ grandi anxietate factus ſum abvnitate fidei diuiſi eſſemus.Sicut enim epᷣs pꝛeſbyter.Et qꝛ cũ fratribꝰ meis vt ha / vnus eſʒ dñs ⁊ vnus paſtoꝛ:ſic ⁊ vnũ ouile Zoh.ro. ꝰ cctenus fecerã:ſemper coꝛpoꝛe habitare nõ eſſe voluit. Pꝛopterea noluit dſis ſcindi tu Jobᷣ.19. proterã: pꝛopterea infra domũ epᷣi vos cleri nicam inconſutilem quę integra erat: quia cos habere volui:⁊ mox vobiſcũ ſᷣm foꝛmã noõ patit᷑ eccleſię violari vnitatẽ. Ideo pau apoſtolicã viuere ceępi. Placuit aut vobis om̃ibꝰ vnũ in deo ſentire: ⁊ omia cõmuni/ ter poſſidere.hec aũt facere voluiſtis non lus ait: Obſecro fratres per nomen domi/ n gorſ.r. ni ieſu chꝛiſti: vt non ſint in vobis ſciſma/ ta:ſed ſeruate vnitatẽ ſpũs in vinculo pa/ coacte ſed ſponte:⁊ vſq; ad moꝛtẽ viuere ſi e pꝛopꝛio pꝛofiteri voluiſtis. O pꝛeſbyter attende: et vigilanter attende ꝙ pꝛomit/ 1. Corj. 7. xere tuũ fuit:ſed dimittere nõ eſt tuũ.Alli/ gatus es vxoꝛi:noli iam quęrere ſolutionẽ. Abſolut es ab vxoꝛe: noli iã ꝗq̃rere vxoꝛẽ: quia mecũ habes cauſam.Ligaſti te mihi: nunquid te compuli? Nunquid te rogauiꝰ vt venires: Nunquid applauſi pꝛomittens Apod.⁊. hęc ⁊ illa? Abſit om̃ino. Igit᷑ eſto fidelis:et cis. Mã ſicẽ multi radij ꝓcedũt ab vno ſole: — ⁊ tũ vnũ lumẽ ẽ:ita ⁊ nos młti ab vno capi te ꝓcedẽtes:oĩa pacifſice ⁊ cõiter poſſidere debem. Inſurgũt em̃ freqnter int᷑ nos tẽ/ E peſtates inimicoꝝ volentis nr̃as ↄcoꝛdias rumpe:⁊ diſcoꝛdias ſeminãdo vnionẽ pac: extinguere. Aggrediuntur nos frequenter leones teterrimi:vt caput feriendo: mẽbꝛa ſaltem moueantur terroꝛe.Et quod grauiꝰ ꝰ mihi eſt:nõ ſolũ a malignis ſpiritibus ſepe dabo tibi coꝛonam vitę. MHoli mihi reſiſte / mala patimur:ſᷣ etiam a domeſtic dilania⸗ NPhit.⁊. re:ſed eſto vſq; ad moꝛtem obediens. NHo⸗/ mur: ⁊ freqnter peioꝛa ſũt inteſtina bella:a Ro. 13. li mihi reſiſtere: quia om̃is poteſtas a deo quibus nõ cauet᷑:q;; foꝛinſeca:ꝗ̊ͥ pꝛeuident᷑. ● ₰ 5 Aur“unnotatio ZSei. 4. Ecce em̃ abel iuſtus a domeſtico fratre occi o ipſi pauxillũ aquę recipiunt. Vos balteis Een. 27. dift Eſau fratrẽ fugientẽ ꝑſequit᷑: Joſeph militũ mũdo aparere deſiderati: ⁊ ipſi ʒo / 4. Begl. .· 4 Matth.26, a fratribus vendit᷑: et a diſcipulo ſaluatoꝛ tradit᷑.heęc oĩa mala facta ſunt: qꝛ obedire neglexerũt.Silr accidit ianuario noſtro: qͥ colũna obediẽtię ⁊ pauꝑtat inter nos eſſe videbat᷑:cuius perditionẽ frequẽter flere ⁊ vlulare debemus: nã ad nos cũ lachꝛymis venit:⁊ pauꝑtatẽ qᷓ;diu viueret ſeruare ꝓ/ miſit:⁊ tñ vineã ⁊ agrũ nobis ignoꝛãtibus ſeculo poſſidebat. à pꝛofeſſio moꝛtifera: o pꝛoditoꝛia ꝓmiſſio: oꝛe dicebat qð coꝛde odiebat. Sanctũ credebamus:qᷣ oibus pe/ ioꝛ erat.Et ſic annis duodecim⁊ ampliꝰ ia/ nuarius noſter vt vidiſtis ⁊ audiſtis: male vixit ⁊ male moꝛit᷑. Quarevel quõ male vi xit: niſi qꝛ qð ſuum nõ erat: ſecrete tenuit- Quõ etiã male moꝛit᷑:niſi qꝛ in fine ſe non cognouit:a obſtinatus in ſuo ſenſu: nobis ignoꝛãtibus teſtamentũ fecit:⁊ filiũ quem habebat in ſęculo ditauit: vtinã ſaltẽ in Act. 8. . . ſine hoc nobis dixiſſet: vt oꝛãtibus nobis veniã impetraſſet:ſed nec ↄfeſſus fuit: nec eũ feciſſe pgnituit:ꝓpterea de meis nõ eſt: nec dũ viueret erat.Ligate igi᷑ manus ca daueris eius:ponẽtes in panno ligatos cẽ tũ ⁊ vndecim ſiclos:quos in pariete cellulę retinebat:flẽtes ⁊ dicẽtes: Pecunia tua te/ cũ ſit in ꝑditionẽ. Mõ em̃ licet nobis ſeruis dei eã collocare vel ponere in victu vel in veſtitu vel in oꝑe monaſterij: qꝛ pꝛeciũ dã/ natiõis ẽ.Eia igit᷑ ſacerdotes dei cauete ne deficiatis in temptationibus:causte ne re/ belles mihi ſitis publice vel occulte. Sitis mihi fideles:ſitis mihi ⁊ bedientes.Et ſi vob graue eſt ⁊ moleſtũ:egredimini foꝛas: pergite ad frẽs meos:⁊ diſcite ab eis:qꝛ mi tes ſunt ⁊ humiles coꝛde:pauꝑes ſpũ ⁊ filij obediẽtię. Egredimi foꝛas:⁊ qͥd eſtis: ⁊ qͥd ipſi ſint ↄſiderare vos volo. Hunqͥd ⁊ vos tales eſtis q̃les ⁊ ipſi ſũt? vtinã tales eſ/ ſeti:q̃les ⁊ ipſi ſi. Vos em̃ voꝛatoꝛes eſtis: ⁊ ipᷣi ſũmę ſobꝛietatl. Vos diſcurſoꝛes ciui tati:⁊ ipſi viſushoĩm fugiũt. Vos impudi ci:⁊ ipᷣi caſti. Vos deriſoꝛes:⁊ ipᷣi feruẽtiſſi mi oꝛatoꝛes. Vos pellibꝰ cuniculoꝝ vel va rioꝝ oꝛnati iceditl:⁊ ipſi ouino coloꝛe niger rimo aſperrimoq; induti ſũt:pꝛęter ea ꝗ̊ in/ trinſecus ſunt. Vos delicate paſci ſũme cu ratis: carnes varias affectates: ⁊ ipſi poſt/ q́ᷓ; heremũ intrauer̃t nunq; carnes ſumpſe/ rũt. Vos vina electa ⁊ inebꝛiãtia quęrit(:⁊ ante iudicẽ audiet᷑ vox rebellionis veſtrę iohãnis ſunt decoꝛati.QO vinea mea electa hiere.2. ego te plantaui: caue te depꝛecdꝛ ne ↄuerta ris in amaritudinẽ: ne me pauperẽ dimit/ tas:⁊ ianuariũ diuitẽ ſeq̃ris. O vinea mea fęlix:cuius botrus ſũme pertimeſco ne ſit iĩ fine amariſſimꝰ. O qͥd faciemꝰ tunc i die il- la calamitatis: in q̃ deus pater dicet filio: Voca oꝑarios ⁊ redde illis mercedẽ? Tũc Mattbᷣ.⁊e. quid ꝓmiſeriti:⁊ quõ ea ſeruare voluiſtis. Fugere mundũ ⁊ ꝗ̊ mũdi ſũt ↄtemnere pꝛo miſiſtis:⁊ ecce iã rebelles totis affectibꝰ in mũdanis pꝛęoccupati eſtis.Cur &murmu⸗/G raſtis:ſi in his paſchalibꝰ diebꝰ pꝛeęſentia/ liter vobiſcũ nõ fui: Placuit em̃ mihi ſegre gare me a vobiſ:⁊ pergere ad fratręs meos in ſolitudine:quos vt frequẽter dixi: tales inueni q̃les inuenire deſideraui.Cur g tur/ . bamini? NHunqᷣd ipſi vere pauꝑes:?: NMũqͥd obediẽtes? Nũquid mundũ ⁊ pompas eiꝰ ↄculcauerũt? Nũquid in foꝛma viuẽdi vos multo tꝑe pꝛęceſſert: Mũquid vere fratres mei ⁊ patres ſunt? MNũquid ꝑ eoꝝ exempla ad viã veritatis ꝑueni: NHũquid eos ſemꝑ dilexi:⁊ eoꝝ ſanctã ↄuerſationẽ ſemꝑ deſi/ deraui? Mũquid etiã ꝑ ſimplicianũ liguriẽ ſem in fide inſtructꝰ ſum? Cur &̊ murmura/ tis: Cur de mea abſẽtia doloꝛẽ habere oſtẽ ditis? Facite ꝗᷓ placita ſunt mihi:⁊ tũc vbi⸗/ cunq; fuero: vobiſcũ erovſq; ad ↄſũmatio/ Mattðᷣ 2 8. nẽ ſęculi. Dhecreuerã em̃ cũ eiſdẽ ruſticanis meis in charitate hũiliter habitare vſq; ad feſtũ ſanctę aſcenſiõis dñi:nec ad vos redi re optabã:quouſq; vos emẽdatos eſſe co/ gnouiſſẽ:Sʒ qm̃ foꝛtunatũ aduerſariũ ad ꝑtes occulte velut lupũ ꝑueniſſe iã.ſentio: ideo cõpulſus reuerſus ſum advos:cupiẽs illũ videre:⁊ cũ eo pariter diſputare: ⁊ illũ⸗ ↄculcare dño auxiliãte:qui totis viribꝰ diſ ſipare conat᷑ ⁊ iugulare filios:quos perpe/ ri in viſceribꝰ charitatis. Oꝛate igit᷑: ⁊ nos vobiſcũ oꝛare volumus: deſinẽtes de mea abſentia amplius litigare. Oꝛate et nolite deſicere: vt foꝛtunatũ manichęeoxꝝ pᷣſbyteꝝ ſiẽ publice ſanctę xpᷣianęe fidei inſidiat᷑:ita ⁊ nos cum ſuis dei gratia coadiuuante pu/ blice eum ſuparare poſſimus. Oꝛate ſine intermiſſione: vt manere digne poſſitis in vocatione clericoꝛum:qua per gratiam dei ι FR nis cameloꝝ renibus ſuccincti moꝛe helię ⁊ Matthᷣ.ʒ. amfe — — — S„☚ egt tth. re.. 115 35 erac⸗ die nouiſſimo acciperę mereamini: ⁊ nõ ſiẽ Watt. 21. ficus abſq; fructu maledicamini ⁊ ſuccida/ mini ⁊ in igyẽ mittamini: tanq; deſtructo/ res legis terrã occupãtes ⁊ pereũtes ĩ iniqͥ- tatibus veſtris. Adiuuet aũt vos ipſe deꝰ nedictus in ſecula: Amen. audiũ magnũ:qm̃ foꝛtunatũ ma/ N nicheoꝝ pꝛeſbyteꝝ dei gra ſuꝑaui⸗/ filius perditionis a plebe noſtra receſſit cõ fuſus. Poſt cuius receſſum baptiʒzaui fe/ re ſexaginta paganos:qͥ ſibi aliqualiter ad herebãt. Et ecce modo reuerſus ſuʒ advos Mattð.5. cupiẽs ꝑficere opus qð incepi. Beati igit miſerieꝛdes: qm̃ miſericoꝛdiã cõſequent᷑. O ſi diligẽter ↄſideraremꝰ mĩicoꝛdiã dei:. in nobis poſſemus habere miſerẽdi foꝛmã. . O frẽs mei qͥd chꝛiſtũ incarnauit niſi miſe/ ricoꝛdia? Quid eũ ſubiecit noſtrꝭ miſerię: niſi ſola clemẽtia? O beata miſericoꝛdia: ꝗ ſola cõmerciũ noſtre ſalutis agnouit. So/ deũ deducit hoĩem:ſola deũ dedułit ad ho minẽ. hęc eſt ſola mediatrix: auerſos ↄſo⸗/ lans:hęc diſiunctos copulat: hęc ſola deũ humilians nos ſublimat.QO q; pia fuit dei deſcenſio: vt noſtra eſſet gloꝛioſa aſſum/ ptio. Oè grandis miſcòia:o infinita:tu ſola potuiſti trahere deũ de cęlo ad terrã:⁊ nos . de exilio ad regnũ erigere.O magnũ miſe-/ ricoꝛdię vinculũ:quo deus ligari voluit et potuit: ⁊ hõ ligatus vincula iniqͥtatis di/ rumpit.O monache ſi tuã ↄſiderares miſe riã:⁊ oꝑa dei erga te:nõ inuenires niſi mi/ ſericoꝛdiã. AMiſcðia eſt ſi flagellat deus vt emendet:ſi a pctõ ꝑ tribulationẽ liberat: ſi N * . . . „ 7 „ Bypocritas ⁊ tyrãnoſ regnare ꝑmittit.qhęc em̃ oĩa deus cũ miſcðia facit:cupiẽs nobis vitã ęternã donare. Attẽdite & fratres mei attendite: nam in paſtoꝛe vel iudice debẽt eſſe ſim: miſericoꝛdia ⁊ iuſticia. Miſericoꝛ/ dia em̃ ſine iuſticia deſtruit᷑ ⁊ in crudelita/ tem ↄuertit᷑.Et iuſticia ſine miſcdᷣia nunqͥd accepta ẽ apud deũ? Abſit. Juſtis em̃ ⁊ in/⸗ iuſtis: beatis ⁊ damnatis miſericoꝛdiã cuʒ iuſticia ſemꝑ agit opᷣs deus: qꝛ beatis dat gloꝛiã quã non merent᷑ habere quibuſcũq; bonis cõmiſſis:⁊ malis dat pęnõ:quã ma/ G — Ad fratres in heremo Sermo vocati eſtis:vt dũ vocabimini:mercedẽ inꝰ ad pficiendũ mirabilia de lege ſua: qᷣ eſt be De miſericoꝛdig Sermo VI 2 Ratres chariſſimi: annũcio vobis us: ⁊ obſtinatus in ſuo ſenſu velut alter la em̃ miſcðia ad deũ dirigit hoieʒ:ſola ad VI ioꝛẽ merent᷑ habere ð malis cõmiſſis.Eſto/ Zucdi.s. te & fratres mei miſericoꝛdès:ſicut pr̃veſter miſericoꝛs eſt.Eſtote miſericoꝛdes penſan/ tes q́;dtum moyſes in miſcðia floꝛuit ꝓpter lłm:pꝛo cuiꝰ ſalute petijt deleri de libꝛo vi Exo.ʒ2. te:⁊ q;to iteꝝ zelo rectitudinis cũ obtinuilſ9 ſet veniam: ait ad lm: Ponat vir gladiũ ſuꝑ femur ſuũ. Ecce qͥ vitã oĩm cũ ſua moꝛ/ te petijt:paucqꝝ vitã gladio deſtruxit: in/ tus igne amoꝛis:⁊ foꝛis accenſus ʒelo iuſti cię ⁊ ſeueritatis:vtrobiq; foꝛtis legatꝰ:cau ſam populi apud deũ pꝛecibus:⁊ cauſã dei apud ꝓplm gladijs allegauit. Studeamus B igit᷑ fratres mei: miſericoꝛdiã dũ viuimus rapere.Cibet᷑ a nobis eſuriẽs:veſtiat᷑ a no/ bis nudus:recipiat᷑ a nobis peregrinus:cõ ſolet᷑ ꝑ nos pupillus: viſitet᷑ a nobis inſir/ mus:ſepeliat᷑ a nobis defunctus. Iſta em̃ ſunt oꝑa miſcðię: de qͥbus interrogari de/ bemus in die nouiſſimo. Sed dicetis: Ec/ ce in heremo ſumus:pauꝑes videre nõ poſ ſumꝰ:⁊ oꝛphanos: pupillos ⁊ viduas quõ ↄſolari valemꝰ? Moꝛtuos ſepelire quõ poſ ſumꝰ:O frẽs mei bene ſcio vos in heremo eſſe:nec pauꝑes vos videre credo:nec vos monaſteriũ exire cupio vt matres vel ꝓxi/ mos ↄſolari poſſitis. plures em̃ cogno/ ui ꝓ hac cauſa monaſteriũ exiuiſſe:qͥ tñ ad monaſteriũ nunq; reuerſi ſũt. Sub ſpẽ eſã̃ boni multa mala flunt. Ecce em̃ diabolus dicit: O monache an ignoꝛas tuam matrẽ dolere? Ecce nuꝑ maritũ amiſit:ſfiliũ ſepe/ liuit:polſſeſſionẽ perdidit:infirmat᷑ ad moꝛ tẽ:vellet foꝛſitã ꝗfiteri:qͥd in heremo agis: Quid cogitas:? Surge velociter: egredere monaſteriũ: igredere ciuitatẽ: penetra do⸗/ mus parentũ:exerce in eis opera miſcðię. Hoc em̃ deus vult:hoc fieri ſᷣcipit. hũ em̃ ſeruꝰ dei h̊; cogitat: aliqñ exit monaſteriũ credẽs bñfacere.Et ecce em̃ dũ apꝛopinqt mater: filiũ oſculat᷑:pr amplectit᷑:parentes applaudũt dicẽtes:Moli nos derelinquere: Frẽs em̃ ſumꝰ:pf nr̃ antiquus ẽ:tibi incũ⸗ bit familiã regere. Quid ꝙ̊ ampliꝰ ad mo/ naſterium redire pᷣſumis? Et ſic audito cõ/ ſentit: ⁊ conſefitiendo remanet: ⁊ in ſeculo remanẽdo oiĩbus peioꝛ efficit᷑:⁊ quicqͥd bo⸗/ ni fecit amittit. Cauete igitur fratres mei: cauete a malicia diaboli: Exercere vos vo/ lo opera miſcðię: ⁊ ſi in ſeculo non habita/ tis:nec inter gẽtes:exercere tñ oꝑa miſcðię bene poteſtis oꝛãdo: obſecrãdo ⁊ depꝛecã⸗ ₰ C*“ Ao p oꝛphanis et pupillis. Et ſi ̊ nõ vide ꝰ Hhoc eſt lignũ:quo moyſes aquas dulcoꝛa/ Exo. 1z. vobis ſufficere:penſare debetis quõ cen?ũ ⁊ plures in monaſterio ſił habitatis:⁊ ſepe infirmamini: ſepe a diaholo affligimi:ſępe patimini: nũqͥd ⁊ ſępe moꝛimini? Exercere poteſtis etiã inter vos oꝑa pietatis. Sed dicet qͥs ex vobis: Patrẽ in ſeculo habeo:⁊ ego vſq; ad moꝛtẽ in mõaſt io viuere deo pꝛomiſi.Ecce em̃ pr̃᷑ infirmat᷑: non põt ſine me viuere:Quid agoꝛqͥd eligo? Si exiero: votũ frango:ſi ſtetero patrem moꝛi permit to:Quid &? O fratres mei attendite quid agere debeatis ſiẽ ꝓnũc mihi occurrit.Nã ſi pater alicuius ſine filio monacho viuere nullatenus põt: ꝓcurare debet filius quö de bonis monaſterij patri ſubueniat᷑. Et ſi monaſteriũ impotẽs fuerit:filius toto affe/⸗ ctu videat quõ patri nõ deficiat.Et ſi nõ vi derit:cũ dei benedictiõe monaſteriũ de licẽ tia maioꝛis exeat: ⁊ verbo ⁊ oꝑe patri ſub/ ueniat vt nõ deſiciat ex negligẽtia:nec vo tũ frangere credat.Si poſt eius patrẽ viu do remãſerit:ſtatim ad pꝛiſtinã vitã redi: nõ pigeat:ſancte ⁊ iuſte viuendo:ſicutine perat:⁊ tanto foꝛtius qᷓ;to ſenſerit ſe lus n paterno miniſterio vltra neceſſitatẽ graua/ tũ. MNullus igit᷑ erit qͥ ſe a miſcoia excuſare poterit: nec diues qꝛ hʒ: nec pauꝑ qꝛ ſaltẽ Matthᷣ.io. calice aquę frigidę nõ caret: nec monachꝰ: qꝛ ſaltẽ ⁊ oꝛare dʒ. O hõ qͥ crudelis es in al terius iuſticia: teipſum pꝛius agnoſce. Mã ſi bonus es o monache:cadere faqliter po tes: ſi diues es: donũ foꝛtunę eſt nõ natu/ re:ſi ſanꝰ es ecce infirmitas inſtat:ſi ſapiẽs es:nõ habes ↄſtantiã. Igit᷑ circa oẽs tã ſa/ piẽteſ q; iſipiẽtes:tã circa ſanos qᷓ; iſirmoſ: tã circa nobiles qᷓ; ignobiles miſericoꝛdiaʒ habe. O hõ quid de te erit:ſi ſaluatoꝛ tuus clemẽs ⁊ pius fuerit:⁊ tu miſericoꝛdiã igno raueris? Naſcat᷑ fratres mei miſcðia inter vos:nõ tñ ex negligẽtia:nõ ex puſillanimi/ tate:nõ ex indiſcretõe:nõ ex animi ifirmita te:ſᷣ oibus modis ſit circũſcripta:vt ſic ſuũ retineat pꝛopꝛiũ:qð iuſticię nõ auferat de/ bitũ. Omonache vide ſancti ioſeph miſeri Geñ.45. coꝛdiã: quę fratrũ ſuoꝝ ẽ oͤblita iniuriam. 2. Beg. 13. Legite fratres dauid clemẽtiã: qͥ fili perſe/ quentis deflebat dementiã. O monache ſi clauſeris viſcera miſcðię indigenti: om̃ino NPs.n7. claudet᷑ tibi ianua chꝛiſti. Heęc eſt em̃ poꝛta oñi: ⁊ iuſti intrabunt in eã. Hęc nouũ teſta/ mentü illumiat: ⁊ veteris rigoꝛẽ extenuat. uit: hoc eſt ſal quo hehiſeus aquaꝝ ſterilita 4. Regl.2. tem ſanauit: heęc eſt farina q̃ heliſeus moꝛ/ 4. Reg. 4. tẽ quę in olla erat extirpauit: hoc eſt oleũ Zud.io. qð ſamaritanus infudit vulnerato: hęc eſt 4. Regl.S. aqua ioꝛdanis qua curat᷑ lepꝛa naamã ſyri: Hhec ſola virtus ẽ quę diuidit inter crudelẽ ⁊ piũ:inter regẽ ⁊ tyrannũ.O monache vbi eſſes:ſi tibi dei miſcõia nõ ſubueniſſet?Si em̃ deus tecuʒ ageret diſtricta ſentẽtia: nö poſſes cogitare pęnã:ꝗᷓ coꝛrũderet tuis me ritis. Oĩa em̃ attribue dei miſcðię:⁊ ſi a ſi- mili miſericoꝛdiã expẽdas in vſum ꝓximi: nõ ſis auarus in miſerẽdo: cũ ſis expertus largitatẽ eſſe ĩ deo. Amate ̊ frẽs mei miſe⸗/ ricoꝛdiã:qꝛ nũqᷓ;vidi piũ hoĩeʒ mala moꝛte finiri: quã miſcoiam faciat vob deꝰ: AmẽỸ. eobedientia: Serma vu —= Rẽs mei dilectiſſimi obedit᷑e opoꝛ A tet deo in oĩbus:ſi ſaluani cupimuſ . Wiin heremo. Et ſi difficile nob videt᷑ ſiderare debemꝰ obedientiã filij dei:⁊ no/ ſtram dsponere ↄtumaciã nõ differamus. Ipſe em̃ dei filius obediẽs fuit vſq; ad ↄtu meliã crucis:⁊ nos ↄtemnimus eius obedi re pꝛęcepti? Chꝛiſtus em̃ obediẽs fuit vſq; Nbit.2. ad moꝛtł᷑ẽ:nõ pꝛo ſua:ſed pꝛo noſtra vtilita· te Eſtote & nõ pꝛo ſua: ſed ꝓ veſtra vtilita te ⁊ ſalute in oibus ſibi obediẽtes.Ecce em̃ fratres angeluſ in oibus obedit deo:⁊ tu qͥ cinis es ⁊ vermis ↄtradicis deo? Inſenſibi lia obediũt deo: ⁊ tu rõnalis reſiſtis deo⸗ Sol a ſua ſemita non deuiat:nec luna: nec ſtellę. Oia em̃ cęlica ſuis indulgẽt officijs: tu vᷣo dei volũtati ĩ oibꝰ quaſi reſiſtis. Ad nutũ dei cãpi floꝛibꝰ decoꝛant᷑:terra imbꝛi/ bus fęcũdat᷑:frõdibꝰ criſpat᷑ ſilua:iĩ nemoꝛi bus cithariʒat auicula:oia deo obędiũt:ſo lus hõ dei volũtati reſiſtit. & monache le/ ge qð dicit᷑: Melioꝛ ẽ obediẽtia q; victimg.i. Regl.12. oο Quę cã eſt:niſi qꝛ i victimis aliena imolat caro:ſed in obediẽtia volũtas ꝓpꝛia ⁊ caro mactat᷑.Eſtote obediẽtes: vt deũ placa/ re poſſitis de pctis cõmiſſis. Tãto em̃ citiꝰ placat hõ deũ:q;to repꝛeſſa arbitrij ſui ſuꝑ⸗ * bia gladio pꝛęcepti ſe imolat. Cauete tñ in B obediẽtia frẽs mei.Sub ipſa em̃ põt latere fel dꝛacõis ſbᷣ ſpẽ melł:lupꝰ ſᷣ pelle ouina: ĩ potu dulci venenũ ſepe latitat: ⁊ i olla ſę/A. Regl.4. pe moꝛs ponit᷑.Attẽdat &̊ qͥ pcipit: ⁊ qͥ obe dire intẽdit: ꝙ obediẽtia ſit honeſta:⁊ om̃i diſcretiõe oꝛnata ſeu decoꝛata. Nam ſi di/ an⸗ li. ll.1. 644 N Beñ. 22. DMB Ad fratres in heremo Sermo VIII bemus. Verbi gra. Si nob pꝛecipit᷑ ꝙ deũ nõ diligamus:vel ꝙ deũ odio habeamus: nunquid obedire debemus? Nunquid vel ipſe deꝰ hoc pꝛecipere poteſt? Honeſta igi / tur fratres debent pꝛęcipi ⁊ iuſta:⁊ ſi hone/ ſta vei iuſta nõ fuerint:nullatenus obedire debemꝰ:etiã ſi apoſtolus nobis hoc indi uerit. Tenete igit᷑ fratres ⁊ in coꝛdibus alli gate: ꝙ obedientia ſine diſcretiõe caſſa eſt 7 vana: nõ ex parte obediẽtis:ſed pꝛęcipiẽ/ tis: ⁊ obedientia honeſtate pꝛiuata ſuper/ bia eſt: æ venit ex vtriuſq; parte:ↄſentiẽtis ⁊ pꝛęcipientis:⁊ in die nouiſſimo pari pxna punient᷑.Cuſtodite quod pꝛęcipitis: caue/ te ⁊ ponderate qð imponitis.m quotiẽſ- cũq; obediẽtia honeſta ⁊ iuſta nõ fuerit:to tiẽs ad Rregularitatẽ ſe deueniſſe paſtoꝛes agnouerint. Obedientia igit᷑ fratres mei tunc vera: tunc ſancta: tunc meritoꝛia eſt: quando dicata eſt diſcretione: honeſtate: 1 tenemur reddere deo ⁊ offerre. heęc ẽ calco⸗ iuſticia ⁊ humilitate. Iſtę enim ſuꝑʒt ſocię. ſanctę obedientię:ſine quibus om̃ino obe/ Aientia vana eſt ⁊ inutilis.ec eſt illa obe/ dientia quę ↄcoꝛdiã ↄſeruat in angelis:pa/ ſcreta nõ fuerit: crudelitas exiſtimãda eſt. ſeuerare nobis de pꝛeſtare digner in eter⸗ Si honeſta nõ fuerit:nullatenꝰobedire de- nũb 3 edictus: Amen. eperſeuerantia Sermo VIII Ratres mei ſicut ait aplus: nõ po/ Writ. Nullus em̃ legitime certat niſi in campo vſq; ad finẽ certat:⁊ ſi certat vſ/ nat᷑.Non eſt igtur magnũ bonũ inchoare qð bonũ eſt: ſed ↄſũmare: hoc ſolũ ꝑfectũ eſt. AMulti em̃ magna aggrediunt᷑:ſed deſi ciũt in via:multi exeunt in deſertũ:ſed pau ci perueniunt ad terram pꝛomiſſionis. O fratres mei nõ tedeat incipere magna: nec rantia infoꝛmat meritũ:coloꝛat boni ꝓpo/ ſitü:remunerat currentẽ:coꝛonat pugnan/ l A q; in finẽ legitune certat: ideo merito coꝛo- faſtidiat tenere inchoata:ſcientes ꝙ ꝑſeue tẽ:ducit ad bꝛauiũ:ↄducit cunctos ad poꝛ⸗/ tũ. Hec eſt tunica talarl ſancti ioſeph vſq; ad finẽ ↄtigẽſ.hheęc ẽ tunica ſacerdotał vſq; Señ.57. ad pedes ꝑueniẽs.hhęc ẽ cauda hoſtię quã neũ bonę oꝑatiõis:qð ↄtra ſerpẽtis moꝛſũ debemus obſeruare. hec eſt virtus ꝗᷓ deuʒ cem nutrit in monachis: tranquillitatẽ ge- nerat in ciuibus.hhęc eſt illa obedientia:ſi⸗/ ne qua reſpublica ſtare nõ poteſt: ſine qua fanmilia aliqua regi nõ poteſt. O q; enoꝛme vitiũ:qð obedientię ↄtrariũ fuit:ꝑ qð dia- bolus cęlũ perdidit:per hoc hõ paradiſum awmilſit: ꝑ hoc ſaul regnũ:ꝑ hoc ſalomõ amo rem diuinũ. Oſancta dei ſponſa obedien- tia: tu perfecta ſcala qua cęlũ aſcẽdit᷑:iu q̃⸗ Ariga q̃ helias vectus ẽ in paradiſũ:tu poꝛ/ ta paradiſi fideliũ ⁊ cauſura reoꝝ inferni. O ſancta obediẽtia:tu humilitatẽ nutris: ligat.heęc eſt ꝗ̊ om̃e bonũ infoꝛmat. hec ẽ pſeuerãtia:q̃ laureant᷑ martyres:q̃ virgine coꝛonant᷑:q̃ ſacerdotes ſublimant᷑ ⁊ ↄfeſſo/ res.heęc eſt veſtis ſine ruga:tunica ſine ma 4 * cula:bonitas ſine malicia. O monache qui bñ incepiſti:caue ne cadas: caue ne ad ts vireſcas:⁊ ĩ tꝑe afflictõis marceſcas. Caue ne feno cõparerl:qð nũc naſcit᷑ ⁊ ſtati mar, ceſcit. Laboꝛemꝰ& frẽs:⁊ laboꝛãtes ꝑſeuere m: laboꝛemꝰ vt pſeuerãtiã habeamꝰ. La/ boꝛẽt mõachi oẽſ vt retineãt:laboꝛẽt vᷣgĩies vt ſe infoꝛmẽt:laboꝛẽt viduę vt in ipſa ꝑſe- uerẽt. Attendite tñ frẽs:nã diabolus qñq; B tu patieũtis pꝛobas:tu manſuetudinẽ exa / inas.Eſtote ergo fratres cũ abꝛaã obedi entes:reddẽtes ꝗ ſunt cęſaris cęſari:⁊ quę ſunt dei deo.Lunc vero reddimꝰ ceęſari de⸗/ bitũ ſuũ:quãdo duliã pꝛelatis noſtris red dimus.hęc em̃ dulia ↄſiſtit in reuerẽtię ex hibitione ⁊ dilectiõe.hoc aũt facere debe/ mus nõ ſolũ paſtoꝛibus: ſed ⁊ ſanctis dei: ⁊ tunc reddimus ꝑ obedientiã ꝗ̊ ſunt cęſa,. ris cęſari.Sʒ tunc reddimus quę ſunt dei deo: qñ ĩ latria ꝑſeueramꝰ.heęc em̃ ſoli deoo ↄuenit.Hec em̃ ↄſiſtit in oꝛatiõe:⁊ gratiaꝝ/ actiõe:cultus exterioꝛis exhibitiõe: ⁊ inte- rioꝛis mẽtis deuotiõe.cð facere nos ⁊ fuos dei ad bonũ incitat ⁊ ↄducit:vt de bo no grauiꝰ eliciat malũ.Contra hũc diaboli inſultũ valet ſola ꝑſeuerãtia: vt bono fine bona ↄcludant᷑ initia: vt pꝛincipiũ medio: — mediũ ne diſcrepet vltio. Gonũ em̃ inchon re ⁊ malo fine ↄcludere:qͥd aliud eſt q; mon ſtruoſas resoſicere? IAla em̃ actio q̃ſi chime ra ẽ: ꝗ̊ initiũ hʒ a rõne: ſᷣ finẽ a ſẽſualitate. Cũ em̃ ſic agi᷑ hũano capiti ceruicẽ pictoꝛ equinã iũgit:⁊ ſuꝑinducit ifructuoſas plu/ mas. Caue gòo mõache ne actio tua möoſtꝝ maneat. Enoꝛmis em̃ erit fetꝰvẽtris ſi cpi ti nõ coꝛrũdeat finis.Quidã em̃ habẽt ini/ tiũ bonũ: qͥꝝ vita monſtrũ eſt mirabile qſin hois pꝛetendẽs caput: mediũ in luxuniã teſt coꝛonari niſi qͥ legitime certaue · Timotb.2. Gancti deſcenqit: ventrẽq; ouinũ habet ⁊ ad vlti/ mũ in rapacitatem lupi pedes oſtendit. & monache: quid tibi pꝛodeſt bonũ inchoa/ re ⁊ nõ finẽ concludere? Si donũ virtutis amittis:damnũ incurris: ⁊ grande ſuxpli- cium pꝛomereris.O qᷓ́; tibi melius fuiſſet viã veritat nõ agnoſcere:qᷓ; poſt agnitã re troire ꝑ incõſtãtiã. O monache leuis repu/ taris per tuã apoſtaſiã: cuen iuda incurris mentis inſtabilitatem: poſtponis deum: amittis amicos:ſpiritum et ſpem perdis: odio a cũctis haberis: ⁊ velut oĩbus peioꝛ apoſtata cõpꝛobaris in vita. O monache attende quia niſi perſeueraueri: moꝛieris. Igit᷑ ſi incepiſti ędiſicare perfice:ſi nõ ince/ piſti incipe.Si obtuliſti floꝛẽ iuuẽtutis tuę diabolo:ſaltem fecem ſenectut tuę immo/ lare non differas chꝛiſto. Ipſe enim miſeri/ coꝛs eſt ⁊ recipiet te libẽter:⁊ dabit tibi ſto/ lam candidã: ⁊ anulũ in manu tua: et cal/⸗ ciamẽtum in pedibꝰ tuis. Tũc inueterate olim diebus malis:renouabit᷑ vt aquilę iu uentus tua durãs in ęternũ. Incipite erso fratres mei ⁊ ꝑſeuerate reducẽtes vobis ad memoꝛiam a quãto bono receſſit iudas: ets quõ feruẽter bene agere cępit: lingua vob ꝰ expꝛimere nullatenꝰ poſſem: quomõ tamẽ 3. Regl.II. pſeuerauerit:ſcitis. Ecce enim ſalomõ per BBegi.I5. inconſtantiã coꝛruit:ſic et ſaul: ſic et multi alij:qꝛ multoꝝ incipere fuit:ſed ꝑſeuerãtiũ ꝑuus eſt numerus.Cauete ergo qũo caute ambulet: cõſiderãtes quod qͥ ſe ęxiſtimat ſtare: caueat ne cadat. Fęlix ergo eſt qͥ be/ nefaciendo ꝑſeuerat vſq; in finem. Quod donum ſſtet nobis ille qui pꝛo nobis moꝛi dignatus eſt. Amen Peira fugienda: Zermg NK. Ratres mei dilectiſſimi:ſicut om̃i⸗ f Dd habere memoꝛiã et in nullo er/ rare nõ humanitatis ſed deitati ſo um eſt:ita turbari:obliuiſci et pati:ſolum ſanitatis eſt:et nõ deitatis. Ham deꝰ nõ mentit᷑ vt homo: nec vt filius hominis irri tat᷑. hHumanũ eſt ergo fratres mei turbari ,—„ et iraſci et iram incurrere: bonoꝝ ⁊ maloꝝ cõmunis eſt conditio:ſed in ira vel odio ꝑ/ „ ſeuerare diabolicũ eſt. IJdeo vos qui ſpiri- Ecẽs.⁊. tales eſtis maxime attendere debetl:ne ira NPꝛouer.i2. in ſinu ſtultoꝝ requieſcat. Fatuꝰ enim ſta- tim iram ſuã indicat. Foꝛtiter tamẽ ſpiritũ iraſcibilem cõtinere magnę pꝛudẽtię eſt et ꝑfectiõis. O monache noli iraſci:nam no/ ●D Ps. 102. 0 1. Corj. 10. 7 7 mus ergo fratres mei iram quę recte ſigni/ naſcitur: mox refrena eã:allide eam ad pe/ frẽs mei ab illo qͥ dixit ſe eſſe humilẽ et mi/ cere: Nam vbi ira regnauerit: ibi omnino Auguſtini men ⁊ habitũ ſanctę religiõis in hac vaſta ſ ſolitudine poꝛtamꝰ. Cuſtodite igitur vos ab omni turbatiõe.Mõ enim decet ſeruos dei turbationẽ incurrere. NMũqd em̃ ꝓder̃t n nob nr̃a ieiunia: nr̃a abſtinentia:nr̃a ſacri⸗/ n ficia? Ab ira deniq; fratres mei ꝓcedit ran h⸗ coꝛ: a rancoꝛe odiũ quod eſt ira inueterata in animo: inde naſcitur homicidiũ et ſi nõ opꝑe ſaltem volũtate:inde cõtumelia: inde detractio:inde ſuſurratio: ſuſpitio et iniu/ ria:quę ſunt opera carnis ⁊ diaboli.O mo nache depone iram: deſtrue rancoꝛem:mi/ tiga furoꝛem ne filius ꝑditionis efficiaris. O q; melius eſſet monacho ĩ ſęculo viuere . pacifice qᷓ; ĩi monaſterio cunct bonis oꝛna/ tus in ira et furoꝛe litigare et odiũ in coꝛde tenere. Nec deũ laudare nec ab eo exaudiri meret᷑ qͥ odiũ ſeruat ĩ coꝛde.Qua fronte O& . monache:quo affectu:qua deuotide a deo uzn potes veniam poſtulare ſi fratre dũ odis petis ꝙ tibi dimittat: ſicut ⁊ tu debita di⸗ mittis:? Crede igit᷑ mihi ꝙ tantũ tibi dimit- tet:qu⸗ Oum et tu dimittis alteri. Dimitta/ ficatur per LCaʒarũ quatriduanũ fętidum: Job.ii. quia qui iram in coꝛde poꝛtat infamie feętoꝛ ſtatim cũ coꝛrumpit. Si ergo ira in animo B tram:ſuffoca eam exemplo tui ſaluatoꝛis: qui percuſſus in vnã maxillarũ mox pꝛebu Mattb.ʒ. it alteram. Mam ſi hoc pꝛioꝛ ipſe nõ feciſſet mihi nunq; facere pꝛecepiſſet. Eia & diſcite — 5* Matth. tn tem.Diſcite opere: quod ſepe legiſtis oꝛe: Sol nõ occidat ſuper iracũdiam veſtram. Epvᷣ4. Si enim frater tuuſ in te peccauit: vade ad Mattb.ʒ. eũ ⁊ inuita eum ad pacẽ: da ei oſculũ et lu/ cratus es fratreʒ. Tu vero qui offędiſti nõ differas ꝑgere:nõ differas fratrẽ recõcilia/ ri:vade ad eum: pete veniam. Et ſi vernlo offẽdiſti:et tu verbo recõcilia:ſi vero facto qð deus auertat: placa eum facto. Sic em̃ decet ſeruos dei facere:ſic decet eos demo⸗/ nes expellere et ſanctos angelos introdu/ – 4 pꝛinceps diabolus erit: nec inde aliquid boni exire poterit. Fugiamꝰ igit᷑ iram fra/ tres mei:ꝗᷓ rationẽ ſuffocat:mẽſurã iuſticię ignoꝛat: ſolẽ iuſticię neſcit:amicitias rum/ pit:de facili aufert pacẽ mentis: ſapientiã calcat:ſapiẽtes infatuat: monachos deui⸗/ at:ſacerdotes ſuffocat:caſtitatem euacuat: Il⸗ „. Regl. 10. grauitatẽ in paſtoꝛibꝰdilacerat. Hec ira re/ pletus:ↄſilij poteſt eſſe capax.O monache intuere caput tuũ: nan᷑ in cruce poſitus ꝓ ſuis crucifixoꝛibus exoꝛauit.Et pꝛimiceriꝰ martyr ſtephanus pꝛo ſuis lapidatoꝛibꝰge Actj.7. nua flectẽdo clamauit: Dñe ne ſtatuas illł hoc peccatũ.Sed ſi nõ tantę perfectiõis ſu mus vt bonũ pꝛo malo ſoluamus: ſaltem Bo. I2. pꝛo malo malũ non reddamus. Mon tamẽ Pper puſillanimitatẽ remittẽdę ſunt iniurię: ſed per ſapientiã quę eſt in chꝛiſto ieſu. O quãta fratres mei huius peccati labes. O ;ß; grandis ⁊ lata miſeria tam coꝛpoꝛis qᷓ; animę:nam coꝛpus quietẽ:ſomnũ ⁊ alacri/ tatem amittit:ſed ⁊ anima vitã perdit eęter nam. Veniunt em̃ ⁊ reuertunt᷑ ad nos per iram pꝛiſtina peccata: ⁊ ſic ↄfundimur ⁊ dã namur. ¶ Hos vero fratres qͥ chꝛiſtiani ve/ ryruaciter ſinus: relinquamus vindictã illi qͥᷣ Deutl.ʒ2. gqit: Mihi vindictã: ⁊ ego retribuã. Quic/ . quid em̃ ackte pertinet: dimitte illi. Nun/ ig ipſe mirabilioꝛes vindictas facit qᷓ; nos imaginari poſſumus? Nõ tñ hoc ſihi ꝑęte/ re debemus:nec affectare:ſed pꝛo eſ̊ menꝰ te ⁊ puro coꝛde oꝛare. Ham dũ noſtras in- iurias facere petimus:quod dei eſt vſurpa mus.Oꝛare tamen ſine intermiſſiõesdebe-/ mus:vtvindicet ſanguinẽ ſuoꝝ ſeruoꝝ:nõ ad damnationẽ:ſed ad coꝛreptionẽ qui eſt benedictus in ſęcula: Amen. A De 5 uritate conſcientięg: amoꝛe ribulationũ: 2 ſpe qua gillas ad cęleſtia inuitat᷑: Germo D ſpiritale gaudiuʒ hodierna die fratres dilectiſſimi intendo vos in . uitare. Quod quidẽ gaudium non operat᷑ diuitiaꝝ copia:nõ fallax mũdi glo/ ria:nõ pꝛolis fęcunditas:nõ coꝛpoꝛis ſani/ tas:ſed tanfũ ↄſcientię puritas. O fęlix cõ/ ſcientię puritas: O fęlix ſanctę ↄſciẽtię io/ a carcere doloꝛis liberas Hõ oĩ immũdicia purgas mentẽ. O mẽs ſancta: paradiſus delitiaꝝ:varijs bonoꝝ operum virgultis ↄſita:varijſq; virtutũ floꝛibꝰ pur purata:⁊ ſuauiter celeſti gra irrigata.hęcẽ Señ.2. frẽs mei ꝑadiſus ĩ q̃ plantat᷑ lignũ vitę ⁊ cę leſtis ſapiẽtię. hec eſt thalamus dei: pala/ ciũ chꝛiſti:habitaculũ ſanctiſpiritus.hhęcẽ in quo ipſa ↄſcientia bona optime delecta/ tur ⁊ requieſcit cum ſponſo ſuo.O ↄſciẽtia Geũ.⁊4. in te:⁊ tibi occurrit rebecca cum iſaac veni/ Ad fratres in heremo cũditas:quę vermẽ interioꝛẽ excludis:queę thꝛonus ſalomonis:lectus ſponſi cęleſtis: Sermo IXNX X Ente de agro. In te delectat᷑ iacob cum ra/ chelis ↄiugio: In te ſunamnis abiſac regẽ 5. Regl.ꝛ. dauid iocũdis fouet amplexibus. O ↄſciẽ/ tia ſancta:in terra adhuc es ⁊ in cęlis habi tas. Gaude o anima ſancta:ſancta ↄſciẽtia decoꝛata. Gaude ceęleſti ⁊ ęterna gloꝛia. In ea fratres chariſſimi magdalena illa ignife Lud m. ra:chꝛiſto pꝛecioſa offert vnguẽta. IJbi ma/ Zucj.ic. ria optimã vartgn elegit quę nõ auferetur ab ea.Eia ergo fratres ſi ad hanc gloꝛiã cu pimus peruenire:pꝛedictã noſtrã ↄſcientiã diligenter nunc diſcutiamus:⁊ ibi litteram luxurię perlegamus:apicẽ ſuperbię:notaʒ auaricię ⁊ thecam inuidię pꝛoſpiciamus:⁊ deleamus ea per ↄfeſſionẽ:per coꝛdis ↄtri⸗/ tionẽ:per verã ſatiſfactionẽ:⁊ tunc merebi mur per gratiã adipiſci gloꝛiã illã quã nec oculus vidit: nec auris audiuit: nec in coꝛ hominis aſcendit:quę deus pꝛęparauit di ligentibꝰ ſe. O fratres mei ⁊ lęticia coꝛdis mei: feſtinemꝰ ingredi hãc ſanctãſanctoꝝ. ũc em̃ habebimꝰ bonũ qð nõ ꝑdemꝰ:tũc lgabiemus perfectũ bonũ quod nõ amit/ em̃ug. Amare tamẽ debemus ſi ad hanc B loꝛiã peruenire cupimus:temptatiões:fa mes tribulatiõeſq; ſingulas. Nam ſicut in foꝛnace purgat᷑ aurum: ſicut lima purgat ferrũ: ſicut flagellũ ſeparat a grano paleã: ſic in foꝛnace tribulationũ patientia exerce tur:foꝛtitudo roboꝛat᷑: conſtantia ſolidat᷑: ſpes ad cęileſtia inuitat᷑. O ſpes ſanctoꝝ ex turris foꝛtitudinis eoꝝ quę nõ ↄfundis: vᷣ te expectantibus gratiã infundis:nõ cęcas ſed illuminas:nõ famelicas ſed reficis. O fęlix ſpes cęleſtis:ili timoꝛem ſeculi expu/ gnas: ↄſolatiões mũdanas extirpas. Per te timoꝛ nõ auget᷑: ꝑ te falſa cupiditas non ſomniat᷑:per te luxuria ↄq̃ſſat᷑:per te ſuper/⸗ bia auellit᷑:per te inuidia nõ dominat᷑: per te cuncta vitia terminant᷑. O ſpes ceęleſtis curię:in te regnat charitaſ:quę credit omia quę ad ſalutẽ pertinẽt: om̃ia ſperat quę ꝓ/ miſſa ſunt. O fratres mei: qͥ hominũ põt mentẽ ſeruoꝝ dei infirmare:ſi apud deum ſpes celeſtis pꝛo eo allegat? In quo noce/ bũt eis tyrannoꝝ fulmina: foꝛtunę pꝛecipi tia quid agent:?& ſpes tu cogitatiões diri gis:tu in charitate altitudinẽ ponis: vt in ea perſeueremus vſq; ad moꝛtẽ:tu in chari tate latitudinẽ extẽdis vſq; ad inimicũ.O ſpes celeſtis glłię:ꝑ te prfiarchę mala patiẽ/ ter ſuſtinuerũt: per te ꝓphetę cuncta mala poꝛtauerũt:per te apli ad moꝛiẽ gaudẽter 2. Corl. 1. Bancti perrexerunt:per te martyres afflicti ſunt:e⸗ . te virgmes com buſtę ſunt:per te ↄfeſſoꝛes vituperati ſunt:pꝑ te viduę caſtitatẽ aſtrin/ gunt:per te maritatę lumbos pꝛecingunt: . per te pupilli: languentes ⁊ oꝛphani ſperãt ridere:per te pauperes ↄfidunt gaudere: ꝑ te peregrini ſperat terminũ ⁊ ad finẽ labo/ ris ꝑuenire. OQà ſpes tu om̃ia poꝛtare facis dulciter ⁊ ſuauiter. Eia ergð frẽs hãc ama/ te:hanc tenete:nõ tamen ſne timoꝛe: quia qui ſperat ⁊ nõ timet:negligẽs eſt:qui aũt timet et non ſperat: depꝛeſſus eſt ⁊ deſcen/ dit in pꝛofundũ quaſi lapis.A quo deſcen / ſu liberet nos ille qui de cęlo deſcendit: vt nobis vitam donaret ⁊ aſcenſum chꝛiſtus deus noſter: Amen. . e lachrymis: nn ee⸗ 7 T mũdi gaudia ſeqnt᷑ ę eterna laneta⸗ . qꝛ nemo poteſt hic ⁊ in futuro gau / gdeo neceſſe eſt vt vnaʒ amittat:qui aliam voluerit poſſidere. Si ergo o mona4 che hic gaudere cupis: ſcias iam te exi⸗ lem eſſe patrię celeſtis:ſed ſi hic ploralteng Mattb.s. iam patrię cęleſtis ciuis cõſtitueris. Beati inqͥt qui lugẽt:qm ipᷣi ↄſolabunt᷑. Sʒ dicet quis: Quid flere opoꝛtet: ⁊ quare flere de/ bemꝰ: Ego aũt filioli ⁊ fratres dico ꝙ flere debemus peccata qauę cõmiſimus. Iſte emim fletꝰ ſit panis noſter:quẽ quotidie comede re debemꝰ die ac nocte. Flere etiã debemꝰ populoꝛũ peccata: q̃ſi noſtra vulaera. Sic 2. Corj. 11. em̃ paulus faciebat: dum clamabat: &ρs infirmat᷑ ⁊ ego non infirmno:? Flere etiã de bemꝰ de dilatiõe regni gterni: qd bñ oñde/ Ps. 119. bat ille ꝓpheta dauid dũ dicebat: Heu mi hi qꝛ incolatꝰ meꝰ pꝛolõgatus eſt. Iſte em̃ Thꝛeñ.i. ſunt tres miſerię:quibus texit᷑ liber hiere⸗ —mnmig:quibus plangit peccata animę inſul/ tum miſerię:⁊ dilationẽ patrię.hhoꝝ fletu/ um imbꝛibus debemus irr igare terrã men/ tis noſtrę: vt pariat fructus bonoꝝ opeꝝ Exo.. diuerſoſq; floꝛẽs virtutũ. Iſti quoq; fletus ſunt tres fluctus per quos ſilij iſrael trãſie/ runt ad terrã pꝛomiſſiõis. Vere peccatoꝛeſ. ex ęgypto vitioꝝ exeunt: mare rubꝛũ trãſ- euntes: dũ ſubmergunt᷑ hoſtes:⁊ vitia ſuf/ focant᷑. Vere cantant dño gloꝛioſe:dum in trantes cęleſtẽ hieruſalem:depoſita coꝛru/ ptibili veſte: ſanctis angelis ſunt ſociati. O monache fac igitur vt mens tua ſit liber quem vidit czechielkin quo ſcriptę erant la Ezecb.x. mentatiões ⁊ vę.O monache ad has lamẽæ tationes te ↄuertas hos doloꝛes amplecte re cunctis diebus vite tuę: flendo tua pec- cata: ⁊ nõ ſolum vt diximus ta: ſed ⁊ pꝛo/ ximi. Caueto tamẽ ne fleueris moꝛtẽ coꝛpo ralem alicuius:nec ſubſtantiaꝝ amiſſionẽ: nec coꝛpoꝛis infirmitatẽ. Om̃ia em̃ neceſſa ria ſũt euenire: oĩa hęc valde cõia. Ponas ergo te in dei volũtate:relinquens ſibi oiaꝰ ⁊ ipſe te reducet ⁊ ↄducet:quicquid tibi ac/ ciderit:libenter ſuſcipe:deum inlomnibus lauda: omnẽ honoꝛẽ ſibi exhibeas gr̃as ei ſoluendo. Quotidie fleas pctã ꝗ̊ cõmiſiſti: ⁊2 ꝗᷓ cõmittere pꝛoximos videas: quaſi tua ſint vulnera. Sic em̃ peccatrix illa maria ñ Lud.⁊. ſolum in domo ſimonis:ſed etiã poſt aduẽ tum ſanctiſpiritus hoc idem ardenter per⸗ fecit. Semper em̃ dolebat: ſempeꝑꝶ in vita ſua peccata flebat: quia nullũ peccatũ ha/ bebat: ſed flebat non tantũ filij paſſionẽ: ſed iuęoꝝ damnationẽ. Sʒ dices: Moꝛ B tuum fratrẽ vel amicũ video:naturalis in firmitas me inuitat ad plãctũ.Ego aũt di/ co tibienonache:tempera luctũ tuum. Mõö em̃ tuum eſt moꝛtuos flere:ſed ſeculi.Non tamen pꝛohibeo lachꝛymas naturales:q̃̊s naturalis neceſſitas expꝛimit. Nam multi lachꝛymas fundũt: ⁊ q́;uis natura nosad hoc frequẽter inuitet:animus tamẽ ſapiẽ/ tis ĩmobilis perſeuerat. O tu qui ſapiens videris eſſe in ſęculo:caue ne ↄſentiat ani/ mus tuus moꝛtuos deploꝛare.Studevt lu ctus vincat᷑ ab animo. Caue ne abſoꝛbeat᷑ animꝰ tuꝰ ab infirmitate mẽtis:⁊ extenuet ſpiritus carnẽ vitio ſenſualitatis.OèO mona che ſi moꝛs imin et:noli dolere? pꝛępara te ad moꝛtem per mentis ↄſtantiã. Zalem te pꝛeępara vt moꝛtẽ timere nõ poſſi is: vt poſt moꝛtem viuere incipias qui ante moꝛtem moꝛiendo viuebas:vel viuendo moꝛieba⸗ ris. Cupis ergo o monache ſemper viuere: depone fletum pꝛo terrenis:noli ploꝛare ꝗᷓ mundi ſunt:⁊ quę neceſſaria ſunt euenire. Depone oino fletũ pꝛo terrenis: ⁊ aſſume ligamus igitur lachꝛymas: quia ſuaues ſunt diligentibus deuũ. Delectemur igitur ſempi in hac tinfirma vita fortes mei 1 ſetu 4 ſua flebat quę cõmiſerat. Sic fecit ⁊ maria Job.19. 3 mater dñi:quę dum iuxta crucẽ aret:non lamentũ pꝛo cęleſtibus: Beati inquit qui MWattb. lugent: beati qui fletis: quia nidebitis. Di B N le dot hn⸗ lle Sere Ad fratres in heremo C ⁊ lamento. Simus tantũ pꝛoni ad lamen/ tum ⁊ fletuʒ: q;tum fuimus ad culpam au/ daces. Qualis fuit nobis intentio ad pec/ candũ:talis ſit ad penitendũ deuotio. Gꝛa uia peccata grauiſſimis lamentis indigẽt. Accipite fratres mei compunctionẽ: qꝛ ſa⸗ nitas aĩaꝝ eſt:remiſſio peccatoꝝ eſt:ſacriſi cium ſpiritale eſt: quod deo ſumme placet. Holocauſtũ medullatũ:ẽ coꝛ peccatoꝛis hu miliatũ: ⁊ quotidianis lachꝛymis rigatũ. O monache punge oculũ mẽtis:vt lachꝛv/⸗ ma pꝛodeat compunctõis. O compunctio qᷓ; ſancta ⁊ mirabilis pꝛeędicaris:tu ſpirita/ le lauacrũ es:tu flagellum dei es per quod deus mutat᷑: tu ſtimulus per quẽ deus ad hominẽ inclinat᷑: tu ligamen per quod deꝰ foꝛtiter aſtringit᷑. O compunctio ſancta ⁊ i/ maculata: ſine qua adultis nõ valet baptiſ mus:ſim qua ad iudiciũ dñi coꝛpus recipi tur:ſine qua infructuoſa ẽ oĩs ↄfeſſio: ſine qua om̃is ſatiſfactio inanis eſt. O compũ/ ctio lachꝛymoſa:o lachꝛyma mentem pur/ gans:intentionẽ fecundans:ↄfeſſionẽ ixrxi/ gans: animã ſanctiſicãs. HHęc eſt latp?ꝰi ſanctę compunctiõis ſoꝛoꝛ:quę motus illi/ citos extinguit:paradiſum aperit: infernũ claudit:mundũq; deſpicere in cũctis facit. O felix lachꝛyma:tu carnalẽ cogitationem extinguis:peccatoꝝ moꝛbũ expellis:virus culpę euomis.O felix tabula:o vitalis na/ uicula:per quã naufragus redire poteſt a poꝛtũ ſalutis.O aqua ſalutaris:per qua om̃e peccatũ deſtruit᷑. O via:ꝑ quã ad radiſum gradimur. O ſpiritale cõductſuim⸗ per quod de inuio ad viã tranſit᷑.O feli uacrũ penitentię lachꝛymaꝝ:qð totiẽs va/ les ad purgandũ:quotiẽs purgatiõe indi/ D get coꝛ humanũ. heęc eſt fratres mei herba celeſtis iliũs fũllonis: qua veſtes ſeruoꝛũ ſuoꝝ derurpatas a ſoꝛde quotidie purgat. Hoc eſt cęleſte nitrũ:qð de roꝛe diuinę gra/ tię ↄfectum: abſtergit maculas peccatoꝝ. Hoc eſt lixiuiũ: quo interioꝛis hominis ca⸗ put optime abluit᷑.O lachꝛyma tu ↄtra rui nas hoim ſuaue ſolatiũ: quę paſſiõis chꝛi /⸗ ſti es vicaria:ↄtra peccatũ ponẽs remediũ: vt per te totiens cogat᷑ chꝛiſtus moꝛi:quo/ tiens labit᷑ homo in abyſſum peccatoꝝ.O monache ergo a lachꝛymis quis ↄtinere ſe poterit: Intremus obſecro ↄſcientias no/ ſtras:diſcutiamus eas:⁊ ſi riſimus in iuuẽ=⸗ tute:ſaltẽ in ſenectute fleamus: cogitãtes ● Germo XII quid chꝛiſto et qͥd diabolo tempoꝛe noſtre iuuẽtutis perſoluimus. Et ſi anteq/ad he-/ remũ peruenimus:viſus nos incuruauit gp ↄcupiſcentiã:ſi guttur per gulã:ſi auditus per enoꝛmitatẽ verboꝝ vel ſpontaneãẽ de- tractionis audientiã:ſi lingua claudicauit in verbo:ſi olfactꝰ errauit in odoꝛamẽto:ſi tactꝰfefellit ĩ ſuauitate:ſi greſſus ad furtũ: Si in his vl aliquo iſtoꝝ te inueneris cul · pabilẽ:ablue culpam per lachꝛymã: Juxca quantitatẽ ſoꝛdis menſura lachꝛymaꝝ co piam:aſſumendo peęenitentiam: quę mater eſt omniũ bonoꝝ.Timoꝛ aũt qui pęniten./ tiam ↄcupiſcit: ↄtritionẽ parit. Pęnitentia ceqcm̃ illa digna ⁊ bona eſt:quę pctã peracta deploꝛat:ſic vt deploꝛata iteꝝ non cõmit,· 5 tat.Quid ergo pęnitẽtia eſt: niſi anteacta pepe.diſs. dDeflere: ⁊ flenda iteꝝ non cõmittere? Mam ca. r ⁊ penitẽ qui ſic peccata deploꝛat vt iteꝝ peccata cõ an7. .mittat:adhuc pęnitentiam agere ignoꝛat. 4. ca.i. ²° Nunquid ⁊ q diſſimulat irriſoꝛ eſt:⁊ nõ pę/ De pe. dil. itens qui adhuc agit quod penitet? Pę/ irriloꝛ. ceamini igit᷑ fratres mei:⁊ pęnitentes pę ltenxiã agite in fletu ⁊ lamẽto:vt digne ri ere poſſitis in gloꝛia beatoꝝ: Amẽz. ſne ſuperbis bumilitate :Ber/ tres chariſſimi vbi ſuperbia fue A rit:ibi diſcoꝛdia ⁊ ↄptumelia dñabi tur. Mõ ergo decet ſeruos dei in he emo ↄſtitutos ſuperbos eſſe ſed humiles: õͤ elatos:ſed mãſuetoſ:caſtos:benignos: 72 om̃ibus virtutibus oꝛnatos. Cauete em fratres et vigilanter ſemper attendite: ne ſuperbia inflemin? de bonis cõmiſſis:ſcien tes ꝙ ſuperbia ex angelis dęmones fecit:Fᷣ humilitas hoiĩes ſimiles angelis cõſtituit. Superbbia gloꝛiã de celis deiecit angelica ſed humilitas ad ceęlos aſcendere fecit inſrr mitatẽ humanã. O fratres mei cauete: ne· oꝛantes:vel legentes:vel ſtantes:vel ſedjʒ. tes:vel vigilantes dicatis oꝛe vel coꝛde:pba bitantes in cinere ⁊ cilicio cũ phariſęo:Gꝛa Ludl.is. tioas tibi ago dñe:qꝛ nõ ſum fſicut ceteri hbo-) mines.heęc em̃ ſolitariã vitã ducentes dia . bolo inſtiganteiſępe cogitant:ſępe hoc di,/ cere temptant᷑ ab inimico ſeruoꝝ dei. Po⸗/ tiꝰem̃ volo vos heremũ exire: q; talia dice. revel cogitare:Sed dũ temptamini hoc al ſerere vel de vobiſipſis hoc cogitare: mor clamate:mox vlulate ⁊ dicite:Ego ſumver Ms. zi. mis ⁊ nõ homo: oppꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abiectio — — Sancti Auguſtini plebis: Et cũ publicano dicite: quibuſcũq; vltra qᷓ; verũ ſit: ↄtumacia ſe erigẽs in pꝛe/ ug Lucj.is. virtutibꝰ ſitis dꝛnati:eꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihi latũ.Iſti ſunt quattuoꝛ fabꝛi:qui totũ mũ / Zacharie.i. n ſ pctõꝛi.Attendat igit᷑ charitas veſtra:quid dum ↄcutiunt:⁊ coda filioꝝ dei diſſipant: her Lud.22. dixerit veritas noſtra: Qui maioꝛ eſt vrjm: us nos cuſtodiat deus: AmẽẽZz. nul fiat ſicut minoꝛ: ⁊ qui pꝛeceſſoꝛ eſt ſicut mi / ¶ De foꝛtitudine tenẽda: Ser.XII ſſanea niſter. O monache qᷓ;to maioꝛ es: hũilia e·Aia ĩ hac vaſta ſolitudine dei gra / A) glan Eccxi.5. in oibus: ⁊ inuenies gratiã coꝛã deo ⁊ ho⸗j⸗ ¶ q tia ſumus in vnũ ↄgregati:vtvna/ nueſo B bus. OQ ſancta venerabiliſꝙ; humilitas: utuu nimes habitemus in domo: ⁊ ſint Acu.a. et. 4. hin filiũ dei de ſinu patris deſendere feciſti in nobis omiĩa cõmunia: pꝛopterea inter cete/, hen vteꝝ ſanctę marię virginiꝰ.Lu eum feciſti ras virtutes foꝛtitudinẽ opoꝛtet nos rape/ uunun inuolui vilibus panniculis:vt nos indue/ ret: ſequi ⁊ imitari. Ham ſi hanc virtutẽ am ſien ret virtutũ oꝛnamẽtl. Tu circũcidiſti eũ in plexi fuerimus fratres:iacula foꝛtunę nõ ti ſenn carne:vt nos circũcideret in mente. Tu e,u mebimꝰ:deridebimꝰ diaboli blãdimẽta: ⁊ ſnnd permiſiſti coꝛꝑaliter flagellari:vt nos libe- ſpernemus illata. O fratres mei ligate hęc nbun raret a flagello pcti.Lu eũ coꝛonaſti ſpinis in coꝛdibꝰ veſtris:qm̃ qui foꝛtis eſt:liber ẽ. ſont⸗ vt et nos coꝛonaret ſuis ęternis roſis. Lu Mon enim ſeruit foꝛtunę:nõ vanitati mun ssd eũ infirmari feciſti:qͥ medicus cũctoꝝ erat: danę. fratres mei ⁊ leticia coꝛdis mei cõ⸗ ane et ſolo verbo ſanat vniuerſa: vt nos infir. ſiderate q;ta fuerit in martyribꝰ foꝛtitudo: mmyee mos ſanaret. OO& ſancta humilitas: qᷓ; diſſi · gquivelut impaſſibiles toꝛmẽta deiciunt: Anon milis es ſuperbię. Hã ipſa ſuꝑbia frẽs mei. tyrannos ↄfundũt:cuncta quę pundi ſunt lienchn luciferũ de celo deiecit: ſ̊ hũilitas dei filiũꝰ deſpiciunt:qui licet decoꝛiati:licet cõbuſti: „ En Señ.ʒ. incarnauit. Ipſa ſuꝑbia adã de ꝑadiſo ex licet in cunctis mẽbꝛis afflicti:licet in om̃i- ſtud Zud.aʒ. pulit:ſed humilitas latronẽ in paradiſũ busg coꝛpoꝛe ſint pꝛoiecti:nõ tamẽ legimus futt Señ.ii. troduxit.Superbia gigantũ linguaa dn/⸗ eſſè mente mutatos. Sʒ ſcire debetis Unſei Actj.2. ſit ⁊ ↄfudit:ſed humilitas cunctas ↄgreg frẽs mei ꝙ miłtis modis dicit᷑ foꝛtitudo:hy/ e Panieł.a. uit diſperſas. Superbia nabuchodonoſoꝛ pocritaꝝ videlicet ⁊ philoſophoꝝ ⁊ bono/ gn ſzn Señ.ꝗ in beſtiã trãſmutauit: ſᷣ humilitas ioſepp rum faleliũ.hypocrita deniq; multa ſuſti/ ndibeſol Exo.ia. pꝛincipẽ iſrael ↄſtituit. Suꝑbia pharaonẽ nert:multa poꝛtat: ⁊ foꝛtis in cunctis appa/ ſpig nele Exo.a. ſubmerſit: ſᷣ humilitas moyſen exaltauit. ret.Sed vę hypocrite:qꝛvenãdo mũdi glo aumn Hec eſt illa ſancta humilitas:quę fecit nos riã:ęternã pęnã meret᷑:hic ſic trahit gloꝛiã fizcſ fecit nos in ↄuentu ſolitarios oĩbus virtu / ſolitarios:quę fecit nos pꝛiuatos ſęculo: ꝗᷓ tibus floꝛere ꝑfectis.Heęc eſt illa tincta hu/⸗ militas quę philoſophos tradidit in repꝛo bum ſenſum: excęcauit᷑iudęos: ſuffocauit paganos: inſiammat chꝛiſtianos: perimit ꝙ nõ habeat gloꝛiã. hęc em̃ foꝛtitudo non virtꝰ ẽ ſed vitiũ: nõ magnanimitas ſed in/ firmitas:nõ bonitas ſed imbecillitas appel lat᷑.Hanc pꝛetendũt hęretici:hanc rapiunt falſi frẽs:de qͥꝝ numero dei gr̃a vos nunq; eſſe cognoui. Quędã etiã foꝛtitudo ẽ phi n an lonii . obſtinatos:deijcit potentes de ſede:⁊ exal tat humiles.Sed ſuperbia fratres mei nõ ſic.Sed qͥd:? Pꝛęlatos percutit:diuites tu/ loſophoꝝ: q calcauerũt diuitias:honoꝛes: pompas:dignitates:⁊ aliqñ mẽbꝛa ꝓpꝛio/ rũ coꝛpoꝝ: ſᷣ hęc foꝛtitudo Iniiiirties erat mur oſos efficit: religioſ decipit.hec hoies ad ęternę vitę meritũ. Quare:? Quia care- . „ in cęcat ne ſe agnoſcãt quid ſunt. hęc em̃ fru- baãt charitate ⁊ timoꝛe dei. Jpᷣa deniq; cha oan ctum perdit operis:mentẽ hominis ligat: ritas ẽ foꝛma oĩs bonę actiõis. O q;tus ri/ ſe⸗ ꝗꝛ ab ea pandit᷑ ome malũ. hęc eſt illa fer· goꝛ foꝛtitudis fuit ĩ platone:O. qͥt ⁊ qᷓ;ta pa nf Hiere.i. uens olla:qu hieremias vidit: in q̃ deco/ tiebat᷑ ↄꝛia:ſᷣ qꝛ fundamẽto ſidei caruit:ꝓ/ Au quunt᷑ oẽs pᷣncipes ⁊ paſtoꝛes tenebꝛaꝝ:ſe prea ſpes eã foꝛtitudinẽ ñ erexit: Et qꝛ cha ter ctatoꝛes bonoꝝ tẽpoꝛaliũsveneratoꝛes di/. ritate nõ ꝓfec:ideo virtuti meritũ oĩo ami hnn Matts.25. uitiaꝝ:qͥ pᷣmas cathedras appetũt in ſyna / ſit. Sʒ ẽ ⁊ alia foꝛtitudo q̃ boni qͥtidie cer B hau gogis:⁊ ſalutari ĩ foꝛo:⁊ vocari rabbi. Hãc tãt vſq; ad moꝛtẽ.TLales ſũt fundati ĩ deo: fſit ollã ſuccendit diabolus: dum coꝛda patrũ ideo vt ſupꝛa diximꝰ frẽs:nec verba nec im in anieł.⁊. inflat ad altioꝛa.Iſti ſũt quattuoꝛ venti: q pioꝝ verbera timẽt.qhec ẽ illa mirabitł foꝛ⸗ lepſ⸗ tteotũ oꝛbẽ perflant: arrogãtia ſibi aſcribẽs titudo:q̃ moyſęs aſperitatẽ vię deſerti vi/ nae qð nõ habet: inſollertia ſibi apꝛopꝛiãs qð cit:hicẽ panis cęleſtis:qͥ heliã ĩ deſerto pa/ cner alteri debe?: ſuperbia multa de ſe ccedens uit.ęc ẽ foꝛtitudo ꝗᷓ moꝛtẽ ſpernit: hec eſt fhen 4 n t. Regi.i. acta fuerit: totũ ediſiciũ bonoꝝopeꝝ ti yſſi danid tenuiſſet: homicidiũ ⁊ adulteriũ no co/ Ad fratres in heremo clauis qua dom dei pateſcit ⁊ aperit᷑. hhęc eſt ꝗᷓ habenas voluptat: ſub ſjeno rõis iacere cogit. paulus heremitaꝝ foꝛma beatiſicat᷑. hęc anto⸗/ mare nõ ceſſat. O foꝛtitudo:heremitaꝝ baculꝰ: cęnobitaꝝ cingulus:monachoꝝq; oim ſacramẽ tum: tu õ pauꝑtatẽ vales:vt nõ frangat᷑ animꝰ pauptatẽ amãtis: ſᷣ amplioꝛ ſit interiꝰ ⁊ magis vireſcat ĩ mẽte. to minꝰ abundat ĩ rebꝰ foꝛtu nę:tãto plus valet foꝛtitudo ↄ mũdi inſultũ.O foꝛtitudo ſi doloꝛẽ paterl:tu ĩ oĩbꝰ grãs agis:tu ĩ tribulatiõe diuitias ſpiritales ⁊ delitias inue/ nis:vt potiꝰ moꝛbi cedãt in mentis cõmodũ qᷓ; coꝛꝑis detrimẽtũ. O foꝛtitudo oẽm crudelitatẽ euacuas:carcerẽ reſpuis:crucẽ ñ metuis: eculeũ amplecteri:optas vincula: ſpontanea ſꝑ curris ad moꝛtẽ. O monache nihil valet curſus tui bꝛa uij:nihil tua aꝑatio:niſi colũna foꝛtitudis robo⸗ ret᷑. Mihil valet ędiſiciũ boni oꝑis:niſi columnã foꝛtitudinis amplexert. Sʒ ſi colũna foꝛtitudis Yudic 16. . Re gl. II. Matth.2 6. miſiſſet. Si ſamſõ hãc ſeruaſſet:fęia eũ inimicis nõ tradidiſſet. Si ſalomõ hanc dilexiſſet: idolæ nõ adoꝛaſſet.Si petrus hanc tenuiſſet: ad vocẽ ſent:minime in deſerto murmuraſſent. Eia igit frẽs eſtote ſoꝛtes in bello temptationũ: tribula/ tionũ:infirmitatũ:iniuriaꝝ:⁊ pugnate cũ antiqͥ ſerpsẽte: accipietis regnũ ęternũ: Amen. De iuſticia ⁊ coꝛrectione fraterna: erino Xxlululull— Cbene noſtis frẽs chariſſimi:tria mona ſteria apud hipponã dei gr̃a merui lau/ dabilr ad honoꝛẽ ſanctę trinitatisↄſtrue aſſociati: auibꝰ miſtrati: ciboꝝq; ſpernẽtes deli-⸗ tias ⁊ viſus hoiĩm fugiẽtes. Et ideo nõ ego mi/ Aliud q́; monaſteriũ ĩ hoꝛto:quẽ ſctũs nr̃ pr̃᷑ va leriꝰ mihi dedit:ędiſicatũ eſt.Et qm̃ poſtq; pꝛeſ/⸗ byter epᷣs factꝰ ſum:nec ſꝑ hic vobiſcũ habitare ti ſũt: ꝓpterea infra domũ ep̃i mecũ habere vo/ ptinet verbũ iſtud audire ⁊ intelligere: atq; oꝑi/ Sap.i. bus adimplere:qͥ dicit᷑: Hiligite iuſticiã.Ad frẽs £ Hec eſt q̃ iohãnes in deſerto decoꝛat᷑.hęc ẽ quas nij alioꝛũq; ſctõꝝ patrũ loꝛica ẽ ⁊ zona qᷓ pꝛęcin / cti ⁊ armati in excelſis indefeſſa voce qͥtidie cla / tibꝰ: Qui ſine pctõ ẽ vrm pᷣmꝰ in illã lapidẽ mit/ Job. tat. Q& monache in qͥ aliũ iudicas: teipᷣm cõdem Go. 2. nas. Qua frõte frẽs mei poterimꝰ arguere aliozs XTxo. 15. ancilleę fidẽ nõ negaſſet. Si filij iſr hãc habuiſ⸗ re. Quoꝝ TN eſt: in q iãẽ annis multis mo/ dico pabulo ↄtenti hilariter comoꝛami: beſtijs ſer:ᷣ vos ſepe angeloꝝ aſſueti eſtis colloquis. potui:nec cũ fribus qͥ in pᷣdicto monaſterio poſẽꝛ lui monaſteriũ clericoꝝ:⁊ cũ eiſdẽ pariter viuere cępi ſᷣm regulã ⁊ aplicã traditionẽ. Advos ergo tmn qui in heremo laudabiliter viuere voluiſtis: aũt nrosxrclericos qͥ in vꝛbe habitãt: qᷣbus etiẽ Sermo- XIII XIIII expedit pſdicare qtidie verbũ dei:ꝑtinet nõ ſoll diligere iuſticiã qͥ ad ſeipſos:ᷣ etiã iudicare: re⸗ pꝛehẽdere: obſecrare:increpare in oĩ patiẽtia et doctrina plm electũ dei. Et licet frẽs nr̃i qͥ col/ locati ſunt in hoꝛto ſcti epᷣi valerij ſatis diſtẽt ab vꝛbe:qꝛ eoꝝ tñ fama diuinitꝰ diuulgata ẽ: oꝛdi/ naui vt verbũ dei pplło ſalubꝛit ſdicarẽt:aĩęq; fi- deliũ ſuã vits:doctrinã ⁊ exẽpla audiẽdo ⁊ vidẽ do ſponte redirẽt ad illũ qͥ ex nihilo cũcta cre.⸗ uit. Ecce quõ terrã iudicãt: ligãt ⁊ ſoluũt ꝗᷓ vo/ lũt: ſꝑ deo fauẽte. Vos vero qͥ ſegregati eſtis a ſecło: qͥ etiã vitã tutioꝛẽ eligere voluiſtis:audite ꝙĩ cũctis maxie iuſticiã diligere debeatl. O frẽs B mei ⁊ lęticia coꝛdis mei: vultis ſcire quõ vos ſo/ litarij iuſticiã diligere debeati? Cauete ne ſic ab alterius oculo feſtucaʒ eijciatis: vt in oculo vro trabẽ nõ videatis: Mec ſic alterius velitis reue lare lapſũ:vt vr̃ʒ nõ videat caſũ: Nec ſic alteriꝰ curare debet moꝛbũ: vt ⁊ voſipſos poſtponat estos:ne cuilibet vrjm dicat᷑: Aedice cura pᷣmo teipſũ.Cura & pᷣmo teipᷣm o monache:vt curatꝰ alteri⸗ vulnera curare poſſis. Audite frẽs mei: udite qͥd dñs dixerit phariſęis adulterã accuſã 3 ,8, ob,4 de eo qð in nob grauiꝰ inuenimus: Ad nos igit frẽs ꝑtinet mũdos eſſe ⁊ ſctõs:⁊ ſi tũc fratrẽ nrjm deuiare videmꝰ: repᷣhẽdere eũ cũ oĩ mãſuetudie ſine moꝛa debemꝰ: ne ꝑ noſtrã negligẽtiã peat. Charitas em̃ nõ odij:nõ rancoꝛis:ſᷣ ʒelo iuſticię gladiũ coꝛrectiõis euaginare dʒ: Tñ ſꝑ miſcoa o ligata ſit ĩ coꝛdibꝰ vfis: ne velut iudas ille qͥ pec Mattb.27 cauit:deſperat ad ſuſpẽdiũ pergat.hoc aũtad vos maxime ꝑtinet frẽs. Sʒ qͥd ad frẽs in vbe habitantes ꝑtineat audiamꝰ. Certe nõ ſolũ h: C ſ etiã ſpectat ne iudiciũ odio exaſperẽt: ne cru/ delitate inflãment:ne amoꝛe pecunię emolliãt: qꝛ pauperesvere ſumꝰ:⁊ ſpectaculũ facti ſumus i. Cor.4·. angelis ⁊ hoĩbꝰ:ne timoꝛe iuſticiã relinquãt: ne eos moueat res purpurea: nec diuitl munera:ſᷣ magis ſaccꝰ paupis:oꝛphani ⁊ puplli eos moue re dʒ dei iuſticiã cũ laboꝛe exercere. Regia via q terrã iudicãt icedere debẽt:nec declinare ad dex terã molliẽdo iudiciũ:nec ad ſiniſtrã exaſperan- do ſupliciũ. Mõ em̃ crudelitas ẽ punire reatũ Fᷣ iuſticia:nõ tyrãnicũ ſᷣ diuinę rectitudis iudiciũ. Nõ tñ volumꝰ: nec ↄſiliũ damꝰ vt mox iudicẽt: ſᷣ cũ om̃i maturitate incedãt:⁊ inuẽta diſcuſſaq; rei cã in xpᷣi noĩe iudicẽt delinquẽtes:⁊ ſi publi ce peccauerint:publice puniant᷑ vt ⁊ cęteri iuſti⸗ i.Timotb.ʒ̊. ciam diligẽtes foꝛtius diligant:⁊ iuſticiã odien/ tes metut ⁊ caueãt ne delinquãt.O ſctã lauda/⸗H c 2 ſD — „ ⸗ Mattb. 3. 7 . Numeri.asðis dotum peccatoꝛum.hhec eſt pugio:quo phinees tranſfixit coeuntem cum madianitide iudęũ: et Bancti. biliſq; iuſticia: ſub te ⁊ ꝑ te pudicitia regnat:pax te triũphat ⁊ ſecuritas: dignitas ꝑ te floꝛet: et fructũ affert in patiẽtia. O iuſticia qͥ te amaue/ rit: qͥ te ſtrinxerit: cũ moyſe mare mũdi vitioꝛũ ſanguine rubꝛicatũ:ſicco veſtigio ꝑtrãſibit.hęc eſt virga qua petra ꝑcuſſa manat in fluẽta: qꝛ la pidea ſubditoꝝ coꝛda iudicio iuſticię tacta: i vir tutũ exuberãt flumia. Hęc ẽ virga aarõ: ꝗᷓ fron/ duit:floꝛuit ⁊ fructũ peperit:qꝛ iuſicia quaſi frõ det dũ mẽte ↄcipit᷑:floꝛet dũ viriliter exercet᷑:ſru ctiſicat dũ ſubditus coꝛrigit᷑.heęc ẽ ventilabꝛũ:q̊ granũ diuidit᷑ a palea: ſanies a moꝛbo eijcit᷑: qꝛ 3 moꝛbũ pcti oponendũ eſt moꝛdax emplaſtrũ: ne in maius vitiũ tabes exuberet ineurata: ⁊ in augmentũ facinoꝛis redundet iniqtas impuni- ta. heęc eſt mẽſura:qua debemꝰ metiri pęnas:et merita ponderare.Attẽdite tñ frẽs:attẽdite pa⸗ ſtoꝛes qͥ terrã iudicare debetis:ꝙ aliqñ iuſticia ẽ relaxanda ꝓpter ſcandalũ multoꝝ:aliqñ exagi/ tanda vt ſit cautela reliquoꝝ. Tũc vere iuſticia dicit᷑ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acutus:qꝛ hoĩs defen/ dit coꝛpus ab exterioꝛibꝰ iniurijs: ⁊ aiam a ſpiri / talibus moleſtijs.hęc eſt medicina vitioꝝ:ant 1. Regi. . ceſſauit quaſſatio. heęc eſt lapis quo dauid per/ E ne miſcðia: gladius ẽ in manu tyrãni.Cũ ſũma cuſſit philiſteum: ⁊ a ſeruitute iſił liberauit.hhęc aut ſine diſcretiõe:gladiꝰ ẽ in manu furioſi.hęc ſine pꝛudẽtia:eſt moꝛs ⁊ bonoꝝ ꝑſecutio.hhęc ſi⸗ em̃ diſcretiõe frẽs mei tenẽda ẽ iuſticia:cũ ſũm deliberatiõe inferẽda ẽ pęna:nõ iudicãdo ex ſu/ ſpitõe:ſᷣ ex om̃i certitudine veritatis. Att᷑endite frẽs mei ⁊ ante pꝛobate: poſtea łecte iudicate:ñ ſᷣm faciẽ:ſᷣ recto iudicio.O qᷓ; facile eſt iudicare: ᷣ o q; amaꝝ eſt qð iudicatũ eſt retrahere. Jdeo nõ puer:nõ inſenſatus vobis pꝛęeſſe dʒ:vᷣ anno⸗/ ſus:pꝛudẽs:caſtus:ſobꝛius:vt in pꝛogreſſu ⁊ ſta qui ſublimia. Quę ſunt iſta ſũbd noõ licet multũ loqͥ:niſi ð dei oipotẽtia:de vnige niti eius coęternitate:de ſanctiſpũs magniſicẽ- tia?O frẽs mei ⁊ lęticia coꝛdis mei ſi volumꝰ ſci/ re q;tum pf imenſus ſit:appꝛehẽdere nõ valemꝰ. Si imaginari cupimus quõ filius coęternus ſit ⁊oſubſtãtialis:mẽs hũana oĩs naturalis ſuccũ/ pit.Si ſcire deſideramus qualiter ſpũſſctũs oĩa otinet ⁊ nõ ↄtinet᷑:ois humana xõ hec oĩa diſcutere nõ curemus qꝛ? nullo mõ valemus:( tu ſal terrę ⁊ lux mügicuc galparcat: Lolis iu⸗ Niciã nõ poterit ignoꝛare ¶Cũc em̃ regnũ roma roꝝ paciſice tãdiu ꝑſeuerauit: q;diu ſapiẽtes re/ gere ꝑmiſerũt:Sʒ dũ iuuenes ⁊ inexpertos rege re ꝑmiſerũt: tanq; iuſticiã ignoꝛaãtes:acceptoꝛes ꝑſonaꝝ facti ſunt:⁊ ſic iuſticiã pdentes dñium oꝛ bis terraꝝ ꝑdiderũt. Juuenes & impꝛudẽtes:du cesvel eccleſiaꝝ paſtoꝛes nõ ↄſtituẽdi ſũt:ne ipſi ſił cũ gło ꝑeãt.Lales em̃ ſi pᷣſũt: nõ ſolũ pſᷣterita ⁊ futura nõ cogitãt:ſᷣ audire qð bonũ ẽ ⁊ veꝝ au res ſuas obturãt. Taliter etiã nõ ſolũ iuuenes: ſ etiã antiquos in diebug malis:h̊ facere freqn/ ter minime dubitamꝰ¶ ¶Vita em̃ paſtorl oĩibꝰꝓ deſſe dʒ. Et quõ h̊ qͥſ facẽ poterit:ſi iuſticiã igno aliqͥd ſcire ſy pꝛocurabãt. ſr Auguſtini ⁊ pCᷣncipes romanoꝝ ſclentiã de pſteritl habebãt: in qbus⁊ certiſicari optime poterãt:⁊ de futuris n h̊ aũt exercitiũ eo rum cõſiſtebat:ꝙ iuſticiam vſq; ad moꝛtẽ ſeque/ bantur: ⁊ pꝛo ea moꝛiẽdo fęlices ſe eſſe putabãt. Zu vero o monache qui pꝛęes: obſecro memo/ rare quid es:quid fuiſti: ⁊ quid eris:tunc iuſtus reputaberis a deo:⁊ in ęternũ nõ peccabis.hęc Moꝛari nouiſſima ſua nõ pñt:qꝛ in ęternũviuere Ecẽi.ꝛ. credũt.O frẽs ſicut frequẽter diximus:paſtoꝛes aũt frẽs mei ſit ſꝑ nr̃a exercitatio: ⁊ ſi hęc feceri/F mus:vere ſideles ⁊ iuſti erimus.Sʒ ſunt aliq:li- cet dei gfa nõ inter nos: qͥ ſpũ libertatis viuere volũt: vt ſuꝑbi: auari:diſcholi:guloſi:adulti:qͥ ſi ab aliquo repꝛehẽdũt᷑:latrãt vt canes:moꝛdẽt vt ſerpẽtes:deuoꝛãt vt leones:dolent vt ꝑturiẽ tes:dicẽteſ malũ bonũ:⁊ bonũ malũ.Tales aꝑ/ ta facie:viuoq; ſermone:negare iuſticiã ſᷣſumũt dicẽtes: Ecce quõ me ꝑſequit᷑ hypocrua: qͥ iuſti/ isã tenere videt᷑. Talis deniq; frẽg oĩibus peioꝛ eſt: ⁊ melius illi fuiſſet ſi in ſeculo remãſiſſet. Et ideo ſi in nr̃a ↄgregatõe aliquẽ talẽ inuenerimꝰ: — rtat: qͥ ſic iuſticiã calcare voluerit: nõ edus eſt ſ expellẽdus: tanqᷓ; viuere volẽs in ſpũ libertatl ſuę. A qͥbꝰ tñ nos liberet deꝰ ſic ha⸗/ Vtenus fecit ꝑ gratiã ſuã:vt nr̃a ſctã ⁊ imaculata religio debono in melius ſy augmẽtet᷑: ꝑ ieſum chꝛiſtũ ſaluatoꝛẽ noſtrũ: Amen. 7 ¶Be ſide trinitatis a ſimplicibug non inueſtigada:Et ſer donis ſpũſſancti cotra ſe tem vitia: Sermo xV loqui ſublimia: tanq; ſapiẽtes mũdi glo are loqui ſublimia. hHoc aũt verbũ ad vos ma/ xime dirigit᷑ qͥ ruſticani eſtis in ſiluis habitãtes: licet ciues ſctõꝝ⁊ domeſticos dei vos nullatenꝰ dubitare debeamꝰ. Molite igit᷑ mul iplicare lo/ miæ oe quibus fecit. IJdeo uare non:niſi Hꝛoptea frẽs mei ſcia / tis: ꝙ vbicũq; quęrit᷑ de vnitate trinitatis:ma/ gna ẽ adhibẽda cautela: qꝛ nec ꝑiculoſiꝰ alicubi rauerit: ⁊ regnare inęternũ crediderit: Iſti me/ ſius alidd iuenit᷑. Nẽiat igit᷑ ↄ volẽteſ cre vltra riãtes. Ait em̃ ꝓpheta: Molite multipli . riptũ eſt frẽs chariſſimi: ꝙ nõ debemꝰ A errat᷑:neq; laboꝛioſius aliqͥd quęrit᷑:nec fructuo/ 1 4 ſſond Clun e Puurfe gooft gopo⸗ leß glͤie ghoa od Pree lse ſoen mueki lati laſun ſicle ümt Aude Regl. 3. kge, un guſte ſeag⸗ Nhonen Cati Nlen burde dingbe lief zrene zfig iede Ulsſ wnne Mlanp vnnre mi Uhi zi npoli Won icu Ad fratres in heremo te dhn id q; neceſſe eſt: ſctũs ille ſalomõ:⁊ repꝛehẽd 8 gcẽi. z. do atqʒ docẽdo dicat: Altioꝛa te ne quęſieris: 2 foꝛtioꝛa te ne ſcruteris. Surgat etiã paulus 85 columna ſideliũ ⁊ lumẽ oꝛbis terrę:⁊ ſua voce ↄſundat oẽs philoſophãtes:nomẽ xpᷣi poꝛtã/ Bo. 12. tes:volẽtes ſaꝑe plus qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe.Mõ tñ . dico frẽs: ꝙ oĩo nõ quęrati: ꝗſtiões in diui/ nis vos qui groſſi eſtis multiplicare non de/ 9 betis. Quęrite tantũ voſ qui ſpiritales eſtis: quõ pcepta dei ſeruare poſſitis:quõ diabolũ ,5 in heremo ſuꝑare debeatis:quõ patiẽtiã quã xpᷣs docuit amplecti valeatl.hec em̃ ſerudei e ſp legere ⁊ adiplere dʒ. Natura deniq; nfa fra 4 gilis ẽ:⁊ ea rõe cõpꝛehẽdi ñ põt. Phłs etiã ari ſt ſtodemꝰ annis multis inſudauit naturã apis ne inueſtigare:nec finałr potuit.Quõ &̊ nos tri/ . nitatẽ caꝑe valemꝰ: Cur miramur o frẽs qͥ lu/ tei ſumus:⁊ ventrẽ ſtercoꝛibꝰplenũ poꝛtãtes: i ſi neſciæ poſſimꝰ dei naturã: Nunqd ⁊ angeli ſlo ipſam in cglo inueſtigare pñt: Certũ eſt ꝙ nõ. Quid em̃ ſciũt:niſi ꝙ deꝰ trinus ⁊ vnus eſt: 6 oĩa ſine laboꝛe ⁊ pęna creauit⁊ gubernat: N 1 lite ergo frẽs loqͥ ſublimia:nolite ſi in opoꝛtet ſaꝑe. In die em̃ iudicij nõ danabiin chꝛiſtiani:nec rõem reddẽt qꝛ philoſophiã v dialecticã: aſtrologiã vel muſicã ignoꝛauer̃t: un H nec de h̊ ꝙ naturã dei ſcire ñ potueſlit: ideo vdãnabunt᷑:qꝛ deo obedire neglexerũt ¶ Jeo on ſcitote frẽs ꝙ melius ẽ pie ↄfiteri ignoꝛantiã: i qᷓ; temere ſciẽtiã vẽdicare: qꝛ temeritas pęnã hʒ: ᷣ ignoꝛãtia ꝓmeret᷑ veniã. Sufficiat nobᷣ en ſcire de myſterio trinitatis tm̃ qᷓ;dtũ dñs diſci- go pulis ſuis expoſuit. NHemo em̃ nouit ſic de na tli/85 MWattb. 28. tura ſua dicere ſicut ipſe qͥ ait: Baptiʒate gen nal tes in noĩe pf̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſci. Tres aperte ꝓ es: nũciat perſonas: ſed vnitatẽ oſtẽdit dicẽs:in en g5. nomine:nõ em̃ dixit in nominibus.Trinitas oo. em̃ duigunrin diuiſbiner: rconiungitur di/ 968s uiſibiliter. Singulariter em̃ vnaquęq; ꝑſona ge A deus ẽ ⁊ vita vł deitas indiuiſa in oꝑe:ↄcoꝛs ce⸗ in volũtate:par in potẽtia:ęqualis ĩ glłia: nec ſch minoꝛat᷑ in ſingulis:nec auget᷑ in tribꝰ ¶ San . RBo.ii. cta & trinitas vnꝰdeus ẽ:ex quo oĩa:ꝑ quẽ oĩa ſt in q̊ͥ oĩa ſunt ¶ Et ne tres deos putaremꝰ eſſe: ci⸗/ ait apłs: Ipſi glia:nõ ipſis. Ipſi qͥdẽ glia ſꝑ oi, Señ.i.ſit: qui ait: Faciamꝰ hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſili⸗ e⸗ tudinẽ noſtrã.Cũ em̃ ſingularit᷑ dic:imaginẽ: nit oſtendit vnã eſſe naturã eiꝰ ad cuius ſilitudi/ / nẽ hõ ſieret. Cũ vero pluraliter dixit:noſtrã: , demoöſtrat deũ nõ vnã eſſe ꝑſonã:ad cuiꝰ ima ginẽ hõ flebat. Si em̃ eſſẽtia pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſ/ , ſcti vna eſſet ꝑſona:nõ dixiſſet noſtrã:ſᷣ meã: — tres ꝑſonas abentẽ: ita aia intellectus: aĩa BGSermo XV nec faciamꝰ: faciã. Si yero in ilis tribꝰ pſo⸗ nis treſ eſſent eſſentię:nõ dixiſſet nr̃a:ſ nr̃as. Et ideo cum dicit ad imaginẽ noſtra: indicat trinitatẽ vnitatis:ad cuius imaginẽ factus ẽ hõ noſter interioꝛ:qͥ ſitlitudinẽ ſanctę trinitat: retinet. Sicut em̃ pr̃ deus:filius deꝰ: ſpũſſan/ ctus deus:nõ tres deos credimꝰ ſed vnũ deũ volũtas:⁊ aia memoꝛia: nõ tñ tres aię in vno coꝛpoꝛe ſunt ſᷣ vna aĩa: quę licet vniꝰ ſit ſub/ ſtantię ⁊ naturę:tres tñ hʒ dignitates: intelle ctũ:volũtatẽ ⁊ memoꝛiã.Et ſicut ex patre ge/ nerat᷑ filius:⁊ ex patre filioq; pꝓcedit ſpũſſan/ ctus:ita per intellectũ generat᷑ voluntas:⁊ ex his duobꝰ pꝛocedit memoꝛia. Sine his tribꝰ aĩa ꝑfecta eſſe non põt:nec hoꝝ triũ vnũ ſine ꝰ alis duobus aliqᷣd integrũ ↄſiſtit. Mec ſolum ſufficit intellectꝰ:niſi ſitvolũtas in amoꝛe:nec hec duo:niſi addat᷑ memoꝛia: ꝗᷓ ſemꝑ in mẽte intelligentis ⁊ diligẽtis manet eligens. Vni⸗ uerſitat em̃ ↄditoꝛ deus oẽs motus aię ad bo nũ facit: Intellectũ vt intelligamꝰ qð iubet: voluntatem vt ſit in amoꝛe eius: memoꝛiam ne obliuiſcamur quod imperat. Eia ergo fra⸗C tres mei⁊ coꝛona matris meę nolite diſcutere niſi q;tum vobis neceſſe eſt ad ſalutẽ. Nolite Ro.i2. ſapere niſi q;tũ opoꝛtet ſaꝑe.QAuid em̃ opoꝛ/ tet ſapere niſi ꝙ deus trinus ⁊ vnus ẽ? Quid aliud neceſſe eſt nobis: niſi declinare a malo s. ʒ6. ⁊ facere qð bonũ eſt: Quid aliud neceſſe ẽ no bis:niſi vt bona cognoſcamus ⁊ mala? Bo/ na vt ſciamus ea rapere:mala vt ſciamus ea deuitare. Non eſt igit᷑ malũ ſcire malũ:qꝛ niſi cognoueris quõ vitare poterl: Per legẽ nãq; Ro.. pctm̃ cognoui: ait apłs:qꝛ ante legẽ pctm̃ nõ cognoui: ſed poſt legem datam quid tenen- dum qͥd vitandũ erat cognoui. Aalũ & ſci- re non eſt malũ:ſed malũ operari malum efſſe qͥs paganoꝝ vnqᷓ; dubitauit: Neceſſe eſt & ſci „ re ꝙ ſuperbia mater ẽ ⁊ caput oim vitioꝝ.Ab ea em̃ deſcendit inaniſgloꝛia: inuidia: ira:tri- ſticia:auaricia:voluptas carnis:iĩ qua ↄtinet gula atq; luxuria.Aſcendit qͥs frẽs mei ad ſa/ pientiã huius mũdi:⁊ dũ ↄſiderat honoꝛes ſi/ bi a diſcipulis exhibitos: extendit alas ſuas vſq; ad termios oꝛbis terrę:⁊ de ſe pieſumẽs gloꝛiat᷑:⁊ ſic ſuperbiẽdo ⁊ pꝛeſumẽdo moxin anis gloꝛia ſᷣſumentẽ aggredit᷑:dum ab alis querit gloꝛioſus videri.Et dũ ſic quęrit: a qͥ buſdã ↄſiderat et videt ſe deſpici:dicẽtibus: Non eſt qð a multis credit᷑. Plures nãq; ſunt eo acutioꝛes:⁊ plures eo melioꝛes nõ dubita/ c 3 HBancti. mus. Inſiatus vero ille qͥ ſe putat omia ſcine ꝰhabẽtes aureſ auditui:⁊ linguã voci:Pedes ſe yel ſingula poſſidere:vidẽs quoſdã altioꝛes ituros feſtinate: manus ad operã ſine moꝛꝛ Lonien ſe:mox eũ inuidia aggredit᷑: cuiꝰ veſtigiũ ira parate:coꝛde iocũdo: ſerena facie:oꝛe riſoꝛio ſtein imitat᷑: ⁊ nõ valens irã opere perſicere: triſta ⁊ oculo oꝛnato ſanctitatis ſplendoꝛe:non tñ ng tur:⁊ quęrẽs ↄſolationẽ triſticię:auaricia tãa amoꝛe ſeruili vel metu:ſed om̃i charitatis af- un git᷑ vt habeat vnde tranſcendere valeat om / fectu:ſanctam obedientiã ſeruare vos opto. wui nes. Et ecce dum diuitias cõgregat ⁊ acqui / Tunc em̃ ante tribunal iudicis abꝛaã nõvos nen ſierit:ſtatim in gulę ⁊ luxurię foneã cadit. Sʒ odemnabit ſed cõmẽdabit:nõ vos a ſe expel tſe⸗ Eſa.ii. o grandis miſericoꝛdia ſaluato is: Spiritus lert ſed ↄuocabit:nõ vos maledicet ſed ſubli/⸗ em̃ pietatis per ↄtemptũ mũdi oꝛdinauit vrt mabit in ęterna patria. Negligentiã etiã om B 4 expelleret auariciã: Sed qꝛ abiecta auaricia: nẽ deponere vos depꝛecoꝛ fratres: ne abꝛaã * 4 ſepe mala cõpꝛimit triſticia: dat᷑ ſpiritus ſciẽ⸗ vos cõmẽdante ↄtra vos ſurgat ille ſanctꝰ ia me tię:qui oſtendit quę ſit bona vel mala triſti / cob iĩ die nouiſſimo. IFngite fratres:fugite ne mwn cia. Si S ſciẽtia bonã triſticiã adducit:ꝗᷓ ſur· gligentiã:nã ſicut in vnoquoq; opere bono lan 2. Cori.⁊. git ex doloꝛe peccatoꝝ: expellitur triſticia ſa· nuñater eſt diligẽtia:ita vniuerſe doctrinę⁊ di/ Conc culi:quę moꝛtẽ operat᷑.Sed qꝛ multi ſũt iſtis ſciplinę nouerca eſt negligẽtia.Sʒ ⁊ ſi habue ſhun om̃ibus carẽtes: ſicut ſunt iracũdi: ideo da- rimus obedientiã ⁊ negligentia oĩno carebi⸗ . tur ſpũs foꝛtitudinis:qui per temperantiã re mus: adhuc nõ ſufficit niſi ⁊ cum iſaac patiẽ/ uni Pꝛouer.lé, frenat iracundiũ.Talis foꝛtis eſt:ĩmo foꝛtioꝛ tiam habeamus. Nam ſicut per impstientiã q vincit animũ q; qͥ capitvꝛbẽ. Sed qꝛ adyuc ia deſtruunt᷑ bona:oĩaq; ſuffocaut᷑ optima: . nün iuidet foꝛtius imperãti: dat᷑ ſpũs ↄſiiij:qui xꝓ c ⁊. patiẽtiã oĩs generãt᷑ bona: oẽs iniqͥta/ Grt amoꝛẽ pꝛoximi eijcit inuidiã. Sed qꝛ pꝛo tan / tes demergunt᷑ in ꝓfundũ.Qui vero fratres lil tis meritis ſępius vult laudari:ideo dat᷑ ſpi⸗/ n eſt: monach⸗ nõ ẽ. Sʒ ⁊ ſi ha⸗/ An ritus intellectus:per quẽ intelligit qͥd ſit. Sʒ nimus obedientiã cũ abꝛaã:patientiã cũ nioe gꝛ inuenit ſe nihil eſſe:ideo ante deũ humili/ iſaac:diligentiã cũ iacob:⁊ caſtitatẽ nõ ſerua Ge⸗ atur:⁊ ſic per humilitatẽ ſpũs intellect eijeit erimus cũ ioſeph:quid hęc oĩa nob ꝓdef̃t: am⸗ inanẽ gloꝛiã.Sed qꝛ aliqñ nõ curat extrinſe/· Amare Sdebemus ſũme caſtitatẽ:ſine q̃ nr̃a pores cus: ſolet tñ ſępe de ſe interius gloꝛiari: ideo opꝑa nihil valẽt. O caſtitas oꝛnamentũ nobi l dat᷑ ſpũs ſapiẽtię:per quẽ incipit deũ cogno/ liũ:exaltatio hũiliũ:nobilitaſ ignobiliũ:pul enol ſcere. Eius autem bonitatẽ ⁊ miſericoꝛdiam cchꝛitudo viliũ:ſolamẽ merẽtiũ:augmẽtũ pul bute qͥs cognoſcens:ipſum toto coꝛdis affectu di/ chꝛitudinis:decꝰ ſãctę nf̃ę religiõis: minoꝛa/ lez ligit:⁊ ſic ſapiẽtia ꝑ charitatẽ expellit ſuper- tio criminũ:multiplicatio meritoꝝ: dei ami- enb „ biam:qua expulſa per gratiã efficimur tem / ca:angeloꝝ cognata:patriarchaꝝ vita: pꝛo/ hobe plum dei ⁊ habitaculũ ſpũſſancti:Amẽ. pphetaꝝ coꝛona:aplłoꝝ cingulũ: martyrũ au⸗ nii inobediẽtia: negligẽtia:patiẽ/ xiliũ:ↄfeſſoꝝ vehiculũ:virginũ ſpeculum:vi fut ermo⸗ xVII Qduayꝝ refugiũ: ⁊ cunctoꝝ bonoꝝ gaudiũ ⁊ ſo/ geii⸗ latres mei dilectiſſimi: in oibꝰope) lamẽ. Sed quidã ſunt frẽs mei qui in iuuẽtu auup i ribus veſtris ſemꝑ memẽtote: ꝙ oẽs te ſua luxurioſe viuere volũt: enectu/ 1e) 2. Corj. 5. Kabimus ante tribunal chꝛiſti: vt re/ tem peruenerint gloꝛiant᷑ dicetes ſe tinẽtes e dferat vnuſqſq; pꝛout geſſit in coꝛpoꝛe.Cauẽ/ eſſe.Tüũc em̃ eligũt fᷣuire caſtitati: qñ libido —. 4 mu dum eſt ergo ne ante illud terribile tribunal eos ſeruos habere ↄtemnit. Nũqᷣd tales ↄti/ eii vacui vel denudati apareamꝰ. Hon em̃ tũc nentes dicẽdi ſunt:? Abſit. Tales em̃ pꝛemiũ ſer ſancti nobis ſubueniẽt:qꝛ tempus nõ erit mi nõ habebũt:qꝛ laboꝛis certamẽ nõ habueft. ð’ ſerendi ⁊ miſericoꝛdiã impetrandi:et iam fu· Sed illos vere expectat ſempiterna gloꝛia:qͥ giet a ianua paradiſi maria. Om̃es em̃ cõtra foꝛtes fueft glioſa certamia ſupoꝛtare: Amẽ . BGeñ.a2. nos tũc erũt:abꝛaã ↄtra inobediẽtes: ⁊ iac ¶ De vigilatione ⁊ ocioſitate vitan/ d Se. si. ↄtra impatiẽtes: ⁊ iacob ↄtra negligẽtes:⁊ io da:Serilo xVII Geñ.ʒ9. ſeph ↄtra incõtinẽtes. O qᷓ; dure repꝛehendẽ IDoſtolus petrus fratres dilectiſſimi A di tur inobediẽtes fratres mei ꝑ venerabilẽ pa/ aNſde nr̃a ſalute ſollicitus: nos dulciter . trem obediẽtię abꝛaã: q́ foꝛtiter: q; turpiter. Aladmonet:⁊ ad vigilãdũ nos exhoꝛta . im Igeo frẽs mei attẽdite: ⁊ parati ſemꝑ eſtote tur inter cgtera dicẽs: Vigilate fratres: quia i. NPetri.J. u ad obedientiã mandatoꝝ dei:paratas ſemꝓ aduerſariꝰ veſter diabolus quęrit quẽ deuo/ Ad fratres in heremo ret:cui reſiſtere debemus per fidem. Sed ſi/ des quęrit oꝛationẽ:oꝛatio autem optat pꝛu/ dentiam. Quid & niſi ꝙ pꝛudentes ſimus in ſide fundati.⁊ vigilemus in oronibꝰ: Quare in vigilijs frẽs oꝛare debemꝰ:niſi qꝛ ſi nõ vigi lauerimus ⁊ ocioſi ꝑmãſerimus: qͥd aliud qᷓ Apocl:.ʒ. tepidi i hac ſolitudine apparebimꝰ: Et ſi tepi/ QAQii fuerimus:incipiet nos euomere ſaluatoꝛ ð 2 Feee agſntaftdne eAelendaſated ꝙ nec calidi nec frigidi ſumꝰ Vigilate & fra tres ocioſitatẽ deponẽtes in cũcti.Quid em̃ otcliũ eſt: niſi viui hois ſepultura:vt ait paga/ nus ille ſanctiſſimi apli amicus chariſſimus:? Per ocioſitatẽ frẽs rigoꝛẽ ſanctę ſolitarię reli gionis faſtidimus: ꝑ hanc heremũ ſepe exire tẽptamur:ꝑ hãc accendimur frequẽter ad lu/ xuriã:pꝑ bãc aiamur ad ſuꝑiã: ꝑ hãc ducimur ad mũdi gloꝛiã:per hãc temptamur delicate paſci:ganc ſuffocamur pꝛecioſe veſtiri: per hãc ad ſupauã doꝛmitionẽ trahimur: ꝑ hanc⸗ ad verba ſęcularia ducimur libenter audire. heęc ẽ illa ocioſitas peſſuna ꝗᷓ frequẽter ſctõꝝ ↄuentus deſtruit: pariens in eis lupanai triens in eis gulã:ſeminãs inter eos ʒiʒania: generãs inter eos homicidia:⁊ oĩa ꝗ̊ᷓ ſũt oꝑa carnis. Quid &̊ dicis o fr̃. Quid ocioſe agere potes:niſi oꝑa carnis? Nunqᷓ; qͥs ciliis celoꝝ erit:ſi ocioſitatẽ amauerit. Ergo frater qͥ ĩ he remo habitas:ſi vis ꝑfectus eſſe:fuge ocioſi/ B tatẽ:qꝛ in ſeruis dei nihil peius reperit᷑. Sur ge g̊ ſi doꝛmis o ruſticane mi chare. Surge tu q̃ in heremo habitas ſi clauſos mẽtis oculos habes.Surge tu qͥ nec ad alta tutũ oculos mẽtis ꝓtendis: nec ad videndum ꝗᷓ neceſſa- ria tibi ſunt:oculos mẽtis aperirevales:fuge ociũ:⁊ ſꝑ aliqͥd facere memẽto. O frẽs mei ſꝑ occupatos vos eſſe deſidero: vt bꝛauiũ ſalu/ tis ꝑ gra aa dei recipe mereamini. Hãc fuge/ re cupiẽs ſctũs monachoꝝ pr antonius: cla/ . „ mauit ad dſim ĩ heremo ⁊ dixit:iO ſamarita/ ne dñe deus meus:o aĩaꝝ ⁊ coꝛpoꝝ vere cu/ ſtos:ſuſcita in me gratiã tuã:⁊ infunde ſeruo tuo miſercoꝛdiã:vt i heremo collocatꝰ:in tuo ↄſpectu ocioſus nõ maneã.Et audiuit anto/ nius:Antoni cupis deo placere? Oꝛa: et dũ oꝛare nõ poteris:manibꝰlaboꝛa:⁊ ſp aliqͥd fa cito. Fac qð ĩ teẽ:age qð potes:⁊ nõ deſiciet tibi auxiliũ de ſctõ. Quid &̊ diffidis o mona/ che? Nunqᷣd idẽ deꝰẽ: Nũqͥd ⁊ ꝑ te idẽ cruci⸗ Cſius eſt: Age igit᷑ qdð bonũ ẽ: Fuge ociũ:qð moꝛs eſt: ⁊ aperi oculos mẽtis ⁊ coꝛꝑis:vide-/ biſq; ſingulas creaturaſ ad officia ſingula de – Sermo- XVI XVII putatas. Ecce em̃ ſol curſuʒ anni ꝑficit: luna etiã mẽſibus ⁊ viciſſitudinibꝰdiſcurrit:⁊ cete rę ſtelle. Omnia em̃ ſibi deputata officia ſine quiete exercẽt. Nũqᷣd etiã aialia bꝛuta ad ſuę naturę induſtriã ociũ fugiũt: Nunqͥd etiam ſemꝑ laboꝛãt vt ↄſeruent᷑ in eſſe? Nunqͥd in ſuis neceſſitatibꝰdeſicere ⁊ pigreſcere ea vide mus:?: Abſit. Om̃ia em̃ ſ obediẽtia ſunt: oĩa agũt qð agen debẽt. Solꝰaũt miſer hõ acci/ dia ſopoꝛatus a ſuo officio frequẽter recedit: ⁊ dei imaginẽ in ſe deturpãs in accidia ꝑſeue rat¶ Erubeſce o chꝛiſtiane et abſconde te a facie ſaluatoꝛis tui: qm̃ inſipiẽtioꝛ iumẽtis ⁊ foꝛmicis hodie factus eſſe cõpꝛobariſ. Vade Pꝛouer.. em̃ ad foꝛmicã ⁊ ↄſidera ſemitas eius: ⁊ diſte ab ea miſer qͥ capite eleuato ꝑpambulaſ: ⁊ ſuꝝꝰ ꝰ aſtra eęloꝝ iã aſcendere credis: Conſidera ſe- mitas eius:qꝛ cũ pꝛęceptoꝛẽ nõ habeat:tan⸗/⸗ q;ᷓ de ſalute ſua ſollicita:in ęſtate grana colli/ gere nõ deſiſtit:qͥbuſ viuere poſſit in hyeme. Non em̃ ſolũ ſęculares hoc attendere debẽt: ſed ⁊ nos qͥ dei gratia in heremo ſumus: ⁊ in ac vaſta ſolitudine habitamꝰ:foꝛmicaꝝ con dieiões debemꝰattẽdere:⁊ eas ſumopere imi tari. Laboꝛare em̃ ſine intermiſſiõe debemꝰ: vt fructũ bonoꝝ opeꝝ acqramus in ęſtate ſentvitę tã ſollicite ⁊ ſedule:vt tꝑe hyemali: tꝑe frigoꝛis ⁊ iudicij nõ fame pereamꝰ:łᷣ bo/ nis cũctꝭ oꝛnati ęternalit᷑ reſciamur ĩ patria. D Eia & frẽs mei dilectiſſimi:coꝛona mea ⁊ gau diũ meũ qð eſtis:oẽm ocioſitatẽ expellite:ſꝑ aliqͥd honi facite: ⁊ quẽ tedet oꝛare: pſallere nõ deſiſtat:quẽ tedet oꝛare vel pſallere:labo rare manibꝰnõ nifferat:cogitãtes ꝙ q;diu da uid exercitauit ſe in militia:nõ inſultauit ſibi 2. Regl.ꝛi. luxuria:ſed poſtqᷓ; in domo ocioſus remãſit: laboꝛauit adulterio: ⁊ homicidium cõmiſit. Samſon dũ cum philiſteis pugnauit:nõ po / Judicj.is tuit capi ab hoſtibus:ſed poſtq; doꝛmiuit in ſinu fęminę ⁊ ocioſe cum ea remãſit: mox ca/ pit᷑ ⁊ cccat᷑ ab hoſtibus.Salomon dum ocou 3. Regl.11. patus eſſet in ediſicatiõe templi:nõ ſenſit lu⸗/ xuriam:ſed mox recedensab opere perſenſit inſultũ luxurię:⁊ ꝑficiẽs:femĩia inſtigante ad idola: adoꝛauit in thalamo vitulũ aureum. Vigilate ergò fratres mei: vigilate et nolite deficere: qꝛ nec ſanctioꝛes dauid: nec foꝛtio⸗. res ſamſone:nec ſapientioꝛes ſalomone vos eſſe cognoſco. Peponatis omnẽ accidiã:quę ſermonem nudum reddit: honis omnibus vos pꝛiuat: virtutũ veſtimẽti vos expoliat. O fratres mei:honeſto ope ſemꝑ occupatos E c 4 Bancti vos eſſe deſidero:⁊ qð ꝑdidiſtis in ſęculo per pꝛęteritũ:tecuperetis laboꝛãdo in heremo in futuro.Et ſi aliqui ſũt ex vobis qͥ per annos octoginta ⁊ amplius in heremo ſunt ſanctiſ/ ſime ↄuerſati:iugo ſanctę obediẽtię:pauper/ tatis ⁊ caſtitatis decoꝛati: iam gaudeãt expe ctantes beatã ſpem et aduentũ dñi. Iſti em̃ vt videmus qͥ amplius ieiunig ⁊ oꝛatiõibus ⁊ operibꝰ monaſterij inſiſtere ſõ poſſunt: fe/ cerũt em̃ dũ potuer̃t. Pꝛopterea filioli mei ſi modo nõ faciunt ea quę facere ↄſueuerãt: nõ ſit vobis moleſtũ.Si quieſcũt nõ miremini: Si venerant᷑ a mevt pfes:nõ triſtemi:qꝛ ipſi digni ſunt. Non em̃ dolere debetis:qꝛ chari/ 1. Corl. 15. tas nõ cogitat malũ:ſed gaudet de alteriꝰbo no. Ideo volumꝰ et in chꝛiſti noĩe oꝛdinamꝰ Mattð.s. vt ⁊ ipſi qui centũ annoꝛũ ⁊ ampliꝰſunt: pa/ Dei f ecem inuidere: ſed ſtudear vnuſquiſq; ter noſter ſedendo in lectulo dicãt:⁊ diligen/ ter eis ſine murmure ſeruiat᷑:vt ⁊ ipſi pꝛo no/ bis intercedãt in cęlis:quoꝝ habitatio iã ibi eſt: Quã obtinere faciat nos ille qui eſt bene dictus in ſecula: Amẽ. uidia cauenda: Ser. x ẽs mei deſiderãtiſſimi:nolite inui/ deo in cunctis placere. Inuidia em̃ om̃es virtutes ↄcremat: om̃ia bona diſſipat: oia mala generat. Sed dicetis: Mos quidẽ groſſi ſumus:peccare optime ſcimus:ſed vi⸗ tare peccata vel a peccatis reſurgere ignoꝛã/ tes ⁊ fragiles ſumus: Quomodo ergo inui/ diã habentẽ:vel nos ipſam habentes cogno ſcere poterimus? O fratres mei cupitis voſ/ ipſos ſi inuidi eſtis cognoſcere:cupitis ⁊ fra/ trem veſtrũ inuidiã habentẽ cognoſcere: At/ tendite ꝙ ille inuidus ẽ:qui alienũ bonũ ſuũ facit:⁊ ſi facere nõ poteſt:clamat per vicos et plateas ⁊ velut canis latrat ⁊ ardet:Sʒ pᷣmo ſeipſũ moꝛe phęnicis occidit. Quid em̃ agit phęnix niſi qꝛ dũ ſeneſcit:ad ꝑteſ calidiſſimaſ volat:ligna ſicciſſima ↄgregat: ⁊ lignis ↄgre gatis:alis ligna percutit:⁊ ſic ignẽ accendit: ⁊ in eodẽ ſe comburi permittit: Ex quibus ci neribꝰvermiculuſ ſaſcit᷑:⁊ poſtmodũ pheęnix alia efficit᷑. Sic ⁊ hypocrita facit:ſic ⁊ inuiduſ agit cunctis diebus vitę ſuę:insus ⁊ extra ſe/ ipſum cõburẽs:ſeipſũ pᷣmo infeſtãs: pᷣmo ſe/ ipſum vulnerãs ⁊ vexans.O inuide q́; pau/ cos habes amicos:⁊ foꝛſitan neminẽ habes: de cuius bono nõ doleas:⁊ de cuiꝰ malo non gaudeas. Merito om̃i amico pᷣuari debes:eo de nullo amicoꝝ bono gaudere ꝓbaris. Auguſtini C ꝰ* iuidia oĩ vitio peioꝛ:⁊ oĩ peſte deterioꝛ.O in/ nie uide qͥ nunq; qeſcere potes:an ignoꝛas ꝙ oĩs Hu malicia hʒ aliquã fęlicitat vmbꝛã? Sʒ tu ipᷣa ee iuidia neqᷣſſima peſtis: toꝛmentũ ſine refrige t⸗ rio:moꝛbum ſine remedio: laboꝛẽ ſine reſpi/ itt ratione:pęnã ſine intermiſſiõe:famẽ ſine ſa/ ueni turitate ſemp habere videris. Qà inuide ver. Bd n mis moꝛtifere: qͥ in hedera ionę quotidie na/ Zone. 4. we ſceris. O igneus ſerpẽs: quo populus iſrael umeri.?ꝛ · & pungit᷑. hic eſt em̃ fratres bꝛuchꝰ: quo fructꝰ Rõ·ĩo nn⸗ terrarũ depaſcit᷑ Legimꝰem̃ dilectiſſimi fra tres mei ꝙ ſilijs iſrael manna cęlitus datum Exo. 16. hen eſt: quo reſeruato ſcaturiebat multitudo ver ba miũ.Sic ex celeſti gratia fideli collata: occa/ nuß ſionaliter in animo ſuperbi iuidia naſcit᷑. Et ium̃ quãtomagis ceęleſtis gratia fidelis ſolidatur: a tantomagis ſuperbi mens in inuidię vermẽ lin reſoluit᷑. Legimꝰ etiã vermem ex hedera na/ iumn tum: cuius vmbꝛa ionas a caloꝛe demndeba⸗ lle⸗ tur: tandẽ hedera coꝛruit:z fundipis deuaſta cin ¶̃Fil tur ꝑ vermẽ inuidię pto peregrinantes:legimꝰ igneos ſerpentes puꝑugiſſę. Sic et vos heremi ſacri cultoꝛes: hj Hrael:duʒ inuidos veſtros de vobis ſuſurrantes auditis: exultate quoniam filij dei⁊ ſctõꝝ patꝝ effici meruiſti.Exultate oꝛã⸗ tes ꝓ eis:vt eos ſocios habere ĩ ſanctoꝝ col legio mereamini: repꝛehendẽtes ⁊ oſtenden /· tes eis:ꝙ ipſa inuidia eſt illa peſſima tinea: purpuramẽta virtutũ demolitur: erugo quę theſauꝝ ſapientię depꝛędat᷑: bꝛuchus qui ter . raꝝ virentia cõburit: qꝛ qͥcquid boni operis ſiledi vireſcit in homie:pene peſtis inuidię perdit. une; Hhec eſt quę angelũ de cęlo pꝛoiecit: quę ho/ Eſa.4. Mb minẽ de paradiſo exulauit: quę filios iſrael ĩ Señ.ʒ. Mnor. deſerto percuſſit:quę cõtra ioſeph fratres ar/ Señ.7. zdll mauit:quę danielẽ in lacum leonũ miſit:quę DPaniet. .4. qllj caput noſtrũ cruci affixit: quę iudã ſuſpendi Matthᷣ.27. flnns fecit.Scitote fratres mei atq; dicitè:⁊ ſuper falfr tecta pꝛeędicate:ꝙ inuidia ẽ illa fera peſſima: — ,. 4₰ℳ acn quę fidem tollit:concoꝛdiã diſſipat:tertiã lin füin guam multiplicat:iuſticiaʒ diſperdit:⁊ om̃ia ios etiã iſrael ĩ ęgy⸗ athus ſal Mp/ mala generat.heęc eſt quę abel occidit:adam Señ.4. onerauit vel exulauit:paſtoꝛẽ ſuſpendit:pe/ in trum iugulauit dum chꝛiſtũ negauit: paulũ decollauit et iohannẽ: ſtephanũ lapidauit: Acij.ꝛ. icn goliam pꝛoſtrauit:dauid decepit: muros hie ruſalẽ euertit: romã depopulauit: carthagi/ nem deſtruxit: troiã deuaſtauit:⁊ multa ma- D la per hanc feram peſſimã in oꝛbe terrarum h⸗ facta eſſe legimꝰ. O ff mi dilecte:o ruſticane C amãde:o dimidiũ aię meę: cur iuidiã ñ depo n „* Zone.. Punctiil Ro oA. Exo.l6. 4 , 4 5 . Sa, Ibci /bel. Danielel4 Wart,17 ch.7. 4 Ad fratres in beremo tnis? Cur eã diligis:? Nunqͥd moꝛtẽ dilig?nũqͥdꝰ ad ſuſpendiũ pergis?nundd in lacũ te pꝛoijcis: DO inuide qͥ nunq; qᷣeſcis ſed ſꝑ cũ ſaulo ſeruos dei ꝑſequeris:ęos ligatos ducens ad pꝛincipes qos defraudare ꝓcuraſ:⁊ ecce neqter defraudatꝰ: nis opꝑibus refulgere. Cupitis g& eos toꝛqueri? nan?:oculis ſcintillãt vt ſidera:manꝰ cãcellatas aſtringũt:dẽtibꝰſtridẽt: ⁊ ſic aia ⁊ coꝛpꝑe moꝛiũt᷑. Vos aũtoenefacite: nõ tamẽ vt eos ad furoꝛẽ pꝓpctõꝝ ↄtritiont᷑: ⁊ pꝛoximi amoꝛẽ inf gu elſt benedictus in ſecula: Amẽ. SDe vigilia natiuitatis xpᷣi:Ser. Xx¶ Neingimini ſilij potẽtes ⁊ eſtote parati qꝛ die craſtina delebit᷑ iniqtas terrę: ⁊ re gnabit ſuꝑ vos ſaluatoꝛ mũdi.Craſtina IIlllliers fideliũ ⁊ credẽtibꝰ reddet᷑.Craſtina die mũdꝰ OQ Duã reꝑationẽ amplectet᷑.Craſtia die ↄditoꝛ ſide/⸗ rũ redẽptoꝛq; oĩm penditurꝰ eſt ad vbera ſanctę marie vginiſ.Craſtina die ille ꝗ ęternalit᷑ ſᷣcedit ., volubilitatẽ ſęculoꝝ:ingerere ſe incipiet curſibꝰ annoꝝ. Craſtina die ſolutis naturę legibꝰ:ex ſo/ lius diuinitatis potẽtia vᷣginis marisę viſcera fe/ cundãt᷑:⁊ ex riuulo ſuo fluuius magnus oꝛiet᷑: ⁊ fructus aparępit optimꝰ: ⁊ exvirgulto ſuo radix – . . „ Ps. 18. Pfectoꝝ ꝓedet᷑ tanq́; ſponſus de thalamo ſuo. .·CLraſtina die o monache ſuſcipies infãtulũ ieſũ: q tñ ante oĩa ſecula factus ẽ. Para igit᷑ te:qꝛ ipſe dignat᷑ videre te:oſculari te:aſtrigere te: ⁊ nũqᷓ; dimittere te niſi tu pᷣmo eũ dimiſeris.Aſpicite g̊ frẽs oculis mẽtis ⁊ coꝛpis:⁊ videbitis dei poten tiam venientẽ:⁊ pꝛocedentẽ a patre tanq; ſpon/ ſum de thalamo ſuo: quem aſpicietis:quem te/ nebitis: quem adoꝛabitis pura mente ⁊ mundo coꝛde. Ipſum foꝛtiter tenete: totũ in mũdo ⁊ to tuũ in celo.Cotũ in mundo ad iuſtiſicatonẽ:totũ in cęlo ad gloꝛiſicationẽ. Lotũ in mũdo vt edu-/ cat peregrinãtes:totũ in celo vt recipiat ꝑueniẽ/ tes.Totũ in ſolio pr̃is:totum in gremio gloꝛio/ ſę matris Sic em̃ craſtina die patebũt ſignacu/ ſacerdotũ. Ecce em̃ alios laboꝛas tenere:vſᷣ tu te ner: ab illis:alios ligare ꝓcuras:ſᷣ ecce tu cadẽs Actj.9. in terrã audis cũ ſaulo:Cur me ꝑſequen? Alios trtreenere ſollicitas:ſᷣ ecce cęcatꝰtener a cũctis. Ali movx depoꝛtaris ad tartara. Eia & frẽs deponite iuidiã: ⁊ ſi s iuidos int᷑ voſ habere videtl:oꝛate ꝓ eis:qꝛ totiẽs moꝛiunt᷑:quotiẽs vidẽt vos boę/ MNunq; em̃ melius inuidos toꝛquere poterit᷑: q; Stutibus ⁊ glię ſeruiẽdo.Tunc em̃ latrãt vt ca gnes:deuoꝛãtvt leones:facie palleſcũt:capite mi accẽdatis:ſᷣ vut deo placeatis: oꝛate pꝛo bſeguẽ. .R ad.s. tibus ⁊ calumniãtibꝰ vos:dolẽtes de malo coꝛ.⸗ poꝛis:ſᷣ foꝛtiꝰde aĩę ꝑditiõe.Cõcedat ̊ nob xpᷣs * 6„ ebꝛaꝝ caligo minuet᷑.Craſtia die lux ocu BSermo XVIII la figuraꝝ:fulgebũt oꝛacula pꝛophetaꝝ:axpare⸗/ bũt miracula naturaꝝ:ſtulabũt ſpiracula grãꝝ: qꝛ naſcet᷑ ieſus xpᷣs flliꝰ dei viui in bethleẽ iudę. Zucſ.2. Dũ em̃ venerit videbimꝰ rubũ ardere ſᷣ nõ ↄſu/ Exo.. mi:virgã aaron frondentẽ ⁊ fructũ facientẽ.Ac/ Numeri.i⁊. cingimini & filij potẽtes ⁊ eſtote parati:vt vide/ re poſſimus cũ eʒechiele poꝛtã ſacratiſſimã ꝑpe/ Seeb. . tuo clauſã.Cxaſtina em̃ die videbimꝰ etiã cũ da Danielł.2. niele puero ſagto lapidẽ angularẽ. Craſtina die B videbimꝰ regẽ regũ mẽtalibꝰ oculis ⁊ humanis ſub foꝛma panis viſibilis panẽ inuiſibilẽ:alimo niã cęleſtẽ:refectionẽ beatã:cibũ ęternę vitę:pi/ gnus nr̃e redemptiõis: hoſtiã ſalutarẽ: quã die craſtina toto affectu mãducare debemꝰ. Iſte eſt ille panis ⁊ cibus datꝰ iſraelitico ꝓplo: mana dul gxo. 16. ciſſimũ habẽs in ſe om̃e delectamentũ ⁊ ſapoꝛis ⸗ ſuauitatẽ. Iſte eſt ille cibus quẽ vidit pharao: Señ.Ar. in quo ſpicę pulchꝛę ⁊ foꝛmoſe erãt. Iſte ẽ ille pa nis datus helię:in cuius foꝛtitudine ambulauit ʒ. Regj.19. q̃qraginta diebꝰ ⁊ qᷓdraginta noctibꝰ: et ꝑuenit vſq; ad montẽ dei. Iſte ẽ ille panis q̊ cibant᷑ an/ geli: q̊ ſaginant᷑ aplłi:qͥ reſiciunt᷑ martyres: qͥ pa/ cunt᷑ ↄfeſſoꝛes:qͥ nutriunt᷑ vgines ⁊ ſatiant᷑ ele/ cteoẽs. Panẽ aũt hũc ſi ͥs digne mãducauerit nõ moꝛiet᷑ in ęternũ:qm̃ ſpũs vitę ⁊ ipſa vita ẽ. Hic eſt panis qͥ de ceęlo deſcendit:quẽ virgo nob Job.s. cras ſſentabit:quẽ in gremio poꝛtabit:quẽ ĩi vo tre baiulauit ſine grauamĩe:quẽ ⁊ peꝑit ſine coꝛ/ ruptiõe.Cuius mater inuẽta eſt virgo ante par/ tũ: virgo in partu:virgo poſt partuʒ: Ipſa quẽ genuit adoꝛauit:ſed pꝛius mẽte qᷓ; ventre:⁊ pꝛi/⸗ us q; filius in vtero conciperetur. Leuate ergo C . frẽs niei:leuate in hac vaſta ſolitudine capita ve ſtra:Ecce em̃ iã eſt in poꝛta redemptio vfa.O q; magna magnalia deꝰ ꝓpt᷑ nos operat᷑: ecce em̃ quõ nos amauit. Ipſe em̃ deus factus ẽ hõ:crea toꝛ creatura: ditiſſimus pauꝑ: cõditoꝛ legis de/ ſtructoꝛ legis ꝓpt᷑ nos apellat᷑. Amauit em̃ nos vt reciꝑet nos:humiliauit ſe vt exaltaret nos in ſe. Inclinauit ſe: vt erigeret nos ad ſe. Ecce em᷑ quõ nos amauit:qꝛ deſcendit vt nos exaltaret: exinaniuit ſe vt nobꝰ ptãtẽ donaret. Accigimini So ſilij potẽtes ⁊ eſtote pgrati:qꝛ die craſtina vi debimus irreuerberata acie fidei in vno eodẽq; deo ⁊ hoiĩe diuinitatẽ ĩcarnatã: maieſtatẽ ſubiu/ gatã:libertatẽ captiuatã: virtutẽ inſirmatã:ęter nitatẽ terminatã:virginitatẽ fecundatã:vitã in/ firmatã. Accingimini ergo ⁊ eſtote parati: mẽte pura:ſide integra:charitate ſincera:vt dũ vene/ rit ille ſctũſſctõꝝ ⁊ pulſauerit: ↄfeſti aperiat ei. Nõ igit᷑ tedeat vos modico tꝑe carnẽ veſtrã do⸗ mare ieiunijs ⁊ abſtinẽtia eſcę ⁊ potus:qꝛ ecce re muneratoꝛ adueniet:reddẽevnicuiq; ſᷣm opera Go.a. weeeee Hancti Auguſtini Ser. NX ,„ „ , . „ „ 5 ſua. Saluatoꝛẽ igit᷑ expectãtes:ſobꝛie:iuſte ⁊ ca/ eincoꝛruptꝰ:⁊ in terra cũ matre hodie in pꝛęſepio Lucd.x . ſte viuamus in h̊ ſęculd:expectãtes beatã ſpem humilis ⁊ coꝛruptibilis apparet. In celo imago m ⁊ aduentũ dñi:vt digne cũ eo gloꝛiari poſſimus patris apparet:⁊ ĩ terr marię ſilius oſtendit᷑. In ant in celis: Amen. 3 cLclo ſyderũ ⁊ cunctoꝝ factoꝛ oſtendit᷑:ſed in ter⸗ ¶ Be natiuitate dñi: Sermo xXX ra hodie per matrem inter bouem et aſinũ colłx hi AKRés dilectiſſimi hõ nõ ſolũ ꝑ ſapientiã) locatur. Mater virgo ẽ: ⁊ in humilitate exultat: iͤ f dei factus erat vt eſſet: ſᷣ᷑ etiã ad ſapien- ſed eiꝰ hodie filius humilitatẽ facto cõmendat. —nã dei factus erat vt btus eſſet: vt ilavi ¶ Per virginẽ hodie venit ad nos: ⁊ ꝑ virginẽ p uj Qelicet frueret᷑ eo ſenſu: quo pcipi ſpiẽtia pote/ ceſſit nos. Per incoꝛruptionẽ venit vt pctm̃ te- ꝗ . rat. Sʒ qꝛ peccãdo ſenſum amiſit: quo ſapiẽtia leret: ⁊ ꝑ incoꝛuptionẽ pꝛęceſſit vt virtutẽ demũ M NSð.Ioi. frui debuiſſet:qꝛ oblitus ẽ comedere panẽ ſuũ:? ſtraret.Vent ad nos hodie ille naʒzarenus ieſus refectionẽ illã qua viuũt aię:in coꝛpoꝛalẽ cõmu vt cõferret remediũ:pꝛęceſſit vt daret exemplůũ. tauit delectationẽ. Terrenis igit᷑ ⁊ coꝛpalibꝰ ſen Hon em̃ potuit arboꝛ bona malũ fructũ facere: ſu ⁊ affectu imerſus:nõ potuit ſe ad ſpiritaliũ co qm̃ ois arboꝛ ex fructu ſuo cognoſcit᷑. Nadix in gnitionẽ ſine amoꝛe erigere: ſed ſola ea ꝗᷓ carnis tegra:⁊ ramus fructuſq; incoꝛruptus eſt. Salua C .unt agnoſcens: ſpiritaliũ iocunditatẽ nõ agno toꝛis igit᷑ nri aduẽt gabꝛiel nüci miſſus ẽ: vtno ucd.. i uit: Ideo ipſa dei ſapiẽtia cũ ſurſum eſſet:deoꝛ uã in carne natiuitatẽ filij dei pꝛędicaret: in uua b ſum hodie venit vbi hõ erat:vt eũ reuocaret vn foꝛma ſerui domino ſociata hoſtem potenter de Joð.i. de ceciderat.Et ecce verbũ caro factũ eſt: vt de uinceret: foꝛtis in illo:nõ tamen violsnta ad in/ d ⁊ hõ inter hoĩes eſſet:⁊ ſic ↄuerſus ẽ panis ille in ferendam iniuriã: ſed efficax ad iuſticiam obti ?/ un lac:vt a paruulis hoĩbꝰ ſumi poſſet. ¶ Sapiẽtia Mendã. Pꝛopterea gabꝛiel miſſus eſt vnꝰdema · ma lin ipſa ſurſum panis erat: ⁊ eadẽ ipſa ſapiẽtia deo:ꝛ ſioꝛibus celoꝝ angelis: ſed ideo gabꝛiel dicit᷑: ñar When ſum lac erat. In diuinitate ipſa ſapientia panig oꝛtio: cunctis erat. Gabꝛiel em̃ foꝛtitudo inter/ ni⸗ erat:⁊ in humanitate panis de cęlo deſcendeuns Nĩpſa etiã inſirmitas foꝛtitudo fuit: q; nul hodie lac factũ ẽ: vt tanqᷓ; infantes ꝑ lac nutriti in ea ſuperatus fuit inimicus: et capta pꝛęda a ſenn hoĩes roboꝛati ad panẽ deitan accedere poſſẽt: Wilolento reducta eſt. Tres em̃ perierãt:⁊ ſubſe/ MmMa vt idẽ ipſe reſiceret: ⁊ reſiciẽdo languidos ad in / cutꝰeſt q̃:redẽptoꝛ eoꝝ deꝰ. Pꝛimꝰſine maſcu Señ.i. tlh coꝛruptionẽ repararet. Dedit & reparandis ad lo ⁊ ſine femina:vt adam. Secũdus de maſculo Señ.2. ani incoꝛruptionẽ alimentũ incoꝛruptiõis:paruulis ſine fęmina: vt eua de adam:quia tulit vnaʒ de hen quidẽ iĩmaculatã carnẽ quã ſumpſerat de vᷣgine coſtis eius:⁊ repleuit carnẽ pꝛo ea.Tertiꝰ de ma Señ. i4 llic matre: perfectis vero incoꝛruptibilẽ diuinitatẽ ſculo ⁊ fęmina:vt abel.Quartus de fęmina ſine Lud.. Mnt guã habuit de ęterno pfe. Iſtis ne interi deſice maſculo: vt ſaluatoꝛ mũdi: qui de beata maria An rẽt in via:ſed illis vt reſicerent᷑ ⁊ ꝑficeren:᷑ in pa Sgine hodie ꝓ nob naſci dignatꝰ eſt. Et qꝛ pꝛi nn tria. Iſtis ad cõſolationẽ: illis ad gloꝛiſicatio⸗ mus auctoꝛ culpę deiectus eſt ꝑ feminsã: ideo au. cl B nẽ. Pꝛopter hoc ergo dei filius ꝓ redemptiõe ccoꝛẽ gratię ſine maſculo cõcepit ⁊ peperit hodie .in hoĩm hõ hodie facteſt:vt caro per carnẽ libera / femina maria virgo.heęc eſt femina totius muũüuü, cct ret᷑: ⁊ hũano generi de ſuo ſumeret᷑ pꝛeciũ redem dli mater ⁊ dña:quę virgo permanẽs peperit bo ln ptiõis:vt inde remediũ ſieret: vnde vitiũ ↄtra/ ie filiũ:ſtella pꝛotulit ſolẽ:creaturꝗ genuit craa Norn ctũ fuerat: ⁊ in eodẽ monſtraret᷑ ⁊ peritia medici toꝛẽ:filia ↄcepit patrẽ ⁊ alifffüit vni diuitẽ rp ⁊ iuſticia redẽpti:qñ ð ſuo ⁊ ſanãdo iueni᷑ reme · ⁊ pauperẽ.Ipſa ſilia ẽ:ipſa eſt ⁊ mr: ipſa ancila. /⸗ 4 diũ⁊ pᷣciũ redimẽdo. Quia vo a coꝛruptiõe libe / ⁊ dña:ipſa genitrix ⁊ genita:ipſa cũ integritate l rãdũ erat:qꝛ remediũ:idcirco pᷣciũ redẽptõis ĩcoꝛi peperit: cũ vᷣginitate ↄcepit:⁊ poſt partũ:vt ſu/ ruptũ eſſe denuerar Ccꝛopreren maria mr̃ ele pꝛa diximꝰ:virgo ꝑmanſit:ipſũ quẽ genuit mox cta eſt: ⁊ ſuꝑ oẽs creaturas pꝛęelecta:oĩbus gra / adorauit. Cuius adoꝛatiõis ⁊ gratię participes tüs fecũdata: om̃i virtute ⁊ ſanctitate in vtero nos faciat ille qui cũ patre ⁊ ſpũſancto viuit xxre repleta: vt de mundiſſima matre mundiſſimus gnat in ſęcula ſęculoꝝ:Amẽ. de filius naſceretur. Et ſicut in celo filius habuit etriplici genere monachoꝝ in ęgy pdtrẽ ĩmoꝛtalẽ et ęternũ:ſic ⁊ i terra haberet ma prto: Dermo RRI . trẽ om̃i coꝛruptiõe carentẽ. Igit᷑ in celo qualis Z nobis per litteras declarauit ſanctus A ock eſt pater:talis eſt filius:⁊ in terra qualis eſt ma/ vpater hieronymus fratres dilectiſſimi: u ter: talis ẽ ſᷣm carnẽ filius. In celo cũ patre ęter- ia ſunt in ęgypto genera monachoꝛũ: len nus eſt ⁊ immẽſus:⁊ in ter ra cũ matre tempoꝛa / quoꝝ duo optima ſunt:ſed tertiũ oĩno tepidũ ⁊ Eè In lis ẽ ⁊ mãſuetus. Is cęlo cũ patre ſublimis eſt ?X oiaffectu vitãdũ.Quę ſũt illa duo ꝗ oxtia di u3 de in i ns q „. apli. 19.f. pecunię ſacculũ apud mediolanũ inuenit Ae,bomet, 2nõ rapuit: de quo iam ſermonẽ feqamus: quia inuenit ⁊ nõ rapuit:nec poſt don 13 ire voluit. Igitur iſtis mecũ aſſumptis imi de⸗ tari cupiebam cum chariſſimis meis ami/ ſu bain cis euodio: alipio ⁊ pontiano:qui diu me/ allo 5uͦr cum ſuerant:⁊ cum cęteris duodecim quos zde nuper aſſumpſeram: illos quoꝝ famã etiã eng hi⸗ ſanctus pꝛeſbyter hieronynus mihi deſcri⸗ ſnenus⸗ plerat. Et ſic perueni ad africam pia matre ri defuncta: ⁊ ędiſicaui vtvidetis monaſteriũ epi⸗ in quo nunc ſumus in ſolitudine ⁊a genti/ n bus ſegregatum. Et placuit deo centenari- cie um numerũ fratrũ mihi donare:illuminãs ni⸗ coꝛda noſtra:nõ ſoluzʒ ſanctiſſimos patres to ſolitarios imitari: etiã in hac ſolitudine n Acij.2.et.ꝗ. moꝛe apoſtoloꝛũ om̃ia cõmuniter poſſide/ it re:Hec s ſeruare: ⁊ poſtea docere: gla .A,A ⸗ . HB bper nos vobis pꝛęcipere voluit.Sic enim ine videtis qꝛ ante me multi fuerũt patres:qͥs NH ſequi ⁊ imitari debemus: non tamen ſicut ner ego ſcðm apoſtolicam vitam alios viuere dpe⸗ docuerunt. Caput igitur ⁊ pꝛincipium om-/ tn nium veſtrũ ſcm apoſtolicã vitã meipſuʒ dicere non erubeſco. Hon tamenvos pige/ at eos ſequi ⁊ imitari in oĩbꝰ:attẽdẽtes oĩa cõiter habere ⁊ poſſidere: qꝛ in celſitudine 6A pauptatis viuentibꝰ nõ licet niſi vt vnũ ſit “ CLoꝛ: vna ſit aia:et oĩa cõmuniter poſſideãt. . Act.. 4. Elnde agroꝛũ pꝛecia ponebantur ante pe/ “ des apoſtoloꝛũ: tanq; pedibus ↄculcanda: 4 qꝛ ip ¶Cancti apoſtoli et amici dei indigna Ad fratres in heremo cantur: niſi heremitarum atq; cęnobitarũ genuſ ⁊ oꝛdo:quoꝝ vita clariſſima ⁊ ſancta gregatio tꝑe ſdicatõſi apoſtolicę ſumpſit ecevxoꝛdiũ: Iſti ſunt illi viri ꝑfecti:quibus fre gquenter adᷣeſi tye erroꝝ meoꝝ: per quos etiã illuminari merui:quoꝛũ etiã ſanctita/ tis fama ad aures meas ꝑueniẽs baptiʒa⸗ ri nõ diu diſtuli: Et pia matre me inſtigãte cupiens eos habere in viſceribꝰcharitatis: ⁊ cum eis pariter viuere:ad virũ illum ſim/ plicianum qui a iuuentute ſua deuotiſſime deo vixerat in om̃i charitate perrexi: depꝛe cans eum cum fletu ⁊ gemitu vt mihi quoſ dam ſeruos dei de ſuis donaret. Et dona/ uieit eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donauit? Quia ſciebat me velle mo/ naſterium in africa ędificare. Et aſſumptis mecũ aꝶaſtaſio: fabiano:ſeuero: nicolao: doꝛothęo: iſaac: nicoſtrato:paulo: cyrillo: Heverbis ſtephano:lacobo ⁊ vitali pauperculo: qui Sermo XXI reputabant agroꝛum pꝛecia manibus con/ trectari. Vnde etiã in veteri lege leuitis ſ̊/ Aumeri.18. cipiebatur: nihil in terra eoꝛum poſſidere. Non ergo habere debemus tempoꝛalia ad poſſidendum: nec ego qui epiſcopus ſum habere debeo: niſi tantũ ad diſpenſandũ: apud mediolanũ:vt ad patriã remearẽ: et quia bona eccleſiarũ patrimoniũ pauperũ ſunt. Vnde ego qui epiſcopus ſuʒ ſumme cauere debeo:iłe res pauperũ:quas hippo/ nenſis eccleſia nſeruare videt᷑:diuitibus largiãtur:quod bene feci hucuſq;. Nam cõ ſangunieos habeo:⁊ nobiles ſe eſſe nõ eru beſcunt:⁊ ad me epiſcopũ veniunt:aliquã⸗/ do cum minis:aliquando cum blandimen tis dicentes: Da nobis aliquid pater: Ca- ro enim tua ſumus:Et tñ dei gratia:⁊ vr̃is . oꝛatiõibus mediantibus cõſanguineũ ali/ quẽ me ditaſſe nõ recolo.Charioꝛes em̃ mi hi reputo pauꝑes q; diuites:quia habẽtes 1. Timotbᷣ.s. victũ ⁊ veſtitũ fideles oẽs contenti eſſe de/ bent:maxime nos clerici:in cuius rei ſignũ capita tonſa ⁊ raſa habere debemꝰ*:ne diui 12. q.i duo. aꝝ capilli occupẽt mẽtẽ ſeruoꝝ dei. Eia C rgo/fratres mei eſtote pauperes:non ſolũ erbo:ſed ⁊ opere ⁊ veritate: attendentes quid vobis dicat qui noſtrũ ſe fecit pꝛecdGii ĩ ara crucis: qͥ etiã nr̃ eſt aduocatꝰ in celo:⁊ intceſſoꝛ ad dexterã dei pr̃is. Dicebat em̃ il le deꝰ deoꝝ diſcipułſuis:qs de toto mũdo pꝛęelegerat:vt eſſent ſal terrę:lux mũdi:re/ Mattbłᷣ.ð. ctoꝛes eccleſię militantis:magiſtri ⁊ ſenato res eccleſię triumphantis.Eit enim: Beati Abi.. ris:gloꝛiã laudis:a melioꝛibus metui:⁊ ve pauperes ſpiritu. Hon beati qui ſub dura et grandi neceſſitate patiunt᷑. Tales enim murmurant: detràhunt ⁊ inuident haben⸗ tibus:rapiunt ⁊ furant᷑:ſed ſi nõ opere ſal/ tem volũtate hęc adimplere conant᷑. IJdeo tales beatos nõ appellat ſaluatoꝛ: quia nõ pauperes ſed miſeri ſunt pꝛeędicãdi. Qua⸗ re?: Quia de anguſtijs tempoꝛalibus edu/ * cti ad ęternas miſerias deputati ſunt: vbi nõ ſolũ beatitudinẽ habere nõ poterũt:ſed nec guttã aquę inueniẽt. Bti ergo pauꝑes ſpũ:ſᷣ nõ pauꝑtatẽ ſimulãtès. Tales ſunt hypocrite:pauꝑtatẽ foꝛis ſᷣdicãtes nullam tñ neceſſitatẽ poꝛtarevolẽtes.Tales em̃ in cũctis oꝑibus ſuis ſperãt reuerentiã hono nerari vt deus:ſctĩ ab oibus vocari deſide rãt: ſola voce pauꝑtatẽ ⁊ abſtinentiã pᷣdi- cãt:ſᷣ digito ſuo nõ cogitãt ea mouere:coꝛ/ poꝛa deſpectis veſtibꝰ tegunt foꝛis:ſed in/ tus ad carnem purpura induunt᷑: in cinere Bangai AAnguſtinun pꝛedicant ſe iacere: ſed excelſa palatia non e« cob inter diuitias viuere:⁊ verã pauperta/ o⸗ dDelſpicilit:angelicã faciẽ foꝛis oſtendũt:ſed tem ſeruare optabã:vt de numero eoꝝ eſſẽ sr lupina coꝛda eos habere non dubitamus. de quibus ait apoſtolus: Tanq; nihil ha/ 2. Cori. . Utaie Tales fuerunt illi ſarabaitę:de quibus ter bentes ⁊ om̃ia poſſidẽtes. Igit᷑ hos frequẽz tio nobis ſcripſit pater hieronymus:quoꝝ ter rogaui vt venirẽt:nõ vt eſſent rebelles genus eſt om̃i affectuvitandũ. Ipſi denic heremo::ᷣ vt ſolitarie etiã in ciuitate viuẽ/ in ęgypto erant in foꝛaminibus petrarum tes: habitare poſſemꝰ in palatio ſãcto.Sʒ habitantes:induti poꝛcoꝝ ⁊ boum pellibꝰ ecce noluerunt venire tanq; de ſeipſis timẽ tantũ:cincti funibꝰ palma?:ſpinas ad cal / tes:ne a ſęculo caperent᷑.Noluerũtvenire:/ canea poꝛtãtes ad cingulũ ligatas: diſca Quare noluerũt? Non quia nõ digni:ſed ciati ⁊ ſanguine cruentati: cauernas exeun qꝛ nõ ſolum pauperes eſſe voluerũt: ſᷣ etiã tes:ad feſtũ ſcenophegię ꝑgebant hieroſo / ſupꝛa id quod in ſpeculo noſtro edidimus lymãaã: ⁊ ſanctaſanctoꝝ intrantes: pauper/ facere voluerũt calcantes per om̃ia ſęculũ tatem et abſtinentiã pꝛedicabant omni a K/ ⁊ pompas eius.De q̊ munere ſummũ gau⸗/ fectu ſeruare:barbas poſtmodũ in ↄſpectu dium om̃s habere debemus: qꝛ facere vo/ . hominũ ſine redemptione euellere feſtina / luerũt ea quę deo ⁊ mihi facere pꝛomiſer̃t. bant:⁊ ſic acquiſita fama et lucro ad ꝓpꝛia remeabãt ſolitarie gaudẽtes et epulantes ſuupꝛa id qð explicare poſſumus. Hos frẽs Et qꝛ ſolus ſtare nõ potera epiſcopus:ideo rogaui ſanctũ ſenem epiſcopũ valeriũ:qui mihi iam poteſtatẽ pꝛędicandi ⁊ ovᷣſecran/ mei et ſilioli mei quos quotidie parturio ĩ. di in populo dederat:vt infra domũ epiſco viſceribꝰ charitatis nolite obſecro imitari: pi monaſteriũ clericoꝝ ↄſtituerem. Et pla/ quia nõ beatos ſed damnatos eos eſſe pꝛęſcuit ſancto epiſcopo mihi ↄdeſcendere:⁊ ſic nnud AdA, kaſe dicamꝰ. Amate igit᷑ paupertatẽ: amate cum eiſdem in omi paupertateviuere cepi: “ noſs omni affectu ⁊ nolite deſicere: vt ſitis gẽn ucans carnes:niſi dũ hoſpites ve ulic . Petri. ꝛ. electũ non abiectum: gens ſancta non ob niunt: ſed tm̃ olera ⁊ legumina abſq; olos r ſtinata: populus acquiſitionis ſed nõ per/ Avel butyro:ſicut ante vobiſcũ cum gaudio ammn ditionis: regale ſacerdotiũ ſed non venale faceresſueuerã. Igit᷑ fratres mei licet in ca . Un D pꝛeciũ. Vos eſtis illa apoſtolica foꝛma ſan thedra epiſcopali me videatis: pauperta⸗ fin ctaq; congregatio a mundo coꝛde et opere tem tñ mihi charã ſponſam tenere ↄgratu/ NKunide ſegregata: q dei virtute iam ꝑcuſſiſtis du / loꝛ:qꝛ ipſa eſt etiam chꝛiſti ſponſa:ſanctoꝝ mon ces moab: ſatrapas ⁊ tyrannos hieruſalẽ: poſſeſſio:beatoꝝ vita:fideliũ ſecuritas:cle aulnd . ⁊ ęgyptioꝝ hypocritas iam vulneraſtis ad ricoꝝ oꝛnamentũ:monachoꝝ vita:nobilün Alled moꝛtẽ. Vos eſtis vinea mea electa ĩ medio pulchꝛitudo:diuitũ magniſicẽtia. heęc em̃ ulen eccleſię paradiſi plantata:chꝛiſti redempta eſt illa ſancta paupertas: quã qui tenet et „ (de ſanguine ⁊ irrigata. Ad hanc vineã ego ſo/ amat:nulla indigẽtia laboꝛare poteſt. NHec hfina⸗ lus dei virtute vos ↄgregaui: ⁊ operarios mirũ fratres:qꝛ ſibi dat᷑ omniũ dñm poſſi/ ulch meos vos feci:vt laboꝛantes in ea vſq; ad ere. Ipſe eſt em̃ ſperantibus in ſe theſau/ ultet ſinẽ: dignũ fructũ recipiati in tempoꝛe ſuo. rus in paupꝑtate:ſolatiũ in ſolitugine: glo eſig Ad hanc vineã vos elegi:ad hanc dei hęre ria in abiectiõe:honoꝛ in ↄłmpi: vmbꝛa/⸗ Allch . ditatem vos ↄuocaui:licet fauoꝛatus a ſan culum in om̃i pꝛotectiõe.Eſtote igit᷑ pauupe . 4 unen cto epiſcopo valerio: qui de bonis epiſco/ res fratres mei:qm̃ deſideriũ paupeꝝ exau Ml patus vt monaſteriũ in heremo ędificarẽ diuit dñs:⁊ pꝛęparationem coꝛdis eoꝝ au- Vs. 9. ſlae mihi multa donauit. Hon em̃ ſatis fuit pa diuit auris ſua.Tunc em̃ vere paupꝑes eri⸗ fncn trimonium młèum: niſi etiam ipſe me cond tis ſpiritu: tunc vere beati: tunc benigni: Ei iuuaſſet. Ad hanc igitur ↄgregationẽ vos tunc obedientes:tunc veraces:tunc nõ ſi-⸗ hene Joh.15. elegi:nõ vos me elegiſtis: ego elegi vos. cti: tunc om̃is mali ignari: ſi vero coꝛde et it llte Et ecce poſtq; epiſcopus factus ſum: vita / opere pauperes inueniemini: Quã gratiã huen liem: nicolaũ:ſtephanũ:doꝛotheũ: pauluz: nobis impetrare dignet᷑ beatus pꝛimiceriꝰ hlen iacobũ ⁊ cyrillũ frequẽter rogaui:vt me ſoꝰ martyrũ ſtephanus:qui pꝛo ſuis perſecuto denn lum in epiſcopatu non dimitterent:qꝛ licet ribus exoꝛauit dñm noſtrũ ieſum chꝛiſtuʒ: lien epiſcopus eſſem:nõ tamen credebam pau/ qui cũ patre er ſpirituſancto viuit ⁊ reengat· dad pertatẽ deſpicere:ſed cum abꝛaã:iſaac ⁊ ia in ſęcula ſeculoꝝ:Amẽ. . „ — ıὤ V le ⸗ e: he au ri⸗ 1: tĩ Ad fratres in heremo De conſolatione fratrum in he⸗ emo a quibus ſanctus Auguſti- nus receſſit: cum exhoꝛtatione ad oꝛati „ A Ratres mei ⁊ lęticia coꝛdis mei:tẽ/ S bo em̃ patrẽ vt ipſe vos cuſtodiat:⁊ mane/ )at vobiſcum in ęternũ ſpũs veritatis. Ite/ trum etiam dico: Holite de meo receſſu am/ Jacobi.ꝭ e plius ↄtriſtari: ſed ſemper oꝛate pꝛo inuicẽ vt ſaluemini. VUalde em̃ ſeruis dei ⁊ ſolita / rijs eſt neceſſaria ipſa oꝛatio:per quã deus placatur: per quam deus ad nos inclinat᷑. Exo.32. Adoꝛauerat em populus iudaicus vitulũ aofſflatilem:⁊ ait dñs moyſi: Dimitte vt ira/ ſcatur furoꝛ meus cõtra eos. Cui moyſes: AQuęſo o dſie quieſcat ira tua:⁊ eſto placa/ bilis ſuper maliciã populi tui. Et ecce pla/ catus eſt ds. OQ q; grandis eſt ipſius oꝛa/ tionis cauſa:o qᷓ; grande myſterium. Ecce Egxo. v. moyſes oꝛabat in monte: ⁊ ioſue amalech 4. Begj·20. deuincebat. Per oꝛationẽ nege Nen vnuſquiſq; pꝛo ſe:ſed pꝛo om̃ibus oꝛa ⁊ ſalutem amimęg ⁊ coꝛpoꝛis adipiſcit᷑. Per Actj.7, oꝛationẽ ſaulus effici᷑ paulus:⁊ doctoꝛ gẽ/ tium:⁊ pꝛędicatoꝛ oꝛbis terrę. Obſetro er/ Icobi.ꝭ. go fratres vt oꝛetis ꝓ inuicem vt ſaluemi/ 1. Cimoth.a. Ni. Depꝛecoꝛ fratres mei cum apoſtolo: pꝛi mũ omniũ fieri obſecratiões:oꝛatiões:po/ Lud.is. ſtulationes et gratiarũactiones. Oꝛate et nolite deſicere: ⁊ ſi poſſibile eſt lachꝛymas fundatis. O qᷓ; magnũ veſpertinũ ſacriſi/ ciũ deo obtuliſtis: lachꝛymas cum oꝛatiõe effundere. DHiuina em̃ ſcriptura aliqñ nos ad lachꝛymas: aliquando ad gaudiũ nos inuitat. Sępe em̃ dicebat ſaluatoꝛ diſcipu- Nattb. 5. lis ſuis: Beati qui lugent in hac vita:quia gaudebune ireierna vita. Pꝛius em̃ dolẽ/ „A dum eſt:ſed poſt doloꝛẽ gaudiũ ſubſeque/ tur:quia beati qui lugẽt. Sed poſtea dicit Abi. S. ſaluatoꝛ: Gaudete? exultate qm̃ merces ve ſtra copioſa eſt in cęlis. Quæę quidem mer/ ces per lachꝛymas ⁊ oꝛationes acquiritur. B Oꝛate igit᷑ fratres mei in heremo: oꝛate et Zucj.iSᷣ. nolite deſicere:Nam ſicut pꝛopꝛiũ eſt cani/ bus latrare: ita pꝛopꝛiũ eſt heremi cultoꝛi/ bus oꝛare. Bonoꝝ em̃ oꝛatio locutio eſt ad deum.Quando em̃ ſerui dei legunt: deus ſine dubio eis feruẽter loquit᷑: ſed dũ oꝛãt cum deo ſuauiter loquunt᷑. Ipſe em̃ ſapiẽs eſt:q; ſub paucis verbis multa compꝛehẽ/ —. onẽ ⁊ lachꝛvmas Ser. xXXII pus eſt vt reuertar ad eum qui eſt ⁊ qui miſit me ad vos:vosvero no te cõtriſtari nec turbet᷑ coꝛ veſtrũ. Roga/ Licet em̃ medu Sermo XxXII .dit: a quicquid necelſe eſt: bilariter tribuit: ⁊ abundãtius atq; perfectius q; homines ſciant vel valeant cogitare. O fratres mei dilectiſſimi clamate in heremo: vlulate in Bacvaſta ſolitudine: vociferari nõ quieſca/ tis: clamate oꝛando ⁊ nolite deſicere: Cla/ mate nõ ſolũ voce ſed maxime mẽte. Ecce em̃ ſemꝑ auditis aues in deſerto cantãtes ⁊ laudantes desm factoꝛẽ ſuum. Et ſi can / tare non poteſtis:qꝛ ſenes multi iam eſtis: mente ſaltẽ nolite tacere. Nam ⁊ tacentes oꝛe:mente aũt oꝛãtes exaudit dñs. Nec in ofone locutio tantũ quęrit᷑: q́;dtum ſenſus. Ecce em̃ hieremias cõfoꝛtat᷑ in carcere:da/ hiere.⁊0. niel inter leones exultat:tres pueri ĩ foꝛna/ Panietł..et.ʒ. ce tripudiaãt:iob in ſterquilinio nudus triũ Zob.2. phat:paradiſum de cruce latro inuenit:ſu⸗Lud.aʒ. ſanna inter ſenes defendit᷑:ſtephanꝰde toꝛ Naniet.iʒ. rente in cęlum ſuſcipit᷑: ⁊ inter lapidantes Acij.⁊. .pꝛo ſaulo exaudit᷑. Non eſt igitur locus in oquo oꝛare nõ debeamus: quia deus vbiq; ſ vbis nos exaudire dignat᷑. Oꝛate igit᷑ emper ⁊ in om̃i loco vt ſaluemini:Mon ſo⸗ e debemus.Nam vt ait pater ambꝛoſius: ISi pꝛo te tantũ rogaueris:ſolũ tuũ meritũ poſſidebis:ſed ſi pꝛo om̃ibꝰ rogaueris:oẽs pꝛo te rogabũt.Oꝛatio ſancta:colũna ſan⸗ ctarum virtutũ:deitatis ſcala:viduaꝝ ma ritus: angeloꝝ cognata:fundamẽtũ fidei: mõachoꝝ coꝛona:ↄiugatoꝝ lauamẽ. Bea/ tus qui te amat:beatioꝛ qui te frequentat. Beatus aui te aſtringit: ſed beatioꝛ qui in te perſeuerat. Beatus qui tecũ lachꝛymas fundit:qm̃ holocaaſtũ ſanctũ deo ⁊ imma/ culatum offerre nõ dubitamus. Flete igit fratres oꝛando ⁊ nolite quieſcere: vt digni efficiamini gra dei.Sed dicetis.Ecce mul/C ti ſumus:⁊ pꝛeter euodiũ:alipium ⁊ pontia num qui de ſcriptura ſancta multũ nouerf̃t: . om̃es groſſi ⁊ idiotę ſumus: igit᷑ doce nos oꝛare.O fratres mei licet groſſi ſitis: ⁊ ſub/ tilia nõ capiatis:nõ tñ debilioꝛes vos repu to:ſed charioꝛes vos teneo ignaros ⁊ humi les:qᷓ; ſapientes elatos ⁊ ſuperbos: Dei tñ gratia avegta lute ſufficit qð habetis. 5 ſcripturaꝝ non intelliga tis:ſicut euodius:alipius⁊ pontianus:qui ꝰ romę diu mecũ cõmoꝛati ſunt:tamẽ ſcriptu raꝝ coꝛticem vos intelligere nõ dubitamꝰ. Diximus em̃ pꝛimo vobis:ꝙ pſallere: oꝛa/ re ⁊ manibus laboꝛare debeatis qñ neceſſe „ 9 BSBoeonczi fuerit: a ſi vobis tempus ſuperſuerit: dice /. Matt.s. re Pater nf̃ nõ differatis. Ipſa em̃ domi/ nica oꝛatio appellatur: in qua ſeptem peti/ tiones reperniunt᷑: in quibus om̃es ſpecies oꝛatiõis compꝛehenduntur: quibus deum interpellamus pꝛo apetendis bonis ⁊ pꝛso vitandis malis:aut pꝛo delendis cõmiſſis. Tres em̃ pꝛimę petitiões pertinẽt ad ęter/ nitatem: Reliquę vero quattuoꝛ ad hanc vitam tempoꝛalẽ pertinere videntur: quia 2 panis quoridianus: ſcilicet ſpiritaliſ licet ſit ſempiternus:ad hoc tamẽ tempus etiã pertinet inquantũ miniſtratur animę qui/ buſdam ſignis:dictis vel ſcriptis.Et ideo panis dicit᷑:quia laboꝛãdo ⁊ diſſerendo di/ ſcitur: ⁊ ita quaſi manducando deglutitur. Nunc quoq; peccata dimittunt᷑ nobis: et nos dimittimus alijs: quę petitio eſt inter quattuoꝛ ſecũda.Et temptatões quę nunc noſtrã vitã infeſtant:⁊ ipſa liberatio a ma- lo:ad hanc vitam pertinent:quia dei iuſtie cia moꝛtem incurrimꝰ: vnde dei milſericoꝛ/ 7 . dia liberandi ſumꝰ. Quę cum ita ſint ipſa/ rum petitionũ verba diligenti pertractaſ 7eroromuolicę deuincunt᷑ virtutes. O ſacrũ da ſũt: vt intellecta maioꝛẽ generẽt codis affectũ: 2 qð petitur ad velocioꝛẽ perduca D tur effectũ. Oꝛate igit᷑ fratres dicentes Pa ter noſter:referentes gratias largitoꝛi oim bonoꝝ:qui dulcedo noſtra eſt: vita ⁊ reſur/ rectio noſtra eſt:ſpes noſtra eſt:⁊ lumẽ ocu loꝛum noſtroꝛũ:baculus ſenectutis noſtrę: donans nobis ſeuſum vt eum agnoſcamꝰ: 2 ſecreta ſecretoꝝ ſuoꝝ intelligamus. Ipſe em̃ nobis dedit efficaciam in opere:gratiã inter electos:effectum in ſuis ⁊ ſuoꝝ pꝛęce/ ptis:ſolamen ⁊ cõſtantiã in aduerſis: cau/ telam in pꝛoſperis ⁊ timoꝛẽ:⁊ quocũq; ver timur ſua grandis miſericoꝛdia nos pꝛeue/ nit. Oο fratres mei non negligamus oꝛare: , non carnẽ domare: nõ vigilare.Et tamen quid ei retribuemus:qui non permiſit nos ſubmergi cũ in mari magno eſſemus:Ecce em̃ conſumpti eramus ⁊ nos liberauit:Er/ rantes eramus in ſęculo: ⁊ reduxit nos ad viam: Ignhoꝛãtes eramus:⁊ docuit nos ve nitatis viam. Non igit᷑ tedęat nos oꝛare:qꝛ non familiã regere:ſed tantum deo placere doebemus.Et vt bene pſallere ⁊ oꝛare poſſi tis:abſq; magno coꝛpoꝛis impedimẽto:de ponis epiſcopatus eccleſię hiponenſis cen tum et quinquaginta veſtimenta cum cal/ Qamentis vobis dilectis fratribus depoꝛ/ munt in medio turrẽ: quę vocata eſt babel. „ 2 NHoſtea vero venit nabuchodonoſoꝛ ⁊ am pliſicauit eã ⁊ ditauit: ⁊ inlatus ſuperbia in roboꝛe foꝛtitudinis meę: et in gloꝛtã de/⸗ coꝛis mei?: Et dum rex ſic exclamaret: vox ris:⁊ cum beſtijs feriſq; erit habitatio tua: feęenum vt bos comedes: ⁊ ſeptem tempoꝛa ſuper te mutabunt᷑ donec ſcias ꝙ excelſus Augnuſtini n tari pꝛecepi:vt tempoꝛe frigoꝛis quantum ohin neceſſe fuerit vnuſquiſq; recipiat reponen- gben tes ea et cuſtodientss in communi veſtia- lurg rio cum omi diligentia ⁊ charitate:ſcientes kka ꝙ vera charitas nõ quęrit quę fua ſunt ſed 1. Cori.1ʒ. gupeen quę dei. Sic autẽ facientes non deſiciatis. iiiuin Deus autẽ pacis qui eduxit de moꝛtuis pa heb.rʒ. Eß mmtst ſtoꝛem magnũ ouiũ in ſanguine teſtamen/ lope ti ęterni dñm noſtrũ ieſum chꝛiſtum: aptet ſcnnn vos in omi bono: vt faciatis voluntatem num eius: faciens in vobis qð placeat coꝛã ſe ꝑ ins. chꝛiſtũ ieſũ: cui eſt honoꝛ ⁊ glia in ſecula ſe⸗ one culoꝝ: Amẽ. Oꝛate pꝛo nobis fratres:⁊ an rſtu te meũ receſſum cupio vos ſalutare in oſcu en lo ſancto: Amen. =ðUè ſvee⸗ eieiunto: Sermo XxxII nnn Requenter audiſtis fratres charii- A Flant ſimi ꝙ ieiuniũ eſt res ſancta: opus eceleſte:ianua regni:futuri ſęculi foꝛ Cpin a:qð ſi quis iuſte perfecerit dei ſo ius exi ſtimabit᷑: ſibi cõiungitur: ⁊ ſpiriealis effici⸗ .* tur. Per ieiuniũ fratres mei pꝛoſternuntur wan vitia: augmentant᷑ virtutes: humiliat᷑ c⸗ un ieiuniũ:tu coꝛpꝰ refrenas ne ſurgat:tu vir/ ltihn tutes incitas vt reſurgant:tu reum illumi⸗ hlie nas ⁊ ſanas vt viuat.O ieiunium tu ſuaue remnca es bonis:tu odihile es malis:tu delectabi hfnn le es ſanctis: ſed deteſtabile pꝛauis. O ſa- deo crum ieiuniũ:tu diuina myſteria pandis:qᷣ eckn ſapientig ⁊ pꝛudentię ſunt agnoſcis: recoꝛ⸗ agn⸗ dari pꝛeterita facis:oꝛdinare pꝛęſentia non ſenien negligiſ: ⁊ pꝛęuidere futura feſtinas.Sʒ ca ſier uete fratres mei:ne ieiunando ſuperbi effi- lein ciamini: ne cupidi: ne auaricia vel hypocri⸗ ſen ſi pleni. Mam ſepe audiſtis ꝙ babylon ci/ nen, uitas magna et populoſa eſt inimica chꝛi/ B Goome ſtianis: idolis ſeruiens: diuerſis erroꝛibus tuin nin glietb mancipata:quã vt dicunt ałque gigantes eam ędiſicauerũt:ſed ſuperbia inflati fece/ Señ.ii. eser li Daniel. 4 clamauit ⁊ dixit:Honne heęc eſt ciuitas ba⸗ bylon quam ego ędiſicaui in domſi regni irruit ſuper eum dicens: Tibi dicit᷑ rex: Re gnũ tuũ tranſiet a te:ab hominibus eijcie⸗ — — w — — +☛ = 1 9 / ⸗ le wi ſar 36 N lon effi⸗ al⸗ 15 os 72 bẽlt⸗ “D i Panid4 ; mi de/ or ße⸗ i 19 1 deig. ꝙ ſuperbiendo regnũ terrenũ amiſit ⁊ ſen/ ſum: quia cum beſtijð habitare volebat. qui plenus eſt confuſione:plenus erroꝛibꝰ: regnat in eo:dum regnat ambitio:dum do citas. Et ideo fratres hęc om̃ia agnoſcen / tes caueamus a cunctis malis: ſcientes ꝙ per ſolam humilitatem om̃ia mala vincere valemus:ſine qua noſtra ieiunia nobis nõ pꝛoderũt.hęc eſt per quã ad vitam intrare poterimꝰ. Non ergo extolli debemꝰ ſi bene viuamus: ſed humilitatem ſeruantes ſem/ per philoſophari nõ deſiſtamus. Quid em eſt phioſophari niſi moꝛtem pꝛęmeditariꝰ Ad regnum em̃ celoꝝ nõ conducit nos glo ria mundi: nõ multitudo diuitiarum: non dominatur in regno hominũ. Et ſic videt Ad fratres in beremo Sermo XXIII XXIIII nuta:romã tandem egreſſus eſt: æ cũ pau/ la ⁊ euſtochio:quas i ſide chꝛiſti nũtriertt: abitare volebat. Eearum patre rogante: vt nobis per epiſto/ Babylon hec fratres mei mundus iſte eſt: lam ſcripſit:aſperrimã vitã ſanctus pf hie- eꝛple oꝛib: ronymus duxit: in tantũ vt neminẽ legere iniquitatibus:⁊ veneno malicię. Ecce nũc audiam ſidelium modernoꝛũ auſterioꝛem 1. Jo.. fratres mei quomodo totus mũdus in ma ligno poſitus ẽ: Ecce quomodo diabolus o cum hieronyt minatur perfidia: dum conculcatur ſimpli- fuiſſe. Itaq; fratres etiam nos vt vidiſtis mundũ deſeree voluimus: et ad nemoa . fugere concupiuimus: et perſeuerare ſcòm apoſtolicam vitam deſi / deramus: pꝛopterea diligenter attendamꝰ2 vt ſancte et iuſte in heremo conuiuamus. Scire enim debetis ꝙ demoꝛantibus in ſo B litudine ieiuniũ valde neceſſariũ eſt. Seccd pꝛimo videamus quid ſit ieiunium. Quid em̃ eſt ieiuniũ: niſi cunctoꝛum membꝛoꝛrũ- * debita ſatiſfactio? MÆembꝛa enim ſatiſfſace re debent pꝛopter peccata quęcõmiſerunt. Vngde ſi quis ĩ gula peccauerit: ſatiſfaciat ieiunando:nam qui ſolus eſt ſine culpa: ſo lus eſt ⁊ ſine pęna.Sed quoniã nullus ẽ ſi nobilitas generis:nõ ſcientia: non ſapien/ o ne culpa:ideo nullus ſine pęna viuere de tia:nõ facundia verboꝛum: ſed ſolꝗ gratia Chchꝛiſti ⁊ virtutes ⁊ opera.Eia igituł fratresꝰ conſiderate ad quid hucveniſtis:⁊ quid he remũ concupiſtis:quid agere voluiſtis:qð officium habere deſideraſtis. Omnes vno oꝛe dicetis: deo ſeruire optamus. Et quia ſic eſt:pꝛopterea attendere feruenter debe/ tis:ꝙ veſtrum officium eſt non ſolum car/ nem ieiunijs ⁊ abſtinentia eſcę ⁊ potus af/ fligere quantũ valitudo naturę permittit: ſed etiam mundũ contemnere: peccata de/ . flere:⁊ nõ doctoꝛis apetere cathedram:ſed in cinere ⁊ cilicio perſeuerare in heremo vſ / q; ad moꝛtem debemus:Adiuuet nos chꝛi ſtus filius dei quẽ credimus ieiunaſſe qua/ draginta diebus ⁊ quadraginta noctibus: qui eſt benedictus in ſęcula: AmYẽz. ¶ De erxhoꝛtatigne ad ſolitudinz exemplo ſancti Hieronymi:Acde ieiunio: ⁊ quid ſit ieiunium: Ser/ Egimus em̃ fratres chariſſimi ſan/ cctum patrem hieronymũ cardina ‚Alem fuiſſe in eccleſia ſancti lauren- tij martyris:⁊ quia romanos de auaricia ⁊ feętida luxuria foꝛtiter repꝛehẽdebat:ab eis per veſtem muliebꝛẽ:vt iam audiſtis: eum pꝛoclamare in populo voluerunt: ſed deo auxiliante ſanctitatis fama minime dimi/ — . bet. Oculus enim meus frequenter pecca/ uit: quia per eum moꝛs intrauit in animã hiere.?-. meam. Claudatur ergo oculus ⁊ patiatur ne qð eum delectat videat. Sic em̃ de ſin/ gulis coꝛpoꝛis membꝛis faciendum eſt fra tres. Tunc enim magnũ: tũc deo acceptüũ: tunc ſibi deuotum ieiuniũ reddimus: dum Pe coſe. diſ. ab iniquitatibus ⁊ voluptatibus abſtine/ ieiunium. mus. hoc eſt magnũ ⁊ perfectum ieiunuu. Sic enim agentes ſancte ⁊ iuſte ⁊ pie viue/Titũ.ꝛ2. o re dicimùr. Pietas enim eſt cultus deo red dere quod debet. Sic talis iuſte viuere di· citur:quando deo reddit quod reddere de- Matth.22. bet:⁊ cęſaris ꝗᷓ ſunt cęſari. Impietas quid aliud eſt qᷓ; idolatriaʒ committere? MÆ.ulti tamẽ dicunt ꝙ impietas eſt: quãdo paupe C ribus quis ſua non elargitur. Pꝛoptera fratres mei ſcire vos volo:ꝙ aliud eſt flagi tium:aliud facinus:aliud impietas. Flagi tium eſt dum peccando noſipſos offendi,/ mus. SFacinus quando pꝛoximum. Impie as quãdo idolatriam cõmittimus. Simi/ liter aliud eſt miſericoꝛdia: aliud clemen- tia:aliud pietas. AMiſericoꝛdia circa natu/ ram:clementia erga iuſticiã: ſed pietas er/ ga deum verſatur. Et quia groſſi eſtis fra-⸗ tres:veniat verbi gratia: Miſericoꝛdia eſt dum ſi quis videndo aliquem iuſte dam/ natum duci ad ſuſpendiũ: naturaliter mo/ uetur eiq; compatitur: et ita motus a ſu- „, 9 2 Sancti Auguſtinn ſpendio eũ liberat.Similiter ſi quis rapuit in veteri lege faciebant. hecimas em̃ deo Exo.22. ue pauperialiquid boni: ⁊ veniat alius ⁊ ra/ dabant: ⁊ pꝛimitias de oĩbus bonis ſuis: ge ptoꝛi eripiat ea et pauperi reddat: talem Sic et nos deo pꝛinfitias dare debemus. 4 . dicimus habere miſericoꝛdiam. Clemẽtia Quas tunc pꝛimitias deo damus: quãdo ſnn ero eſt vt ſi quis iniuſte hominem puni/ coꝛꝑe quidem a cibis elemoſynas etiã dan e tum videat:⁊ obijciat ſe periculis vt illum do:⁊ mente a vitijs ieiunamꝰ:Et tunc deo eripiat: talem dicimus clementiã poſſide/ tales pꝛimitię acceptę ſunt.Sed ſcitote fra H· um re. Pietas autẽ quid aliud eſt: q́; deum pu tres mei ꝙ antiquitus patres noſtri fidelei uen ra mente colere:quę alio noinine latria nũ ieiunare conſueuerunt:in vigiljs magna/ h cupatur: Bene enim tunc dicimur ieiuna- rum ſolennitatũ vſq; ad noctem: quod lau mn re quando pietate: miſericoꝛdia et clemen / dandum erat ⁊ bonum. Sed hoc non ſolũ tt tia refloꝛemus: Adiuuet nos chꝛiſtus: qui ſed etiam vigilabant per noctẽ: ⁊ ad eccle/ ffui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſiam ludendo⁊ choꝛizando conueniebant: ſile ſecula ſeculoꝛum: Aamen. Ao dereltable eraramslum. Tales nõ ler Ah Ré a& in Hiene“ ſolum romani erant: non ſolum papienſes Ur „ ð bi fuit inſtitutũ: ⁊rauẽnates:ſed etiam mediolanenſes. H e fuan eu turpi conſuetudine dolebat mediola- inen Qire nanq; debetis fratres dilectiſ ni mater illa quę me carne ⁊ ſpiritu in chꝛi/ ſimi: ꝙ hoc ſolenne ieiuniũ quod ſto regenerauit: et inſtitutum eſt igſa inſti⸗ fens Ialma mater eccleſia hodierna die ß· gæate a pfe nr̃o ſctõ ambꝛoſio vt vigilię caſ/ ſun cLipir obſeruari: a creatiõe hominis in ipſo * ſarentur vel ceſſarent a cunctis:vt homici/ ſnin geñ.2. mundi pꝛimoꝛdio pꝛęcepit deus in paradi/e dia ⁊ foꝛnicationes a ſidelibus deponeren/ ien⸗ ſo adę ⁊ euę vt a fructu arboꝛis abſtinerẽt. tur. Solum tamẽ ieiuniũ mentis ⁊ coꝛpo/ men Exo.⁊4· Hoc etiam ante legem moyſes ſanctug ob vris cMelemoſyna mediolanenſis eccleſia rannes 5. Regl.19. ſeruauit ⁊ legem ſuſcepit. Hoc ſub lege he/ fidelibus reliquit. Sed dicetis: MNunquid Nre Iliiieias aſtrinxit: et ad cęlum in curru vola / in vita noſtra ſemper ieiunare debemus: ⸗ Señ.5. uit.Eua qᷓ;diu abſtinuit:virgo fuit:⁊ in a O fratxes mei legem meã recepiſtis:⁊ audi Peedebe radiſo permanſit:ſed dum ieiunium viola/ ſtis frequenter inter cętera ꝙ carnẽ veſtrã lnne uit: in miſeria coꝛruit: libidinis coꝛruptio/ dometis abſtinentia eſcę ⁊ potus quantũ nin . nneeuym perſenſit: ſub domino cõſtituta remãa valitudo permittit. Nolo enim meipſum in Exo.ʒ4.· ſit ⁊ de paradiſo expulſa fuit.AMoyſes etiã ligare.Molui onera veſtra poꝛtare:ſed hoc hnne - poſt ieiunium cum deo facie ad faciem lo / ſolum ſuper vos ponere volui:vt ieiunetii nuil cutus eſt: qui ante ieiuniũ deũ nec videre ⁊abſtineatis quantum facere deo fauente en 4. Begl.I9. nec ad eum accedere auſus fuerat.hieroſo poteſtis. NHolo tamẽ ꝙ diebus dominicis . . lyma a ſennacherib temde eʒechię regis et ieiunetis: hoc enim heretici ⁊ inſideles fa⸗ *ꝰ eſaię per ieiuniũ liberatur: ⁊ centũ et octo⸗ ciunt.Om̃e autem ieiunium exceptis die/ en gintaquinq; milia cęlitus interfecti ſunt in bus dominicis bonum eſt et laudanddun r il nocte vna: Et ne fęterent eoꝛũ coꝛpoꝛa:in / ſi bene ſit. Aliquod tamen eſt ieiunium de uett Jone.·s. cinerati ⁊ in puluerem redacti ſunt. Tem/ uotionis:vt ieiunare vigilias ſanctoꝛũ cy⸗ hAn proꝛe etiam ionę ieiunium pꝛędicantis in ci pꝛiani compatrioteę noſtri: ⁊ geruaſij ⁊ pꝛo/ „ ecbit SZolue: io nere ⁊ cilicio veniaʒ impetrauit. Hũquid æ thaſij ⁊ ſimilia. Aliud eſt ieiunium inſtitu/ ſagce ioſue ſiliꝰ naue ieiunauit plus qᷓ; ꝑ diẽ ⁊ cur tionis:vt aſſumptionis ſanctę marię:⁊ na untl ſum ſolis ⁊ lunę temperauit:⁊ hoſtes ſupe/ tiuitatis ſancti iohannis baptiſtę:ſanctoꝝ ſeli rauit: O ieiunium conuiuiũ animarũ: bea aploꝝ petri ⁊ pauli: ſimõis ⁊ iudę:matthęi ind tus qui te amat:ſed beatioꝛ qui te freqduen ⁊ andreę ⁊ iacobi maioꝛis. Iſtoꝛũ enim vi ⸗ lten tat. Qui enim ieiunat vt bonus appareat: gililias ieiunare ſemper debemus:vt ſicut ie me vt conſeruet᷑:vt ſanioꝛ flat: ⁊ vt ne coꝛpoꝛe iunando cum eis patimur:ita ⁊ in futurum 4 tunet ninmis impingueſcat:nõ beatus ẽ ille:quia cum eis pariter gloꝛiemur. Sed mox mihi D 6fiie ieiunium quod facit non virtutis eſt: ſed fratres dicetis: Cur feſtum natiuitatis ſan ihtne pꝛęſumptionis: non virtutis eſt ſed atte ccti iohannis celebꝛamꝰ: NHunquid in pecca tt nuationis. Ideo non mundo: ſed deo ie to cõceptus eſt: Et ideo attendite ꝙ pꝛius enſſa iunare debemus. Sic enim ſancti patres ſeminatur homo:poſtea concipitur in vul lalohe * — OW △ Ad fratres in heremo Germo XXV xXxXxVI ee ua: ⁊ ihi caro foꝛmatur: deinde poſt dies q/ nem domantes quãtum poꝛtare noteſtis. . draginta ſeptem creatur anima et coꝛpoꝛi Adiuuet nos chꝛiſtus filius dei qui pꝛo no infunditur: ſcᷣm ſanct patrem ⁊ martyrẽ bis naſci ⁊ moꝛi dignatus eſt: Amen. cypꝛianum:cui in om̃ibus compelloꝛ crede CSe 1 re:quia per ſpiritũſanctum optime locutuſ De murmuratione ⁊ detractio ffelt. Celebꝛatur tamen natiuitas ſancti io ne :Et de pęnis damnandoꝛum: a4 b hannis baptiſtę:nõ pꝛima ſed ſecũda. Pi Sermo XxXVI lJ⸗ ma em̃ natiuitas fuit in vtero:quando ani Emoꝛantibꝰ nobis in heremo frẽs A 3 ma in vtero fuit infuſa.Alia vero ex vtero ⸗ dilectigſimi: murmuratoꝛes:detra du quando venit ad lucem: ⁊ hęc ſine pecato & coꝛes: vel ſuſurroꝛes nullatenus M fuit:qꝛ ſanctiſcatus fuit in vtero. Hec autẽ eſſe debemus:ſcientes ꝙ tales regnum dei HGal. 5. ke. feſtiuitaſ nõ ſolũ apud fideles ſed apud in / non conſequent᷑. Mon igitur ſtulta loqua- u: ſideles vigiliã haber. In hoc feſto maxime mur lingua doloſa: ſed cum dei adiutoꝛio no pagani inſideles ad eccleſiã ſuam cõöuenie/ ſine cuius voluntate et nutu folium arbo/ ſs bant vigilantes vt ſupꝛa diximus.Sed de ris nõ mouetur:om̃is murmuratio vel de⸗/ De ſtructis vigilis ilis: adhuc tamẽ antiqui/ tractio pꝛocul ſit a nobis: cõſiderantes q̃d qumeri. a1. o⸗ tatis nomen tenemus:quia dũ ieiunamus marisę ſoꝛoꝛi aaron moyſi:quia murmura hri vigiliã nuncupamus. Vel aliter dicamus uit acciderit. Ham murmurauit:quia morx ſti fratres⸗ NHam dum illa ſancta heliʒabet ꝗᷓ ſes vxoꝛem ęthiopiſſam duxerat:⁊ ea mur / 25 filia fuit ſapctę iſmarę: quę quidem immara . Murante iratus ẽ dñs valde: eo ꝙ moyſes i/ ſoꝛoꝛ fuit carnalis ſanctę annę matris do/ eſſet mitiſſimus ſuper om̃es homines qui , minę noſtrę:dum grauida eſſet de iohäne ⸗ moꝛabant᷑ in terra. Et ait dominus aaron 9/ ante aduentum virginis ſanctiſicaus io/ et marię:Egredimini ad tabernaculum fę⸗ 1 . Zucl.I. hannes non fuit: ſed ſalutata helizaber a Keris. Quibus peruenientibus ait domi⸗ id⸗ virgine:mox iohãnes ſanctiſicatus fuit in nus:Quare non timuiſtis detrahere ſeruo . vtero.AMerito ergo eiꝰ natiuitatẽ celebꝛa-/ eo morl cui loquoꝛ facie ad faciẽ? Ser/ udi E re debemus. Sed nunc de apoſtolis: quo/ uus etem̃ meꝰẽ: ⁊ in domo mea ſideliſſimꝰ ſhi rum vigilię nõ habẽtur:dicamus. Feſtum eſt.Et ecce maria ſtatim repleta eſt lepꝛa: ntiü enim philippi ⁊ iacobi ieiuniũ non habet: cadęens ſuper eam quaſi nix. Quã videns ſunn eo ꝙ inter paſcha et pentecoſten eſt: qued mopſes exclamauit ad dominũ dicẽs:Deꝰ hoe tempus eſt gaudij: lęticię et exultationis: meus obſecro ſana eã. Cui reſpondit dñs: heiil quia ſaluatoꝛ ſurrexit a moꝛtuis. Jacobus Separetur ſeptem diebus extra caſtra: et lente etiam zebedei apoſtolus apud quoſdã vi/ poſtea reuocabitur maria ad pꝛiſtinã ſani/ ””s giliam nõ habet:eo ꝙ occiſus fuerit in die/ tatem. Ideo attẽgite fratres ꝙ maria hec oH½⁴- . bvus aʒymoꝛũ: nec diẽ moꝛtis eius celebꝛa / quę peccauit:animã ſubditoꝛum ⁊ diſcibpu ePBe obler.ie/ mus ſed potius tranſlationis. Bartholo⸗ loꝛum ſigniſicat: quando ſuo pꝛępoſito vel lin ca.1.ct. 2u4 meus etiam vigiliã nõ videtur habere: eo pꝛeibytero obedire recuſat: ⁊ recuſãdo mur nde vna dienũ fuerit decoꝛiatus: et ſequenni murat ⁊ murmurãdo lepꝛoſa efficit᷑:qdð ap lxQo die obit:et ſic ſi haberet vigiliam: opoꝛte · paret dum culpa eius publicatur. Sed bo . o A. ret ꝙ eſſet in tertia die:quod eſt contra noꝛ nus paſtoꝛ qui omniũ veſtrum curam ge,/ eu mam alioꝛum ieiunioꝛũ. Thomas autem nit: quęrens ſalutem animarũ compatitur ena vigiliã nõ habet: eo ꝙ tꝑe aduentuſ venit. peccanti: ⁊ auxilium diuinę medicinę pꝛeci top Barnabas ieiunium non habet: quia de bus poſtulat infirmãti: clamatq; quotidie bei duodecim non fuit. Matthias ieiuniũ nõ indefeſſa voce paſtoꝛ bonus:qui animã ſu H habet: eo ꝙ tempoꝛe ieiunij ſit. Johannes am ponere non deſiſtit pꝛo ouibus ſuis di tie euangeliſta ieiuniũ non habet: eo ꝙ in glo cens: Obſecro vomine ſana eam:ſana con * ud.a2. ria in excelſis ſimꝰ: ⁊ gloꝛiã in excelſis deo tritiones eius:quia cõmota eſt.Sana ecam nbti 9 cantare debemus. Rogo tamẽ vos fratres quia lepꝛa murmuratiõis plena eſt. Reuo / . ſon licet ieiunia iſta ſeruare nõ teneamini: pꝛo ca eam: quia a conſoꝛtio fidelium tuoꝛũ ſe- remiſſione peccatoꝛũ veſtroꝛum vel p-o pe parata eſt. Ygitur fratres attendite ne mur is riculo hoſtium ieiunare non deſiſtatis: car· muratoꝛes ĩ heremo ſitis: NHNam ſicut lepꝛa 0 H d 5 ℳ — . . — 1 Bancti pꝛopꝛium coꝛpus deuoꝛat: et ſibi adhęren /⸗ catum in homine refrigeratus eſt amoꝛ cha ſna tes inficlt: ſic ⁊ murmuratoꝛ non ſolum ſe / ritatis.hoc enim penſate ⁊ cim adamvos ſen ipſũ deſtruit:ſᷣ etiam cũctos audiẽtes infi peccaſſe cognoſcite ⁊ dicite:DHomine audi/ cit et occidit. Ideo fratres attendite vt nõ ui vocem tuam in heremo ⁊ timui: eo ꝙ bo . murmuratoꝛes vel loquaces ſimus ſed ve, nis operibus nudus eſſem: ⁊ abſcondi me Pꝛon er. 10. races:quia in ſuperſluo eloquio peccatum per humilitatem: cognoſcens ꝙ peccaui in Lud.16. Dlon deeſſe nõ poterit: nec oino veritas adeſſe. cęlum ⁊ coꝛam te. Sed ⁊ contrarium facien nisl 1. Retrac. O q;ᷓ grande periculum eſt non ſolum dice tes:murmurantes ⁊ detrahentes pꝛoximo gale in pfatiõe re falſa:ſed ⁊ vera pꝛedicare pęnoſum ⁊ du ſuo:a mala poꝛtantes in coꝛdibus ſuis:erx ſeen bium eſt. Loquaces deniq laudare nõ au / pellet eos dominus de paradiſo: ſed tamẽ deo:ſed tacentes beatos pꝛędicare pꝛęſu/ faciet eis dominus miſericoꝛdia motus tu/ tetal B mo. Attendite o fratres mei: attendite ne nicas pelliceas:ne tempoꝛe frigoꝛis perpe/⸗ t ſimul cũ pꝛeſbyteris meis murmurantibus tuo moꝛiãtur. O grandis dei miſericoꝛdia: loq capiamini. Mã ad vos perueni: et in diebꝰ o inſinita dei clemẽtia: o magna? admira/ ſnn paſchalibus vobiſcũ in hac ſolitudine emſſe bilis eius dilectio circa nos. Ecce em̃ quoti un volui: qꝛ murmurauerf̃t ⁊ auguſtino detra / die peccamus: frequẽter eum offendimus: s reft pꝛeſbyteri:⁊ noluer̃t diuinis obedire 5 ⁊tamen nos derelinquere non vult:ſed tu/ ſſo cepti: ideo lepꝛoſi murmurãdo facti ſunt: ? nicas pelliceas contritionis ⁊ venię nobis nee immũdicia pctõꝝ ꝑcuſſi ſũt:⁊ a domo mea quotidie donat ⁊ largitur. Ecce quanta eſt nn expulſi ſunt: qꝛ vocati nõ fuert digni mecũ. miſericoꝛdia noſtri ſaluatoꝛis. Igitur fra / C eh perſeuerare. Ideo ſeparati ſunt ⁊ expulſi: “ tres mei 2 lęticia coꝛdis mei:receamus ad mnt quia nõ potuerũt ſine murmure ſtare. oſ ꝙ mentem: et eam diligenter diſcutiamus: e autem quoꝛũ officium eſt ſemper oꝛare:fer / ſcientes ꝙ nunc in paradiſo pęnitentię et li nentius nũc oꝛare vos depᷣcoꝛ: vt tanq;ᷓ ſa delitirum poſiti ſumus:et in ecdleſia eius Gun natos ad cõmunionẽ ecdeſię hippone ſ& poſiti et collocati ſumus. Dedit enim no/ ta reuocare gaudenter poſſimus illos: quog bis pꝛęcepta: vt toto coꝛde et tota mente Matt. 22. tgl tales inuenire credidi quales inuenireno? eum duigamus: 2 pꝛoximũ noſtrum. Sed na potui. Hęc tamen expulſio eſt ad ſalutẽ nõ quomodo diligere eum poſſumus:ſi ſuſur⸗ * ad perditionẽ:ad coꝛrectionem nõ ad dam rones ⁊ detractoꝛes ĩ heremo facti ſumus? i⸗ Seſᷣ. 3, nationem Sic enim expulſus eſt adam de Oρà& peſtis miſera moꝛtalis eſt ipſa mur/ i paradiſo:vt ĩ hͥ exilio miſerię coꝛrigeret᷑: vt muratio:o q; venenoſa. Hęc enim eſt quę ie in hac pęna tempoꝛali per gratiã adipiſcea conuentus clericoꝛum et ciuitates multas i ret᷑ ęternã ꝓmiſſionẽ. Nã licet ads peccaue deſtruxit.Et quia grande periculum eſt in/ unn rit:dñs tñ eũ nõ deſeruit:bᷣ ad pęnitẽtiã eũ ter murmuratoꝛes habitare:ideo expellen/ ſn ⁊ ſuos ſemper inuitauit. Poſtq; em̃ adam di ſunt taleſ:ne cęteri coꝛrumpant᷑ per eos. nun peccauit: latere ſevoluit:⁊ abſcondit ſea fa Tertia enim lingua multa mala cõmittit: Ecci2 8S te cie domini:quod erat ſignum doloꝛis ⁊ eru ideo ſi ſemel coꝛrepti nõ ſe emendauerin: fmpmi beſcentię.Sic em̃ vos facere cupio fratres. de veſtra ſancta ⁊ ſingulari ſocietate expel/ an Nam ⁊ ſi aliquando murmuraſtis vel pec/ lantur.MNec cudele hoc eſſe credatis:nec il caſtis:quod eſt conditio cunctoꝛum viuen/ li qui expulſi ſunt ad tempus: de hac expul . tium:erubeſcite ⁊ abſcondite faciem veſtra ſione dolere debent:ſed cum om̃i humilita kr per humilitatem a facie ſaluator: vt dum te eam ſuſcipiant: dolentes tamen et flen/ zmu viſitauerit vos in ſolitudine paradiſi:⁊ vo tes ꝙ nondum intellexerunt apoſtolum di tunn cauerit vos dicens cuilibet: Adam vbi es: centem: Si quis ſe putat religioſũ eſſe non Jacobi.r. iu⸗ conſideretis in quanta peccatoꝛum miſe/ refrenans linguã ſuam: huius vana eſt re⸗ dlln ria poſiti ſitis. Per hoc em̃ ꝙ vos pꝛopꝛio ligio. AMelius eſt em̃ a congregatione pꝛeę/ fu noĩevocat:ſignũ dat ꝙ ad pęnitẽtiãvocat. ſenti expelli ad tempus:qᷓ; a cęleſti regnog ce Per h̊ ꝙ diẽ: Abi es: oſtẽdit ꝙ viã pctõꝛis petuo exulari.Sic enim vt ſupꝛa diximus: Seũñ.ʒ. e ignoꝛat: non tñ ꝙ ignoꝛet: ſed ꝙ repꝛiobet. expulſus eſt adam de paradiſo:non ad dã Cuan Poſt meridiẽ aparet:oſtendens ꝙ dñs ab nationẽ ſed ad coꝛrectionẽ.Coꝛrectus vero keſan amoꝛe peccatoꝛum refrigeſcit:quia per pec ⁊ emendatus frater qui peccauerit ⁊ qui ꝓ/ n * — D £ „ nut 0 ne e⸗ : Ad ſratres in beremo SGermo XxVI ximo detraxerit: volo vt inter vos fraterne affligi vel ęternaliter cruciari. Studeamus recipiatur. Aelius eſt em̃ vt redarguamur de miſericoꝛdia:qᷓ; de trudelitate in die no/ uiſſimo. Nam pium hominem quando pe riſſe legimus ignoꝛo:ſed impium et crude/ D lem frequenter periſſe audio. Igitur o fra/ tres mei ⁊ leęticia coꝛdis mei: obſecro vt nõ peccetis: vt in die nouiſſimo nec crudeles nec nimis miſericoꝛdes inueniri poſſitis: Deeponite murmura: claudite infra den/ Vs.ʒ8. tes linguam: ponite cuſtodiam oꝛi veſtro ⁊ ſilete:nõ ſolum a malis:ſed etiam quan/ doq; a bonis ſilere laudabile eſt. Ait enim ſanctus pꝛopheta:Silui a bonis. NHam bo num vbiq; pꝛoferre nõ debemus: ſed tem/ pus pꝛoferendi agnoſcamus in cunctis. Eſtote igitur fratres non loquaces:ſed ve/ races. Calcate murmuratiões:⁊ fugite eas vt moxẽ. NHam murmurare: detrahere vel igitur fratres ſemꝑ bene viuere: vᷣt ⁊ ſemꝑ bñ eſſe poſſimus:⁊ ſemꝑ bñ nos eſſe poſſi/ deamꝰ. Eſſe em̃ dei gratia habere nos ſci/ mus: ſed ſemꝑ bene eſſe om̃ino ignoꝛamꝰ. Pꝛopterea taliter linguam noſtrã cęteraq; coꝛpoꝛis membꝛa reſtringamus:vt mediã/ te diuina gratia ad perpetuũ malũ eſſe nõ ꝑueniamuſ. Hec de nobis dicat᷑: ꝙ de iuda ꝓditoꝛe diſcipulo dicit᷑: Meliuſ ei fuiſſet ſi Mattð.as. natꝰ nõ fuiſſet hõ ille.Quare illi meliꝰ fuiſ⸗ ſet ſi natꝰ nõ fuiſſet: niſi qͥa melius eſt om̃i eſſe carcere:qᷓ; in inferno iacere. Ibi deniq; F ſi erit ſtimulus doloꝛis⁊ peęnitudinis:nul la tamẽ erit ibi coꝛrectio voluntatis:vt nul latenꝰ a dãnatis poſſit diligivel deſiderari iuſticia. Ideo illi diuiti qͥ in inferno crucia/ Zucdj.26. batur:q;uis curam de viuis fratribus ge⸗ rere videretur: non tamẽ eidẽ de iuſticia cu deſpicere hypocritarum cõditio eſt ⁊ iguo/.xra erat:quia iuſticiam nullatenus diligere rantium. Murmurare deniq; et detrahere poſſunt qui in inferno ſunt. Jacebat tamẽ hypocrita non ſatiatur:de omnibus male/ v diues:⁊ ſepultus erat in inferno:⸗ quid de dicens vt ipſe ſolus a cunctis pdicet᷑ btũs. Omnia iudicat:vt nemo ſit qui eum aude at iudicare. mnia deſpicit: vt ipſe ſolus ſit qui ab omnbus aſpiciatur. O hypocri/ ta caue ne ad menſam meam peruenias. Nam ibi anteq; aliquid ſumas:lectio mea tibi pᷣmo leget᷑. Quid em̃ pᷣmo ĩ mẽſa mea deſcripſi? Quid pꝛimo in ea habere vel au/ dire deſidero? Quid pꝛimo in ea ſeruare p̊/ cipio:niſi qð Qauiſquis amat dictis abſen tum rodere famã: hanc menſam indignã nouerit eſſe ſibi? Quapꝛopter fratres ſi qͥs murmurare deſiderat:non ſolum ad noſtrã apoſtolicam congregationem: ſed nec ad menſam noſtram accedere pꝛęſumat. Mon enim ad heremum peruenimus vt murmu remus:ſed vt mundanis om̃ibus cõculca⸗/ tis:in heremo pie: ſancte ⁊ iuſte viuere va⸗ leamus. Quod ſi non fecerimus:qð deus aduertat:melius fuiſſet ꝙ nati non fuiſſe/ mus.Quare fratres mei melius fuiſſet:ni/ ſi quia melius fuiſſet non eſſe qᷓ; male eſſe: Nunquid melius eſt carere eſſe: qᷓ; eſſe et perpetuo cruciari: Mam non eſſe cui poſſit obeſſe ignoꝛo: Sed habere eſſe ⁊ perpetuo cruciari:quid aliud eſt q; moꝛtem ſine moꝛ te ſemper habere? Verum et indubitan- ter verum vobis fratres mei dicere audeo: melius eſſet non eſſe:qᷓ; cum eſſe perpetuo fratribꝰ ſuis eſſet ignoꝛabat:⁊ neſciebat oi⸗ W tamen curam de eis videbatur habe⸗ e:ſicut ⁊ nos viuentes de moꝛtuis: qᷓ;uis quid agant vtiq; neſciamus. Itaq; fratres caueamus ne peccemus:ne ad illam flam/ mã ꝑueniamꝰ. Ipſa deniq; flãma ↄcrema/ tionem habet: ſed lumen nullum habet. Quare:niſi quia quos gehennę flãma cru/ ciat:a viſiõe veri luminis cecat?Etvt foꝛis eos doloꝛ combuſtionis cruciet:⁊ intus pę na cecitatis obſcuret: vt qͥ creatoꝛi ſuo coꝛ/ de et coꝛpoꝛe deliquerant:coꝛpoꝛe ſimul et coꝛde puniantur:⁊vtrobiq; pęnã ſentiant: qui dum viuerent pꝛauis delectationibus ſeruiebant.Ecce fratres quomodo puniun tur peccatoꝛes:quibusvnus ignis omnibꝰ eſt: non tamen vno modo omnes crucian/ tur:ſed quãto quis in delitis plus permã/ * ſerit:tanto foꝛtius cruciabitur in ęternum. Vnus igitur ignis ſingulis ẽ et coꝛpoꝛeus eſt: ⁊ vt ĩ ſeuiſſimos peccatoꝛes coꝛpaliter cruciet:nec ſtudio humano accenditur:nec lignis:picę vel oleo nutritur: ſed poſt pec/ catum ſemel accenſus:in ęternum durare 8 nullatenus dubitare debemus. & inferne G. tu latus es: et menſuram nõ habes. Pꝛo/ fundus es:⁊ nullum fundum te habere co⸗ gnoſco. Inſatiabilis es:quia oẽs tam pau peres iq; diuites te libẽter ſuſcipere audio: d 4 Sancti Auguſtini Plenꝰ ardoꝛe incomparabili: plenus fcto/⸗ vita filioꝝ qͥ errauerũt ad patrẽ redeuntiũ. re intolefabili:ptenꝰ om̃i doloꝛe inumerabi Mec eſt domꝰ vbi reconciliat᷑ patri filius: qͥ li. Ibhi omnis miſeria: ibi tenebꝛę:ibi nul- poꝛtionem ſubſtantig conſumpſerat luxu/ lus oꝛdo:ibi hoꝛroꝛ ęternus: ibi nulla ſpes trioſe viuendo. hanc fratres mei ſi ianua- boni:nulla deſperatio mali:ſed omne ma, rius noſter cognouiſſet: aurum nobis ignoa lum qð exiſtimari poteſt: damnatis in eter rantibus nõ retinuiſſet. hanc ſi dilexiſſet: num erit. Ibi o fratres mei demones flere vineam:agrum ⁊ pecuniam tenere erubuiſ Lud.I5. Z. Ser „Fae ⁊ clamare nõ ceſſant:percutere peccatoꝛes ſet.Quare: Quia paupertatẽ aſperioꝛem nunq; deſiſtunt:nunc ſuperdbum:nunc ela / pꝛeſbyteris meis vos ſponte tenere vidiſ/ tum:nunc gloꝛia mundi plenum:nunc lu/ ſet. Nam ſicut ſilius ille qui peregre pꝛofe⸗ xurioſum:nũc pꝛoditoꝛem: nũc homicida: ctus eſt in regionem longinquam:vbi diſſi nunc fęneratoꝛem: nunc verboſum: nunc pauit ſubſtantiam ſuam luxurioſe viuen/ Lucl. 15. adulatoꝛẽ: nunc mendacẽ: nunc detracto / do:ſic ⁊ ipſe vel quicũq; peccatoꝛ:dum car/ rem. Ecce quomodo clamabũt. Sed quid nales voluptates diligit a domio peregri / clamabunt: niſi percute:dilacera: interſice: natur:⁊ quãto peccando fit diſſimilioꝛ:tan ſine moꝛte occide: velociter ſpolia: depꝛę to magis a deo elongatur. Subſtantia em̃ dari feſtina: fer pꝛunas:picem para:aurum hois eſt oẽ qð viuit: cogitat:ſapit et loqͥt: ⁊ argentum liqueſce: Et quia dum vixerũůt quę deus ęque diuidit: Quã ſubſtantiam deum intelligere noluerunt: et ſi in ęternũ peccatoꝛ conſumit: dum conſcientiam ⁊ vi/ vixiſſent ſemꝑ male facere voluiſſent: ideo . tam ⁊ cogitationes ⁊ verba in malis actio/ ſine redemptione merito in ęternum crucia e nibus impendit. De filio etiam o dicitur buntur. Itaq; fratres obſecro:vt non pec/ cępit egere:⁊ ideo adhęſit vni ciuium re- cetis. Cuſtodite linguã veſtrã: ſeruate es: gionis:⁊ miſit eũ in villam vt paſceret poꝛ/ claudite eam vecte ferreo:quoniam ſermo cos: piebat implere ventrẽ de ſiliquis vanus inuacuum non ibit: ſed de omi de? gquas poꝛci manducabant:et nemo illi da⸗ bo ocioſo ĩ die nouiſſimo reddituri ſumus bat.Eget enim peccatoꝛ cum cupit imple/ rationẽ. Adiuuet nos ieſus chꝛiſtꝰdeus no re venteem:non pane vitę ęternę:ſed glan ſter ad perſeuerandum in omnibus bonis: dibus qui poꝛcoꝛum cibus eſt. JIdeo adhę qui cũ patre ⁊ ſpirituſancto viuit et regnat ſit vni de pꝛincipibus mundi:ſub cuius fa/ in ſecula ſæculoꝛum: Amen. nore paſcere Poicos demone⸗ Taleet I6 . ISE Doꝛcus enim immũdum animal eſt: et de ¶ De ſilio pꝛodigo: Sermo xXVII ſoꝛdibus ſaturatur et delectatur. Siliquę Ax vobis fratres dilectiſſtmi: qui enim ſunt non ſolum glandes: ſed etiam optimam partem cum maria elegi omne turpe ⁊ immũdum quod poꝛcus co/ ſtis dũ mundũ ⁊ pompas eius cõ/ ere delectatur. Iſtę deniq; ſiliquę ſunt foꝛ eſpicere. Sanioꝛi enim conſilio ſanctoꝛũ dęmonũ cibi: qͥbꝰ pctõꝛ repleri deſiderat:ſ ambꝛoſij et ſimpliciani patrũ vitam tutio⸗ nemo dat illi ad ſufficiẽtiam. Peccatoꝛ em̃ rem aggreſſi ſumus: cum paulo mundum ſemper fameſcit: ſemper deuoꝛare quęrit: . fugiente:timens ne caperetur ab eo. In he nuncluxuriando:nunc ⁊ alia faciendo ſem temnere voluiſtis: Noluiſtis enim terrena nicatio: ebꝛioſitas ⁊ guloſitas. Iti em̃ ſũt remo deniq; ſumus iocunditatẽ cõmunica per delectari deſiderat. Sʒ viſitãte domi/E tionis ⁊ fractionis panis intelligentes: cla no patre per gratiam paſſionis ſuę pęnitet Ns.iʒ⁊ : mantes cum pꝛopheta:Ecce qᷓ; bonum ⁊ ᷓ miſer peccatoꝛ: dolet iam paſcere poꝛcos: iocundum habitare fratres in vnum. Tu/ cogitat ⁊ cogitando ſurgit:pergens ad pa/ tioꝛ em̃ hęc vita eſt ⁊ dulcioꝛ:vbi vnus aliũ trem ⁊ dicẽs: Pater peccaui in celum: quia cohoꝛtat᷑:vbi alter alterius ęxemplo inflã/⸗ aſſumpſi frequenter nomen tuum ⁊ ſancto mat.O vita ſancta heremitica:vita ſolita,⸗ rum tuoꝛum inuanum. Peccaui etiam co/ ria: vita ꝑfectoꝝ:vita angelica nõ hũůana: ram te: quia in tua humanitate peccaui: vita pęnitẽtiũ: vita ↄtra mũdũ pugnãtiũ: quia non cognoui opere tuam infirmitatẽ vita ad deũ fugiẽtiũ:vita deiſica ũ hůana: quaʒ pꝛo me paſſus es. Peccaui coꝛam te: Abi. Z. aun an g aic lun Ner les debi ſcgt lon 6s: ge e ln ſiit di⸗ lue K nl nent ſcken nl nie lun: 1me at lte dum „ o ſe Lc hotel giln amn loo⸗ ſuͤrn 4 n nne fal ð due n n⸗ Ad fratres in heremo GSermo XXVII quia deus et homo es. Peccaui in celum: * quando coꝛpus configuratum erit coꝛpoꝛi ce quia in patrem et in ſpirituſanctum. Non aaritatis chꝛiſti: quando in die iddicij re/⸗ B igitur ſum dignus voèari ſilius tuus. Sed foꝛmabitur. Eia ergo fratres mei ⁊ coona D SgH quid fecerit pius pater: audiamꝰ: legamꝰ: matris meę: ſcitote ꝙ poꝛcos iam pauimꝰ pꝛedicemus: non ſileamus. Ham miſericoͤkꝛ cum multo tempoꝛe demonibus peccando dia motus videns illum venientem occur/ placuimus. Jam frequẽter eoꝛum ſiliquas rit:videns lachꝛymantem:lachꝛymatur: vi deſiderauimus:quando mũdo placere vo⸗ dens eum denudatum: ſtolam iubet para- luimus:quando in eo floꝛere concupiuimꝰ: Auis. rari: vidẽs eũ diſcalciatũ calciat᷑:credẽs ei. quando delect᷑ationibus ſuis toto affectu 45 debilem ⁊ famelicum:occidi iubetvitulum adhęeſimus.Sed nunc dei gratia ſerui chꝛi/ . ſaginatum. O q;ᷓ grandis miſericoꝛdia tan ſti ſumus:clamare non ceſſemus: Peccaui 4 ti patris:o q; inſnita eius pietas:o qᷓ; dul domine:iam non ſum dignusvocari filius 4 cis: o q; pia miſeratio. Ecce em̃ filius per· tuus. Quoꝛum clamoꝛem audiens occur ¹ egre fugit: et tamen patienter expectat. rit nobis oſculando:ſuam pacẽ donando. 4 Omnia bona deſtruxit:⁊ tamen ad ſe reus Stolam donauit: quando animam vitijs , care feſtinat. Poꝛcos paſcit: et ei iam vitu ſpoliauit. Anulũ donauit:quando in fide . lum parat. Fame iam fere moꝛitur:⁊ epula nos ſua roboꝛauit. Calciamenta donauit: n ri iam clamat. Nudus aparet bonis operi quando memoꝛiam moꝛtis nobis impꝛeſ-⸗ bus pꝛiuatus:⁊ ecce ſtola pꝛiſtinę gratię ſal ſit. Vitulum occidit:quando in ſacramen/ N uatoꝛis qiam in baptiſmo recepit induit᷑:. to altaris memoꝛiam paſſiõis eius in men- 1 et anulus ſidei deſponſationis datur: ne te renouauit. Tunc nobiſcum pater man/ 3 amplius valeat paſcere poꝛcos qͥ ad domũ v ducat ⁊ epulatur:quando in operibus ſuis 1 patris fugit:ſed tanõᷓ ciuis ſanctoꝛũ et do/⸗ perſeuerando delectamur. Tunc ſic nobis 5 meſticus dei fundetur in domo diuinę ma/Anostis pꝛęcipit angelis deus::vt conuiui/ . ieſtatis in ęternũ ⁊ vltra. Quod bene oſtẽ dũm̃ pꝛęparent:quia moꝛtui eramus ⁊ reſur dit ille miſericoꝛdię pater: quia videns illũ reximus:perieramus ⁊ inuenti ſumus.Co/⸗ E 1 miſericoꝛdia motus ẽ: ⁊ occurrit: ⁊ bꝛachia gitate ergo fratres ad quid venimus.Ecce -⸗ extendens ſuper collum eius oſculatus eſt in ſolitudine ſumus: elongati ſumus a ſeę/ 4 eum: dicẽs ſeruis ſuis: Adducite vitulum culo:⁊ longo tempoꝛe iam manſimus in io K. ⁊ manducemus.hic filius meus moꝛtuus litudine: vt ſecundũ apoſtolicam foꝛmam . erat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuentus eſt.Simi quietius viuere valeamꝰ. Locus enim nõ 1 liter hoc idem fecit ſaluatoꝛ petro:quando facit ſanctos: ſed operatio bona locũ ſan/ n eum negauit:quando illum reſpexit:quan cctiſicabit᷑ et nos. Peccauit enim angelus Eſa.14. .. do reſpexit mentẽ eius: tunc fleuit am are. in cęlo:peccauit adã in paradiſo: et tamen Seũ.ʒ. ſ Occurrit peccato:ꝛi ſaluatoꝛ:quia per ſe nõ nullus locus ſanctioꝛ illis erat. Si enim lo ſ poteſt ad deum accedere:niſi ei ſubueniat: ca habitatoꝛẽ beare poſſent:nec hõ necan/ 289 niſi mentem eius reſpiciat. Sed poſtquaʒ gelus a dignitate ſua coꝛruiſſent. Penſate 4 eum reſpexerit: flectitur ſuꝑ collũ eius: qꝛ ergo fratres qͥdveſtis nigra:quid ʒona pel onus eius leue ponit ſuper collum eius di/ cens:Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humi/ licea:quid coꝛona capitis perſuadeant.Mi . ia mi gra enim veſtis quę vilis eſt: mundi con/ /6. lis coꝛde.Tunc ſtola induitur: dum anima temptum nobis denunciat et memoꝛiam 2 indumento virtutũ veſtitur. Duę enim ſto moꝛtis. Zona pellicea lumboꝛum refrena/ . le ſunt: Vna videlicet quãdo aia in ſᷣſenti tionem declarat.Capilli raſi de vertice:ſu⸗/ 1 indumẽto virtutum veſtitur. Altera vero perfluitatem criminũ ſigniſicant ablatam 4 immoꝛtalitatis eſt: quando coꝛpus in ſne de mẽte. Sic em̃ mihi ſanctus pr̃ ambꝛoſiꝰ ſeculi etiã reſuſcitabit᷑. Et ideo fratres mei qñ me regeneranit iĩ chꝛiſto anno etatl meę J licet in heremo ſitis:ſcire tamen debetis ꝙ triceſimo mihi petẽti rñidit.Cogitate & fra/ dus ſtole ſunt duę reſurrectiones: quarum tres qᷓ; repꝛehenſibile eſt ſi ſub tali habitu . vna eſt animę: quãdo reſuſcitatura vitjs ſuperbia lateat:vel luxuria.Summe neceſ Anii⸗ in quibus moꝛtua iacebat:altera coꝛpoꝛis: ſaria eſt igitur nobis in heremo demoꝛan/ Bancti tibus ipſa humilitas quę deſignatur per“ cramentis ⁊ exemplis ⁊ planctu volens eũ veſtẽ: Qaſtitas quę denotat᷑ per lumboꝛũ pꝛecinctionẽ: OObediẽtia quę intelligitur ꝑ ſubiectionẽ. Poꝛtamus etiam baculos: ꝑ quos intelligit᷑ diſciplina ſub qua ſemper 1. Perri. 2. Parati eſſe debemus. Deus auteʒ qui nos de tenebꝛis gentiuʒ reuocauit ad gratiam: confirmet etiam in omni bono:vt abunde/ mus in ſpe et virtute ſpiritus ſancti. Amẽ. ncena domini: Sermo xxVII Vdiuimus fratres chariſſimi: ꝙ cum dominus intinxiſſet panẽ vt NNLOaret iudę ꝙ poſt buccellam intra/ nit in eum ſathanas. Et ait ieſus: Quod facis:fac citius. Cũ ergo accepiſſet ille buc cellam:exiuit cõtinuo. Erat autẽ nox. Cũ ergo exiſſet:ait dñs diſcipulis ſuis:Surgi te. Et poſtea ait: Filioli adhuc modicũ vo/ biſcũ ſum. Antequã tamẽ a vobis recedã: mandatum nouum do vobis vt diligatis . citer inuitauit dicens ſibi poſt petrũ ⁊ cete/ — inuicem ſicut dilexivos. Satis enim nouit charitas veſtra ꝙ tota perfectio noſtrę vi⸗ tę et ędiſicationis ex euangelio accipitur./ Eius verba a ſummo noſtro magiſtro no⸗ bis data ſunt:ideo pꝛecioſioꝛa ſunt:⁊ ſati nos hoꝛtant᷑ noſq; ędiſicãt quotidie: Et ea vobis modo pꝛęſentamus: ad memoꝛiam vobis reducimus:non quia nõ bene intel/ ligatis licet in heremo permaneatis et ſe⸗ gregana gentibus ſitis: etiam coꝛpoꝛaliter antequã eſſem pꝛeſbyter epiſcopus pariter videre potuiſtis:ſed ideo vobis ad memo riam reduco: nõ vt docedmus ſed vt et me et vos fratres moneamus. In euangelio quo dicitur: quod ad pꝛeſentem diem per⸗ tinet: de patientia ⁊ dilectione ⁊ humilita/ te inſtruimur. Ideo fratres vt ⁊ ego pleniꝰ valeam vna vobiſcum coꝛrigi ⁊ doceri:re/ linquere volui pꝛeſbyteros meos:quoꝝ vi ta apoſtolica veſtra ⁊ eoꝛũ vna eſt.Et ſan/ ctum ſenem valeriũ etiam coꝛpoꝛe hodier/ na die relinquere non curaui:cupiens vos docere ⁊ a vobis doceri: vt frucium aliquẽ deo in die tantę ſolennitatis offerre digne B pariter poſſimus. Ideo fratres ad expoſi- tionem ſancti euangelij accedentes:pꝛimo audire et ſcire vos volo ꝙ dominus ieſus diſcipulũ iudam multis modis:minis: ſa/ 1 r coꝛrigere:⁊ pꝛedictig modis ad coꝛrectionẽ N inuitare:ad vltimũ eũ manifeſtauit in dã/ nn nationem ⁊ ruinam iam eſſe paratũ: dum n in cena dixit:Qui intingit mecum manuʒ Mattðb.ac. n in parapſide:hic me tradet. Cum enim iu/ en das pꝛauam ſuam vitam nulli patere pu/ 2—ß”M tauiſſet:magiſtrum audiendo erubuit:ſed ſ non penituit. Multo enim ante paſſionẽ L dixit:Monne duodecim elegi ſᷣ vnus ex vo Zob.s. 1i bis diabolus eſt? Et poſt cęnam ait: Vos JYob.1z. le mundi eſtis:ſed non om̃es.hoc autem ma giſter dicebat: volẽs diſcipulum verbo coꝛ⸗/ gen rigere.Ecce quomodo verbis timoꝛis eum 1 coꝛrexit. Sed videns dominus ꝙ verbis b eum coꝛrigere:ipſo nolente nõ poterat:ſtu i duit eum coꝛrigere: et ſibi timoꝛem ęterun incutere dum ait: Vę homini illi per quem Mattbᷣ.26. e tradar ego: melius ei fuiſſet ſi natusnõ fu/ le iſſet. Sed dominus coꝛ diſcipuli nequiter induratum:ad dilectionem ſacramẽti dul⸗ ris:Accipite ⁊ comedite:hoc eſt coꝛpꝰmeũ. e acramẽtum enim illud ideo hominibus rin atur: vt coꝛpus in terris capiti coadune- 4 tur. Sicut enim multa grana vnum panẽ A conſiciuent: ⁊ ex multis racemis vnum vinũ N extrahitur:ſic ex multis hominibus chꝛiſti C “ coꝛpus cõſicitur. Obtulit autem dominus dul diſcipulo ſacramentum vnitatis: vt eum i inuitaret ad humilitatem dilectionis. Li/ cet etiam pꝛopter alios diſcipulos humili/ ſer tatis exemplum pꝛębuerit: tamen ouẽ per ſan ditain recuperare valde cupiebat. Sed vi/ „ dens eum nequiter obſtinatum:ſurgit a cę Jobe. in na et veſtimenta deponit: linteo ſe pꝛecin- ”MUYZJDMZ xit: ⁊ ad pꝛincipem aboſtaloꝛum pꝛimo vty⸗ luel arbitroꝛ fratres peruenit/ Ante eum ſe ge un nuflexit diuinitas incarnata: deꝰante hodd ün minem:creatoꝛ ante creaturã:magiſter an/ . 14 (n te diſcipulum:rex ante piſcatoꝛem: doctus NRp Ai ante indoctum: ſapientia ante ignoꝛantiäs: hne pulchꝛitudo ante defoꝛmitatem. Ideo pe/ de trus diuinitatem incarnatam videns ante iu ſe incuruari:expauit:exhoꝛruit:⁊ per cena/ fn culum velut inſenſatus cucurrit et clama- n uit: Mon lauabis mihi pedes in ęternumc ien Nam inquit petrug: Homine iã dixi ꝙtu Manb. r. es chꝛiſtus filius dei viui:et tu mihi lauas an pedes: Sʒ notare debet fratres qͥ in here/ Keihn ENn . 5 Derd 1 vdis A fratres in heremo Sermo XXVIII mo habitati:cur inquã cena facta dicit᷑: cũ⸗ ⁊ conſũmatis ſacrę cęnę ſacramẽtis: factis poſt ablutioneʒ pedum dicatur buccellam panis iudę dominũ poꝛrexiſſe. Non debe/ mus intelligere cęnam finitã: cum dicatur panis eſſe adhuc ſuper mẽſam. Adhuc em̃ cenabatur quando dominus a menſa ſur/ rexit:⁊ tamen cena iam facta dicitur. Intel ligere hoc nanq; debetis ꝙ non facta erat: ſed parata: ⁊ ad cõuiuantium menſę vſum perducta. IJdeo iohannes aquila grandis iſtam dicit cęnam:omnia diligenter atten/ dens:pꝛius noſtri ſaluatoꝛis celſitudinem Job.rʒ. voluit cõmendare: dum ait: Sciens ieſus quia om̃ia dedit ei pater in manus:⁊ quia a deo exiuit:et ad deum vadit: Magnam chꝛiſti potentiam expꝛimit iohannes: cum om̃ia patrem ei dediſſe affirmat. Magnã celſitudinẽ chꝛiſti pꝛędicat: cum eum a deo exiſſe gſſerit:Et tamen hodie audiuimꝰ:ꝙ ille qͥ habet oĩa in manu:veſtimẽta etiã de ⁊ oꝛdinatis in eadem cęnaapoſtolis ſacer/ dotibus:cõmunicatis ⁊ lotis eoꝛum pedi/ bus:iterum intrauit menſam ⁊ ait: Scitis gob.ꝛʒ. quid fecerim vobis.Si ergo ego dominus et magiſter laui pedes veſtros: et vos de⸗/ betis alter alterius lauare pedes. Si ſum magiſter: diſcite a magiſtro. Si dominus: erubeſcat hec deſpicere ſeruus.Si iam pe/ perci pꝛoditoꝛ? ⁊ vos parcere ſtudeatis. Si ante eum genu flexi: humiles ante aduer,/ ſarios eſtote. Si me ab eo permiſi oſcula⸗ . ri: ⁊ vos maxillam pꝛębere dignemini. Si Matth.5.⁊. 26 pꝛoditoꝛem amicum vocaui: ⁊ vos inimi/ cũ amicũ vocare coꝛde ⁊ opere nõ dedigne mini:qꝛ non eſt ſeruus maioꝛ domino ſuo. Et poſt pauca de ſilio perditiõis doloꝛem oſtendens ⁊ dolens: turbatus in ſpiritu et cõtriſtatus ait: Unus veſtrum me tradet. Job.1z. OQO q; doluit dominus diſcipulo perdito:oꝰ ponit. Sel quid mirum: ſi pꝛo diſcipulis ꝰ qᷓ; ſtuduit eum ad ſe reuocare. Dholuit quia veſtimenta deponit qui etiam carnem pꝛo x inimicis ſuis dedit:?:Et quid mirum ſi moꝛe Ohit.2. famuli pꝛęcinxit ſe linteo:qui foꝛmam ſerui accipiens: habitu inuentus eſt vt homo? Quid mirum ſi fudit aquã in peluim: qui dignatus eſt fundere ſanguinẽ pꝛo noſtra redemptiõe:Et ait iohannes: Venit ergo D ad ſimonem petrum. Videtur deniq; qui/ buſdã:ſicut fuit martyr ille ſanctiſſimus et doctoꝛ cypꝛianus:ante petrũ iudam lauaſ/ ſe:volens dominus pꝛędictum diſcipulum reuocare.Sed non videtur ratio pondero/ ſa:Ex quo enim petrũ iam cunctoꝛũ caput fecerat: ad eum acceſſit pꝛimo in honoꝛe: vt ceteri poſtea ſimiliter facerent. Ideo ſic intelligendum eſt: cum ſummam rei bene tranſſcripſiſſet dicẽdo:Ceępit lauare pedes ⁊ linteo tergere:redit poſtea ad oꝛdinẽ rei oſtendendo dicẽs: Venit ergo ad ſimonẽ. Job.iʒ. Quid eſt etiam qð dſis poſtea dicit: Qui lotus eſt non indiget niſi vt pedes lauet: ſed eſt mundus totus? Si mundus eſt to/ tus:quare neceſſe eſt vt pedes lauet: Ideo fratres attendere debetis:ꝙ hanc mentio/ nem facit dominus de ablutiõe baptiſma/ tis: qui ergo lotus ẽ in baptiſmate totus: non eſt neceſſe niſi vt pedes venialium pec catoꝛum lauet:quibus humana mens ob/ Zob.I5. ſtare non poteſt:nec infans cuius vniꝰ diei E vits regnat ſuper terram. Peractis deniq; H‚(⸗⸗— non potuit eum coꝛrigere.Doluit quia ob/ ſtinatũ iaʒ eũ eſſe cũ diabolo cognoſcebat. Daoluit quia ſuper eum ſententiam ęternę natiõis daturus erat.Et videntes di/ ſcipuli faciem quam angeli aſpicere deſide 1. Petri.i. rant eſſe turbatam:dixerũt: quis eſſet ille: queęrentes quis eoꝝ eſſet maioꝛ.Sed qua- re hoc:niſi quia arbitrati ſunt vt homines/⸗ ille qui maioꝛ eſt vt dominari poſſit:magi/ ſtrũ pꝛodere pꝛocurat. Aliqui tamen de pe tro foꝛte ſuſpicabantur: quia plus ⁊ pluri/ ma ſe facturũ iam ꝓmiſerat pꝛo magiſtro: ſuſpicantes ꝙ ficto coꝛde ſic totiens loque/ retur: Tu es filiuò dei. Sʒ qꝛ petrus inno/ Mattb. 16. centem ſe ſciebat: innuit iohanni vt pete/ ret.Cui dominus:Cui panem intinctũ poꝛ rexero: ille eſt: ſed caue ne petro dicas.Et SF cum intinxiſſet ieſus panẽ:dedit iudę. Mõ eſt ergo credendũ ꝙ dominus alta voce di⸗ * xerit:quia ſi petrus hoc ſciuiſſet:dentibus pꝛoditoꝛem dilaceraſſet. Nec etiam eſt pu- tandum:ꝙ iudas tunc chꝛiſti coꝛpus ſum- pſiſſet: quia iam dominꝰ om̃es diſcipulos cõmunicauerat:⁊ iudam ſicut lucas euidẽ- ter oſtendit: panem intinctũ tamen domi⸗/ nus diſcipulo poꝛrigere voluit:vt coꝛ intin ctum veneno ſigniſicaret. Et poſt buccelll intrauit in eũ ſathanas. Hunqͥd ſathanas tñ ante coꝛ eiuſ intrauerat:Oino frẽs ante buccellam coꝛ iudę intrauerat:ſed aſfectu ⁊ voluntate tantum:ſed poſt buccellã intra /⸗ hõ:quia quattuoꝛ modis generant᷑ holes: “ uit ſathenas effectu ⁊ opere: Camen bona fuit buccella quã chꝛiſtus diſcipulo dedit. HPo num etiã ſacramentũ quod ei tribuit: ſed aliquando bona obſunt:a mala quan- docq; pꝛoſunt. Coꝛpus enim domini qu.d bonũ eſt: malis malũ eſt.Et carnis ſtimu/ lus malus eſt: et tñ paulo bonus eſt:et qð Joh.iʒ. malum eſt:ſibi pꝛofuiſſe cognhoſcimus.Si/ cut ſupꝛa diximus fratres:panis iſte poꝛre ctus a chꝛiſto ⁊ indigne receptus a iuda:fe cit ex merito chꝛiſtus: vt maioꝛ eſſet licẽtia ſuper eum diabolo poſt manifeſtationem: ideo grauioꝛẽ vindictã in eum fecit. Sub/ tracta enim gratia eum dominus ad malũ Pö. So. dimiſit: ⁊ dimiſit eũ ſcõm deſideria coꝛdis ſui:⁊ iuit in adinuentionibus ſuis. Et per/ mittens eum in pꝛopꝛia voluntate ⁊ arbi- Joh.iʒ. trio:ait diſcipulo: Quod facis fac citius. Quaſi dicat dominus: Quia non poſſum le: nec moꝛtis o debemus: deinde animã noſtrafn quę no/ ęinę:nec amoꝛe: do tibi poteſtatẽ vt agas ſtra pꝛoxima eſt:deinde coꝛpus:quia factu te reuocare timoꝛe verecun 3 , facto quod iam voluntate feciſti. Q& iuda aut ſine patre vt eua:aut ſine patre et ma/ tre vt adam: aut ex patre ⁊ matre vt homi / nes:aut ſine patre ex matre tantum vr chri ſtus. Bene ergo nouus erat:quia deꝰ ⁊ hõ erat. Nouũ etiã regnũ ꝓmittebat qð nẽo vnqᷓ; ꝓmittere auſus erat: IJdeo nouũ mã datum dedit. In lege aũtveteri dictũ erat: Diliges amicũ tuũ:⁊ odio habebis inimi/ Teuitj.i9. cum tuum: Sed chꝛiſtus nouũ mãdatũ de dit:qꝛ vt amicos inimicoſ diligere mãdat. Mattb.s⸗ Cęterę nãq; virtutes:ſides ſcilicet:or̃o:ele moſyna:vginitas:⁊ ceterę vᷣtutes coꝛꝑis ⁊ fidelibꝰ ⁊ infidelibꝰ cões eſſe pñt:vᷣ inimicũ diligere tm̃ chꝛiſtianoꝛũ virtus eſt.Et ideo magiſter veritatis dixit: In hoc cognoſcẽt Job.iʒ. hoĩes ꝙ mei eſtis diſcipuli:ſi dilectionẽ ab inuicẽ habueritis. Scitote tamen fratres hh ꝙ talis oꝛdo in diligẽdo ſeruãdus eſt. Pꝛi / mo ſuper nos et ſuper om̃ia deum diligere ra dei eſt. IJdeo apoſtolus dicebat: Nemo Epðbᷣ.ð. quid facis: Attende antequã facias. Nam carnem ſuã odio habeat.Ideo nutrire de/ / poſt factum foꝛte gratiam pęnitendi h re non poteris: quid cupis tradere qui ti/ bi multa peccata pepercui? Nũquid a moꝛ/ litudo permittit.Sic em̃ vult deus:ſic vult te te ſepe liberauit: Mũquid tui amoꝛe pa/ trem tuum ſanauit a lepꝛa: ⁊ matrem cum qua concubueras a paralyſi etiã liberauit? Nunquid te diſcipulum conſtituit: Nun/ quid te bꝛuſariũ fecit: Nunquid in furto te ſepe inuenit ⁊ ſemper tibi pepercit? NMun/ quid te poſt petrũ vt plurimũ honoꝛauit: Nunquid ſemper chꝛiſtuð iuxta ſe te habe/ re voluit? Hunquid ad pacẽ poſtq; te pꝛo/ dituꝝ cognouit ſępe reuocauit? Nunquid tibi ſuum ſacrum coꝛpus donauit: Mun⸗ quid ante te genuflexit: Munquid pedes lauit: Nunquid te oſculatus eſt? Cur ergo pꝛodere vis magiſtrum:a quo tot bona re/ cepiſti: Sed heęc oĩa nõ ↄſiderans: recepta buccella exiuit ↄtinuo. Et bñ exiuit: qꝛ vᷣe a deo ⁊ a ↄſoꝛtio diſcipuloꝝ dei exiuit. Et erat inqᷣt euãgeliſta nox. Merito nox diſci pulo ꝓditoꝛi data erat:qꝛ cęcitas mentẽ eiꝰ S caligauerat. Qui diſcipulus poſtqᷓ; ab eis receſſit nocte:mox magiſter vndecim con/ gregauit:⁊ ait: Filioli modicũ tꝑus adhuc vobiſcũ ſũ: Ideo mãdatũ nouũ do vobᷣ vt diligat! inuicẽ ſic dilexi vos. Houꝰ em̃ erat bemus coꝛpus: nec ipſum occidere ſed ſuſ- tentare debemus cibo ⁊ potu:quãtum va/ apoſtolus:ſic ⁊ vobis fratres mei pꝛecepi. Ideo fratres hoꝛtoꝛ vos ⁊ moneo atq; fie- ri pꝛęcipio:vt tm̃ carnẽ dometis:qᷓ;tũ natu ra poꝛtare põt. Nã cũ videã inter vos qͥſ/ daã ſexagenarios:quoſdã ſeptuagenarios: qhſdã centenarios:vidẽs eos dei amoꝛe fer-/ uentes: coꝛpoꝛa eoꝛum cruciſigentes: vi/ num etiam non bibentes:timeo ne potius deũ offendant qᷓ; placent: Talibus in chꝛi/ ſti nomine pꝛęcipio: vt ſaltem diebus do· minicis ⁊ ſolennibus vinum vel ceruiſiam bibant. Juuenes autẽ qui foꝛtes ſunt: ⁊ii triumphare de inimico cęperunt:in chꝛiſti nomine pęnitentiam agant ne deuincan tur ab hoſte.Sic enim volo: ſic ſepe pꝛece pi ſeruari. Sic non occidemus coꝛpoꝛa no. ſtra: ſᷣ ſeruiẽt creatoꝛi ſuo. Deinde diligere Matthᷣ.ꝛ22 debemus pꝛoximũ ſicut fratrem noſtrum: amicum noſtrũ vel inimicum: IJdeo atten⸗ de ꝙ ſi inimicũ videris eſurire: ciba illum: Ro. 12. da illi potum: cooperias eũ:Et carnẽ tuaʒ Eſa. 58. ne deſpexeris. Dilectio enim ſpiritalis bo/ noꝛũ eſt:quia om̃is habẽs eam bonus eſt. Nũquid etiam cum odio aliquando para- . i4. lepit 1 Unb⸗ ſu N N nöts M Pere Nr l⸗ un iir Nn Nnen ſeon cüd hs ſihn fun ns an ane, pacen lel e onnn paee nn Pea ius lenp 4 ſof ſt. aſc⸗ woere ſtie⸗ Ad fratre Ginberema Sermo XSIIX diſum quis intrauit:? Ad infernum ire odi- o latur: vel verbo blanditur: iudę pꝛodito/ um habẽtem ſepe me legiſſe memoꝛoꝛ: ſed ris fratrem ⁊ ſociũ ⁊ ſimilem ſibi eſe quis J ad cęlum nunquã volare concedam. Cupi dubitare poterit: Sʒ qui amoꝛe chꝛiſti: ve —— 5 us ergo frẽs eſſe ciues cęleſtis ciuitatis: rus filius eſt. Uos enim fratres quoꝝ vita EK ſeruemus nouũ mandatù nouę ciuitatis. lux mundi eſt:licet mũdus vos nõ videat: Mattb.5. Illa inquã ciuitas habet pacem:pꝛęcipbit tamen mundi lucem vos appello ⁊ ſal ter· nes. 13. pacem: ⁊ diligit diligentes pacem. Sequa- rę. Ideo quia lux eſtis: luceant opera ve/ L mur ergo pacem: ſine qua deum nemo vi- ſtra bona. MHos qui videmur gerere in coꝛ/ Aale QNere poteſt. Quęramus pacem: ⁊ poſtea ſe poꝛis noſtri hębitu ſigurã crucis: ⁊ nomen quamur pacem. In ipſa deus habitat: in religionis ſanc habemus:nigram etiam Dnz S. 75. ipſa quieſcit ⁊ pauſat:quia factus eſt in pa veſtem humilitatis poꝛtamus: ʒonis etiã , ce locus eius. Mon ergo habeamus coꝛ in / pelliceis pꝛęcincti apparemus:caueamus tinctum odio:ne ſilij iudę pꝛoditoꝛis ſimꝰ: ne ſimus ſepulchꝛa dealbata:quę foꝛis pul Mattð.25. ne cum eo ſuſpendamur: ⁊ a diabolo pari/ cchꝛa et ſpecioſa apparent: ſed intus plena ter cum eo trahamur ad tartara. Qui odiũ ſunt oſſibus moꝛtuoꝛum occultis. Pꝛoui/ n in coꝛde poꝛtat ſecũdus diabolus eſt:⁊ qui deamꝰ ne nobis dicat᷑: Vę vobis qui clau/ b pacẽ impedit antichꝛiſtus eſt. Et qͥ pacẽ oꝛ ditis celoꝛũ regnũ ante hom ines. Zimeo 8 dinat inter frẽs reuera filius dei eſt. Atten / enim ſatis ne paradiſum intremus:nec ali Zud.⁊. dite fratres mariã: quoniã multuzʒ dilexit: os intrare permittamus. hHoc autem qua/ dinmiſſa ſunt ei peccata multa. Quid etiaz re dico fratres: non quia credam vos ma/ 4. Job. 2. Petro dixił dñs:niſi petre amas me: Et qꝛ ⸗ los eſſe:ſed quia doleo de fratre noſtro per 1 amauit:meruit ⁊ amari: meruit audire: pa v dito ſimplicio:qui ad hunc locum ⁊ ad hãc 6de⸗ ſce oues meas: paſce agnos meos. Quid ſanctam congregationẽ cum tanto feruoꝛe etiã diſcipulo ait qͥ diligebat chꝛiſtũ: ⁊ quẽ eenit⸗ ⁊ audito patrem interfectũ eſſe: 1 xpᷣus diligebat:? Dilecte mi veni ad me:q.: nõbis receſſit ⁊ mundum intrauit:vt pa/ 1 tẽpus eſt vt epuleris. Pacẽ ergo habeamꝰ tris vindictã vindicare poſſet. Qui ergo ſe i. Corj.io. fratres: ſi pacem cum chꝛiſto habeæ volu / exiſtimat ſtare: vigilãter attẽdat ⁊ videat mus. Si vis amari a chꝛiſto: ama inimi- ne cadat:⁊ ſic homines videntes illos qui ⸗ cum pꝛopter chꝛiſtum. Si vis ergo amari: columnsę ſanctitatis eſſe videbantur tam . ama.Hhanc amplectimini:hãc diligite:häc nequiter cadere: nõ ſolum ipſis regnum cę pacem ⁊ concoꝛdiã vſq; ad moꝛtem ſerua/⸗ loꝛum claudunt:ſed ⁊ in ſeculo demoꝛanti ) tee:ſi vultis cum deo pacẽ habere. Pax em̃̃ bus. Hobis deniq; fratres qui nomẽ ⁊ ha/ . , LZud.2. omniũ cuſtodia ⁊ cura virtutum eſt. hHhanc bitum ſanctę religiõis poꝛtamus vita ma/ „„—„ pacem annunciari in ſuo oꝛtu angelis pꝛę la periculoſioꝛ oſtenditur: q; in ſeculo de- 6 Lucl.24. Cepit: Pacem annũciauit ſepe apoſtolis: moꝛantibus. Ploͤꝛemus ergo fratres pec⸗ Watth. 10. Dacem pꝛędicare pꝛęcepit hominibus: pa cata noſtra ⁊ fratris noſtri amiſſi: Diliga/ 1. Job.4. DSob. 14. cem pꝛo teſtamento apoſtolis reliquit:pa, mus ⁊ nos inuicem: quia charitas ex deo Zud.a2ʒ. cem in cruce pendens poſtulauit: pacem in eſt. Hon erubeſcat alter alteri veniam po/ ſacrificio totiẽs in populo pꝛonunciari vo ſtulare:quia nõ erubuit chꝛiſtus inimicos Zud.23. “” luit. Hulla deniq; dabitur venia: niſi pa/ ad pacem in cruce reuocare. Hõ erubeſcoat · ciſico viro. Pellite ergo a vobis hoc odij facere ſeruus quod pꝛimũ fecit et dominꝰ. 2 moꝛtiferum venenũ:⁊ pacem inter voSs ha Dominus autẽ qui habitare facit nos vni/ Ns. 7. 4 bete: quia eſtis fratres: quia in hac vaſta us moꝛis in domo: qui eſt vera pax qui fe/ Eoð.2. ſeecn ſolitudine ſimul in vnum eſtis cõgregati. cit vtraq; vnum nos in vera pace perſeue/ Vno em̃ pane:vno indumẽto: vno nigro rare faciat. coloꝛe: vna aqua om̃es ſimul participamꝰ*. Belingua doloſa Sermo xxxx on Recducamus igitur fratres ad noſtamme “ g,eſ moꝛiã: ꝙ dominab inimico oſculatus eſt: Apio vos ſcire fratres chariſſimi A c⁊tamen amicum vocat illum pꝛoditoꝛem: quę ſit lingua doloſa:a qua eximiꝰ “ Mattᷣ.2c. Amice inquit ad quid veniſti?hate igitur pꝛophetarum dauid poſtulabat a . reconciliationis pacem:ſed nõ oſculũ pꝛo / dño liberari dum dicebat: Dſñie libera aiaʒ Rs. 19. e ditionis. Qui enim ficte inimicum oſcu / meãa labijſ iniqs ⁊ a ligua doloſa.Et ideo — — B Sancti ſcitote fratres ꝙ non ſolum eſt lingua dolo . ſa illa qę ſemiat inter fratres diſcoꝛdias: quę ſuſcitat lites:quę incitat furoꝛes: quę etiam conuentus conturbat:ſed etiam illã doloſam linguam dicimus:quę te laudare adulando pꝛocurat: dicens in facie te eſſe quod non es. A talibus autẽ deum depꝛe ⸗ cari debemus:vt nos liberet et liberemur. Quare ab his liberari dedbemus petere? Quare eos vt moꝛtẽ fugerèꝭ debemus:Mi/ ſi quia adulatoꝛes ſunt:quia mendacia di/ ligunt ⁊ faciunt:quia falſitatis ſunt inuen/⸗ deſtructoꝛes:quia puritatis deuiatoꝛes: tes:⁊ venenũ aſpidum inſanabile in coꝛda hominũ conſpuentes. Ecce pꝛopter quod Der confeſſione peccatoꝛũ: S . toꝛes: quia diaboli fratres: quia veritatis mo XXX S 1 eeſe ſolenrbomines fratres cha-A odioꝛum inuentoꝛes: quia diaboli iocula/ toꝛes:quia ſathanę mediatoꝛes:q; dei per/ ſecutoꝛes:quia animarũ inuectoꝛes: ⁊ om⸗/ nium maloꝛũ inuentoꝛes:mel in oꝛe poꝛtã Auguſtini poteſt. Nos vero fratresn nõ ſic: v ſi verbe/ ramini a lingua doloſa:nõ turbato aio:ꝛnö coꝛde inflato:ſed humili et tranqᷣllo dicite: Domie libera animã meã a labijs iniquis Ns. ny. a lingua doloſa. Sic in homine charitatẽ habente excitatur frequentius amoꝛchari/ tatis. Inflamatur etem̃ coꝛ ⁊ ardet:reuiui / ſcunt viſcera pietatis:⁊ ſic clamare non caſ ſant qui tangunt᷑ a lingua doloſa: Deſicit Ns ʒo. in doloꝛe vita mea: 7 anni mei in gemitib?. riſſimi: Deꝰ cuncta nouit:apud eũ videt:⁊ om̃ia ponderat:om̃ia nuda ⁊ aper/ ta ſunt ei. Quare igitur vult vt ↄfiteamur hominibꝰ peccata noſtra quę nequiter geſ- ſimus?: Hunquid nõ melius eſt cuncta ma⸗ a domino liberari poſtulare debemns. &ι . la tacere:qᷓ; ea pꝛędicare in tectiõ? Ecce eia iniqua lingua et doloſa:& iniqua ꝓditio: - quis dicet: peccaui ſuper om̃es homines?: O peſſima diaboli aſtutia: O grandis ma/⸗ licia: nõ ſolum per amara verba: ſed e dulcia homines illaqueare pꝛocurat: v ab homine lęditur: oſpꝛobꝛia: : cõtumelias iniuras patitur inimicus reputat᷑ ab eo: credo ꝙ me nõ diligit: oino opoꝛtet me cu/ ſtodire ab eo dicet homo: ſed ſi deo place- Wattb. 5. re volo:me opoꝛtet alteram maxillarũ ſibi pꝛębere:⁊ totũ poꝛtare in patiẽtia: vel ma- lum pꝛo malo non reddere.Ecce quomodo ad talia remedium eſt. Sed ſi homo beatũ me pꝛędicet: ⁊ verba adũlatiõis nõ cogno⸗ B uero:qð remediũ habero potero? Ideo fra rres nõ ſolũ lingua doloſa eſt illa: quę ma/ la inter fratres cõmittit:ſed ⁊ illa quę adu⸗ Jacobi.ʒ. latur.Si quis verbo tamẽ nõ offendit:hic . perfectus eſt vir. Sed quia nemo perfectuſ SGal.õ. ĩ via:ideo neceſſe ẽ vt alt᷑ alteriꝰonera poꝛ/ temꝰ. Memo tñ alterius onera poꝛtare põt niſi qͥ habet charitatẽ. Sed qͥ charitatẽ nõ habet:nõ ſolũ onera ꝓximi poꝛtare nõ va- let: ſed nec etiam ſua. Quid em̃ facere de/ bet qui charitatẽ nõ habet Ecce ſtatim de Matthᷣ.⁊. feſtuca trabem facit:verbũ pꝛo facto repu/ tans factum fuiſſe putat: Et ſic dolet: cla/ mat:triſtatur: minatur vitã pꝛoximo dila / cerare:⁊ ſic conſumitur ille qui charitatem non habet:⁊ onera alterius poꝛtare neſcit: moꝛi etiã frequent deſiderans:ſed moꝛi nõ cũ eos perducat ad tartara. Mam ſi homo Sed ſi cuncta hominibꝰ pꝛędicauero: om̃i/ bus hominibus peioꝛ reputaboꝛ a cũctis: exemploq; meo multi multa mala cõmit / tent.Quomodo ergo cõſiteri debet homo alterunũ peccata ſua?:&O homo an ignoꝛas ꝙ om̃es peccatoꝛes ſumus: Et ſi dixerimꝰ 1. Yo5. 1. peccatum nõ habemus:noſipſos ſeduci„- mus:⁊ veritas in nobis nõ eſt. Om̃es pec-/ camus:om̃es cũ peccato naſcimur: omnes in peccatis demergimur:etiã infans cuius Job.i5. eſt vnius diei vita ſuper terram: Cur ergo timemus peccata conſiteri? Camen opoꝛ⸗ tet cõſiteri deo:quoniã bonus eſt:⁊ in ęter· num miſericoꝛdia eius. Vult enim deus - conſiteamur:non ꝙ ignoꝛet peccata noſttra ſed vt diabolus audiat quoniã confitemur ⁊ pęnitet nos peccaſſe:⁊ peccatis confeſſis cum doloꝛe ⁊ lachꝛymis:nõ habet amplius vnde nos incuſet. Ecce em̃ fratres diabo/ lus vult vt taceamus: deus vult vt conſt/ teamur: ⁊ cui magis obediendum ſit: certe conſtat ꝙ deo qui ſalutaria pꝛecepit. Hon em̃ ſufficit ceſſare a malo: niſi peccata queę fecimus conſiteamur cum doloꝛe. MNec ſoli deo ſufficit conſiteri:ſed alterutrum pecca, ta noſtra conſiteri debemus. Non igit᷑ tar des conſiteri deo. Hon tardes conuerti ad Ecẽi. „. deum:nec differas de die in diem. Subito em̃ veniet ira dei:⁊ temꝑe vindicet deſtruet te.O fratres mei qui vſq; nunc doꝛmiſtis: nec pꝛęteritũ nec futurum eſt:om̃ia oe vlin Gae Griet alee lot una lonas⸗ en ſoi 6 al oeun hantl ſer Pe ttip ofane ſcuite lenell rede n akto s Nonpe wost untad uſa Goden godp cined gomnun doneſt ſrus: lalape onte geeg acclſi be⸗ 10 nis Ling ri⸗ cal ſc in dbe. cha⸗4 dei i er,/ mur gel⸗ ma/ eeſ⸗ es: chi/ nis: mit/ onmo⸗ onas erim Pbe du⸗ pec⸗ nnes a opor lle⸗ log. ſa. mur ſſis ſus ſ bo/ nſi⸗ erte gon que ſoli cch n io. fet ns — Agd fratres in beremo Sermo XXX Zohetł. 2. Lõuertimini ad deum in toto coꝛde veſtro in ieinnio planctu ⁊ fletu.Ecce em̃ quia di/ cit: in toto coꝛde:nos docet pꝛopheta:ꝙ in coꝛde eſt ſons pęnitẽtię:fletus vero ad ocu lum:planctus aũt ad os:ſed ieiuniũ ad to/ tum coꝛpus refert᷑. Ohomo ne tardes con⸗ uerti ad deũ:diſcute mentẽ tuam:pꝛoſpice ſingula ſecreta coꝛdis:ↄſidera anteq; ad cõ feſſionẽ accedaſ:ꝙ coꝛ peccauit mala awetẽ do:oculꝰvanitatẽ vidẽdo:os falſitatẽ dicẽ do:auris mendacia audiendo: manus ver- bera ⁊ homicidia perpetrando:⁊ ſi nõ ope- re ſaltem voluntate. Quis ſe excuſare po/ Ro. 6. terit: pedes etiã veloces ad malũ? Igitur o fratres mei ſic exhibuiſtis membꝛaveſtra ſeruire immũdicię ⁊ iniquitati ad iniquita/ tem: illa ⁊ nunc exhibete mẽbꝛa veſtra ſer⸗ uire deo in ſanctiſicatiõe.Pꝛimo em̃ coꝛ q̃ͥd mala cogitauit ⁊ ↄcupiuit:pęniteat ⁊ dole/ at:⁊ occhus fleat: os ſine intermiſſiõe oꝛet: aures audiant verbũ dei:manus elemoſy/ nam poꝛrigant:peregrinos ſuſcipiant: in/ firmos foueant:nudos induant:pedes ve/ niant ad eccleſiã: genua flectant᷑ ⁊ laboꝛẽt: quia ſicut nullũ fuit membꝛũ quod peccan do deo nõ diſplicuerit: ita nullũ ſit mẽbꝛũ quod pęnam nõ patiatur condignã edit em̃ nobis deus membꝛa:vt ſibi ſeruiamus noõ mundo. Sed heu fratres:cęloꝛũ ciues ? domeſtici vei: facti ſunt amatoꝛes mundi: foꝛtius diligentes terrena q; cęleſtia:tranſi toꝛia plus q; ęna:res ſuas plus qᷓ; ſeipſos. MNon ſic fratres mei nõ ſic:qꝛ ecce iam tem/ PS.126. Pus pꝛope eſt:ecce iam nobis minat᷑. Sur⸗ ite ergo qui panẽ doloꝛis comeditis:⁊ ad ceccleſiã pergere feſtinemus: ⁊ flẽtes pecca/ ta noſtra cum doloꝛe cõſiteamur. Sed pꝛi/ mo talis oꝛdo tenendus eſt:vt peccata pꝛę meditent᷑:vt pꝛoſerendo taliter modũ ⁊ cir . cumſtantiã peccatoꝝ deo ⁊ ſacerdotibꝰ cõ/ Calleuiati diſcedere valeamus.Et nolite fra tres mei differre cõſiteri peccata veſtra: nã qui vſq; ad vltimũ diem quadrageſimę vlł vite ſuę diſtulerit cõſiteri:dat ſignũ ꝙ hoc libẽter nõ facit: Hon gratioſe:nõ puro coꝛ/ de:ſed coactus hoc facere videt᷑:ſed coacta ſeruitia quantũ deo vel hominibꝰ placeãt cõſiderate. Mon ergo de die in diem diffe/ ramus pandere coꝛdis noſtri ſecreta. Pꝛo/ miſit em deus veniꝗ penitenti: ſed nõ pꝛo/ miſit vſq; in craſtnũ differenti.gitur non fiteamur:vt a pedibus ſuis nõ onerati ſed cos nequaq; a verbo confeſſionis exterrea/ odifferamus:ſed cum ad confeſſionẽ acceſſe ris tu homo vel fęemina:caue nerideas:veld oꝛnate incedas:ne fabulas pꝛimo ꝓferas: ſed cum humiliato capite et doꝛſo cinere et cilicio infuſo:conſiteamini alterutrũ pecca Zacobi.5. ta veſtra. Sed depꝛecoꝛ te o homo vt con/ fiteri nõ paueas. Frequenter em̃ diabolus coꝛ tuum aſtringit: ne conſitearis dicens: Quomodo coniteboꝛ hec ⁊ illa? O homo quandocunq; hec perſenſeris:diaboli tem ptationẽ eſſe non dubites:q cupit te aſtrin gere nequiter: vt in peccatis poſitus ſine magna temptatiõe ſemper agas quę placi ta ſunt ei. Holite ergo timere peccata conſi teri o fratres:nam illud quod per confeſſio nem ſcio minus ſcio q; illud quod neſcio. Cur cõſiteri times peccata? Peccatoꝛ eſt qͥ audit peccata ſicut ⁊ tu ⁊ foꝛſitã maioꝛ.Ho mo eſt nihil differt a me:nihil alienum ha⸗ bet a me.Cur ergo times o homo peccatoꝛ o hoĩ peccatoꝛi ↄfiteri: Elige quod vis:ſi nõ oↄfeſſus lates incõfeſſus dãnaberl. Ad hoc em̃ deus exigit confeſſionẽ vt liberet humi Aem. Ad hoc damnat nõ conſitentem:vt ſu Pvũ puniat in ęternũ.Conſitemini o fra tres mei ⁊ nolite differre: ad ſacrã meſſem confeſſiõis accedere feſtinate.hhec eſt enim ſalus animaꝝ: diſſipatrix vitioꝝ:reſtaura⸗ trix virtutum:omugnatrix dęmonũ:pauoꝛ inferni:obſtaculum diaboli:angeloꝛũ tuni ca: eccleſiarũ fiducia: ſalus: dux: baculus: lumen ⁊ ſpes omniũ ſidelium.Oſancta at/ qᷓ; admirabilis confeſſio:tu obſtruis os in/ ferni ⁊ aperis paradiſi poꝛtas.O confeſſio ſine te iuſtus iudieat᷑ ingratus: ⁊ peccatoꝛ moꝛtuus reputabitur.O confeſſio vita iu/ ſtoꝛum:peccatoꝛũ gloꝛia:tu ſola neceſſaria es peccatoꝛi:⁊ nihilominus iuſtus ſi qͥs re/⸗ putabit᷑ te aſtringere ⁊ frequentare debet. Nihil deniq; remanebit ĩ iudicio quod fue . rit per cõfeſſionẽ purgatum.O cõfeſſio illi bata tanto pondere apenſum eſt: tantũq; valuit apud deum: ꝙ homo nouit appen/ dere latroni qui in cruce cõfeſſus eſt domi/ ni:crucifixũ quantũ ſi fuiſſet pꝛo dñio cruci/ fixus. Ecce quantũ pꝛofuit bꝛeuis cõfeſſio peccatoꝛis. Sed nos qui ſacerdotes ſumꝰ: ⁊ vtinam boni ſimus:caute nobisvigilare neceſſe eſt et ſollicite: quatenus ſic delin⸗ quentiũ coꝛdibus tanto moderamine ver- bum timoꝛis et contritionis inſigamus:vt . . Sancti 2 mus:vt ſic coꝛda aperiãt ꝙ oꝛa nõ obſtrua/ mus. Sed nec abſoluere debemus etiã cõ/ ZBo. i0. punctum:niſi viderimus ↄfeſſum.AQuoniã N A 1. Joh. 2. quidẽ coꝛde credit᷑ ad iuſticiã: oꝛe aũt fit cõ feſſio ad ſalutẽ. Qui ergo verbum pↄfeſſiõis in oꝛe habet ⁊ in coꝛde nõ habet: aut dolo⸗/ ſus eſt aut vanꝰ.Qui vero in coꝛde ⁊ nõ in oꝛe: aut ſuperbus eſt aut timidus. Decet igit᷑ ſacerdotes eſſe tales: vacognoſcant et ſciant quã: qualẽ ⁊ quãtã isfirmãtibus ex/ hibere debeant medicinã: Adiuuante dño deo noſtro:qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſęcu emllat De fallacia mũdi ⁊ eius deteſta/ tione pꝛopter tria pꝛęcipue mala quę in eo ſunt:Sermo xxXI dum nõ diligamꝰ: quoniã mũdus tranſit ⁊ ↄcupiſcentia eius.QO mun nmũde qui homies illaqueare nõ deſi/ . 2 dit: beatus qui tibi reſiſtit: ſed beatioꝛ qui a te illęſus recedit.O munde pꝛoditoꝛ cta bona pꝛomittis:ſed cuncta mala ꝑfers. Pꝛomittis vitã ſed donas moꝛtẽ: pꝛomit/ tis gaudiũ ſed largiris męroꝛẽ: pꝛomittis quietẽ ſed ecce turbatio: pꝛomittis floꝛem ſed cito vaneſcit: pꝛomittis ſtare ſed cito re cedis. Hon ergo es diligendus:qm̃ om̃ino tranſis:⁊ ↄcupiſcẽtia tua velut fumus eua/ neſcit. Alloquant᷑ oẽs amatoꝛes tui o mun de immũde:quibus aliquãdo floꝛẽ ſereniſ/ ſimę iuuentutis pꝛęſtarevoluiſti:vitã diu/ turnã: diuitiaꝝ copiã: familiariũ abundã/ tiam:pacis amęnitatẽ:dicant oẽs: loquan tur cuncti: ſurgat venerabilis pater adam cum om̃ibus filijs ſuis:⁊ vno oꝛe loquant᷑: vtrũ in hac vita gaudiũ habuerint ſine do/ loꝛe:pacẽ ſine diſcoꝛdia: quietẽ ſine metu: ſanitatẽ ſine infirmitate:lumen ſine tene⸗ bꝛis:panẽ ſine doloꝛe:riſum ſine fletu. No⸗/ lite igit᷑ fratres mundũ diligere:qm̃ tranſit ⁊ ↄcupiſcentia eius.iO mũde ĩmũde:fallax ⁊ pꝛoditoꝛ.Nunqᷣd nõ periculoſioꝛ es blan dus qᷓ; moleſtus: Hunquicknõ magis timẽ dus es dum allicis q́; dum ſpernis? Mun⸗ quid nõ magis odiendus dũ diligere diſſi⸗ mulas:qᷓ; dum odire te oſtendis:cò mũde imũde: in te habitare ⁊ nõ dolere impoſſi- bile eſt. In te ſperare ⁊ nõ timere vanũ eſt. Mriptũ eſt fratres chariſſimi ꝙ mũ⸗ quieſcere nõ permittis:rapere oẽs ap /⸗ petis:occidere om̃es quęris. Vę qͥ tibi cre/ꝰ Auuguſtini In te tua amare ⁊ non periclitari impoſſi/ bile eſt. OO fratres mei nolite ergo eum dili gere:qm̃ tranſit ⁊ cõcupiſcentia eius. Sed ecce mundus tranſit ⁊ nos turbat ⁊ amat᷑: fallit ⁊ fidelis reputat᷑: occidit ⁊ velut vita deſiderat᷑:flectit ⁊ amplectit᷑. Oà munde im munde:⁊ ſi floꝛeres quid facerẽt amatoꝛes tui. Sed vere nõ floꝛes: ⁊ ſtabilitatẽ nullã habes:ſed mella tua ⁊ dulcedo tua aſperi-/ tatem habent:iocunditatẽ falſam: certum doloꝛẽ:incertã leticiã: durum laboꝛẽ: timi⸗/ dam quietẽ:rem plenã miſerię:⁊ ſpem bea/ titudinis inanẽ. Nolite ergo diligere mun/ P dum:qꝛ om̃e qð eſt in mundo aut eſt ↄcupi 1. Job.2. ſcentia carnis: aut ↄcupiſcentia oculoꝛum: aut ſuperbiavitę. Agamus fratres ſi poſſu mus hodierna die de ſingulis. Voluptas em̃ carnis dicit᷑ quã per modũ illicitũ miſe/ ra caro appetit:vt guloſitas:ebꝛietas:luxu/ ria:nimia doꝛmitio:⁊ vanuſ riſus.Et quia caro vicinioꝛ eſt: per vitia eius ꝓꝛimũ nos aggredit᷑.Aundus em̃ quãto familiarioꝛ eſt:tanto periculoſioꝛ eſt: ⁊ multi per vitian eius coꝛruunt. Ecce adam per gulam: loth SGeſ.. per ebꝛietatẽ:ſalomõ per luxuriã. Ideo fra ʒ. Reg..1I. tres guloſitati per abſtinentiã occurrere fe/ ſtinanter debemus:Conſiderate ꝙ nõ pꝛo/ pter potũ ſed pꝛopter pomũ homo pꝛimitꝰ Señ. ʒ. moꝛtẽ inuenit. Eſau nõ pꝛopter gallinam Señ.25. ſed pꝛopter lenticulã pꝛimatũ ſuum perdi/- dit. Scio em̃ Noe om̃e genus carnis qð ci Señ.9. bo eſſet viſum:mãducare ↄceſſum eſſe:hhe/ . Regl.17. liam cibo carnis refectũ legimus: Johan/ MWattb.z. nis mirabilẽ abſtinentiã pꝛędicamus. Sic nos facere debemus:ſed nõ ſicut eſau lenti Geñ.2 5. * culę ↄcupiſcentia deceptus:Mon ſicut da/ 2. BKeg.25. uid pꝛopter aquę deſideriũ repꝛehenſus:ſ ſicut rex noſter qui nõ de carne ſed de pane Mattð.q· temptatus: temptatoꝛẽ ſuperauit teterri/ mũ.O magna ⁊ admirabilis abſtinẽtię vir tus:per quã homines filij dei excelſi efficiũ tur:per quã vitia expellunt᷑ et demones:ꝑ quã nõ ſolum animaꝝ ſalus agit᷑:ſed etiaʒ coꝛpoꝛũ ſanitas poſſidet᷑. Ecce em̃ fratres: ↄcupiſcẽtia carnis qualis ⁊ quãta eſt. Ipſa em̃ fomentũ ⁊ mater aliaꝝ voluptatũ eſt: qꝛ qͥ bene comedit:libidines carnis frequẽ/ ter ſentit:doꝛmire quęrit: inde verboſitas ⁊ rixę quę ſunt oꝑa carnis: inde ↄſumptio pecunię. Holite ergo fratres diligere mun/x. dum:qꝛ in eo ſũma ↄcupiſcentia eſt carnis. Sed quid aliud niſi ↄcupiſcentia oculoꝛũ: * me ſne unlau lsbe onn neni ſclun i , Hadam eii dexenn keor Nenden ſlſeut ſinlnt ſoninte ndior atoe Gpea ſcloen Csann Cendus ncs. vondiri udd/ lofu Gmaupli (lli lehe Aude⸗ ging netre ſſeuin Audn Nud umn galita lales Meti Uene Padtes Wlndtg bang hidt Ennge Dhioe eſen ledu Ulgi kunde nocun woon mmpe henan D Ad fratres in heremo Sermo XXXI li O fratres mei:fecit em̃ deus nobis oculos mica humilitate dignatus eſt habitare in⸗ Aucl I— d videntes:qui fecit magnalia:vt toto coꝛde ter bouẽ ⁊ aſinũ:⁊ ſubditus eſſe voluit ma ¶c. t eum laudemus: ploꝛantes ſi qua mala feci risę ⁊ ioſeph. Quid & agis inter nos⸗ Ram its mus.Ecce in miſeria ſumus: et in miſerjs te natura nõ oſtendit qua vno modo gene im nõ ridere ſed flere debemꝰ. Cum em̃ naſci rant᷑: vno modo viuunt et moꝛiunt᷑ omßßes. 1es puer nõ ridet ſed ploꝛat. Quare ploꝛat:ni· Quid g agis inter ſeruos dei? Quid oſten, l; ſi quia voce teſtatur ⁊ confitet᷑ ploꝛando:ſe dis eis? Cur eos inflas? Cur inflare eos de ei⸗ ad miſeriam deueniſſe: Maſcuntur enim fi monſtras?: Honi ꝙ eis ęternã vitam pꝛęſta un gcti. 4o lij adam ad laboꝛẽ ⁊ doloꝛẽ: quia iugũ gra/ re nõ poteris. Quid eis demonſtras ꝓpter win ue poſitũ eſt ſuper filios adam a die exitus quod eleuent᷑ ſuper aſtra cęloꝝ: cupientes Eſa.14. ea/ de ventre matris eoꝝ vſq; in diem ſepultu eſſe ſicut deus:⁊ ſuper eũ aſcendere vellent un/B rę eoꝝ.Mon igit᷑ ridere ſed flere debemus: ſi poſſent? O ſuperbia nouerca virtutum: upinzn attendentes ⁊ ſcientes ꝙ dñm nunq; riſiſe mater vitioꝝ:poꝛta inferni:magiſtra erro/ m: ſed fleuiſſe legimus. Sed quõ fleamus pec ris:caput diaboli: vitioꝛum pncipiũ:quid oſſu NPꝗ.iac. cata: quõ eleuemꝰ oculos ad montẽ vnde inter homines facis: quid eis pꝛomittis ꝙ ns veniat auxiliũ:audiamus iohannẽ. Quid te tm̃ diligere demonſtrãt? Ecce amatoꝛes nile⸗ em̃ dicit: niſi ꝙ oẽ qð eſt in mũdo eſt ↄcupi- tui tam cito de altitudine cadunt. Ecce ef? r ſcẽtia oculoꝝ Coõcupiſcẽtia oculoꝝ diciik:: nabuchodonoſoꝛ quẽ tantũ diligere vide Daniet. A. ai qꝛ per oulos deſideria auri ⁊ argenti:poſ/ baris:⁊ tm̃ te diligebat:tã foꝛtiter te aſtrin nos ſeſſionum ⁊ cunctoꝛum terrenoꝝ intrinſe xit: vt credere ei faceres qꝛ nullus eo maioꝛ nio cus anime intimantur. Ideo ſũme cuſto / oeſſet in oꝛbe: ⁊ ecce mox deſlectit᷑ ⁊ cadit: et Hiri diendus eſt oculus: quia ianua coꝛdis eſt ? demergit᷑ in pꝛofundũ:⁊ quaſi bos fenũ co loth ban⸗ nuncius. Ham claude oculũ: ⁊ volũtas ha medit. Ecce quid accidit te diligentib? Sz ufn nn bendi nõ erit:ceſſet voluntas ⁊ ecce infern amãtes de ſtercoꝛe penitus eleuankt: ge. claudit. Ecce em̃ fratres quot mala per ocu 2 collocant᷑ cum pꝛincipibus li dñi: ſoliü n llos ſiunt: ⁊ quot bona per eoſdem poſſunt gloꝛię honoꝛis ⁊ dignitatis tenẽtes in ſciẽ/ inibe, 2. Begl 11. adipiſci. Si em̃ dauid oculos clauſiſſer: fe· tia. Eia ergo fratres diſcite humilitatẽ ha / um bda, minaã nõ vidiſſet: adulteriũ nõ cõmiſiſſet. bere:diſcite ſuperbiã cõculcare:diſcite ⁊ e i.· Wattb. 26. Si ludas pecuniã nõ vidiſſet: magiſtrũ mi deuitare: velut moꝛtẽ eã ↄculcare:o q; diffi ac b Señ. 19. nime tradidiſſet. Et ſi ſ.domitę oclos clau cile diuitibꝰ: o qᷓ; penoſum: o q; meritoꝛiũ. tozun ſiſſent:iuuenes nõ vidiſſent nec perüſſent. Eſtote g pauꝑes ſi vere hũiles eſſe cupitis. 4 Pat Claudamus igitur oculos ne videant va/ MNam deſtructis diuitijs ⁊ ↄculcatis:facili / dhan nitatẽ: cuſtodiamus ianuã coꝛdis noſtri ne ter ſancta perfectaq; humilitaſ acquirit᷑:cũ . 4 .. latro qui quotidie pꝛocurat intrare veniat quibꝰvere poterũt.habitare.O diuitię dul iun 4 ccucta bona valeat depꝛędari. Claude em̃ ciſſimę et ſuauiſſimę hoĩbus inſipientibus zr 4 4 oculũ ⁊ amittt vitiũ:claude ianuã ⁊ latronẽꝰ aparetis: ſᷣ᷑ om̃i veneno moꝛtalioꝛes eſtis u; DR occides:claude oculum ⁊ voluntas nõ erit om̃ino. Venenũ em̃ quis ſumere poterit: de aH habendi:claude oculũ et infernũ clauſeris niſi fuerit aliqua dulcedine copulatũ? Sed den in ęternum. Licet tñ multi cęci mali ſint: 5 cõmixtũ dulcedini faciliter ſumit᷑: Sic em̃ . en e peioꝛes eos foꝛe nõ dubitamus ſi hęc que qᷣ recipit moꝛit᷑.Sic qui diuitias amat dul/ ficel mundi ſunt viderent. Ipſa em̃ viſio cauſa cedinẽ videt᷑ guſtare. Sed ecce moꝛs inter s: hiere.9.cupiditatis eſt ⁊ pꝛincipiũ appetitus.Clau/ diuitias latẽs:hoĩem ſuperbũ ⁊ elatũ:diui enez damus ergo ianuã: ne moꝛs intrare poſſit tem:inflatũ aggredit᷑:⁊ aggreſſus occidit᷑: nes: D ꝑ feneſtras noſtras.Quid em̃ aliud in mũ⸗- ⁊occiſus ad infernũ perducit᷑.Ecce quantũDn Zpſa do eſſe legimus:niſi ſuperbiam vitę: ſu/ pꝛoſunt nobis diuitię mundi huius per q̊s jch perbia cunctaꝝ virtutũ nouerca:qͥs te ccea occidimur:per quas mutamur quotidie:.: g eque⸗ uit: quis te ad nos miſit:quis te ad conuẽ⸗ quas inſidiamur frequenter: per quas ele-. ſitas tum diuitũ ⁊ pauperũ tam mirabiliter in- uamur in vanitatẽ:ꝑ quas veneramur mẽ/ pn⸗ troduxit:? Scio ꝙ deus te nõ fecit:nec tead daciter:per quas aiam ſuperbã ad infernũ nuol. nos miſit:nec ad ↄuẽtũ monachoꝝ paupe⸗/ diabolus ſemper expectat ↄducere.Tollite nis. rum vel diuitũ introduxit: nec te dum car/ ergo fratres mei diuitias vt facilius tolla/ i nem aſſumpſit aſſumere voluit:ſed tua ini tis ſuperbiã:tollite diuitias ? infernus nõ e „ — . . * . . 6 ₰ Zudj.1I. erit. Date elemoſynã ⁊ oia munda dabun? Matres mei dilectiſſimi ſcio ꝙ per / A nen E vobis. O frattes mei an ignoꝛatis ꝙ pau/ cuſſit vos deus ⁊ lepꝛoſi facti eſtis 4 4 peribus nõ dare:tuliſſe ẽ: Et merito qñn js E vſq; ad diẽ moꝛtis veſtrę: Ideo ob o⸗ poteſt eſurientibus ſubuenire ſi nõ paſcit: ſecro vos in dño noſtro ieſu chꝛiſto cuiusb lne⸗ merito vitã extinguit ⁊ eos moꝛi permittit. cioſo ſanguine redempti eſtis:vt non deſi- Epb.s. n Pudeat ⁊ erubeſcat chꝛiſtianꝰ tollere pau / ciatis in tribulatõibus quę ſunt pꝛo gloꝛia aaen peribꝰ qᷣbus iubemur ſemꝑ offerre. Vltra veſtra: ſcientes ꝙ per carnis afflictionẽ: mẽ ui oẽm iniquitatẽ eſt diuitem, velle fieri de exi tis infirmitatẽ occidimus. Spũs em̃ deſi- Aunan guitate paupeꝝ vel viduaꝝ. Itaq; fratres cit: dũ miſera caro gaudendo quieſcit. Er2- htl amãda ſunt honeſta lucra: ſed hoꝛreant᷑ vdᷣ go ſi pauptas vꝛgeat: ſi luctus meſtiſicat: ſunt noſa cõpendia. Nullus audeat inde tolle ſi ſtomachus doleat: ſi pectus vel venter nle re vbi debeat collecta diſpergere. Adden/ inſlet᷑: ſi totius coꝛpoꝛis doloꝛ vos inquie/ iihm do perdit qui retinendo collegerit: pauper/ tat: ſi calamitas vos vndiq; vexat:ſemper el tatem potius ad ſe trahit qui paupertate,ʒ vos letificet in omibus laboꝛibus ⁊ pericu tant ſe exigentium pecunia non repellit. O fra lis vitę huius amoꝛ veſter in deũ ⁊ pia pa , Ecin mees mei veniet dies illa: veniet ⁊ nõ tarda tientia ⁊ certa ſpes ſupernoꝝ. Deſpiciamꝰ en⸗ Mattb. 25. bit: quãdo nobis dicet᷑: Eſuriui ⁊ nõ dedi ergo diuitias coꝛde: et erimus locupletes. ſtis mihi manducare: ? vltimo dicet᷑ illis: Deſpiclamꝰ inimicoꝝ ſupplicia ⁊ erim/ ſem iun Ite maledicti in ignẽ ęternũ.O fratres ſi per victoꝛioſi.Deſpiciamus coꝛpœis ſani⸗ ten in ignẽ mittent᷑ illi qui nõ ſunt elargiti:ꝛnec tatem et ęternam quietem et ſanitatem re/ (Alir quę cũ laboꝛe lucrati ſunt pauperibus do cipiemus. Igitur vobis infirmnantibus et upone nauerũt: quid dicet᷑ illis qui aliena rapere- languentibus patientia ſumme neceſſaria Ap nõ timerũt:? Cum diabolo ardent: qui nu/ eſt. Hullus em̃ beatus eſſe poterit: nullus ttt dum nõ induerũt: vbi putamus arſurgas’ cxcloꝝ ciuis efficit᷑: nullus amicus dei cõſti/ ſ viduas ⁊ oꝛphanos ſpoliauerũt: hõ ergo tuit᷑:qui inter mala patiẽs nõ inuentus ſue ſorüſe ſpoliare debemus pauperes vt denudati rit. O patientia tu oĩa vincis aduerſa:non ſoſedc abundemus in ſuperbia vitę: ſed elemoſy/ colluctando ſed ſufferendo: nõ murmuran bo Nſtee nas dare vt pauperes ⁊ humiles ſimus nõ do ſed in oibus gratias agendo. Ipſa em̃ tſhain F§ differamus. Sed heęc nõ ſolũ facere nobis patientia eſt quę fecem totius voluptatis leoqjin ſufficit: ſed ⁊ pꝛoximũ etiã ad hęc inducere abſtergit: ipſa ꝗͥ limpidas aias deo reddit: * feſtinemꝰ: dicẽtes ptãteʒ habẽtibꝰ ⁊ terraꝝ ipſa nauis ꝗᷓ ad poꝛtũ cunctos ſuos amato Erbr * rectoꝛibus ꝙ nõ ſolũ elemoſynã poꝛrigãt: s res ꝑducit. Ipſa eſt per quã infernus clau/ scii ⁊ regna ſua in pace cuſtodiãt: ſcientes ꝓ dit᷑:et paradiſus aperit᷑ ſuis amatoꝛibus. ſinſ remota iuſticia regna latrocinia efficiunt. Ipla eſt per quã oĩs et ſine qua nullus iu⸗ . une Aulti em̃ ſunt rectoꝛes: ſed pauci iuſticie ſtiſicabit᷑.O ſi graue vobis eſt quia lepꝛoſi B diein amatoꝛes inueniunt᷑. NHNam cũ quęſitũ fuil eſtis:patientiã in cunctis habete. Eleuate Mattb.a7. ien ſet a ſocrate ridente: cur ſic foꝛtiter rideret: capita vfa: ⁊ coꝛde aſpicite vulnera ſalua- l Reſpõdit: Video magnos latrones ad ſu / toꝛis noſtri in ligno pendẽtis:pęnas moꝛiẽ 4 no ſpendium duci facere paruos.Et alta voce tis: pꝛeciũ redimẽtis:cicatrices reſurgẽtis: nou⸗ clamaſſe refert᷑: O qᷓ dignioꝛes eſtis ſuſpẽ’· qd aliud videre poterimus niſi caput incli/ Möͤl di qui in cathedris? domibus habitatis la natũ ad vocandũ ⁊ parcendũ:coꝛ apertum he trocinia maioꝛa cõmittẽtes:qᷓ; qui in ſiuis ad diligendũ: bꝛachia extenſa ad amplexai⸗/ Nnüde cum tremoꝛe quotidie demoꝛari videntur. dum: totũ coꝛpus expoſitũ ad redimendũ. hunpnn Quapꝛopter fratres nolite rapere: nolite Hec qta ſint cogitate vos qͥ doletis:hęc in ants fenerari vt abundetis in ſuperbia vitę: Sʒ ſtatera veſtri coꝛdis appendite: vt totus vo nſeg Ps. er. diuitię ſi affluãt nolite coꝛapponere: ſed di- bis figat᷑ in coꝛde:qͥ pꝛo vobis totus fixus Mtirp ſpergite eas vt humiles ſitis: ⁊ imitari va tfuit in cruce.Et qͥd plura ſaluatoꝛ noſter ꝓ an ndi leatis illũ qui ſequẽtibus ſe dicet: Nenite nobis ſuſtinuit: qͥd plura patienter poꝛta/ ſonn Mattb.25. benedicti patris mei poſſidete regnum qð uit:?Tota em̃ vita ſua plena fuit doloꝛe: et thniee vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi: Amẽ. tandẽ ad crucẽ perueniens ꝑ paſſionẽ ludi/ ſken Aa pꝛoſos vt patientiam tene bꝛijs exponit᷑: qui eſt vere palma victoꝛię. . idſei ant: Sermo xXxXNII Soinls coꝛonak: 4 ſpinas pctõꝝ vẽit ↄfriꝰ- uen * noe „ 1 — £„ „* 2 geere. Ligat᷑ qͥ ſine laboꝛe⁊ pena ſoluit cõpe . ditos.Ligno ſuſpẽdit᷑:qͥ erigit eliſos. Ace/ b to potat᷑ fons ęternę vltę:diſciplina cedit᷑: 6 vulnerat᷑ ſalus:vita moꝛit᷑. Occidit ad tem ⸗ enbs pus vitã moꝛs:vt in perpetuũ ad vitã occi V deret᷑ moꝛs. Ecce frẽs chꝛiſti patiẽtia: ecce ne chꝛiſti bonitas ⁊ clemẽtia.Et ſi placet etiã i⸗ plura audire: poſſumꝰ z adhuc plura ð chꝛi H ſto pꝛędicare.NHon igit᷑ tedeat vos audire. M NMam ⁊ ſi fatigaremini:vobis nõ amplius nee pꝛeędicarẽ. Eupio em̃ ↄſolari vos ⁊ nõ triſta bie ri. Nam ſi tediũ eſt dicite:ſi vero gaudium her audite.Ecce enim venit ſaluatoꝛ regens ſi/⸗ l dera: ⁊ ſugere voluit vbera. Ipſe qͥ panis . eſt:eſurire voluit:ipſe fõs ſitire:ipᷣe lux doꝛ mire:ipſe quies fatigari: ipſe veritas occul tari:ipſe iudex viuoꝛũ ⁊ moꝛtuoꝝ a moꝛta/⸗ ſen li iudice ↄdemnari: ipſe iuſticia ab iniuſtis ſni⸗/ iudicars:ipſe vnitas mutari. Mihil enĩ tam nre⸗ ſalutiferũ nobᷣ eſt:qᷓ; quotidie cogitate q̃n/ iset ta pꝛo nobis ꝑtulit deus ⁊ hõ.Ecce em̃ ſal/ ſris uatoꝛ paſſus eſt:lepꝛoſus in cruce factus ẽ: llus patiẽs factus eſt nobis relinquẽs exemplũ vt ſequamini veſtigia eius. Quod ſi feceri sſne tis:nõ ſolũ infirmitatẽ nõ moleſte poꝛtabi non tis:ſed cũ pꝛopheta clamare voce ⁊ oꝑe nõ tuaun NS.30. deſiſtetl: Deſiciat in doloꝛe vita men: z an/ ſuen⸗ Cni mei in gemitibus. Sʒ dicetis: O q; gra⸗ Punl ue:o q; inbumanũ:o qᷓ; foꝛte eſt inter hoĩes ait: habitare nõ poſſe.Ecce em̃ ſeparati ſumus mato ab vꝛbibus:gentes nos ſpernũt: parentes cau⸗ nos odiũt:ↄſãguinei fugiũt:amici nos de/ nirs. ſerũt: ſeparati ſumus a caſtris ac ſi ex hoĩ gns⸗ „ bus nati nõ eſſemus. O fratres mei atten- Ged O dite patiẽter ⁊ nolite turbari: nam veꝝ eſt Teuete Dri as dicitl:ſ⸗ ed nolo vos ignoꝛare qðò legitis. ſluau/ Ait em̃ dñs moyſi: Habitabit ĩ domo mea noni⸗? plenus lepꝛa: Cur ergo turbamini ſi inter gets: hoĩes habitare nõ poteſtis? Nunqͥd mũdi tind ciues hoc pꝛeſtare nobis potuer̃t: Munqͥd dauoan domũ deivobis aperire potuerũt: Hunqͥd la⸗ ꝑ eoꝝ ↄuerſationẽ efficiemini melioreſe An di. ignoꝛatis quid dictũ fuerit ſancto viro an/ cn tonio: Si cupis ſaluari fuge homiĩes: fuge o mũdũ ⁊ pompas eius: Cur turbamini ſi fts inter hoĩes cõuerſari nõ poteſtis? Ecce em̃ ſa Zob. 1. ſanctus iob iuſtus:ſapiẽs: diues: rectus ⁊ hotn timẽs deũ:⁊ tñ lepꝛoſus efficit᷑:tñ nõ ↄque/⸗ era rit: extra caſtra pꝛoijcit᷑:ab hoĩbus deſpicit van delerit᷑. Ab vxoꝛe blaſphemat᷑:tñ nõ con ge dquerit᷑:nec labijs ſuis ↄtra deũ moꝛtaliter i locutus eſt: ↄſiderãs aliã vitã cito eſſe ven⸗ Ad fratres in hberemoa SGermo XXXII XXXIII turã. Nõ ergo turbemini:ᷣ ↄſiderate quia pꝛopter peccataveſtra ꝑcuſſit vos deus:v vt examinet vos.Ecce em̃ maria quia mur Numeri.i2. murauit in fratrẽ ſuũ movſen:lepꝛoſa ẽ fa/ cta. Aʒzarias rex qꝛ pꝛęſumpſit:lepꝛoſus fa 4. Regl.i5. ctus ẽ:⁊ gieʒi qꝛ ſymoniã cõmiſit:⁊ naamã 4. Regl. 5. qꝛ ſe gloꝛiſicauit. Vos etiã quocũq; modo percuſſi eſtis:patiẽtes eſtote: ⁊ gratulanti aĩo ſuſcipite illam: ne pariter hic ⁊ in futu/ ro ęterna toꝛmẽta patiamini. Confoꝛtami/ ni ergo ⁊ nolite timere.Ego vobiſcum eſſe credidi tertia die paſchę:ſed qꝛ valentinus noſter migrauit a ſecuio: ꝓpterea vobiſcũ eſſe nõ potui. Sed nũc fractis argenteisva ſis de bonis eccleſię hiponẽſis:vobis ĩ ne/ ceſſitatibus ⁊ pꝛo captiuis ꝓuidere volui. Conſolet᷑ aũt nos deus qui ſuos ↄſolat᷑ in ohi tribulatiõe: Amẽ. ”M De deteſtatione ebꝛietatis:cum terribilis caſus enarratione:Ser/ , mo XXXIII ””M On miremini fratres chariſſimi ſi A hodie ter ſermonẽ deo auxiliante ꝑfecero.Accidit hodie terribilis ca ſus vt omes audiſtis:pꝛopter quẽ non ſo/ lum ad eccleſiã hiponẽſem om̃es antiquio res habere volui:ſed etiã om̃es fęminas et infantes in vnũ ↄgregari pꝛecepi.AQuibus ↄgregatis cũ doloꝛe ⁊ anxietatevobis enar rare intẽdot:anqᷓ; pater in plebe:quid acci/ dit pꝛęclariſſimo ciui noſtro hiwonẽſi cyril⸗ lo.Ecce em̃ vt ſcitis potens erat inter nos opere ⁊ ſermone:⁊ fere dilectus ab om̃ibꝰ. Filiũ vt ſcitis habebat ⁊ eum vnicũ poſſi debat:a quia vnius erat eum ſuperſiue ii ligebax ⁊ ſupꝛa deũ. Ideo ſuperfluo amo/ re inebꝛiatꝰ:filiũ coꝛrigere negligebat: dis etiã poteſtatem faciendi om̃ia quę placita eſſent illi.O doloſa libertas: grandis ſi/ lioꝝ perditio: o paternus amoꝛ moꝛtiferꝰ. Ecce fllios ſe dicunt diligere:quos iugula, ri pꝛocurant. Dicũt eos amare:quibus iã ſuſpendia parant. Dicunt patres ſfilios ſe nutrire:ſed ecce iam pater ⁊ filius ambo in Mattð. 15. foueã cadunt.AQauare pater cũ ſilio cadit in foueã:niſi quis pf̃ cecus eſt:qꝛ malus: ⁊ qꝛ ſalutem ſuã ⁊ filioꝝ ſuoꝝ videtur neglige/ re?Quo ⁊ quomõ pater hęc neglexerit:niſi quando filio libertatẽ donauit:quando ei coꝛrigere neglexit: quando virgę pepercit: Nꝛouer.15. quando ei ſemper ſerenã faciẽ demonſtra⸗ uit: Cupitis audire nunc quõ pater ⁊ ſilius 6 2 — Banci Auguſtini in foneꝗ cadunt. Licet em̃ ſciatis:tñ qꝛ ne·ꝰ nus:ſanctus ⁊ iuſtus ꝑmanſit.Sic ⁊ helias ꝭ. Regl.r· nnen ceſſe eſt vtvos qdiu viuitis timeatis:ideo tamdiu miracla fecit:q;diu pane ⁊ aqua re/ hutgt quę hodie facta ſunt iterũ dicere nõ erube / fectus eſt: ſed poſtq; carnes comedit: ⁊ vi- lh ſco.Ecce em̃ cyrillus veſter ſiium habebat num bibit in ſaturitate: miracula nõ legit hcheif vävt ſcitis quem coꝛrigere negligebat: ⁊ lurvu feciſſe.Eia ergo fideles:caſum ſuperiꝰ aſſi/ nunn rioſe viuẽdo ↄſumpſit partem bonoꝝ ſuo⸗ gnatum inter cętera conſiderantes deum ſont rum: ſed ecce hodie ebꝛietate perpeſſus ma timete: et timentes eum feruenter rogate bi trem pꝛegnantẽ nequiter opꝛeſſit:ſoꝛoꝛem xvt ab his ⁊ ab omnibus malis liberet nos di violare voluit:patrem occidit:⁊ duas ſoꝛo ſemper:Amen. s fut res vulnerauit ad moꝛtẽ. Omagna diabo / ¶ Be puobus generibus hominũ bonon⸗ li dñatio:patrẽ quem poſt deũ reuereri de/ mundum derelinquentiũ: qui in Uſan bebat occidit:matrẽ a q̃ poꝛtabat᷑ ůgnantẽ ſancto Loth ⁊ vxoꝛe ſua deſignan hent. oppꝛeſſit: ſoꝛoꝛes quas tenerrime diligere tur: Sermo XXXII atodu debebat voluit violare:⁊ duas vulneraut diſtis fratres chariſſimi: ꝙloth Clddi⸗ B ad moꝛẽ. O doloꝛoſa ebꝛietas oim malo/ 1 nepos abꝛaę inter peſſimos ſodo⸗/ bentd rum mater: om̃is luxurię ſoꝛoꝛ:om̃is ſuper/ Mmitas et gomoꝛreos ſancte et iuſte Señ.i9. Cin bię pater.O ebꝛietas tu mentẽ cęcas:iudi/ moꝛatus eſt.Quas ciuitates volẽs ſubuer holit⸗ cio recto cares: ↄſiliũ nullũ habes: blãdis) / tere dñis:ad ſeruũ ſuum loth angelos miſit N demõ es: venenũ dulce es: petm̃ ſuaue es. vxt cum malis nõ periret.Qui cũ exaet: di/ an 9ebꝛietas nũqͥd nõ ꝑ te inflat᷑ ſtomach' xerunt ei angeli:Salua aiam tiã. Axoꝛ ve nitgn MNunquid non per te putreſcit anhelitus? ro loth qꝛ retro reſpexit: mox mutata eſtin igran Nunqd nõ oculos cęcas:? Hunquid nõ cũ/. ſtatuã ſalis. Igit᷑ fratres mei quęcũq; ſcri/ Ro. Eß mml cta mẽbꝛa debilitas: NHunquid non moꝛtẽ pta ſunt: ad noſtrã doctrinã ſcripta ſunt: nabi⸗ acceleras: NHunquid nõ burſam euacugga⸗ vt inde fructũ aliquẽ capiamꝰ. In loth em̃ s iusin Nunquid nõ dominiũ recipis ab homimne? et vxoꝛe ſua: duo genera hoĩm deſignant: ene⸗ Nunquid beſtialẽ ⁊ irrationabilẽ te diligẽ fſcilicet mundũ derelinquentiũ: quoꝝ vnũ ckittnn tem tecũ ducis:ò ebꝛietas:diſcant te dili perfecke deſerit:aliud quoq; tepide:⁊ reſpi tenf⸗ gentes agnoſcere:diſcant te deuitare: iten ciendo retro venit ad moꝛtẽ. Sodoma q en i⸗ diſcãt te deuitare: diſcãt te velut moꝛtẽ esſj⸗ gquęcęcitas vel muta vel aſperitas interpꝛe tan fugere:qm̃ qui te dilexerit:regnũ dei nõ cõ tatur:mũdus eſt in quo ſunt hoies muti et rii Eoðᷣ.ꝭ. ſequetur.Ergo o ſideles abſtinete et nolite ceci:ad quoſ mittunt᷑ ſancti angeli:⁊ ſancti mend inebꝛiari vino. Mon em̃ ſufficit abſtinere: ſdicatoꝛes: vt dicãt: Salua aiam tuã: ⁊ in Aan ſed abſtinentes alios abſtinere doceatis. monte te ſaluũ fac. Fugere em̃ ſodomã qͥd ſenul Be.i9. Docentes quomodo loth inebꝛiatus cum aliud eſt qᷓ; incendiũ libidinis: luxurię: ſu⸗ . ian Zudid.ic. filiabus iacuit.Samſon etiãvino repletus perbisę ⁊ auaricię fugere:cQuibus ⁊ pꝛęcipi And⸗ per meretricẽ inimicis tradit᷑. Audite ſide / mur nõ retro reipicere:quia victoꝛ mũdi et umu Eſa.5. les:audite eſaiam dicentẽ: Ve qui cõſurgi - montẽ ſanctę religiõis ingreſſus:nõ deber nnmmi tis mane ad ebꝛietatẽ ſectandã ⁊ potandũ retro reſpicere. Quare? Quia melius eſſet 2. Netri. 2. ſinier vſq; ad veſperã vt in vino ęſtuetis. In ve / viam veritatis nõ agnoſcere:q; poſt agni/ ſeguin teri etiam lege pꝛęceptũ erat: ꝙ ſacerdotes tam retro abire.Quid eſt dicere:niſi ꝙme/ ⸗ dcgr Leuitj.10. Cum ingrederent᷑ templum miniſtrare do / lius eſſet ꝙ i vita ſęculari ⁊ laicali mãſiſſet: niun mino: om̃ino nõ vinum biberent. Si ergo ᷓ; poſtmodũ ſolitariã vitã deſereret: Apo/ bonon hoc erat dum templũ tantũ ingrederent᷑: ſtatare em̃ nequã eſt: moꝛtale eſt: cũ dãna/ menei ⁊dquid nos miſeri facere debemꝰ: O q;ᷓ plu/- tione ſemper viuere eſt. Lales em̃ femine ́‧Zö hnetpe res ſunt ex vobis qui pꝛius tabernã viſitẽs vxoꝛi loth comparant᷑:qꝛ moꝛientes: rero U⸗ henface qꝙ; templũ:pꝛius coꝛpus rehciũt q́; animã: aſpicientes:ↄuertunt᷑ in ſtatuã ſalis. LCoth doröſt pꝛius dęmonẽ ſequunt᷑ q; deum. O fideles pꝛęcipit᷑ vt in montẽ ſe ſaluũ faciat: ꝑ quez tmennn nõ ſideles:quid vobis cũ vino: Nunquid ↄtemplatiuavita deſignat᷑.Tu vero homo inetn vinũ factum eſt vt deſiciatis maledicentes aſcende in montẽ pęnitentię:aſcende ĩmõo⸗ manane nomẽ dñi? Abſtinete ergo a ſuperſluo po/ tem diuinę ↄtemplatiõis. In hunc montẽ porrare Señ.ʒ. tu ne rebelles efficiamini.cdiu em adam te ſaluũ fac:in hunc montẽ volando tranſ/ Ns. . . pſane obſtinuit: tamdiu obediẽs fuit: tãdiu bo ę migra ſicut paſſer: ⁊ ibidẽ ſalua aiam tuam (ltr — 2 Ad fratres in heremo SGermo XXXIIII XXXV 1s Regen curis ⁊ ſęculi dignitate denudatus. Sic em̃ coꝛpoꝛa noſtra verberibus: vigilijs: abſti- , fecit gloꝛioſus ille adoleſcẽs nathanael: de nentia eſcę ⁊ potus.Sed timeo ne coacti h Mattb.9. quo legit᷑. Ait em̃: Maiſter quid faciãõ vyt agamus:⁊ coꝛpoꝛa macerãtes: mũdo ſaltẽ lt habeã vitam eęternam? Cui dſs: Si vis ad voluntate viuamus. Ideo fratres in hunc ſi vitam ingredi: ſerua mandata.Cui adole- montẽ obediẽtię aſcendamus:⸗ qð deo ꝓ/ m ſcens:Quę ſunt mandata? Cui dñũs:Hili- miſimus attendamus.Mihil eſt em̃ maius Ae ges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo:Nõ ho obedientia: nihil peius inobediẽtia. Adã Geſ.. 18s micldiũ facies: Hon adulterabis: Hon fa/ perijt qꝛ inobediẽs fuit: chꝛiſtus reſurrexit Obi.ꝛ. - Cceaiies ſurtũ: Mon falſum teſtimoniũ dices: qꝛ patri obediuit. Jonas inobediens a pi JZone.. hu Honoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuam: ⁊ ꝓximũ ſce abſoꝛptus eſt. Saul inobediẽs a demo⸗ 1. Begl. 18. n tuũ ſicut teipſum.heęc oĩa ad tuã vitã per ne coꝛreptus eſt. A qua coꝛreptione liberet en tinent. Cui dixit adoleſcẽs: Dñe hęc om̃ia nos ipſe chꝛiſtus:vt digne ad montẽ ↄtem cuſtodiui a iuuentute mea: qͥd mihi deeſt⸗ platiõis volare poſſimus: Amẽ. bd. Cui dñs: Si vis pfect eſſe vende ola ꝗq ba ¶ Ad iudices vt caueant neodio: bes ⁊ da paupib :⁊ ſequere me.Et ſecutus qmoꝛe:pꝛecio:pꝛecibus vel timo/ ſenu eſtieſum adoleſcẽs ule: 2 nunc retro poſt- re coꝛrumpant᷑ cęteraq; vitia de⸗ duer modũ reſpiciẽs:reliqᷣt patrẽ ⁊ matrẽ ⁊ vxo clinent et iuſticiam ſerüent; Ser⸗ niſt rem: filios ⁊ ſoꝛoꝛes ⁊ aiam ſuã. Tunc puu/ mo xxXXV — d SGeſ.i9. dens nmoleſcens montẽ dei aſcendit: ſodo ⸗ Ogatus a vobis o iudices:licet cũ A ve mã ⁊ gomeꝛrã reliquit: incendiũ libidinis// foꝛtunato manichęoꝛũ pꝛeſbytero in fugit:curã ſeculi ſuffocauit: ⁊ montẽ ſũme .¶ Mlonga diſputatiõe grauatꝰ: ſermo/ i S Wattb. 13,. ↄtemplatiõis aſcendẽs: emit ĩ agro theſauꝰ* nẽ ve ilectiõe deuictus facere deo au/ nt: rum abſconditũ:charũ eum tenens in vita xiliante nõ diſtulimus. Ecce em̃ nüc ↄgre/ enñ Mattb.i9. ſua.Similiter hoc idẽ fecit petrus:qñ vo/ geei eſtis in domo epᷣi.Lonueniſtis oẽs in R k: luntarie oĩa deſeruit:oia relinquẽs ⁊ ſecutꝰ vnũ:nõ vt ſophiſmata audiatis:nõ vt poe wi eſt ieſum. Sic ⁊ maria illa laʒari ſoʒoꝛ cum tarũ curioſitatẽ intelligatis: nõ vt beatos ſchi lalaz3aro fratre ſuo ⁊ maria virgine pꝛudẽtiſ/ vos eſſe pꝛędicẽ:pᷣ ſolũ vt qͥd pꝛo veſtra ſa/ nch Vci.q ſima:qñ om̃ia vendiderũt ⁊ pꝛeciũ ante pe lute neceſſariũ fuerit audiatis: ⸗ audiẽtes apre des aploꝝ poſuerũt.Sic ⁊ helię facere pia/ operibus adimpleatis. Vos em̃ reputati unet cuit: ⁊ iohani zacharię ſilio: qũ heremũ in/ eſtis ab hoibus duces populi: iudices ter- ſnai trauerũt. Sic ⁊ paulus cũ antonio: qñ an / rę:oꝛphanoꝝ patres: viduaꝝ mariti: iuſti -/ iin nis multis heremũ coluef̃t. Sic ⁊ frs mei cię ʒelatoꝛes:reipublicę amatoꝛes.Cauete * nii qui ſanctoꝝ patrũ vitã ⁊ exempla imitari ? Sne coꝛrumpamini odio:amoꝛe: pꝛecio: pᷣ/ ſe⸗ „ ſegqui voluerũt.Nunquid nos etiã hoc idẽ cibus vel timoꝛe.Decet igit᷑ iudices nõ ſo⸗ npi optamus: Etem̃ in ſeculo ſumus: ſemꝑ tñ lum ꝗ̃ diximꝰ adimplere:ſed cũ dei adiuto⸗ ſditcc vt incepimꝰvobiſcũ ĩ ſolitudine eſſe deſdeqrio calcare ſuꝑbiã:abominari luxuriã: ab/ ebct ramus:⁊ oſtendimus opere qñ epᷣali eccle/ hoꝛrere falſitatẽ:deſpicere auariciam: ꝗᷓ̃ no eſet den⸗ ſia grati non fuimus. Eia ergo fratres pio uerca dicit eſſe ⁊ ſũma inimica iuſticię. ꝓpa nb0 deo iugo dei ſubmiſſi eſtis: vt ſublata licen em̃ eſt ꝗ̊ patrẽ neſcit:matrẽ ignoꝛat: amico ne, 4 tia peccandi catena obedientię in pꝛopoſi perdit: ⁊ ſeipſam relinquit.Decet igit᷑ iudi / ſe Cto bono retinere poſſitis.Sʒ attendite fra/ ces nõ auariciã ſed largitatẽ ſectari:⁊ ama/ poN tres mei ⁊ leticia coꝛdis mei: ꝙ nihil ꝓficit re paruulos:puſillis ⁊ oꝛphanis faciẽ ſere/ ⸗ bene operari ex coactiõe niſi ex volũtate li- nã nõ ſolũ verbo ᷣ opere demõſtrare.Non er· „ bera faciatis. Qui em̃ bene faciunt coacte: em̃ auertere faciẽ debẽt a paupere:nec pꝛio eno Partb. 27. deo nõ ſunt accepta que faciũt: ⁊ ſimoni cy res dedignent᷑ ↄſeruare ſideles: nec ceruicẽ Lotb 5 reneo:quẽ iudęi angariauer̃t vt crucẽ chꝛi/ erigere debẽt quoſdã deſpiciẽdo: ſciẽtes ꝙ Ecẽs.2 gns ſti poꝛtaret:optime comparãt᷑ Ecce em̃ ſi/ moꝛit᷑ pariter doctus ⁊ indoctꝰ. Decer igit᷑ – mon crucẽ poꝛtat ej doloꝛe: qꝛ; nõ libenter indices gratiã quã diuinitus receperũt ſol- ſni⸗ poꝛtat:angariat᷑:ſed non moꝛat᷑ in ea:ideo licita mente cuſtodire:fidem oſtendere: ze⸗ i unoõò pſeuerado fugit: ſine fructu a cruce re ·lu rectitudinis ↄſeruare.Decet etiã iudices /i 4 cegit: qz nihil boni dicit᷑: niſi vſq; ad moꝛtẽ? cdlemẽtię eſſe cultoꝛes:deteſtatoꝛes ſeuiti: n. in bono perſeueret᷑. Sic ⁊ nos cruciſigam cunctis benignos:ad irã tardog:ad miſeri e 3 e Banctj * coꝛdiã feſtinos:in aduerſis firmos: in pꝛo/ ſperis humiles ⁊ cautos:⁊ qͥbuſcũq; digni⸗/ tatibus ſublimatos ſeipſos agnoſcãt:⁊ ca⸗ ueãt ne ſuos iferioꝛes deſpiciãt.Decet etiõ iudices ſapiẽtes eſſe:⁊ in lege doctiſſimos: Eſa. 5, ne dicere valeãt tanq; legẽ ſanctã ignoꝛan/ tes bonũ malũ ⁊ malũ bonũ.Decet etiã iu dices pluſ deũ timere q; ali hoĩes:plus de ſalute aiaꝝ curare q; coꝛpoꝗs:plus honoꝛ:ẽ B dei q; marſupia plena diligere. Sʒ vę vob o iudices:vę vobis in ęternũ ⁊ vltra: qꝛ nõ eſt i vobis veritas:nõ miſericoꝛdia:nõ pie/ tas:nõ iuſticia:nec ſciẽtia dei in vobis bõt lentur enim mali mercatoꝛes: falſi iudices inueniri.Quid em̃ inter vos regnat? Aua/ iicia: mẽdaciũ: clamoꝛ:aparẽtia: peruerſio ſacrę legis:dicẽteſ malũ bonũ:bonũ malũ. Ecce acceptio ꝓſonaꝝ. Mõ ẽ em̃ vᷣitas i vo PS. 1. bis. Diminutę ſunt a vobis veritates. O patres pauperũ: o vere nõ patres ſed pꝛeę dones. Quare nõ patres? Quia vbiq; per vos oppꝛimunt᷑: nec eſt qͥ miſereat᷑ pupillis. dei:ß ſi diues locutus fuerit mox tacuiſtis:. cauſas ſuas vſq; ad nubes ꝑduxiſti. O iudi ces ſciẽtiã ⁊ iuſticiãõ mũdi amãtes: attẽdite. qͥd agiti. Nã ſciẽtia mũdi pleni eſt:⁊ ĩ iᷣſa moꝛiemi. Qugę eſt em̃ ſciẽtia mũdi: niſi the ſaurũ ↄgregare:lucrũ terrenũ acquirere:de cipere pꝛoximũ:mẽtiri:iurare: iuſticiã cau/ te puertere:a ſimilia in cunctis agere:? Iſta em̃ eſt ſapiẽtia huiꝰ mũdi. In iſtis fere ãſi Sap.ie tota veſtra vita ↄſiſtit:⁊ ideo attendite qui 1. Cor.s. iudicatis terrã:ꝙ ſapiẽtia huius mũdi ſtul ticia eſt apud deũ. Sʒ dicitis: O epiſcope hanc ſcientiã nõ amamus: furtũ nõ cõmit/ timus:pꝛoximũ nõ decipimus nec offendi/ mus. Quare? Quia nihil aliud recipimꝰ: niſi q;tum nobis donarevoluerit.Ego aũt dico vobis:ꝙ tantũ feciſtis q;tũ facere po/ tuiſtis. Mon plus vobis fuit datũ:ideo nõ pius recepiſtis. Quantũ potuiſtis feciſtis. Leues cauſas magnas feciſtis. Naʒ ⁊ ſi vi nõ rapuiſtis:⁊ pꝛoximũ in via nõ depꝛęda/ ti fuiſtis: latrones tñ eſſe poteſtis. Latro em̃ timet malũ: ⁊ vbi nõ põt nõ facit: et tũ latro eſt.Heus em̃ coꝛ interrogat ⁊ nõ ma- num. Lupus em̃ frequente venit ad ouile 2 quęrit rapere oueſ:quęrit lacerare:quęrit ⁊ deuoꝛare: Vigilãt tñ paſtoꝛes: latrant ca nes:⁊ ſic lupus timẽdo fugit.Nunquid nõ tamẽ lupũ non eſſe dicimus? Abſit.Sic et vos facitis q;tum poteſtis:ſi plura poſſet Cplura faceretis.Eia igit᷑ o iudices attendi⸗ te ne cũ falſis iudicibus ſuſannę ↄfundami Panieł.13. ni. Suſcitabit em̃ dſis ſpiritũ daniel: ⁊ po/ net ſpiritũ eius ⁊ ſapientiã pueri ſui danie/ lis in mentem alicuius iuuenis:⁊ ſicut fecit in ſuſannę iudicibus ↄfundet om̃es falſos teſtes cũ iudicibus:⁊ tunc ſcient quid pꝛo⸗ fuerit ſibi ſua ſciẽtia.Cõſiderate ergo o iu/ dices terrę quid ꝑ oſeam ſeruum ſuũ deus loquatur. Ait enim: Viſitabo populũ me/ Oſee.4. um:⁊ iudices ⁊ vias eoꝝ:⁊ cogitatiões eo/ rum reddam eis.O q; hoꝛrendũ eſt incide/ heb.io. re in manus domini.O q;ta vltio:o quãta miſeria malis erit in die nouiſſimo. Expel- de domo domini: exulabüt a domo dei:ex pellentur a paradiſo: ⁊ ibunt in locum vbi ſemper erit fletus et ſtridoꝛ dẽtium. Ideo Mattb. 8S. attendite ad conſiliũ meum:aperite coꝛdis poꝛtas: Surgite qui doꝛmiſtl:legitg E&ſais pꝛophetam:ſequimini eum:nõ cras ſed ho die: nõ tñ hodie ſed ⁊ nunc. Aſt em ꝓppe- ta:Derelinquat impius viã ſuã: et vir ini/ gſa.55. quus cogitatiões ſuas ⁊ reuertat᷑ ad dũm: et miſerebit᷑ eius qꝛ miſericoꝛs eſt. Currite iudices ne iudicemini ad patrẽ miſcðię:ꝗri te veniã:reddite qð recepiſtii illicite.Quę/ ritevertiã:qi pꝛope eſt oibus inuocãtibus Ns. ꝛ4K4. eũ in veritate. Ipſe eſt qͥ ſanat ↄtritos coꝛ⸗ de ⁊ humiles ſpũ:⁊ coꝛde tribulatos ſalua/ s.33. bit. Ambulate dum lucẽ habetis: du dies eſt. Ecceo iudices veniet iam nox:qꝛ venit iam moꝛs in qua nõ erit licitum ambulare. Cogitate quid eſtis: q ituri eſtis. Parẽtes em̃ vri ſᷣdicãt moꝛtui:ſepultura clamat:in/ fernus vlulat: demones expectãt: ſacerdo tes pꝛędicãt:qͥd ſuꝑbis terra ⁊ cinis? O iu/ Ecẽi.io. dex qͥ deũ nõ agnouiſti: dũ iuxta tumulos patrũ tuoꝝ tranſis:ſcias ꝙ moꝛtui clamãt: Terra es:⁊ in terrã ibis. oies em̃ fuer̃t ſi/ SGeñ.ʒ. cut ⁊ vos diuitias poſſidendo. VUbi modo ipſi ſunt:ſic et nos erimꝰ. Vbi ſuꝑbia eoꝝ: vbi ſciẽtia:vbi cathedra magiſtrał:vbi ho⸗ noꝛ diſcipuloꝝ:vbi indumẽta ſerico ⁊ pelle decoꝛata?O cinis ⁊ puluis:o iudex qͥd es v qͥd eris ↄſidera. Non ergo tardes ↄuerti ad Ecẽi.5. deũ:⁊ ne differas de die in diẽ. SZubito ei venit ira eius:qꝛ iuxta eſt dies perditõis:⁊ adeſſe quidẽ neceſſe eſt ⁊ feſtinãt tempoꝛa. Deut.ʒ2. Nemo ex vobis tñ deſperet:nemo diffidat de dei miſericoꝛdia. Sed attẽdite qꝛ nulla culpa tam magna ẽ:quę nõ habeat veniã. Et ne aliqs deſperet:mariã illã peccatricẽ: Lud.ꝛ. ſe ten⸗ Pren detitt lnone Pyolits lin untie ſenenög unno ge hee hentet⸗ luedede ſci g. Tchenfbe manöbe eg ldon Ctöne Marte Wepon lls un N ☛ Mlge mein ſrndei indlſen lne fini e m: gaite irt Q inbes piac⸗ 1 ſlua/ to ldis venn ue. ies narin ſced Ou/bus nulos kmit ektſh ei⸗ inoco neoy: biho⸗ pele ois: — vonn Uunſh⸗ fficer null niee — Ad fratres in beremo dominã luxurię: vanę gloꝛię matrẽ: ſoꝛoꝛẽ marthe ⁊ laʒari in exemplũ aſſumite: quę poſtmodũ aploꝝ apoſtola meruit nũcupa ri:Adiuuet aũt nos ipſe deus ⁊ hõ qui pꝛo nobis naſci ⁊ moꝛi dignatus eſt: Amen. 324 pꝛeſbyteros ſuos malam vi tam eoꝛum repꝛehendens Ser⸗ A/NRarres chariſlimi vt nouit chari⸗/ R tas veſtra: opoꝛtet manũ mũdam eſſe quę polluti vaſis maculas de⸗ bet purgare:ne polluta deterius poſſit co/ pterea ſacerdotes altiſſimi dei vobis dici/ Eſa. 2u. tur: Mundamini qui fertis vaſa dñi. Vos em̃ eſtis qui vaſa dñi ferre debetis:quibus Mattðpᷣ.iʒ. datũ ẽ noſſe myſteria regni dei: Vos eſtis Mattð.ꝭð. ſal terrę:lux mũdi:lucerna accenſa:ciuitas in monse poſita: columnę templi:lignum ſcientię in medio paradiſi poſitũ:patroni ⁊ rectoꝛes terrę:angeloꝝ ⁊ paradiſi ciues:ꝓ/ phetarũ filij:patriarchaꝝ cognati:apoſto/ loyx ſucceſſoꝛes. Muũdamini ergo vt digne cum patribus ferre poſſitis vaſa dñi. Vaſa em̃ non ſolũ aurea ⁊ argentea: ſed etiã illa pꝛo quibus redimẽdis dñs moꝛi dignatus eſt. Pꝛopterea attẽdat charitas veſtra que les eſſe debetis:vt digne vaſa dñii poꝛtare B poſſitis.Ait em̃ apoſtolus:oOpoꝛtet epiſco Titũ.i. pum ſine crimine eſſe:tanq; dei diſpenſato rem:nõ pꝛoteruũ:nõ iracundũ:nõ vinolen tum: nõ percuſſoꝛẽ: nõ turpis lucri axeti⸗ toꝛẽ.Hec aũt nõ ſolũ ego epᷣus ſeruare de/⸗ „ bevo: ſed ? vos vna mecũ deo auxilante ſer/ uare debetis per oĩa ſine crimine ſicut epi/ ſcopũ. Ita iubet eſſe pꝛeſbyteꝝ:id eſt irre/ pꝛehenſibilẽ:vt nõ quęrat vxoꝛes:nõ diui⸗/ tias:nõ honoꝛes:ne ſecularis dicat᷑. Non em̃ debet qͥ aiaꝝ curã gerit tranſire de do⸗ mno in domũ:nõ frequẽtare ſoꝛũ cum ruſti/ cis:nõ mercantias acquirere:nõ cõmatres pꝛocurare:nõ ligonizare:non tabernas in⸗/ trare: non diſcurrere: niſi neceſſitate com/ pulſus.Sic em̃ facientes irrepꝛehenſibiles ſunt apud homies. Sic em̃ vaſa dñi digne poꝛtare poterũt. Sed ſi ↄtrarium fuerit:ꝙ dñs auertat: quõ poterit auferre malũ de medio ouium: ſi in delicto ſimiliter ſimili coꝛruerit vel maioꝛi? Non em̃ talis diſpen/ ſatoꝛ dicit᷑: ſed ponus diſſipatoꝛ. Aliud eſt em̃ diſpenſatoꝛ: ⁊ aliud dñs. Diſpenſatoꝛ em ſeruus eſt. Non em̃ licet diſpenſatoꝛi ꝑ⸗ inquinare cũ ſoꝛdida ſoꝛdidũ tractat. Pꝛo/ Sermo XXXVI * cutere ſeruos: nõ occidere: nõ iracundiam poꝛtare:qꝛ dũs eius humilis: benignus et miſericoꝛs eſt. Mon ergo licet diſpenſatoꝛi furioſum eſſe. Nihil em fetidius:nibil dã/ noſiꝰ:nihil leuius:nihil turpiꝰin paſtoꝛe fu rioſitate. Attendat igit᷑ paſtoꝛ:attendat e diſpenſatoꝛ: quid legit᷑: Seruũ dei nõ opoꝛ ⁊. Cimotb.a. et rixari:ſed humilẽ ad oẽm eſſe:patientẽ: — doctoꝛẽ: in man uetudine erudientẽ eos qͥ ↄtra moueat. Diſcãt ergo paſtoꝛes ſi offen/ duntur: patientes eſſe. Et vt ego patien/ C tiam merear:opoꝛtet pꝛeſbyteros etiã non ſolũ abſtinere a rixis pᷣ ab ebꝛietate cauere. Non em licet clerico extra hoꝛã bibere: vel aliquid manducare:vel de domo in domũ tranſire ⁊ pꝛandiũ vel cęnã oꝛdinare.Attẽ/ dite pꝛeſbyteri mei:attendite:⁊ ſi veritateʒ dico nolite turbari. NHam valde deſpicitur clericus qui ſepe vocatus ad pꝛandiũ non recuſat: etiã neceſſitate aliqua cõpulſus. Sgpe em̃ in cena vel pꝛãdiovbi magna exi oſtit młtitudo:rixę ⁊ ebꝛietates naſcũt᷑: ⁊ ea ꝗ̊ ſunt oꝑa carniſ. Ideo ſũme cauere debet lexicus ne extra domũ ſuãvel epiſcopi pꝛã dere audeat: vel in eadẽ etiã audeat ſęcula/ ribꝰ pꝛęparare. Quid em̃ aliud habere de/ bemus:niſi ꝙ turpis lucri apetitoꝛes nõ ſi- mus? Om̃e em lucrũ remotũ a pꝛeſbyteris eſſe debet. Nam nõ ſeculi eoꝝ ꝗᷓ dei ſunt negociatoꝛes ſumꝰ: ſecłares ad nos venire nõ pñt:nunqͥd vł ĩtelligere? Abũt.Sermo⸗D nẽ nr̃m audirevoluiſtis:⁊ dimiſſo dẽtiũ do loꝛe volui haberevos:ñ vt bonos vos eſſe audiat:ſᷣ vt veritatẽ loquẽdo veſtrã miſe/ riã itelligatl.Quid em̃ eſti?: Hiceti: Paſto⸗ res ſumꝰ.Ego aũt dico ꝙ paſtoꝛes eſtis: et vex eſt qð dicitis. Sʒ qͥ paſtoꝛes vel qles dicere ñ audeo: qꝛ ſil vobiſcũ mẽdax.ẽs pctõꝛeſ ſumꝰ:oẽs ĩ pctis nati⁊ ↄcepti ſumꝰ: · oẽs ĩ pctis viuimꝰ.Expedit tũ vtveꝝ dicã: Job.io. qꝛ: epᷣs ſum:qꝛ paſtoꝛ ſũ:qꝛ ꝓ voõ aiam po/ nere paratꝰ ſum. Tacere igit᷑ nõ debeo: qꝛ licet pctõꝛ ſim:aĩam tñ pꝛo vfa ſalute pone re iã decreui:iã me paraui: verütñ dicã:et om̃e qð verũ eſt a quocũq; dictũ a deo eſt: a patre et filio ↄ-ſpũſancto eſt: dicere expe⸗/ dit nõ occultare. Nam ſi veꝝ tacerẽ: eſſem vobis ſilis in cunctis:qð nolo.Si ̊ deꝰme Ro.s. cũ qͥs cõtra me?᷑ Hunqͥd foꝛtunatus vel ar/ riꝰcũ ſuis inſidijs? Hã qꝛ veꝝ eis dixi:ideo i heremo inſidiaſ mihi poſuef̃t:volẽtes me compꝛehendere ⁊ occidere:⁊ tñ des me libe e 4 — Bancti rauit.Cibenter tñ ſuſcepiſſem martyriũ:etꝰ etiã ꝓ veritate moꝛi ſę paratꝰ ſum. Audi/ te ergo rebelles: Audite lupi rapaces: Au/ dite vos deriſoꝛes. Veniat etiã ille ſanctꝰ eʒechiel qͥ poꝛtã clauſam viderat in domo dñi:ſurgat ⁊ vobis aperiat viſionẽ quã vi/ ditæ palpauit.Dic dic o ſancte eʒechiel:dic pꝛeſbyterl meis. Ait ſibi dũs: Fᷣili hoĩis ꝓ⸗ pheta de paſtoꝛibꝰiſrł:dicq; ad eos: Vę pa ſtoꝛibꝰqͥ paſcebãt ſemetipᷣòs. Nõne gregeſ paſcunt᷑ a paſtoꝛibꝰ: Lac comedebat ⁊ la/ nis operiebamini: qð craſſum erat occide/ batis:gregẽ aũt meũ nõ paſcebatl.Quod inſirmũ erat nõ ↄſolidaſtis: ⁊ qð ęgrotum erat non ſanaſtis: Quod confractũ eſt non alligaſtis:⁊ quod abiectum eſt non reduxi- ſtis:⁊ quod perierat non quęſiſtis:ſed cum auſteritate imperabatis eis et cum poten/ tia. Et diſperſę ſunt oues meę.Sʒ ego ſuꝑ paſtoꝛes:requirã gregẽ meũ de manu eoꝝ. Ecce quõ de vobᷣ querit᷑ dñs:qꝛ nõ eſtis pa⸗ ſtoꝛes ſ̊ lupi rapaces:qꝛ oĩa quaſi ꝗᷓ facitis. Ppter lucrũ facitis. Hon ſolũ ꝗᷓ eccleſiarũ unt ꝗqritis:5 ⁊ mũdanoꝝ.Ecce em̃ diſcu⸗ tiamus mentẽ:ꝑquiramꝰveritatẽ. NMunqᷣd miſſam cantare: nunqͥd baptiʒzare: nunqᷣͥd moꝛtuũ ſepelire ſine pꝛecio vel ꝓmiſſiõe di gnamini: Huũqᷣd nõ citius moꝛtẽ diuitũ qᷓ; coꝛꝑis ſalutẽ deſideratis videre: Ecce quõ lupi eſtis:ecce quõ oĩ ſymonia infecti eſtis. Q ſacerdotes qͥd agimus: qd ſumꝰ:cur tm̃ doꝛmimus? Ecce latro ſemel furat᷑:ſemel fę nꝰ ꝓximi tollit vel rapit:ᷣ ſi capit᷑ blaſphe/ mat᷑:verberat᷑:furtũ imꝑonit᷑:⁊ tanqᷓ; latro iudicat᷑ ad moꝛtẽ.O ſaceèrdotes mei:ſi fenꝰ i laico crimẽ iudicat᷑:ſi ꝓpter h̊ moꝛi debet ⁊ ↄdemnat᷑ ad moꝛtẽ: qͥd de vob erit in die nouiſſimo? Quid de nob faceret mũdus:ſi ſuſuꝑ nos poteſtatem haberet: Quapꝛopter 1. Timot. o, enete iuſticiã:nolite lucrũ facere:ſᷣ haben/ tes victũ ⁊ veſtitũ ↄtenti ꝑ oĩa eſſe debetl. Sʒ qᷣ celebꝛat vel pꝛędicat vel baptiʒat:vt inde lucrũ acqͥrar: bonis cęleſtibꝰ de facto ſe pꝛiuat.Ecce em̃ romani pꝛincipes q;tum neceſſe eis fuerat ð diuitijs ſuis tm̃ recipie bãt:aliud quoq; pauꝑibus erogabãt: iuſti ciã mirabilẽ ↄſeruabãt in cũctis:ꝓpter ꝗ ?⁊ alia bona ꝗᷓ faciebãt ⁊ obſeruari volebant: meruefr̃t magniſico imperio ſublimari:⁊ ti/ meri a cũctis in oꝛbe.Ecce em̃ pagani erãt: T ſtulriſſimũ putabãt ꝓ deo colere cruciſ/ xum:⁊ tñ deũ ſuũ timebãt:Et nos qͥ nomẽ E 2 me tranſire videntes et audientes manũ audeo hoc aſſerere in nullo me mutatũ fuiſ Auguſtini chꝛiſti in fronte poꝛtamꝰ:qͥd aliud q; ſemo- niã ⁊ latrocinia quotidie ꝓcuramus? Ego etiã inſidelis erã: ⁊ hõ ſolũ a carthaginẽſi bus a romanis acutiſſimꝰreputabar a ci ctis. Copioſa turba circũdabat frequẽter: oꝛi ſuo ponebant: ciuem romanũ tribuno- rũ caput me fecerãt: et vxoꝛẽ pontiani ſiliã mihi ęqualẽ parauerãt. Audeo em̃ dicere: ſe:om̃ia ↄtemnẽs: cuncta quę pꝛomiſerant ſpernẽs:diuitias abhoꝛrens:ciuitatẽ caute relinquẽs:fugiens mediolanũ: vxoꝛẽ non quęrens:cogitans nihil peius habere qᷓ; cõ ſoꝛtiũ mulieꝝ ⁊ ſocietatẽ.lhęc omia ſeruus iniquita tũ mearũ facere nolebã: qui tamẽ nunc ſeruus chꝛiſti ea quę diximus ⁊ maio/ ra temptoꝛ habere frequẽter. Nos aũt fra- tres qui in pugna ſemper ſumus:liset tem/ ptemur ad mũdũ redire: vxoꝛꝗri:negocia ,/ ri:delicate viuere:cathedrã etiã aſcendere: caueamus ne cũ mundo damnemur. Nos S ltenr em̃ eſtis dij excelſi: in quoꝝ ſynagoga deꝰ Ees. sI. deoꝝ ſtare deſiderat. Vos eſtis eiꝰvicarij: ehb. qꝛ vicẽ eiꝰ geritl. Vos eſtis filij excelſi oẽs: eñdeci qbus dat᷑ poteſtas ligãdi atq; ſoluẽdi: ape Mattb.is. lho riendi ttiã cęlũ ⁊ infernũ claudendi. Eia lanfam ſacerdotes dei excelſi:aperite aures coꝛdis Pus oſenit vfi: Quieſcite iã agere ꝑuerſe:diſcite bñ fa Eſa.r. Ceteposer cere:paſcite oues verbo ⁊ exemplo: nolte (cent eis ceęlũ claudere. Clauditis dũ nõ coꝛrigi- aneenl tis:clauditis dum male viuere oſtenditis. kiſend Oculus ſitis cęco:et pes claudo. Tunc em̃ lentonl oculus eſtis cęco: cũ eius tenebꝛas effuga/ . mun tis ignoꝛãtię. Et pes eſti claudo:qñ viã ve kſene ritatis demõſtrati: vel qñ fidẽ eoꝝ roboꝛa/ aon tis. Sed ſi fidẽ veſtrã pꝛo vobis roboꝛare frrt neſcitis:quõ alioꝝ ſidẽ roboꝛare poteritis: ſeini Et ideo attendite nec turbemini ſi veritatẽ ſein dico vobᷣ. Scio em̃ ⁊ bene ſcio ꝙ vob ama / ⸗ ſiͤt ra ẽ veritas. Quare:niſi qꝛ ſi veritatẽ dico Joð.s. urin nõ creditis mihi ⁊ in melius etiã nõ muta- ſin mini? Amara g eſt veritas:⁊ qͥ eẽ amãt vel ltifn pꝛędicãt:ſępe replent᷑ amaritudie ⁊ doloꝛe. Wid Cacere tñ nõ audeo:nec vobis placere in/ . e tendo:qꝛ ſi hominibus malis placerẽ: ſer/ Sal.r. ie uus dei nõ eſſẽ. Vultis vt placeã:deſidera wn tis vt diligã: tamẽ nõ vultis vt coꝛrigam. ſte Obſecro tñ vos vt vitã emendetis:ↄculcã⸗ unn tes auariciã:deſpicientes luxuriã: vitãtes entch ſuperbiã: ſymoniã odientes:pauꝑes amã/ Wain tes:pompas huius ſęculi renuentes:⁊ pꝛo un it Mdis it dig⸗ dis. uncen vüöe bon/ orate hüft e efug- nitat ama/ dlo s nuta/ trel lote. en/ ſdens an. lc/ nincs mns/ 1peo⸗ ſe,6 Ad fratres in heremo nobis intercedentes:ſine intermiſſiõe oꝛã/ tes:vt ⁊ ego vna vobiſcũ vaſa dñi digne ꝑ gratiã merear poꝛtare.Et ſi qͥs de me mur/ murauerit: ſciat ꝙ de patre eo murmura/⸗/ uerit:parcat᷑ illi ⁊ oꝛe᷑ pꝛo eo. P ne dona ſanctiſpiritus vendere ꝓ curent: Patientiam quocq; ⁊ caſti⸗ tatem ſeruarę: Ac de foꝛnicatiõis 5e: Bermo XKxVI AI ſtoloꝝ narrat hiſtoꝛia:apoſtatante iuda a ↄſoꝛtio apoſtoloꝝ:diuina/p identia ad ſtructurã eccleſię ꝓuidens:fun damenta ꝗᷓ ſᷣm iohannẽ ſunt duodeci noia aplłoꝝ: beatũ matthiã vocauit ad aplatũ. Et ſicut ſuſcepit matthias pꝛincipatũ ⁊ ſur rexit loco iudę: ſic etiã nos ſuſcepimꝰ pꝛin/⸗ cipatũ in eccleſia dei: ⁊ per gratiã ſuã ſuos miniſtros fàcere voluit:⁊ i palatio ſuo nos ↄſtituit:⁊ elegit vt eſſemꝰgẽs ſctã:xlłs dei: laudl terrę:lux mũdi:⁊ angelici homies abſq; Epb.s.pctõ. Miniſtri etiã dei ſumꝰ ⁊ ſerui.Serui em̃ dicũt᷑ ñ qͥ ad oculũ ſeruiũt:ſᷣ qͥ volũtati dñi in oĩbus fideliter obediũt:⁊ tunc in tã- tam familiaritatẽ dñi mouent᷑:ꝙ nõ umpli⸗ ZJob.i5ð.us ſerui ſed amici vocant᷑. IJdeo tota men- 2. Corſ.s. te nos exhibeamus in multa tribulatione: in ſcientia:in charitate nõ ficta:in vigilijs: in carceribus ⁊ plagis: in verbo veritatis. Et ſic nihil habentes:om̃ia chꝛiſtum poſſi/ dendo ſimus poſſidentes. hęc eſt em̃ bea/ toꝛum vita:heęc eſt ſacerdotum ſalus.hhęc eſt ſeruoꝛum dei requies.hęc eſt amicoꝛuʒ eius voluntas.hęc eſt em̃ ſanctificatio no/ ſtra:vt in oibus exhibeamus noſmetipſos ſiẽ dei miniſtros i multa patiẽtia:i tribula/ tiõe:ĩ neceſſitate:ĩ caſtitate: in abſtinẽtia: in ſciẽtia:in ſuauitate: i charitate nõ ſicta: in verbo veritatis:nemini dantes vllã of/ Chꝛiſti em̃ ſerui ſumus. Tunc chꝛiſtianoꝛũ miniſteriũ vituperat᷑: ſeruiꝰ nr̃a deſpicit᷑: qñ ea ꝗ̊ chꝛiſti ſunt deſpicimus:⁊ opere ad/ implere negligimus.Sʒvę nobis frẽs mei falſum nomẽ dei gerimus:qꝛ oꝑe nõ adim/ plemꝰ qð adimplere debemꝰ. Diſcutiamꝰ ſacerdoteſ mẽtẽ noſtrã:⁊ ſciamꝰſi ſerui chꝛi ucj.7. ſti ſimus. Sciamem̃ qͥd facere debeamꝰne ſerui inutiles ſimus.Quid em̃:Certe nihil ſacerdotes ſe debeant exhi/ ere ſicut dei miniſtros: ⁊ cauere fẽſionẽ:vt nõ vituperet᷑ miniſteriũ noſtrũ. vę nobis:qꝛ falſum nomẽ chꝛiſti poꝛtamꝰ. Sermo XXXVII o aliud niſi ꝙ exhibeamꝰ noſmetipſos ſicut dei miniſtros in młta patiẽtia. Sʒ vę nob B qꝛ nullã patiẽtiã habere videmur:Hã pau peres eſſe debemꝰ: qꝛ mẽbꝛa chꝛiſti ſumus ⁊ miniſtri dei. Sʒ ſi pauꝑtas aggredit᷑:vel aliq̃ coꝛpoꝛis neceſſitate turbamur ⁊ affligi mur:dona ſanctiſpũs vendere ꝓcuramus. O ſacerdotes mei nolite h̊ malũ facere:ſed memẽtote ꝙ gſatis accepiſtis: ⁊ ideo gratꝭ Mattb.i0. reddite:ne cũ ſimone mago dãnemini: cui Acti.s. dixit petrꝰ: Pecunia tua tecũ ſit in ꝑditio/ ſſimi ſicut actuũ apo-) nẽ. Qui etiã pᷣciũ recipit de ſacramẽt: gie/ 4. Regl. 5. zita eſt ⁊ plenus lepꝛa.Hã cũ heliſęzus mũ, daſſet naamã pꝛincipẽ ſyrię in ioꝛdanea le/ pꝛa:rediẽs naaman obtulit ꝓphetę multa munera:ſᷣ ille noluit recipere. Qui cũ receſ ſiſſet:locutus ẽ ei gieʒi diſcipulus ꝓphetę petẽs pᷣncipi ſyrię munera.Quibꝰacceptis ꝓpheta oĩia ꝑ ſpm̃ nouit:⁊ videns eũ redar guit ꝑcutiẽs eũ lepꝛa.Sic etiã ꝑcutiuntur „ oẽs qꝗ oꝓ ſacramẽtis pecuniã petũt.Sʒ dice C tis: NHunqͥd nõ ſcriptura dic:Qui altari ſer i.Cor.⸗9. ulit de altari viuat? O ſacerdotes h̊ qð dici tis oio negare nõ audeo:ſ ſciatis ꝙ deꝰ in/ tuet᷑ coꝛda hoĩm. Nam ſi ſacramentũ dare diſtuleris:etiã ſi fueris oĩ pauꝑtatevallatꝰ nõ paſtoꝛ es:nõ miniſter chꝛiſti es: merca toꝛ.Mõ igit᷑ petas:nõ etiã tm̃ ꝓ baptiſmo recipias ſi cũ de ſimone ꝑire nõ velis: NHã Act:.g. facto pacto: ſacramentũ vẽdidiſti: ⁊ ſalua / Mattbᷣ.2 6. toꝛẽ tuũ ꝓdidiſti cũ iuda.Spontanea ⁊ ſin cera volũtate poꝛrige ſacramẽta: nihil pe- tendo:nihil expectãdo:nihil de ꝓmiſſo de⸗/ ſiderãdo:ᷣ ſi tibi dat᷑ iuſte recipiſ:iuſte poſ ſidere potes. Meinẽto tñ ꝙ paupꝑẽ vitã ſa/ cerdoſ gerere debet:⁊ ideo ſi ſuꝑbiã habet: ſi magno bſificio gaudet:pᷣtervictũ ⁊ veſti/ tũ:qð ſuꝑeſt pauꝑibꝰdare ñ differat:qꝛ oĩa pauperũ ſt. Verbũ aũt illud qð negare nõ Ddebet fidelis: Qui altari ſeruit de altari vi uat:veꝝ oĩo eſt:qꝛ nõ licet ſacerdotibꝰma⸗ nibꝰ oꝑari:ligoniʒzare: ferrũ fabꝛicare:⁊ ſi/ milia.hHoc aũt ꝓpter reuerentiã ⁊ tãti ſacra mẽti dignitatẽ: Ilud aũt magis ad ſęcula res qᷓ; ad ſacerdotes ꝑtinet:ne ipſi ſacerdo/ tes dei fame pꝓeant vel nuditate:ideo di / gnũ eſt vt qͥ altari ſeruit de altari viuat.Si D militer frẽs qͥ ſacramentũ emit: vel eccleſiã vel pꝛebendas: vel eccleſiarum introitus: vel ſęculari potentia hoc pꝛo ſe pꝛocurauit: ſciat ꝙ cum gieʒzi et iuda iã damnatus eſt: iam lepꝛoſus factus eſt:iam de templo dñi — Sanci .„ Job.io. expellendus eſt. Quare ſic:QQuia qͥ nõ in K trat ꝑ oſtiũ in euile ſᷣ aſcẽdit aliũde:fur ẽ ⁊ latro. Ideo repꝛehẽdendus ẽ: qꝛ emẽtes ⁊ Mattð.⁊. vendẽtes dũñs eijcit de templo: Repellẽdꝰ Numeri.ꝭ. eſt: qꝛ lepꝛoſi eijci iuben᷑. Hon intrat per oſtiũ ad eccleſiã:qͥ ꝑ laicalem poꝛtã intrat. MNon em̃ laicis ſpiritalia dona tradita ſunt ſ dñi vicarijs. Vicarij dñi ſũt:qͥ vicẽ apło/ rũ tenẽt.Caſtella aũt ⁊ villas ſuas laici diſ penſent: bona aũt hipponſis eccleſię vigi/ lanter attendãt ne tangãt. Diuites em̃ ra/ ro vel nunq; pauperibus ſacerdotibus pꝛę bendas pꝛocurãt: ⁊ ſi ꝓcurãt nõ dei amoꝛe ꝓcurãt:ᷣ vt cũ vxoꝛe ⁊ familia de bonis ec cleſię gaudere valeant.Et ideo ſciat ſacer/ dos qͥ timoꝛe vel amoꝛe defraudari a diui- te ſe ꝑmittit:ꝙ impunitus nõ remanebit:⁊ ſi nõ in pꝛęſenti:ſaltẽ in futuro igne ęterno E nõ carebit. Redeamꝰ igit᷑ ad pꝛopoſitũ fra 2. Cor.6. tres: ſciamus quõ poterimus nos exhibe re ſicut dei miniſtros. Cupitis em̃ ſcire.Ec/ꝰ ce ſi perſecutiões veniunt:nõ deſiciamus:. ſed patientiã habeamꝰ. Si neceſſitas pau/ pertatis ↄtingat:nõ deſperemus ſed in do mino ↄfidamus. Si blaſphemamur:nõ re/ Matth̊.S. ſpõdeamꝰ ᷣ parcamꝰ.Si collaphis vel ala pis cędimur:aliã partem parare nõ differa mus. Si verbo vel murmure percutimur: taceamus. Si occidimur: gaudẽter ad moꝛ Jos.15. tem pergamus. Quare? Quia nõ eſt ſeruꝰ maioꝛ dño ſuo.Si em̃ me ꝑſecuti ſũt:⁊ vos perſequent᷑ ait dũs. Ita em̃ patientia oꝛna ri debemus:ſi miniſtri chꝛiſti eſſe optamꝰ. Sed quid aliud:niſi ꝙ in caſtitate noſmet/ ipfos exhibere debemus? hec eſt illa virtꝰ Yacobi.2, ſine qua quis eſt factus oim reus.hhec eſt il la virtꝰ: quę nos deo cõmendat:ꝗ̊ nos an/ gelos facit: quę nos ſuper ęthera volando ↄducit.hec eſt illa virtꝰ: ſine qua vaſa dñi . ferre nõ poſſumꝰ. hec eſt illa ſancta virtꝰ: Ep.S. quã aſtringere nõ docet apłs: Foꝛnicatio ⁊ om̃is immũdicia nõ nominet᷑ in vobis: ne mens veſtra colloquijs malis poſſit coꝛrũ/ Edpi. Ideo fratres attendite:ꝙ nõ ſolũ a vo/ bis remouenda eſt foꝛnicatio: ſed etiã oĩs ſuſpitio falſa. Mõ decet clexicũ cum mulie/ ribus ſedere vel fabulari vel domum eius frequentare: ne ſuſpitio mala inde pꝛogre/ diat᷑.O q; vilis o q; miſer ⁊ puſillanimis re putat᷑ clericus:qui frequenter cum mulieri bus cõuerſat᷑. Inſipiẽs valde eſt ⁊ inexper tus:qͥ amicitias mulierũ pꝛocurat. Et ideo —, ſituata:ſic famã veſtrã cuſtodire debetis: un vt nõ erubeſcãt de detractoꝛibus laudato/ ne res. Attendite etiã fratres:attendite ꝗð di cit apłus: Foꝛnicatio et imundicia. SFoꝛni/⸗ Ep.75. nne catio em̃ eſt naturalis mulierũ cõcubitus: ane ß illicitus. Foꝛnicatio eſt cũ meretrice age/ Aaui re. Mulier ſiue adultera ſiue ↄcubina mere mic coniugiũ ſacerdotibus pꝛohibet᷑: quanto/ mMagis crimen foꝛnicatiõis in nobis eſtima tioni: ⁊ ſacerdotes quos coꝛpus diᷣi ↄſecra ricũ a meretrice duci captiuũ. Qui em̃ ad / i. Con:.s/ heret meretrici:vnũ coꝛpus efficit᷑. Et ideo Auguſtini vos qui eſtis lux mundi ⁊ ciuitas in monte Manðs.5. tur vocatur. Soꝛnicatio em̃ ideo clericis in/ terdicit: quia cũ ſimus miniſtri dñi: mẽbꝛa meretricis nõ efficiamur.O q; turpe eſt cle ſcire debemus ꝙ malũ eſt foꝛnicari. Nam ſi bitur. Ecce em̃ fratres:laicis cõiugatis ad i.Con.r. tempus abſtinere pſcipitur vt vacent oꝛa- re om̃i die opoꝛtet: cõcubinas in domo te g nere non erubeſcunt: Ecce quoͤmodo vaſa 1. Theſſal. A. ſlltt. veſtra poſſidere i ſanctiſicatiõe ſciatis.Sci haceſ⸗ tis em̃ fratres:ꝙ die quadã dauid venit ad 1. Regt.ar Anglen achimelech ſacerdotẽ: ⁊ ait dauid eſuriẽs: Meni Da mihi aliquid cibi.Et reſpõdit:Non ha Gnſen beo panes laicales ad manus: ſed tantum naulne panẽ fanctũ: ⁊ ideo dic mihi o dauid:ſunt aheck mundi pueri tui a mulieribus:⁊ ait: Sunt lin pei ab heri ⁊ nuduſtertiꝰ.Et ſic dedit ſacerdds Glor. eis ſanctiſicantũ panẽ. Si ergo interroga/ WRNũ uit ſacerdos: vtrũ ſerui dauid mũdi eſſent ſelegt pꝛopter panes pꝛopoſitiõis accipicndos: eſlaie quid facere nos debemus miſeri ſacerdo/ hent tes pꝛopter coꝛpus dñi accipiendũ: fra/ . ibgngn tres mei:ſic ⁊ ſacerdotes paganoꝝ dum of⸗ non ferre debẽt dijs ſuis incenſa: ab om̃i malo * vt poſſunt abſtinẽt.Ecce ego iam epiſcopꝰ G ſnini hipponenſis erã:⁊ cũ quibuſdã ſeruis chꝛi/ ncn ſti ad ęthiopiã perrexi vt eis ſanctũ chꝛiſti Nn n euangeliũ pꝛedicarẽ: ⁊ vidimus ibi multos . inn homines ac mulieres capita nõ habentes 4 ſ oculos groſſos fixos ĩ pectoꝛe:cętera mẽ/ niunc bꝛa eęqualia nobis habẽtes: Inter quos ſa lu cerdotes eoꝝ vidimus vxoꝛatos:tantę tñ . unn abſtinentię erãt: ꝙ licet vxoꝛes ſacerdotes i 1 oẽs haberẽt:nunqᷓ; tamẽ niſi ſemel in anno ſiln eas tãgere volebãt:q̃ die ab oĩ ſacriſicio ab Purh ſtinebãt. Vidimꝰ⁊ ĩ inferioꝛibꝰ ꝑtibꝰ ęthio/ Mipe⸗ pię hoĩes vnũ oculũ tm̃ in frõte habẽtes: eru quoꝝ ſacerdotes a ↄuerſationibꝰ hominũ uli fugiebãt: ab om̃i libidine carnis ſe abſtie·· . ngen bãt: ⁊ in ſeptimana in qua dijs ſuis thurna ſuun Neg 18: to⸗ ddi us: ge⸗ mere sin lihe hce nad/ llote lideo lanſi kanto/ t 0 ſſectr o le pale Sa ltad ,8e. nies: dnba nram dſut CcCceus cęcoꝝ. Legite ſacrã ſcripturã in qua qͥd tenendũ:⁊ quid fugiendũ ſit plene inuenie letdoos noge eſſent cdoe: Nerdo⸗ duno⸗ ginal⸗ glioh is chl/ Icnik bentes lrame ool⸗ nten gotes zanno coeb ghio⸗/ Chura ni e . Fullos P yel mulus: ꝗbus nõ eſt intellect: Eia igit frẽs mei qͥ paſtoꝛeſ rõnaliũ ouiũ nũcupami — S offerre debebant: ab omi labe carnis abſti⸗ nebant ſe:nihil ſumebat niſi metretã aquę per diẽ:⁊ ſic ↄtenti manentes digne ſacriſi/ ciũ düjs ſuis afferebãt.QO grandis chꝛiſtia/ noꝝ miſeria.Ecce pagani doctoꝛes ſideliũ facti ſunt: ⁊ pctõꝛes ⁊ meretrices pꝛęceſſert ſideles in regno dei. Mon ergo ſic frẽs:non ſic:dñm nõ tantũ diligamus oꝛe ſed opere ⁊ veritate.Tunc veri eius miniſtri erius ſi ſobꝛie:ſi iuſte:ſi caſte vixerimus: Qui eſlt benegictus in ſęcula: Amen. e ſacre ſcripture ingentibus ⸗ coniis cũ exhoꝛtatiõe ad diligentẽ ipſius lectionẽ?: Sermo XXXVIII Vriptũ ẽ frẽs chariſſimi ꝙ moyſes poſuit in tabernaculo labꝛũ ęneuzʒ gredienent᷑ ſanctaſanctoꝝ. Ideo attendite gq quicqᷣd ſib lege antiqua in templo dei efficiebat᷑:aliquid futurũ pꝛęſignabat: qð in eccleſia noſtra ſub figura tegebat᷑: ſicut Bo. 15 ait aplłs: Quęcũq; ſcripta ſunt ad noſtram doctrinã ſcripta ſunt.Hõ em̃ ſancti patres curaſſent tot ⁊ tanta ſcriptis memoꝛię com mengdare: niſi vt alios legentes:alios ꝑ ex/ empla ędiſicarent. Legite ergo fratẽes mei ſcripturã ſacrã:legite eam ne ceci ſitis ⁊ du/ tis. Legite eã qꝛ om̃i melle dulcioꝛ:om̃i pa ne ſuauioꝛ:om̃i vino hilarioꝛ inuenit᷑. Ap⸗ pꝛehendite eã ⁊ inuenietis quõ deus deoꝝ ſit longitudo pꝛopter ęternitatẽ:quõ ſit la- titudo ꝓpter charitatẽ: quõ ſit ſublimitas pꝛopter maieſtatẽ:quõ ſit pꝛofundũ ꝓpter ſfſapientię imenſitatẽ. Querite ſcripturã ſa⸗ cram ⁊ inuenietis quõ iſte deꝰ deoꝝ natus de maria vᷣgine ⁊ hõ factꝰnos amat vt cha/ ritas: quõ nouit vt veritas: quomõ ſedet vt equitas: quõ dñat᷑ vt maieſtas. Legite ſcripturã ſacrã inuenietis quõ naʒarenns ille ieſus regit vt pꝛincipiũ:quõ tuet᷑ vt ſa- lus: quõ oꝑat᷑ vt virtꝰ: quõ reuelat᷑ vt lux: quõ aſſiſtitvt pietas.Et ideo o fratres mei q;diu in hac inſirma et vana vita fuerimꝰ: Hanc ſapientiã diſcere ⁊ ſapere tota mente curemus. Quid em̃ hõ ſine litteri reputat᷑: Quid em̃ eſt: Nunqͥd nõ pecusvel hedus: Nunqd nõ bos vel aſinꝰ: Nunqͥd nõ equꝰ Ad fratres in heremo . Sermo XXXVIII ni:feſtinate rapere nõ ſophiſmata pagano rũ:nõ carmina poetaꝝ:nõ fallacias philo/ ſophoꝝ:de qᷣbus doctoꝛes ⁊ auditoꝛes red dituri ſunt rationẽ:vᷣ illã dulciſſimã ſapien tiã ſapiẽtiaꝝ: ꝗ hęreditas dei ⁊ filioꝝ eius chara poſſeſſio nücupat᷑.hec eſt illa doctri na ſuꝑ ola diligẽda:quã pꝛophetę pꝛedixe/ runt:quã patriorchę diuinitus hauſerunt: quã dei ſilius ꝑꝓſtq; in terris viſus ⁊ cũ ho Ba minibꝰcõuerſatus eſt aperuit ⁊ declarauit: 2 dqd tenendũ ⁊ quid vitandũ eſt apertiſſi/ me demõſtrauit: æ ꝑ ſuos aplos nos ipſam Ddocẽdo illuiauit. Hec eſt ꝗᷓ docet nos ama- re celeſtia ⁊ terrena deſpicere. Hęc ẽ mater ſfideliũ quę quotidie docet nos quõ creda/ mus deũ eſſie oĩpotentẽ:quõ ipſum videbi in q̊ͥ lauarent᷑ aarõ ⁊ filij eius cũ in/ 4 mus in ſede maieſtatisveniẽtẽ:quõ bonis bona ⁊ malis mala tribuẽtẽ videbimꝰ.hHeęc ẽ lucerna pedũ noſtroꝝ: ⁊ via ſalut noſtrę in qua inſtruimur:quõ pᷣmo deũ ſuꝑ oĩa di ligamus:quõ aiam noſtrã poſtmodũ ſicut qd pꝛopinquius:quõ poſtmodũ aĩam ꝓxi mit: quõ poſtmodũ coꝛpꝰ ꝓpꝛiũ:quõ poſt/ em̃ ꝑfectꝰ modus:deũ:nos ⁊ pꝛoximũ dilii / Ecẽi.2 4. modũ ꝓximi velut noſtrũ diligamꝰ. Iſte ẽ gendi. hec eſt illa ſacra ſapiẽtia ꝗᷓ ex oꝛe al tiſſimi ꝓdijt:philoſophis:ſophiſtic: aſtro logis:curioſis ac dialecticis abſcondita: ſᷣ groſſis ⁊ rudibus piſcatoꝛibꝰ reuelata.Nũ dqd non ⁊ hodie etiã ſolũ paruulis reuelat᷑ hec eſt oĩm ſapientiaꝝ ⁊ doctrinaꝝ magi- ſtra ⁊ dña:queę etiã nos docet exterius blã⸗/ dos:⁊ interiꝰ fraudulẽtos cognoſcere.hHęc eſt ſcientia ſcientiaꝝ: angeloꝝ ferculũ:ar⸗ changeloꝝ pulmentũ: apłoꝝ glia: patriar/ chaꝝ ſiducia:pꝛophetaꝝ ſpes:martyrũ co/ ſempiterna pꝛotectio.HHęc eſt ꝑ quã ſide oꝛ rona:vginũ foꝛtitudo: mõachoꝝ refectio: epoꝝ vacatio: ſacerdotũ cellariuʒ: pueroꝝ pncipiũ:viduaꝝ doctrina:cõiugatoꝝ pul/ chꝛitudo:moꝛtuoꝝ reſurrectio: viuentium namur: ſpe ↄſirmamur ⁊ charitate roboꝛa/ — f- F- s S ruch. 3. mur.Hhec eſt quã qͥ inuenerit inueniet vitã Mꝛouer. 8. ⁊ hauriet ſalutẽ a dño.lhhęc eſt labꝛũ vel pel Exo.ʒo. uis quã moyſes poſuit in tabernaculo: in quo lauarent᷑ aarõ ⁊ filij eius cum ingrede-⸗ rent᷑ ſctãſctõꝝ. Sʒ dices. Quid ꝑ magnũ C. ſacerdotẽ aaron itelligere debemus? Hico em̃ vob frẽs:ꝙ ꝑ aaron ſũmũ ſacerdotẽ in⸗ telligere debem?: ⁊ ꝑ filios eius alios ſacer- dotes minoꝛes:ꝑ labꝛũ eęneũ legẽ dñi itelli go:i q̃ oẽs tã magni ſacerdotes q; ꝑui ſtu/ Dc Auguſtini dere debent ⁊ legẽdo ⁊ docẽdo ⁊ oꝑe adim/ꝰ ſenẽ: docet iuuenẽ: mitigat dedignantes: s plẽdo:ꝑ mũdieiã coꝛꝑis:cõpunctionẽ itelli inſtruit errãtes: ſanat ęgros: roboꝛat inſir⸗ e gamus: qua mũdari debemꝰ:vt ad ſancta mos:bꝛutos fac ſenſatos:mẽtis ſtabilitatẽ 6den ſanctoꝝ:id eſt ad ſecreta dei ⁊ ſanctaꝝ ſcri / donat:excitat ſomnolentos:ocioſos incre- 4 pturaꝝ penetrãda:per puriſicationẽ digni pat:pigros incitat:credẽtibus gratiãäã datr: n inueniamur. Et ideo fratres mei attendite reges humiliat: humiles exaltat:rectas vi- n. et ↄſiderate ꝙ vas paratũ habemꝰ: in quo as indicat:elemoſynã imperat.hhec eſt ſciẽ/ e opoꝛtet mentis fęditatẽ abluere: ⁊ mundi⸗/ tia ſcientiaꝝ quę ſapientiã dat:gloꝛiã exal- ann ciã mentis in eo pꝛęparare: Ecce em̃ lex ſan tat:honoꝛẽ multiplicat: humilitatẽ: chari buuin cta ⁊ ſcriptura imaculata puarata eſt: vt vir,· tatem:lenitatẽ: obedientiã ⁊ manſuetudi/ o Ciſ tutibus decoꝛemur. Sed vę nobis:qꝛ debe nem docet:⁊ intellectus bonus eſt om̃ibus ſang⸗ mus eſſe exemplũ coꝛrectiõis:⁊ ecce iam ſu benefaciẽtibus ⁊ diligẽtibus deũ. heęc eſt tun ſihli mus exemplũ erroꝛis. Vnde hoc:niſi quia quę abſtinentiã:caſtitatẽ:largitatẽ ⁊ volũ/ Clbe ceci ſumus et idiotę ignoꝛantes legem: et tariã paupertatẽ ↄſeruat.Poſtremo doctri Alan eam legere faſtidimur:⁊ tñ cathedrã tenere nam om̃ibus:fęlicitatẽ:ſuauitatẽ:gaudia: lus et aiaꝝ curã gerere quotidie pꝛocuramus? ſtabilitatẽ coꝛdis:ſobꝛietatẽ coꝛpoꝛis:com / dua Quid ergo mirũ ſi cadit ſacerdos? Quid puctionẽ mentis: verã humilitatẽ donat ſense Matthᷣ.i5. Mirũ ſi nõ ſubleuat delinquẽtes:Quid mi ccharitatẽ fraternã implet:⁊ timoꝛẽ dñi accẽ ſtapen rũ ſi dux cęcoꝝ ẽ: Ecce legẽ dñi cõculcauit: dit.obꝛem fratres mei qui hangſapien / Kap deſpexit eã vt moꝛtẽ.Sed quid dilexit: qd tiam diligit:⁊ diligenter legẽ implet:maxi/Mattb.,-. El pꝛocurauit:qͥd toto affectu ↄcupiuit? Vxo/ꝰ mus vocabit᷑ in regno cęloꝝ: ⁊ pꝛincipati furel rem vel ↄcubinã caute tenere:equos velut. eccleſię poſſidebit:⁊ pᷣmia ⁊ munera copio/ lepr miles ĩ ſtabulo poſſidere: canes pꝛo vena- ſa recipiet in die nouiſſimo: Amẽ. = Cntat tiõe nutrire:accipitres cuſtodire:⁊ tũ velut e vita ſolitaria ⁊ contemplati- och Vs. zʒI. equus ⁊ mulus quibꝰ nõ eſt intellectus cu, Ua:Sermo xXxX iven Mattð.⁊3. plt honoꝛari in cęnis et ab hoibus vocari Ax vobis fratres chatitas cum fl A lhte herds⸗ rabbi. Ecce quõ cadit ſacerdos:ecce quo⸗/ de vob nõ deficiat. Pax vob frrs 4 mnan modo viuit.Sʒ ⁊ ſi cadit qͥ ſibi columna vi⸗ qm̃ electi eſtis ante mundi ↄſtitu/ Epv.i. ſnifn debat᷑ in templo: quantomagis populus tionẽ in hac vaſta ſolitudine:vt ſitis cũ he/ ☚ Job.4. peribit? Si deꝰ in angelis ſuis reperit pꝛa / lia:paulo:hilarione:antonio ⁊ iohãne ſan ·¶⁊ↄ¶ naneng uitatẽ:quãtomagis in his qui habitãt do/⸗ cti ⁊ imaculati in ↄſpectu dei.Pax vobᷣ qm̃ D—KjũZ mos luteas ⁊ q terrenũ habẽt fundamẽtũ? noõ eſtis genꝰ abiectũ ſed electũ: nõ venale i. Netri. D. ſoſclin Leuij.i9, Diſcite &̊legẽ ſacerdotes:ne ſurdo maledi/ ſed regale ſacerdotiũ:nõ gens obſtinata ſᷣ ſsporn catis.Tũc ſurdo maledicitis:qñ ↄſiliũ ꝓpt ſancta:nõ populus perditiõis ſed acquiſi/ . beckt ignoꝛãtiã dare neſciti.Tũc cęco offẽdiculũ tionis. Pax vobis qui non ↄuerſationem gül das 1n ponitis:qñ falſa pꝛo veris oſtẽditis. IJ˙ta hominũ ſed angeloꝝ in ſiluis ⁊ nemoꝛibus aun fratres nolite iam pigreſcere: ſed legite ſeri adamatis. Pax vob ⁊ vera apoſtoloꝝ cha⸗ tchen D pturã.Diſcite eã ſilioli:ſepe eam legite: qꝛ ritas: tanqᷓ; nihil habentes ⁊ oĩa poſſiden / 2. corj.s. gie⸗ lenioꝛ oleo:ſublimioꝛ auro: argẽto purioꝛ.: tes.Pax vobis fratres mei ⁊ filij mei dile/ üine Hec eſt quę pꝛecipue in deũ ꝓuocat:⁊ deũ cciſſimi: quos quotidie in chꝛiſto parturio „ ue diligere inuitat:coꝛda illumiat:linguã pu inviſceribus charitatis. Pax vobis illa in / Gr riſicat:oↄſcientiã pꝛobat:aĩam ſanctiſicat: ſi quã chꝛiſti: quę exuperat oẽm ſenſũ:cuſto/ Obil. 4. lalul dem ↄfoꝛtat:diabolũ reicit: peccatũ ſper- diat vt optamus coꝛda noſtra ⁊ intelligen / WD nit:aĩas frigidaſ calefacit:lumẽ ſciẽtię oſtẽ tias noſtras. Pax vobis fratres qui ſeęculũ ndit dit: tenebꝛas ignoꝛãtię expellit:triſticiã ſę calcaſtis: mundũ deſpexiſtis:nõ laudẽ mũ W culi extinguit: leticis ſo ſſanckh occendi: di vſq; nc adamaſtis:riſum hominũ fugi/ 1 Plale ſitiẽti ꝑotũ tribuit.heęcẽ ſeriptura ſancta: ſtis:vt ſctis agminibꝰ⁊ angelic colloquijs lipin lex noſtra ĩimaculata:quę de inſipientibus vacare poſſitis. Pax vobis quos ĩ filios et Papgn ſapiẽtes facit:pꝛimoſ de nouiſſimis ponit: frẽs elegi: vt cõſoꝛtes ⁊ participes vos ha⸗- cüſd magnos de minimiſ efficit: nobiles ð igno beã in temptatiõibus meis. Ad hanc autẽ Acij.a2. et. 4⸗ hukfn bilibus cõmutat: naturꝗ frenat: pꝛohibet vitã iuxta apoſtolicã foꝛmã viuere volẽtes . di leuitatẽ:temꝑat doloꝛẽ:ↄfert ſpeʒ:coꝛonat nõ me elegiſt:ſ ego elegi vos. Segregaui Jobᷣ.i5. netn i 7 „ * Ad fratres in heremo R k, ſingula heremi loca: per ſpelũcas ⁊ cellas: vt velut apoſtoli ipſi modico ↄtenti pabu/ ⸗ lo demoꝛetis. Stemus ergo hic frẽs in bel⸗/ lo pugnares quotidie cum antiquo ſerpen I Zud.I2. te. Stemus foꝛtes in bello reſtringentes et ſi pꝛęcingentes lumbos noſtros: tenenteſq; , lucernas ardentes charitatis: iuſticię: pa⸗ M H cis ⁊ tranquillitatis.Ad hęc em̃ nõ me ele⸗/ d⸗ Zob̃. 15. giſtis: ſed ego elegi vos:⁊ poſui vos in vi/- hbu⸗ neam penitentię: quã quicunq; diſſipare e⸗ Ecẽs. 1o. ſumpſerit: moꝛdebit eũ teterrimus inferni tG, coluber. hec eſt vinea illa fertilis:quã plã⸗ NN taui anno ętatis meę trigeſimotertio velut uin ſeruus dei noe: quà cupimus tota mente o deo duce ſanctis exemplis:⁊ ſanctoꝝ docu htue mentis oꝛnare:⁊ oꝛnatam taliter cuſtodire iu vt a nemine tranſeuntiũ poſſit vindemia/ pien NPs. 79. ri: nec gper de ſilua poſſit eam extermina / nani De · re:nec alieni poſſint dirripere laboꝛes eius dNfG ⁊ fructꝰ.HhEc eſt illa vinea quã plantaui ve/ pio⸗ lut paterfamilias:quaʒ ſepe paupertatis: charitati: obediẽtię ⁊ caſtitat::vt a ſimpli/ i⸗ ciano chariſſimo viro didici circũdedi: ad quã velut paterfamilias exiens pꝛimo ma/ ang Matth. 20. ne: vos ↄduxi in oꝑarios: vt afferatis fru/ hfi⸗ et.13. ctum quinquageſimũ: ſexageſimũ ⁊ cente/ Nſbitv de ſimũ ſᷣm abundantiã gloꝛię plenitudinis dͤbe chꝛiſti.hęc eſt illa religio imaculata: cuius neſmn ſanctitas per totũ oꝛbem terraꝝ diuulgat᷑: ob⸗ quoꝝ ↄuerſatio a cunctis mirat᷑:quoꝝ vita nendle be⸗ nõ ſolum a chꝛiſtianis:ſed a iudęis ⁊ paga Sanhfk nis potius angelica q́; humana reputatur. , . Hheęc eſt illa amęniſſima paradiſus: quam ſolen Señ. 2. deus a pꝛincipio plãtauerat: in qua poſuit atbus gratiã ⁊ donũ meritis matris meę hominẽ c- vt operaret᷑ virtutẽ patiẽtię:eruditionẽ do ſcen 1une ctrinę: coꝛpoꝛis caſtitatẽ:aſſiduitatẽ pꝛecũ: dle ↄfeſſionẽ delictoꝝ:abundantiã lachꝛyma/⸗ mnio rum. Hheęc eſt illa paradiſus:de qua exeunt laib flumina ſapiẽtię ⁊ veritatis: vptinentię ⁊ ca anſto dl⸗ ſtitatis: in qua deus delectat᷑ ſicut in om̃i/ igen bus diuitijs. Hec eſt illa noꝛma apoſtolica: call̃ virga directiõis ⁊ ꝓquitatis: quę tempoꝛe eni apoſtolicę pꝛędicatiõis ſumpſit exoꝛdium: iſugß Actj.4. in qͥꝝ aĩia vna ⁊ coꝛ vnũ erat in dño:nec qᷣc vguis q́; eoꝝ quę poſſidebant aliquid ſuũ eſſe di/ ſos cebãt: ſed om̃ia erant cõmunia: ⁊ diſtribue/ NtH bant᷑ ſingulis pꝛout cuiq; opus erat.Nun⸗/ ti Nch quid nõ ⁊ nos fratres mei ſic vſq; ad moꝛtẽ ſ . Cviuere pꝛomiſimꝰ:lhec eſt ergo religio apo Cai 06 ſtolica ⁊ a mundo coꝛde ⁊ coꝛpoꝛe ſegrega / Sermo XXXIX vos a ſęculo iſto maligno: ⁊ eduxi vos per ta:quę percutit duces moab: interſicit ſa⸗ trapas ⁊ tyrãnos hieruſalẽ:⁊ egyptioꝝ hy/ pocritas vulnerauit ad moꝛtẽ. hhęc eſt vi / nea ſerui dei noe:ĩ medio paradiſi ſituata: chꝛiſti ſanguine redempta et irrigata: quã ſarabaytarũ pꝛinceps: hęreticoꝝ paſtoꝛes velut aper de ſilua tempoꝛe illoꝛũ magno/ rum monachoꝛuʒz ⁊ heremitaꝝ pauli vide/ licet ⁊ antonij deſtruere quęſiuert: Cuiꝰ ſe⸗ pem cõburere dcuius gyrũ lapideũ ſuplan tare:cuius fructus vites ⁊ floꝛes incidere: cuius planiciẽ virtutũ ziʒania ſeminare et replere queſierunt:ſed dei virtute circũda/ ta minime potuerũt. Ad hanc aũt vineam fratres mei vos conduxi: ⁊ operarios vos feci meos:vt laboꝛãtes vſq; ad finẽ: dignũ fructũ recipiatis in tempoꝛe ſuo. Ad hanc nõ me elegiſtis:vt ſupꝛadiximus fratres:vᷣ ego elegi vos:ſed poſt ãnum factꝰſum epi⸗„- ſcopus nõ tamen vos relinquẽs.Sed com pulſus inter gentes habitare:monaſteriũ o pꝛeſbyteroꝝ ⁊ clericoꝛum oꝛdinaui: intraui domũ epiſcopi:vt cõmuniter cum eisviue⸗ rem ſicut ⁊ vobiſcũ antea vixeramus. Mon igit᷑ me elegiſtis:ſed ego elegi vos. A quo fratres mei maxime hoc dictũ ſit ⁊ ſcitis: a domio dictũ eſt: ⁊ diſcipulis dñi dictũ eſt: verũtamẽ nõ tm̃ illis:ſed etiã nobis dictũ eſt:quos vocauit in partẽ ſollicitudinis et gloꝛieę eoꝝ: Sicut dignatus eſt vocare per gratiam ⁊ participes nos fecit exhoꝛtatio/ nis:ſic ⁊ vos.Delicatus eſt em̃ qui vult vti parte:⁊ adminiſtrationẽ partis diſſimulat ex rata merito ſe pꝛiuat honoꝛe:qui hono/ rem affectat ſine honoꝛe. Vobis ergo qͥ pa ſtoꝛes eſtis tm̃ aiaꝝ veſtrarũ loquit᷑ paſtoꝛ bonus:qui tertia die vt audiſtis aiam ſuã poſuit pꝛo ouibus ſuis dicẽs: Hon me ele giſtis:ſed ego elegi vos: nõ iſtam tm̃ deſer tam habitationẽ deſerendo:ſed de virtute in virtutẽ pꝛocedendo fructũ afferentes:et fructꝰ veſter maneat. In his quattuoꝛ fra ⸗/ tres mei attendere debemus: ſcʒ dignita/ tem:officiũ:cautelã ⁊ ↄſtantiã. Dignitatẽ: qꝛ dic̃:elegi vos.Officiũ:vt eatl. Cautelã: vt fructũ affergti. Cõſtantiã: quia fructus veſter maneat.Eſt ergo dignitas in electio ne:officiũ in fatigatõe:cautela in fructiſica/ tione:⁊ ↄſtantia etiã in fructiſicatiõe.Ma⸗/⸗ gnũ eſt em̃ quod elegit qui nõ fallit᷑ dũ ele/ git. Maius eſt qð dei eſt opus ad quod ele git.Sʒ maximũ qð inter electos bꝛeclcgit. Bancti „ „ , „ , Eſt em̃ ſenſus talis: Non vos me elegiſtis e pꝛeęlati.Et ſic vnũ maloꝝ genus:⁊ tria bo/ ne⸗ ſed egiſtis: ſᷣ ego om̃i modo eligendi elegi vos. Sunt em̃ tres modi eligẽdi: Electio: ſubelectio:⁊ pelectio.Electio eſt qñ de mul titudine bonoꝝ ⁊ maloꝝ eligit᷑ bonũ: ſicut de toꝛculari oleũ ſeparat᷑. Subelectio ẽ qñ de bonis electis eligunt᷑ melioꝛes: Poſtea qñ de melioꝛibꝰ optimi eligunt᷑ pᷣelectio ẽ. Exo.⁊S. In hunc oꝛdinẽ electus eſraarõ ⁊ filij eius vt ſacerdotio fungerent᷑ coã dño. Pꝛimo Heut.14. em̃ dñs ex om̃i natiõe ꝗᷓ ſub celo erat:iſrael elegit i pł'm peculiarẽ ſibi. Le his aũt ſub/ elegit filios leui:q tanq; miniſtri ſpiritales in tabernaculo domini ritu perpetuo deſer uirẽt. De qᷣbus etiã pꝛęelegit filios aarõ in ſacerdotes:qͥ pꝛecibus ⁊ oblatiõibꝰ ſuis in/⸗ dignationẽ dñi in ꝓłm placarẽt. Ad hũc ſa ne modũ elegit nos. Subelegit cũ in ſoꝛtẽ ſanctoꝝ vocauit nos ⁊ in oꝛdinẽ clericatꝰ. Sed cũ in ſtatũ heremitaꝝ pꝛomouit nos: cũ ꝑ aquã baptiſmat lauit nos:⁊ in diſpẽ/⸗ ſatiõe ſamilię ſuę diſpenſatoꝛes ſuoꝝ mini ⸗ ſterioꝝ: pᷣelegit nos. Magnũ eſt em̃ frẽs ꝙ elegit nos: Maiꝰẽ ꝙ ſbᷣelegit:Sʒ maximũ ꝙ Belegit. Vere g& elegit nos ⁊ elegit nos dñs ĩ hęreditatẽ ſibi.HNã ad eleuationẽ ma nuũ noſtraꝝ:regũ capita inclinant᷑:mune⸗/ ra offerũt:etiã patres nos pꝛoſitent᷑: expe/ ctantes nos eſſe cũ helia:⁊ paulo heremita ⁊ interceſſoꝛes apud deũ. Vę tñ in heremo MWatthᷣ.ʒ. habitãtibus:ſi inter malo s piſces foꝛas in Matthᷣ.⁊5. die nouiſſimo ꝓijcient᷑. Vę paſtoꝛibꝰ ouiũ * E ſi inter hedos numerãdi ſunt.Quidvlteri JZoh. 15. frẽs dicat᷑ audite: Poſui vos vt eatis: Mã quattuoꝛ ſunt hoim poſitiões:Accubitus: ſeſſio: ſtatio ⁊ ambulatio. Om̃is em̃ hõ ſic eſt in loco poſitꝰ:ꝙ aut iacet:aut ſedet:aut ſtat:aut a mbulat.hec aũt im̃ inter ſe diffe runt in hũc modũ. Ham cũ hõ iacet:om̃es . partes coꝛꝑis quieſcũt.Cum vero ſedet:in ferioꝛes ꝑtes coꝛpoꝛis quieſcũt:qꝛ ſederevi dent᷑:ſᷣ ſuꝑioꝛes laboꝛãt.Cum aũt ſtat: to/ tus laboꝛat hõ erigẽs ſe qꝛ generaliter pon dere ſuo laboꝛat.um vero ambulat:addi tur laboꝛi quis ex motu fatigatio. Ad hũc modũ frẽs quattuoꝛ ſunt hoim gradus et ſtatus in eccleſia dei. Fidellũ em̃ alij boni: alij mali. Numeꝝ maloꝝ frẽs nõ diſtingui mus:qm̃ multiplicatus eſt ſuꝑ numeꝝ are nę maris. Boni vero ſicut oꝛdinẽ recipiũt: ſic etiã⁊ diſtinctionẽ.Sane bonoꝝ aliqͥ ſũt actiui: aliqui ↄtemplatiui: aliqui vtriuſq; Auguſtini noꝝ genera. Quattuoꝛ em̃ ſunt fideliũ ge/ nera. Mali aũt ſunt iacẽtes: qui in mũdo eag quieſcũt:tales totã ſpem ⁊ fiduciã ponũt ĩ oun numero diuitiaꝝ:quoꝝ deus vẽter eſt.La Nhil.zʒ. ne les in lecto iacẽtes loquunt᷑ animę ſuę ⁊ ſę⸗ — pe dicunt: O aia mea habes multa bona Zudi2. mßt repoſita: epulare ⁊ bibe: opꝛime pauꝑes: eme deſpice vicinos:renue natos:dilata te:ex/⸗ ſomt tende alas:aſcende ſuꝑ ſidera: non ſit pꝛa/ Sapᷣ.2. ufehn tum qð luxuria tua nõ pertranſeat:dic aĩeę ni noi tuę:caſtrũ ſeruat: qͥ ſeipſum ab om̃i malo naitt pꝛęſeruat. O fratres tales pꝛoſtrati iacẽt: iu nocte doꝛmiũt:ebꝛij ſunt:⁊ ecce mox eos ia 1.Theſſał.5. e centes ⁊ doꝛmiẽtes aggredit᷑ moꝛs: ⁊ ſicut , ſon fauilla ſtatim deſiciũt.Lalibus aũt quoti⸗/ ſiß⸗ . . die damabat apłs dũ dicebat: Fratres ſci Bo.13. entes qꝛ hoꝛa eſt iam nos de ſomno ſurge/ ſt re. Inter bonos ſt boni ↄiugati: qͥ hñ vtũf e liciti:ſᷣ taleſ diuiſi ſt:qꝛ pti ſeruiũt deo ⁊ ꝑti ·Corl.T. M mũdo.De ꝗᷣbus ait apłs:Hondꝛãt deũ de Nꝛouer. z. nnt ſubſtantia ſua oꝑibꝰ milericoꝛdię intenti: uehmt⸗ tñ ſolliciti ſunt vltra modũ de vxoꝛe: poſ⸗/ uſi⸗ ſeſſiõibus: fratribus: fllijs ⁊ cognatis. Et ſcitegöe⸗ qꝛ iſti parti delectant᷑ ĩ mũdo: ideo ſedere oͤdln dicunt᷑: quia in ſuꝑioꝛibꝰ laboꝛãt ⁊ in inſi/ ſl N mis quieſcunt. Sunt ⁊ alij ↄtemplatiui:qͥ/ Nig ülcda rũ vt diximus ſupꝛa ↄuerſatio in celis eſt: hhiic de quoꝝ numero vos eſſe dei gratia credo Mefe ⁊ certus ſum. Tales ſpem oẽm in deo po⸗ neſnns nunt: opꝛobꝛia: famẽ: nuditatẽ: pꝛeſſuras gui amoꝛe chꝛiſti ſuſtinere ſemꝑ deſiderat:qui/ Ebplnnin bus viuere moꝛi eſt: ⁊ moꝛi lucrũ:clamãtes bil. (deg cũ apło dicẽtes:Quis me liberabit de coꝛ/ Go. 7. leppen poꝛe moꝛtis huius? Tales ſunt velut mili/ * btn. tes:⁊ ccloꝝ ciues. Iſti laboꝛãt ſuꝑ terram laen 2 quotidie ab angelis ſuſtentant᷑. Sunt et S Ulrett alij qͥ ambulãt. Iſtis ambulare incumbit: inpan nõ tm̃ vt ⁊ nos de virtute in virtutẽ:ſᷣ pluſ Ns.Sʒ. bbecke qᷓ; nos inter diuerſa hoĩm genera ambula/ „. d re:diſcurrere ⁊ examinare qͥd agat᷑.Iſti ſũt Glodn paſtoꝛes ⁊ ſᷣlati:qbꝰincũbit nũc exhoꝛtari: hahleit nũc increpare nũc: minari nũc:ↄſolari:nũc loneg docere: nũc pdicare:nũc legere:nũc oꝛare: lurli⸗ qbuſdã ridere:qbuſdã flere:qͥbuſdã applau lvp nt dere:quoſdã fugere: quoſdã mente ⁊ litte/ npofi ris viſitare:quoſdã pᷣſentia intueri. Lales nnnen ſunt pᷣlati vtiq; paſtoꝛes:ambulãtes velut bun magiſter ieſus:q ambulãs iuxta mare gali Matthᷣ.4. B leę:vocauit diſcipulos ⁊ ait illis: Ate in oꝛ Marci.is. gente bem vniuerſum:pſdicate euangeliũ oĩ crea nücnn turę ratiõali.Tales ſunt om̃es eccleſiarum zitge . goalg do, e⸗/ ido füͤti te⸗ oha Ludn ges: er pra S51 caie aloe. ſce⸗· sin Tt, nſut gnoti esſei do ge⸗ nit 5 de oue nt: ol⸗ . dee inch iui⸗ ſc eto copo⸗ Cuns geU, 4 beln den n utnli⸗ leram— lntet 6 unbie belx Nlii⸗ rter: mnüc ouare: plau tlicte⸗ Lales elce e Vrßh⸗ er Vrdet ſta um Add fratres in heremo paſtoꝛes:qᷣbus a chꝛiſto dicit᷑: Ite qꝛ pericu loſum eſt tm̃ ſtare paſtoꝛibꝰ mediciſ aiaꝝ. Ite ergo:quia ꝑnicioſum eſt ſedere:⁊ ꝑem/ ptoꝛum eſt iacere. Ite excitate iacẽtes:⁊ di Ro. 1z. cite: Jam de ſomno ſurgite: qꝛ diu doꝛmi⸗ ſtis. Clamate paſtoꝛes ⁊ pꝛeędicatoꝛes veri/ Ns.is. tatis: ⁊ exaltate vocẽ veſtrã: vt in omnem terram audiatur ſonus veſtrę coꝛrectiõis: increpationis: charitatis ⁊ ſanctitatis ve/ Jobᷣ.ii. ſtrę. Munquid non magiſter quatriduanũ moꝛtuũ volẽs reſuſcitare:voce magna cla/ meuit: Uigilate & ⁊ excitate doꝛmiẽtes:et minas cũ terroꝛibus eis adhibete. Deinde ad ſedentes trãſite:⁊ exhoꝛtãtes eos:vt ad Ss. 136. Mmelioꝛa ꝓficiãt:dicite:Suꝑ flumina baby-⸗ lonis ſedete ⁊ flete dũ recoꝛdamini ſyõ:poꝛ rigite manũ pauꝑi:ne obliuiõi det᷑ dextera veſtra. Fruſtra em̃ manus tendit ad deũ:qͥ poſſe ſao manꝰ ad pauꝑes nõ extendit. Si vero qͥ ſedet:aliqñ ſtare voluerit: aponite Nẽõ.126: Manũ ⁊ dicite: Surge poſtq; ſederis:qͥ mã/ ducaſti panẽ doloꝛis.Stantibus autẽ dici/ NMattð. 19. te qð pꝛomiſſum eſt:Sedebitis vos ſuꝑ ſe- des duodecim iudicãtes duodecim tribus iſrł. Iſtis aũt neceſſaria eſt ↄſolatio qꝛ mul Mattð.s. tũ laboꝛãt.Dicẽdũ & eis eſt:Beati pauꝑes Zudj.o.ſpũ: qm̃ veſtrũ eſt regnũ celoꝝ. Beati qui nunc fletis:qꝛ ridebitis.Beati qui nunc fa meſcitis:qꝛ ſaturabimini.Beati qͥ homĩes fugitiſ:quia angelis ſociabimini.Beati ſo Pöz.zo. litarij:qꝛ cęloꝝ ciues efficiemini. Viriliter ergo agite fratres mei:⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛ veſtrũ: ⁊ expectate dominũ quia veniet ⁊ non tar/ .— dabit: Aodicũ erit et videbiti remunera/ toꝛem militię veſtrę:pꝛo qua penurias et anxietates ſuſtinuiſtis. Regnũ enim celoꝝ vim patit᷑ ⁊ violẽti multi poſſidebũt illud. h hic eſt enim laboꝛ officij noſtri. Iſte enim mũdus fratres mei mari ſępe cõparatur: ꝑ quod multiplex eſt trãſitus. NHam quidam tranſeũt vado: quidam nauigio: quidam ponte:quidã ſubmerſi natãt in fluctu. Iſti ſunt illi quattuoꝛ ſtatus: qͥs nominauimꝰ. Exo.i5· Jacentes em̃ ſubmergũtur: ⁊ deſcendunt in pꝛofũdum quaſi lapis.Coniugati vado mare tranſcũt: ⁊ medijs fluctibꝰ iſti ſalua/ buntur igne purgati. Cõtemplatiui aquã maris ponte trãaſeunt:ſecurioꝛem viam eli- gentes:quibus mũdus moꝛtuꝰeſt. Iſti ſũt mũdum deſpiciẽtes:qui ſicco pede ⁊ veſti- Exo.iꝗ.gio mare magnũ ( vt experiẽtia didicimus et oculata ſide ꝓbauimus) tranſeũt in fa/ Serma XXXIX— me ⁊ ſiti:nuditate ⁊ frigoꝛe:i vigilijs mul/⁊.Corj.ai. tis ⁊ in laboꝛibus plurimis. Vos aũt frẽs Lud.22. mei eſtis qͥ mecũ ꝑmanſiſtis in temptatiõi/ bus meis:⁊ mare magnũ ponte tranſimꝰ. MNobis vere incumbit cęteris ſubuenire:ne deſcendãt in ꝓfundũ q̃ſi lapis. Subuemi⸗ te vos oẽs oꝛatiõibus veſtris: oẽs ieiuna/ te:hoc mare magnũ tranſeuntes:qꝛ oẽs in periculo poſiti t. Tam nauigãtes q; ſub/ mergentes:⁊ tam vado mare hoc tranſeun tes in periculo ſunt.Nunquid etiã ⁊ nos qͥ per pontẽ tranſimus? Nunquid nõ ⁊ pons aliqñ cadit?: ꝛandũ eſt oĩno fratres:ne de ponte cadamus. MNam ſi de ponte cadere/ mus: qð deus auertat:citius moꝛeremur: qꝛ de loco ſublimioꝛi caderemus. Poꝛriga/ mus ergo manus de ponte ad ſubmergen/ tes ne moꝛiant᷑: ⁊ laboꝛemus ne etiã pute⸗ inferni aperiat᷑ ⁊ caudat ſuper nos os ſuũ. MNunc vero fratres de cautela audiamus:⁊ J Ps. 63. o audiẽtes aduertatis:⁊ videatis quõ caute ambuletis.Caute autẽ ambulandũ eſt: vt fructũ afferatis. Tres em̃ fructus dñs me/ Mattðb.rz. moꝛat in euãgelio:trigeſimũ:ſexageſimũ: ⁊ centeſimũ. Centeſimus eſt virginũ: Tri/ geſimus ſubditoꝝ: Sexageſimus pꝛęlato- rum:id eſt fructus duplicatus. Non em̃ p̃/ lato ſufficit ſeipſum iĩmaculatũ ſeruare:ſed expedit vt bonos qᷓ;tum in ſe eſt faciatvita ⁊ exemplo relucere. Ad hoc em̃ ſigniſican⸗/ dũ data ẽ nobis tunica talaris: vt bene fa/ Geñ.ʒ7. cientes ⁊ lucernas bonoꝝ opeꝝ tenẽtes:ꝑ/ Zucj.iz. o ſeueremus vſq; in diẽ vocatiõis nr̃eę:ne di/ cat᷑ nobis:lhic hõ cępit ędiſicare:⁊ non po/ Zud.i. tuit ↄſũmare.Aduertere nãq; debẽt cano nici noſtri et pꝛeſbyteri: ꝙ quanto pꝛę alijs maioꝛ dignitas in honoꝛe: tanto maioꝛ in reddenda ratione difficultas: qꝛ quot gra/ duum culmẽ aſcendunt:tot rationũ vincu lis erũt alligati.Quis em̃ tot vinculis alli/ gat᷑:quot ſacerdos:bos vel aſinꝰ:latro vel leo captus? O ſacerdos cũ teipſuʒ induis: pmo amictu faucibꝰ circũdatis ligaris: al⸗ bam poſtmodũ ponis:ſubcinctoꝛio vel cin gulo renes aſtringis:ac ſi tibi dicat᷑:aſtrin/ ge fauces ponendo cuſtodiã oꝛi tuo:aſtrin / Nõ. 38. ge funiculũ admixti potꝰ: ne coꝛ tuũ mala meditet᷑: ſtringe renes: crucifſige carnẽ tuã abſtinẽtia eſcę ⁊ potus qᷓ;tum valitudo ꝑ/ mittit.mhęc fratres mei dilectiſſimi faciẽtes viuetis:⁊ bene eritis: ⁊ bñ vobis erit. Ve/ RK rũtamẽ oꝛate illũ ſine quo nihil boteſo fa 2 Bancti. cere:vt ſiẽ elegit vos ð mũdo ⁊ ↄduxit vos ad hanc ſingularẽ apoſtolicã vitã ⁊ ſocieta tem:ſic vos iuuet vt edatis ſuꝑ menſam in regno patris ſui. Penſate tñ frẽs mei ꝙ qᷓ diu vixerimus:in periculo grandi poſiti ſu mus.Ideo de bonis ſuis nemo ↄfidat:ſed . Corj.I0. cogitet ſicut dicit apłs:ꝙ cũ quis exiſtimat ſe ſtare caueat ne cadat. NHunquid fratres mei nõ lucifer ſic decoꝛatu cecidit: Nũqᷣd nõ etiã petrus? Aut qͥ inter diſcipulos chꝛi ſto familiarioꝛ iuda: ⁊ qꝛ de ſe confidendo: nec in bono perſeuerãdo ꝑmanſit:cecidit ⁊ crepuit:⁊ moꝛtuus eſt. Rogate igit᷑ fratres illũ ſine cuiꝰ volũtate foliũ arboꝛis nõ mo/ uet᷑:vt vſq; in finẽ taliter vos in hac ſolitu Job.I5S. dine regat ⁊ dirigat:vt eatis ⁊ fructũ affera tis: ⁊ fructus veſter maneat: Amẽ. Mõ tur/ bemini fratres dilectiſſimi ſi cõpello vos vi num bibere: ⁊ panẽ tritici cũ bletis butyro mixtis ſił comedere: Hã hodierna die cre/x Auguſtini ſtelle ceęli: ⁊ ſicut harena maris in extrema tua ſenectute. Centenarius enim erat ab⸗ raam dum genuit iſaac de ſara ſterili vxoꝛe ꝓpꝛia:de agar ancilla hiſmaelẽ ſagittariũ: mirabiliter pꝛomiſſũ ſuſceperat: mirabiliꝰ ſuſceptum religioſe educauit: Inter hęc tñ nõ ↄtradixit abꝛasã: ſᷣ nec murmurauit: nec heęſitauit: nec faciẽ ↄturbauit:iĩmo tanqᷓ; pa ter exurgẽs pia crudelitate in flliũ ſe arma/ uit:vt mox obediret. Attẽdite vos filij obe dientię:qui votũ feciſtis ⁊ pꝛofeſſionẽ. Va de o tu frater ⁊ fac ſimiliter.Hęc ſemperad/ implere cogita:hoc ſemper facie leta fac et viues:⁊ erit ſemen tuũ benedictũ vltra ſe/ mẽ abꝛaę. Verũtñ quid maius neſcio mur/ murat:quid affectuoſius ſuſurrat vox iſta in auribus noſtris:licet hęc tempo tanto ante nos ſcripta ſint: quę ſunt ꝓer allego/ Sar.4⸗ Nli dimus filiũ bomis reſurrexiſſe a moꝛtuis: o riam dicta? Diſcutiamus ergo ſolia vineę: Zucj.15. ideo gaudere et epulari opoꝛtet: qꝛ fraterꝰ vt fructũ inueniamus ſpiritalis intelligen noſter moꝛtuꝰ fuerat ⁊ reuixit: perierat ⁊ in uẽtus ẽ.Ad mẽſam &̊ accedẽtes cũ gaudio ulemini: qm̃ ego ſum iacob pater veſter. De obſeruãtia clericoꝝ: Ser. X. Nliter dñs pꝛęcepit ſeruo ſuo abꝛaę: vt tolleret filiũ ſuũ:quẽ ſuꝑ cuncta lligebat:iſaac: ⁊ offerret eũ ſuper Jvnũ montiũ quẽ mõſtrauerit ſibi dũs: quẽ dicũt nõnulli illũ eſſe montẽ caluarię: in q crucifixus fuit ille deus ⁊ hõ.Series hiſto/ rię nuper ſimpliciter intellecta:pꝛimo ędiſi/ Deb. 4. cat obediẽtię filios: SFidelis eius ſermo vi/ credendi via. Sanctus igivᷣpater abꝛaam ?æ uus⁊ efficax:⁊ penetrabilioꝛ om̃i gladio an cipite. Sʒ de modo ⁊ virtute obediẽtię ali/ quid vobis nüc dicendũ eſt. Mã ſicut obe/ diendũ ẽ libẽter:ſic hilariter:ſic ⁊ velociter. Obediẽtia em̃ ſine moꝛa eſſe debet.MNõ pla cet deo moꝛoſa ⁊ diſceptatrix obedientia:ꝗ quidẽ cũ pꝛęcipit᷑ quęrit cur: quare qᷓ;obꝛẽ pꝛęcipiat᷑. Iſtius obediẽtię exquiſitũ nobſᷣ hodierna die exemplũ pꝛoponit᷑.Abꝛaã pa ter noſter:ſic em̃ dicit᷑ ſenex:fidelis ⁊ pꝛima pᷣma obediẽtię noꝛma:⁊ ſoꝛma verę obediẽ tięg apud oẽs eſſe credat᷑.Ecce fratres pꝛęce pit ei deus filiũ immolare: Sed quẽ ſiliũe Audi ⁊ obſtupeſce qͥ audis:filiũ dilectũ: ſi/ liũ pꝛimogenitũ: filiũ magnę pꝛomiſſiõis: ſilium magnę generationis. Dictum enim tię: tanq; ſub coꝛtice nucleũ:tanq; ſ palea granũ: tanq; ſub rerra theſaurũ. Verũ vt hodiernę chꝛiſti ſolennitati ſatiſſaciamus: cõſideremus vtrũ ea quę dicta ſunt de tꝑe Vdiſtis in mẽſa frẽs chariſſimi q̃/ O abꝛaã: indlinare poſſimꝰ ad me auguſtinũ patrẽ veſtrũ. Temptemus ſuper hoc aliqͥd dicere ad dei laudẽ:⁊ ad noſtrã aliqualem ędificationẽ.Sed ſᷣm hebꝛęos abꝛaam ſub tribus tempoꝛibus tria ſoꝛtitus eſt nomi⸗ na. Pꝛimo dictus eſt IAlam:qð idẽ ſonat qð excelſus:cũ adhuc eſſet in chaldęa ĩ ter/ ra ⁊ in cognatione ſua in domo patris ſui. Aſcendẽs aũt in terrã chanaan ad vocatio nẽ dei:dictus eſt abꝛam:qð interpꝛetat᷑ pa/ ter excelſus. Tandẽ in circũciſiõis ſuę tem/ poꝛe tunc dictus eſt abꝛaã:hoc ẽ pater mul taꝝ gentiũ. Attendatis fratres ⁊vos in pa C trẽ veſtrũ: Mam pꝛimo vocatus ſum excel/ ſus philoſophus.Eram em̃ inter om̃es ma gnos nominatiſſimus: et liberaliũ artium ſagaciſſimus indagatoꝛ. Excelſus inquam erã celſitudine ſcientię quę inflat:non cha / iCorl.. ritatis quę ędiſicat. Nam cedrum odoꝛife/ rum vocabant me romani pꝛincipes:folijs abundantem: ſed non habebam fructum. Excelſus eram ⁊ impius ſuper om̃es coeta/ neos meos: elatus ⁊ ſuperexaltatus ſuper Nõ.ʒ6. cedros lybani.Et ecce acceſſit ad me mater pietate plena:pꝛedicatio ſancti viri epiſco// pi:vita ⁊ exempla ſanctoꝝ patrum pauli et N us n * fuerat abꝛaam: In iſaac vocabitur tibi ſe / Seů. 2. i men tuum: ⁊ in ipſo erit ſemen tuum ſicut hni⸗ ſnſ ſo n uit ſuſe ſſepn ſauin init atoin ſebie ſcrete neie gesy ſin lun . node Non nur ente hehoe Mce nunde nare⸗ cope⸗ acnl. ant de inn Mor domue 1este „ Agen konnt nichu ligens boͤli⸗ Gguiar „ (mum mi⸗ fegola ldio⸗⸗ ghonn an⸗ Wlen Serm XLE antonij ⁊ ſimpliciani:⁊ cũ his om̃ibus vox* ſimis diebus mons domus dñſi in vertice montiũ.Et iterũ:Mons dei mõs pinguis NPs.s. ⁊ coagulatus. Poꝛro de hoc monte deſcen Ns. 132. dit ros ⁊ vnguentũ pꝛo barba aaron. Oẽs em̃ de chꝛiſti plenitudine vnguentũ recipe/ re poſſumus. Apoſtoli etiã fratres dicunt᷑ montes:quia fundamenta eius ſcʒ eccleſię in montibꝰ ſanctis. Angeli nunquid nõ et ipſi montes ðcuntur excelſi? Poꝛro ieſus qui mons dici᷑ ſedẽs in monte thaboꝛ:ſer/ monẽ diſcipulis facit: enumerans ſeptem beatitudines ſpũs.O frẽs attẽdite qᷓ;tũ ſit & impedimentũ:qᷓ; graue diſpendiũ inferat ſancteę religioni ſuperfluitas ⁊ abundantia rerũ:qð longe magis legimꝰ in libꝛo nr̃e cõ ſcientię qᷓ; poſſumus explicare ſermonibꝰ. Nunquid nõ ſodomitaꝝ peccatũ fuiſſe le/ Eʒec 16. gitur abundantia pamnis et ſuperbia vite⸗ Nunquid nõ angeli videntes ſe abundare Eſa.i4. in pulchꝛitudine ⁊ ſapiẽtia ſuperbientes ce ciderũt: Hunquid nõ ⁊ patres noſtri quaſi Geñ.ʒ. ratiõe eadẽ expulſi ſunt de paradiſo? Mun Señ.⁊. quid nõ ⁊ mũdus ſubmerſus fuit: quando abundantes ⁊ in ſuis abundantijs deũ nõ cognoſcentes perierũt? Munquid nõ ęgy/ ptij abundantes iracundia pleni facti ſunt ⁊ ſubmerſi? Hunquid nõ pꝛopter abundã/ tiam idola terre facta ſunt: Munquid non i, gegi.15 amalech quia abũdabat:id eſt inuidia ple⸗/ Exo. 14. nus deſiuit in manu ſaul? Hundqd nõ tem/ poꝛe dauid mlta milia interfecti ſt? NMũqͥd nõ ſaul abundans ſuperbus efficit᷑ ⁊ eijcit᷑: Nunquid nõ herodes aſcalonita iugulat᷑: NMunquid nõ herodes tetrarcha ſperãs in ſari ⁊ neroni abũdãtia? Quid aſſuero pecu ſua abundantia populo ſatiſfacere:qui cre debat iohãnẽ eſſe ſanctũ ⁊ iuſtũ:ipſũ tñ de Mattv.i4. collauit: Cogitate frẽs qͥd receꝑit holofer/ nes:qͥd cęſar:qͥd nero:qͥd valẽtinꝰ:qͥd ↄſtã/ tinꝰ:qͥd detiꝰ:qͥd iulianꝰ: Quid & valuit cę nia? Quid antiocho ſimulata ⁊ palliata pę nitentia? Colamus ergo chꝛiſtũ pauperem in pꝛęſenti vt ſimus diuites in futuro. Co/ mes em̃ diuitiarum ſuperbia ⁊ luxuria eſt. Amemꝰ ergo o fratres ſummã chꝛiſti ⁊ apo ſtoloꝝ paupetꝑtatẽ:ne in noſtra ſancta reli/ gione mutet᷑ coloꝛ optimus: et diſpergant᷑ Thꝛeñ.4. lapides ſanctuarij noſtri. Sane em̃ fratres mei ex collatiõe aliaꝝ paupertatũ: cõmen/ datio paupertatis volũtarie plenius inter nos relucet. Sunt em̃ qͥnq; genera paupta Ad fratres in heremo e/bei . Ps. 28. un dſi ↄfringentis cedros cõminuit cedrũ li- m bani ⁊ hoſtia pꝛęparata ad victimã in odo/ rem ſuauitatis: Et ſic factꝰ ſum pater excel e ſus. Deinde ad africã veni:mecũ ducẽs de/ iͤ cem ⁊ nouẽ ex fratribus meis ſimul viuen/ tes in palacio ſancto: et cupientes ſepara/ eiß ri a ſeculo: ſanctus pater valerius cupiens nee eelſe particeps fructuũ ⁊ oꝛationũ: locũ iſtũ Ene ſecretũ in quo nũc ſumus nobis donauit: mna, ⁊ multi noſtrũ viderũt.Sed loco iſto ędiſi/⸗ hobe cato in chꝛiſti noĩe ⁊ ſanctę trinitatis ponti fex hiponẽſis factus ſum: ⁊ vocatꝰ ſum pa/ rad, ter excelſus multoꝝ. Põtiſices em̃ fratres ſuec mei ſicut vocant᷑ paſtoꝛes gregis: ita ⁊ pa⸗/ nſe tres plebis pꝛo cura ⁊ pfia ſollicitudine: et n,’5 NSs. J1. tunc factus ſum ſicut oliua fructifera in do Nri mo dei. Pꝛeſules em̃ oliuę comparant᷑ pꝛo/ anr ptervun olei triplicẽ.Hã oleũ pᷣmo illuiat: ego ½ paſcit ⁊ leſ⸗ mẽbꝛa fouet.Sic ⁊ pᷣſules illu c. minare debẽt vᷣbo: paſcere exẽplo ⁊ fouere len egentes tꝑali bñficio. Ego em̃ frẽs nõ dico le me hoc facere:ſtudeo tñ ſacrã ſcripturã ex/ rin ponere: turrim dauiticã clypeis foꝛtiſſimis ms munire: munitã declarare: ⁊ declaratã oꝛdi dene nare. Ham quid ꝑ turrim dauiticã: niſi ſan gtni ctoꝝ eccleſia intelligo? Et ſic iam ab oꝛtu ⁊ Ntd occaſu: ab aquilone ⁊ auſtro viget nr̃a do/ n ctrina ⁊ expoſitio. Non tñ a me ſed de do/ nbd mo dei pꝛocedit: ⁊ ſic nõ ſolũ pater gentiũ n⸗ P. 127. Dicoꝛ: ſed etiã vitis abundans in laterib ſnat domus dei. Cuius domus ſunt latera legẽ ginn tes ⁊ oꝛantes ⁊ ↄiugati legentiũ ⁊ oꝛantiũ ⁊ niol ↄiugantiũ. Nam vobis qui eſtis legentes eo. 7 oꝛantes abundaãter pꝛopinauimus doctri ä nã:qbus diſciplinã apoſtolicã tradidi. Cõ/ eten⸗ iugatis poculũ vitę etiã pꝛopinauim Do enl bis tñ ꝓpinaui vinũ feruoꝛis: charitatis ⁊ züpaß ęquitatis: Illis vero pacẽ ⁊ patientiã do/ „½ O nauimus. Beuertamur S& ad hiſtoꝛiã pꝛęta nane ratã:queę inſinuat nobis tria:ſcʒ diſciplinã eoſi⸗ regularẽ:pꝛogreſſum ⁊ exitũ. NHicit᷑ em̃ nobᷣ Alan a dño: Tolle filiũ tuũ:quaſi dicat dñs: Tu un 1 q̃ monachus es:tolle ſiliũ tuũ iſaac:qͥ inter ncha pꝛetat᷑ riſus:hoc eſt tuã pꝛopꝛiã voluntatẽ toife⸗ tolle:in cuius executiõe homo ridet ⁊ dele/ ſoli⸗ ctat᷑. Et hęc eſt pᷣma oblatio quã hõ debet un, deo reddere ⁊ offerre ſuper vnũ mõtiũ quẽ ce en monſtrat nobis deus. Ham multa genera ſyel montiũ demõſtrat nobis dñs. Sʒ de quat huin tiuoꝛ nobis mediatoꝛ dei ⁊ hominũ homo lh⸗ Eſa.2. chꝛiſtus ieſus mons dicit᷑:qui erit in nouiſ/ Aliet tis: Pꝛima eſt infęlicitas:ſecunda eſt pau/ f 3 Sancti Auguſtini detne pertas cupiditatis:tertia paupertas ſuper veſtra aſcẽdũt: recunite ad iatlon⸗ vel a⸗ ee fluitatis:quarta doloſitas:quinta pauper / operis occupatiões:ne vos eſentine mu lerne tas voluntatis. Pꝛimã habet mendicus: ſceę deglutiãt. HNunquid nõ ſic fecit ſanctus na ſecundã habet auarus:tertiã habet pꝛodi/ pater antonius: Qui cum epiſtolas Zcha⸗ Ef gus:quarta eſt paries dealbatꝰ:quintã ha ris ſuis in ſeculo moꝛãtibus recepiſſet:nul ͤn Pr bet vir cõpeditus. Pꝛima eſt flagellũ: ſecũ lam legere voluit:ſed receptas in igne pꝛo/ leli da eſt venenũ: tertia eſt vẽtilabꝛũ: quarta iecit dicens: Chartę fallaces eſtis:etiã ple/ cen 4 eſt vmbꝛaculũ: quinta ędificiũ. Pꝛima eſt nę mendacijs: comburo vos: ne comburar .— r⸗ miſeria qꝛ cuciat: ſecunda eſt venenoſa a: a vobis. Sequit᷑ fratres: Ligat᷑ iſaac. Sic geñ. 22. ſ⸗ necat: tertia ẽ ventoſa qꝛ inflat:quarta do/ et vos ligamini in hac ſolitudine tam foꝛ- hlen loſa qꝛ diſſimulat: quinta gloꝛioſa qꝛ coꝛo / titer vt ↄſuetudines vite ſecularis ignoꝛe/ ſäunn nat. MNec mirũ ſi chꝛſtianus amatoꝛ ſobꝛie / tis:⁊ ſuauitatem ſanctę religiõis capiatis. ſtuuan tatis: ſobꝛietatẽ ſpũs cõmẽdat:cum epicu/⸗ Placeat vobis ſomni ſobꝛietas: mẽtis trã/⸗ uunf rus pꝛeceptoꝛ voluptatis eam cõmendaue quillitas:coꝛpoꝛis mũdicia: moꝛtis ſeueri⸗ Nha rit dicens: &ν felix paupertas eſt ſi leta ẽ. tas: 7 cuncta ſalutis expectatio. Soluitur Fun Suꝑ hanc pꝛopꝛiã voluntatẽ offert homo ilſaac ⁊ iocunde ad matrẽ reuertit᷑ in berſa/ inlie S deuotus:qð pꝛeęcipue ſit in pꝛofeſſiõe obe/ beę. Sic ⁊ vos vertamini ſoluti ad matrẽ q ten Geñ.22. diendi. Sequit᷑ fratres: Strauit abꝛaã aſi/ ſurſum eſt hieruſalẽ. Cum ergo illic perue/ ſine num: duos pueros ſecum ducens. Iaac neritis: dabit nefrigerij ſedem: quienes bea zun yero ligna cedrina poꝛtabat: abꝛaã autem rron luminis claritatẽ. „ pien ignẽ ⁊ gladiũ. Venientes aũt ad montẽ li/ &De obſeruantia ieiunij quadra Aun, Mofin gat᷑ iſaac: ſuper ligna ponit᷑:et ſcira a patre geſimalis BHermo XI ſ: lic dei voluntate:nõ aperuit os ſuũ. Et exten Vm ieiunaueris vnge caput tuũ: A ig deS dens manũ abꝛaã: audiuit: Ne extendas faciẽ tuã laua: ne videanis homi/ Mauts. s. Nen geriei manũ ſuper puerũ:ſed pꝛo iſaac tolle arie- nibus ieiunãs. Jeiunantis officiũ jeti tem vnũ de cunctis tuis melioꝛibꝰ: quẽ in/ eſt: in cinere ⁊ cilicio ſedere: ſoꝛdidas veltel õ ter ſpinas tibi paraui. Attendamus nunc nõ tenere:carnẽ macerare:faciẽ atrenuare: (mhlien fratres:nã quid per aſinũ niſi carnẽ noſtrẽ in paloꝛe permanere: nõ ipſam lauare: n5 mmnan intelligo:quę velut aſinus domãda eſt vir ad menſam opulentã accedere: nõ cõuiuia ſecri ga: onere ⁊ pabulo ⁊ cinere et cilicio? Caro zfeſta viſitare: nõ capite inclinato incede/ cnin domãda ẽ:ne impinguata: incraſſata ⁊ di / re:ſed elemoſynas dare: caſtitatẽ ſeruare: ſcion latata recalcitret: velut aſinus qͥ cĩ dñove/ iuſte ſancte ⁊ pie viuere:vt chꝛiſti ſanctã re Cnrn lut catellus ludere voluit. Huo nãq; pueri ſurrectionẽ expectans gloꝛiet᷑. Hecauͦt ois cteie ſunt qͥnq; homiĩs ſenſus:quos tñ duos di / facite:nõ vt videamini ab hominibus: ſed * ii cimus: qꝛ ad vſuʒ ⁊ ad executionẽ eoꝝ dus tm ab illo qui cuncta videt in abſcondito. ln intra mẽbꝛoꝝ mancipata ſunt. Ham ⁊ egoa Sed ſi ↄtingeret ꝙ fumus ieiunioꝝ ſparge Nin ueit velut abꝛaã in vobis ⁊ canonicis noſtns: ret inter homines: ſtatim faciẽ tus laua:ne lnli Eſa.9 . ne caro luxuriet:⁊ ne moꝛs per feneſtras in, videaris hoibus ieiunans. Tria em̃ frẽs ꝓ nun tret: duobus pueris vos ſociaui pauperta/ ponunt᷑ nobis hodie: ſcʒ ieiunare: faciẽ la- . Mi ti ſcʒ ⁊ oꝛatiõi:qbus mediãtibus qͥnq; ſen / uare:⁊ caput vngere. Hec tria ſunt in abus dun ſus coꝛpoꝛis extinguere poteritis. NHam ꝑ tota vita noſtra cõſiſtere debet. Quę ſunt Ne.z6 ar⸗ hec pꝛęterita mala obliu iſcemur: cogitatio iſta frẽs niſi declinarea malo ⁊ facere bonũ 5.56. nen nes malę nõ aſcendẽt in coꝛda veſtra: affe-⸗ ⁊ totũ qð habes deo ↄtribuere: Ecce qcqd a ctio cognatoꝝ nõ regnabit in vobis. heęc ↄtinet nr̃a chꝛiſtiana ſancta religio. Quid u em̃ ſunt quę quotidie monachos cribꝛãt ſi⸗ em̃ ꝑ ieiunare frẽs niſi a malo declinare: nad cut triticũ. Iſtę ſunt moꝛdaces curę: ꝗ ſan/ faciem lauare: bonü ſacere:ꝑ caput vngerc n ctum viri pꝛopoſitũ eneruauerunt. Inter totü deo tribuere: Sed dicet quis. Bꝛeuis unk has vir ſanctus coquit᷑ ⁊ cruciat᷑. Hhec ſunt eſt hec expoſitio:ſed aquam viuã vt cupi mie Ecẽs.ĩo. monachoꝝ muſcę moꝛdaces ⁊ moꝛiètes: ꝗ mus nõ pꝛopinaſti. Attẽdite ergo fratres. ganen perdunt ſuauitatẽ vnguẽti.hec ſunt vola / MHam hoſtis antiquus veſtris bpꝛimis parẽ SGeũñ.ʒ. W Matth.ᷣiz. tilia quę comedũt frumentũ in anima ſemi tibus:pmo in paradiſo ſuaſit vt dñm offen .V loſo natum. Vos aũt fratres dum hęc in coꝛda derent:ſecũdo vt faciẽ a deo abſconderent ode d mmn us da⸗ nul⸗ o/ ple⸗ Urar Die ben ſore⸗ nts. 3ti⸗ Veri⸗ itur eſo⸗ nig ene⸗ bes 2 2 ſci⸗ en ge: 1l ius lade⸗/ re: giüre noi aſed alo. he ne ſisp e⸗ eus ſue ci Gid * dere uis vpi ſs. l biiß⸗ D3 NI ni, Mars4 Ad fratres in heremo mederẽt. Haʒ ibi dicit᷑ vt caput pungeret: ſ h vt caput vngeret. Ibi abſcõdẽdo faciẽ latitaret:ſᷣ h lauaren Ibi vt comederet: hͥ vt ieiunaret. Credamꝰ illi qͥ mõ hęc ſce/ NWattð.i7. pit:ſᷣ nõ illi qͥ ↄꝛia ꝑſuaſit.Ait em̃ pf:hic ẽ filiꝰ meꝰ dilectꝰ:ipſum audite.HNaʒ ait ho/ B die: Cũ ieiunatl.Eſt em̃ frẽs qðᷣdã ieiuniũ cõmẽdabile:⁊ qðdaʒ dãnabile. Dãnabile qð vidẽt hoĩes:qð fit ꝓpt᷑ hoies.Lõmẽda bile quod ſolũ pꝛopter deũ fit. Sed aliqui ieiunant vt infirmi: aliqui vt faſtiditi: aliqͥ vt auari:aliqui vt hypocritę. Egrotꝰ ieiu/ nat vt valeat:faſtiditus vt apetat:auarus vt parcat:hypocrita vt apareat. Jeiuniũ ęgroti ẽ ſanitat: ieiuniũ faſtiditi ẽ guloſi/ pocritę ẽ ſimultati. eęc aũt ieiunia etſi nõ ſüt biegloſa vt ęgroti: tñ ſunt infructuoſa. Jeiunãte g frẽs ꝓpt᷑ deũ: frangat nucẽ vt accipiatl nucleũ: ꝓijciamꝰ foliavt inuenia/ aquas de fontibꝰ ſaluatoꝛis.Ait em̃ ſalua/ Eſa.SS toꝛ: Sitientes venite ad aquas. Mam tri- Joð.ii.plex ẽ aq̃ ſaluatoꝛis frẽs: Aqua lachꝛyma/ ruʒ quando fleuit ſuꝑ Laʒarũ: ⁊ ſuꝑ ciuita JYob.13/ et. 199. tem: Aqua quam poſuit in peluim qñ di/ ſcipuloꝝ pedes lauit: Aqua ꝗᷓ̃ de latere eiꝰ emanauit. Pꝛimã opoꝛtet nos habere frẽs ſi recte ieiunare cupimꝰ. Eſt & pꝛima aqua H cõtritionis:ſecunda cõfeſſionis:tertia ſatiſ factionis. Pꝛima mentẽ ſanat:ſecũda refri gerat:tertia fęcundat.Ergo ſidelis ſi cupis recte ieiunare:iſtas aquas recipe ⁊ laua te 12 mMmũdaber: a lepꝛa. Haʒ niſi habueris haſ Caquas:ieiuniũ tuũ modicũ valebit. IJIldeo Matth.22. vocati hodie ad nuptias magni regis frẽs dilectiſſimi:oꝛnemꝰ nos veſtimẽtis:tubis: ⁊ cymbalis beneſonantibꝰ. Laudemꝰ ipſũ „ patrẽfamilias: qͥ ad ſuas nuptias nos vo- care dignatꝰ ẽ.Quę ſunt nuptię hodie pꝛę parate frẽs: niſi iſti dies quos deus conſe/ crare dignatus eſt: Iſti em̃ ſunt dies quos obſeruare debemus: in quibus legẽ recipe re merebimur. Iſti ſunt dies medicinales: qui animę ⁊ coꝛpoꝛi cõferunt ſanitatẽ. Iſti ſunt dies nuptiales: in quibus veſtimẽtis oꝛnati eſſe debemus:cymbala ⁊ tubas oꝛ/ ganaq; beneſonantia ſonãtes. hęc em̃ ſũt inſtrumẽta quę in nuptijs quadrageſimali bus ſonare debemus. Nam pꝛimo veſtire nos debemus virtutibus ſanctis:expolia/ tatl:ieiuniũ auari eſt parcitat: ieiuniũ hy/ Germo. XLI poſt meridiẽ: tertio vt de ligno vetito co/ s tis vitijs. Secũdo cymbalũ percutiẽdo pe/ ctoꝛa ꝑ cõtritionẽ ſonare debemus.Tertio vt pꝛęones clamare debemus ſuggentes vbera vocãdo ꝑuulos vt ieiunare diſcant: ſenes vt ieiunare doceant:quia ecce nũc tẽ pus acceptabile:ecce nunc dies gratię ⁊ ſa- lutis:Ecce dies remiſſionis:ecce dies ſatiſ⸗ 2. Corl. 6 factiõis. Tu ergo inique qui longo tempo h re doꝛmiſti:ſi S memento vnde cecideris ⁊ age pęnitenti dũ tempus habes:dũ ſa/ nus es:dum peccare potes:vt nõ ex timo/ re ſed ex amoꝛe videaris pęnitere. mnis em̃ frẽs mei:qui ꝑ penitentiã deleuerit pec/ cata ſua:iam angelicę fęlicitatis ꝑticeps E. Ipſa namq; pęnitẽtia eſt medicamentum vulneris:ſpes ſalutis ꝑ quã peccatoꝛes ſal uãtur:ꝑ quã deus ad mif̃icoꝛdiã inclinat᷑. Abpocj.2. Dum autẽ pęnitentiã frẽs feceritis:fundi / te ꝓ peccatis lachꝛymas coꝛdis et coꝛꝛis. Nunquid nõ lachꝛymãdo frẽs mei:petrus 2 0 enia, „ a chꝛiſto reſpicitur: MNunqd nõ maria veni Eſa.iꝛ2. mus fructũ: purgemꝰ puteũ:vt hauriam vᷣ am meretur?: Nunqͥd ñ martha lachꝛymis ſanatur:? Nunquid nõ chananęa exaudit᷑: Nunquid nõ laʒarus advitam reuocatur: Laua ergo faciẽ tu qui hodie incipis ieiu/ nare: lachꝛymis ꝑcute pectus: exalta vocẽ tuã cõſitendo:⁊ annũciando ſacerdoti pec/ cata tua.Audite fratres quid dauid ꝑ con/ feſſionẽ cõſecutus eſt.Quid ait:niſi pecca/ꝛ ui dño? Et NMathan ꝓpheta ait: o dauid tranſtulit deus peccatũ tuum a te. Cauete tamẽ fratres:ne cõfeſſio ſit ſaul:qui redar/ gutus a ſamuele ſuꝑbiẽdo dixit: Peccaui. Qui ſtatim audire meruit: Trãſtulit deus regnũ tuũ a te. Sic ⁊ dixit Judas: Pecca/ Zucd.22. Lud. 7. Joß. II. £ I. Beg. 15 Matt⸗27. ui:nõ dolẽdo ſed diffidendo. Sic ⁊ Cayn: Señ.4. Abaioꝛ eſt iniqᷣtas mea: q; vt veniã mere/ ar. Ergo fratres cũ ieiunatl facies veſtras lauate lachꝛymis:caput vngite chꝛiſtũ qui caput cunctoꝝ eſt. Ipſum ergo vngite: ſcʒ oleo mificoꝛdię:elemoſynas dando:⁊ ver/ ba cõtritiõis clamãdo: Peccauimus dñe: ſ miſerere: Et ſic vncti erimꝰ a chꝛiſto oleo leticię.Sic vnctũ dauid legimus:ſic vnctũ petrum ⁊ mariã ꝓſpicimus: ſic vnctos vo/ lentes ſemꝑ ſpęctauimus fratres. Sed qͥs dicet:quomodo vngẽdus eſt deus?xꝝ pec⸗/ catoꝛ vade pꝛimo ad mariam peccatricem. Ipſa em̃ vnxit pedes ⁊ poſtea caput: ſcili⸗ cet aiaʒ: ⁊ poſtea accedere potuit ad caput. Nam ſi pꝛimo lachꝛymis chꝛiſti pedes non lauiſſet: ad caput chꝛiſti accedere vngendo E Matth.s. . Bancti auſa non fuiſſet. Ergo neceſſe t pꝛimo ad pedes lachꝛymꝗs fundere: ⁊ poſtea ad chꝛi ſti caput accedere. Scitote tamẽ frẽs mei: ꝙ niſi inimicis veſtris coꝛde peꝑceritis:oĩa quę agitis ſiue ieiunetis: ſiue elemoſynam detis: ſiue omia quę bona ſunt agitis: oĩa vana ſũt:⁊ ſerui inutiles eſtis niſi pꝛoximo peperceritis.Sed dicetis:Ego parcere ini/ mico non poſſũ:ex quo erge mihi bona nõ valent ſine hoc: me afflige ieiunando bo na diſtribuẽdo nõ amplius volo. Ego aũt Zud.õ. dico vob:Dimittite vt dimittat᷑ vob. Nul lum tamẽ malũ impunitũ:nec aliquod bo/ num irremuneratũ remanebit apud deum i nouit abſcondita coꝛdis cuuctoꝛũ. e vita ⁊ moꝛibus clericoꝛum. ——ʒ XI tres chariſſimi: ſanctꝰ ille Hix/ f remias cõſiderans ſacerdotũ ⁊ pꝛę/ latoꝛũ negligentiã:lamẽtabilesvo Auluguſtini Panes pharaonis diuiduntur in tres par/ tes:in cõcupiſcentiã carnis:⁊ concupiſcen/ i.Job.2. tiam oculoꝛũ:⁊ ſuperbiã vitę. Pꝛima eſt lu xuria quę eneruat:ſecunda eſt auaricia quę cruciat:tertia eſt ſuperbia quę velut veſica inflat.Luxuria eſt pꝛoferens immundiciã: auaricia eſt generans inuidiã: ſuperbia pa rit iniuſticiã. Luxuria eſt pięemens hominẽ intra ſe ꝑ pollutionẽ:auaricia extra ſe ꝑ.ñ a cat ionẽ:ſuꝑbia ſupꝛa ſe ꝑ elationẽ. Luxu2ꝰꝰä KL ria depꝛimit hoiem intra ſe: qꝛ cũ factus ſit ad imaginẽ dei: velut poꝛcus in luto viue/ re quęrit. Auaricia trahit hoĩeʒ extra ſe:qꝛ ꝓpter terrena dimittit cęleſtia. Superbia extollit ſupꝛa ſe:vt ponat in celũ os ſuum. Ns.2. Et ſic pres ⁊ fratres homo ꝑ luxuriã in va/⸗ nis cupit delectari:ꝑ auariciã in trãſitoꝛijs cõſolari: ꝑ ſuperbiã de impietate gloꝛiari. Iſti ſunt paſtoꝛes quos dominus eiecit de Matts. ar. templo vendẽtes ⁊ emẽtes. Iſti ſum quin/ 4. Regl.r. es emittens dicebat: Paruuli petierũt pa 1 quagenarij qui ꝑ heliam cõbumintur. Iſti nem ⁊ nõ eſt nec erat qui frangeret eis.Cla o ſunt illi falſi ꝓphetę veſtiti pellibus capꝛi⸗ Mattð.⁊. mabat ergo hieremias aſpiciẽs deſtructio /ꝰ nis:qui etiã intrinſecus ſunt lupi rapaces. nem ſancxę ciuitatis: ploꝛat et lamentatur uoꝛant filios in ꝑditione. Vę vobis paſto/ ribus iſrael:qui quod pingue erat comedi/ ſtis:quod confractũ erat nõ conſolidaſtis: quod erroneũ erat nõ reuocaſtis: quod in/ firmũ erat nõ ſanaſtis: quod nudũ erat nõ cooperuiſtis. O frẽs lupi rapaces hodie fa cti ſumus iuſticiã poſtponentes:veritatẽ ⁊ miſericoꝛdiã ignoꝛãtes.Cauete ergo ne vo bis dominus hodie dicat:Diſpenſatoꝛẽ te poſui ſuper familiã meã:⁊ tu panẽ eis non fregiſti. Mõ ergo diſpẽſatoꝛ ſed diſſipatoꝛ: Mattðᷣ.25. non ſpeculatoꝛ ſed ſpiculatoꝛ. O ſerue ne-/ Eʒzecb. 34. quam mittã te in tenebꝛas exterioꝛeſ:iquo⸗/ niaʒz pueri tui petierũt tibi panem:nec fuit HB qui frangeret eis. Itaq; frẽs diſtribuẽdus ı „ . „„ 4 eſt panis ⁊ frangendus ſubditis anteq; fa- me pereãt:nam ſi moꝛiẽt᷑:de manibus tuis ſanguis eoꝝ exquiret᷑. Diſtribuẽdus itaq; eſt panis om̃is ſanctitatis eſuriẽtibus.Eſt em̃ fratres panis mũdus qui diſtribuẽdus eſt ⁊ frangẽdus filijs:Eſt ⁊ alter panis im/ mundus: qui diſtribuẽdus eſt ſeruis. Sũt etiã iſti panes coniuncti in domo dei:ſicut in area paleę cũ granis. Tres tamẽ panes legimus ĩ ſcriptura:panes pharaonis:ob lationis ⁊ pꝛopoſitionis. Pꝛimi ſũt laici:ſe cundi ſũt ſacerdotes: tertij vero paſtoꝛes. crudelitatẽ matrũ:patrũ ⁊ paſtoꝛũ:qui de/ Ergo nos qui paſtoꝛes ſumus nomiati:lu/ xuriam frãgamus ꝑ abſtinentiã:auariciaʒ ſubmergamus per elemoſynã:ſuperbiã fu/ giamus ꝑ humilitatẽ ⁊ per patientiã. Naʒ ſicut impoſſibile eſt demonẽ in malo obſti⸗/ natũ paradiſum intrare: ſic impoſſibile eſt luxurioſis paſtoꝛibꝰ: auaris ⁊ ſuperbis ſbᷣ/ ditos caſtos ⁊ humiles et bonos facere:qᷣa neceſſe eſt vt talis ſit grex:qualis ſit et rex. IEſt ⁊ aliꝰ panis oblationis: quem quidẽ C nõ ſolum frangere ſed et deo offerre debe/ mus.Dauid dicebat: Intret oꝛatio mea ſi/ z. 1 40.9 cut incenſũ in cõſpectu tuo. Iſte eſt panis S triplex:quia oꝛatio debet eſſe ampla:deuuo ta ⁊ pura. Ampla vt pꝛo om̃ibus etiã roge tis ꝓ calumniãtibus ⁊ ꝑſequentibus vos. Deuota vt nõ remiſſe petat:ſed deuote:⁊ dabitur vobis pſeuerãtibꝰ. Sed dicet qͥs: AQualis debet eſſe qui petit: quid petat:p quo petat ⁊ a quo petatur? Si petis qua⸗ lis eẽ debeas:dicimꝰꝙ bonus:qꝛ ſcimus ꝙ gob.ʒ. deus peccatoꝛes nõ audit. Si dicis qͥd pe,· tere debeas:dico ꝙ vitã vł meritũ vitę:vel appꝛehẽdentiã meritoꝛũ vitę. Sed ſi dicis pꝓ quo petere debeas: dico ꝙ ꝓ bñ ⁊ male viuentibus: vt bonus ꝑſeueret ⁊ malus cõ uertatur: nõ pꝛo ſanctis non ꝓ damnatis. Nam qui oꝛat ꝓ martyre:iniuriã facit mar Sa 1s vti txri: ⁊ qui oꝛat ꝓ damnatis nullatenꝰ im/ ⸗ſen. diſ. 4e. ca.Eſt quideẽ. — = = Se —w = — +=S — = = = = =– = — = . — — — — —— A en, rzod, que ſca icſ : Apa ninè va uru, usſit vie⸗ ſeg ebi nors gin. rdern gun 8g dni ENrbo g. s . noͤn düͤf⸗ e obſ pleek hisß/ Nerg aler. liciſ. debe⸗ nenſ boe ns Deo. foge⸗ vos. lole? eiqs. u, qus/ apen eyel dics male GH tis, ge bis hur ,n us Ger.. . olen Ad fratres in heremo Watiᷣ ʒ. petrabit. Potens tamẽ eſt deus vt de lapi dibus iſtis fiant panes.Sed ſi vlterius ad huc petis a quo:dicit᷑ ꝙ a patre om̃ia pete/ re in filj nomine debemus:⁊ ſic veri paſto/ D res erimus.Eſt ⁊ alius panis ſcʒ ꝓpitiatio nis.Et iſte ẽ triplex panis angeloꝝ de quo manducat homo in altari:panis filioꝛũ:id eſt verboꝛũ ſanctę doctrinę. Hic eſt panis qui cũ pꝛimo pane ð celo deſcendit:hhic eſt Mattb.15. panis quẽ nõ eſt bonũ ſumere ⁊ dare cani⸗ bus hereticis:qͥa panis filioꝛũ eſt.Hic ẽ pa Ludj.xI. Nis petitus:amice accõmoda mihi tres pa nes: ſcʒ vitę:doctrinę ⁊ exempli.hic eſt pa Jov.27. Nis datus petro vt paſcat agnos: nam ter ait domin? petro vt paſcat oues:vt tu pa/ ſtoꝛ intelligas oues paſcere doctrina: vita ⁊ exemplo:vel euchariſtia: doctrina ⁊ vita ſctã. Et ſiẽ dñs ait petro: ita ⁊ cęteris apo⸗ ſtolis ſuis. Ergo paſcamus oues noſtras: paruiis noſtris panẽ frangamꝰ:ne deſici/⸗ mus verbo: paſcamꝰ exẽplo: ne tota gens e pereat. Nam capita gentiũ ſumus: cęcoꝛũ ꝰ ⁊ ignoꝛantiũ duces:claudoꝛũ baculus:ter/ rarũ pꝛincipes:regum viatoꝛes:angelis ſu perioꝛes Sed dęmonibus peioꝛes:dũ hęc negligenter ꝓſpiciamus. Fratres paſcamꝰ ergo populũ ne ſintvelut oues abſq; paſto re: vt de paſcuis ſolitudinis trahat ad pa/ ſcua ſocietatis: Jeſus chꝛiſtus dñs noſter. e modo querendi chꝛiſtum in epiphan XLII ¶UVaiſtis frẽs mei chariſſimi ſanctii v ſimos reges dominũ diligẽter queę ſuiſſe:⁊ quęrendo deũ ⁊ hoĩem in/ ueniſſe non dubitamus: ⁊ ſibi pꝛecioſa mu nera obtuliſſe firmiter credimus ⁊ pꝛeędica/ mus. Vos ergo frẽs quęrite chꝛiſtũ:queęri/ te naʒarenũ:quęrite floꝛidũ: candidũ et ru * bicundũ. Quęrite chꝛiſtũ ⁊ hũc cruciſixuʒ: gqꝓuerite et inuenietis:pulſate ⁊ aperiet᷑ vo/ bis:clamate ⁊ vocate dilectũ:nũciantes qꝛ auapmoee langueſcitis. O vos mundi amato/ Nbit./ʒ. res qͥ terrena ſapitis:quoꝝ deus venter eſt ⁊ vita in cõfuſione: qͥd agitis ſine chꝛiſto: qd cõcupiſcitis: qͥd ſapitis: quid ſperatis: NMunqͥd ſine chꝛiſto vobis pax eſſe poterit: MNundqd fclicitas vel victoꝛia:dignitas vel ſecuritas:fides vel charitas:ſpes vel fidu/ cia:cõſtantia vel temperãtia:pꝛudentia vł ſciẽtia:pulchꝛitudo vel foꝛtitudo:olfactus Mattb. Sermo XLII XLIII . vl tactus iſus vlauditusſine chꝛiſto vo / bis eſſe poterit: frẽs mei abſit. Quęrite Eſa.35. ergo chꝛiſtũ duʒ inueniri poteſt:iuocate eũ dum pꝛope eſt. In ipſo nanq; ſunt om̃es Cot.2. virtutes ⁊ theſauri ſapientię et ſciẽtię abſ/ conditi. Quęrite chꝛiſtũ ⁊ inuenietis chꝛi- ſtũ: pulſate ad chꝛiſtũ ⁊ aperiet vobis chꝛi ſtus. Dirigite viam chꝛiſti: vt dirigat vos chꝛiſtꝰ. Cuſtogite chꝛiſtũ: vt cuſtodiat vos chꝛiſtus. Amaxe chꝛiſtũ: vt amet vos chꝛi⸗ ſtus. Quęrite chꝛiſtũ pauperẽ: et inuenie/ tis chꝛiſtũ diuitẽ. Paſcite famelicos chꝛiſti vt paſcat vos chꝛiſtus. Viſitate infirmos chꝛiſti vt viſitet vos chꝛiſtus. Pacẽ habe⸗ te cũ ꝓximo chꝛiſti amoꝛe vt vos paciſicet chꝛiſtus. Hũc ergo chꝛiſtũ quęramus:hüc etiã veraciter cupiamꝰ: hũc ſemper vt poſ/ ſumus agnoſcamus:hũc ſemꝑ quęramus. ⁊ inuentũ tam foꝛtiter:tam ſuauiter:tã dul citer teneamus vt eũ nõ amittamꝰ. Quę/B ant in viaspaſcamus pane angelico:paſca rendus eſt ergo chꝛiſtus: ſed non in platęa vbi ẽ magna vanitas.Quęrẽdus eſt xpᷣus ſed non ĩ foꝛo vbi eſt grandis aduerſitas: Quęrẽdus eſt chꝛiſtus:ſed non in taberna vbi eſt ſũma ebꝛietas. Quęrẽdus eſt xpᷣus ſed nõ in ſeculari curia:vbi eſt maxima fal- ſitas. Quęrẽdus eſt xpᷣus: ſed non i ſchoł mundanoꝛũ philoſophoꝝ vbi eſt infinita ꝑuerſitas. O vos mundi amatoꝛes qͥ terre/ na ſapitis:⁊ ꝓ terrenis honoꝛibus et pom/ pis diſcurrere nõ deſiſtiti tranſuolãtes mõ⸗/ tes ⁊ alpes:inueſtigare volẽtes alta ceęli:la ta terrę:ꝓfunda maris:in caloꝛe et frigoꝛe: fame ⁊ nuditate: cur chꝛiſtũ nõ quęritis:in quo hęc omnia ⁊ maioꝛa ꝑfecte reperiunt᷑: Quieſcite iam agere ꝑuerſe:diſcite bene fa Eſa.i. cere.QO vos qui cęloꝛũ motus quotidie in/ ueſtigare curatis:nõ tamẽ vt deũ ꝑfectius cognoſcatis:ſed vt mundo floꝛentes appa reatis. Sapientes igit᷑ ⁊ inſipiẽtes querite chꝛiſtũ:ſed nõ cũ luxuria in qua eſt lata de/ foꝛmitas: nõ cũ ſuꝑbia in qua iacet ęterna loꝛũ ſeruitꝰ: et ęterna infęlicitas. Sed heu frẽs: qꝛ nõ eſt hodie qͥ faciat bonũ:nõ eſt ꝗq chꝛiſtũ adoꝛare oꝑe quęrat: nec eſt qui ſpe/ calamitas: non cuz auaricia in qua eſt ido/ oł.-. ret in eo: ſed miles in enſe: rex in diuitjs: puer in pomo: ſeruus in dño: vxoꝛ in viro: vir in vxoꝛe:vetula in parua pecunia:⁊ ru⸗ ſticus in ligone ſperat. Ecce frẽs ecce quoe⸗/ modo vnuſqᷣſq; recedit a deo ſalutari ſuo: Ecce quõ ſperamꝰ in vanitate:derelinqu?᷑ „ 645.¾. tes deũ factoꝛẽ noſtrü:? recerełes a deo ſa. ius oꝛtũ angeli cantãt:ſancti exultãt: ſteri/Auc.2. lulutari nr̃o. Mon ſic igit᷑ frẽs mei nõ ſic:etiã Nð.ii. ſi diuitię ⁊ honoꝛes affluãt nolite coꝛ awo/ nere:ſed ſolũ in chꝛiſto coꝛ aponite: in ip/ ſo ſemper ſperate: qꝛ ipſi cura eſt de ſingu/ lis nobis.Quęramu 8chꝛiſtũ frẽs mei:et nunq; quieſcamꝰ quouſq; chꝛiſtũ inuenia- Eſa.S?. mus:Quęrite eũ dũ iueniri põt: inuocate eũ dũ pꝛope eſt. Sed o frẽsquõ eũ queęre/ mus?Ecce em̃ querit᷑ hodiaxpᷣus: quęrunt eũ pagani:quęrũt eũ iudęi. chꝛiſtiane ca ue ne quęras chꝛiſtũ cũ iudęis:ſed cũ paga Matth.2. nis regibus ꝑquirere nõ deſiſtas. Nam pa gani quęrũt chꝛiſtũ adoꝛare:ſed iudęi quę/ rũt chꝛiſtũ iã ſupplãtare. Pagani hodie ad chꝛiſtũ veniũt:ſed iu dęi xpᷣm ſpernũt. Pa/ gani veniẽdo ad chꝛiſtũ laboꝛant:ſed iudeęi quieſcendo xpᷣm ignoꝛant. Pagani chꝛiſto munera offerẽtes ipſũ adoꝛant:ſed iudęi iã chꝛiſti moꝛtẽ ꝓcurãt. Pagani adoꝛãdo chꝛi ſtũ ⁊ miracula ibidẽvidendo:ipſũ toto coꝛ/i ceret:Aſcendit in cęlũ vt nobisxęloꝛũ poꝛ/ de magnifſicãt: ſed iudęoꝛũ ſynagoga iam o tam aperiret: ſedet ad dexteraʒ dei prfis vt chꝛiſtũ ſpinis coꝛona reuertunt᷑ gaudẽtes: t. Pagani per aliã viã ſed iudęi iam incipiũt Jobh.II. eſſe pauẽtes: ne foꝛte veniant romani ⁊ tol lant eoꝛũ locũ ⁊ gentẽ. Erubeſcite O ꝑfidi ucj.ai. iudęi erubeſcite:qꝛ v eniet tpᷣs qñ lapis ſuꝑ lapidẽ in te nõ remanebit: eo ꝙ nõ cogno⸗/ ueris tẽpus viſitatiõ ecce iam alieni hęred is tuę. Erubeſcite qᷣa itatẽ veſtrã aggrediũ/ tur: ⁊ ad veſtrũ regẽ natũ ꝑ ſtellã deducũt᷑: cuiꝰ pᷣcioſa natiuitas fuit añ ſecula pſᷣdeſti/ nata:a ꝓphetl pſᷣnũciata: a paſtoꝛibꝰ ãnũ/ ciata⁊ ſapientibꝰ reg ibꝰ reuelata. O iudęi ſemꝑ deo rebelleſ:o cęci ⁊ obſtinati:cur nõ ↄſiderat mirabilia ꝗᷓ deꝰ oꝑat᷑ in medio ter rę vre: Cur chꝛiſtũ nõ quęritl? Cur deum ⁊ hoĩeʒ nõ asſcitis: Cur eũ vt verũ dei filiũ nõ adoꝛatl? O frẽs mei:nõ ſolũ iudęi:ſed ⁊ mali chꝛiſtiani hodie occidere quęrũt xpᷣm. Quãdo hoc quęrũt:niſi quãdo pſᷣcepta ſua Mattð.⁊. ſeruare cõtemnũt: õͤ ſic magi fecerũt: ſed mox xpo nato credẽtes:ꝑviã laboꝛare cępe rũt:⁊ ſic ꝑſeuerantes aliquãdo eũ inuenire meruerunt:nõ in pᷣcioſitate pannoꝝ: nõ in multitudine ſeruoꝝ: nõ in thalamo picto: nõ in lecto eburneo:nõ in aula regia:Sʒ ꝓ thalamo voluit reclinari in ſtabulo: ꝓ lecto habere voluit fenũ:ꝓ ſeruitoꝛibus bouẽ cũ D aſino ſaluatoꝛ habere voluit. Eia & fratres mei:querite chꝛiſtũ:q rite hũc floꝛidũ:candi uęrite naʒarenũ:quę/ dũ ? rubicũdũ:ad cu/ lis clamat:vidua ꝓphetiʒat:ſymeon ſenex expectat:ioſeph cogitat: maria mater recli nat:bos cognoſcit:aſinus poꝛtat:ſtella de/ mõſtrat:magꝰadoꝛat. Iſte ẽ deꝰdeoꝝ in ſi⸗ on:qͥ in cherubin apparet terribil: qͥ in ſera- phin apparet mirabitł:qͥ in virtutibꝰoſten/ dit᷑ incõpꝛehẽſibił. Iſte ẽ qͥ nuꝑ ð maria vir gie natꝰ ẽ ⁊ hõ factꝰeſt:vt nos deos faceret factus eſt homo. Iſte eſt qͥ eſuriuit vt nos reficeret:qui ſitiuit vt nobis vitę ęternę po cula miniſtraret. Iſte eſt qui ꝓ nobis tem/ ptat᷑ vt nos a temptatiõibꝰ liberaret: qui ꝓ nobis ligat᷑ vt nos abſolueret: qͥ pꝛo no/ bis humiliatur vt nos exaltaret:qui ꝓ no/ bis expoliat᷑ vt nos tegeret: qͥ ꝓ nobis co/ ronatur vt nos coꝛonaret: qui felle ⁊ aceto potat᷑ vt nobis fontes mellifluos aꝑiret:qͥ moꝛtẽ ſuſcepit vt nobvitã ęternã donaret: qui ſepultus eſt vt ſepulturã ſuoꝝ benedi/ credẽtiũ pꝛeces ⁊ vota exaudiret.Ecce ò̊ ad quid natꝰ eſt xpᷣus:Ecce & ad qͥd venit chꝛi ſtus:Ecce ꝓpter qͥd ad nos deſcendit chꝛi/ ſtus. Quid igitur agitis o vos mũdi ama/ toꝛes: Quid vobis cũ carne o venerabiles ſenes? iuuenes delicati: quid agere cre/ ditis:cũ nihil ſinechꝛiſto poteſtis facere:qͥᷣ buſcunq; etiaʒ bonis terrenis oꝛnati ſitis? Querite ò̊ o iuuenes xpᷣm: vt iuuenes ma/ neatis. Querite vos ſenes chꝛiſtũ:vt cũ oĩ ꝓſperitateviuerevaleatis.Querite chꝛiſtũ et nolite quieſcere: illũ chꝛiſtũ:illũ ieſũ qui cẽturiõis ſeruũ ſanauit: paralyticũ ſolida/ uit:laʒarũ reſuſcitauit:cecos illuminauit: meretricem beatiſicauit:chananęã exaudi/ uit:latroni pepercit ⁊ ei paradiſũ donauit. Hhũc chꝛiſtum quęrite fide: ſpe ⁊ charitate. Querite chꝛiſtũ ⁊ nolite quieſcere. Quęri/ te chꝛiſtũ ⁊ nolite ſperare in longitudine vi te veſtrę:qꝛ incertus eſt exitus.Sed atten/⸗ dite ne decipiamini:qꝛ ſub ſpecie boni mul ta mala fiunt. Mon em̃ deſinit hoſtis anti/ quus figuram aſſumere angeloꝛũ lucis: la/ queos deceptionis vbiq; pſᷣtendẽs. Mouit em̃ ipſe malignus naturas hominum:⁊ cui adhibeat cupiditatis caloꝛem:gulęvoꝛaci/ tatem: luxurię feditatẽ: inuidię calamita/ tem. Optime nouit ques męroꝛe cõturbet: quem fallat gaudio: quem metu opꝛimat: quẽ admiratione ſeducat. Cũctoꝝ diſcutit 2. Cori. i· iueöͤfinn guuntel une. Gbfull gono en tvene prupe Abmmne tllende epelas. ehonei larlete banper feneten ſoltede iinopes lamdiua dan Nlg huttzo Nezſa Nlerbus Mchioefn lenuenn tenſtr⸗ nfeu ſliy lſun n,to⸗ Rltee Ulen Al⸗ Plcheen⸗ le ſenien nſpie eri un ner recl e laſt⸗ ſerg⸗ ſten⸗ favir eet tnos nepo lem teqgi ono⸗ 9 o/ isc⸗ taceo Mete narer⸗ enedi⸗ üpor fis yt egad tchi nchui lama⸗ oles gege⸗ cerq nſtis eona/ nhci cnlti idügei. Uſolce⸗ ninaut. ſeraudi onauit. anigte. Qugri/ ndinen ganen/ onimol santi/2,0 cis: lo Bouit nedan voꝛc amita/ turbet: Ninat: ſautt » .· 5 .— Ad fratres in heremo naturas: ventilare et perſcrutari cunctoꝛũ affectus: in nullo deſiſtit:⁊ vbi cognouerit quod delectet:ibi ſuũ exercitũ ponit.Tu g̊ fidelis cũ temptatiões ꝑſenſeris:mox chꝛi/ ſtiü quęre:mox chꝛiſtũ iuoca:⁊ mox tibi ipᷣe ECEorj.I0 enſeker nos temptari ſupꝛa id qð poſſumus poꝛta/ re:Qui eſt benedictus in ſecula: Amẽ. ¶ De pietate:charitate ⁊ ſuffragijs defuncto Dermo XLIII doꝛ me legiſſe mala moꝛte perüſſe illũ qui libẽter in hac vita oꝑa cha/ itatis vel pietatis voluit exercere. habet ſem̃ multoſ interceſſoꝛes pius homo:⁊ ille qͥ opera charitatl exercet hilariter. Quid em̃ auglilid de pijs hoibꝰ dicere poterimꝰ: niſi id Apoj.14. qð frequẽter legimus: Opera em̃ illoꝝ ſe- quunt᷑ellos? Quare: niſi qꝛ multos habẽt interceſſoꝛss? Ideo impoſſibile eſt:vt pꝛe/ ces multoꝝ nõ exaudiant᷑.Conſidera ergo o homo quis eſt ille qui tibi in via occurrit: SGSeñ.I.aĩladuerte ꝙ hõ eſt ad imaginẽ dei factus:⁊ tñ pauper eſt: nudus ẽ:miſer ẽ: mẽdicus ẽ: oꝛphanus⁊ pupillus foꝛſitã eſt.Caue tñ ne talem deſpicias:caue ne eum percutias:ne expellas. Nam licet pauper:licet nudus:li cet famelicus:licet miſer appareat:licet do/ leat:licet erubeſcat:non tñ expellendus eſt re:nec expellere etiã ſi impoꝛtune petierit: nolite de eis aliqñ murmurare: qꝛ pauꝑes ⁊ inopes nõ ceſſant laudare deũ. Conſide/ . ra tu diues qui vias perambulas⁊ plateas erecto capite ⁊ collo:ꝙ tu ſimul cũ paupere JZob. I4. Hat ꝰes ð muliere:⁊ bꝛeuiviues tꝑe.Et licet diues ſis:ſępe tamẽ repleriſ amaritudine ?⁊ doloꝛibus. In ſoꝛdibus generatꝰ es: in te/ nebꝛis ↄfoueris. In doloꝛibus etiã peperit te mater tua:⁊ ante exitum matrẽ grauiter oneraſti:⁊ in exitu matrẽ dilaceraſti turpi⸗ ter:fleuiſti ſimul cum paupere ⁊ mendico: qñ vallẽ ploꝛatiõis ingreſſus es. Pares geniti ſumus:pariter viuimꝰ: pariter mo/ riemur ⁊ oẽs.Cõſidera & o diues ꝙ pauper ⁊ ⁊diues pari modo oẽs naſcunt᷑ ⁊ moꝛiunt᷑. Noli g eos deſpicere:noli manũ bñdictio⸗/ nis auertere ab eis:ſed eos facie ſerena ſu B ſcipe:eos verbo ⁊ exemplo reſice. Miſeri coꝛdia igit᷑ o frẽs mei mater noſtra ſit. Naʒ q eſurientẽ pane verbi reſicit:qͥ ſitientẽ po/ tu fapiẽtię refrigerat:qͥ errantẽ in domũ pa auxiliabitur quia fidelis eſt ⁊ nõ permittit Ratres mei chariſſimi nunq; recoꝛ;) pauper. Molite igit᷑ fratres mei eos ſperne Sermag XLIIII * tris reuocat:qͥ innocentẽ ꝓtegit:qͥ infirmũ ſide ⁊ patiẽtia inſtruit:qͥ ĩ tribulatõe oppꝛeſ-⸗ ſo ↄſolãdo vel cõpatiẽdo ſubuenit: hic ve/ rus piꝰẽ:verꝰ miſericoꝛs ẽ:verꝰamicꝰdei ẽ: nec eũ mala moꝛte periturũ aliqͥs dicere au deat.OQ miſcðia ſalutis pꝛęſidiũ:fidei oꝛna mentũ:pꝛopitiatio pctõꝝ:tu iuſtos ꝓbas: tu ſanctos rosoꝛas:malos ad bonũ perdu cis:⁊ qͥ ſine te cnctis bonis abundare vi/ det᷑:vel caſtitate apareat decoꝛatꝰ:oĩno di cere nõ deſiſtat:ſeruꝰ inutilis ſũ.Sʒ attẽdi te etiã frẽs mei: attẽdite:qꝛ nõ ſolũ paupe/ ribus in via miſereri debemus:ſed ⁊ defun ctis cũ om̃i diligentia miſereri ⁊ ſubuenire ſtudeamꝰ: attẽdẽtes ⁊ q̃ͥd iudas machabę⸗ fecerit.Dixit em̃ ꝙ ſancta eſſet cogitatio ꝓ 2. Machab.. defunct exoꝛare: vt a pctis ſoluant᷑. Scie/ bat em̃ ipe iudas: ꝙ nemo gloꝛiari poterat Eꝛouer. 20. caſtũ ſe habere coꝛ:ↄſiderãs etiã ꝙ aſtra nõ Job.15. er. 25. erãt munda in ↄſpectu dei. Ceciderunt em̃ o angeli de cęlo:ideo munda aſtra nõ fuerãt: * nec etiã infans cuius vita eſt vnius diei ſu Job. 15. per terrã:ſine pctõ eſt. Quid & de nobis di cemus: Hunqᷣd gloꝛiari poterimꝰ caſtũ ha/ bere coꝛ: Abſit oino:qꝛ oẽs pctõꝛes ſumus ⁊ in pctis ↄcepti ſumus ⁊ nati:oẽs etiã vitã peccabilẽ ducimꝰ:oẽs in pctis viuimꝰ:⁊ foꝛ ſitan in venialibus moꝛimur. Ergo miſeri/ coꝛdia indigemus: qꝛ de hac vita om̃es mi graturi ſumus. Et licet carnẽ dure macere/ mus ieiunijs ⁊ abſtinẽtia:licet oia mala pa tienter ob chꝛiſti amoꝛẽ ſuſtineamus:nõ ta men ↄdignę ſunt paſſiões huius tempoꝛis Ro.s. ad futurã gloꝛiã: quę reuelabitur in nobis. Ergo miſericoꝛdia indigemꝰ: qꝛ per noſtra merita ęternã vitã acquirere nõ valemus. Cupis autẽ o homo vt tui miſereat᷑ deus⸗ Fac vt pꝛoximo miſerearis. Nã tm̃ tibi mi ſerebit᷑ deus:quantũ ⁊ tu miſereberis pꝛo/ ximo.Tantũ recipies in alia vita: quantũ facies in ſſenti vita. Oꝛa & ꝓ defunct:: vt dũ fuerint i ererna vita:ꝓ te oꝛare nõ negli gãt. Expectãt em̃ nos vt iuuẽt᷑ ꝑ nos: Tẽé/ pus em̃ operandi iam pꝛofugit ab eis. Cla mant igit᷑ quotidie qui iacent in toꝛmẽtis: clamant ⁊ pau ſunt qui reſpondeãt. Tlu lant ⁊ nõ eſt qui conſoletur eos.O qᷓ; gran/ dis crudelitas fratres mei: o qᷓ; grandis in- humanitas:clamãt ad nos quotidie: qꝗ dũ vixer̃t młta mala ꝓ nob ſuſtinere voluert: nec eis ſᷣuenire curamꝰ. O ve magna ihu⸗ manitas.Ecce em̃ inſirmus iacet ⁊ clamat: Bancti Auguſtin 4 za medicis conſolat᷑: camat᷑ poꝛcus ⁊ oẽs pꝛo defunctis beatisvel dãnatis obſecres: mmn cum eo clamare non ceſſant: cadit aſinuus bona ꝗᷓ facis pꝛo eis nõ amittis. Sępe em̃ l ⁊ oẽs eũ ſubleuare feſtinãt:ſᷣ clamat in to;iꝛ pꝛędicauimus:⁊ ſępe integra fide docuimꝰ be mẽtis ſidelis:⁊ nõ eſt q reſpõdeat. Ecce ve ꝙ nullũ malũ impunitũ:⁊ nullũ bonũ irre/ ſan ſtra inhumanitas frẽs.Eia & nõ ſic:ſed me- muneratũ erit:apud quẽ nõ eſt acceptio ꝑ / Act.io. hone 2. Machab i2. mẽtote frẽs ꝙ ſancta ⁊ ſalubꝛis: pia ⁊ felir ſonaꝝ.Oꝛatio em̃ tua in ſinu tuo ↄuertet᷑. s.34. nieg ⁊ ſuauis deo ⁊ angelis eſt cogitatio pꝛo de· Igit᷑ pꝛo defunctis ſemꝑ oꝛandũ eſt:⁊ ſi nõ ns functis exoꝛare: vt a penis quas pꝛo pctis pꝛoficiet eis qꝛ beati vel damnati ſunt:oꝛa hont⸗ C patiunt᷑: ſoluant᷑. Sʒ dicet ꝗs: Ecce patrẽ tio in ſinu noſtro ↄuertet᷑. Sic em̃ ſemꝑ bo/ rnie bonũ: piũ ⁊ humilẽ: miſerieoꝛdẽ ⁊ caſtũ: et ni erimꝰ:ſic pij ⁊ miſericoꝛdes:ſic mala moꝛ ainot oilbus virtutibꝰ plenũ ⁊ oꝛnatũ habeo: tũc te perire nõ poterimus:quia dñs cuſtodiet Ecet ſi vera ſũt ꝗᷓ lego: eũ eſſe beatũ nõ dubito: nos in totavita nfr̃a:quã poſtea deſerendo Mo geic Cur oꝛare pꝛo eo volo:cur elemoſynã da/iü./dabit illa quã nec oculꝰ vidit: nec auris au/ 1. Corj.2. re:cur ieiunare:cur ſanctoꝝ coꝛpoꝛa viſita / diuit:nec in coꝛ hominis aſcendere potuit. de re? Mõ ẽ ̊ neceſſe ꝓ eo oꝛare:qꝛ fidelis fuitt: Feſtinemꝰ ergo o fratres pꝛo defunctis ex/⸗D t. prliꝰ: caſtus:humilis: patiẽs: ⁊ cũctis bonis oꝛare: vt et ipſi feſtinent nos ad ſe vocare. cn Ecẽi.ʒl. oꝛnatꝰ:⁊ poſt aurũ nõ abijt:nec in pecunięg Vidgent em̃ ſanctã trinitatẽ tantũ eſſe vnã ue theſauris ſperauit:potuit trãſgredi et no e quantũ tres ſimul ſunt: nec plus aliqͥd ſũt . aug trãſgreſſus:⁊ facere malũ ⁊ nõ fecit. Quid duę q; vna vel tres: ⁊ in ſe infinite lint: et ſotrn Saliud credere debeo niſi qð lego? Quid ſingula ſũt i ſingulis: ⁊ oĩa ĩ ſingulis: ⁊ ſin/ ten em̃ lego:vel qͥd ſᷣdicare audio: niſi ꝙ qͥ bñ gula in oĩbꝰ: ⁊ oĩa in oĩbꝰ: ⁊ vni oia ſunt. mnn oꝑatur:bene remunerabit᷑. O hõ hęc ꝗ di⸗/ Et ſi capere nõ poteſtis: quomodo ſancta s een cis:ego nullo mõ tibi negare audeo. Quis trinitas tres ⁊ vnũ ſunt:exemplũ accipite: ſeſe em̃ fideliũ dubitat: qᷓ; qͥ bene fecerit bñ reei ¶ Anus em̃ eſt ſol in ceęlo currens:calefaciẽs ri piet:? Conſulo tñ vt pꝛo defunctis exoꝛare ⁊ fulgens. Vnus eſt in terra ignis tria ſimi ä non deſiſtatis. Dixi em̃ ſupꝛa: ꝙ nemo ſine liter habens:motũ:lucem ⁊ feruoꝛẽ: nec lu htun Nꝛouer.⁊o. crimine viuit:nemo gliari põt caſtũ vel mũ cem a motu et feruoꝛe diuidere potes. Sic aler dũ ſe habere coꝛ.Et qͥd &ↄſulo:qͥdvolo:qͥd eſt ſancta dei trinitas. Et ſi eius myſteriuʒ legt vel depꝛecoꝛ:niſi ꝙ dimittas incertũ ⁊ acci - capere nõ valeamus:bene operari feſtine/ n pias certũ? Quid eſt qð eſt incertũ: niſi mus: vt ſicuti eſt ſanctã trinitatẽ per gra/⸗ ate neſcis vtrũ pater tuus cruciet᷑:vel vtrũ di tiam videre mereamur. Inhumanũ eſt nã/ isn Ecccẽs.9. gnus fuerit odio vel amoꝛe? Multi em̃ ſue q; patriã deſerere:patriã deſpicere:vel ĩ ea . rũt qͥ reputati fuerũt ſancti:⁊ tñ in ↄſpectu nolle habitare. Bene ergo operari non pi/ dei nõ boni:ſed mali inuẽti ſunt. Accipe geat: vt patriam habitare ⁊ ad eam redire ⸗ qð eſt certũ:⁊ dimitte qð eſt incertũ. Certũ valeamus.Tanta eſt enim pulchꝛitudo iu- em̃ eſt ꝙ peccatoꝛ fuit:licet bonis oꝑibꝰ oꝛ/ ſticię:tanta iocunditas lucis ęternę:hoc eſt dae natus fuerit: ignoꝛamuus tñ vtrũ ęternam incõmutabilis veritatis ⁊ ſapientię:vt etiã wan gliaʒ meruerit poſſidere.Lege & o hõ ⁊ oꝑ ſi nõ liceret in ea amplius manere q; vnius n implere feſtina:ꝙ ſancta ⁊ ſalubꝛis eſt cogi diei hoꝛa vel media: pꝛopter hoc ſolũ innu wuf tatio ꝓ defunctis exoꝛare:⁊ elemoſynã da / merabiles anni huius vitę pleni delitijs et „ i 2 Machab.i2. re:⁊ carnẽ affligere ⁊ oꝑa charitatis exerce circũfluentia bonoꝛũ tempoꝛaliũ recte me- n re: ⁊ peregrinatiões facere vt a pctis ſoluãẽ⸗ ritoq; contemnerent᷑ hęc omia.Q regnum lent tur. Mã ⁊ ſi ſunt beati vel damnati pꝛo qb“ dei gloꝛioſum: o patria noſtra deſiderabi n rogas dũmodo neſcias ⁊ a deo reuelatũ ti/ lis:tantũ vales quantũ habeo:tantũ emit arci..22. W bi nõ fuerit: nõ beatis vel damnatis iniu/ de te vidua duobus minutis:quantum pe MWatth. i9. Me rias facere potes vel deũ offendere:tũc bo trus qui reliquit omia: quantum ʒachęus Zud..19. mn no tuo nõ indigẽt:⁊ ſi dãnati obtinere non dando dimidiã patrimonij partem:quan/ valẽt. Ergo dum certus nõ ſis:ꝙ nec beati tum maria ſoꝛoꝛ laʒari: quę omnia vendi/ Actj.4. Uhe nec damnati ſint:oꝛare pꝛo eis nõ differas: dit et ante pedes apoſtoloꝛũ poſuit. Cur ent qꝛ vt ſupꝛa diximus:bonis tuis nõ iudigẽt ergo bene operari pigri ſumus?Cur pꝛo de ntn qͥ beati ſunt:⁊ mali nõ obtinẽt:qꝛ damnati functis exoꝛare negligimus? Intuea mur —Eſi ſunt. Scias tũ ⁊ indubitãter credas: æ licte ergo fratres patriã noſtram: non ſolum ex 1andin es: enf lnn⸗ lre⸗ 1 9 Akern nic; gi; ino 0a dbo, mor fodiet renco lsal, CN otun. niser D oenr. ſeyi idſit Unnc iſ ſun nan te . ſlcis uſni neel 6. N ſenn ſeſine⸗ ag tnd⸗ clie onpe ſere . Gol⸗ ocet te mins inr ise gene⸗ Gun ſrbi⸗ ſenit Prinn m be⸗ Darhig guan⸗ , rwoe u. er jpꝛomiſſiõibus:angeloꝛum ſuſceptoꝛes:fa cie ad faciem deum videntes:pꝛudenter et Ad fratres in heremo hominibus:ſed etiã ex angelis atq; archã/ gelis:thꝛonis ⁊ dominatiõibus: pꝛincipa/ tibus ⁊ poteſtatibus congregatã. Ibi etiã ſanctam ⁊ indiuiduam trinitatem ſicuti eſt homo videbit: plus tamen vel abundan/ tius:quantũ plus in via operãdo meruerit clarius videbit. Non tamen quibuſcunq; bonis onerati ſimus:pꝛopter hoc eam eme re valemus:niſi per gratiã poſſidere. Cunc enim om̃es contenti erimus:omes fęlices: E om̃es iocundantes.heęc eſt em̃ illa optima Zud.io. pars:quã maria elegit quieſcendo ⁊ ſeden do ad pedes domini. Contemplabatur em̃ ipſa deum ⁊ hominẽ: ideo optimã partem elegit. Quare optimã partem dicit: niſi qꝛ per contemplationem ęterna vita deſigna/ tur? Optima vita eſt enim quia ſecura eſt: quia ęterna eſt:quia vera eſt:quia fęlicitas noſtraæſt: deum habere:deum videre:deſi contemplayi. Ideo optima pars eſt:quam partem nõ poſſumus hic poſſidere. Qua/ 2. Cor.5. re? Quia q; diu viuim pegrinamur a domi no:⁊ ſemper in periculo ſumus:⁊ ſemper in laboꝛe in hac vita cum martha fatigamur. Sumus em̃ hic cũ martha laboꝛãtes: hoſ/ pites recipiẽtes ⁊ mininſtrantes ſeruis dei lueg neceſſaria ſunt. Hanc partem martha legit 1 bona fuit: ſed non optima: quia nõ ęterna. Bona tñ fuit quia perſeuerando in operibus charitati:ſedere ad pedes domi/ F ni in ęterna vita cũ ſoꝛoꝛe meruit. Feſtine mus ꝭ̊ oꝑa pietatl exercere ⁊ ꝓ de fũctis ex oꝛare:vt videre poſſimꝰ⁊ reuerẽter ſalutare 2—◻ pꝛophetas ſctiſſimos ⁊ pr̃iarchas veraces. Iſti em̃ ſũt quoꝝ noĩa manẽt in ęternũ:qꝛ deo digni ſunt:ſide pꝛeclari: hoſpitalitate pꝛęcipui: aſtuti in ſenſu:ſapiẽtes in opere: rebus ſecularibus locupletes:reparatoꝛes oꝛbis terrarum atq; recreatoꝛes:creduli in victoꝛioſi: qͥꝝ imperij poteſtas nõ ceſſauit quoaduſq; chꝛiſtus ex eoꝛũ germine ꝑ vte/ rum beatę virginis:quę ẽ ſpes omniũ gen/ tium:natus in mundo: coꝛuſcando in mũ/ do awaruit. Iſti enim ſunt ſancti viri:cum quibus locutus eſt deus: ⁊ oſtendit eis ſe/ creta ſua:vt ea quę ventura erãt quaſi pꝛę/ ſentia ſpirituſancto illuminati agnoſcerẽt. Feſtinemus ergo fratres ſęculum exire: vt etiam ſalutare ⁊ videre valeamus ſanctos Wanb. · apoſtolos: quoꝛũ oculi beati: qui deum in Sermq XLV — carne viuentem videre meruerũt: quoꝛum fructus in patria in eternum maner. Feſti/ nemus etiã fratres mei ingredi ſanctaſan/ ctoꝛum:vt etiam valeamus videre ſanctos dei martyres:qui carnem domuerunt:ſpi9- ritum roboꝛauerunt: dęemonibus impera -/ uerunt:virtutibus coꝛuſcauerũt: pꝛeſentia deſpexerunt:e illam patriam de qua nunc loquimur vocẽz et moꝛibus pꝛedicauerunt. Feſtinemꝰ igitur fratres etiam ingredi ſãc/ ta ſanctoꝝ: vt videre valeam ſanctos dei cõfeſſoꝛes: qui licet perſecutoꝝ rabiem nõ ſenſerint: tamen per vitę meritum deo di⸗ ghni pꝛemio martyrij nõ pꝛiuãtur:quia mar tyrium non tantum effuſione ſanguinis:ſᷣ etiam abſtinẽtia peccatoꝝ et exercitatione diuinoꝝ pꝛęceptoꝛum perficitur. Feſtine/ mus etiam fratres mei ingredi ſanctaſan/ ctoꝛum:vt videre mereamur ⁊ ſalutare re/ uerẽter ſanctã dei genitricẽ:cũ ſanctis ſuis . Virginibus:quę ſuis exemplis vtriuſq; ſe/ o xus multitudo eius ſequitur veſtigia:⁊ re/ lictis nuptiarum copulationibus: dimiſſa qʒ liberoꝛum pꝛopagine: ſpõſo qui in cęlis eſt perenni mente: actu: habitu ⁊ geſtu ap/ plicari meruerunt. Iſtę em̃ fuerũt virgines ſacrę deo deuotę:quę invita ſua fuerũt oꝛa tiõibus inſtantes:ieiunijs adherẽtes: ele/ moſynas faciẽtes:pauꝑes recreãtes:in tri/ bulatiõe gaudẽtes:in bello potẽtes:in dã/ nis tꝑaliũ rerũ deo grãs agentes. Feſtine⸗ mus ꝭ̊ frẽs mei iſtoſ imitari ſanctos.DPiſca . mus ab eis oꝑa charitat ſine intermiſſiõe exercere valẽter:vt ꝑ gratiã mereamur deũ videre facie ad faciẽ ſicuti eſt: Quod nobil ↄcedat ille qͥ ẽ ſctõꝝ oĩm virtꝰ⁊ ſalus amẽ. epęnitentia agenda: ⁊ detra/ ctione bitanda: BSerm XLV 9 Eatus homo cui miſerebit᷑ deus. A Conſiteamur fratres: et miſerebit᷑ * nob. Sꝛandia ſunt peccata noſtra: quia tamẽ magnus dñs.Sed agamus pę/ nitentiam:quoniã in ſęculum miſericoꝛdia eius. Videte fratres qͥd dicat: In ſeculũ. In inferno quis conſitebit᷑ tibi? Nemo eſt enim qui poſſit in inferno pęnitẽtiã agere: Infructuoſa eſt em̃ talis pęnitẽtia.hic mi ſeretur veaner : hic poꝛrigit manũ cadẽti. In celo ſedet iudex:qͥ ad ↄuerſionẽ nos ad monet. Beati qui faciunt iuſticiã. Juſtus NRꝛouer. 24. ſepties cadit in die de cogitationibus ſuis gut de ſermonib ſuis:et iteꝝ ſurgit.Inq/ Eʒecb.i. cunq; die cõuerſus fuerit peccatoꝛ et egerit peęnitentiam: miſerebitur ei deus. Heq; iu- ſtus debet eſſe ſecurus:nec peccatoꝛ deſpe/ rare. In vtroq; timoꝛ ſit ⁊ ſpes. Fęlix ẽ cui hãc vitã xpᷣs notã fecit:Et pat᷑ ⁊ mater eſt: AQui ſic agit ſe liberat:⁊ alios ſuo exemplo ad vitã ęternã perducit. Lex em̃ eſt quę cũ euangelio partem habet. Haptiʒzatus ho/ mo ſi peccat ⁊ agit veram pęnitentiã: cito ei remittunt᷑ peccata. Impius eſt qui chꝛi- ſtum negat:neq; hic neq; in futuro remit/ B tetur ei. Diximus de impietate: dicamꝰ de pietate: Pꝛimꝰ gradus eſt humilitas: ⁊ in bono opere perſeuerare. Secũdus gradus eſt ieiunare:et elemoſynas facere.Tertius gradus eſt charitatẽ ſectari: ⁊ patientiã ha bere. Quartꝰ gradꝰ eſt oia derelinq̃re ꝓpi chꝛiſti amoꝛẽ. Quintꝰgradꝰ ẽ vitia dimitte re.Maioꝛ virtus eſt vitia dimittere q; res. Mihil pꝛodeſt dimittere terrrenas ſubſtan/ lij audite me:timoꝛẽ domini docebo vos. Auguſtini * poli laqueus ẽ. diu in ſctitate ſumꝰ:aię nfe in oꝑe dei ſũt. diu ĩ pctis ad peccã- dum voluntatẽ dirigimꝰ: animę noſtrę tur bant᷑. Vbi em̃ maioꝛ pęna: maioꝛ victoꝛia eſt. Sed quod aures carneę nõ intelligũt: aures chꝛiſti in cęlis intelligunt. Juſtus et peccatoꝛ ęqualiter habent carnẽ:ęquale pa tiunt᷑ naufragiũ: ſimiles exitus: ſᷣ diuerſa pꝛęmia. Juſti ducũt᷑ ad pꝛęmia ęterna:pec/ catoꝛes ad gehennã ſempiternã. Mõ opoꝛ/⸗ tet conſentire detrahẽti. Zanta em̃ diſtan / tia eſt inter foꝛnicantẽ ⁊ detrahentẽ: vt ille qui foꝛnicatur tantũ ſe occidat: ille autem qui detrahit: ⁊ ſe et eum qui audit perdat. Abaledictus homo qui facit opus dei ne / Hiere. 48. gligenter: ſicut dicit pꝛopheta: Filij gehen / nę:filij perditionis:⁊ filij diaboli:⁊ filij dei: quia vnuſquiſq; cuius opera facit:eius ſt/ lius awellat᷑.Et in alio loco dicit: Venite ſi NS. 33. tias: ſi vitia non dimittimus. Multi diui/ s Declina a malo ⁊ fac bonũ: inquire pacẽ et tias derelinquũt:vitia nõ relinquunt. Po ſequere eã. Oculi dñi ſuꝑ iuſtos:⁊ aures eiꝰ num eſt ieiuniare et elemoſynã facere. Je- iuniũ ſine elemoſyna parũ valet: Jeiunia vero cum alijs virtutibꝰ pꝛoderunt. Quid mihi pꝛodeſt cuʒ ieiuno ſi luxurioſus ſum: ſi iracũdus ſum: ſi detractoꝛ ſum? Maioꝛa vulnera ſunt linguę q; gladij.Gladiꝰ coꝛpꝰ interficit:animam autẽ non interſicit. Vi dete fratres quanta mala habet lingua:in bono magna ẽ: in malo moꝛs eſt. Diabolꝰ Ela. I4* Pꝛouer. 18. 1 . Cbus linguę moꝛs ⁊ vita eſt.Detractio gran vnde cecidit: Nũquid furtũ fecit: NMunꝗd homicidiũ fecit: Hunquid adulteriũ fecit: Diabolus nõ pꝛopter hoc cecidit: ſᷣ ꝓpter linguaʒ:quia dixit: In cęlum aſcendã: ſuꝑ ſidera ponam thꝛonũ meum: et ero ſimilis altiſſimo. Quid dicit ſalomon:? In mani/ Elſa. 6. de vitium eſt. Pꝛopheta dicit: VUę mihi mi ſero:quia immũda labia habeo. Igit᷑ qui immũda labia habet:nõ poteſt pꝛopheta/ re. Vę mihi miſero ſi dimiſi matrẽ: ſi dimi/ ſi fratres:ſi dimiſi ſoꝛoꝛes:ſi dimiſi res peri turas:ſi reliqui ſeculũ:⁊ hic pꝛopter res pe/ rituras ſollicitoꝛ. Pacẽ labijs pꝛomittimꝰ: ⁊ in coꝛde nõ tenemus. Chaſtianoꝝ arma pax chꝛiſti eſt. Meipſum occido:ſi alijs de/ traho. Salomon interpꝛetat᷑ paciſicus:ſan ctę cõuerſatiõis opere pꝛęclarus. Vxoꝛ tua dicit᷑ ſapiẽtia:ſoꝛoꝛ ⁊ ſpõſa.Multos habet diabolꝰlaqueoſ:hõicidiũ diaboli laqueꝰẽ. Auaricia diaboli laqueꝰ eſt. DPetractio dia in pꝛeces eoꝝ:pꝛęſtãte dño noſtro ieſu chꝛi/ ſto: qͥ viuit in ſęcula ſeculoꝝ: Amen. IE eangelier hoſt. pitalitate: Ser moe = Viaa Ratunsangels ſemꝑ de⸗/ A fendimur ne demergamur fratres dilectiſſimi: ideo de eis ad eoum honoꝛem ſermonẽ facere ne pigreſcamus. Sed quid de angelicis ſpiritibus loque⸗/ mur:cum de eis loqui imundi ſimus? Cre/ dimus tamen ſane:⁊ indubitata fide tene/ mus:diuina eos pꝛęſentia ⁊ viſiõe beatos „ ſine fine lętari bonis domini:quę nec ocu-⸗ lus vidit:nec auris audiuit:nec ĩ coꝛ homi/ nis aſcẽdit. Quid ergo miſer peccatoꝛ pul/ uis ⁊ cinis vobis loquar: quia nec ego eo/ rum gloꝛiam valeo cogitare:nec vos audi/ re ſufficitis? Pꝛofecto ſi ex abundantia coꝛ Mattb.iꝝ dis os loquitur ad dei laudem:qui nos di/ gnatur ad amoꝛẽ ſuum inflãmare: dicamꝰ qð poſſumus. In ſupernis ſpiritibꝰ nõ tm̃ admirabilis dignitas eſt:⁊ dignatio ama/ bilis inuenitur: ſed tanta gloꝛia eſt ꝙ lin/ gua vel coꝛ humanũ nullatenus dicere va⸗ let vel cogitare. Ipſi enim deo ſemper aſſi/ ſtũt:domeſtici dei ſunt:cęli ciues: pᷣncipes paradiſi:ſciẽtię magiſtri:doctoꝛeſ ſapiẽtię: illuiatoꝛes aiaꝝ:cuſtodes eaꝝ:coꝛpoꝝ ʒela toꝛes:et defenſoꝛes bonoꝛum.Quod bene teſtatur ille doctoꝛ doctoꝛum: et veritatis uß . . mayauni e wls aosſ ſiun gurg ſo lelhe Nenp Hide An mmur. Nhan (bient ſucen ip⸗ licen gunns me „ n l on lngſnn dne noce lſt hange laes date l; nie i⸗ etur tnis gün uset lehe erſs epec dpor⸗ iſtan Vtlle Uuen cnt. eie/beH Gchen lide dus ſ Nneſ os. ee l nchen G ne de⸗ fanes couun amus. lague⸗ ele jetene bealos doa/ honni Npol ed 34udi hosd dian⸗ nond H ana⸗ glin⸗ gen craſi napes gieng 5 bene juns 6 G Ad fratres in heremo tiũ cęlũ ⁊ beatę illi curię intereſſe meruit: ⁊ videre deũ ſicuti eſt:atq; ſuꝑ oẽs hoĩes me ruit noſſe ſecreta. Lunc em̃ ait: Tunc em̃ di heb.i. xit ⁊ exclamauit:ꝙ oẽs erant adminiſtrato res ſpũs miſſi in miniſteriũ noſtrũ: Ipſi ꝓ/ uinciaꝝ cuſtodes dignitateſq; noſtras tam ſpiritales q; tempoꝛales om̃i diligentia cu/ ſtodiẽtes: Ipſi ſunt ↄtra fomitẽ impetran/ tres: Ipſi ſunt pꝛo nob ↄtra demonẽ victo riã obtinẽtes: Ipſi ſunt per quos ad fletũ ↄtritiõis pęnitentię ⁊ oꝛatiõis inducimur: Ipſi ſunt ꝑ qs nr̃a facta vel cogitata ad cę/⸗ lũ hilariter poꝛtat᷑: Ipſi ſũt fratres noſtri: q̃ valde nos diligũt: nos vbiq; inſtruũt:in cunctis nos pꝛotegunt:noſtrũ aduentũ ex/ pectantes ad cęlũ: ⁊ ſedes paradiſi ꝑ nos repleri affectant: Iſti ſunt ſanctiſſimi ſpũs q nobis doꝛmiẽtibus aſſunt cuſtodes:nov oꝛantidug aſſunt tripudiãtes.QAuis & frẽs angeloꝝ mMmoꝛia in mente carebit?: Quis eos nõ diliget? Quis non veneretur eos:qͥ in ↄſpectu dei ſemꝑ aſſiſtunt? Iſti ſunt per quos ſuſtentamur:ꝑ quos in mari ⁊ in ter⸗ ra iuuamur:ꝑ quos mẽte ⁊ coꝛꝑe illumina/⸗ mur:ꝑ quos in tribulatiõibus ⁊ anguſtijs ↄſolamur:ꝑ quos ab inſirmitatibꝰ frequen ter liberamur:ꝑ quos ⁊ a ꝗbus in extremis ↄtemplamur:ĩ fide ſolidamur: ⁊ a maligno ſpũ defenſamur:⁊ obtenta victoꝛia ad pa/⸗ radiſum vel ad purgatoꝛiũ ꝑ eoſdẽ depoꝛ/ tamur:⁊ dũ purgamur ab eis ſępeviſitari ⁊ ↄſolari nõ dubitamus:pꝛomittẽtes celeſtẽ Chieruſalẽ ciuitatẽ igreſſuros. Eia ̊ fratres ſtudeamus ſanctos angelos imitari:⁊ non ſolũ ipſos ſed etiã angeloꝝ amicos.Circũ/ ſpiciamus em̃ iutegra mẽte:perlegamꝰ ſcri pturas vt poſſumus:⁊ inueniamꝰangeloꝝ amicos: qbus inuentis petamus qͥd fece- „ rũt:quõ angelis placuerũt: in bus eos ſe/ Inact ri Sen. 18. et 19 curi imitati ſunt. Veniat ſanctꝰ pater ab/ raã: ⁊ qͥd fecit innoteſcat. Veniat ⁊ nepos eiuſ loth:⁊ dicat pꝛopter qͥd vel quomodo a ſodoma ꝑ angelos liberari meruit. Ve/ Tobie. 5S. niat ⁊ tobias ducens ſecũ filiũ: ⁊ ꝓpter qͥd ꝑ angelũ illuminari meruit ⁊ filiũ cuſtodi/ Hanieł.ʒ. ri doceat. Veniant ⁊ tres pueri:⁊ quõ acti/ uis ⁊ paſſiuis apꝛoximatis:nõ ſequat᷑ ne/ Actj.i2. ceſſario actio:ſcribãt. Veniat ⁊ petrꝰ⁊ quõ ꝑ angelũ liberari meruit audiamꝰ:vt ⁊ au diẽtes magna magnalia ꝗ̊ᷓ ſancti angeli fe⸗ D cerũt eos ſequi ⁊ imitari valeamꝰ.Dic nos Sermo XLVI 2. Corj. 12. pꝛędicatoꝛ: quando raptus fuit vſq; ad ter . ſancte pat dꝛal qͥd feciſti: vel qͥd facere docuiſti vt ſanctis angelisã iocunde pla/ ceres? Dic vt a te diſcamꝰ:doce vt nos a te doceri valeamus: nã pf es:⁊ qꝛ oẽs filij tui ſumus: te decet nos docere. O fratres qͥd aliud dicere poterit:qͥd aliud vel docere:ni ſi ꝙ hoſpitalitatẽ ſꝑ ſeruare voluit: ſan/ cta veraq; hoſpitalitas ꝗᷓ nõ ſolũ angelos: ſed etiã ipſumveũ aliqñ recipere meruiſti. Ecce pꝛopter qͥs abꝛaã dei angelis placuit. Ecce pꝛopter qͥd loth liberari meruit. Ecce pꝛopter qͥd tobias illuminat᷑ ⁊ filius illęſus reſeruat᷑.Ecce pꝛopter quid tres pueri ⁊ pe trus illeſus reſeruat᷑ in carcere. Diſcite er/ go chꝛiſtiani: diſcite hoſpitalitatẽ exphibere in cunctis:ne foꝛte cui domũ clauſerit: cui hoſpitalitatem negaueritis: ipſe ſit deus. Obuiã em̃ iuit loth angelis tanq; peregri- nis: qui ex ſua laudabili ↄſuetudine iã ſo/ domitico vitio liberatus eſt: et inter peſſi/ mos optimus ↄſeruat᷑:a periculo ciuitatis 5„ eripitur: coꝛpoꝛale euadit incendiũ:et ad ęternũ ↄſeruatus eſt pꝛemiũ. Nunqͥd ⁊ ab/ raꝗ deũ vidit quando tres vidit ⁊ vnũ ado rauit: Igit᷑ o fratres recipere peregrinos fe ſtinate. Tu em̃ neſcis an chꝛiſtus dignet᷑ te viſitare:licet chꝛiſtus ſemper in hoſpite ſit. Pateat enim peregrinis ianua tua:ſuſcipe eos alacrit᷑: ablue pedes: laua eoꝝ capita: 7 purga eoꝝ imundicias: ⁊ noli auertere ma/ Ecei.4. nũ tuã ab vllo paupere. Et ſi cuncti ſubue nire nõ vales:ſaltẽ voluntas bona ſit circa cos. Suſcipite & fratres peregrinos: quia qualẽ mercedẽ habemꝰ peregrinando:talẽ habebimus peregrinos ſuſcipiẽdo. Fiunt em̃ ambo ęquales:⁊ qͥ pꝛopter deũ refrige/ rat:⁊ qui pꝛopter deum laboꝛat. O ſancta E nãq; hoſpitalitas angeloꝝ amica:charita/ tis ſoꝛoꝛ:humilitati coꝛona. Nam qͥ habet te:habet verã humilitatẽ:⁊ qui te o humili tas habet verã hoſpitalitatẽ habet:nã ſine te:hoſpitalitas nulla eſt. Diſcamus & frẽs non ſolũ a patribus hoſpitalitatẽ ſeruare: F a chꝛiſto humilitatẽ aſtringere. Diſcamꝰ ab eo nõ mundũ fabꝛicare: nõ cuncta viſi/ bilia ⁊ inuiſibilia creare:nõ in ipſo mundo miracula facerd moꝛtuos reſuſcitare: non ſiccis pedibus ſuper aquas ambulare:nõ heęc om̃ia: ſed tantũ quia mitis eſt ⁊ humi/v lis coꝛde.hoc eſt ꝑfectũ hoſpitalitatis fun/⸗ damẽtũ.O ſctã nãq; hũilitas hoſpitalitat: ſoꝛoꝛ⁊ amica ſuauis:qui te in cũctis magis 67 Sancki indignioꝛẽ ſe alijs arbit:R ſuperioꝛ aparere:pꝛimatꝰ ⁊ cathedras oẽs fugit:om̃e dominiũ abhoꝛret:ſolã hoſpita litatẽ amplectit᷑:ſolã eam poſſidere deſide rat.Eia & fratres excelſa eſt patria: ſᷣ humi 1( delderat⸗ lis eſt via.Aenſuremꝰ eam:perquiramꝰ Geñn. 18. et. 19. ea: ambulemus per eã. Sic em̃ fecit abꝛaã ⁊ loth dum peregrinos ſuſcipiebãt: Sic to/ bias dum moꝛtuos ſepelie Rt. Sic em̃ ⁊ an Mattðbᷣ.I. geli de quibus ait ſaluatoꝛꝙ ſempervidẽt varns qui eſt in cęlis:Amẽ. e vehemẽti peccati ſe odomitici teſtatiõe: Germo XLVHI VUdite nõ fratres chariſſimi ſᷣ pꝛin cipes ſodomitaꝝ: percipite auribꝰ lege dei veſtri populus gomoꝛrę. udite ⁊ auditũ facite filijs veſtris o gens plena pctõ:graui iniquitate:ſemini nequã filijs ſceleratis.Ecce dereliquiſtis deũ:blaſ phemaſtis ſanctũ iſrael:⁊ alienati eſtis iaʒ Eſa.i. retroꝛſum.A planta em̃ pedis vſq; ad ver/ „ ticem non eſt in vobis ſanitas: ideo terra. veſtra deſerta:ciuitates veſtrę ſuccendun/ tur igni:regionẽ veſtrã coꝛam vobis alieni deuoꝛant:⁊ deſolabit᷑ ciuitas ſicut in vaſti/ tate hoſtili. Quare hoc patimini:niſi quia ſimiles ſodomitis iam eſtis? Audite ergo principes ſodomoꝝ:audite eſaiã vobis di Abi. S. centem: Multitudine victimaꝝ veſtrarũ 1. Retrac. Mẽtis ⁊ coꝛpoꝛis ſpurcitia.Et hec ſpurcitia 8:et. v?.· nõ ſolũ peccatũ eſt:ſed ⁊ pena peccati.Cuʒ em̃ deus videt om̃ino ſe ↄptemnẽtes:⁊ man plenus ſum:eo ꝙ indigne mihi offertl. Ne offeratis igit᷑ vltra ſacrificiũ:qꝛ ſabbata ve ſtra:incenſum veſtrũ:⁊ ſolẽnitates veſtras odiuit aĩia mea:⁊ omia facta ſunt mihi mo/ leſta. Cũ extenderitis manusveſtras:auer tam oculos meos a vobis:⁊ cũ multiplica⸗/ ueritis oꝛatiões nõ exaudiã:pꝛo eo ꝙ turpi B tudinẽ oꝑamini. Quęẽ illa turpitudo: ni/ ſi illa quę immũdicia per apoſtolũ appella/ Auguſtini ſtolus:Quia nõ pꝛobauerunt deũ habere Ro.i. i noticia: tradidit eos dñs ignominię: Mã maſculi relicto naturali vſu fęmineo: exar/ ſerũt in deſiderijs ſuis:id eſt maſculi in ma ſculos turpitudinẽ operãtes. O q; abomi/ nabile vitium:o qᷓ; deteſtabile crimen: o qᷓ; moꝛtiferũ damnũ:o q; peſſimũ ſcelus:o qᷓ; inaudibile malũ. Ecce em̃ membꝛũ chꝛiſti nõ ſolũ foꝛnicat᷑:ſed etiã meretrix efficitur. lhec eſt em̃ illa imũdicia: quã deus odio ſũ- me habet:quã deteſtant᷑ ſancti:quã odiũt beati:quã fugiunt illi qui regnũ dei conſe/ quunt᷑ ęternũ:quã diligunt illi qui crucian di ⁊ maledicendi ſunt cũ diabolo ⁊ angelis ſuis. O peſſimi ſodomitę ⁊ vi peccatoꝛes: ¶ o peſſimi atteſtante ſcriptura: Erant ſodo/ Geñ̃.iz. mitę peſſimi ⁊ peccatoꝛes coꝛã dño. Pecca toꝛ em̃ dicit᷑ coꝛã dño: cuius peccatũ deus nõ dimittit impunitũ:⁊ nõ differt qui diffe rens ẽ pęnã. Vnde ait:Clamoꝛ.odomoꝛũ Geũñ.is. ⁊ gomoꝛreoꝝ multiplicatus eſt: ⁊ peccatuʒ eoꝝ grauatũ eſt nimis.Clamoꝛ em̃ dicitur peccatũ: quãdo nõ ſolum cogitat᷑:ſed abſ2 q;f omi timoꝛe ad actum perducit᷑:⁊ in ↄſue/ tur: Alla deniq; eſt turpitudo:illa ſũma im mundicia:illa ſũma miſeria: a qua angeli fugiunt:quã dęmones vidẽtes oculos clau dũt. Illa eſt em imundicia ⁊ miſeria quam maſculi in maſculos operant᷑. De quibus Ro. I. ait apoſtolus:Mon ſolũ qui faciunt:ſed et qui facientibus ↄſ. entiunt: digni ſunt moꝛ/ te.hHec eſt merito immundicia:qꝛ eſt nimia data ſua ↄculcantes:vertit eos in repꝛobũ ſenſum:vt illã abominationẽ exerceant:et nõ intelligãt ⁊ animaduertãt:ſicut ait apo tudine multiplicat᷑.Et tunc dñs gladiũ fu/ roꝛis ſui extendẽs: pluit ignẽ ⁊ ſulphur de cęlo:⁊ combuſteę ſunt ciuitates ⁊ ſubmerſeę. Aerito igit᷑ per ſulphur ciuitates illę ſub/ merſę ſunt ⁊ deſtructę: qꝛ tam eoꝝ feminę qᷓ; eoꝝ maſculi fetenti luxuria ardebant.&à luxuria peſſima: virtutũ deſtructio:vitioꝝ augmentatio:delectatiõis combuſtio:cha ritatis diminutio:burſaꝝ euacuatio: Dul/ cis es:ſed ecce om̃is dulcedo in amaritudi nẽ grandẽ mox ↄuertitur. O luxuria per te pax deſtructa eſt:per te homicidiũ factũ ẽ: per te ciuitates combuſtę ſunt: ꝑ te regna ꝓdita ſunt:per te oĩa fere mala facta ſunt: per te dauid exulat᷑ a deo:ꝑ te ſamſon mo/ . Begfſ.in. Judic .16. ritur: per te ſalomõ expellit᷑:per te loth pa/ 7. Begi, tit᷑:relinquẽs patriã ⁊ vxoꝛẽ amittẽs.Et iõ hᷣeñeiꝰ. pᷣuaricatoꝛes legis attẽdite:legite legẽ.ꝰ D gomoꝛreoꝝ ſeqces qᷣeſcite iã agere ꝑuerſe: diſcite iã bene facere:diſcite iã deũ timere. Eſa. 1. Fugite ſodomitas vt moꝛtẽ. MNolite ↄuer- ſari cum eis:ne foꝛte cũ eis depereatis. Ve niet em̃ tem pus ⁊ nõ tardabit:⁊ inſurget il le ſanctus ioſeph:qui de hoc crimine peſſi/ geñ.ʒ7. mo ſuos fratres incuſare patri nõ timuit. Surgat ⁊ nunc hoc caſtitatis exemplũ:⁊ in terſiciat oẽs tales operantes iniquitatem. Veniat ille magnus ſanctus Paulus:vas ſimnitan loernert lnllaene ntatien hinono⸗ Bi ar, nwa onni⸗ noc o dheii, cltur. dioli⸗ odiüt (onle⸗ Wcian ngals otes: tſocdo baig Pera üdas diſte wuz Niur gabl⸗ nolle⸗ düfa hurde eſe. leſb⸗ fmnine n.O witoy korche D, nmide „ Exo. 32. ut ſacche: ſalun. ſonno⸗ lotbpe ;agtn s Et bh onobchſß electionis:⁊ cõfundat om̃es tales talia dili ꝰ mittit gloꝛiã:male vero penã eternã. Eru⸗ F Ad fratres in heremo gentes: vt nullus reperiat᷑ in oꝛbe. Veniat ille dilectus dei virginitatis imago ſctũs Johãnes:⁊ ſuavirginali pꝛeſentia tales cõ fundat. Veniat etiã illa lucerna mũdi ⁊ / curſoꝛ dilectus: et ſua grandi audacia:oẽs tales interficiat ſpiritu oꝛis ſui. Veniat et E loth nepos ſancti abꝛaę cũ nepotibꝰ ſuis: ⁊ oẽs tales expellãt de terra viuentiñn. Ve⸗ niant om̃es ſancti angeli:⁊ cõburãt omneſ qui oꝑantur iniquitatẽ gomoꝛreoꝛũ. Eia g̊ quieſcite iam agere ꝑuerſe:diſcite cũ loth ⁊ ioſeph bene facere: anteqß adimpleãtur ꝗᷓ diximus. Memẽtote frequẽter ⁊ nolite ob liuiſci:quid fecerit illa femina romana tar/⸗ peia. Quid em̃ fecit: Mam luxuria magna regnabat in ea:tamẽ ipſa pagana caſte vi/ uere volebat. Quid em̃ fecit: Oculos ſibi eruivolit⁊ pᷣcepit:⁊ delitijs cũct depoſitꝭ — panẽ tan cũ aqua ſumere voluit ad men lſurã. OQ frẽs mirabilis cõditio mulieris:mi rabilis bonitas: mirabilis foꝛtitudo: quia ꝑ hoc nõ paradiſũ expectat: nec ꝑ hoc lau/ dari deſiderat: nec beatã pꝛędicari affectat: nam ꝓpter qͥd hoc fecerit ignoꝛamꝰ:qa pa⸗ ganã eã fuiſſe pꝛędicamus: VUnũ tamẽ ſcio ꝙ ſi ↄſiliũ ab auguſtino petiſſet: ego tanq; fideł nihil aliud dicere potuiſſẽ:niſi ꝙ tan/ tũ panẽ ⁊ aquã ſumpſiſſet determinato põ dere ⁊ menſura. Hos ꝙ frẽs ſcire debemus ⁊ nNullatenus dubitare:ꝙ caſtitas cũ abun/ dantia ⁊ fertilitate ſtare non poteſt. Sed ſi mihi non creditis:gomoꝛrenſibus credite. Abundabant em̃ valde in cũctis bonis: et poſtq; comederant ⁊ biberãt: ſurrexerũt lu dere.Sic ⁊ vos oꝑantes video: naʒ fertili⸗ tatẽ habetis:pane vino ⁊ cũctis bonis om nibus qbus indigetis:ideo timeo ne perea tis. Quare? Quia nõ eſt malũ qð in vobis nõ regnet. Nunqͥd ſuperbi? nunqᷣd auari: nunauid guloſi:nunqd pueroꝛũ cõcubito/ res? O miſeri membꝛa diaboli: cur nõ eru/ beſcitis:cur nõ deſiſtitis talia operari?Cõ/ fundoꝛ ego epiſcopus talia loqui: ↄfundoꝛ talia enarrare.Sed etſi tacuero moꝛs mi⸗ hie eſt: etſi hoc pꝛedicauero:nõ effugiaʒ lin/ guas veſtras. Audaci igit᷑ pꝛedicabo:qͥa ⁊ vos publice oꝑari nõ erubeſcitis.Emenda te igit᷑ vitã ⁊ emẽdabo verba:quieſcite age re ꝑuerſe:et ego quieſcã mala veſtra vobis impꝛoperare.Sic etiã dñs facit: qꝛ mutata vita mutat ſententiã:bene oꝑantibus pꝛo Bermo diamus igit᷑ frẽs noſmetipſos in ſcientia ⁊ caſtitate: vt ſtudẽtes ⁊ intelligẽtes ſimus cta. Mam ſi luxuriari volueritis:nunq; cha ritatẽ habere poteritl. Charitas em̃ eſtvir/ tus quę cõſũmatio ⁊ ꝑfectio aliarũ virtutũ dicitur: ſic ⁊ liuria deſtructio. Nam nulla virtus: nulla bonitas:nulla ſapientia cũ lu xuria ſtare põt? nulla iuſticia: nulla laus: ſed om̃is ꝑuerſitas:et ꝑſonarũ acceptio in ea regnat. Ideo attendite:qᷓ; neceſſaria eſt ipſa caſtitas. Maʒ ſi caſte vixerimꝰ:rixe in/ tus nõ erũt: nõ verba mala. Etſi mibi non creditis:qͥd loth acciderit legite. MNam ſan/ SGeũñ.19. cti angeli domũ eius intrauerũt: quo facto ſodomitę domũ eiuſ circũdederunt:⁊a foꝛſi tan non ſoluʒ ꝑoſtiũ: ſed ꝑ feneſtras intra⸗ uerũt. Nunqͥd ⁊ loth cũ nepotibꝰ ſuis ver/ berauerũt? Omnino vt arbitror nõ ſolum verba: verbera receperũt. Et foꝛſitan fra⸗ o tres:ideo vxoꝛ loth cõuerſa fuit in ſtatuam ſalis:qꝛ ſodomitis non ꝓcurabat reſiſtere. In ſimili etiã ſcelere:in eodẽ crimine mulie res etiã erant:⁊ foꝛſitan in maioꝛi: qͥa pꝛin⸗ cipiũ tanti crimĩs in illis ciuitatibꝰ mulie/ res fuerunt:⁊ hoĩes poſtmodũ ipſę peſſime docuerũt. O mulieres luxurię matres:non ſufficiebat pꝛimũ hoieʒ decepiſſe. Ideo cõ/ uertamur ad dñm: ſimus pęnitẽtes: vna/ nimes in dilectiõe dei:⁊ vt mẽbꝛa vnita ſi⸗ mul laboꝛemꝰ. Nam ſicut odiũ diſſipat ec- cleſiaã:ita vinculũ dilectionis edificat eam. NOgdiũ em̃ generat detractionẽ et inuidiã:ꝗᷓ peſtilentia ⁊ pernities eſt eccleſię. Per odi/ um amittitur illa ſancta vtilitas ⁊ iocundi/ - SGermo. xL VIII. g — ——, S ſuaues: affabiles ⁊ mites in charitate nõ fi ,· LVII XLVIII Is £ 3 tas de qua dicit᷑: Ecce q; bonũ et qᷓ; iocun/ Ns. 132. dum habitare frẽs in vnũ. Per odiũ expel- litur chꝛiſtus qͥ eſt vera ſapientia:qꝛ in ma/ Sap̃ᷣ. liuolã aiam nõ introibit ſapientia. Et ideo rogo vos vt vitã veſtrã emendetis docen/ tes filios veſtros ⁊ filias quõ caſte viuãt et mature incedant:abſtineant a cibo ⁊ potu: ſit eoꝛũ ſermo pudicus:inceſſus honeſtus: vult inclinatꝰ*:lingua affabił: mens plena dilectiõe: maneplena oꝑatiõe:vt ſi ſic feceri tis frẽs:cũ ſctõ Loth liberami ð inferno fu giẽtes ⁊ volãteſ ꝑ gratia ad gloꝛiã: Amen. (Becura anime: X Nima humana frẽs chanſſimi om A niũ creaturaꝝ naturam participat: ambit ⁊ capit:et tanto ampliꝰ qte· Sandti gloꝛioſiꝰ eſt dei imagine iſignita. Oẽ eniꝰ ſpiritale ſuũ eſt᷑:qꝛ cclũ habet ad manẽdũ: angelos ad ↄgaudendũ:gloꝛiã ad haben 2. deli. ar. q: æ trinitatẽ ad fruendũ. In ipſo deniq; C4*α* hoĩe repoſita erat etiã coꝛꝑalis creatura:ct oĩum coꝛꝑaliũ natura in ſe ⁊ ad ſe ⁊ ꝑ ſe: et tanto ꝑfectiꝰ qᷓ;to mirabiliꝰ erat oĩ coꝛpo/ reo. QOia em̃ poſii igchartoiglbi obediebãt qꝛ oĩa ei ſubiecta erãt:aſtra ſcʒ vt lucerent: elemẽtavt alerẽt:aĩalia vt ſubirent:⁊ ciba/ ria vt nutrirẽt:oues⁊ boues:leones ⁊ aueſ omia obediebãt hoi ſine vlla rebelliõe. Et q̃d plura:? Etiã hͥ qð maius eſt. Quid ẽ qð maius eſt:niſi qð diuinũ eſt? Quid eni in hoĩe diuinũ eſt:niſi qð imagine ſanctę tri/ Geñi. nitatl ipſe hõ decoꝛatꝰẽ: Saciamꝰ inqͥt ſan cta trinitas: hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ nf̃am. Quęẽ imago dei ĩ nobis: niſi id qð melius reꝑit᷑ in nobis: Quid ẽ qð meliꝰ re/ perit᷑ in nobis:niſi ratio:intellectꝰ:memo/ re:bꝛeui viuẽs tꝑe: repletꝰ mult miſerijs: qui q̃ſi flos campi egreder ⁊ ↄterer: ⁊ fug velut vmbꝛa:nec in eodeʒ ſtatu ꝑmanens: nũc diues:nũc pauꝑ:nũc ſanꝰ:nũc langui/ dus:nũc gaudẽs:nũc triſti:nũc ſciẽs:nunc ignarꝰ:nũc vidẽſ:nũc cęcus:nũc ciuis:nũc exul:nunc bonꝰ:nũc malus:ecce quõ ſtabi lis:ecce quõ ꝑmanẽs. & hõ an ignoꝛas qꝛ potuiſſes non moꝛi?:? Vtraq; eni potẽtia in manu tua erat:poſſe ⁊ nõ poſſe moꝛi:Con/⸗ tempſiſti pᷣmã ⁊ elegiſti ſcõöam: ↄtempfſiſti vitã ⁊ elegiſti moꝛtẽ: ↄtempſiſti dulce ⁊ ele giſti amarũ: ↄtempſiſti vitã ęternã ⁊ moꝛ⸗ tem ęternã eligere voluiſti.Et vnde h̊ hõ⸗ Nunqd bonꝰ:rectꝰ:ſctũs ⁊ deo dilectꝰcrea Deutj. 32. tus es:Et tñ miſrime incraſſatꝰ:impigua/ tus:dilatatꝰ:recalcitraſti ↄtra deũ factoꝛẽ tuũ.Et ecce elatꝰ in ſuꝑbia:ignarꝰ dei gra Nðs.39. tia:inſciꝰ ð iuſticia cecidiſti in lacũ miſerię: De aĩe quã/ titate.ca.I. in luto fecis:⁊ in vmbꝛa moꝛti. Ideo attẽ/ de qͥd ſequit᷑: Putas ꝙ deuſ mẽtiat᷑:vel vt filiꝰ hoĩs mutet᷑: Statuit eni ipſe ⁊ ſenten/ tiaʒ poſuit:vt quotiẽſcũq; comedereſ ex li/ gno:moꝛi debuiſſes. Hundqd ludẽdo h̊ edi xit:vł ridẽdo h̊ aſſeruit: Omino h̊ tñ mihi nõ aparet.Quare ñ aparet: niſi qꝛ exꝑien tia didici:⁊ oculata fide ꝓbaui? Munqᷣd ex perioꝛ ꝙ poſt peccatũ elemẽta ꝗᷓ in ſũma ⁊ optima qlitate erant: mox ꝓpter peccatuʒ pugnare cęperũt: Eſt eni ratio terrę in car/ B ria ⁊ volũtas? O hõ audiuiſti tuã gloꝛiaz: Job.Iꝗ. qudi nũc tuã miſeriã.O hõ natꝰ de mulie/.⸗ ne:ratio humoꝛis in ſanguine: ratio aeris in ſpũ:ratio ignis in caloꝛe: Et hęc q̃ttuoꝛ mox poſt peccatũ adinuicẽ pꝛliari ceęper̃t: et ſic noſtri pᷣmi parentes infirmitatibꝰ ag/ grauant᷑:⁊ doloꝛe capitl:ſtomachi:epatis: oiumq; mẽbꝛoꝝ vexant᷑: ſicq; moꝛiuntur: ſicq; ad ſepulchꝛa deducunt᷑.Sed dicet qͥſ: Quid eſt hõ poſt moꝛtẽ? Certũ eſt ꝙ non ẽ homo:⁊ tñ eſt aliqͥd q́;dtũ ad duas partes. Qusę ſunt illę partes:niſi aĩia ⁊ coꝛpꝰ:mate ria ⁊ foꝛma? Anima enĩ nõ moꝛit᷑:nec ſuccũ bit ꝑ moꝛtẽ cum oino ſit imoꝛtal:nec coꝛpo ris materia cũ ſit vna numero: qꝛ licet coꝛ/ pus reſoluat᷑:nõ tamẽ deuenit ad tantam reſolutioneʒ ꝙ oĩno nihil ſit:⁊ qð cedat in non ens. Manet eadẽ aia ſemꝑ ⁊ tanq; qͥd diuinũ:deſicit tamẽ homo qᷓ;tũ ad eẽ.Oẽs enĩi aĩę ſpũs ſunt: ⁊ oĩa coꝛꝑa terra ſunt et erunt qͥuſq; aia induet ſe ſuo coꝛꝑe vt totꝰ homo gloꝛificet ehe ieluer r. i er/ go petis qͥd eſt homo moꝛtuꝰ: qͥd aliud di/ cere poterimꝰ niſi ꝙ terra:putredo cadauer ⁊ fetoꝛ eſt? Si petis de ſuo eſſe: vides ꝙ delſicit. Si petis de coꝛꝑe: interroga terrã. Euntes vos o iuuenes ⁊ potẽtes ad ſepul/ chꝛa patrũ veſtroꝝ:ↄſiderate qͥd fuerunt et quid ſi unt. Monumẽta eoꝝ aperiamꝰ ⁊ vi/ deamus qͥs dñs ⁊ quis ſeruꝰ: qͥ pulcher: quis turpis:qͥs rectus:qͥs curuꝰ inter eos fuerit. Aperiamꝰoculos ment ⁊ coꝛpoꝛis:⁊ noſtrã grandẽ miſeriã frequent᷑ nõ pigeat 5 9 * A1 ↄſiderare. Intremꝰ ſepulchꝛa:⁊ quid inue/ nmiemus diſcamꝰ. Quid fratres inueniemꝰ vel quę: MHã ſi reſpexerimꝰ inueniemꝰmoꝛ/ tuoꝝ capita:renes⁊ ventrẽ. Verũ et indu/ bitanter verum: mihi exꝑto credite ꝙ ĩ ca/ pitibus inuenietis bufones ſaltãtes gene/ vrratos ex cerebꝛo. In renibus ſerpentes ge neratos in lumbis ambulãtes. In ventre vmes ſcaturiẽtes generatoſ ex viſceribuſ. Ecce qͥd ſumus ⁊ quid iam erimus: ecce in quo reſoluimur: Quid & inflaris o diues? Cur non attendis quę audis: Cur turbarl cum ꝓſpicis?: Cur nõ ↄuerteris:cũ hoc qͥti/ C 10. de Beñ̃. die expeririſ? M.iemẽtote fratres hęc oĩia et agite pęnitentiã in fletu ⁊ lamẽto: anteq; veniant dies illi amari pleni miſerię ⁊ tri/ ſticix. Audiſtis iaʒ quid eſt homo moꝛtuꝰ: reſtat nunc dicere quid ſit de anima. O fra tres mei quid de hoc dicere poterimus ni- ſi ↄcoꝛdauerimꝰ cuʒ vetulis noſtris?Quid eni dicunt niſi ꝙ vlł in paradiſo cũ gauden⸗ ſbrs. gurgoto (Kunt umtan henieni nleu g⸗ aactü iusſa ſbicpon niget⸗ unnss ndepl⸗ Mntorni eltiätue ſapene fepater Neopuc Unere⸗ lugtad Fulan lltzgr fuscend ifälthon Grearu leneogr vi goplenns hlurr Gunczd nunidiet lr gutt e Colamte nesalor Oeuuncn dicgsſufe lſtnsin Mlitodia ttroupen iſepſoich lenbis6 bicenen luuant fheleneſa Oni⸗ nelnth ſtannee iinanee 6 Ayet noSei ten n nn nbisthp Mepauen eris tos heit: 80 dans: nrur. cetcſe ſ. none Mes. amnate loleßi Xlucei ule ccoo etcoꝛ⸗ antam dnin M ai G ln eyter Sie di W gwi. on nannc unedN pulche: iuercos npons ſͤhiet uidtue⸗, guenen⸗ ien non jaind liegicg es ane enlesge oenne lcu. us:ecenn zodilcs: Uruuban ibocqi⸗ e di⸗ 4 h:anleh ſeienn 9 mornl: nn O rinusr, imnine Ad fratres in heremo purgatoꝛio:in via eundi ad patriã ſunt:et dum tamẽ ꝓ eis eſt: ⁊ eis toto affectu ſub/ ueniendũ eſt ofonibꝰ: elemoſynis: ſacriſi/ niq; illi afflicti:qui ad dũm qᷣtidie clamant et ad illũ recurr̃t cuiꝰ ſciẽtia vbiq; allegat᷑: vbiq; ponderat᷑:cuius potẽtia vbiq; pꝛo⸗/ mulgat᷑.Iſti qͥtidie clamãt vnuſqᷣſq; per ſe ſuam mificoꝛdiã imploꝛãtes:⁊ ſuaʒ miſeri am deploꝛãtes ⁊ dicẽtes: Dñe ſcias ꝙ vim entiã tuam:non auertẽdo tuã ſapiẽtiã:ſed interpello tuã clementiò. Mõ eni dñe iniu/ ſte patioꝛ:quia non alieno delicto: ſed pꝛo meo patioꝛ:vim tm̃ dñe patioꝛ: quia foꝛtit᷑ tias ⁊ di qas ↄgregado: nec pauperibus vt iuſſeras ſufficient᷑ tribuẽdo.Sed mulra infelix ↄgregaui cum doloꝛe⁊ meęroꝛe:neſci Eens cui ea dimitterẽ amico vel ꝓximo. O& infęlix homo ↄſidera ⁊ diligent᷑ aduerte qͥd aagi,s:quid cogitas:dum cunctl diebus vi - tę tuę ↄgregare nõ deſinis.O homo auari Vꝛouer. zo. cia plenus: an ignoꝛas ꝙ tria ſunt inſatia bilia: ⁊ quartũ nunqᷓ; dicit ſufficit? Et qͥd ẽ ꝙ nunq; dicit ſufficit:niſi animꝰhomis qui nunq; dicit ſatis eſt? O&O homo an ignoꝛas Lol.,. ꝙ radix oium maloꝝ auaricia eſt ſeruit idolatrię: mat vſurę: genitrix ſymonię: fo/ mes culpe:xternę pęnę via: nutrix gehẽneę⸗ .» O auaricia abyſſus inſatiabilis:quę nũqᷓ; dicis ſufficit:ſemꝑ fameſcl: ſemꝑ doles:ſꝑ triſtaris in cunctl. Nam ſi ſol q tidie oꝛitur dolẽdo dicis:ſiccitas erit. Si pluuia deſcẽ dit:oĩa periclitari aſſeris. Si temperiẽ ad/ eſſe ꝓſpicis:ſolem vel pluuiã adeſſe deſi- .ĩ derabis.O peſtis intermiabił: o famelica rabies:nam omia ſuis terminis claudunt᷑: ſola auaricia nullo claudit᷑ fine. Oia in ho/ mine ſeneſcũt vitia: ſola auaricia iuuene/ ſcit. O rabies oĩ fine carens. NMunqͥd terra ſuis limitibꝰ terminat᷑: aqua ſuis ſinibꝰli⸗ mitatur:aer ſuo fine ↄcludit᷑:celum ſuiſ ter minis artat᷑: ſola auaricia terminũ neſcit. OQ auare ſi terra tibi cuncta dat᷑:mare quę/ ris. Sed ſi terra ⁊ mare:aerem petis. Sʒ ſi .— terram: mare ⁊ aerẽ poſſedert:adhuc celuʒ ambis ⁊ ipſuʒ penetrare affectas.Et ſi cęlũ penetraueris: adhuc non quieuen:: donec tibus:vel in inferno cum dolentibꝰ:ſed ſi ĩ iſti iam bene ſunt:quia ſecuri ſunt. Oꝛan/ cijs: ieiunijs ⁊ maceratiõibꝰ. Iſti ſunt de ⸗/ cuius ſapiẽtia demõſtrat᷑: cuius clementia patioꝛ:ideo ad te recurro:nõ ↄtemnẽdo ſci patioꝛ e uſte patioꝛ. Peccaui dñe ſubſtan/ ſidelitas: ecce maritꝰ dilectꝰ ab vxoꝛe dile/ cta relinquit᷑: filius a mr̃e ꝓijci᷑:⁊ pater a ſi lijs: ⁊ filij a pr̃e ſub terra recondunt᷑. Solui Serug, XLVIII te deo adęquauerl:vel fuerl ſuperioꝛ altiſſi mo. O peſtis demone ſeęuioꝛ: nam dęmon Eſa.4. ſimilis altiſſimo eſſe voluit:ſed auarus ſu/ per deũ ſi poſſet aſcendere vellet. Aerito auaris in die nouiſſimo loquet᷑ dũñs dicẽs: Q homo ſine honoꝛe mũdũ intraſti in pel/ licula ſanguine cruentatus: ſine diuitijs natus:ſine aumicia genitus:⁊ tu in auari/ cia vixiſti ⁊ dilatatꝰ es in auro ⁊ argẽto: et peu.ꝭ 2 oblitꝰes dei creatori tui. Vbi eni eſt fructꝰ ⁊ lucrũ laboꝝ vr̃oꝝ? Ite ergo maledicti in Mattt.25. ignem ęternũ:⁊ ſicut voluiſti:ita fiat.Ecce ſententiã ſummi regis. Itaq; frẽs nolite amare plus coꝛpus q; animã: ⁊ plus filios q; voſipſos.Ecce enĩ in ianua dies moꝛtis eſt. Tunc enim quilibet a ſuis excludit᷑: ab vxoꝛe dimittit᷑: a cognatꝭ ſeꝑatur ⁊ ab eiſ/ dem ad ſepulchꝝ ducit᷑. O magna crudeli taſ. Omagna admiratio. Oà admirabikin/ ille dimittit᷑: quilibet ad ꝓpꝛia reuertitur: et cito obliuioni tradit᷑:tanq; moꝛtuꝰ a coꝛ de.Ecce fratres mũdi amicitia q;ta vel q̃⸗ lis eſt. Mõ eniĩ eſt aliqs qui tantũ amicum vel cognatũ diligat:ꝙ ꝑ noctem vnam ſe- cum moꝛari cupiat. Vide ergo o homo q̃/ les amicos habes:ꝓ quubus animã ꝑdis: ꝓ quibus deũ offendis. Oẽs dimittẽt te: oẽs ſe abſcondẽt:oẽs cito fugient a te:⁊ in foueam triũ bꝛachioꝝ collocabũt te. Mam cũ eſſemꝰ apud oſtia tyberina matre chani⸗/ tatis ſociati:expectãtes tꝑis trãquillitatẽ: cauſa remeãdi ad africã: ⁊ gratia illius cui terra ⁊ mare obediunt:cõpulſi a pontiano hfecto viro clariſſimo qͥ de roma ad nos vi dendũ venerat: cum eodẽ iterũ reuerſi ſu⸗ mus romã ad intuendũ diligentiꝰ magni/ ſica ędiſicia ⁊ opera paganoꝝ.Et ductꝰ ſuʒ cũ cęteri ad vidẽdũ cadauer cęſarl in ſepul chꝛo: Et vidi ꝙ oĩno eſſet liuido coloꝛe oꝛ/ natũ:putredie circũdatũ:ventrẽ eius diru ptũ:⁊ vermiũ ꝑ illũ cateruas trãſeũtes pꝛo ſpexi: Duo q; famelici in foueis oculoꝛum paſcebant᷑:crines eius nõ adhęrebãt capi/ ti: dentes eius aparebãt labijs ↄſumptis: et reuelatũ erat nariũ fundamẽtũ. Et intu ens mr̃em chꝛiſtianiſſimã dixi: Vbi namẽ cęſaris coꝛpus ſclarũ:vbi magnitudo di/ uitiarũ:vbi aparatꝰ delitiarũ: vbi multi⸗- tudo dñoꝝ:vbi caterua baronũ:vbi acies s 2 P . 30. 4 militum: vbi canes venatici: vbi equi ve/ loces:vbi aues cantãtes:vbi thalamus pi Kus:vbi lectus eburueus: vbi thoꝛus re/ galis:vbi thꝛonus imꝑialis: vbi mutato/⸗ ria veſtimẽtoꝝ: vbi capilli ſolares: vbi fa/ cies decoꝛa: vbi oia quę ſub cęlo ſunt? Te nanq; verebant᷑ hoiĩeſ:te timebãt pᷣncipes: te colebẽt vꝛbes:ie timebãsocẽs. Abi nas quęſo ſunt hęc oia: a quo xeceſſit tanta ia/ ctantia? Quo iuit tua magniſicẽtia:Et re/ ſpondit mater pietate plena: Illi oĩa ſibi pariter defecerũt qñi defecit ſpũs eius⁊ reli querũt eũ captiuatũ in ſepulchꝛo triũ bꝛa/ S chioꝝ plenũ fetoꝛe ⁊ putredine.ia & fide/ les chꝛiſti ↄſiderate quid ſumus:aiaduerti te ad quid venimus: ꝓſpicite qͥd iaʒ ſumꝰ*. Sał 4. Agite ergo pęnitentiã fllioli mei qͥs iteruʒ parturio donec refoꝛmet᷑ in vob chꝛiſtus. Agite ergo pęnitentiã anteqᷓ; moꝛs inimi⸗ ca naturę vos aggrediał. Statuatis vobiſ:. ſimplicẽ:humileʒ:vtilẽ:ſecretã:frequentẽ: o ꝓmptam:amara: lachꝛymoſam ⁊ feſtinam ↄfeſſionẽ:cum exciam hoꝛã moꝛtis oino ig- noꝛemus. Mam cum in extrema ęgritudie fuerit frẽs: o q; foꝛte ꝛo qᷓ; durũ:o qᷓ; pęno ſum:o q; lachꝛymabile erit vobis pęnitere et dolere de malis cõmiſſis ⁊ ð bonis omiſ ſis.QAuare hoc erit:niſi qꝛ illic capitur to/ ta intentio menn vbi ẽ vis doloꝛis? Ænl/ ta eni occunũt impedimẽta coꝛdi. Nã coꝛ/ pus dolet:pęna affligit qꝛ moꝛs awꝛopin/ quat:intrare filios quos pfes ſumme dile/ xerunt ꝓꝙ quibus eniã ſe dãnatoſ exiſtimãt tenebꝛoſo oculo aſpiciũt:vxoꝛeſ iaʒ lachꝛy mantes ↄſiderãt:mũdus adhuc eis fiduci/ am pꝛęſtat:diabolus ne de peccat doleãt fidem tribuit: ⁊ chirographũ inſirmantibꝰ pꝛębet: caro nõ deſſicere adhuc ſat ſperat: medici vt lucrent᷑ ipſum ↄfoꝛtãt: parentes applaudunt:ſacerdotes alliciũt: ⁊ ſic diui/ tes moꝛiũt᷑ in inferno. O homo audiſti q̃ͥd locutus ſum:oĩno crede ꝙ hęc oia cito ex/ perieris. Obſecro igit᷑ te vt anteqᷓ; inflrmi/ tate graueris:agas pęnitentiã: diſponas domũ tuam. Fac qðo flendum eſt:fac teſta/ mentũ dum ſanus es:dumſapiens es:dũ tuus es: Nam ſi expectaueris inſirmitateʒ oĩno minis vel blandiment duceris q̊ tu non vis.O homo duz iuueneſcis diſpone dDdomü tuam: age vairentazꝛoilige deum 1. Yob.ʒ. non ſolum verbo ſed opere ⁊ veritate.Etſi ꝓximũ offendiſti verbo:placa eum verbo: Nʒꝗũ paupꝑ fere nunqᷓ; occidi ꝗrc᷑: diuiti ſi facto placa eum facto: quia eadẽ menſu/ ra parcet᷑ nodis qua peꝑcimus alijs.O ho hh mo fac pynitẽtiã: Oẽoꝛare nouiſſima tua Ecẽi.. vt i ęternũ nõ pecces: Reuertere ad teipſũ memoꝛãs ꝙ fuiſti ſperma liddum: æ mo⸗ do eſt vas ſtercoꝝ: ꝙ eris cibus vermiũ. Heęc eni ſũt nouiſſima quę cogitare debet quotidie qui ſidelis eſt.O homo memoꝛa/ re nouiſſima tua:qꝛ poſt moꝛtẽ vermis na ſcetur tibi de lingua ꝓ peccato linguę: de ſtomacho ꝓ peccato gulę:ð ſpermate renũ ſcoꝛpiones ꝓ peccato luxurię: de cerebꝛo bufones ꝓ peccato ſuꝑbię. Memoꝛare no uiſſima tua o iuuenis qͥ floꝛide ambis ⁊ / gis capite eleuato cuncta ꝗ̊ᷓ dei ſunt deſpi/ ciendo. Memoꝛare nouiſſima tua:qꝛ terra Señ. es ⁊ in terram idis. MO emoꝛare nouiſſima tua: qꝛ ↄcept es in culpa:natꝰ in pęna:vi/ uens in miſeria: ⁊ neceſſario moꝛię vᷣin an⸗ guſtia.O hõ cur te iactas foꝛtiadie? Ecce nunc poſt modicũ inflrmanl: ⁊ deſicd: Cur inflaris mũdi ſapiẽtia?Ecce ꝙ ſtulticia ẽ et i.Corl... eam ꝑdes ⁊ tuã pꝛudẽtiã repꝛobabo: dicit dſñis.Cur inflari ſcia? Nunqd philoſophis Ro.. obſcuratil eſt coꝛ: ⁊ i cogitatiõibꝰ ſuis eua/ nuerũt: Nunqd traditi ſunt ĩ repꝛobũ ſen/ ſum? Cur te iactas generi nobilitate? Nun q̃d oium naſcẽdi ↄditio vna eſt? Nunqͥd ⁊ moꝛiendi vna ↄcluſio? Quis nobiliũ vnq; natus eſt ſine ſanguinis cruentatiõe? Run quid nobilis ſimul cũ pauꝑe ꝑ eundẽ dum naſcit᷑ meatũ tranſit: Aregula etiã moꝛtis nunqᷣd ꝑcit᷑ diuiti? Cur diuitijs te iactas: Ipſe enĩ poti inſidię tibi ſen eniaitif. . 0 ſemꝑ inſidiał. MÆ.emoꝛare o hõ nouiſſima tua qui qtidie epularl quõ nudus ð vtero mfis veniſti:⁊ nudus reuũterl. Eia & fratreſ domos vfas pauꝑibus aꝑite: elemoſynas facite:voluptates vfas rõni ſubiugate: in . cuncti memoꝛãtes nouiſſima vr̃a vt moꝛ/ taliter nõ peccet in ęternũ. Adiuuet autẽ nos deus ſine cuius volũtate foliũ arbor nonollee ad ꝑficiendũ ea ꝗ̊ placita ſunt ei t bñdicius in ſęcula ſeculoꝝ: Amen. De miſeris carnis et falſitate p̃⸗ AUita ꝗ tãtos decipis de ꝓpꝛijs:tã A tos ſeduxiſti:tãtos excęcaſti:ꝗᷓ duʒ ofug nihil es: dũ videri vmbꝛa es: du ſumus es. Dulc es ſtult ama ra ſapiẽtibus.Qui te amat: nõ te cosᷣſcit. alati nnſt giten Sotug gini. Aſseſ Asbe⸗ nims⸗ aag ſpians: ſugueſ ardore⸗ Ende le lebolit miase m luzoer. foͤlis, ſtori ſerinttt ni fisdlx wid ierpop lrinigere ſantanoe Mdiirg dline Etneppi ſtlamle Ppr. Acentediie hilline Agutein Caonnin nngdlen bbwmnig hiorsnn gllircſen Uunpenita ſannuhe nstiakinn igtnan (nonor hane ulipti Rimmiſn epbi l⸗ ſenktan ſons; ⸗ Ceegtt NN Eechſſez Ad fratres in heremno Sermo XLIX wüH qui te ↄtẽnunt ipſi te intelligũt.Tin D d Dob es7 lenn es e⸗ qui ade mend umempitonnk Wi imarceſſibilis eſt glo/ mei tr tcnüt. Uera nõ es vita quã te oſtẽdis. lectati eormpeiblie ⁊ incõꝑabilis de/ KiuuG Alijs oſtẽdis te longã vt perdas in ſinem. ſctõ o: vbi chꝛiſt' aploꝝ ⁊ ꝓphetarum et QN2 Alijs bꝛeuẽ vt dũů pęnitere volnt: non per/ cũ Krenkangeſtacnge negn Simn. netici⸗ niͤ mittas. Alijs largã vt faciant quid volũůt. delterguts ge is canẽtib laudes deo: vbi k Alijs anguſtã vt nõ faciãt bonũ.Quare o lectabilia zi bonop. Per oia bona de/ ſapiens: fuge qð fugis. Sic enim eſt vita ſti.Ecce dſtſine. ſeculi auitares ſpꝛcui⸗ non nf̃a quaſi hõ in domo aliena: neſciẽs q̃ ho periochabest Faal lung kenemaͤncl :e ra vel die pfonus dicat: vade foꝛas:qꝛ non fetoꝛẽ vms: wmioin id Ncouprions: ekfi eſt tua domus in q̃ es. OQ ſęculuzʒ vanũ qͥd Noineteget ſolutionẽ fetoꝛis pater: ache Jacobi. 4. nobis tãta ꝓmitti:dum decipis:Qui tibi ſti: ⁊ qͥd es D gcabiqt: quid ſui⸗ Weo amicus voluerit eſſe: inimicꝰ dei ↄſtituet᷑. vo in finẽ voe mib 3ſumert: poſlꝛcemo dig Amicitia ſeculi ſimicitia dei ẽ.Caro ẽ quę aiaʒ:id a peran ouiſſima: ꝓpter redeuntẽ dexo alaʒ ꝑdit: caro ẽ quę recipit inimicũ cũ vi/ plicijs cenil maͤct webefiͤp ꝛius fuiſti ſup/ m e tijs ſuis. Itẽ ſemiat homicidia: ſemiat fo- berl. O miſera en bert 2 ſiml cũ aia vana in nications:ſemiat xcupiſcetig:ſemiat iral: „cupifcit:coꝛpus opat. ar pſequit. Caro E an ſemĩat libidinẽ:ſemiĩat furtũ:ſemiat idola/ aſnustiflinin eih 0 bat. Caro aüit cũ ſaciat triã:ſemiat cupiditatẽ:ſemiat ſuꝑbiã ⁊ int bus:boꝛtat᷑ oi zal Hoeln Welccte Mei an frẽs diſcaiã: ſemiat inuidiã: ſemiat ↄtra Pomictdlatcaronp larcte. Caro Puocat LDeli blaſop Kmiaʒ: ꝓuocat ſciſmata: irritat e mittit rixas zſencalare⸗ adulteria: caro cõ itAdH hereſes:⁊ intra ecclłaʒ dei infert diuiſiões: eicaro vortat oenn arndit inſent ebꝛieta/ galade ier e es: oté: caro poꝛtat oëm ↄcupiſcẽtiã huiꝰ ſeculi rd inter populos chꝛiſiianos ponit offendicu O caro milera qͥd habes: d ſecult. Kr. Einr gites puae int nſangniniar⸗ grauas alam ſi Dinldehderarhil vegt, cnx antatiões: ⁊ qð peius ẽ in coꝛda ſeruo irez Tu oc denaearnin deoie n dei diüſa genera cogitationũ immittit re e aen mn afene ſufficit tibi pditio en oĩa ꝗᷓ mala ſũt in mũdo caduco: peſſimo narl? Vę tibi 13 Sechreatne demergẽ co Rniin D er nen don a dn 4 ub 81 velocitate trã/ ſti. Caro mala qͥd Arl: a dellerasegei n65 Z is ptãtẽ hʒ diabolus ⁊ nõ ai: poterit ſine te aia ĩ dicarti dieichei. De . Job.⁊. dicente dño ad diabolũ de btõ iob: Do ti i ia iudicar iwie iudich. Ca Sen cente one bolũ de btõ iob: Do ti/ ro miſera ⁊ putribil ⁊ oĩ ſi n bi illũ in ptãte:ſᷣ nõ aiam eiꝰ. Caro milſ putribil v0i ſqualoꝛe pctõꝛum Ndian en iam eiꝰ. Caro miſera plena: qñ viua eraſ: pulchꝛa eraſ vt ſol:ſplẽ l grauat aiaʒ: caro vaga demergit i infernũ. d luna: pulchꝛa eralſ vt ſol:ſplẽ fündus Taroinimica Eaſe: diſ ini rgit ĩ infernũ. didavt luna: ⁊ oculi tui micabãt vt ſtellę: ue ⸗ vties duer aię:ꝗ ſi inimica nõ eſſet: nõ crines tui lõgeui ⁊ vngebas te pcioſis vn * ake. xiſſet iſtius ſeculi vanitatẽ: ⁊ vi guẽtl:veſtibꝰ as te pcioſis vn/ ee B ta vana ñ frueret᷑.OQ vita atrociſſima:quã e vteban optis ⁊ ĩ cibis tuis ⁊ ilnn büdꝛes tumidat: dolozes eſtuat:aen :quã potibꝰↄdebaſ aromatũ mititudinẽ. Et ſci/ senten uunt: triſticix ↄſumüũt: maat⸗ ioci ſol / baſatq; fouebas:eſcas ᷣmibꝰ p̃parabas tim ſecarnas vebetat:diaitis upbigr: paupe Memoꝛare debuiſti quęa factoꝛe ⁊ opfice nfſnu . tas eijcit: iuuẽtꝰ extollit: ſ. ald nmatt en n e muz Pecratum com⸗ arin frãgit infirmitas:męroꝛ ↄſumit: ⁊ ſi bis miſiſti: Tena es inquit: z i terrã reuerterl. Señ z⸗ ra gib⸗ moꝛs atrociſſima ſuccübit vi ſnibi earannn ans egretie ium Feber. a. O caro cũ d it II: ero mfis meę nudus reuertar illuc. di ki buuſti vir amhpiernain grenntse nn: H gaicin itr. Siere kad épo en-4. ii vvbi vita ſine moꝛte: vbi iuuẽt' ſine ſene, lü aplmn Hdi Sag enetanaa: gudi pac- n. ctute:vbi lux ſine tenebꝛis: vbi gaudiũ ſi/ aplm pdicatoꝛẽ egregiũ dicẽtẽ: Mihil in ſiateß ne triſticia: vbi nobilitas ⁊ voluntas tulim in hc mũdũ: nec auferre qͥ˖d poſſu⸗ D ſn⸗ vui Sn ſine nanaaroe, reine Baman nctes en nil ner Gsi; Fimord,. n ſeptẽ ꝗᷓ ↄſeqͥ debueras.O caro miſerabili eNPOR. 2310 nIDCrRaia pec ngen qre negaſti dũ wucres⸗ Sl gionilge⸗ bu⸗, elei, quõ põt videat. Aia nr̃a carcerem i0. de Sefſ. Nbuc: na ? qbuſlibet bonis puata nõ fuiſſes ſi be dat caro cam tenet incluſaʒ .ANia clamat ad lram ca, lltms ne egiſſes. Illic enĩ ꝑmãſiſſes vbi ẽ gaudi/ ad dñm: nõ caro qᷓ in malicia pſeuerat. Aia inrt. o⸗ cgecs. s vbi ẽ gaudi· remediũ aliud non habet: niſi tollat a car/ g 5 ne:⁊ caro redigat᷑ in pul:x P et detur ei aqua:auferat᷑ ei ſanguilſ ⁊ detur ei humoꝛ terrenus. O caro miſera quid de te agetur qñ a te egrediar: ⁊ vita a te rece/ det? Tu ſola in vtero ⁊ ſinu terrę iacebis: et aliud nunq; mancipenl:habebis in te hę reditatẽ peſſimã:id c oꝛruptionẽ: fetoꝛẽ ⁊ vermes.Ecce quę acqᷣſiuiſti dũ viua eras: ecce qͥd poſſides dum in ſepulchꝛo iaces. Non potuiſti te ieiunijs nncerare:ac ieiu⸗/ nijs in cinere⁊ cilicio humiliare? In perpe/ tuũ cũ anima ſalua fuiſſes ſi ei credidiſſes: qꝛ non bene facere potes:niſi aljs benefe/ ceris:hoc eſt:niſi coꝛpus ꝑ abſtinentiaʒ af/ flixeris:animã ſaluare non poteris. Audi D quid creatoꝛ noſter dicat ad carnẽ: O inqᷣt Señ.24 mMmea creatura:ego te ex limo terrę pulchꝛaʒ z. Retrac. Ieb. et lucidã aſſumpſi:imaginẽ meam in te cõ didi:ſpiramẽ vite tribui: animã inuiſibilẽ tibi ↄceſſi:imoꝛtalitatl tunica te indui: in Auguſtinnin Kollat᷑ ei vinũ v ſimns:vbi non iam tenebꝛe:ſed lux perpe/ tua micat:vbi non iam vermiũ multitudo ſed caterua angeloꝝ ⁊ inumerabilia milia ſanctoꝝ ⁊ ꝓphetarũ oiĩium choꝛus cũ ſctis angelis hymnũ deo inceſſant canũt. Cum ipſis nos faciat eterna gaudia ꝑciꝑe chꝛiſtꝰ qui cũ pfe ⁊ ſpũſctõ viuit ⁊ regnat in ſęcu la ſeanoꝛum. Amen. . De ſalute animę· Sermo lI. frẽſ chariſſimi volũtatl nr̃e ẽ vtad vos redqrendos frequent᷑ veniamꝰ. ſed neceſſitate tpis nunc veniendi incolu/ mes nos venire meruimꝰ: ⁊ ideo qꝛ de cõi coꝛpoꝝ ſanitate gaudemꝰ: de aĩarũ ſalute quę vera ſalus ẽ inqtũ dñs dederit colloqᷓ mur. Ideo frẽs ad imaginẽ dei facti ſumꝰ: vt deo donãte intelligamꝰ quę ſit deſide/ randa patria: quę ſit vera btitudo: gquę ve e in ra vita: quę ꝑfecta ſanitaſ:quę ma feę paradiſo voluptat te collocaui:vita ange licitas. Sed intus in coꝛde deo in ſpirante lica ꝑfruebari:cibos ⁊ delectabilia iocũdi/y cognoſcamꝰ. Nemo ſe excuſare poterit:vt tatis ↄtemplabarl: ⁊ oĩa quę creaui in tua dſiatione humiliaui:⁊ affluentes diuitias dedi:inſuper ⁊ oĩa ligna paradiſi tibi ſub/ dita erant:⁊ ꝓ vno vetito qð ibidẽ come/ diſti:ecce vbi cecidiſti:ſcʒ de paradiſo ĩ in/ fernũ: de luce ad tenebꝛas:de amęnitatis et iocũditati loco ad chaos: ⁊ ad oĩa ob⸗/ ſcuriſſima mala:pꝛo delectabili odoꝛe nũc putredine ⁊ pudoꝛe mancipar:: ꝓ eſca an/ gelica in cibo vermibꝰ ſubiacebis: ꝓ ĩmoꝛ talitatl veſte coꝛrupto induta es veſtimen to. Ecce quã ↄceſſi vitã abſtuli ⁊ ſubtraxi: et tu miſera ⁊ putribilis caro ĩ inferno mã/ ciperis:vbi eſt fletus ⁊ mugitꝰ atq; vlula/ tus:inſuꝑ ⁊ ſtridoꝛ dentiũ ⁊ teterrima toꝛ/ menta:⁊ qð peius eſt poſt moꝛteʒ in coꝛru/ ptionẽ:poſt vermes ⁊ fetoꝛẽ ⁊ ↄpſumptionẽ poſtea i puluerẽ redacta.O caro ꝗᷓ igni in/ extinguibili mãciperl: audi aiam dicenteʒ ad coꝛpus:Ego de cęlo veni a deo ↄceſſa ti bi. Mam tu de terra es:meliꝰ eſt vt mecuʒ aſcẽdaſad cęlũ: q; tu me trahas ad ifernũ. Dũ viuimꝰ ⁊ ſumꝰ in vnũ: oꝑemur mani⸗- bus qð bonũ eſt:id eſt elemoſynas ⁊ ieiu/ iunia in caſtitate ⁊ in hoſpualitate egeno⸗ rũ:⁊ in nuditate pauperũ:⁊ in oibus boniſ operibꝰ*: vt ꝑ bonã oꝑationẽ quã agimus aſcẽdere ad cęleſtia valeamꝰ: vbi non iam ſolutione coꝛpis: ̊ incoꝛruptiõis veſte in/ Adnamur: vbi non iam fetoꝛ ſed odoꝛ ſuauiſ dicat nõ noui litteras: ideo dei ſᷣcepta in/ telligere nõ poſſum:qꝛ qui litteras nõ no/ uit:qͥd ſit aut nõ ſit:intelligere debet. In/ terroget hõ ↄſciam ſuã ⁊ alloquat᷑ ſeipſum et dicat ſibi ſuis verbis: O hõ quis es aut vbi es:⁊ vnde veniſti.Et rñde tibi.homo ſum ⁊ dei creaturã me eſſe cognoſco. Iteꝝ interroga ⁊ dic: Quid in te habes: aut ex quibus rebꝰ te factũ eſſe cognoſcl. Rñde ⁊ dic: Ex anima ⁊ carne meoſtare cognoſco. Quid in te ex his duabꝰ rebus melius ha/ bes. Rñide.Sine dubio animã melioꝛẽ ha beo qᷓ; carnem. Optime ⁊ oꝛdine legitimo reſpõdiſti:⁊ dixiſti te animã melioꝛẽ habe/ re q; carnem. Dic mihi adhuc: Abi es o homo?: Rñdebis in mũdo. Poſtea vo vbi eris. In celo. diu ibi eris:? In ſecula ſę/⸗ culoꝝ. Juſtiſſime rñdiſti ⁊ verum dixiſti: fac mõ rationẽ vitętuę: ⁊ eſto iudex iuſtꝰ. Ex oibus rebus q̃s dedit tibi deus: ſerua carni tuę vñ ſuſtente᷑ in mũdo: ⁊ repone aię tuę vñ in ꝑpetuũ viuat in celo. Attẽde diligent ↄſciam tuã:⁊ vide ſi tantaſ res aię tueę repoſuiſti in cęlo: q;ꝛas habes coꝛpoꝛi tuo in mũdo:ſi tot ſolidos repoſuiſti in cę/ lo:qᷓ;tos tibi ſeruaſti in mũdo. Vide ſi tot modios tritici:ſi tot amphoꝛas vini ꝑ ele/ moſynã in paradiſo vñ viuat aĩa tua repo ſuiſti:q;tũ tibi reruaſti vnde viuere poſſit caro tua in mũdo.Cũ giſta diligent atten/ Vantũ ad aię nfę deſideriũ ꝑtinet A I etsn⸗ bric mten etit Paus aluten ſclen ſcpuat ſante⸗ ubire ſnin nsan gloros Cirei Manne Core⸗ ſſnt⸗ atän Smn⸗ lefinch pmns Nneſctt dinage ſmae ſinagete mninn atlaſob bonsei⸗ gcbͤlbu hinope tu. A Plur enbe Cbnorie llgin⸗ Chello⸗ ins ur ſlettpe ſes leuar tofiil etſben Kopaat 1 fictno littid Pii⸗ lliunfl Manin lnrgre Pthene n fennt be⸗ co⸗ li is Lun hiice ſau⸗ 1 na Mad lun colu, decmi leue CAlei uns deſto ere n Me nen ui nn a chan esat hore 1 Ner auc Bicen oe. iusbe⸗ cloteh⸗ gtind tehabe⸗ Pieso zovwbi laſe dirſt: criuſt. g:ſous ſepone Aite ſcsaie cpon⸗ ſiinc⸗ ſeſion nic⸗ nanh⸗ vſt ltanen ℳ Ad fratres in heremo deris: æ ↄſiderãs ſapient: videſ te ꝓpe totã libꝛã carni tuę ſeruaſſe in mũdo:⁊ vnã vn/ ciam repoſuiſſe in cęlo ꝛ erubeſce ⁊ cito ad vvnuſqᷣſq; NAde⸗ ſi illi dñat᷑ caro: cito erigat dñaʒ ⁊ ſtimulet ancillam: vt nõ caro vincat aĩiaʒ ⁊ ad luxuriã trahat:ſᷣ mgfa car penitẽtię medicamẽta ↄfuge:qꝛ iceptũ ĩ te ipſũ iudiciũ iudicaſti. Aliud verũ dixiſti:⁊ aliud oꝑib pfeciſti:qꝛ totũ carni non ſoluʒ fideliter ſed etiã inſidelit᷑ deputaſti. Neſcio ſi apud te periclitet᷑ iudiciũ tuũ qñ int᷑ ani/ mam ⁊ carnẽ tuaʒ iniqua ſunt iudicia tua. Etvbi te iuſtũ inuenire potero:quẽ in teip ſum iniquũ eſſe cogſco:Et nüc certe nutri/ mus carnẽ:oꝛnamꝰ carnẽ:alitiẽs inebꝛia/⸗ mus nos:⁊ nimiũ delitioſe paſcimꝰ carnẽ: quã velim nolimus poſt paucos menſes aut annos vermes deuoꝛaturi ſunt i ſepul/ chꝛo: ⁊ ↄtemnimꝰ aiaʒ quę deo ab angelis pᷣſentat᷑ in cęlũ.O q; dura erit aĩię peccatri ci ⁊ q; intolerabilis hoꝛa illa qñũ viderit bo P nam aſam requiẽ reciꝑe in paradiſo: ſe vᷣo toꝛquerei ęterno ſupplicio. Ergo ↄſidera/ te frẽs chaNAſſimi ſi maioꝛẽ certe vel ęqua⸗ lem partẽ aĩię ſaciamꝰ. Mõ eni foꝛis in coꝛ/ poꝛe:ſed intus in interioꝛi hoĩe facti ſumuſ ad imaginẽ dei. Caro enĩ nr̃a de limo terrę foꝛmata eſt. Munqᷣd iuſtũ eſt vt limꝰ terrę imagini pꝛęponat᷑: Caro eni debet ſeruire ⁊ aia imꝑare. Iſta deber exercere imperiũ: et illa ſubiecta ſeruitiũ. In oibꝰ chꝛiſtianiſ bonis aĩa dñat᷑ ⁊ caro ſeruire cõpellit᷑. In pctõꝛibus vo ⁊ amatoꝛibꝰ huiꝰmũdi:inuer ſo imo ꝑuerſo oꝛdie caro erigit᷑⁊ aĩa hũilia/ tur. Illa delitüſ paſcit᷑ ⁊ iſta famę toꝛquet᷑. Illa luxuriat᷑ in veſtibꝰpᷣcioſis:⁊ iſta vix in veteribꝰ inuoluit᷑ pãnis:⁊ ſi in pctis fuerit obnoxia:ęterno iudici ſſentat᷑: ⁊ tũc vera eius ignominia aparebit. Nam cuʒ aia in coꝛꝑe ſuo caput eſſe debeat:qͥcũq; carnẽ de liths aut voluptatibꝰ nimiũ:erigit:nutrit fouet ⁊ palpat:aĩaʒ vᷣo deſpicit ⁊ ↄtẽnit:pe des leuat in alto ⁊ caput impᷣmit in ꝓfun- do.Et q̃lis eſt in oculis hominũ qͥ inuerſis pedibꝰ ambulare videt᷑: talis ẽ in ocuł an/ geloꝝ:cui caro ꝓpꝛia dñat᷑.Sicut g̊ ſupᷣdi/ xi:fecit nos deꝰ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ ſuã:⁊ cũ deberet in nob hõ interioꝛ dñari:i tãtũ deũ ↄtẽnimꝰ vt imaginẽ dei miſerabi li limo uire faciamꝰ: ⁊ B ẽ iniquũ iudiciuʒ vt carnẽ nfam aię ſᷣponamꝰ. Sʒ h oẽs ho/ mines recto iudicio nõ faciũt.Multi enim ſũt honeſti: ſobꝛij ⁊ hũiles: miſericoꝛdes: caſti:in qͥbꝰ aia renet imꝑiũ: ⁊ caro ſubie/ cta ſeruit.Et ideo rogo vos frẽs attendat Sermo L. nẽ ſuã regat:⁊ ꝑ vias caſtitat ⁊ iuſticię du/ cat.Qui vo in ſe ſentit aiam dñari:teneat cũ dei adiutoꝛio diſciplinę ↄtinẽtiã:⁊ ꝑ fre- ta pelagi huiꝰ mũdi:ita nauigiũ coꝛpoꝛeũ veritate gubnãte ↄtẽdat:ne int fluctꝰ iuſti „ ſtantia nr̃a victũ nob ſufficient᷑ ⁊ veſtitum ſimplicẽ reſeruemꝰ:⁊ qᷣcqͥd ampliꝰ deus de derit:aię in ęternã btitudinẽ ꝑ elemoſynaʒ pauperũ reponamꝰ:ne foꝛte cũ carnẽ nr̃aʒ oꝛnamẽtt cõponimꝰ: ⁊ multl delitijs ſagi/ ęg naufragiũ iſcautꝰ incurrat. Vt eni ag⸗/C noſcat᷑ ꝙ ex nohein veritate aia dñet᷑:ð ſub namꝰ:partẽ cũ illo diuite purpurato et nõ cũ laʒaro habeamꝰ. Sciti eni vt in euange QLud.16. lio frequent᷑ audiſtt:ꝙ diueſille qͥ epulaba tur ätidie ſplendide ⁊ purpura induebat᷑ ⁊ byſſo:poſt de coꝛꝑe exijt:⁊ ſepultꝰ ẽ in ifer/⸗ „ no:⁊ ibi int flãmas aquę guttã ⁊ locũ refri/ „ gerij reqͥſiuit ⁊ inuenire nõ meruit.Ecce cu ius caro luxuriat᷑⁊ epulat᷑ in ſeculo:q̃les di uitias inueniet i inferno. Laʒarꝰ vᷣo qͥ nec diuitias nec oꝛnamẽta habuit in ſęculo:pꝰ moꝛtẽ in ſancti abꝛaę redeuit gremio. Sicẽ ergo ſupᷣ dixi frẽs chariſſimi:refrenemꝰgu/⸗ lam nr̃am:⁊ victũ ac veſtitũ ſimplicẽ carni nrᷣe in h̊ ſeculo pᷣparemus:vt remaneat ali- q̃d qð in futuro ſeculo aie reponamꝰ. Qð peritura gula cupit:refuet elemoſynę:ꝰꝛ/ namẽta ꝗᷓ luxuria ac ſuauitas reqrit in mũ do:miſicoꝛdia ⁊ veritas reponat in celo. Si oꝛnati volumꝰ eẽ:ꝗqramꝰ oꝛnamẽta vn⸗/ de nemo oꝛnat᷑ indignꝰ.Si delitias ↄcupi/ ſcimꝰ:nõ ꝗramꝰ carnales ac tranſitoꝛiaſ ex qbꝰ ſtercoꝛa ↄſiciunt᷑ in mũdo:vᷣ magi ſpiri tales ⁊ ętnas vñ angeli epulant᷑ in cęlo.Et ſi foꝛte qr ꝗᷓ ſint ille delitię: audi aplm di/ cẽtẽ. Qð nec oculꝰ vidit: nec aur audiuit: nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit: ſᷣpauit dñs diligẽti 1I. Corf. 2. bus ſe. Adhuc ꝗrl ⁊ introgas: qd ſit B? Si vis verũ agnoſcẽ:deꝰ ẽ delitię tuę:reqiues tua:ſanitas tua:gaudiũ tuũ:ſęlicitas tua: refrigerium tuũ: amęnitas tua:⁊ quicquid ſancte poſſit deſiderare aia tua: totum ti/ bi deuſerit. Sſt btũs apls dicit:Et erit de us oĩa ĩ omibꝰ. Auare audi me: Quid tibi ſufficit ſi deꝰtibi nõ ſufficit? Si & iſta oĩa de ſiderati: paradiſi requiẽ ꝗrite: ꝓ ęterna bti tudie ſuſpirate:vnde non exit amicus vbi non intrat inimicus: vnde nec bonus po/ g 4 1. Corſ⸗ 1 5. Gancri Aunguſtini teſt exire aliqua ndo: n ſiſus vllo mo / vẽ lũ libaui: ego illi bñfeci:ego illi tãtũ dedi. 6.61 do introire. Ackiſtaz ergo pꝛimã oꝛnati bo · Et dũ bona quę illos facit deus ſibi aſſi- onden mis operibꝰ feſtinemꝰ: vt dum elemoſynaz gnãt:pꝑ vaitatẽ ꝑdũt:qð ꝑ elemoſynã acd/ , Uiis5 pauꝑibus dederimꝰ: ad cęleſtia regna pue rere vidẽt᷑: ac ſic ante tribunal chꝛiſti ꝑditt eo⸗ nire poſſimus. Ad quę ilie nos perducat bonilſ ꝗ ante ſe habebãt:pctã quę poſt doꝛ Pooie eſt benedictus in ſęcula ſęculoꝝ. Amen. ſum ꝓiecerãt ante eoꝝ faciẽ reuocant᷑:⁊ ſi/ ſenon 6Tontra falſam ſecuritatẽ ex pſal ne vlio termio ſupliciũ ſuſtinebũt:qui ſibi Abon mo quadrageſimonono S er. LH dunm viuerẽt noluerũt ꝓuidere remediuʒ. Auiluu AEmo fratres chariſſimi falſa ſecuri Et heęc faciũt illi qͥ pluſ diligunt ſſentia qᷓ; ſu H ) tate ſe decipiat:a mutet ſe añ tribu futura.Qui vo de aię ſuę ſalute attentius mgkzt Naalchꝛiſti nõ eſſe venturũ:nec red/ cogitant:ccõtrario faciũt. Bona quęcũq; totol diturũ de factt ꝓpꝛus rationẽ. Veniet eni fecerunt poſt doꝛſum ꝓijciunt: mala quę/ (ſti dñs deus noſter ⁊ non ſilebit. M.do eniz cunq; ſubꝛepſerint ante oculos ponũt: vt eck ſilere dicit᷑: quia adhuc vindictã ſuſpende / dum de ipſis in ſſenti ſęculo erubeſcunt ⁊ Uatuu re videtur. Hęc feciſti ⁊ tacui. Quid eſt ta- vulnera curare:⁊ moꝛtua ſuſcitare:⁊ ſoꝛdi/ ſau cui:niſi nõ vindicaui:ſeueritateʒ, meam di da abluere:tota deuotiõe ↄtendũt:cum in uen ſtuli:patientiã tibi ꝓꝛogaui:pęnitentiã tu die iudicij ante tribunal chꝛiſti venerit:ma niin am diu expectaui:heęc feciſti ⁊ tacui. Ego la ꝗ̃ ante faciẽ ſuam poſuerũt:⁊ bonis ope D autem cũ adhuc expectarẽ vt te pęniteret: ribus redempta ſunt auferent᷑: bona vo ꝗᷓ K’’ Ro. 2. tu ⁊ me ⁊ apoſtolũ audire ↄtẽpſiſti: Quia ꝓptervanitatẽ poſt tergũ ꝓijcexicanñ ocu d ſim duriciam coꝛdis tu ⁊ impęnitẽs coꝛ the „ los collocabunt᷑ ⁊ merent᷑ audie: Venite Mattbᷣ.25 ain ſauriʒzaſti tibi iram in die irę ⁊ reuelatiõis ꝙ bñdicti pfis mei ꝑcipite regnũ. Veniet do ne iuſti iudicij dei. Suſpicatꝰ es inique:ꝙ ero minus deus n ⁊ nõ ſilebit.Et tunc arguet tui ſimilis. Parum eſt quia malefacta tua qſ coꝛrectiõis locus nullus erit.Statuã te placent tibi: putaſti placere ⁊ mihi. Deum indqt ante faciẽ tuã.Aodo & tu ſicut iã ſup quia non ſtatim pater vltoꝛem:vis tenere dictum eſt quiſqͥs talis es: fac qð dñs tibi participẽ: ⁊ tanq; coꝛruptũ iudicẽ pꝛędę ſo / minat᷑ facere. Tolle te a doꝛſo tuo vbi te cium vis habere:de multis ꝗ̊ rapuiſti par/ vidẽ nõ vis: diſſimulãs facta tua:⁊ ↄſtitue uas elemoſynas faciẽs:⁊ adhuc peccata ñ ea añ te. Aſcẽde tribunal mẽtt tuę:eſto ti/ (dee deſerens:q̃ſi coꝛrupto iudice putas te poſ - bi iudex: toꝛqueat te timoꝛ: rüũpat ↄfeſſio: ſomte ſe redimere:cũ ſi etiam totũ dares ⁊ pecca- dic deo tuo:eAm̃ iniqᷣtatẽ meã ego cogſco S. oo. ſteſner . ta ipſa nõ deſeras:teipſuʒ deciperes pecu ·⁊ pctm̃D meſ qᷓ me ẽ ſꝑ.Qð erat poſt te ſiat· ſoseſe niam ꝑdendo:a pctã non redimendo. Su⸗/ afß te:cũ ſctm̃ fuerit añ te puniat᷑ a te:netu reſotul ſpicatus es inique ꝙ ero tui ſimił. Arguaʒ poſtea a deo iudice ſias añ te: a⁊ ñ ſit q̊ fugi c Paresig te. QAñ? Veniet eni dñs de noſter ⁊ nõ ſi - as a te. Intelligite ãt hęc qͥ obliuiſcimi de C * euh teh⸗ lebit. Arguã te.Et quid faciã arguẽdo te? um. Mõ cogitabas ð vita tua mala:Intel hn obſuue Quid faciam tibi. Moοdo te nõ vides:faci lige qͥ oblit es deũ:ne qñ rapiat ſic leo⁊ nõ lenee am vt videas te:qꝛ ſi te videres ⁊ diſplicea- ſit qͥ eruat.Quid ẽ ſicut leo? Sicut potẽs: cideo res tibi: placeres mihi. Quia vero te non ſicut foꝛtis:ſicut ille cui nemo reſiſtere po/ Nernos⸗ vides:placuiſti tibi: diſplicebis tibi ⁊ mi/ teſt. Illi eni qͥs ſupᷣ diximꝰ:id eſt amatoꝛes fmank hi.Aihi cum iudicaberi: tibi cuʒ ardebiſ. mũdi:ĩ oꝛe ſuo deũ laudare vident᷑: ſ᷑ lon- * ß Lne B Quid eni tibi faciã inqͥt. Conſtituã te an / ge aliud oꝑibꝰexercẽ ꝓbant᷑:ᷣm illo qð ait ſinezne te faciem tuã. Qðò eni vis latere teipſum:i ꝓpheta: Populꝰð labijs me honoꝛat:coꝛ Eſa.29. ttfnnnp doꝛſo tuo eſt tibi. Mõ te vides:faciã vt vi / aüũr eoꝝ longe eſta me.Clamat illis ſpůſ-· Khrfun deas te. Qðdð mu poſt doꝛſum tuũ poſuiſti ſctũs: Pctõꝛi autẽ dicit deus: vt qͥd enar/ s. 492. . Mrde; ego ponã ante faciẽ tuam:non vt tu coꝛri/ ras iuſticias meaſ ⁊ aſſumis teſtamtũ meũ dirſnt gas te:ſed vt erubeſcas. Modo eni fratrei ꝑos tuũ? Tanq; ſi diceret: Nihil tibi ⸗ Pheaen chariſſimi oẽs amatoꝛes luxurię:⁊ qui cuʒ deſt ꝙ laudas deũ. IYllis eni q bene viuũt lnnge delectatiõe faciunt iniqᷣtatẽ: pctã ſua poſt ꝓdeſt ꝙ deũ laudant: Zu aũt ſi laudas et latone doꝛſum eijciũt.Si vo aliqͥd boni caſu ali, peccata non deſeris:nihil nbi pꝛodeſt. At feifend vel ꝑ qualibet occaſſionẽ fecerint: añ ſepo- quid deum laudas?: Audi ſcripturam dicẽ/ —oine nũt:⁊ inde aſſidue gloꝛiant᷑:⁊ dicũt:ego i/ cem: Non eſt ſpecioſa laus in oꝛe peccato/ Eci.is⸗ e D H Ad fratres in heremo eſ ris. Si enim male viuis: ⁊ bene doces: uch non deum laudas. Ergo audite qui bñ vi/ Nal s. 49. Uitis: Sacriſiciũ laudis honoꝛificabit me. de Memo offeret mihi hoc ſacriſiciũ ⁊ malꝰẽ: i- Mõ dico non mihi hoc offerat malus: ſed iſſi nemo mihi hoc offert malus. Qui eni lau/ diz; dat bonus ẽ:qui ſi laudat etiã bene viuit. ach Quilaudat nõ ſolum lingua laudat: ſed ⁊ s lingna cum vita ↄſentit.Et ideo rogo vos ic fratres chariſſimi q;tum poſſum cũ dei ad/ c . iutoꝛio ſtudeamꝰ vt quõ deũ laudamꝰ vo/ nüt cibꝰ:ſic ⁊ bonis operibꝰ collaudemꝰ. AMeli ſan us eſt tacere ⁊ bñũfacere:qᷓ; deuʒ laudare et lodi⸗ peccata cõmittere.Qui eni laudat deũ vi-/ zammn ta ſimul ⁊ lingua: vocibꝰ parit᷑ ⁊ bonis ope cirm ribus:duplicit᷑ in ſe ꝓuocat gram dei. Si niscde enĩ nõ valet deũ laudare vocibꝰ:laudet bo Ne⸗ nis oꝑibus:aſſiduis ofonibus: ſctis cogi/ Rin tatiõibaig. Sic eni diligent᷑ attẽdamꝰ: vt ĩ Denierig hoc ſęculduũ ſecura ↄſcia deũ laudare poſ- e x ſimus vt in futuro ęternũ gaudiũ fglicit in/ udgaga ueniamus: Amnnhmnen. nin ¶ De cõmuni vita dlericoꝛũ ex ſui üih diſpoſitione. Serino II Rieni A Ropter qð volui rogaui heſter/ õ , na die vt hodie frequẽtiꝰ ↄuenire/ ine ‚tis: hoc ẽ qõ dicturus ſum. Vobi/ AGüh ũ bᷣ viuimꝰ: ⁊ ꝓpter vos viuimꝰ: æ inten/ ſ tio votũq; nr̃m eſt vt apud chꝛiſtũ vobiſcũ * ſine fine viuamus. Credo aũt ante oculos ni 6 G vfos eſſe ↄuerſationẽ nr̃am: vt ⁊ nos dice/ Kns re foꝛtaſſis audeamus:qᷓ;uis multũ illi im een „Eon.4. pares: qui dixit: Imitatoꝛes mei eſtote: ſi/ ſiſug na. 1.nolo. cut a ego chꝛiſti. Et ideo nolo vt aliquis ð anie· o. 11. Vvob̈ inueniat male viuẽdi occaſionẽ. Pꝛo gui uidemꝰ eni bona:vt ait idẽ apłs:nõ ſolum ilpeſd coꝛã deo ſed etiã coꝛã oibus hoĩbus. Pꝛo/⸗ 1oe : ptrer nos ↄſcia nr̃a ſufficit nobis: ꝓpt᷑ vos lee N fama nr̃a nõ pollui:ſed pollere debet in vo es , bis. Tenete qð dixi atq; diſtinguite. Duę i.fbor⸗ ſũt res ↄſcia ⁊ fama. Còſcia neceſſaria ẽ ti/ logban bi:fama ꝓxio tuo. Qui fidẽs ↄſcię ſuę ne/ arece dig gligit famã ſuã crudelis ẽ:maxie ĩ loco iſto loſoi⸗ poſit e q dicit apłs ſcribẽs ad diſcipuluzʒ ſiana/ 5=4½ Titü. ꝛ. ſuum: Circa o& teipſum bonoꝝ operũ pꝛę tümen B be exemplũ. Vt & vos nõ diu teneam:pꝛę/ lubi⸗ ſertim qꝛ ego ſedẽs loquoꝛ:vos ſtãdo labo geynun ratis:noſtis oẽs aut pene oẽs ſic nos viue ncass re in ea domo quę dicit᷑ domus epi vt qtũ dt o4 poſſum imitemur eos ſctõs: ð qͥbꝰ loquit᷑ N“ Acn. 2. et. 4. liber actuũ aploꝝ: Memo dicebar aliqð ꝓp/ Clo, Eliß dpitꝛium: ſed erãt illiſ oĩa cõia. Quia foꝛte ali qui veſtrũ ſunt nõ tam diligentes vite nię ſcruratoꝛes:vt hãc nouerint᷑ quõ volo vos noſſe:dico ꝙ frequent dixi. Ego queʒ deo S. Ser.a.s⸗ ꝓpitio videtl epᷣm veſtrũ iuuenis veni ad ct. .c. iſtam ciuitatẽ vt multi veſtrũ nouerũt:⁊ rebam vbi ↄſtruerẽ monaſteriũ ⁊ viuerẽ ci fratribus meis. Spem quippe oẽm ſeculi re liquerã: ⁊ qð eſæ potui eſſe nolui:nec tamẽ queſiui eẽ qð ſũ Elegi ĩ domo dei mei ab/ Nẽ. Sʒ. iectus eſſe magt q́; habitare in tabernacu lis peccatoꝝ.Ab eis qui diligunt ſęculum ſegregaui me:ſed eis qui ſſunt popuknon me coęq̃ui:nec in ↄuiuio dñii mei ſugioꝛẽ lo cum elegi:ſed inferioꝛẽ ⁊ abiectũ:⁊ placuit illi dicere mihi: Aſcẽde ſurſũ. Vſq;adeo ãt timebã epᷣatũ:vt qm̃ cęꝑat eſſe alicuiꝰ iam momenti inter dei ſeruos fama mea: in ̊ loco ſciebam non eſſe eᷣm:nõ illo accede/ rem. Cauebã hoc ⁊ agebã q;tũ poteraʒ :vt in loco humili ſaluarer:non in alto pericli- o tarer.Sʒ vt dixi:dño ſeruus ↄtradicere nõ debet: Veni ad iſtã ciuitatẽ ꝓpter vidẽdũ amicũ quẽ putabã me lucrari poſſe deo:vt vobiſcũ eſſet in monaſterio. Quaſi ſecurꝰ ꝑueni qꝛ locꝰ habebat epᷣm. Apꝛehẽſus et pꝛeſbyter factuſ:ꝑ hũc gradũ ꝑueni ad epᷣa tum. Mõ attuli aliqᷣd:nec veni ad hanc ec- cleſiã niſi cũ his indument quibus illo tꝑe veſtiebar.Et qꝛ hic diſponebã eſſe in mo/ naſterio cũ fratribus:cognito inſtituto et voluntate mea beatę memoꝛię ſenex Va/ leriꝰ: dedit mihi hoꝛtũ illũ in q̊ͥ nunc ẽ mo/ naſteriũ. Cępi boni ꝓpoſiti frẽs colligere compares meos:nihil habẽtes ſicut nihil habebã: ⁊ imitãtes me: vt quõ ego tenuẽ pauꝑtatẽ meã vẽdidi⁊ pauꝑibus erogaui: ſic facerẽt ⁊ illi qͥ mecũ eſſe voluiſſent vt ð cõi viueremꝰ.Cõe aũt nob erat magnuʒ ⁊ vberrimũ pꝛędium ipſe deus. Perueni ad C. epᷣatũ:⁊ vidi neceſſe hr̃e eᷣm exhibere hu⸗ manitatẽ aſſiduã quibuſq; veniẽtibus ſi⸗ ue trãſeütibus. Qõ ſi nõ feciſſes:epᷣus in/ humanus dicerer. Si aũt ↄſuetudo iſta in monaſterio ꝑmiſſa eſſet:indecens eſſet.Et ideo volui habere in iſta domo ei mecum monaſteriũ clæicoꝝ. Ecce quõ viuimus. Hulli liceat ĩ ſocietate nr̃a hr̃e aliqͥd ꝓpᷣũ: 12. q.i.nolo. fß ſi foꝛte aliqͥ hũt nulli licet: ⁊ q habuerint faciũt qð ñ licʒ. Bñ aũt ſentio ð fribꝰmeiſ: ⁊ſꝑ bñ credẽs ab hac inqſitiõe diſſilaui:qꝛ ⁊ iſta ꝗrere q̃ſi male ſentire mihi videbat᷑. Nouerã ei ⁊ noui oẽſ qͥ mecũ viuerẽt: noſſe ppoſlt ntm:noſſe legẽ vnię nfeę. Venit eti am ad noſ pᷣſbt ianuariꝰqͥ videbat᷑ ſua ho neſte erogado q̃ſi ↄſumpſiſſe ſed nõ ↄſum/ pſit. Remã ſit illi ꝗdã ꝑs pecunię: id eſt ar/ gentü qð diceret eſſe ſilię ſuę. Filia ipſius deo ꝓpitio in monaſterio fęmiarũ ⁊ bonę ſpei eſt. Gubernet illã dñs vt impleat ꝗ̊ de ea iam ſperamꝰ: in illiꝰ niſicoꝛdia nõ eiꝰ meritl.Et qꝛ infra ãnos erat ⁊ de ſua pecu/ nia nihil facere poterat: quis ei videremꝰ fulgoꝛẽ ꝓfeſſiõis:tamẽ lubꝛicũ timebamꝰ ętatis:factũ eſt vt ipſum argentũ q̃ſi puel/ ieę fuaret᷑: vt cũ ad legitimos ãnos veniret faceret inde ꝙ vᷣginẽ chꝛiſti deceret:qñ op time iam facere poſſet. Duʒ hęc expectant᷑ cępit ille moꝛti ꝓpinre:qui diu tanq; de ſuo iurans qꝛ ipſiꝰ erat nõ filię:teſtamentũ fecit. Teſtamẽtũ inq; fecit pᷣſbyter ſociꝰ no ſter nobiſcũ manẽs de ecdleſia viuẽs:com⸗ munẽ vitã ꝓſitẽs:teſtamẽtũ fecit:heredeſ. inſtituit.iO doloꝛ illius ſocietatl:o fructus . natus nõ de arboꝛe quã plãtauit dñs: ſedꝰ eccleſiã ſcripſit hęredẽ. Nolo numera iſta: nõ amo amaritudinis fructũ.Ego illũ deo Arebã:deo ſocietatẽ ꝓfeſſuſ erat:hãc tene ret:hanc exhiberet:nibil haberet:teſtamẽ/ tũ nõ faceret:habeat aliqd: nõ ſe noſtrum ſociũ quaſi dei pauperẽ fingeret.Aagnuſ D inde mihi doloꝛ eſt fratres. DLico charitati veſtrę ꝓpter hũc doloꝛẽ ſtatui hereditateʒ ipſam in eccleſia nõ ſuſcige. Filioꝝ ipſius ſit qð reliqᷣt:ipſi inde faciãt qð voluerint. Videt᷑ eni mihi qꝛ ſi eam ſuſcepero in iſto facto qð mihi diſplicet ⁊ quo doleo:eiꝰ par ticeps ero. Hoc volui nõ latere charitatem veſtrã. Filia ipſius in monaſterio femina/ rũ eſt:ſilius ipſiꝰ in monaſterio viroꝝ eſt. Ambos exhęredauit:illã cũ laude:iſtũ cuzʒ elogio: id eſt cũ vituꝑatiõe. Cõmẽdaui ãt eccleſię vt nõ accipiãt ipſas poꝛtiũculas ꝗᷓ ꝑtinent ad exhęredatos niſi cuʒ ad legiti/ mã ętatẽ ꝑuenerint.hoc eis reſeruat ecdle/ ſia.Deinde litẽ dimiſit inter fllios ſuos in qua laboꝛo. Puella dicit meũ eſt: noſti qꝛ hoc dicebat ſemꝑ pat᷑ meꝰ. Puer dicit cre/ dat᷑ patri meo: quia moꝛiẽs mẽtiri nõ po/ tuit.Et iſta ↄtẽtio:q̃le malũ eſt?Sʒ ſi pue/ ri iſti ſerui dei ſunt: litẽ hanc inter illos ci/ to ſinimꝰ.Audio illos vt pater ⁊ foꝛte meli us q; pater ipſoꝝ. Videbo qᷣd ſit iure ſicut deus voluerit cũ paud fribꝰ ſidelibꝰ hono ratis deo ꝓpitio ð nũero vr̃o:id eſt de ple/ be iſta. Audio int illos cãm:⁊ ſicut dñs do nauerit finio. Lſj rogo vos: nemo me rep/E hendat qꝛ eius hęreditatẽ nolo ꝙ ſuſcipiat eccdleſia. Pꝛimo:qꝛ factũ illius deteſtoꝛ:de/ inde qꝛ inſtitutũ meũ młti laudant qð di/ cturus ſum:ſed ⁊ aliqͥ rẽhendunt:vtriſq; ſatiſfacere valde difficile ẽ. Audiſii mõ cuʒ euãgeliũ legeret᷑: Cecinimꝰ vobis:⁊ nõ ſal Matthir. taſtis:lamẽtauimꝰ:⁊ non planxiſti. Venit iohãnes non mãducãs neq; bibens: ⁊ di- cunt dęmoniũ habet. Venit flliꝰ hoĩis mã/ ducãs ⁊ bibens:⁊ dicũt:ecce hõ voꝛax:po/ tatoꝛ vini:publicanoꝝ ⁊ pctõꝛum amicus. Quid &Q facio ini illos qui parãt me repꝛe/ hendere ⁊ dentes in me ducere: ſi ſuſcepe/ ro hereditates eoꝝ qͥ filios ſuos irati expę redant:? Iterũ quid ſum factutꝰ eis qᷣbus canto ⁊ nõ volũt ſaltare: qui dicunt: Ecce quare nemo donat ecche hiponẽs aliqᷣd: ecce quare nõ eam faciũt qͥ men dando eni moꝛdent:labijs mulcẽt: denteʒ ſigunt) donat totũ: nõ ſuſcipit. Plane ſu/ ſcipio:ꝓſiteoꝛ me ſuſciꝑe oblatiões ſctãs. Si qͥs aüt iraſcit᷑ fllio ſuo ⁊ moꝛiẽs exhere/ i3. q.2.ls dat eũ:ſi viueret nõ eum placarẽ:nõ ei fili/ĩraicitur um ſuũ recõciliare deberẽ?:iAuõ g cuʒ filio ſuo volo vt habeat pacẽ:cuiꝰ apeto here/⸗ ditatẽ? Sed plane ſi faciat qð ſępe hoꝛtatꝰ ſum: vnũ filiũ habet:putet chꝛiſtũ alterũ: duos hʒ puter chꝛiſtũ tertiũ: decẽ hʒ chꝛi⸗ ſtum vndecimũ faciat ⁊ ſuſcipio.Quia & fe ci hoc in qbuſdã rebꝰ:iam volũt bonitateʒ meam vel cõmẽdationẽ famę meęin aliud vertere:vt in alio mõ me repᷣhendãt:qꝛ ob lationes deuotoꝝ hoium nolo ſuſciꝑe.Cõ ſiderẽt q́ multa ſuſceperim:qͥd op?ẽ ea nu merare?Ecce vnã dico. Filij iuniani here/ F ditatẽ ſuſcepi.Quare: Quia ſine filijs de/ fũct ꝰẽ. BGoniſacij hęreditatẽ ſuſciꝑe nolui: nõ mificoꝛdia ̊ timoꝛe. Nauiculam nolui eẽ eccleſiã chꝛiſti. Miulti ſũt qͥdẽ qui etiãs ö nauibꝰacqrũt:tñ vna tẽptatio ſi eẽt iret na uis ⁊ naufragaret.hhoies ad toꝛmẽta datu ri eramꝰ vt ð ſubmerſiõe nauis ſᷣm ↄſuetu/ qinẽ quęreret᷑:⁊ toꝛrent᷑ a iudice qͥ ent de fluctibꝰ uiati: ſed non eos darem*. Rullo eni pacto h̊ facere deceret eccliaʒ. Onꝰ ſi⸗ ſcale ꝑſolueret.Sʒ vñ ꝑſolueret? Enihecã i2. q.i. nolovt noð hr̃e nõ licʒ. Nõ eni eſt ep̃i ſeruare auꝝ et reuocare a ſe mendicantis manũ.Quo/ tidie tam mulii petunt: tam multi gemũt: khere⸗ dem:qꝛ epᷣs auguſtinꝰ ð bonitate ſua (lau (er, del Hi unn ſutt dueo athel otea ſahre loge u DAeslun. 6g C nale dooyt ſaum gnen luad⸗ ſoqgſy fucut golten ho ble⸗ houent nasge icd⸗ munein dasne dey⸗ buoſul hentap Aiguit m Uupes olun mmede Autſxe lence noonn Cudeit beenie Lecdeſ gwtn genp⸗ ct lult anö nenn lenige lenn ſſng 7 17. q. 4. qcũc; . 1 Pirgdur i⸗ x2 51* ⸗ 4q3 * ob ſ nu e 5 de⸗/ olui nüs ns dann elt/ ulo i beti n net el, o/ un S dere:ſed ꝑx Ad fratres in heremo tam multi nos inopes interpellãt:vt plu/ Quid eniĩ mali fecſt: no põt tecum tolera res triſtes relinquamꝰ: quia quid poſſimꝰ dare oibus:nõ habemꝰ. Mõ habemꝰ ergo enthecã: ꝓpter naufragiũ ergo hoc vitan⸗ do feci:non donãdo. Nemo ibi me laudet ſed nemo etiã vituꝑet. Plane qñ donaui fi lio qð iratꝰ pater moꝛiẽs abſtulit: bñ feci. Laudẽt qui volũt:peccãt qui laudare no/ lunt.Quid plura frẽs mei? Quicũq; vult exheęredato filio hęredẽ facere eccleſiam:ꝗ/ rat alterũ qui ſuſcipiat:nõ auguſtinũ:iĩmo deo ꝓpitio nullũ inueniet. Æ laudabile factum ſancti ⁊ venerãdi epᷣi aurelij cartha ginenſis:quõ impleuit eos oẽs qui ſciunt: laudibꝰ dei.Quidã eni cũ filios ñ haberet neq; ſperaret:res ſuas oẽs retento ſibi vſu fructu donauit eccleſię. Mati ſunt filij ſibi poſtea ⁊ reddidit epᷣs nec etiã opinãti illi ꝗ donaugrat. In ptãte habebat epᷣs nõ red/ foꝛi:nõ iure poli.Sane etiã h̊ nouerit charitas veſtra dixiſſe me fratribꝰ meis qui mecũ manent: vt quicũq; habet aliqᷣd: aut vendat ⁊ eroget:aut donet ⁊ cõ mune iüllud faciat. Eccleſiã habet:ꝑ quam deus nos paſcit.Ego dedi dilationeʒ vſq; ad epiphaniã ꝓpter eos qui vel cuʒ fratri- bus ſuis non diuiſerũt:⁊ dimiſerũt qð ha/ bent apud fratres ſuos:vel nõdũ de re ſua aliquid fecerunt:qꝛ expectabat᷑ ętas legiti/ H ma. Faciant inde qð volunt: dum tñ ſint pauꝑes mecũ ſimul expectãtes miſicoꝛdiã dei. Si aũt nolunt: qui foꝛte nolunt: certe ego ſum qui ſtatuerã ſicut noſt nullũ oꝛdi/ nare clericũ:niſi qui mecuʒ vellet manere: aut ſi vellet diſcedẽ a ꝓpoſito:recte illi tol/ lerem clericatũ:qꝛ deſereret ſanctę ſocieta / tis ꝓmiſſũ ceęptũq; cõſoꝛtiũ.Ecce in ↄſpe⸗/ ctu dei ⁊ vr̃o:muto ↄſiliũ.Qui volunt ha/ bere aliquid ꝓpꝛiũ:quibus nõ ſufficit deꝰ et eccleſia ſua: maneãt vbi volũt ⁊ vbi poſ ſunt:nõ eis aufero clericatũ. Nolo hf̃e hy/ pocritaſ. Malũ enĩ eẽ:qͥſ neſciat.malũ ẽ ca dere a ꝓpoſito:ſed peius ẽ ſimulare ꝓpoſi tum.Ecce dico audite. Qui ſocietatẽ cõis Acti.a2. et.. vitę iã ſuſceptã(ꝗᷓ laudat᷑ in actibꝰ aploꝝ) deſerit: a voto ſuo cadit ⁊ a ꝓfeſſione ſctã cadit.Obſuet iudicẽ ſcʒ deuʒ:nõ me.Ego ci nõ aufero clericatũ. tũ ſit periculum ante oculos eius poſui:faciat qð vult.HNo ui eni ꝙ ſi aliquẽ hoc faciẽtẽ degradare vo/ luero:nõ ei deerũt patroni:non ei deerunt ſuffragatoꝛes:⁊ hͥ ⁊ apud epos qui dicant: Sermo h III re iſtã vitã. Extra ep̃atũ vult manere: ?⁊ de ꝓpꝛio viuere:ideo nõ debet ꝑdere clerica/ tum. Ego ſcio qᷓ;tũ mali ſit ꝓfiteri ſanctuʒ aliquid nec implere. Vouete inqͥt ⁊ reddi/ Ns. 75. te dño deo vr̃o.Et meliꝰ eſt non vouere qᷓ; Ecẽs.5. vouere ⁊ nõ reddere. Virgo ⁊ ſi nunqᷓ; fuit in monaſterio 2S ſacrata ẽ:illi nubere nõö licet: q;uis eſſe lmon aſterio nõ cõpellitur. Si aũt cępit eſſeen monaſterio ⁊ deſeruit: et tũ virgo ẽ:dimidia ruit.Sic ⁊ dericꝰ du/ as res ꝓfeſſus eſt:⁊ ſctitatẽ ⁊ clericatũ. In lum ſuũ deuſ impoſuit ceruicibꝰ ipſius:cui *☛ magis onus eſt q́; honoꝛ. Sed qͥs ſapiẽs ⁊ Deutl.s2. intelliget hec? Ergo ꝓfeſſus ẽ ſctitatẽ:pꝛo/ feſſus eſt cõiter viuẽdi ſocietatẽ: ⁊ ꝓfeſſus eſt q; bonũ⁊ qᷓ; iocũdũ habitare frẽs ĩ vnũ: Nz.132. Si ab hoc ꝓpoſito cecidit:⁊ extra manens clericꝰ fuerit:dimidius⁊ ipſe cecidit. Quid mulationẽ:tot cecidit.Nolo ꝙ habeatne/ ceſſitatẽ ſimulãdi. Scio quõ hoĩes ament clericatũ: nemiĩi eũ tollo nolẽti mecũ cõiter viuere:ſᷣ hʒ deũ qͥ mecũ manere vult. Si paratꝰ ẽ paſci a deo ꝑ eccleſiã ipſiꝰ: nõ hf̃e debet aliqd ꝓpꝛiũ:ſed aut erogare pauꝑi/ buſ: aut ĩ cõe mittere mecũ.Qui h̊ nõ vult J habeat libtatẽ: ⁊ videat vtrũ hf̃e poſſit ſę/ licitati ętnitatẽ. Sufficiãt hęc interi chari⸗ tati vr̃e. Qð egero cũ fratribꝰmeiſ:ãnũcia bo vobis. Spero eni bona.Oẽs mihi libẽ ter obediũt:nec inuenturꝰ ſum aliqͥs habe re aliquid niſi aliq̃ neceſſitate religiõis:nõ cupiditatl occaſiõe. Quid ergo egero poſt epiphaniã: charitati veſtrę in dñi volunta te:⁊ quõ litẽ finiero inter duos frẽs ſilios pꝛeſbyteri ianuarij nõ vob tacebo. Mul/ ta locutꝰſum:date veniã loquaci ſenectuti ſ timidę infirmitati. Ego ſicut videtis per ętatẽ iã ſenui: ⁊ ꝑ infirmitateʒ coꝛꝑis olim ſenex fui. Tñ ſi deo placet qð dixi: mõ ipſe det vires: nõ vos deſero. Oꝛate ꝓ me: vt q́ᷓ;tũ ineſt aia ĩ h̊ coꝛꝑe ⁊ qleſcũq; vires ſup etũt:in vᷣbo dei ſeruiã vobis: Amen. Pecsi vita dericoꝛũ ex ſui oꝛdi/ natione Sermo. LI Haritativr̃ę hodie ð nobiſipſis mo reddẽdus ẽ. Quia enim vt ait apłs: ſpectaculũ facti ſumꝰ mũdo et angelł ⁊ hoĩbꝰ:q nos amãt ꝗrũt qð lau- terius ſctitatẽ: nam clericatũ ꝓpter popu-/ ad me: non eũ iudico. Si foꝛas ſeruat ſcti 11. q.r certe. otatẽ:dimidiꝰcecidit.Si vo intꝰhabuerit ſi A 1. Corl. 4 Bancti dent ĩ nobᷣ qͥ aũt nos odert detrahũt nob. ẽ habuit vñ faceret.Erat qð diceret ſuũ:cuʒ MNMos aũt invtroq; medio ↄſtitui adiuuãte dño deo nr̃o:⁊ vitã ⁊ famã noſtrã ſic cuſto dire debemꝰ:vt nõ erubeſcãt ð detractoꝛi/ bus laudatoꝛes.Quõ autẽ viuere velimꝰ: quõ deo ꝓpitio iam viuamꝰ: q;uis de ſcri/ ptura ſancta multa noueriti: tamen ad cõ⸗/ memoꝛãdos vos:ipſa de lipꝛo actuũ apo/ ſtoloꝝ vobis lectio recitabit᷑:vt videatis vbi deſcripta ſit foꝛma qus deſideramꝰ im plere. Dum ergo recitat᷑: vos intẽtiſſimos elſe volo:vt poſt eius recitationẽ:qð inſti/ tui loquar dño donãte intentioni vr̃e. Et Actj.ꝗ. Lazarus diaconꝰ legit.Cum oꝛaſſent mo/ tus eſt locus in quo erant ↄgregati:⁊ reple ti ſunt oẽs ſpũſancto ⁊ loquebant᷑ verbuʒ Dei cũ fiducia oĩi volenti credere. Multitu/ dinis aũt credentiũ erat aiavna ⁊ coꝛ vnũ: nec quiſq́; eoꝝ quę poſſidebat aliqd ſuum elſſe dicebat:ſed erãt illis oia cõmunia.Et virtute magna reddebãt apli teſtimoniuʒ . rreſurrectiõis Jeſu chꝛiſti dñi noſtri: ⁊ gra/⸗ tia magna erat in oĩbus illis. Meq; enim egens quiſq; erat inter illos. Quotãt eniʒ poſſeſſoꝛes pᷣdioꝝ vel domoꝝ erãt:vendẽ/ tes afferebãt pꝛecia eoꝝ quę vendebant ⁊ ponebant ante pedes aploꝝ. Diuidebat᷑ autem ſingulis ꝓut cuiq; opus erat.Cũq; Laʒzarus diaconꝰ recitaſſet:⁊ epo codicem tradidiſſet: Auguſtinꝰ epᷣs dixit: Etiã ego legere volo. Plus eni me delectat huiꝰver bi eſſe lectoꝛem:qᷓ; verbi mei diſputatoꝛẽ. Cũ oꝛaſſent:motus eſt locus in quo erant ↄgregati:⁊ repleti ſunt oẽs ſpũſancto:⁊ lo/ quebant᷑ verbũ dei cũ fiducia omni volen ti credere. Multitudis aũt credentiũ erat gnima vna ⁊ coꝛ vnũ: nec quiſq; eoꝛuʒ quę et gr̃a magna erat in oibꝰ illis.HNeq; enim egens quiſq; erat int᷑ illos. Quotqt enim poſſidebat aliqᷣd ſuũ eſſe dicebat: ſed erãt illis oĩa cõia. Et vᷣtute maꝗᷓ reddebãt apli teſtioniũ reſurrectiõis Jeſu chꝛiſti dñi nr̃i: in ea ſocietate viueret: vbi nemini licebat ſuũ aliquid dicere: ſed eſſent illis oĩa cõia. Si quis dilectoꝛ ⁊ laudatoꝛ nr apud detra/⸗ ctoꝛẽ nr̃m pᷣdicaret iſtã ſocietateʒ:⁊ diceret cüũ epᷣo Auguſtino ſic viuũt:oẽs cohabita/ toꝛes eius quõ ſcriptũ eſt in actibꝰ apłoꝛũ: ↄtinuo ille detractoꝛ caput mouẽs:denteʒ ꝓmouẽs:diceret:ita vere ſic ibi viuit᷑:quõ tu dicis: Quare mẽtirt? Quare falſa lau- de honoꝛas indignos? Mõne ibi mõ in eo/ rũ ſocietate poſitꝰ pᷣſbyt᷑ teſtamẽtũ fecit:et qð habuit quõ voluit diſpoſuit: ⁊ reliqᷣt: Certe oĩia ibi ſunt cõia:certe nemo dicit ali quid ſuũ.Sub his verbis qͥd ageret lauda toꝛ meꝰ: Mõne os eiꝰ q̃ſi plũbo opilaret il/ 5. ⸗ . le detractoꝛ:? Nõne ille laudaſſe pęniteret: Nõne reuerẽtia ꝑfuſus: ⁊ illiꝰ ſermõe ↄfu/ ſus vel nobis vel teſtatoꝛi illi malegiceret: Hhec fuit neceſſitas:vt ad iſtã diietiã ve/ niremꝰ. Mũcio &̊ vobis vñ gaudeatl:quia oẽs frẽs ⁊ clericos meos qͥ mecũ habitant: pſbyteros:diaconos: ſſᷣdiaconos:⁊ patri/⸗ ciũ nepotẽ meũ:tales inueni q̃les deſidera ui. Sed ſunt q de ſua qlicũq; pauꝑtate qð ſtatuerãt nõdũ fecerũt. hi duo ſunt valẽs diacon?ꝰ ⁊ paulo antedictꝰ nepos meꝰ ſub/ diaconꝰ: et mr̃is vita impediebat:queę in/ de viuebat.Expectabat in illo etiaʒ legiti/ mę ętatl acceſſus:vt qð faceret: firmiſſime faceret. Hõdum aũt fecit: qꝛ ipſos agellos habet cum ſuo frẽ cõmunes:⁊ ſub indiuiſo poſſidẽt.Si aũt diuiſi fuerit:eos cupit ec⸗ cleſię ↄferre: vt inde alant᷑ qͥ ſunt in ꝓpoſi/ to ſctitat qͥuſq; in hac vita degũt. Scpᷣtũ eſt eni:⁊ ̊ apłs loquit᷑:QAui aũt ſuis ⁊ ma/i.Timoth.ð xime domeſtic nõ ꝓuidet:ſidẽ denegat:et eſt infideli deterioꝛ. hęc aũt mãcipia:ſunt ei ſimilit᷑ cũ frẽ cõia:⁊ nõdũ diuiſa. Diſpo/ nit ea manumittere ſed nõ põt anteq; diui poſſeſſoꝛes ſᷣdioꝝ vel domoꝝ erãt: vendẽ= tes afferebãt pꝛecia eoꝝ quę vendebãt: et ponebant ante pedes apłoꝝ. Diuidebat᷑ B aũt ſiingulis ꝓut vnicuiq; ꝓpꝰ erat. Cũq; epᷣs legiſſet dixit:Audiſt quę iam velimꝰ: oꝛate vt poſſimꝰ. Cõtigit aũt quędã neceſ/ ſitas: vt hec diligẽtiꝰ agerẽ: qm̃ ſicut noſt iam pᷣſbyt ĩ nr̃a ſocietate ↄſtitutꝰ: q̃li ſocie/ tati ꝑhibet teſtioniũ lectio quã mõ cũ reci⸗ taremꝰ audiſti: moꝛiẽs teſtamentũ fecit: qꝛ dant᷑. Quid enĩ ad ſe ꝑtinet: adhuc igno/ rat.Ad ipſum ſane qꝛ maioꝛ eſt ꝑtinet diui ſio:⁊ ad frẽm eiꝰ electio.Et ipſe frater eius deo ſeruit: ⁊ ſubdiaconꝰ eſt ſub ſctõ fratre meo ⁊ coepᷣo Seuero in ecclia mileuitana. hoc agit᷑:̊ ſine dilatiõe ꝑagẽdũ eſt:vt illi ſeruuli diuidãt᷑ ⁊ ma numittãt᷑: ⁊ ſic det ec/ cleſię vt eoꝝ excipiat alimẽtũ. MHepos aũt meꝰ ex q̊ͥ ↄſus ẽ:⁊ mecũ eẽ cępit:ĩpedieba tur ⁊ ipſe aliqd de agellulis ſuis agere inui ta vſufructuaria mr̃e ſua: ꝗ̊ͥ ̊ ãno defũcta elſt. Int ipſuz ⁊ ſoꝛoꝛẽ eiꝰſunt qdã cauſę in . llsfe If Cuft ucst giono foi⸗ lsor poſcea Cpere lr. ſeepee ſoche Abune nn adini⸗ fiute Alnet eſcien nunitt deſcer pcannc erlgo⸗ NMune ſeetee Räinne ſeden allgqi lenͤn nogdeg Nhär Poſfulre gelogi⸗ Ulenöe Dione⸗ eqzeſe loleile ſnn lkißibie anſſighaln mmoalls . Cnta en Depan ſonent ſens gog⸗ ſut ud alen ckache bocſeene „lug Geug nutb leep Ac fratres in beremo Sermo. ILI la oigne cäs Atent⸗ ga dccheat⸗ at qð dei ſeruũ decet: v g iſta ꝓ ſieut pene mo haberẽ totũ: ſt accipere voluiſſem. E 48 eGrlccrio. Diacon⸗ ſa finun d mona- feci: aliud attendi. Fateoꝛ enim vobis ⁊ ip n oẽs noſtis: hic de militia ſeuli ad nena⸗ ſi: ſuſpecta mihi adhuc eius etas fuit:⁊ ve/ e ſteriũ ↄuerſus eſt:hic baptiʒat m vigek reba geſoe vt ſunt hoies matri eius hoc d nugozdinat'. Sed a⸗ exigah ꝛurenon diſpliceret: 2 diceret inductum a me fuiſſe hi. poſſidere: ſicut iuriſpiti ſoqugn ibus teue⸗ adoleſcentẽ:vs bona eius paterna ↄſume ne coꝛꝑe reliqrat illud: ⁊ ab eius frĩ Eſus e: remeß egentẽ relinquerẽ: Jdeo volui eiꝰ Sltd5 bat᷑. HNu nq; inde cogitauit ex anerſe pecunia in illa Zoſſeſſione ſeruari: vt ſi ali- nec ipſe aliqd quęſiuit a fribus wentus elſt quid(qð deus auertat) aliter q; volumus c illo eſt aliqd quęſitũ. Mοdο Amepinint euẽiſſet: redderet villa: ne culparet epiſco la ad hunc articulũ tpis:cũ zlio mnede ſuis: pi fama. Scio eni q;tü vobis ſit neceſſlaria DH lite ipſam rem: dimidiã Ronolelt eodẽ cõ, fama mea:nam mihi ſufficit ↄſciẽtia mea. ul admidli cecſene Vauperlin ua der diſci ·¶Emit etiã ſpaciũ ab iſta poſtera ecclia no/ at Kirurt⸗ iacdn feuerus ſib aun dei diſcl⸗ ruʒ vobis: ⁊ ſua pecunia edifcauit domũ: nen Kinae Hogellgnt nodisilinnch erat ꝓpt Et hoc noſtis. Ante paucos dies pꝛiuſcß tac pdidit ment: Unã domũ H ,Parria huc ſermonẽ de hac re haberẽ vobiſcũ: eaʒ do/ 4 dencearsdauca⸗Amrdatens Bdin rin ercleſſe. Expectauit enim vt campli n deſidenabat iabce: einen d ex collatio/ ceret: ⁊ ppectã donaret. Fabꝛicadi aũt do/ ir òèͤð erat:niſi quia cogi⸗ un ne religioſon vi . Belpſand polſum dire⸗ tauit matrẽ ſuam huc eſſe venturã. Si alt r ti noia indicauit. De ipi 4 nõ donmn qꝛipſe veniſſet in re ſilij ſui habitaret: modo ſi ve hnn ſo d fecerit: aut quid bi. tarnt uicqd ip· nerit: in opere fili ſui habitabit. Teſtimo/ len totũ in mea poſuit nalnlegten aen netit pbibeoepanper remaſit ſed in chani, uuch ſe vellem: b inde ſeret. See inaic ſu tatie oſſeſſione ꝑmanſit. Aliq ſeruuli eiuſ 5 ſua:quarũ me iudicẽ poſu tatis poſſ. jt iſnt eT a. Aud erziulieint cauſas cũ matre ſua: quarũ me iudicẽ poſu liqui fuerqt iam quidẽ in monaſterio vi/ 8 it: vt cũ ille fuerint termiate: ſiat ð ipſa do reliqui f e uce — V. en⸗ mo qð ego voluero. a d ve ⁊ pietas miſſurꝰẽ hodie.Nemo ergo dicat: diues ẽ: ſeeſ⸗ Ete: niſi qð iuſticia iubet: ⁊ pietas nunmg c Hogle. M lei k: ge lgin deo reg e. liquos nemo exiſtimet: nemo male oquat᷑: nemo ſtulat: habet etiã in patria ſua aliqu S. nemo fer⸗ ſuis dentibuis lalif is agellos: qs diſponit largiat ecche. et. Pecuniã nullã habet fuatã: vtinã quã gan illic in ipo loco poſitę pauꝑi largiat᷑ ecc it. exr. ſtituat. Cęteri:id ẽ ſᷣdiacões pau/ nnun acon himponenſis homo paupꝑẽ: quid debet reſtituat. Ceteri:id ẽ ſdiai 5 ori t, üusNeratnonbaberkecidio Gdte beres ſunt deo vpitio ⁊ mificoꝛdiã dei ex⸗ alicui ↄferat non habet: tñ de laboꝛib os: pectät: Ende ipſi faciat non habent 4 nuf, ii Podneilegin aipeen Klomgataeris anki e finierüt müdi cupidi⸗/ luth hodie illos in aſpectu nſo Peraclunn ate tates. Viuũt nobiſcũ in ſocietate cõmuni: ede e ma, eſt epalibus geſtis. DNiacon eraclius ante tnemo eos diſtinguit ab eis qui aliquid vcgnnd ximũ ca.i. vros oculos verſat᷑: opera eius lucet co/ artulemt Charitat vnitas ſponenda eſt huſun ram oculis vfis. De oꝑe eius ? expẽſa pe⸗ teinen ecomodo h ereditatt. Reſtat pbyte⸗ & da nt kumnali dagln etia boſemoneones ri. Sic enim ad cos gradatim aſcẽdere vo⸗ “ De pecnula ſng voluitꝑ man“ lui⸗Cito dixerim paupes dei ſunt. Mihil cſo, ſilio meo:nã ipſam pecuniã voluit ꝑ man⸗ n⸗KEi⸗ ſ ſocietati nr̃e attulerũt: niſi ipſaʒ ngdln meas erogare: ſicuti mihi placeret. Ego ad domũ ſocietati nie⸗ ritatẽ. Herütame igcl⸗ ſt pecunię auidus eſſeʒ: aut neceſſitates ix i eio natos udſfe tumoiees diuitis ip/ 8 rar el Bncdbeeberecin elche daenr eeckei compelledi: ſed vo/ lland, curarẽ:pecuniã a Pez. e Ee. iſcu eo ſermõe purgandi ſunt. Vobis mtli NPolſeſſio illa q ab illo emptaꝛ ecclię dona bilcu me foꝛte neſcitt: nam veſtrü plunmi ſedeter ta eſt: adbuc nipil ſtat eccli. Minus ba/ Rico gut terũ lepoꝛiũ q;uis ſeculi natalip⸗ . t ns: ct aut . ſt pᷣſbyterũ lepoꝛiũ quis ſeculi nata ih⸗ cosain bebat ad pꝛeciuʒ: et quia mutuat fuerat: anttl apud ſuos honeſtiſſimo loco natu: ihecich hodie eius fructibꝰ reddit᷑: hõ ſum ſenex: clarũ ientẽ cuncriſ que habe in edenrelnund nwüns niitor ennes betetaltdtgen ltrn dtie aenchil * accedere: HNunqͥd ꝓmitto mihi tot annos barrelictis inopem ſuſcepi. Hon qꝛn lein h HBancti Auguſtini habuit:ᷣ qꝛ iam fecerat ectio iſta ꝑſua / * pecũia quã reliqͥt p̃ eoꝝ ecclia renũciante. det. Hic ñ fecit:ſᷣ nos ſcimꝰ vbi fecit. VUni/ tas xp̃i ⁊ eccłię:vna ẽ. Abicũq; fecit bonũ opus ⁊ ꝑtinet ad nos vt ſibi ↄgaudeamꝰ. Poꝛtus ẽ vnus vbi noſtꝭ:ibi monaſteriuʒ ſuis ↄſtituit:qꝛ ⁊ ipᷣi deo ſeruiũt. Ille hoꝛt ad eccliaʒ nõ ꝑtinet nec ad ipᷣm. Et ad quẽ dirverit aliqͥs: Ad illð qð ibji ẽ monaſteriũ. Sʒ veꝝ ẽ ꝙ vſq; ad h̊ tpᷣs currã ꝓ ill ita gere dat:vt ſũpticłlos qᷣbus ſuſætãt apud ſe ha beret: ⁊ eis ipᷣe vt videbat᷑ impẽdet. Sʒ ne ꝓpt h̊ daret᷑ locus hoĩbus ſuſpitiões ſuas rodẽtibus⁊ vẽtrẽ nõ implẽtibus:h̊ placuit etr mihi ⁊ ipſi:vt ſic ſe ũlli traſigãt:q̃ſi iſte iã 5 ſeculo exierit. Nunqͥd eni cũ obierit ipſe: illis diſpẽſaturus ẽ aliqͥd? Melius ẽ vt vi/ deat illos ibi bñ ↄuſantes:⁊ regẽte deo ĩ di ſciplina xpᷣi ſic viuẽtes:vt ð ilł tm̃mõ gau⸗ deat:nõ eoꝝ neceſſitatibuſ occupet᷑. Pecu niã nõ hʒ:quã ſuã dicẽ poſſit.hHẽbat xeno dochiũ eędincãdũ:qð mõ videt ędiſicatuʒ. ⸗ Ego illi iniũxi:ego iuſſi. Obtẽꝑpauit mihi⸗ libẽtiſſime:⁊ ſic videt oꝑatus ẽ: quõ etiaʒ meo iuſſu baſilicã ad octo martyres fabꝛi/ cauit:ð his ꝗ̊ ꝑ vos deus donauit. Cępit eni ð pecũia ꝗᷓ data erat ecclię ꝓpt᷑ xenodo chiũ:⁊ cũ cępiſſet ędiſicare:vt ſũt religioſi deſiderãtes oꝑa ſua in celo ſcribi: adiuue- rũt ꝓut qͥſq; voluit ⁊ fabꝛicauit. Opus añ oculos hẽmus. Ois hõ qͥd factũ ſit: videt de pecũia: qꝛ nõ hẽbat mihi credãt:dẽtem cõpeſcãt:ñ frãgãt.Emerat ð ipᷣa pecũia xe/ nodochij quãdã domũ in cararia:quã ſibi exiſtiabat ꝓpt lapides ꝓfuturã:ſᷣ lapides eius domus: fabꝛicę neceſſarij nõ fuerunt: qm̃ aliũde ꝓuiſi ſunt. Domus & ipᷣa ſic re/ mãſit:pẽſionẽ ſſtat ſᷣ ecclię non pᷣſbytero. Nẽo ãpli dicat: In domũ pᷣſbyteri:aſi do/ mũ pᷣſbyteri:ad domũ pᷣſbyteri. Ecce vbi ẽ dom pſbyteri:vbi ẽ dom?ꝰ*mea:ibi ẽ domꝰ pᷣſbyteri:alibi nõ hʒ domũ niſi vbicũq; hʒ & deũ. Quid ãplius ꝗritis: niſi qꝛ me illud memi etiã ꝓmiſiſſe: vt ad vos pferrẽ quid egiſſem int᷑ duos:frẽm videlzʒ ⁊ ſoꝛoꝛẽ: fili- os ianuarij pᷣbyteri:qꝛ oꝛta int illoſ fuerat ↄtroũſia pecũaria.Sʒ tñ q; ſic int᷑ frẽs ſal/ nãdos ꝓpitia charitate ꝓmiſeraʒ audire: vt int illos quicqͥd eẽt iudicãdũ ſinirẽ: pa/ rauerã me iudicẽ:ſᷣ anteq; iudicarẽ:ipi qð iudicaturus erã finierũt: Mõ inueni vñ iu/ dicarẽ:ᷣ vñ lętarer. Acqeuer̃t oino ↄcoꝛdit᷑ volütati meę ⁊ ↄſilio meo: vt pares eẽnt in Poſt ſermonẽ meũ locuturi ſũt hoĩes:vᷣ et qdᷣlibet hoĩes loq̃nt᷑ q̃licũq; aura flãte:per ducet᷑ inde aliqͥd ad aures meas. Et ſi fue/ rit tale vt ſit iteꝝ neceſſe voſ purgare:rñde bo detractoꝛibus:rñdebo maledict: rñũde/ bo increduł nõ vobᷣ credẽtibus pᷣſbyter ſu/ is:rñdebo vt potero qð dñs dederit. Inte rim mõ nõ eſt neceſſe: qꝛ nihil foꝛte dicturi ſunt. Qui nos amãt libẽ gaudebũt: qͥ nos oderũt tacite dolebũt. Tñ ſi linguas exer / cuerint:audiẽt deo ꝓpitio vobiſcũ rñſionẽ meã nõ litẽ meã. Mõ eni hoĩiem noĩiaturus ſum ⁊ dicturus:ille h̊ dixit:iſte ſic detraxit: ci foꝛtaſſe etiam ad me falſa qꝛ ⁊ B põt ſieri pꝓferãt᷑. Verũtñ q̃cũq; ꝑlata fuerint ſi opoꝛ tune videbit᷑:loqᷣr inde charitati vr̃ę. Ante oculos vfos volo ſit vita vr̃a.Scio qꝛ qrẽ res licẽtiã malefaciẽdi:ꝗrũt ſibi exꝓpla ma cios in/ le viuẽtiũ:⁊ multos infamãt ve ueniſſe videãt᷑. Jõ qð nr̃m ẽ fedmus: plus qͥd faciamus nõ hẽmus.Ante oculos vr̃oſ ſumus.Nullius aliquid deſideramus:niſi bona oꝑa vfa. Et vos exhoꝛtoꝛ frẽs mei: ſi G aliqd vulti cleric dare:ſciati qꝛ nõ debetis qſi vitia eoꝝ fouè ↄ me.Oẽſ offerte qð vul tis:offerre ð volũtate vr̃a. Qõð cõe erit di/ Actl. ꝛ. et. 4· ſtribuet᷑ vnicuiq; ſiẽ cuiq; opus erit. Gaʒo. phylaciũ attẽdite ⁊ oẽs bñ hẽbimuſ:valde me delectat ſi ipᷣm fuerit ſᷣſepe nrjm: vt noſ ſimus iumenta dei: vos ager dei. Nẽo det byrrhũ vel lineã tũicã ſeu aliqͥd niſi ĩ cõe:ð cõi accipiã mihi ipᷣi:cũ ſciã cõe me hr̃evelle q̃cqͥd habeo. Holo talia offerat ſctitaſ vr̃a: qͥbꝰ q̃ſi ego ſolus decẽtius vtar. Offeratur mihi: vbi gra:byrrhũ pꝛecioſũ: fſoꝛte decet epᷣm:qᷓ;uis nõ deceat auguſtinũ:id ẽ hoĩeʒ pauꝑem:ð pauꝑibus natũ. Mõ dicturi ſi hoies:qꝛ inueni pᷣcioſas veſtes:q̃s nõ po/ tuiſſem hf̃e vel in domo pfis mei vel in il/ la ſeculari ꝓfeſſiõe mea.Mõ decet. Talem debeo hfe qlẽ poſſũ ſi nõ habuerit fri meo dare. Qualẽ põt hfe pᷣſbyt: q̃lẽ põt hr̃e de/ cent᷑ diaconꝰ ⁊ ſubdiaconꝰ:taleʒ volo acci/ pere:qꝛ in cõe accipio.Si qͥs melioꝛẽ dede/ rit vẽdo:qð ⁊ facẽ ſoleo:vt qñ nõ põt veſt. eẽ cõiſ:pᷣciũ veſt ſit cõe. Vẽdo ⁊ erogo pau peribuſ.Si h̊ eũ delectat:vt ego habeã:ta lẽ det vñ nõ erubeſcã. Fateoꝛ eniʒ vob de pcioſa veſte erubeſco:qꝛ nõ decet hãc ꝓfeſ ſionẽ:hãc admonitionẽ:hęc mẽbꝛa hos ca nos.Etiã illð dico. Si ſoꝛte i nfa ſocietate ere⸗ onb ſoy⸗ Güti hEed⸗ gey ſella Gencn gool ſrzti hſecgco enihrpe ſiheren leicai Gdlishe⸗ Gosinn ſons lohrled lanuu Monead ſldena Gjſeo udi ſeripe höhfejt zsitz liſeine Uonoub. Donach lunteſt leſtdon alkdon ohoͤ Liykna Nehute. login ſennrt nſſernh Nkino⸗ Afutnn nalin olicos ſinn W ſieng⸗ D ScK er fue⸗ eſde füce, elſu⸗ Iute dicturi nos erer/ ſſoye nus k: ſieni tlope f. Anr ggi⸗ om Nosin⸗ plus NsSla Lormeicg nei5 Neen eg Zeeindi N 1 1,Sh. lepelde Hiodet ſicöes ehierele Gitalſf. Ofenmr Gnedecat giboi, nicueiſt inohon 4 Taenm fi ne⸗ itbſede⸗ oloacei oedele jhorrek habeitn iizwbn abi⸗ l ue ch 12. q. I. nolo. eger ẽ aliqs vel poſt ęgritudinẽ vt neceſſe ſit eũ añ hoꝛã pꝛãdij reſicẽ:nõ ꝓhibeo religio/ ſos vl religioſas mittere eis qð eis videt᷑ vt mittãt. Pꝛãdiũ tñ ⁊ cęnã extra nemo hẽbit. Ecce dico:audiſtis. rit ꝓ um ⁊ ð̊ ꝓpꝛio viue⁊ q iſta ſᷣcepta nr̃a facere: paꝝ ẽ vt dicã:ñ mecũ manebit:ſᷣ nec clericꝰ erit. Nixerã enim ⁊ ſcio me dixiſſe: ꝙ ſi no/ lẽt ſuſciꝑe ſo cialẽ vitã mecũ:nõ illis tollerẽ clericatũ:ſᷣ ſeoꝛſũ manerẽt ⁊ ſeoꝛſũ viuerẽt: quõ noſcẽt deo viuerẽt. Et tñ añ oculos po ſui:q;tũ mali ſit a ꝓpoſito cadẽ. Malui eni hr̃e cęcos vl claudoſ:qᷓ; plãgẽ moꝛtuoſ.Qui eni hypocrita ẽ:moꝛtuꝰ ẽ. Quõ g̊ qᷣcũq; vo/ 3 luiſſet extra manè ⁊ ð ſuo viut᷑:nõ tollerẽ ei clericatũ:ita mõ qꝛ placuit ilł deo ꝓpitio ſo cialis hęc vita:qᷣſqͥs cũ hypocriſi vixerit:qͥſ/ quis inuẽtus fuerit hñs ꝓpꝛiũ:nõ illi ꝑmit/ to vt ede faciat teſtamẽtũ: vᷣ delebo eũ de tabula c tuerit:adiuuabit me deuſ vt vbi ego epᷣs ſũ illic clericus eẽ nõ poſſit. Audiſtꝭ audierũt. Sʒ ſpero in deũ nr̃m ⁊ miicoꝛdiã eius:qꝛ ſi- cut diſpoſitionẽ meã iſtã hilarit᷑ acceperũt: ſic eã pure ſidelitq; fuabũt. Dixi aliqᷣd ſuũ nõ hfe pᷣbyteros cohabitatoꝛes meos:int etell qͥs ẽ ⁊ pᷣbyt᷑ barnabas.Sʒ ð illo audiui qdã fuiſſe iactata añ oia: ꝙ emit villã a dilecto ⁊ honoꝛabili filio meo eleuſino.hoc falſuʒ ẽ: Aonaſterio donauit ille nõ vendidit.Ego ſum teſti. Quid amplius ꝗratl igro.Ego ſũ teſt:donauit ille nõ vẽdidit. Sʒ dũ nõ cre/ dit᷑ donare potuiſſe:creditꝰẽ vẽdidiſſe.Be⸗/ atus hõ q tã bonũ op fecit vt nõ crederet᷑. Tñ vł mõ credite: ⁊ detractoꝛeſ audire libẽt deſinite. Ja dixi: ego ſũ teſt. Dictũ eſt de illo ꝙ ãno ppoſiturę ſuę ꝑ induſtriaʒ debita fecerit:vt dũ ego volo reddi debita:darẽ illi licẽtiã poſcẽdi fũdũ victoꝛianẽſeʒ:tanqᷓ; di/ xiſſet mihi vt reddã debita mea: da mihi in decẽ ãnos fũdũ victoꝛianẽſem.Et h̊ falſũ ẽ. Si fuit rumoꝛ vñ naſceret᷑: fecit debita red/ denda. A nob reddita ſũt ꝑtim vñ potuef̃t. Remãſit aliqͥd qð nõ debebat᷑ etiã monaſte nNeo illi qð ꝑ ipᷣm deꝰ inſtituit. Cũ g remãſiſ- ſet: cępimus ꝗrere vñ debituʒ redderemus. Ad ↄductionẽ ipſiꝰ fundi nullus acceſſit ni/ ſi qdragita ſolidos offerẽs pẽſionẽ.Sʒ vidi mus fundũ amplius poſſe dare:vt celeriꝰde bitũ redderet᷑:⁊ cõmiſi fidei eiꝰ vt de ipᷣa cõ/ ductiõe lucra nõ reqrerẽt frẽs:ſᷣ qᷣcqͥd daret ui hf̃e voluerit ꝓpꝛi / icoꝝ. Interpellet me mille ↄci/ lia: nauiget ᷓ me qͥvoluerit:ſit certe vbi po/⸗ tũ. Fide agit᷑. Paratus ẽ pᷣſbytvt aliũ ↄſtitu fundus ð ipis fructibus imputarẽt ad debi- am q ð fructibus fribus reddat.Ex numero vro ſit aliqs:cui hęc cõmittã:ex nũero ipᷣoꝛũ q ad nos talia ꝑtulerũt. Sũt eni in vob ho/ mines religioſi:qͥ eũ rumoꝛẽ falſo rephẽſt um eẽ doluerut tñ crediderũt factu. Er iis er go aliqs veiflat ad nos: ſuſcipiat poſſeſſio⸗ nẽ: oẽs fructꝰcijs ſuis ſidelit vẽdat: vt red/ di poſſit facilius qð debet᷑ ⁊ hodie recedat inde cura pᷣſbyteri. Locuſ etiã ipᷣe vbi mona ſteriũ ↄſtitutũ eſt a memoꝛato ſilio meo ho⸗ noꝛabili eleuſino: ipi pᷣbytero barnabę do⸗ natus ẽ anteq; oꝛdiaret᷑ pᷣbyter: in ipo loco monaſteriũ inſtituit. Sʒ tñ qꝛ noie ipius do natus erat locus:mutauit inſtrumẽta vt no mine monaſterij videat᷑.De fundo victoꝛia nenſe:ego rogo:ego hoꝛtoꝛ: ego peto: vt ſi quis religioſus ẽ:ſide agat:⁊ exhibeat eccle ſie iſtã oꝑam:vt cito debitũ reddã.Qðõ ſi ne mo ð laic fuerit inuẽtus:ego ꝓpono alium: iſte illuc nõ accedet.Quid vult ãplius. Ne mo laceret ſeruoſ dei:qꝛ nõ expedit lacerãti/ bus. Seruis dei quidẽ merces falſis detra⸗ ctiõibus creſcit:ſed creſcit pena etiã detra/ hentibus.Hõ ſine cꝗ dictuʒ eſt:Gaudete et exultate qñ detrahũt ð vob:dicẽtes falſa:qꝛ merces vr̃a magna ẽ in cęł. Molumus cũ de trimẽto vro magnã hr̃e mercedẽ. Minꝰ ibi habeamꝰ: ⁊ tñ vobiſcũ ibi regnemꝰ. Amen. BDe tene⸗ obediẽtia et euitanda uperbia. Sermo LiuI— BSZhil ſic deo placet quẽadmodũ obe n dientia. Cham maledictus fuit: ⁊ pꝰ Memkta ſecla manet qð ðꝛ: Semẽ cha/⸗ naan ⁊ hõ iuda:qꝛ pf̃i nõ eſt obſecutus.Cę/ terũ ſem qͥ eſt obſecutꝰ:pr̃is bũdictionẽ ha/ buit in oĩa ſecula.hoc itaq; dico:nõ ẽ filioꝝ iudicare de patribus. Mẽo vadit ad mgrm: Mattb. 5. A Geñ 9 Daniel.rʒ. vt doceat didaſcaluʒ ſuũ. Veniſti ad me vt docerẽ te lr̃as. Si tibi ſcpᷣſero ⁊ dixero tibi: Scribe quõ ⁊ ego ſcribo: vtiq; imitari de/ bes quẽ elegiſti mgr̃m:ab aliqͥ doct es⁊ va/ dis ad pitioꝛẽ mgrjm. Hhoc totũ q̃re dico:vt obediẽtiã exhibeamꝰ in pr̃es nr̃os. Qui pfi bus nõ obſequit᷑: deo ñ obſequit᷑.Dicit enĩ dñs: Qui vos ſpernit:me ſpernit.Qui gcõ tẽnit apłos:ↄtẽnit xpᷣm.Qui ↄtẽnit pr̃eʒ:cõ tẽnit xpᷣm qͥ in pr̃ibus ẽ. Hoc dico qꝛ hͥ in vo bis ſũma ⁊ ſola eſt vᷣtus obediẽtię. Si ieiu⸗ nauer diebus ⁊ noctibus:orf̃onẽq; fecert: ſi in ſacco ⁊ cinẽ fuer:: ſi aliud nihil fecer niſi LZucj.I0. BGancti Af 22— 24- 2 , gqocũq; ſᷣceptũ eſt lege: ⁊ tibi viſus fuert q̃ẽ tia hfet ⁊ ex malis ſuis inclinaret᷑ ad pęnitẽ/ . ſſ ſapiẽs:⁊ obediẽs pfi nõ fuert: oẽs vᷣtutes tiam:⁊ nõ oẽs deſpiceret. Si autẽ poſt pctã vonne xdidiſti. VUna obediẽtia plus q; oẽs vᷣtutes ageret pęgnitẽtiã: vtiq; dei miſicoꝛdiaʒ ↄſeq ſunt alię valet. Jeiuniũ vel ↄtinẽtia ſi diligenter mereret᷑. Qui aũt ſupbus ẽ: oiuʒ maloꝝ hʒ uni. attẽder ſuꝑbiã tibi facit. Suꝑbia aũt ẽ ini· pncipiũ:⁊ nõ agit pęnitẽtiã quaſi iuſtus ſit. c ſetden mica deo: ⁊ nihil ſic odio hʒ deus ſicut ſu/ Supbꝰ nõ agit penitẽtiã ꝓ malis: ⁊ gloꝛia⸗ ſbautn biã. Quicũq; nõ obedit:nõ facit de ſctitare: tur qſi ꝓ bono. Pꝛopterea ſuꝑbia ↄtraria ẽ guctoe 6 de ſuꝑbia. Ideo eni nõ obedit: qꝛ melioꝛẽ deo:qꝛ deo nõ ſubijcit᷑. Hoc q̃re dixerim:et Eellte 6 ſe credit illo cui non obedit. Simplicit᷑ dio voſipſi intelligiti:⁊ alioꝝ ruinę nr̃a debẽt eẽ giab del vob: oĩa pctã odio hʒ deꝰ: mẽdaciũ:ꝑiuriũ: exẽpla. Pꝛopterea venimꝰ ad monaſteriũ: daitpe furtũ: latrociniũ: adulteriũ: foꝛnicationẽ: in libertatẽ ſeculi ꝑdidimꝰ: vt ſeruitutẽ chꝛiſti p muſͤbe qbus ſi qs depᷣhẽſus fuerit: non põt oculos accipiamꝰ. Deinde iſta de fribꝰ loquoꝛ qͥ ſo⸗ ſiohobea leuare:ſic habemus eũ execrabilẽ. Si qͥs ſu/ lent ſedere longiꝰa monaſterijs. Mõ eis de- ſbl⸗ perbꝰẽ młto peiꝰpctm̃ facit q; adulteriũ ⁊ tñ bet naſci ſuꝑbia de exẽplo. In cgnobio vixi usi⸗ loqͥmur cũ eo. Qui foꝛnicatoꝛ ẽ põt aliqñũ di ſti:placuit tibi vt maneres in decimo milia/ prinol cere: Vicit me caro mea: ſuꝑauit me adole trio:nõ debes ſynaxim ſctõꝝ fratrũ ↄtemnè. onat ſcentia. Mõ dico ꝙ ſibi h̊ ſacè liceat aut ꝙ ſe Nãõ te ideo vilioꝛẽ putes ſi ad frẽs veneris ĩ cundon excuſare debeat:ſiqͥdẽ ⁊ hoc odio hʒ deus:vᷣ ciuitatẽ. Si neceſſitatẽ hr̃es ire et vide mu- noetkl ĩ cõꝑatiõe mali dico.Quicũq; aliqð pctm̃ fe lieres vłire ĩ platęas:recte nõ ires:ꝶ ſ ad ſy nin cerit: vbi gra:ſi furtũ fecerit: ſe excuſare pᷣt. „naxim ſctõꝝ nõ vadiſ:q̃re q̊ fad? vos qui das Dicet eni: Ideo furtũ feci:qꝛ algebã vłqꝛ fa omanet ĩ deſerto: cuilibet vrm dico: aut me WW me moꝛiebar: vel qꝛ egrotabã. Suꝑbus qᷣd * lioꝛes fribus eſti qͥ ſunt ĩ cenobijs:aut peio/ aitmen dicẽ põt: Ideo ſupbia maius malũ eſt:q: ex res. Si melioꝛ es: veni vt exẽplüũ eis vitę tri⸗ Ucale cuſationẽ nõ hʒ. Ceętera vitia eis nocẽt q ea buas:ſi aſit deterioꝛ es: veni vt diſcas ᷣ nõ Aär cõmittunt: ſed ſuperbia plus oibus nocet. ſcis. Suꝑbia naſcit᷑ qñ aliqs dicit ſe ſecretũ WRM hec ꝭ& dico ne cogiret pctm̃ nõ eẽ ſupbiam. ſedẽ:frẽſq; nõ dignat᷑ vidè ⁊ viſitare ⁊ in ſu/ D 1. Timotb. 3. Ham qͥd dicit apls: He qᷣs incidat ĩ iudiciũ perbiã erigit᷑. hoc ꝓpterea loquoꝛ: pᷣſente olurn diaboli. Videmus & frẽs qm̃ quicũq; inflaf ſctõ frẽ qui h oꝑe facit qð ego loquoꝛ:vt hãc D in iudiciũ diaboli incidit. Hocẽ &m qðõ di/ ſctitatẽ oꝑe facẽ ſtudeat. Deniq; multi ſan/ co n Jacobi.4. ctũ eſt: Deus ſuꝑbis reſiſtit:hũilibus auteʒ cti pfes qͥ veri pfes ſunt:qͥ regũt aias ſctõꝝ gun B dat gfam. VUt oia igit᷑ pctã fugiamꝰ: maxie qñ aliqͥs viderint iunioꝛes ire ad deſerta: et Conn “ aut ſupbiã: dico vobis de ſuꝑbo ꝙ ſemꝑ ſi ad cęnobiũ nõ venire ⁊ in ſuꝑbia eẽ: vadũt 5Dcel bi ſapiẽs videt᷑ Si qͥs eni de fribus ↄſiliu, et vim eis faciũt ⁊ adducũt eos:nõ vt noce⸗ taide dederit ei:⁊ dixerit: Frat ñ debes ſic agere: ant:ð vt tollat eis ſuꝑbia. Hoc ꝓpterea di⸗ unel nõ eũ dignat᷑ audire: qꝛ ſe mag ſapiẽtẽ pu/ co vt illi qͥ manẽt ĩ ſecretl:⁊ veniũt ad ccno/ lon tat q; illũ qui dat ↄſiliuʒ: Et qͥd dicit ĩ coꝛde biũ ⁊ frẽs viſitãt: ab his qͥ ſũt ĩ cxnobijs nõ 6 l i⸗ ſuo? Ego mihi ſapiẽs ſũ: ego nõ habeo qre/ arguant᷑ quaſi impatiẽtes ſed qſ humiles. Ecell re ↄſiliũ:nec tu ſapiẽtioꝛ es me. Licet nõ di/ Nemo dicat de vobiſ:Ecce ille qͥ in heremo nſiceut cat:tñ ex eo ꝙ ↄtẽnit ↄſiliũ fris:in coꝛde h lo/⸗ ſedet qꝛ non patit᷑ venit: Pꝛopterea venit usnolte quit᷑. Ergo h̊ dico qͥ ſupbiã hʒ:ſine cã hʒ ali, vt te ędiſicet: nõ deſtruat ⁊ vt ſupbiã ꝑdat. filſun. as vtutes: imo eas nõ hʒ ß videt᷑ hfe. Qui AVigete ãqlis vitę ſit: venit de deſerto: ⁊ tñ lnndlit eni h hʒ qð deo ↄtrariũ eſt: quõ põt hf̃e ali,/ gloꝛiã nõ hʒ eoꝝ qͥ in deſerto ſũt. Deꝰ itaq; Kuefene ud qð deo amicũ ſit:? Supbia in monaſterio ops ola ꝗ locuti ſumus: ofonibꝰ ſctõꝝ nos uſoagy fit.Si ieiunamꝰ erigimur:⁊ ſi ofonẽ facimuſ q implere faciat. MHihil ẽ eni grãde dicẽ ßᷣ fa ſonegcn ꝓ pctis: ĩ ſuꝑbiã erigimur. Alidqs ieiunat ꝓ cere. Sʒ qð ego facẽ nõ poſſum ideo loquoꝛ Noopene pctis ſuis:⁊ ꝓ pctis ſuis pęniẽtiã agẽs:i ſu vt qͥ põt facẽ faciat.QAui hʒ aures audiendi Zud. s. Ccnonnoc perbiam extollit᷑. Ideo ieiunas: ideo oꝛas: audiat:in xpᷣo leſu dño nr̃o:cui ẽ honoꝛ vᷣtuſ Reina ideo pᷣcepta facl: vt ↄtra deũ facias: M%nà et ptãas in ſęcula ſeæculoꝝ. Amen. tninnt chus ſi ſupbus ẽ: multũ ei meliuſ erat ſi vxo obitu valentini epiſcopi car/ finun rem duxiſſet.Ego ſimplicit᷑ dico:⁊ libera frõ ſthaginenſis. Sermo LvV nlſnng te hᷣ dico: quia qcunq; ſuꝑbus eſt: meliuſ eẽt Iber ſapię frẽs chariſſimi mult mo ſſean ei ⁊ h ad cõpationeʒ mali dico vt oia alia vi⸗/ dis cõmẽdat hoĩs ſapiaʒ. Pꝛimo qꝛ tiſnn r 65 Acd fratres in beremo - Sermo LV N hominẽ a periculo liberat: ſecũdo quia cõ bat ſecum chꝛiſtuʒ dum dicebat: Mon ego i. Corl.i5. 39 ſeruat liberatũ: tertio quia coꝛonat ↄſerua/ ſolus ſum: ſed gratia dei mecum eſt. Non/ bił. . i tum. Quomodo autẽ liberat: exemplũ pa/ du m erat cum chꝛiſto dum diſſolui cupie⸗e⸗ ne HGeñ. 8, tet de noe: quem cum aqua deleret terraʒz: bat ⁊ eſſe cum chꝛiſto. Latro ſecum habe / mui luiberauis in atca. Quomodo aurcoſeruar barckaiſtum: cui Pmittebat chaiſtus: Do/ aud.2. in: patet de iacob:quõ duxit eum dñs per vi · die mecum eris in paradiſo. Reducitur· miaſ. as rectas:⁊ oſtendit illi doꝛmienti regnum itaq; cęcus pœ vias duras. Sane durum dn⸗ Señ.⁊S dei.Qui euigilans ait: Vere hic eſt domꝰ eſt relinquere conſueta:durius aggredi in tend: dei ⁊ poꝛta celi. De gloꝛia dei vᷣo quę coꝛo/ conſueta:ſed duriſſimũ eſt in foꝛnace deco nſ Sap.io. nat ſubditur: Reddet deus mercedẽ ſance qui cõtinua:in qua neceſſe eſt vt decoqua nqſſe⸗ ſuis laboꝛum ſuoꝝ:⁊ deducet eos ĩ via mi/ tur taliter vt velut carneſ poſſit amputari: esde⸗, rabili. Iſti enĩ ſũt tres ſtatus eccleſię: Sta / et velut virga ad omnem moduʒ reuolu. vomti ttus videlicet pęnitẽtię:iuſticię ⁊ gloꝛię. In Iſtę ſunt vię peccatoꝛibus durę ſuper om -· WGNIg pꝛimo liberat:in ſecũdo cõſeruat:in tertio nia dura:amarę ſuper omnia amara:odio⸗ um coꝛonat dominꝰ. In pꝛimo afficimur:in ſe ſeę vt moꝛs.QAuę ſunt iſte vię fratres: niſi Nenens cundo reſicimur:in tertio ꝑficimur. In pꝛi relinquere quę mũdi ſunt? Oq; durum ẽ cim, mo eſt laboꝛ ⁊ doloꝛ: in ſecũdo ſapoꝛ ⁊ de · Q q; moꝛtale videt᷑: qᷓ; amarum relind/ Hent imtertio gloꝛia ⁊ honoꝛ. Verũtamẽ qꝛ: re quę mundi ſunt. Sed quia dura: quia wll de his ſtaꝛibus frequentiꝰ fratribꝰ noſtris amara:quia pęnoſa:ideo centuplum acci/ Matthᷣ.19. num canonicis frequẽs fuit lectio ⁊ exhoꝛtatio: I pies:⁊ vitam ęternam poſſidebis. Eia mi/ uhe et in mẽſa quotidiana diſputatio: foꝛtaſſe lites ſurgite iam: quia diu doꝛmiſt: arma- um in coꝛde dicetiſ: Tediũ eſt tm̃ de hoc nobis te vos contritione coꝛdis: confeſſiõe oꝛis: ſain audire:quia etiã obſequiũ opoꝛtet vt nos afflictione carnis: quia ecce veniet ſalua/ heb.10. ſekeni decet reuerendo valentino epiſcopo exhi/ toꝛ ⁊ non tardabit. Ecce iam in ianua eſt: minu bere.Sed non pigeat vos fratres me ſup⸗/ ecce iam te vocat:ecce te venire compellit. uſn poꝛtare: qð ſi tediuʒ vobis eſſet: ad fratrer Sed diceſ o miſer: In contritiõe eſt dolo: nornhie meos confugiã:qui me audire tota mente in confeſſione ruboꝛ: in afflictione laboꝛ: Cula inn et toto affectu deſiderant. Nam verbũ no / quid ergo faciam? Eia o miles chꝛiſti:ciuis zusſein tum⁊ antiquũ:nouũ aliquãdo fieri poteſt. cęloꝛum iam denunciaris ab illo qui ſuper delam Eibus etiaʒ diu maſticatus citius digerit᷑. te eſt:ipſe qui laboꝛem ⁊ doloꝛem conſide/s.9. ce adi Vt ergo fratres diſtinctio trium ſtatuum rat: Veruntamen q;to durioꝛa: tanto vti/ hörtnoen dlarius eluceſcat: conatus eiſ aceommode/ lioꝛa tibi erũt. Verũtamen certa valenter . ppteread mus in hunc modum. In ſtatu pęnitentig dum potes: quoniam repoſita eſt tibi coꝛo 2. Timotb. 4. dũ.ᷣ(ccu reducit domin“ per vias duras: ⁊ ꝓ/ na iuſticię: quam reddet tibi dominus in il nebioi Saß. 10. mittit illi regnum dei patris ſui. In ſtatu la die iuſtus iudex. Poſtq; autem cecus fa pumnles. iuſticię iuſtum deducit domin per vias re⸗ ctus eſt videns:impius iuſtus:tunc dedu/ nbeteno ctas:⁊ oſtendit illi regnũ dei. In ſtatu glo xit dominus per vias rectas:cantare pote geuyent iie iuſtum ⁊ ſanctum educit dominꝰ in v»i rimus fratres. Sunt eniʒ fratres: vt ſcho/ C biſtt. mirabili: ⁊ introducit eum in regnum dei. lares noſtri vacui non recedant:tres ſpeci/ mniin Ecesnactes quomodorequcitur ccus ve esrectirudinias. Aind est enim regi: glſud Priinq; inuio ad viam: de exilio ad patriam: ð ma⸗ dirigi:aliud coꝛrigi.MNaʒ ꝓpheta dicebat: ſin os ſione ad manſioneʒ: de virtute ad virtut: Dominus regit me ⁊ nihil mihi deerit. Et s. 22. edlcft de co ꝛpoꝛis carcere ad ęrernam gloꝛiã.Ec/ iterum: Dirige in conſpectu tuo viam me/Ps. 5. bbauu domnodhoreduciurcecns neſtſtae chdè am Erſtcrum: Ju quo commigir agoleſcen. Po n. audiendi“ ſto:deducitur iuſtus vt ſit chꝛiſtuſ cum eo: tioꝛ viam ſuam. Et iterum: Mane inquit Eſa. 50. nort educitur ſanctus: vt ipſe ſit cum chꝛiſto. O elſaias erigit mihi aurem. Res enim fratreſ n fratres mei:ecce quomodo eſſe ſine chꝛiſto inanimata pꝛopꝛie dicitur regi:vt currus ⁊ „wbict miſerum eſt: chꝛiſtum ſecum eſſe tutuʒ eſt: nauis. Res ſenſata pꝛęter rationem dirigi cop UVVH eſſe cum chꝛiſto beatum eſt. Hon enim exi/ tur:vt equus ⁊ mulus:quibus non eſt inp acct; ſtimandum eſt idem eſſe:ſecuz eſſe chꝛiſtũ: tellectus. Res rationalis coꝛrigitur: ſcili/ mng et eſſe cum chꝛiſto. Apoſtolus enim habe / cet coꝛde regit᷑:vt homo. Juſtus vero eri/ BGancti Cot.ʒ. gitur vt ſapiat quę ſurſum ſunt ⁊ quęrat. ESEic enim volebat hieremias duʒz dicebat: Hiere. s. State i vijs veſtris ⁊ ↄſiderate quę ſit vi- taga ęgterna. Daniel ad maieſtatis viſionem Ssniet.io. pꝛoſtratus audiuit ab angelo:Sta ſuꝑ pe/ Aes tuos.Qõ tñ ſi non credis ꝓphetę:cre/⸗ de poetę ſcholarl ꝑuerſe:cuiveus os ſubli/ me dedit: celumq; videre iuſſit:a quo dum quęreret tyrannus ⁊ diceret: Quare te de/⸗ us fecit? Reſpondit vt ↄtempler celum et cxloꝛum numina. SFactuſ eſt enim homo in terra: non ad terram:ſed ad cęlum:⁊ factuſ eſt de terra non ꝓpter terraʒ ſed ꝓpter cę- lum. Quis fidelium plus dixiſſet fratres: aut ꝓbabilioꝛi argumẽto? neſcio. Munqͥd etiam animal mutuʒz ⁊ bꝛutum nouit argu/ mentum ęgritudinis ſuę? Munquid leo in/ firmans: animal qð ſymia dicitur quęrit:qᷓ pentes ferculum? hHomo vero attritus in deuoꝛata mox ↄualeſcit? Hunquid etia ſy- mia ęgrotans quęrit ſanguinem canis:vꝛ/ ſus foꝛmicas:leopardus capꝛeas:vitis ſer/ phyſica hęc omnia ignoꝛare videtur. VUnũ quodq; enim fęlicitatem affectat:ſed ſi ho⸗/ mo affectat:opere tamen affectare non vi/ detur. Quęre ergo o homo cęlum ad quod factus es: Noli quęrere philoſophiã: quo/ niã ad philoſophiã factus nõ es:nec expe/ dit tibi ſcire quę ſunt ſuper terram: ſed tm̃ quę ſurſum ſũt.Sta igitur ſuper pedes tu/ os:ſta in vijs tuis naturalibꝰ:ad quas fa/ ctus es: ⁊ dirige eas ſi neceſſe eſt in dando Zuci.s. et dimittẽdo.Date ⁊ dabitur vobiſ.Et tũc dominus tibi dicet: Amice aſcende ſuperi/ D us:intra in gaudiũ dñi tui. Sed dicet qͥs: Auomodo ⁊ qualiter egrediet᷑ ſpiritus de NPꝛouer.ʒo. coꝛpoꝛe? Hunquid ſalomon hoc ignoꝛare videtur:dum ſe dixit penitus ignoꝛare vi/ am aquilę in celo? Quomodo ergo deum videt:quomodo angeluʒ: quomodo ſeip/ ſum: quomodo ſpiritum alium bonuʒz vel Ariſtoteles. malum? Super hoc hodie ille magniñcus philoſophus admiratur. Nam in libꝛis de animalibꝰ:qͥnq; ſenſus coꝛpoꝛis cõmunes eſſe nobis advſum cum bꝛusis poſuit:non ad oblectamentũ. Homo in omnibus dele ctatur:pecus vo tm̃ in duobuſ delectatur: ſcilicet in guſtu ⁊ tactu: in alijs o mouet quandoq; ⁊ excitatur ſed non delectatur. Vngde ergo eſt ꝙ ſpiritus egreſſus a coꝛpo re duos quos habet cõmunes cum beſtijs penitus amittit. HNon eniʒ guſtu vel tactu vtitur vel oblectatur:ſed alios tres ad vſũ retinet ⁊ oblectamentũ. Mirabile tamen vigetur ei:ſcilicet ꝙ ſpiritus ſine coꝛꝑe ſen- ſibus coꝛpoꝛis vtatur. Quod tamen philo ſophus ſi foꝛte plane non intellexit:verum eſt tamen ⁊ oino verum ⁊ irrefragabile: qꝛ ſpiritus liber videt deuʒ:delectatur in de- um:ne ſemper ſibi dicatur:èO anima vbiẽ deus tuus? Audiet etiam angelos cantan/ tes ⁊ iubilantes. Videbir etiam ⁊ audiet: Eſto ſuper qͥnq; ciuitates:id eſt beatitudi/ Mattb.2, nes:⁊ ſic vnicuiq; ſᷣm opera ſua.Et ſi dice⸗/ tur a nobis: Domine quid facies:quando hec omnia meruimꝰ a te largiri? Poꝛro re/ ſpondebit ille magnꝰ paterfamilias velut alexander militi petenti munus:cui ciuita/ tem dediſſe fertur:Si tu tamen nqyees di⸗ gnus tanta recipere:ego tamen ſum dignꝰ et potens tanta donare.Angeli fratres mi rabuntur non modicuʒz de operibus dei in ↄiunctione animę ⁊ carnis in homie:in cõ/ iunctione hominis ⁊ verbi in chꝛiſto:in cõ⸗ iunctione hominis ⁊ dei in cę-lo. Nam di⸗ cturus eſt dominꝰ: Pater volo vt ſint vnũ Job.r⸗. nobiſcum:ſicut ego ⁊ tu vnũ ſumus. De pᷣ⸗ ma admirantur:vbi vnũ vni iungitur: de ſecunda plus: vbi vnum duobus iunget᷑: ſegd de tertia plurimũ:vbi vnum tribus in trinitate iungetur. hHeęc autem generaliter expoſita:ſpiritaliter tamen ad cõmemoꝛa/ tionem huius ſancti epiſcopi valentini tra hi poſſunt: Qui dum eſſet cathecuminus annoꝛum.xix.ad baptiſmuʒ peruenit:⁊ ſic reduxit eum dominꝰ per vias rectas:poſt/ modum deduxit eũ epiſcopũ per vias du/ ras pęnitentię:poſtmodum eduxit eum ꝑ viam admirationis ⁊ gloꝛię. Sic ergo poſt i. con.ʒ. eum curramus fratres: vt compꝛehenda/ mus bꝛauium ęternę vocationis in die illa cum venerit ieſus ſilius dei:qui cum patre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſęcula ſę/ culoꝛum! Amen. . 1 De commẽdãtione diuinarum cripturarum cuʒz exhoꝛtatione vt diligenter legantur. Sermo. LVI NRopitio chꝛiſto fratres chariſſimi 4½ ita lectionẽ dinã auido ⁊ ſitiẽti coꝛ/ ⸗ de accipiatl vt vobᷣ ſpiritale gaudiũ de veſtra fideliſſima obediẽtia faciati. Sed . Afe⸗ ſyulti⸗ ſanretl clan horistb busenin ſcot Cterinp ir ptumen Sul udest Mlurte uunti ſonäi cmnim abſcons le gui Sienin tüo gluchn ſuntust ßſfaenn unrec̃ vobis de neodiui lnconuit les ſunt buoleano honeoco tcumcon funvetr conacre Cl haletent ) ſollspe lu fun⸗ Gleghi Munock meninn hoſiſune ſoliemen ſertuten iglipercaul ☛ ſtnoſte Mlaemie Unstan Mande Agenn bunse⸗ Ghrene A fratres in beremo Sermo LVI n ſi vultis vt vobis ſcripture ſancte dulce⸗ ſ. ve lce- ſcendere: ? nos de tyrannide ⁊ de ſuper- ſcant:⁊ ſᷣm quod opoꝛtet diuina vobis ſᷣ bia diaboli liberare: ⁊ ad veram humili/ n cepta pꝛoſiciant: ſubtrahite vos aliquib' tatem exemplo nos ſuę manſuetudiniſ ꝓ/ geſen hoꝛis ab occupationibus mundi: in qui / uocare. De poteſtate etiam antiqui ſer- o bus etiam in domibus veſtris diuina elo pentis per paſſionis iniuriam liberare:ad dbi⸗ quia relegentes:ad integrum vos dei mi/ inferna deſcendere: æ antiquos ſanctos qͥ iein ſericoꝛdię ↄſecretis: vt in vobis illud ſęli/ oꝛiginali peccato obnoxij tenebantur eri / eee citer impleatur: quod de beato viro ſcri pere:in altunfaſcendere:ſpiritumſanctuʒ lud⸗ Ps. I. ptum eſt: Quia in lege domini meditabi qui nos contra omnes inſidias diaboli cõ ie Pes. 118, tur die ac nocte.Et illud: Beati qui ſcru foꝛtaret de celis mittere:etiam apoſtolos dem G tantur teſtimonia eius: in toꝛto coꝛde ex ſuos qui regnum dei per vniuerſum mũ⸗ cdte qrunt eũ.Et illud: In toto coꝛde meo ab/ dum euangelizarent dirigere. Et licet noſ wdi ſcondi eloquia tuavt nõ peccẽ tibi. Sicut non ſolum ſuperbos ſed etiaʒ impios: nõ id enim vt ipſi audiſtis ille qui in coꝛde ſuo ſolum oꝛiginalibus ſed etiam in actuali- unn abſcondit eloquia dei non peccat: ita ⁊ i · bus peccatis obnoxios inueniſſet: totum borore⸗ le qui non abſcondit peccare non ceſſat. tamen nemine ſupplicante dimiſit: ⁊ non tuan Si enim negociatoꝛibus non ſufficit tan / ſolum ſicut merebamur multis catenis vł ucnlg tũ ð vna tantuʒ merce lucra ↄquirere:ſed compedibus opꝛeſſos ad exercenda labo chesd⸗ plurenerces comparant:ex quibus ſub rioſa opera nos traxit: ſed magis pꝛo in/ lundg⸗ ſtantias ſuas augeant: ⁊ agricolę diuerſa 4 effabili pietate vt cum illo regnemus cle / mumesn genera ſeminum conantur ſerere: vnde & menter ac miſericoꝛditer inuitauit. Cum E hsdai ſufficienter ſibi ⁊ ſuis cibum valeant pꝛe hec ita ſint fratres chariſſimi: quid de ſe meinch parare:qᷓ;tomagis in ſpiritalibꝰ lucris nõ cogitant ſerui qui ita pꝛeſumunt domini nd vobis debet ſufficere ꝙ in eccleſia lectio/ ſui pꝛęcepta contemnere: vt nec ipſas in- Nandi nes diuinas audiatis: ſed in domibus et uitatoꝛias litteras quibuſ ad regni beati/ ſtinmi Se in conuiuijs veſtris: ⁊ quando dies bꝛe / tudinem eos inuitat dignentur relegere: dus dei⸗ ues ſunt etiam aliquibus hoꝛis in nocti / Quomodo eniz ſi aliquis noſtrum ad ꝓ/ ngiu:de bus lectioni diuinę debetis inſiſtere:vt in curatoꝛem ſuum litteras dirigeret: ⁊ ile 1s unge. hoꝛreo coꝛdis veſtri ſpiritale poſſitis tri / non ſolum non impleret quod pꝛęcipitur nmbrsin ticum comparare: ⁊ in theſauris anima/ ſed etiam ipſa iuſſoꝛia relegere dedignare Cenenlie rum veſtrarum ſcripturarum margaritas tur:non indulgentiam ſed pęgnam:non li- tönenden recondere:vt cum in die iudicij ante tribu bertatem accipere ſed carcerem merere, Aentnin 2. Kor. 5. Nal eterni iudicis venerit:ſicut dicit apo/ tur ſuſtinere: Ita ille qͥ diuinas ſcpturas ecuinimns ſtolus: veſtiti? non nudi inueniamini.Et de patria ęterna tranſmiſſas diſſimulat le wenittſe illud fratres chariſſimi diligenter atten / gere:timere debet ne foꝛte pꝛemia ęterna guspol⸗ dite: quia ſcripturę diuinę quaſi litterę de non accipiat: ſed etiam pęnam perpetuaʒ iusd / patria noſtra nobis tranſmiſſe ſunt. Pa/ non euadat. Ham intantum periculoſum tit aung tria enim noſtra paradiſus eſt: parentes eſt nobis diuina pꝛęcepta non legere: vt egopoſt noſtri ſunt patriarchę ⁊ pꝛophetę ⁊ apo/ pꝛopheta lugubꝛiter clamet: Ideo capti/ Eſa. 5. gchenl- ſtoli ⁊ martyres: ciues enim ſunt angeli: uus ductus eſt populus meus quia non indiell⸗ rex autem noſter eſt chꝛiſtus. Quando habuit ſcientiam. Qui autem ignoꝛat ig- 1 Corj. 14. anpene eni peccauit adam tunc in ipſo velut ĩ exi noꝛabitur. Sine dubio qui deum per di⸗ bſ liũ huius mundi pꝛoiecti ſumus: ſed quia uinam lectionem in hoc ſeculo diſſimular rex noſter plus qᷓ; cogitari vel dici poteſt inquirere:⁊ deus illum in ęterna beatitu/ mnarunm pius ⁊ miſericoꝛs eſt: ſcripturas diuinas dine dedignabitur agnoſcere. Et timoꝛ nonen ad nos inuitatoꝛias per patriarchas ⁊ ꝓ nobis debet eſſe:ne clauſis ianuis cũ ſtul/ A. phetas dignatus eſt mittere:quibus nos tis virginibꝰ foꝛis excluſis mereamur au/ 1o. ad ęternam patriaʒ inuitaret.Et cum ſcri dire: Heſcio vos: HNon noui vos: Diſce/ Matt. 25. canſini; pturas ei rebelli ſpũ fragilitas humana dire a me operarij iniquitatum. Quid eſt frinc contemneret:dignatus eſt per ſeipſuʒ de/ neſcio vos:non noui vos:cAuomodo eoſ legui äl b 4 it S D õ Sancti neſcit quos in ignẽ mittit: Ideo vtrũq;: quia ſicut iam dictuʒ eſt: qui eum in hoc ſeculo legendo nolunt intelligere:in die iudicij illos deꝰ dedignabitur agnoſce/ re.Et illud in Salomone quod ſcriptum eſt: non negligenter:ſed cum grandi ſolli citudine ac timoꝛe debemꝰ audire: Qui obturat inquit aurem ſuamne audiat le gem:oꝛatio eius erit execrabilis. Debet pꝛimus ipſe audire deum qui vult exau/ diri a deo. Ham qua fronte vult vt deus eum exaudiat:quem intantum deſpicit: vt eius pꝛęcepta legere diſſimulet: Et il/ lud quale eſt fratres mei ꝙ nonnulli chꝛi/ ſtiani:⁊ quod peius eſt aliquotiens etiã clerici quando iter acturi ſunt: panem et vinum ⁊ oleum ⁊ diuerſas ſibi impenſas oꝛdinant pꝛęparari. Et cum tanta vnuſ/ quiſq; in terreno itinere pꝛeęparat vnde viuat caro ſua:quare tm̃ libellum legere non curat:vnde hic ⁊ in ęternum reficia⸗ tur anima ſua? Cum ergo duos quiſ; homines habeat: vnum interioꝛem ad imaginem dei factum:⁊ alium exterioꝛeʒ de limo terrę foꝛmatum: cur tantam ſol/ licitudinem ꝓ coꝛpoꝛe:qð in ſepulchꝛo a vermibus deuoꝛandum eſt habere vide/ mur: interioꝛem vero hominem qui ad imaginem dei factus eſt:tanq; vile man cipium ſine pabulo verbi dei fame ⁊ ſiti cruciare permittimus? Intantum enim pꝛauus deum negligit:vt in ſe imagineʒ ipſius deſpiciat ⁊ contemnat.hHeęc ergo fratres chariſſimi ſapienter ⁊ vtiliter co/ gitantes q;tum poſſumus:ocioſis fabu/ lis ⁊ detractionibꝰ ac ſcurrilitatibus cũ/ ctis finem ſtudeamus imponere: ⁊ totis viribus de impedimentis mundi iſtius fugiendo:aliquas hoꝛas quęrere:in qui / bus pꝛo ſalute animę noſtrę oꝛationi vel leectioni poſſimus inſiſtere: vt in nobis Vaniet.i2. impleatur quod ſcriptum eſt: Qui docti fuerint fulgebunt ſicut ſtellę in perpetu / as ęternitates. Quod ipſe pꝛęſtare di/ gnetur: Qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſęcula ſęculoꝛum. Amen. trum qualiter in hac vita debe/ ant agere: vt cum hinc migraue/ De diligenti inſtructione fra⸗ rint ⁊ caro in ſepulchꝛo deuoꝛa/ ri ceperit:anima cum ſanctis om nibus letetur in celis. S Nhac vita poſiti fratres ita agi-A te:vt cum hinc migraueritis:⁊ ca ro veſtra cęperit deuoꝛari in ſe/ pulchꝛo:anima oꝛnata bonis operibus cum ſanctis omibus lętetur in celis. Re/ trahat vos a malis operibus vel a pecca tis interitus eoꝛum quos pꝛęmiſiſtis: At tendite calamitates:conſiderate diuituz ſepulchꝛa vel eoꝛum qui ante pauca tem poꝛa vobiſcum erant quid ſunt vel quid fuerunt: vel quid eis diuitię vel cupi/ ditates ſęculi pꝛofuerint. Ecce nihil ex eis niſi ſoli cineres remanſerunt. Quiſi modo loqui poſſent hec vobis dicerent: Vt quid infęlices tantum pꝛo ſęculi va/ itate diſcurritis? VUt quid vos crimini/ us ⁊ vitijs repletis? Conſiderate om⸗/ nia veſtra:⁊ vel ſic vobis hoꝛreat cupidi- tas:⁊ munera veſtra.Quod vos eſtis et nos fuimus: ⁊ quod ſumus vos eritis. Itaq; omnia fratres chariſſimi ſollicite conſiderate: penſate: ⁊ hoc conſideran- tes expaueſcite:diem moꝛtis ante oculoſ ſemꝑ ponite:ad emendationẽ q;tum op/ teſtis feſtinate. Nolite negligere qnos pius deuſ peccantes ſuſtineat:quia q;to diutius expectat vt emendetl:tanto gra uius iudicabit ſi neglexeritl.Si foꝛte pu- tatis quia finis mundi tardius veniat: vel ſuum conſideret finem. Ecce dum li⸗ benter ac iocũdiſſime moꝛatur homo in mundo:multaq; in lõga tempoꝛa diſpo/ nit agenda: repente rapitur in moꝛte:⁊ ex impꝛouiſo aufertur a coꝛpoꝛe.Sed ille eſt beatus qui ſemper illam habuit ante oculos:⁊ feſtinauit in ũla hoꝛa moꝛtl pa/ ratus inueniri. Quod ſi vultis ſcire cha/ B riſſimi q; cuʒ magno metu:magniſq; do loꝛibus anima ſeparatur a coꝛpoꝛe: dili⸗ genter aduertite. Veniunt enim angeli aſſumere eã:vt perducant illam ante tri/ bunal iudicis metuẽdi: ⁊ tũc illa memo⸗/⸗ rans ſua mala ⁊ ꝑuerſa quę die noctuq; geſſit contremiſcit:⁊ quęrit ea fugere:in⸗ duciaſq; petere dicens: Date mihi vel vnius hoꝛę ſpacium. Lunc quaſi loquẽ/ ſuſim ſiope ſcdtea genu⸗ fonoat noeſi ecane foanin. inetne gaoe (ude gels. neteyt letehn mentot düubol iietote fuanun ſiadſ heyin nogu Giniaum hoenon naconie Nehom dunnun macng lſope⸗ epop Gpizuu horumi ltergans ucianie penevos etpcſen⸗ lensſalee naolele heauukerent Lanmſr epalann Mentury du anſan Cniu. 5 Aeengo echen Ad fratres in herema Germoa LVII tia ſimul opera eius dicent: Tu nos egi / ſti:opera tua ſumus:non te deſeremus: ſed tecum ſemper erimus: tecumq; per/ gemus ad iudicium. Hoc quidem pecca toꝛis anima agit quę cum hoꝛrendo ti/ moꝛe ſeparatur a coꝛpoꝛe:⁊ pergit plena peccatis ⁊ ingenti confuſione. Juſti ve/ ro anima cum ſeparatur a coꝛpoꝛe: non timet nec expaueſcit: ſed magis cũ mas gaudio egreditur:⁊ cum exultatione per git ad deum deducentibus eam ſanctis angelis. IJilam hoꝛam fratres modo ti / mete vt non tunc timeatis:illam pꝛęca/ uete nunc vt tũc ſecuri eſſe poſſitis. Æα mentote iugiter ꝙ in medio laqueoꝛum diaboli ambulatis:⁊ ideo ſemper para/ tie eſtote:vt quando domini pꝛęceptum fuerit miſſum:liberi ab omni labe pecca tremini vos in hoc mundo diu manſu/ ros:quia nimirum peruenit vt poſt do/ minicum miſſum pꝛęceptum: nec vnius hoꝛę momentum concedatur in hac vi / ta conſiſtere. Cauete igitur ne in exitu veſtro triſticiam faciatis angelis ⁊ gau/ dium inimicis.Scitote vero ꝙ cum ani/ ma a coꝛpoꝛe euellitur: ſtatim aut in pa/ radiſo pꝛo meritis bonis collocatur: aut certe pꝛo peccatis in inferni tartara pꝛę/ cipitatur. Eligite modo quod vultis: et hoc iam in vita diſponite:aut perpetua liter gaudere cum ſanctis: aut ſine fine cruciari cum impijs. Itaq; fratres ſalteʒ pęne vos terreãt: ſi pꝛemia non inuitãt: et pꝛeſens ſęculum ſi deſꝑcere non va/ letis:ſaltem cum iuſticia poſſidete. Qui in adoleſcentia errauit:ſaltem iam in ſe/ nectute reſipiſcat:⁊ mala quę peccando C commiſit:pęnitendo iam expurget. Ec ce paulatim deficit mundus: ⁊ cuncta ꝗᷓ videntur velociter tanq; veſpertina vm ciabatur:pꝛęſenti tempoꝛe perſpicue iaz cernitur. Subtrahuntur vt ipſi videtis omnia bona:⁊ creſcunt quotidie mala. Nolite ergo fratres iam mundum dilige re:quem tanta cernitis cum velocitate tra nſire.Nolite in eius amoꝛe anchoꝛaʒ coꝛdis iam ſigere: quem ſic ad finem con ſpicitis declinare:pꝛeſertim cum apoſto/ lus clamet:ꝙ amicitia huius mundi ini/ mica ſit deo. Si enim ipſe mundus nos diligeret diligendus vtiq; non eſſet: qᷓ; tomagis nunc dum ipſe nos odire pꝛo/ batur: quos tannis malis inſequitur: a nobis omnino ſpernendus atq; fugien dus eſt? Uitam ergo ęternam ex omni/ bus pꝛęcoꝛdijs veſtris amate: quã nũi in ſecula ſiniatis. Jiluc feſtinatevbi ſem per viuatis:⁊ vbi iam moꝛi nunq; timea tis. Si enim ſic amatis iſtam vitam mi⸗/ ſeram fluidamq; vbi cum tanto laboꝛe ris ſatiſfacitis: q;tomagis amanda fę⸗ viuitis ⁊ vbi vix currendo: ſatagendo: ſudando: ſuſpirando neceſſarijs coꝛpo/ m liyx beatitudo eſt vbi etiam implebitur ii ti ad ſequiem trãſire poſſitis. Non arbi- Jud quod dominus in euangelio dicit: Srunt homines ſimiles angelis. Et il⸗ QIJud: Fulgebunt iuſti ſicut ſol in regno patris mei. Qualis putatis tũc erit ſolẽ doꝛ animarum: quando ſolis habebit claritatem lux coꝛpoꝛum? Ibi iam non erit vlla triſticia: nullus ibi laboꝛ:nulluſ Mattb. iʒ. e doloꝛ:nullus timoꝛ: nulla moꝛs:ſed per petua ſemper ſanitas perſeuerat: nulla ibi conſurgit malicia:nulla carnis miſe⸗ ria: nulla ęgritudo:nulla omnino neceſſi tas: Mõ erit fames: non ſitis:non frig non ęſtus:non laſſitudo ieiunij:nec vlla temptatio inimici:non peccandi volun/ tas:nec delinquendi poſſibilitas:ſed to tum leticia:totum exultatio poſſidebit: nis inſirmitate vernabunt. Erit ibi iocũ ditas inſinita:beatitudo ſempitna:quã homineſq; ſociati angelis ſine vlla car- qui ſemel adipiſcitur ſemper tenet. NRi/ hil hoc loco magniſicentius:nihil gloꝛio ſius: nihil clarius:nihil pulchꝛius: nibhiꝭ verius:nihil illa bonitate ſincerius: ni/ bꝛa tranſcurrunt. Ecce ꝙ olim pꝛonun hil illa abundantia copioſius: Jbhbi am non foꝛmidabitur foꝛtiſſimus hoſtis qui cupit iugiter animas iugulare: nec faci- es omnino turbulenta toꝛtoꝛis incutiet timoꝛem:nec batbaroꝝ immanitas:nec h 5 ylla timebit᷑ adũſitas. Memo i illo loco gloꝛioſo indiget veſtimento: nõ eſt illic Sancti Auguſtini frigus: non ęſtus nec vlla aeriſ inę.qua / luitaſ:nullus ibi eſurit: nulluſ triſtatur: nullus eſt ibi peregrinus: ſed omnes qui üluc venire meruerũt:ſecuri in pa/ ⁊omnis homo tam viri qᷓ feminę in eo ſexu vnuſquiſq; quo natus fuerit in mundo boni ⁊ mali: ſancti et peccato/ res:vel quicunq; ab initio nati ⁊ moꝛ/ tria viuent: nec vltra aduerſabitur ca ro ſpiritui: ſed inenarrabilia cum an/ gelis ſempiterna a chꝛiſto pᷣmia tribu/ 1. Corj.2. entur: quę oculus non wdit (ſicut di/ abſoꝛpti: omnes ſimul i momẽto tem i. corl. 15. cit apoſtolus) nec auris audiuit: nec in coꝛ hominis aſcendit: quę pꝛępa / rauit deus diligentibus ſe. Ecce qua/ lem beatitudinem perditurus erit:qui modo ſe dum licet emendare noluerit. Idcirco nos fratres domino auxilian/ te dedignemur vltra ſeruire peccato quibus tanta beatitudo pꝛęparatur in cęlo. Dum ergo tempus eſt feſtine / mus pꝛopitium habere dominuz. De/ ſpiciamus quę terrena ſunt: vt adipi/ ſcamur cęleſtia. Cogitemus peregri/ nos nos eſſe in hoc ſęculo:vt liberius feſtinemus ad cęlos. Velociter enim trãſeũt:⁊ cito tanqᷓ; vmbꝛa pereunt cũ/ E cta aus hic videntur. Perpendamus chariſſimi fratres quales erimuſ in die 1 00 inudicij dei ⁊ angeloꝛuʒ eius conſpectui pꝛęſentandi: quãdo opera noſtra erũüt ante oculos noſtros nobis ponenda. Qualis erit tunc confuſio cui contige- rit pꝛo peccatis ſuis in conſpectu dei omniũq; hominum ⁊ angeloꝛum eru/ beſcere qui hic nec vnum quidem ho⸗/ minem ſe peccantẽ vult nũc inſpicere? Qui pauoꝛ erit eum iratuʒ videre quẽ placatum non valet vniuerſitas com/ pꝛehendere? Illum ergo diem timea⸗ mus ſemper quẽ modo pꝛeuidere nul/ latenus poſſumus. Illum diem iugi/ ter paueſcamus:⁊ ſic actus noſtros re/ uocemus.Conſideremus qui terroꝛ in tui fuerint: ſiue a beſtis deuoꝛati: ſiue ab igne conſumpti:ſiue etiaʒ ab aquis poꝛis:in ictu oculi reſurgent:in ipſis ſi- ne dubio coꝛpoꝛibus atq; in ipſa car/ ne quam hic habuerunt: ſcilicet in vi/ rum perfectuʒ:in menſuraʒ ętatis ple- Epb. 4. nitudinis chꝛiſti: in qua ⁊ ipſe domi⸗/ nus reſurrexit a moꝛtuis: Et omnes ante iudicium chꝛiſti venient pariterq; electi ⁊ repꝛobi:⁊ videbũt oculis ſuis fi liũ hois venientẽ in nubibꝰ:ſicut ⁊ iboſe dñs in euangelio dicit: Tunc videbũt Maus.a5. filium hominis venienteʒ in nubibus cęli cũ virtute magna ⁊ poteſtate:con2 ſtipatum agminibus angeloꝛum. Et congregabuntur ante eum omnes tri/ bus terrę: ⁊ ſeparabit eos ab inuicem ſicut paſtoꝛ ſegregat oues ab hedis:et ſtatuet quidem iuſtos a dextris:impi/ os autem a ſiniſtris. Tunc dicet ad eoſ qui a dextris erunt: Venite benedicti patris mei poſſidete paratum vobis regnum a conſtitutione mundi:Eſuri/ ui enim: ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dediſtis mibi potum: ⁊ cętera quę audiſtis in euãgelio. Tunc omni/ bus aſpicientibꝰ oſtendet liuoꝛes ſigu- raſq; clauoꝛũ in ipſo ſine dubio coꝛpo/ re:quod ꝓ noſtris peccatis vulneratũ eſt. Et ita pecca ꝛes compellãs dicet: Ego te homo ð terrę limo manibꝰmeiſ ges.2. foꝛmaui: ⁊ in paradiſum meum quẽ nõ die illo erit: cum dominus de cęclo ad iudicanduʒz venerit: qui metus erit de/ um iratum videre: Ad cuius aduentuʒ vniuerſa elementa quatiuntur: ⁊ celũ merebari collocaui. Sed tu me meaq; iuſſa contemnẽs:deceptoꝛẽ ſequi ma⸗ luiſti:vnde ⁊ iuſta pena dãnatus infer / ni ſuplicijs deputat eras. Poſtea mi/ ſertus tui carneʒ aſſumpſi in terris:in/ ter peccatoꝛes habitaui: cõtumelias ⁊ yerbera pꝛo te ſuſtinui: vt te eriperem cum terra cõtremiſcet: virtuteſq; celo/ rum commouebuntur. Zunc nimirum pꝛecinentibus angeloꝛum tubis om/ nes gentes quęcunq; ſub cęlo fuerint: colaphos ⁊ ſputa ſuſcepi:⁊ vt tibi dul- cedinẽ paradiſi redderem:acetum cum felle bibi. Pꝛopter te vepꝛibꝰ coꝛona/ tus:cruci affixus: lancea vulneratꝰ ſũ: 4 amo⸗ hfem aucen ſo. tepen ſchit fim⸗ feͤlne nubi Kuy ſcuch nape⸗ guid, Ckemt propt guidb eſent wod Mye. puppte umue hertenu ſnen damen Wopen ſtstene geeeten cinonen lonig Güngr ngaſt 6srol dunſen couz. lendem ſusun KEpemn Upoen Clpan⸗ betuagun funate ſouzinn hlben not⸗ ſuncon tnin iannry ibe H al lia bis n e: nin ign nhon ti dicet: ins 10 ine⸗ ſgfa⸗/ ans i s ln dum na vſi nal geir⸗ Ad fratres in heremo et moꝛtuus in ſepulchꝛo poſitꝰſum. Ad inferna deſcendi vt te ad paradiſum re/ ducerem: tartara adij: vt in cęlo regna/ res. Agnoſce impietas humana quę pꝛo te pertuli.Ecce liuoꝛes: quos pꝛo te ſu / ſcepi.cce clauoꝛum foꝛamina: quibus affixus in cruce pependi. Suſcepi dolo⸗ res tuos vt te ſanarem: ſuſcepi pęnam: vt tibi gloꝛiam darem: ſuſcepi moꝛtem: vt tu viueres ſine fine:conditus iacui in ſepulchꝛo vt tu regnares ĩ cęlo. Hec om/ nia pꝛo vobis ſuſtinui: ⁊ amplioꝛa hoꝛũ quid vobis debui facere ⁊ non feci? Di⸗ cite mihi nunc ⁊ oſtendite quid paſſi eſt! pꝛopter me dominatoꝛem veſtrum: vel quid boni egiſtis pꝛo vobis? Ego cum eſſem inuiſibilis ⁊ impaſſibilis pꝛopter vos dignatus ſum ſponte pati: pꝛopter vos tcarnatus ſum: cum eſſem diues pꝛopter vos egenus factus ſum:ſed voſ humilitateʒ meam ⁊ pꝛęcepta mea ſem/ per renuentes: ſeductoꝛem magis qᷓ; me ſecuti eſtis. Ecce modo non poteſt iuſti/ cia mea aliud iudicare:niſi quod meren/ tur opera veſtra. Ergo quod ipſi elegi/ ſtis tenete. Contempſiſtis lucem: poſſi⸗ dete tenebꝛas quas amaſtis. Ite in per ditionem: ſecuti eſtis diabolum:ite cum SG illo in ignem ęrernum. Quiſputas tunc erit męroꝛ:qui luctus: queę triſticia: quę anguſtia: cum hęc fuerit aduerſus impi - os pꝛolata ſententia? Tunc erit malis dura ſeparatio a dulcedie conſoꝛtij ſan- ctoꝛuʒ. Et tunc impij traditi in poteſta/ — tem demonum ibunt in ipſis coꝛpoꝛibuſ ſuis cum diabolo in ſuplicium ęternuʒ: et permanebunt ſine fine ĩ luctu ⁊ gemi/ C tu: Pꝛocul quipe exulati a beata para- diſi patria: cr. uciabuntur ĩ gehenna per⸗ petua nunq; lucem viſuri:nunq; refrige/ rium adepturi:ſe ed per milia muium an/ noꝛuʒz in inferno cruciãdi: nec inde in ſen cula liberandi: vbi nec qui toꝛquet a quando fatigatur: nec qui toꝛquetur ali, i, quando moꝛietur. Sic eniʒ ibi ignis cõ/ ſumit vt ſemper reſeruetur:ſic toꝛmenta aguntur vt ſemper renouentur. Juxta . auaglitatem ve vero culpę pęnam vnuſqſ⸗ Genno LVIII uninebit gebennere ſimil culpe rei ſu/ is ſimilibus iunguntur cruciandi. NMon ibi erit aliud niſi fletus ⁊ planctus atq; MWattb.. ſtridoꝛes dentium:nec ibi erit aliud con- ſolamentum niſi flammę ⁊ terroꝛes pg⸗ narum: Ardebuntq; miſeri in igne ęter / no ſemper in ſęcula ſeculoꝛum. Juſti au- tem ibunt in vetam ęternam: in coꝛpoꝛe ſine dubio quod hic habuerunt: 2 ſocia- buntur angelis ſanctis in gloꝛia ſempi/ terna. Munqᷓ; iam coꝛruptionem viſuri: ſed ſemper lęti ac dulcedine chꝛiſti iugi⸗ ter ſaciati fulgebunt ſicut ſol in gloꝛia et charitate quam pꝛęparauit deus diligẽ⸗ tibus ſe.Et erit tunc qᷓ;to quis amplius alio hic obediens deo fuit:tanto ampli⸗ oꝛem illic mercedem accipiet: qᷓ;toq; hic amplius quis deum amauit: tanto pꝛo- pitium eum videbit. Benedicamus do⸗ f minuʒ deum fratres qui ad lęticiam ſpi⸗ Fritalem congregauit nos. Simus humi/ lis coꝛde ſemper vt gaudium noſtrum penes ipſum ſit. Mon igitur pꝛoſperita⸗/ te aliqua huius ſęculi inflemur: ſed no/ uerimꝰ fęlicitatẽ non eſſe niſi cũ iſta tra⸗ ſierint: NMam gaudium noſtrum in ſpe futura:⁊ totum deſiderium vita ęterna ſit. Omnia ſuſpiria noſtra chꝛiſto anhe/ lent. Jile vnus pulcherrimus qui fedos dilexit vt pulchꝛos faceret: deſideretur: ad illum vnum curratur:illi ingemiſcãt: ⁊ dicant ſemꝑ: magniſicetur dominus aui volunt pacem ſerui eius. Amen. † evanitate mundane gloꝛie . ermo LVIII 1. — — PVoſtolica lectio fratres chariſſi i/ mi hunc ſonitum reddidit: Lem 1, Corl.7. pus bꝛeue eſt: reliquum eſt vt et ui abent vxoꝛes tanqᷓ; non habentes ſint: ⁊ qui vtũtur mũdo tanqᷓ; non vtã⸗ tur. Pꝛęterit enim figura huius mundi: et ſicut fur dieſ domini ita veniet. Itaq; o anima quęcunq; audis ⁊ legis:conſili/ um te iuuet ſanetiſſimi danielis dicent: Conſilium meum accipe: ⁊ peccata tua Haniel./A⸗ elemoſt vnis redime. Quod conſilium ſ ſi S. neglexeris:ad cęlum ſine cauſa pulſas. O anima quę inter carnis parietes fra- giles habitas:vigila inquit ⁊ pulſa: pe/ te ⁊ roga:pulſanti tibi ⁊ petenti aperiet᷑: dicit dominus.Et ſi trãſieris per igneʒ: tecum ſuʒ: ⁊ flamma non comburet:quę oꝛando ſi quęſieris inuenies:cum pulſa- ueris rogando chꝛiſtustibi aperiet ia/ nuas vt poſſeſſoꝛ paradiſi introeas. Si adhuc frater de ſine mundi putas tibi re ſtare aliquid: vel tuum tibi conſidera ſi- Job. 1. nẽ. Scriptũ eſt eni: Nudus exiui de vte ro matris meę:nudus etiam ibo ſub ter/ ra. Ergo frater nihil tecum attuliſti quã- do ingreſſus es mundum: nihil tecum B tollis quando dimiſeris mundum. Au/ dite omnes in populo:⁊ negligenteſ ali/ quando cognoſcite: Ite ad ſepulchꝛa moꝛtuoꝛum ⁊ videte exempla viuenti/ um. Jacent oſſa et perit caro: et ta mwBen cauſa eius ſeruatur in iudicio chꝛi⸗ ſti. Fuit ⁊ ipſe nobis ſimilis aliquan-/ do in vanitate viuens: in ſęculo ſtu/ dens diuitijs:multiplicauit agros: plã/ tauit vineas: implens hoꝛrea in thecis multis:⁊ lętatus eſt in abundantia ſua: et ecce ſubito ablata ſunt omnia ab ocu/ lis eius. Plaudebatur ſibi per ſcemata multa:ſericis veſtibꝰ erat indutus:pom pas ⁊ luxurias ſibi adhibens:epularum diuitias exercebat: ſaltatiões ⁊ iocus in ebꝛietatibus exhibebat:pꝛandia ſua cuʒ cęna miſcebat:⁊ lęticię ſuę vix dabat ſi/ nem. Et ecce ablata ſunt omnia ab ocu/ lis eius. Vbi ergo abierunt illa omniaa Vbi pompa: vbi ſcemara: vbi exquiſi/ ta conuiuia? VUbi nam ſunt illi qui eum in foꝛo longius ab omnibus conſpicie-/ bant?: Abi oꝛnatus domoꝛum ⁊ pꝛecio/ ſa luxuria veſtimentoꝛum? Vbi gemma rum ambitio:⁊ argenti pondus immen/ ſum? Vbi poſtremo ipſa cupiditas quę cum omia quotidie quę agit neſcit quã/ do totum habet amittere? Abi ſapien/ tia illa ⁊ foꝛis excogitata diſertio? Ubi applauſus laudum ⁊ adulatio amicoꝛum aſſidua? Vbi ſeruoꝛum ſubditi greges ⁊ lampadarum radiantia luminis: AUbi BGancti Auguſtini antecedntium turba clientum? Tranſſe/ runt omnia ab oculis eius: ⁊ vltra non eius quas delitię nutriebant: Abſceſſe⸗ runt nerui a compaginibus ſuis:ſola re/ manſerunt oſſa quę ſeruantur in exem/ pla viuentiuʒ: vt cognoſcantur reliquię moꝛtuoꝛum. Putatur requieſcere coꝛpꝰ eius:abijt autem anima eius in infernũ et non videbit vlterius lumen. Circun- dant enim eum tenebrę multę: tremoꝛ ⁊ afflictio apꝛehendent eum:vermes ⁊ ig nis conſument eum: 2 fletus non deſi/ net ab oculis eius:ſtridoꝛ dentium fre-/ quentat eum:eo quod peſſimi doloꝛes perurgunt eum:⁊ non deſinunt penę ab erit memoꝛia eius. Jacet in ſepulchꝛo re dactus in puluerem: defluerunt carnes anima eius. Pęnitet ſe modo male vi / xiſſe in ſęculo:⁊ hęc ſibimetipſi reputãs dicit ſe pietatem ⁊ miſericoꝛdiam non fe ciſſe:⁊ modo quęret eam⁊ non inueniet: multas diuitias ſe poſſediſſe ⁊ repoſuil/ ſe ⁊ non eas pauperibus erogaſſe:perdi diſſe eſe tempus pęnitentię ⁊ non ſe coꝛ/ rexiſſe ab omnibus malis:dies ſuos ne/ gligendo tranſiſſe in quibus habuit ſpa cium bene faciendi vt non incideret in talibus peęnis.Expectat enim eum reſur rectio magna vt tradatur peioꝛi iudicio fm queę vt geſſit. IJbi enim eum contur⸗/ babunt multitudo angeloꝛum: qui ſuꝑ pęnas ſunt ↄſtituti:impꝛoperãtes ei qð taliter egerit ⁊ elemoſynam non amaue rit:ideo miſericoꝛdia ei denegatur. Ge⸗ hena ardens euʒ expectat:quia pauꝑes⸗ ⁊ ęgenũ non amaui::ventrẽ eiꝰppetuus penetrat vermis:qui eſurientem paupe rem non ſaturauit.O qᷓ;tum valet apud dominum miſericoꝛdia quę in vita hu/ ius ſeculi exhibetur: quę duʒ hic exhibẽ do delectatur:ad recolligendum inueni/ tur. Sicut dominus noſter ieſus chꝛiſtꝰ in euangelio dicit: Beati miſericoꝛdes: quoniam ipſi miſericoꝛdiam conſequen⸗ tur. Currite itaq; fratres mei dilectiſſi/ mi dum lucem huius vitę habetiſ: ne te/ nebꝛę moꝛtis vos compꝛehendant: fa/ cite miſericoꝛdias in hoc ſęculo quę de/ Matth.5. ſcre lena ſtst n hun kog poen Ece⸗ ndlg eſtho adyi Qu⸗ lte zop⸗ won a les omnnie gueren ſtdon Ne nes ſe⸗ e⸗ en/ u eſA. m n, 1 iis , 1e⸗ es Need Mevi gutis nonk enier⸗ ſui⸗ geci e oone⸗ uſon net lei dic hnnur⸗ niſn gach amve .e paue pemuus oauge aopud in bu⸗ labbe zlonen, Giſ leaii ſſenele⸗ ant:ſ⸗ gue de⸗ leant peccata vt ſuccurrant vobis in die iudicij:quia quod manducatis perditiſ: et quod laboꝛatis relinquitis: quod ve/ ro pauꝑibꝰerogatiſ:h̊ firmit᷑ poſſidebit. cles: Uni⸗ Abi 5. ad diſcipulos: ſcne„, Elemoſyna enim emundat peccata ⁊ ip/ ſa interpellat pꝛso nobis dominum. An/ tecedat igit᷑ nos miſicoꝛdia nr̃a ĩ die iu/⸗ dicij:⁊ ipſa interpellat pꝛo nobis in con/ ſpectu domini vt miſericoꝛdes miſericoꝛ diam conſequamur: Pꝛęeſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto cui ẽ honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝛum: Amen. ¶ Decontemptu mundi ad ſacer dotes ⁊ clericos ſuos. Ser.LX Vgdite fratres chariſſimi ſaluti/ feram patris noſtri doctrinam: qͥ . Anon terrenam ſed ęternam con/ DW upiſcitis hęreditatem: qui non vulti ðYDMUDUℳ ſoꝛtem accipere in terra moꝛientium: ſedꝰ Yy . 141. cum pſalmiſta decantare: Poꝛtio mea in terra viuentium. Qui ęgyptum reliqui/ ſtis ⁊ ad pꝛomiſſionis terram feſtinatis: Audite itaq; habentes aures audiendi pium patrem ad hęreditatem cęloꝛũ nos Ps.ʒʒ. vocantem ⁊ dicentem: Venite ſilij audi/ te me:timoꝛẽ domini docebo vos. Quiſ Mattðh.i9. eſt homo qui vult vitam? Quis eſt qui dd vitã vis ingredi: ſerua mandata dei. Quoꝛum mandatoꝛum alia ſunt ſpecia/ . lia:alia vero communia. Specialia ſunt pꝛopꝛie canonicoꝛum ſiue clericoꝛum et monachoꝛum. Communia autem omni⸗- um catholicorum. Specialia igitur ſunt hec:Si vis perfectus eſſe:vade ⁊ vende omnia quę habes ⁊ da pauperibus ⁊ ſe/ quere me. Et iterum:Omnis qui relique rit domum aut agrum aut patrem aut „ matrem aut fratres aut ſoꝛoꝛes aut ſili/ os aut agros pꝛopter me:centuplum ac/ cipiet: ⁊ vitam Semam poſſidebit. Et os qui ſecuti eſtis me: in regeneratione cum ſederit filius homi nis in ſede maieſtatis ſuę:ſedebitis⁊ voſ ſuper ſedes duodecim iudicantes duode cim tribus iſrael. ęc itaq; fratres q;to ſingularia:tanto pꝛecipua: q;to acrioꝛa: S tanto deo gratioꝛa. Dicit iterum ſalua/ Zudj.lꝗA. toꝛ noſter inter cętera: Qui non renun/ Ad fratres in beremo Sermo LVIII LIX ciauerit omnibus quę poſſidet: non po/ teſt meus eſſe diſcipulus.Qui dixit:om/ nibus: nihil pꝛopꝛium a ſuis diſcipulis poſſideri voluit. Qui quicq; poſſidet in terra:remotꝰ eſt a chꝛiſti diſciplina.Qui autem non eſt diſcipulus chꝛiſti:quomo/ do pꝛęſumit ſibi ligandi atq; ſoluẽdi po/ teſtatem? IJItendite fratres verba euan/ gelij dicenti: Intrauit ieſus ianuis clau/ Job.a0. ſis ad diſcipulos: ⁊ inſufflans dixit eis: Accipite ſpiritumſanctum:quoꝛum remi ſeritis peccata remittuntur eis:⁊ quoꝛuʒ retinueritis: retenta ſunt. Nunquid illi habebant pꝛopꝛiuʒ:quibus magiſter in-/ dixerat: Hihil tuleritis in via? De quibꝰ lucas euangeliſta refert: Erant eis om/ Actl.a. et. 4. nia communia. Videte quid petrus di / xerit ad ieſum:Ecce nos reliquimus om/ Matth. 19. nia ⁊ ſecuti ſumus te? Qui omnia reliq̃- rant:nihil ſibi penitus retinuerant. VUn/ de ergo ſibi arrogant ligandi atq; ſoluẽ/ di poteſtatem:qui in terra ſſumunt poſ/ ſidere facultatem? QOuomodo non erube ſcunt dicere: Dominus pars hęreditatis Rs. 15. meę. Vbi eſt illud apoſtolicum: Quę cõ/ ⁊. Corſ.s. uentio chꝛiſti ad belial? Qui terrenas poſſeſſiones relinquere nolunt: cur pec/ cata populi comedunt: Si decimas cum Rumeri.i8. filis leui accipiunt:quomodo inter cete-/ ras tribus partem accipient? Si nomi/ nis ſui etymologiam attendunt: cur cle/ . rici a ſoꝛte dicti ſunt: niſi quia dominus eoꝛum ſoꝛs vel hęreditas ſit? Cur ſaltem clericatus ſui ſigna quibꝰ a laicis diſcer/ nuntur non perpendunt? Non enim ſi/C. ne cauſa capita eoꝛum raduntur ⁊ ton/ dentur:ſed perſpicaciſſima ⁊ euidentiſſi⸗/ ma ratione.Nam his ſignis ſecernuntur a laicoꝛum conuerſatione.Quod vt mul tis deo pꝛopitiãte pꝛoſiciat: admonitio/ ni vtiliſſimę duximus inſerere.Dicimus multoꝛum patrum auctoꝛitate cerebum eſſe ſedem ſapientię: chꝛiſtum vero pau/ u. Corl.u. lo atteſtante:dei virtutem ⁊ ſapientiam eſſe.Cum itaq; cerebꝛum ſit in capite:ſa- pientia vero tuxta patrum auctoꝛitatem in cerebꝛo habeat ſedem:⁊ ſic per ſapien/ tiã ſibi infuſam cuncta mẽbꝛa regãt᷑ a ca- pite:qð per cerebꝝ eſt:quod eſt ſedes ſa/ pientię: Sic inter nos ⁊ veram ſapientiã BGancti quę vt diximus chꝛiſtus eſt: qui etiam iu/ xta apoſtolum: caput noſtrum eſt. Dicit 1.Cori.ii. enim: Caput mulieris eſt vir: caput vero viri eſt chꝛiſtus:chꝛiſti autem caput eſt de⸗ us. Vt oſtendamus nullum obſtaculum intereſſe in ea parte pilos capitis incidi/ mus:in qua nouam ſapientiaʒ :id eſt chꝛi ſtum ineſſe cognoſcimus: per hoc ſignan/ tes malam terrenarum rerum ſollicitudi/ nem noſtrę mentis ad deum contemplan dum impedire. Scimus enim ꝙ quiſq; q/ tomagis terrenis occupationibus impli/ catur:tantomagis a ſui conditoꝛis viſio/ 2. Timotb.2. ne impeditur. Unde apoſtolus: Nemo militans deo implicat ſe negocijs ſecula/ 1. Corj.7. rfibus. Item: Qui ſine vxoꝛe eſt cogitat Numeri.. quę dei ſunt.hhinc moyſes ait: Teuitę ra/ dant pilos carnis ſuę. Leuita interpꝛeta/ tur aſſumptus. Quiſq; nanq; in officijs diuinis aſſumptus eſt: pilos carnis:id eſt d ſuperfluas cogitationes coꝛdis radere de/ bet. Caput igitur radere:ſignat cogitatio nes terrenas ⁊ ſuperfluas a mente reſeca/ re. Mec incongrue per pilos ⁊ capillos ſi/ gnantur cogitationes ſuperfluę. Sicut enim pili non ſunt pars coꝛpoꝛis ſed quę/ dam ſuperfluitas pꝛocedẽs a coꝛpoꝛis hu/⸗ moꝛe:ſic bona tempoꝛalia non ſunt nobiſ naturalia ſed aliena ⁊ ſuꝑflua. Hinc itaq; ſideles chꝛiſti qui ad ęternam vitam me/ dullitus ſuſpirant:qui mundum cum ſuiſ oblectationibꝰ ſub pedibus conculcant: q̃ãui in terra nihil poſſidere volunt:ſed cuʒ Nhit.ʒ. qpoſtolo dicunt: NHoſtra conuerſatio in co lIlis eſt:capilloꝛum minimam partem in ca pitibus retinent: vt per eoꝛum abꝛaſionẽ ſe minimam terrenoꝛum ſollicitudinẽ ha / bere deſignent. QAuapꝛopter etiam illam minimam particulaʒ capilloꝛuʒ retinent: quia dum in hoc mundo ſunt: a terrenis cogitationibus omnino vacui eſſe nõ poſ D ſunt. Quiſquis igitur clericus ad ſoꝛtem doypmini vocatus qui comam nutrit ⁊ ca/ pillos radere vel tondere erubeſcit:pꝛofe / cro ſe non de dei ſed de mundi ſoꝛte eſſe te ſtatur. ccéto enim quiſq; carnis crines di/ ligit: fouet ⁊ nutrit:tanto coꝛ ſuum non in cęlis ſed in terra fixum eſſe oſtendit. to autem radit ⁊ edomat:tanto ſe non terre/ na ſed ęterna diligere compꝛobat. Si ve⸗ Auguſtin- ro vt pꝛędiximus: crines idcirco radimus vt inter nos ⁊ deum nihil intereſſe appꝛꝛo/ bemus:pꝛofecto patet ꝙ cum in oꝛatione perſiſtimus: aliena velamina capitibꝰ no⸗/ ſtris awonere non debemus:pꝛęſertim cũ apoſtolus dicat. Vir non debet oꝛare ve-1. Corleii. lato capite: imago enim dei eſt. Ceſſent itaq; clerici pſalmodię hymniſq; ſpiritali/ bus inſiſtentes capillos: mitras ceęteraq; velamina in capitibus poꝛtare: ne dum cum deo loquimur famulat ſui ſigna oc/ cultantes:eius indigni iudicemur pꝛopi- tiatione:cuius ſalubꝛi doctrinę pꝛeęſumi/ mus non obedire. Qui enim non obedit apoſtolo: contradicit euangelio: ⁊ iuxta eiuſdem apoſtoli vocem dicent: An quę/a⁊. Cori. z. ritis experimentum eius qui in me loqui/ tur chꝛiſtus? Item ſi angelus venerit ð cę⸗ Sar.. lo:⁊ aliud euangelium nunciauerixvobil anathema ſit. Extirpetur ergo penitus de clero talis pꝛeſumptio: ne quod abſit: a deo expellatur eius oꝛatio. his igitur ſi⸗ gnis clericalibus pꝛęlibatis:quibus a lai⸗ cis diſcerni debemus: ad pꝛopoſitam ad/ monitionem redeamus. Audiamus apo/ ſtolum iohannem dicentem: Molite dili- 1. Joh. 2. gere mundum neq; ea quę in mundo ſũt. Audiamus ⁊ pſalmiſtam mundi amato/ res increpantem: Filij hominum vt quid Ps.2. diligitis vanitateʒ ⁊ quęritis mendaciũ: Salomon quoq; ſubſequitur dicens: VUa Ecẽs.i⸗ nitas vanitatum ⁊ omnia vanitas.Libet intueri qᷓ; bene conſonant oꝛgana ſi pirituſ ſancti. Monet apoſtolus vt non diliga/ mus mundum: Inuehit pſalmographus in eius amatoꝛes: Clamat ſalomon cun/ cta ſubiacere vanitati. Quare non diliga mus mundum nec ſequamur mendaciũ: Eccleſiaſtes declarat: ac ſi diceret: Jdeo non ſunt amanda ima: quia trãſitoꝛia mẽ dacia: quia quę ꝓmittunt non conferũt: bona igitur non ſunt. Cum enim bonoꝛũ omnium auctoꝛ ſit deus ⁊ a fidelibus ſuis quęri ⁊ diligi quęq; bona pꝛęcipiat:ſi mũ/ dana vera bona eſſent: nec ipſe quidẽ cõ/ temneret: nec ſuis ſequacibus contemni pꝛęciperet. Quid igitur de ſe veritas te/ ſtatur:audiamus. Vulpes foueas habẽt Qud.9. filius autem hominis non habet vbi ca/ put ſuum reclinet. Item ſi mundi gloꝛia üf pana h. ube e mund lietere e ilani ny uset ſeihdil duun ſbus: annagt Hidcun gernon Benoy eſtdeo? ſvosdi ſihaber fenm ſtbusddu Nbva orequi fhuntui Mhcnto lnserli⸗ ſſegunc neeqref ſunolcen lube Thelu Lunein inesten Ilaſunt totocane llun p⸗ Murguin ſnchi peſuſtſen ſtuin Nltontede lenpni Neprerope Renonnn Uuklegen eſiun channe lnnn Ac fratres in hberema Sermo LIX Dana non elſſet: non ſe abſcondiſſet um ni deinde ſubiu ngit: Ealicem ſalutaris ac/ Kae trturbę eum regem facere voluiſſent. Item cipiam. ⁊c. tulacunq; ſit hęc retributio: . ſi mundi gloꝛia vana non eſſet: ſi diui / calicem ſcilicet domini accipere: nulla ta/ inad iiig terrenę vera bona eſſent: non earum men alia ita digne videtur paſſioni domi/ Ue ve,A poſſeſſoꝛibus impꝛoperaret dominus di- nicę congruere.lHac vtiq; ratione: vt quẽ- eſen Zusd. 6. cens: Elęg vobis diuitibus ⁊c᷑. Et alibi: fᷓa admodum ſanguinem ſuum dedit pꝛo no titl· WManh. 19. cilius eſt camelum per foꝛamen acus tran- ſtra redemptisne:ſic ⁊ nos noſtrum funda ench ſire:qᷓ; diuitem introire in regnum celoꝛu;. mus pꝛo ſui nominis confeſſione. Sed qͥ dun Audiamus etiam quid ſuis dicat imitato modo pꝛo chꝛiſto ſuum dabit ſanguinem: Mae ribus: Si vis perfectus eſſe: vade ⁊ vende qui pꝛo eo non vult abijcere mundi vanita RaN.. omnia quę habes ⁊ da pauperibus. Iteʒ: tem:cum nos minus qᷓ noſtra diligamuſ⸗ Bum· .Aucj. 14. Miſi quis renũciauerit omnibus que poſſi Quomodo pꝛo chꝛiſto vitam tradet: qui 1et k det:non poteſt meus eſſe diſcipulus. Itẽ: contra eius pꝛecepta hęc vana ⁊ falſa poſſi Im ucd. 16. Hemo poteſt duobus dominis ſeruire: id det: Ipſe enim dicit: Si diligitis me:man ↄob.14 Nnqlr u elſt deo ⁊ mãmone. Vidit peritus magiſter data mea ſeruate.Loquit᷑ ⁊ iohannes apo elo ⸗ ſuos diſcipulos luctaturos cum mundo:qᷓ ſtolus:Qui dicit ſe diligere deum: ⁊ man / . Job.2.⸗ entde⸗t ſi haberent vnde tenerentur:leuius deijce· data eius non cuſtodit mendax eſt. Cõuin ſobl rentur. Tulit igitur arma ſuis ⁊ noſtris ho citur itaq; ſe ⁊ non deum diligere:qui man ſiuede ſtibus:duz nos pꝛiuauit terrenis poſſeſſio data eius non vult cuſtodire. Cum chꝛiſtꝰ 2 olt:3 nibus. Hudus nanq; latrones non ſolet ti O pꝛo nobis pauper factus ſit ⁊ egenus: nos Gnurſ. E mere:qui vero ſe mundanis implicat: telaꝰ pꝛo ipſo cur pauperes eſſe erubeſcimus? usali Fmparat quibus confodiatur. Qui ergo non Hunquid eiꝰ pauperes non facit diuites: lumad yvult confodi:nudus pꝛocedat perviam hu veritate atteſtante:regnum cęloꝛum nõ di nnseho ius exilij. Foꝛtaſſis quęret aliquis: Cũ de/ uitum ſed pauperũ eſſe: Dicit nanq; puu / gluedl hi⸗ us ſequaces ſuos mũdana iubeat poſtpo/ peribus: Beati pauperes ſpiritu: quoniaʒ Matth.5. nncoſi. nere: queę ſunt quę iubet apetere: Audi ip/ ipſoꝛum eſt regnum cęloꝛum. Si eſt regnũ iamato endi: ig deus Vule ho⸗ lium dicens:homo quidaʒ erat diues.Et nalbisn Bitie⸗ terrena odire:quę debent diligere⸗ poſt pauca ſubiungit: Erat autem ⁊ quidã leg Pentz, Iſta r is kcebe diligere: cum ꝑ moy mendicus lazarus nomine:qui iacebat ad uhrnn Heut.6. ſen reſpon it: Diliges dnm deum tuum ex ianuam eius vlceribus plenus ⁊cc̃. Factuz moligr foro coꝛde tuo: ⁊ pꝛioximum tuum tanq; te eſtautem vt moꝛeretur mendicus ⁊ poꝛta- gis ſ1p un⸗ rorimus in terra em diigt pꝛꝑęci/ retur ab angelis in ſinũ abꝛaę. Moꝛtuus ẽ oraun⸗ Kau: Ae celeſtis regni hereditatẽ nobi/ autem ⁊ diues ⁊ ſepultus eſt ĩ inferno.MNõ nni un eon — quo charitate diuina reputet quiſq; hęc verba eſſe auguſtini:nõ nini: Benn⸗ nn te n qur ait: vt cues ſunt hominis ſed veritatis: quę nec fallere di⸗ Noſtros ſicit e meripſos diligamul: pꝛo/ poteſt nec falli. Quiſquis ergo vis regna/ nu pisnnge dedi R acun lumus: per quem ? recum chꝛiſto: elige pauperiem cum ipſo: frir redempti ſine ſine viuemus:qui etiam cuʒ vt requieſcas cum laʒaro mendico. NHemo i pꝛopter opera noſtra mala inimici eiꝰ eſſe· enim poteſt gaudere cum ſęculo ⁊ regnare l· ZJob, a. mus: pꝛioꝛ dilexit nos. Et c eſſemus ſerui cum chꝛiſto. Audi apoſtolum dicentẽ: Per Actf.r4. his inutiles:in filios ſuos nos adoptauit ⁊ hę multas tribulationes opoꝛtet nos intrare urſiſnu/ redes: fllium ſuum vnigenitum tradens ꝓ in regnum celoꝛum. Et iuxta veritatis vo/ nuſec⸗ nobis: vt nos eriper et a perpetuę moꝛtis cem:pꝛimo nes opoꝛtet bibere calicem do / Mattb.20. ntennn laqueo. Quis nam puer tam benignum mini: vt ſic pertingamus ad regni cõſeſſio/ noe, pairẽ digne poteſt diligere? Quis ey tan / nem. Qui autem vult epulari cum diuite: s hahi tis beneſicijs aliquid dignum poteſt retri · pꝛęparat ſe epulas vermibus gehennę: in etrbiu buere: hec tanta beneſicia admirans pſal· qua pꝛo gaudio momentaneo ardebit per/ d =O ⅝ . Mö. n5. miſta ait:Quid retribuam domino pꝛo oĩ⸗ petuo cum capite ſuo diabolo. Infęlix cõ/ ſum dicenteʒ: Quęrite regnum dei. Iteʒ: n gud Nr Mattbᷣ.õe Theſauriʒate vobis theſauros in cęlis. Quseret iterum aliquis:Si deus vult ho⸗ bus quę retribuit mihi? Cui ipſe inqᷣſitio/ cęloꝛum pauperum:reſtat vt infernꝰ ſit di⸗ uitum. Hoc quoq; declarat nobis euange/ merciũ:pꝛo tam bꝛeui gaudio cęleſti pᷣuari — 2 — 5 Sancti regno. Fglix paupertas per quam celeſtis acquiritur hereditas. SFglix commercium: pꝛo perituris ęterna recipere: ⁊ quod inef· fabile bonum eſt:cum chꝛiſto ſine ſine re/ gnare. Econtrario ineffabilis miſeria: per/ h petua cum diabolo pati ſupplicia. Quapꝛo ppter fratres chariſſimi:nos alud euangeli- Matth.is. cum ruminantes: Quid pꝛodeſt homini ſi vniuerſum mundum lucretur:animę vero ſuę detrimentum patiatur: Vel quaʒ com 4. mutationem dabit homo pꝛo anima ſua-ꝛ Voluntarie nunc pꝛo chꝛiſto ponamꝰ quã⸗/ doq; dimittenda:ne quod abſit pꝛo tranſi / toꝛij s amittamus ęterna. Hauriamus an- tridotum momentaneę amaritudinis: vt quandoq; percipiamus immenſę gaudia 1.Corj.9. ſalutis. Sic modo curramus:vt in futuro compꝛehendamus:vbi inueniemur:vbi iu dica bimur: non perdamus tempus acce/ ptabile: Mon eniʒ erit apud inferos locus penitentię. Dum igitur vacat: dum ſumuſꝰ in via:aduerſario noſtro legi dei conſentia Watth.S. mus.Lex quippe diuina: noſter ideo dici᷑ daduerſarius: quia noſtris carnalibus om- nino contradicit voluptatibus. Aduerſa- rio itaq; noſtro:id eſt euangelio: dum rex expectat:dum nos adhuc ad pacem inui/ tat:nuncios mittamus: cũ eo pacis fedus ineamus:vt cum venerit ille magnus pat/ familias: non vt ſeruos inutiles punien/ „ dos:ſed vt ſilios hęreditandos inueniat: ſecumq; introducat ad nuptias:vt de ſuis beneſicijs ſibi perennes reddamus grati/ as: Jeſu chꝛiſto domino noſtro:qui cũ pa/ tre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnart in ſęcula ſeculoꝛum. Amen. em J. De perſecutione chꝛinianoꝛumm erm ſimi ꝙ ſemper chꝛiſtiani ꝑſecutio/ patiuntur. Mundus in maligno po/ ſitus eſt. Aduerſarius noſter diabolus re/ gnat in mundo:⁊ nos putamus quia non patimur perſecutionem. Quę enim res nõ — perſequltüi⸗ chꝛiſtianuz? Omnia quę ĩ mũ/ do ſunt perſequuntur chꝛiſtianum. Mira⸗ mur ſi nos perſequuntur alij ſi chꝛiſto ſerui re voluerimus:⁊ parentes noſtri nos per/ ſequuntur. QAuicunq; diſſimilis noſtri eſt: perſequitur nos odio nos habet. Mi⸗/ equenter itens faftes chariſ ramur ſi alij nos perſequuntur: ipſum coꝛnꝛ pus noſtrum nos perſequitur. Si comede- ro paululum ⁊ coꝛpuſculũ: meum fuerit ro/ buſtum:ſanitas coꝛpoꝛis mei perſequitur animam meam. Quocunq; me vertero: ſecutio mihi eſt. Si videro mulierem: ocu/ ficere animam meam. Si videro diuitias: ſi aurum:ſi argentum:ſi poſſeſſionẽ:ſi deli tias coꝛpoꝛales:ſi pulchꝛa veſtimenta:qð⸗ cunq; videro perſequitur animam meam. Non putemus tm̃ in effuſione ſanguinis eſſe martyrium: ſemper martyrium eſt chiiꝛ ſtianis ⁊ religioſis. Adoleſcentulum libi lus meus perſequitur me: Cupit eni inter/ ””M do perſequitur: ⁊ vult libido effundere ſan . guinem. Quando periclitatur anima tua et quaſi in periculo conſtituitur: tunc aſtat dominꝰ ieſus a dextris patris ⁊ pugnatp 1 icſernamh ſuo. Si ergo ſunt martyria in pacis tempoꝛe: ſunt ⁊ negationes. NMe/ mo ergo dicat non eſſe martyriuʒ negatio / nis. Et martyrium eſt ⁊ negatio. Ego ho⸗ B . die qui videoꝛ monachus:ſi rupero ꝓpoſi /· tum meum: chꝛiſtum negaui. Et ſi in pace chꝛiſtum nego: in perſecutione quid face/ rem: MHon toꝛqueoꝛ neq; exuroꝛ ⁊ deneg⸗o: ſi toꝛquerer⁊ exurerer quid facereʒ:Qui in perſecutione negat:habet veniam plagę. Pꝛo illo pꝛecantur ſancti. Quid enim dſiy··· cit: Volui pugnare: caro mea in collucta- tione defecit: Mon ceſſit animus ſed ceſſit coꝛpus. Aliud mens cogitabat: aliud coꝛ/ pus compellebat: ⁊ tamen non habet excu ſationem. MHulla enim eſt plaga quę debe⸗ 8 at ab amoꝛe chꝛiſti ſeparare.Quid enim ti bi dicit? hoc eſt: In incendio eras: in ecu/ leo pendebas:pꝛo me toꝛquebaris:⁊2 dicl :· . non potui ſuſtinere toꝛmenta:⁊ — ſuſtinuit petrus: quomodo paulus: qu/ modo cęteri martyres ſuſtinuerunt: ⁊ ha / buerunt coꝛpus qle ⁊ tu habes? Oè mona⸗ che qui ieiunium fugis:putas i ignem effu⸗ gere? hoc ergo dico: quia omni temꝑe ſũt martyria:ſunt ⁊ perſecutiões. Deniq; apo⸗ ſtolus quid loquitur de viduis quę ſecun/ dos duxerunt maritos?:Quid dicit:habẽ 1. Timotb.· tes damnationem quia pꝛimam ſidem ir- ritam fecerũt. Viduę quid dicit? O vidua anteqᷓ; pꝛomitteres ꝙ eſſes vidua: in tua erat poteſtate vt nuberes.lłẽx qͥ tꝑe confeſ /⸗ ſa es vt mihi bmaneres ex eo tꝑe mea eſſe ue ſtis gr ſ getn euptit unnn ent i cenl wi uin ſdi neoornd nenetas Kind⸗ beoteq fiquane irden mt – hebes hoetci gutet pvreshi Ccunt,⸗ Giſauont ſicaesin edinol nlſüßch ſnegoaet lloceune ſnnone onachau hölaluor ultterey ir mes oe;. Man, ſpacauit ſalunnen Wmnmeiori, hoedico huindpy⸗ ers. Si . opnti gis äneſen gkided n ee unn irſin bislee⸗ IMM nco mede⸗ auro⸗ guirur nae⸗ moan Uinte itaſ: ſdi nrd⸗ mean. nguinis nekch un, Mdeeſn DMuIDn netſn gugatg * s, Re⸗ negano⸗ Coobo⸗/P ad ppod lnpee gid iue 1deneg. ein m p. deninde n d s ſedceſi alindcn habeteran gvedebe⸗ denmnt g:inecu/ s1 dicd: lvonodo lus: ao⸗ Unt:t bo/ non nmmeſn nenpeſi mu ne ſecag, btin⸗ nſden t⸗ 1Oidn gi Ad fratres in heremo cepiſti: Si volueriſecũdũ maritũ ducere:mè ↄtẽpſiſti:adultera es:qꝛ mihi iaʒ iũcta eras. Sic ⁊ tu monache:anteq; ꝓmitteres:in tua erat ptãte facere qð volebas. Vox tua liga/ uit te mihi. Monne liber eras? In ptãte tua erat ꝓmittere:nõ tibi licet ea licẽtia dimittẽ qð ꝓmiſeras. Pꝛomittè fuit tuũ:dimittere nõ eſt tuũ. Si me dimiſerl: nõ habeo teĩ eo gradu in q̊ pus habui. Pꝛimo liber eras:et eras qͥdẽ ð familia mea:ᷣ nõ eraſ añ oculos meos: nõ eras ð miniſtris meis: ſᷣ ð familia mea eras:nõ tñ eras mecũ: ̊ tñ meus eras. Ex q̊ mihi militare cępiſti ſi receſſer:nõ ha/⸗ Chbeo te q̃ſi de familia:pᷣ q̃ſi fugitiuũ. Hhoc to/ tũ quare dico?qm̃ in nr̃a ẽ ptãte ꝓmittẽè ſer/ uire deo ⁊ obedire: ñ eſt i nr̃a ptãte dimittẽ. Peꝛomiſiſti: pᷣmiũ habes: negaſti peęnã ha/ bes.MHõ eſt meũ:vtrũq; ẽ tuũ:elige qð veł. habes viã moꝛt ⁊ vitę: igredere q̃ voluerl. Hoc toͤtũ dico frẽs chariſſimi: ne qͥs de vob⸗ putet ſe hr̃e liberã ptãteʒ ⁊ dicat:Ergo illi qᷣ vxoꝛes hñt:qͥ ſũt ĩ ciuitatibꝰ:qͥ militãt: qͥ neꝰ gociant᷑:̊ totꝰ mũdus ĩ ꝑiculo ẽ: ſoli mona/ chi ſaluant᷑. Hra ⁊ illoꝝ nõ eſt ęqᷓ ↄditio. Il/ li ſciẽtes imbecillitatẽ ſuã nõ ꝓmiſerũt face re qð implere nõ poterant. Illi qͥdẽ chꝛiſtia ,/ ni ſũt:ſᷣ chꝛiſtianꝰ q̃ſi ſęcularl ⁊ ſecular qua/⸗ ſi negociatoꝛ ⁊ chꝛiſtianꝰqſi miles:Et coꝛne⸗/ lius cẽturio miles fuit ſᷣ ſaluatꝰ ẽ.Ego qͥdeʒ ſum monachꝰ qͥ deſiui eẽ ſęcular ⁊ factꝰ ſuʒ monachus:aut monachus ſaluoꝛ:aut aliter nõ ſaluoꝛ:nõ eſt aliud mediũ.Si voluero di mittere vitaʒ monachi ⁊ ſeqᷣ ſecularẽ:nõ ha/⸗ bebit me dñs quaſi ſecularẽ ſed quaſi ſuari D catoꝛeʒ. Non ergo licet nobis dimittere qð habemus ꝓpoſitũ.Dicit aliqs. Quid facio ſi peccaui in iſto ꝓpoſito qui factus ſum nec ſecular nec monachus? Aliqͥs pctõꝛ pecca/⸗ tum maioꝛi pęnitẽtia cupit emẽdare. Ergo hoc dico. Hon nobis licet dimittere qð ha/ buimꝰ* ꝓpoſitũ:licet dignitatẽ ꝓpoſiti ꝑdi⸗ geris. Si peccaſti in vita monachi ↄſtitutꝰ: eſto pęnitẽs quaſi monachus patiẽs nõ q̃ſi ſecularis. Aliqͥs dicit: Fugi dñʒ meũ ne me cedat: ſemꝑ debeo fugere? Si te penitet ꝙ fugiſti: debes reuerti ad dñʒ tuũ. Nemo di/ cit: Penitet me qꝛ fugi:debeo ſemper fuge/ re? Si ſanctꝰ es: beatus es ⁊ monachus: ſi peccatoꝛ es:miſer es ⁊ monachꝰ tñ es.Mo/ nachus es licet dignitatẽ ꝓpoſiti ꝑdideris. Siue ſancti ſimus ſiue peccatoꝛes ſimꝰ:non nobis licet mutare ꝓpoſitũ:qꝛ xpᷣs ð cęlis a Sermo LX LXI patre miſit ſpiritum ſuũ:ſicut ipſe pꝛomiſit: Mon derelinquã vos oꝛphanos:ſed mittaʒ Job.14. vobis ſpiritum veritatl qui a patre ꝓcedit: ipſe docebit vos omnia quęcũq; dixi vobis et cõmonebit vos. hęc quidem in cõmune loquoꝛ:mihi quoq; loquoꝛ:ne quis ſe putet habere poteſtatẽ mutare ꝓpoſitũ. Et iã vt aſſolet ſi caſ quiſq; inſtigante diabolo ac ſuadente peccauerit:non ei liceat mutare ꝓ poſitum:ſed ad pęnitẽtiã quę eſt medicamẽ lapſoꝝ tota animi auiditate ↄfugiat. Dñs potens eſt ⁊ ſᷣterita indulgere ⁊ ad pꝛeſens et me ⁊ vos ab omnibꝰ inſidijs diaboli tu- tos ſaluare: Qui viuit in ſecła ſecloꝝ. Amẽ. ¶ De obedientia) Sermo LEhI R pᷣmia einę vitę volum ꝓmereri: A⸗ pcepta dei totis viribꝰſatagamꝰ cu / ſtodire. Pꝛecepta nãq; dei nolẽtibꝰ gũ ei meũ ſuaueẽ:⁊ onꝰmeũ leue.Audiamꝰ dñim ⁊ ſaluatoꝛẽ nr̃m ſᷣcipiẽtem nobis ⁊ ſuo nos exẽplo admonẽtẽ: Tollite inqᷣt iugum abi.s. meũ ſuꝑ vos:⁊ diſcite a me qꝛ mit ſũ ⁊ hũił coꝛde.Quid ẽ iugum dei ſupꝑ ſe tollere: niſi ſanctę obediẽtię pᷣcepto ſeipſũ ꝓpt᷑ deũ ſub ijcere? Mit aũt ẽ qͥ oẽs iiurias ⁊ ↄtumelias ꝗ ſibi illatę fuerit eᷓnimit tolerat: qͥ eã apli/ cam ſniam oꝑe tenet q̃ ðꝛ: NMõ reddẽtes ma/ Ro. 12. lũ ꝓ malo vel maledictũ ꝓ maledicto:ſᷣ ecõ trario bũdicẽtes. Et iterũ: Moli vinci a ma/ abi.. lo:ſᷣ vince ĩ bono malũ. Humilis vo ẽ qͥ eli / git abiectꝰ eẽ i domo dei: ⁊ oẽs ſtudet ſibi p ferre:qͥ ſe ſx puluerẽ⁊ cinerẽ eẽ pẽſat:⁊ ĩ cun/ ctis ꝗᷓ agit ſeruũ ſe indignũ:nõ ſolũverbo:ſᷣ oꝑe:cogitatiõe⁊ oĩ ↄuerſatiõe ſua ſꝑ ſe abij/ cit ⁊ ↄtẽnit. Talis ꝓculdubio ad ſeruãdã di ſciplinã atq; obediẽtiã eſt idoneus: nec põt tꝑire a via iuſticię:neq; declinare ad dexterã ſiue ad ſiniſtrã:qꝛ ĩ eo qð mit ẽ nulla adũſi/ tate frãgit᷑:ĩ eo aũt qð hũilis ẽ nulla ꝓſperi tate vel głia eleuat᷑. tus aũt ſit obediẽtię fructꝰ oñdit᷑ cũ ſubinfert᷑: Et iueniet requiẽ aiab vfis. Obediẽtię qͥdẽ diſciplina mõ in laboꝛe ẽ:ſᷣ i futuro fructum hʒ pacatiſſimũ. Et ſciẽdũ qð qᷓ;dto mõ erimꝰ obediẽtes pribꝰqʒ nfris: tãto eut deꝰ obediẽs ofonibꝰnr̃is: et tanto erit nobᷣ iugũ eiꝰ ſi uaue ⁊ onꝰ eiꝰ leue. Scire q́; opoꝛtzʒ: qꝛ ſuꝑbꝰ ⁊ ipatiẽs diſciplię et obediẽtię regulis ſubiacere nõ põt. In eo eni ꝙ elate viuit: cęteroſ deſpicit:⁊ ſuis ma/ gis q; alteriꝰ diffinitionibꝰ obedire appetit: In eo aũt ꝙ impatiẽs eſt:ipſa parua ⁊ leuis grauia:volẽtibꝰſũt leuia.Sicut ipſe ait: Ju Mattb.ir. Banciti dDura ⁊ intolerabilia eẽ dijudicat:idq; ſolũ re ctũ eẽ eſtiat qð obſtiato coꝛde ↄceꝑit: ſẽſuq; pPpꝛio ꝓ oiuʒ vtit᷑ rõne. Iſti tales frẽs vna nimel ſępe ꝑturbãt:liteſq; mouẽt:necvolũt ad mẽlſurã alioꝝ viuèé: nec ſũt ↄtẽti his bus oↄtẽta dʒ eẽ religioſa pauꝑtas.Et cuʒ negli- gęætius cęter viuãt: plus alijs volũt hono/ rari. Hmõi rebelles ⁊ inobdiẽs aĩę:freqnt in paſſiõibꝰ ſuę carnis decidũt ⁊ vſq; ad tur pia oꝑa dilabunt᷑: ⁊ ex his pleriq; a ſocieta te fratrũ ⁊ a ſctõ ꝓpoſito miſerabilit᷑ ⁊ dãna bilit᷑ diſcedunt. De talibus terribilit clamat 2. Petri.2. petrus apls: Si inqᷣt fugiẽtes coinqnatiõeſ mũdi his rurſus impliciti ſuꝑant᷑: facta ſũt eoꝝ poſteria peioꝛa poꝛibus.AMelius enim erat eis nõ cogſcẽ viã iuſticię q; poſt cogni/ tionẽ retroꝛſũ reuti ab eo qð illis traditũ eſt Matth.iS. ſctõ mãdato.Huic dñſ ait: Vę illi ꝑ quẽ ſcã/ AQAaealũ venit.Auiſqͥs & talẽ ſe eẽ recogſcit:dũ tꝑs coꝛrigẽdi hʒ ad lachꝛymas ⁊ pęnitẽtiaʒ cito redeat:ſuꝑbiã cũ hũilitate vĩcat:impa tiientiã mãſuetudine dãnet:vitia in vᷣtutes ↄũutat:ne ſi i malo ꝑſeuerat:ad ęt᷑na ſuplicia Cpueniat. DHebemꝰ eã quã ꝓfeſſi ſumꝰ obe/ dientiã ⁊ vᷣtute ⁊ oꝑe cuſtodire. Qð tũc agi mus:cũ eũ qui nob eſt ꝓ amoꝛe dei hono/ ramꝰ atq; duligimꝰ: ⁊ qcqͥd ab eo nob pſᷣcipit tanqᷓ; ab ipſo cęleſti dño fuerit ĩꝑatũ:libent implere feſtinamꝰ. Pꝛęlatꝰenĩ xpᷣi viceſ agit in monaſterio. Vñ ipſe ſuis paſtoꝛibꝰ ait: Zud.io. Qui voſ audit me audit:⁊ qvos ſpernit me * ſpernit. Sicut eni gaudere debẽt ⁊ magnũ a dño pᷣmiũ expectare qͥ libẽt obediũt:quia qð ipi maioꝝ iuſſu faciũt:h̊ ipi auctoꝛi deo ĩ pẽdũt:ſic nimirũ magnũ a deo iudiciũ timè ⁊ expectare debẽt qͥ ſlatoꝝ ſuoꝝ iuſſa deſpi ciũt:qꝛ cuʒ pᷣlatus ↄtẽnit᷑ nõ ipᷣe ſ᷑ is in cuiuſ loco poſitus ẽ ↄtẽptui habet᷑.Nec põt deus a nobᷣ ſine maꝭᷓ fructu honoꝛari:nec deſpici ſine mas detrim̃to. Debet ãt obediẽtia eẽ ſi ne moꝛa:ñ cũ murmure neq; cũ triſticia ani/ a.Cor.9. Mi:vᷣ cũ gaudio ⁊ hilaritate. hilarẽ enĩ da/ toꝛẽ diligit deus. Bonũ aũt qð cuʒz triſticia fit: deo nõ eſt acceptabile:qꝛ ipe mag eſt in/ ſpectoꝛ coꝛdis qᷓ; coꝛꝑis. Debet q̊; obedien/ Yhit.2. tia eẽ vſq; ad moꝛtẽ: qꝛ vſq; ad moꝛtẽ patri ſuo ꝓpt᷑ nos obediuit xpᷣus. Ad h̊ ſctm̃ ſce- ptũ ipᷣe ſuo exẽplo nr̃ redẽptoꝛ noſ admonet MWaith.n. dicẽs: Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊ diſcite a itt ſum ⁊ humilis coꝛde. mege De timozꝛe domini et auaricia vi⸗ tanda.) Dermo LxII à— — IZmoꝛ dñi expellit pctim̃. Per timo/ A t Jre dñi naſcunt᷑ multa bona. Salo⸗ Ecẽt.r. Et alibi:Gtũs hõ qui ẽ pauidus. Per timoꝰet· ⁊. rẽ eni dñi euadunt aĩę de peęnis inferni: ett amoꝛẽ eius iuenit᷑ gaudiũ ſempitnuʒ: quia timoꝛ dñi⁊ amoꝛ ꝓximi charitaſ ẽ.Qui aũt charitatẽ hʒ: deũ hʒ:et qͥ deum hʒ ſęcularia fugit. QAui xpᷣm diligit:ĩfernũ timet: ⁊ para diſũ deſiderat: vbi anhelat ꝑuenire: in quo ſperat ꝑmanè: in q̊ nõ eſt timoꝛ ð moꝛte:nec trepidatio ð hoſte. Qui deũ hʒ in ſe:diabo⸗/ lũ repellit ð ſe.Per dilectioneʒ dei ⁊ ꝓximi vita acqͥrit᷑ ena:amoꝛ dei in deo ꝑmanè fa- cit: Dilectio ꝓximi malũ nõ oꝑatur. Vnuſ/ Ro.ʒ. quiſq; qð ſibi fieri nõ vult:alteri nequaqᷓ;ᷓ fa ciat:qͥ ſic agit pctm̃ nõ nutrit. Qui terrenis ſe implicat:celeſtibꝰ ſe elongat.Gaudet qui acqrit: tri ſtat᷑ qͥ amittit. Multi ſũt ꝗᷣ ð alie/ nis lachꝛymis elemoſynas facè ſe ſperant: vnũ expoliant:alterũ veſtiũt: vnũ inanẽ fa * ciũt:aliũ alienis reficiũt. Elemoſyna cũ ini⸗ q̃tate acqͥſita abomĩatio ẽ apud deuʒ. Qui ð iniqͥtate miſicoꝛdiã facere putat: nihil eſt apud deum. Quid dicemus fratres chariſ/B ſimi de illis diuitibus qui congregant ⁊ ig Nõ. z8. noꝛant cui congregant ea:Acquirunt terre/ na ⁊ ꝑdũt cęleſtia:Lucrant᷑ pecunias ⁊ per/ duũt aĩas: Attẽdũt qͥd acquirũt ⁊ nõ ꝑpẽdũt dq̊́d amittunt. Multi ſunt qui in luce ambu/ lare ſe putãt: ⁊ for claroſ exiſtẽ ſe exiſtimãt: cũ pctõꝝ luto pleni:intus tenebꝛoſi ꝑſiſtãt. OQO ceęca cupiditaſ ꝗ̊ᷓ a xpo aias ſeparaſ: vt il / Lud.i6. le diues qͥ qtidie epulabat᷑ ſplendide:añ cu/ ius ianuã laʒarus iacebat mẽdicꝰ. M.oꝛtuꝰ aũt diues i inferno lapſus:laʒarꝰ vᷣo in ſinũ0 abꝛaę legit᷑ allatꝰ. Quare miſeri diuites nõ expaueſciti qui terrenas diuitias ↄcupiſcitt et ceęleſtes theſauros ꝑdẽ nõ curat?: Qui ta/ le exẽplũ ſaluatoꝛis iam dictũ nõ timet:be/ ne cęcus ambulat. Jacobus eni apls dicit: Eia nũc diuites ploꝛate ⁊ vlulate i miſerijs Jacobi.5. vfis quę veniũt ad vos. Diuitię vr̃e putre/ factę ſũt: veſtimẽta vfr̃a a tineis coꝛroſa ſũt. Aurũ ⁊ argẽtũ veſtrũ eruginauit:⁊ erugo eo rũ vobᷣ in teſtioniũ erit. Vę illis qͥ tales ſũt. Auarꝰ mĩicoꝛdiã non hʒ: Cupidus ſilis eſt ¶. inferno. Infernꝰq;tũcũq; plus deuoꝛat:tan to mag cupit ⁊ deſiderat: ſic ⁊ auarꝰ nunq; ſatiabit᷑. Creſcit vana potentia:creſcit ⁊ pę⸗ na. Potẽtes potentioꝛa toꝛmẽta patientur. Sapᷣ.·⸗. Eto maioꝛ honoꝛ dat᷑:tanto mai iculum mon ait: Pꝛicipiũ ſapię timoꝛ dñi. Nꝛouer. .et üf t Ncnilu⸗ laesi Uietesn gitest Pinn heinni 6pbloen⸗ s ii linſel ullk⸗ ſienl⸗ ſaluini od latiudik ſtman ur fugin pllare Gliäkdin ſohien hitin ivedit Ouübiri (worerüͤt Nisß oſole i Hllote adi. ſogsn Rn Nornane fn o Eiiſ Rb ni.Er cacii.E belautx deipniſe lehtreli⸗ Elunt aſ ocogt Wanar Waalen firdenit Utilögen Enarrd imnttig: genn ſtsropt lodpene, ugihn bus⸗ linn euino⸗ Glo, Eän dii Pan Ntind del mie, Higris Qulain ſaln ertpan leinao notenen ſedudbo⸗ digün Noniſt Ade negu ulenens ggi t i ſehannr ninanit mcäni⸗ dan Cui Mnbldh nschn d ngmmtig M mumnten musl noiti luceamde teritinir noſolti Prt Nl diceiad . Lorſ zon ſu dilitpſ Quit ſöuinerbe iupbniit ri niens enfgrune, taugoe jins ſlockl uen evouttan ntſalin s nprinin haim Ad fratres in heremo Sermo LXII LXIII cõpꝑat᷑.Iſti tales ſũt elati: ſupbi: vanitateꝰ* fundatis: Hate parũ: accipiẽtes multum. pleni:luxurioſi:guloſi:et hoĩbꝰ magis pla/ cẽtes qᷓ; deo.hi ſũt ſeipos amãteſ:gulęſer uiẽtes mag q; ſpiritalibꝰ itẽdẽtes: coꝛpꝰoꝛ nãtes ⁊ aiaʒ fedãtes. Carnalibꝰↄſentiẽtes: ſpiritalia negligẽtes. Foꝛas oꝛnati:int?ta/ befacti.Se ſapiẽtes eſtimãtes:veros ſe eẽ 1. Corj.5. ſtultos non ↄſiderantes: cum ſapia huius mũdi apud deũ ſtulticia ẽ.Colligẽtes ami citias ſęcłares: perdẽtes ęternales. DNicit Zacobi.4. nãq; apłs: Quicũq; voluerit eẽ amicꝰ huiꝰ ſeculi:inimicꝰ ↄſtituit᷑ dei. Suꝑbꝰ deũ ne/ gligit: diabolo vᷣuit: vba dina deſpicit: va na ⁊ iutilia diligit:falſaſ ſuggeſtiõeſ amat: inſtinctiões dinas recuſat. Dũ terrena ſedqᷣ tur:fugiũt ab eo cęleſtia. Dũ trãſitoꝛia cõè/⸗ cupiſcit: ęterna amittit. Nanitates ↄcupi/ piſcẽſ:diabolicas ꝑpetuas incurrit penas. Vęülis qͥs ĩ talibꝰ rapuerit infernꝰ: qͥ duʒ tpᷣs hñ⁊ ĩ ſua ſũt ptãte ⁊ ñ coꝛrigũt ſe: nec emẽdãt:Cũ moꝛſ venerit potẽtia illoꝝ vbi remanebit? Et ſola aĩia miſera nõne i infer D nũ ibit:i frẽs chariſſimi qͥd dicemꝰ ð illis Ecẽs.i. nõ vouẽ q; pꝰ vota ꝓmiſſa ipſa nõ tenere. Multo ⁊ meliꝰẽ nõ ꝓmittẽè:qᷓ; ſidẽ ꝓmiſſã nõ adiplè. Pei inſuꝑ fuerit ſi nõ reddide/ ris qð ꝓmiſiſti:qᷓ; ſi votũ nunq; emiſiſſes. Ps. 75. Dicit nanq; ꝓpha: Vouete ⁊ reddite deo Sap.i. vfo.Et ĩ ſapia ðꝛ:Os qð mẽtit᷑ occidit ani Nõ.ð. mã.Et pſalmiſta: Perdeſ oẽſ qͥ loquũt᷑ mẽ daciũ.Et alibi: Ex verbᷣ tuis aut iuſtiſica/ dei ꝓmiſſa dimittũt:diabolica fraude de/ cepti:alijs ſe oꝑibꝰmalis implicantes q̊ ſe E ctant᷑.Cõſiderate &̊ frẽs chariſſimi voſmet ipſos:cogitate vbi ſint regeſ:vbi potẽtes: vbi amici:vbi parẽtes.Ecce quõ ð tãta po tẽtia vel lęticia tãta ꝓuenit miſeria ⁊ angu . ſtia:de tãt diuitijs tot inopię:de tãt ſatie tatibꝰ tãta fames: de tãta delectatiõe bꝛe/ ui tã lõga triſticia:ð tam bꝛeui vita tã lon/ ga moꝛs: de tam exigua ſanitate tam lõga infirmitas: de tam bꝛeui luce tã lõgę tene-/ bꝛę:de tam ꝑua ſuauitate odor vel luxurię tãtos recipiẽtes doloꝛes ⁊ fetoꝛes dãnatio nis ꝑpetuę:Et ð veſtimẽtoꝝ nfoꝝ abũdã/ tia:ex q̃ largiri debuimꝰ elemoſynã pauꝑi / bus:tãtã nuditatẽ hñtibꝰ. Rogo vos frẽs chariſſimi dum vobᷣ dñs dat intellectũ ſpi / 4 ritalẽ: vt nõ amet oẽ moꝛiturũ ⁊ trãſitoꝛiũ plꝰ qᷓ; opoꝛtet: ne vos ↄfũdẽtes ĩ futurũ ꝓ/ Bermo berl aut ↄdẽnaberl. Multi enĩ qð peiꝰ eſt vſq; ad ſũmũ eiꝰ:ſeꝑabitq; dñs ſctõs ſuos Qui eni reliqrit oĩa ꝗ̊ poſſidet ꝓpt᷑ chꝛiſtũ: Matth.19. cẽtuplũ accipiet ⁊ vitã ętnã poſſidebit.Et qꝛ licʒ pauci ſint heu hãc ſalut viã arripere volẽtes:eo ꝙ multi ſint vocati:pauci vero Mattłᷣ.a0. electi:melius ẽ tñ cũ pauc ingredi ad vitã ęternã qᷓ; cũ mult ꝑduci ad gehẽnã. Exin/ de ẽ meliꝰ moſlieel iuſto ſuꝑ diuitias pctõꝝ Ns.ʒ. multas:Auxiliãte dño nr̃o ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ ⁊ impꝑiũ in ſecla ſeculoꝝ. Amen. ¶ De die iudicij et pęnis inferni. Fratres chariſſimi q́; metuẽda eſt A illa dies in qᷓ dñs nr̃ ieſus chꝛiſtus cuũ flama ignis aduenire ꝓpoſuit: qͥ ĩ circũitu iimicos ſuos infläãmabit: ⁊ oẽs ]qᷓopant᷑ iniqtatẽ. In illa die plagẽt ſe oẽs Matth.24. tribus terrę:⁊ videbũt filiũ dei veniẽteʒ in nubibꝰ celi vᷣtute magna ⁊ maieſtate excel ſa.Cõmouebit᷑ añ eũ terra ⁊ pctõꝛeſ pꝑpibür. Cęlũ plicabit᷑ ⁊ ſiccabit᷑ mare ⁊ mõtes ſicut cera ardebũt ⁊ terra vſq; ad inferos. Sol ↄuertet᷑ in tenebꝛas: ⁊ luna nõ dabit lumẽ qͥ vouerũt ⁊ nõ impleuerũt. Meliꝰ ẽ enim ſuum:ſtellę cadent de cęlo ⁊ virtutes celo rum cõmouebũt᷑. Tũc axparebit ſignũ fi. lij hoĩs in cęlo:qð ẽ crux chꝛiſti. In cuiꝰ lu [2k mine oĩium manifeſtabunt᷑ abſcõdita coꝛdi um. Tüc ſcti obuiã veniẽt chꝛiſto in aera:⁊ 1. Theſſat. 4. ſoæ cũ dño erũt:pctõꝛes autẽ ꝑibũt ⁊ ↄfun⸗ dent᷑.Et tũc fiet iudiciũ ⁊ veniet dũs ieſus xpᷣs ⁊ mittet ãgelos ſuos ad q̃ttuoꝛ ãguloſ Mattb.24. terrę:⁊ ↄgregabũt electos eiꝰ a ſummo celi N ð pctõꝛibꝰ:⁊ mittet eos ĩ caminũ ignis ar- dent qͥ ꝑatus ẽ diabolo ⁊ ãgeł eiꝰ: Ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽtiuʒ. Vgę illis qͥ ibidẽ ſuãẽ e habebunt manſionem: Hic fumus toꝛmẽ/ toꝛum aſcendet in ſeęcula ſęculoꝝ: Ibi ver/ Eiſa. os. mis eoꝛum non moꝛietur ⁊ ignis nõ extinꝰ- guetur: Ibi nulla vox niſi gemitus:nulla reqes ᷣ ardoꝛ ↄtinuꝰ: Ibi nulluʒ in flãma refrigeriũ ſᷣ ignis ꝑpetui ↄtinuũ incẽdiuʒ. Ibi lux nunq; videbit᷑:ibi tenebꝛis nunqᷓ; carebit᷑:ibi nulla eſt in bono eoꝝ mẽoꝛia:b obliuio dei ipoꝝ ęt᷑na. Quoꝝ cibꝰ eoꝝ cru ciatꝰ: qͥrũ manſio nõ abꝛaę ᷑ ſathanę ſinꝰ. Ibi nulla amicoꝝ vł parẽtũ viſitatio ſ in/ ceſſabil pctõꝝ toꝛmẽtatio. Pẽſa igit᷑ o hu/ mana natura ꝗ̊ᷓ regnuʒ dei poſſidẽ deſide/ ras: cur tãta mala cõmiſiſti ⁊ tot bona omi ſiſti. Emẽda dũ potes:ad deũ clama dum tpᷣus habes:dum ſpacium dat᷑ luge: dum Bancti licentia tribuit᷑:penitere nõ ꝓtrahe. Feſti⸗ na dum potes:fac bonũ qð vales dũ ani/ ma tua verſat᷑ in coꝛpe: dum adhuc viuis futurũ tibi acquire remediuʒz. Pꝛiuſq;ᷓ dies moꝛt te pueniat:ipſum oꝑibus bonis pꝛę uenire nõ tarda. Et pᷣuſq; te ꝓfundus ab/ ſoꝛbeat pelagus: pꝛiuſq; te malignꝰ rapiat infernuſ: vnde nulla datur indulgẽtia:vbi nullus ampliꝰ regredit᷑ ad veniam:lachꝛy/ mis pęnitẽtię eruere te accelera:vt ſic ęter/⸗ nam euadas penaã: De q̃ ⁊ nos piꝰ ac miſe/ ricoꝛs deus eriꝑe dignet᷑: Qui cũ pr̃e ⁊ ſvũ ſancto viuit ac regnati ſęcla ſecloꝝ. Amẽ. e exhoꝛtatiõe ad ſacerdoteſvt Doceat qͥd populũ chꝛiſtianũ ſcire et obſeruare opoꝛteat Ser. AVaite filioli mei ⁊ intelligite qmo⸗ 4* do ſcriptura ſancta admonet nos veiam qu et inuitat ad regna cęloꝝ:⁊ oſtẽdit mala iſtius mũdi euadere poſſi mus:⁊ advitam ꝑuenire ęternã chꝛiſto ad/ iuuante.Clamat eniĩ dñs per ꝓphetam ad ſacerdoteſ qui populo pᷣſunt:vt doceãt eũ et admoneãt:⁊ viamveritatis ſibi annun/ Eſa. S. ciẽt.Nicit eni: Clama ne ceſſeſ:quaſi tuba exalta vocẽ tuã ⁊ annũcia ppło meo ſcelera Eʒechᷣ.ʒ. ęoꝝ.Et iteꝝ:ρ ſi ñ annũciauer iniqͥ iniqᷣ tatem ſuam:ſanguinẽ eius ð manu tua re/ quiram. In his igitur grandis neceſſitas eſt omnibꝰ ſacerdotibꝰ vt viam ſalut po/ pulo demonſtrẽt: per quã vitam ęternã ac gquirere poſſint. In pꝛimis ipſis explicãdo nere debet: ꝙ pꝛimũ eſt mandatũ dño dicẽ Matth.22. te: Diliges dñʒ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo: et ex tota aĩa tua:⁊ ex tota virtute tua:⁊ ex tota mẽte tua:deinde ꝓximũ ſicut teipſũ. Si iſta:id eſt amoꝛẽ dei ⁊ timoꝛẽ:ac ꝓximi Dilectionẽ in coꝛde tuo poſuerl: ⁊ hęc ſᷣce/⸗ pta cũ ſũma reuerẽtia ſuſcipe voluen: tũc ad aliã volũtatẽ bonam deo largiẽte facili us poter puenire. Pꝛomiſit eniĩ his qͥ dili/ gũt eũ: reſurrectionẽ poſt moꝛtẽ: paradiſi delitias:angeloꝝ ↄſoꝛtiũ ⁊ vitã ſempit᷑nã. Vñ poſt hęc nec aduüᷣſa te moleſtãt:nec in- firmitas grauat:nec ſenectug occupat:nec moꝛs occurrit: ſed pax ⁊ ſecuritas perpe/ tua: ſanitas aiarũ ⁊ coꝛpoꝝ gratiſſima:iu/ uentus venuſtiſſima ⁊ regni ceęleſtis vita ęterna.Et heęc ꝓmiſſa ſunt bona faciẽtibꝰ B et ð malis ſe ↄtinẽtibꝰ.Cogitet ò̊ vnuſqᷣſqʒ lit ad illã bonitatẽ ꝑuenire poſſit.Sit be/ dð oiſ chꝛiſtianꝰſcire ⁊ in coꝛde ſuo firmit᷑ te Auguſtini niuolus:piꝰ:benignꝰ:mifieoꝛs: ſobꝛiꝰ: ca/⸗ ſtus:ad oẽ opꝰ bonũ ꝓmptꝰ: ad mala tar/ dus. cia vᷣtutũ fugiat:⁊ oĩ vᷣtutũ exerci tio deo placẽ ſtudeat. Mõ ſit detractoꝛ: nõ Epbᷣ.o. foꝛnicatoꝛ:nõ rapax vel auarꝰ:nõ ebꝛiꝰ:nõ guloſus:vel iĩ ſcurilitate ꝗᷓ ad reʒ nõ ꝑtinet oſtitutꝰ: ſ ⁊ illa⁊ ĩ ipſiſ poſitoſ q̃ſi ſerpẽtẽ fu giat: ne vitijs ⁊ mał hmõi aĩaʒ ſuã inqͥnet. ODlligat iuſticiã: pacẽ inqͥrat: amet paren- tes:dilectionẽ hẽat ad ꝓximũ.Cũ gaudio ꝑegrios ſuſcipiat:infirmoſ viſitet.Et inqᷓ; tũ valet deo adiuuãte ac ſibi copiã bonoꝝ tꝑaliũ miſtrãte vt habeat vñ cum ſũma le/ ticia pauꝑibꝰtribuat:⁊ cũ ſũmo gaudio ne ceſſitati eoꝝ ſubueniat: credat ſibi retri- butoꝛem eſſe deũ qui videt ⁊ ↄſiderat vni/ ſtiehi⸗, enias crlütel⸗ nu A⸗ dei uich hotulhen dnenon Ctinntil ſtenbonn ſhrsbone ſogathol ſlui genonel us dei. Garicſun ſteſonſa uerſa. Pꝛo quo ⁊ dixit: Quicqͥd feceritis Mattbᷣ.25. azt cuungelei vni de minoꝛibꝰ iſtis mihi feciſtꝭ. Et filioli mei ſemꝑ cum gaudio ⁊ leto animo paupe ie᷑ ribꝰ manũ poꝛrigite inq;tũ pꝛęualen. Etſi aliquis eſt laboꝛatoꝛ qui terrã colat: ð fru/ e ctibꝰ ſuis ⁊ ex eis oĩibus quę dñs ei donat in decima eccleſiã nõ defraudet: ⁊ de parti cula ſua pauꝑibꝰ dare nõ negligat. Si ne/ gociatoꝛ eſt ⁊ in hoc laboꝛat: ⁊ ipſe deo nõ ſeruit de ſuo laboꝛe: vel decimã reddẽ no/ luerit ⁊ de ſua particula pauꝑibꝰ miſtrare nõ curauerit:ad nihilũ ipſe vnacuʒ pecũia ſua rediget᷑. Ex quacũq; arte dñs alicui ꝑ/ ſoneę ingeniũ lucrãdi donauerit:vnde ſe et ſuos nutrire ac veſtire potuerit:⁊ cum hoc ſuꝑlucrari aliqua poſt decimaʒ:ex ipſa ſua particula quę ſibi remanet: ꝓ redemptiõe animę ſuęac ſuoꝝ pauꝑibꝰhilarit donet. In his aũt omnibꝰcaſte: ſobꝛie ⁊ pie viuẽ/ dũ eſt:vt opus bonũ qð facitis deo acce ptabile fiat.Seęculares ad eccleſiã libenter ↄuenite:ↄfeſſiõeſ veſtras humili⁊ puro coꝛ de ſacerdotibꝰ facite: ⁊ illos rogate ꝙ pꝛo pctis veſtris deũ vt vobis indulgeat oꝛa/ re dignent᷑. Oblatiões ꝑ dies dñicos pꝛo vobis ⁊ veſtris ſᷣm ſtatus veſtri poſſibili/ tatem deo offerẽtes. Dignũ nanq; ⁊ acce⸗/ ptabile ſacriſiciũ deo ẽ:vt chꝛiſtiani qð ne gligenter egerint:per ſacras oblationes et elemoſynarũ largitionẽ placare feſtinent: et per verã:vt pmittit᷑ ↄfeſſionẽ:coꝛdis cõ/ tritionẽ:ac oĩmodã ſatiſfactionẽ:ꝑ oꝛatio/ nem purã:per ieiuniũ ⁊ abſtinentiã pecca/ ta ſua abluere velint. Et vos ſimilit agen/ tes in omnibꝰ voſmetipſos ↄſiderate ꝓpt᷑ quid in hac valle miſerię: id eſt in h mũdo Gopsene Nolnenot aaetehen Staiie ttericei gocorüp leycörin Ghre Ein Cun Pr⸗ letpeceni ſenitiorci nongare diatorepn bllenon Caluri. Du Dpeccatin fteiſnän mennsad. lerdeſip⸗ Bb Hallie . lni⸗ lnetesee⸗ Nlsdend Mei ehletugz liſten . Woateſen llionesin lensqui⸗ ninn Cpunͤſae Mcifns⸗ gnngnede Cefim⸗ Npigren Nos penier tar erc⸗ cn:no ebe, anep ogtine aifn lnnet. paren, Caucio Einq⸗ tbonor ümle⸗ mone laurn⸗ Eloil nopae . E öfn, a donet Repart 1.Sne⸗ edeond eideno⸗ benähne azpeein 1s All meſee nanbeo erpaſe cenpte dore. tpienui den aH filbenter upunocn egſe⸗ ugen 1/ divep vbi⸗ ngl Acee⸗/ ungön⸗ roneser . ſinent. HSZ egcund aniieng gan/ zit Ad fratres in heremo nati eſtis. Et cur niſivt nuduli pꝛim oꝝ pa/ rentũ pctõ exigente: de paradiſo in pᷣſens Matt.18. exiliũ religati:bñfaciẽdo ad patriã reuerta mur. Si igi᷑ per ignoꝛantiã vel alias ↄtra deũ quicq; peccãdo egiſtis: per oꝑa veſtra bona id emendare non tarden. Hoc vobis ad memoꝛiã ſollicite reducẽdo: vt ſi qͥs le- gitimatꝰ ſit in domo ſua tranquille ⁊ paci/ fice vt bonũ decet chꝛiſtianũ viuat:paren/ tibus honoꝛẽ impendat:vxoꝛeʒ diligat:fl/⸗ lios catholicã ſidẽ ⁊ dei legeʒ cũ ſumma di⸗/ ſciplina inſtruat: vt deũ diligere:timere et honoꝛare ſciant.Hhoc enim beneplacitũ eſt apud deũ. Suꝑ oĩa turpiloquia abſtinẽteſ chariſſimi: pꝛoximis veſtris detrahere no/⸗ lite:ſed ſi alicui aliqͥd in aliqͥ diſplicet:illuʒ euangelicã ſectantes doctrinaʒ:arguite et monete in charitate:⁊ ſi illũ lucrati fuerit: voſmetipſos ſaluabitl. In oĩbꝰ ebꝛietateʒ cauete.Hec eni ſubuerſio magna ẽ animę. Sicut eni ignis facile incendit ſtipulas et leuiter ſiccas exurit paleas:ſic ebꝛietas coꝛ pus coꝛrũpit ⁊ animã ſimul:⁊ coꝛpus ĩ gra ue pctõꝝ incendiũ deijcit:⁊ ſᷣcipue in iuue nibus. AUinũ eni ⁊ iuuentus: duplex incẽ/ dium. Pꝛopterea qui ab ebꝛietate non ca- uet:peccatũ non euadet. Ad eccleſiam qñ venitis:cũ ſumma reuerẽtia⁊ timoꝛe maxi mo intrare debetl: ↄſiderãtes qꝛ ad dñũm ?⁊ dñatoꝛẽ vniuerſe creature vaditis: eidem ibidem ꝓ negligẽtijs veſtris veniã depꝛe/⸗ caturi. Dũ etiã in eccłia ſtamꝰ ofones dño PS. 33. ꝓ peccati noſtris fundẽtes:pus tñ oꝑibus ſidei inq;tuʒ poſſibile eſt iuſtiſcati oculos mentis ad deũ leuemꝰ:ſemꝑ intendẽtes q̃ liter de ſuꝑnis a deo ↄſolatio nobis pꝛębe/ tur.Oculi enĩ oñi ſuꝑ iuſtos: ⁊ aures eius in pꝛeces eoꝝ. J ſta ſi frequent᷑ feceris: ⁊ oculis deũn habueris:inimicus fugiet a te. Angelus eni dñi bonus adiutoꝛ tibi erit ſi mentẽ tuaʒ firmã in his exiſtere ꝑſpexerit. Cõſidera qꝛ pius ⁊ mif̃icoꝛs eſt deus:⁊ pu/⸗ ro coꝛde ſe depᷣcãtes mificoꝛdit᷑ recipit: ꝓ/⸗ miſſiones ſuas nõ elongat: ⁊ alleuat ac ſa E nat eos qui ↄtriti ſunt coꝛde.hoc etiã cha⸗ riſſimi latere nos nõ debet:verbis chꝛiſti ꝑ mũdi ſinis apꝛopinquat: ⁊ ꝑ qtidiana ſi- nnin Wattb.25. gna quę ꝑ euangeliũ pꝛędicta ſunt ⁊ quoti die fiunt ſpero in ꝓximo eiuſ eſſe aduentũ vt ꝑ ignem oẽm iudicet mũdũ. Ecce enim dñs veniet ⁊ oẽs angeli eius cũ eo:⁊ virtu Germo LXIIII tes celoꝝn mouebunt᷑. Tüc ſedebit redem/ ptoꝛ noſter rex oium in ſede maieſtati ſuę: et ↄgregabũt᷑ ante eũ oẽſ gentes:⁊ ſeꝑabit eos abinuicẽ ſicut paſtoꝛ ſegregat oues ab hędis. Qui boni ſunt ſtatuet eos ad dexte ram ſuam: malos vo ad ſiniſtrã. Et his qͥ a dextr eiꝰerũt dicet: Venite bñdicti patri mei:pcipite regnũ qð vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi.Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi mãdu care. Sitiui⁊ dediſtis mihi bibere.NHudus eram:⁊ operuiſt me. Infirmus ⁊ in carce/ re ⁊ viſitaſtis me ⁊c̃.Lũc rñdebũt iuſti di/ ceutes: Dñe qñ te vidimꝰ eſurientẽ ⁊ ſitien tem ⁊ nudũ ⁊ infirmũ vel in carcere:⁊ mini ſtrauimꝰ tibi: Tũc rñdebit illis dicẽs: c& diu vni de mimis meis feciſti: mihi feciſt. His vo qui a ſiniſtris eius erunt dicet:Di⸗/ ſcedite a me maledicti in ignẽ ęternũ: qui pparatus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Eſu⸗ iui enĩ ⁊ non dediſti mihi maducare: ⁊ ſic de ſingulis. Et ibũt hi in ſupliciũ eternũ: iuſti autẽ in vitam ęternã. Conſiderate igi tur filioli magnã dei pietatẽ: quali nos in peccati nr̃is ſuffert patientia. Penſemꝰ iu/ diciũ illud futurũ vt pctã nr̃a nobis nõ im ꝓperet. Pꝛopterea chariſſimi h̊ nobis in oĩbus ↄſiderandũ eſt duʒ vnuſqſq; poteſt: dum tempus habet:dũ pꝛeciũ in manibuſ tenet: ⁊ inq;tñ ſᷣualet redimat ſe vnuſqᷣſq; ne debitoꝛ peccati ac in ſeruitute diabolip ſiſtat.Et exinde vos ſeculares poſt penitẽ F tiam ⁊ recõciliationẽ actã:ſcõm ſacerdotis ↄſiliũ cõitate tꝑibus pᷣcipue ad hęc ab ec/ cleſia oꝛdinatis. Pꝛius tñ ante plures dies a ꝓpꝛijs etiam vxoꝛibꝰ abſtinete:vt mun/ do coꝛde⁊ caſto coꝛpoꝛe ſanctũ ſacriſiciũ ac cipere poſſiti.Sacerdotibꝰ veſtris honoꝛ impendite:⁊ eis ꝓpter deũ obedite. Jpſe nanq; dñs ad ipſos dicit: Qui vos audit LZudj.10. me audit: ⁊ qui vos ſpernit me ſperuit. Fi⸗/ lij honoꝛẽt parenteſ:Similit᷑ ⁊ oẽs chꝛiſtia ni inuicem vos honoꝛate. Scriptũ nand eſt:Honoꝛe inuicẽ pꝛeueniẽtes. Eſuriẽtes Ro.i2. paſcite:ſitientibꝰ potũ poꝛrigite:hoſpites et pegrinos ſcipue pauꝑes ſuſcipite: hu⸗ limilat ebet: ver ti p manitatẽ quã poteſtis illis impendite:pe/ ſcripturã ſacram nobis nũciãtibꝰ: ꝙ iſtius des illoꝝ lauate: veſtite nudos:in tribula/ tione poſitis ſubuenite: Conſolamini do/ lentes:iſirmos viſitate: moꝛtuos ſepelite: in carcere poſitos reqͥrite: ⁊ de bonis vſris q́;tum facultas vobis a dño ↄceſſa ſupetit ſubuenite ac eis miſtrate: Viduaſ ⁊ oꝛpha⸗ SBSancti nos in tribulatiõe poſitos adiuuate: pau/. tpale habebit: aut purgationẽ in ̊ ſeculo faciet:aut puniẽdꝰ relinqᷣt᷑ terno iudicio: peres ⁊ oppᷣſſos a pꝛauis hoibꝰ vel iniqͥ iu/⸗ dicio inq;tũ voõd poſſibile eſt adiuuate ſeu adiutoꝛiũ pſtate:iudiciũ rectũ ac iuſticiam ſeruate: miſericoꝛdiã in oibꝰ facite:pacẽ in vobiſmetipſis habete:et eoſ qui diſcoꝛdes ſũt ad viã ↄcoꝛdię reuocate. Symbolum ⁊ ofonẽ dñicã tenete:ſilioſ ⁊ filias vr̃as doce tevt ⁊ ipſi teneãt. Filioſ qͥe baptiſmo rece piſti in ſide erudite:⁊ſcitote vos ꝓ eis apð deũ fidei fideiuſſoꝛes exiſtere.Et iõ ſemper docete:ideſinent caſtigate ⁊ coꝛripite illoſ. Dẽs vᷣo ſubiectos vfos vt tenemi admo/ Citũ.⁊. nete vr ſobꝛie caſte pie ⁊ iuſte viuãt in h ſę/ S culo. Veritatẽ coꝛde ⁊ oꝛe dicite:caſtitateʒ 1. Theſſał.S. Kucl.6. et ↄtinentiã ſeruate: ſobꝛietatẽ ⁊ parcitatẽ cibi ⁊ potꝰ habete:ieiuniũ fuate:Senioꝛeſ honoꝛate:iunioꝛes in chꝛiſti amoꝛe diligi/⸗ te:patiẽtes eſtote ad oẽs: benefacite his qͥ benignitas:bonitas:ſpes:ſideſ:modeſtia: oderũt vos. Charitas ⁊ gaudiũ: Peclia Auguſtini aut ꝙ male admiſerit pumẽdũ: punit in B ſęculo:Ac ꝓinde ẽ ꝙ delinquẽtibꝰ nõ par/ cet deꝰ.Et alibi ſcriptũ eſt: Nulla pctã de ꝑmittet iulta: G ẽ ſine vindicta: quia certe aut nos h vindicabimꝰ pctã vr̃a ꝑ pęniten tiam:aut illa vindicabit deꝰ ꝑ ſeueritatem iudicij ⁊ iuſticiã.Et illð ſcitote certiſſime ⁊ firmit credite: ꝙ oĩs hõ qᷓ;uis ſeu qᷓ;dtũcũq; crimioſus fuerit ſeu pctõꝛ extiterit:ſi veraʒ penitẽtiã egerit:ac iuſtas elemoſynas fece rit:⁊ i bona deuotiõe cũ oꝑibꝰ iuſtis ꝑpꝑmãſe rit:moꝛtẽ ęternã nõ guſtabit:nec vnqᷓ; ĩ in/ fernũ deſcẽdet:ſed ab angelis ſctis poſt vi tam pᷣſentẽ in cęlũ leuabit᷑⁊ gloꝛiã poſſide/ bit eternã. Vñ deus dixit: Hõ iudicabitur —— hoõ bis in idipſũ.Et apłs ait:Si h̊ iudicare mus noſ nequaq; a dño iudicaremur.hhoc eſt ꝙ illi qͥ in hac vita pᷣſenti ꝑ verapenitẽ/ tiam iudicãt:in iudicio extremo de his nõ mãſuetudo: continentia:caſtitaſ ⁊ dilectio iudicabunt᷑:quia ſic eoꝛum iudiciuʒ in hac ſint i coꝛde vfo iugit᷑. Et hęc in cogitatiõi/ bus ſctis ⁊ eloquijs ac oꝑibꝰ pijs ↄſeruate. Hũilitatẽ añ oia cuſtodite ⁊ tenete.Spem vfam totã in dño ponite. Bonũ cuʒ aliqð in vob inueneritl:nõ vobis ad laudẽ vr̃am inanẽ:ſᷣ deo ad ſui gloꝛiã qui G̊ vobis de/ dit aſcribite. Malũ vo qð in vobᷣ viderit:: nõ dei cauſa ſed vr̃a culpa ⁊ negligẽtijjs ve ſtris hoc factum foꝛe ſciatis. Diẽ iudicij ti/ Tobie.4. Lucl. 6. „ crimia cõmiſit: ſen homicidiũ: adulteriuʒ: mete:gehẽnã expaueſcite:vitã ęternã deſi/ derate:cogitatiõeſ ⁊ oꝑa ſimul ⁊ verba die noctuq; in bonũ cuſtodite. Trãſitũ vrjm ð hoc mũdo qͥ ſemꝑ apꝛopinquat oi die ſpe/ rate. Pꝛeęcepta dei adiplete:⁊ ĩ eius miſeri coꝛdia nunq; deſperate. Qðõ ſibi qͥs fieri ñ vult:alij non faciat.Et ꝓut vultl vt faciãt vobis hoĩes bona: ⁊vos facite illis ſimilit. Charitatẽ aũt ꝗ̃ ẽ dilectio dei ⁊ ꝓximi ĩoiSH bus ⁊ añ oĩa ſeruate. Nemo ſe circũueniat celeſtis celeſtig vita termiat᷑. Vñ ⁊ alibi ſcriptũ ẽ: ꝙ ſi noſ ꝑfecte pęgnitẽtiã egerimꝰ nõ ſolũ deus cul⸗ pas nf̃as remittit:ſᷣ poſt culpas etiã pᷣmia ꝓmittit. IJdeoq; frẽs chariſſimi:vitã nr̃aʒ in vita pᷣſenti emẽdare feſtinemꝰ:⁊ quicqͥd mali ↄtra pᷣcepta dei fecimꝰ defleamꝰ: ⁊ vl/ terius peccare ceſſemꝰ:ac in voluntate bo/ na:cogitatiõe recta:⁊ verbis ac oꝑibꝰ ſctis nos ↄſeruemꝰ:auxiliãte ⁊ gubernante dño nfo ieſu chꝛiſto: q viuit ⁊ reg.de.iĩ ſę.ſę.A. De erhoꝛtatoe ad generalẽ ho/ minũ inſtructionẽ ꝓ deſideriovite cõtẽptu pntis Ser. LXvV 1. Corl. 11. „ auualet deo auxiliãte. Ois eni homo chꝛiſtianꝰ deſiderare debet pf̃em ceęleſtẽ et deu pfeʒ oĩpotẽtẽ qͥ in ceł habitat:vt dicẽ frẽs:qꝛ ois hõ qui poſt baptiſmũ moꝛtalia / pf ð cel:vbi ẽ patria nr̃a cęleſtl:illuc deſide foꝛnicationẽ: furtũ:falſũ teſtioniũ:ꝑiuriũ: et his ſilia pctã moꝛtalia ꝑpetratꝰ fuerit:ſi pgnitẽtiã verã nõ egerit: elemoſynã iuſtaʒ nõ fecerit:⁊ i bonis oꝑibus nõ permãſerit: nunq; in regnũ cęloꝝ intrabit nec poſſide/ bit gloꝛiã ęternã:ſᷣ cũ luctu i infernũ deſcẽ/ det. Naʒ qͥ talia agũt:regnũ dei nõ poſſi⸗ debũt. Pꝛoinde ſcriptuʒ eſt: Nequaq; deꝰ delinquẽtib parcet: qm pctõꝛ aut flagellũ rare debem? vt ꝑueniamꝰ: Ibi puenire ſoe remꝰ vt ⁊ illic ꝑmaneamꝰ. Iſta nãq; vitañ tres chariſſimi:vnuiquiſq; pec ata ſua emẽdare debet inq;tũ piꝛ mereat᷑: Pf nf qͥ es ĩ ceł: Ibi videlʒ vbi eſt Mattð.6. cęleſtl ſᷣ frena:ſñi patria ſᷣ exiliũ:nec ꝑpetua F trãſitoꝛia:qꝛ qͥtidie ad finẽ ꝓna. Illa vo patria ceęleſtl in qᷓ deꝰ cũ ſctis ãgelis ⁊ electt ſuis habitat:ſinẽ nõ habet. Vlere igit᷑ ſtul/ tus ẽ qͥ ad talẽ pr̃em talẽq; patriã ac talem cęleſtiũ ciuiũ ſocietatẽ ꝑuenire nõ deſide/ rat.Quis ẽ ille qͥ in captiuitatẽ ductꝰ vltra ad patriam redire nollet? Quis in carcere ſeren u nekeet ſaimnic gnete giſtent ſſeyaen dugen lctes ſosbu⸗ ſagne tutare ſemnent ſoßſent nlath hücpie hop Pc ſeagoben ſeytind⸗ hobatto lenecke⸗ Alee ſeſterhe intedede ſicgcäbi linlaöca camaeri⸗ ſatesnos Pperede fareſpean uludabi litſne cüſinem ulsſine gürvitah⸗ ſiciolgte dololuten Uulnunt nsc Aianpen Airude ha oreplecn kenornt lnedur⸗ nmni, wbuen ugli⸗ glenni les Dn Nilctage ſgni lacn hiifemi P ſau⸗ dico: un höher⸗ Nide nigtene Dten mnnen ſinet Gticiqg len maere opmäe minn⸗ ispoki ipolite tor. hucenetenn mur hor ripeniiͤ⸗ dehoͤns itber eglnot nasd⸗ äenn mnicin, Vagrcs arl ntuebo⸗ ogidi⸗ manerin eie⸗ emibe deroyr⸗ Sun Mnulge äie cibon DH dtnnſt nicruun eepennd Ad fratres in heremo Sermo LxXV LxXVI tenebꝛoſo poſitꝰ ampliexire nollet æ luceꝰ videre? Quis vſq; ad moꝛtẽ famẽ ſuſtinẽs ſi ei mãducãdi poſſibilitaſ affuerit ũ mãdu caret? Quiſ ſitun patiẽs ſi facultas bibẽdi exiſterit nõ potaret: Hoð chariſſimi mũdꝰ iſte vere nõ patria ᷣ captiuitas babyloni/ caẽ: qꝛ multiplicit᷑ diũſoꝝ inimicoꝝ nr̃oꝛũ laqueis irretiti:mũdi videlicet carnis ⁊ ge/ neris hũani iimici:vita etiã pᷣſens ñ libᷣtas ſed carcer pctõꝝ nobis eſt. De hac igit᷑ ca/ ptiuitate:ð h̊ tenebꝛarũ carcere eripi labo/ remꝰ:⁊ nõ vt ſerui hũc cibũ ⁊ potũ vanita / tis ſᷣſentl:anxiũ ⁊ laboꝛioſuʒ apetamꝰ:ſed vt filij liberi celeſtẽ deſideremcibũ⁊ potũ: hũc videlʒ qui plena ſacietas ẽ ciuiũ ſuper noꝝ. Pꝛo h̊ cibo: ꝓ hac celeſti vita creato/ rẽ ⁊ gubernatoꝛẽ nr̃m rogare debemꝰ ⁊ oꝛa re:vt in hac valle miſerię ſeu exilio pᷣſenti nos cuſtodire ⁊ gubnare dignet᷑ vt opitu/ lante io ad poꝛtũ ſalut ꝑuenirevaleamꝰ. B Mügdus eni iſte ſilitudinẽ maris hʒ. Ma⸗/⸗ ynit: foꝛnicatio ãt demonibꝰiũgit. Sobꝛie tas cogitatiões ſctãs inſtituit:ebꝛietas vᷣo etiã ſt audit vᷣba ſctã in coꝛde non ſuſcipit. Opoꝛtet & vnũquẽq; verũ aię amatoꝛẽ nõ C¶. olũ coꝛpꝰnutriẽdo diligere:ſᷣ ⁊ aiam nutri endo nutrire. Videmꝰ naturalit᷑ ꝙ ſi coꝛpꝰ eſurit cibũ quęrit:ſi ſitit potũ apetit:ſi nu/ dũ eſtveſtimũ deſiderat: Requiem petit cũ laboꝛat:ſomnũ quęrit dũ doꝛmire infe/ ſtat:⁊ ſic ð cęteri coꝛꝑis neceſſitatibꝰ. Ani- ma aũt oibus his indiget. Pꝛęceptum dñi panis eius ẽ:ofo ſctã potus:veſt eiuſ veri tas⁊ iuſticia:requies:hũilitaſ ⁊ obediẽtia. In h etiã ↄuiuio ęternę ſocietati multi ſũt Maubᷣ ⁊o. vocati:pauci vo electi. Alij accipiunt fru/Mattbᷣ.iʒ⸗ ctũ triceſimũ:alij ſexageſimũ:alij vo cente ſimũ. O qᷓ;ᷓ btã eſt illa aia cui dñs deus di gnatꝰ ẽ ↄcedere mãſionẽ in ęterna reqdute. Et q haãc mãſionẽ:regnuʒ videlʒz celeſte in/ gredi voluerit:nõ ſuꝑbus neq; auarꝰ: non iuidus nec iracũdus:nõ guloſus nec ebꝛio re fętet:ſimilit ⁊ mũdus.Ex h̊ fętoꝛe auxili/ ſus:nõ cupidus nec luxurioſus:nõ ꝑiuruſ: ante deo extrahere nos debemꝰ. Opoꝛtet nãq; cũ hũilitate maxĩa oꝛare deũ creatoꝛẽ nr̃m ſctõſq; ſuos pᷣcari: vt ex hac valle la/ chꝛymarũ noſ eruẽſ:ipſoꝝ ciuiũ ſuꝑnoꝝ cõ ſoꝛtes nos efficiat. Aluc eniʒ ſũmo ſtudio ꝓperare debemꝰ:vbi ſine interruptiõe ma nere ſperamꝰ: vbi nullus timoꝛ de moꝛte: nulla dubitatio ð hoſte. Ibi vina ſine fine: iuuẽtꝰ ſine ſenectute:lux ſine tenebꝛis:gau diũ ſine triſticia: volũtas ſine moleſtia:re/ quies ſine laboꝛe:claritas ſine nube. hhęc aũt vita hoꝛrẽda ẽ ⁊ laboꝛioſa: fragił ⁊ fa⸗ nõ homicida:nõ falſatoꝛ neq; aduli:⁊ ſic vðᷣ ſingulis.uis aũt infinita mala ꝑpetra/ erit:de dei tũ miſcðia deſꝑare nõ dʒ: ſᷣ ſpẽ hfe dʒ de dei mficoꝛdia ⁊ ſiduciã recuꝑadi ſalutẽ:ꝑ vitę ſuę emẽdationẽ ⁊ bonoꝝ ope rũ exercitationẽ: Verba dei libent᷑ audire: ad eccliã diligẽt᷑ ↄuenire:ſacerdotibꝰſępiſſi me ↄflteri:oibus hoibꝰ charitatẽ firma te/ nere. Qui eni charitatẽ nõ habuerit:in vi⸗ tam ęternã introire nõ valebit. Paruo tꝑe oꝑemur bonũ ad oẽs:⁊ vias dñi pᷣparemꝰ hõ viuit ĩ h ſeculo.Pũ igit᷑ tᷣus habemus Satł.s. N ſtidioſa: caduca ac miſera: deceptrix att bonas.Ecce nũc tᷣs acceptabile: ecce nũc 2. Corl. 6, doloſa:⁊ erũniſ ac ſcandał plena. In luctu dies ſalutl.Salus hoium chꝛiſtꝰ ẽ. Si pa⸗ H naſcimur: in laboꝛe viuimꝰ: ⁊ ĩ doloꝛe moꝛi mur.Et qð peius ẽ ⁊ ſuꝑ oia mag dolẽdũ: quidam pctis ſuis exigentibꝰ nõ ↄfeſſi nec ↄptriti:de hac vita migrãteſ:nõ ſolum tꝑali moꝛte plectunt᷑: ̊ ⁊ i infernũ deducti moꝛ:/ te moꝛiũt᷑ ꝓꝑpetua. Vitã eteni ſuã ſine omi rentes nr̃os ⁊ amicos diligẽ debemꝰ:qᷓ;to/ magl iſtü diligere tenemur:qͥ ⁊ nos ⁊ nfos fecit⁊ creauit parẽteſ.Hũc amemꝰqͥ vniũſę dñſatur creaturę:ſcʒ deum. Diligamꝰ ꝓxi⸗ mũ ſicut ⁊ nos:qꝛ de terra ſicut ⁊ nos ꝓxi- mi nfi ſũt foꝛmati:vt ꝑ G̊ vitam mereamur pietate duxerũt:et ob h̊ młta toꝛmẽta paſ/ gternã: ipſo adiuuãte qͥ viuit ⁊ regnat ⁊c̃. ſuri nunq; vitã ↄſequent᷑ ęternã. Dũ enim e agenda penitẽtia Her. LXVI thᷣs habuerũt:vitã ſuã emẽdare noluerüt: us ⁊ miicoꝛs deus frẽs chariſſi/A Plus gulã amãtes q; abſtinẽtiã ſectãtes: plus luxuriã qᷓ; caſtitatẽ:mag terreſtria qᷓ; cęleſtia:plus creaturã qᷓ; creatoꝛeʒ diligen⸗ tes. Abſtinẽtia ducit ad caſtitatẽ:caſtitas ꝑducit ad gloꝛiã:⁊ foꝛnicatio dimergit ad pęna. Caſtitas ad ceęlũ ſubleuat: ⁊ luxuria i ad cõpũctionẽ ⁊ pęnitẽtiaʒ nos o còzde vro:i ieiunio⁊ fletu ⁊ plãctu:qꝛ no in infernũ ꝓfundat.Caſtitas ſctis angelis dũm deũ vrm. Et ne differat de die in diẽ. i 2 hoꝛtat᷑ dicẽſ: Cõuertimi ad meĩ to Johet.2. o moꝛtẽ pctõrl: vt ↄuertat᷑ ⁊ viuat.Et ite Execb. ʒ. rũ: Moli tardare inqᷣt ꝓpha ↄuerti ad dñʒ: gcei. 5. CLõuertimi ad me ĩ toto coꝛdevr̃o:id eſt ad . Et iteꝝ:Cũ ↄauerſus ingemnerl:ſaluꝰ eris. o alienę mulierl:aut ↄcupiſcẽtia carniſ quęẽ Cõuertimi igit᷑ chariſſimi ad dñũm deũ no / ruina aię:ſcito ꝙ coꝛpuſ ſimul cũ aia penal ſtruũ tanq; boni ſerui ad fidelẽ dvñm. Humi/ habebũt. Nã cũ caro nf̃a putreuerit in ſe/ PS. 94, liemus nos i ↄſpectu dei:⁊ ploꝛemꝰ aũ deũ pulchꝛo: aia nfa toꝛquẽda merget in infer q̊ fecit nos. Hõ dedignemur ĩ ̊ ſęcule age ni baratro. Ecce qles pᷣdicatiões oſſa ⁊ ci/ re peęnitentiã ⁊ pctõꝝ nfoꝝ pᷣcari veniã: vr neres moꝛtuoꝝ qͥtidie ꝓclamant ad dñim. infernalẽ euadere poſſimꝰ pęnam ⁊ ad ęter Vere dico frẽs chariſſimi quicunq; luxuri/ nam puenire leticiã.Emẽdemꝰ & nos in ie oſus vel negligẽs ea ꝗᷓ dico cũ mag timoꝛe iunijs ⁊ vigilijs ⁊ cęren oꝑidus pijs:ſcien/ ſuſcipe voluerit:⁊ cito ad medicamẽta pc- PSs. So. tes ꝙ coꝛ ↄtritũ ⁊ hũiliatũ deuſ nõ ſpernit. nitẽtię ↄfugerit ⁊ i pęnitẽtia ex hac vita mi 1. Cori.9. Sic enim ait apłs: Laſtigo coꝛpus meũ et grauerit:pꝑadiſi gaudia poſſidebit.Auã ſi in ſeruitutẽ redigo.Si ꝓ carne nf̃a laboꝛa / nõ egerit ⁊ moꝛs repentina eũ pᷣuenerit: ſi/ mus: laboꝛemꝰ etiã ꝓ aĩia nfa ꝗ̊ dignioꝛẽ. ne vllo remedio ęternę peęnę cruciatꝰ habe Sicurã habem“ ꝓ lacietate miſerę carnis bit. Mos igit᷑ dilectiſſimi frẽs q;tuʒ poſſu/ nłę quã poſt paucos ãnos vermes deuoꝛa mus cũ dei adiutoꝛio ↄtra carnales ↄcupi/ bũt in ſepulchꝛo:q;tomag deſpicere nõ de ſcentias virilit pugnemꝰ: vt deuictis huiꝰ bemus aiam ꝗ̊ deo ⁊ angelis eius ſſentat᷑ ſeęculi voluptatibꝰ ęternũ pꝛemiũ ↄſeqͥ me/ in ceęlo. Cogitate frẽs chariſſimi qꝛ abüda⸗ reamur: per infinita ſecula ſeculoꝝ. Amẽ. tia pabuli luxurisã admiſtrat: cum caro in ¶ De fuga vanitatis ⁊ virtutũ ad/ tam copioſis delitis ſatiatt mens tantis eptione. SBerm LxV/ mulcet᷑ diuitijſ:in pinguedie carniũ ꝓuide HB tur eſca vᷣmiũ.Iterum rogovos frẽs:quo⸗ tem nos hre:pꝛęcepta dei cuſtodi/ tiens iuxta ſepulturã diuit trãſitt vt dili ,· re:charitatẽ tenere:veritatẽ ſeqᷣ et genter inſpiciat vbi ſint eoꝝ diuuię vel oꝛ fugere vanitatẽ. Veritas eni mũdat:vani namẽta:vbi gloꝛia:vbi vanitas:vbi luxu / tas coinqnat. AVeritas chꝛiſtus ẽ:ſicut ipſe rię: vbi voluptas:vel vbi eoꝝ ſunt ſpecta- dicit: Ego ſũ via:veritaſ ⁊ vita. Via recta: cula. Cõſiderate diligent ⁊ videte ⁊ agno/ lux vera ⁊ vita perpetua. Veraces filij dei ſcite:qꝛ nihil aliud i eis eſt niſi cinis ⁊ fetoꝛ ſũt:mendaces vᷣo ſilij diaboli. VUnuſqſq; er vermis. O hõ vide ſepulchꝛa moꝛtuon: eni cuius opꝑa agit:eius ſiliꝰ apellat᷑. Qui et dic tibi tuipſe:⁊ loquẽs tecũ dicẽ potes: ſequunt᷑ deũ:ſemꝑ in luce ſũt:qͥ aut imitã⸗/ Ecce nunc ex ullo miſero qͥ hͥ depoſitus fuit tur diabolũ:in tenebꝛis ambulãt ⁊ lucem Miectiſſimi frẽs:opoꝛtet humilita/A 4 * Joh. 14. nihil aliud niſi oſſa ⁊ puluis euenit.Et ve- nunq; habebũt.O dilectiſſimi filij q; malũ re hõ ſi ipſa oſſa axida audire voluen: tibi ⁊ q; ꝑuerſũ ẽ dimittẽ luceʒ ⁊ ſeqͥ tenebꝛas: ſdicare poterũt ⁊ dicere:d miſer q;tum ꝓ Fugere vitã ⁊ axꝛopinqre moꝛti: dimitte/ cupiditate huiꝰ ſęculi diſcurris: aut qͥd ſu- re veritatẽ ⁊ ſeqͥ mẽdaciũ: delectari in va/ perbig vel luxurię infęlicia colla ſubmittt: nagloꝛia ⁊? ſpernere ſempitna: Jocũdari i vt quid te applicaſti ad ſeruiendũ crudeliſſi pſenti doloꝛe ⁊ pena:⁊ amittere lęticiam ⁊ mis dſñiis: vitijſ videlicet ⁊ crimibꝰ. Attẽde quietẽ ſempit᷑na. Scriptura eni dicit: NHon ad me ⁊ intellige: cõſidera me ⁊ vel ſic tib quęras gloꝛiã ⁊ nõ ↄſundent cuʒ gloꝛioſus hoꝛreat luxuni tua vel auaricia tua. Hoc fueris. Bti uli qͥ oculos hſit ſpirirales ⁊ cõ/ qð tu es ego fui:⁊ qð ego ſuʒ modo tu eris tẽplat᷑ cęleſtia⁊ reſpuũt terrena.Ex hac eni poſtea.Si in me ꝑmãaſit vanitas:te nõ ↄſu fragili miſera ⁊ bꝛeui vita feſtinãt ad illam mat iniqtas:ſi me luxuria polluit: te exoꝛ;ꝛ beatã reqeʒ ſctõꝝ quę nunq; ſiniet᷑: illuc fe net caſtitas: vide puluerẽ meuʒ ⁊ relinque ſtinat vbi ſemꝑ ꝑmanere ſperãt:vbi non ẽ deſideriũ tuũ malũ ⁊c᷑. Ideo q;tũ poſſum timoꝛ de moꝛte nec pauoꝛ de hoſte. Ybi eſt auxiliate deo laboꝛemus vt alioꝝ vulnera vita ſine moꝛte:iuuentus ſine ſenectut ex/ nobis pferãt medicamẽta: ⁊ alioꝝn moꝛſ ad pectatiõe:lux ſine tenebꝛis:gaudiuʒ abſq; vitã nobis ꝓfſiciat:et hoc optie fleri põt ſi triſticia:volũtas abſq; iniuria: regnũ ſine plus erimus ſolliciti ꝓ aia q; ꝓ coꝛꝑe: v cõmutatiõe: requies ſine laboꝛe: ſacietas cũ caro nfa fuerit in ſepulchꝛo poſita: ani/ ſine faſtidio: claritas ſine nube. Ibi ẽ vi⸗ ma nrᷣa bonis opꝑibus in cęlos eleuet᷑ oꝛna ta angelica ſemꝑ leta. Leticia huius ſeculi C. to.O aia ſi nos deceperit aut pulchꝛitudo licet ſępe gaudium eſſevideat᷑:ſepiſſime tũ fteniute e ſaataa ſobl ſatang ſdoloren ſinpen (ptianu lant.79 amnätga ſttateſe ſdchüt. (ltitsie igküe ſeni ſcbtan Sthne ouriye leipſe; binlus Acgpro isſep ns ped gerlauel Gttini btclams⸗ minbe Aneſe lickeviſar putarin; nlt r⸗ Bermo LXVII LXVII Ad fratres in heremo denl in triſticiã vertit᷑. Regnũ dei ñ habet ſin?: tes qꝛ angelos dei cuſtodes habemus: ſi/ lſe⸗ vita huius ſeculi hoꝛrenda ẽ. Ilavo ama/ cut ipſe ſaluatoꝛ ait: Amẽ dico vob qꝛ an / Wattb. 1. hiner da atq; deſidcrãda: hec eni ſſens vita mi/ geli eoꝝ ſemꝑvidẽt faciẽ pfis mei qͥ in ceęlii ſara ſera ⁊ caduca ẽ: ĩmo ĩcerta:deceptrix ⁊ inſa⸗ eſt. Quapꝛopt certe credere poſſumꝰ qꝛ oia l1din. tiabik. In pęna ⁊ luctu naſcimur: in miſe- opꝑa nr̃a quę oꝑamur die ac nocte ſiue bo/ n⸗ ria ⁊ anguſtia nutrimur: in laboꝛe viuimꝰ: na ſiue mala:ab ipſis in ↄſpectu dei nũcia- inae iĩ doloꝛe moꝛimur: ⁊i fine ꝙ mag: dolẽdũ ẽ ta erũt.Nã angelus bonꝰhoꝛtat᷑ nos cõſi⸗ eupe⸗ ſi impenitẽtes diſcedimꝰ: ꝑpetua toꝛmẽta lio boni:quia ⁊ũ aliqd boni agimꝰ:ipſuʒ a niami Cpatiemur. Ham veniã poſtmodũ non ↄſe dextris nfis eſſe credamꝰ: Cuʒ vo malũ ali Quiſ quent᷑ qui dũ tpᷣs hic habuerint ⁊ pęnitẽti quid cogitamꝰ aut faciamꝰ ſiue paruũ ſiue nentſi am ↄdignã non egerint. Nam qͥ pꝛecepta magnũ: hoc nulli dubiũ qin malignuʒ an- nhabe chꝛiſti non habẽt:vel etiã habentes nõ ſer / gelũ hoꝛtatoꝛẽ habemus:qui ſuꝑ hoc nos Au uant:⁊ ꝓmiſſa celeſtia deſpiciũt: qui plus gaudenſ irridet:cũ angelus ſctũs triſtatur h⸗ amãt gulã q; abſtinẽtiã:mag luxuriã qᷓ; ca et dolet.Et ideo cũ verba ocioſa dicimus: RKH ſtitatẽ ſectãt᷑: abſq; dubio regnũ dei ñ poſ,- aut quicqᷓ; mali facimꝰ: diabolicũ ↄſiliũ ẽ. ſeine ſidebũt. Foꝛnicatio vꝛget aiam ad pęnaz: Cũ aũt ingemiſcimꝰ ⁊ ꝓ pctis nfis ſuſpira . Ae. caſtitas leuat moꝛtalẽ ad gloꝛiã. Caſlitas mus: aut oꝑa virtutũ ſacimꝰ: tunc angelũ tätc erigit iter ad cęlũ:ĩuxuria facit ruere in in / dei ſctm̃ admiſtratoꝛẽ ⁊ ↄſiliatoꝛẽ habemꝰ. H fernũ. Caſtitas iũgit hoiem moꝛibundum „ Mam de illis tribus cauſis ãs ſuꝑius dixi/⸗ – ſctĩs ⁊ angelis ꝑpetualibꝰ: foꝛnicatio ſoci- 5 Wus ⁊ qs diabolus in adam ſubmiſtrauit clivch, at ſathanę ⁊ demonib. Poꝛcus craſſus ſe ⁊ ꝑ inſtinctionem malioſilij ſollerti cuſtodia iſic voluit ĩ volutabꝛo:Et ſi poꝛco margaritas noscaueam. Iſtę eni tres: gula videlicet: ipmi ante ipſuʒ poſueris: nõ aduertens ↄculca, cupiditas ⁊ ſuperbia: muira ⁊ inſinita ge/ W bit in luto: Sic ⁊ hõ ebꝛioſus:vino replet⸗ nerãt mala. Occaſionant᷑ nanq; hę malęz amm ſe ac crapuloſus:ferculis ſatiat:diũſis in lu⸗ pncipales vitioꝝ radices: ſacrilegium: ho⸗ sfit xurijs ſe ꝓꝛuit ⁊ ĩ ſtercoꝛe vitioꝛuʒ ſe volu micidiũ: foꝛnica tionẽ: furtũ: auariciã: luxu uch tans: verba ſanctę ſcripturę nec oꝛe ꝓfert: riam: falſum teſtioniũ: iram: diſcoꝛdiã: ptiu At A nec coꝛde ſuſcipit. Dulce illi eſt ſoꝛnicari: ? riũ:⁊ his ſimilia. Mos igit᷑ frẽs chariſſimi uitni cõtinẽtiã ſeruare amarũ. Ille miſer ambu- ponamus ↄtra ſuꝑbiã ⁊ elationẽ verã hu⸗ lu lat elatus ⁊ ſi uꝑbus ⁊ cupit eẽ melioꝛ q; cę/ militatẽ: ↄtra gulã abſtin entiã: ↄtra cupi- it 4 teri in h̊ ſeculo:cũ tñ apud deũ deterioꝛ ſit. ditatẽ elemoſynã:ↄtra ſacrilegiũ ꝑfectã pę ißf Altioꝛẽ ſe cęterl exiſtimat etiã ſi oium infe- nitentiã: contra homicidiũ dei ⁊ ꝓximi di/ N Uunchet rioꝛ exiſtat.Et ſic duʒ meliꝰ ⁊ firmiꝰ ſe ſtare lectionẽ: ↄtra furtũ benignitatẽ:cõtra aua dinn putat in pᷣcipitiũ cadit ⁊ in ęternũ baratrũ riciã charitatẽ: ↄtra luxuriã caſtitatẽ: ↄtra ene⸗ vadit:Ex q opᷣs deus nos eripiat qui ſine falſum teſtimoniũ veritateʒz coꝛdis ⁊ oꝛis: ſadin ſine viuit ⁊ regnat. Amen. contra iram pacẽ: contra diſcoꝛdiã veram nan uomodo per virtutes obuiã/ acoꝛdiã ⁊ vinculũ pacj firmuũ: ↄtra ꝑiunium nnhn um ſit yitus:Et de miſeria infer/ timoꝛẽ dñi:Et ſup oiĩbꝰ ſpem ſirmã: fidẽ re⸗ jgieus nali. Sermo LXVII ctã:charitatẽ ꝑfectaʒ. Talit᷑ ꝑ virtutes vi/ nuese atres ſatis timere nos opoꝛtet tijs obuiãdo ⁊ ↄtraria ↄtrarijs curãdo:co/ Esbacn O ꝓpter tres cauſas:hoc eſt gulã:cu/⸗ ram deo ⁊ hoibus cũ iuſticia ⁊ gqtate viua alin Lg: . .bPiditatẽ ⁊ ſugbiaʒ: quia diabolus muſ. Iſta eni fũt arma angelica: loꝛica ⁊ ar C cilieft nis tribus circũuenit patrẽnrjm adam di/ cus virtutũ:ſcutũ fidei firmiſſimũ ⁊ galea Epðd.s. gpitone Señ / cens: In qcunq; die comedeni ex hoc fru/ ſĩalutt. Qui hęc arma in ſide nõ hęſitãs ſe- e ick ciu: aperient᷑ oculi vri ⁊ eritĩ ſicut dij.Nos cum poꝛtauerit:nullus ei dlabolus nocere geauter aut teneamꝰmẽte:⁊ timeamꝰ iſtaſ tres cu poterit.O frẽs chariſſimi ↄtra peſſimũ ho/ Guzabl⸗ ſas peſſimas: ne vt adã nuduli expellamur ſtem: id eſt imitiſſimũ genent hũani inimi/ egnüle de paradiſo: Cõtra gulã ⁊ ingluuiẽ: vẽtris cum tm̃ nos armare debem?:vt ipſum viri N:ſcti abſtinẽtiã: Cõtra cupiditateʒ ⁊ auariciaʒ: liter ſuꝑare valeamus: Qui ſemꝑ paratus e⸗ Minn pauꝑtatẽ ſpũs ⁊ elemoſynarũ largitioneʒ: eſt velut latro ad furanduʒ oꝑa nr̃a bona: uusſ Contra ſupꝑbiã ⁊ elationẽ:verã humilitatẽ ↄſilia mala ſubmiſtrãdo. Certe multi au- cplinti er oimodã ſubi ectionẽ exercẽtes.hheęc ſciẽ⸗ gdacia diabolica decipiunt᷑ ⁊ ſecuritate pꝛo⸗ i 3 BGancieie ⸗Auguſtin A pꝛia quaʒ ſibi fingũt: decipiunk. Dicũt eni exemplo cuiuſda⸗ defuncti in egv; eAeaemonoit Aunenis —— 1 mihi tys ⁊ interim ꝙ pto:Et demiſeria aie. en. Ree ruar mudo: cu⸗ ad ſe/ Ratres dilectiſſimt añ oꝛare vult re nectutem venero ⁊ amplius quę volo exer aut pctã vfa plãgere: claudite oſti/ Matt. . (llſitii Ssnequcrorrunchenitennä agens abſtt, um ſup vos toratennmdeum ve certum vnius hoꝛę vel miſer ꝙ nõ habet ſtrũ ĩ toto coꝛde.Tũc reſpiciẽſ vñs ſuꝑ voſ n etiam ptãtem de e vel momẽeti ſpaciũi:ſeu ꝓppitius ac pius vobis ertrrcnlols nan erſ rnn ſs non volderipiar a ——— . ſuo dum eü dolentẽ ꝛ pioꝛantẽ Wpcen — maſecuitas: aue no ſecufitas eſſi / Hec chariſſimi in coꝛdibꝰ vfis ſcribite ⁊ i . EeEd per in memoꝛia habeamꝰ: ſemꝑ in timoꝛe ler ilit ſapiüũt: interrogẽt. Acqrite vob di ac un memona pabesm ſenp int ectiſſimi theſaurũ celeſtẽ mũdi huiꝰ poſt uu. dcſane-vgndenxſd agam :dutg mant⸗ Honi vankraterxemaemeh Puie un 2⁊caduca 2 elicer huius ſeculi bꝛeuis ? iẽtes quodda exemplũ hoꝛrib l. valderH aunlo alcpalts 8 ſmgilis lta miſeria ſentl mů/ gdam hõ ſanctus in exceſſu mentte eui⸗ ncn ges: vbi duces: n ic vbi impꝑatoꝛes ⁊ re vidit ⁊ audiuit de quadã ala de valens ſminqu ges: vbi duces: pncipes aut barones : vbi eunte totracospnæ ſu dtenacedateni nmnn Baßp. s, ptum eſ Porete ac oꝛnamẽta eoꝝ? Scri hoõ iſte de cuiuſ aia ſit ad pſens meneioren⸗ . unutß tur Vle tam obſ. s potent toꝛmẽta patien / poꝛe fęcũdus valde ⁊ tꝑaliũ ſtipatus dicht (üene guidę fouee: v Dnr m iſton vetam lan⸗ mü; ꝛ i tali coꝛpis ⁊ rerũ plperttate an Alefte fundę ? opac tam tenebꝛole 4 tam ꝓ⸗ e nihil aliud cogitabat inſi cũcta qi ponr⸗ onnefun lmtta 1 parua ↄſolatiõe:tam longa ca lute tractans:totus Uriel sanine ſueſ⸗ mtei lamitas: ð tam bꝛeui lęticia: tam longa tri / dliit vt infirmi xit in peccat?. Acci⸗, i ſticia:de tam modica luce: tam rmitate laboꝛãs moꝛti appꝛopin⸗ uungt nebꝛe: de tam exiguo lucro: magne te / quaret. Et ecce ſpũs illius ad oſtiũ coꝛpis Aufni nũ:de tam vana ſecuritat tam graue dã· pulſans terroꝛe acmęroꝛe pmaxie ↄcuſſus Prbiüttſ culũ: detam parua — ſoꝛte peri- ad modũ exire tardabat:qꝛ diabolos ante ntch longa toꝛmẽta ſine ſin i tꝑis: tã ſe pſparatos videbat: ac int ſe muſitare di / ſaütden ui iocũditate: tam ion manſura: det bꝛe centes: &u5 tardat Cur fit hoc? Quare numne mę: de tam inani hui ger ta amare lachꝛy facit tot moꝛaſ Feſtinem⸗: foꝛſitã michael imnidenl gehẽnalis puenir 3 iurmidͤi ompa: dira cum ſocijs ſuis oppᷣmens nos: ac nn dla goͤtoins ℳ bir pr ſtlinec p pfe fii⸗ eũ non libera/ nobis tollens quã per multos anos vine wwoeppln Bxpemennec aineatneesen d, Kassderiritntetenee dt diabols ull dcunar: Woldibilunrmon gturis mo: cweice Eer uny Aula dieni Ego opa incli tem impetrare nequeũt: vbi amara pe oꝛ eius ſcio.Ego ſemꝑ cũ illo dieb ac noctibꝰ ſllunts tiatargeagatnecob borl iamara pęnitẽ fui. ęc illa aia miſera audiens dixit: heau mlu natar. Bbinul nec⸗ oc ſic pęnitẽs adiu/ mihi quare vnq; nata fui aut creata De “””́”U . eterna:ibi teneb vſen malo dura ⁊ moꝛs mihi ꝙ vnqᷓ; in boc coꝛpus intraui. E ann buis:ibi flam ꝛoſus ignis ⁊ locus hoꝛri / hi ꝙ vnq; in iſto peſſimo carcere mcer. än b —— gehennalis ⁊ inextingui/ titi. Aę tibi coꝛpus miſerũ: ecannis ex ſeucen lmrar e ronments aſuHinis valida: rapuiſti pecunias. Tu E enas uſo ſeri cum milsnorſ nanat longe:ibi mi / et ſubſtatias eoꝝ in domũ ates alrti nrnd deęcũ bomicidis: ad cun ſenbis: pomii Tu cibarijs dellcatio tenumiebal re⸗ 1 ain 1 ricumauonts:farco ch mich adulter:: aua/ lutem nfam eſuriebaz· Tu vinũ bibebas — nicum fallio ſubdttl: olllollitir : falſi pꝛela⸗ ſapoꝛoſum: ⁊ ego fontẽ vitę ſitiebam. vu· dutle natuis. Qutass ſi ſciuis: ⁊ ſic ð te virtutibꝰ. Se uz erag: unnn aulis Eaut oẽs ſimul inenarrabilit cru/ ego kturiß u guiden ſecunduʒ eras:et Eagsdn cur. De ifernali carcè ſine ſine toꝛquẽ/ hüalare: te 6 omeſta Sa e pallida: Tu 2“ en 4 nbpiniten emrdatos e52. de bã. Zn gaudebas: ego volera ton . unn eęexhoztatiõe ad oꝛandũ: cum pu ↄtraria egiſti:modo es e . icn. Seerboꝛennde dozandiicum pummtdoss Bakue, Remnieſceoz mocuuz; uu hnit . ee Nenu neoti Nunye⸗ 4 sſuoyol zmun Ewpent. hbitezin⸗ sato⸗ epobdi duof⸗ deſt bguli 1opoſlus Aptoer⸗ . Eatai nuspin ſtackpolt alehor⸗ nineltel⸗ nmwopin⸗ nentde Ad fratres in beremo tempus in terra:⁊ poſtea mecũ in infernuʒ deducert toꝛmẽta ſicut ⁊ ego paſſurũ eter⸗ na.his dictis coꝛpus ſudare cępit ac ſpiri/ Ctum reddere. Tunc ille diabolus angelus ſathanę:qui non in bono ſed in in malo cu ſtos ⁊ inſtinctoꝛ eius ꝑſtitit eam apꝛehen/ dens dixit: Molite ſocij nolite moꝛam face/ re ſed tridentes acutiſſimos awꝛehendi/ te:⁊ cum doloꝛe in oculos eiꝰ figite.Quic/ quid enĩ vidit ſiue pulchꝝ ſiue turpe:totũ ↄcupiuit. Pungite os eiuſ quia oĩa quę de ſiderauit ſiue in comedẽdo ſiue bibẽdo vel etiam loquẽdo iuſtis vel iniuſtis nunqᷓ; pe percit. Pungite ⁊ coꝛ eius doloꝛoſum ⁊ fal/ ſum in quo nec pietas nec miſericoꝛdia nec charitas nec bonitas fuit. Pungite etiam manus ei rapaces: quę ad furtum: latro- ciniũ ⁊ rapinam ꝓmpte ⁊ ad opera pietat: tarde fgerunt. Inſuꝑer ⁊ pedes eius ꝗᷓ ad omnẽ viam malam veloces extiterũt.Cũc. illam miſeram animã decoꝛꝑe eiectam ſic ? membꝛatim puniẽtes: leuauerũt ſuꝑ alas ſuas nigraſ tenebꝛoſas⁊ veſꝑtilioneas:ad D ad infernũ ipſam deducẽtes.Et dum ſic in ias „Kerrac. 4. itinere eſſet: vidit aia illa claritatẽ magnã tie aſs bolos me nuldtaredi/ e:Aune Nünichad Ac umd dehoub; ierhe nen. i Gemn tams Netlens gpupen el. itegnſ⸗ bebas ann.1 RR elckſ Eeeſhiß iie y ,n) b. er. J.?· et dixit: vbi vel qͥd ẽ iſta claritas? Reſpon/ derũt demones dicentes: Hon agnoſcl pa triam vnde exiuiſti quãdo in hanc ꝑegrina tionẽ veniſti? Tu quondã renũciaſti pom/ pis noſtris ⁊ per baptiſmũ ac ſignũ crucis nos expuliſti. Audiſti ꝓphetas ⁊ apoſto/ los:audiſti etiã ſacerdotes ⁊ curatos tuos qᷣ nõ ceſſabãt tibi viaʒ vitę ſdicare ⁊ nomẽ ſaluatoꝛis tui laudare. Coꝛ auteʒ tuũ a do/ ctrina eoꝛum longe erat: Modo tranſis iu xta patriam illaʒ vnde pᷣma veniſti: nõ ta/ men ibi diuertes nec venies. Choꝛos ange loꝛũ audieſ: non ad tuaʒ ↄſolationẽ ſed ad tuam perpetuã deſolationẽ. Claritatẽ ſan ctoꝝ videb: nec tamẽ ibi habitabis: quẽ- admodũ ⁊ nos non facimus qui de paradi ſo eiecti ſumꝰ: ⁊ ſicut fuimꝰ ac ſumus in ꝑ/ ditione:ſic ⁊ tu nobiſcũ eris. Vſq; mõ fui ſti in ꝑegrinatiõe:nunc moꝛaberis nobiſcũ in damnatiõe in qua multos habemus ſo/ E cios.Tunc cępit illa miſera anima cum do loꝛe ⁊ fletu ac gemitu ingenti dicere: hheu me miſeram ꝙ vnq; creata fui ac nata ſeu ĩ hoc coꝛpus maculatũ poſita. heu mihi ꝙ in iſta damnatiõe poſita claritatẽ ęternam ꝑdidi ex qua olim ſine macula exiui. M.ο, do video ſpacioſam viaʒ quę ducit ad pa/ Sermo LXIX LXX triam non tamen ꝑambulabo eaz. Lücꝑ-/ duxerunt eam inimici ſic flentem ⁊ gemen⸗ tem ad perditiõis poꝛtaſ:vbi diabolus ad recipiendũ eam pꝛęparatus erat in ſimili/ tudine dꝛaconis:⁊ aperiens fauces ſuas fę tidiſſimas ac glutiens eam reuomuit in ca lidiſſimũ locuʒ igneũ:vbi ſuę ↄſimiles exx· pectant iudiciam. oc exemplo dilectiſſi- mi edocti ac admoniti vt alioꝝ fera vulne ra nobis ſint medicamẽta certa:vitam no/ ſtram hic dũ valemus in melius emende/ mus:carnalia abdicantes: ſpiritalia ſectã/ tes:vt ſic lętanter ex hoc coꝛpuſculo egredi entes dicere poſſimus: Adhęſit aia mea Ns. 62. poſt te: qꝛ caro mea caſtigata ꝓ te deꝰ me/ us:Ob h̊ mi dñe me ſuſcipiat dextera tua. Qð nobis ↄcedere dignetur qͥ ſaluat om/ nes ſperantes in ſe:ac viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝝ. Amen. ecõmẽdatiõe humilitati: Ac ð Epũuctiõe coꝛdis Ser.Lxx Vanta ſit verę humilitat virtus bus ad cęli culmia ↄſcendit᷑:qꝛ deus excel/ ſus nõ ſuꝑbia ſed hũilitate attingi᷑. De q̊ dictũ eſt: Deus ſuꝑbis reſiſtit: humilibus Jacobi.q4. aüt dat Sam. A in pſalmo dicit᷑: Excel/ Nõ. 137. 2 hülli ſus dñs reſpicit ⁊ alta a longe cog/ ſcit. Alta poſuit ꝓ ſuꝑbia.hhũilia vᷣo reſpi/ cit vt attollat:alta:id ẽ ſuꝑba cogſcitvt de/ ijciat.Diſcamꝰ hũilitatẽ ꝑ quã deo ꝓpinqᷓ re poterimꝰ:ſicut ipſe ĩ euãgelio ait: Niſci/Mattb.n⸗ te a me qꝛ mit ſũ ⁊ humił coꝛde. Per ſuper biã mirabilis angeloꝝ creatura cecidit ð cę lo:per humilitatẽ dei fragilitas hũanę na/ turę aſcẽdit ĩ cęlũ.honeſta eſt eni int hoĩeſ hũilitatl ↄſuetudo:ſicut ſalomon ait: Vbi Nꝛouer. i1. fuerit ſuꝑbia:ibi erit ⁊ ↄtumelia:vbi auteʒ humilitas:ibi ſapia. Itẽ aliꝰ ſapiẽs:ſto Ecẽi.ʒ⸗ magn“ꝰ es humilia te ĩ oĩbꝰ:⁊ coꝛã deo iue/ nies gr̃am. Itẽ dñs ꝑ ꝓpham: Ad quẽ re- Eſa.õs, ſpiciã niſi ad humilẽ ⁊ qͥetẽ ⁊ trementẽ ver/ ba mea?Quieũq; hũilis ⁊ quietꝰ nõ fuerit nõ põt ĩ eo habitare gra ſpũſſcti. Deꝰ hu⸗ milis factus ẽ nf̃ę ſalutl cã.Erubeſcat ̊ hõ ſuꝑbꝰeẽ.ta hũilitate ĩclinat᷑ coꝛ ad ima: tantũ ꝓficit in excelſo. Qui eni hũił fuerit exaltabit᷑ in gloꝛia. Pꝛimꝰ hũilitat graduſ eſt veritat ſermonẽ audire hũilit:memoꝛir 4 4 fratres facile ex verbis dñi cogno ſcitur: qui vt ſuperbiã phariſęoꝝ damna⸗ ret dixit: iĩs qui ſe exaltat humiliabit᷑: et Lud.i4. qui ſe humiliat exaltabit᷑.hhumilitat paſſi ctu tuo:ſicut in pꝛomiſſione tua. Pꝛo/ vis malam:inter omnia bona tua eriſ N Bancti Auguſtini 1 retinere:voluntarie ꝑſicere: eam qͥp / miſſio indulgentię quã habemꝰa deo nin pe quam non inuenit humilem veri /⸗ lachꝛymaſ pęnitẽtię excitat ĩ coꝛde no/ de tas fugit mentem. &ato quis humi/ ſtro: Theſaurum deſiderabilem in coꝛ 1l lioꝛ fuerit de ſeipſo: tanto maioꝛ erit de hominis compunctionis dulcedo. . in conſpectu domini. Superbus vero Anima hominis que in oꝛatione com “ü ito gloꝛioſioꝛ aparet inter homines: pungitur:valde illi pꝛoſicit ad ſalutẽ: a tanto deiectioꝛ erit ante deum. Qui cum per oꝛationem compunctio effun 6 ſine hũilitate bona opeza agit:in ven / ditur :ſpirituſſancti pꝛęſentia coꝛdibꝰ 2 Ecẽi. Ioe to puluerem poꝛtat. Quid ſuperbit naſtris illuſtratur. u terra et cinis:dum vento ſuperbia dii/ 1De non tardando conuerti pergitur: qð ieiunijs vel eiemoſynis qad dominum. S mu congregare videtur: Holi o homo in ECEgitur in litteris diuinituſin/) in virtutibus gloꝛiari tuis. Quia iteruʒ ſpiratis dictum: Fili ne tar/Ecẽi.5. . habiturꝰ es iudicem non teipſum: in des conuerti ad dominuʒ: qꝛ un cuius conſpectu teipſum in coꝛde tuo neſcis quid futura pariat dies. Qui e humiliare debes:quatenus ipſe te ex/ tardat conuerti:periculum facit ani/ bo alter in tꝑe retributiõis. Deſcende vt me ſuę: quia moꝛs non tardat: quę ſi . aſcẽdas:hũiliare vt exalteris:ne exal- tardentem conuerti inueniet:ad toꝛ⸗/ il tat humilieris. Qui eni ſibi vilis ẽ:tan. menta deducit eum. DZiſſoluta ⁊ a⸗ 9 te deü pulcher eſt: Et qͥ ſibi diſplicẽt: ralytica cogitatio eſt de craſtina cogi/ ſed deo placẽt.Eſto ergo pꝑuus ĩ oculis tu tare conuerſione ⁊ hodiernam neglii / hon is vt ſis magnꝰin oculis dei. Lãto enĩꝰ gere. Quid tu peccatoꝛ cõuerti diſſi 8 eris apud deũ pꝛecioſioꝛ: q;to fuer an mulas:æ non metuis ne moꝛs repenti te oculos tuoſ deſpectioꝛ. In ſũmo ho naſſubꝛipiat diem conuerſionis? Hõ⸗ noꝛe: ſũma ſit tibi hũilitaſ:honor lauſ ne homines ſubito moꝛiuntur? Si Ceſt humilitatis virtꝰ*. Cõpunctio coꝛ bonum eſt peccata dimittere ⁊ ad de/ dis ex humilitatis vᷣtute naſcit᷑:de cõ⸗ um ſe ↄuertere:cito ſiat.Deus tibi ꝓ⸗ ſas punctione ↄfeſſio peccatoꝝ:de ↄfeſſio mittit remiſſioneʒ conuertendo a pec/ 1c ne pęnitẽtia:de pęnitẽtia vera perue/ catis: ſecuritatem tibi non pꝛomiſit ſon niet delictoꝝ idulgẽtia. Cõpũctio coꝛ diu viuendi. Ideo conuertat ſe vnuſ⸗ Eſa. 55. Puas dict dis eſt humilitas mẽt cũ lachꝛymis ? quiſq; citius ad dominum:et derelin/ N recoꝛdatiõe pctõꝝ ⁊ timoꝛe iudicij. Ex gquat impius viam ſuam. Si ſubito nr gemino fonte cõpũctionis ſolẽt ꝓflue intrat dies extremꝰ:perit dilatio ⁊ re/ re lachꝛymę:vna dũ mens operũ ſuoꝝ ſtat damnatio. Perire nõ vis:redi ad gui . mala ↄſiderat:altera dũ deſiderio eter deum et viues. Noli de venia pecca- nen Nõ.·1. nę vitę ſuſpirat. VUñ ꝓpheta ait: Siti/ toꝛuʒ nec de vita longioꝛe conſidere. lan uit anima mea ad deũ viuũ: qñ veniã Conuertere ergo et penitentiam age. uſ Pö. 83. ⁊ apparebo añ eũ. Itẽ: Cõcupiſcit?⁊ de Eras inquis me ↄuertã. Quare non B *“ ſicit aia mea ĩ atria dñi. Quattuoꝛ ſüt hodie? Quid male dicam: ſi cras di hebe qualitates affectionũ: qͥbꝰ cogitatio cam? Quid male: ſi hodie? Foꝛte di/ hot iuſti tedio ſalubꝛi cõpungit᷑:hoc ẽ: me cis:Lõge erit vita mea. Dico. Si lon⸗ iui moꝛia pᷣteritoꝝ facinoꝝ:recoꝛdatio fu ga erit bona ſit: ſi bꝛeuis ⁊ ipſa bona e⸗ turarum pęnarũ: cõſideratio peregri / ſit. Pꝛandiũ ⁊ ſi longũ non tamẽ vis ie natiõis ſuę in huiꝰ vitę miſeria: ⁊ de,· habere malum:⁊ vitam longam vis . nl ſideriũ ſuynę patrię: qtenus ad eam habere malam? Villam emis: bonaʒ n qᷓtotius valeat peruenire. Añ giſta deſideras:vxoꝛem vis ducere bonam e in coꝛde hominis fiunt: ſignũ eſt tunce quęris:filios tibi naſci bonos optas. un eelſſe deũ per gratiam pꝛęſentẽ. Vñ in Et vt etiã de rebus viliſſimis loquar: Nð.ðð. pſalmo dicit᷑: Deus vitaʒ meã nuncia Caligas emis ⁊ non vis malaſ.Quid h⸗ ui tibi: poſuiſti lachꝛymaſ meas ĩ ↄſpe ergo vitam amas malam: ſi vitam i fyf⸗ Ad fratres in beremo BSermo LXXI LXXII H Ecki. 5. malus. Ne tardes conuerti ad domi⸗ ſum coꝛda? S non in celo: vnde apo/ en RMZ nũ: ⁊ ne differaſ de die in dieʒ. VUerba ſtolus paulus dicit: Hoſtra enim cõ/ Nbil.z. . domini ſunt non mea: non a me hęc uerſatio in cęlis eſt? Coꝛpoꝛe ambu/ on audiſti: ſed ego tecum audio a domi/ lemus in terra: coꝛde habitemus in ni no. Foꝛte reſpondeſ: cras cras. O vox celo. Habitamus ibi: ſi illuc aliquid tin Señ.ꝰ. coꝛuina: Coꝛuus non redijt ad arcaz; mittamus quod ibi nos teneat. MHe-/ columba redit.Si tunc vis pęniten / mo enim habitat coꝛde niſivnde cogi⸗/ tiã agere quãdo peccare nõ poteſ: pec tat. Inde anem cogitat vbi theſau/ cata te dimiſer̃t non tu illa. Sat alie- riʒat. Theſaurizʒauit in terra:coꝛ ipſi/ dein nus eſt a fide qui ad agendam pęnitẽ us a terra non recedit. Theſaurizauit . tiam tempꝰ ſenectutis expectat.Me in celo: coꝛ ipſius de celo non deſcen/ ln⸗ tuendum eſt ne dum ſperat miſericoꝛ dit: domino aperte dicente: Ubi eſft n ⸗ diam: incidat in iudicium. HNon enim theſaurus tuus:ibi eſt ⁊ coꝛ tuũ. JIpſi B ig tunc veniam inueniet qui modo aptũ ergo quibus moꝛs paſtoꝛ eſt: viden/ Q venię tempus perdidit. Ibi a deo nõ tur ad tempus floꝛere: ⁊ iuſti laboꝛa / kani poteſt mereri quod petit qui h̊ nolutt re.Sed quare? Quia nox eſt adhuc. u audire quod iuſſit. Qui tempus pgj AQuid eſt nox eſt? mNon aparent me/ dn nitẽtię datuzʒ negligit: fruſtra ante tri rita iuſtoꝛum:⁊ quaſi nominatur fęlici iſ lvinal chꝛiſti pꝛeces effundit.Feſtina/i tas impioꝛum. Lamdiu videtur her/ cog reę debet ad deum conuertendo dum, ba letioꝛ:q́;diu hyems eſt. herba eniʒ neg⸗ proteſt vnuſquiſq;: ne ſi duʒ poteſt no? per hyemem viget: arboꝛ aüt ꝑ hyemẽ dn ·lluaerit: cum Voluerit non poſſit. quaſi arida eſt:cum ſol exierit feruen⸗ Gen Pe morte) ermo L tioꝛ ęſtatl tempoꝛe:arboꝛ que perhye Ai⸗ 2R Oꝛs aũt vera ans timent ho/ Imem arida videtur:expletur folijs:ꝓ/⸗ us mines elt ſeparatio aie a deo. fert fructus:herba autez areſcit: vide/ zudde Et plerunq; cũ timent homi / bis honoꝛem arboꝛibus:herba auteʒ übi, nes monem iſtam quę ſeparat animã arida eſt. Sic ⁊ modo iuſti laboꝛãt an/ ee a coꝛpoꝛe incidunt in illaʒ vbi anima teq; veniat ęſtas:vita in radiceẽ: nõ/ Noniſt ſeparatur a deo. hęc eſt moꝛs de qua dum aparuit in ramis. Radix autem ſernul⸗ng 5. 48. dicitur: Et moꝛs depaſcet eos.Cuius noſtra charitas eſt. Et quid ait apoſto derein paſtoꝛ ẽ diabolus. habemus autem lus:vt ſurſum habeamus coꝛ ⁊ vitam iubie multis locis in ſcriptura:quia vita eſt in radice:vt paſtoꝛ noſter ſit chꝛiſtus: lotſe chꝛiſtus: moꝛs autem diabolus: non quia habitatio noſtra non debet rece/ cias quia ipſe moꝛs eſt ſed quia per ipſum dere de celo:⁊ in hac terra debemus ſi peuc⸗ moꝛſ introiuit in hũc mũdũ.Siue eni cut moꝛtui ambulare:vt ſb vmbꝛa vi⸗ iee. illa in qua lapſus eſt adam ipſius per- uenentes infra moꝛtui ſimus:non vt nage ſuaſione homini ꝓpinata eſt:ſiue iſta ſupꝛa moꝛtui infra viuamꝰ. Quia er/ reimn vbi anima ſeparatur a coꝛpoꝛe:ipſum go non debet recedere vita noſtra et mdi habet auctoꝛem qui pꝛimum per ſu/ coꝛ noſtrum deſuper:quid ait apoſto/ tedi perbiaʒ cadens inuidit ſtanti:⁊ moꝛte lus? Moꝛtui enim eſtis ⁊ vita veſtra gorz. Sion inuiſibili deiecit ſtantem. Mos ergo abſcondita eſt cum chꝛiſto in deo. Ec/ lben q de futura iĩmoꝛtalitate cogitamus: ce vbi eſt radix noſtra. Quando apa⸗ hin⸗ non ſine cauſa in fronte ſignum cru / reat honoꝛ noſter tanq; in folijs ⁊ fru/ 1 cis poꝛtamus: ⁊ non habebimus pa/ ctibus:ſequitur ⁊ dicit: ECum chꝛiſtus ſtoꝛem niſi vitam. Fidelium enim pa/ aparuerit vita veſtra tunc ⁊ vos apa bong ſtoꝛ vita eſt: infidelium autem paſtoꝛ rebitis cum alo in gloꝛia. Et erit ma/ onan moꝛs eſt. Si ergo ĩ inferno ſunt oues ne. Nam modo non mane. Tumeant chuis quibus paſtoꝛ moꝛs eſt: ⁊ in celo ſunt modo ſuperbi aut diuites huius ſę/ n oues quibus paſtoꝛ vita eſt: Quid i igt culi: Impij bonis inſultent: infideles A tur dicam? Jam in cęlo ſumꝰ: In clo fſidelibus: ⁊ dicant: qͥd vobis pꝛodeſt . fe ſidem. Si enim nõ in celo: vbiſ r⸗ quia acditis: in eſhonegnt ſ ſideles: NPö. 76. Nðᷓ. 4 ³. Sicat oues in inferno poſiti ſunt:moꝛs pa Bancti et dicant:ſi vere fideles ſunt: Mox eſt non/ dum videt᷑ qð tenemꝰ: nõ quieſcant manꝰ* bonis oꝑibus laboꝛare. VUnde alibi dicit᷑: In die tribulatiõis meę deum quęſiui ma nibus meis:nocte coꝛam eo ⁊ non ſum de/ ceptuſ. Awarebit laboꝛ noſter mane:⁊ erit . — Aluguſtini cit: hhoꝛremus iudęos: qui dixerũt dño ie⸗ fructus mane:vt illi qͥ modo laboꝛant:po/ ſtea dñent᷑:⁊ illi qui modo ſecactant ⁊ ſupꝑ/ bi ſũt:poſtea ſubijciant᷑.Quid eni ſequit᷑: Cſtoꝝ eſt eis:⁊ dñabunt᷑ eis recti mane. Pu/ Saß.5. nos inſenſati vitam illoꝝ eſtimabamꝰ in/ to iam planũ eſſe illud verbũ:quia pꝛęlocu ti ſumuſ:dñabunt᷑ eis recti mane.Expecta mane:deſidera mane: ne putes qꝛ nox ha/ bet vitam ⁊ mane non habet vitam:Ergo qui doꝛmit viuit: ⁊ qͥ ſurgit nõ viuit? Mõ/ ne qui doꝛmit:moꝛte moꝛtuuſ eſt:Et qͥ ſũt qui doꝛmiũt ? Quos excitat apłs paulus: Si tñ velint euigilare.Quibuſdã enim di/ cit:Surge qui doꝛmis ⁊ exurge a moꝛtuis dimus recitari euangeliũ: tundimꝰ pecto/ ra dicẽtes:ſceleratã rem dixerũt iudeęi chꝛi/ ſto: Hęmoniũ habes.Age tu chꝛiſtiane qañ D videris de coꝛde hominis expulſuʒ diabo/ lum ⁊ inhabitare in eo chꝛiſtum: ne dicas quid pateris. Dictũ eſt quidem ⁊ de ipſo dñio qð inſaniret:quãdo loquebat᷑ verba ꝗ̊ illi non capiebant. Et tamen aliqui euigi/ labant a ſomno dicentes:Mon ſũt iſta ver ba demoniũ habentis.Sic ⁊ modo fratreſ mei qᷓ;diu iſta verba audiũt ⁊ gentes ⁊ qui habitant oꝛbem ⁊ terrigenę fili hominum diues ⁊ pauper: id eſt ⁊ qͥ pertinet ad adaʒ et qui pertinet ad chꝛiſtũ.Alij dicũt demo/ ſu chꝛiſto: Hęmoniũ habes.Et quãdo au / Zoð.7. nium habes.Alij dicũt: Mõ ſũt iſta verba Joð.ie. demoniũ habentis:Alij enĩ viam ſeęculi et iſta ad tempus audiunt: Alij fruſtra audi/ unt:ſed faciunt qð dictum eſt:Auribꝰ per/ et illumiabit te chꝛiſtus. Qui ergo illumi/ o cipite qui habitatis oꝛbem. Et cum agunt nantur a chꝛiſto iam vigilant:ſed nondum awaret fructꝰ vigiliarũ. Mane axwparebit: id eſt cũ ſeculi huiꝰ incerta tranſierint. Ip/ ſa eſt eni nox:non titubet:videt᷑ eni q̃ſi te- nebꝛe. Facit aliqͥs maleviuit:floꝛet:terret: honoꝛat᷑:facit aũt aliqͥs bñ repᷣhẽdit᷑:blaſ⸗ phemat᷑:accuſat᷑:laboꝛat:terret᷑ quaſi tene bꝛe ſunt. In radice autẽ vigoꝛ fructus opu lentia: vita nõduʒ eſt in ramis.Sed radix non aruit: ſimiliſ eſt quidẽ areſcenti:ſᷣ tpᷣs venit:veſtit᷑ honoꝛe ſuo:fęcundat᷑ fructibꝰ ſuis. Lunc illi de quibꝰ dictũ eſt vt nõ eos ʒZelemꝰ:qͥd enĩ addet ilł pſalmꝰ? Qm̃ ſicut fenum cito areſcent:⁊ ſicut olera pꝛati cito cadent:cum viderint ad dexterã maieſtat: iuſtos:quibus laboꝛantibꝰ inſultabãt ſta/ re:⁊ dicent inter ſe penitentiã agentes: hhi ſunt quos aliquãdo in riſum habuimꝰ ⁊ in ſimilitudinẽ impꝛoperij. Sed tũc iam pęni tentiã infructuoſam agunt: Dicentes eni: ſaniã. Quia cũ ceperit qͥs deo viuere: mũ/ dum ↄtemnere:iniurias nolle vlciſci:nolle hic diuitias:nõ hic quęrere fęlicitatẽ terre⸗ nam:oĩa ↄtemnere:deũ ſolũ cogitare: viã chꝛiſti non deſerere:nõ ſolum ei a paganis dicit᷑ inſanit:ſed qð magis dolendũ eſt:qꝛ et intus multi doꝛmiũt ⁊ euigilare nolunt: a ſuis chꝛiſtianis audiunt:Quid patimini fratres mei: Momine inuẽti ᷣm viam chꝛi⸗ ſti: qui dicit: quid pateris: putamꝰ qð di- iſta:incertus eſt fructus. Sed qͥ maleagũt et viam ſeęculi eligunt:moꝛs paſtoꝛ eſt eis. Qui autem eligunt viam dñi: vita paſtoꝛ eſt eis. Veniet ipſa vita iudicatura? dam- natura cum paſtoꝛe ſuo eos quib dicitur: * — Ite in ignem ęternũ:qui pꝛęparatꝰ eſt dia Matt bolo ⁊ angelis eius. Illis autem quibꝰ in/ ſultatum eſt⁊ qui irriſi ſunt quia credebãt: audient ab ipſa vita quem habent paſto/ rem: Venite bñdicti patris mei: percipite regnũ qð vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũ/ di. Dſia bunt᷑ eis recti mane. Nemo dicat quia ſum chꝛiſtianus:quare non imperem iniquis. Moli feſtinare:dñaberis:ſed ma⸗/ ne:quia auxilium illoꝝ veteraſcet in infer/ no a gloꝛia eoꝛum: auxilium de pecunia: auxilium de amiciſ:auxiliũ de virtute ſua. Sed cum moꝛtuus homo fuerit:in illa die peribũt omnes cogitatiões eius.tã vi/ ſus eſt gloꝛiam habere inter hoĩes cum vi/ ueret:tantã vetuſtatẽ ⁊ coꝛruptionẽ ſuppli- cioꝝ habebit in inferno. ⸗ (Be ulo qᷣ irã diu ĩ pectoꝛe retinet Z nõ vult huiliari. LXXII Anis ho qui vult de inimico ſuo A vindicari ꝓuocat in ſe vindictam oddei. Sed hoc facite fratres qð dicit b. 25. apoſtolus: Nulli malum ꝓ malo redden/ Ro.12. tes. Hhoc eſt enim vinci de bono malum. QAñ enim vindicari vis ſine dubio vincere vis:vide ne dum vis hoĩem vincere:ab ira otdeüt Aſ⸗ ent ſoeuirri⸗ Nusnal lnini uuſfie Ettolen 6 ſenot Ubonon ſaginann Cuiele⸗ ſgcoela. utegets Pemdlennlun ſürpoun Pesionis gis: kanq MMesgl Gtasun⸗ Anoeni r. old oſpec lncprsm ſepcutte Qöago⸗ Geonunen latend lagonnc lensdiclt gen pilo malofaenn ledunlen fennopt nöchin⸗ Ad fratres in beremo Se XIIII LXXV . vincaris. Quia leſit: vis ⁊ tu lędere: quia* q̃ris? Ecce ego h ſũ in celo ⁊ ĩ tena pſeqᷣris – 4 nocuit: vis ⁊ tu nocere: ⁊ vt tu vincas am/ me. Quare dixit: Me: qꝛ qſi de mẽbꝛis ſuiſ ari plius magis ille nocuit: quõ vincis ma/ dicebat. Mõne ſi aliqs calcet plãtã tuã: nõ lum in malo: Hon hoc dixit apłs:non hoc dlamat lingua tua? IAlle Sꝑ quẽ factũ ẽ co⸗ d id audiſtis: Ego nolo vinci a malo audiſtis? lũ⁊ terra: ꝓpt eũ quẽ fecit ð terra: ſine terra dihe, Et foꝛſitan reſpondebis: hHoc ⁊ ego volo. deſcendit in terrã:⁊ in cęlo leuauit terrã:id edicg Szʒ nemo me vincit.Dixit enĩ apłs: Vince eſt carnem quã ꝓpter nos dignat“ eſt aſſu ne in bono malum. Hoc eſt eni: vt qui teleſit mere. Deus fagtus eſt hõ: vt hõ poſſit eſſe ſabef ſua iracundia:tu illum vince tua patiẽtia. qð deus eſt: nam quę ꝓmiſit dabit nobis. lcuig⸗ Qui te leſit ſua auaricia:vince illũ tua mi / Securi eni ſum quia cautioneʒ nob fecit: ilne ſericoꝛdia. Ecce qui te ſua auaricia expolia quam cautionẽ euangeliũ ſcripſit: ⁊ iõ red/ ofmnn uit:ecce ęget:ecce eſurit:ecce ſitit:ecce men didit nobiſ.CQAuid putat frẽs non eum no uti Bo. 12. dicat: inimic'tuus ẽ. Sʒ ſi eſurit ciba illũ: bis redditurũ vitam ſuaʒ qui ꝓ nobis de- Wmun ſitit potum da illi.hhoc eni faciens:carbo/ dit moꝛtem ſuã:humilitatẽ: iniurias: ↄtu niu .. B nes ignis congeres ſuꝑ caput eius. Si hoc melias: paſſionẽ in terra ſuſcepit ꝓ nobiſe tütdog. cogitas: quaſi ad maliciam nos hoꝛtatus Ergo regnũ: fęlicitatẽ: etnitateʒ nõ dabir hpeizin eſt: tanq; dixerit vt plus ei noceas vt car/ nobis qui ꝓpt᷑ nos mala ꝑrulit? Ergo bo⸗ nſenl bones ↄgeras ſuper caput eiuſ. Si hocco/ na ſua nobis negabit: Ad hanc ſpem fra ſtzanc gitas in malo: vis vincere malum: z ioſam tres qꝛ ꝓmiſſoꝛ verax eſt ſecuri ambulemꝰ. cee elemoſenã vt faciaſ:amoꝛe vindictę vis fa ò Sʒ ſic viuam vt ſemꝑ viuamꝰ:vt cuʒ ante amzgn cere. Sed dico qᷣd eſt carbones ignis ↄge/ ipſum venerimꝰ: bona frõte dicamꝰ: Red/ mlegi res ſuper caput eiuſ. Carbones ignis ſunt o de qð ꝓmiſiſti: quia fecimus qð iuſſiſti:et lncics. in qbus vꝛit᷑ vt pęniteat illuʒ contra te ini⸗ viuere cum illo valeamꝰ in ſę.ſę. Amen. npehe micitias habuiſſe.homo es:homo ẽ:lede-/ ¶ De dipite.· GSexrmo LXxY mnden⸗ re voluit:lędere vis.Ecce duo mali eſtis: Udite ita; qui eſtis in populo: et dn Quõ ergo dicis ⁊ ego odio maluʒ quiau- ꝗ ulti aliquãdo ſapite: Accedite ad mecknabeig ges numerũ maloꝝ? Vis vincere inimici Jepulturã moꝛtuoꝝ ⁊ videte exem/ ucrici as qð vincere debeas.Et dum iſta ↄſidera cauſa eius ſeruat᷑ in iudicio chꝛiſti. Fuirer tainin uenis diciſ tibi: homo ẽ quid melęſit: Ro· iple ſimil nobis viuens in vanitate: reple/ nerw gem ꝓiillo dñʒ vt pęnitear eü: Et ſi leſſt ex tus diuitijs multis: multiplicauit agros: nigteni⸗ malo factus fuerit bonꝰ: Mec defendi an / plantauit vineas: implens hoꝛrea in thech RKüRZ re dñm ſerui inuerecũda feſtinatiõe ꝓpe· multis:lętatul eſt in abüdantia ſua:⁊ ecce nimen remus: vt cum dies illevindicte aduenerit ſfſubito ablata ſunt ab oculis eiꝰ: Plaude-⸗ se nõ cũ impijs petõꝛib puniamur ſᷣ cũ iu/ batur ſibi per ſcemata multa:pcioſis veſti⸗ cninie⸗ ſtis ⁊ deũ timẽtibꝰ honoꝛemur in ſę.ſę. A. bus erat indutus:pompas ⁊ luxurias ſibi panu: De futura adhibens: epularũ diuitias exercebat: ſal- nrin. * „ Ig. Den L tationes ⁊ iocus in ebꝛietatibꝰ exhibebat: rilade 2, a res chariſſimie ð audiui ‚pꝛandia ſua cũ cena miſcebat: ⁊ lęticię ſuę Ai ci: Vt ſurſũ coꝛ habeamꝰ:ſpe ſit vt vix dabat finẽ: Et ecce ablata ſunt oia ab mni de illa futura vita cogitemus. Hic ocuł eiꝰ. Abi g abierũt illa oia: Ubi pom/ ciogl⸗ ſic agamus vt illuc ſemper viuamꝰ. Ecce pa: vbi ſcemata: vbi exqſita ↄuiuia? Vbi Mcent enim q;ta dignatio dñi nr̃i qui fecit nos: nam ſunt illi qui euzʒ in foꝛo longiꝰ ab oĩbꝰ l ſe deſcẽdit ad nos. Si ergo deſcendit ad 2ſpiciebãt? Ubioꝛnatus domoꝝ veſtis er nos: leuauit nos:iam in coꝛꝑe ſuo leuauit pcioleę luxuria?. Ubi gẽmarũ ambitio ⁊ ar⸗ nos. Caput nr̃5m ibi ẽ: ſequant᷑ membꝛa. genti pondus imẽſum⸗ Vbi poſtremũ ip/ Pinco, Ille eſt in cęlo:nos in terra quaſi longe ſir ſa cupiditas qͥuę cuzʒ oia quotidie quęagit enncſenn a nobiſ. Si interroges longe:charitatẽ in / nelſcit qn totũ poſſit amitte? Abi ſapiẽtia nsgini terroga ⁊ nobiſcũ eſt. Si eni ille non eſſer illa ⁊ forl excogitata diſſertio? Vbi atplau oſelin nobilſcũ: non clamaret de celo ſaulo perſe⸗ ſus laudum ⁊ adulatio amicoꝛuz aſſiduaz vnuaiu· gueri: õ ipſu leruos ei :Er vt familla⸗ Vbi fuox ſubditi gregesalapadan radcias ung Act. a. riꝰ dici: mẽbꝛa eiꝰ: Saule ſaule qͥd me ꝑſe / tis lumis: Vbi añcedentiũ turba clientůæ „ Bancti Tranſſierũt oĩa ab ocułeius:⁊ vltra nõ erit memoꝛia eius. Jatet i ſepulchꝛo redactꝰin puluere:deſfluerũt carneſ eiuſ q̃̊s delitię nu triebãt:ſeꝑati ſũt nerui a cõpaginibꝰ ſuis: ſola remãſerũt oſſa ꝗᷓ ſeruant᷑ in exẽpla vi/ B uentiũ:vt cogſcant᷑ reliquię moꝛtuoꝝ. Pu Aunguſtini to ſuſpirio ad dñm mente ↄuͦſa ne ꝑmittas accedere ↄſiliũ qð ſenſum poſſit inqnare. Sicut enĩ veſtimẽtũ candidũ:ſi fuerit ſan/ uine aſperſum:ſi mox fuerit lotũ candoꝛẽ ſuũ recipit:ſi autẽ inſederit ⁊ incoxerit ma/ S aglect ibi Derl lige uien cula vix lauat᷑:ſic ⁊ mens humana:ſ . li tat᷑ reqͥeſcere coꝛpus:abijt aũt aia ei in in/ tem coiatlone mox delenarittpaet An fernũ ⁊ nõ videbit lumẽ.Circũdãt eni eum um retinere candoꝛẽ:ſi autẽ diutiꝰ reſidere tenebꝛę multę: męro:ꝛ ⁊ afflickio apꝛehẽdẽt pmiſerit: vix cuʒ magno laboꝛe purgatur. ei: vermes ⁊ ignis ↄſumẽt eũ:⁊ fletꝰnõ de hec eſt autẽ pᷣma victoꝛia ſecreti certamis ſinit ab ocuł eius:ſtridoꝛ dentiũ frequẽtat noſtri qð dñs expectat ⁊ angelus:cũ cogi- ei eo qð peſſimi doloꝛes perurgunt eum et tatiõibus maligni mens humana ſideliter l⸗ nõ deſinũt pene ab aia eius.Tunc ſe pęni/ occurrit: ⁊ bonis oꝑibus malos ſuꝑat cogi nan tet male vixiſſe iĩ ſeculo:⁊ hęc ſibimetipſi re tatus.Hinc laus naſcit᷑:hinc creſcit gloꝛia: dun putãs dicit ſe pietatẽ ⁊ mificoꝛdiã nõ feciſ/ Qicut apls ait:Cũ venerit inqᷣt dñs villumi 1. Cor tuoleae ſe vt quęrat eã ⁊ nõ inueniat: multaſ diuiti nabit occulta tenebꝛarũ: æ maniteſtabit eõ Rei as ſe poſſediſſe ⁊ nõ eas pauꝑibꝰ erogaſſe: ſilia coꝛdis:tunc laus erit vnicuiq; a deo. dan ꝑdidiſſe ſe tpᷣs penitẽtię ⁊ non ſe coꝛrexiſſe AManifeſtũ eſt enĩ apud fidelioꝛes: qꝛ non P dct ab oibꝰ malis: dies ſuos negligẽdo trãſiſ/⸗ dſiolũ de factis ſed etiã de cogitatl aut laus Eerin ſe in qbus habuit ſpaciũ bñ faciẽdi vt non è aut vituꝑatio a deo iudice tribuat᷑. Itẽ qo Moin incideret in talibꝰ pęnis. Expectat enĩ euzʒ inuiti patimur cogitationes frequent:non henntl reſunectio magna vt radat᷑ peioꝛi iudicio o nos lateat frẽs: qd maligni frequent cogi⸗ Maliri, em que vt geſſit. Ybi eni e ↄturbãt multi/ tatiões ſuſtinemus:qñ alit ↄtingit:de apo lluirſe tudo angeloꝝ: q ſupꝑ penas ſunt aſtituti: ? ſtolo dicamꝰ: Mõ qð volo h ago: qð odi ün d talit egerit elemoſynã nõ amauerit: iiõ illo facio: Etvideo aliã legẽ in mẽbꝛis meiſ Phr miricoꝛdia ei denegat᷑: Gehẽna ardẽs eum repugnantẽ legi ment: meę: ⁊ captiuanteʒ facdn! expectat: q:ꝛ pauperẽ ⁊ ęgenũ non amauit: me in lege peccati.Et reuera vnũ ꝓpꝛiũq; ſmnnt ventrẽ eius ppetuus penetrat vermis:qui ſtudiũ eſt ſatbanę:bumanam menteʒ pꝛa/ huge eſurientẽ pauꝑem nõ ſaturauit. O qᷓtũ va uis grauare ↄſilijs. Si qdẽ hanc iniuriã ab nahan let apud dñmmificoꝛdia ꝗᷣ in h ſeculo exhi exoꝛdio ſoꝛtiti ſumꝰ vt nos ſerpentiſ caput hnnhaoht bet. Sicut dñs n ieſus chꝛiſtꝰ in euãgelio obſeruem:ille aũt nrjm calcaneũ:vtiq; nõ ſignunt dicit: Dii mif̃icoꝛdes:qm̃ ipſi miſicoꝛdia, nfi pedũ calcaneũ:ſᷣ mentis ſinẽ obſeruat: ehum⸗ ↄſequent᷑. Irẽs mei dilectiſſimi exhibete vt ſi quõ poſſit currentẽ ad celeſtia animã lr li⸗ mificoꝛdiã dũ lucẽ huiꝰvite habetl ne tene moꝛſu ſuo ad terreſtria retinere. Aduerſus tchode bꝛę moꝛt vos cõpꝛehẽdãt. Elemoſyna eni has ̊ obſcuritates maloꝝ vt ſinceris men- Cnikatan emũdat pctã ⁊ ipſa interpellat ꝓ nob dñʒ: tibus viuere poſſimꝰ: coꝛdiſ oculi bene cu⸗ ſnen q; q habemꝰ relinmꝰ⁊ qð pauꝑibꝰ dedi randi ſunt.Et vt vincamꝰ:arma nob ſur- teit mus ipſum integre poſſidemꝰ. Dies enim valde neceſſaria. Arma inqt militię nfenõ 2. Con.l0. Aimnlin i ngueriotz migicondeg molieo, carnalia ſed potentia deo ad deſtructionẽz mmtne 9le lo ie qui e munitionũ: ia deſtruẽtes. Amẽ Clenk Arecuein ſenla Eonlo aenen. è un malopo alia de 8. Amẽ inn ecogitationibꝰ⸗. er. LKXVI Bermones dini elii Anan, – &Rimũ quidẽ cogitatiõibꝰ malis re Iſtini ad fratres ſ⸗ al ae, ian p pugnandũ eſt: vt c aliqd carnale moꝛantesg ⁊ quoſdam alios felici⸗ mpol aut ſoꝛdiduũ ſuſurrauerit aduſariuſ ter expliciunt. Eride äi ꝛius q; ſautiet mẽtẽ ſagitta deleat᷑ ⁊ excu E ertete tin clat᷑. Solet enĩ triſticia a fferre ⁊ dubitatio . nes de ꝓpoſito ⁊ deſperationẽ bonoꝝ ad-⸗ nri ſpirare: ⁊ varias cupiditates igerere:⁊ eos VVV ““ oĩno ſagittas acuere:vt ſicut in.x.pſalmo cad PS. i. ſcriptũ eſt: Ut ſagittẽt ĩ obſcuro rectos cos· “ .R Nnmn de.Zu S mox cũ ſenſerꝭ iſta:moliri gemia/ v l finn Mins [Sequuntur H ak ollect⸗ untur gueg er vigert gnnn md tS grore 5 bes inerſis⸗ r ling De vi diuncta. ati Augu/ * MM:obortta ce. s Nertſu⸗ ſanc ita: cõ or is unijs ace. tis 5t falutar nlie ſts Waoren atione ae morte vidua e eiſcr Brl dlaurrana⸗ lni e natris daenere un KZanngodme⸗ oms dbt won az mmis Onich * „ Wu⸗ vead müdi t oẽ oſt moꝛtẽ vii iſ dotauit: * nircui⸗biſto⸗ ſanen zintih⸗ roem arnar S vitt Ptepilt:og iin taie alann der Zugunt te anclli Etn d nari ctuſteſut ot Nn ſeltionl: attehcerel⸗ temg Phel Eck na der Snneln vocaret: r ppet augunkinuon dunde eyls as aen lagte tni piteus viuebat. ii⸗ ulanus Deietes 8 1g lhana ſcrio rſe s ds vritrwrn ſolũ tibuebar Len eemolb dr6 us placer ſa chꝛiſti: v eint auguſti prerge acicatric ynas large ſtea iia ignd ciſſe glaccreſieut ch t deo ſtudea uſtin⸗ ter g ei vñ ices pauperũ urgit tribue/ ach c. . eo ſtudeas in oi ei i co ns centuplũ rũ liniret. ue⸗ Biagna bar du 4dͦ eliet puella: wrem 0 . n ol/ Die oꝛde ei? inf tuplũ reddi ret. Pꝛo⸗ luuthu⸗ nega in angulo yr dfem wonlten die pꝛeuenta⸗ ſixit ⁊ paſſi lidit: dũ crucẽ 7 ½; chꝛiſtü 1 pmanẽs: elia; fugi quęe tu i a27 viſitat onẽ. DHũ ã uce ſi de rediret 1füdebat eger ugnne 6 dErsnttc ta ate vñe: bf at qjda uitmm detedlter dbatale Diũ aſt don 9ofo ta iſti ancilla mano ge ꝛbſiſcia tua tra domiͦ ſin ua verb domũ tar antam a tua ↄſi neri cemẽ nen aog; ipſa puella e pediſſeqᷓ erabak:e è/ (Lx q; lach ideraret: tã mẽes ex⸗ rabar: eo& rucis expꝛ hꝛymarũ ret: tata x⸗ Er nſ elta vantet a receſſilſet:te ex⸗ Berpreſanginpaliet tãt grati ericia ſua nt poꝛtab :2 totu ꝙ veſtigia ei m in paſſio azʒ toꝛcula gug fcded miſcuit:iſ. nunq ců at. In tor im „ per gia eins alloe tua culari tug ionel 4 ricia d el ed frequent puellis lude a aute palmentu der eccleſiã la . adinueni — ecko ſurge in noct dentib“ ſe ² q;to plꝰ aj defluente achꝛyme d it: runmn nes qs a! ſurgebar:2 te adhuci!: e tu ab efflu luentes oſten. ie deſa⸗ — a mfe noie r: geni dpucipue/ . tur deſiſtere uentia lachꝛyn eiidehat. Et ii nes asamnenoie menn nibeſteris ofo⸗ da Dan tertel em au hoerahe 0 be flexis ofo⸗ i ak. Tan oplus fluui ari bostabz enn ſeratio: an b infantia dia didicer e ieiung Tanta aute uuius lacl zꝛtaba nini bat. Se aturali aüt cue erat: no jeiunado ali autez grarl lachꝛymarũü mnalagu et de pfn bane vemela rſtnn eol ir mi-⸗ n gnam vocab. ellebat ꝙ di cilla chꝛiſti diöct bat:ho a domo fi eſa in ſin vilige, 1 am accedebe bak: tanq̃ ebus quibul unng. D thoſpites 2 fugiẽs p nu collocabat in coꝛd egebat. Er qᷓ; ad amara ibul litigã tes i paupibus cabat ti ꝛde tanq̃ rat autez ei arã medici g5 8 infl pibus tri 6 anq; faſci tez ei tim edic a Heluabar⸗ eeri ibuc:, guann adus An at. Cü aü⸗ eis yt puel s inſirmnon ſe⸗ pigri repmeret: e ꝛe tanch cogita Inbus aüt parẽ puella pote⸗ mon ſe⸗ gricia to rin ope tañ frenũ ᷣ li nisnnen⸗ us delicat Etes eiꝰ terat ſerui ne modũ ꝛperet: in ane ſtimul lin/ lübenean emilata reſp am oꝛn⸗ cculariũ ſcopa xcedere mnctis ta nu us ne ecim: puebat. are volui iu ve⸗ opa pur⸗ ret. Timoꝛ nq; regula nobn lecim: eaʒ bat. Et cũ uiſſent: ipſa te:os gabat coꝛ vi oꝛ autẽ iſte gula ſteriens diderũt.i nobili p tcũ eſſet an ꝛipſa ꝛos a falſitat 2 vidu ute iſte ta R tiam ſumn aũt timoꝛ carthaginẽſi diuiſi ſeculare ab b o vanit plictta- Wumlt uerit:q; ma pulchꝛi ꝛe 2 honeſt nen a uiſſe:b in oib⸗ oꝛe eius reco. ate. Nuq; An j. tqta etiã ꝛitudie vſie ſtate: q; chꝛiſtu on ibe verbis recoꝛdoꝛ G auerit: ce ia pudiciti eohsenndara, en bᷣmo noiab ec ine ver MWfi ꝛcerte in bꝛeul ia eam dſis n dota / m eiꝰ occu oiabat. Tm̃ ti act ſem g, eimonil iß oꝛ ii tan ofie magein tem citoccunducrar⸗ An⸗ fimot ofn men⸗ timore dfi optime nllacen ponſet. nü i cauebat: nõ ſolu ſii men⸗ cula oꝛe dſil ſuffici e ↄſeruant poſſet u ꝓna erat.s at:bᷣ ſpũ pi ab oi ſpecie daſcſe culath i ſufficient lanit: fili t. tatl rat. Sa pietat ſpecie sſelc⸗ mag cuſtodiu erudiui os in ti ꝓ poſſe tagebat mi ad omẽébo⸗ agno l it: 2 mari uit: tho mi e coꝛdialit᷑ i at mirabili SEbo/ viro ſuo f. ne lucrata ẽ ciſſimũ cu phanoſc e: ſepultura plere:ſuꝑ oĩia i pie ere annis a . Cu ad⸗ 5 tas ſ. cuſtodire v. 3 moꝛtuis ſ ia infir⸗ ecim reſpe⸗ leſtibus d :quapꝛopt vidua : 0;ͤ⸗ͤ e 1 us dñ opt m 87 marit 123 kbug dio eneie unsantace⸗ ebera etan/⸗ chꝛym vx dein usg: nam i 4 ince am inſpirauit ctu carnalla eſſet ferociſſin ſernar nonio ſi oen diuiſ⸗ us Nem chto er⸗ vtuagitadu . X ea fere ꝑ fere ꝑ totu rerlachbitu en dlem qui ſus in pitnet coꝛdis: leſcen:dem eſſet audiebak. Rech min oxneq; ſen⸗ a illa bat vid at vidue ſenl. def manon⸗ noſt coꝛpoꝛales inte entes exatare vole ddelen inrannn tare valerent. J u5 eam pun/ bti cypꝛiani duz hec chꝛiſti ancilla mererek e catholici chꝛiſtianũ viderem pꝛiuſq; moꝛe accige ſlacramẽta: duʒ eſſet in domo:fere a terra per cubitũ eleuata fuit: caamãdo quęg quietiſſima eſſe ↄſueuerat dicẽſ: VNolemus ad cęlũ:volemꝰ ad cęlũ fideles. Quã cum poſt interrogaremꝰ quid ſibi acciderat:nõ rñdebat:ſed tanto gaudio replebat᷑ ꝙ oẽs ad feſtũ ꝓducebãt cantantes cũ ꝓpheta: Coꝛ meſũ ⁊ caro mea exultalłerũt in deũ vi/ uum.Dũ etiã in die pentecoſtes eſſet refe/ cta refectionce illius panis qͥ de ceęlo deſcen dit:poſt ſumptionẽ ſacramẽti tanta ſatie/ tate repleta fuit:ꝙ per diem ⁊ nocteʒ abſq; coꝛꝑali cibo perſeuerauit. Cum apud oſtia tyberina infirmaret᷑⁊ ſacramentũ a nobᷣ fi- deliter peteret:nec doloꝛe ſtomachi vexa⸗ ta valeret retinere:viſibilit᷑ infantulus no⸗/ cte media ad lectũ dei famulę venit:eamq; in pectoꝛe amplectẽs:aia illa ſancta ad cę/ rer:⁊ ecce cumulatius mihi deus pᷣſtitit:vt te ↄtempta etiam feęlicitate terrena videaʒ dei ſeruũ.uid iam ãmodo hic faciaʒ ne- ſcio. Quid ſibi tunc rñũderim: non ſatis re/ colo: ſed poſt dies qͥnq; decubuit febꝛibꝰ: et ſubtracta a ſᷣſentibꝰ:cucurrimus:a poſt modicũ reddita ẽ ſenſui:⁊ intuẽs nos ait: Ponetis hic matrẽ veſtrã.Ego flebã:ᷣ fle tum ſiniebã: frater autẽ meus lęetus: ꝙ nõ pegre cõmoꝛi:ſed in patria cũ viro ſepeliri debebat. Quo audito: vultu turbato re/ uerberans cum oculis ꝙ talia dixiſſet: ait: Ponite hic coꝛpus meũ: nihilq; cura eius vos ↄturbet. Rogo tamẽ vos:vt ad altare dñi memineritl mei vbi fueritl.Dñs auteʒ illud reſuſcitabit vbicũq; ſepultũ fuerit in nouiſſimo die. —⸗ Relario Calixti ð ↄauerſiõe:per⸗ lum volauit.Ergo die nona ęgritudis ſuę a ſeuerantia ⁊ quibuſda dictis ſi an/ qͥnqgeſimoſexto anno ętatiſ:triceſimoter⸗/ tio anno ętatis meę:aiĩa illa pia ⁊ religioſa carne ſoluta eſt die q̃rta maij. Flebã ⁊ effũ/ debã tibi dñe pᷣces ꝓ illa famula tua:vt nõ intrares cum ea in iudiciũ. Gꝛatulabar tñ teſtimonio eius:qꝛ apellabat me pium: et cõmemoꝛabat grandẽ deuotionis affectu: commemoꝛãs nunq; ſe audiſſe ex oꝛe meo verbũ durũ aut ↄtumelioſũ ſermonẽ. Illa famula tua dñjie ↄtinue ſatagebat virũ ſuũ lucrari tibi:quẽ amabilẽ ⁊ reuerentẽ facie/ bat ſibi. Expectabat enĩ ipſa mĩicoꝛdiam tuam ſuꝑ eũ:vt ĩ te credẽs caſtigaret᷑. Erat enĩ iracũdus:ſed illa famula tua nõ tm̃ fa/ cto ſed nec verbo viro tribulato rñdebat: ſed quieto rationẽ facti reddebat: quẽ tibi dñe in extrema vita ceꝛꝑali lucrata ẽ.Erat enĩ ſerua ſeruoꝝ dñe:⁊ oẽs qͥ eam videbãt laudabãt te dñe:ſcientes ⁊ credẽtes pᷣſenti am tu eſſe in coꝛde eius. Fuerat eni vniuſ viri vxoꝛ:⁊ filios totiẽs parturiebat: qͥtiẽs a te dñe deuiare cernebat. Imminẽte autẽ die quo ex hac vita erat exitura: nobis ig- noꝛantibꝰ dſie: ipſa ⁊ ego ſoli ſtabamꝰ in/ cumbentes ad qndã feneſtrã:⁊ terrena ob/ liuiſcẽtes:loq bamur ſoli valde dulcit qlis eſſet ſctõꝝ vita:quã nec oculus vidit: nec auris audiuit:⁊ inhiabamꝰ oꝛe coꝛdis pari ter ĩ ſuꝑna fluenta font vitę: vileſcebatq; mũdus iſte inter verba cũ delectatiõibus ſuis.Liũc ait illa: Fili vnũ eſſet ꝓpter qð in hac vita aliq;tulũ moꝛari cupiebã.vt te ſcti b s medi omni he Auguſtini. ii guſtinus:qͥ vere fuit noꝛma⁊ ſpecu lũ in natura: dũ eſſet annoꝝ. xxx. maternis ofonibus ⁊ ambꝛoſij ſdicationi/ a eſi purgatuſẽ:⁊ apud liguriã ita/ lięgadueniẽtibꝰ diebus paſchalibꝰ baptiʒa tus eſt.Et tũc exultat liguriẽſis ecclia:pia eius mater gaudet:ambꝛoſiꝰ deuzʒ laudat: auguſtinus iam ↄſitet᷑: ⁊ fideles omẽs ſibi tanq; ciui ſideliſſimo de babylonica ſerui- tute redempto:vna voce oẽs aplaudunr. Pꝛotinus in ſide catholica ↄfirmatꝰ: ſpem oẽm quã habebat in ſeculo dereliqᷣt: ⁊ ro/ manonꝝ ⁊ ligurienſiũ ſcholas:⁊ cuʒ euodio et alipio ſocijs: viro pᷣclariſſimo ſolitario ſimpliciano ſe cõmiſerunt: ibiq; cum pſdi- cto famoſiſſimo viro apoſtolicã vitam te/ nere cęperũt:⁊ ſimul cũ multis erant habi/ tantes in placito ſctõ. In diebꝰ auteʒ illis duz fama auguſtini crebꝛeſceret apud oẽſ: ↄgregatis fribus ait:dũ in hac valle miſe rię ſumus ↄſtituti:vtrũ boni ſiue mali ſimꝰ de nobis ſſumendũ nõ eſt:etiã qͥbuſcunq; vtutibus cogſcamus dei gra nos eẽ oꝛna/ tos. Nam ſi qͥs nrjm bñũ oꝑat᷑:btũs tñ dicẽ/ dus nec pꝛędicãdus eſt:cum ſimiles ſimus nauibus omnibꝰ bonis oneratis: de qui bus tamen incertum eſt vtrum ad poꝛtum ſalutis perueniaãt. Nunquid iudas in apo/ ſtolatu optime incepit: ⁊ peſſime ſiniuit:⸗ Agnus ille doctoꝛ ⁊ egregius au/ utibꝰ 2 fama antonij audita: ab ⁶☛ nnle Aectolsd Gudaren nonee oniude id ſanea I uns N 1 nebiq Creſergo⸗ heniteden ſnoxoco husment ereuste⸗ catoemu augutin iuſron getühehe Huolanti. Nintdopnn .qne Dbanſint ctntinpf nterevstnt lelcetintad Nieo voen Ppkoreuer gudofuat Nniannoe⸗ Gltin'cäa gedſidee⸗ batigogoe cieſögaud Clenſiifei luteaugul Agaſtin Penobrbi nmbaſm nennüfene Uueſlinn naitſin nlitpno whabeane ſchtſeho⸗ ſchharlbee nſlaä ſner tere nunidnz nutgn, ſuns e Lſcheh⸗, nlandn Enosait febise ſeydlt dbangre⸗ alek a Hamnens Nadale Disaun; luüfuentn ſöͤee⸗ ictsſen gigos a⸗ matſpenn ziciandni ziaudtre liganäit ib'bepnn ſocahapn danzluon esonisſb gonia ſn, aglavten. imatihen tlct:e azaudtſ⸗ no ſlund anf⸗ äyumme⸗ gcanubeb hiauezl mumti⸗ ennlenie Nepitin ichaſcunch ooceni⸗ eistidic⸗ nuesſinn⸗ nis:degi uhronn⸗ ſineinuu. Nunqᷣd etiã paulus male incepit:⁊ tñ vas ⸗ ſub obediẽtia auguſtini ↄcoꝛdit viuebant: electiõis digne vocatus ẽ? Molite obſecro laudare me:ſed oꝛatevt valeamus vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeuerare:qm̃ finẽ nrjm de attẽdit. X Sigeberto in epla ad Mace oniũ de oꝛtu: conuerſione ⁊ vita ſancti Auguſtini.) I t? nus vir acutiſſimꝰ nobilibꝰ cartha Eaginenſib? oꝛtus natalibꝰ: venit ro/ mam:ibiq; ſcholas liberaliũ artium annis fere ſex gloꝛioſe rexit. Deniq; mediolanuʒ venit:⁊ dũ eſſet ãnoꝝ trigita: filiuſq; eius ãqnoꝝ octo:aduenientibꝰ diebus paſchali/ bus:meritl mr̃is ⁊ ᷣdicatiõe ambꝛoſij:ma⸗/ rer eius regenerauit auguſtinũ cũ filio deo dato ⁊ mult alijs fere.xlij. Qui baptiʒatꝰ auguſtinꝰ mox ad virũ ſimplicianũ ꝑꝛexit: cuiuſ nomẽ celeberrimũ apud ſideles erat: qͥᷣ etiã habebat manſeolũ ſemotũ ⁊ a genti bus ſeꝑatũ.Cũ qͥ auguſtinꝰ fere ꝑ annũ cũ dimidio ꝑmãſiſſe vidi ⁊ oculata fide ꝓba/ ui.Et qm̃ erat ĩ libertate qſi viuentes:licet ꝓbatiſſimi viri eẽnt atq; ꝑfecti: — cepto tãti pfis ſimpliciani: Auguſtin po inter eos inſtituit:vt vitã apłicã oẽs parii tenerẽt: ⁊ nihil inter eos ꝓpꝛiũ diceret᷑.Cõ pleto vᷣo ãno:mf̃e auguſtini inſtigante ad ꝓpꝛia reuertit᷑: ⁊ moꝛitur mater auguſtini apud oſtia tyberiana: Filiꝰãt apud cartha ginẽ anno ętat ſuę.xxix.Lũ autẽ eſſet au⸗ guſtinꝰ cũ amic in africa: meditabat᷑ in le/ ge dñii die ac nocte: ſcribẽs libꝛos: 2 doce- bat idoctos. Hhoc ãt valeriꝰ hiponẽſis au- diẽſ pᷣ gaudio lachꝛymabat᷑:⁊ ſtati eũ ad ſe accerſiri fecit:⁊ hoꝛtũ ſecretũ ⁊ remotũ a ci/ uitate auguſtino donauit. Ibiq; pius pat᷑ auguſtinꝰ cum cęterl amicl ⁊ fribus in de/ ſpecto habitu:⁊ cũ incredibili hũilitate an nis tribuſ mãſit.Deinde cũ inqetudinẽ ve nientiũ ferre nõ poſſet:duobꝰ fere miliari⸗ bus a pᷣdicto loco ſeceſſit:⁊ ad mõteʒ quẽ/ dam altiſſimũ abijt: ad quẽ ꝑ viam valde aridã ⁊ pęnoſam adiri põt. Ibiq; auguſti/ nus habuationeʒ ex lapidibꝰ cũctis ↄſtrui fecit:⁊ ſic hoĩies fugiens habitabat. Ibiq; cõpoſuit libꝛos ð medicia aĩę:⁊ ð vita mo/ naſtica: ð innocẽtia iohãnis baptiſtę ⁊ he/ lig. Multi quidem ex fratribꝰ infra ſlaxa ⁊ fixuras montiuʒ receptacula ſibi fecerant: et ibi ꝓpe pr̃em auguſtinũ ꝑ iactũ baliſtę i oĩ ſctitate habitabãt. Erãt ãt fere.c.xxij.q Empe theodoſij ſenioꝛis: auguſti oĩa reputãtes eſſe cõia. Ninũ nemo noue⸗ rat:niſi q infirmitas cogeret:aut valerius epᷣs ſanctus ad eos viſitãdos veniſſet.Cũ duüt awpꝛopinqret feſtuʒ pentecoſtes: ſctũs epᷣs valerius miſit ꝓ auguſtino ⁊ inuitum pᷣſbyterũ oꝛdinauit. Factus pᷣſbyt᷑ monaſte riũ clericoꝝ inſtituit ĩ domo epᷣi:⁊ infra an/ nũ ibidẽ viue᷑ cępit ſᷣm regulã apłicã: vt hactenꝰ fecerat. Hoc aũt valerius epᷣus fe/ cit:qꝛ ipſe gręcus erat ⁊ indoctꝰ: maxie in reſpondẽdo hęretict in eoꝝ erroꝛibꝰ: Ideo auguſtino epo ptãtem plenã dedit pᷣdicã/ di qtiens neceſſariũ fuiſſet. MHã multi iam heęretici ſurrexerãt: ↄtra às dñs auguſtinũ inſtituit ⁊ oꝛdinauit. . obitn atc; cõmenatiõe ſan/ Dauguitin. II S gano dñi. cccc. xxxvij.ſixtꝰ ſedit an⸗ mnnis octo ⁊ diebus.xxx.eo tempoꝛe valla rex gothoꝝ vãdalos odio in/ ectãs eda in africa eos ꝑſeqͥ diſpoſuit:ſed moꝛte ſuentꝰ obijt:eiq; in regnũ theodoꝛi/⸗ cus ſucceſſit. Nandali africę nauibꝰ irruen tes ꝓuinciã vniuſam deuaſtãt rapinis: cę/ de:incẽdiig:nulli ſexui parcẽtes:ętati vł oꝛ dini. Sub h̊ turbine tribulatiõis btiſſimuſ auguſtinꝰ amariſſimã ⁊ lugubꝛem p̃ cęter? diebus ſuę ſenectutt iam pene extremã du xit vitã:viqẽs tantã ſeuiciã vhiq; craſſari: vidẽs alios hoſtili nece extincos:alios ef/ fugatos:ecclias ſacerdotibꝰviduataſ:ciui/ tates cũ acolis diſſipatas. Accreuit deniq; cauſa męroꝛis eius ꝙ ſub ipſius tẽge hip/ ponẽſem vꝛbẽ:cui pontifex ſerat barbari obſederũt.Sʒ ecce tertio obſidionis mẽſe febꝛibus incubuit:ſibiq; ſeptẽ pęnitẽtialeſ pſalmos ſcribi iuſſit:ipſos q; qᷓterniões ia cens in lecto circa parietẽ poſitos diebꝰ in⸗/ firmitati ſuę intuebat᷑ ac legebat:a vberri⸗/ meac iugit flebat. Et ne a quoq; ipediret᷑ eius intẽtio: añ ferme decẽ dies migratio/ nis ſuę:petijt ad ſe nullũ ingredi: niſi his tm̃ hoꝛis qbus medici ad inſpiciẽdũ ingre/ diebant᷑ vel eius refectio offerebat᷑. Obſi/ dionis deniq; mẽſe.xiij.coꝛã poſit fribus migrauit ad &ʒz: anno ętat ſuę.lxxvj. epi/ ſcopatꝰ vᷣo ſui.xl.hiſpanię lumẽ pꝛęfulgi/ dũ: ꝓpugnaculũ veritatl:erroꝝ excidiũ:ſi/ dei turamẽtũ.Oẽs ecclłię doctoꝛes tam in- genio q; ſcientia vicit inſuꝑabilit᷑: floꝛẽs tã exemplis virtutũ q; affluẽtia doctrinaruʒ. Eteni tanta ſeupſit: vtnõ ſolu ab aliqͥ to / plicianũ qͥ; ei bonꝰapparebat ſeruꝰdei: ve 4 to viteę ſuę tꝑe ſcribi:ſed nec qͥdẽ poſſint le re ſic erat:vt ſcʒ ð mõ viuẽdi cũ eo pferret. forind ctione ꝑcurri. Obijt aũt ãno dñi. ccccxlvj. Et ipſe auguſtinus in qͥdam ſuo ſermone urelt Pꝛemiſſla habent᷑ ex chꝛonica Bedę. cullã nigrã: calciamẽta ⁊ zonã nigrã deſuꝑ ooloce cinctam ad differẽtiã monachoꝝ. Noia au nco tem iſtoꝝ duodecim ſũt:Auguſtinꝰ ipſe pᷣ/ . mus: ſecdus nebꝛidius: tertius euodius: ꝗrtus alipius:qͥntus pontianꝰ:ſextꝰ adoeoo datus:ſeptimꝰ ſimplicianꝰ:octauꝰfauſtinꝰ X gręcus:nonꝰcoꝛdulius:decimꝰ valeriꝰ:vn⸗ decimꝰ iuſtus: duodecimꝰ paulus. Reme/ ſic ait: Duodecim fuimꝰfrẽs qͥ induimꝰ cu/ fenoc⸗ Be tranſſatiõe coꝛꝑis ſancti au/ ſtini de ſardinia ad papia. V Unod leonis qrto: Limbꝛãdus lon/ 4 O gobardoꝝ rex audens ꝙ ſaraceni depopulata ſardinia: illa etiã loca fedaſſent: vbi oſſa bti auguſtini ob vaſta- tionẽ barbaroꝝ olim ab hipona trãſlata ⁊ ↄuerſione auguſtini: Hũc ſcʒ auguſtinũ in chꝛiſto genui: ⁊ poſtq; baptiʒaui euʒ indui cucullã nigra:⁊ ipſe ad differẽtiã monacho rũ ſe ſupcinxit zona hellicea dsens ad ſim, rpliciiſt ollecta quedam er di erſis ⁊ qad gloꝛis beati Auguſtini ſermonibꝰ ad frẽs in heremo ſub / iuncta: feliciter. recõdita fuerãt:legatos ſuos illuc direxit: ſaiſ q dato magno auro: pcioſas illaſ reliquias ans igit᷑ ad africã poſt moꝛtẽ mris in oſtijs (i 1 ſeecũ detulerũt: ⁊ ad vꝛbẽ ianuenſem regreſ tyberinis relictis pꝛopꝛijs bonis ⁊ paupe/ tutiee ſi ſunt: vbi pfatus rex occurrẽs cuʒ gaudio ribus erogando: monaſterium in nemoꝛe ſit coꝛpus almiſcũ deuote adoꝛauit ⁊ reueren apud hipponã ciuitatẽ pꝛimũ ↄſtruxit: vbi i ter accepit. Sane rex ⁊ ſui inde ꝓgreſſi cuzʒ cũ amicis ieiunijs ⁊ ofonibus vacãs ſcribe Raun pcioſiſſimo illo theſauro veniũt ad quãdã bat libꝛos ⁊ docebat indoctos: Et alios ꝑ Auuch ſ villã in terdonẽſi eᷣatu ſitam: ⁊ cũ ibi coꝛ nemoꝛa heremi ꝗſiuit religioſos ſiue here/ Miuen⸗ pus ſctiſſimum tollere voluiſſent:ita ſtetit mitas:⁊ eos ſecũ in ipſo monaſterid collo/ Aſimi immobile vt nulla vis hũana poſſet illud cauit.Et cũ eẽt in itinere: reuertẽs ad afri/ Gnene. moucere. Qð vidẽs rex vouit ꝙ ſi btũs cõ⸗ . cam: viſitauit heremitas qͥ erãt in mote i ſniti feſſoꝛ ex loco illo ſe tolli permitteret ⁊ tra ſano: aliqͥbus diebus cũ eis moꝛã trahẽs: iſegln quci papiam: villã cum oibus appenditis et alios heremitas qui erant centumcellis Aaluĩt ſuis cõcederet ſibi ſeruientibus perpetuo eromam. nchu⸗ poſſidendaʒ. Voto facto atq; firmato: coꝛ ꝛatio Dde paſſiõe oninoſtri ie/ Aalnne pus ſctiſſimũ ineſtimabili facilitate ſuſtuli ſu bzſtt ua ſctũs ngultin fer/ bstck tur:⁊ ticinũ vſq; trãſuectũ:clero ac pariter tur edidiſſe: qua dil i getiꝰ Dicen 11 Miſtap populo ↄcurrente honoꝛiſice ac gaudenter da: Bonifaci gcra⸗ ſ ples indul pgan ſuſcipit᷑:⁊ in baſilica btĩ petri in qua fatꝰ gentias deciſt. enarratur. vVUI Oleadic rex ↄſtruens celũ aureũ diguiſſime colloca Eus qᷣ ꝓ redẽptiõe mũdi voluiſti aansade tur. Facta eſt aũt iſta tranſlatio anno dñi naſci: circũcidi:a iudeiſ impꝛobari: Aeodar⸗ dec. xxi. ãnis ab eiuſdẽ ↄfeſſor trãſitu iam a iuda traditoꝛe oſculo tradi: vin/ Aubapt decurſiſ.cc.lxxv.Qð aũt in pᷣdicta eccleſia cułalligari:⁊ ſicut agnꝰ inocẽs ad victimã Aalluare coꝛꝑis eius pᷣcioſus theſaurus ſit recõdituſ duci:atq; ad ↄſpectꝰãnę:caiphę:pilati⁊ he holiioan ſtupẽdo ⁊ euidẽti miraculo eluceſcit. Siqͥ rodis ĩdecent offerri:a falſis teſtibꝰ accuſa Aalanſnin dem in ſupᷣdicta ecclia in qua iacet: puteꝰ ri: flagellis ⁊ oppꝛobꝛijs vexari:ſputis con holeret⸗ eſt q aliqͥt annis in die feſti eius ſupabun / ſpui:ſpinis coꝛonari:colaphis cedi:arũdi/ 1feoni daſ: totã ſeptã ꝑeffluxit: i ſignũ qꝛ ſicut ad ne ꝑcuti:facievelari:veſtibus ſpoliari:cru Apusſci illa ſoꝛdeſ diluit: ſic ſoꝛdes hęreticoꝝ ab ec ¶(i clauis affigi:in cruce leuari: int latrones .„ Necntihi cleſia effluens:eius doctrina abſterſit. deputari:felle ⁊ aceto potari:⁊ lancea vul / Cmn n Antonino archiepᷣo floꝛenti/ nerari.Zu dñje ꝑ has ſacratiſſimas pęnas Qleleni 10 De habitu et conuerſatiõe ſ- an⸗ tuas qs ego indignus recolo:⁊ ꝑ ſctãʒ cru/ Aundii Ncti auguſtini: 2 VI cem ac moꝛtẽ tuã libera mea penis inferni Unnngef n Otãdũ etiã ꝙ btũs auguſtinꝰ Pabi ⁊ ꝑpducere me digneri:qͥ ꝑduxiſti latronẽ te ino⸗ tu religioſo ĩ triplici ſuo ſtatu indu/ cũ crucifixũ:Qui cũ pf̃e ⁊ ſpirituſctõ viuis An nn tus ẽ. Hã pꝛimo poſt aↄuerſionẽ ſuã ⁊ bapti ⁊ regnas de per oĩa ſęcula ſeculoꝝ.Amẽ. — ſmũ:dicit ambꝛoſiꝰin ſermõe ð baptiſmo ⁊ 5 Nn Ant ace⸗ Age ten ſenuerf eangeo wiruit ui itde done. amene duimen gideſn Müal “ 8chodis: ſerpna⸗ Alefuuſti Mlerey⸗ s. Pene⸗ onots gtpue nunenge Kunn tt maäsſade :Kulde doſuebene Aedol atishefſ itun nirpi nainthi mmmaclis inoſriie ſtn ſe etdien es ill . W. nüdiwwb elmgohn lotadl:ſin kunmn hephiuntte l ni hunse 4 Cdrerücdt – enilunones lauun unus gs niäin tui fani linczius lr Me. R notatio. ¶ Annot tatio principaliũ ſententiarũ Materiarũ atq; ſententiarn me/ Aurelij Auguſtini ad fratres in he remo cõmoꝛãtes quoſdaãq; alios collectarũ:ſũmaria ac bꝛeuis An/ Sermone.xl. A. pibꝰ apellatꝰẽ :ꝛexcelſus ſcʒ: Opater excelſus:⁊ pr̃ multaruʒ bꝛaã vi li ·(gentiũ. Sermõe.xl. B. ter tũc offert filiũ ſuũ.Sermo.xl.D.G. Abſoluẽdi ⁊ ligãdi nõ ſibi arrogẽt auẽtatẽ clerici qͥ in terra querũt poſſidere hęredi/ Abſolui nõ debet com/ (tatẽ.Ser.lix.B. punctꝰ niſi fuerit ↄfeſſus.xxx. D.circa fi. Abſtinentię mira ⁊ magna eſt virtuſ.Ser. Abſtinenẽdũ eſt non tam coꝛꝑe Exxi.B. . q; mente. Ser.iiij. KIK. Abſtinẽdũ eſt q;dtum valitudo pmittit. In iij. regula.ca.xi.Et ſer.j.C.xxiij. C.xxv. Ac Accidia q́;ta (C. xxviij.hh.xxxix.J.in fi. mala faciat.xvij. D. Accuſari non debet reꝰ niſi ſub duobꝰ vel tribus teſtibꝰ. In.iij.regula.ca.xxiij. Ad Adã ſic expulſuſẽ ð paradiſo vt coꝛrigeret᷑ ꝑ gram ꝓ peęna tꝑali adipiſceret᷑ eternam E ſe abſcõdit ⁊ vo (ꝓmiſſionẽ.xxvj.B. catus a deo tunicaſ pelliceaſ accepit qͥd ſi Adeodatꝰ puer beati au (gniſicet. Ibidẽ gu.baptiʒat᷑.i ſer. amb.ð baptiſ.aug.B. Aduluatoꝛes veritat ſũt deſtructoꝛes:dia boli ioculatoꝛes:alĩarũ int᷑fe ctoꝛes:⁊ oim Aduerſarius (maloꝝ inuẽtoꝛes. xxix. A. noſter eſt ſermo dei . lix. hh. Af Affectionũ quattuoꝛ ſunt q̃litates.lxx.C. Al Alipius ſctũs baptiʒat᷑.in ſer. amb. D. De eodẽ habes etiã ſi er. iiij. C.in medio.v. L. xxj. A.in me. xxij. C. Qui altari ſeruit: ð altari viuet:quõ intel/ Am Amoꝛ dei in deo (ligenduʒ ſit.xxxvij. C. ꝑmanere facit.lxij. A. Si vis amari a chꝛiſto ama.xxviij. J. Amicitia mũdi fallax eſt. xlviij. F. Ambꝛoſiꝰ mediolanẽ.ieiuniũ mẽti et coꝛ/ por cũ elemoſyna fᷣuãdũ iſtituit. xxv. B An Angelos indubitata fide tenemꝰdiuina pᷣ⸗ ſentia ⁊ viſione btõs ⁊ ſine fine lętari ĩ bo De angeloꝝ gloꝛia ad (nis dñi. xlvj. A. deũ⁊ admiſtratiõe circa nos: ppt qð ſunt honoꝛãdi.xlvj.B. . moꝛia dignarũ: ex ſermonibꝰ diui Bꝛaam foꝛma eſt obediẽtię: Abꝛaã tribꝰ noibꝰ ſub tribus Angelos ꝓpt magnalia ꝗᷓ fecerunt imitari Angelus cur eſſe de (debem'. xlv/ LC. D. buit nuncius incarnationis chꝛiſti.xx.C. Angeli oĩa bona nr̃a offerũt deo:⁊ gaudẽt ð ꝓfectu⁊ triſtant᷑ ð defectu nr̃o.lxviij.A Angeli bonivel mali aſtant moꝛientibꝰ:ex Anima rõnalis tres ha/ (emplũ.lxix.B. bet potẽtia & intellectũ: voluntatẽ ⁊ me⸗ moꝛiã:ſine qbus ꝑfecta eſſe non põt: nec hoꝝ aliqð ſine altero ↄſiſtit.xv. B. in me ÆO oium creaturarũ natu (dio. xlviij. A. ram ꝑticipat:ambit ⁊ capit.xlviij. A. Non moꝛit᷑ nec ſuccũ bit.xlviij.C. Animę oẽs ſpiritus ſunt. Ibidem. Anima de celo venit a deo carni ↄceſſa.xl⸗ nõ peccat ni (ix.D.in medio.lxix.D. ſi per carnẽ. xlix.C.i me. non aiat ni⸗ aĩę plus ꝓ/ (ſi mẽbꝛa vnita.ij. B. i fl. uidẽdũ ẽ q́; coꝛꝑi.l.A. B. lvj. D. lxvj. A. Signũ qñ aię plus qᷓ; coꝛpi ꝓuidet᷑.l.. Anima quibꝰ nutrit᷑ ⁊ veſtit᷑.lxxv. c. Animę cũ exeũt coꝛpꝰ:aut ſunt i paradiſo: aut in inferno: aut in purgatoꝛio. xlvuj. Cum egredit᷑:quõ deuʒ ( D. lvij. B. in fl. videt:quõ angelũ:quõ ſeipſũ:⁊ quõ ſpʒm̃ aliũ bonum vel malum.lv.D.xliiij.D. Cũ qᷓ;to timoꝛe ⁊ hoꝛroꝛe egredit᷑ de coꝛpe Vtrũ animę defun/ (lvij. B. lxix.B. C. ctoꝝ habeant curã de viuis.xxvj F. Animę qᷣbus ſi uffragijs iuuent.xluij. B. xlviij. D. Anima iuſti cũ magno gaudio exit lyij B Antichꝛiſtus ẽ qui pacẽ impedit.xxviij. J. Qui apoſtolo paulo non obedit: euãgelio Ap Apli cur bti. xliiij. F. (vdicit.lix.D. Apoſtatare neq; eſt:moꝛtale eſt ⁊ cũ dana/ tione ſemꝑviuere.exẽplũ.xxxiiij.A.in ſi. ABpoſtatare q; Exyiij. R.lx. H. i fl. C. D. Apoſta ſia quę mala faciat. viij. KLNK. Apoſtata non ędiſicatoꝛ ſed deſtructoꝛ eſt Apoſtata eſt (monaſterij in.j.reg.ca.iij. incarcerandus. Ser.j. D. Q& nõ ſit recipiẽdus ad pᷣmũ gradũ. Ix. B. Aqua ſalutaris triplex.xlj.B.i me. (in fi. Aq Ariſtodemꝰãſliſ młtt laboꝛauit naturã ap? Ar iueſtigare:nec ad plenũ potuit.xv. A.cir. Ariſtoteł vᷣba ð aialibꝰ ponũt᷑.lv.D. (ſi. Arma chꝛiſtianoꝝ pax ẽ chꝛiſti.xlv.C. Aſtutia ſine ſimplicitate ſuꝑbia ẽ.iiij. A. Ar Auarꝰ nõ hʒ miſicoꝛdiã.lxij. C. (in fl. Au Auaricia radix oium maloꝝ: ſeruit ſaia, Annotatio trię:matervſurę:genitrix ſimonię:fomes culpę:ęternę pęnę via ⁊ nutrix gehennx. Auaricia abyſſus inſatiabil:pe (xlviij.E. ſtis interm iabilis:qꝛ oĩa vitia ſeneſcunt: ſola auaricia iuueneſcit. xlviij. E. lviij. B Auaricia dęmone peioꝛ: qꝛ ille ſimiliſ deo: iſta ſuꝑ deũ aſcẽdẽ cupit:iõ merito audit Auaricia nouerca ẽ iuſti / viij. E. in ſi. cię.xxxv A. xlij. B. . Auarus nimis ẽ cui nõ ſufficit deꝰ.l.E.cir. Aurũ ecclłia hʒ ꝓ egẽtiũ neceſſitate:⁊ (fi. captiuoꝝ redemptione.xxxij. C. in fi. Aurelius epᷣs carthagiñ.h̊ memoꝛabile fe/ Augꝰ ſagaciſſimꝰ artiũ li/ (cit.lij. F. in fi. beraliũ indagatoꝛ:a romanis pncipibꝰce drus odoꝛiferꝰ fuit apellatꝰ.xl. C. OQ nõ ſolũ a cartha ginẽſibꝰ ᷣ etiã a roma- nis acutiſſimꝰreputatꝰ:pontiani pſᷣfecti ſi liã ſibi in ↄiugiuʒ paratã cũctaq; ꝓmiſſa 0%⁊ Augꝰ rhetoꝛ pᷣſtãtiſſi (diolanũ.xxxvj.F. . Viy fuerit heremita? monachꝰaut canõi/ ſpernẽſciuitatẽ caute relinquẽs fugit me mꝰ ⁊ logicus acutiſſimꝰ: a mediolañ.ho/⸗ noꝛifice ſuſceptꝰ:artes oẽs liberales ſine Spceptoꝛe adeptꝰẽ. In ſer. amb.ð eius ba/ Cõpat᷑ oliuę fructifereę: turri (ptiſmo.A. dauitice:viti abũdanti:cuiꝰ doctrina ab aoꝛtu⁊ occaſu:ab aqͥlone⁊ auſtro viget.xl. Eius tanta erat in dicẽdo gr̃a: (C. in me. tãta copia ac facũdia:vt nõ temere eiꝰ di cta diſſolui poterãt. Ibidẽ circa i. ÆρR tãta ꝑtinacia ⁊ diſputationis ſuę acri/ monia ac vehemẽtia ambꝛoſiũ qũq; vrge bat vt int ſuplicatiões ꝙ deꝰ ab eiꝰ capti onibꝰ aüteret rogare cogeret᷑. Ibidẽ ĩ ſi. O patiebat᷑ dẽtiũ doloꝛeſ vehem̃tiſſimos ſiẽ ipſe teſtat᷑ in ſuis ↄfeſſiõibꝰ.xxxvj.D. Tge erroꝛis ſui adhęſit viri ꝑfecti ꝑ qs illu minari meruit:⁊ baptiʒari nõ diſtulit.xxj Pꝛecibꝰ ⁊ lachꝛymis ſanctęma (A.xl.C. tris ſuę adherere ceępit ſcti ambꝛoſij pᷣdi/ catiõibꝰ. In ſer. ambᷣ. ð bap. aug. B. pᷣcibꝰ mr̃is ſuę:⁊ doctrina amb.ad fidẽ De ↄuerſiõe ⁊ ↄᷣſatiõe qͥd (ↄuertit᷑.xl.C. calixꝰ papa ⁊ ſigiſbertꝰ ſentiãt:vide in ad NAi ꝑ ſctim̃ ſimplicianũ (ditiõibꝰ.ij.et.iij. ligurieñ.in fide inſtruit᷑.v. B. añ me. xxj. Augꝰ afer carthagiñ. (A. xxxix. B. xl. C. phs acutiſſimꝰ ↄtẽpto gẽtilium cultu:ad verã chꝛiſtianã religionẽ dino nutu ꝑue⸗ AA ãno ętati ſuę trice (nit. In ſer.ambᷣ.A ſimo a btõ amb.baptiʒatꝰ nouis veſtimẽ tis ⁊ cuculla nigra induit᷑:⁊ cingulo ex co rio ſᷣcigit᷑. In ſer. amb. vbi ſup. B. cir. fl. et.xxvij.E. xxviij. J.cir.fi. B. Cũ qᷓ;tis lachꝛymis ĩ baptiſmo erroꝛẽ ſuu, ↄfitet᷑ ⁊ ↄuerſiõis diuturnitatẽ:nã dimi/ diã fere vitę ſuę ꝑtẽ int gentiliũ moꝛes cõ ſumpſit. In ſer. ambᷣ.ſupᷣ̊. A. in l. Æ baptizat᷑ diebꝰ paſchalibꝰ cũ adeoda/ to ⁊ alipio. In ſer.ambᷣ. B. añ me. Augꝰ triũphare viſus ẽ in illa hoꝛa q̃ ſacro baptiſmate nouũ hoĩem indutꝰ ẽ:in q̃ cũ amb.dino inſtictu hymnũ decãtauit: Te deũ laudamꝰ. In ſer. ambᷣ.ibidẽ. De ⁊ uerſiõe augu.angeli gaudẽt: celum ⁊ terra bñdicãt dñm:qꝛ ab eo tanq; religio nis exoꝛdio chꝛiſtiani auxiliũ capiũt ⁊ ſuf âO ãno ętatl ſuę (fragiũ. In ſer.amb. Ibi xxxiij.a ſctõ ſimpliciano edoctꝰ vitã here Hhoꝛiatu fa · (miticã inſtituit.xxxix.B. C. ctoꝝ amb.⁊ ſimpliciani cũ ſuis friꝰ here „5 — „ miticã vitã aggredit᷑.xxvij.A.xl.C. Qualẽ habitũ deferebat. In addi.vſ. cus aut q̃lẽ habitũ ipſe ⁊ ſui deferebãt:et vtrũ ſub ꝓfeſſiõeviuebãt.ſer.j.A.i fi.B A.cir.fi. D.ĩ me.xxiiij.A.xxvij.E.xxviij A.in me.J.cir.fi. RK.xxxviij.B. in fl. xxx Ete fuit ab / (ix. B. in fi. lij. B. lx. B. C. ſtinẽtię cũ ſuis fribꝰ.iiij.C.xxviij.ih. Cõſtruit monaſteriũ in heremo:⁊ poſtmo/ dũ inuitus epᷣatũ ſuſcipiẽs in domo epi p ſbyteros ſecũ eẽ inſtituit.iiij.C.in me.v. centũ ⁊ amplius (C. xxj. D. lij. B. C. monachos in heremo ſimul habitare fe⸗ Tria mona (cit.vj.C.xxj.A.cir.fi.iiij.C. ſteria ↄſtruxit in honoꝛẽ ſanctę trinitatl: pmũ in heremo:ſecũdũ in hoꝛto lõge ab vꝛbe:tertiũ clericoꝝ ĩ domo epᷣi:qͥrũ duo/ rũ vltima pᷣdicatiõis officiuʒ ſuſceperũt. Volens ad (xiiij.A.xl.C.in me.lij.B. C. africã redire poſt moꝛtẽ mfr̃is ⁊ monaſteri um ędificare quot frẽs ⁊ qͥs ſecũ attulit a Apud oſtia (ſctõ ſimpliciano.xxj.A.xl.C tyberina cũ mr̃e ↄſtitutꝰ vt ad africã redi ret:a pontio ſfecto romã reducit᷑ edificia paganoꝝ viſurꝰ cęſari cadauer.xlviij.F Vt monaſteriũ ↄſtrueret:ſuũ primoniũvẽ Inſtituit heremitas in ſoli (didit.xxj.D. tudine moꝛe aplico cõit᷑ oĩa poſſidẽtes.j. Cũ ſuis nil ( A.xxj.A.in fi.xxxix.A.B. habebat:nec pauꝑeʒ ſe eẽ erubuit:qꝛ pau pertatẽ ⁊ obediẽtiã ſeruare ꝓfitebant᷑:q .„ gizian Olec⸗ u ſopeluft grchalb aͤbeenbe Peotinu awbiſae Cadbipe nicedüv Clierte umport Oenſen tuitrolu Alourra Uuoman AMa oncos i fanſſtony Gnlet donpenen Gillceb⸗ Ppletted hnierezte ſenttasſoo Hunßſent elebatnin nentöui nreſecn⸗ gnedini onesin ſhiosſo⸗ Percorrecti üpfenpe Kiſuitv. Numar ſigewlea hrores Banied kudeeſee Uen b f. nmiſn Mädin⸗ inores di nten nme. wnäſon wainä⸗ nn T ic. Gänggun nöͤrlen icpüͤttiu ſr and Pi r li ber . bDH. uis fid'her Au... nadd. Nheuaandt neitbinet ſal Kiſ AniL. wi E i. Bini.m .k A. mortetno zindonoeig i . eney. li 57. A bobirnrin rii⸗ ar mintat: on bͤgetb chtci dod⸗ ſicepeit⸗ 1neli⸗. veinanſen ſcinmli⸗ v A un afrid⸗ tiuck äfa⸗ uer Nnii3 . gfmmonmm dt m goſileeu em4, Aunfin egimmninl principaliũ ſententiarũ etiaʒ iam fact?ꝰ epᷣs ſũme ſeruare curauit. EÆ ſe caput ⁊ pncipiũ (xl.A.in ſi. F.in fi. oium ſᷣm aplicã vitã viuẽtiũ dicere nõ ve tribꝰ noĩbus vt abꝛaã ſit (ret᷑.xxj.B. apellatꝰ: Excelſus:pfr̃ excelſus:pr̃ multa/ Cõpellit frẽs diebus (rũ gentiũ.xl.C.G. paſchalibus vinũ ⁊ panẽ triticeũ ſumere cũ bleti butyro mixtis.xxxix. R.in ſi. In Adeo timuit epᷣari vt ad lo/ (i.reg.ca.iij. cũ vbi ſciebat nõ eẽ epᷣm nollet accedere. &Oρ ad hiponẽ veniẽs ꝓpt᷑ amicũ (lij.B. vidẽdũ vt ſecũ monaſtice viueret:raptꝰpᷣ ſbyter ⁊ epᷣs oꝛdinat᷑:nil pꝛet᷑ indumẽta ſe cum poꝛtãs:cętera pauꝑibꝰ erogauit.lij. Oẽm ſpem reliqᷣt: ⁊ qð eẽ po/ (B. cir. fi. tuit noluit:nec ꝗᷓſiuit eẽ qð fuit:ſᷣ abiectꝰ Diſputat cũ foꝛtu/ (eẽ ĩ domo dei. Ibidẽ nato manicheo quẽ publice ſuꝑauit.iiij. nonicos ſuos de inobediẽtia:rebelliõe et remiſſioꝛivita ĩ cõpatiõe heremitaꝝ.v.F tũ diligebat frẽs ſu/(G. xxxvj. D. E. os:⁊ venerabat᷑ ſenioꝛes.j.A.xvij.E.xx⸗ tũ lugebat ꝑditũ ianuariũ in (viij.hh. ꝓpꝛietate defũctũ.v.E. S. xxvij. B. lij. Charioꝛes reputauit he/ (C. J.qliij. B. F. remitas ſuos ignaros ⁊ hũiles qᷓ; ſapiẽteſ Nunq; ĩ eᷣatu carnes (elatos/xxij. A.D. edebat niſi cã hoſpitalitatl:ſᷣ eandẽ abſti nentiã quã in heremo habuit:tenuit.xxj. In refectiõe ſua ⁊ ſuoꝝ lecti (D.poſt me. onẽ dinã pꝛiꝰ audiri inſtituit:⁊ ↄ̊ detracti ones ĩ mẽſa vᷣſos ſepᷣtos habuit:Si qͥs ⁊c j.B. in me. xxvj. D.ij.reg.ca.ij.et.iij.ca. Clericos ſuos a ſe expulit ad tpᷣs ꝓ / (xiij. pter coꝛrectionẽ nõ in dãnationem.v.G. Cur diebꝰ paſchalibꝰ eos ⁊ ſan (xxvj.B. ctũ prĩ̃em valerium reliqᷣt ⁊ ad heremitas trãſiuit.v.G.xxvj.B. xxviij.A.cir.fi. In epᷣatu exiſtẽs ſꝑ heremũ cupiebat.xxx/⸗ Frãgit vaſa eccłię ⁊ dat le-⸗ (iiij. B. in fi. ꝓſis⁊ ꝓ redẽptiõe captiuoꝝ.xxxij.C.ĩ fi. Aagłvult ð pietate qᷓ; ð crudelitate argui Ter in die fecit ſermoneʒ. (xxvj.C. in ſi. xxxiij. A. Veritatẽ tacere nõ audet:nec tñ ꝗrit place re niſi eis qͥ vitã coꝛrigũt.xxxvj.H.·· Pꝛopt veritatẽ inſidias paſſus vt occide/ ret᷑: ⁊ moꝛi paratꝰ erat.xxxvj.D. Jaã epᷣs factꝰad ęthiopiã cũ alijſ vt euãge liũ pᷣdicaret aſcendit: ⁊ q̃lia monſtra illic viderit. xxxvij. G. Audacter ſdicat ↄtra vitia.xlvi.. Æρ baptizat paganos ſexaginta qͥs ipᷣe ad Auguſtini vita cũctiſ (ſidẽ ↄuertit.vj.A. imitabilis erat.lij.A.liij. A.F.in fi. Cũ fribꝰ ita viuebat vt cũ illis ſine ſine vi/ Sempꝑ bñ ſenſit ⁊ credidit ð ( ueret.lij. A. ſuis fratribſis.lij.C. H Cõem vitã cuʒ ſuis agebat ⁊ ꝓfitebat᷑.lij. De cõi oĩa acciꝑe voluit:⁊ talẽ (A. C.m. veſtẽ hr̃e voluit q̃lẽ pᷣſbyteꝝ aut diaconũ De veſte pᷣcioſa erube (hr̃e decuit.liij.G. ſcebat. IJbidem. H Cauſas agit pupilloꝝ.lij.D.E.liij. ST. NRõnẽ ſenex reddidit bonoꝝ fratrũ domꝰ: ſiue ꝗᷓ ad cõitatẽ ↄtulerũt vel ↄferre habe Cur qͥrũdã hereditateʒ (bant.liij.ꝑ totũ. et oblatiões reciꝑe noluit.lij.D.E. Triſtes mendicos plures reliqͥt qꝛ vñ dare Cur muta / (poſſet oĩbꝰ nõ habuit.lij. F. uit ↄſiliũ:neminẽ velle oꝛdiare clericũ:ni⸗ ſi qͥ cũ eo vellet cõem vitã agere.lij. S. H Qui augu.amãt:qrũt ĩ eo qð lau (liij.ihh daãt:qͥ odiũt vt detrahãt.lij.E.liij. A.B De obitu ⁊ trãſlatiõe eius a ſardinia (F. ad papiã. In addi.iiij.et.v. Balneũ cuius (gnificat.xxiij.B. inſirmitatis neceſſitas cogit mime Ad balnea (deneget᷑. In.iij.reg.ca.xxxj. nõ ibũt religioſi minꝰ q; duo vel tres. In Pꝛo baptiſmo nihil exi / (iij.reg.ca.xxxij. Qui ð baptiſmo aliqͥs leuãt:eos in fide in De barnaba frẽ⁊ pᷣ (ſtruere debẽt.lxiiij. F ſbytero domꝰ ſcti auguſtini.liij. Yꝓ. Bartholomeꝰ apls viuẽs excoꝛiat᷑ vno die et ſequenti moꝛit᷑.iiij. B. in fi.xxv.E. Bella iteſtina peioꝛa ſũt qᷓ; foꝛinſeca.v.E. Be Qð ð bñ̃ficio ſuꝑeſt ſter victuʒ ⁊ veſtituʒ Bſiſicia (pauperum eſt. xxxvij.C.xxj. B. nõ ſũt ꝓcurãda vlłl ſuſcipiẽda a potẽtia ſę Byrrhũ qͥd ſit.liij. O ¶(culari.xxxvij. D. Bi De bonifacio adoleſcẽtulo.lij. YXæ. So Bona ꝗdã ſũt ꝗᷓ nõ ſũt iocũda:ꝗdã iocun Bona aliqñ obſunt (da ꝗᷓ nõ bona.ij. B. et mala ꝓſũt.xxviij.F. Bona hfre plures appetũt:⁊ boni eẽ nolũt. Bona eccliarũ primonia ſunt xxj.B. pauperum. xxji. 5B5. Qui bona facit ob laudẽ hoiuʒ illa ꝑdit: æ q̃ abſcõdit in iudicio iueniet ea.lj P. Abylon ciuitas magna müdum ſi- Ba Bonoꝝ alij fũt actiui:alij otemplatiui: alij vtrũq; ſimul.xxxix.E. Anonici regulares dicunt ppꝛie pᷣ ſbyteri domꝰ ſcti aug.xxxix J..rl. BG. lv. A. lix. A. lx. BDD. Nõ cantet᷑ in choꝛo qð nõ ita ſcpᷣtuʒ eſt vt cantet᷑. In.ij.reg. ca.j.et.iij.reg.ca viij. Charitas foꝛma eſt oiĩs bonęuctionis.xiij Charitas ẽ virtꝰ ⁊ ↄſũ umatio vir (A. cir.ſi. tutũ.xlvij. F. 4 Charitat vnitas ſponẽda ẽ terrenę: cõmo do heęreditatl.liij. D.in fi. Quos charitas dei ſociauit nullus loc ſe⸗ Charitas non (parat. In.j. reg. ca. vij. querit ꝗ ſua ſũt: ſic intelligit. In. iij. reg. ca. xxvij. Et ſer. j. B. in me. Qui charitatẽ hʒ deũ hʒ.lxij.A. aro ẽ quę aiam ꝑdit ⁊ vitia recipit. xlix. E eętna ꝓpt tꝑalia ꝑdit.xlix. B (A. i me. Dũ caro gaudet ſpũs deficit. xxxij. A. Animã mult malis grauat:cũ tñ ab ea oĩia Semꝑ bñficijſ dei ẽ (bona habeat. xlix.E. ingrata:⁊ qͥbꝰ malis ſubiaceat aĩia ſubtra Carnis cura nõ eſt aĩę pᷣpo/ (cta. xlix. D. nenda:qꝛ famulari dʒ nõ dñari.l.A. B. Ei niſi ſimplex victꝰ ⁊ ve (lvj.D.xvj.A. lcticus debet᷑:qð ampliꝰẽ aię reſeruet᷑.l.C ÆO domãda ẽ q;tũ valitudo pꝑmittit.iij.re/ gu. ca. xj.Et ſer.j.C.xxiij. C.xxv.C.xxviij ÆOR domãda ẽ ne impi- (H. xxxix. J.in fl. guata: dilatata ⁊ incraſſata vt aſinꝰrecal/ Caſtitas ideo ſumme eſt (citret. xl.G. amanda. xvj. B. in medio. QLaſtitati tũc qͥdã ſeruire volũt: qñ libico eos ſeruos hr̃e ↄtemnit. Ibidem. „ cõmẽdat nos deo:⁊ angelis ſimiles fa/ t: ⁊ ſuꝑ ęthera ↄducit.xxxvij.E.i me.lxv ziä abũdatia ⁊ fertilitate diu (B. in. fi. ſtare non poteſt. exemplũ.xlvij.E. Si caſte vixerimꝰ:rixę intus non erunt nec Caſtitas etiã intactis (verba. xlvij. F. coꝛpibꝰ ſic fugit a moꝛibꝰ. In regu.iij.ca. Caſus alioꝝ novᷣ erũt exẽpla.liiij.C. (xxj cCe In cglo ſumꝰ ſide nõ coꝛꝑe.lxxij.A. in me. Celariũ vnũ dʒ eẽ in monaſterio ⁊ is qͥ cela rio pꝛęponit᷑ ſine murmure ſeruiat fribus ſuis. In.iij reg.ca.xxvj.xxxiij.et. nriüh. De cęna dñiica.xxviij.ꝑ totum. Cerebꝝ ſedes eſt ſapientię.lix.C. Tene certũ ⁊ dimitteę incertũ.xliiij. c. Ci Cibus bñ maſticat citiꝰ digerit᷑.lv. A.i fl. xiba nõ ſolü fauces ſumãt:ſᷣ ⁊ aures eſuri Annotatio ant verbũ dei. In. iij. reg. ca. xiſ. Chim era quid ſit. viij. B. Eypꝛianꝰ ſctũs oĩa ꝑ ſpm̃ſctm̃ opelmeloch De fratre cyrillo. xxj. A. (tus eſt. xxv. D. in me. D. . De cyrillo ciue himonẽſi cuiꝰſiliꝰmf̃em pꝛg gnantẽ opꝛeſſit:ſoꝛoꝛẽ violare voluit:pa trẽ occidit:⁊ duas ſoꝛoꝛes vulnerauit ad moꝛtẽ.xxxiij.A. Clementia quid ſit.xxiiij.C. Clerici a ſoꝛte dicunt᷑:qꝛ ſoꝛs eoꝝ deus eſt.* Clericus duo ꝓfite/ (lix. B. in fl. tur: ſctitatẽ interiꝰ:⁊ clericatũ exterius.lij Clericatus magis onus eſt q́;ᷓ (h. in me. honoꝛ. IJbidem. Qui paſci deſiderat ab eccłia: nihil ppꝛiũ habere deſideret. IJbidem. Clericat ei nõ tollit᷑ qꝛ voluerit hr̃e ꝓpꝛiũ Si ęgternã cupiãt heredita/ (lij. G. aj. hH. tem: nihil acciꝑe debẽt in terra moꝛienti/ . Qui in terra ꝓpꝛiũ hr̃e deſi / (um.lix.A. derat:a chꝛiſti diſcipulatu recedit.lix.A. Cur radant caput.xxj.B.xxvij.E. (in ſi. lix.C. DD. QAlericus ꝗ comã nutrit ⁊ caput radere eru- beſcit: nõ ſe de dei ̊ ð mũdi ſoꝛte eẽ teſta Cur oꝛantes non velant capi ( tur. lix. D. ta. Ibidem. Codices certa hoꝛa ſingulis dieb⸗ petank: Co extra hoꝛã qui petierit nõ accipiet. In.ij. reg.ca.ij. et.iij. ca.xxxv. (A. B Cogitatiõibꝰ malis ita ẽ reſiſtẽdũ.lxxvj. Conceptꝰ qᷓto tꝑe in vtero ꝑficit᷑.xxv.D. Cõcoꝛdia maloꝝx licet ↄtraria ſit bonis:tñ optãda ẽ ꝙ boni ↄcoꝛdiã habeãt⁊ mali di Concupiſcẽtia car/ (ſcoꝛdiã.ij. C. circa.fi. nis fomẽtũ ⁊ mater ẽ voluptatũ.xxxj.G Concupiſcẽtia oculoꝝ qͥ ſit.xxxj. C. Cõcupiſcẽtia fęmiarũ nõ ſolo tacito affe- ctu:ſᷣ affectu ⁊ aſpectu axetit ⁊ apetitur Conſidere nemo de/ (JIn. iij. reg. ca.xxj. bet de bonis ſuis.xxxix. Kk. Conſiteri cur debeamꝰ pctã cũ deꝰ ea ſciat De peccatl ↄfeſſis cũ la/ (xxx. A. C. iin fi. chꝛymis ſñi hʒ diabolꝰvltra accuſare.Ibi. Non ſufficit ↄſiteri deo ſed alterutrũ ↄfite/ ri debemꝰ. Ibidẽ. Confitens de quibꝰ ſe examiare dz. xxx.B Confeſſio debet eſſe humilis:vtilis:ſecre/ ta:frequẽs: ꝓmpta: amara: lachꝛymoſa et feſtina.xlviij. 6355. Confeſſio nõ eſt differẽda ad vltimũ qua/ QAui (oe le⸗ Angeſt ſonlelo clee ſonſehe Cur lben o: 1 Quino/ ſonfeſio nencatie ſonieſen inoꝛis ſo⸗ puncün Qulverb goͤhaben Contelon bentintr Conteon oruiͦſ⸗ luni in ſoniiie ſouncto⸗ foniſiope uſtüme⸗ öpenaio Lonprna glammor ſonſeine⸗ Lonſcinep laſti ſuefamin Deconſtan Gocuoot Aenole Lugiſnt Whllacus⸗ Connneede bentdet dis. 8 Alidene Al tar ldate flli frete Cinrcſc⸗ Nöoſſrn laſtlini N Li Anhenn ee gniſe het Uii ic. liogait 1 emnelder W.d. ning olutge nerulte gdasch. r Hin. egenusl, (biane. zncbl gni it bie pil li.G. .b. mamoriene ceditli. Numdartan⸗ diſereiin (urle. dic'ani ubin A. ( tidi. n, gici. W. 4 4 nbonistti Nheitnuid ii (aa. zint un ene t alant 1alii nunn N. 1 leumd M nnſet ſ ngluſn nrchſun principaliũ ſ⸗ ententiarũ drageſimę: ⁊ q̃lit oflts ſe hr̃e debeat ad“ Confeſſio humili ⁊ puro Ofeſſoꝛẽ.xxx.C. coꝛde eſt faciẽda.lxiiij.C. Confeſſoꝛ qð ꝑ ↄfeſſionẽ ſcit: min ſcit qᷓ; ſi Cur libent᷑ ⁊ ſidẽter pec/ )neſciat. xxx.C. catoꝛ ↄfiteri debeat. Ibidem. Quinõ oↄfeſſus latet: incõfeſſus dãnabit᷑. (Ibidem. Confeſſionis vtilitas ⁊ com⸗/ mendatio. xxx. D. xlj. D. Confeſſoꝛ caut eſſe debet ne ↄfitẽti verbũ timoꝛis aut terroꝛis infigat:vt euʒ a vᷣbo ↄfeſſiõiſ extreat: nec abſoluere deber cõ/ punctũ niſi viderit ↄfeſſum. xxx. D.in fl. Qui verbũ ↄfeſſiõis in coꝛde habet ⁊ ĩ oꝛe nõ habet:doloſus eſt aut vanus. Ibidẽ. Confeſſoꝛẽ decet ſcire quã:qualẽ ⁊ qtã de beat infirmãtibꝰ exhibere medicinã. Ibi/ Conkfeſſ oꝛes licet rabiẽ ꝑſecu / (dem.in fi. toꝝ nõ ſ. enſeat maryuſ Fmmis nõ tñ pꝛi/ uant᷑.xliiij. F. in me.lx.A.in fl.B. Coniũctiões tres valde mirabiles legim?. Cõpunctio ſanitas ẽ aiarũ: ¶ v. D. cir. fli.“ remiſſio pctõꝝ:ſacriſficiuʒ ſpiritale: holo/ cauſtũ medullatũ.xj.C. Cõpunctio coꝛdis ꝗᷓ ex humilitate naſcitur Compunctio coꝛdis (duplex eſt. lxx. * quattuoꝛ modis generat᷑. lxx. E. Conſciẽtię puritas iõ eſt amanda.x.A. Conſciẽtię puritas ꝑ quę acqͥrit᷑. IObidem. Conſciẽtia nobis ſufficit: ſed qͥ fidenſ ↄſcię ſuę famã negligit crudelis ẽ.lij.A.et.liij. De conſtantia. Ser.viij. (D. Aodus ↄtemplatiõis qͥs ſit.xxxiiij.B. A ↄtemplatiõe dei quę impediũt.lix. C. Quidã ſunt actiui:qͥdã ↄtẽplatiui:qͥdaʒ ſi/ mul actiui ⁊ ↄtemplatiui.xxxix.EE. Continere debẽt clerici: ꝓbat᷑ exẽpliſ. / Conuerti debemꝰad deũ in tri (vij. F. S bus. xxx. B. Qui de ↄuerſiõe nos admonet celo ſedet Qui tardat cõuerti: pe/ (xlv.A.lxvj.A. riculũ facit animę ſuę.lxxj.A. Feſtinet qᷣſq; ↄuerti dũ põt: ne cũ i voluerit nõ poſſit.lxxj.B. Coꝛ ſurſum ẽ habendũ.lxxiiij. A.lxxij. A. Coꝛrectio ad pᷣpoſitũ vel pᷣſbxterũ pᷣncipa/ liter ſpectat. In.j reg.ca.vj.et,iij.regu. Coꝛrectio a ſei. inciꝑe de / (ca. xxiij. et. xlij. bet. xiiij. B. AQui occultat coꝛrigẽda inſtruit dolum. j. Qui coꝛrigere põt indicãdo (reg. ca. vj. non erit innocẽs ſi tacẽdo perire ꝑmittit. In. iij. reg.ca.xxiij. In coꝛrectiõe fraterna qᷣs ſ⸗ uasdus at mo/ Q debet fieri cũ odio vitio (dus. Ibidẽ. rum ⁊ dilectiõe hoiuʒ. Ibidẽ.ca.xxiiij.es xl. Et ſer.xiiij. C. D. Coꝛrectiõis gladiũ zelo iuſticię: non odij: nõ rancoꝛis: charitas euagĩiabit.ſer.xiiij. Coꝛruptio nen facit vt coꝛpus cedat (B. in non ens. xlviij. C. Chꝛiſtus totus fuit in celo:⁊ totus in mun cr Chꝛiſti nomen falſe poꝛ (do.xix.A.cir.ſi. tat qͥ nõ vult oꝑe implere qð debet. xxx/ Chꝛiſtianus quomodo vi/ (vij. A. cir. fl. lere debeat. lxiiij. ꝑ totum. Cupidus inferno ſimilis eſt.lxij. EgE. Eu Amnati vtrũ velint oĩno non eſſe Da aut in penis eſſe.xxvj. E. DW nö pt diligere aut deſiderare Ideo in cternũ damnã / (iuſticiã. xxvj. J. tur:qꝛ ſemꝑ peccãdi volũtatẽ pabuerunt . Decimas tempoꝝ dare iube⸗ Exvj.G e⸗ mur ſicut ⁊ rerũ.xxv.A.in fl. Decima ẽ danda de oibus quę hõ q̃cunq; H arte lucrat᷑ vt inde viuat. xiiij. C. Defuncti ſi habeãt curãviuoꝝ qbus ꝓſint aut qͥbus iuuant᷑ ſuffragijs: ⁊ 9 pꝑꝛo eis ſit libenter oꝛandũ:habes.xxvj. F.xliiij. Aðõ delectat ꝓdeſſe cre (B. C. xlviij. P. ditur etiã ſi noceat.iij.reg.ca.xxxj. Delitię verę quę ſint.l.C. Detractoꝛ ſibi nocet ⁊ alios inſicit vt lepꝛa Z Detractoꝛes expellẽdi ſunt de (xxvj. A. ↄgregatiõe vt ↄfuſi pęniteãt ⁊ ſe emẽdẽt Detractoꝛẽ expellere no eſt cru/ (xxvj. B. dele:⁊ ſi ſe emẽdauerit eſt fraterne recipiẽ Detractoꝛ nõ ſolũ eſt expel (dus.xxvj.C. lendus ſᷣ nec ad menſaʒ admittẽdus. Jõ augꝰ in menſa ſcptũ habuit:Si qͥs amatl In detractiõe nõ eſt ꝑſona no/ (xxvj. D. minanda. liij. F. in ſi. Religioſis nõ eſt detrahendũ nõ expe· dit detrahentibꝰ.liij. J. circa l. Contra detractoꝛeſ exponit: Sedẽs aduer Detractoꝛ aĩam interficit ſi (ſus ⁊cc.lj. AX. cut gladius coꝛpus.xlv.B. xxix. A. Detractio laqueus eſt diaboli.xlv. N. Inter detrahentẽ ⁊ foꝛnicantẽ nihil diſtat Diabolus multos ſub ſpecie bo / (xlv. C. vi ni decipit.vj. B. viij. BDB. Vt nõ diligam?deũ:deus hcipere nõ põt. Ante oĩa diligat deꝰ: (v. A. in fi. vij. D. deinde ꝓxim In. ij. reg. ca. net M. s. D 3 Annotatio ca. j. Et ſermo. xiiij. A. Pꝛoximus ideo diligi pꝛecipit᷑. lir.5. Dilectionis oꝛdo quis ſit.xxviij.lh.xxxviij Dilectio ſpiritalis bonoꝛum eſt: : B. omnis eam habens bonus eſt. xxviij. h. Non dilectio carnalis ſed ſpiritalis debet elſſe inter ſpiritales. In.iij.regu.ca.xl. Dilectio inimicoꝝ cur pꝛopaũ eſt ſignum chꝛiſtianoꝝ. xxviij. G. Dimittere debemus peccanti ⁊ veniã po/ ſtulanti ſine diſceptatiõe. In.iij.regu.ca. Diſcere a chꝛiſto quę debeam'. xxxviij. Xlvj. E. lxx. A. Acd diſciplinam ſeruandã ille ſolus eſt ap/ tus qui ⁊c̃.lxj.A. Per diſcoꝛdiã mali quandoq; boni efficiũ/⸗ Diſcoꝛdie non habean (tur. j. C. circa fi. tur aut cito ſiniant᷑. In.iij.regu.ca.xij. Diſcoꝛdia domeſtica peioꝛ eſt.v.E. Diſpenſatoꝛ ⁊ dñs in hoc differunt. xxxvj. Ditari velle ex pauperũ ⁊ vi/· (B. in me. duarum exiguitate vltra omnẽ eſt iniq⸗ tatem. xxxj. E. Illi ſunt ditioꝛeſ qui in ſuſtinenda pauper tate fuerint foꝛtioꝛes. In. iij. reg. ca. xvij. Diuitię dona ſũt foꝛtunę nõ naturę.vj.D. O comparantur vino mellito. xxxj. D. in Potius ſunt inſidię q; amicitis. (me. xlviij..in medio. Eta mala faciant. exemplis paret xl. E. Comes diuitiarum luxuria eſt ⁊ ſuperbia. Diuites cur non debeãt pau/ (Ibidem. peres deſpicere. xliiij. A. Cum terrena acquirun rꝛperqunt celeſtia . Diues omia relinquet.lxvjy-. (lxij. B. PB. xix. B. lxxxv. A. Nihil pꝛodeſt diuitias diſpergendo dare pauperibus ⁊ pauperẽ fieri:ſi anima ſuꝑ/ bioꝛ efficiatur diuitias ↄtemnẽdo q́; fue/ rat poſſidendo. In.iij.regu.ca.v. o Doctrina bona laudat᷑: pꝛaua repꝛobat᷑. In.j.regu.ca.v. De fratre doꝛotheo.xxj.A.in me.D. E ebꝛietate terribile exemplum. Ebꝛietas qᷓ;dta mala (xxxiij. A. faciat.xxxiij. B. et. lxfiij. D. Qui ab ebꝛietate non cauet:peccatuʒ non euadet.lxiiij. D. Ebꝛietas etiam ſi audit verba ſancta non ſuſcipit. lxv. B. in fi. lxvij. C. gc In eccleſia quattuoꝛ ſunt oꝛdines fideliũ: vnũ maloꝛum:tres bonoꝝx. xxxix. E. h. tumnhon IJn eccleſia tres ſunt ſtatus: ſcilicet libera/ kteuunß tionis:ↄſeruationis ⁊ coꝛonatiõis.lv.A. hiu. n Pꝛimus ſtatus eſt pęnitẽtię:ſecũdus iuſti kucunt cię:tertius gloꝛię.lv. HD. Wrdr Eccleſiã cum ſumma reuerẽtia intrare de/ inan bemus: ⁊ ibi oꝛatiões fidei fundere.lxiij. A nul Enthecã eccleſia nõ hʒ.lij. F. (D. in me. ncter Aelius eſt minus egere qᷓ; plus habere. es uunier In.iij. regu.ca.xvij. Cnfiun Quodlibet elementoꝝ ſibi aliqᷣd ꝓpꝛium Et OLiche vendicat in coꝛpoꝛe humano. xlviij. B. Pcela Qui elemoſynã non dat egenti (circa fi. nonon vitam extinguit.xxxj.E. Kuchariſ Elemoſyna danda eſt ex quacũq; arte deꝰ nbus c alicui ingeniũ lucrãdi donauerit.lxiiij.C. lore eren Elemoſyna non eſt facienda cauſa vindi/ Peſanaoe Ad elemoſynas facien/ (ctę. lxxiij.A. B. ii Cinn das alios inducere debemus.xxxj. F. Deelſoch Elemoſyna non ſolũ viuis ſᷣ etiã defũct ẽ ,Qlicuut 7Klemoſen cum iniqͥ/ (faciẽda. xliiij. B. buuln. tate abominabilis eſt deo.lxij. A.in fi. Kuununc Eiemoſynarũ vtilitas.lxxv.B. in fi. noneckin De eleuſino pꝛeſbytero domus ſancti au/ /NEt Eligendi tres ſunt modi (guſtini.liij.J. 1 ſcilicet electio: ſubelectio ⁊ pelectio.xxx/ Va De epiphãia dñi. Ser. xliij. ꝑ totũ (ix.D Ep ſedehbett Opoꝛtet epᷣm eſſe ſine crimie ⁊c̃.de pᷣſbyte/ gcclse ris etiam intelligi debet.xxxvj.B. Deiuino Epiſcopi apłoꝝ vices gerunt ⁊ ſunt vicarij nigtie chꝛiſti. xxxvij. A. et. D.in me. ſ lctue, Epiſcopi ſicut vocant᷑ paſtoꝛes gregis:ita ſhono⸗ et patres plebis ob curã ⁊ ſollicitudinem lenrlr⸗ Comparant᷑ oliuę pꝛopter tria. (xl. C. P xl. C. in mechto⸗⸗ Aan ſint capita populoꝝ:duces cęcoꝝ:clau D dox bacul:terrarũ pᷣncipes:ſi boni ange nl lis ſupioꝛes:ſi mali fuerint demonibꝰ in⸗ tr. ferioꝛes.xlij. D.in fi. ru Epiſcopus ſi non eſt hoſpitaliſ:inbumanꝰ „ lkſütae Mõ dʒ hfr̃e bona terrena ad poſ (eſt.lij. C mmnaſ ſidẽdum:ſed ad diſtribuendũ:non diuiti un bus ⁊ cognatis ſᷣ pauꝑibꝰ.xxj.B. i.me. Anſnli Non eſt epiſcopi ſeruare aurum ⁊ remoue- M lono re a ſe mendici manũ.lij.F. tiltsn Epiſcopi debent illumiare verbo: paſcere d exemplo:⁊ fouere egenos tempꝑali benefi In nullo errare non eſt (cio. xl. C. in me. humanũ ſed diuinũ.ix. A. K De eradio pᷣſbytero qui auguſtino ſucceſſit Er enzn in epiſcopatu.liij.C. D. Non eſſe vtrũ meliꝰ ſit q; male eẽ.xxvj. E. Z1 Eua tamdiu virgo fuit q;diu pomuʒ veti/ u principaliũ ſententiarũ tlben tum non guſtauit. xxv. A. nos inuitat.x). B. li. Ex euangelio omnis perfectio noſtra acci · Cur ſempꝑ flere ⁊ ñ ridere debeam“. xxxj. E usce pitur.xxviij. A. Foꝛnicatio eſt naturalis mulierum concu⸗ Fo Euchariſtie figure pꝛeceſſerunt. xix. O. bitus ſed illicitus.xxxvij. F. ume Ideo hominibꝰ dat᷑:vt coꝛpus in terriſ ca/ Qui foꝛtis eſt:liber eſt. xiij. A. iee ⸗ piti coadunet᷑ in cęlis.xxviij. B. circa fi. De triplici foꝛtitudine:ſcilicet hypocritarũ D in Sicut multa grana vnum panem confici9 philoſophoꝝ ⁊ fidelium.xiij. A. B. ub . unt:et ex multis racemis vinum extrahi- Soꝛtunatus eell ten manicheoꝛum vt lu ei⸗ tur:ita ex multis hominibꝰ chꝛiſti coꝛpus pus ſubuerłere conabatur ſideles hibo-⸗ itn conficitur. Ibidẽ. (lis.xxviij. ꝓF. nenſes.iiij.D.v.G.circa fl.xxxv.A. hu⸗ OA Euchariſtia ſit bona bonis ⁊ mala ma Æρab auguſtino ſuperatus velut filius ꝑ/ Nni.. Buccella vel panis intinctus iudę tradi4 q ditionis obſtinatus ab bippona confuſuſ n uf. tus non fuit euchariſtia. IJbidem. abſceſſit. vj. A. Euchariſtiam volentes percipere ab ope/ De foꝛtunato pꝛeſbytero domus ſancti au gmede ribus coniugij ad tempus debent abſti⸗ guſtini qui ei inſidias poſuit vt illum occi⸗ nhüͤk. nere. exemplum. xxxvij. F. S. lxiiij. E. deret.xxxvj. D. alſ nii De ſancto euodio ſocio ſancti auguſtini. De tribus fructibus euangelicis. xxxix. J. Fr lmni Ab. iiij. C. in me.v.E. xxj.A.in me.xxij. C. Furtum committit qui inuentum non red Fu m. De euſtochio virgine ſancta. xxiiij. A. dit. exemplum. xxj. A. in me. ni deüigl Ex Qui exaudiri deſiderat: pꝛiꝰ ipſe deuʒ au/ Furti iudicio condemnatur qui in mona/ ki. diat.lvj.C.circa fi. ſterio rem ſibi collatam celauerit. In. iij. Auf⸗ Excõmunicatio pꝛo ſalute non ꝓ damna / . regu.ca.xxix. büi. tione eſt inferenda. xxvj. B 7–£¾Audere nemo poteſt hicc cum ſecu/ Sa usſngia E fabiano fratre. xxj. A. in me. io ⁊ poſt cum chꝛiſto.xj. A. lix.G. Snliz. Facinus quid ſit.xxiiij. . Gaudiũ ſpiritale vnde pꝛoueniat 1 aeid Fama noſtra non pollui ſed polle⸗ Baudium beatoꝛum q;tum ſit. (x.A. wiͤ ede re debet: quia qui famam ſuam negligit xliiij. D.lvij. D. G. in me.lxvij. B. Ei deſti⸗ crudelis eſt.lij. A.liij. DOD. Gaudium beatoꝛum per quę acquiritur. mm. De fauſtino diacono domus ſancti augu/ xliiij. F. lxiiij. A. B. lxv. D. nttſunrriai ſtini:qui ex militia ſęculi ↄuertit᷑.liij. C. Quattuoꝛ modis generantur homines. SGe ne⸗ Fe Felicitateʒ ſuam vnũquodq; affectat: ſeld Mon quęras gloꝛiam ⁊ non (xxviij. G. Slo mrsgegenn ſi homo affectat non tamen affectare vi confunderis cũ gloꝛioſus fueris.lxvij. A 1ſolcincnen detur.lv.C. in fi. Gula non ſolum in vilibus ſed etiaʒ in pꝛe Su mu. 011. Egnix auis vt iuueniſcat ſe ſenem occidit. cioſis attenditur. xxxj. D. xviij. A. Abitus religioſoꝛum non debet eẽ ha scortin Fi Altioꝛa fidei non ſũt a ſimplicibus inueſti notabilis. In. iij. regu. ca. xviij. lun ne ganda. xv. A. B. Ser. xxvij.E. xxviij. J. K.liij. G. —Z ⸗ Quomodo filius ſit coęternus patri ⁊ con habitu coꝛpoꝛis litigãt:cogitent ſubſtãtialis: ſi imaginare voluerit mens qᷓ́tum eis in habitu coꝛdis dellit. Jbicem Elttrunn „„ humana ſuccumbit.xv.A. ca. xxvj. ſ Filius ſicut in celo ęqualis eſt patri: ita in O exheredato filio aut pupillo nullus ec/ be i annli terra ſimilis eſt matri.xx. B. cleſiã debet facere heredẽ: ſed eis vſq;dũ e in eſ filio pꝛodigo.xxvij.B. C.D. ad legitimos ãnos ꝑuenerint hęreditatẽ en rmmau⸗ Eius filius quiſq; appellat᷑ cuiuſ opera agit Cur exheredatoꝝ heęre/ (reſeruare.lij. C. mot lxvij. A. ditatem eccleſia non recipit. lij. D. E. F. 4 aet Fl Flagitium quich ſit. xxiiij. E. Non licet heredes inſtituere de eccleſia vi nate ſteri AQuid flere opoꝛteat ⁊ quare.xj. A. uens ⁊ conmunem vitam pꝛofeſſus v. n⸗ u Flere non debemus moꝛtem coꝛpoꝛalen E. F. xxvij. P. lij. C. o. amicoꝛuʒ nec rerum amiſſionem. Ibidẽ. Meremꝰ cõparat᷑ padiſo. xxvj. B. xxxix. B 4 alt⸗ Vtrum deflere liceat fratrem vel amicum Hieronymus ſancti laurentij cardinalis: ht “ moꝛtuum:cum naturalis infirmitas ad B; quia auariciam⁊ luxuriam clericoꝛum re/ lec̃⸗ mnk 4 wahi Annotatio pꝛehendebat: per veſtem muliebꝛẽ eum ehumilitatis honeſta eſt conſuetudo. Ibi. ꝓclamare i in populo voluerũt:romaʒ ex/ ijt ⁊ cum paula ⁊ euſtochio in heremo vi⸗ tam aſperrimam duxit. xxiiij. A. NQuam non inuenit humilem veritas fu/⸗ git mentem.lxx. B. Eiacobo fratre domus ſancti au/ ↄa Deſcripſit tria genera monachoꝝ ęgyptio 7 guſtini.xxj. A. in me. D. rum ad auguſtinum. xxj. A. De fratre hilario pꝛeſbytero domus ſancti auguſtini. xxxvj. D.in me. mho Homo non ſolum per ſapientiam factus erat vt eſſet: ſed ad ſapientiaʒ dei factus erat vt beatus eſſet.xx.A. Hhomo cuʒ oi creatura participat. xlviij. A In homie quid maximũ ſit.xlviij. A.l. A. De hominis dignitate ante peccatum: ⁊ eius miſeria poſt peccatum. xlviij. A. B. Partes hominis ſunt anima⁊ coꝛpus: ma teria ⁊ foꝛma.xlviij.C.l.A. Cur erectus graditur. lv. C. in me. Hominũ quattuoꝛ ſũt genera.xxxix.E. h. De monſtroſis hominibus in ethiopia . xxxvij. G. Hhomo moꝛtuus quid ſit ſᷣm coꝛpus quid ſᷣm animam. xliiij.C. D. Honoꝛis laus eſt hũilitatis virtus.lxx.B. Hyonoꝛ q́;to maioꝛ datur: tanto maius pe/ riculum comparatur.lxij. C. Hyonoꝛandus eſt qui pꝛęeſt.j.B. in fi. iij. re gu. ca. xliij. Moꝛę canonicę ſeptem ſunt: ⁊ earum lectio nes ⁊ pſalmos auguſtinus ſic diſtinguit. In. ij. regu. ca. j. ÆO„ non ſit in eis cantandum niſi qð legit eſſe cantandum.iij.regu.ca.viij. hoſpitalitas ad omnes ⁊ ſine differentia perſonarum exercenda eſt:exem S oſten ditur. xlvj. D. Cõmendatio hoſpitalitatis. xlvj. E. Hu Humilis ille dicitur qui ⁊c̃.lxj. A. L Humilitas hoĩes angelis aſſimilat.xij.A. Humilitas quę bona faciat.xij. B. xlvj. E. in me.lxx. A. Hayumilitatis pꝛimus gradus. lxx. A. Etum humiliat „☚ ad i ima tantü pꝛofieit in excelſo. lxx. A. humilitas perfecta ſic acquiritur. xxxj. D. in medio. Nimia humilitate regẽdi frangitur aucto/ ritas. In.iij. regu.ca.xl. Qui ſine humilitate bona agit:iĩ ventũ pul uerem poꝛtat.lxx. B. humiltatt paſſibꝰ ad cęlũ aſcẽdit. lxx. A. De fratre ianuario domus ſancti auguſtini qui in moꝛte inuentus eſt ha/ buiſſe pꝛopꝛium ⁊ teſtamentum condidiſ ſe. ⁊c.v.E. SF. xxvij. B. lij. C. J. liij. B. F. De ieiunij inſtitutione ⁊ effectu.xxv. A. ʒe Jeiunium eſt membꝛoꝛum cunctoꝛum de/ bita ſatiſfactio.xxiiij.B. Jeiunantis officium hoc eſt. xlj. A. In ieiunio tria pꝛecipiuntur bona: contra tria mala. xlj. A. E. Jeiunium aliud commendabile: aliud vi⸗ tuperabile.xlj. D. Ini ieiunio quę vitia ſint cauenda.xxiij. A in fl.xxv.A.in fl. Jeiunium magnum ⁊ perfectum hoc eſt. xxiiij. P. . Volens recte ieiunare: tria debet obſerua re.xlj. B. in me.C.D. Tunc bene ieiunamꝰ quando ⁊c̃.xxiiij.C. Jeiunium ſine elemoſyna parum valet:et cum alijs virtutibus pꝛodeſt. xlv. B. Jeiunare debemus deo non mundo.xxv. A. in fl. Jeiunij multiplex ytilitas. xxiij. A. Jeiunandum eſt q́;dtum valitudo permit-/ tit. In.iij.regu.ca.xj.Et ſermo.j.C.xxiij C. xxv. C. xxviij.h. xxxix. J.in fi. Olim ieiunabatur vſq; ad noctem.xxv. B Jeiunium omne exceptis diebus domini⸗ cis eſt laudandum: quia bonum: z aliud eſt ieiunium deuotionis: aliud inſtitutio nis. xxv. C. Auſhue diebus eſt ieiunandum PIbidem et. ½ Cur dum ieiunamus vigiliam nuncupa/ mus. xxv. D. Eur quoꝛundã apoſtoloꝝ feſta vigilias et ieiuniũ hñt:⁊ qͥrũdã nõ hñt. xxv. E. Cum aliquis non poteſt ieiunare:nõ tamẽ aliquid alimentoꝛum ſumat extra hoꝛam pꝛandij niſi cũ egrotat. In iij.regu.ca.xij In igne tria ſunt:motus:caloꝛ ⁊ ſplendoꝛ. 3 xliiij. D. Ignis gehennę comburit ⁊ non conſumit. lvij. S. lxxiij. B. lxviij. D. (xxvj. F. Isgnis gehẽnę habet ardoꝛẽ:nõ ſplendoꝛẽ. —. ſiſtn nonit ti Pon n gnuge Nuge mnelus. Zwpic Zunuͤc 83 lnen d Pin m lolümm ltems⸗ Qulia ui. Acoe himmit güborip ſitarte Iuimier naäin ttli Gſcpoſt ceore merenen feheiad ſegcate. Ylämode cheordak linüne ümoye clano e Nineren huſlani lindi, 1 ☛☚ de⸗ Anlaoi⸗ Tuikiagnn tuneri ln uiinib Nutsſ⸗ Qs ſbiz wolknis Nhesbapt, ſtigi ſi N h. hun he + won nunn u ſtn t P. uas ii⸗ ngin, s ſani us et hy, ncMdd lii . Ww. 8. . agumde⸗ ma:con leralucri de ri,4 um ect. dehezobſen wüi. Aun ere Keay.b. wi.1. iuudo ham⸗ mo..Li Fus. oarm. iebus dolni/ – Aluditiute naun Piin lun mman rniliuc it. . 4 . mmenotm amboum. üirgt onagnſt . *L eneſine rſenn, principaliũ ſententiarũ Cũ ſit vnꝰ oĩbꝰ ⁊ coꝛpoꝛeꝰ:nõ tñ oẽs vno mõ Ignoꝛãtiã pie ↄſiteri meliꝰ (cruciat.xxvj.F eſt q; ſcientiã temere vendicare.xv. B. Ignoꝛantia veniam habet.Ibidem. IZm Ymago dei m qd ẽ ĩ hoie.xv. B. ĩ me. xl viij Imago dei in hoĩe ẽ id qð in eo ẽ (A.l. B. melius.xlviij. A. Impietas qͥd ſit.xxiii.B.in fl.C. Immũdiciã quã dicit eẽ apłs.xlvij.B. In Infernꝰclauit᷑ ſi volũtas hñdi ceſſat.xxxj. In inferno erit ſtimulꝰ do (C. in me. D.i fi. lor ñ tſ coꝛrectio volũtatl.xxvj.F.lxxv. B Infernꝰ q;to plłꝰ deuoꝛat:tãto plꝰ deſiderat. Qualia ibi ſint toꝛmenta.xxvj. xij.C. G.lxiij. B. lxviij. D. Affſlictio carnis mẽtis infirmitatem occidit. Inſirmi ĩ religiõe pꝰ egritudinẽ (xxxii.A. aſi hoꝛã pꝛãdij edere nõ ꝓhibẽt᷑: ⁊ accipere pñ᷑jnt a religioſis oblatuʒ qð eis vtile videt᷑. Infireni ex pᷣſtina ↄſuetudine ſi ali᷑ (liij. G. tractat᷑ in victu:nõ dʒ alijſ moleſtũ eẽ qee cit aliq̃ ↄſuetudo foꝛtioꝛes. In.iij.regu.cã. ſic poſt ggritudinẽ tractãdi ſũt vt (xiiij. citiꝰ recreent᷑: etiã ſi ð hũilima ſeculi pauꝑ/ tate venerũt:⁊ cũ vires pᷣſtinaſ reparauerĩt redeãt ad fęlicioꝛẽ ↄſuetudinẽ ſuã. In.iij. reg.ca.xv. Et ſer.j.C. Inſirmo dicẽti qͥd ſibi doleat abſq; dubitati one credat᷑:ſᷣ qð ad ſanãdũ expediat ſi non ẽ certũ:medicꝰↄſulat᷑. In.iij.reg.ca.xxxj. Infirmoꝝ cura vni alicui dʒ iniũgi vt ipſe ð celario petat qð cuiq; opꝰ eẽ ꝑſpexerit. In Iniurię remittẽdę ſũt ũ ꝑ (iij.reg.ca.xxxiij puſillanimitatẽ ᷣ ꝑ xpᷣi ſapiazʒz.ix.B. pꝰme. Inuẽtio ẽ reddẽda:exẽplũ.xxj. A.in me. Inuidia oẽs vᷣtutes ↄcremat: bona diſſipat et mala oia generat.xviij. A. Inuidia amico caret ⁊ ẽ oĩ peſte deterioꝛ: qꝛ toꝛmẽtũ ſine refrigerio hʒ.xviij.A.in.ſ. Inuidia qᷣbꝰ cõꝑat᷑⁊ ꝗ̊ mala facit.xviij.A.in Inuidus ſic cogſcit᷑.xviij. A. &O pus ſibi q; alijs nocet:qꝛ totiens toꝛq̃t᷑ et moꝛit᷑:q̊tiẽs alios bñ agẽ coguerit.xviij.C. Jo Johes baptiſta an in pctõ oꝛigiali ↄceptus ſit: ⁊ qñ ſctificatꝰ: ⁊ cur eiꝰnatiuitaſ celebꝛe/ tur ⁊cc.xxv. D. HMW Hyp Hypocrita venãdo mũdi gloꝛiã pęnã meret᷑ Cõtra hypocritas nota ex/ (ęternã.xiij. A. emplum.xviij.A. Illi dicũt᷑ hypocritę.xxj.E.in me. Hypocritarũ opus quid ſit.xxvj. D. Qui hypocrita eſt:viuens moꝛtuus eſt.lij. (me. B. S. in fl. H. in fl.liij. hd. Iraſci tã bonoꝝ ẽ qᷓ maloꝝ: in ira pſeuera/ Ir Aeliꝰ ẽ ira ſpe tẽptari (re maloꝝ tm̃.ix.A et citiꝰveniã petere:qᷓ; tardiꝰ iraſci ⁊ tardiuſ recõciliari. In.iij.reg.ca.xxxviij. Irã cõpꝛimere magnę pꝛudẽtięẽ.ix.A. Ex ira quę mala oꝛiant᷑.ix.A. B. Qui irã in coꝛde poꝛtat infamię fetoꝛ eũ ſtati Ira inuetrata fit odiũ (coꝛrũpit.ix.A.i ſl. et de feſtuca facit trabẽ. iij.reg.ca.xxxviij. Ira ſic ſuperatur.ix.HB. De iuda quõ exponit᷑:Melius fuiſſet ꝙ non qu eſſet natꝰ hõ ille ⁊c.xxvj.E.xxviij. D. Judã vpᷣs multl modis voluit coꝛrigere:ſᷣ oĩ bus bñ̃ᷣficijs ingratũ tandẽ manifeſtauit in dãnationẽ ⁊ ruinã.xxviij. B. vſq;. G. Quõ cũ cęteri aplis coꝛpꝰxpᷣi ſũpſit.xxviij. Quõ poſt buccellã ſathanas iudã: (B. F. et quomodo antea intrauerat.xxviij. F. Judicãtes terrã regia via debent ꝓcedere et &nõ ſit iudicã/ (cũ oĩ maturitate. xiiij. C. dũ ex ſuſpitiõe ſ̃ ex veritate.xiiij.E. Judicare facile ẽ:ſᷣ difficile retractare. Ibi. Judex dʒ eẽ ãnoſus:nõ inſenſatꝰ:pꝛudẽs:ca ſtus:ſobꝛiꝰ:⁊ q̃re.xiiij.E. (xxxv. A. Judices quales eſſe debeãt: ⁊a qͥbꝰ cauere. Judices qͥbꝰ malis ſępiꝰ implicãt᷑.xxxv.B. Vtrũ poſſint acciꝑe oblata.xxxv.B.in me. Hec ſemper cogitare debent. xxxv. D. Mõ eſt filioꝝ iudicare patres.liiij.A. Eſto iudex tuus:aſcẽde tribunal mẽtis tuę: toꝛqueat te timoꝛ dei: accuſet ↄſcia: rũpat Vt nõ veniat ad iudi (ↄfeſſio:⁊ dic cc.lj.B ciũ extremũ nemo ſe falſa ſecuritate decipi⸗ De ſignis pꝛęcedentibus iu/½ (ct.lj.A. dicium.lxiij. A. rMU—⸗g Judiciũ extremũ cur ſemꝑ ſit foꝛmidanduʒ. Cur iudicãdi ſoluʒ de oꝑibꝰ mificoꝛdię inter rogent. lvij.. Judicil ſnia foꝛmidabilis erit.lvij. G. Juſticię pulchꝛitudo q;ta ſit.xliiij. DD. Remota iuſticia:regna ſi latrocinia.xxxj.“F. Diligite iuſticiã qͥ iudicati terrã:expõit᷑.xiiij. Sub iuſticia pudicitia regnat: (A. B. C. pax triumphat:dignitas floꝛet.xiiij.D. Eα° qnq; lexãda ẽ ꝓpt ſcãdalũ młroꝝ: aliqñ agitãda vt ſit cautela reliquoꝝ. Ibidem. Juſticia ẽ gladiꝰbis acutꝰ:medicina vitioꝝ: antidotũ pctöõꝝ: ꝗ̊ ſine pꝛudẽtia moꝛsẽ: ſi ne miſcða gladiꝰ i manu tyrãni. xiiij. D.ĩ ſi. Æſit cum ſũma diſcretiõe tenenda: ⁊ n uma 5 Annotatio deliberatiõe ferẽda.xiiij.E. Juſticię inimici hi ſunt.xiiij. X&J. Achꝛymę nõ debẽt ꝓhiberi qs nã ex Ad lachꝛymas debe (toꝛquet.xj.B achꝛymarũ bonarũ vtili/ (audaces.xj.C. tates.xj.C.D. et.xlj.D. Laici caſtella ⁊ villas ſuas nõ eccłiaſtica bo⸗/ na debent diſpenſare. xxxvij. . Latria qͥd ſit ⁊ cui debeat᷑.vij.C.circa.ſi. Latrones maioꝛes ſũt ĩ cathedris ⁊ domibꝰ ꝙ; in ſyluis.xxxj.F. xxxvj.E. . Latro timet malũ:⁊ vbi nõ põt nõ facit et tñ Chꝛiſtꝰ lauãs pedes (latro ẽ xxxv.B. in fi. diſcipuloꝝ a quo inchoauit. xxviij.C. D. Qui lotꝰ ẽ nõ indiget niſi vt pedes lauet:ſic In lotiõe pedum hu (intelligẽdũ ẽ.viij.D. militatis exemplum dedit.xxviij.E. Laudare deũ illis ꝓdeſt qͥ bñ viuũt:qꝛ nõ il/ Qui laudat deũ (lũ laudat niſi bonꝰ.lj.C. lingua ⁊ vita:duplicit᷑ laudat.lj.C. in fi. De ſctõ laurẽtio martyre.iiij. B. in fi. Ze Leo eger ſimea deuoꝛata ſanat᷑.lv.C.in me. Leopardꝰ capꝛeas vt ſanet᷑ querit. Ibidẽ. Lepꝛa coꝛpꝰ ꝓpꝛiũ deuoꝛat ⁊ ſibi adherẽtes Lepꝛę cauſa.xxxij.C. (inſficit.xxvj.A.in fi. De lepoꝛio pᷣſbytero domꝰ ſcti augu.qͥ ex pſię clariſſimo genere natꝰ ↄᷣtit᷑.liij.E. (totũ. Ad lepꝛoſos vt patiam habeãt.Ser. xxxij.ꝑ Li Liberũ arbitriũ ſi a gra deſerit᷑ ad oẽ malum Lingua nr̃a ſenſum (ruit:exẽplũ.xxviij.F. ſequat᷑ ⁊ rationẽ nõ volũtatẽ.iij.A. Lingua in adoleſcẽtia inflãmat ad iocoſa:in virili ętate ad fraudulẽta: in ſenecta ad de/ Linguã frenare maiꝰẽ qᷓ; (tractoꝛia. Ibidẽ capere vꝛbem. Ibidem. (xxix. A Lingua doloſa ꝗᷣ ſit: ⁊ qͥd eã opponi debeat Lingua in bono magna eſt: in malo moꝛs eſt. xlv. GH(me ſiniãt. In.iij.reg.ca.xxxvij Lites aut nullas religioſi habeãt aut celerri⸗ Lo In loco qttuoꝛ differentibus modis aliquid eſſe poteſt. xxxix. E. F. G. Locꝰ nõ facit ſctõs:ſᷣ oꝑatio bona locũ ſctiſi Cõtra loq̃citatẽ.iij.A. (cat ⁊ nos.xxvij.E. Lodces laudare nõ audeo:ſᷣ tacẽtes btõs p̃/ dicare pᷣſumo.xxvj. A.in fi. Nolite loqͥ ſublimia gloꝛiãteſ:exponit᷑.xv.A Loth ⁊ vxoꝛ eius quos ſigniſicant. (B. xxxiiij. A.xlvij.F. Zu Luxuria qᷓ;ta mala iferat hoĩ.xlij. B. xlvij.C Qus pſtẽt luxurię fomẽtũ aut detrimẽtũ: ex/⸗ emplum.xlvij.E. xxxiij. A. mus eẽ tã ꝓni q;tũ fuimꝰ ad culpam Ex luxuria q̃ mala oꝛiant᷑.lviij.C. Vbi luxuria nulla vtꝰ:nulla bonitas: nulla ſapia: nulla iuſticia:ſᷣ oĩſ ꝑuerſitas regnat. E magoꝝ triũ fide ⁊ obla (xlvij. F. Wa ( *) tione.xliij.ꝑ totum. Aalũ ſcire nõ ẽ malũ ſᷣ oꝑari:qꝛ nõ põt vitari niſi cognitũ.xv. C. Mala qũq; ꝓſunt.xxviij.F. Aala multa fiũt ſub ſpẽ boni.vj.B. viij. B Nulli malũ ꝓ malo reddẽteſ:exponit᷑.lxxiij. Aãdatũ nouũ quõ ðꝛ.xxviij. G. h. J (A. Aãdata alia ſũt ſpãlia:alia cõia.lix.A. Abãdata ſingłaria:qᷓ;to ſũt artioꝛa: tãto ſũt Manꝰ fruſtra tẽdit ad (deo gratioꝛa. Ibi. deũ qͥ eas nõ extẽdit ad pauꝑes.xxxix.G.iĩ Opoꝛtet mũdã eẽ manũ ꝗ purgare dʒ (me. ſoꝛdes alienas.xxxvj.A. Aare q̃ttuoꝛ modis pꝑtrãſit᷑: ſcʒ vado:naui/ gio: ponte ⁊ natatiõe.xxxix.h. Aaria ſuꝑ oẽs creaturas pſelecta: oĩbs gra/⸗ js fecũdata: oĩ vᷣtute ⁊ ſctitate ĩ vtero mr̃iſ ſit filia ⁊ mr̃:ancilla (ſuę repleta ẽ.xx.B ⁊ dña:genitrix ⁊ genita:cũ itegritate pariẽſ cũ virgitate ↄcipiẽs:⁊ pꝰ ꝑtũ xgo ſemꝑ per AMaria magdalena flebat (manens. xx. C. qð male cõmiſerat.xj.A.in fi. Aaria et martha qͥs figurãt.xliiij. E. Martyriũ nõ ẽ tm̃ in effuſiõe ſanguĩs ſ̃̊ ĩ ab⸗ ſtinẽtia vitioꝝ ⁊ exercitio ſᷣceptoꝝ. xliiij. F Aart yri facit iiuriã qͥ oꝛat (in me.lx.A. B. pꝛo martyre.xlij.C. Fiat ð ↄſilio medicię qð fiẽdũ ẽ ꝓ ſalute:ſi ãt Me velit⁊ foꝛte ñ expedit ſuę cupiditati ñ obedi Aeretrix oĩſ muli (atur. In.iij.reg.ca.xxxj. er adultera ſiue ↄcubina vocat᷑.xxxvij.F. Aißicoꝛdia dei erga nos pꝛebet nob foꝛmã Wi In oibꝰ oꝑibꝰ dei mi (miſerẽdi ꝓxio.vj.A. ſericoꝛdia eiꝰ relucet. Ibidem. Tm̃ tibi miſerebit᷑:qᷓ;tũ ꝓxio tuo miſertꝰ fue Aißicoꝛdia ſine iuſticia de (riſ.xliiij. B.i fi. ſtruit᷑:⁊ iuſticia ſine miicoꝛdia ĩ crudelitatẽ vertitur.vj. A. ſic retineat ſuũ ꝓpꝛiũ vt ñ auferat iuſticię Miicoꝛdia qͥd ſit.xxiiij. C. (debitũ. vj. D Igeo eſt omnibꝰ miſerẽdũ.vj.D. Aiſericoꝛs nunq; mala moꝛte finiet᷑. Ibidẽ Qui libent᷑ oꝑa pietat exercuit nũqᷓ; legitur male periſſe.xxvj.C.in fi.xliiij. A.B. Ab oꝑibꝰ miſicoꝛdię nemo qᷓ;tũlibʒ pauꝑ ſe EEEtũ valẽt oꝑa pietatl (excuſare põt.vj.C apud deuʒ :oſtendit᷑.lviij. C. in me. R ñ tm̃ viuis ſᷣ ⁊ defuncti ſit miſerẽdũ.xliiij DMD orntln itisle Honic Oaugit negenue Nleſe yob't hgneſch Aodoti Caugut ckad vid Gauer Honache Oduoſu Honach Aumonan Quippo chriſtun ALipecrt feßinent Hiradita bibitauen feg aii Auueseſe Höitoofl gtücinsp⸗ Nunonache Gaturocen Donach'pe mötacor: Ponmecic ccegen Aimonen leerpiue orachor lieyj. B. Poopriino⸗ ſödehiro⸗ füͤeſs diniſ Neptadeiv Kondedetde helaecatben ſinbeine Utr mong c Brrpope ihnits 8 len no ſülbe W anci El kegna. Gyi5. de iat Peyi5 N, b.) . .. utſi in. d. .Sj Nedz e. Vadornnn n:oegr, eiptaonil nt d gitnepnnil eoſenhe nens. dul. ſngis fith 15 gor. Rii jigtuuriit Htunihen ii rrgcan danh ini iai bit. uiculdlu uinniſe Nehtihb 9 , . D nir nüi en ii⸗6. ültzu aarepil, nſeiiiin — S= ☛ — principaliũ ſententiarũ B. C. C.xlij. B. xlviij. D. * Aitis ille dicitur.lxj. 1q. Monicę ſanctę lis fuit vitę ↄuᷣſatio.In ad/ QQOσR auguſtinũ tam ſpũ qᷓ; car/ (ditionibꝰ.j. ne genuerat: et ipſa inſtigãte ab ambꝛoſio vigilię ſctõꝝ iĩ ieiunia cõmutate ſũt. xxv. B pᷣcibꝰ ⁊ lachꝛymis ſuis auguſtinũ fecit ad herere ſcti amb.veſtigijſ. In ſer.amb.ð ba/ Apud oſtia tyberina ↄſtituta (ptiſ.aug.B. cũ auguſtiovt ad africã remearet:romã du- cit᷑ ad vidẽdũ paganoꝝ ędificia ⁊ ceęſar ca/ dauer. xlviij. F. Aonachoꝝ tria ſt genera.xx).ꝑ totũ.xxxix. Æο duo ſüt genera hoiuʒz. xxxiii. A. B (C. AMonach“ nõ ẽ qͥ patiẽs nõ ẽ.xvj. D. In monacho tria eẽ debẽt:diſciplia reglaris Qui ꝓpoſitũ rũpit (ꝓgreſſus ⁊ exitꝰ.xl.O chꝛiſtum negat.lx. D. Si peccat miſer ẽ:nec tñ licet ꝓpoſitũ muta⸗/ re b bᷣpenitẽtix locũ reuerti.lx.D. NMõ vadat ad ſeculũ minꝰ?qᷓ; duo vel near bibãt aut mãducẽt foꝛas.j.C.xxxvj. C.JIn j.reg.ca.iij. In.iij.reg.ca.xix.et.xxxij. Quales eſſe debeant.j.B. Mõ ĩ foꝛo ſᷣ ĩ cella hitare nec familiã ſᷣ famili/ ariũ aĩias paſcẽ debẽt.iij.B. xxxvj.B. ij. re/⸗ In monacho mercãtia vſura eſti (gu.ca.iij. matur occulta.iij. B. AMonachꝰ verboſus ſal eſt infatuatũ:artifex mẽdacioꝝ:fabularũ faber.iij. B. xxvj. A.i Non medicinaliter cibum diju/ (fi. dicet qꝛ nõ ẽ delicate paſcẽdꝰ in monaſterio Añ moꝛtẽ moꝛiẽdo vi (qͥ ſęculũ reliqͥt.iiij. uere ⁊ viuendo moꝛi debet.xj.B. circa fſi. Abonachoꝝ ẽ alioꝝ pctã deflere ⁊ ſua coꝛri⸗ gere. xj. B. xiiij. B. xxiij. C. Pꝛopꝛiũ monachoꝝ ẽ oꝛare ſicut canũ eſt la/ Nõ debẽt ꝑſcrutari altas ꝗ/ (trare.xxij. B. ſtiõeſ ð diniſ nec philoſophari: ſᷣ mag quõ pᷣcepta dei ipleãt:⁊ diabolũ ſuperẽt.xv.A. Mon debẽt doctoꝛis ap (B. xxij. C. xxiij. C petere cathedram.xxiij.C. Si ſupꝑbꝰẽ meliꝰvxoꝛẽ duxiſſet.liiij. B. cir. fl. Cõtra monachos q lõge ſedẽt a monaſterijs et ex ſuꝑbia ad ſynaxim fratꝝ venire ↄtem/ Monacho periculoſũ eſt egre (nũt.liiij.C. di ⁊ parẽtes viſitare.vj.B. Vtxꝝ liceat monacho egredi monaſteriũ vt Si ĩ ſpũ libᷣtat vi/ (parẽtibꝰſbᷣueniat.vj.C uere voluerit:non eſt tenẽdus ſed expellen⸗/ dus de congregatiõe.xiiij. F. xxvj. B. Aonachi fugitiui diſciplinę clauſtrali ſunt ſubijciendi.j.D. Monachoꝝ habitus qualis eſſe debeat ⁊ de eius miſterio. xxvij. E. xxviij. J. cir. fi. EK. liij. G. In.iij. reg.ca.xviij. Monachũ ꝗᷓ mag cruciãt.xl.G.i me. Aonachi nihil debẽt poſſide:dare vł acciꝑe ſine plati ſui licẽtia.j.reg.ca.iiij.et.iij.reg. Monaſteriũ ingreſſurꝰ ꝓbet ſe (.ca.xxviij. et ꝓbet᷑. In reg.j.ca.iij.Et ſ. er. j. B. Aonaſteriũ igreſſuſ q̃leſ ↄditõeſhr̃e debeat In monaſterio ꝗᷓ ſᷣcipiũt᷑ obᷣua (.j.reg.ca.ij ri.i·reg.ca.v.i fi.et.iij.reg.ca.j.Et ſer.j.A. In monaſterio oẽſ debẽt vnũ (i me.H.ĩ fi. ſentire ⁊ cõit᷑ oia poſſid.j.reg.ca.j.et.iij.re In monaſterio eſt vnanimiter (gu. ca. j. et ↄcoꝛdit᷑ viuẽdũ.iij.reg.ca.j.et.vj. Ibidẽ. Diſtribuat᷑ vnicuiq; victꝰ ⁊ tegumẽtũ ñ ęqᷣlit oĩbꝰ qꝛ ñ ęlit᷑ valẽt oẽs: ſᷣ ſic cuiq; opꝰ fue/ rit.ij.reg.ca.ij.iĩ fi.et.iij.reg.ca.ij. Diuites ĩgreſſi monaſteriũ libẽt᷑ velit ſuũ eẽ cõe nec habeãt faſtidio frẽs ſuos qͥ ad ilam ſctãʒ ſocietatẽ ex pauꝑtate vener᷑̃t.iij.regu. In monaſterio ñ ꝗqrãt pauꝑes (ca.iij.et.v. ꝗ̊ nec forl hr̃e potuef̃t: ſᷣ tñ eoꝝ infirmitati qð opꝰẽ tribuat᷑.iij.reg.ca.iiij. Aonaſteria tũc icipiẽt diuitibꝰ eẽ vtilia nõ pauꝑibꝰ ſi diuites illic hũuliẽt᷑ ⁊ paupes in/ Nõ ð ſuis diuitijs ſupbiãt qꝛ (flent᷑. Ibidẽ eas monaſterio partiũt᷑ ̊ ð paupeꝝ fratrũ ſocietate gloꝛiẽt᷑.iij.reg.ca.v. Eis qͥ vener̃t ad monaſteriũ ex moꝛibdelica tioꝛibꝰſi aliqd alimentoꝝ: veſtimentoꝝ da/ tur:foꝛtioꝛibus non debet iniuſtum videri: Deteſtabile ẽ ĩ monaſterio (iij.regu.ca.xv. diuites fieri laboꝛioſoſ ⁊ pauꝑes delicatoſ. In monaſterio ſenes ſint (iij.reg.ca.xv.iĩ fi. a llaboꝛibſupoꝛtãdi vt or̃onibꝰinſtẽt:⁊ illo rũ ẽ dicẽ pf̃ nr.xvij.E.xxij.C. Si monaſteriũ ꝑ hoſtilẽ incurſuʒ diſſipatum fuerit: frẽs qᷓ; cito potuerit debẽt currere ad ppoſitũ ſuũ vbi eũ eẽ coguerit.j.reg.ca.vij. Qui aliqͥd ſecũ ð monaſterio detulit: dʒ illð ppoſito pſſentare: nec ſibi retinẽ qð ad oẽs ꝑtinet ⁊ deo ↄſecratũ c.j.reg.ca.viij. Abponaſteriũ egreſſurꝰ nihil ſecũ deferet:nec aliquẽ ex fribꝰ ꝓuocet.j.reg.ca.iiij.⁊.iij.re/ Ex monaſterio qͥs eijci (gu.ca.xxiij.pꝰme. põt ꝓpt᷑ has cauſas.iij.regu.ca.xxiij.iĩ fi.et xxxviij.ĩ fi. Ser.j.B. xiiij. F. xxvj.B. De monaſterio eiectꝰſi ſe coꝛrexerit frat᷑ne re/ Quid ð eo qͥ ĩ monaſterio ↄ̊ (cipiat᷑.xxvj.C frẽs aut pᷣpoſitũ ſepe iſurgit.i reg. a. m .† 4 . 1 * = = *£ 5 . 2 3 SS ☚ S S = . . Annotatio iij.regu.ca.xxxvij.et.xxxviij. Aons ſigniſicat chꝛiſtuʒ pꝛopt᷑ quattuoꝛ. Poſſe moꝛi ⁊ nõ poſſe moꝛi vtrũq; (xl.D. erat in poteſtate pꝛimi homis.xlviij. B. De moꝛte duplici:coꝛpoꝛis ſcilicet ⁊ animę lxxij.per totum. . Myoꝛs cur incerta ẽ nobis.lxxj.A. B Apoꝛtis meditatio ad multa ẽ vtilis.xlviij H. lvij. A. B. lviij. B. AMoꝛs alioꝝ ſic nobis ꝓficit.lxxvj. B. Aoꝛientibꝰ multa occurrũt impedimẽta. xlviij. G.exemplũ.lxix.B. Aboꝛtuus q́;tũcũq; diueſ aut charꝰ:ſtatim relinquit᷑:exemplũ.xlviij.F. MWu Aulierũ ↄſoꝛtiũ hr̃e piculoſũ eſt.xxxvj.F Qui mulieꝝ amicitiaſ ꝓcurat: inſipiẽs eſt AMundus cur nõ (et inexꝑtus.xxxvij. F. ſit diligendus.xxxj.A.xlviij. F. lvij.E. piculoſioꝛ ẽ blãdus qᷓ; moleſtꝰ.xxxj. A. Tria mala ſũt in mũdo ⁊ iõ ſpernẽdꝰ.xxxj. In müdo non dolere:non (B. C. xlij. B. timere:nõ ꝑiclitari impoſſibile ẽ.xxxj.A. ÆO com paratur mari pꝛopter quattuoꝛ. xxxix. E. H. lxv. B. Quõ decipit amatoꝛes ſuos.lxij.E. Qui mũdi finẽ tardiꝰ futurũ ſperat:vel ſu/ um ↄſideret fineʒ.lvij.A.in fl.et.lviij. A. Aurmuratoꝛ ĩ aia fit lepꝛoſus:exemplum Mumuratoꝛes expellẽdi ſũt ð (xxvj. A. ↄgregatiõe:nec ad mẽſam cũ alis admit rendi.xxvj.B. C. D.xxxvij.G. in fl. Cũ murmure nihil ẽ faciẽdũ.ij.reg.ca.ij.et iij.reg.ca.xxxiiij.Et ſer.j.B.in fi. Muſtela ſerpẽti inſidiat᷑ ſemꝑ.iiij.B. Deus mutat ſniaʒ ſi tu mutaueris vitam c EAVr naſci xpᷣs voluit.xix. C. xx. A. uid naſcẽdo nobis ↄtulit.xx.A. Natalis dies xpᷣi q;to gaudio ſuſcipiẽdꝰẽ. Me In natali chꝛiſti patebunt ſi/ (xix. A. gnacula figuraꝝ:fulgebũt oꝛacula ꝓphe/ tarũ:apparebũt miracula naturarũ ⁊ ſtil/ labũt ſpiracula grarũ.xix.A.circa.ſi. Natiuitates hoĩs duę ſũt:vna ĩ vtero:alte Omnes naſcimur ad (ra ex vtero.xxv. D laboꝛem ⁊ doloꝛem. xxxj.C. Sicut naſcẽdi vna ẽ ↄditio:ita moꝛiendi. ne De ſctõ nebꝛidio ſocio (xlviij.h. in me. ſcti auguſtini.iiij.C.ĩ me.v.C. Plureſ negãt chꝛiſtũ tꝑe pac q; ꝑſecutiõis Negligẽtia nouerca ẽ oĩis (lx.A.in fi. B. diſciplinę ⁊ doctrinę:ſicut diligentia ma/ De fribus nicolao ⁊ nicoſtrato domus ſetl Ni auguſtini.xxj.A.in me.D. VYIne obediẽtia omnia vacua ſunt: Ob et cũ obediẽtia oia charitate plena Jinueniunt᷑.v.A.lxj.C. eobediẽtia abꝛaę.xl.A. bediẽdũ eſt libent:hilarit ⁊ velocit.xl. A Nihil ſic deo placet quõ obe (lxj.C.in ſi. dientia.liiij. A. Qui nõ obedit pr̃ibꝰ: deo nõ obedit. liiij. Obedientia vna plus q́; om/ (A. lxj. E. nes virtutes valet.liiij. A. Qui nõ obedit nõ facit de ſctitate ſed ð ſu/ perbia. IJbidẽ.Et.lxj.B. Ad obediẽdũ ille ſolus aptꝰ⁊c̃.lxj. A. Obediẽtię fructus qᷓ;tus ſit.lxj.B. EASto obediẽtes fuerimꝰ pfibꝰ:tãto erit de Inobediẽtes (us obediẽs ofonibꝰ nr̃is. ſenſu ꝓpꝛio ꝓ rõne vtũt᷑:⁊ cũ negligentiꝰ g yviuãt: pl ceterl honoꝛari volunt: iõ ſepe Tin paſſiones carnis cadũt. Ibideʒ. Obediẽtiã quã ꝓfeſſi ſumꝰ:oꝑe ⁊ vᷣtute ſer Sicut obediẽtes ma (uare debemꝰ.lxj.C gnũ pᷣmiũ:ſic inobediẽtes magnũ iudici/ um dei expectãt. Ibidẽ. Obedire opoꝛtʒ ñ tm̃ bõis ſᷣ᷑ etiã mał:ſi qꝛ mali ſᷣ̊ qꝛ bona obfuare pſᷣcipiũt.v.A.D. Obediẽtia cuſtos ẽ virtutũ.v.A.vij.AXA. Per obediẽtiã nõ dʒ fieri malũ.v.A.in.ſſi. Per obediẽtiã bonũ qñq; dimitti ( vij.B dz: qꝛ aliqũ ſi aliqͥd hʒ ð ſuo⁊ tũc nulla ẽ: aliqñ ſi ð ſuo nihil hʒ mima ẽ:exẽpliſ oſtẽ Cur hõ libent obedire dʒ deo: (dił᷑.v. P. cauſe plures reddunt᷑.vij. A. Obediẽtia iõ melioꝛ ðꝛ qᷓ; victima ⁊c̃.v.A. bediẽtiã opoꝛtet eſſe ho/ (in me.vij. A. neſta ⁊ diſcretã.v. A.circa fi.vij. B. De multiplici laude obediẽtię.vij.C. Inobediẽtia iõ eſt timẽda.xvj.A. Ald obediẽdũ inuitat nos omis creatura. De obediẽtia loth.xxxiiij. A. (xvij.C. Nihil maiꝰobediẽtia:⁊ nihil peiꝰ inobediẽ Obediẽdũ eſt pᷣpoſito tãq; (tia.xxxiiij.C. pfi. In.iij. reg. ca. xlj. Obediẽdo nõ ſolũ vfi ſᷣ etiã ipſiꝰ miſereri debetis. In. iij. reg. ca.xliij. ODblatiões qlibʒ chꝛiſtianꝰ ſᷣm ſtatꝰpoſſibi litatẽ facere dʒ dñic diebꝰad altare. xluiij Ociũ ẽ viui hois ſepultura.xvij. A. (C. ⸗ Ocium vitat omnis creatura:ſolus homo a ſuo officio toꝛpeſcit.xvij.C. Coſt ij Frocb Peoce⸗ alitl lkin Oallus nunaue hiin lo dbi⸗ Haloꝛu⸗ gutur teih. Aur Pero poleſa oa odune Qciocin arener upodi⸗ Hioginf Qulodinn bolset. unocdio . Oiunfe AAadrr Clunger enquug l leun lu ſoetl. n nenal chaniate 6) Qubene⸗ lii. K. Cennde Noubuen Plummnere ACr „Kopareſe popter i hmedo. Cpronuln tmumn cpenſec ſiut 4 Nena annt A. M.H⸗ Prorih Musſn cnaſunre⸗ ateplens docitl. 8 Cui. dhecit, ii (Llg.t. zaneſeddͤ e. 3. .b. etätdentde gkonid'nti⸗ negnn unnöſge goce. ohetueſc deben l.l nagd Setiünadg cpiütA ,V.Ari2. ali Dni dinieri 0i5 ſo tͤenulai me n . nmte td Cne, W 1i.ri . eti⸗i rn. omis eilnli⸗ 3. nil, blpen jrbehl unriſ⸗ üpt Enſaei tin⸗ principaliũ ſententiarũ Oclioſitate nil peius in ſeruis dei. J1. B. * xvij. D. Ex ocio quę mala fiant. xvij. D. De ocio vitando. xvij. per totum. Oculi ⁊ ſi iaciunt᷑ in aliquã fęminarũ ſi- gant᷑ in nulla.iij.reg. ca.vj. Ser.j. C. Oculus impudicus impudici coꝛdis eſt nuncius.iij.regu.ca.xxj. Defigens oculum: abominatio eſt domi no. Ibidem. iin fi. Oculoꝛuʒ petulantia ne incepta pꝛogre diatur: ð pꝛoximo coꝛrigatur. Ibideʒ. ca.xxiij. Oculus coꝛpoꝛis ianua ẽ coꝛdis. xxxi. C. Per oculos quę mala ⁊ quę bona alidqs poteſt adipiſci. IYbidem. O Odium eſt ira inueterata.ix.A. Qui odium ſeruat in coꝛde:nec deũ lau/ dare nec ab eo exaudiri meret᷑. Ibidẽ. Cunmodio neminem vnq; ad ceęlum ſed puſi ad inferos veniſſe legimꝰ. xxviij. H Qui odium in coꝛde habet lecüdus dia bolus eſt. xxviij. J. Kun lo nullum opus eſt meritoꝛiũ . xlj Odium facit animam homicidam.iij. re gu.ca. xxxvij. Odium generat detractionem ⁊ inuidi/ am:quia peſtis eſt vnitatis.xlvij.G. O Qleum illuminat: paſcit ⁊ membꝛa feſſa fouet. xl. C. in me. On Onera alterius nec ſua poꝛtare poteſt q charitatem nõ habet. xxix. B. Op Qui bene operatur beue remunerabit᷑. xliiij. E. Operari debent religioſi ſtatutis tem/ poꝛibus: nec aliquis ſibi vendicet pꝛo/ pꝛium:nec cum murmure faciant.ij.re gu.ca.ij.Et.iij.regu.ca.xxvij. Ex opere ſuo nemo monachoꝛũ ſibi ap/ pꝛopꝛiet.iij.reg.ca.xxvij. Sermo. j. B in medio. Oypus nullum eſt meritoꝛium niſi volũ/ tarium. xxxiiij. C. Ad opera ſedentes taceant niſi pꝛo ani⸗ mę ſalute operis vtilitate loquan ij. regu. ca. iiij. ꝛ In oꝛatoꝛio nihil agãt niſi ad quodẽ fa⸗ ctum: vnde ⁊ nomen accepit. iij.regu. ca.viij. Et ſermo.j. B. Oꝛationibus eſt inſtandum hoꝛis ꝛ tem poꝛibꝰ conſtitutl: Et hoc verſet᷑ in coꝛ⸗ de qð pꝛofertur in oꝛe. iij.regu. ca.vij. et. ix. Et ſermone.j. B. In oꝛatione cum angelis habere debe⸗/ mus puritatem.iiij. . Oratio cum lachꝛymis iteę ſit efficacię. xxij. A. Oꝛatio bo noꝛuʒ:locutio eſt ad deum: qͥ ſub paucis perbis compꝛehendit: et tribuit abundantius q; neceſſe fuerit. xxij. B. Non ſoluz vnuſquiſq; pꝛo ſe ſed pꝛo oĩ- bus oꝛare debemus: pꝛobatur verbis beati ambꝛoſij. Ibidem. Oꝛationis vtilitas.xxij. B. in fi. lxix. A. Oꝛationis dominicę ſeptem ſunt peti/ tiones: tres ad eternitatem: quattuoꝛ reliquę ad iſtã vitam pertinent. xxij.C Daris⸗ debet eſſe ampla:deuota ⁊ pura x. Pꝛo quibus ſit oꝛaudum. Ibidem. Oꝛare pꝛo defunct ſalubꝛe eſt ⁊ ſanctũ. xliiij.B. Oꝛandum eſt pꝛo defunctis ſiue pꝛo be/⸗ atis ſiue damnatis:quia neſcimus eo⸗/ rum ſtatum. xliiij. C. Cur ſit oꝛandum pꝛo defunctis.xliiij.F. xlviiz. D. Qualiter opoꝛteat oꝛare ⁊ pſallere.ij.re/ Oꝛatio q;to ẽ crebꝛioꝛ: tan- ( gu. ca.j. to debet eſſe purioꝛ.iij.reg.ca.xxxviij. Foꝛmã iuxta quã beatꝰ Auguſtinus re/ cepit et cõmunẽ viuẽdi ſocietatẽ dedit illis qͥ ſuis fratrũq; ſuoꝝ cõſoꝛtijs cõiũ/ gi voluerũt: Reqre poſt tertiã regulã. Oꝛatio beati auguſtini pꝛo obſeruato/ ribus regulę ſuę.iij.ca.xliiij. Oꝛationẽ beati auguſtini de paſſiõe do/ mini cum indulgentijs: Require in ad ditionibus.vij. Oꝛnatus qualis ſit apetendus. iij.reg. ca. xviſj. Et ſermone.l.C.in me. Anes triplices in ſcripturis le/ a guntur:ſcilicet pharaonis:obla tionis 2 pꝛopoſitiõis. Pꝛimi lai-· os:ſecundi clericos: tertij pꝛęlatos ſi/ . Gaticant.rls. B. Panes pharaonis in tria diuiduntur. Ibidem. Panis oblationis eſt triplex. xlij. £. Panis pꝛopoſitionis eſt triplex: ſeilicet Aunnotatio vite: doctrine ⁊ exempli.xlij. D. Contra parentes qui ſilios ſuos dimit/ tunt libertati ⁊ non coꝛrigunt eos:exe/ plum terribile.xxxiij. A. L Parentes in quibus debent infoꝛmare pueros ſuos.xlvij. G. . Vs paſtoꝛibus qui paſcunt ſemetipſos: exponitur.xxxvj.D. EeEx-, Paſtoꝛ fidelium vita eſt: infideliũ moꝛs. lxxu. A. D. „ Paſtoꝛ qualis eſt: talis grex.xlij. B.ĩ ſi. Paſcere debet oues doctrina vita ⁊ ex/ emplo. xlij. D. Paſſio pꝛo chꝛiſto eſt foꝛtiter toleranda: exemplum.iiij. P.circa ſi. S Quomodo quiſ vult pati pꝛo chꝛiſto qui pꝛo eius amoꝛe non vult abijcere mũdi vanitatem.lix.v.in me. Patrientia chꝛiſti nobis exemplar eſt. xxxij. B. Per patientiam omnia bona generan⸗⸗ tur et mala deſtruuntur.xvj. B. Qui patiens non fuerit: beatus eſſe nõ poteſt. xxxij. A. . Patriam deſerere:deſpicere ⁊ nolle inha bitare inhumanum eſt. xliiij. D. tum pater immenſus ſit: apꝛꝛehende/ re non valemus.xv. A. Patriam cęleſtem q́;dtum deſiderare de/ beamus. lxv. A. De patricio nepote beati auguſtini ſub diacono pꝛo cuius moꝛte ſcripſit libꝛoſ de viſitatione infirmoꝛuʒ.liij. B cir. fi. De paula virgine ſancta.xxiiij. A. De fratre paulo domus ſancti auguſti/ ni.xxj.A.in me.D. . Pauperes ſpiritu qui dicantur:⁊ qui nõ Paupertas inter diuitias ſer, (xxj.C. uari poteſt.xxj.D. Paupertatis commendatio.ij.C.xxj. D. poſt mediũ. Paupertas ſi non affectu geritur:miſe/ & ſit pꝛo chꝛiſto libenter tolerãda.xl.E Paupertatis qͥnq; ſunt genera.xl.F. Paupertas felix eſt ſi let eſt. IJbidem. Fglix paupertas per quam cęleſtis acqᷣ- ntitur hęreditas.lix. G. Pauperes cur non ſint deſpiciendi. Si pauperum eſt regnuʒ cę (cxliiij. A. loꝛum:reſtat vt infernſit diuitũ.lix.G „ Papx eſt cuſtodia⁊ cura oĩuʒ virtutũ:nee vlli dabit᷑ venia niſi paciſico.xxviij. J Qui pacem coꝛdis ⁊ oꝛis ⁊ operis nõ ha bet: chꝛiſtianus non eſt.ij. A. Homum vel mentem in qua pax dñat᷑ diabolus intrare non poteſt. ij. B. Pax non eſt amanda ſine iuſticia. Ibi. Pacem qui impediunt.ij.C. Pax inter malos tm̃ nocet qtum diſcoꝛ dia inter bonos. Ibidem. Peccatum pꝛimoꝛum quę bona abſtulit e et quę mala intulit.xlviij. A. B. Peccatum eſt pęna peccati.xlvij. B. CLContra moꝛbum peccati oponendum ẽ moꝛdax emplaſtrũ ne maius creſcat.xiiij Peccata grauia grauiſſimis indi⸗ (D. gent lamentis. xj. C. Nullum peccatum deus dimittit impu/ Peccata quoſdam relinquunt nen ipſi peccata.lxxj. B. Peccatoꝛ quia non ſtatim patitur deuʒ vltoꝛem:eſtimat ſibi eum participem. Peccatoꝛes peccata ſua in doꝛſo ponũt et bona ante faciẽ:ſᷣ iuſti mala ante fa/ ciem ⁊ bona in doꝛſo habent.lix. D. Peccatoꝛ coꝛam domino quomodo ali / quis dicitur.xlvij.C. Pena aliquando relaxanda eſt pꝛopter ſcandalũ multoꝛũ: quandoq; exagitã/ da vt cautela ſit reliquoꝛuʒ. xiiij.D. Qõ ſit ſumma deliberatione inferenda. Penę damnatoꝛuʒ erunt iu/⸗ cxiiij.E. xta qualitatem culpę.lvij. B. De penis iferni.xxvj.E. F. G. lviij. C. Penitentia eſt medicamẽ lapſoꝝ.lx.D. Ad pęnitendum talis debet eſſe deuo/ tio:qualiſ intentio ad peccandũ.xj.C. Penitentia illa bona eſt quę peccata ꝑ/ acta ſic deploꝛat vt iterum non cõmit / tat. xj. D. Irriſoꝛ eſt ⁊ non pęnitens qui agit ꝙ pę nitet. IJbidem. Pęnitentia eſt agenda in omnibus mẽ/ bꝛis in quibus peccauimus.xxx.B. Penitenti pꝛomiſit deus veniaʒ: ſed nõ ꝓmiſit vſq; craſtinũ differenti.xxx.C. Pęnitentię tres ſunt partes.xj. B. Penitere debet quiſ dũ ſanus eſt.xlj.D Pknitentię vtilitas. IJhbidem. hltere ſen Ponet; Quipen bentte Quipgu us tuc Perpenu enittr Cuiade ſenecuut Ciopent paties: Vano Ponckt Perſeuer ond tencon Peſcai npzrt Pelauer loreten Cisfespe Pb Pooopb Ppiolopr nuntdirin honties batcechr Phiolop ghomon funock Pi piennis Peenstn Piensgr Nliguins ilar ina nin hoie perfefree ißi Mogtn me ſnein lnumn „. Rhti HS dno eorn Pitin Reſtugfie Kaaſeie Ane i ) nod rdit N n. i⸗ undicn wapſtlte. b. ib. odendami en vi di, (d. nintiran m nenbl ruurdar, panahen. dolo hoit nalantei⸗ anleb. Ponotni Nack ryt docug⸗ 1. mi. Neutnant: v (i. 5. ßlri. gep O. haaledeln cbeetati nmn ⸗ anbusſi⸗ en R principaliũ ſententiarũ Penitere in vltima ęgritudie durũ eſt:pg noſum et lachꝛymabile.xlviij. G. Non eſt pęnitẽtię locus apud inferos.xlv. Qui pęnitentiã verã agit ſe li (A. lix.qh. berat ⁊ alios exemplo ꝓuocat.xlv. A. Qui pcuitẽtiã verã agit ac iuſtas elemoſy nas facit nõ guſtabit moꝛtem. lxiiij.qhh. Per pęnitentiã verã deus nõ ſolũ culpas remittit ſed etiã pꝛemia ꝓmittit. Ibideʒ Qui ad agendã pęnitentiaʒ tempꝰ (in fi. ſenectutis expectat:ſatiſ a ſide eſt alienꝰ. Eſto pęnitens quaſi monachus xxj.B. patiẽs:non quaſi ſecularis ſi peccaſti in vita monachi ↄſtitutus.lx.D. Non eſt magnũ inchoare bonuʒ ſ᷑ ꝑficere. Perſeuerãtia infoꝛmat merituʒ: (viij. A. coloꝛat boni ꝓpoſitũ:remunerat curren/ tem:coꝛonat pugnãtẽ ⁊ ducit ad bꝛauiũ. Perſeuerãtia quibus rebus (viij. A. comparatur.viij. A. D. N Perſeuerare paucoꝝ eſt: incipere vᷣo mul/ toꝝ:exemplis patet.viij. A. C. DODis res ꝑſequit᷑ chꝛiſtianũ.lx. A. ꝓYPh Philoſophari eſt ſemꝑ moꝛtẽ pſmeditari. Philoſophi qᷓ;uis calcaue (xxiij. B. cir.fl. runt diuitias:honoꝛeſ etiã ⁊ ꝓpꝛia coꝛꝑa: non tñ eis ad ęternę vitę merituzʒz ꝓficie/ bat qꝛ charitate ⁊ timoꝛe dei carebat.xiij. Philoſophia nõ eſt quęrenda (A. circa fi. ꝗꝗꝛ homo nõ ad philoſophiã ſed ad cęluʒ factus eſt.lv.C.in.ſfi. i Pietatis quattuoꝛ ſunt gradus.xlv. B. Pietas ⁊ impietas qͥd ſit.xxiiij. B. in ſi. Pietas quõ differt a miſericoꝛdia ⁊ clemẽ/ Iniquitas impunita re / (cia. xxiiij.C. dũdat in augmentũ facinoꝛis.xuij.D. Pium hoiĩem nunq; ſed impiũ ⁊ crudelem periſſe freqᷓnt᷑ legimꝰ.xxvj.C.i fl.xliiij. A. Pius hõ multos hʒ interceſſoꝛes.xliiij. A. Pili cogitatiões ſuꝑfluas ſigniſicant.xxj B. xxvij. E. lix. C. l Qui ſibi placet deo diſplicebit ⁊ ſibi.lj.A. Plato ph̊s qꝛ młta aduerſa patieba (in fi. tur ſine fundamẽto fidei ⁊ charitat: ideo meritum virtutis amiſit.xiij. A.in fi. Cur ploꝛat infans natus.xxxj.C. No De pontio pᷣfecto romano.xlviij. F. De frẽ pontiano domꝰ ſcti augu. xxj.A.in Poſitiões hominũ quattuoꝛ ( me.xxij.C. ſũt:ſcʒ accubitus:ſeſſio:ſtatio:⁊ ambula DPoteſtas ſiue mũdi ſi/ (tio.xxxix.E. F.G ue ecclię ideo non eſt ſpernẽda.v.D. De potu ſupfluo nota exempluz terribile. xxxiij. per totum. Pꝛeceptũ opoꝛtet vt ſit honeſtũ ⁊ diſcretũ Nꝛe v. A. circa fi. vij. B. M A pceptis dei nulla litterarum ignoꝛantia Duo ſũt pſᷣcepta nobis pᷣn/ (excuſat.l.A. cipaliter data.ij.reg.ca.j.et.iij.reg.ca.j. Et ſermo.xtłiiij. A. Pꝛeces multoꝝ nõ exaudiri impoſſibileẽ. Pꝛędicatoꝛibꝰ grandis neceſſi/ (xliiij. A. tas incumbit.lxiiij. AàA. Pꝛędicatio ad quos ſpectat.xiiij.A.i.me. Pꝛędicatoꝛ pꝛius ſe q; alios curare debet. Pꝛędicatoꝛ heęc ſeruabit.xiiij.C. (xiiij. P Pꝛęlatura ex obediẽtia eſt ſuſcipiẽda ⁊ eiꝰ aduerſa foꝛtiter tolerãda.exemplo.v. B. Pꝛꝛelati ad qͥd ſint ĩ ecccia.v. D (C.iiij.E Pꝛęlatoꝝ ꝑfectioꝛ eſt ſtatus:⁊ ꝗᷓ ſpectãt ad pꝛęlatũ bonũ.xxxix.G. . Non ſufficit ſeipſuʒ imaculatũ ſeruare:ſed expedit vt bonos q;tũ in ſe eſt faciat vi⸗ ta ⁊ exem plo relucere.xxxix. J. to maioꝛ eſt in honoꝛe:tanto maioꝛ diſj́/ ficultaſ in reddẽda ratione.xxxix. J. Eto eſt in loco ſuꝑioꝛe: tanto in periculo maioꝛe verſat.iij.reg.ca.xliij. O gerat chꝛiſti vicel ⁊ ideo ſi ↄtemnit᷑:chꝛi ſtus ↄtemnit᷑.v. D.lxj.C. Non ſe eſtimet poteſtate dñante ſed chari tate ſeruiente fęlicẽ.iij.reg.ca.xlij. Non debet eſſe inſenſatꝰ ſed ãnoſus: pꝛu/ dens:caſtus ⁊ ſobꝛius.xiiij... In pꝛelato duo debent eſſe:miicoꝛdia⁊ iu Pꝛęelatus bonus de⸗ (ſticia.vj.A.in me. bet eſſe ſollicitus ð ſalute ſubditoꝝ.j.B. QR debet infirmãti ſubdito auxili/ (in fi. um diuinę medicinę pᷣcibus poſtulare.ex Circa oẽs ſeipſuʒ ſᷣbe/ (emplum.xxvj.A at bonoꝝ operũ exemplũ.iij.reg.ca.xliij. Coꝛripiat inqͥ etos:ↄſolet᷑ puſillanimes:ſu ſepi⸗ infirmos:patiens ſit ad oẽs.Ibi. Diſciplinã libens habeat metuendus im/ ponat:tñ magis amari awpetat q; timeri. In pꝛęlato nihil eſt fetidius:ni (Ibidem. hil dãnoſiꝰ⁊ turpius furioſitate.xxxvj.B Pꝛelati qͥdænõ ſũt diſpẽſatoꝛes ſᷣ diſſipa/ tftoꝛeſ:nõ ſpecłatoꝛes ſᷣ ſpiclatoꝛes.xlij. A. Pꝛeęlatis luxurioſis: auaris ⁊ ſuꝑbis: im/ poſſibile eſt ſubditos caſtos: humiles er bonos facere.xlij. B. MU Ad pꝛępoſitũ monaſterij ſpectat ea ꝗ̊ ſcõta ſunt facere obſeruari ad omnes.j.reg.ca. Aru“unotatio v. Et. iij. regu.ca.xlil. (liij. Eα ſit honoꝛãd. ij·reg. ca. ij. et. iij . reg. ca. O diſtribuet vnicuiq; victũ⁊ veſtitũ ſicut 77 cuiq; opus fuerit.ij.reg.ca.ij.i fi.iij.reg. Ad pꝛepoſiitũ pertinet res mona/ (ca. ij. ſterij dare vel recipere: ⁊ ꝓut cuiq; opus fuerit diſtribuere.j.reg.ca.iiij.ij.reg.ca. Pꝛeſbyteri qͥt gradu (ij.in fi.iij.reg.ca.ij. um culmẽ aſcendũt:tot rationũ vinculis alligantur. xxxix. J. “ Æοα debent eſſe mũdi qui alioꝝ debẽt mũ- dare ↄſcientias. xxxvj. A. E ſint ſal terrę:lux mũdi:patroni ⁊ recto/⸗ res terrę:angeloꝝ⁊ paradiſi ciues: ꝓphe/ tarũ filij: patriarcharũ cognati ⁊ aploꝛũ ſucceſſoꝛes.xxxvj.A.xxxvij.A. Debent eſſe irrephenſibiles: vt nõ quegrãt vxoꝛes:nõ diuitias:nõ honoꝛes: nec foꝝ cũ ruſticis:nec mercantias: nõ cõmatres ꝓcurare:nõ tabᷣnas intrare:nõ diſcurre⸗ re niſi ꝓ neceſſitate.iij. B. xxxvj.B. Opoꝛtet eos abſtinere a rixis ⁊ ebꝛietate: nec extra domũ epᷣi vel ſuã mãducare aut bibere:vel in eadẽ pꝛandiũ vel cęnã ſęcu/ laribus pꝛęꝑpare.iij. B. xxxvj. D. — A pᷣſbyteris oẽ turpe lucrũ debet eſſe remo tũ:nec ſeculi ſed dei negociatoꝛes eſſe de/ Contra eos qͥ nec miſſaʒ (bent.xxxvj. E. cantare nec baptizare:nec moꝛtuũ ſepeli⸗- re ſine pᷣcio volũt: ⁊ moꝛtẽ diuitũ potius qᷓ; ſalutẽ vident.xxxvj.E. 7 — & tales mũdus grauius q; latrones iudi caret ſi ſuꝑ eos ptãtem haberet. Ibideʒ. E& ſint dij ⁊ ſilij excelſi:oculi cęcoꝝ ⁊ pedeſ claudoꝝ ⁊ clauigeri cęli.xxxvj.G. Pꝛeſbyteroꝝ vita:ſalus:requies ⁊ ſctiſica/⸗ tio hec eſſe debet.xxxvij. A. Tunc eoꝝ miniſteriũ deſpicit᷑ qñ ea ꝗᷓ ſunt chꝛiſti opere implere negligũt. Ibidem. & debent eſſe pauꝑes ⁊ patiẽtes.xxxvij. Quicqͥd eis ſupereſt:pauperibꝰ (A. B. debent erogare. xxxvij.C. Moõ licet eis manib oꝑari aut ligoniʒare: ferruũ fabꝛicare.⁊ ſilia.xxxvj.C.xxxvij.C. EMα patia debent oꝛnari. exẽꝑlum.xxxvij. . A.in fi. VYꝛi Quę pᷣmitię ſint dãde deo.xxv. (E. F. Nio Pꝛofeſſio nõ coacte ſed ſponte ſieri debet. Pꝛoſiteri noſtrũ eſt ( v. C.in fl. D.lx.B. dimittere nõ eſt noſtrũ.v. D.lx.B. Qui a ꝓfeſſione ſua cadit:dimidiꝰcecidit. Clericus ꝓſitet᷑ duo:ſctita/ (lij.h.liij.hh. Qõð quęrit᷑ diuerſis modis ⁊ volũ Pꝛopter quid ſit quęrendus. (xliij. C. tem interius ⁊ clericatũ exteriꝰ.lij.h. A ꝓpoſito cadere malũ eſt:ſed peius eſt ſi⸗ mulare ꝓpoſitũ.lij. G. in fi.lij. H. lx. D. Pꝛomiſſa ſi tenes pᷣmiũ habebis:ſi negas Pꝛomittere erit in (vęnam.lx.C.lxij. O. tua ptãte:dimittere nõ eſt tuũ.lx. BD. Quę ſint ꝓmiſſa dei bonis.lxiiij.A.ime. Pꝛopꝛietas cuiuſcũq; rei denegat᷑ religioſ f.reg. ca.j.Et.iij.reg.ca.j.ſer.j.A.ĩ fi.P. Nulli ꝓpꝛiũ habere licet: (iiij. C.v.C.D. et ſi facit: facit qð nõ licet.lij.C. Qui ꝓpꝛiũ habere voluerit:ei clericatꝰnõ Qui ꝓpꝛiũ poſſidet (tollit᷑.lij. G.liij. hh. a chꝛiſti diſciplina ẽ remotꝰ.lix.A.ĩ fl.B. Qui ꝓpꝛiũ habuerit nec ſepeliẽdus ẽ cum fribꝰ:nec qð habuerit ſuſcipiendũ invſuz ceteroꝝ.exemplũ.v.E. F. xxvij. B. lij. Pꝛudens oĩa ſecũ habet:in ( J.liij.B. F. Vr oibus ſibi ſufficiẽſ eſt:impꝛudẽti nihil ſuf g Pꝛudentia docet qd fugien / (ſicit. iiij. A dCum ⁊ quid tenendũ ſit.iiij.A. Pꝛudentia ſimplicitatẽ comitẽ habet. ex/ emplũ.iiij.A.in fi.B. * De verſu pſalmi.xlix.vide ſer.lj.ꝑ totum. Pt Pudicitia ſic in inuicẽ cuſtodit᷑ vel fugit. Nu Punire peccatũ nõ eſt cru (iij.reg.ca.xxj. dele ſed miſicoꝛdia ⁊ iuſticia ⁊ dinę recti⸗/ tudiniſ iudiciũ.iij.reg.ca.xxiij.in ſi.et.xl. Et ſer.xiiij.C.D. . Vlerẽdi modꝰchꝛiſtũ qͥs ſit. xliij. A Qu q AVlbi ꝗrẽdus ſit: ⁊ qͥd impediat eũ inuenire. xliij. B. 3 tatibus. xliij. D. lv. C. in fi. E rapinis multi nas faciẽs ⁊ pctã nõ deſerẽs: pecu niam ꝑdit ⁊ pctã nõ redimit.lj.A. Pudeat raꝑe pauꝑibꝰ qͥbus iubemur ero/ Raptoꝝ pęna qualis erit (gare.xxxj .E. xxxj.E. xxxv. B. in me.xxxvj. E. Rectitudis tres ſũt ſpẽſ:nã aliud ẽ regi:ali Re ud dirigi:aliud coꝛrigi:pᷣma ẽ rei inaĩatę: ſcðda ſenſatę:tertia rõnal: iuſtꝰ tm̃ erigit᷑ Recõcilia ᷣbo ſivᷣbo offẽdiſti:ſi fa ¶ v.C. cto placa facto.iij.regu.ca. xxxviij.et.x. Regnũ celoꝝ tã/ ( Et ſer.xlviij. S. in f. ti valet q́;tum habes.xliiij. DD. NRegnũ cęloꝝ ex qbꝰↄſtat.xliiij. D. cir.fl. Regnũ cęloꝝ iõ eſt apetendũ.xliiij.F. Ad regnũ cęloꝝ ꝗᷓ nos adducãt vel abdu/ cant.xxiij. B. in fl. xliiij. F Olenelt sO paruas elemoſy/IBs Pegnän n itn gebätin Reglus Aullise Pegnlio⸗a heoliſe Citus., Pegue tt nonae Orͤltt healic Peiigog leligo⸗ gludten Belgon chti alian Oamam bent4re Malgolr OQlvend ſotcaurin Gublere tlbegdal füderentl Cuiocaulne Michiga Beinquen llochfes, Beſunene Untecamiea duscken bed. finege C. b. iſalge⸗ Aiſs. CA nari blih⸗ rAib. icsian iüni di bul Jübe⸗ danpchli 3 elgun. 1 Nüaſ i an usdneneen unian einpelad tdinnh s. (M). nginſt ſctisen principaliũ ſententiarũ Regnũ romanũ ꝑ meruit tm̃ ſublimari. Ey tãdiu paciſice ꝑſeuerauit:q;diu ſeneſ re gebãt iuſticiã ſeruãtes.xiiij.E. Re Regulas tres btĩ augu. ꝗre in pᷣnci.volu/ minis poſt ſer.bti amb.ebi. Regulã oẽs ſᷣuẽt qͥ bõi eẽ deſiderãt.j.reg. Regulã ſeruare dʒ tã ſlatꝰ qᷓ; ſb (.D ca.ix. ditus.j. reg. ca. v. et.iij.reg.ca.xlij. Regule traſgreſſoꝛ ⁊ ↄtemptoꝛ: diſciplinę monaſtice ſubiacebit.ij.reg. ca.vyv. Qꝛ nõ ſit ſeruãda ex timoꝛe b̊ amoꝛe.iij.re/ V' ſemel in ſeptiana lega᷑ (gu. ca. xliiij. ne aliqᷣd ꝑ obliuionẽ negligat᷑.iij.reg.ca. Religio ꝑ ꝗᷓ perit.xl.E. (xlv. et ſer.j.D. Religioſoꝝ duo ſũt genera:vnũ ꝑfectoꝛũ: gliud tepidoꝝ. xxxiiij. A. D. Religioſi nõ eãt minꝰq; duo vł tres ſimł ⁊ cũ qᷣbꝰ ſpoſitiuſſerit ire debebũt.ij.reg. ca.iij. et.iij. ca. xix.et.xxxij.ſer.j.C.xxxvj ꝭ XE extra monaſteriũ nõ edãt aut bi/ (C. bant.ij.reg.ca.iij.et.iij. Reg. ca.xij. Religioſi ⁊ ſęcłar nõ eſt ę̃lis ↄditio.lx.C. O in vendédo emendo oꝑa monaſterij ſint cauti ne trãſgreſſoꝛes inueniant᷑.ij.re AVe nihil exerceãt ĩ inceſſu ⁊ mo (gu.ca.iij tibꝰ qõ cuiuſqᷓ; offendat aſpectũ bᷣ qð eo/ rũ deceat ſctitatẽ.iij.reg.ca.xx. MAui occulte lr̃as vel qdᷣlibet munꝰ acceꝑit ↄuictꝰ grauiꝰ emẽdet᷑.iij.reg.ca.xxv.et.j. Relinquere vitia maioꝛis ẽ virtu (ca.iiij. tis:qᷓ; res.xlv.B. Reſurrectio coꝛpoꝝ erit in ictu oculi ⁊ veri tate carnis.lvij.E. in me. 2Acerdos magn“ in lege:⁊ lacerdo⸗/ tes mioꝛes qͥs figurãt. xxxviij. C. NAMAuibꝰ rebꝰ cõꝑant᷑:⁊ ꝙ debẽt eſſe Rerdos cuʒ ſe induit (mũdi. xxxvj. A. ad ſacriſicãdũ hęc cogitabit.xxxix. JYJ. Sacriſiciũ deo nemo malꝰoffert.lj.C. Sacramẽta eccłiaſtica nõ ſunt pᷣcio cõꝑan/ E ſint ſpötanea (da.xxxvj. E. xxxvij. B voluũtate miſtrãda nihil petẽdo: nihil ex/ pectaãdo:nihil de ꝓmiſſo deſiderãdo:etiẽö ſi miſtrãs ſit pauꝑ: v ſi qͥd offert᷑ iuſte reci pit iuſte poſſidet.xxxvij.C. Sapia pᷣmo hoieʒ a piculis liberat:ſcðo cõ ſeruat liberatũ:tertio coꝛonat ↄſeruatuʒ. Vane ſapiẽtes ad quę mala qiũiq; (v. A. perueniant. xv. D.. Sarahaite qͥ dicãt᷑.xxj.cC.pꝰ me. xxxix.C. Sgtiſſfactio de oĩbꝰ ⁊ in oibꝰ mẽbꝛis eẽ de⸗ bet ꝓ pctis.xxiiij. B. Scia mũdi heęc eſt.xxiiij. B. Scpᷣtura ſacra labꝛo ęgneo tabernaculi aut ſpeculo cõꝑat᷑.xxxviij. A.C. et.iij.regu. ÆꝘOḰCᷓ pfert᷑ ſcpturis gentiliũ ⁊ ꝗᷓ eiꝰ (ca.xlv. vtilitas.xxxviij. B.D. H ☛ O ſint lr̃ inuitatoꝛię qbꝰ ab exilio ad po⸗⸗ triã ꝑ chꝛiſtũ teuocamur.lvj. B. Lectio earũ ad qͥs ſᷣcipue ꝑtinet.xxxviij. Cur libent legẽdę ſint.xxxviij. A.. Vt dulceſcãt nõ ſolũ ſufficit eas audire:ᷣ iĩ domibꝰ ⁊ ↄuiuijs ſũt certi hoꝛis ſingulis OR ꝑpiculo ſum eſt (dieb“ relegẽdę. lvj. A. eas nolle legere:⁊ q̃ pena digni ſũt earuʒ S ſint cibꝰ animę et (ↄtẽptoꝛes.lvj.C. viaticum.lvj.D.et.iij.reg.ca.xiij. Q ſingul diebꝰ ſint legẽdę. ij.reg. ca.ij.et ÆR ſint in menſa (iij. ca. xxxv.et ſer.j.B. clericoꝝ legẽdę ⁊ cũ ſilentio ſiue ↄptentiõe 77 audiẽdę.ij.reg.ca.ij.iij.ca.xiij.et ſer.j.B Seneca phs aplo paulo cha (ſer.xxvj.D Se riſſimus fuit.xvij. A. Senſus coꝛpis nobᷣ cões ſũt cũ pecoꝛibꝰad vlum nõ ad oblectamẽtũ.lv. D. Senſus coꝛꝑis qͥs cũ bꝛut cões hʒ aĩa quõ exuta amittit ⁊ cęterl tribꝰ vtat᷑.lv. D. Sepulchꝛa moꝛtuoꝝ exẽpla eẽ debẽt viuo Sermo vanus vanę conſcientię (ꝑ totũ. Serpẽs q̃ttuoꝛ hʒ ꝓpꝛietates.iiij. B. Serpẽti ferculũ vitis ẽ.lv.C.circa fi. Serui xpᷣi illi recte dicũt᷑. xxxvi.A.in me. Seruituti cã ⁊ oꝛigo.v.A.cir.fſl. De ſeuero epᷣo mileuitano.liij.B. in fi. De frẽ ſeuero diacono domꝰ ſcti augu.qui mult flagellis atterit᷑.liij.C.xxj.A.ĩ me. Silere dei ẽ vindictã ſuſpẽdere.łlj.A. De ſilẽtij multiplici vtilitate.iij.ꝑ totum. Simea egra ſanguie canũ medet᷑.lv.C.i Simoniã cõmittit qͥ baptiʒat velij/ ( me. dicat aut moꝛtuũ ſepelit vt inde lucrũ ac Simoniã cõmittit qͥ bñſi (qrat.xxxvj.E. ciũ vel eccliam a laico recipit.xxxvij.D. Simoniaci ⁊ gieʒite a deo ꝑcutiũt᷑.xxxvij. De frẽ ſimplitio domꝰ aug.q ↄn‚ſio⸗/ B. nis ꝓpoſitũ cũ ma& feruoꝛe ſuſcepit:ſᷣ au dlito pfe ſuo occiſo mũdũ intrauit vt euʒ vindicaret.iiij.C.iĩ me.v.C.xxviij. R.in Simplicianꝰ ligurienſis poſt ambᷣ. (me. epiſcopus mediolanẽſ̃ auguſtinũ in fide catholica inſtruxit. v. G. xxj. A. xxvij. A.xxxix. B. in me.xl. C. In ſer. amb. B. Sipmplicianꝰ a iuuentute deuotiſſime deo viuẽs:auguſtino qſdã de fribꝰ ſuis dona Simplicitas ſine aſtu (uit.xvij.E.xxj.A cia ſtulticia reputat᷑.iiij. A.in.ſſ. . Sinaxis quid ſit.liiij.C. So Socrates fertur riſiſſe:magnos latrones ad ſuſpẽdiũ duci facere pamos.xxxj.F. Sodoma cęcitas vel muta vel aſperitas Sodomi/ (ðꝛ:⁊ figurat mundũ.xxxiiij. A tas deꝰ ſpernit: angeli fugiunt:dęmones Cur dicunt᷑ pctõꝛes (hoꝛrẽt.xlvij. A. B. coꝛã dño pꝛę cęteris.xlvij.C. 4 Clamoꝛ ðᷣꝛ pctm qñ abſq; oĩ timoꝛe ad actũ ꝑducit᷑ ⁊ ↄſuetudie multiplicat᷑.xlvij. C. Sodomitę a qͥbꝰ ĩ iudicio ſũt iudicãdi.xl/ Qusę ſodomię ſſtant fomẽtũ aut (vij.D. detrimẽtũ:⁊ q; in ſodomitl omne pctm̃ re Pꝛincipiũ ſodomitici (gnat.xlvij.E. F. crimis mulieres extiterũt.xlvij. FXF. M exercet᷑ in oĩ ſexu ⁊ ętate.xlvij. B. E. in In ſole tria ſũt:motus (me.E.circa fl.?F. caloꝛ ⁊ fulgoꝛ.xliiij.D. Soꝛoꝛ bti augu. moꝛitur: ad quã ſcpᷣſit li-/ bꝛũ de vita chꝛiſtiana. liij. B. in fi. So Speculũ bti auguſtini notat᷑ in.iij.reg.ca. Spes ceęleſt! q́;ta (xlv.⁊ ſer.xxj.D.in me. in nob bona facit.x. d5. Spũſſctũs quõ oĩa ↄtinet ⁊ nõ ↄtinet᷑:ſcire Spũſſcti ſeptẽ ſũt do (nõ poſſumꝰ.xv.¶ na ↄtra ſeptẽ vitia.xv.D. Spũſſctũs nunqᷓ; viuiſicat niſi in pace vni ta:ſicut nec ſpũs hũana mẽbꝛa moꝛtuavl St De fratre ſtephano (abſciſa.ij. B. in ſi. xxj. A. in me. D. Stolę ſctõꝝ ꝗᷓ ſunt.xxvij.C.circa ſi. Suꝑbia ẽ mater ⁊ caput oium vitioꝝ.xv. E2 nõ ſit creata a deo tam (D. xxxj. D. pauꝑibꝰ q; diuitibꝰ inſidiat᷑.xxxj.D. Su Supbia ꝗᷓ mala fac.xij. B. xxxj. D. xlij. B. Vbi ſuꝑbia:ibi diſcoꝛdia.xij.A. . Contraria eſt deo: ⁊ nihil ſic odit deꝰ quõ E ſit maxi (ſuꝑbiã.liij.A.in me.lxx.A. Qui ſuꝑbiã hʒ nullas vᷣtutes hʒ:lʒ hr̃e vi⸗ Ois iniqtas ĩ malis oꝑibꝰ (Geat᷑.liiij. B. exercet᷑ vt fiãt:ſola ſuꝑbia inſidiat᷑ vt pe⸗ reant. In.iij. regu.c.v. in fi.⁊ ſer.xij.A. Suꝑbus ois ſibi ſapiẽs (xxxj.D.liiij.B. videt᷑.liiij.B. Suꝑbꝰ neſcit pęnitere qꝛ nõ co&ſcit ſe pec/ Deũ negligit:diabolo (care. Ibidẽ in ſi. ſeruit: a dũ trãſitoꝛia ꝗ̃rit: ęterna ꝑdit.lxij Suꝑbus q;to gloꝛioſioꝛ ẽ ante (C.in me. hoĩes:tãto deſpectioꝛ ẽ ante deũ.lxx.B. Erubeſcat vᷣmiculus eẽ ſuꝑbus vbi deũ vi Acere dei qᷣͥd ſit.lj.A. “ Tarpeia meretrix romana vt caſte viueret iuſſit ſibi oculos erui ⁊ pa- nem cũ aqua tm̃ miniſtrari.xlvij.E. Te deũ laudamꝰ qñ ⁊ a qͥbꝰ componit᷑. In Ce Diabolus (ſer. Amb ð baptiſ.augu. B. temptauit pᷣmos hoĩeſ ꝑ tria.lxviij. A.B Cũ temptat pᷣus ſingulis qͥd adhibeat cog In teſtamẽto chꝛiſtꝰ ſemꝑ ꝓ (ſcit.xliij.E. vno filioꝝ cõputari debet.lij.C. in l. Teſtamẽtũ aliqͥs dʒ facẽ dũ ſanꝰẽ:dũ ſapi ens eſt:dũ tutꝰ eſt:nã ſi expectat infirmi- tatẽ:minis ⁊ blãditijs ducet᷑ q̊ noluerit. Teſtamẽtũ cõdere religi/ (xlviij.G.cir.ſf. e. oſo nõ licet:exẽplũ.v.E. vF.xxvij. B. lij. Teſtamẽtũ taliũ ecccia (C.J..liij.B. F. nõ recipit.lij.D.E. F. TCa LTimoꝛ dei ꝗ̊ bona facit.lxij. A. Timere debemus tria: ⁊ quę.lxviij.A. Ti Aliud ẽ timere pęnã:aliud amare iuſticiã. Vbi ꝗrit᷑ ð vnitate trinita / ( xxxv.B.i fl. Tri tis:magna cautela adhibẽda ẽ:qꝛ nec pe/ riculoſius alicubi errat᷑: nec laboꝛioſiꝰ la- qͥd ꝗrit᷑:nec fructuoſiꝰ aliqͥd iuenit᷑.xv.A Trinitatl naturã ad plene inueſtigare im- poſſibile ẽ.exẽplũ.xv.A.circa ſi. Æ diuidit᷑ ĩidiuiſibilit ⁊ ↄiũgit᷑ diuiſibilit: nec minoꝛat᷑ in ſingulis: nec auget᷑ in tri/ y ꝗlibet ꝑſonarũ (bus.xv. B. xlviij. A. deus ẽ ⁊ vita indiuiſa in oꝑe:ↄcoꝛs invo/ luntate:par in potẽtia:ęqᷣlis i glia.xv. B „ in trinitate vna ſit eẽntia ⁊ tres ꝑſonę: ſcripturl ꝓbat᷑. IJbidẽY. 2 In trinitate tm̃ vna ꝑſona ẽ q;tę tres: nec plus ſũt duę qᷓ; vna vel tres:ĩ ſe inſinitę ſunt:⁊ ſingła in ſinguł ⁊ omiĩa in ſingul:? ſingula ĩ oĩbꝰ:⁊ oĩa ĩ oibꝰ:⁊ oia vnũ ſunt: ¶exẽplo mõſtrat᷑.xliiij. D. v Aälentinꝰ ſctũs epᷣs carthagiñ.ba⸗ Aa tiʒat᷑:anno ętat ſuę.xix.et obijt: lv. A. et. D. in fi. M Valentinꝰ clericꝰ domꝰ ſcti augu. moꝛitur Valeris ſctũs epᷣs hipoñn. (xxxij.C. in ſi. dedit auguſtino ptãtẽ pᷣdicandi vᷣbũ dei coꝛã eo in plo:⁊ ꝑmiſit vt i domo epᷣi mo/ naſteriũ clericoꝝ ↄſtrueret.xxj.D.in me. Æρ de bonis epᷣatꝰ ſui:augu.vt in heremo toheſte Sdedlta hotin ſii. Demntu Vildig. Veniupele Quinuni;) geitſntecd Cenürſub Aigore Vobädeii ſeipouut Vabädei Vabioo Caboltas Vabäcoot enlufuc⸗ Zerbosdun linnopge nena püf Ceinuci wn. Du Certaſama Tckeslacen Höyetw's ſii ſeg a. Tckesnon⸗ ſeriſubn lccaulibet Gruenane Ofmawin ſpoſttlans ntenoes⸗ Lüenntin ſferitſub⸗ Abembenis islbbentt lbiotcaon Mönee Höngeren loſchdire Ueriin drtenti⸗ ntinbir hinierfn Alnt⸗ le innenm, Nlond N Calt alpine nhlnich Cinne. ei las. wideäri 1 mmanae thiE. onpeni te lagec. alwiA acbident tpiI. 1Cu. ſandediſn peaatinün Aii di. F. wni. bi LFli 5. elmi. 1 Samme uki hehegnae necbebono⸗ idinin einuchigrrid aa . gtduiſi netugetun, ge⸗iſd uinnge iin. ms:ſennie mnuiili touiin nuntaniſ⸗ . Cset. principaliũ ſententiarũ monaſteriũ ediſicaret plura donauit.xxj dedit auguſtino ⁊ frib?ꝰ ¶ A. in me.D. hoꝛtũ ꝓ monaſterio ędificando.iiij.C.v. C.xiiij. A.xl.C.in me.lij.B. in ſi. De vanitate ſeculi.lvij.et.lviij.ꝑ totum:et Vaſa dñi quę dicunt᷑.xxxvj.A. (xlix. ꝗe Venia petẽda ẽ ab eo qᷣ leſus ẽ.j.reg.c.vj. Qui nunq; vult petere veniã aut nõ ex aio petit ſine cã ẽ in monaſterio etiã ſi inde ñ Veniã a ſub/ (ꝓijciat᷑.iij.reg.ca.xxxviij. diti platꝰ nõ petat qͥ in coꝛripiẽdo moduʒ Verbũ dei iõ caro (exceſſit.bidẽ.ca.xl. fieri voluit.xx. A.B. Verbũ dei cibꝰ ẽ aĩę.iij.reg.ca.xii. Verbũ ocioſũ nõ ſit ĩ religioſo.ij.reg · c.iiij Verboſitas depingit ĩ oꝛe q̃lis hõ ẽ in mẽ/ Xlerbũ ocioſũ nihil aliud ẽ q; ſe/ (te.iij. A Averbis durioꝛibꝰẽ ꝑcendũ men infructuoſum.iij.B. ſ: ꝗᷓ ſi emiſſa fue rint nõ pigeat ex ipſo oꝛe ꝓferre medica/ menta vñ facta ſunt vulnera.iij.regu.ca. Verũ a qͥcũq; dicat᷑ a deo dicitur. Cxxxix. xxxvji. D. in medio. Veritaſ am ara ẽ his qͥ eã ñ amãt.xxxvj.G Veſtes ſacerdotales qͥd ſigniſicẽt.xxxix.J Mõ veſtibꝰ ſᷣ moꝛibꝰ placẽ appetãt religio/ ſi. iij. reg. ca. xviij.⁊ ſer.xxvij.E. xxviij.J. Veſtes mona (in fl. K.l.C. in me.liij.G. ſterij ſub vno vel pluribꝰ ſint cuſtodibꝰ: nec cuilibet ꝓferãt᷑ ꝓ volũtate ⁊ tempoꝝ ↄgruẽtia:nec qͥ deteriꝰ aliqͥd recipit mur/ ſᷣm arbitriũ (muret.iij.regu.ca.xxvj. ppoſiti lauẽt᷑:ne mũdęveſtl nimiꝰappetitꝰ interioꝛ es aĩe ſoꝛdes ↄᷣhat. Ibidẽ.c.xxx. Cũ fuerint indigẽtibꝰ neceſſaria dare non differãt ſub arũ cuſtodia ſũt ꝗ̊ poſcũtur. Ai Be tribꝰ vijs ſapię dei ( Ibidẽ.ca.xxxvj. ꝑ q̊s liberat hoĩes:ſcʒ liberatiõis: ↄſerua tiõis ⁊ coꝛonatiõis.lv.A.D.in fl. via pᷣma ẽ in ſtatu penitẽtię:ſcða iuſti/ Via pᷣma ẽ rectio (cię:tertia gloꝛię.lv.B. nis:ſcða directiõis:tertia coꝛrectiõis:ſed Visę durę ꝗ̊ ſint.lv rta ẽ erectiõis.lv.C B.in medio. De tribꝰ vitijs pᷣncipalibꝰ:ſcʒ gula:cupidi tate ⁊ ſuꝑbia:⁊ quõ ſuꝑant᷑.lxviij.A.B. Viſio btõꝝ qual erit.xliiij. D. Nõ videre femias ſᷣ apetere aut apetivel/ Qui videt (le crimĩoſũ eſt.iij.reg.ca.xxj. ſeminam: ⁊ videri apetit nõ putet ſe ab alio nõ videri:certe videt᷑ a deo:qͥ tãtovi det ſapiẽtiꝰ:qᷓ;to patiẽtiꝰ. Ibidẽ circa.ſi. Vinum qui bibere debeãt ⁊ qñ.j.C. Vigilię ſctõꝝ cur cõmutatę ſũt in ieiunia. Cur adhuc nomẽ vigiliarũ ma/ (xxv. B. Cur ñi hñt vigilias aliq̃ feſta aploꝝ.xxv.l Vince in bono malũ: ſic intelligit᷑.lxxiij. Vindictã petere licet a deo nõ ad (A. B. dãnationẽ ſᷣ coꝛrectionẽ.ix.B.circa fi. Qui vult ſe vindicare ð hoĩe:ꝓuocat in ſe vindictã dei.lxxiij.A. Virginitas relict nuptiarũ copul:dimiſſa liberoꝝ ꝓpaginę:ſpõſo qͥ in celis ẽ ꝑenni mẽte:actu:habitu⁊ geſtu aplicari meruit Virgo ⁊ ſi nunq; in mona (xliiij.VF.cir.ſi. ſterio fuit ⁊ ſacrata ẽ: illi nubere ñ lʒ q;uil in monaſterio eẽ nõ cõpellat᷑: ſi ãt ceperit eſſe in monaſterio ⁊ deſerit:et tñ virgo ẽ: Virtutes cardinaleſ (dimidia ruit.lij.hh. quattuoꝛ.iiij. A. in medio. De laude vitę ſolitarię.j.A.HB.xxvij.A.⁊ Vita ↄtẽplatiua (xxxix.ꝑ totũ.xxvj.B. pꝛeęfertur actiuę.ixliiij.E. De vita ⁊ moꝛibꝰ clericoꝝ.xlij.ꝑ totum. De cõi vita clericoꝝ ex augu.oꝛdiatiõe.lij. Vitã longã oẽs amãt non (et.liij.ꝑ totũ. bonam. lxxj. B. Cupiẽtes male viuere ꝗrũt ſibi exẽpla ma De fallacia ⁊ miſe (le viuẽtiũ.liij.F.in fi. ria pſent vitę.xlix.per totum. Vita pᷣſens cur ſit ſpernẽda ⁊ btã apetẽda Sic viuamꝰ vt ſemꝑ viuere va/ (lIvij. C. leamus.lxxiiij. B. Vita iſta nõ patria ſ̃ exiliuʒ: nec ꝑpetua vᷣ Quid int᷑ vitã iſtaʒ (trãſitoꝛia eſt.lxv.A. et btãz vitã diſtet.lxv.B. lxxvij. B. In vita btã queę erũt.lvij.D. In vita ęterna ſeptẽ erũt.xlix.B. De frẽ vitali grãmatico qͥ apud mediola/ nũ ſacculũ trecẽtoꝝ ſolidoꝝ iuenit ⁊ ple/ ne reſtituit:nec ꝓ reſtitutione qᷣcq; accie Vngere caput (voluit.xxj. A.in me.D. An Vnitat cõmẽdatio.j.A.in fl.B.ij. D. Vnitas chꝛiſti ⁊ eccłlię vna ẽ vbiq;.liij. E. Volũtaſvtꝝ bõa ſit⁊ ex deo:ſic ꝓbat᷑.).B o Volũtas ꝓ.facto reputabit᷑ vbi facultas Vouere tuũ eſt ſed (deeſt.xxxv.B. ĩ me. dimittere votũ nõ eſt tuũ.lx.B. Albeliꝰẽ nõ vouere:qᷓ; vota nõ tenere:ſic in Vꝛſus foꝛmicas quęrit (celligit᷑.lxij.D. Ar yt ſanetur.lv. C. in medio. inis annotationu. 8 — 5 — — n — , S — —— 4 SB E 2 £ * . 2 . * — „ . . . 4 . . . . * 4* * „ - *. 1 . . . — . 7* . S 4 . 2 . S . . * 4· . . *½ 4 S — M 7 5 12 — E 4 èð HD . S mew ss”eä D ff .́ 8 W ”ͦMD ß S R SSZ D H H HKZZ R S s “ 5 — S ”UUM B l S . . ̃ öl “” ”MM”M MM ß . „ £ urelius — — . . . . . . * . N X „ . Deeogölan t⸗ Pei Ar Cüregnü⸗ ecoqdſen Unig Gicluceat og eſre Unis guin acls ci refri niniabas Deevcdan Nuts Qltan egoi⸗ Deevgoͤlcnp Riyn Quiorent hannelgns. Nocdͤlaip uin Peſetdeb Urss Deypaden güͤſeiſent feicen. uig Dembusgue 69 crociczien gebuter lalloamse Dencoͤſgi i Cöft⸗ Ugenqu einpſh, e Centendn . lckiarckon ul Nodeiſi⸗ = 4 Annotatio ſermonũ de verbis diui ¶ Biui Aureli Auguſtini Hipponenſis epiſcopi:tractatuũ de verbis domini ſal⸗ uatoꝛis ſᷣm foꝛmã ſermonũ editoꝛũ: oꝛdi/ nata bꝛeuiſch annotatio. eyerbis vnin euan⸗ elol⸗ m Mattheũ. De eo as criptũ eſt in euangelio ᷣm Mat/ theü⸗ Agite peęnitentiã: Appꝛopinquabit em̃ regnũ celoꝝ: Tractatus ac Sermo.I. Dc eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: Matth. 5. oꝑa veſtra bona ⁊ gloꝛiſicent patrẽ veſtrũ qWui in celis eſt: Et cõtra: Attẽdite ne iuſti ciã veſtrã faciatis coꝛã homibꝰ vt videae mini ab eis. Sermo. II. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: Matthᷣ.Fð. Qui fecerit ⁊ docerit ſic:maximꝰ vocabit᷑ in regno cęloꝛũ. III Matth̊.õ. De eo qð ſcriptü eſt in euãgelio m eüdem: 2 Abi ſupꝛaa Qui dixerit fratri ſuo fatue:reus erit ge/ henne ignis. IIII De eo qð ſcriptũ eſt in eusgelio ſᷣm eunds: MNMatth. 7. Petite ⁊ dabit᷑ vob:ꝗᷓrite ⁊ iuenieti ⁊c. V Wattb. S. De puero Centurionis ⁊ verbis eius indl⸗ gnũ ſe pᷣſentia dñi iudicãtis:in euangelio ſᷣm eũdem. VYVYVI Matth. 8. De tribus:quoꝝ vnus dixit: Dñe ſequar te Zud.2ↄ .· quocũq; ieris ⁊ repꝛobatus eſt: Alius nõ audebat ⁊ excitatus eſt:Tertiꝰ differebat ⁊culpatus eſt. VII De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ſm Mat⸗/ thęũ: Cõſiteboꝛ tibi pater dñe celi ⁊ terrę Et cetera que ſequũtur. VIII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Venite ad me om̃s qui laboꝛatis ⁊ onera ti eſtis:⁊ eſto reficiã vos ⁊c̃. IX Matth. II. De eo de ſi upꝛa: Venite ad me oẽs ⁊cc. X De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ßᷣm eundẽ: Qui blaſphemauerit in ſi pũſancto: nõ re/ mittet᷑ ei: neq; in hoc ſęculo neq; in futu/ ro. XI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eundẽ: Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bo/ num:aut ⁊c̃. XI Matth. 14. De dño chꝛiſtob ambulãte ſuꝑ aqs maris:⁊ petro titubãte: In euãgelio ſʒ eũdẽ.xiii Matth. 14. De eo de quo ſupꝛa. XIHI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: Si peccauerit in te frater tuus:coꝛripe eũ inter te ⁊ ipſum ſolſ. XV Abi S. De eo de quo ſupꝛa:Si peccauerit in te fra- Matth. 1I. Abi 5. Matth. 18. Sic luceat lux vr̃a coꝛã homibꝰ:vt videãt ter tuus ⁊c. Et de verbis ſalomonis:An/⸗/ nuens oculis cum dolo: congerit homini/ bus męſticiã: Qui autẽ arguit palã:pacẽ facit. .XVI De eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio ßm eun/ dem: Si vis ingredi ad vitam ſerua man Motth. 19: De duobus cecis ſedentibus ſecus viam ⁊ Marttz. 2G clamãtibꝰ: DOñe miſerere noſtri fili dauid: in euãgelio m eundẽYꝗ. xVII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eüdem Reddite ꝗᷓ ſunt dei deo: ⁊ quę ſunt cęſaris Macth. 2. ceęſari: Et de ſtipendijs militãtiũ. XX De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm eũdem:· Ve pꝛegnatibus ⁊ nutriẽtibꝰ. XxX WMWatth. 24.0 De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm eũdem: De die illo et hoꝛa nemo ſcit: neq; angeli abi s. ccloꝛum vL7. XxXI De decem virginib: In eusgelio ſm eun/ Matth. 2 5. dem. XXII MDWW De eiſdem e quib ſupiaa. XXII Abis. geybis Dni in euan/ Sgel io m Cucam. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm LCucaz: Qui vos ſpernit me ſpernit. XXIIII Zucj. 10. De diuite ⁊ Laʒaro: In euãgelio ſᷣm eun/ Zuc.16. dem. XXV De Abartha ⁊ maria: In euãgelio ſᷣm eun⸗ Lucj. 10. dem. XXVI De eiſdẽ de quibus ſupꝛa. XXVI Abis. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fᷣm eũdem: Diñe:doce nos oꝛare. XXVII Ludj.ii. De eo qð ſcriptü eſt in euãgelio m eũdem: Quis veſtrũ habet amicũ ⁊ ibit ab illum Ebiz. media nocte ⁊c̃. XXNX De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: Nũc vos phariſei qð foꝛis eſt parapſidis Lud.ii. lauatis ⁊c̃. XXX De arboꝛe ficulnea quęæ ꝑ trienniũ fructũ nõ Luch. 13 afferebat: In euãgelio im eũdẽ. XxXxxNI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Dñe ſi pauci ſunt qui ſaluant᷑.Et quõ per abis. anguſtã poꝛtã pauci intrt. XxXxXxI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Hõ quid fecit ccnã magnã ⁊c. XXXIII Zud. 14. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm eüdem: Hõ qdaʒ habuit duos filios 2c. XXXIIII Zuck. 15. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũüdem: Facite vobis amicos de mãmona iniqui Zud 116. tatis. XXXV De iudice iniquo qui nec deũ timebat: nec Lucj. 18 hominẽ reuerebat᷑: In eusgelio 'm eun/ 2 Annotatio ſermonũ de verbis dñi dem. XXXVI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ̃m eũdem: Lud.io. Hhomo quidã deſcẽdit ab hieruſalẽ in hie richo ⁊ incidit in latrones. XXXVII ¶ Be verbis dñi in euan/ gelio m Johannẽe. De eo qðõ ſcriptũ eſt in euãgelio ſjm Johan Joßh.I. Nem: In pᷣncipio erat verbũ ⁊ verbũ erat one arrianoꝛiĩũ. XXXVII — De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm eũdem: Abi. S In mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ ipᷣm factus eſt: 7 mũdus eum nõ cognouit XXXIX De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: de Nathanaele: Cum eſſes ſub arboꝛe fici vidi te. XI. . De cõuerſione aquę in vinũ: In euangelio ſᷣm eũdem. XLI „ Joh.5. De infirmo iacente ad piſcinã: In euãgelio ſm eũdem. XLII . De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Abis. Si ego teſtimoniũ ꝑhibeo ð me ⁊cc̃.X.III MWatth. y. De tribus moꝛtuis quos dominus ſuſcita- TLucl. 7. uit XLII Job. I1. He eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm Johan Joß.S. nem:Scrutamini ſcripturas XL V De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Job.bõ. Qui manducat carnẽ meã ⁊ bibit ſangui/ nem meu v7. XILVI Zoh. 8. De muliere dep̃henſa in adulterio: In euã/ gelio m eüdem. XL VII e eo qs ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Abi ſupꝛa ¶Si mãſeritis in verbo meo:vere diſcipuli Joh. I. Job. 2. mei eſtis. XLVIII Zob. 1o De paſtoꝛe ⁊ mercẽnario ⁊ fure: In euange/ lio ᷣm eũdem. XLINX De eo qo ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſ̃m eũdem: Job. o Ego ⁊ pater vnũ ſumus. LI Joh.rI. De reſuſcitatione Lazgari quatriduani: In eceusgelio m eüdem. III De eo qð ſcriptũ eſt in euãgeljo ᷣm eũdem: Johᷣ.ꝛ⁊. Qui credit in me:credit in euʒ qui me mi/ ſit. LIII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Joh.· 14. Ego ſum via: veritas ? vita. LIIII Abi ð. DNe eo de quo ſupꝛa:Ego ſum via:veritas ⁊ Se eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: apud deũ ⁊ deus erat verbũ:Et rephenſi Qusę ego loquoꝛ vobis:a meipſo non lo/ JZob.14. quoꝛ:. LVI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Pacem meã do vobis: pacem meã relin/ Abis. quo vobis. LVII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Job.ꝛ4. Nõ turbet᷑ coꝛ vrjm neq; foꝛmidet. Lviii De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Ego ſum vitis:vos eſtis ſarmenta: pater JqJob.iʒ. meus agricola. LIxNx— De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm eũdem: Ego veritatẽ dico vobis: expedit vobis Joꝶᷣ.16. vt ego vadam. LX De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Ipſe arguet mũdum de peccato: de iuſti/ ab o cia ⁊ de iudicio. KI De trina interrogatõne domini ſi petrus ſe Johłᷣ.ar. diligeret:⁊ trina petri reſpõſiõe. LXII De manifeſta oſtẽſione trinitatis in deo no Matth.z. ſtro ex euangelio de baptiſmo dñi apud Zud.ʒ. flumen ioꝛdanẽ. LXII oh.l. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Joł.5. Amẽ amẽ dico vobis:qꝛ venit hoꝛa ⁊ nũc eſt quãdo moꝛtui audient vocẽ filij dei:et qui audierint viuent. LXIi Finis citiua Anos fmnt ligelifuB itentiͤ: llop⸗en ſinletio⸗ Unß;, Agrepent lali Ctn un ktäpon op ſtut Eiitenüi, Pudeter Urß ſcptols: mnsben Nopant: nktnoͤſte leit inis , Ktishau econfot oiügun lsenb lonngen Sãcti Auguſtini ðe verbis dñi Tractatꝰ ac Sermo I dnd „ „„ „ „ 5 4 1leN⸗ 6 Diui Aurelij Auguſtini hipponẽ neiden is epiſcopi:liber de verbis dni ſal neiin an. uatoꝛis: igliciter incipit. WW ¶ De verbis dñi in euan⸗ et lyll gelio ſm Matthen. eüten: ntrg Deeo qð ſcriptũ eſt in euan elio n Wantb. 4. m Wartheg: Agite Panarnegeaß necen⸗ pꝛopiquabit em̃ regnũ celoꝝ:Tra arnchezs catus acſermo. . NürE ‚ Euãgelium mdeili a audiuimus. in eo dñm eos ar/ lpenslt u Wattb. 16, guentẽ qui faciẽ cę/ . I Lucj. 12 li volũt ꝓbare:⁊ tẽ/⸗ isindchlops bpus ſidei regni cęlo dit Mlg “ uʒ alpꝛopinquãtis ?ꝰ I. neſciũt iuenire. Judęiſ aũt h̊ dicebat:ᷣ etiẽ fnelen: ad nos ſmo puenit. Dñs aũt ipſe ieſus xpᷣs niettz. 4. Auagelij ſui Hdicationẽ ita cepit: Agite pę Eiddaa Wartb:. nitentiã: appz opinq̃bit em regnũ W. celoꝝ: Et iohãnes euãgeliſta aplus eius: ſimili? ⁊ iohãnes baptiſta hcurſoꝛ ipi cępit: WMWatth. 5. Agite pęnitentia:apꝛopinbit em̃ regnũ cę loꝛũ.Et mõ coꝛripit dñs qͥ nolũt agere pęni Lucj.i⸗, tẽtiã:appꝛopinquãte regno cęloꝛũ. Regnũ cęloꝝ ſicut ipᷣe ait:nõ veniet cũ obſeruatõe. Et iterũ ipſe ait:Regnũ celoꝝ:intra vos ẽ. Pꝛudẽter ergo accipiat vnuſquiſq; monita ſceptoꝛis:nõ ꝑdat tempꝰmiſericoꝛdię ſalua toꝛis:quę mõ impendit᷑ q́diu generi huma/ no parcit᷑.Ad hoc em̃ parcit᷑ homi vt cõuer⸗/ tat᷑:⁊ nõ ſit qui damnet᷑. Viderit deꝰ qñ ve/ nerit ſinis ſeculi: Eſt tũ modo tempꝰ fidei: Finis ſęculi vtrũ hic aliquẽ noſtrũ inueniat . neſcio: ⁊ foꝛtaſſe non inueniet. Tẽpus cuiq noſtrũ ꝓximũ eſt: qꝛ moꝛtales ſumꝰ. Inter caſus ambulamꝰ. Si vitrei eſſemꝰ:minꝰ ca⸗ ſus timeremꝰ. Quid fragilius vaſe vitreo: et tñ ſeruat᷑ et durat ꝑ ſecula:Et ſi em̃ caſus vitreo timent᷑:ſenectus ei⁊ febꝛis nõ timet᷑. NMNos ꝭ̊ fragilioꝛes ⁊ ifirmioꝛes ſumꝰ:qꝛ ⁊ ca ſus om̃s qui nõ ceſſant in reb hũanis:fragi litate vtiq; nr̃a quotidie foꝛmidamꝰ:etſi ipi caſus ñ accedãt. Tẽpus ambulat: vitat hõö ictum:nũquid vitat exitium? Vitat quę ex trinſecus eueniunt:nũquid qð intus naſcit pellit᷑: Deniq; nũc lũbꝛicos gignũt interio/ ra: nũc moꝛbus qlibet ſubito occupat: Po/ ſtremo quãtũuis homi parcat᷑: nouiſſime ſe nectus cũ venerit: nõ eſt quo differat᷑. Pꝛo pcepit. Videamꝰ qᷣs eſt ille aduerſariꝰ:de nos terruit dicens: Si vadis cũ aduerſario Luc.i2. tuo ad pᷣncipem:da operã in via liberari ab illo:ne foꝛte eradat te pꝛincipi:⁊ pnceps mi/ niſtro: ⁊ mitteris in carcerẽ: inde non exies donec ſoluas nouiſſimũ quadrantẽ. Quis eſt iſte aduerſariꝰ niſi diabolꝰ:? Jam liberati ſumus ab illo. Quale pᷣciũ ꝓ nobis datum eſt:vt ab illo redimeremur? De qͥ dicit apo/ ſtolus de ipᷣa redẽptiõe nr̃a: Qui eruit nos Coł.i. de poteſtate tenebꝛarũ:et trãſtulit in regnũ filij charitatis ſuę. Redempti ſumꝰ:diabo/ lo renũciauimꝰ:Quõ dabimꝰ operã libera/ ri ab illo:ne nos iterũ captiuos faciat pecca toꝛes? Sed nõ ẽ ipſe aduerſariꝰ:de quo nos dñs cõmonet.Alio em̃ loco:idẽ alius euan/ geliſta ſic illud poſuit:vt ſi vtraq; verba iũ/ gamus:⁊ vtraq; euangelioꝝ duoꝛum cõpa⸗/ remus:aduerſariũ iſtũ cito intelligemꝰ.Ec⸗ ce em̃ hic quid dixit: Cũ vadis ad pꝛincipẽ cũ aduerſario tuo: da operã in via liberari ab eo. Alius autẽ euãgeliſta hoc ipᷣm ſic di/ xit: Eſto cõſentiẽs aduerſario tuo cito cum Matth.5. es cum illo in via.Cętera ſilia ſunt:ne foꝛte aduerſariꝰ tradat te iudici: iudex miniſtro: miniſter in carcerẽ. Ambo euãgeliſte ſimilit hoc explicauerũt. Vnus dixit:Da operã in via liberari ab illo: alter dixit: Cõſenti illi. Mõ em̃ poteris liberari ab illo:niſi ei cõſen/ ſeris. Vis liberari ab illo? ↄſenti illi.Nũqͥᷣd diabol“ eſt cui debet ↄſentire xpᷣianꝰ:Qug/B ramus ergo iſtũ aduerſariũ cui debemꝰ con ſẽtire:ne tradat nos iudici: iudex miniſtro. Quxramꝰ illũ:⁊ cõſentiamꝰ illi.Si peccas: aduerſarius tuus ſermo dei eſt. Verbi cau/ ſa. Foꝛſitan delectat te inebꝛiari: dicit tibi: Noli. Delectat te ſpectare ⁊ nugari:ille diẽ tibi: Holi. Delectat te adulterari: dicit tibi ſermo dei: MHoli. In quibuſcũq; peccati vo lueris facere voluntatẽ tuã:dicit tibi: Noli. Aduerſarius eſt volũtatis tuę.O qᷓ; bonus aduerſarius:q; vtilis aduerſarius:non ꝗ̃rit noſtrã volũtatẽ ſed vtilitatẽ. Aduerſariꝰẽ nobis qᷓ;diu ſumꝰ ⁊ ipſi nobis. cdiu tu ti/ bi inimicus es:inimicũ habes ſermonẽ dei. Eſto tibi amicus ⁊ cõcoꝛdas cum illo. Non homicidiũ feceris: audi et cõcoꝛdaſti. Non attz. 19. falſum teſtimoniũ dicas: audi ⁊ concoꝛda/ ſti. Hon cõcupiſces vxoꝛem ꝓximi tui:audi 83 Sancti Auguſtini de et concoꝛdaſti. Mon cõcupiſces rem – E tui:audi ⁊ cõcoꝛdaſti. In his omnibus cu tuo iſto aduerſario concoꝛdaſti:dic mihi qͥd perdidiſti? HMõ ſolum nihil perdidiſti:ſed et teipſum qui ꝑieras inueniſti. Via:vita iſta eſt. Si cõcoꝛdauerimus cum illo:ſi cõſenſe- rimus illi: ſinita eſt via: non amebimus iu/ dicem:miniſtrũ: carcerem. Quando finitur via:non omnibus vna hoꝛa finitur. Vnuſ⸗ quiſq; habet hoꝛã:quãdo finiatur via. Via vita iſta dicta eſt: Finiſti iſtam viam: finiſti vitam. Ambulamꝰ:⁊ ipſum viuere accede/ re eſt: Miſi foꝛte putatis: quia tempus acce/ dit ⁊ nos ſtamus.Mõ poteſt fleri. Quomõ accedit tempus: accedimus ⁊ nos. Et non anni nobis accedunt:ſed magis decedunt. Valde errant homies quãdo dicunt: Puer iſte minus ſapit:accedunt illi anni: pꝛudẽs erit. Attende quid dicas: Accedunt dixiſti: Ego oſtendo quia decidũt:cum tu dicis ac/⸗ cedunt. Et audi qð facile pꝛsobo. Putemus nos ſciſſe annos ipſiꝰ ex quo natꝰ eſt: Ver/ bi gratia: vt bene illi optemus: octoginta annos victurus eſt: ꝑuenturus eſt ad ſene/ ctutẽ. Scribe octoginta annos. Vixit vnũ annũ:Quot habes ĩ ſumma? Quot tenes: Octoginta.Deduc vnũ. Vixit decẽ:ſeptua ginta reſtiterũt. Vixit viginti:ſexaginta re/ ſtiterunt. Certe accedebant. Quid eſt hoc: Veniunt vt abeant. Anni noſtri veniũt in/ quã vt eant. Non em̃ veniunt vt ſtent no/ biſcũ:ſed cum tranſeunt ꝑ nos:terunt nos: ⁊ minus minuſq; valere nos faciunt.Talis eſt via in qua venimus. Quid facturi ſumꝰ cum aduerſario illo: id eſt cuʒ ſermone dei?: Concoꝛda cum illo: Neſcis enim quãdovia finiatur. Cum via finita fuerit: iudex reſtat ⁊ miniſter ⁊ carcer: vt ſi ſeruaueris aduerſa/ rio tuo bonam volũtatem:et cũ eo cõſenſe/ ris: pꝛo iudice inuenias patrem: pꝛo mini/ ſtro ſeuo angelũ tollentem in ſinum abꝛaę: pꝛo carcere paradiſum:qᷓ;cito in via cuncta mulaſtl⸗a tuo aduerſario cõſenſiſti. De eo as ſcriptũ eſt in euangelio bm eũdem:Sic luceat lux veſtra co/ ram hominibꝰ: vt videant oꝑa ve/ ſtra bong et Aoꝛificet patrẽ veſtrũ qui in celis ęſt: Et contra: Attendi/ te ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛam PSerü pt videamini ab eis: eDis dſii VOAlet multos mouere chariſſimi ꝙ A doninus noſter ieſus xpᷣs in ſermo/ ne euãgelico cuʒ pᷣus dixiſſet: Lu/ Matth.5. umenveſtrũ coꝛã hominibus vt videãt bona opera veſtra ⁊ glo/ rificent patrẽ veſtrũ qui ĩ celis eſt: poſtea dixit: Attendite ne iuſticiã ve/ Watth. 6. ſtrã faciatis coꝛã hominibusvt vi⸗/ deamini ab eis. Turbat᷑ enim mens pa rum intelligentis:⁊ pſᷣcepto vtriq; obaudire cupientis per diuerſa et aduerſa diſtendik. Tam nemo em̃ poteſt q;uis vni dño obten perare repugnaãtia iubenti: q́; nemo poteſt Abis etiã duobus dominis ſeruire Qð eodẽ ſer⸗ mone ſaluatoꝛ ipſe teſtatus eſt. Quid ergo faciet animus nutans:cum ſe obtemperare nõ poſſe exiſtimat:⁊ non obtemꝑare foꝛmi/ dat? Si enim bona opera ſua in luce poſue/ rit hominihbꝰ intuenda:vt faciat qð pᷣceptũ eſt:Sic luceat lumẽveſtrũ coꝛam hominibꝰ vt videant opera veſtra bona: ⁊ gloꝛificent patrẽ veſtrũ qui in ceęlis ẽ: reũ ſe teneri arbi trabit᷑:quia contra pᷣceptum fecit vbi dicit᷑: Attendite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛam hominibꝰ:vt videamini ab eis. Rurſumq; ſi hoc timens ⁊ cauẽs:ea quę bene facit abſ⸗ conderit: non ſe putabit ſeruire imperanti ⁊ dicenti: Luceat lumẽ veſtrũ coꝛam homi⸗/ nibus:vt videant bona opera veſtra. Qui gutẽ recte intelligit: vtrũq; implet ⁊ ſeruiet vniuerſiſſimo domino:qui ſeruũ pigrũ non damnaret: ſi ea que fieri nullo modo pote/ rant imperaret. Audi em̃ Paulũ ſeruũ xpᷣi Ro... ieſu vocatũ apoſtolũ ſegregatũ in euange/ liũ dei: vtrũq; ⁊ facientẽ ⁊ dicentẽ. Videte quẽadmodũ luceat lumen eius coꝛã homi/ nibus:vt videant bona opera eius. Cõmẽ/ 2. Corl.4. damus inquit noſmetipſos ad omnẽ cõſci/ entiam hominũ in cõſpectu dei.Et iterum: . Pꝛouidemꝰ enim bona: non ſolũ coꝛã deo: 2. Cotſ.S. ſed etiã coꝛã hominibus.Et iterum: Place/ 1. Corl.io te omnibꝰ ꝑ omnia: ſicut ⁊ ego omnibꝰ per omnia placeo. Videte rurſus qᷓ; attendat ne faciat iuſticiã ſuã coꝛam hominibꝰ vt vi/ deatur ab eis:Opus aũt ſuum pꝛobet inqͥt geꝑe⸗. vnuſquiſq;:⁊ tũc in ſemetipſo habebit glo riam ⁊ nõ in altero. Et iterum: Nam gloꝛia 2. Corj.1. noſtra hęc eſt:teſtimoniũ cõſcientię noſtrę. Et illud quo nihil manifeſtiꝰ: Si adhuc in/ quit hominibꝰ placerem:chꝛiſti ſeruus non eſſem. Sed ne quiſqᷓ; eoꝝ qui de ſceptis qſi repugnantibus ipſius dñi moueat᷑: multo Hal.1. Ne mgih Qlond ſattch dicen ſnusſe ſofen pobisfol llate. anpot. Auntoue luntun. quo dilg Sien ſalvaeg ninestt ihleoni lopeun ambon urtlun henter hengen ſicannon ſondlent ln gotolus nunnong petncari ſeſaſcs ſtLige alseſky⸗ 3bhoibe ſcentaſa habentn Ouibusii lekyrdau Marglt Anden elanpble nscann 6idinn Eigor ſtponls⸗ ſcorpn Ugine lolugf thann blftn Ulkatenn umneſene⸗ it Ntdien⸗ Nrian uniap lis In euangelio ſcðm iſingz magis aplo eius ingerat queęſtionẽ ⁊ dicat: nſen, Quomõ tu dicis: Placete omnibꝰ ꝑ omnia ſenhi v ſicut ⁊ ego ominibꝰ ꝑ omnia placeo: ⁊ tu idẽ ninibas dicis:Si adhuc hominibꝰ placerem: chꝛiſti natg⸗ ſeruus nõ eſſem:? Adſit ipᷣe dominꝰ:qui etiã celeet in ſuo ſeruo ⁊ apoſtolo loquebat᷑: ⁊ aperiat ſtlgipe we nobis voluntatẽ ſuam:⁊ tribuat obediendi busyti facultatẽ. Ipſa quippe verba euangelica ſe/ inmensg cum poꝛtant expoſitiões ſuas:nec interclu/ Gobaucte dunt oꝛa eſurientiũ:quia paſcũt coꝛda pul/ idſtendt, ſantium. Intentio quipe coꝛdis humani düocheen quo dirigat᷑:⁊ quo expectet intuendum eſt. enopelct d Si em̃ qui vult videri ab homibꝰ bona ope Wenceſ⸗ ra ſua: gloꝛiã ⁊ vtilitatẽ ſuã ponit ante ho/ Qudene mines:⁊ hanc in conſpectu hominũ querit: Wienyene nihil eoꝛũ quę de hac re dominus pꝛęcepit Npareitn . impleuit: quia ⁊ attendit facere iuſticiã ſuã nlureeix coꝛam hominibꝰ vt videret᷑ ab eis:⁊ non ſic ugözegti eluxit lumen eius coꝛam hominibus: vt ad nbonnd⸗ hoc viderent bona opera eius: vt gloꝛificẽt 2 iginerr patrem qui cclis eſt. Se quippe voluit glo/ neitfii riſicari: non deũ: ⁊ ſuam queſiuit vtilitateʒ: atſbid non dilexit dñi voluntatẽ.De qualibus diẽ unshin Vbil. 2. gpoſtolus: Omnes enim quę ſua ſunt quę⸗ , Butng runt:non quę ieſu chꝛiſti. Itaq; nõ illic ſen/ encte Watth. 5 tentia terminata eſt: vbi ait: Sic luceat lux reinpem veſtra coꝛã hominibꝰ vt videant bona oꝑa cwanbon veſtra:ſed cõtinuo ſubiunxit cur facienduʒ RWZfZ ſit: Vt gloꝛiſicent patrẽ inquitveſtrũ qui in e. celis eſt:vt homo cum bene faciens videtur Ma ab hoibꝰ intentionẽ boni facti habeat in cõ ninwinn ſcientia ſua:intentionẽ vᷣo innoteſcendi nõ bnobſat habeat niſi in laudibus dei: pꝛopter eoꝛum Miſni quibus innoteſcit vtilitatẽ:quibus hoc pꝛo na deſt vt deus placeat qui hoc pꝛeſtitit homi/ ni ni: atq; ita non deſperent etiã ſibi ſi volue/ uni n . B rint hoc poſſe pꝛęſtari. Itaq; aliam ſenten/ an ind Warth. 6. tiam vbi ait: Attedite ne iuſticiã veſtrã fa/ emicſhh. ciatis coꝛam hominibꝰ: nõ alibi terminauit inmn q; vbi dixit: Vt videami ab eis: nec addi/ ſcücniden dit: Et gloꝛificẽt patrẽ veſtrũ qui ĩ celis eſt: unmn ie ſed potius addidit: Alioqn mercedẽ nõ ha- Gamnc )he bebitis apud patrem veſtrũ qui in celis eſt. gömumnln Hinc enim oſtendit eos qui tales ſunt:qua/ mini'N les ſuos fideles eſſe non vult:in eoipſo mer nrbetſic ti⸗ cedem queęrere ꝙ videntur ab hominibus: babehin ibi cõſtituere bonũ ſuum: ibi oblectare va/- ungud nitatem coꝛdis ſui:ibi exinaniri ⁊ inflari:ibi iennenit⸗ tumeſcere ⁊ contabeſcere.Cur em non ſuffi- gatun ⸗ cit vt diceret: Attẽdite ne faciatis iuſticiam ſilauunon veſtrã coꝛã hominibꝰ:ᷣ addidit: VUt videa ninuh mini ab eis:niſi quia ſunt quidam qui ſic fa dattheñ Sermo II III ciunt iuſticiam ſuam coꝛam hominibus:no vt videant᷑ ab eis:ſed vt ipſa opera videan tur: ⁊ gloꝛificet᷑ pater qui in celis: qui ea iu/ ſtificatis impijs donare dignatus eſt?: Qui tales ſunt:nec ſuam iuſticiaʒ deputant: ſed eius ex cuius fide viuunt. Vnde ⁊ apoſtolꝰ dicit: Vt xpᷣsi lucrifaciam ⁊ inueniar in illo Pbil. non habens meã iuſticiã quę ex lege eſt:ſed eam quę ꝑ fidem xpᷣi quę eſt ex deo iuſticiaz ex fide.Et in alio loco: Ut nos ſimusiuſti- ⁊ . Corj. cia dei ĩ illo. Unde ⁊ iudęos ita repᷣhendit: Ignoꝛãtes inquit dei iuſticiã ⁊ ſuã volẽtes Ro.i0. ſtatuere:iuſticię dei nõ ſunt ſbiecti. Quiſqͥs ita vult videri ab homibus opera ſua: vt ille gloꝛiſicet᷑ a quo ea queę in illo vident᷑ ac/ cepit:⁊ ſic ad imitandũ bonũ idem ipſi qui vident pietate fidei ꝓuocent᷑:vere lumẽ eiꝰ lucet coꝛam hominibꝰ: quia lux charitatis radiat᷑:non ſuperbię fumus euomit᷑:⁊ in eo ipſo cauet ne iuſticiã ſuam faciat coꝛam ho/ minibus vt videat᷑ ab eis: quia nec ſuã de,.· putant illam iuſticiaʒ: nec ideo facit vt ipſe videat᷑:ſed vt ille intelligat᷑ qui laudat᷑ ĩi ho mine iuſtificato: vt faciat ⁊ in laudante qð laudat᷑ in altero:id eſt vt laudantẽ faciat eẽ laudabilẽ. Attẽdite ⁊ apoſtolũ cuʒ dixiſſet: Placete omnibꝰ ꝑ omnia ſicut ⁊ ego omni/ bus ꝑ omnia placeo:quomõ non ibi reman ſit quaſi ibi cõſtituerit finem intentiõis ſuę vt placeret hominibꝰ: alioqͥn falſum dixiſſ- ſet: Si adhuc hominibꝰ placerẽ xpᷣi ſeruus Gał.· non eſſem:ſed ſtatim ſubiũxit quare homi/ nibus placeret: Non quęrens inquit quod mihi vtile eſt: ſed qð multis vt ſalui fiant. Ita ⁊ nõ placebat hominibꝰ pꝛopter ſuam vtilitatem:ne chꝛiſti ſeruus nõ eſſet:⁊ place bat hominibꝰ pꝛopter illoꝛũ ſalutem:vt xpᷣi eſſet diſpenſatoꝛ idoneus: quia ⁊ illi coꝛam deo cõſcientia ſufficiebat: et de illo coꝛã ho⸗ minibꝰ qð imitarent᷑ elucebat. De eo qðsð ſcriꝑtum eſt in euange/ MWatts. e lio hm eũdem: Qui fecerit ⁊ doeuñne rit ſic: maximus vocabit᷑ in regno cęloꝛum Serma u1 — Vm nobis pꝛo officio competat A dicere:vobis auteʒ conueniat poo deuotione audire:quid tam neceſ/ ſariũ tamq; ꝑtinens poterit vtriſq; contin- gere: q; vt qð religioſe dicitur ⁊ deuote au/ ditur: obſequijs cõpetentibus teneat᷑: Ma ſi religioſa nõ tacere lucrũ eſt:tacere diſpen/⸗ a 4 1. Corf. 16 — GSancti Auguſtini.de verbis dſii dium:quanto itaq; potioꝛa lucra potuerint bis pꝛę nia repꝛomittit: vt nobis obſequia ꝓuenire: cum oꝑationis effectus monſtrat debita ſeruitutis extoꝛqueat: vt quos nolle quicquid magiſterijs cęleſtibus ⁊ diſcitur ? ſeruire conſpicit ſponte:ſuoꝛum beneſicioꝝ tenet᷑: Par enim cauſa⁊ docentẽ ⁊ audientẽ poſſit ꝓmiſſionibus inuitare:⁊ quoꝛum vo/ Sann cõſtringit:vt vtriuſq; confeſſio factoꝛũ teſti luntates a ſe compeſcit alienas: eoꝛum mẽ/ Etguun ficatione ſignetur.Et qᷓ;uis diſſimile docto tes pꝛęmioꝛũ liberalitatibus conſtituat ſu/ aninel. ris diſcentiſq; officium: tamẽetriſq; debet as.Ma vnde frequent aut inuitat ᷣmio aut puſli ſanctaꝝ legũ obſequiũ:vt iungant᷑ factis qͥ tret ſupplicio:niſivt benignitatis cõſilio a ſe aitmo⸗ ſeparant᷑ officijs: copulent᷑ opere qui diuer foꝛmato homini cõſulat: redẽpto ꝓuideat: Uinbebea ſi ſunt nomine:et quos vocabula abinuicẽ vt qui non terret᷑ ſuplicio:inuitet᷑ pꝛemio:⁊ Guimus ſeparant: eos obſeruantia ſceptoꝛũ fideli gquẽ metus a factis reuocare non poſſit:pꝛo Uris Nengten ter ac deuote cõiũgat.Quare ſic fit vt vtriſ piſſionũ benignitas pꝛoſit:? Cupit eni etiã faniſ q; diuerſus actus ſed obſeruãtię par ſit ne nolentibꝰ ſubuenire:deſiderat miſereri pec/ gnist ceſſarius in vtriſq; effectus: vt factoꝛum in canti:qui ſi peccauerit dignos fructus exhi e ſepote ambobus cõſpiret aſſenſus: quibus diuer / beat pęnitentię. Inuitus enim in reos vin lngan ſus eſt in vocabulis ſonus. In doctoꝛe eĩ dicat:ſi rei indulgentis miſerantis non con nond. moleſta eſt cauſa:nec facere:nec ſᷣcipere:nec temnãt.Amat enim coꝛrigi peccatoꝛes:qui Donnat obſeruare:in diſcente vᷣo audire velle quod in vitam non in moꝛtem a pꝛincipio conſti⸗ goͤine nolit implere: aures vᷣo auditu accõmoda/ tuit homines. Ipᷣe enim ſibi infert interitũ: rnctit⸗ re: ⁊ ab opere voluntatẽ auertere. Cęterum & qui medentis domini cõtempſit conſilium. gunaut Watth.5. qui facit qð docet: ⁊ quicquid imperat com Geuertimini inqᷣt ad me: ⁊ reuertar ad voſ. Walachie. lß 1. Retrac. æ8. Plet: maximꝰ in celeſtibus ſententia domi/ Et iterum: Nolo moꝛtem moꝛientis: tantũ ẽdech.vS. gitena⸗ 2 9 ni declarat᷑. At vo qui qð diſcit negligit: er reuertat᷑ ⁊ viuat. Non vult dominꝰ in quẽ/ (nsO q.uicqͥd audit cõtemnit: ſalutis reus exiſtit: q; dominari moꝛtem: non vult in penã de/ ☛ qui obſeruanda cõtempſit:⁊ pericula nõ vi- duci hominẽ:quem in vita conſtituit.Ceęte/ geuszpnu tauit. Amat em̃ moꝛtẽ: qui vitę ſcepta non rum homo ipſe ſe dignum efficit moꝛti: qui Quisſe ſeruat: et hoꝛret vitam qui peccata moꝛti non paruit legi. Odit vitam: qui diuinam fasantg debita deſperata moꝛte frequẽtat. Vt eniz contempſerit diſciplinã. NHam cum domin⸗ lobonn ꝑ obſeruantiã legis vita acquirit᷑:ita per cõ vellet homini demonſtrare quę obſeruanti ſiy. cheni templi mosctumacbusintein: k: Dicen / vitam: contemnẽti afferũt moꝛtem: inuita/ Ufacnis MWatth.19. te domino: Si vis vitã inuenire:ſerua man uit pꝛęmio:terruit ſuplicio. Ita enim de cõ ninck . datũ. Ita enim ꝑfectus doctoꝛ liber eſt diſ· temptu vita non poterit ꝓuenire:vt de ob- Ei Qloib cente quẽ docuit: vt diſcipulus cõtemptoꝛ ſeruantia moꝛs euenire non poterit: vt iam ſutete inexcuſatus erit:qui facienda didicit ⁊ con / homo quod voluerit mereat᷑: ⁊ eo ꝙ merue/ ſli tempſit. Nam ⁊ doctoꝛ econtrario grauius rit iudicet᷑: ⁊ hoc totum in poteſtate homis xi gq affligitur: ⁊ obſequentis diſcipuli exemplo cõſiſtit: qui ſibi ex qualitate vitę meritũ qð Cii plectitur:qui faciẽda alijs tradidit: quę iße haberet inuenit. Qua re his ſollicite perpẽ/ uac nõ fecit:vt nec a diſcipulis quos docuit po/ ſis:id eſt vnde ſalus ⁊ vnde ꝑiculuʒ enaſca/ ill tuiſſet ediſcere:vt quibus doctrinę tradide · tur:ſalutis cõmodum diligenti obſeruãtia . unroun rit magiſteriũ: ab hiſdẽ factoꝛũ mutaret᷑ ex teneamus:vt periculoꝛum incõmoda dele/ Wute emplo. Heq; em̃ pfectio in leguʒ eſt noticia gis cõtemptu ⁊ pꝛouidi caueamus ⁊ cõtem/ —– Ro. 2. conſtituta: cum ſit ſcriptũ: Non em̃ audito/ nentes pꝛoſpera et repellentes aduerſa in nlenn res legis iuſti ſunt apud deũ: ſed factoꝛes le conſpectu domini inueniamur ab ipſo cum mnas gis iuſtiſicabunt᷑. Neq; em̃ inq; is religioſꝰ omnibus ſanctis in ęterna ſecula ſęculoꝛũ. nägu. ⁊ ſanctus eſt:qui nouit legem ceſſantibꝰ fa, Amen. eanei teieꝛcum cxnediat facere qᷓ; docete qa mo/ gutn .. leſtum eſt docere et non facere. Vos amici De d ſcriptũ eſti ed ʒob. F mei eſtis:inquit: ſi feceritis ea quę mando aco guoaſeri 4 RNrenange nobeet vobis. OQmagna bonitas dei: Cui cum pꝛio ſuo fatue: reus erit gehennę ignis gla cõditione reddere debeamus obſequia: v ⁊c.Sermo IIII“* Duenun pote ſerui domino: famuli deo:ſubiecti po/ nndkdi lofane tenti:mancipia redemptoꝛi:amicitiarũ no⸗ i me llctog Nmodo cum legeret᷑ audiuimus:val de nos terruit ſi ſdem habemus: emungi Eos autẽ non terruit qui fidem non habẽt. SW Et quia nõ terret eos: volunt eſſe ꝑuerſi ſe/ – curi: neſcientes diſtribuere ⁊ diſtinguere tẽ/ fi poꝛa timoꝛis ⁊ ſecuritatis. Limeat ergo qui * ducit modo vitam cum ſine: quo poſſit i illa Knin vita habere ſecuritatem ſine ſine.Si ergo ti eenc muimus: Quis enim non timeat loquẽtem ndoſin Wattb.. Veritatem:⁊ dicenteʒ: Qui enim dixerit Mlaii fratri ſuo fatue: reus erit gehennę nlenmip ignis:Linguã aũt nullus hommũ doma/ fumutn Jacobi.ʒ. re poteſt. Et homo domat ferã:non domat hHunmsn linguam. Domat leonem: ⁊ nõ refrenat ſer/ nonmen monẽ. Domat ipſe: ⁊ non domat ſeipſum. gku Domat qð timebat:⁊ vt ſe domet nõ timet chiocnt qð timere debebat.Sed quid fit?: Sentẽtia ſeninnmti. vera ⁊ iſta ꝓceſſit de oꝛaculo veritatis:LCin ſtoonilun. guam autẽ nullus hominũ domare poteſt. ꝰ? nmad l u Quid ergo faciemꝰ fratres mei? VUideo me antsr unti quidem ad multitudineʒ loqui: ſed qͥa vnũ oni ncri ſumus omnes iĩ chꝛiſto: tanq; in ſecreto cõ/ kiapenide⸗ ſilium capiamus. Nullus nos audit extra⸗/ Atmun Lr neus:vnum ſumus: quia in vnum ſumus. cumorni Quid faciemꝰ: Qui dixerit fratri ſuo fatue: guidiunan reus erit gehennę ignis:Linguam autẽ nul naundonit lus hominũ domare poteſt. Ibunt g om̃es eobſcunn PS. 89. ĩ gehennã ignis: Abſit. Domine refugium Gteneinin tu factus es nobis:in generatione.Ira tua 1n gins iuſta eſt: neminẽ in gehennã mittis iniuſte. .—K —H Pöz. 138. Quo ibo a ſy piritu tuo: ⁊ a te quo fugiam ni cuen ntin ſi ad te:Ergo intelligamus chariſſimi:quia eognhenil ſi linguaʒ nullus homiũ domare poteſt: ad iue honi deũ confugiendũ eſt qui domet linguã no⸗ enentild5 ſtram. Si em tu eam domare volueris:non W potes:quia homo es: linguã nullus homi⸗ R nũ domare poteſt. Attendite ſimilitudineʒ ebenin ab ipᷣis beſtjs quas domamus. Equus nõ n ee ſe domat: Camelus nõ ſe domat: Elephãtꝰ not⸗ non ſe domat: Aſpis non ſe domat: Leo nõ mi⸗ en ſe domat:Sic ⁊ homo nõ ſe domat.Sed vt zu un domet᷑ equus:bos:camelus:elephantꝰ:leo ruß * aſpis quęritur homo: Ergo deus quęrat᷑ vt in olgen domet᷑ homo. Ergo: Domine refugiũ tu fa- ctus es nobis. Cõferimus nos ad te:⁊ bene ſae nobis erit de te. Malũ eſt em̃ nobis de no/ kineumg, bis: quia dimiſimꝰ te: dimiſiſti nos nobis. erut fun Inueniamur ergo in te: quia perieramꝰ in enne ⸗ nobis.Dñe:refugiũ factus es nobiſ.Quid ergo fratres mei? Dubitare debemus quia maſuetos nos faciet dñs ſi nos domandos n enangelio ſcðm Oatth eũ Sermo IIII ei beamus?Domuiſti leonẽ quẽ nõ feciſti: non domat te qui fecit te? VUnde em̃ beſtias tam imanes domare potuiſti? Nũquid eis ęquaris viribus coꝛpoꝛis?Qua ergo virtu/ te ingentes beſtias domare potuiſti? Ipſa iumenta quę dicunt᷑:beſtię ſunt. Non enim indomita tołrant᷑: ſed quia non eas nouit cõſuetudo niſi in manibꝰ hominũ ⁊ ſub fre/ nis hominũ ⁊ ſub poteſtate hominũ: putaſ eas mãſuetas naſci potuiſſe? Certe feras ĩ/ manes attende. Fremit leo:quis non time/ at? Et tamẽ vnde te intelligis foꝛtioꝛẽ?: Nõ coꝛpoꝛis virtute: ſed mentis ratiõe interio/ re. Foꝛtioꝛ es leone: vnde factus es ad ima-/ ginem dei. Imago dei domat feram: ⁊ non domat deus imaginẽ ſuam? In illo ſpes ẽ: ei nos ſubdamur:⁊ miſericoꝛdiam pᷣcemur. In illo ſpem noſtrã ponamus: ⁊ donec do⸗/ memur ⁊ ꝑdomemur: id eſt ꝑficiamur domi toꝛẽ feramus. Plęrũq; enim ꝓfert domitoꝛ B noſter etiã flagella. Si em̃ tu ad domanda iumenta tua ꝓfers virgã: ꝓfers flagellum: deus non ꝓferet ad domanda iumenta ſua qð ſumus nos: qui de iumẽtis ſuis faciet ſi lios ſuos? Domas equũ tuũ:quid daturus es equo tuo cũ te cęperit poꝛtare:mãſuetus ferre diſciplinã tuã:obedire pſᷣcepto tuo:eſſe iumentum: hoc eſt adiumentũ infirmitatis tuę? Quid ei retribuis quẽ nec ſaltem ſepe/ lis cum moꝛtuus fuerit:ſed diſcerpendũ vo latilibus ꝓijcis? Domitoꝛ tibi deus hęredi tatem ſeruat:qð eſt ipſe deus:⁊ ad tempus moꝛtuũ reſuſcitat te:carnẽ tuam vſq; ad nu merũ capilloꝛũ reddet tibi:⁊ cõſtituet te cuʒ an gelis ĩ eternũ vbi iã nõ indigeas doma/ ri:ſed tantũmodo a pijſſimo poſſideri. Erit 1. Corl.15. em̃ tunc deus omnia in omnibꝰ: nec erit vl/ la infęlicitas quę nos exerceat:ſed fglicitas ſola quę paſcat. Ipſe autem paſtoꝛ noſter: deus noſter eſt. Ipſe potꝰ nr̃:deꝰ nr̃.honoꝛ nt̃:deus nr̃.Diuitię noſtreę:deꝰnr᷑. Quęcũq; hic varia ꝗris:ipᷣe tibi vnꝰ oĩa erit. Ad han ſpẽ hõ domat᷑: ⁊ domitoꝛ intolerabilis ha- bet᷑: Ad hãc ſpẽ hõ domat᷑:⁊ Z iſtũ vtilẽ do/ mitoꝛẽ ſi foꝛte flagellũ ꝓferat murmurat᷑: Audiſt exhoꝛtantẽ aplm: Si ſeꝑetis vos a heb.iz2. diſciplina:&̊ nothi ⁊ nõ eſtis filij. Nothi ſũt adulteri. Quis em̃ ẽ filiꝰ:cui nõ dʒ diſcipli⸗ nã pater eiꝰ: Et carnis quidẽ noſtrę inquit patres habebamꝰ coꝛreptoꝛes: ⁊ ferebamꝰ: non multomagis ſubijciemur patri ſpiri tuũ ⁊ viuemus? Quid em̃ tibi potuit pᷣſtare a5 Gancti Auguſtini de verbis domini pater tuus: quia coꝛripuit te:quia verbera⸗/ ei?: Aut cum petit ouum: nunquid geni uit te: quia flagellum pꝛotulit et cęcidit te: ſcoꝛpionę poꝛriget ei? Si ergo voſ es llis Nuũquid pſtare potuit vt viueres iĩ ęrernũe inquit cũ ſitis malinoſtis bona da/ homne Quod non potuit pꝛęſtare ſibi:quomõ pꝛę ta dare filijs veſtris: quãtomagis ſenpett ſtaret tibi? Pꝛopter pecuniã ſuam quãtulà pater veſter quiĩi celis eſt:dabit bo lani cunq; quã de vſuris ⁊ laboꝛe collegit: erudi/ na petentibus ſe. Cum ſitis inquit ma/ hubezen ebat te flagellis:ne tibi dimiſſis laboꝛ eius lit:noſtis bona data dare filijs veſtris. Ai/ rnce ſs te male viuente diſperderet᷑. Et cędit filios randa res fratres: Mali ſumus: ⁊ bonũ pa/ uod be timens perire laboꝛes ſuos:quoniã reliquit trem habemus.Quid euidentius? Audiui⸗ en Honaud tibi qð nec tenere hic poterat: nec auferre. mus nomen noſtrũ: Cum ſitis inquit mali: D Itprupe MNon em aliquid tibi dimiſit qð ipſius eſſe bona data noſtis dare filijs veſtr. Et quos gul poſſit: Ceſſit vt ſic cederes. Deus aũt tuꝰ: diyxit malos:videte qualem patrẽ illis oſtẽ niſg redemptoꝛ tuus: domitoꝛ tuus: caſtigatoꝛ dit. Quãtomagis pater veſter. Quoꝛũ pa/ ſ u tuus: pater tuus: erudit te. Quo? Vt ac ter: Certe maloꝛũ. Et qualis pater: NHemo AZuc.. er cipias hereditatẽ: vbi non efferas patrem: bonus: niſi ſolus deus. Ergo fratres ideo uuun ſed hęreditateʒ habeas ipſum patrem. Ad mali bonũ patrem habemus:ne ſemꝑ mali kea hanc ſpem erudiris:⁊ murmuras:et ſi quid remaneamus. Nemo malus facit bonum. ichi triſte acciderit: foꝛtaſſe blaſppemas? Quo Si nemo malus facit bonum: homo malus nmanf ibis a ſpinitu eius:? Ecce dimittit te ⁊nõ fla quomõ ſe facit bonũ: Facit de malo bonũ: na gellat: deſerit blaſphemantẽ: nõ ſenties iu qui ſemꝑ eſt bonus. Sana me domine inat i u dicantem? MHonne melius eſt vt flagellet te ⁊ ſanaboꝛ:ſaluũ me fac:⁊ ſaluus ero. Quid keren. Ani ⁊ recipiat te:qᷓ; parcat tibi ⁊ deſerat te:Dica mihi dicunt vani vana:tu te ſaluuz facis ſi nſt Ps. s9. mus ergo domino deo noſtro: Domine re voluen:? Sana me domine: z ſanaboꝛ. Hos wan fugiũ tu factus es nobis: in generatione et boni conditi ſumus a bono: Fecit em̃ deus &ces. 7. Mnde generationẽ. In pꝛima generatione ⁊ alte bominẽ rectũ: arbitrio autẽ noſtro facti ſu/ nnann ra generatione: refugium factus es nobis. mus mali. Potuimus eſſe ex bonis mali: et tirnn. Tu refugiũ vt naſceremur qui nõ eramus: poterimus eſſe ex malis boni. Sed qui ſem ſunnce Zu refugiũ vt renaſceremur qui mali era/ per eſt bonus: ipſe facit ex malo bonũ:quia ſcig⸗ mus: Tu refugiũ vt paſceres deſertoꝛes tu- ipſe homo voluntate ſua ſe ſanare non po⸗ Lconend⸗ os:Tu refugiũ vt erigas ⁊ dirigas filios tu/ tuit.Non quęris medicũ vt vulneres te:ſed nlan. Eg os: Tu refugiũ factus es nobis: A te nõ re cum vulneraueris te: queris qui ſanet te tonvis⸗ cedemus cum liberaueris nos ab omnibus Bona ergo ſᷣm tempꝰ bona tẽpoꝛalia: coꝛ/ Cnuamn malis noſtris:⁊ impleueris nos bonis tuiſ. poꝛalia: carnalia nouimus dare filijs nfis bchlut HBona das: blandiris ne fatigemur in via. etiã cum ſimus mali. Bona ſunt em̃ et iſta: ſyiehd Coꝛrxripis: cędis: ꝑcutis: dirigis: ne aberre- quis dubitet: Piſcis:ouum:panis:pomũ . ltepnl mus in via. Siue ergo blandiris ne fatige/ frumentũ: lux iſta: aer iſte quem ducimus. lgwezep mur in via: ſiue caſtiges ne aberremus in Bona ſunt hęc:ipſę diuitię ĩ quibus homi⸗ lucbattta via: Domine refugium tu factus es nobis. nes ollunt : pares ſuos homines alios anun (Deeo qð ſcriptũ eſt in euãẽgelio nmõ agnoſcunr. In quib inquã homles ex, . zubotitde m a ode Peltre 2 ibit v. gelis tollunt᷑: magis amantes veſtem fulgentẽ: 6pattanzi querite ⁊ inuenietis c Sern qᷓ; cogitantes cõmunem cutem. Ipſę ergo Netur hort inu 827 Bermo. V. diuitię bone ſunt: ſed iſt Anncen ’ [Nlectione ſancti euangelij hoꝛta) cõmen Eſunt: ſed iſta omnia bona quę hngene e . /) cõmemoꝛaui a bonis⁊ malis haberi poſſũt. moneneſe tus eſt nos dominus ad oꝛandum. Et cum bona ſint: bonos tamen facere non Knsadon 1 . Eugucan Wanb. 7.· AI Petite inquit ⁊ dabit᷑ vobis: poſſunt.Eſt ergo bonũ qð faciat bonũ: 1. Betrac.1. eR inuenietis:pulſe ate ⁊ ape⸗ bonũ vnde fartas RR—DH nchanech iet 32 is.O innis em gui petit ac nũi:deus ẽ.Non em̃ facit hominẽ bonũ:niſi inmath⸗ tie Aee inuenit:⁊ pulſanti ille qui ſemꝑ eſt bonus.Ergo vt ſis bonus: ſane m e eto et ani⸗ eſt ex võbig ho / deüũ inuoca. Aliud autẽ bonũ eſt vnde faci- bllnenn n0 gerit ilius eius pane: nu as bonũ:id eſt quicquid habueris.Aurũ ẽ: „ lbat h quid lapide poꝛriget ei: Aut ſi piſcẽ argentũ ẽ:bonũ eſt: non ꝙ te faciat bonuz: Nnoms ſed vnde facias bonũ:habes aurũ: habes unſun petierit: nũdquid ſerpentẽ poꝛriget Ungrid. a nad⸗ omage Daditbo nquenng, cſns. H⸗ thonühn se Ad nguitnl⸗ Ean ne lisoſi Qlguü, Aer Beno lu Kranres de neſengnul zat honun. homonals emeloboni. donmngeinct doao g uso.Quid ſaluzisſi ſanubo. Bos eateizdals i⸗ oſtofniln honsnala Setquin lobonignn nanencnpe Ulnensrit gilna. löponla: dure isnis inteictihr. nmaponl. n duamus. brshonn Pynitcdlos di unie⸗ ten ilgen:: Ped⸗ nun bozcle heipoſit. anfutenon utrnüitd icötatte/ nibonüi ſs honis jcntet ais Ani acinhiniz⸗ aui⸗ hee „Mat In euangelio ſcõm Oattheũ Sermo V argentũ. Et habes ⁊ concupiſcis:⁊ plenus es ⁊ ſitis:moꝛbus eſt ⁊ non opulentia.Sũt homines in moꝛbo: humoꝛe pleni ſunt: et ſemꝑ ſitiunt.Quomodo ergo delectas opu lentiã:qui habes hydropẽ concupiſcentiã: PS. III. Habes ergo aurum: bonum eſt: abes nõ vnde ſis bonus: ſed vnde facias bonum. Quod bonũ inquit facturus ſum de auro? MNon audiſti pſalmum:Diſperſit inquit de/ dit pauperibus:iuſticia eius manet in ſęcu/ lum ſeculi. Hoc eſt bonum: hoc eſt bonum vnde ſis iuſticia bonꝰ: ſi habes bonũ vnde ſis bonus: Fac bonũ de bono vnde non es ſticia. Illud minuit᷑ quod eras dimiſſurus: illud minuit᷑ quod eras relicturꝰ. Illud au/ bonus.habes pecuniã: eroga. Erogando pecuniaʒ:auges iuſticiam. Diſperſit enim: diſtribuit: dedit pauperibus: iuſticia eius manet in ſeculũ ſeculi. Vide qð minuatur: ⁊ qð augeat᷑. Minuitur pecunia: auget᷑ iu/ getur quod in ęternũ es poſſeſſurus. Cõſi⸗ liuʒ do lucroꝝ:diſce mercari.Laudas enim mercatoꝛẽ qui vendit plumbũ ⁊ acquirit au rum:et non laudas mercatoꝛem qui erogat pecuniam ⁊ acquirit iuſticiam? Sed ego in/ quit non erogo pecuniam:quia non habeo luſticiã.Eroget pecuniã:qui habet iuſticiã. Ego non habeo iuſticiam: habeo vel pecu/ niam. Ergo quia nõ habes iuſticiam: ideo non vis erogare pecuniã? AMagis eroga pe cuniam vt habeas iuſticiã. Aquo enim ha/ bebii iuſticiã: niſi a deo fonte iuſticię:Ergo ſi vis habere iuſticiam: eſto mendicus dei: gqui te pauloante ex euangelio vt peteres: gqugęreres:pulſareſ:monebat. AMendicũ ſuũ ſciebat: ⁊ ecce paterfamilias ⁊ magnus di/ ues:diuitiarũ ſcilicʒ ſpiritaliũ ⁊ ęternarum hoꝛtat᷑ ⁊ dicit tibi:Pete: quere:pulſa.Qui th. . petit accipit:quęrẽs inueniet:pulſanti ape rietur. Hoꝛtat᷑ vt petas: negabit qð petis: Attende a cõtrario ſimilitudinẽ vel compa rationem:ſicut de illo diuite iniquo hoꝛtan tẽ nos ad oꝛationem: quãdo ait dominus: Zud.IS. Erat quidam iudex in ciuitate:nec deum ti- Ludj.ij. admonuit vt petamꝰ. Venit iquit ad ami / mebat:nec hoĩeʒ reuerebat᷑. Quędã vidua interpellabat eum quotidie ⁊ dicebat: Vin dica me. Molebat ille ꝑ tempus. Illa inter/ pellare non deſinebat: ⁊ fecit tedio qð no/ lebat beneficio. Sic enim a contrario nos cum ſuum cui hoſpes venerat:⁊ cępit pulſa re ⁊ dicere:hoſpes mihi venit:cõmoda mi/ hi tres panes. Reſpondit ille: Jã requieſco mecũ ſerui mei requieſcunt. Ille non ceſ/ ſat:aſtat: inſtat: pulſat:et tanq; amicus ab amico mendicat. Et quid ait? Dico vobis: quia ſurgit: ⁊ nõ pꝛopter amicitiã eius:ſed pꝛopter imp:obitatẽ dat illi quãtos volue- rit. Non pꝛopter amicitiã: quia amicus eiꝰ ſit:ſed pꝛopter impꝛobitatẽ. Quid eſt pꝛo/ pter ipꝛobitatẽ? Quia pulſare non deſtitit: quia et cum eſſet negatũ nõ ſe auertit. Iille qui nolebat dare quod petebat᷑ fecit: quia ule in petendo non defecit: Quantomagis dabit deꝰ bonꝰ qui nos hoꝛtat᷑ vt petamꝰ: cui diſplicet ſi non petamus: Sed cum ali/ quãdo tardius dat: cõmendat dona nõ ne/ gat. Diu deſiderata dulcius obtinent᷑: cito autẽ data vileſcunt. Pete:queęre:inſta.Pe/ tendo ⁊ quęrendo creſcis vt capias.Seruat tibi deꝰqð non vult cito dare:vt ⁊ tu diſcas magna magne deſiderare. Inde opoꝛtet ſẽ per oꝛare:⁊ nõ deſicere. Si ergo fratres mei mẽdicos ſuos nos fecit deus: monẽdo nos ⁊ hoꝛtando ⁊ iubendo vt petamus: quęra/ mus: pulſemus. Attendamus ⁊ nos qui a nobis petunt. Petimꝰ nos.A quo petimꝰ⸗ Quid petimus? A quovel qui vel quid pe⸗ timus? Petimus a deo bono: petimus ho/ mines mali. Petimus autẽ iuſticiam:vnde ſimus boni. hoc ergo petimus:qð in ęter/ num habemus:Quo cum ſaturati fuerimꝰ: vlterius non egeamus. Sed vt ſaturemur: eſuriamus ⁊ ſitiamus.Eſuriendo et ſitiẽdo petamus:quęramus:pulſemus. Beati em̃ qui eſuriũt ⁊ ſitiunt iuſticiaʒ. Quare beati?: Eſuriunt ⁊ ſitiunt ⁊ beati ſunt? Aliquando egeſtas beata eſt. Non inde beati ſunt: qͥa eſuriunt ⁊ ſitiunt: ſed quia ipſi ſaturabunt᷑. Ibi erit beatitudo ĩ ſaturitate: nõ in fame. Sed ſcedat ſaturitatem fames: ne faſtidiũ non ꝑueniat ad panes. Ergo diximꝰ a quo petamus:qui petamus:quid petamus.Sʒ petit᷑ ⁊ a nobis. Meendici em̃ dei ſumꝰ: Vt agnoſcat ille mendicos ſuos: agnoſcamus nos noſtros.Sed ⁊ ibi etiã cogitemus quã- do petitura nobis:qui petunt:a quibus pe tunt:qͥd petũt. Qui petũt:homies.A qᷣbꝰ petũt:Ab hoibꝰ. Qui petũt? Moꝛtales.A qbus petũt:? A moꝛtalibꝰ. Qui petũt: Fra- giles. A qbꝰpetũt: A fragilibꝰ.Qui petũt: Miſeri. A qbus petũt: A miſeris.Excepta Lucj. 18 Matth.5. 2 . „ „ ð „ 9 Sancti Auguſtini de verbis domini ſubſtantia facultatũ: tales ſunt qui petunt: tes. hic cupiditas accuſatur: non aurum: . nch Cquales ſunt a quibus petunt. Quã frontezʒ non argentum: non diuitię: ſed cupiditas. uur habes petendo ad dominũ tuum: qui non Nãꝗ qui volunt diuites fieri:vł qui non cu⸗ 1. l⸗ agnoſcis parem tuum?: Hon ſum inquit ta/ rant:vł qui non ardent cupiditatibus: non nor lis: abſit a me vt talis ſim. Inflatus obſe· auaricię facibus accendunt᷑:ſed diuites ſũt. ſnde oe ricatꝰ iſta loquitur de pãnoſo. Sʒ ego nu· Audiant apoſtolũ: hodie lectum eſt: Pꝛeci H ane dos interrogo:Non interrogo in veſtibꝰ:q̃/ pe diuitibus huius mũdi. Pꝛęcipe: Cuid i.Timotbᷣ.. ſla les ſitis:ſed quales nati fueritis. Ambo nu Pꝛecipe ante omnia: non ſuperbe ſapere. ſcdrd di:ambo infirmi:ambo miſerã vitã inchoẽ Mihil eſt enim qð ſic generent diuitię:quo/ mnh tes:ideo ambo ploꝛãtes. Ecce recole diues modo ſuperbiã. Omne pomum:omne gra/ Aetub pᷣmoꝛdia tua:vide vtrum huc aliquid attu- num:omne frumentũ: omne lignum habet mnuͤſc⸗ leris. Jã veniſti: ⁊ tanta inueniſti: Dic & ro⸗ vermem ſuum. Et alius eſt vermis mali: ſöſn go te quid attuliſti? Dic quid attuleris? aut alius piri: alius fabeę: alius tritici: Nermis Rl l⸗ ſi dicere erubeſcis: aplm audi: MNihil intu- limus in hũc mũdum. Mihil inqᷣt intulimꝰ in hunc mũdũ.Sed foꝛte qꝛ nihil attuliſti:⁊ diuitiarum ſuperbia.Ergo ſᷣcipe diuitibus huius mũdi:non ſuꝑbe ſapere.Excluſit vi⸗/ tium: non ſuperbe ſapere. Doceat vſum de eo qð ſequit᷑: Heq; ſperare ĩ incerto diuitia- ſnnn 6. gohcot Ulbrse hic multa inueniſti: aliquid hinc tecũ abla/ turus es? Et hoc foꝛtaſſe amoꝛe diuitiarum rum.Qui non ſperant in incerto diuitiarũ: ſo ter Vigeo facultates: non interrogo volupta-⸗ Quę adundantia tanta hois in omi laboꝛe Nepap⸗ . Timoth.o. trepidas conſiteri: Audi ⁊ hoc: ⁊ hoc aplus non ſuperbe ſapiunt. Qui altum ſapiunt: lanae dicat: qui te nõ palpat: Mihil intulimus in timeãt.Si timent:non ſapiũt. &Oμ multi he nnen hunc mũdum:vtiq; quãdo nati ſumus.Sʒ ni diuites:hodie pauperes. multi doꝛmi oxrnlo: nec auferre aliquid poſſumꝰ: vtiq; quãdo ð unt diuites:⁊ venientibus latronibus ⁊ cũ/ ſcens: mũdo eximus. Hihil attuliſti:nihil hinc au cta auferentibus euigilant pauperes.Ergo cun feres:quid te inflas ↄtra pauperẽ: Quãdo non ſperare in incerto diuitiarũ: ſed in deo (mnrnig naſcunt᷑ infantes:recedant de medio paren viuo qui pꝛeſtat nobis omnia abundanter Nbecb⸗ tes:ſerui:clientes:recedant de medio turb?g ad fruendum ęterna: ad vtendum tempoꝛa Sununtn obſequẽtes:⁊ agnoſcant᷑ pueri diuites flen- lia. Tempoꝛalia tanq; viatoꝛibus: ęterna anbopel tes. Pariant ſimul diues ⁊ pauper:pariant tanq; habitatoꝛibus.Tẽpoꝛalia: vnde bo/ lleagaut ſimul mulier diues⁊ mulier pauꝑ:nõ atten / na faciamus: ęterna vnde boni efficiamur. ſpnarz⸗ dant qð pariũt:diſcedant paululũ:redeant Ergo hoc faciant diuites: non ſuperbe ſa/ tani ſeſcs ⁊ cognoſcãt. Ecce diues nihil intuliſti ĩihũc piant: neq; ſperent in incerto diuitiarũ: ſed unſehed mũduz:5 nec auferre hinc aliqd potes. Q in deo viuo qui pꝛeęſtat nobis omnia abun/ leri dixi de natis:hoc dico ð moꝛtuis. Certe qñᷓ danter ad fruendum.hoc faciant.Ex eo au ußnmnitn caſu aliquo vetera ſepulcra frangunt᷑: ofſa tem quod habent quid faciãt:? Audi quid. ſe Heliu diuitis agnoſcant᷑: Ergo diues audi aplm: Diuites ſint in operibus bonis: facile tribu abið ngg Nihil intulimus in hũc mũdum:Agnoſce: ant. Facile:habent em̃ vnde.Quare nõ fa migin veꝝ ẽ.Sʒ nec auferre aliqͥd poſſumꝰ: Agno ciunt? Paupꝑtas: difficultas eſt. Facile tri⸗ ſbiet Abi s. ſce:⁊ hoc veꝝ eſt.Quid ergo ſequit᷑: Victũ buant:habent vnde.Cõmunicent:id eſt pa . ⁊ tegumentũ habẽtes:his contenti ſimus. res ſuos moꝛtales agnoſcant. Cõmunicent ihuin Nam qui volũt diuites ſieri:incidunt in tẽnpãheſauriʒent ſibi fundamentũ bonum in fu iſcn ptationẽ ⁊ deſideria multa⁊ noxia:quę mer turum. Hon em̃ quia dico inquit facile tri/ Rend gunt hominẽ in interitũ ⁊ ꝑditionẽ. Radix buant:cõmunicẽt:expoliare illos volo:nu/ le an eſt em omniũ maloꝛũ auaricia: quã quidam dare illos volo:inanes reliquere volo: Do/ uc ſequẽtes:a fide perrauerunt. Attende quid ceo lucrum:cum oſtendo:theſauriʒent ſibi. 4 nchee dimiſerunt. Doles ꝙ hoc dimiſerunt: vide NMon em̃ volo vt pauperes remaneat. The ſtunein quo ſe inſeruerunt doloꝛibus multis. Sed ſauriʒant ſibi: Hon vt perdant dico: ſᷣ quo nmnin qui? Qui volunt diuites ſieri.Aliud eſt eſſe migrent oſtendo.Theſauriʒent ſibi funda/ unand diuitem: aliud velle diuitem fieri. Diues eſt mentũ bonũ in futurũ:vt aſpꝛehẽdantverã nnn qui a diuitibus natus eſt:nõ qui voluit.Di vitã. Heęc & falſa vita ẽ:appꝛehẽdant verã vi W ues eſt: quia multi hereditates dimiſerunt. tam. Vlanitas em̃ vanitatũ et oĩa vanitas. Eeẽs.i. ann n Gmoneo⸗ um: lies, dac dhon esſüt. beef pere. quo/ egra haber mali: ermis lubus tyi⸗ unde 1 tiar: unt: ude dormi 3c Eigo indeo lanter mopona Ktemna gebo⸗/ amur. bela⸗ güſed abun/ eda liquis. letmba i; eno in cletn⸗ ſdckpe unicent minſu Lletn⸗ lo:nu⸗ ho: Do⸗ ut. The cogantur õ In euangelio ſcðm Oattheũ Sermo VI E ſuo:quo ipſe laboꝛat ſub ſole? Appᷣhenden/ da ergo vera vita:migrãdę ſunt facultates noſtrę ad locũ verę vitę:vt hoc ibi inuenia- mus qð hic damus.Mutat illa: qui mutat 2⁊ nos. Date ergo pauꝑibꝰ fratres mei: Vi/ ctum ⁊ tegumentũ habentes his cõtenti ſi⸗ mus. Mihil diues habet de diuitijs ſuis:ni/ ſi qð ab illo poſtulat pauꝑ:victũ ⁊ tegumẽ/ tum.Hinc tu quid plus habes ex omnibus quę habes?: Accepiſti victũ:accepiſti neceſ- ſariũ tegumẽtũ. HNeceſſariũ dico:nõ inane: nõ ſuꝑfluũ. Quid plus de diuitijs tuis ca/ pis:Dic mihi: Certe oĩa tua ſuꝑflua erunt. Qusęſunt tua ſuꝑpflua:ſint pauꝑibus neceſ/ ſaria. Sed ego inquit pᷣcioſas epulas acci/ pio:pᷣcioſis cibis veſcoꝛ.Pauꝑ qͥd? Vilibꝰ. Vilibus cibis veſcit᷑ pauꝑ:ego inquit pᷣcio/ ſis. Interrogo vos quãdo fueritis ambo ſa tiati:pᷣcioſus cibus ad te intrat:quid fit cuʒ intrauerit? Honne ſi peculiaria iĩ ventre ha⸗ beremus: de omnibus cibis pᷣcioſis erube/⸗ ſceremus: quibꝰ ſaturatus es? Eſurit pau/ per: eſurit diues. Saturari quęrit pauper: ſaturari quęrit diues. Saturat᷑ pauper de vilibꝰ cibis: ſaturat᷑ diues de pᷣcioſis cibis. Saturitas equalis eſt: poſſeſſio vna ẽ:quo ambo volũt ꝑuenire.Sed ille ꝑ cõpendiũ: ille circuit. Sed melius inquit mihi ſapiunt Aparata pꝛecioſa. Vix faſtidioſus ſatiaris: 4I. diſ.nõ Neſcis quõ ſapit:qð fames accendit.Neq; ita hoc dixi: vt diuites cogã epulis et cibis pauperũ veſci. Vtant᷑ diuites cõſuetudine infirmitatis ſuę:ſed doleãt aliter ſe nõ poſ/ ſe. Melius em̃ poſſint:ſi aliter poſſint.Si g&̊ non extollit᷑ pauper de mẽdicitate:tu quare extolleris ð infirmitate? Vtere cibis electi: pᷣcioſis:quia ſic cõſueſti: quia non aliter po tes:quia ſi cõſuetudinẽ mutas ęgrotas.Cõ ceditur tibi vrere ſuꝑfluis: da pauperibus neceſſaria. Vtere pᷣcioſis: da pauperibꝰ vi⸗ lia.Expectat a te:expectas a deo.Expectat ille manũ quę facta eſt ſecũ:expectas tu ma num quę fecit te. Sed non ſoluʒ te fecit:ſed ⁊ pauperẽ tecum. Dedit vobis vnam viam iſtam vitam. Inueniſtis vos comites: vnã viam ambulaſtis. Ille nihil poꝛtat: tu ni/ miũ oneratus es. Ille nihil ſecuʒ poꝛtat:tu iterum plus poꝛtas q; opus eſt. Oneratus es: da illi de eo qð habes:⁊ illum paſcis: et pondus minuis. Date ergo pauperibus:ro go:moneo:pᷣcipio:iubeo.Quicquid vultis date pauperibus. Mõ enim occultabo cha/ * ritati veſtre: quare hũc ſermonẽ neceſſe ha/ bui vobis ꝓmere.Ex quo hic ſumus eũtes ad eęccleſiã ⁊ redeuntes: pauꝑes interpellãt nos:⁊ dicunt vt dicamꝰ vobis vt aliqͥd acci piant a vobᷣ. Hos mouerũt loqui vob: ⁊ ſe vident nõ accipere a vobis: Inaniter arbi⸗ trant᷑ nos lahoꝛare in vobis. Expectant et aliquid a nobis. Damus quãtũ habemus: damus ſicut poſſumus. HNũquid tñ ad eoꝝ neceſſitatẽ implendã idonei ſumus? Quia ergo ad eoꝛum neceſſitatẽ implendã idonei nõ ſumꝰ:vł advos legati ipoꝝ ſumꝰ.Audi/ ſtis: laudaſtis:deo gratias. Semen accepi/ ſtis:verba reddidiſtis. Laudes iſtę vr̃e gra/ uant nos potius ⁊ in ꝑiculum mittunt.To⸗/ leramus illas ⁊ tremimꝰ inter illas. Camen fratres mei iſtę laudes veſtrę folia ſũt arbo/ rum:fructus quęrit᷑. eius indignũ ſe pᷣſentia dũi iudica⸗ ☛ is:iĩ eus gelio hm eũdẽ) Sermo vi AEldiuimus cũ euãgeliũ legeret᷑: fi/ de‚m noſtrã in hũilitate laudari.Ad domũ quippe Cẽturionis cũ ſe pꝛo/ ñis ieſus iturũ vt puerũ eiꝰ ſana/ nitter ret: ille ridit: Nõ ſum dignꝰ vt ſub te/ ctũ meu intres:ſʒ ti dic verbo⁊ꝛ ſa/ nabit᷑.Dicendo ſe indignũ:pᷣſtitit dignũ: Nõ in cuiꝰ parietes: ſᷣ in cuiꝰ coꝛ xpᷣs intra/ ret. Neq; h̊ diceret cũ tanta fide ⁊ hũilitate: niſi iã illũ quẽ timebat intrare domũ ſuam coꝛde geſtaret. Mã nõ erat magna felicitaſ: ſi dñs ieſus intraret in parietes eiꝰ: ⁊ nõ eẽt in pectoꝛe eiꝰ. Magiſter quipe hũilitatis ⁊ vbo ⁊ exemplo diſcubuit:⁊ ĩ domo cuiuſdã Luc.⸗. phariſęi ſuꝑbi noĩe ſymonis.Et ſi in domo eius recũberet:nõ erat ĩ coꝛde eiꝰ vbi caput filiꝰ homis reclinaret. Ita em̃ quẽdã ſupbbu quãtũ ĩtelligit᷑ ex ᷣbis ipſiꝰ dñi: vltro ſe ire Matth.S. cupientẽ a ſuo diſcipulatu reuocauit: Seqr te dñe quocũq; ieris.Et dñs in coꝛde eiꝰ in ⸗ uiſibilia videns: Vulpes inquit foueas ha bent:⁊ volatilia celi nidos:ſilius aũt homi/ nis non habet vbi caput ſuũ reclinet:hoc ẽ habitãt in te inſidię ſiẽ vulpes:habitat ſuꝑ/ bia ſicut celi volatilia:filiꝰaũt hoĩs ſimplex ↄtra inſidias:hũilis ↄ ſuꝑbiã:nõ habet vbi caput ſuũ reclinet.Et ipᷣa reclinatio capitis nõ erectio: humilitatis magiſtra. Reuocat ergo iſtũ ire cupientẽ:trahit alterũ recuſan / tem. Eodeʒ quippe loco ait cuidã:Sequere 3 ¶ Depuero Centurionis ⁊ verbig Pattb. . — 9* Bancti Auguſtini Matth.S.me. Et ille. Sequoꝛ dñe: ſᷣ ſine me pᷣmo ire a ſepelire patrẽ meũ. Pie quidẽ excuſauit:⁊ ideo dignioꝛ cuiꝰ excuſatio remoueret᷑: vo/ catio firmaret᷑. Piũ erat qð volebat facere: ſed docuit magiſter quid debuiſſet ᷣpone⸗ re. Volebat em̃ eum eſſe viui verbi pᷣdicato rẽ:ad faciẽdos victuros. Erat aũt alij ꝑ s Abi S. illa neceſſitas impleret᷑. Sine inquit moꝛ⸗ tuos ſepelire moꝛtuos ſuoſ. Infideles cada uer qñ ſepeliunt: moꝛtui moꝛtuũ ſepeliunt. Illius coꝛpus animã ꝑdidit:illoꝛũ aĩa deũ. Sicut enim anima eſt vita coꝛpoꝛis:ſic vita animę deus. Sicut expirat coꝛpꝰ cũ animã emittit:ita expirat anima cum deũ amittit. Deus amiſſus:moꝛs animę:Anima emiſſa moꝛs coꝛꝑis.AMoꝛs coꝛpꝑis neceſſaria:moꝛs Lucj.⁊. animę voluntaria. Diſcũbebat ergo dñs in domo cuiuſdaʒ phariſęi ſuperbi. In domo eius erat:vt dixi:⁊ in pectoꝛe eius non erat. In huiꝰ vo centurionis domũ nõ intrauit: Lud.i9. ⁊ pectus poſſedit. Zachęꝰ vᷣo dñm ⁊ domo ſuſcepit ⁊ animo. Huiꝰ tñ fides in hũilitate B laudat᷑.Dixit enim: Mõ ſum dignus vt ſub tectũ meũ intres. Et dñs: Amen dico vobis:nõ inueni tantã fidẽ in iſrł fſᷣm carnẽ. Nam ⁊ iſte iam iſraelites erat ſᷣm ſpm̃. Venerat dñs ad iſraelẽ carnalẽ: id eſt ad iudęos: ibi pꝛimũ quęrere oues ꝑditas: in quo populo et de quo populo etiã coꝛpꝰ aſſumpſerat: Mon ibi inuenit tantã fidem: ipſe dicit:Poſſumus nos metiri fidẽ homi/ nũ ſicut homiĩes: Ille qui iterioꝛa cernebat: ille queʒ nemo fallebat ꝑhibuit teſtimoniũ coꝛdis hominis: audiens verba hũilitatis: ꝓnũcians ſententiã ſanitatis. Vnde auteʒ hoc pᷣſumpſit: Et ego inqͥt homo ſum ſub poteſtate cõſtititus:habẽs ſub me milites:et dico huic vade et va⸗/ dqit:⁊ alio veni ⁊ venit:⁊ ſeruo meo fac hoc ⁊ facit. Poteſtas ſum quibuſdã ſub me poſitis: ſpᷣ poteſtate quadã ſuꝑ me. Si ergo ego inquit homo ſub poteſtate:iu/ bendi habeo poteſtatem:quid tu poſſis cui omnes ſeruiũt poteſtates? Erat autẽ iſte de gentibus: erat quippe centurio. Jam iudęa gens ha bebat militẽ:habebat romanũ im/ periũ. Ibi iſte militẽ agebat:quãtum agere centurio poterat. Et habens poteſtatem et ſub poteſtate: ſubditus obediens: ſubdi⸗ tos regens.Dñs aũt qð intendat pᷣcipue ne ceſſario charitas vr̃a:q;uis in populo iudai co eſſet:iã ꝓnũciabat eccleſiã toto oꝛbe ter/ de verbis domini rarũ futurã:in qua erat miſſurꝰ apłos:Ipſe a gentibus nõ viſus ⁊ credit᷑:a iudęis viſus ⁊ occiſus. Quõ em̃ domũ huiꝰ dñs coꝛpoꝛe nõ intrauit:⁊ eius tñ fidẽ atq; ipſam domũ abſens coꝛpoꝛe:pᷣſens maieſtate ſanauit:ſic ⁊ idem dñs in ſolo iudęo populo coꝛꝑe fuit: apud alias gentes nec devirgine natus eſt: nec paſſus eſt: nec pedibus ambulauit: nec hũana ptulit:nec diuina mirabilia fecit.Mi hil hoꝝ in ceęteris gentibꝰ:⁊ tñ de illo imple tũ eſt qð qͥdeʒ dictũ erat:Populꝰ quẽ nõ co Nõ.i⁊. gnoui ſeruiuit mihi.Quõ ſi non cognouit: In auditu auris obediuit mihi. Judęa gẽs cognouit ⁊ crucifixit:oꝛbis terrarũ audiuit ⁊ credidit. Hanc quodãmõ abſentiã coꝛꝑis ſui ⁊ pꝛeſentiã virtutis ſuę in omnibꝰ genti⸗/ bus: et in illa muliere ſignificauit quę fim/ bꝛiã veſtimẽti eius tetigerat:cũ requirit di/ cens: Quis me tetigit? Tanqᷓ; abſens reqͥ/ Lud.S. rit:tanq; pᷣſens ſanat.Turbeę te inquiũt diſ/ cipuli cõpꝛimũt:⁊ dic qͥs me tetigit? Qua/ ſi em̃ ſic ambularet vt a nullo ꝓꝛſus coꝛpo/ re tangeret᷑: ita dixit: Quis me tetigit? Et illi: Turbę te cõpꝛimũt. Et tanqᷓ; diceret do minꝰ: tangentẽ quęro nõ pſᷣmentẽ. Sic etiã nũc eſt coꝛpꝰ eius:id ẽ eccleſia eius. Langit eã fides paucoꝛũ:pꝛęmit eã turba multoꝛũ. Coꝛpus em̃ xpi eſſe eccleſiaʒ tanq; filij eius audiſtis:⁊ ſi vultis ipſi eſtis. Apłus multis locis hoc dicit: Pꝛo coꝛpoꝛe inqᷣt eius ꝗᷓ eſt Col.r. eccleſia. Et iterũ: Vos aũt eſtis coꝛpꝰ xpᷣi ⁊ i. Corſ.i⁊ mẽbꝛa. Si ergo eius coꝛpus ſumus:qð tũc coꝛpus eius in turba patiebat᷑: hoc patitur eccleſia ipſiꝰ.A turbis pꝛemit᷑:a paucis tan gitur. Caro em̃ pꝛęmit:fides tangit. Erigi- te quippe oculos obſecro vos:qui habetis vnde videatis.habetis enim qð videatis. Erigite oculos ſidei: tangite extremaʒ fim/ bꝛia veſtimenti: ſufficiat ad ſalutẽ. Videte qð audiſtis ex euãgelio tũc futurũ:nũc pꝛeę⸗ ſens ẽ. Ideo inqͥt dico vobis ꝓpter lauda/ tam centurionis fidem tanq; alienigenę car ne:domeſtici coꝛde. Pꝛopterea iquit: mul⸗/C ti ab oꝛiente ⁊ occidente venient. Nõ om̃s ſed multi: tamẽ ipſi ab oꝛiente ⁊ occidente: iſtis pꝑtibus duabus: totus oꝛbis deſignat᷑. Multi ab oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniẽt: ⁊ recũbẽt cũ abꝛaã ⁊ iſaac ⁊ iacobi regno cęloꝝ:filij autẽ regni eücient᷑ in tenebꝛas exterioꝛes. Silij regni:iu deęi ſcʒ. Vñ filij regni? Quia legẽ acceperũt ad qs ꝓphe miſſi ſunt:apud q̃s templũ ſa 4 tonifu nnor untſſen gitbut fegibicn gi Ni ſmseb goclican nliatt loſopieta choephe 1o Debis, tetoccd intiploid facopons) gbotungar, annalirol ugripekin ſonpune⸗ hginsluen fonbeumini l anegoiu Ulinätmin 1ia tihuiſ hmebeiͤe colpbizn Götenpndiie⸗ lloeriepum Uere nde t creoceaplo guibabetſh Netig eius ducmncijid tuaſcenuf Quhurzti ſeoileatie Unctdeuscen ui Giine ſeHiincmn * Alpcenti Letifn anhnsi Aglere Pdes 1 i mneidti ügtgi Rneſtalin Phloove cerdotiũ fuit: qui celebꝛabãt ſiguras omniũ rẽ: Uide ne foꝛte maioꝛ ſit iſto quẽ times of ucesns futuroꝝ.QAuarũ em̃ rerũ figuras celebꝛaue/ fendere.aMaioꝛẽ certe noli offẽdere.hhęc ti discahnee⸗ runt:hᷣſentiã nõ agnouerũt. Filij ergo re/ bi regula ꝓponit᷑. Nõne mamifeſtü eũ mini/ pandmni gni ihũt inquit in tenebꝛas exterio- me offẽdẽdũ:qͥ maioꝛ eſt ceter!: Diſcute nũc l⸗ DKWZũK tiũ. Videmꝰ iudęos repꝛobatos:videmus Si recte educãtes: ſi in xp m nutriẽtes:audi nennnch xpᷣianos ab oꝛiente ⁊ occidente vocatos ad endi in omibꝰ: obtẽperandũ eis in omi iuſſi dbllninne quoddã cõuiuiũ celeſte:vt recũbãt cũ abꝛa / one contra maoꝛẽ ſi nihil iubeant ⁊ ſeruiat blafenci am: iſaac ⁊ iacob: vbi panis iuſticia: vbi po- illis. QAuis ẽ inqs maioꝛ eo qui me genuit: tellint tus ſapiẽtia. Attẽdite Sfrẽs: Hoc em̃ eſtis: An ille qᷓ teip̃m creauit:? Sen erat em̃ homo: bioge ex hoc plo eſtis: iaʒ tũc ſᷣdicato:nũc ſſenta creauit deuſ. Unde generat hõ neſcit: quid W to. De his vtiq; eſtis qui vocati ſunt ab oꝛi generaturꝰ ſit neſcit. Ille qͥ te vidit vt face⸗ di le⸗ ente ⁊ occidẽte recũbere in regno ccloꝛũ: nõ ret anteqᷓ; eſſet quẽ fecit: certe maioꝛ eſt pfe mrünt in tẽplis idoloꝝ.Eſtote coꝛpꝰ xpᷣi:nõ Hſſu/ tuo. Maioꝛ ſit patria ⁊ ipis parentib⸗ tuis: W ra coꝛpoꝛis xpᷣi.habetis veſtimenti ſimbꝛiã vt quicqᷣd iuſſerint paretes cotra patria nõ . –, quã tangatis:vt a ꝓfluuio ſanguis: id eſt a audiant᷑:et quicqᷣd iuſſerit patria ↄtra deũ: –RW carnaliũ voluptatũ fluxu ſanemini. habet nõ audiat᷑.Si em̃ ſanari vis: ſi poſt fluxum wum inquã veſtimẽti fimbꝛiã quã tangatis. Ve/ ſanguis: ſi poſt.xij.annos in illo moꝛbo: ſi 6ehanstbu ſtem putate aplos: ſub textura vnitatis ad/ poſt ↄſummata oĩa in medicis ⁊ nõ recepta 6 nei herẽtes lateribꝰxpᷣi. In his aplis erat tanq; ſanitate aliquando vis ſana fieri o mulier: enllcl fimbꝛia minimꝰz nouiſſimꝰ paulus:ipſo di ·/ quã alloquoꝛ in typo ecclię: iubet illud paer enen, 1.corj.I5. cente: Ego ſum minimꝰ apłoꝝ. In veſte no tuus:⁊ illud iubet ppłlus tuꝰ. Sed dicit tibi Alsgeac uiſſimũ ⁊ minimũ fimbꝛia eſt. Fimbꝛia cum diis tuus:Obliuiſcere populũ tuũ:⁊ domũ nenieu 1. gorj. 4. cõtẽptu aſpicit᷑: cũ ſalute tangit᷑. VUſq; ad patris tui.Quo bono:quo fructu:qua mer i;dlend⸗ hanc hoꝛã:⁊ eſurimꝰ ⁊ ſitimus ⁊ nudi ſumꝰ: cede: Qm̃ cõcupiuit inqͥt rex decoꝛem tuũ. s. 44. ent. Rci ⁊ colaphiʒamur. Quid tã extremũ? quid ta Cõcupiuit qð fecit:qm̃ vt pulchꝛã faceret fe zeins Lng cõtemptibile? Tange ſi fluxũ ſanguis pite dam amauit. Pꝛo infideli ⁊ feda ſanguineʒ ubamlloie ris:exiet virtus de ullo cuiꝰveſtis eſt:⁊ ſana/ fudit: fidelẽ ac pulchꝛã reddidit: dona ſua ĩ tunchfldaö bit te. Fimbꝛia mõ tangẽda ꝓponebat᷑ qũ te amauit. Quid em̃ ſponſo tuo contuliſti: Mlusni „gon:s. ex eodẽ apto legebat᷑: Si em̃ qͥs viderit eum Quid in dotẽ a poꝛe patre ⁊ pᷣoꝛe pplo acce- ntanſe⸗ q¶qui habet ſcientiã in idolio recũbentẽ:nõne piſti? Mõne luxurias ⁊ pannos peccatoꝛũ? an n ↄſciẽtia eius cũ ſit infirma ędificabit᷑ ad mãa Abiecit pannos tuos:diſcidit ciliciũ tuum: lumsdlt ducandũ idolothita? Et peribit infirmus ĩ miſertus eſt vt oꝛnaret: oꝛnauit vt amaroer. Mihoemin tua ſciẽtia frater: ꝓpter quẽ xpᷣs moꝛtuꝰeſt?ꝰ Quid plura frẽs xpᷣiani:? Audiſtis qꝛ peccã / · Cor. S. itpuot Quõ putatis decipi poſſe ſimulacris homi tes in fratres ⁊ ꝑcutiẽtes cõſciẽtiã eoꝝ inſſirr ungt i⸗ nes:quęa xpᷣianis honoꝛari putant᷑: HNHouit mã:in xpᷣm peccatis.Nolite ↄtemnere ſi nõ au hlben inqt deus coꝛ meũ:ſed frater tuus nõ nouit ¶vultis deleri de libꝛo vite. diu conamur naMnns. coꝛ tuũ.Si infirmꝰ es:caue maioꝛẽ egritudi luculẽte ⁊ delectabilitvobis dicere:ꝙ doloꝛ reamennzin nẽ. Si infirmus es:cura infirmitatẽ fratris. n cogit quõcũq; dicere ⁊ tacere nõ ꝑmittit? i HlAu Qui vident iſta edificant᷑ ad idolia: vt non Quicũq; voluerit iſta ↄtẽnere ĩ xpᷣm peccãt imit K1 tII ibi mãducare ſed ⁊ ſacriſicare deſiderẽt. videst qͥd agãt. Paganos reliqͥs colligi vo 8 rludy/ KEcce ꝑit infirmꝰ in tua ↄſcia frat. Audi frat: lumꝰ. Lapides eſtis in via: venire volẽtes aidd ⸗ SBi ↄtẽnebas infirmũ: etia fratrẽ cotemnis. offendũt ⁊ redeũt.Dicũt em̃ in coꝛdibꝰ ſuiſ: nuininnl/ Expgiſcere.Quid ĩ ipᷣm xpᷣm peccas: Attẽ· Quare nos relinqmꝰdeos:quos xpᷣiani ipi en ois de em ꝙ nllo pacto poſſis cõtẽnere.Sic aũr nobiſcũ colunt? Abſit a me inquis: vt ego uetocigente peccãtes inqᷣt i frẽs ⁊ ꝑcutiẽtes ſciazʒ eoꝝ deos gentiũ colam. Noui:intelligo: credo. oreſgi firmã: ĩxpᷣm peccatt.Eãt nũc qᷣ iſta ↄtẽnũt: Quid facis de cõſcientia infirmi quã percu ſirpenit ⁊ recũbãt ĩ idolio: nõne erũt ſᷣmẽtes nõ tãa/ ris:Quid facis de pᷣcioſo? Si cõtemnis qð ide⸗ od gẽtes:Et cũ recubuerint ĩ idolio veniãt ⁊ i, emptũ eſt: vide quãti emptũ ẽ. Peribit inK⸗ abis tn pleãt eccliã: nõ ſalutẽ accepturi:ſᷣ ſᷣſſurã fa- quit infirmꝰ in tua ſciẽtia quam te dicis ha, gleii cturi. Sed timeo inqes:ne offendã maioꝛẽ. bere vt ſcias quia nihil eſt idolum:⁊ animo ui Time ꝓꝛſus ne offendas maioꝛc: ⁊ nõ offẽè cogites deũ: ⁊ ſic recũbas in idolio. In hac lgrn lie⸗ gis deũ.Quid em times:ne offẽdas maio/ mrli In enangelio ſcõm Oattheũ Sermo VI ſcientia perit infirmꝰ. Et ne ↄtẽnas inſirmũ Gancti Auguſtini de verbis domini San E addidit: Pꝛopter quẽ xpᷣs moꝛtuus ẽ. Quẽ xpᷣi. Fratres:ad nos ꝑtinet vobis dicere:ad lolaen vis cõtemnere pᷣciũ eius attẽde:⁊ cuʒ moꝛte nos pꝑtinet xpᷣianis loqui. Quid em̃ mihi ð ·Corj.5. Ciud inh⸗ xpᷣi totũ mundũ apende.Et ne adhucte pu his qꝗ foꝛis ſunt iudicare:? Ipᷣe aplus ait.Il/ Soluenn tares in inſirmũ peccare ⁊ leue duceres pec· los alloqmur aliter: tanq; inſirmos. Blãdi/é rſch i catũ ac paruipenderes: In xpᷣm inqᷣt pecca⸗ endũ eſtillis vt audiat veritatẽ: in vobis ſe- dhben tis. Solent em̃ homies dicere: In hominẽ canda putredo ẽ. Si quęritis vnde vincant᷑ cenllet pecco: nũquid in deũ: HMegas deũ chꝛiſtů. pagani:vnde illuminent᷑: vnde ad ſalutem 664 nenrck Audes negare xpᷣm deũ: An aliqd in idolio vocent᷑: deſerite oẽs ſolẽnitates eoꝝ: deſe/ uſſvellih cũ recũberes didiciſti? Mõ admittit iſtã do / rite nugas ipᷣoꝝ:⁊ ſi nõ ↄſentiũt veritati no eSdinſc ctrinam xpᷣi doctrina. Quęre vbi didiceris ſtrę: erubeſcũt paucitati ſuę. Bon⸗ ſi fuerit Clipngeca xpᷣm nõ eſſe deũ. Pagani hoc ſolent dicere. ꝗ tibi heſt: nutritoꝛ tuus ẽ. AMalus ſi fuerit: 6 lan. C⸗ Vigdes quid faciüt mẽſę male? Vides qu?à tẽptatoꝛ tuꝰ eſt: ⁊ nutrimẽta libẽter accipe: atrounel coꝛrumpũt moꝛes bonos: colloquia mala? ⁊ in tẽptatiõe apꝛobare. Eſto aurũ: attẽde Cpotetisn Zu ibi ð euãgelio loq nõ potes: ⁊ de idolis mundũ iſtũ tanq; foꝛnacẽ aurificis.In vno ſonadmin loquentes audis. Amittis ibi ꝙ xpᷣs de eſt. anguſto loco tria ſunt:auruʒ: palea: ignis. 4 linno Et qð ibi bibis:in ecclia vomis. Foꝛte h au ¶ Ad illa duo ignis apponit᷑ palea vrit᷑: aurũ wtſeen des loqui: foꝛte inter turbas audes murmu purgat᷑. Ceſſit quis neſcio minis ⁊ adductꝰ rare. Nũquid xpᷣs nõ homo fuit:? Mõne cru/ eſt ad idoliũ: Vę mihi qꝛ paleã plango:cin a ciſixus eſt? A paganis hoc didiciſti: ſalutem rem video. Mõ ceſſit minis:no piango: ciſe uflum ciſixus eſt: Apaganis hoc didiciſti: lalutem rem video.Mõ ceſſit minis:non ceſſit terro/ Uatol ꝑdidiſti: fimbꝛia non tetigiſti. Tange ⁊ in B a ribus:adductus ad iudicẽ ſtetit in cõfeſſ iöe un . ſimbꝛiã:recipe ſalutẽ: ſicut eã te tangere do/⸗ ſua:nõ eſt flexus ad idoliũ: Quid facit flam zürer 1. Corj. 8. cuim in eo qð ſcriptũ eſt: Qui viderit frm ma? Mõne aurũ purgat? State in dño frẽs. den⸗ in idolio recuͦbentẽ. Tange ill de diuinita pootẽtioꝛ eſt qui vocauitvos: minas impio⸗ etl tteee xpᷣi. Et de iudeis dicebat eadem fimbꝛia: rũ ne timueritis:iimicos patimini. hHabetil tül o.ʒ. Quoꝛũ patres ex qᷣbus xpᷣs ſm carnẽ: quiẽ ꝓ qᷣboꝛetis. Pꝛoꝛſus nõ vos terreant.hhęc nirdn ſuꝑ oĩla deus bñdictus in ſecula. Ecceĩ quẽ eſt ſanitas: haurite hinc in iſto cõuiuio: hic hnſſctll yeꝝ deũ peccas: dũ diſcübis apud deos fal bibitevnde ſatiemini: nõ illicvnde inſania/ dlſcnt ſos. Hõ eſt inqᷣt deus: qꝛ geniũ eſt carthagi tis.State in dño.Aurũ eritis:argẽtei eſtiſ. wa nis: quaſi ſi mars aut mercuniect: der emſet. Iſta imilitudo non a nobis eſt: de dining n Sed quõ ab ipſis habeat attẽde: no dd ſit. feriptura eſt. Legiſtis: audiſtis: Sicut ifon Saß.. ienil Nam ⁊ ego tecũ ſcio: qꝛ lapis eſt. Si geniũ nace aurum ꝓbauit illos: ⁊ ſicut holocauſti unchil oꝛnamentũ ẽ aliqð:ciues carthaginis bñ vi hoſtiã accepit illos.Ecce quid eritis ad the⸗ ivan uuant: ipſi erũt geniũ carthaginis. Si autẽ ſauros dei:? Eſtote diuites de deo:nõ eü fa/⸗ Nllilk. 1. Corl.io. geniũ dęmoniũ eſt: audiſti ⁊ ibi: Quęimo/ ccuri diuitem:ſed de illo futuri diuites.m Vinobllh lant gentes demonibus imolant: ⁊ nõ deo: pleat vos:aliud nõ admittatis ad coꝛ vyfm. nonchßt Nolo vos ſocios fieri demonioꝝ. Nouimꝰ Mũquid in ſuꝑbiã vos erigimꝰ: aut dicim nnſun qꝛ nõ eſt deꝰ: vtinã ⁊ illi ſic noꝛint. Sed ꝓpt vobis vt aduſus poteſtates oꝛdinatas ↄtẽ- W eos qꝗ hoc nõ noꝛint infirmos:nõ debet pcu ptoꝛes ſitis? Hõ bᷣ dicimꝰ. Qui ⁊ hinc ęgro/ W ti cõſcientia ipſoꝝ. hoc moner aplus. NHaʒ tati: taãgite ⁊ hinc ſimbꝛiã illãveſtimẽti. Jpᷣe nnnlttas ⁊illi ꝙ numẽ habeãt et ꝓ numine accipiant diẽ aplus: Ois aia poteſtatib ſublimioꝛib Rois. rfimta illa ſtatuã: ara teſtat·. Quid illic faciat ara: ſſdita ſit: nõ ẽ em̃ poteſtas niſi a deo. Quę a. tun S ſi ill ſ habet ꝓ numie: Nemo mihi dicat: aũt ſüt: a deo oꝛdinate ſũt. QAui em̃ reſiſtit rr q:aui aſine Mõ eſt numẽ: nõ ẽ deꝰ. ꝗJã dixi: vtinã ſic ifi poteſtati: dei oꝛdinatii reſiſtit. Sʒ q ſi il⸗ reſitir a Miniorn noꝛint hoc: quõ nouim omnes nos. Sʒ dd lud iubeat qð nõ debeas facere- hic ſane cõ nt ui habeant: ꝓ qua re habeãt: qd ibi faciat: ara tene poteſtatẽ. Limẽdo poteſtatẽ ipos hũa Apiu e ktegae Komael omnii colentiũ mẽtes: narum rerum gradus aduertite. Si aliquid ciſki annſt zennne entes: 5 nõ pꝛemant᷑ xpi/ iuſſerit curatoꝛ: nõne faciendũ eſt: Tamen nanain rhoc dir ebe unt pagani. Coꝛp xpi eſt. Nõne ſi contra ꝓconſul iubeat: non vtiq; contem ſhanuen 7 mentes: ꝗqrebat tangẽteſ: hinc debet minoꝛ iraſci:ſi maioꝛ pꝛel ita eſt. nesfc, arce ven wanezavaganis Smar co⸗ꝛdus URurſum ſtallauid ioſe roconſuliubestrer nin e Rrere: dopmarcoso- aliud iubeat imperatoꝛ: nũquid dubitat᷑ in Eiſoltent ſllnon üme illo contemptu illi eſſe ſeruiendum: Ergo ſi Noluit venire ad aras meas: noluit venire Vs . aliud impatoꝛ ⁊ aliud deꝰ: quid iudicatis? ad templũ qð veneroꝛ. Hoc dicat. Non au⸗ nnti Solue tnibutũ: eſto mihi in obſequiũ. Ne· get dicere: ſed alia machinat᷑ voloſe. Dara finthst cte: ſed nõ lidolio. In idolio ꝓhibet. Quis capillos: nouaculã acuit: ablaturꝰ ẽ ſuꝑflua ntentut pꝓhibet? aoꝛ poteſtas. Da veniã: tu car· tua:raſurus quicquid relicturus es. Tollat Eenſinn S cerem: ille gehennã minat᷑. Hinc iaʒ tibi a quicqd pmanebit ſi poteſt. Quid tulit po- ane 2bb. 5, ſumenda eſt ſides tua tanq; ſuutum in qus tens nocens? Quid magnũ tulit: Qb fur: füatuin poſſis omnia ignita iacula inimici extingue qð effractoꝛ: vt multũ ſeuiat qð latro. Si et bviimn re. Sed inſidiat᷑ ↄtra te potens: acuit noua/ ad ipſum coꝛpus occidendũ pmiſſus fuerit: uufin culã vnde capillos radat: nõ vnde caput in quid tollit niſi qð latro: honoꝛaui cuʒ dixi lirune Ps⸗5u cidat. Qõ Pixim: audiſtis in pſaimo: Di⸗ latro. Hã qualiſcũq; latro:homo eſt. QAõ fe heninie cut nouacula acuta feciſti dolũ. Quare do/ bꝛis: q ſcoꝛpius: qð fungus mal: Iſta to/ tiüts gne lũ potẽtis malę nouaculę cõparauit:Quia ta potentia ſeuientiũ eſt: facere qõ fungus. — non agmittit niſi ad ſuꝑflua noſtra. Sicut AMaãducãt homies fungũ malũ: ⁊ moꝛiunt᷑ am capilli in coꝛpoꝛe noſtro tanq; ſuꝑflui viden Ecce in qᷓ fragilitate eſt vita humana: quaʒ ninstnic⸗ tur ⁊ ſine detrimẽto carnis radunt᷑:ſic quic/ quãdoq; relicturꝰ es:noli ꝓ illa ſic pugnare W quid poteſt tibi facere iratus potens: inter vttu relinquaris. Via noſtra xpᷣs eſt: xpᷣm dk ncſſi nũquid tollit diuitias tuas: Pauptas tua: temni: ſed etiã exaltari. Moꝛi: ſed etiã reſur Quiitt diuitie tuę in coꝛde tuo. Suꝑflua tua potu- 9 gere. Opus te terret: mercedẽ vide. Quare uſatin it tollere:damno potuit afficere:pmiſſus et vis ꝑuenire delicatus ad eã rem: ad quã nõ meinifiß vſq; ad lędendum coꝛpus. Etiã iſta vita co pducit niſi laboꝛ? Sed times ne ꝑdas argen ngsn gitãtibus aliam vitã: iſta inquã vita inter tum tuũ:qꝛ ad argentũ tuũ cum magno la⸗ umnmnan. ſuꝑflua deputanda eſt: Mam ⁊ martyꝛes cõ boꝛe ꝑueniſti. Si ad argentũ tuum qð qũq; mmh teumpfſerüt illã: Mõ vitã ꝑdiderunt: ſed vitã vel moꝛiens amiſſurus es non pueniſti ſine ſtocöniun⸗ aacquiſierunt. Certi eſtote fratres inimicos laboꝛe:ad vitã ęternã ſine laboꝛe vis pueni / emntenin non amitti aduerſus infideles: niſi quĩẽtum re? Charioꝛ ſit tibi illa ad quaʒ poſt ommne2n nsragani, pꝓgeſt temptãdis ⁊ ꝓbandis fidelibus. Cer laboꝛes ſic peruenies vt nunq; amittas. Si sek:dedunn ti eſtote fratres:nemo aliud dicat: Oẽm cu/ hoc tibi charum eſt ad quaʒ poſt omnes la/ ſns Sln ini⸗ ram veſtrã ſuꝑ dominũ mittite: pꝛoꝛſus voſ boꝛes ſic perueniſti vt aliquãdo amiſſurus ſutbatau ipſos totos ꝓijcite in eum. Mõ ſe ſubducit ſis: quatomagis illa ꝑpetua deſiderare de/⸗ nidanuntr vt cadatis: ille qui nos creauit: et de ipſis bemꝰ: Verbis ipſoꝝ ne credatis: nec time/E dedelidlu MWattb. 1o caplllis noſtr ſecuritatẽ nobis dedit: Amẽ atis:hoſtes nos dicunt idoloꝝ ſi uoꝛuz. Sic uidiins / dico vobis inquit:⁊ capilli capitis veſtri nu pꝛęſtet deus ⁊ det omnia in poteſtate: quõ mnsnarfft, merati ſunt. Capilli nfi numerati ſunt deo: dedit qð fractũ eſt. Hoc em̃ dicimus chari/ en mnn quãtomagis moꝛes noſtri: cui noti ſunt ſiẽ tati veſtrę ne faciatis iſta:quãdo in poteſta Minnns N capilli noſtri? Videte: quia minima nõ con te veſtra non eſt vt faciatis illud. Pꝛauoꝛũ Cuitbinege⸗ temnit deus. Nam ſi cõtemneret:nec crea hominũ ẽ:furioſoꝝ:circũcellionũ:⁊ vbi po/ Utknin F . Gb ſtinitd 7 uit: numeratos habet. Sed mõ cum ſunt perant ſine cauſa. Audiſtis quę vobis legi/ iin A inquis:foꝛte peribũt:⁊ hinc audivocẽ eius: mus:omnes qͥ nuꝑ in mapalibus affuiſtis. Aucitii Aucg.2 Amẽ dico vobis: capillus capitis veſtri nõ Cum data vobis fuerit terra in poteſtatem Deutj..et. 12 ie ziil . peribit. Quid times hominẽ: homo in ſinuu (Pꝛius ait in poteſtateʒ: ? ſic dixit quę faci/ theſnea dei poſitus:? Tu de illius ſinu noli cadere: enda ſunt) Aras eoꝛum inquit deſtruetis: etutioe quicqͥd ibi paſſus fueris: ad ſalutẽ valebit: lucos eoꝛum cõminuetis: et omnes titulos ir non ad ꝑniciem. Laniatus membꝛoꝝ mar/ ecoꝛum confringetis. Cum acceperitis pote⸗ icheLnn tyꝛes ptulerunt:⁊ timent xpᷣiani iniurias te/ ſtatem hoc facite: vbi nobis nõ eſt data po e vnczoNn poꝝ xpianoꝝ?: Qui tibi facit iniuriãõ modo: teſtas non facimus: vbi data eſt non pter/ m. ſent timẽs facit: Hon dicit aꝑte veni ad idoliũ’: mittimus. Multi pagani habent iſtas ab/ zn us. ſi dic aꝑte veni ad aras meas: ibi cõuiuare. ominationes in fundis ſuis:nunquid acce/ t Et ſi dixerit ⁊ nolueris: hoc cõquerat᷑: hoc iĩ dimus ⁊ cõfringimus? Pꝛius enim agimꝰ: . nttn poſtulationẽ: hocin querimoniã deponat: vtidola in eoꝛum coꝛde frangamus. QAuã/ In euangelio ſcðm Oattheũ Sermo VI ret. Mam ⁊ capillos noſtros ipſe vtiq; crea/ teſtatẽ non habent ſeuire:⁊ velle moꝛi:Pꝛo Gancti Auguſtini de verbis dñi do chꝛiſtiani ⁊ ipſi facti fuerint: aut inuitãt tus eſt:Aliꝰnõ audebat ⁊ excitatꝰ?: nos ad tam bonuʒ opus:aut pᷣueniũt nos: Abodo oꝛandũ eſt ꝓ illis: nõ iraſcẽdũ illis.) Sermo Si mouet doloꝛ magnꝰ: aduerſus xpianos mouet:aduerſus frẽs nr̃os mouet:qͥ ſic vo⸗ lũt intrare ĩ eccleſiã vt h coꝛpꝰ habeãt: alibi coꝛ. Totus int?eſſe debet.Siintꝰẽ qð videt hõ:q̃re foꝛis eſt qð videt deꝰ? Sciatis auteʒ chariſſimi murmura eoꝝ ↄiungere ſe cũ hę⸗ reticis: cum iudęis.Heretici:iudei ⁊ pagani vnitatẽ fecerũt ↄ vnitatẽ:qꝛ cõtigit vt qͥbuſ da locis diſciplinã acciperẽt iudęi ꝓpter im-/ pꝛobitates ſuas: criminant᷑ ⁊ ſuſpicant᷑ aut 2. Betrac.5. fingũt:qꝛ talia de illis ſemꝑ qramꝰ: qꝛ cõti⸗/ git vt alicubi heretici pęnas darẽt legib?ꝰꝓ impietate ⁊ furoꝛe violentiaꝝ ſuarũ:iã nos dicũt ꝑ oĩa ꝗrere aliquã incõmoditatẽ ipoꝝ ad ꝑniciẽ. Rurſus qꝛ paganos placuit vt leges ferrent᷑: imo ꝓ paganis ſi ſapiãt. Siẽc em̃ pueris inſenſatis ad lutũ ludẽtibꝰ ⁊ ma/ ⸗ nus coinqͥnantibꝰ pędagogꝰ cũ venit ſeue/ rus:lutũ de manu excutit: codicẽ poꝛrigit: ita voluit deꝰ ꝑ pᷣncipes ſubditos ſibi t᷑rere coꝛda inſenſata puerilia: vt abijciãt lutũ de manibꝰ ⁊ aliqͥd vtile faciãt.Quid ẽ vtile de Eia.Ss. manibꝰ: Frãge eſuriẽti panẽ tuũ:⁊ egenum ſine tecto induc ĩ domũ tuã.Et tũ pueri eua dũt ab oclłis pędagogi ⁊ redeũt ad lutũ fur/ tim:⁊ qñ inueniunt᷑ abſcõdũt manꝰne vide ant᷑. Quia &̊ voluit deꝰ: putãt nos vbicũq; ꝗrere idola:quę cũ inuenerimꝰ in oĩbꝰ locis frãgere. Quare? Mõ ante nos ſũt loca ĩ qͥbꝰ ſunt? Aut vere ignoꝛamꝰvbi ſint iſta?Et tñ nõ facimꝰ:qꝛ nõ dedit in poteſtatẽ deꝰ. Qñ deꝰ ĩ poteſtatẽ:qñ xpᷣianꝰ erit cuiꝰ res ẽ: mõ factum voluit cuiꝰ res ẽ.Si nollet ipᷣm locũ dare ecclię:⁊ tantũ iuberet in re ſua: nõ rem idola puto:qꝛ deberet ſũma deuotione fieri a xpᷣianis:adiuuaret᷑ abſẽs.xpᷣiana aia qꝗᷓͥ ð terra vult deo gras agere: nõ vult ibi aliqᷣd eſſe in ↄtumeliã dei.Huc accedit: qꝛ eccleſia dedit ipᷣa loca:⁊ ĩ re eccłię idola futura erãt. Ffes: ecce qͥd diſplicet paganis? Parũ ẽ ik qꝛ ðvilliſ ipoꝝ ñ illa tollimꝰ:nõ illa frãgimꝰ ⁊ nr̃is volũt ea ſeruari.Contra idola pᷣdica/ mus:de coꝛdibꝰ illa tollimꝰ: ſumus ꝑſecuto res idoloꝝ: Pꝛofitemur. Nunqͥd uatoꝛes: Mõ facio vbi nõ poſſũ:nõ facio vbi cõque⸗/ ret᷑ dñs rei. Vbi autẽ vult fieri ⁊ gras agit: reus ero ſi nõ fecero. 3 De tribus quoꝝ vnꝰ dixit: Dñe equar te quocũq; ieris ⁊ repꝛoba/ Tertius differebat ⁊ culpatus eſt. VII. nauit audite.Lectũ ẽ em dñm ieſuʒ differẽter egiſſe: cũ obtulit ſe vnus vt eũ ſequeret᷑ ⁊ repꝛobatꝰ ẽ: alius nõ aude/ bat ⁊ excitatꝰ eſt:tertiꝰ differebat culpatꝰ ẽ. capitulo euãgelij ꝗð dñs do/ A A eniz dixit: Dñe ſequar te quocũq; Panb.. ieris: Quid tã ꝓmptũ:qͥd tã impigrũ: qͥd Zud.9. tã ꝑatũ: et qͥd ad tantũ bonũ aptiſſimũ:ſe⸗ qui dñm quocũq; ierit? Miraris hodie qͥd ẽ hoc: ꝙ magiſtro bono dño ieſu xpᷣo inuitã/ te diſcipulos qͥbꝰ daret regnũ cęloꝝ:diſpli/ cuit tã ꝑatũ.Sed qꝛ talis magiſter erat qͥ fu tura pᷣuiderit: intelligimꝰ frẽs iſtũ hoĩem ſi Yen kteng oſenunt gundeo honodus tevocone Lauscl mos ſh efnorn noo⸗ o⸗ Poreſne⸗ uoluütd nonuifun Piuiſütatl ttücſtine it Odlnorel ſeq̃ret᷑ xpᷣm: ſua ꝗᷓſiturũ fuiſſe nõ ꝗͥ ieſu xpᷣi. bit.2. Ipe em̃ dixit: Hõ ois qͥ dicit mihi dñe dñe: Mattð.⁊ꝛ. intrabit ĩ regnũ celoꝛũ. Et ipᷣe de ipſis fuit: nec ſic ipe nouerat quõ inſpiciebat᷑.MHã ſi iã ſe factũ eſſe ſperabat:ſi iã doloſũ⁊ inſidioſũ ſe nouerat:cui loq̃ret᷑ nõ nouerat. Ipᷣe ẽ em̃ de q eusgeliſta ait: Mõ opꝰ habebat vt qᷣſq; Jo.ꝛ. ei teſtimoniũ phiberet de hoĩe. Ipe em̃ ſcie⸗ bat qᷣͥd eẽt in hoĩe.Quid rũdit: Uulpeſ Matth.s. foueas hñt ⁊ volatilia celi nidos: filius aũt hois nõ habet vbi caput reclinet. Sed vbi nõ habet: In fide tua. Vulpes em̃ foueas hñt in coꝛde tuo:qꝛ do/ loſus es. Volatilia cęli habẽt nidos ĩ coꝛde tuo:elat?ꝰes. Doloſus ⁊ elatꝰ:nõ me ſeq̃ris. Quõ doloſus ſequit᷑ ſimplicitatẽ?:Et alteꝝ cõtinuo tacentẽ ⁊ nihil dicentẽ:nihil ꝓmit/ tentẽ: Sequere me.Quãtũ mali in illo: tantũ boni videbat in iſto. Seqre me dicis nolẽti. Ecce habes hoĩem ꝑatũ: Sedlr te qͥ- cũq; ieris:⁊ tu dicis nolẽti:Seq̃re me: Iſtũ inqͥt declino: ꝗq video ibi foueas: video ni⸗ dos.Quid & moleſtꝰ es huic:quẽ ꝓuocas ⁊ excuſat:Ecce iã cõpellis ⁊ nõ venit:hoꝛtar 2nõ ſequit᷑. Quid em̃ dicit: Ibo pus ſe⸗/ pelire patre meũ. vFides coꝛdis eiꝰ dño ſe oñdebat:ſᷣ pietas differebat.Dñs ãt xpᷣs qñ parat hoĩes euãgelio: nullã excuſationẽ vult interponi carnalis huiꝰ tꝑaliſq; pieta/ tis. Eſt quidẽ:⁊ lex dei habet:et ipᷣe dñs ar/ guit iudęos:qꝛ diſtribuebãt ipᷣm mandatũ dei.Et paulꝰaplus ĩ epla ſua poſuit ⁊ dixit: Hoc eſt mandatum pꝛimũ in repꝛomiſſiõe: Eob.⸗. Hhonoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuaʒ:deus vtiq; dixit. Volebat em̃ iſte iuuenis obtẽperare deo ⁊ ſepelire patrẽ ſuũ:ᷣ eſt locꝰ ⁊ ẽ tpus Minbig einnech⸗ dcbetfeihn busſtblae deiprib⸗ 1067 Klinnguen Cicpoepo ptopotu Ponle Kolu ſeiſeoepi flos dorde lcbarſccen lutg ſvltleines ſegure naarehi Cohie ſenin feiſcletqn Henswmar feronpt 0enset luloboſan r Cgtai 2 titinlier Pnrghl Ace Mhengnos Mecgorelie Salgutdic Nilprenil laneban heante Mhen ſe Igndeer lamge Uuhiifne nulerbe gateſfi fſectictn In euangelio ſcom Oattheũ Sermo 10 ⁊ eſt res:qui huic rei: huic tempoꝛi: huic lo/ 4 co ſeruiat.honoꝛãdus eſt pater:ſed obediẽ cſ dum deo eſt. Amãdus eſt generatoꝛ: ſed p̊/ isde ponẽdus eſt creatoꝛ. Ego inqͥt ad euãgeliũ te voco: ad aliud opus mihi neceſſarius es. hla AMaius eſt h:qᷓ; qð vis facere:Sine moꝛ uns tuos ſepelire moꝛtuos ſuos. Pater 4 tuꝰ moꝛtuꝰẽ: ſũt alij moꝛtui qͥ ſepeliãt moꝛ⸗ ii. tuos. Moꝛtui ſepeliẽtes moꝛtuos qui ſũt: Nucg wett Poteſt ne moꝛtuꝰ a moꝛtuis ſepeliri? Quõ ldd u inuoluũt:ſi moꝛtui ſunt? Quõ plangunt: ſi hinſe moꝛtui ſunt? Et inuoluũt:⁊ plangũt:⁊ moꝛ/ ehte B tui ſũt:qꝛ infideles ſũt. Hocuit nos qð ſcri/ thuld⸗ ptũ eſt in canticocanticoꝝ dicente eccleſia: dil Cantj.ꝛ. Oꝛdinate in me charitatẽ. Quid eſt oꝛdina ndin te in me charitatẽ? Facite gradus:⁊ cuicũq; dienſ debet reſtituite. Nolite anterioꝛa poſterioꝛi ſupßt prin bus ſubdere. Amate parentes: ſed pᷣponite jedie Denin deũ parẽtibꝰ. Attẽdite matrẽ machabęoꝝ: iſii· Machab. 7. Filij inquit:neſcio quõ aparuiſtis ĩ ventre: Häſiü Cõcipere vos potui: parere potui: foꝛmare ſdioſi vos nõ potui.Illũ ergo audite: illũ mihi p̊- Heeen ponite. MHolite attẽdere:ne ſine vobis rema niſchger. neã. Pꝛeęcepit:⁊ ſecuti ſunt.ð docuit mat enßſae⸗ filios:hoc docebat dũs ieſus xpᷣs iſtũ cui di loulpel Pei⸗ cebat:ſeqre me. Quia nũc alius diſcipulus idos: Zud. 9. miſit ſe ĩ medio cui nemo aliqᷣd dixit: Hꝛ0 capu ſequar te dñe:ait:ſed vado pmũ re/ ſcem. nũciare his qui in domo ſunt. Cre/ ndo do hic ſenſus ẽ: Hunciẽ meis: ne foꝛte quõ sicone ſieri ſolet quęrãt me.Et dñs: Nemo po eſehſit⸗ nens manũ ſuꝑ aratꝝ ⁊ reſpiciens Ealer retro:aptus ẽ regno cęloꝝ. Aocat te hl pnit oꝛiens:⁊ tu attẽdis occidentẽ. J n hoc capi⸗ Aiinio. tulo h diſcimꝰ:qm̃ quos voluit dñs:hos ele nedios git. Eligit aũt ſic dicit aplus: ⁊ ᷣm ſuã gra/ eirte⸗ tiã:⁊ ſᷣm illoꝝ iuſticiã. Talia em̃ ſunt verba merzt Bo.i. apli: Attẽdite inqͥt qͥd dicit helias:Dñe:/⸗ igeoni⸗ phetas tuos occiderunt:altaria tua euerte/ eete rũt:⁊ ego relictus ſuʒ ſolꝰ:⁊ ꝗqrũt aĩaʒ meã. ſcborn Sed quid dicit illi reſpõſum diuinũ? Reliq dusſe mihi ſeptẽ milia viroꝛũ qui non curuauerũt beri⸗ genu ante baal.Solũ te putas eſſe ſeruũ be i⸗ ne laboꝛantẽ:ſunt ⁊ alij me timentes:⁊ non noni pauci: Mam ſeptẽ milia habeo.Et adiũxit: andl . Sic & ⁊ in hoc tẽpoꝛe. Crediderũt ergo aliqͥ lign 5 iudęi: ⁊ multi fuerãt repꝛobati: ſicut ⁊ ille qͥ fenti vulpiũ foueas geſtabat in animo.Sic ergo nmand⸗ ſtcnin inquit ⁊ in hoc tempoꝛe:reliquię ꝑ electionẽ ſuil e⸗ ſie gratię iſrł ſaluę factę ſunt: id eſt ideʒ xpᷣs eſt na nũc qͥ tũc:⁊ mò qui ⁊ illic tũc helię dixit:Re/ nenn liqui mihi.CQuid eſt reliqui mihi?Ego illos iiihu uulis. hucuſq; interiʒ vᷣba dñi: ſi digne:ſi diligẽter:ſi qð pꝛimũ eſt pie cõſideremꝰ:in⸗/ VII VIII non de ſe: nec de baal: Hon ſunt mutati: ſic ſuntvt a me facti ſunt:et tu qui loqueris ni/ ſi de me pꝛeęſumeres vbi eſſes: Miſi gratia mea plenus eſſes: nõne ante baal etiaʒ ipſe genu flecteres: SGꝛatia aũt mea plenus es: quia nihil de tua virtute:ſed totum de mea gratia ſᷣſum paſti. Holi ergo in hoc gloꝛiari vt putes te in ſeruitio tuo non habere cõſer ᷣſumẽtes: Sicut ait apłus: Et nùc reliquię pꝑ electionẽ gr̃ę ſaluę factę ſunt.Caue o xpᷣia ne:caue ſuꝑbiã.Licʒ em̃ imitatoꝛ ſctõꝝ ſis: totũ gratię ſemꝑ reputa: qꝛ vt eſſet aliquid reliquũ: gr̃a in te dei nõ tuum meritũ fecit. De ipſis deniq; reliquijs:dixerat pꝛopheta Eſaias cõmemoꝛans:MHiſi dñs ſabaoth re/ elegi:qui vidi mẽtes eoꝝ de me ſſumentes uos: ſunt quos elegi ſicut ⁊ te: de me ſcilicʒ liquiſſet nobis ſemẽ:ſicut ſodoma facti eſſe mus: ⁊ ſicut gomoꝛra ſimiles fuiſſemꝰ. Sic ergo inquit ⁊ in hoc tẽpoꝛe reliquię ꝑ electi onem gratisę ſaluę factę ſunt. Si aũt gratia inqᷣt: iã nõ ex opibus:id eſt iã nõ de tuo me/ rito extollaris: Alioqͥn gra iam non eſt gra. Ko. II. Si em̃ de tua oꝑa pᷣſumis: ergo merces tibi reddit᷑:nõ gr̃a cõdonat᷑.Si aũt gr̃a eſt: gra⸗ tis dat᷑. Interrogo nunc:Credis o peccatoꝛ xpᷣo.Dicis:Credo.Quid credis?: Gꝛat vni uerſa peccata ꝑ ipᷣm tibi poſſe remitti? Ha/ bes qð credidiſti. O gr̃a gratis data.QAuid tu iuſte credis: Te ſine deo nõ poſſe ſeruare iuſticiã ipius?:Ergo totuʒ reputa ꝙ iuſtꝰ es pietati:&π autẽ peccatoꝛ es: tuę iniquitati aſcribe. Eſto accuſatoꝛ tuꝰ: ⁊ ille erit indul/ toꝛ tuus.Om̃e em̃ crimẽ: facinꝰ vel peccatũ noſtrę eſt negligẽtię:⁊ omis virtus ⁊ ſancti/ tas dei eſt indulgẽtia.Cõuerſi ad dñm. eeo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m Mattheũ: Confiteoꝛ tibi p̃ater Dñni celi ⁊ terre:Et cętera quęſequuũ cur:Beriho VIII R Anctũ euãgeliũ cũ legeret᷑: audiui/ 4 mus exultaſſe dñm ieſũ in ſpũ ⁊ di/ xiſſe: Confiteoꝛ tibi pat dñe X terre: bo 2 pꝛudẽtibꝰ ⁊ reuelaſti ea par/ qꝛ abſcõdiſti hec a ſapiẽ A Matth. ii. uenimꝰpꝛimitꝰ nõ ſemꝑ cũ in ſcripturis legi mus cõfeſſionẽ: debere nos intelligere vo/ cem peccatoꝛis. AMaxime aũt hoc dicenduʒ fuit:⁊ hinc admonẽda charitas vgr mox BGBancti Auguſtini de verbis dii vt hocverbũ ſonuit lectoꝛis:ſecutus eſt etiã ſonus tunſionis pectoꝛisvf̃i:audito ſcilicet qð dñs ait:Cõſiteoꝛ tibi pater. In Bipſo ꝙ ſonuit: Cõfiteoꝛ:pectoꝛa tutudiſtũdere aũt pectus qͥd eſt:niſi arguere qð latet ĩ pe/ ctoꝛe: ⁊ euidẽti pulſu occultũ caſtigare pec/ catũ? Quare hoc feciſti:niſi qꝛ audiſtis:Cõ fiteoꝛ tibi pater? Cõfiteoꝛ auaiſtis:qui cõſi/ tetur nõ attẽdiſtis. Nũc ̊ aduertite.Si cõ/ fiteoꝛ xpᷣs dixit:a quo eſt longe omne pecca tum:nõ ſolius eſt peccatoꝛis:ſed etiã lauda toꝛis. Cõſitemur &: ſiue laudãtes deuʒ:ſiue accuſantes noſipſos. Pia ẽ vtraq; cõfeſſio: ſiue cũ te rephendis qͥ nõ es ſine peccato:ſi/ ue cum illũ laudas qͥ non poteſt habere pec- catũ. Si autẽ bñ cogitemus:repᷣhenſio tua laus ipᷣius eſt. Quare em̃ iam cõſiteris ĩ ac/ cuſatione ipſius tui? Quare confiteris: niſi qa ex moꝛtuis viuus factus es? Scriptura Ecẽi.iv. quippe ait: A moꝛtuo quaſi qui non ſit perit cõfeſſio.Si perit a moꝛtuo cõfeſſio: qui cõfi tetur viuit:Et ſi peccatũ ↄfitet᷑:vtiq; a moꝛ/ te reuixit. Si peccati cõfeſſoꝛ reuixit a moꝛ/ te: quis eum ſuſcitauit? Nullus moꝛtuꝰ eſt ſuijpſius ſuſcitatoꝛ. Ille ſe potuit ſuſcitare: q̃ moꝛtua carne non moꝛtuꝰeſt: Etenim hoc ſuſcitauit qð moꝛtuũ fuerat. Ille ſuſcitauit qviuebat ĩ ſe:in carne aũt ſuſcitãda moꝛtuꝰ erat. MNõ em̃ pat᷑ ſolꝰ filiũ ſuſcitauit:de qͥ̊ di/ Phil.2. ctũ eſt ab apło: Pꝛopter qð eum deus exal/ tauit:ſed etiã dñs ſeipſum: id eſt coꝛpꝰ ſuũ. Job.2. Vnde dicit: Soluite templũ hoc et ĩ triduo ſuſcitabo illud. M.0οztuus aũt eſt peccatoꝛ: maxime ille quẽ moles cõſuetudinis ſmit: quaſi ſepultus eſt lazarus. Parum em̃ erat quia moꝛtuus:etiaʒ ſepultus. Quiſqͥs igit malę cõſuetudinis:malę vitę:terrenarũ ſcJʒ cupiditatũ mole pmitur:ita in illo iaʒ factũ ſit:qð in quodã pſalmo mirabiliter dicitur: NPãõ.iz.· et. v 2. Dixit ſtultus in coꝛde ſuo: nõ eſt deus. Fit q ſen. diſ.r7 talis de quali dictũ eſt: A moꝛtuo velut qui 77. nöõ ſit perit confeſſio. Quis eũ reſuſcitauit: niſi qͥ remoto lapide clamauit dicẽs: Laʒza/ re prodi foꝛas? Quid ẽ aũt foꝛas ꝓdire:niſi qð occultũ erat foꝛas ꝓdire? Qui confitet᷑: foꝛas ꝓdit. Foꝛas ꝓdire nõ poſſet niſi viue ret: Viuere nõ poſſet niſi reſuſcitatus eſſet. Ergo in cõfeſſione ſui accuſatio: dei lauda/ tio eſt. DHicit ò̊ aliquis: Quid ꝓdeſt eccleſia ſi iam cõfeſſoꝛ voce dñica reſuſcitatꝰpꝛodit: Quid ꝓdeſt eccleſia confitenti:cui dũs ait: Matthᷣ.i6. Quę ſolueritis in terra: ſoluta erũt ⁊ ĩ celo: JZoh.1. Ipſum lazʒarũ attẽde:Cũ vinculis pꝛodit: Ne Jã viuebat ↄfitẽdo:ſᷣ nondũ liber ambula/ sinuicti bat vincuł irretitꝰ. Quid & facit eccłia cui di ſplisdcit ctum eſt: Que ſolueritis ſoluta erũt:niſi qð o ait dñs cõtinuo ad diſcipłos:Soluite illũ ? un joice ſinite abire? Siue & nos accuſemꝰ: ſiue deũ ſhai laudemꝰ: bis deũ laudamꝰ ſi pie nos accu/ cnu gil ſamꝰ deũq; laudamꝰ. ñ deũ laudamus: nhaar⸗ tanq; eũ qui ſine peccato ẽ: ſdicamus. Qñ autẽ noſipſos accuſamꝰ: ei ꝑ quẽ reſurrexi⸗ egtin mus gloꝛiã damus. Hhoc ſi feceris:nullã oc⸗- uonln, caſionẽ inuenit inimicus qui te circũueniat Eetleſil ante iudicẽ. Cũ em̃ tuipſe fueris accuſatoꝛ: binſnic ⁊ dñs liberatoꝛ: quid erit ille niſi calumnia ia li toꝛ? Merito ille hinc ſibi tutelã ꝓuidit adũ/ ckpbia ſus inimicos nõ ↄſpicuos:carnẽ ⁊ ſanguinꝰ nſocfce miſerandã potius q; cauendã:ſed aduerſus Vummmtne illos inimicos cõtra quos apłs nos hoꝛtat t: Alue vt armemur: Mõ ẽ nobis colluctatio aduer/ Epb. . Siefrole ſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ: id eſt aduerſus hoies eulnen quos videtis ſeuire in vos. Vaſa ſunt: aliꝰ ſpy gedellsdli vtit᷑. Oꝛgana ſunt:alius tangit. Immiſit ſe qoß.iʒ. ſiaumndhi inquit diabolus in coꝛ iudę: vt traderet do⸗ Axbrabſte minũ.Ait aliqs: Quid ergo ego feci? Audi unruſteſe apłm: Heq; detis locum diabolo. Tu mala Ept. A. MAnter dudi volũtate locũ dediſti:intrauit:poſſedit:vti (uideſecini tur. Si locũ non dares:nõ poſſideret.Ergo Mödecögten nos admonẽs ait: Mõ eſt nobis colluctatio Egpꝶ.s. tete Cößten adũſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ:vᷣ adũſus pᷣncipes ecuſoneQ et poteſtates. Poſſit qͥſq; putare aduerſus ſleepnonet reges terrę: aduerſus potẽtes ſeculi. Qua/ Nn.Quudm re? Jpᷣi nõ caro⁊ ſãguis? Semel dictũ ẽ: nõ gutiäeketta aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ: Auertere ab oĩ maine homie. Qui & reſtãt inimici? Aduerſus pᷣn- d Pösniit cipes ⁊ poteſtates ſpirital neqᷣcię: rectoꝛes mini ſiſe mũdi: Quaſi plus dedit diabolo ⁊ angelis Lophrſbi eius. Plus dedit:rectoꝛes mũdi appellauit. Aliin iſ Sed ne male intelligas: exponit qᷣd ſit mũ/ nultotine dus:cuius ſint illi rectoꝛes. Rectoꝛes mũdi ſeſßeincce tenebꝛarũ haꝝ. Quid eſt mundi tenebꝛarũ fonnaoß harũ quibꝰ ẽ rectoꝛ:? Nilectoꝛibꝰ ſuis ⁊ infi/ * ſgosſibe delibus plenus eſt mũdus. has appellat ſpnnch⸗ aplłus tenebꝛas: Harũ rectoꝛẽ diabolꝰ ⁊ an/⸗ nien geli eiꝰ. hhe tenebꝛę nõ naturales ſunt:nõ in linmnn cõmutabiles ſũt: mutant᷑ ⁊ lumẽ efficiunt᷑ ſi credũt ⁊ credendo illuminant᷑. Quod cũ in ikeuan eis factũ fuerit:audiẽt: Fuiſtis em̃ aliqũñ te/⸗ Epb. „. Nii Di l fun . 1 ſ ſ aſ * . 1 Heſeni nebꝛę:nũc autẽ lux in dño. Nã qñ tenebꝛe: Ciſilnden- nõ in dño. Iteꝝ qñ lux: nõ in te ſed in dño. hab R Quid enim habes qð nõ accepiſti:Quia & . con. 4. nn lin ſũt iuiſibiles inimici:iuiſibilit᷑ ſũt expugnã/ Emäſe di. Quippe hoſtẽ viſibilẽ vincis feriẽdo:iĩui/ ionn⸗ un ſibilẽvincis credẽdo. Eliſibilis ẽ hoſtis hõ: anrctni viſibile ẽ ⁊ ferire. Inuiſibilis ẽ hoſtis diabo⸗ en Loni⸗ Namhl eeclaaid eütniige Mlutellin :ſedei Menosacch luchmns. amas. Q cns:nullioc⸗ Eanrünenin nsauſato NMcalunnur Uiguicſtati⸗ mitſngni iſeldets ls voshannt tuchatoninn, duerſushi Vulaſunneai r uniſte Ntnadartdo⸗. oegoſtceudl oh Tuning, nirpollr oſſaer biscolludanogt düſus nahe ulanendais ſecli⸗A cmeldigiiſh „Auangete 1 hueſs aiae: ſeni abelotanges niniapelaut. vontiſen 1 7) Peaaresniͤli Uundinenchand mubiſutii / , bo elt e⸗ guubo'ta/ Tlesſanton In enangelio ſcõm Oattheũ Sermo VIII lus:inuiſibile ẽ ⁊ ceedere. Eſt ̊ pugna inui/⸗ ſibilis aduũſus inuiſibiles inimicos. Ab his inimicis quõ ſe tutũ dicit quidã? hoc enim ccperã dicere:⁊ neceſſe habui de his inimicł aliquãdo cũ moꝛa tractare. Jam cognitis Pẽs.i⁊. inimicis:videamꝰ tutelã. Laudans inuoca bo dñm:⁊ ab inimicis meis ſaluus ero.hha/ bes qͥd agas: Laudãs inuoca: ſed dñm lau dans inuoca. Si em̃ te laudaueris:ab inimi cis tuis ſaluꝰ nõ eris. Laudãs inuoca dũm: ⁊ ab inimic tuis ſaluꝰ eris. Quia ꝙ ait ipſe Nõ.49. dñs:Sacrificiũ laudis gloꝛiſicabit me: ⁊ ibi via eſt vbi oñdã illi ſalutare meũ: Vbi via? In ſacrificio laudis. HNoli pedem extra hãc viam mittere. In via eſto: noli a via recede re: A laude dñi nec vnguem: nedum pedẽ. Si em̃ volueris ab hac via deuiare:⁊ ꝓ dño te laudare: nõ eris ſaluus ab illis inimicis: Ps.139. qꝛ de illis dictũ ẽ: Juxta ſemitã ſcãdala po/ ſuerunt mihi. Quicqͥd & putaueris boni te habere abſte:deuiaſti a laude dei.QAuid iã miraris ſi te ſeducit inimicꝰ:qñ tuijpᷣiꝰſedu-/ Sał.o. ctoꝛ es? Audi apłm: Qui enim putat ſe ali Cquid eſſe cũ nihil ſit: ſeipᷣm ſeducit. Dñm G attẽde cõſitentẽ: Cõſiteoꝛ tibi dñe pat ceęli ⁊ terrę. Cõſiteoꝛ tibi:laudo te.Laudo te:non accuſo me.Quãtũ aũt ꝑtinet ad ipiꝰ homis ſuſceptionẽ:tota gra:ſingularis gr̃a:ꝑfecta gra. Quid meruit hõ ille qͥ xpᷣs eſt: ſi tollas gratiã?: Et tantã gr̃am:qꝛ vnũ opoꝛtebat eẽ xpᷣm: ⁊ ipᷣm eſſe quẽ nouimꝰ. Tolle graʒ iſtꝗ q̃d xpᷣs niſi hõ? Quid niſi qð tu: Suſcepit animã:ſuſcepit coꝛpꝰ:ſuſcepit plenũ hoĩeʒ: Coaptat ſibi:vnã facit dñs cũ ſeruo ꝑſonã. Quãta iſta gra:xpᷣs ĩ celo: xpᷣs in terra. Si/ mul xps ⁊ in celo ⁊ in terra:nec duo xpᷣi: ſed idẽ xpᷣs in cęlo ⁊ ĩ terra. X–Ps apud patrem: xpᷣs in vtero vᷣginis:xpᷣs in cruce:xpᷣs apud inferos ſubueniẽs qͥbuſdã. Eo aũt ipſo die xpᷣs in ꝑadiſo cũ latrone cõfitente.Et ibi la tro qͥd meruit:niſi qꝛ illã viã tenuit:vbi oſtẽ dit ſalutare ſuũ? A q̃̊ tibi pes non exeat. In eo em̃ ꝙ ſe accuſauit:deũ laudauit:⁊ vitam ſuã beatã pᷣſumpſit quidem a dño:⁊ ait illi: Lud.23. Dñe memẽto mei dũ veneris in regnũ tuũ. Cõſiderabat em̃ facinoꝛa ſua: ⁊ pꝛo magno habebat ſi ei vel in fine parceret᷑. Dñs autẽ cõtinuo cũ ille diceret: memẽto mei:ſed qũ: cũ veneris in regnũ tuũ: Amẽ inqᷣt dico ti⸗ bi:hodie mecũ eris in padiſo.Miſericoꝛdia obtulit: qð miſeria diſtulit. Audi dũm cõ/ Matth.II. fitentẽ: Conſiteoꝛ tibi oñe pater celi ⁊ terrę. Quid cõfiteoꝛ? In qͥ te laudo?: Hec em̃ con⸗ feſſio vt dixi laudẽ habet.Qui abſcõdiſti hͥ a pꝛudẽtibꝰ ⁊ ſapiẽtibꝰ:⁊ reuelaſti ea paruu lis.Quid eſt hoc frẽs: A ↄtrario ſenſu intel⸗ lige:Abſcõdiſti hęc inqͥt a ſapiẽtibꝰ ⁊ pꝛudẽ tibus:⁊ nõ dixit reuelaſti ea ſtultis ⁊ impꝛu dẽtibꝰ:ſᷣ ait: Abſcõdiſti quidẽ a ſapiẽtibus 2 pꝛudẽtibꝰ:⁊ reuelaſti ea paruulis. Sapiẽ/ tibus ⁊ pꝛudẽtibus irridẽdis: arrogãtibus falſo grãdibꝰvere aũt tumẽtibꝰ:oppoſuit nõ ſapiẽtes nõ pꝛudẽtes:ſᷣ paruulos. Qui ſũt paruuli:huũiles. Ergo abſcõdiſti hęc a ſapi entibꝰ ⁊ pꝛudẽtibꝰ. HNomie ſapiẽtiũ ⁊ pꝛudẽ tiũ:ſuꝑbus intelligi põt: Ipſe expoſuit cuʒ ait: Reuelaſti ea paruulis. Ergo abſcõdiſti nõ paruulis.Quid ẽ nõ paruulis: Mõ hũili bus. Quid eſt nõ hũilibꝰ niſi ſuꝑbis?Ovia dñi:aut nõ erat:aut latebat vt reuelet᷑ nob. Vñ dñs exultauit:niſi qꝛ reuelatũ ẽ paruu/ lis? Debemꝰ eſſe ꝑuuli:Hã ſi voluerimꝰeſſe magni:q̃ſi ſapiẽtes ⁊ pꝛudẽtes:nõ nobis il/⸗ lud reuelat᷑. Qui ſunt magni:? Sapientes ? pꝛudẽtes:Dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes: ſtulti fa/Ro.t. cti ſunt. abes remediũ a ↄtrario. Si dien do te eſſe ſapientẽ ſtultꝰ factꝰ es: dic te ſtul/ tũ ⁊ ſapiẽs eris.Sic dic.DNic ⁊ intꝰ dic:qꝛ ſic eſt vt dicis.Si dicis:coꝛã homibꝰ noli dice⸗ re:⁊ coꝛam deo nõ dicere. Pꝛoꝛſus qð ad te ipᷣm pꝑtinet:qð ad tua:tenebꝛoſus es.Quid eſt em̃ aliud eſſe ſtultũ:niſi eſſe tenebꝛoſũ in coꝛde:? Dheniq; de illis ſic ait: Dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes: ſtulti facti ſunt. Anteq; h dicerẽt: quid ſurſum? Et obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ. Dic qꝛ tu tibi lumẽ non es. Vt multũ:oculꝰ es:lumẽ nõ es.Quid ꝓdeſt patens ⁊ ſanus oculꝰ:ſi lumẽ deſit? Ergo dic a te tibi lumen nõ eſſe:⁊ clama qð ſcriptũ eſt:Tu illumina Ps.17. bis lucernã meã dñe.Lumie tuo dñje illumi nabis tenebꝛas meas.Aeę em̃ nihil niſi te/ nebꝛę: tu aũt lumẽ fugans tenebꝛas illumi⸗/ nãs me:nõ mihi lumẽ exiſtẽs:ſᷣ lumẽ nõ ꝑti cipãs niſi in te.Sic Johes ⁊ amicꝰſpõſi:xpᷣs putabat᷑:lumẽ putabat᷑. Hõ erat ille lumẽ: Job.r. ſ vt teſtimonimũ ꝑhiberet de lumie.Quod gũt erat lumen:erat lumẽ verũ. Quid ẽ ve rũ: Qõð illumiat oẽm hoĩiem. Si verũ lumẽæ qð illumiat oẽm hoĩem:S ⁊ iohannẽ recte di centẽ:recte ↄfitentẽ: Mos aũt de plenitudie abis. eiꝰ accepimꝰ. Vide ſi aliud dixit qᷓ; tu illumi nabiſ lucernã meã dñe.DNeniq; iã illumiatꝰ: teſtimoniũ ꝑhibebat. Pꝛopt᷑ cęcos:lucerna diei teſtioniũ ꝑhibebat. Vide qꝛ ertns E: JYob. 5. ciã vos c BSermo§. K 2. Timoth. 3. Matth. 20. 2. Corjſ. 6. 2. Cor. 1 I. BGancti Auguſtini de verbis dñi Vos inqͥt miſiſtis ad Johannẽ:⁊ voluiſtis exultare ad hoꝛã in lumie eiꝰ. Ille erat lucer na ardẽs ⁊ lucẽs. Ille lucerna:h̊ eſt res illu/ minata: accẽſa vt luceret. Quę accẽdi põt: põt extingui.Sedvt nõ extinguat᷑:ventum ſuꝑbię nõ patiat᷑.Ergo ↄfiteoꝛ tibi dñe pf cę li ⁊ trę:qͥ abſcõdiſti hęc a ſapiętibꝰ ⁊ pꝛudẽti bus:lumẽ ſe putatibꝰ: ⁊ tenebꝛę erãt. Et eo ꝙ tenebꝛę erãt ⁊ lumẽ ſe putabãt:nec illumi/ nari potuerãt. Illi aũt qͥ tenebꝛę erãt:⁊ tene bꝛas ſe eẽ cõſitebant᷑:paruuli erãt ñ magni: hũiles erãt: ñ ſuꝑbi. Recte &̊ dicebãt:Tu il/ lumiabᷣ lucernã meã dñe.Se a&ſcebãt:dñm laudabãt:a via ſalutari nõ recedebãt.Cau/ dantes dñm inuocabant:⁊ ab inimicis ſuis De eo qs ſcriptũ eſt in euangelio pm eũdem: Uenite ad me oẽs q la- boꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego refi/ IYrũ qbuſdãvidet᷑ frẽs n⸗ audiũt dñm dicentẽ: VM — + — eſtis ⁊ ego reficia voſ.Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos:⁊ diſcite ꝗꝛ mitig ſũ ⁊ huũilis coꝛge:⁊ iuenieſᷣ requiẽ aĩa/ bus vfis: Jugũ em̃ meũ ſuaue eſt⁊ onꝰ meũ leue:Et ↄſiderãt eos qͥ iugũ ip/ ſũ itrepida ceruice ſbierũt: ⁊ illã ſarcinã mã⸗ ſuetiſſimis hũeris acceperũt:tantis agitari ⁊ exerceri difficultatibꝰhuiꝰ?ꝰſęculi:vt nõ a la boꝛibꝰ ad qᷣetẽ:pſᷣ a qͥete ad laboꝛẽ vocati vi/ deant᷑:cũ ⁊ aplus dicat:ſẽs qͥ volũt in xpᷣo pie viuere ꝑſecutiõeʒ patient᷑. Ait &̊ aliqͥs: NQuõ iugũ leue eſt:⁊ ſarcina leuis:qñ quidẽ illud iugũ ⁊ ſarcinã ferre nihil ẽ aliud q; pie viuere ĩ xpᷣo? Et quõ dicit᷑: Venite ad me qͥ laboꝛat ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos: ac nõ potiꝰ dicit᷑: Venite qͥ vacat vt laboꝛeti⸗: Nã ⁊ vacaãtes iuenit qͥs cõduxit in vineã:vt ferrẽt ęſtũ diei. Et ſbᷣ illo iugo leui ⁊ ſarcina leui:audiamꝰ apim dicere: In oibꝰ cõmẽdã tes noſmetipſos tanq; dei miſtros: in młta patiẽtia:in tribulatiõibꝰ:ĩ neceſſitatibꝰ:iĩ an guſtijs:ĩ plagis⁊c. Et alio loco ĩ eadẽ epła: A iudęis qͥnqes qdragenas vna minꝰ acce/ pi:Ter virgis ceſus ſũ:ſemel lapidatꝰ ſum: ter naufragiũ feci:nocte ⁊ die in ꝓfundo ma ris fui:Et cętera ꝗ̊ nũerari ꝑicula qͥdeʒ pñt: ſ tolerari niſi ſpũſctõ iuuãte nõ pñt. ia g̊ illa ꝗᷓ cõmemoꝛauit aſpera ⁊ grauia:frequẽ tius ⁊ abũdãtiꝰ ſuſtinebat: ᷣ ꝓfecto aderat enite me oẽs qͥ laboꝛaf ⁊ onerati ei ſpũſſanctꝰ q in exterioꝛis hoĩs coꝛruptiõe interioꝛẽ renouaret de die ĩ diẽ:⁊ guſtata re/⁊.Cor.. lickn, . quie ſpiritali in affluẽtia delitiaꝝ dei:in ſpe btitudinis futurę oĩa pᷣſentia deliniret aſꝑa ⁊ oĩa quia releuaret. Ecce q; ſuaue iugũ xpᷣi poꝛtabat ⁊ qᷓ; leuẽ ſarcinã: et oĩa illa ꝗᷣ ſuꝑiꝰ enumerata dura ⁊ imania ois auditoꝛ hoꝛ/ reſcit:leuẽ tribulationẽ diceret:ituẽs interi- oꝛibꝰ ⁊ fidelibꝰ ocłis:quãto pᷣcio tꝑaliũ emẽ da ſit futura vita: nõ pati ętnos laboꝛes im pioꝝ:⁊ ſine vlla ſollicitudine ꝑfrui etna fęli/ citate iuſtoꝝ. Secari ⁊ vꝛi ſe hoĩes patiunt᷑: B vt doloꝛes nõ ętni ſᷣ aliquãto diuturnioꝛis vlceris acrioꝝ doloꝝ pᷣcio redimant᷑:in lan/ guida ⁊ incerta vacatiõis bꝛeuiſſimę atq; vl tima vita. Immaniſſimis bellis miles atte- rit᷑:pluribꝰfoꝛtaſſe annis ĩ laboꝛibꝰinquietꝰ qᷓ; ĩ ocio quieturꝰ. Quibꝰ tẽpeſtatibꝰ ⁊ pꝛo/ cellis:qᷓ; hoꝛribili ⁊ tremẽdę ſeuicię cęli ⁊ ma ris ĩpoꝛtuni ſũt mercatoꝛes vt diuitias ven toſas acqͥrãt:maioꝛibꝰq; ꝗbus acqͥſituri ſũt piculis ⁊ tẽpeſtatibꝰ plenas.Quos ęſtus:ꝗ̃ frigoꝛa: ꝗᷓ ꝑicula ab equis:a foſſis:a pᷣcipi/ tüjs:a flumibꝰ:a feris ꝑferũt venatoꝛes:quẽ laboꝛẽ eſuriẽdi ⁊ ſitiendi: quãtas viliſſimi ⁊ ſoꝛdidiſſimi cibi ⁊ potꝰ anguſtias vt beſtiã capiãt: ⁊ interdũ nec ipᷣiꝰ beſtię carnes ꝓpt quã hęc tantas ſuſtinẽt epulis neceſſarias. MQEq́; ⁊ ſi aper ceruuſq; capiat᷑:magis ſuaue ſit venãtis aĩo qꝛ captꝰẽ:qᷓ; comedẽtis pala to qꝛ coctꝰ ẽ. Quãtis cruciatibꝰ ꝓpe quoti/ dianarũ plagaꝝ tenera pueroꝝ ętas ſbᷣdit᷑: Quãtꝭè etiã ſcholis vigiliaꝝ ⁊ abſtinẽtig mo leſtijs exercent᷑:nõ ꝓpter diſcendã ſapiẽtiã: ſᷣ ꝓpt᷑ opes honoꝛeſq; vanitatis:vt nume/ ros ⁊ lras⁊ diſertas fallacias eloqui diſcãt⸗: Sed ĩhis oĩbꝰ qͥ hec nõ amant:eadẽ grauia patiunt᷑.Qui xo amãt eadẽ quidẽ:ſed non grauia pati vident᷑. Oia em̃ ſeua ⁊ imania: ꝓꝛſus facilia ⁊ ꝓpe nila efficit amoꝛ. Quã/ to certiꝰ ac faciliꝰ ad verã beatitudinẽ cha ritas facit:qð ad miſeriã quãtũ potuit cupi ditas fecit.& facile tolerat᷑ ꝗlibet aduerſi/ tas tꝑalis:vt ęterna pena vitet᷑: eęt᷑na reqͥes cõparet᷑:MNõ imerito ille vas electiõis cũ in/ genti leticia dixit: Mõ ſunt cõdigne paſſio/ SBo. 8. nes huiꝰ tꝑis:ad futurã gloꝛiã ꝗ reuelabit᷑ i nobis.Ecce vnde illud iugũ ſuaue eſt:⁊ ſar⸗ cina leuis. Et ſi anguſta ẽ paucis eligẽtibꝰ: facilis tamẽ omnibꝰ diligẽtibus. DNiẽ pſal⸗ miſta: Pꝛopter verba labioꝝ tuoꝝ: ego cu/ s. ic. ſtodiui vias duras.Sed quę dura ſũt labo/ fautibus. Popter indieno⸗ Guerona, latonig feeenlach glcsfel gunoel llſe lie geegeudio gewolätn Quilibet a gelinaton excelſisde lütatostg Iro ſaraneln glinoshe fnelete poſirusſ eeo getbhen di ſcp fachtaſen gnoſetf Agnoſcit febelare, colgboratt Tenten eonñoos , figlexifn uk nguti ndlatene Vuteofi Dencg oni loͤſenut nig lgineit ſſtifbia ucene enanngfie hülis d nncheſ is. — 1glſennce rantibus: eiſdẽ ipſis miteſcunt amãtibus. cum cõſtruit᷑:in ſuꝑna cõſurgit: Aui aũt fo- udair Pꝛopter qð ita diuinę pietatis diſt pẽſatiõe dit fundamentũ: ad ima depꝛimit᷑. Ergo et Niimnt 2. Cor.4. actũ eſt: vt interioꝛ homo qui renouat᷑ ð die fabꝛica ante celſitudinẽ humiliat᷑: ⁊ faſtigiũ Scomhthe me igiß N iſu Alnnbe, niizingt. uaktün quid moleſtiaꝝ exterioꝛi homi foꝛinſecꝰ in / audit intelligit. Pꝛomittit nobis conſpectꝰ anne tuliſſet ille pᷣnceps qͥ miſſus eſt foꝛas:interi dei: veri dei: ſummi dei.hoc em̃ bonũ ẽ:vi⸗/ dot 1 1 oꝛe gaudio leue ſieret. Mihil em̃ tã facile bo dentẽ videre.Hã qui colũt falſos deos: fa⸗ nutß ne volütati eſt: q; ipa ſibi: ⁊ hec ſufficit deo. cile illosvident:ſᷣj eos vidẽt qͥ oculos habẽt ung; Quãlibet &̊ ſęuiat iſte mũdꝰ: veriſſime an- ⁊ nõ vidẽt.Nobis aũt ꝓmittit᷑ viſio dei vi/ Cmmiihn Lucj.2. geli nato in carne dño clamauerũt: Gloꝛia i uẽtis ⁊ vidẽtis:vt illũ deũ videre cõcupiſca culineutt excelſis deo:⁊ in terra pax homibꝰ bonę vo muſ:de qͥ dicit ſcriptura: Qui plãtauit aurẽ B 4 Adsnlam⸗ lũtatis: qꝛ qui natus erat ſuaue iugũ eſt et noõne audiet: Qui finxit oculũ:nõne cõſide⸗/ PS. 93. huibingli 1. orj. 10. ſarcina leuis. Et ſiẽ dicit apłus: Fidelis de* rat: Mõ audit qͥ fecit tibi vnde audias:Et Pinbinn qui nos non ſinit tẽptari ſupꝛa qð poſſumꝰ nõ videt q creauit vnde videas? Gñ aũt p/ uicecllirm ferre: ſed facit cũ temptatione etiã exitũ yt loquit᷑ in io pſalmo ⁊ dicit: Intelligite g qᷓ Ntdüutuse poſſimus ſuſtinere. inſipiẽtes eſtis in glo: et ſtulti aliqñ ſapite. ncgircuiſi e eo de quo ſupꝛa: Uenite ad Multi em̃ pſ̃terea mala faciũt: dũ putãt qð Qscſus⸗ comnes reermo X noöõö videant a deo: ⁊ difficile eſt quidẽvt euʒ zlisfc . + diuimus in euãgelio dñm exhila credãt videre nõ poſſe:ſᷣ putãt nolle. Pau/ Nenuarseni MWattb.i1./ꝰꝰ ratũ ſpũ dixiſſe deo patri: Cõfite- ci inueniunt tante impietatis: vt impleat᷑ ĩ ninsrilint. . . tibi pater dñe celi terrg: eis qð ſcriptũ eſt: Dixit ſtultꝰĩi coꝛde ſuo:nõ Ns. 1z.et. 2. Alusſthai qui abſcõdiſti hęc a ſapiẽtibꝰ ⁊ ꝑpꝛu eſt deus. Inſania iſta paucoꝛũ ẽ. Sicut em̃ e ants detibꝰ:⁊ reuelaſti ea paruulis· Jta magna pietas paucoꝛũ eſt:ita ⁊ magna im/ Höteelnn. pr:qꝛ ſic placitũ ẽ ante te.Oia mihi pietas nihilominus paucoꝛũ eſt. Hoc autẽ lemagsſune tradita ſunt a patre meo.Et nemo að dico turba dic: Ecce mõ inde cogitat deꝰ Comedense. agnoſcit filiũ niſe ipr: neq; patreqgs vyt ſciat qͥd faciã in domo mea: ⁊ curat deus abegeutt agnoſcit niſi filiꝰ: ⁊ cuivoluerit filiꝰ dd velim agere ilecto meo? Quis dicit: In⸗/ Ns. 93. R reuelare. In clamãdo laboꝛamꝰ: in audiẽ telligite qͥ inſipiẽtes eſtis in populo:⁊ ſtulti tubſtnaen⸗ do laboꝛatis. Audiamꝰ & eũ qͥ ſequit᷑ et die:· aliqñ ſapite. Tu homo cũ ſis quia laboꝛas nciſpini Venite ad me oẽs q laboꝛaſ. Qua/ ſi oĩa domꝰtuę noueris:⁊ ꝑtineant ad te oĩa magnrune⸗ re em̃ oẽs laboꝛam“: niſi qꝛ ſumꝰ moꝛtales: verba:omnia facta ſeruoꝛũ tuoꝛum: putas cbglitiin fragiles: iſirmi:lutea vaſa poꝛtãteſ:ꝗ faciit ⁊ deum ſic laboꝛarevt attendat ad te:qͥ non raiigli iuicẽ anguſtias? Sʒ ſi anguſtant᷑ vaſa car/ laboꝛauit vt crearet te: Oculũ in te nõ intẽ/ aikſtm nis: dilatent ſpacia charitatis. QAuid dié:· dit ſuum qui fecit tuum? Mon eras et crea⸗/ ſeuginne Venite om̃s ꝗ laboꝛatis: niſi vt laboꝛetis? uit te vt eſſes. Nõ te curat cum iam ſis: qui Go.4. ann i Deniq; ꝓmiſſio eiꝰ in ꝓmptu ẽ:qm̃ laboꝛã/ vocat ea quę nõ ſunt tanq; ſint: Hon ergo Lu tes vocauit.Quęrẽt foꝛte qᷓ mercede vocati tibi hoc ꝓmittas:velis:nolis videt te:⁊ ab de nt ſunt: Et ego vos inqt reficiã.Collite eius oculis non eſt vbi abſcõdas te. Si em̃ in Ueth iugũ meu ſuꝑ vos:⁊ diſcite a me:nõ celum aſcẽderis:ibi eſt:ſi deſcẽderis in infer e⸗ s mũdũ fabꝛicare:nõ cũctaviſibilia ⁊ inuiſibhi nũ adeſt. Laboꝛas:nolens recedere a factis iund lia creare:nõ in ipo mũdo mirabilia facere: malis:⁊ volẽs nõ videri a deo: Magnus la amds ſvnl ⁊ moꝛtuos ſuſcitare:ſed qm̃ mitis ſuʒj Z boꝛ. Facerevis mala quotidie:ſuſpicaris te narſa hũilis coꝛde.Magn'eſſevis: a minino nõ videri: Audi ſcripturã dicentẽ: Qui plã/ iluucn, incipe. Cogitas magnã fabꝛicã ↄſtruere cel tauit aurẽ:nonne audiet? Qui ſinxit oculũ: ſuu i ſitudinis:de fundamẽto pᷣus cogita hũilita noõne ↄſiderat:? Vbi mala facta tua abſcon⸗ unc, tis. Et quãtũ qq; vult ⁊ diſponit ſupimpo diſæ? Ab oculis dei? Sivis recedere ab ipſis: hus g nere molẽ ediſicij: quãto erit maiꝰ ędificiſ: multũ laboꝛas.Audi dicentem: Venite ad un tanto altiꝰfodit fundamẽtũ.Et fabꝛica dde me oẽs qui laboꝛatis.Mõ ſinis mboꝛare fu⸗ in diẽ:nõ adhuc ſub lege poſitus:ſᷣ᷑ iam ſub gr̃a exoneratꝰ ſarcinis ĩinumerabiliũ obſer/ uationũ:qð erat reuera graue iugũ: ſed du⸗ rę ceruici cõueniẽter impoſitũ:facilitate ſim plicis fidei ⁊ bonę ſpei ⁊ ſanctęcharitati qͥc/ poſt hũiliationẽ erigit᷑. Quod ẽ faſtigiũ cõ⸗ ſtruẽdę fabꝛicę quã molimur?: Quo ꝑuẽtuꝝ eſt velamẽ ediſicij? Cito dico: Vſq; ad ↄſpe ctũ dei. Videtis qᷓ; excelſũ eſt: quãta res eſt oſpicere deũ. Qui deſiderat ⁊ qð dico:⁊ qð Sancti Auguſtini de verbis domini giendo. Ab illo eligis fugere:nõ ad illũ.In ueni quo: ⁊ fuge. Si aũt ꝓpterea nõ potes ab illo fugere: qꝛ vbiq; pᷣſens eſt:de ꝓximo fuge ad deũ:qꝛ ſᷣſens eſt vbi ſtas: Fuge.Ec ce fugiẽdo exceſſiſti cęlos:ibi eſt. Deſcẽdiſti ad inferos:quaſcũq; terraꝝ ſolitudines ele/ Hiere. 23. geris: ibi eſt qͥ dixit: Cęlũ ⁊ tra ego impleo. Ergo ſi cęlũ ⁊ terrã ipᷣe implet: ⁊ quo fugere poſis ab illo nõ eſt:noli laboꝛare. Fuge ad ſentẽ:ne ſentias venientẽ. Pꝛeſume te vi/ ſurũ bñ viuẽdo: a quo videris ⁊ male viuẽ/ do. Aale em viuendo videri potes:videre nõ potes: Bene autẽ viuẽdo ⁊ videris ⁊ vi/ des. Quanto enim te familiariꝰvidebit qui coꝛonat dignum: qui miſericoꝛditer vidit Zobß.1. vt vocaret idignũ. Hathanael ait dño quẽ nondũ ſciebat: VUnde me noſti? Ait ei dñs: Cũ eſſes ſb arboꝛe fici vidi te. Videt texpᷣs in vmbꝛa ſua:nõ tevidebit i luce ſua?Quid eſt em:cũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te?Quid ſibi q̊ vult?Quid ſignificat: Recoꝛdare oꝛi / ginale peccatũ adę: in quo omes moꝛimur. gSeñ.ʒ. OQñ pmo peccauit:de folijs ficulneis ſuccin ctoꝛia ſibi fecit. Significat i illis folijs pꝛuri tũ libidinis: qͥ peccãdo peruenit. Inde na/ ſcimur: ſic naſcimur:in carne peccati naſci- mur: quã ſola ſanat ſimilitudo carnis pecca Ro. S. ti. Ideo miſit deus filiũ ſuũ in ſimilitudine carnis peccati. Inde venit:ſed ſic nõ venit. Nõ em̃ eũ virgo libidine: ſed fide concepit. Venit in virgine:qͥ erat ante virginẽ.Quã creauit elegit:quã eligeret: creauit. Attulit virgini fecunditatẽ:nõ abſtulit integritatẽ. Qui g̊ ſine pꝛuritu folioꝝ ficus venit ad te: cũ eſſes ſb arboꝛe fici vidit te. Para te vide- re ſublimiter:a quoviſus es miſericoꝛditer. Sed qꝛ magnũ faſtigiũ eſt:de fundamento cogita.Quo inqs fundamẽto? Diſce ab il⸗ lo:qm̃ mitis eſt ⁊ hũilis coꝛde.hoc in te fo/ di fundamẽtũ hũilitatis: ⁊ ꝑuenies ad faſti giũ charitatis. B e eo qð ſcriptũ eſt in euangelio męũdem: Qui dixieritbũ cõtra ſennſ⸗ actũ: nõ remittet᷑ ei: neq; i hoc eculo neq; in futuro Sermo. x Agna ſſtio eſt de recẽti euãgelica le ctione ꝓpoſita:Cui ſoluẽdę quãtũ ĩciẽtia nra ex deo eſt: quãtũ eius adiutoꝛiũ vel acciꝑe yel capere poſſumꝰ.Pꝛius g̊ ma/ gnitudinẽ aduertite ꝗſtionis:vt cũ eiꝰ molẽ humeris nr̃is impoſitã videritis:oꝛetis pꝛo laboꝛibꝰ nf̃is:atq; in auxilio qð nobis pſᷣbet ad nos attinet:impares ſumꝰ:ſᷣ ſuf/ inueniatis edificationẽ mẽtibus vf̃is.. Dño fuiſſet oblatꝰ demoniũ habẽs cęcus ⁊ mut queret᷑ ⁊ videret:⁊ ſtuꝑeret oẽs tur bę dicẽtes: nuqͥd hic e filiꝰ dauid: Phariſęi audietes dixerũt: Hicñ eücit de'mones: niſi in beelzebub pncipe dęmonioꝝ. Jeſus ant ſciẽs cogitatiões eoꝝ dixit eis: Ome re⸗/ gnu ĩ ſeipᷣm diuiſũ deſolabit᷑.⁊ oĩs ciuitas vel domꝰ diuiſa ↄtra ſe non ſtabit. Et ſi ſathanas ſathanan eij/ cit:aduerſũ ſe diuiſus ẽ᷑: Quõ ergo ſtabit regnũ eiꝰ:Moc dicẽs ex ipoꝝ ↄfeſ/ ſione volebat intelligi:ꝙ in eũ nõ credendo in regno diaboli eſſe delegiſſent:quodvtiq; aduerſũ ſe diuiſum ſtare nõ poſſit.Eligãt & phariſęi qð voluerĩt. Si ſathanas ſathanã nõ põt eijcere:nihil ↄð dñm qð dicerẽt inue/ ꝓſpiciãt: ⁊ recedãt de regno eiꝰ qð adũſũ ſe diuiſum ſtare nõ põt. In quo autẽ dũs xps eijciat demones:ne dęmonioꝝ pᷣncipẽ exiſti ment:attendãt qð ſequit᷑:Et ſi ego inquit in beelʒebub eijcio demones: filii vfi in quo eijciũt: Ideèo ipᷣi iudices vfri erut. Dixit h̊ vtiq; de diſcipulis ſuis: illiꝰ li filijs: qui certe diſcipuli dñi leſu xpᷣi bñ ſibi cõſcij fuerant:nihil ſe malarũ artiũ a bono magiſtro didiciſſe:ne in pncipe demo nioꝝ eijcerẽt demones: Jõ inqᷣt ipᷣi iudices vr̃i erũt. Ipſi inqͥt ipᷣi ignobilia ⁊ cõtẽptibi/ lia huiꝰ mũdi: in qbus non artiſicioſa mali/ gnitas ſed ſancta ſimplicitas meę virtutis apparet:ipſi teſtes mei:iudices veſtri erunt. Deinde ſubiũgit: Si gñt ego i ſpũ dei eijcio demones:igit ꝑpuenit ivos re gnũ dei.Quid ẽ h: Si ego inqͥt in ſpũ dei ðęmones eijcio:nõ aliter poſſunt filij veſtri eijcere:qͥbꝰ nõ malignã doctrinã ſᷣ fidẽ ſim/ plicit᷑ dedi: pꝛoculdubio ꝑuenit in vos re/ gnñ dei qͥ ſubuertit᷑ regnũ diaboli:cũ quo ⁊ vos ſbᷣuertimi. Et qm̃ dixerat: Filij vri in q̊ eijciũt:vt oñderet ĩ eis grf̃am ſuã:nõ meritũ + illoꝝ: Aut quõ põt dſ rarineralei omũ foꝛtis ⁊ vaſa erꝰ diriꝑe: niſi alligauerit foꝛtẽ:⁊ ſic domũ eiꝰ 5 Diriꝑpe?: Filij inqᷣt vfi vel qͥ crediderãt i me vel adhuc credituri ſũt ⁊ eiecturi demones: nõ i demonũ pᷣncipe:ꝶ in ſimplici ſctitate qͥ certe vł fuerũt vel h̊ ſũt qð etiã vos eſtis:id eſt pctõꝛes aut impij ⁊ ideo in domo diabo/ li ⁊ vaſa diaboli:quomõ ab illo poſſint erui 5 Watth.12. 9 curaſſet eũ ita vt lo/ nire potuerũt. Si aũt põt: młtomagis ſibi 4 ß s ticlg ℳ 4 ii n⸗ l I osfu giſalise aiperege yiſamia leſix 4 nbuostnan ithoeel ſolecst 6 Kuamen n itie Vne hosaligu⸗ iprl noſele urioſus gelle⸗ noenput eputaret ippiane neopauit Nciorcni . Glanin⸗ nnei⸗ Grherai aſobſpee cmne⸗ Meenonis ſangt. Ro Perſbon uin t öoſen lls Etfer ninatnon Citnpen ſomexhi teſpüsan Hitleoi lethonent flallors nnan ſboli pe⸗ nlueſi . Aunnſon kunbodin d Met⸗ Nencren Min, iunit lnplugech othen Untenehe Ziput ſbi ultate in gigtle en ; Vinte bes ptlo⸗ liqe Nei bub ſis lere tols non neij⸗ ergo Poen lendo gyrig igitg thani inue⸗ ioſbi üſüͤſe ſstis erſti nnguit flli dices ſuis: ui aniüa edemo ldices lytdbi/ ſannl⸗ virtuns iaunt. püdei voste nſpüdel Ujveſn ſgeſm⸗ vos e/ cho! jyfind ömenni nmen In euangelio ſcom Oattheñũñ Sermo XI quos pualente iniquitate foꝛtit obtinebat: niſi alligaret᷑ iuſticię meę viculis: ⁊ vaſa eiꝰ eriperẽ quę fuerant vaſa irę:⁊ ea facerẽ mea vaſa miſericoꝛdię:hHoc eſt qð etiam beatus apłus ſuꝑbis ⁊ quaſi de ſuis meritis gloꝛiã/ .Corj.4. tibus increpans dicit: Quis enim te diſcer⸗ nit:hoc eſt:a maſſa ꝑditiõis ex adã:⁊ a va⸗ ſis ire qͥs te diſcernit:Et ne qᷣſq; diceret: iu/ Abis. ſticia mea: Quid em̃ habes inqͥt qð nõ acce Epb.2. piſti? Vnde ⁊ de ſeipſo dicit: Fuimus em̃ ⁊ nos aliquando naturalit filij irę ſic ⁊ cęteri. Ergo ⁊ ipſe vas erat in domo illiꝰ male foꝛ/ tis:cũ eſſet eccleſię ꝑſecutoꝛ:blaſphemꝰ:in ⸗/ iurioſus:in malicia ⁊ inuidia:ſic fatet᷑ agẽs- Sed ille qͥ alligauit foꝛtẽ ab eo vaſa ꝑditio/ B nis eripuit:⁊ vaſa electõnis effecit. Deniq; ne putarẽt increduli ⁊ impij adũſantes no/ mini xpᷣiano ꝓpter diüſas hereſes ⁊ ſciſma/⸗ ta eoꝝ:qui ſub noĩe xpᷣiano greges colligũt pꝑditoꝝ etiã xpᷣi regnũ aduerſũ ſe eẽ diuiſũ: Wattb. 1z. Cõſequẽter adiũgit: Qui nõ eſt mecũ cõꝰ tra me cẽ:⁊ qͥ nõ cõgregat mecũ ſpar⸗/ git · Mec ait:qui nõ eſt ſubvoce nomiĩs mei: aut ſub ſpecie ſacramẽti mei: ſed qͥ nõ ẽ me/ cũ cõtra me eſt. Nec ait:qui nõ cõgregat ſſᷣ voce nomiĩs mei: ſed qͥ nõ cõgregat mecum ſpargit. Mõ & eſt aduerſũ ſe diuiſum regnũ xpᷣi:⁊ ſi homiĩes conant᷑ diuidere:qð emptũ 2. Timoth. 2. eſt pᷣcio ſanguis xpᷣi. Mouit em̃ dñs qui ſũt eius. Et recedat inqͥt ab iniqtate oĩs qͥ no/ minat nomẽ dñi. Mã ſi ab iniqͥtate nõ rece/ dit: nõ ꝑtinet ad regnũ xpᷣi etiam nominãs nomẽ xpᷣi. Ut ̊ aliqua:exẽpli gr̃a: cõmemo rẽ:ſpũs auaricię ⁊ ſpũs luxurię:qꝛ ille cõtra/ hit:ille diffundit: diuiſi ſunt ambo adũſum ſe:⁊ ꝑtinent ad regnũ diaboli. Apud idolo/ rũ cultoꝛes ſpũs iunonis ⁊ ſpũs herculis di uiſi ſũt aduerſũ ſe: ⁊ ambo ꝑtinẽt ad regnũ diaboli. Paganꝰ ⁊ iudęꝰ hoſtes xpᷣi diuiſi ſt aduerſũ ſe:⁊ ambo ꝑtinẽt ad regnũ diaboli Arrianꝰ fotinianꝰambo hęretici:⁊ aduerſũ ſe ambo diuiſi. Donatiſta et maximianiſta ambo heretici ⁊ aduſũ ſe ãbo diuiſi. Oia vi/⸗ tia erroꝛeſq; moꝛtaliũ int ſe ↄtrarij diuiſi ſũt aduerſum ſe:⁊ oẽs ꝑtinent ad regnũ diabo/ li:ideo nõ ſtabit regnũ eius: Juſtus autẽ et impius:fidelis ⁊ incredulꝰ:catholicꝰ ⁊ hęre/ ticus:diuiſi quidẽ ſunt aduerſum ſe: ſe ed nõ Abi ambo ptinent ad regnũ xpᷣi. Nouit dñs qui ſunt eiꝰ. Nemo ſibi de vocabulo blandiat᷑. Si vult ſibi ꝓdeſſe nomẽ dñi:recedat ab ini quitate qͥ inuocat nomẽ dñi.Sed iſtaverba euã gelica etſi habebant aliqd obſcuritatis: qð dño arbitroꝛ adiuuante explanatũ: non erat tñ tantę difficultatis:quatę agaret eſſe qð ſequit᷑. Ideo dico vobis: Omne peccatũ ⁊ blaſphemia remittet᷑ ho/ Matth. 12. minibꝰ: ſpuũs aũt blaſphemia no re mittet᷑. Et quicũq; dixerit verbũ cõ tra filiũ hoisg:ręmittet᷑ ei:Qui autẽ Dixerit ↄtra ſvmſanctũ nõ remittet ei: neq; in hoc ſęculo neq; i futuro. Quid && fiet ð his quos lucra nn ecckia? C Mũquid nã coꝛrect ⁊ ad eã ex quocũq; erro re veniẽtibꝰ ſpes falſa ꝓmittit᷑ in remiſſiõöe oĩm pctõꝝ? Quis em̃ nõ ↄuicit᷑ dixiſſe ᷣbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ:anteq; xpᷣianꝰ vel catholicꝰ fieret? Pꝛimo ipᷣi qͥ pagani apellant᷑ multo/ rũ deoꝛũ falſoꝛũq; cultoꝛes ⁊ idoloꝝ adoꝛa- toꝛes:cũ dicunt dñm xpᷣm magicis artibꝰfe/ ciſſe miracula: nõne iſtis ſũt ſiles qui eũ di· xerũt ĩ pᷣncipe demonioꝝ eieciſſe demonia? Deinde cũ quotidie noſtrã ſanctiſicationeʒ blaſphemãt:qͥd alið blaſphemãt qᷓ; ſpiritũ⸗/ ſanctũ? Quid iudęei qͥ dixerunt de dño vnde iſte exoꝛtꝰ ẽ ſermo? Nõne adhucuſq; verbũ 3 ſpm̃ſanctũ loquunt᷑:ſic negãtes eũ eſſe in xpᷣianis: ſic illi in xpᷣo eſſe negauerũt? Neq; em̃ ⁊ illi ſpũiſancto nõ maledixerũt:aut nõ eum dicẽtes eſſe:aut eſſe quidẽ:ſed deũ nõ eſſe: b eſſe creaturã:aut ad demones eſjcien dos nihil valere:non iſta indigna:nõ aliqd ſile ð ſpũſancto locuti ſũt:? Saducei em̃ ſpm̃ ſctm̃ negabãt:phariſęi vᷣo eũ eſſe ð ſaduceo rũ hereſim defendebãt: ſ eſſe ĩ dño ieſu xpᷣo negabãt:quẽ dęmones eijcere in pᷣncipe de/ monioꝝ putabãt: cũ eijceret ille in ſpũſctõ. Ac ꝑ hoc ⁊ iudęi ⁊ quicũq; heretici ſpm̃ſct;̃ cõfitent᷑ ſᷣ eũ negãt eẽ in xpᷣi coꝛꝑe:qð ẽ vni/ ca eiꝰ ecclia nõ vtiq; niſi vna catholica:pꝛo/ culdubio ſiles ſunt phariſęis qui tũc etiaʒ ſi eſſe ſpmſanctũ fatebant᷑:negabãt tñ eũ eſſe in xpᷣo:cuiꝰ oꝑa in dęmonibꝰeijciẽdis demo nioꝝ pᷣncipi tribuebãt.Omitto ꝙ quidã hę retici ipᷣm oĩno ſpiritũſanctũ vel nõ creato/ rem ſed creaturã eſſe contendũt: ſicut arria/ ni ⁊ eunomiani ⁊ macedoniani: vel eũ pꝛoꝛ/ ſus ita negant vt ipſum deũ negent eſſe tri/ nitatem: ſed tantũmodo eſſe deum patrem aſſeuerant:⁊ ipſum aliquãdo vocari filium: aliquãdo vocari ſpiritũſanctũ:ſicut ſabelli/ ani: quos quidam patripaſſianos vocant: ideo quia patrem ꝑhibent paſſum:cuius ne gant eſſe aliquem filium:ſine dubio negant eſſe ſpmſanctũ. Fotiniani quoq; patrẽ ſolũ eẽ deũ:ſiliũ vᷣo nõ niſi hoĩem dicũt:negãteſ Sancti Auguſtini de verbis domini oino tertiã ꝑſonã ſpiritũſanctũ.Manifeſtũ eſt igit᷑ ⁊ a paganis ⁊ a iudeęis ⁊ ab hereticis blaſphemari ſpm̃ſanctũ. Hunqͥd nã & deſe/ rẽdi ſũt ⁊ ſine vlla ſpe deputãdi:qm̃ fixa ſen tẽtia ẽ: Qui vᷣbũ dixerit ↄ ſpm̃ſanctũ nõ ei dimittet᷑ neq; in h̊ ſeculo neq; ĩ futuro: ⁊ illi ſoli eſtimãdi ſunt ab huiꝰ grauiſſimi pecca/ ti reatu liberi qui ex infantia ſunt catholici? Nã quicũq; vbo crediderũt vt catholici fie/ rẽt:vtiq; aut ex paganis:aut ex iudęis: aut ex hereticis in gratiã xpᷣi pacemq; venerũt: Quib“ ſi nõ eſt dimiſſũ qð dixerũt verbũ ʒ ſpiritũſanctũ:inaniter ꝓmittit᷑ ⁊ dicat᷑ ho minibꝰ vt cõuertant᷑ ad deũ: ⁊ ſiue ĩ baptiſ/ mo ſiue in eccłia pacẽ remiſſionẽq; accipiãt peccatoꝛũ. Neq; em̃ dictũ ẽ: Mõ remittet᷑ ei niſi in baptiſmo:ſed nõ remittet᷑ inqͥt neq; i D hocſ eculo neq; in futuro. Honnullis videt᷑ eos tantũmõ peccare in ſpm̃ſctm̃:qͥ lauacro regeneratiõis abluti in ecclłia ⁊ accepto ſpũ ſancto velut tanto poſtea dono ſaluatoꝛis ingrati: moꝛtifero aliqͥ peccato ſe imerſerit: qualia ſũt vel adulteria vel homicidia: vel ipᷣa diſceſſio ſiue omimõ a noĩe xpᷣiano ſiue a catholica eccłia. Sed iſte ſenſus vnde pꝛo bari poſſit ignoꝛo:cũ ⁊ penitentię qͥrũq; cri/⸗ minũ locus in eccłia nõ neget᷑:⁊ ipos hereti/ 2. Timoth. a. cos ad ̊ vtiq; coꝛripiẽdos dicat aplus: MHe foꝛte det illis deꝰ penitẽtiã ad cognoſcendã veritatẽ: ⁊ reſipiſcãt de diaboli laqueis a qͥ captiui tenent᷑ ̃m ipᷣiꝰ volũtatẽ.Quis em̃ ẽ fructꝰ coꝛrectõnis ſine vlla ſpe remiſſionis: Poſtremo nõ ait: qͥ fidelis catholicꝰ dixerit verbũ ↄtra ſpiritũſanctũ: ſᷣ qui dixerit:hoc eſt qͥlibet dixerit:quicũq; dixerit: nõ remit/ tet᷑ ei: neq; in h̊ ſęculo neq; in futuro. Siue ergo ſit ille paganꝰ:ſiue iudeęus: ſiue xpᷣianꝰ ſiue hęreticus:ſiue qðlibet aliud habeat no men erroꝛis:nõ dictũ eſt ille aut ille:ſed qui dixerit verbũ g ſpm̃ſctm̃: id eſt blaſphema⸗ uerit ſpmſanctũ:nõ remittet᷑ ei neq; in h ſe/ culo neq; ĩ futuro. Poꝛro aũt ſi oĩs erroꝛ cõ trarius veritati ⁊ inimicus catholice paci:ſic ſupꝛa oſtẽdimꝰ: dicit vᷣbũ ̊ ſpmſanctũ: nec tamẽ ceſſat ex omiĩ erroꝛe coꝛrigere atq; colli gere qͥ remiſſionẽ peccatoꝝ et ipᷣm quẽ blaſ/ phemauerãt accipiãt ſpmſctm̃:puto ꝙ grã/⸗ de ſecretũ tã magnę huiꝰꝗqſtionis oſtẽdimꝰ. Lumẽ Sexpoſitiõis a dño reqramꝰ.Erigite itaq; frẽs:erigite ad me aures:ad dñm men tes. Dico charitati vre: Foꝛte in oĩbꝰ ſanct K Maioꝛ ꝗqſtio: nulla difficilioꝛ i uenit᷑ Vnde vt vobis aliqͥd de meipᷣo fa⸗ ear:ſemꝑ i ſermonibꝰ quos ad olm habui: huiꝰ ãſtionis difficultatẽ moleſtiãq; vitaui: Nõ qꝛ nihil haberẽ qð ide vtcũq; cõgitarẽ: neq; em̃ in re tanta petere: quęrere: pulſare negligerẽ: ſed qꝛ ipᷣi intelligentię ꝗᷓ mihi ali / 4 b quãtũ aꝑiebat᷑ verbis ad ho 4 me polſſe ſufficere nõ putarẽ. Hodie aũt le/ ctiones audiens de quibꝰvobis eſſet ſermo reddẽdus cũ euãgeliũ legeret᷑:ita pulſatũ ẽ coꝛ meũ:vt crederẽ deũ velle aliquid hinc ꝑ meũ miniſteriũ vos audire. Pꝛius & vt ad/ uertatis ⁊ intelligatis admoneo: nõ dixiſſe dñm: Ois blaſphemia ſpũs nõ remittet᷑ ei: ſed qͥ dixerit verbũ. Illud em̃ ſi dixiſſet:ni/ hil nobis oino remaneret vnde diſputare poſſimus:qm̃ ſi oĩis blaſphemia ⁊ ome vbũ qð dicit᷑ ↄ ſpmſanctũ nõ remitteret᷑ hoĩb: ex nullo genere impietatis eoꝛũ qᷣ dono xp̃i ⁊ ſanctificatiõi eccłię ↄtradicũt vel pagano⸗/ e rũ vel iudęoꝛũ vel quoꝛũlibet hęreticoꝝ:nõ nulloꝝ etiã in ipᷣa catholica imperitoꝝ quẽ- qᷓ; in eccłia lucraret᷑. Sed abſit vt h̊ dñs di/ ceret: Abſit inquã vt veritas diceret omnẽ blaſphemiã ⁊ om̃e verbũ qð cõtra ſpm̃ſan/ ctũ diceret᷑ nõ habere remiſſionẽ neq; ĩ hoc ſeculo neq; in futuro. Exercere quipe nos voluit difficultate ꝗſtionis:nõ decipere ſen tentię falſitate. Quapꝛopter nõ ẽ neceſſe vt omnẽ blaſphemiã ⁊ omne verbũ qð dicit᷑ ſpiritũſanctum: remiſſionẽ quiſq; exiſtimet nõ habere:ſed neceſſe eſt plane vt ſit aliqua blaſphemia ⁊ aliqð verbũ: qð ſi dica᷑ cõtra P* ſpiritũſctm̃: nullã vnq; veniã remiſſionẽq; mereat᷑: Quia ſi om̃e acceperimꝰ quiſnã po terit ſaluari? Si aũt rurſus nullũ putaueri/ mus:ↄtradicimꝰ ſaluatoꝛi. Eſt ̊ ſine dubio aliqua blaſphemia ⁊ aliqð verbũ: qð ſi di/ ctum fuerit contra ſpiritũſanctũ:non remit tetur. Quid ſit autẽ hoc verbũ:queęri a no/ bis dominꝰ voluit:ideo nõ expꝛeſſit. Quę/ ri inquã voluit:non negari. Solent em̃ ſcri/ pturę ita loqui: vt quando aliquid ſic dicit᷑ vt neq; ex toto neq; ex parte dictum finiat᷑: nõ ſit neceſſe vt ex toto fieri poſſit vt ex par/ te non intelligat᷑. Iſta ergo ſententia ex to/ to:id eſt vniuerſaliter pꝛonunciaret᷑: ſi dice/ ret᷑: Omnis blaſphemia ſpiritus nõ remit-/ tetur:qualecũq; verbum contra ſpiritũſan/ ctũ non remittet᷑ ei: neq; in hoc ſeculo neq; in futuro.Ex ꝑte aũt:id ẽ ꝑticularit ꝓnũicia/ ret ſi diceret᷑:Queędã blaſpemia ſpũs nõ re/ tas ill oan. hen N lret uunciata ooblut giarſoari ulhen Gdlent dan rabe ocknae bͤittel Gücund eitiutclig lletpete ſectiinrele bemmus,. tkenalteg ſllentloa lccosnen * Parson en Prperco⸗ lbonnseta . ſbiunauite Nig ſpeeni aldb, ahercnoꝛe honhaberen leſtlternen uncatz n Gadplane adnohebe⸗ fuillerfeli⸗ le öagoat lis nullipe ckernri cltusit hbeünnept hunlqgipee linumt lthcfn nalläpan Glkzilceo imn gett Unheerti aüſtöenn Pen genec W endih fümgni⸗ bclefllt demeße t mittet᷑. Quia necvniuerſalit᷑ nec ꝑticularit enunciata ſentẽtia eſt.Hõ em̃ dictũ eſt: Om er 4 nis blaſphemia ſpũs: aut quędaʒ blaſt. phe/ i in mia: ſed tmmõ indiffinite dictũ eſt: ſpiritus aei blaſphemia ñ remittet᷑. Hec dictũ ẽ: Quicũ ein qq dixerit quodcũq; verbũ: aut qᷣ dixerit qð⸗ 1 dam verbũ: ſed indiffinite: qui dixerit vbũ: hsſcſem nõ eſt neceſſe vt omnẽ blaſphemiã vel om̃e iuglimi. verbũ intelligamus:ſed neceſſe eſt plane vt ihutk quãdam blaſphemiã ⁊ quoddã verbũ volu usnuk erit intelligi dñs:qᷓ;uis id expꝛimere nolue/ nentödtl rit: vt petendo:quęrẽdo:pulſando: ſi quid noſenmnäi recti intellectus acceperimus nõ viliter ha⸗/ öidulen⸗ beamus. Hhoc vt manifeſtius videatis: illð eon op. 15. attendite qò ait idemipſe iudęis: Si nõ ve/ mu toſeim nmniſſem ⁊ locutus fuiſſem eis:peccatũ nõ ha / nitert hin c grã li. berent. Meq; em̃ ita dictum eſt: vt ſine vllo Nii dn rbi⸗ca. 2. peccato oino vellet intelligi futuros fuiſſe cürpdrgen iudęos ſi non veniſſet ⁊ locutus eis fuiſſet: abanneoni Plenos quippe inuenit:oneratoſq; peccatt. mnent g? Matth. 11. Pꝛopter qð dicit: Venite ad me om̃es qui bürnbdisdi laboꝛatis et onerati eſtis. Vñ: niſi ſarcinis 1 Mandnni Ro. .peccatoꝝ ⁊ tranſgreſſionibꝰ legis? Qm̃ lex Ptüntſüin ſubintrauit: vt abundaret delictũ. Cũ ergo ſmni i Watth. 9. ipſe etiã alibi dicat: Hõ veni vocare iuſtos e guhene⸗ ſed peccatoꝛes: quõ ſi non veniſſet peccatũ nöͤdeagerin non haberent: niſi qꝛ ſententia iſta nec vni/ röinecſen uerſaliter nec ꝑticulariter: ſed indiffinite ̊/ ſetüödiij nunciata nõ omne peccatũ cogit intelligi⸗ aiiöcuint Secq plane niſi aliqð peccatũ intellexerimꝰ rniruc dgs nõ haberent niſi xpᷣs veniſſet ⁊ locuteis öfoin fuiſſet: falſam qð abſit ſententiã diceremꝰ. Zoßb. I5. Mõ ergo ait: Si nõ veniſſem ⁊ locutfuiſſeʒ Ml i eis: nullũ peccatũ haberẽt: ne veritas mẽti/ n eo, ret᷑: nec rurſus diffinite dixit: Si nõ veniſſẽ in ⁊ locutus fuiſſem eis: quoddã peccatũ non e gin haberẽt:ne piũ ſtudiũ parum exerceret᷑. In omni quippe copia ſcripturarũ ſanctarũ pa/ . ſcimur aꝑtl: exercemur obſcurl. Illic fames pellit᷑:hic faſtidiũ. Quia &̊ nõ eſt dictũ pec/ catũ nullũ haberent: nõ ꝑturbemur cũ pec/ maünmnſen, 1.4 N/ whümun antlt ./ ialnii catoꝛes iudęos etiã ſi dñs nõveniſſet agno/ Piiſſidn ſcimus. Sed tamẽ quia dictũ eſt:Si no ve/ tmmminin niſſem peccatũ non haberẽt: vnde neceſſe ẽ jwltſtrpi etiã ſi nõ omne:aliqð tamẽ eos ex aduentu geummer dñi qð nõ habebãt cõtraxiſſe peccatũ: illud ant ſd⸗ ipᷣm ꝓfecto eſt: qð in ſᷣſentẽ ſibiq; loquentẽ ins ſͤnm, nõ crediderũt: eũq; inimicũ deputãtes qm̃ 8 nin vera dicebat inſuꝑ occiderũt. Hhoc peccatũ aſuln tã magnũ ⁊ t hoꝛrendũ ſi nõ veniſſet ⁊ locu ulnt . tus eis fuiſſet:vtiq; nõ haberẽt. Sicut g ibi cũ audimus: Peccatũ nõ haberẽt:nõ omne In euangelio ſcðm Oattheñ’ũ SGSermo XI ſed aliqð peccatũ intelligimꝰ: Ita ĩ hodier/ na lectiõe cũ audimꝰ:Spũs blaſphemia nõ remittet᷑: nõ omnẽ blaſphemiã ſed quãdã: Et cũ audimꝰ:Qui dic vᷣbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ nõ remittet᷑:non om̃e verbũ ſ᷑ quoddã vbũ intelligere debemꝰ. Nam ⁊ hoc ipᷣm qð ait: Spũs aũt blaſphemia nõ remittet᷑: vtiq; ñ Matth.12. oĩs ſpũs: ſed ſpũs blaſphemia neceſſe ẽ in/ telligamꝰ. Quod etſi planius alibi nõ dice/ ret:quis tã vecoꝛs eſſet vt aliqͥd aliud intel/ ligeret? Scõm hanc regulã locutõis:⁊ illud accipit᷑: Hiſi qͥs renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpi Jołᷣ.ʒ. ritu. Nõ em̃ ⁊ ibi ait:ſpũſancto:hoc tñ intel ligit᷑. Mec qm̃ dixit: ex aqua ⁊ ſpũ:oẽm ſpm̃ quiſq; intelligit. Quocirca cũ audis ſpiritꝰ aũt blaſphemia nõ remittet᷑: ſicut nõ omnẽ ſom̃: ita nõ oĩs ſpũs blaſphemia opoꝛtet ac cipias. Audire iãvelle vos video:qm̃ nõ eſt oĩs:quę nã illa ſit blaſphemia ſpũs quę nõ remittet᷑:⁊ qð ſit verbũ qm̃ nõ eſt omne:qð ſi dictũ fuerit cõtra ſpiritũſanctñ nõ remitte tur:neq; in h̊ ſeculo:neq; i futuro. Jã et ego vellẽ dicere qð intentiſſime expectat audi/ re:ſed tolerate aliquãtas maioꝛes diligẽtię moꝛas:donec adiuuãte dño:totũ qð occur/ rit expediã. Alij quipe duo euãgeliſtę mar/ cus ⁊ lucas cũ de hac re loquerent᷑:nõ dixe/ rũt:blaſphemiã ſeu verbũ:vt intelligeremꝰ nõ omnẽ blaſphemiã ſed quãdã: nec verbũ omne ſed quoddã. Quid & dixerũt? Apud 6 marcũ ita ſcriptũ ẽ: Amẽ dico vob: qm̃ oĩa Marci.ʒ dimittunt᷑ filjs hoĩm peccata ⁊ blaſphemię qbꝰ blaſphemauerũt: qui autẽ blaſphema/ uerit ĩ ſpm̃ſctm̃ nõ habet remiſſionẽ in ęter/ nũ:ᷣ reus erit ęterni delicti. Apud lucã ita: Ois qͥ dicit verbũ in ſiliũ hoĩs: remittet᷑ ei: ei aũt qui in ſpmſanctũ blaſphemauerit:nõ remittet᷑. NMũquid ꝓpter nõnullã verboꝛũ diuerſitatẽ recedit᷑ ab eiuſdẽ veritate ſentẽ/ tieę: Mã neq; alia cauſa ẽ cũ euãgeliſtę eadẽ nõ eodẽ mõ dicãt:niſi vt inde diſcamus res verbis:nõ rebꝰ verba ꝓponere:nihilq; alið ĩloquẽte ꝗrere niſi volũtatẽ: ꝓpter quã in/ ſinuandã vᷣba ꝓponunt᷑. Quid em̃ ad rem Lucj.12 intereſt:vtrũ dicat᷑ ſpũs blaſphemia nõ re- mittet᷑:an dicat᷑ qͥ blaſpemauerit ĩ ſpm̃ſctm̃ non ei remittet᷑:niſi foꝛte ꝙ eadẽ aꝑtius iſto mõ qᷓ; illo dicit᷑:⁊ aliũ euãgeliſtã nõ deſtruit aliꝰ ſᷣ᷑ exponit? Spũs aũt blaſphemia clau/ ſe dictum eſt: qꝛ nõ expᷣſſum eſt cuiꝰſpiritus. Non em̃ quicũq; ſpũs:ſpũſſanctꝰẽ. Itẽ po/⸗ teſt dici ſpiritus blaſphemia:cuzʒ ſpũ quiſq; BGancti Auguſtini de verbis domini blaſphemat:quõ poteſt dici ſpũs oꝛatio cũ 1. Cor.ĩꝗA. ſpũ qͥſq; oꝛat. Vñ dicit aplus: Oꝛabo ſpũ: oꝛabo ⁊ mẽte.Cũ vᷣo dictũ ẽ:Qui blaſphe/ mauerit in ſpm̃ſctm̃: illę ãbiguitates ſolutę Marci.ʒ. ſũt. Itẽ qð ſcriptũ eſt:HNõ habet remiſſionẽ ĩ ęternũ: ſed reus erit ęterni delicti: quid eſt Matth. 12. aliud q́; id quod ᷣm Mattheũ legit᷑: Mõ re/ mittet᷑ ei:neq; in hoc ſęculo neq; in futuro⸗ Alijs quipe verbis:⁊ alio loquendi mõ ea/ dem ipa eſt expᷣſſa ſententia.Et qð eſt apud Abi S. Mattheũ: Qui dixerit verbũ cõtra ſpiritũ ſanctũ: ne aliud aliquid qᷓ; blaſphemiã itel⸗ ligeremus planius alij dixerunt: Qui blaſ- phemauerit in ſpiritũſanctũ. Eadem tamẽ res ab omnib“ dicta eſt: nec aliquis eoꝛũ a loquẽtis volũtate diſceſſit:ꝓpter qua intel ligendã verba dicunt᷑:ſcribunt᷑: legunt᷑:au/ hN0h diunt᷑.Sed ait aliquis: Ecce accepi et intel/⸗ lexi:quia cũ dicit᷑ blaſphemia: nec expꝛimit omnis aut quędã:poteſt quędam intelligi: aut omnis. Sed nec neceſſe ẽ vt omnis.Ni⸗ ſi autẽ quędã intelligat᷑:falſum eſt qð dicit᷑. Ita ⁊ verbũ ſi nõ dicat᷑ om̃e ſeu quoddã:nõ eſt neceſſe vt om̃e intelligat᷑:ſed niſi vel qð/ dam fuerit intellectuʒ: nullo mõ poteſt eſſe qð dicit᷑. Sed vbi legit᷑: qui blaſphemaue/ rit: quomõ intelligo quãdam blaſphemiaʒ vbi nõ legitur niſi blaſphemia:vel quoddã verbũ vbi nõ legit᷑ niſi verbũ:ſed tanqᷓ; ge⸗ neraliter dici videtur:qui blaſphemauerit: Huic cõtradictioni reſpõdemus: qꝛ etiã hic ſi diceret᷑:qui blaſphemauerit quãcũq; blaſ phemia ĩ ſpiritũſanctũ:nihil eſſe cur aliquã blaſphemiã quęrendã putaremus:quando omnẽ intelligere deberemus.Sed quia oĩs nõ poteſt intelligi:ne paganis:iudeis:hęre ticis:omniq; hominũ generi: qͥ diuerſis er/ roꝛibus ⁊ cõtradictiõibus ſuis blaſphemãt in ſpiritũſanctũ ſpes remiſſiõis ſi ſe coꝛrexe rint auferat᷑:reſtat vtiq; vt in eo qð ſcriptuʒ eſt:qui blaſphemauerit in ſpiritũſanctũ nõ habere remiſſionẽ in ęternuʒ: ille intelligat᷑ qui nõ omi modo ſed eo mõ blaſphemaue rit vt ei nunq; poſſit ignoſci. Sicut ĩ eo em̃ Zacobi. I. qð dictũ eſt: Oeus neminẽ temptat:nõ om/ ni:ſed quodã tẽptationis mõ deus neminẽ tẽptare intelligendꝰẽ:ne falſum ſit illud qð Heutj.iʒ. ſcriptũ ẽ:Tẽptat vos dñs deus veſter:⁊ ne xpᷣm negemus deũ:vel dicamꝰ falſum euan Joð.o. geliũ vbi legimꝰ: Quia introgabat diſcipu⸗ lũ tẽptans:ipᷣe autẽ ſciebat qͥd eſſet facturꝰ. Eſt em̃ tẽptatio adducens peccatũ: q̃ deus neminẽ temptat:⁊ eſt tẽptatio ꝓbans fidẽ: qua ⁊ deus temptare dignat᷑: Ita cuʒ audi/ mus: Qui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ: non om̃e blaſphemãdi genus debemꝰ acci- pere: ſic nec ibi om̃e temptãdi. Itẽ cũ audi⸗/ mus:Qui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſal/Marci.is. uus erit:nõ vtiq; intelligimꝰeo modo credẽ tem quo ⁊ demones credunt ⁊ cõtremiſcũt: Jacobi.2. nec ĩ eo numero baptiʒatos: in quo ſymon Acaj.s. magus baptiʒzari potuit: ſed ſaluus eſſe nõ potuit.Sicut gᷣ cum diceret:Qui crediderit arci.16. ⁊ baptiʒzatus fuerit ſaluus erit: nõ om̃s cre/ dentes ⁊ baptiʒatos: ſed quoſdã intuebat᷑ in ea ſcʒ fide cõſtitutos quę apoſtolo diſtin/ Gar.5. guente ꝑ dilectionẽ operat᷑: Ita cũ dixerit· Qui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ nõ ha/ MWarci.ʒ. bet remiſſionẽ in ęternũ:non omnẽ ſed quæz dam blaſphemantis ſpirituſſancti intende/ bat reatũ:quo quiſq; fuerit obligatus: nul/ la vnq; remiſſione ſoluet᷑. Illud etiã qð ait: Qui manducat carnẽ meã ⁊ bibit ſanguinẽ Jobᷣ.s. meũ in me manet ⁊ ego in illo: quõ intelle/ cturi ſumꝰ? Nũquid etiã illos hic poterinꝰ accipere:de quibus dicit apłus:ꝙ iudicium 1. Corj.ii. ſibi mãducent ⁊ bibant:cum ipſam carnem mãaducent ⁊ ipᷣm ſanguinẽ bibant? Nunqᷣd et iudas magiſtri venditoꝛ ⁊ traditoꝛ impiꝰ qᷓ;uis pꝛimũ ipᷣm manibꝰ eius cõfectũ ſacra/ mentũ carnis et ſanguiĩs eiꝰ cũ ceteris diſci/ pulis:ſicut aꝑtius Lucas euãgeliſta decla/LZud.22. rat:maducaret ⁊ biberet: manſit in chꝛiſto: aut xpᷣs in eo? Multi deniq; qui vel coꝛde ficto carnem illam mãducant ⁊ ſanguinẽ bi bũt: vel cũ manducauerint ⁊ biberint apo ſtatę fiunt: nũquid manent in xpᷣo: aut xpᷣs * in eis? Sed ꝓfecto eſt quidã modus mãdu & ſen. dil.· quiſq; mãducauerit carneʒ xpᷣi ⁊ biberit ſan .. — , ,„„ ,„„ CN candi illaʒ carnẽ ⁊ bibendi illum ſanguinẽ: . quomõ qui mãducauerit⁊ biberit in chꝛiſto manet ⁊ xpᷣs in eo. NHon ergo quocunq; mõ guinẽ xpᷣi:manet in xpᷣo ⁊ in illo xpᷣs:ſed cer to quodã modo:quẽ modũ vtiq; ipſe vide⸗/ bat quãdo iſta dicebat. Sic igit᷑ ⁊ in eo qð ait: QAui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ nõ Marci.ʒ. habet remiſſionẽ in ęternũ:nõ quocũq; mõ blaſphemauerit reus eſt huius irremiſſibi/ lis delicti:ſed mõ quodam quẽ nos quęrere aut intelligere voluit: qui hanc ſententiam veram terribilẽq; depꝛompſit.QAuiſnam ſit aũt iſte blaſphemãdi modꝰ: vlł potiꝰ imode ratio:quęnã ſit iſta blaſphemia:⁊ qð ſit ver bũ cõtra ſpiritũſanctũ: iam quãtũ exiſtimo L D Cotiont tus d ſbilen lahe onſhi ſiſuit füſune ſjſpin Gbͤlen⸗ Norari ſepanab eſenni dein A⸗ ſaali⸗ loadhu bienne ſpalana gbalten phoene⸗ ſos tſel wügdar lüdeäe diuintar ceſet geren⸗ lutedl ß kticogtl ſctinc loeſtnol Peia poleſtoe multiwd veritatio lta vent ſobonoe⸗ Unperbon zunos bicimod dbintot Mnonitbi leusden luß⸗ moae, nyeſtr Phisinte fntit Nnunkner ſogeſe ſlin hinen nteſo⸗ nsſi⸗ aude langii denael icianc⸗ ent ſl⸗ ri Mogee remllcir. Nhin oſfnon ag ͤeſend Nüla Dnig. ocnse⸗ intuebet ⸗ din rs üdlent münöby wri; eſesgri Uintende Atus: nuh nägdait langunigt⸗ öintele⸗ potenn; Fiudicunm Arn meamen efuni liwrin; ectüſacn teris dicch n dech⸗ An nchiſs: ivacoe nguinibi nntap⸗ rauts ſanguneẽ. Einchift ocunqne bebenten thsſeten piple nioe⸗ frincoa d iſancuͤnon uocüchi ineniſb ſentennum Dulunſt . gtbinoee 470 4 licnſftmo Ausücl In euangelio ſcom Oattheů ipᷣe oꝛdo expoſtulat vt dicamꝰ:vtrãq; expe/ ctationẽ tãdiu ſᷣ neceſſario detentã nõ vlte J rius differamꝰ. Noſtis chariſſimi ĩ illa inui/ ſibili ⁊ incoꝛruptibili trinitate quã fides vr̃a ⁊ catholica eccleſia tenet ⁊ dicat:deũ patrẽ non ſpũſſancti patrẽ eſſe ſed filij: ⁊ deũ filiũ nõ ſpũſſancti filiũ eſſe ſ patris:deũ aũt ſpi/ ritũſſanctũ non ſolius patris aut ſolius eſſe filij ſpm̃:ſed patr ⁊ filij: Et hãc trinitatẽ qᷓ; uis ſeruata ſingulariũ ꝓpꝛietate ⁊ ſubſtãtia ꝑſonarũ: tamẽ ꝓpter ipam indiuidua ⁊ in⸗ ſeparabilẽ ęternitatis:veritatis: bonitatis eſſentiã vel naturã:nõ eſſe tres deos ſᷣ vnũ Ddeũ:Ac ꝑ hoc ꝓ captu noſtro quãtum iſta ꝑ ſpeculũ ⁊ in eęnigmate: pᷣſertim talibꝰ qua/ les adhuc ſumꝰ videre cõcedit᷑:inſinuat᷑ no/ bis in patre auctoꝛitas:in filio natiuitas:in ſpũſancto patris filijq; cõmunitas: in tribꝰ ęqualitas. Qð ergo cõmune ẽ patri ⁊ filio: phoc nos voluerũt hr̃e cõmunionẽ et inter ⸗ nos ⁊ ſecũ:⁊ per illud donũ nos colligere in vnũ qð ambo habẽt vnũ:hoc eſt ꝑ ſpm̃ſan/ ctũ deũ ⁊ donũ dei. In hoc em̃ recõciliamur diuinitati: eaq; delectamur. Naʒ qͥd nobis ꝓdeſſet quicqͥd boni noſſemꝰ: niſi etiã dili/ geremꝰ: Sicut aũt veritate diſcimꝰ:ita cha/ ritate diligimꝰ:vt ⁊ pleniꝰ cognoſcamꝰ:⁊ be Ro. 5. ati cognito ꝑfruamur.Charitas poꝛro diffu ſa eſt in coꝛdibus noſtris:ꝑ ſpmſanctũ qͥ da/ tus eſt nobis. Et quia peccatis alienamura 1. Petri. 4. poſſeſſiõe veroꝝ bonoꝝ:Charitas cooperit multitudinẽ peccatoꝛũ. Eſt ergo pater ſilio veritati oꝛigo verax:⁊ filius de veraci patre oꝛta veritas:⁊ ſpũſſanctus a patre bono ⁊ fi lio bono effuſa boniras: omniũ eſt aũt non impar bonitas nec ſeꝑabilis vnitaſ. Pꝛimũ & in nos ad accipiendã vitã ęternã quęi no uiſſimo dabit᷑ de bonitate dei munꝰ: venit ab initio ſidei:remiſſio peccatoꝝ. Illis eniʒ manẽtibus manẽt quodãmõ inimicitię ad/ uerſus deũ:et ab illo alienatio quę a noſtro Eſa.9. malo ẽ:qm̃ nõ mentit᷑ ſcriptura dicẽs:Pec/ cata veſtra ſeꝑant intervos ⁊ deũ.Hõ itaq; nobis infert bona ſua:niſi auferat mala no⸗ ſtra. Et intantũ illa creſcũt:inquãtũ iſta mi/ nuunt᷑:nec illa ꝑficient᷑ niſi iſta finiant᷑. Jaʒ vo ꝙ dñs ieſus ſic in ſpũſctõ peccata dimit/ tit:quẽadmodũ in ſpũſancto demones eij⸗ cit:hinc intelligi põt: ꝙ poſtea q; reſurrexit ZJoh. 20. ꝗ moꝛtuis:cuʒ dixiſſet diſcipulis ſuis: Acci⸗ pite ſpm̃ſanctũ: cõtinuo ſubiecit: Si cui di- miſeritis peccata dimutent᷑ ei: ſi cui tenue/ Bermo XI ritis tenebunt᷑. Mã ⁊ illa regeneratio vbi ſit omniũ pſteritoꝝ remiſſio peccatoꝝ:in ſpiri- tuſancto ſit: dicẽte dño: Hiſi quis renatꝰ fu/⸗ erit ex aq̃ ⁊ ſpũ: nõ põt introire ĩ regnũ dei. Sʒz aliud ẽ naſci de ſpũ:alið paſci de ſpũ:ſiẽ aliud ẽ naſci de carne: qð fit cũ parit mater: JYob. z. aliud paſci de carne: qð fit cũ lactat infantẽ ad h̊ cõuerſuʒ vt cũ voluptate biberet vnde natus eſt vt viueret:vt inde accipiat viuen di alimentũ vnde accepit naſcẽdi initium. Pꝛimũ itaq; credentiũ beneſiciũ ẽ benigni/ tatis dei: in ſpũſancto remiſſio peccatoꝛũ. Vnge ita cępit et pᷣdicatio Johis baptiſtę: qui pᷣcurſoꝛ dñi miſſus eſt.Sic em̃ ſcriptũ ẽ: In diebus illis venit Johanes baptiſta p⸗ Watt. z. dicans in deſerto iudeę ⁊ dicens: Pęnitẽtis agite:aſpꝛopinquabit em̃ regnũ celoꝛũ. Ait aũt iohanes inter cetera quę locutus eſt ad eos qui venerũt vt ab illo baptiʒarẽt᷑: Ego Abis quidẽ vos baptiʒo aqua in pęnitẽtia:qͥ aũt vẽturꝰ ẽ poſt me foꝛtioꝛ meẽ:cuiꝰ nõ ſum di gncalcia mẽta poꝛtare. Ievos baptiʒzabit iſpũſancto ⁊ igni.Ait ⁊ dñs: Johes qͥdẽ ba Actj.r. ptiʒauit aq̃: vos aũt baptizabimini ſpũſan cto nõ poſt multos hos dies:quẽ accepturi eſtis vſq; ad pentecoſten. & aũt dicit Jo/ hanes: Et igni: q;uis poſſit itelligi ⁊ tribuia tio quã ꝓ noie xpi credẽtes fuerat ꝑpeſſuri: tñ nõ ab re eſt eũdeʒ ſpmſanctũ etiã nomie ignis ſignificatũ videri. Pꝛopter qð ⁊ in ad uentu eius dictũ eſt: Viię ſũt illis linguę di Actj.2. uiſę velut ignis:qui ⁊ inſedit ſuꝑ vnũquẽqᷓ; eoꝝ.hinc ⁊ ipſe dñs ait: Ignẽ veni mittere Lud.i2. in mundũ.hinc ⁊ aplus ait:Spũ feruẽtes: Ro.i2. qm̃ hinc feruet charitas. Diffundit᷑ quippe ĩ Bo.ʒ. coꝛdibꝰ nr̃is ꝑ ſpm̃ſanctũ qui datꝰẽ nobis. Cui feruoꝛi ↄtrariũ eſt qð dñs ait: Refrige/ Matth. 24. ſcet charitas multoꝝ. Sed pfecta charitas: ꝑfectũ donũ eſt ſpũſſancti. Pꝛius eſt aũt il/ lud qð ad remiſſioneʒ ꝑtinet peccatoꝝ: per qð bñficiũ eruimur de poteſtate tenebꝛarũ: Coł.r. ⁊ pnceps huiꝰ mũdi mittit᷑ foꝛas ſide nr̃a: q Jobᷣ.12. oꝑat᷑᷑ in filijs inſidelitatis: nulla alia niſi ſo/ Epbᷣ.2. cietate ⁊ obligatiõe peccati. In ſpũ em̃ ſctõ quo in vnum dei pꝓplłus cõgregat᷑ eijcit᷑ ſpũs imũdus: qui iĩ ſeipᷣm diuiſus eſt. Cõtra hoc donũ gratuitũ: cõtra iſtã dei gratiã loquit coꝛ impęnitẽs. Apſa impęnitẽtia eſt ſoũ blaſphemia:quę nõ remittẽt᷑ nec i lo neq; in futuro.Cõtra ſpm̃ em̃ ſanctũ quo baptizant᷑ quoꝛũ peccata oĩa dimittunt᷑: et quẽ accepit eccleſia:vt cui dimiſerit peccata ſei⸗ querit * Beancti Auguſtini de verbis dſii dimittunt᷑ ei:verbũ valde malũ ⁊ nimis im mittet᷑ ei:qui aũt dixerit cõtra ſom̃ſanctum D piũ:ſiue cogitatiõe:ſiue etiã lingua ſua dic: nõ remittet᷑ ei neq; in hoc ſęculo neq; i futu/ . Ro. 2. quẽ patiẽtia dei cũ ad peęnitentiã adducat: ro. Heęc em̃ q́uis ꝓlixa ſit ⁊ pluribus verbis kan 4 ipe ᷣm duriciã coꝛdis ſui ⁊ coꝛ ipęnitẽs the · cõtexta ⁊ ꝓducta blaſphemia: ſolet tamen ſigtl 3 ſaurizat ſibi irã in die irę ⁊ reuelatõnis iuſti ſcriptura etiã multa verba verbũ appellare. Ulete iudicij dei: qui reddet vnicuiq; iuxta opera MNeq; em̃ vnũ verbũ locutꝰ ẽ quicũq; ꝓphe⸗/ nel 4 eius.hhęc ergo impęnitẽtia: Sic em̃ vno ali - ta:⁊ tamẽ ſic legit᷑: Nerbũ qð factũ ẽ ad illũ co quo nomie poſſumꝰ vtcũq; apellare ⁊ blaſ/ vxel ad illũ ꝓphetã.Et aplus: Pꝛeſdyteri in/ i. Cimoth.5. gudi phemiã ⁊ verbũ ↄtra ſpmſanctũ qð remiſſi-⸗ quit duplici honoꝛe honoꝛent᷑:maxie quila utl . onẽ nõ habet in ęternũ:hęc inquã impęnitẽ boꝛãt in verbo ⁊ doctrina.Mõ ait in verbis nſei “ tia ↄtra quã clamabat ⁊ pco ⁊ iudex dicẽteſ: ſed in verbo.Et ſanctꝰ Jacobus:Eſtote in/ Jacobi.i. ſanse Mattb. . et· ¶. Peęnitẽtiã agite:appꝛopinquabit em regnũ quit factoꝛes verbi:⁊ nõ auditoꝛes tm̃. Noõ Muce . . cęloꝝ:cõtra quã dñs os euãgelicę pſᷣdicatio/ ait ⁊ ipᷣe verboꝝ ſed verbi:qᷓ;uis tam multa Auals . nis aperuit: ⁊23 quã ipſum euangeliũ ĩ toto verba de ſcripturis ſanctis ĩ eccleſia celebꝛit ninitat ooꝛbe ſdicãdũ eſſe pᷣdixit:vbi poſtea q; reſux ⁊ ſolẽniter legant᷑:dicant᷑:audiant᷑. Sicut g̊ lockp Zud.24. rexit a moꝛtuiſ:ait diſcipuł:&poꝛtebat pati quãtocũq; tempoꝛe quiſq; noſtrũ in dican dictüe xpᷣm ⁊ reſurgere a moꝛtuis t᷑tio die: ⁊ ᷣdica / do eudãgelio laboꝛauerit:nõ verboꝝ ſed vᷣbi lchebee ri ĩ noĩe eiꝰ pęnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccato/ dicit᷑ dicatoꝛ:⁊ quãtocũq; tempoꝛe quiſq; flübon rũ ꝑ om̃s gentes incipiẽtibꝰ ab hieruſalem. veſtrũ noſtrã pſdicationẽ diligenter atq; in/ lu i⸗ Hhęc oĩno impęnitẽtia nõ habet remiſſionẽ è ſtanter audierit:nõ verboꝝ ſed verbi audi/ Mooca neq; in hoc ſeculo neq; in futuro:q; pęgniten endi ſtudioſiſſimꝰnuncupat᷑: Ita eo moꝛe q Umng cligelt . tia impetrat remiſſionẽ in hoc ſęculo ꝗͥ vale ſcripturę loquunt᷑ ⁊ queʒ nouit eccleſiaſtica lsbon 3 NLat in futuro: Sed iſta impęniutẽtia vel coꝛ im coõſuetudo:quiſqs vniuerſa ſua vita q̃ iſtaʒ RPheomau 2 D K 2:ſen M). pęnitens q;diu quiſq; in hac carmne viuit:nõ gerit carnem: quãtalibet longitudine ꝓlon ymnp r. r „d. ſ. poteſt iudicari. De nilo em̃ deſperandũ eſt gat᷑:quęcũq; verba vel oꝛe vel ſola cogitati inmnen q́;diu patiẽtia dei ad pęnitẽtiã adducit:nec one locutus fuerit coꝛde impęnitẽti ↄtra re/ cnhe Eʒecb.ʒʒ.ſde hac vita raꝑit impiũ: qui nõ moꝛtẽ vult miſſionẽ peccatoꝝ quę ſit in eccleſia: verbũ ſeuiae impij:quãtum vt reuertat᷑ ⁊ viuat. Paganꝰ dicit ↄtra ſpmſanctũ. Ideo aũt nõ ſolũ ver naec eſt hodie: vnde ſcis vtrũ ſit futurꝰ craſtino bum quod dictũ fuerit ↄtra ſiliũ homĩs:ſed con xpᷣianus:? Judęus inſidelis eſt hodie: quid omne pꝛoꝛſus peccatũ ⁊ blaſphemia remit/ ninenu ſi cras credat in xpo? heęreticus ẽ hodie: qd tet᷑ homibus: quia vbi hoc peccatũ nõ fue/ ſtcondn „ ſi cras ſeqt catholicã veritatẽ? Sciſmaticꝰ ẽ rit coꝛdis ipęnitentis cõtra ſpmſanctũ:quo kn hodie:qd ſi cras amplectat᷑ catholicã pacẽ? in eccleſia peccata ſoluunt᷑: cũcta alia d dimit Niis utrbie Quid ſi iſti quos in quocũq; genere erroꝛis tunt᷑.Quõ autẽ hoc dimittit᷑:qð etiã remiſ/Mρ haacntin notasz tanq; deſperatiſſimos dãnas:ante/ ſionẽ impedit alioꝛũ? Omnia ergo dimittũ⸗/ ſohonne qᷓ; finiãt iſtam vitam agant pęnitentiã ⁊ in tur eis:in qbus non eſt qð nunq;; dimittet᷑. lins pi e ueyhiant vera vitã in futuro? Pꝛoinde frs In qᷣbus eſt autẽ: quõ hoc nunq; dimittit᷑: nn on etiã ad hoc vos admoneat qð ait apoſtolꝰ: nec alia dimittunt᷑:qꝛ oĩm remiſſio vinculo dei en Cor.qꝙ. MNolite ante tempꝰ quicq; iudicare. hec em̃ iſtius impedit᷑. Nõ ergo ꝓpterea quicunq; . auch blaſphemia ſpũs cui nunq; ẽ vlla remiſſio: dicxerit cõtra ſpmſanctũ non remittet᷑ ei:qᷣa ſehn quon nẽ ſed quãdam intelleximus in trinitate maioꝛẽ filio ſpũſſanctus: quod hinte eãq; ꝑſeuerantẽ duriciã coꝛdis impęnitẽtis nullus vnq; vel hęreticus dixit:ſed quoniã R vel diximus vel inuenim vel etiã quãtum quiſqs reſtiterit veritati: ⁊ blaſphemauerit W exiſtimauimoſtendimꝰ: nõ poteſt in quo; veritatẽ: qð eſt xp̃s:etiã poſt tantã ſui di⸗ lmini vt diximus dũ in hac adhuc vita eſt depꝛe cationẽ apud homies: vt verbũ caro fieret Job.x ilnß nachlg⸗ hendi. Qð nõ ideo videat᷑ abſurdũ:qꝛ cum ⁊habitaret in nobis:qð eſt filius homis:id . llun homo vſq; in finẽ huiꝰ vitę in dura impęni/ eſt ipᷣe xp̃ᷣs: ſi non dixerit verbũ illud coꝛdis Mhg⸗ tentia pſęuerans: diu multũq; loquat᷑ adũ, impęnitentis contra ſpmſanctũ:de quo di/ teryeſen ſus hanc gratiã ſpũſſancti: euãgeliũ tamen ctum eſt: Qui non renatus fuerit er aqua ⁊ Jo. ullon tam longã cõtradictionẽ coꝛdis impęniten / ſpũ:⁊ de quo item dictum eſt: Accipite ſpiri Job.20 lllglsd tis:q̃ſi bꝛeue aliqð verbũ appellauit dicens: tũſanctũ:ſi cui dimiſeritis peccata dimittũ/ ii w.din Quicũq; dixerit verbũ ↄtra ſiliũ homis:re/ tur ei:id eſt ſi pęnituerit eum:accipiet ꝑ hoc nat lchne inte dusee hui qð verbũ dixit cõtra ſiliũ homis: quia Arnnn peccato ignoꝛatie ſiue cõtumacie vel cuiuſ/ inle cũq; blaſphemie nõ addidit peccatũ impx⸗ nitẽtie cõtra donũ dei ⁊ gratiã regeneratio id nis vel recõciliationis quę ſit in eccleſia ſpũ — ſancto. Pꝛoinde nec illud ſentienduʒ eſt: ꝙ agl quida putant ideo remitti verbuz qð dicit . iu CECEltrxa filiũ homis: nõ remitti aũt qð dicit᷑ cõ e 6 tra ſpm̃ſanctũ:quia ꝓpter ſuſceptã carnem Tlonin hui factus eſt filius homĩis xpᷣs:qua carne vtiq; ulſ hi maioꝛ eſt ſpũſſanctus:qui ſubſtantia ꝓpꝛia dunnuln ęqualis eſt patri ⁊ vnigenito ſilio ſᷣm eiꝰ di/ Kſacceht uinitatẽ:ſᷣm quã ⁊ ipᷣe vnigenit filius ęqua nk S lis eſt patri ⁊ ſpũiſancto.Nã ſi hoc ꝓpterea bUinßn dictũ eſſet: ꝓfecto de omi blaſphemia tace/ op ſckzbi ret᷑: hęc ſola irremiſſibilis videret᷑:quę ↄtra vore gulg filiũ homis dicit᷑ quaſi cũ homo ſolus puta Ueratgnn tur. Cũ vᷣo ſmiſſum ſit om̃e peccatũ:⁊ blaſ/ Vatbieuci phemia remittet᷑ homibꝰ:qð etiã apud aliũ eonaeij Marci./ 5, euãgeliſtã ita impoſitũ ẽ: Oia dimittent᷑ fi/ Aeſatien lijs hominũ peccata ⁊ blaſphemieę qᷣbꝰ blaſ/ in qcz phemauerint: ꝓculdubio ⁊ illa blaſphemia ucine gon ꝗotra patrẽ dicit᷑ iſta generalitate ↄcludit᷑: glacogtu ⁊ tamẽ hęc ſola irremiſſibilis definit᷑ ꝗ̊ dicit letiamde cõtra ſpmſanctũ. Mũquid nã ⁊ pater foꝛmã ela: vabi ſerui accepit:qua ſit maioꝛ ſpũſſanctꝰ: Non Nͦlü⸗ vtiq;: ſed ideo poſt vniuerſalẽ cõmemoꝛati/ honisſel onẽ omniũ peccatoꝛũ omniſq; blaſphemię emia enit eminẽtius voluit expꝛimere blaſphemiã ꝗᷓ atäoſte ſfit contra filiũ homis:qꝛ etiã ſi in illo pecca/ ſneni to fuerint homines obligati: qð cõmemoꝛa ade J05. 15. uit vbi ait: St nõ veniſſẽ ⁊ locutꝰ eis fuiſſẽ: Satieni⸗ peccatũ nõ haberẽt: qð etiã in euãgelio ſᷣm 6 diiri⸗ iohannẽ valde graue oſtẽdit eſſe peccatum: zininc. Joh. 1c, vbi ait de ſpũſancto:cũ eum ſe miſſurã eſſe irmini⸗ ꝓmitteret:ille arguet mundũ de peccato et ſorung delluſticia 2 de iudicio. De peccato quidem morh qꝛ nõ crediderũt in me:tamẽ ſi nõ dixerit il⸗ eaa lacoꝛdis impęnitétis duricia verbũ contra me od ſppmſanctũ: etiã hoc qð dictũ eſt cõtra filiuʒ u N homis remittet᷑. hic foꝛtaſſis aliqs quęrat ſatg vtrũ tmmõ ſpũſſanctus peccata dimittat: Dhenalif an ⁊ pater ⁊ filius: Reſpõdemus ꝙ ⁊ pater nin nle Matth. 6. ⁊ fllius. Ipſe em̃ filiꝰde patre dicit:Si dimi iaſeeritis peccata homib“: dimittet vobis 2 pa gban ter veſter peccata veſtra. Cui nos quoq; di⸗ lud Abiõz cimus in oꝛatiõe dominica: Pater nr̃ qui es in celis:Atq; inter cętera ⁊ hoc petimꝰ dicẽ/ nncn tes: Dimitte nobis debita nr̃a. De ſeipᷣo au uhle, Matth.9. tem ait: Vt ſciatis ꝙ habeat ſiliꝰ homiĩis po⸗ teſtatẽ in terra dimittẽdi peccata.Si & inqs In euangelio ſcõm Oattheñn Sermo XI ⁊ pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus dimittunt pec cata:cur illa impenitẽtia quę nunq; dimitte tur:tm̃mõ ad ſpũs blaſphemiã dicit᷑ ꝑtine⸗ re: tanq; ille qͥ hoc impęnitẽtię peccato fue/ rit obligatus:dono ſpũſſancti reſiſtere vide atur: qð eo dono fiat remiſſio peccatoꝛum? Abi ⁊ ego ꝗro:vtrũ xpᷣs eiecerit demonia: an ⁊ pat᷑ ⁊ ſpirituſſanctꝰ? Si em̃ tmmõ xpᷣs: q̃d eſt qð ipᷣe dicit: Pat᷑ autẽ in me manẽs: Job.i4. ipᷣe facit oꝑa? Ita em̃ dictũ ẽ: Ipſe facit ope ra:tanq; filius nõ faciat: ſed pater manens i filio. Cur & alio loco dicit: Pater meꝰ vſq; ↄob. 5. modo operat᷑: ⁊ ego operoꝛ? Et paulopoſt: Ausecũq; em̃ ille fecerit:hęc ⁊ ſiliꝰ eius ſimi/ abis liter facit. Qð alio loco dicit: Si opera non Job. i5. feciſſem ĩ eis ꝗᷓ nemo alius fecit:ita dicit q̃ſi ſolus faciat. Si autẽ hec ita dicunt᷑ vt tamẽ inſeꝑabilia ſint opera patris:qͥd credenduʒ eſt de ſpũſancto:niſi quia ⁊ ipᷣe pariter ope/ rat᷑: Ham in eo ipᷣo loco vnde exoꝛta eſt iſta quęſtio quã diſcutimꝰ: cũ filius eijceret dę/ monia:ipᷣe tamen ait: Si ergo in ſpũſancto eijcio demonia: igit᷑ puenit in vos regnum dei. Hic foꝛte qͥs dicat ſom̃ſanctũ dari potiꝰ a patre ⁊ filio q; ſua volũtate aliqͥd operari: ⁊ ad hoc ꝑtinere qð dictuʒ eſt: in ſpũſancto eijcio dęmonia: qð non ipᷣe ſpũſſanctus ſed xpᷣs id faceret ſpũ: vt ſic intelligat᷑ qð dictũ eſt: i ſpũſancto eijcio:tanq; diceret᷑:ſpũ eij⸗ cio. Solent quippe ita loqui ſcripturę: Int/ fecerunt in gladio:id eſt gladio. Succende- runt in igne:id eſt igni.Et accepit ieſus cul/ Joſue.O. tros petrinos in qͥbus circumciderat filios iſrł.Sed qui ꝓpterea demunt in ſpũſancto ꝓpꝛiam poteſtatẽ:illud attendãt qð a wdf 0 dictum legit᷑: Spũs vbi vult ſpirat. IFllud Joᷣ.ʒ. vo quod apoſtolꝰ ait: Omnia autẽ hęc ope i·Corj.ix. rat᷑ vnus atq; idem ſpũs:verendum eſt ne quiſq; arbitret᷑ ꝙ ea nõ operet᷑ pater ⁊ filiꝰ: cum in eis operibus cõmemoꝛauit donatio nes curationum ⁊ operatõnes virtutũ: vbi eſt vtiq; ⁊ expulſio demonioꝝ. Cum vo ad/ — iungit ⁊ dicit: Diuidẽs ꝓpꝛia vnicuiq; ꝓut Abis vult:nõne manifeſtat etiam ſanctiſpũs po/ teſtatem: p a patre ⁊ filio plane indiuidua: Si ergo hęc ita dicunt᷑:vt tamẽ inſeparabi/ lis intelligat᷑ operatio trinitatis:ita vt cum operatio patris dicit᷑: non eã ſine ſilio ⁊ ſpi/ rituſancto intelligat᷑ operari: vt cum opera tio filij non ſine patre ⁊ ſpũſancto:⁊ cũ ope⸗/ ratio ſpũſſancti non ſine patre et filio:ſatis — notũ eſt recte credẽtibus: vlł etiã vt poſſunt c * Gancti Auguſtini de verbis dſii dñs ieſus ĩ ſpũſancto dęmones eijcit.Neq; . loose intelligẽtibus:⁊ illud ideo dictũ eſſe de pa/ em̃ ⁊ ſolꝰhoc implere nõ poterat: atq; illud iu Job.l.· tre Ipᷣe facit oꝑa:ꝙ ab illo ſit etiã oꝛigo ope adiutoꝛiũ tanq; huic operi nõ ſufficiẽs aſſu/ uron rũ:a quo ẽ exiſtẽtia cooperantiũ ꝑſonaꝝ:qꝛ mebat: ſed ſpm̃ diuiſuʒ in ſemetipᷣm eo ſpũ hn ⁊ filius de illo natus eſt:⁊ ſpũſſanctus pᷣnci- cõgruebat expelli: quẽ pater ⁊ filius indiui⸗ nop paliter de illo ꝓcedit de quo natus eſt ſiliꝰ?: ſi in ſemetipſis cõiter habent.Sic ⁊ peccata Oicu ⁊ cũ quo illi cõis eſt idẽ ſpũs.Et illud quod quia pᷣter eccleſiã nõ dimittunt᷑:in eo ſpũ di Ntin Johᷣ.I5. ait dñs:Si opera nõ feciſſem in eis nemo mitti opoꝛtebat:quo in vnũ eccleſia cõgre⸗ ſonar alius fecit: non ad patrẽ vel ſpm̃ retuliſſe ꝓ gat᷑. Deniq; ſi quẽq; extra eccleſiã ſuoꝝ p/ ais ſihes ei nõ ſint in illis operibus cooperati:ſed ad niteat pctõꝝ: ⁊ huiꝰ tanti peccati qð alienũ lepet homies a quibꝰ legunt᷑ multa facta miracu/ eſt ab ecclia dei coꝛ impęnitens habeat: qͥd oter la: ⁊ tamẽ a nullo quę filius fecit. Et qð ait ei ꝓdeſt illa pęnitẽtia:cũ iſto ſolũ verbũ di/ cin 1.Corj.I2. apłus de ſpũſancto:Oia autẽ hęc oꝑat᷑ vnꝰ cat ↄtra ſpmſanctũ:qð extraneũ ẽ ab ecclia: ife atq; idẽ ſpũs:nõ ideo dictũ:qꝛ nõ ei coope // ꝗ accepit hoc donũ vt in ea ĩ ſpũſancto fiat 8 tei rat᷑ pater et filiꝰ:ſed quia in his oꝑpibus non remiſſio pctõꝝ:Quã remiſſionẽ cũ trinitas .ſen.diſ. . u ſunt multi ſed vnus ſpũs:⁊ in diuerſis ſuis faciat: ꝓpꝛie tamẽ ad ſpm̃ſanctũ intelligit᷑ rkertin vo 4 O oꝑationibus non eſt a ſe ipſe diuerſus.Hec ptinere. Ipᷣe em̃ eſt ſpũs adoptionis filioꝛũ Bo.S. ei tamẽ inaniter ſed rationabiliter ⁊ veraciter in quo clamamꝰ:Abba pater: vt ei poſſinꝰ Ug⸗ dicit᷑ patrem dixiſſe:nõ filium ⁊ ſpm̃ſanctũ: dicere: Dimitte noſ debita nr̃a.Et in h̊ co/ Matth.. ccon Zud.ʒ. Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ: ĩ quo mihi cõplacui. gnoſcimꝰ:ſic dicit apłlus iohes:qm̃ xpᷣs ma / i. Joh.ʒ. bonſe Sed hoc miraculũ de cęlo ſonabilis verbi: net in nobis de ſpũ quẽ dedit nobis: Ipſe So.S. hult qᷓ;uis ad ꝑſonam patris tmmodo noſcamꝰ ſpuũs teſtimoniũ reddet ſpũi nr̃o:qꝛ ſumꝰ fi huete ꝑtinere:cooperatos eſſe filium ⁊ ſpmſanctũ lij dei.Ad ipᷣm em̃ ꝑtinet ſocietas qua effici/ Urann nõ negamus. Neq; em̃ quia tunc ſilius car- mur in vnũ coꝛpꝰ vnici filij dei. Vñ ſcriptũ tartg nem poꝛtans cum hominibꝰ cõuerſabat᷑ in eſt:Si qua igit᷑ exhoꝛtatio in xpᷣo:ſi qð ſola Nbit.2. tmdie terra:ideo nõ erat etiã ĩ ſinu pr̃is tanqᷓ; vni / tiũ charitatis: ſi qua ſocietas ſpũs. Pꝛopt 1n genitũ verbũ:quãdo illa de nube vox facta hanc ſocietatẽ illi in quos pᷣmitus venit:lin atöͤ eſt:aut ſapiẽter ⁊ ſpiritalit᷑ credi poteſt: deũ guis omniũ gentiũ ſunt locuti:qꝛ ꝑ linguas hunin patrem operationẽ verboꝝ ſuoꝛum ſonan / conſociatioꝛ eſt ſocietas generis hũani.Sic eſſeag tiũ atq; tranſeuntiũ a ſuę ſapientię ſuiq; ſpi opoꝛtebat ꝑ linguas omniũ gentiũ ſigniſi Uckin ritus cooperatiõe ſeparaſſe. Eodem modo cari iſtã ſocietatẽ filioꝛũ dei membꝛoꝝ xpᷣi gebon cuz rectiſſime dicamꝰ: non patrẽ nec ſpiritũ futurã in oĩbꝰ gentibꝰ:vt quẽadmodũ tunc ſuitab Matth.i4. ſanctũ:ſed filiuʒ ſuꝑ mare ambulaſſe:cuius ille apparebat accepiſſe ſpmſanctũ qͥ loq̃bat᷑ Geſun vnius caro erat illa ⁊ plantę fluctibꝰ innitẽ linguis oĩm gentiũ: ita ſe nũc ille agnoſcat leptöe tes: illud tamẽ opus tanti miraculi patrẽ et accepiſſe ſpm̃ſanctuʒ qͥ tenet᷑ vinculo pacis bates. ſomſanctum cooperatos eſſe quis abnuat? eccleſię:ꝗ̃ diffundit᷑ in oibꝰ gentibꝰ. Vñ diẽ ſaeneo Sic em̃ ⁊ ſolũ filiũ veriſſime dicimus:ipſam aplus:Studẽtes ſeruare vnitatẽ ſpũs ĩ vin Epbv.⸗. Hheccki⸗ ſuſcepiſſe carnem: nõ patrẽ aut ſpmſanctũ: culo pacis. aũt ſit ipᷣe ſpũs patris:ipᷣe fi- Pp Unlest⸗ ⁊ tamẽ hãc incarnationẽ ad ſolũ filiũ ꝑtinẽ/ lius dicit: De patre ꝓcedit.Et alio loco:Nõ s.ns. „ tem: quiſquis negat cooperatũ patrem aut em̃ vos eſtis qͥ loqͥmini: ſed ſpũs pfis veſtrito.. (enty ſpm̃ſanctũ nõ recte ſapit. Iteʒ dicimus: nec qloquit᷑ ĩ vobis. vo ipſe ſit ⁊ ſpũs ſilij: eenni Matttʒ. ʒ. Patrẽ nec filiũ:ſed ſolũ ſpmſanctũ ⁊ in colũ/ aplus dic: Miſit deꝰ ſpm̃ filij ſui ĩ coꝛda ve/ Sal. 4 icgohil Actj.⁊. bę ſpecie:⁊ in linguis velut igneis aparuiſ ſtra:clamantẽ abba pater:hoc ẽ clamare fa⸗ kinsdin ſe ⁊ ſediſſe:ꝓnunciare illis in quos venerat cientẽ. Nos em̃ clamamꝰ:ſ in illo:id eſt ipo toit⸗ multis⁊ varijs linguis magnalia dei:a quo diffundente charitatẽ in coꝛdibꝰ nr̃is:ſine q̃ lintcs tamẽ miraculo ad ſolũ ſpmſanctũ ꝑtinẽte: inanit clamat quicũq; clamat. Vñ itẽ dicit: lllimen cooperationẽ pf̃is ⁊ verbi vnigeniti ſepara Quiſqᷣs aũt ſpm̃ xpᷣi nõ habet: hic nõ ẽ eiꝰ. Ro. S tehgte⸗ re nõ poſſumꝰ. Ita quoq; ſinguloꝝ in trini, Ad quẽ & in trinitate ꝓpꝛie ꝑtineret huiꝰ cõ pallan tate opera trinitas operat᷑: vnicuiq; operã/ munio ſocietatis: niſi ad eũ ſpm̃ qͥ eſt pfi fi/ izinaepi⸗ te:cooperãtibus duobus: cõueniente in tri lioq; cõis: hũc ſpm̃ ꝙ illi nõ habeãt qͥ ſunt ſpüsdei bus agendi cõcoꝛdia:non in vno deſficiente ab ecclia ſegregati: Judas aplus aꝑtiſſime nönce efficacia pagendi. Quę cũ ita ſint: hincẽ j declarauit dicẽs: Qui ſeipᷣos ſegregãt:ani/ Jnde.:. ſiͦni males:ſpm̃ nõ hñtes. Vñ in ipᷣa ecclia etiaʒ :mgl ſcintin iöneri flusinri Bigan nedhhni eſi 6 eiſung, Cngtli shebent dlcpeniz Meüitha ilpülmepi imnicämminder nniinulct pronsfiei Naieſn ni. Einbode 4 1 1 egütien N rwobis: en iiinglini Ccnsclrefic⸗ der Viſcion⸗ ntzolglrt nsſpis Pon mimsvenrin migglug nenshüan Ne ügmi ſgi atwenvorpe gintntim. itnnietihi riülleh ni naloha⸗ amid⸗Giol nihieſnint/ inmoff/ taiiaa fii⸗ ,. Gifie uicrſe⸗N thriamtn Sünͤckii ulriiuſl u Nitieim In euangelio ſcðm attheũ Sermo XI illos qui ꝑ noĩa hominũ qᷓuis invnitate eiꝰ ↄſtitutoꝝ quędã ſciſmata moliebant᷑: Pau 1. Corj.2. lus aplłus arguẽs iter cętera ait: Aialis aũt 1. Corl.5. hõ nõ ꝑcipit ꝗ̊ ſi ſpũs dei: ſtulticia em̃ ẽ illi ⁊ nõ põt intelligere qm̃ ſpiritalit᷑ dij-udicat᷑. Oñdit qͥd dixerit:MHõ ꝑcipit:id ẽ ſciaʒ nõ ca pit vᷣbi. hos ĩ ecclia cõſtitutos ꝑuulos diẽ: nonduʒ ſpiritales adhuc carnales: ⁊ lacte alẽdos nõ eſca: Quaſi paruulis inqͥt in xpᷣo lac vobis potũ dedi nõ eſcã.Nonduʒ enim poteratis:ſᷣ nec adhuc quidẽ poteſtis. Vbi dicit᷑: Mõdũ vel nõ adhuc: ꝓfecto nõ deſpe- rat᷑:ſᷣ eo tendit᷑ vt ſit aliqũ qð nõdũ eſt. Ad huc em̃ eſtis inqͥt carnaleſ.Et oñdẽs vñ ſint carnales:Cũ em̃ ſit inqͥt iter vos ęmulatio: nõne carnales eſtis:⁊ ſ̃m carnẽ ambulatis: Atq; idipᷣm planiꝰ aꝑiens:Cũ em̃ qᷣs dicat: Ego inqᷣt ſum pauli: alius aũt apollo:nõne homies eſtis? Quid &ůᷣ eſt apollo? QAuid aũt paulꝰ? AMiſtri xpᷣi ꝑ às credidiſtis.hhi g:id ẽ⸗ paulꝰ apollo:cõcoꝛdes erãt in vnitate ſpi/ ritꝰ: ĩ vinculo pacl:⁊ tñ qꝛ eos iſti int᷑ ſe diui dere ⁊ ꝓ altero inflari aduerſus alterũ cępe-/ rant:dicunt᷑ ⁊ homies carnales ⁊ animales: nõvalẽtes ꝑcipere q ſunt ſpũs dei:Et tamẽ qꝛ nõ ſunt ab ecclia ſegregati:paruuli axel/ lant᷑ in xpo: quos vtiq; vel angelos vl deos elſſe cupiebat quos arguebat:qꝛ hoĩes erãt: id eſt in his cõtentiõibus nõ ꝗᷓ dei ſunt: ſed quę hominũ ſunt ſapiebãt. De illis vᷣo qui ſuunt ab eccleſia ſegregati:nõ dictum eſt: ea quę ſunt ſpũs nõ ꝑcipiẽtes:ne ad ſciẽtię per ceptõeʒ referrent᷑:ſed dictũ eſt:ſpm̃ non ha/ bẽtes. Mõ eſt aũt cõſequẽs:vt qͥ habet etiã ſciendo ꝑcipiat qð habet. habẽt & iſtũ ſpm̃ in eccłia cõſtituti paruuli in xpᷣo:adhuc ani/ males:adhuc carnales:qͥd habeant ꝑcipere nõ valẽtes:id eſt intelligere⁊ noſſe.MNã quõ eſſent paruuli in xpᷣo: niſi renati ex ſpũſctõ⸗ Mec mirũ videri debet ꝙ qͥſq; aliqͥd habet: ⁊ qð habet ignoꝛat. At em̃ taceã de omipo/ tẽtis diuinitate atq; incõmutabilis trinita/ tis vnitate:quis facile ſciẽtia ꝑcipit quid ſit aĩa:⁊ qͥs nõ habet animã? Poſtremovt cer- tiſſime nouerimꝰ ꝙ paruuli in xpᷣo nõ ꝑcipiẽ tes quę ſunt ſpũs dei:habẽt tamẽ ſpm̃ dei: paulopoſt intueamur quẽadmodũ eoſipos Abis increpãs ait:Heſcitis qꝛ templũ dei eſtis: ⁊ ſpũs dei habitat in vobis: hoc vtiq; nullo mõ diceret ab eccłia ſegregatis: qͥ dicti ſunt QA ſpm̃ nõ habẽtes.Sed nec ille dicẽdꝰẽ eſſe in ecclłia:⁊ ad iſtã ſocietatẽ ſpũs ꝑtinere:qͥ oui X bus xpᷣi coꝛpoꝛali tm̃ cõmixtione ficto coꝛde miſcet᷑. Sanctꝰ em̃ ſpũs diſciplinę fugiet fi / Sap̃.t· ctũ. Quapꝛopt qᷣcũq; iĩ ſciſmatic vł heretic! cõgregatiõibus vel potiꝰ ſegregatiõib re/ eli ſimiles qui ᷣm carnẽ nat ẽ abꝛaę:nõ ſᷣm iſaac qͥ ̃m ſpm̃ qꝛ ꝑ repꝛomiſſionẽ: tñ cũ ad catholicã fidẽ veniũt ⁊ ſocietati ſpũs aggre gat᷑:quẽ foꝛis ꝓculdubio ñ hẽbãt:nõ eis re/ petit᷑ lauacrũ carnis. Hõ em̃ defuit etiã fo⸗ ris poſitis iſta foꝛma pietatis: ſᷣ accedit eis queę niſi intꝰ nõ põt dari vnitas ſpũs i vin/ culo pacis. Tales quippe erãt anteq; catho/ lici eſſent: de qualibꝰ dicit aplus: Habẽtes foꝛmã pietatis:virtutẽ aũt eius abnegãteſ. nati baptiʒzant᷑:q;uis ñ ſint ſpũ:tãq; hiſma / SGał.A/ 2. Timotb. z. Poteſt em̃ eſſeviſibilis foꝛma palmitis etiö Ster vitẽ: pᷣ iuiſibilis vita radicis haberi nõ . poteſt niſi in vite. Pꝛoinde coꝛꝑalia ſacra i·q.i. coꝛpalis mẽta quę poꝛtant ⁊ celebꝛant etiã ſegregati ab vnitate coꝛꝑis xpᷣi: foꝛmã poſſũt exhibe⸗/ re pietatis. Virtus em̃ pietatis inuiſibilis⁊ ſpiritalis: ita in eis nõ põt eſſe:quẽadmodũ ſenſus nõ ſequit᷑ homis mẽbꝛũ qñ amputat᷑ a coꝛꝑe. Que cũ ita ſint: remiſſio peccatoꝛũ qm̃ non dat᷑ niſi in ſpũſancto:in illa eccleſia tantũmõ dari põt:quę habet ſpmſanctum. Hoc em̃ fit remiſſione peccatoꝝ: ne pᷣnceps peccati ſpũs qͥ in ſeipᷣm diuiſus eſt regnet in nobis:vt eruti a poteſtate ſpũs ĩmundi:tẽ/ plũ deiceps efficiamur ſanctiſpũs: ⁊ a q můũ damur accipiẽdo idulgẽtiã: ipᷣm accipiam2 habitatoꝛẽ ad faciendã:augendam: ꝑficien dãq; iuſticiã.Hã ⁊ in pᷣmo eiꝰ aduẽtu cuʒ hi q eũ acceperãt linguis oĩm gentiũ loq̃rent᷑: ⁊ ſtupentes eos qͥ aderãt alloqueret᷑ aplus petrus:cõpuncti ſunt coꝛde:⁊ dixerũt ad pe trũ ⁊ ad apłlos:Quid g faciemꝰ frẽs:mõſtra te nobis?:Et dixit petrꝰ ad eos:Agite pęni/ tentiã:⁊ baptiʒzet᷑ vnuſqᷣſq; vr̃m in noĩe ieſu xpᷣi in remiſſionẽ pctõꝝ: ⁊ accipietis donuʒ ſpũſſancti. Vtiq; in eccłia vtrũq; factũ:id ẽ ⁊ peccatoꝝ remiſſio:⁊ doni huiꝰ acceptio in qua erat ſpũſſanctꝰ. Ideo aũt in nomie ieſu pater. Inſeꝑabilis quippe eſt habitatio quo rum inſeꝑabilis operatio: ſed ſigillatim plę rũq; ꝑ creaturę ſigniſicationes non ꝑ ſuam ſubſtantiã demonſtrant᷑: ſicut ſua tempoꝛũ ſpacia ſyllabis occupãtibꝰ ſeparatim voce xꝑpᷣi:qꝛ cũ eundẽ ſpmſanctũ ꝓmitteret:queʒ Jobᷣ.iA. mittit inqᷣt pr̃ in nomie meo. Neq; em̃ habi tat ĩ quoq; ſpũſſanctus ſine patre ⁊ filio: ſic nec filiꝰſine patre ⁊ ſpũſancto: nec ſine illis Gancti Auguſtini de verbis dſii pꝓnũciant᷑: nec tamẽ a ſeipſis vllis interual/ lis momentiſq; tempoꝛũ ſeparant᷑.MNon em̃ vnq; dici poſſunt ſimul: cum eſſe nõ poſſint niſi ſemꝑ ſimul. Sed vt iã nõ ſemel diximꝰ: ideo remiſſio peccatoꝝ qua in ſe diuiſi ſpũs euertit᷑ ⁊ expellit᷑ regnũ:ideo ſocietas vnita tis eccleſię dei extra quã nõ fit ipſa remiſſio peccatoꝝ: tanq; ꝓpꝛiũ eſt opus ſpũſſancti: patre ſane ⁊ filio cooperãtibus: quia ſocie/ tas ẽ quodãmõ patris ⁊ filij ie ſpũſſanctꝰ. Nã pater nõ cõmuniter habet᷑ pater a filio ⁊ ſpũſancto:qꝛ nõ eſt pater amboꝛũ.Et filiꝰ nõ cõmunit habet᷑ filiꝰ a patre ⁊ ſpũſancto: dqꝛ nõ ẽ filiꝰ amboꝝ. Spũs aũt ſanctꝰ cõmu niter habet᷑ a patre ⁊ filio: qꝛ ſpũs eſt vnus amboꝝ. Quiiqͥs igit᷑ reus fuerit impęniten tię cõtra ſpm̃ in quovnitas ⁊ ſocietas cõmu nionis cõgregat᷑ eccłię: nunqᷓ; illi remittet᷑: qꝛ hoc ſibi clauſit vbi remittit᷑: ⁊ merito dã/ nabit᷑ cũ ſpũ qui in ſeipᷣm diuiſus eſt: diuiſꝰ ⁊ ipᷣe cõtra ſpm̃ſanctũ qui in ſeipᷣm diuiſus R nõ eſt. Hocipſũ ⁊ euãgelica teſtimonia nos admonent:ſi ea ꝑſcrutamur attẽtius. Ham ⁊ ſm lucã quidẽ nõ ibi hec dicit dñs: vbi re⸗ ſpõdet eis qͥ dixerũt ꝙ in pncipe demonio/ rũ eijcit demones:nõ ei remitti qui blaſphe mauerit in ſpmſanctũ. Vnde aparet nõ ſe / mel a dño dictũ hoc:ſed ibi quoq; nõ negli/ gent ſᷣtereundũ quo loco dictũ ſit. Loqbat᷑ enim de his qui eũ cõfeſſi eſſent vel negarẽt Zud.i2. coꝛã hominibꝰ:vbi ait:Dico aũt vobis:qui cũq; ↄfeſſus fuerit me coꝛã hominibꝰ: ⁊ flliꝰ homis conſitebit᷑ illũ coꝛã angelis dei.QAui aũt negauerit eũ coꝛã homibus:denegabit coꝛã angelis. Et ne ex h apli petri deſpera/ ret᷑ ſalus qui eũ coꝛã homibꝰ ter negauit:cõ tinuo ſubiecit: Et ois qui dicit verbũ ĩ filiũ homis remittet᷑ ei:ei autẽ qui in ſvmſanctũ blaſphemauerit non remittet᷑: illa ſcʒ blaſ/ phemia coꝛdis impęnitentis qua reſiſtit᷑ re miſſioni peccatoꝝ quę fit in ecclia ꝑ ſpiritũ⸗ ſanctũ.Quã blaſphemiã petrus nõ habuit Matth.26. queʒ mox pęnituit qñ amare fleuit: victoq; ſpũ qui in ſeipᷣm diuiſus eſt:⁊ qui eũ veran/ Zudj.22. dũ popoſcerat:cõtra quẽ ꝓ illo dñs rogauit ne deſiceret fides eius. Accepit etiã ipſũ cui nõ reſtitit ſpm̃ſanctũ: vt nõ ſolũ ei remitte- ret᷑ peccatũ:ſed ꝑ eũ pᷣdicaret᷑ ⁊ daret᷑ remiſ/ ſio peccatoꝝ. Apud duos aũt alios euange liſtas qð narrat᷑ vt de blaſphemia ſpũs hęc ſentẽtia diceret᷑: cauſa extitit ex cõmemoꝛa/ tione ſpũs immũdi: qui in ſeipᷣm diuiſus ẽ. Dictũ enim erat de domino: in pᷣncipe deę monioꝝ eijceret demones. Jpße ſe dñs ait in ſpũſancto eijcere demones: vt ſpũs qui nõ eſt in ſe diuiſus:eum qui in ſe diuiſus ẽ vin/ cat atq; eijciat: Alle aũt homo in eius ꝑditi one maneat:qui in hui?qui in ſe diuiſus nõ eſt pacẽ ꝑ impęnitentiã tranſire detractat. lhoc em marcꝰ ita narrat: Amẽ dico vobis: Marci.ʒ. qꝛ oĩia dimittunt᷑ hominibus peccata⁊ blaſ/ phemię quibꝰ blaſphemauerint: qui auteʒ blaſphemauerit in ſpm̃ſanctũ nõ habet re/ miſſionẽ in ęternũ: ſed reus erit ęterni deli⸗ cti. ęc verba dñi cũ dixiſſet: ſua deinde cõ iunxit dicẽs:qm̃ dicebãt ſpm immũduʒ ha/ bet: vt oſtẽderet hinc fuiſſe exoꝛtã cauſam: vt hoc diceret:eo ꝙ dixiſſent eũ ĩ beelʒebub pᷣncipe demonioꝝ demones pellere:non qꝛ eſſet blaſphemia quę nõ remittit᷑:cuʒ ⁊ hec remittat᷑ ſi recta pgnitentia cõſequat᷑:ſed ꝙ o hinc vt dixi cauſa extitit:vt a dño illa ſentẽ tia ꝓferret᷑: facta mẽtiõe ſpũs immũdi quẽ aduerſũ ſeipᷣm diuiſũ dñs oſtẽdit ꝓpter ſpi/ ritũſanctũ:qui nõ ſolũ aduerſum ſe diuiſus nõ eſt: ſᷣ᷑ etiã quos colligit efficit indiuiſos: peccata ꝗ̊ adũſum ſe diuiſa ſunt dimittẽdo: eoſq; mũdatos inhabitando: vt ſit quẽad/ modũ ſcriptũ eſt in actibꝰ apłoꝛũ: multitu/ Actj.4. dinis credentiũ coꝛ vnuʒ ⁊ anima vna. Cui dono remiſſionis nõ reſiſtit:niſi qui duriciã coꝛdis impęnitẽtis habuerit.Mã ⁊ alio loco Zob.s. dixerũt iudęi de dño: ꝙ dęmoniũ haberet: nec tamẽ ibi aliqᷣd dixit de blaſpemia ſpũſ/ ſancti:qm̃ nõ ita obiecerũt ſpm̃ imundũ:vt in ſe diuiſus ex oꝛe ipᷣoꝝ poſſit oſtendi:ſicut beelʒebub a quo eijci demones poſſe dixe⸗ runt. In hac vo lectõne ſᷣm matthęũ multo manifeſtius aperuit dñs qð hic vellet intel/ ligi: id eſt ꝙ ipᷣe dicat verbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ qui vnitati eccleſię coꝛde impęnitẽti reſiſtit: vbi in ſpũſancto fit remiſſio peccatoꝝ. hHũc g em̃ ſom̃ nõ habẽt:vt iam dictũ eſt:qui etiaʒ xpᷣi ſacramẽta poꝛtãtes atq; tractantes: ab eius cõgregatõe ſeiuncti ſunt.MNã vbi dixit de diuiſione ſathanę aduerſus ſathanan: ꝙ ipſe in ſpũſancto eijceret demones: vtiq; in ſpũ qui nõ eſt aduerſus ſeipſum:ſicut ille di uiſus:ibi cõtinuo ne ꝑ illos qui ſub nomine xpᷣi extra eius ouile cõuenticula ſua congre/ gant:quiſq; putaret etiam regnũ xpᷣi aduer . egico i ſub eblel hlſpe ſuſi⸗ ſſtch umi⸗ t habe ſoo nol etani gnbeß ſungoc lusſpie tuudl rerſedt göl, nicus 6phn gloſcan Mllleen aitio⸗ xgric Mudinun püſane gegupi⸗ Aeftne ſor Pirſin logvetin 6ſoei luitde ehzy herſnsſi (Kiſnoi deaſtenn geccrade hucdone Uatirä⸗ „ (nßtir Gtti:at berdion Wene fnai⸗ ſrit icie⸗ M fequoy⸗ 1 ſum ſe eſſe diuiſum: Qui nõ eſt mecũ inqt õ Mattb.i2. itnl me eſt: ⁊ qui non cõgregat mecũ ſpargit: vt illos oſtẽderet ad ſe nõ ꝑtinere:qui extra cõ⸗ mlan Ren 4 In euangelio ſcðm Oattheũ Sermo XII ſchen gregãdo nollent cõgregare ſᷣ ſpargere. De/ sun inde ſubiũxit: Ideo dico vobis:om̃e pecca ſglin tũ ⁊ blaſphemia remittet᷑ homibꝰ:ſpũs aũt igeſſp blaſphemia nõ remittet᷑. Quid eſt hoc? Jõ shot ſola ſpũs blaſphemia nõ remittet᷑:qm qͥ nõ uſiani eſt cũ xpᷣo ↄ ipᷣm eſt:⁊ qͥ cũ illo non cõgregat mct. ſpargit:? Ideo vtiq;. Qui em̃ nõ cũ illo con/ pobis Prtg gregat:quomõolibet ſub eius noie cõgreget Nbu non habet ſpmſanctũ.hic oĩno:hic cõpulit iaute; nos nõ alibi intelligere fieri remiſſionẽ oĩs bette⸗ peccati:oĩſq; blaſphemię: niſi in xpᷣi congre nidl⸗ gatiõe ꝗ̊ nõ ſpargit. Cõgregat᷑ quipe ĩ ſpũ indec ſancto qͥ nõ eſt õ̊ ſeipᷣm diuiſus:ſic ille imun uzba dus ſpũs.Et ꝓptea oẽs cõgregatiõs vel po ulam: tius diſꝑſiões ꝗᷓ ſe xpᷣi ecclias apellãt:et ſũt hebud inter ſe diuiſę atq; ↄtrarię vt vnitatis cõgre nongt gatiõi ꝗᷓ vera ẽ ecclia eius inimicę: nõ qꝛ vi- gther dent᷑ eius hr̃e nomẽ:idcirco ꝑtinent ad eius ſel cõgregationẽ: Pertinerẽt aũt ſi ſpũſſanctꝰ i ſente quo ſociat᷑ heęc cõgregatio aduerſus ſeipſuʒ. liqne diuiſus eſſet.hoc aũt qꝛ nõ eſt: qui em nõ ẽ lerſoi⸗ cũ xpᷣo ↄtra ipᷣm eſt: 2 d cũ ille non cõgregat uiſos ſpargit:ideo peccatũ om̃e atq; oĩs blaſphe- los: mia dimittet᷑ hoĩb in hac cõgregatiõe quã nico: in ſpũſancto ⁊ nõ aduerſus ſeipᷣm diuiſo cõ/ ccx gregat xpᷣs. Ipſiꝰ aũt ſpũs blaſphemia illa ltitu'Ae,4 quę fit vt coꝛde impęnitẽti huic tãto dei „di no vſq; in finẽ viteiſtiꝰreſiſtat᷑:nõ remittet᷑. s Nã ⁊ ſi quiſq;ᷓ ita ſit ↄtrariꝰ veritati: vt deo olocd 500 loquẽti nõ ꝓphetis ſed vnico filio:cũ ꝓpter H nos eũ vt nobis in eo lodret᷑ ſiliũ homiĩs eẽ ſb voluit reluctet᷑:remittet᷑ ei:cũ pęnitẽdo con . Beech. 3z uerſus fuerit ad dei benignitatẽ:qͥ cum moꝛ iin tẽ impũi nollet quãtum vt reuertat᷑ ⁊ viuat: ſau dedtt ecclię ſuę ſpmſanctũ: vt cuicũq; in eo dire⸗/ peccata dimitteret: dimitterent᷑ ei. Qui vᷣo nule j huic dono extiterit inimicus:vt non illud ꝑ nil psggnitẽtiã petat: ſed ei ꝑ impęnitentiã ↄtra/ nctu dicat:fit irremiſſibile:nõ quodcũq; peccatũ ſtiͤi: „ ſed ↄtẽpta vel oppugnata ipᷣa remiſſio pec/ hit g I. a. uita fit caroꝛũ: atq; ita dicit᷑ verbũ ↄtra ſpmſanctũ leluz cũ ex diſꝑſione ad ↄgregationẽ nunq; veni/ s:lb tur: quę ad remittẽda peccata accepit ſpiri/ idivt tũſanctũ. Ad quã cõgregationẽ etiã ſi ꝑ ma an⸗ lü qclericũ ſed tamẽ catholicũ miniſtrũ repꝛo nichin bũ ⁊ fictũ aliquis acceſſerit coꝛde non ficto: ted in ipſo ſanctoſpũ remiſſionẽ accepit pecca/ oniie 2. q.u.ſpſſſãctꝰ coꝛũ:qui ſpũs in ſancta ecclia etiã iſto tẽpo onho ree quo velut area cũ palea triturat᷑: ſic ope/ iddlr rat᷑ vt nullius verã ↄfeſſionẽ aſpnet᷑: nulliꝰ tdt; ſimulatione fallat᷑: atq; ita repꝛobos fugiat gn . vt etiã ꝑ eoꝛum miniſteriũ pꝛobos colligat. SWJ” blaſphemia coꝛ imp (te Vnü ergo ſuffugiuz eſt: ne ſit irremiſſibilla gnitens caueat᷑: nec alit pęnitentia ꝓdeſſe credatur:niſi vt teneatur eccleſia vbi remiſſio peccatoꝛũ dat᷑: et ſocie/ tas ſpũs in pacis vinculo cuſtodit᷑. VUt po⸗ tui difficillimã quęſtionẽ: ſi tñ aliquatenus potui:dño miſerãte atq; adiuuante tracra/ ui:quicqͥd tamẽ in eius difficultate appᷣhen dere nõ potui: nõ imputet᷑ ipſi veritati qdauugse ſalubꝛiter pios etiã cũ occultat᷑ exerceat:ſed infirmitati meę quę vel intelligẽda cõſpice/ re vel intellecta explicare nõ potui. De his autẽ quę foꝛte potuimꝰ ⁊ cogitãdo iueſtiga/ re ⁊ dicẽdo expedire:illi ſunt agendę gratię a quo queſiuimꝰ: a quo petiuimꝰ:ad quem pulſauimꝰ: vt haberemꝰ vnde ⁊ nos medi⸗/ tando aleremur: ⁊ vobis loquẽdo miniſtra/ remus. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio m eudem: Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bonũ ⁊ Sermo xvA¶1 NBDmonuit nos dñ̃s nf ieſus xpᷣs vt A) bong arboꝛes ſimus:⁊ fructꝰbonos . abere poſſimꝰ. Ait em: Aut faci⸗ Mattb. 12. oꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius boſnu ut facite arboꝛẽ malã ⁊ fructũ eiꝰ malũ.De fructu enim arboꝛ cogno ſcit. Vbi ait: Facite arboꝛẽ bonã:⁊ fructuʒ eius bonũ:hoc itaq; nõ eſt admonitio ſᷣ pꝛę ceptũ ſalubꝛe:cui obediẽtia neceſſaria ẽ.z2 aũt diẽ̃: Facite arboꝛẽ malã ⁊ fructũ eiꝰ ma⸗/ lum:nõ pᷣceptũ eſt vt facias:ſed admonitio ne facias. Cõtra hos em̃ dixit qͥ putabãt ſe cum mali eſſent loqui bona poſſe: vel bona oꝑa habere. Hoc dñs ieſus dicit non poſſe. Pꝛius eſt em̃ mutãdus hõ vt opera muten/ tur. Si em̃ manet homo in eo ꝙ malus eſt: bona oꝑa hfe nõ põt.Si manet i eo ꝙ bonꝰ eſt:mala oꝑa habere nõ poteſt. Quis aũt a dſio bonus inuẽtus eſt: cũ chꝛiſtꝰ* ꝓ impijs moꝛtuus ſit: Omnes gmalas arboꝛes inuue nit: æ⁊ dedit poteſtatẽ filios dei fieri credenti Job.r⸗ bus in nomie eius.Quiſquis igit᷑ hõ hodie bonus eſt: id eſt arboꝛ bona:mala inuẽta ẽ ⁊ bona facta eſt. Et ſi quando venit malas arboꝛes eradicare: vellet vtiq; remanere ꝗ̊ nõ digna eſſet eradicari: ſed venit ſꝛogare miſericoꝛdiã: vt poſtea exerceret iudiciũ:cui dicit᷑: Aiſericoꝛdiã ⁊ iudiciuʒ canta bo tibi Nõ.ioo. dñie. HNedit ergo credẽtibus remiſſionẽ pec/ catoꝛũ: noluit cum eis ⁊ de pſteritis erratis Gancti Auguſtini de verbis dſi rationẽ habere. Remiſſio em̃ peccatoꝛũ fa/⸗ cit arboꝛes bonas. Diſtulit ſecurim: dedit ſecuritatẽ. DNe hac ſecuri iohãnes loquit᷑ di- Mattðᷣ.ʒ. cens: Jã ſecuris ad radicẽ arboꝝ poſita eſt. Ois arboꝛ ꝗᷓ nõ facit fructũ bonũ excidet᷑:et i ignẽ mittet᷑. De hac ſecuri cõminat᷑ pater/ Zud.iʒ. familias in euãgelio dicẽs: Ecce trienniũ ẽ ꝙ venio ad hanc arboꝛẽ ⁊ fructũ in ea nõ in/ uenio. Hã debeo locũ euacuare:ꝓinde am/ putet᷑. Et intercedit colonꝰ dicẽs: Homine dimitte eã hoc anno: circũfodiã eam ⁊ adhi bebo cophinũ ſtercoꝛis:ſi fecerit fructũ:bñ: ſi minꝰ:venies ⁊ amputabis eã.Zaqᷓ; ꝑ tri⸗ enniũ dñs viſitauit genꝰ hũanũ:hoc ẽ tribꝰ tẽpoꝛibꝰ:Quibꝰ: Pꝛimũ tempꝰante legeʒ: ſecũdũ tẽpus ĩ lege:tertiũ qð mõ eſt:tpᷣus ẽ gęę. Mã ſi nõ viſitauit genꝰ hũanũ añ legẽ: vnde abel:vnde enoch:vnde noe:vñ abꝛaã vnde iſaac: vnde iacob:quoꝛuʒ dñm ſe dici voluit: ⁊ cuiꝰ oẽs gentes erãt quaſi triũ ho/ Exo.ʒ. minũ deus eſſet: Et ego ſũ inqͥt deus abꝛaã Matth.⁊ 2. iſaac ⁊ iacob. In lege autẽ ſi nõ viſitaret: ipſam legẽ nõ daret. Poſt legez venit ⁊ ipſe paterfamilias:paſſus eſt:moꝛtuꝰ eſt ⁊ reſur/ rexit:ſpm̃ſanctũ dedit:euãgeliũ ꝑ totũ oꝛbẽ terrarũ pdicari fecit:⁊ adhuc quędam arboꝛ infructuoſa ꝑmãſit. Eſt quędaʒ adhuc pars gener hũani:ꝗᷓ adhuc ſe nõ coꝛrigit: Inter/ Epbᷣ.ʒ. cedit colonꝰ: ꝓ plebe oꝛabat apłus: Flecto iquit genua mea ꝓ vob ad patrẽ:vt i chari⸗/ tate radicati ⁊ fundati: valeatis appᷣhende/ re cũ oĩbꝰ ſanctis ꝗᷓ ſit latitudo: longitudo: altitudo ⁊ ꝓfundũ.Cognoſcere etiã ſuꝑemi nentẽ ſciẽtiã charitatis xpᷣi: vt impleami in omnẽ plenitudinẽ dei. Flectendo genua ꝓ nobis intcedit apud patrẽfamilias: ne era/ dicemur. Ergo qꝛ neceſſe eſt vt veniat:aga/ mus vt fructuoſos nos inueniat. Circũfoſ/ ſio arboꝛis: eſt hũilitas pęnitẽtis. Ois eniʒ foſſa hũilis.Cophinũ ſtercoꝛis:ſoꝛdes pęni B tẽtię.Quid em̃ ſtercoꝛe ſoꝛdidiꝰ: Sit g̊ vnuſ quiſq; arboꝛ bona: nõ ſe arbitret᷑ hr̃e fructꝰ bonos: ſi manet arboꝛ mala. Mõ erit fructꝰ bonꝰ:niſi arboꝛis bonę. Muta coꝛ:⁊ muta/ bit᷑ opus.Extirpa cupiditatẽ:plãta charita 1. Timot .6. cẽ. Sicut em̃ eſt radix omniũ maloꝝ cupidi⸗ tas: ſic eſt radix oim bonoꝝ charitaſ.Quid ergo homies muſitãt int ſe vel cõtendũt: di cẽteſ:Quid ẽ bonũ? O ſi ſcireſ:qͥd ſit bonũ. NAOõ habere vis nõ eſt valde bonũ:qð eẽ nõ vis hoc eſt bonuʒ. Vis em̃ hf̃e ſanitatẽ coꝛ⸗ poꝛis:hoc eſt bonũ:nec tamẽ putes magnũ bonũ eſſe qð habet ⁊ malus. Aurũ ⁊ argẽtũ habere vis:ecce ⁊ hoc dico bonũ c: ſed ſi bñ vſus fueris. Bene aũt nõ vteris ſi malꝰ fue/ ris:ac ꝑ hoc aurũ ⁊ argentũ malis maluʒ ẽ: bonis bonũ eſt:nõ qꝛ eos bonos aurũ ⁊ ar⸗ gẽtũ facit:ſed qꝛ bonos inuenit:invſum bo nũ cõuertit᷑.honoꝛẽ habere vis:bonũ eſt:vᷣ ⁊ hoc ſi bene vtaris. multis honoꝛ occa⸗ ſio exitij fuit. Diſcernamꝰ bona opa ſi poſ/⸗ ſumꝰ: qꝛ de bonis arboꝛibꝰ loqmur. Et hic nihil ẽ qð ſic quiſq; cogitare debeat:niſivt i ſemetipſũ oculos ↄuertat:in ſe diſcat: ſe in/ ſpiciat:ſe diſcutiat: ſe quęrat:⁊ ſe inueniat: et qð diſplicet necet: qð placet optet ⁊ plan tet. Cũ em̃ ſe homo inanẽ inuenerit melioꝝ bonoꝝ: vt qͥd eſt auidus externoꝝ bonoꝝ? Ecce qͥd ꝓdeſt plena bonis arca:inanis con ſcientia?: Bona vis habere:⁊ bonus nõ vis eſſe. Mon vides te erubeſcere debere bonis tuis: ſi domꝰ tua plena ẽ bonis:et te habet o malũ: Quid em̃ eſt qð velis habere malũ?: Dic mihi.Nihil oino.MHõ vxoꝛẽ:nõ filiũ:nõ filiã:nõ ſeruũ:nõ ancillã:nõ villã:non tuni⸗ cã:poſtremo non caligã: ⁊ tamẽ vis habere malã vitã. Rogo te: pᷣpone vitã tuam cali⸗/ gę tuę. Omnia quę circa iacent oculis tuis: elegatia ⁊ pulchꝛa tibi chara ſunt:⁊ tibi ipᷣe vilis es: fedꝰ es.Si tibi poſſẽt rũdere bona qbus ẽ plena domꝰ tua:ꝗ habere optaſti:ꝗᷓ ꝑdere timuiſti:nõne ⁊ tibi clamarẽt: Siẽ tu nos bona vis hr̃e: ſic ⁊ nos volumus bonũ habere dñm? Tacita voce interpellant ↄtra te dñm tuũ:Ecce bona tanta dediſti huic:⁊ ipᷣe malus eſt. Quid ei ꝓdeſt qð habet: qñ eũ qui oĩa dedit non habet?Querit &̊ aliqͥs admonitus his verbis meis: ⁊ foꝛte cõpun/ ctus quęrit qͥd ſit bonuʒz:quale bonũ:vnde bonuz? Bñ intellexiſti:hoc te ꝗrere debere: Reſpõdebo querẽti ⁊ dicã.hoc eſt bonum: qð nõ potes inuitꝰ amittere. Potes em̃ au· rũ ꝑdere ⁊ noleus:potes domuʒ:potes ho⸗ noꝛes:potes ipſã carnis ſalutẽ.Bonũ vᷣo qͥ vere bonus es:nec inuitꝰ accipis:nec inuitꝰ amittis. Quęro ergo quale ſit hoc bonum? Pſalmꝰ quidam admonet nos rem magnã foꝛte quã quęrimꝰ.Ait em̃: Filij hoĩm:quo / Nõ.4. uſq; graues coꝛde: Quid eſt graues coꝛde: Vr qᷣd diligitis vanitatẽ ⁊ quęritis menda ciũ: Et a tergo ait qð quęrendũ eſt: Scitote qm̃ dñs magnificauit ſanctũ ſuũ. Jã etxpᷣs venit:iã magniſicatꝰ ẽ:iã ſurrexit ⁊ aſcẽditi cęlũ:iã nomẽ eius toto mũdo pᷣdicat᷑:qͥuſq; graues coꝛde:? Suſfficiant pᷣterita tempoꝛa. Zam magniſicato illo ſancto: quouſq; gra⸗ ſesor ſe Au yanitans achneit lrar ganunt⸗ mntas: ſonterfu u an verb⸗ spolu gowyu luntne lehocc aüſuü. ſulrtie⸗ ſpolunt gi⸗ woluntate . üſin ſcensvol go. Hoe Nöultan ſempalns Mlartſep Mkoch anpane ed ofnacte ſoloporct nuorbpe . idioiel ereiie hlls, ucneſnte 1 tſſi nlns mle Monnge Datene egodioon inmibid . L espen hocait ypoßtü⸗ Au In euangelio ſcðm attbeũ Sermo XIII ues coꝛde: Poſt trienniũ qͥd reſtat niſi ſecui ¶ Petra enim pꝛincipale nomen eſt: ideo pe⸗/ smig, ris:? Quouſq; graues coꝛde? Vt q diligitt trus a petra: nõ petra a petro:quomõ nõ a – vanitatẽ ⁊ quęritis mẽdaciũ?: Adhuc vana: xbpiano xpᷣs: ſ᷑ a xpᷣo xpᷣianus vocat᷑. Tu es enning adhuc inutilia: adhuc pompatica ⁊ volati/ ergo inqt petrꝰ: ⁊ ſuꝑ hãc petrã quã ↄfeſſus dbni 6 ca: ita xpᷣo ſãcto magniſicato: adhuc iſta re- es: ſuꝑ hac petrã quã cognouiſti dicẽs: Tu bonna quirunt᷑: Jam clamat veritas: ⁊ adhuc qrit es vps filiꝰ dei viui: ędificabo eccleſiã meã: gan vanitas? Quouſq; graues coꝛde? Mſrito id eſt ſuꝑ meipᷣm filiũ dei viui: ędificabo ec/ ki ffoꝛtiter flagellat᷑ hic mũdus. Cognouit em̃ cleſiã meã. Suꝑ me ędificabo te: nõ me ſuꝑ . eN Lend. 12. iam verba dñii mũdus. Et ſeruus inqᷣt neſci emgn dus. Et ſi te. MHã volentes homies ędiſicari ſuꝑ hoies Aniin eens voluntatẽ dñii ſui ⁊ faciens digna: pla/ edlanſe dicebant:Ego quidẽ ſũ pauli:ego aũt apol 1. Corſer. Kleiw⸗ gis vapulabit paucis. Quare? Vt ꝗrat vo/ lo:ego vᷣo cephę:ipſe eſt petrꝰ. Et alij qͥ no/ itiuein luntatẽ dñi ſui. Seruus ́neſciẽs volunta / lebant ędificari ſuꝑ petrũ ſed ſuꝑ petrã: ego nchigtgn tẽ: hoc erat mũdus anteq́; magnificaret ſan aüũt ſum xpᷣi. Aplus aũt paulꝰvbi cognouirt mannan ctũ ſuũ. Seruus erat neſciẽs voluntatẽ dii ſe eligi ⁊ xpᷣm còtẽni: Diuiſus eſt inqͥt xs: mordcnen ſui:⁊ ideo vapulabat paucis. Seruus autẽ Mũquid paulꝰ ꝓ vobis cruciſxus ẽt aut in mnmnan iã voluntatẽ ſciens dũi ſui: hoc eſt mõ ex àᷣ noie pauli baptiʒati eſtis? Quõ nõ ĩ pauli: honlsnüns magnificauit deitas ſanctũ ſuũ:⁊ nõ faciẽs ſic nec in petri:ſed ĩ noĩe xpᷣi vt petrꝰ ędifica/⸗ , dedardons voluntatẽ eius vapulabit multis. AQuid ꝙᷓ ret᷑ ſupꝛa petrã:nõ petra ſuꝑ petrũ. JIJdem &̊ 1Beirac. ,. isrdtteda mirũ ſi mũdus multa vapulat: Seruus eſt petrꝰa petra:cognomiĩat beatꝰ: ecclię figu // .! dahee nli⸗ ſciens voluntatẽ dñi ſui:⁊ faciẽs digna pla/ rã poꝛtas:apoſtolatꝰpncipatũ tenẽs:conti⸗ enoͤfluͦd gis. Nõ ergo recuſetvapulare multis:qm̃ ſi nuo poſt paululũ iã audito ꝙ beatꝰeẽt: iam Miontuni nõ vult audire pᷣceptoꝛẽi niuſte patiet᷑ vlto/ audito petrꝰ eſſet:iã audito ꝙ ſupꝛa petrã insbebee rem:vel nõ murmuret ↄtra caſtigatoꝛẽ:cum eędiſicatꝰ eẽt: pꝰeaqᷓ; audiuit futurã dñi paſ/ imunc w vigdeat ſe plagis dignũ: vt miſericoꝛdiã me/ ſiõʒ:qꝛ pſᷣdixerat eã cito futurã diſciplis ſuis tolis reat᷑ ꝑ chꝛiſtũ dñm noſtꝝ:qui viuit ⁊ regnat diſplicuit ei.Limuit ne ꝑderet moꝛiẽtẽ:quẽ ſuar inbiie cum patre ⁊ ſpũſancto: Amen. FIfkeſſus fuerat viteę fontẽ: Turbatꝰẽ: Abſit a Matth. 16. Küten e dño chꝛiſto ambulãte ſuper te inqᷣt dñe ne ſiat iſtud. Pꝛopitius eſto tib barcheiti aquas maris:⁊ petroꝗ titubãte: J dyte:nolo te moꝛi. Petrꝰ dicebat xpᷣo:Nolo mmihain ell gelio ᷣm endem. Sermo VuI te moꝛi: H meliꝰ dicebat xpᷣs: Volo ꝓ te mo⸗ nca A Vangeliũ qð recentiſſime recitatũ ri.Deniq; ↄtinuo repᷣhendit:quẽ pauloante tapclunm eſt de dño xpᷣo qui ſuꝑ aquã maris laudauerat: ⁊? quẽ beatũ dixerat: ſathanan dellihirt ambulauit.⁊ de aplo petro qͥ ambu apeellat. Redi inqᷣt poſt me ſathana: ſcãda⸗ oöbebenct lans timẽdo titubauit ⁊ diffidẽdo merſus: li mihi es:nõ em̃ ſapis ꝗᷓ dei ſt:b ꝗ ſt hoim. toöheba an⸗ ag meiS . 90 *3 Cuenttuic coõſidendo rurſus emerſit: admonet nos in- Quid nos vult facere ex h qð ſumꝰ:q ſic cul ciorrahpn telligere mare pᷣſens ſeculũ eſſe: petrum vo pat qꝛ hoĩes ſum: Uultis ſcire qͥd nos velit ⸗ benünnt aplim ecclię vnicętypũ. Ipſe em̃ petri apo/ faceret Audite pſalmũ: Ego dixi dij eſtis: et Ns. Si⸗ gerrchn ſtoloꝝ oꝛdine pᷣmus: in xpᷣi amoꝛe ꝓmptiſſi ſilij excelſi oẽs.Sʒ hũana ſapiẽdo: Voſ aũt daäboun mus:ſepe vn reſpõdit ꝓ omnibꝰ. Ipſe de/ ſic hoĩes moꝛiemi.Idẽ ipᷣe petrꝰ pauloañ be a, niq; dño ieſu xpᷣo reqᷣrenti: quẽ naz homies atꝰ poſtea ſathanas. In momẽtovno:infra an dicerẽt eũ eſſe: ⁊ opiniones varias hominũ pauca verba mirar:differẽtias attẽde caꝝx. ſſit dDdiſcipulis reſpõdentibꝰ: rurſuſq; dño inter · Quid miraris:qꝛ pauloañ beatꝰ:poſtea ſa-/ tnan Mattb.ib. rogante ⁊ dicẽte: Vos aũt quẽ me eſſe dici thanas? Attẽde cãm qre beatꝰ:Quia ñ tibi Matth.ꝛe. un 4 tis?: Reſpõdit petrus:Tu es xpᷣs filiꝰ dei vi / reuelauit caro ⁊ ſanguis:ſᷣ pr̃ meꝰ qͥ ĩcelis ẽ. — ni. Vnus ꝓ multis dedit reſpõſuʒ:vnitas i Jõ beatꝰ:qꝛ tibi ñ caro ⁊ ſanguis reuelauit. amnſin 0 multis. Lũc ei dñs ait:Beat?ꝰes ſymon ba- Si em̃ caro ⁊ ſanguis h̊ tibi reuelaret ð tuo: fwind . riona: qꝛ nõ reuelauit tibi caro ⁊ ſanguis: qꝛ vo nõ caro ⁊ ſanguis tibi reuelauit: ſᷣ pr ignug 4 H pater meꝰ qͥ eſt in celis. Deinde addidit:Et meqᷣ ĩ cęłẽ:ð meo nõ ð tuo.Quare ð meos = . ego dico tibi. Lanq; diceret: Quia tu dixi · Quia oia ꝗᷓ hʒ pr mea ſũt.Ecce audiſti cãʒ: Job.ic. S ſti mihi:Tu es xpᷣs filiꝰ dei viui: et ego tibi: qdre beatꝰ:⁊ q̃re petrus.Quare aũt illud qi Se Xu es petr. Symon quipe ante vocabat᷑. hoꝛreſcimus⁊ repetere nolumꝰ: Auare:niſi rtt Hhoc aũt nomẽ ei vt petrus apellaret᷑ a dſdño quia detuo: MHon em̃ lapis ꝗ dei ſunt:ſed ꝗᷓ artiſ⸗ eimpoſitũ ẽ: ⁊ ;̊ vt ea ſigura ſigniſicaret ecclle ſũt hoim:Hoc intuẽtes nos ecclię membꝛũ: B nen ſiã. Quia em̃ xpᷣs petra: petr' pls xpianuus. 5 = Sancti Auguſtini de verbis domini diſcernam qͥd de dei:quid de nf̃o. Tũc em̃ meritoꝝ nr̃oꝝ:ſed voluntariã. Pluuiã ́̊ vo demed ſentiã regẽtis ſine vlla cunctatiõe deſiluit ferret᷑ a te. Quid tibi dictum eſt: qͥd audiſti nõ titubabimꝰ:tũc in petrã fundabimur:fi/ luntariã ſegregãs deꝰ heęreditati ſuę:eteniʒ ka xi ⁊ ſtabiles erimꝰ aduerſus ventos:imbꝛes infſirmata eſt:tu vo ꝑfeciſti eã: qꝛ pluuiã vo 1mgn flumina: tẽptatiões videlicʒ ſᷣſentis ſęculi: luntariã ſegregaſti:nõ attendens hoim me⸗ nsttep, Illũ tamẽ videte petrũ: qui tũc erat figura rita ſed tuã gratiã ⁊ miſericoꝛdiã. Infirma⸗ narelit veſtra: Modo fidit:modo titubat:mõ ĩimoꝛ ta eſt ipſa hereditas: ⁊ agnouit ſe infirmã ſulie talem cõfitet᷑: mõ timet ne moꝛiat᷑. Pꝛoinde in ſe:vt firma eſſet in te.Hõ firmaret᷑:ſi non jeuouttt qꝛ eccłia xpᷣi habet firmos: habet ⁊ iſrmos: infirmaret᷑: vt abs te ĩ te ꝑficeret᷑. Uide hu/ mecort nec ſine firmis põt eẽ: nec ſine infirmis. VHnñ ius infirmitatis poꝛtiũculã. Paulũ vide in Hidiun Ro. 15. dicit aplus paulꝰ:Hebemꝰaũt nos firmi in / firmatũ qui dixit: Hon ſum idoneus vocari i. Corj.r75. liiek tfirmoꝝ onera ſuſtinere. In eo ꝙ dixit petrꝰN: aplus: qꝛ ꝑſecutus ſum eccliã dei. Quare g̊ gütum Matthᷣ.is. Tu es xpᷣs filius dei viui: firmos ſigniſicat. aplus es? Sꝛatia dei ſum id qð ſum. Nõ ſũ Gheine In eo aũt qð trepidat ⁊ titubat ⁊ xᷣm pati idoneꝰ:ſed gr̃a dei ſum qð ſũ. Infirmat eſt lastuci nõ vult moꝛtẽ timẽdo:vitã nõ agſcẽdo:infir paulus:tu vo ꝑfeciſti eum. Jam vo qꝛ gra⸗ cicls mos eccłię ſignificat. In illo gvno aplo:id ẽ tia dei eſt qð eſt: vide quid ſequat᷑: Et gra/ lüamoe⸗ petro in oꝛdine aploꝝ pᷣmo ⁊ pᷣcipuo in quo tia eius in me nõ fuitvacua:ſed plus omibꝰ nntenoga ſigurabat᷑ ecclia:vtrũq; genus ſigniſicandũ illis laboꝛaui. Vide ne ſᷣſumptione ꝑdas: ipid fuit:id eſt firmi ⁊ infirmi: qꝛ ſine vtroq; nõ ẽ qð ĩfirmitate meruiſti. Bene hoc bene:Nõ deſrote Wanb.14. Eccleſia. Hinc eſt qð mo lectũ eſt: Dne: ſum idoneus vocari aplus:gratia eius ſum Kuger 7 ſi tu es:iube me venire ad te ſuper as ſum: ⁊ gfa eius in me nõ fuitvacua.Oia antecn aquas.Si tu es:iube me. Mõ em̃ poſſum optime:Sʒ plus illis omibꝰlaboꝛaui:Qua Augein hoc in me: ſed in te. Agnouit qͥd ſibi eſſet a ſi tibi cepiſti tribuere:qð pauloante deo de/ nmugeef ſe: qͥd ab illo cuiꝰ volũtate credidit ſe poſſe: deras.Agnoſce ⁊ ſequere.Mõ ego autẽ:ſed Dcectie qð nlla infirmitas hũana poſſit. Ergo ſi tu gratia dei mecum. Bene infirme firmiſſime ſcorei es iube:qꝛ cũ iuſſeris fiet.Qð ego nõ valeo eris exaltatꝰ:qꝛ nõ es ingratus: Tu es idez ſihengf ſſumẽdo:tu potes iubẽdo.Et dñs:veni ipſe paulus:in te paruus: in dño magnus. benner inqᷣt.Et ſine vlla dubitatiõe petrus ad ver · Tu esqͥ ter dñm rogaſti vt ſtimulus carnis nenet bũ iubẽtis: alibi ad ſᷣſentiã ſuſtentãtis: ad angelus ſathanęa quo colaphiʒabaris au/ W r in aquaſ:⁊ ambulare cępit. Potuit qð dñs: E md cchi. Potun⸗ quãdo hoc petiſti? Sufficit tibi gratia mea: 2. Con.i-⸗ Epb.ʒ. Nõ in ſe:ſed ĩ dño. Fuiſtis em̃ aliqñ tenebꝛę: na virtꝰ in infirmitate ꝑficit᷑. Eteni infrrma,⸗ nũc aũt lux:ſed in dño. Qð nemo poteſt in paulo:nemo in petro: nemo ĩ alio vllo apo/ ſtoloꝝ:hoc põt in dño. Ideo bñ paulꝰ vtili ter ſe cõtemnẽs:illũ cõmẽdãs:nũquid pau/ lus inqᷣt pꝛo vobis cruciſixus eſt:aut in no/ tus eſt:tu vo ꝑfeciſti euʒ. Sic ⁊ petrꝰ: Jube me inqt venire ad te ſuꝑ aquas: homo au/⸗ dio:ſᷣ̊ nõ hoieʒ rogo. Jubeat deꝰ hõ vt poſ⸗ ſit:qð nõ põt hõ. Veni inqᷣt.Et cepit ambu lare ſuꝑ aqs:⁊ potuit petrus: qꝛ iuſſerat pe/ mine pauli baptiʒati eſtis: Hon ergo in me tra.Ecce qͥd petrꝰ in dño:quid ĩ ſe? Uides hßſoſun ſed mecũ: nõ ſub me ſed ſp illo. Ergo ambu/ ventũ validũ timuit. Et cũ cępiſſet nailau lauit petrus ſuꝑ aquas in iuſſu dñi:ſciens ꝭ mergi exclamauit.Dñne pereoͤ:libe⸗ gunſdead ſea ſe habere nõ poſſe.Fide valuit qð hũa/ ra me. Pꝛęeſumpſit de dño:potuit de dño. emepat, na infirmitas nõ valeret.hi ſunt firmi ecle itubauit vt hõ: rediuit ad dñm. Si dice/ No. 9. ſbuscöfi ſię: Attẽdite:audite:intelligite:agite.Neq bã:motꝰ ẽ pes meus:Pſalmꝰ loquit᷑:ſancti maorine em̃ agendũ eſt cũ firmis alibivt ſint inſfirmi: cantici vox ẽ:⁊ ſi agnoſcamꝰ ⁊ nr̃a:imo ſive/ Wonfieie ſed agendũ ẽ cũ infirmis vt ſint firmi. M limꝰz nr̃a ẽ: Si dicebã mot ẽ pes meꝰ.Qua We chon tos aũt impedit a firmitate:ſᷣſumptio firmi re motꝰ:niſi qꝛ meꝰ? Et qͥd ſequit᷑: Miſcðia tbalt⸗ tatis. Nemo erit adeo firmus niſi qui ſea ſe tua dñje adiuuabat me. Mõ virt mea:bᷣ miſe ⸗ mltcne Ps. 6. ipſo ſentit infirmũ. Pluuiã volũtariã ſegre ricoꝛdia tua. Nũquid em̃ dñs deſeruit titu/ Annen gans deus hereditati ſuę. Quid ᷣceditis:q bantẽ:quẽ audiuit inuocantẽ? Vbi ẽ illud: ſenctſin qð dicturꝰ ſuʒ noſtis: Cẽperet᷑ velocitas:vt Quis iuocauit deũ:⁊ deſertꝰẽ ab eo? Vbi ⁊ fnecie ſequat᷑ tarditas. Hoc dixi ⁊ hoc dico: audi/ illud:Et oĩs qͥ iuocauerit nomẽ dñi ſalꝰerit? Jobel.a⸗ Nraclann te: capite: facite. Nemo adeo fit firmus: niſi Cõtinuo poꝛrigẽs adiutoꝛiũ dextrę ſuę: le⸗ nopud qui ſea ſeipſo ſentit inſrmũ. Pluuiã &̊ vo/ uauit mergentẽ: ĩcrepauit diffidentẽ. Do⸗ Aüapin luntariã: ſicut pſalmꝰ dicit voluntariã:non dice fidei re dubitaſti: De me hſpſii Fpes, uiäsn nerhi⸗ nplunizg boinne Müin, ſeitin nmiſin Nt Müpſteng anſien AA⸗ ſin iil Ninzrd niet ni:gn Nüplsori Prone re Mebene Mmcishn itan 0 wan Q ommedeode, degbeies Veümiine Luesga dionags miuscn⸗ diee chituun bigrun 40 Kinifns iner ⸗ us:Dondun Nehön Scptanin euſant⸗ le taͤc eci Gonmre⸗ in N — un A ui lcn Nℳ% In euangelio ſcðm Oatth eñũ Sermo XIIII de me dubitaſti? heia frẽs ſermo cõcludẽdꝰ eſt. Attẽdite ſęculũ q̃ſi mare:ventꝰ validus ⁊2 magna tempeſtas. Vnicuiq; ſua cupidi⸗- tas:tẽpeſtas ẽ. Amas deũ: ambulas ſuper mare:ſub pedibꝰ tuis ẽ timoꝛ ſeculi. Amas ſeculũ:abſoꝛbebit te.Amatoꝛes ſuos voꝛa/⸗ re nouit nõ poꝛtare. Sed cũ fluctuat cupidi tate coꝛ tuũ:vt vincas tuã cupiditatẽ:iuoca xpᷣi diuinitatẽ. Putatis tũc eſſe ventũ ↄtra/ riũ qñ eſt huiꝰ ſeculi adũſitaſ? QQñ em̃ bella: qñ tumultꝰ:qñ fames:qñ peſtilẽtia:qñ cui/ qʒn⸗ hoim etiã ſingulo euenit pꝛiuata calami/ tas:tũc putatꝰvẽtus aduſus:ibi putat᷑ iuo/ cãdus deus. Qñ aũt tẽpoꝛali fęlicitate ſecu lũ arridet: q̃ſi nõ ẽ vẽtus ↄtrariꝰ. Noli huic interrogare tꝑis tranquillitatẽ:interroga:fᷣ tuã cupiditatẽ. Vide ſi trãquillꝰ eſt in te:vi de ſi nõ te ſubuertit vent iterioꝛ.oc vide: Magnę virtut ẽ cũ fęlicitate luctari:ne illi ciat:ne coꝛrũpat:ne ipᷣa ſubuertat fęlicitas.⸗ Aagne inquã virtutis ẽ cũ fęlicitate lucta/ ri:magnę fęlicitatis eſt a fęlicitate nõ vinci. Diſce calcare ſęculũ:memẽto ſidere te ĩ xpᷣo: ⁊ ſi motꝰẽ pes tuus:ſi titubas: ſi aliqua nõ ſuperas:ſi mergi incipis: dic dñe pereo: li/ bera me. Dic dñe pereo:ne pereas.Solꝰem̃ a moꝛte carnis liberat te:qui moꝛtuus eſt in carne ꝓ te.Cõuerſi ad dũm. M De eo de quo ſupꝛa·Sermo xX Vm ſanctũ euãgeliũ legeret᷑ audi/ uimus nautellã ꝑiclitantẽ: chꝛiſtuʒ vericlitãtibus ſubuenientẽ: petruʒ ccurrenteʒ. In qbus omnib“ mira⸗ culũ expectauimꝰ:myſteriũ requiramꝰ.Qñ em̃ poſſumꝰ de diuinis oꝑibꝰꝗᷓ legunt᷑ intel lectũ alicuiꝰmyſticę ſigniſicatõis exculpere: quaſi de abſtruſis fauoꝛũ cellis mella ꝓdu/ cimꝰ:vel xpᷣi diſcipulos imitãtes:ſpicas ma nibus cõfricamꝰ:vt ad latẽtia grana ꝑueni/ amus:⁊ in eisvitã inueniamꝰ.Aſcẽdit ergo dñs nr̃ ieſus xpᷣs: vt lectũ eſt: in montẽ ſolꝰ oꝛare.Mons altitudo eſt. Quid em̃ in hoc mũdo altiꝰ ceclo? Quis vo in cęluʒ aſcẽdit: nouit optie ſides vr̃a. Cur aũt ſolꝰ aſcẽdit?⸗ Joh.z.· Quia nemo aſcẽdit in cęlũ niſi qꝗͥ de cęlo de/ ſcendit filius homiĩs qͥ eſt in celo. uis ⁊ in fine cũ venerit ⁊ nos oẽs ſua mẽbꝛa college⸗ nit ac leuauerit in celũ:etiã tũc ſolus aſcẽdit ꝛ caput cũ coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſt xpᷣs. Nũc autẽ olũ caput aſcẽdit: mediatoꝛ dei ⁊ hoim hõ xps ieſus. Ipſe aſcendit ſolus oꝛare:qꝛ ipſe aſcẽdit ad patrẽ ꝓ noõᷣ interpellare. Verũ/ tamẽ chariſſimi dũ ille oꝛat in excelſo:naui cula turbat᷑ fluctibꝰ in ꝓfundo: quia inſur/ gunt fluctus:põt ipſa nauicula turbari: ſed qꝛ xpᷣs oꝛat nõ poteſt mergi. Nautellã qͥpe iſtã fratres eccleſiã cogitate: turbulẽtũ ma/ re hoc ſeculũ. Qñ aliquis impię volũtatis: maxię poteſtatis ꝑſecutionẽ indicit eccleſię: ⁊ quatũ in ipſo ẽ xpᷣianũ nomẽ conat᷑ extin/ guere:ſuꝑ nauiculã xpᷣi grandis vnda cõſur git. Sed in his tẽptatiõibus erigat᷑ antẽna vt ſuſpenſa arboꝛi crucẽ figuret.hãc xpᷣianꝰ reſpiciat ⁊ non deſiciat: quia ſicut dicit apo ſtolus petrus: Ep̃s ꝓ nobis paſſus ẽ relin/ i. Petri.2. quẽs nobis exemplũ:vt ſequamur veſtigia eius. Dicit etiã beatꝰ iohãnes: Sic em̃ xpᷣs i.Joh.ʒ. ꝓ nobis animã ſuam poſuit: ſic ⁊ nos debe mus ꝓ fratribꝰ aias ponere. Huic antẽnę id eſt cruci xpᷣi: ſimplex cõuerſatio ⁊ pura cõ feſſio tanq; candentia vela religent᷑. Et hec vela nfr̃a fluctibus abluant᷑: veſtiſq; tendat᷑ vt ſine macula ⁊ ruga iueniat᷑. Quãtũlibet mare ſeuiat:vẽtus incũbat inter fluctꝰ flu ctus:nauis iſta turbet᷑ tm̃:nõ mergat᷑ ⁊ cur⸗ rit. Deniq; poſtea qᷓ; nauis heęc ędiſicata eſt in hierim atq; inde in medio pelagi huiꝰ fre⸗ mẽtis emiſſa eſt: ęſtuantiũ volumina vnda rũ:⁊ furentiũ flabꝛa ventoꝛũ:dũ eã huc atq; illuc circũferũt:omniũ gentiũ litoꝛibꝰ appu/ lerũt:pegrinas merces quacũq; inuenit ad/ uexit. Quid em̃ tã ꝑegrinũ in terra nr̃a qᷓ; ꝑ pęnitentiã remiſſio peccatoꝝ regnũq; ceęlo/ rũ: ⁊ tamen opoꝛtebat xpᷣm pati ⁊ reſurgere Lud,24. a moꝛtuis tertia die:⁊ pſᷣdicari in nomine eiꝰ penitentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑ oẽs gentes incipiẽtibꝰ ab hierim? Venit ̊ dñs ad viſi/ tandos diſciplos ſuos qͥ turbabant᷑ i mari quarta vigilia noctis.Quarta vigilia noct: extrema pars noctis. Vigilia vna tres ho/ ras habet:ac per hoc nox quattuoꝛ vigilias habet ternis hoꝛis ꝑ ſingulasvigilias diſtri butiſ.Quarta & vigilia noctis:hoc eſt pene B iam nocte finita: Sic veniet in ſine ſeculi ini quitatis nocte trãſacta ad iudicãdos viuos ⁊ moꝛtuos. Venit em̃ nũc: ſiẽ audiſtis:val⸗ de mirabiliter:ambulãs ſuꝑ aquas. Surge bant fluctus ſed calcabant᷑. Fremens pela/ gus ſub domini veſtigia murmurabat: ſed tamẽ eum volens nolens poꝛtabat. Quã/ tũlibet tumoꝛes ſeculi poteſtateſq; ↄſurgãt Smit eoꝝ caput noſtrũ caput. Cũ vo appꝛo⸗ pinquaret nauiculę: turbati ſunt pꝛę timoꝛe BGBancti Auguſtini de verbis domini geret᷑ audiuimꝰ. Cũ em̃ dixiſſet h̊ dũs ieſus diſcipkłi:⁊ exclamauerũt putãtes phãtaſma eſſe.QAuibꝰ dñs ait: abetote fiduciã: ego ſum:nolite timere.Quid eſt:ego ſum? Non ſũ phãtaſma qð putatis: agnoſcite quẽ vi/ Mattðb.ꝛA. detis. Ad hanc vocẽ exilijt petrꝰ⁊ ait:Dne ſi tu es: iube me venire ad te ſuper gãs. Si tu es:nõ miroꝛ ꝙ ſolidã carnẽ ſuꝑ liquẽtis elemẽti terga ſuſpẽdis. Quid eniʒ mirũ:ſi cõditoꝛi ſuo creatura famulat᷑: hoc ego nõ miroꝛ:fac qð mirer:ambulet petruſ. Fac qð mirer: Jube mevẽire ad te ſuꝑ aqs. Scio em̃ ꝙ coꝛpꝰ hũanũ naturę lege nõ ſini/ tur in fluctibꝰ liquidis habere ſixa veſtigia: ſ accedat donũ gr̃e:⁊ paululũ ceſſet lex iſta naturę. Si tu es:iube me venire ad te ſuper aquas. Tu deus es: ego hõ ſum: Voluiſti de meo habere infirmitatẽ in carne quã poꝛ tas: habeã ⁊ ego de tuo poteſtatẽ vt vnda me poꝛtet. Dñe ſi tu es:iube mevenire ad te ſuꝑ aqs. Quõ em̃ mihi in mari nõ erit via ſi tu iuſſeris:qui ꝓpter nos factus es via?Et Dñs:veni inqͥt.Nec dubitauit petrꝰ: au/ Ailiiuit dñi verbũ: ⁊ mox cucurrit ad verbuʒ. CLi/to credidit:qꝛ fidelis hõ erat.Sed cũ ſur/ rexiſſet ventꝰ validus titubauit:qꝛ hõ erat. Titubatio iſta frẽs:q̃ſi moꝛs fidei fuit.Sed vbi exclamauit:fides iterũ reſurrexit: Mon ambularet niſi crederet: ſᷣ nec mergeret᷑ ni⸗/ ſi dubitaret. In petro itaq; cõis oĩm noſtro rũ cõſideranda cõditio eſt:vt ſi nos ĩ aliquo tẽptationũ vẽtus conat᷑ ſubuertere:vel vn/ da ſubmergere:clamemus ad xpᷣm. Quid ẽ clamemꝰ? Oꝛemꝰ*: poꝛriget ille manũ ⁊ eru/ et de ꝓfundo. Eteni manꝰeius deducet nos ⁊ cõtinebit nos dextera eius: donec nos ad ſempiterna ſua ꝓmiſſa ꝑducat. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio m eũdem: Si peccauerit in te frat᷑ tuus: coꝛripe eum inter te ⁊ ipſum ſolum Serimo XV 1—, Eſterna die: ſanctũ euãgeliũ admo nuit nos nõ negligere peccata nr̃o⸗ vum: Sed ſi peccauerit inquit in uus: coꝛripe eum inter te ⁊ ipm. Si te audierlt:l es ktrem tuũ.Si aũt cõtẽpſerit: adhibe tecũ dDuos vełl tres: vt in oꝛe duoꝛũ vel triũ teſtiũ ſtet om̃e verbũ. Si aut ⁊ ipos ↄtẽpſerit:dic ecclię· Ste dic ecckig. Quod ſiz eccleſiã ↄtepſerit: ſit tibi ſiẽ ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ.hHodierna etiã die ad ipſaʒ rem ꝑtinet capitulũ qð ſequit᷑: qð mõ cũ le/⸗ Si te audierit:lucratꝰes frem petro:ſubiecit ⁊ interrogauit magiſtrũ:quo tiẽs ignoſceret fratri qui i illo peccaſſet:⁊ q̃ſi uitvtuꝝ ſufficeret ſeptieſ. Rñdit illi dñs: Nõ ſolũ ſepties ſed etiã ſeptuagieſ ſepties. Deinde narrauit ſilitudinẽ valde tribilẽ: Quia ſiłe ẽ regnũ cęloꝝ hoĩ pr̃ifami/ lias qͥ poſuit rõnem cũ ſeruis ſuis:in qͥbꝰin/ uenit debitoꝛẽ decẽ miliũ talentoꝝ.Et cum iuſſiſſet vt oĩia quę habebat:⁊ oĩs eius fami lia ⁊ ipſe venderet᷑ ⁊ debitũ ſolueret᷑: aduo/ lutus genibꝰ dñi ſui rogabat dilationẽ:me/ ruit remiſſionẽ. Miſertꝰ ẽ em̃ dñs eius ſicut audiuimꝰ:⁊ omne debitũ dimiſit illi.At ille debito liber: ſed iniqᷣtatis ſeruus: poſtea qᷓ; egreſſus ẽ a facie dñi ſui:inuenit etiã ipᷣe de/ bitoꝛẽ ſuũ qui debebat:nõ decẽ milia talen toꝛũ quãtũ ipſius debitũ fuit:ſed centũ de/ narios:cpit eũ in ſuffocatũ trahere: ⁊ dice⸗ o re: Redde qð debes.At ille rogabat ↄſeruũ ſicut ⁊ ipe rogauerat dñm:ſed nõ talẽ iſte in uenit cõſeruũ:qualẽ ille dñũm.Mõ ſolum re/ mittere illi debitũ noluit:ſed nec dilationeʒ dedit: cõtoꝛtũ rapiebat ad ſolutiõʒ. Jã de/ bito dño liber:diſplicuit cõſeruis ⁊ renũcia/ uerũt dño ſuo qð actũ eẽt:⁊a dñs fecit adeſſe ſeruũ ⁊ dixit ei:Serue nequã:cũ mihi tanta deberes miſertꝰ tui oia dimiſi tibi: Nõ g̊ et te opoꝛtebat miſereri cõſerui tui: ſicut ⁊ ego tui miſertꝰ ſum? Et iuſſit oĩa ꝗ̃ illi dimiſerat exigi.Ergo hãc ſimilitudinẽ ad nr̃aʒ inſtru/ ctionẽ ꝓpoſuit:⁊ admonẽdo perire nos no⸗ luit: Sic inqͥᷣt ⁊ vobis faciet pat veſter ceęle/ ſtis: ſi nõ remiſeritis vnuſqᷣſq; veſtrũ fratri/ bus vfis ex coꝛde veſtro. Ecce fratres res in aꝑto eſt:admonitio vtilis ⁊ valde ſalubꝛis. Obediẽtia debet᷑: vt qð iuſſuʒ eſt impleat᷑: qꝛ oĩs hõ ⁊ debitoꝛ eſt dei ⁊ debitoꝛẽ habet fratrẽ ſuũ.Quis eſt em̃ qͥ nõ ſit debitoꝛ dei: niſi ĩ quo nullũ põt iueniri peccatũ? Quis ẽ aũt qͥ nõ habeat debitoꝛẽ fratrẽ: niſi in quẽ nemo peccauit: Putaſne quiſq; ĩ genere hu mano reperiri põt:qui nõ ⁊ ipᷣe aliqͥ peccato obſtrict ſit fratri ſuo? Debitoꝛ eſt ̊ oĩs hõ: habẽs tñ ⁊ ipᷣe debitoꝛẽ. Ideo deꝰ iuſtꝰ con/⸗ ſtituit tibi regulaʒ in debitoꝛe tuo:qð faciet ⁊ ipe cũ ſuo. Duo ſũt em̃ oꝑa miſcðię nos liberant: quę bꝛeuit ipᷣe dñs poſuit in euan/ gelio: Dimittite ⁊ dimittet᷑ vobis:date ⁊ da Luel.s. bit᷑ vob. Dimittite ⁊ dimittet᷑ vob:ad igno/ ſcendũ ꝑtinet.Date ⁊ dabit᷑ vob:ad pᷣſtãdũ bñſiciũ ꝑtinet. Qð ait de igſcẽdo:et tuꝰ tibi ignoſcit qð peccaſ:⁊ habeſ aliũ cui tu poſſis B S ſaſen benefci cus O mus: ant nuergen goman⸗ gua ed bnniEt oEgolun Polar Ttemite bikvobi⸗ nouaep niapen aegst gtigoſen ctandue⸗ ſchtesd. Caenkffl AGſcoueg ſcugeen geyerete Rüpeccan Glaütper Utibinon ſeynnge peccauen ECtſient totiis tt ſe. Eg ninimein naoignea nnlreß Dbeelc. neploſuo⸗ laltsie donautrpe geſeptis Gigror Mtle Ulaeten Walkn ſelien ſtieſge halhtt leiſſein nliapen mgentüi leeniti bdste ngſti taſante . lldi⸗ ſeptnagt Knnt zhiofiun, antebin am Ban abehsfan eti gtno dlungnine disalsſal miüru. Ale nns oſu; enntanüßede ieiune rſelantide maberetdſ⸗ wcabur ni dnöglienn n Bhnge, lnedlnone niz Fide nstſcnüct nis ienalelt itünditn = SS = iti Böe. uimin ſaute Liidinin endninzuin Ppanetcsſc putee ⸗ nehüfen efanwbſesn nulelllibis. ckinher.: Nbngehaht ſudehtarde⸗ gi:ningu ißeanttt Feanigennn uckte e NN euantd n nicteie 4 lunnatn Panu inhu ti vobueln, ignoſcere. Rurſus qð ꝑtinet ad tribuenduʒ beneficiũ:petit te mẽdicus ⁊ tu es dei mẽdi cus.Om̃s em̃ quãdo oꝛamꝰ mendici dei ſu/ mus: ante ianuã magni patriſfamilias ſta/ mus: Immo etiã ꝓſternimur: ſupplices in⸗ gemiſcimꝰ aliqͥd volẽtes accipere:⁊ ipᷣm ali quid ipᷣe deus eſt.Quid a te petit mendicꝰ: Panẽ.Et tu qͥd petis a deo: niſi xpᷣm qͥ dic̃: Joh.õ. Ego ſum panis viuus: qui de ceęlo deſcẽdi⸗: Ignoſci vobis vultis:ignoſcite:Remittite ⁊ remittet᷑ vobis. Acciꝑe vultis:date ⁊ da/ bit᷑ vobis. Sed quid in hac aꝑta ꝑceptione mouere poſſit:audite. In remiſſionẽ vbive nia petit᷑:⁊ ab ignoſcẽte debet᷑.hoc põt mo uere:qð ⁊ petrũ mouit: Quotiẽs debeo in/ q̃ͥt ignoſcere? Sufficit vſq; ſepties: Hõ ſuffi cit ait dñs:Mõ dico ſepties:ſed ſeptuagieſ/ ſepties. Jam tu enumera quotiẽs in te pec/ cauerit frater tuꝰ. Si potueris ꝑuenire vſq; ad ſeptuageſimꝗ culpã ⁊ octauã: vt trãſeasꝰ ſeptuagieſſepties:tũc moliris vindictã. IJta ne veꝝ eſt qð dicit?Et vere ita ſe res habet: vt ſi peccauerit ſeptuagieſſepties:ignoſcaſ. Si aũt peccauerit ſeptuagieſocties: iã lice/ at tibi non ignoſcere. Audeo dicere: vt etſi ſeptuagieſocties peccauerit: igſcas.Si aũt peccaueritvt dixi ſeptuagieſoctieſ:ignoſce. Et ſi centies peccauerit:ignoſce.Et qͥd dicã totiẽs ⁊ totiẽſ?: QOino qͥties peccauerit:igno ſce. Ergo ego auſus ſuʒ ſuꝑgredi modũ do mini mei?: Ille in ſeptuageſimo ⁊ ſeptio nu/ mero ignoſcẽdi limitẽ fixit:hunc ego limitẽ tranſilire ᷣſumã? Mõ eſt verũ:nõ ſuʒ auſus plus aliqͥd. Ipm dñm meũ audiui loquẽteʒ in aplło ſuo:vbi modus ⁊ numerꝰ pᷣfixus nõ Col.ʒ. eſt. Ait em̃: Donãtes vobiſmetipſis ſiqͥs ad uerſus aliquẽ habet quęrelã: ſicut deꝰĩ xpᷣo donauit vobis.Audiſtis foꝛmã.Si ſeptua/ gieſſepties peccata tibi xpᷣs donauit: ſi huc uſq; ignouit ⁊ vltra negauit: pone ⁊ tu limi tem:⁊ vlterius noli ignoſcere.Si auteʒ xpᷣs milia peccata peccatoꝝ inuenit: ⁊ tamẽ oĩa donauit:noli ſubducere miſericoꝛdiã:ſᷣ po/ Cſce illius numeri ſolutionẽ. MNõ em̃ ſine cau/ ſa dñs ſeptuagieſſepties dixit: cũ oĩno nul- la culpa ſit quã non debeat ignoſcere. Ecce ille ipſe ſeruus cuiꝰdebẽtis inuẽtus eſt debi toꝛ:decẽ milia ralentoꝝ debebat. Puto em̃ quia decẽ milia talentoꝝ:vt parũ ſit: deceʒ milia peccatoꝝ ſunt. NHolo em̃ dicere vnum talentũ:qð oia peccata cõcludat.Seruꝰaũt ille quãtü ei debebat: Centũ denarios de⸗ bebat. Jam plus eſt q; ſeptuagieſſ epties: ⁊ tamẽ iratꝰ eſt dñs:qꝛ nõ dimiſit.Non ſolũ em̃ centũ plus ſunt qᷓ; ſeptuagintaſeptẽ:ſed centũ denarij foꝛte mille aſſes ſunt. Sed qͥd ad decẽ milia talẽtoꝝ? Ac ꝑ hoc oẽs culpas quę in nos cõmittunt᷑: parati ſumꝰ ignoſce⸗ re:ſi nobis deſideramus ignoſci.Si em̃ ↄſi/ deremuſ peccata nr̃a ⁊ numeremꝰ:qͥd facto: quid oculo:qͥd aure:quid cogitatiõe:qͥd in/ numerabilibꝰ motibus:neſcio vtrũ doꝛmia mus ſine talento. Ergo quotidie petimꝰ:qͥ/ tidie diuinas aures oꝛãdo pulſamus:quoti die nos ꝓſternimꝰ ⁊ dicimꝰ: Dimitte nobis Matth. 6. debita nr̃a:ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛi bus nf̃is.Quę debita tua? Omnia: an ali/ quã partẽ? Reſpõdebis oĩa. Sic ergo et tu debitoꝛi tuo.hanc regulã ponis:hanc cõ/ ditionẽ loqueris.Hhoc pacto ⁊ placito quã/ do oꝛas cõmemoꝛas vt dicas: Dimitte nob ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus noſtris. Quid ſibi ergo vult ſeptuagieſſepties? Au/ dite fratres magnũ myſteriũ:admirabile ſa cramentũ. Quãdo dominꝰ baptiʒatus eſt: Lud..ʒ. lucas euãgeliſta ſanctꝰ ibi cõmemoꝛauit ge nerationes eius:quo oꝛdine:qua ſerie: qua ℳ ſtigmate ad illã generationẽ ventũ fuerit:q̃ᷓ natus eſt xpᷣs. Mattheęus cępit ab abꝛaã et Mattb.i. yenit vſq; ioſeph deſcẽdendo. Lucas autẽ aſcẽdẽdo cępit numerare. Quare ille deſcẽ/ Li.i.qſtionũ dẽdo:iſte aſcẽdendo: Quia mattheus gene rationẽ xpᷣi cõmendabat qua deſcendebat ad nos: ideo quãdo natus eſt xpᷣs cępit nu/ merare deſcẽdendo. Lucas aũt qꝛ tũc cepit numerare quãdo baptiʒatus eſt xpᷣs:ibi eſt initiũ aſcẽſionis. Iſte aſcẽdendo numerare cępit: numerãdo aũt cõpleuit generationes ſeptuaginta ⁊ ſeptẽ.A quo numerabat?: In euan.c 2. Betrac. 12. tendite a quo. Exoꝛſus ẽ numerare vſq; ad ipſum adam:qui pᷣmus peccauit:⁊ nos cuʒ peccati obligati obligatiõe generauit. Per/ uenit vſq; ad adã: ⁊ numerant᷑ generatiões ſeptuagintaſeptẽ:Hhoc ẽ a xpᷣo vſq; ad adã: quas diximꝰ ſeptuagintaſepteʒ.Et ab adã vſq; ad chꝛiſtũ ſeptuagintaſeptẽ. Si & niła generatio p̃termiſſa eſt: nila culpa pſᷣteritur vbi non debet ignoſci. Nam ideo ipſius ſe- ptuagintaſeptẽ generationes enumerauit: quem numerum dominꝰ in peccatoꝝ remiſ⸗ ſione cõmendauit:quoniã a baptiſmo cępit numerare:vbi oĩa peccata ſoluunt᷑.Et i hoc fratres adhuc accipite ſacramentũ maius. In ſeptuageſimoſeptimo numero: myſte, Cg. 2I. “ Bancti Auguſtini de verbis domini riũ eſt remiſſionis peccatoꝝ: Tot generati/ ones inueniunt᷑ a xpᷣo vſq; ad adam. Dein/ de paulo diligẽtius interroga ipſius nume-/ ri ſecretũ: latebꝛaſq; inquire: pulſa diligen/⸗ tius vt aperiat᷑ tibi. Juſticia lege dei ↄſtat: Verũ eſt. Nam lex in decẽ pſᷣceptis cõmen/ datur: ideo ille debebat decem milia talen- toꝛum. Ipſe eſt ille memoꝛabilis decalogꝰ ſcriptus digito dei:traditus populo ꝑ moy ſen famulũ dei. Dhebebat & ille decem milia talẽtoꝝ:oia peccata ſigniſicat ꝓpter nume/ rũ. DHebebat ⁊ ille centũ denarios:nõ minꝰ ab eodẽ numero: Mã ⁊ centies centũ fit de/ cem milia: ⁊ decies deni fit centũ.Et ille de/ Exo. 2 6. cẽ milia talentoꝝ:⁊ ille decies deni. A legi/ timo em̃ numero nõ receſſuʒ eſt:in qͥ vtroq; inuenies vtraq; peccata. VUterq; debitoꝛ: ⁊ vterq; venię deploꝛatoꝛ ⁊ impetratoꝛ: ſ ille ſeruus malus: ſeruus ingratꝰ: iniquus no/ luit repẽdere qð accepit: noluit pꝛeſtare qð illi indigno pꝛęſtitum fuit. Vigete ergo fra/ tres: Quiſq; incepit a baptiſſimo liber exit: dimiſſa ſunt illi decẽ milia talentoꝛũ: ⁊ cum exierit inuenire habet conſeruũ ſuũ debito/ rem. Obſeruet ergo ipᷣm peccatũ: qꝛ nume/ rus vndenariꝰtranſgreſſio legis eſt. Lex em̃ denarius:peccatũ vndenariꝰ. Lex em̃ ꝑ de/ cem: peccatũ ꝑ vndecim. Quare peccatũ ꝑ vndecim? Quia trãſgreſſio denarij ẽ vt eas advndenariũ. In lege autẽ modus fixus ẽ: tranſgreſſio aũt peccatũ eſt. Jam vbi tranſ- grederis denarium:ad vndenariũ venis.A deo magnũ myſteriũ figuratũ eſt:qñ iuſſuʒ eſt tabernaculũ fabꝛicari.Multa ibi nume/ roſa dicta ſunt:in magno ſacramẽto. Inter cętera vela cilicina iuſſa ſunt fieri: non decẽ ſed vndecim:quia ꝑ ciliciũ oſtendit᷑ cõfeſſio peccatoꝝ. Quid aũt amplius quęris:? Uis noſſe oĩa peccata ↄtineri numero iſto ſeptu/ ageſimoſeptimo? Septimum ſolet ꝓ voto cõputari: quoniã ſeptẽ diebus voluit᷑ tem- pus.Et finito ſeptenario:rurſꝰ ad caput re/ ditur:vt eadẽ foꝛma voluat᷑. Per huiuſmo⸗/⸗ di foꝛmę reuolutiões ſęcula tranſeũt: a ſep/ tenario tamẽ numero nõ recedũt.QOia eniʒ peccata dixit: quãdo ſeptuagieſſepties di/ xit:qꝛ illud vndeciĩ ductũ ſepties: fiũt ſeptu agieſſepties. Oiĩa ergo dimitti peccata vo/ luit: qͥ ea ſeptuageſimo numero pſſignauit. E Hemo cõtra ſe teneat nõ ignoſcendo:ne cõ trra illũ teneat᷑ quando oꝛat. Dicit illi deus: Dimitte: ⁊ dimittet᷑ tibi: Sed ego pꝛioꝛ di/ 4 miſi:dimitte vel poſtea. Nam ſi nõ dimiſe- ris reuocabo te: ⁊ quicquid tibi dimiſerã:re plicabo tibi. NMõ enim mentit᷑ veritas:non fallit aut fallit᷑ xpᷣs:qui ſubiecit dicẽs: Sic ⁊ Matt.ꝛs. dnge⸗ vobis faciet pater veſter qui eſt i celis. In/ uenis patrẽ: imitare patrem. Si em̃ imitari nõ vis: exhereditari diſponis. Faciet & vo⸗ bis iſta inqᷣt pater veſter ceęleſtis:ſi nõ remi/ ſeritis vnuſquiſq; fratribꝰ veſtris ex coꝛdib⸗ veſtris. Ne dicas i lingua: ignoſco: ⁊ coꝛde differas. Supliciũ em̃ oſtendit tibi deꝰ:mi/ nando vindictã. MNouit deꝰ vbi dicas. Vo⸗ cem tuã homo audiuit: cõſcientiã tuã deus cõſpicit. Si dicis dimitto: dimitte: Melius eſt cũ clamas oꝛe ⁊ dimittis ĩ coꝛde: qᷓ; blan/ dus oꝛe: crudelis in coꝛde. Jam ergo obſe/ crant pueri indiſciplinati ⁊ nolunt vapula/ re:qui ſic ꝑſcribunt nobis quãdo volumus da re diſciplinã: Peccaui:ignoſce mihi.Ec/⸗ oce ignoui:⁊ iteruʒ peccat: Ignoſce:ignoui. Peccat tertio: Ignoſce:tertio ignoui. Jam quarto vapulet.Et ille. Nũquid ſeptuagi/ eſſepties te fatigaui? Si hac ꝑſcriptiõe ſeue ritas diſciplinę doꝛmiat:repᷣſſa diſciplina ſe uit impunita nequicia.Quid ergo faciendũ eſt: Coꝛripiamꝰ vbis:⁊ ſi opus ẽ verberibꝰ: ſed delictũ dimittamꝰ: culpam vo de coꝛde abijciamꝰ. Ideo em̃ dñs ſubdidit:He coꝛdi bus vfis: vt ſi ꝑ charitatẽ imponit᷑ diſcipli/ na:de coꝛde lenitas nõ recedat.Quid enim tã piũ qᷓ; medicus ferẽs ferramẽtũ? Ploꝛat ſecandus et ſecat᷑: ploꝛat vꝛendus ⁊ vꝛitur. Hõ eſt illa crudelitas:abſit vt ſeuitia medi/ ci dicat᷑. Seęuit in vulnus vt homo ſanetur: quia ſi vulnus palpet᷑ homo ꝑditur. Sic g iſta monuerim fratres mei: vt frẽs nros qui peccauerint omimodo diligamus de coꝛde noſtro. Charitatẽ in eos nõ dimittamus:et diſciplinã cũ opus eſt demus: ne ꝑ ſolutio/ nem diſciplinę creſcat nequicia:⁊ incipbiamꝰ ꝓpter deũ accuſari:quia recitatũ eſt nobis: Peccãtes coꝛam omnibus coꝛripe:vt ceteri i. &⸗ timoꝛẽ habeant. Certe ſi quis qð ſolu eſt ve rũ diſtinguit tẽpoꝛa⁊ ſoluit queſtionẽ:verũ eſt. Si peccatũ in ſecreto eſt:in ſecreto coꝛri/ pe.Si peccatũ publicũ eſt ⁊ apertũ:publice eere ille emẽdet᷑ ⁊ ceteri videant. He eo de quo ſupꝛa:Si peccaue rit ĩ te frater tuꝰ ⁊c. Et de ꝓbis ſalo monis:Annues oculis cũ dolo:cõ gerit hoibꝰ? meſticia: Qui aũt argu it palã:pacẽ facit Sermo. xvi TimothF rtidici Il oaloirze Coanis oalofnn ßeponat et Nima ſigndo⸗ fiemalis tiitinte ltatiociot Cur. Oan gloczpoon Ppinlätei Nlenb'un taminpt dunegliterf Uaſckorin Naplni:n frlckodtrr k uintt fominislud Gostpznen linoett Cnigssn egdamet eiciendae guiſchiraſe Göpoßtend Uareinſcin Rnofrerk hmnseſi Gis eiet, läüinre i ceſuen Mlnebisg ſſinobi Cannocic hnelon Callfuns deoellefen funimh negieein Nloloni ktluni⸗ ſi Binmonet nos dñs noſter non negli⸗ Vnn ere inuicẽ peccata noſtra: nõ quę/ 8inn ẽdo quid rephendas:ſed vidẽdo qᷣd g IH oꝛrigas. Eius quippe dixit acutũ oculũ ad eyijciendã feſtucã de oculo fratris ſui:qui tra bẽ in oculo ſuo nõ habet.Quid aũt hoc ſit: o boeieuiter inſinuo charitati veſtrę. Feſtuca in Aenn oculo ira eſt: Trabes in oculo odiũ eſt. Qñ ndſ ęergo quis odit iraſcentem:feſtucam vult de cate oculo fratris tollere: ſed trabe impedit᷑ quẽ elmni⸗ ipe poꝛtat ĩ oculo ſuo. Feſtuca initiũ trabis Do⸗, eſt. Mã trabeſ quãdo naſcit᷑:pᷣus feſtuca eſt. A dess Rigando feſtucã ꝑducis ad trabẽ: Alendo belis irã:malis ſuſpitiõibꝰ ꝑducis ad odiũ.alul Pblan tf aũ intereſt int peccatũ iraſcẽtis:⁊ crude/ dobſe litatẽ odio hñtis.Hã ⁊ filijs nfis qñq; iraſci pula mur. Odiſſe vo filios qͥs inuenit᷑: In ipſis Mumgs quoq; pecoꝛibus mater aliqñ bucula ſugen iiE tD:çTD—ẽs vitulũ tedio quodã auertit iraſcens: ſed ignoui. viſceribꝰ amplectit᷑ matris.Quaſi tediũ fa⸗/ I.zeenn cit cum impingit: quęrit᷑ tamẽ ſi deeſt. Hec ptungt⸗, damꝰ aliter fſiljs diſciplinã: niſi aliquãtum ͤelge . iraſcẽdo ⁊ indignando: nec tamẽ daremus plinale diſciplinã: niſi amãdo. Vſq;adeo nõ oĩs qͥ Niendi iraſcit᷑ odit:vt aliquãdo magis odiſſe cõuin bbenbe: cat᷑ qui nõ iraſcit᷑. Fac em̃ puerũ velle in aqdᷓ decorde fluminis ludere:cuiꝰ impetu pereat:tu ſi vi/ Decond des ⁊ patient᷑ ꝑmittis:odiſti. Tua patiẽtia diſcipti illiꝰ moꝛs eſt.Quãto melius eſt ſi iraſceris ? igenin coꝛrigis:qᷓ; nõ iraſcẽdo ĩterire ꝑmitti? Odiũ bleu ergo ante oĩa vitandũ eſt: trabes de oculo udut. eijcienda eſt. Multũ quippe aliud ẽ quãdo taneti quiſq; iraſcẽs in aliquo verbi modũ excedit ſatenu. dʒõð poſtea deleat pęnitẽdo: ⁊ aliud eſt obſer I. Si; uuare inſidias icluſas ĩ coꝛde. Multũ poſtre/ tosg Nð.. mo intereſt inter hec verba ſcripturę: Tur / deche batus eſt ſ ira oculꝰmeus.De illo aũt quid unusa· Job.5. dictũ eſt? Qui odit fratrẽ ſuũ homicida eſt. ſlut⸗ Multũ intereſt inter turbatũ oculũ ⁊ extin⸗ lo * e . 9 ctũ. Feſtuca turbat: trabes extiguit. hoc ꝙ Hapiam An Jelmn 4 L Cncdet pᷣmũ nobis pſuadeamꝰ: vt qð hodie admo- rtagen ,1 niti ſumꝰ bñ facere atq; implere poſſimꝰ:añ üchne oĩa non odiſſe. Tunc em̃ quãdo trabes non anbcerd eſt in oculo tuo:vides recte quicqͥd fuerit in naen oculo fratris tui:⁊ vim pateris donec eijciaſ onblie de oculo fratris tui: qð vides nocere oculo g fratris tui. Lumẽ qð in te eſt: non te pmittit dant. negligere lumẽ fratris tui. Nam ⁊ ſi odiſti ⁊ geren vis coꝛripere:quõ emẽdas lumẽ qui ꝑdidi⸗ bi⸗ i ſti lumẽ? Dixit em̃ ⁊ hoc aꝑte eadẽ ſcriptura golo Abi s vbi dictũ eſt: Qui odit fratrẽ ſuũ homicida igt 1.Jo. 2. eſt. Qui odit inqᷣt fratrẽ ſuũ in tenebꝛis eſt U. In euangelio ſcðᷣm attheũ Germo XVI vſq; adhuc.Odiũ tenebꝛę ſunt.MNõ põt aũt fieri: vt qui odit alterũ nõ ſibi pꝛius noceat. Illũ em̃ lędere conat᷑ extrinſecꝰ:ſe vaſtat in / trinſecus. Quãtũ autẽ animꝰ nr̃ coꝛꝑe ma/ ioꝛ eſt: tantũ ei ꝓſpicere debemꝰ ne ipſe ię/⸗ dat᷑.Lędit autẽ animũ ſuũ:qui odit alterũ. Et quid facturꝰ eſt ei quẽ odit:Quid factu/ rus?: Tollit pecuniã: nũquid fidẽ? Lędit fa- mã:nũquid cõſcientiã?Quicqͥd nocet:foꝛin ſecus nocet. Sibi attẽde quid noceat. Intꝰ em̃ ſibi ipſe inimicus ẽ: quiodit alterũ. Sʒ quia nõ ſentit qͥd ſibi mali faciat: in alterũ ſeuit:eo ꝑiculoſius viuẽs: quo nõ ſentit qͥd ſecũ mali agit: quia ⁊ ſecuiendo ſenſum per/ dit.Sęuiſti i inimicũ tuũ:te ſeuiente ille nu⸗ datus eſt: tu iniquꝰ es. Multũ intereſt iter nudũ ⁊ iniquũ. Ille ꝑdidit pecuniã:tu inno centiã. Quęre qͥs grauius damnũ ꝑpeſſus eſt. Iile ꝑdit rem periturã:tu factus es ꝑitu rus. Ideo debemꝰ amãdo coꝛripere:nõ no/ cendi auiditate: ſed ſtudio coꝛrigendi. La/B les ſi ſuerimus:optime facimꝰ qð hodiead, moniti ſumꝰ: Si peccauerit in te frat tuus: coꝛripe illũ inter te ⁊ ipᷣm ſo/ lũ.Auare illum coꝛripis? Quia tu doles ꝙ peccauerit i te. Abſit.Si amoꝛe tui id facis: nihil facis.Si amoꝛe illiꝰ facis:optime fac. Deniq; in ipſis verbis attẽde: cuius amoꝛe id facere debeas: vtrũ tui an illius. Si te audierit inquit:lucratus es fratrem tuũ.Ergo ꝓpter illũ fac vt lucreris illũ.Si faciẽdo lucraris:niſi feciſſes perierat.Quid eſt & ꝙ pleriq; homies iſta peccata ↄtemnũt ⁊ dicũt:Auid magnũ feci? In hoĩem pecca ui. Holi cõtemnere.In hoĩem peccaſti: vis noſſe quia i hominẽ peccando periſti? Si te ille in quẽ peccaſti coꝛripuerit inter te ⁊ ipſũ ſolum:⁊ audieris illum:lucratꝰ eſt te.Quid eſt:lucratus eſt te:niſi quia perieras ſi nõ lu craret᷑ te? Nam ſi nõ perieras:quomõ te lu⸗ cratus eſt? Nemo erga ↄtemnat quãdo pec cat in fratrẽ. Ait enim quodã loco apoſtolꝰ. Sic aũt peccãtes ĩ frẽs ⁊ ꝑcutiẽtes ↄſcientiã i. Corj.&. eoꝝ inſirmã:in xpᷣm peccatl:iõ qꝛ mẽbꝛa xpᷣi oẽs facti ſumꝰ. Quõ nõ peccas ĩ xpᷣm: qͥ pec cas i mẽbꝛũ xpᷣi? NMemo &̊ dicat qꝛ nõ pecca ui ĩ deũ:ſᷣ peccaui ĩ fratrẽ: In hoĩeʒ peccaui leue peccatũ eſt aut nullũ pctm̃. Foꝛte inde dic leue ẽ: qꝛ cito curat᷑. Peccaſti ĩ frẽm:fac ſatis ⁊ ſanatꝰ es. Cito feciſti moꝛtiferã rẽ: ſ remediũ cito iueniſti. Quis nr̃m ſpet regnu celoꝝ frẽs mei:qñ dic euãgeliũ:Qui dixerit Mattłᷣ.ʒ. J „ „ 1 — „„ „ 4 Sancti Auguſtini de verbis domini fratri ſuo fatue: reus erit gehẽnę igniſe. ı a gentiles ⁊ paganos in numero quidẽ fratrũ nan Abi ð gnus terroꝛ: ſed vide vbi remediũ.Si obtu nõ deputamꝰ: ſed tamẽ eoꝛũ ſalutẽ inquiri/ deiſ ſleeris munus tuũ ad altare: ⁊ ibi recoꝛdatus mus.hoc ergo audiuimꝰ dñim ita monentt nh ckan fueris:quia frater tuus habet aliqͥd aduer/ ⁊ tanta cura pᷣcipientẽ:vt etiaʒ hoc adderet . uule ſum te:relinque munꝰ tuũ ante altare. NHon cõtinuo:Amẽ dico vobis quęcũq; ligaueri/ Mattbᷣ.is. Akn iraſcit᷑ deꝰ: qui differs imponere munꝰ tuũ: tis ſuꝑ terrã:ligata erũt ⁊ in cęlo: ⁊ quęcũq; ſhon Te queęrit deus magis qᷓ; munus tuũ. Naʒ ſolueritis ſuꝑ terrã: ſoluta erũt ⁊ in celo.Cę i.q 5. Cepiti chuſ ſi malũ animũ gerens aduerſus fratrẽ tuuʒ piſti habere fratrẽ tuũ tanq; publicanũ: li- dan adueneris cũ munere ad deũ tuũ: reſpõdet gas illum in terra: ſed vt iuſte alliges vide. Niſe tibi:Tu ꝑiſti:mihi qͥd attuliſti? Offers mu2uuü Mä iniuſta vincula dirũpit iuſticia. Cũ aũt il notuũ:⁊ tu nõ es munus dei. Plus ꝗrit xps coꝛrexeris ⁊ cõcoꝛdaueris cũ fratre tuo: ſol⸗ Munea quẽ redemit ſanguĩe ſuo:qᷓ; qð tu inueniſti i uiſti illũ in terra.Cũ ſolueris in terra:ſolut⸗ ooſtin hoꝛreo tuo.Ergo relinque ibi munus tuum erit ⁊ in celo. Multũ nõ tibi pꝛeſtas ſed illi: ſape añ altare:⁊ vade pus reconciliari fratri tuoꝛ: quia multũ nocuit nõ tibi ſed ſibi.hhec cum feke ⁊ tũc veniens offer munus tuũ.Ecce ille rea ita ſint: quid eſt qð ait Salomon qðs ex alia nered⸗ tus gehẽne q; cito ſolutus eſt. NHondum re/ lectione pmitus audiuimꝰ: Annuẽs ocu cendi cõciliatꝰ:eras gehẽnę reꝰ: recõciliatꝰ: ſecurꝰ lis cũ dolo cõgerit hominibꝰ meſti ſplumt offers munꝰ tuũ ad altare.hhomies aũt faci ciã:qui autẽ arguit palã:pacẽ facit: onnnib les ſunt ad irrogãdas iiurias:⁊ difficiles ad Quomodo coꝛripis illũ inter te ⁊ ipſũ ſolũ: guico cõcoꝛdiã reqrendã. Pete inqᷣt veniã ab ho / e Metuendũ eſt:ne ſibi contraria ſint ſᷣcepta clii mine quẽ offendiſti: ab homie quem leſiſti. diuina.Sed intelligamꝰ eſſe ibi ſummã con lchlen Reſpõdet:MNõ me hũiliabo. Vel deũ tuum coꝛdiã:nõ quẽadmodũ quidãvani ſapiamꝰ hialiqu Zud.iA. audi:ſi fratrẽ tuũ contemnis: Qui ſe humi/ qui errantes opinant᷑ cõtraria ſibi eſſe duo ſetücca liat exaltabit᷑. Mõ vis te hũiliare qui cecidi, teſtamẽta in libꝛis veteribꝰ ⁊ nouis:vt ideo beocor ſtie Multũ intereſt inter ſe hũiliantẽ: et inę putemus hocipſum eſſe contrariũ: quoniã coam iacentẽ. Jam iaces ⁊ hũiliare te nõ vis: Dñ illud eſt in Salomonis libꝛo: hoc in euãge/ ECitor. diceres:nolo deſcendere: ſi noluiſſes ruere. lio.Si em̃ aliquis imperitꝰ et calũniatoꝛ di / fedeben C Hoc ergo debet facere qͥ fecit iniuriaʒ. Qui uinarũ ſcripturaꝝ diceret: Ecce vbi ſibi con igiſ. Iurena autẽ paſſus eſt: quid debet: Qð audiuimꝰ tradicũt duo teſtamẽta. DVñs dicit: Coꝛripe unttefegt hodie:Si peccauerit in te frater tuus:coꝛri/ illũ int te ⁊ ipſuʒ ſolũ: Salomon dicit:cAui lun Au pe eum inter te ⁊ ipſum ſolũ: Si neglexeris arguit palam pacẽ facit: ergo neſcit dñs qͥd ſtepeccn peioꝛ es. Ille iniuriã fecit:⁊ iniuriã faciẽdo p̃ceꝑit.Salomon vult cõtundi frontẽ peccã ſeraüf graui ſeipᷣm vulnere ꝑcuſſit: tu vulnꝰfratris tis:xpᷣs parcit pudoꝛi erubeſcẽtis. Ibi enim Crnigi tui cõtemnis? Tu eũ vides ꝑpire ⁊ negligis? ſcriptũ eſt: Qui arguit palã: paceʒ fecit:hic Gepecca Peioꝛ es tacẽdo q; ille cõuiciando. Quãdo aũt:Coꝛripe illũ inter te ⁊ ipſuʒ ſolũ:nõ pa- egden ergo in nos aliqs peccat:habeamꝰ magnaʒ lam: ſed in ſecreto ⁊ occulte. Vis noſſe quiſ/D Anogi curã: nõ ꝓ nobis(Mã gloꝛioſuʒ eſt iniurias quis talia cogitas: non ſibi repugnare duo dencet obliuiſci:)ſed obliuiſcere iniuriã tuam: non teſtamẽta:qꝛ illud in libꝛso Salomonis:hbod tep yvulnus ſratris tui.Ergo coꝛripe inter te ⁊ip iĩ euagelio reperit᷑: Apłm audi.Certe apłus . geen ſum ſolũ: intuens coꝛrectioni: parcens pu/ miniſter eſt noui teſtamẽti. Audi ergo aplm holen doꝛi. Yoꝛte em̃ h̊ verecũdia incipit defende· paulũ timotheo ſcipientẽ ⁊ dicentẽ: Peccã Tinotb. in re pctm̃ ſuũ: ⁊ quẽ vis coꝛrectioꝛẽ: facis pe tes coꝛã omnibꝰargue:vt ⁊ cęteri timoꝛẽ ha notdz Nebleſich ioꝛẽ. Coꝛripe & inter te ⁊ ij̃m ſolũ. Site au beant. Jam nõ ſalomonis liber cum euãge it d dierit lucatus es fratrẽ tuũ:qꝛ perierat niſi lio:ſed pauli apli epiſtola videt᷑ confligere. faceres. Si qaũt nõ te audierit:id ẽ pec· Salomonẽ paululũ ſine iniuria ſeponamꝰ*: tans catũ ſuũ quaſi iuſticiã defenderit: adhibe xpᷣm dñm ⁊ paulũ ſeruũ eiꝰ audiamꝰ. Quid n Deutʒ.ꝛ. illi duos vel tres:ꝗꝛ in oꝛe duoꝛũ dicis dñe: Si peccauerit ĩ te frater tuus:coꝛ ane⸗ vl triũ teſtiũ ſtat ome bhũ. Si nec ripe üllum inter te ⁊ ipſum ſolu. Quid dicis ait . ipſos audierit: ſit tibi ſic ethnicus apoſtole: Ceccãtes coꝛã omib argue: vt cę winm 7 publicanꝰ.Moli illũ deputare iã in nu- teri timoꝛẽ habeãt. Quid facimus? Cõtro/ Eatden mero fratrũ tuoꝝ: nec ideo tamẽ ſalus eius uerſiam iſtã velut iudices audimus? Abſir. ſ lann negligendga eſt. Ha ⁊ ipſos ethnicos: id elt Immo ſub iudice cõſtituti pulſemꝰ: vtinob i £ In euangelio ſcðm Oattheũ Germo XVI d⸗ aberiri impetrem: fuglamus ſub alas dnmi mati dei noſtri.Mõ em̃ aplo ſuo contrariũ locut li. ²*Corf.r3 eſt: qꝛ ⁊ in illo ipße locutus eſt: ſicut dicit: An une vultis expimentũ eius acciꝑe:qui in me lo/ Calen NMit quit᷑ xpᷣs: vpᷣs in euãgelio:xpᷣs in apło:xpᷣs lllg eergo vtrüq; dixit: vnũ oꝛe ſuo: alterũ oꝛeſ/ coe nazei conis ſui: qꝛ quãdo pꝛęco ð tribunali aliqᷣd mül Dicit: nõ ſcribit᷑ in geſtis:pꝛeco dixit:ſed ille ene. dixiſſe ſcribit᷑:qui ſᷣconi qð diceret impera/ Linit uit. Duo giſta pᷣcepta fratres ſic audiamus oſch/ vt intelligamꝰ:⁊ inter vtraq; pᷣcepta pacati nſolut cõſtituamur:cũ coꝛde nr̃o nos cõcoꝛdemus ſetli ⁊ ſcriptura ſancta ĩ nulla ꝑte diſcoꝛdat. Ve⸗/ bran rũ eſt em oĩno:vtrũq; verũ eſt. Sed diſcer/ derala neere debemꝰ aliqñ illud: aliqñ illud eſſe fa/ eooc ciendũ:aliqñ coꝛripiendũ fratrem inter te ?ꝰ Mweſti ipſum ſolũ: aliqñ coꝛripiendũ fratrẽ coꝛam efaeit⸗ omnibꝰ: vt ⁊ cęteri timoꝛẽ habeant. Si ali/ ſüſoli: quãdo illud: aliquãdo illud fecerimus: cõ/ thcepta coꝛdiã ſcripturaꝝ tenebimus:⁊ in faciendo gmäcon atq; temperãdo nõ errabimꝰ. Sed dicit mi/ ſapiam⸗ hi aliquis: Qudo facio illud: quãdo illud: eſe duo ne tũc coꝛripiã inter me ⁊ ipſum ſolũ:qũ de- vrideo beo coꝛã omnibꝰcoꝛripere: aut tũc coꝛripiã quonii coꝛam oibꝰ:qñ debeo in ſecreto coꝛrripere: neuge E Cito videbit charitas veſtra:quid qñ face/⸗ ſatorde re debeamꝰ: ſed vtinã facere pigri nõ ſimꝰ. iſbticn ickil Z Intendite ⁊ videte:Si peccauerit inquit in Lone ¹ te frater tuus:coꝛripe eũ inter te ⁊ iſum ſo-/ ſetOi lum. Quare: Quia peccauit ĩ te.Quid eſt dis ĩ te peccauit: Zu ſcis:qꝛ peccauit.Quia em̃ mnpeti ſecretũ fuit: in te peccauit: ſecretũ quęre cũ tiann coꝛrigis qð in te peccauit.Mã ſi ſi olus noſti cthi qꝛ peccauit in te:⁊ eũ vis coꝛã omnib argu lünön ere:nõ es coꝛreptoꝛ ſed ꝓditoꝛ.Attẽde quẽ/ ſecli admodũ vir iuſtꝰ ioſeph: tanto flagicio qð ſoſe . de vxoꝛe fuerat ſuſpicatꝰ: tanta benignita/ guain te pepercit anteqᷓ; ſciret vnde illa cõceperat nuan . qꝛ grauidã ſenſerat: ⁊ ſe ad illã nõ acceſſiſſe tei⸗ . nouerat. Reſtabat itaq; certa adulterij ſuſ-/ goein picatio:⁊ tamẽ qꝛ ipſe ſolus ſenſerat:ipᷣe ſo nihene Wattb. 1. lus ſciebat: qͥd de illo ait euãgeliũ? Joſeph inmoi aũt cũ eſſet vir iuſtꝰ: et nollet eã diuulgare. an clig⸗ Aariti doloꝛ:nõ vindictã quęſiuit. Voluit Onſigr, ꝓdeſſe peccãti: nõ punire peccãtẽ. Cũ inqͥt ſeponan rnollet eã diuulgare:voluit eã occulte dimit m At⸗ tere. Hec eo cogitãte:ecce ãgelꝰ dñi aparuit er nus: ei ĩ ſomnis⁊ indicauit qͥd eẽt:qꝛ nõ violauit Quidooos viri thoꝝ:qꝛ de ſpũſctõ cõceꝑat dñũm ambo ge N rũ. Peccauit & in te frat᷑ tuus:ſi tu ſolus no⸗ usind ſti:tũc vere in te ſolũ peccauit.Hã ſi multis rus,Atſt. audiẽtibus tibi fecit iniuriã: ⁊ in illos pecca uit quos teſtes ſuę iniquitatis effecit. Dico em̃ fratres chariſſimi ꝙ ⁊ voſipſi i vobiſip/ ſis poteſtis agnoſcere: Quãdo me audiẽte fratri meo quiſq; iniuriã facit:abſit vt a me iniuriã illã alienã putẽ. Pꝛoꝛſus et mihi fe/ cit:imo mihi plꝰ fecit: cui putat placere qd fecit. Ergo ipſa coꝛripienda ſunt coꝛã omi/ nibꝰ: quę peccant᷑ coꝛã oĩbꝰ. Ipſa vᷣo coꝛri- piẽda ſunt ſecretius:quę peccant᷑ ſecretius. Diſtribuite tẽpoꝛa:⁊ cõcoꝛdat ſcptura. Sic agamꝰ:et ſic agendũ ẽ:nõ ſolũ quãdoĩ nos peccat᷑:ſed quado peccatur ab aliquo vt ab altero neſciat᷑: in ſecreto debemꝰ coꝛripere: in ſecreto arguere:ne volẽtes publice argu/ ere ꝓdamus hominẽ. Nos volumꝰ coꝛripe re ⁊ coꝛrigere: quid ſi inimicꝰ quęrit audire qð puniat: HNouit em̃ neſcio quẽ homicidã epiſcopꝰ:⁊ alius illũ nemo nouit:Ego volo illũ publice coꝛripere: et tu queris inſcribe/ re. Pꝛoꝛſus nec ꝓdo: nec negligo:coꝛripio i ſecreto:pono ante oculos dei iudiciũ: ter/ reo cruentã cõſcientiã:pſuadeo pęnitentiã. Hhac charitate pᷣditi eſſe debemꝰ. Vñ aliqñ homies repᷣhendũt nos ꝙ quaſi nõ coꝛripi/ amus:aut putãt nos ſcire quod neſcimus: aut putant nos tacere qð ſcimꝰ. Sed foꝛte qð ſcis ⁊ ego ſcio: ſed nõ coꝛã te coꝛripio: qꝛ curare volo nõ accuſare.Sũt homies adul/ teriin domibus ſuis:in ſecreto peccant:ali- quãdo nobis ꝓdunt᷑ ab vxoꝛibus ſuis plę/ rũq; zelãtibus:aliquãdo maritoꝛũ ſalutem quęrẽtibus:nos nõ ꝓdimus palã:ſed in ſe/ creto arguimꝰ. Abi cõtigit malũ:ibi moꝛia ꝙ tur malũ.Hõ tamẽ vulnꝰ illud negligimꝰ?-:.· ante oĩa oſtẽdentes homi in tali peccato cõ ſtituto ſauciãq; gerenti cõſcientiã:illud vul nus eſſe moꝛtiferũ:qð aliquãdo qui cõmit- tunt neſcio q̃ ꝑuerſitate cõtemnũt: ⁊ neſcio vnde ſibi teſtimonia nulla ⁊ vana cõquirũt dicẽtes: Peccata carnis deꝰ nõ curat. Vbi ẽ qð hodie audiuimꝰ: Foꝛnicatoꝛes ⁊ adul/ heb.iʒ. teros iudicat deꝰ? Ecce qð attende: quiſqͥs tali moꝛbo laboꝛas:quod dic deꝰ audi:non qð tibi dicit fauens peccatis tuis amicus tuus: aut eadeʒ iniquitatis catena ligatus amicꝰ tuus:vel potius inimicꝰtuus ⁊ ſuus. Audi ̊ qð dicit aplus: Honoꝛabiles iquit abiẽ nuptię ĩi omnibꝰ ⁊ thoꝛus imaculatus. Foꝛ/ nicatoꝛes ⁊ adulteros iudicat deus. Age g̊ frater:eſto coꝛrectus.Times ne te inſcribat inimicus:⁊ nõ times ne te iudicet deꝰ: VUbi eſt fides:time cuʒ eſt qñ timeas. Longe eſt d Sancti Auguſtini de verbis domini quidẽ dies iudicij: ſed vniuſcuiuſq; homis Dies vltimꝰlonge eſſe nõ põt:qꝛ bꝛeuis ẽ vi ta. Et qꝛ ipᷣa bꝛeuitas ſemꝑ incerta:qñ ſit di es tuus vltimꝰ neſcis.Coꝛrige te hodie/ ꝓpt᷑ cras. Pꝛoſit tibi ⁊ modo ĩ ſecreto coꝛrectio. Palã em̃ loquoꝛ: ⁊ in ſecreto arguo. Aures omniũ pulſo:ſᷣ ↄſciẽtias quoꝛũdã cõuenio. Si dicerẽ: tu adult᷑ coꝛrige te: pᷣmo foꝛte di/ cerẽ qð neſcirẽ: foꝛte qð temere audierã ſuſ/ picarer. Mõ dico: tu adulter coꝛrige:ſᷣ qͥſds in h̊ ppło adulter coꝛrige te. Publica eſt coꝛ/ rectio:ſed ſecreta coꝛrectio.Scio: qꝛ ille qui timuerit: coꝛrigit ſe. Mõ dicat in coꝛde ſuo: 1.Corj.ʒ. peccata carnis nõ curat deꝰ. Neſcitis iquit aplus:qꝛ templũ dei eſtis:⁊ ſpũſſanctꝰhabi tat i vobis? Quiſqͥs templũ dei violauerit: diſpꝑdet illũ deꝰ: Hemo ſe fallat. Sed foꝛte ait aliqͥs: Templũ dei animꝰ meꝰẽ: nõ coꝛ/ pus meũ:Adiecit etiaʒ teſtimoniũ. Infglix interpᷣtatio:puniẽda cogitatio.Fgnũ dictũ ⸗ eſt caro:qꝛ moꝛit᷑:ſᷣ qð ad tempꝰ moꝛit᷑:non reſurgit cũ crimie. Vis noſſe aꝑtã inde ſen/ 1. Corj.6õ.ꝗ tentiã? Meſcitis inqͥt idẽ apłus:qꝛ coꝛꝑa ve ſtra templũ in vobis ẽ ſpũſſancti:quẽ habe tis a deo? Cõtemnis coꝛꝑale peccatũ:ↄtem nas qð peccas in tẽplũ:ipᷣm coꝛpus tuũ tẽ/ plũ in te eſt ſpũs dei. Jam vide qͥd facias ð tẽplo dei.Si eligeres in ecclia facere adulte riũ ĩtra iſtos parietes: qͥd te eſſet ſceleratiꝰ: Abõ autẽ tuipſe es templũ dei: templũ in/ tras:templũ exis: templũ in domo tua ma/ nes:templũ ſurgis. Vide qͥd agas:vide ne offendas templi habitatoꝛẽ:ne deſerat te et Abi gz in ruinã vertaris. Meſcitis inqͥt qꝛ coꝛpoꝛa veſtra (⁊ hoc de foꝛnicatiõe loquebat᷑ apłs: ne cõtemnerent coꝛpoꝛalia peccata)templũ i vobis ẽ ſpũſſancti quẽ habetis a deo:⁊ nõ eſtis veſtri. Empti em eſtis pꝛecio magno. Si cõtemnis ſeruũ tuũ:conſidera pᷣciũ tuũ. Scio ego ⁊ mecũ oĩs hõ qui paulo attẽtius cõſiderauerit: neminẽ deũ timentẽ ſub ver⸗/ bis eiꝰ nõ ſe coꝛrigere:niſi qͥ putat qꝛ plꝰ ha/ bet viuere. IJpᷣa res eſt ꝗ̊ multos occidit: cũ dicũt cras:cras: ⁊ ſubito oſtiũ claudit᷑. Re/ mãſit foꝛis cũ voce coꝛuina: qꝛ ñ habuit ge/ mitũ colũbinũ.Cras:cras:coꝛuivox.Geme vt colũbus:⁊ tunde pectus:ſed plagas tibi dando ĩ pectus:ceęſus coꝛrectus eſto: ne nõ videaris cõſcientiã cędere:ſᷣ malã ↄſcientiã pugnis pauimẽto ſolidioꝛem reddere: non coꝛrectioꝛẽ: Geme non inani gemitu. Foꝛte Sem̃ dicis tibi:ꝓmiſit mihi de indulgentia: qñ me coꝛrexero:ſecurꝰ ſum.Lego diuinam ſcripturã: Iniquꝰ in q̃ die conuerſus fuerit SZʒech.18. ab iniqtatibꝰ ſuis:⁊ fecerit iuſticiã:oẽs iniqͥ tates eiꝰ obliuiſcar. Securꝰ ſum:qñ me coꝛ/ rexero dat mihi deus indulgentiã de malis meis:Et qͥd ego dicturꝰ ſũ ↄtra deũ? Recla/ maturꝰ*: dicturus ſum deo: noli illi dare in/ dulgentia? Dicturꝰ ſum hoc ſcriptũ nõ eſſe: hoc deũ nõ ꝓmiſiſſe? Si iſta dixero:oĩa fal⸗ ſa dico. Bñ dicis: verũ dicis. Indulgentiã coꝛrectiõis tuę ꝓmiſit deꝰ:negare nõ poſſũ: ſed dic mihi rogo te: Ecce ego cõſentio ⁊ cõ/ cedo ⁊ cognoſco:qꝛ indulgentiã deꝰ ꝓmiſit tibi. Craſtinũ em̃ dieʒ:qͥs tibi ꝓmiſit: Vbi mihi legis indulgentiã te acceptuꝝ ſi te coꝛ⸗/ rexeris: lege ibi mihi quantũ victurus ſis. Mõ lego inqͥs. Heſcis ergo quãtũ victurus ſis. Eſto coꝛrectꝰ ⁊ ſemꝑ paratꝰ. Noli time/ re diẽ vltimũ tanq; furẽ:qͥ doꝛmiẽti ꝑfodiat parietem: ᷣ vigila ⁊ coꝛrige te hodie. Quid differs in craſtinũ? Longa vita erit. Ipᷣa lõ/ ga bona ſit. Pꝛandiũ bonũ longum nemo differt: ⁊ vitã malã longã vis habere? Uti⸗ q; ſi longa erit:melius bona erit. Si bꝛeuis erit:bñ factũ eſt vt bona ꝓduceret᷑.Sic aũt homies negligũt vitã ſuã vt nolint habere malã niſi ipſam. Villã emis: bon queris. Vxoꝛẽ vis ducere: bonã eligis. Filios tibi vis naſci:bonos optas.Caligas locas⁊ nõ vis malas:⁊ vitam amas malam? Quid te offendit vita tua quã ſolã vis malã: vt iter omnia bona tua ſolus ſis malus? Ergo fra/ tres mei ſi aliquẽ veſtrũ vellẽ in ꝑte coꝛripe/ re: foꝛte audiret me: multos veſtrũ publice coꝛripio:om̃s me laudãt. Audiat me aliqͥs: nõ amo iu voce laudatoꝛẽ:⁊ in coꝛde cõtem ptoꝛẽ. Cum em̃ laudas ⁊ nõ te coꝛrigis:õ te teſtis es. Si malꝰ es: ⁊ qð dico placet tibi: diſplicet tibi:q̃ſi malꝰ diſplicueris tibi: coꝛ/ rectꝰ placebis tibi. Quod nudiuſtertiꝰ niſi falloꝛ dixi: in oibꝰ vᷣbis meis ſpeculũ ꝓpo⸗ no. Mec mea iſta ſunt vᷣba:ſᷣ dño iubẽte lo/ quoꝛ:qͥ terrẽte nõ taceo. Naʒ qͥs nõ eligeret tacere:⁊ rõneʒ de vobᷣ nõ reddere? Sed iaʒ ſuſcepimꝰonꝰ:qð ab hũeris nr̃is excutere ñ poſſumꝰ nec debemꝰ. Audiſtꝭ frẽs mei:cum epla ad hebꝛęos legeret᷑: Obedite ppoſitis hheb.iʒ. vfris ⁊ ſubditi eſtote:qꝛ ipᷣi vigilant ꝓ aĩabꝰ vfis: tanq; rõnẽ reddituriꝓ vob:vt cũ gau dio h̊ faciãt ⁊ nõ cũ triſticia: Mõ em̃ expedit vobis.Qnñ facimꝰ iſta cũ gaudio? ñ vide mꝰ hoiĩes ꝓficere ĩ vᷣbis dei. ñ laboꝛat cũ 9 ſe 4 l Cudio⸗ fucu, litenoſi manialn guit ho ſödim drenol rob,Kl lnoerpe loͤetpelt apeae fadomin ntſinuls eo⸗ lige ſeramie aemiſan Mügfuenn gospnnit icgwult ulcifnn⸗ Mencück annicaſtg ſargiqi glütüami⸗ li Annst ſungsdal ſunaſunri Nelgrenen vokhron⸗ wimlen. nonien marmorutfe alürthön eßffizguen Vpbebiikt Uplltpiti⸗ redonos. Görin neeiligub⸗ llamd naſebe lenthinen penregn lcemune odilinnn lis ſente ngesſti hecdr⸗ dennis eütecn lldarei⸗ ündeſe⸗ goroizfi⸗ ncllgenni enopoſ ſennotch⸗ de ꝓmiit militeVoi upltecon (umsſs. üvicuurs Holiäne laigſodin ddie Quid ialo⸗ gun neno ere Vn⸗ 1. Sibreus rei. Snit linthabee Mnäquens. Fliosthi g loczotl m.Quidr galävtir Sttgofin aglecanp⸗ ekigublee urnellis cobelhlen igs)te gbcatbe enisbecc⸗ luuſendi Heuli ⸗ zioinbatel⸗ on aler lnetSbi focroncet fisneian Odneipeſt⸗ nuß ðM In euangelio ſcðm Oattheũ Sermo XVII XVIII gaudio oꝑarius ĩ agro? Qñ attẽdit iĩ arboꝛẽ ⁊ fructũ videt: qñ attendit ſegetem ⁊ fructu areę ꝓſpicit vbertatẽ: nõ ſine cauſa laboꝛa/ uit:nõ ſine cauſa doꝛſũ curuauit: nõ ſine cã manꝰ attriuit:nõ ſine cã frigus ⁊ eęſtus tole/ rauit.Hoc ẽ qð ait: VUt cũ gaudio h̊ faciat ⁊ nõ cũ triſticia: Hõ em̃ expedit vob. Nunqᷣͥd dixit:nõ illis expedit? Sed dixit nõ expedit vobᷣ. HNã ulli poſiti qñ ↄtriſtant᷑ ð malisve/ ſtris:expedit illis:ipſa triſticia ꝓdeſt illis:ſ noõ expedit vob. Hihil aũt nobis volumus expedire:qð nõ expedit vobis.Simul ergo in dominico agro fratres bonũ operemur: vt ſimul de mercede gaudeamꝰ. Deep qað ſcriptũ eſt in euangelio m eũdem: Si vis venire ad vitaʒ ſerua mãdata. Sermo xXxvVI Ixit dñs cuidã adoleſcẽti:Sivis ta.Mõ dixit:ſi vis venite ad vitam ęternã: ſed ſi vis venire ad vitâ: eã deſiniẽs vitã ꝗᷓ fuerit ęterna vita.Huiꝰ vitę amoꝛẽ nos pᷣmitꝰ cõmẽdemꝰ.Eteni amat᷑ ⁊ qualiſ⸗ cũq; vita iſta:⁊ ipam qualẽcũq; erũnoſam: miſerã finire hoĩies timent ⁊ paueſcũt.hinc videndũ eſt:hinc ↄſiderandũ: quẽadmodũ amãda ſit ęterna vita:qñ ſic amatur miſera iſta ⁊ qñq; finiẽda vita. Cõſiderate fratres quãtũ amãda ſit vita: vbi nunqᷓ; finias vi⸗ tã. Amas & iſtã vitã vbi tm̃ laboꝛas:curris: ſatagis:anhelas:⁊ vix enumerant᷑ ꝗ neceſ/ ſaria ſunt i miſera vita: Semiare:arare:no/ uellare:nauigare:molere:coquere:texere:⁊ Pz.3ʒ. poſt heęc oĩa finire habes vitã.Ecce ꝗ̃ pate/ ris ĩ miſera iſta quã diligis vita: ⁊ putas te ſemꝑ victurũ:⁊ nũqᷓ; moꝛituꝝ? Tẽpla: ſaxa marmoꝛa:ferro plũboq; conſolidata: tamẽ cadũt:⁊ hõ nunq; ſe putat moꝛiturũ?:Diſci- te & frẽs querere ęternã vitã: vbi iſta nõ to/ lerabitis:łᷣ in ęternũ cũ deo regnabitl.Qui em̃ vult vitã:ſic dicẽ ꝓpheta:diligit dies vi⸗ dere bonos. Hã in diebꝰ malis moꝛs potiꝰ optat᷑ q; vita. Mõne audimꝰ⁊ videmꝰ homi nes ĩ aliquibꝰ tribulatiõibꝰ ⁊ anguſtijs ⁊ cõ flictatiõibꝰ⁊ ęgritudinibꝰ dũ ſũt cõſtiruti:⁊ vidẽt ſe laboꝛare:nihil alið dicere:Deꝰ mit/ te mihi moꝛteʒ: accelera dies meos:⁊ aliũ venit ęgritudo: currit᷑: adducũt᷑ medici:ſo⸗ lidi ⁊ munera ꝓmittũt᷑.Dicit tibi ipᷣa moꝛs: Ecce aſſuʒ: quã pauloante a dño petebas: quid me mõ fugere vis? Inueni te falſato/ venire ad vitã:ſerua manda. rem:⁊ miſerę vitę amatoꝛꝰ.De his aũt die⸗ bus quos agimait apłus: Redimẽtes tem pb. 5. pus:qm̃ dies mali ſunt.Mõ ſunt & dies ma li s agimꝰ in coꝛruptela huiꝰ carnis:in tan ta vel ſub tãta ſarcina coꝛruptibilis coꝛꝑis: inter tantas tẽptatiões:int᷑ tantas difficul/ tateſ:vbi falſa voluptaſ:nllła ſecuritas gau⸗ dij: timoꝛ toꝛquens:cupiditas auida:triſti / cia arida? Ecce q́; malos dies:et nemo vult finire ipſos malos dies:multumq; hinc ro/ gant hoiĩies deũ vt diu viuãt.Quid eſt autẽ diu viuere: niſi diu toꝛqueri? Quid ẽ aliud diu viuere:niſi q́; malos dies malis diebus addere:Et cũ creſcũt pueri:q̃ſi accedũt illis dies ⁊ neſciũt qꝛ minuũt᷑:⁊ ipᷣa eſt falſa com putatio. Creſcẽtibꝰem̃ decedũt dies potiꝰqᷓ accedũt. Cõſtitue alicui hoĩ nato: vbi gra: octoginta annos: quicqͥd viuit de ſũma mi nuit. Et inepti homies gratulant᷑ plurimis natalicijs:tam ſuis qᷓ; filioꝝ ſuoꝝ. O viruʒ Sermone. I. b. pꝛudentẽ:ſi tibi vinũ minuat᷑ in vtre triſt⸗ ris: dies ꝑdis ⁊ gaudes? Mali g ſunt dies: ⁊ eo peioꝛes qꝛ diligunt᷑.Sic blandit᷑ ̊ mũ/ dus:vt nemo velit finire erünoſam vitam. Vera em̃ vita vel beata heęc eſt:cũ reſurgi- mus ⁊ cũ xpᷣo regnabimꝰ. Mã ⁊ impij reſur/ recturi ſunt:ſed in ignẽ ituri. Vita itaq; nö eſt niſi beata. Et vita beata eſſe nõ põt niſi ęterna:vbi ſunt dies boni:nec multi ſᷣ vnꝰ. Ex cõſuetudine huiꝰ vitę apellati ſũt dies. Dies ille neſcit oꝛtũ:neſcit occaſũ. Illi diei nõ ſuccedit craſtinꝰ: qꝛ nõ pᷣcedit eũ heſter⸗ nus.hũc diẽ vel hos dies ⁊ hãc vitã ⁊ verã vitã in ꝓmiſſis habemꝰ. Alicuiꝰ g̊ oꝑis mer ces ẽ. Si em̃ mercedẽ amamꝰ:in oꝑe nõ de/⸗ ficiamꝰ:⁊ in ęternũ cũ xpᷣo regnabimꝰ. ¶ã De duohus cecis ſedẽtibꝰ ſecus s ⁊ clamatibꝰ: Dñe miſerere nrfi 1 XVIII dñm nr̃m ⁊ ſaluatoꝛẽ ieſũ xpᷣm me/ dicũ nfę ſalutis eſſe ⁊ ſalut ęternę: ⁊ qd hoc eũ ſuſcepiſſe infirmitatẽ naturę no ſtrę ne ſempiterna eẽt inſirmitas nr̃a. Aſſũ/ pſit em̃ coꝛpꝰ moꝛtale in qͥ occideret moꝛtẽ. li dauid: In euagelio m eüdem. Sermo. nctitas vfa A Et qᷓ;uis crucifixꝰ ẽ ex inſirmitate nr̃a:ſic ait ꝛ. Corj.iʒ. apkus: ſed viuit in virtute dei. Eiuſdẽ apłi vba ſunt: Et qꝛ iã nõ moꝛit᷑:⁊ moꝛs ei vltra xo.s. nõ dominabit᷑. Hecu 5 bñ nota ſunt fidei no/ ſtrę:ſimul ⁊ hoc cõſequẽs eſt:vt nouerimus oia miracula quę coꝛꝑaliter fecit valere ad db 2 * * BGancti Auguſtini de verbis domini ndmonition? noſtrã: vt ꝑcipiamꝰ ab eo qð nõ eſt trãſiturũ neq; in finẽ abiturũ. Oclos reddidit cęcis:qͥs eratvtiq; moꝛs aliqñ clau ſura:reſuſcitauit laʒarũ iterũ moꝛiturũ. Et quęcũq; ad ſalutẽ coꝛpoꝝ fecit:nõ ad h̊ fecit vt ſempitna eẽnt:cũ tñ daturus ſit etiã ipſi coꝛpꝑi i ſine ſempitnã ſalutẽ. Sʒ qꝛ illa ꝗᷓ nõ videbant᷑ non credebant᷑: ꝑ iſta tꝑalia ꝗ vi‚ debant᷑ ędiſicauit ſidẽ ad illa qᷓ ꝗ nõvidebãt᷑. Nemoi itaq; frẽs dicat nõ facere iſta mõ do/ minũ nr̃m ieſũ xpᷣm:⁊ ꝓpter h p̃ſentibꝰeccle ſie txibꝰ pᷣoꝛa pᷣponere. Quodã quippe loco idẽ dñs videntibꝰ⁊ iõ credẽtibꝰ ſᷣponit eos qͥ nõ vidẽt ⁊ credũt.MNãq; eouſq; illo tẽpoꝛe diſcipuloꝝ eiꝰ nutabat infirmitas:vt quem vigebãt iã reſurrexiſſe: etiã cõtrectandũ pu tarẽt vt crederẽt.Hõ ſufficiebat oculis ꝙ vi derent:niſi ⁊ manꝰ admouerent᷑ mẽbꝛis:⁊ ci catrices recentiũ vulnerũ tangerent᷑: vt ille q dubitabat diſcipulꝰ: repente tactis et co/ Sob⸗a0 gnitis cicatricibꝰexclamaret: Dñs meꝰ⁊ de⸗ meus.Cicatrices oſtẽdebant eũ: q oĩa vul nera in alijs ſanauerat. Nũquid nõ poterat dñs ſine cicatricibꝰ reſurgere:? Sed in coꝛde diſcipuloꝝ vulnera nouerat: ꝓpter ꝗᷓ ſanã/ da cicatrices in coꝛꝑe ſuo ſeruauerat.Et qͥd Abi S dñs illi cõfitenti ac dicẽti: Dñs meꝰ ⁊ deus meꝰ? Quia vidiſti inqͥt credidiſti:beati qͥ nõ viderũt ⁊ crediderũt. Quos dixit frẽs: niſi nos?: MHõ qꝛ ſolos nos ſed ⁊ poſt nos. Poſt paruũ em̃ tẽpus poſtea qᷓ; ab oculis moꝛta/ libꝰ receſſit vt firmaret᷑ in coꝛdibꝰ:quicunq; crediderũt nõ vidẽtes crediderũt:⁊ magnũ meritũ habuit fides eoꝝ:cui fidei cõparan/ dę:coꝛ tantũ admouerũt piũ:nõ⁊ palpantẽ manũ. Hhęc fecit dñs vt inuitaret ad fidẽ. Heęc ſides nũc feruet ĩ ecclia toto oꝛbe diffu/ ſa.Et nũc maioꝛes ſanitates oꝑat᷑: ꝓpt qs nõ eſt dedignatꝰ tũc exhibere illas mioꝛes. Sic̃ em̃ animꝰ melioꝛ ẽ coꝛꝑe:ſic ⁊ melioꝛ ſi a ½ lus animi qᷓ; ſalus coꝛꝑis. Mõ caro cęca nõ aperit oculos miraculo dñi: ⁊ coꝛ cęcuʒ aꝑit oculos ſermone dñi.Mõ nõ reſurgit moꝛta le cadauer:reſurgit aĩa ꝗᷓ̃ moꝛtua iacebat in viuo cadauere. Mõ aures coꝛꝑis ſurdę nõ aperiunt᷑: ſed qᷓ; multi habẽt aures clauſas coꝛdis:ꝗᷓ tamẽ vbo dei penetrãte pateſcũt: vt credant qͥ nõ credebãt:⁊ bñ viuant q ma le viuebãt: ⁊ obediãt qͥ nõ obediebãt:⁊ dici mus uũlle credidit:ac miramur cũ audimꝰ de B his quos aliqñ duros noueramꝰ. Cur ergo nücm miraris cgredente: innocentẽ: deo ſemuẽ/ tẽ: niſi qꝛ cõſpicis videntẽ quẽ noueras cę/ cũ: cõſpicis viuentẽ quẽ noueras moꝛtuũ: cõſpicis audientẽ quẽ noueras ſurdũ: Naʒ videte aliter moꝛtuos: de qͥbus moꝛtuis di cebat dñs cuidã ideo tardãti ne dñũm ſeque ret᷑:qꝛ ſepelire patrem volebat:Sine inquit Mattõ.s. moꝛtuos ſepelire moꝛtuos ſuos.Certe moꝛ tuos ſepulturi nõ ſunt coꝛꝑe moꝛtui:qꝛ ſi H eſſent moꝛtua coꝛꝑa ſepelire nõ poſſint.Tñ moꝛtuos eos vocat. Vbi:niſi intus in aĩa? Sicut em̃ etiã viſibilit᷑ plęrũq; in domo in/ tegra ⁊ ſalua:dñs eiuſdẽ domꝰ moꝛtuus ia/ cet:ſic in coꝛꝑe integro multi habẽt intꝰ ani/ mã moꝛtu:et hos ſic excitat aplus: Surge Epðs.ʒ. qui doꝛmis: exurge a moꝛtuis ⁊ illumia bit te xpᷣs. Ipſe illumĩiat excecatuʒ: qui excitat moꝛtuum. Eius em̃ voce ꝑ apłm clamat᷑ ad moꝛtuũ:Surge qͥ doꝛmis.Cęcꝰ luce illumi- nabit᷑ cũ reſurrexerit. Surdos aũt qmltos ante oculos ſuos dñs intuebat᷑ cuʒ diceret: Qui habet aureſ audiẽdi audiat.QAuis em̃ Wattb. 11. aſ illũ ſine coꝛꝑis auribus ſtabat: Quas ꝙ alias aures niſi interioꝛis homis reqrebat?: Itẽ quales ocłos ꝗrebat cũ loqueret᷑ vtiq; vidẽtibus:ſᷣ vidẽtibꝰp oculos carnis? Naʒ cũ ei diceret philipꝰ: Dñe oſtẽde nobis pa / Job.4. trẽ ⁊ ſufficit nobis: bñ quidẽ h̊ intelligebat vt demõſtratꝰ pat᷑ poſſit ſufficere:ſᷣ cui non ſufficiebat ęqualis patri: quõ ſufficeret pr̃e Quare aũt non ſufficiebat: Quia nõ vide- bat᷑.Quare nõ videbat᷑: Quia nondũ erat ſanus oculꝰ* vnde poſſit videri.Hoc em̃ qð ĩ carne dñi videbat᷑:his oculis non ſoli diſci⸗ puli viderũt qͥ honoꝛauerũt:ſed ⁊ iudęi qui crucifixerũt. Qui & alit᷑ ſeviderivolebat:ali os oculos reqrebat: Et ideo ſic reſpõdit di⸗ centi: Oſtẽde nobis patrẽ ⁊ ſufficit nobis: Tanto tꝑevobiſcũ ſũ ⁊ nõ me cognouiſtis. Philippe:qui me videt:videt et patreʒ.Et vt interim ſidei oculos ſanaret: pᷣus admo/ net᷑ fᷣm ſideʒ vt poſſit ad ſpeciẽ ꝑuenire. Et ne ſic putaret philipus cogitãdũ deuz quõ videbat in coꝛꝑe dñm ieſũ xpᷣm:ſtatim ſub/ iecit: Hõ credis qꝛ ego in pfe ⁊ pr in me: Jã dudũ dixerat: Qui me videt:videt ⁊ patrẽ. Sed nõdũ habet phlipus ſanũ oculũvnde videret patrem:atq; ideo nec vnde videret ipᷣm filiũ patri coęqualẽ. Itaq; aciẽ mentis adhuc ſauciã ⁊ tantã lucẽ aſpicere nõ valen tẽ:ſanandã atq; firmãdam fidei medicamẽ tis fomẽtiſq; ſuſcepit ⁊ ait: Mõ credis quia eso in pre ⁊ pĩ in me eſte Qui gnõdum põt S creq AYAfus oltoc nln u hönpin logko⸗ deonoc ſunaſen artde gatfactu fetäudr Urhſ oain e büͤt. Por (ge⸗ Die hit ehocgo lettpann ſatalean Quixider oeis (cßocton heecguali nidenn (Ai Nto leugelege Nprenass Paniaqvi⸗ Gſhcraplis⸗ 6o:Stn ganun nbelan: fanesind Meevidä fucdebrn hortaröes canſguios Gapiſin⸗ bkata pita hllnebene lloebeaſe Fieſal io ſaͤi ſhusadhe Rduns meſet Nnte; ſe luiſenie Nichallgn⸗ tubbenone li et lend 4 zglsn l e Qu eas nortud: tüche; Rusdi inſegne Einglte eteno: aſb Kint Ti sintin⸗ domoi eusien tinr'ani⸗ 8: Sungegte lumiabe uieteter camgied ellluni⸗ Stänkos Bditer. Quisen Pus Aussz; erene leret vng mis/ Ra In euangelio ſcm Oattheũ Sermo XVIII videre qð demõſtraturus eſt dñs:non quę/ rat pᷣus videre qð credat: ſed pᷣus credat vt poſſit oculꝰ ſanari quo videat. Sola em̃ foꝛ ma ſerui exhibebat᷑ ſeruilibꝰ oculis:qꝛ ille q NPbil.a2. nõ rapinã arbitratꝰ ẽ eſſe ęqualis deo: ſi ab eis quos ſanari voluit iã videri poſſit ęq̃lis deo:nõ opꝰ haberet ſemetipᷣm exinanire:et foꝛmã ſerui accipere. Sed qꝛ non erat vnde videret᷑ deꝰ:⁊ erat vnde videret᷑ hõ:qui deꝰ erat factus ẽ homo: vt id qð videbat᷑ ſana- ret illud vnde nõ videbat᷑. Ipſe em̃ alio lo/ MWatth. 5. co ait: Beati mũdo coꝛde:qm ipſi deũ vide but. Poterat vtiq; philiꝰ reſpõdere ⁊ di/ cere:Dñe:ecce te video. Talis ne eſt pr̃ q̃le Job.i. c hoc qð video:qm̃ dixiſti:dAuividet me vi det ⁊ patrẽ? Anteq; hoc rñderet philippꝰ:vł foꝛtaſſe anteqᷓ; cogitaret: cum dixiſſet dñs: AQui videt me videt ⁊ pr̃eʒ:ↄtinuo ſbiũxit: Nõ credis qꝛ ego in pf̃e:⁊ pat᷑ in me ẽ: Illo em̃ oculo nõdum videre poterat: nec patrẽ nec ęqualẽ patri filiũ: ſed vt ſanaret᷑ oculus ad videndum:inungendus erat ad creden/ Cdũ. Ideo anteqᷓ; videas qð videre non po/ tes:crede qð nondũ vides. Ambula ꝑ fidẽ: vävyvt pꝑuenias ad ſpeciẽ. Species ñ letiſicabit ĩ patria quẽ fides nõ ↄſolat᷑ invia.Sic em̃ di/ s e „ . . 4 npee H „ gorl.5, cit apkus: diu ſumin coꝛpe: pegrinamur telligebet eß auinon fierapi⸗ anönide⸗ ondüenn doechcdi dnſolidſc Heiucgui rolebundn ehoctl ſan nobis: ghouſti. panez pusdenne Nenie 4 lüdazgo eſutinſub⸗ tune⸗di lrug loalm menien . cẽ nens ee n inl nodin celil 1 a dño:Statimq; ſubnectit q̃re a dño ꝑegri ⸗/ namur:qᷓ;ᷓuis iã crediderimꝰ: Per fideʒ inqͥt ambulamꝰ:non ꝑ ſpeciẽ.Tota igit᷑ oꝑa vr̃a fratres in hac vita eſt ſanare oculum coꝛdis §äy3yrrnde videt᷑ de*. Ad hoc ſacroſancta myſte/ ria celebꝛant᷑:ad h̊ ſermo dei pſdicat᷑:hoc ex/ hoꝛtatões eccłię moꝛales:id eſt ꝑtinẽtes ad coꝛrigẽdos moꝛes:ad emẽdandas carnales cõcupiſcẽtias:ad renũciandũ nõ voce tm̃ ſᷣ mutata vita huic ſęcło:ad hoc quicqͥd agũt dDdiuiuinę ſanctęq; litterę:vt purget᷑ illud inte/ rius ab ea re ꝗ̊ nos impedit ab aſpectu dei. Siẽ em̃ oculꝰ factus ad hãc lucẽ tẽpoꝛalẽ vi dendã ⁊ q;uis ceęleſtẽ tñ coꝛpoꝛeã atq; cõſpi⸗ cuã:nõ ſolũ homibꝰ etiãviliſſimis animã⸗ tibus.Ad hoc em̃ factꝰ eſt vt hãc lucẽ vide/ at:tamẽ ſi aliquid iniectũ fuerit vel irruerit vñ turbet᷑:ſecludit᷑ ab hac luce:⁊ qᷓ;uis eum ſua ſſentia circũfundat: ille tamẽ ſe auertit atq; abſens eſt. Mon ſolũ aũt abſens ſit ꝑ/ turbatione ſua a luce pſſenti: ᷣ etiã pęnalis illi eſt lux ad quã videndãa factus eſt. Sic et otculis coꝛdis ꝑturbatꝰatq; ſauciatꝰ auertit ſe a luce iuſticię:nec audet eã ↄtemplari nec valet. Quid turbat oculũ coꝛdis? Cupidi⸗/ tas:auaricia: iniqͥtas: cõcupiſcentia ſecula/ ris: claudit:excecat oculũ coꝛdis. Et tamen quõ quęrit᷑ medicus cũ oculꝰ carnis turbatꝰ eſt:quõ nõ differt᷑ vt aperiat᷑ atq; purget᷑ et ſanet᷑: vñ lux iſta videat᷑: Currit᷑: nemo re/ quieſcit: nemo differt ſi vel ſtipula in oculo cadat.Solẽ certe quem ſanis oculis videre volumꝰ de fecit. Multo eſt vtriq; lucidioꝛ ille qui fecit: nec huiꝰ generis lux eſt ꝗ̊ ꝑti/ neat ad oculũ mẽtis. Lux illa eſt ęterna ſa/ pientia. Fecit aũt te deus o hõ ad imaginẽ ſuã:daret ne tibi vnde videres ſolẽ queʒ fe- cit:⁊ nõ tibi daret vnde videres eũ qui te fe cit?: Cũ te ad imaginẽ ſuã fecerit:dedit et h. Vtrũq; dedit tibi:ſed multũ hos ocłos ex/ terioꝛes diligis: multũ illũ interioꝛẽ negli/ gis.DNetritũ poꝛtas atq; ſauciatũ:pęna tibi eſt ſi ſe voluerit oſtẽdere fabꝛicatoꝛ tuus:pę na eſt oculo tuo anteq; curet᷑ atq; ſanet᷑. Nã ⁊ in ꝑpadiſo peccauit adã: ⁊ abſcõdit ſe a fa/ Señʒ. cie dñi.Cũ haberet ̊ coꝛ ſanũ purę ↄſciẽtię: gaudebat ad pᷣſentiam dei. Poſtq; peccato oculꝰ ille ſauciatus eſt:cępit lucẽ foꝛmidare diuinam: refugit in tenebꝛas atq; in denſa lignoꝝ: veritatẽ fugiens: vmbꝛas apetẽs. Ergo fratres mei:qm̃ ⁊ nos inde nati ſumꝰ: ⁊ ſicut dicit aplus: In adam om̃s moꝛiunt᷑. I. Corj.15. Om̃s em̃ nos duo homies aliqñ fuimꝰ: Si noluimꝰ obtẽperare medico vt nõ ęgrotare mus:obtẽperemusvt ab ęgritudine libere/ mur.Dedit nobis pſᷣcepta medic?ſanis: de⸗ D dit ſcepta medicꝰ ne medico indigeremus. NMNõ opus eſt inqᷣrere ſanis medicus:ſᷣ ęgro Mattł.⸗. tãtibus.Sani pſcepta ↄtempſimꝰ:⁊ expimẽ to ſenſimꝰ in quãtã ꝑniciẽ noſtrã ſᷣceptũ il lud ↄtempſerimꝰ. Egrotare iã cępimꝰ:labo ramꝰ in lecto:infirmati ſumꝰ:ſᷣ nõ deſpemꝰ. Quia em̃ ad medicũ venire non poteramꝰ: ipſe ad nos venire dignatꝰ eſt. Hon ↄtẽpſit ſauciũ ↄtẽptꝰa ſano. Mon deſtitit dare alia hcepta languenti:qui pᷣma cuſtodire noluit ne langueret:tanqᷓ; diceret: Certe exꝑpimen/ to ſenſiſti verũ me dixiſſe qñ dixi:Moli tan/ gere hoc. Sanare & tandẽ ⁊ reuiuiſce. Ecce poꝛto infirmitatẽ tuaʒ. Bibe amarũ calicẽ: tu em̃ tibi feciſti. Pꝛęcepta illa mea ꝗᷓ ſano data ſunt tã dulcia:tã laboꝛioſa ↄtẽpta ſũt. CLgpiſti laboꝛare: ſanari nõ potes niſi ama/ rũ calicẽ biberis:Calicẽ temptationũ qͥbus abũdat hęc vita:calicẽ tribulationũ:angu/ ſtiarũ: paſſionũ.Bibe inqt: bibe vt viuas. Et ne reſpõderet ei lãguidus:Mõ poſſũ:nõ 3 BGancti Auguſtini de verbis domini fero:nõ bibo:pꝛioꝛ biberat medicus ſanus: toꝛia ieſus. Attendite ⁊ videte quanta eius nund⸗ vt bibere non dubitaret ęgrotus. Quid em̃ geſta tranſierũt. Hatus ẽ de virgine maria: – amarũ eſt in tali poculo qð ille non biberit? nunquid ſemꝑ naſcit᷑ Infans lactatus eſt: ene⸗ Si cõtumelia: pᷣoꝛ audiuit cũ demones ex· nunquid ſemper ſugit? Per ętates cucurrit onlie SSHS pelleret: Pęmoniũ habet: ⁊ qð ĩ beelʒebub vſq; ad iuuẽtutẽ: Nũdqᷣd ſꝑ coꝛpalit᷑ crelcit? rnr⸗ ⁊. eijcit demonia. Vñ ⁊ vt ipᷣe cõſolaret᷑ egros Infantisę puericia: puericię adoleſcẽtia:ado ſioſnen Mattb.io ait:Si patrẽfamilias beelʒebub vocauerũt leſcentię iuuẽtus traſeũti cedẽtiq; ſucceſſit. Mom quãtomagis domeſticos eius? Si doloꝛes Ipſa etiã ꝗ fecit miracula trãſierũt. Legũt᷑ ſin thufe amari ſunt:ligatꝰ ⁊ flagellatꝰ ⁊ cruciſixꝰ eſt. ⁊ credũt᷑.Quia em̃ talia ſcpᷣta ſũt vt legi poſ le Si moꝛs amara ẽ:etiã moꝛtuꝰeſt.Si genus ſint:trãſiebãt cũ fierẽt. Poſtremo ne ĩ mult: Ktinaan moꝛtis exhoꝛreſcit infirmitas: nihil illo te moꝛemur:cruciſixꝰ eſt:nũquid ſemꝑ pendet Erniſch fuit ignominioſius q; moꝛs crucis. Hõ em̃ in cruce? Sepultꝰ eſt:reſurrexit:aſcẽdit in cę noinili fruſtra cõmendãs eiꝰ obedientiã aplus:ad/ lu:iaʒ nõ moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ dñabit᷑: Ro.A. gulk. Obit. 2. didit dicẽs: Sactus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: ⁊ diuinitas ei ſemꝑ manet:⁊ imoꝛtalitas iã fenntch moꝛtẽ aũt crucis.Sʒ qꝛ ie honoꝛaturꝰ erat coꝛꝑis eiꝰ nunq; deſiciet. Sʒ tñ illa oĩia quę ciſint: figdeles ſuos in fine huiꝰ ſęculi:pus honoꝛa/ tẽpoꝛalit᷑ ab eo geſta ſunt trãſierũt:⁊ legẽda Quudch uit crucẽ in hͥ ſeculo:vt terrarũ pncipes cre- ſcripta ſũt:⁊ credẽda pſdicant᷑. In illis ergo bunſiii⸗ dẽtes in eũ ꝓhiberẽt aliquẽ nocentiũ cruci omibꝰtrãſijt ieſus. Quid duo ceci iuxta viã E leonft figi:⁊ qð cũ magna iſultatõe ꝑſecutoꝛes iu / ſunt: niſi duo pli ad quos ſanandos venit ſötnant dei dño ꝓcurarũt: magna fiducia ſerui eius ieſus? Oſtẽdamꝰ hos duos pplos in ſcriptu (ſiei, etiã ⁊ reges in fronte nũc poꝛtãt. MNõ tm̃ ap/ e ris ſanctis. Eſt in euãgelio ſcriptũ: abeo Job.i- Mlu dynolu paret mõ qualeʒ moꝛtẽ ꝓ nobis dñs ſubire alias oues ꝗ̊ nõ ſunt de hᷓ ouili:⁊ illas opoꝛ/ 6peenane Sał.ʒ. dignat eſt:ſic ait apłus: Factus ꝓ nob ma tet me adducere:vt ſit vnꝰgrex ⁊vnꝰpaſtoꝛ. Slope ledictũ:et cuʒ ei pendẽti iudęoꝛũ cęcitas in· Qui ſunt duo ꝓpli? Unꝰ iudęoꝝ:⁊ aliꝰ gẽ/ icuscbea ſultaret:poſſit vtiq; deſcẽdere de cruce: qͥ ſi tiũ.MNõ ſum miſſus ait:niſi ad oues ꝗᷓ perie Mattb.15. Nrhocluln nollet nõ eſſet ĩ cruce: ſed ampliꝰ erat de ſe- runt domꝰiſił. Quibꝰ hoc dixit: Dilciplis: fſden pulcro ſurgere: qᷓ; de cruce deſcẽdere.hęc S qñ illa chananea clamabat:ſ̊ ſe eſſe canẽ cõ emndli dñs faciẽs diuina:patiẽs hũana: admonet feſſa eſt.Et qꝛ meruit:iã duo demõſtrati ſůüt nebee nos miraculis coꝛꝑalibus ⁊ patiẽtia coꝛpo / ad quos venerat: iudaicꝰ ſcʒ populus deqͥ lanre rali:vt credamꝰ ⁊ ſanemur ad ↄſpiciẽda illa ait:Hõ ſum miſſus niſi ad oues ꝗᷓ perierũt RK inuiſibilia ꝗᷓ carnis oculꝰ neſcit. Hoc agẽs domꝰ iſrł:⁊ gentiũ populus:cuiꝰ typũ pſᷣten D curauit cęcos iſtos: de qͥbus nunc euãgeliũ debat hec mulier: quã pᷣmo reſpuerat dicẽſ: anut yvncitatũ eſt: ⁊ in curãdo videte qͥd admonu/ Mõ eſt bonũ ſumere panem filioꝝ ⁊ mittere abis en erit egrotũ interioꝛem. Attẽdite ipius facti canibus:⁊ cui dicẽti: Ita dñe:nam ⁊ canes nla . Matthᷣ.⁊o. exitũ ⁊ oꝛdinẽ rerũ.Sedẽt illi in via duo cę edunt de micis ꝗᷓ cadũt de menſa domino⸗/ ed ci: trãſeunte dño exclamabãt vt eoꝛũ miſe- rũ ſuoꝛũ: reſponderat: O mulier magna eſt en reret᷑.A turba vo ꝗᷓ cũ dño erat: cõpeſcebãt᷑ fſides tua:ſiat tibi ſicut vis. Inde em̃ erat et uunn ne clamarẽt. Neq; hoc ſine myſterio dereli- iüle centurio de quo dicit idẽ dñs: Amen di⸗ Mattb . ga iiai⸗ ctũ putetis. Illi aũt cõpeſcentẽ ſe turbã ꝑſe co vobis:nõ inueni tantã fidẽ in iſrł: qꝛ ille n, rhͤln uerantiſſimo clamoꝛe vincebat:vt ꝑueniret dixerat:MNõ ſum dignusvt intres ſub tectũ Mitg vox eoꝛũ ad aures dñi: quaſi nõ iam ille co meũ:ſed tm̃ dic vᷣbo et ſanabit᷑ puer meus. n . gitata cognoſceret. Clamauerũt ̊ duo cecci· Ita D dũñs ante paſſionẽ ⁊ clariſicationẽ ſuã u. nmtut vt audirent᷑ a dño: ⁊ turbis cõpꝛimi neque/ duos iã pplłos deſigbat: Vnũ ad quẽ vene/ unha runt. Trãſiebat dñs ⁊ illi lamabãt.Stetit rat ꝓpter ꝓmiſſa patrũ:⁊ alterũ quẽ ꝓpter WI dñs:⁊ ſanati ſt.Nã ſtetit ieſus ⁊ voca miſericoꝛdiã nõ repellebat: vt impleret᷑ qð nnüdeia uit eos ⁊ ait: Quid vult vt vobig ꝓmiſſũ erat abꝛaę: In ſemie tuo bñdicent᷑ Seſ.rꝛ ußfſni facia:? At illi dixerũt: Ut aꝑiant᷑ ocli om̃s gentes. Pꝛopterea ⁊ aplus iã poſt re Uulht nr̃i. Pꝛo ſide illoꝝ fec dñs:inſtaurauit ocu ſurrectionẽ dñi ⁊ aſcenſionẽ vbi cõtemptus plrmn los eoꝝ. Si intelleximꝰ iã interioꝛẽ ęgrotũ: eſta iudeis:ꝑrexit ad gẽtes: nec tamẽ eccle/ er interioꝛẽ ſurdũ:ĩterioꝛẽ moꝛtuũ:ibi ꝗramꝰ ſijs que de iudęis crediderant tacuit. Eram gal. . Wig ulul iterioꝛẽ cęcũ. Clauſi ſt ocli coꝛdis:trãſit ieſꝰ inquit ignotus facie eccleſijs iudeę quę ſũt 11. ühmul vt clamemꝰ. Quid ẽ trãſit ieſus: Agit trãſi in chꝛiſto:Lantũ aũt audiebant:quia q ali⸗ n gabſtle ulterece Ntaeis emarn: Alget⸗ unt karſat Ennad lugeſt. .Legit tegie jeimuln Ppendet idktine⸗ diabik go utasi n⸗ ntlegei lllseng iurayiit dos vent inſonpen i habeo Pün lusopor⸗ Wahor. rnalb ge les abere Dact’ Diſcpls: ſecanc öſratiſän ulus deqj ſbenei⸗ ppüpten eradicel 13 awinee am tCanes ſadonito rnagi eae niſkrale es ubtecl guer nls, ſeatonelii ht e 4 muo boden“ oüier⸗ hichlenpus 7 naitinti itgit — In enangelio ſcm OMattheñũ Sermo XVIII quando nos ꝑſequebatur:nũc euangeliʒat ſidem quã aliquãdo vaſtabat:⁊ in me inqͥt magnificabãt deũ.Sic ⁊ angular lapis di/ Epbᷣ.ꝛ2. cit᷑ xpᷣs:qͥ fecitvtrũq; vnũ. Angulꝰem̃ duos parietes copulat ð diuſo venientes. Quid tã diuerſum: qᷓ; circũciſio ⁊ ᷣputiũ: habes vnũ parietẽ de iudęa: alterũ parietẽ de gen Ns.i. tibus:ſᷣ angulari lapide copulant᷑. Lapidẽ em̃ quẽ repꝛobauerũt ędificãtes hic factus eſt in caput anguli. Angulus in ędificio nõ eſt:niſi cum duo parietes ex diuerſo venien tes in illũ cõöueniunt: et quadã vnitate iun/ gunt᷑. Iſti &̊ duo parietes ſm typũ:duo ceci Feerant clamãtes ad dñm.Attendite nũc dile ctiſſimi: Dominꝰ trãſiebat: cęci clamabãt. Quid eſt trãſiebat? Trãſitoꝛia opera facie⸗ bat:ſiẽ iã diximꝰ.Scðm hęc tranſitoꝛia oꝑa ſides nr̃a operat᷑.Credimus em̃ in filiũ dei: nõ tm̃ quia verbũ dei eſt ꝑ quem facta ſunt oia: Si em̃ ſemꝑ in foꝛma dei manens ęqᷣlis NPhbit.⁊. deo:nõ ſemetipᷣm exinaniret foꝛmã ſerui ac/ꝰ cipiens:nec ſentirẽt cecivt poſſint clamare: Sʒ cũ operaret᷑ trãſitoꝛia: id eſt hũiliaret ſe factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ auteʒ Mattb.20 crucis:clamauerunt ceci:Miſerere nr̃i fili dauid: quia ⁊ hoc ipᷣm qð dñs ⁊ crea⸗ toꝛ dauid: etiam filius dauid eſſe voluit: in tpe hoc egit:traſiens hoc fecit.Quid ẽ autẽ clamare ad xpᷣm:niſi gratię xpᷣi cõgruere bo nis oꝑibus? hoc dico frẽs:ne foꝛte ſimꝰ ſtre pentes vocibꝰ ⁊ muti moꝛibꝰ. Quis eſt qui cdamat ad chꝛiſtuʒ vt pellat᷑ interioꝛ cęcitas trãſeunte xpᷣo:id eſt diſpẽſante nobis tẽpo/ ralia ſacramẽta: qͥbꝰ admoneamur ad ęter/ na capiẽda?Quis ẽ qͥ camat ad xpᷣm?Qui ↄtemnit mundũ: clamat ad xpᷣm. Aui ſper/ nit ſeculi voluptates: clamat ad xpᷣm. Qui Sat.s. dicit nõ lingua ſed vita: Mihi mũdꝰ cruci/ Ps.iI. fixus ẽ ⁊ ego mũdo.Qui diſpergit dat pau/ QZucj.i2. gaudit: Res vr̃as vẽdite ⁊ date cite vobis ſaculos nõ veteraſcẽtes:theſau⸗/ R Matth. peribꝰ vt iuſticia eius maneat ĩ ſęculũ ſecli: clamat ad xpᷣm. Qui em̃ audit ⁊ nõ ſurdus rũ nõ deficientẽ in cęlis:tanqᷓ; veſtigioꝝ ſo/ nitũ xpᷣi trãſeuntis audiẽs clamet:adhuc cę cus: id eſt faciet iſta. Vox eius in factis ſit: incipiat mundũ cõtemnere:in copia ſua di⸗ ſtribuere: ꝓ nihilo habere ꝗ̊ homies amãt: cõtemnat iniurias:nõ appetat vindicari:pa 5S. ret maxillaʒ pcutienti:oꝛet ꝓ inimicis:ſi q s Ludi.I9. ei abſtulerit ſua non repetat:ſi qͥd alicui ab/ ſtulit: reddat quadruplũ. Cuʒ iſta facere cx⸗ pauꝑib: Fa perit:omnes ſui cognati: affines: amitci cõ⸗ mouentur. Qui diligunt ſęculum: cõtradi⸗ cunt. Quid inſanis? Mimius es. Nunquid alij nõ ſũt xp̃ᷣiani?: Iſta ſtulticia ẽ:iſta demẽ tia ẽ:⁊ cętera alia turba clamat.MNe cęci cla⸗ volũt ſanari.Et nũc ieſus trãſit:qͥ iur viã ſt mẽt:turba clamãtes coꝛripiebat:vᷣ eoꝝ caaal moꝛcs nõ vincebat. Intelligãt qͥd faciãt: qᷣ clamẽt. hi ſũt em̃ qͥ labijs honoꝛãt: coꝛ aũt Eſa.20. Matth. 15. eoꝝ longe ẽ a deo. Ipᷣi ſunt iuxtaviã: qbus ſcipit dñs obtritis coꝛde.NHam cũ recitant᷑ ea quę fecit dñs trãſeuntia: ſemꝑ nobᷣ exhi/ bet᷑ trãſiẽs ieſus:qꝛ vſq; in finẽ ſęculi nõ de⸗ ſunt ceci ſedẽtes ad viaʒ. Opus eſt & vt cla⸗ ment illi iuxta viã ſedẽtes.Lurba ꝗ̃ᷓ cũ dño erat:cõpeſcebat clamoꝛẽ quęrentiũ ſanita⸗ tẽ. Fres videtis qͥd dicã. Neſcio em̃ quõ di cã: ſᷣ plꝰ neſcio quõ taceã. Hoc dico: ⁊ aꝑte dico. Timeo em̃ ieſũ trãſeũtẽ ⁊ manẽtẽ:⁊ iõ tacere nõ poſſum. Bonos xpᷣianos vere ſtu dioĩos volẽtes facere pᷣcepta dei ꝗ̃ᷓ in euan/ gelio ſcripta ſunt:xpᷣiani mali ⁊ tepidi ꝓhi/ bent. Turba ipſa quę cũ dño eſt:ꝓhibet cla mãates:id eſt ꝓhibet bene operãtes:ne ꝑſe/ uerãdo ſanent᷑.Clament illi:non deficiant: neq; ducant᷑ quaſi auctoꝛitate turbarũ: nec eos qͥ poꝛes xpᷣiani facti ſunt male viuẽtes bonis oꝑibus inuidẽtes imitent᷑. Mõ di⸗ cant:quomõ iſti viuũt tam multi: ſic viua- liũ:Quare vis viuere ſᷣm increpationẽ tur/ be ꝓhibentis:⁊ nõ ſᷣm veſtigia dñi trãſeun/ tis? Inſultabũt:vituperabũt:reuocabunt: tu clama qͥuſq; ꝑuenias ad aures ieſu. Haʒ qui ꝑſeuerauerint in faciendo talia qualia hcepit chꝛiſtus:⁊ nõ attenderint turbas ꝓ⸗/ hibentes: neq; magnipenderint ꝙ xpᷣm vi/ denkt᷑ ſequi:id eſt ꝙ xpᷣiani apellant᷑: ſᷣ plus amauerint luceʒ quã chꝛiſtus eſt redditurꝰ qᷓ; timuerint ſtrepituʒ ꝓhibentiũ:nullo mõ ſeparabuntur: ⁊ ſtabit ieſus ⁊ ſanabit eos. Auomõ em̃ ſanant᷑ oculi nfi?: Quomõ ꝑ fi dem ſentimꝰ xpᷣm trãſeuntẽ tẽpoꝛali diſpen ſatiõe:ſic intelligamꝰ xpᷣm ſtantẽ incõmuta biliter ęternitate. Ibi em̃ ſanat᷑ oculꝰ:quã/ do intelligit᷑ chꝛiſti diuinitas. Percipiat G; charitas veſtra: Attendite qð dicam gran/ de ſacramentũ. Omnia tempoꝛaliter geſta mus. Quare nõ potiꝰ quomõ dicit euange S a domino noſtro ieſu chꝛiſto: fidem nobis inſerũt. Credimꝰĩ verbũ dei:nõ ſolũ in ve bũ:ꝑ qð facta ſunt omnia:ſed ipᷣm verbum JZob.r. factũ carnẽ vt habitaret in nobis:natuʒ de d 4 2. Cor. 5 virgine maria:⁊ cętera ꝗᷓ fides habet:ꝗᷓ nob exhibita ſunt: vt xpᷣs trãſiret ⁊ cecis veſtigia trãſeuntis audiẽtibus clamaret᷑ oꝑibꝰ vitę: ꝓfeſſione fidei cõmemoꝛãtes. Ja vt clama⸗ tes ſanent᷑: ſtat ieſus. Eteni iã ſtantẽ videt ieſũ qui dicit: Et ſi noueramꝰ xpᷣm ſᷣm carnẽ ſed iã nũc nõ nouimꝰ.Xpᷣi em̃ diuinitatẽ vi/ debat:quãtũ in hac vita põt.Eſt diuinitas xpᷣi:eſt hũanitas xpᷣi.Diuinitas ſtat:hũani tas trãſit. Quid eſt diuinitas ſtat? Mõ mu/ tatur:nõ cõuellit᷑:non recedit.HNõ em̃ ſic ad nos venit vt a pfe diſcederet: nec ita aſcen/ dit vt loco moueret᷑. Aſſumpta carne:locuʒ mutauit: deus aũt aſſumẽs carnẽ:qꝛ ĩ loco nõ eſt nec mutat locũ. Zãgamur ſtãte xpᷣo: ſanent᷑ oculi nr̃i. Sʒ quoꝝ oculi? Clamãtiũ Tobie. 2. / ſcʒ cũ trãſit:id ẽ bñ oꝑãtiũ ꝑ eã ſidẽ ꝗ diſpẽ/ ſata eſt tpaliter ad erudiẽdos nos ꝑuulos. Sanatis aũt oculis:qͥd pᷣcioſius hr̃e poteri mus frẽs? Lumẽ hoc qͥ vidẽt qð factũ ẽ de cęlo vel qð exhibet᷑ de lucerna: gaudẽt.Et quõ miſeri vident᷑ qui h̊ videre nõ poſſunt: Ego aũt q̃re loquoꝛ:quare iſta dico: niſi vt hoꝛter oẽs nos ad clamãdũ dũ trãſit ieſus: Lucẽ cõmendo ſanctitati vr̃e amandã:quã foꝛte nõ videtis. Credite dũ nõdũ videtis: ⁊ clamate vt videatis. Quãta putat᷑ infeli/ citas hoĩm qͥ lucẽ iſtã coꝛꝑalẽ nõ vidẽt. Ex/ cęcatus ẽ aliqͥs cõtinuo dicit᷑: Iratũ deũ ha buit:aliqᷣͥd mali cõmiſit.hoc vxoꝛ tobię di/ cebat viro.Clamabat ille ꝓpter hedũ ne de furto eſſet:nolebat ſonũ furti audire in do/ ma ſuo. Illa defendẽs factũ ſuũ:oppꝛobꝛio ꝑcutiebat maritũ.Et cũ ille diceret: Reddi⸗ te ſi de furto ẽ: Illa rũdebat inſultãs: Vbi ſunt iuſticię tueę? & cęca erat ſi furtũ defen/ debat:⁊ quã lucẽ videbat qͥ furtũ reddi im/ perabat. Illa erat foꝛis ĩ luce ſolis: ille erat intꝰ in luce iuſticic. Quis eoꝛuʒ erat in luce melioꝛe? Ad hanc lucẽ frẽs amandã hoꝛta/ mur dilectionẽ᷑ veſtrã: vt clametis oꝑibus. Cũ dñs trãſit:ſonet vox fidei: vt ſtãs ieſus id eſt incõmutabilis manẽs dei ſapiẽtia: et maieſtas verbi dei ꝑ qð facta ſunt oĩa aꝑiat oculos vros. IJdẽ tobias monẽs ſiliũ ſuum ad hoc monebat vt clamaret: id ẽ ad bona oꝑpa monebat.Dicebat illi vt daret pauꝑi⸗ bus:pᷣcipiebat vt elemoſynas faceret indi/ CTobie.4. gentibꝰ:⁊ docebat dicẽs: Fili elemoſynęnõ ſinũt ire i tenebꝛas. Cõſiliũ ꝑcipiendę atq; obtinẽdę lucis cecus dabat.Elemoſynę in/ q̃t nõ ſinũt ire in tenebꝛas.Si ei filiꝰ reſpon deret miratꝰ: quid & pat᷑: tu elemoſynas nõ feciſti:vt mõ cęcus loq̃ris: tu nũc nõne ĩ te/ nebꝛis es qͥ mihi dicis:Elemoſynę nõ ſinũt ire ĩ tenebꝛas? Nouerat ille de qua luce do/ ceret filiũ: nouerat ĩ interioꝛe hoie qð vide⸗/ bat. Filiꝰ patri poꝛrigebat manũ vt ambu/ laret terrã: ⁊ pr ſilio vt habitaret ĩ celo. Hꝛe H uiter vt cõcludã frẽs ſermonẽ iſtuʒ ex eo qð nos plurimũ tangit atq; angit: videte eſſe turbas qͥ coꝛripiebãt cecos clamãtes. Om̃s qᷣ ĩ hac turba ſanari vultl nõ vos deterreãt: qꝛ multi ſũt noĩe xpᷣiani ⁊ oꝑibꝰ ipij:nõ vos dextreãt a bonis oꝑibꝰ. Clamate int᷑ turbas ↄpeſcẽtes:reuocãtes: inſultãtes:male viuẽ tes. Mõ em̃ ſol vocibꝰ cõpᷣmũt bonos xpᷣia⸗ nos mali:ſᷣ ⁊ malis oꝑibꝰ. Nõ vult bonus xpᷣianꝰ ire ſpectare. Hocipᷣm qð frenat cõcu piſcentiã ſuã ne ꝑgat ad theatrũ:clamat pꝰ xpᷣm:clamat vt ſanet᷑. Alij cõcurrũt: ſᷣ foꝛte pagani:foꝛte iudęi. Jmmovo tã pauci eẽnt oin theatris vt erubeſcẽdo diſcederẽt: ſi xpᷣi- ani ad theatra nõ accederẽt. Currũt ⁊ illi poꝛtãtes ⁊ ſanctũ nomẽ ad pęna ſuam. Cla ma & nõ eundo ſmens in coꝛde tuo tẽpoꝛa⸗/ lẽ cõcupiſcẽtiã: ⁊ tene te ĩ clamoꝛe foꝛti et ꝑ/ ſeuerãti ad aures ſaluatoꝛis:vt ſtet ieſus et curet te. Int᷑ ipſas turbas clama: ne deſpe/ res de auribꝰdñi.Mõ em̃ ⁊ illi ceci ex illa ꝑte clamauerũt vbi turba non erat:vt ex ea ꝑte audirent᷑ vbi nõ eſſet impedimẽtũ ꝓhiben⸗/ tiũ. Int᷑ ipſas turbas clamauerũt: ⁊ tñ dñs audiuit.Sic ⁊vos etiã int᷑ peccatoꝛes⁊ luxu riãtes:int amatoꝛes ſeculariũ vanitatũ:ibi clamate: ibi clamate vt ſanetvos dñs.Mo/ lite ꝑ aliã ꝑtẽ clamare ad dñm:nolite ad hę/ reticos ire:⁊ ibi clamare ad deum. Attẽdite fratres:qꝛ i illa turba q̊ͥ clamare ꝓhibebat: ibi ſanati ſunt qͥ camabant. MHã ⁊ hoc attẽ/ dat ſanctitas veſtra: qͥd ſit ꝑſeuerare in cla- mãdo.Dicã ꝙ multi mecũ exꝑti ſunt in no/ mine xpᷣi. Mon em̃ ceſſat eccleſia tales ꝓhi⸗ bentes parere. Cuʒ quiſq; xpᷣianus cęperit bene viuere: feruere bonis operibus mun/ dumq; cõtemnere:in ipſa nouitate operum ſuoꝛum patitur repᷣhenſoꝛes ⁊ contradicto/ res frigidos chꝛiſtianos:ſi auteʒ perſeuera/ uerit ⁊ eos ſuꝑauerit ꝑdurando:⁊ nõ defece rit a bonis operibꝰ:idemipſi iã nobis obſe/ quent q añ ꝓhibebãt. Tadiu em̃ coꝛripiit ⁊ ꝑturbãt ⁊ vetant:qᷓdiu ſibi cedi poſſe wPſſu mũt. Si aũt victi fuerint ꝑſeuerãtia ꝓſicii/ tiũ:cõuertũt ſe ⁊ dicere incipiũt: Magnus . poͤtſanct ganulan gbecü mntß hkouel fubanun honntar yencaret ubſate ſüru n beslabon Uyten 6 ie lyi wi ſbbiſt on o ſing oſeſe 6ü.Ca mlk oghouin ynlineſ ſlogo Penoziea Kmwrnto honeonöb⸗ Ucitnaios Gerdpanoquin enodlſi pulami:n iiotadaa uormond Qubuſc leninsiſc Mleſued Ugnel Ms cammnin nocloften tedngr⸗ ſaowwlin litbezzen Ncremage nd 6 ehe (alnosi⸗ marmge ktaimme Aenlte elmngute Danceni emem enücom nn nlann lnn as nein⸗ oſnuͤt ledo⸗ vice⸗ anba Beb eod leeſſe Oms reit⸗ vos utbas eyiue bia⸗ onus tco tp⸗ ſonte leen lirii. llli Cls ona⸗ etg/ uset elpe⸗ laͤhte eapte iben⸗ ſ dis tlure nüͤribi 6, o⸗ adhe⸗ edite ſedt. ocatt/ eincu⸗ tinno⸗ es pbi lpent 1s mun/ opefum radicko⸗ Aſeuer⸗⸗ ͤdeſec⸗ ſoobſͤ/ anpit In euangelio ſcom Oattbeũ Germo XVIII hõ: ſanctꝰ hõ:felix cui de cõceſſit.honoꝛãt: gratulant᷑:bñdicũt:laudant:quõ illa turba quę cũ dño erat: Ipſa ꝓhibebat ne ceęci cla/ marẽt:b poſtq; illi ita clamauerũt vt mere⸗ rent᷑ audire ⁊ ĩpetrare miſericoꝛdiã dñi:ipſa turba rurſũ dicit: VUocat vos ieſus. Jam et Hoꝛtatoꝛes fiũt qui pauloante coꝛripiebant yvt tacerẽt.Solꝰ aũt ille nõ vocat᷑ a dño:qui in h ſeculo nõ laboꝛat.Sʒ qᷣs in iſta vita nõ laboꝛat in peccatis ⁊ iniqᷣtatibꝰſuis?Si aũt Matih.ii. Oẽs laboꝛãt:omibꝰ dictũ eſt: Venite ad me oẽs qͥ laboꝛat.Si aũt oĩbꝰ dictũ eſt: quare culpã tuã tribuis inuitatoꝛi tuo? VUeni.Nõ tibi ſit anguſta domꝰ eius: parit ab oibus: totũ a ſingulis poſſidet᷑. Regnũ dei creſcẽ/ te poſſeſſoꝛũ numero nõ minuit᷑:qꝛ nõ diui-/ dit. Vnicuiq; integy eſt: qð cõcoꝛdit habet᷑ 3 a multis. Hoc tamẽ ĩ myſterio lectiõis huiꝰ cognouimꝰ frẽs:ꝙ alijs libꝛoꝝ ſanctoꝝ loct apꝑtiſſime ſonat: eſſe intꝰ in ecclia ⁊ bonos ⁊ malos:qð ſępe dicimꝰ ⁊ frumentũ et paleã. Nemo añ tempꝰ deſerat areã: toleret paleã in tritura:toleret in area.Qð em̃ toleret:in hoꝛreo nõ habebit. Veniet vẽtilatoꝛ ⁊ qͥ di- uidit malos a bonis. Erit etiaʒ coꝛꝑalis ſe 3, . mar ꝑatio quã mõ ſi piritał p̃cedit.A malis coꝛde . ſemꝑ diſiũgimini: ad tpᷣus caute coꝛpoꝛe co pulami: nec tñ negligẽtes ſitis ĩ coꝛrigẽdis vfr̃is:ad curã ſcʒ veſtrã quoquo mõ ꝑtinẽti/ bus:monẽdo:docendo:hoꝛtãdo:terrendo. Quibuſcũq; modis poteſtis agite:ne cũ in uenitis ĩ ſcripturis⁊ ĩ exẽplis ſctõꝝ:ſiue qui gnte:ſiue qͥ poſt dñi aduentũ iĩ hac vita fue⸗ rũt ꝙ mali bonos ĩ i vnitate nõ maculãt:effi⸗ Abis ciamini pigri ad coꝛrigẽdos malos. Duobꝰ modis ñ te maculat mal“: ſi ei nõ ↄſentias: ⁊ ſi redarguas:hoc ẽ nõ cõmunicare: nõ cõ/ ſentire.Cõmunicat᷑ quipe qñ factũ eius cõ/ ſoꝛtio volũtatis vel apꝛobatiõis adiungit᷑. pb.. Hhoc ̊ admonens aplus ait: Molite cõmu/ nicare:magis aũt ⁊ redarguite.Et qꝛ paruʒ erat nõ ↄſentire ſi ſequeret᷑ negligẽtia diſci⸗/ plinę: Mag aũt inqᷣt redarguite. Videte quẽadmodũ vtrũq; cõplexꝰ E. Nolite cõmu nicare: magis aũt ⁊ redarguite.Quid ẽ:no/ lite cõmunicare?: Holite ↄſentire:nolite lau/ dare:nolite apꝛobare.Quid ẽ:magis aũt ⁊ redarguite: Repᷣhẽdite:coꝛripite: coercete. Deinde in ipᷣa coꝛrectiõe vel coertiõe alieno rũ peccatoꝛũ cauenduʒ eſt ne ſe extollat qui alterũ coꝛripit:et aplłica illa cogitãda ſentẽ/ 2. Corj.Io. tia: Quapꝛopter qͥ ſe putat ſtare: videat ne cadat. Foꝛis terribilit᷑ ꝑſonet increpatio:in⸗ ſę paleę nimis leues:euolãt añ aduẽtũ ven/ tus lenitatis teneat᷑ dilectio. Si hoccupat? SGal. 6. fuerit hõ in aliquo delicto:ſiẽ idẽ diẽ aplus: vos q ſpiritales eſtis huiuſmodi inſtruitei ſpũ mãſuetudinis: intẽdens teipᷣm ne et tu tẽpteris:Alter alteriꝰ onera poꝛtate:⁊ ſic ad . implebitis legẽ xpᷣi. Item alio loco: Seruũ 2. Timotb. 2. inqᷣt dñi non opoꝛtet litigare:ſᷣ mitẽ eſſe ad oẽs:docibilẽ:patientẽ:in modeſtia coꝛripi/ entẽ diuerſa ſentiẽtes: ne foꝛte det illis deꝰ pęnitẽtiã ad cognoſcẽdã veritatẽ: ⁊ reſipiſ/⸗ cant a diaboli laqueis a qͥ capti tenent᷑ ad ipᷣius volũtatẽ. Heq; &O cõſentiẽtes ſitis ma 253. q.4. a mał lis vt apꝛobetis: neq; negligẽtes vt nõ ar/ guatis: neq; ſupbiẽtes vt inſultant argus tis. Qui aũt deſeruerit vnitatẽ: violat cha/ ritatẽ:et quiſquis violat charitatẽ:qðlibet magnũ habeat:ipe nihil eſt. Si linguis ho⸗/ t1 gorl. 13 minũ loquat᷑ ⁊ angeloꝝ:ſi ſciat oĩa ſacramẽ ta:ſi habeat omnẽ fidẽvt mõtes tra ſferat:ſi diſtribuat oĩa ſua pauꝑibꝰ: ſi coꝛpꝰ ſuũ tra- datvt ardeat:nihil ẽ:nihil ei ꝓdeſt. Vniuer ſa inutilit habet:q vnũ illud qͥ vniuũſis vtat᷑ nõ habet.Amplectamur itaq; charitatẽ:ſer KK uare vnitatẽ ſpũs ĩ vinculo pacis. Hõ nos Epb.4. ſeducãt qͥ carnalit intelligũt:⁊ coꝛpaliter ſe/ parationẽ faciẽtes: ab ecclię frumẽtis toto oꝛbe diffuſis ſpiritali ſacrilegio ſeparanf. Per totũ em̃ mũdũ ſemiatũ ẽ bonũ ſemen. Bonꝰ⸗ ille ſemiatoꝛ filiꝰ hoĩs:nõ ĩ africa ſola Mattdᷣ.izʒ. ß vbiq; ſparſit ſemẽ bonũ. Inimicꝰ aũt ſuꝑ ſemiauit ʒiʒania.Sʒ tñ qͥd ait patfamiliaſ⸗ Sinitevtraq; creſcere:vtiq; ꝑ agrũ. Quis x ager? Per qd creſcere? Vtiq; ꝑ agrũ. Quis ẽ ager: Nũquid nã africa: Hõ.Quis eſt g z Non interpᷣtemur nos:dñs dicat. Neminẽ ſinamꝰ aliqᷣd ꝓ arbitrio ſuſpicari. Dixerũt abis em̃ mgj̃o diſcipli:Enarra nob ꝑabolã ʒiʒa⸗/ nioꝝ.Et enarrauit dñs. Semẽ bonũ dixit: filij ſũt regni.Ziʒania vo ſilij mali.QAuiſ ea ſeminauit:? Inimicꝰ aũt inqͥt q ea ſemiauitt diabol?ẽ. Quis ẽ ager: Ager ẽ inqͥt h midꝰ Quęẽ meſſis? Meſſis ẽ ait:finis ſecłi.Qi⸗·rh ſũt meſſoꝛes? AMeſſoꝛes inquit angeli ſunt. Nunqd africa ẽ mũdꝰ:Mũqᷣd meſſis h̊ tem/ pus? Mũqᷣͥd meſſoꝛ donat*: Per totũ oꝛbeʒ traꝝ expectate meſſẽ:ꝑ totũ oꝛbẽ traꝝ creſci te in meſſem:ꝑ totũ oꝛbẽ terraꝝ ʒizania to/ lerate vſq; ad meſſẽ.Hõ vos ſeducãt ꝑuerr· tilatoꝛis ex area. Mõ vos ſeducant. Tenete eos ad iſtã vel ſolã ſimilitudinẽ ʒiʒanioꝛũ: neq; illos ſinatis loqui amplius. Ille codi/ ces tradidit: Mõ.Sed ille codices tradidit. Sancti Auguſtini de verbis dſi Quilibet tradiderit: nũquid inſidelitas tra ditoꝛũ fidẽ dei euacuauit? Quęẽ ſides dei: Señ.l2D Quã ꝓmiſit abꝛaę dicẽſ: In ſemie tuo bñũdi Mattb.13. cent᷑ oẽs gentes. Que eſt ſides dei? Sinite vtraq; creſcerevſq; ad meſſẽ. Per qͥd creſcẽ? Poer agrũ.Quid ẽ ꝑ agꝝ:? Per mũdũ.hic il li dicũt. Creuerat qͥdẽ vtrũq; ꝑ mũdũ:ſᷣ iaʒ frumẽta diminuta ſunt:⁊ in iſtꝗ noſtrã regi onẽ paucitatẽq; reuocata. Mõ te permittit dñs interpᷣtari qð vis. Ipe qui exponit hãc ꝑabolã claudit os tuũ:os ſacrilegũ: os im/ piũ: os ꝓphanũ:os tibi contrariũ:qͥ ↄdicis teſtatoꝛi etiã te ad hereditatẽ vocãti. Quõ Abis claudit os tuũ? Dicẽdo:Sinite vtraq; creſ⸗ cere vſq; ad meſſeʒ. Si iã fuit meſſis:creda⸗/ mꝰ eẽ frumẽta diminuta:quãq; ne tũc qͥdeʒ minuent᷑: ſᷣ in hoꝛreũ recõdent᷑.Sic em̃ ait: Colligite pᷣmũ ʒiʒania ⁊ alligate faſciculos ad cõburẽdũ ea:frumẽtũ aũt recõdite ĩ hoꝛ/ reũ meũ.Si gvſq; ad meſſẽ creſcũt:pꝰmeſſẽ recõdunt᷑: Impꝛobe:ipie:qñ minuunt᷑:Cõ⸗/ cedo in cõpatione ʒiʒanioꝝ ſil atq; palearũ frumẽta eſſe paucioꝛa: tñvtraq; creſcũt vſq; Mattᷣ.24. ad meſſẽ.Cũ em̃ abũdat iniqtas:refrigeſcit charitas multoꝛũ:creſcũt ʒiʒ ania:creſcit pa lea.Sed qꝛ toto agro deeſſe nõ põt frumen tũ qð ꝑſeuerãdo vſq; ad finẽ ſaluũ flat:cre/⸗ ſcunt vtraq; vſq; ad meſſẽ.Et ſi ꝓpter abũ/ Lud.IS dantiã dictũ eſt maloꝛũ: Putas veniẽs filiꝰ homis inueniet ſidẽ in tra?hocq; noie ſigni/ ficant᷑ quicunq; legis ᷣuaricatione imitan= SGSeñ.iI5. eũ cui dictũ eſt:Sic erit ſemẽ tuũ ſicut ſtellę celi: ⁊ ſiẽ harena mar!: Etiã illð nõ tacitũ ẽ: Quia multi ab oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniẽt ⁊ re- cũbent cũ abꝛaã in regno dei. Vtraq; ergo creſcũt vſq; ad meſſẽ:⁊ ſuas ſentẽtias ĩ ſcri- Marth. 8. pturis habẽt ziʒaniavel paleę:ſuas aũt fru mẽta. Queę qͥ nõ intelligũt cõfundunt ⁊ cõ/ fundunt᷑:atq; ita ꝑſtrepunt ceca cupiditate vt nolint obmuteſcere vel patefacta verita te.Ecce inquiũt dicit ꝓpha: Recedite:exite inde:⁊ ĩimundũ ne tetigerit. Quõ g̊ malos ꝓ pace tolerabimꝰ: a qᷣbus exire ⁊ recedere iubemur ne tangamꝰ imundũ? Nos iſtã re/ ceſſionẽ ſpiritalit᷑ ĩtelligimꝰ: illi coꝛpoꝛalit᷑. Nã ⁊ ego clamo cũ ꝓpheta:⁊ q̃liacũq; ſumꝰ vaſa:vtit᷑ nobis deus ĩ diſpẽſatiõe veſtra. 23. q.4. re/ Clamamꝰ? ⁊ nos ⁊ dicimꝰ vobis: Recedite: cedite exite inde:⁊ imundũ ne tetigeritl:ſᷣ cõtactu coꝛdis nõ coꝛpoꝛis.QAuid ẽ em̃ tãgere ĩmũ/ dũ: niſi ↄſentire peccatis? Quid ẽ aũt exire inde: niſi facere qð ꝑtinet ad coꝛreptionem 25. q· 4. ecce inquiunt Eſa. Te maloꝝ:quãtum ꝓ vniuſcuiuſq; gradu atq; domꝰ iſrł. Illi em̃ dicit᷑: Si dixeris iniquo ⁊ ꝑſona ſalua pace fieri põt: Diſplicuit tibi ꝙ quiſq; peccauit:nõ tetigiſti imũdũ. Redar/ guiſti:coꝛripuiſti:monuiſti: adhibuiſti etiã ſi res exigit cõgruã ⁊ ꝗ̊ᷓ vnitatẽ nõ violet di⸗ ſciplinã: exiſti inde. Attẽdite ĩ facta ſancto rũ:ne foꝛte nr̃avideat᷑ interpᷣtatio. Quomõ hec verba intellexerũt ſancti: ſic vtiq; intel/ ligẽda ſunt.Exite inde inqͥt ꝓpheta.Pꝛius vſitata ipſiꝰ verbi cõſuetudine aſſero iſtam ſententiã: ⁊ poſtea oſtẽdo nõ meã. Plęrũq; accuſant᷑ homies:⁊ cũ accuſati fuerit defen- dunt ſe. Cũ aũt ſe ille qͥ accuſat᷑ hõ rõnabi: liter iuſteq; defenderit: qui audiũt dicunt: Exijt inde. Manens loco:exiüt inde. Quõ inde exijt: Rõne reddita:⁊ defenſiõe iuſtiſſi ma.Hhoc eſt qð faciebant ſancti:qũ excutie/Lud.io. bãt puluerẽ de pedib?ꝰadũſus eos qͥ ſibi pa/ cẽ nũciatã nõ accipiebãt.Exijt inde ille ſpe- culatoꝛ: cui dictũ eſt: Speculatoꝛẽ poſui te Eʒeeb.ʒ. non ſe auerterit ab iniqtate ⁊ a via ſua:ini/ quus ille in ſua iniqᷣtate moꝛiet᷑: ⁊ tu animã tuã liberabis. Hhoc ſi facit: exijt inde:nõ ſe/ paratiõe coꝛꝑis ſᷣ defenſione oꝑis ſui. Fecit em̃ iſte qð faciendũ fuit: etiã ſi ille nõ obtẽ/ ꝑauit:cui obtẽperãdũ fuit. Hhoc eſt:exite in/ de. Clamauit iſta moyſes: clamauit eſaias: 2. q. 4 reced clamauit hieremias:clamauit eʒechiel. Vi⸗te.circa me. deamꝰſi h̊ ipſi fecerũt:ſi dimiſerũt ꝑlm dei: ⁊ ſe ad gentes alias trãſtulerũt.& multa ⁊ qᷓ; vehemẽter hieremias increpauit ĩ pecca/ toꝛes ⁊ ſceleratos ꝓpłi ſui:int᷑ eos tamẽ erat. Vnũ cũ illis tẽplũ intrabat: eadẽ ſactr̃a cele a5.q· ·tole⸗ bꝛabat. In ea hoim ſceleratoꝝ cõgregatiõe dicirea ſ viuebat:ſᷣ clamãdo exiebat inde.hhoc ẽ ei· re inde:hoc ẽ ĩimundũ nõ tãgere:⁊ volũtate nõ ↄſentire:⁊ oꝛe nõ parcere. Quid dicã de hieremia:de eſaia:de daniel:de eʒechiel:de cęteris ꝓphis: qͥ nõ receſſerũt a pł malo: ne deſererẽt bonos. Illi lo cõmixtos: vbi· ⁊ ipᷣi tales eẽ potuerũt.AMoyſes ipᷣe frẽs cũ acciꝑet legẽ in mõte:ꝑplus deoꝛſũ idolũ fec̃: Populꝰ dei:ꝓplus ductꝰ cedẽtibꝰ fluctibus rubꝛi maris:qͥ ſequẽtes inimicos obꝛuerãt: poſt tanta ſigna ⁊ miracula in egyptioꝛum plagis ad moꝛtem:⁊ ſua ꝓtectione ad ſalu/ tem:tamen idolũ poſcit:idolũ extoꝛſit:ido/⸗ lũ fec:idolũ adoꝛauit:idolo ſacriſicauit. In⸗ dicat deus famulo ſuo ꝓpli factũ:⁊ dic eos ſe ꝑditurũ a facie ſua. Intercedit moyſes ad ipᷣm populũ rediturus:et habuit occaſionẽ recedendi ⁊ exeundi ab eis: ſicut iſti intelli/ gunt:ne imundũ tangeret:ne cũ talibꝰviue viſcerat s adiede dinire Ulti.. ſauns ſcordli⸗ alanit leiamn ccipien aete debere⸗ mnurnin lllepati, ücöiun ſefecen fenteact ſentau⸗ mianiſt kaniza nſt niteſteo tinundt Gddirit: cponit dirit: xit: Uti lalibpn lelent. lecbiu Gſenun erttlibe peccgtat poban Pupbi eiqgot moe blteros, thenatie chioſoe loi eſe core gerrjal le lfme dhne ae 7 1 Uaglunt ittib N uiſietii Nolerde ſanao Aons ginte⸗ Pus riſan Peia itdeten, önabi⸗ tdionnt: e. Qu eiuſtiſi erentie uen, iſtbipa⸗ elleſpe⸗ poſuite es iniqoon ua:ini⸗ manima demnoͤle ſui Fei noͤobte/ nexitei it eſaias: n chiel Bi⸗ kalun pundei: Emultat itipecca/ meE. ſcccttt gepnie hoceer · vpolütate ddicäde zechiede ploma. obuctin ggonotun Nesli⸗ nolſtiitl ne⸗ tocatſoli tikul nltedne⸗ In enangelio ſcm OMattheũ Sermo XIX ret.Mõ fecit tamẽ. Et ne foꝛte hoc neceſſita te potiꝰ q; charitate feciſſe videret᷑: obtulit Exo.ʒ.illi deus aliũ populũ: Facio te inqͥt i gentẽ magnã:vt illos deleret.At ille ñ accepit:co heret peccatoꝛibꝰ:petit ꝓ peccatoꝛibus.Et quõ petit?: aagna ꝓbatio dilectiõis frẽs. AQuõ petit: Videte illã de q̃ ſepe locuti ſu/ mus maternã quodãmõ charitatem. Cum deus minaret᷑ ſacrilego populo: pia moyſi viſcera tremuerũt: owpoſuit ſe pꝛo illis ira/ Abið cũdię dei:Dñe iquit ſi dimittis eis peccatũ dinmitte:ſinautẽ dele me de libꝛo quem ſcri/ pſiſti. &ÆO paternis materniſq; viſceribꝰ: q; ſecurus hoc dixerit:attẽdens iuſticiã ⁊ miſe ricoꝛdiã dei:vt qꝛ iuſtus eſt ne ꝑderet iuſtũ: quia miſericoꝛs ignoſceret peccatoꝛibꝰ.Cer te iam manitfeſtũ eſt pꝛudentię veſtrę: quõ accipienda ſint oĩa talia teſtimonia ſcriptu/ raꝝ: vt quãdo ſcriptura ſonat:recedere nos debere a malis: nõ aliud intelligere iubea/ mur:niſivt coꝛde recedamꝰ:ne maius malũ in ſeꝑatione bonoꝛũ cõmittamꝰ qᷓ; in malo/ rũ cõiunctione fugiamus: ſicut ipſi donati/ ſte fecerunt. Qui ſi vere boni malos argue/ rent: ac nõ potius ipſi mali bonos infama/ rent:qualeſlibet ꝓ pace tolerarent qͥ maxi/ mianiſtas receperũt tanqᷓ; integros: quos tanq́; ꝓꝑ.ditos antea damnauerũt. Certema Eſa.S2 nifeſte dixit ꝓpheta: Recedite: exite inde: ⁊ imundũ ne tetigeritis.Ego vt intelligam qð dixit: attendo qð fecit. Facto ſuo mihi exponit dictũ ſuũ.Dixit recedite. Quibus dixit? Vtiq; iuſtis. A qͥbus vt recederẽt di/ xit: Vtiq; a peccatoꝛibꝰ ⁊ iniquis.Quęro a talibꝰvtrũ ipᷣe receſſerit: Inuenio ꝙ non re⸗ ceſſerit. Ergo aliter intellexit. Receſſit coꝛ/ de:obiurgauit atq; arguit: continendo ſea cõſenſu nõ tetigit imundũ. Obiurgãdo aũt exiut liber in cõſpectu dei: cui neq; ſua deus peccata imputat qꝛ nõ fecit:neq; alia ꝗ̊ non appꝛobauit:neq; negligẽtiã qꝛ nõ tacuit:ne⸗/ * q; ſupbiã quia in vnitate ꝑmãſit.Sic & frẽs qiuimi mei quotquot habetis inter vos qui adhuc amoꝛe ſeculi pᷣgrauant᷑:auaros:ꝑiuros:ad⸗/ ulteros:ſpectatoꝛes nugarũ:ↄſultoꝛes ma/ thematicoꝝ:phanaticoꝝ:augurũ:auſpicũ: ebꝛioſos:luxurioſos: quicqͥd inter vos ma/ loꝛũ eſſe noſtis:quãtũ poteſtis impꝛobate: vt coꝛde recedat: ⁊ redarguite vt exeat in/ de: nolite ↄſentire vt imundũ nõ tãgatis. ie eo qꝗð ſcriptum eſt in eugnge/ io ᷣm eũdem: Reddite quę ſũt dei deo: ⁊ quę ſunt ceſaris ceſari: Et de ſtipẽdijs militantiũ ermo xxX Onnulli fratres qui aut militię cin/ « — gulo detinent᷑:aut ĩ actu ſunt publi co ↄſtituti:cũ peccant grauiter: hac ſolent a peccatis ſuis pᷣma ſe voce excuſare militant:⁊ ne bene aliquãdo faciant occu patos ſe malis actibꝰ cõquerunt᷑: Perinde S quaſi militia hoim nõ volũtas in culpa ſit: ita qð ipſi gerũt officijs ſuis aſcribũt. Mon 25. q.1. em̃ militare delictũ eſt: ſed ꝓpter pꝛedã mili militare tare peccatũ eſt. Hec rẽpublicã gerere crimi noſt um eſt: ſ. ed ideo agere rẽpublicã vt rẽfa/ miliarẽ potiꝰ augeas: videt᷑ eſſe dãnabile. Pꝛopterea em̃ ꝓuidentia quadã militãtibꝰ ſunt ſtipẽdia cõſtituta: ne dũ ſumptus quę/ rit᷑:da graſſet᷑. Illud aũt quale eſt cum ob erroꝛẽ aliquẽ a ſenioꝛibꝰ arguunt᷑: ⁊ iputat alicui de illis cur ebꝛius fuerit: cur res alie/ nas ꝑuaſerit: cedem cur turbulẽtus admiſe⸗/ rit: ſtatim reſpondeat: quid habebã facere: homo ſecularis aut miles:nunquid mona/ chũ ſum ꝓfeſſus aut clericũ: quaſi ois qui clericus nõ eſt aut monachus: poſſit ei lice/ re qð nõ licet.Cuũctis igit᷑ officijs ſacris lr̃is pᷣſcribit᷑ noꝛma viuendi:oĩs ad bene viuen/ duʒ ꝓuocat᷑ ſexus: ętas ⁊ dignitas. Igitur nemo ſe excuſet publicis actibus: nemo de occupatiõe militię conquerat᷑. Apud omnẽ xpᷣianũ pꝛima honeſtatis debet eſſe militia. Nam vt id qð dicimꝰ auctoꝛitate euãgelica cõpꝛobemꝰ: videamꝰ lectionẽ ꝗ̊ᷓ pauloante decurſa ẽ. Ait em̃ euãgeliũ: Venerunt autẽ Lud.ʒ. et publicani ad iohannẽ vt baptiʒzarent᷑ ab eo:et dixerũt ad eũ: Magiſter qͥd faciemꝰ: At ille dixit: Mihil ampliꝰexigatis:qᷓ; qð cõ ſtitutũ ẽ vobis.honeſta plane publicanoꝝ interrogatio:ac ſancti ꝓphę iuſta rñſio. Illi em̃ ſollicite interrogãt:ne aut ignoꝛãtes plꝰ exigẽdo peccatũ incidãt:aut ceſſãtes publi⸗ cã decipiãt functionẽ:hic aũt moderate pᷣ⸗ cipit:vt ⁊ iniqtas locũ nõ habeat:⁊ cõſtitu/ tũ habeat vectigal effectũ. Mõ em̃ dixit:Mi hul exigatis:ſed nihil ampliꝰ exigatis. Vñ itelligimꝰ ꝙ apud deũ nõ tã exactio qᷓ; exac⸗ tio iniq̃ dãnet᷑.Dic em̃ ipſe dñs: Reddite atiʒ.ꝛ2. ꝗq dei ſũt deo:⁊ ꝗ ceſaris cęſari. Igit᷑ 23. q. . milita/ qð cęſar pᷣcipit ferendũ ẽ: qð imꝑatoꝛ idicit e ante me. tolerãdũ ẽ: ſed fit intolerabile: dũ illð pᷣda exactiõis accumulat. hoc aũt q̃le ẽ qð ideʒ ipᷣi qͥ hmõi neceſſitates ꝓcurãt:peccatl ſuis peccata cõgeminãt: hᷓ eſt ꝙ fraudes ſuas ac rapinas cõmodũ vocãt:cũ ipſa pᷣda inferatc» in Cmodi. Jllð ait adqut ſceleribꝰ ſuis: yt 4 0— 2 4 e, GSancti Auguſtini deverbis dñi q̊s idefenſos viderit:ipos potiꝰ ꝑſequãt᷑:et dño iubente cõſequit᷑:ſed exercet mercimo/ putẽt ſe neceſſitates decepiſſe publicas niſi nia:interceſſiones vendit:viduarũ munera ſadi domos deceperint oꝛphanoꝝ: ita quoꝝ pa / libẽter amplectit᷑: hic negociatoꝛ magis po gict ter biduũ foꝛſitan fuerit amicꝰ: collega vel teſt videri qᷓ; clericus. NHec dicere poſſumꝰ: hene frater: interueniẽte moꝛte: eiuſdẽ liberi ha / nemo nos inuaſoꝛes arguit: violentię null⸗ il, beant᷑ tanq; ignoti: viles ⁊ miſeri. Vidua accuſat:quaſi nõ interdũ maioꝛẽ pꝛędã avi⸗ enl lii aũt ſi qua fuerit aut ſic iniurijs exagitat᷑ vt duabus blandimẽta eliceant qᷓ; toꝛmenta. ai ſ; nubat:aut ſi voluerit in caſtitatis ꝑymanere Mec intereſt apud deũ vtrũ vi an circũuen/ huten . ppoſito: dando munera in facultate vix ꝑ / tione qs res alienas occupet: dũmodo quo upgnat mdnet. Cum his fauchib⸗ repleuerint ſa/ quo pacto teneat alienũ. * culos ſuos: videas illos lętos et accuratos — — 7 ⸗ ad eccleſiã ꝓperare:⁊ deo gras agere:quaſi ceo 98 ſcriptũ eſt in euangelio lpoen ab ipo illis hec pecunia cõferat᷑:illud quoq; edern⸗ Ue pꝛegnatibus ⁊ nu- Aurol B beccãtes ꝙ rapinaꝝ ſuaꝝ deũ volũt eẽ pti/ trientib us.Sermo XX autcolon Zud. s. cipẽ. Dic em̃ ſctm̃ euãgeliũ: Introgauerür Clre ⁊ intelligere debemus fratres nunt 23. q. r. mili/ illũ ⁊ miltes: qͥd faciemꝰ ⁊ nos? Ait illis io/ chariſſimi: quia xpᷣianis duʒ in hoc llcs tare:circa fi. hãnes: Neminẽ cõcutiatis: neq; calũniã fa⸗ coꝛpoꝛe viuũt tribulatio deeſſe non An ciatis: ſed cõtenti eſtote ſtipẽdijs vr̃is. hic porerit. Sic em̃ nos ſicut audiſtis cõteſtat Auterh iam cognoſcere ſe debet oĩs hõ qui militat. aplus dicens: Om̃s qui volũt pie viuere in 2. Timot. ſſhiͤt Mõ em̃ tantũ de his militãtibꝰ ſcriptura loꝰ xpᷣo:pſecutiõʒ patient᷑:Et iterũ: Per młtas Actj.i4. feultfll quit᷑:qui armata militia detinẽt᷑:ſed quiſq; tribulationes opoꝛtet nos intrare in regnũ uluene militię ſuę cingulo vtit᷑ dignitatis ſuę mileſ ceęloꝝ. Vẽturi ſunt dies tribulationũ:⁊ ma igk aſſcribit᷑: atq; ideo hęc ſentẽtia poteſt dici: larum tribulationũ venturi ſunt:ſicut dicit ktdcta Verbi gratia:militibus: ꝓtectoꝛibus:cun⸗ ſcptura:Et quãtũ accedũt dies:augent᷑ tri/ Geſlc⸗ ctiſq; rectoꝛibꝰ: Quicũq; ſtipendia ſibi pu/ bulationes. HNemo ſibi ꝓmittat qð euãge/ ltor. Et blice decreta cõſequit᷑:ſi ampliꝰ quęrit:tãq liũ nõ ꝓmittit.Quõ em̃ apꝛopinquãte fine Mattb.24. eolede calũniatoꝛ ⁊ cõcuſſoꝛ:iohis ſentẽtia cödem mũdi:ſicẽ dic̃ dñs ĩ euãgelio:abũdabit iniqͥ Puscali nat᷑. Vſq;adeo aũt hoc inoleuit malũ:vt is tas: refrigeſcet charitas: ſic ꝓpt ipſas iniq/ icie quaſi ex cõſuetudine vendant᷑ leges:coꝛrũ / tates nunq; deerit aduerſitas: Opus eſt vt cpelato pant᷑ iura: ſentẽtia ipſa venalis ſit: et nulla animũ noſtrũ nõ ſolũ ad pęnitentiã: etiazʒ habeopee iam cauſa poſſit eſſe ſine cauſa.HHec autẽ di ad patientiã pparemus. Fratres mei: obſe agreytti uina ſentẽtia quę ad milites loquit᷑: poteſt crovos attendite ſcripturas ſanctas: ſi ali/ ſeckke etiã ad clericos retoꝛqueri: quia etiã ſi non quid fefellerunt: ſi aliquid dixerunt: ⁊ aliter mnunüͤe militare videamur ſeulo: tamen deo ⁊ dũo accidit q;ᷓ dixerũt: Heceſſe eſt yt vſq; in finẽ liseſte 2. Timoth·2 militamꝰ: ſicut ait aplus: Hemo militans ſic fiat quẽadmodũ dixerũt.Hõ nobis pꝛo/ ſſoni deo: obligat ſe negocijs ſecularibus. VUide/ mittunt ſcripturęnr̃e ĩ hoc ſeculo niſi tnibu/ edſtiteg mur inq; nõ militare remiſſis ac fiuentibus lationes: pſſuras: anguſtias: augmẽta do/ leitdicte tunicis: ſᷣ habemꝰ militię nr̃e cingulũ: quo loꝛũ:abũdanti tẽptationũ. Sic ⁊ ipſe dñs iaſſcli caſtimoniæ interioꝛa cõſtringimus. De quo in euãgelio dicit: In mũdo ſſſuram habe⸗/ Job. 169. (idosf Lud.i2. cingulo dñs ait ad apłos ſuos: Sint lumbi bitis. Et iterum: MℳÆn'üdus gaudebit ⁊ vos necierns veſtri pꝛecincti:⁊ lucernę veſtrę ardentes in triſtes eritis: triſticia veſtra vertet᷑ in gau/⸗ lbuafan manib“ veſtris. Milites igit᷑ xpᷣi ſumus: et diũ.Ad iſta ſcipue nos paremus:ne impa/ Anat ſtipendiũ ab ipſo donũq; ꝑcipimꝰ: ſicut di/ rati deſiciamꝰ. De ipᷣis em̃ tribulatiõib cũ neiiz tinrgt 2. Corl.r. cit aplus: Qui dedit nobis pignus ſpirit: euãgeliũ legeret᷑ audiſtis: Ue pꝛegnãti/Manb.24 unitib hoc eſt qui ſpũſſancti nos remuneratiõe di/ bus ⁊ nutriẽtibus. Pꝛegnãtes ſunt:q nnen tauit.Si qͥs ergo xpianoꝝ hoc donatiuo cõ in ſpe intumeſcũt: Nutriẽtes autẽ id eſt la/ iiditt tentus foꝛte nõ fuerit: ⁊ quęrit ampliꝰ: inci · ctantes:qui iã adepti ſunt qð cõcupierant. Bend pit hocipſo carere qð meruit. Qð ſpecialit Eteni mulier pꝛegnãs in ſpe tumet filij: nõ hitie l contingit hęreticis arrianis. DPũ em̃ neſcio dum videt ſiliũ: quę aũt iam lactat ample/ noyf e qð ampliꝰ quęrũt: inueniẽtes erroꝛis ſpiri ctitur qð ſperabat. Pꝛegnãs eſt: qᷣ res alie/ ptiz. 85 tũ:gratiã ſanctiſpũs ꝑdiderũt.Hã ⁊ catho/ 1 . er Med . Mephe tũ: gratiã ſanctiſpũs ꝑdiderũt.ã ⁊ catho/⸗ nas cõcupiſcit:nutriẽs eſt qui iaʒ rapuit qð WW licus clericus hac ſentẽtia retinet᷑. Si enim coõcupierat. Et vt hoc aꝑtius etiã ſimplices – nõ contẽtus ſtipẽdijs fuerit quę de altario intelligere poſſint:aliquã ſimilitudinẽ ꝓpo/ * In euangelio ſcðm Oatth eü Sermo XX werine, nam'. Cõcupiſcit aliqs villã alienã ⁊ dicit: Et ideo quotiẽſcũq; vobis euãgelica lectio ununen Bona ẽ iſta villa vicini mei:O ſi mea eſſet: recitata fuerit in qua dicit: Ue pᷣgnantibꝰ⁊ gs o ſi adiũgerẽ illã ⁊ facerẽ de iſto füdo ⁊ de il nutriẽtibus:nõ hoc de mulieribꝰ legitimos ehoſim lo vnitatẽ. Amat ⁊ auaricia vnitatem. Q ð viros habẽtibꝰ credite. Quid em̃ mali fecit lanpn amat bonũ eſt:ſᷣ vbi amãdũ ſit neſcit. Soꝛ: mulier ꝗᷓ ð ꝓpꝛio marito ↄcepit:? Quare illi Pegiapi te diues ẽ vicinꝰille qͥ hʒ villã bonã: ⁊ ſuſpi in die iudicij male erit: quę hoc fecit qð deꝰ tunent. cat᷑ ꝙ illã ñ poſſit tollere:qꝛ potẽs hõ ẽ:⁊ nõ iuſſit? Mõ ergo de mulieribꝰ ꝗ iuſte ↄcipiũt cänen Hualet ſe ʒ illũ defẽdere:nec cõcupiſcit: nee ⁊ pariũt hoc credendũ eſt: ſed de illis qͥs ſu/ nocogt⸗ impᷣgnat᷑: nihil ſperãs ñ cõcepit:nõ eſt pꝛę pꝛa diximꝰ:qui iniuſte cõcupiſcendo rẽ alie/⸗ gnãs aio. Si vo iut᷑ aliqs vicinꝰ ſit pauꝑ: ꝗq naã impꝛegnati eſſe vident᷑. De quibſcriptũ Z vel in neceſſitate poſit eſt vt poſſit vẽdere: legimꝰ: Cõcepit doloꝛẽ: ⁊ peperit iniqtatẽ. Nsõ.⁊. tangelo vel poteſt owꝛimi vt cogatur vendere:ini Ois em̃ hõ ↄcipit:nec vlius põt eſſe ſine ↄce 2onn citur oculꝰ:ſperat ſe poſſe tollere aut villazʒ ptu.Sed alij cõcipiũt de xpᷣo:alij de diabo/ aut coloniã vicini pauꝑis: et ĩmittit illi ali- lo. Sicut em̃ de illis qͥ a diabolo cõcipiunt loffuns quas tribulatiões: Verbi gr̃a: Agit ſecreti⸗ dicit: Concepit doloꝛẽ ⁊ peꝑit iniqtatẽ: Ita duzinboe apud eos qͥ poſſũtvt illũ exactoꝛes aut affli ⁊ de illis qͥ a ſpũſancto cõcipiũt:ſcriptũ eſt: deeſenan . ctũ aut in aliqᷓ publica admiſtratiõe cõſttrin Atimoꝛe tuo in vtero cõcepimꝰ: ⁊ peperimꝰ gſa. a2s. scötete ? gant: ex quibꝰ cõtractis debitis multis ne- ſpm̃ ſalut: tuę.hheęc em̃ ꝗᷓ diximꝰ frẽs charil⸗ epiuarit,Tadt ceſſe habeat infglix vẽdere caſellã vnde aut ſimi q diligẽter attẽdit:et ſupꝛadicta mala Permitas Zen aueg affligit᷑: ⁊ neſciens ꝙ ipius ĩmiſſiõe hoc pa/ rita ſi nõ placent: Adhuc em̃ eſt pęnitendi⁊ ſaurdict tit᷑:dicit ad eum: Da mihi dñje roso te pau/ coꝛrigẽdi locus.HNondũ facta eſt illa diſiun ugent rn cos ſolidos:patioꝛ neceſſitatẽ:vꝛgeoꝛ a cre/ cCctio alioꝝ ad dexterã: alioꝝ ad ſiniſtrã. Nõ Matth. 25. Wr ditoꝛe. Et ille: Mõ habeo mõ in manibus. dum apud inferos ſumus: vbi eſt diues ille Aud. 16. gliteinehut Ideo ſe diẽ in manibꝰ nõ habere:vt ille o ſitiens ⁊ ſtillã deſiderãs.Audiamꝰ:dũ viui binn⸗ pᷣſſus calũnia:neceſſe habeat vendere. De/ mus coꝛrigamur. Rõo cõcupiſcamꝰres alie/ ſuonnid niq; cũ ei dixerit:ꝙ ꝓ nimia afflictione ſua nas ⁊ impᷣgnati tumeamꝰ: nec velimꝰ pue/ edn cõpellat᷑ diſtrahere:ſtatim ille rũdet: Et ſiũ niread illas: ⁊ eas adipiſcendo tanqᷓ; filios N , habeo pecuniã ꝓpꝛiã: vndecũq; ſtudeo mu oſculemur.Anñ em̃ cõcupiſcit aliqͥs rem alie ueen tuarevt tibi amico meo ſubueniã:⁊ ſi ita ne na: ſicut iã dictũ eſt:anima ſua q̃ſi cõcepiſſe mechl ceſſe eſt etiẽs argẽtelum meũ diſtraho ne tu videt᷑. Si vo qð cõcupiſcit ꝑ aliquã callidi/ ns ſli, iniuriã patiaris. Qñ bñſiciũ petebat:ꝓfeſ/ tatẽ aut nequiciã potuerit obtinere: q̃ſi na/ umtüin ſus eſt penitꝰ nõ habere: at vbi dixit ꝙ poſ/ tũ filiũ oſculari ac nutrire cognoſcit᷑. Mon &ᷣ non ſeeſſionẽ ſuã venderet:q̃ſi amico ſe ſubueni- ſic amemꝰ iſta terrena frẽs:vt ꝑdamus cęle/ ſblonno/ re dixit:⁊ cũ eum ad hanc neceſſitatẽ addu/ ſtia.Mutandũ ẽ coꝛ:leuandũ ẽ coꝛ:nõ h̊ ha nilmb xerit: dicit illi vt venditionẽ facere debeat: bitemꝰ iã coꝛde. Mala regio ẽ amoꝛ mũdi: Mend ⁊ caſellã ꝓ qua pꝛius:verbi gra:foꝛte centũ ſufficiat ꝙ hic adhuc in carne eſſe videmur. igſee ſolidos offerebat vt eũ opꝛimi viderit: nec Audiamꝰ aplm dicentẽ: Si reſurrexiſtis cũ coł.ʒ. mn hibe N meldietatẽ pᷣcij dare acquieſcit. Iſtis em̃ ta- xpᷣo quę ſurſum ſunt ſapite:quę ſurſuʒ ſunt chtt libus:ſicut iã ſupꝛa dictũ ẽ: euãgeliſta pꝛo/ quęrite:nõ quę ſuꝑ terrã.MNõ apparet qð vo eiinin QQlamat: Ve pᷣgnãtibus ⁊ nutrientibꝰ. Iſtis bis ꝓmiſſũ eſt. Jã em̃ ꝑatũ eſt: ſᷣ nõ videt᷑. ene inpe Mattðᷣ.⁊5. em̃ vę erit ĩ die iudicij: ⁊ ab auditu malo nõ Cõcupiſcendo impᷣgnari vis:hinc impᷣgna/ anötb'ch . proterũt liberari:ſed audituri ſunt:Diſcedi / re.Cõcupiſce vitã ęternã:ad quã vitã te in/ Negnat /r te a me maledicti in ignẽ ęternũ: qui ꝑatus uitat deꝰ:ipa ſit ſpes tua.Certus erit partꝰ tesſunti eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ: qꝛ eſuriui ⁊ nõ de- tuꝰ:nõ erit aboꝛſus. Mõ tꝑaliter amplecte-/ c elx ·P diſtis mihi mãducare:ſitiui ⁊ nõ dediſti mi/ ris qð pegeris:ſᷣ in ęternũ poſſidebis. Qð .upienn, hi bibere. Hhoc loco diligẽter attẽdat chari · em̃ ꝓmiſſũ ẽ:ſine dubio dandũ ẽ:ſed adhuc etflien tasvfa:Si in ignẽ mittit᷑ qͥ nõ dedit rem ꝓ/ retro eſt.Mõ dabit᷑ mõ:ſᷣ dabit᷑ poſtea. Vi/ anmhe⸗ pꝛiã: putas vbi mittẽdus ẽ qui inuaſit alie· gdete iam quãta data ſint frẽs. Quis illa vł , nsdi nq? Si cũ diabolo ardere habet qᷣ nudũ nõ enumerare pᷣualet: De oibꝰ em̃ rebꝰꝗ nobiſ ehun veſtiuit: putas vbi arſurꝰ eſt qͥ expoliauit? i ſcripturis diuinis ꝓmiſſa ſunt:vna tmmo ſnp e— ainepe ipᷣe aut filij ſui ſuſtẽtabant᷑. MHeceſſitate &̊ cõ pulſus venit ad illũ ꝑ cuiꝰ nequiciã pmit᷑ et aut fuiſſe in ſe aut foꝛſitan adhuc eẽ cogno/ ſcit:cito ſe coꝛrigat.Hõ em̃ nocẽt mala pſᷣte⸗ Bancti Auguſtini de verbis domini remãſit. DPeus em̃ qͥ nobis ĩ tantis rebꝰ veꝝ dixit:ĩ vna nos fallit? Scpᷣtũ ẽ de eccłia: qꝛ erit:⁊ videt᷑ qꝛ ẽ.Scriptũ eſt de idolis:qꝛ nõ erunt:⁊ videt᷑ quia non ſunt.Scriptũ eſt:qꝛ ꝑdituri erant iudęi regnũ:⁊ videt᷑. Scriptũ eſt de hereticis:quia futuri erant: et videt᷑. Scriptũ eſt ⁊ de die iudicij: ſcriptũ eſt et de pᷣmijs bonoꝛũ ⁊ de pęna maloꝛũ: Memo ſe circũueniat fratres. Quomõ illa omnia ve/ nerũt ꝗᷓ ꝓmiſſa ſunt:ſic ⁊ dies iudicij:⁊ ma/ loꝛũ pęna: ⁊ iuſtoꝛũ pmia ſine vlla dubita/ tione ventura ſunt.Et ideo vnuſquiſq; no⸗ ſtrũ dum licet ⁊ cũ dei adiutoꝛio in poteſta/ te noſtra conſiſtit ⁊ peccata vitare et qð bo/ num eſt exercere contẽdat: vt cum ille dies terribilis ⁊ metuẽdus aduenerit: nõ cũ im/ pijs ⁊ peccatoꝛibꝰ penni incendio cõcreme- tur: ſed cũ iuſtis ⁊ deũ timẽtibꝰ ꝑuenire ad ęternũ pᷣmiũ mereat᷑: qð ipſe pſᷣſtare dignet᷑ riemini:⁊ ſicut vnus ex pnciꝑibus cadetis. ⁊ eſſe potius voluerũt homies:id eſt ᷑mho minẽ viuere: Vos aũt indqt:ſicut hoies mo/ Etenim ꝙ moꝛtalis eſt homo:ad diſciplinꝰz illi debet valere:non ad iactantiã. VUnde ſe iactat vermis craſtino moꝛiturꝰ? Dico cha/ ritati veſtrę fratres:de diabolo debent eru/ beſcere moꝛtales ſuꝑbi. Ille em̃ ⁊ ſi ſupbꝰ*.q tamẽ imoꝛtalis eſt:ſpũs eſt etſi malignus. Illi dies nouiſſimꝰ pęnalis ſeruat᷑ in finem: tamẽ moꝛtẽ quã nos patimur:ille nõ patit᷑. Audiuit autẽ homo: Moꝛte moꝛieris:vtat᷑ Heñh. 2. bene pęna ſua.Quid eſt ꝙ dixi: Vtatur bi pęena ſua? Non inde eat ad ſupbiam vnde accepit pęnã: agnoſcat ſe moꝛtalẽ: ⁊ frãgat elatiõeʒ: audiat ſibi dici:Quid ſuꝑbit terra Ecẽi. is ⁊ cinis:Etiã ſi ſuꝑbit diabolus:nõ eſt terra ⁊ cinis. Ideo dictũ eſt: Vos aũt ſiẽ homies moꝛiemini: ⁊ ſicut vnꝰ de pncipibꝰ cadetis. cui ẽ honoꝛ ⁊ imperiũ ĩ ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ . Mõ attenditis qꝛ moꝛtales eſtis: ⁊ ſicut dia bolus ſuꝑbi eſtis. Vtatur ergo homo pxna He eo qð ſcriptum eſt in euange⸗/ lio pſᷣm eũdeʒ:De die illo ⁊ hoꝛa nʒe/ ne ter. Aot quidẽ magna qu mo ſcit: nec; angeli celoꝛ 2c Ser ABVatres qð audiſtis monentẽ ſcptu ram atq; dicentẽ vt ꝓpter diem no/ uiſſimuʒ vigiemus:vnuſquiſq; de ouiſſimo ſuo die cogitet:ne foꝛte cũ ſenſe⸗/ ritis vel putaueritis longe eſſe nouiſſimuʒ ſeculi diem: doꝛmitetis ad nouiſſimũ veſtꝝ diem. De die nouiſſimo ſeculi huiꝰ: audiſtis quid dixerit: quia neſciũt eum angeli cęloꝛũ neq; filiꝰ niſi pa eſtio ẽ:ne carna/ liter ſapiẽtes putemꝰ aliquid patrẽ ſcire qð neſciat filius. Hã vtiq; cũ dixit: Pater ſcit: ideo hoc dixit:qꝛ in patre ⁊ filius ſcit.Quid ecm eſt in die qð non in verbo factũ eſt:pꝑ qð factus es dies? Hemo inqͥt quęrat nouiſſi/ mũ diẽ quãdo fauturus ſit:ſed vigilemꝰ oẽs bene viuendo:ne nouiſſima dies cuiuſcũqʒ noſtrũ nos inueniat imparatos: ⁊ qlis qͥſq; hinc exierit ſuo nouiſſimo die:talis inuenia tur in nouiſſimo ſeculi die. Hihil te adiuua/⸗ bit: qð hic nõ feceris. VUnũquẽq; opera ſua iuuabũt:aut oꝑa ſua pᷣſſura ſunt.Et quõ in NPẽ.ꝭssS. pſalmo cantauimꝰ dño: AMiſerere mei dñe qm̃ cõculcauit me homo: homo dicit᷑ qͥ ſᷣm hominẽ viuit.heniq; illis qui ᷣm deum vi⸗ Půõ.S1. uunt dicit᷑: Dij eſtis:⁊ filij excelſi om̃s. Re/⸗ pꝛobis aũt qui vocati ſunt vt eſſent filij dei ſua fratres: bene vtat᷑ malo ſuo vt ꝓſiciat bono ſuo. Quis neſcit qꝛ pgna eſt neceſſe eẽ moꝛiamur:⁊ qð eſt grauius quãdo neſci/ mus: Pęna certa eſt hoꝛa incerta: ⁊ de iſta NPöz. 81. pęna ſola certi ſumus in rebus hũanis.Cęg tera noſtra ⁊ bona ⁊ mala incerta ſunt: ſola moꝛs certa eſt. Quid eſt qð dico? Cõceptus eſt puer:foꝛte naſcit᷑:foꝛte aboꝛſũ facit. YIRta incertũ ẽ: Foꝛte creſcit:foꝛte nõ creſcit. Foꝛ⸗ te ſeneſcit: foꝛte non feneſcit. Foꝛte diues erit:foꝛte pauꝑ. Foꝛte honoꝛatꝰ:foꝛte hũili⸗ atus. Foꝛte habebit filios: foꝛte ñ habebit. Foꝛte ducet vxoꝛẽ:foꝛte nõ ducet. Quicqᷣͥd aliud nomiaueris in bonis:reſpice ⁊ ad ma la. Foꝛte ęgrotat: foꝛte nõ ęgrotat. Foꝛtea ſerpente ꝑcutit᷑: foꝛte nõ ꝑcutit᷑. Foꝛtea be/ ſtia deuoꝛat᷑: foꝛte ñ deuoꝛat᷑.Et reſpice oĩa . . “?M mala: vbiq; eſt foꝛte erit: foꝛte nõ erit.Hun⸗/ quid potes dicere:foꝛte moꝛit᷑:foꝛte nõ moꝰ ritur? Quomõ medici qñ inſpexerũt valitu dinẽ ⁊ moꝛtiferã eſſe cognouerit: hoc ꝓnũ/ ciant:moꝛit᷑: inde nõ euadit. Ex quo naſciIL[᷑u homo: dicendũ eſt nõ euadit. Quãdo natꝰ eſt:ęgrotare cępit.Quãdo moꝛtuus fuerit: finit quidẽ ęgritudinẽ: ſed neſcit vtrũ ꝑgat in peioꝛẽ. Finierat diues ille ęgritudinẽ de/ licioſã:venit ad toꝛtuoſam: Pauper vᷣo ille finijt ęgritudinẽ:⁊ ꝑuenit ad ſanitatẽ. Sed Zud. 16. qð poſtea haberet hᷣ elegit:⁊ qð ibi meſſuit hic ſemiauit. IJdeo cũ viuimꝰ vigilare debe mus:⁊ eligere debemus qᷣd in futuro tenea ev unſetai ss Appoſtie N a is Mt ſootnoco⸗ ſtineopon Et Eaeen adthi n o num Suubef. ſooCunetn ſobisnick gruſt A Kr Monena: fnmiſeni⸗ ſüftensn Pbilngame Uen binotn goentret deuscnett ohcic Gucfgen lenten Clan/ hic Ukutitape ſapalustel ſiſß ctapusſeun Gsegode:. litnebo⸗ nſoubo e Cetetan grachn⸗ Galcautne Witis:a Gallca Et onulcarte hoedez ſinnei die husbonnie een j Kofmen lanſeneen peniug neln lgerang In euangelio ſcðm Oattheũ Sermo XXI XXII inde mus. Mũdũ nõ amemꝰ. Pꝛemit amatoꝛes tamẽ expoſitiõe temere nihil audeo iudica⸗ agens ſuos: nõ eos ad bonũ adducit. Laboꝛandũ re:ne foꝛte nõ eius incõueniẽtia mibhi angau ilpplinz eſt in eo potiꝰ ne capiat: qᷓ; timendũ ne ca- ſtiã fecerit: mea tarditas in eãẽ ↄuenientis Urcele dat. Ecce cadit mũdus:ſtat xpᷣianus qꝛ non nõ venerit. Quid aũt mihi videat᷑ nõ ablſur Mochy Job.16. cadit xpᷣs.Nam quare dicit dñs: Gaude qꝛ de de hoc loco accipi: quãtuʒ potero bꝛeuit R ego vici mũdum? Reſpõdeamꝰ ei ſi placet: ⁊ diligẽter exponã.Interrogatꝰ igit᷑ dñs nr ſiugbe⸗ Gaude:ſᷣ tu. Si tu viciſti:tu gaude.Quare a diſcipulis de cõſummatiõe ſęculi:int muul· Alignus nos: Quare nobis dicit: gaudete:niſi quia ta ꝗ eſt locutus:hoc quoq; dixit: Nũc ſile Manb.25. nünen:. nobis vicit: nobis pugnauit: Ubi em pu/ eſtimabit᷑ regnũ cęloꝛũ decẽ virgi/ ͤt gnauit: Quia hoiem ſuſcepit. Tolle ad de nibꝰ: ꝗq acceperũt lapades ſuas: et orrtei i⸗ Phit.2. virgine natꝰ: tolle qð ſemetipᷣm exinaniuit venerut obuiã ſt põſo. Quiq; ex eis murdi foꝛmã ſerui accipiẽs: in ſimilitudine homi- erãat fa tue: ⁊ quiq; pꝛudetes. Sed umte nũ factus:⁊ habitu inuẽtus vt hõ. Tolle Ph: quiq; fatue acceptis lapadibꝰ ſuis figt vbi luctamẽ: vbi certamẽ?: vbi temptatio- nõ ſumpſerũut oleũ ſecũ. Dꝛudẽtes gitn en ob. 1. Ybi victotia quꝗ noõ ceſſit pugna:? In pncei autẽ acceperũt oleum in vaſis cum cktm pio erat verbũ:⁊ verbũ erat apud deum: et lãpadibꝰ. Tardãte auᷣt ſpõſo:doꝛ/ iwie g deus erat verbũ. Oia ꝑ ipᷣm facta ſũt:⁊ ſine mierũt oẽg. Medigꝗ autẽ nocte cla/ en ipſo factũ eſt nihil. Nũquid h̊ verbũ iudęzun moꝛ factꝰ ẽ: Ecce ſpõſꝰ venit: ſurgi⸗ 3 crucifigeret: Nunquid huic verbo impius te obuia ei· Tũcſurrexerũt illę vgi½ latdia inſultaret: Nũquid hoc verbum colaphis o nes ⁊ aptauerũt lãpades ſuas.Et opens ccegeret: Ruũquid hD vbũ ſpinis coꝛonare=?: dixerũt ille ſtulte ad ſapiẽtes: Da/ 6 re J narer ut ille ſtultę ad ſapietes: Da Pnet Vt aũt iſta pateret᷑:verbũ caro factũ eſt: et te nobis de oleò veſtro:qꝛ lampa⸗ eli iſta paſſus reſurgẽdo vicit. Ergo nobis vi / des ufr̃ę extinguunt᷑. Rñderũt aut lone⸗ Ys. 55. cit bus ſecuritatẽ reſurrectiõis oſtẽdit. Di ſapietes dicẽteſ: Ne foꝛte nõ ſuffici ꝛdelſe cis ergo deo: Miſerere mihi dñe:qm̃ cõcul/ at nobis ⁊ vohiſiite potiꝰ ad vẽdẽ- nisH cauit me hõ. Tu te noli conculcare:⁊ non te tes ⁊ emite vobis.Et dũ eunt eme/ nn ſo⸗ vincit hõ. Ecce enim homo potẽs terret te. re:venit ſpõſus:⁊ ꝗᷓ ꝑate erat intra/ deehmns Vnge te terret: Spolio:dãno: toꝛqueo:oc-/ nerũt ch eo ad nuptias: ⁊ clauſa eſt at. cigo: et clamas tu: Miſerere mihi dñe: qia ianua. Nouiſſime aũt venerũt reli/ it For coculcauit me homo. Si verũ dicis: teipſuʒ quę gines dicẽtes: Dñe dnę:ape/ tedites attẽdis: qꝛ times minas homis: moꝛtuꝰte ri nobis. At ille rñũdens ait: Amen nehilu coculcat. Et qꝛ non timeres niſi eſſes homo dico vobis:neſe cio vos: vigilate er . habedt. conculcat tehomo. Qõ eſt &remediũ o hö: go qꝛ neſcitis diẽ neq; hoꝛa.Decem Qulcid . Here deo a quo factꝰ eſt hõ:illi here: in ibſo vtiq; virginũ ꝙ quinq; admittunt᷑: quinq; adma pᷣſume:ipſuʒ inuoca:virtus tua ipſe ſit. DHic excludunt᷑:bonoꝝ ⁊ maloꝝ diſcretiõʒ ſigni/ centen b li: In te dñe virtus mea:et a cõminationi/ fſicat.QAuapꝛopter vᷣginitatis nomẽ qð ho/ oneade⸗ bbus hominũ cantabis: et q̃d poſtea cantes noꝛabile eſt:cur receptis excluſiſq; cõmune ſpice ipſe dñs dicit: In deo ſperabo:non timebo eſt: Deinde: qͥd ſibi vult numerꝰ in vtraq; —B it. Bx· qduid faciat mihi homo. ꝑte ganarite ei autem ſnincar oleB·· enomo⸗ e 11, „ mirũ videt᷑ qð ſapiẽtes petẽtibus nõ cõmu itvali S ſ. e decemn virs inibus: In an nicãt: cũ inuidere fas nõ ſit eas ꝗᷓ ita ꝑfette voc ni , gelio m eudem. Sermo. RXI ſunt vt ab ſpoſo recipiant᷑: quo nomie nllo Nonuſc MNter parabolas a dño dictas:ſolet dubltãte dñs ieſus xpᷣs ſigniſicat᷑:et miſeri/ tonr quęrẽtes multũ mouere iſta:quę de coꝛdes eſſe opoꝛteat ad pᷣſtandum ex eo qð usfueni decez virginibꝰ poſita eſt. Et multi habẽt: pſcribẽte illa ſentẽtia eiuſdẽ dñi di/⸗ —RKH multa ſenſerũt ꝗᷓ nõ ſunt p̃ter fi centis: mni petẽti te tribue.Quid eſt aſũt Zuc. S. Uanedo 1u he qſtionib⸗ dem: ſed uõ ꝑtibus eius omnibꝰ cõueniat qð poſſit dando non ſufficere vtriſ;: hec rholt . li. n.ca. 45, Expoſitio: id elaboꝛandũ eſt.Legi etiã ĩ quas maxie augẽt gſtionis difficultatẽ: Quãq; ⁊z= i. 6 dam ſcriptura: ex earuʒ genere ꝗᷓ apocriphę cetera diligẽter ↄſiderata vt oĩa in vnã rati / . neſut nominant᷑: ꝙ nõ ſit cõtra catholicã fidẽ: ſed onẽ cõcurrãt: nihilq; i vnã ꝑtẽ dicat᷑ qͥ inpe urdce huic loco nihil mihi minꝰ cõgruere viſũ eſt diat᷑ alia:magna cautio ẽ adhibẽda. Vidẽ/ ma conſideranti ois huiꝰ ſilitudinis ꝑtes.De ᷓ tur itaq; mihi qnq; vᷣgines ſigniſicare:qᷣnq; e 2 Sancti Auguſtini de verbis domini ptitã ↄtinẽtiã a carnis illecebꝛis. Cõtinẽdꝰ eſt em̃ ai apetitꝰ a voluptate oculoꝝ: a vo/ luptate auriũ:a voluptate olfaciẽdi:guſtã di:tãgẽdi.Sʒ qꝛ iſta ↄtinẽtia ꝑtim coꝛã deo fit vt illi placeat᷑ interioꝛe gaudio ↄſcientię: partim coꝛã hoĩbꝰtm̃ vt glia hũana capiat᷑: quiq; dicunt᷑ ſapiẽtes ⁊ quiq; ſtultę: vtręq; tr̃i virgines:qꝛ vtraq; ↄtinẽtia ẽ qᷓ;uis diuſo fomite gaudeat. Lãpades aũt ſunt:qꝛ ma/ nibꝰ poꝛtant᷑:oꝑa ꝗᷓ ̃m iſtã ↄtinentiã fiunt. Mattð.ðS. Dictũ eſt autẽ:Luceãt oꝑa vr̃a coꝛã hoĩbꝰ. OPẽs vo acceperũt lãpades ſuas:⁊ venerũt obuiã ſpõſo. Intelligendũ & xpᷣi noie cenſe- ri: de qͥbꝰ agit᷑: Mõ em̃ poſſunt qͥ xpᷣiani nõ ſunt: ſpõſo xpᷣo venire obuiã. Sed qͥnq; fa/ tuę acceptis lãpadibus ſuis nõ ſumpſerũt oleũ ſecuʒ. Multi em̃ qᷓ́;uis de xpᷣi bonitate plurimũ ſperẽt:gaudiũ tñ nõ habẽt dũ cõti nent᷑ viuũt: niſi in laudibꝰ hoĩm. Hõ & hñt oleũ ſecũ. Nam ipᷣam lęticiã oleo ſigniſicari⸗ eSs. 44. Arbitroꝛ. Pꝛopterea:inqͥt:vnxit te de deus tuus oleo lęticię. Qui aũt nõ ꝓpterea gau/ det:qꝛ deo intrinſecꝰplacet:non habet oleũ ſecũ. Pꝛudẽtes aũt acceperũt oleũ ſecũ i va ſis cũ lãpadibꝰſuis:id ẽ lęticiã opeꝝ bonoꝝ in coꝛde atq; ↄſciẽtia poſuerũt. Sic ⁊ apłus SGal.o. monet: Pꝛobet ſe inqͥt hõ:⁊ tũc in ſemetipᷣo habebit gloꝛiã ⁊ nõ in altero. LTardãte ergo ſpõſo doꝛmierũt oẽs:qꝛ ex vtroq; genere cõ tinentiũ hoĩm: ſiue eoꝝ qͥ coꝛã deo exultãt: ſiue eoꝝ qͥ in laudibꝰhoĩm acqeſcũt: moꝛiũ tur hoc interuallo tꝑis: donec ſub aduentu dñi fiat reſurrectio moꝛtuoꝝ. Media auteʒ nocte: id eſt nullo ſentiẽte aut ſperãte: qͥpe Mattðhᷣ.24. cũ ipᷣe dñs dicat: De die autẽ illa ⁊ hoꝛa ne/ 1.Theſſał.S. mo ſcit:Et aplus dicat:Dies dñi ſiẽ fur ita ĩ nocte veniet:Ex quo ſignificat penitꝰlatere cũ venit:Clamoꝛ factꝰ ẽ: ecce ſpõſus venit: 1. Corj.15. ſurgite obuiã ei. In ictu oculi:nouiſſima tu ba:oẽs reſurgemꝰ. Ergo ſurrexerũt oẽs illę vgines ⁊ aptauerũt lãpades ſuas:id eſt ra/ 2. Corj.S. tiones reddẽdas operũ ſuoꝝ. Opoꝛtet nos exhiberi ante tribunal xpᷣi: vt illic recipiat vnuſquiſq; qð geſſit ĩ coꝛꝑpe:ſiue bonũ: ſiue malũ.Et dixerũt ſtultę ad ſapientes: Date nobis de oleo vro:qꝛ lãpades nr̃e extinguũ tur. Quoꝝ em̃ facta aliena laude fulciunt᷑: eadẽ ſubtracta deſiciũt:⁊ de cõſuetudine id ſemꝑ inqͥrit vñ animꝰ gaudere ſolet. Itaq; hominũ qͥ coꝛda nõ vidẽt teſtimoniũ volũt habere apud deũ:qͥ coꝛdis inſpectoꝛ ẽ.Sed qqd rñderũt ſapiẽtes: Ne foꝛte non ſufficiat nobis. Vnuſqſq; em̃ ꝓ ſe rõneʒ reddet: nec alieno teſtimonio qᷣcq; adiuuat᷑ apud deũ: cui ſecreta coꝛdis aparẽt:⁊ vix ſibi qͥſq; ſuffi cit:vt ei teſtimoniũ phibeat conſciẽtia ſua. Quis em̃ gloꝛiabit᷑ mũdũ ſe hf̃e coꝛi Inde Nꝛouer. ꝛe eſt qð aplus dicit: Mihi minimũ ẽ vt a vo⸗ · Corl. bis dijudicer: aut ab hũano die:ſᷣ neq; me ipᷣm iudico. Quapꝛopt cuʒ de ſe quiſq; aut nõ oino: aut vix poſſit verã ꝓferre ſentẽtis: quõ põt de alio iudicare: cuʒ ſciat nemo qͥd 1. orj.2. agat᷑ in homie:niſi ſpũs hois:? Ite mag ad vendẽtes ⁊ emite vobis. Mõ ↄſiliũ dediſſe putãdę ſunt:ſᷣ crimẽ eaꝝ ex obliquo cõme⸗/ moꝛaſſe. Vẽdũt em̃ oleũ adulatoꝛes:qͥ ſiue falſa:ſiue ignoꝛata laudãdo in erroꝛes aias mittũt:⁊ eis vana gaudia tanqᷓ; fatuis cõci liãdo aliquã de his mercedẽ ſiue ciboꝝ:ſiue pecunię:ſiue honoꝛis:ſiue alicuiꝰ cõmodi tẽ poꝛalis accipiũt:nõ intelligentibꝰ qð dictũb- eſt: Qui vos fglices dicũt:in erroꝛẽ vos mit Eſa. ʒ. tunt. AMeliꝰ ẽ aũt obiurgari a iuſto q; a pec Ecẽs. catoꝛe ſe laudari. Emẽdauit me iuſtꝰ inqͥt i Rõ. 140. miſericoꝛdia ⁊ arguit me: oleũ aũt peccato- ris nõ impinget caput meũ. Ite g advendẽ tes magis ⁊ emite vobis: id ẽ videamꝰ nũc qͥd vos adiuuãt:qͥ vobis laudes vẽdere cõ/ ſueuerũt ⁊ vos in erroꝛẽ inducere: vt nõ co/ rã deo ᷣ ab homibꝰ gloꝛiã ꝗreretis. Eũtibꝰ E aſũt illis emerevenit ſpõſus:id eſt inclinãti/ bus ſe illis in ea ꝗᷓ foꝛis ſũt: ⁊ ſolitis gaude/ re ꝗrentibꝰ: qꝛ gaudia int᷑na nõ nouerãt:ve nit ille qͥ iudicat.Et ꝗᷓ parateę erãt:id eſt qͥb⸗ bonũ coꝛã deo teſtimoniũ coſcientia ꝑhibe/ bat: intrauerũt cũ eo ad nuptias:id eſt vbi mũda aia ſempitno dei vᷣbo fęcũda copula tur. Clauſa ẽ ianua:id eſt receptis illis qͥ ſüt in angelicã vitã imutandi: Oẽs em̃ reſurge / i· Corj.i5· mus inqͥt:ſ nõ om̃s imutabimur:clauſus ẽ aditus ad regnũ celoꝝ. MNõ em̃ poſt iudiciũ patet pᷣcum aut meritoꝝ locus. Nouiſſime aũt veniũt ⁊ reliquę virgines dicẽtes: DLñe dñie:aꝑi nobis. Mõ dictũ ẽ ꝙ emerint oleũ: ⁊ iõ intelligẽdę ſũt nilo iã remanẽte de alie- nis laudibꝰ ⁊ magnis afflictatiõibus redire ad imploꝛationẽ dei: Sed magna eſt eiꝰ ſe/ ueritas poſt iudiciũ:cuiꝰ ante iudiciũ ineffa bilis miſcðia ſꝛogata eſt. IJtaq; rſdens ait Amẽ dico vobis:neſcio vos:ex illa ſcʒ regu la quã nõ habet ars dei:hoc ẽ ſapiẽtia dei: vt intrẽt in gaudiũ eiꝰ qͥ nõ coꝛã deo: ſed vt placerẽt homibꝰviſi ſũt aliqͥd ſᷣm pſcepta ei oꝑari.Atq; ita ↄcludit: Vigilate qꝛ neſci/ hatgumnig 1 iodien nitenpe leaſc glisoit ſſczod 1 uenct⸗ ſteguzo ſortob Azpato⸗. Nckſponl ichan aleci donmnat ſarnngo ſechcnen: lporenud Anwuneinn ſuiwonn heetio ſuglnex ſurenigs ctp epoltic ſcaütfuae Go. Piun filciouns encandolc cceptyig ſſulguen clantaten Cn cotuebik, ſcutdicit etüinnu giucier luennt (deeſce ſeüthe ſagtncg kimif ninfen tintftie nbipca eis ſlls Eee eſppein hliuco⸗ puddei: ſitaſcn. Iile huu fnegne guiſchaun eſentii⸗ tnemo AnC. temaglad lü dolſe guocönne⸗ Wresſve motesties famis ic ecbop ſue Pcönocidi begödii Neeposmit eu ltoihaper ti⸗ R In euangelio ſcðm attheũ Sermo XXIII tis diem neq; hoꝛã: Mon modo illius vlti/ mi tempoꝛis quia venturus eſt ſpõſus: ſed ſuę qͥſq; doꝛmitiõis diẽ ⁊ hoꝛã neſcit.Quiſ⸗ quis aũt paratus eſt vſq; ad ſomnũ: id eſt vſq; ad moꝛtẽ quę om̃ibus debet᷑: paratus inueniet᷑ etiã cũ illa vox media nocte ſonue rit:qua oẽs euigilaturi ſumus.& vo ſpon ſo dixit obuiã venire virgines: ſic intelligẽ/ duʒ puto:vt ex ipſis virginibꝰcõſtet ea quę dicit᷑ ſponſa: tanq; ſi omibus xpᷣianis in ec- cleſiã cõcurrẽtibꝰ fili ad matrẽ ↄcurrere di/ cant᷑: cũ ipſis filijs ↄgregatis cõſtet ea quę dicitur mater. Mũc eni deſponſata eſt eccle ſia ⁊ virgo ẽ ad nuptias deducẽda: id eſt cũ ſe cõtineat a coꝛruptione ſeculari. Illo autẽ tẽpoꝛe nubit: quo vniũſa moꝛtalitate pter/ 2. Corl.II. eunte immoꝛtali cõiunctiõe fctat᷑. Deſpon/ ſaui vos inquit vni viro virginẽ caſtã exhi⸗ bere xpᷣo. Vos inquitvirgineʒ:a plurali ad ſingularẽ ↄcludẽs:ideo ⁊ virgines dici poſ/. ſunt ⁊ virgo. Cur aũt quinq;:vt mihi videt᷑ eiuteincti kii 21. Con. 13 expoſitũ eſt. Sedvidemus nũcĩ gnigmate: ürperend. ezadyenc⸗ ideam nie 3edetch : vno nis. Eünb' eſtinctiniti⸗ litisgaude noucränce rideka jennadte no:idet ſpttt 1s. Houſine lurn ie ummlt unaedes 6 hituun 8 ℳehe rncciͦe gſice crluſnin iſninnnn niͦenln inithen, lurzfnei nerüt Mattꝑ.25. decem virgines:quarũ ſunt quinq; pꝛuden tes:quinq; ſtultę:nõ facile indagari poteſt. Verũtamẽ ſᷣm ea quęↄtinet ipᷣa lectio:quã caritati veſtrę etiã hodie volui recitare:qua Ae tũc aũt facie ad faciẽ:⁊ nũc ex ꝑte:tũc aũt ex toto. Ipſum aũt in gnigmate ⁊ ex ꝑte nunc in ſcripturis aliquid cernere: quod tamẽ ſit ſᷣm catholicã fidẽ:ex illo pignoꝛe cõtigit qð accepit virgo eccleſia humili aduentu ſpon/ ſi ſui:quę illo vltimo aduentu cuz veniet in claritate nuptura eſt: cũ iam facie ad faciem 2. Corj.I. cõtuebit᷑. Dedit eni nobis pignus ſpiritũ: ſicut dixit apłs: Et ideo iſta expoſitio nihil certũ intuetur:niſi vt ſᷣm fideʒ ſit:neq; alijs hiudicat quę nihilominꝰ ſᷣm fidem eſſe po/ ¶ Deeiſdem dequibus ſupꝛa. Ser Eſterno die qui affuiſtis ꝓmiſſionẽ vobis: ſed pluribꝰ etiam qui cõue/ ſio adiuuante reddẽda eſt: Quę ſint tũ mihi dñs intellectũ donare dignatur:nõ mihi videt᷑ iſta parabola vel ſimilitudo ad eas ſolas ꝑtinere ꝓpꝛia ⁊ excellentioꝛi ſan/ ctitate virgines quę in eccleſia nominãtur: quas etiã vſitatioꝛi vocabulo ſanctimonia les appellare ↄſueuimus:ſed niſi falloꝛ: hec ſimilitudo ad vniuerſã eccleſiã ꝑtinet. E, noſtram tenetis:quę hodie nõ ſolis uis ⁊ ſi illas ſolas intelligeremꝰ quę ſancti/ moniales vocant᷑: nũquid decẽ ſũt: Abſit: vt tanta virginũ multitudo ad tam exiguũ numerũ reuocetur. Foꝛte aũt dicat aliquis: Quid ſi multę ſunt noĩe ⁊ tã paucę ſunt ĩ ve ritate vt vix decem inueniant᷑:? Non ita eſt. Nam ſi ſolas decem intelligi vellet bonas: nõ ibi oſtenderet quinq; fatuas.Si eni mul tę ſunt virgines quę vocant᷑: quare ↄ qͥnq; oſtia domus magnę claudũtur? Intelliga/ mꝰ Sͤchariſſimi ad oẽs nos:id eſt ad vniũſã oino eccliã iſtã ꝑtinere parabolã: nõ ad ſo/ los ppoſitos de qͥbꝰ heſterno die locuti ſu/ mus:nec ad ſolas plebeſ:bᷣ pꝛoꝛſus ad oẽs. Quare ergo quiq;? Quinq; iſtę ⁊ qͥnq; vir/ gines:om̃es omnino ſunt animę xpᷣianoꝝ. Sed vt dicamus vobis quod deo inſpiran te ſentimꝰ:nõ qualeſcũq; animę:ſᷣ tales ani mę quę habẽt catholicã fidẽ:⁊ habere vidẽ/ tur bona oꝑa in eccleſia dei: ⁊ tamẽ ex ipſis quinq; ſunt pꝛudẽtes ⁊ quinq; fatuę.Qua/ re ergo apellatę ſunt quinq;: ⁊ quare virgi/ nes pꝛius videamꝰ*: ⁊ deinde cętera cõſide/ remus. Omnis anima in coꝛpoꝛe ideo qui⸗ nario numero cenſet᷑:qꝛ quinq; ſenſibꝰvtit᷑. Nihil eſt eni qð ſentimus in coꝛpoꝛe niſi ia/ nua quinq; ꝑtita: aut videndo:aut audien/ do: aut odoꝛãdo:aut guſtando: aut tangẽ do. Qui ergo ſe abſtinet ab illicito viſu:ab/ ſtinet ab illicito auditu:ab illicito odoꝛatu: ab illicito guſtatu: ab illicito tactu:pꝛopter ipᷣam integritatẽ virginis nomen accepit. Sed ſi bonum eſt abſtinere ab illicitis ſenti endi motibus:⁊ ideo vna quęq; anima xpᷣia na virginis nomẽ accepit: quare quinq; ad mittuntur: quinq; aũt repelluntur? Et vir/ gines ſũt ⁊ repellunt᷑. Parũ eſt qꝛ virgines ſunt et lampades habent: virgines ꝓpter abſtinentiã ab illicitis ſenſibus: lampades habent ꝓpter oꝑa bona. De quibus operi/ bus dñs dicit:Luceãt oꝑa vr̃a coꝛã homĩbꝰ Matth.5 vt videãt bona facta vr̃a:et gloꝛificẽt patrẽ veſtrũ qui in ceęlis eſt. Iteʒ diſcipulis dicit: ‧° –— 9 In lübis accinctis virginitas: in lucernis ardẽtibꝰ oꝑa bona. Mõ ſolet dici vᷣginitas vtiq; in cõiugatis:tñ etiã ibi eſt fidei vᷣgini⸗ tas ꝗᷓ exhibet pudicitiã cõiugalẽ. Nã vt no⸗ uerit ſãctitas vr̃a: nõ impoꝛtune ᷣm animã ⁊ ſᷣm integritatẽ ſidei q̃ etiaʒ ab illicitis ab/ ſtinet᷑ ⁊ bona oꝑa fiunt: vnũquẽq; vel vnã⸗ quãq; animã virginẽ dici:tota ecclia ꝗ ↄſtat e 3 Sint lumbi vr̃i ſᷣcincti:⁊ lucernę ardentes. Lud.i2⁊. BGancti Auguſtini de verbis domini ex vᷣginibus ⁊ pueris:⁊ maritatis fęminis: ſpõſo: Coꝛde ire:expectare eiꝰ aduẽtũ:ſ ille tardabat. Dum tardat ille: doꝛmierũt oẽs. S enont 2 vxoꝛatis viris:vno noie virgo eſt appella/ Quid ẽ oẽs?Et fatuę⁊ ſap iẽtes:doꝛmitaue gtn ta. Vnde hoc ꝓbamus?: Aplm audi dicen / / rũt oẽs ⁊ doꝛmierũt. Putamꝰbonꝰ ẽ ſomnꝰ d tem:non ſolis ſanctimonialibꝰſed vniuerſe iſte: QAuid eſt ſomnꝰiſte? Ne foꝛte tardante Lalc 2. Cori.1I. ꝓpꝛſus ecclię: Deſpõſaui vos vni viro virgi / ſpõſo:qm̃ abũdat iniqtas:refrigeſcet chari/Mattb.24. nun⸗ nẽ caſtã exhibere chꝛiſto.Et qꝛ huiꝰvᷣginita tas multoꝝ?: Siccine intellecturi ſumꝰ iſtuʒ ſuno . tis coꝛruptoꝛ diabol cauẽdus ẽ:cõtinuo iöße ſomnũ? Mõ mihi placet: dico q̃re:qͥa ſũt ibi n lehhe aplus cũ dixiſſet:eſponſaui vos vni viro pꝛudẽtes:et vtiq; qñ dixit dñs: m̃ abun/ ffnſere⸗ Sginẽ caſtã exhibere chꝛiſto:adiunxit ⁊ ait: dauit iniqᷣtas refrigeſcet charitas multoꝛũ: Mldſtne e⸗ Timeo aũt ne ſiẽ ſerpẽs euã ſeduxit in ver / ſubiecit ⁊ ait: Qui aũt ꝑſeuerauerit vſq; in npene ſutia ſua: ſic ⁊ veſtri ſenſus coꝛrũpant᷑ a ca ſinẽ:hic ſaluꝰ erit: Abi vultis eſſe iſtas pꝛu/ fiſonm ſtitate ꝗᷓ eſt ĩ chꝛiſto. In coꝛpoꝛe virginitatẽ dentes: Mõne in his ꝗᷓ ꝑſeuerauerũt vſq; i albns pauci habẽt:in coꝛde oẽs habere debẽt. Si finem? Nõ ob aliud frẽs:nõ ob aliud ꝓꝛſus cn echume & ab illicitis abſtinẽtia bona ẽ:vnde vᷣgini- admitterent᷑ ĩtro:niſi qꝛ ꝑſeuerauerũt vſq; i ,unl olliint tas nomẽ accepit:⁊ opera bona laudabilia finẽ. Mõ g eis obꝛepſit frigus charitatis:nõ 6u gortulre ſunt ꝗᷓ ſigniſicant᷑ lãpadibꝰ:q̃re qͥnq; admit in eis refriguit charitas: ᷣ feruet vſq; ĩ finẽ. nur. e tunt᷑ ⁊ qᷣnq; repellunt᷑: Si ⁊ ᷣgo ẽ ⁊ läpades Quia feruet vſq; in finem: ideo ſpõſi ianuę Aambf fert ⁊ tñ nõ admittit᷑: vbi ſe videt qͥ nec vir· patuerũt:ideo eis dictũ eſt vt intrarẽt:ſicut Peg kerait ginitatẽ ab illicitis ſeruat:nec oꝑa bona vo uli optimo ſeruo: Intra in gaudiũ dñi tui. Mattb.2 5. roit lens habere:ĩ tenebꝛis ambulat: De iſtis ᷓ Quid eſt g̊ doꝛmitauerũt oẽs?Eſt aliꝰſom/ Nenocul frẽs mei:de iſtis potiꝰ diſputemꝰ.QAui non nus quẽ nemo euadit.Mõ recoꝛdami aplim houlſini vult videre qð malũ eſt:qui nõ vult audire dicentẽ:De doꝛmiẽtibꝰ aũt nolo vos igno / i. Theſſal. . lhlei qð malũ eſt:ab illicitis ſacrificioꝝ nidoꝛibꝰ rare frẽs: id eſt de his qͥ moꝛtui ſũt: Quare ſollenon auertit odoꝛatũ:ab illicitis ſacriſicioꝝ cibis em̃ doꝛmiẽtes vocant᷑:niſi qꝛ ſuo die reſuſci lbitaeit auertit guſtatũ:fugit cõplexũ alienę: fran / tant᷑: Ergo doꝛmiũt oẽs. Putas:qꝛ pꝛudẽs 6llistid git panẽ eſuriẽti: hoſpitẽ inducit in domũ: eſt:ideo nõ habet moꝛi? Fatua ſit vᷣgo:pꝛu/⸗ CNn Blrantn veſtit nudũ:cõcoꝛdat litigioſũ:viſitat ęgro/⸗ dens ſit virgo: ſomnũ moꝛtis oẽs patiunt᷑. Picleunn tũ:ſepelit moꝛtuũ:Ecce vᷣgo:ecce habet lãa Aliqñ aũt dicũt ſibi homĩes:Ecce iam dies Nlei Deni pades.Quid ꝗ̃rimꝰ ampliꝰ: Adhuc quęro. iudicij venit:tanta mala fiũt:tantę tribula/ (holu Quid adhuc ꝗqris inquis: Adhuc ꝗͥro:intẽ/ tiones crebꝛeſcunt: Ecce oia ꝗͥ ꝓpherę dixe / Ai ſi tũ me fecit euãgeliũ ſctm̃.Etiã ipᷣas vᷣgines runt pene cõpleta ſunt: iam dies iudicij in/ Pabes ⁊ ipᷣas ferẽtes lãpades:alias dixit:pꝛudẽteſ ſtat. Qui hoc dicũt ⁊ fidelit dicũt:tanq; ob eciehee⸗ alias ſtultas: Vnde intuemur:vñ diſcerni- uiã eunt ſponſo cogitatiõibus talibꝰ. Sed ſrigne mus?: De oleo. Aliquid magnum ſigniſicat ecce bellũ ſuꝑ bellũ: tribulatio ſuꝑ tribulaiit (ci gbſen oleũ: valde magnũ. Putas nõ charitas ẽ?s onẽ:terręmotꝰ ſuꝑ terręmotũ: fames ſuper bonsoe Quserẽdo dicimꝰ: nõ ſentẽtiam pᷣcipitamꝰ. famẽ:gens ſuꝑ gentẽ:⁊ nõdũ venit ſpõſus. lonipre z.Corj.12. Vñ mihi videat᷑ oleũ charitas ſigniſicari: Cũ g expectat᷑ vt veniat: doꝛmiũt oẽs illi qͥ hlatcit dicã vobis. Aplus dicit: Adhuc ſupeminẽ dicunt:Ecce venit dies iudicij:ecce hic nos uninre tioꝛẽ vobis viã demõſtro. Suꝑeminẽtioꝛẽ inuenit.Cũ dicit:doꝛmit: Ergo obſeruetad inonit 1. Corj.1. viã quã demonſtrat:? Si linguis hoim loqr ſomnũ ſuuʒ: ⁊ ꝑſeueret in charitate vſq; ad eino ⁊ angeloꝝ: charitatẽ aũt nõ habeã:factꝰſũ ſomnũ ſuũ:expectantẽ illũ inueniat ſomn. öedlti gramẽtũ ſonans aut cymbalũ tinniẽs. IpPba Puto em̃ qꝛ doꝛmit. Nũqͥd q doꝛmit ñ adij Nẽ.t⸗ bhon eſt ſuꝑeminẽs via:id eſt charitas ꝗᷓ merito ciet vt reſurgat:?Doꝛmierũt & oẽs:⁊ de illis igcſe⸗ oleo ſigniſicat᷑. Omnibꝰ em̃ hũoꝛibus oleũ pꝛudẽtibus ⁊ de illis fatuis dictũ eſt:doꝛmi Dl ſuꝑeminet. Mitte aquã ⁊ ſuꝑinfunde oleũ: erunt. Ecce media nocte clamoꝛ factus eſt. 4.ſen. dil. 43. doni oleũ ſupeminet. Mitte oleum: ſupinfunde Quid ẽ media nocte? Qñ nõ ſꝑat᷑:qñ oĩno media noce gance aquã: oleũ ſuꝑeminet. Si oꝛdinẽ ſeruauer nõ credit᷑. Noctẽ poſuit ꝓ ignoꝛatõe:ne ali⸗ “ Abi s vincit:ſi oꝛdinẽ mutaueris vincit.Charitas quis q̃ſi cõputet ſibi ⁊ dicat: Ecce ab adam nt nunq; cadit. Quid & frẽs? Jã diſceptemus tot anni trãſierũt:⁊ ecce complent᷑ ſex milia E* din de qͥnq; virginibꝰ pꝛudẽtibꝰ: ⁊ qqnq; fatuis. annox: ⁊ ↄtinuo quomõ quidã tractatoꝛes achee Voluef̃t obuiã ire ſpõſo: Quid ẽ ire obuis cõputauerũt:continuo veniet dies iudicij: nt Et veniũt ⁊ trãſeunt cõputatiões:et adhuc poſe In euangelio ſcm Oattheũ BGermo XXIII — remoꝛat᷑ ſponſi aduẽtus:⁊ doꝛmiũt vᷣgines rectione a moꝛtuis:ceperũt aptare lãpades dapiſe quę obuiam ierant. Ecce dum non ſperat: ſuas: id eſt parare deo operũ ſuoꝛũ reddere ſartmin dun dicitur ſex milia annoꝛũ expectabant᷑: rationẽ.Et qꝛ tũc nemo eſt qͥ laudet:omnis ʒ—MZ ⁊ecce tranſierũt: VUnde ſcimus iam quãdo homo cauſe ſuę vacat: nemo eſt tunc q non min K4 veniet? Media nocte veniet. Quid eſt me / de ſe cogitet. Mõ ergo erãt qui oleũ vende/ dörgfi dia nocte veniet? Duʒ neſcis veniet. Qua/ rent:cęperũt deſicere lampades: ⁊ cõuerte bie Acti.i. re dũ neſcis veniet: Ipm dñm audi:MNõ eſt rũt ſe fatuę ad qͥnq; pꝛudẽtes: Date nobis — ſar vrm ſcire tẽpoꝛa:ꝗͥ pater poſuit in ſua pote / inquiunt de oleo vro:qꝛ lãpades nr̃ę extin/ aunnſ 1·Cbeſſal.5. ſtate. Dies dñi:ait aplus:tanq; fur in nocte guunt᷑.hHoc quęrebãt qð ↄſueuerant: id efſr . idn ita veniet. Eccevigila nocte ne furẽ patiarl. alieno lucere:ad alienas laudes ambulare. ltuſ Nã ſomnꝰ moꝛtis velis nolis veniet. Sed Date nobis de oleo veſtro:quia lampades enneüſſe cũ factus fuerit clamoꝛ media nocte: Quis noſtrę extinguunt᷑.At ille:MNe foꝛte inquiũt dchtltgi⸗ Con..rʒ. iſte clamoꝛ: niſi de quo aplus dicit: In ictu nõ ſufficiat nobis ⁊ vobis:ite potius ad vẽ auiſe . ſen. diſ. oculi in nouiſſima tuba: Canet em̃ tuba: ert dentes ⁊ emite vobis. Non cõſulentiũ: ſed n 45.ca. 2 motui reſurgẽt incoꝛrupti: nos imutabi, irridentiũ eſt iſta reſponſio. Quare irriden/ naſſglii mur. Deniq; clamoꝛe facto media nocte à tiũ? Quia ſapiẽtes erant:quia ſapiẽtia erat apſfien clamabit᷑:ecce ſponſꝰ venit:qͥd ſequi᷑:Sur iillis.HNõ em̃ ſapiẽtes de ſuo erãt: ſed illa ĩ Mnnniin Joꝑ.5. rexerũt oẽſ. Quid ẽ ſurrexerũt oẽs? VUeniet illis erat ſapiẽtia:de qua ſcriptũ eſt in quo⸗ ti zin. du hoꝛa:dixit ipe dñs:qñ oẽs qui ſunt ĩ monu dam libꝛo:quę dicit cõtemptoꝛibus ſuis cũ diettlebn mẽtis audiẽt vocẽ eius ⁊ ꝓcedũt. Ergo ad, venirẽt ad mala:queę illis minuta ẽ: Et ego Nrouer.i. adnigtn nouiſſimã tubã ſurgẽt oẽs. Pꝛudẽtes autẽ veſtrę perditioni ſuꝑridebo.Quid mirũ eſt Endo wſe,1 le tulerũt oleum ſecũ in vaſis ſuis:Stulte qꝛ ſapiẽtes irridẽt fatuas? Quid eſt irride/ iiu vo ille nõ tulerũt oleũ ſecũ.Quid eſt nõ tu- re? Ite advendẽtes ⁊ emite vobis:quę non igindetiſi lerũt oleũ ſecũ in vaſis ſuis:Quid eſt in vaꝓ ſolebatis bene viuere:niſi qꝛ vos homines taagfuis ſis ſuis? id eſt ĩ coꝛdibꝰ ſuis. VUñ dicit apkts: laudabant:quia vobis oleum vendebant. uli'u 2. Corj. 1. Bloꝛia nr̃a hec eſt: teſtimoniũ cõſciẽtię nfe. Quid eſt oleum vendebãt:Laudes vende R— Ibi oleũ:magnũ oleũ:De dono dei eſt hoc bant.Qui vendũt laudes niſi adulatoꝛes: seunds oleũ. Deniq; homies oleũ mittere intro poſ Quãtomagis nõ acquieſceret adulatoꝛibꝰ irnntendn ſunt:oliuam creare nõ poſſunt.Ecce habeo ⁊ intus oleũ poꝛtaretis:⁊ ꝓpter bonã cõſci/ i ue oleũ: Nũquid tu creaſti oleũ? De dei dono entiã oia bona opꝑa faceretis: Tũc diceret!: R eſt. !habes oleũ:poꝛta tecũ. Quid eſt poꝛꝛta Emẽdauit me iuſtꝰ in miſericoꝛdia ⁊ arguit Nõ.1ꝛ40. uncärtuuͦ tecũ: Int⸗ habe:ibi place deo. Etenim ecce me:oleũ aũt peccatoꝛis nõ impiguet caput rsice iſte vᷣgines ſtultę quę nõ poꝛtauerũt oleum meũ.Melius inquit emẽdet me iuſtus: ar/ rlyntuin ſecũ: abſtinẽtia ſua qua vᷣgines apellant᷑:? guet me iuſtus:colaphiʒet me iuſtus: coꝛri/ ibneri bonis oꝑis ſuis qñ lampades ferre vident᷑: get me iuſtus: qᷓ; impinguet caput meum 4 giſils homib volũt placere:⁊ ideo oĩa iſta lauda/ oleũ peccatoꝛis. Quid eſt ole peccatoꝛis: tobelis bilia faciũt:oleũ ſecũ nõ poꝛtant.Tu g̊ tecũ niſi blandimẽta adulatoꝛis: Ite Sad ven⸗ ann nes poꝛta:intꝰpoꝛta. Vbi videt deus:ibi poꝛta dentes ⁊ emite vobis:hoc facere cõſueuiſt : * 44 teſtimoniũ cõſciẽtię tuę. Qui aũt ambulat Mos aũt nõ vobis damꝰ.Quare: Ne foꝛte nhen 4 ad teſtimoniũ alienũ: oleũ nõ poꝛtat ſecuʒ. non ſufficiat nobis ⁊ vobis. Quid eſt non nun eg Si iõ abſtines ab illicitis:⁊ facis bona oxpa ſufficiat: Mõ deſperatiõe dictũ ẽ:vᷣ ſobꝛia ⁊ ucin vt ab homibꝰlauderis:nõ eſt intꝰ oleũ.De/ pia hũilitate.uis em̃ bonus habeat bo/D n niq; cũ ceperit homies: nõ deficiũt lampa/ nam cõſcientiã: vnde ſcit quẽadmodũ iudi/ zoist des. Intẽdat itaq; charitas veſtra: Anteq; cet ille qui neminẽ fallit:abet bonã cõſci/ ni dnn 47 doꝛmirent illę vᷣgines:nõ eſt dictũ:qꝛ extin entiã:non illi titillant crimina in coꝛde con/⸗ mn iule guebant᷑ lãpades illarũ.Sapiẽtiũ läpades cepta:ſed ꝓpter quotidiana quędã vitę hu ſͤſetaſn ardebãt de oleo ęterno:de cõſcientię ſecuri · manę peccata:licʒ bona cõſcientia ſit:tamẽ Gnien tate:de interioꝛe gloꝛia: de ĩtima charitate. dicit deo: Dimitte nobis debita noſtra: da Mattb.s. euni Ardebãt tamẽ et illarũ fatuarũ.Quare tũc fecit qð ſequit᷑:Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debi nplutſan ardebant:? Quia nõ deerant laudes homi/ ta debitoꝛibꝰ noſtris. Fregit panẽ eſurienti lidinn G nũ. Poſtea vo q;ᷓ ſurrexerũt: id eſt in reſur / excoꝛde: veſtiuit nudũ ex coꝛde: de oleo in/ BGancti Auguſtini de verbis dominn 8 terioꝛe fecit oꝑa bona: ⁊ tamẽ in illo iudicio quãdo tempus eſt miſericoꝛdię: nõ quando . trepidat ipa bona ↄſcientia. VUide quid eſt: tempus eſt iudicij. Hon em̃ poſſunt cõfun/ Date nobis oleũ: Audierũt: Ite potius ad di iſta tempoꝛa: cum miſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ .ο . vendentes:quia laudibꝰhũanis viuere cõ/ domino ſuo cantet eccleſia. Tempus eſt mi ſueuiſtis: vobiſcũ oleũ nõ poꝛtatis: nõ aũt ſericoꝛdię:age pęnitentiã. Tempoꝛe iudici nos damus ne foꝛte nõ ſufficiat nobis ⁊ vo illam habes agere? Eris in virginibꝰ illis: bis. Vix enim de nobis iudicamus: quãto coõtra quas clauſum eſt oſtium. DHDomine do minus de vobis poſſumuſ iudicare? Quid mine aperi nobis. Nũquid non pęnitentis eſt vix de nobis poſſumus iudicare: Quia egerunt:quę ſecum oleum non poꝛtauerũt? Pꝛouer.⁊0 cum rex iuſtus ſederit in thꝛono: quis glo/ riat᷑ caſtum ſe coꝛ habere? Soꝛte tu nõ inue/ nis aliquid in cõſcientia tua:⁊ inuenit ille qͥᷣ Et quid illis ꝓfuit ſera pgnitentia: quando eas irridebat vera ſapientia? Clauſum eſt g oſtium. Et quid illis dictum eſt?: Mon noui melius videt: cuius acies diuina penetrat vos. Mon illas nouit: qui oia nouit? Quid mnimdod altioꝛa. Videt foꝛte aliquid: inueniet foꝛte ergo eſt:Mon noui vos? Impꝛobo vos:re/ ure Rec⸗ Ps. 142. aliquid. Quãto melius iulli dicis: He intres pꝛobo vos. In arte mea non vos agnoſco: Muino deturt⸗ in iudiciũ cum ſeruo tuo? Etiã quãto meliꝰ ars mea neſcit vitia. Hoc eſt autẽ magnũ:⁊ ſernit Mattðᷣ.s. dicis: Dimitte nobis debita noſtra? Quia neſcit vitia:⁊ iudicat vitia. MNeſcit faciẽdo: Auipos ⁊ dicit᷑ tibi pꝛopter illas faces: pꝛopter illas iudicat arguendo. Sic ergo non noui vos: gütſemo Mattb.a5. lampades: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mandu/ ierunt: intrauerunt quinq; pꝛudentes. &α tieoxloe⸗ care. Quid ergo?: Et illę non illud fecerũt? multi eſtis fratres mei in nomie chꝛiſti: ſint hoſeneru Non fecerũt ante ilum. Sed quomodo fe/ in vobis quinq; pꝛudentes:ſed nolite qͥnq; is Gen Matth.o.cerunt: Quomõ ꝓhibet dũs qui dixit:Ca/ homines. Sint in vobis quinq; pꝛudẽtes: Alxpos uete iuſticiã veſtram facere coꝛam homini/ ad iſtam pꝛudentiam quinarij numeri per⸗ lehnurvod bus vt videamini ab eis: Alioquin non ha- tinentes. Veniet enim hoꝛa: et quando ne/ Nehetniob bebitis mercedẽ apud patrem q in ceęlis eſt. ſcimus veniet. Media nocte veniet:vigila 6lctüne Et nolite ſimiles eſſe hypocritis quado oꝛa te. Sic clauſit euãgeliũ: Vigilate: quia ner H dhen Vin tis. Amant em̃ ſtare in platęis⁊ oꝛare:vt vi/ ſcitis diem neq; hoꝛam. Si ergo doꝛmituri ihisreve deant᷑ ab hominibꝰ. Amen dico vobis:rece ſumus: quomõ vigilamus? Coꝛde vigila: uaminina perũt mercedẽ ſuam. Emerũt oleum: pꝛeciũ fide vigila:ſpe vigila:charitate vigila:ope⸗/ Vratiet dederũt.Emerũt: nõ ſunt fraud ati laudibꝰ ribus vigila: ⁊ quando coꝛpoꝛe doꝛmieris: Aponn humanis.Quęſierũt laudes hũanas:⁊ ha/ veniet tempus vt ſurgas. Cum autẽ ſurre/ ünſoln buerunt. Iſtę laudes humangę in die iudicij xeris:hſᷣpara lampades.Tunc nõ extinguũ/ 10 ag non eos adiuuant. Illę autem quomõ fece/ tur: tũc ĩ interioꝛe cõſcientię oleo vegetent᷑: Haſc Mattbᷣ.S.runt? Luceant opera veſtra coꝛam homini/ tunc ſponſus ille incoꝛpoꝛeis nexibus am- zuun bus vt videant bona facta veſtra: ⁊ gloꝛiſi/ plectatur: tunc te introducat in domuʒ vbi i . . cent patrem veſtrũ qui in celis eſt. Hon ait nunqᷓ; doꝛmias: vbi nunq; poſſit tua lãpas r vos. MHon em̃ de tuo habes oleũ. Jacta te: extingui.hHodie vᷣo laboꝛamꝰ: ⁊ lampades ntai 1. Cor.. ⁊ dic habeo:bᷣ ñ habeo.Quiq em̃ habes qð noſtrę inter ventos ſęculi huius temptatio/ nnnün nõ accepiſti? Ergo illę ſic fecerũt:ulę ſic.Hõ neſq; fluctuant: Sed ardeat in ruboꝛe flam/ nalez ẽ aũt mirandũ cũ eunt emere: cũ ꝗrũt a qbꝰ ma noſtra:vt ventus temptationis augeat tir ſ laudent᷑ ⁊ non inueniunt: cuʒ querũt a qui - ignem potius q; extinguat. “ flulu bus conſolent᷑ ⁊ nõ inueniunt:aperta eſt ia D—;]R nrifcen nua:venit ſponſus ⁊ ſponſa. Lũc gloꝛiſico⸗ ſitter ta eſt cũ chꝛiſto eccleſia:vt ſingula membꝛa ſtbn ad totũ ſe colligant.Et intrauerunt cum eo ſdel ad nuptias:⁊ dauſum eſt oſtium. Et illę fa⸗ nnia le tuę poſtea venerunt: ſed nũquid oleũ eme/ abe⸗ runt: a quibus emerẽt aut inuenerũt: Zðᷣo neigin ianuas clauſas iuenerũt: Pullſare ceperũt: J emmim ſed ſero. Dictũ eſt: verũ eſt:non fallaciter di eſier Watth. 7. ctum eſt: Pulſate et aperiet vobis. Sʒ mõ ſn Ueminen gnnn, intcöain⸗ dtiudci i, Pusekni reindiet nideſliss omninede denitentiüä Nuerüe Uguando unet; Bonnori uite Quid dooorte⸗ sagnoſe. enmmgnin Gtfacid. mnouios. gentes. cheiſtſnt nolteqnq; puudetes: nunenpa⸗ tquandone mienvigle ter quite odormiu Rde vigr eviglache e dornien nautiſnn⸗ nöamgd⸗ ſeogeen nerbusn⸗ ndomuzfbi ſitmalipes Tlnhates glemptano⸗ ubotefan⸗ ſonis ugen In euangelio ſcom Lucam Sermo XXIIII ¶ De verbis dominiin euãsgelio ſm LCucam. ſio Lucam: Qui vos ſpernit me ſpernit Sermo XxNII Bminus noſter ieſus chꝛiſtus dõð diſcipulis ſuis loquebatur illo tempoꝛe ſcribebat᷑:et no/ X ¶ HMeeo qð ſcriptum eſtin euange Noom Tacam. u uimus ergo verba eius.Quid enim nobis ꝓdeſſet ſi videret᷑ ⁊ non audire/ tur?: Mec modo aliquid obeſt: quia non vi/ Xud.io. detur ⁊ tamẽ audit᷑. Dicit ergo:Qui vos ſpernit me ſpernit . Si ſolis aplis dixit: Aui vos ſpernit me ſpernit:ſnite nos.Si aũt ſermo eiꝰ ꝑuenit ad nos ⁊ vocauit nos: ⁊i eoꝝ loco ↄſtituit nos: videte ne ſꝑnatis noſ: ne ad illũ ꝑueniat iiuria quã nobᷣ feceri. tis.Si em̃ noſ nõ timeti:illũ timete qͥ dixit: Aui vos ſpernit me ſꝑnit. Quid autẽ nos loqmur voõᷣ q ſyni nolumꝰ a vobis: niſi vt de veſtris bonis moꝛibus gaudeamus? Pe riculoꝛũ noſtroꝛũ ſint ſolatia: veſtra bona opera. Viuite bñ:ne moꝛiamini male. Nec i his verbis quę dixi: Viuite bene ne moꝛi/ ayjmini male: attendatis eos qui foꝛte male vixerũt:⁊ ĩ lectulis ſuis moꝛtui ſunt:et acta eſt pompa funeris eoꝛum ⁊ poſiti ſunt in pᷣ/ cioſis ſarcophagis:i ſepulcris pulcherrime ⁊ operoſiſſime fabꝛicatis:Et qꝛ foꝛte diẽ ſibi ynuſqᷣſq; vr̃jm: ſic vellẽ moꝛi: putetis me rẽ vanã dicerevoluiſſe:qm̃ dixivelle me vt bñ yiuatis ne male moꝛiamini? Contra foꝛte occurrit aliquis:qͥ ⁊ bñ vixit:⁊ ᷣm opinionẽ hominũ male eſt moꝛiuus: SFoꝛte a ruinaẽ moꝛtuus:a naufragio moꝛtuus eſt:a beſtijſ moꝛtuꝰ eſt: Et dicit vnuſqͥſq; carnalis ĩ coꝛ/ de ſuo: Quid eſt bene viuere? Ecce ille ſic vixit:⁊ ſic eſt moꝛtuus. Redite ergo ad coꝛ: ⁊ ſi fideles eſtis inuenietis ibi chꝛiſtũ. Ipſe vobis loquit᷑ ibi: Ego em̃ clamo: ille vo in ſilentio plus docet. Ego loquoꝛ ꝑ ſonũ ſer/ monis: ille intꝰ loqui ꝑ timoꝛẽ cogitatio/ nis.Ergo ipᷣe aſſerat in coꝛde veſtro verbuʒ meũ:qm̃ dicere auſus ſum:bñ viuite ne ma le moꝛiamini. Ecce quõ ſides eſt ĩ coꝛdibus veſtris: ⁊ ibi eſt chꝛiſtus: ⁊ ipſe habet doce/⸗ LZudi.Is. re qð ego cupio perſonare. Recoꝛdamini in euãgelio diuitem illũ:⁊ paupꝑerẽ illum. Di⸗ uitem indutũ purpura ⁊ byſſo:et quotidia⸗ bis audiendũ parabat᷑. Audi / nis epulis ſaginatũ:pauperẽ vᷣo illum iacẽ/ tem ante ianuã diuitis eſurientẽ:⁊ de mẽſa eius micas requirentẽ: vlceribꝰ plenũ a co⸗ nibus linctũ. Recoꝛdamini ergo. Vnde re/ coꝛdamini: niſi qꝛ chꝛiſtus ibi eſt in coꝛdibꝰ veſtris: Dicite mihi qð ipſum intus interro gaueritis:⁊ reſpõderit vobis.Sequit᷑ em̃ ⁊ dicit: Contigit moꝛi inopem illum:⁊ auferri ab angelis in ſinũ abꝛaę.Aoꝛtuus eſt autẽ ⁊ diues ⁊ ſepultus eſt in infernũ. Cum autẽ in toꝛmentis eſſet:leuauit oculos ⁊ vidit la/ ʒarũ requieſcentẽ in ſinu abꝛaę. Tũc cama uit dicens: Pater abꝛaã:mitte laʒarũ vt in/ tingat digitũ ſuũ in aqua vt ſtillet ĩ linguã meã:quia crucioꝛ in hac flãama.Suꝑbus tẽ/ poꝛis:mẽdicus inferni. Pauper em̃ ille ue niebat ad micã:illevo nõ ꝑueniebat ad gut tam. De duobꝰ && iſtis dicite mihi: quis eſt bene moꝛtuus:⁊ quis eſt male moꝛtuꝰ: No⸗/ lite oculos interrogare:ad coꝛ redite.Si em̃ oculos interrogaueritis: falſa vobis reſpõ/ dent.Multũ em̃ ſplẽdida ſunt ⁊ ſeculariter fucata: quę illi diuiti moꝛienti exhiberi po/ tuerũt. Quę potuerũt agmina plangentiũ eſſe ſeruoꝝ ⁊ ancillarũ:quę pom pa clientũ: qui ſplendoꝛ funeris: qð pᷣcium ſepulturę? Credo eum aromatibus obꝛutum. Quid ꝗ̊ dicturi ſumus fratres:bene iſtũ moꝛtuũ:an male moꝛtuũ? Si oculos interrogatis:opti me moꝛtuꝰẽ: ſi magiſtrũ vr̃jDUm interioꝛẽ reqͥ ritis:peſſime moꝛtuꝰ ẽ. Si &̊ ſic moꝛiũt᷑ ſup/ bi reꝝ ſuaꝝ ↄfuatoꝛes ⁊ nihil inde pauꝑibꝰ largiẽtes:quõ moꝛiũt᷑ qͥ rapiũt res alienaſ⸗ Venꝝ ̊ dixi:viuite bñ ne male moꝛiamiĩ: ne quõ diueſ ille moꝛiami. Nõ ꝓbat malã moꝛ tẽ:niſi tus poſt moꝛtẽ.Ecõtra attẽdite illũ pauperẽ:ſᷣ nolite oculis: Mã errabitl. Fideſ attẽdat:coꝛ videat.Cõſtituite illũ añ ocłos vyfos iacentẽ in tra vlceroſũ:veniẽtes canes lingẽtes vlcera eiꝰ.Sʒ cũ talẽ illũ reuocatis oañ̃ oclos vr̃os:ↄtinuo expuitis:faciẽ auerti tis:nares obduratis. Coꝛdis oculis videte. AHoꝛtuꝰ ẽ ⁊ ablat ẽ ab angeł in ſinũ abꝛaę. Familia diuitis videbat᷑ plãgẽs: angeli nõ videbant᷑ gaudentes. Quid & rñũñdit diuiti abꝛaã? Memẽto fili: qꝛ ꝑcepiſti bona ĩ vita tua. Mihil bonũ putaſti niſi qð ĩ iſtavita ha buiſti. Accepiſti bona:ſed tranſierũt dies:⁊ totum ꝑdidiſti:⁊ toꝛquẽdus in inferis remã ſiſti. Opoꝛtunũ ergo eſt fratres: vt hęc vo⸗ bis dicant᷑.Attendite pauperes:ſiue iacen/ tes: ſiue ambulãtes. Attendite pauperes: e 5 Sancti Auguſtini de verbis dſni ſum ꝓfert. Res moꝛtui occupant᷑: quaſi nõ facite bona opera. Qui ſoletis facite:et qui non ſoletis facite.Creſcat numerus bñ ope rantium: quoniã ⁊ creſcit fideliũ numerus. Quod facitis quãtum bonũ ſit nõdum vi/ detis: quia ⁊ ruſticanus quãdo ſeminat ſe/ getem nõ videt: ſed terrę credit: Lu deo q̃/ re non credis:? Veniet meſſis nfa. Puto qͥa mogdo laboꝛantes agimus: laboꝛantes ope NPõ.i25. ramur:recepturi ſicut ſcriptum eſt: Euntes ibant ⁊ flebant iactantes ſemina ſua: veni/ entes autẽ venient cum exultatione poꝛtan tes manipulos ſuos. lio ᷣm eũdem Sermo Zud.i6/£½ riſſimi: ⁊ mecũ vt arbitroꝛ tota men tis intentiõe ꝑſpexit opulentiã diui tis:⁊ indigentiã mendicantis: Vnuʒ cibis ſeſtuantem: ⁊ alium fame deſicientẽ. Ambo gqauidẽ homines:ambo carnales:ambo moꝛ C tales: ſed non ambo ęquales. Matura vna: ſed vita non vna. Nullus eoꝛum a cõditio/ ne moꝛtis immunis:⁊ tamẽ vnus epulatur ſplendide:⁊ alter in pannis ⁊ in erumna ſoꝛ deſcit. Ile delicatis eſcis ad inuentionem coquoꝛũ gaudebat: iſte ſi caderent micę de menſa eius expectabat. Audiant nũc diui⸗ tes qui nolunt eſſe miſericoꝛdes: audiãt qᷣa vna omnes naſcimur lege:vnaviuimꝰluce: vnum ſpiramus aerẽ: vna quoq; extingui/ mur moꝛte:quę ſi nõ intercederet:nec pauꝑ ipſe duraret. hic vlceroſus ⁊ nudus iacens laʒarus:ad abꝛaę ſinum angeloꝛũ poꝛtatur manibus. Ecce diues refectus et ſplendidꝰ⸗ tartareo carcere claudit᷑. VUbi ẽ veſtis byſſi/ na? Abi vita abũdans⁊ affluẽs copijs mul tis?: Mõne moꝛte omnia trãſeunt tanqᷓ; vm/ 8. Timoth. 6. bꝛa? Mihil intulimus in hunc mũdum: dicit apoſtolꝰ: ſed nec quicq; auferre poſſumus. Nihil nobiſcũ tollimus aut rapimuſ.Quid ſi aliquid tolleremus:nõne viuos homines voꝛaremꝰ? Quę eſt iſta auiditas cõcupiſcẽ/ tię:cum ipſe beluę habeant modũ?Tũc em̃ rapiunt quãdo eſuriunt: parcent vᷣo pꝛedę cum ſenſerint ſatietatem. Inexplebilis eſt ſola auaricia diuitum: ſemper rapit ⁊ nunqᷓ; ſatiatur:nec deũ timet:nec hominẽ reuere/ tur:Mon patri parcit: non matrẽ agnoſcit: nec fratri obtemperat:nec amico ſidem ſer⸗ uat: Viduaʒ opꝛimit:pupulli rem inuadit: liberos in ſeruitiũ reuocat: teſtamentũ fal- ediuite ⁊ Laʒaro: In euange⸗ ,Duertit ſanctitas vr̃a fratres cha⸗ ⁊ ipſi qui hoc faciunt moꝛiant᷑. QAuę eſt iſta rogo animaꝝ inſania:amittere vitam:axpe tere moꝛtẽ: acquirere auruʒ ⁊ ꝑdere cęlum: Sed quia nemo cogitat deũ:ideo manet in moꝛte iudicium. Moerito dictum eſt diuiti: Quia ꝑcepiſti bona in vita tua: et laʒarus ſilir mala:nũc aũt hic cõſo lat᷑:tu/vo cruciaris.Audiant iſta diui/ tes:qui nolunt eſſe miſericoꝛdes. Audiant irrogari ſupplicia:eis qui nolũt crogare ſub ſidia.Audiãt pauperẽ refrigerantẽ:audiãt diuitẽ pęnis grauioꝛibꝰ eſtuantẽ. Pater abꝛaam inquit:dimitte laʒaru vt in/ tingat extremuʒ digiti ſui in aqDus ⁊ refrigeret lingua meã: qꝛ cucioꝛ in hac flãma. At ille: Memẽto indat fili qꝛ ꝑcepiſti bona ĩ vita tua:⁊ la/ Harus ſimiliter mala. Penſant᷑ pꝛo di/ uitijs pęne:refrigeriũ ꝓ pauꝑtate:ꝓ purpu ra flamma: refectio ꝓ nuditate: vt ſalua ſit ęquitas ſtaterę: ⁊ non mentit᷑ modus illius menſurę: In qua inquit menſi fueritis mẽ / Mattb.7. ſura:ita metiet᷑ů obis. Ideo negat᷑ in pęnis miſericoꝛdia diuiti:qꝛ ipſe dum viueret no/ luit miſeri. IJdeo rogans diues nõ exaudit in toꝛmẽtis:quia rogantẽ pauperẽ nõ exau diuit in terris. Diues et pauꝑ duo ſunt ſibi Iria:ſed iterũ duo ſũt ſibi neceſſaria. Nul⸗ lus indigeret ſi inuicẽ ſuppoꝛtarẽt:et nemo laboꝛaret ſi ſe ambo iuuarent. Diues ꝓpter pauperẽ factus eſt: ⁊ pauꝑ ꝓpter diuitem. Pauperis eſt oꝛare:⁊ diuitis erogare.Dei ẽ ꝓ paruis magna penſare. De miſericoꝛdia eius parua: magna naſcit᷑ copia. Fęcũdus eſt ager paupeꝝ:cito reddit dominatibꝰ fru ctũ. Via cęli eſt pauꝑ:ꝑ quãvenit᷑ ad patrẽ. Incipe g erogare ſi nõ vis errare. Patrimo nij tui qͥ es ligatꝰcõpedẽ in hacvita reſolue: vt libere ad cęlũ poſſis accedere. Abijce abſ te diuitiaꝝ onera:abijce vinculavolũtaria: abijce anxietates ⁊ tedia:ꝗᷓ te pluribꝰin an/ nis inqᷣetãt. Da petẽti vt poſſis ipᷣe acciꝑe: tribue pauꝑi:ſi nõvis flãmis exuri.Dhaĩ ter ra chꝛiſto vt tibi reddat in celo. Obliuiſcere qð es:⁊ attende qͥd futurꝰ es. Pꝛeęſens vita fragilis ẽ:⁊ in moꝛtẽ ꝓcliuis.Nemo põt ſta re:ſed oẽs cogimur trãſire. Nolẽtes imꝰ:in/ uiti eximꝰ:qꝛ mali ſumꝰ. Si aũt añ nos ali/ qd mitteremꝰ:nõ ad inane hoſpitiũ venire mus.Qð em̃ pauꝑi damꝰ ante nos ſᷣmitti / mus:qð aũt rapimꝰ hic totũ dimittim* I. et, 7 ſoßmen Trs Mldenus⸗ ginelabors cginante⸗ tnmin ſödunfne gicnalve guango pe Munadre! arneſeg eti ninocobeſe Mnlaniconn⸗ narhuban ☛ jencoenm pnendr. dominusfot ſnnaleuuin honcödtnon fbpereprhen (Auntetais nociu (pelapol Dtuscavom alencodet burhon. lglunerbhe ehat. Si Mumuhtſhes .ungon mteum dean lhemnsten puost n nenyeſüfe Uegolin tsgi „ MWenhntb ülitten, teinptinn⸗ bmnn, qnnn, Qucki⸗ elunen. ercaln⸗ eonanan nck diin Atatun Uthicci tanticadi⸗ es. Auln kagneſh nanneruii i. Pae 4ruyrin ſuiinagii qegtan Denan katuntl enſant godi Nratnpunne Ue ytſcluſt Enochsllus Miiennsn Dr negꝛinone unpucun nes nöcguudl pari ͤau odroſunſt Celſann. hl⸗ uminanen 1. Diucsn Wolinn. . nar Nenianon⸗ po. ins donininb'hn iademe, ur. Punnd tiritehue⸗ Ne hiuh Gluelima Epünbinan; ſußenuhe zenm Daicc In enangelio ſcðm Lucam Sermo XXVI De Martha ⁊ maria:In euãge⸗ lio ᷣm eũdem. Sermßa XV — 4 Erba domini noſtri ieſu chꝛiſti quę y mogo ex euangelio recitata ſũt: ad nent nos eſſe vnuʒ aliquid quo tendamus: quãdo in huius ſeculi multitu/ dine laboꝛamus. Tendimus autem adhuc pegrinantes nondum manentes: adhuc in via nondum in patria: adhuc deſiderando nõdum fruendo:Tamẽ tendamus ⁊ ſine pi gricia ⁊ ſine intermiſſione tendamus:vt ali/ quando peruenire valeamus. Martha et maria duę ſoꝛoꝛes erant: ambę non ſolum carne ſed etiã religione germanę:ambę do⸗ mino cohęſerunt:ambę domino in carne p⸗ ZRucj.io ſenti concoꝛditer ſeruierunt. Suſcepit eum martha: ſicut ſolent ſuſcipi peregrini. Sed tamẽ ſuſcepit famula dominũ:ęgra ſaluato rem:creatura creatoꝛẽ. Suſcepit autẽ ſpiri/ tu paſcenda:in carne paſcendũ. Voluit em̃ dominus foꝛmam ſerui accipere: et accepta foꝛma ſerui in illa paſci a ſeruis: dignatõne non cõditione. Nam ⁊ iſta dignatio fuit: ſe Sbere paſcendum.hHabebat carnem in qua eſuriret quideʒ ⁊ ſitiret: ſed neſcitis quia in heremo eſuriẽti angeli miniſtrabant: Ergo qð paſci voluit:paſcenti pᷣſtitit.Quid autẽ 5Begl.17. Mirũ ſi ⁊ de ſancto helia pᷣſtitit viduę quem pꝛius coꝛuo miniſtrante paſcebat: Nũquid paſcendo defecerat:quãdo ad viduã mitte⸗/ bat: Mon.Sed religioſam viduam per ob/ ſequium exhibitũ ſeruo ſuo benedicere diſ⸗ ponebat. Sic ergo ſuſceptus eſt dominus Joh.I. tanq; hoſpes:qui in ſua ꝓpꝛia venit: et ſui eum non receperunt: Sed quotquot recepe runt eum dedit eis poteſtatẽ filios dei fieri: adoptans ſeruos ⁊ liberos faciẽs: redimẽs captiuos ⁊ faciens cohęredes. Ne quis ta/ men veſtrũ foꝛſitan dicat:ꝰ beati qͥ chꝛiſtũ ſuſcipere ĩ domũ pꝛopꝛiã meruerunt: MNoli dolere: noli murmurare: quia tempoꝛibus natus es:quãdo iam dominũ non vides in carne:non tibi abſtulit iſtam dignationeʒ: Matth.25. Cũ vni inquit ex minimis meis feciſtis: mi hi feciſtis. hec de domino paſcendo paſcen te in ſpiritu:pauca pꝛo tempoꝛe dixerimus: B Veniamus ad cauſam quam de vnitate ꝓ⸗ poſui.Martha dominũ paſcere diſponens ⁊pᷣparans:circa frequẽs miniſteriũ occupa/ batur: maria ſoꝛoꝛ eius paſci a domino ma/ gis elegit. Deſeruit quodãmodo ſoꝛoꝛem ſuam circa multum miniſteriũ laboꝛanteʒ: ⁊ ſedit ipſa ad pedes domini: ⁊ vacans au/ diebat verbum eius. Auris fideliſſima au/ dierat: Ucate ⁊ videte quomõ ego ſuʒ do/ Ns. 4 . minus. Illa turbabat᷑: iſta epulabat᷑. Illa multum diſponebat:iſta vnum aſpiciebat. Vtrũq; officium bonum: ſed tamen quod ſit melius: quid nos dicamus? abemus quem interrogemus:patienter audiamus. Quid ſit melius: iam cum legeret᷑ audiui⸗ mus:⁊ me cõmemoꝛantem audiamus.In/ terpellat martha hoſpitem: ad iudicem de ponit poſtulationẽ piarũ querelarũ:ꝙ eam ſoꝛoꝛ deſeruerit:⁊ ſic laboꝛantem miniſterio adiuuare neglexerit. Mon reſpondente illa: ſed tamẽ pſente: iudicat dominus. Aaria cauſaʒ ſuã tanqᷓ; ocioſa iudici maluit com/ mittere:nec in reſpondendo voluit laboꝛa/ re.Si em̃ pararet reſpondendi ſermonẽ: re/ mitteret audiendi intentionem. Reſpondit ergo dominus qui in verbo non laboꝛabat: quia verbũ erat. Quid ergo dixit? Mar⸗/ tha martha. Repetitio nominis indiciũ eſt dilectionis: aut foꝛte mouendę intenti/ onis: vt audiret attentius: Bis vocata eſt Martha martha: Audiuit:circa mul ta es occupata: Unũ aũt opꝰe:id eſt vnũ neceſſariũ eſt. NMon vnum quaſi ſingu/ lare opus:ſed opus eſt:expedit:neceſſariuʒ eſt. Qð vnum elegerat maria? Vnũ cogita te fratres mei: ⁊ videte i ipſa multitudine ſi delectat niſi vnum.Ecce deo ꝓpitio qᷓ;mul⸗ ti eſtis: Quis vos ferret: niſi vnum ſapere/ tis? Vnde in multis iſta quies? Ha vnum: ⁊ populus eſt.Tolle vnũ:⁊ turba eſt.Quid eſt enim turba:niſi multitudo turbata? Sʒ audite apoſtolũ: Obſecro aũt vos fratres: Multitudini dicebat: ſed omnes in vnum facere volebat:Obſecro aũtvos fratres:vt idipſum dicatis omnes: et non ſint i vobis ſciſmata:ſitis autẽ perfecti in eodem ſenſu: 1. Corf. 1. ⁊ in eadem ſciẽtia.Et alio loco: Unanimes Mbil.2. vnum conſentientes:nihil per contentionẽ neq; per inanem gloꝛiã.Et dominus ad pa/ trem de ſuis: Vt ſint vnum ſicut ⁊ nos vnũ Joſᷣ.r⸗. ſumus.Et in actibus apoſtoloꝛũ: Multitu Actj. 4. dinis aũt credentiũ erat aĩa vna ⁊ coꝛ vnũ. Ergo magnifſicate dñũm mecũ:⁊ exaltemꝰno men eius in vnũ:quia vnum eſt neceſſariũ: vnũ illud ſupernũ: vnum vbi pater ⁊ filius Nõ. 33 1 GSancti Auguſtini de verbis dſi Fe ⁊ ſpirituſſanctus ſunt vnuʒ. Videte nobis niſtrabit illis. Recũbere quid eſt: niſi vaca/ odonſc cõmendari vnitatem. Certe trinitas eſt deꝰ re? Recũbere quid ẽ:niſi requieſcere:Quid ſenedicer noſter. Pater non eſt filius:filius nõ eſt pa/ eſt tranſibit ⁊ miniſtrabit illis? Pꝛius trãſi/ uag⸗Bn ter: ſpirituſſanctus nec pater eſt nec filius: bit:⁊ ſic miniſtrat. Sed vbi?: In illo cõöuiuio ſetio nuſcn ſed amboꝛum ſpiritus: et tamen iſta tria ſuꝑno de quo dicit: Amẽ dico vobis: multi Mattb.. tedtrſen non tres dij: non tres omnipotentes: ſed ab oꝛiente ⁊ occidente venient ⁊ recumbent grendan' vnus omnipotens: ipſa trinitas vnus de/ cuʒ abꝛaã: iſaac ⁊ i cob in regno celoꝝ. Ibi innla hel Cus:quia vnum neceſſarium eſt.Ad hocvnũ dñs paſcit: ſed pꝛius hinc trãſit. Naʒ vt no nus nos ſe non nos perducit:niſi multi habeamus coꝛ ueritis:paſcha trãſitus interpᷣtatur. Venit gicunho vnum. Bona ſunt miniſteria circa paupe- dũñs: fecit diuina: paſſus eſt humana: Hun⸗ dinbolpin res:⁊ maxime circa ſanctos dei ſeruitia de· quid adhuc cõſpuit᷑: Mũquid adhuc expal/ ſengebet bita:obſequia religioſa NNReddunt᷑ enimn nõ mat᷑: Nunquid adhuc ſpinis coꝛonat᷑: Nũ/⸗ ſvenedi 1. Corj. 9. dant᷑: dicente apoſtolo: Si nos vobis ſpiri · quid adhuc flagellatur: Nũquid adhuc cru livunt lbi talia ſeminauimꝰ:magnũ eſt ſi carnalia vr̃a cifigitur? Munquid adhuc lanceavulnerat᷑: corvocent metamus? Bona ſunt: exhoꝛtamur ad hęc: Tranſiuit. Deniq; ⁊ euãgeliũ ſic loquitur: ſtoccupen? et in verbo domini ędificamus vos: nolite quãdo paſcha fecit cũ diſciplłis ſuis. Quid ee ſtquiſe pigri eſſe ad ſuſcipiendos ſanctos. Aliquã- dicit euangeliſta?: Cum aũt veniſſet hoꝛavt Job.. (uhmneg Heb.1ʒ. do neſciẽtes:ſuſcipiẽdo quos neſciunt: an/ ieſus tranſiret de hoc mũdo ad patrẽ.Ergo Aslbſen gelos ſuſceperũt. Bona ſunt hec: melius ẽ ille tranſiuit vt paſcat:nos ſequamurvt pa (Ltoponn tamẽ qð elegit maria. Illud enim habet ex ⸗ ſcamur. . (Ijpeope neceſſitate occupationẽ: illud autẽ habet ex l Aunohin charitate ſuauitatẽ. Vult homo occurrere De eiſdem de quibꝰ ſupꝛa Ser/ üööntbent quando miniſtrat:et aliquãdo non poteſt mo xxxvvg-g cndnus⸗ Querit᷑ qð deeſt: parat᷑ qð adeſt: diſtendu ennoe animꝰ. Ham ſi martha illa ſufficeret: adiu/ Anctũ euangeliũ cuʒ legeretur:au/ A (Alſannt toꝛiũ ſoꝛoꝛis nunq; poſceret. Multa ſũt: di⸗ diuimus a fęmina religioſa ſuſce/ Zud.10. tligsröct uerſa ſunt: quia carnalia ſunt: qꝛ tempoꝛa/ ptum eſſe dñm hoſpitio: eaq; mar/ beis ſtte lia ſunt:⁊ ſi bona ſunt:trãſitoꝛia ſunt. Mar thaã vocabat᷑.Et cum eſſet ipſa occupata in luglict Lucqd.io thę auteʒ quid ait dñs? Melioꝛẽ parte cura miniſtrandi: ſoꝛoꝛ eius maria ſedebat luenomet elegit.mNon tu malã: ſed illa melioꝛẽ: quia ad pedes domini ⁊ audiebat verbum eius. len Se⸗ non auferet᷑ ab ea. Ate auferetur aliquãdo NLaboꝛabat illa: vacabat iſta. Ylla eroga/ Smultulac onus neceſſitatis: ęterna eſt dulcedo verira bat:hęc implebat᷑. Verũtamen martha la/ is⸗on . tis. Mon auferet᷑ ab ea qð elegit: Hon aufe boꝛãs multũ in illa occupatione et negocio ho rt retur: ſed tamen auget᷑. In hac vita augek: miniſtrãdi interpellauit dominũ ⁊ de ſoꝛoꝛe fatcumm in alia vita ꝑficietur:nunqᷓ; auferet᷑. Cęterũ ſua cõqueſta eſt ꝙ eam laboꝛantẽ nõ adiu/ nin tu martha pace tua dixerim: in bono mini- uaret.DHominꝰ aũt ꝓ maria reſpondit mar/ ni un ſterio benedicta:ꝓ iſto laboꝛe tuo mercedlẽ the:c ipe eius factꝰeſt aduocatus qui iudex iin Nn n queris quietem: modo occupata es circa fuerat interpellatus. Martha inquit cir onnli multũ miniſteriũ: paſcere vis moꝛtalia co- ca multa es occupata:quado vnuʒ n poꝛa: lic ſanctoꝛũ: Nũquid cuʒ veneris ad eſt᷑ neceſſarin. Maria meliorẽ par: unc illã patriã inuenies peregrinũ quem ſuſci, tem elegit auę non auferet ab ea. gnll,nut pias hoſpitio: Inuenies eſurientẽ cuipanẽ Audiuimus enim̃ interpellationẽ interpel⸗ nnc ſrangas: ſitientẽ cui potum poꝛrigas: egrũ lantis: et ſententiã iudicis. Qus ſententia guſmiut quem viſites:litigantem quem concoꝛdes: interpellanti reſpondit: ſuſceptã defendit. icn moꝛtuũ quẽ ſepelias: Qð maria elegit: ibi ¶Erat eni maria intenta dulcedini verbi do/ Minea paſcimur: non paſcimus. Ideo hoc ibi erit mini:intenta erat martha quomodo paſce/ enanin plenũ atq; ꝑfectuzʒ: qð hic elegit maria. HDe ret dominũ: intẽta maria quomodo paſce/ nlckian Ala menſa opulẽta: de verbo oñi micas col retura domino A martha cõuiuiũ domino mtoſit üilggebat. Ham vultis noſſe qd ibi erit?: Do parabat᷑: iĩ cuiꝰ cõuiuio maria iã iocũdabat᷑. ſcingen Zud.i2. minus ipᷣe dicit ſeruis ſuis: Amen dico vo Cũ & maria ſuauiter audiret verbũ dulciſſi⸗ N bis:quia facit eos recũbere:⁊ tranſibit ⁊ mi /⸗ mũ ⁊ coꝛde intentiſſimo paſceret᷑:interpella kunaun nilten leni hisni, Nulhocät Phobisniibe Wrn occer Fi r hunnn Dun Dent Nmunhon⸗ achuane Cgnniehi⸗ abidecharen Meapulgani⸗ lüſchgu: Nlsſuis. Qid Vmnilſaberut R dani ſgrumurnd ngn — Blermern rigoatit⸗ gino:egnr a. cs mennumt Nioneaneper miniͦteſune enitn uchentuna werugllit Uthznnt gncofnli znrloten gen h oniſiee⸗ Oeend In euangelio ſcm Lucam Sermo XXVII to dñi a ſoꝛoꝛe ſua: quõ putamꝰ eã timuiſ- ſe:ne diceret ei dñs: Surge ⁊ adiuua ſoꝛoꝛẽ tuaʒ? Mira em̃ ſuauitate tenebat᷑:quę pꝛo/ fecto maioꝛ eſt mentis q; ventris. Excuſata eſt:ſedit ſecurioꝛ.Quomõ autẽ excuſata eſt attendamꝰ:inſpiciamꝰ:ꝑſcrutamur qð poſ/ ſumus. Paſcamur ⁊ nos.Quid em̃:? Puta/ mus nos rephenſũ eſſe miniſteriũ marthę quã cura hoſpitalitatiſ occupauerat:ꝗᷓ ibᷣm dyjſim hoſpitio receperat:Quomõ recte repᷣ- hendebat᷑: quę tanto hoſpite lętabat᷑: hoc ſi verũ ẽ:dimittãt hoĩes ꝙ miſtrẽt gentibꝰ: eligant ſibi partẽ melioꝛẽ ꝗ̊ non auferet᷑ ab eis:vacent verbo:inhient doctrinę dulcedi ni:occupent᷑ circa ſcientiã ſalutarẽ:nihil eis cure ſit quiſq; peregrinus in vico ſit: quis egeat pane:quis indumento: quis viſitan/ dus:quis redimẽdus:quis ſepeliẽdus: va/⸗ cent opera miſericoꝛdię: vni inſtet᷑ ſcientię. Si melioꝛ pars eſt:cur nõ om̃es hoc faciũt: quando ipſum dominũ in hac cauſa patro nũ habemꝰ: Mon em̃ timemus in hac re:ne offendamus eius iuſticiã: cum patronã te/ neamus eius ſententiã: Et tamẽ ita nõ eſt: ſed ſicut dixit dominus ita eſt. Quomõ in/ telligis nõ eſt: eſt autem quomõ intelligere debeas. Ecce aduerte:Circa multa es occu⸗ pata:quãdo vnũ eſt neceſſariũ: AMaria me/ lioꝛem partẽ elegit. Hon tu malam:ſed iſta melioꝛẽ. Sed vnde melioꝛẽ:? Quia tu circa multa:illa circa vnũ. Pꝛęponit᷑ vnum mul/ tis. Mon em̃ a multis vnum: ſed multa ab vno. Multa ſunt quę facta ſunt: vnus qui fecit celum:mare et omnia quę in eis ſunt. multa ſunt: quis iſta enumeret:? Quis hoꝛũ multitudinẽ cogitet? Quis hoc fecit: GSeñ̃.. Heus omnia. Ecce bona valde. Bona val⸗/ de quę fecit:quanto melioꝛ ille eſt qui fecit: Arttendamus igit᷑ occupationes noſtras cir ca multa: neceſſariũ ẽ miniſteriũ coꝛꝑa refe/ cturis.QAuare hoc? Quia eſuritur:quia ſiti/ tur:miſericoꝛdia miſeris neceſſaria ẽ. Fran- gis panẽ eſurienti:quia inueniſti eſurientẽ. Tolle famẽ:cui frangis panem? Tolle pere grinationẽ:cui exhibes hoſpitalitatẽ: Tol/ le nuditatẽ:cui ſᷣparas veſtem?: MHõ ſit ęgri/ tudo:quẽ viſitas? Mon ſit captiuitas:queʒ redimis? Hon ſit rixa:quem cõcoꝛdas: Nõ ſit moꝛs:quem ſepelis? In illo ſęculo futu/ ro non erunt iſta mala: ergo nec iſta mini⸗ ſteria. Bene ergo martha circa coꝛpoꝛalem domini:quid dicam: neceſſitatẽ an volũta/ tem: miniſtrabat carni moꝛtali.Sʒ qͥs erat iĩ carne moꝛtali? In pꝛincipio erat verbum: ⁊ verbũ erat apud deum: ⁊ deus erat verbũ: Ecce ꝙ maria audiebat: Verbũ caro factuʒ Job. i eſt: ⁊ habitabit in nobis: Ecce martha cui miniſtrabat. Ecce maria melioꝛẽ partẽ ele/⸗ git quę non auferet᷑ ab ea. Hoc em̃ elegit qð ſemꝑ manebit:ideo non auferet᷑ ab ea.Cir/ ca vnum ſe voluit occupari: iam tenebat: Aihi autẽ adhęrere deo bonum eſt. Sede/ Ns. 72. bat ad pedes capitis noſtri: Quãto humi/ lius ſedebat:tanto amplius capiebat.Con fluit em̃ aqua ad humilitatẽ cõuallis:dena⸗ tat de tumoꝛibus collis. Hõ ergo dominus opus repᷣhendit:ſed munus diſtinxit. Circa multa es occupata:poꝛro vnum eſt neceſſa/ rium. Jam hoc ſibi maria elegit. Tranſit la boꝛ multitudinis:⁊ remanet charitas vnita tis. Ergo qð elegit non auferet᷑ ab ea: a te autem quod elegiſti vtiq; hoc ſequit᷑: vtic hoc ſubintelligit᷑:a te quod elegiſti auterel. Sed bono tuo auferet᷑:vt qð melius eſt de/ tur. Auferetur em a te laboꝛ vt requies de-⸗ tur. Tu nauigas: illa iã in poꝛtu eſt. Vide/C tis ergo chariſſimi ⁊ quãtũ arbitroꝛ iam in) telligitis:in his duabꝰ mulieribus que am be fuerũt dño gratę:ambę amabiles:ambę diſcipulę: Videt ergo ⁊ magnũ aliquid in/ telligitis quicũq; intelligit:qð audire ⁊ ſci/ re debetis etiã qui nõ intelligiti:in his dua bus mulieribus:duas vitas eſſe figuratas: ſſentẽ ⁊ futurã:laboꝛioſam ⁊ quietã:erum/ noſam ⁊ beatã:tempoꝛalẽ ⁊ ęternã.Duę ſũt vitę:de illis vos copioſius cogitate. Quid habeat hec vita nõ dico mala:non iniqua: non nefaria:non luxurioſa:non impia: ſeld laboꝛioſa: erumnis plena: timoꝛibus caſt gata: temptationibus ſollicita: hanc ipſam innocentẽ vitam dico: qualem decebat ha/ bere martham:hanc ergo quãtum poteſtis inſpicite: ⁊ de hac vt dixi copioſiꝰ qᷓ; loqui⸗ mur cogitate. Vita vᷣo iniqua aberat ab il⸗ la domo:nec cum martha erat: nec cum ma ria.Et ſi aliquãdo fuit: domino intrãte fu/ git. Remanſerunt ergo in illa domo ꝗᷓ ſuſce perat dominũ in duabus fęminis dueę vi ⸗ tę:ambe innocẽtes:ambę laudabiles: VUna laboꝛioſa: altera ocioſa: nulla facinoꝛoſa: nulla deſidioſa: Ambeę innocentes: ambę inquã laudabiles:ſed vna laboꝛioſa: alter GSancti Auguſtini de verbis dñi Et vbiq; habes ꝙ ſup celos celoꝛũ dñs ſit: ocioſa:nulla facinoꝛoſa: quazʒ cauere debet laboꝛioſa:nulla deſidioſa: quam cauere de/ bet ocioſa. Erant ergo in illa domo iſtę du- vitę: et ipſe fons vitę. In martha erat ima go ſñ˙ſentiuʒ: in maria futuroꝝ.Quod age/ bat martha ibi ſumꝰ: qð agebat maria hoc ſperamꝰ. hoc agamus bene vt illud habe/ amus plene.MNã qͥd inde habemꝰ? Inq;tuʒ habemꝰ: &diu hic ſumꝰ*:quãtũ eſt qð inde habemꝰ: Mã ⁊ mõ inde aliqͥd agimꝰ:remoti a negocijs:ſepoſitis familiaribcuris:cõue/ niſtis:ſtatis:audit. Inquãtũ h̊ agitis: ma rię ſiles eſtis.Et faciliꝰ vos intẽdit qð agit maria qᷓ; ego qͥ pꝛogo. Si quid tñ dico: xpᷣi eſt. Ideo vos paſcit:qꝛ xpᷣi:qꝛ panis cõmu⸗/ nis eſt:vnde ⁊ ego vobiſcũ viuo.Nũc autẽ viuimus: ſi vos frẽs ſtatis in dño: Nolo in 1. Cor.z. nobis ſᷣ in dño: qꝛ neq; qui plantat ẽ aliqᷣd neq; qui rigat: ſed qui incrementũ dat deꝰ. NDBPoſtoli ſancti dicebãt ad dominũ lieſum:Pñe doce nos oꝛare:ſi cut iohãnes docuit diſcipu/ los ſuos.Zũc ait dñs oꝛationem: re nomẽ tuũ: Adueniat regnũ tuum: per totuʒz. Vides qᷓ;bꝛeuis oꝛatio:et omniũ plena virtutũ. Pꝛimꝰ ſermo: quantę ſermo grg. O hõ: faciẽ tuã nõ audebas ad cęlũ at/ tollere:oculos tuos ĩ terrã dirigebas:et ſbi/ to accepiſti gratiã xpᷣi. Oia tibi peccata di/ miſſa ſunt: Ex malo ſeruo:factus es bonꝰſi/ lius: Ideo pᷣſume nõ de oꝑatione tua: vᷣ de Epð.⁊. xpᷣi gr̃a. Gꝛatia eniʒ ſaluati eſtis:apłus ait. Mõ g̊ hic arrogãtia eſt ſed fides:pdicare qð acceperis: nõ eſt ſuꝑbia ſed deuotio. Ergo attolle oculos ad patrẽ:qui te ꝑ lauacrũ ge/ nuit:ad patrẽ qui per filiũ te redemit:⁊ dic: Pater noſter. Bona pᷣſũptio: ſᷣ᷑ moderata. Patrẽ dicis:quaſi filiꝰ:ſed noli tibi aliquid ſpecialiter vẽdicare. Solius xp̃ᷣi ſpecialis ẽ pater:nobis omibꝰ in cõmune eſt pater: qͥa illũ ſolũ genuit: nos creauit. Dic & ⁊ tu per gratiã: Pat᷑ nr̃: vt filiꝰ eſſe merearis eccłię. Coõtuitu ⁊ ↄſideratõne teipᷣm cõmẽda: Pat nmnmnſj qui es in celis. Quid ẽ in cęlis:? Audi ſcri Põ. 56. pturã dicente: Excelſus ſuꝑ oẽs cęlos dñs. 4 De eo aðs ſcriptũ eſt in euangelio eũdem: Domine doce nos oꝛa- Pater nr qui es in celis ſanctificer ¶ ꝙ ante verba xpᷣi qð offert᷑ panis dicat᷑: vbi nẽ quotidianũ dixit: qꝛ gręci dicũt adueniẽ quẽ iam modũ gręci in oꝛiente facere cõſue/ retur poſt annũ accipere. Quo mõ ſanctus Job. . ne foꝛte aliquid vel in coꝛde vel in ſermone domini: eleuatio domini ſigniſicetur et re⸗ quaſi nõ in celis ⁊ angeli:quaſi nõ in cęlis ⁊ dñatiões: ſᷣ in celis illis: de qͥbus dictũ eſt: Ceęli enarrãt gloꝛiã dei. Cęlũ eſt: vbi culpa Ns. 18. ceſſauit. Ceęlũ ẽ:vbi flagitia nõ ſũt.Ceęlũ ẽ: vbi nullũ moꝛt vulnꝰẽ. Par nr̃ qui eſt ĩ cę⸗ lis:ſanctifſice᷑ nomẽ ſanctũ tuum in nobis. Quid ẽ ſanctificet᷑:.Quaſi optemus vt ſan- ctiſicet᷑ ille qͥ ait:Eſtote ſancti: qꝛ ⁊ ego ſan/ Leuitj.i9. ctus ſum:q̃ſi aliquid ei ex nr̃a ᷣdicatiõe ſan ctiſicatiõis accedat? Hõ. Sed ſanctiſicet᷑ in nobis:vt ad nos poſſit eiꝰſanctiſicatio pue nire. Pf nr᷑ qͥ es ĩ cęlis ſanctifſicet᷑ nomẽ ſcm̃ tuũ ĩ nob:adueniat regnũ tuũ.Quaſi ñ ſlü pitnũ ſit dei regnũ: ipſe dñs dic̃:Ego ĩ h̊ na Johᷣ.i8. tus ſum:⁊ tu dicis:pater veniat regnũ tuũ: q̃ſi non venerit? Sed tũc venit regnum dei: quãdo eſtis gratiam eius cõſecuti. Ipſe em̃ ait: Regnũ dei intra vos eſt. Veniat regnũ Lud.r⸗. tuũ:fiat volũtas tua ſicut in cęlo ⁊ in terra. Panẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie. Sanguie xpᷣi pacificata ſunt oĩa: vel in cęlo Cot... vel in terra. Sanctiſicatũ eſt cęlũ:deiectꝰeſt diabolus. Ibi verſat᷑: vbi et homo quẽ ille decepit. Fiat volũtas tua:hoc eſt ſit pax in terra:quẽadmodũ ĩ cęlo. Panẽ nrj̃m quoti dianũ da nobis hodie. Memini ſermonis mei:Cuʒ de ſacramẽtis tractarẽ dixi vobis xpᷣi verba depꝛompta fuerint:iã non panis dicit᷑ ̊ coꝛpus appellat᷑. Quare &̊ in oꝛatöne dñica ꝗᷓ poſtea ſequit᷑ ait: Panẽ nr̃m. Panẽ qdẽ dixit ᷣ io& 1ορ dixit: B ẽ ſuꝑſubſtã/ tialẽ. Mõ iſte panis qͥ vadit ĩ coꝛpꝰ: ſᷣ ille pa De conſe.diſ⸗ nis vite eternęe: qͥ ai nfe ſubaʒ fulcit. Jð0 .ne. gręce ẽniou&αοúρ dicit᷑. Latinꝰ aũt hũc pa- quid autem tem. Ergo qð latinus dixit ⁊ grecus:vtrũq; vtile videt᷑. Gꝛecꝰ vtrũq; vno ſermõe ſigni⸗ ficauit: latinꝰ quotidianuʒ dixit.Si quoti/ dianus ẽ panis:cur poſt annũ illuʒ ſumas: uerũt: Accipe quotidie:qð quotidie tibi ꝓ/abiẽ ſit. Sic viue:vt quotidie merearis accipere. Qui non meret᷑ quotidie accipere:non me/ iob quotidie pꝛo filis offerebat ſacriſiciuʒ: peccaſſent. Ergo tu audis ꝙ quotienſcũq; offertur ſacriſiciũ: moꝛs domini:reſurrectio N giſop guotic nedian ſumus: gament hoohoc Uihodte in etein ſaboci n darche heterna lit. ec ſatane iguis⸗ Uienie At ti deitſinn lapot biiz ans i gucuses gönoer Ppodebi tuätenck ſoouoꝛ llcltlbe debitan uonfis loſſcem enisyrd euncöuen Ahtndo ſanooan Mohogun lonuſed. gliſenen Namelo poe Uetrürd leposa (ayt Ngenen s dabelin ialats ſitlcii nivie ig ninnobis, lemusſan⸗ ctegoſan lal icianbein Ufuncnätn haünae⸗ nciſoneſch i Qaii⸗ dieEcibee nunnegini nutegunde. ſeann Pen Deningtül . nchrinten. Mnobs bolie Leindancko talli darrck ethonocgeſe hocekſkpnin meningrct⸗ emini ſanoleg aandinnch⸗ anisditiii ntünongen⸗ uuezzücaine oneinmn sii apeflen zflat tot tniauthüepa/, idicätatueni⸗ igtmati golemdeſ. iut Sican niinzns⸗ eſacer 6 e auntetti = Monolnan 4 4 e uinſcnn nli⸗ miſſio peccatoꝝ: ⁊ panem iſtum vitę noſtrę quotidianũ nõ aſſumis? Qui vulnꝰ habet medicinã reqrit. Vuinus ẽ: qꝛ ſub peccato ſumus:medicina eſt cęleſte ⁊ venerabileſ cramentũ. Panẽ noſtrũ quotidianũ dan AVdiuimus nos exhoꝛtatũ dñim no –πι. Rſtrũ celeſtẽ magiſtꝝ ⁊ fideliſſimũ cõo ſiliariũ: eundẽ hoꝛtatoꝛẽ vt petamꝰ datoꝛe cũ petimꝰ. Audiuimꝰ em̃ in euãge/ LZud.ii. io hoꝛtantẽ nos eũ petere inſtant᷑ ⁊ pulſare bis hodie.Quotidie ſi accipis: quotidie ti · vſq; ad ſimilitudinẽ ipꝛobitatiſ. Pꝛopoſuit bi hodie eſt. Tibi hodie eſt xpᷣs: tibi quoti/ Põ.2. die reſurgit.Quõ: Filiꝰ meus es tu:ego ho Hheb.iʒ.die genui te.hodie eſt:qñ xpᷣs reſurgit.lhe/ ri ⁊ hodie ipᷣe eſt: Paulꝰ aplus ait. Sʒ alibi Ro. ʒ. dicit: Nox ſceſſit:dies apꝛopiquauit.Nox heſterna pceſſit:dies hodiernꝰ apꝛopinqua uit. Sequit᷑: Et dimitte nobis debita nfr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nf̃is. Debi tũ quid ẽ niſi peccatũ? Ergo ſi nõ accepiſſeſ alieni fenoꝛis pecuniã nõ egeres:⁊ ideo pec catũ tibi imputat᷑.habuiſti pecuniã cumq Señ.i. diues naſcereris. Diues eras: ad imagineʒ dei ⁊ ſimilitudinẽ factus: ꝑdidiſti qð habe / bas:hoc eſt hũilitatẽ. DHũ arrogantiã deſi/ Señ/ʒ. deras vindicare: ꝑdidiſti pecuniã. Sic adã nudus es factus:accepiſti a diabolo debitũ qð nõ erat neceſſariũ. Et ideo qͥ eras liber ĩ xpᷣo:debitoꝛ factus es diabolo. Cautioneʒ tua tenebat inimicus:vᷣ eã dñs crucifixit:et ſuo cruoꝛe deleuit. Abſtulit debitũ tuũ:red didit libertatẽ. Bene & ait: Dimitte nobis debita nr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛi⸗ brus nfis. Vide qͥd dicas. Quõ ego dimit/ to:ſic ⁊ tu dimitte mihi.Si dimiſeris:bñ cõ uenis vt dimittat᷑ tibi.Si nõ dimittis:quõ eum cõuenis?: Et ne patiaris nos induci in temptationẽ:quã ferre nõ poſſumꝰ:ſed libe ra nos a malo. Vide quid dicat: Quã ferre nõ poſſumꝰ. Mõ dicit: nõ inducas in tẽpta- tionẽ: ſed q̃ſi athleta talẽ vult temptationẽ quã ferre poſſit hũana cõditio: et vnuſqͥſq; vt a malo: hoc ẽ ab inimico ab peccato libe ret᷑. Potens ẽ aũt dñs qui abſtulit peccatũ veſtrũ ⁊ delicta vr̃a donauit:tueri ⁊ cuſtodi re vos aduerſum diaboli aduerſantis inſi/ dias: vt non vobis obꝛepat inimicqui cul/ ps generare cõſueuit. Sed qͥ deo ſe cõmittit Bo. 8. diabolũ nõ timet. Si em̃ deus ꝓ nobis: qᷣs cõtra nos: Ipſi ̊ gloꝛia a ſęculis nũc ⁊ ſem/ per ⁊ in omnia ſecula ſeculoꝝ:amẽ. . De eo að ſcriptũ eſt in euangelio em: Quis veſtrũ habet ami cum ⁊ ibit ad illũ media nocte ⁊c. ſm eũdem:O Bermo XXIX — — — eĩ nobis:exempli gra: ſiqͥs veſtrũ haberet amicũ a quo nocte peteret tres panes: cum illi amicꝰ de via veniſſet: et qð ei apponeret nõ haberet. Si aũt ille rñdeat iã ſe reqᷣeſce⸗ re ⁊ ſeruos ſuos ſecũ:nec debere illiꝰpᷣcibus inqetare:inſtando ille pulſet ⁊ ꝑſeueret:nec pulſare territus abſcedat: ſed neceſſitate co actimineat ſurrecturũ illũ:⁊ ſi nõ ꝓpt᷑ ami/ citiã:certe ꝓpter illiꝰ ipꝛobitatẽ:⁊ daturũ ei quãtũ voluerit. Quãtos aũt voluerit: Mi⸗ hil plus ille voluit qᷓ; tres. In hac & ſimilitu dine adiũxit hoꝛtationẽ dñs:et oĩno ſtimu/ lauit nos quęrere:petere:pulſare:donec ac/ cipiamus qð petimꝰ:qð quęrimꝰ:qð pulſa/ mus:vſus exemplo a contrario:ſicut de illo Lud.iS. iudice qͥ nec deũ timebat: nec hoĩes reuere/ bat᷑:⁊ tamẽ cũ eum quędã vidua interpella ret quotidie:tedio victus dedit qð nõ bñſi/ cio potuit inuitꝰ. Oñs aũt nr̃ ieſus xpᷣs peti toꝛ:cũ patre datoꝛ: nõ vtiq; nos tantũ hoꝛ/ taret᷑ vt peteremus:niſi dare vellet.Erube/ ſcat humana pigricia: plus vult ille dare q; nos accipere. Plꝰ vult ille miſereri:q; nosa miſeria liberari: ⁊ vtiq; ſi non liberati fueri/ mus:nos miſeri remanebimꝰ. Mam ille qð nos hoꝛtat᷑: ꝓpter nos hoꝛtat᷑.Euigilemus ⁊ hoꝛtãti credamꝰ: pꝛomittẽti obſequamur vt ad dantẽ gaudeamꝰ. Foꝛtaſſis em̃ ⁊ no/ bis aliquãdo venit amicus de via ⁊ non in- uenimus qð ei apponeremus:⁊ neceſſitatẽ paſſi ſumus:⁊ accepimus ⁊ nobis ⁊ illi. Fie ri enim nõ poteſt niſi vt aliquis paſſus fue- rit amicũ aliquid interrogantẽ quod reſpõ/ dere non poſſit: ⁊ tunc ſe inuenit nõ habere quãdo coactus eſt dare. Venit amicus tibi de via:id eſt de vita huiꝰ ſęculi:in qua om̃s velut peregrini tranſeunt: nec vllus quaſi poſſeſſoꝛ manet: ſed omni homini dicitur: Refectus tranſi: age iter: da venturo locũ. Ecci.29. Aut foꝛte de via mala:hoc eſt de vita mala fatigatus neſcio quis amicus tuus:non in/ ueniens veritatẽ: qua audita ⁊ ꝑcepta beaz tus fiat: ſed laſſatus in omni cupiditate e egeſtate ſeculi:venit ad te tanqᷓ; ad chꝛiſtia/ num ⁊ dicit: Redde mihi rationem: Fac me chꝛiſtiani. Et interrogat foꝛte quod tu per Sancti Auguſtini de verbis dſi Humplicitatẽ fidei neſciebas: Et nõ eſt vnde nent em̃ tria hec:ſides:ſpes:charitas.Ma/ ioꝛ aũt hoꝛũ eſt charitas. In illis panibꝰnõ H reſicias eſurientem: ⁊ te admonitus inueniſ indigentem: ⁊ cũ vis docere aliquem coge⸗/ ris diſcere. Et dũ erubeſcis eũ qui te inter/ rogauit qð querebat nõ in te inueniens: cõ pelleris ꝗrere vt merearis inuenire. Et vbi quęras? Abi:niſi in dñicis libꝛis:? Foꝛtaſſis qð ille interrogauit: ĩ libꝛo poſitũ eſt: ſᷣ ob/ ſcurũ eſt. Foꝛte dixit hoc aplus in epla ſua. Sic dixit vt intelligere poſſis: aut intellige re nõ poſſis:tranſire non ꝑmitteris. Vrget em̃ introgatoꝛ: ipᷣm paulũ aut petrũ aut ali quẽ ꝓphetã interrogare non ſineris. Jã em̃ requieſcit familia iſta cum dño ſuo: ⁊ ſeculi huiꝰ ignoꝛãtia valida eſt:hoc eſt nox media 2 vꝛget amicus eſuriens.Tibi foꝛte ſufficie / bat ſimplex fides: illi nõ ſufficit: Nũqᷣd de/ ſerẽdus eſt? Nũquid de domo ꝓijciendus: Ergo ad ipᷣm dñm:ad ipſuʒ cũ qͥ familia re/ qeſcit pulſa oꝛãdo:pete:inſta. Nõ quõ ami cus ille ĩ ſilitudine poſitꝰ tedio victꝰ: ſurgit ⁊ dabit:are vult: tu pulſãs nõdũ accepi/ ſti:pulſa dare vult. Et qð dare vult differt: vt ampliꝰ deſideres dilatũ:ne vileſcat ſcito datũ.Cũ aũt ꝑueneris ad tres panes:hoc ẽ ad cibum ⁊ intelligentiã trinitatis:habes ⁊ vnde viuas:⁊ vnde paſcas. Nec peregrinũ venientẽ de via refoꝛmides: ſᷣ excipiẽdo ci/ uẽ domeſticũ facies: nec timeas ne finias. Nõ panis ille finiet᷑: ᷣ indigẽtiã tuã finiet: Panis eſt:⁊ panis ẽ:⁊ panis eſt: deꝰ pater: Ddeus filius: deus ſpũſſanctꝰ. Eternꝰ pater: coęternꝰ ſiliꝰ:coęternꝰ ſpũſſanctꝰ. Incõmu⸗/ tabilis pater:incõmutabilis filius:incõmu tabilis ſpũſſanctꝰ. Creatoꝛ:⁊ pater ⁊ filius⁊ ſpũſſanctus. Paſtoꝛ ⁊ vitę datoꝛ: pater ⁊ fi- lius ⁊ ſpũſſanctꝰ. Cibus ⁊ panis ęternus:et pater ⁊ ſiliꝰ⁊ ſpũſſanctꝰ. Diſce ⁊ doce: viue ⁊ paſce. Deus qͥ tibi dat:nihil meliꝰ qᷓ; ſe ti/ bi dat. Auare quid aliud quęrebas?: Aut ſi aliud petas: quid tibi ſufficit:cui deus non ſufficit? Sed opus eſt vt habeas charitatẽ: habeas fidẽ: habeas ſpẽ: vt poſſit tibi dul/ ce eẽ qð dat᷑.Et hec ipᷣa tria ſũt:ſides:ſpes: ccharitas.Et hęc ipa dona dei ſunt.Mã fidẽ Ro. 12. PS. 118. ab ipo accepimꝰ:ſicut deus inquit vnicuiq; partitus eſt mẽſurã fidei.Et ſpẽ ab ipᷣo acce pimꝰ cũ dicit᷑: In quo ſpem dediſti mihi.Et Ro. S.charitatẽ ab ipᷣo accepimꝰ:de qͥ dici᷑: Chari 1. Corl. 13· tas dei diffuſa eſt in coꝛdibꝰ nr̃is ꝑ ſomſan/ ctũ qͥ datus eſt nobis. Sed hec tria itidem aliquatulũ diuerſa: ſed oĩa dei dona. Ma/ eſt dictus aliqs panis maioꝛ alijs: ſed ſim/ pliciter petite: et dat tres panes. Ecce alia tria.Quis eſt veſtrũ a quo petit filius ſuus panẽ:nũquid lapidẽ poꝛriget ei? Aut qͥs eſt veſtrũ a quo petit piſcẽ: nunquid ſerpentẽ poꝛriget ei? Aut a quo petit ouum: nũquid poꝛriget ei ſcoꝛpionẽ? Si gvos cũ ſitis mali noſtis bona data dare filijs vr̃is: quãtoma gis pater veſter de celo dabit bona petenti bus ſe? Tria & iſta rurſus cõſideremꝰ:ne foꝛ te ibi ſint illa tria:fides:ſpes:charitas.Aa ioꝛ aũt hoꝝ eſt charitas. Pone &̊ tria:panẽ: piſcẽ:ouũ. Maioꝛ hoꝛũ panis. IJdeo panẽ bene intelligimꝰ in his tribꝰ charitatẽ. Pꝛo pterea pani lapidẽ oppoſuit:qꝛ duricia con/ traria eſt charitati. Piſcẽ: fidẽ intelligam* Dixit quidã ſanctus:⁊ nos dicere delectat: e Piſcis bonus:pia eſt fides. Viuit int fluctꝰ nec frangit᷑:nec ſoluit᷑ fluctibus. Viuit iter tẽptatiões tẽpeſtateſq; huiꝰ ſeclłi pia fides. Sęuit mũdus ⁊ integra eſt. Lantũ ↄtrariũ fidei ſerpentẽ illum obſerua. In fide em̃ de/ ſpõſata eſt illa:cui dicit᷑ in canticis cantico/ ruʒ: Veni delibano ſponſa:veniens ⁊ per/ Cant.4. trãſiens ab initio ſidei. Ideo ⁊ deſponſata: qꝛ ⁊ deſponſatis initiũ fides eſt. Pꝛopterea deſpõſatę huic dicit apłs:Deſponſaui vos 2. Corl.ii. vni viro:virginẽ caſtã exhibere xpᷣo.Et ti/ meo ne ſicut ſerpens ſeduxit euam aſtutia ſua: ſic ⁊ veſtri ſenſus coꝛrumpãat᷑ a caſtita/ te quę eſt in xpᷣo: id eſt ꝗᷓ eſt in fide xpᷣi.ha/ bitare em̃ inqͥt xpᷣm ꝑ fidẽ in coꝛdibus vf̃is. Diabolus nõ coꝛrũpat fidẽ ne deuoꝛet pi/ ſcẽ. Reſtat ſpes ꝗᷓ quãtũ mihi videt᷑ ouo cõ parat᷑. Spes em̃ nonduʒzʒ ꝑuenit ad rem:Et ouũ eſt aliqᷣd: ſed nõdum eſt pullus.Qua/ drupedes & pariũt filios:aues autẽ ſpẽ fili/ oꝛũ.Spes ̊ nos adhuc hoꝛtatur vt pſᷣſentia cõtemnamꝰ:futura expectemꝰ: ea quę retro ſunt obliuiſcẽtes:cũ aplo in anterioꝛa exten damur.Sic em̃ dic̃: VUnũ aũt: quę retro ob/ litus in ea quę ante ſunt extẽtus:ᷣm inten/ tionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatiõis dei in xpᷣo ieſu. Nihil ̊ taʒ inimicũ ſpei q; retro reſpicere:id eſt in eis rebus quę pſᷣterlabun/ tur et trãſeunt ſpem ponere: ſed in his quę nondũ datę ſunt ſed dandę quãdocũq; nũ- q́; trãſibunt nõ ſperare. Qñ aũt ſcatet tem- ptatiõibꝰ mũdus velut pluuia ſodomę ſul/ phurea: metuendũ ẽ exemplũ vxoꝛis loth: PNPbil. z. Kpglmen Señ. 19. eroent ſt. uſll go⸗Ale . les Shecnſi gelnoͤckl at out liunäepe henctt ilſtaine patienn ls gutenceer tentn.A eſpicetest e gent QAle⸗ Mitnon nid otenrute⸗ ſtpicae deaucapan ſcopginet ſtindlire ltbiſogut Utſtieno e ſunbus nec fſanurunh locpnite feclsdeb (ieſcnenen Ctacbusten⸗ ligaguart lerößßtsan eobedc une Deſßt töbnsmun pianistipo ſtmhioet⸗ Onittpst erſporreik Mieinunde klanenoee⸗ Eelinmnars mgusel net imaheme uzei amnäigiäne antiig 4 4 anplu huitng , is hudng anflusſns kae ucets Mguisſapeni ouum nüguid Gäſsnii NGqin tbonngeten ſameneſn Schanng h eimond nis. ohi cetdpe gdncncen iintcdlr. Sardcett Durinfu⸗ ins Durte ☛S = ,Trinod itechde Canncsann ſerpenicstd . Neotdehotid eschbepen Deiotiuſtut dibertbin Uununtfni rungiticftn iiteci ri⸗ ncnubst Eneraoltß „ In euangelio ſcðm Lucam Sermo XXIX Retro em̃ reſpexit:⁊ vbi reſpexit ibi reman/ ſit. In ſalẽ ↄuerſa ẽ:vt pꝛudẽtes ↄdiret exẽ/ RBo. 8, rat: Si aũt qð nõ videmus ſperamus:ꝑ pa plo. Aplus paulus de hac ſpe ita loquitur: Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Spes aũt quę vi/ det᷑:nõ eſt ſpes. Qð em̃ videt quis qͥd ſpe/⸗ tientiã expectamꝰ. Qð em̃ videt quis:quid ſperat:QOuũ eſt.Eſt ouũ ⁊ nõdũ pullus eſt: ⁊ teſtudine tectum eſt:non videt᷑ qꝛ operit᷑: cũ patientia expectet᷑:ferueſcat vt viuiſcat. Intende extendere in anterioꝛa:obliuiſcere pterita. Quę em̃ vident᷑ tẽpoꝛalia ſunt.Hõ reſpiciẽtes inqͥt quę vident᷑: ſed quę nõ vi/ 2.Corj.4. dent᷑.Quę em̃ vident᷑ tempoꝛalia ſunt:quęæę aũt non vident᷑ eterna. In illa & quęnõ vi/ dent᷑ extẽde ſpẽ:expecta:ſuſtine: noli retro reſpicere.Ouo tuo ſcoꝛpiuʒ time. Vide qͥa de cauda ꝑcutit:quã retro habet. Hon ergo ſcoꝛpiꝰ ꝑimat ouũ tuũ: mũdus iſte ſpẽ tuã: vt ita dicã veneno eo rio q̊ retrario. Quã⸗/ ta tibi loquit᷑ mũdus: quãta poſt doꝛſũ ſtre pit vt retro reſpicias? id eſt vt in rebus pꝛę/ ſentibus nec pᷣſentibꝰ: non em̃ dicẽda ſunt pᷣſentia nunq; ſtantia: ſpeʒ tuã ponas:⁊ ab eo qð ꝓmiſit chꝛiſtus et nõdum dedit: ſᷣ qa fidelis dabit: auertas animũ tuũ ⁊ velis re/ quieſcere in mũdo ꝑeunte. Ideo em̃ de feli citatibus terrenis amaritudines miſcet: vt aliqua quęrat᷑ fęlicitas:cuiꝰ dulcedo nõ fal/ lat:⁊ ð ipis amaritudinib?ꝰconat᷑ mũdꝰauer C tere ab eo qð intẽdis interioꝛa⁊ retro cõuer tere.De ipᷣis amaritudinibꝰ:de ipᷣis tribula tiõibus murmuras ⁊ dicis: Ecce ꝑeunt oia xpᷣianis tẽpoꝛibꝰ.Quid ſtrepis? Hõ h̊ ꝓmi ſit mihi deꝰ: qð iſta nõ ꝑibũt: Mõ hoc mihi ꝓmiſit xpᷣs:eterna ꝓmiſit ęternꝰ:ſi credide ro ex moꝛtali ſiam eternꝰ: Quid ſtrepis: O mũde imunde: quid ſtrepis? Quid auerte- re conaris: Tenere vis periens:: quid face/ res ſi maneres?: Quẽ nõ deciperes dulcis:ſi amarus alimẽta mẽtiris?: Ego ſi habeo ſpẽ: ſi teneo ſpem: ouũ meũ non eſt a ſcoꝛpione Pð.ʒʒ. pcuſſum: Benedicã dño in omni tempoꝛe: ſemꝑ laus eius ĩ oꝛe meo. Fglix ſit mũdus: euertat᷑ mũdus:Benedicã dñm qͥ fecit mũ/ dum. Bñdicã ꝓꝛſus.Scõm carnẽ bñ ſit:ſᷣm carnẽ male ſit: Bñdicã dominũ ĩ omni tꝑe: ſemꝑ laus eius ĩ oꝛe meo. Nam ſi benedico quãdo bñ eſt:⁊ blaſphemo quãdo male eſt: ſuſcepi ſcoꝛpionis aculeũ: cõpunctꝰ reſpexi Job.i. retro. Qð abſit a nobiſ.Dñs dedit dñs ab⸗ ſtulit:ſicut dño placuit ita factũ ẽ: ſit nomẽ dñi benedictũ.AManet ciuitas quę nos car/ naliter genuit: Deo gr̃as. Vtinã ⁊ ſpiritali / ter generet᷑:⁊ nobiſcũ trãſeat ad ęternitatẽ. Si nõ manet ciuitas quę nos carnaliter ge/ nuit:manet quę nos ſpiritalit᷑ genuit. Edi/ Nẽ.i46. ficans hieruſalẽ dũs. Nũquid doꝛmitando edificiũ ſuum ꝑdidit:aut nõ cuſtodiẽdo ho⸗ ſtes admiſit: Niſi dñs cuſtodierit ciuitatẽ: s. 126. fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eam. Et quã ciup/ tatẽ:? Nõ doꝛmit nec doꝛmitabit:qͥ cuſtodit Põ.i20. iſrł. Quid ẽ iſrł: niſi ſemẽ abꝛaę? Quid ẽ ſe-⸗ men abꝛaę:niſi chꝛiſtus?Et ſemini tuo inqͥt Sax.ʒ. qð eſt chꝛiſtꝰ. Et nobis quid? Vos aut xpᷣi: 1. Corl.ʒ. ergo ſemen abꝛac eſtis: ̃m ꝓmiſſionẽ hęen des. In ſemine tuo inquit benedicent᷑ om̃s Señ.22. gentes.Ciuitas ſancta:ciuitas fidelis:ciui/ tas ĩ terra ꝑegrina:in celo fundata eſt. O fi- delis noli coꝛrũpere ſpẽ:noli amittere chari tatẽ: accinge lumbos tuos: accẽde: pſᷣtende LZud.i2. lucernas tuas: expecta dñũm quãdo venit a nuptüs. Quid expaueſcis: qꝛ pereunt re/ gna terrena?:? Ideo cęleſte ꝓmiſſuʒ eſt:ne cũ terrenis perires. Ha iſta ꝑitura pᷣdicta ſũt: dicta oino. Mõ em̃ negare poſſumꝰ qð pi- dictũ ẽ. Dñs tuus queʒ expectas dixit tibi: Exurget gens cõtra gentẽ:⁊ regnũ adüſus Marci.rʒ. regnũ.hhabẽt mutatiões regna. Veniet ille de quo dictũ eſt:Et regni eius nõ erit finis. Ludę.i. Qui hoc regnis terrenis ꝓmiſerũt:nõ veri/ tate ducti ſunt: ſed adulatiõe mentiti ſunt. Poeta illoꝝ quidã induxit iouẽ loquẽtem: ⁊ ait de romanis:łhhis ego nec metas rerum ir.ene.i. nec tempoꝛa pono. Imperiũ ſine fine dedi. Nõ plane ia reſpondet veritas. Regnũ B; qð ſine fine dediſti in tra eſt an ĩ celo?: Vtiq; in terra.Et ſi eẽt in cęlo:Cęlũ ⁊ terra tranſi / ent.Trãſient quę fecit ipſe:quãto citius qð cõdidit romulus? Foꝛte ſi vellemus hinc ex agitare virgiliũ ⁊ inſultare quare h̊ dixerit: in parte tolleret nos⁊ diceret nobis:Et eg ſcio. Si quid facerẽ qui romanis verba ven debam:niſi hac adulatõne aliquid ꝓmitte/ rem qð falſuzʒ erat:? Et tñ in hoc cautus fui: quãdo dixi: Imperiũ ſine ſine dedi: Jouem ipſoꝝ induxi qui hoc diceret: Mon ex ꝑſona mea dixerim falſa: ſed ioui impoſui falſita,- tis ꝑſonã. Sicut deꝰ falſus erat: ita mẽdax vates erat. Mã vultis noſſe qꝛ iſta nouerãaz Alio loco qñ non iouẽ lapidẽ induxi loquẽ/ tem:ſed ex ꝑſona mea locutꝰ ſum: dixi. Mõ res romanę perituraq; regna? Videte quia dixi peritura regna. Dixit peritura regna: San cti Auguſtini de verbis domini nõ tacuit peritura. Veritate nõ tacuit:ſem/ per manſura adulatiõe ꝓmiſit.Mõ ergo de ficiamus frẽs:finis erit terrenis omibus re/ gnis. Nũc ſi finis eſt:deus videt. Foꝛte em̃ nondũ eſt: ⁊ infirmitate quadã vel miſcoia vel miſeria hoc optamus vt nõduʒ ſit:nun/ quid tamẽ ideo nõ erit: Figite ſpem in deũ: gterna ↄcupiſcite:ęterna expectate.Chꝛiſtia ni eſtis frẽs: xpᷣiani ſumus. Mõ ad delitias xyᷣus in carnẽ deſcendit: toleremus potius pᷣſentia q; diligamus: aduerſoꝛũ manifeſta eſt ꝑnities: ꝓſperoꝝ falſa blandities. Ti/ me mare: ⁊ quãdo mollicies ẽ. Omnino nõ fruſtra audiamus: Surſuʒ coꝛ. Quid poni/ mus coꝛ in terra: cũ videamus quia euertit᷑ terra: Hos nõ poſſumꝰ niſi exhoꝛtari vos: vt habeatis qð dicatis:⁊ qð ꝓ ſpe veſtra re ſpondeatis inſultatoꝛibꝰ ⁊ blaſphematoꝛi/ bus nominis xpᷣiani. NHemo vos murmurã/ do auertat ab expectatiõe futuroꝛũ. Om̃es qui ꝓpter iſtas aduerſitates blaſphemant xpᷣm verũ: cauda ſcoꝛpionis ſunt.Nos ouũ nr̃m ſub alis illius gallineæe ponamns euãge Matth.25. liceę gallinę: quę clamat:hieruſalẽ:hieruſa/⸗ lem illi falſę ⁊ ꝑditę:quotiẽs volui colligere filios tuos tanqᷓ; gallina pullos ſuos:⁊ no/ luiſti? Hõ nobis dicat᷑: qͥtiẽs volui ⁊ nolui- ſti. Illa em̃ gallina diuina ſapientia eſt: ſed aſſumpſit carnẽ vt pullis ↄgrueret. Videte gallinã hiſpidã plumis: dimiſſis alis:voce fracta et quaſſa ⁊ laſſa ⁊ languida cõgruere paruulis ſuis.Ouũ & noſtrũ:id eſt ſpem no O ſtrã ſub alis illius galling ponamus.Aiad/ uertitis foꝛte: quõ gallina cõcidat ſcoꝛpio/ nẽ. Vtinã & ⁊ iſtos blaſphemantes:in terra reptãtes:de cauernis ꝓdeũtes ⁊ male pun-/ gẽtes: illa gallina ↄcidat ⁊ deuoꝛet:in coꝛpꝰ ſuũ traijciat ⁊ in ouũ vtat.Mõ iraſcant᷑: cõ/ QAÆWn moti videmur: ᷣ maledicta maledictis non 1.Cor.ꝗ.ᷣꝓreddimꝰ. Aaledicimur ⁊ benedicimꝰ:blaſ⸗ phemati depcamur. Sed nõ dicat de roma: dictũ eſt de meo. Sʒ taceat de roma: quaſi ego ĩſultoꝛ ſim ⁊ nõ potiꝰ dñi depᷣcatoꝛ:⁊ ve ſter qualiſcũq; exhoꝛtatoꝛ.Abſit a me vt in/ ſultẽ. Auertat deus a coꝛde meo ⁊ a doloꝛe ↄſciẽtie meę. Ibi multos frẽs nõ habuimꝰ⸗ Nõ adhuc habemꝰ: Poꝛtio ꝑegrinãtis hie ruſalẽ ciuitatis:nõ ibi magna deget:nõ ibi tẽpoꝛalia ꝑtulit: ſᷣ ęterna nõ ꝑdidit?: Quid ergo dico cũ de illa nõ taceo: niſi qꝛ falſũ eſt qð dicũt ð xpᷣo nr̃o:ꝙ ipſe romã ꝑdiderit:ꝙ dij lapidei tuebãt᷑ lignei: Adde pᷣciũ aerei: adde plus argentei ⁊ aurei. IJdola gentium No. 11. argentũ ⁊ aurũ. Mõ dixit lapides: nõ dixit lignũ:nõ dixit teſta:ſᷣ qð ꝓ magno habent aurũ ⁊ argentũ. Tamẽ ipᷣm aurũ ⁊ argentũ oculos habẽt ⁊ non vident. Deus aureus ⁊ deus ligneus ad pᷣciũ diſpares ſunt:⁊ habe/ re oculos ⁊ nõ videre frẽs poſſũt.Ecce qua/ libus docti homĩes romã cuſtodibꝰ cõmiſe/ rũt:habẽtibus oculos ⁊ nõ vidẽtibus. Aut ſi romã ſeruare potuerũt:quare ipſi añ peri⸗/ erũt: Inquiũt tunc perit roma. Tamẽ ꝑie- runt:? MHõ inquiũt ipſi perierũt: ſᷣ ſimulacra eoꝝ. Quõ ergo cuſtodirẽt tecta vr̃a:qui nõ potuer̃t cuſtodire ſimulacra ſua? Alexãdria olim tales deoſ ꝑdidit. Cõſtantinopolis ex quo ↄdita ẽ ĩ magnã ciuitatẽ: qm̃ a chꝛiſtia/ no imꝑatoꝛe cõdita eſt:olim deos ipſos fal⸗ ſos ꝑdidit:et tamẽ creuit et creſcit ⁊ manet. 5 7 * . ꝗqꝛ B dicimus: ęternitatẽ ꝓmittimus. Car⸗ thago ĩ nomie chꝛiſti manet:⁊ olim euerſa ẽ a ſceleſtis: qͥa nõ fuit celeſtis:ſed terreſtris. Et illud qð dicũt nõ eſt verũ:quia dijs ꝑdi⸗/ tis roma capta eſt:afflicta eſt. ꝛoꝛſus non eſt verũ: ante ſimulacra ipſa euerſa ſunt: et ſic victi ſunt gothi cũ rhadagaiſo. Mremẽ/ tote fratres: memẽtote:nõ eſt longũ: pauci anni ſunt:recoꝛdamini. Euerſis in vꝛbe ro/ ma oibꝰſimulacris:rhadagaiſus rex gotho/ De ciui. rũ cum magno exercitu multo numeroſioꝛe qᷓ; halaricus fuit:venit.Paganꝰ homo erat rhadagaiſus:ſacrificabat qͥtidie. Hũciabat᷑ vbiq; ꝙ ſacriſicijs non deſiſteret rhadagai/ ſus. Lũc oẽs iſti:Ecce nos non ſacriſicamꝰ: ille ſacriſicat:vinci ha bemꝰa ſacriſicante:qͥ bus nõ licet ſacriſicare.Deus oſtendens da nõ in iſtis ſacrificijsg eſt ipᷣa tẽpoꝛalis ſalus: ipſa regna terrena: victꝰ ẽ rhadagaiſus ad/ iuuante dño miro mõ. Poſtea venerũt go⸗ thi nõ ſacrificãtes:et ſi fide chꝛiſtiana nõ ca/ tholici:tamẽ idolis inimici venerũt: idolis aduerſantes ⁊ ipſi cęperũt. Vicerũt de ido lis ᷣſumẽtes: ⁊ ꝑdita idola adhuc quęren. tes:⁊ ꝑditos adhuc ſacrifſicare cupiẽtes:ſed ibi erãat ⁊ nfr̃i ⁊ afflicti ſunt:ſed nouerãt dice⸗/ re: Bñdicã dñm in omni tꝑe. Afflicti ſunt ĩ s.33. regno terreno:ſᷣ regnũ celoꝝ nõ ꝑdiderunt: imo ad illud capeſſendũ exercitatiõe tribu⸗ lationũ melioꝛes effecti ſunt. Et ſi in tribu/ latiõibꝰ nõ blaſphemauerũt: tanqᷓ; integra vaſa de foꝛnace exierũt: ⁊ dñica bñdictione repleti ſũt. Iſti autẽ blaſphematoꝛes:terre⸗ 3 leclites ntqritn (ſint'n to⸗Gbiren gintepot nreſop’ copos t cgrvantkin ei geinlrt⸗ eüpken ſeaguae beincat t. Nedice colitedeni ocleansru ſus:apuste lletammena Dinchiti. lotus. Teca un honllin / bmnicies uunsnnri⸗ ſing r bolitcfuer⸗ hgecin Anteguis⸗ icsſendle Mianscn „ 1 Cunte Cnceghi lliz Cat nhbftn ſlu tantnn emnhite gninen Mdesö mngnohzen Mütmgeni Dalganelg eſunrehddn Wi Cregen, ſhibinſe arbrs du miltihen, ma Tmehe⸗ mußfmglor auxinquit lun Aerick kanminhglee agüachitu ndeosſpſoſi⸗ tarſattnnn. Rontiligund mininus a⸗ mtolinaucte zigtudisdi citoisnen ſanafund Kgla enn klongi⸗eud Verſisinthen⸗ iſustagob Molumnit Prfiin ſtan buegl 6nrlaian: 1e1ociianel, õ ipus ſii⸗ ititiunl oErutneito ettiftuunic, innninii 1 Nri rih Gntuiſlii uruhiti ſean⸗ is rentahe hn fſIſpem ponẽtes:cum iſta velint nolint ꝑdide In euangelio ſcðm Lucam Sermo XXX na ſectãtes:terrena deſiderates: in terrenis res em̃ atq; doctioꝛes tũc phariſeivocabãt᷑. Baptiſmo chꝛiſti abluti nõ erant:in chꝛiſtũ filiũ dei vnigenitũ qͥ inter illos ambulabat ⁊ ab eis nõ agnoſcebat᷑:nõdum crediderãt. Quõ eis dicit: DHate elemoſynã: et ecce oĩa mũda ſunt vobis: Si audirent illũ phariſęi ⁊ darẽt elemoſynas: iã ſᷣm verbũ eius mũ/ da illis eſſent oĩa: quid opus erat vt crede- rent ĩ eo? Si aũt mũdari nõ poſſint:niſi cre/ dentes in euʒ qui ſide mũdat coꝛ:qͥd eſt da/ te elemoſynas ⁊ ecce oia mũda ſunt vobis? Attẽdamꝰ:⁊ foꝛte ipᷣe exponit.Cũ hęc dixiſ/ ſet:ſine dubio cogitauerũt illi qui dabãt ele moſynas. Et quõ dabant? Omnia ſua deci mabant:de omnibꝰ fructibus ſuis decimaʒ wFiint:quid tenebunt: vbi remanebunt: Fo/ ris: intꝰ nihil: inanis arca: inanioꝛ cõſcien/⸗ tia: Vbi requies:? Vbi ſalꝰ: bi ſpes? Ve⸗/ niant ergo deſinãt blaſphemare:diſcãt ado rare: ſcoꝛpij pungẽtes a gallina comedant᷑: in coꝛpus traijcientis conuertant᷑: in terra eiixerceant᷑: in cxlo coꝛonent᷑. ¶ Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio ßm eũdem: Nũc vos phariſei qð fo ris eſt parapſidis lauatis ⁊c. Ser/ Naiſtis ſanctũ euãgeliũ: quõ dñs ieſus i eo qð phariſęis dicebat:ſuoſ partẽ detrahebãt ⁊ ipſam dabãt. Mõ facile vytiq; diſciplos cõmonebat:ne i coꝛi⸗ hoc ſfacit aliquis chꝛiſtianus.Ecce qð facie/⸗ poꝛis muͤarane putarẽt eſſe iuſticiãO. Omi bant iudei:Mõ triticũ ſuũ: ſed oleũ ⁊ vinũ: die em̃ phariſei anteqᷓ; pꝛanderẽt abluerunt neq; hoc ſolum:ſed etiã⁊ res cõtemptibiles ſeaqua: q̃ſi quotidiana lauatio poſſit coꝛ-/ ꝓpter ſceptũ dei:ciminũ: rutã:mẽtã ⁊ ane dis eẽ mũdatio. Deniq; q̃les tales eẽnt oſtẽ tum totũ decimabãt:id eſt decimã partẽ de dit. Ille dicebat qui videbat: nõ em̃ facies trahebant et elemoſynã dabãt.Credo ergo eoꝛũ:ſed etiã interioꝛa cernebat. Deniq; vt qꝛ reuocauerũt ad ſe ⁊ putauerũt dñm xpᷣm poc ſciatis: ille phariſęus cui reſpõdit chꝛi/ inaniter loqui:quaſi eis qui nõ facerent ele- ſtus: apud ſeipſũ cogitauit voce nõ ſonuit: moſynas:cũ ipſi ſcirent oꝑa ſua:qð ⁊ minu/ ⁊ille tamen audiuit. Apud ſe em̃ repßhendit tiſſima ⁊ ↄtẽptibilia fructuũ ſuoꝛũ decima/ dñum chꝛiſtũ: qꝛ ſic venit ad cõuiuiũ eius nõ bant et elemoſynas dabant: irriſerũt illum lotus. Ille cogitabat:hic audiebat:ideo re apud ſe talia dicentẽ:quaſi omnibꝰqͥ elemo Zucl.iI. ſpondebat.Quid & reſpondit: Nũuc vos ſynas nõ facerẽt.hhoc dñes ſciẽs:ↄtinuo ſub phariſęi qð foꝛis eſt parapſidis la / iũxit: Uerũtñ ve vobis ſcribe ⁊ pha G uatis:intus aũt pleni eſtis dolo et riſęi qui decimatis mẽta: ciminu rapina.O venire ad pꝛandiũ: quõ peꝑcit rut᷑a ⁊ ome olus. Vt ſciati:noui elemo homi a q̃fuerat iuitatꝰ? AM agis obiurgan ſynas veſtras.Certe iſtę ſunt elemoſynę ve do pepercit vt coꝛrecto in iudicio parceret. ſtrę:iſte ſunt decimę: etiã minuta quęq; ⁊ cõ Deinde quid oſtẽdit nobis:Quia ⁊ baptiſ/ temptibilia fructuũ veſtroꝝ decimatis: et mũ qð ſemel adhibet᷑:ꝑ fidẽ mũdat. Fides relinquitig grauioꝛa legis iudiciũ auüt intus eſt nõ foꝛis. Vnde dicit᷑ ⁊ legitu ⁊ charitatẽ.Attendite. Reliquiſtis iudi/ Actj.IS. in actibus aploꝝ: Fide mũdans coꝛda eo/ ciũ ⁊ charitateʒ:⁊ decimatis olera.Mõ eſt h rũ. Et aplus petrus in epla ſua ita loquit᷑: facere elemoſynã. Et hec inquit opoꝛtet i1. Netri. ʒ. Sic inquit ⁊ vobis dedit ſimilitudinẽ de ar facere:⁊ illa nõ omit᷑tere.Quę facere: ca noe:quõ octo animę faluę factę ſunt perr Judiciũ ⁊ charitatẽ: iuſticiã ⁊ miſericoꝛdiã: aquaʒ. Et adiunxit:Sic ⁊ vos ſimili foꝛma ⁊illa ñ omittere. Facite illa:ſᷣ iſta ſᷣponite. baptiſma ſaluos faciet:nõ carnis depoſitio Sʒ hec ita ſunt:quid ẽ qð illis dixit: Facite ſoꝛdiũ: vᷣ ↄſcię bonę introgatio in deũ.hãc elemoſynas:⁊ ecce omnia mũda ſũt vobis:? ccõſcientię bonę interrogationẽ phariſęi cõoj· Quid eſt: facite elemoſynã? Facite miſeri- temnebãt: æ qð erat foꝛis lauabant:intꝰ in / coꝛdiã. Quid eſt:facite miſericoꝛdiã? Si in/⸗ quinatiſſimi ꝑmanebãt.Et quid eis ait po/ telligis a te incipe.Quõ enim es miſericoꝛs ſtea: Uerũtamẽ date elemoſynã: et alteri:ſi crudelis ſis tibi?Dhate elemoſynã ⁊ ecce oĩia mũda ſunt vobis.Laudata oia mũda ſunt vobis. Facite verã elemoſy/ eſt elemoſyna:facite ⁊ ꝓbate:Sʒ pauliſper nã.Quid ẽ elemoſyna? Miſericoꝛdia. Au attẽdite qð phariſęis dictũ ẽ. Phariſei iſti di ſcripturã: Miſerere aię tuę placens deo.? cci.3o iudei erant:quaſi egregij iudęoꝝ. Nobilio⸗ Fac elemoſynã: miſerere aię tug places ded Baeancti Augnſtini verbis domini Mẽdicat a te aia tua:redi ad ↄſcientiã tu?ö. Quicũq; male viuis:quicũq; infideliter vi⸗ uis:redi ad cõſcientiã: ⁊ ibi inuenis mendi/ cantẽ animã tuã:inuenis ęgentem:inuenis pauperẽ: inuenis erũnoſam: inuenis foꝛte nec ęgentẽ:ſed ęgeſtate obmuteſcentẽ. MNaʒ ſi mendicat: eſurit iuſticiã. Quãdo inuene/ ris animã tuã taleʒ: intus in coꝛde tuo ſunt illa: Fac pus elemoſynã:da illi panẽ. Quẽ panem?: Si phariſeus interrogaret: diceret illi dñs: Fac elemoſynã cũ anima tua. hHoc em̃ illi dixit:ſed ille nõ ĩtellexit: quãdo illis enarrauit elemoſynas quas faciebãt: ⁊ pu/ tabãt latere chꝛiſtũ: ⁊ ait illis: Moui qͥd faci tis: decimatl mentã ⁊ anetũ: ciminũ? rutã: Sʒ ego alias elemoſynas loquoꝛ: Cõtẽnit iudicium ⁊ charitatẽ. In iudicio ⁊ charitate fac elemoſynã cũ anima tua.Quid eſt iudi/ ciũ: Reſpice ⁊ inueni:diſplice tibi:ꝓnuncia Matthᷣ.22. in te. Et quid eſt charitas: Dilige dominũ in toto coꝛde tuo:tota anima tua:tota mẽte tua:Dilige ꝓximũ tanq; teipᷣm:⁊ feciſti mi/ ſericoꝛdiã pᷣus cũ aia tua: in cõſcientia tua. Hhanc autẽ elemoſynã ſi ſᷣtermittis:de quã/⸗ to vis dona: quãtum vis retrahe de fructi/ bus tuis:non decimas ſed dimidias.Nouẽ partes da:et vnã mihi dimitte. Hihil facis quãdo tecũ non facis:et tecũ pauꝑ es. Ani⸗/ ma tua veſcat᷑ ne fame pereat. Da illi panẽ. Auẽ paneʒ inquit: Ipſe tecũ loquit᷑. Tu ſi augdires et intelligeres ⁊ crederes dominũ: ob.s. ipſe tibi diceret: Ego ſum panis viuus: qui deſcendi de celo. Mõne iſtũ panẽ pꝛimũ da⸗/ res animę tuę:⁊ faceres cuz illa elemoſynã: Si ergo credis facere debes:vt pᷣus paſcas animã tuã. Crede in chꝛiſtũ ⁊ mũdabunt᷑ ꝗ intus ſunt:⁊ quę foꝛis ſunt mũda erunt.Cõ uerſi ad dominũ deũ patrem omnipotentẽ puro coꝛde: ⁊ quãtum põt paruitas noſtra: maximas atq; veras gratias agamꝰ: pᷣcan/ tes toto animo ſingularẽ manſuetudinẽ eiꝰ vt pᷣces noſtras in beneplacito ſuo exaudire dignet᷑:inimicũ quoq; a nr̃is actibꝰ⁊ cogita tionibus ſua virtute expellat:nobis multi⸗ plicet fidẽ: mentẽ gubernet: ſ piritales cogi/ tationes cõcedat ⁊ ad beatitudinẽ ſuã ꝑdu/ chꝛiſtũ filiũ ſuum. [Derj e . niũ fructũ nõ afferebat:⁊ de mulie/ re quę decẽ ⁊ octo annos habebat in infirmitate: In euagelio 'm eun dem. Sermo/ arboꝛe figulnea aueper trien ere ꝗᷓ decẽ ⁊ octo ãnos habebat ĩ in/ Earboꝛe ſiculnea ꝗᷓ trienniũ habe/A bat ⁊ fructũ nõ afferebat: ⁊ de muli Lud.aʒ. firmitate: qð dñs donauerit audite. Arboꝛ ficulnea genus humanũ eſt. Trienniũ autẽ tria ſunt tẽpoꝛa:vnũ ante legem:alterũ ſub lege:tertiũ ſub gratia. Mõ eſt aũt impoꝛtu/ nũ:vt arboꝛ ficulnea intelligat᷑ genus hũa/ nũ. Pꝛimꝰ em̃ homo quãdo peccauit:folijs SGeñ.. ficulneis pudenda velauit. hHeęc velauit vñ nati ſumꝰ mẽbꝛa. QAuę em̃ ante peccatũ fue rãt gloꝛiãda: poſt peccatũ pudenda ſunt fa cta. Heniq; antea nudi erãt:⁊ non cõfunde/ bant᷑.Mõ em̃ erat vnde erubeſcerẽt:qñ pec/ catũ non pceſſerat:nec poterant de ſui ccea, toꝛis oꝑibus erubeſcere:qꝛ oꝑibus ſui crea⸗ toꝛis bonis nullũ adhuc malũ opus ſuum miſcuerãt. Nondũ em̃ mãducauerant de li gno ſcientię boni ⁊ mali:vnde mãducare ꝓ/ hibiti erant. Poſtea ergo qᷓ; mãducauerũt ⁊ peccauerũt: natũ ẽ de illis genus hũanũ: id eſt homo de homie:obnoxius de debito⸗ re:moꝛtalis ð moꝛtali:peccatoꝛ de peccato⸗ re. Hos & appellat in hac arboꝛe qui ꝑ. omne tempꝰfructũ dare noluerũt:⁊ ꝓpter hoc im⸗ minebat ſecuris radicibꝰ arboꝛis infructuo/ ſe. Intercedit colonus:differt᷑ ſupliciuʒ: vt adhibeat᷑ auxiliũ. Qui aũt intercedit colo/ nus ẽ omnis ſanctus:qui intra eccleſiã oꝛat ꝓ eis qui ſunt extra eccleſiã. Et quid oꝛat⸗ Djñe dimitte illã ⁊ hoc anno:id eſt tempoꝛe iſto ſub gratia: parce peccatoꝛibꝰ: parce in- fidelibꝰ: parce ſterilibꝰ: parce infructuoſis. Circũfodio eã ⁊ adhibeo cophinũ ſtercoꝛis Si fecerit fructũ bñ: ſinautẽ minꝰ: venies ? amputabis eã. Venies:qñ: In iudicio ve nies:qñ venturꝰes iudicare viuos ⁊ moꝛtu⸗ 02. Interim mõo parcit᷑. Quid eſt aut foſſa: quid ẽ circũfodere:niſi humilitatẽ: penitẽ/ tiã et patientiã docere? Foſſa em̃ hũilis ra ẽ.Cophinũ ſtercoꝛis:i bono intellige:Soꝛ/ des ſunt:ſed fructũ dant. Soꝛdes cultoꝛis: doloꝛ ẽ peccatoꝛis. Qui agũt pęnitentiã in ſoꝛdibꝰ agũt: ſi tñ intelligãt ⁊ veracit agũt. Huic & arboꝛi dicit᷑: Agite p pinãbit em̃ regnũ clor. er decẽ et octo annos habẽs in infirmitate?: Sex dieb de pfeeit oꝑa ſua.Ter ſeni:decẽ ⁊octo faciũt.Qð & ſignificauit trienniũ in arboꝛe:hoc decẽ ⁊ octo anni in illa muliere. Curua erat ⁊ ſurſũ aſpicere nõ potuit:quia ſurſũ coꝛ:ſine cauſa audiebat.Sed erexit eẽ “”ð“ü itẽtiã: aſpꝛo / Wanb. 5. uid illa muli⸗/G . Oio. en tdiestu hoe i⸗ 9. iuſtu⸗ H honiigo⸗ ens. hoMha ogemnineohl Poönepti Hineserit ſttes:honm uſgedſten g: erurg goſ ut glo Sen ipearee⸗ unn 6,edagü ton enäſſen Plengekkbon uldei ſadiuinabi ucuset: Pphereilo Neconüae zin eynn Gj: (inentiſun lep ppbern nacedast⸗ Numnxen⸗ Upeelusc Uſchiuelit fagelenede lgoſuſpit llgimih u ſlloveg⸗ Sakppen idicis Dienncanen arperbäſ mointde lusfmncame lenitinat⸗ ſtnn 3 füngeia ehinn Lafinnan l fninin n rebimne cede ſanpone⸗ In euangelio ſcõᷣm Lucam Sermo XNXXI dennübegn HW 1 nrtdenllen B dñs. Eſt ergo ſpes:ſed filijs.Quouſq; veni illi inſultauerũt:⁊ tamẽ illi irriſerunt: tamææę behnin at dies iudicij: multũ ſibi dat hõ. Et qᷣd eſt illi te occiſo quaſi victoꝛes diſceſſerũt.Ecce ucſte Abe hõ? Juſtus hõ: magnũ aliquid eſt hõö. Sed in ſepulcro iaces: Exurge dñe:non ſualeat Limminf Pss. s. tñ iuſtus hõ: gra dei iuſtus ẽ hõ. Nã qͥd eſt hõ.Hõ pᷣualeat impius inimicꝰ:nõ ſualear Emealwniſ hPo: niſi qð memoꝛ es eius? Vis videre qͥd ẽ ceæcus iudę.Cũ em̃ cruciſigereris:hualuiſſe teitinpag Ws. 115. hö⸗? Ois hõ mẽdax. Cantauimꝰ: Exurge do ſibi viſus eſt iudeus cecus. Exurge dñe:nõ Agang hi, Ns.9.mine:nõ ſualeat hõ.Quid ẽ nõ ᷣualet hö hualeat hõ. SFactũ eſt:oĩno factũ eſt:Er qᷣd C. etctltſeliseak Nõne apli erãt hoĩes? Nõne martyꝛes ho/ reſtat:niſivt iudicent᷑ gentes ĩ ↄſpectu tuoaz beeyelnirni mines erãt? Jpᷣe dñs ieſus deus eſſe nõ de· Reſurrexit em̃ ſicut noſtis:aſcendit in ceęlũ: nepaeniſte ſiſtẽs: homo eſſe dignatꝰ ẽ.Quid eſt S:Ex/ inde venturꝰ eſt iudicare viuos ⁊ moꝛtuos. tanckſunttt urge dñe:nõ ᷣualeat hõ:Si oĩis homo mẽ/ Eia arboꝛ infructuoſa:nõ derideas qꝛ par / noncöfunse⸗ Qdax: exurge vᷣitas: nõ ᷣualeat falſitas.hõ citur tibi: dilata eſt ſecuris: noli eſſe ſecura: Ntirginen ergo ſi vult eſſe aliqͥd boni:nõ ſit de ſuo pꝛso veniet ⁊ amputaberis. Crede qꝛ venturus Nuntdeſlg W Si verax eẽ voluerit: de deo nõ de ſuo erit. pulus toto oꝛbe terraꝝ aliquãdo non erat. güonslun Exurge ̊ dñe nõ ᷣualeat hõ.Tantũ valuit In ꝓphetia legebat᷑: in terra nõ videbat: umnde 1. Wetri.5. Mẽdaciũ ante diluuiũ: vt poſt diluuiũ octo modo autẽ⸗ legit᷑ ⁊ videt᷑. Jpa ecclia ſic eff· RZHZZ rreumãſiſſent hoĩes. Per ipſos tra rurſus in completa. Mon ei dictũ eſt: Vide ſilia ⁊ au/ 1o5. - pleta eſt homibꝰ mẽdacibꝰ: ⁊ electus eſt po di: ſed audi et vide. Audi pꝛędicta: vide cõ/ · 4 4. gunsbünd: pulꝰdei: Sacta ſunt miracula multa: pꝛoga/ꝰ pleta. Quõ ergo fratres chariſſimi non erat lsdedchic ta diuina bñſicia: Ad terram ꝓmiſſiõis per / chꝛiſtus natus de virgine? Pꝛomiſſus eſt:⁊ —ʒ ductus eſt: ab ęgyptioꝛũ ſeruitute liberat: natus eſt. Hõ fecerat miracula: ꝓmiſſa ſũt Nergugonne ꝓphetei illo excitati ſunt: Templũ accepit: ⁊ fecit. HNõdum erat paſſus:ꝓmiſſum eſtet RK ſacerdotiũ accepit: vnctionẽ accepit: legem factũ eſt. Mõ reſurrexerat:pᷣdictũ ẽ ⁊ imple/ Pasfng Ps. 17. Accepit: Sʒ de ipſo poſtea dictũ ẽ: Filij ali · tũ eſt.Nomẽ eius ꝑ totũ mũdũ nõ erat:pꝛe eeni mẽtiti ſunt mihi. Ad extremũ miſſus eſt dictũ eſt ⁊ impletũ ẽ. Idola deleta et fracta niniglhn ill hetas añ ꝓmiſſꝰ:Nõ pᷣualeat hö: nõ erãt:pᷣdictũ eſt ⁊ impletũ eſt.hHęretici im Gtenctuch⸗ ille p ꝓphetas añ ꝓmiſſ?: Hõ pua eat hö: nõ erãt: pdictũ eſt ⁊ impletũ eſt.Heęretici im tcclit vel qꝛ deus factꝰ eſt hõ: ſed etiã ipſe faciens pugnãtes eccleſiã nõ erant:pᷣdictũ eſt ⁊D im /· rniet diuina ↄtemptus eſt: pᷣſtans tã multa bñſ/ pletũ eſt. Sic et dies iudicij nondũ eſt:ſᷣ qa . mee cia pꝛẽſus eſt:flagellatẽ:ſuſpẽſus eſt. huc hdictus ẽ: implebit᷑.An fieri põt vt qᷣ in tã/⸗ el et uſq; pᷣualuit hõ dei filiũ pꝛendere: dei filiuy tis verax aparuit: de die iudicij mẽdax ſit: nonb fla gellare:dei filiũ ſpinis coꝛonare: dei filůũñ Pꝛomiſſoꝝ ſuoꝝ nobis chirographũ feccit. wilae ligno ſuſpẽdere. Tantũ ſᷣualuit hõ.Sed qͥ Mõ debendo ſed ꝓmittẽdo debitoꝛẽ ſe dee· niſin uſq;: niſi quſq; de ligno depoſitꝰ:poſitꝰ ẽ in fecit:id eſt nõ mutuo accipiẽdo. MNõ poſſu/ Kun at⸗ ſepulcro: Si ibi remãſiſſet:ve hõ ſᷣualuiſſʒK. mꝰ gei dicere: Redde qð accepiſti: Qm̃ qͥs Ro.ii. ulnn Sed ꝓpheta iſte etiã ipᷣm dñm ieſum allo⸗ poꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei? Non poſſumus nnin quit᷑ dicẽs: Exurge dñe:nõ pᷣualeat homo. dicere: Redde qð accepiſti:ſᷣ plane dicimꝰ: uitciͤſr Diñe in carne venire dignatꝰ*: verbũ caro fa Redde qð ꝓmiſiſti. Inde nãq; eſt qð aude ninnſn ctus: verbũ ſuꝑ nos: caro inter nos: verbũ mus dicere qͥtidie: Adueniat regnũ tuũ:vt Matth.s. SS caro int᷑ deũ ⁊ hominẽ:virginẽ vnde naſce adueniẽte regno eius ⁊ nos cũ illo regnemꝰ Gnrliran reris ſᷣm carnẽ elegiſti:virginẽ cõcipiendus Qð nobis ĩ his verbis ꝓmiſſum eſt: Tunc Sollzalan inueniſti:natꝰ virginẽ reliquiſti:ſᷣ nõ agno/ diczã illis: Venite bñdicti patris mei:ꝑcipi/ Matth. 25. uggung ſcebaris. Aparebas et latebas. Aparebat te regnũ qð vobis paratũ ẽ ab oꝛigine mũ/ ð inmntln⸗ infirmitas:latebat poteſtaſ.hoc totũ facũ di.Sʒ plane:ſi fecerimꝰqð ibi ſequit᷑: Eſuri giinün eſt vt ſanguinẽ funderes:qð eſt pᷣciuʒ nmm. ui em̃ ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c. Pꝛomi/ ulſ Feciſti miracula tanta:valitudinibꝰ ęgroto ſit patribꝰ nr̃is:ſ cautionẽ fecit quã legere/⸗ gninfcniin⸗. rũ ſanitatẽ tribuiſti: bñficia multa pᷣſtitiſſi mus ⁊ nos. Si faciat nobiſcũ rationẽ qͥ di/ 2 Laſcin ⁊ recepiſti mala ꝓ bonis. Inſultatũ eſt tibi: gnatꝰẽ facere cautionẽ: ⁊ dicat legite debi⸗ ui mennüin pependiſti in ligno: agitatuʒz eſt ante te ca- ta mea: hoc eſt debita ꝓmiſſionũ meaꝝ ⁊ cõ nin nlin Matth. 27. Put ab impijs ⁊ dictũ eſt: Si filiꝰ dei es de/ pPutate ꝗᷓ reddidi:cõputate etiã quę debeo: höennge ſcende de cruce. Ita ne tu ꝑdideras poten- eæcce q; multa reddidi: modicũ eſt qð debeo. .Sdn tia: an potiꝰ demõſtrabas patientiã? Et t· Pꝛo modico qð reſtat: infidelẽ me ꝓmiſſoꝛẽ pꝛio. Si em̃ de ſuo eſſevoluerit:mẽdax erit. + .- eſt. Iſta oĩa ꝗᷓ vides nõ erãt: Chꝛiſtianꝰ po/ f 3 Ludq *I3. * TRNMM “ ” . 4 . „ “ Saancti Auguſtini verbis domini eſſe putabitis? Quid rũdemꝰ ʒ maniteſtiſſi mã veritatẽ? Ergo qͥ ſterilis eſt agat pęnitẽ/ tiã: ⁊ faciat fructũ dignũ pęnitẽtię.Qui cur uus ẽ vt terrã intueat᷑:trena fęlicitate lętet᷑: iſtã ſolã putat eſſe vitã beata vbi beateſſe poſſit: aliã nõ credit: Quicũq; tã curuus ẽ erigat᷑:ſi ꝑ ſeipᷣm non põt:ĩuocet dñũm. Nũ/⸗ quid em̃⁊ mulier illa ꝑ ſeipazʒ erecta eſt: VUę cidẽte veniẽt. Multi certe ⁊ paucit⁊ pauci ⁊ ꝑditoꝝ:multi in ſocietate angeloꝝ. Audite chariſſimi. Apocalypſis hoc ſcriptũ habet: Poſt hec vidi ex omĩ lingua ⁊ gente⁊ tribu Aboc.7. venientes cũ ſtolis albis ⁊ palmis multitu dinẽ quã nemo dinumerare põt.hhec ẽ maſ/ ſa ſanctoꝝ.Quãto dlarioꝛe voce dictura eſt area ventilata a turba impioꝝ ⁊ maloꝝ fal/ multi. Alij ̊ pauci:alij multi? Hõ. Sed ipſi pauci qͥ multi. Pauci in cõparatiõe multoꝝ ¶Deeo as ſcriptũ eſt in euangelio ſoꝛũq; chꝛiſtianoꝝ ſegregata ad ignes ęter⸗ anfect m eũdem:Dñe ſi pauci ſũt qͥ ſaluã: nos ſeꝑatis his qͥ ̃munt nõ tangũt: Muli/ Lud. 8 Honline tur: Et quomõ ꝑ anguſtaʒ poꝛtam er em̃ quędã fimbꝛiã tãgebat turba: chꝛiſtũ ſr pauci intrant Sermo XxXI Smebat. Segregatis omnibe damnãdis: horalse mRia ſata farineę de qͥbꝰ dñs loqᷓbat᷑:) maſſa purgata ſtans ad dexterã: nullũ ſibi Uitaneni Lucj.3 genꝰ hũanũ ẽ. Recolite diluuiũvnñ: miſceri timẽs maloꝝ: nullũ timẽs ꝑdere bo Aumetao⸗ ceteri reꝑarẽt᷑:tres remãſerũt. Cres noꝛũ:regnatura cũ chꝛiſto: quãta fiducia di Ulchiſt 4 Señ.9. filios habebat noe: de ipſis reꝑatũ eſt genꝰ ccura eſt: Ego cognoui qꝛ magnus eſt dñs? Ps. i ℳ% † niſiſenn huzazaanũ. Mulier illa ſancta ꝗᷓ abſcõdit fermẽᷓ Si ̊ fratres mei granis loquoꝛ:ſi agnoſcũt rmnien) tũ:ſapiẽtia ẽ. Ecce clamat oꝛbis totꝰ i ecclia ꝰqð dico pſdeſtinati in vitã ęternã:oꝑibus lo ſepuctauen Ps.134. dei: Ego cogui qꝛ magnꝰẽ dñs.Certe pau / quant᷑ nõ vocib*.Cogimur loqui vobis qð nntnin ci ſunt qͥ ſaluant᷑. Recolit ꝗſtionẽ ex euiůge nõ debuimꝰ. Inuenire em̃ in vobis debui⸗ nmntechuit Zud.iʒ: lio nobis mõ ꝓpoſitam:Dñe: dictũ eſt: ſi mus qð laudaremꝰ:nõ queęrere qð admone inobisee pauci ſũt qͥ faluant᷑:Dñs ad hoc quid: remꝰ. Ecce tñũ bꝛeuit᷑ dico: nõ imoꝛoꝛ: Agno⸗ dguncmat Mõ ait: Mon pauci:ſᷣ multi ſunt qͥ ſaluant᷑. ſcite hoſpitalitatẽ: ꝑ quã ꝑuẽtũ ẽ ad dům: Mechitic̃ NMNõ hoc dixit. Sed qͥd dixit:Cũ audiſſet:ſi Suſcipe hoſpitẽ: cuiꝰ ⁊ tu es comes in via: mdiſeul pauci ſunt qͥ ſaluant᷑: Contendite inquit quia om̃s ꝑegrini ſumus. Ipſe eſt chꝛiſtia/ ſuraplas⸗ intrare ꝑ anguſta poꝛtã. Qñ audiſ : nus:qui ⁊ in domo ſua:⁊ in patria ſua pere⸗ Dentendeg Pauci ſũüt qͥ ſaluãt᷑:cõſrmauit dñs qð audi grinũ ſe eſſe cognoſcit. Patria nr̃a ſurſũ eſt: nit Quo⸗ uit ⁊ inquiẽs: ꝑ anguſtã poꝛtã pauci intrãt. ibi hoſpites nõ erimꝰ.Nã vnuſqᷣͥſq; hic ⁊ in Unnsdir Mattð. 7. Alio loco ipſe h̊ ait: Arta via eſt ⁊ anguſta domo ſua hoſpes eſt. Si nõ eſt hoſpes:non lübaben quę ducit ad vitã: ⁊ pauci ſunt qͥ ingrediun/ inde trãſeat.Si trãſitureſt:hoſpes eſt.Nõ iogaboi tur ꝑ illã. Lata aũt ⁊ ſpacioſa ẽ via ꝗᷓ̊ ducit ſe fallat:hoſpes eſt. Velit nolit:hoſpes eſt. ninnn ad interitũ: ⁊ multi ſunt qͥ ambulãt ꝑ eaam,. Sʒ dimittit illã domũ filijs ſuiſ:hoſpes ho KFdorieb Quid gaudemꝰ ad multitudines? Audite ſpitibus. Quare?Et in ſtabulo ſi eſſes:non henlre pe me pauci. Scio qꝛ multi auditis ⁊ pauci ob alio veniẽte diſcederes: hoc facis ⁊ i domo inpetiüto auditis. Areã video:⁊ grana quęro. Et vix tua. Ceſſit tibi locũ pr̃ tuꝰ: ceſſurus es locũ kderecant⸗ vident᷑ grana qñ area trituratur:ſed ventu/ filijs tuis. Hec mãſurꝰ manes:nec mãſuris RjJ rũ eſt vt ventile᷑. Pauci &̊ qͥ ſaluant᷑ in con / relinquis. Si om̃es trãſimꝰ:aliqͥd qð trãſi/ nnunnnn patõe multoꝝ perituroꝝ. H ipſi pauci ma re nõ põt oꝑemur: vt cum tranſierimꝰ ⁊ illo — gnã maſſaʒ facturi ſunt:cũ venerit ventila- venerimꝰ: vñ trãſeamꝰ oꝑa nf̃a bona ibiin/ lu * WNVattb.z. toꝛ ferens ventilabꝛũ in manu ſua: ⁊ mũda/ ueniamꝰ. Cuſtos eſt chꝛiſtꝰ. Quid times ne rliiin⸗ bit areã ſuaʒ: frumẽta recõdet in hoꝛreo:pa ꝑgdas qð erogas:Conuerſi ad dñm.Et poſt hen pn leã aũt cõburet igni inextinguibili.MNõ ſub ſermonẽ qð nouit charitas vr̃a ſuggerimꝰ. dint ſannet palea granũ:hoc verũ loquit᷑: nemi · Dies anniũſariꝰ oꝛdinatiõis dñi ſenis aure nher nẽ fallit.Eſtote ̊ int multos multi:ſed ĩ cõ⸗/ lij craſtinus illuceſcit: rogat ⁊ admonet per U iͤe paratiõe quoꝛũdã młtoꝝ pauci. Tãta maſ/ humilitatẽ meã charitatẽ veſtrã:vt ad baſi⸗ dananc ſa ꝓceſſura eſt de hac area vt impleat hoꝛ/ licã fauſti deuotiſſime venire dignemini. doi aſe reũ cęli. Hon em̃ ↄtrariꝰ ſibi eſſet dñs ieſus VMD — zum qui dixit: Pauci ſunt qͥ intrãt ꝑ anguſtã poꝛ 0 De eo qð ſcriptum eſt in euange- li Potk tã: multi ꝑ latã viam pereüũt: Cõtrarius ſibi lio m eundem: Homo quida fecit ulenli Wattõᷣ.S. eſſet qͥ alio loco dixit: Multi ab oꝛiẽte ⁊ oc/ cęnã magnã ⁊c. Sermo xXXNlI lckn — In enangelio ſcðm Zucam ari AT Ectiones ſanctę ꝓpoſitę ſunt: ⁊ qs Stf l audiamꝰ?: ibꝰ aliquid ſermo- intüenln 7 1 audiam?: a de quib aliquid ſermo/ e —— nis adiuuante dño ꝓferamus. In ſrnite lectione apoſtolica gratię agunt᷑ deo de fide enn gentiũ: vtiq; ideo quia ipe fecit: In pſalmo en Ps. 79. diximus: Deus virtutũ cõuerte nos: coſtẽ/ de = de faciẽ tuã ⁊ ſalui erimus: In euãgelio:ad ru⸗ cgnaʒ vocati ſumus: immo alij vocati: nos enan . n vocati ſed ducti: HMõ ſolũ ducti: ſed etiẽ r ne NRud. 14. coacti. Sic em̃ audiuimꝰ: q. Homo qui/ uligtegt dam fecit cnam magnũã. Quis eſt iſte dnngin cGdu hoõ: niſi mediàtoꝛ dei ⁊ hoim: homo chꝛiſtus uduchli ieſus:? Miſit vt venirent inuitati:qꝛ ehnnlüin hoꝛa ia erat vt venirẽet. Qui ſunt in/ mi:mliſt uitati: niſi ꝑ ᷣmiſſos vocati ꝓphas: Quia mmis ent olim exquo mittunt᷑ ꝓphetę ⁊ inuitãt ad cę Minn ſdan nã chꝛiſti: Mittunt᷑ & ad populũ iſrł. Sepe Lgnusekdigt e, milſſi ſunt: ſepe vocauerunt vt ad hoꝛã cęnę Woragneſee venirent. Illi aũt inuitãtes acceperũt:cenã migybusb⸗ repudiauerũt. Quid eſt inuitantes accepe/ aniboc runt:cęnã repudiauerũt? Pꝛophetas lege/ anedis dchei⸗ runt:⁊ chꝛiſtũ occiderũt. Sed qñ occiderũt: amedrinane tüc nobis cęnã neſciẽtes parauerũt. Para Binmm N⸗ ta iam cęna ĩmolato chꝛiſto: poſt reſurrecti/ Mirie udin: onẽ chꝛiſti cõmendata quã ſciunt ſideles cę 1cnetijte na dñi: eiuſq; manibus ⁊ oꝛe firmata: miiſi Ppethnin ſunt apli ad quos miſſi ante fuerãt ꝓphetę. hanuſugtr Venite ad cęnã. Excuſauerũt qͥ venire no/ utiilch .luerũt. Quomõ? Tres fuerũt excuſatõnes: nlgsdnld Unus dixit:Uillã emi eo videre il zckbotrum la:habe me excuſatuʒ. Alius dixit: tesctſqöS luga bouñ emiqn: ea volo pbare: lrtwßei⸗ habe me excuſatũ. Lertiꝰ dixit:vxo uivſwt rẽ duxi:habe me excuſatũ:nõ poſſũ iclamn yenire. Putam nõ iſte ſunt excuſatiões de ꝗᷓ impediũt oẽs homiĩes:qͥ ad iſtã cenãveni ete re detrectant: Quęramꝰ eas:diſcutiamꝰ:in aſiund ſiS ueniamꝰ:ſᷣ vt caueamꝰ. In villa empta do/ eun , minatio notat᷑:ergo ſuꝑbia caſtigat᷑.habe⸗ alit⸗ 1⸗ re em̃ villam:tenere:poſſidere: homiĩes ſibi mich i in illa ſubdere et dominari delectat. Vitiũ gnirbont malũ:vitiũ pꝛimũ. Pꝛimꝰ em̃ hõ dñari vo⸗ Culin n⸗ luit: qui dũm habere noluit. Quid ẽ dñari: uudin ihe niſi ꝓpꝛia poteſtate gaudere:?: Eſt maioꝛ po⸗ ri⸗ ahen teſtas:illi ſubdamur vt tuti eſſe valeamus. Riilens Villã emi:habe me excuſatũ. Inuenta ſuꝑ⸗ Aiunnmat, bia:venire noluit.Alius dixit: Quĩq; iuga Cüntu⸗ boũ emi: Hõne ſufficeret boues emi: Aliqͥd jrdigenn⸗ ꝓculdubio eſt qð nos ad quęrendum ⁊ in- dauſũ eſt: vt pulſemus hoꝛtat᷑. Quiq; iuga telligendũ obſcuritate ſui ꝓuocat. Et quia 1. boũ: ſenſus huiꝰ carnis quinq; numerant᷑. Senſus carnis huiꝰqð omnibꝰ notũ eſt: et qui foꝛte nõ aduertũt: cõmoniti ſine dubio recognoſcũt. Senſus & carnis huiꝰ quinq; inueniunt. In oculis viſus eſt:auditꝰ in au ribus:odoꝛatus ĩ naribꝰ:guſtatꝰin faucibꝰ: tactus in oibꝰ mẽbꝛis. Alba ⁊ nigra ⁊ qquo mõ coloꝛata:lucida ⁊ obſcura ſentimꝰvid⸗i⸗- do. Rauca⁊ canoꝛa:audiẽdo ſentimꝰ.Sua/ ue olẽtia ⁊ gue olẽtia:odoꝛãdo ſẽtimꝰ.Hul⸗ cia ⁊ amara:guſtãdo ſẽtimꝰ. Dura⁊ mollia: lenia ⁊ aſꝑpa:calida ⁊ frigida:grauia ⁊ leuia: tangẽdo ſentimꝰ. Quinq; ſunt ⁊ iuga ſunt. Seld qꝛ iuga ſunt:in tribꝰ pᷣoꝛibus ſenſibus faciliꝰ aparet. Duo ſunt oculi:duę ſunt au/ res:geminę nares.Ecce tria iuga. Faucibꝰ: id eſt ſenſu guſtãdi: geminatio quędã inue/ nitur: quia nihil guſtando ſapit niſi lingua ⁊ palato tangat᷑. Voluptas carnis quę ad tactũ ꝑtinet in occultis geminat᷑. Eſt em̃ et foꝛinſecus ⁊ intrinſecus:ergo⁊ ipſa gemina eſt. Quare boũ dicunt᷑ iuga? Quia per ſen/ B ſus iſtos carnis terrena requirunt᷑. Houes em̃ terrã verſant. Sũt aũt homies remotia ſide:terrenis dediti:carnalibꝰ occupati:no⸗/ lunt credere aliqͥd niſi ad qð ſui coꝛꝑis ſen/ ſu quinq;ꝑtito ꝑueniũt. In eis quinq; ſeni bus totius volũtatis ſibi regulas ponunt. Non inquit credo ego:niſi quod video.Ec⸗ ce quod noui:ecce qð ſcio. Album eſt:nigrũ eſt:rotundum eſt:quadratũ eſt:ſic vel ſicco loꝛatum eſt: noui ſentio:teneo: natura ipᷣa me docet. Mõ cogoꝛ credere: quod mihi nõ potes oſtendere. Vox eſt: ſentio: quia vox eſt. Bñ cantat:male cantat:ſuauis eſt:rau/ ca eſt: noui: ſcio: ꝑuenit ad me. Bene olet: male olet:ſcio:ſentio.hhoc dulce ẽ:hoc ama rum: hoc ſalſuʒ: hoc inſulſum: Quid mihi plus dicas neſcio. Langẽdo noui quod du/ rum ẽ:qͥd molle ſit:quid lene ſit: quid aſpe/ rũ ſit:quid caleat:quid frigeat: Quid mihi plus monſtraturus es? Tali impedimento tenebat᷑ apoſtolus noſter thomas: qui do/ mino chꝛiſto:id eſt de chꝛiſti reſurrectõe nec ſolis oculis credere voluit: Miſi miſero in/ Job. a0. quit digitos meos in clauoꝛum et vulnerũ loca:et niſi manũ meaʒ in latus eiꝰ miſero: non credã. Et dñs qui poſſit ſine vllo ſigno vulneris reſurgere ſeruauit cicatrices: quę a dubitante tangerent᷑ ⁊ coꝛdis vulnera ſa⸗ narent᷑:Et tamẽ vocaturus ad cn conta BGancti Auguſtini de verbis dñi excuſationẽ quinq; iugoꝛũ boum: Beati in⸗ quit qui non vident ⁊ credunt. Nos fratres mei ad ceęnã vocati:ab iſtis quinq; iugis nõ ſumus impediti. Mon em̃ carnis faciẽ dñi videre ĩ hoc tempoꝛe cõcupiuimus: aut vo/ cem exoꝛe carnis illius ꝓcedenteʒ auribus admittere deſiderauimꝰ: nullũ ĩ illo tẽpoꝛa Jołhᷣ.i2 leʒ odoꝛẽ quęſiuimꝰ. Perfudit em eum quę dam mulier pᷣcioſiſſimo vnguẽto: domꝰ illa odoꝛe impleta eſt:ſed nos ibi non fuimus : et non olfecimus⁊ credimꝰ. Cęnã manibus ſuis cõſecratã diſcipulis dedit:ſed nos ĩ illo cõuiuio non diſcubuimꝰ: ⁊ tamẽ ipſaʒ cęnã fide quotidie manducamꝰ*. Nec magnũ pu/ tetis in illa ccna quã ſuis manibus dedit ſi/ ne fide interfuiſſe: melioꝛ extitit fides poſt⸗ ea qᷓ; tũc ꝑſidia. Mon ibi fuit paulus qͥ credi dit: ibi fuit iudas qui tradidit. émulti et modo in ipſa cęna qᷓ;uis illam tunc menſam nõ viderint: nec panem quẽ domin? geſta⸗ uit ĩ manibus oculis ſuis nõ aſpexerint vel faucibus guſtauerint: tamẽ quia ipſa nunc 1. Corj. 11. pᷣparatur: émulti etiã nũci ipſa cena iudi/ ciũ ſibi mãducant ⁊ bibũt. Vnde aũt tanq; occaſio nata eſt domino: vt de iſta cxna lo queret᷑:dixerat vnus de diſcũbentibus: In Lud.a4 cõuiuio em̃ erat quo fuerat inuitatus: Bea: ti qui manducant in regno dei paneʒ:quaſi in lõginqua iſte ſuſpirabat: ⁊ ipſe panis añ illum diſcũbebat. Quid eſt panis de regno Job.s. dei:niſi qui dicit:äxgo ſum panis viuꝰqͥ de cęlo deſcendi: Holite ꝑare fauces ſᷣ coꝛ.In/ de cõmẽdata ẽ iſta cena: Ecce credimꝰi chꝛi ſtũ:cum fide accipimus. In accipiẽdo noui mus quid cogitemꝰ.Modicũ accipimꝰ:⁊ in coꝛde ſaginamur. Mõ ergo qð videt᷑:ſed qð credit᷑ paſcit.Mõ ergo etiã ſenſum illũ extre mũ quęſiuimꝰ nec diximꝰ. Crediderint qui dominũ ipſum reſurgentẽ ſi verũ eſt qð di/ cit᷑:viderũt oculis:manibꝰpalpauerũt:nos nõ tangimꝰ: q̃re credimꝰ? Si talia credere/ mus:quinq; illis iugis boum ad ccnã impe diremur? Vt noueritis fratres iſtoꝝ quinq; ſenſuũ nõ delectationẽ quę ꝑmulcet ⁊ inge/ Nrit voluptatẽ: ſed curioſitatẽ quãdaʒ nota/ tam fuiſſe: nõ ait: Quinq; iuga boum emi: eo paſcere illa:ſed eo pꝛobare illa.Qui vult ꝓbare ꝑ iuga boum nõ vult dubitare: quõ ſanctus thomas per iuga noluit dubitare. Videam:tangã:digitos mittaʒ. Ecce inqᷣt Johᷣ.2o. Digitos tuos mitte ꝑ latus meũ:⁊ noli eſſe incredulus.Occiſus ſum ꝓpter te:ꝑ locum quẽ vis tangere ſanguinẽ fudi vt redimerẽ te:⁊ adhuc dubitas de me:?Ecce ⁊ hoc pᷣſto: ecce ⁊ hoc exhibeo. Tange ⁊ crede:inueni lo cum vulneris: ſana vulnus dubitationis. Lertius dixit: Vxoꝛẽ duxi. Iſta voluptas carnis quę multos impedit: vtinam foꝛis non intus. Sunt homies qui dicũt:Hõ eft homini bene: niſi cui aſſunt carnis delitię. Ipſi ſunt quos notat aplus dicens: Man / 1. Corl. 15. ducemus ⁊ bibamus:cras enim moꝛiemur. Quis huc inde ſurrexit?:Quis nobis qð ibi agit᷑ dixit: hhoc nobiſcũ tollimꝰ qð in hoctẽ poꝛe bene eſt nobis. Qui hoc dicit:vxoꝛem duxit: carnẽ amplexat᷑: carnis voluptatibꝰ iocundat᷑:a cęna excuſat᷑: obſeruet ne fame interioꝛe moꝛiat᷑. Attendite ſanctũ iobhannẽ aplm ⁊ euãgeliſtã: Nolite diligere mundũ: i.Job.. neq; ea quę in mũdo ſunt. O qui ad cęnam dñi venitis:nolite diligere mundũ:necea ᷓ * — — „ „ . . * in mũdo ſunt.Mõ dixit: Molite habere: ſed nolite diligere. Habuiſti:poſſediſti: dilexi⸗ ſti. Amoꝛ rerum terrenarũ: viſcũ eſt ſpirita/ lium pẽnarũ.Ecce concupiſti:heſiſti.Quis Nõ. dabit tibi pennas ſicut columbę? Quando volabis: vbi vere requieſcas: quãdo h̊ vbi male heſiſti: puerſe requieſcere voluiſti: MHo lite diligere mundũ:tuba diuina eſt. Conti nuo huiꝰ tubę verbis:terraꝝ vniuerſo dicit᷑ mũdo ſũt. Quiſqͥs dilexerit mundũ:nõ eſt charitas patris in illo. Qm̃ oia ꝗᷓ in mũdo ſunt:ↄcupiſcẽtia carnis ſunt:⁊ cõcupiſcẽtia oculoꝝ:⁊ ambitio ſęculi.Ab vno cępit quo euãgeliũ termiauit. Inde ille cępit vbi euã/ geliũ terminũ poſuit. Cõcupiſcẽtia carnis: vxoꝛẽ duxi.Cõcupiſcẽtia oculoꝝ:qͥnq; iuga boũ emi. Ambitio ſeculi:villã emi. Jðo aũt a pte ſęculi ꝑ ſolos oculos cõmemoꝛati ſunt iſti ſenſus: qꝛ oculoꝝ ẽ in qͥnq; ſenſibꝰ pᷣnci/ patus. Pꝛopterea cũ ꝓpꝛie ad oclos ꝑtine/ at viſus:ipᷣm videre ꝑ oẽs qͥnq; ſenſus ſole-/ mus appellare.QAQuõ?: Pꝛio qð ad ipᷣos ocu/ los ꝑtinet dicis:vide qᷓ; candidũ ẽ: intẽde⁊? vide qᷓ; candidũ ẽ:hoc ad oculos ꝑtinet.Au di ⁊ vide qᷓ; canoꝝ ẽ. Nũquid cõuerſim po/ tes dicere:Audi ⁊ vide qᷓ; candidũ eſt: hhoc qð dicit᷑:vide:ꝑ oẽs ſenſus currit. Intẽde ⁊ vide qᷓ; canoꝝ ẽ. Odoꝛa ⁊ vide q; ſuaue eſt. BGuſta ⁊ vide qᷓ; dulce ẽ.Tãge ⁊ vide qᷓ; mol/ le eſt. Vtiq; qm̃ ſunt ſenſus:ſic potiꝰ dicere/ mus:Audi ⁊ ſenti qᷓ; canoꝝẽ.doꝛa ⁊ ſenti q; ſuaue ẽ. Guſta ⁊ ſenti qᷓ; dulce eſt. Lange l ilentihn Pehatſe pſedonin itolapu fuberenti mhrnn luſll Mltein mietenn ſenſbus vi deiguereb⸗ diatebat. ſonſbos in. nuſcole geſetabo⸗ (gilcgnd Tolamuse mot nahes ſeaslagne Nuſbien⸗ Atunoſit oinpedla odis Veni nuntnidmi Wtnöyenen boliestaan entes tice S . 7, vI ( les. Gene mũdo: Molite diligere mundũ: nec ea quęĩ 1. Jo. 2 Uuin Nopospwg üspaugrat Orh⸗ Mleogeno⸗ (hbirdus. Kr lihnegeſt Kunint ndia Ußzebenmi hi glons nbrlpenen ſeketncscu Uimniſusenn fracbuc Ure Quos redines ⁊ ſenti qᷓ; calidũ eſt. Palpa ⁊ ſenti qᷓ; leue X. thoeſt Palpa ⁊ ſenti qᷓ; molle eſt. Nihil hoꝛũ.Haʒ einueni ipſe dominus poſt reſurrectionẽ cum appa/ tarons ruit diſcipulis ſuis:cũq; cernentes adhucti – tubarent in fide putantes ſe ſpiritũ videre: mnins t · 1424. Quid inqt dubitatis: et quare cogitatiões ihcoct aſcendũt in coꝛ veſtrũ? Videte manꝰ meas sdlt, ⁊ pedes meos. Et parũ eſt videre: tangite en c, palpate inquit. Intẽdite ⁊ videte: palpate — ⁊ videte:in ſolis oculis videte: in omnibus RKZ ſenſibus videte. Quia interioꝛeʒ ſenſum fi- ähcet dei quęrebat: exterioꝛibꝰ coꝛpoꝛis ſenſibus eren adiacebat. MHos nihil ab iſtis exterioꝛibus pnd ſenſibus in dño carpſimus: auditu audiui/ n muſ:coꝛde credimꝰ: ⁊ ipᷣm auditũ nõ ab illiꝰ eime oꝛe: ſed ab oꝛe ſdicatoꝛũ eius: ab oꝛe illoꝛũ Namone . qgui iã cgnabant 2 nos ructando inuitabãt. nmntlize Tollamus ergo de medio excuſationes va/ degun mnas ⁊ malas:⁊ veniamꝰ ad cęnã qua intrin⸗ hertg ſecus ſaginemur. Mõ nos impediat extollẽ dlſin tia ſuꝑbię:nõ nos extollat:vel non nos ter dlen⸗ reat curioſitas illicita ⁊ auertat a deo. Non ſpinta ⸗ nos impediat voluptas carnis a voluptate Qus bißß coꝛdis. Veniamus ⁊ ſaginemur.Et qͥ vene/ Muanceo runt niſi mẽdici:debiles:claudi et ceci? JIlli ohybi aũt nõ venerunt diuites:ſani:q̃ſi bene am/ iſieh bulãtes ⁊ acute cernentes: multũ de ſe pᷣſu/ „⸗Kann mentes: ⁊ ideo deſperatioꝛes quãto ſuꝑbi / ſodick 2. Cor. 8. oꝛes. Veniant mẽdici:qꝛ ille inuitat qui ꝓ/ uquel te pter nos pauꝑ factus eſt cum diues eſſet: vt ,noect illius pauꝑtate mẽdici ditaremur. VUeniant mnüdo WMoattb. 9. debiles: qꝛ nõ eſt opus ſanis medico: ſ̊ ma / plſein le habẽtibus. Veniãt claudi qui ei dicant: bitquo Ps.16. Cõpone greſſus meos in ſemitis tuis. Ue/ bieui/ Nẽ. 12. niant qui dicant: Alumia oculos meos ne rnis : vnq; obdoꝛmiã i moꝛte. Lales venerũt ad iuga hoꝛã. Illis pᷣus inuitatis:ſua excuſatiõe re zoaüt pꝛobatl:venerũt ad hoꝛã:intrauerũt de pla niſunt Lud.iA. teis ⁊ vicis ciuitatis.Et reſpõdit ſernꝰ pzna⸗ qui miſſus erat:Dñe factũ eſt qð iuſſi hune, ſti:⁊ adhuc locus eſt.Exi inqt ĩ vias sſole ⁊2 ſepes:⁊ quos inueneris coge in- 60l⸗ trare. Quos inueneris vt dignent᷑ noli ex- geet pectare:coge intrare. Magnã cęnã: magnã er du domũ paraui:nõ ibi patioꝛ locũ vacare. Ve ſnpo⸗/ ehoe tüten eck, thnch pbicen, l Vnge De coꝛrec.do/ nerũt de plateis ⁊ de vicis gentes:veniant naniſ,ca.Ib. de ſepibus heretici:hic inueniũt pacẽ. Naʒ qui cõſtruũt ſepes:diuiſiones quęrũt.Tra⸗ hant᷑ a ſepibꝰ: euellant᷑ a ſpinis. In ſepibꝰ hęſerunt:cogi nolunt. Volũtate inquit nr̃a intremꝰ. Mõ hoc dñs imperauit?Coge inqᷣt intrare. Foꝛis inueniat᷑ neceſſitas: naſcitur In euangelio ſcõm Lucam Sermo XXXIIII intus voluntas. Heeo qo ſqiptun eſt in enange lio ſm eũdez:Homo quida habuit duos filios ⁊ Dermo XXXIIII Nlectõne euãgelica quã audiuimꝰ: de homine dictũ eſt qui habuit du/ os filios. Deniq; filius minoꝛ qͥ vo/ LZud.15. 5 poteſtatẽ habere ſubſtantiã quę illi apud patrẽ optime ſeruabat᷑: factus ſuę poteſtat: ꝓfectus eſt ĩ regionẽ longinquaã. Hheſit pᷣncipi malo:⁊ poꝛcos pauit:fame coꝛ reptꝰẽ:Qua ſaturitate ſuꝑbus abſceſſerat. Ergo quiſqͥs ita vult ſimilis eſſe deo: vt ad illũ ſtet:foꝛtitudinẽq; ſuã:ſicut ſcriptũ ẽ:ad ë. s. illũ cuſtodiat: nõ ab illo recedat ei cohęren/ do: ſignet᷑ tanq; ex anulo cęra affixus: ha / beat imaginẽ eius:faciẽs qð dictũ eſt: M.i⸗ NRõ.ꝛ2. hi autẽ adherere deo bonũ eſt: vt cuſtodiat ſimilitudinẽ ⁊ imaginẽ ad quam factus eſt. Señã.i.. Poꝛro autẽ ſi ꝑuerſę vult imitari deum: vt quomõ deus nõ habet alium a quo foꝛmet᷑: non habet a quo regat᷑:ſic ipſe velit ſua po- teſtate vti:vt quomõ deus nullo foꝛmante: nullo regente viuat. Quid reſtat fratres ni- ſi vt recedens ab eius caloꝛe toꝛpeſcat:rece dens a veritate vaneſcat:recedẽs ab eo qð ſumme atq; incõmutabiliter eſt:in deterius mutatus deſiciat:? hoc diabolꝰ fecit. Imita Eſa.14. ri deũ voluit: ſed ꝑuerſe: non eſſe ſub illius poteſtate:ſed habere cõtra illũ poteſtatem. Homo autem poſitus ſub pſᷣcepto audiuit a domino deo: Holi inquit tangere hancar/ Seũ.2. boꝛẽ.Quid eſt em̃ illa arboꝛ:Si bona eſt:q̃⸗ re nõ tango? Si mala eſt:quid facit in para diſo? Pꝛoꝛſus ideo eſt in paradiſo: qꝛ bona eſt:ſ nolo tangas.Quare nõ tango? Quia obedientẽ te volo:nõ contradicentẽ.Serue audi:adhuc ſerue:ſed noli male ſerue.Ser⸗/ ue audi pᷣus dñi iuſſum:⁊ tunc iubẽtis diſce conſiliũ.Bona ẽ arboꝛ:nolo tangas. Qua³⁶.ß re? QAuia dñs ſum ⁊ tu ſeruus.hęc tota cau ſa eſt. Si parua eſt: dedignaris eſſe ſeruus? Quid aũt tibi expedit: niſi eſſe ſöà domino?: Quomõ eris ſub domino:niſi fueris ſub BG, cepto? Poꝛro ſi expedit tibi eſſe ſub domi/ no ⁊ ſub pᷣcepto:quid tibi iuſſurus erat dñs deꝰ: Aliqͥd em̃ quęrit abſ te. Offer mihi ſa⸗ crificium: dicturus eſt tibi:nonne ipſe fecit om̃ia: in quibꝰ te fecit? Obſequere mihi: di cturus ẽ tibi:ſiue ad lectũ cũ requieſco: ſiuuc „ Bancti Auguſtini de verbis dñi ad menſam cum reficio:ſiue ad balneũ cum ad imaginẽ domini tui. Bene tibi velles vt uci lauo. Quia ergo nihil abſ te indiget deus: eſſet: recedenti ab illo bono. Pꝛoꝛſus dicit e 4 nihil ergo tibi debuit iubere: Si autem de/ tibi deus:Si recedis a me ⁊ bene ẽ tibi:ego 4 buit aliquid iubere vt te qð tibi expedit ſen non ſum bonũ tuũ.Pꝛoinde ſi ille bonus ⁊ 1 Lne tires eẽ ſub domino:neceſſe ab aliqua ꝓhi/ nullo alieno bono bonus:et noſtrũ ſummũ c on bendus eras: non ꝓpter illius arboꝛis ma- bonũ:ipſe recedẽdo inde:quid eris niſi ma⸗ nn ſi liciã:ſed ꝓpter tuam obedientiã. Hon po / lus? Item ſi ipſe eſt beatitudo noſtra: quid hup tluf tuit deus ꝑfectius demõſtrare quãtum bo/ erit recedẽti niſi miſeria? Redi ergo poſt mi/ lunge. num ſit obedientia: niſi cum ꝓhibuiſſet ab ſeriã ⁊ dic: DHomine quis ſimilis tibi:cAuã/ hachſen ea re quę nõ erat mala. In qua obedientia tas oſtendiſti mihi tribulationes multas et Aund . tenet palmam: ſola ibi inobediẽtia inuenit malas:ſᷣ diſciplinę fuit admonitio nõ deſer nbinifn pnam. Bonũ eſt:ſed nolo tangas. Nõ em̃ tio.Deniq; gratias agens quid dicit:Et cõ ualn. he non tangendo moꝛiturus eras: Mũquid qͥ uerſus viuiſicaſti me:⁊ de abyſſis terrę iteꝝ Ntutfnſ hinc ꝓhibuit alia ſubtraxit: Mõne eſt para- reduxiſti me.QAuãdo em̃ antea? Quid eſt h Nigiſaet diſus fructuoſus:plenus arboꝛibus?: Quid iterũ? Cecidiſti ab altitudine o homo mãci/ Ui guidacupt tibi deeſt:?oc nolo tãgas: hic nolo guſteſ. piũ inobediẽs:ſuꝑbe aduerſus dominũ ce/ (Aipunn Bonum eſt: ſed obedientia melioꝛ eſt. Pꝛo/ cidiſti: Sactũ ẽ in te: Oiĩs qui ſe exaltat hu/Luc.r Alntciſ inde cum tetigeris:nũquid arboꝛ illa malũ miliabit᷑. Redi de ꝓfundo. Redeo inquit. Adſtond⸗ erit vt moꝛiaris? Sʒ inobediẽtia te ſubieit Redeo agnoſco. Deꝰ quis ſilis tibi? Quã/ s. 7 nes B moꝛti:qui ꝓhibita tetigiſti. IJdeo arboꝛ illa tas oſtendiſti mihi tribulationes multas et uiſuurch 2. ſen. diſ.7. apellata eſt ſcientia dinoſcendi boni et ma- malas:⁊ cõuerſꝰ viuificaſti me:⁊ de abyſſis nlaütel ca.lignum ſi: non qͥa inde talia quaſi poma pendebãt: terrę iterum reduxiſti me. Intelligo:audio. ooruarpan ſed quicqͥd eſſet arboꝛ illa cuiuſlibet pomi: Reduxit te em̃ de abyſſis terrę. Reduxiſti ſeſaalai⸗ cuiuſlibet fructus eſſet: ideo ſic vocata eſt: em̃ de abyſſis terrę. Reduxiſti em̃ a ꝓfundi bonenbus quia homo qui nollet bonũ a malo diſcer- tate ⁊ ſubmerſiõe peccati.Sed quare iterũ: osſoriund nere ꝑ pꝛeceptũ:diſciturus erat ꝑ experimẽ quãdo iam factum erat?Sequamur ne foꝛ/ giniAuun tum:vt tangendo vetitum inueniret ſuppli te poſterioꝛa pſalmi ipſius exponant nobis honclgting ciũ. Quare autẽ fratres mei? Quid deerat qð hic nõ intelligimus:qð dixerit: iterum. 1geuepon illi:Dhicat᷑ mihi quid deerat illi in paradiſo Ergo audiamus:Quantas oſtendiſti mihi Nteoeſenn oſtituto: in media opulentia mediſq; deli tribulatiões multas ⁊ malas:⁊ cõuerſus vi/ Quitinin tijs: cui magnę delitię erant viſitatio dei: uiſicaſti me:⁊ de abyſſis terrę iterum reduxi R cuius faciem quaſi inimici timuit poſt pec- ſti me. Quid deinde? M—iltiplicaſti iuſticias behinbi catũ?: Quid illi deerat vt tangeret:niſi quia tuã:⁊ conuerſus cõſolatus es me:⁊ de aby-,- Trtßin ſua poteſtate vti voluit: ſᷣceptũ rũpere de / ſis terrę iteꝝ reduxiſti me. Ecce alterũ iten. hin lectauit:vt nullo ſibi dominante fieret ſicut Si hoc iterũ ſoluere laboꝛamus ſemel poſfi hireng deus:quia deo vtiq; nullus dominat᷑: ÆOa tum: quis ſoluere poterit geminatuʒ? Jam inlun le elatus:male pſᷣſumens: futurus moꝛtuus ipſum iterũ geminatio eſt: ⁊ rurſus poſituʒ idi e⸗ recedendo a vita iuſticię:ecce ſoluit ſᷣceptũ. eſt iteruʒ. Aſſit ille a quo gratia: Aſſit bꝛa/ fei ns Excuſſit a ceruice iugum ⁊ diſciplinę habe / chiũ qð annũciamus omi generationi ſu.- he eodis nas non veſcendi libidine:ſed exultãdi ani- uenturę. Aſſit ipſe et tanq; claue crucis ſuę H H moſitate dirupit. Vbi eſt nũc: Certe capti / clauſum ſacramentũ aperit. mmandin Nöz. 70, uus clamat: Domine quis ſimilis tibi: ᷑o ſnuet . lui eſſe ꝑuerſe ſimilis tibi:⁊ factus ſum ſimi ¶ Be eo qð ſcriptum eſt in euange · ſeend lis peccatoꝛi. Sub tua dominatiõe:ſub tuo lio ſᷣm eundem: Facite vobis ami⸗/ Wnere pᷣcepto vere ſimilis eram: Sed homo in ho cos de mamona imiquitatte Der⸗ gſnish PS. 48. noꝛe poſitus:nõ intellexit:cõparatus eſtſiu mo XXXV aunngt mentis inſipientibꝰ ⁊ ſimilis factus eſt illis — lockind Jam de ſimilitudine iumentoꝝ clamat ſero Vogd admonemur:admonere debe A olinit ⁊ dic: Domine quis ſimilis tibi: Quantas ꝗq mus. Recens euangelica lectio ad/ lutishbot oſtendiſti mihi tribulationes multas ⁊ ma · Vmonuit facere amicos de mãmona ſene heben las. MMerito ſuperbe ſerue: Voluiſti em̃ ſu/⸗ iniquᷣttatis: vt eos qui faciunt recipiant et llencn BGeñ.i. perbe eſſe ſimilis dño tuo: qui factus eras ipſi i ęterna tabernacla. QAui ſũt qͥ habebũt — enn tabernacula ęterna: niſi ſancti dei: Et qͥ ſüt veniret tecũ ad iudicem hominẽ quẽlibet in dereiche 1 qui ab ipſis accipiendi ſunt in tabernacula bac terra habentẽ iudicandi aliquã poteſta X ęterna: niſi qui eoꝛum indigentię ſeruiunt: tem: vellet tecũ cauſaʒ dicere:ſi tu de pꝛeęda eilunmun 1 qð ei hilariter ſubminiſtrãt: Re / ⁊ ſpoliatione illa inopi aliquid iundi ſiſni ⁊ qð eis opus ẽ hilariter ſubminiſtrat: Re/ ꝛ⁊ ſp one illa inopis dares aliquid iudi güin coꝛdemur ergo in nouiſſimo iudicio domi· ci vt ꝓ te iudicaret iudex ille vel tibi place⸗/ ten nũ eſſe dicturũ eis qui ſtabunt ad dexterazʒ ret: nempeꝓ te iudicauit:et tamẽ tanta vis Wien Wattb. 25. eius: Eſuriui 2 dediſtis mihi manducare: et eſt iuſticie vt ⁊ tibi diſpliceat. Holi tibi talẽ naghſptti cętera quę noſtis. Et cum illi quęerent quã/ pingere deũ: noli collocare ĩ templo coꝛdis luthei do ei obſequia iſta pꝛębuiſſent: reſpondet: tui tale idolũ. Mõ eſt talis deus tuus: qua/ wnumlut Quando vni ex minimis meis feciſtis. Iſtti lis nõ debese ſſe nec tu. Si tu non ſic iudi⸗/ nunhnidat minimi ſunt qui recipiunt᷑ in cterna taber / ces:ſed iuſte iudices: etiam ſic melioꝛ eſt te S nacula. Hoc dixit dextris qui fecerunt: hoc deus tuus: non eſt inferioꝛ: iuſtioꝛ eſt ſons Eoni⸗ dixit ſiniſtris:qa facere noluerũt. Sed dex · iuſticię Quicqͥd boni feciſti:inde ſumpſiſti: en Wu tri qui fecerunt quid acceperũt: vel potius ⁊ qcqqd boni eructuaſti: inde bibiſti. Lau/ kodoneni Abi.ð. quid accepturi ſunt: Venite inquit benedi gdas vas:quia habet inde aliquid:⁊ vitupe/ enmin ccti patris mei: poſſidete paratum vobis re ras fontem: Moli velle elemoſynas facere 4 q. 5.c,1. nſeeriuu, gnum a cõſtitutione mũdi. Eſuriui enim et de fęnoꝛe ⁊ vſuris. Fidelibus dico: eis qui/ Heten ii⸗ dediſtis mihi mãducare.Quãdo vni ex mi/ bus coꝛpus chꝛiſti erogamꝰ dico. Timete: is thiti e . nimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Ninimi ꝙ coꝛrigite vos:ne dicam poſtea: tu facis ⁊ tu nesſnlt qui ſunt chꝛiſti? hi illi ſunt qui omnia ſua facis.Et puto quia ſi fecero non mihi debe/ netdeibfſſ dimiſerũt ⁊ ſecuti ſunt eum: ⁊ quicquid ha/ tis iraſci:ſed vobis vt coꝛrigamini. Ad hoc elipoutd. buerunt pauperibus diſtribuerunt: vt deo enim valet quod dictũ eſt in pſalmo: Iraſci me Reinpſti ſine ſęculari compede expediti ſeruirent: et mini ⁊ nolite peccare. Volo vos iraſci:ſᷣ nõ ücin giui ab oneribus mundi liberatos velut penna / vt peccetis. Vt aũt peccetis:quibꝰhabetis Sdgene. tos ſurſum humeros tollerent. hi ſunt mi/ iraſci niſi vobis? Quid eſt em homo pęni/ grumuteicn nimi.Quare minimi? Quia humiles:quia tens:niſi homo iratus ſibi? Vt accipiat ve⸗ Apponunnons non elati:nõ ſuꝑbi. Apẽde minimos iſtos: nis de ſeipſo exigit pęnaʒ: ⁊ recte dicit deo: direnn:tenn. 7 graue pondus inuenies. Sed quid eſt Auerte faciẽ tuꝗ a peccatis meis:qm̃ pecca z. 50. zoſtenſinti. ait eos eſſe amicos de mãmona inidtatis? tũ meũ ego agnoſco. Si tu agnoſcis:et ille Sncöncſe Quid ẽ mãmona iniqᷣtatis? Pꝛimũ quid ẽ ignoſcet: qui faciebatis nolite facere. Non üeunnin maãmona? Uerbũ eſt enim qð latinũ nõ eſt. licet.Sed iam ſi feciſtis ⁊ pecunias tales ha Gpleafiuſti. Hebꝛęũ verbũ eſt:cognatuʒ linguę punice. betis:⁊ inde ſacellos impleſtis:inde theſau Snerrdethf raltiin⸗ cinitate ſociant᷑. Qð punici dicũt mamon: malum facere:⁊ facite vobis amicos de mã usſentlo⸗ latine lucrum vocat᷑. Qð hebꝛei dicunt mã mona iniquitatis.Nũquid Zachęus de bo AZuc.19. ninunze Yan mona: latine diuitięvocant᷑. Ur ergo latine no habebat: Legite et videte. Maioꝛ erat nſuspoſnn, totũ dicamus:hoc ait dominꝰ ieſus chꝛiſt? publicanoꝝ:id eſt cui vectigalia publica cõ tuur. Mn bu Facite vobis amicos de diuitis iniqtatis. ferebant. Inde habebat diuitias: Mον t htõ n manmenii B Hoc quidam male intelligendo rapiunt res pſſerat: multis abſtulerat: multa ↄgeſſerat. uecun IEõcoꝛ. 14. alienas: ⁊ aliquid inde pauperibꝰ largiunt: Intrauit domũ eius chꝛiſtus:⁊ venit ſalus ·5. οovτ+ ε Bputant ſe facere qð pceptum eſt. Hicunt ſuper domũ eius. Sic em̃ ait iße dominus: . em̃ rapere res alienas: mamona eſt iniqui · hodie ſalus huic domui facta eſt. Sed ipſã abi.s. geuunge tatis:erogare inde aliquid maxime egenti- ſalutẽ videte. Pꝛimo deſiderabat dominũ ne ni⸗ bus ſanctis:hoc ita eſt facere amicos de mã videre:quia ſtatura puſillus erat:ſed tura nbl , mona iniquitatis. Intellectus iſte coꝛrigen impediente aſcendit i arboꝛem ſycomoꝛũ ?⁊ nd dus eſt: imo de tabulis coꝛdis noſtri omni / vidit tranſeũtem. Ille autem aſpexit eum ⁊ no delendus eſt. Holo ſic intelligatis. De ait: Zachee deſcende: apud te opoꝛtet me ) 5r? iuſtis laboꝛibꝰ facite elemoſynas: ex eo qd manere. Tu pendes: ſed non te ſuſpendo: inne 4 recte habetis date. Mõ em̃ coꝛrupturi eſtis hoc eſt nõ te differo. Volebas videre tranſ/ gla n⸗ iudicem chꝛiſtũ:vt non vos audiat cũ pau/ euntẽ:hodie me apud te iuenies habitãtẽ. del a peribus quibus tollitis. Si enim deßdaris Ingreſſꝰ ad eũ dñs:repletꝰ ille gaudio ait: untſehe aliquem inualidũ:tu validioꝛ ⁊ potentioꝛ:? Dimidiũ rerũ mearũ do pauperibus. Ecc- Iſte em̃ lingueę ſibi ſigniſicatiõis quadã vi⸗ riʒabitis. De malo eſt qð habetis: iã nolite BGancti Auguſtini de verbis dii quomodo currit qui currit facere amicos de mãmona iniquitatis. Et ne reus aliũde te/ neret᷑: Si cui aliqᷣd tuli:ait: quadruplũ red/ dam.Infixit ſibi cõdemnationẽ: ne incurre 14. q.S. qui ret damnationẽ. Ergo qui habetis malum: facite inde bonũ. Qui nõ habetis de malo nolite acqͥrere ð malo. Eſto bonꝰtu qͥ bonũ facis de malo:et cũ ceperis boni aliqͥd face/ re de malo:noli remanere tu malus. Nũmi tui cõuertunt᷑ in bonũ:tu autẽ remanes ma Clus:? Eſt quidẽ ⁊ alius intellectus: nec ipſuʒ tacebo. Maanona iniqtatis: diuitię ſunt ſę- culi oms vndecũq; ſint. Vndecũq; congre/ gent᷑:mãmona iniquitatis eſt:id eſt diuitię ſũt iniqͥtatis. Quid eſt diuitię ſunt iniqᷣta/ tis: Pecunia eſt quã nomie diuitiarũ appel⸗ lat iniqtas. Si em̃ veras diuitias ꝗris:alię Job. i. ſunt. Lalibꝰ iob nudus abũdabat: quãdo in deũ coꝛ plenũ habebat:⁊ laudes deo per/ ditis omnibꝰ rebus tanq; gẽmas pcioſiſſi⸗ mas ꝓferebat. De quo theſauro ſi nihil ha/ bebat:ipſa ſunt verę diuitię.habe illas:nõ rephendo: hereditas venit: pater tuꝰ diues fuit ⁊ dimiſit tibi.Honeſte acqᷣſiſti:de iuſtis laboꝛibꝰ plenã domũ habes:non repᷣhẽdo. Tamẽ etiã ſic nõ illas dices diuitias: HNã ſi dicis illas diuitias:amabis illas.Et ſi ama ueris illas:ꝑibis cum illis. Perde ne ꝑeas: dona vt acqͥras:ſemina vt metas.hhas no/ li apellare:qꝛ vere non ſunt. Pauꝑtate ple/ nę ſunt:⁊ ſemꝑ obnoxię caſibꝰ. Quales di/ uitię ſunt: ꝓpter quas latroneʒ times: pꝛo/ pter quas times ſeruũ tuũ:ne te occiſo aufe rat ⁊ fugiat? Si vere diuitię eſſent:ſecurita/ tem tibi darent. Ergo ille ſunt vere diuitie: quas cum habuerimꝰ ꝑdere nõ poſſumus. Et ne foꝛte ꝓpter illas furẽ timeas:ibi erũt NMattðᷣ.o. vbi nullus auferet. Audi dominũ tuũ:The ſaurizate vobis theſauros in celo: quo fur nõ accedat.Tũc erũt diuitię:quãdo eas mi graueris. diu ĩ terra ſunt:diuitię nõ ſũt: ſed diuitias vocat illas mũdus:iniqͥtas vo cat. Deus ideo mãmona iniqtatis: qꝛ diui/ Pðs.A. tias vocat iniqᷣtas.Audi pſalmũ: Dñe libe ra me de manu filioꝝ alienoꝝ quoꝝ os locu tũ eſt vanitatẽ:et dextera eoꝝ dextera iniqͥ/ tatis. Quoꝛũ filij ſicut nouellę cõſtabilitę a iuuentute ſua. Filię eoꝝ oꝛnatę: circũoꝛna/ tę vt ſimilitudo templi. Cellaria eoꝝ plena eructuãtia ex hoc ĩ illud. Boues eoꝝ craſſe: oues eoꝛũ fſęcundę: multiplicatę in itineri/ bus ſuis. Hõ eſt ruina neq; tranſitus: neq; clamoꝛ in plateis eoꝝ. Vidiſti pſalmũ q̃lem fdicitatẽ deſcripſit:ſed audi qͥd ſit: qͥs ꝓpo⸗ ſuit filios iniqtatl. Quoꝝ os locutũ ẽ vani⸗ tatẽ:⁊ dextera eoꝝ dextera iniqᷣtatis. Itpos pPꝓpoſuit: ⁊ dixit felicitatẽ eoꝝ tm̃ ſuꝑ terrã: Et qͥd adiũxit: Beatũ dixerunt populũ cui hec ſunt.Sed qͥ dixerũt: Filij alieni:alieni/ genę ⁊ nõ ꝑtinẽtes ad ſemẽ abꝛaę. Ipᷣi dixe runt populũ beatũ cui hęc ſunt. Qui dixe/ runt? Quoꝛũ os locutũ eſt vanitatẽ. Ergo vanũ eſt dicere beatos eſſe eos quibus hęc ſunt:⁊ tamẽ dicit᷑ ab eis:Quoꝝ os locutuʒ eſt vanitatem. Ab ipſis dicunt᷑ iſtę diuitię quę vocant᷑ mãmona iniqtatis. Lu autem D quid dicis: Quia illi ſilij alieni: qꝛ illi quoꝝ Rs.ra. i niit obi os locutũ eſt vanitatẽ: dixerũt beatum eſſe populũ cui hęc ſunt. Tu quid dicis? Falſeę ſunt iſtę diuitię:da mihi veras. Repᷣhendis iſtas: oſtẽde qð laudas. Vis vt cõtemnam hoc:oſtende qͥd pᷣferã. Dicat ipſe pſalmus: Qui enim dixit: beatũ dixerũt glm cui hec ſunt:tale nobis dat reſponſum: quaſi dice/ remꝰ illi:id eſt ipſi pſalmo:Ecce h̊ nobis tu/ liſti:⁊ nihil nobis dediſti.Ecce iſta cõtemni mus:vnde viuimꝰ:vnde beati erimꝰ&Quia qui locuti ſunt:ipſi de ſeipſis recipiẽt. Oẽs ecm̃ diuitias habẽtes beatos eſſe dixerunt: Xu quid dicis? Reſpõdet ſic interrogatꝰ et dicit: Illi dicũt diuites beatos:ego dico be atus populꝰcuius dominꝰ deus eius. Audi ſtis veras diuitias: fac amicos de mamo/ na iniqtatis:⁊ eris beatꝰ populus cuius eſt dominꝰ ipſius. Aliquãdo trãſimꝰ viã:et vi/⸗ demus ameniſſimos ⁊ vberes fundos ⁊ di/ cimus:Cuiꝰ eſt ille fundus: Aſſerit᷑ illius:⁊ nos dicimꝰ:Beatus homo: vanitatẽ loqui mur. Beatꝰ ẽ cuiꝰ illa domus: beatus ẽ cu/ ius ille fundus:beatus eſt cuiꝰ illud pecus: beatus eſt cuius ille ſeruus: beat eſt cuius illa famula: Tollevanitatẽ:ſivis audire ve/ ritatẽ. Beatꝰ eſt:cuiꝰeſt dñs deus ipſiꝰ.Nõ em̃ cuius eſt fundus iſte beatus eſt:ſed ille cuiꝰ eſt deus.Sed vt aꝑtiſſime beatitudinẽ rerũ annũcies: dicis: ꝙ beatũ te fecit fund tuus. Quare:Quia inde viuis.Nã quãdo laudas ꝓ magno fundũ tuũ hoc dicis: Ille paſcit me: inde viuo. Attẽde vnde viuas. Ille eſt vñ viuis:cui dicis:Apud te eſt fons Nð.ʒ5. vitę. Beatus populus cuiꝰẽ dominꝰ deus ipſius. O domine deus meus: o dñe deus noſter: vt veniamus ad te: fac nos beatos dete. Holumus de auro neq; de argento: vuti ledeinnt umſimmi⸗ ſoodele nustener hos beato⸗ n zdedeofüch in⸗ e herehitas Aiatcoli nialliegu lli nden Etytſaar lmniteop⸗ hostſedi Gianeſeb iiſtuon Nlaegoſe (deui ſebatnec lageliof dümaiodh⸗ deiinens ncuäinten teinclinat gtbakeni holeke iͤe⸗ nllonedis amrerno Wamne can Mtasinue Nipitanti lcite Ande Mucharna Rdiſgluns ſcednnöe ccree bind ln mtgen ſeiinen ohibos n Uolrer QAulgeint ſegnrann eni kkdunn tans Aund ienrqllgnn mütbennſ . id dic nns. eidents Hsntcöena uipſepſalmus. mütpknauibe nin auidle⸗ Carbrobet⸗/ Srccörnni henianm Qs⸗ ischin. losele Name tſcinengre dsehd 9desel mmicgs deninn/ doprls durt Priün'nia ars ndhstd⸗ Alntllnse. Werniuilt 4 us bensel faplulgeas ben ali Einsun isda⸗ daneciſe ſinkenici mürfttint s ſici idadei en in rci inunn cus onii bctu un enind E nec de fundis: Molumus de terrenis iſtis ⁊ vaniſſimis:⁊ de caducę vitę trãſitoꝛijs.Hõ loquat᷑ os noſtrum vanitatẽ: Fac nos bea/ tos de te:quia non ꝑdimus te. Cũ tenueri⸗/ mus te:nec te ꝑdimus:nec nos perimꝰ.Fac nos beatos de te:qꝛ beatus populꝰ cuiꝰ eſt dys deus ipſius. NHec iraſcit᷑ autẽ ſi dixeris Pz. 15. de deo: fũdus noſter. Legimꝰ em: Dominꝰ pars hęreditatis meę. Magna res frẽs: et hereditas ipſiꝰ ſumus:et hęreditas nr̃a eſt: quia ⁊ colimꝰ eum ⁊ colit nos. Nulla eſt in/ iuria illi:quia colit nos. Quia ſi nos colimꝰ illũ vt deũ noſtꝝ:ille colit nos vt agrũ ſuũ. Et vt ſciatis quia colit nos: audite eũ queʒ ʒJob.is. miſit vobis.Ego ſuʒ inquit vitis:vos eſtis palmites:pater meus agricola eſt. Ergo co lit nos: ſed ſi fructũ reddamꝰ parat hoꝛreũ. Si autẽ ſub tanto cuſtode ſtirpes eſſe volu/⸗ erimus:⁊ ꝓ frumẽto ſpinas ꝓferimus:nolo Dicerec e iudice iniquo qui nec deũ ti/ mebat nec homines reuerebat᷑: In euagelio ſᷣm eudẽ Sermo RxXV ſad oꝛandũ ⁊ credendũ:⁊ nõ de nobᷣ de dſo pᷣſumendũ. Quę ad oꝛan/ duli maioꝛ hoꝛtatio:q; vt nob de iudice iniqͥ Lucj.i8. ꝓponit᷑ ſimilitudo:? Judex em̃ iniquus nec deũ timens nec hominẽ reuerẽs:audiuit tũ vigduã interpellantẽ ſe:victus tedio nõ pie/ tate inclinatꝰ.Si ̊ exaudiuit qui oderat qð rogabat᷑:quõ non exaudit qui vt rogemus hoꝛtat᷑: Cũ ergo nobis iſta ecõtraria cõpa/ ratione dñs ſuaderet: qꝛ opoꝛtet ſemꝑ oꝛare:⁊ nõ deficere: adiecit ⁊ ait: Ue/ rũtamẽ cum venerit flius homis: putas inueniet fidẽ in terra:Si ſideſ deſipit:oꝛatio perit. Quis em̃ oꝛat qui non credit? Vnde ⁊ beatus aplus cũ ad oꝛandũ Bo. 1o. exhoꝛtaret᷑ ait:'gdis quicũq; inuocauerit no mẽ dñi ſaluus erit.Et vt oſtẽderet fidẽ fon- tẽ eſſe oꝛatiõis: nec poſſe ire riuũ vbi caput aqueę ſiccaret᷑:adiuxit atq; ait:uõ aũt in / uocabũt in quẽ nõ crediderũt?: Ergo vt oꝛe/ mꝰ credamꝰ: ⁊ vt ipᷣa nõ deſiciat fides q̃ oꝛa mꝰ:oꝛemꝰ. Fides fũdit oꝛatõnẽ:fuſa oꝛatio ſidei impetrat firmitatẽ.Eteni ne in tẽptati onibus defſiceret ſides: pꝛopterea dñs ait: Lucj.22 Vigilate ⁊ oꝛate: ne intretis in tẽptationẽ. AQuid ẽ in tẽptationẽ intrare:niſi a fide exi/ re? Intantũ em̃ temptatio ꝓficit:inquãtuʒ ſequit᷑: ad gaudiũ finiamt. ., ctio ſancti euan gelij ędiſicat nos alter publicanus. DPhar bat: Gfas tibi deꝰ: qꝛ nõ ſm ſicut ſides deſicit:Et intantũ tẽptatio deſicit:in/⸗ quãtum ſides ꝓficit. Hã vt aꝑtius nouerit charitas veſtra de ſide ne deficeret ⁊ periret dixiſſe dñm: Vigilate ⁊ oꝛate ne intretis in teinptationẽ: eo loco euãgeliũ ait: hac no/ cte poſtulauit ſathanas vexare vos ſicut tri ticũ:⁊ ego rogaui patrẽ ꝓ vobis ne deficiat fides vr̃a. Rogat qui tuet᷑:et nõ rogat qͥ pi ?— clitat᷑: Qð aũt ait dñs:Cũ venerit filius bo minis:putas inueniet fidẽ in terra?De ſide dixit quę ꝑfecta eſt. Ipſa em̃ vix inuenit᷑ in terra. Ecce plena ẽ dei ecclia:Quis huc ac⸗ cederet:ſi nulla eſſet fides? Quis nõ mõtes trã ſferret:ſi plena eſſet ſides? Attẽdite ipᷣos apłos:Dimiſſis omnibꝰ ſuis calcata ſpe ſę/ culi dũm nõ ſequerent᷑:niſi magnã haberẽt fidem.Et tamẽ ſi plenã haberẽt fidẽ:nõ di/ cerent domino: Auge nobis fidẽ. Vide etiã Lud.I2. vtrũq; illũ de ſe confitentẽ. Vide fidẽ: ⁊ nõ plenã fidẽ.Qui cũ obtuliſſet dño filiũ a ma lo demonio ſanandũ:⁊ eſſet intogatꝰ vtꝝ crederet: Reſpõdit⁊ ait:Credo dñe:adiuua Marci.⸗9. incredulitatẽ meaʒ: Credo inqͥt: credo do/ ine: ergo ẽ fides. Sed adiuua incredulita tem meaz: ergo non plena eſt fides. Sed qꝛ non eſt fides ſuperboꝛũ: ſed humiliũ: Di⸗/HGB xit ad quoſdã qui ſibi iuſti videba- Zud.is. tur:⁊ ſpernebãt cęteros:ſimilitudi/ nẽ hãc. Duo homines aſcenderũt in templũ oꝛare:vnus phariſęzus ?⁊ griſeus dice cęteri hominũ. Diceret ſaltẽ ſicut multi hoõmiĩies. Quid eſt cęteri homies: niſi om̃es h̃ter ipſum? Ego inqᷣt iuſtus ſum:ceęteri pec/ cato:es.õ ſum ſicut cęteri bomies: iniuſti:raptoꝛes:aduilteri.Et ecce ti ⸗ bi ex vicino publicano maioꝛis tumoꝛis oc/ caſio. Sicut inqͥt publicanꝰ iſte. Ego inqͥt ſolꝰ ſum:iſte de ceteris eſt.MHõ ſuʒ inqᷣt talis qualis iſte: ꝑ iuſticias meas qbus ini⸗ quus nõ ſum. Jeiuno bis in ſabbato: decimas dõ oim ꝗᷓ poſſideo.Quid rogauerit deũ:quęre in verbis eius:nihil ĩ- uenies.Aſcẽdit oꝛare: noluit deũ rogare: ſᷣ ſe laudare. Paxꝝ ẽ ñ deũ rogare:ᷣ ſe lauda re:inſuꝑ ⁊ roganti inſultare. Hublicanꝰ? aũt de lõginquo ſtabat:Et deo tñ iße pꝓpinquabãt: coꝛdis ↄſcia remouebat: pie/ tas applicabat. Publicanꝰ aũt de lõginquo — „ ₰ ſtabat:ſᷣ dñs eũ de ꝓpinquo attẽdebat.Ex Pöz. 132. celſus em̃ dñs et humilia reſpicit. Excellos 9 Sancti Auguſtini verbis domini aſt qualis erat ille phariſeęus: Excelſa aũt a lõge cognoſcit. Deus aũt a lõge cognoſcit: ſed nõ ignoſcit. Adhuc audi hũilitatẽ publi cani. Parũ ẽ:qꝛ de longinquo ſtabat: Nec oclłos ſuos ad cęlũ leuabat:vt reſpi/ ceret᷑ ñ reſpiciebat. Pꝛęmebat ↄſcia:ſpes ſbᷣ leuabat.Adhuc audi: Hercutiebat pe/ ctus ſuũ dicẽs:Dñne: ꝓpitiꝰ eſto mi hi peccatoꝛi. Ecce qͥ rogat᷑. Quid mirar ſi deꝰ ignoſcit: qñ ipſe agnoſcit: Deinde de phariſęo ⁊ publicano accepiſti cõtrouerſiã: audi ſentẽtiã. Audiſti ſuꝑbũ accuſatoꝛẽ: au diſti reũ hũilẽ:audi nũc iudicẽ.Amẽ dico vobis:veritas dicit: deus dicit: iudex di- cit: Amẽ dico vobis:deſcẽdit iuſtifi catꝰ publicanꝰ ille de tẽplo:magis qᷓ; ille ꝓphariſęꝰ. Dic dñe cauſã: Ecce vi/ deo publicanũ iuſtiſicatũ magis de templo deſcẽdere qᷓ; phariſęũ. Quero q̃re? QAuęris C quare: Audiqᷓre: Quia oĩs qui ſe exal tat huiliabit᷑:⁊ qͥ ſe hũiliat exaltabi/ tur. Audi ſentẽtiã:caue cauſã malã. Aliud dico: Audiſti ſententiã:caue ſuꝑbiã. Vide/ ant nũc: audiãt iſta neſcio qͥ impie garrien/ tes ⁊ de ſuis vᷣtutibꝰpſᷣſumẽtes. Audiãt qͥ di cũt:Nheꝰme hoĩem fecit:iuſtũ ipſe me facio. O peioꝛ ⁊ deteſtabilioꝛ phariſeo. Phariſeꝰ ille ſuꝓꝑbe quidẽ iuſtũ ſe dicebat:ſed inde il/ le deo gras agebat. Juſtũ ſe dicebat: ᷣ tñ deo gras agebat. Gfas tibi deꝰ:qꝛ nõ ſũ ſiẽ cęteri hoĩes. Gfas tibi deꝰ: Gfas deo agit: qꝛ nõ eſt ſiẽ cęteri homies:⁊ tñũ tanq; ſupbuſ ⁊ inflatus repᷣhendit᷑: non qꝛ deo gr̃as age/ bat:ſed quia velut nihil ſibi addi cupiebat. SGras tibi:qꝛ nõ ſũ ſicut ceteri hoĩes iniuſti: Ergo tu iuſtus:ergo nihil rogas:iã plenus Job. 7. es.Ergo nõ eſt tẽptatio vita hũana ſuꝑ ter/ r. Ergo iã plenꝰ es: ergo iã abũdas. Ergo Mattb.s. iam nõ eſt q̃re dicas: Dimitte nobis debita nr̃a. Quid eſt & q̊ͥ impie oppugnat gr̃am ſi repᷣhendit᷑ qui ſuꝑbe agit deo gr̃as? Et ecce poſt dicã cõtrouerſiã: ꝓlatãq; ſentẽtiã: ꝓce dunt ⁊ paruuli: imo afferunt᷑ ⁊ offerunt᷑ tan gendi. Cui tangẽdi:niſi medico? Certe inſa ni cui offerunt᷑ infſantes tangẽdi? Cui?⸗Sal/ uatoꝛi. Sʒ ſi ſaluatoꝛi:vtiq; ſanãdi.Cui ni Zud.i9. ſi illi qͥ venit ꝗqᷓrere ⁊ ſaluare qð ꝑierat: Vbi iſti perierãt: qᷓ;tũ ad ipᷣos ꝓpꝛie attinet ino/ centes? Video reatũ quęro vnde. Apłm au ZBo. 5.dio: Per vnũ hoĩem intrauit peccatũ ĩ oꝛbẽ terraꝝ. Per vnũ inqͥt hoĩem peccatũ intra uit in mundũ: 1 ꝑ peccatũ moꝛs:⁊ ita in oẽs homies ꝑtrãſiuit in quo om̃es peccauerũt. Veniãt ̊ paruuli:veniant. Audiat᷑ dñs di⸗/ cens: Sinite ꝑuulosvenire ad me: Veniãt LudaiSs. paruuli: veniãt languidi ad medicuzʒ:veni- ant ꝑditi ad redẽptoꝛẽ:veniãt:nemo ꝓhibe at. In ramo adhuc nihil cõmiſerũt: ſᷣ in ra/ dice perierũt. Gñdicat dñs puſillos cũ ma/ gnis. Langat medicꝰ⁊ puſillos ⁊ magnos. Cauſã paruuloꝝ: cõmendamꝰ maioꝛibus. Loqmini ꝓ tacentibꝰ: oꝛate ꝓ flentibꝰ. Si nõ fruſtra eſtis maioꝛes:eſtote tutoꝛes:tue/ mini eos qͥ adhuc cãm ſuã agere nõ poſſũt. Cõmunis fuit ꝑditio: ſit cõmunis inuẽtio. Simul ꝑieramus: ſimul inueniamurĩ xpᷣo. Diſpar eſt meritũ:ſᷣ cõmunis eſt gr̃a.Nihil mali habẽt:niſi qð de fonte traxerũt.Nihil habẽt mali niſi qð de oꝛigine traxerũt. Mõ eos impediãt a ſalute: qͥ ad id qð traxerunt multa addiderũt. Qui maioꝛ eſt gtate: ma/ o ioꝛ eſt iniqᷣtate.Sʒ gr̃a dei delet qð traxiſti: delet ⁊ qð addidiſti. Vbi em̃ abũdauit pec / Go.5. catũ:ſuꝑabũdauit gratia. ¶ Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio ſim eũdem: Homo quida deſcẽdit ab hierlm in hierico ⁊ incidit in la/ trones; Serm XxXxXVI A udere nos aplus pcipit: ſᷣ in dño Phil 4. g nõ in ſęculo. Quicũq; em̃ voluerit Jacobi.4. amicus eſſe huiꝰ ſęculi:ſicut ſcriptu/ ra dicit:inimicꝰ dei reputabit᷑.Sic auteʒ nõ Matth.. põt hõ duobꝰ dñis ſeruire: ſic ⁊ nemo ĩ hoc ſeculo põt gaudere ⁊ in dño. Multũ iter ſe hec duo gaudia differũt: ſuntq; oino ↄꝛia. Qñ gaudet᷑ in ſeculo:nõ gaudet᷑ i dño.Añ gaudet᷑ in dño: nõ gaudet᷑ ĩ ſcculo. Vincat gaudiũ in dño:donec finiat᷑ gaudiũ ĩ ſecco. HGaudiũ in dño ſemꝑ augeat᷑: gaudiũ in ſę/ culo ſemꝑ minuat᷑ donec ſiniat᷑. Mõ iõ iſta dicunt᷑:qꝛ in B ſeculo cũ ſumus gauderenõö debem: ſed etiã in h̊ ſeculo ↄſtituti iã ĩ dũõo gaudeamꝰ. Sʒ ait aliqͥs: In ſeculo ſũ:vtiq ſi gaudeo:ibi gaudeo vbi ſum. Quid eniʒ? Quia es in ſeculo:in dño nõ es. Audi eũdẽ aplm ad atheniẽſes loquẽtẽ:⁊i actibꝰaplo/ rũ dicentẽ de deo ⁊ de dño creatoꝛe nr̃o: In Acu.v⸗. illo viuimꝰ:mouemur ⁊ ſumꝰ. Qui em̃ vbi/ q; ẽ:vbi nõ eſt? Nõne ad h̊ nos exhoꝛtabat᷑: Dñs i ꝓximo ẽ:nihil ſolliciti fueritis? a/ hil.4 gnũ eſt h̊ qð aſcẽdit ſuꝑ oẽs ceęlos:et ꝓxinꝰ*2ꝰ ẽ eis qͥ adhuc verſant᷑ in tris.Quis ẽ iſte lõ⸗ ginquꝰ ⁊ ꝓximꝰ:niſi qͥ nobis miſcðia factluſ y. Ancebel! ale ipſt eſit dch⸗ ensſanan deſcicſt uun icſinal gesonmsd ertotn tüſih ten Ra abl zctinon Aeaue⸗ leginoc⸗ Uulvio⸗ Y. finißtenttn Puin it flanggenen (gönoſte. dionfie es ießͤrat. ) ino tkumonsel ſecz dormit Uirisnnnst ilehönere denoniüͤbe obieaadio: nligelanan tauttüceren lühebeo⸗P den Cöͤfih Ut Begauite Nnonoper ſoti Ege ſckinnprin enntüchde (bwulſün- unan Nobſoni Nelongee Wigrian⸗ Wlelk lon Cerol dedlcgebon Genara Ercahiber nr Nede ſcodome nücmna In euangelio ſcᷣm Lucam Sermo XXXNXVII n eſt ꝓximus? Totũ em̃ gen?hũanũ eſt hõ ille ⁊ liberatoꝛe nobiſcũ opus haberet. Quid g Ane Ui q iacebat i via ſemiuiuꝰ a latronibꝰ relictꝰ: fecit vt eẽt ꝓximꝰ nobis: Pꝛoximꝰ:non hoc –ꝰZ quẽ ↄtẽpſit trãſiẽs ſacerdos ⁊ leuites:et ac- qð nos: ſᷣ ꝓpe nos. Duo attẽde: Juſt eſt: enneti. ceſſit ad eũ curandũ eiq; opitulandũ trãſi/ imoꝛtalis ẽ. In duobꝰ tuis malis:vna ẽ cul RKKZ ens ſamaritanꝰ. Vt aũt narraret h vñ cauſa pa:altera ẽ pęna.Culpa ẽ ꝙ iniuſt es:penag ilri, deſcẽdit:quẽdaʒ grentẽ ꝗ ſint optima pᷣce/ eſt qꝛ moꝛtalis es. Ille vt eſſet ꝓximꝰ ſuſce/ . ’” – Lucj.I0. pta ⁊ ſũma ĩ lege:admonuit h duo eẽ: Dili pit pęnã tua: nõ ſuſcepit culpã tuã.Et ſi ſuſ R*K” ges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo cepit: delendã ſuſcepit nõ faciendã: iuſtus? M ⁊ ex tota aĩa tug:⁊ diliges Primuz imoꝛtalis: lõge ab iniuſtis?⁊ moꝛtalibꝰ. Pec — tuũ ſiẽ teipm. Ille aut: Etqꝗs e meꝰ catoꝛ moꝛtalis: longe eras a iuſto imoꝛtali. Arii ximꝰ?: E&t narrauit dñs. Hõ qdaʒ de· Mõ ẽ facteille pctõꝛ qð tu:ſ factꝰẽ moꝛtalis en 4 cẽdit ab hierlm ĩ hierico. Oñdit illũ qð tu. Manens iuſt“: factꝰ eſt moꝛtal. Sul/ HS qzgdaãmõ iſraelitã.Et incidit ilatrones. cipiẽdo pęnã? nõ ſuſcipiẽdo culpã: ⁊ culpã chctin AQNuẽ cũ expoliaſſet ⁊ plagas ei gra deleuit ⁊ pnã. Dñs & in ꝓximo eſt: nihil ſol Obil. 4. ngeh ues irro aſſe Et: dimiſ. erũt eũ ſemiui⸗ liciti fueritis.Et ſi ſuꝑ oẽs celos aſcẽdit coꝛ/ emreit hbl uũ ivia.Lrãſit ſacerdos:vtiq; genẽ ꝓ poꝛe:nõ receſſit maieſtate. Vbiq; pᷣſens eſt BP de areit Ni ximꝰ:pᷣterijt iacẽtẽ.Trãſit leuites: ⁊ ; gene qfecit oĩa. Gaudete in dño ſemꝑ.In ſeculo Abi.s. gömrmn ꝓximꝰ:iacẽtẽ etiã ipᷣe ↄtẽpſit.Trãſijt ſama / gaudiũ qð eſt? GOaudere de iniquitate:gau/ kiamdn ritanꝰ: genere longinquꝰ:miſcoia ꝓximꝰ:fe dere de turpitudie:gaudere de dedecoꝛe:de Nagomim ccit qò noſtis. In qͥ ſamaritano ſe voluit itelꝰ defoꝛmitate. De his & oĩbꝰ gaudet ſeculuʒ. thidai üuigi dñs ni ieſꝰ xp̃ᷣs. Samaritanꝰ em̃ cuſtos Quęoia nõ eſſent: niſi homies voluiſſent. Alia ſunt ꝗᷓ faciũt hoĩes: alia ſũt ꝗ̊ͥ patiunt: et ſi nolunt:fecerũt.Quid & eſt hoc ſeculũ:⁊ qð eſt gaudiũ ſęculi? Dico frẽs bꝛeuit᷑ quã/ Bo. s. interpᷣtat᷑. Jõ reſurgẽs a moꝛtuis iã nõ mo/ ncanono NPs.ꝛ20. ri᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ dñabit᷑: qꝛ nõ doꝛmit inaunn negcq; doꝛmitat q cuſtodit iſrł. Deniq; qñ cõ/ id 4 uitis tantis blaſphemabant iudęi:dixerũt tũ poſſũ:quãtũ deꝰ adiuuat:feſtinãter:bꝛe/ inactnl Job.S. illi:Hõne verũ dicimꝰ:qꝛ ſamaritanus es ⁊ uiter dico:Seęculi leticia: eſt impunita neqͥ- WI 1 demoniũ habes: Cũ g duo eſſent cõuitioſa cia: Luxurient᷑ hoies:foꝛnicent᷑: ĩ ſpectacu/ aprfütie obiecta dño:dictũq; illi eẽt:Nõne verũ dici lis nugent᷑: ebꝛioſitate ingurgitent turpi / cigei un mꝰ:qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ demoniũ habes:po/ tudine fedent᷑:nihil mali patiant᷑: et videte Culeſatpn terat rũdere: Hec ſamaritanꝰ ſuʒ:nec demo ſeculi gaudiũ.Iſta mala ꝗͥ cõmemoꝛaui:nõ i Seumil⸗ niũ habeo: Rñdit aũt: Ego dęmoniũ nõ ha caſtiget fames:nõ belli timoꝛ: non aliqᷣs ti / teſetnennſg. beo.Qð rñdit refutauit:qð tacuit cõfirma- moꝛ:nõ aliqs moꝛbꝰ:non vlla aduerſitas:łᷣ zo Halüint uit. Hegauit ſe hr̃e demoniũ qui ſe nouerat ſunt oia in rerũ abũdantia:in pace carnis:i ſangeinin dęmonioꝝ excluſoꝛẽ: non ſe negauit inſirmi ſecuritate malę mẽtis: ecce vide ſeculi gau- iimdi cuſtodẽ. Ergo dñs i ꝓximo E: q⸗ dñs nobis diũ.Sʒ no cogitat de ſic hõ. Alia eſt dei (0 — fact'ẽ in ꝓximo. QAuid tã longinquũ:qͥd tã gitatio: alia homĩis. Magnę miſericoꝛdię ẽ iigriſ. remortũ q; deü ab homibꝰ: imoꝛtalẽ a moꝛta nequicie impunitatẽ nõ relinquere: ⁊ ne co/ eigiii lib :iuſtũ a peccatoꝛibꝰ: õ loco lõge: diſ gat in extremo gehenne danare: mõ flagel⸗ ö ſſimilitudine.Nã ſolemetiã ita loqui:cũ de lo dignat᷑ caſtigare. Na vis noſſe niła pęna ui duobꝰ homibꝰ dicimꝰ: qñ diuerſi ſũt moꝛes: quata ſit pęna: nõ tũ iuſto ſᷣ peccatoꝛi: cui ẽ 6 miſn Iſte longe eſt ab illo. Etiã ſi iuxta ſteterint: tpalis pęna ne ſuccedat ętna. Elis & noſſe: ini etia ſi viciniꝰ inhabitent: etiã ſi vna catena nlla pęna quãta ſit pęna? Pſalmũ introga: Uitaß colligent᷑:longe ẽ piꝰ ab impio:lõge ẽ inno- Irritauit dñm pctõꝛ.Exclamauit vehemẽ/ Nõ.. in. M cens a reo:longe ẽ iuſtus ab iniuſto. Si hoc ter:attẽdit:ↄſiderauit: exclamauit: Irrita/ a e de duobꝰ homib dicit᷑: qͥd ð deo ⁊ homibꝰ2 uit dñm pctõꝛ. Quare obſecro:?: Quid vidi/ etinc et Cũ longe a nobis eẽt imoꝛtalis ⁊ iuſtꝰtan ſti:? Qui autẽ h̊ exclamauit:vidit peccatobꝛ g q́ᷓ; a moꝛtalibꝰ ⁊ pctõꝛibꝰ:deſcẽdit ad nosvt ipune luxuriantẽ:male facientẽ: bonis abũ ine fieret nobis ꝓximꝰ ille longinquꝰ.Et qͥd fe/ gdantẽ:et exclamauit: Irritauit dñm pctõꝛ. cit cũ haberet ipe duo bona:⁊ nos duo ma/ la:? Ille duo bona: iuſticiam ⁊ imoꝛtalitatẽ: nos duo mala: iniquitatẽ ⁊ moꝛtalitatẽ. Si vtrũq; malũ nr̃jm ſuſcepiſſet: par nr̃ fuiſſet: Auare hᷓ dixiſti?: Quid em̃ vidiſti? Pꝛe ma/ gnitudine irę ſuę nõ reqrit. Intelligite frẽs chꝛiſtiani miſciã dei: qñ caſtigat mũdũ:nõ vult damnare mũdũ. Pꝛę magnitudine irę 6 2 BGBancti Auguſtini de verbis domini ſus nõ exqrit. Jõ nõ exqrit: qꝛ multũ iraſci/ tur. Alagna ẽ ira eiꝰ. Parcẽdo ſeuit:bᷣ iuſte ſeuit.Eſt em̃ ſeueritas:q̃ſi ſeua veritas. Si SO aliqñ ſeuit parcẽdo:bonũ eſt nobis vt ſb/⸗ ueniat caſtigãdo. Et tñ ſi facta generis hu/ ꝓs. 102. Mani ↄſideremꝰ: qͥd patit᷑: Mõ ſᷣm peccata nr̃a fecit nob. Filij eius ſumꝰ. Vñ hoc ꝓba mus: Aoꝛtuꝰẽ ꝓ nob vnicꝰ:ne remaneret vnꝰ. Noluit eſſe vnꝰ:qͥ moꝛtuꝰẽ vnꝰ.Mul/ tos em̃ ſilios dei fecit vnicꝰ filius. Emit ſibi frẽs ſanguie ſuo: Pꝛobauit repꝛobatos:re/ demit vẽditos:honoꝛauit iniuriatos:viui - ſicauit occiſos. Dubitas ꝙ dabit tibi bona ſua: qͥ nõ dediꝗteſt ſuſcipe mala tua? Ergo frẽs gaudere ĩ dño nõ in ſęclo: id eſt gaude/ teiĩ vitate nõ ĩ iniqtate. Gaudere ĩ ſpe ęter- nitatis:nõ in floꝛe vanitatis. Ita gaudete ⁊ vbiq;: ⁊ qdiucũq; hic fueritis:dñs in ꝓxi⸗ mo eſt: nihil ſolliciti ſitis. ¶ De verhis dñi in euã⸗ gelio vᷣm Johannẽ. De eo qð ſqiptũ eſt in euangelio hſm Johannẽ:In pncipio erat᷑ ver⸗ erat verbuz:Et rephenſione arria- noꝛu / Bermo XXXVII A. tulũ euãgelij quod leche 1. frẽs dilectiſſimi:purũ oculum ieſũ chꝛiſtũ accepimꝰ ſ̃m diui/ turꝗ: euãgeliʒaãte iohe.In ipᷣo aũt euãgelio quãtꝰ⁊ q̃lis vir iohãnes fuerit inuenimꝰ:vt ex dignitate diſpenſatoꝛis intelligat᷑ quãti pcij ſit verbũ qð per talẽ dici potuit: imo qᷓ nulliꝰ ſit pᷣcij qð ſuperat oĩa. Pꝛecio em̃ aut cõparat᷑ res venalis:aut ſubijcit᷑:aut excedi tur eã.· Qñ tanto qſq; cõparat quãto valet: ęquat᷑ pciũ rei ꝗͥ cõparat᷑:qñ vilius:ſubijcit ei:qñ chariꝰ: ſuperat eã. Verbo aũt dei nec cquari aliqd põt:nec ad mutationẽ ſubijci: nec ſuꝑponi aliqͥd. Subijci em̃ oĩa poſſunt Job. . Vbo dei: qꝛ oiĩa ꝑ ipᷣm facta ſunt:nõ tñ ſubij⸗ ciant᷑ qſi pciũ ſint verbi:vt qͥſq; det aliquid vt illud accipiat. Tñ ſi dici põt et admittit nomẽ h ratio aliqua vel loquẽdi ↄſuetudo: pᷣciũ cõparandi vbi ipe cõꝑatoꝛ ẽ:qͥ ſeipſu,ʒ ꝓ ſeipo dederit huic verbo. Itaq; qñ aliqd emim:quęrimaliqd qð demus:vt habea/ coꝛdis inqᷣrit. Dñm em̃ noſtru uauiuiunuitatẽ ad cõdenda vniuſã crea turã:ſm hũanitatẽ ad reꝑanda lapſaʒ crea/ mus rem dato pᷣcio quã volumꝰ emere.Et extra nos eſt qð damus:et ſi apud nos erat fit extra nos illud qð damꝰ:vt ſit apud nos illud qð cõparamꝰ. Quicqͥd pᷣcij inuenerit qui emit: aliqͥd neceſſe eſt vt tale inueniat: vt det qð habet:accipiat qð nõ habet.Ma net tñ ille a qͥ abſcedit pᷣciuʒ: ⁊ accedit ad i lud ꝓ quo dat pᷣciũ. Qui aũt vult cõparare verbũ hoc:qͥ vult habere non ꝗrat extra ſe/ ipᷣm qð det:ſeipᷣm det.Qð cũ fecerit:non ſe amittit ſicut amittit pᷣciũ: qñ aliquid emit. Verbũ g̊ dei ꝓpoſitũ eſt omibꝰ.Cõparẽt qͥ poſſũt:poſſunt aũt qͥ pie voluerint. In illo em̃ verbo pax: et pax in terra homibꝰ bone Lud.2. volũtatl. Ergo qͥ vult cõparare:det ſeyſfnm. Quaſi pᷣciũ eſt h̊ xbi ſi dici aliquo mõ põt: qñ nec ſe ꝑdit qui dat: ⁊ acquirit verbũ pꝛo quo ſe dat: ⁊ ſeipᷣm in vᷣbo acqrit cui ſe dat. Et quid dat verbũ: MNõ aliqd ab ipᷣo alienũ o ꝓ quo ſe dat: ſᷣ qð ꝑ ipᷣm verbũ factũ eſt:Hᷣ ei reddit᷑ vt reficiat᷑. Oia ꝑ ipſuʒ facta ſunt. Job.r. Si oĩa:vtiq; ⁊ hõ. Si celũ:ſi terra: ſi mare: ſi oĩa que in ipſis: ſi vniuſa creatura: vti ille manifeſtius qͥ ad imaginẽ dei factꝰ per verbũ factus ẽ hõ. Nõ mõ frẽs tractamus: GB quõ poſſit intelligi qð dictũ eſt: In pnci⸗/ pio erat verbũ ⁊ verbhuʒ erat apud Den: ⁊ de? erat verbũ. Ineffabilit᷑ põt intelligi. NHõ verbis homis ſit:vt intelligat vᷣbũ dei. Tractamꝰ ⁊ dicimꝰ:quare nõ intel ligat᷑.Nuũc nõ dicimꝰ vt intelligat᷑:ſᷣ dicimꝰ qd impediat ne intelligat᷑. Eſt em̃ foꝛma ꝗᷓ; daʒ: foꝛma nõ foꝛmata:ſᷣ̊ foꝛma oĩm foꝛma/ toꝛũ: Foꝛma incõmutabilis:ſine lapſu:ſine defectu:ſine tꝑe:ſine loco:ſuperans oĩa:ex/ iſtens in omibꝰ: ⁊ fundamẽtũ quoddã in q ſint:⁊ faſtigiũ ſub quo ſint.Si dicis: qꝛ oĩa i illo ſũt:nõ mẽtiris. Dictũ eſt em̃ iſßm vbuũu ſapiẽtia dei. habemꝰ aũt ſcriptũ: QOia ĩ ſa / a. i03. piẽtia feciſti. Ergo in illo ſunt oĩa: ⁊ tñ quia deꝰ ẽ:ſub ipᷣo ſunt oĩa. hicimꝰ q; incõpꝛehẽ ſibile ſit qð lectũ eſt: ⁊ tñ lectũ eſt: nõ vt cõ/ pᷣhenderet᷑ ab homie:ſᷣ vt doleret hõ:qꝛ nõ cõpꝛehẽdit:⁊ inueniret vñ impedit᷑ a cõpꝛe/ henſiõe ⁊ remoueret ea:⁊ inhiaret ꝑceptiõe incõmutabilis verbi:ipᷣe ex deterioꝛe in me- liꝰ cõmutatꝰ.Nõ em̃ verbũ ꝓfſicit aut creſcit accedẽte cognitoꝛe:ſᷣ integrũ ſi ꝑmanſeris: integrũ ſi receſſeris: integrũ cum redieris: manens in ſe ⁊ innouans oĩa.Ergo ẽ foꝛma omniũ rerũ: Foꝛma infabꝛicata ſine tẽpoꝛe vt diximꝰ: ⁊ ſine ſpacijs locoꝝ. Quicqd eiᷣ ſeocupl: ſnibusth Deindec codiſentd Groe'ytin ponb'ge⸗ nuostqueta uicarecor n. Onnes ſkinpane vobigint votücorpu⸗ ſloci oe inminoiit cicaput⸗ ſuntinpte⸗ ſentimusrn geſtöeann lleſemnons 1o. Gznoͤpe gunckttals hobü. Ded Pbencises Hiazfelloig Lſeſioſe mnagnaben ppoſſible⸗ eſtradoau⸗ pusoculo potes Qu Lubhonie tequofza ſeaie ñ hencholſes lleuo: nic ſeistepiatf, eladati oc vites (lisyrtoti Wviceset⸗ dln Ayliassn Qidel decgpatpe Nöilapenn eiſtents tugeeſon Ntuqroc lötücon⸗ bentsc⸗ ſeeöpot meann — nlinun loco capit᷑: circũſcribit᷑. SFoꝛma circũſcribit nſtanntte finibus: habet metas: vnde ⁊ quouſq; ſit. Czch nant Deinde qð loco capit᷑ ⁊ mole quadã et ſpa/ inleinent, cio diſtendit᷑: minꝰ eſt in ꝑte q; in toto. Fa⸗ drödthe 1 cit deꝰ vt intelligatis. Quotidie aũt de coꝛ Ptuntiigs⸗ poꝛibꝰ quę ante oculos nfos ſunt:quę vide umlöpe mus:quęe tangimꝰ: inter quę ſumꝰ:poſſum intem⸗ iudicare coꝛpꝰ quodlibet in loco habere foꝛ/ ämnnne mã. Om̃e aũt qð ſpaciũ loci occupat: minꝰ — eſt in parte qᷓ; in toto. Pars coꝛꝑis hũani: üüguent. r Parte or een e e ndlini verbi gfa: bꝛachiüũ. Atiq; minꝰẽ bꝛachiũ qᷓ; Auein Ni totũ coꝛpus.Et ſi minꝰ eſt bꝛachiũ: bꝛeuio- e rẽ locũ occupat. Itẽ caput qꝛ pars ẽ coꝛꝑis nbonidberu. en loto aſttetmim eſt totu coꝛpus rurdeticn. in minoꝛi loco eſt: et min eſ q; totu coꝛpus luinn cui caput ẽ. Sic oĩa quę ſunt ĩ loco: minoꝛa mnmtin ſunt in ꝑte q; in toto. HNihil tale de illo vᷣbo Nilnin ſentimus: nihil tale cogitemus. Mõ de ſug/ etalt geſtiõe carnis ſpiritalia imaginemur. Nõ ẽ Phiii ille ſermo:nõ eſt ille deꝰminoꝛ in ꝑte qᷓ; in to pügick to.Sʒ nõ potes tale aliqᷣd cogitare. Mag!“ izumtſt Fi pia eſt talis ignoꝛãtia qᷓ; ſumpta ſcientia. mIunn Zzob. 1. Loq;mur em de deo. Dictũ ẽ: Et deus erat uine ſcc verbũ. De deo loqmur:quid mirũ ſi nõ cõ⸗ ie p̃hendis?: Si em̃ cõpꝛehẽdis:nõ eſt deꝰ.Sit 6fimnmß pia ↄfeſſio ignoꝛãtię magis qᷓ; temeraria ꝓ/ nich Nync Cfeſſio ſcię. Attingere aliquãtũ te mẽte deũ: vozetuul magna beatitudo ẽ: cõpꝛehendere aũt oĩino Peſbint ipoſſibile.Ad mentẽ deꝰ ꝑtinet:intelligẽdꝰ frninig eſt: ad oculos coꝛpus:videndũ eſt. Sed coꝛ/ nurtint pus oculo cõpꝛehẽdere te putas?Oĩno non neligiifem potes. Quicqͥd em̃ aſpicis:nõ totũ aſpicis. ‚Geüfemg Cuiꝰ homis faciẽ vides: doꝛſũ nõ vides eo ſnmsoinim⸗ tꝑe quo faciẽ vides.Et qñ doꝛſuʒ vides:eo loaſnrlplehr tꝑe faciẽ nõ vides. Mõ ſic &̊ videsvt cõpꝛe/ ſhanetun hendas:ſed qñ aſpicis aliaʒ partẽ quã non iiiti videras: niſi memoꝛia tecũ faciat vt memi/ 45ns gli neris te vidiſſe vnde recedis: nunqᷓ; te dice/ ickciinid res aliqd vel in ſuꝑficie cõpꝛehendiſſe.Tra/ tonri⸗Oui ctas qð vides:vᷣſas huc atq; illuc:velut ipᷣe gtärtimk circuis vt totũ videas. Vno & aſpectu totũ anihtti videre nõ potes. Et q́diu vᷣſas vt videas: . Snirc⸗ ꝑtes vides: ⁊ cõtexendo qꝛ vidiſti alias par untitt⸗ tes: videris totũ inſpicere. Mõ aũt hic ocu/ reiiat loꝛũ viſus: ſᷣ memoꝛię viuacitas intelligit᷑. ⸗ u genie Quid &̊ de illo verbo frẽs dici poteſt: Ecce n enh de coꝛpoꝛibꝰ dicimꝰ ſubiacẽtibꝰoculis nr̃is: nnnn atl nõ illa poſſunt cõpꝛehẽdere aſpectu:quis g hiai it oculꝰ coꝛdis cõpꝛehẽdit deũ? Sufficit vt at/⸗ Nd e tingat:ſi purus eſt oculus.Si autẽ attingit munſn tactu quodã attingit incoꝛpoꝛeo ⁊ ſpiritali: bbnin nõ tñ compꝛehẽdit: et hoc ſi purus eſt: ⁊ hõ n fit beatus cõtingẽdo coꝛde illud qð ſemper In euangelio ſcdᷣm Jobãnẽ Genno XXXVIII beatũ manet: ⁊ eſt illud beatitudo ꝑpetua: et vnde fit homo viuus vita ꝑpetua: vnde fit hõ ſapiens ſapientia perfecta: vnde hö fit illumiatus:lumẽ ſempiternũ eſt.Et vide quẽadmodũ tu cõtingendo efficeris qð nõ eras:nõ illud qð cõtingis facis eſſe qð non erat. Hoc dico: Deus nõ creſcit ex cognito⸗/ re:ſᷣ cognitoꝛ ex cognitione dei. Ne putemꝰ frẽs chariſſimi qꝛ bñficiũ ſᷣſtamꝰdeo:qꝛ dixi mꝰpᷣciũ nos dare qͥdãmõ. Mõ em̃ vnde au/ geat᷑ ille damꝰ: qͥ ⁊ te lapſo integer ẽ:⁊ te re/ deunte integer manet: paratus videre vt beatificet cõuerſos: ⁊ auerſos puniat cęcita te. Qui em̃ ſe auertit a lumie vo:id ẽ a deo: iã ceęcus efficit᷑.Nondũ ſentit pęnã:ſed iam habet. Itaq; verbũ dei frẽs chariſſimi icoꝛ/ poꝛaliter:inuiolabilit:incõmutabiliter:ſine tẽpoꝛali natiuitate: natũ tũ intelligamus a deo. Putamꝰ ne poſſumus aliquo mõ per/ ſuadere quibuſdã infidelibus nõ abhoꝛrere a vero qð dicit᷑ a nobis fide catholica ꝗ̊ Zↄꝛia ÿ arrianis:a qbus ecclłlia dei ſępe temptata eſt:cũ carnales homies faciliꝰ illud accipiũt qð videre cõſt uerunt? Auſi ſunt em̃ quidam dicere: Maioꝛ eſt pater filio ⁊ ſcedit eũ tꝑe: id eſt maioꝛ eſt filio pat: ⁊ minoꝛ eſt patre ſi lius:⁊ a patre in tꝑe ꝓcedit.Et ſic diſputãt: Si natꝰ eſt:vtiq; erat pater anteqᷓ; filius illi eſſet natus. Attẽdite:Adſit nobis adiuuati bus oronibꝰ vfis et pia intẽtione acciꝑe cu/ piẽtibꝰqð ipᷣe donauerit:qð ipᷣe ſuggeſſerit. Aſſit nobis vt poſſimꝰ quoquo mõ explica re qð cępimꝰ. Lamẽ frẽs ante dico: Si non potuero ego explicare:nõ rationẽ putetis ſᷣ hominẽ defeciſſe. Itaq; vos hoꝛtoꝛ ⁊ depꝛe coꝛ vt oꝛetis:aſſit miſcðia dei:⁊ ita rem a no bis dici faciat: vt vos exaudire opoꝛtet: et nos dicere. hoc giilli dicũt.Si filius dei eſt: natus eſt. Hoc fatemur. Hõ em̃ eẽt filiꝰſi na tus nõ eſſet. AManifeſtũ eſt: admittit fides: aſpꝛobat eccłia catholica:verũ eſt. Adiũgũt deinde:Si natꝰẽ patri ſiliꝰ: erat pr̃ anteq; fi liꝰ ei naſceret᷑.hoc reſpuit fides:reſpuũt au res catholicę. Anathematiʒat᷑:extra eſt qui hoc ſapit: non ꝑtinet ad ꝑticipationẽ ſocie- tatẽq; ſanctoꝝ. Ergo ait: Ratõeʒ mihi red/ de: quomodo et ſilius potuit naſci patri et coęuus ei eſſe a quo natus eſt? Et quid faci/ emꝰ fratres:quando carnalibꝰiſta ſpiritalia intimamus: ſi tamẽ ⁊ noſipſi non carnales ſumus: quãdo carnalibus iſta ſpiritalia in / ſinuamus: hoiĩe aſſuefacto natiuitate terre⸗- 3 BSBancti Auguſtini de verbis domini na:⁊ videnti iſtius creaturę oꝛdinẽ: vbi ſuc/ ceſſus ⁊ deceſſus: gignentes ⁊ genitos ęta/ te diſtinguit? Poſt patrẽ em̃ naſcit᷑ filiꝰ:pa/ tri vtiq; moꝛituro ſucceſſurꝰ.Hoc in homini bus:hoc in alis animãtibꝰ inuenimꝰ:parẽ/ tes pᷣoꝛes tꝑe:filios tꝑe poſterioꝛes.hac cõ/ 2. Corj. 12. ſuetudine vidẽdi: carnalia tran ſferre illi ad ſpiritalia cupiũt:⁊ intentiõe carnaliũ faciliꝰ ſeducunt᷑. Mõ em̃ ratio audientiũ ſequit᷑ ta lia ſᷣdicãtes:ſᷣ cõſuetudo ꝗᷓ etiã iuoluit eos vt talia ſdicarent.Et qͥd faciemꝰ nos? Sile bimꝰ: Vtinã liceret. Foꝛſitã em̃ ſilendo ali/ quid dignũ de re ineffabili cogitaret. Nam quicqͥd põt fari:nõ eſt ineffabile: Ineffabi/ lis eſt aũt deꝰ.Si em̃ raptũ ſe dicit vſq; i ter tiũ cęlũ:aplłus paulus:et dicit ſe audiſſe in/ effabilia verba:quãtomagis ipe ineffabilis qͥ talia demõſtrauit ꝗ̊ᷓ fari nõ poſſit: cui de/ mõſtrata ſunt? Itaq; frẽs:melierat ſi poſſe mꝰ tacere ⁊ dicere: hoc habet fides: ſic cre/⸗ dimus. Mõ potes caꝑe:paruulꝰ es: patien/ ter tolerãdũ donec pẽnas nutrias:ne cũ vo lare iplumis volueris: nõ ſit illa aura liber/ tatis:ſᷣ caſus temeritatis. Quid illi cõtra? O ſi haberet qð diceret:diceret mihi. DNeſti/⸗ cienti iſta excuſatio ẽ. Victus ẽ: neſcit qͥ re/ ſpondere nõ vult. Ille cui h̊ dicit᷑: ſi non re/ ſpondeat:⁊ in ſeipſo victꝰ nõ eſt: vincit᷑ tñ i titubãtibꝰ fratribꝰ. Audiũt em̃ frẽs infirmi ⁊ putãt reuera nõ eſſe qð dicat᷑: ⁊ foꝛſitã ve/ rũ putãt nõ eẽ qð dicat᷑: nõ tamẽ nõ eſſe qð ſentiat᷑. Homo em̃ nihil põt dicere: qð non etiã ſentire poſſit. Põt etiã aliquis ſentire: qð dicere nõ poſſit. Lñ ſeruata illi maieſta tis ineffabilitate:ne cũ aliq̃s ſilitudines ↄᷣ il los dederimꝰ: putet nos aliqͥs ꝑ iſtas ſilitu/ dines iã ꝑueniſſe ad id qð nec dici nec cogi- tari põt certe a paruulis. Et ſi põt ab aliqbꝰ E maioꝛibꝰ:põt ex ꝑte:põt in ęnigmate:põt ꝑ ſpeculũ nondũ aũt facie ad faciẽ. DHemus ⁊ nos aliq̃̊s ſilitudines aduerſus illos vñ illi refellant᷑:nõ vnde illud capiat᷑.Eteni cũ di⸗ cimꝰ valde poſſe fleri:poſſe intelligi:vt ⁊ na tus ſit ⁊ coęternꝰſit ei a quo natꝰẽ:vt hoc re fellant ⁊ q̃ſi falſum eſſe demõſtrent: ſilitudi nes nobis dant. Vnde? De creatura: et di/ cunt nobis: hhõ vtiq; erat anteq; generaret ſiliũ: maioꝛ eſt filio ſuo.Et equus erat ante/ q; generaret filiũ:⁊ ouis ⁊ cętera aialia. Si/ militudines adhibent de creaturis. Quid? MNobis laboꝛandũ ẽ vt ⁊ nobis inueniamꝰ ſilitudines earũ reruʒ qͥs aſtruim: Quid ſi nõ inuenirẽ: Mõ recte poſſem dicere:natini tas creatoꝛis foꝛtaſſe ſilitudinẽ in cceaturna nõ habet:? Quãto em̃ ſuꝑat ea ꝗᷓ ſunt hic iin eo qð ibi eſt: tanto ſuperat ea ꝗᷓ hic naſcun in eo qð ibi natꝰẽ. Oĩa ꝑ deũ h̊ ſunt:Et qͥd tñ ẽ cõꝑandũ deo? Sic oĩa ꝗ̊ hͥ naſcunt᷑:ilo efficiẽte naſcunt᷑. Et ſic foꝛſitan nõ inuenit aliqᷓ ſihitudo natiuitatis eius: quõ nõ inue/ nit᷑ ⁊ ſubſtãtię eiꝰ ⁊ imutabilitatis diuinita tis maieſtatis eius. Quid em̃ ſimile hic iue/ niri põt:? Si & foꝛſitan nec natiuitatis ſilitu do inueniat᷑: nũquid inde oppᷣſſus ſum: qͥa nõ inueni ſilitudines:creatoꝛi omniũ ĩ crea/ tura: cupiens inuenire qð eſſet ſiłe creatoꝛi⸗ Et reuera frẽs nõ ſũ inuẽturꝰtꝑales ſilitudi/ nes qs ęternitati poſſim cõparare. Sʒ et tu q̃s inueniſti:quid ſunt?: Quid em̃ inueniſti: Quia pater maioꝛ eſt tge qᷓ; filius:⁊ iðo vis vt filius dei tꝑe minoꝛ ſit qᷓ; pater ęternꝰ:qͥa oinueniſti minoꝛẽ filiũ patri tẽpoꝛali.Da mi/ hi ęternũ patrẽ hic:⁊ inueniſti ſimilitudinẽ. Filiũ minoꝛẽ inuenis patre in tẽpoꝛe: filiu, tẽpoꝛalẽ minoꝛẽ patre tẽpoꝛali:MNũquid in/ ueniſti mihi filiũ tẽpoꝛalẽ minoꝛẽ ęterno pa tri? Quia & in ęternitate ſtabilitas eſt:in tẽ/ poꝛe aũt varietas: In ęternitate oĩa ſtãt:ꝛ in lꝑe alia accedũt: alia ſuccedũt: potes inue/ nire filiũ in varietate tꝑis:ſuccedentẽ patri: qꝛ etiã patri ſuo ipᷣe ſucceſſit nõ ęterno patri tẽpoꝛalis.Quid & poſſumꝰ frẽs mei in cea / tura inuenire coęternũ: quando in creatura nihil inuenim?eternũ: Inueni eternũ patrẽ in creatura:⁊ inuenio coęternũ ſiliũ.Si aüt nõ inuenis ęternũ:⁊ vincũt in tẽpoꝛe:ſuffi/ cit vt ad ſilitudinẽ inueniamꝰ coęuũ.Aliud eſt em coęternũ:aliud coeuũ. Coeęuos quo/ tidie dicimꝰ eos: qui eandẽ habẽt menſurã tempoꝛũ. Mõ alter ab altero ſcedit᷑ tẽpoꝛe: am bos tamẽ eſſe cepimus quos dicim co/ ęuos.Si potuerimꝰiuenire coeuũ qð naſcit᷑ ei a quo naſcit᷑:ſi poſſũt inueniri coęua duo generans ⁊ generatus:hic inuenimꝰcoęua: ibi intelligimus coęterna. Si hic inuenero genitũ ex eo eſſe cępiſſe ex quo cępit genera toꝛ: intelligimus certe filiũ dei ex eo eſſe nõ cępiſſe ex quo nõ cępit generatoꝛ. Ecce foꝛè/ taſſe fratres inuenimus aliquid in creatura dð de alia re naſcatur:⁊ tamẽ ex eo tempoꝛꝛ eẽ incipiat ex quo cępit illud vnde naſcitur: hoc ex eo ex quo illud cepit: illud ex eo ex quo illud nõ cępit. Hoc ergo coęeuum: illuld coęternum. Arbitroꝛ ſanctitatẽ veſtram iaz Ne nteletin poreluc panus in giamusi neamura⸗ gn us nii Co llent gacula de ſt.Cando copuns. ſgueniame genn. Peeberete⸗ litünpeſe nuoektin Cgtenain Sncannt icyfund⸗ ſitolcerg Ne enoa Quide Gilvcemäa laminuib⸗ (igraintel hoſtanene i Hona⸗ hondüctte fogoguüͤtee mnignis Get volnit ntellecren feſponder delgneeri Nlogſgre Plocueiſum 1a Gilucen gnisnonan Aendero ſi Anthibic Mmefiuſeſt mnnespot Eumentone laneft⸗ fecann dunerci mncchnt⸗ ingddi ustfiin alniſn frennhen ſſifmg agbiennſere öſunge Aömſanio Guannönene Usr guönöinnn liansdui enſinlehei nnnlnansſtn opölusſune, nonionniäigen ckerſlleoeunte rpalesfint dparne. Ban uiden inuenike öfliustidons Spuegant nnigcrnl Dani nihiſinliuditi. Nriatipere ilu Walr Bücud nmäigmon tihliuschiitd mitatecistiti. cdün orcsſne ſuceclenien⸗ ſtnögeneyem fismeinncen uundoncen uenigenien gemöflüSn ütintir amicmi D⸗ mi. aild Zihabaniti co zetlk ihe⸗ s glos din rcoihoui eniud⸗ cinenn toh. ,9 uinene S 2— 2 = t S — enmn Eleſn E parua ſimilitudine coęua coęternis. Inue/ niamus itaq; coęua: et de ſcripturis admo/ neuamur ad has ſimilitudines. Legimus in Sap.⁊. ſcripturis de ipſa ſapiẽtia:Cãdoꝛ eſt em̃ lu/ Abi.s. cis ęternę. Item legimus: Speculum ſine macula dei maieſtatis: Ipſa ſapiẽtia dicta eſt. Candoꝛ ẽ em̃ lucis ęternę.Dicta eſt ima go patris. Hinc capiamus ſimilitudinẽ: vt inueniamus coęua ex qᷣbus intelligamꝰ co/ eterna. O arriane ſi inuenero genitoꝛẽ non pcedere tẽpoꝛaliter illud quod genuit:ſi ge/ nitũ nõ eſſe minoꝛẽ tempoꝛe illo a quo gene ratus eſt:iuſtũ eſt vt ↄcedas mihi poſſe iſta coeterna inuenire in creatoꝛe: quãdo coęua ECin creatura inueniri potuerũt. Jã quidẽ ali⸗ qbꝰ fratribꝰ hoc occurrere puto. Na ſuene/ rũt aliqͥ ex quo dixi:RCandoꝛ ẽ em̃ lucis ęter/ nę. Ignis em̃ lucem fundit: lux ab igne funꝰ dit᷑. Quid a q̊ exiſtat ſi quęramus quotidie cũ lucernã accendimꝰadmonemur rei cuiuſ/ dam inuiſibilis ⁊ inenarrabilis: vt lucerna aliqua intelligẽtię noſtreę in iſta nocte ſeculi poſſit attendi. Attẽde eũ qui lucernã accen/ dit. Mon accenſa lucerna nõdum eſt ignis: nondũ eſt ⁊ fulgur qui ab igne exit. Inter/ rogo aũt ego ⁊ dico: Fulgur ab igne exiſtit: an ignis a fulgure?᷑ Ois anima mihi reſpõ/ det (voluit em deꝰ inſemiare omi aĩę initia intellectꝰ:initia ſapientię) ρ s mihi anima reſpondet et nemo dubitat ꝙ ſplendoꝛ ille de igne exiſtit:nõ ignis de ſplẽdoꝛe. Pona/ mus g igneʒ patrẽ illius ſplendoꝛis: qꝛ iam pᷣlocuti ſumꝰ coęua nos quęrere: nõ coter/ na.Si lucernã accẽdere cupio:nondũ eſt ibi ignis: nonduʒ ⁊ ille ſplendoꝛ.Mox autẽ vt accendero: ſimul cũ igne et ſplendoꝛ exiſtit. Ha mihi hic ignẽ ſine ſplẽdoꝛe: ⁊ credo tibi patrẽ fuiſſe ſine filio. Attendite: Dicta ẽ vt tanta res potuit a nobis dici:Dño adiuuã/ te intentionẽ oꝛationis veſtrę ⁊ ᷣparationẽ coꝛdis veſtri excepiſt : quãtũ capere potui/ ſtis. Illa tamẽ ineffabilia ſũt. Nihil dignũ putetis dictũ:vel eo ipſo quo coęuis coęter na cõparant᷑:tempoꝛalia ſemꝑ manẽtibus: extinguibilia incõparabilibus. Sed qꝛ di/ ctus eſt filius ⁊ imago patris: accipiamꝰ et aliquã ſimilitudinẽ hinc in rebus longe diſ⸗ ferentibꝰ vt plocuti ſumus. Imago exiſtit de ſpeculo hoiſ intuẽtis ſpeculũ.Nõ nobis põt ſuffragari ad euidentiã rei huiꝰ quã ex⸗ In euangelio ſcõm Johãnẽ Sermo XXXVIII intellexiſſe qð dico non poſſe comparari tẽ/ poꝛalia ęternis: ſed poſſe ex aliqua tenui et plicare vtcunq; conamur. Eteni dicit᷑ mihi: Ille qui attendit ſpeculũ iã vtiq; erat: etiã natus erat. Exiſtit imago vt aſpectoꝛ extite rit. Mã ille qui inſpicit erat: ⁊ anteq; accede ret ad ſpeculũ. Quid ergo inueniemꝰ vnde poſſimus eruere talẽ ſimilitudinẽ:ſicut erui mus de igne ⁊ ſplendoꝛe? Faciamꝰ hoc ani / mo. Facile noſtis quẽadmodũ aqua coꝛpo rũ ſepe reddat imagines. Hoc dicimus: qñ quiſq; vel tranſit ſuꝑ aquãvel ſtat:videt ibi imaginẽ ſuã. Ponamꝰ aliquid ſuꝑ aquaʒ natũ: vel virgultũ aut herbã: nõne cũ ima/ gine ſua naſcit᷑: Mox vt incipit exiſtere: in/ cipit cũ illo exiſtere imago eius:non pᷣcedit naſcẽdo imaginẽ ſuã: nõ mihi oſtendit᷑ na- tũ eſſe aliquid ſuꝑ aquã:⁊ poſtea aparuiſſe imaginẽ eius:cum illud ſine imagine pꝛius non aparuiſſet:ſed naſcit᷑ cuʒ imagine ſua: et tamẽ imago ab illo:non illud ab imagi/ ne. Maſcit᷑ ergo cũ imagine ſua: ⁊ ſimul eſſe incipiũt virgultũ ⁊ imago eius.Nũquid nõ fateris imaginẽ eſſe de illo virgulto:nõ vir/ gultũ de imagine:? Genitã ̊ͤ de virgulto il⸗ lo cõfiteris imaginẽ. Itaq; ⁊ generans ⁊ qd genitũ eſt ſil eſſe cęperũt. Ergo coeua ſunt: ſi ſemper virgultum: ſemꝑ et imago de vir/ gulto.Qð autẽ de alio eſt:vtiq; natum eſt. Poteſt g̊ ſemꝑ eſſe generans: ⁊ ſemꝑ cũ illo qð de illo natũ eſt. Ibi em̃ eſtuabamur: ibi laboꝛabamꝰ:quõ intelligeret᷑ ſempit᷑na na/ tiuitas. Ergo filiꝰ dei ſᷣm hoc dicit᷑ qð pat᷑ ẽ qð habet de quo ſit:nõ ſᷣm qð pꝛioꝛ eſſet pa ter ⁊ poſtea ſilius:Semꝑ pater:ſemꝑ ſilius de patre.Et qꝛ quicqͥd de aliquo eſt: natum eſt. Semꝑ igit᷑ filius natꝰ:ſemꝑ pat᷑:ſemper imago de illo: quõ imago illa virgulti:⁊ de virgulto nata ẽ:⁊ ſi ſemꝑ virgultũ:ſemꝑ na ta eſſet ⁊ imago de virgulto. Nõ potuiſti ĩ⸗ uenire coęterna genita eęternis genitoꝛibꝰ:⁊ inueniſti coęua nata tẽpoꝛalibꝰ gignẽtibꝰ. Intelligo coęternũ filiũ natũ ęterno gignẽ/ ti. Qõð em̃ ẽ tꝑali coęuũ:hoc ẽ eęterno coęter nũ.hHinc etiã eſt modicũ qð aduertatis frẽs G ꝓpter blaſphemias. Sempꝑ em̃ dicit᷑: Ecce dediſti ſilitudineſ: ſᷣ ſplẽdoꝛ qͥ füdit᷑ de igne minꝰ lucet qᷓ; iße ignis:⁊ imago virgulti mi nus vtiq; habet ꝓpꝛietatẽ q; illud virgultũ vnde imago ẽ.habẽt iſta ſilitudinẽ:ſed nõ habẽt oĩmodo ęqualitatẽ:quare nõ vident᷑ eſſe eiuſdẽ ſubſtãtię. Quid ̊ dicemꝰ? Ecce intellexi ęternũ patrẽ: intellexi coęternũ ſi/ liũ. Zñ ſicut effuſũ ſplẽdoꝛẽ minus lucentẽ 9△B + Phil. 2. BSancti Auguſtini de verbis domini igne:aut ſicut effuſam ima ginẽ minꝰ qᷓ; vir / gultũ exiſtentẽ dicimꝰ: Nõ:Sed ęqualitas oĩmoda eſt. Mõ credo ait: qꝛ nõ inueniſti ſi/ militudinẽ: ſed credo apło: qͥ potuit videre qð dixi. Ait em̃: Nõ rapinã arbitratꝰ eſt eẽ ęqualis deo. Equalitas oimodo cõiungit᷑. Et qͥd dixit: Mõ rapinã.QAuare?: Quia illð eſt rapina qð alienũ eſt. Lamẽ ex iſtis dua/ bus collationibꝰ ⁊ generibꝰ duobus ſimili/ tudinẽ foꝛtaſſis inuenimꝰ in creatura: quõ intelligamꝰ filiũ coęternũ patri: et nequaq; minoꝛẽ.Sed nõ illud poſſumus inuenire in vno genere ſimilitudineʒ: Jungamꝰ ambo genera:vnũ vnde ipſi dant ſimilitudines:⁊ alterũ vnde nos dedimus.Dederũt em̃ ſili/ tudines illi ex his qui naſcunt᷑ in tempoꝛe ⁊ ſcedunt᷑ tempoꝛe ab eis a quibꝰnaſcunt᷑:ſic homo de homiĩie.Maioꝛ ille tempoꝛe pᷣoꝛ na tus: ſed tamẽ homo ⁊ homo:id eſt eiuſdem ſubſtãtię. Homo em̃ hoiem generat:⁊ equꝰ equũ:⁊ pecus pecudem. Ad eandẽ ſubſtan / tiã generat iſta:ſed nõ ad id tempus. Diuer ſa ſũt tꝑa:vᷣ nõ ſunt diuerſa natura. Quid ergo hic laudamus in iſta natiuitate? Certe ęqualitatẽ naturę.Quid autẽ deeſt?Equa-/ litas tempoꝛis. Teneamus hic vnũqð lau/ dat᷑:id eſt qualitatẽ naturę. In illo aũt ge nere ſimilitudinũ qð nos dedimus de ſplen doꝛe ignis:⁊ de imagine virgulti ęqualita/ tem naturę nõ inuenis:inuenis coęuitateʒ. Quid hic laudamus? Coęuitatẽ.Quid de/ eſt? Equalitas nature. Cõiunge ꝗ̊ laudas. In creaturis em̃ deeſt aliqd qð laudas: in creatoꝛe deeſſe nihil poteſt:quia qð inueniſ in creatura:a creatoꝛe artiſice ꝓceſſit.Quid ergo in coęuis:? Nõne hoc deo dandũ quod ibi laudas? Qð autẽ deeſt nõ tribuendum maieſtati: in qua nullus defectus eſt. Ecce offero tibi genitis coęua gignẽtia. Laudas ibi coguitateʒ: ſed diſparilitatẽ repᷣhendis. Quod repᷣhẽdis noli tribuere deo: qð lau/ das tribue: Et tribuis illi ex iſto genere ſi-/ militudinũ ꝓ coęuitate coęternitatẽ: et co/ ęternus ſit natus cũ eo a quo natus ſit. De alio autẽ ſimilitudinũ genere quę ⁊ ipa crea tura dei eſt ⁊ debet laudare creatoꝛẽ: qͥd ibi laudas: Equalitatẽ naturę. Jam ꝓpter illã diſtinctionẽ dederas coęternitatẽ:da ꝓpter iſtam ęqualitatẽ: ⁊ ꝑfecta natiuitas eiuſdeʒ ſubſtantię. Quid em̃ dementuis frẽs mei: qᷓ; vt in aliquo laudem creaturã qð nõ ſit in creatoꝛe: Laudo in homie ęqualitatẽ natu/ rę:⁊ nõ credo in eo qui fecit hominẽ?ð de homine natũ eſt homo eſt: et qð de deo na/ tũ eſt nõ id erit qð ille de quo natũ eſt:Lau dent & creatoꝛẽ oĩia oꝑa ſua. Inuenio hic co ęuũ: cognoſco ibi coęternũ. hic ęqualitatẽ inuenio naturę:ibi intelligo ęqualitatẽ ſub ſtantię. Totũ ergo ibi:qð hic ex partibꝰ ſin/ gulis ⁊ rebus ſingulis iuenit᷑. Lotũ q̊ ſimul ⁊ non hoc ſolũ qð in creaturis totũ inuenio ibi:ſᷣ tanqᷓ; in creatoꝛe:quãto ampliꝰqð hęc viſibilia:illa iuiſibilia: h tẽpoꝛalia:illa eęter⸗ na:hęc cõmutabilia:illa incõmutabilia:hęc coꝛruptibilia:illa ĩicoꝛruptibilia. Poſtremo in homie ipſo ea que inuenimꝰ homo et hõ duo homies ſunt:ibi pater ⁊ filius vnꝰ deꝰ. Dño deo nr̃o gras ago inenarrabiles: ꝙ ex h hH; loco ſcrupuloſiſſimo⁊ laboꝛioſiſſimo infir mitatẽ meã liberare dignat eſt:petentibuſ vobis. Ante oĩa tamen ſeruate hoc:quicqͥd o de creatura potuimꝰ colligere:aut ſenſu coꝛ poꝛis:aut cogitatiõe animi:inenarrabiliter tranſcẽdere creatoꝛẽ. Sed vis illũ mẽte con tingere: purga mentẽ:purga coꝛ tuũ.AMũ/ dũ fac oculũ:vnde illud quicqͥd eſt poſſit at/ tingi. Mũdum fac oculũ coꝛdis: Beati em̃ Mattb.5. mũdo coꝛde:qm̃ ipſi deũ videbũt.Nõ autẽ mũdato coꝛde:quid potuit miſericoꝛdiꝰpꝛo curari aut donari ab eo:niſi vt illud verbuzʒ de quo tanta ⁊ tam multa diximꝰ ⁊ nihil di/ gnũ diximus: niſi vt illud verbũ ꝑ qð facta ſũt oĩa fieret qð nos ſumꝰ:vt attingere poſ/ ſimus illud qð nõ ſumus? Mõ em̃ deus ſu⸗/ mus:ſed poſſumꝰ mente vel coꝛdis acie in- terioꝛe videre deũ. Peccat acies nr̃e obtri⸗/ teę:obtuſę:infirmitate deiectę cupiũt vide⸗ re:ſed in ſpe ſumus:in re nondũ ſumꝰ. Filij dei ſumꝰ. Hoc ait iohanes qui ait: In pᷣnci/ Job.i. pio erat verbũ ⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deꝰ erat verbũ:qui ſupꝛa pectꝰ dñi diſcũbebat: Job.iʒ. qui ſecreta iſta de ſinu illius coꝛdis haurie/ bat. Ipſe ait: Dilectiſſimi:filij dei ſumus:⁊ i. Job. x nondũ apparuit quid erimuſ. Scimus quia cum awparuerit ſimiles ei erimus: qm̃ vide/ bimꝰ eum ſicuti eſt.hoc nobis ꝓmittit᷑. Sʒ vt ꝑueniamus ſi nõdum poſſumus verbuʒ videre dñi: audiamus verbũ carnem:quia carnales facti ſumus:audiamus verbũ car- nẽ factũ. Ideo em̃ venit: ideo ſuſcepit inſir mitatẽ noſtrã:vt poſſis firmã locutionẽ ca/ pere dei poꝛtãtis infirmitatẽ tuã.Et vere di ctũ ẽ lac.Lac em̃ dat paruulis:vt cibũ ſapi„ entię det maioꝛibus. Lactare patienter:vt cent unn gelinue coamn amt gobisgse giettnt ckiuie teceua cbusilae nanes ve gamoco⸗ Pocnu⸗ ſcktnonin ſs con omoinuie lecdhen Npohſot pateami ((W(Wn. Uiteag me egofeſdi 1diſarean Qud nag ſtaſunto Muot diet londilce ſpiennid Cieniin gonönx bast iglin Cümite gtiopie⸗ Ganoste gine Cs humiltate⸗ de digr Pben ppe Nlehiis. lntiti⸗ censhü ſheſugt Nngsn Mwoiuben Aetist ten Celreſ Nbosn quaſia iin Karrendt hemlithe Mlnlagen Nmuhirde n Poſen⸗ in donoet⸗ tus. mables:gab woſicinonin ckpamch lehoegncſe Ne ulanic Pinenunablte olli naroon gmanmi ⸗ itchelten Nedts: Deuneh ebär Bowi miſencnde ytiludd birin tnkldr ſabäci: ſtanngenee. ſöendauſn distMe usthant main A — ir n N 1 . Giiiind⸗ i Nlibehn e⸗ cleh 2ðD . In euãgelio ſcðm Job annẽ Sermo XXXIX auide paſcaris. Quõ em̃ fit etiã lac quo la- cctantur infantes:? Hõne eſca erat in menſa? Sed inualidus eſt infans ad comedendam eſcam:quę in menſa eſt: Quid facit mulier: Incarnat eſcã:et cõſicit lac de ia. Conficit nobis qð capere poſſimꝰ.Sic verbũ caro fa ctũ eſt: vt lacte paruuli nutriremur: qui ad cibũ quidẽ eramꝰinfantes. Verũ hoc inter/ elſt: qꝛ quãdo cibũ mater icarnatũ lac facit: cibus ĩ lac conuertit᷑. Incõmutabiliter aũt manẽs verbũ carnẽ aſſumpſit: vt eſſet quo dãmodo contextũ.Quid eſt:non coꝛrupit: Nõ cõmutauit vt ꝑ habitũ tuũ tibi loque/ ret᷑:non in hominẽ tranſmutatꝰ atq; cõuer⸗ ſus. Inconuertibilis em̃ ⁊ incõmutabilis e oino inuiolabilis manẽs: factꝰ eſt qð tu ad te:qð ipᷣe ad patrẽ. Ipſe em̃ infirmis qͥd diẽ vt poſſint recuperato viſu verbũ ex aliqua parte attingere:ꝑ quod facta ſunt oĩia? Ve/ Matth.ii. nite ad me oẽs qͥ laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reſiciã vos. Lollite iugũ meũ ſuꝑ vos: ⁊ diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde. Quid magiſter filiꝰ dei: ſapiẽtia dei ꝑ queʒ facta ſunt oĩia contionat᷑: Vocat hũanũ ge/ nus ⁊ dicit: Venite ad me om̃s qui laboꝛa- tis:⁊ diſcite a me. Putabas foꝛte dicturam ſapientiã dei:Diſcite quõ cęlos feci ⁊ aſtra. Qia etiã in me anteq; flerẽt numerata erãt: quomõ in virtute rationũ incõmutabilium WMNattð.10. etiã capilli veſtri numerati ſunt. heęc puta- bas ⁊ talia eſſe dicturã? Mõ. Sʒ pus illud: Qm̃ mitis ſuʒ ⁊ hũilis coꝛde.Ecce qð capi/ atis:videte fratres: certe parũ eſt. Ad ma/ gna nos tendimꝰ:parua capiamꝰ: ⁊ magni erimꝰ. Vis capere celſitudinẽ dei:cape pus humilitatẽ dei. Dignare eẽ hũilis ꝓpter te: qꝛ deꝰ dignat eſt hũilis eſſe ꝓpter eũdẽ te: no em̃ ꝓpter ſe. Cape ergo hũilitatẽ chꝛiſti: diſce hũilis eſſe:noli ſuꝑbire.Cõſitere infir/ mixatẽ tuã:iace patiẽter ante medicũ.Cum cęperis hũilitatẽ eius:ſurgis cuʒ illo:nõ q̃ſi ⁊ ipſe ſurgat ſᷣm qð verbũ eſt:ſed tu potius vt magis magiſq; a te capiat᷑. Intelligebaſ SZmo titubant atq; hęſitant: intelligis poſt⸗ ea certius ⁊ clarius.Mõ ille creſcit:ſed tu ꝓ/ ficis: ⁊ quaſi tecũ videt᷑ ſurgere. Sic ẽ frẽs: Credite pſᷣceptis dei:⁊ facite illa:et donabit vobis robur intelligentię. Hon ſſumatis ⁊ quaſi anteponatis ſcientiã pꝛęcepto dei:ne inferioꝛes nõ ſolidioꝛes remaneatis. Arbo/ rẽ attendite. Petit ima pᷣus vt ſurſũ excreſ/ cat. Figit radicẽ in hũili vt verticem tendat ad cęlum. Nũquid nititur niſi ab humilita / te tua? Item ſine charitate: ſine humilita⸗ te vis excelſa cõpꝛehendere: ſine radice au/ ras petis. Ruina eſt iſta:non incrementũ. Habitante chꝛiſto ꝑ fidem in coꝛdibus vf̃is in charitate radicamini atq; fundamini: vt im pleamini in omnẽ plenitudinẽ dei. 8 De eog ſcriptum eſt in euange- lio m eüdem: In mũdo erat ⁊ muũ- dus ꝑ ipſum factug eſt: ⁊ mundus eum nõ cognouit/ Se XXNX Ominus noſter ieſus chꝛiſtꝰ ⁊ venit A ad homies et abſceſſit ab homibus 2 venturꝰẽ ad homies. Et tñ h̊ erat qũ venit: nec receſſit qñ abſceſſit: et ad eos venturꝰ eſt qbus dixit: Ecce ego vobiſcum Matth.a8. ſum omnibꝰ diebus vſq; ad ↄſum mationẽ ſeculi. Scom foꝛmã &̊ ſerui quã ſuſcepit pꝛo nobis:quodã tꝑe natꝰ: occiſus ẽ ⁊ reſurre/ xit:⁊ iã nõ moꝛit᷑:nec moꝛs illivltra dñabit᷑. Ro.·s. Scõðm diuinitatẽ aũt qua ęqualis eſt patri: in hocmudo erat:⁊ mũdus ꝑ ipſuʒ ↄob.r. factus eſt: ⁊ mũdus ipſum non co/ gnouit.De hoc audiſtis mõ euãgeliũ qͥd monuerit nos vel admonuerit: cautos nos faciẽs:⁊ volẽs eſſe expeditos et paratos ad expectandũ nouiſſima:vt poſt nouiſſima ſunt in ̊ ſeculo metuenda ſuccedat requies ꝗ nõ habʒ finẽ:beati qͥ ꝑticipes facti fuerit. Erũt aũt tũc ſecuri:qͥ mõ nõ ſt ſecuri: ⁊ iteꝝ tũc timebũt:qͥ mõ timere nolũt. Ad hãc ex/ pectatiõʒ ⁊ ꝓpter hãc ſpẽ xpᷣiani facti ſumꝰ. Nõne ſpes nr̃a nõ eſt de ſeculo:? Nõ amemꝰ ſeculũ. Ab amoꝛe ſeculi huiꝰvocati ſumꝰ:vt aliud ſęculũ ſperemꝰ ⁊ diligamꝰ. In h̊ abſti⸗ nere nos debemꝰ: ab oĩbꝰ illicitis cõcupiſcẽ tijs: hoc eſt lũbos accinctos hr̃e debemꝰ:et feruere ⁊ lucere ĩ oꝑibꝰ bonis:hoc ẽ lucernaſ ardẽtes ĩ manibꝰhr̃e. Dixit em̃ ipᷣe dñs diſci pulis ſuis alio loco euãgelij: Nemo accẽdit Mattb. 5. lucernã ⁊ ponit eã ſub modio: ſᷣ ſuꝑ cãdela/ bꝛũ:vt luceat oĩbꝰ qͥ in domo ſũt.Et vt oſtẽ deret vnde dicebat:ſubiecit⁊ ait:Sic luceat Abi.ẽ. lux vr̃a coꝛã homibꝰ vt videant bona facta vfra: ⁊ gloꝛiſicent patrẽ vrjm qui in celis eſt. Ideo lũbos noſtros accinctos eſſe voluit ⁊ lucernas ardẽtes. Quid ẽ lũbos accinctoſe Declina a malo. Quid ẽ lucere? Quid eſt lu cernas ardẽtes habere:hoc ẽ:Et fac bonũ. Quid ẽ qð adiũxit ⁊ ait:Et vos ſiles eſtote Lud.ꝛ2. 5 SGancti Auguſtini de verbis dui pominibus expectãtibus dñm ſuũ qñ reuer tat᷑ a nuptis: niſi qð in illo pſalmo ſequit᷑: Inqre pacẽ ⁊ ꝑſequere eam?hec tria:hoc ẽ abſtinentia a malo: ⁊ operatio boni:⁊ ſpes ᷣmij ęterni cõmemoꝛata ſunt in actibꝰ apo ſtoloꝛũ:vbi ſcriptuʒ eſt: Quia docebat eos paulꝰde ↄtinẽtia:ꝗ ẽ ſpes vitę ętne.Ad cõti 2. nẽtiã ꝑtinet: Sint lũbi vri accincti. Ad iuſti ciã ꝑtinet:Et lucernę ardẽteſ.Ad expectati onẽ dñi ꝑtinet: Quęẽ ſpes vitę etenę. Ergo declina a malo:heęc eſt ↄtinentia:hi ſunt lũ/ bi accincti. Et fac bonuzʒ:hec eſt iuſticia:hę ſũt lucernę ardentes. Quęre pacẽ ⁊ ſequere eã:hęc ẽ expectatio futuri ſęculi. Ergo ſiles eſtote homibꝰ expectãtibus dñm ſuũ: quã/ B do veniat a nuptijs.habẽtes autẽ iſta pᷣce/ pta ⁊ ꝓmiſſa:quid ꝗᷓrimus in terra dies bo nos: vbi eos ĩuenire nõ poſſumꝰ: Scio em̃ dqꝛ eos ꝗritis qñ aut ęgrotatis: aut in tribu/⸗ latiõibus eſtis:quę abundãt in hoc ſęculo: qm̃ quãdo ętas vergit ad finem:⁊ ſenex ple/ nus eſt querelis⁊ nullis gaudijs:inter om̃s tribulatiões quibꝰ cõterit᷑ genꝰ hũanũ non quęrũt homies niſi dies bonos:⁊ vitã vo/ lunt longã quã hic habere nõ poſſunt:qꝛ et longa homis vita tanta bꝛeuitate ↄſtringit ad vniuerſi ſęculi illius latitudineʒ:quaſi ſi vna gutta ad vniuſuʒ mare cõparet᷑. Quid ergo eſtvita homis:etiã illa quę lõga dicit᷑e Longẽã vitã dicũt ꝗ̊ in ſeculo iſto bꝛeuis eſt: ⁊ ſic dixi:abundant gemitꝰ vſq; ad decrepi/ tã ſenectutẽ.hHoc totũ modicũ ⁊ bꝛeue eſt:⁊ tñ quõ quęrit᷑ ab homibꝰ: quãta diligẽtia: quãto laboꝛe: quãta cura:quãta vigilãtia: quãto opere quęrunt homies vt diu hic vi/ uant ⁊ ſeneſcant:? Ipᷣm aũt diu viuere:qͥd ẽ aliud niſi ad finẽ currere:habuiſti heſternũ diẽ:habere vis ⁊ craſtinũ diẽ.Sed cuzʒ dies iſte trãſierit ⁊ craſtinꝰ:minꝰ illũ habes. Jo optasvt luceſcat dies: vt ꝓpiquet tibi quo⸗/ ti tu nõ vis ꝑuenire. Exhibes aliquã ſ- olẽnita tem amicis tuis:audis ibi a bene optãtibꝰ: dicit᷑ tibi:multos annosviuas:⁊ veniat qð illi dixerũt:Quid? Vt veniãt anni et anni: ⁊ nõ visvt veniat finis annoꝝ.Studia tua ↄtraria ſũt. Ambulare vis: ⁊ ꝑuenire ñ vis. Verũtamẽ vt dixi ſi tãta cura ineſt homibꝰ vt quotidianis magnis ꝑpetuiſq; laboꝛibꝰ cupiant vt tardiꝰmoꝛiant᷑:quãta cura agen dũ eſt vt nunq; moꝛiant᷑? Inde nemo vult cogitare.QAuotidie quęrunt᷑ ĩ iſto ſęculo di/ es boni vbi nõ iueniunt᷑: ⁊ nemovult ſic vi uere vt illuc ꝑueniat vbi ĩiueniunt᷑. Jõ eadẽ ſcriptura admonet ⁊ dicit: Quis eſt hõ qui z. ʒ. vult vitã:et diligit dies videre bonos? Sic interrogauit ſcriptura vt ſciret qͥd illi rñde/ ret᷑: ſciens ꝙ oẽs homics vitam quęrerẽt et dies bonos. Pꝛo deſiderio ipſoꝝ interroga uit:tanq; ſibi de omniũ coꝛde rñderet᷑: Ego volo. Sic dixit: Quis eſt hõ qui vult vitaʒ ⁊ diligit dies videre bonos? Quẽadmoduʒ etiã iſta hoꝛa q̃ vobis loquoꝛ: cũ audiſti me dixiſſe:QAuis eſt homo qͥ vult vitã:⁊ diligit dies videre bonos:oẽs reſpõdiſtis in coꝛde vr̃o:Ego. Nã ⁊ ego qͥ vobiſcũ loquoꝛ: vitã volo ⁊ dies bonos.Qð ꝗritis vos:hoc ꝗro ⁊ ego. Quomõ ſi aurũ nobis omibus eſſet neceſſariũ: ⁊ ego ad aurũ vna vobiſcũ pꝑue⸗ nire volẽs:et eſſet alicubi in agro vro ĩ loco vfr̃e poteſtatis ſubdito:⁊ viderẽ vos quęrẽ tes aurũ:⁊ dicerẽ vobis: qͥd ꝗritis:reſpon/ oderetis mihi aurũ:⁊ ego vobis dicerẽ:aurũ ꝗritis ⁊ ego auruʒ quęro: qð queęritis ⁊ ego quęro:ſed nõ ibi ꝗritis vbi poſſumꝰ inueni/ re: Ergo audite me:vbi poſſumus iuenire: vobis nõ tollo:locũ vobis oſtẽdo:imo ſeq̃/ mur oẽs eũ qui nouit vbi ſit qð querimus. Sic ⁊ nunc: quia deſideratis vitam et dies bonos:nõ poſſumꝰ vobis dicere:nolite de/ ſiderare vitam ⁊ dies bonos: ſed illud dici⸗- mus: nolite ⁊ hic ꝗrere in hoc ſeculo vitaʒ ⁊ dies bonoſ:vbi boni eſſe nõ poſſunt.Nõne vita ipſa moꝛti ſimilis eſt? Dies autẽ ipſi ꝓ⸗ perantes tranſeunt:quia hodiernꝰ dies he/ ſternũ excluſit.Craſtinꝰideo naſcit᷑:vt exclu dat hodiernum. Ipſi dies nõ ſtant:tu qua/ re cum illis vis ſtare? Deſideriũ ergo veſtrũ ꝙ vitam vultis ⁊ dies bonos: nõ ſolum nõ repꝛimo: ſed etiam vehementius accendo. Pꝛoꝛſus querite vitã: quęrite dies bonos: C ſed vbi poſſunt inueniri:ibi quęrant᷑. ul/ S em̃ audire mecũ conſiliũ eius qui nouit bi ſint dies boni: ⁊ vbi ſit vita? Audite nõ a me:ſed mecum ſimul.Ait enim nobis qui dam: Venite filij audite me:et cõcurramus 7 ſtemus:⁊ aures erigamus: ⁊ coꝛde intelli/Abi.s. gamus patrem qui ait: Venite filij audite me:timoꝛẽ domini docebo vos.Et quã reʒ vult docere: et cui rei vtilis eſt timoꝛ domi⸗/ ni. Sequit᷑:Quis eſt homo qui vult vitam ⁊ diligit dies videre bonos? Reſpondemꝰ omnes: Mos volumus.Quid ſequit᷑ audi⸗ amꝰ:Cohibe linguã tuã a malo:⁊ labia tua ne loquant᷑ dolũ. Modo dic. Ego iãdudũ aſdichi gtdieont hebgnie lngui bboelng ſebauut⸗ Uentcun donotus: ſocio Mopanti lede Qui oſßs deſth yenire e merceder . honi⸗i⸗ gümerer merelen tantepolie ſiprendu nos Ql portareſſon chinäenger ſalnebri fntbiße Möcklade relingriet loc nöa Calumnias loguibuue malo. Lid loquat. Q quit: ſcin glenies. Lu luusincon gacstegat Mamaort⸗ iVefinus ſühzzz heeginiet. mhrfebo elnemni anpin ſeran⸗ Fappiil mi Pl gebonee Nac lliiit⸗ n ggec Porimmne Pauntntn Qintin udänuiln ntämic Pöſtisnge ülogtaeti mayobiſie nagoyfolleg ini wsle iaris:eon wsdicgii Pcognnstege holundinreni wlumsienie. 80tätoinoſe ſcöcunm ns iunad dicgenolrde os:ſatlutdo hoeſelonti⸗ nöpoſn. Ki⸗ –— Desmii pocien dietde olultratn nölang, oüog'n Ertöſunni rnisdelg naumm du iausgiſ rtirſ⸗ eucnn In enagelio ſcᷣm Johannẽ SGenno XI. gfi dicebã: Quis ẽ hõ qui vult vitã: et dili⸗ git dies videre bonos?oẽs rũdebamꝰ:Ego. Heia rñdeat mihi aliqᷣs: Ego. Ergo cohibe linguã tuã a malo:⁊ labia tua ne loquãt᷑ do lũ.Dic mõ. Ergo dies bonos ⁊ vitã vis:co/ hibere linguã tuã nõ vis a malo:⁊ labia tua ne loquãt᷑ dolũ? Ad mercedẽ alacer: ad opꝰ piger:⁊ cũ nõ oꝑanti reddit᷑ merces:vtinã i domo tua: vel oꝑanti mercedẽ reddas. NHãa ſcio qꝛ ñ oꝑanti nõ reddis.Quare:?Quia ni hil oꝑanti: nihil debes. Et deꝰ poſuit mer/ cedẽ.Quã mercedẽ?: Vitã ⁊ dies bonos qs om̃s deſideramꝰ: ad qͥs dies oẽs conamur venire. Pꝛomiſſã mercedẽ daturꝰ eſt.Quã mercedẽ?: Vitã ⁊ dies bonos.Et qͥ ſũt dies boni? Vita ſine fine:reqes ſine laboꝛe.Ala gnã mercedem ꝓpoſuit. In tanta ꝓpoſita mercede: videamꝰ qᷣd iuſſit. Jã em mercede tantę pollicitatiõis ⁊ amoꝛe mercedis accẽ⸗/ ſi:paremꝰiuſſioni eiusvires nr̃as:latera:la/ꝰ certos.QAuaſi iuſſurꝰeſt onera grandia nos poꝛtare:foꝛte aliqd fodere:foꝛte aliquã ma⸗/ chinã erigere? Hõ iuſſit tibi rem laboꝛioſã: ſed mẽbꝛũ qð inter oĩia mẽbꝛa cito moues: ipᷣm tibi ſcepit: Cohibe lnguã tuã a malo. Nõ eſt laboꝛ erigere fabꝛicã:et laboꝛ ẽ tene⸗/ re linguã? Cohibe linguã tuã a malo. Noli loq mẽdaciũ: noli loqͥ crimiatiões: noli loq calumnias:noli loqui falſa teſtimonia:noli loqui blaſphemias. Cohibe linguã tuama malo. Vide quõ iraſceris: ſiquis de te male loquat᷑.Quõ iraſcer alteri qñ de te male lo quit᷑: ſic iraſcere tibi qñ de altero male lo⸗/ queris. Labia tua nõ loquant᷑ dolũ. Qð ẽ intus in coꝛde tuo:hoc dicat᷑ foꝛas.Hõ aliö pectus tegat: ⁊ aliud lingua ꝓferat. Decli/ na a malo ⁊ fac bonũ. Maʒ quõ dicturꝰ ſum ei: Veſti nudũ:qͥ adhuc ſpoliare vult veſti/ tũ? Naʒ qͥ ᷣmit ciuẽ ſuũ:quõ habet ſuſciꝑe peregrinũ? Ergo ꝑ oꝛdinẽ: pꝛius declinaa Zucj.i⁊.malo ⁊ fac bonuʒ: pꝛiꝰ accinge lũbos tuos: ⁊ tũc lucernã accẽde: Et cũ h̊ feceris: ſecurꝰ expecta vitaʒ ⁊ dies bonos: quęre pacem ⁊ ſequere eam: et tũc bona fronte dices dño: Feci qð iuſſiſti:redde qð ꝓmiſiſti. Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio eũdem de nathanaele:Cũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te. Ser. x Vod dictuʒ audiuimus a dño ieſu ꝗ chꝛiſto nathanaeli: ſi bene intelliga⸗ mus: non ad ipſum pertinet ſolum. Ipſe quippe dñs ieſus ſub ficu vidit omne genus hũanũ. Iſto em̃ loco intelligit᷑ ꝑ arboꝛẽ fici ſigniſicaſſe peccatũ. Nõ vbiq; ̊ ſigniſicat: ſed hoc loco vt dixi: ea ſcʒ ſigniſicãdi cõgru entia qua noſtis pᷣmũ hominẽ qñ peccauit: folijs ficulneis fuiſſe ſᷣtectũ. his folijs em̃ Señ.5. pudẽda texerũt: quãdo de peccato ſuo eru⸗/ buerunt:⁊ quę deus illis mẽbꝛa: ipᷣi ſibi pu/ denda fecerũt. Hõ enim erubeſcendũ eſt de ope dei:ſed cõfuſionẽ pceſſit cauſa peccati. Sinõ ſceſſiſſet iniqtas: nunq; erubeſceret nuditas. Hudi em̃ erãt:⁊ nõ cõöfundebant᷑. tũ eſſe peccatũ: Quid eſt g̊: Cũ eſſes ſub ſi/ cu vidi te? Cuʒ eſſes ſub peccato vidi te.Et ad rem quidẽ reſpiciẽs geſtã:recoꝛdatus eſt nathanael ſe fuiſſe ſub ficu:vbi nõ erat chꝛi⸗ ſtus.Hõ aũt ibi erat pᷣſentia coꝛpoꝛali: Sci entia vo ſpiritali vbi nõ eſt?Et quõ ſciebat ſe ſolũ fuiſſe ſõ ficu: vbi dñs chꝛiſtꝰ nõ erat: dixit ei: Cũ eſſes ſub arboꝛe ficus vi qox.i. di te. Et agnouit in illo diuinitatẽ: ⁊ excla mauit: Tu es rex iſrł.Dñs ait:Quia Dixi:vidi te cũ eẽs ſub arboꝛe ficus inde miraris:maioꝛa hoꝝ videbiſ. Quę ſũt iſta maioꝛa:? Et dixii: UWidebiſ cęlũ aꝑtũ:⁊ angelog dei aſcẽdẽtes ⁊ deſcedentes ſuꝑ filiũ homis. Re/ colamus veterẽ hiſtoꝛiã cõſcriptam in libꝛo — Mõ em̃ cõmiſerant vnde cõfunderent᷑. Hhoc aũt q̃re dixi: vt ꝑ ficũ intelligamꝰ ſigniſica/ ſancto:id eſt in geneſi.QAuãdo iacob obdoꝛ Señ.a8. miuit lapidem ad caput poſuit:⁊ in ſomnis vidit ſcalam a terra ꝑtingentem vſq; ad co lum:⁊ dominꝰ incumbebat ſuꝑ eam. Ange⸗/ li autẽ aſcendebant ⁊ deſcendebant ꝑ eam. Hocvidit iacob. Somniũ hominis non ſcri beret᷑: niſi magnũ in illo aliquid figuraret᷑. Deniq; ipſe iacob quia intellexit quid vide rit:poſuit ibi lapidem et ꝑfudit oleo. Nam agnoſcitis chꝛiſma:agnoſcite ⁊ chꝛiſtũ. Ipe * eſt enim lapis quem repꝛobauerũt ędiſican . tes:ipſe factus eſt in caput anguli. Ipſe eſt lapis de quo ipſe dixit: Quicũq; offenderit Matth. ar. in lapidem illum: conquaſſabit᷑: ſupꝑ quem vo venerit lapis ille:cõterit eum. Offendit᷑ in iacentẽ: veniet aũt ſuper eum. Enm autẽ venerit de alto iudicare viuos et moꝛtuos: vę iudeęis: quia cum iaceret humiliter chꝛi/ dat de cruce. Inſane:iacet lapis: ⁊ iõ rides. ðð ſtus: o ffenderũt in eũ.Mõ eſt dicunt hõ iſte Job.. a deo:qͥ ſoluit ſabbatũ.Si filiꝰ dei eſt deſcẽ Marci.is BGancti Auguſtini de verbis dii Sed cũ rides:cecus es.Cuʒ cecus es:offen/ dis. Cũ offendis:cõquaſſaris. Cũ quaſſatꝰ fueris illo mõ iacẽte: poſtea veniẽte deſuꝑ cõtereris. Ergo vnxit lapidẽ iacob. NMunqͥd B idolũ fecit:? Signiſicauit:nõ adoꝛauit.Mõ onẽ dñs ieſus exponere nobis voluit viſio autẽ iſtũ nathanaelẽ attẽdite:ꝑ cuiꝰ ddaP qð põt foꝛtaſſe ſua ſpõte vrjm aliquẽ cõmo/ neʒ iacob. Moſtis qͥ in ſchola chꝛiſti eruditi eſtis:iacoh ipᷣm eſſe ⁊ iſrł. Duo ſũt noĩa:nã hõ vn“ꝰ fuit. Pꝛimũ nomẽ iacob qñ natꝰ eſt Geñ.a5. ꝗqccepit:qð interpᷣtat᷑ ſuplãtatoꝛ.QAñ auteʒ illi gemini nati ſunt:poꝛ natꝰ eſt frat᷑ eſau:⁊ inuẽta ẽ manꝰ illiꝰminoꝛis:maioꝛis i pede. 16. de Ciui. Lenebat pedẽ fratri ſuo ſcedenti naſcẽdo: dei. ca.ʒ9. poſtea ⁊ ipſe ſecutꝰ eſt:⁊ ꝓpter hoc factũ:qꝛ plantã tenuit fratri ſuo apellatꝰ ẽ iacob: id Señ.ʒ2. Eſt ſupplãtatoꝛ. Poſtea vᷣo cũ rediret de me/ ſopotamia:luctatꝰeſt cũ eo angelus in via. Quę virtꝰ cõparari poteſt angeli ⁊ homĩs?:? Ergo myſteriũ ẽ:ergo ſacramẽtũ ẽ:̊ ꝓphe⸗/ tia eſt: figura ẽ: ergo intelligamꝰ. Videte em̃ etiã luctamis modũ. Magna ſigniſica/ tio:vt pᷣualuiſſet hõ angelo. Tenuit illũ:tñ ipᷣe hõ eũ quẽ vicerat tenuit. Et ait illi: Mõ NMWul⸗ aũt:ꝑlus xpᷣianꝰin hoc tꝑe:⁊ iacob te dimittã:niſi bñdixeris mihi.Qñ victoꝛ a victo bñdicebat᷑:chꝛiſt ꝰſigurabat᷑. Angelꝰ g ille qͥ intelligit᷑ dñs ieſus: ait ad iacob. Jam nõ vocaberis iacob:ſᷣ erit nomẽ tuũ iſrł:qð eſt interpᷣtatũ:vidẽs deum. Deinde tetigit neruũ femoꝛis eiꝰ: id eſt latitudinẽ femoꝛis ⁊ aruit ei:⁊ factꝰẽ claudus iacob. Ipᷣe eſt ille victus. ZLZantũ potuit victꝰ vt femur tange/ ret:⁊ claudũ faceret.Ergo ſi volẽs victꝰ eſt: Job.io. Poteſtatẽ em̃ habuit ponẽdi virtutẽ ſuaʒ: ⁊ poteſtatẽ habuit aſſumẽdi eã: non iraſcit᷑ victꝰ:qui nõ iraſcit᷑ cruciſixus.Nã⁊ bñdixit eũ dicẽs:Mõ vocaberl iacob:ᷣ iſrł.Cũ ſup⸗ plantatoꝛ factꝰẽ:vidẽs deũ.Et tetigit ſicut dixi: femur eiꝰ:⁊ fecit eũ claudicare. Attẽde in iacob ppm iudęoꝝ in illa milia ſequẽtiũ ⁊ pſᷣcedentiũ iumẽtũ dñi: qͥ iuncti aplis adoꝛa Matthᷣ.ai. bant dñm ⁊ clamabãt:eſanna ſilio dauid: bñdictus qͥ venit ĩ noĩe dñi. Ecce iacob bñ/ dictus. Jaʒ claudꝰ in eis remãſit: quõ iudęi ſũt. Latitudo em̃ femoꝛis: ſignificat multi/ tudinẽ generis.De qͥbus pſalmꝰ:cũ gentes ꝓ S. 17. credituras ꝓphetaſſet dicens: Populꝰ quẽ non cognoui ſeruiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi. Mõ ibi fui ⁊ auditꝰ ſuʒ:affui ⁊ occiſus ſum. Populꝰ quẽ nõ cognoui ſer/ uiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi. ZRo. 10. Igit᷑ fides ex auditu:auditꝰ aũt ꝑ vᷣbũ xpᷣi. Et ſequit᷑: Filij alieni mẽtiti ſũt mihi:de iu/ cnn deis. Filij alieni mẽtiti ſunt mihi: fili aliteni ſe. inueterauerũt:⁊ claudicauerũt a ſemitis ſu/ iren d is. Aſſignaui vobis iacob: ⁊ bñdictũ ⁊ clau E nng ina „dũ.Verũ ex hac occaſiõe nõ eſt pᷣtereundũ: inan zuere:Quid ſibi vult qð cõmutatũ eſt nomẽ nnbe abꝛaę aui huiꝰ iacob? Mam ⁊ ipᷣe abꝛã voca/ Gutſiche bat᷑ us: 1 de mutauit illi nomẽ ⁊ dixit: Hõ Seſ. . lun vocaberis abꝛã ſᷣ abꝛaã: Ex illo nõ eſt voca teidns tus abꝛã. Querite in ſcripturis:⁊ videbitis huln ſuꝑiꝰ anteq; acciperet aliud nomẽ:nõ ẽ vo⸗ ebunt catus niſi abꝛã: poſtea qᷓ; accepit:nõ eſt vo/ jdol'non⸗ catus niſi abꝛaã. Iſte aũt iacob qñ accepit golaun aliud nomẽ: eadẽ verba audiuit: Hõ voca Señ ꝛ. Ellurn beris iacob ſᷣ iſrł. Quęrite ſcpᷣturas ⁊ vide/ bicglen te qꝛ vtrũq; vocatꝰẽ ſemꝑ:⁊ iacob ⁊ iſrł.Ac⸗ ſenten cepto alio noĩe abꝛaã:nõ aliud ẽ vocatꝰ niſi ucbi abꝛaã: Accepto aũt alio noie iacob: ⁊ iacob Lceqſen * vocatꝰ eſt ⁊ iſrł. Nomen abꝛaę in hoc ſeculo Ukiub) explicãdũ fuit.hic eſt em factꝰ pat multarũ ſtapmen gentiũ:vnde nomẽ accepit: Momẽ autẽ iſrł llico. ad alterũ ſeculũ ꝑtinet: vbi videmus deũ. lan⸗ Hois An ſt ⁊ iſrł. Yacob in re:iſił in ſpe.Supplãtatoꝛ ullüſui enim fratris dicit᷑ plus minoꝛ ꝓpłi maioꝛis. ldeſiti Nũquid nos ſuplãtauimꝰ iudęos? Sʒ ſup⸗ ſanprnt plãtatoꝛes dicimur illoꝛũ: qꝛ nr̃i cauſa ſunt Eunſitt ſupplãtati. Miſi excecati eẽnt:chꝛiſtꝰ nõ cru⸗ dt Qu⸗ ciſigeret᷑. Si chꝛiſtꝰ nõ cruciſiceret᷑: ſanguis icentne ille pcioſus nõ funderet᷑. Si ſanguis ille nõ (tiluu⸗ funderet᷑:oꝛbis terraꝝ nõ redimeret᷑. Quia sißle nobis ꝓfecit cecitas illoꝛũ: ideo a minoꝛe lz eratetpe⸗ fratre maioꝛ ſuplãtatus ẽ:et appellatꝰẽ mi⸗ ant. Iulle noꝛ ſuplãtatoꝛ. Sʒ qᷓ;ddiu hoc? Veniet tpᷣs: ehſi. Pun veniet ſinis ſęculi:⁊ credet totꝰ iſrł.MNõ illi qͥ Un Halleiauie⸗ mõ ſunt:ſᷣ filij ipſoꝝ qͥ tũc erũt.Naʒ mõ iſti Gonegliͤn ꝑ vias ſuas ambulantes ibunt ad loca ſua: (le ncgi trãſibũt ad dãnationẽ ꝑpetuã.Qſñi autẽ fa/ ſosled ctus fuerit vnꝰ plus totꝰ:ſiet illud qð cani⸗ ſopbitln mus: Saturaboꝛ dũ manifeſtabit᷑ glia tua. Nõ.r0%. ſſepehat Dũ venerit ꝓmiſſio ꝗᷓ ꝓmittit᷑:vt videamꝰ Vicknn facie ad faciẽ. Mõ videmꝰ ꝑ ſpeculũ ĩ ęnig/ i.Con..ij. neſſcis mate ⁊ ex ꝑte:quãdo aũt vterq; populus is nenian purgatꝰ: iam reſuſcitatus: iam coꝛonatus: Alpeigner iam in imoꝛtalem foꝛmã ⁊ in incoꝛruptionẽ ꝑpetuam cõmutatus:videbit deuʒ facie ad faciem:et iam non erit iacob: ſed ſolus erit iſrael:tunc eum in perſona huius ſancti na/ thanael videbit dominus ⁊ dicet: Ecce vir Job·l iſraelita ĩ quo dolus nõ eſt. Quãdo audis: D Ecce vir iſraelita:veniat tibi ĩ mentẽ iſrael. becde⸗ Aagein In enãgelio ſcðõm Johannẽ ambulare ꝑ eã. Ecce int᷑ cetera filiꝰ virginis tuit nuptias. Quõ facta ẽ pᷣma mlier ꝑ quã nnnn LCLCLiui venerit in mentẽ tibi iſtł: veniat tibi in l Seß. 28. mentẽ ſomniũ illius: i quo ſomnio ſcalã vi/ hidane dit a terra vſq; ad cęlũ: deũ ſupincũbentẽ: di litul angelos dei aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes.hhoc iann . ſomniũ vidit iacob. Poſt hoc aũt appellatꝰ nnalgnifin⸗ Eilrł:id eſt poſt paululũ veniẽs de meſopo/ htniturini tamia ⁊ages iter. Si & iacob vidit ſcalã:qͥ ẽ echänte⸗ Job.i.⁊ iſrł apellatꝰ: Eſt aũt ⁊ nathanael iſte vere tonetdinnfht⸗ ſlraelita in qͥ dolus nõ ẽ: Jõ cũ miratꝰ eẽt qꝛ rlloröeke dixit ei dñs: Sub arboꝛe ſici vidi te: dixit mortzilctis ei: Maiꝰ his videbis.Et itẽ dixit ſomniũ ia Anoni töiſt cCcob. Cui dixit? Ei quẽ awellauit iſraelitã:in pernöctp q̊ͥ dolꝰ non eſt. Quaſi qͥᷣ diceret: Cuiꝰ noiĩe te ahginnt abpellaui:ipſius ſomniũ in te aparebit:noli dunt höte feſtinare mirari:maioꝛa hoꝝ videbis: Uide tſcmtri⸗ bis cęlũ aꝑtũ: ⁊ angelos dei aſcendentes et rucobtiſt N deſcendentes ad filiũ homis.Ecce dd vidit ludienni aaiiaacob. Ecce quare ꝑfudit lapidẽ oleo iacob. eiobetd Ecce q̃re xpᷣm ꝓphetã ſigniſicauit:⁊ ſigura/ wenborſee uit iacob. Illud em̃ factũ ꝓphia erat. Nunc . c unueni dig expectetis noui: qd a me velitis audire enintiſit intelligo. Dicã: ⁊ hoc bꝛeuit᷑:vt dñs donat. dinemsde, Alſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes angelos ad filiũ nbenetund hoĩs.Quõ ſi deſcẽdũt ad illũ h ẽ: ſi aſcẽdũt ſpe⸗Sigümn ad illũ ſurſũ eſt:? Si aũt ad illũ aſcendũt:ad noe Anuns illũ deſcẽdũt: ⁊ ſurſũ ẽ:⁊ hic ẽ: Nullo pacto tens fieri põt vt ad illũ aſcẽdãt: ⁊ ad illũ deſcen- genncutin dat: niſi ⁊ ibi ſit qͥ aſcẽdũt: ⁊ hic ſit qͥ deſcen⸗/ rchiſk nin⸗ di.Quõ ꝓbam ⁊ illic eũ eſſe: erh eü eſſe?⸗ cimt N0 ℳ NRñdeat nobis paulꝰ:qͥ pᷣmo ſaulꝰ. Exꝑtus . ü eeſt illud ipe qñ pᷣus erat ꝑſecutoꝛ:⁊ poſtea fa ugl 4 cctus ẽ ſᷣdicatoꝛ: Pꝛiꝰ iacob poſtea iſrł: Qui ränm n Phil.ʒ. erat ⁊ ipſe de genere iſrł: de tribu beniamin pi:cenne erat. In illo videamus chꝛiſtũ ſurſũ:chꝛiſtũ taml in deoꝛſũ. Pꝛimo ipᷣa dñi vox de celo h̊ oñdit: eNn. Acrj. 9. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris? I ũquid pau neitlüli lus in celũ aſcẽderat? Hũquid paulꝰ lapidẽ ai tanmnm ſſalté in cęlũ miſerat: Chꝛiſtianos ꝑſeq̃bat᷑: Purntbaſu⸗ iðõÿpos ligabat:ipᷣos occidẽdos trahebat: ip/ iinni ſos vbiq; latẽtes ꝗᷓrebat: ipis inuẽtis nulla inin inn rõne peꝑcit. Cui ait dñs chꝛiſtꝰ:Saule ſau/ õ le. Vñ clamat:De cęlo.Ergo ſurſũ ẽ.Quid gininſtn . me ꝑſeq̃ris:Ergo deoꝛſũ eſt. Oia ⁊ ſi bꝛeuit iemüicil vt potui expoſui charitati vr̃e: Erogaui qð og Mluen ad me ptinet: qð aũt ad vos ꝑtinet:paupe/ – res cogitate.Cõuerſi. ä zunmmn 2 ſione aque in vinũ:Jn inin euãgelio m eũdem Sermo xI islun⸗ NNX (NKitis fies: In chriſtũ em credentes bict didiciſti: aſſidue etiã nos miſterio Aind L nfo cõmẽdauimꝰ vobis: ꝙ medici/ S Bermo XII na tumoꝛis homis: hũlitas eſt xpᷣi. NHõ ei piſſet hõ: niſi ſuꝑbiã ſuſcepiſſet. Initiũ eni: Ecci.i. ſicut dicit ſcriptura:oĩs peccati ſuꝑbia.Cõ/ tra initia peccati:initium iuſticię neceſſariũ fuit. Si &O oĩs peccati ſuꝑbia initiũ: vñ ſana ret᷑ tumoꝛ ſuꝑbię:niſi deꝰ dignaret᷑ humuis fieri?: Erubeſcat hõ eſſe ſuꝑbus: qm̃ factꝰ eſt hüũilis de*. Naʒ qñ dicit᷑ homi vt hũiliet ſe: dedignat᷑: et vt velint homĩes vindicari qñ lędunt᷑:ſuꝑbia facit.Cũ hũiliari dedignant᷑ vindicarivolũt:q̃ſi pęna cuiq; ꝓdeſſe poſſit aliena. Leſus ⁊ iniuriã paſſꝰ:vidicari vult: de aliena pęna ſibi ꝗrit medicamẽtũ: ⁊ acq rit grãde toꝛmẽtũ. Jõ ĩ oibꝰ dñs chꝛiſtꝰ hũi/ liari dignatꝰẽ:pᷣbẽs nobᷣviã:ſi tũñ dignemur . . i er PvVirges Zob. 2. venit ad nuptias:qͥ cũ apud patrẽ eẽt inſti/ . — . . 12 Heñ. 2. venit peccatũ deviro ſine femina:ſic vir per quẽ deletũ eſt peccatũ de fęmina ſine viro. Per illũ ruimꝰ:ꝑ hũc ſurgimꝰ. Et qͥd in ipᷣis nuptijs fecit: De aqua vinũ.Quid potẽtiꝰꝛ Qui poterat talia facere:dignatꝰ eſt indige re. Qui fecit de aqua vinũ: potuit facere et de lapidibꝰpanẽ: Eadem potẽtia erat. Sed tũc diabolus tẽptauit: ideo chꝛiſtꝰ nõ fecit. Scliti em̃ qꝛ qñ tẽptatꝰ ẽ dñs chꝛiſtꝰ:h ei ſug geſſit diabolꝰ.Eſuriuit em̃:qꝛ ⁊ B dignatꝰẽ: qꝛ 1 B ad humilitatẽ ptinuit. Eſi uriuit panis ſic deſic via:ſic̃ vulnerata ẽ ſanitas:ſic moꝛ/ tua ẽ vita.Cũ & eſuriret vt noſtis:ait illi tẽ/ ptatoꝛ: Si filiꝰ dei es: dic lapidibus iſtis yt Matib. A4. panes ſiãt.Et rñdit tẽptatoꝛi: docens te re/ ſpõdere tẽptatoꝛi. Ad hoc em̃ pugnat impe ratoꝛ vt milites diſcãt. Quid reſpõdit: Hõ in ſolo paneviuit hõ:ſᷣ in omi verbo dei.Et nõ fecit de lapidibꝰpanes:qͥ vtiq; ſic potuit facere ſic de aqua vinũ.Eiuſdẽ em̃ potẽtię ẽ facere de lapide panẽ: ſ̊ nõ fecit vt volũta/ tem ↄtẽneret tẽptatoꝛis. Aliter em tempta/ toꝛ nõ vincit᷑ niſi cõtemnat᷑. Et cum viciſſet diabolũ temptatoꝛẽ: venerũt angeli ⁊ mini- illud non fecit: æ hoc fecit? Lege imo recole: quõ audiſti qñ fecit hoc:id eſt de aliq̃ vinũ: Quid addidit euãgeliſta? Et credidef̃t ĩ eũ Jołᷣ.2. diſcipuli eius.Nũquid tũc diabolus fuerat crediturꝰ? Qui tanta potuit:eſuriuit:ſiti/ it: fatigat eſt: doꝛmiuit: cõpꝛehẽſus eſt:cę⸗ ſus eſt:cruciſixꝰ ẽ:occiſus ẽ. Iſta ẽ via: Am/ bula ꝑ humilitatẽ vt venias ad ęternitatẽ. De chꝛiſtus: patria eſt quo imus: bõ chꝛiſt SGancti Auguſtini de verbis dſi via ẽ q̃ imus:ad illũ imꝰ:ꝑ illũ imus.Quid timemꝰ ne erremꝰ: Mõ receſſit a patre:⁊ ve/ nit ad nos. Vbera ſugebat:⁊ mũdũ cõtine/ Zud. 2. bat. In pꝛęſepi iacebat: angelos paſcebat. Deus ⁊ hõ:idem deꝰ qͥ hõ:idem hõ qͥ deus. Sed nõ vnde hõ: inde deꝰ:qꝛ verbũ hõ: qꝛ Job.i verbũ caro factũ eſt:et deus manẽdo:⁊ ho/ minis carnẽ aſſumẽdo:addẽdo qð nõ erat: nõ ꝑdendo qð erat. Ergo ⁊ mõ iam paſſus ꝑ ipſam hũilitatẽ:iã moꝛtuꝰ:iã ſepultꝰ:iam reſurrexit:iã aſcẽdit in cęlũ: ibi ẽ et ſedet ad dexterã patris: ſᷣ hic eſt egens in pauꝑibus B ſuis. Etiã heſterno die hͥ cõmendaui chari/⸗ tati veſtrę:ꝓpter illud qð dixit nathanaeli: Abi.S. Maius his videbis. Dico autẽ vobis: vi/ debitis cęlũ aꝑtũ:⁊ angelos dei aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes ad filiũ hoĩis. Quęſiuimꝰ qͥd eſſet:⁊ diu locuti ſumꝰ: Nũquid ⁊ eadẽ ho/ die replicare debemus:Qui affuerũt recoꝛ/ dent᷑: Bꝛeuiter tñ cõmemoꝛo: MNon diceret aſcẽdentes ad filiũ homiĩs niſi ſurſũ eẽt: nõ diceret deſcendentes niſi deoꝛſũ eſſet. Ipſe ſurſum:ipſe deoꝛſum. Surſũ in ſe:deoꝛſũ in ſuis.Surſũ apud patrẽ: deoꝛſũ in nob. Vñ Actj.9.⁊ vox illa ad ſaulũ:Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̃/ riſe Hõ dicẽt:Saule ſaule:niſi qꝛ ſurſũ erat. Surſum eũ ſaulꝰ nõ ꝑſequebat᷑.Nõ diceret q̃d me ꝑſequeris:qꝛ ſurſũ erat: niſi eẽt ⁊ de/ oꝛſum. Timete chꝛiſtũ ſurſũ:agnoſcite deoꝛ ſuʒ. abe chꝛiſtũ ſurſũ largientẽ:hic agno⸗/ ſce indigentẽ. hic pauꝑ eſt:ibi diues ẽ. NDic paup eſt chꝛiſtus: pꝛo nobis:ipᷣe loquit᷑: Mattð.a⁊ 5. Eſuriui:ſitiui:nudus fui:hoſpes fui:in car/ cere fui: et quibuſdã dixit: miniſtraſtis mi/ hi: quibuſdã dixit:nõ mihi miſtraſtis. Ecce ꝓbauimus chꝛiſtũ pauperẽ:chꝛiſtũ diuitẽ: qͥs neſcit:Et hic ad ipᷣas diuitias ꝑtinebat: aquã in vinũ vertere. Si diues eſt ꝗͥ habet vinũ:qualis diues eſt qͥ facit vinũ?:Ergo di ues ⁊ paupꝑ chꝛiſtꝰ*. Tanq; deꝰ diues: tanqᷓ; hõ pauꝑ. Ja ⁊ ipſe hõ diues aſcẽdit in cęlũ: ſedet ad dexterã patris: adhuc tñ hic pauꝑ eſurit:ſitit:nudꝰẽ.Tu qͥd es:Diues an pau per? Multi mihi dicũt:pauꝑ ſuʒ:⁊ verũ di⸗ cũt.Agnoſco pauperẽ aliqͥd habẽtẽ: agno⸗ fſco ⁊ indigentẽ. Sʒ habet qͥdaʒ multũ auri ⁊ argenti:O ſi agnoſcat ſe pauperẽ. Agno/ ſcit ſe pauperẽ:ſi agnoſcit iuxta ſe pauperẽ. Quid em̃?: Quãatũ vis habeas quicunq; di⸗ ues es:dei mẽdicus es. Venit᷑ ad hoꝛã oꝛa/ tiõis:⁊ ibi te ꝓbo. Petis. Quomõ nõ pau/ per es qͥ petis? Plus addo. Panẽ petiſ. An Mattðh.s. nõ es dicturꝰ: Panẽ noſtrũ quotidianũ da R nobiſ: Qui panẽ quotidianũ petis:pauper es an diues?Et tñ chꝛiſtꝰdicit tibi:a mihi · ex eo qð tibi dedi. Quid em̃ attuliſti qñ ve/ niſti?QOĩa quę creaui:creatus:hic inueniſti: nihil attuliſti:nihil hinc tolles. De meo mi/ hi quare nõ donas? Quia tu plenꝰes:⁊ pau per inanis eſt. Pꝛimoꝛdia vr̃a attẽdite:am/ bo nudi nati eſtis:Et tu & nudus natus oes. * Aulta hic inueniſti: Nũquid tecũ aliquid attuliſti? De meo ꝗro:da ⁊ reddo.hHHabuiſti me largitoꝛẽ:facito debitoꝛẽ:habeã te fene / ratoꝛẽ. Pauca mihi das: plura reddã.Ter/ rena mihi das: cęleſtia reddam. Tẽpoꝛalia mihi das: cterna reſtituaʒ. Teipᷣm tibi red/ dam:qñ te mihi reddidero. . e infirmo iacente ad piſcinam: n euangelio ſᷣm eũdẽ Ecentiſſima in auribus nr̃is ſonuit uãgelica lectio:⁊ ad cognoſcenduz d ſibi vellẽt quę lecta ſunt fecit at⸗ tentos Moc de me expectari arbitroꝛ: G̊ me ꝓ viribꝰ expoſiturũ dño adiuuante pollice/ oꝛ. Pꝛoculdublo em̃ ñ fruſtra fiebãt illa mi⸗ racula:⁊ aliqͥd nobᷣ ꝓ ętna ſalute figurabãt. Nã ſalꝰ coꝛꝑis ꝗ̃ᷓ reddita ẽ homi:quãti ttis fun: Quę ẽ em̃ vita vr̃a:diẽ ſcpᷣtura? Vapoꝛ Yacobi.4· inqt ad modicũ aparẽs:deinceps extermĩa bit᷑. &â & illiꝰ hoĩs coꝛꝑi ad tẽpus reddita ẽ ſanitas:reddita ẽ nõnila diut᷑nitas vapoꝛi. Nõ itaq; ꝓ magno illud hñdũ ẽ: Vana ſalꝰ Nõ.ðð. hoĩs.Et illud recolite frẽs:illud ꝓpheticũ ⁊? euangelicũ:Qis caro fenũ:⁊ oĩs honoꝛ car/ Eſa.40. nisvt flos fęni:fęnũ aruit:flos decidit: bnñ dñi manet in ętnũ. Verbũ dñi etiã feno dat honoꝛẽ:⁊ honoꝛẽ ñ trãſitoꝛiũ.Dat em̃ ⁊ car2·· ni ĩmoꝛtalitatẽ.Sʒ pᷣus trãſit tribulatio vi⸗ tę huiꝰ:de q̃ nobis pſtat auxiliũ cui diximꝰN.çqçÜ ē Da nobiſ auxiliũ de tribulatiõe.Tota qͥpe ẽz.ʒ9. iſta vita intelligẽtibꝰ tribulatio eſt.Sũt em̃ duo toꝛtoꝛeſ aie:nõ ſił toꝛquẽteſ: vᷣ cruciatu alt᷑nãtes. Hoꝝ duoꝝ toꝛtoꝝ noĩa ſũt timoꝛ — — —— * doloꝛ. Qñ tibi bñ ẽ times:qñ male eſt do/ les.Seęcłi hꝰ quẽ nõ decipit ꝓſꝑitas:nõ frã git aduüſitas:? Tenẽda ẽ in h feno:⁊ i diebꝰfę ni via tutioꝛ:vbũ dei.Cũ em̃ dictũ eẽt:iOis caro fgnũ:⁊ oĩs glia eius vt flos fęni:fęnum aruit:floſ decidit:q̃ſi nos ꝗramꝰꝗ feno ſpeſ quę floꝛi fęni ſtabilitas: ſed verbum inquit dñi manet in ęternũ.Etvnde inquis ad me verbũ dñi: Verbũ caro factũ eſt:et habita/ Job.i. uit in nobis. Verbũ em̃ dñi tibi dicit: Noli reſpuere ꝓmiſſum meũ:qꝛ nõ reſpui fenum tuũ.Hoc ̊ qð nobis ſſtitit verbũ dñi vt ad eui⸗ ßnroste nus:hoc⸗ ſererſuſ⸗ nanistel aönoca Pſandl Uinideie Ouinqzen glinczporn gecoerceh⸗ Ediipal giſynuse⸗ diſplcetp⸗ fefiſanit⸗ gendeß notl iinomui: Celideden li Sudo anelipceg ſpoſanan debuitlichr Funcsrtar r blenchiſtu pnapioen deimnöc nerbü. De⸗ Cyenrpie Nere Kope ſennalcken tamatre ſbiinguaf Supirgen Clmtadin Glus dorn Poaſusen Allls fage doſtrenogn cpauelgse Qluiteſput Kartlierotun ſho disteſn eſen,s = . — — —-— — S= ☛à Nedabeiknn dun iſn mn. Tn 3Toönthird e dptanur. G I — ſ mimambne Wunmedole nicäland Alalurignwi. honi gann iſcnburk eincepscun dtipus un dininte icii u bilutgfri ttieheedh Eiosdentni idüaifen nü Duditd rinnlun, Arlüaden . Cunpck d Grnbſmun ⸗ nletde tinſif inntidih zocichb ipm nos teneremꝰ:ne cuʒ floꝛe feni tranſire⸗ mus:hoc &̊ qð nobis ſſtitit vt verbum caro flieret: ſuſcipiẽs carnem nõ mutatũ in carnẽ manẽs ⁊ aſſumẽs: manẽs qð erat: aſſumẽs qð nõ erat:hoc ergo qð nobis ſſtitit etiam B piſcina illa ſigniſicat. Bꝛeuiter dico: Aqua illa: iudaicus plus erat:quinq; poꝛticꝰ lex. Quinq; em̃ libꝛos ſcripſit moyſes.Ergo aq̃ᷓ Aꝗquinq; poꝛticibꝰ cingebat᷑:ſicut ille plus le/ ge coercebat᷑. Aquę ꝑturbatio: in illo plo eſt dñi paſſio. Qui deſcẽdebat ſanabat᷑ nõ niſivnus:qꝛ ipſa ẽ vnitas.Quibuſcũq; iſta diſplicet xpᷣi paſſio:ſuꝑbi ſũt:nolũt deſcẽde re:ñ ſanãt᷑.Et ego inqᷣͥſ crediturꝰ ſũ deũ ĩ car ne:deũ natũ ex femia:deũ crucifixũ flagella tũ:moꝛtuũ: vulneratũ: ſepultũ: Abſit vt G credã de deo:indignũ ẽ. Coꝛloquat᷑ nõ cer/ uix. Suꝑbo videt᷑ dñi hũilitas indigna: iõ a talibꝰ longe ſit ſanitas. MHoli te extollere: ſi vis ſanari deſcende. Expaueſcere pietas debuit:ſi chꝛiſtꝰ in carne mutabilis diceret᷑. Nunc autem cõmendat tibi veritas imuta/ Joh.I. bilem chꝛiſtũ q́;tum attinet ad verbum. In pꝛincipio em̃ erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud deũ:nõ qð ſonaret ⁊ tranſiret: qꝛ deus erat verbũ.Manet incõmutabilis deus tuuſ. O verax pietas:manet deus tuus. Moli ti⸗/ mere. MHõ perit:⁊ ꝑ ipſum nec tu peris. a net:naſcit᷑ ex femina: ſed in carne. VUerbuʒ aũt ⁊ matrẽ fecit.Qui erat anteqᷓ; fieret: fec ſibi in qua fieret. Infans fuit: ſed in carne. Suxit:creuit:alimẽta ſumpſit: ꝑ ętates cu/ currit:ad iuuentã ꝑuenit:ſed in carne.Fati⸗/ gatus doꝛmiuit:ſed in carne.Eſuriem ſitim q; paſſus eſt:ſed in carne.Cõpꝛehenſus:li/ gatus: flagellatus: contumelijs affectus: poſtremo crucifixꝰ: occiſus:ſᷣ ĩ carne.Quid expaueſcis? Verbum dñi manet in ęternũ. Qui reſpuit iſtã dei hũilitatẽ:nõ vult ſibia moꝛtifero tumoꝛe ſuꝑbię ſanitatẽ. Pꝛeſtitit ergo dñs ieſus chꝛiſtus ꝑ carnẽ ſuã carni no ſtrę ſpem. Suſcepit em̃ qð noueramꝰ in hac terra qð hicabũdabat:naſci ⁊ moꝛi.Naſci ⁊ moꝛi hic abũdabat:reſurgere ⁊ in ęternũ vi uere non hic erat. Inuenit hic viles merces rreſtres:attulit ꝑegrinas cęleſtes. Si expa⸗ ueſcis moꝛtẽ:ama reſurrectionẽ. Dedit tibi auxiliũ de tribulatiõe ſua: nã vana remãſe/ rat ſalus tua. Salutem itaq; in hoc mundo ꝑegrinam:hoc eſt ſempiternã fratres agno⸗- ſcamus ⁊ diligamus:⁊ in hoc mundo tanq ꝑegrini viuamus. Trãſire nos cogitemus: ⁊ minus peccabimus.Agamus potius deo terat. Ideo ꝗ̃ſitꝰ e In enãgelio ſcõm Johannẽ Germo XLII XIIII gfas:qꝛ huiꝰ vitę vltimũ diẽ ⁊ bꝛeuẽ eſſe vo luit ⁊ incertum. A pᷣma infantia vſq; ad de/ crepitã ſenectutẽ: ſpaciũ bꝛeue eſt. & tam diu vixerat qͥd ꝓfuiſſet ei ſi adã hodie moꝛ⸗/ tuꝰ eſſet: Quid diu ẽ: vbi ſinis ẽ: heſternũ diẽ nemo reuocat: hodiernꝰ craſtino vꝛget vt trãſeat. IJpo paruo ſpacio bñ viuamꝰ:vt illo eamꝰ vñ nõ trãſeamꝰ.Et mõ cũ loqmur vtiq; trãſimꝰ. Verba currũt:⁊ hoꝛę volant. ſic ętas nr̃a:ſic actus nfr̃i:ſic honoꝛes nfi:ſic miſeria nr̃a:ſic iſta fęlicitas nr̃a. Lotũ trãſit ſeg non expaueſcamꝰ: Verbũ dñi manet in ęternũ Cõuerſi ad dominũ. De eo qð ſcriꝑtum eſt in euange/ lio m eüdem: Si ego teſtinoniuʒzʒ hibeo de me ⁊c̃. Sermo xIII bpsõt aliquẽ ꝑmonẽè qð ait dñs ieſuſ: de me: teſtimoniũ meũ nõ eſt verũ. Quõ ꝭ̊ nõ eſt verũ teſtimoniũ vitatis:-Mõ/ Vgdiuim verba ſancti euãgelij: 2 5 A Bi ego teſtimoniũ ghibeo Z5. 5. ne ipᷣe ẽ qͥ dixit:Ego ſũ via ⁊ veritas ⁊ vita? Job.r i. Pꝛofecto em̃ nõ vult credere niſi falſitati:qͥ . nõ eligit credẽ vitati. Dictũ ẽ g̊ h̊ͥ ̃ᷣm ipos: vt ſic intelligas:⁊ ex his verbis hũc ſenſum cõcipias:Si & teſtimoniũ ꝑhibeo de me:te/⸗ ſtimoniũ meũ nõ eſt verũ:id eſt ſiẽ putatis. Ille em̃ nouerat veruʒ eſſe de ſe teſtimoniũ ſuũ:ſᷣ ꝓpter infirmos: ꝓpter incredulos:ꝓ pter ñ intelligẽtes ſol lucernas ꝗrebat. Ful 9 goꝛẽ quippe ſe Llierlppirndo eoꝝ ferre nõ po/ iohes qͥ teſtimoniũ ꝑhi beret vitati:⁊ audiſtis qͥd ait: os veni⸗/ ſtis ad iohanẽ. Ille erat lucerna ar/ dẽs ⁊ lucẽs:⁊ vos voluiſtis exulta re ad hoꝛâ in lumie eiꝰ. Lucerna iſta ad illoꝝ ↄfuſionẽ ꝑata ẽ:qꝛ de h̊ dictũ eſt añ induã ↄfuſionẽ: ſuꝑ ipᷣm aũt effloꝛebit ſan/ ctificatio mea. Deniq; hinc ſũt ↄfuſi quodã loco ꝑ ipᷣm iohannẽ: qñ dixerũt dño iudęi: In qᷓ poteſtate iſta facis? Nic nobiſ.Quibꝰ Matth. rñdit: Dicite mihi et vos: Baptiſmũ iohis de celo ẽ an ex hoibꝰ: Audierũt ⁊ tacuerũt. Cogitauerunt em̃ apud ſe cito:Si dixerimꝰ ab hoibꝰ lapidat nos plus: qꝛ ꝓphetã hñt iohannẽ. Si dixerimꝰ de cęlo:dicturꝰẽ nob: Quare &̊ nõ credidiſtis ei?Quia iohes ꝑhi/ bebat xpᷣo teſtimoniũ. Anguſtati in coꝛdibꝰ ſuis ꝗqſtiõibꝰ ſuis:⁊ illaqueati laqueis ſuis: reſpõderũt: Meſcimꝰ. Quę potuit alia vox eſſe tenebꝛarũ: Rectũ eſt quidẽ homi:vt qũ ẽL 1 tantũ tpᷣus in pſalmis: Paraui lucernã xpo Noerzr. meo. Vt qͥd lucernã ſoli? Vt inimicos eius 21. * ℳ P S. 131. 2. Corl. 13. Actl. I. Sancti Auguſtini de verbis dſſi neſcit: dicat: Heſcio. Quãdo autem ſcit et dicit: Meſcio:teſtis eſt contra ſe. VUtiq; no⸗/ uerant excellentiã iohannis:et quia de celo erat baptiſmũ eius: ſed nolebant acqᷣeſcere cui teſtimoniũ ꝑhibuit iohãnes. At vbi di/ xerũt:MNeſcimꝰ:reſpõdit eis ieſus:Nec ego dicã vobis ĩ qua poteſtate iſta facio.Et ↄfu ſi ſũt:et impletũ eſt: Paraui lucernã chꝛiſto meo:vt inimicos eius induam confuſione. Aartyꝛes nõne teſtes ſũt chꝛiſti: ⁊ teſtimo⸗/ niũ ꝑhibent veritati? Sed ſi diligẽti cogite mus:qũñ illi martyꝛes ꝑhibent teſtimoniũ: ipſe ſibi ꝑhibet teſtimoniũ. IJIße em̃ habitat in martyꝛibꝰ: vt ꝑhibeant teſtimoniũ veri/ tati. Audi vnũ ex martyꝛibꝰ:ipᷣm aplm pau lũ:Nuũquid exꝑimentũ vultis acciꝑe eius qͥ in me loquit᷑ chꝛiſtus? Dhũ ꝑhibet &̊ teſtimo/ niũ iohãnes: chꝛiſtꝰ ſibi ꝓꝑhibet teſtimoniũ qui habitat in iohãne. Perhibeat teſtimo⸗ niũ petrus:ꝑhibeat paulus: ꝑhibeant ceęte/ ri apli: ꝑhibeat ſtephanus: ipſe ſibi ꝑhibet teſtimoniũ qͥ habitat in omibꝰ. Jpᷣe em̃ ſine illis deus eſt: illi ſine illo quid ſunt:? De ipᷣo dictũ eſt:Aſcẽdit ĩ altũ: captiuauit captiui/ tatẽ: dedit dona homibꝰ. Quid eſt captiua uit captiuitatẽ:? Vicit moꝛtẽ. Quid ẽ capti/ uauit captiuitatẽ? M0.100ι Z ꝓcurauit diabo/ lus:⁊ ipſe diabolꝰ de moꝛte chꝛiſti ẽ eaptiua tus. Aſcendit in altũ. Quid altiꝰ celo? No⸗ uimus euidenter ⁊ ante oculos diſcipuloꝛũ ſuoꝝ aſcẽdit in celũ.hoc ſcimus: hoc credi/ mus: hoc fatemur. Dedit dona hoibꝰ. Que dona? Spiritũſanctũ. Qui tale dat donũ: qualis ipſe eſt: M.agna eſt aũt miſericoꝛdia Bo. 5. 2. Con.4. Ro. 5F. dei. honũ dat ęquale ſibi:qꝛ donũ eius ſpi rituſſanctꝰ ẽ:⁊ vnus deꝰtota trinitas:pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ. Quid nobis ſſtitit ſpi rituſſcrũs? Apłm audi:Charitas dei inquit diffuſa ẽ ĩ coꝛdibꝰ nr̃is. Unde tibi o mẽdice charitas dei diffuſa eſt in coꝛde tuo? Quid aut in quo charitas dei diffuſa eſt in coꝛde hũano?Habemꝰ inqͥt theſaurũ iſtũ in vaſis fictilibus. Quare in vaſis fictilibꝰ? VUt emi/ nẽtia vᷣtutis ſit dei. Deniq; cũ dixiſſet:Cha ritas dei diffuſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris:ne pu taret quiſq; a ſe ſibi eſſe qð diligit deũ:cõti/ nuo addidit: Per ſpm̃ſanctũ qui datus eſt B nobis. Vt ergo ames deũ:habitet ĩ te deꝰ: „* ⁊ amet ſe de te:id eſt ad amoꝛẽ ſuũ moueat te:accendat te:illumiet te:excitet te. Lucta eſt em̃ ĩ iſto coꝛꝑe.diu viuimꝰ pugnamꝰ: Ro. S. q;diu pugnamꝰ pꝑiclitamur: Sed in his om̃i bus ſuperamꝰ:ꝑ eũ qui dilexit nos. Pugnõ noſtrã mõ cũ aplus legeref᷑ audiuimꝰ. Ois gar y. inquit lex in vno ſermone implet᷑:in eo GB diligis ꝓximum tuum ſicut teipſum: Iſta dilectio de ſpũſancto ẽ. Diligis ꝓximũ tuũ ſicut teip̃m: pꝛius vide ſi iam noſti diligere teipſum: ⁊ cõmitto tibi ꝓximũ queʒ diligis ſicut teĩm. Si aũt nondũ noſti diligere te: timeo ne decipiaſ ꝓximũ ſic te.Si em̃ amas iniqͥtatẽ nõ diligis te:Pſalmꝰ teſtis ẽ:Qui s. i aũt diligit iniqᷣtatẽ:odit animã ſuã.Siaũt odiſti animã tuã: quid tibi ꝓdeſt qꝛ diligis carnẽ tuã? Si odiſti animã tuã ⁊ diligis car nem tuã: reſurgit caro tua: ſed vt toꝛqueat anima tua. Ergo pᷣus anima diligẽda eſt ꝗᷓ deo ſubdenda eſt: vt oꝛdinẽ ſuum ſeruitus iſta cuſtodiat:anima deo: animę caro. Vis ſeruiat caro tua aĩę tuę? Deo ſeruiat anima tua. Debes regi vt poſſis regere. Nam lu⸗/ cta iſta tã ꝑicłoſa ẽ:vt ſi dimilerit rectoꝛ rui/ comeditis inuicem: videte ne ab inuicẽ con ſumamini. Dico autẽ ſpũ ambulate ⁊ cõcu/ piſcẽtias carnis ne ꝑfeceritis. Dhico aũt ſfũu ãbulate:⁊ cõcupiſcẽtias carnis:nõ dixit nõ habueritis:neq; hoc dixit:ne feceritis: ßͤ ne ꝑfeceritis. Quid ſit aũt hoc adiuuãte dño Dicaã vt potero: adeſte vt intelligatis: ſi ſpũ ambulatis.Dico aũt ſpũ ambulate:⁊ cõcu/ piſcẽtias carnis ne ꝑfeceritis. Sequitur:ne foꝛte aliquid in hoc qð hic obſcurũ eſt:in eiꝰ ſequẽtibus verbis facilius poſſit intelligi. Diyxi em̃ ñ fruſtra aplim noluiſſe dicere: Cõ/⸗ cupiſcẽtias carnis ne feceriti:ſed dixiſſe:cõ/⸗ cupiſcentias carnis ne ꝑfeceritis:ipſam no bis luctã ꝓpoſuit. In hoc pſᷣlio verſamur:ſi deo militamꝰ.Quid & ſequit᷑:Caro em̃ con cupiſcit aduerſus ſpiritũ:ſpũs aduſus car⸗ nẽ. Hec em̃ ſibi inuicẽvᷣſant᷑:vt nõ ea ꝗ̃ vul/ tis faciatis.lhoc ſi nõ intelligat᷑: ꝑiculoſiſſi/ me audit᷑:ideo ſollicitus ne male homines intelligẽdo pereant: ſuſcepi hęc verba apli adiuuante dño exponerevfr̃ę charitati: Va/ cat nobis:matutina cępimꝰ:hoꝛa pꝛãdij nõ vꝛget:ad iſtuʒ diem:id eſt ſabbatum maxĩe hi aſſolent cõuenire: qui eſuriũt verbũ dei. Audite:attẽdite:dicã quãtũ potero diligẽè/ ter. Quid eſt hoc qð dixi: Periculoſe au- dit᷑:ſi nõ intelligat᷑: Multi cõcupiſcẽtijs car nalibꝰ ⁊ damnabilibꝰ victi: cõmittũt queq; facinoꝛa atq; flagicia: ⁊ imundicijs tã peſſi/ mis volutant᷑:quę turpe eſt etiã dicere:⁊ di/ ciũt ſibi iſta verba apoſtoli. Vide quid dixit aplus: Vt nõ ea ꝗᷓ vultis faciatis. Nolo fa/ lä 1 o na ſequat᷑.Quę lucta? Si autẽ moꝛdetis et vᷣat.j. ,reno/ ſcutaitap sſyn Aleyllusf (turdnol leitd ceenoguä pu iure. Ro Lidetequel gualetitam Gpilctadu⸗ ſüsadue ſüsoupli pictünövid adüſus ſonn delectat. Se nem: vteene tenebꝛasgee Quosinn nninubusinno ſcruergñq le Quarelau buo⸗Quuen is ten⸗Quigan DSdaeantt lunrepugne. Ges⸗De'tur eſttibi Ern jegduerſtst Ntg agit apl mortalicopp⸗a bbi. Qöien antſcitigt lſcebatauue pbiperen Mepoſtenih Mlus et ibl: Alenpoſicen acpmarcptt nin, Ethinbor N Unmnalss e dbief enct ldrſisſhit, niunſ echer mak de Es Rn P octanas . Bynove V H In euangelio ſcðᷣm Johãnẽ Sermo XLIII ntin Reo. . cere: cogoꝛ: cõpelloꝛ: vincoꝛ:facio quę nolo: noueritis ad ſpiritũſanctũ hoc officiũ ꝑtine nnl Sal.s. ſicut ait aplus:Quia caro cõcupiſcit aduer⸗/ re: alio loco dicit apkus: Si em̃ ſᷣm carnem Ro.S. M ſus ſpm̃: ſpũs aũt aduerſus carnẽ: vt nõ illa vixeritis: moꝛiemini: Si autẽ ſpũ facta car/ ni quę vultis faciatis. Videtis qᷓ; ꝑiculoſe au/ nis moꝛtificaueriti:viuetis. Expone nobis inn ditur: ſi nõ intelligat. Videti quẽadmodũ aple quo ſpũ. habet em̃ ⁊ hõ ſpm̃ ad natu⸗ iurchn 6 ptineat ad officiũ paſtoꝛis optos fõtes api/ rã ꝓpꝛi ꝑtinentẽ quo homo eſt. Homo em̃ * r re:⁊ aquꝗ purd innoxiã ſitiẽtibus ouibꝰ mi coſtat ex coꝛpoꝛe ⁊ ſpũ:Et de ipſo ſpũ homi am niſtrare. Holi ergo vinci quando pugnas. nis dictuʒ ẽ: Nemo ſcit quę ſint homis:niſi i·Corlſ.2. cziglii Videte quale bellũ ꝓpoſuit:qualẽ pugnã: homis ſpũs qui i ſeipſo eſt. Uideo ᷓ et ifu niſu gi qualẽ rixam intus intra teipſum: Caro con hoiem habere ſpiritũ ſuũ ꝑtinentẽ ad natu/ Nihtitgnicn cupiſcit aduerſus ſpm̃.Si non cõcupiſcit et rã ſuazʒ: ⁊ audio te dicentẽ: Si aũt ſpũ facta Nit n ſpũs aduerſus carnẽ: fac adulteriũ. Si autẽ carnis moꝛtificauerit:viuetis: Quęro quo iſannr ſpũs ↄcupiſcit aduerſus carnẽ:luctãvideo: ſpũ? Mͤâο an dei? Audio em̃ verba tua: et umdliin victũ nõ video. Pugna eſt: cõcupiſcit cDrro adhuc ambiguitate ꝑmoueoꝛ. Spũs em̃ cũ miſunſanns aduſus ſpm̃: delectat adulteriũ. Fateoꝛ qa dicit᷑:⁊ homis eſt aliquãdo:⁊ pecoꝛis ſpiritꝰ Nnmnean ds delectat. Sed ſpũs cõcupiſcit aduerſus car dicit᷑:ſicut ſcriptũ eſt:p diluuiũ moꝛtuã eſſe Beñ. 7. Doſertrmnm nem: vt certe nõ vincat᷑ a carne. Adulterin omnẽ carnẽ quę habevat in ſe ſpiritũ vitę. ESnger Nunr tenebꝛas quęrit: caſtitas lucem deſiderat. Acꝑ hoc ⁊ pecoꝛis ſpũs dicit᷑:⁊ homis ſpüis Nmlanurnon Quõ vis innoteſcere ſic viue.Quõ vis ho/ dicit᷑.Aliquãdo⁊ ventꝰſpũs dicit᷑:ſiẽ haber Diminodste minibus innoteſcere:etiã ſter oculos hoim “ in pſalmo: Ignis:grando: nix: multis mo/ Nõ..48. wnenbucean ſic viue: qm̃ qui fecit te et in tenebꝛis videt dis dicit᷑ ſpũs tẽpeſtatis.Cum ergo multis moluetcia⸗ te.Quare laudat᷑ caſtitas publice ab omni- modis dicat᷑ ſpũs:quo ſpñ dixiſti o apoſto/ nns Donhi bus: Quare nõ laudant adulteriũ nec adul le:facta carnis moꝛtiſicãda:meo an dei? Au amenni Zob.z ( teri? Qui & quęrit veritatẽ: venit ad lucem. di qð ſequit᷑: ⁊ intellige. Sublata ẽ queſtio Pneienuft Sʒ delectat ⁊ adulteriũ: cõtradicat᷑:reſiſta- ſequẽtibus verbis.Cuʒ em̃ dixiſſet:Si aut hocndininti tur: repugnet᷑. Hon em̃ nõ habes vnde pu/ ſpũ facta carnis moꝛtiſficaueritc viuetis:ↄti/ inrrliemzli gnes: Deꝰ tuus in te eſt: ſvũs bonus datus nuo addidit: Quotqᷣt em ſpũ dei aguntk: hi umbuartit eſt tibi. Et tamẽ pmittit᷑ ipſa caro cõcupiſce filij ſũt dei. Agis ſi agaris:⁊ bñ agis ſia bo⸗ nins. Seguun re aduerſus ſpm̃:ſuggeſtionibꝰ pꝛauis. Fi⸗ no agaris. Ergo qð dixit tibi: Si ſpũ facta claidan Ro. 6. at q ait aplus: Hõ regnet peccatũ in y'o carnis moꝛtiſicaueritis: viuetis:⁊ ambiguũ naſriti moꝛtali coꝛpoꝛe.HNon dixit:Mõ ſit. Jam eſt tibi erat de q̊ ſpũ dixerit:ĩ ſequẽtibus vbis Allenurli ibi. Qdð ideo peccatũ vocat᷑:qa merito pec/ intellige pᷣceptoꝛem: agnol. ce redemptoꝛẽ. cannieß cati cõtigit. Non em̃ in paradiſo caro cõcu/ Eteni ille redẽptoꝛ tibi ſpm̃ dedit:quo moꝛ nt. inn piſcebat aduerſus ſpm̃: aut erat ibi iſta pu/ tifices facta carnis. Quotquot em̃ ſpũ dei Ro. S. gna vbi pax erat ſola: ſed facta tranſgreſſi / agunt᷑: hi filij ſunt dei. Non ſunt filij dei: ſi haſin⸗ er one poſtea qᷓ; homo noluit ſeruire deo ⁊ do/ nõ agunt᷑ ſpũ dei. Si aũt ſpũ dei agunt᷑ pu⸗ anlnan natus eſt ſibi: nec ſic donatus ſibi vt poſſit gnant:quia magnũ habẽt adiutoꝛẽ.MNõ em̃ ifinin ſaltem poſſidere ſe: ſed ab eo poſſeſſus a deus ſic nos expectat pugnãtes:quõ expe/ ſnnnaſe deceptus:cępit caro cõcupiſcere aduſus ſpi ctat populus venatoꝛes. Populꝰ venatoꝛi R ritũ. Et h̊ in bonis cõcupiſcit aduſus ſpym̃. fauere poteſt: ꝑiclitantẽ adiuuare non pöot. umn in nam in malis non habet cõtra quem cõcu Si ergo hic caro cõcupiſcit aduerſus ſpm̃: Gal. F. imtumg D biſcere. Ibi em̃ cõcupiſcit aduerius ſpiritũ: ſpũs aduerſus carnẽ:et quid ẽ vt nõ ea quę in Sał.S. vbi eſt ſpiritus. O em̃ ait: Caro cõcupiſcit vultis faciatis?hic em̃ periculũ eſt mali in/ E ntnupit aduerſus ſpiritũ: ⁊ ſpũs aduerſus carnem: tellectoꝛis.Sit nũc officiũ qualiſcũq; expo⸗ 4tunmnnn noli putare ſpiritui homis tantũdeʒ datũ: ſitoꝛis:vt nõ ea quę vultis faciatis: Atten/ ichüreni Spũs dei eſt qui pugnat in te aduerſus te: qite ſancti quicũq; pugnatl:ſliantibꝰloqr. iinndle aduerſus illud qð eſt in te contra te. Nolui/ Intelligũt qꝗᷣ pugnãt: nõ me intelligit q¶ nõ r hein i⸗ ſti enim ſtare ad dñm: cecidiſti. Fractus es: pugnat. Nã qui pugnat non ideo intelligit icahlit quomõ vas quando de manu homis cadit me: ſuenit me: qꝛ vult hõ caſtus vt nulla uni, in terram: Fractus es. Et quia fractus es: oino ſurgat in mẽbꝛis eiꝰ cõcupiſcẽtia adu/ Nundien lililideo aduerſus te: ideo es contra te. Mihil ſaria caſtitati. Pacẽ vult: ſᷣ nõdum habet. ſaninnen Aitt in te contra te:et integer ſtabis.Nam vt ñ em̃ ad illud ventũ fuerit vbi nulla ono exurgat cõcupiſcẽtia aduerſanda: nullꝰ erit 1. Corj. 15. Bancti Auguſtinide verbis domini hoſtis cũ quo luctemur:nec expectat᷑ ibi vi/ ctoꝛia:qꝛ de hoſte iaʒ victo triũphat᷑. Audi ipᷣam victoꝛã:ipſo aplo dicẽte: Opoꝛtet coꝛ ruptibile hoc induere incoꝛruptionẽ:⁊ moꝛ tale hoc induere ĩmoꝛtalitatẽ. Cum aũt coꝛ- ruptibile hoc induerit incoꝛruptionẽ: ⁊ moꝛ tale hoc induerit imoꝛtalitẽ:tũc ſiet ſermo qͥ ſcriptus eſt: Abſoꝛpta eſt moꝛs in victoꝛia. Audi voces triumphantium: Vbi eſt moꝛs cõtentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeus tuus: Percuſſiſti:vulneraſti:deieciſti: ſed vulne/ ratꝰ ẽ ꝓpter me qͥ fecit me. O moꝛs o moꝛs: vulneratꝰ ẽ ꝓ me qͥ fecit me:et de moꝛte ſua vicit te. Et tũc triũphãtes dicturi ſũt: Vbi eſt moꝛs cõtentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeꝰ tuus? Mõ aũt qñ caro cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ:⁊ ſpũs aduerſus carnẽ:ↄtentio moꝛ/ tis eſt. Non qð volumus faciamꝰ. Quare: NANAuia volumvt nullę ſint cõcupiſcẽtię:ſed noõ poſſumꝰ. Velimus nolimus habemus illas: velimus nolimus titillant: blãdiunt᷑: ſtimulant: infeſtãt:ſurgere volũt:ſmuntur nõdũ extinguũt᷑:qᷓ;diu caro ↄcupiſcit aduer ſus ſpiritũ:⁊ ſpũs adſus carnẽ.Nũquid h etiã cũ moꝛtuus fuerit homo? Abſit.Depo⸗/ nis carnẽ:quomõ tecũ trahis cõcupiſcẽtias carnis: Sed ſi bene pugnaſti: recipieris ad quietẽ. De qua quiete coꝛonãdus es:nõ dã nãdus:vt poſtea ꝑducaris ad regnũ. Ergo qᷓ;diu hic viuit᷑ frẽs:ſic eſt ſicut ⁊ nos qͥ ſenui mus in iſta malicia. Minoꝛes quidẽ hoſtes habemꝰ:ſᷣ tñ habemꝰ. Fatigati ſunt quodã modo hoſtes nfi iaʒ etiã ꝑ ęratẽ: ſed tñ etiã fatigati nõ ceſſant qualibuſcũq; motibꝰ in/ feſtare ſenectutis quietẽ. Acrioꝛ pugna iu/ uenũ eſt. Mouimus eam:tranſiuim p eam. Caro em̃ cõcupiſcit aduũſus ſpm̃:⁊ ſpũs ad/ uerſus carnẽ:vt nõ ea quęcũq; vultis facia/ tis. Quid em̃ vultis o ſancti:o boni pliato/ res:o foꝛtes milites xpᷣi? Quid vultis: Vt nõ ſint oĩno cõcupiſcẽtię malę:ſed non po/ teſtis.Exercete bellũ:ſperate triũphũ.aMõ cfm̃ interim pugnat᷑.Caro em̃ cõcupiſcit ad/ Ao. S uerſus ſpm̃:⁊ ſpũs aduſus carnẽ: vt non ea ꝗ vultis faciatis:id eſt vt oĩno nullę ſint cõ/ eupiſcentię carnis. Sed facite qð poteſtis: qð ait ipſe aplus in alio loco: qð cõmemo/ rare iam cęperã:Mõ regnet peccatũ ĩ veſtro moꝛtali coꝛꝑe:ad obediendũ deſiderijs eiꝰ. Ecce qð nolo mala deſideria ſurgũt:ſed no⸗/ lo obedire. Arma te:ſume inſtrumẽta bello⸗ rum. Pꝛecepta dei: arma tua ſũt. Si bmẽ me audis:⁊ qð loquoꝛ:armarl. MNõ inqͥt regnet peccatũ in vro moꝛtali coꝛpoꝛe. diu em poꝛtatis moꝛtale coꝛpus:pugnat cõtra vos peccatũ:ſed nõ regnet.Quid eſt nõ regnet: Id eſt ad obediẽdũ deſiderijs eius.Si cpe ris obedire regnat. Et quid eſt obedire:niſi exhibeatis mẽbꝛa vr̃a arma iniqᷣtatis pecca to: Mihil hoc doctoꝛe pclariꝰ.Quid vis iaʒ vt exponã tibi? Fac qð audiſti. Mõ exhibe⸗/ as mẽbꝛa tua arma iniqtatl peccato. Dedit tibi deus poteſtatẽ ꝑ ſpm̃ ſuũ:vt mẽbꝛa tua teneaſ.Surgit libido:tene tu mẽbꝛa.Quid factura eſt ꝗ̊ ſurrexit? Tu tene mẽb:a: Noli exhibere mẽbꝛa tua arma iniqtatis pecca/- to. Holi armare aduerſariũ tuũ ↄtra te.Te/⸗ ne pedes ne eãt ad illicita. Libido ſurrexit: tu tene mẽbꝛa tua. Tene manꝰ ab omi ſcele/ re.Lene oculos ne male attẽdant.Tene au res ne verba libidinis libẽter audiãt. Tene totũ coꝛpus: tene latera: tene ſumma: tene ima. Quid facit libido? Surgere nouit:vin cere nõ nouit. Surgẽdo aſſidue ſine cauſa diſcit ⁊ non ſurgere.Redeamus g ad verba quę obſcura de aplo ꝓpoſuerã:⁊ plana iam eſſe videbimꝰ. oc em̃ ꝓpoſuerã qð nõ di/ xit aplus: Spũ ambulate ⁊ cõcupiſcentias al.5. carnis ne habueritis:qꝛ neceſſe eſt vt habe-⸗ amus illas.Quare & nõ dixit: Cõcupiſcen/ tias carnis ne feceris? Quia facimꝰ eas:cöo⸗ cupiſcimꝰ. Ipᷣm cõcupiſcere:facere eſt.Sed ait aplus: Jam nõ ego operoꝛ illud: ſed qð Ro.⁊· habitat in me peccatũ.Ergo qͥd tibi cauen- dũ eſt:hoc ſine dubio ne ꝑſicias. Surrexit libido dãnabilis: ſurrexit:ſuggeſſit:nõ au/ diat᷑.Ardet nõ ſe cõpeſcit:⁊ velles vt nõ ar/ deret.Et vbi eſt:vt nõ ea ꝗ̊ vultis faciatis: Noli dare mẽbꝛa. Ardeat ſine cauſa:⁊ cõſu/ mat ſe. In te fiẽt ipᷣe cõcupiſcẽtię. Fatẽdũ eſt:fiũt. Ideo dixit:Me ꝑfeceritis.Sʒ nõ ꝑ⸗ ficiant᷑. Decreuiſti facere:ꝑfeciſti. Perfeciſti eteni ſi decernas faciendũ eſſe adulteriũ: et ideo nõ facias:qꝛ locus nõ eſt inuentus: qͥa opoꝛtunitas nõ dat᷑:qꝛ foꝛte illa caſta eſt de qua videris eſſe cõmotus. Ecce iam illa ca/ ſta eſt:⁊ tu adulter es.Quare?:? Quia ꝑfeci9- ſti cõcupiſcẽtias. Quid eſt ꝑfeciſti? In ani/ mo tuo facienduʒ eſſe adulteriũ decreuiſti. Jam qð abſit ſi ⁊ mẽbꝛa fuerint operata:in moꝛtem deuolutus es. Suſcitauit chꝛiſtus Marei.5. moꝛtuã in domo filiam archiſynagogi. In cõcoꝛ.ð pe.d domo erat:elata nõdum erat.Sic eſt homo ꝰ · ſicut tribu⸗ S uifage Minms ſefliün cuituts geali henotb ges Sie⸗ ſenalit Necreuera lustur lauusſe dieolurg Prinon bin uibitert ſcpuloi: guonol. fenere ſtavimi epadifo nisian Peclolĩ U⸗Ad luiligſe ſ. Der liulen Qudi fücame oe⸗ Gicut ikicn⸗ lt. patere letqch. Memo⸗ Ne ryi ei oge. un iſii feſulat ninibe Wercii lluit⸗ gnttäni buckröngn scls en ckoheitrni niniſnen Quizpi dditi öcht⸗ lnhoe egan Dt —. iüRränn. lenihe At lenenikn Be N niſnis nüminaned idoſonn nun'zvoniſce Mödane. Tenen üraudit Lan melunmntene Sgcenounpin Ameſneauſt amnszaldebe uerispanben polnei änidr retcagletiucr eeeſſeckte⸗ Nir ſiagin uis ſzan'aud gefncerck penmils iif⸗ In euangelio ſcdᷣm Jobãné SGermo XLIIII qui flagiciũ decreuit in coꝛde: Moꝛtuus eſt ſed intus iacet.Si aũt vſq; ad mẽbꝛoꝝ ppe/ LZud..⁊. trationẽ ꝑuenerit:elatus ẽ foꝛas.Sʒ ⁊ iuue/ nẽ filiũ viduę ſuſcitauit dñs:qñ extra poꝛtã ciuitatis moꝛtuꝰ efferebat᷑. Sic ̊ audeo di/ cere:aliqͥd decreuiſti in coꝛde tuo: ſi reuoca/ beris ab actu tuo:ſanatus eris anteqᷓ; ꝑpe/ tres.Si em̃ egeris in coꝛde tuo penitẽtiã:qꝛ rẽ malã ⁊ ſceleratã⁊ flagicioſam dãnabilẽq; decreueras: ibi vbi moꝛtuꝰ iacebas intꝰ: ſic intus ſurrexiſti. Si aũt ꝑfeceris: iã es foꝛas elatus:ſed habes qͥ tibi dicat: Juuenis tibi dico ſurge.Etiã ſi ꝑpetraſti ⁊ pęgniteat te:de vpvrimo redi: noli in ſepulcrũ venire. Sʒ hic Job.iI, mihi tertius moꝛtuꝰẽ qui etiã ꝑductus ẽ ad ſepulcrũ:iã ſupꝛa ſe habet cõſuetudinis põ/ dus:moles euʒ terrena multũ pᷣmit. Mul⸗/ tũ em̃ exercitatꝰ eſt in flagitijs:cõſuetudine ſua nimia pgrauat᷑: clamat ⁊ chꝛiſtꝰ: Laʒa/ re ꝓdi foꝛas. homo em̃ peſſimę cõſuetudi/. nis iam putet:merito ibi chꝛiſtus clamauit. Nec ſolũ clamauit: ſed magna voce clama/ uit. Ad xpᷣi em̃ clamoꝛẽ etiã tales licʒ moꝛ⸗/ tui:licʒ ſepulti:licʒ ꝑutẽtes:reſurgẽt tamẽ ⁊ ipſi. De nullo em̃ iacente deſperandũ ẽ ſub tali ſuſcitatoꝛe. N¶ Setribus moꝛtuis quos domi/ nus ſuſcitauit· Sermo XIIII Iracula dñi noſtri ⁊ ſaluatoꝛis chꝛi⸗ ſti ieſu:om̃s quidẽ audientes ⁊ cre/ dentes mouẽt: ſed alios atq; alios 7 plangebat᷑: illoꝛũ moꝛs inuiſibilis nec quę/ rebat᷑ nec videbat᷑. Queſiuit ille qͥ nouerat moꝛtuos: ille ſolus nouerat moꝛtuos: qui poterat facere viuos. Hiſi em̃ ad moꝛtuos ſuſcitãdos veniſſet: nõ aplus diceret: Sur / Epb. 5. ge qui doꝛmis:exurge a moꝛtuis et illumia/ bit te chꝛiſtꝰ. Doꝛmientẽ audis cũ dicẽ:Sur/ ge qui doꝛmis. Sed moꝛtuũ intellige: cum audis: Exurge a moꝛtuiſ. Dicti ſũt ſepe doꝛ miẽetes ⁊ moꝛtuiviſibiliter.Et plane om̃s:ei qui põt excitare doꝛmiunt. Moꝛtuꝰ em̃ tibi moꝛtuus eſt: qui quãtũlibet pulſes:quãtũ⸗ libet vellices:quãtũlibet lanieſ:nõ exꝑgilſci tur. Chꝛiſto aũt ille doꝛmiebat: cui dictũ ẽ: Surge:⁊ cõtinuo ſurrexit.Nemo tam facile excitat in lecto: qᷓ; facile chꝛiſtus ĩ ſepulcro. Tres aũt moꝛtuos inuenimꝰa dño ſuſcita/ tos viſibiliter:milia inuiſibilit. Quot autẽ moꝛtuos viſibiles ſuſcitauerit: quis nouit?⸗ Non em̃ oĩa ꝗᷣ fecit ſcripta ſunt. Johãnes h̊ dixit: Alta alia fecit ieſus: ꝗ̃ᷓ ſi ſᷣta eẽnt: JSoh.⁊i. arbitroꝛ tamẽ totũ mundũ nõ poſſe libꝛos capere. Multi & ſunt alibi ſine dubio ſuſci: tati:foꝛtaſſe ſuſcitati: ſed nõ tres fruſtra cõ/ memoꝛati. Dñs em̃ noſter ieſus chꝛiſtꝰ ea ꝗᷓ faciebat coꝛpoꝛalit᷑:etiam ſpiritalit᷑ volebat intelligi. Neq; em̃ tantũ miracula ꝓpter mi racula faciebat: vt illa quę faciebat mira eſſent vidẽtibus:vera eſſent intelligentibꝰ: Quẽadmodũ qͥ videt litteras ĩ codice opti/ me ſcripto ⁊ non nouit legere:laudat quidẽ antiquarij manũ:admirãs apicũ pulchꝛitu⸗/ vctbicnd Aliter ⁊ qiter. Quidã cũ coꝛpoꝛalia eius mi / inẽ:ſᷣ qd ſibi velint:qͥd indicent illi apices elicn. nn racula ſtupẽtes: maioꝛa intueri nõ noꝛunt. neſcit: ⁊ eſt oculis laudatoꝛ: mẽte nõ cogni/ eſggtirtin AQuidã vo ea ꝗᷓ geſta audiunt in coꝛpoꝛibꝰ: toꝛ.Alius aũt ⁊ laudat artiſiciũ: et capit in/ tendatir niiüc ampliꝰ i animis mirant᷑. Dicit ipe dñs: tellectũ: ille vtiq; qui nõ ſolũ videre qð cõ⸗ inee Dob. . Sicut em̃ pr̃ ſuſcitat moꝛtuos ⁊ vi mune eſt omibꝰ põt: ſᷣ etiã legere qð nõ di/ Eſneautc uificat: ſ ic 2 filius q Uos vult viuifi dicit nõ põt.Ita qui viderũt chꝛiſti miracu RZ cat. Hõ vtiq; alios ſilius: alios pr: eoſdẽᷓ la ⁊ nõ intellexerũt qͥd ſibi vellẽt: ⁊ qĩ intel- ntu,li pater ⁊ filiꝰ:qꝛ oĩa pat᷑ ꝑ filiũ. Nemo ̊ dubi ligẽtibus quodãmodo inuenirẽt:mirati ſũt iheten tet qͥ chꝛiſtianꝰẽ: etiã nũc moꝛtuos ſuſcita- tantũ qꝛ facta ſunt. Alij vo ⁊ facta mirati ⁊ Alria ri. Sed oĩs hõ habet oculos:quibus videri intellecta aſſecuti. Tales nos in ſchola xpᷣi ichen mnsd põt moꝛtuꝰreſurgẽs. Ita reſurrexit fili⸗-puiꝰ eſſe debemꝰ. Qui em̃ dicit chꝛiſtũ ꝓpterea u n viduę:qui mõ ex euãgelio recitatꝰẽ. Vnde tantũ feciſſe miracula:vt nõ eſſent niſi mira ul aũt videaãt hoĩes reſurgere moꝛtuos in coꝛ cula: põt illũ etiã dicere neſcire ꝙ nõ eẽt tẽ⸗ u de:nõ om̃s habent:niſi qui iã reſurrexerũti pus pomoꝝ qñ ficus ꝗſiuit in arboꝛe.Non n en coꝛde. Ampli⸗ eſt reſuſcitare ſemꝑ victurü: em erat illiꝰ pomi tempꝰ:ſicut euãgeliſta te/ Mattb.ar. tpiiſt Ludj.7. q; ſuſcitare iteruʒ moꝛiturũ. De iuuene illo ſtat᷑: ⁊ tñ eſuriẽs poma ꝗſiuit ĩ arboꝛe.Chꝛi/ luni u reſuſcitato: gauiſa eſt mater vidua: de ho- ſꝑłꝑ neſciebat qð ruſticꝰ ſciebat? Qð nouerat ennch nu minibꝰiĩ ſpũ quotidie ſuſcitatis: gaudet ma arboꝛis cultoꝛ: nõ nouerat arboꝛis creatoꝛ?: iätunc Pn ter eccłia. Ille quidẽ moꝛtuus erat coꝛpoꝛe: Cũ geſuriẽs poma queſiuit in arboꝛe:ſigni ingns illi aũt mẽte. Iilius moꝛs viſibilis viſibilii ficauit aliquid aliud ſe eſurire:⁊ aliqͥd aliud Sancti Auguſtini de verbis domini gqueęrere: et arboꝛẽ illazʒ ſine fructu folijs ple- nã reperit:⁊ maledixit:⁊ aruit. Quid arboꝛ fecerat fructũ nõ afferẽdo? Quę culpa arbo ris infecũditas? Sed ſunt qͥ fructũ volũtate dare nõ poſſunt. Iilloꝝ ẽ culpa ſterilitas:q̊/ rũ fecũditas eſt volũtas.Erat ̊ iudęi habẽ/ tes vba legl:⁊ facta nõ habẽtes:pleni folijs ⁊ fructus nõ ferẽtes. hoc dixi vt ꝑſuaderem dſim nr̃m ieſũ chꝛiſtũ ideo miracula feciſſe: vt aliqͥd illis miraculis ſigniſicaret: vt exce/⸗ ppto eo ꝙ mira ⁊ magna et diuina erant: ali/ Cquid inde etiazʒ diſceremꝰ. Videamꝰ quid nos diſcere voluit in tribꝰ moꝛtuis qᷣs ſuſci/ Marci.5. tauit. Reſuſcitauit filiã moꝛtuã archiſyna/ gogi:ad quã ęgrotantẽ petebat᷑: vt eam de ęgritudine liberaret.Et cũ ꝑgit moꝛtua nũ/⸗ ciatur: ⁊ quaſi iã fruſtra fatigaret᷑:renuncia/ tũ eſt patri eius: Puella moꝛtua eſt: qͥd ad/ huc fatigas magiſtrũ: Ille autẽ ꝑꝛexit:⁊ ait patri puellę: Moli timere:crede tm̃mõ. Ve/ nit ad domũ ⁊ iuenit iã obſequia funeri de/ bita pparata:⁊ dicit illis: Nolite flere: non em̃ eſt moꝛtua puella:ſᷣ doꝛmit. Veꝝ dixit: doꝛmiebat: ſed illi a qͥ poterat excitari.hãc Zudj.⁊. excitans:reddidit viuã parẽtibꝰ. Excitauit ⁊ hũc iuuenẽ filiũ viduę:de quo nũcadmo/ niti ſumus:vt hinc iſta ꝗᷓ ipſe largiri dignat᷑ cũ vr̃a charitate loqremur.Modo audiſtis quõ excitatꝰ eſt. Apꝛopinquabat dñs ciui/ tati:⁊ ecce ferebat᷑ iã moꝛtuus extra poꝛtaʒ. Aiſcðia cõmotꝰ qð flebat mat᷑ vidua ⁊ de/ ſtituta vnico filio: fecit qð audiſtis dicens: Adoleſcẽs tibi dico ſurge.Surrexit ille moꝛ tuus:cępit loqui:⁊ reddidit illuʒ matri ſuę. Job.iI. Excitauit ⁊ laʒarum de ſepulcro.Et ibi cum eęgrotantẽ ſcirẽt diſcipłi cũ qͥbꝰ loqbat᷑ (dili⸗ gebat aũt illũ)Laʒarꝰinqͥt amicꝰnr̃ doꝛmit. Illi putãtes ęgri ſomnũ ſalubꝛẽ:Si doꝛmit inquiũt ſaluus erit.Et ille dico vobis aꝑtiꝰ iam loquẽs: Lagzarus amicꝰ nr̃ moꝛtuꝰ eſt. Vtrũq; verũ dicẽs: Moꝛtuꝰ eſt vobis:doꝛ/ mit mihi. Iſta tria genera moꝛtuoꝝ: ſt tria genera peccatoꝛũ: qàs hodieq; ſuſcitat xpᷣs. Ccõcoꝛ. ð pe.di. Illa enim moꝛtua filia archiſynagogi intuſ 2.ſicut tribus. ęrat ĩ domo:nondũ erat a ſecretis parietibꝰ elata ĩ publicũ. Ibi intꝰ ſuſcitata ẽ: viua pa rẽtibꝰ reddita. Iſte aũt iam quidẽ nõ in do/ mo:ſed tamẽ nõdum ĩ ſepulcro: parietibus elatꝰ erat: terrę mãdatus nõ erat. Qui ſuſci tauit moꝛtuã nõdũ elatã:ſuſcitauit moꝛtuũ iã elatũ:nondũ ſepultũ. Tertiũ reſtabat vt ⁊ ſepultũ ſuſcitaret:⁊ hoc fecit ĩ laʒaro.Sũt ergo intus qͥ peccatũ iĩ coꝛde habẽt: in facto nonduʒ habent. Meſcio qͥ cõmotus eſt aliqᷓ cõcupiſcẽtia. Dicit em̃ ipᷣe dñs: Qui viderit Matth.. mulierẽ ad cõcupiſcendũ eã:iã męchatꝰẽ eã in coꝛde ſuo. Nõdum acceſſit coꝛpoꝛe: con⸗ ſenſit in coꝛde: moꝛtuũ intus habet:nondũ extulit. Et fit vt nouimus: vt quotidie ho/ mines ĩ ſe experiunt᷑ aliqñũ audito vᷣbo dei: tanq́; dño dicẽte: Surge: cõdemnat᷑ cõſen⸗ ſus ad iniqᷣtatẽ: reſpirat᷑ in ſalutẽ ⁊ iuſticiã. Surgit moꝛtuꝰi domo:reuiuiſcit coꝛ ĩ cogi/ tatiõis ſecreto. Facta eſt iſta reſurrectio aĩę moꝛtuę intꝰ intra latebꝛas cõſciẽtię:tanqᷓ; i/ tra domeſticos parietes. Alij poſt cõſenſuʒ eunt in factũ:tanqᷓ; efferẽtes moꝛtuũ:vt qð latebat in ſecreto apareat in publico. Mũ/ quid iam iſti qꝛ in factũ ꝓceſſerant deſpera- ti ſunt? Mõne ⁊ illi iuueni dictũ eſt:Libi di/ co ſurge? Mõne ⁊ ille redditus eſt matri ſuę: Sic ̊⁊ qui iã fecerit ſi foꝛte cõmonitꝰ et cõ/ motus verbo veritatis ad chꝛiſti vocẽ reſur git:viuus reddit᷑. Potuit ꝓgredi:in ęternũ D ꝑire nõ potuit. Qui aũt faciẽdo qð malũ ẽ: etiã mala cõſuetudine ſe implicãt vt ipᷣa cõ/ ſuetudo mali non eos ſinat videre qꝛ malũ eſt:fiunt defenſoꝛes maloꝝ factoꝝ ſuoꝛum. JIraſcunt᷑ cũ reᷣhendunt᷑:intãtũ vt ſodomi tę quõdaʒ dicerẽt viro iuſto rephendẽti ne/ quiſſimã voluntatẽ: Hhabitare veniſti: non Señ.19. leges dare.Tanta ibi nefandę turpitudiniſ ↄſuetudo erat: vt iam nequicia eẽt iuſticia: ⁊ ꝓhibitoꝛ potiꝰ repᷣhenderet᷑ qᷓ; factoꝛ.Ta/ les ↄſuetudine maligna pꝛęſſi:tanq;ᷓ ſepulti ſunt. Sed qͥd dicamꝰ frẽs: Ita ſepulti vt de laʒaro dictũ eſt: iã putet. Moles illa ipoſi- ta ſepulcro: ipᷣa eſt vis durę cõſuetudinis q̃ mit᷑ aia:nec reſurgere nec reſpirare ꝑmitti/ tur. Dictũ eſt aũt: Quatriduanꝰ ẽ. Reuera ad iſtã ↄſuetudinẽ de q̃ loquoꝛ:quarto quo⸗ dã ꝓgreſſu ꝑuenit aia. Pꝛima ẽ em̃ q̃ſi titil/ latio delectatiõis in coꝛde:ſecũda cõſenſio: tertiũ factũ:quarta ↄſuetudo.Sũt em̃ qͥ reſ illicitas obuias cogitatiõibꝰ ſuis ꝓꝛſus ita abijciũt:vt nec delectẽt᷑. Sũt qͥ delectant᷑ et nõ ↄſentiũt.Nõdũ ꝑfecta moꝛs ẽ:ſᷣ qdãmõ inchoata. Delectationi accedit ↄſenſio. J eſt illa dãnatio. Poſt ↄſenſionẽ in factũ pꝛo cedit᷑. Sactũ in ↄſuetudinẽ vertit᷑:⁊ fit ꝗda, deſperatio vt dicat᷑: Quatriduanus eſt:iaʒ⸗ putet. Venit ergo dñs cui vtiq; facilia erãt omnia ⁊ difficultatẽ quandã oſtendit. IJbi infremuit ſpiritu:oſtẽdit multo clamoꝛe ob⸗ foxrninere N ngttitl vuruewunt. initupti nuitinten viuue. Lt domin'gui Ouunican nliebat G⸗ ntonts nblarens i. gulos: Sol Hguittnorku ſulgtanns. uline pola Uaepanten nsoun o nuineast lentecan. Gotonespol ſunescogtat lverezne Conluetucine⸗ bumutarepi falreuntqu euiuſcitese Vmnoaipeu feuteitlolun diſcpulssde lnterarſoln fſſiniſcan quimoruuſ peccaticad ipcntten loin⸗ do logtautaan nachu efacldep incun ſ cinisnol, unduroſuin ngeuroöͤſten nſtune pur ananus lücniten iſnde dſahtledn iheyen mnci Nle guivin menmneg Niauoagede ine Gennfcͤen lſluitiitdi, ulgiog DDSZ cſtünen Wietot =S Se GNNi n . unpohte R nntdehon ück Tin nsckmmie tinonrd ieniiwweieir Necngmnid icmi⸗ inptitntön nergnl orton boun inicͤnben ſtonitaine bieneſoik mid fncemmnitt Nlichcftüſt necketnin ulpliſe aluluſu rcbcndns ⸗ In euangelio ſcõm Johnanẽé Sermo XLV iurgatiõis opus eſſe ad eos qui ↄſuetudine duruerunt. Tamẽ ad vocem clamantis do/ mini: rupta ſunt vincula neceſſitatis. Tre/ Job. 1II. viuus. Liberat em̃ ⁊ de mala conſuetudine dominꝰ quatriduanos moꝛtuos. MNam ipſe quatriduanꝰ:chꝛiſto volenti reſuſcitare doꝛ/ miebat. Sʒ quid ait: Videte genus reſuſci/ tationis. Pꝛoceſſit de monumẽto viuus: ambulare nõ poterat. Et dominus ad drſti⸗ / pulos: Soluite eũ:⁊ ſinite abire.Ille ſuſci⸗ tauit moꝛtuũ:illi ſoluerũt ligatuʒ. Aliquid pertinere videte:ad ꝓpꝛium maieſtatis dei ſuſcitantis. Increpat᷑ aliquis in mala cõſue tudine poſitus: verbo veritatis: émulti increpant᷑ ⁊ nõ audiunt:Quis ergo agit in/ tus cum illo qui audit? Quis vitaʒ inſpirat intrinſecus:Quis eſt qui ſecretã pellit moꝛ/ tem:ſecretam dat vitam? Mõne poſt obiur/ gationes:poſt increpationes dimittunt᷑ ho/⸗o mines cogitatiõibus ſuis:⁊ incipiunt ſecum voluere q́; malam vitam gerant: qᷓ; peſſima conſuetudine ᷣmant᷑:Deinde diſplicẽtes ſi⸗ bi: mutare vitã inſtituũt. Reſurrexerũt iſti: reuixerunt quibus diſplicet qð fuerunt. Sʒ reuiuiſcẽtes ambulare non poſſunt.lhec ſũt vincula ipſius reatus.Opus eſt ergo vt qui reuixit ſoluat᷑ ⁊ ire ꝑmittatur. Hhoc officium diſcipulis dedit quibus ait: Quę ſolueritis in terra: ſoluta ſunt et in celo. hHęc ergo cha / riſſimi ſic audiamus vt qui viuunt viuant: qui moꝛtui ſunt reuiuiſcant. Siue ſit adhuc peccatũ coꝛde conceptũ:⁊ non ꝓceſſit in fa- ctũ:pęniteat:coꝛrigat᷑ cogitatio:ſurgat moꝛ tuus intra domũ cõſcientię: Siue iam quod ethnnntd. nau. Mercunn „ micliin tiit 1e Sd. 1100, : ”6, obofii tuune s gininiint fiin. cogitauit admiſit nec ſic deſperet᷑. Hon ſur/ rexit moꝛtuus intus: ſurgat elatus. Peni/ teat facti:de ꝓximo reuiuiſcat:non eat in ꝓ/ fundum ſepulturę:non accipiat deſuꝑ cõſue tudinis molẽ. Sed foꝛte iam illi loquoꝛ qui iam duro ſui moꝛis lapide ſmitur: qui iam vꝛgetur cõſuetudinis pondere: qui iaʒ qua/ triduanus putet.Mec ipſe deſperet:pꝛofun/ dus moꝛtuus eſt:ſed altus eſt chꝛiſtus. Ho/ uit clamãdo terrena onera rũpere:nouit in/ truinſecus per ſeipſum viuiſicare: ſoluenduʒ miumt ig enn NuupdX 8 ia, diſcipulis tradere. Agant etiã tales pęnitẽ⸗ tiã. Heq; enim laʒaro reſuſcitato poſt qua triduũ vlius putoꝛ in viuente remanſerat. Ergo qui viuunt viuant.QAuicũq; aũt moꝛ tui ſunt:in quacũq; harum trium moꝛte ſei/ uenerint:agant vt celere iam reſurgat. muit inferni dominatio:redditꝰ eſt laʒ3irus De lio ſm iopanne: Scrutamini ſcri⸗ — * . nuit in auribꝰ noſtris aduertat cha Litas veſtra: dum pauca loqutmur dñs donat. Ad iudęos dñs loqᷓbat᷑ ie/ jſus:⁊ dicebat eis: Scrutamini ſe criptu Jo5. 5. ras in quibꝰ putatis vos vita eter⸗ nam habere:ipᷣe teſtimoniũ ꝑhibẽt de me. Deinde poſt paululũ.Ego inquit veni in nomine patris mei:⁊ no ac/ cepiſtis me.Si alius venerit inno mine ſuo: ipſum accepietis. Deinde poſt paululũ. Quomõ poteſtis mihi credere:gloꝛiã ab inuicẽ expectan/ tes:⁊ gloꝛiã quęa deo ſolo eſt non quęrentes: Ad extremũ ait: NHõ ego vos accuſo apud patrẽ:eſt qui vos accuſat moyſes ĩ quẽ vos ſperatis. Si em̃ crederetis moyſi:gedereętiſ foꝛſitan ⁊ mihi.De me em ille ſcri/ pſit.Cũ aũt verbis illiꝰ nõ creditis quõ poteſtis mihi credere: Ad hęc ꝓ poſita nobis diuinit ex oꝛe lectoꝛis:ſᷣ mini/ ſterio ſaluatoꝛis:audite pauca nõ numerã⸗ da:ſed apetenda. Ham iſta oĩia facile eſt in⸗ telligere de iudęis: Sed cauendũ eſt ne cuʒ illos nimis attendimꝰ:a nobis oculos aufe ramus.Diſcipulis em̃ ſuis dominꝰ loqᷓbat᷑: ⁊ vtiq; qð eis loquebat᷑:⁊ nobis poſteris lo quebat᷑.HNeq; em̃ ad illos ꝑtinet qð ait:Ec/ Matthᷣ.28. ce ego vobiſcũ ſum vſq; ad cõſummationẽ ſeculi:ſed ad om̃s etiaʒ poſtea futuros chꝛi/ hanos: ⁊ vſq; in finẽ ſęculi ꝓuenturos.Lo quẽs illis ait:auete a fermẽto phariſęo/⸗ Matth.ic. rũ. Tunc putauerũt ideo dñm dixiſſe hoc: qꝛ panes non tulerãt:nõ intellexerũt:qꝛ ca/ uete a fermẽto phariſęoꝝ:hoc dictũ eſt:ca/ uete a doctrina phariſeoꝝ.Quę fuit doctri na phariſęoꝛũ niſi quã mõ audiſtis? Gloꝛiã ab inuicẽ ꝗrẽtes: gliã ab inuicẽ expectãtes ⁊ gloꝛiã ꝗᷓ a ſolo deo eſt nõ quęrẽtes.De hiſ aplus paulus dicit ita:Teſtimoniũ eis ꝑhi beo:qꝛ ʒelũ dei habẽt:ſᷣ nõ ſᷣm ſcientiã.Ze/ Ro.io. lũ inqͥt dei habẽt:noui:ſcio: apud illos fui: talis fui.Zelũ dei habẽt: ſed nõ ſᷣm ſciẽtiã. Quid eſt hoc aplłe: Mõ ſᷣ̃m ſcientiã? Expo/ ne nobis quã cõmẽdes ſcientiã:quã doleaſ in illis nõ eſſe:⁊ in nobis velis eſſe. Secutꝰ adiunxit: et qð clauſum poſuerat aperuit. eo qð ſcriptum eſt in euange⸗ 2 2 D euãgelicã lectionẽ quęrecens ſo/ A Sancti Auguſtini de verbis domini Quid eſt: Zelũ dei habẽt ſᷣ nõ ſm ſcientiã? Ignoꝛantes em̃ dei iuſticiã ⁊ ſuam volẽtes ↄſtituere:iuſticię dei nõ ſunt ſubiecti. Igno rare ergo dei iuſticiã ⁊ ſuam velle conſtitue// re:hoc eſt ab inuicẽ gloꝛiã expectare:et glo/⸗ riã quę a ſolo deo eſt non requirere: Hoc eſt fermentũ phariſęoꝛũ. Ab hoc cauere domi- nus iubet. Si ſeruus iubet ⁊ dominꝰ iubet: caueamus ne audiamus. Vt quid mihi di/ citis: domine dñe:⁊ nõ facitiſ quę dico: Re linque ergo paululũ iudęos:quibus domi/ nus tunc loquebat᷑. Soꝛis ſunt:audire nos nolũt. Ipſum euangeliũ oderũt:falſa teſti/ monia ĩ dſim ꝓcurauerũt vt damnarẽt vi- uum:alia teſtimonia emerũt pecunia cotra moꝛtuum. Quãdo eis dicimus: Credite in ieſum: Reſpondent nobis. In hominẽ moꝛ tuũ credituri ſumus? Cum autẽ addimus: MWatt. 2. Sed reſurrexit: Reſpondẽt: Abſit.Diſcipu li eius furati ſunt eum de ſepulcro. Amant falſitatem iudęi emptoꝛes ⁊ contemnũt ve/ ritatẽ domini redemptoꝛis. Quid loqueris iudęe: parẽtes tui pecunia emerũt: ⁊ hoc in te remanſit: quod emerũt. Attende potius HPB eüũ qͥ emit te: nõ qui mẽdaciũ emit tibi. Sʒ iſtos vt diximus relinquamꝰ*: iſtos attẽda/ mus fratres noſtros cum quibus agimus. NMam chꝛiſtus caput eſt ⁊ coꝛpus. Caput in celo eſt: coꝛpꝰ in terra eſt. Caput dominꝰ ẽ: coꝛpus eius eccdleſia eſt. Sed meminiſtis di/ Ephᷣ.s.ctum:Erunt duo in carne vna. Sacramẽtũ hoc magnũ eſt ait apoſtolꝰ: Ego autẽ dico in chꝛiſto et in eccleſia. Si ergo duo ſunt in carne vna:duo ſunt in voce vna. Caput no ſtrũ dñs chꝛiſtus locutus eſt ad iudeęos ea ꝗ̊ audiuimus cum euangeliũ legeret᷑. Caput ad inimicos ſuos loquat᷑:⁊ coꝛpus ad inimi cos ſuos loquat᷑: ⁊ coꝛpꝰ id ẽ ecclłia ad inimi cos ſuos noſtis ad quos loquatur. Qui ha bet loqui:nõ dixi de meo:vt vox vna ſit:qᷣa caro vna:vox vna.Hoc ergo illis dicamus. Vocẽ eccleſię loquoꝛ.O fratres:filij diſper/ ſi:oues errantes:rami pſᷣciſi:quid mihi calũ/ niamini? Quid me nõ agnoſcitis:? Scruta/ mini ſcripturas in quibus vos putatis vi- tam ęternã habere:ipſę teſtimoniũ ꝑhibent de me. Judęis dicit caput noſtrũ:qð vobis Job.⁊. coꝛpus dicit.Quęritis me ⁊ nõ me inuenie⸗/ tis. Quare:? Quia nõ ſcrutamini ſcripturas quę teſtimoniũ perhibent de me.Teſtimo/ Sat.z. niũ ꝓ capite. Abꝛaę dictę ſunt ꝓmiſſiones c ſemini eius. Mon dicit: ex ſeminibꝰ tanqᷓ; in multis:ſed tanq; invno:et ſemini tuo qð eſt chꝛiſtꝰ. Teſtimoniũ ꝓ coꝛpoꝛe ad abꝛas: quod cõmemoꝛauit apoſtolus. Abꝛag dictę ſunt ꝓmiſſiones: Viuo ego dicit dominꝰ:ꝑ Geñ.22: memetipſum iuro:quia obaudiſti voci meę ⁊ non peꝑciſti dilecto filio tuo ꝓpter me:ni⸗ ſi benedicẽs benedicã te:⁊ implendo imple/ bo ſemen tuũ ſicut ſtellas cęli:⁊ ſicut arenã maris:⁊ benedicent᷑ in ſemine tuo om̃s gen tes terrę. habes teſtimoniũ pꝛo capite:ha/ bes pꝛo coꝛꝑe:Audi aliud bꝛeue:⁊ ꝓpe vna ſentẽtia complexũ pꝛo capite et ꝓ coꝛpoꝛe. De reſurrectione chꝛiſti pſalmus loquebat᷑: Exaltare ſuꝑ celos deus. Cõtinuo ꝓ coꝛpo Ns. 5s. re:Et ſuꝑ omnẽ terrã gloꝛia tua. Audi teſti/ moniũ ꝓ capite: SFoderunt manus meas et Ps. 21. pedes meos: dinumerauerũt oĩa oſſa mea. Ipſi vo conſiderauerũt et conſpexerũt me: diuiſerũt ſibi veſtimẽta mea: et ſuꝑ veſtem meã miſerunt ſoꝛtẽ. Audi cõtinuo ꝓ coꝛpo⸗/ o re:poſt pauca verba:Cõmemoꝛabunt᷑ ⁊ cõ⸗ uertent᷑ ad dominũ vniuerſi fines terrę:Et adoꝛabunt in cõſpectu eius vniuerſę patrię gentiũ: Am̃ domini eſt regnum: et ipſe do/ minabit᷑ gentiũ. Audi ꝓ capite.Et ipᷣe tan/⸗ qᷓ; ſpõſus ꝓcedens de thalamo ſuo. In ipᷣo Ns.44 · pſalmo audi ꝓ coꝛpoꝛe: In omnẽ terrã exi Rz. 1. uit ſonus eoꝛum:et in fines oꝛbis rerrę ver/ ba eoꝛũ.hheęc iudęis:⁊ iſtis noſtris.Quare: Quia iſtas ſcripturas veteris teſtamenti ⁊ iudęi accipiunt:⁊ noſtri ipſi accipiunt.Sed ipſum chꝛiſtũ quem illi non accipiũt:videa mus ſi iſti accipiunt. Dicat ⁊ ipſe:dicat et ꝓ ſe qui caput eſt:⁊ ꝓ coꝛpoꝛe ſuo qð eſt eccle/⸗ ſia:quia ⁊ in nobis caput loquit᷑ ꝓ coꝛpoꝛe. Audi ꝓ capite: Reſurrexit a moꝛtuis: inue/ nit diſcipulos heſitãtes: dubitãtes p gau/⸗ dio: non credentes: aperuit illis ſenſum vt intelligerent ſcripturas:⁊ dicit eiſ:Quia ſic ſcriptũ eſt:et ſic opoꝛtebat chꝛiſtũ pati et re- ſurgere a moꝛtuis die tertio.habes ꝓ capi/ te: dicat ⁊ ꝓ coꝛpoꝛe. Et pᷣdicari in nomine eius pęnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccatoꝛũ per om̃s gentes:incipiẽtibus ab hieruſalẽ. Di/ cat ergo eccleſia inimicis ſuis: dicat. Dicit plane non tacet: ſed ſi illi audiant. Fratres Luc.24. audiſtis teſtimonia: iam noſcite me· Scru⸗ Job. 5· tamini ſcripturas in quibꝰ vos ſperatis vi/- tam ęternã habere:ipſę teſtimoniũ pꝑhibent de me. Qusg dixi nõ ſunt de meo:ſed de do/ mini mei: et tamen adhuc auerſamini: ad/ huc tergiuerſamini. Quomõ poteſtis mihi credere gloꝛiam ab inuicem expectantes: et gloꝛiã quęa ſolo deo ẽ nõ ꝗrentes:qꝛigno/ 3 ntisdeill ſientüi poletesc̃ i Aue yelecihn hollſiic. niredeog D fiur g peclluſti, 6 ons ſclut unciepin venertin oo⸗ gbe⸗ diam ri tmücante cpaueſn honoramu ldfuat adchiſtür Vbieuige idi Etle⸗ bifa. Dica bapnzatſih Vabigf⸗ legesrrquon dolenplta hnücn cauerivo naſt Q nöſuzeg ybigettid neſcopna lo nreyo hlho ofe Ulegust No Suoque⸗ unbäheh nente len huittcitön roceo⸗ uboe le NuſerS Aun chultig⸗ eſtonne, ccehol n nopn edlihe⸗ ddictdoni Audſtivee Wopten⸗ — 4 = = mpeentner. tfumi mengtiege üpoagied⸗ aret em ea een. ümnsenht Cöamdn mm Daiek I nmnnsnend ütcineſene 4conſpeü. Nngiynin öchno con emorabunttch Nlinsimkt uemuathune Npaed. apie ienn lanond Pi Pomimic sbsͤlan⸗ censchnman – onaupietmn tipſedat riocbcici bert,ne ntluſelni niuei uſe Atitindt, gubeon aen unr * Natni e Pteni . In enãgelio ſcðõm Johannẽ Sermo XLVI Ro. io. ratis dei iuſticiã? Zelũ dei habetiſ:ſᷣ nõ ſᷣm ſcientiã. Ignoꝛãtes em̃ dei iuſticiã ⁊ veſtrã volẽtes cõſtituere:iuſticię dei nõ eſtis ſubie cti. Quid ẽ aliud ignoꝛare dei iuſticiã et ſuã velle cõſtituere:niſi dicere: Ego ſanctiſico: ego iuſtiſico: qð ego dedero ſanctũ eſt? Di/ mitte deo qð dei eſt: Agnoſe homo qð ho⸗ minis eſt. Ignoꝛas dei iuſticiã:⁊ tuã vis cõ ſtituere. Juſtiſicare me vis: ſufficit tibi vt Cmecũ iuſtiſiceris. De antichꝛiſto dictũ eſt:⁊ Job.ð. om̃s ſic intelligũt qð ait dominꝰ: Ego veni in noie pf̃is mei ⁊ nõ ſuſcepiſtis me:ſi alius venerit in noĩe ſuo hũc ſuſcipietis.Sed au/ 1.Jo. 2. diamꝰ iohannẽ. Audiſt qꝛ venit antixp̃ᷣs: ⁊ nũc antichꝛiſti multi facti ſunt. Quid aũt expaueſcimꝰin antichꝛiſto:niſi qꝛ nomẽ ſuũ honoꝛaturꝰ ⁊ nomẽ dñi ↄtẽpturꝰ? Quid ali ud facit qͥ diẽ: Ego iuſtifico? Rñdet᷑ ei:ägo ad chꝛiſtũ veni:nõ pedibus ſed coꝛde veni. Vbi euãgeliũ audiui: ibi credidi:ĩ deũ cre /⸗ didi.Et ille:MNõ es mũdus.Quare? qꝛ non ibi fui. Dic quare nõ ſum mũdatus:hõ qui baptiʒatꝰſũ in hierm:hõ qui baptizatꝰ ſũ: Verbi gra:apud epheſioſ ad qͥs datã eplaʒ legis:⁊ quoꝝ pacẽ ſpernis? Ecce ad epheſi/ os ſcripſit aplus. Fundata eſt ecclia:manet vſq; nũc:⁊ vberius manet:multipliciꝰ ma/ Sał.i. net:tenet qð accepit ab apło. Si qͥs annũ/ ciauerit vobis pſter qᷓ; qð accepiſtis:anathe ma ſit. Quid ergo? Quid dicis mihi mũdꝰ nõ ſuʒ? Ibi baptiʒatus mũdus nõ ſũ?Etiã nõ es.Quare? Quia ego ibi non fui.Sed qͥ vbiq; eſt ibi fuit:in cuius nomẽ credidi.Lu neſcio vnde veniẽs:iĩmo nõ veniẽs: ſed vo/ lens vt ego ad te veniã: hic poſitꝰ dicis mi/ hi:Mõ es recte baptizatꝰ: qꝛ ego ibi nõ fui. ALiidge quis ibi fuit. Quid dictũ eſt iohãni: ʒohᷣ.i. Suꝑ quẽ videris ſpm̃ deſcendentẽ quaſi co lumbã:hic eſt qͥ baptiʒat. Ipſum habes g/ rentẽ te: Immo qꝛ mihi ab ipſo baptiʒato inuidiſti:ipᷣm ꝑdidiſti. Intelligite & fratres mei vocẽ noſtrã ⁊ illoꝝ:⁊ videte qͥd eligati. Nos hoc eleganter dicimꝰ. Simus ſancti: deus ſcit: Simus iniqui: et hoc magis ipſe ſcit. Vos in nobis ſpem non ponatis:qua⸗ leſcũq; ſimus. Si boni ſumus: facite quod i. Cori.4. ſcriptũ ẽ: Imitatoꝛes mei eſtote: ſicut ⁊ ego chꝛiſti. Si autem mali ſumus:nec ſic deſerti eſtis:nec ſic ſine cõſilio remanſiſtis. Audite dicentẽ: Qusę dicunt facite:quę aũt faciunt facere nolite. Illi aũt cõtra: Miſi boni fueri Mattb. 235. Mus periſtis. Ecce eſt alius qui veniet ĩ no/ ⁊ bibit ſaguinẽ meu ⁊c mine ſuo. Ergo vita mea ex te pendebit: et ſalus mea ex te religabit᷑: Ita ne oblitus ſũ fundamentũ meũ?: Mõne petra erat chꝛiſtꝰ? 1. Cor. 10. Mõone qui ędiſicat ſupꝛa petram: ipſum nõ Matth. 7. deijcit ventus:pluuia:flumia? Veni & me/ cũ ſi vis ſuꝑ terrã: ⁊ noli mihi eẽ velle ꝓ pe/ tra. Dicat ergo ⁊ nouiſſimũ illud ecccia: Si Jobᷣ. 5. crederetis moyſi:crederetis et mihi. DNPe me enim ille ſcripſit: qꝛ coꝛpus ſuʒ eius de quo ſcripſit.Et de eccleſia moyſes ſcripſit.Nam moyſi verba dixi: In ſemie tuo benedicent᷑ Señ.⁊2. om̃s gentes. AMoyſes hoc in pᷣmo libꝛo ſcri/ pſit.Si crederetis moyſi:crederetis vtiq; et chꝛiſto. Quia moyſi verba cõtemnitis: ne/ ceſſe eſt vt chꝛiſti verba cõtemnatis.habẽt ibi inqͥt moyſen ⁊ ꝓphetas. Mõ pat᷑ abꝛaã: Lud.16. ſi quis a moꝛtuis venerit:ipſum audiẽt.Et ille: Si moyſen ⁊ ꝓphetas non audiũt: nec ſiqs a moꝛtuis reſurrexerit:credent.hoc de iudęeis dictũ eſt: Ergo nõ dictũ de hereticiſ⸗ A moꝛtuis reſu rrexerat qui dicebat: èpoꝛ/ Luc.24. tebat chꝛiſtũ pati:⁊ reſurgere a moꝛtuis ter/ . tio die. Hoc credo. Credo inquit: Credis. Quare non credis qð ſequit᷑: Quia credis: Opoꝛtebat chꝛiſtũ pati et reſurgere die ter⸗/ tio a moꝛtuis?hoc dictuʒ eſt de capite: cre/ de quod ſequit᷑ de eccleſia: Pꝛędicari in no/ mine eius pęnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccato/ rũ ꝑ om̃s gentes. Quare credis de capite ⁊ nõ credis de coꝛꝑe?:Quid tibi fecit ecclłia vt eã veliſ qdãmõ decollare:? Zollerevis ecclię caput:et capiti credere: coꝛpus relinre:q̃ſi exanime coꝛpꝰ. Sine cauſa capiti:quaſi fa⸗ mulus deuotus blandiris. Qui decollare vult:⁊ caput ⁊ coꝛpus conat᷑ occidere. Eru/ beſcunt negare chꝛiſtũ: ⁊ non erubeſcũt ne/ gare verba chꝛiſti. Chꝛiſtũ nec nos vidimꝰ oculis nec vos. Judęi viderũt ⁊ occiderũt. Mos nõ vidimus ⁊ credidimus: verba ipᷣiꝰ nobiſcũ ſunt. Comparate vos iudęis. Illi contempſerũt pendentẽ in ligno: vos con/ temnitis ſedentẽ in cęlo. Illis ſuggerẽtibꝰ ſtetit titulus chꝛiſti: vobis ſtantibꝰ deletur baptiſmꝰ chꝛiſti. Sed qͥd reſtat fratres: niſi oꝛemus ⁊ ꝓ ſuꝑbis:oꝛemus ⁊ ꝓ elatis: qui ſe ſic extollunt? Dicamꝰꝓ illis deo: Cogno⸗ ſcant: qꝛ tibi nomẽ dñs ⁊ nõ homies:ſed tu ſolus altiſſimus ſuꝑ omnẽ terrã. ¶Peeo q ſcriptũ eſt in euangelio ſ̃m eũdeʒ:Qui mãducat carnẽ meã er. VI — Sancti Auguſtini de verbis dſii qua isvide.hac em̃ debes ire:qua illi nõ ſit ,2 „ D A Icut audiuim cũ ſanctũ euangeliũ legeret᷑: dñs ieſus chꝛiſtꝰexhoꝛtatꝰ ẽ pꝓmiſſiõe vitę ęternę ad mãducãdã diſtis hęc:nõdũ oẽs intellexiſtis.Qui enim baptiʒati et fideles eſtis: qͥd dixerit noſtis. AQui aũt int᷑ vos adhuc cathecumini vel au diẽtes vocant᷑:potuerũt eẽ cũ legeret᷑ audi/ entes:nũquid ⁊ intelligentes? Ergo ſermo noſter ad vtroſq; dirigit᷑. Qui iam mandu/ cant carnẽ dñi ⁊ bibũt ſanguinẽ eiꝰ: cogitẽt quid mãducent ⁊ qͥd bibant: ne ſicut aplus 1.Corj. 11. dixit: Judiciũ ſibi mãducent et bibãt. Qui aũt nõdũ mãducant ⁊ nondũ bibũt: ad ta/ les epulas inuitati feſtinẽt. Per iſtos dies magiſtrati paſcũt: Chꝛiſtꝰ quotidie paſcit: mẽia ipᷣiꝰ ẽ illa ĩ medio cõſtituta. Quid cau ſe eſt O audientes vt mẽſam videatis:⁊ ad epulas nõ accedatis:Et foꝛte mõ cũ eusẽge/ & e rẽ? Et ſi accepturꝰẽ virginẽ:qͥs nõ itactã de/ liũ legeret᷑:dixiſtis in coꝛdibꝰvr̃is:Putamꝰ JYoð. s. quid ẽ qð dicit: Caro mea vere eſcaẽ᷑: ⁊ ſanguis meꝰ vere potus eſt.QAuõ mãaãducat᷑ caro dñi ⁊ bibit᷑ ſanguis dñi:? Pu/ tamꝰqͥd dicit? Quis te clauſit vt hoc neſci as? Velatũ ẽ.Sʒ ſi volueris:erit reuelatũ. Accede ad ꝓfeſſionem:⁊ ſoluiſti quęſtionẽ. Quid em̃ dixit dñs ieſus:iam ſideles noue/ rũt. Tu aũt cathecuminꝰ diceris:audiẽs et ſurdus es. Aures em̃ coꝛpoꝛis patentes ha/ bes:quia verba quę dicta ſunt audis: Sed aures coꝛdis adhuc clauſas habes:qꝛ qð di ctũ eſt nõ intelligis. Diſputo nõ diſſero.Ec ce paſcha ẽ:da nomẽ ad baptiſmũ.Si nõ te excitat feſtiuitas:ducat ipᷣa curioſitaſ:vt ſci Abi.s. as qͥd dictũ ſit: Qui mãducat carnẽ meã et bibit ſanguinẽ meum:in me manet ⁊ ego in illo. Vt ſcias qͥd dictũ ſit:pulſa ⁊ aperiet᷑ ti/ bi. Et vt tibi dico:pulſa ⁊ aperiet᷑ tibi:ita et ego pulſo: aperi mihi.Auribus ꝑſono:⁊ ad pectus pulſo.Sed ſi cathecumini exhoꝛtã/ di ſunt frẽs mei:vt ad tãtã gratiã regenera/ tionis accedere nõ moꝛent᷑:quãta nobis cu/ ra eſſe debet ĩ edificãdis ſidelibꝰ vt ꝓſit eis qð accedũt:non ſibi tales epulas in iudiciũ mãducent ⁊ bibãt?: Vt aũt nõ iudiciũ man/ ducent ⁊ bibant: bene iuuant. Exhoꝛtato/ res eſtote nõ ſermonibꝰ:ſed moꝛibꝰ vfis:vt illi q nõ ſũt baptiʒzati: ſic vos ſequi feſtinẽt vt nõ pereant imitando vos.Qui cõiugati eſtis:ſidẽ thoꝛi ſeruate cõiugibꝰ vr̃is. Red/ dite qð exigitis. Vira femia exigis caſtita/ tẽ:pᷣbe illi exemplũ nõ verbũ.Tu es caput: carnẽe᷑ ſuã:⁊ bibendũ ſanguinẽ ſuũ.Qui au ꝑiculoſũ ſequi: Immo tuipᷣe q̃ᷓ vis eã ſequi: illuc debes ambulare. Ab imbecillioꝛi ſexu exigis foꝛtitudinẽ: carnis ↄcupiſcentiã am/ bo habetis:Qui foꝛtioꝛ eſt pꝛioꝛ vincat.Et tamẽ qð dolendũ eſt:multi viri a femis vin cunt᷑. Seruãt fęmieę caſtitatẽ quã viri fuare nolũt: ⁊ in eo qð nõ ſeruant ſe viros videri volũt:q̃ſi ꝓpterea ſit foꝛtioꝛ ſexꝰ:vt eũ faci/ lius ſubiuget inimicus. Lucta eſt: pᷣliũ eſt: Eob pugna eſt. Vir foꝛtioꝛ femina: vir caput eſt fęminę. Fgmia pugnat ⁊ vincit: tu hoſti ſb⸗ cũbis? Stat coꝛpus: ⁊ caput iacet.QAui aũt vxoꝛes nondũ habetis:⁊ tñũ ad menſã dñicã iã acceditis ⁊ carnẽ chꝛiſti mãducatis ⁊ ſan/ guinẽ bibitis: ſi ducturi eſtis vxoꝛes ſerua⸗ 12. .ſl te vos vxoribꝰ vr̃is. Quales eas vultis ad ducturi. vos venire:tales⁊ vos debẽt ipſe inuenire. Quis iuuenis ẽ qͥ nõ caſtã velit ducere vxo ſideret: Intactã ꝗᷓris:intactꝰ eſto. Purã ꝗ/ ris:noli eẽ impurꝰ. Non em̃ illa põt:⁊ tu nõ potes.Si fieri ñ poſſit:nec illa poſſit.Quia vo illa põt: doceat te qꝛ fieri põt.Et illa vt poſſit:deꝰ regit.Sʒ tu glioſioꝛ eris: ſi fece/ ris.Quare glioſioꝛ: Illã pᷣmit parẽtũ cuſto dia:refrenat infirmioꝛis ſexꝰ ipᷣa verecũdia. Poſtremo leges timet quas tu non times. Ideo &̊ glioſioꝛ eris ſi feceris:qꝛ tu ſi feceris deũ times. habet illa multa ꝗᷓ timeat pſter deũ:tu ſolum deũ times.Sʒ tu quẽ times: maioꝛ eſt omibꝰ. Ipᷣe timẽdus ẽ in publico: ipᷣe in ſecreto. Pꝛocedis:videris:intras:vi/ deris. Lucerna ardet:videt te:lucerna exti/ cta eſt: videt te. In cubile intras: videt te. In coꝛde verſaris:videt te. Jpᷣm time: illũ cui cura eſt vt videat te:⁊ vel timendo caſtꝰ eſto. Aut ſi peccare vis: quęre vbi te nõ vi⸗/ deat:⁊ fac qð vis. Qui vᷣo iam vouiſt:coꝛ/ pus artius caſtitate: et cõcupiſcẽtię frenos nec ad ipᷣa ꝗᷓ ꝑmiſſa ſunt patiamini relaxare vt nõ ſolũ a cõcubitu illicito diuertatis: ſed etiã licitũ cõtemnatis aſpectũ.Aemẽtoteĩ quocũq; ſexu ſitis:ſiue mares ſiue femię:an geloꝝ vitã ducerevos ĩ terra. Angeli em̃ nõ Matts.ꝛ2. nubũt: neq; vxoꝛes ducũt.hhoc erimus cuʒ reſurrexerimꝰ. Quãto vos melioꝛes: qui id qð erũt homĩes poſt reſurrectionẽ:hoc vos incipitis eẽ añ moꝛtẽ: Seruate gradꝰ vros: ſuat em̃ deꝰ honoꝛes vr̃os. Cõꝑata ẽ reſur/⸗ ybts leſe⸗gen . rectio moꝛtuoꝝ:ſtellis ĩ celo ↄſtitutl.Stella Con. 15. em̃ ab ſtella differt ĩglia:vt aplus dic: Sic⁊ o ſcunecto gnitzgrc gleſbilva Abotßoe mune,. pfeſſc alendſi ececat ſogeulan chiugb'e⸗ Ginenu ſn güütdicent latenolle⸗ Etegonol hohoien: lnetdeüe gigene Ere ſpeumote Plebistueen ldai i⸗ cöerte inpucicirt enerngaud ſckPh⸗ lceſtis vabbädello caplever lberarenon (Denn fio nen NXE Mo. o⸗ hüchota nlelognist linterfcereaa hn lüeh udadiſeſeo alhsdc regulliin mhtln- Wpleenin ianis ignifmin ſeneſie hſeritie unchſic n:rc e man abeunis⸗ unner Aii Aniitstin spunrslee In enãgelio ſcõm Johannẽ Sermo XLVII reſurrectio moꝛtuoꝝ. Aliter ibi lucebit vir / ginitas: alit᷑ ibi lucebit caſtitas cõiugalis: alit᷑ ibi lucebit ſancta viduitas. Diuerſę lu- cebũt:ſᷣ oẽs ibi erũt. Splendoꝛ diſpar:cęlũ cõmune. Cogitãtes & gradꝰ vros: ſeruãtes ⁊ ꝓfeſſiõeʒ vr̃am: accedite ad carnẽ dñi:ac cedite ad ſãguinẽ dñi.Qui ſe ſcit alit᷑ eẽ: nõ Ego veni vt nõ videntes videant:⁊ viden/J accedat.Cõpũgimini magis ſermone meo. Lõgratulant᷑ em̃ qͥ ſciũt ſeruare cõiugibꝰqð a cõiugibꝰ exigũt: qui ſciũt ſeruare oimodo cõtinẽtiã ſi hãc deo vouerũt. Quia vᷣo au/ diũt dicentẽ me:Quicũq; nõ ſeruatis caſti/ Nũquid aliqᷣs de pᷣncipibꝰ credidit in eum: aut ex phariſęis? Sed turba heęc ꝗᷓ nõ nouit legẽ: maledicta ẽ. Qui nõ nouerat legẽ:ipᷣi credebãt in eũ qͥ miſerat legẽ:⁊ eũ qui miſe/ rat legẽ cõtemnebãt illi qͥ docebant legem: vt impleretur quod dixerat ipſe dominus: tes ceci fiãt. Ceci em̃ facti ſunt phariſęi do⸗ ctoꝛes:illumiĩiati ſunt ppłi legẽ neſciẽtes et in 05. 9. auctoꝛẽ legis credẽtes. HNicodemꝰ tñ vnꝰ ex Joh.7. phariſeis qͥ ad dñũm nocte venerat:⁊ ipᷣe qui dẽ nõ credulſ timidus:nã ⁊ nocte venerat tatẽ:nolite accedere ad illũ panẽ: ↄtriſtant᷑. ad lumẽ:qꝛ illuminari volebat:et ſciri time/ Et ego nollẽ hoc dicere.Sʒ qͥd facio Time bo hoiĩem: ⁊ taceã vᷣitatẽ:Ergo ſi illi ſerui ñ timẽt deũ: etiã ego nõ timeã: q̃ſi nõ ſciã di/ esegnbu Watt. 25. ctũ eſſe: Serue nequã piger:tu dares⁊ ego Gaeinir Anrdunm dsnotcid cn Pri , i upirtun lpt Qa zieni Eae oiagiſſet iönuggitiacn ſar awridi asortde isgnſin⸗ nätnaſt 3Szin lene nisinln idnsin rtelumdn Lumurnlut, 1 runrll nimac uneſtieto varfbin 1 Ganall exigerẽ. Ecce dedi dñe deus meꝰ:ecce in cõ/ ſpectu tuo ⁊ angeloꝝ tuoꝝ: ⁊ ĩ cõſpectu ipᷣiꝰ impudici:vt ſimul in tuo ↄſpectu cũ iudiciũ venerit gaudeamꝰ:⁊ qͥ erogauit ⁊ cui eroga tũ eſt. Placet hoc? Placeat.Auicũq; impu dici eſtis: coꝛrigite vos dũ viuitis. Ego em̃ verbũ dei loqui poſſũ:impudicos aũt ĩ neqᷣ cia ꝑſeuerantes:de iudicio dei ⁊ damnatiõe liberare non poſſum. „ * emuliere depᷣhenſa in adulte- Eminit charitas vr̃aſermone pſti⸗/ no: ex occaſiõe lectiõis euãgelij lo/⸗ cutos nos eſſe vobis de ſpũſancto. in ſe:loquẽs int eos qͥ illũ tenere cogitabãt ⁊ interſicere cupiebãt nec valebãt qꝛ ille no/ ZJob.. lebat. Cũ g̊ hęc locut eſſet: nata ẽ de illo in turba diſſẽſio:alijs putãtibꝰqð ipᷣe eẽt chꝛi/ ſtus: alijs dicẽtibꝰ:qꝛ de galilea nõ exurget chꝛiſtꝰ. Qui vᷣo miſſi fuerãtvt eũ tenerẽt:re/ dierũt imunes a crimie: ⁊ pleni admiratiõe. Nã ⁊ teſtimoniũ ꝑhibuerũt diuineę doctrinę cũ dicerẽt: a qbus miſſi erãt: Quare nõ ad/ duxiſtis eum:? Rñderũt em̃ nunq; ſe audiſſe hoĩem ita locutũ. Non em̃ quiſq; ſic loquit᷑ hõ. Ille aũt ſic locutꝰ eſt: qꝛ deus erat ⁊ hõ. Tamẽ phariſei teſtimoniũ eoꝛũ repellẽtes: dixerũt eis: Hũquid ⁊ vos ſeducti eſtiſ:⸗ Ui demꝰ em̃ delectatos vos eẽ ſermonibꝰ illiꝰ? Muquid ipᷣm ĩ aliquo facinoꝛe dephẽderãt: rio: In euangelio ſᷣm eüdem. Ser bat: rũdit: Nũqͥd ⁊ lex noſtra iudicat quẽqᷓ; hominẽ:niſi audierit ab ipo pᷣus:⁊ cognoue rit quid faciat: Volebãt illi ꝑuerſę ante eſſe dãnatoꝛes q; cognitoꝛes. Sciebat em̃ nico/ demus vel potius credebat:qꝛ ſi tm̃mõ vel lent eũ patiẽter audire: foꝛte ſiles fierẽt illis plebis tuę erogaui pecuniã tuã. Timeo em̃ qᷓ miſſi ſunt tenere et maluerũt credere. Illi iudiciũ tuũ.Ego dedi:tu exige: Et ſi nõ di/ cã:facturꝰes.Ergo hoc potiꝰdico:Ego dedi tu cõuerte:tu parce. Fac pudicos qͥ fuerunt ductus: Dñs em̃ galileꝰ dicebat᷑: qm̃ de na ʒareth ciuitate erãt parẽtes eiꝰ. Scoðm ma⸗ rſiderũt pᷣiudicio coꝛdis ſui: qð ⁊ illis: Nũ⸗ quid ⁊ tu galileꝰ es:id eſt quaſi a galileo ſe⸗/ riã dixi parẽtes:nõ ſᷣm virile ſemẽ. Non em̃ Aſiuit in terra patrẽ: qꝛ iõ habebat deſuper patrẽ. HNaʒ vtraq; eius natiuitas mirabilis fuit:diuina ſine mr̃e:hũana ſine pr̃e.Quid Silli qſi legis doctoꝛes ad nicodemũ? Scru/ tare ⁊ vide:qꝛ ꝓpheta a galilea nõ ſurget:ſᷣ dñs ꝓphaꝝ inde ſurrexit. Reuerſuſeſt:inqͥt rexit ieſus in montẽ: In montẽ aũt oliueti: in montẽ fructuoſum:in montẽ vnguẽti:in montẽ chꝛiſmatis. Vbi em̃ decebat docere e1 chꝛiſtũ:niſi in monte oliueti? Chꝛiſti em̃ no ſc botandũ cũ dñs inuitaſſet credẽteſ mẽ a chꝛiſmate dictũ ẽ. Chꝛiſma aũt gręce: latine vnctio nũcupat᷑. Ideo nos vnxit: qͥa luctatoꝛes cõtra diabolũ fecit. Et diluculo iterum venit in templũ:⁊ oĩs ꝓplus venit ad eũ: ⁊ ſedẽs docebat eos:⁊ nõ tenebat᷑:quia nõ pati dignabat᷑.MNũc etiã attẽdite vbi ab euãgeliſta:vnuſqᷣſq; ĩ domũ ſuã. Inde per/ↄobᷣ.S. inimic tẽptata ſit dñi mãſuetudo.Addu/ Abi.ð. cũt auntilli ſcribe ⁊ phariſęi mulierꝭ ĩadulterio dephenſa ⁊ ſtãtuerũt e i medio ęt dixerũt ei: Magiſter:heęc mlier mõ depᷣhenſa 9 eſt i adulteriõ. In lege ant moyſes madauit nobiſ Buiuſmodi lapidare:Tu ergo quid dicig?: Pec dicebant temptãtes t poſſent 5Caſare euʒ. Unde accuſare?: B BGBoancti Auguſtini de verbis dñi aut illa mlier ad eũ aliqñ ꝑtinuiſſe dicebat᷑: AQuid eſt temptãtes vt accuſarẽt eũ? In/ Pö. 44. telligimꝰ frẽs admirabilem maãſuetudinẽ in dño ᷣmonuiſſe: animaduerterũt eũ nimiũ eſſe mitem:nimiũ manſuetũ.De illo quippe fuerat ante pᷣdictum: Accingere gladio tuo circa femur tuũ potentiſſime. Specie tua et pulchꝛitudine tua:intẽde ꝓſpere ꝓcede ⁊ re gna. Pꝛopter veritatẽ et mãſuetudinẽ ⁊ iu/ ſticiã.Ergo attulit veritatẽ vt doctoꝛ:man/ ſuetudinẽ vt liberatoꝛ: iuſticiã vt cognitoꝛ. Pꝛopter hęc eũ eſſe regnaturũ in ſpũſancto ꝓpheta pſdixerat:Cũ loqbat᷑ veritas agno/ ſcebat᷑: cũ aduerſus inimicos non moueret᷑ mãſuetudo laudabat᷑.Cũ ̊ de duob iſtis: id eſt de veritate ⁊ mãſuetudine eius inimi⸗/ Leuitſ. 20. eos poſſit de laq̃is eruere. Ecce dñs ĩ reſpõ/ ci liuoꝛe ⁊ iuidia toꝛquerent᷑: in tertio: id eſt iuſticia ſcandalũ poſuerunt.Quare? Quia lex iuſſerat adulteros lapidari: ⁊ vtiq; qð ĩ/ iuſtũ erat lex iubere nõ poterat.Sed ſiquis aliter diceret qᷓ; lex iuſſerat:iniuſtus depᷣhẽ/ deret᷑. Dixerunt &̊ apud ſemetipſos: Verax putat᷑:mãſuetus videt᷑: de iuſticia illi ꝗren/ da calũnia eſt. Offeramꝰ ei mulierẽ in adul/ terio depᷣhenſã:dicamꝰ de illa qͥd ĩ lege ſcri/ ptũ eſt. Si eam iuſſerit lapidari:mãſuetudi nẽ nõ habet. Si eã dimitti cẽſuerit: iuſticiã nõ tenebit. Vt aũt mãſuetudinem inquiũt nõ ꝑdat:in q̃ pplis iã amabilis factꝰ eſt: ſine dubio dimitti eã iubebit. inc nos iuenie- mꝰ occaſionẽ accuſandi: ⁊ reũ faciemꝰ tanqᷓ legis pᷣuaricatoꝛẽ dicẽtes ei: hoſtis es legł: cõtra moyſen reſpondes:ĩmo ↄtra eũ qui ꝑ moyſen dedit legẽ: Reus es moꝛtis:cũ illa⁊ tu ipſe lapidandus. Poſſet his verbis atq; ſentẽtijs inflãmari inuidia: feruere accuſa/ tio:flagitari damnatio.Sʒ cui hęc? Peruer ſitas rectitudini:falſitas veritati:curuũ di⸗ recto:ſtulticia ſapiẽtię?: Qñ illi laqueos pa/ rarent: in quos nõ ipſi pᷣus caput eijcerent: Nõ eſt captus cui ipi tendebãt:ſed potiꝰca/⸗ pti ſunt qͥ tendedãt:qꝛ nõ crediderũt in eũ qͥ dẽdo ⁊ iuſticiã fuaturꝰẽ: ⁊ a mãſuetudie nõ ẽ receſſurꝰ.Quid em̃ rñdit dñs ieſus?( juid rñdit veritas: Quid rñdit ſapientia? Quid rñdit ipᷣa cui calũnia ꝑabat᷑ iuſticia? Mõ di/ xit:nõ lapidet᷑:ne õ legẽ dicere videret᷑. Ab⸗ Lud.i9. ſit aũt vt diceret:lapidet᷑. Uenit em̃ nõ per⸗ dere qð inuenerat:ſed quęrere qð perierat. Quid & reſpõdit: Videte qᷓ; plenꝰẽ iuſticia: X¶/ plen⸗? manſuetudine ⁊ veritate. Quiſine peccato ẽ vrm inqt: poꝛ ĩ illã lapidẽ mittat.O rñſio ſapiẽtię:quõ eos intromi/ ſit i ſe. oꝛis em̃ calũniabant᷑:ſeipᷣos intrin/ ſecus nõ ꝑſcrutabant᷑. Adulterã videbãt:ſe nõ reſpiciebãt. Pꝛeęuaricatoꝛes leg legẽ im plere cupiebant: ⁊ hoc calũniando nõ vere tanq; adultceria caſtitate dãnãdo. Audiſtis iudęi:audiſtis phariſeęi:audiſt legis docto⸗ res:legis cuſtodẽ: ſed nõdũ intellexiſtis le/ giſlatoꝛẽ.Quid aliud vobis ſigniſicat:cum digito ſcribit in terrã? Digito em̃ dei lex ſcri pta eſt. NHũc dñs ĩ terra ſcribebat:qꝛ fructũ reqͥrebat. Audiſtis &: impleat᷑ lex:lapidetur adultera.Sʒ nũquid qꝛ puniẽda eſt:lex im/ plẽda eſt a puniẽdis? Cõſideret ſe vnuſqͥſq; yveſtrũ:intret in ſemetipᷣm:aſcẽdat tribunal mẽtis ſuę:ↄſtituat ſe ante cogitationẽ ſuã: cogitet ſe confiteri.Scit em̃ qui ſit:qꝛ nemo i. Cor.2. ſcit hoĩim ꝗᷓ ſunt homis niſi ſpũs homis qui in ipſo eſt. Unuſqᷣſq; in ſe intẽdens: pecca/ toꝛẽ ſe inuenit. Ita plane. Ergo aut iſtã di⸗ mittite:aut ſimul cũ illa legiſ pęnã excipite. Si diceret:lapidet᷑:mãſuetꝰnõ videret᷑.Di⸗/ cit qð dicere debet:⁊ mãſuetꝰ ⁊ iuſtus:Qui ſine peccato ẽ vrjm: poꝛĩ illã lapidẽ mittat. Hec vox iuſticię eſt: Puniat᷑ peccatrix: ſᷣ nõ a peccatoꝛibꝰ. Impleat᷑ lex: ſed nõ a pᷣuari/ catoꝛbꝰlegis. Hęc vox oino iuſticię eſt:qua iuſticia illi tanq; trabali telo ꝑcuſſi ſe inſpi- ciẽtes:⁊ reos ſe inuemẽtes: vnus poſt vnũ oẽs receſſerũt.Relicti ſunt duo:miſera ⁊ mi ſericoꝛdia. DOñs aũt cũ eos telo iuſticię per/ cuſſiſſet: nec dignatꝰẽ cedẽtes attendere:ſᷣ auerſo ab eis obtutu rurſus ſcribebat in ter ra. Relicta aũt illa ſola muliere oibuſq; ab/ euntibꝰ:leuauit oculos ſuos ad mlierẽ.Au/ diuimꝰ vocẽ iuſticię: audiamꝰ ⁊ mãſuetudi/ nis. Plꝰ em̃ credo trita erat illa młier cũ au/ diſſet a dño dictũ: Qui ſine peccato ẽ vrm: poꝛ in illã lapidẽ mittat. Illi em̃ attẽdẽtes ? ipᷣo abſceſſu ↄfeſſi:dereliqrũt mulierẽ cũ ma gno peccato:ei qͥ erat ſine peccato.Et qꝛ illa Hq audierat: Qui ſine pctõ ẽ vrjm: pᷣoꝛ in illã lapidẽ mittat:ab illo ſe puniẽdã ſperabat:ĩ q̊ͥ peccatũ iueniri nõ poterat. Ille aũt qͥ adni ſarios eiꝰ repulerat ligua iuſticię: leuãs ĩ eã oculos mãſuetudinis interogauit eã: Ne/ mo te cõdemnauit: Reſpõdit illa. Domine nemo.Et ille: Nec ego te cõdemnabo:a quo foꝛte damnari timui/ ſti:qꝛ ĩi me pctm̃ nõ inueniſti. Nec ego te cõ⸗/ demnabo. Quid ẽ dñie? Faues & peccatis⸗ Yen öplaren deincepe dominusd. nine al Meccgote elbentt ppegaut getintent 2zndant ſiis llineitven Amndsd Aau iͤlletus n glisſen⸗ dio. Jupt Adeachu Geinnon ſuſtinetpea n⸗ Prie onse auarLuod ſontsthel ltios uſtiu Pen ursopalu diomilenics dio Lange Plusamasd fuiciberibe I malicag caonden licens:äͤſii rn lute pmniſ gvid pari⸗ Cordetuo⸗ pataradi (cnnmsat lt Hinnq, (ecoind niktbilon Ulliant ſoe u Smeic Nlercoged ſtalgren Mandeſce mleiensid ei Uitnann dſte dannnton Gpolum Neſtinato Gaötine lne Mõ plane ita. Attẽde quod ſequit᷑: ade diſunt. Iſtos deſperatio necat: illos ſpes. ſehosinn deinceps iam noli peccare. Ergo ? Inter ſpem ⁊ deſperationẽ ęſtuat aia. AMe/ riniie dominus damnauit: ſed peccatuʒ non ho / tuendũ eſt ne te occidat ſpes:⁊ cum mulruʒ beilrin minẽ.Si aũt peccatoꝝ fautoꝛ eſſet: diceret: ſperas de miſericoꝛdia: incidas in iudiciuʒ. nchlin NMNec ego te damnabo: vade viue vt vis:de Aetuendũ eſt rurſus ne te occidat deſpera 1 Aſ mea liberatione eſto ſecura: ego te quantũ/ tio: ⁊ cũ putas iã nõ tibi ignoſci quę grauia Ulasg cũq; peccaueris ab omi pęna: etiã a gehen / cõmiſiſti:nõ agas pęnitentiã: ⁊ incurras iu/⸗ aeri n ⁊ inferni toꝛtoꝛib liberabo. Nõ dixit h̊. dicem ſapientiã:que dicit: Et ego vfe ꝑditi/ NMꝛouer. 1. ini e P Intẽdant ̊ qui amãt in dño mãſuetudinẽ: oni ſuꝑꝛidebo.Quid g egit deus cũ piclitã⸗ nnin wPs. 24. T timeãt veritatẽ. Eteni dulcis ⁊ rectꝰ dũs. tibus vtroq; moꝛbo: Illis qui ſpe ꝑiclitant᷑ ndalaſet Amas ꝙ dulcis ẽ: time ꝙ rectus eſt. Lanq B dicit: Me tardes cõuerti ad deũ: neq; dit/ Ecẽ. 5. nngfli Eſa.4ꝛ2. Mãſuetus dixit:Tacui:ſed tanq; iuſt*: Mũ/ feras de die ĩ diẽ. Subito em̃ veniet ira eiꝰ: lapiten Nõ.ioꝛ. quid ſemꝑ tacebo? Miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ ⁊i tẽpoꝛe vindictę diſꝑdet te. Illis qͥ deſpe ünckſein dñs. Ita plane.Adhuc adde:Longanimiſ. ratiõe ꝑiclitant᷑ quid dicit? In quacũq; die Eʒech.ꝛS. aſeſnlſe Adde adhuc:Et multũ miſericoꝛs.Sʒ time iniquus cõuerſus fuerit:oẽs iniqᷣtates eius adarnbun qð ẽ in nouiſſimo: Et verax. Qð em̃ modo obliuiſcar. Pꝛopter illos qͥ deſperatiõe peri tangniſui ſuſtinet peccãtes: iudicaturꝰ ẽ cõtemnẽtes. clitant᷑:ꝓpoſuit indulgẽtię poꝛtũ. Pꝛopter niſingnm4 Bo. 2. An diuitias lõganimitatis eius cõtemnis? illos qui ſpe ꝑiclitant᷑ ⁊ dilatiõibꝰ illudunt᷑: is hono Zgnoꝛas q? patiẽtia dei ad pęnitẽtiã te ad fecit deus diem moꝛtis incertũ. Qñ veniat idens: petcy⸗ ducit?: Tu aũt ſᷣm duriciã coꝛdis tui⁊ coꝛ im I vltimꝰ dies neſcis. Ingratus es: qͥ hodier⸗ aut ſiℳ proenitẽs theſauriʒas tibi irã in die irę ⁊ reue nũ habes:in quo coꝛrigaris? Sic ꝗ̊ ad iſtam gnictahi. luatiõis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicui mulierẽ: Hec ego te cõdẽnabo.Sʒ facta ſe/ Job.S. ideni. Pö. 102. iuxta oꝑa ſua. Mãſuetus dñs:longanimis cura dep̃terito: caue futura. Heleui qð coõo⸗ tiuſnsQri dſis: miſericors dñs: ſed ⁊ iuſtꝰ dñs ⁊ verax miſiſti: obſerua qð pſᷣcepi vt inuenias quod Gpidenirt dñs.Largitur tibi ſpaciũ coꝛrectiõis:ſed tu pꝛomiſi. eccatir kin plus amas dilationẽ qᷓ; emẽdationẽ.Malꝰ e eo ꝗð ſcriꝑtum eſt in euange: Anöaßun⸗ fuiſti heri:hodie boneſto.Et hodiernũ diẽ lio ſᷣm eũdem: Si mũſeritis in ver/ bſtickeſau in malicia pegiſti: vel cras mutare. Sʒ expe bo meo: vere diſcipuli mei eſtis. uſi eito⸗ ctas:⁊ de miſericoꝛdia dei tibi plurimũ pol -). Sermo X VH nuspot ni liceris: qſi ille qui tibi ꝑ penitẽtiã ꝓmiſit ſa- Buit charitas vra omnes nos vnũ A omlentn Pꝛouer, 27. lutẽ: ꝓmiſit tibi etiã longã vitã. VUnde ſci n magiſtrũ habere:⁊ ſub illo condiſci⸗ In euãgelio ſcõm Johannẽ Sermo XLVIII Püſnten quid pariat craſtinus dies:? Recte dicis n &ι opulos eſſe. Hec ideo magiſtri ſumꝰ: RK coꝛde tuo:qñ me coꝛrexero: deꝰ mibi omnia q de loco ſupioꝛe loqmur vobis: ſed mgfr ẽ bebatintt peccata dimittit. Negare non poſſumus ꝓ oim q habitat ĩ nob oibꝰ. Jpᷣe mõ in euãge⸗ eoibuſcztd coꝛrectis atq; cõuerſis indulgentiã deꝰ pmi lio nobis oibꝰloqbat᷑: et dicebat nobis:qð Omlen. An ſit. Mã in qͥ ꝓpha mihi legis: qꝛ ꝓmiſit deꝰ etiã ego dico vobis. Dicit aüt ille de vobis mniſteeud cosrecto indulgentiã: nõ mihi legis qꝛ pꝛo/ ⁊ nobis ⁊ nob: Si mãſeritis in vbo meo:nõ ,nliccitn miſit tibi longã vitã. Ex vtroq; igit᷑ homies vtiq; ĩ meo qͥ mõ loquoꝛ: in eiꝰ qͥ mõ ĩ euã/ ccuoii ꝑiclitant᷑: ſperando ⁊ deſperãdo ↄtrarijs re gelio loqᷣbat᷑: Si maãſeritis vbo meo Zb.. R bus. Sperado decipit᷑ ꝗ dicit: Bonꝰẽ deꝰ: inqt:vere diſcipuli mei eſtis. Ad diſci ninidͤn miſericoꝛs ẽ deꝰ: faciã qð mihi placet:quod pulũ eſt parũ accedere:ſᷣ manere.Nõ gait: nn Eigli libet: laxem habenas cupiditatibꝰ meis:im Si audieritis verbũ meũ: aut ſi acceſſeritis a⸗ Pi pleam deſideria aĩc meę.Quare hoc:Quia ad verbũ meũ: aut ſi laudaueritis verbum n h ti miſericoꝛs ẽ deus:mãſuetus eſt deus. Spe meũ.Sed videte quid dixerit: Si maãſe⸗ õä SS= rint in grauia peccata: putãtes no mei eritis: ⁊ co eritate: pluſ poſſe ignoſci pęnitẽtibus:et ſtatuẽtes ſe ad veritas Kberabie vos· Quid diximus Cuites. damnationẽ ſine dubio deſtinatos: dicunt fratres? Manere in verbo dei: laboꝛ eſt an ſpottiu apud ſeipſos: Jã damnati ſumꝰ: quare nõ non eſt: Si laboꝛ eſt:attende magnum pꝛe⸗ ſ ghn qð volumꝰ facimꝰ? animo gladiatoꝛũ ferro miũ.Si laboꝛ nõ eſt:gratis accipis pꝛemiũ. mnmmit deſtinatoꝝ. Ideo moleſti ſũt deſperati. ꝓA Aaneamus ergo ĩ eo qui manet in nobis. Herchte em̃ qð timeãt nõ habent:⁊ vehemẽter timẽ/ Nos ſi non manſerimus in illo: cademus. BGancti Auguſtini de verbis dſi 5 Ille autẽ ſi in nobis non mãſerit: non ideo derat ſe habere pecuniã:fit redẽptoꝛ:pergit pheun domũ perdidit. Mouit ille manere in ſe:qui ad barbaros:dat pecuniã:redimit hominẽ. ℳ Cunguin⸗ nunqᷓ; deſerit ſe. Abſit aũt ab homie vt ma Plane redidit libertatẽ: ſi abſtulit iniquita gniftlß neat in ſe:qui perdit ſe. Ergo nos in illo ma tẽ. Sed qs abſtulit iniqtatẽ? hhomo homi: guipoole nemus indigentia:ipſe in nobis manet mi / Ille qͥ ſeruiebat apud barbaros:a redẽpto/ Pus, Ece en ſericoꝛdia. Jam ſi ꝓpoſitũ eſt quod facere re ſuo redẽptus eſt.Et multũ intereſt int re/ nuil ki debeamus:quid accepturi ſumꝰvideamus. demptoꝛẽ ⁊ redemptũ:tamẽ ſub dña iniqui hufue Indixit em̃ opus:⁊ ꝓmiſit mercedẽ.Quod tate foꝛte cõſerui ſunt. Interrogo redẽpto/ ͦndens eſt opus? Si mãſeris in verbo meo. HPꝛeue rem:habes peccatũ?: Habeo inqͥt.Ergo nec fines/ S opus. Verbũ bꝛeue:magnũ opere: Si mã/ tu te iactes redemptũ: nec tu te extollas re . uuiitſet ,un ſeritis. Quid eſt ſi manſeritis? Si in petra demptoꝛẽ: fugite ambo ad verũ liberatoꝛẽ. erileti., ędiſicaueritis. O qᷓ; magnũ eſt fratres hoc: Parũ eſt:qꝛ ſub peccato ſunt:ſerui dicti ſũt ecteieu ſup petrã ędiſicare q́; magnũ eſt. Nenerũüt ⁊ moꝛtui dicunt᷑. Qð timet homo ne faciat Quinonei flumia: flauerũt venti: deſcenderũt imbꝛes illis captiuitas:iam illi fecit iniqtas.Quid ſeogoſat ⁊ impegerũt in domũ illã ⁊ nõ cecidit: fun K/ em̃:qꝛ vident viuere? Nũquid ideo errauit falitist data em̃ erat ſupꝛa petrã. Quid eſt ergo in ille q dixit: Dimitte moꝛtuos ſepelire moꝛ/ Matib.. giica ppeca verbo dei manere: niſi nullis temptatiõibꝰ tuos ſuos? Ergo moꝛtui oẽs ſõᷣ peccato:ſer/ gecanobnae cedere?: Pꝛęmiũ quid eſt: Cognoſcetisveri ui moꝛtui:ſeruiẽdo moꝛtui:moꝛiendo ſeri. aeoffeart tatem:⁊ veritas liberabit vos.Cõpatimini Quis g liberata moꝛte et a ſeruitute:niſi in s. 7. ig Nabt en nobis:qꝛ vocẽ meã ſentitis obtunſam. Ad/ moꝛtuis liber: Quis eſt ĩ moꝛtuis liber:ni/h geccato:ern iuuate me tranquillitate. OQ ſᷣmiũ.Cogno⸗/ ſi inter peccatoꝛes ſine peccato:? Ecce venit Job.iAa. lae deder ſcetis veritateʒ. F oꝛte aliquis diceret:et d pnceps mũdi:ipſe dicit redẽptoꝛ nr̃: libera/ Eboeüquins Zob.S. mihi ꝓdeſt cognoſcere veritatẽ? Et veritas toꝛnt᷑:Ecce venit pᷣnceps mũdi:⁊i me nihil bopaccntüͦie liberabit vos. Si nõ delectat veritas: dele/ inueniet. Tenet q;s decepit: quos ſeduxit: dichherri ctet libertas. In cõſuetudine latinę lingue qᷣbꝰ peccatũ moꝛtẽq; ꝑſuaſit:in me nihil in/ ni lſuze liberari duobꝰ modis dicit᷑. Et maxime ĩ eo ueniet. Veni dñe redẽptoꝛ veni: Agnoſcat dus lineſanit cõſueuimꝰ audire hoc verbũ: vt quicũq; li · te captiu:fugiat te captiuatoꝛ: tu eſto mihi Pnliisce berat᷑:intelligat᷑ periculũ euadere:moleſtiſ liberatoꝛ. Ille me ꝑditũ inuenit:in quo dia Ailcte⸗ carere. Liberari auteʒ ꝓpꝛie dicit᷑ liberũ fie bolus nihil inuenit qð caro agit. Inuenit Cpti . ri: Quõ ſaluari ſaluũ fieri: ſanari ſanũ fieri: carnẽ in illo nceps hui mũdi: Inuenit.Et — 8 ſic liberari liberũ fieri. IJdeo dixi: Si nõ de· gqualẽ carnẽ? AMoꝛtalem: quã poſſit tenere:· Krnäncn lectat veritas:delectet libertas.Hhoc in gr quẽã poſſit cruciſigere: quã poſſit occidere. eſ Tatte ca lingua euidẽtius ſonat: nec poteſt aliter Erras deceptoꝛ: non fallit᷑ redẽptoꝛ. Erras. M b intelligi. Et vt noueritis qᷣa aliter intelligi Vigdes ĩ dño carnẽ moꝛtalẽ:nõ eſt caro pec .r n nõ poteſt:loquente dño: reſpõderũt iudę: cati:ſimilitudo eſt carnis peccati. Miſit em̃ Bo.S. anahi Nos nemini ſeruiuimus vnq;: quõ dicis: deus filiũ ſuũ in ſimilitudinẽ carnis pecca/ Nt genga ⸗ veritas liberabit vos: Id eſt veritas libe- ti. Vera caro: moꝛtalis caro: ſed nõ pecaait gocen ros vos facit. Quõ dicis eis qͥ nemini vnqd; caro. Miſit em̃ deus filiũ ſuũ in ſimilitudi / 8 nilirn ſeruiuimꝰ: quos vides inquiũt non habere nẽ carnis peccati:vt de peccato dãnaret pec reſtan ſeruitutis neceſſitatẽ: quõ eis polliceris li catũ in carne.Miſit em̃ deꝰ filiũ in ſimilitu/ 1 ellacn bertatẽ: Audierũt qð debuerũt: ſed nõ fecae dinẽ carnis peccati in carnẽ:nõ tñ in carneʒ Ebutin rũt qð debuerũt.Quid audierũt? Quia di / peccati. Pꝛopter quid? Vt de peccato:certe iduzrtl xit: Veritas liberabit vos. Attẽdiſtis vos nullũ peccatũ:vt de peccato damnaret pec- binſlut qꝛ nõ ſeruitis homini:⁊ dixiſtis: Hemini ſer catũ in carne:vt iuſticia dei impleret᷑ in no/ ulhil uiuimus vnq;. Ois iudęus ⁊ gręcus: diues bis:qui nõ ſᷣ̃m carnẽ ambulamꝰ:ſed ſᷣm ſpi- Pilcgne ⁊ pauꝑ:honoꝛatꝰ ⁊ puatus:imꝑatoꝛ ⁊ men / ritũ. Si ergo ſilitudo carnis erat peccati nõ unleſnie dicus: oĩs qui facit peccatũ: ſeruus eſt pec / caro peccati: quõ vt de peccato damnaret ndllkene cati. Ois inquit qui facit peccatũ: ſeruus ẽ peccatũ in carne? Solet ⁊ ſilitudo caꝑe no/ WNS peccati.Si agnoſcant homies ſeruitutẽ: vi mẽ eius rei:cuiꝰẽ ſilitudo.hõ dicit verus:b ſodcle⸗ debunt vnde accipiũt libertatẽ. Ingenuus etiã ſi pictũ in pariete oñdas:⁊ ꝗᷓras qd ſit: hßfſolilid eſt gliqnigeraprinar a barbaris:ex ingenuo reſpondet᷑ hõ. Peccatũ g appellata eſt caro: abo ebyer⸗ factus eſt ſeruus. Audit hõ miſeratoꝛ: cõſi · hyññs ſilitudinẽ carnis peccati: vt eſſet ſacriſ +☛ chſtusͤlß Wadond eici Hüuitt osſehtiene S Wnmndnin. = GfutinitsA . In euangelio ſcðm Joh anné Sermo XLIX ciũ ꝓ peccato. Dicit idem apłus alio loco. 2. Corj.· Eum qui nõ nouerat peccatũ:ꝓ nobis pec/ eatũ fecit.Eũ qui nõ nouerat peccatũ:Quẽ qui nõ nouerat peccatũ: niſi eum qui dixit: Zob.I4. Ecce venit pꝛinceps mũdi: ⁊ in me nihil in/ ueniet?:Eũ qͥ non nouerat peccatũ:peccatũ ꝓ nob fecit: Eũ ipᷣm chꝛiſtũ neſcientẽ pecca tũ:fecit deus ꝓ nobis peccatũ. Quid eſt h̊ fratres? Si diceret᷑: Fecit in illum peccatũ: aut fecit illum habere peccatũ: intolerabi⸗ le videret᷑. Quomõ toleramꝰ qð dictũ eſt: Fecit eũ peccatũ vt ipᷣe chꝛiſtus ſit erarne A. n Qui nouerãt ſcripturas veteris teſtamẽti: recognoſcũt qð dico. Mõ em̃ ſemel dictũ ẽ: fF aliqͥ̃tiẽs creberrime. Peccata dicta ſũt:ſa/ criſicia ꝓ peccatis.Offerebat᷑: verbi gra: ꝓ peccato hyꝛcus:aries:quodlibet:ipſa victi/ ma quę offerebat᷑ ꝓ peccato peccatũ nomi/ uiſenmeni, Zeuit,. 4. nabat᷑. Peccatũ ergo dicebat᷑ ſacriſiciũ pꝛo ckinauslbenti)B eaendeueſeantz unügunkien Honücktinenhi t: sſeiret ſuirudenbi⸗ Ntmrenn oi tuaoe ucto inuentnc zroegt. unt tas:liberos nos faciet: hoc ẽ liberabit nos: nõ a barbaris ſed a diabolo: nõ a coꝛpoꝛis captiuitate: ſed ab aiĩę iniqͥtate. Solus eſt qui ſic liberat.Nemo ſe liberũ dicat: ne ſer⸗ uus remaneat. NHon remanebit in ſeruitute anima noſtra: quia quotidie dimittunt᷑ de/ bita noſtra. Pebaloꝛe ⁊ mercenario ⁊ fure: In euagelio ſᷣm eũdẽ/ Ser. XxIx On ignoꝛat ſides veſtra chariſſimi: ⁊ ita vos didiciſſe nouimus dicẽte magiſtro decęlo ĩ quo ſpem veſtrã poſuiſtis:qꝛ dñs nr̃ ieſus xpᷣs qͥ iaʒ ꝓ nobis paſſus eſt ⁊ reſurrexit:caput eſt eccleſię:⁊ eſt coꝛpus eius eccłia: ⁊ in eius coꝛpoꝛe vnitas membꝛoꝝ: et cõpago charitatis tanq; ſani/ tas exiſtit.Quicũq; aũt in charitate frigue/ rit: infirmat᷑ in coꝛpoꝛe chꝛiſti. Sed potens peccato: ita vt alicubi dicat lex ſacerdotes o eſt ille qui exaltauit caput noſtrũ: etiã infir⸗ ponere debere manus ſuas ſuper peccatũ. Ergo eũ qui nõ nouerat peccatũ:fecit ꝓ no/ bis peccatũ: id eſt ſacriſiciũ ꝓ peccato. Fa/ ctũ eſt peccatũ:oblatus eſt:⁊ deletũ eſt pec/ catũ. Fuſus eſt ſanguis redemptoꝛis: ⁊ de/ Matth.26. leta eſt cautio debitoꝛis. Ipſe eſt ſanguis qͥ ꝓ multis effuſus ẽ in remiſſionẽ peccatoꝛũ. Quid eſt ergo ꝙ inſipienter exultaſti meus captiuatoꝛ:quia carnẽ moꝛtalẽ habuit meꝰ niAnnt liberatoꝛ? Si habuit peccatũ vide:Si aliqͥd nnüde un „ n — N minlinn Zob. 1. tuũ in eo inueniſti tene. Verbũ caro factũ anioſtate⸗ eſt. Verbũ creatoꝛ ẽ:caro creatura ẽ. Quid giſiil⸗ ibi tuũ inimice? Et verbũ deꝰ ẽ:⁊ aĩia homi/ lüi ttinnen rrunt Er ve c dig bomi n nis creatura eſt:⁊ caro homiĩs creatura eſt:⁊ uen caro moꝛtalis dei creatura ẽ. Peccatũ ꝗ̃re. nsern un Joh. 14, Sed qd queras veritas loquit: Ueniet pn/ nmanan ucceps mũdi: ⁊ in me nihil inueniet. HNõ ergo gan t nõ inuenit carnẽ:ſed nihil ſuũ: id eſt nulluʒ – peccatũ. Decepiſti innocẽtes: feciſti nocen/ epecnndi tes. Occidiſti innocentẽ:pemiſti quem non i iunin debebas: redde qð tenebas. Quid ò̊? Ad ane in n hoꝛã inſultaſti: qꝛ inueniſti in chꝛiſto carnẽ Wnegun 4 moꝛtalẽ:? Muſcipula tua erat. Vnde lętatꝰ cunmmmn es: inde captus es. Abi te exultaſti aliquid vaninne inueniſſe: inde nũc doles qð poſſederas p/ Gbuin itf didiſſe. Ergo fratres qͥ credimus in chꝛiſtũ: mnatn ZJob. , maneam'in verbo eius. Si em mãſerimus epeunnimn in verbo eius: vere diſcipuli eius ſumꝰ.Nõ rtſlunh em̃ ſoli illi duodecim: ſed oẽs qui manemꝰi hona verbo eiꝰ vere diſcipuli eiꝰſumus: ⁊ cogno/ jdas: in ſcemus veritatẽ:⁊ veritas liberabit nos:id Job.i4. eſt chꝛiſtus ſiliꝰ dei qui dixit: Ego ſum veri/ ma mẽbꝛa ſanare:dũ tamẽ nõ nimia impie-/ tate ſcidant᷑: ſed hęreant coꝛpoꝛi donec ſa/ nent᷑. Quicqͥd em̃ adhuc heret coꝛpoꝛi:non deſperatę ſanitatis eſt.Qð aũt pᷣciſum fue/ rit: nec curari:nec ſanari põt.Cũ ergo ille ſit caput eccłię:⁊ ſit coꝛpus eius eccleſia:totus chꝛiſtus caput ⁊ coꝛpus eſt. Reſurrexit iam ille.Caput ergo habemus ĩ celo. Caput no⸗ ſtrum interpellat pꝛo nobis. Caput noſtrũ ſine peccato ⁊ ſine moꝛte: iam pꝛopitiat pꝛo peccatis noſtris deum: vt ⁊ nos ĩ fine reſur/ gentes ⁊ imutati in gloꝛiã cęleſtẽ:ſeqᷓmur ca put noſtrũ. Quo em̃ caput ⁊ cetera mẽbꝛa. Sed dũ hic ſumus:mẽbꝛa ſumus:ne deſpe/ remꝰ:qꝛ ſecutura ſumꝰcaput noſtꝝ. Videte em̃ frẽs dilectiõeʒ illiꝰcapitis nr̃i. Jã in cęlo eſt: et hic laboꝛat qᷓ;diu hic laboꝛat eccleſia. Hic chꝛiſt?eſurit:hic ſitit:nudus eſt:hoſpes eſt:infirmat᷑:in carcere eſt.Quicqͥd em̃ h̊ pa tit᷑ coꝛpus eius:ſe dixit pati:et in ſine ſegre/⸗ gans ipſum coꝛpus ſuũ ad dexterã:⁊ reliqs a quibꝰ mõ cõculcat᷑ ſegregans ad ſiniſtrã: dicturꝰ eſt his qͥ ſunt ad dexterã: Venite be Mattbᷣ.25. nedicti patris mei ꝑcipite regnuʒ qð vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi. Quibꝰ meritl⸗ Eſuriui enim ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c̃. Sic exequit᷑ tanqᷓ; ipſe accepiſſet vſq; adeo vt illi nõ intelligẽtes:reſpõdeant ⁊ dicant: Dñe:quãdo te vidimꝰ eſurientẽ:hoſpitẽ:et in carcere? et dicit eis:Cuʒ vni ex minimis meis feciſtis:mihi feciſtꝭ. Sic etiã in noſtro coꝛpoꝛe caput ſurſum eſt:pedes in terra ſũt. 1 BGancti Auguſtini de verbis domini tñ in aliq̃ cõſtipatiõe ⁊ coartatiõe hoĩim: qñ tibi aliqͥs pedẽ calcat: nõne dicit caput:cal/ cas me:nec caput tuũ nec linguã tuã quiſq; calcauit? Surſuʒ eſt:in tuto eſt:nihil ei ma/ li cõtigit: ⁊ tñ qꝛ ꝑ cõnexionẽ charitatl vni/ tas eſt a capite vſq; ad pedes:nõ ſe inde lin gua ſeparauit:ſed dixit:Calcas me:cũ eam nemo ↄtigerit. Quõ & lingua quã nemo cõ tigit diẽ: Calcas me: Sic xpᷣs caput qð ne/ Mattb.⁊5. mo calcat dixit:Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mã/ ducare.Et illis qͥ hoc nõ fecerũt dixit: Eſuri ui ⁊ nõ dediſtis mihi mãducare.Et quõ con cluſit? Sic. Ibũt illi in cõbuſtionẽ ętnã: iu/ B ſti aũt in vitã ęternã. Cũ ergo nũc loqueret᷑ Joh.io. dixit ſe eẽ paſtoꝛẽ: dixit eẽ ⁊ ianuã. Vtrũq; ibi habes:⁊ ego ſum ianua:⁊ ego ſũ paſtoꝛ. Janua eſt in capite:paſtoꝛ in coꝛpoꝛe.Dicit em̃ petro:in quo vno foꝛmat eccleſiã: Petre Johᷣ.. amas me?: Reſpõdit. Dñe amo. Paſce oueſ meas.Et tertio: Petre amas me? Cõtriſta /⸗ tus ẽ petrꝰ ꝙ eũ tertio interrogauit: q̃ſi ille qui vidit ↄſcientiã negatoꝛis: nõ videbat ſi dem cõfitentis. Houerat illũ ſemꝑ:nouerat illũ ⁊ qũ ſe petrus ipſe nõ nouerat. Tũc em̃ Zud.22. ſe nõ nouerat: quando dixit: Tecũ ero vſq; ad moꝛtẽ:⁊ qᷓ; eẽt inſirmus neſciebat. Quõ plerũq; reuera⁊ infirmis cõtingit:vt ęgrotꝰ neſciat quid cũ illo agat᷑:medicus aũt ſciat: cũ ille ęgritudinẽ illã patiat᷑: medicꝰ nõ pa⸗ tiat᷑. AMagis dicit medicꝰ quid agat᷑ ĩ altero q; ille qui ęgrotat quid agat᷑ in ſeipſo. Pe/ trus & tunc infirmus:dñs aũt medicus.Di/ cebat ſe habere vires quas nõ habebat.Il/ le aũt tangẽs venã coꝛdis eius: dicebat qð ter eũ eſſet negaturꝰ.Et ita factũ eſt quõ pᷣ/ dixit medicus:nõ quomõ pᷣſumpſit ęgrotꝰ. Ergo poſt reſurrectionẽ ſuã dñs interroga- uit eũ:nõ neſciens quo ille animo cõfiteret᷑ amoꝛẽ chꝛiſti:ſed vt trina cõfeſſione amoꝛis deleret trinã negationẽ timoꝛis. Ergo hoc dñis exigit a petro: Petre amas me: Quaſi quid mihi dabis:quid mihi pꝛęſtabis:quia anmas me? Quid erat pſſtaturꝰ petrus reſur/ genti dño ⁊ eunti in cęlũ:atq; ſedẽti ad dex/ terã patris? Quaſi diceret:hoc mihi dabis: hHG mihi pᷣſtabis:ſi amas me:vt paſcas oues meas.Per ianuã intres:nõ per aliam partẽ aſcendas. Audiſtis cum euangeliũ legeret᷑: Qui intrat per ianuam paſtoꝛ eſt: qui aũt ex alia parte aſcẽdit: fur eſt ⁊ latro: Et diſſipare queęrit et ſpargere et tollere.Quis ẽ qui intrat ꝑ ianuã? Qui in/ trat per chꝛiſtuʒ. Quis eſt iſte qui imitatur paſſionem chꝛiſti: Qui cognoſcit humilita/ tem chꝛiſti: vt cũ deus factus ſit homo pꝛo nobis:cognoſcat ſe homo nõ eſſe deũ ſᷣ ho/ minẽ. Qui em̃ vult deꝰ videri cũ ſit hõ:non imitat᷑ illũ qui cuʒ deus eſſet hõ factus eſt. Tibi aũt nõ dicit᷑:eſto aliquid minꝰ qᷓ; es: ſᷣ cognoſce quid es. Cognoſce te infirmũ:co⸗/ gnoſce te hominẽ:cognoſce te peccatoꝛẽ:co gnoſce te qꝛ ille iuſtiſicat: cognoſce qꝛ macu loſus es.Apareat in cõfeſſione tua macula coꝛdis tui:⁊ ꝑtinebis ad gregẽ chꝛiſti:qꝛ cõ/⸗ feſſio peccatoꝛũ inuitat medicũ ſanaturuʒ: quõ in ęgritudine qui dicit:ſanus ſum:non quęrit medicũ. Nũquid nõ ad templũ aſcẽ/Luej.is. derat phariſęeus ille? publicanꝰ? Ille de ſua ſanitate gloꝛiabat᷑: ille vulnera ſua medico oſtẽdebat. Dicebat em̃ ille:Deus gr̃as tibi ago:qꝛ nõ ſum ſicut publicanꝰ iſte: GOloꝛian bat᷑ ſuꝑ alterũ. Ergo ſi publicanꝰ ille ſanus eſſet:inuideret illi phariſęus:qꝛ nõ haberet ſuꝑ quẽ extolleret᷑. Quõ ergo venerat qͥ ſic inuidebat: MHõ erat vtiq; ſanus.Et cũ ſe ſa- num diceret:nõ deſcendit curatus. Ille aũt ad terrã oculos deijciens: ⁊ nõ audẽs in cę⸗ lũ attollere: ꝑcutiebat pectus ſuum dicenſ: Pꝛopitiꝰ eſto mihi peccatoꝛi. Et quid dicit dñs? Amẽ dico vobis:qꝛ deſcẽdit iuſtiſfica/ tus de templo publicanꝰ magilſ qᷓ; phariſęꝰ: quia oĩs qui ſe exaltat humiliabit᷑: et qui ſe hüũiliat exaltabit᷑. Qui aũt ſe exaltãt:ꝑ alte rã ꝑtẽ volunt aſcẽdere ad ouile. Qui aũt ſe hũiliãt: ꝑ ianuã intrãt ad ouile. Jðo de illo dixit:intrat:de illo:aſcẽdit.Qui aſcẽdit vi⸗ detis qꝛ alta petit: nõ intrat ſed cadit. Alle aũt qui ſe ſubmittit vt per ianuã intret:ꝛnco cadit: ſed paſtoꝛ eſt. Sed tres ꝑſonas dixit ?5·· tres dñs: ⁊ debemꝰ illas inueſtigare ĩ euãgelio: paſtorl: mercẽnarij ⁊ furis. Cũ legeret᷑ puto ꝙ aĩiaduertiſtis: deſignauit paſtoꝛem: deſi⸗ gnauit mercẽnariũ:deſignauit furẽ. Paſto rem dixit animã ſuã ponere ꝓ ouibꝰ ſuis:⁊ intrare per ianuã. Furem dixit aſcẽdere per aliam partẽ. Mercennariũ dixit lupum vel furẽ ſi videat fugere: quia nõ eſt illi cura de ouibus. Aercẽnarius eſt enim non paſtoꝛ. Ille intrat ꝑ ianuã:quia paſtoꝛ ẽ. Ille aſcẽ⸗ dit ꝑ aliam parteʒ:quia fur eſt. Ale videns eos qui volunt tollere oues: timet et fugit quia mercennarius eſt:quia non eſt illi cura de ouibus: Mercennariꝰ eſt enim. Si inue⸗ nerimus tres iſtas ꝑſonas: iuenit ſanctitas ftglon aauenti, nania tu minesiheet Occaſeen⸗ onorſu ucishuan Gpcemune ausgoucrun mn⸗Aeaut habetſalutd tneqzinil aurſoliei uin,alann tkeg dum dicente ſclent. Roͤe⸗ geſ dots funſcholin nocikaſit dioentwtt dobenegec ſceesſegeg hka lſncaet vnin Oareturalus busdrob'pe booeitppel dodeduab⸗ Dienhyabeo Mrollllonne gultteas paſtor. Ne radiſchpnl ués abanngri tunmpimet eninüperen mel dben Aldeduade lin onglgide ntenädu Gbilt 4 bllatſech n oerigli Eminault elginne bgenſi lcngl briei agtpnüig woſchel Rüquidee et yrdiſe ubniſt tunegt In euangelio ſcdᷣm Johannẽ Sermo XLIX ſeginin — vfa ⁊ quos diligatis: ⁊ quos toleretis:⁊ ä figurauerat in ꝑſona moyſi.Eteni ꝑſonam R baen caueatis. Diligendus eſt paſtoꝛ: tolerandꝰ eius gerebat moyſes:⁊ velũ ante ſe ideo po deſedaſfte eſt mercẽnarius:cauẽdus eſt latro.Sũt ho/ nebat: quãdo loquebat᷑ pło:quia qᷓ;diu illi tgiciffiin Phil.i. mines in eccleſia:de qͥbus dicit apłs:qui ex in lege carnalibus gaudijs ⁊ voluptatibus la höfnee⸗ occaſiõe euãgeliʒãt: quęrẽtes ab homibus dediti erãt:⁊ regnũ terrenũ quęrebãt:vela⸗ gucnirgeg cõmoda ſua:ſiue pecuniaria ſiue honoꝝvel men poſitũ erat cõtra faciẽ eoꝛũ neviderent Nleretini laudis hũanę. Quomodolibet volẽtes ac· xxm in ſcpᷣturiſ. Ablato em̃ velamie:poſtea Clehaentiͤg, cipere munera euangeliʒzant:nõ tam ſalutẽ eius quęrunt cui annũciãt:qᷓ; cõmodum ſu/ qᷓ; paſſus eſt dñs: viſa ſunt ſecreta templi. Igeo cũ in cruce penderet: ſciſſum eſt velũ Matth.27. eſioneunel um. Ille aũt qui audit ſalutẽ ab eo qui non templia ſũmo vſq; deoꝛſuʒ. Et aperte dicit Nrpechikioi habet ſalutẽ:ſi ei crediderit quẽ illi annunci aplus paulus: Cuʒ autẽ tranſieris ad xpᷣm 2. Corl.ʒ. netciſnm, at neq; in illo ſpẽ poſuerit ꝑ quẽ illi annũci auferetur velamẽ. Qui autẽ nõ trãſierit ad Crſansſunan atur ſalus:qui annũciat habebit detrimen · xpᷣm:qᷓ;uis legat moyſen:velamẽ poſitũ eſt löaAnenpiie tum:cui annũciabit habebit lucrũ. habes ſuꝑ coꝛ eius:ſicut dixit apłus.Cũ & pſfigura en lenn Watth. a5. dñm dicentẽ de phariſęis: Cathedrã moyſi luen iuncin ledasgist aniite li⸗ Men lelns ungſtiet dñs venit vt inſtrueret eccleſiã: ipoſq; iudę ꝰ Nunqᷣd nõ ſi illis liceret delerẽt illã de euan danfannin os bene credẽtes ⁊ bene ſperãtes ⁊ bene di gelio? Quia vo delere illã nõ pñt:puertere insieh ligẽtes ſegregaret tanq; frumenta a paleis: illã quęrũt.Sed adeſt dñi gr̃a⁊ miſcõia:nec Lanm rii Epbᷣ.a. ⁊ faceret vnũ parietẽ circũciſionis: cui vRDOiun ſinit eos facere: qꝛ circũſepſit vᷣitate ſua oẽs Eliutene geretur alius paries ex pᷣputio gentiũ: qui/ ſententias ſuas ⁊ liberauit: vt quiſqs inde numnun bus duob' parietibus de diuerſo venienti- aliquid pᷣcidere voluerit:aut inducere male mni Eain bus eẽt ipſe lapis angularis:? Hõne g idem legendo vel interpᷣtãdo: ille ſi coꝛ habet qð delcckiin dñs de duab iſtis plebibus in vno futuns pciſum eſt iungat ſcripturę et legat ſuꝑioꝛa dixit:habeo ⁊ alias oues: quę nõ ſunt ex ̊ vel inferioꝛa: ⁊ inueniet ſenſuʒ quẽ volebat g n⸗ Job.io. ouili? Loquebat᷑ aũt iudęis. Opoꝛtet meĩ/ ille male interpꝛetari.Quid &̊ putatis iſtos mlihi at quit ⁊ eas adducere:vt ſit vnus grex et ynꝰ dicere de qᷣbꝰdicit᷑: Que dicũt facite?:cAuia ſanite paſtoꝛ. Ideo duę naues erãt vnde vocaue/ reuera a ſanis laicis dicit᷑. Laicus em̃ qᷣvult Gk rat diſcipulos: duas ꝑſonas plebis ſignifi /- bene viuere:cũ attenderit clericũ malũ: qͥd Ank ALud.ð. Cabant:quãdo miſerũt retia ⁊ leuauerũt tã/ ſibi dicit: Dñs dixit: Quse dicũt facite: quę itin tam vim ⁊ tãtum numerũ piſciũ:itavt pene faciũt facẽ nolite. Ambulabo viã dñi:nõ ſe/ umnitai . retia rũperent᷑: Et onerauerũt inquit dues quar iſtius moꝛes. Audiã ab illo: nõ verba eimimnn 4 nauel.Duę naues ſignificabãtvnã eccleſiä: ipᷣius ſed dei.Sequar deum: ſequat᷑ ille cu⸗ SSS ſed de duabꝰ plebibus factam: cõiunctã in piditatẽ ſuaʒ: Quia ſi voluero apud deum ieritiſii Geñ.29. xpᷣo:aliqñ de diuerſo venientẽ.hhoc ſignifi- lſic me defendere vt dicã: Dñe vidi male vi- s Cäugiſun cant etiã duę vxoꝛes habẽtes vnum virũ ia uentẽ clericũ tuum:⁊ ideo male vixi:nonne auintiun cob:lia ⁊ rachel. has duas ſignificãt etiim mihi dicturꝰ eſt:Serue nequã nõ a me audi gunin. Mattð.⁊o. duo ceęci:qui ſedebãt iuxta viã quos dñs il/ eras:Quę dicunt facite:ꝗᷓ aũt faciũt facere er a bun luminauit.Et ſi aduertati ſcripturas ĩ mul/ nolite? Malus aũt laicus:infidelis:nõ ꝑti- Bnittitnte tis locis inuenietis ſignificari duas eccleſi nens ad frumentum xpᷣi: qui tanqᷓ; palea in günrrinn, D as: quę nõ ſũt duęſᷣ vna. Ad hoc eni valet area toleratur:quid ſibi dicit quando cępe⸗ unckliann lapis angularis: vt ex duabus faciat vnaʒ. rit illum arguere verbũ dei:Exi: Quid mi/ mannhin Ad h̊ valet ille paſtoꝛvt de duobꝰgregibꝰfa bhi loqris: Ipſi epiſcopi: ipſi clerici nõ illud fni el ciat vnũ. Ergo dñs docturꝰ ecclis: ⁊ habitu faciunt: ⁊ me cogisvt faciã.Querit ſibi non rck i rus ſcholã ſuã pſ̃ter iudeęos: ſic videmꝰ mõ: patronũ ad cauſaʒ malã:ſ comitẽ ad pęnã. Es: nNltin nũquid credentes in ſe ad iudęos miſſuuus Mam nunq; eum defenſurus eſt in die iudi/ unoncn erat vt diſcerent: Sed nomie phariſcoꝛũ et cij:quẽcunq; maluʒ voluerit imitari.Quo/ ains ſcribarũ ſigniſicauit quoſdazʒ in eccleſia ſia modo em̃ diabolus om̃es quos ſeducit nõ R ſuturos:qui dicerẽt et nõ facerent: Se autẽ ſeducit cũ quibꝰregnet:ſed cũ quchus dam⸗ ſedent. Mõ eos ſolos ſignificabat dominꝰ: quaſi vo eos qui crederẽt in xpᷣm ad iudęo-/ rum ſcholã mitteret: vt ibi diſcerẽt quẽad/ modũ iter ſit ad regnuʒ cęeloꝝ. Monne ideo ret quoſdã tales futuros dñs ĩ eccleſia ſua: quid ait? Scribe ⁊ phariſei cathedrã moyſi ſedent. Quę dicũt facite:ſᷣ quę faciũt facere Mattbᷣ.ꝛ5. nolite. Quãdo illud audiũt clerici mali qðᷣ i ipſos dicit᷑: volũt ꝑuertere iſtã ſentẽtiam. Bancti Auguſtini de verbis domini netur: Sic om̃es qͥ ſequũt᷑ malos: comites ſibi ad gehennã quęrũt:nõ patrocinia ad re gna cęloꝛũ. Quõ ergo puertunt iſti hanc ſe/ tentiam: quando illis dicit᷑ male viuẽtibus merito dictũ eſt a domio: Quę dicũt facite: ꝗ̊ aũt faciũt facere nolite: Recte dictũ ẽ iqui unt. Dictũ eſt em̃ vobis:vt quę dicimꝰ facia tis:quę aũt nos facimꝰ vos nõ faciatl.Nos E em̃ offerimus ſacrificiũ:vobis non licet. Ai/ dete verſutias hominũ: Quid dicã mercẽna rioꝛum? Mam ſi paſtoꝛes eſſent:iſta nõ dice/ fẽt. IJdeo dñs vt os illis clauderet:ſecutus ẽ Hatth.23. ? dixit: Cathedrã moyſi ſedent: Quę dicunt facite:quę aũt faciũt facere nolite.Dicũt em ⁊nõ faciunt.QAuid eſt & fratres:? Si de ſacri/ ficio diceret offerẽdo:diceret:dicũt ⁊ nõ faci/ unt. Faciũt em̃ ſacrificium deo.Offerũt qui dem quod dicũt:a non faciũt. Audi quid ſe/ quatur: Alligãt em̃ onera grauia ⁊ inpoꝛta/ bilia:⁊ imponũt ea ſuꝑ ceruices hoĩm: ꝗ ipſiꝰ vno digito nolũt attingẽ. Aperte expꝛobꝛa/ uit: deſcribit ⁊ oſtendit. Sed illi qñũ ſic volũt ꝑuertere ſententiã: oſtendũt qꝛ nihil quęrũt in ecclłia niſi cõmoda ſua: nec euãgeliũ lege/ runt. Si em̃ noſſent ipſam paginã ⁊ totũ le/ giſſent:nunqᷓ; hoc dicere auderẽt.Sed aper/ tius attẽdite: qꝛ habet tales eccdleſia. He qͥs dicat nobis ꝓꝛſus de phariſęis dixit: de ſcri bis: de iudeis dixit. Ham tales nõ habet ec/ Mattb.7. cleſia. Qui ſũt & illi de quibꝰ dñs dicit: Mõ omnis qui mihi dicit:dñe dñe intrabit in re⸗ gnũ cęloꝛum:Et addidit: Multi dicent mi/ hi in illa die: dñe dñe:nõne in nomie tuo ꝓ/ phetauimꝰ ⁊ ĩi nomie tuo virtutes multas fe/ cimus: ⁊ in nomie tuo manducauimus ⁊ bi- bimus? Nunqᷣd in nomie chꝛiſti faciũt iſta: Certũ eſt:manifeſtũ eſt: qꝛ de his dic̃ qui no men chꝛiſti habẽt. Sed quid ſequit᷑: Lũc di/ Abi.S. cam illis: Hunquaã vos cognoui. Receditea me om̃es qui oꝑamini iniquitatẽ. Audi apo Phit.i.ſtolũ gementẽ de talibus. Dicit alios annũ/ ciare euangeliũ ꝑ charitatẽ: alios ꝑ occaſio/ nem. De quibus dicit: Annũciant euãgeliũ nõ recte. Rem rectã: ſed ipſi nõ recti. QAuod annũciant rectũ eſt: ſᷣ qui annũciant nõ ſũt recti. Quare nõ eſt rectꝰ? Quia alið querit ĩ eccleſia:nõ deũ quęrit.Si deuʒ quęreret:ca/ ſtus eſſet: qꝛ legitimũ maritũ anima deum habet.Quiſqͥs a deo ſter deũ quęrii:nõ ca/ ſte deũ quęrit. Videte frẽs:ſivxoꝛ amet ma/ ritũ qꝛ diues eſt: nõ eſt caſta. Nõ em̃ maritũ amat:ſᷣ aurum mariti.Si autẽ maritũ amat nudum amat ⁊ pauperẽ amat. Si em̃ pꝛo/ pterea amat qꝛ diues eſt: quid ſi quomodo ſũt caſus humani ꝓſcribatur: ſubito egens remaneat? Renunciat illi foꝛte: qa qð ama/ bat nõ maritus erat: ſᷣ res eius. Si aũt vere maritũ amet: etiã pauperẽ plus amat:qꝛ cũ miſericoꝛdia amat. Et tñ fratres deꝰ noſter nunq; pauꝑ eſſe põt:diues eſt:ipᷣe fecẽ oĩa: cę lum ⁊ terrã:mare et angelos. Qauicqͥd vide/ mus:quicquid nõ videmꝰ in cęlo: ipſe fecit. Sed tamẽ nõ diuitias amare debemus:ſed euʒ qui fecit illas:Mon tibi pꝛomiſit niſi ſe. Inueni aliquid pᷣcioſius:⁊ hoc dabit.Pul⸗ chꝛa eſt terra:celum ⁊ angeli:ſed pulchꝛioꝛ ẽ qui fecit hęc.Qui ergo annũciant deũ:amãa tes deum: qui annũciant deum ꝓpter deũ: paſcunt oues:⁊ non ſunt mercẽnarij. Ipſaʒ caſtitatẽ exigebat dominꝰ noſter ieſus chꝛi / ſtus quãdo dicebat petro: Petre amaſ me? Jobᷣ.21. Quid eſt:amas me?:? Caſtus es.Mon eſt coꝛ tuũ adulterũ. Mõ tua quęris in eccleſia ſed mea. Sed & talis es ⁊ amas me: paſce oues meas. Non em̃ eris mercennarius: ſed eris paſtoꝛ. Illi autẽ non caſte annũciabant:de 5 qᷣbus gemit aplus.Sed qꝛ dicit:Quid em̃? Nbil.r. Duũ oi modo ſiue occaſiõe ſiue vitate chꝛiſtꝰ annũciet᷑: permiſit ergo eſſe mercennarios. Paſtoꝛ veritate chꝛiſtũ annunciat: mercen⸗ narius occaſione chꝛiſtum annunciat: aliud queęrẽs. Tamẽ et ille chꝛiſtũ annũciat:⁊ ille chꝛiſtum. Audi vocem paſtoꝛis pauli:Siue occaſione ſiue veritate chꝛiſtus annũcietur. Ipſe paſtoꝛ voluit habere mercẽnariũ.Fa /⸗ ciunt eniʒ vbi poſſunt: vtiles ſunt quãtum poſſunt. Quãdo autẽ ad alios vſus:quęre/ bat aplus cuiꝰ vias imitarent᷑ inſirmi:Mi/ hil.2. ſi vobis inquit timotheum qui vos cõmo/ nefaciat vias meas.Et quid ait? Miſi pa- ſtoꝛẽ qui vos cõmoneret vias meas: id eſt quia quomõ ego ambulo et ipſe ambulat. Et mittens paſtoꝛem: quid ait?: HNeminem enim habeo tam vnanimẽ: qui ſincera affe⸗ ctione ꝓ vobis ſollicitus ſit. Monne cũ illo erant multi? Sed quid ſequi᷑: Omnes em ſua quęrunt:non quę ſunt chꝛiſti ieſu: id eſt ego vobis paſtoꝛem mittere volui:nã mul⸗ ugli ſtoꝛesmn iitmarcet ch, atapofe ebhlut lütmie⸗ ſeng. Ho gonparat lücheede nn uute umn videtlup minusd cuibus. zadlunon llanonen demaren dantlano teipani depunted ſl Pie nmnntge ſuutaſcic U Vnde depatedt detlenp Ggeſteno atirvi wosfacin un Helgi dornind güͤtdiab⸗ Uthen ſegnunt, Kbusonun noenrne llefnont felcusn Gnoca Neneye allisg Pldiate üänot fignniil ponsſel ti mercennarij ſunt: ſed non opoꝛtuerat vt mercennarius mitteret᷑. Ad alias res ⁊ ne⸗ gocia pagenda mittitur mercennarius: ad illas autem quas tunc volebat: paſtoꝛ erat neceſſarius.Et vix inuenit vnum paſtoꝛem inter multos mercennarios: quia pauci pa⸗ feſtneft detlin ber n gnicoen dllucn ene:ne iſ: H̃⸗ Sießo lquonot bdegens ſ Ung⸗ Siaüͤree amangtii Sde'noſte eſkicin icid vitr Nipefeut. tbenus:ſel mürnige, dbit pal⸗ uchii ntdeianmi ppierdel: nani Pog wieſuschh reamalne K Roncktag geceſaled paſceoues us:ſelan iaihntde! 4Qudeße N⸗ Fitanetcnſt cennanos. : manen⸗ unganlut mücartl pallis 8anncen ſntquaun scln ⸗ Pärmi dim⸗ 6 nte bige ſentut⸗ minn iſnenafs gonnecil⸗ Onnzee ſicud ſeluinin wanenn lius inn Annans 4 hinit nnien In euangelio ſcðm Johannẽ Sermo XLIX ſtoꝛes:multi mercennarij. Sed quid dicitur Mattb.s. de mercennarijs? Amẽ dico vobis: percepe rũt mercedẽ ſuam. De paſtoꝛe autẽ quid di / 2. Timoth. 2. cit apoſtolus? Quiſquis autẽ mũdauerit ſe ab huiuſmodi:erit vas in honoꝛẽ ſanctiſica tũ ⁊ vtile dño ad omne opus bonũ paratũ ſemꝑ. Mõ ad q̃ſdã res paratũ: ⁊ ad quaſdã non paratũ:ſed ad omne opus bonũ para/ tũ.heęc de paſtoꝛibus dixi. De mercẽnarijs Job.io. autẽ iam diximus.Aercennarius quando videt lupũ inſidiantẽ ouibus fugit.lhoc do minus dixit:Quare? Quia nõ eſt ei cura de ouibus. Tamdiu eſt & vtilis mercennarius q;diu non videt lupũ:qᷓ;diu nõ videt furem ⁊ latronem.Cũ aũt viderit: fugit.Et qͥs eſt de mercẽnarijs qui fugit de eccleſia: quãdo videt lupũ aut latronẽ? Abundãt lupi:abũ dant latrones. Ipſi ſunt qui aſcendũt ꝑ al/ terã partẽ. Qui ſunt iſti qui aſcendũt:Qui de parte donativolunt depꝛędari oues chꝛi ſti. Ipi ꝑ alterã partẽ aſcendũt:nõ ꝑ chꝛiſtũ intrant:quia nõ ſunt humiles. Quia ſuꝑbi ſunt:aſcẽdunt.Quid eſt aſcendũt:Extollũ tur. Vnde aſcendũt: Per alterã partẽ. Vñ de parte dici volunt:qui invnitate nõ ſunt: de altera parte ſunt:⁊ de ipᷣa parte aſcẽdũt: id eſt extollunt᷑:⁊ volunt tollere oues.Quõ aſcẽdũt:videte.Nos inquiũt ſanctiſicamꝰ: nos facimus iuſtos.Ecce quo aſcenderunt: Zud.iꝗ. Sed qui ſe exaltat humiliabit᷑. Potens eſt dominꝰ deus noſter:humiliare eos. Lupus aũt diabol“ eſt: inſidiat᷑ vt decipiat ⁊ qͥ illũ Matth.7. ſequunt᷑. Nam dictũ eſt: Induti quidẽ pel/ libus ouiũ:intus aũt ſunt lupi rapaces. Si viderit mercẽnarius aliquẽ peccare:aut ſen tire ſᷣm ꝑniciẽ animę ſuę: aut aliquid facere ſceleratũ ⁊ obſcenũ:⁊ tamẽ quia videt᷑ habe ri alicuiꝰ momenti in eccleſia:vnde ſi ſperat cõmoda mercẽnariꝰ eſt. Et cũ videt homi/ nẽ perire peccato:videt illuʒ ſequi lupũ:vi/ QAQet illius guttur trahi moꝛſu ad ſuplicium: nõ illi dicit: Peccas:non illi obiurgat:ne ꝑ/ dat cõmoda ſua.hoc eſt g:cuʒ viderit lupũ fugit: nõ illi dicit: Scelerate facis. Nõ coꝛ/ poꝛis ſed aĩę hęc fuga eſt. Quẽ vides coꝛpo re ſtare:fugi animo:cũ videt peccatoꝛẽ ⁊ nõ dicit illi peccas:cũ etiã conſiliũ cum illo ha/ S bet. Fratres mei:nũquid non aſcendũt ali⸗ quãdo aut pᷣſbyter aut epiſcopus.⁊ non di/ cit aliud de ſuperioꝛi loco niſi ne rapiant reſ alienę: ne fraudes fiant: ne ſcelera admit- tant᷑: Mõ poſſunt dicere aliud: quia cathe- dram moyſi ſedent: ⁊ipſa loquit de illis nõ ipſi.Quid eſt ergo:nũquid colligunt de ſpi Mattł.⸗. nis vuaſ:aut de tribulis ficus?:Et ois arboꝛ ex fructu cognoſcit᷑. Phariſeus poteſt bona loqui: Phariſęus ſpina eſt. Quomõ de ſpi/ na lego vuas:quia tu domine dixiſti: Quę dicunt facite:quę autẽ faciũt facere nolite: De ſpinis me iubes vuã decerpere:cũ dixe/ ris: Nũquid colligunt de ſpinis vuam? Re/ ſpondet tibi deus: Mõ iuſſi te de ſpinisvuã legere:ſed vide attende bene. Foꝛte vt fieri ſolet:vitis cum circuierit ꝑ terram inuoluta ſit in ſpinis. Nam aliquãdo inuenimus il/ lud fratres mei: vitem poſitaʒ ſuꝑ caricem: quia ibi habet ſepem ſpinoſam:extẽdit pal- mites ſuos⁊ inſerit in ſepem:extendit in ſpi nas botros:⁊ qui videt botrũ carpit:nõ tã de ſpinis q; ð vite quę circũplexa eſt ſpinis: Sic ergo illi ſpinoſi ſunt: ſed ſedendo in ca/⸗ thedra moyſi:iuoluit eos vitis:⁊ pendẽt ad eos botri:id eſt ba bona: et bona pᷣcepta. Tu lege vuã: non te pungit ſpina qñ legis: Quę dicunt facite:ſed quę faciũt facere no/ lite. Pungit autẽ te ſpina:ſi quod faciũt fa/ cis. Vt ergo legas vuã:⁊ non inhęreas ſpi/ nis: quę dicũt ſacere debetis: ſed quę faciũt nolite facere. Facta ipſoꝛum ſpinę ſunt:ver ba ipſoꝝ vua eſt:ſed de vite:id eſt de cathe/ dra moyſi Fugiüt ergo iſti quãdo vident lu pum: quãdo vident latronem. Hoc aũt in/ ceperam dicere: quia de loco ſuperioꝛe non poſſunt dicere iſti: niſi bene facite. Nolite ꝑiurare:nolite fraudare:nolite aliquem cir/ cũuenire.Aliquãdo autem ſic viuunt:vt de tollenda villa aliena: cum epiſcopo conſiliũ habeat᷑: ⁊ petatur ab illo tale conſiliũ. Ali/ quando nobis contigit:exꝑti dicimus:naʒ non crederemus.Multi a nobis cõſilia ma la petunt:conſilia mentiendi:circũueniẽdi: putantes quia placent nobis. Sed in nomi ne chꝛiſti ſi domino placet quod dicimus: nullus illum temptauit: et non inuenit in nobis. Quia ſi vult ipᷣe qͥ nos vocauit:pa/ ſtoꝛes ſumus non mercennarij. Sed qͥd ait apoſtolꝰ? Mihi minimũ eſt vt a vobis iu/ dicer aut ab humano die: ſed neq; ego me/ metipſum iudico. Nihil enim mihi cõſcius ſum: ſed non in hoc iuſtiſicatus ſum. Qui autem iudicat me: dominus eſt. Non ideo bona eſt conſcientia mea:quia vos illã lau/ datis. Quid enim laudatis quod non vide tis:? Ille laudet qui videt.Ille etiã coꝛrigat . 5 1. Corſ. 4. Bancti Auguſtinide verbis domini ſiquid ibi videt quod eius oculos offendit: quia ⁊ nos non dicimus pfecte nos ſanos: ſed tũdimus pectus noſtrũ ⁊ dicimus deo: Pꝛopitius eſto ne peccem. Tamẽ puto:co/⸗ ram ullo em̃ loquoꝛ:nihil aliud a vobis quęæę/ rens niſi ſalutem veſtram. Et gemimus ple rũq; in peccatis fratrũ noſtroꝛũ:⁊ vim pati/ mur:⁊ toꝛquemur animo:et aliquãdo coꝛri/ pimus illos: Immo nunq; nõ coꝛripimus: teſtes ſunt omes qui recoꝛdant᷑ quod dico: quotiens ſunt a nobis coꝛrepti fratres pec// cantes:⁊ vehemẽter coꝛrepti. Modo conſi / lium noſtrũ tracto cuʒ ſanctitate veſtra. In nomine chꝛiſti plebs dei eſtis: plebs catho/ lica eſtis: mem bꝛa chꝛiſti eſtis. Mõ eſtis di/ uiſi ab vnitate. Cõmunicatis membꝛis apo ſtoloꝛum: cõmunicatis memoꝛijs ſanctoꝛũ martyꝛũ diffuſoꝛũ ꝑ oꝛbem terrarũ: ⁊ ꝑtine/ tis ad curam noſtrã: vt rationem bonaʒ de vobis reddamus. Tota autẽ ratio noſtra ꝗᷓ eſt:ſcitis.DPomine ſcis quia dixi: ſcis qꝛ nõ tacui:ſcis quia animo dixi: ſcis qͥa fleui tibi cum dicerẽ ⁊ non audirer. Ipſa puto quod integra ratio noſtra eſt. Securos em̃ nos fe cit ſpirituſſanctus per eʒechielẽ ꝓphetam. Noſtis em̃ ipſam lectionem de ſpeculatoꝛe. iſrael. Si me dicente ad impiũ: Impie moꝛ-⸗ et ego veniens cum vſuris exigiſſem meuz. Nũquid dixit:daresvt exigeres:? Hos ergo ſtoꝛ & bonus chꝛiſtus. Quid petrus? Nõne bonus paſtoꝛ: Hõne ⁊ ipſe animã ſuam pꝛo fratres damus:veniet ille qui exigat. 4 D eeo qð ſcriptum eſt in euange/ io m Johannem:Ego ſum paſtoꝛ bonus ⁊c̃. Sermo ua cõmendatione admonuit nos vt intelligi dat᷑ bonos eẽ paſtoꝛes.Et tñ ne intelligeret᷑ puerſo mõ multitudo pa-/ ſtoꝛũ: Ego ſum inquit paſtoꝛ bonug. Jebh.ie. Et vnde ſit paſtoꝛ bonus:conſequẽter oſtẽ dit. Paſtoꝛ iquit bonug:animã ſuã pꝛo ouibus ponit. Mercenariug autẽ ⁊ qui nõ eſt paſtoꝛ:videt lupũ venientẽ ⁊ fugit:quia nõ eſt ei cura Dde ouibus:mercenarius em eſt. Pa ouibus poſuit?Quid paulus: Quid ceęteri apoſtoli?Quid eoꝛum tempoꝛa cõſequẽtes beati epiſcopi martyꝛes: Quid etiã iſte ſan/ ctus cypꝛianus? Mõne omnes paſtoꝛes bo/ Eʒecb. 3. Fili ait homis: ſpeculatoꝛẽ poſui te domus te moꝛieris nõ dixeris:hoc eſt: ego eniʒ tibi dicovt dicas:ſi em̃ non annũciaueris vene/ ritq; gladius ⁊ tulerit eum: id eſt qð minatꝰ ſum peccatoꝛi:ille quidẽ im pius in impieta te ſua moꝛiet᷑: ſanguinẽ autẽ eius de manu ſpeculatoꝛis requirã. Quare? Quia non di⸗ xit. Si autẽ ſpeculatoꝛ viderit gladiũ veniẽ- tem:⁊ cecinerit tuba vt fugiat:⁊ nõ ſe obſer uauerit:id eſt nõ ſe coꝛrexerit:vt nõ eum in ueniat in ſuplicio qð minatur deus: vene/ ritq; gladius ⁊ tulerit aliquẽ: ille quidẽ im/ pius in iniquitate ſua moꝛtuus eſt: tu auteʒ inquit animã tuam liberaſti. Et in illo loco euãgelij quid aliud dicit ſeruo:cum diceret: gis vbi nõ ſparſiſti:⁊ timens abij ⁊ abſcon/ di talentũ tuum in terra: ecce habes qð tuũ eſt. Et ille:Serue inquit nequã ⁊ piger:ma/ gis quia me ſciebas moleſtũ ⁊ durũ eẽ: me/ tere vbi non ſeminaui: et colligere vbi non ſparſi: ipſa auaricia mea debuit te docere: quia lucrum quęro de pecunia mea: Opoꝛ/ tuit te &̊ vt dares pecuniã meã nümularijs: Zud.i9. Domine ſciebam te moleſtũ ſiue durũ ho/ minẽ:quia metis vbi non ſeminaſti: ⁊ colli/ ni:non mercẽnarij:de quibꝰ dicit᷑: Amẽ di⸗ Matth.õ. co vobis:ꝑceperũt mercedẽ ſuam? Om̃es ̊ iſti paſtoꝛes boni:non ſolũ qꝛ ſanguinẽ fu- derunt: ſed quia ꝓ ouibꝰ fuderũt. NHNon em̃ fuderũt elatiõe:ſed charitate. Nam ⁊ apud hęreticos qui pꝛopter iniquitates ⁊ erroꝛes ſuos aliquid moleſtiarũ ꝑpeſſi fuerint:noĩe martyꝛij ſe iactãt:vt hoc pallio dealbati fa⸗ cilius furent᷑:quia lupi ſunt.Si autem vul/ tis ſcire in quo numero habendi ſunt:paſto rem bonuʒ paulum apoſtolũ audite:Quo/ niam nõ omnes qui coꝛpoꝛa ſua in paſſione etiam ignibus tradunt:gęſtimandi ſunt ſan/ guinẽ fudiſſe pꝛo ouibus:ſed potius contra oues.Si linguis hominũ loquar ⁊ angelo / 1Cor. . rum:charitatem autẽ non habeam: factus ſum velut ęramentũ ſonans: et cymbalum tinniens. Si ſciero omnia ſacramenta ⁊ ha buero omnẽ ꝓphetiam:⁊ omnem fidem ita vt montes tranſferã:charitatem auteʒ non habeam:nihil ſum. Magna ergo res eſt:po ſtremo fides montes tranſferẽs. Illa quidẽ magna ſunt:ſed ſi ego heęc ſine charitate ha beã inqͥᷣt:nõ illa ſᷣ ego nihil ſuʒ.Sed adhuc iſtos non tetigit:qui falſo martyꝛij nomine in paſſionibus gloꝛiantur. Audite vt eos L Vgdiamus dominũ ieſum cõmendã A tem nobis boni paſtoꝛis officiũ. In ——WM tungerinn ſoingbe derocopus ſunt Gn on baben nualpelt eſtulonenm: gelnettame Moech hechantate giechanita luminoſi ſecurius: 4 Uhn habentem hominetuo, demonigcie ultasfecin ſeſtis. Bon gucchuntne funt.Sed ſonderonn Atlen babet amcöricn dominusynn bonis:nocon llirolnos: dicliant R Paulgapok (opi beann boniertan mendauir⸗ Pun Egn ſogenusd ling dilep loovamu Veiuin bo nhaſce Quid dicse⸗ ſantep i Glennen 1.Corj.iʒ. tangat:immo vt tranſfodiat: Si diſtribue / vngde ille petrus teſtes oculos tuos habens Satechtene, ô⸗-To inquit omnia mea pauperibus: et tradi/ in coꝛde ſuo:contriſtatus ꝙ eum non ſolum Aucugt dero coꝛpus meum ita vt ardeam: iam ipſi ſemel:ſed iteruʒ ⁊ tertio interrogaſti:vt tri- ſunt.Sʒ vide quid ſequit᷑:Charitatẽ auteʒ na cõfeſſione amoꝛis:deleret trinum pecca⸗ eſ lneumnge non habeam: nihil mihi pꝛodeſt. Ecce veni/ tum negationis: Vnde ergo cõtriſtatus ꝙ Coſunhao tur ad pa ſſionẽ: ecce venit᷑ etad ſanguinis ſepe interrogatus eſſet ab eo qui ſciret qð effuſionem: venitur ⁊ ad coꝛpoꝛũ incenſio- interrogabat: ⁊ donauerat quod audierat: nem:⁊ tamẽ nihil ꝓdeſt: quia charitas de· Vngde cõtriſtatus: talia verba retulit: ho/ iciningtin eſt. Adde charitateʒ: ꝓſunt omnia. Detra / mine tu ſcis omnia: ipſe noſti quoniam te aleseſcig he charitatẽ:nihil ꝓſunt cętera. Quale bo/ amo. Ita ne ille talia cõfitens: immo pꝛoſi/ eenanleing nũ ẽ charitas iſta fratres: Quid pcioſiꝰ:qd tens mentiret᷑: Veraciter ergo reſpondit: scihtanse luminoſiꝰ: quid firmius:quid vtilius: quid amoꝛẽ tuum: ⁊ de intimo coꝛde ꝓtulit amã/ ⁊æ-y ſecurius?: Multa ſunt dei dona quę tamen tis vocem. Tu auteʒ dixiſti: Gonus homo Matth.12. lotben attb. 7. habent ⁊ mali: qui dicturi ſunt: Domine in de bono theſauro coꝛdis ſui pꝛofert bona. neginti⸗ nomine tuo ꝓphetauimus: in nomine tuo Ergo ⁊ paſtoꝛ ⁊ bonus paſtoꝛ: nihil quideʒ – demonia eiecimus:in nomine tuo virtutes ad poteſtatem ac bonitatẽ paſtoꝛis paſto/ ertinnn multas fecimus. Hec reſpondebit ille: Mõ rum: ſed tamẽ etiã ipſe ⁊ paſtoꝛ ⁊ bonus: et hrpiieii feciſtis. Hon enim in cõſpectu tanti iudicis ceteri tales paſtoꝛes boni. Quid eſt ergo ꝙ nöckacn audebunt mentiri:aut iactare quę non fece/ paſtoꝛibus bonis cõmendas vnum paſto ⸗ nnsencͤ runt: Sed qꝛ charitatem non habuerũt: re/o rem: niſi quia in vno paſtoꝛe doces vnita/ igem lir H ſpondet omnibꝰ illis: Hon noui vos. Quõ tem? Et exponit aꝑtius ipſe domin? ꝑ mini RKKZ autem habet vel exiguam charitatem: qui ſteriũ noſtrum: ex ipſo euangelio cõmemo/ —R etiam cõuictus non amat vnitatem? hanc rans charitatẽveſtrã ⁊ dicens. Audite quid e dominus vnitateʒ cõmendans paſtoꝛibus cõmendaui: Ego ſum paſtoꝛ bonus dixi:qꝛ el bonis:nõ cõmendans paſtoꝛes bonos: no/ omnes ceęteri: om̃es paſtoꝛes boni membꝛa Wuiciitiv luit multos appellare paſtoꝛes. Neq; em̃ vt mea ſunt. Vnum caput:vnum coꝛpus:vnꝰ maſinnd dixi iam: Non erat paſtoꝛ bonus petrus: ſpiritus. Ergo ⁊ paſtoꝛ paſtoꝛũ: et paſtoꝛes wrni iekck paulꝰ:apoſtoli ceęteri: poſterioꝛes ſancti epi paſtoꝛis: ⁊ oues cum paſtoꝛibus ſub paſto/ nι . ſcopi: beatuſq; cypꝛianus? Oẽs hi paſtoꝛes re. Quid ſunt hęc niſi ꝙ dicit apoſtolus?: bügſngni boni: ⁊ tamẽ ille paſtoꝛibus bonis non cõ / Sicut enim coꝛpus vnum eſt ⁊ membꝛa ha / 1. Corl. 12. fiuri Hic mengdauit paſtoꝛes bonos:ſed paſtoꝛem bo bet multa:omnia autẽ membꝛa coꝛpoꝛis cnü iun huim B num.Ego ſum inquit paſtoꝛ bonus. Inter/ ſint multa vnum eſt coꝛpus: ſic et chꝛiſtus. nimaimnn rogemus dominũ qualicũq; ſenſu:⁊ humil Ergo ſi ſic ⁊ chꝛiſtus:merito chꝛiſtus ĩ ſe ha⸗/ ipſinmen lima diſceptatione cũ tanto patrefamilias bens omnes paſtoꝛes bonos: vnũ cõmen/ (Nloand⸗ colloquamur.Quid diciſ dñe bone paſtoꝛ?: dat dicens:Ego ſuʒ paſtoꝛ bonus.Ego ſũ: t. sAulnn Tu enim bonus paſtoꝛ qui bonus agnus: vnus ſum: mecum in vnitate omnes vnum duomaurntt Igenm paſtoꝛ et paſcua: idem agnus et leo. ſunt. Qui extra me paſcit: cõtra me paſcit: C ttüunr. Quid dicis: Audiamus: ⁊ adiuua vt intel · Qui mecũ non colligit ſpargit.Ergo audi/ Matth.i2. Nratuunon ligamꝰ:Ego ſum inqᷣt bonus paſtoꝛ. Quid te ipſam vnitatem vehementius cõmenda/ 5 innl ute⸗ ſal wuanni D ibcur nbbeman srgchil rogatione tua firmamẽto oꝛis tui: amatoꝛẽ gentibus. Erant pꝛeędeſtinati: nõdum con/ lcnnantdn feciſti paſtoꝛẽ. Paſtoꝛ eſt ergo cui paſcẽdas gregati.HhHos nouerat quos pſᷣdeſtinauerat: Tamnenioen oues credidiſti. Jpe cõmendaſti:paſtoꝛ eſt. nouerat qui redimere ſanguine ſuo fuſo ve⸗ unnaztt Videamus iam vtruʒ non bonus. Ipſa id nerat. Videbat eos nondum vidẽtes eum: Guolit interrogatiõe ⁊ reſponſione eius inuenim“. nouerat eos nondũ credentes in eum. ha/⸗ * g Queſiſti vtrum amet te: Reſpondit: Amo. beo inquit alias oues quę non ſunt de hoc uſi Gnern AVligdiſti coꝛ:quia verum reſpondit. Non eſt ouili: quę non ſunt de genere carnis iſrael: eſe⸗ c ergo bonus:qui amat tantũ bonuʒ:? Vnde ſed tamẽ non erũt extra hoc ouile: qͥa opoꝛ/ Uli we illa reſponſio ex intimis ꝓlata viſceribus: tet me adducere eas:vt ſit vnus grex et vnꝰ In euangelio ſcdᷣm Johanne Sermo L. petrus? Aut nõ paſtoꝛ aut malus:? Videa/ Job ·ꝛi. mus ſi non paſtoꝛ. Amas me? Tu ei dixiſti dDdonmine: Amas me:Et reſpondit: Amo.Et tu ei:Paſce oues meas.Tu tu domine int/ tam. Hhabeo inquit alias oues: quę nõ ſunt ex hoc ouili. Loquebat᷑ em̃ pꝛimo ouili de genere carnis iſrael. Erãt autẽ alij de gene/ re ſidei ipſius iſrael: et extra adhuc erant in 1 4 Bancti Auguſtini de verbis domini paſtoꝛ. Merito huic paſtoꝛi paſtoꝛuʒ:ama/ ta eius:ſpõſa eius:pulchꝛa eius: ſed ab ipᷣo pulchꝛa facta:pꝛius peccatis feda: poſt in/ dulgentiã ⁊ gratiam foꝛmoſa: loquit᷑ amãs Canti.i. ⁊ ardẽs ĩ eũ:⁊ dicit ei:Vbi paſcl? Et videte quẽadmodum quo affectu hic erigat᷑ amoꝛ ſpiritalis. AMelius iſto multo affectu dele/ ctantur:qui aliquid ex huius amoꝛis dulce/ dine guſtauerũt. Illi hoc bene audiunt:qui amant chꝛiſtũ. In ipſis enim hoc:⁊ de ipſis cantet eccleſia in canticis canticoꝛum. Q.aui amant chꝛiſtũ: quaſi fęedum ⁊ ſolum foꝛmo/ Eſa.Sʒ. ſum. Vidimus em̃ eum inquit: et non ha bebat ſpeciem neq; decoꝛem.Talis in cruce apparuit:talẽ ſe ſpinis coꝛonatus exhibuit: fędum ⁊ ſine decoꝛe:quaſi amiſſa potentia: quaſi non filium dei. Talis viſus eſt cęcis. Ex ꝑſona quippe iudęoꝛũ hoc dixit Eſaias: Abi.S. Vidimus eum ⁊ nõ habebat ſpeciem neq; Marci.i5. decoꝛem:quãdo dicebat᷑: Si filius dei ẽ de/⸗ ſcendat de cruce. Alios ſaluos fecit:ſeipſuʒ Matth. 26. non poteſt. Et ꝑcutiente calamo in caput: Pꝛophetiʒa no bis chꝛiſte: quis te ꝑcuſſit: non habebat ſpeciem neq; decoꝛeʒ. Talem ZBo. 1I. iudęi videbat: Quia cęcitas ex parte iſrael facta eſt:donec plenitudo gentium intraret donec alię oues venirẽt. Quia ergo cęcitas 1. Corl.2. facta eſt:ideo ſine decoꝛe vidiſtis.Si em̃ co/ gnouiſſetis:nunqᷓ; dominũ gloꝛię crucifixiſ- ſetis. Feciſtis autẽ:quia nõ cognouiſtis.Et tamẽ ille qui vos quaſi fędos tolerauit: pꝛo LZud.⁊23. vobis foꝛmoſus oꝛauit. Pater inqͥt ignoſce illis:quia neſciũt quid faciũt.Si enim ſine Cantj.I. decoꝛe: quid eſt qð amat iſta quę dicit: An/ nuncia mihi quẽ dilexit anima mea? Quid eſt qð amat: quid eſt qð ardet: quid eſt qð tantũ ne ab illo aberret timet: Quid eſt qð tantũ delectat᷑ in ipſo: cui ſola pęna eſt ſine ipſo? Quid eſſet vnde amaret᷑: niſi foꝛmo⸗/ ſus eſſet? Verũ quomõ illa ſic amaret:ſi ille illi ſic apareret:quomõ cęcis ꝑſequẽtibus: ⁊ quid faciant neſciẽtibus? Qualẽ ergo illa s. 44. amauit? Specioſum foꝛma p̊ filis hominũ: diffaſa ẽ gra in labijs tuis.Ergo de ipſis la- bijs tuis annũcia mihi quẽ dilexit aia mea. Cantj.i. Annũcia inquit mihi o quẽ dilexit nõ caro mea: ſed anima mea. Annũcia mihi vbi pa ſcis:vbi cubas ĩ meridie: ne foꝛte fiam ſicut oꝑta ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝛũ. Obſcurum D videt᷑.Obſcurũ ſãctuariũ thalami ſacri my- ſteriũ eſt. Ipſa em̃ dicit: Introduxit me rex in cubiculũ ſuum. Talis cubiculi hoc ſecre/ tũ eſt. Sed vos qui ab iſto cubiculo ꝓfani non eſtis:audite qð eſtis:⁊ dicite cum illa:ſi amatis cũ illa.Amatis aũt cum illa: ſi eſtis illa. Dicite omnes ⁊ tamẽ vna dicat: quia vnitas dicit: Annũcia mihi quẽ dilexit ani⸗/ ma mea. Erat em̃ illis in deũ vna anima et Actj.4. coꝛ vnum. Annũcia mihi vbi paſcis:vbi cu bas in meridie. Quid ſignificat meridiess Magnũ feruoꝛẽ:magnũq; ſplendoꝛẽ.Ergo notũ fac mihi qui ſint ſapientes tui: Spiri/ tu feruentes ⁊ doctrina fulgentes. Dexterã Psz. 899. tuam notã fac mihi: ⁊ eruditos coꝛde in ſa- pientia. Ipſis inhęreã in coꝛpoꝛe tuo: ipſis ſocier:cuʒ ipſis te fruar.Dic mihi.Ergo an/ nuncia mihi vbi paſcas: vbi cubes in meri⸗/ die:ne incurram in eos qui alia de te dicũt. Aliud dicũt:aliud de te ſentiunt:Alia de te credunt:alia de te pſᷣdicant. Et greges ſuos habent:⁊ ſodales tui ſunt:quia de tua men ſaviuũt:⁊ menſę tuę ſacramẽta detractant. Sodales em̃ dicti ſũt ꝙ ſimul edant: quaſi ſimul edales. Tales expꝛobꝛant᷑ in pſalmo. Si em̃ inimicus ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſ/z. 54. ſet:abſcondiſſem me vtiq; ab eo: Et ſi hic qͥ oderat me ſuper me magna locutus fuiſſet: abſconderem me vtiq; ab eo:Tuꝰo vnani- mis meus:dux meus:notus meus: Qui ſi/ mul mecũ dulces capiebas cibos:in domo dei ambulauimꝰ cum conſenſu. Quare con tra domũ domini modo cũ diſſenſu: niſi qa i· Job.2. ex nobis exierunt: ſed non erant ex nobiss Ideo o tu quẽ dilexit anima mea:ne ĩ tales incidam ſodales tuos: ſed quales fuerunt ſodales ſamſon non ſeruãtes amico ſidem: volentes eius coꝛrũpere vxoꝛem. Ergo nei tales incurram: ne ſiam ſuꝑ eos: id eſt inci/ dam ĩ eos:velut oꝑta:velut latens ⁊ obſcu / ra:non velut in monte conſtituta. Annũcia Eanti.i. ergo mihi o quẽ dilexit anima mea:vbi pa ſcis:vbi cubas in meridie: qui ſint ſapiẽtes et fideles in quibus maxime requieſcis: ne foꝛte ſicut latens incurram in greges nõ tu/ os.ſed ſodalium tuoꝛũ. Nam tu petro non Job.an dixiſti: Paſce oues tuas:vᷣ paſce oues me/ as. Reſpondeat ergo amatę huic paſtoꝛ bo nus:⁊ ſpecioſus foꝛma pꝛę filjs hominum: rũdeat ei quã foꝛmoſam fecit ex filjs hoim. Audite qͥd reſpõdeat:intelligite: cauete qð rerret:amate qð monet. Quid & reſpondit: Quã nõ blande: ſᷣ blandicijs ſeueritatẽ rerk dit. Coꝛripit vt cõſtringat:vt ſeruet. Niſi co antj.i. gnoueris temetipᷣaʒ inqͥt o pulchꝛa int mlie⸗- res:Quãtũlibet eniʒ ſint alię pulchꝛe donis viri tui hęreſes ſũt:oꝛnatu no viſceribꝰ pul⸗ Cneſunntt aeſedend goinmme eace Collogiop o d⸗ ſocll⸗ fecten hebaechiſt 1onemals Curtaſtun caltitaten metiplam uius Iunning nalederi funteaai. icer g⸗ mn. Slaut giogegl: lispaſori. icpaen hedos tuos ſedpaſtotü: ſbi poſtayb Cöſmael ſaanpara Ebecvebecn Cnticscan lamioggos busnobis ecceſecie habulrico hoyerbad Poerſumn leho: tn lit pote ngerepen ſtotootben lantiplden daeſeitt nolgensge gehaberen: mnnnpzi filben e Ennu Minendg Mnmmnn Sgiſn lnifta⸗g redi afllgent, uftca An leten 4 cun Ar ſe Vndecnben ig⸗ n üpmnn diſinn Muiaat it ſanihe lentes Wyn ☛n—a . = — =☛ — eenn Ait, nosctegt⸗ cenaps Nenbinn biabesinnen ialudeteniit nnunt Aaden 1.Egegeͤls nguudemnn mändenmnt. inulelen gu ohemtipeln, mgubar ful . Gahen Eſdq ubansfle. eo Tuionu Wsels:Cuf scbos:ne ſeniu. Quun ucnntand maſentriis ſdgulesinn rsaniin nen inans befii ubunstc Nümn MM Zõ = — — 17 ec Gtſ dictenirnieN 6 66 In euãgelio ſcõᷣm Johannẽ Sermo I. chꝛę ſunt:foꝛis extrinſecꝰ nitent:nomie iuſti cięſe dealbant:oĩs aũt pulchꝛitudo filię re/ gis intrinſecꝰ. Niſi &̊ cognoueris temetipᷣaʒ qꝛ vna es:qꝛ ꝑ oẽs gentes es:qꝛ caſta es: qꝛ colloquio ꝑuerſo maloꝛũ ſodaliũ coꝛrumpi nõ debes.MHNiſi cognoueris temetipᷣaʒ:quia 2. Corl.II. recte mihi deſponſauit ille virginẽ caſtã ex⸗ hibere chꝛiſto:recteq; mihi teipſam exhibe/ as:ne malis colloquijs ſicut ſerpens euã ſe- duxit aſtutia ſua: ſic ⁊ tui ſenſus coꝛrũpant᷑ a caſtitate mea. Miſi & talem cognoueris te/ metipſam:exi.Tu exi.Alijs em̃ dicturꝰ ſuʒ: Matthᷣ.25. Intra in gaudiũ dñi tui. Tibi non dicã: in/ tra ſed exi:vt ſis inter eos qui ex nobis exie runt:exi tu. Sed niſi cognoueris temetipa,ʒ tũc exi. Si autẽ cognoueris temeipſam: in- tra.Si autẽ non cognoueris:exi tu in veſti/ gijs gregũ:⁊ paſce hedos tuos ĩ tabernacu/ lis paſtoꝛũ. Exi in veſtigijs nõ gregis ſᷣ gre gũ: ⁊ paſce non ſicut petrus oues meas:ſed hedos tuos in tabernaculis non paſtoꝛis ſed paſtoꝛũ:nõ vnitatis ſed diſſenſiõis.Hõ ibi poſita vbi eſt vnus grex ⁊ vnus paſtoꝛ. Cõſirmata eſt: ędiſicata eſt: amata foꝛtioꝛ ẽ facta: parata moꝛi ꝓ viro:et viuere cũ viro. E heęc verba quę cõmemoꝛauimus de ſanctis canticis canticoꝝ: de ſpõſi ⁊ ſponſę epitha/ lamio quodã:ſpiritales em̃ nuptię ſunt ĩ qͥ‚ bus nobis magna caſtitate viuendũ eſt: qͥa eccleſię cõceſſit chꝛiſtꝰ in ſpũ:qð mater eius habuit ĩ coꝛpoꝛe:vt ⁊ mater ⁊ virgo ſit.lheęc vo verba donatiſtę accipiũt ad ſenſum ſuũ ꝑuerſum multo alit. Et quẽadmodũ nõ ta / cebo: ⁊ quid eis reſpõdeatis: adiuuãte dño quãtũ potero bꝛeuiter admonebo. Cũ eos vꝛgere cęperimus:luce vnitatis ecclię diffu/⸗ ſe toto oꝛbe terrarũ ⁊ popoſcerimꝰvt oſten/ dant ipſi de ſcripturis aliqð teſtimoniũ vbi deus pᷣdixit in africa futurã eccleſiãq̃ſi ꝑdi/ tis ceteris gentibꝰ:hoc ſolent teſtimoniũ in oꝛe habere ⁊ dicere:Africa ĩ meridie eſt. In/ terrogans & inquiũt eccłia dñm vbi paſcat: vbi cubet: reſpõdet ille in meridie: vt quaſi Cantj.I. Vox interrogatis ſit: Annũcia mihi quẽ di/ lexit anima mea: Abi paſcis? Ubi cubas: Et vox q̃ſi reſpondẽtis. In meridie: hoc eſt in africa. Si ꝙ quę interrogat ecclia eſt:⁊ do minꝰ vbi paſcat:reſpõdet:in africa: quia in africa erat: eccleſia quę interrogat nõ eratiĩ africa. Annũcia inquit mihi quẽ dilexit aĩa mea: vbi paſcis:vbi cubaſ:⁊ rñdit ille cuidã ecclię ſᷣter africam: In africa cubo:in africa paſco:quaſi te nõ paſco. Poꝛro ſi quę intro⸗/ gat: ecclia ẽ:qð nullꝰ abigit: qð nec ipi ↄdi/⸗ cũt:⁊ audiũt neſcio qͥd de africa:hęc ̊ ꝗᷓ int/ rogat pter africã: ⁊ qꝛ eccłia ẽ: eſt ſᷣter africã eccłia.Ecce accipio in meridie eẽ africã:q;q; magis in meridie ſub ſole medu diei ęgypt⸗ q́ᷓ; africa. Ilic autẽ in ęgypto quõ paſtoꝛ eſt iſte:qui noꝛũt agnoſcũt.Qui nõ noꝛũt reqͥ/ rant q; magnũ illic gregẽ colligat:quãtã nu meroſitatẽ ſanctoꝝ atq; ſanctaꝝ habeat cõ tẽnentiũ penitꝰmũdũ:Gꝛex ille tantũ creuit vt etiã ide ſuꝑſtitiões expulerit. Vt & omit/ tã quõ inde omnẽ idoloꝝ ſuꝑſtitionẽ ꝗᷓ illic valida fuerat credẽdo fugauerit:accipio qð dicitis o ſodales mali:accipio ꝓꝛſus:aſſen/ tio africã iĩ meridie eẽ: ⁊ africã ſignificatã in eo qð dictũ ẽ: Vbi paſcis:vbi cubas i meri/ die. Sed ⁊ vos ęquitatẽ attẽdite:adhuc iſta v̈ba ſpõſę eſſe nõdũ ſpõſi. Adhuc ſpõſa di⸗ cit: Annũcia mihi quẽ dilexit aia mea: vbi paſcis:vbi cubas iĩ meridie:ne foꝛte ſic oꝑta fiã.Surde:cece:ſi in meridie vides africam: q̃re in oꝑtã nõ intelligis feminã? Annuncia mihi dic quẽ dilexit aia mea: Vtiq; virũ al/ loquit᷑ cuʒ dilexit:quõ ſi diceret: Annuncia mihi quã dilexit aia mea:intelligeremꝰ ſpõ/ ſũ hęc loqᷣ ad ſponſã. Sic cũ audis: Annũ/ cia mihi quẽ dilexit aia mea:vbi paſcis:vbi cubas:illuc adde:ad h hꝰ vba ꝑtinẽt:⁊ ꝗ̃ ſe/ quũt᷑ i meridie.Quęrovbi paſcas ĩ meridie ne foꝛte fiã ſiẽoꝑta ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝝ Audio /ꝓꝛſus accipio ð africa qð itelligis:in meridie ipᷣa ſigniſicata ẽ.Sʒ eccłia xp̃ᷣi ſic in⸗ telligis trãſmarina alloquit᷑ ſponſũ ſuũ: ti/ mẽs erroꝛẽ incidere africanũ. O quẽ dilexit agia mea: annũcia mihi:doce me. Audio em̃ in meridie: id ẽ in africa duas eſſe ꝑtes:imo mltas cõciſiões. Annũcia & mihi vbi paſcl: goues ad te ꝑtinẽt:qð ouile illic me iubes amare:cui me debeo ſociare: ne foꝛte ſiã ve⸗/ lut oꝑta. IJlludũt em̃ q̃ſi latenti:inſultãt q̃ſi ꝓgditę:q̃ſi nuſq; alibi exiſtenti. MNe & qſi oꝑta qſi latẽs fiã ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝝ dona/ tiſtarũ:maximianiſtaꝝ:rogatiſtarũ:cętera/ rũq; peſtiũ extra colligentiũ ⁊ iõ ſpargẽtiũ: rogo te:annũcia mihi ſi illic paſtoꝛẽ meũ re⸗ quirã: vt nõ in gurgitẽ rebaptiʒatõis incur⸗ rã.Hoꝛtoꝛ vos:obſecrovos ꝑ ſãctitatẽ taliũ nuptiaꝝ: amate haãc eccliã:eſtote i tali eccle/ ſia:eſtote talis eccleſia:amate paſtoꝛẽ bonũ virũ tam pulchꝛũ: neminẽ fallentẽ: neminẽ perire cupienteʒ. Oꝛate ⁊ pꝛo diſt berſs oui · B 5 Job. 10. pfe: Sancti Auguſtini de verbis dñi bus: veniant ⁊ ipſi:cognoſcant ⁊ ipſi: amẽt vt ſit vnus grex:⁊ vnus paſtoꝛ.Cõuerſi. BDe eo qð ſcriptum eſtin euange/ lio m Johanne:Ego ⁊ pater vnũ ſumus⸗Sermo II Ominus deus ieſus ſilius dei vni/ cus: natus de deo patre ſine aliqua matre:⁊ natꝰ de virgine ſine homie ſumꝰ.Sic accipite:ſic credite:vt mereami/ ni intelligere. Fides em̃ debet pᷣcedere intel lectum:vt ſit intellectus fidei ᷣmium. Pꝛo/ Eſa.⁊. pheta em̃ aptiſſime dixit: MNiſi em̃ credide⸗ ritis nõ intelligetis. Quod ergo ſimpliciter pᷣdicat᷑ credendũ eſt: quod ſubtiliter diſpu- tatur intelligenduʒ. Pꝛimitus ergo ad im/ buendas veſtras mentes ꝑ ſidem:p̃dicamꝰ ditur vnicum? Quia cuius eſt vnicus: mul⸗ tos filios habet gratia. Cęteri ergo omnes filij ſancti ſũt gratia:ſolus ille natura. Qui gratia fili ſunt: non ſunt qð pater. Heniq; nullus ſanctoꝛuzʒ auſus eſt dicere: quod ille vnicus ait: Ego ⁊ pater vnum ſumꝰ. NHNũquid non pater eſt et noſter: Si non eſt Matth. 6. pater noſter:quomõ dicimus oꝛantes: Pa/ ter noſter qui es in cęlis? Sed nos filij ſumꝰ quos voluntate ſua filios fecit: nõ ex natu/ ra ſua filios genuit. Genuit quidem ⁊ nos: ſed quomõ dicit᷑ adoptatos:adoptante ge/ neratos:beneſicio nõ natura. Deniq; ⁊ hoc dicti ſumus: quia vocauit nos deus in ad/ optionẽ filioꝛũ.hHomines adoptati ſumus. Ille dicit᷑ vnicus: vnigenitus: quia hoc eſt qð pater:nos autẽ homies ſumus:deus eſt pater. Quia ergo ille hoc eſt qð pater: dixit ⁊ verũ dixit: Ego ⁊ pater vnũ ſumuſ.Quid eſt:vnũ ſumꝰꝰ: Vnius nature ſumus.Quid eſt:vnum ſumus? Vnius ſubſtãtię ſumus. ſtantię? Laboꝛemus vt intelligat:: adiuuet deus: ⁊ me loquẽtem et vos audiẽtes. MÆe vt ea dicam quę vera ſunt et apta ſunt vo/ bis:vos autẽ ante omnia ⁊ ſᷣcipue vt creda tis:deinde vt quomõ poteſtis intelligatis. Quid ẽ ergo vniꝰ ſubſtãtię? Similitudines vobis adhibeã: vt qð minꝰ intelligit᷑: exem/ plo clareſcat. Vt puta aurum eſt deus: au- rum et ſilius eius. De terrenis ſi ad celeſtia nõ ſũt dandę ſimilitudines: quomõ ſcriptũ audiſtis qͥd dixerit: Ego ⁊ pat᷑ vnũ eſt: Petra erat chꝛiſtus? Ergo quicqᷣd eſt pa orl.i. ter:hoc eſt ⁊ filius.Sicut dixi:verbi gratia: aurũ eſt pater: aurũ eſt filiꝰ. Maʒ qͥ dicit:nõ eſt ipius ſubſtantię filius cuiꝰ pater: argen/ tum eſt filius.Si aurũ eſt pater:argentũ eſt filius: degenerauit a patre vnicus filiꝰ. hõ hominẽ generat.Cuiꝰ ſubſtantię eſt pater qͥ generat:ipᷣius ſubſtantię ẽ filiꝰqui generat᷑. Quid eſt ipᷣiꝰ ſubſtãtię:hõ eſt ille:hõ ⁊ ille. Animã habet ille:animã ⁊ ille.Carnem ha/ bet ille:carnẽ ⁊ ille.Qð eſt ille:hoc ⁊ ille. 3 B reſpõdet mihi ⁊ dicit hereſis arriana:Quid mihi dicit? Attende qð dixiſti. Quid dixi: Quia filius homis cõparãdus eſt filio dei. Plane cõparandus:ſed nõvt putas ad pꝛo pꝛietatẽ ſᷣ ad ſimilitudineʒ.Tu autẽ qͥd vis hinc facere? Dic. Hon vides dicit:qͥa maioꝛ eſt pater qui genuit: ⁊ minoꝛ eſt filius qͥ ge⸗ neratus eſt. Quõ ergo vos dicitis? Dicite vobis chꝛiſtũ dei patris vnicuʒ. Quare ad/ a mihi. Quomõ ergo vos dicitis ꝙ equales ſunt pater ⁊ filius:deus ⁊ chꝛiſt*ꝰ:cum vide/ atis quia homo quãdo generat filiũ:minoꝛ eſt filius ⁊ maioꝛ eſt pater: hhomo ſapiens ĩ ęternitate tempoꝛa inquiris:vbi nõ ſunt tẽ poꝛa queris ętates.Quãdo maioꝛ eſt pater minoꝛ ẽ filius: ambo tempoꝛales ſunt. Ille ſeneſcit:quia ille creſcit. Nam per naturam homo pater: per naturã vt dixi non genuit minoꝛẽ:ſed ꝑ ętatem. Vis noſſe: quia ꝑ na/ turam non genuit minoꝛẽ? Expecta:creſcat ⁊ patri erit equalis. Puer enim paruus vel creſcendo peruenit ad magnitudinẽ patris ſui. Lu autẽ ſic dicis minoꝛẽ dei filium natũ vt nunqᷓ; creſcat ⁊ ad ſui patris magnitudi/ nem vel creſcendo ꝑueniat. Jam ergo filius hominis natus ex homine:melioꝛe cõditio/ ne natus eſt q; filius dei.Quomodo? Quia ipſe creſcit:⁊ puenit ad magnitudinẽ patris ſui:Chꝛiſtꝰ aũt ſicut dicitis ideo minoꝛatus eſt vt remaneat minoꝛ: et nõ ſit expectãdus t: vnum Ani ſaltem ętatis acceſſu. Sic dicis: Quę eſt i Foꝛte minus intelligitis.Quid eſt vniꝰ ſub natura diuerſitas? Sed quare hoc dicis: ni/ ſi qꝛ nõ vis eiuſdẽ ſubſtantię credere filium: cuiꝰ ſubſtãtię eſt pater? Poſtremo pᷣus cõſi⸗/ tere ipius ſubſtantię:⁊ dic minoꝛẽ. Attende hominẽ:homo eſt. Quę eſt ſubſtãtia eius: Homo eſt. Etas diſpar eſt: ęqualis natura eſt. Dic ⁊ tu: Qðò eſt pater:hoc eſt filius:ſed minoꝛ eſt filius. Dic:fac gradũ:dic eiuſdem ſubſtantię:ſed minoꝛẽ:⁊ ꝑuenis ad ęqualẽ. Non enim parũ accedis:nõ parum pꝛopin/ quas veritati:qꝛ ↄfiteris ęqualẽ:ſi eiuſdem 3 btkannea teuſteſi genri tunetuee quiAen gl 5d5 nonſnügen eknolier 0t.Graütn göcktileqe lequustcol ſienunsl. busteren generet:et ſauanegett leporis t⸗ eſtegenenn blaſphenia! alten ſubha ecſ. Sdaale ſniurucke ger: Uputa us ignaun (Artpereatn dicono⸗ thons, Aremnics⸗ eſtinamung homoeke lle ignaun homo tho⸗ Tuqidici degenerden eſthopatg dasrs gene :tQualb Narepogin Leicedtei peisceney Lhoenatiſn Uchetita tgennspe ftſenneg Palfnlenan poenwae eignnit Aidhee lephene Hati Ele Auare, repolopen lapete 4 X filio vnico ct uidet. Et deus qꝛ fili auit. Tu 8 2 nõ inuidet. Et eu hoc Sia eni honote ,B minoꝛe. „ UI . niuria: ipſ Certe em̃ i . — ie confeſſus fueris ꝛaurũ eſt ⁊ ar filio facis i lia facere ſilio. lium: ne iniuriã W anie dontetnie hoc aummeſte erer vie entalenonan, eus orndo:i bpehin eſt eiuſdẽ hoc dicis: auru 5 genera cis nõ eſſe eiul ius. Ego tibi e iit? Si dicẽ en rü. Ergo qꝛ hoc ͤqu ale ſi hõ ger rius las patri ipi . Quõ inquit⸗ au⸗ .azeniri gentũ. Erg ð dicis:qu e eſt hõ: alter facias p bob“. ð pater:a S : tale eſt qð die bſtatie eſt hõ:alt at: fac riã facis am 6ͤ hoc es ꝗ degener n tum: tale eſt em̃ ſu ätig eſt q; p mnunia ſacke egener nõ hoe Ergo degenel ũ. Alterius 1ꝰ ſubſtãtig tura: in alicuiꝰ: de⸗ t: 2 dicit: iraſci⸗ duenaeni equũ.Alte filiꝰ alter ñ em̃ creatura. filio liꝰ iraſcit᷑: ater: 7 plus ir⸗ RST.W— ſg de alis elicui t illud pater: filiũ de⸗ demnigsflib equus. S uit pater. 5: mon dit i Audit illue Ergo ego rũ genera nõ eſt hö: toeſt ſum: cit? Erg u: aliud ge⸗ Rtuncgef monſtrü g arit qð nõ el ceſt qͥ na natus! aüut qᷣd di liud ſũ: aliud ge⸗ iennt, id eſt muli 5 monſir p or po:equus tur. Ir⸗ raui? E . Quid ẽ qꝛ cũ vi r. cit᷑. Vt aũt n it: id eſt hom aſſer. ere generaui neraui. be facis höckirziele 45 r q genuit:id eſt a: paſſer ⁊ p tali generẽ onſtrũ generau iã: ambob f⸗ , . eqᷣg olũba: p . oꝛtali / aui: mon ius iniur 5 KS Pitia itilelenng, qð eſti lumba ⁊ 9: creaturis m t ner eꝑ alterius ſed patrẽ nõ ꝓ S: et õ equus: colu dit de cr. c qð ſunt ni deferre i offendis: ſe as patrẽ: e ſlenteti⸗ cquus: ſuis de auit vt ho it ipſe vni iã? Filiũ offe ia honoꝛa ez turis it: donauit vt! otuit ipſe iniuria? Filiũ e õtumelia is: ad que⸗ * terren ꝛhoc ſibin bet init bis. Cu det atrẽ. A quo fun atre: fugis dirid. Qutzne bas Et: et putas q qui nõ ha pſe liũ offendis ⁊ p. . nte tibi p is: quẽ Gn generẽt: ſecula:qui 5 hoc qð ip filiũ offendis id iraſce E fugis: qi rinsckiin. gen eſt ante ſe filiũ nõ h nta fil is: Huquid iral it: Ad quẽ fugie cur⸗ eih uare qᷣ neraret di et qua cöfugis: d tibi dicit⸗ ffenſo nilio cur⸗ önupt ſe is: vt qᷣ gen em? Audiet eſſe flliũ?: Quidt Huquid offenſo ſi quez Llaigls tepoꝛis: x. t degener cũ dei filium: ad rẽ feciſti: Huc d quẽ fugis: queʒ esdiatinn hemia ſit ꝛſus ſi i :quata * d ad patrẽ: iſſe dixiſti? ate: hoc in ſ blaſp itię. Pꝛoꝛſus! degener: q ris ad pal enuiſſe dixt oõͤmendate: hoc . muckflizi lteriꝰ ſubſtatie. lio hois is dege⸗/ erẽ ge vocaat vrmneilz giier en alteri? ſu licui filio hoĩs homis dege degen hoc memoꝛię ut vt intelligal wenans: der 9 Si dicaſ alicui icit᷑ filius :ille timi/ tenete:hocn Hoc aũt v i ſunt: pces Nurnen eſt. S Et quõ dic foꝛtis eſt:i lt hecte oſcribite. Hoc ui vnũ ſunt: pc⸗ Nnsele „ iuria eſt: ipius foꝛtis it: 2 vu fa fide cõſcrib filium: q ene iniu pater ißi llu viderit: i vra ſi atrẽ ⁊ filium cukeaane⸗ 2 Utputa ũq; illũ . E:qͥd e eum p lkanß ner: V MQuicũq ill foꝛtẽ add . — e inauus e. QAuiſweſ adec eiſamalke⸗ tise lazari quatridu⸗ bemſnen. coꝛripere: de degener. ret tu timoꝛẽ — itatiõe la Johannem: dicit: Poꝛro va . r tuus: et ener reſuſcita io ſim Joh⸗ mordbini ni dicit: Poꝛro v fuit pater : vitio deg fe elio . n Qicl 1s vir fuit dicit: v eſt⸗ : In euang LAI tomindn ner: Foꝛt Ille cui hoc ſt natura par el ani: In euang 1A wlesſun emiſcis. 5 AQuic eſ ☛; le foꝛtis: rmo M rris dei lunun Ainanunareh, Q int. B5 G. S: tamẽæ Be 3 tomnes iutes do inte imple⸗ nonc omo eſt: qð dax: i :nõ natura. ce tẽ ſuã ꝓdi⸗ valeant v roeinancn momo 8: ule auda er eſt: nõ natu lo maieſtatẽ ſu mies vale noſe aetr ille ignauus: ule §ͤ degen tris filium filiꝰ m⸗ tantũ ho edit tamen . Enoſeruin ille hõ. Vitio ſ: vnũ patris fil hoc it: mirari int: exce u JZob. Erpeczodt homo ⁊ h . icũ ſiliũ: v⸗ niſi qꝛ nõ hoc uit: m. non poſſint irca lazar veb ſñi dicis vn ud dicis: nii eſ is definire iſtus c E: nec de, u qn dieis vnie liud d er fact? e bis ſi quod chꝛ itatẽ: nec d genn nen Tuq Eeſſe: nõ al tus degener fa fe verbis iraculũ qu idit ſanitatẽ: oti / ninnifn deeeraclc:Iltud blaſphemiã as fe⸗ mne non eara ogal, delam pꝛoti/ ngimncni,n 1 ter: 2 ſtã blaſp ia om i non eg ribus medelam ias RKZZZ ſt qð pa eſt. Iſtã ble blaſphem cit:cu ꝛe viri iq; reliqu noridain „„ enerat lis:ſi iſtã v. Et. fe . 4 languo . n denich , t: ſed amrnenudid dicis: ̊ gen ſcũq; ocli tholici ſier bilitatis ſtituit. No reddidit: ſed DRD — rat:? Qualibu erẽt eã: ⁊ ca nur: ſed erbo reſtitui⸗ itã rurſus õdito:iam Feten ehne rat⸗ ſtint: fugerẽt eã: iraſcamur: nus ve ſſidẽtiv tis recõdito: ia m 9et reödnee videre icã fratres? y0ο tellectũ:qꝛ aiea iam mon ſpacijs a HM le nkoen d Sed qᷣd dicã dñs eis in ſüt⸗hoc « ſepulto: iam m age ilente: de⸗ re⁵ acodde 9 Det 00nati * lam itimis te ſ. de al E . „ * mn — is oꝛemꝰ v LQuid eſt h n Pꝛepo⸗/ ibus legit no: ab i la ſe . oꝛtis re/ nigs Pei ſunt. Q—K is qð tenẽt. poſ/ legi 7 ilino: ab cipium me a ſt i⸗ ag n e hoc nati Etib' ſuis qð te nt: vt po iferis inquil ra: man oncilia ſtri⸗ ngtnnn . ceperut a paſt i: ſant qð nõ ſu tholici vt in cta eſſe tarta os: et poſt c octis eter/ — inisoln Int ſeruare qb ſunt: les ſũt: vt nõ in tat ire iu poleteitn oo gi erez gau⸗ ſint ſeruare q 5 homies gra. Putat dentiũ vm itã ducere: in ꝛpꝛãdere ⁊ g . Ns. ſſint ſeruare 4 edit dei iã fil ij. Qñ igines vi iũ colloquio:p ing virtutis gtarde ſun: poſſint creatura: acc eliã filij. calig iſcũbẽtiũ co u diuine virtutis oetnn dei creatun cõtume uare ꝛfrui diſcũ iraculũ diui triſtia lo⸗ D dixeris: bla la dicis filiũ nõ hoc en du teſemx oꝛdinẽ idin, lli dixeris: blaſph icis filiũn ſphemas ſcaer ol onte noc poꝛdinẽ en “M illi d o? Quia dicis tu blaſp a⸗ accre ꝛſedeſq; ali Eti narratiõe . rckſotine⸗ laſphemo? α i. Immo ifiliũ. Equa avend maicat ollige haecſen Auare: tri filiũ: nũ qui i el e volo pa SS imſ, guleian LII Johanné Sermo J euãgelio ſcðõᷣm Johannẽé n GSancti Auguſtini de verbis dñi diu quęſiti longiſq; tempoꝛibꝰ ignoꝛati:in/⸗ uenerũt tandẽ inferi ꝓditoꝛẽ. Hec leues iaʒ p̃ceſſerant in multis curatiõibꝰ diuerſę vir/ tutes. Heq; em̃ leuia ſunt vel ludicra pꝛęter Matth.iI. lazarum quę chꝛiſtus impleuit: ꝙ claudi re deuntes gratis greſſibus cucurrerũt:⁊ acce/ pto beneficio ſanitatis dño gr̃as retulerũt: u manci vtraſq; manus ad cęlũ cum laudi/ Matthᷣ.ia. bus leuauerũt: ꝙ reſoluta ſunt mutis clau/ ſtra linguaꝝ ⁊ poſt hoꝛrificũ vocis inarticu/ larę mugitũ: vinclło nodatę linguę dirupto ex oꝛe diuiduo ſenſibilia verba ꝓceſſerunt: LZud.iS. ꝙ cęcus recepit lucem:quã violentus doloꝛ nube craſſi humoꝛis obſcurans ab oꝛbiũ ſe/ de rapuerat:⁊ noctẽ funeratę frontis excuti ens dũ totũ recipit viſum: reſurrectionẽ cę/ cus meruit oculoꝝ. Recepit hic quidẽ ocu/ Job. 9. los:aliter accepit:et qð natura nõ dederat: manus chꝛiſti foꝛmauit. Impoſuit enĩ fron ti puluerem ſputo cõſperſum: ⁊ ad tactumꝰ ſacrę manus operis diſciplina feſtinans lu- ciferas gemmas oꝛbibuſ pꝛęparatis infixit: ⁊ quod natura non dederat:chꝛiſtus artifex integrauit. hęc omnia cunctis fuere mira- ulo dum fiebant. Quis em̃ ꝓtinus ſaxeus OWmirari non cogat᷑:cuʒ oiĩia damna membꝛo⸗/ rũ non medicinę pigmẽtis:nec arte aliqua: nec remedijs:ſed ſolo tantũmõ videret ſer/⸗ monis imperio reſtituta? Parua hęc tñ ad Job.1. chꝛiſti potentiã videbant᷑: niſi amicꝰ chꝛiſti zarus moꝛeret᷑. Quẽ ideo chꝛiſtusvitę na turg reſtituit: vt mutaret naturã:⁊ vitę oꝛdi nem verteret:vt vnus homo ſemel naſci et bis moꝛi diſceret:vt cõditionẽ moꝛtis noua reſurrectiõis lege turbaret. Inuadit igit᷑ la/ zarum ꝑnicies inimica languoꝛis:et foꝛnaci febꝛis anhelo coꝛpus exurens:miſerãdi ho/ minis robur quotidie edax incendium aſſu- mebat. Jacebat viſceribus anhelis exeſtu/ ans:crebꝛiſq; ſingultibꝰ coꝛpPꝰexcuſſum:mi/ graturã de domo coꝛpoꝛis animã pꝛomitte/ bat. Mõ amici:non cõſilia:non fomẽta:non artis magiſterio remedia ꝓuiſa ſuccurrunt. Omnia em̃ quę ꝓ ſalute data fuerãt: in con trariũ vᷣtebant᷑. Languoꝛ em̃ iſte nõ aliquo remedio ſed ſola moꝛte fuerat finiendus: et moꝛs ipſa ꝑ reſuſcitationẽ chꝛiſti vincenda. Aderant em̃ duę ſoꝛoꝛes languẽti:et caſum dolẽtes iuuenis ęgrotãtis lectulo iugit᷑ in/ herebant. Fouebant vo iacentẽ talibus fre quẽter alloquijs. Patiẽter inquiũt ſuſtine: foꝛtiter dura:noli deſperatiõe coꝛruere. Dũ em̃ languoꝛẽ iſtum foꝛtitudine toleras:cum ſuſtines:cũ foueris:venit inter hec chꝛiſtus vt credimꝰ:foꝛſitan ⁊ ſanaberis.Sʒ qͥdvos o maria ⁊ martha ꝓ germano tantus doloꝛ exurit?: Quid iugibꝰ ſuſpirijs optatis moꝛi cũ fratre? In cõtrariũ potius vota pectoꝛis imutate:pᷣcamini cremẽta lãguoꝛis:augmẽ ta febꝛiũ quęrite:⁊ vt in extrema vitę lumia tempeſtas moꝛbi ſęuiẽtis citius impingat optate. Frater em̃ veſter laʒarus cuiꝰ inge/ miſcitis tanto affectu languoꝛem:niſi moꝛ/ tuꝰ fuerit nõ recipiet ſanitatẽ. Vrebat igit—᷑ ęgrotum febꝛis aſſidua:edax flamma pene⸗ trali vapoꝛe ſiccabat. Incũbit ꝗſtionarius coꝛꝑis doloꝛ:totus homo ſeuientiũ moꝛbo/ rũ oneribꝰ pᷣmit᷑: vt coꝛꝑis vinculis anima reſoluat᷑. Vicit tandẽ ſuccũ coꝛpoꝛis ęgritu do:⁊ caminꝰ febꝛiũ extremo diuoꝛtio de ſe/ de coꝛpoꝛis animã cõpulit emigrare. Scin/ debant maria ⁊ martha germanę veſtes:la niabant iratis vnguibꝰ genas:ſpargebant euulſos crines:vlulatibꝰ aſtra pulſabant:⁊ tamẽ incũbentes funeri amplexęq; coꝛpus exanime:inania figẽtes oſcula:ſępius h̊ di/ cebãt. Poteras miſer nec ęggrotari nec mo/ ri:ſi nulla ratio feciſſet chꝛiſtũ abſentẽ. Int omnes em̃ quibus ſermone medico deſide- rata cõceſſit:ſi te quoq; languentẽ cõtinge/ ret autvideret:nõ te frigidi coꝛpoꝛis ſopoꝛe oppᷣſſum: non ſpoliatũ lumine videremus: Immo illo pſſente nõ tibi febꝛis accederet: nõ inuaderet doloꝛ:non ęgritudo vaſtaret. Tanta eſt em̃ illius omnipotentia: vt etiaʒ iam moꝛtuus reſurgeres ſi veniret. Pꝛoce/C dit interea funꝰ: longoq; oꝛdine triſtibꝰ ob/ ſequijs decoꝛatũ:infert᷑ ſepulcris. Abſcõdik cauato ſaxo:luctuoſiſq; vocibus cõclamat᷑. Venit igit᷑ ad bethaniã xpᷣs: clauſtra moꝛt diuĩa potẽtia deſtructurꝰ. Occurrũt lachꝛy- moſe ſoꝛoꝛes:funꝰ hoĩs ↄteſtãtes: dei auxi⸗ liũ reqᷣrebant. Erat em̃ inſutꝰ amoꝛi lazari: erat ſoꝛoꝛũ eiꝰꝗdã delectatio apud dñũm:de ſeruitijs amoꝛis ſui pignus intrinſecꝰ depo nẽtes: in viſceribꝰ hr̃e dñũm videbant᷑.Sed interrogat de lachꝛymis deꝰ: ⁊ licʒ ſciret qᷣd ↄtigerit: tñ ex illaꝝ voce optat audire.Laʒa rꝰ iquiũt quẽ diligebas moꝛtuꝰẽ.O iuidia: o ĩſideł ↄuẽtio.Te adhuc poſito ĩ ſeclo:laʒa-⸗ rus amicꝰtuꝰmoꝛit᷑. Si amicꝰ moꝛit᷑:inimicꝰ quid patiat᷑: Parũ ẽ ſi tibi nõ ſoli ſuperi ſer uiũt:ecce tuũ dilectũ iferi rapuerũt.Laʒarꝰ inquiũt quẽ diligebas moꝛit᷑. Excluſit hũa⸗ 1 itatisci an Imias itur. Die msnulen orichfet gilpulsl Neiun boiept i⸗ tenin e Cais tbib fantoculiin ficusorsd cataatel⸗ ineatten nreſcenb' ſootes azon galenoꝛuoe ſelctaripen Dhatuscttde ſunoͤctait tus ſion luneſocuſep lelſcezpli⸗ chuſtus aam mieharadöt mnizvinü co gtinuse⸗ fong R⸗ gerent core. bmntſeinfen nuerede ss Whpetebr cyltcetero⸗ ſoylaenn Maoaninern Tnolttiln Echilki ri dnene imgeti nmnotunn Nrnsontn Nusenn nlianen ermenunuin⸗ 1 — — — — = == — — scsnn rlumngait, ngmnin, nii Nrg alſunnn Ncibriſtonn Noſwieniündn Pömmalsnn inigpasen odioet Menigae d uhen wüͤnpalchrt mn mgargae ncſaln ſgiub) na cgon un chaſti ni one nenintit lengnenicin gtirui ilumneſiien wiſcns nn n Gin⸗ n nnpotenn. nich lwi gguuni /9 nwihui. Autnwt kelg, imni, tir un — E — — E -—— — ⏑ — ☛ –— S= ☛ — — =1 tus animę: nõ impediũt vincula ſepulturę. ce chꝛiſti citius egredit᷑. Surgit: ambulat: dit in eũ qui me miſit Sermo IIii Zob. 12. net: quoniam chꝛiſtũ ipſe pdicat chꝛiſtus: —— — ALctf. 9, In enãgelio ſcõm Johannẽ Germo LIII nitatis cõſuetudinẽ:et vox illa moꝛtalis di / nus ſic expᷣſſit:⁊ hic ſe eſſe in nobis. Sic to⸗ cit:Amicus dei plus debuit viuere: ſed mo tus creſcit: qꝛ quẽadmoduʒ ille in nobis eſt ritur. Dñs noſter chꝛiſtꝰ intẽdens in lachꝛy / hic:ſic ⁊ nos ibi in illo ſumꝰ. Hoc facit cõpa⸗ mas mulierũ: quę iugibꝰ ſuſpirijs optabät go charitatis. Ipſe qͥ caput nr̃jm: ſaluatoꝛ ẽ moꝛi cũ fratre: ad mauſ. oleũ laʒari vna cum coꝛꝑis ſi ui. Pꝛedicat Schꝛiſtꝰ chꝛiſtũ: pᷣdicat diſcipulis ſuis vel ꝓlixis turbis accelerat. coꝛpus caput ſuũ: ⁊ tuet᷑ caput coꝛpus ſuũ: ☛ Jaʒ em̃ intra cauatũ ſaxum quattuoꝛ dies ⁊ ideo nos mũdus odit:ſicut ab ipſo domi / Jobᷣ.ꝛi5. habuit vt iacebat: iaʒ flueſcentiũ mẽbꝛoꝛũ no audiuimꝰ.Nõ em̃ aplis hoc dicebat pau teterrimꝰ fetoꝛ ꝓhibebat acceſſum:iã in cõ/ cis:ꝙ odiſſet eos mundus: et quia gaudere cauis oꝛbibꝰtabido ſitu marceſcẽtes reſele deberent cũ eis detraherent homies ⁊ dice/ rant oculi:iã deficiebat nariũ mollitudo: iã rictus oꝛis dentibꝰ nudatis hoꝛrebat:iã nu/ merces eoꝛũ maioꝛ eſſet ĩ celis. Mõ eis ſolis data cute:laxa timpoꝛibcerebꝛi ſedes tegi / dirxit dñs cũ heęc dixit:ſed dixit vniuerſo coꝛ mine attenuato palleſcẽs:capillis ſubinde poꝛi ſuo:dixit omnibꝰ mẽbꝛis ſuis.Quicũ/ rareſcẽtibꝰ apparebat: iam maria et martha ☛8 in coꝛpoꝛe eius ⁊ mẽbꝛoꝝ eius eſſe volue ſoꝛoꝛes laʒari quę chꝛiſtũ frequenter reſuſci/ rit:nõ miret᷑:qꝛ odit eum mũdus.Coꝛpoꝛis taſſe moꝛtuos viderant: fratreʒ ſuum poſſe reſuſcitari penitꝰ nõ credebãt. Ibi vere xps os qui accipiũt ſacramentũ: habituri ſunt ꝓbatus eſt deus: vbi tantũ fecit quãtũ au / apud eũ etiã locũ ꝓmiſſum membꝛis eius. ſa nõ eſt etiã ipſa ſides optare. Et coõmo⸗ Pene quidẽ ſacramẽtũ oẽs coꝛpus eius di/ tus ſpũ dixit:Ubi poſuiſtis eũ: Hõ tamẽ locũ ſepulti ignoꝛare credi debuerat: ſed venturus eſt qͥ diuidat ⁊ alios ponat ad ſed fideʒ ppli apꝛobare volebat. Venit igik dexterã:alios ad ſiniſtraʒ:⁊ vtraq; pars di/ chꝛiſtus ad monumentũ in quo laʒarꝰ doꝛ/ ctura eſt: Dñe dñe:quãdo te vidimꝰ ⁊ mini/Matthᷣ.25. miebat:⁊ nõ tanqᷓ; moꝛtuũ: ſed tanqᷓ; ſanũ: ſtrauimꝰ tibi? Pars vtraq; dictura eſt: vni tanqᷓ; viuũ: tanqᷓ; audire paratũ: de ſepul · tamẽ dico: Venite benedicti patris mei ꝑci cro ꝓtinus euocauit. Laʒare inqᷣt pꝛodi pite regnũ. Alteri: Ite i ignẽ ęternũ:qui pᷣ/ foꝛas. Ideo dicit nomẽ: ne oẽs moꝛtui co paratus ẽ diabolo ⁊ angelis eius. Nõ &ſo/ gerent᷑ exire. Clamat tñ ad monumẽtũ:tur los inimicos nr̃os deputare debemus cha⸗ bant ſe inferi:expectant audientiã oẽs moꝛ/ tui:querebãt᷑ ſua noĩa vocitari: Ne inquiuũt mus:nõ ſolos eos inimicos nr̃os putare de ⁊ nos dñs ſuſcitabit? Vbicũq; chꝛiſtꝰ ſtete · bemꝰ:qͥ aꝑte foꝛis ſũt.Multo em̃ peioꝛes ſt rat:patebant inferi. Subito vna vox inter /· q intꝰ vident᷑:⁊ foꝛis ſunt. Amãt em̃ mũdũ: cepit cęteros: Laʒare veni foꝛas. Hon dila / ⁊ ideo mali ſũt.Et quidẽ de nobᷣ ea ſentiũt: tio vlla retinet reſurgentẽ: nõ tardant redi- ꝗ ipi diligũt:⁊ in huiꝰ mundi q̃ſi ꝓſpitatibꝰ qbꝰ ingemiſcimꝰ inuidẽt nobᷣ. Ibi nos fgli/ Inuolutlinteis nodiſq; lineis irretitꝰ:vo/ ces putãt:vbi nos ꝑiclitamur. Fglicitatẽvo nr̃aʒ iternã nec nouerũt: qꝛ nõ guſtauerũt: quia vᷣo quicqͥd nobis tꝑaliter mund“ arri⸗ det:mag ẽ ꝑiculũ qᷓ; oꝛnamẽtũ nr̃m neſciũt currit.Et ne quid quiſq; deeſſe diceret reſur genti:pᷣſentibus cũctis agit gr̃as redẽptoꝛi ¶Heeo a ſcrix tũ eſt in euangelio hoꝛtamur charitatẽ vr̃aʒ maxie qꝛvos vide ſm Johanẽ: Qui credit in me cre- mus frequẽti cõueniſſe: dq ꝓpoſitũ altiꝰ ha betl:id ẽ in ipᷣo coꝛꝑe chꝛiſti ex ei munere nõ Oc admonuit dñs cũ euãgeliũ lege n 0 ret᷑:qm̃ qui credit in eũ: credit tes ↄſciaʒ ꝗ a deo donata ẽ.Hã ⁊ ipa malis in illũ qui miſit eũ. Miſſuʒ eſſe et inuidis nr̃is in ſuſpitionẽ venit: Ad hͥ tñ luatoꝛè mundi fides veriſſima te / moꝛdet᷑:vt ꝓbet᷑.Si em̃ in ipᷣiꝰoſcię ꝓfeſſio/ nem laudes quęrimus hominũ: deſicimus hoc eſt coꝛpus chꝛiſti toto oꝛbe diffuſuʒ. In rephenſionibus hominuʒ. Cum ſis caſtus cęlis em̃ ille erat: ⁊ ſeuienti in terra ꝑſecuto/ ſeruꝰ dei: ecce mũdus ſuſpicat᷑ foꝛſitan im/ ni dicebat: Quid me ꝑſequeris: Abi domi/ pudicum ⁊ moꝛdet et rephendit: ⁊ libẽter in —☛☚ ad no aũt eius ſacramẽtũ multi accipiũt: ſed non cunt:qꝛ oẽs in paſcuis eius ſimul paſcunt: riſſimi:quicũq; bona ↄſcia chꝛiſti mẽbꝛa ſu/ meritis vris excellentioꝛẽ locũ tenetl: habẽè/ rent oia mala aduerſum eos: qͥa ꝓpter hęc Mattb. 5. qꝛ iſta diſtinguere gaudia nõ nouerũt. Vñ B 2. Corl. 1. Matth. 5. Sancti Auguſtini de verbis dui tuis detractiõibus imoꝛat. Maliuolę qpe aminę quaſi dulciter ſapit:qð peſſime ſuſpi catur. Lu aũt ſi ꝓpter laudes hũanas cõti⸗ nentiã ſuſcipere voluiſti:rephenſionibꝰ hu/ manis defeciſti:⁊ totũ qð tibi ꝓpoſueras ꝑ didiſti. Poꝛro aũt ſi noſti dicẽ cũ apło: Glo ria nr̃a hęc eſt:teſtimoniũ cõſciẽtię nr̃e:non ſolũ tibi rephenſionibꝰmercedẽ nõ minuit: ſed ⁊ facit amplioꝛẽ:Tu tamẽ ꝓ illo oꝛa:ne tua mercede moꝛiat᷑. NMã ⁊ hinc ꝓbamꝰ cha riſſimi: qꝛ ſi nõ haberemꝰ inimicos:nõ eſſet ꝓ quibꝰ oꝛaremꝰ ex ſᷣcepto dñi nr̃i dicẽtis: Diligite inimicos vr̃os:⁊ oꝛate pꝛo his qui vos oderũt. Vnde ꝓbamus: vnde coꝛ no/ ſtrũ interrogamꝰ: vtrũ hoc facere valeamꝰ: fi nullũ inimicũ:nullũ repᷣhenſoꝛẽ:nullũ de/ tractoꝛẽ: nullũ maledicũ exꝑiremur? Vide- tis &: quia ⁊ mali neceſſarij ſunt bonis. In foꝛnace quodãmõ auriſicis ſumꝰ: hoc eſt in hoc mũdo.Si aurũ es:ſimul ardes.Si au/⸗ rũ es:palea tua ẽ malꝰ. Si ⁊ tu palea es: ſi/ mul eritis fumꝰ. Verũtñũ pᷣmũ vt noueritis chariſſimi: in coꝛpoꝛe chꝛiſti excellẽtioꝛa mẽ⸗ pꝛa eſſe:nõ ſola eſt em̃ cõiugalis vita lauda 1. Corj. 12. bilis:⁊ habet in coꝛpoꝛe chꝛiſti locũ ſuuzʒ:ſi/ cut ⁊ in noſtro coꝛpoꝛe non ea ſola habẽt lo/⸗ cũ ꝗᷓ excellẽtius locata ſunt:ſiẽ ſenſus in fa- cie ſuperioꝛẽ coꝛpoꝛis partẽ occupauerũt: v niſi pedes poꝛtarẽt: quicqͥd ſublime eſt ĩ ter ra iaceret. VUñ aplus dicit: Et ꝗᷓ inhoneſta ſunt nr̃a:magiſ neceſſaria ſunt.Deus tẽpe/ rauit coꝛpꝰ vt nõ eẽnt ſciſſurę in coꝛꝑe. HNo⸗ uimus autẽ mẽbꝛa chꝛiſti ꝗ̊ᷣ cõiugalẽ agunt vitã:ſi mẽbꝛa chꝛiſti ſũt: id eſt ſi fideles ſũt: ſi futurũ ſeculũ ſperãt:ſi quare ſignũ chꝛiſti poꝛtẽt:ſiẽ nouimꝰ ꝙ honoꝛẽ deferãt vobis: nouimꝰ ꝙ melioꝛes eſſe vos iudicãt: qᷓ; ipſi ſint: Sʒ quãtũ vos illi honoꝛãt:tantũ ⁊vos mutuã honoꝛificentiã eis pꝛeſtare debetis. Si em̃ eſt in vobis ſanctitas:timete ne per/ datis eã. Vnde: Per ſuꝑbiã. Alit᷑ perit ſan/ ctitas caſti ſi adulter fuerit:aliter perit ſi ſu/ perbus ſiat. Et audeo dicere cõiugalẽ agen⸗ tes vitã:ſi tenẽt hũilitatẽ:ſuꝑbis caſtis me/ Clioꝛes ſunt.Cõſideret em̃ charitas vr̃a qð di co:Hiabolũ attendite. Nuũquid em̃ in iudi/ ciũ dei erit adulteriuʒ aut foꝛnicatio: MNihil hoꝝ facit:qui nõ habet carnẽ.Sola em̃ ſup/⸗ bia ⁊ inuidia mittit in ignẽ ęternũ.Seruo g̊ dei cui ſurrepſerit ſuꝑbia:continuo ibi eſt et inuidia. Mõ poteſt ſuꝑbus eſſe nõ inuidus. Inuidia filia ẽ ſuꝑbię: ſed iſta mater neſcit eſſe ſterilis: vbi fuerit ↄtinuo parit. At aũt nõ ſit in vobis:hoc cogitate:ꝑſecutiõis tẽ/ poꝛe:nõ ſolã agnen fuiſſe oꝛnatã virginẽ: vᷣ ⁊ criſpinã mulierẽ:⁊ foꝛte qð nõ dubitat᷑:ali qui tũc de cõtinẽtibꝰ defecerũt: et multę de cõiugatis pugnauerũt atq; vicerũt. Vnde nõ fruſtra dic aplus oibꝰ mẽbꝛis chꝛiſti: Alt Pbll.. alterũ exiſtimãtes ſuꝑioꝛẽ ſibi:⁊ honoꝛe mu Ro.ia tuo hueniẽtes.hec eteni ſi cogitetis nõ eri⸗ tis apud vos magni. Magis em̃ cogitare debetis quid vobis deſit:qᷓ; qð vobis aſſit. Qð habes caue ne ꝑdas:qð nõdum habes ſuplica vt habeaſ. In quãtis ſis minoꝛ tibi cogitãdũ ẽ:nõ ĩ quãtis ſis maioꝛ.Si em̃ co/ gitas quãtum pceſſiſti:alterũ time tumoꝛẽ. Si vo cogitas quãtũ tibi deeſt adhuc:inge miſcis:⁊ cũ ingemiſcis curaris:hũilis eris: tutioꝛ ambulabis:nõ pᷣcipitaris:nõ inflabe ris. Et vtinã poſſint om̃s de vna charitate cogitare. Sola eſt em̃ ꝗ̊ ⁊ vincit oĩa:⁊ ſine qᷓ nihil valent oĩa:⁊ quę vbicũq; fuerit trahit ad ſe oĩa. Ipſa eſt quę non ęmulat᷑.Quęris i.Corſ.ij. cauſam:attẽde qð ſequit᷑. Hõ inflat᷑. Pꝛioꝛ eſt in vits ſuꝑbia vt dicere cęperã: deinde inuidia. Hõ em̃ inuidia peperit ſuꝑbiã: ſed ſuꝑbia peperit inuidiã. Nõ em̃ inuidet:niſi amoꝛ excellẽtię. Amoꝛ excellẽtię: ſuꝑbia vo cat᷑. Cum & in oꝛdine poꝛ ſit ſuꝑ bia: ſequat᷑ aũt iuidia:aplus ĩ laudibꝰcharitatis noluit dicere pᷣus: Mõ ĩflat᷑:⁊ poſtea: nõ ęmulat᷑:ſK pᷣus dixit: Hõ ęmulat᷑:⁊ pꝰea:ñ inflat᷑.Qua re B Quia cũ dixiſſet: Hõ emulat᷑:q̃ſi ꝗſitu rꝰ eras cãm.Quare nõ ęmulat᷑: Subdidit: Nõ inflat᷑.Ergo ſi ideo nõ ęmulat᷑: quia nõ inflatur: ſi inflaret᷑ emularet᷑. hoc in vobis D creſcat:et anima ſolidat᷑:qꝛ non inflat᷑.Sci/ i.Corl.s. entia: ait apłus:inflat.Quid ergo: Sciẽtiã fugere debetis:⁊ electuri eſtis nihil ſcire po⸗ tius qᷓ; inflari? Vt quid vobis loquimur: ſi melioꝛ eſt ignoꝛantia qᷓ; ſcientia? Vt qͥd vo/ bis diſputamus: vt quid iſta diſtinguimꝰ: vt quid quod noſtis admonemuſ:quod nõ noſtis inferimꝰ? Scientia cauenda eſt ne in/ flet. Ergo amate ſcientiã:ſᷣ anteponite cha/ ritatẽ.Sciẽtia ſi ſola ſit ĩſlat. Quia vᷣo cha/ ritas ędificat ⁊ non ꝑmittit ſcientiã inflari: Ibi & inflat ſciẽtia: vbi charitas ñ eędiſicat: vbi aũt ędiſicat ſolidata ẽ.Nõ ẽ ibi inflatio vbi petra fundamẽtũ.Qñ autẽ temptat in/ flatio:hoc eſt elatio:vt ꝓpter hoc vitiũ etiã tãtꝰ ille apłs appoſitũ ſibi eẽ diceret ſtimulũ⸗ carniſ agelü ſathanę:a qͥ colaphiʒaret:q co/ Corſ. 12. 4 bphizuim ſaamens. chinmagt crtolantt fiͤrerüenit ltioonüne uocrmen e. Popten Ganendi gäriwint 6 aͤſalute ot auſe ſinn. Ad diatt. Hoto peniſkie Gan Zenuciurd utsdſani nadeozdro ſetsmagn gloſſerund ctzuciat. tad volüt Urdt aavrlltate. Aciciſanter .6bn Pnicktunt. cewared duenockn enn Cöfuſus 2 ſuntecha queconſee beread vol intns data ets Cüy llvede Uetiisſecun tocfonbb⸗ Gecdonkeila ni Qia leciumorn Nrſlckobe Mmectcn nilzſt Wlregni nis a ullſtis eainn luntgto deicerd⸗ ntes hoi⸗ tunib'fn ſopgfitg e nnie nnngi⸗ adnüditi Cenitamn uc ii ſbethnung, iſicoginzzie ags iihe trigwbsit. glond änsſenunh isnuig. St Arünnennt⸗ detachi mns dilec chinnsnöt isdemuchna ienmitlei aigianacht n nii Aub ni Krin bn denreri t aantiii Keöortadd Ctläieien zaitigtuſ Cwiornr er ſͤi haiitil foöcmnitiiſt mnui 5uid Ntommusun Cirt kubtis nn gfi ntin i⸗ uun iaui / rm eediun tpnßen In enãgelio ſcm Johannẽ Sermo LIII laphiʒat᷑:tundit᷑ caput eiꝰne erigat᷑:⁊ ibi de ſcia metus erat inflatiõis:̊ eſt elatiõis. Vt em̃ in magnitudine reuelationum meaꝝ ne extollar: ibi metuẽda erat elatio: vbi mag/ rũ rerũ erat reuelatio:in magnitudine reue/ lationũ meaꝝ ne extollar:datꝰ ẽ mihi ſtimu lus carnis meg angelꝰſathanę qͥ me colaphi ʒet. Pꝛopter qð ter dñm rogaui vt auferret eũ a me:⁊ dixit mihi:Sufficit tibi gr̃a mea. Nã virt in infirmitate ꝑfici᷑. Petit ęger vt qð ad ſalutem aponit medicꝰ: cuʒ voluerit ęgrotꝰ auferat᷑. Medicꝰ dicit:Mõ moꝛdet ſᷣ ſanat. Tu dicis: Tolle qꝛ moꝛdet. Medicꝰ dicit: Mõ tollo qꝛ ſanat. Tu ad medicũ q̃re veniſti? Sanare:an moleſtiã nõ pati? Non Sexaudiuit dñs paulũ ad volũtatẽ:qꝛ exau diuit ad ſanitatẽ. MNã nõ eſt magnũ exaudi/ ri a deo advolũtatẽ:nõ eſt magnũ.Mec pu/ tetis magnũ eſſe hoc: qñ quiſq; oꝛat ꝓ ma/ gno:ſi exaudit᷑. Quere qͥd oꝛat: quęre iĩ quo cxaudiat᷑. Hã nõ habeatis ꝓ magno exau/ Aiiri ad volũtatẽ:habete ꝓ magno exaudiri MNatth.S. ad vtilitatẽ. Ad volũtatẽ etiã demones ex/ auditi ſunt:⁊ ad poꝛcos quos petiuerãt: ire JZob.i. Pmiſſi ſunt. Ad volũtatẽ etiã pꝛinceps eoꝝ exauditꝰ ẽ diabolꝰ:a quo petitus iob tẽptã⸗/ dus nõ eſt negatꝰ: vt eſſet ille ꝓbatus: iſte Ps. 77. cõfuſus. Ad volũtatẽ etiã iſraelitę exauditi fſflſunt: ⁊ cũ adhuc cibus eẽt in oꝛe ipſoꝝ noſtł quę conſecuta ſunt. Holite ̊ ꝓ magno ha/ bere ad volũtatẽ exaudiri. Aliquãdo deus iratus dat qð petis:⁊ deꝰ ꝓpitius negat qð petis.Cũ vo deꝰ ea quę laudat:ꝗ̃̊ deus pᷣci/ pit: quę deꝰ in futuro ſęculo ꝓmittit ab illo petitis:ſecuri petite:⁊ incũbite quãtũ pote/ ſtis ofonibꝰ vt ſumatl. Illa em̃ ꝓpitio deo cõcedunt᷑:illa eius nõ ira ᷣ miſericoꝛdia lar/ giunt᷑.Qnñ aũt petitis tẽpoꝛalia:cũ mõ peti te:cũ timoꝛe petite: illi cõmittite vt ſi ꝓſint det:ſi ſcit obeſſe nõ det.Quid aũt obſit:qͥd Epꝓſit:medicꝰ nouit nõ ęgrotꝰ. Sũt & cõtinẽ/ tes hũiles:ſunt ſuꝑbi.HNõ ſibi ꝓmittant ſu/ perbi regnũ dei. Excellẽtioꝛ locus eſt:qͥ du/ Lud.ia. cit ↄtinẽtia:Sed qui ſe exaltat humiliabit᷑. Quid qꝗris celſioꝛẽ locum:apetitu celſitudi nis:quẽ potes appᷣhendere retentiõe humi litatis? Si extollis te:deus deijcit te. Si tu deijcis te:de eleuat te.Sentẽtia dñi eſt:nec addi aliqͥd: nec detrahi põt. VUſq;eo aũt cõ tinẽtes hoĩes ſuꝑbiũt: vt nõ ſolũ qᷣbuſcũq; homibꝰ ſ̃ etiã parẽtibꝰ ingrati ſint: ⁊ aduer ſus parẽtes extollant᷑. Quare? Quia illi ge⸗ nuerũt: iſti nuptias cõtẽpſerũt. Vñ ingrati eęẽnt:qͥ nuptias ↄtẽpſiſſet:niſi illi genuiſſẽt⸗ Sed melioꝛ ẽ filius patre ↄiugato: qꝛ ißenõ duxit vxoꝛẽ.Et melioꝛ ẽ filia matre ſua ma- ritata:qꝛ ipᷣa non quęſiuit virũ.Si ſuꝑbioꝛ: nullo mõ melioꝛ: ſi melioꝛ ſine dubitatõe vl la hũilioꝛ. Si vis te inuenire melioꝛẽ: inter/ roga animã tuã ſi vides ibi inflationẽ. Vbi inflatio:inanitas eſt.hiabolꝰ vbi inane in/ uenerit:nidũ facere molit᷑. Deniq; frẽs mei audio dicere ſuꝑbis cõtinẽtibus:expedit ca dere vt in eoipſo in q̊ ſe extollunt hũilient᷑. Quid em̃ ꝓdeſt cui ineſt cõtinẽtia: ſᷣ domi⸗/ nat᷑ ſuꝑbia? Cõtempſit vnde natꝰẽ homo: ⁊ apetit vnde cęcidit diabolꝰ*. Nuptias con tẽpſiſti:bñ feciſti.Aliquid meliꝰ elegiſti:ſed noli ſuꝑbire.De nuptijs hõ natus ẽ: de ſu/ ꝑbia angeli cęciderũt. Si ſingula bona vfa cõſiderẽ: melioꝛ es patre tuo qͥ nuptias cõ/ tẽpſiſti:⁊ tu melioꝛ matre tua:ꝗᷓ nuptias cõ tẽpſiſti.Eteni melioꝛ ẽ virginalis ſanctitaſt ᷓ̊; pudicitia cõiugalis. Iſta duo ſimul ſi cõ/ parent᷑:meliꝰ ẽ illud q; illud: quis dubitat: Sed addẽdo alia duo:ſuꝑbiã⁊ hũilitatẽ:in iſtis duobꝰ interrogo vos:et de his reſpon/ dete mihi. Quid eſt meliꝰ:ſuꝑbia an hũili/ tas:? Reſpõdes.hũilitas. Junge illã virgi/ nali ſanctitati. Suꝑbia vᷣo nõ ſolũ nõ ſit in virginitate tua:ſᷣ nõ remaneat ĩ matre tua. Si em̃ tu tenuer ſuꝑbiã ⁊ tua mr̃ hũilitatẽ: iterũ cõparabo vos. Jãdudũ ſingula cũ in/ tenderẽ melioꝛẽ te inuenerã:mõ bina cũ in/ tẽdo: nõ dubito pᷣferre humilẽ mulierẽ vir/ gini ſuꝑbę.Et quõ pᷣferre? Videte quõ pſfer rem illã:quomõ cõparabam.Bono pudici/ tię cõiugalis: eſt melioꝛ integritas virgina/ lis. Duo bona cõparabã: nõ malũ ⁊ bonũ: ſᷣ ⁊ bonũ meliꝰ diſtiguebã. Poꝛro autẽ duo illa cũ poſuero:ſuꝑbiã ⁊ hũilitateʒ:nũquid poſſumꝰdicere:bonũ ẽ ſuꝑbia:ſᷣ melioꝛ ẽ hu militaſ: Sʒ qͥd dicimꝰ:Suꝑbia malũ: hũili tas bonũ: et ſuꝑbia magnũ malũ:hũilitas magnũ bonũ.Si g̊ hoꝛũ duoꝝ:vnũ ẽ malũ ⁊ alterũ bonũ:iungit᷑ malũ ad maiꝰ tuũ bo⸗/ nũ ⁊ fit totũ malũ. Jũgit᷑ bonũ ad mr̃is tuę minꝰ bonũ:⁊ fit magnũ bonũ. Minoꝛẽ em̃ locũ habebit mar in regno celoꝛũ qm̃ mari/ tata ẽ: qᷓ; filia qm̃ virgo ẽ.Maioꝛẽ em̃ locũ filia ᷣgo: minoꝛẽ locũ mat᷑ maritata: ambę tñ ibi:quõ fulgida ſtella:obſcura ſtella:am/ be tñ in celo: Si vo mr̃ tua fuerit hũilis tu ſuꝑba: illa habebit qualẽcũq; locũ: tu autẽ S BGancti Auguſtini de verbis diYii nullũ locũ. Et quis inuenit alterũ locũ qui ibi nõ habuerit locũ: niſi cũ illo qui inde ce/ cidit:ſtantẽq; deiecit: Inde cęcidit diabolꝰ ſtantẽ deiecit hominẽ. Deiecit ſtantem:ſed chꝛiſtus deſcẽdens erexit iacentẽ. Vnde et tamẽ erexit dñs tuus:Attende.hhumilitate Vhit.a. erexit:factus obediens vſq; ad moꝛtẽ:hũi/ liauit ſemetipſuʒ. Pꝛinceps tuꝰ hũilis:⁊ tu ſuꝑbus? Caput humile:et mẽbꝛũ ſupbum: Abſit.Mõ vult eſſe de coꝛꝑe capitis hũilis: qui amat ſuꝑbiã.Si autẽ fuerit:videat vbi erit. Ego nolo dicere: ne ampliꝰ videar ter⸗ ruiſſe: Immo vtinã terruerim et aliqd ege-/ rim. Vtinã qui ſic fuerat:vel quę ſic fuerat: nõ ſit vlterius. Vtinã verba iſta infuderim ⁊ non effuderim. Zotũ ſperandũ de miſeri/ coꝛdia dei:qꝛ qui terret cõtriſtat:qui contri⸗ ſtat conſolat᷑. Sed ſi quis contriſtatus eſt: emendat᷑. 2è ¶De eo qð ſcriptum eſt in euange⸗ lio ᷣm eũdeʒ:Ego ſum:via:veritas ⁊ vita: Serino LII Rigunt nos diuinę lectiões ne de⸗ Aſperatione frangamur: ⁊ rurſus ter- ent:ne ſuꝑbia ventilemur.Tenere aũt viã mediã veſtrã rectã tanq; int ſiniſtrã deſperatiõis ⁊ dexterã ſᷣſumptiõis: difficil/ Job.i4· limũ nobiſcũ eſſet:niſi chꝛiſtꝰR diceret: Ego ſum via. Ego ſum inqᷣt via: veritas ⁊ vita. Tanq; diceret: Qua vis ire? Ego ſum via. Quo vis ire:? Ego ſũ veritas. Vbi vis ꝓmanere: Ego ſum vita. Securi am/ bulemꝰ in via:ſed inſidias timeamus iuxta viã. Inimicꝰ inſidiari nõ audet in via:quia chꝛiſtus eſt via.Sed iuxta viã plane nõ de/ Os. 139. ſinit. Vnde in pſalmo dicit᷑: Juxta ſemitã ſcandala poſuerunt mihi. Dicit et alia ſcri/ Ecẽi.9. ptura: AMemẽto qꝛ in medio laqueoꝝ ingre deris. Iſti laquei ꝑ s ingredimur:nõ ſunt in via:ſed tamẽ ſunt iuxta viã. Quid foꝛmi das:quid metuis:ſi in via ambulas: Tunc time:ſi deſeras viã. Mam ideo etiã ꝑmittit ponere iuxta viã laqueoſ:ne ſecuritate exul tationis via deſerat᷑: et in inſidias incidat᷑. Via chꝛiſtꝰ:hũilis chꝛiſtuſ:veritas chꝛiſtus ⁊ vita: excelſus ⁊ deꝰ.Si ambules in hũili: ꝑuenies ad excelſum.Si infirmꝰ humilẽ nõ aſyneris: in excelſo foꝛtiſſimus ꝑmanebis. Quę em̃ cauſa humilitatis chꝛiſti:niſi infir/ mitas tua? Valde em̃ ⁊ irremediabiliter te obſidebat infirmitas.Et hec res fecit:vt ve vehemẽter:nec palpauit adulãdo:quos vo a ſe ierat:ſic a dño ſuo. Si em̃ reſpexerat ſi· biq; placuerat:ſuęq; poteſtatis amatrix fa⸗ Igeo ꝛ⁊a ſe pellitur ⁊ a ſe excludit᷑:⁊ in exte/ niret ad te tantus medicus. Si enim vel ſic ęgrotares vt tu poſſes ire ad medicũ: pote⸗ rat tolerabilis videri ipſa infirmitas: Sed qꝛ tu ire non potuiſti ad eũ:ille venit ad te. Venit docens humilitatẽ.Quare? Videa⸗/ mus. Quia ſuperbia nos redire nõ ſinebat ad vitam: ⁊ ipᷣa fecerat nos a vita recedere. Exaltatũ em̃ humanũ coꝛ aduerſus deũ: et negligens in ipᷣa ſanitate pᷣcepta ſalutaria: decidit aĩa in infirmitatẽ. Dhiſcat audire in⸗ firma:audire illũ quẽ cõtempſit incolomis. Audiat vt ſurgat:quem ſpꝛeuit vt caderet. Audiat tamen exꝑimẽto edocta:qð pſᷣcepto docta noluit obtinere.DHocuit em̃ eam miſe ria ſua quã fecit negligentem felicitas.heu quid mali ſit a dño foꝛnicari de ſe pſᷣſumen/ do.Oq; bonũ ſit ſemꝑ adherere dño: ſeme · hũilia ſentiendo. Recedere em̃ ab illo ſim- plici ⁊ ſingulari bono: in iſtas multitudinũ voluptates et ĩ amoꝛẽ ſęculi coꝛruptioneſq; terrenas accedere: hoc eſt foꝛnicari a dño. Hinc clamat᷑: Facies foꝛnicaria facta ẽ tibi: hiere.. ⁊ impudoꝛata facta es tota. Nideamꝰnunc obiurgatiõis conſiliũ. Non em̃ ſic increpat vt inſultet: ſed ad confuſionẽ vult ꝑʒducere pᷣſumptionẽ vt ſanet.Exclamauit ſcriptura luit reparare ſanando.Adulteri: neſcitis qꝛ Jacobi.ꝭ. amicus huius mũdi:inimicꝰ deo cõſtituet᷑: Amoꝛ mũdi adulterat animã:amoꝛ fabꝛica toꝛis mũdi caſtigat animã. Sed niſi de coꝛ ruptõe erubuerit:ad amplexos illos caſtos redire nõ cõcupiſcit.Cõfundat᷑ vt redeat:ꝗᷓ ſe iactabat ne rediret. Suꝑbia & ipediebat aię reditũ. Qui aũt increpat nõ facit pecca/ tũ:ſed oſtendit peccatũ qð nolebat anima videre. Ponit᷑ ei ante oculos:⁊ qð poſt doꝛ ſum abire cupiebat: ad facieʒ illi admouet᷑. Vlide te in te:qui vides ſtipulã in oculo fra Mattð.7. tris tui:tarbẽ aũt in oculo tuo nõvides.Re uocat᷑ ad ſe anima tua:quę ibat a ſe. Sicut cta fuerat: receſſit ab illo ⁊ nõ remãſit in ſe. rioꝛa ꝓlabitur. Amat mundũ: amat tempo ralia: amat terrena: quę ſi ſeipſam amaret: nõ neglecto a quo facta ẽ:iã minus eſſet:iã deficeret amãdo qð minꝰẽ. Minus eſt em̃ ipſa qᷓ; deus:⁊ longe minus: tantoq; minꝰ: quãtum minus eſt res facta qᷓ; factoꝛ. Ergo amãdus ẽ deus ꝓ amoꝛe eius: ita vt ſi fieri uane etnosodl ☛ Aünücohlun zipellekz gecfacnſtun tesſtis Efen tuinhononb Dorenta vünl t Gbllorit Pudinenuet lan videke umignonin Kn ginduerät fäfacies mp gequeaamo⸗ fenomendii Netodtas Oaitturan⸗ tei Oaltqolen ſuateß wanik ſeatveushe⸗ feeltiamaser dosdel. Den mn wrutepſops MIIadstnören oh diceneCön⸗ vos⸗ Roende Cornoltincön quia tuteaue hogbipofe en tbiſon dvos: Qu dpos: gui dothzoſegun QAoeß ſigi ugengebil bſese Au⸗ Qrihabesi rellis Tun Nu nrpanguſti lui fuense uinhettie ſtcnkegl nſlleirent NMuncht bnenibr lßſalbey kanurtſif ica een “! ”Mä In euangelio ſcùm Johannẽ Sermo LIIII LV 1.Sien . tad niin poteſt nos obliuiſcamur. Quis ergo eſt iſte nfmin tranſitꝰ: Oblita ẽ aia ſeipſaʒ: ⁊ amado mũ⸗ leni dũ:nũc obliuiſcat᷑ ſe:ſ amaãdo artiſicẽ mun/ teQ di. Pulſa eſt &̊ a ſe qdð amãdo ꝑdidit ſe:quia woritrniſ nec facta ſua nouit videre:iuſtiſicat inidqta/ werrin 4 tes ſĩ uas. Effert ? ſuꝑbit in petulãtia:iĩ luxu/ 8 N—K ria: in honoꝛibꝰ: in poteſtatibꝰ: in diuitijs:ĩ rien potentia vanitatis. Arguit᷑:coꝛripit᷑: oſten/ 8 Maunn dit᷑ ſibi. Conſitet᷑ feditatẽ: deſiderat pulchꝛi nſne B tudinẽ: ⁊ quę ibat effuſa: redit ↄfuſa.Cõtra nſeun illam videt᷑ oꝛare qui dicit: Imple facies eo alenc rum ignominia. Imple inqᷣt facies ignomi⸗- Na I N. S2. Nia: quęrãt nomẽ tuũ one. Oderat eos qͥ8 „Walchannt rũ facies impleri ignominia cupiebat? Vi⸗/ enſfianb de quẽadmodũ amet eos:quos vult quęre mundeſjing re nomen dñi. Amat tantũ: an odit tantũ⸗ Auhrerzit An et odit et amat:? Immo et odit et amat. artizPloin Odit tua:amat te.Quid eſt odit tua:amat nünsnunut te?:Odit qðfeciſti:amat qð deus fecit.Quę ſaiampzat ſunt em̃ tua niſi peccata?Et qͥd es tu niſi qð Ack imnantdi. fecit deus? Hegligis qð factꝰ es: diligis qð ſamiamnaninbit⸗ feciſti:amas extra te oꝑa tua: negligis in te gn Dlanſu opus dei. AMerito is: merito laberis: meri/ aeehon Ps. 77. to ⁊ a teipſo ꝑgis: merito audis: Spũs am/ Nuiningcuen Zachari bulans ⁊ nõ reuertẽs. Audi potius vocantẽ Etmimm Parie. 1. 2 dicentẽ: Cõuertimini ad me: couertar ad õ vos.Hõ em̃ deus auertit᷑ ⁊ cõuertit᷑:manẽs Mini dn coꝛripit:incõmutabiliſ coꝛripit.Auerſus eſt ineNpotri quia tu te auertiſti.Tu ab illo feciſti caſum: ummninnin. nõ ab ipſo feciſti occaſum. Ergo audi dicen ini KAlint tem tibi: Cõuertimini ad me:⁊ ego reuertar –R ad vos: Quia ↄuertiſti: ̊ eſt em ꝙ cõuertar limiitnis ad vos: quia cõuertimini ad me. Fugiẽtis . z tei doꝛſa pſequit᷑: qui faciẽ redeuntis illumiat. Sn ſ Quo em̃ fugies a deo? Fugiẽs quo fugies: — Fu giens ab illo qͥ nullo loco ↄtinet᷑:⁊ nuſqᷓ gdtng abſẽs ẽ? Qui ↄuerſũ liberat:punit auerſũ. aleneei Quẽ habes iudicẽ fugiẽs: hũc patrẽ habe⸗ dbczln en to rediẽs. Tumerat aũt ſuꝑbia:⁊ in ipſo tu/ esſtlin Wattb. 7. Moꝛe p anguſtũ redire non poterat. Clamat nſte atth. 7. ille qͥ factus ẽ via: Intrate ꝑ artã poꝛtã. Co/ enehlii 4 nat᷑ ingredi:ĩpedit tumoꝛ:⁊ tantomag ꝑni/ Aathin . cioſe conat᷑: quãtomag ipedit tumoꝛ. Tu/ utunn midũ em̃ vexat anguſtia. Vexatus aũt am etummi pliꝰ tumebat. Ampliꝰ tumẽs quãdo intra⸗ etulin⸗ bit? Ergo detumeſcat ſi cupit ingredi. Vñ mm ninn autẽ detumeſcat? Accipiat hũilitatis medi/ eſeinn camentũ: Bibat cõtra tumoꝛẽ poculũ ama/ S rũ:ſᷣ ſalubꝛe poculũ bibat hũilitatis.Quid 8 Hizt ſe artat:? Hõ ſinet moles: nõ magna ſed tu- , me. mida. Magnitudo em̃ ſoliditatẽ habet:tu/ inus: n e⸗ .a. ein reru uißſſ moꝛ inflationẽ.Non ſibi magnus tumidus 8 eius:i videat᷑. DHetumeſcat vt magnꝰ ſit:vt certus ⁊ ſolidus.Mõ iſta deſideret: nõ de ſtatu põ/ parũ rerũ labentiũ coꝛruptibiliũq; gloꝛiet᷑. Audiat euʒ ipſum qui dixit: Intrate ꝑ an/ Matth.7. guſtã poꝛtaʒ:dicentẽ: Ego ſum via.Quaſi Jobᷣ.i4. em̃ quęreret tumidus qua intrabo: reſpon/ dit:Ego ſuʒ via: ꝑ me intra.MHõ niſi per me ambulas vt intres ꝑ ianuã. Naʒ ſicut dixi: Ego ſum via:ita ego ſũ ianua.Quid ꝗris q̃ redeas:qͥ redeas: q̃ itres? He alicubi erres: ipſe tibi omnia factus eſt. Bꝛeuiter & dicit: Hũilis eſto:mitis eſto. Audiamꝰhoc aꝑtiſſi me dicentẽ: vt videamꝰ qua ſit via: queę ſit via:quo ſit via:quo vis ire.Certe foꝛte aua ricia oia vis poſſidere:QOia mihi tradita ſũt Matts.u. a patre meo inqͥt. Foꝛtaſſe dicturꝰ es: Chꝛi⸗ ſto ſunt tradita: Mũquid mihi? Audi aplim dicentẽ: Audi vt dixi iãdudũ: ne deſperati/ one frangaris. Audi quõ amatꝰes:nõ ama/ e dus.Audi quõ amatꝰes fcdus:turpis:añqᷓ; eſſet in te qð amari dignũ eſſet. Amatus es pus: vt dignus fieres qui amareris. Eteni chꝛiſtus ſicut ait apłlus: pꝛo impijs moꝛtuꝰ eſt. Ante foꝛte impiꝰ amari merebat᷑.Qua⸗ re? Quid merebat᷑ impius? Donare reſpon⸗ des? Chꝛiſtus tamẽ ꝓ impijs moꝛtuus eſt. Ecce quid tibi pſſtitum impio:iam pio quid ſeruat᷑: Quid pᷣſtitũ eſt impio? Chꝛiſtꝰꝓ im pijs moꝛtuꝰẽ. Deſiderabas aũt oĩa poſſide re: noli ꝑ auariciã: ꝑ pietatẽ h̊ quęere.Si em̃ ita ꝗſieriſ:poſſidebiſ. Zenebis em̃ eũ ꝑ quẽ facta ſunt oĩa:⁊ cũ ipſo oĩa poſſidebis. (De eo de auo ſupꝛa: Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita; Sermo IVvy Nter cetera cũ ſanctũ euãgeliũ lege A ret᷑ audiſt.Ait dñs ieſus: Ego ſũ =RILvyia: veritas ⁊ vita. Veritatẽ et vitã omnis hõ cupit:ſed viã nõ oĩs hõ inue nit. Deũ eſſe quãdã vitã ęternã: imutabilẽ: intelligibilẽ:intelligentẽ:ſapientẽ:ſapiẽtes facientẽ:nõnulli etiã huiꝰ ſeculi philoſophi viderũt vitatẽ fixã:ſtabilẽ:ideclinabilẽ:vbi ſũt oẽs ratiões rerũ oĩm creaturarũ. Vide/ rũt quidẽ:ſᷣ de longinquo viderũt: ſᷣ i erro/ re poſiti:⁊ idcirco ad eã tam magnã ⁊ ineffa bilẽ ⁊ beatiſicã poſſeſſioneʒ: q̃ via ꝑueniret᷑ nõ inuenerũt.Nã qui viderũt: etiã ipᷣi quã/ tũ videri ab homie põt creatoꝛẽ ꝑ creaturã: factoꝛẽ ꝑ facturã: fabꝛicatoꝛẽ mũdi ꝑ mũdũ: Paulus aplus teſtis eſt:cuivtiq; debẽt cre/ dere chꝛiſtiani. Ait em̃ cuʒ de talibꝰ leaͤrer⸗ KRo. 5. Baancti Auguſtini de verbis domini Ro. 1. Reuelat᷑ ira dei de celo ſuꝑ oẽm impietateʒ ⁊ iniuſticiã hoĩm:qͥ vitatẽ iniqtate detinẽt. Nũquid dixit eis:nõ detinere veritatẽ? Sʒ Pitatẽ ĩ iniqtate detinẽt. Bonũ ẽ qð tenẽt: ſed malũ vbi tenẽt. Veritatẽ iniqᷣtate deti/ nẽt. Occurrebat aũt vt diceret᷑ ei: Uñ autẽ illi impij veritatẽ detinẽt? Nũquid deus ad quẽq; eoꝝ locutꝰẽ? Nũquid legẽ acceperũt ſicut iſraelita płus ꝑ moyſen? Vnde & deti⸗/ nent veritatẽ:vel in ipᷣa iniqᷣtate? Audite qᷓ ſequit᷑:⁊ oñdit.Qð qꝛ notũ eſt dei inqͥt:ma nifeſtũ eſt i illis. De ꝰem̃ illis manifeſtauit. Aanifeſtauit em̃ illis qbus legẽ nõ dedit. Audi quõ manifeſtauit. Inuiſibilia em̃ eiꝰꝑ. ea ꝗᷓ facta ſũt intellecta ↄſpiciunt᷑. Introga mũdũ:oꝛnatũ cęli:fulgoꝛẽ diſpoſitionẽq; ſy derũ: ſolẽ diei ſufficientẽ: lunã noctis ſola/ tiũ:interroga terrã fructiſicantẽ herbis ⁊ li/ gnis:aĩalibꝰ plenã:homiĩibꝰexoꝛnatã:intro/ ga mare quãt ⁊ qualibꝰ natalibꝰ plenũ: in⸗ terroga aera quãtis volatilibꝰ viget: int᷑ro/ ga oĩa ⁊ vide ſi nõ ſenſu ſuo tanq; tibi reſpõ dẽt: Deꝰnos fecit.hęc⁊ philoſophi nobiles Aſierũt:⁊ ex arte artiſcẽ cognouerũt.Quid ergo? Quare reuelat᷑ ira dei ſuꝑ ipᷣaʒ ipieta/ tẽ? Quia vᷣitatẽ ĩ iniqᷣtate detinẽt. Veniat: oſtẽdat quõ. Jaʒ em̃ dixit:quõ cognouerũt inuiſibilia eiꝰ:id eſt dei:⁊ ꝑ ea ꝗ̃ᷓ facta ſũt in/ tellecta cõſpiciũt᷑: Sempit᷑na quoq; eiꝰ vir- tus ⁊ diuinitas vt ſint inexcuſabiles:qꝛ cuʒ cognouiſſent deũ nõ ſicut deũ honoꝛificaue runt aut gras egerũt:ſᷣ euanuerunt in cogi/ tatõibꝰ ſuis:⁊ obſcuratũ ẽ inſipiẽs coꝛ eoꝝ. Aplixba ſunt:nõ mea.Eẽt obſcuratũ eſt coꝛ eoꝝ.Dicẽtes em̃ ſe eſſe ſapiẽtes: ſtulti facti ſunt. Qð curioſitate inuenerũt:ſuꝑbia ꝑdi/ daerũt.Dicentes ſe eſſe ſapiẽtes:id eſt donũ dei ſibi tribuentes: ſtulti facti ſunt. Verba inquã apli ſt. Dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti facti ſunt.Oſtẽde: ꝓba ſtulticiã eoꝝ.Oñde aple:⁊ ſicut oñdiſti nob:vnde potuerũt ꝑue nire ad cognitionẽ dei: qm̃ inuiſibilia eius ꝑ ea ꝗᷓ facta ſũt intellecta cõſpiciunt᷑:ita nüc. 6 oſtẽde quõ dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti fa cti ſũt. Audi:qꝛ ĩmutauerũt:ait:głiã icoꝛru/ ptibilis dei ĩ ſilitudinẽ imaginis coꝛruptibi lis homis ⁊ volucrũ ⁊ quadrupedũ ⁊ ſerpẽ/ tiũ. Figura em̃ iſtoꝝ aĩaliũ:ſibi deos paga/ ni fecerũt. Inueniſti deñ:⁊ colis idolũ. In/ ueniſti veritatẽ:⁊ ipſam veritatẽ ĩ iniuſticia detines. Et qð ꝑ dei oꝑa cognouiſti: ꝑ oꝑa hoĩs ꝑdis.Lotũ ↄſideraſti:celi:terrę:maris icit: quõ cũ legeret᷑ audiſt: Clerba quę os.14. loquoꝛ vobis:a meipᷣo nõ loquoꝛ. elemẽtoꝛũ oĩm oꝛdineʒ collegiſti:iſtud non vis attẽdere ꝙ mũdus opus ẽ dei: Idolum opus ẽ fabꝛi. Si faber idolo ſicẽ dedit ſigurã coꝛ daret:ab ipᷣo idolo faber adoꝛaret᷑ Quõ em̃ o hõ faber tuus deꝰ eſt:ſic hõ idoli faber qui ẽ deus tuus.Qui te fecit qͥs eſt?Deꝰ fa⸗ bꝛi.Qui illud fecit qͥs eſt: Deus idoli.Ergo ſi idolũ coꝛ haberet:nõ fabꝛũ adoꝛaret qᷣ illð fecit? Ecce in q̃ iniqᷣtate veritatẽ tenuerũt:⁊ ad poſſeſſionẽ illã quã viderũt viã ꝑducen/ tẽ nõ inuenerũt.Chꝛiſtꝰautẽ qꝛ ipᷣe eſt apud gqob.i. patrẽ veritas⁊ vita:verbũ dei de quo dictũ eſt: Vita erat lux hoiĩm. Quia & ie ẽ apud patrẽ vᷣitas ⁊ vita:et nõ habebamꝰ q̃ iremꝰ ad veritatẽ: filiꝰ dei qui ſemꝑ in pr̃e veritas ⁊ vita eſt:aſſumẽdo hominẽ factus eſt via. Ambula ꝑ hominẽ:⁊ ꝑuenis ad deum. Per ipᷣm vadis: ad ipᷣm vadis. Moli ꝗrere q̃ ad illum ꝑuenias pᷣter ipᷣm. Si em̃ via ipſe eſſe noluiſſet:ſemꝑ erraremꝰ. Factus & via eſt q̃ venias:non tibi dico quęrere viã. Ipſe via ad te venit:ſurge ⁊ ambula. Ambula moꝛi- bus:ñ pedibꝰ.Multi em̃ ambulãt bñ pedi/ bus:⁊ male ambulãt moꝛibꝰ. Aliqñ em̃ ipſi bñ ambulãtes: pſter viã currunt. Inuenies quippe homiĩes bñ viuẽtes:⁊ nõ chꝛiſtiano. Bñ currunt:ſᷣ in via nõ currunt.Quãto plꝰ currũt:plus errãt:qꝛ a via recedũt. Si autẽ tales homies ꝑueniãt ad viã:et teneãt viã: o quãta ſecuritas eſt:qꝛ ⁊ bñ ambulãt:⁊ nõ errãt.Si autẽ nõ tenẽt viã: quãtũ vis bene ambulẽt:heu quãtũ dolendũ eſt. Meliꝰ eſt em̃ in via claudicare qᷓ; pᷣter viã foꝛtiter am/ bulare. Hec ſatis ſint charitati veſtre Peeg 8ð ſcriptum eſt in euange/ lio m Johannẽ: Que ego loquoꝛ vobis a meipſo non loquoꝛ:Ser/ mo IVIVI — ipſo docẽte qͥ nõ recedit a nob. Dñs Pater aũt in me manens:ipſe facit oꝑa. Ergo ⁊ verba oꝑa ſũt: Plane ita eſt. NHã ꝓfecto qͥ ꝓximũ loquẽdo ędificat: bo⸗ nũ opus operat᷑.Sed qͥd eſt a meipſo nõ lo⸗ quoꝛ:niſi a meipſo nõ ſuʒ qͥ loquoꝛ:Et qpe tribuit quicqͥd facit: de quo ẽ ipſe qui facit. Pater em̃ deus nõ eſt de aliquo:filius autẽ ₰ Vdite auribꝰ: accipitemẽtibus di/ 2 lectiſſimi:loquẽtibꝰ quidẽ nobis:s··· des patri ęqualis.Sʒ de patre deo:ideo ille cuane lsteii ſeiſte od honui- iemnnii icnon⸗ n⸗ geſahin D lnise tlabellant cxlipume inemmneſe cpcſoel llunekenn noloiſu ngteinm linchucyen nolteßbur: licsposiuent ſtamintis: npaperan uicenerpo cgdedenn⸗ ſoßeihntql Gumiertſcbel Lungteqne tnobilchann ſectawinu Crſabelian ſun Qö ſunm aucia lecllialeer⸗ Nu Ntt⸗ Bebe aunnn Nnög isgatgunee ſlegosrn urnnen l Age⸗ Eitiien ſellſs , niln L doopnn alügtth pater in n N W In euangelio ſcm Johannẽ Sermo LVI LVII idilie deus: ſed nõ de deo: ⁊ lumẽ:ſed nõ de lumi/ aũt non eum ibi ſolum fuiſſe qui eſſet argu/ . tr tini ne:iſte 0 dede deo:lumẽ de munie. Wam endus oſtendit᷑. ᷓ?àJ ergcaennig i his duabꝰ ſentẽtijs:vna q̃ dictũ eſt: Mõ a . . Kitilt⸗ meipſo loquoꝛ: alia qua dictũ ẽ: Pater aũt Deeg ſcriptum eſt in euange fattget e iĩme manẽs ipe facit opa: ſingulas tenẽtes vobis: pq annr⸗ Pacemmez; 5 ta len diuerſi nobis aduerſant᷑ hęretici: qui nõ ex EDej oc n mea relinquo vobis dünturfi vna pte ſed in cõtraria conates:avia verita — D tnimid tis exoꝛbitãt.Arriani quipe dicũt: Ecce in/ Omini vox eſt frẽs chariſſimi: a 2 niteitni iun, ęqualis ẽ patri filiꝰ:non a ſeipſo loquit᷑.D cem meã do vobis:pacẽ meã Job. 14· migitiu cũt ſabelliani cõtra:id eſt patripaſſiani: Ec⸗· NR relinquo vobis. De pace dictu iaden ce qui pater ẽ: ipſe ẽ et ſiliꝰ. Quid eſt em pat ri:pus quę pacis ſint cõmoda videamꝰ.Eſt Qfi i me manens ipſe facit oꝑpa: niſi ĩ me maneo pax ſerenitas mẽtis: trãqllitas animi: ſim/ behniin ego qͥ facio?: Cõtraria dicitis: ̊ nõ eo mõ ſiẽ plicitas coꝛdis:amoꝛis viĩculũ:cõſoꝛtiũ cha/ iſnhinfritz falſum eſt contrariũ vo: ſᷣ ſicut ſunt inter ſe ritatt.hec ẽ ꝗ ſimltates tollit:bella cõpeſcit RKH5 4 duo falſa ↄtraria errãdo in diuerſa iſtis. In cõpꝛimit iras: ſuꝑbos calcat: hũiles amat: RKrHM medio ẽ via quaʒ reliquiſtis:inter voſipſos diſcoꝛdes ſedat: inimicos cõcoꝛdat:cunctis zui longioꝛe interuallo ſeparati eſtis:q; ab ipſa eſt placita.Hõ quęrit alienũ: nihil deputat * guſ via cuiꝰdeſertoꝛes eſtis. Vos hinc: vos aũt ſuũ:docet amare: ꝗ odiſſe nõ nouit.Neſcit 1nill illinc:huc venite: alteri ad alteros tranſire extolli: neſci: inflari. hanc & qui accepit te/ uweni en uicẽ vos iuenite. Sabelliani agnoſcite quẽ tunlin pᷣtermittitis: Arriani ęquate quẽ ſubditis: äntig ? in via vera nobiſcũ ambulatis.Eſt em̃ qð nei ä inuicem ex vobis alteri ex alteris admoneri fianm zune vtriq; debeatt. Audi ſabelliane: Uſq;dadeo nnitiin .è’ nõ ipᷣe ẽ pat᷑ qͥ flliꝰ: vt eũ arrianꝰ inęq̃lẽ aſſe/ a Aid rat pfi? Audi arriane: VUſq;adeo ẽ ſiliꝰequał 1nunuti Gu patri:vt ſabellianꝰ eũdeʒ eſſe dicat ⁊ patrẽ: uniummein Tu adde quẽ tolliſ:tu adimple quẽ minuiſ: tbünnttirti ⁊ nobiſcũ ambo conſiſtitis: qꝛ nec tu tollis: Eni giiſen nec tu minuis eũ qui ⁊ alter ẽ a pfe vt cõuin ndid. M aat ſabellianũ: qualis patri vt conuincat irnimn Sob. 10. arrianũ. Utriſq; em̃ clamat: Ego ⁊ pat vnũ tmn ſumꝰ.Qð ait: Vnũ:audiãt arriani.Qð ait ſumꝰ:audiant ſabelliani.Et nec illi equalẽ: wnckucune nec illi alteꝝ negando ſint vani.Si ergo qñ Oeer g goh 14 dixit: Verba ꝗᷓ ego loquoꝛ vobis a meipᷣo ñ olon. loquoꝛ: ꝓpterea putat᷑ eſſe ĩ patris poteſta- te:vt nõ qð ipᷣe vult faciat:audiat᷑ qð dixit: mie! Zoß. 5. Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos ꝛ viuiſicat: ſi iraf ⁊ filiꝰquos vult viuiſicat. Item ſi qñ dixit: *“ Pater in me manẽ᷑s ipſe facit oꝑa: ꝓpterea . Iuaue⸗ putat᷑ nõ alius eẽ pater:aliꝰ ipſe:audiat᷑ qð R te dixit: Quęcũq; facit pat:hec ⁊ filiꝰſiłr facit: chond ſeſte Et intelligat᷑ non bis vnꝰſ duo vnũ. VUerũ ncelen qꝛ ſic ęequalis alter alteri: vt tñ alter ex alte/ nintf ro. J6 nõ loquit᷑ a ſeipſo: qꝛ nõ eſt a ſeipſo. vglidod ⸗ Ideo pater in me manẽs ipſe facit oꝑa: qͥa Pcknne ꝑ quẽ ⁊ in quo facit:nõ ẽ niſi ab ipo.Deniq; aenan Joh.IA. adiũgit ⁊ dicit: Mõ creditis: qꝛ ego in patre oiſen ? pater in me eſt: Alioqͥn ꝓpter ipſa opera elge credite. Ante ſolus philipuſ arguebat᷑:nũc pale veſtrũ neq; foꝛmidet: nolite:ᷣ hinc atq; illinc ad nos veniẽdo inK/ oneat: qͥ ꝑdidit repetat: qͥ amiſit exqrat: qm̃ qui ĩ eadẽ nõ fuerit inuẽtus: abdicat᷑ a pfe: exheęredat᷑ a filio: nihilominꝰ et a ſanctoſpũ alienꝰ efficit᷑. Reſpuit em̃ munꝰ oblatũ qui date legis cõtẽpſerit bonũ. Nec poterit ad hereditatẽ dei ꝑpuenire qͥ teſtamentũ nolue/ rit obſeruare. Mõ põt cõcoꝛdiã habere cum chꝛiſto:qͥ diſcoꝛs voluerit eſſe cũ chꝛiſtiano. Cõtumacię crimẽ ẽ: qð iubet᷑ cõtemnere: qð pᷣcipit᷑ nolle: qð imperatũ eſt declinare. Quid tibi cõmune cũ diſcoꝛdia chꝛiſtiane? Quid ſimitates amas:qð auctoꝛi pac pla- cere ñ potuit:Quid exerces inimicitias:q̃s euadere nõ potuit: nec ille qͥ eas pᷣmus inue nit: Jinitio nãq; inimicitias in ꝓthoplaſtũ dũ ſerpẽs exerit interficit᷑: dũ homĩ inuidet ipſe ꝓſternitur. Dũ adã cupit decipere:ipſe pᷣmitus iugulat᷑. Quare aut chꝛiſti charita/ tem amplectere chꝛiſtiane:aut diſcoꝛdię au/ ctoꝛi de ſimilitudine operum parem te eſſe cognoſc . De eo qs ſcriptum eſt in euange/ lio m Johanem: Non turbet᷑ coꝛ er. LVIII. Ccepimus frẽs verba dñi dicentis ad diſciplos ſuos: Non turbet᷑ Joß. 14. . oꝛ vrjm: neq; foꝛmidet. Au/ diſtis qꝛ ego dixi võbis:qꝛ vado ⁊ venio ad vos.Si diligeren me gau deretis vtiq; qꝛ vado ad patrẽ: qa pr̃ maior me c.hinc &turbare ⁊ foꝛmida re poterat coꝛ illoꝝ ꝙ ibat ab eis: qᷓ;uis vẽ/ turꝰ ad eos:ne foꝛſitan gregẽ lupus H inter⸗ 2 ”õ . Gancti Auguſtini de verbis domini uallo inuaderet paſtoꝛis abſentia.Sʒ a b⸗ hõ abſcedebat deꝰ nõ relinqbat:qꝛ idẽ chꝛi/ ſtus hõ ⁊ deꝰ. Ergo ⁊ ibat ꝑ id qð hõ erat:⁊ manebat ꝑ id qð deverat. Ibat ꝑ id qð vno loco erat:⁊ manebat ꝑ id qðvbiq; erat.Cur itaq; turbaret᷑ et foꝛmidaret coꝛ: qñ ſic deſe/⸗ rebat oculos vt nõ deſereret coꝛ:ecuis de etiã qͥ nullo ↄtinet᷑ loco diſcedat ab eoꝝ coꝛ/ dibus qͥ eũ relinquũt moꝛibꝰ nõ pedibus:⁊ veniat ad illos qͥ cõuertunt᷑ ad eũ:nõ facie ſ fide:⁊ accedũt ad eũ mẽte nõ carne. Vt aũt intelligerẽt ſᷣm id qð hõ erat eũ dixiſſe: Va/ do ⁊ venio ad vos:Adiecit atq; ait:Si dili/ geretis me gauderetis vtiq;:qꝛ vado ad pa trẽ:qꝛ pat᷑ maioꝛ me eſt. Per qð &̊ filiꝰ nõ eſt eęqualis patri:ꝑ hoc erat iturꝰ ad patreʒ:a q̊ ⁊ venturꝰeſt viuos iudicaturus ⁊ moꝛtuos. Per illud aũt in qͥ equalis ẽ gignẽti genitꝰ: nunq; recedet a patre:vᷣ cũ illo eſt: vbiq; to/⸗ tus:pari diuinitate quã nullꝰcõtinet locus.s NMbil. 2. Cũ em̃ in foꝛma dei eẽt: ſicut apłus loquit᷑: nõ rapinã arbitratus eſt: eſſe ſe equalẽ deo. Quõ em̃ rapina poſſit eẽ natura: ꝗ nõ erat vſurpata ſed nata? Semetipᷣm aũt exinani⸗ uit: foꝛmã ſerui accipiẽs.Mõ g amittens illã ſed accipiens iſtam: eo modo ſe exinaniens quo h̊ minoꝛ apparebat qᷓ; apud patrem ma/ nebat. Foꝛma quipe ſerui acceſſit: non foꝛ⸗ ma dei receſſit.heęc aſſumpta eſt:nõ illa cõ/ ſumpta. Pꝛopter hanc dicit: Pat maioꝛ me Jobᷣ.Io. eſt: ꝓpter illã vo: Ego ⁊ pater vnũ ſumus. Hoc attẽdat arrianus:⁊ hac attentiõe ſit ſa/ nus:nec cõtentiõe remaneat inſanus.hhęc ẽ em̃ foꝛma ſerui: in qᷓ dei filiꝰ minoꝛ ẽ:nõ pf̃e I. ſen. diſ.Is. ſolo etiã ſpũſancto. Heq; id tantũ ſed etiã ca.notandũ. ſeipᷣo:quia ipſe in foꝛma dei maioꝛ eſt ſeipᷣo. Neq; em̃ homo chꝛiſtꝰnõ dicit᷑ filius dei: qð etiã ſola caro eius ĩ ſepulcro meruit appella- ri. NHã qͥd aliud cõſitemur cũ dicimus crede⸗/ Matth.227. re nos in vnigenitũ filiũ dei:qui ſub pontio pilato crucifixus ẽ ⁊ ſepultꝰ? Et qͥd eiꝰ ſepul tũ eſt:niſi caro ſine aia? Ac ꝑ hoc cũ credimꝰ in dei filiũ qui ſepultꝰ eſt: ꝓfecto filiũ dei di Phil. 2. cimꝰ ⁊ carnẽ ꝗ̊ ſola ſepulta eſt. Ipᷣe ̊ chꝛiſtꝰ filius dei ęqualis patri in foꝛma dei: qͥa ſe⸗ metipſum exinaniuit nõ foꝛmã dei amittẽs ſed foꝛmã ſerui accipiẽs:maioꝛ eſt et ſeipſo: qꝛ maioꝛ ẽ foꝛma dei ꝗ̊ amiſſa nõ eſt:qᷓ; ſerui quę accepta ẽ.Quid itaq; mirũ vel qͥd indi⸗/ gnũ: ſi ſᷣm hanc foꝛmã ſerui loquens ait: id Joh.10. eſt ipe dei ſiliꝰ:Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ: Vnũ em̃ ſunt ſᷣm id ꝙ deus erat verbuʒ:et minoꝛ Aduerſus qͥs ita rñũdemꝰ. Multi quidẽ do/ eſt patre ſᷣm id ꝙ deus verbũ caro factũ eſt. Jovᷣ.i. Dicã etiã qð arriani? eunomiani negare nõ poſſunt. Scõm hãc ſerui foꝛmã puer chꝛiſtꝰ etiã parẽtibꝰ ſuis minoꝛ erat: qñ paruꝰ ma⸗ ioꝛibus: ſic ſcriptũ eſt:ſubditus erat.Auid Lud.ꝛ. igit᷑ hęretice:Cũ chꝛiſtꝰſit deus ⁊ hõ:loquit᷑ vt hõ:⁊ calũniaris deo?: Ille in ſe naturã cõ⸗/ mẽdat hũanã:tu in illo audes defoꝛmare di uinã? Equalis em̃ patri filiꝰ: ꝑ quẽ factꝰ eſt homo.Qõð niſi fieret qͥd eſſet hõ? Dicat pla ne dñs ⁊ magiſter nr̃: Si diligeretis me gau JZob.14. deretis vtiq; qꝛ vado ad patrẽ: qꝛ pater ma ioꝛ me eſt. Cũ diſcipulis audiamꝰ vᷣba do / B ctoꝛis:nõ cũ alienis ſeᷓmur aſtutiã decepto ris. Agnoſcamꝰ geminã ſubſtantiã chꝛiſti: diuinã ſcʒ q̃ ęqualis eſt patri: hũanã q̃ ma/ ioꝛ eſt pat. Vtrũq; aũt ſimul nõ duo ſᷣ vnuſ chꝛiſtꝰ: ne ſit q̃ternitas nõ trinitas deꝰ. Sic em̃ vnꝰ eſt hõ aia rationalis ⁊ caro:ſic vnus eſt chꝛiſt? deus ⁊ hõ. Ac ꝑ hoc chꝛiſtꝰ deus ⁊ aĩa rationalis ⁊ caro. Chꝛiſtũ in his omibꝰ: chꝛiſtuʒ in ſingulis confitemur. Quis eſt g per queʒ factus eſt mũdus? Chꝛiſtus ieſus: ſed in foꝛma dei. Quis ẽ ſub pontio pilato cruciſixus? Chꝛiſtus ieſus:ſed in foꝛma ſer/ ui. Item de ſingulis quibus homo cõſtat. 5.ſen. diſ. 22. Quis nõ eſt derelictus in inferno? Chꝛiſtus bic queritur. ieſus: ſed in aia ſola. Quis reſurrecturꝰ tri/ duo iacuit in ſepulcro? Chꝛiſtꝰ ieſus: ſed in carne ſola. Dicit᷑ ̊ et in his ſingulis chꝛiſtꝰ. Verũ hęc oĩa nõ duo vl tres:ſed vnꝰẽ xpᷣs. Ideo dixit: Si diligeretis me gauderetis Job.iXiA vtiq;:qꝛ vado ad patrẽ. Quia naturę hũa nę gratulandũ eſt eo ꝙ ſic aſſumpta ẽ a ver/ bo vnigenito vt imoꝛtalis cõſtitueret᷑ in cę/⸗ lo:atq; ita fieret terra ſublimis vt icoꝛrupti- bilis puluis ſederet ad dexterã patris. Haʒ ꝓfecto ad illum ibat:qui cũ illo erat.Sed h erat ire ad eũ ⁊ recedere a nobis:mutare at/ q; imoꝛtale facere qð moꝛtale ſuſcepit ex uo bis:⁊ leuare in cęlũ ꝑ quod fuit iterra ꝓ no/ bis. Quis nõ hinc gaudeat:quis nõ ſic dili gat chꝛiſtũ:vt ⁊ ſuã naturã iaʒ imoꝛtalẽ gra tulet᷑ in xpᷣo: atq; ſe ſperet futuꝝ eſſe ĩmoꝛta lẽ ꝑ xpᷣm?:Obijciũt nobᷣ arriani:creaturã dei filiũ aſſerentes.Quid eſt quod ſalomon ad h ex ꝑſona chꝛiſti cõſentit ⁊ dicit:Hſis crea/ ꝛouer.d. uit me:in pꝛincipio viaruʒ ſuarũ in oꝑa ſua ante ſeęculũ fundauit me: initio pᷣus qᷓ; terrã faceret:pus qᷓ; ꝓdirẽt fõtes aq̃ꝝ:pus qᷓ; mõ⸗ tes ſtabilirent᷑:añ oẽs colles generauit me? or) Ciſint aſenüt vopal aboca luctarm aurlio nuur P cet vns ſubſtan gitanis! Lalum enol Glon tatemne leppei ales hͤ nübu⸗ duenan Ntiden fesaut Mth nage Und4 ,atvent pemlin pllabus Ir lzeti denan⸗ debes Porer.8, Domi ſua:g⸗ niebat lüfune duse tes gq̃ ofnsce ceauen eſppeu keponaſt illneint Hiyen dedeue litoien te ſnoeit uga iensef bin Auani men fabricnn Cozgun en unbe noſtcen⸗ ſehenat Ei In euangelio ſcom Johannẽ Sermo LVIII ſofictiek e ctiſſimi viri:hoc ex ꝑſona illiꝰ ſapiẽtię dictũ coęternũ patri creditis flliũ: dicite qᷣſumus Unegeer aſſerũt: quã ſalomõ ad iudicãdũ regendũqʒ düũ eſſet genitꝰ ẽ:an nondũ eſſet? Si dũ eẽt: Duerchic⸗ propulũ acceperat.Sʒ qꝛ vos animo ꝑtina- duo ̊ ingeniti ante fuerũt:⁊ poſtmodũ vnꝰ 1an ci hoc a nobis ex chꝛiſti ꝑſona exigit: nõ re/ aliũ generauit: aut ſi vt ratio vera ꝑmittit: Gt Qidu, luctamur neq; renitimur:ſᷣ ipſius veritatis dũ nõ eſſet genitꝰẽ: erit vtiq; patre poſteri/ thötgui auxilio roboꝛati: quocũq; duxeritis ſequi/ oꝛ.Ad quã rẽ nobis nõ aliud agendũ ẽ: niſi enaturic mur. Pꝛimo qꝛ iamvt ſuperius diximus:li/ vt tã grandi hereticoꝝ malitię:exẽplis apłi/ eihnnetemrir cet vnã ꝑſona in chꝛiſto credamus: duas tñ ces reſiſtamꝰ: qͥbꝰ facile ſapiẽtia ſeculart eli/ iizeſ ſubſtantias: id eſt naturas eẽ fatemur:diui dit᷑. Dũ g̊ nobis memoꝛata ſuꝑiꝰ obiecerit: Dindl nitatis ſcilicet et humanitatis: aſſũptionis dicimꝰ. Nos ſiẽ ſolũ patreʒ ſemꝑ et ſine ini/ wonegneu. ⁊ aſſumpte:creatricl ⁊ creatę:Quę tñ ſubſta tio igenitũ nouimꝰ: ita filiũ ſemꝑ ⁊ ſine ini⸗ gepterm tig nõ ſunt cõfuſeę:ſᷣ vnite:atq; ĩ vna eadem tio ex pf̃e genitũ ↄfitemur. Nec alia aliq̃ cau ner d Hö q; ꝑſona inſeparabiles: ⁊ in ſua ſemꝑ ꝓpꝛie/ ſa eſt ꝗ diuiſioneʒ faciat ꝑſonarũ: niſi ꝙ hic tädenand tate manentes. Quapꝛopt vnicuiq; ſubſtã ingenit ẽ ⁊ ille genitꝰ:id ẽ hic pf̃ eſt et ille ſi/ ntiä chrſt. tig ꝓpꝛia vtiq; aptanda ſunt:id eſt infirmi/ lius:qꝛ pr ſemꝑ pf eſt nũq; filius:qꝛ vt dixi/ ianiiin tates hũanitati quę cręata eſt:ſigna vo vel mus nõ eſt genit ß ipe genuit. Et ſiliꝰ ſemꝑ Duoßlt mirabilia diuinitatiꝗᷓ creauit. Intantũ em filiꝰẽ nũqᷓ; pf:qꝛ nõ genuit ſᷣ genitꝰẽ. Qua 1sde gi dus nature ſibimet vnite ſunt atq; ↄiuncte dere nõ alius q; aplus ipᷣe in medio ꝓuocã/ loſels vt idem atq; idẽ chꝛiſtꝰ deus et homo:aliqũ; dus eſt: Qui puidẽs eunomij ⁊ arriani ma/ Nitdenst es aut agat aut loquat᷑ hũanas:aliqñ diui liciã: exemplis rerũ viſibiliũ: inuiſibilẽ ⁊ in/ bisomibe. a t.. nas: Sicut illud ẽ ꝙ doꝛmit in naui:⁊ impe/ enarrabilẽ ⁊ incõpꝛehẽſibilẽ rẽ inquãtũ po/ Qlisat; Waerb. . rat ventis ⁊ mari:aut ꝙ eſurierit:et ꝙ quin tuit vel res ipa ꝑmiſit explanare conatꝰ eſt. qᷓ; milia hominũ de quiq; panibꝰ duobus Quid em̃ ſcribẽs ad hebꝛęos de filio dicit?⸗ leii piſcibus ſaturarit. Poſtremo ꝙ moꝛit᷑: et ¶Qui eſt inqt ſolẽdoꝛ glłig et figura ſubſtãtię heß.r. gtanec Job.11. laʒarũ quatriduanũ auctoꝛitate diuina iu- eius. Videamꝰg qd cauſęẽ:ꝙ ſiliũ ſplendo/ dio⸗ ſtr beat a moꝛtuis reuocari.Ex quo mirari non rẽ nomiauit. Splẽdoꝛ em̃ niſi falloꝛ:nõ dici⸗- wae Ni debes ſi chꝛiſt? de humanitate ſua dixerit: m niſi aut ſolis aut lunę aut cuiuſlibet cer/ oeliuſuu Niꝛouer. S. DHominꝰcreauit me initio viaꝝ ſuaꝝ in opa ti lumis.Quid & eſt: Nũquid taʒ inſanimꝰ Unecnn Nn ſua:qꝛ ſubſequẽs dictũ qͥd diuinitati cõue / vt apłm putemꝰ ineſtimabilẽ illã diuinitat: rſs ſui niebat:poꝛi ſᷣmiſſo oñdit dicẽs: Ante ſecu/ ſpeciẽ: ſoli aut igni aſſimilaſſe? Abſit. Sed alschiſf lũ fundauit me initio pꝛius qᷓ; terrã faceret: vt exẽplo illo intelligamꝰ:qꝛ ſicut ſplẽdoꝛ ex weidh. ⁊ pᷣus q; abyſſos faceret:pᷣus qᷓ; ꝓdirẽt fon / ſuba ſolis naſcit᷑:ita⁊ filiũ ex ſuba pr̃is geni „ guderen ſ tes aqꝝ:pᷣus q; mõtes ſtabilirent᷑: ante aut tũ. Et ſic nõ ẽ ſol aut ignis pᷣoꝛ ſplẽdoꝛi ſuo nanuebin⸗ om̃s colles genuit me.hoc eſt dicere:Licet licet ex illo naſcat᷑:ſic ex qͥ ſol aut ignis ꝓcelſ⸗/ nonia creauerit me deꝰ vt initia viaruʒ atq; operũ ſiit ſil ⁊ cũ eo ſplẽdoꝛ eius aparuit: nec dici tueretinc eiꝰ ꝑ euãgeliũ demõſtrarẽ: ſed ante ſeculũ: p̃t ſplẽdoꝛ ſole vł igne poſterioꝛ:cũ tñ vt di⸗ pticomupl⸗ id eſt ante initiũ:anteqᷓ; vel cęlũ vel terrã vł xi ex ipᷣo naſcat᷑. Si ̊ ĩ creatur aliqͥd iuenit᷑ pamis Hi tẽpoꝛa fierent genuit me: hoc eſt vt ſine te qð ⁊ naſcat᷑ et poſteriꝰ nõ ſit a genitoꝛe ſuo: crit Seob ⁊ ſine initio ſeparatim genitũ demõſtraret. cur h̊ hęrctice a creatoꝛe fieri poſſe deſperaſ: mmonaresn Nã vt totũ bꝛeuit᷑ cõpꝛehendã:chꝛiſtꝰ filius Accipe etiã huiꝰ rei aliã ſiſitudinẽ:Siẽ ſplẽ/ ulcepntert⸗ dei deus ⁊ hõ:ſm diuinitateʒ ante tꝑa:ſine doꝛ ex ſole nat replet oꝛbẽ traꝝ:⁊ tñ a geni/ item ,to⸗ initio ienarrabilit a patre genitꝰẽ: ſiceſaias toꝛe ſuo nõ abſcindit᷑ aliqñ nec recedit: ita ⁊ isnolel Xſa. ʒ· dicit: Generationẽ eiꝰqͥs enarrabit: Nouiſ⸗ filiꝰ ex pre genit vbiq; dũ ſit:in pfe ſemꝑ ꝑ⸗ inoruigi ſimo aũt tꝑe ſᷣm hũanitatẽ creatus ẽ. Adue/ nmanet. Et ſiẽ ſubalit ſplẽdoꝛ iĩ ſole ẽ ⁊ ſol in HZ neſeinen XZuc.2. Niens em̃ diuinitas iĩ vterũ virginis marię: ſplẽdoꝛe: ita ſubalit pat iĩ ſilio: ⁊ fili in pfeẽ. gennide Geñ·2. aluctoꝛitate illa qᷓ in paradiſo adam de limo Et ſiẽ ſoli ⁊ ſplẽdoꝛi vna ſuba dũ ſit: nõ tñ ẽ 1itoronn 24 foꝛmauit:carnẽ ſibi ex ſubſtaãtia ipſiꝰ marie vna ꝑſona:qꝛ nec ſolẽ ſplẽdoꝛẽ eẽ: nec ſplen ir Nocen 6 fabꝛicauit: quã ꝓ ſalute nf̃a ſuſcipiẽs ⁊ ſibi doꝛẽ dicimſolẽ:qꝛ ſcimꝰ ꝙ ſol genuit ſolen / ironſu coadunãs natuꝰẽ deꝰ⁊ hõ. Quã generatiõ,ʒ doꝛẽ:ſplendoꝛ vero natus ex ſole ẽ:ita ⁊ pa- niuii Matth.i. martheus enarrat dicẽs: Chꝛiſti aũt genera ter et filius cũ ſint vnius eſſentię nõ tñ ſunt ghi tio ſic erat ⁊c. Item ſolẽt aduerſũ nos hmõi vnius ꝑſonę: ſicut iam ſuꝑius ad plenũ me nnme venenatũ cõponere ſyllogiſmũ dicẽtes: Si moꝛauimꝰ. Et ſic ſol ꝑ ſplendoꝛẽ ⁊ calefacdit Sancti Auguſtini de verbis domini æ ſllumiat ⁊ ſiccat ⁊ ſoluit ⁊ candidat ⁊ deni/ grat: ⁊ oia ꝗᷓ ei a deo iniũcta ſũt oꝑat᷑: ita et patrẽ ꝑ vnigenitũ filiũ ſuũ oĩa legimꝰ fuiſſe oꝑatũ.Creatũ inqᷣunt eẽ filiũ a pr̃e nõ geni/ tũ.Ad qð bꝛeuit᷑ rñdẽdũ ẽ.Si creatꝰẽ vtiq; ⁊ ſeruꝰ:qꝛ om̃e qð creatũ ẽ:neceſſe ẽ vt crea-⸗ Phitł.2. toꝛi deſeruiat.Et ſi ſeruꝰẽ filiꝰ:quõ in foꝛma dei ↄſtitutꝰ foꝛmã ſerui accepit? Seruus em̃ ʒ. ſen. diſ.9 ſerui foꝛmã accipere nõ põt. Idẽ dicunt nõ ca.2. natura eſſe dei filiũ:ſᷣ creatũ. Aduerſꝰhmõi ſſtiones ſolito rũdendũ eſt.QAuia ſi natura deꝰ nõ ẽ filiꝰ ſ̊ creatura:nec colẽdus ẽ oino: Ro. I. nec vt deꝰ adoꝛandꝰ:Dicẽte apło:Et colue/ rũt ⁊ ſeruierũt creaturę potiꝰ qᷓ; creatoꝛi:qui Sal.q. eſt bñdictꝰin ſecula.Et ad Salatas:Sʒ tũc igrãtes deũ:his qͥ natura nõ ſũt dij fuieba/ tis.Sʒ illi ad hęc replicabũt et dicẽt: Quid ꝙ carnẽ eiꝰ quã creaturã eſſe non negas ſi cũ diuinitate adoꝛas:atq; ei nõ minꝰ q; diui nitati deſeruis?:Ego dñicã carnẽ imo ꝑfectã ĩ chꝛiſto humanitatẽ ꝓpterea adoꝛo qð a di/⸗ uinitate ſuſcepta atq; deitati vnita ẽ:vt nõ aliũ atq; aliuʒ: Fᷣ vnũ eundẽq; deũ ⁊ hoĩem dei flliũ ↄfitear. Deniq; ſi hoĩem ſeꝑaueris a peo:vt photinꝰ vel paulus ſamoſatenꝰ: illi ego nunq; credo nec ſeruio. Velut ſi qͥs no/ ſtrũ aut purpurã:aut diadema regale iacẽs inueniat:nũquid ea conabit᷑ adoꝛare:Cum vo ea rex fuerit indutꝰ: ꝑiculũ moꝛti ĩcurrit ſi ea ſimul cũ rege qͥs adoꝛare ↄtẽpſerit: Ita etiã in chꝛiſto dño hũanitatẽ nõ ſolã aut nu dã:vᷣ diuinitati ſuę vnitã: vnũ dei filiũ deũ verũ ⁊ hominẽ verũ qui adoꝛare ↄtẽpſerit: ernę moꝛtis pęnam patiet᷑. Zob. 15 Beeoqs criptũ eſt in euangelio S e:49. Pin Johannẽ: Ego ſum vitis: vos olon iſum eſt: Wal⸗ det:⁊ vineã locabit alijs agricolis qͥ reddũt ei fructũ ĩ tꝑe ſuo. Plãtata ẽ vinea:lege da/ eſtis ſarmẽta: pater meus agricola Serme XK— „ Eſancto euãgelio pᷣſenti tpi ↄſonã/ t ſilitudinẽ audiſtis qͥ opant᷑ in vi/ nea.Eſt em mõ tpᷣus vindemię tꝑa/ lis. Eſt aũt ⁊ ſpiritat vindemia:vbi deꝰ gau det ad fructũ vineę ſuę. Colimus em deũ:?- colit nos deꝰ.Sʒ nos ſic deũ colimꝰ:vt non eũ melioꝛẽ faciamꝰ. Colimꝰ em̃ eũ adoꝛãdo nõ arando:ille aũt colit nos tanqᷓ; agricola agrũ.Qð ꝭ̊ nos ille colit:melioꝛes nos red/ dit: qꝛ ⁊ agricola agrũ colẽdo facit melioꝛẽ: ⁊ ipᷣm fructũ ĩ nobis ꝗ̃rit vt eũ colamꝰ.Cul/ tura ipᷣiꝰ ẽ in nos:ꝙ ñ ceſſat vᷣbo ſuo extirpa re ſemia mala de coꝛdibꝰ nfis:aꝑire coꝛ nrjm tanq; aratro fmonis: plãtare ſemia ſᷣcepto rũ:expectare fructũ pietatis. Cũ em̃ iſtã cul turã ſic acceperimꝰ in coꝛ nr̃m vt eũ bñ cola⸗ mus:nõ exiſtimꝰ ingrati agricole nr̃o:bᷣ fru⸗ ctũ reddimꝰ qͥ gaudeat. Et fructx nr̃ nõ illũ ditioꝛeʒ facit:ſᷣ nos beatioꝛes. Ecce audite qꝛ ſiẽ dixi: Colit nos deꝰ. Nã qꝛ colimꝰ nos deũ: nõ opus ẽ vt ꝓbet᷑ vobis. Oiĩs em̃ hõ hoc habet ĩ oꝛe:qꝛ homies colũt deũ.Quia vo deꝰ colit homies: q̃ſi expaueſcit auditoꝛ qñ̃ audit: qꝛ nõ eſt in vſu hoĩm vt dicat᷑: qͥa de colit hoies:ßᷣ qꝛ deũ colũt hoĩies.Debe⸗ mus g ꝓbare vob:qꝛ ⁊ de colit homies:ne foꝛte putemur verbũ indiſciplinatũ dixiſſe: ⁊ aliqͥs ĩ coꝛde ſuo diſputet ↄ nos: ⁊ neſciẽs qͥd dixerimꝰ repᷣhendat nos.hoc & ↄſtitutũ eſt demõſtrare vob:qꝛ ⁊ deꝰ colit nos: ſᷣ iaʒ dixi: ſicut agrũ vt melioꝛes nos faciat.Dñs dic in euãgelio: Ego ſũ vitis: vos eſtiſ Job.is. ſarmeta:pater meꝰagricola.Auid fa cit agricola? Introgate vos qͥ agricole eſtt q̃d facit agricola. Puto qꝛ agrũ colit.Si ꝗ̊ pat deus agricola ẽ: habet agrũ ⁊ colit agꝝ ſuũ:⁊ expectat inde fructũ. Deniq; plãtauit Mattbᷣ.ꝛi. vineã: ſic ipᷣe dñs ieſus xpᷣs dicit:et locauit eã agricolis:qͥ redderẽt ei fructũ tẽpoꝛibꝰꝓ⸗/ pꝛijs.Et miſit ad eos ſeruos ſuosvt peterẽt mercedẽ vineę. Illi aũt ↄtumelijſ eos affece rũt:aliqͥs occiderũt:⁊ fructũ reddere ↄtẽpſe runt. Miſit alios:talia ꝑpeſſi ſunt.Et dixit ille patfamilias:cultoꝛ agri ſui:⁊ plãtatoꝛ et locatoꝛ vineę ſuę: Mittã vnicũ filium meũ: foꝛte vel ipᷣm reuerebunt᷑. Et miſit inqͥt etiã filiũ ſuũ. Dhixerũt illi apud ſemetipſos: hic eſt heres: venite occidamꝰ eũ:⁊ nr̃a erit hę/ reditas.Et occiderũt eũ:⁊ ꝓiecerũt eũ extra vineã.Cũ venerit dñs vineę: qͥd faciet illis malis colonis:? Rñſum eſt: MÆ-alos male ꝑ⸗ ta ĩ coꝛdibꝰ iudęoꝝ. Miſſi ſũt ꝓphᷣę:ꝗrẽtes fructũ:bonã vitã eoꝝ. Pꝛophete ab eis cõ⸗ tumelijs affecti:⁊ occiſi ſũt. Miſſus ẽ ⁊ xs vnicus filiꝰ patriſfamilias:et ipᷣm occiderũt heredẽ:⁊ iõ ꝑdiderũt hęreditatẽ. In ↄtrariũ eis vertit malũ ↄſiliũ: At poſſiderẽt occide rũt: ⁊ qꝛ occiderũt ꝑdiderũt.Et mõ audiſtis B ſilitudinẽ ex euãgelio ſancto:Quia ſimile ẽ attb.20 regnũ celoꝝ patrifamiliaſ:qui exijt cõduce⸗/ re operarios in vineã ſuã. Et exijt mane et quos inuenit cõduxit ĩ vineã ſuã:⁊ placuit cũ eis mercedẽ denariũ. Exijt ⁊ hoꝛa tertia inuenit alios:et adduxit ad opus vineę.Et ſexta hoc fecit:⁊ nona hoc fecit.Exijt etiã et hoꝛa vndecima ꝓpe finẽ diei: inuenit qſdẽ ſbbiouden naust Quareß Utüten 2 placli /. gecepnnos ad wmihoe ercedetan cpit ſeden nteulit⸗a navencrit guecdipſ Meytuno füt denan familiasde goꝛediei llisq al ſamiliastil Soolssno laulegople ſocl quicia voloeaer⸗a ceqd yolo ekegtegobe erephed eni. Cädo norneccuid donebidch eſyoeri Uiſimiͤn eaccepen ganouiſt ein'ſta coeligeli hi teri⸗ Tnie üg vobr Koisſimule doresacepi thoſtenoꝛes eythuenie Neñdebe bogat. Bo el deduobe Mͤbe c ning tepſriz nban voſtmiſ hongild we:ſhn In euãgelio ſcðm Johannẽ Germo LIX ginin vacuos ⁊ ſtãtes: ⁊ ait illis: Quid h facitis? ctionis nobiſcũ acccepturi ſunt. Alij iuſti p⸗ afupfii Quare ñ opamini ĩ vinea: Rñderũt: Quia illos:abꝛaã:iſaac:iacob:⁊ quicũq; erãt ſecli . Eeg nenmo nos coduxit. Venitce inqt vos: ?1 dd ipoꝝ: qſi tertia hoꝛa vocati: fglicitatẽ reſur/ Bicgaien iuſtũ fuerit dabo vobis. Mercedẽ denariũ rectionis accepturi ſunt nobiſcũ. Ali iuſti wbo gii placuit. Iſti qqvna hoꝛa ert operatur:qu? moyſes ⁊ aaron: ⁊ quicũq; cũ illis tanq; ho/ Schütnigt, ſibi auderẽt ſperare denariũ: Sʒ tñ ſe aliqd ra ſexta vocati: feęlicitatẽ reſi urrectiõis acce/ ruſt accepturos gratulabant᷑. Adducti ſũt ⁊ ii pturi ſũt.Poſt ipos ꝓphete ſcti tãq; nona ddein 4 ad vnã hoꝛã. Finito die: iuſſit omibꝰ reddi hoꝛa vocati: eandeʒ fęlicitatẽ nobiſcũ acce/ güurt⸗ mercedẽ: a nouiſſimis vſq; ad pᷣmos. Inde pturi ſunt. In fine ſeculi oẽs chꝛiſtiani tan/ wetdnien cgpit reddere ab eis qͥ hoꝛa vndecima vene / qᷓ; vndecima hoꝛa vocati: flicitatẽ illius re/ Mänt rant: iuſſit eis dare denariũ. Illi qͥ pᷣma ho⸗ ſurrectionis cũ illis accepturi ſunt. Om̃s ſi⸗ Alchlmnii. ra venerãt vidẽtes illos accepiſſe denariüũ: mul accepturi ſũt:ᷣ videte illos pᷣmos poſt W. quẽ cũ ipſis placuerat: ſpauerũt ſe plłꝰ'aliqdd quãtũ tpᷣus accipiũt.Si & illi ᷣmi poſt mul⸗ n beriſtni accepturos. Ventũ eſt ⁊ ad ipos:⁊ accepe- tũ tpᷣus:nos poſt modicũ tpᷣus:qᷓ;uis ſimul doaltmft rũt denariũ. AMurmurauerũt aduſus patrẽ accipiamꝰ*: poꝛes videmur accepiſſe: qꝛ mer sſand familias dicẽtes: Ecce nos qͥ ſuſtinuimꝰ ar/ ces nf̃a nõ tardauit.Erimꝰ in illa mercede pitis: vosci doꝛẽ diei ⁊ ęſtũ diei: ęquaſti et pares feciſſli oẽs ęquales:tanqᷓ; pᷣmi nouiſſimi:⁊ nouiſſi/ gnolgu illis qͥ vna hoꝛa oꝑati ſunt ĩ vinea.Et ait pt mi pmi:qꝛ denarius ille vita ęterna eſt:⁊ in N egic familias:iuſtiſſimũ rũſum reddẽs vni eoꝝ. vita ęterna om̃s ęquales erũt. uis enim gic S6 Sogalis nõ tibi feci iniuria:hocẽ te nõ frau meritoꝝ diuerſitate fulgebũt: alius maius dargitclg daui: qð placui reddidi tibi. Fraudẽ tibinõ dalias minꝰ. Qdð tamẽ ad vitã ęternã ꝑtinet: i Dongginutte feci: quicqͥd pactus ſũ reddidi tibi. HhHuicnõ eęqualis erit oibꝰ. Mõ em̃ alteri erit longioꝛ: 3redn gln volo reddere:ſed donare. Mõ licet mihi fa- alteri bꝛeuioꝛ:qð pariter ſempiternũ eſt:qð atmiihen cere qð volo de meo: an oculus tuus nequũ noõ habebit ſinẽ: nec mihi: nec tibi. Alio mõ nosſusnſeri eſt: qꝛ ego bonꝰ ſũ? Si alicui tollerẽ alienũ: ibi erat caſtitas ↄiugalis:alio mõ ibi erit in/⸗ 1nentcsti recte rephẽderer qᷓſi fraudatoꝛ ⁊ negatoꝛ ali/ tegritas virginalis. Alio mõ ibi erit fructꝰ nnai ebtarze eeni. Cũ vᷣo debitũ reddo:⁊ cui volo etiã do/ boni operis:alio mõ coꝛona paſſiõis. IJllud Cppekiiun n no:nec cui debebã põt me repᷣhendere:⁊ cui alio modo:aliud alio modo: tamẽ quatum uunirtginnt donaui debet ampliꝰ gaudere. Mõ erat qd ptinet ad viuere in ęternũ: nec ille plꝰ viuit ð rimidiunni reſpõderet᷑: ⁊ quati ſunt oẽs:⁊ facti ſũt no/ illo:nec ille plus illo. Pariter enim ſine ſine W . Enitnaei uiſſimi pᷣmi:⁊ pꝛimi nouiſſimi: quia tantũ/ viuũt: cum in ſuis quiſq; claritatibꝰ viuat: udenanſrte dẽ acceperũt ⁊ pᷣmi et nouiſſimi.Quid eſt ꝙ ⁊ille denarius vita eterna eſt.Non murmu imnett ꝙ a nouiſſimis cępit reddere: Noõne oẽs ſiẽ ret & qui poſt multũ tempus accipit: contra n urtttich legim ſił accepturi ſũt? Legimꝰ em̃ ĩ alio llo eũ q poſt modicũ tempꝰaccipit. Illi reddit᷑: Svl co euãgelij:qꝛ dicturꝰ ẽ eis qͥs ponit ad dex illi donat᷑: vtriſq; tamẽ vna res donat᷑.Eſt ¶ An Matth. 25. terã: Venite bñdicti patris mei: ꝑcipite re / ⁊in iſta vita ſimile aliqd: ⁊ excepta illa ſolu/ chechin gnũ qð vobis paratũ ẽ ab initio mũdi. Si tione ſilitudinis:huiꝰ qua intelligunt᷑ jma a S oẽs ſimul accepturi fũt: quõ hͥ intelligim hoꝛa vocati abel ⁊ ipiꝰſecłi iuſti:tertia abꝛaã nne, Soꝛes accepiſſe illos qͥ vndecima ſũt opati: ⁊ ipſius ſęculi iuſti: ſexta moyſes ⁊ aaron ⁊ Miſi tfin ⁊ poſterioꝛes illos qͥ pᷣma? Si potuero ſic di ipſius ſeculi iuſti: nona ꝓpheteę ⁊ ipſius ſę/ . pplie cerevt pueniat ad intellectũ vr̃jm: deo gras. culi iuſti: vndecima tanq; in ſine ſeculi chꝛi/ iir Airini gIlli em debetis gr̃as agere: qͥ vobis ꝑ nos ſtiani omnes: excepta ſolutione iſta ſimili- lusußle⸗ erogat. Hõ em̃ de nr̃o erogamꝰ. Si interro- tudinis: Et ĩ hac vita noſtra poteſt aduerti e ilin ges de duobꝰ: vbi gra:qͥs poꝛ accepit: qͥ pꝰ hec ſilitudo. Tanqᷓ; em̃ pꝛima hoꝛa vocant᷑ Nining vnã hoꝛã accepit: an qͥ poſt duodecimã: ois qui recentes ab vtero matris incipiunt eſſe ühu hoõ rũdet: qꝛ poꝛ accepit: qui poſt vnã hoꝛaʒ chꝛiſtiani:quaſi tertia pueri: qſi ſexta iuue/ uan uſt accepit: q ͥ poſt duodecim. Si ergo q́uis nes:qſi nona vergentes in ſeniũ: qſi vnde/⸗ ligichin⸗ vy30vdnna hoꝛa acceperit oẽs: tñ qꝛ alij acceperůt cima omnino decrepiti: Unum tñ vite eter⸗/ i⸗ Eiaitnunn poſt vnã hoꝛaâ: alij acceperũt poſt duodecizʒ nę denarium omnes acceptint. Sed atten/ iteiſ in Hoꝛas:illi dicti ſũt pᷣus accepiſſ. e: 4 poſt mo⸗/ dite et vos fratres mei: ne ideo quiſe q; dif⸗ Etiti n dicũ tpus acceperũt. Pꝛimi iuſti: ſic abel: ſẽ ferat venire ad vineã: q; ſecurꝰ eſt: qm gua⸗ luſt noe: q̃ſi ᷣma hoꝛa vocati:fęlicitatẽ reſurre⸗ docũq; venerit: ipſuʒ deno Whgecehte eſt. ſr 3 4 6 4 ℳ Sancti Auguſtini de verbis dni 2 Securus ẽ quidẽ ipᷣe denariꝰ illi ꝓmittit᷑: ſecnunqᷓ; dñm gloꝛię crucifixiſſent. Nũquid ad dünſue differre nõ iubet᷑. Hũquid em̃ ⁊ illi qui ſunt huc ↄtẽnendꝰ eſt ſedẽs in cęlo: ſi cõtemptꝰẽ anntt ad vineã cõducti:qũñ ad illos exiebat pater cũ penderet in ligno:? Agitauerũt caput qui Matts.a nitaden familias vt ↄduceret qs iuenit hoꝛa tertia · cũ cruciſixerũt:⁊ ante crucẽ eius ſtãtes:⁊ tã/ Warcle iten ↄduxit: vᷣbi gra:dixerũt illi:expecta nõ illu q; ad fructũ ſuę ſeuitię pueniẽtes:inſultateſ Plere imꝰ niſi hoꝛa ſexta: aut q̊s iuenit hoꝛa ſexta dicebãt: Si filius dei eſt deſcẽdat de cruce. an n thoar dixerũt: nõ imus niſi nona:aut qͥs nona in · Alios ſaluos fecit:ſeipᷣm ſaluũ facere ñ põt. uh uenit dixerũt:nõ imꝰ niſi vndecima? Omi/ Deſcẽdat de cruce ⁊ credimꝰi eũ.Mõ deſcẽ/ d ſere bus em̃ daturꝰ ẽ tantũdẽ:quare nos ampliꝰ debat:qꝛ latebat.Multo em̃ faciliꝰ poterat haun ne fatigamur? Quid ille daturꝰſit:⁊ qͥd factur?“ de cruce deſcẽdere: qͥ potuit de ſepulcro re/ nue ſit: penes ipᷣm ↄſiliũ ẽ.Tu qñ vocaris veni. ſurgere.Ad noſtrã infoꝛmationẽ demõſtra/ un Merces em̃ cũctis ęqualis ꝓmittit᷑: ſed de bat patientiã:differebat potentiã: et nõ eſt ſhn ene ipᷣa hoꝛa operandi magna queęſtio ẽ. Si em̃ agnitꝰ.MNõ em̃ tũc exierat ↄducere oꝑarios: Matt.20 9 uöͤon illi:verbi gra:qͥ vocati ſũt hoꝛa ſexta:in hac nõ exierat:nõ innotuerat. Tertio die reſur/ geulci ętate coꝛꝑis ↄſtituti vbi iuueniles anni fer / rexit: demõſtrauit ſe diſcipulis:aſcẽdit in cę Act.r. cpihron uẽt:ſiẽ ipᷣa hoꝛa ſexta feruet:ſi dicerẽt illi iu· lũ:et miſit ſpm̃ſanctũ quinquageſimo die: heiuſ uenes vocati: expecta audiuimꝰ eũ in euanng Poſt aſcẽſionẽ miſſus ſpũſſanctꝰ: impleuit nſau gelio: qꝛ om̃s vnã mercedẽ accepturi ſunt: om̃s qui fuerũt in vno cõclaui:centũ vigin/ nichuugn cũ ſenes fuerimꝰ hoꝛa vndecima veniemus ti homies impleti: illi ſpſancto cęperũt lo/ enninos tantũdem accepturi qᷓre laboꝛaturi:rñũderer qui linguis omniũ gentiũ:⁊ expꝛeſſa eſtvo/ Eitoien, eis ⁊ diceret᷑: Laboꝛare nõ vis: qui vtrũ vi/ꝰ catio:exijt ille cõducere. Cępit em̃ veritatis nunlun uas vſq; ad ſenectã: neſcis: Sexta hoꝛa vo/ potentia omibꝰ inoteſcere. Mã tũc etiã vnꝰ uunnant caris veni. Paterfamilias tibi quidẽ etiam accepto ſpũſancto: etiã vnus loquebat᷑ oim lfnech vndecima veniẽti denariũ ꝓmiſit:ſed vtrũ gentiũ linguis. AMõ autẽ in eccłia ipſa vni/ ſs inn viuas vſq; ad ſeptimã: nemo tibi pꝛomiſit. tas tanq; vn loquit᷑:loquit᷑ oim gentiũ lin/ ſoluquunn Nõ dico vſq; ad vndecimã:ſᷣ vſq; ad ſepti- guis.Ad quã linguã religio xpᷣiana nõ pue⸗ nſinltu mã. Quare g̊ differs vocantem te certus de nit: Ad quos fines nõ ꝑtendit? Jã nõ eſt qͥ Nõ.is. tesrgan mercede:incertꝰ de die? Vide ne foꝛte qð ti- ſe abſcõdat a caloꝛe eiꝰ: Adhuc ſit moꝛa ab tpiücu bi ille daturus ẽ ꝓmittẽdo: tu tibi auferas eo q ſtat in vndecima. Maniteſtũ eſt & frẽs tbinem differendo. Si hoc recte dicit᷑ de infantibus mei: oĩno manifeſtũ eſt: tenete:certi eſtote: matceho tanqᷓ; ad hoꝛã pᷣmã ꝑtinentibꝰ: ſi recte dici· qm̃ deꝰ noſter ieſus chꝛiſtus: quãdo quiſq; mathenn de pueris: tanq; ad hoꝛã tertiã pꝑtinentib:ſi ſe cõuerterit ad fidẽ ipſius: a via ſua vel ſu / Omnſant recte de iuuenib:tanqᷓ; in hoꝛę ſextę flagrãa pflua vl neqſſima:oiĩa illi ſterita dimittũt᷑: ſtosnae tia cõſtitutis:quãtomagis recte dicik decre et oĩno iamq; donatis debitis fiũt cum illo Qlizan pitis: Ecce iã hoꝛa vndecima ẽ: ⁊ adhuc ſtas tabulę nouę. Pꝛoꝛſus omia dimittunt᷑.Ne/ E mualtty D venire piger es? An foꝛte nõ exijt ad te vocã mo ſit ſollicitus ꝙ aliquid ei non dimittat̃. cvolnſpen dũ patfamilias? Si nõ exijt:quid ẽ qð loqᷣ- Sed iterũ nemo ꝑuerſe ſit ſecurus. Iſta em̃ hericopol mur? Hempe nos ſerui ð familia ipiꝰ ſumꝰ: ſvu⸗ occidũt animas:aut deſperatio: aut ꝑ/ Ais hetaesa cõducere oꝑarios miſſi ſumꝰ. Quid & ſtas: 4 uerſa ſpes.De his duobꝰmalis pauca audi ſun nnt ngna Finiſti iam annoꝝ numerũ:feſtina ad dena te. Mã ſicut liberat bona ſpes et certa ſpes: nuſta nal riũ. Hoc ẽ em̃ exire pr̃eʒfamilias inoteſcere: ita decipit ꝑuerſa ſpes. Pꝛius attẽdite quẽ/ teisdef qm̃ qui i domo c in abdito eſt: non videt᷑ b admodũ decipiat deſꝑatio.Sũt hoies qͥ cũ läctnon eis qᷣ foꝛis ſũt.Cũ aũt exit de domo: vide cogitare cęperit mala ꝗᷓ fecerũt: ñ ſibi putãt ſnnſc e⸗ ab eis qᷣ foꝛis ſunt. Chꝛiſt qñ nõ intelligit ignoſci poſſe:dãt aĩaʒ iã ꝑire deſꝑatõi:ꝑeũt Nſritore nõ agnoſcit᷑:in ſecreto eſt. Qñ aũt exijt con / dicẽteſ ĩ cogitatõibꝰſuis: Jã nlla nob ſpes: s etas, ducere:ex occulto em̃ ꝓceſſit ad noticiã: no/ neq; em̃ tanta illa ꝗᷓ cõmiſimꝰ donari nobis nhrf tus ẽchꝛiſtꝰ: vbiq; hdicat᷑ chꝛiſtꝰ: gloꝛiã chꝛi aut ignoſci poſſunt: Quare & nõ ſatiſfacimꝰ niainepe ſti oia quęcũq; ſunt ſub cęlo clamar. Fuit ir- cupiditatibꝰ nr̃is? Impleam ſaltẽ ſſentis gidfen riſibilis quodãmõ ⁊ rephẽſibilis inter iudę tpꝑis vol .: ul e unos quodgamo ? ꝑis voluptatẽ:qꝛ nullã in futuro habemui llgented os:viſus ẽ hũilis:cõtemptꝰ eſt. Occultabat mercedẽ. Facimꝰ qᷣcqᷣd libet:⁊ ſi non licet vt lolioe em maieſtatẽ: ꝓmptã habebat infirmitatẽ. habeamus ſuauitateʒ vel tempoꝛalẽ: quia nnhe⸗ Cõtemptũ eſt ĩ illo qð ꝓmptũ erat: nec co / ꝑcipere nõ n icires z bon 1gon. . gnitũ q occultũ erat. Si em cognouiſi pele ns mrremnur eecrnax. Talis vukes man fekon 49° rat. Si em cognouiſſent deſperando pereunt: Siue anteq; omnino baoſcnon Run deſlnt, Ntniditn Apotennäaſͤck uuengnn ſhnis ſiltnet nguginne üſngeingan aduneningn Hüinaocpeito ni: reſtcho .Lpreitn e. Niirain nmsberchtin migacpa vguit oin mnüln onuut Aenan: Finic „Icbuc ſitnend imnaeconch nins: guichgig snnaluſen izmudnin Nhcsiinan = õ ui 4 o ulans Juch uNehenint) Eʒzech. 18. In enãgelio . coðᷣm Johannẽé Sermo LIX credãt:ſiue iam chꝛiſtiani: ⁊ in aliqua mala peccata ⁊ ſcelera male viuẽdo ꝓlapſi.Pꝛo/ cedit ad eos dñs vineę:et tanq; deſperãtes ⁊ vacãtes:tergũ dantes: pulſat ⁊ camat in ꝓpheta eʒechiel. In quacũq; die cõuerſus fuerit hõ avia ſua peſſima:oẽs iniqͥtates eiꝰ obliuiſcar. Hac voce audita et credi ta a de/ ſperatiõe recreant᷑:⁊ ab illa altiſſima ⁊ ꝓfun da voꝛagine q̃ ſubmerſi fuerãt emergũt.Sʒ his timendũ eſt ne in aliã voꝛaginẽ incurrãt 2a pꝑuerſe ſperãdo moꝛiant᷑:qͥ deſperãdo mo/ ri nõ potuerũt.Mittant em̃ cogitatiões lõ/ ge quideʒ diuerſas:ſᷣ tñ ꝑnicioſas:⁊ rurſus incipiũt dicere ĩ coꝛdibus ſuis: Si quacũq; die cõuerſus fuero a via mea peſſima:deus miſericoꝛs:ſic veracit᷑ ꝑ ꝓpheta ꝓmiſit: oẽs iniqtates meas obliuiſcit᷑:Quare hodie cõ uertar ⁊ nõ cras? QAuare hodie et non cras: Erit hodiernꝰ dies ſicẽ heſternꝰ:ſit i nequiſſi/ ma voluptate:ſit i flagitioꝝ gurgite:volua tur in moꝛtifera delectatiõe. Cras cõuertar ⁊ finis eſt. Reſpõdet᷑ tibi:Cuiꝰ rei finis? Di/ cis: Iniqᷣtatũ mearũ. Bñ: gaude: qꝛ craſti⸗ no iniquitatũ tuaꝝ erit finis. Quid ſi ante craſtinũ tuus erit finis: Ergo bñ quidẽ gau des: quia pꝛopter iniqtates tuas conuerſo mathematici fefellerũt:qꝛ ſibi plerũq; lucra ꝓmiſerũt:⁊ dãna inuenerũt.Ergo etiã ꝓpt iſtos male ſperãtes: ꝓcedit paterfamilias. Quẽadmodũ ꝓceſſit ad illos qͥ male deſpe rauerũt ⁊ perierũt deſperando:et reuocauit eos in ſpem: Sic ꝓcedit etiã ad iſtos qͥ male ſperãdo volũt perire:⁊ dicit eis ꝑ aliũ libꝛũ: Ecẽi.S. Ne tardes cõuerti ad dñũm. Quõ illis dixe/ Eʒech.is rat: Inquacũq; die iniquꝰ cõuerſus fuerit a via ſua mala:oẽs iniqtates eiꝰ obliuiſcar: ⁊ tulit eis deſperationẽ q̃ iã dederant animũ ſuũ ꝑditioni: omnimodo indulgẽtiã deſpe/ rãtes:ſic ꝓcedit etiã ad iſtos qui ſperãdo et differẽdo volũt perire:⁊ loquit᷑ ad eos ⁊ in/ Ecẽi.5. crepat eos: He tardes cõuerti ad dominũ: neq; differas de die in diem. Subito em̃ve/ niet ira eiꝰ:⁊ ĩ tꝑe vindictę diſꝑdet te. Ergo noli differre:noli qð patet claudere.Ecce in dulgentię datoꝛ aperit tibi oſtiũ. Quid mo raris? Saudere deberes: ſi aꝑiret aliqñ pul/ ſanti.Mõ pulſaſti? aperit:⁊ foꝛis remanes? Me &̊ differas. De miſcðię oꝑibus quodam NMꝛouer. . ſoco ſcriptura die: Ne dixer vade ⁊ reuerte- tibi indulgentiã de ꝓmiſit:ᷣ craſtinũ diem tibi nemo ꝓmiſit.Aut ſi foꝛte ꝓmiſit mathe maticꝰ: longe aliud eſt. c o deus multos re cras ego dabo:cũ poſſis cõtinuo bñ face/ re.Mõ em̃ ſcis qͥd cõtingat ſequẽti die. Au⸗/ diſti ᷣceptũ nõ differẽdi vt in aliũ ſis miſe- ricoꝛs:⁊ differẽdo in te es crudelis? Mõ de/ bes differre panẽ daturꝰ:⁊ differs indulgen tiã accepturꝰ? Si miſerãdo alteꝝ nõ differſ: miſerereꝛ aĩę tuę placẽs deo.Exhibe aię tuę Ecẽi. ʒo. elemoſynã.Mõ dicimus vt tu ei des: ſed ne repellas manũ dantis.Sed aliqñ homines inde ſibi plurimũ nocẽt: cũ alios offendere timẽt.Multũ valent boni amici ad bonũ: ⁊ mali amici ad malũ. Jõ dñs ꝓ ſalute nf̃a potentiũ amicitias ↄtemnẽs:noluit pᷣus eli gere ſenatoꝛes:ſᷣ piſcatoꝛes.Magna artifi/ cis miſcðia.Sciebat em̃ qꝛ ſi eligeret ſenato F rẽ:diceret ſenatoꝛ:Nignitas mea electa eſt. Si eligeret diuitẽ: diceret diues: Opulẽtia mea electa eſt.Si pus eligeret imꝑatoꝛẽ:di/ ceret imꝑatoꝛ: Poteſtas mea electa eſt. Si pus eligeret oꝛatoꝛẽ:diceret oꝛatoꝛ:Eloquẽ tia mea electa ẽ.Si eligeret philoſophũ:di/⸗ ceret philoſophus: Sapiẽtia mea electa ẽ. Interim inqt differant᷑ ſuꝑbi iſti:multũ tu/ ment.Diſtat aũt int᷑ magnitudinẽ ⁊ tumo/ rẽ. Vtrũq; grãde eſt:ſed nõ vtrũq; ſanũ eſt. Differant᷑ & inqᷣt iſti ſuꝑbi:aliqua ſoliditate ſanãdi ſunt.Da mihi inqͥt pᷣus iſtũ piſcato/ rẽ. Veni tu pauꝑ ſequere me: nihil habes: nihil noſti:ſequere me. IJdiota pauꝑ: ſeq̃re me. MNõ eſt qð in te expaueſcat᷑: ſᷣ multũ eſt qð in te impleat᷑. Tã largo fonti vas inane admouendũ eſt. Dimiſit retia piſcatoꝛ:acce pit gratiã piſcatoꝛ:⁊ factus eſt diuinus oꝛa/ toꝛ.Ecce qͥd fecit dñs: de qͥ dicit aplus: In/ firma mũdi elegit deꝰ vt cõfundat foꝛtia: et ignobilia mũdi elegit deus:⁊ ea q̊ non ſunt tanq; ꝗ̊ͥ ſunt:vt ea ꝗ̊ͥ ſunt euacuent᷑.Heniq; legunt᷑ mõ verba piſcatoꝝ:⁊ colla ſubdunt oꝛatoꝝ.Tollant᷑ &̊ de medio inanes venti: tollat᷑ de medio fumꝰ qͥ creſcẽdo euaneſcat: ꝓꝛſus ꝓ ſalute iſta ↄtẽnant᷑.Si quiſq; in ci/ uitate aliquo ꝑiculoſo moꝛbo coꝛꝑis ęgrota ret:⁊ eẽt in ciuitate ꝑitiſſimꝰ medicꝰ amicus ęgrotãtis:potẽtibꝰ inimicꝰ:qͥ dicerẽt amico ſuo:noli eum adhibere: nihil nouit: dicerẽt aũt nõ iudicãte aĩo ſᷣ inuidẽte:nõne ille pꝛo ſalute ſua remoueret amicoꝝ potẽtiũ fabu/ las:⁊ vt paucis diebus plus viueret cũ illo/ rũ qualibet offenſiõe pellendo ſui coꝛpoꝛis moꝛbo:medicũ illũ quẽ peritiſſimũ cõmen/ dauerat adhiberet: Egrotat humanũ genꝰ: non moꝛbis coꝛꝑis ſed peccatis. Jacet toto 1. Corf. 1. Sancti Auguſtini de verbis dſi oꝛbe terrarũ ab oꝛiente vſq; ad occidentem grãdis ęgrotus. Ad ſanãdũ grandẽ ęgrotũ deſcẽdit omipotẽs medicꝰ.hũiliauit ſevſq; ad moꝛtalẽ carnẽ: tanqᷓ; vſq; ad lectũ ęgro/ tantis. Dat ſalutis ſcepta: cõtemnit᷑: q au/ diũt liberant᷑. Contemnit᷑:cum dicũt amici potẽtes:nihil nouit.Si nihil noſſet potẽtia eiꝰ gentes nõ impleret.Si nihil eẽt:nõ eſſet anteqᷓ; apud nos eẽt: ꝓphetas añ ſe nõ mit- teret. Nõne mõ implent᷑ ꝗᷓ ante pᷣdicta ſũt: Nõne ꝓbat medicus iſte artis ſuę potentiã ꝓmiſſa cõplẽdo? Nõne ꝑ totũ mundũ ꝑni/ cioſi euertunt᷑ erroꝛes: et tritura mundi do/ mant᷑ cupiditateſ: Hemo dicat: Antea me/ lioꝛ erat mũdus qᷓ; mõ.x qͥ cępit iſte medi/ cus artẽ ſuã exercere: multa hic videmꝰ hoꝛ-⸗ renda. Moli mirari. Anteqᷓ; aliqs curaret᷑: mũda a ſanguie ſtatio medici videbat᷑: im/ mo iaʒ tũ hoc vidẽs excute vanas delitias: veni ad medicũ:ſanitatis tpᷣus eſt nõ volu⸗/ Pin ptatl. Curemur & frẽs. Si nec medicũ agno/ ſcimꝰ: nõ ĩ eũ tãq; phꝛenetici ſeuiamꝰ:nõ ab eo tanq; lethargici auertamur. Multi enim ſęuiẽdo: młti doꝛmiẽdo ꝑierũt. Phꝛenetici ſt᷑ qͥ nõ doꝛmiẽdo inſaniũt. Lethargici ſunt q̃ multũ doꝛmiẽdo pᷣmunt᷑.Pꝛoꝛſus tales ſt homies.Cõtra iſtũ medicũ alij ſeuire in euʒ volũt:⁊ qm̃ ipſe iã in celo ſedet:mẽbꝛa eius in tra ꝑſequunt᷑.Curat ⁊ tales.Multi ex eiſ conuerſi ex inimicis facti ſunt amici: ex ꝑſe/ cutoꝛibꝰ facti ſunt ᷣdicatoꝛes. Tales etiam ipᷣos iudęos in ſeipſuzʒ:cũ hic eſſet ſeuiẽtes: tanq; phꝛeneticos ſanauit:ꝓ qᷣbus in ligno Zud.a25. pendẽs oꝛauit. Dixit em̃: Pat ignoſce illis: qꝛ neſciũt qͥd faciũt.Multi tñ eoꝝ ſedati fu roꝛes:tanqᷓ; phꝛeneſi oppᷣſſa coguerũt deũ: coguerũt chꝛiſtũ. Poſt aſcẽſionẽ miſſo ſpũ/ ſancto:cõuerſi ſunt ad eũ quẽ cruciſixerunt: ⁊ in ſacramẽto credẽtes ſanguinẽ eius bibe runt:quẽ ſeuiẽdo fuderũt.hhabemꝰ exẽpla. Perſeq̃bat᷑ mẽbꝛa eiꝰ iam ſedẽtis ĩ cęlo ſau/ lus: ꝑſeq̃bat᷑ grauit᷑ in phꝛeneſi mẽte ꝑdita: moꝛbo nimio. At ille vna voce de celo cla/ Actj.9. mãs ei:Saule ſaule qͥd me ꝑſeqris: percuſ- ſit phꝛeneticũ:erexit ſanũ:occidit ꝑſecutoꝛẽ viuificauit pᷣdicatoꝛẽ. Etiã lethargici multi ſanant᷑. Ipſis em̃ ſiles ſunt qͥ nõ ſeuiunt in chꝛiſto: nec malicioſi ſunt adůſus xpᷣianos: ſed tantũ differẽdo lãgueſcũt vᷣbis ſomno/ lẽtis:iĩ lucẽ ocłlos extẽdere pigreſcũt:⁊ qͥ eos excitare volũt moleſti ſ. Recede a me inqͥt languidꝰlethargicꝰ:obſecro te:recedea me. Quare?Doꝛmire volo. Sed ille:Moꝛieris inde. Ille amoꝛe ſomni moꝛi volo rñdet.Et charitas deſuꝑ: Molo. Plęrũq; iſtũ charita tiſ a ffectũ exhibet etiã filiꝰ ſeni pr̃i moꝛituro poſt paucos dies:iaʒ vtiq; ętate finita:ſi le- thargicũ videt:⁊ lethargico moꝛbo pmi ſuũ patrẽ a medico agnoſcit:dicẽte ſibi: Excita patrẽ tuũ:noli eum ꝑmittere doꝛmire ſi vis vt viuat:adeſt puer ſeni:pulſat:vellicat:pũ git:pietate moleſtꝰeſt:nec moꝛi cito ꝑmittit cito moꝛiturũ:⁊ ſi videritvt aliquãdo plureſ dies viuat cũ deceſſerit ſucceſſurus:Quãto maioꝛe charitate nos amicis nf̃is moleſti eẽ debemꝰ: cũ qᷣbus non paucos in hoc mũdo dies:ᷣ apud deũ in ęternũ viuamꝰ: Ament O nos⁊ faciãt qð audiũt ꝑ nos:⁊ colant quẽ colimꝰ⁊ nos:vt recipiãt quẽ ſperam?ꝰ nos. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio Johannẽ:eEgo veritatẽ dico vo — hus erpedit vo is vt ego vaidam: erinon r Edicina animę oĩm vulnerũ:⁊ vna A ꝓbitiatio ꝓ delictis omniũ eſt cre⸗ ere in chꝛiſto: Nec oĩno quiſq; mũ/ dari poteſt ſiue ab oꝛiginali peccato qð ex traxit:in quo om̃s peccauerũt: et filij irę naturalit᷑ facti ſunt: ſiue a peccatis ꝗᷓ ipſi non reſiſtendo carnali cõcupiſcẽtię:ſed eam ſequẽdo eiq; ſeruiendo in flagitijs ⁊ facino/ ribꝰ addiderũt: niſi ꝑ fidẽ coadunent᷑ ⁊ com paginent᷑ coꝛpoꝛi eiuſ:qui ſine vlla illecebꝛa carnali ⁊ moꝛtifera delectatione conceptus eſt: Mec em̃ in delictis mater ĩ vtero aluit:⁊ peccatũ non fecit:nec inuentus eſt dolus in I. etri.. oꝛe eius. In eum quipe credẽtes filij dei vi/ uunt: qͥa ex deo naſcunt᷑ ꝑ adoptionis gra/ tiã quę eſt in fide ieſu chꝛiſti domini noſtri. Quapꝛopter chariſſimi merito idem domi/ nus ⁊ ſaluatoꝛ noſter hoc vnum peccatũ di/ cit:de quo arguit mundũ ſpũſſanctꝰ: qͥa nõ — 7 credit in euʒ.Ego inquit veritatẽ dico: qoðs.i6. expedit vobis vt ego vadam. Si ego non abiero:paraclytus nõ ve/ niet ad vos.Si autẽ abiero:mitta eum ad vos.Et cuʒz venerit:ille ar/ guet mundũ de peccato:⁊ de iuſti- cia: ⁊ de iudicio. De peccato quide quia in me nõ credut.De iuſticia ꝗꝛ ad patrem vado:⁊ iam non videbi tis me.De iudicio auteʒ:quia pꝛin/ –— ceps huius mundi iudicatus eſt. Peboc gnogetl ochau üiyoluit, Ibr gonuſaun itulsp ps ſetiliurfit deitohfe Nt; Vndedicl gopeccat gulkhocel ng tü dequo latünobẽ fabiliape Pvnü pect (teratene vnüdetut oy geginbert iultpecc guiceciden ſit ſaln it pulcuspfin⸗ gfundik. Ro ſtachtantün 606, gliat. Ons Jraczapk fek nöat: nüquidpen Quöͤend uipledin Liquidi aultusee aticroſin noanllſc lomopee ckodoniͤ upuß dicit getütinne. dentüͤtbe eſulatato ſna Spüse ltcetin leſhvileet eſchlutſ gaer Duce⸗ eiſhnini lcönenn, ⸗ dameſend dſs Qlin entreti 4 Mclprus 4 nohoönii dicee DWäl ledaniee pulirpll Enoüchnin Naügrätggin keſiuns d as niisnalchi osinbornin üun dr Lnosttelmgi guiſpenne. tneungi Venntanedſcope ptcgopadem innintitnu! is omücker roinotihſ . nali pecann cg peccaucirci neapetansipi ngiſcinelten nnfagnnstiun Reordunaito niſine lalec Cntonecnpe uninwe⸗ 1 rtirsida igaupms miiidoniini nmemmidendonl iülnc ain = o ln. hi 4 In enãgelio ſcõm Johannẽ Sermo LX De hoc ̊ vno peccato voluit mundũ argui ꝙ nõ credũt in eũ: videlicet qꝛ in eũ creden/ do cũcta peccata ſoluunt᷑.hhoc vnũ imputa ri voluit:quo cętera colligunt᷑.Et qꝛ creden Joh.i.do naſcunt᷑ ex deo ⁊ filij dei fiunt.Pedit em̃ 2iinqͥt illis poteſtatẽ filios dei fieri: credẽtibꝰ in eũ.Qui g̊ credit ĩ filiũ dei:inquãtũ adhę Ro. S. ret illi:⁊ fit etiã ipᷣe ꝑ adoptionẽ filiꝰ ⁊ hęres dei: coheres aũt chꝛiſti: intantũ nõ peccat. 1. Joh.ʒ. Vnde dicit iohãnes: Qui natus eſt ex deo nõ peccat.Et ideo peccatũ vnde mũdus ar guit᷑ hoc eſt ꝙ nõ credũt in eũ.hoc eſt pecca Joh.iIð. tũ de quo identidẽ dicit: Si nõ venirẽ:pec/ catũ nõ haberẽt. Nũquid em̃ alia innume/ rabilia peccata nõ habebãt? Sʒ aduẽtu eiꝰ hHqͥ vnũ peccatũ acceſſit:non credẽtibus quo cCcetera tenerent᷑. In credentibus aũt qꝛ hoc vnũ defuit: factũ eſt vt cuncta dimitterent᷑ Bo.ʒ.credẽtibꝰ. Nec ob aliud aplus paulus:qẽs inquit peccauerũt ⁊ egent gloꝛia dei: niſi vt qui crediderit in eum non cõfundat᷑: ſicut ⁊ Pð.ʒʒ.pſalmꝰdicit: Accedite ad eũ ⁊ illuminami:⁊ vultus vr̃i non cõfundent᷑.Qui g& in ſe gliat ↄfundit᷑.Nõ em̃ ſine peccatis inueniet᷑. Ille itaq; tantũmodo nõ cõfunditur: qui in dño Ro. z. gliat᷑. Om̃s em̃ peccauerũt ⁊ egent glia dei. Itaq; aplus cũ de iudęoꝛũ inſidelitate loq̃/ ret᷑ nõ ait: Eteni ſi quidã illoꝝ peccauerũt: nũquid peccatũ illoꝝ fidem dei euacuauit: Quõ em̃ diceret: Si qͥdã uloꝝ peccauerũt: cũ ipſe dixerit: Oẽs em̃ peccauerũt?Sʒ ait: Si quidã illoꝝ nõ crediderũt: nũquid incre dulitas eoꝝ fidẽ dei euacuauit? Vt hoc pec catũ expᷣſſius demõſtraret:quo vno claudit᷑ aduerſuſ cętera ne ꝑ dei gratiã relaxent᷑.De quo vno peccato ꝑ aduentũ ſpũſſancti:hoc eſt ꝑ donũ ipᷣius grę qð fidelibꝰ dat᷑:mũduſ B arguit᷑:dicẽte dño:De peccato quidẽ:qꝛ nõ credũt in me.Mõ auteʒ eſſet meritũ grande 2. credentiũ ⁊ beatitudo gloꝛioſa: ſi ſemꝑ dñs in reſuſcitato coꝛpoꝛe humanis oculis apa/ reret. Spũs ergo ſanctꝰhoc magnũ munus attulit credituris:vt euʒ quẽ carnalibꝰ ocu/ lis nõ viderẽt: a carnalibꝰ cupiditatibꝰ mẽ/ te ſobꝛia ⁊ ſpiritalibꝰ deſiderijs ebꝛia ſuſpi/ rarẽt. Vnde ⁊ ille diſcipulus qͥ ſe dixerat nõ crediturũ niſi cicatrices eiꝰ manu tetigiſſet: cũ cõtrectato coꝛpoꝛe dñi quaſi euigilãs ex/ Joh.20. clamaſſet: Dñs meus ⁊ deus meus: Ait illi dñs:Quia vidiſti credidiſti:beati qͥ non vi/ dent ⁊ credũt.hanc beatitudinẽ ſpũſſanctꝰ pvppagraclytus attulit:vt ab oculis carnis ſerui foꝛma remota quã de vᷣginis vtero accepit: in ipſam dei foꝛmã in q̃ patri ęqqualis etiam cũ in carne aparè dignatꝰ ẽ ꝑmãſit purgata mẽt acies tẽderet᷑: vt eodẽ ſpũ repletꝰ apłs diceret: Et ſi noueramꝰchꝛiſtũ ſ̃m carnẽ:ſed 2. cor:. 5. iam nõ nouimꝰ*:qꝛ ⁊ carnẽ chꝛiſti nõ ſᷣm car/ nẽ ſed ̃ᷣm ſpm̃ nouit:qui virtutẽ reſurrectio nis eius:nõ palpando curioſus:ſed creden- do certus agnoſcit: Hõ dicẽs ĩ coꝛde ſuo:qͥᷣs Ro. io. aſcẽdit in celũ:hoc eſt chꝛiſtũ deducere: aut· qs deſcẽdit in abyſſum:hoc ẽ chꝛiſtũ a moꝛ½ tuis reducere: ſed ꝓpe eſt inqͥt verbũ in oꝛe tuo:qꝛ dñs eſt ieſus:et ſi credideris in coꝛde tuo qꝛ deus illũ ſuſcitauit a moꝛtuis: ſaluꝰ eris. Coꝛde em̃ credit᷑ ad iuſticiã:oꝛe aũt cõ/ feſſio ſit ad ſalutẽ. hhec fratres apli vᷣba ſũt ipᷣius ſanctiſpũs:ſancta ebꝛietate eructãtiſ. Cũ g̊ hanc beatitudinẽ q̃ nõ videmꝰ ⁊ credi mus:nllo mõ haberemꝰ niſi eũ a ſpũſancto acciperemꝰ: merito dictũ eſt: Expedit vobᷣ Job. 16. vt ego vadã.Si em̃ nõ abiero:paraclytꝰnõ veniet ad vos. Si aũt abiero: mittã illũ ad vos.Semꝑ quidẽ diuinitate nobiſcũ ẽ. Sʒ niſi coꝛpoꝛalit᷑ abiret a nobiſ:ſemꝑ eius coꝛ/ pus carnalit᷑ videremꝰ: et nunq; ſpiritaliter crederemus: q̃ ſide iuſtiſicati? beatiſicati: id Ro. 5. ipᷣm vbũ deũ apud deũ ꝑ qð facta ſũt oĩa: ⁊ qoꝶ. . qð caro factũ ẽ vt habitaret ĩ nob:coꝛde/ mlů dato ↄtẽplari mereremur:⁊ ſic nõ manu tan gẽdo ſᷣ coꝛde credit᷑ ad iuſticiã. Recte de iu/ ſticia nr̃a mũdꝰ arguit᷑:q nõ vult credere ni⸗/ ſi qð videt. Vt aũt nos haberemꝰ iuſticiã ſi dei: de q̃ mũdꝰ argueret᷑ incredulꝰ:ꝓpterea dñs ait:De iuſticia:qꝛ ad patrẽ vado:⁊ iam nõ videbit me. Tãqᷓ; ſi diceret: Hheęc erit iu/ ſticia vr̃a vt credatis ĩ me mediatoꝛẽ:quẽ re ſuſcitatũ ad pfr̃eʒ iſſe certiſſime habebit:q/· uis eũ carnalit᷑ nõ videatl:vt ꝑ ipᷣm recõcili/ ati deũ ſpiritalit videre poſſitis. Vñ figurã ecclię geſtãti mulieri:cũ ei poſt reſurrctionẽ ad pedes caderet: Moli me tãgere inqᷣt: nõ/ Jobdᷣ.20. dũ em̃ aſcẽdi ad patrẽ.Qð myſtice dictũ in. telligit᷑: Holi me ꝑ coꝛpoꝛeũ ↄtactũ carnalit credere:ſpiritalit᷑ aũt credis:id ẽ fide ſpirita li me tangl: cũ aſcẽdero ad patrẽ:qꝛ beati qͥ nõ vidẽt ⁊ credũt.Et hec ẽ iuſticia ſidei qua mũdꝰ carẽs:de nobis q ea ſ caremꝰ arguit᷑: qꝛ iuſtꝰ ex fide viuit.Siue ̊ qꝛ ĩ ilo reſurgẽ/ Abachuc.2. tes:⁊ i illo ad patrẽ veniẽtes inuiſibilit᷑ ⁊ in Ro.i. iuſtiſicatiõe perficimur:ſiue qꝛ nõ vidẽtes ⁊ credẽtes ex fide viuimꝰ: qm iuſtꝰ ex ſide vi⸗ uit:ꝓptea dixit de iuſticia qꝛ ad pr̃ez vado: Ns. 29. ones dũñs dirigit mites in iudicio: tamẽ iam Johᷣ.is. ipſe hocipſo qð foꝛas miſſus eſt: iudicatꝰẽ: iuſticia ⁊ de iudicio. Neq; hoc cum di/ natoꝛe caruerũt.Et hoc totũ ꝑ gratiã: hoc Bancti Auguſtini de verbis dñi ⁊æ iã nõ videbiti me. Nec inde ſe mũdꝰ excu/ ſet:qð a diabolo impedit᷑: ne credat ixpᷣm. Credẽtibꝰ em̃ pᷣnceps mũdi mittit᷑ foꝛas:vt iam nõ operetur in coꝛdibus hominũ quos chꝛiſtus ꝑ fidem cęperit poſſidere:ſicut ope/ fat in filſs diffidẽtig: quos ad temptandos ⁊ tribulandos iuſtos plęrũq; cõcitat.Quia em̃ miſſus eſt foꝛas: qui intrinſecꝰ domina/ bat᷑:extrinſecus pᷣliat᷑.Et ſi &̊ ꝑ eius ꝑſecuti/ Et de hoc iudicio mũdus arguit᷑:qᷣa fruſtra de diabolo querit᷑ qͥ vult credere ĩ xpᷣm: quẽ iudicatũ:id ẽ foꝛas miſſũ: et ꝓpter nr̃aʒ ex/ ercitatiõʒ foꝛinſecꝰ expugre ꝑmiſſũ:nõ ſolũ viri ſᷣ etiã młiereſ: ⁊ pueri:⁊ puellę martyꝛeſ vicerũt.Sed in quo vicerũt niſi in illo queʒ dominante in coꝛdibus ſuis peſſimo domi crediderũt:⁊ quẽ nõ videntes dilexerũt:⁊ 1 . per donũ ſpirituſſancti. Recte itaq; idẽ ſpi/ ritꝰ arguit mundũ.Et de peccato:quia non credidit in chꝛiſtũ. Et de iuſticia:qꝛ qͥ volue runt crediderũt: qᷓ́;uis in quẽ crediderũt nõ viderũt:⁊ ꝑ eius reſurrectionẽ ſe quoq; ĩ re- ſurrectiõe ꝑfici ſperauerũt.Et de iudicio:qꝛ ipſi ſi vellẽt credere a nullo impedirent᷑:qm̃ Abi.S. pꝛinceps huiꝰ mũdi iã iudicatꝰ eſt. ¶ De eg qð ſcriptum eſt in euange/ lio m Johannẽ:Ipſe arguit mun dũ de peccato: de iuſticia: ⁊ de iud cio: G ermo ñ Vm dñs ⁊ ſaluatoꝛ nr̃ ieſus xpᷣs de aduẽtu ſpũſſancti quẽ ſe miſſurũ eẽ pmiſit multa diceret:ait ini cętera: ꝑſe arguet mundũ de peccato:de xiſſet ſermonẽ traiecit in aliud: ſed ipſa ali⸗- quanto expᷣſſius inſinuare dignatꝰ eſt. De peccato quidẽ inquit:qꝛ nõ credide-/ runt in me.De iuſticia aũt:qꝛ ad pa trẽ vado.De iudicio o: quia pꝛin ceps huꝰ mundi ia iudicatꝰ eſt. Ob catũ hominũ quaſi ſolũ eſſet non credere in chꝛiſto:ita hoc ſolo dixit ꝙ mundũ ſpũſſan/ e nobis intelligẽdi deſideriũ: cũ pec/ cctus argueret.Si aũt manitfeſtũ eſt ſter hãc infidelitatẽ alia multa hoĩm eẽ peccata: cur de h̊ ſolo mũdũ ſpũſſactꝰ arguat: An qꝛ pec cata oĩa ꝑ inſidelitatẽ tenent᷑:ꝑ fidẽ dimittũ dit:vt ⁊ in nobis diſcamꝰ impleri poſſe iuſti tur: Pꝛopterea hoc vnuz p̊ cęteris imputat ciã ſi pigri nõ fuerimꝰ pꝛogare miſcðiã:nõ ꝗᷓ Pbila. deus: ꝑ qð ſit vt cetera nõ ſoluant᷑: dũ non credit in humilẽ deũ homo ſuꝑbus.Sic em̃ ſcriptũ eſt: Deus ſuꝑbis reſiſtit:hũilibꝰ aũt dat gratiã. Gꝛatia quippe dei: donũ dei eſt. Donũ aũt maximũ ipſe ſoũſſanctꝰẽ: ⁊ ideo gratia dicit᷑. Cũ em̃ oẽs peccaſſent et egerẽt gloꝛia dei: qꝛ ꝑ vnũ hominẽ peccatũ intra/ uit in mundũ:⁊ ꝑ peccatũ moꝛs: in quo oẽs peccauerũt:iõ gra qͥa gratis dat᷑. Jõ gratis datur:qꝛ non quaſi merces reddit᷑ poſt diſ/ cuſſionẽ meritoꝛũ: ſed donũ dat᷑ poſt deli/ ctoꝛũ veniã.De peccato igit᷑ arguunt᷑ infide les:id eſt dilectoꝛes mũdi:nã ipᷣi ſigniſicant᷑ mũdi nomine.Cũ em̃ dicit᷑: Arguit mundũ de peccato: non alia qᷓ; ꝙ non crediderũt in ta remanebũt:qꝛ iuſto ex fide viuẽte cuncta ſoluunt᷑. Sed multũ intereſt vtrum quiſq; redat ipſum eſſe chꝛiſtũ: ⁊ vtrum credat in echꝛiſtũ. Nam ipſum eſſe chꝛiſtũ ⁊ demones crediderũt:nec tamẽ in chꝛiſtũ demones cre diderũt. Ille em credit in chꝛiſtũ:qui et ſpe/ rat in chꝛiſtũ:⁊ diligit chꝛiſtũ.Nam ſi fidem habet ſine ſpeac ſine dilectione: chꝛiſtũ eſſe credit: nõ in chꝛiſtũ credit. Qui &̊ in chꝛiſtũ ”õ Jacobi. 4. Ro.ʒ. Ro. 5. Ro.r. Jacobi. 2. credit:credendo in chꝛiſtũ veniet in eũ chꝛi ſtus:⁊ quoquo mõ vnit᷑ in eũ:⁊ membꝛũ in coꝛꝑe eius efficit᷑. Qð fieri nõ põt niſi ⁊ ſpes accedat et charitas Quid ſibi etiã vult qð it de iuſticia:qꝛ ad patrẽ vado?:Et pᷣmo ꝗ́/ rendũ ſi de peccato mũdus arguit᷑:cur et de iuſticia? Quis em̃ ð iuſticia recte argui poſ/ ſit?ꝭ An de peccato quidẽ ſuo: de iuſticia vᷣo chꝛiſti mũdus arguitur? Nõ video ꝙ aliud poſſit intelligi:quãdo quidẽ de peccato in/ quit:qui nõ crediderũt ĩ me:De iuſticia: qͥa ad patrem vado: Illi nõ crediderũt:ipſe ad patrẽvadit. IJilloꝝ ̊ peccatũ:ipᷣius aũt iuſti cia. Sed cur in eo ſolo voluit nomiare iuſti/ ciã:qꝛ vadit ad patrẽ: Mũ nõ iuſticia ẽ etiaʒ ꝙ huc venit a patre? An illa potius miſcðia eſt ꝙ a pr̃e ad nos venit:iuſticia vᷣo ꝙ ad pa trẽ vadit? Iſta fratres expedire arbitroꝛ: vt in tanta ꝓfunditate ſcripturarũ in quibus foꝛte verbis abſconditũ aliquid latet quod opoꝛtune aperiendũ ſit: tanqᷓ; ſimul fidelit inquiramꝰ:vt ſalubꝛiter iuenire mereamur. Cur g̊ hanc awellat iuſticiã:qꝛ vadit ad pa/ trẽ:⁊ non etiã quiavenit a patre:? An qꝛ mi/ ſericoꝛdia eſt ꝙ venit: ideo iuſticia eſt ꝙ va/ Sen a ſontgg nuiſetapt a. gennli migoni Untüeriti, ur uſi indeſtatz⸗ nadeleſet ſodeoßle liaccpies unenusyt ficoꝛdiaq guu wl ꝛdeus oßegeu horitoßsl ilgonzid adpan. b pgeked camüdus⸗ R enögliol Unihader Mq icglo. Sze Cͤuerlatio lali⸗ diensin griterbie quelurſü tuießßeſti ſtoindeo. chiiſter caputc̃ u. 0 ecliaeg. ſocoptl Cagerin⸗⸗ e ſena nſees ſct hiſiy ſichpene Nineſcpls rner ul. Apers il Cemudee ſcut e emetihn ; Ving . behecſce motaſſeng loß tanqh enog re winennz uork mungtg nrac noꝛũ: ⁊ ois lingua cõſiteat᷑:qꝛ dñs ieſus xpys xit ꝓpter iuſtiſcationẽ noſtrã.Arguit᷑ ergo ecmnusdmhnä in gloꝛia ẽ dei patris. hec ẽ iuſticia q̃ vadit omũdꝰde peccato ĩ eis qͥ nõ credũt in chꝛiſto: riinmmn ad patrẽ. Sʒ ſi ſolus vadit ad patrẽ:qͥd no / ⁊ de iuſticia in eis qͥ non reſurgũt in mẽbꝛis tlinaſe bis ꝓdeſt:? Vt qͥd ab ſpũſancto de hac iuſti chꝛiſti. Vnde dictũ eſt: VUt nos ſimus iuſti / 2. Cor.5. ni nfſin cia mũdus arguit᷑:Et tñ niſi ſolꝰ iret ad pa cia dei in ipſo. Si em̃ non in ipſo:nullo mõ enimtid Zob. 5. trẽ: nõ alio loco diceret: Memo aſcẽdit in c- iuſticia. Si aũt in ipo: totus nobiſcũ vadit 1. Quizuchi lũ niſi qͥ de cęlo deſcẽdit: filius homis qui ẽ ad patrẽ:⁊ hęc ĩ nobis implebit᷑ ꝑfecta iuſti ienlenndhi NPbil.5. i cclo. Sʒ etiã paulꝰapſus dicit: Noſtra aũt cia. Pꝛopter h̊ ⁊ de iudicio mũdꝰ⸗ arguit: qa nei: 1mentin cõuerſatio ĩ celis eſt. Sed q̃re hoc?Quia e/ Hueroe huiꝰ mũdi iã iudicatꝰ eſt: id eſt dia/ Jołᷣ.. nnopotnli Lot. 3, dicit: Si reſurrexiſtis cũ chꝛiſto: ꝗᷓ ſurſũ ſũt. bolus pᷣnceps iniquoꝛũ: qui coꝛde nõ habi/ iaſbienänug ꝗrite:vbi chꝛiſtus eſt in dextera dei ſedens: tant:niſi in hoc mũdo quẽ diligũt:⁊ iö mũü evndeEi quę ſurſũ ſunt ſapite: nõ ꝗᷓ ſuꝑ terrã. Moꝛ/ dus vocant᷑:ſiẽ nr̃a cõuerſatio in celis eſt: ſi Ohil.ʒ. sglaed tui em̃ eſtis:⁊ vita vr̃a abſcõdita eſt cũ chꝛi/ reſurrexerimꝰ in chꝛiſto. Ergo quẽadmodũ Naneneungl ſto in deo. Quõ gille ſolus:? An ideo ſolus: nobiſcũ: id eſt cũ coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſt chꝛiſtus: eſvo:deiſtah qꝛ chꝛiſtꝰ vnꝰ eſt cũ omibꝰ mẽbꝛis ſuis tan / Sic cũ oibꝰ impijs qbus caput eſt cũ quo/ 1Bönupun qᷓ; caput cũ coꝛꝑe ſuo? Quę aũt coꝛpꝑꝰ eiꝰ ni· dꝗã coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſt diabolꝰ. Quapꝛopt ſiẽ iéu 1. orf. 1. ſi ecclia? Sicut dicit idem doctoꝛ: VUos aüũt nos nõ ſeparamura iuſticia de qᷓ̃ dñs dixit: ne⸗ eund⸗ eſtis coꝛpꝰ chꝛiſti: ⁊ mẽbꝛa ex ꝑte. Cũ Snos Quia ad patrẽ vado: ſic impij nõ ſeparant᷑ riarigen ceciderimꝰ ⁊ ꝓpter nos ipſe deſcẽderit:qͥd ẽ ab illo iudicio de quo dixit: Quia pꝛinceps =æL Joh.. en gicedit niſi qꝗᷣ deſcenchltnin qꝛ nemo huius mũdi iam iudicatus eſt. Glutronineuci⸗ aſcẽdit niſi vnus cũ eo factus ⁊ tanqᷓ; mem/ ’è . - – bꝛũ cõpactus in eius coꝛne q deſcendit: Sic etrina interrogatiõe dñi ſi ge. Job:⸗ar. lumnznlt⸗ Zob. 15· 7 diſcipulis dicit: Quia ſine me nihil pote/ e⸗ ſ⸗ Digedet: trina petri reipo tumgun is facere. Aliter em̃ eſt vnũ cũ patre: aliter lioſ –LXAN— reubinee . nũ nobiſcũ. Vnũ cũ patre eſt: qꝛ vna ſuba Ectione hodierna aladuertit cha⸗ A eti nan Vhbil.2. eſt patris ⁊ filijj. Unũ cũ patre eſt: qꝛ cum in fritas vra:dictũ eẽ petro a dũo ꝑ in/ . danue foꝛma dei eſſet nõ rapinã arbitratus eſt eſſe e MAA terrogationẽ: Diligis me: Cui abi.s. . ſcnlitt equalis deo. Vnus aũt nobiſcũ fact eſt:q rñdit ille:Scis dne:q⁊ amo te.hoc nuß Gaenmg ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens. ſecũdo:hoc tertio:⁊ ad ſingulaba rñdent uenue IISal.5. Unus nobiſcũ factꝰẽ ſᷣm ſemẽ abꝛaę: ĩ quo dicebat dñs: Paſce agnos meos.Cõ⸗/ es benedicent᷑ oẽs gentes. Qð cũ aplus cõome mẽdabat petro chꝛiſtꝰ agnos ſuos paſcen/⸗ pane⸗ Sre moꝛaſſet: Mõ dicit in ſeminibꝰtanq; in mul - dos:q paſcebat ⁊ petrũ.Quid em̃ petrꝰpo/ bluſta⸗ Cuf tis:ᷣ tanqᷓ; i vno:⁊ ſemini tuo qð eſt chꝛiſtꝰ. terat pᷣſtare dño:maxiĩe iã iĩmoꝛtale coꝛpꝰ ge inpln⸗ d⸗ Et qꝛ ⁊ nos ad id ꝑtinemꝰ qð eſt chꝛiſtꝰ: no/ renti et in cęlo aſcenſuro? Tanq; ei diceret: nenic⸗ In euangelio ſcõm Johannẽ Sermo LXI LXII qð ⁊ deus illum exaltauit:⁊ donauit illi no/ mẽ qð eſt ſuꝑ om̃e nomen: vt in nomie ieſu om̃e genu flectat᷑:cęleſtiũ:terreſtriũ ⁊ infer/ llun⸗ N ictugt nr̃a ſunt ꝗrentes:ſᷣ ⁊ quę alioꝝ?Qð cũ mo / bis ſimul incoꝛpoꝛatis ⁊ illi capiti cohęrẽti⸗ Ettüri⸗ nuiſſet aplus:cõtinuo de ipſo dño cõiunxit bus:vnus eſt chꝛiſtꝰ:qꝛ ⁊ nobis dicit:Ergo der dolidii Pbil.2. exemplũ. MNihil inqͥt ꝑ cõtentionẽ neq; ꝑ in/ ſemẽ abꝛaę eſtis:ſᷣm ꝓmiſſionẽ hęredes.Si düſncpiie anẽ gloꝛiã:ſed in hũilitate mẽtis alter alter- em̃ vnũ eſt ſemẽ abꝛaę: ⁊ illud vnum ſemen ttaſenaegi utrũ exiſtimãtes ſuperioꝛẽ ſibi:non quę ſus abꝛaę nõ intelligit᷑ niũ chꝛiſtꝰ: hoc aũt ſemẽ neeenin, ſunt vnuſqſq; intẽdẽtes:bᷣ ⁊ quę alioꝝ. De⸗ abꝛag etiã nos ſumus: hoc totũ:id eſt ca⸗ äinngien inde ſtatiʒ addidit: Singuli quiq; h ſentite put ⁊ coꝛpus vnũ eſt chꝛiſtꝰ.Et ideo nos nõ nsdi igne⸗ in vobis qð ⁊ in chꝛiſto ieſu. Qui cũ in fo; debemꝰ ab illa iuſticia ſeꝑatos putare: quã onidigltd ma dei eſſet nõ rapinꝗ arbitratẽ eſſe equa/ dũs ipſe cõmemoꝛat dicens: De iuſticia: da Job.·16. Mri i ie lis deo:ᷣ ſemetipſum exinaniuit foꝛmã ſer/ ad patrẽ vado. Cũ xpo em̃ ⁊ nos reſi urrexi⸗ kupuniit ui accipiẽs:in ſilitudine hoĩm fact habitu mus: ⁊ nos cũ capitenf̃o chꝛiſto ſum inte / Unipigig inuetus vt hõ:hũiliauit ſe factus obediens rim ſide ⁊ ſpe. Cõplebit᷑ aũt ſpes nr̃a in vlti iAunni vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ aũt crucis.hecẽ miſe ma reſurrectiõe moꝛtuoꝛũ.Cũ aũt cõplebit᷑ – ricoꝛdia qᷓ venit a patre. Que igit᷑ iuſticia ẽ ſpes nr̃a:tunc cõplebit᷑ etiã iuſtiſicatio nr̃a. inüſtil qua vadit ad patrẽ? Sequit᷑ ⁊ dicit: Pꝛopt Qus cõpleturꝰ dñs: qͥd ſperare debeamus oñdit in carne ſua:hoc eſt in capite nro:in qᷓ reſurrexit et aſcendit ad patrẽ: qꝛ ſic ſcriptũ eſt:Traditꝰ eſt ꝓpter delicta nr̃a:⁊ reſurre/ Ro.. Sancti Auguſtini de verbis dñi Amas me?: In hoc oſtende quia amas me: Paſce oues meas. Ergo fratres cuʒ obedi/ entia audite oues vos eſſe chꝛiſti:qͥa et nos cum timoꝛe audimus: Paſce oues meas. Si nos cum timoꝛe paſcimus ⁊ timemus ꝓ ouibus: ipſę oues quõ pꝛo ſe debẽt timere: Pertineat & ad nos cura:ad oues obedien tia:ad nos vigilãtia paſtoꝛalis:ad vos hu/ militas gregis: Quãqᷓ; ⁊ nos qͥ vobis vide/ mur de ſuꝑioꝛe loqui loco cũ timoꝛe: ſub pe dibꝰvfr̃is ſumꝰ:qm̃ nouimꝰq; ꝑiculoſa ratio de iſta qſi ſõlimi ſede reddat᷑. Pꝛoinde cha/ riſſimi catholica germia: mẽbꝛa chꝛiſti: cogi tate qle caput habeatis. Filij dei: cogitate qualẽ patrẽ iueneritis.Chꝛiſtiani cogitate: ꝗ vobis hęreditas pmittat᷑. Mõ talis q̃lis in tra poſſideri a ſilijs nõ põt:niſi cũ moꝛtui fuerint parẽtes eoꝝ. Mullꝰ em̃ ĩ tra poſſidet heęreditateʒ pr̃is niſi moꝛtui.HNos viuo pfe nr̃o poſſidebimꝰ qð donabit:qꝛ pat᷑ nrẽ mo⸗ ri nõ poterit. Plus addo:plus dico: ⁊ verũ dico:ipſe pat erit hereditas nr̃a. Cõgruẽter viuite: maxime vos cãdidati chꝛiſti recẽtes baptiʒati:mõ regenerati: ſic vos añ admo/ nui ⁊ mõ dico ⁊ ſollicituãainẽ meaʒ ꝓnũcio: qꝛ timoꝛẽ mihi maioꝛẽ ingeſſit ſᷣſens euãge lica lectio.Obᷣuate vos:nolite imitari ma/ los chꝛiſtianos. Molite dicere:faciã hoc: qͥa multi fideles h̊ faciũt. Hoc nõ ẽ defenſionẽ parare aię: ſᷣ comites ad gehennã inqrere. Creſcite ĩ hac area dñica:ĩ hac iuenietis bo/ nos qͥ ⁊ vobis placẽt:ſi ⁊vos boni fueritis. Nũquid em̃ peculiũ nr̃m eſtis? hheęretici et ſciſmatici:⁊ de furt dñic peculia ſibi fecer̃t: ⁊ greges nõ chuſſti:ſᷣ ſuos ↄ chꝛiſtũ paſcere voluerũt. Plane ĩ ipis deſdatiõibꝰ ſuis ti⸗ tulũ illiꝰpoſuerũt:vt pᷣdęipſoꝝ qſi defende rent᷑ ꝑ titulũ potẽtis. Quid facit chꝛiſtꝰ: qñ tales cõuertunt᷑: qͥ foꝛis ab eccłia titulũ eiuſ baptiſmatis acceperũt? Eijcit ſdatoꝛẽ:titu lũ nõ deponit:⁊ poſſidet domũ: qͥa inuenit ibi titulũ ſuũ. Quid opus eſt vt mutet no/ mẽ ſuũ?: Mũquid attẽdũt qð ait dñs petro: Paſce agnos meos:paſce oues meas? Hũ/ quid dixit ei:Paſce agnos tuos: aut paſce oues tuas? Excluſis aũt:qͥd dixit in cantic canticoꝝ ad eccłiã? Loquẽs ſpõſus ad ſpõ/ Cant.i. ſã ait: Hiſi cognoueris temetipſam pulchꝛã int᷑ mulieres:exi tu. Tanq; dicens: Mõ ego te eijcio:exi tu:niſi temetipſam cognoueris pulchꝛã int᷑ mlieres:niſi cognoueris teĩ ſpe/ culo ſcripturę diuinę: niſi attẽderis o młier mo pulchꝛa ſpeculũ qð te falſo nitoꝛe nõ fallit: s. 56. niſi cognoueris qꝛ de te dictũ ẽ᷑: Suꝑ omnẽ Ns.2. terrã głia tua:qꝛ de te dictũ ẽ: Dabo tibi gẽ tes hęreditatẽ tuã: ⁊ poſſeſſionẽ tuã termi/ nos trę:Et alia inumerabilia teſtionia ꝗ̊ͥ ca / tholicã ecclłiã cõmendãt. MNiſi g cognoueris patrẽ nõ habes: heredẽ nõ te potes facere. Ergo exi tu in veſtigijs gregũ nõ in ſocieta/&ant.I. te gregis:⁊ paſce hedos tuos:nõ quõ petro Jobᷣ.ar. dictũ eſt:oues meas.Petro dicit᷑: oues me/ as:ſciſmaticis dicit᷑:hedos tuos.hhic oues: ibi hedi.hic meas:ibi tuos.Recolite dexte Manb.ꝛ3. rã ⁊ ſiniſtrã iudicis nf̃i: recolite vbi ſtabunt hedi ⁊ vbi oues:⁊ aparebit vobis vbi dex⸗ tera:vbi ſiniſtra: candida ⁊ nigra:lumioſa ⁊ tenebꝛoſa:pulchꝛa ⁊ defoꝛmis:acceptura re gnũ ⁊ inuẽtura ſuppliciũ ſempiternũ. ¶ De manifeſta oſtẽſione trinitatiſxens ĩ deo nr̃o ex euãgelio de bapꝑtiſmo aucz. domini apud flumẽ ioꝛdanẽ Ser-Zob.i. LXIII “S Vangelica lectio ꝓpoſuit nob vñ A loqmur ad charitatẽveſtrã quã dſi Aimpio et vere dñi imꝑio: ab illo em̃ expectauit coꝛ meũ:tanq; iuſſionẽ ꝓferendi ſermonis: vt hinc eũ intelligerẽ loqͥ me vel/ le:qð recitari ipᷣe voluiſſet. Audiat ̊ ſtudiũ deuotio vr̃a: ⁊ adiuuet apud ipſum dñm deũ nr̃m laboꝛẽ meũ. Videmꝰem̃ ⁊ tanq; ꝓ poſito diuĩo ſpectaculo cõtuemur:apud flu mẽ ioꝛdanẽ cõmẽdari nobᷣ deũ nr̃jm trinita te.Cũ em̃ veniret ieſꝰ ⁊ baptizatꝰeẽt a ioha⸗ ne:dñs a ſuo:qð fecit ad hũuſitatis exẽplũ: in ipᷣa qᷣpe hũilitate oñdit impleri iuſticiazx qñ dicẽte ſibi iohãne:Ego debeo a te bapti Mattb. ʒari ⁊ tu venis ad me: Rñdit: Sine mõ: vt ſpleat᷑ oĩs iuſticia. Cũ ̊ baptiʒarꝰ eẽt:aꝑti ſt᷑ cęli ⁊ deſcẽdit ſuꝑ eũ ſpũſſanctꝰ i ſpecie co lübeę. DHeinde vox deſuꝑ ↄſecuta eſt: Hic eſt filiꝰ meus dilectꝰ in qͥ bñ ſenſi. Habemus ̊ diſtinctã quodãmõ trinitatẽ. Invoce pr̃eʒ: in homie filiũ:in colũba ſomſanctũ.Hoc qͥ dẽ cõmemoꝛare opus erat: Hã videre facil/ limũ ẽ.Euidẽt᷑ em nec vllo dubitatiõis ſcru pulo cõmendat᷑ heęc trinitas: cum ipſe dñs chꝛiſtus ni foꝛma ſerui veniẽs ad iohannẽ: vtiq; filiꝰ ẽ. Mõ em̃ dici põt ꝙ pat᷑: aut dici põt ꝙ ſpũſſanctꝰ: Venit inqͥt ieſus:vtiq; fi⸗ lius dei. De colũba qͥs dubitet?: Aut qͥs di/ cat qͥd ẽ colũba:cũ ipᷣm euãgeliũ teſtet᷑ aper tiſſime:Deſcẽdit ſuꝑ eũ ſpũſſanct in ſpecie pyulen 3 oolͤbet Phunſef musdini aueodic⸗ vantaaf ſbꝛdrcdt i ni agualonat te Picnmnipr le Renel oi 4 feclatfide⸗ onietsten tictenen gatachoci 1ſinoni⸗a ſgemücn tlineftin eiminita mMüdeüyrt ſüſancren hus. bane ſammanen leminent⸗ Pictzdint Pabile. Q fſpinhoie inſpeciece hiceſfilen Voloner Aelullteg ſni aluſccpn 9, lumus dlce goconipe uhabitatio ſſſil kenefbiis ſobisd Uedſeg⸗ igainec, hete Ponicclei buohobre ritt fetfilo⸗ liue utifn ſederelin⸗ Pintöe pf . ArRo de ag egi In euangelio ſcm Johannẽ Sermo LXIII . eSheni colũbę:? Devoce aũt illa ſiłr nulla dubitatio ergo ⁊ filio frẽs audite. Facit aliqᷣd pat᷑ ſine 1 Dotti ꝙ patris ſit:cũ dicit:Tu es filiꝰmeꝰ. habe/ filio? Rñdemꝰ: Nõ.An dubitatl:QAuid em̃ ſione ünn mus diſtinctã trinitatẽ. Et ſi ↄaſideremloca facit ſine illo:ꝑ quẽ facta ſũt oia? Oia inqͥt ꝑ qoꝶ.t. lairfinni audeo dicere:qᷓ;uis timide id dicã.Cũ ieſus ipᷣm facta ſunt.Et ſaciate inculcans tardis: Piizagng venit ad fluuiũ: ex alio loco i aliũ locũ: Co/ duris:litigioſis: addidit: Et ſine ipſo factũ leporſen lũba deſcẽdit ð cęlo ad terrã: ð alio loco ad eſt nihil. Quid igit᷑ frẽs?: Oia ꝑ ipᷣm facta ſt: egänüirſein aliũ locũ: Vox ipa patris:nec de tra:nec de intelligimꝰ vtiq; vniuerſaʒ creaturã factã ꝑ osnögiſen aqua ſonuit:b de celo. Tria hec quaſi ſepa-/ filiũ: feciſſ. e patrẽ ꝑ vᷣbũ ſuũ:deũ ꝑ virtutẽ ⁊ odicktnee rant᷑ lociſ:ſeparant᷑ officijs:ſepꝑant᷑ opibus. ſapiẽtiã ſuã. Nũquid dicturi ſumꝰ: oĩa qͥdẽ Stcs dre HPHicat mihi aliqs: Oñde inſeꝑabilẽ trinita / qñ creata ſunt ꝑ ipᷣm facta ſũt: ſᷣ nũc nõ oia s apiran tẽ. Memento catholicũ te loqui: catholicis ꝑ ipᷣm facit pat: Abſit. Recedat hęc cogita⸗ würthſtn. loqui. Fides eniʒ nr̃a:id eſt ſides vr̃a:ſides tio a fideliũ coꝛdibꝰ: abigat᷑ a ſenſu deuoto bitvobisftin recta: ſides catholica:nõ opinione pᷣſumpti rũ:ab intellectu pioꝝ. Fieri nõ ꝑpõtvt ꝑ ißjm migni onis: teſtimonio lectiois collectamechere creauerit: r pipm gubernet. Abſit vt iine nnsn tica temeritate incerta: ſᷣ aplica vitate fun/ ipo regat᷑ quod eſt:quãdo ꝑ ipᷣm factũ eſtvt anpinii data:hoc iſinuat:h̊ nouimꝰ:h̊ credim.hHoc eſſet. Sed ⁊ hoc teſtimonio ſcripturę docea ⁊ ſi nõ videmꝰoculis: nec adhuc coꝛde q́;diu mus:nõ ſolũ ꝑ ipᷣm facta et creata oia: ſicut ſionenmin. ſide mũdamur:ipᷣa tñ ſide rectiſſie acrobuſ/ ex euãgelio cõmemoꝛauimꝰ: Oia ꝑ ipᷣm fa- o debaptinen tiſſime rtinem preʒ:filiũ: ſpm̃ſcm̃:inſepꝑabi cta ſũt ⁊ ſine ipſo factũ eſt nihil:ſ ꝑ ipᷣm etiã lordne er lẽ eẽ trinitatẽ:vnũ deũ:nõ tres deoſ.Ita tñ o regit ⁊ diſponit quę facta ſũt. Agnoſcitis g̊ . vnũ deũ vt filiꝰ nõ ſit pr:vt pr nõ ſit filiꝰ:vt chꝛiſtũ deivirtutẽ ⁊ dei ſapientiã:agnoſcite 1uwrwri ſpũſſanctꝰ nec pat ſit nec filius: ſᷣ pf̃is ⁊ filij dictũ ⁊ de ſapientia:Attingit a fine vſq; ad Sap.S. dgnril h ſpũs.hanc ineffabilẽ diuinitatẽ apud ſeip- finẽ foꝛtiter:⁊ diſponit om̃ia ſuauiter. Non tuhigrin ſam manentẽ: oia inouantẽ: creantẽ: recreã ergo dubitem?* ipᷣm regi om̃ia: ꝑ quẽ facta inpi ahluc tẽ:mittentẽ:reuocantẽ:iudicantẽ: liberãtẽ. ſunt o m̃ia. Nihil itaq; paterſine filio:nihil uuſon ooαμ[—HMHäc Strinitatẽ ineffabilẽ ſit nouimꝰ inſe/ filius ſine patre facit. Occurrit queſtio:quã ligenrltele ꝑabilẽ. Quid ò̊ agimꝰ? Ecce ſeoꝛſũ venit fl- in nomie dñi ⁊ eius volũtate ſoluendã ſuſce 1 Audiufhi liꝰ in hoĩe:ſeoꝛſũ ſpũſſanctꝰ de celo deſcẽdit pꝑimꝰ.Si nihil fac pr ſine filio: ⁊ nihil fili udſini in ſpecie colũbę: ſeoꝛſuʒ vox de cęlo ſonuit: Hſine pr̃e:nõne qſi ↄſequẽs erit: vt ⁊ preʒ di/ den enung Hic ẽ filiꝰmeꝰ. Vbi ẽ inſeꝑabil trinitas: Fed tcamꝰ natũ de vᷣgine maria: pf̃em paſſũ ſub enngti voſ ꝑ me de intẽtos.Oꝛate ꝓ nob:⁊ q̃ſi axpKi pontio pilato: pfem reſurrexiſſe ⁊ in celum Sdeänfirtin entes ſinũ: donec ipſe vñ volumꝰ dicere q aſcẽdiſſe? Abſit.Mõ h dicimꝰ:qꝛ nõ G̊ cedi Glßzrrüti .aꝑuiſt ipleat᷑:collaboꝛate nob. Videtis em̃ mus.Credidi ꝓpt᷑ qð locutꝰ ſuʒ:et nos cre/Ns.ic. hüütnpdi dig ſuſceꝑimꝰ:nõ ſolũ qͥd:verũetiã qͥ:vñ vo⸗ dimꝰ:ꝓpter qð ⁊ loquimur.Quid ẽ in fide? ·cCorl.æ· Ntmtmutem · GSa5. „. umus dicere: vbi poſiti:quõ poſiti in coꝛꝑe Quia filiꝰdevgine nateſt: nõ pf. Quid eſt htetu qð coꝛrũpit᷑: aggrauat aiaʒ:⁊ depᷣmit trena ĩ fide? Quia filiꝰ paſſꝰẽ ſub pontio pilato ⁊ ürstenin inhabitatio ſenſũ młta cogitãtẽ. Qñ giſtũ moꝛtuꝰ:nõ pr.Excidit nobᷣ aſdã male intel/ wtz tir ſenſũ a multis extraho:⁊ advnũ deũ trinita ligẽtes vocari pr̃ipaſſianos:qͥ dicũt iſᷣm pa iſunc,iheten tẽ ineffabilẽ colligo: vt aliqd videã qð dicã: trẽ natũ ex fęmina:ipᷣm pf̃em paſſũ: ipᷣm eẽ Senncktii. Vs. s5. Putaſne in h coꝛpe qð aggrauat alaʒ: vt ali · pfem q eſt filiꝰ: duo eẽ noia:nõ res duas:et ai bn · qd vobis digne loquar: potero dicere: &àm̃ remouet iſtos ecclia catholica a cõmunione gi pwelfe ad te dñe aiam meã leuaui: Adiuuet me:le/ ſctõꝝ ne aliquẽ deciperẽt:vt ſeparati litiga i ugi od uet eã mecũ. Nã infirmꝰ ſũ illi: ⁊ quis ẽ mi/ rent.Reuocemꝰꝭ& difficultatẽ queſtionis ſẽ- iruefa hi. Solet hec ꝗſtio ab ſtudioſiſſimii fribꝰp⸗/ ſibus vr̃is. Dicat alids mihi. Tu dixiſti ni⸗ bbiubtn poni:ſolet ĩ amatoꝝ verbi dei ſermone vᷣſa / hil pfem facere ſine filio: neq; filiũ ſine pfe: . nie ri: ſolet ꝓ hac multũ pulſari ad deũ:dicẽti- ⁊ teſtimonia de ſcpᷣturis adhibuiſti:nihil fa Auhm bus hoibꝰ: Facit aliqd pat qð nõ facit filiꝰ: cere pfeʒ ſine filio: qꝛ omĩa ꝑ ipᷣm facta ſũt: Job/i. nis eumt aut facit aliqᷣd filiꝰ qð nõ facit pr̃: Interi de nec qs factũ ẽ regi ſine filio: qꝛ ipſe ẽ ſapien * ic pf̃e ⁊ filio dicamꝰ.Cũ aũt hic expedierit:co/ tia pf̃is:attingẽs a finevſq; ad finẽ foꝛtiter: Sapᷣ.. ct ug NPöð.26. natũ nr̃m cui dicimꝰ: Adiutoꝛ meꝰ eſto dñe ¶⁊ diſponẽs oia ſuauiter. Modo mihi dicis hiel. tio ne derelinqs me:iĩtelligit᷑ etiã ſpũſſanctꝰab q̃ſſi ↄtra te ipᷣm loquẽs: Fili natus Ede vᷣgi⸗ cr B opꝑatiõe pf̃is ⁊ filij neqq; diſcedere. De prf̃e ne nõ pr:fili paſſus eſt nõ pr: Wmideſumncxit S S? tatẽ filq nõ pr̃is de vᷣgine:⁊ pater ⁊ fili ope/ ratus eſt. Hõ eſt quidem paſſus pf̃ ſᷣ ſilius: 4 audite interiꝰiaʒ ꝓbantẽ. Sancti Auguſtini de verbis dñi nõ 5 pf. Ecce teneo aliqd facè filiũ qð nõ facit pf. Aut 5 ↄfitere facè aliqᷣd filiũ ſine pr̃e:aut ↄfitere etiã pr̃eʒ natũ: paſſũ:moꝛtuũ: reſur/ rexiſſe. Aut illud: aut us dic: Eligevnũ de ter ex muliere ſub lege. An foꝛte hoc mouet qꝛ de virgine dixi:⁊ paulus dicit ex mliere: Nõ moueat:non imoꝛemur.Meq; em̃ rudi/ bus loquoꝛ. Vtrũq; ſepᷣtura dicit: et ex vir/ duobꝰ. Ego neutrũ eligo: nec hoc nec illud gine:⁊ ex mliere.Ex virgine quõ:Ecce vᷣgo Eſa.ꝛ. dico:nec aliqͥd facere filiũ ſine patre dico:qꝛ nihilominꝰmẽtioꝛ ſi B dixero.Quõ inqͥt ex- plicaberis ab his anguſtis? Placet vob ꝗᷓ⸗ ſtio ꝓpoſita:deus adiuuet vt placeat ⁊ ſolu ta. Ecce qð dico: vt liberet et me ⁊ vos: In vna em̃ fide ſtamꝰ in nomie chꝛiſti: ⁊ in vna domo ſub vno dño viuimꝰ: ⁊ in vno coꝛpo/ re mẽbꝛa ſ̊ vno capite ſumꝰ:⁊ i vno ſpũ ve/ getamur. Vt &ů̊ dñs ab his anguſtijs mole⸗ ſtiſſimę quęſtionis liberet: ⁊ me qͥ loquoꝛ et Cyos qui lauditt: H dico. Filiꝰqͥdeʒ inquã nõ c de vᷣgine maria:ᷣ ipam natiui/ in vtero accipiet ⁊ pariet filium.Ex muliere aũt ſicut audiſtis.Hõ eſt ↄtrariũ. Pꝛopꝛie tas em̃ locutiõis hebꝛęę mulieres nõ coꝛru- ptas vᷣginitate:äſᷣ ⁊ femias appellat. Habes euidentẽ ſcripturã geneſeos: qſñi ipſa pꝛimo facta ẽ eua: foꝛmauit eã in mlierẽ. Dicit em̃ alio loco ſe criptura: iubere deũ ſeparare mu⸗ lieres: ꝗᷓ non cognouerũt cubile viri. hoc & iã notũ eſſe debet:nec teneat vos:vt alia ꝗ̊ᷓ merito tenebunt: dño adiuuante explicare poſſimꝰ. Pꝛobauimꝰ natiuitatẽ filij a pfe factã: ꝓbemus ⁊a filio factã. Quid ẽ nati/ uitas filij de virgine maria? Certe aſſũ uptio foꝛmę ſerui i virginis vtero. Nũquid nã eſt paſſionẽ tñ fili ⁊T pater et filius operatus cẽ̃.ꝰ aliud naſci filio: niſi accipere foꝛmã ſerui in 7 pat ? filiꝰ oꝑatus ẽ. De quęſtiõe iſta vide/ mur iã expediti:bv foꝛteᷣbis meis:videamꝰ2 etiã vtrũ verbis diuinis. Pertinet & ad me ſctõꝝ libꝛoꝝ teſtimonijs demõſtrare natiui tatẽ ſilij:⁊ pr̃eʒ operatũ ⁊ filiũ:ita paſſionẽ: ita reſurrectionẽ:vt cuʒ filij tantũ ſit ⁊ nati/ uitas ⁊ paſſio ⁊ reſurrectio: hęc tñ tria ꝗᷓ ad filiũ ſolũ ꝑtinẽt: nec a pfe ſolo facta ſint: nec a ſolo filio: ſᷣ a pr̃e vtiq; ⁊ filio. Pꝛobemus ſingula:iudices auditis: cauſa ꝓpoſita eſt: teſtes ꝓcedant. Dicat mihi iudiciũ vr̃jm:qð ſolet cauſas agẽtibdici. Doce qð ꝓmittis. Doceo plane adiuuãte dño: ⁊ celeſtis iunris recito lectionẽ. Intẽte audiſtis ſbonente: tate mihi pᷣmo dicendũ eſt: quõ eã et pater fecerit: ⁊ filius fecerit:quauis nõ niſi ad fili/ unm ptineat qð fecit pater ⁊ filius. Paulũ re cito:idoneũ iuris diuini cõſultũ. Naʒ 2 cau ſidici habent hodie paulũ dictantẽ iura liti gatoꝝ: nõ chꝛiſtianoꝝ. Recito inquã paulũ dictantẽ pacꝭ iura nõ litis. Oſtendat nobis ſctũs apls:quõ natiuitatẽ filij pater opera/ Sar 4. tus ſit.Cũ aũtvenit inquit plenuudo tꝑis: miſit deus filiũ ſuũ ĩ terris natũ ex muliere: factũ ſub lege:vt eos qͥ ſub lege erãt redime ret.Audiſtis:⁊ qꝛ planũ ⁊ aꝑtũ eſt:intellexi/ ſtis. Ecce pater fecit filiũ naſci deꝰgine.Cũ em̃ veniſſet plenitudo tꝑis miſit deus filiu,z ſuũ:vtiq; pater chꝛiſtũ. Quõ eũ miſit: Fa/ cũ ex muliere: foctu ſub lege. Fecit eü pa 9 cũ in foꝛma dei eſſet:nõ rapina arbitrat eſt eſſe equalis deo:ſᷣ ſemetipᷣm exinaniuit foꝛ/ mã ſerui accipiẽs.Cũ venit plenitudo tꝑis: miſit deꝰ filiũ ſuũ factũ ex muliere: qͥ factus eſt ei ex ſemie dauid ᷣm carnem. Videmꝰg natiuitatẽ a patre factã: ſᷣ qꝛ ipſe filiꝰſemet⸗/ ipᷣm exinaniuit foꝛm ſerui accipiens:vide/ mus natiuitatẽ filij ab ipſo filio factã. Pꝛo/ Geñ. 2. Numeri. ʒ1. Judic.2l. Mõõ reſurrexit pr ſ filiꝰ: reſurrectionẽ tñ ſilij vginis vtero: Audi qꝛ hoc ⁊ filiꝰ fecit: Qui Nhil.20 Gal. 4. . batũ ẽ h:trãſeamꝰhinc:intẽti aliud accipite qð ex oꝛdine ſeck. Pꝛobemꝰ⁊ paſſionẽ ſilij: ſilio factã. Faciat pr̃ paſſiõʒ filij. Qui ꝓpꝛio filio ſuo nõ peꝑcit: ſᷣ ꝓ nob omnibꝰ tradidit illũ. SFaciat ⁊ filiꝰpaſſionẽ ſuã. Qui me dilexit: ⁊ tradidit ſeißᷣßm ꝓ me. Tradidit pater filiũ: tradidit filiꝰ ſeipſum: Quid hic fecit iudas niſi peccatũ: Tranſea mus ⁊ hinc: veniamꝰ ad reſurrectionẽ. Vi⸗/ Ro.S. Sal 3. deamus filiũ quidẽ nõ patrẽ reſurgentẽ: ſed reſurrectionẽ filij ⁊ patrẽ et filium facientt. Operet᷑ pater reſurrectionẽ filij. Pꝛopt hoc em̃ exaltauit eũ: ⁊ donauit ei nomẽ qð ẽ ſu/ om̃e nomẽ. Reſuſcitauit & pat filium: exal/ tando eũ ⁊ excitãdo eũ a moꝛtuis. Nũquid ⁊ filiꝰ reſuſcitat ſemetipſum?: Reſuſcitat pla ne. In figura ſui coꝛpoꝛis de templo dixit: Soluite tẽplũ h:⁊ in tribꝰ diebꝰreſuſcitabo illud. Poſtremo ſic ad paſſionẽ ptinet aiaʒ ponere:ſic ad reſurrectionẽ aĩaʒ iterũ ſume- Phil. 2 · Job. 2. re. Videam ſi filiꝰ quidẽ aĩaʒ ſuã poſuit:et ei aĩaʒ ſuã pat᷑ reddidit nõ ipᷣe ſibi. Pat᷑ em̃ qꝛ reddidit: manifeſtũ eſt. M . N hio. ed 6 ne Rer⸗ jͤcnel ſcholene hinen ls.Pote choreſtul olliteds moeam. Ufasfim cumetis, uiterrepl Hnben eſt natd tfil'ope inauceg eſt, Hont Nitiflit gapolkue Hozdican Eaicafliü Ctielasme nesſacto lantüdic fenkſedt adhucpo tioneyet Kteniloc turniſte nitao:nen Ginuibe naloring nla. Qus peſcamen fudrilna ſnaecogit zur uian käzt nn lunil gfn Euß fisa⸗ rü ſoberccl ilgeyit ürrdeente sdickernin n hepcini ndicnaan⸗ egtölb⸗ mmnühen Mulees ſn, Saeln ies Nagieginte unlei Nrch ☛rͤnr N ☛ ☛ ☛ tNäihrne ahleyn. d Nen wonlla, kinanteegien uumtifliuft i. Quiginn ulene in . Rüguidnic weinmi ſeun Ntfsfen Quik Hmnändirpc önernmnunſe — — itpenimtoe bliere dn ue. men. Dimid Gipſefitn⸗ naccigienſin ſoflioti o⸗ Ningiutunir aangini acn tnit trtpngle Guriuiſcpn⸗ ertidlinſe intnidſ A girinnniin ilun ecle. õ utaneciin oriinnn hannis hiͤ⸗ ibeictmi etenhoin⸗ 1 dſcb eſliitn ſoni niue ztniin iaz ſui inn In euangelio ſ. com Johanné Sermo LXIII NAP .40. dicit: Et ſuſcita me:⁊ reddã illis.Sʒ qꝛ et fl/ lius aĩam ſuã reddidit:qͥd a nob expectat:: Job.io. Ipe dicat: Poteſtatẽ habeo ponẽdi animã meã. MNõdũ dixi qð ꝓmiſi. Ponendi dixi:ſ iã clamaſtis:qꝛ hᷣuolatis.Eruditi quipe in ſchola mgfi cęleſt:tanq; lectiões intẽte au/ diẽtes:pie reddentes:qͥd ſequat᷑ nõ ignoꝛa/ tis. Poteſtatẽ inqͥt habeo ponẽdi aiaʒ meã ⁊ poteſtatẽ habeo iterũ ſumendi eã. NHNemo tollit eã a me:ſᷣ ego pono eã a me:⁊ iterũ ſu mo eam. Exoluimꝰꝗᷓ ꝓmiſimꝰ: ꝓpoſitiões nf̃as firmiſſimis vt arbitroꝛ teſtionioꝝ do/ cumẽtis ꝓbauimꝰ.Tenete qð audiſtl. Bꝛe/ uiter replico: ⁊ rẽ vtiliſſimã quãtũ exiſti mẽtibꝰ vr̃is collocandã cõmẽdo. Pater nõ eſt natꝰ de vᷣgine: natiuitatẽ tñ iſtã filij ⁊ pr ⁊ filiꝰ oꝑatus ẽ ex virgine. Pat᷑ nõ eſt paſſuſ in cruce:paſſionẽ tñ filij et pat᷑ ⁊ filiꝰ oꝑatus eſt. Nõ reſurrexit pr̃ a moꝛtuis:reſurrectio/ nẽ tñ filij ⁊ pat ⁊ fil oꝑatus ẽ. hHabetis ꝑſo o Nõ ̊ dicamꝰ aliquid patrẽ oꝑari ſine filio: E aliqͥd filiũ ſine patre.An foꝛte miracula ꝗᷓ fe cit ieſus mouẽt vos: ne foꝛte aliq̃ ipᷣe fecerit Job.I4. ꝗᷓ nõ fecit pat᷑: Et vbi ẽ: Pat᷑ aũt in mema⸗ nẽs facit oꝑa ſua?:hHec ꝗᷓ diximꝰ plana erãt: tantũ dicẽda erãt: nõ laboꝛãdũ vt intellige ꝑſtringit: põt dicere verba illa: Ego dixi in es.zo. extaſi mea. In extaſi tua qͥd dixiſti? Pꝛoie/ ctus ſũ a facie oculoꝝ tuoꝝ.Eteni videt᷑ mi hi iſte ꝗͥ hoc dixit:leuaſſe ad deũ aĩaʒ ſuã:et effudiſſe ſuꝑ ſe aiaʒ ſuã: cũ ei diceret᷑ quoti/ die: vbi eſt deꝰ tuus: perueniſſe ſpiritali qͥ/ dam cõtactu ad illã incõmutabilẽ lucẽ:eãq; infirmitate cõſpectus ferre nõ valuiſſe:et in ſuã q̃ſi ęgritudinẽ atq; languoꝛẽ iterũ reci/ diſſe: ⁊ cõparaſſe ſe illi:⁊ ſenſiſſe adhuc con/ tẽperari nõ poſſe aciẽ mẽtis ſuę luci ſapien tię dei:⁊ qꝛ hoc in extaſi fecerat: abꝛeptus a ſenſibꝰ coꝛꝑis ⁊ ſubꝛeptꝰ in deũ.At vbi quo dãmõ a deo ad hominẽ reuocatꝰẽ:ait:Ego Abi.s. dixi in extaſi mea. Vidi em̃ qͥd neſcio ĩ exta/ ſi qð diu ferre nõ potui:⁊ redditꝰ moꝛtalibꝰ mẽbꝛis: ⁊ młtis moꝛtaliũ cogitatiõibꝰ a coꝛ poꝛe qð aggᷓuat aiaʒ dixi. Quid:? Pꝛoiectꝰ ſũ a facie oculoꝝ tuoꝝ.Longe ſurſũ es:lon ge deoꝛſum. Quid ꝗ̊ dicamus frẽs de deo? Si em̃ qð vis dicere ſic cępiſti: nõ ẽ deꝰ. Si cõpꝛehẽdere potuiſti: aliud ꝓ deo cõpꝛehẽ/ diſti. Si q̃ſi cõpꝛehẽdere potuiſti:cogitatõe tua decepiſti.hoc & nõ eſt:ſi cõpꝛehendiſti. Quid ̊ vis loqͥ:qð cõpꝛehẽdere ñ potuiſti: ideamꝰ ne foꝛte in creatura iueniamus F liqͥd: vbi ꝓbemus aliqua tria:⁊ ſeꝑabiliter rent᷑:ſed curandũ vt cõmemoꝛarent᷑.Aliqd x emõſtrari: ⁊ iſeꝑpabilit᷑ oꝑari. Quo ibimꝰ* adhuc volo dicere:vbi vere ⁊ acrioꝛẽ inten K / Ad celũ:vt de ſole ⁊ luna ⁊ ſyderibꝰ diſpute tionẽ veſtrã requiro:⁊ deuotioꝛẽ apud deũ. Etenĩ locis coꝛꝑalibꝰnõ tenent᷑ nec occupã/ tur niſi coꝛꝑa. Vltra locos coꝛꝑales ẽ diui/ nitas:nemo eã tãq; in ſpacijs reqͥrat. Abi⸗ q; inuiſibilis ⁊ inſeꝑabilit᷑ adeſt:non in ꝑte maioꝛ:in ꝑte minoꝛ: ſed vbiq; tota nuſqᷓ; di uiſa.Quis videt hoc?:Quis capit hoc?Cõ⸗ peſcamꝰ nos: meminerimꝰ qui vñ loqᷓmur illud ⁊ illud. Quicqͥd ẽ qð deꝰ ẽ:pie credat᷑: ſancte cogitet᷑:⁊ quãtũ dat᷑ quãtũ põt inef/ fabilit᷑ intelligat᷑. Quieſcãt vᷣba: ceſſet lin/ gua:coꝛ excitet᷑:coꝛ illuc leuet᷑. Mõ em̃ eſt il/ 1. Corj. 2. lud tale qð in coꝛ homis aſcendit:ſᷣ quo coꝛ RBo. I. hoĩs aſcẽdat.Attẽdamꝰcreaturã: Inuiſibi⸗ lia em̃ eiꝰ a creatura mũdi ꝑ ea ꝗᷓ facta ſt itel lecta cõſpiciunt᷑:ne foꝛte ꝗ̃̊ fecit deꝰ in qᷣbus habemꝰ* quãdaʒ ↄſuetudinis familiaritatẽ: iuẽiamꝰaliquã ſilitudinẽ:vñ/ ꝓbemꝰ eẽ aliq̃ tria:ꝗ̃ tria ſeꝑabilit pferãt᷑: iſeꝑabilit᷑ oꝑẽt᷑. Eia frẽs adeſtote toto aĩo:videte pᷣus qͥd ꝓ mittã:ne foꝛte ĩ creatura iueniã: qꝛ creatoꝛa nob excelſꝰẽ: Et foꝛte vᷣba cuiuſq; nrjm: cui fulgoꝛ vᷣitatis aliquã mentẽ q̃ſi coꝛuſcatiõe mus? Ad terrã:vt foꝛte de frutect:de arbo/ ribꝰ:de aĩalibꝰ trã iplẽtibꝰ? An de ipᷣo celo: an de ipſa tra:ꝗ;ᷓ cõtinẽt oĩa ꝗᷓ ſunt in ceęlo et i terra?: diu hõ circuis creaturã? Ad te re/ di:te vide:te inſpice: te diſcute. In creatu/ ra qris aliq̃ tria:⁊ ſeꝑati demõſtrãda ⁊ inſe/ ꝑabilit᷑ oꝑanda. Si in creatura queris:in te pᷣus ꝗᷓre.Hõ em̃ tu nõ es creatura? Silitudi nẽ ꝗq̃ris: ꝗſiturꝰ es in pecoꝛe? Dhe deo enim loqbaris:cũ ꝗ̃reres quãdam ſilitudinẽ. De trinitate ineffabilis maieſtatis loq̃baris:et qꝛ defeciſti ĩ diuinis: tuãq; infirmitatẽ debi ta hũilitate cõfeſſus es: ad hũana veniſti: ibi diſcute. Quęris ĩ pecoꝛe:ꝗris in ſole:in ſtellis? Quid em̃ hoꝛũ factũ eſt ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ dei? Pꝛoꝛſus familiariꝰ ⁊ meliuſ aliqd hoꝝ ꝗris ĩ te. hHoĩeʒ em̃ deus fecit ad Sen.r. imaginẽ ⁊ ſiitudinẽ ſuã. In te ꝗqre: ne foꝛte imago ſilitudinis habeat aliqꝗð veſtigiũ tri nitatis. Et ꝗᷓ̊? Imago facta lõge diſtãas ſili/ tudo tũ ⁊ imago longe diſtans:nõ quõ ima go filiꝰ hoc qð pater. Alit᷑ em̃ imago ĩ filio: aliter in ſpeclo. AMultũ diſtat. In ſis ims⸗ Gancti Auguſtini de verbis dñi go tua: tu ipſe es. Hoc eſt em filiꝰ qð tu na/ tura. Suba hoc qð tu: ꝑſona aliꝰ q́; tu. Hõ 8O hõ imago tanq; vnigenitfiliꝰ:ſᷣ ad imagi nẽ quadã ⁊ quãdã ſilłitudinẽ factꝰ: Quęrat in ſe aliqᷣd ſi poſſit iuenire:⁊ tria qꝗdã ꝗ ſepa rabiliter ꝓnũcient᷑:inſeꝑabilit᷑ oꝑent᷑. Qux/ rã:quęrite mecũ.Nõ ego in vobis:vᷣ vos in vobis:⁊ ego ĩ me.Quęramꝰ cõmunit᷑: ⁊ cõ/ munẽ naturã atq; ſpſtatiã cõiter ꝑtractemꝰ. Vide hõ:adũte ſi verũ ẽ qð dico.habes ne coꝛpꝰ:habes carnẽ:habeo inquis.Naʒ vñ eſt vnde in loco ſũ: vnde de loco in locũ mo ueoꝛ: vnde vba loquẽtis audio: niſi ꝑ aurẽ carnis? VUnde os loquẽt video:niſi ꝑ oclos carnis: habes: cõſtat: nec diu ſatagendũ ẽ de re manifeſta. Vide aliqd aliud qð oꝑat᷑ ꝑcarnẽ. Audis em̃ aure: ſed nõ ab aure au- dis. Aliꝰ eſt intꝰ qͥ audit ꝑ aurẽ. Vide ꝑ ocu lũ:ipᷣm intuere. An domũ agnouiſti:habi/ tatoꝛẽ neglexiſti: Mũquid nã videt oculꝰꝑ e ſeipᷣm? Mõne aliꝰẽ qͥ videt ꝑ oculũ: Mõ di/ co nõ videt oculus moꝛtui de q̊ͥ conſtat coꝛ/ poꝛe habitatoꝛẽ abſceſſiſſe:ſᷣ oculꝰde re alia cogitãtis nõ videt faciẽ ſᷣſentis. Reſpice Sʒ interioꝛẽ tuũ. Ibi em̃ magiſ aliqua ſilitudo Arenda ẽ quoꝛũdã triũ ſepꝑatim demõſtrato rũ:inſeꝑabilit oꝑantiũ. QAuid habet mens tua? Soꝛte ſi queraʒ: multa inuenio.Sʒ ali/ quid ꝓximũ eſt: qð faciliꝰ intelligit᷑. Quid habet aĩa tua? Intꝰcõmemoꝛo:recole.Nõ em̃ qð dicturꝰ ſum id poſco vt credat᷑ mihi: Heñ. 1. ⁊. ſen. diſ. I 6 * ca.quo circa. S noli acceptare: ſi in te nõ iueneris. Intuere ergo:ᷣ pᷣmo qð nõ filij tantũ imago eſt:aut patris tantũ imago ẽ:ſᷣ pfis ⁊ filij:⁊ vtiq; iã cõſequẽter ⁊ ſpũſſancti. Geneſis loquit᷑: Fa ciamꝰ inquit hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ noſtrã. Hon & facit pat ſine filio: nec filiꝰ ſi/⸗ ne pr̃e. Faciamꝰ hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſilitu/⸗ dinẽ nr̃aʒ. Faciamꝰ:nõ faciã:aut fac:aut fa/ ciat ille:ſed faciamꝰ ad imaginẽ nõ tuã:aut meã:ſed ad noſtrã. Ergo introgo:diſſimilẽ rẽ dico. Nemo dicat: Ecce qð cõꝑauit deo. Jã locutꝰ ſũ:⁊ pſlocutꝰ: et cautos reddidi et cautꝰ fui. Longe diſtãt a ſũmis ima: ab in: cõmutabilibꝰ mutabilia:a creantibꝰcreata: a diuinis hũana. Ecce pᷣmo hoc cõmendo: qꝛ qð dicturꝰ ſũ longe diſtat:nemo mihi ca/ lũniet᷑. Ne foꝛte ergo ⁊ ego aures quęram ⁊ ille dentes paret:hoc me ꝓmiſi exhibiturũ: aliqua tria demonſtrata ſeparatim:opera/ ta inſeparabiliter. &Æπ ſint iſta ſimilia vł diſ ⸗ ſimilia trinitati omnipotẽti nõ nũc ago:ſed in ipa creatura ima ⁊ mutabili iuenimꝰ alid tria:ꝗ̃ᷓ poſſint ſeꝑabiliter demõſtrari:⁊ inſe/ ꝑabilit oꝑari. O carnalis cogitatio: ⁊ cõſci- entia ꝑtinax atq; infidelis. Quid de illa ma ieſtate ineffabili ĩ ea re dubitas: quã ĩ te in⸗ uenire potuiſti?Ecce dico:ecce introgo.hõ habes memoꝛiã: Si nõ habes: qð dixi quõ tenuiſti? Sʒ foꝛte iã qð pauloante dixi obli tus es.hoc ipſum qð dico dixi.Duas iſtas ſyllabas nõ teneres:niſi ꝑ memoꝛiã. Vnde em̃ ſcires duas eſſe:ſi ſonãte ſecũda oblitus es pᷣmã? Quid qꝗ̊ᷓ diutiuſ:?Quare ſic vꝛgeoꝛ: Quare ſic cogoꝛ cõuincere? Manifeſtũ eſt: habes memoꝛiã. Quęro aliud:habes iĩtel/ lectũ? abeo inqͥs. Si em̃ nõ haberes me⸗ moꝛiam:nõ teneres qð dixi.Si nõ haberes itellectũ:nõ agnoſceres qð tenuiſti. habes ⁊ hoc. Intellectũ tuũ ad id qð intꝰ tenes re- uocas ⁊ vides: ⁊ vidẽdo foꝛmaris vt ſciens dicarl. Tertiũ quęro: hHabes memoꝛiã qua teneas qð dicit᷑? Habes intellectũ: q; intel/ ligas qð tenet᷑: De his duobꝰ reqᷣro abſ te: volens tenuiſti ⁊ intellexiſti. Uolens plane inqͥt. hHabes & volũtatẽ. hec ſunt tria ꝗᷓ me dicturũ eſſe ꝓmiſerã auribꝰ et mẽtibꝰ vrfis: tria hec ꝗᷓ ſunt in te:ꝗᷓ potes numerare ⁊ nõ potes ſeparare.heęc & tria:memoꝛiã: intelle ctũ:vdlũtatẽ:hęc inquã tria aiaduerte ſeꝑa tim ꝓnũciari:inſeꝑabilter oꝑari.Aderit do minꝰ:⁊ video qð adſit.Ex intellectu vr̃o in/ telligo eũ adeſſe.Ex his em̃ vocibꝰvr̃is quẽ admodũ intellexeritis aduerto:ſᷣſumo eum adiuturũ vt oĩa intelligati.Tria/ꝓmiſi ſeꝑa biliter demõſtrari:inſeꝑabiliter oꝑari.Ecce neſciebã qͥd eſſet in aĩio tuo:demõſtraſti mi⸗ hi dicẽdo memoꝛiã: hoc eſt verbũ ſonꝰ iſte: vox iſta ꝓceſſit ad aures meas ab aio tuo. HHoc em̃ qð eſt memoꝛia tacite cogitabas:⁊ nõ dicebas.Erat in te:⁊ nondũ venerat ad me. Vt aũt qð erat ĩ te ꝓferret᷑ ad me:dixi/ ſti:ipᷣm nomẽ:id ẽ memoꝛia:audiui.Quat/ tuoꝛ has ſyllabas i nomie memoꝛię audiui. Quattuoꝛ ſyllabę:nomẽ ẽ:vox ẽ:ſonuit:ad aurẽ meã ꝓceſſit:mẽti aliqͥd inſinuauit.Qð ſonuit tranſijt: vñ inſinuatũ ⁊ qð inſinuatũ ẽmanet.Sʒ h̊ ꝗro:qñ dixiſti d nomẽ memo rię:vides certe: qꝛ HB nomẽ nõ ꝑtinet niſi ad memoꝛiã. Cętera em̃ duo habẽt nomia ſua. Nãq; aliud vocat᷑ intellectꝰ:aliud volũtaſ: non memoꝛia. Allud aũt vnũ vocat᷑ memo/ ria. Sʒ vt h̊ diceres:vt q̃ttuoꝛ iſtas ſyllabaſ oꝑareris:vñ oꝑat es: Hoc nomẽ qð ꝑtinet Se dſolin vttener. goͤtenen h bas Gi⸗ vobistl dilaunu ſuseni. 4 pou nge gii hu⸗ Acleruat huahn ſecurcon incognin detrib'l dictüe. tria iia frnido o. Bo nnenona: Oſolarwo lamevol ſoniſal ltcogitan horynü wäni⸗ Nohner Domeinn tellectü. Pkinetni tü.Tnin netniſa leopoes Nenog fmüng⸗ mäeniay husnet nercho Höheſi⸗ ogträtib Wr Reai⸗ mevide: Aeciſci fignan n⸗ Ain exylebit zaroic ſhſepabil Mie ſhe Phefe linenin höſtrmirſt Mndgn Aiddelln tg:gliizen Celmpgn bi sgdiii medinol . Dit; eſoückchlns Aurſengen Ommickick — icehedesh nöhabanan⸗ 1.Snöbtes enuiſt bohe gonrinen mansNſan sencni urlagi:innd⸗ Rerirone n Dmegen xrluntrafn etmerh'is Sumonti nemorüni⸗ Aiaduanin ogmn. An intelcanſto⸗ iroch io enorzanden Cumiſn — üingn a imtüſeie stbinlin Crcogridust mdüenan mnctadnen e n. zuti .. . „J . In enãgelio ſcõm Johannẽ Sermo LXIIII ad ſolã memoꝛiã oꝑata eſt in te ⁊ memoꝛia: vt teneres qð dicebas: ⁊ intellectꝰ vt ſcires qð tenebas:⁊ voluntas vt ꝓferres qð ſcie/ hbas. Gfas dño deo nr̃o. Adiuuit nos:et in vobis ⁊ ĩ nobᷣ. Vere dico charitati vrę: hoc diſcutiẽdũ ⁊ inſinuãdũ trepidiſſime aggrelſ/ ſus erã. Metuebã em̃ ne foꝛte lętificarẽ ca/ paciũ ingeniũ: ⁊ facerẽ graue tardioꝛibꝰ te/ diũ.Hhũc aũt video vos ⁊ attẽtiõe audiẽdi: 2J celeritate ĩtelligẽdi: ñ ſolũ ꝑcepiſſe dictũ: F pᷣuolaſſe dicturũ. Gfas dño. Videte &̊ iaʒ ſecurꝰ cõmendo qð intellexiſtis: nõ inculco incognitũ:ſᷣ repetẽs cõmẽdo ꝑceptũ. Ecce de tribꝰ illis vna res noĩata ẽ:vniꝰrei nomẽ dictũ ẽ. Memoꝛia nomẽ ẽ vniꝰ ex illiſ tribꝰ: tria ipᷣa oꝑata ſũt. Nõ põt dici ſola memo/ ria:niſi oꝑante volũtate:intellectu: memo/ ria. Mõ põt dici ſolus intellectꝰ:niſi oꝑante memoꝛia:volũtate ⁊ intellectu. Nec põt di/ ci ſola volũtas:niſi opante memoꝛia ⁊ intel lectu ⁊ volũtate. Explicata ſũt vt arbitroꝛ q̃ ꝓmiſſa ſũt:qð ſeꝑati ꝓnũciaui:inſeꝑabi⸗/ lie᷑ cogitaui. VUnũ hoꝝ oim tria fecerũt:ſᷣ tñ hoc vnũ qð tria fecerũt: nõ ad tria ꝑtinet:vᷣ id vnũ tria fecerũt. NHomẽ memoꝛia ẽ:vᷣ hoc nõ pꝑtinet niſi ad ſolã memoꝛiã.Tria fecerũt nomẽ intellectꝰ:ſᷣ non ꝑtinet niſi ad ſolũ in/ tellectũ.Tria fecerũt nomẽ volũtatis:ᷣ nõ ꝑtinet niſi ad ſolã volũtatẽ. Ita trinitas fe/⸗ cit carnẽ chꝛiſti:ᷣ nõ ꝑtinet niſi ad ſolũ chꝛi- ſtũ.Trinitas fecit de cęlo colũbã:ᷣ non ꝑti/ net niſi ad ſolũ ſpmſanctũ. Trinitas fecit ð cęlo vocẽ:ſᷣ nõ ꝑtinet vox niſi ad ſolũ pfeʒ. Memo &̊ dicat mihi:nemo calũnioſꝰ me in/ firmũ vꝛgere conet᷑.QAuid & in his tribꝰ ꝗͥ ij mẽte nr̃a vel in aia eſſe oñdiſti:qͥd ex his tri⸗ bus ptinet ad pr̃eʒ:id ẽ q̃ſi ad ſilitudinẽ pa/ tris: qͥd hoꝝ ad fili: qͥd hoꝝ ad ſpũſſancti: Nõ poſſũ dicere:nõ poſſũ explicare. Aliqͥd ⁊ cogitãtibꝰ relinqmꝰ:aliqͥd ⁊ ſilẽtio largia/ mur. Redi ad te: ab oĩ ſtrepitu tolle te. In/ tra te vide: ſi habes illic aliquid ſecretariũ dulce cõſciẽtię tuę: vbi nõ ꝑſtrepas: vbi nõ litiges:aut lites pares:vbi nõ diſſenſiones uicaciã mediteris. Eſto mãſuetꝰ ad audi endũ vbũ vt intelligas. Foꝛte dicturus es: Ps.ðo Auditui meo dabis exultationẽ ⁊ lęticiã: ⁊ exultabũt oſſa:ſᷣ hũiliata nõ elata. Sufficit Sqꝛ oñdimꝰ tria qdaʒ ſeꝑabilit᷑ demõſtrari: inſeꝑabilit᷑ oꝑari.Si h̊ in te inueniſti: ſi h̊ in hoie: ſi hoc i quadã ꝑſona in tra ambulãte coꝛpꝰ fragile qð agguat aiaʒ awoꝛtate: cre/ do patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpmſanctũ ꝑ ſingła aq vi⸗ ſibilia:ꝑ ſpecies q̃ſdã aſſũptę creaturę poſſe et ſeꝑabiliter demõſtrari: ⁊ inſeꝑabilit᷑ oꝑa/ ri. Sufficit h. Mõ dico: Pat᷑ memoꝛia ẽ:ſfiliꝰ intellectꝰ eſt:ſpũs volũtas eſt:nõ dico quo/ modolibet intelligat᷑:non audeo.Seruemꝰ maioꝛa capiẽtibꝰ:infirmis infirmi qð poſſu/ mus. Mon dico iſta illi trinitati velut ęquã⸗ da:q̃ſi ad analogiã:id eſt ad rationẽ quãdã cõꝑatiõis dirigẽda.Mõ h̊ dico. Sed qͥd di/ co?: Ecce in te inueni tria ſeꝑabilit᷑ demõſtra ta:inſeꝑabilit᷑ oꝑata:⁊ eoꝝ triũ vnũquodq; nomẽ a tribus factũ:qð tñ non ad tria:ſK ad triũ hoꝛum vnũ aliqð ꝑtinet. Crede iam ibi dðoð non potes videre: ſi hic audiſti ⁊ vidiſti ⁊ tenuiſti. In te em̃ qð ẽ potes noſſe:in eo qͥ te fecit qð eſt:qͥcqͥd eſt:qñ potes noſſe?Et ſi poteris:nõdũ potes.Et tñ cũ poterl: nũqͥd ſic poteris tu noſſe deũ: quõ ſe nouit deus? o Du fficiat & charitati vr̃e qð potuimꝰ: dixi/ mꝰ. Exigẽtibꝰ ꝓmiſſa reddidimꝰ:cętera quę addenda ſũt:vt perficiat᷑ ſenſusveſter:a do mino quęrite. eeo qð ſcriptũ eſt in euangelio qꝛ venit hoꝛg ⁊ nunc eſt qñ moꝛtui audiẽt vocẽ filij dei et qui audierit viuent Sermo LXIHH de hoc mũdo ẽ: neq; in ea fęlicitate deuũ. Hhoc noſſe pᷣmitꝰ ⁊ chꝛiſtiano coꝛ/ de tenere debemꝰ: nõ ad pſᷣſentis tempoꝛis bona nos factos eẽ chꝛiſtianos:ſᷣ ad neſcio quid aliud qð deus iaʒ ꝓmittit ⁊ homo nõ/ dum capit. De hoc em̃ bono dictuʒ eſt: Qð oculus nõ vidit:nec auris audiuit: nec ĩ coꝛ hominis aſcendit:quę pᷣparauit deꝰ diligẽ/ tibus ſe. Ergo qꝛ h̊ bonũ tam magnũ: tam pᷣclaꝝ:tã ineffabile:non iuenit hominẽ per/ ceptoꝛẽ:tenebit deũ ꝓmiſſoꝛẽ.HNunc em̃ qð ei ꝓmiſſurus eſt: homo cęcus coꝛde nõ per/ cipit: nec ei poteſt oſtendi in pꝛęſenti:quid ipſe cui pꝛomittit᷑ ſit futurus: quia ⁊ infans natus ſi poſſit verba loquentis intelligere: cum ipſe loqui nõ poſſit:nec ambulare: nec aliquid agere: ſed ſicut eum videmus infir mũ:iacentẽ:indigum opis alienę tantũmõ intelligere poſſit eũ qui ſibi loqueret᷑ dice⸗ ret ei:Ecce ſic me vides ambulantẽ:oꝑantẽ dens ſe et illũ: q;uis 45 Pmiktere? videret: gqua excęcant᷑ et homies qui obliui- m Johannẽ: Amẽ amę dico vobiſ Z0. 5. es nra fratres nõ de iſto tpe:necd A loquẽtẽ:poſt paucos annos talis eris:att= Sancti Auguſtini de verbis domini tamẽ ſuã cõſiderans infirmitatẽ:non crede / ret: et videret tũ qð ꝓmittebat᷑. Nobis aũt tanqᷓ; infantibꝰ ĩ hac carne atq; infirmitate iacẽtibꝰ:⁊ magnũ eſt qð ꝓmittit᷑ ⁊ nõvidet᷑: ⁊ erigit᷑ fides q̊ credimus qð nõ videmꝰ: vt mereamur videre qð credimꝰ. Quicũq; irri det hãc fidẽ: vt ideo nõ ſibi eẽ credendũ qͥa nõ videt:qñ venerit qð nõ credebat erube/⸗ ſcit:cõfuſus ſeꝑat᷑:ſepatus dãnat᷑.Qui aũt crediderit ſegregat᷑ ad dexterã:⁊ ſtabit cum magna fiducia et lęticia int᷑ illos qͥbꝰ dicet᷑: Venite bñdicti pr̃is mei: ꝑcipite regnũ qð vobᷣ ꝑatũ eſt ab oꝛigine mũdi. Cõcluſit aũt dñs cũ hec vᷣba diceret ſic: Ibũt iſti in cõbu ſtionẽ ęternã: iuſti aũt in vitã ęternã.heęc ẽ vita ęterna ꝗ̊ nobis ꝓmittit᷑. Quia amant homies viuere ĩ hac tra: ꝓmiſſa ẽ illis vita: 2 qꝛ młtũ timẽt moꝛi: ꝓmiſſa ẽ illis ęterna. Quid amas viuere:hHoc habebis.Quid ti mes moꝛi: Mõ patieris.hoc ſufficere viſũ ẽ⸗ hũanę infirmitati: vt diceret᷑:habebis vitã eternâ. Capit hͥ mens hũana:vtcũq; ex hoc qð agit qð futurũ eſt capit.Sʒ quãtũ capit ex h̊ paruo qð agit: qꝛ viuit ⁊ moꝛi nõ vult: amat vitã ęternã: vult ſꝑ viuere nunq; mo/ ri.Sʒ ⁊ illi qͥ toꝛqbunt᷑ in pęnis:velle habẽt moꝛi ⁊ nõ poſſunt.MNõ ̊ magnũ ẽ diu viue/ re aut ſꝑ viuere: ̊ magnũ eſt beate viuere. Ajmemꝰvitã ęternã:⁊ ex eo nouerimꝰquãtũ ꝓ vita ęterna laboꝛare debemꝰ:cuʒ videmꝰ homies amatoꝛes pᷣſentis vitę tꝑalis atq; ſiniẽdę ſic ꝓ illa laboꝛare vt qñ venerit me/ tus moꝛtis:quicqͥd poſſunt faciãt:nõ vt au ferant ſed vt differant moꝛtẽ. Quantũ la⸗/ boꝛat hõ qñ moꝛs iminet: fugiẽdo: latẽdo: quicqͥd habet dando ⁊ ſe redimẽdo:laboꝛã/ do cruciatꝰmoleſtiaſq; ſuſtinendo:medicos adhibendo:⁊ quicqͥd aliud hõ põt. Videte qᷓ; cõſumptis laboꝛibꝰ ⁊ facultatibꝰ ſuis: vt aliquãtum viuat põt facere: vt ſemꝑ viuat non põt. Si ̊ laboꝛe tanto: tanto conatu: tantis impẽdijs:tanta inſtãtia: tanta vigi⸗ lãtia:tãta cura agit᷑ vt aliquãtũ plus viua/ tur: quõ agẽdũ ẽ vt ſemꝑ viuat᷑:Et ſi pꝛudẽ tes dicunt᷑ qͥ omibꝰ modis agũt vt differãt moꝛtẽ ⁊ viuãt paucos dies ne ꝑdãt paucos Dies: q; ſtulti ſunt qͥ ſic viuunt vt ꝑdant diẽ ęternũ? Hoc ſolũ g̊ nob ꝓmitti põt: vt dul/ ceſcat nobis vtcũq; mun“ dei ex hͥ qð habe/ mus mõ:qꝛ de munere ipius habemꝰ vt vi⸗ B uamꝰ:vt ſalui ſimꝰ. Ponamꝰ ̊ nobᷣ añ ocu/ los talẽ vitã cũ ꝓmittit᷑ ęterna:vti remoue- amab illa quicqͥd hic moleſtũ patimur. Fa cilius em̃ inuenimꝰ quid ibi nõ ſit: qᷓ; qͥd ibi ſit. Ecce h̊ viuimꝰ:viuemꝰ ⁊ ibi.Salui ſumꝰ qñ non ęgrotamꝰ neq; aliqd dolet in coꝛpe: ſalui erimꝰ ⁊ ibi.Et qñ nobis ẽ bñ ĩ hac vita niłas pęnas patimur: niłas patiemur ⁊ ibi. Pone g hic hoieʒ viuentẽ ſaluũ:nullas p/ nas patientem:ſi ei donaret quiſqᷓ; vt ſemp ſic eẽt:⁊ ̊ bonũ nõ deſineret:quãtũ gaude/ ret:quãtũ extolleret᷑: quõ ſe nõ caperet lęti/ cia ſine pęna:ſine cruciatu:ſine finevitę: Si Hq ſolũ nobis ꝓmitteret deꝰ:qð dixi mõ:qͥbꝰ potui vᷣbis deſcripſi ⁊ cõmẽdaui:quãti erat emendũ ſi venale eẽt: quãtũ dandũ erat vt emeret᷑: Su fficeret qͥcqͥd haberes:etiã ſi to⸗ tũ mundũ poſſideres?: Et tñ venale ẽ:Eme ſi vis. Mec multũ exęſtues de re magna ꝓ/ pter pᷣcij magnitudinẽ. Tantũ valet:quãtũ habes.Ad aliqͥd &O magnũ ⁊ pᷣcioſũ cõꝑares aurũ vel argentũ vel pecuniã vel fruct ali/ quos pecoꝝ aut frugũ qui in tua poſſeſſiõe naſcerent᷑ vt emeres neſcio qͥd hoc magnũ ⁊ pᷣclarũ quo viueres ĩ hac tra fęlix. Et h̊ eme ſi vis. Holi ꝗqrere qͥd habeas:ſed qualis ſis. KRes iſta te valet:quãtũ es tu. TLe da⁊ habe bis illã.Quid exęſtuaſ:qͥd turbaris: NHũqͥd ꝗqſiturꝰ es te:aut empturꝰ es te? Ecce tu qui es:q̃lis es:da te illi rei:⁊ habeb illã.Sʒ ma lus ſuʒ inqᷣes:⁊ foꝛte me nõ accipit.hPando te illi:bonꝰ eris. Vt huic fidei ꝓmiſſioniq; te des:hoc ẽ bonũ eſſe.Cũ aũt bonꝰ fueris: pᷣciũ ipᷣius rei eris: ⁊ habebis nõ qð dixi ſo/ lũ ſalutẽ:incolomitatẽ:vitã:⁊ ſine finevitã: nõ hoc ſolũ habebis:Adhuc alia tollo:hð ibi erit laſſari ⁊ doꝛmire: nõ ibi erit eſurire ⁊ ſitire: nõ ibi erit creſcè ⁊ ſeneſcẽ: qꝛ nec naſci erit:vbi numeri integri manẽt. Numerꝰqui eſt ipſe eſt: nec opus eſt vt augeat᷑: quia nõ ibi fit vt minuat᷑.Ecce quãta tuli:⁊ nõdum dixi qð ibi erit.Ecce iã vita eſt: iam incolo/ mitas eſt:iam nulla pęna: nulla fames:nul la ſitis:nullus defectus:nihil hoꝛũ:et tamẽ nõdum dixi:qð oculus non vidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit. Si em̃ dixi: Fallſũ eſt qð ſcriptũ eſt:Qð oculꝰnõ vidit: i.Corl.i.. nec auris audiuit:nec in coꝛ homis aſcẽdit. Vnde em̃ aſcenderet in coꝛ meũ vt dicerẽ: qð in coꝛ homis nõ aſcẽdit: Credit᷑ ⁊ nõ vi⸗ detur:nõ ſolũ nõ videt᷑: ſed nec dicit᷑. Quõ ergo creditur ſi non dicitur? Quis credit qð nõ audit? Si autem audit aut credit:dicit᷑. Si dicitur:cogitatur:Si cogitatur ⁊ dicit᷑:⁊ nir mninio 3 nuumb⸗ ogtart Io⸗ lan verbise⸗ And tſucan incttron Mend hüceſte de tcl akhet 1fllior figodecl ſſtparna pfisefil⸗ defllioꝛet baupiar hennioe anntite M enttöus glonpi CQpoſt ſunttone Siſenge ſenogen et. üa⸗ letſenp lleq gen ( Pen dicaknd coehois (lik:aun uceñ/ uunoag ee nelan nc ickaplis mnuradio. ſeri De ffideifun ſdalſun⸗ ngiti flidaſan mus ache (ebinei Piengüe MMedenci (Cnneciryp lencorfn hticcomn ige . in auribꝰ hoĩm intrat. Et qꝛ nõ diceret᷑: niii getamur:⁊ cibus nõ minuit᷑. Si enim nouit bi.Sallin cogitaret᷑: ⁊ icoꝛ homis aſcẽdit. Jã ecce iſta oculus paſci luce: nec tñ minuit lucẽ: nõ em̃ doletnege. Aſtio tantę rei cõturbat nos: vt nõ poſſim minoꝛ erit lux:qꝛ videt᷑ a pluribꝰ:pluriũ ocu ibülden verbis explicare ſſtionẽ: Quis explicat re los paſcit: ⁊ tñ tanta eſt quãta erat:⁊ illi pa/ Mmenutb. C Attendam itaq; euãgeliũ:mõ dñs lodbat: ſcunt᷑ ⁊illa nõ minuit᷑. Si de dedit hoc luci linle Zeob. 5. 7 faciam qo iße dixit: Qui credit in me qua fecit ad oculos carnis: quod eſt ipe lux mußrin inqᷣt: tranſitũ facit a moꝛte in vitam. ad oculos coꝛdiſ Si glaudaret᷑ tibi aliquis thiigui Amen dico vobis:qꝛ venit hoꝛan ? cibus magnꝰ quẽ pꝛãſurꝰ eſſes: parares vẽ/ WWS nũceſt qñ moꝛtui audient vocẽ filij trẽ: LCaudat᷑ tibi deus:para mentẽ.Ecce qͥd D eſſritr; dei:⁊ cu audierint viuet. Bicut em tibi diẽ dñs tuꝰ: Veniet hoꝛa inqt: et nũcẽ. RKZ pat habet vitã i ſemetipſo:ſic dedit ¶ Veniet hoꝛa:⁊ ipſa hoꝛa nũc eſt.Qñ:quid⸗ nili ⁊ filio vitã habere ĩ ſem etipſo. Sene OQui moꝛtui audiẽt vocẽ filij dei: ⁊ qͥ audie- imniet rãdo dedit: qꝛ genuit dedit. Filiꝰ em̃ de pfe rint viuent.Qui & nõ audierint nõ viuent. benai, eſt: pat nõ eſt de filio:ſᷣ pat ſilij pat eſt: ⁊ fil?ꝰ Quid ẽ: qͥ audierint?: Qui obedierit. Quid —— prfis ẽ filiꝰ. Verũtñ filiꝰ de pr̃e genitꝰ: nõ pr̃ eſt:qͥ audierint?QAui crediderit ⁊ obtẽpera⸗ üvendken de filio:et ſemꝑ filiꝰ: Semꝑ ̊ genitꝰ. Quis luerint:ipᷣiviuẽt.Ergo anteq; crederẽt ⁊ obe deneſngn, capiat:ſemꝑ genitũ? Ois em̃ hõ cũ audit dirent moꝛtui iacebãt: ⁊ ambulabãat ⁊ moꝛ/ mümgi genitũ:occurrit illi:Ergo erat tẽpus:qñ nõ tui erãt. Quid valebat qꝛ ambulabãt moꝛ/ 1ebſicn erat iſte qͥ genitꝰ ẽ.Quid ̊ dicimus?: Hõ ſic tui?Et tñ ſi qͥs int᷑ illos moꝛeret᷑ coꝛꝑe:curre nüäye fhin Job.i. erat tpᷣus ante filiũ:qꝛ oĩa ꝑ ipᷣm facta ſunt. orent:ſepulcrũ pararẽt:ĩuoluerẽt:poꝛtarent: nunſcſi Si oĩa ꝑ ipᷣm facta ſũt: et tꝑa ꝑ ipᷣm facta ſt: ſepelirẽt moꝛtui moꝛtuũ. De quibꝰ dictũ ẽ: daeſugli Auõ poſſent eſſe tꝑa ante filiũ: ꝑ quẽ facta Sine moꝛtuos ſepelire moꝛtuos ſuos. Ta / Mattb.S. ntr. Khane ſunt tꝑa? Tolle & oĩa tꝑa:ſemꝑ cũ pfe filiꝰ. les moꝛtui ſic ſuſcitant᷑ vᷣbo dei vt viuãt in liguieſs Si ſemꝑ cũ pfe filiꝰ: ⁊ tñ filius ſꝑ genitꝰ.Si fide. Qui moꝛtui erãt iĩ infidelitate:vbo ex/ z Lenude ſempꝑ genitꝰ:ſemꝑ cũ genitoꝛe erat qͥ genitꝰ citant᷑. De ipᷣa hoꝛa dicit dñs: Veniet hoꝛaꝛ Ammdeneikil eſt. Mũquã h; vidi inqes tu: aliquẽ generã/ et nũc eſt. Verbo enim ſuo ſuſcitabat moꝛ/ sleeEcenng tẽ ⁊ ſemꝑ cũ illo queʒ generauit: ſed ſᷣceſſit tuos infideles. De quibꝰ dicit aplus: Sur- Epbᷣ.5. hebeblliGn ille qͥ generauit: ⁊ ſecutꝰ ẽ tꝑe ille qͥ generat ge q doꝛmis:⁊ exurge a moꝛtuis:et illumĩa/ ipt D eſt. Bene dicis:nunqᷓ; hocvidi:quia hoc ad bit te chꝛiſtꝰ.hhęc reſurrectio mentiũ eſt:hęc a miſng vCor.a. aliud ꝑrinet qð oculꝰ nõ vidit. Quęris qu?ᷣ reſurrectio interioꝛis hoĩs ẽ: hec reſurrectio ztitdor e dicat?᷑: nõ põt dici:qꝛ nec auris audiuit:necĩ aię eſt. Sʒ nõ iſta ſola ẽ:reſtat⁊ coꝛpis.Qui Pstögtdi coꝛ hoiĩs aſcendit. Credat᷑ ⁊ colat᷑.Cũ credi᷑ relurgit in aia: bono ſuo reſurgit in coꝛꝑe. ürſneingi colit᷑:cum colit᷑ credit᷑:cũ credit᷑ capitur. A Mõ em̃ oẽs reſurgũt in aia:oẽs reſurrecturi Ur alatoltht huc em̃ in iſta carne qdiu ꝑegrinamura do ſunt iĩ coꝛꝑe. In aia inquã nõ oẽs reſurgũt: bianteinn mino:ad angelos ſanctos qᷣ hvidẽt infãtes ſed q credũt ⁊ obediũt: qꝛ q audierit vinget. qunu ſum: lactandi fide: paſcendi ſpecie. Sic em Sicut aũt ait aplus: Hõ oim eſt fides. Si & 2. Theſſol. „. nithuntn 2. Cori.5. dicit aplus: diu ſumus ĩ coꝛꝑe: ꝑegrina/ nõ oim eſt fides: nõ oẽs reſurgũt in aia.Cũ augeik lun UMUℳʒ mur a dño. Per ſidẽ em̃ ambulamꝰ non per venerit hoꝛa reſurrectiõis coꝛꝑis:oẽs reſur- zumletin ſpeciẽ. Venturi ſumꝰ ad ſpeciẽ: ꝗᷓ nobis ſic gent:Boni ſint:mali ſint:oẽs reſurgẽt. Sʒ ina 1. Job.ʒ. ꝓmittit᷑ ꝑ iohannẽ in epła eiꝰ: Dilectiſſimi: qͥ pus reſurgit in aĩa:bono ſuo reſurgit ĩ coꝛ 3 latnin filij dei ſumꝰ: ⁊ nõdũ apparuit qͥd erimꝰ. SFi· poꝛe:QAui nõ reſurgit in aia:malo ſuo reſur n lij dei ſumꝰ iã ꝑ gratiã:ꝑ fideʒ:p ſacramẽtũ: git in coꝛꝑe. Qui reſurgit in aĩa: reſurgit in nen pꝑ ſanguinẽ chꝛiſti: ꝑ redẽptionẽ ſaluatoꝛis: coꝛpe ad vitã: Qui nõ reſurgit in aĩa: reſur/ nt i filij dei ſumꝰ:⁊ nõdũ aparuit qͥd erimꝰ. Sci git ĩ coꝛꝑe ad pęnã. Quia & dñs cõmenda/ n c⸗ mus qꝛ cũ aparuerit ei ſies erimus:qm̃ vi / uit nob reſurrectionẽ iſtã aiaꝝ:ad quã om̃s goal, 8 debimeũ ſicuti eſt. Ecce ad qð nutrimur ca debemfeſtinare:in q̃ laboꝛare vt viuamus onbn piendũ:ecce ad qð nutrimur ꝑcipiendũ: co/⸗ ⁊ viuẽdo vſq; ad finẽ bſeuerem: reſtabatvt : neiſn medendũ: vt tñ qð comedit᷑ nõ minuat᷑: v q cõmẽdaret nobis etiã reſurrectiõʒ coꝛpoꝛũ Cllinn, comedit vegetet᷑.MHõ mõ cibꝰvegetat come ꝗ futura ẽ in fine ſęcli. Sʒ audite quõ ⁊ ipaʒ gendo: minuif cibus q comedit. AQñ autẽ comẽdauit. Cũ dixiſſet: Amẽ dico vobiſ: q: Cubn 4 cęperimꝰ comedere iuſticiã: comedere ſapi veniet hoꝛa et nunc eſt quãdo moꝛtui:id eſt ugil entiã: comedere illũ imoꝛtalẽ cibũ: ⁊ noſ ve / inſideles audient vocẽ ſilij dei: id eſt euan- In enãgelio ſcõm Johannẽ Sermo LXIIII ) Sancti Auguſtini de verbis domini geliũ: ⁊ qͥ audierint: id eſt qui obedierint vi uẽt: id ẽ iuſtiſicabũt᷑: ⁊ infideles iã nõ erũt: Cuz ů dixiſſet:quoniã vidit docendos nos eſſe:⁊ de reſurrectiõe carnis nõ ſic relinquẽ⸗ dos:ſecutus eſt ⁊ ait:Sicut em̃ habet pater vitã in ſemetipſo:ſic dedit ⁊ filio habere vi/ tam in ſemetipſo:hoc ad ſuſcitandas men/ tes:hoc ad viuiſicadas mentes. Deinde ad E iecit: Et poteſtatẽ dedit ei facere iu/ ↄoð.5. Qiciũ: qm̃ filius homis eſt. Iſte ſiliꝰ dei:filiꝰ homis eſt. Eteni ſi filius dei: filius dei maneret: ⁊ filius homis nõ ſieret: filios hominũ nõ liberaret. Ipᷣe qui fecerat homi nẽ:factus eſt quod fecit:ne periret qð fecit. Sic autẽ factus eſt homo:vt maneret filius dei. Factus ẽ homo ſuſcipiẽdo qð nõ erat: non ꝑdendo qð erat. Manens deus: fact* eſt homo.Accepit te:nõ cõſumptus ẽ in te. Talis ̊ ad nos venit:ſfilius dei filiꝰ homis: faciẽs ⁊ factus:creatoꝛ ⁊ creatꝰ: creatoꝛ ma/e tris:creatus ex matre. Talis ad nos venit. Scðm id quod filius dei eſt:ait: Veniet ho ra ⁊ nũc eſt quãdo moꝛtui audient vocẽ filij dei.Mõ dixit filij homis: Veritatẽ em̃ com/ mẽdabat:in qua ęqualis eſt patri. Et qͥ au- dierint viuẽt. Sicut em̃ pater habet vitã in ſſeymetipſo: ſic dedit ⁊ filio habere vitã in ſe/ metipſo: Mon participando: ſed in ſemet/ ipſo. Nos em̃ nõ habemꝰ vitã in nobiſipſis ſed in deo noſtro. Ille autẽ pater vitã in ſe/ metipſo habet:⁊ talẽ genuit filiũ qͥ haberet vitã in ſemetipſo.Mõ ſieret vitę particeps: ſi ipſe vita nõ eẽt cuiꝰnos vite pticipes eſſe/ mus: Plane vt haberet vitã in ſemetipſo:⁊ eſſet ipſe vita. Vt aũt fieret filius homĩs:a nobis accepit. Filius dei in ſemetipſo: filiꝰ homis vt eſſet a nobis accepit. De ſuo ſiliꝰ dei: de nr̃o filiꝰ hois. Qð minꝰ eſt a nobis: ſuſcepit: qð plꝰẽ nobis dedit. Nã⁊ moꝛtuꝰ eſt ex illo quo ſiliꝰ hoĩs:non ſ̃m illud qð ſiliꝰ dei. Moꝛtuus eſt tñ filius dei:ſᷣ p̃ᷣm carnem moꝛtuus: nõ ſᷣm verbũ qð caro factũ eſt:et habitauit in nobis. Ergo qð eſt moꝛtuꝰ: de noſtro moꝛtuꝰ eſt. Qð viuimꝰ de ipius viui mus. MNec ille potuit moꝛi de ſuo:necviuere de noſtro.hoc & tanq; vnigenitꝰ: tanqᷓ; ge⸗ neranti ęqualis: cõmendauit nobis domi/ nus ieſus:qð ſi audierimus viuemꝰ. Sedꝛ poteſtatẽ inquit dedit ei iudiciũ facere: qm̃ 4.len. dit. filius homiĩs eſt. Ergo ad iudiciũ illa foꝛma 1.ca. ,· ventura ẽ. Foꝛma homis ventura ẽ ad iudi/ ciũ:ideo ait:Poteſtatẽ dedit ei iudiciũ face re:⁊ filius homĩs eſt. Judex hic erit filiꝰho⸗ mines:fcen illa hic iudicabit quę iudicata eſt. Audite ⁊ intelligite. Js h̊ ꝓpheta dixe/ rat: VUidebũt ĩ quẽ pupugerũt. Ipſam foꝛ/ Zacharie.12. mã videbũt quã lancea pꝑcuſſerũt. Sedebit Job.ix. iudex:qui ſtetit ſb iudice. DHamnabit veros reos: qui factꝰ eſt falſus reus. Ipſe veniet: foꝛma illa veniet.hoc ⁊ in euãgelio habes: Cum ante oculos diſcipuloꝝ ſuoꝛuʒ iret in cęlũ:Stabãt illi ⁊ attendebãt:⁊ ſonuit vox angelica: Viri galilei quid ſtat? c. Hocẽ: Act.j. Jeſus ſic veniet:quomõ videtis euntẽ ĩ ce/⸗ lũ.Quid ẽ:ſic veniet: In ipa foꝛma veniet. Poteſtatẽ em̃ dedit ei iudiciũ facere: et filiꝰ homis eſt. Videte aũt qua rõne hoc opoꝛte F bat:⁊ hoc rectum erat vt iudicandi viderẽt iudicẽ. Judicandi autẽ erant ⁊ boni ⁊ mali. Beati em̃ mundo coꝛde: qm̃ ipſi deũ viqe: Warz, 4 bũt. Reſtabatvt ĩ iudicio foꝛma ſerui et bo nis ⁊ malis oſtenderet᷑: foꝛma dei ſolis bo/ nis ſeruaret᷑. Quid em̃ accepturi ſunt boni?: Ecce iã dico qð pauloante nõ dixi:⁊ tamen dicẽdo nõ dico. Dixi em̃: qꝛ erimꝰ illic ſalui: erimꝰ icolumes:erimꝰviuẽtes:erimꝰſine pę nis:erimꝰſine fame ⁊ ſiti:erimꝰſine defectu: erimus ſine oꝛbitate oculoꝝ nr̃oꝝ.Totũ hB dixi: ⁊ quid habebimꝰ plus:? Mõdum dixi. Videbimꝰ deũ.hoc aũt tantũ erit ⁊ tanta res erit:vt ĩ eius cõparatione nihil ſit totũ. Dixi qð viuẽtes erimꝰ:qð ſalui ⁊ icolumeſ: qð famẽ ſitiq; nõ patiemur:qð ĩ laſſitudine nõ cadimꝰ: qð ſomnꝰ nõ nos pſmit. Totũ h qqd ẽ ad illã fęlicitatẽ q deũ videbimꝰ: Quia S de i iße vt ẽ:mõ oñdi nõ põt:quẽ Etñ vide/ bimꝰ:iõ qð oculus nõ vidit:nec auris audi/ i. cori.a. uit:hoc videbũt boni:hoc videbũt pij: hoc videbũt miſericoꝛdes:hoc videbũt ſideles: hanc videbũt bonã ſoꝛtẽ in reſurrectõe coꝛ/ poꝛis:qͥ habuerũt bonã obediẽtiã ĩ reſurre- ctiõe coꝛdis.Ergo ⁊ malꝰdeũ viſur ẽ.De qͥ dicit eſaias: Tollat᷑ impiꝰne videat gloꝛiã dei. Ergoꝛ⁊ pij ⁊ impij videbũt foꝛmã dei:et cũ fuerit dicta ſentẽtia tollet᷑ impiꝰne vide/ at claritatẽ dei:reſtat vt circa pios ⁊ bonos impleat᷑ qð dñs ipſe ꝓmiſit cũ hic in carne eſſet ⁊ videret᷑:nõ ſolũ a bonis ſᷣ etiã a mal. Loquebat᷑ int bonos ⁊ malos: ⁊ cõſpicuus omnibꝰ deus occultus: homo manifeſtus: deus regẽs homies: hõ aparẽs int᷑ homies loqbat᷑.Ergo int illos dicebat: Qui diligit Job. 4· me mãdata mea cuſtodit:⁊ qͥ diligit me dili get a patre meo ⁊ ego diligam euz. Et qua⸗/ 1 ſdicarkt me, liO bat⸗Ct n dleaorb⸗ tunalnl battna! ninobonni 4bonism. ſuaſi Nlegorb' Gpgiſhlcin eßchaprn nusei ſan licciddie nigidec mmgli Phen. heinirn eüdeite namn utooaedl laht ſepotenit Geraunecan t a Maidera b geciclpam partückta inchbrſtie Mrntäteni 4 Kernarpte Pfmniſtiieſi ſurectöe ß Hoteſt Gefloh gepenien kegr iſahe ſllenngrl ſnatubaen Gkaipoteſte Poltem bPhonibeop ltane . ee Gethorze epſitanen tuguzte⸗ bllonre li cgoſi ii⸗ nietborn n. mitgen deg. Bont eriet, Rung Ppen ti Nsfegthe ni — „ ð — In euãgelio ſcðm Johannẽ Sermo LXIIII — diceret illi: et quid ei dabis: Et oſtendam põt qð erat: Duto qꝛ c dici᷑: De moꝛtuos W me illi. Qñ hoc dixit⸗ QAñ ab homib vide/ ſi uſcitaturus eſt: nõ res incredibilis dicik: qꝛ il 4 bat. Qñ hoc dixit: Qñ 2 ab eis videbat᷑: a de deo nõ homie dicit. Magna res eſt quę li, nos quibꝰ nõ diligebat᷑. Quõ ̊ ſe oſtenſurꝰerat fiet:⁊ incredibilis res eſt ꝗᷓ fiet: ſed nõ ſit in/ Nlan dcte dilectoꝛibꝰ ſuis:niſi qꝛ talẽ qualẽ non vide / credibilis:quia vide qui facit. Ille dicitur ꝙ umndunnn bant dilectoꝛes ſui?Ergo ꝗᷓ foꝛma dei ſerua ſuſcitabit te: qui creauit te. Mõ eras ⁊ es:et s enie bat᷑:foꝛma homis oſtẽdebat᷑. Per foꝛmã ho factus nõ eris? Abſit:ne credas. Airabiliꝰ iglohbes minis homibꝰ loquẽs:cõſpicuus ⁊ viſibilis aliquid fecit deus quãdo fecit qð nõ erat: ⁊ nſuig ⁊ bonis ⁊ malis omibꝰ oſtẽdebat ſe:dilecto: nõ credit᷑ reparaturꝰ qð erat ab eis ipſis qͥs dirtſonne ribus ſuis ſeruabat ſe. Qñ ſe demõſtraturũ fecit qð nõ erãt:hhocẽ qð rependimꝰ deo: qͥ Atti heir dilectoꝛibꝰ ſuis? Poſt reſurrectionẽ coꝛpis nõ eramꝰ: ⁊ facti ſumꝰ? hoc illi rependimꝰ: ensamig 1. Job. z. qñ tollet᷑ impiꝰ ne videat claritatẽ dei. Lũc vt eũ reſuſcitare qð fecit nõ poſſe credamꝰ⸗ rinmdete. em̃ cũ apparuerit ſilłes ei erimus:qm̃ videbi hec eſt merces quã illi reddit creatura ſua: lüfergi⸗ mus eũ ſicuti ẽ. Ipſa eſt vita ęterna: Nã to Igeo te feci dicit tibi deus o homo anteqᷓ; aörebeen tũ qͥcqͥd dicebamꝰ:nihil ẽ ad illã vitã q̃ viui / eſſes:vt nõ mihi credas futurum te eſſe qui iudicnndi ſte mꝰquidẽ qͥ ſalui ſumus:quia videbimꝰ deũ eras:qui potuiſti eſſe qð nõ eras? Sed ecce nttbonitkil magnũ. Ipſa ẽ vita ęterna. Ipſe hoc dicit: inqt in ſepulcro qð video fauilla eſt:cinis ẽ: uͤidie. ZYob. 17. Hęc ẽ aũt vita ęterna: vt cognoſcãt te vnuʒ oſſa ſunt:⁊ hoc item accipiet vitã: cutẽ:pul/ RR verũ deũ:⁊ quẽ miſiſti ieſũ chꝛiſtü. Hec ẽ vi pas:carnẽ:⁊ reſurgit?: Quid fauilla iſta quã amndalgletn ta eterna vt cognoſcãt:videãt:capiant:no/ video in ſepulcro? Vel in ſepulcro vides fa/ Ceyunintnie rint qð crediderãt: ꝑcipiant qð nõdũ cape/ uillam: vides oſſa:in vtero matris tuę nihil töunn or.2. re poterãt. Jã videat mens: qð oculꝰnõ vi erat. Hoc vides: vel fauilla ſunt vłoſſa ſũt: genn lili derat: nec auris audierat: nec in coꝛ hbomis tu anteqᷓ; eẽs nec fauilla erat: nec oſſa erat: mn iu Watth. 25. aſcẽderat. Hoc illis dicet᷑ in fine: Venite be ⁊ tamẽ factus es:cuʒ oĩno nõ eſſes:⁊ credis ennſtrin⸗ nedicti patris mei: ꝑcipite regnũ qð vobis quia oſſa iſta quoquo mõ ſunt: qualiacũq; ln in bii paratũ eſt ab initio mũdi. Ibunt & illi mali ſunt:quia ſũt tamẽ: recipiẽt foꝛmã quã ha füunn in cõbuſtionẽ ęternã. Juſti aũt quo? In vi / bebant: cum tu acceperis qð nõ habebas. usr fian Zoh. ri· tã ęternã. Quid eſt vita eterna:hec eſtvita Crede:quia ſi credideris hoc: tũc ſuſcitabit umchin eterna: vt cognoſcãt te ſolũ verũ deũ:⁊ quẽ? anima tua.Et ſi ſuſcitabit᷑ anima tua: tunc annlſini B miſiſti ieſũ chꝛiſtũ. Loquens &̊ de futura re vyeniet hoꝛa ⁊ nũc eſt. Tunc bono tuo reſur⸗ Plliſinun ſurrectiõe coꝛpis: ⁊ non ſuos dimittens ait: git caro tua:quãdo veniet hoꝛa: vt omnes ini gob.· Poteſtatẽ dedit ei iudiciũ facere: qui ſunt ĩ monumẽtis audiant vocem eius neſtnn q⁊ filiꝰ homis cẽ. Nolite mirari hoc ⁊ ꝓcedant.Non em̃ quia audis ⁊ pꝛodis:iã einudni⸗ q⁊ veniet hoꝛa. Ibi nõ addidit: Et nüc gaudere debes. Audi quod ſequitur: Qui votquon eſt:qꝛ iſta hoꝛa poſtea erit: qꝛ iſta hoꝛa ĩ ſine bona egerũt in reſi urrectione vitg: necans 4 ſecli erit: qꝛ iſta hoꝛa nouiſſima erit:i nouii ,- qui aute mala egerunt in reſurrecti igckififn ſima tuba erit. Molite mirari qꝛ ̊ dixi:e⸗ onem iudicij.Conuerſi ad dominũ ⁊c̃. e tiis dit ei poteſtatẽ iudiciũ facere:qꝛ filiꝰ:homis „ inneimitn eſt. Nolite mirari: Ideo dixi: quia hominẽ obetini ni ab homib opoꝛtet iudicari. Quibꝰ hoĩbus ¶ Explicitꝰẽ liber ſermonũ de Verbis do⸗ wini iudicatis:s inuenitviuos nõ ſolũ:Sʒ qᷣd? mini ſaluatorl:diui Aurelij Auguſtini: Ba⸗/ brnttg Veniet hoꝛa qñ hi qͥ ſũt i monumẽt. Quõ ſileę ꝑ magiſtꝝ Johannẽ de Amerbach: An enidi expᷣſſit carne moꝛtuos:qui ſunt in monumẽ no ſalutiferivirginalis partus:nonageſimo limilri tis: quoꝝ iacent ſepulta cadauera: quoꝝ ſa quarto ſupᷣ milleſimũ quaterq; centeſimũ. nuprotdo uille ſunt tecte:quoꝝ oſſa diſi perſa ſũt: quo/ 4 zrncn rü caro iã nõ eſt:⁊ ramẽ deo integra ẽ? Ue/ nufhiii niet hoꝛa qñ oẽs qui ſunt in monu os iſinn mętis audient vocẽ eius:⁊ ꝓdient omuich, oẽs.Boni ſint:mali ſint: audient vocemn ꝰ hon⸗ b⸗ exiẽt.Rumpunt᷑ oĩa vincula inferoꝛũ: onmßſhe nn 0 ſidn qð perijt:imo periſſe putat᷑ reſtituet᷑.Si em̃ rigen deus fecit hominẽ qui nõ erat: nõ reparare . Gnaßs igen e Daauſnen inumns: 4 Aanart eluitäſe Ouaador ginscrik ſunpadis udope⸗ .Alnme⸗ Alatores Linfine. Padblten Seryj. n. Quis yeſt Noctetde Amiaus pe ter.⸗Ain Amnidboni unlic 5. Amogrun Amorcau N Ingeliae cnnis ui Ainiſuan i⸗. Aimhunn⸗ Uiratssſet laninatri⸗ Nolninte laegnk, lhopm laney Anggi tetenitn⸗ Aalzatſ feünbii chuone 1 Auſcte raſbore C Pꝛecipuarũ ſentẽtiarũ diuiAure/ li Auguſtini:ex ſermonibꝰ de Uer/ Xbis domini collectaꝝ:bꝛeuis oꝛdi- Nnataq; Annotatio. PBꝛaam cur poſtea qᷓ; fuit ei no men mutatũ nunq; nomine pᷣſtino ſicut iacob vocet᷑: Ser mone. xl. C. Abſcõdiſti ea a ſapiẽtibꝰ⁊ pꝛu entibꝰ reuelaſti ea paruulis:quõ expo/⸗ nit᷑: Sermone.pviij.C.circa pᷣncipiũ. Ac Accuſare nõ debet aliquẽ de quo ipᷣe nõ eſt imunis: Sermone. xlvij. C. Ad. Adam cur tegebat ſe poſt peccatũ:⁊ ꝙ taleſ genuit q̃lis ipſe fa ctꝰ fuerat:Ser.xxxj.A. Qua adoꝛatione ſit adoꝛãda caro ſiue hũa⸗ nitas chꝛiſti:Ser.lviij.D.in fine. Cum vadis cũ aduerſario tuo ad pᷣncipẽ:in via da operam ⁊c.quomõ ſit intelligendũ .A.in medio:et.B. Adulatoꝛes vendũt oleũ.xxij.B.in fi.xxiij. CL.in fine. In adulterio magis vir peccat qᷓ; mulier. Ser.xlvj.GB. Am. Quis veſtrũ habens amicũ:⁊ vadit ad euʒ nocte ⁊c.exponit᷑.xxix.ꝑ totũ. Amicus veniens de via: quis ſit myſtice. xxix. A.in medio. Amici boni valent ad bonũ: ⁊ mali ad ma/ lum. lix. F. in pꝛin. Amoꝛ grauia:leuia facit.ix.B. Aꝓmoꝛ caſtus pꝛobat᷑.xlix.R.circa fl. An. Angeli aſcendẽtes ⁊ deſcẽdentes ſuꝑ filiuʒ hHomis qui ſint.xl. D.xlj.B. Annznem chꝛiſtus poſuit ⁊ reaſſumpſit. lxiij. D. Anima humana quõ in ſe habeat imaginẽ trinitatis ſed longe diſſimilit.lxiij. F. In anima tria ſeꝑatim demõſtrant᷑: ſcʒ me/ moꝛia:intellectꝰ:⁊ volũtas: ꝗ̃ tñ inſeꝑabi/ liter oꝑant᷑:ſic in trinitate ⁊c.lxiij. G.q. * Quid hoꝝ triũ quę in aĩa ſunt:ꝑtinet ad ſi / militudinẽ patris:aut filij:aut ſpũſſancti. lxiij.h.in medio. Aliaꝝ quędã reſurrectio ꝑ fidẽ pᷣcedit reſuſci tationẽ coꝛpoꝛũ.lxiiij.D. Aiales qui ſe ſegregãt:ſpm̃ nõ habẽteſ:dif/ ferũt ab aialibus ⁊ carnalibꝰ⁊ paruulis in cchꝛiſto in eccleſia cõſtitutl.xj. P. cir.pᷣn. Ar. Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bonũ: daut arboꝛẽ malã ⁊ fructũ ei malũ:quõ ex/ Annotatio precipuarũ ſententiarũ ponit᷑: Et ibidẽ de arboꝛe ſiculnea ⁊ ſterili. xiij. A. B. Arboꝛi nõ habenti niſi folia:cur chꝛiſtꝰma⸗ ledixit:⁊ quid myſtice ſignificet.xliiij. B. Non eſt arguẽdus in publico qui peccatoꝛ eſt ĩ occulto.xv. E. xvj.C. in me. D. E. F. Arrius qͥd ſentiat de chꝛiſto.xxxviij.D.lj. A. lvj. A. lviij.A. C ſalomon dicit: Qui arguit palã: pacem facit:quõ intelligendũ ſit.xvj.C. circa fi. Contra arrianos agit.xxxviij.C. lj.A.lvj. A. viij. A.lxiij.C.lxiiij. C. Auaricia cõꝑat᷑ hydropi. Ser.v.A.añ me. Au. Auguſtini humilitas.lxij.in pꝛin. NNAptiʒzato chꝛiſto:trinitaſ manifeſte Ba. awaruit.lxiij. A. WBaptizatis ab hereticis vel ſciſma/ ticis nõ repetẽdus ẽ baptiſmꝰ.xj.QA.iĩ pᷣn. Baptiſmꝰ qͥ ſemel adhibet᷑ ꝑ fidẽ:mundat. .xxx.A.circa pꝛin. Baptiſmũ verũ nõ niſi a bonis poſſe dari: heretici dicũt ⁊ ꝙ ipᷣi ſint illi boni:et apud eos ſit verus baptiſmꝰ. xlv. C. 7 Beatus vere nemo poteſt eſſe niſi cuiꝰ dñs Be⸗ deus eius. xxxv. C. in ſi.et.D. Beati in vita ęterna erũt ęquales:qᷓ;uis me ritoꝛũ diuerſitate fulgebũt.lix.B.in ſi. Beati quales erũt poſt iudiciũ: ⁊ quõ deuʒ vigebũt. lxiiij. F. De blaſphemia in ſpiritũ totum. Blaſphemia in mittit᷑. xj. C. Opinio illoꝝ qui dicũt criminalia cõmittẽ/ tes:aut fidẽ negantes ſoluʒ blaſphemare in ſpm̃ſanctũ.xj.D.in pꝛin. in ſcripturis nulla maioꝛ et difficilioꝛ ꝗJ ſtio iuenit᷑ q; de blaſphemia i ſom̃ſanctũ. xjlj. D. in medio. Cur de ipſa ſepe diſputare noluit. Ibidẽ. Diſtinctio verboꝝ:ꝙ dñs nõ dixit:?emnis blaſphemia ſpũs non remittet᷑:ſed qui di/ xerit verbũ.xj.E. F. G. qh. A euãgeliſtę de blaſphemia ſpũs non diſ- coꝛdant:qᷓ;uis alijs ⁊ alijs verbis id expꝛi/ munt. xj. G. J Qus ſit illa blaſphemia quę nõ remittitur incipit oſtẽdere. IJbidẽ:et.ih.J. EK. E blaſphemia in ſpm̃ſanctũ ẽ ipa impęni/ tẽtia finalis.xj. R.in medio.L.et..i fi. & blaſphemia in ſpmſanctũ poteſt cõmit/ ti ſola cogitatiõe.xj.L.in fſi. ſanctũ. Ser.xj.ꝑ Bla. ſym̃ſanctũ multipliciter cõ / Annotatio Qusðõ blaſphemia dimittit᷑ quę impedit re/ miſſionẽ alioꝝ peccatoꝝ.xj. M. in pᷣn. ÆO nõ ideo nõ dimittit᷑ blaſphemia in ſpym̃ ſanctũ: qͥa vel patre vel filio maioꝛ ſit ſpi/ rituſſanctus. IJbidem De blaſphemia in ſpiritũſanctũ pluries do minũ locutũ fuiſſe auctoꝛitatibus demo/⸗ ſtrat᷑: ⁊ ia blaſphemia in ſpiritũſe anctũ ſit impęnitẽtia finalis.xj.R. S. EÆO ſanctus petrus negãdo chꝛiſtũ:nõ blal/ phemauit in ſpmſanctũ.xj.R.circa pᷣn. Bo. Eſt bonũ qð faciat bonuzʒ: ⁊ eſt bonũ vnde nos faciemus bonũ.Ser.v. A.circa pᷣn. Æα„ multi volut habere bona:et nolunt eſſe boni: ⁊ de vno ſummo bono quęrẽdo.xij. B. xvj. DH56. Boum iuga quinq;: quid myſtice ſigniſicẽt xxxiij. A. in medio.et.B. C Aput ⁊ coꝛpus eccleſię chꝛiſtꝰ ẽ. xlix A. liij. A. lxj. B. in medio. * Charitas deſignat᷑ i pane.xxix.B. Charitas cõparat᷑ oleo.xxiij.B. C. Sine charitate nõ valet opꝰ bonũ.xviij. J. ndati. i ibi eſt cõcupiſcẽtia carnis aduerſus ſpi/- in fl.l. A.circa pꝛin. Carnẽ cur chꝛiſtus ſuſcepit.xviij.A. Carnis delectatio cur nõ ſit apetẽda. Ser. Suꝑ cathedrã moyſi ſederũt ſcribę ⁊ phari/ ſci ⁊c. ꝙ hoc non ſolum dictũ ſit de ſcribis ⁊ phariſeis:ſed etiã de malis paſtoꝛibus: Et de falſa interpᷣtatione quã quidaʒ co/⸗ nant᷑ inducere.xlix.C. in medio. D. E. G. Cathecumini nõ ſermonibus tm̃ ſed bonis moꝛibus ſunt hoꝛtandi ſumendũ coꝛpus chꝛiſti. xlvj. A.et.B.in pn.xxviij.B. Ce. De cęcis duobus.Ser.xviij.per totũ. Ceęci illi duo:quos figuraliter deſignant. xviij. E. L Cęloꝛũ nomie qui intelligant᷑: ⁊ quomõ in eis ſit deus.xxviij.A.in medio. In celo quomõ chꝛiſtus eſt ſimul ⁊ in terra: nec ideo duo ſunt chꝛiſti.viij.C. De cęna magna ⁊ de tribus hominũ generi bus qᷣ ad illaʒ venire recuſant.Ser.xxxiij. per totum. Centurionis fides ⁊ deuotio.vj.A.B. Centurio ille figurat eccleſiaʒ ex gentibus vj. B. circa pꝛin. Ci, Cibus animę deus eſt:nec comeſtus minui tur: Exemplũ de luce.lxiiij.C.in ſi. Cibi delicati cur non ſint apetendi:⁊ quibꝰ liceat eis vti. v. E. CLicatrices vulnerũ cur chꝛiſtus ſeruaueritl coꝛpoꝛe poſt reſurrectionẽ.xviij.A.in me. De circũcellionũ pꝛauitate.vj.hh.in pn. Clamare ad chꝛiſtũ quid ſit:et qui ꝓhibent æi. clamare. xviij. F. et. H. Clericis non licet mercimonia exercere: nec turpia lucra ſectari.xix. B. in medio. Coęternũ ⁊ coęuũ quomõ differũt.xxxviij.cCo. Q aliter nos colimus deũ: aliter ipſe nos colit.lix. A. Non eſt nobis colluctatio aduerſus carnẽ ? ſanguinẽ ⁊c̃.quõ intelligat᷑.viij.B. Cõceptus duplex ſcʒ a chꝛiſto ⁊ a diabolo. xx. BD. Cõcupiſcere non debemus res alienas: ſed vitaʒ ſemꝑ manſurã.xx.A.poſt pᷣn.et.B. CLoõcupiſcentia triplex:⁊ quę.xxxiij.C. De cõcupiſcentia carnis aduerſus ſpiritum ⁊c xliij. B. C. D. E. F. AOR concupiſcẽtia vocat᷑ peccatũ: quia meri to peccati contigit ex pᷣma tranſgreſſione mandati.xliij.C.in fi. ritũ:vbi eſt ſpirituſſanctꝰ.xliij.D. ÆORD„ concupiſcentię carnis depꝛimi poſſunt: extingui ꝑfecte nõ poſſunt niſi poſt moꝛtẽ Cõcupiſcere ꝓ facere ponit᷑:⁊ ꝙ cõcupiſcen/ tia non nocet ſi ei non conſentiat᷑.xliij.F. Confiteoꝛ tibi pater domine ceęli et terrę ⁊cc. de qua cõfeſſione hoc dicit᷑.viij. A. & in cõfeſſione ſui accuſatio: dei eſt lauda tio. Ibidem. qui conſitet᷑ peccata ſua:a moꝛte reuiui/ ſcit:non tamẽ ꝓpꝛia virtute.viij. A. ante M&ν deus non creſcit de cognitoꝛe ſed cogni- toꝛ ex cognitiõe dei.xxxviij.C. Cõiugalis vita eſt laudabilis:et in coꝛpoꝛe chꝛiſti locũ habet: ⁊ iõ ſi cõiugales tenent hũilitatẽ: ſuꝑbis caſtis ſunt pᷣferendi.liij. B. in medio.C.E. Conſcientias alioꝛum inflrmas ꝑcutientes quõ in chꝛiſtũ peccẽt. vj. C. in fl. D. E. F. Conſiliũ petunt aliquãdo ſubditi a ſlatis vt circũueniãt: Exemplũ.xlix.G.i medio. Cotinere nos debemus a quiq;:⁊ a quibus xxij. B. Sũt cõtinẽtes hũiles:ſũt ⁊ ſuꝑbi.liij.E. In cõtinentia multꝭ viris foꝛtioꝛes feminę uerin GSdone ömulie cteaaf. Cötvenn gbyreh nnenn. fikyj Lonuentie difenecda Coniton Copvsc in neto Lapvsch renii.⸗ Copcsch nfine. Ncopc Covepto AEtyj⸗ ſomorod 6, Quigenide göinteli ☛ Cebeecht fairtg⸗⸗ Leiget ni Chuisg duoch Ncheiſton naliste chiiſthe pli.Bn ſhuikyouo lhatunos ltetög Mpenä liene ſeueini⸗ mhoync ſgrü⸗ niſte „Cogain Legugan lucgig lrdan * ſoi Deb De dio⸗ lnsſenn, rGiAnn, N.bämn nagligcha =2 ugergee mitpyi⸗ idltaies acheſiseni eltorndihe. 6feslienad Apoſthna. aerfnsinn niͦglunei utuſgelo⸗ msszdueſuͤſ⸗ Gi. deniniier ntniidoto == ninghit nienni d nneghigien ki. Cuerdachun 8 — = uunnhunmi Uutein 1 gginrſleß⸗ Ni. piugtonn irifmni S“l inntin 1e Da. Precipuarũ inueniunt᷑.xlvj. „„..WoG MQ gloꝛioſioꝛ eſt cõtinẽtia viri deũ timẽtis ͥ; mulieris quę legem viri timet.xlvj.B. circa fi. HMMM Coõtinentiã cõiugibꝰ viri ſeruẽt:quã a cõiu/⸗ gibꝰ reqrũt.xlvj.B. in medio. Coõtinentiã ſeruet qͥ vult ſumere coꝛpꝰ chꝛi/ ſti. xlvj.C. CLonuerti cur quidam tardant: q́; malũ ſit differre cõuerſionẽ.lix.E. Cõtritionis ſigna.viij.A. Coꝛpus chꝛiſti duobuſ modis ſumit᷑.xj.hh. in medio. Coꝛpus chꝛiſti vtrũ quotidie ſit ſumendũ. Coꝛpus chꝛiſti comeſtũ nõ minuit᷑.lxiiij.C. in fine. Ad coꝛpꝰ chꝛiſti ſumẽdũ hoꝛtat᷑.xlvj.A.B. Coꝛreptio fraterna q̃liter ſit exhibenda.xv. A. E.xvj.ꝑ totũ.xviij. J.circa pᷣn. Coꝛruptio ẽ in omi re ſub ſole.Ser.v.D. Cr. Qui crediderit ⁊ baptiʒzatꝰ fuerit ſaluꝰ erit: quõ intelligat᷑ cũ tamẽ oẽs credentes non ſaluent᷑.xj.h.in medio. Credere chꝛiſtũ ⁊ credere in chꝛiſtũ quõ dif/ ferũt.lxj. A. in medio. Credere quidã nolũt niſi quę ſenſu ꝑcipiũt xxxiij.A.in medio. B. et.C. Chꝛiſtus quõ ſimul eſt in celo ⁊ in terra: nec tñ duo chꝛiſti. viij. C. In chꝛiſto duę naturę ſunt:⁊ ſicut aĩa ratio- nalis ⁊ caro vnꝰ eſt hõ:ita deꝰ ⁊ hõ vnꝰ eſt chꝛiſtꝰ: ⁊ ꝙ chꝛiſtus i his oĩbus ⁊ ſingulis. lviij.B. in pn. ⁊ poſt mediũ. Chꝛiſtꝰ duo bona habuit:iuſticiã ⁊ imoꝛta/ litatẽ: nos duo mala iniqᷣtatem ſcʒ ⁊ moꝛ- talitatẽ. Suſcepit pęnã non culpã:⁊ dele/ uit pęnã ⁊ culpã.xxxvij.A.circa fi. Chꝛiſtus tria in ſe habuit: ſcʒ veritatẽ: mã/ ſuetudinẽ ⁊ iuſticiã.xlvij. B. Chꝛiſtus vnde dicat᷑: ⁊ quõ chꝛiſtiani a chꝛi ſto. xlvij.A.in fi. Crucis ſignũ olim cũctis foꝛmidoloſuʒ:mõ poꝛtat᷑ ĩ frontibꝰ regũ: Vbi pulchꝛe de cru cis gloꝛia.xviij. D. in medio. De cruce cur chꝛiſtus deſcẽdere noluit: et ꝙ iudeęi ignoꝛabãt deũ eſſe ĩ humana carne. lix. D. circa pꝛin. Aumnari ſi aliquis debeat ꝓ pecca- to iudici ſoli noto.xvj.E. Debitoꝛ eſt oĩs hõ: habẽs tñ et ipſe ſententiarũ Deſperatio occidit animas.lix.E. Deſperare de nulliꝰſalute debemꝰ qᷓdiu ali quis viuit.xj. L. Boni ſemꝑ patiunt᷑ detractiones maloꝛũ. liij.A. in fi. et. B. Deus quid ſit: ⁊ quõ vbiq; eſt inſepabilis: iuiſibilis ⁊ incõpꝛehẽſibil.viij.C. lxiij. E. Deum vnũ eſſe creatura demõſtrat: ⁊ phis oſtẽſum eſt.lv.A.lxiij.E. Diabolũ quõ ſuꝑare poſſumus.viij.B. Diem iudicij aut hoꝛã quõ nemo ſcit neq; fi pi. lius niſi pat ſolus.Ser.xxj.ꝑ totũ. Diem iudicij multi ꝓximũ dicũt ꝓpter abũ dantẽ iniquitatẽ.xxiij. B. in fi. c. Dies iudicij indubitãter cõplebit᷑:ſicut oĩa quę de chꝛiſto ſdicta erãt videmus imple ta.xxxj.B. in fi.C. Dies mali qͥ ſint: ⁊ ꝙ dies creſcentibꝰ potiꝰ decedũt qᷓ; accedũt:⁊ de vno die ętnitatis dqòͥ iſti dies denoĩant᷑.xvij.A. in medio. Quis ẽ hõ qui vult vitã: cupit videre dies bonos:quõ exponit᷑.xxxix.B. C. Digito cur chꝛiſtus ſcribebat in terrã:et qͥd ſcribebat.xlvij.C. (et. B. xliij. B. Dilectiõis oꝛdo ſiue gradus.vij.A.in fine: Dimittere debemꝰ debitoꝛibꝰnoſtris ⁊ quo tiens. xv. B. C. D. Diſcere a chꝛiſto debemꝰ humilitatẽ nõ foꝛ/ mare celos.x.A.circa pᷣn. Tũc vere diſcipłi mei eritis:ſi ĩ pᷣmone meo mãſeritis:quõ exponit᷑.xlviij.A. Diuitis ⁊ pauꝑis ſilis eſt introitus in hunc mundũ ⁊ ſimilis exitus.v.C.D.E. Aliud eſt diuitẽ eẽ:⁊ aliud velle fieri diues v. C. in fine. Pꝛecipe diuitibꝰ huiꝰ mũdi nõ ſuꝑbe ſape: quomõ intelligat᷑: et ꝙ diuitię generãt ſu/ Diuites licite vtunt᷑ melioꝛibus: dũmodo pauꝑpibus nõ denegãt neceſſaria.v. E. De diuite epulone ⁊ laʒaro mendico.xxiij. A.circa pn.xxv.ꝑ totũ. . Diues auarꝰ peioꝛ ẽ belua.xxv.A.cir.pᷣn. Diues ⁊ pauꝑ ⁊ ſi ſint duo cõtraria:tamẽ ſi/ biſunt neceſſaria.xxv.A.circa me. Diuitie terrenę ſicut nõ acqrunt᷑ ſine laboꝛe ſic nec celeſtes:⁊ quõ ſint ſuꝑflue:nec ẽ cu randũ ſi nobis auferant᷑ ꝑ iniquoꝝ violẽ/ tias.vj.G. circa pᷣn. W O diuitię iſte nõ ſunt vere diuitię nec bea/ tificant ſuos poſſeſſoꝛes: ideo ſũt ꝑdende ne ꝑdant.xxxv.C.D. A2 Annotatio De ficulnea ſterili:⁊ muliere curua.xij.A.in &gi. po. Qui bñ docet ⁊ male viuit:ſibi nocet ⁊ alijs ꝓltgeſt. xlix. C. D. E. = Docentẽ ⁊ audientẽ:ad pᷣceptoꝛũ obſerua/ tionẽ par cauſa cõſtringit.iij. A. Dominari velle:pᷣmũ ⁊ maximũ vitium eſt. Fy6,ͤxrxxiij. A. in medio. xxxiij. B. (C. D. E. Cõtra donatiſtas agit.xviij. J. K. L. et.l. Doꝛmire quõ in ſcripturis accipit᷑.xxiij.B. Ec. Ccleſia in toto oꝛbe eſt nõ in africa tm̃ contra donatũ: ⁊ quõ ſine malis eſſe nõ põt in hac vita. xviij. J. E. L.e. et.l.C. D.kkk. Eccleſię auctoꝛitas quãta ſit.viij. A.pꝰ me. O deus eligit 'm ſuã gratiã: nõ ſᷣm noſtrã iuſticiã.vij. DBD. = Eccleſia vna eſt: licet ex diuerſis gentibus ſit collecta:⁊ de eiꝰ figuris.xlix.A.C.i me. liij. A. lxj. B. in medio. Eccleſia ſigurat᷑ myſtice.Ser.xiij.et.xiiij. gl. Elemoſyna duplex:⁊ quę.xv. B. Elemoſyna duplex: ſcʒ iudicij ⁊ charitatis: ccui ſit exhibẽda.xxx.B. poſt pꝛin. Quõ elemoſynę non ſinũt ire in tenebꝛas. xviij. G. in fine. Elemoſynę nõ ſunt faciendę de rapinis aut vſuris:ſed de iuſtis laboꝛibꝰ.xxxv.B. Elemoſyna animę eſt potioꝛ.lix.F. O elemoſyne de male partis ſieri poſſunt. Chꝛiſtus cur elegit pauꝑes piſcatoꝛes:⁊ nõ mũdi pncipes aut oꝛatoꝛeſ.lix. F.cir.pᷣn. Er. Erubeſcẽtia ex peccato oꝛtũ habet.xl.A. Et. Etates homiĩs cõꝑant᷑ ętatibus mundi.lix. B. in medio:et.cC. Ex. Mõ exactio:ſed exactio iniqua apud deũ cõ demnat᷑.xix.A.in medio. Excõicationẽ iniuſtã ſoluit iuſticia.xvj.C. Exire quõ chꝛiſtus dicat᷑.lix.D. Extaſis quid ſit:⁊ quõ qui in extaſi poſitus ſupꝛa ſe agnoſcit.lxiij. E. circa ypbn. Fa. Icens fratri ſuo:fatue:reus erit ge⸗ pennę ignis: Et linguã nemo hoĩm VPvdomarec poteſt:non ſunt contraria. Fe. De fermẽto qð acceptũ mulier abſcõdit in farinę ſata tria.xxxij. A. Feſtuca de oculo:eſt ira in coꝛde.xvj.A. Fla.Cũ flagellat deꝰſiue caſtigat mũdũ:vult eũ nõ ꝑpire:ſᷣ parcẽdo ſeuit.xxxvij.B. (iiij. B EFlagellas dei cur libenter debeamꝰ ſuſtinẽ. Fre. Freneſis quid ſit:⁊ quos ſignificet.lix.F. medio.et.xxxj.p totũ. ₰ℳ Cũ eſſes ſub ficu vidi te:quõ exponit. x. B. circa fi.xl.ꝑ totum. Sine fide chꝛiſti impoſſibile eſt aliquẽ a pec cato ſiue oꝛigiali:ſiue actuali mũdari.lx.A. Fides debet pſᷣcedere intellectuzʒ: vt intelle/ ctus ſit ᷣmiũ fidei.lj. A. Fides:ſpes ⁊ charitas figurant᷑ ĩ tribꝰ.xxix. A. in fine:et.B. Fides comꝑat᷑ piſci.xxix.B. Fides ſine ſpe ⁊ dilectiõe nõ ſufficit ad ſalu/ tem. lxj. A. in fl. Fidem metimur ex opere: ſed deus intuet Si fides deficit or̃o perit: ⁊ ꝙ multi habent fidem ſed imꝑfectã.xxxvj. A. circa oͤn. De fide Centurionis.vj. A. H. Fides nõ ideo eſt irridenda:quia credit quę Eccłia cur vocat᷑ ᷣgo. ſer.xxij.et.xxiij.ꝑ to non videt.lxiiij. A. ilius dei coętern eſt patri:ↄtra arrianos: 1 ſi demõſtrari hoc oino non põt: ſilere tñ doctos de hoc nõ expedit: ꝓpter ſimplici/ oꝛes.xxxviij.D. Filiũ eſſe coęternũ patri ſilitudinibus mon ſtrat᷑:⁊ ꝙ natiuitates creaturaꝝ nõ poſſũt ęquiꝑari creatoꝛiſ:⁊ quõ coęternũ ⁊ coęuũ differũt. xxxviij.E. Sicut ſplendoꝛ ab igne ꝓcedẽs:nec tñ ſplẽ/ doꝛe ignis poꝛ:ſic filiꝰ ẽ coętern?ꝰpatri: nec tñ pater pᷣoꝛ eſt filio.xxxviij. D.in pᷣn.⁊.F ilius cur comꝑet᷑ ſplendoꝛi. IJbidem. Qꝛ filius ſit coęternꝰ patri: quõ imago vir/ gulti de virgulto nata ſuꝑ aquas: aut ſiẽ imago hoiĩs intuẽtis ĩ ſpeculũ.xxxviij. F. MQ ſilitudines iſtę nõ dicũt oĩmodã ęquali/ tatẽ:⁊ ꝙ ex duobꝰ generibꝰſilitudinũ vnũ tri demõſtret᷑.xxxviij. G. colligit᷑:quo filius coęternus ⁊ ęqualis pa OR gqualitas iſta nõ põt videri niſi a puro coꝛde:⁊ qͥvult capere eius celſitudinẽ:pus capiat eius humilitatẽ.xxxviij.h. Filius dei eſt vniꝰ naturę ⁊ ſubę cũ pf̃e:ſed nos filij ſumꝰ adoptiõe nõ natura.hj. A. Filiũ eſſe vniꝰ ſubſtãtię ⁊ naturę cuiꝰẽ deꝰ: oſtẽdit ſiłitudinibꝰ.lj. A.in medio.B. C. filiꝰ ęquałẽ pr̃i:⁊ alia ꝑſona qᷓ; pr:⁊ ꝙ fi⸗ liꝰa pr̃e ſit:oñdit ↄ arriũ ⁊ ſabelliũ.lvj.A. Filiꝰ ſᷣm ꝙ hõ ẽ:nõ ſolũ patre ſᷣ ſpũſancto ⁊ etiaʒ ſeipſo minoꝛ eſt: qͥ pfi eſt equalis ſᷣm diuinitatẽ.lviij. A.in medio. nõ ſolũ hõ chꝛiſtꝰ v etiã caro eiꝰin ſepul/ govoe flust⸗ Mturs deiabe lläde n füſuan i ehis nlpam wbidiet ſtätiepa lusſe nuit Dehisgt hofurt us ⸗ ☛ Ofius⸗ ſüͤſane atpit onnniare Cluoſol ſisnoͤpe neelieſt Qleſton wonpne Qli Klüoer phetaen Fllinati iinatt mins. Flipa Klusde cyitus lusdeu wegögee lidaſi id fliutn jnaee Neduob'f . M. zn ſonref n nßi „ent aphlktt cküigin Unüin Kina mmkiinmg, luſictad i ddeus inn wuluibehe A araze 5 guiadent lignettiſi onumene n.Peiden. glöin glus: u li. rd toinotignl cro vocet᷑ filius dei. IObidem. Filius ęqualis eſt patri nõ ꝑ rapinã ſed per naturã:⁊ cum foꝛma ſerui ei acceſſit foꝛma dei ab eo nõ receſſit. IObidem. L Filiũ dei arriꝰ dicit eẽ creaturã:ꝓpter illud ſalomonis: Dñs creauit me i pncipio via - abeius generatiõibꝰ. rũ ſuarũ ⁊c̃.⁊ de du 2 lyiij. B. ante medii. nũ patri: qͥs auctoꝛitate aplica conuincit: vbi dicit filiũ ſplendoꝛẽ gloꝛię ⁊ figurã ſub ſtatię patris eſſe.lviij.D. Filius ſemꝑ filius eſt nunqᷓ; pater: qꝛ nõ ge nuit. idem. De his qui dicũt ſiliũ eſſe creatũ:nõ genitũ ⁊nõ natura eſſe filiũ ſᷣ creatũ.lviij. DOD. Filius nõ eſt filius ſpũſſancti:ſᷣ pr̃is tantũ filius.xj J.in pꝛin. filius aliqñ facit quę non facit pater nec ſpũſſanctus:nõ tñ ſine eis.xj.o. Sicut ꝑ filiũ pater oĩa fecit:ita etiam ꝑ iᷣm omnia regit.lxiij. B. in pꝛin. Filius ſolus natꝰ eſt ex mariavirgine ⁊ paſ- ſus nõ pater nec ſpũſſactus:nõ tñ ſine pf̃e nec ſine ſpũſancto.lxiij.B. ante mediũ. Quęſtio nodoſa vtrũ filius aliqd faciat qð non pater aut ſpũſſanctus. Ibidem. filij natiuitas facta ẽ a pre.lxiij.C.ĩ pᷣn. Filiũ cur apłus dicat factũ ex muliere:⁊ ꝓ⸗ pheta ex virgine.lxiij. C. ante mediũ. (ã. Filij natiuitas facta ẽ ab ipſo filio.lxiij.C.i Filij natiuitas lõge differt a natiuitate ho/ minis.xxxviij. E. (pſo filio. lxxiij. D. Filij paſſio ⁊ reſuſcitatio facta eſt a pr̃e ⁊ ab Filius de patre eſt:⁊ ꝙ ſemꝑ filius: qꝛ ſemꝑ genitus.lxiiij. C. Filius dei ſic factus eſt filius hoĩs vt libera ret qð ꝑierat:nõ perdẽdo qð erat.lxiiij.E. Filij dei ſũt qͥ ſpũ dei agunt᷑:quõ intelligat xliij. D.circa finem. (Ij. A. Filij adoptiui quõ differũt a filio naturali. Filij iudęoꝝ quõ dicũt᷑ apli.xj.A.in me. De duobꝰ filijs ⁊ altero ꝓdigo.Ser.xxxiiij. optotũ. (Qea. vj. F. Fo. SFoꝛnax eſt mũdus:aurũ electi:⁊ iniqui pa/ Fu. Jugere nõ poſſumꝰa facie dei.x. B. in me. Fungus qd ſit ⁊ quõ comeſtꝰ generat moꝛ⸗ tem. vj. G. in medio. Ha. Vomodo galileꝰ dicit᷑ chꝛiſtꝰ.xlvij. A.ʒ circa finẽ. Cur gallinę ſe cõꝑat chꝛiſtꝰ.xxix.¶ re nemo ſimul põt in dño ⁊ in ſeclo: Baude Precipuarũ ſententiarũ De his qui argumẽtant᷑ filiũ nõ eſſe coęter/ ⁊ gaudiũ ſęculi quid ſit.xxxvij. A.B. Generationes chꝛiſti dug.l viij. B. ante me Se. diũ.xxxviij. E. HGeneratio chꝛiſti a pfe ęterna.lxiiij. C. Benerationẽ chꝛiſti ſᷣm carnẽ:cur alter euan dẽdo: Et de myſterio generationũ ſeptua⸗ Sinta. xv. C. D. Om̃e generãs generat ſibi ſile.lj. B. in me. Bratię dei omne bonũ noſtrũ: ⁊ iniquitati Gra. noſtrę om̃e malũ ⁊ imꝑfectũ noſtrũ tribue re debemus. vij. D. Ex gratia dei foꝛtes ſumꝰ: ſᷣ ex nobis infir/ mi. xiij. A. poſt mediũ. C. in pꝛin. Gratię ſingularis ⁊ ꝑfecte fuitvt hõ ſuſcipe retur a chꝛiſto in vnitatẽ ꝑſonę.viij.C. BGraues coꝛde qui ſint.xij. B.in medio. Ereditas dei ſumꝰ ⁊ ipſe nr̃a.xxxv. he. ph· OD. in fl.lxij. A. poſt pꝛin. Moeretici:pagani ⁊ iudęi fecerũt vni tatẽ cõtra vnitatẽ: ⁊ ꝙ aliq p potentiã co gengdi ſunt vt bene faciãt.vj.H. Heretici cũ ꝑſequũt᷑:dicũt ſe ꝓ veritate hoc ſuſtinere.l. XA. Hereetici inter ſe diuiſi ſunt.xj. B. lvj. A. Heęreticoꝝ ⁊ ſciſmaticoꝛũ aliqualis differen tia:⁊ quõ ſacramenta coꝛꝑalia habere poſ ſũt:nõ tamẽ virtutẽ.xj.P. Q. HHeęretici cũ ꝑſequãtur titulo eccłię pᷣdã ſuaʒ defenderevolũt:⁊ tñ nolũt eſſe ſub eccłia. lxij. A.i me. (deo. vj. A. in fine ⁊. B. Hhonoꝛãdi ſũt parẽtes:ſᷣ magis obediendũ ho. Homo ad quid cõditus ſit.lxiii.A. Hhõ qͥdaʒ deſcendit ab hieruſalẽ in hiericho et incidit in latrones ⁊cc. quomõ exponiX᷑. xxxvij. A. (factꝰ.lxiij. F. G. H. Hhõ vᷣm qd ſit ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei In quoꝛũdaʒ domibꝰ chꝛiſtus hoſpitio reci pitur: ⁊ nõ in coꝛdibꝰ:⁊ aliqñ in quoꝛũdaʒ coꝛdibꝰ⁊ nõ ĩ domibꝰeoꝝ hoſpitat᷑.vj.A. Hoſpitio cur chꝛiſtus recipi voluit:⁊ de bo/ no hoſpitalitatis.xxvj.A.C.⁊.xxvij.A. Hoſpites colligere debemꝰlibenter: qꝛ ho/ ſpites ſumus.xxxij.B. Hoꝛę illę in quibꝰexijt paterfamilias ↄduce re oꝑarios invineã qͥd myſtice ſigniſicent. lix. B. ĩ medio. (xpm. liiij. B. cir. pn. Hhũana natura quãtũ ſit ſublimata ĩ deo ꝑ hu. Hũilitas chꝛiſti medcina eſt tumoꝛis homi/ nis.xli.A.liiij.A.circa pꝛin.lix. S. hũilitas eſt fundamentũ oĩs ſtructurę ſpi⸗ ritalis ędificij: ⁊ ad quãtã celſitudine per⸗ geliſtarũ narrat aſcendẽdo ⁊ alter deſcen- Auru–unotatio CLCur humilitas ſubleuat.liij. E. JZa. cob poſtqᷓ; vocatus eſt iſrael: cur etiã noie pꝛiſtino in ſcripturis appel/ cubẽte: nõne ↄſciẽtia eiꝰ cũ ſit infirma ędi/ ficabit᷑ ad manducandũ idolatita ⁊cc. quõ exponit᷑.vj.C. in medio.D.E. F. G. H. AVtrũ idolis imolata poſſint veſci a chꝛiſtia⸗ nis. vj. C. in medio. D. E. et. F. Idola paganoꝛũ nõ ſũt deſtruenda:niſi iu/⸗/ ſta poteſtate accepta.vj..p. Ignii noie ſpũſſctũs itelligit᷑.xj.R.cir.pᷣn. E&Oignis ⁊ ſplendoꝛ ſimul ſũt ⁊ ſimul oꝛiun / tur. xxxviij. F. Zm. Imago patris quomõ eſt filius. xxxvii. F. Imago ⁊ ſimilitudo trinitatis eſt hõ:ſed lõ ge diſſimiliter: 1 c homo ẽ imago ad ima/ ginẽ: vᷣ filiꝰ imago:ñ ad imaginẽ. lxiij. F. Immunduũ tangere qᷣd ſit.xviij. .iĩfl.⁊.L. aJa. Si quis viderit eũ qͥ habet ſciaʒ in idolio re „ - beati. v. P.circa fin. Juſticia de q̃ mũdus arguit᷑ cuiꝰſit.xx-j. D. boꝛes grauioꝛes ſuſtinẽt mali pꝛo Lo. malo q; boni ꝓ bono.ix. D. Lampadũ noie qͥd ſigniſicet᷑: ⁊ quẽ5 qᷣbuſdaʒ extinguant᷑ alijs vo nõ.xxiij. B. et.C.circa fi. DMU Lapis quẽ erexit iacob in titulũ ⁊ vnxit:qͥd figuret.xl.A.in medio:et.D. Lapis angulan chꝛiſtꝰẽ. xviij.E. in f.xlix. CL. circa fi. Bis deũ laudam ſi pie nos accuſamꝰ deũ q laudamꝰ. viij. A. circa pn. D. Laʒari moꝛs ⁊ reſuſcitatio qͥd myſtice figu/ ret: ⁊ cur reſuſcitatꝰ a diſcipłis ſolui iubeX᷑. viij. A.poſt medium.xliiij.C.in medio:et D. lij. per totu. S=ðJ Lethargia qᷣd ſit:et qͥd myſtice figuret.lix. Xe. F,–. ante finem. MVG Legis tranſgreſſio nõ eſt punienda a tranſ/ greſſoꝛibus legis. Ser.xlvij. C. Impgnitentia ipᷣa eſt blaſphemia: vl pecca / Niberare dicit᷑ duobus modis:⁊ de vera li⸗/ Li. tum in ſpmſanctũ.xj. K. in medio. In. Incarnatio chꝛiſti a quo ſit facta.lxiij.C. Inrnimicus noſter inuiſibilis eſt diabolus: ⁊ ſicut inimicũ viſibilẽ ſuꝑamus feriẽdo: ſic diabolũ credendo.viij.B. * Inimicus noſter ẽ ⁊ ſuijpᷣius:qui fauet pec-/ catis noſtris.xvj. F. J Intentio diuerſificat actusvt ſint vel boni vel mali.ij. A. B. Inuidia filia eſt ſuꝑbię.liij.C. Ir. Iraſci quõ debemſine peccato.xxxv. B. in Ira quomodo differat ab odioxvj. A. De iudice iniquo ⁊ vidua.xxxvj. A. De iudicio extremo:⁊ media nocte: et voce tubę.xxiij. B. in fine.C.et. D in pꝛin. Ju. Judicij extremi diẽ quõ filius dicit᷑ neſcire. Ser.xxj.ꝑ totum. Judiciũ extremũ quare qͥdaʒ ꝓximũ dicũt. . xxiij .B. in fine. C. . Judiciũ extremũ idubitãter erit.xxxj.B. C Judicis foꝛma q̃lis apparebit bonis et ma⸗/ lis. lxiiij. E. in medio. FX·. Judiciaria poteſtas erit ſilij.lxxiiij. F. S. De iudicio temerario vitãdo.xj.L. Jugũ chꝛiſti leue:⁊ onus eius ſuaue:vᷣ iugũ mungdi graue eſt.ix.A. B. x. A. Juſticiã noſtrã nõ debemꝰ facere ꝓpter fa⸗/ uoꝛẽ humanũ.ij. A.B. Juſticia acquiritur:ſi pecunia ꝓ deo eroga / tur.v. A.circa finem. D. E. ℳ Juſticiã eſurientes et ſitientes quõ dicãtur (medio. OQusõ a ſe nõ loquit᷑ filiꝰ.lvj.A. bertate ⁊ liberatoꝛe.xlviij. A.in me.et.D Libido quõ domari põt.xliij.E.circa ſi. Lignũ ſcię boni ⁊ mali quale ſit:⁊ cur ſic vo cet᷑:⁊ cur de illo veſci deꝰ ꝓhibuit:⁊ de pęè na trãſgreſſiõis.xxxiiij. A.in medio.B. Linguã nemo hoim domare põt: ſed ſolus deus. ilij. A. B. ðè Lingua cohibẽda eſta malo:⁊a q.xxxix.C. Quicqͥd loco capit᷑:eius foꝛma deſcribit᷑: et Co. ẽ minꝰ i ꝑte qᷓ; i ſuo toto.xxxviij. B. cir.fl. Luceat lux veſtra coꝛã homibꝰ: vt videant xu. opa veſtia bona:Et attẽdite ne iuſticiãäve ſtrã faciatis coꝛam homibꝰ ⁊c̃.quomõ nõ ſint cõtraria.ij. A.B. Lucẽ coꝛpoꝛalẽ multi ploꝛant amiſſã: minꝰ curãtes de luce aię.xviij. G.in medio. Quõ ad lucẽ venit qͥ veritatẽ facit.xliij.C. Luxuriã quidã dicũt nõ eſſe pctm̃.xvj.F. Lũbos ſᷣcingere ⁊ lucernas tenere quid ſit. Agnusvel minoꝛ:quomõ quis vo/a. cet᷑ in regno ceęloꝝ. Ser.iij.ꝑR totũü. AMali facti ſumꝰ ꝓpꝛio arbitrio qui boni a bono deo creati eramꝰ.v. A. Per malos ſepe boni colligũt᷑.xj.S. cir.ſi. Aali ꝓ pace eccłię tolerãdi ſũt:⁊ tñ arguẽ/ di:nec nocet eoꝛũ cõuerſatio:niſi eis cõſen tiatur.xviij. J. R. Mali bonis neceſſarij ſunt: Si tu aurũ es palea tua eſt malus.liij.B. po Oel . d Ala try binon endiſt Hnon Deduob Ouinid glinefn Hereſu laoſau groſtc De nantd Nrrte Garthꝛe defalio Heclan 1aliano deritpot rvii icid ercine toleuna Derinan iente ti Diltarea Kdelcr Nandan Onlinb lafſe lilitüot Gantie ſemet Lenhlit chtüuſti Obinimni Dincu rno⸗ niuenli i4. Digala 1olerne tni A Eninckn 1mariem Melazat. Rſain ilſeig Diencn Vigin Mmiſen 9 nlien⸗ Lorſes 4 Precipuarũ ſententiarũ Cret. Maãmona iniquitatis qͥd ſit:ꝛ quõ de eo ſa In montẽ cur chꝛiſtꝰ ſolus aſcẽdit.xiiij. A. Knaml ciendi ſintlamici. Ser. xxxv.ꝑ tol. A2onſtrũ qñ aliqᷣd eſſe dicit᷑. lj. B. inf. dirch, Maämona vñ dicat᷑.xxxv.A.i fl.et.C. ipᷣn. De moꝛte bona aut mala.xxiiij.ꝑ totũ. üͤgking, De duobus modis mãducandi coꝛpus chꝛai Moꝛs coꝛꝑis nece ſſaria ẽ ß̃ᷣ moꝛs aĩę volũ/ wnn t. ſti. xj.h.in medio. taria. vj. A. in fi. Qui mãducat carnẽ meã et bibit meũ ſan- guinẽ i me manet ⁊c.quõ exponit᷑.xlvj.A Mare ſuꝑ qð chꝛiſtꝰambulat:ſigniſicat pꝛę ſens ſeculũ:⁊ qui ſint fluctus ⁊ ventꝰeius. ⁊ quõ ſit calcãdũ. Ser.xiij.et.xiiij.p totũ. De martha ⁊ maria ſoꝛoꝛibus.Ser.xxvj.et xxvij.per totũů.,. Abartyꝛes veros ſola charitas facit:et qu? de falſo martyꝛio heretici gloꝛiant᷑.l. A. Aedicina aiĩę eſt fides vera.lx. AXA. We. Aedicꝰ chꝛiſtꝰ:alia ſᷣcepta dedit adę ſano: ⁊ alia nobis languẽtibꝰ:⁊ quõ ipſe pᷣoꝛ bi/ berit poculũ moꝛtis ne dubitaret ęgrotꝰ. xviij.D.lix. SF. ante mediũ. Mẽdici dei ſumꝰ.v.A.in fi.xv. B. xlj.B. Mercẽnarij qui dicant᷑: ⁊ quõ in eccłia ſint AMoꝛte nihil certiꝰ ⁊ nihil hoꝛa moꝛtis incer tius:⁊ quõ moꝛiẽdi neceſſitate aliqs bene vti debet.xxj.A.in medio. B... Moꝛtuus eſt chꝛiſtꝰſᷣm carnẽ ſolũ: non yſfſfm dDiluinitatẽ. lxiiij. E. circa pn. MM Moꝛtui quõ ſepeliãt moꝛtuos.vij.A. in fi. EvsiÜ. Moꝛtui quõ dicant᷑ audire vocẽè filij dei: et viuere.lxiiij. D. E. in pꝛin. et. B. Moꝛtui tres quos chꝛiſtꝰ ſuſcitauit:qͥd my⸗ ſtice figurẽt. xliij. F. in medio.xliiij.ꝑ to-. Nemo tã facile excitat ĩ lecto:qᷓ; chꝛiſtꝰ iĩ ſe/ pulcro: et ſicut tres moꝛtuos ſemel viſibi/ lit ita milia ĩuiſibilit᷑ excitat.xliiij. A.ĩ me. De muliere curua.xij.A.et.xxxj.ꝑ totũ. wu. De mliere depᷣhenſa ĩ adulterio.xlvij. ꝑ to. tolerandi. xlix. C. in medio. D.E. et. YST. Utrũ differãt mulier ⁊ virgo.lxiij. C.ĩ me. Aercẽnarius quomõ dicit᷑ fugere lupo ve/ niente. xlix. F. in meio. Mi. Militare aut miſtrare rebus publicis: non eſt delictuʒ: ſed iniuſte calũniari:aut velle ditari damnabile videt᷑.xix.A. militibꝰ ⁊ cũctis officijs ex lrf̃is ſacris re- gula pᷣſcribit᷑.xix.A.ante mediũ. Abilitũ officiũ quale ſit:⁊ ne iuſtas legesvẽ Mũdi noie qᷣd ĩtelligat᷑.xxxix.A.liij.A.B Mũdus cur tot flagellis atterit᷑.xij. B.ĩ fl. Mũdꝰpᷣmit amatoꝛes ſuos ⁊ cadit:nõ eos ꝓ qbus chꝛiſtꝰ vicit mũdũ.xxj.B. cir.pᷣn. Aũdus cõpꝑat᷑ ſcoꝛpioni: ⁊ qᷓ; multis amar tudinibus ſit reſpſus: ⁊ cur nõ ſit amãädus xxix.B. in fl. C. D. Nnadegtitt dant: ideo eis ſtipẽdiũ debet᷑.xix.A. cira Müũdus quõ odit ⁊ ꝑſequit᷑ chꝛiſtũ in mem mübut finem: et. B5. bbris ſuis. liij. A. circa pn. et. B. aA * De militia ſpiritali quo cleriei militãt: et de Müũdus quõ arguat᷑ de peccato: iuſticia et „ ntunn eoꝛũ ſtipẽdio.xix.B. in medio. ildicio. x. A. B. lxj. A. BD. s ritn Alinimi chꝛiſti qui dicant᷑.xxxv. A. cir.pn. In mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ ipᷣm factꝰ ẽ:⁊ mũ/ 4 M Airacula cur chꝛiſtꝰ hic coꝛꝑaliter expibuit dus eũ nõ cosuit:quõ intelligat᷑.xxxix.A. ih ⁊ cur mõ nõ ſint tot miracula ſicut in ᷣmi /Atiuitas chꝛiſti facta a pfe ⁊ ab ipo Na. R tiua ecclia.xviij.A.in medio.B.et.D.i fi. filio. lxiij. c. (xiij. C. circa ff. mn 4 xlij. A. ẽ Natiuitas chꝛiſti de vᷣgine q̃lis ſit. bin t Airacula chꝛiſti ſũt etiã ſigna: ⁊ quõ aliter Æn duplex fuit ⁊ vtraq; mirabilis.xlvij. A. iind. 2 aliter moueant audiẽtes ⁊ videntes ea. Nauis diſcipuloꝝ ꝗᷓ iactabat᷑ fluctibꝰ:ſigni ſecin 1. xliij. A. B. filcat eccleſiã: ⁊ de myſtica nauigatiõe.ſer. Plorng OQ miracla chꝛiſti nõ erãt ludicra vł inania xijj.et.xiiij.ꝑ totu. èrr alero ⁊ maxie miraculũ qð apparuit in ſuſcitati · Neophicos hoꝛtat᷑ ad puritatẽ vitę.lxxij. me. cige⸗ one laʒari. lij. A. ⸗ Meſcire aliqs quõ ſe deus dicat:qͥs tñ iudi/ gonn⸗ Deꝰ ſicut ẽ miſericoꝛs pctõꝛes tolerãdo: ſic caturus eſt.xxiij.D.circa . Ninno tiuſtꝰ eſt ⁊ verax eos puniẽdo.xlvij.O. Numerꝰ denariꝰ ⁊ vndenariꝰ⁊ ſeptuageſi⸗ mu. ir, 4 Miſericoꝛdia dei ad pctõꝛes qnta ſit.iij. mnuſſeptimꝰqᷣͥd myſtice ſigniſicet.xv. C. D git,, Aiſericoꝛdia duplex:⁊ ꝙ nobis pꝛius debe De nuptiüs quibus chꝛiſtus intererat. Ser. firto . mꝰ miſereri:deinde ꝓxio.xv.B.et.xxx.B Al. per totul. gonniimk O miſericoꝛdię oꝑa ſolis miſeris ſint neceſ/ ę⸗ Bbediendũ eſt ſemꝑ maioꝛi ſᷣ licita Ob. “Mä ſaria. xxvj.C. pꝰmediũ.⁊.xxvij. B. cir. pn. o /p̃ᷣcipiẽti:⁊ ꝙ minę illicita iubẽtiũ nõo Ans WVWo. Moyſes repſentat ꝑſonã chꝛiſti.xlix.ND. AA 4242 , 4 ſint timẽdę. vj. D. F. in fi. et. Dd. Obediẽtia eſt pꝛima ⁊ maxĩa virtus.xxxiii A. in medio. Qualit᷑ obediẽdũ ſit pᷣpoſitl.xvj.G.cir.ſi. Oc. Oculus duplex ſcʒ carnis⁊ mẽtis:⁊ quẽ deꝰ magis requirat: ⁊ quid vtrũq; conturbet. Oculi paſcũtur lumine.lxiiij.C.in fine. Oa. Odiũ quid ſit ⁊ cui noceat.xvj. A. . Oleũ vẽdere qᷣd ſit.xxij. B. in fl. xxiij. C.ĩ ſi. Olei noie charitas deſignat᷑ ⁊ de eiꝰ ꝓpꝛie/ tate.xxiij. B. C. - Op. Operarij vineę quomodo myſtice conducũ Opa noſtra bona ſic faciẽda ſũt in publico vt intẽtio tñ maneat in occulto:exempluʒ de radice latẽte ⁊ fructificãte.ij. A.B. Opa bona nemo malus facere poteſt q;diu eſt malus ⁊ oꝑa mala nemo bonus facere poteſt q;diu bonus eſt.xij. A. B. Opera charitatis quare libenter ſint exer/ Opa trinitatiſ quõ ſint idiuiſa oñdit᷑.xj.ꝗ. : NH.QO.et.Q.in fi.lxiij.B.C.D.E. Oꝛ. De oꝛatiõe phariſęi ⁊ publicani.xxxvj. B. De oꝛatiõis inſtãtia. Ser.v.⁊.xxix.ꝑ totũ. Oꝛatio dñica exponit᷑.Ser.xxviij.ꝑ totũ. Oꝛatio beati auguſtini quã dicere cõſueue/ rat poſt ſermonẽ factũ.xxx.HB.in fine. Q oꝛationẽ fides fundit ⁊ oꝛatio fuſa im/ petrat fidei firmitatẽ.xxxvj.A. ꝛãtes cur nõ ſꝑ exaudimur.liij.D. in me. Oꝛãtes tria cõſiderare debẽt.v. B. añ me. s. Per oſtiuʒ intrare in ouile qᷣͥd ſit: ⁊ de his qͥ nõ ĩtrãt ꝑ oſtiũ.xlix.B.ĩ medio.⁊.vF.ĩ me. Ou. habeo alias oues ꝗᷓ nõ ſũt de hoc ouili qs opoꝛtet me adducere:quõ exponit᷑.l.C. Hariſeęi qͥ dicant᷑:⁊ de eoꝝ falſa iuſti cia. Ser. xxx. per totũ. Panis in altari añ cõſecrationẽ pa/ is dicit᷑:ſed poſt ↄſecrationẽ coꝛpꝰ chꝛiſti vocat᷑.xxviij. D5D. Æ panis iſte nõ coꝛpꝰ ſed aĩę ſubſtãtiã ful⸗ cit.xxviij. B. circa ybun. CLur panẽ iſtũ quotidianũ petimꝰ:⁊ quõ la⸗ tini ⁊ gręci codices ĩ hoc cõcoꝛdẽt. Ibidẽ. Panes tres quos petit amicꝰ ſibi cõmoda,/ ri ꝓ eo qͥ venit de via qͥ ſint.xxix.A.cir.ſfi. De ꝑabola petendi ⁊ fiducia tribuẽdi.Ser. xxix.per totũ. De ꝑabola ziʒanioꝛũ.xviij.Ek.L. Parieteſ duo:ſigniſicãt plłos duoſ.xviij.E Annotato“Yẽ DZe paruulis qͥ offerebant᷑ chꝛiſto ad tangẽ⸗ dũ:a quõ cauſę paruuloꝝ debẽt tueri per maioꝛes.xxxvj.C. in medio. Paruuli qͥbus deus reuelat ſecreta ſua qui Paſci cur chꝛiſtus voluit in terris a ſideli⸗ bus. xxvj. A. “ßV Paſſio chꝛiſti facta ẽ a pfe ⁊ ab ipo.lxiij.D. Vbi paſcas:vbi cubas in meridie: quõ ex/ ponit᷑.l.C. D.E. lxij. A.in ſfſ. De paſtoꝛe ⁊ mercẽnario.xlix.et.l.ꝑ totũ. Paſtoꝛ eſt diligẽdus:et mercẽnariꝰ eſt tole/ rãdus:ſᷣ latro cauẽdus.xlix.C. Paſtoꝛ nõ debet diſſimulare ſed dicere gre gi mala quę facit.xlix.G.in medio. paſtoꝛes boni membꝛa ſint vniꝰ veri et boni paſtoꝛis.l.B. Paſtoꝝ cura q̃lis eẽ debeat ad oues.lxij.A Pater quõ maioꝛ legitur eſſe filio.lviij.A. Pater eſt honoꝛandus: ſᷣ deo obediendũ. vij. A. in fi. B. SèGMUã ̃ Pater ſemꝑ pater eſt et non filius: quia in/ genitus.lviij.D. Pater nõ eſt ſpũſſancti pat᷑:ᷣ tm̃ filij.xj.J. pr̃i quędã attribuũt᷑:ꝗq nec filio:nec ſpũi ſancto: nõ tñ ſine filio ⁊ ſpũſancto.xj. N. in fine:et.QO. JJUV Pater nihil facit ſine filio.lxiij.B. C. Pf nõ ẽ nat de vᷣgine:nec paſſus:nec reſur rexit a moꝛtuis:tñ natiuitatẽ filij aut paſſi onẽ⁊ reſurrectõʒ cũ filio oꝑatꝰẽ.lxiij.C.D Par quõ legit᷑ filio dediſſe vitã: ⁊ ꝙ pr nõ ẽ de filio:ſed filij pater eſt.lxiiij.C.E. Ego ⁊ pat᷑ vnũ ſumꝰ:quõ exponit᷑. Ser.lj. &ÆOW„ deũ patrẽ nrjfm vocamꝰ ex ſua miſericoꝛ/ dia nõ ex nf̃is meritis.xxviij.A. Qꝛ aliter eſt deus pr̃vnigenito filio ſuo ſibi coõſubſtãtiali q́; nobis. IJbidem. Patripaſſiani qͥ ſint:⁊ qͥs eoꝝ erroꝛ.lxiij.B Pauci quõ ſint qͥ ſaluẽt᷑ ⁊ multi. Ser.xxxij. Paulus cur nõ fuit exauditꝰꝓ ſtimulo car/ nis.liij. D. “ Chꝛiſtus pauper ẽ vt hõ:ſed diues vt deus ⁊ qð pauꝑi donat᷑: chꝛiſto donat᷑.xlj. B. De bono pacis: et de incõmodis qui eã nõ habuerint.lvij. A. — Si peccauerit in te frat tuus vade ⁊ coꝛripe Pe. eum inter te ⁊ ißm:quõ exponit᷑.xv.A.E. xvj.per totũ. 8 M Qui peccat ĩ fratrẽ ſuũ:ĩ deũ peccat.xvj.B De peccato in ſpm̃ſanctũ.Ser.xõ. Peccãdi ↄſuetudo q; mala ſit:et ꝙ ad illam quattuoꝛ ꝓgreſſibus ꝑuenit᷑.xliiij.D. cltu t ſlo Opece ſolultg Oepelc Pecunn egnat Peccaton busmo gboschk Perca nobisg Pecai Pame Ppeaorst behngos i Poien Pontina Merin Pentnb hondien Debisqd ſepgitu fabas Neͤ Dur. Periona ber, Peliten e gu Petenal Petente Petente Paann Petenti goͤglis Deus on dun zr, hemor Nltecp⸗ iinn lare „ lenor ß M Purn che⸗ cloni⸗ o, Poplie Potetu losſup ke Pregni chrills Prany Nltoulun Wüf l. ſegtnig ntentfis nabßoti atkci thalzen rhmtane r. eſelden uned. Aim möet enouegla⸗ un 8 sNocbe ANͤGH Gflusin iri ünſt püinannd, glaib. anlusne ſeti miiu Unni rrilon J eti tenfti⸗ iil. hi verſuunian Mi.J. muoflrui biden. apemuiß wulti5 S ir pfinban — Pnolt⸗ , incuglei, , aponinn PO recipu aruů ſen tentiarũ Peccatü qð iudęei nõ habuiſſent ſi eis chꝛi/ ſtus ocutꝰ nõ fuiſſet.xj.F.et.lx.A.in me. Q peccato inſidelitatis retẽto:nullũ aliud ſoluit peccatũ. lx. A. lxj. A. De peccato in ſpm̃ſanctũ ⁊ de eiꝰ remiſſiõe. Ser. xj. ꝑtotum. Peccatũ qñ eſt in mẽbꝛis nr̃is: aut quando regnat.lxiij. C.in fi. E. in fi. Peccatoꝝ tria ſunt genera:⁊ ꝙ peccatũ tri⸗ bus modis pficit᷑: exemplo triũ moꝛtuoꝛũ quos chꝛiſtus ſuſcitauerat.xliiij. C.D. Peccatũ chꝛiſtꝰ nõ habuit: ſed factus eſt ꝓ nobis peccatũ.xlviij. B. Peccatũ vocat᷑ ſe acrificiũ p peccatis. xlviij. B. in medio. Pectoꝛis tunſio ſignũ eſt cõtritiõis.viij.A. Peędagogus ẽ vtilis diſcipulo.vj.hh.i me. Ven. Menitentiã cur agere debeam“.. A. Penitẽtia impetratveniã in hoc ſeculo quę valet in futuro.xj. EK.in fi. Penitẽtibus deus ꝓmiſit indulgentiã:ſed non diem craſtinũ. xvj. G. De his q differũt pęnitẽtiã putãtes in fene ſe epęnituros: 7 v veniã accepturos:⁊ ꝙ peni tẽtibus deus nõ ꝓmiſit longã vitam: ſed veniã.xlvij.D.lix.C.in medio.D.et.E. NPer. Perſona vna eſt chꝛiſtꝰ: deus ⁊ hõ.viij.C. Ver. Petite ⁊ dabit᷑ vobis:quęrite et inuenietis ⁊cc̃.quõ exponit᷑ Ser.v.ꝑ totũ. Petendi fiduciã tribuit.Ser.xxix.ꝑ totũ. Petentes cur nõ ſtatim accipimꝰ.v. B. Petentes tria conſiderare debent:⁊ quę.v. B. ante mediũ. Petentib deus aliqñ dat iratus qð petũt qð alijs ꝓpitius negat.liij. D.in medio. Deus ꝓnioꝛ eſt ad dandũ qᷓ; nos ad peten/ dum.xxix.A. Petrus a petra nõ petra a petro nomẽe acce pit:⁊ ꝙ petrꝰ repᷣſentat in ſe vniuerſalẽ ec⸗ cleſiã:⁊ cur ſathan vocat᷑:⁊ quõ timuit am bulare ſuꝑ mare.Ser.xiij.et.xiiij.ꝑ totũ. Petrũ cur dñs ter interogat ſi eũ amet ⁊ de petri pᷣſumptiõe.xlix.B. l.B. lxij.A. Pla. Placete ꝑ oĩa:ſicut ⁊ ego ꝑ oĩa placeo:Et ſi adhuc homibꝰplacerẽ chꝛiſti ſeruꝰnõ eſſẽ: quõ nõ ſint ↄtraria.ij. A. in medio: et. B. Po. Populi duo figurant᷑.xviij. E Poteſtas impia cõꝑat᷑ nouaculę radẽti pi⸗ los ſuꝑfluos:⁊ cur nõ ſit timẽda.vj.G. NVꝛe. Pꝛegnãtes ⁊ nutriẽtes q ſint ſi piritaliter:et cur illis vę impcat᷑.xviij.A. D. Pꝛeęlati vel pᷣpoſiti q̃les eẽ debeãt. xviij. 1. RKecõ Pꝛeęlatus ſi bonꝰ ẽ: nutritoꝛ eſt:ſi malus 40 à³⁹ toꝛ tuus eſt: ⁊ ſi ſit obediendũ iniqua pᷣci⸗ pienti. vj. F. Pꝛeceptũ cur adę dabat᷑ in padiſo: ⸗ de pe⸗ na traſgreſſiõis.xxxiiij. A.in medio: 7. B. Sicut tꝑ ſceptoꝝ obſeruãtiã vita acqrit᷑:ita pↄtẽptũ moꝛs cõtumacibꝰ inuenit᷑.iij. A. De his qui chꝛiſtũ nõ recte pſᷣdicant: ſed P/- pter lucrũ.xlix.C.in medio. Pꝛedicatoꝛũ periculũ.Ser.lxij.in pꝛin. Pꝛęſumptio ꝑdit qð ex ↄſideratõe nfᷣę infir mitatis colligimꝰ. xiij. DO. circa fi. et. C. Pꝛinceps mũdi quõ dicat᷑ foꝛas miſſus et iaʒ iudicatꝰ: qui tñ temptare nõ ceſſat. lx. B. circa.fi. lxij. B. in fl. Pꝛincipũ officiũ quale ſit.vj.h. in medio. De ꝓbatica piſcina ⁊ egro ſanato.xlij.ꝑ to. Nꝛs. Pꝛoximꝰnoſter chꝛiſtꝰ eſt:nõ tñ hoc qs nos ſed ꝓpter nos.xxxvij.A. Apina: vide elemoſyna. Ra. Ninaladt, a deo et nolle ei ſubdi:qᷓ; Re. malũ ſit.xxxiiij.A. ari debemus fratri cito poſt offen/ ſam. xvj. B. Regnũ aduerſus ſe diuiſuʒ 3 deſolabit: quid ſit. xj. A. B. Regnũ xp̃i nõ eſt diuiſũ:qᷓ;uis illud hererii conent᷑ diuidere:⁊ q̃le illud ſit.xj. B. et. S Regnũ dei quõ adueniat.xxviij.A.in fi. Regna oĩa periſſe chꝛiſtianis tẽp oꝛibus pa gani fidelibꝰ inſultãt: quos cõuincit oſtẽ/ dens ex ꝓpꝛijs auctoꝛibus:nihil eẽ ſtabile Ster regnũ xpᷣi.xxxiiij. A.et.xxix.C.D. Remiſſio peccatoꝛũ cur attribuit ſpuiſacto j. J. in medio:et. K. H. OQ. Reſurrectiões duę ſunt:ſcʒ mẽtis pfidem 7 coꝛpoꝝ in extremo iudicio.lxiiij. D. E. B. Reſuſcitare moꝛtuos nõ eſt deo impoſſi ibi⸗ le. Ser.lxiiij. G. Reſuſcitatio filij a quo ſit facta.lxiij.D. NRoma capit᷑ a rhadagaiſo rege gothoꝛũ:et Bo. deos perdidit.xxix.D. Acramẽta coꝛꝑalia apud hereticos Sa. ſunt: ſ virtute carent. xj. B. Q. JSacramẽta chꝛiſti młti accipiũt:nõ tß cõputant᷑ in mẽbꝛis chꝛiſti: qꝛ ipſi ſunt q pſequũt᷑ chꝛiſti mẽbꝛa. liij. A. in medio. Quõ ſaluãdi ſint pauci⁊ multi. xxxij. ꝑ to. Samaritanꝰ qͥd ſit:⁊ cur chꝛiſtꝰſe nõ eſſe ſa⸗ maritanũ: ſed demoniũ habere negabat. xxxvij.A.circa mediũ. (circa ſi. Sanctiſficare nomen dei quid ſit.xxviij.A. Annotatio Sapiẽtes⁊ pꝛudẽtes qbus deus nõ reuelat ſecreta ſua qui ſint.viij.C. S Sathanas nõ eijcit ſathanã.xj. A. Sc. Scia ſine charitate inflat: ſed cuʒ charitate egdificat.liij. D. Scripturę ſacrę aliqñ ſic loquũt᷑ vt qñ aliqͥd ſic dicit᷑ vt neq; ex toto neq; ex ꝑte dictũ ſi niat᷑: non ſit neceſſe vt ex toto ſieri poſſit aut ex ꝑte non intelligat᷑.xj.E. in fi.et.F. S. h. E. in fi.et. L. in medio. Scripturę ſacrę nõ dixerũt aliqͥd:qð aut nõ euenit:aut nõ ſitvẽtuꝝ.xx.A.et.B.cir.ſi. Se. Senſus coꝛꝑis quiq;: ⁊ de eoꝛum effectu: et quõ duplicant᷑: ⁊ contra eos qui nihil cre- dũt niſi qð ſenſu coꝛpoꝛeo ꝑcipiunt.xxxiij. Sequi volentẽ chꝛiſtũ cur chꝛiſtus reuocat: 2 alterũ diſcipulũ recuſantẽ trahit.vj.A. vij. A. 5 Sermo dei eſt aduerſariꝰ ntr᷑ cui cõſentire de — bemꝰ in via.j. A. in medio. B. Seruitus peccati ẽ grauioꝛ ſeruitus.xlviij. Seueritas quid ſit: et quõ deus ſeęuit ꝑcen/ Si. Similitudo ſolet capere nomẽ eius rei cuiꝰ eſt ſimilitudo.xlviij.B. circa pᷣn. So. Sodales qui dicunt᷑.l.D. Sp. Specioſus foꝛma p̃̊ filijs hoĩm: quõ factꝰẽ ꝓ nobiſ nõ habẽs ſpeciẽ neq; decoꝛẽ.l.C. Qui vos ſpernit me ſpernit: quomõ expo⸗/ nit᷑.xxiiij.A. reunt. xlvij. D. i ſſperando aliqui ⁊ aliqui deſperãdo pe/ Sicut ſpes bona liberat:ita ſpes ꝑuerſa de⸗ Spes cõparat᷑ ouo: de qͥ pullus ſperat᷑ ſed nondũ videt᷑xxix. D. Spes nr̃a nõ de iſto tꝑe neq; de hoc mũdo: ſed de ęterna vita futura eẽ debet:et qua/ lis ſit illa.lxiiij.A. B.et.F. Spinarũ noĩe qͥ intelligant᷑: ⁊ quõ a ſpinis ⁊tribulis nõ colligunt᷑ vuę aut ficꝰ.xlix.G Spũs dicit᷑ mult modis.xliij.D.circa pᷣn. Spũſſanctus aliqũ indetermĩate ſpiritus. vocat᷑.xj.“F.in fl. Spm̃ſanctũ heretici negant.xj.C. Spũſſactꝰ eſt pfis et ſilij ſpũs.xj.J.et.P. xxvj. B. in fi. Spũſſanctꝰ vnit nos deo.xj.J.circa pꝛin. ꝑ ſpm̃ſanctũ ſit remiſſio peccatoꝛũ:quę poſt initiũ fidei maximũ munus dei ẽ.xj. J.in medio:et. EK. QO aliud ſit naſci de ſpũſancto: et aliud ſit paſci de ſpũſancto.xj. J.in fi. Sũpũſſanct noĩe ignis ſigniſicat᷑.xj.E.an⸗ te mediũ. Spũſſanctꝰ nõ ideo maioꝛ eſt pfe vel filio: qꝛ qð in ipᷣm peccat᷑ non dimittit᷑.xj.. Spũiſãcto cur attribuit᷑ peccatoꝝ remiſſio cum tamẽ et pater ⁊ fllius etiã peccata di⸗ In ſpũ dei quõ filiꝰ eijcit demonia. Ibidẽ. De his qͥ dicũt ſpm̃ſanctuʒ dari potiꝰ a pfe ⁊ filio q́; ſua volũtate opari.xj. H.i medio ſpũſſanctꝰ videt᷑ aliqñ facere ſolꝰ aliqua quę tamẽ nõ facit ſine patre et filio.xj.M. in fine. . (xj. O. in fi. Spũſſanctꝰ cur in linguis igneis aparuit. ſpũſſanctꝰ pter vnitatẽ eccleſię pctã nõ dinmittit:neq; ſine eo peccata ſoluunt᷑.xj. O.in medio. P. et.. Spũſſanctus patri ⁊ filio eſt cõis: ⁊ in ipſo eſt cõmunio eccleſię.xj. P. in pn. O ſpm̃ſanctũ nõ habẽt hęretici ⁊ ſciſmati/ ci. IJbidem:et.Q. Spm̃ſanctũ in eccleſia aliquis etiã ignoꝛãs habere poteſt.xj. P. circa fi. Spm̃ſanctũ nõ habet fictus in eccleſia.xj. Spũſſãctꝰ neminẽ inhabitat ſine patre ⁊ fi / lio. xj. Q. ante fi. CLoõtra ſpm̃ſanctũ tũc verbũ dicit᷑: cũ ex de⸗ ſperatiõe nunq; redit᷑.xj.S.añ fi. Spũ ambulate ⁊ deſideria carnis ne ꝑfece/ ritis:quõ exponit᷑.xliij. B. Spũſſanct donũ ẽ equale donãti:⁊ ꝗ ſine eo nõ poſſumus diligere deũ neq; ꝓximũ Spũſſanctꝰ pugnat ĩ nobis q nos.xliij.D. Spũſſanctꝰ quõ arguet mũdũ de peccato: de iuſticia:⁊ iudicio.lx.A.et.B. in medio lrxj. A. B. Spũſſanctꝰ cur nõ venit ad diſcipulos:niſi poſt aſcẽſionẽ chꝛiſti.lx.B. Spũſſanctꝰ om̃e graue leue facit.ix.A. Splẽdoꝛ nõ ẽ niſi ſolis aut lunę:aut certilu miĩs:⁊ cur filiꝰ dicat᷑ ſplẽdoꝛ glię ⁊c.lviij.D. Stare chꝛiſti quid ſit.xviij. Bd. St⸗ Snins ſ⸗ noſtantie quõ aliquid eſſe dicatur. Su. Subſtãtię ſiue naturę duę erant in chꝛiſto: i vna ꝑſona inſeꝑabiles: ⁊ i ſua ꝓpꝛietate manẽtes.lviij. B. gupbisp cörape Supbian lenteeid Suſaun giſcr 1 nuunerfi⸗ bacopuin r Lenpläde Lenpust Tenpore ſublege⸗ Chiſtust uitlapi tit aqui eiti coeiadn Lepptane 1bꝛno ſa tiptano 1 Ltamenti funnkey. Tekinonid ſbipeds Teſtinont ptureſaa o Thomas: quos ige Tortoꝛes⸗ dolor t T. Dubesin Ducditus larſegon Viſrechr Vpbulano deeitete fnigeom⸗ Genihllno Wl n — Etowum. Titinge Actaß. Diintsn ſ⸗ han, Unntn Apanui! Tnntat⸗ nehai ni d Niicibe k pfen ſ Nminäg. 4 erahr i senin deneni. Pi⸗ Wdni min hin ifarſi Draflop⸗. es nnn le ckeieit ans ſolnig chcistß Piae. berenatdnti lignssciſpoi⸗ uf. pirſnegnet⸗ minikigd gSaif. guamesteter le inihe redeis imi nüdi dehen NabNN 3 4) riut —– ci, nsinclcleß Precipuarũ ſententiarũ Supꝑbia parat diabolo nidũ in coꝛde filioꝛũ cõtra parentes.liij. E. Suꝑbia non eſt ſine inuidia:⁊ ꝙ amoꝛ excel lentię ipᷣa eſt ſuꝑbia.lij. c. Suſcitatus eſt chꝛiſtus nõ ſolũ a patre:ſed et a ſeipſo.viij. A.in melio. Ta. Cangere fimbꝛiã veſtimẽtoꝝ qͥd ſit: Et hęc mulier figurat eccleſiã ex gentibus: ſᷣ tur/ n Ir ,⸗ ſunt:ſed tamẽ vna.lxiij. B. DD. ba cõpꝛimens:carnales iudęos.vj.B.cir ⸗/⸗ Hhꝛiſtus quõ vadit et venit ad diſci aen. pulos. Iviij. A. et. B. circa pãrn. Cem. Cemplũ dei eſt aia ⁊ coꝛpus hũanũ.xvj.F. Tempus tranſit ⁊ nos cũ tꝑe.j.B.ĩ medio. Tempoꝛis triplex diſtinctio:ſcʒ ante legem ſub lege ⁊ ſub gratia.xxxj.A. Chꝛiſtus tẽptatus a diabolo cur nõ muta/ Uit lapides in panẽ ſicut in nuptijs cõuer/ tit aquã in vinũ.xlj.A.in medio. AZugei tẽptabant chꝛiſtũ de tribus ſſentan do ei adulterã.xlvij. B. Temptatio duplex:ſcʒ adducens peccatũ: ꝓbans fidem.xj.hh. (medio. In tẽptationẽ induci quid ſit.xxxvj.A. in Teſ. Ceſtamentũ vetus et nouũ nõ ſibi contra/⸗ riant᷑.xvj. D.in medio. Teſtimoniũ dũ ſancti de chꝛiſto reddũt:ipᷣe ſibi ꝑ eos teſtimoniũ ꝑhibet.xliij. A. Teſtimoniũ reddũt de chꝛiſto ⁊ eccleſia ſcri pturę ſacrę. Ser.xlv.ꝑ totũ. , Co. Thomas dubitans de chꝛiſti reſurrectione quos flgurat.xxxiij.B. Toꝛtoꝛes animę in pᷣſenti vita:ſunt timoꝛ ⁊ doloꝛ. xlij. A.in medio. Tr. Trabes in oculo eſt odiũ in coꝛde.xvj.A. Traditus eſt chꝛiſtus a patre:a ſeipᷣo ⁊ a iu/ da:ſed diſſimiliter.lxiij.D. Trãſire chꝛiſti qͥd ſit.xviij.D.circa fl. F. G. Tribulatio fidelibus q́;diu mũdus ſtat nõ deerit: et quãtomagis apꝛopinquat eius ſinis: eo mag abũdat:Et ꝙ ſcripturę ſan/ ctę nihil nobis aliud ꝓmittunt.xx.A. Trienniũ in ficulnea ſterili quid ſignificet. xij. A. in medio.xxxj. A. Devna trinitate trinaq; vni per totum. l Trinitas eſt vnus deus.xxvj.B.in fi.xxix. A.ʒcirca fi. Trinitas manifeſte ⁊ diſtincte aparuit:chꝛi ſto baptiʒato.lxiij.A. Vtruʒ trinitas ſit inſeꝑabilis: qꝛ ſeꝑabilis aſpparuit.lxiij. A.ante mediiũꝗ. . Trinitatis ꝑſonalis diſtinctio:et inſeꝑabi/ tate.Ser.lxiij. Venia eſt petenda ab illo quem leſiſti.xvj. Trinitatis imago vtruʒ in creatura aligug inueniri poſſit.lxiij.FE. qua AQàey trinitatis imago in ſola anima rationa/ li ꝑfectius inuenit᷑.lxiij. –᷑-. Q trinitas ſepatim demõſtrat᷑: ⁊ inſeꝑibi liter oꝑat᷑: oſtẽdit᷑ exemplo aĩę in qua ttia Rei venalis triplex eſt taxatio.xxxviij. A. B. ðin medio. . circa mediũ. Nlenatoꝛũ qᷓ; inutilis ſit laboꝛ:oſtendit᷑.ix. Venite ad me om̃es qui laboꝛat: ⁊ onerati eſtis ⁊c.quõ exponit᷑.Ser.ix.et.x.ꝑ totũ. Verbo dei nihil equiꝑari põt: nec ad imita Aer· tionẽ ſubijci: nec ſuꝑponi aliquid: qͥ vult ergo habere illud det ſeipᷣm ne ꝑdat ſeio⸗ ſum. xxxviij. A. WWWerbũ dei ineffabiliter põt intelligi: et qd impedit ne intelligat᷑: et quę ſit diffinitio eius.xxxviij. B. in pꝛin. in verbo ſint oĩa:⁊ ſub ipᷣo oĩa. Ibidẽ. ÆO„ verbũ eſt foꝛma omniũ rerũ nõ foꝛꝛmata ſine tẽpoꝛe:ſine ſpacijs locoꝝ. Ibidem in medio. Q. verbũ intelligi aliquãtulũ poteſt:cõpꝛe hendi aũt oĩno nõ poteſt: Exemplũ de vi/ ſu.xxxviij.C. verbũ ĩcoꝛꝑalit:iuiolabiliter ⁊ ſine tꝑali natiuitate ſit natũ: arrianos.xxxviij. C. QQ verbũ iſtud nõ cernitur:niſi puro oculo coꝛdis.xxxviij.qh. Cur verbũ caro factũ eſt:⁊ quõ nõ tranſiuit in carnẽ:⁊ qui vult capere eius celſitudin?ẽ capiat pᷣus eius hũilitatẽ.xxxviij.h.circa &ο„ verbũ dei fęno noſtrę moꝛtalitatis ma / gna cõtulit.xiij. A.in medio:et. B. Verba ponunt᷑ pꝛo opꝑe.lvj. A. Verba multa:ſcriptura appellare verbũ ſo/ let.xj.L.in medio. H Si in verbo dei mãſerim: verbũ dei in no/ bis manet.xlviij.e d. Ego ſuʒz via veritas ⁊ vita:quõ exponitur. Ai. Ser.liiij.et.lv.ꝑ totum. “ Juxta viã:ſed nõ in via nobis inſidiat᷑ dia -/ bolus.liiij. A.circa pꝛin. 4“”” Sine via multi currũt: ⁊ quãto plus currũüt tanto plus errãt.ly.A.in fi. Annotatio Aiſio Deus videt omnia facta noſtra:ſiue bona: &a quidã non vocati ad chꝛiſtũ veniũt alij a.. ſiue mala.x. B. vocati venire renuunt.vj.A. circa pn.vij. Videre ſub ficu quid ſit.x.B. et.xl.ꝑ totũ. A.B. “èBYVM Videre ponit᷑ ꝓ omiĩ ſenſu coꝛpoꝛeo.xxxij. &ùa bonę volũtati nihil facilius qᷓ; ipſa ſibi. C.ante mediũ. ir. B. in fi. Viſio dei erit beatoꝝ gaudium.lxiiij.F. Voluptates carnis cur non ſint apetende. &O mali videbũt ſolam foꝛmẽ ſerui in iudi / xxxiij. C. ð cio. JͥDpidem. Vnũ quõ ſint pater ⁊ filius.lj.ꝑ totuʒ.lvj. An. Viſus nõ totũ qð videt aſpicit: ſed in par /½ A.in medio. te.xxx viij.C. Chꝛiſtus aliter eſt vnũ cum patre q; nobiſ- ai. Vigilię noctis ſunt quattuoꝛ ⁊ ꝗ.xiiij. B. cum. lxj. B. in meglio. Vincula iniuſta dirumpit iuſticia.xvj.. De vnitate ſeuvno quęrẽdo:qð ſolũ eſt ne/ in medio. ceſſariũ.xxvj.A. B. . Vineę oꝑatoꝛes cõducit paterfamilias ꝛ. Anum pᷣponit᷑ multis:quia abvno multa. quõ exponit᷑.lix.B. C.D. xxvij. B. Rir. He virginibꝰ decem.xxij.et.xxiij.ꝑ totũ. AVulpes foueas habent et volucres cęli ni / gul. virginis noĩe eccleſia vniuerſalis ſigni /· aqdum ⁊c̃.quõ exponat᷑.vij.A.circa pᷣn. ficet᷑.xxij.C.in fl.xxiij. A.poſt mediũ. Vvxoꝛ ſivere amet maritum ſic pꝛobat᷑.xlix. Ax. Virginitas vñ dicat᷑:⁊ ꝙ ꝓpꝛie ſit inuptaꝝꝰ E.circa fi. SM xxiij.A.circa fi. De ʒzacheo euãgelico ⁊ eiꝰ iuſticia.xxxv.B. Virginitas ęquat᷑ angelis.xlvj. Kc. Melioꝛ eſt virginalis ſanctitas qᷓ; pudicitia ðSòð Finis cõiugalis:Et melioꝛ eſt hũilis maritata qᷓ; virgo ſuꝑba.liij.B. in medio.C. E. Aita. Vitã quõ dedit pater ſilio.lxiij.C.E. Sicut vita coꝛpoꝛis eſt aia: ita vita animę eſt deus. vj. A. in fi. 4 Qρ qualitas vitę futurę ↄſiderari põt ex mi/ ſeria vitęſᷣſentis.j.B.in medio.⁊.xvij.xꝑ totũ Vita beata qualis erit.lxiiij. A.B. F. . Vita ęterna quo pᷣcio acquirit᷑.lxxiiij. B. Vitę duę figurãt᷑ ĩ martha ⁊ maria.xxvij.C Vita pᷣſens cõparat᷑ vię que omnibus non eque cito ſinit᷑.j. B. xvij. A.ĩ medio.xxv. A..in fl.xxix. A.in medio. EÆ ſpes vitę longioꝛis non ꝑmittit multos emẽdare vitã ſuam malã:⁊ ꝙ multi volũt habere vitaʒ longã ⁊ nõ bonã.xij.B. xvj. EF. G. xlvij. D. lix.C.ĩ medio.D.E. xxxix. B. et.xlij. B. in fl. Vite pᷣſentl bꝛeuitas ⁊ incertitudo.xlij.B. in ſi. lix.C. Æ ꝓ vita tempoꝛali plus laboꝛãt homies qᷓ; ꝓ ęterna.lxiiij. A.in fl. Pꝛo vita tꝑali plus laboꝛãt iniqui:qᷓ; iuſti ꝓ vita ęterna.ix.B. Ego ſum vitis vos palmites:⁊ pater meus agricola:quõ exponit᷑.lix. AJ. Aiuere bene debemus ne male moꝛiamur. xxiiij.ꝑ totũ. L thgzſtüg admonln eanhlun l.Aan 1 unſepohiht Picicums ns Han Din. enſse bios Ape fümoris Oeingiui tate:Am populont ger Sen⸗ Lecorpo⸗ dehummd a: Le Devebbi deſigeri Devetbi neipaſſi fabamun ſicheon Peyebe⸗ Sypen Perebis egdeia Deverbis balationt bedarbt Ryabs Aceyti Lexodt (ception Deeide Depſal nonep Deyerb Geſua Veyobi voſltpi Debopei, nos: . deyebi⸗ (ſote⸗ Reyebbis Gntang Neyebis Bancti qluguſtini de verbis Apli Germo Biui Aurelij Auguſtini Pippo/ nenſis epiſcopi ſermonum de Tler bis Apoſtoli:quoꝛundãq; alioꝛũ: ſũmaria ac bꝛeuis Annotatio. De indiuidua Trinitate ⁊ inſeparabili vni tate:Arrianoꝛũq; cõfutatiõe:ac ſidelium populoꝛum de ſide catholica cõfirmatio⸗ ne: Sermo I. D De coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine dñi Jeſu chꝛiſti: Et de humilitate tenẽda arrogantiaq; vitan da: Serme I. De verbis Apoſtoli: Spiritu ambulate:et deſideria carnis ne ꝑfecerit: Sermo III De verbis eiuſdẽ:Cum em̃ eſſemus in car/ ne:paſſiones peccatoꝛũ ꝗᷓ ꝑ legeʒ ſũt ope/ rabamur in membꝛis noſtris ⁊c:Cum ma nicheoꝛũ confutatione: Ser. III. De verbis eiuſdẽ: Lex peccatũ eſt:? Abſit. Sʒ pctm̃ nõ agnoui niſi ꝑ lege: v De verbis eiuſdẽ: Igitur ego mente ſeruio ꝰ legi dei v: YI De verbis eiuſdẽ:Peto nõ infirmari in tri/ bulationibus meis ꝓ vobis ⁊c̃: Et de li / bero arbitrio: VII. JMß De verbis eiuſdẽ:humanus ſermo et om̃i acceptione dignus ⁊c: VIII. De verbis eiuſdẽ: Fidelis ſermo ⁊ omni ac ceptione dignus c: N De eiſdẽ verbis eiuſde: x. De pſalmo nonageſimoquarto: Et cõfuta/ tione pelagianoꝛũ XI. De verbis pſalmi centeſimi decimioctaui: BGreſſus meos dirige ᷣm vᷣbũ tuũ ⁊c.xil. De verbis Apoſtoli:Si em̃ data eſſet lex ꝗᷓ poſſit viuiſicare ve:· II. De baptiſmo paruuloꝛum contra pelagia/ nos: XIII De verbis Apoſtoli:MNos em̃ ſumus circũ/ ciſio c: XvV. De verbis eiuſdem:Si deus ꝓ nobis quis contra nos: XVI. H De verbis eiuſdẽ:hhũanũ dico ꝓpter inſir/ mitatem carnis vye?: xVI. De verbis eiuſdẽ: Heſcitis qꝛ coꝛpoꝛa vt̃a mẽbꝛa chꝛiſti ſũt: XVIII Deybis eiuſdẽ:Mõ ſic pugno quaſi abrẽ ca dens:Et ↄſtituẽdis epiſcopis: xXxIxXx De pſalmo nonageſimoqͥnto ⁊c: xX De verbis Apoſtoli: Inuicẽ onera veſtra poꝛtate ⁊c: XXI De eiſdẽ vbis eiuſdẽ: XXII. R De verbis eiuſdem: Spe ſalui facti ſumꝰ. Spes aüt q videt ꝛre. X XI;I De verbis eiuſdem: Videte quõ caute am De verbis ſancti Lucę in actibus a poſto⸗/ loꝛũ: Nemo quicq; ex eo qð poſſideat:ſu⸗ De verbis eiuſdẽ in actibꝰ apoſtoloꝝ: Pe⸗/ trus ⁊ Johanes aſcendebãt in templum: De verbis beati Petri: Audiuimus voceʒ delatam de celo: Hic eſt filius meus dile⸗ ctus:Et habemus certioꝛem ꝓpheticum ſermonem: XXVII. De verbis beati Jacobi: Ante omnia no⸗ lite iurare: XxVII De verbis beati Johãnis: Si dixerimꝰ qꝛ pctm̃ nõ habemꝰ noſipſos ſeducimꝰ et ve ritas in nobis nõ eſt: xxXx De verbis eiuſdem:Chariſſimi nolite om/ ni ſpiritui credere cc: Cum ↄfutatione ma nichpoꝛjhj: xxxExzSÜSũSe De verbis eiuſdẽ: Ois ſpũs qͥ ↄſitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe:ex deo eſt: xxxI- De verbis Apoſtoli: Vt de doꝛmiẽtibꝰ nõ cõtriſtemur ſicut ⁊ ceteri v: xxxiI De celebꝛatione dierũ fratrũ defunctoꝛum ⁊ reſurrectione moꝛtuoꝝn: XxXIIlIe De verbis apoſtoli:Om̃es nos manifeſta ri opoꝛtet añ tribunal xpᷣi vc: xXxXIIII. De eiſdẽ verbis eiuſdem: xxXV Hini Aurelij Auguſtini Hippo nẽſis epiſcopi Liber Sermondde UVerhisg Apoſtoli:quoꝛũdaãq; alio rum feliciter incipit. —— De indiuidua Trinitate et inſe-⸗ parabili vnitate: Arrianoꝛũq; con A utatione:ac fidelium populoꝝ de fide catholica cõfirmatiõe: Ser. I nina eloquia tres iugiter: ĩmo qͥ/ ticlie nobis ſalubꝛiter recitant᷑: vt aĩę noſtrę vpyraſcant᷑:i futuro autẽ (eculo eternis epulis . ſaginentur:dicẽte ꝓpheta: Satiaboꝛ dum Ns. 16. a 2 Bancti manifeſtabit᷑ gloꝛia tua.Qualis ſit aũt hec gloꝛia futura: et quibꝰdiuitijs floꝛeat:quã-⸗ toq; ſplẽdoꝛe pꝛęfulgeat:laudare poſſumꝰ: explicare non poſſumus.Quare? Quia le/ Eſa.oꝗ. gimꝰ: Nec oculus vidit:nec auris audiuit: nec in coꝛ hominis aſcendit ꝗ̊ pparauit deꝰ diligentibus ſe.Si igit᷑ tanta ⁊ talia ſũt bo na ęterna ceęleſtia ꝗᷓ dñs om̃ipotens ſᷣpara uit ſanctis ſuis catholicis ⁊ fidelibꝰ popu⸗ lis:quid eſt ipſe deus qui talia ⁊ tanta pꝛe/ parauit? Quid eſt inqᷓ; omnipotens deus? Quid niſi ineſtimabilis:ĩeffabilis:incõpꝛe henſibilis:vltra om̃ia:extra om̃ia: pſᷣter om nia? Oèmnẽ em̃ creaturã ſuam excedit: om/ nem facturã p̃terit:vniuerſa pᷣcellit. Si em̃ quęras magnitudinẽ:maioꝛ ẽ:ſi pulchꝛitu/ dinẽ:pulchꝛioꝛ:ſi dulcedinẽ dulcioꝛ:ſi ſplẽ/ doꝛem:fulgidioꝛ:ſi iuſticiam: iuſtioꝛ: ſi foꝛ/ titudinem:foꝛtioꝛ:ſi pietatem: clementioꝛ. Nulla em̃ ratio patit᷑:vt vel factura factoꝛi ſuo ęquet᷑:vel opus artifici comparet᷑: ſicut * uidi non poteſt:hoc eſt:motum: lucẽ ⁊ fer ⸗ Sap.iʒ. legitur in ꝓpheta: Qui fecit foꝛtia: foꝛtioꝛ eſt: et qͥ fecit pulchꝛa pulchꝛioꝛ illis eſt. Sic autẽ huius vniceę deitatl pᷣcelſa inſignia pᷣ⸗ dicamꝰ: vt tñ nõ ſicut iudęi ſᷣ ſicut chꝛiſtia / ni: trinitati diuina myſteria ꝑit᷑ fateamur. Sicut em̃ om̃ipotẽs ⁊ ineffabilis pater eſt: ita omnipotẽs ⁊ incõpꝛehenſibilis filiꝰ: ita etiam ſpirituſſanctꝰ in patre ⁊ filio indiſcre te cõnexꝰ:ineffabilis atq; imenſꝰeſt. Pater/ em̃ ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus:vnus omnipo tens deꝰ:vnus in trinitate:vnꝰ in poteſta/ te:vnitas trinitas:ſẽpiterna maieſtaſ:vnũ/ potens ꝑ om̃ia:⁊ trinitas in vnitate:⁊ vni/ tas in trinitate conſiſtit:ſed nec trinitas di/ uiditur:nec vnitas ſeparat᷑. Hac igit᷑ catho lica fide armati atq; inſtructi chariſſimi:ne⸗/ fandos arrianos hęreticos qui ſe hoc tem/ poꝛe ipie iactitãt: ⁊ mitos chꝛiſtianos nr̃os ſeducendo coꝛrũpũt atq; decipiũt:bꝛeuiter ꝑcõtemur:quõ oꝛant dũm:qui ſentiunt cõ/ tra dñm. Reſpondẽt nobis dicentes:za-⸗ mus dñm vtiq; in trinitate:ſed vt legimus patrem maioꝛẽ:filium minoꝛẽ: ſpiritũſan⸗ Zohᷣ.14. ctum inferioꝛẽ:quia ipſe chꝛiſtus dicit: Pa ter maioꝛ me eſt.his reſpondemꝰ. Sic inqᷓ; oꝛatl ⁊ colitis deum? Sic plane:ſic legimꝰ: ſic colimꝰ:ſic oꝛamus.Ad hos dicimꝰ.Si qg̊ ita deũ colit ⁊ oratis: hoc nõ ẽ deũ magnũ vnum colere ⁊ rogare: ſed tres deos facere: Deutj. S. Et vbi eſt qð in lege diuina legit᷑? Audi iſ- rael: dñᷣis deus tuꝰ deꝰ vnꝰ eſt. Et iteꝝ alibi ait: Dominũ deum tuũ adoꝛabis: ⁊ illi ſoli abi. ſeruies.Si em̃ aliud eſt pater: aliud filius: aliud ſpirtuſſanctꝰ:iam nõ eſt vna trinitas ſᷣ diuiſa poteſtas. Quõ aũt diſcrepans po teſtas ſtare poteſt: Juxta euãgeliũ legimꝰ: Msttbe2. Domus in ſemetipſa diuiſa vel regnũ ſta⸗ re non poteſt. Quõ aũt diuinitas a ſemet⸗B ipſa diſcernit᷑:cum lucis ſplendoꝛ aut ſolis caloꝛ nullatenꝰ ſeparat᷑? Ecce em̃ ſicut vidi / mus: in ſole tria ſunt: ⁊ ſeparari om̃ino nõ poſſunt.QAuę autẽ tria ſunt videamꝰ:Cur/ ſus:ſplendoꝛ ⁊ caloꝛ. VUidemꝰ em̃ ſolẽ in cę⸗ lo currentem:fulgentem:calentẽ. Diuide ̊ ſi potes arriane ſolem: ⁊ tum demũ diuide trinitatem. Sed foꝛtaſſis de ſole diſcernen⸗ do difficilis eſt ratio:qꝛ in cęlo eſt:⁊ a nobiſ longe poſitus eſt. Ecce aliud ꝓponimꝰ ele/ mentum qð minus eſt:⁊ in terra nobiſcũ ẽ: Ignẽ dico qui in manibus noſtris habet᷑:- tñ non diuidit᷑. Et ignis em̃ tria habet:⁊ di uoꝛẽ. Si igit᷑ nefande heęretice diuidere nõ potes creatum ſolem ⁊ ignẽ: quõ potes di/ uidere deum omniũ creatoꝛẽ:? Audi autẽ et diſce hãc magnã ⁊ vnicã trinitatẽ ab exooꝛ · dio generis humani fuiſſe oſtenſã: Audi in lege ⁊ in ꝓphetis: in pſalmis ⁊ in euãgelio: Audi in apło ꝓculdubio declaratam: Au/ di inq; in geneſi: Fecit deꝰ hominẽ ad ima- Señ.r. ginem dei. Vt ſimul oſtẽderet inſeparabi/ lem trinitatẽ:ait in eo libꝛo:Et ſpũs dei fe/ Ab.. rebatur ſuꝑ aquas. Audi ꝓphetam dicen/ tem ex ꝑſona chꝛiſti: Spiritꝰ dñi ſuꝑ me ꝓ/ Egſa. er. pter qð vnxit me: euangeliʒzare pauperibꝰ miſit me. Audi in pſalmis: Verbo dñi celi Ns. z2. firmati ſũt: ⁊ ſpũ oꝛis eius om̃is virtus co/ rum.Et iterũ: Redde mihi lęticiam ſaluta/ Ps vo. ris tui:⁊ ſpiritu pꝛincipali cõfirma me. Au/ di hoc idem in euangelio ↄfirmatũ. Domi⸗ nus chꝛiſtus apoſtolis dicit: Data eſt mihi Mattb.2˙8 omnis poteſtas in cęlo ⁊ in terra:Eũtes ba ptiʒate om̃es gentes in nomine patris ⁊ fi/⸗ lij ⁊ ſpũſſancti.Audi apoſtolũ: O altitudo Ro.ii. diuitiaꝝ ſapientię ⁊ ſcientię dei:qᷓ; inſcruta bilia ſunt iudicia eius:⁊ inueſtigabiles vię eius. Quis em̃ cognouit ſenſũ dñi:aut qͥs conſiliarius eiꝰfuit: Aut quis pꝛioꝛ dedit il/ li ⁊ reddetur ei? Qm̃ ex ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊cin ipſo ſunt omia: ipſi gloꝛia in ſęcula ſęculoꝝ Amẽ. Si igitur tam veteribꝰ qᷓ; nouis ſcri/ pturi ſati aꝑteq; ꝓbatũ eſt diuinã vnitatẽ: trinitatẽ inſeparabilẽ:ſpertis penitus hęre⸗ urſat⸗ “ chartfn dubistlſl te⸗ lutfl⸗ eknnttn Kdſonn laMArgi unlestſeng. S Atiſarc⸗ Parmcünons utem , aleni dt undemni uie deſolediſene lockuncl und pponint ntemgobtä Snoſtnsbehet cümaheern notum.ͤtcr mine duge e: iggendn ugti: Mimie imatui hac ſeckaii Ain mstinenigdr. odetanumn Nhoniniggit 11 taannd boeC isdat digdamdid, ni iſonryi Fint uhnt is Demoniciß Dlntumin,, ſcimme N. vimmani D. onnnegn kiihlntd ui Nistol Pattb. 23. ſanctis cõmunicat: Sicut ipſe dñs ꝓmittẽ/ de verbis lpi0 rus. . ticis bm aplm dicentẽ: hereticũ poſt vnam Coꝛreptionẽ deuita:iam fideles noſtros po bulo⸗ de ipſa fide catholica ↄfirmemꝰ.Nul mol curat: cathecuminos baptiʒat:ſideles uſtiſicat: pęnitẽtes reparat: iuſtos augmẽ/ martyres coꝛonat: virgines:viduas et inat: ſacerdotes conſecrat: regnis ceęleſti/ us pᷣparat:i ęterna hęreditate cũ angelis onſirmat: In reſurrectione neq; nubẽt ꝑxpᷣm dñm nr̃jm: q cũ pr̃e ⁊ ſpũſctõ vi⸗ ult z regnar de p oia ſecula ſeculoꝝ Amẽ. Decoꝛpoꝛe ⁊ ſanguine dñi ieſu Et de humilitate tenẽda ar- 4 Sermo II —⏑ ANnum redemptoꝛẽ: humanũ ſalua/ teſt au . „„½ — E⸗ rent: T talia cogitare deſincrẽt. Quid ergo reſpodit: Hoc vos ſcandaliʒat? Si & vide⸗ coꝛpoꝛe ſanguine ſuo: qð coꝛpꝰ dixit eſcãẽ: anguinem potũ: ſacramẽtũ fideliũ. Agno/ idiut? Cum ergo cõmẽdans talẽ eſcã 1potũ diceret: Hiſi manducaueritis carnem meã ⁊ biberitis ſanguinẽ meũ:non habebitis vitam in vobis:⁊ hoc diceret de vita: quis alius q; ipſa vita:Erit aũt illi ho nini moꝛs non vita: qui mendacẽ putaue/ tvitam. Scandaliʒan ſũt diſcipuli eiꝰ:nõ mer om̃es:ſed plurimi:dicentes apud ſe/ ſos: Durus eſt hic ſermo: quis eũ po dire: Cum aũt hoc dñs apud ſemet/ m cognouiſſet: ⁊ murmur ac cogitatio/ audiſſet: cogitantibꝰ nec ſonantibꝰ vo/ ce reſpondit: vt ſe auditoꝛes eſſe cognoſce/ . itis fili hois aſcẽdẽtẽ vbi erat pus.QAuid ſibi vult: hoc vos ſcãdaliʒat:? Putaſt qꝛ de he C Rpoꝛe qð videtis partes facturꝰ ſũ: ⁊ videritis filii homis aſcẽdentẽ vbi 2ſuminõ poruit. Ergo ⁊ de coꝛpe acde ſan- uine ſuo dedit nobis ſalubꝛem refectionẽ: Ttam magna bꝛeuiter ſoluit de ſua integri⸗ Hte quęſtionẽ. Manducent ergo qui man/ gales caſto pudoꝛe ↄſeruat:clericos oꝛ- Adiuimus veracẽ magiſtrũ:diui t fideles. Audientes aũt quid aliud qᷓ; ius: Certe qui integer aſcẽdi potuit: ię quipe ſunt maioꝛes diuitię: nulli theſau/ ſi: nulli honoꝛes: nulla mũdi huius maio: ubſtantia:qᷓ; eſt ſides catholica:ꝗᷓ peccato/ res homines ſaluat: cecos illuminat: inſir/ vxoꝛes ducũt: ſ erũt quales angelis mea ↄſciſurꝰ ⁊ vobis daturꝰ? Quid ducant:⁊ bibant qui bibũt: eſuriãt ⁊ ſitiãt: ducare reſici eſt: ſed ſc reſiceris: vt nõ deſt/ ciat vnde reficert. Illud bibere quid eſt ni- ſi viuere: Maduca vitã: bibe vitam: habe/ bis vitam: ⁊ integra eſt vita. Tunc aũt hoc erit: id eſt vita vnicuiq; erit coꝛpꝰ ⁊ ſanguis chꝛiſti: ſi qð in ſacramento viſibiliter ſumi⸗ tur: in ipſa veritate ſpiritaliter manducet᷑: ſpiritaliter bibat᷑. Audiuimus em̃ ipſũ do⸗ minũ dicentẽ: Spiritꝰeſt qui viuificat:caro aũt non ꝓdeſt quicqᷓ;. Verba ꝗq̃ locutꝰ ſum vitã manducẽt: vitam bibant. Illud man- vobis:ſpũs ⁊ vita ſunt.Sʒ ſũt inquit qui/ dam qui nõ credũt: Ipſi dicebant: Hurus eſt hic ſermo:quis poteſt eum audire? LHu/ rus eſt: ſ duris: id eſt incredibilis ᷣ incre/ dulis. Sed vt doceret nos etiã ipſũ credere doni eſſe nõ meriti:Sicut iquit dixi vobis: nemo venit ad me niſi cui datũ fuerit a pa/ tre meo. Vbi aũt hoc dñs dixerit: ſi ſuꝑio/ ra euangelij recolamus:inueniemꝰeũ dixiſ/ ſe:HNemo venit ad me niſi pater qͥ miſit me traxerit eum. Non dixit duxerit:ſᷣ traxerit. oꝛem cõmẽdantẽ nobis pᷣciũ no. Iſta violentia coꝛdi fit:non carni. Quid g̊ miraris? Crede ⁊venis:ama ⁊ traheris.Ne arbitreris iſtam aſperã moleſtãq; violenti/ am: dulcis eſt: ſuauis ẽ:ipſa ſuauitas te tra hit. Nõne ouis trahit᷑:cum eſurienti herba monſtraf: Et puto qꝛ non coꝛpoꝛe impelli/ tur: ſed deſiderio colligat᷑: Sic ⁊ tu veni ad chꝛiſtum: noli longa itinera meditari. Vbi credis:ibi venis. Ad illũ em̃ qui vbiq; eſt amando venit᷑:non nauigando. Sed quo/ niã etiã in tali itinere abũdant fluctus ⁊ tẽ- peſtates diuerſaꝝ temptationũ: in crncifi- xum crede:vt fides tua lignũ poſſit aſcẽde⸗/ re. Hon mergeris:ſᷣ ligno poꝛtaberis. Sic ſic in huius ſeęculi fluctibꝰ nauigabat ille q dicebat: Mihi aũt abſit gloꝛiari:niſi in cru ce dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Miirũ eſt autẽ ꝙ p⸗ dicato chꝛiſto cruciſixo: audiunt duo: vnus cõtemnit:alter aſcendit.Qui cõtemnit im/ B Sal. s. putet ſibi:qui aſcendit nõ arroget ſibi. Au./ diuit em̃ a veraci magiſtro: NHemo venit ad me: niſi datũ fuerit ei a patre. Saudeat a datũ eſt:gratiaſ agat dãti coꝛde humili:nõ arrogãti:ne qð humilis meruit:ſuꝑbꝰ amit tat. Nam etiã qui iam in ipſa via ambulãt: ſi ſibi eaʒ tribuerint ⁊ viribus ſuis: ꝑeũt de illa. Ideo humilitatẽ docens nos ſãcta ſcri ptura:ꝑ apim dicit: Cum timoꝛe ⁊ tremoꝛe veſtrã ipſoꝛũ ſalutẽ oꝑamini.Et ne ſibi ali / quid inde darent qꝛ dixit:oꝑamini:ↄtinuo ete ”sü à à Bancti ſubiunxit:Deus em̃ eſt qui oꝑat᷑ in vobis: ⁊ velle ⁊ oꝑari ꝓ bona volũtate. Deus eſt q̃ operat᷑ in vobis: ideo cũ timoꝛe ⁊ tremo/ re vallẽ facite:imbꝛẽ ſuſcipite:depᷣſſa implẽ tur:alta ſiccant᷑. Gfa pluuia eſt.Quid ergo Jscobi.⸗. miraris: ſi deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰ au/ teunm dat gratiã? Ideo cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe: Ro.i1. jd eſt cũ hũilitate.Noli altũ ſapere:ſᷣ time. Time vt implearis: noli altũ ſapere ne ſic- ceris. Sʒ iam inqͥs ambulo viam iſtã: opꝰ erat vt diſcerẽ: opꝰ erat vt ꝑ doctrina legis ſcirem quid agerẽ. Habeo liberũ volunta/ tis arbitriũ: Quis me ab iſta via ſeꝑabit: Si legas diligẽter: inuenies quẽdã de ſua q̃dã abũdantia quã tñ acceperat extollere ſe cepiſſe:dñm autẽ miſericoꝛdẽ vt doceret humilitatẽ:qð erat abſtuliſſe:illũ vero ſub/ ito inopem remanſiſſe: ⁊ miſericoꝛdiam dei NxS.29. recoꝛdatiõe cõfeſſũ dixiſſe: Ego dixi in abũ dantia mea:nõ moueboꝛ in ęternũ. Ego di xi ĩ abũdãtia mea. Sʒ ego dixi:homo dixi: NðS.iI5. Omnis homo mendax.Ego dixi.Ego ̊ di xi in abũdãtia mea.Tanta erat abũdantia vt hoc dicere auderẽ: Mõ moueboꝛ in eter⸗ P?. 29. num. Quid deinde? Dñe in voluntate tua pᷣſtitiſti decoꝛi meo virtutẽ:Auertiſti aũt ſa ciem tuã: ⁊ factꝰ ſum conturbatꝰ. Oſtẽdiſti inquit mihi: qꝛ illud qð abundabã de tuo erat. Oſtẽdiſti mihivnde peterẽ:cui tribue/ rem qð acceperã: cui gratias agere deberẽ: ad quẽ currerẽ ſitiẽs vnde implerer: ⁊ quo impletus eſſem ad quẽ cuſtodirẽ. Foꝛtitu/ dinem em̃ meam ad te cuſtodiã. Qð te lar/ Nx. S58. giente impleã:te ſeruatoꝛe non ꝑdã. Foꝛti/ tudinẽ meã ad te cuſtodiã.Hoc vt oſtende/ res mihi:auertiſti faciẽ tuam:⁊ factꝰ fũ con turbatus. Cõturbatꝰ*:qꝛ ſiccatus:ſiccatus: quia exaltatꝰ.Dic ergo ſiccus et aridus:vt Pv. 142. rurſus impleari: Aia mea velut tra ſine aq tibi. Dic aia mea velut terra ſine aqua tibi. NS.29. Tu em̃ dixeras: non dñs dixerat: HNon mo ueboꝛ in ęternũ: Tu dixeras ſſumẽs de te: ſ non de tuo:⁊ quaſi putabas de tuo. &ρ & Px.a. dſis dicit: Seruite dño in timoꝛe:⁊ exultate Nbił.a. ei cum tremoꝛe:ſic apoſtolus:Cũ timoꝛe et tremoꝛe:veſtram ipſoꝛũ ſalutem oꝑamini. Deꝰ eſt em̃ qui oꝑatur in vobis.Ergo exul/ tate cũ tremoꝛe:ne quãdo iraſcat᷑ dñs. Vi/ deo qꝛ clamaãdo pᷣuenitis. Quid em̃ dictu/ rus ſũ ſcitis:clamado pᷣuenitis. Et hoc vn- de habeti: niſi qꝛ docuit ad quẽ credẽdo ve niſtis? Hoc & dicit: audite qð noſtis:nõ do/ ceo:vᷣ cõmẽoꝛo pᷣdicãdo: imo nec doceo qꝛ Auguſtini noſtł:nec cõmẽoꝛo qꝛ memiſt: ſimul dico⸗ m qð nobiſcũ tenetis. Hoc dñs dicit: Aöb /· hendite diſciplinã et exultate: ſᷣ cũ tremoleꝛ vt ſemꝑ hũiles teneat qð accepiſtis: ne qñ iraſcat᷑ dñs:vtiq; ſuꝑbis ſibi qð habẽt tri- buentibꝰ:nõ illi a quo habent gratias agzÜü3⸗ tibus. Ne qñ iraſcat᷑ dñs: ⁊ ꝑeatis de via iu es.a. ſta. Nunquid dixit:ne qñ iraſcat᷑ dominꝰ nõ veniatis ad viam iuſtã. Nũquid ne qm iraſcat᷑ dñs:⁊ nõ vos ꝑducat ad viã iuſtt: aut nõ vos admittat ad viã iuſtã? Jã in li- la ambulatis:nolite ſuꝑbire:ne etiã de ila peatis. Et ꝑeatl inqᷣt de via iuſta:cũ exar/re nit in bꝛeui ira eius ſuꝑ vos. Hõ in longi: Vbi ſuꝑbis: ibi qð acceperas perdis. hDis territꝰ homo q̃ſi diceret: Quid ergo faciä?z Segquit᷑.Beati om̃es qui cõſidunt in eum: non in ſe ſᷣ in eũ.Gratia ſalui facti ſumꝰ:nõ Eps.a. ex nobis:ſᷣ dei donũ ẽ. Foꝛte dicatl:Quid ſibi vult qð hoc ſępe dicit:? Iterũ hoc:et in tertio hoc:⁊ ꝓpe nunqᷓ; loquit᷑ niſi qũ dicit. Atinã non ſine cauſa dicã. Sunt em̃ hoies ingrati gratię: multũ tribuentes inopi ſau/ cięq; naturę. Veꝝ ẽ:magnas arbitrij liberi vires hõ cũ cõderet᷑ accepit:ſᷣ peccãdo ami/ ſit. In moꝛtem lapſus eſt:infirmꝰ factꝰ eſt: Lud.10. a latronibꝰſemiuiuꝰin via relictꝰeſt: In iu/ mentũ ſuũ leuauit eũ tranſiẽs ſamaritanꝰ: qð interpᷣtat᷑ cuſtos:ad ſtabulũ adhuc ꝑdu/ ci᷑. Quid extollitur? Adhuc curat᷑. Sʒ ſuffi cit inquit mihi ꝙ in baptiſmo accepi remil/ ſionẽ oim peccatoꝝ. Nũqᷣd qꝛ deleta eſt ini quitas:finita eſt inſirmitas: Accepi inquit remiſſionẽ omniũ peccatoꝛũ. Pꝛoꝛſus verũ eſt:deleta ſunt cũcta peccata in ſacramẽto baptiſmatis: cũcta pꝛoꝛſus:dicta:facta:co gitata: cũcta deleta ſũt. Sed hoc eſt qð in/ fuſum eſt in via: oleũ ⁊ vinũ. Retinetis:ſe- miuiuus in via ille a latronibus ſauciatus quõ ſit conſolatus:accipiens oleum ⁊ vinũ vulneribꝰ ſuis. Jam vtiq; erroꝛi eius indul tum fuit: ⁊ tamẽ ſanat᷑ languoꝛ in ſtabulo. Stabulũ ſi agnoſciti: eccleſia eſt. Stabulũ modo qꝛ viuẽdo tranſimꝰ: domus erit vn- de nunq́; migrabimꝰ cum ad regnuʒ cęloꝛũ ſani ꝑuenerimus. Interim in ſtabulo liben ter curemur: nõ adhuc languidi de ſanitate gliemur:ne nihil alið ſuꝑbiẽdo faciamꝰ niſſ vt nunqᷓ; curãdo ſanemur. Bſidic aia mea Ps. io2. dñm: dic aię tue:dic: Adhuc in hac vita es: adhuc carnẽ fragilẽ poꝛtas:adhuc coꝛp qð Saß.. coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩiaʒ:adhuc pltegritatẽ reſurrectõis accepiſti remediũ oꝛõis:adhbuc tic dil . tenobdeh hn nclo (n.Qücormu der ſeteetlo nnbitie⸗ nbordes hochui gatocslig zeubſ: zuoſeen ns Poſt falehina ⸗Abſorp notuae? islochel Quid ck: Ppeccutuzt nortiset ſit Lunc: Muſyent; leipognet uube e: Debitn lub daſfhace hichpoſtre Unb eſtunie (gtäinipa fechiurc⸗ Econuz netocon hicdictur nerf hotidpſa Auct de⸗ Ohermmiſ⸗ lantöete⸗ ceer. po Ginitgfn⸗ tn. Hiag Mulgzſel lencnett (cündia ;—— Rno⸗ 8 mmaych ſm alclukr deighe 10 luſp⸗ ſooftif edicſpol wolänt⸗ 4, eine Wans. 5. vtiq; dicis: donec ſanent la guoꝛes tui: Dimit dica.⸗ drengidl lkclere s Mnlng neeis h QAuileg ici cöcdantnan luſinig 4 medicni Aul, 2Neibet; uäniiciu Suncti duenezirpiia⸗ usrhrildan inßuht inäm AOu sz. io2. ñ erect collis:dic aĩę tuę: te nobᷣ debita nr̃a. Dic ꝗ̊ ais tuę:hũilis vallis: :Bñdic aia mea dũm ⁊ noli obliuiſci oẽs retributiões eiꝰ.Quas re/ tributiões?:Dic:enumera:grãſ age.Quas re/ tributiões?Qui ꝓpitiꝰſit oĩbꝰiniqᷣtatibꝰ tuiſ. Hoc factũ ẽ ĩ baptiſmo. Quid fit mõ? Qui ſa- nat oẽs lãguoꝛeſ tuos.hoc fit mõ:Asſco.Sʒ qᷓ;diu h ſũ:coꝛpꝰqð coꝛrũpit᷑ aggãuat aiaʒ. Dic ⁊ qð ſequit᷑: Qui redimit de coꝛruptiõe vitã tuãs. Poſt redẽptionẽ de coꝛruptiõe qͥd reſtat? 1.Corj.I5. Qñ coꝛruptibile h̊ iduerit icoꝛruptionẽ:⁊ moꝛ tale h̊ induerit ĩmoꝛtalitatẽ:tũc ſit ᷣmo qͥ ſcptꝰ ẽ: Abſoꝛpta ẽ moꝛs ĩ victoꝛia. Vbi ẽ moꝛſ ↄtẽ/ tio tua? Ibi recte. Vbi ẽ moꝛſ aculeꝰtuꝰ:Quę ris locũ eiꝰ ⁊ nõ iuenies. Quid ẽ aculeꝰmoꝛt.? MAuid eſt:vbi eſt moꝛs aculeus tuus? Vbi eſt peccatuʒ? Quęris: ⁊ nuſq; eſt. Aculeus enim moꝛtis eſt peccatum. Apoſtoli:non mea ba ſũt.Tunc dicetur: Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ⸗ Nuſq; erit peccatũ:nec quod te capiat:nec qð te ipugnet:nec qð ↄſciazʒ tuã titillet. Tũc ñ di / Matth.õ,: cet᷑: Debita nr̃a dimitte nob:ſ qͥd dicet᷑t Zñe a.26. deyꝰnr̃ pacẽ da nob: oia em reddidiſti nob. De/ niq; poſt redẽptionẽ ab om̃i coꝛruptiõe: quid ritd t ².Timotb. 4. reſtat niſi coꝛona iuſticie? Ypſa certe reſtat: S ſes ſun adolidu – alinon Gduchtn u. Migl mmi pwien Cns olomt Cs darin Geltofi õ ntn – : Dl Hi o, etiã in ipſa vlł ſub ipᷣa nõ ſit caput turgidũ: vt recipiat coꝛonã. Audi: attẽde pſalmũ qᷓ; nolit E coꝛonaʒ turgidũ caput.Cũ dixiſſet: Qui redi met ð coꝛruptõe vitã tuã: qͥ coꝛonat te iqͥᷣt. JYꝗ hic dicturꝰeras: Coꝛona te: merita mea fat:· xtꝰ mea fec h: debitũ reddit᷑: nõ donat᷑. Audi potiꝰ pſalmũ: Mã ⁊ h̊ tu diciſ:cois hõ mẽdax. Audi deꝰ qͥd dicat: Qui coꝛonat te ĩ miſerati one ⁊ miſcõia. De miſcðia te coꝛonat: de mi,/ ſeratiõe te coꝛonat. Hõ em̃ dignꝰfuiſti quẽ vo caret:⁊ vocatũ iuſtificaret: ⁊ iuſtiſicatũ gloꝛiſi Eo. In. Caret. Reliqę ꝑ electionẽ gfę ſaluę facte ſunt. Si aũt gra:nõ ex oꝑibꝰ:alioqᷣn gfa iã nõ ẽ gra tia. Hã ei qͥ oꝑat᷑:merces ñ iputabit᷑ ̃m gr̃aʒ: ſed ſcom debitum. Apoſtolꝰ loquit᷑.HNõ ſcom gratiaʒ:ſed ᷣm debitũ. Te aũt coꝛonat in mi⸗ ſeratione ⁊ miſericoꝛdia: Et ſi tua merita pꝛę⸗ ceſſerũt:dicit tibi deus: Diſcute bona merita tua:⁊ videbis quia dona ſunt mea.hheęc eſt iu NPs.· z. ſticia dei. Quomodo dicit᷑: Dñi eſt ſalꝰ: non ꝗ ſaluꝰẽ dñs:ſᷣ quã dat eis qͥs ſaluos fac᷑:ſic x dei gra ꝑ ieſũ xpᷣm dñũm nr̃m iuſticia dei dicit᷑: o. 4. nõ qᷓ iuſtꝰẽ dñs: q̃ iuſtificat eoſ qs ex ipijs iu ſtos fac. Quidã vo qm̃ aliqñ iudęi ⁊ xpianos ſe dicivolũt:⁊ adhuc ignoꝛãteſ dei iuſticiã:ſuã Bo. o. volũtoſtitue:etiã tẽpoꝛibnfis:tꝑib aptę gfę: uerſi a ritis: Bermo III tẽpoꝛibꝰ nũc reuelateę:pꝛiꝰ occultatę gre: nunc in area manifeſtę grę ꝗ aliqũ latebat i vellere: paucos intellexiſſe video:plures nõ itellexiſſe neqq; tacẽdo fraudabo.Quidã ð antiqs iuſt? Judid.. gedeon:petiuit a dño ſignũ ⁊ dixit: Peto dñe vt vellꝰ qð in area pono cõpluat᷑: ⁊ area ſicca ſit. Factũ ẽ:cõplutũ eſt vellus:area tota ſicca Zacobi erat. Expᷣſſit mane vellꝰin peluim: qm̃ hũilib?ꝰ cobi 4· dat᷑ gfa:⁊ ĩ pelui dñs noſtis qͥd fecerit diſcipu Judicdl. lis ſuis. Itẽ petiuit alteꝝ ſignũ: Volo inquit lc.. dñe: vt vellꝰ ſiccũ ſit:area cõpluta. Et h̊ factũ eſt. Repete tẽpꝰveteriſ teſtamẽti:gr̃a occulta/ ta ẽ ĩ nube tãq; imber in vellere. Attende mõ tẽpꝰ noui teſtamẽti:diſcute gentẽ iudęoꝝ:q̃ſi vellꝰ ſiccũ iuenies:oꝛbis vᷣo totꝰ tãqᷓ; ũla area plenꝰẽ gr̃a:nõ occulta:ſᷣ᷑ manifeſta. Vñ mul/ tũ plãgere cogimur frẽs nr̃os:qͥ nõ ↄtra occul ta:ſᷣ 3 aptã grfam manitfeſtaq; ↄtẽdũt. Jgſci c iudęis: Quid xpᷣiani:? Quare inimici grę xpᷣi: Quare ð vob pᷣſumẽtes:Quare igrati:xaua/ re em̃ xpᷣs venit: Nũqͥd natura h̊ ñ erat: NMa/ tura nõ erat:quã młtũ laudãdo decipiti:⸗ Nü⸗ qd lex hic nõ erat? Sʒ ait apłs:Si ꝑ legẽ iuſti/ Salł.a. cia: xpᷣs grat moꝛtuꝰẽ.Qð ait aplłs de lege: H nos iſtis dicimꝰð natura.Si ꝑ naturẽã iuſti/ cia: xpᷣs grat moꝛtuꝰẽ.Qð &̊ dictũ ẽ ð iudę/ is:h̊ oĩno ĩ iſtꝭ videmꝰ.Zelũ dei hñt: ſᷣ nõ ſᷣm Ro.ꝛ0. ſciẽtiã.Quid ẽ nõ ſᷣm ſciẽtiã? JIsrãtes em̃m dei iuſticiã ⁊ ſuã volẽtes ↄſtituè: iuſticię deiñ ſũt ſiecti. Frẽs mei:cõpatimini mecũ. Vbi taleſ iuenerit:occultare nolite:nõ ſit ĩvob ꝑũſa mi ſericoꝛdia: ꝓꝛſus vbi tales inueneriti occłtare nolite. Redarguite ↄtradicẽtes: ⁊ reſiſtentes ad noſ ꝑducite. Jã em̃ ð hac cauſa duo cõcilia miſſa ſũt ad ſedẽ apłicã: inde etiã reſcpᷣta ve/ nerunt.Cauſa ſinita eſt: vtinam aliquãdo fi/ niatur erroꝛ. Ergo vt adutãt monemꝰ: vt in/ ſtruant᷑ docemus: vt mutentur oꝛemus. Con . De verbis Apoſtoli Spiritu am/ SGal. 5. bulate: 7 deſideria carnis neperfece/⸗ Bermo II. ↄſideremꝰ fres: añ grz dñi qͥd fueri/A m: 2 ꝑ grãzʒ dſi qͥd eẽ cęperimꝰ: ꝓfecto iueniemꝰ:ſic hoĩes i meliꝰ cõmutaãt᷑:ita tiã traꝝ loca ꝗᷓ pꝛiꝰ ↄtra dei grãm fuerũt: dei gẽe dicat᷑. Nos em̃:ſic dicit apls: tẽplũ dei vi 2. Corj.s ui ſumꝰ: ꝓpt᷑ qð dicit deꝰ: inhabitabo in illis ⁊ deambulo. Quę aũt hic ſimulachꝛa fuerũt: lat aũt ĩnob pᷣſetia maieſtati:ſi latitudinẽ iue a 4 Bancti nerit charitatis. Adhucnos exhoꝛtãs aplus: ait: Dilatamini: ne ſitis iugũ ducentes cũ in/ fidelibus. Si dilatemur: deambulat in nobiſ deus: ſed vt dilatemur oꝑetur ipſe deus. Si em̃ latitudinẽ charitatis facit: quę non nouit anguſtias:videte quia deus ſibi in nobis la⸗ titudinem facit: ipio dicente apoſtolo: Cha/ ritas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris: per ſpiritumſanctũ qui datus eſt nobis. Pꝛopter poc latitudinem inquã: in nobis deambulat Hal. 5. deus. AModo apoſtoli epiſtola cum recitaret᷑ audiuimꝰ:Spiritu ambulate:⁊ deſideria car- nis ne ꝑfeceritis: Caro em̃ cõcupiſcit aduer/ ſus ſpiritum: ⁊ ſpiritus aduerſus carneʒ. Heęc inuicem aduerſantur: vt non ea quęcũq; vul/ tis faciatis. Baptizatis dicebat: ſed templũ dei ediſicabat adhuc: nondũ dedicabat. Vi⸗/ dete fratres mei quẽadmodũ cũ loca ipſa ter/ rena in melius conuertant᷑:alia diruũtur atq; frãgunt᷑:alia in melioꝛes vſus cõmutant᷑:ſic ⁊ nos ſumus. Opera carnis fuerunt in nobis. Audiſtis cum cõmemoꝛant᷑: Manifeſta ſunt inquit opera carnis: quę ſũt foꝛnicatiões:im/ mũdicię: idoloꝝ fuitus: veneſicia: nõ bñficia: id ẽ nõ a bonis dicta a venenis: ↄtentioes: iimicitię:hereſes:iĩuidię:ebꝛietateſ:⁊ his ſilia: deijciẽda ſũt nõ mutãda:qꝗ̃ pᷣdico vob ſiẽ ſᷣdi/ xi:qm̃ qͥ talia agũt:regnũ dei nõ poſſidebũt. Iſta ĩ nob tãq; idola frãgẽda ſũt: in vſus aũt melioꝛes vᷣtẽda ipſa coꝛꝑis nr̃i mẽbꝛa:vt quę fuiebãt imũdicię cupiditati: ſuiãt gr̃e chari/ B tatis. Sʒ videte qͥd dixerit:⁊ diligẽt᷑ adutite. Oparij dei ſumꝰ:adhuc ędiſicat᷑ tẽplũ dei:ĩ ca pite ſuo iã dedicatũ ẽ:qm dñſ reſurrexit a moꝛ tuis: deuicta moꝛte: moꝛtalitate ↄſũpta: aſcẽ/ dit ĩ cęlũ:qꝛ ſcriptꝰ de illo erat pſalmꝰ dedica⸗ Põ. 29. tiõis domꝰ. Jõ pꝰpaſſionẽ dic᷑:Cõũtiſti luctũ meũ ĩ gaudiũ mihi:ↄcidiſti ſaccũ meũ:⁊ accin xiſti me iocũditate:vt pſallat tibi glia mea:et nõ cõpũgar. Facta ẽ & illa poſt paſſiõeʒ dedi/ catio ĩ reſurrectiõe.Ergo ⁊ nr̃a mõ ſit ędiſica/ tio ꝑ fidẽ: vt fiat ⁊ ipſa dedicatio ꝑ vltimã re- ſurrectionẽ. heniq; poſt iſtũ pſalmũ dedica/ tiõiſ domꝰ:vbi oſtẽdit᷑ reſuſcitatio capitl nfr̃i: aliꝰẽ pſalmꝰ poſt iſtũ: i añ iſtũ.Sic hʒ titulꝰ: Es. 95. Qñ domꝰędiſicabat᷑ poſt captiuitatẽ. Recoli te captiuitatẽ: vbi añ fuerimꝰ qñ totũ mũdũ velut maſſã iſideliũ diabolꝰ poſſidebat.Pꝛo/ pter hãc captiuitatẽ redẽptoꝛ aduenit: pᷣcium nr̃m ſaguinẽ ſuũ fudit. Fuſo ſuo ſanguine:ca/⸗ ptiuitatis nr̃e inſtrumẽta deleuit. Cex inquit Ro. ⁊. ꝗplus ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis ſũ venũda Auguſtini tus ſb pctõ. Antea ſbõᷣ pctõvenũdati:ſᷣ poſtea gfa liberati. Poſt iſtã captiuitatẽ domꝰ mõ ęgdiſficat᷑:⁊ vt ędiſicet᷑ euangeliʒat᷑.Sic em̃ in- * 59 . cipit pſalmꝰ iſte: Cantate domino canticum nouum.Et ne putes domum iſtam in vno an No. 555. gulo ediſicari:ſicut ediſicant ſciſmatici vel hę/ retici: attende quod ſequit᷑:Cantate domino omnis terra. Cantate domino canticũ nouũ: ↄtra cãticũ vetꝰ:teſtamẽtũ nouũ:qꝛ pꝛiꝰ teſta / mẽtũ vetꝰ. Nouꝰ homo: vt deponat᷑ vetꝰ ho⸗ mo. Exuite vos inqͥt veterẽ hoĩem cũ actibus ſuis:reinduite nouũ qͥ ̃m deũ creatꝰ ẽ:i iuſti/ cia ⁊ ſãctitate vᷣitati. Ergo cãtate dño canticũ nouũ: cantate dño ois tra.Cãtate ⁊ ędiſicate: cãtate ⁊ bñ canite.Anũciate diẽ ex die ſaluta/ re eiꝰ: annũciate diẽ ex die xpᷣm eiꝰ. Quid eſt em̃ ſalutare eiꝰ: niſi xpᷣm eiꝰ? Pꝛo iſto ſalutari oꝛabamꝰ i pſalmo:Oſtẽde nob dñe miſericoꝛ/ diã tuã:⁊ ſalutare tuũ da nob. Deſiderabãt h̊ antiqͥ iuſti ſalutare:de qͥbꝰ dñs dicebat diſci/ pulis: Multi voluerũt videre ꝗ̊ᷓ vos videtis: ⁊ nõ potuerũt.Et ſalutare tuũ da nob. Dixe/ rũt h̊ antiqͥ iuſti:Salutare tuũ da nobis:xpᷣm tuũ cũ in hac carne viuimꝰ videamꝰ:videamꝰ i carne qͥ nos liberet a carne: veniat caro mũ/ dans carnẽ:patiat᷑ caro:⁊ redimat aĩaʒ ⁊ car/⸗ nẽ. Et ſalutare tuũ dñe da nobᷣ. In h deſide/ rio erat ille ſanctꝰ ſenex ſymeõ: In h̊ inq; deſi- derio erat ſenex ille ſanctꝰ et de deo bñ meritꝰ ſymeon:ſine dubio ⁊ ipſe dicebat: Oſtẽde no biſ dñe miſcðiã tuã:⁊ ſalutare tuũ da nob.In H deſiderio:i talibꝰpᷣcibꝰreſpõſũ accepit:qꝛ nõ guſtaret moꝛtẽ niſi videret xpᷣm deũ. Natus eſt xpᷣs:veniebat ille:ille ibat:vſ donecveniret ille ire nolebat. Jã ſenectus matura exclude/ bat:pᷣ ſincera pietas detinebat. At vbi venit: Cok. z. C Põ. 84. Lud. s Ps. 84. at vbi natꝰ eſt:at vbi eũ poꝛtari mr̃is manibꝰ vidit:⁊ diuinã infantiã pia ſenectꝰ aguit:acce pit eũ i manꝰ ſuas ⁊ dixit:mũc dimittldñe ſer uum tuum in pace: qꝛ viderunt oculi mei ſa/ lutare tuũ. Ecce vnde dicebat:Oſtẽde nobis domine miſericoꝛdiam tuam:⁊ ſalutare tuum da nobis. Impletum eſt deſideriũ ſenis:mũ / di ipſius ſenectute vergente. Ipſe ad ſenem hominem venit:qui mũdum veterẽ inuenit. Ergo ſi mundũ veterem inuenit: audiat mũ/ dus: Cantate dſio canticũ nouũ:cantate dño oĩs terra. DHeſtruat᷑ vetuſtas:nouitas ſurgat. 7 Ludj.2. Pz3.55. Cãtate dño canticũ nouũ:cãtate dño. Vide- - te certamẽ ędiſicantiũ. Catate dño: bñdicite nomẽ eiꝰ:bñ nũciate: qð ẽ grece euãgelizate. Quid: Diem ex die. Quem diem ex die: Lu⸗ der fſenerlun Annücia nlbus pop godon eſtſupon oſnes o eni fet ne (ggarrantg ones quc onnnenten ſerracanta nquitar nusero 8ale Ktuentez. Oinguttam concuplſa cſtiſta den aguerusl Herenin! AVlii ficun deckcamin Vulnise 1ictapd lusznoe i. Leo adüſascan Vlltl ſee ap up⸗ ſituambe ſcariasc bPichnk. nireertin vobisre leginenn Plecenns. (tocuptſ. Gömwlt: . lt Aud Miſcttg ſoeme⸗ ſöſatinpe Rfatant Mpblin clieg⸗ lb⸗ nemns⸗ 1 lo, cumcom verbis Apoſtoli ermo III ni men ex lumine:ſilium de patre:ſalutare eius. tentio tua:?Triũphantiũ iſta vox eſt:non pu,/- Ni.Seii, Annũciate in gentibus gloꝛiam eius: in om / gnãtiũ. Pugnantiũ autẽ vox eſt: Miſerere Nẽ. s. nino Gnmne nibus populis mirabilia eius. Ecce quomo/ mei dñe qm̃ infirmꝰ ſũ:ſana me dñe qm̃ ↄtur⸗ tkninmn do domꝰ ędiſicat poſt captiuitatẽ.Terribilis bata ſũt oſſa mea: ⁊ aĩa mea turbata ẽ valde: nruirte eſt ſuꝑ omnes deos.Super quos deos: Qm̃ ⁊ tu dñe vſqqͥ. Vide laboꝛãtẽ in certamie.Et E nrnnin oimes dij gentiũ dęmonia: dominꝰ aũt celos tu dñe vſq;q: Quid ẽ vſcha: Quouſq; ꝓbes vamini⸗ 4P3. 18. fecit. Sanctos fecit:aplos fecit: Quoniã cęli qꝛ ego ſubuenio. Si em̃ cito ſubuenirẽ:lucta⸗ diggtt enarrant gloꝛiã dei.Nõ ſunt loquelę neq; ſer/ mẽ nõ ſentires: taq; de tuis viribꝰ ſuꝑbires:⁊ + mones quoꝛũ non audiant᷑voces eoꝛum. In piſtã ſuperbiã nũq; ad victoꝛiã puenires.Di/ gend 6 onmnem terram exiuit ſe onus eoꝛum: qꝛ omnis ctũ ẽ quidẽ: Adhuc te loquẽte:dicã:ecce aſſü. Elſa. 538. ienpiſ teerra cantat canticum nouũ. Audiamus erga Sed deus ⁊ cum differt adeſt: et quod differt nrn R 1. or.5. 7 apoſtolũ: architectum magiſtri: VUt ſapiẽs ageſt: ⁊ differẽdo adeſt:ne pᷣpꝛoperã cum im- e dnolnni inquit architectus fundamentũ poſui. Audia plet voluntatẽ:perfectam non impleat ſanita atetckian mus ergo iſtum architectũ quędam noua cõ/⸗ tem. Mõ enim fratres mei apoſtolo paulo nõ Kadeſn, Satł.s.ſtruenteʒ:quędã vetera deijcientem. Spiritu agerat:q cũ certaret ne extolleretur timebat: mer Qutt D inquit ambulate. Noua eſt iſta cõſtructio. Et In magnitudine inquit reuelationũ mearuʒ 2. Corj. 12. oleſtui concupiſcentias carnis ne ꝑfeceritis. VUeterũ ne exrollar. Videte in conflictatiõe certanteꝛ:· ddieniant eſt iſta deſtructio. Caro em inquit cõcupiſcit nondũ in ſecuritate triũphantem. In magni⸗ Deſtehi aduerſus ſpirituʒ:⁊ ſpiritus aduerſus carnẽ. tudine reuelationũ mearũ ne extollar: Quis cht id lHec enim inuicem aduerſant᷑: vt non ea quę dicit: ne extollar? O terroꝛ:o tremoꝛ: Quis di⸗ eiwentns vulil faciatis. Adhuc em̃ ediſicamini: nõdũ cit ne extollar? Cum tanta eiusverba ſunt re/ iiuns. Dr⸗ dedicamini:vt nõ ea ꝗᷓ vult faciat.Quę em̃ condentia elationem: concupiſcentia tumo/ dndhsin vultis? Vr oino nullę ſint ↄcupiſcẽtię malaꝝ rem:⁊ dicit ne extollar? Parum eſt quia dicit: dennenten ⁊ illicitaꝝ delectationũ.Qui ſctũs hęc nõ ve/ ne extollar:videte medicamentum: quod ſibi venin anni lit? Sʒ nõ efficit: diu hic viuit᷑:hoc nõ im/ dicit apoſitum. Me extollar inquit:datus eſt imattign plet᷑. Caro em̃ ↄcupiſcit aduerſus ſpm:⁊ ſpũs mihi ſtimulus carnis meę:angel ſathanę.O 5. Pbicden adũuſus carnẽ.Hheęc em̃ inuicẽ aduſant᷑:vt ea ꝗ venenum quod non curatur niſi veneno.Da/ Zubni⸗ vult facere: vt nullę ſint i vob ꝓꝛſus reꝝ illici- tus eſt mihi ſtimulꝰ carnis meę angelꝰ ſatha⸗ dedeohinet taꝝ ↄcupiſcẽtię ñ poſſitis.Quid & reſtat: Spi nę:qui me colaphiʒet. Caput cędebat᷑: ne ca⸗ tbar kün ritu ambulate.Et qꝛ nõ poteſt efficẽ vt ↄ»cupi put extolleret᷑. Oantidotũ:quaſi quod de ſer emünuni ſcẽtias carnis ↄſumati: ↄcupiſcẽtias carniſ ne pente conficitur:⁊ ꝓpterea tyriacum nũcupo iunegt⸗ pficiati. Conſumere qͥdẽ illaſ atq; fiinire ⁊ pe tur. Serpẽs enim ille ſuperbiã perſuaſit. Gu/ Gen.5. „ —Rr nit extirpare oĩno velle debetis: q́;diu ſũt ĩ ſtate ⁊ eritis ſicut dij:ſuꝑbię ꝑſuaſio eſt. VUn/ sunmmi vobis: ⁊ ẽ alia lex in mẽbꝛis veſtris repugnãs de cecidit: inde deiecit. Merito ergo venenũ mumnatnin legi mentis veſtrę: concupiſcentias carnis ne ſerpentis ſanatur. Quod ait apoſtolus: Pꝛo 2. Cor.r2. Ph⸗ ꝑfeceritis. Quid em̃ vultis: Vt omnino non pter qð ter dominum rogaui:vt auferret euz 41 und’ ſint ↄcupiſcẽtię carnis:nõ vos ꝑmittãt iplere a me.Abi eſt:Adhuc te loquente dicam:ecce qð vulti: Nolite eas ꝑmittere implere qd vo- aſſum? Pꝛopter qð non ſemel:ſed iterũ ⁊ ter/ nnn – lũt. Quid vulti? Vt oĩno nõ ſint:ſᷣ ſũt: Caro tio dominum rogaui. MNõne tunc ⁊ ipſe dice/ nn ⁊cupiſcit aduſus ſom̃:ↄcupiſcat ſpũs aduer / bat: Et tu domine vſq;quo:? Sed nũquid qꝛ Pẽs.s. mmdn b ſus carnẽ: vt nõ ea ꝗ̊ vultis faciatis:id eſt vt difſferebat:inde nõ aderat:⁊ falſum erat: Ad- Eſa.ʒ8. gin 1 nõ ſint in vobis ipſeę cõcupiſcentię carnis:nec bhuc te loquẽte:dicam ecce aſſum? Quid em̃e = ipſe faciant qð volũt: vt opꝰearũ ꝑficiat. Si Abedicus quãdo dat quod deſideras adeſt: — non tibi in totũ cedit᷑:noli ⁊ tu cedere. Pꝛius quãdo ſecat non adeſt: Nonne ſub medici fer – ęquet᷑ pugna:vt aliquãdo ſit victoꝛia. Eteim̃ ramẽto clamas vt parcat?Et quia magis ad/ cniſlenn. Pculdubio fratres mei erit: credamꝰ: ſperem eſt: magis ſecat. Deniq; vt ſcias quia aderat: t. tun amemus:erit aliquãdo victoꝛia in dedicatio- videte quod ter roganti reſpõdit. Dixit inqᷣt tonnnen ne domus quę modo ędiſicatur poſt captiui · mihi: Sufficit tibi gratia mea: Haʒ virtus in 2. Cor12 pntulle 1. Cori.I5,. tatem. Nouiſſima em̃ inimica deſtruet᷑ moꝛs: infirmitate perficitur. Ego inquit noui medi/ enin i cum coꝛruptibile hoc induerit incoꝛruptionẽ: cus optimus: ego inquit noui in quẽ tumoꝛẽ nioibinl moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ. Pręme / pgat qð volo ſanare:qeſce: adhibeaʒ qð ſcio. 4 ict,, ditamini vᷣba triũphantiuʒ. Vbi eſt moꝛs cõ⸗ Sufficit tibi gr̃a mea:non tibi ſufficit volun/ en⸗ a 5 Bancti tas tua.heęc erãt vtiq; verba certãtis:⁊ in cer tanmie piclitãtis:et diuinũ auxiliũ poſtulantt. Triũphãt aũt vᷣba ꝗ̊ᷓ erũt:?: Verba certãti dũ domꝰediſicat᷑: vᷣba triũphãt cũ domꝰivltimo i1.Cori5. dedicat᷑. Vbi ẽ moꝛs ↄtẽtio tua? Vbi ẽ moꝛs aaaculeꝰtuꝰ- Aculeꝰaũt moꝛt ẽ pctm̃.Sic iſta di Scebat apls:q̃ſi ipe iã ibi eẽt. Deniq; pꝰ hęc ver ba ꝗ̊ᷓ ↄſtat eẽ ð futura ꝑceptiõe:nõ de pñti cõ/ flictatiõe:qñ qͥdẽ diẽ: tũc ſiet:nõ mõ fit:ſᷣ tũc ſiet. Quid tũc fiet? Sermo qͥ ſcpᷣtꝰẽ: Abſoꝛpta moꝛs in victoꝛiã. Vbi eſt moꝛs ↄtẽtio tua? Vbi ẽ moꝛſ aculeꝰtuꝰ:Lũc fietvt nuſq; ſit acu leꝰ moꝛt: nuſq; poſſit iueniri pctm̃.Quid fe/⸗ ſtinas: Lũc fiet:tũc fiet. Mereat᷑ ĩ te hũlitas vt tũcĩ te fiat:ne ſuꝑbia nõ ꝑmittat:vt vł tũc ite ſiat. Tũc ſiet: mõ iterim dũ pugnas:dũ la MWattðhᷣ.õ. hoꝛas:dũ periclitar::dic dic:Himitte nob de⸗/ bita nf̃a. Dic oino dũ pugnas:veꝝ dic:ex aĩo 1. Job.i. dic. Si dixerimꝰqꝛ pctm̃ ſ hẽmꝰ:noſipᷣos ſedu cimꝰ. Zu tibi diabol?ꝰer:noſipᷣos ſeducimꝰ: ⁊ vitas ĩ nobis nõ eſt.Mõ em̃ veꝝ dicimꝰ:dicẽ/ do nos ñ hf̃e pctm̃:cũ hic ñ ſimꝰ ſine pctõ.Di/⸗ camꝰ g veritatẽ:vt aliqñ iueniamꝰ ſecuritatẽ. Sit v⁊itas ĩ pugna: vt acqͥrat᷑ ſecuritas i victo ria.Cũc ſiet. Vbi ẽ moꝛſ aculeꝰtuꝰ: Aculeꝰ.n. moꝛt ẽ pctm̃. Sʒ de lege pᷣſũGis:qꝛ data ẽ tibi 1. Corj.z. lex: ⁊ datũ ẽ tibi ſceptũ: Bonũ ẽ tibi vt ſpũs te viuificet:ne littera occidat. Volo vt velis: nõ ſufficit vt velis. Adiuuãdus es vt plene velis:⁊ ipleas qð velis.Hã vis videre:qͥd va 1. Corj.I5. leat ſine ſpiritu adiuuãte littera iubens? JObi dDdiyxit:cCũ dictũ eſt: VUbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ: aculeus aũt moꝛtis eſt pctm:ↄtinuo ſubiũxit: Virtꝰaũt pcti lex.Quid ẽ vᷣtꝰpcti lex? Hõ ma laa iubẽdo:vl bona ꝓhibẽdo:ĩmo vo mala ꝓ⸗ Bo.ꝭð.hibẽdo:⁊ bona iubẽdo. Virtꝰaũt ẽ pcti lex:qꝛ ſpᷣintrauit inqͥt lexvt abũdaret delictũ.Quid ẽ vt abũdaret delictũ? Quia vbi gr̃a nõ erat: auxit ꝓhibitio deſideriũ:⁊ cũ q̃ſi de ꝓpᷣo pᷣſu/ mikt᷑ xt:factũ ẽ grãde cõuitiũ. Sʒ qͥd fec gr̃a? Vbi abũdauit pctm̃:ſuꝑpabũdauit gr̃a. Ve/ nit dñs:totũ qð de adã traxiſti:totũ qð tuis pᷣuis moꝛibꝰ addidiſti:totũ dimiſit:totũ dele uit: oꝛõem docuit:grãʒ ꝓmiſit:certamẽ indi/ HBo. 7. xit:laboꝛãti ſubuenit:victoꝛẽ coꝛonauit. Ita/ qꝙ; inqͥt apłs:Lex qͥdẽ ſctã:⁊ mãdatũ ſctm̃ ⁊ iu ſtũ ⁊ bonũ.Qð ̊ bonũ ẽ̃:mihi factũ ẽ moꝛs: Ahbbſit. Sʒ pctm̃:vt appareat pctm̃. Nã qñ ñ. ꝓ/ hibebarlerat:ᷣ nõ aparebat. Mã ↄcupiſcẽtiã inqͥt neſciebã:niſi lex diceret: NHon ↄcupiſces. AEccaſiõe igit᷑ accepta:pctm̃ ꝑ mãdatũ fefellit 2. Corj. 3. Me:⁊ ꝑ illud occidit:Ecce qð ẽ:lr̃a occidit. Si vis euadè legẽ minãtẽ:ad ſpm̃ fuge adiuuã tẽ. Qð em̃ lex imꝑat:fides ſperat. Clama ad deũ tuũ:adiuuet te:nõ remaneas ſiᷣ lr̃a re: ſᷣ ſpũ ſuo te adiuuet deꝰ:ne ſilis ſit tibi ſupꝑbꝰ iu dęus.Cũ em̃ aculeꝰ moꝛtl eẽt pctm̃: virtꝰ aũt i. corj.ij. pcti lex:qͥd ageret hũana infirmitas:i q̃ fati- gabat᷑ volũtas?: Velle inqͥt adiacet mihi:pfiè/G cere aũt bonũ ſ̃̊ iuenio. Quid & ageret? Ecce Bo.⁊. aculeꝰ moꝛtl petm̃:ecce vᷣtꝰ pcti lex:id ẽ lex ſb/ Ro.5. intrauit vt abũdaret delictũ.Si em̃ lex poſſet at.x. viuiſicare:oĩmõ ex lege eẽt iuſticia. Sʒ ↄcluſit ſcpᷣtura oĩa ſb pctõ.Quõ ↄcluſit: Ne vagare⸗ ris:ne pᷣcipitarerl:ne mergererl.Cãcellos tibi feẽ lex:vt nõ iueniẽdo q̃ exires:ad grãʒ cöouo lares. Sʒ ↄcluſit ſcpᷣtura oĩa ſb pctõ vt ꝓmiſ/ ſio. Qui ꝓmiſit qð facit:nõ ꝓmiſit qð tu facl. Si tu facturꝰ eẽs:ꝓnũciatoꝛ eẽt deꝰ:nõ ꝓmil ſoꝛ. Sʒ ↄcluſit inqͥt ſcpᷣtura oĩa ſub pctõ:vt ꝓ⸗ miſſio ex ſide ieſu xpᷣi daret᷑ credẽtibꝰ. Audi: daret᷑. Quid ſuꝑbis? Audi: daret᷑.Quid em̃ habes qð nõ accepiſti: Ergo qꝛ aculeꝰ moꝛtis 1. Corj.4. eſt pctm̃:virtꝰaũt peccati lex:⁊ hoc de bona ꝓ uidẽtia dei:vt ↄcluderent᷑ homies ſub pctõ:⁊ quęrerẽt adiutoꝛẽ: ꝗrerent grãm: ꝗrerẽt deũ: nõ de ſua virtute ſᷣſumerẽt. Ideo ⁊ hic cũ di/ xiſſet: Aculeus aũt moꝛtis pctm̃: vᷣtꝰ aũt pec/ i.Con.i. cati lex:qͥd times? quid laboꝛas? quid ſudas: Audi qð ſequit᷑:Gratiaſ aũt deo qui dedit no bis victoꝛiã ꝑ dñũm nr̃m ieſum xpᷣm. Certe tu tibi das victoꝛiã:? Gratias deo qͥ dedit nob vi ctoꝛiã ꝑ dñm nr̃m ieſũ xpᷣm. Ergo cũ cepis la⸗ boꝛare pugnãs ↄtra ↄcupiſcẽtias carnis:ſpũ ambula:ſpũ iuoca: donũ dei ꝗqre:⁊ ſi lex i mẽ- bꝛis repugnat legi mẽt tuę ex ꝑte inferioꝛi:id ẽ a carne captiuũ te tenet ſub lege peccati:⁊ GB emẽdabit᷑:⁊ h trãſiet in iura victoꝛię.Lu tan/ tũ clama:tu tantũ inuoca: Opoꝛtet ſꝑ oꝛare ⁊ Luci.ig. nõ deficere. Inuoca oĩno:inuoca adiutoꝛiũ: Adhuc te loq̃nte:dicit:Ecce aſſum. Intellige eſa. s. ⁊ audi dicentẽ aĩę tuę: Salꝰ tua ego ſũ.Cũ ̊ es.34. lex carnis repugnare cęꝑit legi mẽtis:⁊ capti/o.⸗. uũ te ducere ĩ lege peccati ꝗᷓ ẽ in mẽbꝛis tuis: oꝛãdo dic:ↄſitẽdo dic:aiſer ego hõ.Quid ẽ em̃ aliud hõ?Quid ẽ hõ:niſi qꝛ memoꝛ es eiꝰ? Pẽ.s. Dic:miſer ego hõ:qꝛ niſi veniſſet filius hoĩs: periſſet hõ. Exclama ĩ anguſtijs: Quis me li/ o.i. berabit de coꝛpe moꝛtl huiꝰ:vbi lex in mẽbꝛis meis repugnat legi mẽt meę? Cõdelectoꝛ em̃ legi dei ſᷣm intioꝛẽ hoĩieʒ: Quis me liberabit ð coꝛꝑe moꝛtl huiꝰ? Si h̊ fidelit: ſi hũilit᷑ did: viſſime rñdet᷑: Gfa dei ꝑ ieſũ xpᷣm dñm nr̃m. Cõũſi ad dñm deũ patrẽ oĩpotẽtẽ puro coꝛde de! Achtüp Fueien ſvetucn enncie⸗ gitntͤb ſci nitl eatte iheſt, ſatope dedocet ſqeme Calz ligreßd ingar to opitue poſtaſta ſrihſ iit ſrputoft Eſtistu leritis ſtl bicn oblcuri ſuſcepin Nediſen ſcoeere hospril Nea po ouurionf llcloꝛe Ctoꝛen neſctor⸗ nfii⸗ gennbep Ggrtale Mende⸗ ſk Wnarc tßlgede daligei lioggi⸗ rliit ſo⸗ noͦ beß gliin de verbis Apoſtoli . . D 4 . . — 6 . 4 euee ei ᷓtũ põt puitas nfa: maxias atq; vberes ibi moxiueniet vñ aduſariũ loqcẽ redargu- en A gras agamꝰ: pꝛecãtes toto aio ſinglarẽ mã nt: vñ hoſtes legis rebelleſq; ꝓſternat.Et ſi aisſfin ſuetudinẽ eiꝰ: vt pᷣces nr̃as ĩ bñplacito ſuo em̃ tardꝰẽ ad itelligẽda vᷣba aplłi:manifeſta ſtndiiet exaudire dignet᷑: iimicũ q; a nr̃iſ actib co ibi laus eſt expᷣſſa legis dei. Videte em̃ 59 B Denßepini⸗ gitatiõibſua vᷣtute expellat:nobᷣ młtiplicʒ adütite.Cũ em̃ eſſemꝰ in carne ait:paſſiões Ro.⁊. Numingie ſidẽ: mẽtẽ gubernet:ſpiritales cogitatiöes peccatoꝝ quę ꝑ legẽ ſũt. hic iam manich⸗e-⸗ Waann , Sea ad beatitudinẽ ſuã pducat:pꝑ do. us erigit ceruicem: exaltat coꝛnua: impetit n i Ko. H biſapli: Lũ eſſemꝰi carne:paſ tea facit impetum. Ecce inqt paſſiones pec Kiletigte ſiões pctõꝝ ꝗ̊ ꝑ legẽ ſũt oꝑabãt᷑ in catoꝝ ꝗ ꝑ legẽ ſũt. Quõ bona ẽ lex ꝑ quã ĩ Sieilanet mẽbꝛis niĩ̃ iſ vt fructum ferrẽt moꝛ nob ſũt paſſiões pctõꝝ: ⁊ opꝑant᷑ in mẽbꝛis ncn i ti: Cuũ manicheoꝝ ↄfutatõe ſer.iillI. nfis: vt fructũ ferãt moꝛti: Lege aliquãtũ: eeg AAUgliuim ocoꝛditerq; rũdim: ? deo gredere totũ: audi patiet᷑ etſi nõ itelliger. w ſicdlen P 3.93, nfo ↄſona voce cãtauimꝰ: Beatus Hoc em̃ qð ait: Paſſiões pctõꝝ ꝗ ꝑ legẽ ſũt al gizlin vir quẽ tu erudieris dñe: ⁊ ex lege opabant᷑ imẽbꝛis nfis:młtũ ẽ vt intelligas aböng docuer eüũ.Silentiũ ſi pᷣbeat:auditis. pᷣus eſto mecũ legis laudatoꝛ: ⁊ tũc fieri zmitgzlltr it locũ ſapiẽtia: vbi nõ ẽ patiẽtia. mereber itellectoꝛ. Clauſũ coꝛ habes:⁊ cla⸗ üdeini i loqmur: pᷣerudit de : nos lodmur:ſed uẽ accuſas: Ecce iterim qð ñ ĩtelligimꝰ pau - de docet. Hõ em̃ beat dict'ẽ quẽ docet hõ lulũ ſeponam:ad laudẽ legis ꝗᷓ apta ẽ ve cruunb⸗ Ai⸗ F quẽ tu erudier dñe.Nos plãtare poſſüẽ niamꝰ. Paſſiões inqᷣt peccatoꝝ ꝗ ꝑ legẽ ſũt mt Adtej Coꝛj.5 Iigare: dei ẽ incremẽtü dare. QAui plätat? oꝑabant᷑ in mẽbꝛis nf̃is vt fructũ ferremus B 4 rigat foꝛinſecꝰ oꝑat᷑: qͥ vo dat incremẽtũ moꝛti.Nũc & euacuati ſi um? a lege moꝛti in rtarcu it opitulat᷑. Quę nob lctõ ð ſcti apli eplap⸗ qᷓ detinebamur:ita vt fuiamꝰi nouitate ſpi/ Nniſünci poſita ſit ad loqndũ:qᷓ difficilis:q; latebꝛo/ ritꝰ:⁊ nõ ĩ vetuſtate littere. Adhuc videt᷑ le ginzhti ſa: qᷓ; ſi ñ itelligat᷑ aut male itelligat ꝑiculo⸗ gem argué: culpare: lpꝛobare: deteſtari: b ñ iin ſa:puto frẽs:ĩmo ſcio ꝗᷓ nob cũ recitaret᷑ au intelligẽtib“. Cü em̃ dic: Cũ eſſemꝰi carne: zi tuͤta diſtis ⁊ fluctuaſtis ſi adütiſtis:aut ſi aliqͥ in paſſiões pctõꝝ ꝗᷓ ꝑ legẽ ſũt oꝑabant᷑ in mẽ 8s Ulite tellexiſtis q; ſit arduũ:ſine dubitatiõe vidi bꝛis nf̃is vt fructũ ferrẽt moꝛti: Niũc & eua/ 4 . ſtl. Hãc itaq; lectionẽ totũq; ipᷣm moleſtũ ? cuati ſumꝰa lege moꝛt ĩ q̃ detinebamur:ita deocletli obſcurũ: ĩtelligẽtbꝰ ſalubꝛẽ epłę apłi loců vt ſeruiamꝰ in nouitate ſpũs ⁊ nõ ĩ vetuſta/ untn Ann ſie uſcepimꝰ: adiuuãte miſericoꝛdia dei expo/ telitterę: q̃ſi vtiq; videt᷑ legẽ accuſare atq; encpün ne diſſerẽdo. Charitativr̃e debitoꝛeſ noſ eẽ culpare. Vidit h ⁊ ipe vidit:ſẽſit ſe ñ itelligi bͤel ſcio:exactoꝛes vos eſſe ſẽtio.Quẽadmodũ ⁊otra obſcuritatẽ ᷣboꝝ ſuoꝝ cogitatiões inunufi nos vt iſta ꝑcipiatis oꝛamꝰ: ſic ⁊ vos oꝛate hoim cõmoueri:ſenſit qͥd poſſint zdicere: ⁊ aiſriſut vt ea vobis explicare valeamus. Si enim pꝛioꝛ h voluit dicere: vt tu nõ inuenias dd ergenimm oꝛatio nfa ↄcoꝛdet:⁊ vos facit deꝰ idoneos diceres. Quid & dicimꝰ inqᷣt: hoc ſequi᷑. Plegetand auditoꝛeſ ⁊ nos debiti huiſideliſſimos ren. Quid g dicimꝰ: Lex pctm̃ eſt? Abſit. Vno rian Autn⸗ ditoꝛes.Cũ em̃ eẽmiĩ carne ait apłs:paſſio xbo legẽ abſoluit:legis accuſatoꝛẽ damna Oponußemrſu neſ pctõꝝꝗᷓ ꝑ legẽ ſũt oꝑabãt᷑ ĩ mẽbꝛis nfiſ: uit. Auctoꝛitatẽ apli cõtra me ꝓferebas O uoddui vt fructũ ferrent moꝛti. Hic videt᷑ ꝙ intelli- manichęe:⁊ dicebas mihi cũ legẽ repᷣhende ſun ngs gentibꝰpᷣmũ ⁊ grande ꝑiculũ ẽ: apim rephẽ res:ecce audi aplm:lege aplm: Paſſiões ꝗ̊ᷓ ucpUit dere ⁊ culpare legẽ dei. Dicit aliqſ: Abſit ̊ pꝑ legẽ ſũt oꝑabãt᷑ ĩ mẽbꝛis nr̃is: vt fructum gegtehl5 ab aio qualiſcũq; xpᷣani. Quis h̊ vel inſanꝰ ferrent moꝛti: Nũc euacuati ſumus a lege iunchen, audeat de aplo ſuſpicari? Et tñ fratres mei moꝛt ĩqᷓ detinebamnr:ita vt ſuiamꝰ in no igtiluli vba iſta male intellecta: fomitẽ inſanię fu/ uitate ſpüs: nõ ĩ vetuſtate lr̃e. Jactabas nmntli ecen manichsox ſubminiſtrarũt. M.aichci te: clamabas: dicebas: audi legẽ. Vide iſaa iſgiusd em lege dei moyſen datã dicũt: non a deo dixeras:⁊ iã vᷣſo tergo ire cupiebas. Expe- ns enip data: ⁊ eq euãgelio ↄriã eẽ ↄtendũt: ⁊ qũ cũ cta:audiui te:au di me: imo nec ego te: nce bilrttnir agit i his teſtimonijs apli pauli ꝗ̊ͥ nõ in- tu me:ſed ambo audiamꝰ apim: ꝗ ſoluit ſe — Aödaklns igüt: conat cõuincere. QAuid dica catho/ 2 alligat te. Quid dicimꝰ inqᷣt? Lex pctm nelinn ucos nõ intelligẽtes: æ nõ potiꝰ negligẽteſ?: eſt? Hoc dicebas: lex pctm̃ ẽ:hoc nẽpe dice. eſbün Mõ em̃ multũ eſt ſi qͥs velit eẽ diligẽs poſt bas. Ecce audiſti quod dicebas:audi quod ealũnias ab hęretico auditas: ſaltem ↄſide⸗ dicas. Legem dei peccatũ eſſe dicebaſqui⸗ ℳ rare in codice circũ ſta tia lctõis:qð ſi fecerit: do eam cecus et impꝛouidus rephendebas. Bancti Erraſti. Vidit paulus erroꝛẽ tuũ.Quod di cebas:ipᷣe dixit Quid g̊ dicimꝰ: Lex pecca⸗ tum ẽ? Qð dicebas:hoc dicimꝰ.Lex pecca⸗ tũ eſt: Abſit. Si apli ſequebaris auctoꝛita⸗ tẽ:appende verbum: ⁊ cape inde conſilium. Audi:Cex peccatũ ẽ: Audi:Abſit.Si apo poſtolũ ſeq̃ris: ſi eiꝰ auctoꝛitaẽ plurimipen dis. Audi: Abſit:⁊ qð ſentiebas a te abſit. Quid ergo dicimꝰ: Quid dicimus:qꝛ dixi: Paſſiões peccatoꝝ ꝗ ꝑ legẽ ſũt operabant in mẽbꝛis noſtris vt fructũ ferrẽt moꝛti:qꝛ dixi:Euacuati ſumꝰa lege moꝛtis in q̊ deti/ nebamur:qꝛ dixi: Seruiamꝰ i nouitate ſpi ritꝰ ⁊ nõ in vetuſtate lr̃e? Lex pctm̃ eſt: Ab/ ſit. Quare ergo aplłe poſt tanta illa dixiſti: Lex abſit vt ſit peccatũ: Sed peccatũ iquit nõ cognoui niſi ꝑ legem. Nam concupiſcen Seutj.5. tiã neſciebã niſi lex diceret:Nõ cõcupiſces. Jã modo interrogo te manichęe:mõ te in/ terrogo reſponde mihi. Mala eſt lex ꝗᷓ di⸗ cit:non ↄcupiſces:Hoc ne luxurioſus mihi ⁊ neq; aliqᷣs reſpõdet: Etem̃ ipſi hoĩes fla/ gitioſi qñ repᷣhendunt᷑ erubeſcunt:⁊ quãdo ſũt inter caſtos:laſciuire nõ audẽt.Si ergo malã dicis eſſe legẽ quę dicit:nõ ↄcupiſces: impune vis concupiſcere:accuſas legem qꝛ ꝑcutit libidinem. Fratres mei ſi non audi/ remus aplm dicentẽ:lex peccatũ eſt:abſit: ſed tantũmõ verba legis cõmemoꝛãtẽ:vbi dictũ eſt:non cõcupiſces:etiã legem illo nõ laudante:nos eam laudare deberemꝰ:illaʒ laudare:nos accuſare. Ecce lex:ecce deſuꝑ tuba diuia clamat hõi:MNõ ↄcupiſces.Non ↄcupiſcere: repᷣhẽde ſi potes: fac ſi rephẽdẽ C nõ potes. Audiſti nõ ↄcupiſces:rephẽdere nõ audes. Quia bonũ eſt qð dixit: nõ con / cupiſces:malũ eſt concupiſcere.Malũ cul/ piſcere malum culpat lex: a tuo malo ꝓhi-⸗ bet lex. Ergo fac qð iubet lex:noli facere qð vetat lex:noli cõcupiſcere. Sʒ qͥd ait apłs: Coõcupiſcentiaʒ neſciebam niſi lex diceret: Nõ concupiſces. IJbam em̃ poſt cõcupiſcẽ/ tiam meam:⁊ qua trahebat currebã:eiuſq; illecebꝛas blãdas:⁊ ex carnali ſuauitate io/ cundas magnã fęlicitatẽ arbitrabar.Lau- dat᷑ em̃ peccatoꝛ:ait lex:ĩ deſiderijs animę ſuę: ⁊ qui iniqua gerit:benedicit᷑. Inuenis hominẽ concupiſcentias ſuas carnales ſe- ctanteʒ: totũq; ſe illis ſeruũũ donantem: oc cupari vndiq; voluptate: foꝛnicari: inebꝛia ri:nõ dico amplius foꝛnicari inqᷓ; inebꝛiari. Hec dixi quę licite cõmittunt᷑:ſed nõ dei le/ pat lex:a tuo malo ꝓhibet lex. Ergo concu ü “l Aluguſtini gibus. Quis em̃ aliquãdo ad iudicem du / ctus eſt:qꝛ meretric lupanar itrauit:QAuis em̃ aliquãdo in publicis tribunalibꝰaccuſa tus eſt:quia ꝑ ſuas liſtrias laſciuus imun⸗ duſq; defluxit?: Quis aliquado habẽs vxo⸗ rem qꝛ ancillam ſuã vitiauit: crimẽ iuenit: Sed in foꝛo:non cęlo: in lege mundi:nõ in lege creatoꝛis mũdi. Luxurioſus aũt imun dus atq; laſciuus fęlix dicit᷑: abundare vo/ luptatibꝰ:frui delitijs. Jam vo ſi ſe etiã vi/ no iĩigurgitet:ſi bibat mẽſuras ſine mẽſura: parũ eſt qꝛ non inuenit crimen:etiã viri fon tis accipit nomẽ:tanto nequioꝛ: quãto ſub poculo inuictioꝛ. Cũ laudant᷑ iſta ⁊ dicit᷑ fe/ lix eſt:magnꝰ eſt:bene eſt illi:et nõ ſolũ hoe non putat᷑ eſſe peccatũ:ſᷣ etiã putat᷑ vel dei donum: vel certe ſuaue:blandũ ⁊ licitũ bo⸗ nũ: Pꝛocedit lex dei ⁊ dicit: HMõ ↄcupiſces. Ille homo qui putabat magnũ bonũ eſſe: magnãq; fclicitatẽ eſtimabat ea quę poſſit ſuę concupiſcẽtię nõ negare:ſequi qua tra/ hit:audit: Mõ ↄcupiſces:⁊ co&ſcit eẽ pecca/ tũ. Deuſ dixit:hõ audit:deo credidit:pectm̃ ſuũ vidit:qð bonũ putabat:malum eſſe co gnouit:voluit frenare cõcupiſcentiã:nõ ire poſt eam:ſtrinxit ſe:conatꝰ eſt:victꝰ eſt:qui fuit antea neſcius maloꝛũ ſuoꝛum: factꝰ eſt doctus: ⁊ peius victus: cępit eſſe non ſolü peccatoꝛ:ſed etiã pᷣuaricatoꝛ. Peccatoꝛ em̃ ⁊ antea erat:ſed anteq; legẽ audiret:pecca/ toꝛẽ ſe eſſe neſciebat. Legem audiuit:pctm̃ vidit:conatꝰeſt vincere:ſuꝑatus atq; ꝓſtra tus eſt:factꝰ eſt ⁊ legis ſᷣuaricatoꝛ:qͥ fuit an tea neſcius peccatoꝛ. hoc dicit aplus: Lex peccatũ eſt? Abſit.Sed peccatũ nõ cogno/ ui niſi ꝑ legẽ. Nã cõcupiſcentiã neſciebam niſi lex diceret: Mõ ↄcupiſces. Occaſiõe aũt accepta:pctm̃ ꝑ mãdatũ oꝑatũ ẽ in me oẽm cõcupiſcẽtiã. Ainoꝛ erat ↄcupiſcẽtia qñ añ legẽ ſecurꝰ peccabas:nũc opoſitis tibi obi/⸗ cibus legis:fluuius concupiſcẽtię quaſi fre/ natus eſt:paululũ ſiccatus: ſed increſcente impetu qͥ te ducebat obicibꝰ nullis:obꝛuit te obicibus ruptis: Cõcupiſcentia tua mi/ noꝛ erat qñ tuã mouebat libidinem:ois eſt quãdo tranſcendit ⁊ legeʒ. Vis noſſe quia magna ſit:? Vide quid ruperit: Mon concu/ piſces. Hon homo dixit: deus dixit: creatoꝛ dixit:iudex ęrernus dixit: non quicunq; di/ xit. Fac & quod dixit. Nõ facis: obſerua iu/- dicantẽ qui dixit. Sed quid faciã o homo⸗ Ideo nõ viciſti:qꝛ de te ſᷣſũpſiſti. Attende ergo nũc ſuꝑioꝛa:quę videbat᷑ obſcura.Cſ dev enn eſen⸗ timn mnd 1o ttendlte. ones pdo⸗ QAuiseran ne, Nuna fatdeiſae tenocun. ncamneera nncament Etdenodi 40. cumſtee ud5. oſnis (Ro bn woenil i bumcaro⸗ eſtehone eratſed⸗ neogole (nneſſen veſaenun hobispone glegiſunr. efaeerͤtf Mmiicnoꝛen ſen. Cyrd⸗ fuaunten dusentye iorecrgoe Vlcitavi⸗ teincanne expaueſa oly gueodiea unchui igo ne piuens Nulniperb Nplnus fat tangerne lephbbiro mo ehoſtep fofoniuct Keinamne ſugnden ſanelt hentit kenunen gulſecnte epti lge olllaun plt Veler ucpaoſt pſeſubl de verbis Apoſtoli adius A D em̃ eſſemꝰ in carne. Verba quę ſuꝑioꝛa di ⸗ in ſe tranſfigurãtis ⁊ dicentis tibi: Pecca/ ndunben ximꝰ: vnde ceępit lectio ꝗᷓ obſcura videbat᷑t tum nõ cognoui niſi ꝑ legem: Nam concu⸗ Ro.JTY. uſn. Ro. 7. attendite. Lum ergo eſſem⸗ in carne:paſſi/ piſcentiam neſciebã niſi lex diceret: Hõ cõ⸗/ nicohebi ones pctõꝝ ꝗꝑ legẽ ſũt. Vnde ꝑ legẽ ſüt? cupiſces Occaſione autẽ accepta: peccatũ rainii Quia eramꝰ in carne:pſumebamus de car· ꝑ mandatũ opatũ eſt in me omnẽ concupi⸗ legennitzi⸗ ne. Num em̃ qui loquebat᷑ aplus:iam exie/ ſcentiaʒ. Sine lege em̃ peccatũ moꝛtuũ eſt. Z rat de iſta carne:? Hon vtiq;: ſed ſjm huiꝰvi ,/· Quig ẽ moꝛtuũ eſt⸗ Zacet:nõ apparet:om/ Cl ihuleſn tę modum: ⁊ q loquebat:⁊ quibꝰloqueba? nino tanq; ſepultum ignoꝛat᷑. Adueniente nhlleei in carne erant. Quid eſt ergo: Cũ eſſemus autẽ mãdato: peccatũ reuixit. Quid eſt:re nufteniſn in carne:niſi cum de carne ſſumeremꝰ:hoc uixit. Aparere cepit: ſentiri cępit:rebellare innminnn eſt de nobis confideremus:homini em̃ di- aduerſuʒ me cępit.Ego aũt moꝛtuus ſum. aguongliett 4. .. ctum eſt: et de hominibꝰ dictũ eſt: Videbit Quid eſt: moꝛtu ſum:? Pꝛęuaricatoꝛ factꝰ tniſtutncke dom̃is caro ſalutare dei.Quid eſt: Om̃is ca/ ſum: ⁊ inuentũ eſt mihi mãdatũ qð erat in liei Job. 1. ro: niſi videbit omis homo? Et q eſt: Ver vitã. Videte quia lex laudat᷑:mandatũ qð anüpttſtn bum caro factum eſt: niſi verbũ homo fact erat in vitã. Aualis em vita eſt nõ cõcupi/ nditlaiin eſte Non em̃ verbũ ⁊ caro erat ⁊ aia ibi non ſcere: O vita dulcis. Dulcis eſt quaſi volu⸗ RRZJKZ erat: ſed carnis nomie homo ſigniſicatꝰ eſt: ptas concupiſcentię. Verũ eſt: nec eam ho- miübonic in eo qð legit᷑: Verbũ caro factũ eſt. Ergo mines ſequerẽt᷑ niſi dulcis eſſet. Theatrũ: nudalͤtſ cum eſſemꝰ in carne:id eſt in cõcupiſcentjs ſpectaculũ:meretrix laſciua:turpiſſima can nen u verſaremur: ibi totam ſpem noſtrã tanq;; in tilena: dulcia ſũt iſta concupiſcẽtię? Dulcia rſgum nobis poneremꝰ: paſſiones peccatoꝛũ quæ plane: ſuauia: delectabilia: Sʒ narrauerũr s. ara. giteiſetn ꝑlegẽ ſunt: auctę ſunt ꝑ legem: Pꝛohibẽdo mihi iniuſti delectatiões ſuas: ſed nõ ſicut mcrhkg, em̃ fecerũt pᷣuaricatoꝛẽ legis:qꝛ ille qui pꝛe lex tua dñe.Suauia ſunt:dulcia ſunt: dele⸗ emimnit uaricatoꝛ eſt factus: deũ nõ habuit adiuto/ cctabilia ſunt: ſ audi melioꝛa: Marrauerunt anllemini rem. Opabant᷑ ergo in membꝛis noſtris:vt mihi iiuſti delectatiões ſuas: ſᷣ nõ ſicut lex knaf fructum ferrẽt.ui: niſi moꝛti?Si damnã tua dñe: Felix aia ꝗᷓ̃ huiuſmodi delectatio/ ſuorun:ic dus erat peccatoꝛ:quã ſpem habet pᷣuarica nibꝰ delectat᷑:vbi turpitudine nulla inqui/ Pir eſtunſil toꝛ? Ergo o homo vicit te cõcupiſcẽtia tu:: natur:⁊ veritatis ſerenitate purgat᷑ Quez . Peummdr vicit: quia in malo loco te inuenit. Inuenit enim delectat lex dei ⁊ ſic delectat vt om̃es Geudian te in carne:ideo vicit. Migra inde: Quid delectationes laſciuię vincat:non ſibi arro/ en ududen expaueſcis: Hon tibi dixi vt moꝛiaris:imo get iſtam delectationẽ: dñs dabit ſuauita⸗ „ õ Coł,ʒ. audeo dicere:dixivt moꝛiarl.Si moꝛtui eſtꝭ tem.Quid dicã? Dñe das mihi illaʒ ſuaui/ ncargitn ccum chꝛiſto:quę ſurſũ ſunt quęrite. In car tatẽ vel illã? Suauis es dñe:⁊ in tua ſuaui⸗ Cncnn h Eta. 40. ne viuens: noli eſſe in carue. Om̃is caro fę⸗ tate doce me iuſticias tuas. In tua ſuauita õ num: verbum aũt dñi manet in ęternũ. Ho te doce me dñe:⁊ doces me.Tũc diſco vt fa Cniehiin minus ſiat refugiũ tuũ. Inſtat concupiſcẽ ciã:ſi in tua ſuauitate doceaſ me. Cęteꝝ qᷓ; i buſieii tia: vget te: magnas vires accepit aduerſũ diu blandit᷑ iniquitas: ⁊ dulcis eſt iniqtas: Gniinneben te: ꝓhibitione legis grandioꝛ facta eſt:ma- amara eſtvitas. In tua ſuauitate doce me: liq4 WPo. ioꝛc hoſtẽ pateris: ſit dñs refugiũ tuũ: tur· xyt ſuauis ſit veritas:dulcis contaminet ini oſrthiͤf ris foꝛtitudinis a facie inimici. Moli ergo quitas. Multo melioꝛ eſt ⁊ ſuauioꝛveritaſ- Plinecufff eſſe in carne: in ſpiritu eſto. Quid eſt:ĩ ſpũ 5ß ſanis ſuauiſ ẽpanis.Quid meliꝰ⁊ pclariꝰ eſetiatin eſto? In deo ſpem pone. Nam ſi poſueris pane celeſti? Sʒ ſi non obſtupeſcit dentes enulsclt ſpem in ipſo ſpiritu: quõ eſt iterũ ſpũs tuꝰ iniqᷣtas.Scpᷣtura em̃ dicit: Sicut vuh acer- Pꝛouer. 10. ianunit In carne labit᷑:qꝛ nõ eum dediſti illi a q̊ ſu- ba dentibus noxia eſt ⁊ fumꝰ oculis:ſic ini/ endb⸗ ſpendat᷑. Non ſe continet: Si cõtinet᷑:noli quitas vtentibus ea. Quid ꝓdeſt qꝛ panẽ hui Nſecin remanere in te: tranſcẽde te: in illo te puone laudatis:ſi male viuatis? Qð laudatis nõ c qui fecit te. Ham ſi ſpem in te habueris: ac manducatis.Cũ g audis verbuʒ: cũ audis annk roen cepta lege puaricatoꝛ eris. Inuenit te ho verbum iuſtici ⁊ veritatis ⁊ laudas:multo uodſin 69 NPõ.49. ſtis nudum refugio:inuadit te.Ne foꝛte ra/ laudabiliꝰ ẽ ſi facias. Fac ergo qð laudas. nnn piat velut leo: ⁊ nõ ſit qui eruat:attẽde ver· An dictur⸗ es:volo ⁊ non valeo. Quare nõ as:o me ba apoſtoli legẽ laudãtis:ſe accuſantis: re· yvales? Quia ſanitas nõ eſt. Vnde ſanitatẽ uu 5 um ſe ſub lege facientis: ⁊ ꝑſonã foꝛte tuam pdidiſti: niſi qꝛ peccãdo creatoꝛẽ offendiſtie Bancti Ergo vt eius panẽ quẽ laudas cũ ſuauita/ Nð.4o. te:id eſt cũ ſanitate manduces:dic illi:gxzgo diryxi dñe miſerere mei:ſana animã meam qꝛ peccaui tibi.Ergo inqͥt inuẽtũ ẽ mihi mãda tũ qð erat in vitã: hoc eſſe in moꝛtẽ. Erat em̃ ſibi antea ignotus peccatoꝛ:factꝰeſt ma nifeſtꝰ ſuaricatoꝛ.Ecce inuẽtũ ẽ illi in moꝛ/ tem:qð erat in vitam. Occaſione autẽ inqͥt accepta:peccatũ ꝑ mandatũ fefellit me:⁊ ꝑ illud occidit. Sic factũ ẽ pᷣmo in paradiſo. Fefellit inquit me:occaſione accepta ꝑ mã/ datũ Tlide ſerpentẽ mulieri illi ſuſurrantẽ. Quęſiuit ab ea:quid dixerit deꝰ. Rñdit il- Gen ʒ̊. la: Dixit nobis deus:Ex omni ligno quod eſt in paradiſo edetis:de ligno aũt ſcientię boni ⁊ mali nõ edetis:Ex eo ſi ederitſ:moꝛ/ te moꝛiemini.hoc eſt dei mandatũ. Cõtra ſerpens:MHõ inquit moꝛte moꝛiemini. Scie bat em̃ deus:quia qua die ederitis: aꝑient᷑ oculi veſtri:⁊ eritis tanqᷓ; dij.Occaſiõe &̊ ac cepta pctm̃ ꝑ mandatũ fefellit me:⁊ ꝑ illud occidit. Gladio quẽ poꝛtabas te inimicꝰ oc/ cidit:armis tuis te vicit:armis tuis te ĩter/ emit. Recipe mandatũ: ſcito eſſe arma:nõ quibus occidat te:ſed quibꝰa te occidatur inimicus: Sʒ noli pᷣſumere de viribꝰ tuis. Aiige paruũ dauid ↄtra goliã: vide paruũ 1. BRegl. 17. ↄtra ingentẽ:ᷣ in nomie dñi pᷣſumentẽ.Tu venis ad me inquit cũ clypeo ⁊ lancea: ego in nomine dñi omnipotentis.Sic ſic:alter non:oiĩno alter nõ ꝓſternit᷑ inimicus. Qui pᷣſumit de viribus ſuis:anteqᷓ; pugnet ipᷣe FVC ꝓſternitur. Videte tamẽ chariſſimi:videte etiam atq; etiam paulũ apoſtolũ contra fu roꝛẽ manicheoꝝ eſſe legis diuinę aꝑtiſſimũ laudatoꝛẽ: videte quid adiũgat: Itaq; lex quidẽ ſancta:⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtum ⁊ bonum. Mũquid vberius laudari poteſt⸗ Pauloante verbo illo qð dixit: Abſit:defẽ derat crimen: non laudauerat. Aliud eſt cri mine obiecto defendere:aliud debito pꝛę/ conio ſdicare crimẽ. Obiectũ fuit:Quid g̊ dicimꝰ: Lex peccatuʒ eſt: Defenſio. Abſit. Ano verbo defendit᷑ veritas: quia magna eſt apoſtoli defendentis auctoꝛitas. Quid 2. Corj. 13. diu defendat? Sufficit: Abſit. An vultis . inquit experimentũ accipere eiꝰ qui in me Bo w. loquit᷑ chꝛiſtus? M0.odo autẽ. Itaq; lex ſan cta quidẽ:⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtum ⁊ bo num. Quod ergo bonuʒz eſt: mihi factũ eſt moꝛs?: Abſit:quia bonũ nõ eſt moꝛs: ſᷣ pec/ catum vt appareat peccatũ ꝑ bonũ operatũ eſt mihi moꝛtem. Moꝛs nõ eſt lex:ſed pec⸗ catum eſt moꝛs. Jãdudũ autẽ dixerat: Si/ ne lege peccatum moꝛtuũ eſt: Vbi vos adl, monuerã:qꝛ moꝛtuũ eſt:dixit:abſcondituʒ latet:non aparet: modo videte qᷓ; vere ita dictũ ſit: Peccatũ inquit vt apareat pecca tum. Non dixit vt ſit: qꝛ erat ⁊ quãdo non apparebat. Peccatũ vt apareat peccatum: qꝛ concupiſcentiam neſciebam:niſi lex dice ret:MNõ concupiſces. Mõ ait:cõcupiſcentiã non habebam:ſed cõcupiſcentiã neſciebã. Sic etiã hic nõ ait: Vt ſit peccatum: ſed vt apareat peccatũ ꝑ bonuʒ mihi operatũ eſt moꝛtem.Quã moꝛtẽ: Vt fiat ſug modum peccatoꝛ:aut peccatum ꝑ mandatũ.Super modũ peccatoꝛ.Quare ſuꝑ modum?: Qiua iam uaricatio. Videte ergo fratres:vide/ te genus humanũ a pꝛima illius pꝛimi ho/⸗ minis moꝛte defluxiſſe.Etenim pctm̃ a pꝛi/ Ro.5. mo homine intrauit in hunc mundũ:⁊ per peccatuʒ moꝛs:⁊ ita in omnes homines ꝑ/ tranſijt. Pertranſijt:verbum attendite:qð audiſtis conſiderate:videte quid eſt ꝑtran ſijt. Pertranſijt:inde eſt ⁊ paruulꝰreus:pec catum nondũ fecit:ſᷣ traxit.Etem̃ illud pec catum non in fonte manſit ſed ꝑtranſijt:nõ in illũ aut illum:ſed in om̃es homines per-/ trãſijt. Genuit peccatoꝛes moꝛti obnoxios pꝛimꝰ peccatoꝛ: pꝛimus pᷣuaricatoꝛ: Venit ad ſanãdos de virgine ſaluatoꝛ: qͥ ad te nõ qua veniſti:venit. Hon em̃ ille de concupi⸗ ſcentia maris ⁊ feminę: non de illo vinculo cõcupiſcẽtię.Spũs inquit ſanctus ſuꝑueni Zud.i. et in te. Dictũ ẽ hoc virgini: dictũ eſt fideli feruenti:non concupiſcentię carnis ęſtuan ti:Spũſſanctus ſuꝑueniet in te:⁊ virtus al tiſſimi obũbꝛabit tibi.Quę tale obũbꝛacu⸗/ lum haberet:quãdo ardoꝛe libidinis ęſtua/ ret: Quia ergo non quaveniſti ad te venit: ⁊ liberat te. Vbi te inuenit?: Venundatũ ſub peccato: iacẽtem in moꝛte pꝛimi hominis: trahentem peccatũ pꝛimi hominis:haben/ tem reatũ anteqᷓ; habere poſſis arbitrium. Ecce vbi te inuenit: quãdo paruulũ inue/ nit.Sʒ paruulus ętatẽ exceſſiſti:Ecce creui ſti:pꝛimo peccato multa addidiſti: legẽ ac/ cepiſti:pᷣuaricatoꝛ extitiſti. Sʒ noli eſſe ſol⸗ licitus: Vbi abundauit peccatũ:ſuꝑabun/vke.ʒ. dauit gratia. Cõuerſi ad dñm. 3. † 0.7 ¶ De yerbis Apoſtoli: Lex pecca⸗ tum eſt: Abſit. Sed peccatum non cognoui niſi ꝑ legẽe: Sermo. y aloloho noſtignen uatisofen crporere. mnmdhiit Ppterobſa enſalten fidific ſnecauſal ſter ſitpal ſoͤulpate uuti eri ,a, Qucgenge Seldpece cochplſen (naupiſe Pnandori ſennun. 9 ekeicklat Aiquäoſin Pamfeuirit nchimͤdar Dtinesaat Morte. e⸗ kumfeielin tlätenuir ttimore guiblerg tiuſtüb eſtmors: moro, O Lalpaga lſiqunco hopentie ermandart lerekiſne ae Atageeit uancato. 4 hele⸗ QAichei nſgn Flenſten gtaſcen Ry⸗ hahteneit de verbis Apoſtoli Bermo v öͤcklatt AvEſternã lectionẽ de ſancti apoſto inquit qꝛ lex ſpiritalis eſt:ego aũt carnalis tider 80 — † Ii 1 affuiſtis;: ſü: ſj gſi E . . „,F „ Ng, hbI Mauli epla q ſermoni affuiſtis: ſũ: venũdatꝰſub peccato. Quod em̃ operoꝛ ictVbine augdiſtis: illa lectio ſequit᷑ ꝗ hodie ignoꝛo. Hon em̃ qõ volo hoc ago: qð odi uncbcnt recitatq eſt. Adhuc vᷣſat᷑ ille difficilis ⁊ peri illud facio. Quęrit᷑ hoc loco magna diligẽ/ B Nicrin culoſus locus: quẽ vobis in adiutoꝛio dñi tia quis intelligat᷑:vtrum ipſe apłs qui lo/ napnng noſtri quantũ me religioſo apud eum adiu quebat᷑: an alium aliquẽ in ſe tranſfigura- ant litete uatis affectu: ꝓ viribus quas dare dignaf uit quẽ tãgeret ĩ ſe:ſicut dixit qdã loco:hHęc 1. Cor. 4⸗ Penaon eexponere ͤenodare ſuſcepimus. Patienti/ dũi om̃ia tranffiguraui in me:⁊ apollo ꝓpt᷑ chmtüite anm mihi pbeat charitas veſtra:vt ſi habeo vos: vt a vobis diſcatis. Si ergo apoſtolꝰ darcöchlan; Ppter obſcuritatẽ rerũ difficilẽ diſputatio- loquit᷑: quod nemo dubitat: ⁊ cũ dicit: Mõ Nllenniſttt⸗ neum: ſaltem habeã facilẽ vocẽ. Si em̃ vtrũ⸗ qðs volo ago:ſed quod odi illud facio: non kparnunit q ſit difficile:multũ laboꝛat᷑:⁊ vtinam non de altero ſed de ſe ipſo dicit: qͥd ſum intel/ Pniiohnnig ſine cauſa laboꝛaret. Vt aũt ꝓſit laboꝛ no/ lecturi fratres mei: Ita ne apoſtolꝰ paulus Rinſc notn ſter: ſit patiens auditꝰ veſter. Quia legem nolebat: vbi gratia ͤ facere adulteriũ: ⁊ fa- nmnitier nõ culpat aplus: heſterna die audientibus ciebat adulteriũ? Holebat eẽ auarꝰ: ⁊ erat Ponocnnn quãtũ exiſtimo ſatiſfecimꝰ. Ibi quiſpe ait: auaruse Quis aũt noſtrũ audeat ſe inclu/ agofftntigh Ro, 7. Quid ergo dicimꝰ: Lex peccatũ eſt: Abſit. gere tali blaſphemia: vt de aplo iͦ ſentiat? nilusgn Sed peccatũ non cognoui niſi ꝑlegẽ. Nã SFoꝛte g aliꝰ eſt aliqs:foꝛte tu es: aut tu es: mimnin coõcupiſcentiã neſciebã: niſi lex diceret: NHõ aut ille ẽ: aut ego ſũ.Si & aliqͥs nr̃m ẽ:ipſũ concupiſces. Occaſione aũt accepta: petm̃ qſi de ipo audiamꝰ:⁊ nõ irati nos coꝛriga/ utnui- ꝓ mandatũ operatũ eſt in me oẽm cõcupi/ mẽ. Si aũt ie ẽ: foꝛte em ⁊ ipeẽ:nõ ſicitelli nes ne, ſcentiam. Sine lege em̃ peccatũ moꝛtuumm gamꝰqð dixit: Mõ qð volo ago:ſᷣ qð odi il ſbunannle⸗ eſt: id eſt latet:nõ aparet.Ego aũt viuebã lud facio:tãqᷓ; velit eẽ caſtꝰ ⁊ eẽt adult: aut D Im aliquãdo ſine lege: Adueniẽte aũt mãdato velit eẽ miſericoꝛs ⁊ eẽt crudeł:autvelit eſſe pemlön pctm̃ reuixit. Ego aũt moꝛtuꝰ ſũ:⁊ iuentũ ẽ piꝰ ⁊ eſſet impiꝰ.MNõ ad h̊ accipimꝰ:Nõ em̃ mn Krölun mihi mãdatũ qðs erat ĩ vitã. Quid em̃ tam qs volo ago:ſᷣ qð odi illð facio.Sʒ ad qͥd⸗ ltlgeuſni ptinẽs advita:qᷓ;: Mõ ↄcupiſces: hoc eẽ in Volo nõ ↄcupiſcèe᷑:⁊ ↄcupiſco. Lex qͥd diẽ: es honmneig⸗ moꝛtẽ. Pctm̃ em̃ occaſiõe accepta ꝑ mãda/ Mõocupiſceſ.hõ legẽ audiuit:vitiũ aguit: 5 norichtan tum fefellit me ⁊ ꝑ illud occidit: ↄcupiſcen / bellũ indixit:captiuitatẽ iuenit: ſᷣ foꝛte ali⸗- Zuancamdn tiã terruit nõ extinxit:terruit nõ opꝛeſſit:‚-fe qͥs hõ:nõ aplus. Quid &̊ dicimꝰ frẽs mei? lunorden cit timoꝛẽ penę:nõ amoꝛẽ iuſticię. Itaq; in · Mõ hʒ vllã ↄcupiſcẽtiaʒ apłus in carne ſua ciiledeanen qquit: lex quidẽ ſancta: ⁊ mandatũ ſanctum quã hfe nollet: cui tñ exiſtẽti:titillanti:ſug⸗ ₰ gondellotum. ⁊iuſtũ ⁊ bonũ.Qð ̊ bonũ eſt: mihi facuuʒ gerẽti:ſollicitãti:ęſtuãti:tẽptãti ſi ↄſẽtiret: rſancnsinn eſt moꝛs: Abſit. Non em̃ lex moꝛs:ſᷣ pct̃ ¶ DZico charitati vre:Si crediderimus apłlm Gnidcictit moꝛsS. Quid ergo ex occaſione mandati? nullã ꝓꝛſus habuiſſe ĩfirmitatẽ ↄcupiſcẽtię nnecmnisu Sed peccatũ vt apareat peccatũ: Latebat cui reluctaret᷑:multũ credimus de illo:atq; lautetnmmi em̃ quando moꝛtuũ dicebat᷑: per bonũ mi / vtinã ita ſit. Non em̃ inuidere nos opoꝛtet Duenechinrn hi operatũ eſt moꝛtẽ:vt addita bpuaricatide aplis: aplos imitari. Verũ tñ chariſſimi elbinuiu fiat ſupꝛa modũ peccatoꝛ: augens peccatũ audio ipᷣm aplm oↄfitentẽ nõdũ eũ ad tantã enikiadrſe. per mandatũ:qꝛ pꝛęuaricatio peccato non ꝓfectioneʒ iuſticię pueniſſe: qtã in angelis 1 Aeunttit adderet: ſi nõ eſſet mandatũ. Alio em loco eẽ credimꝰ:qͥꝝ angeloꝝ ęqlitatẽ ſ peramꝰ: ſi enni ni Bo. 4 Licit apte idem apłs: AUbi em̃ lex nõ ẽ: nec ad B qð volumꝰ ꝑueniamꝰ. Quid em̃ aliuu ltoonsti pꝛeuaricatio. Quid ergo: Quid dubitamꝰ nobis ꝓmittit reſurrectiõe vbi ait: In re / Wattb. 22. uſondriun aa hoc legẽ eſſe datã vt inueniret ſe hbomo: ſurrectione moꝛtuoꝝ neq; nubẽt neq; vxo/ 7 Ali um ⸗ AQuãdo em̃ de non ꝓhibebat a malo:late res ducẽt: nõ em̃ incipiẽt moꝛi:vᷣ erut eq̃les ⸗ inuen bat ſe homo: vires ſuas languidas nõ inue angelis dei: Dicit & alids: Et tu vñ ſcis qꝛ ileir nit: niſi quãdo legem ꝓhibitionis accepit. paulus apls angeli iuſticiã ⁊ ꝑfectionẽ nõ⸗/⸗ Aii ſcſe Inuenit ergo ſe:ĩ malis iuenit ſe. Quo fu/ dum habebat: Non facio iniuriã aplo:nõ G 6A git ſe? Quocũq; em̃ fugerit ſe:ſequit᷑ ſe. Et credo niſi aplo:alium teſtẽ nõ quęro:ſuſpi/ aunn quid eiꝓdeſt de ſe inuẽto ſcientia:quã ſau- cantẽ non audio:nimiũ laudantẽ nõ curo. den. ciat ↄſcientia: Loquit᷑ & ⁊ in iſta lectione ꝗ Sic mihi ſãcte aplłe de teipᷣo:vbi nemo du/ AeletOM no. 7, hodie recitata eſt ille qui inuenit ſe. Scimꝰ bitat:qꝛ de teipſo loqueris. Hã vbi dixiſti: Bancti Ro. 7. Mõ qð volo ago:ſ qð odi illud facio: exi/ ſtant qͥ dicant:ꝙ aliũ in te neſcio quẽ trãſfi/ guraueris laboꝛantẽ: deſicientẽ:victũ: ca/ ptiuum:Tu mihi dic de te:vbi nemo dubi / Phil. ʒ. tat qꝛ loq̃ris de te. Fratres: ait aplus: ego meipᷣm nõ arbitroꝛ appᷣhẽdiſſe. Et qͥd facl: Vnũ aũt: ꝗ retro oblitꝰi ea ꝗ̊ᷓ antea ſũt ex/ tentꝰ:ſᷣm intẽtionẽ ait:nõ ſᷣm ꝑfectionẽ:ſᷣm intentionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatio nis dei in chꝛiſto ieſu. Supꝛa iam dixerat: Nõ qꝛ iam acceperim:aut iã ꝑfect ſim:Ad/ huc ↄtradicit᷑ ⁊ dicit᷑. Dicebat iſta aplus:qꝛ nõdũ ꝑuenerat ad imoꝛtalitatẽ: non qꝛ nõ ꝑuenerat ad iuſticię ꝑfectionẽ: Jam g̊ tam iuſtus erat qᷓ; ſũt angeli: ſᷣ nõdũ iĩmoꝛtalis ſicut angeli ſunt. Ergo ꝑfectionẽ iuſticię iã trenebat: ſᷣ ſequẽdo palmã ſuꝑnã ĩmoꝛtali- Ctatem querębat. Dic nobis ſãcte apłe aliũ aliquẽ manifeſtioꝛẽ locũ:nõ vbi quęr ĩmoꝛ talitatem: ſᷣ vbi confiteris moꝛtalitatẽ. Et hic iam ſuſurrat᷑: iã ↄtradicit᷑. VUideoꝛ mihi audire quoꝛũdã cogitationes: ⁊ hic dicitur mihi: Veꝝ eſt:noui qͥd dicturꝰ es:Conſite/ tur infirmitatẽ:ſᷣ carnis nõ mẽtis: conſitet᷑ infirmitatẽ:ſed coꝛpoꝛis nõ animi. In ani/ mo aũt eſt ꝑfecta iuſticia:nõ in coꝛpoꝛe.Nã qͥs ignoꝛat vtiq; apłm in coꝛpoꝛe fuiſſe fra- 2. Corj.4. gilẽ:coꝛpoꝛe fuiſſe moꝛtalẽ:ſicut dicit:ha⸗/ bemꝰ theſaurũ iſtũ in vaſis fictilibꝰ?ꝰ Quid tibi & cum vaſe fictili? De theſauro aliquid loquere:Si aliquid minꝰ habuit: ſi erat qð ei ad aurũ iuſticię poſſit addi inueniamus: 2. Corl.i2. ipſũ audiamꝰ: ne iniurioſi exiſtimemur.Et ne magnitudine reuelationũ meaꝝ. Apłs diẽ: In magnitudine reuelationũ meaꝝ ne extollar. Nempe hic agnoſcitis apłlm habẽ tem magnitudinẽ reuelationum: ⁊ timen/ tẽ elationis pᷣcipitiũ. Vt g̊ noueris qꝛ ⁊ ip/ ſe apłs qui volebat alios ſaluos facere ad/ Ro. 1r. huc curabat᷑:vt nouen qꝛ ⁊ ipᷣe adhuc cura/ batur:ſi magnipẽdis ipſiꝰ honoꝛẽ:audi nõ me:ipſum audi:audi confitentem vt ſenti⸗ as docẽtẽ: Audi:Et ne magnitudine reue/ lationũ meaꝝ extollar.Ecce iã poſſum dice re apło paulo: MNe extollarl ſancte apłe: tu ne extollaris: adhuc cauendũ eſt tu ne ex/ tollar:? Adhuc timendũ eſt:tu ne extollari?⸗ Adhuc huic infirmitati medicina quęrẽda eſt? Quid mihi inqͥt diciſ tu?:Et tu audi qͥd ſim:et noli altũ ſapere:ſed time: Audi quõ bꝛeuis agnꝰ ingrediatur:vbi aries ſic ꝑicli/ tatur. HNe magnitudine inquit reuelationũ Aluguſtini mearü extollar: datus eſt mihi ſtimulꝰ car / nis meę:angelꝰſathanę qui me colaphizʒet. Qualẽ tumoꝛẽ timuit: qui moꝛdaciſſimuʒ epithema accepit: Jaʒ ergo mõ dic qꝛ tãta illoꝛũ erat iuſticia:quãta eſt in angelis ſan/ ctis:an foꝛte ⁊ angelꝰ ſanctus in ceęlo ne ex-⸗ tollat᷑:accepit ſtimulũ angeluʒ ſathanęa qͥ colaphiʒet᷑: Abſit hoc a ſctis angeł ſuſpica/ ri.hoĩes ſumꝰ: aplos ſctõs hoĩes agnoſca/ mus:vaſa electa ſᷣ adhuc fragilia:adhuc in hac carne ꝑmanẽtes:nõdũ in ceęleſti patria triũphãteſ.Ergo qm̃ dñm ter rogauitvt ab illo ille ſtimulꝰauferret᷑:nec auditeſt ad vo lũtatẽ:qꝛ exauditꝰ eſt ad ſanitatẽ: foꝛte nõ indecenter ipſe loquit᷑ vbi dicit:Scimꝰ aũt qꝛ lex ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis ſũ.Ergo carnalis apłs qui alijs dicebat: Vos qͥ ſpi- ritales eſtis inſtruite hmõi in ſpũ lenitatt: alios tanq; ſpiritales alloquit᷑:⁊ ipſe carna lis eſt? Sʒ quid dixit ⁊ ipᷣis ſpiritalibus:qꝛ nõdũ erant ſecuri:nondũ erant in ꝑfectiõe cęleſti ⁊ angelica:nondũ erãt in illiꝰ patrię ſecuritate:ſᷣ in huius ꝑegrinationis ſollici/ tudine vᷣſabant᷑? Quid eis dixit:Certe ſpi ritales eos vocauit. Vos inquit qui ſpiri/ tales eſtis:inſtruite huiuſmodi in ſpũ leni/ tatis:intẽdẽs teipſũ ne ⁊ tu tẽpteris: Ecce quã ſpiritalẽ iam apellauit ętatẽ. Timuit illi tẽptatiõis fragilitatẽ:vnde poſſit tẽpta ri ſpiritalis. Et ſi non ex mẽte: vtiq; ex car⸗ ne.Spiritaliſ em̃ qꝛ ſᷣm ſpiritũ viuit:adhuc aũt ex ꝑte moꝛtał carnis: idẽ ſpirital: idẽq; carnalis. Ecce ſpirital: Mẽte ſᷣuio legi dei: ecce carnalis: Carne aũt legi peccati. Idẽ g̊ ipᷣe ⁊ ſpiritalis ⁊ carnalis? Idẽ plane qᷓ;diu hic viuit ita eſt. Moli mirari quiſqͥs es qᷣcũ/ q; carnalibus cõcupiſcentijs cedis atq; cõ/ ſentis:qͥ eas vel bonas putas ad explẽdã li bidinis ſaturitatẽ: vel certe ſic iã vides ma las vt eis tñ cedẽdo cõſentias:⁊ quo ducũt ſequaris ⁊ ea ꝗ̊ male ſuggerũt ꝑpetres:totꝰ carnalis es tu:tu tu quiſqᷣs talis:⁊ totꝰ carꝰ nalis es.Si aũt cõcupiſcis quidẽ qð lex ve tat cũ dicit: Hõ cõcupiſces:ſeruas tñ aliud Ro.7. qð item lex iubet: Poſt ↄcupiſcentias tuas Ecti.i. non eas:mẽte ſpiritalis es:carne carnalis. Aliud eſt em̃ ↄcupiſcere:aliud pꝰↄcupiſcẽti as ſuas nõ ire. Mõ ↄcupiſcere oĩo ꝑfecti eſt: poſt concupiſcentias ſuas nõ ire pugnãtis eſt:luctãtis eſt: laboꝛãtis ẽ. Vbi feruet pu- gna: quare deſperat᷑ victoꝛia? Quãdo erit victoꝛia? QAſi abſoꝛbet᷑ moꝛs ĩ victoꝛia:tũc Ro. 7. dev nvor e ſis Clute Lcorwpt nen:mor Vites nin Ummohante. Abloptae Contentiotu UbieſteEa n tentotua gllerſpints oplodele ahlsdict nütcamalit nng potecartul ſeninakco fitale.oc tionön⸗ ptecamels. teinſenone 5 cenagnü⸗ Ebogorſedq ſonapiſoo. toꝛeſpoſtos Nchucchaupt cgolfun. Bo⸗ ne Seluid mareegoin nanieter aqgofacnu ſplemeteſe ctimeten nolleſſeti Quingnol Gconaoſa alilugſen ltpapiee te QAlodoci, lucſori urnesleg⸗ loct glo⸗ Maborſaco noA Qunthe⸗ ſtocgnutn Anſenie Galteen lla Mlin ken Domn o velien da Quidn capſeer d finhtn Nmnorcde o de⸗ sinſoſen Küzſihnen omalſie gir nglacttun ugtäm Htarnogudte Cudrcckt niniͤſri ldicrgapti ammalsſig hnr Voiße Ainſpülnn guik⸗ipem sſpinnalhis icmntingeir git nlunn ginunonsſcla dodtenh vncur guhen ſnodinhüen mtipens mugni Tnn Enntepeſtin tnire nann intünutal hhnii Haefnolan tlegipen nn rmiqus nnisglnn Murlne eiciiat nustglonl grigpenunn Slatwal uütln I 1 4 — — == — „71 14 ☛ = =☛ = — =— Sr . S—= — inst Slane Glcnipn gumtene nuin roohin no ſte riinin u uit piſunn ☛ 4 S=ꝛ = — — — dit, Cũ coꝛruptibile hoc induerit incoꝛruptio/ nem: ⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ. Vigdes victoꝛiã:audi exultãtẽ: expecta tri/ umphantẽ.ZTunc ſiet ſermo qͥ ſcriptus eſt: Abſoꝛpta ẽ moꝛs in victoꝛia. Vbi ẽ moꝛs contentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ⸗ AVbi eſt? Ecce erat:⁊ nõ eſt. Vbi ẽ moꝛs cõ Bo. 7. tentio tua? Ecce moꝛtis cõtentio: Scimꝰ qꝛ lex ſpiritalis eſt:ego aũt carnalis ſũ.Si Sapls de ſeipſo dicit:ſi dico non firmo: ſi apls dicit: Scimꝰ qꝛ lex ſpiritalis eſt: ego aũt carnalis ſum: mẽte em̃ ſpiritalis: coꝛ/ 1.Cori.Is poꝛe carnalis.Quãdo totꝰ ſpiritalis? Cũ ſeminat᷑ coꝛpꝰ animale:reſurget coꝛpꝰ ſpi- ritale. Modo ergo qñ feruet moꝛtis cõten ꝑte carnalis.Ex parte melioꝛi ſi piritalis: ex ꝑte inferioꝛi carnalis. Adhuc ↄfligo: nõdũ Ro. ⁊ vici:magnũ mihi eſt non vinci.Nõ qð vo E lo ago:ſed qð odi illud facio. Quid facis: Concupiſco.Et ſi concupiſcẽtię nõ conſen tio:⁊ ſi poſt cõcupiſcentias meas nõ eo:tñ adhuc cõcupiſco: ⁊ vtiq; etiã in ipſa parte ego ſum. Mõ em̃ ego in mẽte:⁊ alius in car ne.Sed quid igitur ipſe ego? Quia ego in mẽte:ego in carne.MNõ em̃ duę naturę con trarię: ᷣ ex vtroq; vnꝰ homo: qꝛ vnus deꝰ a quo factus eſt homo. Igit᷑ ipſe ego: ego ipſe mẽte ſeruio legi dei:carne aũt legi pec cati:mẽte nõ conſentio legi peccati: ſed tñ nollẽ eſſet in mẽbꝛis meis lex vlla peccati. Quia ̊ nollẽ ⁊ tamẽ eſt: nõ qð volo ago: qꝛ concupiſco ⁊ nolo:nõ qð volo ago:ſ̊ qð odi illud facio. Quid odi? Concupiſcere. Odi ↄcupiſcere:⁊ tñ ago illud carne nõ mẽ te.QAuod odi illud facio. Si autẽ qð nolo illud facio:cõſentio legi qm̃ bona eſt. Con ſentires legi: ſi qð velles faceres: facis qd lex odit: quõ cõſentis legi: Pꝛoꝛſus ſi qð nolo hoc facio: cõſentio legi qm̃ bona eſt. Quomõ:Quia iubet lex: Mõ cõcupiſces. Quid volo ego: Mõ concupiſcere. Volẽ/ do qð vult lex: cõſentio legi qm̃ bona eſt. Si diceret lex nõ cõcupiſces: ⁊ ego vellem cõcupiſcere:non cõſentirẽ legi:⁊ om̃ino ab illa volũtatis puerſitate diuerſus exiſte/ rem.Dicente em̃ lege: non concupiſces:et ego vellẽ concupiſcere: nõ conſentirẽ legi dei. Quid modo?: Quid dicis o lex: Mon cõcupiſces. Et ego nolo cõcupiſcere:⁊ ego de verbis Apoſtoli em̃ vox erit triũphantis: nõ ſudoꝛ pugnã tis. Quãdo futura eſt vox illa triũphãtis: nolo:qð nõ vis:nolo: ideo cõſentio:qꝛ qcYs non vis nolo. Hõ implet legeʒ infirmitas mea: ſed legẽ laudat voluntas mea. Ergo ſi qð nolo hoc ago: ⁊ ideo cõſentio legi:qꝛ nolo qð nonvult:nõ qꝛ ago qð nolo: Ipſũ em agere concupiſcere eſt: nõ ↄcupiſcentię ↄſentire: ne aliqs iã in apło peccãdi ſibi ꝗᷓ/ rat exẽplũ: et det malũ exẽplũ:nõ qð volo ago.Quid em̃ lex dicit?: Hõ ↄcupiſces. Et ego nolo ↄcupiſcere:⁊ tñ ↄcupiſco:qᷓ;uiſ cõ cupiſcẽtię meę aſſenſũ nõ pꝛębeã: qᷓuis pꝰ eam nõ eam:reſiſto em̃:auerto mentẽ: ne- go arma:teneo mẽbꝛa: ⁊ tñ fit in me quod nolo. Quod nõ vult ⁊ lex:nolo cũ lege:qð non vult nolo: ergo cõſentio legi. Sed qꝛ ego ſũ in carne:ego ſum in mẽte: ſᷣ magis in carne:ego ſum in mẽte:ego ſũ in regẽte. Abẽs em̃ regit:caro regit᷑: et magis ſũ ego in eo qð rego:qᷓ; in eo in qð regoꝛ. Quia &̊ magis ego in mente:nũc aũt iam non ego operoꝛ illud. Nũc aũt quid eſt: Munc autẽ iam redemptꝰ:qͥ fui antea ſub peccato ve/ nundatus:iam accepta gratia ſaluatoꝛis: vt mente condelecter legi dei:nõ ego ope/ roꝛ illud: ſed qð habitat in me peccatum: 4 ſcis:? Quia nõ habitat in me:hoc eſt in car ne mea bonũ. Jamdudũ dixeras:qð ope/ t moꝛtis cõten ego ſum in mente q; in carne. Quia ego ſũ tio:nõ qð volo ago: ex parte ſpiritalis: ex Scio em̃ qꝛ nõ habitat ĩ me. Iterũ ergo in me:audi qð ſ. equit᷑:hoc eſt i carne mea bo/ num. Velle em̃ mihi adiacet:Scio. Quid 5 roꝛ ignoꝛo. Si ignoꝛas:quõ ſcis? MÆn ziodo dicis ignoꝛo: modo dicis ſcio: ego quõ in- telliga neſcio. An hoc eſt quod intelligo?ꝛ AVbi em̃ ait:qð operoꝛ ignoꝛo: dixit igno/ ro:nõ appꝛobo:non accepto:non mihi pla-⸗ cet:non cõſentio:non laudo. Mõ em̃ ⁊ chꝛi ſtus eos ignoꝛabit quibꝰ dicturus eſt: Nõ MWattb. noui vos. Pꝛoꝛſus etiã hoc intelligo: &ö em̃ operoꝛ ignoꝛo:qꝛ non qð facio ignoꝛo. Nõ em̃ ego operoꝛ illud: id qð in meba⸗ rat peccatũ. Quid eſt qͥ nõ nouerat:?Ergo nõ nouerat qð arguebat: Mõ nouerat qð puniebat?Si ergo nõ nouerat quod puni/ ebat:iniuſte puniebat. Quia vᷣo iuſte pu- niebat:nouerat qð puniebat:⁊ tñ peccatũ non nouerat:qꝛ peccatũ non fecerat. &d em̃ operoꝛ ignoꝛo: nõ em̃ quod volo ago: ſed qðò odi illud facio. Si aũt qð nolo ho facio:conſentio legi qm̃ bona en hae aut bitat pctm̃: ideo ignoꝛo:qꝛ non ego facio: . ſicut dictũ eſt de dño:Eum qui non noue/ 2. Corſ. Bancti accepta iam gratia: nõ ego operoꝛ illud:li- bera eſt mens:caro captiua.Non ego ope roꝛ illud:ſed id qð in me habitat peccatũ. Scio em̃ qꝛ nõ habitat in me:hoc eſt in car ne mea bonũ. Velle em̃ adiacet mihi: ꝑfi/ cere aũt bonũ nõ. Mõ adiacet ꝑficere.Ad/ iacet velle:pꝑficere non adiacet. Non dixit facere:ſed ꝑſicere. Nõ em̃ nihil facis: Re/ bellat ↄcupiſcentia:⁊ nõ cõſentis:delectat vxoꝛ aliena ⁊ nõ annuis:mentẽ auertis:in ſecretariũ mẽtis intras. Vide foꝛis ſtrepẽ/ tem cõcupiſcentiã: ꝓfer aduerſus eam ſen tentiam: mũdans conſcientiã. Molo inqͥs non facio. Puta qꝛ delectat:non facio:ha/ beo cui cõdelecter. Cõdelectoꝛ em̃ legi dei Fm interioꝛẽ hoiĩiem. Quid tu de carne tua tumultuaris? Quid delectationes ſtultas tempoꝛales:fluxas:vanas:noxias:tumul tuoſe ſuggeris:⁊ eas q̃ſi garrula mihi nar⸗ sS. 13. ras? Harrauerũt mihi iniuſte delectatio/ nes: vnde eſt ⁊ iſta cõcupiſcentia: Harrat mibi delectationes: vᷣ nõ ſicut lex tua dñe. Longdelectoꝛ em̃ legi dei:non de me:ſed de gratia dei. Tu concupiſcẽtia in carne tu/ ꝓ?.sꝭ. Multuaris:mentẽ tibi nõ ſubdis. In deo ſperabo:non timebo quid faciat caro:hoc eſt mente non conſentiente tumultuat᷑ ca/ ro. In deo inquit ſperabo: nõ timebo qͥd faciat caro. Sicut nec aliena: ita nec mea. 1. Corj.I5. Qui &̊ in ſe hec ait:nihil facit?: Multuʒ fa/⸗ cit:magnũ eſt qð facit: ſed tamẽ nõ pꝑficit. Quid eſt em̃ ꝑficere:? Vbi eſt moꝛs cõten/ tio tua? Ergo velle adiacet mihi: perficere aũt bonũ non. Non em̃ qð volo facio bo⸗ num:ᷣ qð nolo malũ hoc ago. Et repetit: Si aũt qð nolo ego hoc facio:id eſt cõcupi ſco:iam non ego operoꝛ illud: ſed id qð in me habitat peccatũ. Inuenio g& legẽ mihi olenti facere bonũ. Bonã inuenio legẽ: bonũ eſt lex:bonum aliquid eſt lex. Vnde S ꝓbo? QAQuia implere volo. Inuenio g legẽ mihivolenti facere bonũ:quoniã mihi ma lum adiacet. Mihi:⁊ hoc mihi. Nũ em̃ ca/ ro non mea:aut de alia ſubſtãtia caro: aut de alio pꝛincipio caro: aut anima ex deo:⁊ caro de gente tenebꝛarũ? Abſit. Canguoꝛ Zud.io.repugnat ſanitati. Semiuiuus iacebat in via:curat᷑ adhuc: ſanentur om̃es languo/ res eius. Non qð volo ago:ſed quod odi illud facio. Si aũt quod nolo ego illud fa/ cio:inuenio ergo legẽ volenti mihi facere bonũ:quoniã mihi malũ adiacet.Quod V Auguſtini maluũ: Condelectoꝛ em̃ legi dei ſcm inte/ rioꝛem hominẽ. Video aliã legem in mẽ/ bꝛis meis repugnantẽ legi mentis meę: et captiuũ me ducentẽ in lege peccati quę eſt in mẽbꝛis meis. Captiuũ: ſ ex carne.Ca/ ptiuũ: ſed ex parte. Nam mens repugnat ⁊ condelectat᷑ legi dei. Sic em̃ intelligere debemus:ſi de ſeipſo apoſtolꝰ loquit᷑. Jã ergo ſi mens non cõſentit peccato titillan- ti:ſuggerenti: blandiẽti:ſi mens nõ conſẽ/ tit qui habet alias interius delectationes ſuas: delectationibꝰ carnis nulla ex parte ↄferendas:ſi ergo nõ conſentit:⁊ eſt in me quiddã moꝛtuũ: moꝛs adhuc contẽdit:ſed mẽs viua nõ cõſentit. Nũqͥd ipᷣa moꝛs nõ eſt in te? NMunquid illud qð moꝛtuũ eſt nõ pertinet ad te? Adhuc tibi eſt contentio. Quid etiaʒ inde ſperandũ eſt? AMiſer ego homo:⁊ ſi nõ in mente: tamẽ in carne mi/ ſer homo. Mõ em̃ in mente homo:⁊ in car- ne nõ homo. Quis em̃ vnq; carnem ſuam Epb. 5 odio habuit? Miſer ego homo: quis meli GBo.⁊. berabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ: Quid eſt hoc frẽs? Quaſi carere vult copoꝛe: .uid feſtinas:ſi tantũ ibi eſt intentio tua vt coꝛ/ poꝛe careas? Moꝛs qñq; vẽtura ẽ:⁊ te ab iſto coꝛpore moꝛtis dies adueniẽs vltimꝰ ꝓculdubio liberabit. Quid eſt ꝓ magno quod gemis? Quid eſt qð dicis: qͥs me li- berabit? Motalis loqueris: moꝛiturꝰlo/ queris:ſeparatio mentis a carne quãdoq; ventura eſt: ꝓpter bꝛeuitatẽ vitę nũq; lon ge eſt: ꝓpter quotidianos caſus quãdo ſit neſcis. Ergo ſiue feſtines:ſiue tardes:oĩs vita humana bꝛeuis eſt. Quid ꝓ magno gemis ⁊ dicis:Quis me liberabit de coꝛpꝑe moꝛtis huus: Et adiũgit: Gratia dei ꝑ ie/ ſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ. Pagani em̃ qͥ ih non habent gratiã dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ do⸗ minũ noſtrũ: nõ moꝛient᷑:nõ die vltimo a carne ſoluent᷑:nõ illo die a coꝛpoꝛe moꝛtis huius liberabunt᷑: Tu quidẽ quid ꝓ ma/ gno gratie chꝛiſti:gratia dei ꝑ ieſũ chꝛiſtuʒ dñm noſtrũ: vis tribuere:qꝛ de coꝛꝑe moꝛ/ tis huius liberaberis:? Reſpondit tibi apo ſtolus:ſi ſenſum eius cępimus:ĩmo qꝛ do/ mino adiuuante ſine dubio cępimꝰ: reſpõ/ det tibi apoſtolꝰ⁊ dicit: Scio qͥd loquar: Paganos dicis liberari a coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ: Veniet dies vltimus vitę huiꝰ⁊ ſol/ uendus ad tempꝰ a coꝛpoꝛe moꝛtis huius: Veniet ⁊ dies quãdo oẽs qui ſũt in monu Zoõð.ꝭ. Der eentisin dene teet beratic cerätiure accopori Huiustelt (lue: Lun gtenatun Por. aueroga cegohon lenattis eficersn fficensde ſegnunch nenchiſt (poꝛen Pratiade Honenſ haius ythe ſaiſ non ſlent N 6Pſunente beraberisa uuns lehocind dleboe ind ceneb noſrume Munbon cutinade enis:in ldeetc⸗ adamn om hiuiſcabe ſmottaliep uelben notampi chſtüdun nſ deye mente ſe Apecczti 1/ 1 ggideſte ““è Aülehnin⸗ mentis audient vocem eius: et ꝓcedentq nenisn bene fecerũt in reſurrectionẽ vite: Ecce li⸗ ee RWãh berati a coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ.Qui male fe/ ifaranet⸗ cerũt in reſurectionẽ iudicij: Ecce redierũt nnmnn ad coꝛpoꝛa moꝛtis huius. Coꝛpus moꝛtis Aciinlin huius redit ad impiũ: nec inde aliquando winini ſoluet. Tunc nõ erit vita eterna: ſed moꝛs muenmti, Seterna: quia pena etna. Tu aũt O chꝛiſti / ulnensni Bo. 7· ane roga quantũ potes: clama dic: Ai⸗ *M ſer ego homo: quis me liberabit de coꝛpo/ müeutan re moꝛtis huius:? Reſpondet᷑ tibi: Securꝰ nin Wam eefficeris nõ de te: ſed de dño tuo: Securus lntcfnt efficeris de pignoꝛe tuo. Spera cũ chꝛiſto chrcnint regnum chꝛiſti: iam pignus tenes ſangui/ hügtnnn nem chꝛiſti. Dic dic: quis me liberabit de Cgononii coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ? Vt reſpondeat᷑ tibi: nbickanmn Gratia dei ꝑ ieſuʒ chꝛiſtũ dominũ noſtriꝗ. wick Altn MNon em̃ ſic liberaberis de coꝛpoꝛe moꝛtis tameinanen huius vt hoc coꝛpus nõ habeas:habebis: tebonotii ſed nõ moꝛtis huius. Ipſum erit:ſed non nanmimn iplſuü erit. Ipſũ erit: quia ipſa caro erit. Mõö Gbonerguneld ipſum erit:quia moꝛtale nõ erit. Sic ſic li/ Nisen Ad beraberis a coꝛpoꝛe moꝛtis huius:vt moꝛ⸗/ enciI 5.Korj.15. tale hoc induat immoꝛtalitatẽ: ⁊ coꝛrupti- Tinnannaſten bile hoc induat icoꝛruptionẽ. Aquo? Per ſig ſinnittn gquem: Gratia dei:ꝑ ieſum chꝛiſtũ dominũ es nenisſin noſtrum:quia ꝑ vnum hominẽ moꝛs: et ꝑ Qusci nn vnum hominẽ reſurrectio moꝛtuoꝛũ. Si- aönch n cut in adam om̃es moꝛiunt᷑: inde eſt qucd en⸗nnnd gemis: inde eſt quod cum moꝛte cõfligis: nszenegüns inge eſt coꝛpus moꝛtis huius: Sed ſicutin mieifiriin agam omnes moꝛiunt᷑: ſic ⁊ in chꝛiſto oẽs gaſein vriuificabunt᷑. Viuificatuſ accepto coꝛpoꝛe imoꝛtali:vbi dicas: Vbi eſt moꝛs cõtentio ,ne tua: Liberat eris a coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ: i Teag nõ tamẽ virtute tua:ſed gratia dei ꝑ ieſum n chꝛiſtũ dñm noſtrũ.Cõuerſi ad dũm. ti me nRo. 7. ¶ De verbis Apli: Igitur ipſe ego ioründiin mente ſeruio legi deũ carne aũt le/ niieimn gi peccati. Bermo. v— tugnn A¶Eſterna lectio ſancti Apli couſq; gui li Abi.ẽ h terminata eſt:vbi dictũ eſt: Igit uda,tih in — ipſe ego mẽte ſeruio legi dei: car/ gegtenteni ne autẽ iegi peccati. In qua concluſiõe de mõſtrauit apoſtolus ad hoc ſe dixiſſe quę — S=S= — = — muin . ſupꝛa dixerat: Jam nõ ego operoꝛ illud: 5 locin n id quod in me habitat peccatum: quia nõ Shili mente operabat᷑ conſentiẽdo: ſed carne cõ/ 1 eng cupiſcendo. Hoc em peccati nomine appel⸗ usi un lat: vnde oꝛiunt᷑ cuncta peccata: id ex cDͤr- oenlaniin nali cõcupiſcentia.QAuicdquid em̃ eſt pec/ De perbis Apoſtoli Bermo vI. ccatoꝛũ in dictis: in factis: in cogitationi⸗ bus: non exoꝛiunt᷑ niſi ex mala cupiditate: nõ exoꝛiũt᷑ niſi ex illicita delectatiõe. Huic ergo illicitę delectationi ſi reſiſtamꝰ:ſi non couſentiamus:ſi mẽbꝛa velut arma nõ mi/ niſtremus: non regnat peccatum in noſtro moꝛtali coꝛpoꝛe. Peccatũ em̃ ante regnuʒ perdidit: ⁊ ſic perijt. In hac ergo vita quã- tum ad ſanctos attinet regnũ ꝑdit: in alia perit.hic em̃ regnum ꝑdit:quãdo poſt cõ cupiſcẽtias noſtras non imꝰ: ibi aũt perit quãdo dicet᷑: AUbi eſt contentio tua? Ergo cum dixiſſet apoſtolus: AMente ſ. eruio legi dei:carne autẽ legi peccati:nõ dando mẽ/ bꝛa cõmittẽdis iniquitatibꝰ: ſed tantũ cõ/ cupiſcendo: nec tamẽ illicite concupiſcen⸗ tię manꝰ dando:Ergo cum dixiſſet: Aẽte ſeruio legi dei: carne autẽ legi peccati:ſub/ „» . — quã contẽdas: cum qua confligas:cui nõ conſentias:quã frenes ⁊ domes:poſt expe cta qꝛ nec ipſa erit.Si em̃ quod nobiſcũ cõ tendit ex moꝛtali coꝛpoꝛe etiã poſtea erit: vbi ẽ ↄtẽtio tua: falſũ erit. Quid ̊ poſtaea futuꝝ ſit ſciamꝰ: Cunc em̃ fiet ſermo qͥᷣ ſcri/ ptus eſt: Abſoꝛpta ẽ moꝛs ĩ victoꝛia. Vbi eſt moꝛs contentio tua? Vbi eſt moꝛs acu/ leus tuus? Aculeus aũt moꝛtis eſt pecca/ tum:virtus aũt peccati lex:quia ex ꝓhibi⸗ tione auctum eſt deſideriuʒ:non extinctũ: Lex pctõ dedit virtuteʒ tantũmodo ꝑ lit/ teram iubendo: nõ ꝑ ſpiritũ ſubueniẽdo. Ergo tunc nõ erit hoc:ſᷣ quid nunc:cuid ſit nunc quęris:qð ⁊ pauloante dixit.Nũc aũt iã nõ ego operoꝛ illud:⁊ ibi nũc.Quid eſt: nõ ego operoꝛ illud: Mon cõſentio: nõ annuo: non decerno: ſemꝑ mihi diſplicet: mẽbꝛa mea teneo: Et magnũ eſt hoc. Cuʒ ſit ex carne concupiſcentia: ⁊ ad carnem ꝑ/ tineãt coꝛpoꝛis mẽbꝛa:quãdo non regnat peccatum:id eſt carnis concupiſcentia:plꝰ habet iuris mens ad tenẽda membꝛa car/ nis ne dentur in arma iniquitatis: qᷓ; ipſa cocupiſcentia carnis ad mouẽda membꝛa iecit ⁊ ait: Nulla ergo cõdemnatio eſt nũc go.s. his qui ſũt ĩ chꝛiſto ieſu.his qͥ ſũt in cne cõdemnatio eſt: his qui ſũt in chꝛiſto ieſu nulla ↄdẽnatio eſt. Ne putares hoc poſtea futurum:ideo addidit: Muũc. Poſtea illud expecta:vt nec cõcupiſcentia ſit in te cõtra 1. Corſ. 15. carnis. Itaq; concupiſcentia eſt carnis: er membia carnis:mens tamẽ qꝛ dominatũ habet:ſi tñ deſuꝑ adiuuet᷑: ne cũ ei multuʒ Bancti ↄtra dei gratiã damus:non regẽ:ſed vt tx ⸗ rannũ faciamus. Lantũ ergo valet mens: ſic regit cum regit᷑: vt de mẽbꝛis ipſius car nis contra cõcupiſcentias carnis ipſiꝰ poſ/ Re.s. ſit agere: quod ait apoſtolus: Non ergo regnet peccatum in veſtro moꝛtali coꝛpo/ re ad obediendũ deſiderijs eius:nec exhi/ beatis mẽbꝛa veſtra arma iniquitatis pec/ Bo.S. cato. Nulla ergo cõdemnatio eſt nunc his qui ſunt in chꝛiſto ieſu: Mon ſint ſolliciti ſi concupiſcentijs illicitis titillant᷑: non ſint ſolliciti ꝙ videt᷑ adhuc eſſe lex in mẽbꝛis re pugnans legi mentis: Nulla em condem/ natio eſt. Sed quibus etiam nũc: Quibꝰ: Qui ſunt in chꝛiſto ieſu. Et vbi eſt illa de Ro.. qua diceb at pauloante: Video aliã legeʒ in membꝛis meis repugnantẽ legi mentis meę:⁊ captiuantem me in lege peccati quę eſt in mẽbꝛis meis? Sed me dicebat ex car/ ne:non ex mente. Vbi ergo illa lex: ſi nul/ la condemnatio eſt his qui ſunt in chꝛiſto B ieſu: Lex em̃ ſpiritꝰ vitę ĩ chꝛiſto ieſu: Lex em̃ nõ illa in monte ſyna ꝑ litterã: Lex em̃ non in illa vetuſtate litterę: ſed ſpiritus vi tę in chꝛiſto ieſu: liberauit te a lege peccati ⁊ moꝛtis. Vt em̃ condelecteris legi dei ſᷣm interioꝛem hominẽ: vnde haberes niſi lex ſpiritus vitę in chꝛiſto ieſu liberaret te a le/ ge peccati ⁊ moꝛtis? Ideo mens humana ne tibi tribuas:ne multũ ſuꝑbias:iĩmo ne omnino ſuperbias: &O&à mẽs humana ꝙ nõ conſentis deſiderijs carnis: ꝙ lex peccati nõ te de arce deponit:lex ſpirit vitę in chꝛi ſto liberabit te a lege peccati ⁊ moꝛtis:non te de illa lex liberabit:de qua ſupꝛa dictũ eſt: Vt ſeruiamꝰ in nouitate ſpiritus:⁊ nõ in vetuſtate litterę.Quare illa non libera/ Exo.ʒ1. bit? Hõne⁊ ipᷣa digito dei ſcripta eſt: Mõ/ ne digit“ dei ſpirituſſanctus intelligit᷑: Le ge euangelium ⁊ vide: quia vbi dicit vn⸗ Watth. 12. euangeliſta: domino dicẽte: Si ego in ſpi/ Lud.iI. ritu dei eijcio dęmonia:alius dicit: Si ego in digito dei eijcio demonia. Si ergo ⁊ lex illa digito dei ſcripta eſt:hoc eſt in ſpiritu dei:quo ſpiritu victi magi pharaonis dixe Exo.Se runt: Digitꝰ dei eſt hic? Si ̊ ⁊ ipſa:imo cũ ⁊ ipſa ſpiritu dei:hoc eſt digito dei conſcri pta ſit:quare nõ de illa dicit᷑: Lex em̃ ſpiri/ tus vitę in chꝛiſto ieſu? Lex em̃ moꝛtis nõ ipſa dicitur:lex peccati ⁊ moꝛtis nõ illa lex Exo.z1. dicit᷑ quę data eſt in monte ſyna.Tex pcti Ro. 7. ⁊ moꝛtis illa dicitur: de qua gemẽs ait: Vi deo aliam legem in mẽbꝛis meis repugna/ tem legi mentis meę. Sed illa lex ipſa eſt quę dicta eſt: Itaq; lex quidẽ ſancta ⁊ mã/ datum ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bonũ: Et ſubiecit: Quod ergo bonum eſt:mihi moꝛs factum eſt? Abſit. Sed peccatum vt appareat pec/ catum:ꝑ bonum mihi operatũ eſt moꝛteʒ: vt fiat ſupꝛa modũ peccatoꝛ aut peccatum per mandatũ. Quid eſt ſupꝛa modũ? Vt agddat᷑ pꝛęuaricatio. Data eſt ergo lex illa: vt iueniretur infirmitas. Parũ eſt hoc: nõ ſolum inueniret᷑: ſed etiã vt augeret᷑ ⁊ vel ſic medicus queęreret᷑.Si em̃ leuis moꝛbus eſſet contemneret᷑:ſi moꝛbus contemneret᷑ medicꝰ non quęreret᷑:ſi medicus nõ quęre/ tur:moꝛbus non finiret᷑. IJdeo vbi abũda /Ro 5. uit peccatũ:ſuꝑabundauit gratia:quę de/ leuit cuncta peccata quę inuenit: et nõ ad peccandũ volũtati nr̃e conanti adiutoꝛiũ ſubminiſtrauit: vt ipſa volũtas noſtra nõ in ſeipſa ſed in domino laudaret᷑. In dño Pẽs. 4. em̃ laudabimur tota die:Et ĩ domino lau/s.33. dabitur anima mea:audiant mites ⁊ letẽ/ tur. Audiant mites:naʒ ſuperbi ⁊ litigioſi non audiunt. Ergo quare nõ ipſa eſt lex di gito dei ſcripta:quę dat adiutoꝛiũ hoc gra tię de q̃ loqmur? Quare? Quia in tabulis lapideis ſcripta ẽ:nõ in tabulis coꝛdis car- nalibus. Deniq; fratres mei in magno my C ſterio videte concoꝛdiã: videte diſtantiã. Cõcoꝛdiam legis:diſtantiam plebis.Cele exo.i⁊. bꝛabat᷑ paſcha in veteri populo ſicut no/ ſtis occiſiõe agni cum aʒymis:vbi occiſio g. de Ciui. ouis chꝛiſtum ſignificat: aʒ yma aũt nouã dei.ca. 45. vitã: hoc eſt ſine vetuſtate fermẽti: Vnde nobis apoſtolꝰ dicit: Expurgate vetus fer i. Cor.5 mentũ: vt ſitis noua conſperſio ſicut eſtis aʒymi:paſcha em̃ noſtrum imolatꝰ eſt chꝛi ſtus. Celebꝛatum eſt ergo paſcha in ilo ve teri populo:nõdum in luce fulgente:ſed in vmbꝛa ſigniſicante celebꝛatum eſt: ⁊ poſt gxeg. qinquaginta dieſ a celebꝛatõe paſche: ſicut computans inueniet qui voluerit:dat᷑ lex in mõte ſyna ſcripta digito dei. Venit em verum paſcha:ĩmolat᷑ chꝛiſtus: tranſitum facit a moꝛte ad vitam: Trãſitꝰ em̃ interpᷣ/ tatur hebꝛaice paſcha.Qð exp̃ſſit euãgeli ſta dicens: Cum aũt veniret hoꝛa vt tranſ/jJoł.1ʒ. iret ieſus de hoc mundo ad patrẽ.Celebꝛa tur ergo paſcha:reſurgit dñs: facit tranſi/ tum a moꝛte ad vitã qð eſt paſcha: Et nu/ merãt᷑ quinquaginta dies:⁊ venit ſpũſſan De⸗ usdigt auond⸗) amornon 940. diceenta nöͤodnos ſcenclt eg ſnignetes oigroſue gehicauta gegatiera Naa ſeteruin factuseſt vchenene iſtiſoni. eattigni bicrignis ſanpwmn! delongnna ſuo muu quiſautſo lngui 4 inbooele hitnos ni Ulapicein evenlinü namorn ſtantüäcni hiceietſcd Morzn winns gpl B entdicitd⸗ Cbteſtan unqvos ehci negzp Mofeit: ſbrocgnu olbamens kann clertpin Drenlege 4 fol Qze kalhnke nchnte Nchnge meſeſe neeſti⸗ hlite sneignene d äͤäl ???? =è uiin cctus digitus dei. Sed videte ibi quõ:⁊ hic ⁊ bꝛopter qͥd erat hoc impoſſibile legi? In/ ickſnnen quomõ. IYbi plebs lõge ſtabat: timoꝛ erat: firmabat᷑ ꝑ carnem. Quid ergo deus: Co⸗/ ni lin amo non erat:nam vſchadeo timuerüt vr tra carneʒ miſit camẽ. Peccatũ em carnis ninm xo. 20. dicerent ad moyſen: Coqueretu ad nos: ? occidit: camis ſubſtantiã liberauit. Aiſit unmn nõ ad nos loquat dſs: ne moꝛiamur. Pe de' flli ſuũ iĩ ſilitudinẽ camis peccati. In enticknan ſcendit ergo: ſcut ſcriptũ eſt: deus in ſina carne quidẽvera: ſed non in came peccati. nn in igne: ſed plebem longe ſtantẽ territans: Quid autẽ in ſimilitudine carnis peccati⸗ füunti 1 digito ſuo ſcribens in lapide non in coꝛ¶ Id eſt yt eſſet caro: vera caro. Et vnde ſi- adedcah e. Hicaut quado venit ſpuᷓſſanctus con militudo carmnis peccatiæ Quia de peccato brickhng gregati erant ſideles in vnum:nec in mon/ moꝛs. Moꝛs eſt vtiq; ĩ om̃i carne peccati: ünumtn Actl. 2· te terruit: ſ̊ intranit in domũ: De celo qdẽ de qua dicit aplus: Vt euacuaret᷑ coꝛpus Ro. 6. ieümn factus eſt ſubite ſonus quaſi ferret᷑ flatus peccati. Quia ergo eſt in omi came pecca/ Z ychemens ſonuit: ſed nullus expauit. Au/ ti: ł vtrũq; ibi ẽ ⁊ moꝛs ⁊ petm i camne.Ceę-⸗ eceurd diſti ſonũ: vide ⁊ ignẽ: qꝛ ⁊ in mõte vtrũ; ten i came pcti ⁊ moꝛs ẽ ⁊ peccatũ ẽ: in ſili⸗ Meutasſpalen erat ⁊ ignis ⁊ ſonitus:ſed illic etiam fumꝰ: tudinẽ carnis peccati moꝛs erat:⁊: pctm̃ nõ Neb nininz, hic ⁊ ignis ſerenus. Viſe ſunt em̃ illis int erat.Si em̃ caro peccati eſſet:⁊ merito pcti uugenne. ſcriptura: lingue diuiſę velut ignis. Mũqd penã moꝛt lueret: nõ diceret ipᷣe dñs: Ecce Joh. 14. innennai de longinquo territans? Abſit. Mã inſedit venit pꝛinceps mũdi: ⁊ in me nihil iueniet. wnund un ſupꝑ vnũquẽq; eoꝛum: æ ceperũt linguis lo⸗ Quare ergo me occidit: Quia ꝗᷓ̃ nõ rapui Ps. 68. wpläns ufni qui ſicut ſpiritus dabat eis ꝓnũciare.Au/ tũc exoluebã. Pꝛoꝛſus qð fecit de tributo: uudans tinn di linguã loquentẽ: ⁊ intellige ſpiritũ non hoc fecit de moꝛte.Exigebat tributum: di eEidonntu/ in lapide: ſed in coꝛde ſcribenteʒ. Cex ergo dragma. Quare inqͥt tu ⁊ diſcipuli tui nõ dnnistlc⸗ ſpiritus vitę in chꝛiſto ſcripta in coꝛde:nõ reddit tributũ: Vocauit ad ſe petrũ:⁊ ait zluyebilugt in lapide:in chꝛiſto ieſu in quo celebꝛatum ei: Reges mundi a quibꝰ exigũt tributũ: a Manb. 7. Venöpacklgr ẽ veriſſimũ paſcha:liberabit tea lege pec· filijs ſuis an ab alienis: Reſponſũ eſt: Ab tadutmüeeg⸗ cati ⁊ moꝛtis. Navt noueris ipſam eſſe di / alienis.Ergo inqͥt liberi ſũt filij. LCamẽ ne AQtunbli ſtantiã euidentiſſimã veteris ⁊ noui teſta- ſcãdaliʒemꝰ eos:vade ad mare:⁊ mitte ha ubulsenee⸗ 2. Con. 3. mẽti: VUnde ⁊ dicit apłs: Mõ in tabulis la/ mũ:⁊ qͥ pꝛimꝰ ſurrexerit:id eſt pᷣmogenitus 3neiumugynt pideis:ſed ĩ tabulis coꝛdis carnalibꝰ: Ho/ a moꝛtuis:aperi inqͥt os eius:⁊ iuenies ibi iniarti Diere. 31. Minus apud ꝓphetã dicit: Ecce dies veni / ſtaterem:id eſt duaſ didragmas:quattuoꝛ nuan dule ent dicit dominꝰ: ⁊ cõſũmabo ſupꝑ domũ ia dragmas: quia didragma:id eſt duo drag⸗ „ – cob teſtamentũ nouum: nõ ſcõᷣm teſtamẽ· mata in capite exigebat᷑. Inuenies ibi ſta⸗ meam tum quod conſtitui patribus eoꝛũ in die ᷓ terẽ:hoc eſt q̃ttuoꝛ dꝛagmata: da eis ꝓ me ẽdi manũ eoꝛum: eo⸗ ⁊ te.Quid eſt: Ipſe chꝛiſtꝰ:petrus:eccleſia gmiͤi aꝛehẽdi manũ eoꝛum: ⁊ eduxi eos de ter· ⁊te. QAuid eſi: Ipſe chꝛiſtꝰ:petn. 8:eccle eininu ra ęgypti. Deinde ipſaʒ differentiã euidẽ/ chꝛiſti: eccleſię quattuoꝛ euãgelia. Myſte⸗ ugenci ter oſtẽdit: Dãs inquit leges meas in coꝛ- niü latebat: chꝛiſtꝰ tñ tributũ nõ debitũ p/ Roetluch dibus eoꝛum: in coꝛdibus inquit eoꝝ ſup/ ſoluebat. Sic pſoluit ⁊ moꝛtẽ: nõ debebat nivlptt ſcribam eas. Si ergo ſcribat᷑ lex dei in co/ ⁊ ꝑſoluebat. Ille niſi idebitũ ſolueret nũ gint de tuo: non foꝛis terreat: intus mulceat: nos a debito liberaret. QAð g impoſſibile Eo.s. nn⸗ cnrctn tunc lex ſpiritꝰ vite in chꝛiſto ieſu liberabit erat legi ꝗᷓ faciebat ſuaricationẽ:qꝛ nõdũ kri⸗ e O te a lege peccati ⁊ moꝛt.Quod em̃ impoſ- mẽs cõuicta quęſierat ſaluatoꝛẽ:in quo in n ſibile erat legi: hoc ſequit᷑ in lectione apo- firmabat᷑ ꝑ carnẽ:miſit deus filiũ ſuũ in ſi/ moep i ſtoli.Qð em̃ impoſſibile erat legi:et ne i⸗ militudine carnis peccati:⁊ de pctõ dam-/ n ſa culparet᷑: quid ſubiunxit: In quo nifir- nauit pctm̃ ĩ carne.Quõ & nõ habebat pec E de mabatur p carnẽ. Lex em̃ iubebat: ⁊ nõ im catũ:ſi de pctõ damnauit pctm? Jã aliqñ hriſns:i . plebat: qꝛ caro vbi non erat gra:inuictiſſi expoſuimꝰ vobis hoc:vᷣ qᷣ meminerüt reco i o.7. me reſiſtebat: et lex infirmabat t carnẽ:qꝛ gnoſcaãt:qͥ nõ audierũt audiãt:qᷣ obliti ſũt vaffiunt, lex ſpiritalis ẽ: ego aũt carnalis ſũ. Quo/ trecolãt. Peccatũ vocabat᷑ in lege ſacriſci-⸗ e verbis uttuſie modo ergo lex mihi opitularet᷑ iubens prr um ꝓ pctõ: Aſſidue lex h cõmemoꝛat. Hõ di,. Ser. 1d nniin litteram: ⁊ nõ dans gratiã? Infirmabat᷑ ꝑ ſemel:nõ iterũ:ſ ſi epiſſime peccata diceba/ T b. isrſnn, Ro. S.carnem.Quid fecit deus cũ hoc impoſſibi tur ſacrificia ꝓ peccatis. Tale peccatũ erat ſtn le eſſet legi: ⁊ infirmaret᷑ p canem: Deus f chꝛiſtꝰ. Quid em̃ dicamꝰ: Peccatuz habe / nngufi lium ſuum miſit. Per quid infirmabat lex: b 3 De verbis Apoſ Bancti bat: Abſit. Peccatũ non habebat:⁊ petĩ Põ̃. 35 PS5.110 erat. Peccatũ erat:dixi ſᷣm intelligẽtiã: qꝛ ſacrificiũ ꝓ peccato. Audi qꝛ hoc mõ pctm̃ erat: Ipſũ aplm audi:de illo loquens ait: Eũ qͥ nõ nouerat pctm̃. Ipſã ſententiã vo/ bis exponebã:qñ iſta dicebã: Eũ inqͥt qui nõ nouerat pctm̃:id eſt dñm nr̃m ieſũ chꝛi/ ſtum: Deꝰ pater eũ qͥ non nouerat pctm̃ ꝓ nobis pctm̃ fecit: cũ ipᷣm chꝛiſtũ qͥ nõ noue rat pctm̃:deꝰ pater ꝓ nobis pctm̃ fecit:vt nos ſimꝰ iuſticia dei in ipſo. Videte duo. Juſticia dei nõ nr̃a:in ipſo nõ ĩ nobis. In/ de illi magni ſancti de quibꝰ dicit pſalmꝰ: Juſticia tua ſicut mõtes dei: Et q̃ſi dicere/ tur in ipſo pſalmo: vbi dictũ eſt: Juſticia tua:nõ em̃ iuſticia eoꝝ:ſᷣ iuſticia tua velut mõötes dei. Leuaui em̃ oculoſ meos in mõ/ tes:vñ veniet auxiliũ mihi:vſᷣ nõ a mõtibꝰ. Auxiliũ meũ a dño: q fecit cęlum ⁊ terraʒ. Ergo cũ dixiſſet: Juſticia tua ſicut mõtes dei:q̃ſi ꝗreret᷑:vt qͥd & aliqͥ naſcũt᷑ qͥ nõ ꝑti/ nẽt ad iuſticiã dei:ſubiecit: Judicia tua ſiẽ? abyſſuſ multa.QAuid ẽ ſicut multa abyſſꝰ⸗ Alhllltũ ẽ: impenetrabile ẽ:inacceſſũ eſt hũa/ Ro. 11 nę intẽtioni. Diuitię em̃ dei inſcrutabiles: Inſcrutabilia iudicia eiꝰ:iueſtigabiles vię eiꝰ. Ergo ⁊ huc miſit deꝰ filiũ ſuũ ꝓpt᷑ pᷣſci/ tos ⁊ pᷣdeſtinatos:vocãdos: iuſtiſicãdos: Ro. s gloꝛiſicãdos:vt mõtes dei ducãt.Si deꝰꝓ Matthᷣ. 5§ — „ Ecẽl.18 nobis:qͥs cõtra nos? Miſit deus flliũ ſuũ in ſiłitudine carnis peccati:⁊ de pctõ dam nauit pctm̃ in carne:vt iuſticia legis imple ret᷑ in nobiſ. Nõ implebat᷑ ꝑ ſe:impleta eſt ꝑ chꝛiſtũ. Mõ em̃ venit legeʒ ſoluere: ſᷣ im/ plere.Sʒ quõ iuſticia legis impleret᷑ in no bis:vel quõ implet᷑ nobis: vel qᷣbꝰ nobis: Vis audire in qᷣbꝰ nobis? Qui nõ ſᷣm car/⸗ nem ambulamꝰ:ſᷣ ſᷣm ſpm̃.Quid ẽ ſᷣm car/ nem ambulare: Carnalibꝰ ↄcupiſcẽtijs cõ⸗ ſentire. Quid ẽ ſᷣm ſpm̃ ambulare: Adiu/ uari ſpũ in mẽte:⁊ ↄcupiſcẽtijs carnis non obedire.Sic & implet᷑ in nobis lex: implet᷑ in nob iuſticia dei: mõ interim iplet᷑: Poſt cupiſcẽtias tuas nõ eas. Poſt ↄcupiſcẽti⸗/ as tuas cũ audis:illicitas accipe.Poſt cõ/⸗ cupiſcẽtias tuas nõ eas:debet ĩpleri ex vo lũtate nf̃a. Adiuta gf̃a dei debet ipleri:pꝰ vcupiſcẽtias tuas nõ eas. Quicqͥd em̃ illa cocupiſcẽtia carnis egit in nobis pᷣteritoꝛũ pretõꝝ ſiue in factis ſiue in dictis ſiue in co/⸗ gitationibꝰ: totũ deletũ ẽ ſacro baptiſma/ te:oĩia debita deleuitvna idulgẽtia: Reſtat Auguſtini Scũ carne ↄflictus: qꝛ deleta ? iniqtas ſed manet infirmitaſ:ineſt:titillat delectatio il licite ↄcupiſcẽtię:pugna:reſiſte:noli ↄſenti re:⁊ implet᷑ hic: Poſt ↄcupiſcẽtias tuas nõ „. eas:qꝛ ⁊ ſi qũ ſurrepũt:⁊ vſurpant ſibi ocu lũ:aurẽ:lĩiguã:volaticã cogitationẽ:nec ſic deſperemde ſalute nr̃a. Jõ qͥtidie dicimꝰ: Dimitte nob debita nr̃a. Juſticia inqͥt leg! Mattö.s impletur in nob.Sʒ in qbꝰnobis? Qui nõ . ſᷣm carnẽ ambulamꝰ:ſᷣ̊ ſᷣm ſpiritũ.QAui em̃ RBo.s carnis ſũt:ꝗ carnis ſũt ſapiũt:qͥ aũt ſᷣm ſpbi ritũ:ꝗ̊ ſũt ſpũs.Pꝛudẽtia em̃ carnis moꝛs eſt:pꝛudẽtia aũt ſpũſ vita ⁊ pax.Pꝛudẽtia em̃ carniſ inimica ĩ deũ:LCLegi em̃ dei nõ eſt ſbᷣiecta:neq; em̃ põt.Quid ẽ neq; põt?:Nõ hõ nõ põt:nõ aĩa nõ põt:nõ deniq; ipᷣa ca/⸗ ro:qꝛ dei creatura nõ põt: ᷣ pꝛudẽtia car/⸗ nis non põt:vitiũ nõ põt:nõ natura: quõ ſi diceres:claudicatio rectę ambulatiõi nõ eſt ſᷣiecta:neq; em̃ põt. Pes põt:ſᷣ claudi/ catio nõ põt.Zolle claudicationẽ:⁊ videbᷣ rectã ambulationẽ.Sʒ qᷓ;diu claudicatio ẽ nõ põt:ſic q;diu pꝛudẽtia carnis ẽ nõ põt. Nõ ſit pꝛudẽtia carnis:⁊ hõ põt. Pꝛuden/ tia ſpũs vita ⁊ pax.O & ait: Pꝛudẽtia car ᷓ nis inimica in deũ:noli ſic acciꝑe qſi inimi ca iſta poſſit lędere deũ. Reſiſtẽdo inimica eſt:nõ occidẽdo. Illi aũt nocet in qͥ eſt pꝛu dẽtia carnis:qꝛ vitiũ naturę nocet in q̊ na/ tura ineſt. Abedicina aũt ideo iuẽta eſt: vt pellat᷑ vitiũ ⁊ ſanet᷑ natura. Venit ̊ ſalua/ toꝛ ad genꝰ humanũ:nullũ ſanũ iuenit:iõ 4 magnꝰ medicꝰ venit.Hoc ꝓpterea dixi:qꝛ manichei volẽtes aliã cõtra deũ inducere naturã:q̃ſi de h̊ apłi teſtimonio erroꝛẽ ſuũ exiſtimãt adiuuari:⁊ putãt q̃ſi naturalit᷑ di ctũ:qꝛ dictũ ẽ: nõ põt:ĩimica ẽ ĩ deũ. Cegi em̃ dei nõ ẽ ſbᷣiecta:neq; em̃ põt:⁊ nõ attẽ/ derũt nõ de carne dictũ eſſe: nõ põt:nõ de hoie dictũ eẽ:nõ põt:nõ ð aĩa dictũ eẽ: nõ põt:ᷣ de pꝛudẽtia carnis. Pꝛudẽtia iſta vi tiũ ẽ. Vis noſſe qͥd ẽ: Sapere ſᷣm carnem moꝛs ẽ.Sʒ ille ipᷣe vnꝰ hõ eadẽq; natura a dño deo vero ⁊ bono ↄdita: heri ſapiebat ſm carnem:hodie ſapit ſᷣm ſpiritum:expul ſum eſt vitium: ſanata eſt natura. NMam qᷓ;diu eſſet pꝛudentia illa carnis: omnino legi dei ſubiecta eſſe non poſſet.diu em̃ ineſt ꝑ vitium claudicatio: nullo modo po teſt eſſe recta ambulatio. Sanato autem vitio:reparata eſt natura. Fuiſtis aliqñ te/ Epb. nebꝛę:nũc aũt lux i dño. Videte ̊ quid ſe/ dos Mnſarelitag dey auik Qui⸗ geconfdͤi urabiin vblectanke tiͦſclcie perdeopha Quiautine ſunrſdic deoplacere cipfiurhe lelktgona fütſaiman deponeret Ntenebůt bateplea bitame Dbceltiodin ehinane noci iien ulleätea Denigaud natioeſolue Uurethad Putnsehe Pulodedin bcharßn Pnopae appnten. Posaurn fmeaglu ceiplebe ſcames Pöekie oogooen lntiorehor ſpüsdeib⸗ ſumittact ameytiſe Piſtterea hoigterot i he , Wlebaen Ros lunmi . tedeet delbcrine chitin larn Plheegen husens Sicoße nnodet: Pztein Nihanflei debini npenidi Müͤritiütfni cüanisn niger puüi egeidaiß uidiegih, tnödengßr eß dan enöfmng Meambelniͤt Pesporfucl canonits ötindaudi tuamsili ie nbo t Puin ain Prtäaee iſcacaheifin ötnocanickee „ Murrnonnit⸗ Sticeiincea. m Daniſ. Ali ſtiiunri e roand mden ud — aatignn mhanſhn vtpnuungn Knuun. — = See == — Camis: o = polat nulo ntn Smnubun Fſrlii Nuerz Se = = N 5 — Jo5̃.5. Bo. 8 Lucl. 11 quit᷑.Qui aũt in carne ſunt: id ẽ qui in car ne confidũt:qui ↄcupiſcẽtias ſuas ſequun tur: qui in his habitãt: q eaꝝ voluptatibꝰ oblectant᷑:qui in earum delectatiõibꝰ bea/ tã fclicẽq; vitã cõſtituũt:ipᷣi em̃ ſunt in car/ ne:deo placere nõ pñt.Nõ em̃ ſic dictũ eſt: Qui aũt in carne ſunt: deo placere nõ poſ- ſunt:q̃ſi dictũ eſt:in hac vita cũ ſũt hoĩes: deo placere nõ pñt.Ergo nõ placuerũt ſan cti pr̃iarche? Ergo nõ placuerũt ſcti ꝓphe/ te? Ergo nõ placuerũt ſcti aplłi? Nõ placue rũt ſcti martyres: qͥ anteq; coꝛp?ꝰ patiendo deponerẽt xpᷣm ↄfitẽdo:nõ ſolũ voluptatẽ ↄtẽnebãt: ſᷣ doloꝛes q; patiẽtiſſime ꝑfere/ bãt: Placuerũt:ᷣ ĩ carne nõ fuerũt. Poꝛta bãt carnẽ:ñ poꝛtabãt᷑ a carne. Jq em̃ para lytico dictũ erat: Tolle grabatũ tuũ. Qui em̃ in carne ſũt: quẽadmodũ dixi: quẽad/ modũ iã expoſui: ñĩ ſclo viuẽdo:ſ carnis ↄcupiſcẽtijs ↄſẽtiẽdo: deo placere nõ pñt. Deniq; audite ipſũ:ꝗſtiõeʒ ſine vlla dubi tatiõe ſoluẽtẽ. Viuẽsvtiq; ĩ ̊ coꝛꝑe loq̃ba tur:⁊ tñ adiũxit: Vos aũt nõ eſtl in carne: Putas ẽ h̊ aliqᷣs ĩ vobᷣ cui dictũ ẽ?: Ecce po pulo dei dixit:ecclłię dixit:romaniſ qͥdẽ ſcri bebat:bᷣ vniũſę xpᷣi eccłię dixit:ᷣ tritico di/ xit nõ paleę:maſſe dixit latenti:nõ ſtipulę aparẽti. Vnuſqͥſq; i coꝛde ſuo cognoſcat. Nos auribꝰ loqmur:ↄſcias nõ videmꝰ:tñ ſm ea ꝗᷓ ſuꝑiꝰlocuti ſumꝰexiſtimo ĩ noie xpᷣi eẽ i plebe xpᷣi qͥbꝰdictũ ẽ: Vos aũt nõ eſtis ĩ carne:ſᷣ iĩ ſpũ:ſi tũ ſpũs dei habitat ĩ vobᷣ. Nõ eſt i carne: qꝛ nõ facit oꝑa carnis ↄſẽ/ tiẽdo ↄcupiſcẽtijſ carnis:ᷣ eſti in ſpũ qͥ ᷣm intioꝛẽ hoĩeʒ ↄdelectami legi dei:⁊ h ẽ ſi tñ ſpũs dei habitat i vob. MHã ſi de ſpũ vf̃o pᷣ/ ſumitl:adhuc ĩ carne eſtis. Sic ̊ nõ eſti in carne vt ĩ ſpũ dei ſitl: tũc.n.i carne nõ eſti. Hã ſi recedat ſpũs dei: pondere ſuo ſpũs hoĩs reuoluit᷑ i carnẽ: redit ad facta carna/ lia:redit ad ↄcupiſcẽtias ſcłlares: Et erũt il liꝰ hoĩs peioꝛa nouiſſima q; erãt pᷣma.Sic em̃ habete liberũ arbitriũ:vt iĩploꝛet auxi/ GBo.S lium. Mõ eſtis in carne: ⁊ hoc ex viribꝰ ve/⸗ bH ſtris? Abſit. Vnde ergo:? Si tamẽ ſpiritus dei habitat in vobis. Si quis autẽ ſpiritũ chꝛiſti nõ habet:hic nõ eſt eiꝰ. Mon & ſe ex/ tẽdat:nõ ſe iactet:nõ ſibi arroget vᷣtutẽ ꝓ⸗ pꝛiã:egena ⁊ vitiata natura. O adã qñ ſa/ nus eras nõ ſtetiſti:⁊ tuis viribꝰſurrexiſti⸗ Si dqs ſpiritũ chꝛiſti nõ habet: Ipſe em̃ ſpi ritus dei: qͥ ſpiritus chꝛiſti ⁊ pr̃is:eſt em̃ et filij. Si qs ſpm̃ dei nõ habet: nõ ſe fallat: hic nõ eſt eius. Ecce adiuuãte ipſius miſe- ricoꝛdia ſpm̃ xpᷣi habemꝰ:ex ipᷣa dilectione iuſticię: itegra fide: catholica fide ſym̃ dei nobis ineſſe cogſcimꝰ. Sʒ qͥd de carne illa moꝛtali:Quid de lege in mẽbꝛis nr̃is repu gnante legi mẽtis? Quid de illo gemituꝰ Audi.Si aũt xpᷣs in vob:coꝛpꝰqͥdẽ moꝛtu/ um ẽ ꝓpt᷑ pctm̃:ſpũs aũt vita ẽ ꝓpt᷑ iuſtici/ am. Ergo de coꝛꝑe moꝛtuo ꝓpt᷑ pctm̃ iam deſpandũ ẽ: Hlla ſpes ẽ? Sic doꝛmit: vtñ adijciat vt ſurgat:? Abſit.Coꝛpus qͥdẽ moꝛ tuũ ẽ ꝓpt pctm̃: ſpũs aũt vita ẽ ꝓpt iuſti/ ciã. Remãſit triſticia de nr̃o coꝛꝑe. Nemo aũt carnẽ ſuã odio habuit. Videmꝰ qᷓ; ſol/ licite curet᷑ ſepultura moꝛtuoꝝ.Coꝛpꝰ qͥdẽ 5. 40⁰ Epß. 5 moꝛtuũ eſt ꝓpt pctm̃: ſpũs aũt vita eſt p/ pt᷑ iuſticiã. Jam dicebas ad conſolationẽ: Vellẽ qͥdẽ ⁊ coꝛpꝰmeũ eẽ ĩ hacvita:ᷣ qꝛ nõ põt:ſit vel ſpũs meꝰ:ſit vł aia mea. Expe/ cta noli eſſe ſollicitꝰ.Si em̃ ſpũs eiꝰqͥ ſuſci/⸗ tauit ieſũ a moꝛtuis:habitat i vobis:qͥ ſu ſcitauit chꝛiſtũ ieſũ a moꝛtuis viuiſicabit ⁊ moꝛtalia coꝛꝑa vr̃a. Quid timetis? Quid etiã ꝓ ipſa carne ſolliciti eſtꝭCapillus ca/ pitis veſtri nõ peribit. Adã peccando da⸗ nauit in moꝛtẽ coꝛpoꝛa veſtra:ſed ieſus ſi ẽ — Zucj. 2 1 ſpiritus eiꝰin vobis:viuiſicabit ⁊ moꝛtalia coꝛpoꝛa veſtra:qꝛ ſuũ ſanguinẽ dedit ꝓ ſa/ lute veſtra. Pꝛomiſſum reddi dubitaſ:qui tale pignꝰ tenes? Sic ergo homo non erit moꝛtis illa cõtentio: ſic implebit᷑ qð dictũ eſt: Miſer ego hõ:quis me liberabit de coꝛ poꝛe moꝛtis huiꝰ: Quia chꝛiſtꝰ ieſus ſi ſpi/ ritus eiꝰ in vobis ẽ: viuificabit ⁊ moꝛtalia coꝛꝑa vr̃a: ſic liberaber de coꝛꝑe moꝛt hu/ ius:nõ coꝛp?ꝰnõ habẽdo:vł alteꝝ habẽdo: ᷣͥ nõ vlterius moꝛiẽdo.Si em̃ nõ adderet: Aoꝛt huiꝰ:et diceret:Quis me liberabit de coꝛpoꝛe:foꝛte ſuggereret᷑ erroꝛ cogitatio ni humanę:⁊ diceret᷑: Vides qꝛ nõ vult de/⸗/ us non eſſe cũ coꝛpoꝛe? De coꝛpoꝛe inquit moꝛtis huiꝰ. Moꝛtẽ tolle:⁊ bonũ ẽ coꝛpꝰ: Detrahatur moꝛſ nouiſſima inimica:⁊ erit mihi in ęternũ caro mea amica. Nemo em vnquã carnem ſuam odio habuit.Etſi ſpi/ ritus concupiſcit contra carnẽ:et caro con/ cupiſcit aduerſus ſpiritũ: etſi modo rixa ẽ in iſta domo: maritus litigans non perni/ Eph. 5 Habl. 5 ciem ſed concoꝛdiã quęrit vxoꝛis. Abſit fra tres mei:abſit:vt ſpiritus concupiſcendo contra carnem oderit carnẽ. Vitia carnis b 4 Bancti odit:pꝛudentiã carnis odit:ↄtẽtionẽ moꝛ .. Corj.15. tis odit. Coꝛruptibile hoc induat incoꝛru/ ptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induat᷑ imoꝛtalitate: ſeminet᷑ coꝛpꝰ animale:reſurgat coꝛpꝰ ſpiri tale: ⁊ vide plenam perfectãq; concoꝛdiã: Ro.S. videbis creaturã:lauda creatoꝛẽ.Si ergo ſpiritus eius qui ſuſcitauit ieſũ a moꝛtuis habitat in vobis:qui ſuſcitauit chꝛiſtum a moꝛtuis:viuiſicabit ⁊ moꝛtalia coꝛpoꝛa ve ſtra ꝓpter inhabitatẽ ſpiritum qͥ habitat in vobis:nõ ꝓpter merita veſtra:vſᷣ ꝓpter munera ſua. Cõuerſi ad jm. æpb.z. ¶ De verbis Apli: Peto nõ infir/ mari i tribulationibꝰ meig ꝓ vo/ bis:que eſt gloꝛia veſtra: Et de li- ero arbitrio: ermo: vI aiuimus: euangeliũ audiuimus: coſonant om̃es diuinę lectiones õͤ in nobis ſed in dño collocemꝰ. it apoſtolꝰ:vos nõ infirmari in tſper Peto:in gl. ria veſtra. Peto inquit vos nõ infirmari: id eſt vt non infirmemini:qñ audiſtis me prati ꝓ vobis tribulationes: qꝛ hęc eſt glo/ ria vr̃a. Petit &̊ eos vt nõ infirment᷑:quod non faceret niſi eoꝛum vellet excitare volũ tatẽ. Si em̃ reſponderẽt: Quid nos petis quod in poteſtate non habemꝰ: Mũqᷣd nõ viderent᷑ ſibi iuſtũ reddidiſſe reſponſũ:Et tamẽ apoſtolus niſi ſciret eſſe in eis volun tatis ꝓpꝛię conſenſionẽ:vbi ⁊ ipſi aliquid agerent:non diceret:peto.Et ſi diceret:iu⸗/ beo:niſi eos noſſet adhibere poſſe iuſſioni ſuę voluntatẽ: ſine cauſa hoc verbũ de eiꝰ oꝛe ꝓcederet.Sʒ rurſus ſciens ſine dei ad/ iutoꝛio infirmã eſſe hominis volũtatẽ: nõ ſolum ne dicerent: voluntatis arbitriũ nõ habemus:dixit peto: verũetiã ne dicerẽt: voluntatis arbitriũ ſufficit nobis:videte: quid addit:huius rei gratia. Cuiꝰ rei gra/ tia:niſi qꝛ ſupꝛa dixerat: Peto nõ infirma/ ri ĩ tribulationibus meis ꝓ vobis: quę eſt gloꝛia veſtra? Quia &̊ voluntatis habetis arbitriũ:peto.Quia verovobis volũtatis nõ ſufficit arbitriũ ad implendũ quod pe⸗/ to:Hhuiꝰ rei gratia flecto genua mea ad pa- trem domini noſtri ieſu chꝛiſti:ex quo om/ nis paternitas in celo et in terra nomina- tur. Det vobis. Quid det vobis? Quod peto a vobis:rogo det vobis. Peto em̃ a vobis ꝓpter arbitriũ volũtatis: rogo det vobis ꝓpter auxiliũ maieſtatis.Sed apli Poſtolum audiuimꝰ: pſalmũ au tribulationibꝰ meis ꝓ vobis: quę eſt glo/ Aluguſtini verba ſᷣuenimꝰ. Adhuc foꝛtaſſe expectatis audire:qͥ textũ eiuſdẽ lectiõis memoꝛia nõ tenetis: vtꝝ reuera ideo aplus ꝓ ipſis ad patrẽ genua flectat:vt det illis qð dixerat eis:peto.Aementote ergo qͥd petierit ab eis. Peto vos nõ infirmari in tribulatiõi⸗ bus meis ꝓ vobis.hoc ab eis petit.Mo⸗ do videte qͥd illis petit. Flecto genua mea ad patreʒ dñi mei ieſu chꝛiſti:vt det vobis ſcðm diuitias gloꝛię ſuęvirtute coꝛroboꝛa/ ri.Quid eſt aliud:niſi nõ infirmari? Virtu te coꝛroboꝛari inquit ꝑ ſpiritũ eiꝰ.Iſte ſpi⸗ ritus gratię:videte quid petit.HHoc a deo petit qð ab hominibꝰ exigit:qꝛ vt deus ve lit dare: debes ⁊ tu ad accipiendũ accõmo⸗/ dare voluntatẽ.Quõ vis accipere gratiaʒ diuinę bonitatis:qui ſinum nõ aperis vo⸗ luntatis? Det inquit vobis. Nõ em̃ habe/ tis:niſi det vobis. Det vobis virtute coꝛ/ roboꝛari ꝑ ſpiritũ eiꝰ.Si em̃ dederitvobis vᷣtute coꝛroboꝛari:ibi dabit vob nõ infir/⸗ mari:in interioꝛe hoĩe habitare xpᷣm ꝑ fidẽ in coꝛdibus veſtris. Zotũ hoc det vobis. In charitate radicati ⁊ fundati:vt ſualea/HB tis compᷣhendere cũ om̃ibꝰ ſanctis. Quid comp̃hendere? Det vobis ꝑ ſpiritũ ſuum virtute coꝛroboꝛari:⁊ habitare in interioꝛe homineveſtro chꝛiſtuʒ ꝑ fidem: atq; ita in charitate radicati ⁊ fundati poſſitis comp/ hendere. Quid?: Qug ſit latitudo: longitu do:altitudo:⁊ ꝓfundũ. Altitudo quidem in latina lingna vtrũq; ſignificat:⁊ qð ſur/ ſũ verſũ ẽ altitudinis nomẽ habet:⁊ qð in ꝓfundum altũ eſt altitudinis nomen ha/ bet. Ideo bene reſpondet interpꝛes ad id qð ſurſũ eſt altũ:altitudinẽ dicere:ad illud qð deoꝛſũ altũ eſt:pꝛofundũ dicere.Quid eſt ergo fratres mei? Exponaʒ hoc vobis: qð faciliꝰ foꝛte ſit cuiqᷓᷓ qᷓ; ſibi ſit qͥs? Quid ergo? Quia latitudinẽ:longitudineʒ:alti/ tudinẽ ⁊ ꝓfũdũ:q̃ttuoꝛ iſta ꝗ̊ dixit aplus: minus idoneus ſum vel compᷣhendere vel ꝓferre:tranſibo ab hoc: an foꝛte pulſabo: ⁊ vt vobis ſalubꝛe aliquid pꝛoferã:veſtris oꝛationibꝰ adiuuaboꝛ.Quid coꝛde pergis homo chꝛiſtiane ꝑ latitudinẽ terrę:longitu dinem tempoꝛũ: altitudinẽ cęli: pꝛofundi/ tatem abyſſi? Quãdo iſta compᷣhẽdis vel mẽte vel coꝛpoꝛe:hoc eſt ſiue cogitãdo ſiue carnis oculis intuendo? Quãdo iſta com/ pꝛehẽdis? Ipſum audi apim dicentẽ ſibi: AMihi autẽ abſit gloꝛiari:niſi in cruce dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Et nos ĩ illa gloꝛiamur: der auialu ſemuronm nurgi tudinen. ijgoſe ante oau⸗ tditenntn gtuainez. guunbet nerloinqu tum vbic fundumk eur. V Ppropfund. uod vid tead viti s. Abt go chriſti. tucine ch⸗ ans ipſegpoſto umn ducen latuserate batureaudt Ad vosoce Lanmdoe eing. kamr Len Gtdeus⸗ Uitisdar Opusek leatquia bn4, dolninue gelcetch⸗ tadinen. lefauerit aſtlongin figtnuryb coperlaue Corunsh heneopen Cshongie Unimttata Mdtne Aſincen ,tenßi Feco Go⸗ Ugogeune Ceitennes Pmmnneanhen Nöinfmmnn hirtͤc i ägen heng ngraendann Apiendi gin⸗ nsahern num notgar Obis. Höciie tyobispinne⸗ Sießdetene dabitvoblüti dadituechryii Loti eenurdbe⸗ tfundennitet iid'ſngs Ad obisgihitiͤſun babiturinmnmne oftenagt dan poluson ſtlaamdattat I. Ainchcudn zignianh noni tbatgn udinis tonah lanmenun Ginedrrtl fun; Nurtun on, Nee 1 z bhiütie lognanzt euinrgline Gipetiinn Qitorkeſih ES S De verbis poſtoli vel quia ſuꝑ illaʒ incumbimꝰ. In illa glo / riemur om̃es o boni fratres: in illa gloꝛie- mur: Ibi foꝛte inueniemꝰ ⁊ latitudinẽ:⁊ lõ gitudinem: ⁊ altitudinẽ:⁊ pꝛofundũ. his em̃ apoſtoli verbis: crux quodãmõ nobis ante oculos conſtituta eſt. Habet em̃ lati⸗/ tudinem in qua manus figant᷑:habet lon/ gitudineʒ qð inde vſq; ad terram ducit᷑ li/ gnum: habet ⁊ altitudinẽ qð ab ipᷣo tranſ⸗/ uerſo in quo figunt᷑ manus excedit aliquã/ tum vbi caput crucifixi ponit᷑:habet ⁊ pꝛo/ fundum: hoc eſt qð in terra figit non vi/ detur. Uidete magnũ ſacramentũ. Ab il⸗ lo ꝓfundo quod non vides: ſurgit totum quod vides. Abi ergo ẽ altitudo: Cõfert te ad vitam moꝛeſq; ſanctoꝛũ: qui dicunt: Abi.S. Abſit gloꝛiari niſi in cruce dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Inuenimus in moꝛibus eoꝛũ lati/ tudinẽ charitatis: Vnde illos admonuit 2. Corj.s. ipſe apoſtolꝰdicẽs:Dilatamini:ne ſitis iu/ gum ducentes cum inſidelibus. Et qꝛ ipſe latus erat qui eos ad latitudinẽ exhoꝛta- batur:audi quid dicat: Os noſtrum patet ad vos o coꝛinthij: coꝛ noſtrũ dilatatũ eſt. Latitudo ergo charitas ẽ:ꝗ̃ ſola bene ope 2. Corj.9. Tatur: Latitudo facit vt hilarẽ datoꝛẽ dili⸗ gat deus. Si em̃ anguſtiam paſſus fuerit: triſtis dabit: ſi triſtꝭ dabit:perit qð dabit. Opus eſt em̃ latitudine charitatis: ne pe⸗/ reat quicquid boni faciti. Sed quoniã ait Wattð.24. dominus: Ubi abũdabit iniquitas: refri/ geſcet charitas multoꝛũ: Da mihi ⁊ longi⸗ tudinem. Quę eſt longitudo? Qui perſe/ uerauerit vſq; in fineʒ:hic ſaluus erit. hHec eſt longitudo crucis: vbi totũ coꝛpus coꝛ⸗ rigitur: vbi quodãmodo ſtatur: quo ſtan/ do perſeuerat᷑.Si ergo quęris qui in cruce gloꝛiaris habere crucis latitudinẽ: habeto bene operandi virtutẽ.Si vis habere cru/ cis longitudinem:habeto ꝑſeuerandi lon- ganimitatẽ. Si autẽ vis habere crucis al/ titudinẽ:noſti quid audias et vbi audias: Surſum coꝛ. Quid ẽ:ſurſũ coꝛ: Ibi ſpera: ibi ama: Inde pete vᷣtutẽ:ibi expecta mer/ cedem. NHNã ſi bene operaris ⁊ hilariter tri⸗/ buis:videris habere latitudiuẽ. Si in hiſ/ dem bonis operibus vſq; in finem ꝑſeue- raueris:videris habere longitudinẽ. Sed ſi omnia hęc non ꝓpter ſuꝑnam mercedẽ facis: altitudinem non habebis: ⁊ illa iam nec latitudo erit: nec longitudo. Quid eſt em̃ habere altitudinẽ: niſi cogitare deum: amare deum: ⁊ gratis amare ipſum deum adiutoꝛem: ipſũ expectatoꝛẽ : ipſum coꝛo/ natoꝛem:ipſum pꝛęmij largitoꝛem:poſtre/ mo ipſum pꝛemium deputare:nõ aliud ab ipſo q; ipſum expectare? Si amas: gratis ama: ſi vere amas: ipſe ſit merces quem amas. An vero tibi chara ſunt om̃ia: ⁊ vi/ lis eſt qui condidit omnia?heęc vt poſſimꝰ flexit genua ſua ꝓ nobis apoſtolus: vtich ideo vt det nobis.Terret em̃ ⁊ euangeliũ: C Vobis datuz eſt ſcire myſteriũ regni: illis Matt.iz. autem non eſt datum. Qui em̃ habet da/ bitur ei. Quis autẽ habet cui dabitur:niſi cui datum eſt?: Qui autẽ nõ habet: ⁊ quod habet auferet᷑ ab eo. Quis autẽ nõ habet: niſi cui non eſt datum: Quare ergo illi da⸗ tum eſt: ⁊ illi non eſt datum? Mõ me piget dicere:hoc eſt pꝛofundũ crucis. De ꝓfun/ do neſcio quo iudicioꝛũ dei ꝗᷓ ꝑſcrutari cõ/ templariq; non poſſumus: ꝓcedit om̃e qð poſſumus: de ꝓfunditate inq; neſcio iua iudicioꝛum dei:queę inſcrutabilia contem/ plari non poſſumꝰ:pſcrutari non valemꝰ—. ꝓcedit omne quod poſſumꝰ. Quod poſſũ video:vnde poſſim nõ video: niſi qꝛ ⁊ hoc hactenꝰ video qð noui eſſe a deo. Quare autẽ illum ⁊ non ulum? Multũ eſt ab me: Abyſſus eſt: ꝓfundũ cruc eſt: admiratio/ ne exclamare poſſum:diſputatione demõ/ ſtrare non poſſum. Quid poſſũ exclamare de iſta ꝓfunditate? & magniſicata ſunt %z. 9r. opera tua domine.Gentes illuminant᷑:iu⸗ dei excecãt᷑. Quidã paruuli ſacramẽto ba/ ptiſmatis abluunt᷑: quidã vero paruuli in moꝛte pꝛimi hominis relinquunt᷑. c& ma/ gnificata ſunt opera tua dñe: nimis ꝓfun/ dę factę ſunt cogitationes tuę. Et ſequit᷑: Vir impꝛudens non cognoſcit:⁊ ſtultꝰ nõ intelliget hęc. Quid non intelligit ſtultus ⁊ impꝛudens? QAuia vel ꝓfundũ eſt. Nam ſi ſtultus non intelligit:⁊ ſapiẽs intelligit: non eſt nimis ꝓfundũ.Sed ſi ſapiẽs intel⸗ ligit quia ꝓfundũ eſt: ſtultus nõ intelligit qꝛ vel ꝓfundũ eſt. Jõ multi de iſto ꝓfüdo quęrentes reddere rationẽ:in fabulas va/ nitatis abierũt.Aliqͥ dixerunt:qꝛ aie ſurſũ in cęlo peccãt:⁊ ſ̃ᷣm ſua peccata ad coꝛpoꝛa ꝓ meritis dirigunt᷑: ⁊ dignis ſibi quaſi car ceribus includunt᷑. Jerunt poſt cogitatio/ nes ſuas loqͥ volẽtes de dei ꝓfundo:merſi ſunt in ꝓfundũ.Occurrit em̃ eis apoſtolꝰ: volens gratiam cõmendare: ⁊ elegit illos Bo. 9. Bancti geminos in vtero rebecce:⁊ dicit: Nondũ em̃ nati:nec quia aliquid egerint boni aut mali. Uide quẽadmodũ tulit vanis homi ca. multi. D em eſſet moꝛs niſi veniẽs de peccato. Sed eego cum heęc audio ideo laudo:qꝛ illaʒ pꝛi / nib?phantaſias cõuerſationis animaꝝ añ coꝛpus in cęlo. Si em̃ ibi iam conuerſate- ſũt:iam aliquid boni egerũt vel mali:et ꝓ meritis ſuis ad coꝛꝑa terrena directe ſunt. Si placet cõtradicamꝰ apło qui dixit:MNõ/ dum nati: nec qꝛ aliquid egerint boni aut mali.hHoc autẽ qꝛ ꝓpter apli euidentẽ ſen / tentiam reſpuit catholica fides: qð animę in cęlis pꝛius viuãt ⁊ cõuerſent᷑: ⁊ illic reci/ piendoꝛũ coꝛpoꝛũ merita aſſumant: modo iſti nouelli non audent dicere.Sʒ quid di- cunt aliqui ſicut audiuimꝰ ipſoꝛũ? Iſta diſ putant. Pꝛoꝛſus inquiunt ꝓ meritis ſuis om̃es homines moꝛiunt᷑ qꝛ peccauerũt:nõ mam moꝛtẽ intueoꝛ: ⁊ illiꝰ pꝛimi hominis 7. Corj.i5. pctm̃. Audio em̃ apim: Sicut in ada om/ E *. nes moꝛiunt᷑:ſic ⁊ in chꝛiſto om̃es viuifſica/ Eo.ʒ. bunt᷑. Per vnũ hoĩem peccatũ intraiut in mundũ:⁊ ꝑ peccatum moꝛs: ⁊ ita in om̃es homies ꝑtranſijt:in quo om̃es pecauerũt. Omes em̃ vnus fuerũt.Sic audio dicentẽ moꝛtẽ hominis de pecato eſſe.Mõ inquit: ⁊ quid dicis? Omnẽ hoiem deus ĩmoꝛtalẽæ creat modo. Mirabilis nouitas: Quid di cis? Pꝛoꝛſus inquit oẽm hominẽ deus im/ moꝛtalẽ creat. Quare ergo moꝛiunt᷑ ꝑuuli infantes? Hã ſi dicã: quare moꝛiunt᷑ gran/ des hoĩes:dicturus es mihi:peccauerunt. Ergo de maioꝛũ ętate nõ diſputabo: par/ uuloꝛũ infantiã cõtra te teſtem citabo.Hõ loquunt᷑ ⁊ conuincũt: tacent et qð dico ꝓp⸗/ bant.Ecce infantes in ſuis vtiq; operibus innocẽtes ſunt:nihil ſecũ niſi quod de pꝛi- mo homine traxerũt habẽtes: quibus ꝓ/ pterea ẽ chꝛiſti gratia neceſſaria:vt in chꝛi/ ſto viuificent᷑:qͥ in adã moꝛtui ſũt:vt qꝛ in/ qnati ſũt generatiõe:purgẽt᷑ regeneratõe: Ipſos ̊ teſtes citabo. Rñde mihi q̃re mo/ riũt᷑ ſi oẽs hoĩes imoꝛtales naſcãt᷑: ⁊ quo/ niã peccant:ideo moꝛiunt᷑: Quid putatis dici potuiſſe? Quę aures ferãt: Peccaue/ rũt ⁊ ipᷣi. Ubi peccauerũt rogo: qñ pecca/ uerunt: quomõ peccauerũt:? Honũ ⁊ malũ quid ſit neſciũt. Peccatũ accipiunt: qͥ pꝛę/ ceptum non capiũt? Pꝛoba mihi peccato/ res infantes.QAuid dixiſti? Vere qꝛ oblit⸗ res qð fuiſti:ꝓba mihi peccata infantum. Auguſtini An quia ploꝛant peccant:qꝛ motibꝰ quaſi mutoꝛũ animaliũ moleſtias repellũt:volu ptates accipiũt:ideo peccant: Si motꝰ iſti peccata ſunt:amplioꝛes peccatoꝛes in ba⸗ ptiſmo fiũt:qꝛ cũ baptiʒant᷑ vehementiſſi⸗ me reluctant᷑.Quare illis in tanta relucta/ tione non imputat᷑ peccatũ:niſi qꝛ nullum eſt adhuc voluntatis arbitriũ. Sed aliud dico. Iſti quia nati ſunt:vt arbitraris pec- carunt: Nam ſi non peccarent inquis:non moꝛerent᷑: Quid de illis dicis qui in vtero moꝛiunt᷑:òO anguſtia.Et ipſi inquit pecca runt:ideo moꝛiuntur. AMentiris: an falle⸗/ ris? Cõtradicit apoſtolꝰ: Mõdũ natis:nec Ro.-. aliquid agentibus boni aut mali. Magis apoſtolũ audio qᷓ; te: magis aplo credo qᷓ tibi:nondũ natis nec aliquid agentibꝰ bo ni aut mali.Si autẽ hoc teſtimomiũ refel⸗ lis:vade potius ad illasvagationes ⁊ dic: quia in cęlo peccarunt:⁊ inde in coꝛpoꝛa h⸗ cipitantur. Non dico inquis. Quare non E dicis? Quia dicit apoſtolus: Mõdũ natis nec aliquid agetibus boni aut mali. Si ꝗ̊ non eos accuſas in celo: quare accuſas in vtero?: Ad vtrũq; reſpondet apoſtolus: et eis reſpõdet qui dicunt in celo:⁊ qui dicũt in vtero peccauerunt: quia ad vtrũq; va- lẽt illa verba quę dicunt:anteq; naſcerent᷑ nihil egiſſe vel boni vel mali. Quare ergo moꝛiunt᷑: Vt hic te auditurꝰ ſum:⁊ nõ po/ tius magiſtrũ gẽtiũ: Dic mihi paule aple: quare moꝛiunt᷑: Per vnum hominem pec/ Ro.ʒ. catum intrauit in mundum:⁊ ꝑ peccatum moꝛs:⁊ ita in om̃es homines ꝑtranſijt:in quo omnes peccauerunt.Ecce pꝛimus ho/ mo totaʒ maſſã damnabilẽ facit. Veniat: veniat dñs noſter ſecũdus hõ: Veniat:ve mat:ex alio tramite veniat:ꝑ virgineʒ ve/ niat:viuus veniat moꝛtuos inueniat:mo/ riatur vt moꝛiẽti ſubueniat: ad vitã tranſ- ferat:moꝛtuos redimat moꝛte: ſeruet vitã in moꝛtẽ:occidat moꝛtẽ de moꝛte.Sola eſt iſta gratia paruuloꝝ:ſola maioꝛũ: ſola li⸗ berat puſillos cum magnis. Quare illũ et quare illum:quare nõ illũ atq; illũ? Nolo a me ꝗras.homo ſũ: ꝓfũdũ crucis aduer/ to nõ penetro:expaueſco non ſcrutoꝛ: In/ Ro. 1I. ſcrutabilia ſunt iudicia eius: inueſtigabi9- les ſũt vię eius. homo ſum:homo es:hõ erat qui dicebat: à& homo qs es qͥ reſpon/ Ro.⸗ deas deo? hõ dicebat: homini dicebat. Audiat homo:ne ꝑeat hõ ꝓpter quẽ deus dede ctugekbe ditaterinpn nuscdin ſunun h nellqmt e,plalnodt⸗ . nrnint itribabe⸗ Quiswolunt funtuänenn Cue Qin Galbenuik dontioun. (deigdi Sutr o onie chrütoie perentes iwegol tinbhenn Creguoripe roßßiacen Mornöduin MIIpſano Aceptieni⸗ Manustdiu mnortdens. ſtürnoſoli Qumeap uiniepoa Dlceretdini honmmnun. Nundu moonknam heuzz eit. Dbiefi nnttni glepimotſp ngtafreye Mrleſtaute hnncclopen Magut Mllnnnne . nothian Gelig Sinop Amesinbe⸗ ſchenonſß Maſellay tüanln .Sel alud witunsde⸗ tinquisnon Squinne nguitpen ins:anftle⸗ dünatigner nul ags ploceldq lagennbd. factus eſt homo. In hac ergo crucis ꝓfun⸗ ditate: in hac reꝝ tanta obſcuritate tenea/ mus qð cãtauimꝰ: nõ de noſtra virtute pᷣ⸗ ſumam: nõ ingenioli nf̃i viribꝰ in hac qſti one aliquid arrogemꝰ*: pſalmũ dicamꝰ: cũ PS. 5S6. pſalmo dicamꝰ: Miſerere mei deus: miſe/ rere mei deꝰ: miſerere mei. Quare? Quia yirtutẽ habeo q̃ te ꝓmerear? Mõ. QAuare? Quia voluntatis arbitriũ gero:vnde gra/ tiam tuã meritũ meum hcedat ? Non. S quare? Qm̃ in te conſidit anima mea. Ma gna ſcientia iſta continentia. Conuerſi ad dDomilnu. SZ He verbis Apli: Humanus ſer/ 1. Timotb. 1. Mo omi acceptione dignꝰ: quia chꝛiſtus ieſus venit in hũc mudũ moniä peccatoꝛes ſaluos facere:quoꝛuzʒz — eimꝰ ego ſů:; Sermo VI ncnpruf /M Vadiuimus beatũ apim Paulu: Qummte Api.5/ dicentẽ: Humanſermo omi ac/ Hodinats ceptione dignus: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus umal. Siz ven mundũ peceatoꝛes ſaluos fa- Greaali cere:quoꝛũ pꝛimꝰ ego ſum. Humanꝰ & ſer/⸗ Ppoſtolns:e mo ⁊ om̃i acceptione dignꝰ.Quare huma⸗/ onquidei nus ⁊ nõ diuinꝰ: Pꝛoculdubio niſi iſte hu/ Ayrüg, manꝰ ſermo etiã diuinus eſſet:dign omni eß nulcnen acceptiõe nõ eſſet. Sʒ ſic eſt ſermo iſte hu-/ AQAec⸗ manus ⁊ diuin: quõ eſt ipſe chꝛiſtꝰ: ⁊ ho⸗ ſunetnoe mo ⁊ deus. Si grecte intelligimꝰ ſ. ermonẽ bipalletpt. iſtũ: nõ ſolũ humanũ eſſe venetiã diuini. onnenpe. ꝛ Quare aplus humanũ maluit dicere q;; di ADerg uinũ: Pꝛoculdubio em̃ qui nõ mentiret᷑ ſi . rin diceret diuinũ:nõ ſine cauſa maluit dicere hrucg humanum. Hoc ergo elegit:ꝑ qð chꝛiſtus Enetme . in mundum venit. Venit em̃ ꝑ quod ho/ N, Valn mo erat:nam per quod deus erat ſemꝑ hic Gena Hiere. 23. erat. Ubi em̃ non eſt deus: qui dixit: Cę/ monz⸗ lum ⁊ terrã ego compleo?: Chꝛiſtus eſt cer- —— Sap.s. te virtus ⁊ ſapientia dei:de qua dicit᷑: At/ Ayſinnnn tin git a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter:⁊ diſponit ſnan Jot. 1. omnia ſuauiter. Ergo in hoc mundo erat: re n mundus ꝑ eum factus eſt: ⁊ mundus eũ ri:ſcel non cognouit. Et hic erat ⁊ venit.hic erat Quurllic diuinam maieſtatem:venit ꝑ humanam gliͦean infirmitatem. Quia ergo venit ꝑ infrmi/ ncsoce⸗ tatem humana: ideo pdicãs aduentũ eius 4ſotorde dixit:humanꝰ ſᷣmo ẽ. Mõ liberaret᷑ huma inueſiht/ nũ gen: niſi ſermo dei dignaret᷑ eſſe buma onots nus. Haʒ ⁊ homo ille dicit᷑ humanꝰ: qui ſe csgliſn 57 exhibet hoĩem: ⁊ maxime qͥ hoſpitio ſuſce/⸗ jinioicht. pit hominẽ.Si g̊ human“ dicit᷑ qui i domo Nerque de verbis Apoſtoli Bermo vII ſuſcepit hominẽ: qᷓ humanꝰ eſt ꝗ in ſeipſo ſuſcipit hominẽ: Ergo humanꝰ ſᷣmo ⁊ om̃i acceptione dignꝰ: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus venit in mundũ peccatoꝛes ſaluos facere. Attende ⁊ ſaluare qð ꝑierat.Si homo non periſſet: filius hoĩs nõ veniſſet. Ergo ꝑierat homo: venit deꝰ homo: ⁊ inuentꝰ eſt homo. Peri⸗/ erat homo ꝑ liberã volũtatẽ: venit deꝰ hõ ꝑ gratiã liberatricẽ. Quęris qͥd valeat ad malum liberũ arbitriũ:recole hominẽ pec- catoꝛẽ. Queris qͥd valeat ad auxiliũ deꝰ ⁊ homo:attẽde in eo grãm liberantẽ. Nuſqᷓ; potuit ſic oſtendi:quantum valeat volun/ tas hominis vſurpata ꝑ ſuperbiã ad vtẽ- dum ſine adiutoꝛio dei malũ: non potuit plus ⁊ manifeſtiꝰexpꝛimi qᷓ; in hoĩe pꝛimo. Ecce perit pᷣmus homo:⁊ vbi eſſet niſi ve/ niſſet ſecũdus homo? Quia ⁊ ille hõ ⁊ iſte homo: et ideo humanus ſermo. Pꝛoꝛſus nũq; ſic aparet benignitas gr̃ę ⁊ liberali⸗ 5* „ em̃ dicimus fratres mei? In fide catholica nutritis loquoꝛ:vel in pacẽ catholicam lu/ cratis. Houimꝰ ⁊ tenemus mediatoꝛẽ dei ⁊ hominũ: hominẽ chꝛiſtũ ieſum:inquãtũ homo erat eius eſſe naturę cuiꝰ nos ſumꝰ. Non em̃ alteriꝰnaturę caro noſtra ⁊ caro il lius:nec alteriꝰ naturę anima noſtra ⁊ aia illius. Hanc ſuſcepit naturã quã ſaluandã eſſe iudicauit. Mihil minꝰ habebat in na⸗ tura:ſᷣ nihil habebat in culpa. NHatura pu ra:ſed nõ ſola humana. Ibi erat deus:ibi erat verbũ dei. Et ſicut tu vnus homo aĩa es et caro:ſic ⁊ ille vnus chꝛiſtꝰ deus et ho/ mo. Audebit ergo aliquis dicere: quia na/ tura noſtra in illo mediatoꝛe pꝛimum per liberũ arbitriũ pꝛomeruit deũ:⁊ ſic ſuſcipi meruit vt eſſet homo et deus vnus chꝛiſt⸗ ieſus? Ecce nos poſſumꝰ dicere virtutibꝰ noſtris: moꝛibꝰ noſtri: cõuerſatiõe vitę no/ ſtrę meruiſſe vt efficiamur filij dei: poſſu⸗ mus dicere:accepimus pſᷣceptũ: ſi ſeruaue- rimꝰ ⁊ bene vixerimꝰ:recipiemur in nume⸗ ro filioꝛũ dei. Nũquid ⁊ ille pꝛius vixit filiꝰ hominis:et bene viuendo factus eſt ſilius dei? Inde cepit ⁊ inde incipit:⁊ ſuſceptiõe euãgeliũ. Venit em̃ filius hominis ꝗq̃rere Zudaisg. tas omipotentię dei:qᷓ; in homine media/ 1. T toꝛe dei ⁊ hominũ:hoie chꝛiſto ieſu. QAuid B imoth. 2. factus eſt. Uerbũ em̃ caro factũ eſt: vt ha/ Job.n, bitaret in nobis:verbũ dei vnicꝰ dei filius aſſumpſit aĩiam ⁊ carnẽ hominis nõ antęa ſe ꝓmerentis: nec ad illã ꝑcipiendã ſubli/ Bancti mitatem virtute ꝓpꝛia laboꝛantis:ſᷣ oino gratis. Hihil em̃ pceſſit illam ſuſceptionẽ. Suſceptus eſt dei filiꝰ:ſuſceptiõe factꝰ eſt. Virgo cõcepit:ante conceptũ virginis ho mo mediatoꝛ:nõ vtiq; pꝛiꝰ iuſtꝰ fuit.Quõ em̃ iuſtus fuit:qui nec fuit? Virgo ↄcepit: ⁊ ſuſceptio hominis inde cępit.AMerito di ctum eſt: Vidimꝰ gloꝛiã eius: gloꝛiã tanqᷓ vnigeniti a patre:plenũ gratia ⁊ veritate. Amas liberã voluntatẽ tuã:dicturꝰ es pa/ Zucj.ið tri tuo: Da mihi ſubſtãtiã meã q̊ me ↄtin-/ git. Quid te tibi cõmittis? Meliꝰ te poteſt ſeruare: qui te potuit anteq; eſſes creare. Agnoſce &̊ chꝛiſtũ:gratia plenus eſt. Hoc tibi vult füdere quo plenꝰẽ:hoc tibi dicit: Qusere dona mea: obliuiſcere merita tua: qꝛ ſi ego quęrerẽ merita tua:nõ venires ad dona mea. Moli te extollere:puſillus eſto: Chʒacheus eſto. Sed dicturꝰ es: Si ʒacheus Zudj.i9 fuero:p turba non potero videre ieſũ.No/ li eſſe triſtis:aſcẽde lignũ vbi ꝓ te pepẽdit ieſus:⁊videbis ieſũ.Et quale genus ligni aſcendit ʒacheus? Sicomoꝛũ.In regioni/ bus noſtr aut om̃ino nuſq; aut raro foꝛte alicubi naſcit᷑:in illis aũt partibꝰ multum eſt huius generis ligni.Et poma ſicomo/ ra dicunt᷑ pomo quidẽ ſimilia:ſed tamẽ di ſtant aliquid: qð poſſũt noſſe qui viderũt vel guſtauerũt. Quãtũ tñ indicant inter⸗/ pꝛetatione noĩs: ſicomoꝛa ſici fatuę latine interpᷣtant᷑. Jam vide ʒachęũ meũ: vide illuʒ obſecro te volentẽ in turba videre ie/ ſum:⁊ non valentẽ. humilis em̃ erat:tur/ ba ſuꝑba erat:⁊ ipſa turba ad videndũ bñ dſim:ſicut ſolet turba ſeipſaʒ impediebat: aſcendit a turba: ⁊ vidit ieſum nõ impedi/ ente turba. Turba em̃ dicit humilibꝰ:hu⸗ militatis viam gradientibꝰ:iniurias ſuus deo dimittentibꝰ:vindictã de inimicis nõ requirentibꝰ:turba inſultat ⁊ dicit: Inde/ fenſe:qui te non potes vindicare. Lurba impedit ne videat᷑ ieſus: turba gloꝛiãs et exultans:quãdo ſe potuerit vindicare: im Lud.aʒ pedit ne videat᷑ ille qui pendẽs ait: Pater igſce illis:qꝛ neſciũt qͥd faciunt.hũc ̊ vo/ lẽs videre zachę:in q figurabat᷑ ꝑſona hu miliũ:nõ attẽdit turbã impedientẽ:ſᷣ aſcẽ/ i.Con.i.dit ſicomoꝝ quaſi fatui pomi lignũ. Nos cefm̃ inquit apłus ſdicamus chꝛiſtũ cruciſi- xum:iudęis quidẽ ſcandalũ: attende ſico/ moꝛũ:gentibꝰaũt ſtulticiã. DPeniq; de cru/ ce chꝛiſti nobis iuſultãt ſapiẽtes huiꝰ mũ/ ℳ. Auguſtini diꝛ dicunt: Quale coꝛ habetis:qui deũ co litis cruciſixum? Quale coꝛ habemꝰ: NMon vtiq; veſtrũ. Sapientia huiꝰ mundi: ſtul/ i. Corj.. ticia eſt apud deũ. Nõ em̃ veſtrũ coꝛ habe- mus.Sed dicitis coꝛ noſtruʒ ſtultũ: dicite qð vultis:nos aſcẽdamꝰ ſicomoꝝ ⁊ videa/ mus ieſum. Ideo em̃ vos ieſum videre nõ poteſtis:qꝛ ſicomoꝝ aſcendere erubeſcit. Apꝛehendat ʒachęus ſicomoꝛũ: aſcendat humilis crucẽ: Parũ eſt aſcẽdat:ne de cru/ ce chꝛiſti erubeſcat: In fronte illã figat vbi ſedes pudoꝛis eſt:ibi oĩno: ibi in quo mẽ/ bꝛo erubeſcit᷑:ibi figat᷑ vnde nõ erubeſcit᷑. Puta qꝛ tu irrides ſicomoꝛũ: ⁊ ipſa me fe⸗ cit videre ieſum. Sʒ tu irrides ſicomoꝛũ qͥ homo es:ſtultũ aũt dei ſapientiꝰ eſt qᷓ; ho/ minũ.Et vidit dñs ipſũ ʒachęũ. Viſus eſt ⁊ vidit:ᷣ niſi viſus eſſet nõ videret. QAuoſ Ro.s. em̃ pᷣdeſtinauit:illos ⁊ vocauit. Ipſe eſt qᷓ i1. Job.a. nathanael dixit:iam quaſi teſtimonio ſun adiuuante euangeliũ ⁊ dicẽti: A naʒareth poteſt aliqͥd boni eſſe.Dñs ad illum: Pꝛi/ uſq; te philippus vocaret cum eſſes ſub ar boꝛe fici vidi te.Noſtis vnde ſibi ſuccincto Señ.ʒ. ria fecerũt pꝛimi peccatoꝛes adam et euez Quãdo peccauerũt de folijs fici ſuccincto⸗ ria ſibi fecerũt ⁊ pudenda texerũt:qꝛ quod eos puderet peccando fecerũt.Ergo ſi ſuc/ cinctoꝛia ſibi pᷣmi peccatoꝛes vnde oꝛiginẽę ducimus:in quibꝰ ꝑieramꝰ:vt veniret ille Lud.i⸗ queęrere ⁊ ſaluare qð perierat: de folijs fili pudẽda tegenda fecerũt:quid aliud dictũ eſt: Cũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te: niſi nõ venires ad purgatoꝛẽ pctiĩ:niſi pꝛioꝛ te vi/- diſſet in vmbꝛa peccati? VUt videremꝰ:viſi ſumus: vt diligeremꝰ dilecti ſumꝰ. Deus Ns. 58. meus miſericoꝛdia eiꝰ pᷣueniet me. Jam S dñs qui ʒachęũ in coꝛde ſuſceperat: in do/ mũ eius dignatꝰeſt ſuſcipi ⁊ dixit:Zachęe Lud.i9. deſcende:qꝛ in domo tua opoꝛtet me ma/ nere.Magnũ bñficiuzʒ:ille arbitrabat᷑ chꝛi ſtum videre:qꝛ magnũ ⁊ ineffabile benefi· cium putabat trãſeuntẽ videre:ſubito me/ ruit in domo habere. Infũdit᷑ gratia:ope/ ratur fides ꝑ dilectionẽ:ſuſcipit᷑ chꝛiſtus in domũ qͥ iã habitabat iĩ coꝛde.Dicit chꝛiſto ʒachęus:ñe dimidiũ rerũ mearũ do pau peribꝰ:⁊ ſi quid aliquẽ fraudaui: cuadru/ plum reddo. Quaſi diceret: Ideo mihi di / midium teneo:non ꝙ habeã:ſed vnde red/ dã. Vere ecce qð eſt ſuſcipere ieſũ: in coꝛ ſu ſcipere: Ibi em̃ erat chꝛiſtꝰ:in ʒachęeo erat: un dioleſcddt Deve nrll ſbi ſceiconb pineepzl mmeratiln bat ilgenl gundonupe 7rrſtene lttelch ninser domuifaca biefacnck. ſlueſnlun nherisegt⸗ ſanuspiden apiedetpe giclcott ummotadire tonedade olſoonet lis eſent ien nuez ſnecuuaadie ſeſcuntaͤf (iantpate ſutt gebo⸗Sir usſerno⸗ ſusieſigre ſaceemag lgin tere: Vent bientQl göͤſauetie Cyitüneg llen gati lanlhlal lglaneibe buotonele Petgkſelus: Closton ⸗ lelföeſtil gliguvep ſccornüfe ugoc zlſn chnk n pöbfünn⸗ Nectorne⸗ Hönine Pultasſcti⸗ lgerſalen ſobſti cldin t⁊ de illo ſibi dicebat qð ex oꝛe eius audie/ acceptione dignꝰ:qꝛ chꝛiſtus ieſus venit in dennn Eph. z. bat. Sic em̃ apls dicit: Habitare chꝛiſtũ p mundũ. Quare venit in mũdũ?: Pctõꝛes mncabah pꝛinceps publicanoꝝ erat:qꝛ valde pecca/ nmiret in mundũ: Nõ eum de ceęlo ad terrã li dii toꝛ erat: quaſi ſana illa turba ꝗᷓ impedie- merita nf̃a bona f peccata duxerunt. HHeęc nopt ſlan bat videre ieſum admirata eſt: ⁊ rehendit cauſa: cur veniret peccatoꝛes ſaluos face Aud.i. ſun iri⸗ Y in domũ peccatoꝛis intraſſet ieſus. hoc re.Et vocabis inqͥt nomẽ eiꝰ ieſũ. Auare geenbeſtt erat rephendere ꝙ in domum ęgroti intra / vocabis nomẽ eius ieſum? Ipſe em̃ ſaluũ l uit medic? Quia & velut peccatoꝛ ʒachę faciet populũ ſuum a peccatis eoꝝ. Voca⸗ dlrnedeh irriſus ẽ. Irriſus eſt aũt ab inſanis ſanatꝰ: bis nomen eius ieſũ.QAuare ieſũ: QAuę ra/⸗ elliſgti Xuc.. 19 dñs reſpõdit irridentibꝰ: hodie ſalus huic tio eſt hui nominis: Audi quare. Ipſe em̃ biinqtond domui facta eſt. Ecce q̃re intraui:ſalus ho ſaluũ faciet populũ ſuuʒ. Vnde?A pecca⸗ no enbeck. die facta eſt. VUtiq; ſi ſaluatoꝛ nõ intraſſet: tis eoꝛum. Populũ ſuũ a peccatis eoꝛum. rihae⸗ ſalus in illa domo facta non eſſet. Quid ꝓ Muũquid ad iſtũ populũ nõ ptinent puuli: esſcnnoi miraris ęgrote? Voca ⁊ tu ieſum: noli ttbhi quos ſaluos faciet ieſus a peccatis eoꝛũ: mnpef ſanus videri. Cũ ſpe ęgrotat qͥ medicũ ſuſ · Pertinẽt plane:ptinent fres mei: Sic ha⸗ dei Ulet cipit: deſperate egrotat qui ꝑ inſaniã me/ bete in coꝛde:ſic credite:cũ iſta ſide paruu/ den Qlin dicũ cedit. Qualis & eius inſania q̊ medi/ los ad gratiã chꝛiſti poꝛtate:ne ſi banc ſidẽ i. Necg. De verbis Apoſtoli cum occidit:Quãta vero bonitas ⁊ poten Bermo vIII in coꝛde non habueritis ꝓ quibꝰ reſpõde⸗ Cinmon ta medici: de q ſaguine ſuo: inſano ĩterfe · tis:lingua veſtra occidatis. Pꝛoꝛſus frés Anth α: ctoꝛi ſuo medicamẽtũ fecit: Heq; em illeq q cũ iſta ſide cũᷣ paruulo nõ cucurrerit: ſin⸗ umdi vb.S. venerat grere ſaluare að pierat: pendẽs git: ſanꝰ eſt: nihil mali habet: nibil vitij ha naſsihe NRucd.2 ſine cauſa dicebat: Pater ignoſce illis: ůg bet:ß tolla illü ad medicũ. Quare: Quia eſbiſucinn neſciunt qͥd faciut. Inſani ſunt:medicꝰſũ: ſic ſolet fleri. Nõ times ne tibi dicat medi⸗ ſeuiant:patienter fero:cũ occiderint tũc ſa dneen entantpalenrel e cigerint tüc ſa cus: Tolle hinc tecũ ipſũ: nõ eſt opꝰ ſanis Watt. ſeſeim Timoth. 1. nabo. Simg inter illos quos ſanat huma medicus: ſed male habẽtibꝰ? Cõmẽdaue- De v̈bis dſi gütgant nus ſermo ⁊ om̃i acceptione dignꝰ:qꝛ chꝛi / rim charitati veſtrę cauſã eoꝛum: qui ꝓ ſe Ser.36. c. Stin ſtus ieſus venit in mundũ pctõꝛes ſaluos loqui nõ poſſũt. Om̃es paruuli tanq; pu/ mlenai facere:magnos:puſillos pctões ſaluos fa pilli conſiderent᷑: etiã qui nondũ paretes etſlekH Zudj..19 cere: Venit filiꝰ hois querere ſaluare qd ꝓpꝛios extulerũt. Om̃is pᷣdeſtinatoꝛũ nu/ rile pierat⸗ Qui dicit infantilẽ ftatẽ nõ habere merparuulop populus dei querit tutoꝛẽ: tenq5s ſaluet ieſus: omib“ fidelibus infantib? q expectat dſm ſaluatoꝛc. Uninerla maf ⸗ a ne chꝛiſtũ negat eẽ ieſũ: Qui dicit inquã infa/ ſam generis humani in hoie pꝛimo vena- ite,nln tilem ętatẽ non habere qð ſaluet ieſus in toꝛ ille ꝑcuſſit:nemo ad ſecũdum tranſit a ſimen ea: nihil aliud dicit q; chꝛiſtũ dũm ſidelibꝰ pꝛimo:niſi ꝑ baptiſmatis ſacramentũ. In tenn mu. infantibꝰ: id eſt in xpᷣo baptiʒatis infanti· paruulis natis ⁊ nondũ baptiʒatis agno/ ſun' Daui bus non eſſe ieſũ. Jeſus em qd eſt: Inter/ ſcitur adam:in ꝑuulis baptizatis ⁊ ob hoc ne. ung pꝛetat᷑ ieſus:ſaluatoꝛ. Saluatoꝛ eſt ieſus. renatis agnoſcit᷑ chꝛiſtus. Qui adam non enelnd 4 Quos non ſaluat nõ habẽdo qð in eis ſal cognoſcit i ꝑuulis natis:nec chꝛiſtũ agno⸗/ ditit Zache n Uet: nõ eſt illis ieſus. Jã ſi coꝛda vra tole ſcere potuiti. renatis.Sʒ quare inquiũt iã ouet nenn/ rãt: aliquibꝰ baptiʒatis chꝛiſtũ nõ eẽ ieſũ: baptiʒatus homo fidelis iam dimiſſo pec- tinhih neſciovtrũ ſides veſtra in regula ſana poſ/ cato: generat eũ qui eſt cũ pꝛimi hoĩs pec- fible hatß ſit agnoſci. Infantes ſunt: ſed mẽbꝛa eius cato?: Quia carne illũ generat non ſpiritu. reſchione ſtiunt. Infantes ſurt: ſed ſacramẽta eius ac/ Að natũ ẽ de carne: caro eſt. Et ſi exterioꝛ Joß.z. igmnunh, ipiunt. Inſantes ſunt: mẽſe eiꝰ partici- pomo noſter: ait apis: coꝛrũpit:ſed iterioꝛ 2, conf4 kcnſtle pes ſiũt: vt habeant in ſe vitã. Quid mihi renouat de die in diem. Ex eo qð in te re⸗ Diarenin dicis: San? eſt: nõ habet vitiũ. Quare cũ nouatur:non generas puulũ: Zu vt nõ in pemm ofn illo curris ad medicũ:ſi non habet vitiuz: eternũ moꝛiaris: nat es ⁊ renouatꝰ es:ille onhi putas ſanũ: Jilius hois nõ venit niſ quę yVt ꝛ ille renaſcat᷑? viuat: ſine inquã rena- ſeimet/ rere ⁊ ſaluare qð pierat. Quare illũ ad me ſcat᷑:ſine renaſcat QAuare contradicis:qᷣre iſt nd affers ſi nõ perierat:humanꝰ⸗ ſermo ⁊ ommfi — nhnan nouis diſputationibꝰ antiquę ſidei regulã Bancti frãgere conaris? Quid eſt em̃ quod dicis: Paruuli nõ habẽt oĩno vel oꝛiginale pec/ Matth.9. catũ? Quid eſt em̃ quod dicis: niſi vt non accedãt ad ieſũ? Sʒ tibi clamat ieſus: Si/ ne pueros venire ad me. Cõuerſi ad dñm. 1.Timot.1. ¶ De verbis Apli: Fidelis ſmo ⁊ oĩ acce gq ęeuangelio: hoc ⁊ Paulus apoſto iuss dicit: Cuius verba iſta ſunt: Figelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus: qꝛ chꝛiſtus ieſus venit in mundũ peccato/ res ſaluos facere: quoꝛũ pꝛimus ego ſum. Nulla cauſa fuit veniendi chꝛiſto dño:niſi pctõꝛes ſaluos facere. Tolle moꝛbos: tol⸗ le vulnera: ⁊ nulla cauſa eſt medicinę. Si venit de celo magnus medicus: magnus per totũ oꝛbem terrę iacebat egrot: IJpſe 1. Theſſak.3. ?grotus genus humanũ eſt. Sed non oim eſt fides. Houit dñs qui ſũt eius. Super/ biebant iudeęi: extollebat ſe:alte ſapiebãt: iuſtos ſe putabãt:⁊ dñm colligentẽ pecca/ toꝛes inſuꝑ recuſabãt.Qui vero ſuperbie/ boant: ⁊ alta ſapiebãt: relicti ſunt in monri- WMaith. 18. bus: ad nonagintanouẽ pertinẽt. Quid ẽ relicti ſunt in montibus? Relicti ſũt in tu/ maoeꝛe terreno. Quid eſt: ad nonagintano/ uem pertinẽt? In ſiniſtra ſunt: nõ in dexte ra. Hona ginta em̃ ⁊ nouẽ in ſiniſtra nume rant᷑:vnũ adde: ad dexterã tranſitur. Ve/⸗ LZuqjI9. Nit ergo:vt ipſe alio loco dicit: venit filius hominis quęrere ⁊ ſaluare qð perierat. To tũ em̃ perierat:ex quo peccauitvnus. Vbi erat totũ:perierat totũ:ſed venit vnus ſi/ ne pctõ:qui ſaluos faceret a peccato. Iſti aũt ſuperbiendo qð eſt peius:⁊ egrotabãt et ſanos ſe eſſe credebãt. Periculoſiꝰ ęgro/ tant:qui mentẽ febꝛibus perdiderũt. Illi ridẽt: ⁊ ſani ploꝛãt. Ridet em̃ phꝛeneticꝰ: ſed nõ eſt ſanus. Poꝛro aũt qui mentis eſt ſanę:ploꝛat phꝛeneticũ ridentẽ. Pꝛimũ:ſi duo iſta pꝛoponas:quid eſt melius: ridere an ploꝛare: Quis nõ ſibi eligat ridere:De/ niq; pꝛopter doloꝛẽ ſalubꝛẽ pęnitentię: in fſfetu dñs poſuit officiũ:in riſu beneficiuʒ. LZucj.bᷣ. Quomodo?: Quãdo ait in euãgelio: Bea/ ti qui ploꝛat:qꝛ ridebunt. Ergo in ploꝛatu officiũ eſt: in riſu eſt pꝛemiũ ſapiẽtię. Riſũ em̃ pꝛo gaudio poſuit:nõ cachinnationẽ: F exultationẽ. Ergo ſi duo iſta pꝛoponas: quęras quid hoꝝ ſit meliꝰ: ridere an plo/ Vogd lectum eſt modo de ſancto rare:om̃is homo ploꝛare non vult: ⁊ ridere vult. Poꝛro ſi addas ꝑſonas ad iſtos affe⸗ ctus: ⁊ ita ꝓponas cũ ꝑſonis: quid ẽ meliꝰ ridere phꝛeneticũ: an ploꝛare ſanũ: Eligit ſibi homo fletũ cũ ſanitate:qᷓ; riſũ cũ amẽ/ tia. Lantũ valet mẽtis ſanitas: vt etiã cũ plãctu eligat᷑. Iſti em̃ qͥ ſanos ſe putabãt: ulto periculoſius ⁊ deſperatius ęgrota/ bant:⁊ ipſa ęgritudine qua mentes ꝑdide- rant etiã medicũ cedebant. Parũ eſt cede/ bant: dicam totũ:non ſoluʒ cędebant: ſed etiaʒ occidebant. Ille aũt etiam cum occi⸗ deret᷑ medicus erat: vapulabat ⁊ curabat/ patiebat᷑ phꝛeneticũ: nec deſerebat ęgro⸗ tũ:tenebat᷑:alligabat᷑:colaphil ꝑcutiebat᷑: harũdine plagas accipiebat:irridebat᷑:in/ ſultabat᷑ ei:poſtremo audiebatur:damna/ batur:ligno ſuſpendebat᷑:vndiq; circũfre/ mebat᷑: ⁊ medicꝰerat. Asſcis phꝛeneticos: agnoſce ⁊ medicũ. Pater ignoſce illis: qꝛ Ludaꝛ. neſciunt quid faciũt. Illi ꝑdita mẽte ſeui- ebant:⁊ medici ſanguinẽ ſeuiendo funde- bant: ille autẽ etiam de ipſo ſanguine ſuo · ęgrotis medicamẽta faciebat. NHon em̃ ve.. re fruſtra dixit:Pater ignoſce illis qꝛ neſci unt quid faciunt. Oꝛat chꝛiſtianꝰ:et exau- ditur: oꝛat chꝛiſtus ⁊ non exaudit᷑: Mã qui exaudit cũ patre qꝛ deus eſt:quõ nõ exau⸗ GB ditur homo qð ꝓ nobis factꝰ eſt?: Pꝛoꝛſus exauditus eſt. Ibi erant:ibi ſeuiebant: de his erant qui rephendebãt eum ⁊ dicebat: Ecce cũ publicanis et peccatoꝛibꝰ cõueſci/ ud.5· tur. Erant in ipſo populo a quo ipſe medi/ cus occidebat᷑: et in eiꝰ ſanguine etia ipſis antidotum parabatur. Cũ em̃ dñs nõ ſo- lum ſanguinẽ funderet: verũetiam ipſam ſuam moꝛtẽ ad medicamẽti cõfectionẽ im/ pẽderet:reſurrexit ad demõſtrandũ reſur/ rectiõis exemplũ. Patientia ſua paſſus ẽ: vt doceret patientiã noſtrã:⁊ in reſurrecti/ one ſua pᷣmiũ patientię demõſtrauit. Itẽ vt noſtis:et omnes cõſitemur: Aſcendit in cęlũ: deinde ab eo ſpirituſſanctꝰẽ miſſus: ante ꝓmiſſus.Nixerat em̃ diſcipulis ſuis: Sedete in ciuitate donec induamini vir/ Lud. 14. tute exalto. Venit ergo ⁊ ꝓmiſſio ipſius: venit ſpirituſſanctꝰ: impleuit diſcipulos: ceperũt loqui linguis omniũ gentium: ſi/ Actj. 2. gnũ in illis ꝓcedebat vnitatis. Loqueba/ tur em tunc vnꝰ homo omnibus linguis: . qꝛ locutura erat vnitas eccleſię in ommib? linguis. Expauerũt q audiebat: Moucrt Dey⸗ Aübonines atetnn uebonune⸗ onmniügennn dcreggial yllo l fudenscn gottoalalin defuinſyen cunntcapt gcbän munb Gis, ogpcreſdbip bip. ocbpfin efummnarch naekonpun cu. erba ipla püilätcen ficenns Porin'gu⸗ AQuitiadno Atlalnaltea polektlesal ſaenmdict ſcindeone Awelrä weli n indentzoe ſnoceteocadi UehaAecldinddic lepenitentin fnnoniney Uanlentsd Gechnonag bis netel entepoce nlerg iin Dunchlecee lepenitenni Monninedi neinsnonie klenitunkye lſuninſpen luez flirſananiſi Ciellsanee gfenesch ntrſtin Piapenue Peennen oemng W Ppteritos unggnant ucnt onller ü , . ins inen em̃ homines idiotas fuiſſe:vni⸗ tantũ lin ideo venit medicus ad egrotum: ne ille ſit uiin guę: et mirabantr acſtupebant: æ vnilin· ſempꝑ egrotus. QAuid ergo dicimus: Quid reſmnieg guę homines vel vt multũ duarũ:linguis ꝓnunciamꝰ:? Quid definimus? Egrotum teöhtſicin, onmiũ gentiũ loquerent᷑:ſuſpenſi ſunt ſtu amat medic: an ſanũ? Quod vult facere mnins aii poꝛe:ꝑdiderũt elationẽ:de monte facti ſũt amat: non qð inuenit. Ad eęgrotũ quidem mosle ntti valles. Jaz ſi humiles ſunt: valles ſũt:qð venit: ad ſanũ non venit. Moli artendere Nennizen infuderis capiunt: non dimittunt. Sive- qꝛ ad illum venit: ad illũ non venit. Plus unan nerit aqua ſuper altitudinem: decurrit er em̃ amat ſanũ:qᷓ; grotum. Nam vt noue-⸗ bict⸗ defluit: ſi venerit ad concauũ ⁊ humits o⸗ ritis qꝛ plus amat ſie anü q; egrotum: nũqᷣd gahen cum:⁊ capit ⁊ ſtat. Tales iam illi erãt:ſtu- faceret quod dediſſet: Ergo paulum aplin ücann pebãt: mirabãt᷑: ꝑdiderũt ſeuitiã. Deniq; attende: Jidelis ſermo ⁊ om̃i acceptiõe di/ i. Timotð.i. RK Abi. Z. loquẽte ſibi petro: cõpũcti ſũt: ⁊ factũ ẽ in gnus:qꝛ chꝛiſt ieſus venit ĩi mũdũ petõꝛes dcetn. Po 31. illis q pſalm ſdixerat: Cõuerſus ſum in ſaluos facere:quoꝝ pꝛim ego ſum. Dixit: Nnl erumna: cũ cõfringeret ſpina.Quid eſt ſpi quoꝝ pꝛimꝰ ego ſũ: quõ erat pꝛimꝰ? Ante . udi na? Compunctio pęnitentię.Sic habes et illũ nõ fuerũt pctõꝛes:toti iudęi? Ante illũ nntchin Actj.a2. verba ipſa ſcripturę in actibꝰapłoꝝ:Com/ non fuerũt peccatoꝛes in genere humano⸗ ichnnamn. pũcti ſũt coꝛde:⁊ dixerũt ad aplos: Quid Ante illũ in omibꝰ hominibꝰ non peccato iennapaih faciemus? Quare dixerunt: quid faciemꝰ? tenebatur adam?: Mon ante illum fuit qui asppamn HNouimꝰ quid fecimus. Quid faciemus? pꝛimus peccauit: ⁊ nos ⁊ omnes in moꝛtẽ mignaſtie Quãtũ ad noſtrũ factũ pꝑtinet: deſperatio ſcipitauit:Quid ẽ:quoꝛũ pꝛimus ego ſũ?⸗ Aigainpirſn eeſt ſalutis:ſit ergo in veſtro conſilio ſi flteii Ad quos venit: pꝛimꝰ ego ſũ. Sʒ nec hoc niſgunchint poteſt ſpes aliqua ſanitatis. Nouimꝰ qͥd verum eſt. Pꝛimus electus eſt petrus:pꝛi/ ehſolnareſn fecerimꝰ:dicite quid faciamꝰ.Quid eſt qdd mꝰandreas:pꝛimi alij apli:tu aplus es no arhu hihcin fecimꝰ: Non em quẽcũq; hoiem occidimꝰ: uiſſimus:quõ dicis:quoꝝ pꝛimus ego ſũ: colelisgei ⁊ multũ mali feciſſemꝰ ſi quẽcũq; hominẽ Ergo apls nouiſſimꝰ:pꝛimus peccatoꝛ.Et 1chiin uan Job.18. innocenteʒ occidiſſemꝰ. Latronẽ elegimꝰ: hoc quõ pꝛimꝰ peccatoꝛ? Ante te peccauit Gerns⸗tin inocẽtẽ occidimꝰ:moꝛtuũ elegimꝰ:medicũ petrus:quando ipſũ dñm ter negauit.No attb.2c. uckiin Actz.2⸗ occidim: dicite qͥd faciemꝰ? Et petrꝰ: Agi/ lo dicere:qꝛ ⁊ ipſe niſi peccatoꝛ inuẽtꝰeſſet: Z te pęnitentiaʒ: ⁊ baptiʒet᷑ vnuſqͥq; veſtrũ de ſiniſtra ad dexterã nõ tranſiſſet. Quid ubigchnen in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti: vt eſt ergo:quoꝛũ pᷣmus ego ſũ:Quia om̃ibꝰ üauntde. tranſeatis de nonagintanouẽ ad centum: peioꝛ ſum. Ergo peioꝛẽ voluit intelligi pꝛi/ Ncundid qꝛ cũ nonaginta ⁊ nouẽ eſſetis: penitentij mũ. Quomõ lartificibꝰ: quicũq; vult edi/ Con uohent vobis neceſſariã nõ putabatis: ⁊ dño col/ ficare quid dicit? Quis eſt hic pꝛimus ſtru/ ſnauneit ligente peccatoꝛes: ⁊ volẽte eos facere pę/ ctoꝛ?:Quis ẽ pᷣmꝰ faber? Aut ſi curari vult: ,Cicinigid nitẽtes: inſuꝑ exultabatis: Modo com / quis eſt hic pᷣmus medicus: Hon vtiq; in- Ewicnn iir puncti:qꝛ cognouiſtis peccatũ veſtrũ:agi/ terrogat quis pꝛioꝛ ſit ętate:aut quis pꝛioꝛ mincärnni re pęnitentiã:⁊ baptiʒet᷑ vnuſquiſq; vrm ſit ꝓfeſſione:ſed quis pꝛioꝛ ſit arte. Quo⸗ niſtmni in nomine dñi noſtri ieſu chꝛiſti: baptiʒe modao illi in arte pꝛimi:ſic iſte in iniquitate — — — — — — = S —— in eius nomĩe quẽ occidiſtis ſine crimine: De verbis Apoſtoli pꝛimꝰ. Quare paulus in iniquitate pꝛimꝰ⸗ iiunind ⁊ remittunt᷑ vobis peccata veſtra. Redu/ Recolite ſaulũ: ⁊ inuenietis:Attẽdite pau rnätnt cti ſunt in ſpe: doluerũt:gemuerunt: cöuer lum: ⁊ obliti eſtis ſauluʒ: Attẽditis ad pa/ Ii xudj.25. ſi ſũt:ſanati ſũt. Ipſi erãt illi: Pater igno/ ſtoꝛẽ:obliti eſtis lupũ. Mõne ille eſt cui ad Acij.ꝛ. nn Cſce illis:qꝛ neſciunt quid faciũt. Unuſqſq; lapidandum ſtephanũ manus vna nõ ſuf⸗ . eis ergo fratres chariſſimi: quãdo audit dům ficiebat:æ alioꝝ veſtimenta ſeruabat: Mõ/ ch * ieſum chꝛiſtũ non veniſſe ꝓpter iuſtos ſed ne ipſe eſt qui eccleſiam vbiq; ꝑſequebat᷑⸗ netn 1 Opter peccatoꝛes:non amet eſſe peccatoꝛ: Mõne ipſe eſt qui litteras acceperat a pꝛin 1 Me foꝛte dicat ĩ coꝛde ſuo: Si iuſtus ſuero cipibus ſacerdotum: quia parũ illi erat ꝑ/ pleun unt nõ me amat chꝛiſt:ſi peccatoꝛ fuero amat ſequi chꝛiſtianos qui erant in hieruſalem: mnuͤ 4 me: quia ꝓpter peccatoꝛes deſcendit: non ſed volebat ad alia loca venire vbi eos in/ ntnns, 8 ꝓpter iuſtos. Reſpõdit em̃ tibi:Si medi/ ueniret:⁊ ligaret? Mõne cũ iter agẽs ſpirat mnibs cum agnouiſti: febrem quare nõ timuiſti? ⁊æanhelat ad cędes:de celo percuſſus eſt:⁊ Vtiq; medicus ad ęgrotũ venit:conſtat:v vocem domini audiuit ad ſalutẽ fulmina/ c 2 Bancti tus? Dhũ ambulat pꝛoſternit᷑:vt videat ex cęcat᷑. Ipſe eſt ergo qͥ pꝛimus erat perſecu⸗ D toꝛ:illo peioꝛ nõ fuit.Audite vnde plus in telligatis. Ananię loquebat᷑ ipſe dñs xpᷣs: iam illo pꝛoſtrato:iam erecto:⁊ dicebat ei: Vade ad vicũ illum: ibi inuenies ſaulũ a tharſo cilicię: loquere ei:m̃ videt virum ananiã intrantẽ ad ſe:⁊ baptiʒantẽ ſe. Il- le audiuit nomẽ ſauli: ⁊ inter manus ipſi/ us medici tremuit. Quid eſt aũt dulcius: Saulus vnde vocaret᷑:credo qꝛ recolitis:⁊ pꝛopter eos qui nõ recolunt cõmemoꝛem. 1. Regl.18. Saul erat ille perſecutoꝛ dauid. In dauid chꝛiſtuſ erat:in dauid chꝛiſtus pᷣfigurabat᷑: in ſaule ſaulus pꝛeęfigurabatur: Tanq; da/⸗ Actj.9. uid ſauli dictum eſt de cęelo: Saule ſaule quid me ꝑſequeris? Ananias ouis inter/ pꝛetat᷑. Loquebatur oui paſtoꝛ: ⁊ timebat ouis lupũ.Tanta huius lupi fama pꝛeęceſ/ ſerat:vt nõ ſe putaret tutã ouis: nec inter manus paſtoꝛis. Et dñs ad illũ: quaſi ad ouẽ trementẽ. Ille em̃ cũ audiſſet hoc: di/ xit:Dſie:audiui de iſto hoĩe qᷓnta mala fec̃ ſanctis tuis in hieruſalẽ:⁊ modo dicit᷑ epi/ ſtolas accepiſſe a pꝛincipibꝰ ſacerdotũ: vt quoſcũq; tenuerit: alligatos ducat: Quo me mittis?:QOuẽ ad lupũ? Sʒ ille nõ audi/ uit hanc excuſationẽ. Jam em̃ dixerat pau MWatthᷣ.io. cis ouiculis ſuis: Ecce mitto vos ſic oues in medio lupoꝝ. Si miſſę ſunt oues in me/ dio lupoꝛũ: quare trepidas ire anania ad eũ qͥ iam nõ eſt lupus: Lupũ timebas: ſed reſpondet tibi dñs deꝰ tuus: De lupo ouẽ feci:facio de oue paſtoꝛẽ. Quõ & ipſe ſau/ 1. Timoth.I. lus poſtea paulus gratulatur ſe ad dei per ueniſſe miſericoꝛdiã:qꝛ pꝛimus:hoc eſt ex/ cellens in peccatis inuentus eſt:? Et tñ mi/ ſericoꝛdiã ↄſecutus ſum:vt in me oſtende/ ret chꝛiſtus ieſus oẽm longanimitatẽ pꝛo/ pter eos qͥ credituri ſunt illi in vitã ęternã: vt dicant ſibi omnes: Si paulus ſanatus eyſt:ego quare deſpero? Si a tanto medico tam deſperatus eger ſanatus eſt:ego cum vulneribus meis illas manus non opta/ bo:ad illas manus nõ feſtinabo? Vt hoc dicerent homines: ideo ſaulus factus eſt ex ꝑſecutoꝛe apłs:qꝛ quo venit medicꝰ: ꝗ́ᷓ/ rit aliquẽ ibi deſperatũ:⁊ ipſum ſanat: ⁊ ſi pauperrimũ inueniat:tñ deſperatũ inueni at:nõ ibi quęrit mercedẽ: ſᷣ cõmẽdat artẽ. Dicã ergo qð cęperã.Quõ ergo ſaulus tũ gratulabatur ſe a xpᷣo:qꝛ peccatoꝛ erat:aſ/ Auguſtini ſumptũ atq; ſanatũ: nec dixit: Maneã in peccato:qꝛ pꝛopter me venit chꝛiſtus: non pꝛopter iuſtũ:ita ⁊ ante qꝛ audieras: quia chꝛiſtus ꝓpter pctõꝛes venit:noli tibi doꝛ/ mire in dulci ſtratu: ſed audi ipſum paulũ dicentẽ: Surge qͥ doꝛmis: ⁊ exurge a moꝛ/ Epꝑ.ʒ. tuis:⁊ illuminabit te chꝛiſtus. Noli amare ſtratũ peccati:totũ ſtratũ eiusvertiſti i in⸗ firmitate eius. Dictũ eſt antea:Surge:ſa/ nus eſto:ſanitatẽ ama: ⁊ noli rurſus ꝑ ſu/ perbiã de dextera ire ad ſiniſtrã:de monte ad vallẽ:de humilitate ad tumoꝛẽ. Cuʒ fa ctus fueris ſanus:id eſt cũ iuſte ceperis vi/ uere:deo tribue:nõ tibi. Hon em̃ laudãdo te ſaluus factus es: ſed ↄtra te pꝛonũcian/ do.Mam ſi te laudaueris ꝑ ſuperbiã: gra⸗ uius ęgrotabis. Om̃is em̃ qͥ ſe exaltat hu/ LZud.i4. in ſermone p̃cedenti: E diuinis lectiõibꝰ qð dñs admo⸗A nere dignat᷑: intẽti audite fratres: illo dante:me miniſtrante. Pꝛimã lectionẽ audiuimus Apli: Fidelis ſermo ⁊ Abi.s. om̃i acceptione dignus:qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus ve nit in mundũ pctõꝛes ſaluos facere:quoꝝ pꝛimus ego ſum. Sed ideo miſericoꝛdiã cõ ſecutꝰ ſũ:vt in me oſtenderet chꝛiſtꝰ ieſus oẽm longanimitatẽ ſuam ad infoꝛmatio/ nem eoꝛũ qui credituri ſunt illi in vitã ęter nam. Hoc de apoſtolica lectione pcepimꝰ. Deinde cantauimꝰpſalmũ exhoꝛtãteſ nos inuicem vna voce:vno coꝛde dicẽtes: Ue/ Nõ. 94. nite adoꝛemꝰ⁊ ꝓſternamur ei:⁊ fleamꝰ co/ ram domino qui fecit nos:⁊ ibi ueniamꝰ faciẽ eius in ↄfeſſione:⁊ in pſalmis iubile/ mus ei. Poſt hec euangelica lectio:decem Zud.i⸗. lepꝛoſos mũdatos nobis oſtẽdit:⁊ vnũ ex eis alienigenã gratias agentem mũdatoꝛi ſuo. Has tres lectiones quantũ ꝓ tempo/ re poſſumꝰꝑtractemꝰ:dicẽtes pauca de ſin gulis:⁊ quatũ conari poſſumus adiuuãte domino: nõ in aliqua earũ ſic immoꝛãtes vt alijs duabus impedimentuʒz afferamꝰ. Pꝛoponit nobis apoſtolꝰ:ſcientiarũ ⁊ gra tiarum actiones. Memẽtote quid vltima euangelica lectio reſonet: quõ ieſus dñs laudat grãs agentẽ: ingratos iĩpꝛobat mũ datos in cute: lepꝛoſos in coꝛde.Quid er/ go apłs: Fidelis inquit ſermo:⁊ om̃i acce/ ptione dignus. Quis eſt iſte ſermo? Quia chꝛiſtus ieſus venit in munduʒ. Vt quid: miigeite q ſe humiliat exaltabit᷑. Debg e eiſdẽ verbis Apoſtoli:qͥbus i. Timotben. det cccatoles ſanin⸗ geccnton uallusbot itmuſuni busllucun busdunürn ereeclaalt Noecan: gugggil ſcaunbie ſluent, He mMoolienas ſnpereun hoerſcini fonekopus hIs.Audͤn theltuntire geroosglle giganco⸗ gonuläͤpro⸗ giuntachrt Cvleosappea fſſos: Höͤec habentbos fſootſelpes ſetaliguan⸗ ckftanest potet. ſn Parimon pofuuloru onnispe 5 Ahnarpin fennbusoe lanotofi ſſuspenti ſummitpen ſadcheitä habertoͤen Uutpere fhnmfng (fteticoe offesnan⸗ oferseth dun. e Paöͤroſg habetcön bercolfie —N— Nn umni lni i tecgey, Boneiimi NN leponictg sPfuhebiign ileiur exulubi, oſolche⸗ . Genol igdistnne ndnefnes ninihnn peni Kleſemt gchik iſs Aosſunra⸗ eonlencati an cfien Aiemne ntäiinnuige leunone nn⸗ nühotint leniiule⸗ urtitiamh⸗ sthiönenng gainsnpt õ olicttu Cctunnitnn lani ,unn — —☛ — — — = E — — — — — — „ — — = ☛n rum pꝛimꝰ ego ſum. Qui dicit vel nõ ſum peccatoꝛ: vel nõ fui:ingratꝰ eſt ſaluatoꝛi. Nullus hominũ in iſta quę ex adam defſlu it maſſa moꝛtaliũ: nullus omino hominũ nõ ęgrotus:nullus ſine gratia chꝛiſti ſana/ tus. Quid de ꝑuuliſ pueris:ſi ex adã ęgro ti? Nam ⁊ ipſi poꝛtant᷑ ad eccleſiã:⁊ ſi pedi bus illuc currere nõ poſſunt: alienis pedi⸗/ bus currũtvt ſanent᷑: accõmodat illis ma/ ter ecclia alioꝝ pedes vt veniant:alioꝝ coꝛ vt credant: alioꝛum linguã vt fateant᷑: vt qm̃ ꝙ ęgri ſunt alio peccante pꝛęgrauant᷑: ſic cum hic ſani ſunt alio pꝛo eis confitente ſaluent᷑. Nemo ergo vobis ſuſurret doctri nas alienas. Hhoc eccleſia ſemper habuit: ſemper tenuit:hoc a maioꝛũ fide percipit: Mattb.9. hoc vſq; in ſinẽ perſeuerãter cuſtodit: Qm̃ non eſt opus ſanis medicus:ſed ęgrotanti bus. Quid neceſſariũ ergo habuit infans chꝛiſtum ſi nõ egrotat:? Si ſanus eſt:quare per eos qui eum diligũt medicum quęrit?⸗ Si quando poꝛtant᷑ infantes dicunt᷑ omi/ no nullũ pꝛopaginis habere peccatũ:⁊ ve/ niunt ad chꝛiſtũ: cur nõ eis dicit᷑ in eccleſia qui eos appoꝛtant:auferte hinc innocẽtes iſtos: Hõ eſt opꝰ ſanis medicus: ſed male habentibus:Mon venit chꝛiſtus vocare iu ſtos: ſed peccatoꝛes? Nunquã dictũ eſt: ſ nec aliquando dicet᷑. Quiſq; ergo qð po/ teſt fratres loquat᷑ pꝛo eo qͥ loqui pꝛo ſe nõ poteſt. Pꝛo magno cõmendant᷑ epiſcopis patrimonia pupilloꝝ: quanto magis gr̃a paruuloꝛum? Pupillũ tuet᷑ epiſcopus: ne moꝛtuis parentibꝰ ab extraneis oppꝛimat᷑: Clamet plus ꝓ paruulo:cui timet ne a pa/ rentibus occidat᷑:clamet cũ apło: Fidelis ſermo ⁊ om̃i acceptione dignus: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus venit in mundũ:nullã aliam ob cau- B ſam:niſi peccatoꝛes ſaluos facere.Qui ve nit ad chꝛiſtũ: habet qð in eo ſanet᷑:qͥ non habet:nõ eſt cauſa quare medico offerat᷑. Eligant parentes vnũ de duobus:aut cõ/⸗ fiteant᷑ in gpuulis ſuis ſanare peccatũ: aut eos medico offerre deſinant. hoc nihil eſt aliud: qᷓ; velle medico ſanũ offerre. Quid offers baptiʒandũ?: Quẽ?: Infantem. Cui offers? Chꝛiſto:Ei certe qui venit in mun/ dum. Ita inquit. Quare venit in mundũ?- Pctõꝛes ſaluos facere. Ergo queʒ offers: habet qð in illum ſaluũ fiat: Si dixeris ha bet:conſitendo deles: ſi dixeris nõ habet: lpoſtoli Peccatoꝛes ſaluos facere.Quid tu?Quo⸗/ negãdo tenes. Peccatoꝛes inquit ſaluos facere:quoꝛũ pꝛimus ego ſũ. Ante paulũ non erant peccatoꝛes? Certe vel ipe adam SGeñ.s. ante om̃es: ⁊ plena peccatoꝛibus terra de/ Señ.⁊. leta diluuio: ⁊ deinceps qᷓ;młti: Unde ve⸗ rum eſt: ego pꝛimꝰſum: Pꝛimũ ſe dixit:nõ peccatoꝝ oꝛdine:ſᷣ peccati magnitudine. Aagnitudine peccati ſui vnde ſe pᷣmũ di/ xit peccatoꝛũ: quõ dicũt᷑ inter aduocatoꝛ: verbi gratia:pꝛimi:pꝛimꝰeſt iſte nõ qꝛ plu/ res annos habet ex quo cauſas agit: ſᷣ qꝛ ex quo cępit cęteros ſuꝑauit. Dicat g̊ apłs alio loco: vnde pᷣmſit peccatoꝝ. Ego inqͥt ſum nouiſſimꝰ apłoꝝ:qui non ſũ dignꝰvo cari apoſtolꝰ:qꝛ ꝑſecutus ſũ eccleſiam dei. Nemo acrioꝛ inter ꝑſecutoꝛes: ergo nemo peioꝛ inter pctõꝛes.Sed miſericoꝛdiã inqͥt conſecutꝰ ſum.Et quare ſit miſericoꝛdiam conſecutus: exponit cauſã: Vt in me inqͥt 1. Corl. 15. 1. Timotb. . oſtenderet chꝛiſtus ieſus oẽm longanimi i tatem:ad infoꝛmationẽ eoꝛũ qui credituri ſunt illi in vitã ęternã.Chꝛiſtus inquit da/ turus veniã ↄuerſis ad ſe peccatoꝛibꝰ vſq; adg inimicos ſuos:me pꝛimo elegit acrioꝛẽ inimicũ:quẽ cum ſanaret: nemo in cęteris deſperaret. Faciũt hoc medici quando aGG ea loca veniũt vbi ignoti ſunt:quos curẽt pꝛimitus eligũt deſperatos: vt in eis ⁊ be/ niuolentiã exerceant: ⁊ cõmendent docri/ nam:vt vnuſquiſq; in illo loco dicat pꝛoxi mo ſuo:Vade ad illũ medicũ:ſecurus eſto ſanat te.Et ille: M ſanat: Mon vides qͥd patiar?: Ego noui quid ſimile:Tu quod pa teris:⁊ ego quidẽ paſſus ſũ.Sic dicit pau/ lus vnicuiq; ęgroto:⁊ de ſe volenti deſpe⸗ rare. Qui curauit me miſit me ad te:et di/ xit mihi: Illi deſperanti vade et dic quid habuiſti:quid in te ſanaui: qᷓ; cito ſanaui. De ceęlo vocaui: vna voce percuſſi ⁊ deieci: alia erexi et elegi: tertia impleui ⁊ miſi:q̃r/ ta liberaui ⁊ coꝛonaui. Vade dic ęgrotis: clama deſperatis: Fidelis ſermo ⁊ om̃i ac- ceptione dignus:quia chꝛiſtus ieſus venit in mundũ peccatoꝛes ſaluos facere.QAuid Actj. 9. 1. Timotbᷣ. 1. timetis?: Quid trepidatis? Quoꝛũ pꝛimus ego ſum. Ego inquit vobis loquoꝛ: ſanus eęgrotantibus:ſtans iacẽtibus:ſecurus de/ ſperatis. Ideo em̃ miſericoꝛdiã cõſecutus ſum:vt in me oſtenderet chꝛiſtus ieſus om nem longanimitatẽ. Moꝛbũ meũ diu per⸗ tulit ⁊ ſic abſtulit:tanqᷓ; bonꝰ medicꝰ phꝛe/ neticum patienter tolerauit: ſuſtinuit me c z * 14 . Bancti ferientem ſe:donauit mihi feriri ꝓ ſe.m nem inquit longanimitatẽ oſtendit in me: ag infoꝛmationem eoꝛum qui credituri ſũt Ulſi in vit am ęternã. Molite ergo deſperare. Egroti eſtis:accedite ad eum et ſanamini: Ceci eſtis: accedite ad euʒ ⁊ illuminamini: ? qui ſani eſtis:ei gratias agite:⁊ qui ęgro tatis: ad eum ſanãdi currite: dicite om̃es: Pö. 934. Venite adoꝛemus: et pꝛoſternamur ei: et ploꝛemus coꝛam domino qui fecit nos et homines ⁊ ſaluos. Nam ſi ille nos fecit ho mines:nos autẽ ipſi nos fecimus ſaluos: C aliquid illo meliuſ fecimus. Melioꝛ eſt em̃ ſaluus hõ: qᷓ; qibet homo. Si ergo te de/ us fecit hominẽ:⁊ tu te feciſti bonũ homi⸗ nẽ:qð tu feciſti melius eſt. Moli te extolle/ reee ſuper deum: ſubde te: deum adora: pꝛo/ ſternere: confitere illi qui fecit te: quia ne- mo recreat:niſi qui creat: nemo reficit: niſi Pð.99.· qui fecit.Hoc et in alio pſalmo: Ipſe fecit nos ⁊ non ipſi nos. Sane quando te fecit: quid tu faceres nõ habebas.Quando aut iam es:habes ⁊ tu ipſe quid facias:ad me/ dicum curras: medicũ imploꝛes: qui vbiq; eſt.Et vt imploꝛares excitauit coꝛ tuum:et PYPbil. 2. poſſe imploꝛare donauit tibi.Deus eſt em̃ inquit qui operatur in vobis:⁊ velle ⁊ ope rari pꝛo bona voluntate: quia vt haberes bonam voluntatem:illius vocatio pꝛeęceſ⸗ Pð. ꝭ58. ſit. Clama: Deus meus:miſericoꝛdia eius pꝛeueniet me. Vt eſſes:vt ſentires: vt au/ dires:vt conſentires:pꝛęueuit te miſericoꝛ dia eius. Pꝛeuenit te in omnibus:pꝛęueni tu in aliquo iram eius. In quo inquis:in quo: Conſfitere iſta omnia a deo te habere quicquid boni habes:a te quicquid mali. Me in bonis tuis illum contemnas: te lau des: ne in malis tuis illum accuſes:te excu fſees.:ipſa eſt vera confeſſio. Ille qui in tan/ tis bonis pꝛeuenit te:venturus eſt ad te:⁊ inſpecturus dona ſua ⁊ mala tua:quomo/ do bona eius vſus fueris inſpicit te. Ergo quia in omnibus iſtis donis pꝛeuenit te: vide in quo tu pꝛęuenias faciem venturi. Audi pſalmũ: Pꝛęueniamus faciem eius Nv. 24. in confeſſione. Pꝛęueniamus faciem eius. Anteq; veniat pꝛopitiet᷑: anteq; aſſit pla/ cetur. HHabes em̃ ſacerdotẽ per quem poſ- ſis placare deum tuũ: ⁊ ipſe cum patre de/ us eſt ad te: qui homo eſt pꝛopter te. Ita iubilabis in pſalmis:pꝛęueniẽs faciem ei⸗ in confeſſione. Jubila in pſalmo: pꝛeueni/ ens faciem eius in cõfeſſione: Accuſa te:iu bilans in pſalmo. Lauda illum accuſando te:⁊ laudãdo eum qui fecit te: Veniet qui moꝛtuus eſt pꝛo te ⁊ viuiſicabit te.heęc te/ nete:in hoc perſiſtite.Nemo variet:nemo lepꝛoſus ſit. Doctrina inconſtans:non ha bens vnñ coloꝛem: mentis lepꝛam ſigniſi/ cat:et iſtã chꝛiſtus mũdat. Foꝛte in aliquo Zud.ri. variaſti ⁊ inſpexiſti: ⁊ in melius ſententia cõmutaſti:⁊ quod varium erat vnius colo ris effectũ eſt. Moli tibi tribuere: ne ſis in/ ter nouem qui gratias nõ egerunt. Unus egit grãs: Ceęteri iudęi erant.Ille alienige na erat:gẽtes alienigenas ſigniſicabat:nu merus ille chꝛiſto decimas dedit. Illi ergo debemus quod ſumus:quodviuimus:qð intelligimꝰ: quod homines ſumus: quod bene viximus:quod recte intelligimus: illi debemus. MNoſtrũ nihil niſi peccatũ quod habemus. Quid em̃ habes quod nõ acce/ 1. Corſ 4. piſti? Vos ergo maxime qui ſcitis quid au diatis:curandũ ab ęgritudine: mũdatum a varietate ſurſum coꝛ ponite: et deo gra / lias agite. de pſalmo nonageſimoqrto: Cũ ↄfutatiõe pelagianoꝝ: Ger. X V Salmus quem cantauimus domi A no: ⁊ nos inuicem exhoꝛtati ſumꝰ ſibivelit qð ait: Qui nos fecit. Quod em̃ homo a deo creatus eſt: nullus dubitat ho mo: niſi qui ingratus eſt. Nouimus em̃ qꝛ ita legimus: et ita credimus: ꝙ fecit deus Señ.i hominẽ inter multa quę fecit ad imaginẽ ſuã. Hec hominis eſt pꝛima ↄditio: hęc eſt humana pꝛima creatura. Hon tñ arbitroꝛ hoc nos pꝛo magno voluiſſe cõmonere ſpi ritũſanctũ in hoc pſalmo:qð ait: Fleamus ante dñm qui fecit noſ.Alio em̃ loco dicit: Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. Vnde quidẽ Ps. 92. vt dixi:chꝛiſtianus dubitat nemo:qꝛ nõ ſo lum deus creauit pꝛimũ hoĩem ex quo oẽs hoĩes:ſed deus hodieq; creat ſingulos ho/ mines: ille qͥ ait cuidã ſancto ſuo: Pꝛiuſqᷓ; te foꝛmarem in vtero noui te. Pꝛius ergo Hhiere.· creauit hoĩem ſine hoiĩe: ſiue hoiem ex ho⸗ mine. Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos.Ad iſtũ itaq; pꝛimũ verboꝝ iſtoꝝ ⁊ facilẽ ſ enſum: ſed tñ verũ:adoꝛemus eũ fratres:⁊ pꝛoſter namur ei:⁊ ploꝛemꝰ ante dñm qͥ fecit nos. yt adoꝛemus eum: ⁊ pꝛoſternamur Ns. 344 lli: ⁊ fleamns ante dñm qui fecit nos: ad- monet quęrere aliquãto diligentius: quid De oneiten ſennon ninüquin⸗ nosfeane fognetne bitarebon utaumnle Nün aul ſul Ntrnqno Uünnen fͤeuſtinon (odlente leit bommne, uicteosne cicglarancnon Ptoipſvos. coſchlaſte Gellanfnn Cunthomne ltieſenus ſeinusua itruumacee lbeoid an Uninuocunn enusin Camust u peſectno Pushono lisn leyinge gum ,A gensam aumſpſee (ctusern ſetner gliamuhit ofencgen lbenigfbi btrüfned Aknedeo, edeogvid fogotinc Ligalneagoren Mencorn cnn döpncen mnoface iclocd ettbonüne atbitr ſide tultbonns boniln nuinreci⸗ — 1 I one Aaie unaa D ite Vnng nabi he emopmnan — W ſgi⸗ nn R Inclusſgeng, on — merumis mndrerſeſz egemn d amn Nelln us ſglüahr , u 8 ine Geinelgemel Nnüiaeenige egslinn ectilansgtn Maine: nücnn cnit:aderg, no üH or. G... (antauimns l õ m. 1olen Nmn N ngiiannenn, SS 1 sſe. Quts ,nulusdubin hunn . Boumidr , mnsgiuin, eſanun Eingi anran 11. ord W zünnn lun , — Dej verbis Apoſtoli Non em̃ fecit ⁊ deſerit: nõ em̃ curauit face/ re:⁊ nõ curat cuſtodire. Ploꝛem?⸗ ante do minũ qui nos fecit: qꝛ nõ ploꝛauimus añ nos fecit: et tñ fecit. Qui ergo fecit ante rogaret᷑:deſerit cũ rogat: 2Tanq; ergo du bitaret homo vtrũ exaudiret᷑ oꝛans:admo nuit eum ſcriptura cũ dicit: Ploꝛemꝰ ante dñm qui fecit nos. Vtiq; exaudit quos fe/ D cit:vtiq; nõ poteſt non curare quos fecit. Verũtamen i iuxta altioꝛẽ intellectũ ⁊ quö⸗⸗ tũ exiſtimo vtilioꝛẽ:vidit quoſdã ſpũſſan⸗/ ctus dicentes vel dicturos: ꝙ deus eos fe⸗ cerit homines: iuſtos autẽ ipſi ſe faciunt: pᷣuidit eos:admonuit eos: ⁊ ab hac extol/ Ps. 99. lentia reuocauit eos dicẽs: Ipſe fecit nos D ⁊ nõ ipſi nos.Quare em̃ addidit: Et nõ ipᷣi noſ:cũ ſufficeret dicere: Ipſe fecit nos:niſi qꝛ illam facturã voluit admonere: vbi di⸗/ cunt homines: Ipſi fecimus nos:id eſt vt iuſti eſſemus:iuſtos nos libera voluntate fecimus: quando conditi ſumus:liberũ ar bitrium accepimus? Vt ergo iuſti ſimus: libero id arbitrio agimꝰ. Quid adhuc de/ um inuocamus:vt iuſtos nos faciat:quod habemus in poteſtate:vt noſipſi iuſtos fa ciamus: Audite audite:⁊ iuſtos ⁊ iniuſtos ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. Creatus eſt pꝛi mus homo in natura ſine culpa: i in natura gcès. 7. ſine vitio: creatus eſt rectus: nõ ſe fecit re⸗ N . 94. ctum: Quid ſe aũt ipſe fecerit notũ eſt:ca/ dens a manu figuli fractũ eſt. Regebat em̃ eum ipſe qui fecerat:voluit deſ. ſerere a quo factus erat:permiſit deus tanq; dicẽs: De ſerat me ⁊ inueniat ſe:⁊ miſeria ſua pꝛsobet quia nihil poteſt ſine me.hoc modo ergo oſtendere voluit deus homini quid valeat liberũ arbitriũ ſine deo.O malũ liberũ ar⸗/ bitriũ ſine deo. Experti ſumus quid vale/ at ſine deo. Ideo miſeri facti ſumus: qꝛ ſi- ne deo quid valeat experti ſumus. Exper/ ti ergo tandẽ aliq uando nouerimus: ⁊ ve/ nite adoꝛemus eũ:⁊ pꝛoſternamur ei. Ve⸗/ nite adoꝛemus ⁊ pꝛoſternamur illi: et flea- mus coꝛam dño qui fecit nos: vt perditos nos ꝑ nos:reficiat nos qͥ fecit nos.Ecce bo nus factꝰ eſt homo: ⁊ per liberũ arbitrium factus eſt homo malus. Quando facturuſ eſt bonũ hoĩiem malus homo:per liberum arbitriũ deſerẽs deum? Seruare ſe nõ po-/ tuit bonus bonũ: et facturus eſt ſe malus bonũ?: Cum eſſet bonus nõ ſe ſeruauit bo/ num:⁊ cũ ſit malus dicit: facio me bonuze Germo xI Quid facis malus:qui periſti bonus: niſi „* refſiciat te qui permanet bonus?: Ipſe ergo fecit nos ⁊ nõ ipſi nos.Nos autẽ populus eius:⁊ oues paſcuę eius.Ecce fecit nos hbo mines plm ſuũ: qͥ nos fecit. Nõ em̃ creati homies iam populus eiꝰ eramus. Videte C fratres mei:⁊ de ipſis pſalmi verbis atten dite vñ dixerit: Ipſe fec nos ⁊ nõ ipſi no. lHinc dixit: Fecit nos ⁊ nõ ipſi nos:vt ſimꝰ populus eius ⁊ oues paſcuę eius. Ipſe fe⸗ cit nos. Ham ⁊ pagani naſcũt᷑:⁊ om̃es im / pij:om̃es aduerſarij eccleſię eius:vt naſce rent᷑ ipſe fecit eos:MHõ em̃ alius deus crea/ uit eos. Qui de paganis naſcunt᷑: ab ipſo facti ſunt:ab ipſo creati ſunt:⁊ nõ ſunt po/ pulus eius:nec oues paſcuę eius. LCömu⸗ nis eſt om̃ibus natura:nõ gratia. Natura nõ putet gratia: ſed ⁊ ſi putet᷑ gratia: ideo putet gratia:quia ⁊ ipſa gratis cõceſſa eſt. Non em̃ hõ qui nõ erat pꝛomeruitvt eſſet: ſi pꝛomeruit:iam erat: ſed nõdum erat.Er⸗ go qui pꝛomereret᷑ nõ erat:⁊ tñ factus eſt:· nec vt pecoꝛa factus eſt: nec vt arboꝛ factꝰ eſt:nec vt ſaxũ factus eſt:ſed factus eſt ad imaginẽ creatoꝛis.hoc beneficiũ quis de/ dit: Deus qͥ erat:⁊ ex ętno erat.Cui dedit: Hoi qͥ nõdũ erat. Dedit qͥ erat:accepit qͥ ñ erat. Quiſ aũt h̊ facere potuit:niſi qͥ vocat Ro. 4. ea ꝗᷓ nõ ſunt tãq; ea ꝗ̊ ſũt:? De qͥ dicit apo- ſtol?: Qui nos Aegis ante mũdi ↄſtitutio/ Epp. nem. In mũdo iſto facti ſumus: nec mun/ dus erat quãdo electi ſumus. Ineffabilia 1. ſen. diſ. 36. mirabilia fratres mei. Quis hoc explicare ca.ad quod. ſuffecerit: QAuis ſe altem qð explicet cogita/ re? Eligunt᷑ qui nõ ſunt:nec errat qͥ eligit: nec vane eligit:eligit tamẽ ⁊ habet electos quos creaturus eſt eligendos: habet autẽ apud ſeipſum:nõ in natura ſua:ſed in pꝛę/ ſentia ſua.Ergo nolite extolli:hHomies! ſu⸗ mus: ipe fecit nos:⁊ ſideles ſumus:ſi tñ ſu mus: quado iſta ↄtra gratiã diſputamus. Sʒ ecce fideleſ ſumꝰ:et iã fideleſ:et iã iuſti: Quia iuſtus ex ſide viuit: Ipſe fecit nos ⁊ Abachuc. 2 nõ ipſi nos.Quere qͥd nos fecerit:Picturꝰ es: Hoies. Hon inde pſalmꝰ loquebat᷑: il/ lud ſcimus: illud notũ eſt:illud patet: nec magna vt hoc nouerimus doctrina indige mus:qꝛ hoies ipſe nos fecit. Sed vnde lo quebat᷑ vide: Ipſe nos fecit et nõ ipſi nos. Quid nos fecit:niſi qð ſumus? Quid autẽ ſumus?: Nos autẽ ecce quid ſumꝰ? Quidę Populus eius ⁊ oues paſcue eiꝰ. Ipſe nos c 4 Banctit fecit wplm ſuü:ipſe nos fec oues paſcue ſue: qͥ miſit iugulandã ouẽ innoxiã: fecit ouem de lupis. Hęc ẽ gratia. Excepta illa cõmu⸗ ni gratia naturę: qua homines facti ſumꝰ: nec digni fuimus:qui non fuimꝰ:Excepta illa gratia: hęc eſt maioꝛ gratia qua facti ſu mus populus eius ⁊ oues paſcuę eius:per D ieſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ.Sed dicit ali quis: Per ieſum chꝛiſtũ facti ſumꝰ:vt etiaʒ hoĩes eſſemꝰ. Ita vo ꝑ ieſũ xpᷣm facti ſunt ⁊ pagani:⁊ nõ pagani. Quis eſt em̃ ieſus Job.i.xpᷣs:niſi ĩ pᷣncipio erat vᷣbũ ⁊ vᷣbũ erat apð deũ ⁊ deꝰ erat bũ? Hhoc erat in pꝛincipio apud deũ. Om̃ia per ipᷣm facta ſunt.Illi g̊ debent et pagani qð homines creati ſunt: ⁊ tanto magis puniendi qꝛ dimiſerũt eum a quo facti ſunt:⁊ coluerunt quod ipſi fece/ rũt. Excepta & illa gratia qua cõdita ẽ hu/ mana natura:heęc em̃ chꝛiſtianiſ paganiſq; cõmunis eſt:hęc eſt maioꝛ gratia:nõ ꝙ per verbũ homines creati ſumus: ſᷣ ꝙ per ver/ .Timotb. 2. bum carnẽ factũ fideles facti ſumus. Unꝰ em̃ deus:⁊ vnus mediatoꝛ dei ⁊ hominum homo chꝛiſtus ieſus:in pꝛincipio erat ver/ bum. Hondũ erat homo chꝛiſtus ieſus: et verbũ erat apud deum:⁊ deus eratverbũ. Ipſe mundus nõ erat:quando deus erat Job.1. verbũ. Om̃ia per ipſum facta ſunt:⁊ mun- dus per ipſum factus eſt. Ergo tunc quan/ Qdo nos fecit vt homines eſſemus:nõdum erat homo. Magnã iſtã gratiã cõmendat 1. Timoth.a. apoſtolus chꝛiſtianis:vbi dicit: Vnus em̃ deus: ⁊ vnꝰ mediatoꝛ dei ⁊ hominũ. Non ait: Chꝛiſtꝰ ieſus:ne tu putares ſcom ver⸗/ bum dictũ:ſᷣ addidit: homo mediatoꝛ dei et hominũ: homo chꝛiſtus ieſus.Quid eſt mediatoꝛ? Per quẽ ↄiungeremur: per quẽ recõciliaremur:qꝛ peccatis pꝛopꝛijs ſepara ti iacebamus:in moꝛte eramꝰ:pꝛoꝛſus pe/ rieramus. Hon erat chꝛiſtus homo quãdo creatus eſt hõ: ne periret hõ:ille factus eſt homo.hhęc vobis cõtra nouellã hęreſim ꝗᷓ temptat aſſurgere:vt ſepe diſputare cogi/ mur: qꝛvos firmos volumus eſſe in bono: integros autẽ a malo. lhęc em̃ eſt diſputa⸗ tio eoꝝ qñ pᷣmo exoꝛiri cęperũt: ⁊ ↄtra gra/ tiã diſputare: multũ tribuẽtes nõ liberta/ ti hominis ſed infirmitati:⁊ iacentẽ miſeꝝ hominẽ ideo extollentes:ne manu ſibi de⸗ ſuper poꝛrecta valeat ſurgere. Diſputãtes ergo ↄtra gratiã ꝓ libero arbitrio: fecerũt auribus pijs ⁊ catholicis offenſionẽ: cepe/ runt oꝛiri:ceperũt vt certa pernicies deui⸗ tari:cęperũt de illis dici: ꝙ ↄtra gratiã di⸗ ſputarẽt: et iuenerũt ad reuelãdã iſtã inui/ diã tale cõmentũ. Hon inquit ↄtra gratiã dei diſputo. Vnde pꝛobas:Eo ipo inquit nõ cõtra gratiã dei diſputo: ꝙ liberũ arbi/ triũ defendo. Videte acumẽ:ſed vitreum. Auaſi lucet vanitate:ſed frangit᷑ veritate. Attendite q; ſit quaſi acute excogitatũ qð dicere voluerunt. hoc ipſo inquit qꝛ libeꝝ arbitriũ hoĩis defendo:⁊ dico qꝛ libero arbi trio ſufficiens eſt vt iuſtus ſim: nõ ſine gr̃a dei dico. Erectę ſunt aures pioꝝ:iam qᷣ iſta audit:incipit gratulari.Dheo gr̃as.Non ſi/ ne dei gra deſendit liberũ arbitriũ. Eſt em libeꝝ arbitriũ:ſᷣ nihilv alet ſine dei gra. Si libeꝝ arbitriũ nõ ſine dei gr̃a defẽdũt:qͥd mali dicũt: Expone nobis o doctoꝛ quã dicis gratiã. Cũ dico inqͥt liberũ hoĩs arbi triũ:vide qꝛ hoĩs dico. Quid deinde: hhõ eſt qͥs creauit?Heus. Quis ei liberũ arbi / triũ dedit? Deus. Si ò hominẽ deus crea⸗ uit: et homini deꝰ liberũ donauit arbtrii: quicqͥd poteſt homo ð libero arbitrio:cui gre debet᷑ niſi eius qͥ eũ condidit cũ libero arbitrio? Et h̊ quaſi acute ab ipſis dictuʒ. Vigete tñ frẽs mei quõ illã generalẽ gram E ſdicẽt:qua creatꝰ eſt hõ:q̃ hoĩes ſumus:et vtiq; et cum impüs hoĩes ſumus: ſed non cum impijs chꝛiſtiani ſumus. Hanc ergo gratiam qua chꝛiſtiani ſumus:ipſam volu mus pꝛedicent:ipſam volumus agnoſcãt: ipſã volumꝰ:de qua dicit apłs:MNon irritã facio gratiã dei. Hã ſi ꝑ legẽ iuſticia: chꝛi Sal.2⸗ ſtꝰgratis moꝛtuꝰeſt. Videte vñ dixit apls. De lege dixit: Si per legem iuſticia: xpᷣs gratis moꝛtu eſt. Quia g ex lege nõ erat iuſticia:ideo moꝛtuꝰ eſt chꝛiſtꝰ:vt ꝑ fidẽ iu/ ſtiſicent᷑ qͥ ex lege nõ iuſtiſicabant᷑. Si em̃ Salł.ʒ. inquit data eſſet lex quę poſſit iuſtiſicare om̃imodo ex lege eſſet iuſticha. Quod etiã heſterno die cõmemoꝛauimꝰ: Sed conclu/ ſit ſcriptura om̃ia ſub peccato:vt ꝓmiſſio: non pdictio.Qui ꝓmiſit ipſe facit. Vt ꝓ⸗ miſſio inqͥt ex ſide ieſu chꝛiſti daret᷑ creden/ tibus. Ecce q̃les nos iuenit gratia ſaluato ris: qͥs nec lex ſanos facere potuit. Quare autẽ dabat᷑ lex ſi ſufficiebat natura? Qua/ re lex data: ſi ſufficiebat natura? Et tamen nec lex ſufficere potuit:ita infirma erat ipᷣa natura: data eſt lex:ſed non queę poſſit vi/ uiſficare. Quare & data eſt? Lex inqᷣt apłs: De⸗ laatde tiapollte 4 Quaenmn nouerttden diechas⸗O oqe otenn. plcs Lo laes: ſolens: I conan vince bat Suhbe⸗ Aroſcegt geningus cmnlepeiu gb Netan. got ſunchutun (npveſig ndlcenae. wertüdier ſenup noui pumediirot igl tere ndeorgol dr iCoptner ilenanen Ahacander Ekingunne peecatia Ctürslarch Cni⸗Qire Keplhcon ſeibanore⸗ guntape cpiſitrah huttbignn ologttuennit Gtun dicte Nar guiditit hentbligue Qlnnosy lgomorers. guumm gatus Rnaglckin 4 Nhn ne ſn Seun Nöngten dcc nainnn uulgentfn llzetſang utppezde I heni hnsitiit unquit en daotkße ☛ anitnnn ſtfenern Roimnek Nbeben inn Whipim 1 Doogis be Kintit Niaſift; dctdiiüt risc ng nätlbaihten .Qsdere;, Quszalheim isonnimzen Ni Matatri⸗ zlbaomera .i nittiben ctend piedr; öligmize hoieisine Ciesiunns:dn iſunns, hach iſnnsun wunnsti õ Ulrnnu emitni , Muzalelian tntie tia poſita eſt:vt te faceret pꝛeuaricatoꝛem. Quare vt me faceret ſᷣuaricatoꝛem? Quia nouerat deus ſuꝑbiam tuam: nouerat qꝛ dicebas: O ſi ſit qui doceat: o ſi ſit qͥ mibi Ro. 7. oſtendat. Ecce lex dicit tibi: Mon concu/ piſces. Cognouiſti legem dicentẽ: MNõ con cupiſces: Surrexit concupiſcentia quã nõ noueras: Inerat em̃ ſ neſciebatur:cępiſti conari vincere qð inerat:⁊ aparuit qð late bat. Suꝑbe ꝑ legem factus es puaricatoꝛ: Agnoſce gratiam ⁊ eſto laudatoꝛ. Sed le/ Fgem inquis quis dedit:?: Quia ſunt hoies VvVyyani:⁊ peius impij qui dicunt legẽ ab alio Job..datam: gratiam vero ꝑ dominũ noſtrũ ie/ ſum chꝛiſtum: quaſi legem malã: quaſi le/ genm puerſã:gratiam vero rectam:et volũt ita diſcernere duo teſtamẽta: vt vetus te/ ſſtamentũ dicant eſſe neſcio a qͥ pꝛincipe te/ nebꝛaꝝ: nouũ autẽ teſtamentũ a dño deo patre dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Ipſũ paulũ au di:Si ꝓpterea putas legẽ datã ab alio nõ a deo: qꝛ ꝑ illam factꝰ eſt pᷣuaricatoꝛ: audi Bo.. ipſũ apłm legis laudatoꝛeʒ. Itaq; inqͥt lex qͥdẽ ſancta:⁊ mãdatũ ſanctũ:adde ⁊ iuſtũ: adhuc adde ⁊ bonum. Quod ergo bonum eſt inquit: mihi factũ eſt moꝛs: Abſit.Sed peccatũ vt apareat peccatũ. Erat em̃ pec/ catũ:ſᷣ latebat pctm̃. Quãdo latebat pec/ catũ? Qñ te aduerſariuʒ nondũ patiebat᷑. Cepiſti conari:⁊ apparuit qui tenebat.QAñ ſeqbaris:catenã non ſentiebas:qꝗ̃ſiſti refu/ gium ⁊ aparuit vinculũ: voluiſti fugere et cępiſti trahi. Quia ̊ cepiſti trahi: ſubue/ niat tibi qui non eſt ligatus.Quis non eſt Job.s.ligatus:niſi qͥ dixit: Si inueniſtis i me pec catum dicite? Quis non eſt ligatus: niſi Job.i4. qui dixit: Ecce venit pꝛinceps mundi:⁊ in me nihil inueniet: Quare nihil inueniet⸗ De verbis Alpoſtoli puaricatiõis gra data eſt:ſuaricatiõis gra Quia moꝛs peccato iuſta debetur. QAuare ergo moꝛeris: Vt ſciant inquit omnes qꝛ voluntatem patris mei facio. Ipſe ſoluit qui ligatus non eſt: ipſe a moꝛtuis liberat PS. S7. qui eſt in moꝛtuis liber. Sed ipſe miſit ⁊ le Joh.i. gem: Per ſeruum ſuum legem: per ſeipſuʒ S gratiam. Attende heliſeum in magno al- fftteoc; myſterio: tanq́; pꝛophetam: agendo 4. Begl/4· pꝛonũciantem:non ſolum loquẽdo.Moꝛ- tuus erat filius hoſpitę ipſius. Quid ſigni ficauit moꝛtuus puer niſi adam? Huncia/ tuʒ eſt ſancto pꝛophetę:gerenti in pꝛophe tia typuʒ domini noſtri ieſu chꝛiſti: miſit ꝑ Sermo x ſeruum baculum ſuum: ⁊ ait illi: Tlade:va de: pone ſupꝛa puerum moꝛtuũ. Perrexit ille tanquã ſeruus obediens. Sciebat pꝛo⸗/ pheta qͥd fecerat. Poſuit baculum ſupꝛa moꝛtuum: non ſurrexit. Si enim data eſſet lex quę poſſit viuiſicare: omnio ex lege eſ/ ſet iuſticia. Mõ ergo potuit lex viuificare. Venit ipſe grandis ad paruuluʒ: ſaluatoꝛ ad ſaluandum: viuus ad moꝛtuum venit ipſe. Et quid fecit? Juuenilia membꝛa cõ/ traxit tãquã ſeipſum exinaniens:vt foꝛmã ſerui ſuſciperet. Juuenilia ergo membꝛa contraxit: paruum ſe paruo coaptauit: vt efficeret coꝛpus humilitatis noſtrę confoꝛ/ me coꝛpoꝛi gloꝛię ſuę. Itaq; i iſto typo chꝛi ſto pꝛophetice expꝛęſſo ſuſcitatus eſt moꝛ/ tuus:tanquã iuſtiſicatus eſt impius. Iſta Phil. 2. VPbirz. gratia pꝛędicetur: iſta eſt gratia chꝛiſtiano-⸗ rum per hominem mediatoꝛem: per paſſũ ⁊ reſuſcitatum:qui aſcendit in cęlum: ⁊ ca/ ptiuauit captiuitatem: ⁊ dedit dona homi nibus. Iſta inquã gratia pꝛędicet᷑:contra iſtam gratiam ab ingratis nõ diſputetur. Baculus ꝓpheticus moꝛtuo non ſuffecit: ipſa moꝛtua natura ſufficeret? Et iſtã qua conditi ſumus quãqᷓ; hoc nomine appella/ tam minime legerimus: tamẽ quia gratis data eſt:gratiam fateamur:Sʒ oſtendamꝰ vobis maioꝛem eſſe iſtam qua chꝛiſtiani ſu mus:Attendite. Anteq; conditi eſſemꝰ ni/ hil boni merebamur:⁊ ideo gratia q̃ cõditi ſumus cũ boni nihil mereremur. Si ma/ gna eſt gratia qñ nihil boni merebamur: quãta gfa eſt qñ tantũ mali merebamure AQui nõdũ erat:bñ nõ merebat᷑:pctõꝛ ⁊ ma le merebat᷑: Mondũ erat qͥ factus eſt:non/ dũ erat:ſed nec offenderat. Nondũ erat:⁊ factus eſt:offendit et ſaluus. Qui nondũ erat:nihil ſperabat:factꝰ lapſus eſt:lapſus aũt damnationẽ expectabat: ⁊ liberatꝰeſt. Hhec ẽ gr̃a ꝑ ieſũ chꝛiſtũ dñm nr̃‚ m. Ipſe fe/ cit nos:⁊ añqᷓ; eſſemꝰ om̃ino ipſe fecit nos: ⁊ factos ⁊ lapſos ipſe iuſtos fecit nos:⁊ nõ ipᷣi noſ. Si q̃ igit᷑ ĩi xpᷣo noua creatura:lapſꝰ ẽ vetꝰ: facta eſt noua. Vna erat maſſa ꝑdi/ tionis ex adã:cui nõ niſi ſupliciũ debebat᷑: facta ſunt vaſa inde ĩ honoꝛẽ ex eadẽ maſ/ NPs.95. ſa. Habet em̃ poteſtatẽ figulus luti:ex eadẽ? maſſa. Qua maſſa? Certe iam ꝑierat: certe iam illi maſſę iuſta damnatio debebatur. SHGꝛatulare: quia euaſiſti: moꝛtem quippe debitã euaſilti: ⁊ vitã non debitã reperiſti. Bancti Ro. 9. habet poteſtatẽ ſigulus luti ex eadẽ maſ⸗ ſa facere aliud vas in honoꝛem:aliud in cõ tumeliã. Sed dicis: Ae quare fecit in ho/ nozem: 1 alium in contumeliam? Quid re/- ſponſurus ſum? Auditurus es Auguſtinũ Abi.v. qui non audiſti apoſtolũ dicentem: ho / mo tu qs es qui reſpõdeas deo? Duo par/ uuuli nati ſunt: Si debitum quęras:ambo trenẽt maſſam perditionis. Sed cur mater alium poꝛtat ad gratiam:alium mater doꝛ miens ſuffocat? Dicturus es mihi: Quid ille meruit qui poꝛtabat᷑ ad gratiã? Quid iilile meruit quẽ mater doꝛmiendo ſuffocat: Am bo nihil boni meruerunt: Sed habet ſigulus luti poteſtateʒ ex eadem maſſa fa/ cere aliud vas in honoꝛẽ: aliud in cõtume-/ J liam. Diſputare vis mecũ: Immo mirare Ro. n. mecum ⁊ exclama mecum: O altitudo di⸗/ uitiarum. Ambo in pauoꝛe concoꝛdemus: ne in erroꝛe pereamus.O altitudo diuitia- rum ſapientię ⁊ ſcientię dei:qᷓ; incompᷣhen ſibilia ſũt iudicia eius:⁊ inueſtigabiles vię eius.Scrutare inſcrutabilia:fac impoſſibi lia:coꝛrumpe incoꝛruptibilia:vide inuiſibi lia. Inſcrutabilia ſũt iudicia eius: audiſti: ſufficiat tibi:⁊ inueſtigabiles vię eiꝰ.Quiſ em̃ cognouit ſenſum domini: aut quis cõ⸗/ ſiliarius eius fuit? Aut quis pꝛioꝛ dedit il- li: ⁊ retribuet᷑ ei:Si dominꝰ retribuere vel⸗ let:nihil niſi penam debitam retribuiſſet. s. 55. Mihil dederunt vt eis retribueretur: ꝓ ni- Hhilo ſaluos faciet illos. Quis pꝛioꝛ dedit il li:quaſi ſuoꝛum gratia meritoꝝ:quis pꝛioꝛ dedit illi: quis pꝛęuenit gratiam quę gra- tis datur? Si aliquid meritoꝛũ anteuenit gratiam:iam non gratis datur: ſed ex de/ bito redditur:ſi autẽ gratis nõ datur:gra/ tia quare vocatur? Quis ergo pꝛioꝛ dedit illi: ⁊ retribuet᷑ ei? Quoniã ex ipſo ⁊ ꝑ ipſũ ⁊ in ipſo ſunt omnia. Quę vtiq; niſi omia brona quę ab illo accepimus et accipimus Jaecobi. . Vt boni ſimus?: Omne em̃ datum optimũ 2⁊ omne datum perfectũ: deſurſum eſt de/⸗ ſcendens a patre luminũ: apud quẽ nõ eſt imutatio. Nã tu in peiꝰ mutatꝰ es. Apud quem non eſt immutatio. Ipſe ſubuenit abud quẽ non eſt nec momenti obumbꝛa/ tio:nã tu in tenebꝛis noctis tuę iaces. Ab illo ergo omia. Hemo illi pꝛioꝛ aliquid de/ Epbᷣ.2. dit:nemo exigat debitum: Gratia ſalui fa- cti eſtis per fidem: ⁊ hoc non ex vobis: ſed dei donum eſt. Sed mouet me inquis ꝙæ& Auguſtini ille perit:ille baptiʒatur mouet me:mouet tanq; hominẽ. Si verum vis audire: ⁊ me mouet quia homo ſum. Sʒ ſi ⁊ tu homo ego homo:ambo audiamus dicentem: O homo: vtiq; ſi ideo mouemur quia homi/ nes ſumus: ipſam naturam humanam in⸗ firmã ac debilem apoſtolus alloquitur di / cens: O homo tu quis es qui reſpondeas Bo.⸗ deo? Nunqd dicit figmentũ ei qͥ ſe finrit: cur me ſic feciſti? Si poſſet loqui pecus et dicere deo: quare iſtum hominem feciſti:t me pecudem:non iuſte ſuccenſeres ⁊ dice⸗ res: O pecus tu quis es qui reſpondeas deo? Et tu homo es:ſed a deo pecus es: et vtinã ſis pecꝰ eiꝰ:⁊ ouis paſcuę eiꝰ. Agno/ð. ⸗.. ſce beneficia paſtoꝛis:⁊ non ſequeris lubũ erroꝛis. Lupi eramus: Fuimus⁊ nos natu Epö/a. ra filij irę ſicut⁊ ceteri:ſed moꝛtua eſt ouis: ⁊ fecit nos oues. Ecce agnus dei:ecce qui Job.i. tollit peccatum: nõ huius aut illiꝰ:ſed miua di. NHihil ergo fratres mei ex eo qðo aliquid ſumus:ſi tamen in eius fide aliquid ſumꝰ: quantumcũq; nihil nobis arrogemus: ne ⁊ quod accepimus perdamus:ſed in eo qð accepimus:illi gloꝛiam demus: ipſum ho/ noꝛemꝰ:ſemina ſua ipſe compluat. Quid haberet terra noſtra: niſi ipſe ſeminaſſet: Sed dat ⁊ pluuiam:nõ deſerit quod ſemi/ nauit.Dominꝰ dabit ſuauitatem: et terra NPs.S4. noſtra dabit fructꝰ ſuos. Cõuerſi ad dñm. ¶ De verbis pſalmi centeſimideci mioctaui: Gꝛeſſꝰ meos dirige pᷣm Nᷣ. ui verbum tuum: Et ꝙ lerx ſpiritalis ⁊ nõ carnalis ſit:Dę pugna quoq; inter carnẽ ⁊ ſpiritũ: Sermo xi Ine dubio fratres grauem quan A dam ſarcinam: ⁊ grande iugum linniquitatis vitare cupiebat: qui des dicebat: Gꝛeſſus meos dirige ſᷣm ver/ Abi.s. bum tuum: ⁊ non dominetur mihi omnis iniquitas. Videamus ergo quãdo homi/ ni dominetur iniquitas: vt intelligamus quid oꝛantem audierimus: et quid reſpõ/ dendo etiam ipſi nos oꝛauerimus. Om̃es enim ad ſanctum pſalmum quantũcũq; ar bitroꝛ deuoto ⁊ veraci coꝛde reſpondimus oꝛantes et dicentes domino deo noſtro: Gꝛeſſus meos dirige ſcõm verbum tuum: et non dominetur mihi omnis iniquitas. Ab hui peſſimę dñę dominatu pᷣcioſo ſan pere D ſgenoeecn Non adirun antegentun 6o inanien oponzloe 64 daloſise 80c, Pnnlect. alehonul uneumofi henüneſ öVenundn gebi Peccniin Puns uoenmus neoz oinge. eturmnihio Canatrecen ſehocidte leinicutet fepelnaveln lunendnie nigecsipee celnyevi hunwune c(cli et yerd Woſanſuop tuunchren tuma nec Kasyebi ofinsinign inen. perbisfeit nn laeßſhn honßtor ncamnals bunluſt Prnnt odyultan Mtent noln Waſrobo oncuotve ſohann igs ſii⸗ Mon go non lis ſor mnarnett ineucte⸗ nsdaigl lſi di menure umgilne.n ndemns gind ecnpin ul nilpeeſainte dtln nuinmumk, 5, ſiaeinin pianteinige, Neos drf tglaſem un, guine redempti ſumus. Et quid pꝛoderat legem accepiſſe iubentem ac minantem et non adiuuantem: vt ſub illa eſſemus rei ante gratiam dei? Fruſtra lex minat᷑:quã/ do iniquitas dominatur. Lex em̃ non eſt coꝛpoꝛalis:non eſt carnalis. Sed quoniaʒ Jobh4. deus ſpũs ẽ qui legẽ dedit: ꝓculdubio lex Bo . ſpiritalis eſt. Sʒ quid ait apłs? Scimꝰ em̃ qꝛ lex ſpiritalis eſt:ego aũt carnalis ſũ ve/ nundatus ſub peccato. MHoli ergo mirario venũdate ſub peccato:ſi tibi dominat᷑ cui es venundatus. Audi apoſtolũ iohannẽ: 1. Joh.3. Peccatũ iniquitas eſt. Et contra talẽ ergo Ps.rIS. inuocamus dominũ cui dicimꝰ: Greſſus meos dirige ᷣm verbũ tuum:⁊ non domi/ netur mihi om̃is iniquitas. Tenundatus dlamat: redemptoꝛ exaudiat. Ipſe homo ſe vendidit ꝑ liberũ arbitriũ:ſed dominan te iniqtate ⁊ accepit pᷣciũ exiguũ: de arbo/ re vetita voluntatẽ: Ipſe & clamat: Itine/ ra mea dirige ꝗᷓ ego diſtoꝛſi: Gꝛeſſus meos Dirige qͥs ipſe meo arbitrio depꝛauaui. Di rige ᷣm verbũ tuũ. Quid eſt dirige ᷣm ver bum tuum: Vt recti ſint greſſus mei:quia rectũ eſt verbum tuum. Ego inquit diſtoꝛ tus ſum ſub põdere iniquitatis:ſed verbũ tuum eſt regula veritatis. Me ergo diſtoꝛ⸗ tum a me:coꝛrige tanquã ad regulam: hoc eſt ad verbũ rectum. Ergo greſſus meos dvirige ſᷣm verbũ tuum: ⁊ non dñetur mihi omis iniquitas. Uendidi me: redime me. Vendidi me arbitrio meo:redime me ſan/ guine tuo. In vẽditoꝛe erubeſcat ſupbia: Jacobi⸗ꝗ. in redemptoꝛe gloꝛiet᷑ gra. HLeus autẽ ſu/ perbis reſiſtit: humilibus aũt dat gratiã. Ro.. Lex em̃ ſpiritalis eſt: ego aũt carnalis ſuʒ venũdatꝰſub pctö. Qð em̃ operoꝛ ignoꝛo: non em̃ qo volo ago. Mon qo volo ago: cum carnalis dicit: non legẽ ſed ſe accuſat: B nam lex ſpiritalis non habet culpa.Carna lis venundatus incurrit in culpã:non agit quod vult:cum vult non poteſt: qꝛ quãdo poterat noluit. Per malũ velle perdidit bonum poſſe: ⁊ captiuus iam loquit᷑ ⁊ di/ cit captiuꝰ: Mõ quodvolo ago:non em̃ qð volo facio bonuʒz: qð odi malũ hoc ago: non quod volo. Et cõtra homo. Vis pꝛoꝛ/ ſus.HNon quod volo ago. Omnino qð vis agis. Hõ qð volo ago. Crede mihi frater: non quod volo ago.O ſi velles ageres:qꝛ non vis non agis bonũ: nõ qð volo ago. Crede mihi:noui quid in me agat᷑:non qð volo ago. Contradictoꝛ gratie:nõ es arbi / ter conſcientig. Ego me noui non qð volo agere:⁊ tu dicis quod vis agis: Hemo ſcit i. Con.2. quid agat᷑ in homine: niſi ſpiritus hois qꝗᷓ in ipſo eſt. Et tu homo es:ſi nõ vis credere mihi:intẽde tibi. Ita ne tu ita viuis in hoc coꝛruptibili coꝛpoꝛe qð aggrauat animaʒ: Sap.⸗ vt caro non concupiſcat ad ſpiritũ tuum: SGał. 5. et ſpiritus aduerſus carnem tuam? Iſta rixa non eſt in te? Mulla eſt concupiſcen⸗ tia carnis: quę reſiſtat legi mentis? Si ni/ hil in te alteri reſiſtit: vide totum vbi ſit. Si ſpiritus tuus a carne contra ↄcupiſcen/ te non diſſentit: vide ne foꝛte carni mens tua tota conſentiat:vide ne foꝛte ideo non ſit bellum: quia pax peruerſa eſt. SFoꝛte in totũ carni cõſentis:⁊ nulla rixa eſt. Quam ſpem habes qð poſſis aliquando vincere: qui nondum cepiſti pugnare? Si autẽ con delectaris legi dei ſcõm interioꝛem homi/ nem:vides autẽ aliam legem in membꝛis tuis repugnantem legi mentis tuę: ſi hac condelectaris:hac ligaris: liber in mente: ſeruus in carne:ſi iam ita eſt: cõpatere po⸗ tius homini dicenti:Hon quod volo ago. Tu em̃ non vis vt concupiſcentia illa quę reſiſtit menti tuę:omnino nõ ſit in te? ρα ⸗ li voti homo es: ſi tali aduerſario non vis carere. Ego fateoꝛ tibi: quicquid in me re bellat aduerſus mentem meam et litigat mecum delectatione contraria: quicquid tale in me eſt oĩno interficere volo. Et ſi ei foꝛte adiuuante domino nõ conſentio: no/ lo habere cũ quo litigem. Multo eſt mihi optabilius inimicum nõ habere q; vince/ re. Meq; em̃ illud ipſum qð caro concupi/x ſcit aduerſus ſpiritũ: non eſt mecum: Aut vero ex contraria natura compactus ſum? Et illud meũ eſt: ⁊ ꝙ ei non conſentio me/ um eſt. Pars aliquantũ libera reſiſtit reli⸗ quijs ſeruitutis:totum ſanum ſit volo: qꝛ totus ſũ.Ergo nolo vt a me caro mea tãäqd extranea in ęternum ſeparet᷑: ſed vt mecũ tota ſanetur. Si hoc totum nõ vis: neſcio quid de carne ſẽtias:arbitroꝛ te putare qð neſcio vnde ſit: quaſi de gente contraria. Falſum eſt: hereticum eſt: blaſphemũ eſt: mentis ⁊ carnis vnus eſt artifex: ipſe quã/ do homiuẽ creauit vtrũq; fecit: vtrũq; cõ⸗ iunxit:carnez animę ſubdidit: animã ſibi. Si ſemꝑ illa ſtaret ſub dño ſuo: ſemꝑ ⁊ iſta obediret dñę ſuę. Holi & mirari:ſi ea ꝗ de⸗ r.. ₰ Bancti ritus autẽ aduerſus carnẽ. hhęc em̃ ſibi in/ quit inuicẽ aduerſant᷑:vt nõ ea quę vultis RBo. 7. faciatis: Inde ⁊ iſte:MHõ qð volo ago.Cõ⸗ cupiſcit em̃ aduerſus ſpm̃:⁊ nolo vt ↄcupi/ ſcat:ꝓ magno habeo ſi nõ ↄſentiã:opto tũ vt careã. Ergo nõ qð volo ago. Volo em̃ vt nõ ↄcupiſcat caro aduüſus ſpm̃:⁊ nõ poſ/ ſum:hoc ẽ qð dixi:Mõ qð volo ago.Quid mihi calumniaris hic? Ingrate medico qd calumniaris infirmo? Sine me vt medicuʒ s. uS. rogẽ: Redime me a calumnijs hoĩm: ⁊ cu/ * ſtodiã legem tuã. Cuſtodiã per redemptio nẽ tuã:non ꝑ poteſtatẽ meã. Ideo mihi ſa nitatẽ quã nõdum habeo nõ arrogo: quia medicũ rogo.Tu aũt naturę defenſoꝛ: qð vtinã nõ eſſes:nõ quaſi ſanę defenſionem falſam adhiberes:ſᷣ pꝛo nõdum ſana medi cũ rogares. Hũc vero tu nature defẽſoꝛ vł potius oppugnatoꝛ:dũ quaſi de natura ſa/ na laudas creatoꝛẽ:excludis a lãguida ſal- uatoꝛẽ.Qui creauit ſanat: ruentẽ ꝑ ſeipſã: leuat per ſeipſum. Ipſa fides eſt:ipſa veri/ tas:hoc eſt chꝛiſtianę fidei fundamentum: vnus ⁊ vnus. Vnus homo per quẽ ruina: alius hõ per quẽ ſtructura. Per illũ ruina: per hunc ſtructura.Cecidit qui nõ manſit: erigit qͥ nõ cecidit. Ruit ille qꝛ dimiſit ma⸗/ nentẽ:manens ille deſcendit ad iacentem. Si ̊ concupiſcit caro aduerſus ſpm̃:vt in hoc ipſo nõ qð vis agas:qꝛ vis vt nõ ↄcu/ piſcat:⁊ nõ potes:tene ſaltẽ in gr̃a dñi vo/ luntatẽ:⁊ in eius adiutoꝛio perſeuera:Dic ei qð cãtaſti:Greſſus meos dirige ſᷣm ver/ bũ tuũ:⁊ nõ dominet᷑ mei om̃is iniquitas. D Quid eſt: ne dñetur mihi om̃is iniquitas: Ro. 6. Audi apłm:Mon regnet peccatum in vr̃o moꝛtali coꝛpoꝛe.Quid eſt regnet: Obediẽ do deſiderijs eiꝰ. Mõ dixit:noli habere de/ ſideria mala. Quõ em̃ in hac carne moꝛta/ SGał.ðs.li:vbi caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃:⁊ ſpũs aduerſus carnẽ:nõ habeo deſideria mala: Bo. s. Illud ergo fac: Mon regnet peccatũ in ve-⸗ ſtro moꝛtali coꝛpoꝛe ad obediendũ deſide rijs.Et ſi ſunt deſideria:nõ eis obediat᷑:ne iniquitas dominet᷑. Nec exhibeatis mem/ bꝛa veſtra:arma iniquitatis peccato. NHon fiant mẽbꝛa tua arma iniquitatis:⁊ nõ do/ minat᷑ tibi om̃is iniquitas. Sed etiam hoc vt nõ ſiant mẽbꝛa arma iniqtatis: nunqͥd tu tibi viribus tuis ſᷣſtas:? Hoc ipſum in/ ſeruit ſuperioꝛẽ: pęnas patitur ꝑ inferioꝛẽ. Gał.S. Caro em̃ concupiicit aduerſus ſpiritũ: ſpi⸗ quã:hoc ipſum ꝙ non ſint membꝛa tua ar/ ma iniquitatis. Eſt quidẽ iniquitas ĩ mẽ/ bꝛis tuis in deſiderijs illicitis: ſed non re/ gnat. Quomodo reget:qͥ arma nõ habet⸗ Pars tua:caro tua:ↄcupiſcẽtia carnis tuę languoꝛ rebellat aduerſus te: languoꝛ iſte tyrannus eſt. Si vis te tyranni eſſe victo⸗ rem:chꝛiſtũ inuoca imperatoꝛẽ. Nam ſcio quid mihi eris dicturus:vel quid apud te/ ipſum modo dicas. Quiſquis talis hic es et audis me: ſcio quid tibi intus loquatur iniqtas. Adhuc em̃ ſub iugo es iniquita/ tis:quando nõ agnoſcis pꝛeciũ redempto⸗/ ris.Scio quid tibi dicas: Ecce concupiſcit caro mea aduerſus ſpiritũ meũ: cõcupiſcit adulteriũ:ſed nõ conſentio: nõ annuo:nõ decerno:nõ ſolum nõ ago:ſed nec agerecõ ſentio: Hõ ſolum foꝛis per carnem nõ per- petro:ſed nec ipſa mente ſequoꝛ rebellan- tem:Cõſentio repugnanti: cedo luctanti⸗ Mõ facio. Ecce nõ dominat᷑ mihi om̃is ini quitas. Ita eſt:verũ eſt:Gratias age ſi ita eſt ei qͥ tibi donauit vt ita ſit. Noli tibi hoc arrogare:ne perdas quod accepiſti:⁊ inci- pias fruſtra rogare. Mon times:Deꝰ ſuꝑ/Jsacobi 4⸗ bis reſiſtit:humilibus autẽ dat gratiã? Er go tu tibi pꝛęſtas:vt non dominet᷑ tibi om nis iniquitas? Si vera eſt iſta tua pꝛeſum/ ptio:vana ẽ noſtra oꝛatio:vbi dicimꝰ deo: Nõ dominet᷑ mihi om̃is iniquitas. Canta ſti verba iſta hodie:an nõ?hic eras quan/ do om̃es dicebamꝰ:Greſſus meos dirige Ps. us. ſᷣm verbum tuũ: ⁊ nõ dominet᷑ mihi om̃is iniquitas:lhic eras:cantaſti verba iſta:pu to te non negaturũ.Ergo cantaſti in popu lo dei:et rogaſti deũ dicẽs: Greſſus meos dirige ſm verbum tuũ:⁊ non dominet᷑ mi⸗ hi om̃is iniquitas. Si tibi hoc pꝛeſtabas: quare mecũ rogabas? Teneo pꝛecantem: conuinco laboꝛantẽ:Simul ergo audiam2 dicentem: Uenite ad me omnes qui labo/ ratis. Audiamus et veniamus. Quid eſt E veniamus? Credendo pꝛoſiciamꝰ:gratias agendo accipiamus:perſeuerãdo ꝑuenia/ mus:veniamꝰ ad eũ qui dicit: Venite ad Mattb.n. me om̃es qͥ laboꝛatis.Et tu laboꝛas:⁊ ego laboꝛo:illũ audiamus:ad illũ veniamus: intra nos quare litigamus? Ambo audia/ mus:qꝛ: ambo laboꝛamꝰ: Quare intra noſ litigamus? An vt medicũ vocantẽ nõ au/ diamus? O infclix inſirmitas:Ad ſe vocat medicus:⁊ litibus occupatur ęgrotus. Vi⸗ Heve Leqriͤdiu uilabouts auis pecen⸗ glirni⸗ honnoro Ehoita Sus Amgrneni guhnn tb wot poardiate linustedſe dehwabia linnsque ⸗ QAuitalſanmi Anolapuli ablencnis e 6ciülkiaii⸗ unsomune ſchnnetdian Pincpocpu⸗ Olonotnel fatgvefea eln Genenplune genoinſimi Utuicrentus Pun hecdt eihſmnir thounisc corgurſuf intnti deo. Mon Cinarutain lebemenp Cpienorinſi ſalsettho⸗ hono. Ee ſteyetgnort Aligbouns gngiedli Uöugi cchegit ninſe , natfien Gllt Ynit Ammnn Aſtuegen lherhoei . oeppn ſehen De verbis Alpoſtoli Bermo xXII irnenbe . mniutcf⸗ de quid dicat vocãdo: Venite ad me oms veniſti? Ecce inquis veni ad illum arbitrio nsſän qui laboꝛatis. VUbi laboꝛatis:niſi ſub ſar- meo: volũtate mea. Quia veni reſicit me: mnite cini s peccatoꝝ:niſi ſub iugo malę dñũę ini · qꝛ veni:iugũ ſuum imponit mihi ſuaue:qꝛ Nlinene quitatis? Venite ergo ad me om̃es qui la dat amoꝛẽ:ſarcinã ſuaʒ leuẽ imponit mihi fisr lnne boꝛatis: ⁊ onerati eſtis:⁊ ego vos reſiciazʒ. amanti ⁊ diligenti.hęc om̃ia fecit in me:vᷣ eihemicſenn Ego qui feci reſñciã: ego inquit vos reſici qꝛveni ad eũ.Ergo hoc ſapis qꝛ veniſti:tu Henmi ng Joß. 15. am: qꝛ ſine me nihil poteſtis facere. Quo/ tibi hoc pꝛeſtitiſti? Quid em̃ habes qð nõ 1. Cor. 4. Benälguintn MWatth.ri. modo vos reſiciã: Tollite iugum meũ ſuꝑę accepiſti? Quomodo veniſti? Credẽdo ve Aulaustui vos: T diſcite a me. Quid diſcimꝰ a te: mſoo niſti: ſed nõdum perueniſti. Adhuc in via iüne Joh.. Uimus te dñe in pꝛincipio verbũ: verbum ſumus: venimus: ſed nõdum peruenimꝰ. ughtsig, deũ:verbũ apud deũ: om̃ia ꝑ te facta no/ Seruite dño in timoꝛe: ⁊ exultate ei cũ tre/ Ps. 2. uehrürtnn uimus quę vidimus et quę non vidimus. moꝛe: ne qñ iraſcat᷑ dñs:⁊ pereatis de via Kerlt Auid diſcimus a te:? Hon em̃ alium mun iuſta. Time:ne cũ tibi arrogas qꝛ inuenta riüneitni um diſcipuli tui tanq; diſcipuli artiſicis ? eſt a te via iuſta: ipſa arrogãtia pereas de RWRKMZ fabꝛicatoꝛis cõdituri ſumus:vnũ mundũ via iuſta. Ego inqᷣs veni: arbitrio meo ve/ glelng cõdidiſti: clũ? terr feciſti: vtrüq; ſuis cce ni:voluntate mea veni. Quid turgeſcis: eanmnit aturis oꝛnamẽtiſq; illuſtraſti. Quid a te di quid tumeſcis? Vis noſſe qꝛ ⁊ hoc pꝛeſtitũ R ſcimus?: Diſcitis a me inquit: cum eſſem in eſt tibi? Ipſi uʒ audi inuocantẽ: NHemove/ ZJob.s. KR pꝛincipio apud deũ creaui vos:? hoc nolo nit ad me:niſi pater qͥ me miſit traxerit ei6. — diſcatis a me:ſed factus ſum qð feci ne pe Conuerſi ad fſfdDiim. abmunſt iiitet quę feci. Unde ſum factus quod fecis ¶ De verbis A oſtoli: Si em̃ da SGal. 3. aie NVbil. 2. Semetipſum exinaniuit: foꝛmã ſerui acci la eſſet lex ꝗ poſſit viuificare:oino Wamti piens:in ſimilitudinẽ hominũ factus:⁊ ha er lege eſſer iuſticia: G XII iAa bitu inuentus vt homo:humiliauit ſemet Erbi dei altitudo exercet ſtudium: A kumedih ipſum. Hoc diſcite a me.HhHumiliauit em̃ ſe ¶ v nõ denegat intellectũ. Si oĩa claauu ine gllc metipſum inqͥt. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ꝰ a eſſent:nihil eſſet vnde reuelarẽt᷑ Anmnite ⁊ humilis coꝛde.HNon em̃ inqᷣt:hocvos do obſcura. Rurſus ſi oiĩa recta eſſent:nõ eſſet ncäinmmn ceo:quaſi in foꝛma dei aliquãdo fuiſſetis: vñ alimentũ aia ꝑciperet ⁊ haberet vires Aerfdiccn non rapinã arbitrantes: eſſe vos equales quibꝰ poſſit ad clauſa pulſare. In lectioni/ isniinlun deo. Illi pꝛopꝛiũ erat:illi rapina non erat bus aplicis ſuꝑioꝛibꝰqs charitativr̃e quã/⸗ nocheaugun cui natura inerat. In patriſ ęqualitate:ꝛna tũ dñs adiuuare dignat eſt expoſuim us: ſeſus s ; tus eſt de patre. Quid tamẽ fecit pꝛopter multũ laboꝛẽ et ſollicitudinẽ paſſi ſumus. doninknhn te: Semetipſuʒ exinaniuit:foꝛmã ſerui aci Compatiebamur vobis: ⁊ ſolliciti eramꝰ: miärehin cipiens:in ſimilitudinẽ hominũ factus: et ¶⁊ ꝓ nobis ⁊ ꝓ vob. Quantũ aũt exiſtimo pantſiug habitu inuentus vt hõ. Ecce ꝓpter te de adiuuit ⁊ nos ⁊vos dñs: ea ꝗᷓ pꝛoꝛſus dif tstnun factus eſt hõ:⁊ nõ te vis agnoſcere:cuʒ ſis ficillima videbãt᷑:ſic ꝑ nos enodare digna/ EimNNi homo. Ecce pꝛopter te deus factus eſt hõ tus eſt: vt nulla ꝗſtio remaneret ꝗ̊ ↄturbet rhibogten ſine peccato: ⁊ nõ vis te agnoſcere cũ petõ: mentẽ piã. Im pia em̃ mẽs odit etiã ipſi⸗ um Ton um vt venias ad illũ q ait: Venite ad me oms intellectũ: ⁊ hõ aliqñ nimiũ mẽte peruerſa mnenn qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis:⁊ ego vos re /timet intelligere: ne cogat᷑ qð intellexerit min ficiã. Tollite iugũ meu ſuper vos.Tuliſti facere. De talibꝰait pſalmiſta: Moluer̃t in / Nz. z. mns Ot 5 iugu: Tuliſti? Sentis te habere ſeſſoꝛẽ: telligere vt bñ agerẽt. Vos aũt chariſſimi neinmiotn Tuliſti B iugũ: Dicis:tuli.Sentiſ te habe qꝛ bonũ eſt bñ ſentire de vobis: exigit in/ . rinan re ſeſſoꝛẽ? Sẽtis te habere rectoꝛẽ: Sentio tellectũ:exiget deus fructũ. Intellectꝰ em̃ Ns. 10. 4 . Nuirn Nõ. 18. inquis. Illi ergo dic: Gꝛeſſus meos dirige ſicut ſe criptum eſt: bonus om̃ibus facienti/ n. utt FIßm verbũ tuũ. Regit te ſub iugo ſuo:⁊ ſub bus eũ. Hhoc tñ qð reſtat et hodie recitatũ neim ſarcina ſua. Vt em̃ ſarcina eius ſit tibi le· eſt:qᷓ;uis nõ habeat tantã difficultatẽ quã 1 gn 1 uis: ⁊ iugũ eius ſuaue:ille tibi amoꝛẽ inſo tũ habuerft ſuꝑioꝛa:ꝗᷓ iã vt potuim? adiu/ rauit. Amãti ſuaue eſt:nõ amãti durũ eſt. uãte dño trãſuecti ſumꝰ:deſiderat tñ inten Qun 5 Amanti ſuaue eſt: dñs dedit ſuauitatem. tionẽ veſtrã: velut em̃ ↄcluſio ſit:ꝓpt᷑ illa firul, An foꝛte qꝛ vel veniſti:audiens:venitead dicta ſũt. In ſuꝑioꝛibꝰ lectõibꝰlaboꝛaba n g me: hoc ipſum tibi arrogare intendis: q tur ne foꝛte reus ↄſtitueret᷑ apls oim quo/ u ßMMUNG D Ro.7. dãmodo peccatoꝝ dicendo: Mõ em̃ qð vo lo ago. Deinde ne lex videret᷑ aut ſufficere poſſe hoĩ habẽti liberũ arbitriũ:etiã ſi nul/ lum vltra auxiliũ diuinum poꝛrigeret᷑: aut certe fruſtra data fuiſſe crederet᷑: dicta eſt ⁊ cauſa quare ſit lex data:quia ⁊ ipᷣa in ad/ iutoꝛiũ data eſt:ſed nõ ſicut gratia. Data eſt em̃ ſicut iam expoſuimꝰ:⁊ tenere debe/ tis:et vobis vehemẽtius ⁊ diligẽtius nos cõmendare debemus.Data eſt vt inueni/ ret ſe homo:vt nõ moꝛbus ſanaret᷑: ſed vt pꝛędicatiõe moꝛbo creſcente medicus quę/ reret᷑.Et quis eſt iſte medicus: niſi qui di- Matth.9. xit: Hon eſt opus ſanis medicus:ſed male habentibus? Qui ergo nõ ↄfitet᷑ creatoꝛẽ: negat ſuꝑbus auctoꝛẽ.Qui aũt negat ęgri tudinẽ ſuã:ſuperfluũ iudicat ſaluatoꝛem. Ergo ⁊ in natura noſtra creatoꝛẽ laudemꝰ: ⁊ ꝓpt᷑ vitiũ qð nobis infliximus:ſaluatoꝛẽ quęramꝰ.Et quõ quęrimꝰ ſaluatoꝛem:? Vt det legeʒ? Parum eſt. Si em̃ data eſſet lex quę poſſitviuiſicare:om̃ino eſſet ex lege iu/ Gał.5. ſticia.Si non eſt data lex ꝗᷓ poſſit viuiſi/ care:quare data eſt: Sequit᷑ ⁊ oſtendit q̃re ſit data: qꝛ etiã ſic in adiutoꝛiũ data eſt ne te ſanũ putares. Si ů̊ͤ data eẽt lex ꝗ poſſit viuificare:oĩno ex lege eſſet iuſticia. Et q̃ſi quęreremꝰ:quare &̊ data eſt: Sʒ ↄcluſit ſcri ptura oĩa ſub peccato:vt ꝓmiſſio ex fide ie ſu chꝛiſti daret᷑ credẽtibꝰ.Qñ audis ꝓmiſ/ ſoꝛẽ:expecta factoꝛẽ. IJdonea fuit humana natura ꝑ liberũ arbitriũ vulnerare ſe: ſᷣ iã vulnerata ⁊ ſauciata nõ eſt idonea ꝑ libeꝝ arbitrium ſanare ſe. Si em̃ volueris intẽ/ perãter viuere vt ęgrotes: ad hoc medicũ non requiris: ad labem ſufficis tibi:Cum aũt intemperãter agens cęperis eſſe ęgro tus: nõ ſic potes ab ęgritudine liberare te quõ potuiſti ꝑ intemperantiã te in ęgritu⸗ dinẽ ſcipitare: Et tñ medicus etiã ſano ſ⸗ cipit temperantiã. Bonus medicꝰ hoc fa/ cit:nõ vult eẽ neceſſariꝰęgrotãti.Sic etiaʒ dñs deus creatoꝛ hoĩ ſine vitio temperan/ tiã pᷣcipere dignatꝰeſt:quã ſi ille ſeruaſſet: medicũ poſtea moꝛbo ſuo nõ deſideraret: ſed qꝛ non ſeruauit:languidꝰ factꝰ eſt:ceci⸗ dit infirmꝰ:creauit infirmos:id ẽ infirmos genuit infirmꝰ: ⁊ tñ in om̃ibꝰ qͥ naſcunt᷑ in- firmis deus qð bonũ eſt operat᷑: foꝛmãdo coꝛpus:viuificando coꝛpꝰ:alimenta pſᷣben/ Mattb.S. do:pluuiã ſuaʒ ⁊ ſolẽ ſuũ ſuꝑ bonos ⁊ ma/ los dando: nõ eſt vnde accuſent boni nec AuguſtinfB mali: Etiã iſuꝑ genꝰ humanũ iuſto ſuo iu⸗ dicio cõdemnatũ noluit in interitũ ſempi- ternũ relinquere: ſᷣ miſit ⁊ medicum: miſit ſaluatoꝛeʒ:miſit eũ qͥ gratis ſanaret. Paꝝ eſt qͥ gratis ſanaret:qͥ ſanatis etiã mercedẽ daret. Mihil addi ad iſtã beniuolentiã po⸗ teſt. Quis eſt qui dicat: ſanem te ⁊ do tibi mercedẽ? Optime fecit. Sciebat em̃ ſe di⸗ uiteʒ veniſſe ad pauperẽ:⁊ ſanat ęgrotos: ⁊ ſanat donat:⁊ nõ aliud qᷓ; ſeiᷣm donat. Saluatoꝛ eſt adiutoꝛiũ languidi: ipſe ſal/ uatoꝛ eſt pᷣmiũ ſanati.Ergo frẽs qð hodie C admoniti eſtꝭ:debitoꝛes ſumꝰ nõ carni vt Bo.S. ſᷣm carnẽ viuamꝰ:Ad hoc em̃ adiuti ſumꝰ: ad hoc ſpm̃ dei accepimꝰ:ad hoc etiã in la/ boꝛib?nrf̃is quotidianũ adiutoꝛiũ poſtula/ mus.LCex cui minat᷑ nõ implẽdo qð iubet: eũ facit eſſe ſub ſe:hi ſũt ſub lege:non ſub gra. Bona eſt lex:ſi quis ea legitime vtat᷑. Quid eſt &̊ legitime vti lege? Per legem asſcere moꝛbũ ſuũ ⁊ quęrere ad ſanitatem diuinũ adiutoꝛium: Quia ſicut dixi ⁊ ſepe dicẽdũ eſt: Si lex poſſit viuiſicare:oĩno ex Salłʒ. lege eẽt iuſticia: nec quęreret᷑ ſaluatoꝛ: nec veniret chꝛiſtꝰ:nec ſanguine ſuo ouẽ ꝑditã queęreret.Sic em̃ dicit alio loco idẽ aplus: NMNã ſi ꝑ legẽ iuſticia:& chꝛiſtꝰgratis moꝛtuꝰ Salł.2. eſt. Que igit᷑ vtilitas legis: ⁊ qð adiutoꝛi/⸗ um? Quia ↄcluſit ſcriptura oĩa ſub pctõ: Gal.ʒ. vt ꝓmiſſio ex fide ieſu chꝛiſti daret᷑ creden/ tibꝰ. Itaq; lex inqͥt pędagogꝰ noſter erat in chꝛiſto ieſu. Ex iſta ſiłitudine rem de q̃ loquoꝛ attendite. Pędagogus puerũ non ducit ad ſe ipſum:ſᷣ ad magiſtrũ:vᷣ cũ puer bñ inſtitutꝰ iã creuerit:ſub pedagogo non erit. Tractans de his aplłs etiaʒ alio loco: Valde em̃ aſſidue hoc cõmendat:ſᷣ vtinã nõ ſurdis:Commẽdat aũt hoc aſſidue:cõ/ mẽdans fidem gentibꝰ: qꝛ fide impetrant adiutoꝛiũ vt impleãt legẽ:non ꝑ legẽ:ſed vires implẽdi impetrãtes ꝑ fidẽ:ad h̊ aſſi- due dicit᷑ et cõmendat iſta apoſtolꝰ:ꝓpter iudęos:qui de lege gloꝛiabantur: ⁊ libero ſuo arhitrio legeʒ ſufficere arbitrabant᷑:ac ꝑ hoc qꝛ libero ſuo arbitrio legem ſufficere arbitrabant᷑: Ignoꝛãtes dei iuſticiã: id eſt Ro.io. ex fide iuſticiã datam a domino: ⁊ ſuã vo/ lentes ſtatuere: quaſi ſuis viribꝰ impletã: non dante ſide impetratam:iuſticię dei:ſi/ cut dicit:non ſunt ſubiecti. Finis em̃ legis chꝛiſtus: ait:ad iuſticiã omni credenti. Er/ go cũ de hil tractat:oponũt ſibi:Quid er/ Rocknetau onisgunn moonirſthe (cluntniſ hlumarbiet ſificre A tneidckink otenatqun uy adſongentl tuapoſtuet ſutnet ope gkons ecae Oten nmoet⸗ AAOuaia Mloekdet gutergude heliumrn’ uter guidtg ſutßn igloaplodien Kedinadet ſls Sinbine nöhobereg lesnmedin buchie umekehen ſublegeſed⸗ 68lunv Uucineanar nel Aun ellane G Poregoobi Goditrip⸗ uplolzitu Gmlxtfmnca Uͤcpenbe Min pn, nakir giͤſcez, Pütofe, D Selnaeti kenterdot chneßſen⸗ hnntegrne ſehn dent. Nudi:iſelc fis ohtitl n'no anind ſacinſan⸗ horeninln togube lege nonii eginentii, perlgn adſanitan audiritſge ſanecon⸗ ſananmeſe ſuooreari igdadinnn dia ſbed dareelen Gnoſte en lne endel shneünnn früsclpee Adagogoncn 1z alolon⸗ Gar. aſiche Zeinpenmn glegeſe leadbi⸗ ſolippee Uienbenla . enlufton tait , nortſii⸗ brinnit D inis ie denn, ſtit De verbis Alpoſtoli go lex? Quaſi quę vtilitas legis? Reſpon Sat.ʒ.dit: Pꝛęuaricatiõis gratia poſita eſt. hoc So. 5e eſt qð dicit alibi:Cex ſubintrauit:vt abun daret delictũ.Et ibi quid addidit: Ubi au tem abundauit delictũ: ſuꝑabũdauit gra/ tia: quia leuioꝛe ęgritudine cõtemnebatur adiutoꝛiũ medicinę: creuit moꝛbꝰ:⁊ quęſi/ tus eſt medicus. Quid ergo lex? Pꝛeuari⸗/ cationis gratia poſita eſt: vnde humiliare tur ceruix ſuperboꝝ multũ ſibi tribuentiũ: ⁊ voluntati ſuę tantũ arrogantiũ:vt ſibi li berum arbitriũ poſſe putarẽt ad iuſticiam ſufficere: Quę tunc qñ erat integra liber/ tate:id eſt in paradiſo oſtenditvires ſuas: oſtendit quantũ poſſint: ſed ad ruendũ nõ Gał.ʒ. ad ſurgendũ.Lex ergo ſuaricationis gra⸗ tia poſita eſt: donec veniret ſemẽ cui ꝓmiſ ſum eſt: diſpoſitũ ꝑ angelos i manu medi atoꝛis. Mediatoꝛ aũt vniꝰ nõ eſt: deus au D tem vnus eſt. Quid eſt: mediatoꝛ vniꝰ nõ eſt?Quia iter duos vtiq; mediatoꝛ eſt. Si vnus eſt deꝰ: ⁊ mediatoꝛ nõ eſt vniꝰ: inter quid et quid deũ quęrimus mediatoꝛẽ:qꝛ mediatoꝛ vniꝰ nõ eſt: deus autẽ vnus eſt⸗ Inter quid ⁊ quid ſit mediatoꝛ: inuenimꝰ le gla Timotb. 2. ipſo aplło dicente: Vnus em̃ deus ⁊ vnus Tatis non 41 mediatoꝛ dei ⁊ hominũ: homo chꝛiſtus ie ſus.Si nõ iaceres: mediatoꝛẽ neceſſarium nõ haberes:qꝛ vero iaces:⁊ ſurgere nõ po tes:mediatoꝛẽ quodãmodo deꝰ tibi poꝛre xit bꝛachiũ ſuũ.Et bꝛachiũ dñi cui reuela/⸗ tum eſt? Nemo ergo dicat:qm̃ non ſumus ſub lege ſed ſub gratia:ergo peccemꝰ:ergo qð volumꝰ faciamus. Qui hoc dicit: ęgri tudinẽ amat:non ſanitatẽ. Gratia medici/ na eſt.Qui vult ſemꝑ ęgrotare:ingratꝰ eſt meldicinę. Ergo fratres accepto adiutoꝛio: poꝛrecto nobis deſuꝑ diuino auxilio bꝛa/ chio dñi:⁊ ipſo bꝛachio dñi poꝛrecto nobiſ Ro. S. quxilio ſpirituſancto: debitoꝛes ſumꝰ non carni:vt ſᷣm carnẽ ambulemꝰ:qꝛ fides ſine bonis operibꝰ bene operari non põt niſi ꝑ dilectionẽ. Ipſa eſt em̃ ſideliũ fides:ne ſit Jacobi.⁊2. Ddęmonũ fides:qꝛ ⁊ demones credũt ⁊ con/ tremiſcunt. Illa eſt ergo laudabilis fides: ipſa eſt vera gratię fides: quę ꝑ dilectionẽ operat᷑. Vt autẽ habeamus dilectionẽ: et ex ea poſſimꝰhabere bonã operationẽ:nũ⸗/ qd eã nobis dare nos poſſumꝰ:cũ ſcriptũ Bo. 5. ſit: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus no ſtris ꝑ ſpiritũſanctũ qui datus eſt nobis: Bermo XIII cetur:apło iohãne dicente: Deus charitas 1. Jo. 4. eſt: ⁊ qui manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo manet. Ergo fratres debitoꝛes E ſumus nõ carni:vt ſᷣm carnẽ viuamus.Si Ro.s. em̃ ſᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemini:nõ quia caro malum eſt:nã ⁊ ipſa dei creatura eſt:⁊ ab eo cõdita a quo ⁊ anima:nec illa: nec il- la pars dei:ſed ⁊ illa ⁊ illa creatura dei.Er/ go caro nõ eſt malũ:ſed ſcõᷣm carnẽ viuere malũ eſt. Deus ſũme bonꝰ eſt: qꝛ ſũme eſt qui ait: Ego ſum qui ſum. Deꝰ ergo ſũme Exo.3ʒ. bonus eſt:anima magnũ bonum:ſed non ſũmũ bonũ.Cum autẽ audis:heus ſũme bonus eſt:noli putare de deo tantũ patre dictũ:ſed de patre ⁊ filio ⁊ ſpũſancto. hec ⸗ em̃ trinitas vnũ ſunt:⁊ vnꝰ eſt deꝰ et ſum/ me bonus eſt. Ita plane vnus eſt deus: vt quãdo de ipſa trinitate interrogaris: hoc reſpondeas:ne foꝛte cũ audieris: VUnꝰ efſft· deꝰ: putes ipſum eſſe patrẽ:ipſum eſſe fili/ um:ipſum eſſe ſpirituſanctũ. Mõ ita eſt: Fᷣ lui pater eſt in illa trinitate nõ eſt filius:qͥ lius eſt in illa trinitate non eſt pater: qui ſpũſſanctus eſt in illa trinitate: nec filiꝰ eſt nec pater:ſed ſpiritus patris:idẽq; ſpũs fi lij:ipſe eſt em̃ vnꝰ ſpũſſanctus ⁊ pf̃is ⁊ filij coęternꝰ:patri ⁊ filio cõſubſtãtialis ⁊ qua lis. hhec tota trinitaſ:vnꝰdeus ſũme bonꝰ. Aia vo vt dixi creata a ſũmo bono: nõ tñ 1. BRetrac.S. ſũmũ bonũ ſᷣ magnũ bonuʒ. Itẽ caro ne ſũmũ bonũ nec magnuʒ bonũ:ſᷣ paruũ tñ bonũ. Anima g̊ magnũ bonũ ſi non ſũmũ bonũ:viuẽs inter ſummũ bonũ ⁊ paruum bonũ:id eſt inter deũ ⁊ carnẽ:inferioꝛ deo: carne ſuꝑioꝛ.Quare nõ viuit ᷣm ſũmũ bo num:: viuit ſᷣm ꝑuũ bonũ:hoc planiꝰ di/ cit᷑:quare nõ viuit ſᷣm deũ: ſᷣ viuit ſᷣm car/ nẽ: Debitrix em̃ eſt nõ carni: vt ſᷣm carneʒ viuat.Caro debet ſᷣ̃m ipſã viuere:nõ ipſa ſm carnẽ. Ipſa viuat ſᷣm ipſam ꝗ̊ viuit de ipſa.Certe vnaquęq; ſᷣm hoc viuat:vñ vi⸗ nit. Vnde viuit caro tua?᷑ De aia tua. Vñ viuit aia tua? De deo tuo. Vnaquęq; haꝝx ſcõm vitã ſuazʒ viuit. Caro em̃ nõ eſt vita: ſ aia carnis eſt vita.Anima ſibi non eſt vi ta:pᷣ deꝰ eſt aix vita. Anima ̊ ꝗ̊ᷣ debet ᷣm deum viuere:nõ em̃ debitrix ẽ carni:vt ſᷣm carnem viuat:Ergo quę ſcõm deuʒ debet viulere:ſi ſcõᷣm ſeipſam viuat deficit:ſcom —. DO carnem viuit ⁊ pꝛoficit?: Tunc autem recte viuit caro ſcõm animam: ſi anima viuat Eharitas vſq;adeo eſt donũ dei vyt deꝰ vo ſcoõm deũ. Haʒ ſi aia:non dico ᷣm carnem Bancti ſm ſeipſã vt dixi voluerit viuere:dicturꝰ vobis ſum quid ſit ſᷣm ſeipſam viuere:Bo nnum eſt em̃ vt hoc noueritis ⁊ valde ſalu/ Sbꝛe. Fuerũt philoſophi ſeculi huiꝰ:alij pu tauerunt non eſſe beatitudinẽ niſi ſᷣm car/ nem viuere:⁊ bonũ hoĩs in voluptate coꝛ/ poꝛis poſuerunt. Iſti philoſophi epicurei dicti ſunt ab epicuro quodã auctoꝛe mgr̃o ſuo:⁊ alij ſiles eoꝝ.Extiter̃t aũt alij ſuꝑbi quaſi a carne ſe remouentes:⁊ totam ſpem beatitudinis ſuę in anima ſua cõſtituẽtes: poſuerunt ſũmũ bonũ in virtute ſua. Vo⸗/ cem pſalmi in vobis affectꝰ pietatis agno uit: Scit:noſtis:agnouiſtis quõ irriſi ſũt P õ. 48. ĩ ſancto pſalmo:Qui cõſidũt i virtute ſua. Tales fuerũt philoſophi: qui ſtoici nun/ cupati ſũt. Illi ſcõm carnẽ viuẽtes: iſti ᷣm diam viuentes:nec illi nec iſti m deũ viuẽ Actj.i7 tes. Ideo cũ ad vꝛbẽ athenienſiũ vbi iſtę pfhhiloſophoꝝ diſciplinę ſtudio ⁊ contenti/ one feruebãt:veniſſet aplus paulus:ſicut in actibus aploꝛũ legit᷑: vbi vos gaudeo noſtrũ agnoſcendo ⁊ recolendo pꝛeuenire ſermonẽ:ſicut ibi ſcriptũ eſt:Cõtulerũt cũ illo quidam philoſophoꝛũ epicureoꝛũ ſᷣm carnẽvinẽtes:⁊ ſtoicoꝝ ↄtulerũt cũ illo ᷣm agiam viuentes:cõtulit cũ illis ſcõm deum viuens. Dicebat epicureus: Mihi frui car nne bonum eſt. Dicebat ſtoicus: Mihi frui Ns. 72. Mea mẽte bonum eſt. Dicebat aplus: Mi⸗ hi aũt adheęrere deo bonũ eſt. Dicebat epi cureus: Beatus cuieſt in fructu voluptas carnis eius. Dicebat ſtoicus: Immo bea/ tus cuius eſt in fructu virtus animi eius. Ps.3ʒ9 Dicebat apls:Beatus cuius eſt nomẽ dñi ſpes eius.Errat epicureuſ:vFalſũ eſt em̃ eẽ hominẽ beatũ cuius eſt in fructu voluptaſ carnis eius. Fallitur ⁊ ſtoicꝰ: Falſũ eſt em̃ ⁊ ofino mẽdoſiſſimuʒ beatum eſſe hoĩem cuius eſt in fructu virtꝰ animi eiꝰ. Beatꝰ g̊ cuius eſt nomẽ dñi ſpes eius. Et qꝛ illi va/ ni ſunt ⁊ mentiunt᷑:Et nõ reſpexit in vani RBo. 8,. tates ⁊ inſanias mendaces. Ergo fratres debitoꝛes ſumnon carni vt ſm carnem vi uamus: ſicut epicurei:ſed etiã ſi ſ̃m ſeipſã ſibi volueritviuere aĩa:carnalis erit:carnẽ ſapit:de carne non ſurgit:MNon eſt em̃ quẽ admodũ inde ſurgat qui bꝛachiũ poꝛrectũ iacenti non tenet. Si em̃ ſcom carnẽ vixe/ Pð.ʒðð ritis moꝛiemini. Vbi em̃ dictũ eſt:cAuid mihi faciat homo: ibi dictũ ẽ: Quid faciat ZBo. S. Mihi caro. Si ſcõm carneʒ vixeritis moꝛie mini: ⁊ ſi m ſpiritũ vixeritis viuetis: illa moꝛte de q̃ dñs in euãgelio terribilit᷑ dicit: Eũ timete qͥ habet poteſtatẽ ⁊ aiam ⁊ coꝛ pus perdere in gehennã ignis. Si ſcõm carnẽ vixeritis moꝛiemini:ſi aũt ſpũ acti⸗ ones carnis moꝛtiſicaueritl viuetis.hocẽ G opus veſtrum in hac vita: actiones carnis ſpũ moꝛtiſicare:quotidie affligere: minu⸗ ere:frenare:interimere.multi em̃ ꝓficiẽ tes nõ iam delectãt quę autea delectabãt. Quãdo ergo delectabat ⁊ non ei conſenti ebat᷑ moꝛtiſicabat᷑:qꝛ iam nõ delectat moꝛ tificatuzʒ eſt. Calca moꝛtuũ:trãſi ad viuũ. Calca iacentẽ: cõflige cum reſiſtente.Moꝛ tua ẽ em̃ vna delectatio:ſᷣ viuit altera:⁊ il/ li dum non conſentis moꝛtificas: cũ cępe/ rit om̃ino nõ delectari: moꝛtificaſti. HHeęcẽ actio noſtra:heęc ẽ militia nr̃a: In hoc ago⸗ ne cum confligimꝰ: deum habemꝰ ſpecta/ toꝛem:in hoc agone cum laboꝛamꝰ: deum poſcimꝰ adiutoꝛem. Si em̃ nos ipſe nõ ad/ iuuat:nõ dico vincere:ſed nec pugnare po terimꝰ.Cũ ergo dixiſſet apłus:Si aũt ſpi⸗ ritu actiones carnis moꝛtiſicaueritis viue⸗ tis:id eſt illas concupiſcentias carnis:qui bus nõ cõſentire magna laus eſt:quas nõ habere pfectio eſt:hic iã metuendũ eſt:ne qͥſq; rurſus ad moꝛtiſicãdas actiões carnii/ de ſpũ ſuo audeat pᷣſumere. Mon ſolũ em̃ deus ſpũs eſt:ſᷣ ⁊ aia tua ſpũs eſt: ⁊ mens Job 4. tua ſpiritus eſt. Et cũ dicis: Mente ſeruio Bo. legi dei:carne aũt legi pcti:qꝛ ſpũs ↄcupi/ Sal.5. ſcit aduerſus carnẽ:⁊ caro adũſus ſpiritũ: Ergo ne ad carnis actiones moꝛtiſicãdas de ſpũ tuo pſᷣſumas:⁊ ſuꝑbia pereas:⁊ tibi ſuꝑbo reſiſtat᷑:non humili gratia cõcedat᷑: Deus em̃ ſuꝑbis reſiſtit:humilibꝰ aũt dat Jacobi.4 grãm. He foꝛte & ſuboꝛiret᷑ tibi iſta ſuꝑbia: vide qd ſeqt᷑.Cũ em̃ dixiſſet: Si ſpũ actio/ Go.. nes carnis moꝛtiſicaueritl:viuetl:ne hic ſe extolleret humanꝰſpũs: ⁊ ad hoc opus ſe idoneum firmũq; iactaret: ſubiecit et ait: Quotquot em̃ ſpũ dei agunt᷑: hi filij ſunt dei. Quid te iã volebas extollere:vbi au diſti:Si ſpiritu actiones carnis moꝛtifica/ ueritis viuetis? Dicturꝰ em̃ eras: hoc põt voluntas mea:hoc poteſt liberũ arbitriuʒ meũ.Quę voluntas?:Quod liberũ arbitri um? MNiſi ille regat cadis: niſi regat iaces. Quõ ergo ſpũ tuo:cum audias apim dicẽ tem:Auotqͥt em̃ ſpũ dei agunt᷑:hi filij ſũt dei? Tu te vis agere a te ipſo:vis agi ad e Den etionesin gocektlin⸗ giechlu vb fliosdeſdt gunttiilt Uuntlouunn alicmmis r orgon fitra⸗ gurnögnn ugeis Eit Shisende eetipfun bianmt e16 poſanugt lutormause lntotertig! ſtoblonht ſpüdeitgun ſoiſnlegep tenteleſoi⸗ lapte Gaimu lbbuseiofn lſesoperatoꝛ Ueforiterpia ſeratücbn lcüdeilis boredſche Plere Bope misuicepe ce.Oavenr nnus Poͤſe ſntorüchil Pollesſ lsagsgn luunteſean Rtunnugen dunnublisn Mlotodeinih UAnnesgene 4 elei wolunt eßun oelte Mmitay ſiſzgieitg⸗ edannpe ſachiriin enaohenne Noſſſctet⸗ ogtinn onoggeen⸗ orriäcgsr 1 n: nonſaſih DMN un ift unmehtit riumgang ſamplug tiſe pilannsmnin lackaef Künenmiit Kilmninn ungr. Mlie — Sõ iighie/ Cud aiſtsii nonts nunſin⸗ ſbugunt mügruce õ rickthiiklt Nrlershind ciiruel tit is: al eche nt bean jmat:iſn anlaeſtn 1 uhanin ciighai :Kiirri, udin⸗ ſi agulßit 4 epe ibei imn . Muliniin De verbis Apoſtoli actiones carnis moꝛtiſicandas? Quid tibi pꝛodeſt qꝛ non eris epicureus ⁊ eris ſtoicꝰ: Siue epicureus eris:ſiue ſtoicus eris:inter Ho. S. filios dei nõ eriſ.Quotquot em̃ ſpiritu dei agunt᷑:hi filij ſunt dei:nõ qui ſᷣm carnẽ vi- uunt ſuam:nõ qui ᷣm ſpm̃ ſuum viuũt: nõ qui carnis voluptate ducunt᷑: nõ qui ſpiri/ tu ſuo agunt᷑: ᷣ quotquot ſpũ dei aguntk: hi filij ſũt dei. Dicit mihi aliqs: Ergo agi⸗ mur: nõ agimꝰ. Reſpondeo. Immo ⁊ agis ⁊ ageris. Et tũc bñ agis:ſi a bono agaris. Spũs em̃ dei qui te agit:a gentibus adiu/ toꝛ eſt:ipſum nomẽ adiutoꝛis pꝛęſcribit ti/ bi:qꝛ ⁊ tuipſe aliquid agis. Agnoſce quid Ns.26. poſcas:agnoſce qͥd ↄfitear: qñ dicis: Ad/ iutoꝛ meus eſto ne derelinquas me. Adiu/ lutoꝛẽ vtiq; inuocas deũ. Nemo adiuuat᷑: ſi ab illo nihil agat᷑. Quotquot em̃ inquit ſpũ dei agunt᷑: hi filij ſunt dei: nõ littera ſᷣ ſpũ:nõ lege pꝛęcipiente:minante: pꝛomit/ tente:ſed ſpũ exhoꝛtante:illuminãte: adiu uante.Scimus: inquit idẽ apłs: qꝛ diligẽ/ tibus deũ om̃ia cooperant᷑ in bonũ.Si nõ eſſes operatoꝛ:ille nõ eſſet cooperatoꝛ. Sʒ hic foꝛtiter vigilate: ne foꝛte dicat ſpũs ve ſter:ſi ſubtraxerit ſe cooperatio dei: ⁊ adiu toꝛiũ dei:ſpũs meus facit hoc:et ſi cum la/ boꝛe: ⁊ ſi cũ aliqua difficultate: põt tñ im- plere.Mõ poteſt. Quõ ſi aliquis dicat: Re mis quidẽ peruenimus:ſed cũ aliquo labo 1re: O ſi ventũ habeamus facilius perueni- mus. Mõ ſic eſt adiutoꝛiũ dei:nõ ſic eſt ad⸗ iutoꝛiũ chꝛiſti: nõ ſic eſt adiutoꝛiũ ſpũſſcti. Pꝛoꝛſus ſi defuerit:nihil boni agere pote/ ris:agis quidẽ illo nõ adiuuante libera vo luntate:ſed male.Ad hoc idonea eſt volũ/ tas tua quę vocat᷑ libera:⁊ male agendo fit damnabilis ancilla.Cum dico tibi:ſine ad iutoꝛio dei nihil agas:nihil boni dico. Nã ad male agendũ habes ſine adiutoꝛio dei liberã voluntatẽ: quãqᷓ; nõ eſt illa libera. 2. Netri. ꝛ. A quo em̃ quis deuictus eſt: huic ⁊ ſeruus Joh· qddictus eſt: Et oĩs qui facit pctm̃ ſeruꝰ eſt peccati:Et ſi vos filius liberauerit:tuncve re liberi eritis. Pꝛoꝛſus hoc credite:ſic vos agere bona voluntate qꝛ viuitis vtiq; agi⸗ tis:Mõ em̃ adiutoꝛ ẽ ille ſi nihil agatis: nõ ecm̃ cooperatoꝛ eſt ille ſi nihil oppamini. Sic oĩno agere valetl: Mõ ſicut quidã dicere cę perũt:qui cohoꝛtati ſunt aliqũ gratiã ↄſite vos tũ ſcitote agere bona:vt ſit rectoꝛ ſpiri Necis in loc. Jam tus adiutoꝛ:qui ſi vero defuerit:nihil boni diuſtertius qui affuiſtis audiſtis: quõ lon/ ge poſitã plebẽ: voce:ſignis fumus in mõ- Exo. ꝛ0. Bermo XIII ri:⁊ benedicimus deũ: qꝛ vel hoc aliqñ di xerũt. Accedendo em̃ pꝛoſicere potuerũt:? ad id qð vere rectũ eſt peruenire. Jam er/ go dicũt adiutricẽ eſſe gratiã dei:ad faciliꝰ faciẽda. Iſta ſũtverba eoꝝ.Ad h̊ deditin quiunt deus gratiã ſuã hominibus:vt qð facere iubent᷑ per liberũ arbitriũ: facilius poſſint implere per gratiã. Velo facilius: remo difficiliꝰ: tñ ⁊ remo itur. Jumẽto faci lius: pedibus difficilius: ſed tñ ⁊ pedibus peruenit᷑. Non eſt ſic. Magiſter em verus qui neminẽ palpat:neminẽ fallit:verax do ctoꝛ idẽq; ſaluatoꝛ:ad quẽ nos duxit mole ſtiſſimus pędagogus:cũ de boniſ operibꝰ: id eſt de ſarmẽtoꝝ ⁊ palmitũ fructibus lo⸗ queret᷑:nõ ait:Sine me facere qͥdẽ poteſtiſ Jobᷣ.i5. aliquid:ſed facilius per me:nõ ait: Fructũ veſtrũ ſine me poteſtis aliquid facere: ſed vberioꝛẽ ꝑ me:Mõ hoc dixit:legite quid di xerit: euangeliũ ſanctũ eſt:omniũ ſuperboa colla ſubdunt᷑. Hon heęc dicit auguſtinus: hec dicit dñs. Quid dicit dñs? Sine me ni hil poteſtis facere. Jam nunc cum audis: Quotquot ſpũ dei agunt᷑:hi filij ſunt dei: nolite vos dimittere. Heqʒ em̃ templũ ſuũ ſic de vobis eędiſicat deus quaſi de lapidi- bus: qui nõ habẽt motũ ſuum:leuant᷑:ab ſtructoꝛe ponunt᷑.Non ſic ſunt lapides vi/⸗ ui:Et vos tanq; lapides viui:coędiſicami/Ephᷣ...· ni in templũ dei. DHucimini: ſed currite:et vos ducimini:ſed ſequimini:qꝛ ⁊ cũ ſecuti fueritis:verũ erit illud:qꝛ ſine illo nihil fa/ cere poteſtis. Non em̃ volentis neq; currẽ/ Ro. 9⸗ tis:bſᷣ miſerẽtis eſt dei. Foꝛte dicturi erat:: Et lex ſufficit nob.Lex timoꝛẽ dedit:Et vi dete quid hinc ſubiunxit apłus cũ diceret: Quotquot em̃ ſpũ dei agũtur: hi filij ſunt dei: qꝛ qui cuʒ ſpiritu dei agunt᷑: charitate agunt᷑: Charitas em̃ dei diffuſa ẽ in coꝛdi⸗ Ro. 5. bus veſtris per ſpiritũſanctũ qui datus ẽ vobis:ſecutus adiunxit:mõ accepiſtis ſpi Ro.Ss. ritũ ſeruitut: iterũ in timoꝛe. Quid eſt ite/ rum? Quõ terrẽte moleſtimo peędagogo. Quid eſt iterũ? Sicut in monte ſina accepi Exo.19. ſtis ſpm̃ ſeruitutis. Nicit aliquis: Alius ẽ ſpũs ſeruitutis: alius ſpiritus libertatis. Si alius eſſet: nõ diceret apłs: Iteꝝn. Idẽ 2. Cor. 3. ergo ſpũs:ſed in tabulis lapideis in timo/ re:in tabulis coꝛdis in dilectiõe. Jam nu⸗ 5. Ser., sc te terrebat: quõ autẽ viuens ſpũſſanctus: d Bancti Auguſtin; Bancti Auguſtin Heve id eſt ipſe digitus dei quinquageſimo die datii eſt:nõ mutetur. Vnuſquiſq; ergo at/ Acij.2. poſt vmbꝛã paſchę quomodo venerit: et tendat coꝛ ſuũ: vtrũ ex intimis coꝛdis me⸗ ſeollinun igneis linguis ſuper vnũquẽq; eoꝛũ inſe / dullis⁊ ſincera charitate dicat: Pater. Mõ Agoite⸗ derit. Jam ergo nõ in timoꝛe:ſᷣ in dilectiöe modo quęritur quanta ſit ipſa charitas: netquonuit vt non ſerui ſed filij ſimus. Qui em̃ adhluc vtrũ magna:an parua:an mediocris:vtrũ zlanmnd ideo bene agit:qꝛ ⁊ pęgnã timet:deum non vel ſit: quęro. Si nata eſt latendo creſcit: panules bi⸗ amat:nõdum eſt inter filios: vtinã tamen creſcendo perfſiciet᷑: perfecta permanebit. ſtockiuterne vel pęnã timeat. Zimoꝛ ſeruꝰ eſt:charitas Non em̃ perfecta vergit in ſeniũ: ⁊ a ſene/ ipenciſnis libera eſt:⁊ vt ſic dicamus:timoꝛ eſt ſeruus ccute veniet ad moꝛtẽ:ad hoc perficiet᷑ vt Ntzundilt charitatis. Ne poſſideat diabolus coꝛ tuũ ęterna permaneat. Vide em̃ quid ſequit᷑: ſerlacum pꝛęcedat ſeruus in coꝛde tuo:⁊ ſeruet domi Clamamus abba pater: Ipſe ſpirit teſti / Paprizacos nę venturę locũ: Fac fac vel timo:e penę:ſi moniũ reddit ſpiritui noſtro: quia ſumus glanconeri nõdum potes amoꝛe iuſticię. VUeniet dña: fllij dei. Mõ ſpiritus noſter reddit teſtimo/ giamcont 1. Jo. 4. T ſeruus abſcedit:quia cõſũmata chariras ni ſpiritui noſtro quia ſumus filij dei: ſed Alterlkluten Ro. S. foꝛas mittit timoꝛẽ. MNMon em̃ accepiſtis ſpi ſpiritus dei arra reddit teſtimoniũ pꝛo ea fosenidbapt ritũ ſeruitutis iterũ in timoꝛe. Nouũ teſta / re quę nobiſ pꝛomiſſa eſt. Ipſe ſpiritus te⸗ cuntnopoy 2 orj. S. mentũ eſt nõ vetus. Vetera tranſier̃t:⁊ ec- ſtimoniũ reddit ſpiritui noſtro: quia ſumꝰ gennantſel ce noua facta ſunt om̃ia: om̃ia aũt ex deo. fllij dei. Si aũt filij:⁊ heredes. Non em̃ in/ ſthoedune R Deniq; quid ſequitur? Quid ergo accepi- aniter filij:hęc ẽ merces:et hereditas.hoc funperinen Ro. S. mus:ſi diceres? Sed accepiſtis ſpiritũ ad/ eſt qð paulo ante dicebam: quia medicus höbeptze optiõis filioꝛũ:in quo clamamus:abba pa noſter ⁊ ſanitatẽ nobis donat:⁊ mercedem lunhaber ter. HPominus timet᷑: pater amat᷑. Accepi/ inſuper largiri dignat᷑. Quęẽ illa merces: epenaunn ſtis ſpiritũ adoptionis ſilioꝛũ: in quo cla/ Hereditas:ſed non quomodo eſt hominis eetſeckti mamus abba pater. Clamoꝛ iſte coꝛdis eſt patris hęreditaſ. Relinquet em̃ filijs ſuis: teni güft nõ faucium:nõ labioꝛũ:intus ſonat: auri nõ poſſidet cum filijs ſuis: ⁊ tamẽ magnũ fabuptzund vaniel.iʒ⸗ bus dei ſonat. Clauſo oꝛe: labijſq; immo/ ſe facit:⁊ gratias ſibi agi deſiderat: qꝛ vo/ dahackin tis ſuſanna iſta voce clamabat. Sed acce/ luit dare quod nõ poſſit auferre. Moꝛiẽs Aunaähe⸗ piſtis ſpiritũ adoptiõis filioꝛũ:in quo cla/ em̃ tolleret ſecum: puto quia ſi poſſet nihil hüpone MWatib.s. mamus abba pater. Coꝛ clamet: Pater no hic filijs ſuis dimiſiſſet.Heredes dei ſic ſũt notiſimg ſter qui es in celis.Ergo quare nõ tantum vt ipſe deus ſit hęreditas noſtra: Cui dicit dhlan pater? Quid ſibi vult abba pater? Si em̃ pſalmꝰ: Dñs ꝑs hereditat meę. Heęredes z5iz. Cuncde quęris quid ſit abba:reſpondetur tibi:pa / quidem dei:ſi parũ vobis ẽ audite:qð am totſtege ter. Abba em̃ hebꝛaice:pater dicit᷑. Quare plius gaudeatis.heęredes quidẽ dei:cohę tndcon Ps.iI7. voluit vtrũq; apoſtolus ponere:Quia vi redes aũt chꝛiſti.Conuerſi ad wdßmim. „ 6 ü debat lapidem angularẽ quem repꝛobaue ¶ De baptiſmo paruuloꝛũ contra un geni⸗ runt ędiſicantes et factus eſt in caput an- pelagianos: Sermo XII ALlddr 4 guli:nõ ſine cauſa angularẽ dictum:niſi :· Atale ſancti iohannis inter cętera A ꝰ . in oſculum recipit vtrũq; parietẽ de diuer / quę dicenda videbant᷑ ad baptiſ⸗ hiben. lock ſo veniẽtẽ: Hinc circũciſio: inde pꝛeęputiü: mũ paruuloꝝ noſter ſermo dedu/ ut Krin tantũ a ſe ⁊ inter ſe longe:quantũ ab angu i quia iam pꝛolixius erat: ⁊ de illo li⸗ W lo longe:quantũ aũt ad angulum pꝛope:? terminãdo cogitabat᷑: nõ tanta dicta ſunt nnlann inter ſe vtiq; pꝛope: in angulo aũt inter ſe de tanta quęſtiõe:quanta in periculo tan/ ecnen Epðᷣ. 2. iuncti. Ipſe eſt em̃ pax nfa:qui fecit vtra toa ſollicitis dici debuerunt Sollicitos muahii vrnũ.Ergo inde circũciſio:inde pꝛeputiuz: auũt nos facit: non ipſa ſententia iam olim npegen Zo. S. parietũ concoꝛdia: anguli gloꝛia. Accepi/ in eccleſia catholica ſũma auctoꝛitate fun- uſin ſtis ſpiritũ adoptionis filioꝛũ: in quo cla data:ſed diſputatiões quoꝛũdam quę mo N mamus abba pater. Qualis res eſt: ſi pi- do crebꝛeſcere:⁊ multoꝛũ animos euertere ſuldrin gnus tale eſt: Hon pignus:ſed arra dicen- moliunt᷑. Hodie ergo adiuuante dño pla/ Annten da eſt. Pignus em̃ quando ponit᷑:cum fue cuit nobis hinc loqui. Diem quidẽ ſolennẽ W rit res ipſa reddita pignus aufertur: Arra martyris celebꝛamus: ſed maioꝛ cauſa eſt Ctisſan autẽ de ipſa re datur:quę dando pꝛomitti omniũ fideliuʒ qᷓ; tantũmodo martyrrum. ſuhe tur:vt res quando redditur:impleat᷑ qued Mon em̃ om̃es fideles etiam martyres:ſed kusdienne Winſanüug Kadhoe Niti Miecfant in Pſeſin unoſrwegn oſter Woltin nunusfli r Kknanin ick eſnn, noſ gui rdes. Rorci Caheninske Nchen grunrien Sdenartnantn 5 — = ☛ Quilnse Monocoethonun ngatäſisſr iusttnin g deitene ſſtauſene Henn oguuſ lcrt hortesdaſen mnsoſnun Aunt na. he⸗ siuliefn ies utedan Uanuudin. nunloticen 0 iebmi u oſtrinmnnh icusnttti gömmnuſt na up gaun. lus ſenmmi utni⸗ – innveun uunmeiißl ienid nt De verbis Apoſtoli ideo illi martyres: quia fideles. Videamꝰ ergo quid ab eis pꝛoponat᷑: quid eos mo/ uet:quoniã ⁊ de ipſis non tam refellendis qᷓ ſanandis cogitare debemus. Concedũt paruulos baptiʒari opoꝛtere. NHon ergo ꝗᷓ⸗ ſtio eſt inter nos ⁊ ipſos vtrum paruuli ba tiʒandi ſint:ſed de cauſa quęrit᷑ quare ba/ ptiʒzandi ſint. Hoc ergo quod conceditur: ſine vlla cum illis dubitatione teneamus. Baptiʒãdos eſſe paruulos nemo dubitet: quando nec illi hinc dubitant:qui ex parte aliqua contradicũt.Sed nos dieimus eos aliter ſalutem ⁊ vitam ęternã non habitu/ ros:niſi baptiʒentur in chꝛiſto: illi autẽ di/ cunt nõ pꝛopter ſalutem:nõ pꝛopter vitam ęternam:ſed pꝛopter regnũ cęloꝛuʒ. Quid ſit hoc dum exponimus vt poſſumus: pa/ rumper attendite. Paruulus inquiunt ⁊ ſi nõ baptiʒaret᷑:merito innocentię eo ꝙ nul/ lum habeat om̃ino nec pꝛopꝛiũ nec oꝛigina le peccatum nec ex ſe nec de adam tractũ: neceſſe eſt aiunt vt habeat ſalutem ⁊ vitaʒ gternã etiã ſi non baptiʒetur: ſed pꝛopte- rea baptiʒandus eſt vt intret etiã in regnũ dei:hoc eſt in regnum celoꝛũ.Si diſcutien/ dum eſt hoc: diſcutiendũ eſt pꝛopter illos nõ pꝛopter nos: Fratres em̃ noſtri ſunt:p/ moti ſunt pꝛofunditate queſtionis: ſed re- gi debuerunt gubernaculo auctoꝛitatis. Cum em̃ dicũt nõ eſſe baptiʒandos ſalu⸗ tis ⁊ vitę ęternę percipiendę cauſa: ſed tan tũmodo regni celoꝛũ ⁊ regni dei:baptizan dos quidem fatentur: ſed non pꝛopter vi/ tam eterna: ſed pꝛopter regnum cęloꝛum. Quid de vita ęterna? habebunt inquiũt. Quare habebunt: Quia nullum peccatũ habent:⁊ ad damnationẽ pertinere nõ poſ ſunt.Ergo eſt ęterna vita extra regnum cę HB loꝛũ: Pꝛimus hic erroꝛ auerſandus ab au⸗ ribus:extirpandus a mẽtibus. Hoc nouũ in eccleſia pꝛius inauditum eſt: eſſe vitam eęternam pꝛeter regnum cęloꝝ:eſſe ſalutem ęternã pꝛęter regnum dei. Pꝛius vide fra/ ter: ne foꝛte hinc conſentire nobis debeas: quiſquis ad regnũ dei non pertinet: eum ad damnationẽ ſine dubio pertinere. Ven turus dominus et iudicaturus de viuis et moꝛtuis:ſicut euangeliũ loquit᷑: duas par tes facturus eſt:dexterã ⁊ ſiniſtram. Sini⸗ — Dattb. 25. ſtris dicturus: Ite in ignem ęternũ qui pa Noc N⸗ . Nuumt ratus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Dextris di cturus: Venite benedicti patris mei perci⸗ pite regnũ quod vobis paratum eſt ab oꝛi * gine mundi.hanc regnum nominat:hanc cum diabolo damnationẽ. Nullus relictuſ eſt mediꝰ locus: vbi ponere quęras infan/ tes. De viuis ⁊ moꝛtuis iudicabit᷑:alij erũt ad dexterã:alij ad ſiniſtrã:non noui aliud. Qui inducis mediũ recede de medio: non te offendat qui dexteram quęrit: teipſum admonet:recede de medio:ſᷣ nolii ſiniſtrã. Si ergo dextera erit ⁊ ſiniſtra: ⁊ nullũ me- Z dium locum in euãgelio nouimus: ecce in dextera regnũ ceęloꝛũ eſt: Percipite inquit regnũ.Qui ibi nõ eſt:in ſiniſtra eſt. Quid erit in ſiniſtra: Ite in ignẽ eęternũ. In dex⸗ tera ad regnum vtiq; ęternũ: in ſiniſtra in £ ignem ęternũ. Qui non in dextera: pꝛocul dubio in ſiniſtra. Ergo qui nõ in regno: ꝓ/ culdubio in ignẽ eęternũ.Certe habere non poteſt vitam ęternam qui nõ baptizatur: non erit in dextera:id eſt in regno non erit. Vitam ęternã computas ignem ſem piter/ num:Et de ipſa vita ęterna audi expꝛeſſiꝰ: quia nihil aliud eſt regnum qᷓ; vita ęterna: Pꝛius regnum nominauit:ſed in dextris: ignem gternũ in ſiniſtris. Extrema aũt ſen tentia vt doceret quid ſit regnũ: ⁊ quid ſit ignis ęternus: Tunc inquit abibũt iſti in/ combuſtionẽ ęternam: iuſti autẽ in vitam eternaʒ. Ecce expoſuit tibi quid ſit regnũ: ⁊ quid ſit ignis ęternus: vt quãdo ↄfiteris paruulũ non futurum in regno:fatearis fu turum in ignem ęternũ. Regnum em̃ celo/ rum eſt vita ęterna. Mec aliud etiã paulus apoſtolus:cum terreret homines: non par uulos non baptizatos: ſed ſceleſtos: faci/ noꝛoſos:cõtaminatos:perditos: non eos terruit ꝙ erũt in igne ſempiterno: quo ſine dubio ibunt ſi non coꝛriguntur: ſed tantũ terruit: quia in regno non erunt:vt cum vi derint ſe perdere ſpem regni:non viderent eſſe conſequens niſi penã ignis gterni. Ho i. Corſ.s. lite inqͥt errare:neq; foꝛnicatoꝛes: neq; ido lis ſeruientes: neq; adulteri: neq; molles: neq; maſculoꝛum concubitoꝛes: neq; fu⸗ res: neq; auari: neq; ebꝛioſi: neq; maledi/ ci: neq; rapaces regnum dei poſſi idebunt. Non dixit:illi ⁊ illi:tales et tales igni ęter⸗/ no toꝛquebuntur: ſed regnũ dei non poſſi⸗ debunt. Subtracta dextera: non remanſit niſi ſiniſtra. Unde autem euadũt ab igne ſempiterno: nõ ob aliud niſi quia erunt in regno. Sequitur:Et hęc quidem fuiſtis: d 2 Bancti Et vnde iam nõ ſunt: Sed abluti eſtis:ſed fſaanctificati eſtis in nomie domini noſtri ie/ ſu chꝛiſti:⁊ in ſpiritu dei noſtri. In nomine Aeij·4. domini noſtri ieſu chꝛiſti. HNon em̃ eſt aliud nomen ſub cęlo:in quo opoꝛtet ſaluos fie⸗ ri:om̃es:puſillos cum magnis.Si aũt ſal/ uos fieri opoꝛtet nos in hoc nomine:ſine H nomine pꝛoculdubio nec ſalus erit quę ſi/ ne chꝛiſto pꝛomittitur paruulis. Pace eoꝛũ dicam:qui cuiq; ſalutẽ pꝛomittit ſine chꝛi⸗ ſto:neſcio vtrum ipſe ſalutem habere poſ/ Chſit in chꝛiſto. DHeinde quęrimus ab eis. ſi aliquis dicat paruulos merito innocen// tię ſuę ſicut dicitis atq; imunitatis ab om̃i delicto non ſolum habituros ſalutem ⁊ vi/ tam ęternam ſed et regnũ dei: vnde apud vos definitum certũq; eſt ſine baptiſmo re gnum dei non habituros paruulos: vt di / uideretis eis pꝛo arbitrio veſtro nõ adiuto res paruuloꝛũ:ſed oppꝛeſſoꝛes miſeroꝛum: vt diuideretis eis pꝛo arbitrio veſtro: ⁊ da retis eis ſalutem et vitã ęternam pꝛęter re/ gnum cęloꝛum? Alius beniuolẽtioꝛ vobis ⁊ miſericoꝛdioꝛ vt putatis iuſtioꝛ: totũ eis dabit ⁊ vitam ęternam ⁊ regnum cęloꝛum. Iſtum quomodo ſuperabitis:quoniã vos aliquando contra euidentiſſimã auctoꝛita tem ratio humana delectat:pꝛoferte ipſam regulam rationis veſtrę:⁊ aſſerite quantis viribus valueritis vnde deuincat᷑ iſte qui paruulis pꝛopter merita innocẽtię: ꝓpter nullam ſicut dicitis culpã:hoc eſt oꝛigina/ le peccatum dare voluerit etiam nõ bapti/ ʒzatis: nõ ſolũ vitam ęternã: verumetiam regnũ cęloꝛũ. Iſtum vincite.Ego ſine pꝛę/ iudicio partes huius parumper ſuſcipio: ⁊ dicã qð ipſe non ſentio:ſed admoneo vos vt acrioꝛẽ aduerſariũ videatis.Ecce exiſtit neſcio quis ⁊ dicit:Paruulus non habens vllum omino peccatũ: nec qð ſua vita con traxit:nec qð devita pꝛimi parentis traxit: habebit ⁊ regnũ celoꝛum et vitam ęternã: Reſpõdete:vincite hominẽ reſiſtentem vo bis: qui aliter diuiditis. Vos em̃ dicitis: Vitam quidem habebit iſte non baptiʒa/ tus ęternam:ſed non habebit regnũ cęlo/ rum. Ille cõtra. Immo ⁊ vitam ⁊ regnum cęloꝛum. Quare em̃ patrimoniũ regni celo rum arripis innocenti? A quo regnũ cęlo/ rum nõ acquiritur: pꝛofecto magno bono fraudat᷑. Quę eſt iſta iuſticia? Dic quare. Quid offendit paruulus non baptiʒatus: Auguſtini nullam habens culpã:nec ſuam: nec de pa rẽte tractã:? Quid offendit dic mihi: vt nõ intret in regnũ cęloꝛum:vt ſeparetur a ſoꝛ⸗ te ſanctoꝛum:vt ſit exul a ſocietate angelo rum? Videris em̃ tibi miſericoꝛs:quia non auferes ei vitam: damnas tamen quem ſe⸗/ paras a regno cęloꝛum. Damnas: nõ eum percutis:ſed in exilium mittis. NHam ⁊ qui D exulantur: viuũt ſi ſani ſunt: in doloꝛibus coꝛpoꝛis non ſunt:nec toꝛquentur:non car ceris tenebꝛiſ affligũtur: hęc illis ſola pena eſt nõ eſſe in patria. Si amatur patria ma⸗ gna peęna:ſi autẽ non amatur patria peioꝛ eſt coꝛdis pena. Paruum malum eſt in ho⸗ minis coꝛde qui ſocietatem nõ quęrit ſan/ ctoꝛum:qui non deſiderat regnũ cęloꝛum. Si nõ deſiderat: pena eſt de peruerſitate: ſi autẽ deſiderat pęna eſt defraudata chari tate.Sʒ ſi qð vis parua ſit pęna:⁊ ipa par ua magna eſt:ſi nulla culpa eſt. hic defen⸗ de iuſticiam dei.QAuarevel parua pęna in/ fligitur innocẽti: in quo nullum inuenitur om̃ino peccatũ:Dic contra iſtum aduerſa- rium:qui paruulis non baptizatis miſeri/ coꝛdia ⁊ iuſticia maioꝛe qᷓ; tu dare vult:nõ ſolum vitam ęternam:verũetiam regnum cęloꝛum. Reſponde ſi potes:ſed rationem affer: hac em̃ te gloꝛiari delectat. Ego iſtã quęſtionẽ pꝛofundam ſentio:⁊ ad eius fun dum rimandum vires meas idoneas non agnoſco. Libet me et hic exclamare quod paulus: O altitudo diuitiarũ. Paruulus Go. 1i non baptiʒzatus pergit in damnationem: apoſtoli em̃ verba ſunt: Ex vno in cõdem/ So.5⸗ nationẽ. Mon ſatis inuenio dignam cau/ ſam:quia non inuenio: non quia non eſt. Vbi ergo nõ inuenio in pꝛofundo pꝛofun/ dum:attẽdere debeo humanã infirmitatẽ: non damnare diuinam auctoꝛitatem. Ego pꝛoꝛſus exclamo: nec me pudet: O altitu/ So.ni⸗ do diuitiarũ ſapientię et ſcientię dei: q; in⸗ ſcrutabilia ſunt iudicia eius:⁊ inueſtigabi/ lesvię eius.Quis em̃ cognouit ſenſum do mini:aut quis cõſiliarius eius fuit:aut qᷣs pꝛioꝛ dedit illi:⁊ retribuetur ei? Quoniã ex ipſo ⁊ per ipſum et in ipſo ſunt omia: Ipſi gloꝛia in ſęcula ſeculoꝛum amen.Ego infir mitatem meã his verbis munio: ⁊ hac cau tela circũſeptus:aduerſus ſagittas ratio cinationum tuarum miratus aſſiſto. Sed tu bellatoꝛ:hoc eſt foꝛtiſ ratiocinatoꝛ:huic reſponde qui tibi dicit: Pꝛoꝛſus innocens — Pene muſuee opriot nubrn hocckilfi Eeulguͤbe Vuteſett⸗ yention Auvonin unckſt ſenſngsed ſbopobo. goutaten ſenineerpe aunplegor. usineaſin Cuucnmp⸗ oetinegu Nigküͤmn bepiung guuncrun lschonid poſaanus. nnonshun ta. Bunire NEceſen ſtannsere Ceumur winaeinre Pes lumt hid ſpitrnſane fun. Don llnocht nerenbhite ſibono Huncven ſihalen musintenn lloſtenter mnbiring llhronbe inein ln lce chint ſukerdede ainii hndhn enangt dpenaſen detlente kloan ngkpann umlnctt euten ſölnntt ekdepenair Ackdefnntug uſpenßen 1alhꝛck. bee Wweyegnngnn orulun nuu nniüunae⸗ Nn bapcz xein weſten ereücin n lpotenſchmnnn an denn l nſnotaicuis õ tbranumrgt gtin nuii 1 tondin umnd en rluhi Emwinchgri unmiſinin umlun i/ iein . N De verbis Apoſtoli paruulus et immunis ab omni peccato: et pꝛopꝛio ⁊ oꝛiginali:non ſolum vitam ęter/ nam habebii:ſed etiam regnum cęloꝛum. Hoc eſt iuſtũ. Qui nihil mali habet: qua/ E re aliquid boni nõ habet:?Sʒ ſcio inquis. Vnge ſcis? Quia dominus dixit. Tandẽ veniſti. Non ergo quia tu ratiocinaris:ſed quia dominꝰdixit.Laudo hoc plane:quia ſanum eſt: ſicut homo non inueniſti ratio/ nem:ſugis ad auctoꝛitatem. Aꝛobo:pꝛoꝛ ſus apꝛobo.Bene facis:non inuenis:ad auctoꝛitatem fuge: non ibi te perſequoꝛ: non inde expello:immo fugientem recipio et amplectoꝛ. Pꝛofer ergo auctoꝛitatẽ: ſte/ mus in ea ſimul contra cõmunem inimicũ. Quia enim paruulus non baptiʒatur: nõ intrat in regnum celoꝛum: ⁊ tu dicis ⁊ ego. Illi igit᷑ cõmuni aduerſario qui dicit non baptizatum paruulum intraturum in re/ ghnum cęloꝛum reſiſtamus ambo: ⁊ aduer- ſus eius inſidioſiſſima iacula ſcutum fidei pꝛoferamus.Cedant pauliſper coniecturę rationis humanę: aſſumantur arma diui/ Epbᷣ.s. na. Aſſumite inquit apoſtolus: armaturã dei. Ecce ſimul dicamus huic homini. Chꝛi ſtianus es: Chꝛiſtianus inquit. Audi euã- gelium qui vis non baptiʒatos paruulos mittere in regnum celoꝛum: audi euange/ Joõ.ʒi lium: MNiſi quis renatus fuerit ex aqua et ſpirituſancto:non intrabit in regnum celo rum.Domini ſententia eſt:huic nõ reſiſtit niſi nõ chꝛiſtianus. Repulſus eſt ille:rema net mihi tecum certamen: ⁊ foꝛte vnde vi⸗ ciſti bono illius: inde bono vinceris tuo. Mam quem viciſti:ſi durus non eſt docui/ ſti. Holi ergo eſſe durus ⁊ tu:ſimul tenea/ mus interim ſententiã iſta: Miſi quis rena- tus fuerit ex aqua et ſpirituſancto: non in/ trabit in regnũ cęloꝛum. Ideo inquis:par/ uulo non baptiʒato polliceri regnum dei non poſſum:contra domini ſententiã aper tam.Ecce quare dico:regnum dei non ha⸗-⸗ bebunt: Ecce quare dico:ideo baptizandi ſunt vt habeant regnum dei. Ideo dicis⸗ Ideo inquit. Vide tamen pꝛopter illa quę ſupꝛa diximus:ne foꝛte non inuenias vitã gternam pꝛęter regnum dei. Multũ enim aperta ſunt dicta de duabus illis partibꝰ: dextera ⁊ ſiniſtra: vbi nullum in medio de/ dit locum vitę ſine regno. Parũ te hoc coꝛ rigit:parum admonet:ipſam mecũ lectio⸗ nem vnde hanc ſententiam pꝛotuliſti pau/ lulum aduerte. Dixiſti enim te ideo regnũ cęloꝛum non baptizatis pueris nolle pꝛo/ mittere:quia ſententia domini aperta eſt: Niſi quis renatꝰ fuerit ex aqua et ſpiritu: non intrabit in regnum celoꝛum. Mon ibi aduertiſti cũ quęreret nichodemꝰ quomo/ do iſta fierẽt: id eſt quomodo renaſceretur homo:quomodo denuo naſceretur:quoni am non poteſt vtiq; iterum introire in vte/ rum matris ⁊ denuo naſci:quid audierit a domino: quid audierit a magiſtro bono: quid audierit erroꝛ a veritate? Inter cete- ra enim oſtendens quẽadmodum fiat:etiã ſimilitudinem poſuit:ſed pꝛius ait: Nemo F aſcendit in cęlum niſi qui de cęlo deſcendit fillius hominis qui eſt in cęlo. In terra erat ⁊ in celo ſe eſſe dicebat:⁊ quod eſt maiuſin celo filium hominis:vt vnam demonſtra/ ret in vtraq; natura perſonã: et in eo ꝙ dei filius erat ęqualis patri:verbũ dei in pꝛin/ Job.. cipio deus apud deum:⁊ in eo ꝙ filius ho⸗ minis erat aſſumens animã humanam et carnem humanã:⁊ indutus hominem exi⸗ ens ad homines: quia in hoc vtroq; non duo chꝛiſti ſunt:nec duo filij dei:ſed vna ꝑ- ſona:vnus chꝛiſtus dei filius:idemq; vnuſ chꝛiſtus: non alius filius hominis: ſed dei filius ſcõm diuinitatem: hominis filius ſcõm carnem. Quis autem noſtrum qui parum aduertimus: aut parum ſapimus: non potius ita vellet diſtinguere:filius dei in cęlo:⁊ fllius hominis in terra?Sʒ nec ſic diuideremus:⁊ ita diuidendo duas perſo-/ nas induceremus. Mon aſcendit in celum Job.z. inquit niſi qui de ceęlo deſcendit filius ho/ minis. Filius ergo hominis deſcendit de cęlo? Mõne ſilius hominis in terra factus eſt? Honne filius hominis per mariam fa- ctus eſt? Sed o homo noli inquit ſeparare quem volo copulare. Parum eſt quia fili⸗ hominis deſcendit:chꝛiſtus enim deſcen/ dit:idẽq; filius hominis qui filius eſt dei. Sed eſt in cęlo:qui ambulat in terra.In c lo erat:quia vbiq; chꝛiſtus:idemq; chꝛiſtu ⁊z filius dei ⁊ filiꝰhominis:Pꝛopter vnita/ tem perſone in terra filius dei:pꝛopter ean dem vnitatẽ perſonę eſſe pꝛobauimus in cęlo filium hominis:ex his verbis domini: Filius hominis inquit qͥ eſt in celis. Pꝛo/ pter vnitatem perſonę: nõne in terra con/ d 3 — Matth. 16. ſtituto atq; conſpicuo petrus dicit: Tu es chꝛiſtus filius dei viui: Ergo diſcat nicho⸗ demus quomodo ſiat illud quod ei minus intelligenti: incredibile ⁊ quaſi impoſſibi/ le videbatur:Hemo aſcendit in cęlum:niſi qui de cęlo deſcendit.OOm̃es autem qui re/ naſcunturvtiq; aſcendunt in cęlum:cęterũ nemo pꝛoꝛſus. Et omnes qui renaſcuntur per gratiam dei aſcendunt in cclum: et ne- mo aſcendit in cęlũ niſi qui de cęlo deſcen/ dit filius hominis qͥ eſt in cęlo. Unde hoc: Quia om̃es qui renaſcuntur membꝛa ipſi- us fiunt: et ſolus chꝛiſtus de maria natus vnus eſt chꝛiſtus: ⁊ cum coꝛpoꝛe ſuo caput vnꝰ eſt chꝛiltꝰ. Hoc ergo dicere voluit: Me⸗ mmo aſcendir niſi qui deſcendit: Hon ergo aſcendit niſi chꝛiſtus.Si vis aſcẽdere: eſto in coꝛpoꝛe chꝛiſti. Si vis aſcẽdere:eſto mẽ/ Ro. 12. bꝛum chꝛiſti. Sicut em̃ invno coꝛpoꝛe mul- £ Numeri. 21. ta membꝛa habemus:omnia autem mem/ bꝛa coꝛpoꝛis cum ſint multa:vnum eſt coꝛ/ pus:ſic ⁊ chꝛiſtus:quia capux ⁊ coꝛpus chꝛi ſtus.Et quomõ fit hoc:adhuc quęramus. Latet quęſtio:exaltatur illa pꝛofunditas. Chꝛiſtus peccatum non habet:nec oꝛigina le traxit:nec ſuum addidit: extra volupta/ tem carnalis libidinis venit:nõ ibi fuit cõ/ plexus maritalis:de virginis coꝛpoꝛe non aſſumpſit vulnus ſed medicamentum:nõ aſſumpſit quod ſanaret ſed vnde ſanaret᷑: Quãtum ad peccatum pertinet dico. So⸗ lus ergo ille ſine peccato: quomodo erunt membꝛa eius:quoꝛum nullus eſt ſine pec- cato? Auomodo? Audi ſimilitudinez quę ſequitur. Et ſicut moyſes exaltauit ſerpen/ tem in deſerto: ita opoꝛtet exaltari filium hominis: vt qui credit in eum non pereat ſed habeatvitam ęternam. VUnde tibi non videbatur peccatoꝛes homines poſſe fieri mem bꝛa chꝛiſti:id eſt illius qui nullum om nino haberet peccatum? Serpentis moꝛſu mouebaris:ideo cruciſigitur chꝛiſtus:ideo fundit ſanguinem chꝛiſtus in remiſſionem peccatoꝛum:quia pꝛopter peccatum: id eſt ſerpentis venenũ: Sicut exaltauit moyſes ſerpentem in heremo vnde ſanarẽtur qui in üllo deſerto a ſerpentibus moꝛdebantur 7 illum exaltatum attendere iubebantur: ⁊ quiſquis attenderet ſanabatur:ſic opoꝛtet exaltari ſilium hominis:vt omnis qui cre/ dit in eum:id eſt qui attendit exaltatũ:qui F. non erubeſcit cruciſixum:qui in cruce chꝛi⸗ ſti gloꝛiatur:non pereat:ſed habeat vitam ęternam. Mon pereat. VUnde? Credendo in eum. VUnde non pereat? Attendendo ex altatum:alioquin periſſet. hoc eſt: Om̃is enim qui credit in eum non pereat:ſed ha/ beat vitam ęternã. Pꝛofers paruulum mi⸗ hi:⁊ iubes vt attendat exaltatũ: quem ne/ gas habere ſerpentis venenum. Immo ſi faues ei: ſi mouet te innocẽtia in vita pio- pꝛia:noli negare tractum aliquem reatum de vita pꝛima:nõ ſua:ſed parentis ſui.No li negare:cõſitere venenum:vt poſcas me/⸗ dicamentum: aliter nõ ſanatur. Aut vt qð ei dicis vt credat᷑.hoc enim reſpondetura poꝛtante paruulum. Ad verba aliena ſana tur: quia ad factum alienum vulneratur. Credit in ieſum chꝛiſtum: fit interrogatio: reſpõdit: credit. Pꝛo non loquente:pꝛo ſi/ lente: pꝛo flente: et flendo quodãmodo vt ſubueniatur oꝛante: reſpondetur et valet. An etiam hoc ſerpẽs ille perſuadere cona/ tur: quia nõ valet: Abſit a coꝛpoꝛibuſ qua⸗ liũcunq; chꝛiſtianoꝛum. Ergo reſponde⸗/ tur ⁊ valet.Conſpiratione quadam cõmu/ nicat ſpiritus:credit in altero: quia pecca/ uit in altero. An vero inuenit vitaʒ pꝛęſen tis ſeculi:quem parturiuit infirmitas:⁊ nõ inuenit vitam futuri ſęculi: quem parturi- uit charitas:? Ergo moyſes exaltauit ſerpẽ tem in heremo:vt omis a ſerpente percul/ ſus intueretur exaltatũ et ſanaret᷑ Adam Señ.z. pꝛimus accepit moꝛſum ſerpentis cum ve/⸗ neno: Ergo natus eſt in carne peccati: fit ſaluus in chꝛiſto:per ſimilirudinem carnis peccati.AMiſit enim deus filium ſuum: nõ Ro. in carne peccati:ſed ſicut ſequitur qui ſcri/ bit: In ſimilitudine carnis peccati: qꝛnõ de complexu maritali:ſed de vtero virgina li. AMiſit in ſimilitudinem carnis peccati. Vt qͥd hoc? Vt de peccato damnaret pec/ catum in carne:de peccato peccatũ: de ſer⸗ pente ſerpentẽ: Sed de ſimilitudine:quia in chꝛiſto nullum peccatum:ſed ſola ſimili/ tudo carnis peccati. Ideo exaltatus eſt ſer pens:bᷣ ęreus. Exaltata eſt ſimilitudo car/ nis peccati: vt ſanaret᷑ oꝛigo peccati: quia miſit deus filium ſuum in ſimilitudinẽ car/ nis peccati: non in ſimilitudinem carnis. Nam vera caro eſt:ſed in ſimilitudinẽ car/ nis peccati:qꝛ moꝛtalis caro ſine vllo om̃i/ Dev gopcs: incane auonnch ſtit Peran anſlat Apehanlan Urin ditantQu eßanamur. gocofütid oni. N ſent Auler iis⸗ Giaute venenatos⸗ odenſe 0isquit legaeur (quighten hel. Ehcen 1diſponset gecltineum getucatiin micn unpode foſoimn inetan mnde e, Ninng Gonenyt ctonezſu tepoli b, leueſei (. Molo pnzets, langemnan Ceatpanu Ne. Sed ril nelulset delmaner ſoetenun aiſemt lbantze hnnng; henten clegi lo ginn hblos nun 60 gliter n hgenage, ngciniſu miihntn alhueneſit unngirn öſm in Keniniehonte Atnehint un:in Mtcnegre Gdogobinte chondamen nonegudnin inalon guue⸗ dinncnrrun ſorl:aenger 5 isseent n nialum mſapantan zi anepaunt õ t ſer npb amseul in bſchde mn onunnl ungeeti N einimire ntoſe ſil wenlann cinlu unmgen ndtnen, noſrſhe . äl M. no petõ: ꝓpter ſilitudinẽ damnaret pctm̃ in carne: ꝓpter verã iniquitatẽ. Vera ini/ qtas in chꝛiſto nõ fuit: F̊ moꝛtalitas in illo fuit. Peccatum nõ ſuſcepit:ſed pęnam pec cati ſuſcepit. Suſcipiẽdo ſine culpa penã: ⁊ pęnam ſanauit ⁊ culpaʒ. Ecce quomodo fiunt iſta. Quod admiratus nichodemus dixerat: Quomodo poſſunt iſta fieri? Sic em̃ ſanamur: nõ quia meremur. Ecce quo/ modo fiũt iſta. Modo vbi mihi paruulos ponis. Jam dicis: nullo veneno ſautiati ſunt: Aufer eos a conſpectu exaltati ſerpẽ/ tis. Si autem non aufers:ſanandos dicis: venenatos cõfiteris. Deinde ipſe domin⸗ in eodem ſermone ad nichodemũ non au/ diſtis quid dixerit: cum eadeʒ lectio hodie legeretur: Qui credit in eum nõ iudicatur: qui autem non crediderit: iam iudicatius H eſt.Et hic quęris medium homo de medio diſputas et attẽderis nec attendis: Qui qedit in eum non iudicatur: qui autẽ non crediderit: iam iudicatus eſt. Quid eſt aũt iam iudicatus eſt? Damnatꝰ eſt. Nam iu/ dicium pꝛo damnatione plęrumq; poni no ſtis: ſcripturę teſtes ſunt: maxime illo vno teſtimonio apertiſſimo cui nemo eſt qui cõ tradicar. De reſurrectione cum ageret do/ Yeb.5. minus: Qui bene fecerũt inquit in reſurre/ ctionem vitę: qui male egerunt in reſurre/ ctioneʒ iudicij:vtiq; iudicum pꝛo damna⸗ tiõe poſuit:et tu aliter audes diſſerere aut Zgob. z. credere: Qui non credit: iam dijudicatus ęelſt. Alio loco: Qui credit in filiũ habet vi / tã ęternã:quã tu paruulis ꝓmittebas non baptizatis.Qui credit in filium habet vi⸗ tam ęternam. Sed habet inquit ⁊ qui non credit paruulus: q́;uis non habeat regnũ deli. Sed vide quod ſequitur: Qui autem incredulus eſt filio: non habet vitam: ſeld ira dei manet ſuper eum. Vbi ponis par/⸗ uulos non baptiʒatos:? Pꝛofecto in nume ro credentium. MHam ideo et conſuetudine eccleſię antiqua canonica fũdatiſſima: par uuli baptiʒati fideles vocant᷑:Et ſic de his quęrimus: Iſte infans chꝛiſtianus eſt: Re ſpondet᷑: chꝛiſtianus. Cathecuminꝰ:an fi⸗ delis? Fidelis vtiq; a fide: fides a creden- do. Inter credentes igitur baptizatos par uulos numerabis: nec iudicare vllo mo⸗ do aliter audebis: ſi non vis eſſe apertus hereticus. Ergo ideo habẽt vitam eternã: quia qui credit in filium:habet vitam eter nam. Molo eis ſine iſta fide ⁊ ſine iſto ſacra mento huius fidei pꝛomittere vitam gter/ nam. Qui autem incredulus eſt filio:æ qui non credit in filium: non habet vitam: ſed ira dei manet ſuper eum. Mõ dixit: veniet ſuper eum:ſed manet ſuper eum. Reſi pexit oꝛiginẽ cum ait: Ira dei manet ſuper eum. Qua reſpiciẽs ⁊ apoſtolus dixit: Fuimus Epb.2. 7 nos aliquando natura filij irę.Non accu ſamus naturam: Maturę auctoꝛ deus elk. A deo bona eſr inſtituta natura: ſᷣ per ma/ lam voluntatem a ſerpẽte vitiata eſt: ideo qð fuit in adã culpę nõ naturę:nob ꝓpaga tis factũ eſt iã naturę. Ab h vitio naturę cũ quo naſcitur homo: nõ liberat niſi qui na tus eſt ſine vitio. Ab hac carne peccati:nõ liberat niſi ille qui natus eſt ſine peccato per ſimilitudinem carnis peccati. Ab hoc veneno ſerpentis: non liberat niſi exalta⸗ tio ſerpentis. Quid ad hęc dicis? Satis ne hoc eſt? Eſt vnum aliquid acutiſſimũ: q quod ab eis pꝛofertur. Paululum attendi te. Cum cęperint vrgeri verbis apoſtoli di centis: Per vnum hominem peccatum in⸗ trauit in mundum:et per peccatum moꝛs: ⁊ ita in om̃es homines pertranſijt: in quo om̃es peccauerũt: Quę verba neſcio quis nõ intelligat:in quibus verbis neſcio vtriſ quiſquã expoſitoꝛem requirat:conãtur re⸗ ſpondere ⁊ dicere:ideo dictum hoc ab apo ſtolo quia pꝛimus peccauit adam:⁊ qui po ſtea peccauerunt:illum imitando peccaue/ runt.hoc quid eſt aliud:qᷓ; conari tenebꝛaſ a. ſen. dil. 0. aperto lumme offendere? Peccatum per bo⸗ vnum hominem intrauit: et per peccatum moꝛs: ⁊? ita in om̃es homines pertranſijt: in quo omnes peccauerunt. Pꝛopter imi/ tationẽ dicis: quia pꝛimꝰ peccauit adam. Reſpondeo pꝛoꝛſus:non pꝛimus peccaui adam. Si pꝛimum peccatoꝛem requiris: diabolum vide. Sed humani generis maſ ſam volens oſtendere apoſtolus de oꝛigi⸗ ne venenata:ideo eum poſuitvnde nati ſa mus:mon eum quem imitati ſumus. Dicl/ tur quidem ⁊ pater tuus:quem fueris imi⸗ ocautte tatus. Filij mei quos iterũ parturio. Qui Sal. 4. itidẽ dicit: Jmitatoꝛes mei eſtote. Et pꝛo/ 1. Corj. 4. . I. a patre diabolo eſtis. Mã cõſtat hic in ca⸗- tholica ſide: ꝙ diabolus nec generauit no/ d 4 pter ipſam imitationem dicit᷑ impijs: Uoſ Zↄos. . Saß. 2* Bancti ſtrã naturam nec cõdidit: ſola in illa ſedu/ ctio eſt pꝛecedentis: imitatio conſequen/ tis. DHeniq; quomodo dictuʒ eſt de adam: in quo omes peccauerunt:legatur mihi ali cubi: om̃es in diabolo peccauerunt. Aliud eſt illo pꝛęcedente ⁊ ſeducẽte peccare:aliud in illo peccare: Quia ſcm pꝛopaginẽ car/ nis in illo eramus omnes anteq; nati eſſe⸗- mus tanq; in parente: tanq; in radice ibi eramus:ſic venenata eſt iſta arboꝛ ibi era/ mus. Nam qꝛ ad diabolũ:hoc eſt pꝛincipẽ peccati:⁊ vere pꝛimum peccatoꝛem nõ per/ tinet oꝛigo:ſed imitatio:cũ de illo ſcriptu/ ra loqueret᷑: Inuidia inquit diaboli moꝛs intrauit in oꝛbem terrarum. Imitãtur aũt eum qui ſunt ex parte ipſius. Imitãdo eũ fiunt ex parte ipſius. Nunquid dictum eſt in illo peccauerunt? Cum vero de adam di ceretur:pꝛopter oꝛiginem:pꝛopter poſteri / tatem: pꝛopter pꝛopaginem viſcerum: In quo om̃es inquit peccauerũt. Nam ſi pꝛo/ pterea pꝛimus conſtitutus eſt adam: quia pꝛimus peccauit:tanqᷓ; exemplo ſit:non in oꝛigine:vt quid tam in longinquo:poſt tã pꝛolixa tempoꝛa cõtra adam quęritur chꝛi/ ſtus? Si omnes peccatoꝛes ad adam pꝛo/ pterea pertinẽt:quia pꝛimus peccatoꝛ: om nes iuſti debuerũt ad abel pertinere:quia pꝛimus iuſtus: Quare chꝛiſtus quęritur? Quia in adam damnata eſt generatio: in chꝛiſto quęritur regeneratio. Pꝛoinde ne/ R mo nos fallat. Scriptura euidens eſt: au/ ctoꝛitas fundatiſſima eſt:ſides catholiciſſi/ ma eſt. &O mnis generatus damnatus:ne/ mo liberatus niſi regeneratus. Unde ⁊ al- teri verſutię illoꝛum iam vos inſtructi: re/ ſpondete chariſſimi. Quando dicũt ⁊ par- uulos turbant: ſi de peccatoꝛe peccatoꝛes nati ſunt:quare nõ de baptizato iam fide- li cui remiſſa ſunt om̃ia peccata iuſti naſcũ tur?: Cito reſpõdete: Ideo ð baptiʒato nõ iuſtus naſcitur:quia non eum generat vn/ de regeneratus eſt:ſedvnde generatus eſt. 1. Netri.ʒy. De chꝛiſto dictũ eſt: Mooꝛtiſicatus carne: viuiſicatus ſpiritu: ſic de homine dici po/ teſt: Labefactus carne: iuſtiſicatꝰ ſpiritu. Job.ʒ. Quod naſcitur de carne: caro eſt. Queris vt de iuſto iuſtus naſcatur:cum videas iu/ ſtum eſſe niſi regeneratum omino non poſ ſe: Nec attendis domini ſententiã quã tu/ Abi.S.c ipſe in oꝛe habes: Siquis nõ renatꝰ fuerit Auguſtini ex aqua⁊ꝛ ſpiritu. Puto quia non hoc factũ eſt in concubitu. Airaris quare peccatoꝛ naſcatur de ſemine iuſti:nõ te delectat mi⸗ rari quare oleaſter naſcatur de ſemine oli⸗ ue: Accipe aliam ſimilitudinẽ. Juſtum ba ptiʒ atũ: pone granũ purgatum. Mon at/ tendis quia de grano purgato frumẽtum cum palea naſcit᷑:ſine qua ſeminatur: De- inde cum ſit in pꝛopagine natoꝛum ſpirita lis generatio:viſ vt ð baptiʒato baptiʒatꝰ naſcat᷑: cũ videas de circũciſo nõ naſci cir/ cũciſum? Carnalis ẽ certe iſta generatio: ⁊ carnalis eſt circũciſio: et tamen de circum-⸗ ciſo non naſcitur circũciſus:ſic ergo de ba/ ptiʒzato non poteſt naſci baptiʒatus: quia nemo renatus anteqᷓ; natus. Aliud eoꝛum quaſi acutiſſimum.Sed quid acutum non obtunditur ſcuto veritatis:? Aliud dicunt: L¶ videte quale.Si adam inquiunt nocet his qui non peccauerunt:ergo et chꝛiſtus pꝛo⸗ deſſe debet etiam his qui nõ crediderunt. Videtis certe qᷓ; hoc acutum ſit contra ve/ ritatem: audite quantum adiuuet verita- tem.Qui em̃ hoc dicit:nihil aliud dicit:ni/ ſi chꝛiſtum nihil pꝛodeſſe nõ credentibus. Hoc eſt verum. Auis non accipiat: Quis nõ conſentiat: quia chꝛiſtus nõ credentibꝰ non pꝛodeſt:credentibus pꝛodeſt: Sed dic mihi obſecro te: Paruulis baptiʒatis chꝛi ſtus aliquid pꝛodeſt:an nihil pꝛodeſt: He/ ceſſe eſt vt dicat pꝛodeſſe. Pꝛęmitur mole matris eccleſię:foꝛte quidem vellẽt hoc di/ cere. Ham ratiocinatiões eoꝛum ad hoc vi dent᷑ compellere:ſed auctoꝛitate repꝛimun tur eccleſię: ne non dicam ſputis hominũ obꝛuantur:ſed ipſoꝛum infantium lachꝛy⸗ mis tanq; fluuio pertranhantur. Si em̃ di/ xerint nihil pꝛodeſſe chꝛiſtum baptiʒatis infantibꝰ:nihil aliud dicũt qᷓ; ſuperfluo ba ptiʒantur infantes. VUt aũt non ſuperfluo baptiʒentur quia hoc dicere non audent: pꝛodeſſe chꝛiſtũ baptizatis infantibus cõ/ fitentur.Si pꝛodeſt baptiʒatis:quęro qui⸗/ bus pꝛoſit: credentibus an nõ credentibꝰ: Eligant quod volunt.Si dixerint non cre/ dentibus: vbi eſt ergo quod calumniaba- ris:quia chꝛiſtus non credentibus nõ pꝛo/ deſſe non poteſt? Ecce tu pꝛoſiteris pꝛodel- ſe infantibus: nõ tamen credentibus. Ad quodlibet pꝛodeſt? Non putas ad vitam ęgternam? Hon putas ad ſalutem ętern⸗ * ⸗ Pen ipnn Vtc el Pocetah ſtyt egodn ZPunſopen gipacn iturfece betauc Aumsyeni fobur:conn ſuison enn ſionſiaute geſadicte podekiu ghodyeru, guugolen nonrgut dirensgen Klerwun Ateon neci Pallonte d busnbapeo acanmnöpe icusno teunfnen baptigs⸗ ſoedenrid ciogeduͤt mocdoged fentumon lununt, busgenen lein poſte liteos ie Btenn rero aingurde ſardicken uncleſen llcpio⸗ An naiptbe talbazen Canodiſan wnafen⸗ egHmmur ſotnden dundeit oſnlne un ſce Ubpglt ſnſife hnegt I n nonbri E 1 knöneden Gur deleni 4 Dngaun. Pap guſemmnnng⸗ Wenantnfel zuodeze ücſonätie meiſegnont dunmenamn —,fjß inisitngee äduynzngg nans Aulmn dqriszanmnn iuns⸗ Dutnaet ningnunnan pbachtirsn gini grean. tumcee un Miueſet⸗ kubltiutnat norahir trinetöcnien hrs olcſtth ls innznitt Uublowtchch pnm utn Mühn un maitteſg nſus dtl Gitanunbt tihn hens chz ihetun iinn t n⸗ Eens inte * mlam dlum enbun 1 goſiens ng Crlandi — guncn 1 Nichee e. datus veritatis obtinet canon: contra hoc robur: contra hùc inexpugnabilem murũ A 1. Corl. 7. 6 mmnmn, I·Cimoth. 4. De verbis Apoſtoli Ad ipſum regnum ceęloꝛũ percipiendum? Vtiq; ꝓdeſt chꝛiſtus paruuliſ baptiʒatis. Pꝛodeſt ergo non credentibus? Sed ab/ ſit vt ego dicam non credentes infantes. Jam ſuperius diſputaui: credit in altero: qui peccauit in altero: dicit᷑ credit ⁊ valet: ⁊ inter ſideles baptizatos computat᷑. Hoc habet auctoꝛitas matris eccleſię: hoc fun/ quiſquis arietat ipſe confringit᷑. Ergo pꝛo/ deſt chꝛiſtus aliquid infantibus baptiza/ tis:⁊ ſicut ego doceo:⁊ ſicut mecuʒ tota ec/ cleſia dicit credentibus pꝛodeſt: fidelibus pꝛodeſt:tu quod vis elige. Volo quidẽ vt quod verius eſt eligas:vt nobiſcum dicas quia credentibus pꝛodeſt. Sed ſi dixeris: non credẽtibus pꝛodeſt: ↄtra te dixiſti. Si dixeris credẽtibus pꝛodeſt:mecum dirxiſti. Elige vtrum contra te dicas quod falſum eſt:an mecũ dicas quod verum eſt. Lu em̃ pauloante dicebas chꝛiſtum nõ credenti- bus nihil pꝛodeſſe: volens efficere quia ſic ⁊ adam nõ peccantibus nihil nocuit: quõ chꝛiſtus nõ credentibus nihil pꝛodeſt. Ec/ ce iam fateris infantibus nõ credentibus baptiʒatis aliquid pꝛodeſſe chꝛiſtum. Sed ſi credentibus dicis:bene dicis:mecum di/ cis:credũt ⁊ infantes. Vnde credũt? Quo modo credunt: Fide parentum. Si ſide pa rentum purgantur:peccato parentum pol luti ſunt.Coꝛpus moꝛtis in pꝛimisparẽti/ bus generauit eos peccatoꝛes:ſpiritus vi/ te in poſterioꝛibus parentibus regenera/ uit eos ſideles. Tu das fidem non reſpon/ denti: ⁊ ego peccatum nihil agenti. San/⸗ cti inquit de ſanctis naſci debuerunt: quia ſicut dicit apoſtolus: Alioquin filij veſtri imundi eſſent:nũc autẽ ſcti ſunt.Et quõ hGʒ accipis:? Quõ itelligis de fidelibꝰ natũ ita ſanctũ:vt baptiʒari nõ debeat? Quomo⸗/ do libet accipias iſtam ſanctitatẽ. Multi em̃ modi ſunt ſanctitatis:⁊ multi modi ſũt ſanctiſicationis. Non em̃ om̃e quod ſancti ſicatur ad regnum ceęloꝛũ mittitur. DNe eſca noſtra:dixit apoſtolus: Sanctiſicat᷑ ꝑ ver/ bum dei ⁊ oꝛationem. Nunquid quia eſca noſtra ſanctiſicatur: nõ ſcimus quo mitta- tur? Diſce ergo eſſe aliquem modũ:⁊ quaſi vmbꝛaculũ quoddã ſanctiſicatiõis: quod non ſufficiat ad perceptionem ſalutis. Di- ſtat:⁊ quid diſtet deo notũ eſt. Tamen cũ ſanguine redimẽdus? u Bermo XIIII ſilio fidelium curraturad baptiſmũ: nõ ſie errent parentes vt putent eum iam ſidelẽ natum. MHatum em̃ poſſunt dicere: non re/ natum. Nam vt noueris quomodo intelli- gas ſanctiſicatos filios fidelium: vt modo nõ quęram quia longum eſt modũ ſancti⸗ ſicationis huius:ibi ⁊ maritũ habes infide lem:ibi habes ⁊ vxoꝛẽ ſidelem. Sanctifica- tur inquit vir infidelis in vxoꝛe:ſanctifica/ tur mulier inſidelis in fratre.HNũquid quia eſt ibi foꝛte modus aliquis ſanctificatiõis: vt vir inſidelis ſanctiſicetur in vxoꝛe fideli: ideo iam ſecuritatem debet accipere ꝙ in regnum ceęloꝛum intraturus eſt: ⁊ non ba/ ptizandus:mon regenerandus: non chꝛiſti odo ergo ſan ctiſicatur vir inſidelis in vxoꝛe:⁊ tamen pe rit niſi baptiʒet᷑:ſic filij fideliũ:⁊ ſi ad quen dam modum ſanctiſicati: pereunt tamen ſi nõ fuerint baptizati. Rogo vos vt paulu/ lum acquieſcatis. Lego tantum. Sanctus Cypꝛianus eſt quẽ in manus ſumpſi:anti/ quus epiſcopus ſedis huius: quid ſenſerit de baptiſmo paruuloꝛũ: immo quid ſ. emꝑ eccleſiam ſenſiſſe monſtrauerit:paululũ ac cipite. Parum eſt em quia iſti diſſerunt et diſputant neſcio quas impias nouitates: ⁊ nos conantur arguere ꝙ aliquid nouum dicamus. Ad hoc ergo lego ſanctũ cypꝛia/ num vt videatis quomodo ſit intellectus canonicus et catholicus ſenſus in his ver- bis quę pauloante tractaui. Interroga/ ½ tus eſt vtrum infans baptiʒzari debeat an⸗/ 1. Cor. 7. te octauũ diem:quia in veteri lege non lice Geñ.i bor circũcidi infantẽ niſi octauo die. Quę/ ſtio inde erat nata de die baptiʒandi:nam ð oꝛigine peccati nulla erat queſtio: ⁊ ideo ex ea re vnde nulla erat quęſtio: ſoluta eſt exoꝛta quęſtio. Sanctus cypꝛianus dixit inter cetera quę ſuperiuſ dixit. Pꝛopter qð neminẽ putamus ad gratiã conſequendaã impigendũ eſſe a lege quę iam ſtatuta eſt: nec ſpiritalem circumciſionẽ impediri car⸗ nal circumciſiõe debere:ſed omnẽ om̃ino admittendum eſſe ad gratiã chꝛiſti:quãdo ⁊ petrus in actibus apoſtoloꝛũ loquatur? dicat: Hheus mihi dixit neminẽ hominẽ cõ⸗ Acte munẽ dicendum ⁊ immundũ. Cęterũ ſi ho mines impedire aliquid ad cõſecutionem gratię poſſit:magis adultos ⁊ pꝛouectos ⁊ maioꝛeſ natu poſſint ĩpedire guioꝛa pcta. Poꝛro aũt etiã grauiſſimis delictoꝛibꝰ ⁊ in dſñio multũ ante peccãtibꝰ cũ poſtea credi/ derit remiſſio pctõꝝ dat᷑:⁊ a baptiſmo atq; gratia nemo pꝛohibetur: quãtomagis nõ debet pꝛohiberi infans: qui recens natus nihil peccauit:niſi ꝙ ſcõm adam carnaliter natus cõtagium moꝛtis antiquę pꝛima na tiuitate cõtraxit:qui ad remiſſa peccatoꝛũ accipiẽda: hoc ipſo facilius accedit: quod illi dimittuntur nõ pꝛopꝛia ſed aliena pec/ cata. Videte quemadmodũ de hac re ni/ hil dubitans:ſoluit illam vnde dubitaba/ tur:Hoc de fundamento eccleſię ſuppꝛeſſit: ad confirmandũ lapidem nutantẽ. Impe/ tremus ergo ſi poſſumus a fratribus nr̃is: ne nos inſuper awellent hereticos:qð eos talia diſputantes nos appellare poſſimus foꝛſitan ſi vellemus:nec tamen appellamꝰ. Suſtineat eos mater pijs viſceribus ſanã dos:poꝛtet docendos:ne plangat moꝛtu/ os. HNimium eſt quo pꝛogrediuntur: mul/- tum eſt: vix ferendum eſt: magnę patien/ tię adhuc ferri. Hon abutantur hac patien tia eccleſię: coꝛrigantur bonũ eſt: vt amici exhoꝛtamur:non vt inimici litigamus.De trahunt nobis:ferimus:canoni detrahũt: veritati nõ detrahant:Eccleſię ſanctę pꝛo remiſſione peccati oꝛiginalis paruuloꝛum quotidie laboꝛanti nõ cõtradicãt. Funda/ ta iſta res eſt: ferendus eſt diſputatoꝛ er/ rans in alis quęſtionibus nõ diligenter di geſtis:nõdum plena eccleſię auctoꝛitate fir matis:ibi ferendus ẽ erroꝛ:non tantũ pꝛo/ gredi debet vt etiam fundamentũ ipſum eccleſię quatere moliatur. Mõ expedit:ad/ huc foꝛte noſtra nõ eſt repꝛehendenda pa/ tientia: ſed debemus timere ne culpetur etiã negligẽtia.Sufficiat charitati veſtrę: habete ad illos qui noſtis illos:habete cũ illis amice:fraterne:placide: amanter: do/ lenter:quicquid poteſt faciat pietas: quia poſtea diligenda non erit impietas. Con/ uerſi ad dominũ. „ everbhis Apoſtoli: Nos em̃ ſu — us circuũciſio qui ſpiritui dei ſer/ imus: Serme xVy — — Poſtolicam lectionẽ aure ⁊ animo intendat ſanctitas veſtra:adiuuã Ado nos affectu apud dominũ deũ oſtrum:vt ea quę illic nobis reuelare di/ gnetur: ad vos apte atq; ſalubꝛiter pꝛo/ ferre poſſimus.Ergo cum legeretur: audi/ ſtis dicentẽ apoſtolũ paulum: Nos em̃ ſu/ Aluguſtini mus circumciſio qui ſpiritui dei ſeruimus. Scio plęroſq; codices habere: qui ſpiritu deo ſeruimus. Quantũ autẽ inſpicere po/ tuimus:plures gręci hoc habent: qui ſpiri tui dei ſeruimus. Sed non ibi quęſtio eſt: Aaniktfeſtũ eſt enim vtrũq;:⁊ congruum re gulę veritatis:quia ⁊ ſpiritui dei ſeruimꝰ: ⁊ nõ carne: ſed ſpiritu deo ſeruimus.Car/ ne em̃ ſeruit deo qͥ de rebus carnalibus ſpe rat ſe placere deo.Cum vero ⁊ ipſa caro ad bona opera ſpiritui ſubditur:ſpiritu ſerui/ mus deo:quia carnem domamus vt ſpiri/ tus obtemperet deo.Spiritus em̃ regit:ca ro regitur:nec ſpiritus bene regit: ſi nõ re- gat᷑. Cum ergo ait: Nos ſumus circũciſio: videte quid voluerit intelligi in illa circũ ciſione quę in vmbꝛa data eſt:ſigniſicante: quę remota ẽ luce veniente. Cur autẽ non dixerit:Nos habemus circumciſionẽ: ſed nos ſumus circũciſio? Sic accipite hoc vo/ luiſſe apoſtolũ dicere:Nos ſumus iuſticia. CLircumciſio em̃ iuſticia eſt. AMagis em̃ cõ/ mendat cum dicit dicendo nos eſſe iuſtici/ am:qᷓ; dicendo nos eſſe iuſtos: ita tamẽ vt cum iuſticiã dicit:eſſe iuſtos intelligamus. Non em̃ illa incõmutabilis iuſticia cuius participes facti ſumꝰ:ſᷣ quẽadmodũ dicit᷑: magna ibi iuuentꝰeſt:ꝓ multis iuuenibꝰ: ſic dicit᷑ iuſticia vt intelligant᷑ iuſti. Audite hoc ipſum euidentius:eodem dicente apo ſtolo: Vt nos inquit ſimus iuſticia dei in ipſo. Nos ſimus iuſticia nõ noſtra ſed dei: ab illo accepta non a nobis aſſumpta:im/ partita non vſurpata:donata non rapta. Cuidam em̃ rapina erat eſſe ęqualis dei: ⁊ quoniã quęſiuit rapinã:inuenit ruinã.Do Pbil.2. minus autem noſter ieſus chꝛiſtus:cum in foꝛma dei eſſet: nõ rapinam arbitratus eſt eſſe ęqualis deo. Cui em̃ ęqualitas dei na/ tura erat:rapina nõ erat:ſed tamen ſemet/ ipſum exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens:vt nos eſſemus iuſticia dei in ipſo. Si em̃ ille paupertatem vitaret:nos paupertate non careremus. Pauper enim ille factus eſt: 2. Cor:.. cum diues eſſet:vt illius paupertate:ſicut ſcriptum eſt: nos ditaremur. Diuitig illi⸗ us quid nos facturę ſunt: cuius pauper/ tas nos diuites facit? Apoſtolus ergo non tibi negauit circumciſionem: ſed expoſu/ it:lucem pꝛętẽdit: vmbꝛam remouit. Nos ſumus inquit circumciſio: qui ſpiritu deo ſeruimus:⁊ gloꝛiamur in chꝛiſto ieſu: et nõ geno⸗ Per ganneie gefentes ſonegoick xc: Cuard lidiscor⸗ achaſonm uslekonil m fuſtn ocan larpennn erg Culelisen eio o: Dena octuuo die! pumusun debusrett disſepuln ius. Donmt bisttenum ſinuchoi⸗ etpoopne minustein cane guir Ciaſo⸗ ſeluneritg ſa ſtäcatonu. falghifaat dosdado Naschon ſepneid⸗ gcceplſes. Gearaern ſigate⸗ iuß pſi. e Quidett eisinuen liodog giordor Potlsg Mlvens t; Meedann nnao Age – ſckbrnai⸗ tteltane nalübbe Ausnnenn Bcope kennine ſtſbone R ne ſidentes:ipſi erant qui de carnis circũci habere ſiducia: magis ego. Et audi in car⸗ nni rigiin ſione gloꝛiabant᷑.De quibus alio loco di/ ne fiduciam circumciſiõe octaui diei: id eſt euriſtng Vbil.ʒe cit: Quoꝝ deus venter eſt: ⁊ gloꝛia in pu/ nõ pꝛoſelitus:nõ aduena ad populuʒz dei: edibhengf Qdẽdis eoꝝ. Intellige tu circũciſionẽ: ⁊ eſto nõ maioꝛ circũciſus: ſed a parentibus na⸗ wnbiggih Ps.iio. circũciſio:intellige ⁊ eſto. Intellectꝰ em̃ bo tus iudęus. Habeo circũciſionem octaui biłʒ. nnen nus: ſed om̃ibus qui faciũt eum. Hõ vti; diei ex genere iſrael: de tribu beniamin:pbe prmigine Beß. 17. fruſtra octauo die iuſſus ẽ infãs circũcidi: bꝛeus ex hebꝛxis: ſcm legem phariſęus. ¶ Nhſannn, niſi qꝛ petra qua circcidimur chꝛiſt'erat. Pꝛimarij qdẽ erant: ⁊ qſi ad nobilitatẽ iu⸗ D Zoſue.5. Cultellis em̃ petrinis circũciſus eſt popu- daicã ſegregari: nõ antombeloit plebi cõ⸗ dtel Corj.-10. us: Petra autẽ erat chꝛiſtus. Quare ergo mixti: qui dicebantur phariſei. Nam dicik hünrhenn octauo die? Quia in hebdomadibus idẽ hoc verbum: quaſi ſegregationẽ interpꝛe⸗ dommſt pꝛimus qui ⁊ octauꝰ. Completis em̃ ſeptẽ tari:quomodo in latina dicitur egregius: Shrnstiſet diebus redit᷑ ad pꝛimũ: finitus ſepytimus: quaſi a grege ſeparatus. F uerunt autẽ iſ/ usbanengrſti dñs ſepultus:redit᷑ ad pꝛimũ:dñs reſuſci- raelitę:id ex genere iſrael:etiam illi qui ſe⸗ Bosſumnsdict tus. Domini em̃ reſuſcitatio pꝛęmiſit no/ parati fuerant a templo. Remanſit autem 5. Regl. 12. unuelgnluai bis etenum diem:et conſecrauit nobis do ad templũ tribus iuda: ⁊ trib beniamin: aduchighian minicũ diẽ.Qui vocat᷑ dominicus: ipſe vi Tribus leui in ſacerdotibus:tribꝰ iuda re nante ſurine det᷑ pꝛopꝛie ad dñm pertinere:qꝛ eo die do gia:⁊ tribus beniamin: hoc ſolum reman/ ” minus reſurrexit. Redadita eſt petra:circũ/ ſit in hieruſalem:⁊ ad templũ dei:quando Arruirde⸗ cidant᷑ qui volunt dicere: Hos em̃ ſumus facta eſt ſeparatio illa in ſeruo ſalomonis. thaimuaaa Ro⸗4. circũciſio. Tradit eſt em̃ ꝓpter pctã nrfa: Mon ergo leuiter accipiatis quod ait:tri⸗ ud Grgrii ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtiſicationẽ nrf̃am. Ju/ bus beniamin inherens ine:nd rerrdens H ahnmdm Abpb. 2. ſtificatio tua: circũciſio tua: nõ eſt a te. Oꝛa a templo: hebꝛeus ex hebꝛeis: ſcõᷣm legem NPhit. „· Fidt uns tia ſalui facti eſtis ꝑ fidẽ: ⁊ hoc non ex vo/ phariſeus: ßm emulationẽ perſe equens ec⸗ . küirimi bis:ᷣ dei donũ eſt: Mõ ex operibꝰ:ne foꝛte deſiam dei. Inter merita ſua cõmemoꝛat kinnsinlinn dicas: Pꝛomerui:⁊ ideo accepi. Nõ putes ꝙ fuerit perſecutoꝛ: ſcõm ęmulationẽ in/ mnizilu, te ꝓmerẽdo accepiſſe: qͥnõ ꝓmereres niſi quit. Qua ęmulatione? Hon eram inquit Sgiumin accepiſſes. Gꝛatia pᷣceſſit meritũ tuum: nõ piger iudęus:quicquid erat quod legi meę , uun⸗ huni gratia ex merito:ſed meritũ ex gratia. Mãa aduerſarium videbatur:impatienter fere/ gglift Au ſi gratia ex merito:emiſti:non gratis acceꝰ bam:acriter inſequebar. hheęc apud iudęos Ermmn icln Ps. SS· piſti. Pꝛo nihilo inqͥt ſaluos facies illos. nobilitas:ſed apud chꝛiſtum querit᷑ humi/ kinnsitn Quid eſt ꝓ nihilo ſaluos facies? Nihil in litas. Ideo ibi iſte ſaulus:hic paulꝰ*. Sau⸗ aninnſir eis inuenis vnde ſalues:⁊ tñũ ſaluas. Gꝛa/ lus a ſaule nomen dirtuat᷑.Qui fuerit ſaul— nobiseſungu tis das:gratis ſaluas.Om̃ia merita pꝛece/ noſtis:ipſiꝰ electa eſt ſtatura pꝛoceris: Sic · Begj. ro⸗ Eonnn nn dis: vt dona tua cõſequantur merita tia. eum deſcribit ſcriptura: ꝙ ſupereminens ueſeggulicn Pꝛoꝛſus gratis das: gatis ſaluas: qui ni/ eſſet de omnibus quãdo electus eſt vt vn/ inuentuide . . . 3 B R 8 VA „ . * . . . hil inuenis vnde ſalues: ⁊ multũ inuenis bis Apoſtoli B in carne ſidentes. Reſpexit quoſdã in car/ Bermo Xv contemnã. Si quis alius in carne putat ſe geretur in regem. Mon fuit ſic ſaulus: ſed uscniude Mpik.. vnde damnes. Hos ergo inquit ſumus cir factus paulus. Paulus em̃ paruus: idoo untintl . cumciſio qui ſi piritui dei ſe eruimꝰ: ? gloꝛia⸗/ paulus modicus.Ergo ſcᷣm emulationeʒ Nbil.z. ti eguluſdh 2. Corero. Mur in chꝛiſto ieſu. Qui gloꝛiat᷑ in dño glo inquit perſequens eccleſiam. Hinc intelli- tſeltnn riet᷑. Et nõ in carne fidentes.Et quid eſt fi · gãt homines qualis apud iudęos fuerim: ſeniminn dere in carne: Audite inquit. Quãq; ego qui chꝛiſti eccleſiam perſequebar ęmula/ einip⸗ il inquit habeã fiduciam ⁊ in carne. Si quis tione traditionũ paternarũ.Addit: Scom s uontnrlu alius in carne putat ſe habere fiduciã: ma/ iuſticiam que in lege eſt: qua fuerim ſine nig l⸗ cuch gis ego. NHNe arbitremini inquit me hoc cõ- querela. Mouit charitas veſtra dictos eſſe ongertri demnare quod nõ habeo. QAuid magnum ſine querela: ambulaſſe in omnibus iuſtiſi- 1. Dunet eſt ſi homo abiectus: plebęius: ignobilis: catiõibus domini: ʒachariam ⁊ heliʒabet. Aucj.i. i in ptemnat nobilitatem: ⁊ tunc exhibeat ve- In oibus inquit ſcriptura iuſtiſicatiõibus olusche ram humilitatẽ: Quãqᷓ; ego inquit habeẽ dñi ambulaſſe ſine qrela. Ecce hoc erat et hen ſlc ſiduciã z i carne: Ideo vos inqt doceo cõ/ paulus noſter. Quando ſaulus erat: in le- unmmni temnere:quoniã videtis me habere quod ge ſine qrela ambulabat. Et qð ĩ eo fuit ſt/ auliaj Bancti ne querela: hoc de illo faciebat magnã que D relã. QAuid ergo putamus fratres eſſe ſine Phik.z. querela? Scðm iuſticiã quę in lege eſt eſſe malũ eſt? Si malũ eſt ᷣm iuſticiã ꝗ in lege ẽ eſſe ſine querela: aliquid mali eſt lex? Sʒ Ro.. habemꝰ eundẽ apim dicentẽ: Itaq; lex qᷣ/ dem ſancta: ⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bo num. Si lex ſancta: 1 mandatũ ſanctũ: ⁊ iu ſtũ ⁊ bonũ: ᷣm iuſticiã quęẽ ex lege ſancta ↄuerſaris ſine querela: quõ poteſt non eſſe bonũ? Quõ poteſt nõ eſſe ſanctũ?: An foꝛ/ te ſanctũ nõ eſt? Audiamꝰ ipſum aplm qͥd Phil.ʒ. Dicat:Quę mihi lucra fuerũt: hęc pꝛopter chꝛiſtũ damna eſſe duxi. DHamna ſua dicit: æ inter damna ſua cõputat: ꝙ in iuſticia qᷓ in lege fuerit ſine querela. Verũtamẽ in/ quit ⁊ arbitroꝛ ola damna eſſe ꝓpter emi⸗/ comparo eminẽtię dñi noſtri ieſu chꝛiſti. IAlud ſitio: hoc ↄtemno. Parũ eſt hoc. Pꝛopter quẽ arbitroꝛ inquit omia nõ ſolum detrimenta eſſe:verũ ⁊ ſter coꝛa exiſtimaui eſſe vt chꝛiſtũ lucrifacerẽ. AQAQAueſtio maioꝛ exoꝛta eſt. Si m iuſticiam quę in lege eſt verſabaris ſine querela: et hoc in detrimẽtis tuis:in damnis: in ſter- coꝛibus computas vt chꝛiſtũ lucrifacias: S iuſticia illa a chꝛiſto pꝛohibebat? Obſecro te:expone hoc paululũ. Deo potius dica/ mus vt illuminet ⁊ nos:a quo ⁊ ipſe illumi 2. Cor.ʒ, natus eſt qui epiſtolã iſtam ſcripſit nobis: nõ attramẽto: ſed ſpiritu dei viui. Videt chariſſimi qᷓ; ſit arduũ:qᷓ; difficile intellige/ re hoc:cum ↄſtet legem ſanctã eſſe: ⁊ man/ datũ ſanciũ ⁊ iuſtũ ⁊ bonũ:cõſtetq; om̃ino inter fideles catholicos:ita vt nemo diſſen tiat niſi qui non vult eſſe catholicus:hanc legẽ nõ datã niſi a dño deo noſtro: ſm iſtã iuſticiã quę in lege eſt ↄuerſari ſine quere/ la: impedimentũ fuiſſe apłi ne veniret ad chꝛiſtũ:nec ceum veniſſe ad chꝛiſtũ: niſi hoc qð fuit ſᷣm iuſticiã quę in lege eſt ſine que- rela inter damna ⁊ detrimẽta ⁊ ſtercoꝛa cõ/ putaſſet. Sequamur ergo ⁊ accedamꝰ ali/ quantulũ:ne foꝛte in ipſis verbis apli elu/ ceſcat nobis aliquid: vnde iſta remoueat᷑ ⁊ ſoluat᷑ obſcuritas. Detrimẽta inquit credi Ali hec oĩia: ⁊ ſtercoꝛa exiſtimaui vt chꝛiſtũ lucrifacerẽ. Intẽdite obſecro. Damna:de/ trimẽta:ſtercoꝛa iſta exiſtimaui: in quibus etiã illud cõmemoꝛo ꝙ fuerim ſine querela ſ̃m iuſticiã quę in lege eſt.Exiſtimaui ergo Aluguſtini hec detrimẽta et ſtercoꝛa vt chꝛiſtũ lucrifa⸗ ciam: ⁊ inueniar in illo:nõ habens meã iu/ ſticiã que ex lege eſt. Qui pꝛeueniſtis intel⸗ lectu expoſitionẽ:arbitramini vos tanquã veloces in via cum tardioꝛibus ambulare. Celeritas aliquantũ repꝛimat᷑: ne comes tardioꝛ deferat᷑. Vt chꝛiſtũ inquit lucrifa⸗ ciã: ⁊ inueniar in illo:nõ habens meã iuſti/ ciam quę ex lege eſt. Si meã dixerat: qua⸗ re addidit ex lege:? Si em̃ ex lege eſſet: quõã tua eſt: Munquid tu tibi impoſuiſti legẽ⸗ Deus legẽ dedit:deus legẽ impoſuit: deꝰ legi ſuę te obtemperare pꝛęcepit.Lex ſi nõ te doceret:quẽadmodum viuere deberes: quõ poſſes habere iuſticiã ſine querela ᷣm legem? Si ſᷣm legẽ habes:quõ diciſ:nõ ha bens meʒ iuſticiã quę ex lege eſt: ſed eam quę eſt per fidẽ chꝛiſti quę eſt a deo?: Jam ̊ E dicã vt potero:reuelet melius qui vos poſ ſidet: donet ⁊ intellectũ ⁊ effectũ.Donabit em effectũ:ſi donabit affectum: hoc eſt em̃ qð volo dicere. Cege dei ꝓpoſita: ipſa em̃ dixit:MNon ↄcupiſces.Lege ergo dei ꝓpo⸗ ſita: exceptis illis carnalibus ſacramẽtis qᷓ fuerũt vmbꝛę futuroꝝ.Lege dei pꝛopoſita quiſquis timuerit:⁊ ſuis viribus eã imple re ſe poſſe putauerit: ⁊ fecerit qð lex iubet: nõ amãdo iuſticia: ſed tantũmodo pęna: fuit quidẽ ſᷣm iuſticiã quę ex lege eſt hõ ſi ne querela:nõ furat᷑:nõ adulterat:nõ dicit falſum teſtimoniũ:nõ facit homicidiũ:nõ ↄcupiſcit rem pꝛoximi ſui. Poteſt hoc: po⸗ teſt foꝛtaſſis. Unde? Timoꝛe penę: quãq; qui timoꝛe penę nõ ↄcupiſcit: puto qꝛ ↄcu/ piſcit. Terroꝛe ingenti armoꝝ atq; teloꝛũ: ⁊ circũdantis foꝛſitan multitudinis vel ob uiam euntis:etiã leo reuocat᷑ a pꝛęda: ⁊ tũ leo venit:leo redit:pꝛędam nõ rapuit:non maliciã poſuit. Si talis es: adhuc iuſticia eſt:qua iuſticia tibi cõſulis ne toꝛquearis. Auid magnũ eſt penam nõ timere?Quis eam nõ timet?: Quis latro:quis ſceleratꝰ: quis nefarius: Sed hoc intereſt inter timo rem tuuʒ:timoꝛẽq; latronis: ꝙ latro timet leges hominũ:⁊ ideo facit latrociniũ:quia ſperat ſe fallere leges hoĩm: tu autẽ leges eius times:eius pęnã timeſ quẽ fallere nõ potes. Nam ſi fallere poſſes:quid nõ feciſ⸗ ſes? Ergo ⁊ ↄcupiſentiã tuã malã nõ amoꝛ tollit:ſed timoꝛ pꝛęmit. Ad ouile venit lu/ pus:latratu canũ ⁊ clamoꝛe paſtoꝝ ab oui li reuerſus eſt lupus. Ipſe tñ lupus in ouẽ ſus Uodeleget N lgigee er ſetit ſichelien potes line goftnnes nornilfi⸗ dabitiuu i eni unoobi ſet⸗ cun piu norfuitden ustetun r que p na dermeta: r Ceſipe intn Nuweban enennee Pro dianm /1 genoſen ſci⸗ Gec bentesii crlegeelt oepenet bantiuſti caneütan ſegnisle nitQuen ner id P hinperin ludis iulhkicet allosin lientid don cgtori ſienog fguſer luſois ceſamin ſhniush lilenpe. oruiste gu ppi⸗ nitn Deunn ſypedie anste tbeſt. chanitn hoſtaeb chitil Nuiten drnmmn o ronhiemt,⸗ mi un Cfüfmntn ödebetzit Sineidine ichetlehtiſge dcdiingtſiiß emgcn lait den – nſifnch didenglödlltin = = S= — ☛ = niaetnnn i Luncegiml gitchi Nn dita iun heeti Eedei oltr ai . Legapne wor. Legdapoptin tſuisnnhseic etſuanclaue 1 H ſeduntinole nicgralechi, köadleN A — — =— „ =S 2 — = „ = S= = — = — — ☛ ☛ —.0 =2 E☛D — ———— „ = = =ẽ De verbis Apoſtoli vertat᷑. Facit em̃ ⁊ hoc dñs: ſed ipſa eſt iu⸗ ſtticia eius:nõ tua. Nam q;ddiu habes tuã: potes timere pęnazʒ:nõ amare iuſticiã.Er/ go fratres mei:habet delitias ſuas iniqui/ tas:⁊ iuſticia nõ habet? Delectat malũ: et Yõ. S4. nõ delectat bonũ? Delectat om̃ino: ſ dñs dabit ſuauitatẽ:⁊ terra noſtra dabit fructũ ſuũ. Ille niſi pꝛioꝛ det ſuauitatẽ: terra no⸗ ſtra nõ dabit niſi ſterilitatẽ. ãc ergo iuſti- Ps. SDʒ. ciam ↄcupiuit apoſtolus:delectatꝰ eſt:me/ moꝛ fuit dei ⁊ delectatus eſt:cõcupiuit aĩa eius ⁊ ęſtuauit in atria dñi:⁊ viluerunt oĩa VNVbil.ʒ. quę ꝓ magno habebat:facta ſunt damna: detrimẽta:ſtercoꝛa. hhic em̃ erat ⁊ illud qð Satł.i. eccleſiã perſequebat᷑:ſᷣm ęmulationẽ pater naꝝ traditionũ. Inde erat qꝛ ſuã iuſticiam H⸗ſtituebat: nõ iuſticiã dei ꝗrebat. Videte ccm̃ qꝛ inde ꝑſequebat᷑ eccleſiã. Quid ergo Ro.9. dicimꝰ? Ait alio loco ipᷣe apłs:Quia gẽtes quę nõ ſectabant᷑ iuſticiã apꝛehenderft iu/ ſticiã. Sed quã?: Juſticiã aũt quę ex fide ẽ. BGentes aũt quę nõ ſectabant᷑ iuſticiã quę ex lege eſt:quaſi pꝛopꝛiã ſuam quę fit de ti- moꝛe pęnę nõ de amoꝛe iuſticię:qꝛ nõ ſecta bant᷑ iuſticiã:appꝛehenderũt iuſticiã: iuſti/ ciam aũt quę ex fide eſt. Irael aũt inqͥt ꝑ/ ſequẽs legẽ iuſticię:in legẽ iuſticię nõ pue/ nit.QAuare?: Quia nõ ex fide. QAuid eſt qꝛ non ex fide? Hon ſperauit in deum: non i RoA. lam petiuit a deo:non credidit in eum qui Lud 18. iuſtificat impiũ: MNon fuit ſitis publicano oculos in terrã deijcienti:pectus ſuũ percu tienti ⁊ dicẽti:Oſie pꝛopitius eſto mihi pec Ro. 53: catoꝛi.Ergo ꝑſequẽs legẽ iuſticię:iĩ legẽ iu/ ſticię nõ ꝑuenit.QAuare? Quia nõ ex fide: Hſᷣ quaſi ex operibꝰ offenderũt in lapidẽ of⸗ fenſiõis.Eccevnde ſaulus perſequebat᷑ ec/ cleſiam:in lapidem offenſiõis offendebat. Chꝛiſtus humilis in terra iacebat: in cęlis quidẽ ⁊ ipſe erat. Leuata illo a carne ſua a moꝛtuis reſuſcitata:ſed niſi ⁊ in terra chꝛi/ Aetj.9. ſtus iaceret: nõ ipſi ſaulo clamaret: qͥd me perſequeris.Ergo ille iacebat:qꝛ humilita tem piã perferebat:ille offendebat: qꝛ non videbat.Et totũ hoc nõ videre vnde erat⸗ De tumoꝛe ſuperbię. Quid eſt de tumoꝛe ſuperbię: Quaſi de iuſticia ſua. Ex lege qᷣ/ dem:vᷣ ſua.Quid eſt ex lege?Qauia in man datis legis.Quid eſt de ſua? Tanqᷓ; de vi/ ribꝰſuis. Amoꝛ deerat:amoꝛ iuſticię:amoꝛ charitatis chꝛiſti.Et vnde illi amoꝛ? Soluſ poſſidebat timoꝛ: charitati venturę locum Bermo xv in coꝛde ſeruabat.Cum ſeęuiret ⁊ erectus ia ctabundus gloꝛians apud ipſos iudęos ꝙ Sal.1. ſm ęmulationẽ paternaꝝ traditionũ per⸗ ſequebat᷑ eccleſiã:cũ ſibi videret᷑ excelſus: audiuit deſuper vocẽ dñii noſtri ieſu chꝛiſti iam in ceęlo ſedentis: ⁊ adhuc humilitatem cõmendatis: Saule inquit ſaule: quid me perſequeris:Durũ eſt tibi aduerſus ſtimu lum calces mittere. Poſſim te dimittere: tu em̃ vexareris punctiõibus meis:nõ ego frangerer calcibus tuis:ſed nõ te dimitto. Sęuis et miſereoꝛ. Quid me perſequeris⸗ Non em̃ timeo te:ne iteꝝ crucifigas me: ſᷣ volo agnoſcas me:ne occidas:nõ me:ſ te. lhoꝛruit ergo apłs:percuſſus ⁊ pꝛoſtratus: erectus et inſtructus. Factũ eſt em̃ in illo: Ego ꝑcutiã ⁊ ego ſanabo. Non em̃ ait:Sa Deuiʒ.ʒꝛ. nabo ⁊ percutiã:ſᷣ percutiã ⁊ ſanabo. Per⸗ cutiã te:⁊ dabo tibi me.Sic pꝛoſtratuſ hoꝛ ruit iuſticiã ſuã:ĩ qua erat certe ſine quere/ la:laudabiliſ:magnus:q̃ſi gloꝛioſus apud iudęos.Detrimẽta exiſtimauit: damna cre NObit. didit:ſtercoꝛa deputauit vt inueniret᷑ in il/ lo nõ habens ſuã iuſticiã quę ex lege eſt: 5 eam quę per ſidẽ eſt chꝛiſti: quę eſt inquit ex deo. Illi aũt qui offenderũt in lapidem & offenſiõis:qͥd de illis dicit ipſe apoſtolus: Qui nõ inquit ex ſide: ſᷣ tanq; ex operibꝰ: Ro.. qꝛ ipſi quaſi ſua iuſticia offenderũt in lapi-· dem offenſiõis:ſicut ſcriptũ eſt:Ecce pono eſa.as. in ſyon lapidẽ offenſiõis ⁊ petrã ſcandali: ⁊ qui crediderit in eum nõ ↄfundet᷑:qui em̃ crediderit in eum nõ habebit ſuã iuſticiam quę ex lege eſt:q;uis ſit bona lex:ſed imple bit ipſam legem: nõ ſua iuſticia ſed data ex deo. Ita em̃ nõ ↄfundet᷑: Charitas em̃ ple/ Ro.i⸗ nitudo eſt legis.Et vnde iſta charitas ditf/ Ro. . fuſa eſt in coꝛdibus noſtris? Mõ vtiq; a no bis:ſed per ſpiritũſanctũ qui datus eſt no/ bis. Offenderf̃t ergo illi in lapidẽ offenſio ⸗/ Ro. 9. nis ⁊ petrã ſcãdali:Et ait de illis: Fratres: Ro.io. bona voluntas quidẽ coꝛdis mei:⁊ depꝛe-/ Actf. 9⸗ catio ad dñm pꝛo illis in ſalutẽ. Depꝛecat᷑ apls pꝛo nõ credentibꝰ vt credãt:pꝛo auer/ ſis vt ↄuertant᷑. Videtis qꝛ nec ipſa cõuer/ ſio ſine dei adiutoꝛio. Depꝛecatio inqͥt ad deũ pꝛo illis in ſalutẽ. Teſtimoniũ em̃ per/api.⁊. hibeo:qꝛ ʒelum dei habẽt. Sic habebat ⁊ ipſe: ʒelum dei habebat. Sed quomodoæ Quomodo habebat:Sed nõ ſᷣm ſcientiã. Quid eſt h:nõ ſᷣm ſcientia? Ignoꝛãtes em̃ dei iuſticis:⁊ ſuã volentes ↄſtituere. Vnde £ Bo. P5. 1260 Ro. Ie. Ps. 151. No. 10. H iſte coꝛrectus inquit:nõ habens meãò iuſti⸗ ciam. Illi volunt ſuã ↄſtituere:adhuc eos delectat in ſtercoꝛe iacens. Ego nõ habeo meã iuſticiã: ſed eam quę ẽ per fidẽ chꝛiſti: iuſticiã ex deo:iuſticiã inqᷓ; ex deo qui iuſti⸗ ficat impiũ. Tolle te: tolle inq; te a te: im/ pedis te:ſi tu te ędiſicas: ruinam ędiſicas. Niſi dñs ędiſicauerit domũ:inuanũ labo/ rauerũt qui ędiſicant eam. Moli ergo velle habere iuſticiã tuam. Certe ex lege ẽ: nem/ pe ex lege eſt. Certe deus dedit legẽ:⁊ quia iuſticia ex lege ẽ:nõ ſit tua. Apoſtolus pau lus loquit᷑: minantes iuſticiã ſuam nõ ca/ lumniẽt᷑.Ecce vbi illũ habes: Aperi:lege: audi:vide:tuã iuſticiã noli habere: ſterco/ ra illã deputat apoſtolus:qᷓ;ᷓuis ſit ex lege: tamẽ quia ſuã. IJgnoꝛantes em̃ dei iuſticiã 2 ſuã volẽtes ↄſtituere: iuſticię dei nõ ſunt ſubiecti. Holi putare quia chꝛiſtianus vo- caris:ideo te nõ poſſe offendere in lapideʒ offenſiõis. Cuius gratię derogas:in ipſũ offendis. Minus ẽ offendere chꝛiſtũ in cruu ce pẽdentẽ: ex grᷣa ſit:a deo tibi ſit:nõ tua ſit.Sacerdo E. Juſticia ſit: v teſ tui inqͥt induãt᷑ iuſticia. Veſtis accipit᷑: nõ cum capillis naſcit᷑:pecoꝛa de ſuo veſti/ untur.Hhanc pꝛędicat apoſtolus paulus: a deo tibi ſit:Geme vt impetres:ploꝛavt im petres:crede vt impetres.Qui inuocaue/ rit nomẽ dñ̃i ſaluus erit.An putatis ſic di- ctum eſſe: Qui inuocauerit nomen dñi ſal uus erit:quaſi a febꝛe:aut a peſte: aut a po dagra:aut aliqͥ doloꝛe coꝛꝑis?: Hõ ſic: ſal/ uus erit:iuſtꝰ erit: Quia nõ ẽ opꝰ ſanis me dicus:vᷣ male habẽtibꝰ: Expoſuit cũ dixit: Nõ veni vocare iuſtos ſed peccatoꝛes. Vi Phit.ʒ. dete ergo quid ſequit᷑. Et inueniar inquit 1Cor. 15. Bo.s in illo:nõ habens meã iuſticiã quę ex lege eſt:qᷓ;uis ex lege:tamen meã: ſed eam quę eſt per fidẽ chꝛiſti: quę impetrat a deo quę eſt ex deo iuſticiã in ſide ad cognoſcẽdum eum: et virtutem reſurrectionis eius. Ali/ quid magnũ eſt:agnoſcere virtutẽ reſurre- ctionis chꝛiſti.hoc putatis eſſe magnũ:qꝛ carnẽ ſuam reſuſcitauit? Ipſam dixitvirtu tem reſurrectiõis eius? Honne erit etiã no ſtra in fine ſęculi reſurrectio? Nonne ⁊ no/ ſtrum coꝛruptibile hoc induet incoꝛruptio/ nem:⁊ moꝛtale hoc induet immoꝛtalitatẽ? Mõne quomodo ipſe reſurrexit a moꝛtuis: s. Tt iã nõ moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ domina/ bitur: ſic ⁊ nos mirabiliꝰ:vt ita dicẽ: Nam Auguſtini illius caro nõ vidit coꝛruptionẽ: nfa de ci/ nere reparat᷑. Magnũ eſt quidẽ quia pꝛe/ ceſſit in exemplo:et dedit nobis quid ſpe- raremus:ſed nõ hoc eſt ſolũ. Ille qui de iu ſticia loquebat᷑ nõ ſua:ſed illa quę ex deo ẽ ⁊ ibi nominauit virtutẽ reſurrectiõis chꝛi- ſti: Agnoſce ibi iuſtiſicationẽ tuã.Ex illius em̃ reſurrectiõe iuſtiſicamur: tanq; a petra circũcidamur: ꝓpterea inde cępit: Nos ſu mus circũciſio. Vnde circũciſio? A petra. Qua petra:?. Chꝛiſto. Quomodo? Octa/ uo die. Quomodo reſurrexit? Hominico die. Hanc ergo fratres mei inſtificationẽ:⁊ habeamus inquantũ habemus: et augea/ mus inquantũ minoꝛes ſumus: ⁊ perficia/ mus cum illuc venerimus vbi dicit᷑: Ubi ẽ conixy moꝛs victoꝛia tua? Vbi ẽ moꝛs aculeus tu- us?: Sed totũ ex deo:nõ tamẽ quaſi doꝛmi nõ velimus.Sine voluntate tua:nõ erit in te iuſticia dei. Voluntas quidẽ nõ eſt niſi tua:iuſticia nõ eſt niſi dei. Eſſe põt iuſticia dei ſine voluntate tua:ſed in te eſſe nõ põt 4 entes:nõ quaſi vt nõ conemur:nõ quaſiyp niſi per voluntatẽ tuam. Demonſtratũ eſt quid agere debeas. Juſſit lex:nõ facias il⸗ lud:nõ illud:fac hoc atq; illud. DPemõſtra/ tum eſt tibi: iuſſum eſt tibi: apertũ eſt tibi coꝛ:intellexiſti qͥd facias: roga vt facias: ſi cognoſcis virtutẽ reſurrectiõis chꝛiſti. Tra ditus eſt em̃ pꝛopter delicta nr̃a: ⁊ reſurre/ cet nos: ⁊ iuſtos faciat nos.Eris opuſ dei: nõ ſolum quia homo es: ſed etiã qꝛ iuſtus Si hominẽ te fecit deus:⁊ iuſtũ tu te facis: melius aliquid facis qᷓ; fecit deus: ſed ſine te fecit deus. Mon em̃ adhibuiſti aliquẽ cõ ſenſum vt te faceret deus. Quomodo con ſentiebas qui non eras? Quia ergo fecit te ſine te:nõ te iuſtificat ſine te.Ergo fecit ne⸗ ſcientẽ:iuſtiſicat volentẽ. Lamẽ ipſe iuſti/ ficat ne ſit iuſticia tua: ne redeas ad dam/ na:ad detrimẽta ⁊ ſtercoꝛa:inuenire in ille nõ habẽs iuſticiã tuam quę ex lege eſt: ſed iuſticiã per fidẽ xpᷣi quę ẽ ex deo: iuſticiã ex fide ad cognoſcendũ eum ⁊ virtutẽ reſurre ctiõis eiꝰ: ⁊ comunicationẽ paſſionũ eiꝰ:⁊ ipᷣa virtꝰ tua erit:ↄmunicatio paſſionũ xpᷣi virtꝰtua erit.Quid aũt erit ĩ cõmunicatiõi bꝰpaſſionũ xpᷣi:ſi charitas nõ erit: Nõnei/ ueniũt᷑ toꝛti latrones ĩ tãta foꝛtitudine coꝛ/ poꝝ:vt quids eoꝝ nõ ſolum ↄſcios pꝛode/ Ro. 4- xit pꝛopter iuſtiſicationẽ noſtrã: vt iuſtiſi · es. Alelius ẽ em̃ iuſtũ eſſe:qᷓ; hominẽ eſſe. 3 De⸗ keroltennt ſunt,)e ſolaterti ſentonin geovo g agroona ninh tlleneid⸗ Norocl ert⸗oent fonoubus .Drltüs ſcgenopo ponnitdef uittantap cmuncre gugogto⸗ lona. chuntas. nel awe Nlhipwch Uiſtonuch GuntneO lbichanta ſerbezyn ſici Sien⸗ Ucabisen gkochant ſkäinve entav 6, wetibi us ffis biotace lumm ntuonus Uusdele ſunbebit Neinoinde nere. G d Mengang Rorolti Mfmlin Homnens . Annſi D neiens diftuceo 4 mneng ang ſihnſr keahriaſi⸗ len Qummtri wünent Den Eenai ianti⸗ — — Cesſunng ig musſzſäſti iinnunle, Nnönniguin cnenmigen nruemunictn Unns utſ it ida. Eleſintin uſednuchiſt un. Denmhiit Aultloniſtat ug Aus Doitn eſtube penict us: rir delminnin mmipfi niii gtnos Golhli es ſtcigit fichezmnn 2. Cor. 4. tyr. – * 2 re noluerint: ſed nec oĩa ſua ↄfiteri dignati ſunt? Inter cruciatus:inter toꝛmẽta effoſ/ ſis lateribus: ⁊ pene perditis mẽbꝛis: mã/ ſerit animꝰ in obſtinatiõe nequiſſima. Vi/ de ergo quid amabant. Facere tñ iſta ſine magno amoꝛe nõ poterant.Sʒ nõ ſic ama- toꝛ dei.Deus nõ amatur niſi de deo. Ama⸗/ uit ille neſcio quid aliud de carne:ſicut ho/ mo qͥ quodlibet amauit: ſocios ſuos ama/ uerit: ↄſcientiã ſcelerũ amauerit: gloꝛiã in facinoꝛibus amauerit:quodlibet amaue/ rit.Multũ amauit:qui toꝛqueri potuit:de ficere nõ potuit.Si g ille nõ potuit qͥ toꝛqri potuit:deſicere nõ potuit.Si g ille nõ po/ tuit tanta ꝑferre ſine amoꝛe:nec tu poteris cõmunicare xpᷣi paſſionibꝰ ſine amoꝛe.Sʒ quęro quo amoꝛe: Non ſit cupiditas: ſᷣ ſit 1. Corj.iʒ. charitas.Si enim inquit tradidero coꝛpuſ meũ vt ardeã: et charitatẽ nõ habeã:nihil mihi pꝛodeſt. Vt pꝛoſit tibi cõmunicatio paſſionũ chꝛiſti: charitas aſſit. Vnde tibi charitas:O mẽdiciſſima infirmitas: vnde tibi charitas dei? Vis oſtendo tibi vnde ſit tibi? ꝓpſum interroga hoꝛreariũ domi/ nicũ. Si em̃ in te fuerit charitas dei: cõmu nicabis chꝛiſti paſſiõibus: et verus eris in quo charitas coꝛonat᷑. Ipſe erat verꝰ mar/ Unge ergo tibi? habemus theſauruʒ iſtũ in vaſis fictilibꝰ: ait ipſe apłs: vt emi/ nentia virtutis dei ſit:⁊ nõ ex nobis.Ergo Ro. 5. vnde tibi charitas:niſi qꝛ diffuſa ẽ in coꝛdi bus nfis per ſpm̃ſanctum qui datus ẽ no- bis? Ecce ad quod geme:Contemne ſpiri9⸗ tum tuũ:accipe ſpm̃ dei. Mõ te timeat ſpi ritus tuus:ne cũ cęperit in te habitare ſpi/ ritus dei:anguſtias patiat᷑ in coꝛpoꝛe tuo. Cum habitare in coꝛpoꝛe tuo cęperit ſpbũs dei:nõ inde excludet ſpiritũ tuum. Noli ti⸗ mere. Si diuitẽ aliquẽ hoſpitio ſuſcipas: pateris anguſtias:vbi maneas tu:nõ inue nis vbi illi lectꝰ paret᷑:vbi cõiunx: vbi fili : vbi familia: Quid ergo inquis? Quo eo: Quo migrabo: Suſcipe diuitẽ ſpiritũ dei: Pe. 17. dilata beri: nõ anguſtiaberi. Dilataſti greſ ſus meos ſubtꝰ me:dic:Dicis hoſpiti tuo: Dilataſti greſſus meos ſubter me.Qñ nõ hic eraſ:anguſtias patiebar:impleſti cellã meã: ⁊ nõ me excluſiſti: ſed anguſtiã meã. Bo. 5. Cum em̃ dicit: Charitas dei diffuſa ẽ:ipſa diffuſio latitudinẽ ſigniſicat. Non ergo ti⸗ meas anguſtias:recipe hoſpitẽ iſtũ: ⁊ non ſit hoſpes quaſi de trãſeuntibus. Non em̃ erbis Apoſtoli habet dare diſcedendo: veniẽs habitet in te:⁊ deber. Ipſius eſto:nõ te deſerat:nõ in de migret:tene illũ om̃ ino:⁊ dic illi:Homi ne deus poſſide nos.Ergo ad hoc inqͥt ha- beamus iuſticiã quę ex deo ẽ ad cognoſcẽ/ dum eũ:⁊ virtutẽ reſurrectiõis eius: ⁊ com munionis paſſionũ eius: cõfoꝛmati moꝛti ipſius. Conſepulti em̃ inqͥt ſumus cũ chꝛi⸗ Ro.s. ſto ꝑ baptiſmũ in moꝛte:vt quéadmodum chꝛiſtus ſurrexit a moꝛtuis:ſic ⁊ nos in no⸗ nitate vitę ambulemꝰ. Moꝛeꝛe vt viuas: R ſepelire vt reſurgas. Cum em̃ ſepultus fue ris ⁊ reſurrexeris:tüc verũ erit:ſurſum coꝛ. Sapuit qð dixi. HNunqͥd iſte ſermo ſaperet niſi eſſet in vobis interna dulcedo?Confoꝛ matus inqͥt moꝛti ipſius:ſi quõ occurrã in reſurrectiõe moꝛtuoꝝ.De iuſticia loqueba tur:iuſticia ꝗ eſt ex ſide chꝛiſti: iuſticia quę a deo eſt: ⁊ ſic cuncta executus ẽ. Et cũ iu⸗ ſticiã quęreret dicẽs: Vt iueniar in ilo nõ Obirł⸗. habẽs meã iuſticiã que ex lege ẽ: ſed iuſtici am quęẽ ex ſide chꝛiſti:quę eſt ex deo:oᷣleit mõ: Si quõ occurrã i reſurrectõe moꝛtuoꝝ. Quare dixiſti: ſi quõ occurrã:? Hon qꝛ iã ac Abi.. ceperim aut ꝑfectus ſim:ſequoꝛ aũt ſi appꝛe hendã:in quo ⁊ apꝛehenſus ſum a chꝛiſto ieſu. Pꝛęuenit me iuſticia ipſius:ſequat᷑ il/ lũ mea. Lũc aũt ſequat᷑ mea:ſi nõ ſit mea. Si quõ occurrã:niſi qꝛ iã acceperim aut iẽõ ꝑfectus ſim. Cęperunt mirari qͥ hoc audie- bant dicentẽ aplłm: nõ qꝛ iam cęperim aut ꝑfectus ſim. Quid ẽ qð nõdum acceperat⸗ Fidẽ habebat:virtutẽ habebat: ſpem ha/ bebat:charitate flagra bat:virtutes opera bat᷑:inuictiſſime pꝛedicabat:oẽs pſecutio- nes tolerabat:in oibus patiẽs:amãs eccle ſia:ſollicitudinẽ omniũ eccleſiaꝝ geſtans. Quid nõdum acceperat: Non qꝛ iam acce perim:aut iam ꝑfectus ſim. Quid ẽ qð di cis? Dicis ⁊ miramur:dicis ⁊ ſtupemꝰ. No uimus em̃ qͥd audiamꝰ. Quid dicis? Frẽs ait.Quid ẽ qð dicis?b:Quid dicis? Ego me nõ arbitroꝛ appꝛehendiſſe. Nolite inqᷣt ĩme falli:plus meiꝑſe noui q;vos.Si neſcio qd mihi deſit:neſcio qͥd aſſit. Ego meipᷣm nõ arbitroꝛ apꝛehẽdiſſe. Vnũ aũt:hoc nõ me arbitroꝛ appꝛehẽdiſſe. Multa habeo:⁊ vnũ requirã.Quid petiſti:quid reqris? Vt in/ habitẽ in domo dũſi per oẽs dies vitę meę. Vt quid: Vt atempler delectationeʒ di. Ipſum ? vnũ qð dicebat nõdum appꝛeben e 2 Bancti dſſie apłs: ⁊ quantũ illi deerat: intm̃ nõdũ Zud.i0. pfectus erat. AMeminiſtis fratres mei eua/ gelice illius lectiõis: vbi duę ſoꝛoꝛes dñũm ſuſceper̃t:martha ⁊ maria. Certe recolitis: Martha in multo miniſterio ↄuerſabat᷑:et occupata erat circa curã domi:quippe dñm hoſpitio receperat ⁊ viſcipulos eius. Sata gebat om̃i cura religioſiſſima: ne ſcti apud eã vllã paterẽt᷑ iniuriã.Cũ eſſet occupata circa mitũ miſteriũ: maria ſoꝛoꝛ eiꝰ ſedebai ad pedes dñi: ⁊ veroũ eius audiebat. Illa in laboꝛe ſtomachabunda ꝙ illã videret ſe⸗ dentẽ ⁊ de ſuis laboꝛibus nihil curantẽ᷑: in terpellauit dũm. Placet inqᷣt tibi dñe ꝙ ſo roꝛ mea deſeruit me: ⁊ ecce tm̃ in miniſterio laboꝛo?Et dñs: Martha martha circa mł⸗ tũ es occupata. Poꝛro vnũ eſt neceſſariũ. Aparia melioꝛẽ partẽ elegit:ꝗ̃ non auferet ab ea. Lu bonã: ſ iſta melioꝛẽ. Lu bonã: (Bonũ eſt em̃ ↄuerſari in obſequio ſcõx) 5 iſta melioꝛẽ.Deniq; qð elegiſti traſit. Mi⸗ ſngs eſuriẽtibus: miniſtras ſitientibus: niſengse miniſtras lectulos doꝛmituris:pꝛębes do⸗ mũ habitare volentibus:oĩa iſta tranſeũt. Erit tempus vbi nemo eſurit: nemo ſitiat: nemo doꝛmiat.Ergo cura tua auferet᷑ a te. Aaria melioꝛẽ elegit partẽ:quę nõ aufere⸗ tur ab ea. Hõ auferet᷑: Cõtemplari elegit: vbo viuere elegit. Qualis erit vita de ver bo ſine verbo? Modo iſta viuebat de ver/ bo: ſed ſonante verbo.Erit vita de verbo nullo ſonãte verbo. Ipſum verbũ vita ẽ. 1. Job. 3. Similes ei erimus: qm̃ videbim? eũ ſicuti eſt. Ipſa erit vna: vt ↄtẽplet᷑ delectationẽ dñi.Hoc in ſeculi huius nocte nõ poſſumꝰ. ꝓs. 5. Mane aſta bo tibi ⁊ↄtemplaboꝛ.Ergo ego JY inqᷣt me nõ arbitroꝛ apꝛehendiſſe. Unum aũt.Quid & facio? Quę retro oblitꝰin ea ꝗ ante ſunt extentus:ſᷣm intentionẽ ſequoꝛ. Pbit.ʒ. Adhuc ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatiõis dei ĩ xpᷣo ieſu:adhuc ſequoꝛ:adhuc ꝓſicio: adhuc ambulo:adhuc in via ſũ: adhuc me extendo:nõdum ꝑueni.Ergo ſi ⁊ tu ambu⸗ las:ſi te extendis:ſi ea ꝗᷣ ventura ſunt cogi tas:obliuiſcere pꝛęterita:noli in ea reſpice⸗/ Ludq.i7. re:ne ibi remaneas vbi reſpexeris. M0A -mẽ tote vxoꝛis loth. Quotquot & ꝑfecti:h̊ ſa- piamus. Dixerat:nõ ſum ꝑfectus: ⁊ dicit: ꝗquorquot pfecti hoc ſapiamꝰ. Ego nõ arbi Phil.5. troꝛ atpꝛehẽediſſe:niſi qꝛ iã acceperim:aut ia ꝑfectus ſim: ⁊ dicit: quotquot ꝑfecti hoc ſa piamus.Perfecti:⁊ nõ ꝑfecti. Perfectivia/ 98 dit: n toꝛes:nõdum ꝑfecti poſſeſſoꝛes. Et vt no/ ueritis ꝙ ꝑfectos viatoꝛes dicat: qq iam in via ambulãt ꝑfectiviatoꝛes ſunt: Vt ſcias viatoꝛes eũ dixiſſe nõ habitatoꝛes:nõ poſ/ ſeſſoꝛes:audi qð ſequit᷑: Quotquot & ꝑfe/ cti hoc ſapiamꝰ:⁊ ſiqͥd aliter ſapitis: ne foꝛ ſeipſum putat eſſe aliqͥd cũ nihil ſit: ſeipſũ ſeducit: Et qͥ ſe putat aliqᷣd ſcire: nõdũ ſcit 1Con.. quẽadmodũ opoꝛteat ſcire: & ⁊ ſi qͥd aliqd Dhilʒ. ſapitis:quaſi paruulis id q; vobis deus re uelabit. Verũtñ in quo ꝑuenimꝰ in eo am/ bulemus:vt reuelet nobis deꝰ: ⁊ qð aliter ſapimus:in quo ꝑuenimus nõ in eo rema/ neamꝰ:ſᷣ in eo ambulemꝰ. Videtis qꝛ via/ toꝛes ſumus. Dicitis.Quid eſt ambulare⸗ Bꝛeuit᷑ dico: ꝓſicere:ne foꝛte nõ intelligat?: ⁊ pigriꝰ ambuletis. Pꝛoficite fratres mei: diſcutite vos ſemꝑ ſine dolo:ſine adulatio ne:ſine palpatiõe. Non em̃ aliqͥs eſt intus tecũ:cui erubeſcas:⁊ iactes te. Eſt tibi:ſed cui placet humilitas ipſe te pꝛobet. Pꝛoba ⁊ teipſum tuipſe. Semꝑ tibi diſpliceas qð es:ſi vis ꝑuenire ad qð nõdum es.Na vbi tibi placuiſti: ibi remãſiſti. Si aũt dixeris: ſufficit ⁊ periſti:ſemꝑ adde:ſemꝑ ambula: ſemꝑ pꝛofice:noli in via remanere:noli re/ tro redire: noli deuiare. Remanet qᷣ nõ pꝛo ficit: retro redit qͥ ad ea reuoluit᷑ vnde iam abſceſſerat: deuiat qͥ apoſtatat. Meliꝰ vel claudus in via:q; curſoꝛ Sie viã. De verbis Apli: = bis quis ↄtra nos Se N Poſtolũ beatũ audiuim exhoꝛtã/ Pꝛo qᷣbus aũt ſit deus: ſuperius oſtẽ vbi ait: Quos aũt pꝛędeſtinauit: illos 2= vocauit:quos aũt vocauit: illos ⁊ iuſtiſi⸗ cauit: quos aũt iuſtiſicauit:illos ⁊ gloꝛiſca uit. Quid & dicimꝰ ad hęc? Si deus ꝓno/ bis:qͥs ↄtra nos:Deus pꝛo nobis vt pꝛede ſtinaret nos: deꝰ ꝓ nobis vt vocaret nos?: deus pꝛo nobis vt iuſtiſicaret nos:deus ꝓ nob vt gloꝛificaret nos. Si de pꝛo nobis: qͥs ↄtra nos? Pꝛeędeſtinauit anteq;ᷓ eſſemꝰ: vocauit cũ auerſi eſſemus:iuſtiſicauit cum pctõꝛes eſſemus: gloꝛiflicauit cũ moꝛtales eſſemꝰ. Si deus pꝛo nobis:quis ↄtra nos? Pꝛeędeſtinatis a deo: vocatis: iuſtiſicatis: gloꝛificatis:qͥ vult aduerſari: paret ſe ſi po teſt bellare aduerſus deũ. Vbi em̃ audiui⸗/ tem ⁊ ↄfirmantẽ nos: cũ diceret no bis: Si deus pꝛo nobis:qͥs eſt ↄtra bi. te ſurrepat voõ qꝛ vos aliqͥd eſti: Qui aũt Sal.s. i deus ꝓno ne.s= Den nna:Side⸗/ daun rit pinh omnhe Vlurtſtin Pochhbu⸗ ſontbiapes Atſuin eholinuln S hisau ſicutepoſt Mmlad deß pio Sctnuaterxo (gtezabise gaue debem lanexpee nbenuslovd enicunde Peblnenfa Napeenoſet 60rehd Gedeiſcbin Alagonmigſt Uchicriadenn nuunno⸗ Msnhi iinnnics Diütdedinn Aliaffei Cinnothe decimusde goͤhabenn (eidett Meengan Meaurguu deltilie foſumuser tilegbpon . denſelti⸗ (odicntid eun pote uidin N reſz Aznin — — — — — == S⸗ — S = = —, —,= = - = = lchalcsetin⸗ es. Eithi ſenepoden en onbidiglerss nödunts Kt ..Siütnrn Heſengmt. Uenmaneerin Benmatiin euolutnet potetn Nrt epprni. Oidang o SNNN A Aduin dht noerc ſont S ſhiti, drtefnurli ur tiin lieiss pi⸗ e9nne = = — — SS= — SE — =Sꝛ ͤ- = =— — = = — ☛ — =s = —,— — — == = S = == — — — — — — = =☛RG S vincit omnipotentẽ? Quicunq; reluctari voluerit ſibi nocet.hoc eſt quando ⁊ pau/ lo adhuc ſaulo de cęlo chꝛiſtus clamauit: non tibi expedit contra ſtimulũ calcitrare. Sauiat ſęuiat quantũ poteſt:qͥ calces ad/ uerſus ſtimulũ mittit:nõne in ſeipſum ſę/ unit: In his aũt quattuoꝛ rebus quas com mẽdauit apoſtolus inſignes: quę pertine/ ant ad deũ pꝛo quibus eſt deus:id eſt pꝛę/ deſtinatiõe:vocatiõe:iuſtiſicatiõe: gloꝛiñ/ catiõe: In his ergo quattuoꝛ rebus conſi/ derare debemus quid iam habeamus: et quid iam expectemus. In his em̃ quę iam habemus:laudemus deũ largitoꝛẽ: in his quę nõdum habemus: tenemus debitoꝛẽ. Debitoꝛ em̃ factus eſt: nõ aliquid a nobis accipiendo:ſed quod ei placuit pꝛomitten/ do.Aliter em̃ dicimus homini:debes mihi queę dedi tibi:⁊ aliter dicimus:debes mihi quia pꝛomiſiſti mihi. Quãdo dicis:debes mihi quia dedi tibi:a te pꝛoceſſit beneſiciũ 5 mutuatũ nõ donatũ: Quãdo aũt dicis: debes mihi quia ꝓmiſiſti mihi:tu nihil de diſti ⁊ tamẽ exigis. Bonitas em̃ eiꝰ qui ꝓ⸗ miſit dabit:ne in maliciã ſides conuertat᷑. Qui aũt fallit:malus eſt.Deo igit᷑ quid di cimus? Redde mihi quia dedi tibi? Quid dedimus deo: quãdo totũ quod ſumus:⁊ qð habemus boni: ab illo habemꝰ: Nihil ergo ei dedimus:non eſt quę admodũ iſta voce exigamꝰ debitoꝛẽ deũ: maxime dicẽ⸗ Ro. iu te nobis aplło: Quis em̃ cognouit ſenſum dñi: aut quis ↄſiliariꝰ eius fuit: aut qͥs pꝛi/ oꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei? Illo ergo modo poſſumus exigere dñm noſtrũ: vt dicamꝰ: redde qð pꝛomiſiſti: qꝛ fecimꝰ qð iuſſiſti:⁊ hoc tu feciſti qui laboꝛãtes iuuiſti. Nemo ergo dicat: ideo me vocauit deus qꝛ colui deũ.Quomõ coluiſſes ſi vocatus nõ fuiſ⸗ ſes? Si pꝛopterea te vocauit deus quia co luiſti deũ:ergo pꝛioꝛ dediſti: ⁊ retribuet᷑ ti - bi. Mõne iſtꝗ tibi vocẽ apłs tollit cũ dicit: Aut qs pꝛioꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei? Sʒ ec ce quãdo vocatus es vel iam eras: qñ pꝛę/ deſtinareris non eras: quid deo dediſti qñ qui aliquid dares nõ eras? Quid ergo fe/ cit deus:quãdo pꝛędeſtinauit qui nõ erat⸗ Be.4: Quod ait apłs:Qui vocat ea quę nõ ſunt tanq; ea quę ſunt. Si iã eſſes: nõ pꝛędeſti / nareris:niſi auerſus eſſes:nõ vocareris:ni⸗ mus:Si de pꝓ nob: qs eſt cõtra nos:niſi qͥ deum vincit: nõ lędit nos.Et quis eſt qui Bermo xvVI ſi impius eſſes:nõ iuſtiſicareris: niſi terre/ nus ⁊ abiectꝰeſſes:nõ gloꝛiſicareris.Auis ergo pꝛioꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei?: Auoniã ex ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊ in ipſo ſũt om̃ia. Quid ergo reddimus?: Ipſi gloꝛia quia nõ eram⸗ quando ſumus pꝛędeſtinati:qꝛ auerſi era⸗ mus quando ſumus vocati: quia peccato res eramus quãdo ſumus iuſtiſicati. Aga⸗ mus deo gratias:ne remaneamuſ ingrati. Pꝛopoſueramꝰ aũt cõſiderare de his quat tuoꝛ rebus quid iam cõſecuti fuerimus:qͥd adhuc adipiſcendum expectemus. Pꝛeęde/ ſtinati em̃ iam ſumꝰ ⁊ anteq; eſſemꝰ: voca/ ti ſumus quãdo chꝛiſtiani facti ſumus. Jã ergo ⁊ hoc habemus. Juſtiſicati qͥd? Quid eſt iuſtiſicati? Audemus dicere:iam hocter tium ha bere nos:Et erit quiſq; noſtrũ qui audeat dicere:iuſtus ſuʒ? Puto em̃ hoc eſ⸗ ſe iuſtus ſum: quod eſt peccatoꝛ non ſum. Si audeſ hoc dicere:occurrit tibi iohãnes: Si dixerimus quia peccatũ nõ habemus. noſipſos decipimus:⁊veritas in nobis nõ eſt.Quid ergo? Nihil habem de iuſticia: an habemus? Sed non totum habemus. hoc ergo quęramus.Si em̃ aliquid habe⸗/ mus ⁊ aliquid nõ habemus:creſcat qð ha/ bemus:⁊ implebit᷑ quod nõ habemus.Ec/ ce em̃ baptiʒati ſunt homines: omnia illis peccata dimiſſa ſunt: iuſtificati ſunt a pec- catis:negare nõ poſſumus:reſtat tamẽ lu⸗ cta cum carne:reſtat lucta cũ mũdo: reſtat lucca cum dia bolo.Qui aũt luctat᷑ aliquã/ do ferit:aliquãdo percutit᷑: aliquãdo vin⸗ cit: aliquãdo perimit᷑: quomodo de ſtadio exeat attendat᷑. Nam ſi dixerimus qꝛ pec⸗/ catum nõ habemꝰ:noſmetipſos decipimꝰ: ⁊ veritas in nobis nõ eſt. Item ſi dixerimꝰ quia iuſticię nihil habemus:aduerſum dei dona mentimur. Si em̃ iuſticię nihil habe/ mus:nec fidẽ habemus.Si fidem nõ habe mus:chꝛiſtiani nõ ſumus.Si aũt fidem ha bemus:iam aliqd habem“ꝰ iuſticię. Ipſum aliquid:vis noſſe quantum ſit? Juſtus ex 1. Job. I⸗ ſide viuit: iuſtus inquã ex ſide viuit: quia Ro. r⸗ credit quod non videt. Patres arietes ſan cti duces apoſtoli: quãdo annunciauerũt nõ ſolum viderũt oculis:ſed etiã manibus tractauerũt: ⁊ tamẽ dñs ſeruans nobis do num ſidei:cuidã diſcipuloꝝ ſuoꝝ tractãti:. palpanti: veritatẽ digitis inquirẽti ⁊ inue/ niẽti exclamãti:Pñs meꝰ⁊ deꝰ meꝰ:ait ipſe dſis ⁊ deꝰ:Quia vidiſti credidiſti:⁊ nos fu⸗/ e 3 Bancti turos intuens: Beati inquit qui non vide/ runt ⁊ crediderunt.Non vidimus:audiui/ mus ⁊ credidimus.Beati ſdicti ſumus:et de iuſticię nihil habemus? Venit dominꝰ carnaliter ad iudęos:⁊ occiſus eſt: non ve/ S. 17. nit ad nos:⁊ acceptus eſt. Populꝰ quẽ nõ cognoui ſeruiuit mihi: in obauditu auris obaudiuit mihi. Hos ſumus: ⁊ de iuſticia nihil habemus? èmnino habemus.Gꝛati ſimus ex eo quod habemꝰ: vt non ꝑdamꝰ quod habemus.Ergo ⁊ hoc tertiũ iam agi tur in nobis. Juſtiſicati ſumus:ſed ipſa iu C ſticia cum ꝓficimus creſcit.Et quomõ cre- ſcit dicam:⁊ vobiſcum quodãmodo confe-/ ram:vt vnuſquiſq; veſtrũ iam in ipſa iuſti ficatiõe conſtitutus: accepta ſcilicet remiſ- ſione peccatoꝛũ per lauacrũ regeneratiõis: accepto ſpirituſancto: pꝛoficiens de die in diem: videat vbi ſit:accedat:pꝛoficiat ⁊ cre ſcat donec conſumet᷑:nõ vt finiatur: ſed vt perficiat᷑. Incipit homo a fide.Quid perti net ad fidẽ? Credere. Sed adhuc iſta fldes diſcernatur ab immũdis ſpiritibus. Ad ſi- dem quid pertinet: Credere.Sed ait apo/ Yaeobi. 2. ſtolus iacobus:Et demones credunt:⁊ cõ⸗/ tremiſcũt.Si tantũ credis ⁊ ſine ſpe viuis: vel dilectionem nõ habes:⁊ dęmones cre/ dunt ⁊ cõtremiſcunt.Auid magnũ eſt:Di cis chꝛiſtum fllium dei:hoc dixit petrus: et Mattð.is. audiuit: Beatus es ſymõ bariona: hoc di- xerunt⁊ dęmones: audierũt:obmuteſcite. Ille beatus.Dicit᷑ ei:dQuia nõ reuelauit ti bi caro ⁊ ſanguis:ſed pater meus qui in cę Marci.I. lis eſt: Illi autẽ audiũt:obmuteſcite:⁊ hoc dicũt ⁊ repellunt᷑. AUna vox eſt:ſed dominꝰ radicem interrogat:nõ floꝛem. Vnde dicit᷑ Heõ.i2. ad hebꝛęos: Ne q̃ radix amaritudinis ſur/ ſum germinans moleſtet: ⁊ per illam cõta⸗ minẽtur multi. Pꝛius ergo diſcerne fidem tuam a fide demonis. Vnde eã diſcernis? VPęmones hoc dixerunt timendo: petrus amãdo.Adde ergo ſidei ſpem.Et quęſpeſ eſt niſi de aliqua cõſcientię bonitate? Spei qʒ; ipſi adde charitatem. Deſuper eminen/ .. Corl. 1. tem viam habemus:dicẽte apoſtolo: Su/ Vväyyvypccreminentẽ viã vobis demonſtro.Si lin/ guis hominũ loquar ⁊ angeloꝛũ: charitatẽ autem nõ habeã:factus ſum velut ęgramen tum ſonans:aut cymbalum tinniẽs: et cę/ tera narrat bona:⁊ ſine charitate nihil pꝛo/ deſſe cõſirmat. Maneant ergo hęc: fides: ſpes:charitas: Maioꝛ aũt hoꝛum eſt chari Auguſtini tas. Sectamini charitatem. Diſcernite er- go ſidem veſtrã. Jam eſtis de pꝛędeſtina- tis:vocatis:iuſtiſicat. Paulus apoſtolus dicit: Neq; circumciſio aliquid valet: neq; Salł.⸗. pꝛęputium:ſed ſides. Dic adhuc apoſtole: adde:diſcerne:quia ⁊ dęmones credunt et cõtremiſcunt:ergo adde:PPęmones em̃ cre Jacobt.2. dunt ⁊ cõtremiſcunt quod oderunt.Oiſtin gue apoſtole ⁊ circũcide fidẽ meã: ⁊ diſcer / Nõ. 42. ne cauſam meã de gente non ſancta. Pla- ne diſtinguit: diſcernit: circumcidit. Et fl/ Sal.5. des inquit quę per dilectionem operatur. Vnuſquiſq; ergo fratres mei iſpiciat ſe in/D tus:appẽdat ſe: ꝓbet ſe in oibꝰ factis ſuis: bonis oꝑibꝰ ſuis: ꝗ faciat cũ charitate:nõ expectãs retributionẽ temꝑalẽ: ſᷣ ꝓmiſſũ dei:faciem dei.Non em̃ quicquid deus ti-⸗ bi ꝓmittit: valet aliquid pꝛęter ipſum de/ um.Om̃ino me non ſatiaret deus: niſi pꝛio mitteret mihi ſeipſum deum. Quid eſt to/ ta terra? Quid eſt totũ mare: Quid eſt to/ tum cęlũ:QA& uid ſunt omnia ſydera? Quid ſol:quid luna:quid exercitus angeloꝛum: Omniũ iſtoꝛum creatoꝛẽ ſcio:ipſum ſitio: ipſum eſurio: ipſi dico: Quoniã apud te ẽ Nẽ.ʒ5. fons vitę. Quid mihi dicit? Ego ſum pa / Zob.s⸗ nis vitę qui de cęlo deſcendi. Eſuriat et ſi/ tiat peregrinatio mea vt ſatietur. Pꝛeſen/ tia mea arridet mundũ:multis rebus pul/ chꝛis:foꝛtibus:varijs:pulchꝛioꝛ eſt ille qui fecit:foꝛtioꝛ ⁊ clarioꝛ ille qui fecit:ſuauioꝛ il le eſt qui fecit. Satiaboꝛ cum manifeſtabi/ Ps. ic. tur gloꝛia tua. Fides ergo quę ꝑ dilectio / Hal· nem operatur ſi eſt in vobis: iam pertine-⸗ tis ad pꝛedeſtinatos: vocatos:iuſtiſicatoſ: ergo creſcat in vobis. Fides enim quę per dilectionem operatur:ſine ſpe eſſe non po/ teſt. Cum autem venerimus:iam erit ibi fl⸗ des? Dicetur nobis:crede: Non vtiq;. Vi debimus em̃:contemplabimur enim. Dile 1. Job.„. ctiſſimi filij dei ſumus.⁊ nondum apparuit quod erimus. Quia nõdum aparuit:ideo fides. Filij dei ſumus pꝛędeſtinati:vocati: iuſtificati. Filij dei ſumus:⁊ nondum awpa- ruit quod erimus. Modo ergo ſides:ante/ quã appareat quod erimꝰ. Scimus ꝙ cum apparuerit ſimiles ei erimus. Nunquid qꝛ credidimus? Hon. uare ergo? Quoniã videbimus eum ſicuti eſt. Quid ſpes erit ibi? Spes iam nõ eri::quando erit res.Etè// em̃ ipſa ſpes peregrinatione neceſſaria eſt: ipſa eſt quę cõſolatur in via. Viatoꝛ enim De⸗ auantolte olemungpe venienatce lanci e gerinether zes foumautl eninobi Vhis genin ltodequul leniuo Eg Ponngenin ſestedenone Cnlinus. ſuo. Gpesa Seß wideta fonvidenus Ehecums. Gonedanu hanrcötenne Niebandn GhuitiiLibe Ctorantar AQuuapopte RcAapopt⸗ MWn Ndie dron Mianunre Ohegigrſn Enbg hosapo perſicen ſdemnn Con dil in vin nlunue nino.pe ſeni g Calis Auchqia ☛ huignice (bientegi ubabrn laſſe Chuutſmit din ſd (rebao⸗di äride nahntbi Koingie Uumeil guamnte Uhcentde io Gekinn Ueringte Mächmne tengali:fii acgilduri idneiunn uadelsgin dan.Quidc nurr. Quitckt⸗ Gnia ſtend wns ngm lſacpisſi: OQlonitutnit dau:Ectn? end. Kunual — nulus ehlet Nutrucklag tanirniunin an nunii Cbis un on tvsiſtien geseninchft heſyetlemnen usuneti,/ e banel binmand RBo. 3, De ver quando laboꝛat ambulãdo: ideo laboꝛem tolerat:qꝛ peruenire ſperat.Tolle illi ſpem veniendi:continuo frangũtur vires ambu landi.Ergo ⁊ ſpes quę hinc eſt: ad iuſticiã pertinet peregrinatiõi noſtrę. Ipſum apo/ ſtolum audi:Adoptionẽ inquit expectan/ tes: in nobiſmetipſis ingemiſcimꝰ adhuc. Vbi ẽ gemitus iam nõ poteſt dici illa feli/ citas de qua ſcriptura dicit:Trãſut laboꝛ ⁊ gemitus.Ergo adhuc inquit in nobiſmet/ ipſis ingemiſcimus: adoptionẽ expectan/ tes redemptionẽ coꝛpoꝛis noſtri. Adhuc ĩ/ gemiſcimus. Quare? Spe em̃ ſalui facti ſu mus. Spes autẽ quę videtur nõ eſt ſpes. Si em̃ videt quis quid ſperat:? Si autẽ qð non videmus ſperamus:per patientiã ex/ E pectamus. In hac ergo patiẽtia martyres coꝛonabantur: deſiderabant quę nõ vide/ bant:cõtemnebãt quę ferebãt. In hac ſpe dicebant: Quis nos ſeparabit a charitate chꝛiſti? Tribulatio: an anguſtia: an perſe/ cutio: an fames: an nuditas: an gladius: Quia pꝛopter te.Etvbi eſt pꝛopter quem: Nðs.Aʒ3? Quia pꝛopter te inquit moꝛtificabimur to Job.2ꝛo. a die. Pꝛopter te.Etvbi eſt:Beati qui nõ viderunt ⁊ crediderunt:? Ecce vbi eſt: In te eſt:quia ⁊ fides ipſa in teipſo eſt. An fallit Eph.ʒ. nos apoſtolus:qui dicit habitare chꝛiſtum per fidem in coꝛdibus noſtris? Modo per fidem: tunc per ſpeciẽ: modo per fidem qᷓ;/ 2. Cor. S. diu in via:qᷓ;diu in peregrinatione. &cdiu em̃ ſumus in coꝛpoꝛe: peregrinamur a do/ mino. Per ſidem em̃ ambulamus:non per ſpeciẽ. Si hoc eſt fides: quid erit ſpecies: 1.Corj.i5. Audi quid erit: Vt ſit deus om̃ia in omni/ bus. Quid eſt omia? Quicquid hic queęre- bas:quicqͥd hic pꝛo magno habebas: ipſe tibi erit: quicqd hic volebas:quicquid hic amabas: manducare ⁊ bibere:ipſe tibi erit cibus:ipſe tibi erit ⁊ potus: quicqͥd hic vo/ lebas: ſanitatẽ coꝛpoꝛis fragilem:tranſeun tem: ipſe tibi imoꝛtalitas erit: quicqͥd hic quęrebas:diuitias amare.Quid enim tibi ſufficit: ſi deus ipſe non ſufficit?: Sed quid amabas: Gloꝛiazʒz:honoꝛes. DNeus tibi erit gloꝛia: cui et modo dicit᷑: Gloꝛia mea ⁊ ex/ altans caput meũ. Jam enim exaltauit ca put meũ.Caput noſtrum chꝛiſtus eſt. Sed quia miraris:quia caput ⁊ cetera membꝛa: tunc erit deus om̃ia in omnibus. hoc mo⸗ do credimus: hoc modo ſperamus: cũ ve⸗ nerimus:tenebimus:⁊ iam viſio erit: non bis Apoſtoli Vsſtrę noh ermo xvII fides:cũ venerimus tenebimus: ⁊ iam res erit:nõ ſpes. Charitas quid? Nunquid et ipſa modo eſt:⁊ tunc nõ erit? Si amamus credendo ⁊ nõ videndo:quomodo amabi/ mus videndo ⁊ tenẽdo?: Ergo charitas erit ſed perfecta erit:ſicut apoſtolus ait: Fides i. Corj.1ʒ. ſpes:charitas: tria hęc:maioꝛ aũt hoꝝ cha ritas. anc habentes et in nobᷣ nutriẽtes: ſecuri illo adiuuante perſeuerãtes in eo di/ camꝰ:Quis nos ſeparabit a charitate chꝛi Ro S. ſti:donec ipe miſereat᷑: Tribulatio:an an· guſtia:an fames:an nuditas: an periculũ: an gladius?: Quoniã ꝓpter te moꝛtiſicabi NMõ.43. mur tota die:deputati ſumus vt oues occi ſionis.Et quis ſupoꝛtat? Quis om̃ia tole rat: Sed in his om̃ibus ſuperamꝰ. Vnde? Per eum qui dilexit nos.Ergo ſi deus pꝛo nobis quis contra nos: ¶ De verbis Apoſtoli: Humanũ Ro. 6. Dico pꝛopter infirmitatem carni Dermo XVvVI Eſterno die de iuſtiſicatiõe noſtra A quę nobis ẽ a domino deo noſtro ſermo pꝛoductus eſt: miniſtrãtibꝰ s donante illo:audientibꝰ vobis:⁊ cũ ſimus in hac vita onerati ſarcina coꝛrupti/ bilis carnis:nõ vtiq; ſine peccato: Quia ſi I.Johᷣ.I. dixerimus quia peccatũ nõ habemus:noſ⸗ ipſos ſeducimus:⁊veritas in nobis nõ eſt. Juſtiſicatos tamẽ nos eſſe ſcõm modũ pe/ regrinatiõis noſtręviuẽtes ex fide quouſq; fruamur ſpecie:claruit quãtũ arbitroꝛ cha- ritati veſtre. Incipit᷑ ergo a fide: vt perue/ niatur ad ſpeciem: via curritur:patria quę/ rit᷑: In peregrinatiõe dicit anima noſtra: Quoniã ante te ẽ om̃e deſideriũ meũ ⁊ ge/ — * 1eE ͤPõ.32. mitꝰ meus a te nõ eſt abſcõditꝰ: In patria vero nullus oꝛãdi locus erit:ſed tantũ lau⸗/ dãdi. Quare oꝛãdi locꝰ nullus erit? Quia nihil deeſt. Quod hic credit᷑:ibi videt᷑: qð hic ſperatur:ibi tenebit᷑:quod hic petit᷑:ibi accipitur. Perfectio tamen in hac vita nul la eſt:ad quã ſancti martyres peruenerũt: Ideoq; habet eccleſiaſtica diſciplina qð ſi- deles nouerunt:cum martyres eo loco re/ citãtur ad altare dei:ibi nõ pꝛo ipſis oꝛet᷑: pꝛo ceteris aũt cõmemoꝛatis defunctl oꝛe/ tur. Iniuria eſt em̃ pꝛo martyre oꝛare: cuiꝰ ¶ leu. dif. nos debemus oꝛatiõibus cõmendari:Cer / 45. eſt qdẽ tauit em̃ contra peccatũ vſq; ad ſanguinẽ. e 4 Quibuſdam vero adhuc imperfectis ⁊ ta / men ex parte iuſtiſicatis: ad hebꝛęos dicit Heb.i⁊. apoſtolus:Nondum em̃ vſq; ad ſanguinẽ pugnaſtis:aduerſus peccatum certantes. Si & illi nõdum vſq; ad ſanguinẽ: pꝛocul⸗ dubio aliquivſq; ad ſanguinem. Qui vſq; ad ſanguinem? Vtiq; ſancti martyres: de quibus lectio ſancti apoſtoli iacobi modo Jacobi.i. audita eſt: Omne gaudiũ exiſtimate fra- tres mei cũ in temptatiões varias incideri tis. Perfectis iam dicitur qui etiã poſſunt NPöõ. 138. dicere: Pꝛoba me domine ⁊ tẽpta me. Sci⸗ RBo.S. entes inquit quia tribulatio patientiã ope ratur: patientia autẽ opus perfectum ha- B bet. Amãda ẽ em̃ iuſticia: et in hac iuſticia amãada gradus ſunt pꝛoſficientiũ. Pꝛius ẽ vt amoꝛi iuſticię nõ pꝛeponant᷑ omnia quę delectant:ipſe eſt pꝛimus gradus. Quid ẽ quod dixi: vt inter omnia quę delectant: prulus te delectet ipſa iuſticia: nõ vt alia nõ delectent: ſed pꝛiꝰ ipſa delectet? Dhelectãt em quędam naturaliter infirmitatẽ noſtrã vt cibus:vt potus:delectant eſurientes at qᷓ; ſitientes:vt nos delectat hec lux quę de celo fundit᷑ ſole exoꝛto: vel quę ſyderibus ⁊luna fulget: vel quę in terra accẽdit᷑ lumi nibꝰ ↄſolantibꝰ tenebꝛas oculoꝝ: delectat canoꝛa vox et ſuauiſſima cãtilena:delectat odoꝛ bonus:delectant etiã tactum noſtrũ quęcunq; pertinent ad carnis aliquã volu ptatem:⁊ hęc omnia quę nos delectant in ſenſibus coꝛpoꝛis aliqua licita ſunt. Dele/ ctãt em̃ vt dixi oculos ⁊ ſpectacula iſta ma/ gna naturę: ſed delectant oculos etiã ſpe/ ctacula theatroꝛum: hec licita:illa illicita. Pſalmus ſacer ſuauiter cantatus delectat auditum:ſed delectant auditũ etiam canti ca hiſtrionum: Hoc licite:illud illicite.De/ lectant olfactũ floꝛes ⁊ aromata: ⁊ hęc dei creatura:delectãt olfactum etiam thura in aris demonioꝝ:Hoc licite:illud illicite.De lectat guſtatum cibus nõ pꝛohibitus: dele ctant guſtatum etiam epule ſacrilegoꝛũ ſa/ crificioꝛũ:Hoc licite: illud illicite. DHelectãt coniugales amplexus:delectant etiam me retricum: Hhoc licite: illud illicite. Videtis ergo chariſſimi in iſtis coꝛpoꝛis ſenſibus li- citas eſſe et illicitas delectatiões. Juſticia ſic delectet vt vincat etiam licitas delecta tiões: ⁊ ei delectatiõi qua licite delectaris pꝛeępone iuſticiã. Conſtituamus ante ocu- Aluguſtini los pꝛopter hoc quod dixi exemplum certa minis. Interrogo vtrum ames iuſticiam: reſpondebis:amo. Quod nõ reſponderes veraciter: niſi te aliquatenus delectaret. Nõ em̃ amat᷑ niſi quod delectat. Delecta⸗/ re in domino: ſcriptura dicit: DHominꝰ aũt iuſticia eſt. Mon em̃ tibi fingere debes deũ quaſi idolum. Inuiſibilibus ſimilis eſt de- NPõ. 3c. . us:⁊ ea in nobis ſunt melioꝛa quę ſunt in uiſibilia. Melioꝛ eſt ſides q; caro:melioꝛ ẽ fides q́; aurum:⁊ melioꝛ eſt fides qᷓ; argen/ tum:qᷓ; pecunia:qᷓ; pꝛedia:q; familia:qᷓ; di/ uitię:⁊ iſta omnia videntur:ſides nõ vide/ tur. Cui ergo ſimilioꝛẽ putauimus deum: viſibilibus: an inuiſibilibus: an pꝛecioſis inuiſibilibus? De vilioꝛibus loquar. lha/ bes duos ſeruos: vnum defoꝛmẽ coꝛpoꝛe: alium pulcherrimũ:ſed illuʒ defoꝛmẽ fide/ lem:alterũ infidelem. Dic mihi quem plus diligas: ⁊ video te amare inuiſibilia.Quid ergo? Quãdo plus amas ſeruum ſidelem: licet coꝛpoꝛe defoꝛmẽ:qᷓ; pulchꝛum inſidelẽ erraſti: ⁊ feda pulchꝛis pꝛeępoſuiſti? Vtiq; nõ: ſed pulchꝛioꝛa feędis pꝛępoſuiſti. Con/ tempſiſti enim oculos carnis:⁊ erexiſti ocu los coꝛdis. Interrogaſti oculos carnis: et quid tibi renunciauerũt: Ille pulcher eſt:il le fedus. Repuliſti eos: eoꝛum teſtimoniũ repꝛobaſti:erexiſti oculos coꝛdis in ſeruuʒ fidelem:⁊ nõ in ſeruũ pulchꝛum. Illum in/ ueniſti fedum carne: illum pulchꝛum: ſed pꝛonunciaſti ⁊ dixiſti: Quid fide pulchꝛiꝰ⸗ Quid infidelitate defoꝛmiꝰ:Ergo pꝛę om/ nibus voluptatibus:hoc eſt delectatiõibꝰ etiam licitis:amanda eſt iuſticia. Si enim habes ſenſus interioꝛes:om̃es illi interio/ res ſenſus delectantur delectatiõe iuſticię. Si habes oculos interioꝛes vides iuſticię lumẽ:OQuoniã apud te eſt fons vitę:in lu⸗ Ns. 5· mine tuo videbimus lumen. Ne illo lumi⸗/ ne dicit pſalmus: Illumina oculos meos Pẽ.12. ne vnquã obdoꝛmiã in moꝛte. Item ſi ha/ bes aures interioꝛes audis iuſticiam. Ta- les aures quęrebat qui dicebat: Qui ha/ Aud.s bet aures audiendi audiat. Si habes olfa ctum interius:audis apoſtolũ:Chꝛiſti bo/· Corſeꝛ nus odoꝛ ſumus deo in omni loco. Si ha/ bes guſtatũ interius audis: Guſtate ⁊ vi/ Põ. ʒ. dete quoniã ſuauis eſt dominꝰ. Si habes tactum interius: audi quid ſponſa cantet de ſponſo: Siniſtra eius ſub capite meo: ⁊ Canti.2. Heve etteneus Nenni onanus⸗ ſtinrenoget⸗ (n: umnt ne al o⸗ busdelegano gatteumunt. getelunck, Cnr:puicni gzuero: ogotenpte olgnifdire ſoutedirens ledclelatd Plponusgu oltas: aunun hoe lcetcllu upcotetine letenbee basinlenom Ncumenan (uistuibyno iſcel⸗auen omchiiuke nenkäͤfut deleiſalen ibus tus Uunnfacen Goquidpe lunnäpen Peomnitteba tenporlen nlenteznoe Cherigebas dannumen Plitrit ktemta woagpolsſe hlodiibon holedelegn ſolamen eſalnns: ſtloprc ölltauytn 5 lelmnmagen lannhen eßendei nd nis ehr 5 Uehnſenir Ahbeene nt De verbis Apoſtoli Bermo xvI mer JMM – D derxtera eius amplexetur me. Exemplũ er/ ſanctificatione. Quid dixi:humanum di/ tnöhnin go vt dicere cęperã huius certaminis pꝛo/ co:quod poteſtis poꝛtare dico. Quando enns NAenn ponamus. Videamus fratres mei quis nãa exhibuiſtis mẽbꝛa veſtra iniquitati ad fla- ienn Nen ſit: interroget ⁊ reſpondeat:quod dicturus gitia perpetrãda:timoꝛe adducti eſtis: an 8 ) ſum: vtrum ſic delectemur iuſticia vt eam cteris ad hos ſenſus coꝛpoꝛis pertinenti/ delectatiõe inuitati? Quid dicitis? Reſpõ rten 51 gete nobis: quia et qui bene viuitis male – bus delectatiõibus anteponat. Ecce dele galiquando foꝛtaſſe vixiſtis. Quando pec/ R ctat te aurum tuum: oculos tuos delectat: cabatis delectabamini in beccatis veſtris: zannin metallum eſt pulchꝛũ:fulgentiſſimũ: dele· timoꝛvos adducebat ad peccandũ:an ſua/ . * 4 ctat: pulchꝛũ eſt nõ nego: nam ſi pulchꝛũ uitas peccati: Reſpondebitis . ſuauitas. . ar * negauero: creatoꝛi iniuriam facio. Uenit Ad peccatum ſuauitas adducit: ⁊ ad iuſti Emlr ergo temptatoꝛ ⁊ dicit tibi: Lollo tibi au ciam timoꝛ impingit? Pꝛobate vos: in⸗ nunfictint⸗ rum niſi dixeriſ pꝛo me falſum teſtimoniũ: ſpicite vos:tollat aurum qui minatur:ſua⸗ uuumum ſi autẽ dixeris: addo tibi. Delectãtur in te uioꝛ eſt iuſticia: lucidioꝛ ẽ iuſticia. Non det os: pant due delectatões. Modo interrogo te quid aurum qui pꝛomittit:pꝛęponenda auro iu/ aehisanh pꝛęponas:quid te plus delectet: aurum an ſticia: delectando pꝛęponenda eſt: fulgen/ ndchmnr veritas: aurum an verum teſtimoniũ: an tioꝛ eſt: lucidioꝛ eſt: ſuauioꝛ eſt: dulcioꝛ eſt. lzdeieniit⸗ hoc lucet ⁊ illud nõ lucet:? Fides quęritur Jam ergo ſiquis ſe pꝛobat ⁊ in hoc certami enhigungs in vero teſtimonio. Aurum lucet:ſides nõ ne ſuperauit:audiuit apoſtolum dicẽtem: ennuibl A lucet: Erubeſce:habeto oculos:quod ama Hhumanum dico pꝛopter infirmitatem car⸗ sſanun icden. bas in ſeruo tuo: redde domino tuo. Jam nis veſtrę: ſine dubio pepercit infirmita/ SNichungiic dudum em̃ cum interrogarem de duobus ti:⁊ neſcio quid gratius minus idoneis di nmpemit. oeiux¶ ſeeruis tuiſ: vno defoꝛmi fideli: alio pulchꝛso cere temptauit. Ecce inquit hoc dico quod pelin. liu infideli: quem magis diligeres:reſponde/ capere poteſtis: Exhibuiſtis mẽbꝛa veſtra Qms:tccunia beas mihi iuſte:⁊ pꝛeponebas quod pꝛępo/ delitijs illicitis: peccatoꝛum ſi uauitate du⸗/ Hi oalosani nendũ fuit. Redi in te: quia modo agitur cti eſtis vt illa faceretis: ducat vos ad re/ in Neltrtl de teipſo. Certe amaſti ſeruũ ſidelem. DHo/ cra facta ſi uauitas⁊ dulcedo iuſticię:amate ccunttnni minus tuus indignus eſt ſi te habeat ſer iuſticiam quomodo amaſtis iniquitatem. losconsatun uum ſidelem: ⁊ tu ſeruo tuo fideli pꝛo ma- Zigna eſt a vobis iuſticia que impetret vt lchun. Tns⸗ Ano quid pꝛomittebas:vt multũ diligeres exhibeatis illi quod exhibuiſtiſ iniquitati: —– ſummũ pꝛęmiũ libertatis. Quid magnuʒ hoc eſt humanum dico: hoc eſt quod infir⸗ Auſirniti pꝛomittebas fideli ſeruo tuo? Libertatem mitas veſtra tolerare adhuc poteſt. Quid = nmi Sorn tempoꝛalem. Mõne videmus multos ſer/ ergo ſuſpendit apłs: Quid diſtulit dicere?: — uientes nõ egentes:⁊ liberoſ mẽdicantes? Quid diſtulit: Dicam ſi potero. Apende uim 10n n exigebas ab eo ſidẽ cui pꝛomittebas li- iuſticiam et iniquitatem. antũ ne digna ic itnn⸗ bertatem:nec ei ſeruas fidem qui tibi pꝛo/ eſt iuſticia: quatũ digna fuit iniqᷣtas: Sic Sach rlit⸗ mittit eternitatem: Longum eſt per ſingu amãda eſt iſta iuſticia: quomõ amata eſt il n los coꝛpoꝛis ſenſus excurrere:ſed quod de la:Abſit vt ſic:ſed et vtinam vel ſic. Ergo nnrin⸗ 16 oculis dixi:hoc de ceteris intelligite: ⁊ pię plus? Plus om̃ino. In iniquitate ſecutus tſasi ponite delectatiõi carnis delectationẽ mẽ es voluptatem: pꝛo iuſticia tolera doloꝛẽ. mna d g tis.Carnem quipeveſtram delectant illiei In iniuſticia inquã ſectatus es delectatio/ miudals 4 tę voluptates:mentẽ veſtram delectet in/ nem:pꝛo iuſticia tolera doloꝛẽ:hoc ẽ plus. nonr 6 uiſibilis: pulchꝛa: caſta: ſancta: canoꝛa:dul Ecce neſcio quis ętatis lubꝛicę impudicus is g cis iuſticia: vt non ad eã timoꝛe cogamini. adoleſcens ſuauitate illiciente illexit ocu⸗ intn n E Si enim ad eam timoꝛe cogimini:nõdum los in coniugem alienã:amauit:cupit per/ ut Gnin Ddelectat. Peccare nõ debes:nõ timoꝛe bę/ genire: quęrit tamen latere. Sic em̃ amat Nhüſtnin ne: ſ̊ amoꝛe iuſticię. hinc apoſtolus dicit: voluptatẽ:vt plus timeat doloꝛem. Qua/ ommien So. o. Humanum dico pꝛopter infirmitatem car- re quęrit latere: Timet appꝛehendi: liga⸗ ubin nies veſtre. Sicut em̃ exhibuiſtis membꝛa ri: adduci: includi: ꝓduci: toꝛqueri: occidi. nin:5 . 4 veſtra ſeruire iniuſticię ⁊ iniquitati: ſic nũc hhęc em̃ omia timendo:illa appetitiõe ſua- ſulti⸗ 6 exhibete membꝛa veſtra ſeruire iuſticie in uitatis ſuę latebꝛas quęrit: aucupatur ab/ Ro.6. 5§ ſentiam mariti:ipſum adiutoꝛẽ flagicij ſui timet inuenire:quia cõſcio ſe foꝛmidat im/ plicare: Et vidimus eũ ſuauitate duci: ſed ſuauitas illa nõ eſt tantavt vincat etiam ti moꝛem ⁊ doloꝛem timoꝛẽq; pęnarum. Da mihi pulchꝛam iuſticiã: da mihi fidei pul/ chꝛitudinem. Pꝛocedat in mediũ: oſtẽdat ſe oculis coꝛdis: inſpiret feruoꝛem amatoꝛi bus ſuis. Jam tibi dicit᷑: Frui me vis:con/⸗ temne quicquid te aliud delectat: ↄtemne pꝛo me. Ecce cõtempſiſti:parum ẽ illi:hhu/ manum eſt hoc pꝛopter infirmitatẽ carnis veſtrę. Parum eſt vt cõtemnas quicquid te delectabat:contemne quicquid te terre- bat:cõtemne carceres: contemne vincula: cõtemne aculeum:contemne toꝛmenta:cõ/ temne moꝛtẽ. heęc viciſti: me inueniſti. In vtroq; gradu amatoꝛes iuſticię vos pꝛoba/ te. Inuenimus foꝛſitan aliquos qui pꝛępo nant iuſticię delectationẽ voluptatibus et Ddelectatiõi coꝛpoꝛis ſui: Qui autẽ pꝛo illa Jacobi. Io⸗ Matth. 00. penas: doloꝛes moꝛtẽq; contemnat: pu⸗/ tas eſt aliquis in vobis? Saltem cogitemꝰ quod pꝛofiteri nõ audemus.Quid cogita/ mus? Vbi cogitamꝰ? Milia martyrũ ad/ iacent oculis noſtris:ipſi veri amatoꝛes ꝑ/ fectiq; iuſticię:de illis dictũ eſt:Omne gau diũ exiſtimate fratres mei cum in tempta⸗/ tiones varias incideritis: ſcientes ꝙ pꝛo / batio ſidei veſtre patientiam operatur: pa tientia autẽ opus perfectum habet. Quid Auguſtini fratres mei plangite quod eratis: vt quod nõdum eſtis eſſe poſſitis: hoc eſt quod lo/ quoꝛ.Magnũ eſt.Et vnde nobis magnũ: Summũ eſt:perfectũ eſt:optimũ eſt. Vn⸗ de nobis? Audite vnde nobis. Omne da⸗ tum optimũ:⁊ omne donum perfectum de ſurſum ẽ:deſcendẽs a patre luminũ: apud quem non eſt tranſmutatio:nec viciſſitudi nis obumbꝛatio. Inde eſt quod nondum habemus bonũ:inde eſt quod nõdum ha/ bemus. MNon habetis: petite ⁊ accipietis. Si vos:ait ſaluatoꝛ:ſi vos cũ ſitis mali no ſtis bona data dare filijs vr̃is:qᷓntomagis pater veſter celeſtis dabit bona petẽtibus Jacobti. 1. Mattb.7. ſe. Examinet ſe ergo om̃is homo:⁊ quicqͥd in ſe boni inuenerit:quod pertineat ad iu/ ſtificationẽ noſtrã:agat gratias illi qui de/ dit:⁊ agendo gratias illi qui dedit: ab illo petat ⁊ quod nõdum dedit. NHon enim tu in accipiẽdo ꝓficis:⁊ ille in dando defecit. Quantũlibet capaces fauces:capacẽ ven/ trem afferas:fons vincit ſitientẽ. De verbig Apoſtoli: Neſcit qꝛ coꝛpoꝛaveſtra inẽbꝛa chꝛiſti ſunt: ermo XVIII — Poſtolum audiuimus cũ legeret᷑: q corꝛripientẽ et coercentẽ humanas poꝛa velſtra mẽbꝛa chꝛiſti ſunt: Tollens er- libidines ⁊ dicentẽ: Meſcit qꝛ coꝛ/ A Abi. ð. addi poteſt vt opus perfectum habeatur: go mẽbꝛa chꝛiſti: faciãõ membꝛa meretricis?: amat:ardet:feruet: calcat omia quę dele ctant ⁊ tranſit: venit ad aſpera:hoꝛrenda: truculenta:minantia:calcat:frangit ⁊ tran ſit.O amare:o ire:o ſibi perire:o ad deum peruenire. Qui animã ſuam amat perdet illam: ⁊ qui perdiderit animã ſuã pꝛopter me: in vitã ęternã inueniet illã. Sic armã/ dus eſt amatoꝛ iuſticię:ſic armãdus ẽ ama toꝛ ĩuiſibilis pulchꝛitudinis.Quę dico vo⸗ bis in tenebꝛis:dicite in lumie:⁊ quę in au re auditis: ſuper tecta pꝛedicate. Quid eſt quę dico vobis in tenebꝛis:dicite in lumi⸗ ne? Quę dico ⁊ audietis mente:dicite pꝛę/ ſumẽtes. Et quod in aure auditis: ꝑ tecta pꝛędicate.Quid eſt in aure auditis? In ſe/ creto auditis:quia pꝛoſiteri ⁊ confiteri ad/ huc timetis.Quid eſt ergo ſuper tecta pꝛę/ dicate::Hhomus veſtrę coꝛpoꝛa veſtra: do/ mus veſtrę carnes veſtrę. Aſcẽde in tectũ: calca carneʒ ⁊ pꝛedica verbum. Sed pꝛius Coꝛpoꝛa ergo noſtra mẽbꝛa chꝛiſti eſſe di⸗ xit:quoniã chꝛiſtus caput noſtrũ eſt: eo ꝙ homo factus eſt ꝓpter nos. Caput de quo dictũ eſt ipſe ſaluatoꝛ coꝛpoꝛiſ noſtri:coꝛpꝰ aũt eius eccleſia eſt. Si dñs noſter ieſus chꝛiſtꝰ tm̃modo aiam humanã ſuſciperet: mẽbꝛa eius nõ eſſẽt niſi aĩę noſtrę: qꝛ vero ⁊ coꝛpꝰſuſcepit:per qð etiã caput eſt nobis q ex aĩa ⁊ coꝛpoꝛe ↄſtamus: pꝛofecto illius mẽbꝛa ſunt ⁊ coꝛpoꝛa noſtra.Si ergo vnuſ/⸗ quiſq; cupiẽs foꝛnicari vileſcat ſibi:⁊ in ſe⸗ ipſo contemnat ſeipſum:vt non in ſe con/ temnat chꝛiſtum: Mon dicat: faciam: nihil ſum: Om̃is caro fenum: ſed coꝛpus tuum membꝝ eſt chꝛiſti. Quo ibas?: Redi.Quo Eſa. 40⸗ te pꝛecipitare cupiebas? Parce ĩ te chꝛiſto: agnoſce in te chꝛiſtũ. Zollens &̊ mẽbꝛa chꝛi ſti:faciam mẽbꝛa meretricis? Meretrix eſt em̃ quę tibi adulteriũ conſentit: ⁊ cum foꝛ/ te ipſa chꝛiſtiana tollit mẽbꝛa chꝛiſti:⁊ facit Hepe genbinetn chnſüne neccogluns llevontus⸗ ſvooede ſetnende 1 ucnOustan honnaſenb furanuhre Gechutipen ee opons⸗ Poranisdiet unobietori⸗ Popterohn uſunchti Uuncniktcn ſiuſſnnct ſumansne Cluotenpli⸗ enttodn Aucreinabit nun augele adomonase Whers. De wigne inrocucsin betandun plundeit detchabe ſeroieſus genittenn Llenoca auerptnon Pöy dun Oau Prwcusa; Mnnitevs Giſbidich unupu 1 daulſgle cangie⸗ hcfce W lemisn docck 1 ſoprimäͤc, obis = — == = = =☛ SS = =. BE = Nlethtt dociſsnain Sfung bonn agide shonangut Apenmnenatt Gruusliuid⸗ iguident ch WI. Bonann eundandoden. ts: oriſ tſiunti. oli eiete tchꝛiſilur — nimuscilat! enibune 6— Ne: Bcoi iſune⸗Laene enbanem en curded u wericko woiN disnuin in mani er jenotpoenn niuin 1or oic n. Sahen lcanbenn 4 nmnſel utumni S= = = =☛S Q ☛ ‚E =☛ — — 4 S — 4 4 4 6 De verbis Apoſtoli membꝛa adulteri:inuicẽ in vobis ↄptemni -/ tis chꝛiſtũ:nec agnoſcitis dominũ veſtrü: nec cogitatis pꝛeciũ veſtrum. Qualis aũrt ille dominus:qui ſeruos ſuos fecit fratres ſuos: Sed parũ erat fratres ſuos:niſi face- rret membꝛa ſua. Ita ne tanta dignitas vi / luit:cQuia tanta benigne pꝛeęſtita eſt: non honoꝛ ei retribuit᷑:Si nõ pᷣſtaret᷑:deſidera- rretur:quia pꝛeſtita eſt cõtemnit᷑: hhęc autẽ 1.Corj.o. coꝛpoꝛa noſtra: quę dicit apoſtolis mẽbꝛa eſſe chꝛiſti pꝛopter coꝛpꝰ chꝛiſti quod ex ge/ nere coꝛpoꝛis noſtri ſuſcepit: hęc ergo coꝛ/ poꝛa nfr̃a dicit idem apoſtolus:templũ eſſe in nobis ſpirituſſancti quẽ habemꝰa deo. Pꝛopter coꝛpus chꝛiſti coꝛpoꝛa noſtra mẽ- Ro. S. bꝛa ſunt chꝛiſti:pꝛopter inhabitantẽ ſpiri/ tum chꝛiſti coꝛpoꝛa noſtra ſunt templũ ſpi/ rituſſancti.Quid hoꝛũ in te ↄtemnis?Chꝛi ſtum cuius membꝛũ es:an ſpiritũſanctum cuius templũ es? Ipſam meretricẽ quę ti/ bli ↄſentit ad malũ:nõ audes foꝛtaſſe intro ducere in cubiculũ tuum:vbi habes lectu⸗ʒ tuum ↄiugalẽ:ſed quęris aliquẽ abie ctum in domo tua et turpẽ locũ in quo turpiter volueris. Defers ergo honoꝛem cubiculo vxoꝛis tuę:⁊ nõ defers templo dei tui: Hõ introducis impudicam vbi doꝛmis cũ cõiu ge tua:⁊ tuipſe is ad impudicã cũ ſis tem/ plum dei? Puto quia melius eſt templum dei:q; cubiculũ vxoꝛis tuę. Quocunq; em̃̃ ieris ieſus videt te qui fecit te:⁊ perditũ re/ demit te:⁊ pꝛo moꝛtuo moꝛtuus eſt pꝛo te. Tu te nõ cognoſcis:ſed ille a te oculos nõ auertit:non ad adiuuandũ ſed ad punien/ PS.ʒ33. dum.OQOculi em̃ domini ſuper iuſtos: ⁊ au/ B res eius ad pᷣces eoꝝ. Cõtinuo ſubiecit: ⁊ terruit eos qui ſibi malã ſecuritatẽ dabant qui ſibi dicebãt: Faciam:Mõ em̃ deus me tam turpia facientẽ dignat᷑ attendere.Au/ di quid ſequit᷑: cuius ſis attẽde: quoniam quocunq; ieris ieſus videt. Vultus auteʒ dñi ſuper facientes mala: vt perdat de ter/ ra memoꝛiã eoꝛũ. Sed de qua terra?: Vbi Ns.i (1. dicit᷑. Spes mea es tu:poꝛtio mea ĩ tra vi⸗ uentiũ. Foꝛte em̃m malus:iniquus:adulter: impudicus:foꝛnicarius gaudet quia facit: ⁊ lſeneſcit in qͥ libido nõ ſeneſcit:dicit apud Nðs. 33. ſe:Certe verũ eſt: Uultus aũt dñi ſuper fa cientes mala: vt perdat de terra memoꝛiXã eoꝝ.Ecce ego iam ſenui:qͥ ab ineunte ęta⸗/ te vſq; ad hodiernũ diẽ tanta cõmiſi:mul/ tos caſtos ante me ſepeliui:multoꝝ caſto/ Abi. 5. Germo xVIII rum funera iuuenũ ad ſepulchꝛũ ipſe dedu xi:⁊ pudicis impudicus ſuperuixi.eQuid ẽ quod dicit᷑: Uultus dñi ſuper faciẽtes ma/⸗ la:vt perdarx de terra memoꝛiã eoꝛum? Eſt alia terra:vbi nõ eſt impudicus:eſt alia ter ra in regno dei. Molite errare: neq; foꝛnica/ 1. Con.s. toꝛes: neq; idolis ſeruientes: neq; adulte/ ri:neq; molles:neq; maſculoꝝ concubito⸗/ res:neq; fures:neq; auari:neq; ebꝛioſi: ne q; maledici regnũ dei poſſidebũt:hoc eſt: Perdit ð terra memoꝛiã eoꝝ. Multi em̃m ta lia cõmittentes:ſpem ſibi ponunt pꝛopter eos qui perdite viuentes ſpem ſibi ponũt in regno dei:quo nõ acceſſuri ſunt. Hictuʒ Nẽz. zʒz. eſt: Perdit de terra memoꝛiã eoꝛũ. Erit em̃ Apocl.2t. cęlum nouũ:⁊ terra noua quã iuſti inhabi- tabũt: Ibi impi:ibi mali: ibi neqſſimi ha⸗ bitare nõ ſinunt᷑. Eligat modo qui talis vbi deſideret habitare cum tempus eſt v· poſſit mutari.DPuę quippe habitatiões ſũt: vna in igne ęterno:alia ĩ regno ęterno. Pu ta quia in igne ęterno aliter ille: aliter ile toꝛquebunt᷑:vbi erunt:tamẽ ibi om̃es cru/ ciabunt᷑:minus ille:plus ille:qꝛ tolerabiliꝰ Matt.io⸗ erit ſodomę in die iudicij qᷓ; alteri ciuitati: ⁊ quidã circũeunt mare ⁊ terraʒ facere vnũ Matts.a3. pꝛoſelitũ:quẽ cum fecerint:faciunt eũ filiũ gehennę duplo q; ſint ipſi.Puta quia alij duplo:alij ſimplo:puta qꝛ alijs plus: alijs minus. MNon eſt regio vbi tibi eligas locũ. Quxęcunq; ibi mitioꝛa toꝛmẽta ſunt: peio/ ra ſunt q; quę foꝛmidas in iſto ſęculo.Logi C ta quomodo tremebas ſi tibi aliquis calũ⸗/ niet᷑ ne mittaris in carcerẽ:⁊ tuipſe õ̊ te ma le viuis vt mittarl in ignẽ:cõtremiicis:cöo⸗/ turbaris:palleſcis:ad eccleſiam curris:epi ſcopũ videre deſideras: ad pedes eius vo⸗ lutaris. Quęrit:quare:? Libera me. Quid agit᷑: Ecce ille mihi calumniatur. Et quid tibi facturus eſt:DHomine concutioꝛ:domi ne in carcerem mittoꝛ: miſerere mei:libera me.Ecce quomodo timetur carcer:quomo do timetur concluſio:⁊ non timetur gehen nę exuſtio. Poſtremo quãdo augetur cala⸗ mitas: et pꝛęſſura ſęuit atrocioꝛ: et vſq; ad moꝛtem ſęuit:quando bonum videtur ho⸗/ mini ne moꝛiat᷑: ne occidatur: debere ſuc- curri: om̃es clamant:aduitoꝛia cuncta im/ ploꝛantur: ſubuenite: currite pꝛopter ani- mæã. Tota exaggeratio calamitatiſ eſt quia dicitur pꝛopter anima. Succurrendum eſt quidem:nec huic timoꝝ adiutonum dene/ Bancti gandum: faciendum quod fleri poteſt a quo poteſt. VUerumtamen ego interroga⸗ re volo periclitantẽ: ⁊ iſto nomine mea vi⸗/ ſcera cõmouentẽ:quoniã dicit:currite pꝛo/ pter aiam. Facile huic ego reſpõdeo. Ego gquidem curro pꝛopter carnem tuam: vti/ nã tu curreres pꝛopter animã tuam. Et vt noueris qꝛ pꝛopter coꝛpus tuũ curro nõ ꝓ/ pter aiam tuã: meliꝰ audio chꝛiſtũ vera di / centẽ:qᷓ; te timoꝛe falſo murmurantẽ. Ipſe Mattb.ic em̃ dſñis dicit: Nolite timere eos qui coꝛpꝰ occidũt:aĩam aũt nõ poſſũt occidere. Cer/ te pꝛopter aiam tuam me vis currere: Ecce quẽ times ⁊ ſub cuius cõminatiõibus ex /· palleſcis: nõ poteſt occidere aiaʒ tuã: vſq; dad coꝛpus ſęuit:tu noli ſęuire in alam tuã. Ab illo occidi nõ poteſt:a te poteſt: nõ lan cea:ſed lingua. Inimicus qui te percutit ſi Sapᷣ.i. nit hãc vitam: Os autẽ quod mentit᷑ occi/ dit animã. Ex his ergo quę in hoc tempo/ re homines timent: cõnijciant quę timere debeant. Timet em̃ carcerẽ:⁊ nõ timet ge/ hennã: timet quęſtionarios toꝛtoꝛes: ⁊ nõ timet infernales angelos:timet cruciatum tempoꝛalẽ: ⁊ nõ timet pęnas ignis ęterni: poſtremo timet ad modicũ vꝛi: ⁊ nõ nimet in ęternũ moꝛi. Ille qui te occiſurus ẽ quẽ times:quem exhoꝛreſcis:quem fugis:a cu ius timoꝛe non ſineris doꝛmire:⁊ ipſum in ſomnis ſi vides cuʒ doꝛmieris expaueſcis: Quid eſt facturus tibi: Excluſurus de car/ ne tua animã tuã. Anima tua excluſa quo vadit: Nec em̃ poteſt ille aliter carnẽ tuam occidere:niſi inde excludat animã tuã: per D quam viuit caro tua. Pꝛęſentia quippe aię tuę caro viuit:⁊ q;diu in carne tua pꝛeſens eſt anima tua:neceſſe ẽ vt viuat caro tua. Ille aũt qui tuaʒ moꝛtẽ quęrit:eijcere vult de carne tua vitã tuam qua viuit caro tua. Putas:non eſt aliqua vita qua viuit ipſa anima tua? Eſt em̃ anima vita quędã:qua viuit caro tua. Putas nulla alia vita eſt:q̃ viuit ip̃a anima tua:? Aut quomõ habet ca ro tua vitã:aĩam qua viuit caro tua? Fit et ipſa anima tua vt habeat aliquã vitã ſuã: ⁊ quomodo caro cum moꝛit᷑ expirat animã vitam ſuã:ſic ⁊ anima quando moꝛit᷑ expi/ rat aliquã vitã ſuam. Si inuenerimus quę ſit hęcvita:nõ coꝛpoꝛis tui quod eſt anima tua:ſed vita vitę coꝛpoꝛis tui:hoc eſt vita animę tuę.Si inuenerimꝰ eam ex hac moꝛ-/ te qua times ne de carne eijciat᷑ aia tua:pu Auguſtini to quia plus debes timere illam moꝛtẽ: ne vita animę tuę pꝛoijciat᷑ de aia tua. Bꝛeui/ ter ergo dicam.Et quid multis teneoꝛ? Ai ta coꝛpoꝛis anima eſt:vita animę deus eſt. Spiritus dei habitat in anima:⁊ per aiam in coꝛpoꝛe:⁊ vt coꝛpoꝛa noſtra templũ ſint 1. corj.. ſpirituſſancti quem habemus a deo. Ve⸗ nit enim ſpiritus ad animã noſtram: quia per ſpiritũſanctum qui datus eſt nobis: et totum poſſidet qui pꝛincipalẽ tenet. In te quippe illud pꝛincipat᷑ quod melius eſt.Te nens deus quod melius eſt: id eſt coꝛ tuũ: mentẽ tuam: animã tuam: ꝓfecto per me/ lioꝛẽ poſſidet ⁊ in ferioꝛem quod eſt coꝛpus charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris Ro 5. tuum. Seuiat igitur inimicus: minet᷑ moꝛ: tem: faciat ſi permittit᷑: excludat de carne animã tuam: anima tua nõ excludata ſe vi tã ſuã.Si recte plangis:⁊ putas te miſera- biliter dicere inimico tuo: Noli ferire:ꝑce ſanguini meo:nõ tibi dicit deꝰ: Miſerere Ec&π.ze animę tuę placẽs deo? Anima tua foꝛte di⸗/ cit:Roga illũ ne feriat:nam dimitto te.Si em̃ percuſſerit: manere tecum nõ poſſum: Roga ne feriat:ſi vis vt non te dimittam. Qusę tibi dicit:ſi vis vt nõ te dimittã? Tu ipſe.Lu em̃ qui loqueris:anima es.Si em̃ percuſſerit carnem:tu fugis:tu exis:tu mi/ gras:iacet terra in tra. Abi erit qð anima/ uit terraʒ:quod flatu dei tibi datũ eſt: vbi erit? Si nõ efflauit vitã ſuã:id eſt deũ ſuũ: in illo erit quem nõ perdidit:in illo erit quẽ nõ a ſe excluſit.Si autẽ obtemperas infir/ mitati animę tuę:dicẽti tibi: Ferit ⁊ dimit/ to te:non times deũ dicentẽ tibi: Peccas: dimitto te. De timoꝛe vano timoꝛẽ vtilẽ capiamus.Timoꝛ vanus eſt omniũ homi/E num timentiũ amittere tempoꝛalia::quan doq; migraturoꝝ ⁊ migrare trepidãtiũ:vo lentium ſemper differre quod non poſſunt auferre. Vanus eſt iſte timoꝛ hominũ ⁊ ta men eſt vehemens eſt: ⁊ reſiſtere ei nõ po teſt. Hinc increpandi:hinc obiurgãdi:hinc plangendi:hinc lugendi homines timẽtes moꝛi:⁊ nihil aliud agentes:niſi ſerius mo/ ri. Quare nõ agunt nõ moꝛi? Quoniã qui id agunt:nõ efficiuntvt non moꝛiant᷑. Poſ ſunt autem aliquid agere: quo efficiant vt nunqᷓ; moꝛiantur: Hullo modo. Pꝛoꝛſus quicquid egeris:quantũcunq; inuigilaue/ ris: quocunq; fugeris:quęlibet munimẽta quęſieris: qͥbuſlibet diuitijs te redimeris: ytnunijne nti Nmn rintuln nlrihente u emntliſ⸗ dſlüpttmun Ge enp 6Enun gn Gdetaſti nalnterus: gorbinere (oncrensryt Penescudet ligeondlte 1CeH0 Ppur popt gibucniil. ſetocpens Nteno:nöu iadolendus us Quiden, Wückletan innenote T. onantenfna len. Diden Aentendee Ktreſpond ſuglcüͤig nimeo ſoge llloare⸗ nneseQ⸗ Olcrehatce n ls Meize lellit coe ſhacgeri Cutdicnn ſchonane Aunmnde Rolletim lſtennöber lue liebe bortmer nbrchene bunnin — = == =à olnindl un. Olegoyenn encbalckenn mis: ncne k:ienen öccldu:en tsstenien o: Holieirge dicn der ient Aimubern tundenwr veanni n Nnonndann tnördinnit sanires 10 fugenasn .Dbientgöan⸗ danbionichß tiſiuckiſi idrntoeng cbmgutn ninbe eut enitbru enuotmai rmnheelugn enthini rgnte mn nmotbemnitn aleterii naſti iponnes Me⸗ nuni ſluct quibuſſlibet calliditatibus hoſtẽ fefelleris: non fallis febꝛem. Hihil em̃ aliud agis vt nõ cito ab hoſte moꝛiaris:niſi vt ſerius ali quãdo a febꝛe moꝛiaris.abes quod agaſ vt nunq; moꝛiaris. Si times moꝛtesʒ: ama vitã. Vita tua deꝰ eſt:vita tua chꝛiſtus eſt: vita tua ſpirituſſanctus ẽ. Non illi places male agendo:templũ ruinoſum nõ inhabi tat: templũ ſoꝛdidũ nõ ingredit᷑: ſed geme ad illũ vt mundet ſibi locũ:geme ad illũ vt ędiſicet templũ ſibi: qð tu deſtruxiſti ipſe cõſtruat: qð tu extermina ſti ipſe refoꝛmet: q deieciſti ipſe erigat. Clama ad deũ: cla- ma interius: clama vbi audit: qꝛ ⁊ ibi pec/ cas vbi videt: clama vbi audi:⁊ cũ timoꝛe coꝛrexeris:⁊ vtiliter timere cęperis:nõ tem poꝛales cruciatus: ſᷣ ęterni ignis ſuplicia: ⁊ ideo adulter nõ fueris.hinc em̃ loqueba 1. Corl. 6. mur pꝛopter apłm: qᷣ dixit: coꝛpoꝛa veſtra mẽbꝛa chꝛiſti ſunt. Cum ergo ideo adulter eſſe nõ cęperis:qꝛ times ardere in igne ſem piterno: nõödum laudandus es: nõ quidẽ ita dolendus vt ante:ſed tñ nõdum lauda dus.Quid em̃ magnũ ẽ timere pęnã? M gnũ eſt:ſed amare iuſticiã. J nterrogo te:⁊ inuenio te. Lu inſpice interrogationẽ meã ſonantẽ: ⁊ fac de teipſo interrogationẽ ſilẽ tem.Dico ergo tibi: Libidine victꝰ habes ↄſentientẽ: quare nõ cõmittis adulteriuʒ: Et reſpondebis:qꝛ timeo gehennã: timeo ſuppliciũ ignis ęterni: timeo iudiciũ chꝛiſti: timeo ſocietatẽ diaboli: ne puniar ab illo: cũ illo ardeã: Quid dicturꝰ ſum? Aale ti⸗ mes? Quõ tibi dicebã de aduerſario: quia quęrebat coꝛpus tuũ occidere? Ibi em̃ re/ cte dicebꝗ: male times: ſecurũ te fecit důs VDatth.1o. tuus dicẽs: Holite timere eos qui coꝛpus occidũt. Modo cũ dicis mihi:gehennã ti⸗ meo:ardere timeo:in ęternũ puniri timeo. AQuid dicturus ſum? Male times? vane ti mes?: Hon audeo: quandoquidẽ ipſe dñs ablato timoꝛe ſubiecit timoꝛẽ:⁊ ait:vbi di⸗ xit: MNolite timere eos qui coꝛpus occidũt: ⁊ poſtea nõ habẽt quid faciant: ſed eum ti mete qui habet poteſtatẽ ⁊ coꝛpus ⁊ aiam mittere in gehennã ignis: ita dico vobis hunc timete. Cum ergo dñs timoꝛẽ incuſſe rit:⁊ vehemẽter incuſſerit: ⁊ repetendo ver bum:cõminationẽ ingeminauerit: dicturꝰ ego ſũ: male times iſta? Hõ dicã. Plane ti/ me:nihil melius times:nihil eſt quod ma⸗ 5 gis timere debeas. Sʒ interrogo te.Si nõ te videret deus:quando facis: ne quiſq; te conuinceret in iudicio illius faceres? Tu te vide. Hon em̃ potes adverba om̃ia mea re ſpondere:inſpice teipſum. Faceres? Si fa⸗ ceres: ergo pęgnam times:charitatẽ nondũ habes: ſeruiliter times: foꝛmido ẽ mali: nõ dum delectatio boni:ſᷣ time etiã vt iſta foꝛ mido cuſtodiat te:vt perducat ad dilectio nem.Timoꝛ em̃ iſte quo gehennã times: ⁊ ideo mala nõ facis:continet te:a ſivolentẽ peccare animo interioꝛe nõ ſinit: eſt quidẽ cuſtos timoꝛ quaſi pędagogꝰ legis: littera eſt minãs:nõdũ gratia iuuans. Cuſtodiat tñ timoꝛ iſte dum nõ facis timẽdo ⁊ veniet charitas:intrat in coꝛ tul:⁊ quantũ illa in/ trat:tantũ timoꝛ exit.Cimoꝛ em̃ id agebat ne faceres:charitas hic agit vt nolis facere etiam ſi impune poſſis admittere.DHixi qͥd timeatis: dixi quid appetatis. Sectamini charitatẽ:intret charitas: admittite illã: ti mendo peccare admittite amoꝛẽ nõ peccã⸗ tem:admittite amoꝛẽ bene viuentem. IJlla vt dicere cęperã intrante:incipit timoꝛ erc⸗5 re.Quantoplus illa intrauerit:tãto minoꝛ timoꝛ erit.Cum illa tota intrauerit: nullus timoꝛ erit:qꝛ perfecta charitas foꝛas mittit 1. Jo5. 4. timoꝛẽ. Intrat ergo charitaſ:pellit timoꝛẽ: nõ autẽ intrat ⁊ ipſa incomitata.habet ſe/ cum ſuũ timoꝛẽ quẽ introducit ipſa: ſed il⸗ lum caſtum permanentẽ in ſeculum ſeculi. Ls. 18. Seruilis timoꝛ eſt quo times cum diabo/ lo ardere: timoꝛ caſtus eſt quo times deo diſplicere.Conſiderate chariſſimi:et ipſos humanos interrogate affectus. Limet ſer/ uus offendere dñm ſuũ:ne iubeat eum ver bera ri: iubeat in cõpedes mitti:iubeat car/ cere includi:iubeat eũ piſtrino cõteri. Heęc timẽs ſeruus nõ peccat:ſed quando ſentie rit abſentes oculos domini ſui:nec habue rit teſtem a quo poſſit conuinci facit. Qua re facit: Quia pęnam timebat: nõ iuſticia diligebat. Vir autẽ bonus:vir iuſtus: ho/ mo liber (naʒ ſolus iuſtus liber. m̃is em̃ Joðsᷣ.S. qui facit peccatum:ſeruus peccati eſt) dele ctatur ipſa iuſticia: ⁊ ſi poſſit ſine teſte pec- care:⁊ teſtem refoꝛmidat ⁊ deũ:Et ſi poſſit audire deũ dicentẽ ſibi: video te cum pec/ cas:non te damnabo:ſed diſplices mihi:il le nolens diſplicere oculis patris: non foꝛ⸗/ midoloſi iudicl:timet nõ ne damnet᷑:nõ ne puniat᷑:nõ ne cruciet᷑:ſed ne offendat gau/ diũ paternũ:ne diſpliceat oculis amantis. S Bancti Si enim amat te ipſe ⁊ amantẽ ſui dſi ſen/ tit: nõ facit quod diſplicet amãti ſe. Cubꝛi- cos ⁊ inhoneſtos amoꝛes attendite.Si qꝗͥs amoꝛe feminę laſciuus ⁊ nequã veſtit ſe ali ter q; illi placet: veſtit ſe aliter q; amatę ſuę placet:aut oꝛnat ſe aliter q; illi placet: ⁊ illa dixerit: nolo te habere talẽ byrrhũ:nõ ha/ bet:ſi ꝑ hyemẽè illi dicat:in laterna te amo: eligit tremere qᷓ; diſplicere. Nunqd illa cui diſplicet damnatura eſt: Nunquid in car/ cerẽ miſſura:? Nunquid toꝛtoꝛes adhibitu/ ra?hoc ſolum ibi timet᷑:nõ te videbo: hoc ſolum ibi contremiſcit᷑: faciẽ meã nõ vide/ bis. Si hoc impudica dicit ⁊ terret: deꝰ di/ cit ⁊ nõ terret? Sane plurimũ:ſed ⁊ ſi ama/⸗ mus.Si aũt nõ amamꝰ:nõ inde terremur: ſed terremur vt ſerui de igne:de gehenna: de atrociſſimis tartareis minis: de exagge ratiſſimis diaboli angelis:eiuſq; ſupplicijs vel inde terreamur: Si illud minꝰ amamꝰ: vel illa timeamus. Non ergo ſiant foꝛnica tiones. LTemplũ dei eſtis:⁊ ſpiritus dei ha bitat in vobis. Siquis templũ dei coꝛru/⸗ perit: coꝛrumpet illũ deus.Licita ſunt ma/ trimonia: Hihil ampliꝰ reqratis. NHon em̃ grande onus impoſitũ eſt virginibus:ma/ ioꝛ amoꝛ impoſuit maius onus. Virgines quod licebat noluerũt: vt plus placerẽt ei cui ſe deuouerũt. Ambierũt illam maioꝛẽ pulchꝛitudinẽ coꝛdis ſui. Quid iubeſ: Ta/ 1. Co n. 7⸗ qᷓ; dicerẽt. Quid iubes? He adulterę ſimꝰ hoc pꝛecipis? Amando te:plus facimus qᷓ; iubes. De virginibꝰ(ait apoſtolus) pꝛęce/ ptum dñi nõ habeo. Ergo quare hoc faci/ unt: Conſiliũ aũt do. Iilę autẽ amantes: quibus terrenę nuptię viluerũt:quę terre- nos amplexus nõ deſiderauer̃t:vſq;adeo acceptauerũt pꝛęceptũ:vt nõ recuſarẽt con ſilium: vt plus facerẽt: plus ſe oꝛnauerũt. Coꝛpoꝛis em̃ huiꝰ:id ẽ exterioꝛis hominis oꝛnamẽta: quantomagis appetunt᷑: tanto ſunt interioꝛis maioꝛa detrimẽta. Quanto autẽ minus apetunt᷑ oꝛnamẽta exterioꝛis hominis: tantomagis moꝛibus pulchꝛis homo interioꝛ adoꝛnat᷑. Vnde dicit et pe/ trus: Oꝛnãtes ſe nõ in toꝛtis crinibus. Cũ em̃ dixiſſet:Oꝛnãtes ſe: qͥd aliud a carna/ libus q; viſibilia iſta oꝛnamẽta putarent᷑: Continuo tulit cogitatiõi quod cupiditas inquirebat. Mon inquit in toꝛtis crinibus neq; auro:vel margaritis:vel veſte pꝛecio/ ſa:ſed ille abſconditus coꝛdis homo:qui ẽ Aluguſtini aſ deũ diues. Neq; em̃ deꝰ diuitias daret exterioꝛi hoĩ:⁊ inopẽ relinqueret interioꝛẽ: dedit iuiſibili diuitias iuiſibiles: ⁊ inuiſibi lẽ oꝛnauit iuiſibiliter.His oꝛnamẽtis ſtudẽ tes dei puellę:ſanctę virgines:nec quod li cebat appetierũt:nec quod cogebant᷑ ↄſen/ ſerunt. Multę etiã parentũ ſuoꝝ contrari/ os conatus:igne ſuperni amoꝛis ſuperaue runt. Iratus eſt pater: ploꝛauit mater: nõ cioſus foꝛma pꝛę filijs hominũ. Et quippe ſe oꝛnari deſiderauit: vt totã eiꝰ curam ge⸗ reret.Et qꝛ quę nupta eſt cogitat quę ſunt i.Corl.r. mũdi:quomodo viro placeat:quę autẽ in- nupta eſt:cogitat quę ſunt dei: quomodo placeat deo. Videte quid ſit amare. Non dixit:cogitat ne damnet᷑ a deo. Adhuc em̃ iſte timoꝛ ille ſeruilis eſt:cuſtos quidẽ ma⸗ curauit illa:cui ante oculos verſabat᷑ ſpe/ẽ. 4 loꝛũ vt abſtineant a malis:⁊ abſtinẽdo di⸗/ gni ſint ad ſe admittere charitatẽ. Sed illę nõ cogitãt quẽadmodũ nõ puniant᷑ a deo: ſed quomodo placeant deo pulchꝛitudine interioꝛe:decoꝛe occulti homĩs:decoꝛe coꝛ⸗ dis:vbi illiꝰ oculis nudę ſunt: nudę intus nõ foꝛis:integrę ⁊ intus ⁊ foꝛis. Vel virgi/ nes doceãt ↄiugatos ⁊ ↄiugatas: nõ ire in adulteriũ. Illę faciunt plus q; licet: illę nõ faciant quod nõ licet. ¶ De verbis Apoſtoli:Non ſicꝑu icon.. gno quaſi gerẽ cedens:Et de cõſti/ tuendis epᷣis: Sermßo xxx conſtituendis epᷣis cõmemoꝛauit nos ſine dubio reſpicere in nos et vos:cõmemoꝛauit iudicare nos: maxie qꝛ oẽs audiuimꝰ capitula euãgelicę recẽtis le 6* Eati apoſtoli epła cum legeret᷑ de A 4 ctionis nouiſſima ſententia: Nolite iudica goð.7. re perſonaliter: ſed iuſtum iudicium iudica te. Perſonam itaq; iudicando nemo acci⸗ pit alienam: ſi non accipit ſuam. Beatus apoſtolus ait quodã loco: Mon ſic pugno i.Con/⸗ quaſi aereʒ cędens:ſed caſtigo coꝛpus me⸗/ um ⁊ in ſeruitutem redigo:ne foꝛte alijs ſ/ dicãs ipſe repꝛobus inueniar. Suo timoꝛe nos terruit. QAuid enim faciet agnus: vbi aries tremit: Inter multa ergo quibus ſcri pſit apoſtolus:qualis eſſe epiſcopus debe at:etiã illud audiuimus:vnde mõ foꝛſitcan loqͥ ⁊ diſputare nõ ſufficiat. Si em̃ ſingula diſcutere:⁊ de ſingulis vt dignũ eſt diſpu/ iho hln Der Preconenn guenüine etawod Nun er ne 4 debeleindet dameepe npol nbergnhi lantüita e auemmo f gigione ar ötinarven Nadicente iterponiy nocdonntel bisonacte Lendo.Ou nuo:boniſ guigenon Uicnrteſeareresſl ſigeeſente Heretffuctus leredeſtwen 1diceretenin Uunclüten ſehügten Gfnanefin hereröble Hölimite de tehoͤcincd luns cllge Hhbeniſegzt ſongnhi hrtoge . oe Mnticnn Atgalig⸗ Mlliſln busgunlt Ataſinie lae, ongnals nuidiute n Aeei en andrsſn D hslbiſet nwickanng taanuſa atenanetuit untdel: gone altama N kadeo. Adi ſtos itin, ls:t abſnithd chanti Sl nöͦuniniide deo pulcheuir bomis denrl⸗ eſunte uucetus tſens Ulng zugales liſti = — oleſonte⸗ ns:detin o anlewein tare conemur: nec nfevires ſufficiunt ad lo quendũ:nec vf̃e ad audiendũ. Quid ergo eſt qð volo dicere:ſi adiuuet me qð terruit CTitũ.i. me: Inter cętera ait epiſcopũ potentẽ eſſe debere in doctrina ſana: vt ↄtradicẽtes re-⸗ darguere poſſit. Aagnũ opus eſt:grauis Pz. 90. ſarcina:pꝛocliuũ: arduũ. Sʒ ſperabo inqͥᷣt in deũ: qm̃ ipſe liberabit me de laqueo ve/ nantiũ ⁊ a verbo aſpero. Nulla em̃ cauſa E quę magis facit hominẽ diſpenſatoꝛẽ dei pigrioꝛẽ ad redarguendos cõtradicentes: q; timoꝛ verbi aſperi. Pꝛius ergo quid ſit ↄtradicentes redarguere: vt dũs donaue/ rit exponã vobis. Contradicentes nõ vno B modo intelligendi ſunt. Pauciſſi imi em̃ no bis ↄtradicũt loquendo: ſed multi male vi uendo. Q.uãdo mihi audet dicere chꝛiſtia- nus:bonũ eſſe rapere res alienas: quando quidẽ nõ audet dicere bonũ eſſe tenaciter Lucj.ꝛ2. ſeruare res ſuas? Hunqd em̃ diues ille cui ſucceſſerat regio: ⁊ non inueniebat vbi po/ neret fructus ſuos:⁊ ſe ↄſiliũ inueniſſe gau deret deſtruendi veteres apothecas:⁊ con ſtruẽdi nouas amplioꝛes vt impleret eas: ⁊ diceret animę ſuę: Aia habes młta bona in multũ tempus:lętare: iocundare:ſatia⸗ re. MNuũqᷣd ergo iſte diues aliena querebat? Fructus ſuoſ colligere diſponebat:vbi po neret cõſulebat:nõ de cuiuſq; vicini agris: nõ limite perturbato:nõ expoliato paupe re: nõ circũuento ſimplice: tantũmodo de ſuis colligendis cogitabat. Audite quid audierit qui tenaciter ſeruabat ſua:⁊ hinc intelligite quid expectent qui rapiunt alie na. Cum ergo ſe pꝛudentiſſimũ conſilium inueniſſe arbitraret᷑:de apothecis veteribꝰ anguſtis deijciendis:⁊ amplioꝛibuſ nouis ęgdlifſicandis: ⁊ omibus ſuis fructibus colli- gendis ⁊ recondendis: nõ alienis ↄ-cupien dis atq; rapiẽdis:ait illi deus: Stulte:vbi tibi ſapiẽs videris ibi ſtulte.Stulte inquit hac nocte repetunt a te animãꝗ tuã:hec quę pꝛęparaſti cuius erunt? Si ſeruaueris tua nõ erunt:ſi erogaueris tua erũt. Quid in/ quit reponis:qui relicturus es? Ecce incre/ patus ẽ ſtultus male recõdens.Si ſtultus eſt qui recondit ſua: vos inuenite nomen eius qui tollit aliena? Si ſoꝛdidus ẽ recon/ ditoꝛ ſuoꝛũᷣ: vlceroſus raptoꝛ alienoꝛũ. Sʒ Lud.Is. non qualis ille vlceroſus qui iacebat ante ianuã diuitis:⁊ cuius canes lingebant vl/ cera. Ille em vlceroſus erat in coꝛpoꝛe:ra⸗ ptoꝛ in coꝛde. Foꝛtaſſis aliquis reſponde/⸗ at ⁊ dicat: Non valde magna pena erat illi homini:cui dixit deꝰ:Stulte.Non ſic dicit deus: ſtulte: quomõ homo dicit. Tale in quẽq; dei verbũ iudiciũ eſt. NMunquid em̃ deus ſtultis daturus ẽ regnũ cęloꝝ? Qui⸗ bus auũt non ẽ daturꝰ regnũ ceęloꝝ: qͥd eis reſtat niſi pena gehennau? Conicere h̊ vi⸗ demur: aꝑte h̊ͥ manifeſteq; videmꝰ. Mã ⁊ il le diues ante cuiꝰ ianuã iacebat pauperri/ mus vlceroſus:nõ eſt dictꝰ raptoꝛ reꝝ alie/ narũ. Erat quidã diues inquit qui indue/ bat᷑ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat᷑ quotidie ſplendide. Diues inquit erat: non dixit: calumniatoꝛ:non dixit pauperũ oppꝛeſſoꝛ: non dixit rerũ alienarum raptoꝛ:aut dela- toꝛ:aut receptoꝛ:nõ dixit:pupuloꝝ ſpolia/ toꝛ:nõ dixit viduarũ perſecutoꝛ: Mihil ho⸗ rum: ſed erat quidã diues. Quid magnuʒ eſt:? Diues erat: de ſuo diues erat. Cui ali⸗ quid tulerat: An foꝛte ille auferret: ⁊ domi nus de illo reticeret:⁊ perſonam eius acci/ peret:ſi crimina eius abſconderet:qui no/ bis dicit: Holite perſonaliter iudicare? Si vis ergo audire crimen diuitis illius: noli amplius quęrere qᷓ; audis a veritate. Di⸗ ues erat: induebat᷑ purpura ⁊ byſſo:⁊ epu⸗ labat᷑ quotidie ſplendide. Quod ergo eiuſ crimen? Jacens ante ianuã vlceroſus ⁊ nõ adiutus.hHoc em̃ aperte de illo dictum eſt: ꝙ immiſericoꝛs erat. Nunquid em̃ chariſſi mi:ſi pauper ille ante ia nuã iacens ſufficiẽ tem panem a diuite acciperet:diceret᷑ de il/ lo:quia cupiebat ſaturari de micis que ca⸗ debant de mẽſa diuitis? Pꝛopter hanc ſo⸗ lam inhumanitatẽ qua contemnebat pau/ perem ante ianuã ſuam iacentẽ: nec ↄgrue digneq; paſe cebat: moꝛtuus ẽ ⁊ ſepultus ẽ. Et cum apud inferos in toꝛmentis eſſet: le uauit oculos ſuos:⁊ vidit pauperẽ in ſinu abraę. Et qͥd multis imoꝛer? DPeſiderauit guttam:qui nõ dedit meã. Nonne accepit iuſtã ſententiã: qui nõ dedit crudeli auari- cia? Si hęc ergo pena eſt auaroꝝ:quę pę/ na raptoꝝ? Sed ait mihi raptoꝛ rerũ alie/ narũ: Ego ſimilis illiꝰ diuitis nõ ſuʒ: Aga/ pes facio:vinctis in carcere victum mitto: nudos veſtio: ꝑegrinos ſuſcipio. Hare te putas: tollere noli: ⁊ dediſti. Cui dederis gaudet:cui abſtuleris ploꝛat: Quę duoꝛuʒ iſtoꝝ exauditurꝰeſt dñs:Dicis ei cui dede⸗ ris: Gꝛatias age qꝛ accepiſti, Sed alter tibs Job. 7⸗ Bancti ex alia ꝑte dicit: Ego gemo cui abſtuliſti: Et pene totũ tenuiſti:⁊ exiguũ illi dediſti. Si ergo qs alteri abſtuliſſes egentibus de diſſes:nec talia opera diligit deus.Dicit ti bi deꝰ: ſtulte:iuſſi vt dares:ſᷣ nõ de alieno. Si habes da de tuo: Si nõ habes qð des de tuo:melius nulli dabis: qᷓ; alteros ſpo/ liabis. Dicturꝰ eſt dñs chꝛiſtꝰ cũ in iudicio ſuo ſederit: ⁊ alios ad dexterã:⁊ ad ſiniſtrã Mattð.2 5S. alios ſeparauerit:bene operantibus: Ve⸗ nite benedicti patris mei percipite regnũ. Sterilibus aũt qui nihil boni in pauperes operati ſunt: Ite in ignẽ ęternũ. Et qͥd di⸗ cturus eſt bonis? Eſuriui em̃:⁊ dediſtis mi hi manducare:⁊ cętera.Et reſpondebũt il- li:ñie quãdo te vidimus eſurientẽ:Et il⸗ le ad eos: Cum vni ex minimis meis feci- cis:mihi feciſtis. Intellige ergo ſtulte: qui vis elemoſynas facere de rapinis:qm̃ ſi qñ paſcis chꝛiſtianũ:paſcis chꝛiſtũ:qñ ſpolias chꝛiſtianũ:ſpolias chꝛiſtũ. Attendite quid ſiniſtris dicturus eſt: Ite in ignẽ ęternum. Auare: Eſuriui:⁊ nõ dediſtis mihi mãdu- care: nudus fui: et non veſtiſtis me. Ite. Quoꝰ: In ignẽ ęternũ. Pꝛoꝛſus ite. Qua/ re? Nudus fui:⁊ nõveſtiſtis me.Si ergo in ignem eternũ ibit cui dicturus ẽ chꝛiſtus: Nudus fui:⁊ nõ veſtiſtis me:quem locũ in igne ęterno habebit:cui dicturꝰ erit: Veſti tus fui:⁊ ſpoliaſti me? hic foꝛtaſſe vt eua- das hanc vocẽ:ne dicat tibi chꝛiſtus:veſti/ E tus fui:⁊ ſpoliaſti me:mutata ↄſuetudine: cogitas ſpoliare paganũ:⁊ veſtire chꝛiſtia⸗ uum.Et hic reſpondebit tibi chꝛiſtus: imo reſpondet tibi nunc ꝑ ſeruum qualemcũq; miniſtrũ ſuũ:reſpondebit tibi chꝛiſtus ⁊ di cet:Etiã hic pꝑce damnis meis. Cũ em̃ tu qͥ chꝛiſtianꝰes ſpolias paganũ:impedis fieri chꝛiſtianũ. Eia ⁊ hic foꝛtaſſe reſpondebis: Adhuc ergo nõ odio pęnã ingero: ſed dile ctiõe potius diſciplinę: Jdeo ſpolio paga- num:vt per hanc aſperã ⁊ ſalubꝛẽ diſcipli/ nam faciã chꝛiſtianũ.Audirẽ ⁊ crederem:ſi qð abſtuliſti pagano:redderes chꝛiſtiano. Diximus ↄtra vnũ vitiũ rapinaꝝ: quo res humanę vſq;quaq; vaſtant᷑:diximus ⁊ ne/ mo nobis ↄtradicit. Quis em̃ audet aper/ Citũ.io tiſſime loquendo ↄtradicere veritati? Hon ergo facimus qð apoſtolus monuit:nõ cõ tradicentes redarguimus: obedientes al- loquimur:laudantes inſtruimus: nõ ↄtra⸗ dicentes redarguimus: Itavero nõ ↄtradi Auguſtini cunt lingua:ſᷣ vita. Moneo:rapit:doceo: rapit:pꝛęcipio rapit: arguo rapit.Quõ nõ ↄtradicit? Dicã ergo qð de hac re ſufficere exiſtimo. Abſtinete vos fratres:abſtinete vos filij:abſtinete vos a ↄſuetudine rapiẽ⸗ di:⁊ vos qui ſub manibus raptoꝝ gemitł: abſtinete vos a cupiditate rapiẽdi. Alius potens eſt ⁊ rapit:tu in manu raptoꝛis ge mis:qꝛ rapere nõ potes:ideo nõ facis.hha/ beto facultatẽ ⁊ ibi laudabo domitã cupi/ ditatem. Beatũ ſancta ſcriptura dicit:qui gcz:. poſt aurũ nõ abijt:qui potuit tranſgredi ⁊ nõ eſt tranſgreſſus:qui facere mala potuit ⁊ nõ fecit.Lu autẽ dicis:Nunqᷓ; negaui rẽ alienã. Quia foꝛte nemo tibi cõmendauit: aut foꝛte cõmendauit: ᷣ ſub teſtib cõmen/ dauit. Dic mihi: Reddidiſti qñ a ſolo ſoluſ accepiſti:vbi deus intervos fuerat:?Si tũc reddidiſti ſi moꝛtuo qui cõmendauit neſciẽ ti filio reddidiſti:tunc te laudabo: qꝛ poſt aurũ nõ iſti: qꝛ potuiſti tranſgredi ⁊ nõ es tranſgreſſus: qꝛ nõ potuiſti mala facere et nõ feciſti. Si foꝛte alienũ ſacculũ ſolidoꝝ: vbi nemo te vidit in via inueniſti:⁊ ſine vl la moꝛa cuius fuerat reddidiſti. Eia fra⸗ tres:redite ad vos: inſpicite vos: interro/ gate vos:vera reſpondete vobis:⁊ iudica/ te vos nõ ſᷣm perſonã:ſed iuſtũ iudiciũ iu/ dicate.Ecce chꝛiſtianus es:eccleſiã frequẽ/ tas:verbum dei audis:de lectiõeverbi dei lęriſſime cõmouer: Tu laudas tractantẽ: ego quęro facientẽ: Tu inquã laudas dicẽ tem:ego quęro facientẽ.Chꝛiſtianꝰ es: fre⸗ quentas eccleſiã:amas verbũ dei:libenter audis.Ecce h̊ qð ꝓpono in eo te examina: in eo te apende: in eo aſcende mentis tuę tribunal:⁊ ↄſtitue te ante te: iudica te:etſi pꝛauũ inuener coꝛrige te. Pꝛopono ergo. ⸗ Deus dicit in lege ſua:inuentionẽ eſſe red dendam:deus in lege ſua dicit:quã pꝛimo populo dedit:pꝛo quibus xpᷣs nõdum erat moꝛtuus:inuentionem tanq; alienum eſſe reddendam.Si quiſq;:verbi gratia:in via inueniat alienũ ſacculum ſolidoꝝ:deberet reddere:ſed neſcit cui. Non ſe excuſat igno rantia:ſi nõ dominet᷑ auaricia. DHicã veſirę charitati:qm̃ dona dei ſunt:⁊ ſũt in popu/ lo dei qui nõ fruſtra audiũt verbũ dei. Di/ cam qð fecerat pauperrimus homo:nobis apud mediolanũ ↄſtitutis: tam pauper vt pꝛoſculus eſſet grãmatici:ſᷣ plane chꝛiſtia/ nus: quis ille eſſet paganus grãmaticus: Der⸗ gtints alumniifc⸗ ldis ſemedt ſlitpircüft guinetae blceA litiſnne gngtbltin hviemeeft ſcnuniteno⸗ Unſolcop ſtelterreſpo Neuüneple gnegetunch Gltenolul oluitacaper⸗ Nchaernolt Pecrtnal Vodlguida eis Qur⸗ lanegals⸗ munnundue lelegdoffe gaupenbuse ſlannödimt ſachbbus whstreen fanesnar ſfeceiisrn dico pPere los:qbing motuapen Tenacon hocmüdo⸗ ſtabli in lcitobil Gei Cinſun⸗ udlkichi Mueniſtie ſnuenicti⸗ legvoginue ſokiueni nedſutk. Witios unnie ſiſftegg uii tolaen oͤbüfre Nuntinn⸗ wimnan Npin ſ le ſuſſen chemi dior geni diel. Ais inaglals noſacis br onti an mdictglit nanſgent ml gat cnegul cömendeut eſtibccönen iaſcloſou uerategitit ndaultneced ho:ge e gedltn nalaſzenea li ſlier: nilteuſtnerl ſſi. Ku fn⸗ s: inend bis:ttucie iiudi in Meſifegni nöeyenide Bgnacun. laucasdid tanes:i⸗ 1dailbene teetmn emnentis diea c ponoetge, nicht quäpend fodumen De verbis Apoſtoli melioꝛ ad velũ q; in cathedra. Inuenit ſac/ culum:niſi foꝛte me numerus fallit cum ſo lidis ferme ducentis: memoꝛ legis pꝛopo/ ſuit pitaciũ publice. Reddendũ em̃ ſciebat cui redderet ignoꝛabat: ꝓpoſuit pitaciũ publice: Qui ſolidos ꝑdidit:vẽiat ad locũ illũ ⁊ ꝗqrat hoĩem illũ. Ille qͥ plãgẽs circũq/ q;vagabat᷑:inuẽto ⁊ lecto pitacio:venit ad hoĩem:⁊ ne foꝛte quereret alienũ: quęſiuit ſigna:interrogauit ſacculi qualitatẽ: ſigil/ lum ſolidoꝝ: etiã ⁊ numeꝝ. Et cum oia illi ſideliter reſpõdiſſet: reddidit qð iuenerat. Ille aũt repletus gaudio ⁊ quęrens vicẽ re pendere:tanq; decimas obtulit ſolidos vi/ ginti: qͥ noluit accipere. Obtulit vel decẽ: noluit accipere. Saltẽ rogauit vel quinq; acciperet:noluit ille.tomachabũdus hõ ꝓiecit ſacculum: Mihil perdidi ait. Si nõ vis aliquid a me accipere:nec ego aliquid ꝑdidi.Quale certamẽ fratres mei:q̃le cer/ tamẽ:qualis pugna: qualis ↄflictꝰ: Thea/ trum mundus: ſpectatoꝛ deꝰ. Victus tan/ dẽ ille qð offerebat᷑ accepit: ⁊ cõtinuo totũ pauperibus erogauit:vnũ ſolidũ in domũ ſuam nõ dimiſit.Quid eſt:? Si aliquid egi in coꝛdibus veſtris: ſi verbũ dei inſedit in vobis:ſi requiẽ inuenit apud vos:facite G fratres mei:nolite putare damnũvos pati ſi feceritis: magnũ lucrum ẽ ſi feceritis qð dico. Perdidi viginti ſolidos:perdidi cen- tos:quingentos.Quid perdidiſti:De do⸗/ mo tua perierant:alter perdiderat:non tu. Terra cõmunis eſt: in vna domo eſtis: in hoc mũdo ambo viatoꝛes:huius vite vnũ ſtabulũ intraſtis: Poſuit ille:oblitꝰ ẽ ille: cecidit ab illo:tu ĩiueniſti. Quis inueniſti: Chꝛiſtianus. Quis inueniſti?: Quilegem audiſti: chꝛiſtianus qui legẽ audiſti. Quis inueniſti? Qui cũ audires multa laudaſti: tu inueniſti. Si ergo veraciter laudaſti:red de quod inueniſti. Si ergo non reddidiſti quod inueniſti:qñ laudaſti:teſtimoniũ cõ/ tra me dixiſti.Eſtote fideles inuentoꝛes:et inu 14,. 5eſide tunc iniquos vituperate raptoꝛes. NHam Dicireſt ſtinpoe büde. Honotnobe npeupent qð inueniſti ⁊ nõ reddiſti rapuiſti: Quãtũ potuiſti feciſti:qꝛ plus nõ potuiſti:ideo nõ plus feciſti. Qui alienum negat:ſi poſſet ⁊ tolleret. Quod nõ tollis:timoꝛ ꝓhibet:nõ S bonũ facis:ſed malũ metuis.QAuid eſt ma gnum timere malũ: Maagnũ eſt nõ facere malũ:magnũ eſt amare bonũ. NHam et la/ tro timet malũ: ⁊ vbi nõ põt nõ facit: et tñ Bermo XIX latro ẽ.DPeus em̃ coꝛ interrogat:nõ manũ. Lupus venit ad ouile ouiũ: quęrit inuade re:quęrit iugulare:quęrit deuoꝛare: Vigi/ lant paſtoꝛes:latrant canes:nihil poterit: nõ aufert:nõ occidit:ſed tñ lupus venit: lu pus redit. Nunquid quia ouem nõ tulit: ideo lupꝰvenit:⁊ ouis redit? Lupꝰvenit fre mens:lupus redit tremẽs: lupus eſt tamẽę ⁊ fremẽs ⁊ timens. Interroga & te quiſqͥs vis iudicare:⁊ vide ſi tũc nõ facis male qñ potes facere: ⁊ ab hoĩe nõ puniris:tunc ti⸗ me deũ:nemo ẽ ibi niſi tu ⁊ ille cui faciſ ma lum: ⁊ deus qui ambos videt. Vide ibi ti/ me. Parum ẽ qð dico:vide:ibi time malũ: ibi ama bonũ. Nam etiã ſi timoꝛe gehen⸗ nę nõ facis malũ: nõdum es perfectꝰ: Au/ deo dicere:ſi timoꝛe gehẽnę nõ faciſ ma lũ: ẽ qͥdẽ in te ſides qꝛ credis futurũ dei eſſe iu diciũ: gaudeo ſidei tuę:ſᷣ adhnc timeo ma/ licię tuę. Quid eſt qð dixi? Quia ſi timoꝛe gehennę nõ facis malũ: nõ amoꝛe iuſticię facis bonũ.Aliud ẽ timere pęnam:aliud ẽ amare iuſticiam. Amoꝛ caſtus in te eſſe de/ bet:quo amoꝛe deſideres videre:nõ celum ⁊ terram:nõ campos liquidos maris: non ſpectacła nugatoꝛia:nõ fulgoꝛes nitoꝛeſq; gemmaꝝ: deſidera videre deũ tuũ: ama/ re deũ tuũ:qꝛ dictuʒ ẽ: Dilectiſſimi filij dei 1. Job.ʒ. ſumus:⁊ nõdum apparuit qð erimus. Sci/ mus aũt qꝛ cum apparuerit ſimiles ei erimꝰ qm̃ videbimus eum ſicuti ẽ. Ecce pꝛopter quã viſionẽ fac bonũ: ecce ꝓpter quã noli facere malũ. Si em̃ amas videre deũ tuũ: ſi in hac peregrinatõe illo amoꝛe ſuſpiras: ecce ꝓbat te dñs deus tuus: q̃ſi dicat tibi: Ecce fac que vis:imple cupiditates tuas: extende nequiciã: dilata luxuriã:quicquid libuerit licitũ puta:nõ te hic punio:nõ teĩ gehẽnas mitto:faciẽ meã tm̃ tibi negabo. Si expauiſti:amaſti:ſi hoc qð dictum ẽ: fa ciem ſuã tibi negauit deus tuus:ↄtremuit coꝛ tuũ in nõ videndo deũ tuũ:magnã pę/ nam purtaſti:gratis amaſti.Si ergo ſermo meus inuenit in coꝛdibus vr̃is aliquã ſcin tillam gratuiti amoꝛis dei:ipſam nutrite: Ad hanc augendã vos aduocate pꝛece:hu militate: doloꝛe penitentię: dilectiõe iuſti/ cię:operibus bonis: gemitibꝰ ſinceris: cõ/ uerſatõe laudabili:amicitia ſideli.hãc ſcin tillam boni amoꝛis flate in vobis: nutrite in vobis: ipſa cũ creuerit ⁊ flammã digniſ- ſimã ⁊ ampliſſimã fecerit:omniũ cupidita/ B. Ser. z be do do t? poſt cap Ps.95. ris ꝗᷓ̊ domus: indicat tibi iã pſalmus.Can Bancti m carnaliũ fena conſumit. ⸗ epſalmo nonageſimoquinto: Et qua ratiõe dictũ ſit:Miſereboꝛ cui miſertus fuero ⁊c̃. Quodꝙ; ra mo r.ů0 A Vomodo ianua introducit in do/ mũ:ſic titulus pſalmi introducit ĩ intellectũ. Pꝛęnotat᷑ em̃ ſic: Quã/⸗ edificabat᷑ poſt captiuitatẽ.Quęæę/ tate dño canticũ nouũ:cantate dño oĩs ter ra.Ecce quę domus. Qñ oĩs terra cantat canticũ nouũ:domꝰ dei eſt. Cantãdo ędiſi cat᷑:credẽdo fundat᷑:ſperãdo erigit᷑:diligẽ/ do ꝑficit᷑. Aodo & ędiſicat᷑: in fine ſæculi dedicat᷑.Concurrãt lapides viui ad cãti/ cũ nouũ: ↄcurrãt ⁊ coaptent᷑ in ſtructurã tẽ pli dei:agnoſcãt ſaluatoꝛẽ:recipiãt habita toꝛẽ. Dictũ eſt ꝗ domꝰ:dicendũ ẽ poſt quã captiuitatẽ. Et hoc tibi indicat pſalmus. Sequere paululũ:Cantate dño cãticũ no/ uum:cãtate dño ois terra.Cãtate dño:be⸗ nedicite nomini eiꝰ:bene nũciate de die in diẽ ſalutare eius. Annũciate int᷑ gẽtes mi‚ rabilia eis:in oĩbꝰ populis gloꝛiã eiꝰ:cm̃ osẽs dij gentiũ demonia. Ecce ſub quoꝝ ca ptiuitate latebat domꝰ. Ex pꝛima em̃ trãſ/ greſſiõe pꝛimi hoĩs:vniuerſum genꝰhuma nũ natũ cum obligatiõe peccati victoꝛ dia bolus poſſidebat.Si em̃ ſb captiuitate nõ teneremur: redemptoꝛe nõ indigeremus. Venit ad captiuos nõ captus:venit ad ca ptiuos redimẽdos: nihil in ſe captiuitatl: Bẽ iniqͥtatis habẽs:ſᷣ carne moꝛtali pꝛeciũ noſtrũ poꝛtãs.Si em̃ carnẽ moꝛtalẽ nõ ha⸗/ beret:vnde in verbo ſanguis quẽ ꝓ capti/ uis funderet: Ille aũt qͥ ad captiuitatẽ no Ro.s. ſtrã venit cum ſilitudine carnis peccati:nõ cũ carne pcti:ſimilitudo em̃ erat illa carnis pcti:vera caro ſed ſimilis carni peccati: ve ra caro ſed nõ peccati caro. Ille ergo qͥ ita qͥs erat:Bene nunciate de die in diẽ. Ecce qͥs erat? De die in diẽ. Deus ð deo erat:lu/ Job.i.men de lumine erat:ſedverbũ caro facuuum eſt: vt habitaret in nobis: latẽs maieſtas: apparẽs inſirmitas:vt moꝛiat᷑ infirmitas:⁊ B teneat᷑ maieſtas.Si &̊ vniuerſus mundus Exo. ʒ.ſub captiuitate tenebat᷑:bene dictũ ẽ: Mi⸗ Bo. 9. ſereboꝛ cui miſertus fuero:⁊ miſericoꝛdiã pſjᷣ ſtabo cui miſericoꝛs fuero.Si em̃ totꝰ mun dus ſub captiuitate:totꝰmũdus in pctõ:to tio illius non ſit ſcrutanda: Ser/ XX Der⸗ Auguſtini tus mũdus iuſtiſſime ſulicio deſtinatꝰ:5 ex parte ꝑ miſericoꝛdiã liberatus. Quis di cat deo: qᷓre damnas mundũ? Quõ accu/ ſat᷑ iudex deꝰ:qñ damnat᷑ mũdus reꝰ Reꝰ es.Si qͥd debeas ↄſideres:pęnavocat᷑:nec cũ a te debitũ exigit᷑:exactoꝛ iuſte repꝛehẽ/ dit᷑. Repꝛehẽdit᷑ exactoꝛ ſi indebitũ exigit: cũ vᷣo debitũ exigit:qͥs repꝛehẽdat exacto/ rem:qᷓ;uis expectat donatoꝛẽ? Cui vult mi ſeret᷑: ⁊ quẽvult obdurat.Dicis itaq; mihi: Quid adhuc ↄquirit᷑: Hã voluntati eiꝰ qds reſiſtit? QO hõ tu quis es qͥ reſpõdeas deo?ꝛ Quis ſit ille attende: quis ſis tu attende. Ille de eſt:tu hõ. Sʒ iuſticiã tibi loqui vi/ deris tu:⁊ fons ille iuſticię ſiccatꝰ eſt? Si iu ſtũ loqueri vnde tibi: Aut ſi iniuſtũ loque⸗/ ris:debes tacere.Aut ſi iuſtũ loquer: ⁊ nõ habes niſi de fonte iuſticię. Fons aũt iuſti cię qͥs eſt niſi deꝰ Pꝛimũ ̊ fundamentũ ſi/ dei pone. Munqd iniquitas apud deũ? La tere te ęquitas põt:eſſe ibi iniqtas nõ põt. Expectas a me foꝛtaſſe vt dicã tibi: quare cui vult miſeret᷑:⁊ quẽ vult obdurat:Expe ctas a me hõ.Si ⁊ tu hõ⁊ ego hõ:ambo au diuimꝰ:O homo tu quis es qͥ reſpondeas deo? AMelioꝛ eſt & fideł ignoꝛãtia: qᷓ; teme/ raria ſcientia. Deus mihi dicit: ꝑ apim xpᷣs loquit᷑:& hõ tu quis es qͥ reſpõdeas deo: Et ego indignoꝛ:qꝛ nõ noui iuſticiam dei. Si hõ ſum:nõ indigner: excedã hominẽ ſi poſſum: ⁊ foꝛte attingã. Sed ⁊ ſi attigero hoĩ nõ dicã:excedat ⁊ ipſe⁊ attingat mecũ. Et quis eſt inqͥs qui hõ hoĩem excedat:Er go nõ qͥbuſdã expꝛobꝛat apls ⁊ dic:Cũ em̃ dicitis:Ego pauli:ego apollo:nõne hoĩes eſtis? Quid eos facere volebat:quibꝰ ex- pꝛobꝛat ꝙ hoĩes erãt:hHomo es:ad adã ꝑ/ tines. Pertine ad filiũ hoĩs:⁊ foꝛte dicit ti⸗ bi: Jam nõ dico vos ſeruos:ſᷣ amicos:qm̃ Job. ze q̃ audiui a patre meo:nota feci vobis. Sʒ . diſcipulis hoc dixit:aplis illis h̊ͥ dixit: Mõ debemꝰ ↄtriſtari:qꝛ nõdum tales ſumꝰ. Et tñ etiam ipſis quõ hoc dixit: Oĩa quę audi ui a patre meo nota fecivobis: Puto qꝛ in ſpe dixit hoc nõdum in re: puto qð facturꝰ erat: nõ qð iã fecerat.Et vnde pꝛobat᷑ cũ il le dicat:nota vobis feci:nõ dicat:nota vo/ bis faciã? Quia dicunt᷑ qdã in ſcriptur: de pꝛęterito:ꝗᷓ intelligant᷑ de futuro.Quõ di/ cunt᷑ de pꝛęterito:cũ intelligant᷑ de futuro⸗ Fodeft inqͥt manꝰ meas ⁊ pedes meos:di⸗ numerauerf̃t oĩa oſſa mea. Nõdũ factũ erat Pöz. 21. Der Atnchfiat gin Galuos is 8 Riodutloc⸗ mnus.Spebi ſaluitcciſun 1cſß ſauiiin Atgopenmn nuoleinul itds inguit lan ſeun iſaluttactit cam⸗:texpe pelg is dlſclolis nota vobis Pt. gliolocodic bisdicererl Leteoinqin yobis. Sch femnodo:tol ſöͤauler p dubloſacbett ſi cöpurad ßh uſtc Gi lamura dio. geaſyece Au⸗ Msndeiuſtu mgpudili⸗ mmgnͦug Gpſegniger ſnigituit guitatenat Uenintsad cairiccbet⸗ blamnotnn n , gytliſis Ne yo entyerb is deugentperd iannenale⸗ ſeneonegd Saſenäne tcac dirt⸗ ſtnideipite etg lgaoci⸗ Niſapere eg 5 Quliſa cockden Pct diie am oenanin ailkent⸗ Nlindebti ne echätnan Dastent Hinntt hücnrn ſesminne uſithikgi, arſearck — dus toe Fonsiͤi üszindengi unas29ud deic ediinicſtasti endicänbra ⁊ tanq; factũ annunciabat᷑ qð futuꝝ erat. Citn 5.D Saluos nos fecit ꝑ lauacrũ regeneratiõis. Ro.de Alio aũt loco ipſe dicit: Spe ſalui facti ſu/ mus.Spes aũt quęvidet᷑ nõ eſt ſpes. Spe ſalui facti ſumꝰ:nõ niſi de pꝛęterito dicimꝰ: ⁊ qm̃ ſalui ſumus nõdum re: adhuc futurũ eſt qð ſperamus. Nam iã videmus ⁊ tene/ mus:ſed nõdum res: ſed ſpes. Qð em̃ vi- det qͥs inquit:qͥd ſperat? Si aũt qð nõ vi- demꝰ ſperamꝰ: ꝑ patientiã expectamꝰ. Et tñi ſalui facti ſumus: ⁊ tũů adhuc ſalutẽ ſpe⸗/ ctamꝰ: ⁊ expectamus: nõdũ tenemꝰ.Sic ⁊ Zoh. IS· dſis diſcipłis ait: Oia q̃ audiui a pr̃e meo: nota vobis feci:Si hoc iam factũ erat: q̃re Joh.16. alio loco dicit illis:Adhuc multa habeovo bis dicere: ſed nõ poteſtis poꝛtare modo: Certe oĩa quę audiui a patre meo nota feci vobis.Sʒ cũ dicit:Mõ poteſtis illa poꝛta/ re modo: ⁊ dicit:habeo vob dicere: differt nõ aufert. Pꝛopter certã ergo ſpem qꝛ ſine dubio ſciebat id fuiſſe futuꝝ: apð illũ tãqᷓ; factũ cõputabat᷑:⁊ ideo dicebat: Nota vo kchurtn 2. Corc5. 1 regohänden niscsq ehnd liogini ihideergebi⸗ eq hiinsd noiiſiann. en auti nii ia etmngnn⸗ winantt bis feci. diu & ſumus in coꝛpoꝛe peregri namur a dſio. Per fidẽ em̃ ambulamus nõ per ſpeciẽ.Quantũ nobis dat᷑ ⁊ fidẽ tenea mus:⁊ de iuſticia dei nõ dubitemꝰ: iniqui/ tatẽ apud illũ eſſe oino nõ credamus:ne in magnã voꝛaginẽ impietatis veniamꝰ: Et cũ ꝑfecta fide tenuerimꝰ:nullã apud eũ eſſe iniquitatẽ: ⁊ ſi ilã modo nõ videmꝰ:id eſt ęquitatem quę eſt apud ipſum:ſiniat᷑ via ⁊ venimus ad patriã. Non põt videri tꝑe ſi/ dei:videbit᷑ tge ſpeciei.Nunc em̃ ꝑ fidẽ am bulamus:tunc ꝑ ſpeciẽ. Quid eſt ꝑ ſpeciẽ: palrinti PS5.44⸗ Specioſus foꝛma pꝛę filijs hoĩm:qꝛ in pꝛin enchr gih Ponocindai, wöttndan ni mna 6 Jopᷣ.x. cipo erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud deũ: et Jobeꝛꝗe deus erat verbũ.Qui diligit me inqͥt man data mea cuſtodit: ⁊ qͥ diligit me diliget᷑ a pr̃e meo:⁊ ego diligã eũ.Et qͥd illi dabis⸗ Et oſtendã meipſũ illi. hęc erit ſpecies qñ faciet qð dixit:⁊ oſtendã meipſum illi. Ibi ęqᷣtatẽ dei videbis:ibi ſine codice in verbo i1. Job.ʒ. legis.Ergo cũ viderimus eũ ſicuti eſt:iam trãſiet peregrinatio nr̃a: poſtea vero gau/ debimus gaudio angeloꝝ. lhec em̃ in via. D Quid ẽ via: Fides eſt. Pꝛopter fidẽ tuã fa ctus eſt defoꝛmis chꝛiſtꝰ:manet aũt ſpecio/ ſus chꝛiſtꝰ: Specioſus foꝛma p̃ filis hoim videbit᷑ poſt peregrinationẽ. Modo aũt ſi Eſa.x/ de qualis videt᷑: Et vidimus eũ ⁊ nõ habe bat ſpeciẽ neq; decoꝛẽ:ſᷣ vultus eiꝰabiectꝰ: ⁊ defoꝛmis poſitio eius:h̊ eſt virtus eius. rbis Apoſtoli Bermo xx Deſpectus ⁊ defoꝛmis poſitio eius: hõ in plaga poſitus: ⁊ ſciens ferre infirmitates. Defoꝛmitas chꝛiſti te foꝛmat. Ille em̃ ſi de foꝛmis eſſe noluiſſet:tu foꝛmã quã ꝑdidiſti nõ recepiſſes. Pendebat ĩ cruce defoꝛmis: ß defoꝛmitas illiꝰ pulchꝛitudo nfa erat. In hac & vita defoꝛmẽ chꝛiſtũ teneamꝰ. Quid ℳ eſt defoꝛmẽ chꝛiſtũ: Abſit mihi głari niſi in Sał.se cruce dñi nr̃i ieſu chꝛiſti:ꝑ quẽ mihi mũdus cruciſixus ẽ ⁊ ego mũdo. hHeęc ẽ defoꝛmitas xpᷣi. Huũqᷣd dixi me aliqͥd ſcire ĩvobᷣ niſiviã⸗ Hec via: credere iĩ cruciſxxũ:hꝰ defoꝛmitat: ſignũ in fronte poꝛtamus:de iſta defoꝛmi⸗ tate chꝛiſti nõ erubeſcamus.hãc viã tenea mus:⁊ ad ſpeciẽ ꝑueniemus. Cũ pꝑueneri- mus ad ſpeciẽ:ęqualitatẽ dei videbimus: et iã nõ erit ibi dicere q̃re huic ſubuenit: et huic nõ:q̃re iſte adductus ẽ a gubernatiõe dei vt baptiʒzaret᷑: ille aũt cũ bñ cathecumi nus vixerit:ſubito ruina moꝛtuꝰeſt ⁊ ad ba ptiſmũ nõ ꝑuenit:ille aũt cũ ſcelerate vixe/ rit: cũ luxurioſuſ:cũ męchꝰ: cũ ſcenicꝰ:cũve natoꝛ ęgrotauit:baptiʒatꝰẽ:diſceſſit:petm̃ i eo ↄuictũ ẽ:pctm̃ i eo deletũ ẽ. Auęre me rita:ſñ iuenies niſi penã:ꝗ̃re grãʒ: altitu „ do diuitiaꝝ. Petrꝰnegat:latro credit. O al & titudo diuitiaꝝ. hoc nos putas ꝑſcrutari poſſe:qð apłs btũs expauit:Et cũ tantã ꝓ funditatẽ ⁊ altitudinẽ inſpiciẽs ↄtremiſce/ ret:exclamauit: Oà altitudo diuitiaꝝ ſapiẽ/ oenI. tię ⁊ ſcientię dei.Quid em̃ dixerat ante:vt E ad hãc exclamationẽveniret? Rem dixerat vbi ſi nõ credat᷑ deo:qꝛ nõ eſt iniqtaſ apud Ro.⸗. deũ:iniqtas iudicabit᷑.Gentibꝰ dicebat: ſi delibꝰ dicebat de iudęis: Siẽ vos inqͥt nõ Roai. credidiſtis deo:nüc aũt miſericoꝛdiã ↄſecu ti eſtis illoꝝ incredulitate:ſic ⁊ hi nõ credi⸗ derũt in veſtrã miſericoꝛdiã vt ⁊ ipſi miſe ricoꝛdia ↄſequant᷑.Concluſit em̃ oẽs deꝰ in icredulitate:vt oĩm miſereat᷑. Hinc poſtea paulus dixit:Et ꝗ iſta rõ eſt ęqᷣtatis ⁊ iuſti⸗ cię dei:ↄcludere oẽs ĩ incredulitate vt oim miſereat᷑: Quęris tu rõem: ego expaueſcã altitudinẽ. O altitudo diuitiaꝝ ſapiẽtię et ſciẽtię dei. Lu rõcinare: ego mirer: Tu di/ ſputa:ego credã:altitudinẽ video:ad ꝓfun dũ nõ ꝑuenio.O altitudo diuitiaꝝ ſapien/ tię ⁊ ſciẽtię dei:qᷓ inſcrutabila ſunt iudicia eiꝰ:⁊ inueſtigabiles vię eiꝰ:foꝛte expoſiturꝰ es?: Quis em̃ cognouit ſenſũ dñi:aut qͥs cõ ſiliariꝰ eiꝰ fuit:aut qͥs pꝛioꝛ dedit illi: ⁊ retri buet᷑ ei? Am̃ ex ipſo ⁊ per ipſũꝛ in ſe ſunt 2 Bancti . ola: Ipſi głia in ſecula ſeculoꝝ.Requieuit qꝛ inuenit admirationẽ: nemo quęrata me occultoꝝ rõem. Ille dicẽ: Inſcrutabilia ſũt iudicia eiꝰ: ⁊ ſcrutari veniſti: Iille diẽ: In/ ueſtigabiles ſunt vię eius:⁊ tu inueſtigare veniſti? Si iſcrutabilia ſcrutari veniſti:⁊ ĩ/ ueſtigabilia inueſtigareveniſti:crede:nam periſti. Tale eſt velle ſcrutari inſcrutabilia ⁊ inueſtigabilia inueſtigare:quale eſt velle inuiſibilia videre: ⁊ ineffabilia fari. Ergo ędificeẽ᷑ domꝰ:cũ puenerit ad dedicationẽ: tunc foꝛtaſſe ĩueniet iſtoꝝ occultoꝝ aper⸗ tiſſimã rationẽ. C chꝛuti: Sermo la lex veteris teſtamẽti ſcʒ cuſto dia timoꝛẽ habebat: nõ potuit aꝑ/ tius ſigniſicari noui teſtamẽti do/ Inuicẽ onera vfa poꝛtate:⁊ ſic adimplebi/ is legẽ chꝛiſti:Hhanc em̃ legẽ chꝛiſtus dice- re ĩtelligit᷑: qꝛ ipſe dñs ſcepitvt nos inuicẽ diligam: tm̃ in ea ſentẽtia ſᷣcepti pondꝰ cõ Joõb.13. ſtituẽs vt diceret: In hoc cognoſcẽt qm̃ di ſcipuli mei eſtis:ſi vos inuicẽ diligat.hhu- ius aũt dilectiõis officiũ eſt: Inuicẽ onera vf̃a poꝛtate: ᷣ hͥ officiũ nõ eſt ſempiternũ. Perducet ſane ad btitudinẽ ſempiternã in qua nulla erũt onera nr̃a ꝗᷓ inuicẽ poꝛtare iubeamur: nũc vero cũ in hac vita:id eſt cũ i hac via ſumus:onera nr̃a inuicẽ poꝛtemꝰ: vt ad eã vitã ꝗᷓ caret oĩ onere ꝑuenire poſſi mus. Sicut em̃ de ceruis nõnulli taliũ co/ gnitionũ ſtudioſi ſcripſeft:cũ fretũ ad inſu lam tranſeũt paſcuaꝝ gra:ſic ſe oꝛdinãt:vt onera capitũ ſuoꝝ ꝗᷓ geſtant in coꝛnibꝰ ſuꝑ inuicẽ poꝛtẽt:ita vt poſterioꝛ ſuꝑ anterioꝛẽ ceruice ꝓiecta caput collocet. Et qꝛ neceſſe eſt vnũ eſſe qͥ cęteros ſcedẽs nõ ante ſe ha/⸗ beat cui caput inclinet:vicibꝰdicunt᷑ id age re:vt laſſatus ſui capitis onere:ille qͥ pꝛece/ dit poſt oẽs redeat:⁊ ei ſuccedat cuius fere bat caput cũ ipſe ſiret:ita inuicẽ onera ſua poꝛtãtes fretũ traſeũt:donec veniãt ad ter rę ſtabilitatẽ. Iſtã ceruoꝝ naturã foꝛtaſſe Pꝛouer. . intenderit ſalomõ cũ ait: Ceruus amicitię B ⁊ pullus grãꝝ colloquant᷑ tecum. Nihil em ſic ꝓbat amicũ: quẽadmodũ oneris amici poꝛtatio. Hec tñ inuicẽ poꝛtaremus onera nfa:ſi vnũ tꝑs eſſet infirmitatis amboꝝ qͥ onera ſua ſuſtinẽt:aut vnũ infirmitatis ge De verbis Apli: Inuicẽ onerave poꝛtate:⁊ ſic adimplebit legẽ eſſe charitatẽ: q; hoc loco vbi apłs ait: õ S Aluguſtini nus:ſᷣ diuerſa tꝑa ⁊ diuerſa genera inſirmi tatis faciũt vt onera nf̃a inuicẽ poꝛtare va leamus. Verbi gra. Irã fratris tũc poꝛtab cũ tu aduerſus eũ nõ iraſceris:vt rurſũ tꝑe q̊ͥ te ira ſoccupauerit:ille te lenitate ⁊ trãqᷣl litate ſuwoꝛtet. hoc exemplũ ad id ꝑtinet cũ diuerſa ſũt tꝑa poꝛtantiũ onera ſua:q;/ uis ipſa diuerſa nõ ſit inirmitas:in ambo⸗ bus em̃ ab inuicẽ ita poꝛtat᷑. Ad diũſũ aũt iufirmitat genus aliud exemplũ videndũ eſt:veluti:Si qͥs in ſe loquacitatẽ vicerit:⁊ ꝑtinaciã nõdũ vicerit:alius vero ſit adhuc loquax:ſ etiã ꝑtinax nõ ſit: debet ille huiꝰ loquacitatẽ:⁊ iſte illiꝰꝑtinaciã:donec illud in illo:⁊ iſtud in iſto ſanet᷑ charitate poꝛta- re. Par qᷣe infirmitas in duobꝰ ſi vno ac/ cedat tꝑe:tolerare ſeinuicẽ nõ valẽt:cũ ad/ uerſus:ſe intẽdit᷑. Nã adũſus aliquẽ tertiũ ⁊ duo irati ſibi ↄueniũt ⁊ ſe tolerãt:q;q; nec tolerare ſeinuicẽ dicẽdi ſunt:ſᷣ potiꝰſeiuicẽ ↄſolari:ſiẽ ⁊ triſtes de vna re magis ſe poꝛ/ tant:⁊ q̃ſi incũbunt ſibi:quaſi vnus triſtis eſſet:⁊ aliuſ gauderet:ſi aũt aduerſus ſe tri ſtes ſint:ꝓꝛſus ſe tolerare nõ pñt.Et ideo C huiuſcemodi affectiõibꝰ ſuſcipiẽda eſt ali- quãtulũ ipſa ęgritudo de qua uis ꝑte aliũ liberari:⁊ ſic ſuſcipiẽda vt ad auxiliũ nõ ad ęqualitatẽ miſerię valeat: quẽadmodũ ſe inclinat qͥ manũ iacẽti poꝛrigit. NMon em̃ ſe ꝓijcit vt ambo iaceãt:ſᷣ incuruat tm̃ vt ia/ centẽ erigat. Neq; vlla res officioꝝ iſtũ la/ boꝛẽ: ad poꝛtãda onera alioꝝ facit libẽter ipẽdi: niſi cũ cogitamꝰ qᷓ;ta ꝓ nob ꝑtulerit dſñis. Hinc em̃ admonẽs ait apłs:hHoc ſenti Pbil.ꝛ. te in vobis: qð ⁊ in chꝛiſto ieſu: Qui cũ in foꝛma dei eſſet:nõ rapinã arbitrat eſt eſſe ſe ęqualẽ deo:b̊ᷣ ſemetipſum exinaniuit foꝛ mã ſerui accipiẽs:in ſilitudinẽ hoĩm factꝰ: ⁊ habitu inuẽtus vt hõ: humiliauit ſemet/ ipſum factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: moꝛ/ tẽ añt crucis. Suꝑiꝰ em̃ dixerat: Mõ ꝗ̊ ſua ſunt vnuſquiſq; intendẽs:ſᷣ ea quę alioꝝ. Huic ſentẽtię ↄtexuit qð dictũ eſt. Naʒ ita ſequit᷑.hoc ſentite in vobis qð ⁊ in chꝛiſto ieſu:ad hoc dũtaxat:vt quẽadmodũ ille in eo ꝙ verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in no Job.r. bis:⁊ ſine pctõ cũ eſſet: pctã nr̃a ſuſcepit: nõ attendit ſua:ſᷣ nf̃a: Ita ⁊ nos libẽterad eius imitationẽ inuicẽ onera noſtra poꝛte/ mus.Huic cogitatiõi accedit etiã illa cogi/ tatio qua ille ſuſcepit hoĩeʒ:nos aũt hoies ſumus:⁊ ↄſiderare debemus ꝙ ęgritudinẽ Dev⸗ ſtecitſie ctinos N hoczethin tareyolum biberiton obusun ancolzin gecupiebat potusidag ☛ ſnceliog ZO erenplipan lludcogit⸗ ſthaberen ctijſtlater ſupionaco⸗ dann ſupbi lanbone lhebeegg ſisbonacb⸗ ſallnos:aut ſblu. betci diate goni⸗ßinb ſtmaresſug Cüſkimateyr fugamuar; doeautäi bonünor ſenöſtoe es ſupbi faffatene bentiſine hoieine moniſope imhfm geleaittte Cfamanan. lnginöpt scprekagt Mießern⸗ Goſtlaoſtie ttſatguiß nctäͤfcen naemdign iglanee llbnſiͤe⸗ Naca Aeſlteten beegiigne mstit . De verbis Apoſtoli Bermo xXxXII urnu. ſiue aĩe ſiue coꝛꝑis quã in hoĩe alio videmꝰ tioꝛa ſunt indagationẽ nõ puenimus. Ad/ ifmeen etiã nos habere potuimus aut poſſumus. monet itaq; dñs noſter ieſus chꝛiſtus qui ininn Hoc & exhibeamꝰ ei cuius infirmitatẽ poꝛ⸗ nos vult effici imitaroꝛes ſuos: vt eius in- enenni tare volumus: q ab illo nobis velimꝰ exx firma tolerem: vt ad quędã ſana in quoꝝ — hiberi:ſi foꝛte nos in ea eſſemus: ⁊ ipſe nõ delectatiõe acquieſcamus ꝑ charitatis to/ umnin 1. Cor.9. eſſet.Ad hoc ꝑtinet qð ipſe aplus ait:ia lerantiã ꝑducamur.Ait em̃: Non eſt opus Mattðᷣ.9. denſu;, 3 oĩbus factus ſum:vt oẽs lucrifacerẽ: cogi / ſanis medicus: ſ ęgrotãtibꝰ. Ideoq; ſi ꝓ/ nimten tando ſcʒ in eo vitio etiã ſe eſſe potuiſſe vn prer chꝛiſti charitatẽ etiã eũ qui ex omi par Kck Amüi de cupiebat aliũ liberare: cõpatiendo etis te foꝛtaſſis ęgrotat:repellere ab aio nõ de / damniſti potius id agebat:nõ mentiẽdo ſicut quidaãa bemus:qm̃ ſanari põt ꝑ verbũ dei: quãto agucktifin ſuſpicant᷑: æ hi maximeqͥ mẽdacijs ſuis de· minus eũ qͥ ꝓpter nos videri poteſt totus Ausenſch fendẽdis ꝗᷓ negare nõ pñ̃t:alicuius magni egrotus: qꝛ queędã eius ſautia in pꝛimo in- noledehale D exempli patrociniũ requirũt. Deinde etiã greſſu amicinix nõ potuimꝰ ſuſtinere: ⁊ qð inrk illud cogitandũ:nullũ eſſe hoĩem qͥ nõ poſ ẽ grauiꝰ cũ offẽſiõe animi de toto hoie auſi neichantgen ſit habere aliqd boni qð tu nõdum habes: ſumꝰtemerariã hiudicij ferre ſentẽtiã: nõ ti ein oblmnr etiã ſi lateat:iĩ quo ſine dubio poſſit te eſ/ſe mẽtes qð dictũ eſt: Nolite iudicare ne iudi Matts. . cignlini ſuꝑioꝛ: ꝗᷓ cogitatio ad ↄtundendã ⁊ edomã cemint⁊ in qua menſura menſi fueritis in iſis igini dam ſuꝑbiã valet. Ne arbitreris qm̃ tua ꝗ/ ea remetiet᷑ vobis. Sepe aũt illa quę bona F etſerirzi dam bona eminẽt ⁊ aparẽt: ideo alteꝝ nul ſunt pꝛiꝰapparẽt:in qͥᷣb etiã temerariũ beni liſunefpnſan la habere ꝗᷓ lateãt: ⁊ foꝛtaſſe maioꝛis põde uolentię iudiciũ cauendũ eſt: ne cũ totũ bo Ræqñ ris bona qbus te ſuperat neſcientẽ. Hõ em num putaueris: ea ꝗᷓ poſtea mala aſparue/ degalmant falli nos: aut adulatiõe potius vti apls iu- rint: ſecurũ ⁊ imparatũ te inueniat: 2 graui iitauien Wbik. 2. bet cũ dicit: Mihbilꝑ ↄtentionẽ neq́; ꝑ inanꝓ us offendãt: *eum quẽ temere dilexeras: l gloꝛiã: in hũilitate mẽtis alter alteꝝ exi- acerbius oderis:qð nefas eſt: qꝛ etiã ſi nul/ i s ſtimãtes ſuꝑioꝛẽ ſibi. Nõ hoc ita debemus la eius bona Hcederẽt:⁊ hec ꝗ poſtea apa- — exiſtimare vt nõ exiſtamus: ſᷣ᷑ nos exiſtere ruerũt mala pꝛiuſ eminerẽt:tolerãda tamẽ — ſingamus:ſ vere exiſtimemꝰ poſſe eſſe ali - erãt:donec oia cũ illo ageres qbus talia ſa numuit q occultũ in alio ͥ nobis ſupioꝛ ſit: etiã ſi nani ſolẽt: ;tomagis cũ ea bona pꝛęceſſert gini bonũ noſtrũ quo illo videmur ſupio:es eſ · ꝗ tanq; pignoꝛa nos debent ad poſterioꝛa bongt us ſe nõ ſit occultũ. Iſtę cogitatiões depꝛimẽ toleranda ↄſtringere. IJpſa eſt g lex chꝛiſti: Snantif tes ſuꝑbiã: ⁊ acuẽtes charitatẽ:faciũt one· vt inuicẽ onera noſtra poꝛtemus. Chꝛiſtũ nsfunzſin ra fraterna inuicẽ: nõ ſolũ ęquo aio ſᷣ etiã li aũt diligẽdo facile ſuſtinemꝰ infirmitatẽ al iügtlin E bentiſſime ſuſtineri.Nullo mõ aũt de quo terius:etiã quẽ nõdum ꝓpter ſua bona di⸗- zupuiſnan qᷓ; hoĩe incognito ferenda ſentẽtia eſt:? ne ligimus: Cogitamꝰ em̃ qꝛ ille quẽ diligim?ꝰ iigta mo niſi ꝑ amicitiã cognoſcit᷑:⁊ ideo amico dñs ppter e moꝛtuus eſt. Ipſius em̃ dñi S rũ mala firmiꝰ ſuſtinemꝰ:qꝛ bona eoꝝ nos charitatem nobis apoſtolus ingeſſit: cum nimeric delectãt ⁊ tenẽt. Nullius itaq; repudiãäda diceret:Et peribit infirmus in tua ſcientia 1. gorl.s. güngmuii eſt amicitia ſeſe ingerẽtis ad amicitiã copu frater ꝓpter quẽ chꝛiſtus moꝛtuus eſt: vt ſt inciiel landã:nõ vt ſtatim recipiat᷑:ſᷣ vt recipien / illũ infirmũ ꝓhpter vitiũ quo infirmꝰ ẽ mi/ dunla ſ dus optet᷑:atq; ita tractet᷑ vt recipi poſſit. nus diligimꝰ:illũ in eo 2ſideremus qͥ moꝛ- alnal,t⸗ Illũ em̃ receptũ ĩ amicitiã poſſumꝰ dicere: tuus eſt ꝓpter ipſum. Chꝛiſtü aut nõ dili⸗ anmnk fifi cui om̃ia ↄſilia noſtra refundere audeamꝰ. gere:nõ infirmitas ̊ moꝛs eſt. Qua ꝓpter is feagki⸗ Et ſicut quiſq; qui ſe nõ audet ingerere ad ingenti cura ⁊ imploꝛata dei miſcðia cogi/ — amicitiã faciedã cũ aliquo noſtro tꝑali ho⸗ tandũ eſt: ne chꝛiſtũ negligamus ꝓPpter in/ bsgotuti noꝛe aut dignitate reuocat᷑: deſcendẽdum firmũ:cum infirmũ debeamus diligere ꝓ⸗ inel ii eſt ad eum: ⁊ offerendũ illi quadã comitate pter chꝛ uam.. itabiauihqH 2 ſubmiſſiöe aię: qð petere per ſemetipſum De eiſdẽverbis A l:quibus in SGal.6. gittaſin nõ audet.Sane quis raro: tñ aliquotiens ſermone pᷣcedenti Sermo XII . ſoelbir accidit: vt eius quẽ volumꝰ in amicitiã rei Mñes nos per apim admonuitve⸗ na nefrſir pere:pꝛius nobis innoteſcãt mala q́; bona o ittas vt inuicẽ onera noſtra poꝛte⸗ hnini⸗ quibꝰ offenſi ⁊ quodãmodo reꝑcuſſi relin, mus: ⁊ ĩ eo ipſo q̊ nos admonet vt Ginuͤn quimus eũ:⁊ ad bonoꝝ eius ꝗᷓ foꝛte occul/ inuicẽ onera noſtra poꝛtemus: quo fureu sg . id faciamus oſtendit: adiungens dicit: Ex ſic adimplebitis legem chꝛiſti. Quę nõ im · plebit᷑:niſi inuicẽ onera noſtra poꝛtemus. QAusę ſint onera iſta:⁊ quẽadmodũ poꝛtan da ſint:qm̃ quidẽ oẽs pꝛo noſtris viribꝰ co nari debemus implere legẽ chꝛiſti:adiuuã⸗ te dño conaboꝛ oſtẽdere. Quidẽ me demõ ſtratuꝝ eſſe ꝓpoſui:memẽtote vt exigatis: vt cũ reddidero nõ petatis.hoc me demõ⸗ ſtratuꝝ eſſe ꝓpoſui:adiuuãte dño intẽtio/ nẽ meã ⁊ pꝛo me oꝛatiõe veſtra:ꝗ ſint one/ ra ꝗᷓ inuicẽ nos iubet vt poꝛtemus apłs: ? Bancti quẽadmodũ poꝛtãda ſint.Hoc ſi fecerimꝰ: illud vbi fructũ poſuit ſua ſponte cõſequit vt impleamus legẽ chꝛiſti. Dicit aliqᷣs: Ob fſcure em̃ apls locutus eſt:vt tu coneris ex/ Salic. alienis:reſpondit apłs: VUnuſqᷣſq; onus ꝓ/ pꝛiũ poꝛtabit. Item ↄtra eos qᷣbus per hoc 5 ponere:ꝗᷓ ſint iſta onera: vel quẽadmodũ inuicẽ ſuſtinẽda.Eſt illic quęſtio ꝗ nos co/ git onera diſtinguere:⁊ in ipſo quippe capi/ tulo leciiõis habens ibi poſitũ: Unuſqᷣſq; aũt ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit. Jã ̊ occurrit ſen ſibꝰ vr̃is: Si vnuſqᷣſq; ꝓpꝛiũ poꝛtabit:quõ diẽ inuicẽ onera vr̃a poꝛtate: niſi qꝛ onera diſtinguẽda ſũt:ne ſibi ↄtraria loqui putet᷑ apłs. Non em̃ lõge:nõ em̃ in alia epla:nõ em̃ in hac ipſa lõge ſuꝑiꝰ aut inferiꝰ: ſᷣ ĩ eo ipſo loco:ita vt ſibi ſint eadẽ verba ↄtigua vtrũq; poſuit.Et qꝛ vnuſqᷣſq; ꝓpꝛiũ onus pꝛtabit:⁊ qð admonuit ⁊ hoꝛtatus ẽ:vt in/ uicẽ onera noſtra poꝛtemꝰ. Alia & ſunt one ra in qbus vnuſqſq; ꝓpꝛiũ poꝛtat: nec poꝛ tat cũ alio alter:nec pꝛoijcit in alteꝝ: ⁊ alia ſunt onera in qᷣbus recte dicis fratri: poꝛto tecũ:aut poꝛto pꝛo te.Si ̊ diſtinctiõe opꝰ eſt:nõ eſt facilis intellectus. Contra eos qui putabãt poſſe hoĩem ↄtaminari pctis poſſit negligẽtia ſubintrare:vt quaſi ſecu/ ri facti qð nõ ↄtaminarent᷑ pctĩs alienis ne minẽ curarẽt coꝛrigere: inuicẽ onera noſtra poꝛtare bꝛeuiter dictũ:breuiterq; diſtinctũ eſt: ⁊ q;tum exiſtimo manifeſtationẽ verita tis nõ impediũt. Ham ⁊ bꝛeuiter audiſtis: ⁊ cito intellexiſtis.Coꝛda veſtra nõ vidi: ſᷣ teſtes coꝛdis voces audiui. Jã ergo tanqᷓ; de intellectis ſecuri:aliquãto latius diſſe/ ramus:nõ vt intelligendũ inſinuet᷑: ſed vt qð intellectũ eſt cõmendet᷑. Onera ꝗ̊ vnuſ quiſq; ſua poꝛtat pctã ſunt.hHas deteſtabi liũ onerũ ſarcinas poꝛtãtibꝰ hoĩbus ⁊ ſub Matib.iIe eis fruſtra ſudantibꝰ:dñs dicit: Venite ad Auguſtini me oẽs quilaboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊H egs reficiã vos.Quõ reſicit pctis oneratos:ni ſi indulgẽtia pctõꝝ? Cõcionatoꝛ mũdi: de quadã ſpecula excelſę auctoꝛitatis excla/ mat:Audi genꝰ humanũ: audite ſilij ada: audi genus laboꝛioſum ⁊ infructuoſũ: Vi⸗ deo laboꝛẽ veſtrũ:videte donũ meũ: Scio laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ qð eſt miſerius pernicioſas ſarcinas veſtris humeris alli/ gatis: adhuc qð peius eſt onera addi vob petitis: nõ deponi.QQuis noſtrũ bꝛeui tꝑe poteſt multiplicitatẽ ⁊ varietatẽ haꝝ diſſe rere ſarcinaꝝ? Lamẽ inde pauca cõomemo⸗ remus:⁊ de his cętera ↄiectemus. Videte hoĩem oneratũ ſarcina auaricię: videte il/ lũ ſõ hac ſarcina ſudantẽ: anhelãtẽ:ſitiẽtẽ ⁊ laboꝛãdo ſarcinã addẽtẽ. Quid expectai o auare:amplectẽs onꝰ tuũ ⁊ ſarcinã ſbᷣ hu⸗ meros tuos? Quid expectas: Quid labo/ ras: Quid inhias:Quid ↄcupiſcis: Nẽpe ſatiare auariciã. O vota ĩania ⁊ facta neqͥſ ſima. Expectas & ſanare auariciã. Illa te põt ſmere:tu illã ñ potes ſatiare.An foꝛte nõ eſt grauis? VUſq;adeo ſub hac ſarcina ſẽ ſum etiã perdidiſti:? Hon eſt grauis auari/ cia?Quare & te ð ſomno excitat:quę te ali- qñ etiã doꝛmire nõ ſinit:Et foꝛtaſſe habes cũ illa alteꝝ onus pigricie:⁊ iſta duo neqͥᷣſ/ ſima onera ſecũq; pugnãtia pꝛęmũt te:⁊ di laniãt te.Non em̃ paria imperãt:nõ em̃ ſi- milia iubent. Pigricia dicit:doꝛmi:auari/ cia dicit:ſurge. Pigricia dicit:noli pati fri/ gidoſ dies:auaricia dic̃:tolera in mari etiiõ⸗ tempeſtates. Illa dicit:quieſce:illa non ſi/ nit quieſcere: iubet nõ ſolum pꝛocede:ᷣ ⁊ nauiga trãs mare:quęre terras quas igno ras:merces in india depoꝛtãdeę ſunt:nõ no ſti linguã indoꝝ: vᷣ intelligibilis videt᷑ ſer⸗ mo auaricię. Venies ignotus ad ignotũ: das:accipis:emis:poꝛtas:periclitatus ve/ niſti:cum periculo redis:exclamas in mari exagitatus tempeſtate: deꝰ libera me. Mõ audis reſpondentẽ. Quare? Miſi te: Aua ricia tibi iuſſit vt acquireres qð non habe/ bas:ego tibi iuſſi vt ſine laboꝛe ante oſtiũ tuũ pauperi dares qð habebas. Illa tead indos miſit ad repoꝛtandũ aurũ: ego tibi ante oſtium chꝛiſtũ poſui:a quo emeres re/ gnũ cęloꝝ. Laboꝛas in iuſſiõe auaricię: in iuſſione mea nõ laboꝛas. Ambo iuſſimus: nõ audiſti me: cui obaudiſti liberet te. E multi has ſarcinas poꝛtãt: quãti mihi mo⸗ Peve vonuiſſe ſiachmi⸗ cnis erennt⸗ ſencunne⸗ lebornu⸗S⸗ Oſrenone ſräeatec⸗ Pborotiston labogfed gleſecig Veniteinck⸗ (ts:regoye fͤpröntol ſeubo go gligiſgran nini Loll ccs.AMeñ unrie Loli ſübiugeuenn igetchantn tdllateane. lig magiſt nutwaglſter ſeuszpentas Nea Quiainpune ahusdeird ſacalunr. fimusmune DW ſlerediei atſeau⸗ Uibuereci Nosiubet deus Sec ſneogde⸗ toudipri Hunoi fah gllgeglag ſctusefftat⸗ wsebegon Nuumortuos Mreſae Nteane Ulsſiisn ſinnron Undſeeran thuntiscen ananimnen nuotſen teccnng ſPplumanc lennne as uun do ↄtra ipſas ſarcinas loquẽti ſub ipſis pp Quid ſi habet pondus? Sʒ minus. Plus Whnatenii ſiti exclamãt. Cum ſarcinis intrarũt:cũ ſar habet auaricia: minus iuſticia. Nolo ſic in- Säü cinis exeunt:auari ingreſſi ſunt: auari de/ telligas.hheęc ſarcina nõ eſt pondus onera / iini ſcendunt:ego loquẽdo ↄtra iſtas ſarcinas ti:ſed alę volaturi. Habẽt em̃ ⁊ aues pẽna / dtüinand, laboꝛaui.Si clamatis:ponite qð poꝛtatis. rum ſuaꝝ ſarcinas.t quid dicimus? Poꝛ eini Poſtremo me nolite audire: imperatoꝛẽve tant illas:⁊ poꝛtant᷑. Poꝛtãt illas in terra: gigichgi 6 ſtrũ audite clamantẽ: Venite ad me oẽs ᷣ poꝛtant᷑ ab illis ĩ celo. Tu miſcðiam velis bun lau laboꝛatis ⁊ onerati eſtis. Non em venitis: pꝛebere aui: pᷣſe ertim ęſtate ⁊ dicas:miſ. erã .* 8 niſi laboꝛare deſinatis. Vultis ad me cur/ iſt auiculã onerãt pennę? detrahas onus nenti anc rere:ſed cũ grauibus ſarcinis nõ poteſtis. hoc:in terra remanebit: cui ſubuenire vo⸗ Wnafriuin Venite inqᷣt ad me qui laboꝛatis ⁊ onerati luiſti. Poꝛta ergo pennas pacis:alas acci- maniedi eſtis:⁊ ego vos reficiã.Do veniã pꝛęterito / pecharitatis. Hec eſt ſarcina: ſic implebit Aad in rũ pctõꝝ:tollã qð pꝛemebat oculos vfos: lerx chꝛiſti. Diſtincta ſũt onera.Ylidete nüc ⸗ Aem Uin ſanabo qð nocuit humeris veſtris. Tolla neſcio quis auarꝰ intrat:noſti illum auaꝝ: umngeneh quidẽ ſarcinas:ſᷣ inanes a ſarcinis non di/ ſtat tecũ ⁊ tu nõ es auarus ſed etiã miſeri / mhelifii Cmittã. Tollã ſarcinas malas:⁊ imponã bo coꝛs: das pauperi qð habes: nõ inhias in Ei Alpn. nas. Cũ em̃ dixiſſet: Et ego vos reſiciã: ad/ ea quęnõ habes:audis dicentẽ aplm: Pꝛę · Timotb. s⸗ Pmütſnauß iunxit:Tollite iugũ meũ ſuꝑvos.Male te cipe diuitibꝰ huiꝰ mundi:nõ ſuperbe ſape: Pecng: Qlitltn ſubiugauerat cupiditas: ſalubꝛiter te ſub⸗ neq; ſperare in incerto diuitiaꝝ:ſed in deo t Apiceth iuget charitas.Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos: viuo qui pꝛęſtat nobis oĩa abundãter ad ninattantg ⁊ diſcite a me.Si vobis viluit humanũ q/ efruendũ: Diuites ſint ĩ operibꝰ bonis:faci e urii un lecũq; magiſteriũ:diſcite a me.Chꝛiſtꝰ cla-⸗ le tribuãt:cõmunicent:theſauriʒẽt ſibi ſfun ursſnen Af mat magiſter: vnicus ſiliꝰ dei:ſolus verax:· damentũ bonum in futuꝝ:vt aſpꝛehendãt mübbaſrar⸗ verus:veritas clamat:diſcite a me.Quid? verã vitã.Audiſti: agnouiſti: didiciſti: te⸗ uc guaun Zob. 1. Quia in pꝛincipio erat verbũ: ⁊ verbũ erar nuiſti: feciſti. Sac qð facis:noli pigreſcerer: nocunnnneei⸗ apud deũ:⁊ deus erat verbũ:⁊ oĩa ꝑ ipſum noli ceſſe are: Qui ꝑſeuerauerit vſi. q; in finẽ Mattb. Io. eEtileds facta ſunt.Nunqᷣd hoc ab eo diſcere pote/ hic ſaluꝰ erit.Bene feciſti homini: ingratꝰ noctinun⸗ rimus: mundũ fabꝛicare:cęcos luminibus homo:non te peniteat bene feciſſe:ne fun Nüngürnr iplere: diei noctiſq; viciſſitudies oꝛdinare: das pęnitendo quod impleſti miſerando: mritii/ tha a ſecula iubere pcurrere: ſeminib vim dic in coꝛde tuo: Mon videt iſte in quem fe dicrdemann tribuere aialibus terrã replere: Hihil hoꝝ ci: videt ille pꝛopter quem feci: quia iſte ſt Pdiärtrimſ nos iubet diſcere magf celeſtis: illa fac vt xvigeret:ſi ingratus non eſſet:ſibi potius S 1 R deus. Sed qꝛ iſte deꝰ ⁊ hõ eſſe dignatꝰ eſt: mihi pꝛodeſſet:Ad deum me teneã quẽ nõ ucrinmnd in eo ꝙ de eſt audi vt recreeris: in eo ꝙ hõ latet quod facio:nõ ſolum quod facio: ſed nguc utf eſt audi vt imiteris. Diſcite inqͥt a me: non etiã quo coꝛde facio: illum ſperẽ retributo/ ſunn mundũ fabꝛicare ⁊ creare naturas: nec illa rem:quia facti mei nõ quęret teſtem. Talii rensen r quidẽ alia quę hic latens deꝰ:homo mani/ es:⁊ foꝛte in populo dei ſtat iuxta te auarꝰ mritil feſtus effecit:nec ipſa dicit: diſcite a me fe- raptoꝛ inhians rebus alienis. Quem noſti igbi 4 bꝛes ab egrotãtibus pellere:fugare demo/ talem:⁊ ſidelis eſt:vel potius fidelis voca/ gou en nia: moꝛtuos ſuſcitare:ventis ⁊ fluctibPꝰim tur:nõ eum potes de eccleſia pellere:nõ ha napenlnn 4 perare:ſuꝑ aquas ambulare:nec hoc dicit: bes aliquem aditum caſtigãdo ⁊ coꝛripien vuamur diſcite a me.Hec em̃ dedit quibuſdã diſci- dao coꝛrigere:acceſſurꝰ eſt tecũ ad altare:no de lann pulis ſuis:quibuſdã nõ dedit.hoc aũt di / li timere: vnuſqᷣſq; ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit: un iran ſcite a me:omnibus dicit:ab hoc pꝛecepto memẽto apli vt ſecurꝰ accedas: Vnuſqᷣſq; mngli nemo ſe excuſet: diſcite a me quia mitis ſũ ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit:tm̃modo tibi nõ di/ Eelebrule ⁊ humilis coꝛde.Quare dubitas hanc ſar /⸗ cat:poꝛta mecũ. Nã ſi cuʒ illo cõmunicare tehu ln, cinam ferre: Hec ſarcina grauis eſt: humili volueris auariciã: onus nõ minuit᷑: ̊ duo üauiich tas ⁊ pietas: hec ſarcina grauis eſt:fides: grauabũt᷑. Poꝛtet ſarcinã ſuã:⁊ tu tuã:qm lrgann, ſpes: charitas: Iſta em humilẽ: iſta miten qñ ex humer dñs tuꝰ talẽ ſarcinã excuſſit: uſtöcaunn reqdunt. Et vide quia oneratus nõ eris:ſi alterã iĩpoſuit. Excuſſit cupiditat:: ipoſuit Anouli ipſum audieris. Jugum em̃ meũ leue eſt:⁊ charitatis. Ergo ſcõm cupiditates malas tlenr ſarcina mes leuis eſt. Quid eſt: leuis eſt· ynuſquiſq; ſarcinam ſuam poꝛat: malus S”” s De verbis Apoſtoli f 4 l Bancti malã:bonus bonã. Conuerte te iã ⁊ ad il/ lud pᷣceptũ: Inuicẽ onera vr̃a poꝛtate.hha/ bes em̃ ſarcinã chꝛiſti:vnde poꝛtes cũ alte⸗ ro onus ꝓpꝛiũ. Pauꝑ eſt: diues es:onus il lius pauꝑtas eſt:tu tale onus non habes. Vigde ne foꝛte cũ te interpellauit pauꝑtas: Sal.(. dicas: VUnuſquiſq; onus ꝓpꝛiũ poꝛtabit. Hic alteꝝ pꝛeceptũ audi: Inuicẽ onera vr̃a poꝛtate. Paupertas nõ eſt onus meũ:ſᷣ eſt onus fratris mei. Vide ne diuitię ſint ma/ ius onus tuũ. Hã nõ habes onus pauꝑta/ tẽ:ſᷣ habes onus diuitias:ſi bene intendaſ onus eſt: ille alteꝝ onus habet: tu alterũ. Poꝛta cũ illo:⁊ poꝛtat tecũ:vt inuicẽ onera vfa poꝛtetis. Quid eſt onus paupertatl?: Nõ habere. Quid ẽ diuitiaꝝ onus:?: Plus qᷓ; opus eſt habere.Et ille oneratus ẽ: ⁊ tu oneratꝰ es. Poꝛta cũ illo nõ habere:poꝛtet tecũ plus habere:vt fiãt ęq̃les ſarcinę vf̃ę. Si em̃ dederis indigẽti: minuis illi nõ ha/ bẽti onus ipſius qð erat nõ habere:ſi ei de deri incipit habere:minutũ eſt illi onus qð vocat᷑ nõ habere:minuit ⁊ ipſe onus tuum qð vocat᷑ plus habere. Duo ambulat viã dei in ꝑgrinatiõe huius ſeculi:tu poꝛtabis ſumptꝰ magnos ſuꝑfluos: ille aũt ſumptꝰ nõ habebat: adheęſit tibi comes tuus eſſe deſiderãs:noli negligere:noli ſpernere:no li relinquere. Hõ vides qᷓ;tum poꝛtes? Mi/- hil poꝛtãti ⁊ nõ habenti da aliqͥd: ⁊ comitẽ adiuuabis:⁊ te releuabis. Aplica ſentẽtia E ſatis qᷓ;tum opinoꝛ expoſita eſt. Non vobᷣ fumos vendãt qͥ dicũt:Sancti ſumus:nõ poꝛtamus ſarcinas veſtras:ideo vobis nõ cõmunicamꝰ. Maioꝛes iſti poꝛtãt ſarcinas diuiſiõis:maioꝛes poꝛtãt ſarcinas pꝛeęciſio nis:ſarcinas ſciſmatl:ſarcinas hęreſis:ſar/⸗ cinas diſſenſiõis:ſarcinas aĩoſitatis: ſarci⸗ nas falſoꝝ teſtimonioꝝ:ſarcinas calũnio⸗/ ſaꝝ criminationũ:has ſarcinas conati ſu/ mus:⁊ conamur deponere de humeris fra/ trũ noſtroꝝ. Illi amãt tenẽtes illas ad ſe: minoꝛes eſſe nolũt:qꝛ ipſis ſarcinis tumue rũt. MNã ⁊ qͥ ponit ſarcinã quã geſtabat col lo q̃ſi minoꝛ ſit:ſᷣ põdus poſuit nõ ſtaturã. Sʒ ego inqͥt nõ cõmunico pctis alieniſ:q̃ſi hoc dicã:veni cõmunica pctis alienis. MHõ hoc dico:noui qͥd dicat aplłus:ſᷣ illud dico ꝓpter pctã aliena.Si vera eſſent:⁊ nõ tua magis eſſẽt:gregẽ dei mixtũ ouibꝰ ⁊ hędis ñ deſereres:areã dñicã qᷓ;diu palea triturat᷑ Manth.. nõ relinqres: retia dñica q;diu bonos ⁊ ma . . . ==ðUMU 4 “ — õ S . Auguſtini los piſces ad litus trahit nõ dirũperes.Et quõ inqͥt ferrẽ quẽ noui malũ? Mõne meliꝰ ipſum ferres:q; te foꝛas efferres? Ecce quõ ferres ſi attẽdereſ aplm dicentẽ: Vnuſqᷣſq; ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit.Liberet te iſta ſentẽ⸗ tia. HNon em̃ cũ illo cõmunicares auariciã: ſᷣ cõmunicares cũ illo chꝛiſti mẽſam.Et qͥd tibi obeſſet: ſi cũ illo cõmunicares xpᷣi mẽ/ ſam? Apls dicit: Qui em̃ mãducat ⁊ bibit n&on.n. indigne:iudiciũ ſibi mãducat⁊ bibit.Sibi nõ tibi. Sane ſi iudex es: ſi iudicãdi pote/ ſtatẽ accepiſti: eccleſiaſtica regula ſi apud te accuſat᷑:ſi innumeris documẽt teſtibuſ/ q; ↄuincit᷑:coerce:coꝛripe: excõmunica:de/ grada. Sicvigilet tolerãtia:vt nõ doꝛmiat diſciplina. Sʒ dãnatus eſt inquiũt cecilia/ nus.Damnatus.A qᷣbus? Pꝛimo abſens: deinde a traditoꝛibꝰ innocẽs.Allegata ſũt iſta: geſtis inſerta: ꝓbata ſunt. Eneruare quidẽ vires veritatis conati ſunt:⁊ inaniũ nebulis ꝑſecutionũ: eiꝰ ſerenitatẽ nebula- re q;tum potuef̃t eniſi ſunt:affuit dũs: vi/ cit ſerenitas eius nebulas eoꝝ. Et videte quõ neſciẽtes abſoluerũt eccleſiã oꝛbis ter rarũ:cuius cõmunione gaudemꝰ: q̃leſcũq; in ea ſimus:nõ ipſos nos ſed ipſã tuemur: defendimus:obtinemꝰ areã dñicã defendẽ do. Pꝛo area dñica clamo: tu qͥs in ea ſim nolo cureſ. Vẽtilabꝝ expecto:nolo inqᷓ; vt Mattb.ʒ. cures:aut ſi curare vis:noli cũ lite curare: vt poſſis frẽʒ ſanare. Cura paleã ſi potes: ſ triticũ noli relinquere ſi paleã curare nõ potes.Excutiunt᷑ aliqñũ de area dñica ⁊ pa⸗/ leę:interdũ ⁊ grana:ſᷣ nõ longe. Sunt aũt operarij boni:circũeunt areã:⁊ ea que foꝛiſ excuſſa ſunt quibuſdã mũdatoꝛijs trahũt ⁊ reuocãt in areã ⁊ ſi trahẽdo ⁊ ſi cogendo. Aũdatoꝛia inſtrumẽta ſunt leges iſtę mũ danę. Reuoca: etiã cũ terra trahe triticũ: ne ꝓpter terrã pereat triticũ. DHamnatꝰ eſt inquiũt cecilianꝰ: dãnatus ſemel abſens: ter abſolutus eſt ſſens. Reſpõdimus eis: ⁊ hoĩes indocibiles:qᷓ;dtum potuimꝰ bꝛeui/ ter de ſuis factis admonuimus ⁊ diximus: Quid recitatis ↄtra cecilianũ ↄciliũ ſeptua ginta epᷣoꝝ ſentẽtias in abſentẽ pꝛoferen/ tiũ? Płes ꝓlate ſũt a maximianiſtaꝝ ↄcilio ↄtra abſentẽ pᷣmianũ. Diximꝰ:abſẽs ab illł dãnatus eſt cecilianꝰ:abſens ab iſtis dam/ natus pꝛimianꝰ.Quõ iſti non pꝛęiudicant abſenti pꝛimiano:ſic ⁊ illi hiudicare nõ po/ tuer̃t abſenti ceciliano. Quid eos putatl ĩ Her gecangiſt⸗ Qocuude etia voolen ecbſoluep ofin gro yfachunitis 0ologo ros⸗ dientinre fobbreuioꝛ? Qidgdivit (ätiticegli⸗ ſedefenſoril necpſonap gin giever. Ra nlisceſe ſacauleßi uneci⸗ vnuſcſeyſon cutnbicadll obbitenel ſnorenttobi ſnclcabit. . ſue. Sfacel iuent,Aud Mercauacan Bhaogticr tentädicns orruoivtin danmneresn detuneſcin leinenoc⸗ ſlaenöti mneyendid eubeſcitk lgulcnſine Gtao Ol ſchnlien Hehocer Uſurengre wmemaner. menuaye ilgiene Camgſlſn llariſcin Klene ſe dltuirt Renͤe Niits Rertie Amgſetyat eoctalle rtalſze Nnödſien MN inin hac anguſtia rſidiſſe? Quid enim dicerẽt? Beenne Quo euaderẽt ĩcluſi retibꝰvitatis: AUt hec eni retia violẽter rũperẽt: qͥd dixer̃t bꝛeuiter ⁊ leanſi F abſolute pꝛo nobis:? Equidẽ multa ⁊ pene mngg oymia ꝓ nob ſicut geſta indicabant: ꝗ iam kinäng vr̃a charitas ꝓponẽda lectura eſt. Sʒ h lo l co rogo vos:obſecro ꝑ chꝛiſtũ vt teneatis: lennitnf, dicatl: in oꝛe ſy habeatis. Mõ potuit em̃ ꝓ enttts, nob bꝛeuioꝛ ⁊ certioꝛ⁊ liqdioꝛ ferri ſentẽtia. Glilläit Quid dixit:cũ h̊ obijceremꝰ:ſic nõ Hiudi/ ſ – cãt iſti ceciliano: quõ nec illi pᷣmiano. Et il/ KKZ le defenſoꝛ illoꝝ:nec cauſa cauſę pᷣiudicat: N nec ꝑſona ꝑſonę. O reſpõſum bꝛeue:liqui/ — IZob.· II. diũi: veꝝ. Hõ em̃ ſciuit qͥd dixit: caiphę ſi/ Schnnnin milis cũ eſſet põtifex ꝓphetauit. Hec cau⸗ naüh ſa cauſę piudicat: nec ꝑſona pſonę. Si nec eendäle cauſa cauſę:nec ꝑſona ꝑſonę iudicat:ergo nogis Auf vnuſqͥſq; ſarcinã ſuã poꝛtat.Eat nũca obij 1 iun nn ciat tibi cecilianũ:nõ tibi cuicũq; hoĩ ſ ipſi maſun:mi oꝛbi terraꝝ obijciat cecilianũ.d cũ facit: larntriſt, inocentẽ obijcit innocẽtibꝰ. Pꝛoꝛſus geſta ſunrafundiaf⸗ indicabũt. Liqͥdiſſime purgatꝰ eſt cecilia/ ilus er. Enin nus.Sʒ fac eũ nõ purgatũ: fac criminoſuʒ nitectcliccen inuentũ. Audi vocem tuã ab oꝛbe terraꝝ. egauden tig Neccauſa cauſę:nec ꝑſona ꝑſonę pᷣiudicat. sſeipiimenn Aia herętica:inſanabilis:aioſa:cũ in te ſẽ/ P geidiiiden tentiã dicas:iudicẽ qͥd accuſas:Si illũ ego morcsan coꝛrupi vt iudicaret ꝓ me:te qs coꝛrupitvt aenontoni damnares te? Vtins hec aliqñ cogitẽt: vel ml dälra detumeſcẽte aĩoſitate cogitẽt:ad ſe redeãt: tpniſean ſe interrogẽt: ſe diſcutiat: ſibi rũdeant ꝓ ve l iannö ritate:nõ timeat eos qᷣby falſitatẽ diutiſſi- zdemadiat me vendideft. Ipſos em̃ timẽt offendere: ͤlng ni erubeſcũt huane iſirmitati:⁊ nõ erubeſcũt rinituchi inuictiſſime vitati: Vtiq; hoc timẽt ne di/ güuum ti cat eis: Quare & nos decepiſtis:quare noſ tbticn. ſeduxiſtis? quare tãta mala ⁊ falſa dixiſt!: tmiei Reſpõdere deberẽt ſi deũ timerẽt: hhuma⸗/ niui WM nũ fuit erare:diabolicũ eſt ꝑ aioſitatẽ in er roe manere. Aelius qdẽ erat ſi nunq; er/ – en raremus:vᷣ vel qð ſcõm eſt faciamꝰ:vt erro ac 4 rẽ aliqũ emẽdemus. Decepimꝰ qꝛ decepti —RZ eramus: falſa ſiudicauimꝰ: qꝛ iudicãtibꝰ n nn falſa credidimus. Dicãt ſuis: ſi ? errauimꝰ: ninmn ſil ab erroꝛe recedamꝰ. DHuces vob fuimu⸗ luni iin ad foueq: ⁊ ſecuti eſtis cũ duceremus ad fo blan – ueã: ⁊ nõ ſeqͥᷣmini cũ ducimus ad eccleſiã: umnmmini Hoſſt iſta dicere:indignãtibdicerẽt: iratt untatſen dicerẽt: aliqñ ⁊ illi ponerẽt indignationẽ: nathſtßn amarẽt vel ſero vnitatẽ. Nos tñ frẽs patiẽ inong tes circa illos ſimꝰ. In feruoꝛe ſunt ⁊ tumo zuduri⸗ re oculi qs curamus:nõ dico vt curare ceſ/ Apoſtoli Bermo XXIII ſemus:ſᷣ vt nõ inſultãtibꝰad maioꝛes ama ritudines ꝓuocemus:rõem leniter redda/ mus:nõ de victoꝛia ſuꝑbe exultemus.Ser 2.Timotb. 2. uũ em̃ dñi litigare ñ opoꝛtet:aplłs dic: ſᷣ mi tẽ eſſe ad oẽs:docibilẽ:patientẽ: in mode/ ſtia coꝛripientẽ diuerſa ſentientes:ne foꝛte det illis deus penitentiã:⁊ reſipiſcãt a dia/ boli laqueis a qͥ captiui tenent᷑ ̃m ipſius voluntatem. Patienter ergo ferte ſi ſani eſtis: patienter ferte inquãtum ſani eſtis. NMã qͥs ꝑfecte ſanus cũ rex iuſtus ſederit in thꝛono?:Quiſ gliabit᷑ mũdũ ſe habere coꝛ? Nꝛouer.20. Aut qᷣs gliabit᷑ mũdũ ſe eſſe a pctõ? Ergo D qᷓ;diu tales ſumus:h̊ nob debemus vt inui Sal. s. cẽ onera nr̃a poꝛtemꝰ.Conuerſi ad dſim. Bevenis Apli: Spe ſalui facti Ro. . umug. Spes aũt quę videt᷑ nõ eſt Acut aplim dixiſſe meminit ſctitas A vr̃a fratres chariſſimi:Spe ſalui fa cti ſumꝰ. Spes aũt inqͥt ꝗ videt᷑ nõ c ſpẽs.Qð em̃ videt qs:qd ſperat: Si aũt Laðs nõ videmꝰ ſperamꝰ:ꝑ patiẽtiã expecta/ mꝰ.Hic voð exhoꝛtatoꝛiũ ⁊ ↄſolatoꝛiũ ſᷣbe re ſmonẽ admonet nos ipᷣe dñs deꝰ nſ̃ cui dicit᷑ ĩ pſalmo: Speſ mea es tu:poꝛtio mea RNz.41. in terra viuentiũ. Ipſe inq; qͥ ſpes nfa eſt in terra viuẽtiũ: iubet vt vos alloquamur in hac terra moꝛientiũ:vt nõ reſpiciat: ꝗᷓ vi dent᷑:5 ꝗq nõ vident᷑. Quę em̃vident᷑ tꝑalia 2. Corl.4⸗ ſunt:ꝗ aũt nõ vidẽt᷑ ęterna.QAuia &̊ qð nõ videmus ſperamꝰ:⁊ ꝑ patiẽtiã expectamꝰ: 7. merito nob ĩ pſalmii dicit᷑: Suſtine dñm vi Nõ.as riliter age: ⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ:⁊ ſuſtine dñm. AMundi enim pꝛomiſſa ſemper fallunt:dei auũt pꝛomiſſa nunq; fallunt. Sʒ qꝛ mũdus qð pollicet᷑ hic videt᷑ daturus: id eſt in hac terra moꝛientiũ in q̃ nũc ſumus: deus aũt qð pollicet᷑ in terra viuentiũ nob daturus eſt. Mlti fatigãt᷑ expectare veracẽ:⁊ nõ eru beſcũt amare fallacẽ. DNe talibꝰ diẽ ſcriptuꝰ·· ra: Vgę his qͥ ꝑdideft ſuſtinentiã:⁊ diuerte/ Ecẽi.a. ſir i vias pꝛauas: cũ etiã viriliter agẽtibꝰ⁊ ꝛde ↄfoꝛtato deũ ſuſtinẽtibus filij ſempi/ ternę moꝛtis inſultare nõ ceſſant: iactãtes ſuas delitias tꝑales quę ad tempus obdui cant fauces eoꝝ:poſtea vero amarioꝛes fel le inueniũt eas. NHicunt enim nobis: Vbi eſt quod vobis pꝛomittitur poſt hanc vi⸗ tam: Quis huc inde reuerſus ẽ ⁊ indicauit vera eſſe queę creditis? Ecce nos in noſtra rum voluptatum ſacietate lętamur: quia Bancti qð videmꝰ ſperamꝰ:vos aũt in laboꝛib cõ tinẽtię cruciamini: credendo qð nõ vidett. Heinde ſubiungũt qð cõmemoꝛauit apłs: —— 1. Corj.15. Manducemꝰz bibamꝰ*: craſ em̃ moꝛiamur. Sʒ videte qͥd ipſe cauẽdũ monuerit:Coꝛrũ pũt inqͥt moꝛes bonos colloqͥa mala. So⸗ bꝛij eſtote iuſti:⁊ nolit peccare.Cauete er/ go fratres: ne talibꝰ colloquijs moꝛes ve/ ſtri coꝛrumpant᷑: euertat᷑ ſpes:eneruet᷑ pa/ tientia: ⁊ diuertatis in vias pꝛauas. Im/ mo vero mites atq; mãſueti tenete vias re ctas:quas vos docet dñs:de quibꝰpſalmꝰ Pv.ꝛ4. dicit: Diriget mites in iudicio: docebit mã D ſuetosvias ſuas. Patientiã quippe in labo ribꝰhuiꝰ vitę ſine qua nõ poteſt cuſtodiri ſpes futuręvitę:nemo põt ꝑpetuo retinere niſi mitis atq; mãſuetꝰ:qui nõ reſiſtit volũ Matth.iI. tati dei:cuiꝰ iugũ leue eſt:⁊ ſarcina leuis:ſ credentib“ deo et ſperãtibꝰ in eũ ⁊ diligen/ tibꝰeum. Ita quipe mites atq; mãſueti nõ ſolũ ↄſolatiões eiꝰamabitis:ſed etiã flagel la eiꝰ tanq; boni ſilij tolerabitis: vt qm̃ qð nõ videtis ſperatis:ꝑ patientiã expectetl. R— . õä ððð .ſ.l ä 4 1 “M“ä õä 7 HS ”ẽ 3 “ Aluguſtini nobis ſcriptũ eſt: Vos aũt eſtis coꝛpꝰchꝛi-i.Con.i2. ſti ⁊ mẽbꝛa.Si aſũt qð nõ videmꝰ ſperamꝰ: ꝑ patientiã expectamꝰ ſecuri:qm̃ qͥᷣ reſurre/ xit caput noſtrũ eſt:ſeruat ſpem noſtrã.Et qꝛ pꝛiuſq; reſurgeret:flagellatũ ẽ caput no⸗ ſtrũ:firmauit patientiã noſtrã. Scriptũ eſt em̃:Quẽ em̃ diligit dñs coꝛripit: flagellat heb.ix. aũt omnẽ filiũ quẽ recipit. Non itaq; in fla gello deficiamꝰ:vt in reſurrectiõe gaudea⸗ mus. Ita em̃ ven ẽ: ꝙ flagellat omnẽ filiũ quẽ recipit: vt nec vnico ſuo peꝑcerit: ᷣ ꝓ Ro.s. nobis oĩbꝰ tradiderit eũ. Intuẽtes &̊ eũ qᷓ ſine pcti merito flagellatꝰ eſt: q moꝛtuꝰ eſt Ro.4⸗ pꝛopter delicta noſtra ⁊ reſurrexit pꝛopter iuſtiſicationẽ noſtrã:nõ timeamꝰ ne abijci⸗ amur flagellati:ſed potius ↄfidamꝰ qꝛ reci piemur iuſtiſicati.uis em̃ nõdum vene/ rit noſtri gaudij plenitudo:nec modo tũ ſi/ ne gaudio relicti ſumꝰ:qꝛ ſpe ſalui facti ſu- mus: Ideo ⁊ ipᷣe apls qͥ ait: Si qð nõ vide- Ro.. mus ſperamꝰ:ꝑ patiẽtiã expectamꝰ: Dicit alio loco. Spe gaudẽtes:in tribulatiõe pa Roeia. tientes. Habẽtes ergo talẽ ſpem: multa ſi/ — .— Sic agite:ſic ambulate. In chꝛiſto em am / ducia vtamur: ⁊ ſermo noſter in gra ↄditꝰ Col. 4. Job.iX4. bulatis:qͥ dixit:Ego ſum via. Quõ in illo ſit ſale:vt ſciamꝰquẽadmodũ opoꝛteat vni aopqpbulandũ ſit diſcite: nõ ſolũ eiꝰ verbo: vᷣ iq; reſpõdere.Nicendũ eſt em̃ eis qͥ cum Ro.S. ętiã eiꝰ exemplo. huic em̃ pꝛopꝛio filio ent vel nunq; ſuſcepiſſent ſuſtinẽ- nõ pepercit pater:ſed pꝛo nobis om̃ibꝰ tr tiã:nobis ſuſtinẽtibus dñm:qꝛ qð nõ vide didit illũ:nõ vtiq; nolentẽ:neq; recuſantẽ: mus ſperãtes ꝑ patientiã expectamꝰ: etiã ſed pariter volentẽ:qꝛ vna eſtvoluntas pa tris ⁊ filij ſᷣm ęqualitatẽ foꝛmę dei: in qua Phil.a. cũ eſſet nõ rapinã arbitrat eſt eſſe ęqualis deo ⁊ ſingulariter obedientẽ:ſᷣm qð ſemet- 5 ipſum euacuauit foꝛmã ſerui accipiẽs. Nã ipſe dilexit nos:⁊ tradidit ſemetipſum pꝛo nobis oblationẽ ⁊ hoſtiã deo in odoꝛẽ ſua/ uitatl.Sic &̊ pater ꝓpꝛio filio nõ pepercit: ſed pꝛo nobis om̃ibꝰ tradidit eũ: vt ⁊ ipſe filiꝰ traderet ſemetipſum pꝛo nobis. Tradi tus eſt ergo excelſus:ꝑ quẽ facta ſunt oĩa: Ps.a1I. Traditꝰ ꝓpter foꝛmã ſerui in oppꝛobꝛiũ ho minũ ⁊ abiectionẽ plebis:in ↄtumelias: in flagella:in moꝛtẽ crucis. Docuit ergo nos exemplo paſſiõis:cũ quanta patiẽtia in il/ lo ambulemꝰ:⁊ firmauit nos exemplo ſuę reſurrectiõis:quid ab illo patiẽter ſperare debeam. Si em̃ qð nõ videmus ſperamꝰ: ꝑ patientiã expectamꝰ. Quod nõ videmꝰ quidẽ:ſperamꝰ:ſed coꝛpꝰſumus illius capi tis in quo iã perfectũ eſt qð ſperamꝰ. De il Col.. lo em̃ ſcriptũ eſt: ipſe ẽ caput coꝛꝑis eccle ſię:pꝛimogenitꝰ:ipſe pꝛimatũ tenẽs.Et de inſultare audẽt:cum imitari deberẽt: Abi ſunt delitięg veſtrę:pꝛopter quas ambulat: ꝑ vias pꝛauas? HNon dicimꝰ vbi erũt: cum hec vita trãſierit:ſed modo vbi ſunt:Cum heſternũ diẽ hodiernꝰ abſtulerit: ⁊ hodier/ nũ craſtinꝰablaturꝰ ſit:quid eoꝝ queę diligi tis nõ trãſcurrit ⁊ trãſuoluat?:Quid nõ fu- git pene anteq; capit᷑: cũ ex ipſo hodierno die nulla poſſit vel hoꝛa retineri? Ita em̃ ſcðᷣa excludit᷑ a tertia: ſicut pꝛima excluſa ẽ a ſcða:ipſiꝰ hoꝛę vnius ꝗᷓ pꝛęſens videt᷑:ni hil eſt pſens:oẽs em̃ ꝑtes eius ⁊ oia momẽ ta fugitiua ſunt. Pꝛopter qͥd peccat hõ: ſi — nõ cęcat᷑: Cũ peccat vel cũ peccaret atten/ dat:poterat videre qꝛ voluptas tranſitura ſine pꝛudentia deſideratur:vel cũ trãſierit: cum pęgnitentia cogitatur. Nos irridetis quia ſperamus ęterna quę non videmus: cum vos eis quę videntur tempoꝛalibus ſubditi:neſciatis qualis vobis dies craſti/ na illuceſcat. Quem ſepe bonum ſperan/ tes malum inuenitis: nec ſi bonus ſuerit: eum ne fugiat tenere poteritis. NHos irri/ epeb ganſyenmn lenſtiis ganernottit nii diaum ſtn Aycbieneon D naſun⸗ geyenicnnn eineger eannrail ſofn pereg anoͤiness n ls benubus hocnnüdotan Adeungnife neumusteis ctautcdie apudinſos⸗ on Cultihine 39 glanodei sdietenone glelonune as pultertett Nieardenen Cüngeidicite Pednrosſey —../— Munn mnſoopreuin guiſpenſuip höfzansme urüeſetde aekerdeon, leecceſtafi oclloseope , Mihominit gelldinyri ego misbe⸗ aanuoinpte⸗ Nkootinde⸗ nmncꝛdlcit llin morienn Miuospen, Gntifuenitnn iteſunecöis⸗ Uries tppi Gliansſoerid as gtinugfe nunpmmpehe anbllanes noſtneten labpenin De verbis Apoſtoli Bermo xXIIII eende detis qꝛ ſperamus ęterna:quę cũ venerint tis: quia veracem pꝛomiſſoꝛẽ chꝛiſtũ ſide⸗ r nö tranſibt: qꝛ nec ipſa veniũt: ſed ſemꝑ liſſimeretineteis. . uuncüſin manẽt: nos aũt ad illa veniemus: cum pr· ¶ Deverbis Apli: Uidetę quomõ æod.5. Wnnit viã dñicam iſta quę tranſeũt tranſierimꝰ** caute ambuletis:nõvt inſipientes unichtn A vobis vero tempoꝛalia nec ſperari aliñ ſed vt ſapientes Ser XXIII naſzi Snni deſinunt᷑: ⁊ tñ crebꝛo ſperata vos fallunt: Voſtolũ cum legeret᷑ audiſtis: imo anhllen . mnec ceſſant vos inflãmareventura: coꝛrrum ¶ a oẽs audiuimus dicentẽ nobis: Tli Nhontgn, pere veniẽtia:toꝛquere tranſeuntia. HõneIQete quõ caute ambulet: nõ vt in- mecdegglte ipſa ſunt quę ↄcupita inardeſcunt: adepta piẽtes ſᷣ vt ſapiẽtes:redimentes tꝑs:qm̃ fagelrenii vileſcunt: amiſſa vaneſcunt: Vtimur eis dies mali ſunt. Dies malos fratreſ duę res RE lopanmnſ nos ᷣm peregrinatiõis noſtrę neceſſitat?:· faciũt: malicia? miſeria. Per maliciãs hoim agmma ſed nõ in eis gaudia noſtra ſigimus: ne il · ⁊miſeriã ducũt᷑ dies mali. Cęteꝝ dies iſti kcknan 1. Corj. 7. lis labentibus ſubꝛuamur. Vtimur enim q;tũ ꝑtinet ad ſpacia hoꝛaꝝ oꝛdinati ſunt: durünmtnn hoc mũdo tanq; nõ vtentes:vt veniamus Ducũt vices: agũt tꝑa: oꝛit᷑ ſol:occidit ſol: önnenmteihß ad eum qui fecit hunc mundũ: ⁊ in eo ma/ trãſeũt tꝑa.Cui moleſta ſũt tꝑa:ſi hoiĩes ſi/ sine D neamus:eius eternitate perfruẽtes. Quid bi non ſint moleſti: Ergo dies malos ſicut ischn⸗ eſt aũt qð dicitis:quis huc indevenit:⁊ c. dixi duę res faciũt: miſeria hoĩm 7 malicia RRMM apud inferos gerat᷑ quis hominibus indi- hoĩim Sed miſeria hoĩm cõmunis ẽ:nõ de hellli. Yob. . cauit? Et hinc vobis os clauſit qui moꝛtuũ/bet malicia eſſe cõmunis.Ex qͥ em̃ lapſus Geñ.3. ingiednen Bo. 6, quarto die reſuſcitauit: ⁊ vltra nõ moꝛitu/ eſt adã ⁊ de paradiſo expulſus: nunq; fue- Biapenmne rus die tertio reſurrexit: et anteq; moꝛere runt dies niſi mali. Iſtos pueros q naſcun wenpölti⸗ qualis vita moꝛiẽtel excipiat tanq; ille qu? tur interrogemꝰ: quare a ploꝛatu incipiũt lienA V.16. nihil lateret et in paupere quieſcente: et in qa ridere poſſunt. Maſcit ⁊ ſtatim ploꝛat: * diuite ardente narrauit. Sed illi iſta nõ cre poſt neſcio quot dies ridet. Qſñ ploꝛabat Ginſfnüſt⸗ dũt:qui dicũt: Quis huc inde reuerſus ẽ? naſcens: pꝛopheta ſuę calamitatis erat:la nociſpuenm Credituros ſe volunt videri: ſi quis pèren chꝛymę em̃ teſtes miſerię. Mondũ loquit᷑: Mückeieeln Piere. 17. tum ſuoꝝ reuiuiſceret. Sed maledictus hõ ⁊ iã pꝛophetat.Quid pꝛophetat:? In labo itnlaitn qui ſpem ſuã ponit in hoĩe. IJdeo ergo deꝰ re ſe ventuꝝ vel in timoꝛe: ⁊ ſi bene vixerit dingſifi hõ factus:moꝛi ⁊ reſurgere voluit:vt et qd ⁊ iuſtus fuerit:certe in medijs poſitus tem mägheme futurũ eſſet homini in hominis carne oſtẽ/ ptatiõibꝰ ſꝑ timebit. Quid ait apłs?es 2. Timotð.ʒ. — deret᷑:⁊ deo tñ nõ homini crederet᷑. Et cer·gmtui volũt in chꝛiſto pie viuere: ꝑſecutionẽ Genguunl te eccleſia fideliũ toto oꝛbe diffuſa: iã ante· patiunt᷑.Ecce qꝛ dies mali ſunt:ſine ꝑſecu/⸗ duan hicigan oculos eoꝝ eſt. Legãt eam ante tot ſecula tioneviuere hic iuſti nõ poſſunt.Qui inter ortiinlu Ro. 4. vni homini pꝛomiſſam: qͥ ↄtra ſpem in ſp? malos viuũt:ꝑſecutionẽ patiunt᷑. Oẽs ma hlen ch credidit: vt ſieret pater multaꝝ gẽtiũ. Qð liꝑſecunt᷑ bonos:ſi nõ ferro ⁊ lapidibꝰ: ſed õ ergo vni abꝛaę credenti ꝓmiſſum ẽ:iam vi vita ⁊ moꝛibꝰ. Nunqd aliquis ſanctũ loth 2. Netri.2. glun Olii demus impletũ: ⁊ qdð vniuerſo oꝛbi ꝓmit / ꝑſequebat᷑ in ſodomis?: Hemo illi moleſttꝰꝰ½ ccpi im tit᷑ credẽti:deſperamus eſſe ventuꝝ? Eant erat:⁊ tñ inter impios viuebat:⁊ inter imũ mnen hudh nunc ⁊ dicãt: Manducemꝰ ⁊ bibamꝰ:cras dos:ſuperbos:blaſphemos pſecutionẽ pa iannemnli enim moꝛiemur. Illi ſe adhuc cras dicunt tiebat᷑: nõ vapulado: ſed malos videndo. ilenitl moꝛituros:veritas aũt illos iam cũ iſta di · Quiſds me audis: ſᷣ nõdũ viuis in chꝛiſto vain tul cunt inuenit moꝛtuos. Vos aũt fratres: ſi⸗ pie:incipe in chꝛiſto pie viuere:? ꝓbas Gd cgetlil lij reſurrectõis: ciues ſanctoꝝ angeloꝝ:dei dico. Deniq; apls cũ cõmemoꝛaret ꝑicula 2. corli ſſtunemn heredes ⁊ xpᷣi cohęres: cauete imitari eos ſua: Periculis inqͥt in mari:ꝑiculis ĩ flumi unns qui cras ſperãdo moꝛiunt᷑:⁊ hodie bibẽdo nibꝰ:piculis in deſerto:ꝑiculis ĩ latronibꝰ: dcdniinte 1. gorl.15. ſepeliunt᷑: ſᷣ ſicut dicit idem apłs: Ne coꝛ/. iculis ĩ falſis fratribꝰ.Cętera ꝑicula quie- . Rsimin rumpant veſtros moꝛes bonos colloquia ſcere pñt:ꝑicula a falſis fratribꝰvſq; in ſinẽ ,N mala: Sobꝛij eſtote iuſti et nolite peccar (cul⸗ nõ noꝛunt. Redimamꝰ tꝑs: qm̃ dies rmmn he ambulantes anguſtã: certã viã ducentẽ mali ſunt.Expectatis a me foꝛte ſcire:qd ẽ? d n eh ad altitudinẽ hieruſalẽ cęleſtis: quę mater tꝑs redimere. Dicturꝰ ſũ qð pauci audiũt: eu⸗ en noſtra ęterna ẽ:firmiſſime ſperate qð nõ vi pauci ferũt:pauci aggrediunt᷑:pauci agũt: dmmrͤi detis:patiẽter expectate qð nõdum habe / tñ dics:qm̃ ipſi pauci qͥ me audituri ſũt int Banct Auguſtinn dey ’— f f —— B malosviuũt. Redimere tꝑs h ẽ:qñ aliqͥs ti q de calumnijs paſceris:hic habebis dies uyt wtctog i infert litẽ: perde aliqd vt deo vaces:nõ malos:⁊ poſt iſtos habiturus es in die uiuu- Ißßeeſinl litibus perde. Ergo ex eo qð perdes pꝛeciũ dicij peioꝛes. Seęd hoc foꝛte rides: qꝛ pecu/ Aun pptac ẽ tempoꝛis.Certe qñ pꝛo tuis neceſſitatibꝰ niam rapis. Ride ride ⁊ cõtemne:ego ero⸗ (dihoniet ꝓcedis ad publicũ:das nũmos⁊ emis tibi Ferni qui exigat. (rorte . panẽ:aut vinũ:aut oleũ:aut lignũ: aut ali De verbis ſancti Lucę in actibꝰ ſeilͤne quã ſupellectilẽ: das ⁊ accipis: aliqd amit apoſtoloꝛum: Nemo quicqᷓ; ex eo Acl. . p ncld Ae 4 tis:aliquid acquiris:hoc eſt emere. NHam ſi qð poſſidebat:ſuum pꝛopꝛiũ eſſe Crechtiust nihil amittas ⁊ habeas qð non habebas: dicebat rmo Xxxx iaitebis 9 aut inueniſti:aut donatũ accepiſti:aut he⸗ gimus in libꝛo qui apłoꝝ actib* Eehe =, reditate acquiſiſti. Quando autẽ aliquid aſſcribit᷑:tantã ſub memoꝛatlviris alnono. amittvt aliqͥd habeas:tũc emis:qð emis: deuotionẽ plebis fuiſſe:ita populi iogiurn qð habeſ emptũ eſt:qð amittis pꝛeciũ eſt. chꝛiſtian:ſoꝛuiſſe pꝛimitias: vt poſt acce Ahin lieneinn Quõ ergo perdis nũmos vt emas tibi ali ptã fidem nemo domũ pꝛopꝛiã ſibi defen/ ſeinte quid:ſic perde nũmosvt emas tibi quietẽ. deret:⁊ nemo ſuũ aliquid vendicaret: ſed einisſ Ecce hoc ẽ tempꝰ redimere. Pꝛouerbiũ na iure fraternitatis eſſent illis cuncta cõmu/ 6 int⸗ tum ẽ punicũ:qð quidẽ latine vobis dicã: nia:ſcilicet vt qui eodẽ ↄſoꝛtio religiõis te/ olibioli qꝛ punice nõ om̃es noſtis. Punicũ em̃ pꝛo/ nebant᷑:eodẽ ↄſoꝛtio fruerent᷑ ⁊ vitę:hoc ẽ ſari, * R uerbiũ eſt antiquũ. Nummũ querit peſti- vr quibus erat vna ſides:eſſet vna ſubſtã/ Pris nulhnon lentia:duos illi da ⁊ vt ducat ſe.Nunquid tia:quibꝰ erat cõmunis chꝛiſtus: cõmunis tnecze nõ hoc pꝛouerbiũ de euãgelio videt᷑ natũe eſſet ⁊ ſumptus. Nefas em̃ putabant reli/ inn Nam quid aliud dixit deus:q; redimen/ gieoſi viri eũ ſibi participẽ nõ aſſcire in ſub/ lineaſee Mattðᷣ.S. tes tempus qñ ait:Si quis vult in iudicio ſtantia:qui particeps erat in gr̃a:atq; ideo . ton tecũ ↄtendere: ⁊ tunicã tuã tollere: dimitte charitate fraternitatis oia cõmuniter vte / Nn ge ei ⁊ palliũ: In iudicio vult tecũ ↄtendere ? bantur:niſi ꝙ maioꝛ ẽ fraternitas chꝛiſti q Knob tunicã tuam tollere: auocare te habet liti- ſanguinis. Sanguinis em̃ fraternitas ſimi iſtane bus a deo tuo:nõ habebis quietũ coꝛ:ꝛnon litudinẽ tmmodo coꝛpoꝛiſ refert:chꝛiſti aeallt n habebis tranquillũ animũ:euerteris cogi / fraternitas vnanimitatẽ coꝛdis aĩęq; de/ NAlmnlam tatiõibus tuis:irritaris aduerſus eum ad/ monſtrat:ſicut ſcriptũ eſt: Erat aũt creden et uerſariũ tuũ:Ecce tempꝰ perdidiſti. Quã/ tiũ coꝛ atq; aia vna. Vere ergo frater illeẽ: dloni to ergo melius ẽ vt nummũ amittas ⁊ tem qui tam coꝛpoꝛe qᷓ; vnanimitate germanꝰ Annhz⸗ rhnha 4 pus redimas: Fratres mei in cauſis et ne / eſt:verus inqᷓ; frater eſt:cuiꝰ idẽ ſpũs ⁊ vo/ Lamnſer . gocijs veſtris:qñ ad nos iudicãda veniũt: luntas in fratre eſt. Melioꝛ ergo ẽ ſicut di⸗ id ſi homini chꝛiſtiano dico vt pꝛo tempoꝛe re xi fraternitate ſan guis chꝛiſti fraternitaeaes pchcft dimẽdo perdat aliquid ſuũ:quanto maio /⸗ qm̃ illa iterdũ ſibi inimica ẽ:xpᷣi aũt frater⸗ cCtenllr 2 re cura ⁊ fiducia debeo dicerevt reddat alie nitas ſine intermiſſiõe pacifica eſt. Illa in/ ſſoonta num? Ambos em̃ chꝛiſtianos audio. Jam ter ſe cõmunia cum ęmulatiõe diuidit: hęc lenhtlug ille calumnioſus qui vult alteri facere cau- etiam cum gratulatione communicat. Il/ Aluanmoin ſam ⁊ tollere ab illo:vel pꝛo ↄpoſitiõe gau/ la in ↄſoꝛtio ſepe deſpicit germanos:hęcafl ſpgigns det ad iſta verba: Apls dixit: Redimẽtes ſumit frequẽter alienum. Tanta ergo ſicut egeſiin tempus qm̃ dies mali ſunt. Facio ergo ca / diryxi illo in tempoꝛechꝛiſtianę plebis deuo/ topdo lumniã chꝛiſtiano illi: velit nolit:dat mihi tio fuit: vt nemo domũ ſuã diceret: nemo eckontn . aliquid vt tempus redimat:qꝛ apim audi/ pꝛopꝛiũ aliquid vendicaret:ſicut ait ſanctꝰ mcieana uit. Dic mihi: Si illi dicturus ſum: perde lucas dicẽs: Hemo quicqᷓ; ex eo qð poſſide bäg, ntfenet aliquid vt ſis ocioſus: tibi nõ ſum dicturꝰ bat ſuũ pꝛopꝛiũ eſſe dicebat.Non em̃ inqᷓ; ſkaitrö calumnioſe: perdite: fili diaboli quare res erat quiſqᷓ; egẽs inter ipſos. Beata igitur lußit . alienas auferre moliris? Cauſã nõ habes: plebs quę dum plures in chꝛiſto habet di⸗ mucinen ⁊ calumnia plenus es.Si ergo illi dixero:il uites:nuilũ in ſeculo habet indigentẽ:⁊ ꝗ̃ᷓ liſg⸗ nisn⸗ li da aliquid vt recedat a calumnia: tu vbi dum ęternas cogitat diuitias:a fratribus fldün eris qui habebas de calumnia pecuniã:? JIJI tempoꝛalẽ repulit paupertatẽ. Vendebãt Etpeani le qui pꝛoptervitandã calumniã tempus a em̃:ſicut ait ſcriptura:pᷣdia ⁊ domos ſuas: üiſaneti . te redimit:hic tolerat dies malos: tu autẽ ⁊ pꝛecia venditoꝝ ante pedes aplłoꝝ pone/ ſkteki mnpr⸗ bis Apoſtoli Ber. XXV xxVI bchsden esindiei, bant:vt erogaretur pꝛout cuiq; opus erat. dis.Sacrilegij: qð deũ in pollicitatiõe fe/ lcgen Uidete ſanctoꝛũ viroꝝ ſidem: quẽadmo/ fellerit. Fraudis:quod integris muneribꝰ nneegden dum ꝓpter chꝛiſtum toto ſe expoliabãt pa poꝛtionẽ quandã putauerit ſubtrahendã. R trimonio:⁊ nihil ſibi relinqui faciebãt: nõ Ait em̃ apoſtolus petrus:MNon es mentitꝰ Abi. v⸗ eatd em̃ verebant᷑ ne eſuriẽt ipſi: dum timebät hominib ſed deo.Si ergo fratres ananiaſ licchexre ne alieſuriret. Hec igit᷑ ſõ apłis fuit plebis ↄdẽnat᷑:q nõ totũ dederit qð de ſuo ipſe ꝓ opꝛü eſe B deuotio. Modo quid ſimile reperimꝰ: Et miſerat: quid cenſemus de eo qui nõ vult certe chꝛiſtus in nobis:id eſt quidem chꝛi- reddere quod alius repꝛomiſit? Videte er- ot aain ſtus in nobis: ſed nõ idem animus in no- go ⁊ vos fratres quid pꝛomilſeritis deo:cũ monatpins bis. Eadẽ plebis ſides: ſed nõ in plebe eſt pꝛimũ fidei grãm percepiſtis.Ecce abũdãt erikapopli ipſa largitio. Ita alter de alterius inopia in ciuitate noſtra hoſpites:facite quod pol npoſtaae 1. Cori.11⸗ nõ cogitat: vt illud ſit qð dicit aplłs: Alius liciti eſtis:ne dicat᷑? vobiſ qð ananię dictũ Uſibi deea⸗ quidem eſurit:alius ebꝛius ſſen etiã di / eſt: Non mentiti eſtis hoĩbꝰ ſed deo. nari nbunt ienaen lo lum ingua colligente ¶ De verbis ſancti Lucę in actib? 10nl pecunias luas ad pedeſ aploꝝ nõ deferũt: . 2– Actj.z. ; ↄfugientes fratres ſuos pertrahür poſtoloꝛum: Petrus Z iohanes nigoon enatugienteg arto ſioa aſcendebat in templu Ser. XXVI tnitebe,; a pedibus ſacerdotum. Hunc eſt illud tem Slcengen 1 SEl AAA — n ſoſ imothz pus: qð deſcribit beatus apłs dicens: In Qlſt reſurectionẽ chꝛiſti:quoꝝ ope/A s:cnni mnouiſſimis dieb abundabit iniquitaſ mul rum patrocinio pꝛędicatio apoſto⸗ Uubantign toꝝ:⁊ refrigeſcet charitas. Modo abũdat loꝛũ muniat᷑:lectio quã audiſtis ex ſereinſcb auaricia ⁊ iniqtas: quę ante largitatis bo/ hoſuit. Aſcendentes inquit petrus ⁊ iohã / Abi. s. ncgiie nitate ceſſabãt: ⁊ refrigeſcit charitas frate. nes in templũ: Materiã ſermoni:id eſt ̊/ nierne nitatis: quę pꝛius chꝛiſti amoꝛe feruebat. dicatiõi ingreſſum:per ſigna pꝛepararunt. achitii Tanta em̃ ſub aplis fraternitatis dilectio Pꝛecedere quippe ſtupoꝛ debuit:vt mirãde eniasſi fuit: vt tunc in ↄuentu ſuo nõ inueniret᷑ in / rei expoſitio ſequeret᷑. Fulgoꝛ ergo ſignoꝝ Ncnſtiͤi digẽtia: Tanta autẽ modo chꝛiſtianitatis populoꝝ coꝛda ꝑcuſſit. Ham erat quidã a n diſſimulatio eſt:vt in cętu noſtro vix inue· natiuitate ſua claudꝰ qͥ poꝛtabat᷑ manibꝰ: l nias locupletẽ:locupletẽ aũt nõ tam facul Et mendicabat inquit ad ſpecioſam poꝛtã alta⸗ tatibus dico vix inueniri ſed operibꝰ. Ait templi. Qui cum ingrediẽtes vidiſſet apo⸗ fune lel 1. Timot. é. ein aplus: Diuites ſint in bonis operibus. ſtolos: elemoſynã ex moꝛe poſcebat. Sed te gaman Locupletem em̃ in eccleſia intelligi voluit: cũ in eũ ↄuertiſſent intuitũ: nihil ille clau/ ſpisto qui diueſ in chꝛiſto eſt. Nam ⁊ ibi quod ait dus vltra notũ ſolamen operiẽs: credidit iſing, ſub apoſtolis neminem indigentem fuiſſe affluiturã vilem de apoſtoloꝝ manibꝰ lar/ fatenlas oſtendit vtiq; tota eos gr̃a fuiſſe ſidei pꝛę gitatem. Sed petrus apoſtolus ait ad eũ: iauͦtfine⸗ ditos:vt om̃es cęleſtium diuitiaꝝ abunda Intẽde in nos. Quos cũ reſpexiſſet:Argẽ at. Aun uerint largitate. Raro igi᷑ hoc tempoꝛe in / tum inquit ⁊ auꝝ nõ eſt mihi:quod aũt ha biuidiuhe⸗ uenimus in chꝛiſtiano populo locupletẽ: ? beo hoc tibi do: In nomine ieſu chꝛiſti na⸗ unicat , ſi plęriq; in domibus auro ſint diuites: tñ zʒareni ſurge ⁊ ambula. Vlerboꝝ ipſoꝝ oꝛ⸗ – in eccleſia ſunt mendici.Hum em̃ circa puu dinẽ debemꝰdiligenter exponere. MNeq; em̃ zergoſau peres nõ pꝛo eo qð pꝛęualent operant᷑: nec pertinebat ad rem:cum virtutũ diuitię ſe⸗ ebisden hoc eſt gratum quod offerunt: nec illud eſt querent᷑:vt cenſus pauperies narraret᷑: ni ant:nen ſaſtiabile quod reſeruãt. Dicit dñs ad Cain ſi ipſam virtutẽ voluiſſet aplus cum ſui at/ taitſand Señ.ꝗ. cum offerret munera: Si aũt recte offeras: teſtatiõe ꝓferre.Ne em̃ mirareris poſſeſſo⸗/ abpoſte recte aũt nõ diuidas:peccaſti:Sic ⁊ tu chꝛi rem virtutũ:ante ꝓfeſſus eſt abꝛenuncia⸗ on eñn inc ſtiane nõ recte diuidis: qͥ de tãto auro tuo toꝛẽ diuitiaꝝ. Juſte nãq; ſequebat᷑ vt largi eatn igua. maioꝛẽ partem mãmongę ſeruas q; deo lar ret᷑ ſigna:qui opes ↄtempſerat. Quid hac obabend Actj.. giris. Sic nãq; ananias in actibꝰ apoſtolo paupertate ditius:Quid hac virtute pau/ igenit rũ: dũ putat ſe recte offerre: ⁊ nõ recte diui perius: Teſtimoniũ ergo virtutis ſecutura fumii⸗ dit: pecuniã quã obtulit ꝑdidit: ⁊ quã do/ eſt ꝓfeſſio paupertatis. VUnde apls loque Vancchi⸗ mi ſeruauit amiſit: pecuniã inqᷓ; parit ꝑdi/ bat᷑: Tanqᷓ nihil habentes: om̃ia poſſdẽ/ 2. Corl.ẽ. nozlus dit ⁊ ſalutẽ. Dũ em̃ ex eo qð ꝓmiſerat ꝑtẽ tes. Quid igit᷑ hac paupertate ditius:argẽ beper ſubtraxit: ſacrilegij ſimul ↄdemnat᷑ ⁊ frau,/ tum ⁊ aurũ nõ habeo: Sed quid habet qui 8 SLeelIe — in ꝑxniciẽ dñi fulget? Aurum qð ꝑ tenebꝛas Colez. B Bancti argẽtum nõ habet: Eloquiũ vehemẽs:elo um igne purgatũ. .ui aurum nõ ha/ ets ſidem habet. WMideamus quid ampli/ us coꝛuſcet:aurum quod ita eſt in abſcon/ dito vt ülud videatur ꝓuidẽs hominibus natura damnaſſe:nec expoſuiſſe in rem ſuc ceſſurã oculis cupidoꝝ: atq; vt adiuuaret᷑ paupꝑtas:difficultate parãdarum diuitiaꝝ cum Iaboꝛe fecit quęri:qð noluerat inueni/ ri. Ergo videamꝰ qui aurũ nõ habet: quid habet. Fidẽ habet: virtutẽ habet. Expẽda⸗ mus qð diximus: quid amplius coꝛuſcet. Aurum qð erumna ꝑquirit:qð auaricia cu pit:qð ſollicitudo cuſtodit: aurum materia laboꝝ:pꝑiculoſa res poſſidẽtium:aurũ ener uatio virtutũ: aurum malus dñs: ꝓditoꝛ ſeruus. Ergo qui aurũ nõ habet: quid ha/ bet: Fidẽ habet. Videamus vt diximꝰ:qͥd amplius coꝛuſcet. Aurum qð nemo tutum habet:niſi qui ſemꝑ abſcondit? Aurum qð quęrit᷑: ꝑ tenebꝛas cuſtodit᷑: Aurum cuius inquiſitio daãnatos habet:cuius amoꝛ Ju/ dam facit:⁊ ne alicui ſit nomẽ ignotum:de aplo pꝛoditoꝛẽ? Aurũ qð apud auarũ ani/ mũ pꝛefert᷑ chꝛiſto? In cuiꝰ apetitu ↄgrua magiſter gẽtium auctoꝛitate detonuit di⸗ cens:Auaricia quęẽ idoloꝝ ſeruitꝰ.Quid Samplius refulget: aurum qð ſoꝛdidus do minus habet: aurum qð amplius cruciat: apud quẽ largius fuerit: aurum qð amãti ſe nihil de ſua poſſeſſiõe ꝑmittit:refundẽs ei reatum ſuum:cui vſum ſuum negat gra/ uis accuſatio:erumnoſa poſſeſſio? Nec tñ cum hęc dicimus: dei creatura damnatur: ſ quoniã obcecata pꝛudẽtia hominũ id in magnũ pꝛecium receptum ẽ:iam in infami am rei redundat:quicquid de mala cupidi tate ſuſcipit᷑. Ideo & res illa vituperat᷑:vt auaricia cõtemnet᷑. Ceterum dominus ait Aggei.2. ꝑ pꝛophetã: Aurum ⁊ argẽtum meũ eſt.At ſi ꝑ ſe mala res eſſet:dei eſſe nõ poſſet. Ve⸗/ rum pꝛebet materiã miſericoꝛdię apud bo/ nos animos:⁊ nouo genere:tunc magis ꝓ deſt quãdo cõtemnit᷑:vt ipſa ſua conditiõe teſtet᷑:quia mala ẽ rei huius poſſeſſio: cuiꝰ abdicatio fructuoſa ẽ. Pꝛebet g̊ materiam NS.uI: ſubueniẽdi. DNiſperſit dedit pauꝑibus: iu/ ſticia eius manet in ęrernum. Vis & noſſe quoniã iuſti iudicis res ſint aurum ⁊ argẽ/ tum: Auarus inde toꝛquet᷑:inde miſericoꝛ adiuuat᷑.Exerceatur rei cõtemptus:ꝑ cõ/ 5 Auguſtini temptum vtilis. Ad poſſeſſionẽ eius non omnes idonei:ad cõtemptum eius omnes idonei. Hemo g& non põt inter eos reputa⸗ ri qui diſperſerunt tribuerũtq; pauꝑibus: iuſticia eoꝛum manet in ęternũ: Nemo nõ inter eos reputari põt:qui bene voluerit ꝑ fugatium rerũ deſpectũ placere deo. Mℛ ⸗ gnę felicitatis ẽ conditio chꝛiſtianoꝝ:qui⸗ bus claritudo regni in pauꝑtate poſita eſt. NPoſſidere qð cum laboꝛe requirit᷑:paucoꝝ eſt:cõtemnere quod cum fructu cõtemnas omniũ eſt. Fęlicitas & magna chꝛiſtianoꝝ: quibus datum ẽ vt pauꝑtate faciant pꝛe/ cium regni cęloꝛũ. NHon tibi diſpliceat pau pertas tua:nihil ea poteſt ditius inueniri. Vis noſſe q; locuples ſit:Cęlũ emit.Qui/ bus theſauris cõferri poſſit: quod videmꝰ pauꝑtati indultũ? Vt ad regnũ cęloꝛũ ve/ niret diues:poſſeſſiõe ſua obtinere poſſit: nunc obtinet vt cõtemptu ꝑueniat. Mul/ to & plus fulget fides q́; aurum: aurum la- tebꝛis tenebꝛeſcit animũ:ſides ĩgenito ſplẽ doꝛe cõſpicuat. Aurum tuto pꝛodi nõ pꝛo/ deſt:fides bono publico ſemꝑ fulget:digni tatẽ fidei fiducia ipſa teſtat᷑. Aurum nõ in/ ter cõueniẽtes tutum eſt: fides etiam inter pugnantes ſecura ẽ.QAuid g̊ donauit apłs pauꝑ cenſu:diues fide:lectiõis oꝛdo pꝛolo/ quitur. Aurum ⁊ argẽtum nõ eſt mihi. Sʒ pꝛo his quid habet:cuod habeo:hoc tibi do. In nomine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula. aurum donabãt:implebãt pauꝑis ventrẽ: maius onus pedibus debilibus futurum: ſolabant᷑ infirmitatẽ:ſanitatẽ reddere non valebãt. Ille autẽ qui aurum nõ poſſidet: ſanitatẽ dedit. DNheo diues eſt: inops auri. De effectibus:pꝛecia rerum eſtiment᷑.Qui C Aurum ⁊ argẽtum nõ habeo. Ideo igitur Ac.· tantas virtutum opes pꝛętulit.Quod ha/ beo hoc tibi do: In nomine ieſu chꝛiſti ſur⸗ ge ⁊ ambula.hoc plane nõ in marſupio:ſᷣ in animo tenebatur.Quid ei dedit:? In no mine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula. Pauperẽ hominẽ expauit infirmitas: ęqua lege ⁊ ęq̃ potẽtia reges captiuoſq; cõſtringẽs. Non potuit ſuſtinere iuſſionẽ pauꝑis regibꝰ do minans. Parum ẽ qð infirmitatẽ nomina/ mus: Pauꝑis imperium:etiã natura nõ ꝑ⸗ tulit. Ille em̃ claudus erat ex vtero matris ſuę. Debilitas itaq; quã ei inuexerat nati/ uitas:vi pauꝑis iubẽtis excluſa eſt.Quod ꝓfecto nõ fieret: niſi pauꝑ apls plen eſſet Hev⸗ ſodeo ſusha ee Gini Cuidemnt letanbuu aeſituen doglenp⸗ iotmal⸗ 6 ochu ſnbluaenm olunitin ll Eiiun a Aiinbinn nqut gyh⸗ Quin vee Aresdebll Göuinuon frmitrerin reocorin ulnig linteſnrgen unouicima liteluggitet ſetledefact Uickctente Ae. Gs Sunern ſeopeluntl iuwunden tgketeſtni ſadcöſeli⸗ ſewapiunt Dlensnan etiſanss gespige⸗ coliaet ntdlhen igtinirnt glutapau hoeſpſoinc ener C Ulichetau Mpunkteſt Dendiin ſinide Nnuniie ton ab⸗ tuſer or 1 4 Mlor anbun. Pſangne ltiesde einsonn dotehlt, Spanphn eſollen r ded ⸗ epoſtnet, unkepac n Gtenns chiſinor⸗ ſacant pe⸗ ſpleentpen s inuenii. Uemit Qu⸗ Nodyiten⸗ nüͤcelüne inere poſn eniat. Gel maumnlo igenttolpe godi noheo⸗ fulgendigui lumunnö in seniamine vonauttats 0rdopeole eſtmihi.6 beorhocth getanbuh. inent Qi los enni. ns fuworun. recherenen hopoſica mnopsaun. Zieoign .Quodhe⸗ ſuchikiluſ⸗ narſupie⸗ dediehoo . hune lalege? s⸗ on 6 regb'd Aenomind natuaro tero ereet t ſ4 4t nerc . illo deo qui ẽ auctoꝛ naturę. Nihil 8 hacdi tius pauꝑtate.Quid donat qui ęs nõ ha/ bet? Virtutes largitur: ⁊ gratis confert. Quid enim põt: In nomine ieſu chꝛiſti ſur ge ⁊ ambula.Obediẽtię ſubditur:quod ex neceſſitate veniebat. Dicit᷑ homi: Surge: quod ſemꝑ optabat: ſᷣ quoniam naturali/ bus vinculis impeditus erat: non poterat qð volebat. Nunc autẽ tanta facilitate in/ ſenſibilia ſeruiũt:vt ad nutum iubẽtis illa pedum infirmitas auolaret. Surge ⁊ am/ bula. Et ſurrexit inquit continuo ⁊ ſtetit. Walachie.4. Animo imperat᷑: ⁊ pedes ſeruiunt. Exiliẽt inquit ꝓpheta:tanq; vituli de vinculis la/ Aet .ʒ. xati.Et ↄſolidatę ſunt baſes pedum eius. Quãta velocitate res agat᷑ attẽdite. Vix aures debilis ſermo intrauerat iubentis: cõtinuo vis ſanitatis irrupit: ⁊ excluſa in/ firmitatevſui mẽbꝛa reddunt᷑. Ceſtimoniũ velocis reſurrectiõis eſt:velocitas ex debi⸗ 1. Cor. 15. litate ſurgẽtis. In momẽto: in ictu oculi:-: in nouiſſima tuba. Canet enim tuba ⁊ moꝛ tui reſurgẽt:⁊ nos immutabimur. Futura metire de factis. In quanto momẽto moꝛ/ tui excitent᷑:debilibus a natura crede veſti Acil.ʒ. gijs.Surrexit.Cõſolidatę ſunt inquit ba/ ſes pedum eius. Parum erat qð dicebatur in vſum claudus rediſſe:virtus ei cum ſani tate reſtituit᷑. Mõ em̃ dixit:Reſtitutę ſunt: ſed cõſolidatę ſunt baſes. Tam abundan/ tẽ recipiunt ſanitatẽ:vt ferant laboꝛẽ. Exi/ D liens inquit ambulabat.Saltus frequẽter etiã ſanis grauis eſt. Mon ſenſerunt illi pe/ des pigra remedia:nec velut vnguenti mo medicinę irrumpẽtis oſtenditur: ſignat; fuga infirmitatis excluſę. Sic exilit qui ſa/ natur a paupere.Sanatur& ab aplis caro: Hoct ipſo indicans quid a deo ſuo cõditoꝛe mereatur. Conuicant᷑ itaq; ſignis om̃ibus gna em̃ diuino oꝑe cõpꝛobantur: quęnon credunt᷑ indigna beneficijs. NMomẽ aucto⸗ In nomie ieſu ſurge ⁊ ambula. Si eſſet ca/ ro a diabolo:nomen chꝛiſti foꝛmidare po/ tuiſſet. Obſequium ſanatoꝛũ: teſtimoniũ ↄditoꝛis eſt. In nomine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula. Intulerat natura debilitatẽ: ad ipſam quodãmodo inuocati nominis au⸗/ ctoꝛitas deſtinatur.Cognoſcit qui iuſſerit: uit ⁊ reg trris ſui mẽbꝛa cognoſcunt: cum eis dicitur: Bermo xXXVII obſequitq; ſuo domino: refragatur cõtra⸗ rio. Si caro a diabolo eſt: expugnanda eſt a chꝛiſti diſcipulis nõ curanda. Si rationẽ interroges: obligandum eſt quicquid ini- micum eſt. Nolo hoc ſolum cogitatiõi cre/ das:diuina ad hunc ſenſum ſuccumat au- ctoꝛitas. Dominus ait in euãgelio: Nemo Wanb.120 ingreditur in domũ foꝛtis vt vaſa eius di- ripiat:niſi pꝛius alligauerit foꝛteʒ. In ſuis ergo erat operibus diabolus alligandus: nunc autẽ non colligatur diabolus ſed ho- noꝛatur:ſi res eius per ſigna curatur. Ma gni beneficij debitoꝛ chꝛiſtuſ carni eſt:ſi qð poſſit in eius ſalute monſtrauit. Mon eſſet materia loquẽdi: niſi teſtimoniũ miſericoꝛ disę caro curata feciſſet. Suffragatur pꝛędi/ cationi chꝛiſti caro: in ipſa eſt adminiſtra/ tio ſignoꝛũ.Claudus ſurgit:vt apoſtoli lo gquant᷑.Diximus quoniã ſi huius dei opꝛuł/ caro non eſſet:ille claudus nõ erat in pedi / bus ſanandus:ſed in bꝛachijs colligãdus. Nunc aũt ſurgit claudꝰ: vt apoſtoli loquã tur:pꝛeitoꝛq; fit pꝛędicatõis. VUt chꝛiſti euã gelium ſonet: claudus exilit. Impudenter apoſtoli fecerũt: ſi dei eoꝛũ opus caro non eſſet:nũc aũt qm̃ id dicere ſacrilegiũ eſtꝛnö⸗ faciũt aplłi ipudẽter. Caro igit᷑ opus dei e?: Cum foꝛmat᷑ opus dei eſt:cũ cõditur opus Dei eſt: cũ ꝓducit᷑ dei opus eſt:cũ regenera tur opus dei eſt: cum ſignat᷑ opus dei eſt. cum curat᷑ opus dei eſt.Quid debet diabo lo:totiẽs opus dei? Irrideant᷑ ergo mani- chei:⁊ pꝛopter honoꝛem dei carnis natura laudetur: atq; om̃e vitium in voluntatem ponatur. Spes emendatiõis hominibus ſuggeratur: vt ſe intelligant nõ carnis ne/ ceſſitate:ſed tantum voluntatis pꝛauitate delinquere. Nos aũt carnem diuino aſſcri/ bimus operi:quã videmus in chꝛiſti reſur/ rectiõe diuini cõſoꝛtij gloꝛiam cõſecutam: manichęi:cuncta ſalutis genera quę carni deferunt᷑ teſtimoniũ bonę nature ſunt. Di quam a chꝛiſto ſuo cõditoꝛe ſuſcepit:qui vi nat in ſecula ſeculoꝝn. De verbis beati etri: Audiui/ 2errt. 41 mus vocem delata de celo: hic eſt filius meus dilectus: Et habemuſ emn p kꝛophetlcum ſermone: 2 N;IHlI Hitium boneę vite culivita etiã eter A na debetur:recta fides eſt. Eſt aũt Jides credere qð nõdum vides:cu/ ins fidedmerces eſt videre qð credis. Tem poꝛe igitur fidei tanq; tempoꝛe ſemẽtis:nõ g 2 Bancti deſiciamus: ⁊ vſq; in finẽ non deſiciamus: ſed ꝑſeueremus donec qð ſeminauimꝰme/ tamus. Cum em̃ auerſum eſſet genus hu/ manũ a deo ⁊ iaceret in delitijs ſuis: ſicut creatoꝛe opus habebamus vt eſſemus: ſic ſaluatoꝛe vt reuiuiſceremus. Juſtus dam/⸗ nauit hominẽ:miſericoꝛs deus liberat ho⸗/ Ys.s. minẽ. Deus iſrael ipſe dabit virtutẽ ⁊ foꝛti tudinem plebi ſuę benedictus deus. Sed accipiunt credẽtes:nõ accipiunt cõtemnen tes. Mec de ipſa ſide tamẽ ita gliandum eſt quaſi aliquid nos poſſimus. Mõ em̃ fides nihil eſt: ſed magnũ aliquid:quã ſi habes ꝓfecto accepiſti. Quid em̃ habes qð nõ ac cepiſti?: Videte chariſſimi: vnde dño deo gratias agatis ne in aliqͥ dono eius ingra/- ti maneatis: ⁊ ꝓpter hoc qð ingrati eſtis: qð accepiſtis perdatis. Laus fidei explica/ ri a me nullatenus põt:ſed a fidelibus co⸗ gitari põt. Poꝛro ſi ex aliqua ꝑte vt dignũ eſt cogitet᷑:quis digne cogitet qᷓ; multiſ do nis dei ipſiꝰ pꝛęferat᷑:Et ſi minoꝛa dei do/ na in nobis debemus agnoſcere:quãtoma gis illud quod ea ſuperat debemus agno/ ſcere? A deo debemus eſſe quod ſumus? Quia nõ nihil ſumus:a quo niſi a deo ha/ bemus?: Sed ſunt ⁊ ligna:ſunt ⁊ lapides:a q̊ niſi a deo: Hos & quid plus? Nõ viuunt ligna ⁊ lapides:nos aũt viuimus.Sed ad huc nobis idipſum viuere: cum arboꝛibus frutectiſq; cõmune eſt. Dicunt᷑ em̃ ⁊ vites viuere.Nam ſi nõ viuerẽt:nõ ſcriptũ eſſet: NPẽð. 77. Occidit in grandine vineas eoꝝ. Viuit cũ viret:areſcit cum moꝛit᷑.Sʒ vita iſta nõ ha bet ſenſum. Quid nos amplius ſentimꝰ⸗ Quinq;pertitus coꝛꝑis notus eſt ſenlus: Videmus:audimus:olfacimus:guſtamꝰ: tactu etiã per totum coꝛpus nf̃m mollia di iudicamꝰ ⁊ dura:aſpera ⁊ lenia: calida ⁊ fri gida. Eſt em̃ in nobis ſenſus quinq;perti/ tus:ſed hunc habent ⁊ beſtię. hHabemus g aliquid ampliꝰ nos.Et iſta tũ quę enume/ rauimus fratres mei:ſi cõſideremus in no/ bis:quantã de his gratiarũactionẽ: quean- tam creatoꝛi laudẽ debemus: Sed tñ am/ plius quid habemus? Mentẽ:rationẽ: cõ⸗/ ſilium:qð nõ habent beſtię:nõ habent vo⸗ lulucres:nõ habent piſces:in eo facti ſumus ad imagnẽ dei. Deniq; vbi ſcriptura nar-/ rat: ꝙ facti ſumus:ibi ſubiungit vt nos pe⸗/ coꝛibus nõ ſolũ anteponit:ſed ⁊ pꝛeęponat: Señ/i. id eſt vt ea nobis ſubiecta ſint. Faciamus inquit hominẽ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ luguſtini noſtrã:⁊ habeat poteſtatẽ piſcium maris ⁊ volatiliũ celi:⁊ omniũ pecoꝝ ⁊ ſerpentiũ ꝗᷓ repunt ſuꝑ terram. Vnde habeat ptãtem⸗ Pꝛopter imaginẽ dei. Vnde quibuſdã di/ citur increpando: Nolite eſſe ſicut equus ⁊ s. ʒi. mulus in quibus nõ eſt intellectus. Sed B aliud eſt intellectus: aliud ratio. Nam ra/ tionẽ habemus: anteq; intelligamus:ſed intelligere nõ valemus niſi rõnem habea⸗ mus. Eſt & animal rõnis capax. Verũ me/ lius⁊ citius dicã:animal rõnale cui natura ineſt rõnalis: ⁊ anq; intelligat iam rõnem habet. Nã ideo vult intelligere:qꝛ rõnem pꝛeęcedit.hoc & vnde beſtias antecedimus maxime in nobis excolere debemꝰ ⁊ reſcul⸗ pere quodãmõ ⁊ refoꝛmare. Sed quis po/ terit:niſi ſit artifex qͥ foꝛmauit: Imaginẽ ĩ nobis dei refoꝛmare potuimus?habemuſ Syt cuncta bꝛeuiter retexamus:ipſum eſſe cũ lignis⁊ lapidibus:viuere cũ arboꝛibus ſentire cũ beſtijs: intelligere cum angelis. Dijudicamus g oculis coloꝛes:auribus ſo noꝛes: naribus odoꝛes: guſtu ſapoꝛes:ta/ ctu caloꝛes:ĩtellectu moꝛeſ. Intellige.Om nis hõ vult intelligere:nemo ẽ qͥ nolit.Cre dere nõ om̃es volunt.Dicit mihi hõ: Intel ligã vt credã: Rñdeo: crede vt intelligas. Cum ̊ nata inter nos ſit cõtrouerſia talis quodãmõ vt ille mihi dicat:intelligã vt cre dam:Ego ei reſpbödeam:iĩmo crede vt intel ligas. Cum hac cõtrouerſia veniamus ad iudicem:neuter nr̃m pꝛęſumat ꝓ ſua parte ſententiã. Quem iudicẽ inuenturi ſumus⸗ Diſcuſſis om̃ibus hominibus neſcio vtrũ melioꝛẽ iudicẽ inuenire poſſimꝰ: qᷓ; hoĩem ꝑ quẽ loquit᷑ deus. Mõ eamus g̊ in hac re⁊ in hac ↄtrouerſia ad litteras ſęculares: nõ inter nos iudicet poeta ̊ ꝓpheta. Beatus Matts.rr. apls petrus cũ duobus alijs chꝛiſti dñi di/ ſcipulis iacobo ⁊ iohãne in mõte cum ipſo dñio ↄſtitutus:audiuitvocẽ delatã de ceęlo: Hic eſs filius meus dilectus in qͥ mihi bene cõplacui:ipſum audite.Qð cõmẽdãs me/ moꝛatus apls in epla ſua dixit:hanc vocẽ 2. audiuimus de cęlo delatam:cum eſſemus cũ illo in mõte ſancto. Et cũ dixiſſe et:Hanc vocẽ nos audiuimꝰ de cęlo delatã:ſubiun/ xit atq; ait: Et habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermonẽ. Sonuit illa vox de celo: certioꝛ ẽ Petril. . ꝓpheticus ſermo. Attẽdite chariſſimi ad/C. iuuet dñs ⁊ voluntatẽ meã ⁊ expectationẽ Pepe i tnin ßtoſtun, bcenat guncſele nclornton⸗ ſanodeghe uas unille 1cromgot⸗ negmi l ſedenbunch ennbrosftol lueium ſti Gimns hun ſoncnagas tafteunt danechuſa ihna gco Ondcknagun beſernol Gngsonantea bpena be ſnoren. Dor ſeuinur: ppbe Cuincnntur. Niteurchert Worbtbenn ſenpeoee chalioenn loguikolcur cenhebacr Uplaatrp Cn ggens pls ckonfen Gnanen ſobllatſeti Coſihchrir Ncötndrta Ctenptbtl Nangneun ſlachiſfuspen goggen Liclgneten Mhtsneen ſuſpicie W nlia kanti ſingetne ſibiintin emede h ⸗ Ninte ueligne ſnn bckisnmnin = Ne chen ⸗ mnui.ugti⸗ auimnusthean geramus:olnch Mugecdabarben Wee anmete. SClcres zutbts, glluſthorat nel Ntclgl menoiqrlle⸗ Dictmdbibee geteſtiele. ſt cooreitls dicnineline⸗ minoonteti Nertarmuma una pluhn tenuanmi⸗ ninbus einni. eolin:hi⸗ Seannssubrt veſtrã:vt dicam qð volo:quõ volo. Quis em̃ noſtrum nõ miretur:Delata voce de cę lo certioꝛẽ ꝓpheticum ſermonẽ ab aplo di⸗ ctum eſſe:Certioꝛẽ ſanę dixit:certioꝛẽ:non melioꝛem:nõ verioꝛẽ. Lam enim verus ille ſermo de cęlo:qᷓ; ſermo ꝓpheticus:tam bo nus:tam vtilis.Quid eſt ̊: Certioꝛẽ: niſi in quo magis cõfirmetur auditoꝛ? Quare hoc:Quoniã ſunt homines infideles: qui ſic detrahunt chꝛiſto: vt dicant eum magi⸗/ cis artibus feciſſe quę fecit. Poſſent g̊ infi/ deles etiam iſtam vocẽ delatam de cęlo:ꝑ cõiecturas humanas ⁊ illicitas curioſita/ tes ad magicas artes referre. Sed ꝓphetę antea fuerunt:nõ dico ante iſtam vocem: ſed ante chꝛiſti carnem. Mondum erat hõ chꝛiſtus quãdo miſit ꝓphetas.Quiſquis eum dicit magum fuiſſe:ſi ergo magicis ar i. Corj.t tibus fecit vt coleretur ⁊ moꝛtuus:nũquid magus erat anteq́; natus:? Ecce quare ait apls petrus: Habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermonem. Vox de celo qua ſideles admo neantur: ꝓpheticus ſermo quo infideles cõuincantur. Intelleximus quantum mi⸗/ hi videtur chariſſimi quare dixerit apłs pe trus: Habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermo/ nem:poſt vocem de celo delatam. Et ipſa chꝛiſti quanta dignatio. Petrus iſte qui ſic loquit᷑ piſcatoꝛ fuit: ⁊ modo magnam lau/ dem habet oꝛatoꝛ ſi potuerit ab illo intelli/ gi piſcatoꝛ. Pꝛopterea pᷣmis chꝛiſtianis lo⸗/ quens apłs paulus ait: Videte vocationẽ veſtram fratres: quia nõ multi ſapientes ſcõm carnem:nõ multi potentes: nõ multi nobiles:ſed infirma mundi elegit deus vt cõfundat foꝛtia:⁊ ſtulta mundi elegit deus vt cõfundat ſapientes:⁊ ignobilia mundi ⁊ cõtemptibilia elegit deꝰ:⁊ ea quę nõ ſunt vt ea quę ſunt euacuarentur.Si em̃ elige/ ret chꝛiſtus pꝛimitus oꝛatoꝛem:diceret oꝛa // toꝛ: Eloquentię meę merito electus ſum. Si eligeret ſenatoꝛem:diceret ſenatoꝛ: hi⸗/ gnitatis meę merito electus ſum. Poſtre/ mo ſi pꝛius eligeret imperatoꝛem: diceret imperatoꝛ: Poteſtatis meę merito electus ſum.Quieſcant ⁊ differantur iſti: paululũ quieſcant:nõ omittantur: nõ contemnan tur:ſed aliquãtulum differantur: quo poſ-⸗ ſint gloꝛiari de ſemetipſis ĩ ſemetipſis.DPa mihi inquit illum piſcatoꝛem:da mihi idio tam: da mihi imperitũ: da mihi eum cum quo nõ indignatur loqui ſenatoꝛ: nec quã⸗ De verbis Alpoſtoli Bermo XXVII do emit piſcẽ:ipſum inquit da.hunc ſi im/ pleuero manifeſtum erit qð ego facio: qᷓ;q; ⁊ ſenatoꝛẽ ⁊ oꝛatoꝛẽ ⁊ imperatoꝛẽ ego ſum facturꝰ:qñcunq; facturꝰ ego ⁊ ſenatoꝛẽ:ſed certius ego piſcatoꝛem. Poteſt ſenatoꝛ glo riari de ſemetipſo:poteſt oꝛatoꝛ:poteſt im/ peratoꝛ: nõ poteſt niſi de chꝛiſto piſcatoꝛ. Veniat pꝛopter docendam humilitatẽ ſa/ lubꝛem:pꝛius veniat piſcatoꝛ: per ſeipſum melius adducitur imperatoꝛ. MOι mentote ergo piſcatoꝛẽ ſanctum:iuſtum:bonũ: chꝛi ſto plenum:ad cuius miſſa per mundũ re/ tia capiendus cũ cęteris etiã apoſtolis iſte ꝑtinuit. Ergo memẽtote eum dixiſſe:hha⸗ bemus certioꝛẽ pꝛopheticum ſermonẽ.Ha mihi ergo ad illã cõtrouerſiam iudicẽ pꝛo/ phetam. Quid inter nos agebatur? Zu di cebas: intelligam vt credam: ego dicebã: vt intelligas crede. Nata ẽ cõtrouerſia:ve niamus ad iudicẽ:videlicet pꝛophetã:ĩmo vero deus iudicet per ꝓphetam. Ambo ta ceamus. Quid ambo dixerimus auditum OD eſt. Intelligã inquis vt credam: crede inqᷓ; vt intelligas. Reſpõdeat ꝓpbeta: Miſi cre Eſa.⁊. dideritis:nõ intelligetis. Putatis aũt cha riſſimi nihil dicere etiã illũ qͥ dicit: Intelli/ gam vt credam? Quid em̃ nunc agimus: niſi vt credant:nõ qui nõ credunt: ſed qui adhuc parum credũt: Nam ſi nullo modo credidiſſent:hic nõ eſſent. Fides eos addu xit vt audiãt: ſides eos fecit pꝛęſentes ver-⸗ bo dei: ſed ipſa ſides quę germinauit irri/ ganda eſt: nutrienda eſt:roboꝛãda eſt.hoc eſt qð agimus.Ego inquit plantaui:apol/ 1. Con.. lo rigauit: ſed deus incremẽtũ dedit. Jta/ q; neq; qui plantat eſt aliquid:neq; qui ri/ gat:ſed qui incrementũ dat deus. Loquẽ/ do: hoꝛtando:docendo:ſuadendo planta/ re poſſumus ⁊ rigare: nõ autẽ incrementũ dare. Nouerat autẽ ille cum quo loqueba/ tur: qui fidei ſuę germinanti ⁊ adhuc infir/ mę ⁊ ex magna parte titubanti: nõ tamen nullę ſidei ſed alicui fidei adiutoꝛẽ oꝛabat: cui dicebat: Credo dñe. Aodo cũ euãgeli Marel.⸗/ um legeret᷑ audiſtis. Si potes credere ait dominꝰ ieſus patri pueri:ſi potes credere omnia poſſibilia credenti. Et ille intuens ſemetipſum: et poſitus ante ſemetipſum: nõ habens temerariã cõſidentiam: ſed pꝛi/ us diſcutiens cõſcientiã:vidit in ſe eſſe ali/ quam fidem: vidit ⁊ titubationẽ:vtrũq; vi dit. Unum habere ſe cõfeſſus eſt: ⁊ altero 6§ 3 Zacobi. F. Abi.g. ante om̃ia ne iuretis.Difficilis quęſtio eſt. Mattb.ʒ. monitio. Audiſtis inqͥt qꝛ dictũ ẽ antiqͥs: . ſtas facerevnũ capillum album aut nigrũ. Jacobi.S.⸗ lum dixit: Ante omnia inquit fratres mei Bancti adiutoꝛium poſtulauit. Credo inquit do/ mine. Quid ſequebatur: niſi adiuua fidem meam? Non hoc dixit:Credo domine:vi/ deo hic aliquid vnde non mentioꝛ: Cre/ do:verum dico:ſed video hic etiam neſcio quid quod mihi diſpliceat.Starevolo:ſed adhuc nuto. Stans loquoꝛ: nõ cecidi quia credo:ſed tamen adhuc nuto:adiuua incre dulitatẽ meam. Ergo chariſſimi ⁊ ille quẽ ↄtra me cõſtitui ⁊ ꝓpter cuius controuer/ ſiã inter nos natã ꝓphetã iudicem poſtu/ laui:nõ nihil dicit:etiam ipſe cũ dicit:intel ligam vt credam. Mam vtiq; modo qð lo/ quoꝛ:ad hoc loquoꝛ:vt credãt qui nõdum credunt:⁊ tamẽ niſi qð loquoꝛ intelligant: credere non poſſunt. Ergo ex aliqua parte verum eſt qð ille dicit:intelligam vt credã: ego qui dico ſicut dicit ꝓpheta:immo cre de vt intelligas:verum dicimus: cõcoꝛde/ mus.Ergo intellige vt credas:crede vt in- telligas. Bꝛeuiter dico:quõ vtrũq; ſine cõ/ trouerſia accipiamus. Intellige vt credas verbũ meũ: crede vt intelligas verbũ dei. autẽ ſermo veſter eſt eſt: nõ nõ: niſi qð iſte addidit: ante om̃ia:ex quo multuʒ fecit in/ tentos:auxitq; difficultatẽ quęſtiõi. Inue⸗/ nimus em̃ iuraſſe ſanctos:iuraſſe pꝛimituſ ipſum dominũ in quo nõ eſt om̃ino pecca/ tu es ſacerdos in ęternum ſcòm oꝛdinẽ mel chiſedech. Eternitatem ſacerdotij filio cum iuratiõe ꝓmiſit. habes etiã: Per memet- Señ.22. ipſum iuro dicit dominus.Et illud iuratio eſt: Viuo ego dicit dominus. Quomõ ho/ mo per deum:ſic deus per ſeipſum. Mõ eſt ergo peccatum iurare:ſed durum malũ eſt hoc dicere. Et quoniã diximꝰ deum iuraſ/ ſe: qᷓ; blaſphemũ eſt hoc dicere? Jurat de/ us qui peccatum nõ habet. Non eſt & pec- catum iurare:ſed magis peccatum ẽ peie rare. Foꝛtaſſe quis dicat nõ eſſe pꝛoponen B dum de domino deo iuratiõis exemplum. Deus em̃ eſt ⁊ foꝛte illi ſoli competit iurare iſ. iurant: vel cum fallunt: vel cum falluntur. cea. Aur putat homo Varum eſt. fquod lcem CFo vorhig Bogti T . An eſt ⁊ temere iurat:aut ſcit vel putat falſum Aeni dee io ine elſſe:⁊ tñ ꝓvero iurat:⁊ nihilominus cũ ſce ven ee n oe En lere iurat. Diſtant aũt iſta ꝑiuria ꝗ̊ duo cõ Rinma lectio quę nobis hodie reci/- . ) memoꝛaui. Fac illũ iurare qͥ veꝝ putat eſſe tata eſt:apoſtoli iacobi oblata no⸗ ꝓqͥ iurat: ven putat eſſe ⁊ iñ falſũ ẽ.MNõ ex bis eſt ad diſſerẽdum: ⁊ quodamõ animo iſte periurat:fallitur:hoc ꝓ vero ha indicta. Intentos em̃ nos fecit: admonẽs bet qð falſum eſt: nõ pꝛo re falſa ſciẽs iura/ tionẽ interponit. Da aliũ: qð ſcit falſũ eſſe ⁊ dicit verum eſſe:⁊ iurat tanq; verũ ſit qð ſcit falſum eſſe: Videtis qᷓ; iſta deteſtan/ da ſit belua:⁊ de rebus humanis extermi/ nanda? Auis em̃ hoc fieri velit:cm̃es ho mines talia deteſtantur. Fac alium: putat falſum eſſe ⁊ iurat tanq; verum ſit: ⁊ foꝛte verũ eſt: Verbi gr̃a vt intelligatis: Pluit in illo loco:interrogas hominẽ ⁊ putat nõ pluiſſe:⁊ ad negocium ipſius cõpetit vt di ⸗ cat pluit: ſed putat non pluiſſe: dicitur ei: Vere pluit: Vere ⁊ iurat:⁊ tñ pluit ibi:ſed ille neſcit ⁊ putat nõ pluiſſe:periurus eſt. Intereſt:quẽadmodum verbum pꝛocedat ex animo. Ream linguã nõ facit: niſi mẽs rea.Quis eſt aũt qui nõ fallitur:⁊ ſi noluit fallere? Quis homo cui nõ ſurrepat falla/ cia? Et tamẽ iuratio ab oꝛe nõ diſcedit:fre/ quentatur:plura ſunt plerũq; iuramẽta qᷓ; dij vyerba. Si diſcutiat hõ quotiẽs iuret ꝑ to/ nolite iurare: neq; per cęelum: neq; per ter/ tum diem: totiẽs ſe vulneret:quotiẽs gla⸗ ram: ueq; aliud qocunq; iuramẽtum: Sit io linguę feriat et tranſſigat: quis in illo 2, Hoc peccatum quem nõ reum teneat: ſi iu/⸗ rare peccatum eſt?: Ham periurium pecca- tum eſſe ⁊ grande peccatũ nemo dubitat: ſed nõ ait apoſtolus ð cuius lectiõe tracta/ mus: Ante om̃ia fratres mei nolite ꝑiura/ re:ſed nolite iurare. Pꝛeceſſit etiam ipſius domini ieſu chꝛiſti in euangelio ſimilis ad/ MNõ ꝑiurabis:ego autẽ dico vobis:Nolite iurare neq; ꝑ cęlũ:qꝛ ſedes dei ẽ:neq; ꝑ ter/ ram: quia ſcabellum eſt pedum eius: neq; ꝑ caput tuum iurabis:quia nõ tibi eſt pote Sit autẽ ſermo veſter eſt eſt:nõ nõ: ſi quid amplius a malo eſt. hHuic dominicę admo/ nitiõi memoꝛata apoſtoli lectio om̃ino ſic cõgruit: vt nihil aliud iuſſiſſe videat᷑:quia nullus alius hoc dixit:qᷓ; ille qui ꝑ apoſto/ tum. Jurauit dominus ⁊ nõ pęnitebit eũ: Pë.o. U 4 n alizln qui non põt peierare.hhomines em̃ falſum ⁊ 2.q.⁊.hoies 4 . D hunllken Neve Coluain uni Cpture olt honnorraum celrenzt ertenpenn⸗ D mmenbed teritantrn contettura⸗ netgenol Mſtotegi. ſenpenuno⸗ luucoven innencaa opdela ircindil nglanctin Nchbarken deunacbbe lſtenabbe Hotg atentonelt gpuanüne acununes Mapern tirrucke iggutnee verunrn noͤſorat. geetapee pelcatſec bulgreina loſahtten hſuiny⸗ nllnrtoin Hmnneel alltiunen ibus inm ſodeorlun Ktaucktee lebasyen Cliurge, Midenin eccgun daushue Neüfmne knön quenoden blemin mnl dien: unn .. oncttee peccaanie noͤeſſeend öisaangin Uconoettinn mineseilin dan ilu cſeqtosſlin Iauuntſlan ibüoninnsciſe iagiunuidri reepunde — Tlüſrlüe Re uurtorpfmn rilaſcizin goͤſtillch ni; i tlh ii urken manis eumm irele Ciast⸗ Sacauun u geunitetſer inetyuunh / stigcüfn uiſenne. tuüpuube gon t, ſban nſind iuureſtonn innnntſ ödiſolft isiunt guinßzf⸗ aenn De verbis Apoſtoli locus inuenitur ſanus? Quia & graue pec/ catum ẽ peierare:cõpendium tibi dedit ſcri Cptura: Moli iurare. Quid tibi dicturꝰ ſum homo:verum iura? Ecce verũ iura nõ pec/⸗ cas:ſi veruʒ iuras nõ peccas.Sʒ homo in⸗ ter temptatiões poſitus:carne inuolutus: Sapᷣ.9. calcãs terram ſub terra:dum coꝛpus quod coꝛrumpitur aggrauat animã: ⁊ depꝛimit terrena inhabitatio ſenſũ młta cogitantẽ: inter iſta młta tua cogitata incerta:volati/ ca:coniecturas humanas:fallacias huma/ nas:quando nõ ſubꝛepit tibi qð falſum ẽ: poſito in regiõe faſſitatis? Vis ergo longe elſſe a periurio: Jurare noli. Qui em̃ iurat: aliquado verum iurare põt: qui autẽ non iurat:mendacium iurare nunq; poteſt. Ju/ ret ergo deuſ qui iurat ſecurus:quem nihil fallit:quẽ nihil latet:qui oĩno fallere igno/ rat:quia nec falli poteſt. Cum em̃ iurat: ſe adhibet teſtem. Quomodo tu cum iuras deum adhibes teſtem:ſic ipſe cum iurat ſe teſtem adhibet. Lu quãdo illum adhibes gxo. 20. feſtem: foꝛte ſupꝛa mendacium tuum:acci- pis inuanũ nomen domini dei tui. He mẽ/ dacium iures:ergo noli iurare. Ipſa eſt an guſtia. Periurium pꝛecipitium eſt. Qui iu rat iuxta eſt:qui nõ iurat longe eſt. Peccat ⁊ grauiter qui falſum iurat:non peccat qui verum iurat: ſed nec ille peccat qui om̃ino nõ iurat. Sed qui nõ iurat ⁊ nõ peccat:lõ/ ge eſt a peccato:qui autẽ verum iurat non peccat:ſed pꝛope eſt ad peccatũ. Fac te am bulare in alio loco vbi a parte dextera ſpa/ cioſa ſit terra: nec vſq; anguſtias patiaris: a ſiniſtra pꝛeceps locus eſt: vbi eligis am/ bulare? Super finem terrę in labio pꝛęcipi/ tij:an inde longe? Puto qꝛ inde longe.Sic qui ⁊ iurat in fine ambulat: ⁊ ambulat pe⸗/ dibus infirmis quia humanis.Si offende/ ris deoꝛſum is:ſi lapſus fueriſ deoꝛſum is. Et quid te excipit? Periurij pena. Ergo volebas verum iurare: audi cõſilium dei: D Noli iurare.Si peccatũ eſſet iuratio:nec in mn 22. q. . ſipetiñ veteri lege diceret᷑: Mõ periurabis:reddes Teuii.i9 qutẽ domino iuſiurandũ tuum. Hon enim peccatum pꝛeciperetur nobis. Sed ait tibi deus tuus:Si iuraueris non damnabo: ſi verũ iuraueris nõ damnabo: Sed nunqͥd ſi nõ iuraueris damnabo: Duo ſunt inquit quę nõ damnabo vnq;:veram iurationẽ:⁊ nullam iurationẽ:damno autẽ falſam iura tionẽ. Falſa iuratio exitioſa eſt: vera iura- Bermo X tio periculoſa eſt: nulla iuratio ſecura eſt. Scio eſſe difficilẽ queſtionẽ: ⁊ charitati ve ſtrę fateoꝛ ſemper illam vitaui: Munc autẽ VIII cum die dominico debito reddendi ſermo nis recitaretur eadem lectio:diuinitus mi / hi inſpiratum eſſe credidi vt inde tractarẽ. Hic me dicere deus voluit:hinc vos audi⸗/ re.Obſecro ne cõtemnatis:obſecro vt coꝛ ſtabiliat: linguę mobilitates muteti.Mõ fruſtra eſt om̃ino:non vacat ꝙ cum eam vt dixi quęſtionẽ ſemper deuitare voluerim: impoſita eſt neceſſitati meę: vt imponatur charitati veſtrę. VUt noueritis verum iura/ re non eſſe peccatum:inuenimus ⁊ apoſto/ lum paulum iuraſſe: Quotidie moꝛioꝛ per veſtram gloꝛiã fratres: quã habeo in chꝛi⸗ ſto ieſu domino noſtro. Per veſtraʒ gloꝛiã iuratio eſt. Mon enim ſic ait: Per veſtram gloꝛiaʒ moꝛioꝛ:quaſi veſtra gloꝛia me fecit moꝛi:quomõ ſi diceret:per venenũ moꝛtuꝰ eſt: per gladium moꝛtuus eſt: per beſtiam moꝛtuus eſt:per inimicum moꝛtuus eſt:id faciente inimico:faciẽte gladio:faciente ve neno ⁊ ſimilia:non ſic dixit ꝑ veſtrã gloꝛiã. Ambiguitateʒ gręcus ſermo diſſoluit. In/ ſpicitur in epiſtola gręca: ⁊ inuenitur ibi iu ratio quę nõ ẽ ambigua.d Tup Oieiap XXο υυii & ib AXOHD GνιAο XνG ⁶G6 Vbi dixerit grecus iurat.Quotidie audit: grecos ⁊ qͥ grecę noſtis & Aοτρ. Qus/ do dicit & Aιο¾ει. Juratio eſt ꝑ deũ α AOꝶ–νο. Ergo nemo dubitet iuraſſe apoſto lum pauluʒ cum dixit: Per veſtram gloꝛiã fratres. Et ne putemus eum per humanã gloꝛiam iuraſſe: quam habeo in chꝛiſto ie/ ſu domio noſtro. Et alio loco iuratio pꝛoꝛ/ ſus certa ⁊ expꝛeſſa: Teſtem deum inuoco ſuper animã meam: quia parcens vobis nõdum veni coꝛinthum.Et alio loco ad ga latas: Quę autẽ ſcribo vobis: ecce coꝛam deo quia non mentioꝛ. Intendite quęſo ⁊ aduertite:⁊ ſi nõ tam plauſibilis ſermo vo bis ſit pꝛopter anguſtias quęſtionis:vtilis tamen eſt ſi ad viſcera veſtra perueniat. Ec ce iurauit apoſtolus. Hon vos fallant qui neſcio quomodo volentes ipſas iuratiões diſcernere vel potius nõ intelligere: dicũt nõ eſſe iurationẽ quando dicit homo:Scit deus: teſtis eſt deus: inuoco deum ſuper animã meam verum me dicere. IJnuocauit 22.. I. vt noueritis Cöcoꝛ.2 2. q I. non eſt. De iure iu.⁊ ſi chꝛiſtus. Gal.I. E inquit deum:teſtem fecit deum. Nunquid iurauit? Qui hęc dicunt:nihil aliud volũt 4 Bancti Auguſtinng AM niſi inuocato deo teſte mentiri. Ita ne ve / rauit ⁊ viuit:ille tibi falſum iurauit⁊ viuit: uuul ro quiſquis es pꝛaui coꝛdis ⁊ peruerſi coꝛs Ealſum iurauit⁊ viuit:ille falſum iurauit tu . itesen dis:ſi dicas per deum:iuras:ſi dicas teſtis falleris.Si ⁊ tu oculos haberes vnde moꝛ/ m gnrie ʒ. ſeu. diſ.ʒ9. eſt deus: nõ iuras:? Quid eſt em̃: per deũ: tem huius videres: ſi ⁊ tu in eo qð eſt moꝛi ane ea. hit qritur niſi teſtis eſt deus? Aut quid eſt: teſtis erł ⁊ non moꝛi nõ falleris:videres huius moꝛ/ rel l⸗ deus:niſi per deum? Quid eſt autẽ iurare: tem.Et modo intende ſcripturam:⁊ ibi in/ bnl gu niſi ius reddere deo quando per deum iu/ uenies iacentẽ quem putasviuentẽ. Auia ninal ras: ius ſaluti tuę reddere quando per ſa pedibus ambulat: quia manibꝰ cõtrectat: nnn lutem tuã iuras: ius filijs tuis redlddere q̃; quia oculis videt:⁊ audit auribus: officijs huts utmi per filios tuos iuras? Quod aũt ius debe ceæteris membꝛoꝛũ ſatis vtitur: viuentẽ pu rt 1 mus ſaluti noſtrę:ſilijs noſtri:deo noſtro: tas: Viuit ſed coꝛpus eius:moꝛtua eſt aũt en niſi charitatis: veritatis: ⁊ non falſitatiss anima eius:moꝛtuũ eſt quod melius ẽ.VHi hiun Abaxime autẽ per deum cum ſit:ipſa ẽ ve- uit habitaculũ:moꝛtuus habitatoꝛ.Quo⸗ ifulnoli ra iuratio:quia ⁊ cum dicit quiſq;: per me,’ß modo inquies cum viuebat coꝛpꝰ moꝛtua ieiun⸗ ſalutem: ſalutẽ ſuam deo obligat: quando eſt anima:cum coꝛpus nõ viueret niſi viui/ Mm n dicit:per ſilios meos:oppignerat deo filios fſicatum ab anima? Quomõ ergo moꝛtua ẽ Ctimun ſuos:vt hoc veniat in caput eoꝛum qð exit anima de quaviuit coꝛpus?:Audi ergo ⁊ di fonmnede de oꝛe ipſius:ſi verum verum:ſi falſum fal - ſce:Coꝛpus hominis creatura dei eſt:⁊ ani ſenlum ſum. Cum ergo fllios ſuos: vel caput ſuũ: ma hominis creatura dei eſt. DHDe anima de ckecnn vel ſalutem ſuam quiſq; in iuratiõe nomi- us viuificat carnem:ipſam item animã vi/ nce nãs: quicquid nominat obligat deo: quãẽ⸗ uificat de ſeipſo non de ſeipſa. Vita ̊ cooꝛ intin tomagis quãdo peierat per ibpſum deum? poꝛis anima eſt: vita anime deus eſt. Mo⸗ gunnofrt Timet em̃ falſum iurare per filium ſuum: æ ritur coꝛpus cum recedit anima: moꝛitur g usree nõ timet falſum iurare per deũ ſuum: Foꝛ/ anima ſi recedit deus. Recedit anima cum tbanu taſſis hoc dicens in animo ſuo:Timeo per coꝛpus percutitur gladio:⁊ putas quia nõ haagfute filium meũ falſum iurare ne moꝛiatur: deꝰ recedit deus cum ipſa anima feritur periu- mutrſye autẽ qui nõ moꝛitur:⁊ ſi falſum per eum iu rio: Vis videre quia moꝛtuus ẽ de quo loo ſtenein retur quid mali cõtingit: Bene quidem di queris:Lege ſcripturam: Os quod menti⸗ Sapi. Aklohiun cis:nihil mali cõtingit deo quando falſum tur occidit animã. Sed tu pꝛęſentẽ deum fensget iuras per deum:ſed cõtingit mali multum vltoꝛem putas:ſi ille qui te iuratione falſa lünte tibi qui fallis pꝛoximũ cui teſtem adhibes deceperit cõtinuo expiret. Si expiret ante omniupt deum. Sed aliquid teſte filio tuo faceres: oculos tuos: expirauit caro ipſius. Quid üinüte ⁊ amico vel ꝓximo tuo vel cuilibet homini eſt expirauit:Caro ipſius ſpiritũ quo viui/ oſtes nor diceres:nõ feci:⁊ tangeres filio tuo caput: fſicabatur eiecit.hhoc ẽ expirauit excluſo ſpi ſociss: quo teſte feciſti ⁊ diceres:per huius ſalutẽ ritu quo viuebat caro. Peierauit:excluſit Aeit quia nõ feci:exclamaret foꝛte filiꝰ tuus ſub ſpiritũ quo viuebat anima. Expirauit ſed lnopungo paterna manu tremens: nec tamen pater- neſcis:expirauit ſed nõ vides.Carnem em̃ Qulckan nam manũ:ſed diuinam tremens:noli pa,/ iacentem ſine anima vides: animã miſerã eofin ter:nõ tibi vilis ſit ſalus mea: deum ſuper ſine deo videre nõ potes.Crede ergo:adhi iſinbeb nmne inuocaſti:ego te vidi:feciſti:noli peiera be oculos ſidei.Nemo periurus impunitꝰ: Ulnenen re:te quidem habeo genitoꝛem: ſed plus ? pꝛoꝛſus nemo:cum illo eſt pęna ſua. Si bæz krergno tuũ ⁊ meũ timeo creatoꝛẽ: Sed quia deus beret in cubiculo ſuo toꝛtoꝛem carnis punt rlnſtn quãdo per eum iuras:nõ tibi dicit: Ego te tus eſſet:habet in ſecreto coꝛdis ſui toꝛtotẽ Menen vigdi noli iurare:feciſti:ſᷣ times ne te iſte o- cõſcientię ſuę ⁊ impunitus vocatur?Et taa· wninnr cidat: tu te ante occidis. Quia g̊ non dicit men quid dicis:? Viuit:gaudet: luxuriatur ncg ego te vidi:putas quia nõvidit?:Et vbi eſt qui mihi mentiẽdo iurauit.Quid eſt ꝙ me ten qð dicit: Tacui tacui: nunquid ſemper ta/ mittis ad inuiſibilia? Quia ⁊ ipᷣe deus per b N 8 cebo: Et tamẽ plęrũq; dicit: Ego te vidi: ßp quem iurauit inuiſibilis ẽ. Jurauit per in⸗ Mß Zan aliter quando vindicat in periuriũ: ſed nõ uiſibilem: feritur pena inuiñũbili. Sed viuit aan in om̃es vindicat: ideo homines educãtur inquit et quodammodo ſcatet et bullit lu⸗/ FC.ead exemplum. Ego ſcio ille mihi fallum iu xurijs. Si hocita eſt ꝙ ſcatet luxurijs: ꝙ ienn De verbis Apoſtoli epire ſt anime moꝛtuę. mihi non credit nõ expedire quod non cre- N bullit luxurijs: vermes it animemoꝛtue. isene penpenſn rationerodaſtderatlone ninnutn Deniq; om̃is homo pꝛudens qui 8. lfa libꝛata: cum magno timoꝛe dico: Coꝛam nncenn xuriãtes periuros attẽdit: ſano coꝛ e vide deo: aut teſtis eſt deus:aut ſcit chꝛiſtus ſic ckun em auertnr ernd vult nuen: n eas eſſe in animo meo: ⁊ video quia plus eſt: huign, re: non vult audire. VUnde ſe iſta a: Wre id eſt quia amplius eſt q; eſt eſt: non non: enahi S auertit niſi quia putet Moatus: ſer ſed hoc quod amplius eſt a malo ẽ: ⁊ ſi nõ dAu uiter ergo audite ſrarres meiꝛcoctudam m a malo iurantis: a malo eſt non credentis. ne monem ügens in caꝛdbus d Auie Deniq; nõ ait ſi amplius facit malus eſt: ⁊= srofige Zacobi.S ſalubꝛem:Ante om̃ia nolite unnane⸗ lerate: Keinote veſtro eſteſtno non ꝛ ſ quis am- Wattb. 5. Nlentih ante om̃ia? Si magnũ eſt faeinn Pe ante plius facit malus eſt: ſed ſit in oꝛeveſtro eſt Segeg⸗ muckit nulla aũt culpa eſt verũ EH eſt: nõ non: quod autẽ amplius eſt: a malo Deineig. lusi i om̃ia nolite iurare: Debuit enim di inauir eſttſecg aure mene Seataadenetid Selure la⸗ Nde Qlo⸗ te om̃ia nolite peierare. Ante amie zmuit. dethamaha peſſima conſuetud o. Et cum penum nolite iurare. Zurare enim ner⸗ ge: odt tibi credit᷑ iuras:⁊ cum nemo exigit iuras: unitnu rani: Jurare peius eſt q; adulte arepeine ⁊ hoꝛrentibus hominibus iuras: nõ taces nammi se inẽ occide iurando: vix es ſanus non perierando. Ni tiapptdi q.; hominẽ cecigere: Bhnt onn ſt. Jurare ſi foꝛte putatis fratres: quia ſi ſciret apoſto cleſtani re: adulterari: furari peccatum e1 . Lccac us paulus ciedene ſibi galatas adderet iu zanimade nõ eſt peccatum: ſed falſi um tar S n de e Daunneictede Qus Tütlenio vob ecce parr. nmn⸗ el⸗ Quate ergo ante emhia 5 agerſcola cCcoꝛ deo qꝛ nõ mentioꝛ. Videbat ibi eos qͥ Unen au Auic laicadtornos ſeeiaanerſne in cers deg Vicdebat ⁊ alios qͥ nõ credebãt: eſ guam noſram. Ante Smeleal⸗⸗ Ergo noli dicere ñ iuro ſi foꝛte exigi. Ama , : vt vigiletis ne ſurrepait Ergon uOR I07 noinn galis: pegcgleris: i . CLanquam in lo ẽ em̃ qð facl: illiꝰ qᷣ exigit. Mam tu quõ nimaan vobilo conſactudo inan te onnnn le te purges nõ habes:quõ ſè atiffacias nego- balul ſpecula liate noſult gern Wattenand. As cio qð inſtat nõ inuenis.Sʒ aliud ẽ cũ exi/ urhei⸗ uauit te ſuper cętera vnde te a per ehꝛiſtu git᷑ iuratio:aliud cũ offert᷑:⁊ hoc ipſũ qð of deglol ſidera enim te iurare per deum: perc uo / fertur: aliud cum offert᷑ non credenti: aliud nn occido ilum: væec quotixs ee d en. n a cum ventilatur ⁊ credenti. Tene ergo lin⸗ iidan bſene Weecer wian rabt ante guam ⁊ conſuetudinem quantum potes: l tali iuratione. Molles vt diceret tibię non quomodo quidam quando illis dicit: iue omnia: vtte aduerſus cucruckinem in erum dicis:non credo:non feciſti: nõ cre/ u tiſſimu redderet: vt unis ena inſhiccnes do:vens iudicet:iura mihi. Et ipſe qui exi/ 22.4.5. d Qlil om̃es motus lingueę tueę diligentiſſime cu/ go: deus multum intereſt i neteir ali alie⸗ no viun⸗ ddirec: ſtos malę ↄſuetudis tuez git iuration n Interel it: 2 ideo 3.ſen. diſ. uſi ſoaͤltes eſeg cnſtos male aſt⸗ falſum iuratum an ſcit.Si em̃ neſcit:⁊ ii eo 3,ca. vl. nuf d &Nringeds:audi anfeoia. Doꝛimic, dicit: iura mihi vt fides ei fiat:nõ audeo di darnſt bas pungo: ante omnia ſpinas admoueo. eteno eſepeccaramkane humana ren⸗ ni Qui eſt ante nngects. aonmaen tatio eſt. Si autem ſcit eum feciſſe: ⁊ no- nlei nſe olb a intcntus eſto. Jurauim nd bir feciſſe:vidit feciſſe:⁊ cogit iurare: homi niei paſſim habuimus iſtam teterrimã conſue- cida eſt. Ille enim ſuo periurio ſe perimit: eu ſndinem morltſſeram. Dicoſcharieari ve⸗ ſed iſte manum interſicientis ⁊ expꝛęſſit et punt : ſtre:ex quo deo ſeruire cepimus: ⁊ quantũ WeManum i cſelamomeat S malum ſit in periurio vic md cen , zie⸗ iura ſi non tuliſti: iura ſi non feciſti ab nm vwebementen: veternoſtiſtnã conſuetudi⸗ o qui neſcit an fecit: üle tunc chꝛiſtiano nõ n, nem elmoꝛe enauimug. Srcnara reſnnai lie iurare:quando ab illo exigitur iuſiurã an⸗ rur teſtricta langueleit langneſcens ewo/ dum: non licet iurare: chꝛiſtianus ſum non hrianur ritur: ⁊ male conſuetudini bona ſuccedit. aun nen Capta talem: auerte te ab illo: t⸗ H Denich non dolis vicim nos Quantu diſſimula a negocio de qͥ loquebaris:miſce vohe 12. q. uſi peti‚ Si enim hoc dicimus mentimur. & nne⸗ alias fabulas ⁊ inuenies eũ millies iuran/ l ad me pertinet iuro: ſed E nz tem:qui ſemel iurare noluit. Iſtã ergo con ⸗ʒ Guut detur magna neceſſitate compul u. um. ſuetudinem quotidian creb: ſine cauſa ltlu⸗ yidero non mihi credi niſi faciam; ⁊ ei qui nerng ſoig Bancti nullo extoꝛquẽte:nullo de tuis vᷣbis dubi/ tante iurandi auertite a vobis: amputate a linguis veſtris:circũcidite ab oꝛe veſtro. Sed ↄſuetudo eſt:ſolet dici. Solet dici qñ nõ dico?lhoc ẽ ante omnia. Quid eſi ante omnia? Pꝛe ceteris cautus eſto: plus ad B intentus eſto qᷓ; ad alia. Maioꝛ cõſuetudo maioꝛẽ intentionẽ flagitat:nõ rei leuis cõ/ ſuetudo. Si de manu aliquid faceres:faci/ lius manui tuę imperares ne faceret:ſi pe⸗ dibus aliquo eundum eſſet pigricia retar- dãte:excitares te vt ſurgeres ⁊ ires:lingua facilitatẽ habet motus:in vdo poſita ẽ:fa/ 22.4.5ecce dico. ʒ. ſen. diſ. 39. ca. hic qrit᷑. cile in lubꝛico labitur. Quãto illa citius ⁊ facilius mouetur:tanto tu aduerſus illam ſixus eſto. Domabis ſi vigilabis:vigilabiſ ſi timebis:timebis ſi chꝛiſtianum te eſſe co gitaueris. NHam tantũ mali habet iuratio: vt qͥ lapides colũt timeant falſum iurare ꝑ lapides:tu nõ times deum pꝛeſentẽ: deum viuentem: deum ſcientẽ: deum manentẽ: deum incõtemptoꝛem vindicantẽ? Clau/⸗ dit ille templũ ſuper lapidẽ:⁊ it ad domuʒ ſuam:ipſe ſuper deum ſuũ clauſit: ⁊ tamen quando illi dicitur:iura per iouem: pꝛeſen/ tis oculos timet. Et ecce dico charitati ve/ ſtreę:⁊ qui per lapidẽ falſum iurat:periurus eſt. Vnde hoc dico? Quia multi ⁊ in h̊ fal/ luntur:⁊ putant quia nihil eſt per quod iu/ rant:nõ ſe crimine teneri periurij. Pꝛoꝛſus periurus es:quia per idem quod ſanctum putas:falſum iuras.Sed ego illum ſanctũ nõ puto. Sanctum putat cui iuras. Mon enim quando iuras tibi iuras: aut lapidi liuras: ſed ꝓximo iuras. omini iuras ante lapidem:ſed nunquid nõ ante deum?: Mõ te audit lapis loquentẽ: ſed punit te deus fallentẽ. Ante omnia ergo fratres mei ob/ ſecro vos:ne ſine cauſa me deus hęc loqui cõpulerit.DPico em̃ ante ipſum: quod dixi ſepe me iſtaʒ quęſtionẽ deuitaſſe:timui ne monẽdo ⁊ ſᷣcipiẽdo plus reos facerem nõ audituros:hodie aũt plus timui ne loqͥ re/ cuſarẽ quod loqui iuberer. Quaſi vero par uus ſit fructus ſudoꝛis huius mei ſi om̃es qui mihi acclameuerunt:clament ⁊ contra ſe ne falſum iurẽt aduerſum ſe:ſi tot homi/ nes qui me attẽtiſſime audierunt: attenti ſint aduerſus cõſuetudinẽ ſuam: ⁊ admo⸗/ neDjãt ſe hodie cũ ad domos ſuas venerint: cum cõſuetudinẽ ſuã: id eſt lapſum lingue repetiuerint:admoneat ꝓximus pꝛoximũ. Auguſtini hoc ẽ quod hodie audiuimus:hoc ẽ qð ob ſtricti ſumꝰ. Mõ ſiat hodie:certe cum recẽs ſermo ẽ expertus:loquar nõ flat hodie:pi⸗ grius fit cras.Si ⁊ cras factum non fuerit: minus laboꝛante qui cuſtodit: adiuuatur enim cõſuetudine ſuꝑioꝛis diei:triduo mo/ ritur peſtis de qua laboꝛamus: ⁊ gaudebi/ mus de fructu vr̃o:quia magno bono abũ datis:ſi tamẽ magno malo carebitis. Con uerſi ad dominũ. “M (SDey⸗ erbisbeati Johannis: Si Dixerimus ꝗquia peccatum non ha bemusg:noſipſos ſeducimus:⁊ ve ritas i nobis nõ eſt:Sermo IXx IJYob.t. ſalubꝛiter ⁊ veraciter ſcribẽs inter cętera ait: Si dixerimus quia pec/ catum nõ habemus noſipſos ſeducimus ⁊ veritas in nobis nõ eſt: Si autẽ confeſſi ſi/ mus peccata nr̃a: fidelis ẽ ⁊ iuſtus qui di/ mittat nobis peccata:⁊ mũdet nos ab om̃i iniquitate.hhis verbis docuit beatus iohã nes:ĩmo ipſe dominus ieſus nõ ſe tacẽs ꝑ iohannẽ neminẽ in iſta carne:in iſto coꝛru⸗ ptibili coꝛpoꝛe:in iſta terra:in iſto maligno ſeculo:in iſta vita temptationibus plena: neminẽ hic viuere ſine peccato. Abſoluta ſentẽtia eſt:nec expoſitoꝛe indiget:Si dixe rimus quia peccatum nõ habemus. Quis Job. 15. em̃ qui nõ habet peccatum? Sicut ſcriptu/ ra dicit: Mec infans cuiꝰ ẽ vita diei vnius ſuꝑ terram. Lalis paruulus peccatum nõ fecit:ſed de parentibus traxit. Ergo nullo modo quiſq; poteſt dicere non ſe habuiſſe peccatum: ſed acceſſit ꝑ fidẽ ad lauacrum regeneratõis homo fidelis:⁊ om̃ia dimiſſa ſunt ei. Jam ſub gratia viuit:in fide viuit: membꝛum chꝛiſti factus eſt: templum dei factus eſt: ⁊ tamẽ ſic quomodo membꝛum non habere peccatum: ſeipſum ſeducit: et veritas in eo non eſt: pꝛoꝛſus mentitur ſi dicat:iuſtus ſum. Sunt autem quidam in/ flati vtres:ſpiritu elationis pleni:non ma⸗ gnitudine ingentes: ſed ſuperbię moꝛbo Eatiſſimus Johannes apoſtolus A chꝛiſti ⁊ templum dei factus eſt:ſi dixerit ſe tumentes:vt dicere audeant inuenire ho/ mines abſq; peccato. Dicunt ergo iuſtos pꝛoꝛſus in hac vita nullum habere pecca/ tum.hHeęretici autem ſunt pelagiani:idem/ q; cęleſtiani:qui hoc dicũt.Et cum reſpon/⸗ ſum illis fuerit: quid eſt quod dicitis:Er/ Pepe coNutbone ſino unh ſecchhnin bieventon unfniate hinlesfi olueſtih oneren linhaberepe (giſuntiſiin Phortenttdi uſeman gs doen equote cſacpqua hnene ſeſpo ci Drceb Pohgote nefeerld⸗ cciannndn hulunbed Depnce A (liarcpoſte (teſan Due es golo un RNNechhen Menemma Muiuſnodi. eminnn iſaſorn Sec diote codoiſa, ingeänobi HBehonee lopeccari ceohibllmn Mnalag Ul otr Glorsſugt Nobis b⸗ Köthöde fonaucent ls ice Lahrzetiin Cchercr baceeti tenſeeli ickisft hebeign Nockete Mounzn fhöpllts De verbis Apoſtoli Bermo xxXIX ren go viuit homo ſine peccato: ⁊ nõ habet om culis pꝛeciditevos a membꝛis eius:pꝛęcidii utöiſt⸗ nino vllum peccatum nec facto nec verbo te vos a coꝛpoꝛe eius. Sed quid adhuc di /· 1fnn in nec cogitatione: Reſpondẽt de illo ſi uper,/ cam vt ſe ab eccleſia ſegregent: cũ hociam taipctt inn bię vento quo pleni ſunt:quẽ ventum vti- fecerint: heretici em ſunt: iam foꝛis ſunt: Mors Naimtinn nam finirent:reflarentur et tacerent: id eſt cum tota mundicia ſua foꝛis remanſi erunt. ns ee, humiles ſierẽt nõ elati: Reſpondẽt inqus Redite ⁊ audite:audite ⁊ credite.Foꝛte di/ – pꝛoꝛſus iſti: Homies ſancti ſideles dei:nec ¶ccuri eſtis in coꝛde veſtro tumido ⁊ inflato: C bantigl, facto:nec verbo: nec cogitatiõe poſſunt v · Munquid potuimuſ dicere qꝛ iuſti ſumus: El lum habere peccatum. Et cum eis dicitur: MHeceſſe vtiq; erat ꝓpter humilitatẽ:vt di/ Aui ſunt iſti iuſti qui ſine peccato ſunt: re- ceremus nos peccatoꝛes eſſe. Pꝛopter hu- ohamag B ſpondent ⁊ dicunt: Tota eccleſia. Mirari militatem g mentiris: Juſtus es: ſine pecc⸗ Neuaumnne potuiſſem:ſi inuenirem vnum: duos:tres: cato es:ſed ꝓpter humilitatẽ dicis te pec/ ſeccinnorn Geñ.is. decem: quot quęrebat abꝛaam. Abꝛaam catoꝛem. Quõ te accipiam tanqᷓ; chꝛiſtia/ tGene em̃ a qnquagita vſq; ad decẽ deſcendit: tu num in alterũ teſtem: quem cõtra teipſum — heretice reſpondes ⁊ dicis mihi totam ec/ teſtem falſum teneo? Juſtus es:ſine pecca/⸗ Shemns pehlin cleſiã. Unde hoc pꝛobas? Pꝛobo inquis. to es:⁊ dicis te habere peccatum? Teſtis &̊ wmalker abisnn Pꝛoba rogo te.Magnũ enim mihi gaudi-/ falſus es cõtra te. Hon accipit deus mẽda 1Nrenmnusalue um affers: ſi docere potueris totã pꝛoꝛſus cem humilitatẽ tuam. Inſpice vitam tuã: winſ ſnm eccleſiam in ſingulis quibuſq; ſidelibus ſu Siigti is nullum habere peccatũ. Pꝛobo inquis. vide ↄſcientiam tuam. Ergo iuſtus es:ſed sitiſs in⸗ Dic vnde. Apoſtolus loquitur. Quid lo/ nõ potes niſi dicere te peccatoꝛẽ. Audi io/ hannẽ: ipſe tibi repetit qð etiam ſuperius Etmüdansfi gqWuitur apoſtolus? Chꝛiſtus inquit dilexvit veraciter dixit: Si dixerimus inquit quia 1. Job.1. Sdoantben eccleſiam. Audio:⁊ apoſtoli verba eſſe co peccatũ nõ habemus: noſipſos ſeducimꝰ-. isniei)· Apb. 5§. gnoſco. Mundans eã lauacro aquę in ver ⁊veritas in nobis nõ eſt. Lu nõ habes pec inaamneinitocern bo vt exhiberet ſibi gloꝛioſam eccleſiãẽ non catum:⁊ dicis te habere peccatum:veritas mruibdin habentẽ maculam aut rugam: aut aliquid in te nõ eſt. Quia nõ dixit iohanes: Si di⸗ Punmdefe huiuſmodi. Audiuimus de nube magna xerimus quia peccatum nõ habemus: hu/ epaun nm tonitrua. Hubes em dei apoſtolus. Ver⸗/ militas in nobis nõ ẽ: dixit: noſipſos ſe / menigeon ba iſta ſonuerunt: 2 tremere nos fecerunt. ducim veritas in nob nõ eſt: Ergo menti nn wo te vede aeneta ene mus guo, murſi dixerimus nos nõ habere peccatf. nsin mog iſts verba apoſtolus direrit: dieite Si mendacium timuit iohannes: tu men/ Minin nuſ inquã nobis: vtrum vos iuſti eſtis an no? daciũ non times: vt cum es iuſtus dicas te lunmi Heſpondent. Juſti ſumus. Ergo nõ habe- elſ e peccatoꝛem? Quomõ ergo te accipiam 1nrt. lond iccenonſe We. a ruirinſteut umnien de nobis. Hoc vos int : hꝛiſtiani dacio reum facis? Item te interrogo alio 4 4 eſtis: Mõ dico iuſti eſtis. Chꝛiſtiani eſtis modo: Juſtus es aut peccatoꝛ? Reſpon/ unnnen HMon audent negare. Chꝛiſtiani inquit ſu· des. Peccatoꝛ. Mentiris:quia nõ quod te S mus. Fideles ergo eſtis?⸗ HBaptiʒati eſtis? eſſe coꝛde credis hoc oꝛe dicis. Ergo ⁊ ſi nõ hin n Baptiʒati inquit ſumus. Dimiſſa vobis eras peccatoꝛ: eſſe incipis dum mentiris. otus heni cuncta peccata: Dimiſſa inquit. Quomo/ Zicis em̃.hhumilitatis cauſa nos dicimus uummgini do ergo eſtis peccatoꝛes? Sufficit mihi vn peccatoꝛes eſſe:nam deus videt quia iuſti ms linm de te repellã. Uos chꝛiſtiani eſtiſ:baptiʒa,⸗ ſumus.Cum ergo humilitatis cauſa men/ 22. q.2.ecũ ſoadt in ti eſtis: ſideles eſtis:membꝛa eccleſię eſtis: tiris:ſi nõ eras peccatoꝛ anteq; mentireris: bumittie kntinum ⁊ habetis maculas ⁊ rugas.Quomodo er- mentiendo efficeris quod euitaueras. Ve/ ca. ſicnt aũt. Nuntehe n go eſt eccleſia iſto tempoꝛe ſine macula ⁊ ru ritas in te nõ eſt: niſi te ita dixeris peccato/ n hehen n/ ga:cum vos ſitis ruga eius ⁊ macula: Aut rem vt etiã eſſe cognoſcas veritas autem tlugni ſi nõ vultis eſſe eccleſiam niſi eam quę ſine ipſa eſt: vt qð es dicas. Nam quõ ẽ humi/ D macula ⁊ ruga eſt: cum rugis veſtris ⁊ ma / litas:vbi regnat falſitas: Poſtremo omit⸗ godE. tis peccatũ: Per om̃es dies:per om̃es no⸗ ctes nihil mali facitis:nihil mali dicitis:ni hil mali cogitatis? Hon audent dicere ni⸗ hil. Sed quid reſpondent: Hos quidẽ pec ca toꝛes ſumus:ſed de ſanctis loquimur nõ de nobis. Hoc vos interrogo: Chꝛiſtiani X ad alienam cauſam teſtẽ: qui in cauſa tua mentiris: Sanctos reos cõſtituis: dum cõ tra te falſum teſtimoniũ dicis. Quid factu rus es alteri:qͥ te infamas? Quõ alter tuã calumnia deuitabit qũñ te tuę linguę men- Bancti D tamus iohannis verba:Ecce in coꝛpoꝛe ec/ Epb.5. cleſię quam dicis nõ habere maculam aut rugam:aut aliquid eiuſmodi ⁊ eſſe ſine pec cato: ecce veniet hoꝛa oꝛatiõis:oꝛatura eſt tota eccleſia: ⁊ tu quidem foꝛis es:veni ad oꝛationẽ dñicazʒ:veni ad trutinã: veni dic atth.el Pater nf qͥ es in celis. Seq̃re:Sanctiſice/ tur nomẽ tuũ: Adueniat regnũ tuum: Fi/ at volũtas:ſicut in celo ⁊ in terra: Panem nr̃m quotidianũ da nobis hodie. Seque/ re:⁊ dic: Dimitte nobis debita nr̃a. Rñde heretice:quę ſunt debita tua. An foꝛte pe/ cuniã mutuã a deo acccepiſti:? Mõ inquit. Nõ te &̊ ampliꝰ interrogabo de B. Ipſe em̃ dñs expoſiturꝰẽ: quę ſint debita quę nob petimus relaxari. Dicamus ſequẽtia.Si cut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris. Exponat h̊ dominus.Si enim dimiſeritis hominibꝰ peccata:Ergo debita veſtra pec cata ſũt:Dimittet vobis ⁊ pater veſter pec cata veſtra. Redi & heretice ad oꝛationẽ: ſi obſoꝛduiſti cõtra verã ſidei rationẽ. Dimit te nobᷣ debita nr̃a dicis:an nõ dicis? Si nõ dicis: ⁊ ſi pꝛeſens fuer coꝛꝑe:foꝛis tñ es ab eccleſia.Eccleſię enim oꝛatio eſt: vox eſt de magiſterio dñi veniẽs. Ipſe dixit:ſic oꝛate diſcipulis dixit: apłis dixit: ⁊ nob qualeſ/ cunq; agniculi ſumus dixit:arietibus gre⸗ gis dixit: ſic oꝛate. Videte quis dixit: ⁊ qJ/ bus dixerit. Veritas diſcipulis:paſtoꝛ pa⸗/ ſtoꝛũ arietibꝰ: ſic oꝛate: himitte nobis de⸗/ bita nr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is. Rex militibꝰ:dñs ſeruis:chꝛiſtus apo ſtolis:veritas hominibꝰ loquebatur: ſubli mitas humilibus loquebatur. Scio quid in vobis agatur.Ego vos appendo:ego de trutina mea renuncio: ꝓꝛſus dico quid in vobis agit᷑. Hoc em̃ ego plus q; vos ſcio: dicite: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut nos dimittimꝰ debitoꝛibus nr̃is. Inter/ rogo te hõ iuſte:ſancte:hõ ſine macula ⁊ ru ga: interrogo te inquã: Oꝛatio iſta ex deo eſt:fidelium eſt: an cathecuminoꝛũ?:Certe vtiq; regeneratoꝛũ eſt: id eſt baptiʒatoꝛũ: Poſtremo qð totum ſuꝑat filioꝝ ẽ. Mam ſi nõ ẽ filioꝛum: qua frõte dicitur: Pater nr̃ qui es in cęlis? Vbi g eſtis o iuſti ⁊ ſancti- In mẽbꝛis eccleſię huius eſtis:an nõ eſtis: Ibi eratis:ſed iam nõ eſtis ibi. Et vtinam iam pꝛęciſi accepta röne audiant ⁊ credãt. Ergo ſi tota eccleſia dicit: Dimitte nobis debita nr̃a: repꝛobꝰ ẽ qui hoc nõ dicit. Et 4 nos quidẽ cum dicimꝰ debita nr̃a:quouſq id qð petimus accipiamus repꝛobi ſumus quia pctõꝛes ſumꝰ:? Sʒ qð vos nõ facitis: nos faciendo:id eſt peccata noſtra cõfiten- do mundamur:ſi tamen faciamus qð dici/ mus: Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus noſtris. Vbi es && hęretice pelagiane: vel cęleſtiane:? Ecce tota eccleſia dicit:DPimitte nobis debita noſtra.abet & maculas⁊ ru gas:ſed cõfeſſiõe ruga extenditur:cõfeſſio/⸗ ne macula abluitur.Stat eccleſia in oꝛatio ne vt mundetur cõfeſſiõe:⁊ qᷓ;diu hic viui/ tur ſic ſtat:⁊ cum de coꝛꝑe exierit vnuſquil/ q;: dimittuntur ei quę talia habebat vt di⸗ mitterẽtur debita:quia ⁊ quotidianis pꝛe/ cibus dimittuntur ⁊ exit mundatus:⁊ the⸗/ ſauriʒat᷑ eccleſia in theſauros dñi aurũ pu/ rum:ac per hoc in theſauros domini eccle- ſia eſt ſine macula ⁊ ruga. Et ſi ibi ſine ma/ cula ⁊ ruga eſt: hic quid oꝛandum eſt?: Vt venia percipiatur. Quid agit venia? Ma⸗ culam extergit.Qui ignoſcit:rugam exten dit. Et vbi extenditur ruga noſtra tanqᷓ; in E tendicula magni fullonis?: In cruce chꝛiſti. In ipſa enim cruce: id eſt in ipſa tendicula ꝓ nobis ſanguinem fudit: ⁊ noſtis fideles quale teſtimoniũ perhibeat ſanguini quẽ? accepiſtis. Certe enim dicitis:amẽ.MNoſtis quid ſit ſanguis: qui pꝛo multis effuſus eſt Manb.26, in remiſſionem peccatoꝛum. Ecce quomo⸗ do fit eccleſia ſine macula ⁊ ruga:tanqᷓ; be/ Ephᷣ.5. ne mundata in tendicula crucis extẽditur: ſ hic om̃ino põt id agi.Exhibet ſibi eccleſi/ am gloꝛioſam dominus:nõ habentem ma culam aut rugam. Agit hoc ⁊ hic: exhibet ibi.oc enim ait:vt non habeamus macu lam aut rugam. Magnus eſt qui agit: be/ ne curat:doctiſſimus artifex eſt. Extendit in ligno ⁊ facit nos ſine ruga:quos abluen do fecerat ſine macula. Ipſe qui venit ſine macula ⁊ ſine ruga extenſus eſt in tendicu⸗/ la:ſed pꝛopter nos: non pꝛopter ſe: vt nos faceret ſine macula ⁊ ruga. Rogemus ergo eũ vt faciat: ⁊ poſtqᷓ; fecerit ad hoꝛrea nos ducat:ibiq; nos reponat vbi pꝛeſſoꝛiũ non erit. Tu ergo qui loquebaris ſine macula ⁊ ruga es? Quid hic facis ĩ eccleſia quę dicit: Dimitte nobᷣ debita noſtra:? Debita ſe ha/⸗ bere confitetur quę relaxentur. Qui non ↄfitent᷑ nõ ideo nõ habẽt:ſed ideo eis nõ re laxabunt᷑.Cõfeſſio nos ſanat ⁊ vita cauta: vita humilis:oꝛatio cũ fide:ↄtritio coꝛdis: Aum deoper 3o Hebe chninptif ſesdin uu ſlil en Pnat nnn mmurpaen dinitrwon (ßitnoniten vſimebe. zedcbenus⸗⸗ anpeccann lanöfnatbe uſllii enicul ien Peker nusquotic ſedſi fcam mittimus dea honoesth nues. Aucdn ceortdebiton larelaranS 6Pobabeoraut ſch enanffet nuseshabe edigeispe fanengog Cundebttore ſdinitrisd Utetenes:⸗ (agodicnſe ſdeodedenn daftanes finnstame ſinenm mnsglauk Nohahwpe noſt cvno⸗ Ncniinitſeg mmothosde Nhereturna onceſge nbiene rſtepete Peperbe N. Pnenot Aprodet Chſat⸗ iu idecen nn S Bermo XXXI s baoſluen / ſunt. Repeto auia necelſarium ẽ at ve einn lachꝛymę nõ fictę de vena coꝛdis pꝛof ‚ꝛhoc mẽtibus yfis: itum ds adiuu ni us tni L ſe⸗ vvanieranur nobis peccata ſine gos hemẽter inculcem. Chariſſi õ e tes r *: Cõfeſſio inquãs nos iritui credere: bate ſpiritus ſi ex doo Pgosrii bus eſſe nõ poſſumꝰ: Cof i cöſite ſpiritui credere: ̊ ꝓbat die/ hanne: Si cõfite ſpiritui creder lti pſeudo ꝓphetę ꝓdi Arneſnfin 1 Job.ie ſanat: dicente apoſtolo ioh iuſtus vt ſunt.Quoniã mu ſ: pꝛecipit ſpiriruſſan, n 1. oh. . . 8 eſt ⁊ iuſtus ðvt mundũ: pꝛecipit ſpirituſſa nſacanlef eccata noſtra: fidelis eſt x iuſti ab runt in hunc mundũ: 19. ar eMlbdd amur peccara ta:⁊ mundet nos ab ru miſ ritui credamꝰ: ⁊ cauſam cur unimedcini dimittat nobis peccata: æ mundet no non ccus ne om̃i ſpiritui cre ſa eſt: Quoni Cenge i minnitar autẽ quia dico ꝙ non perit dixit. Quę illa cauſa eſt: 2on tpatgm om̃i iniquitate.Non aute homicidia face pꝛęceperit dixit. QAu⸗ hete pdierunt cede ic eſſe ſine pctõ: hom anm multi inquit pſeudo ꝓphere p runk. dran poſſumꝰ hic eſſe lteria:vel cętera mo⸗ a qũ. Quiſquis & iſta pꝛęcepta habgtenule re debemus:aut adulteria: imunt. Ta/ in hunc mundũ. tritui credẽdum puta enedl r. e vno ictu penmunkt. a⸗ mn mpſerit: ⁊ omi ſpiritui credẽdum put engnannii⸗ niſera peccara qug vn bone ſpei chꝛiſtia cõtempſerit: 2 currat ĩ pſeudo ꝓphetas: Batalchi liea nõ facit benr ſue qudeidiano oꝛatiõis enerelek blaſphemer verosppnetad⸗ föerialir nus: ſed illa ſo n Humiles ⁊ deuoti dica⸗ ⁊q an exiſtimo pꝛecepto homo cautus wpeenerfnligt Pand g Sõ nobis debita n kacwirtnfnn mihi:Audiui: genedieh⸗ eludhann Wattb⸗. mus ciamus ſe uit᷑: Sicut ⁊ nos di / ſidero: quia ⁊ ego in pſe * iamus qð ſequit᷑: Sicut ne hec temperare deſidero: quia ⁊ ego in ve⸗ tgogtinsn ſed ſi fac itoꝛibus nr̃is. Sponſio hec o incurrere. Quis em̃ hoc debitoꝛibus nris. Spe Tu pꝓphetas nolo incu 2 Si quidẽ pſeudo mmuntmente mitimus ſio ⁊ fixa cõditio eſt.Lu ꝓpheta ibus decipi? Si quidẽ pſeude ndlid overa ſponſio ⁊ fixa itoꝛ etiã lit:a mẽdacibus ii homi⸗ Aausdiitninn cum de debitoꝛẽ: ⁊ debitoꝛ e émenda ꝓpheta:da mihi homi⸗ NS 8: habes habet debito⸗ pꝓpheta ẽ men x. allere: da mihi ho uds doninc⸗ homo es: v he d deum qui habet debito⸗ gioſum: nõ vult fallere: da mi . Accedis ad de bi debi / nem religioſum: nõ vult ult: falli . Gübilten tu es. Accedis a ſt: vt poſtules tibi deb minẽ impium: ſacrilegũ: fallere vu falle . debitoꝛ nõ eſt: Sõõs bita minẽ impium: ſac 81 : falli aũt – res: r vebiro: d hoc tibi dicit: Ego debita mi lt. Cum &nolint fallere boni: falli a relaxari. Sed h em̃ mihi növult. Cum nol : quis ẽ qui in pſeu ltm, nö beo:tu habeſ debita:debes em̃ m nec boni velint nec mali:quis ẽ qui in len 44 H nõ habeo: debet tibi. Debitoꝛ pobe lit incurrere?: Verba dico Starntmm ſed etiam frater tuus Debito⸗: do pꝓphetam veli erie Berg , anotntni⸗ bi itoꝛ me⸗ q; in pſeudo ꝓphetã ne- anokntr habes ⁊ tu debitoꝛẽ. Debitoꝛ me⸗ ſulẽtis me:vᷣ vtiq; in pſeu Pphera ne nige nanuei qquia peccaſti in me: habes debitoꝛẽ mo niſi inuitus incurrit. Audiu hi ſpi/ 1. Jo . 4 ain gem ſanem quin peccauit in te. Quod fecenis monl o dñi ꝑ iohannẽ: Holite omi ſpi⸗ 1 z. – fratrem quia peccauit in te. Quod fee ſt hanis:imo dñi ꝑ iohannẽ: faci meo: id eſt hanis: e.Ecce accipio:ita volo. Addi⸗ Clt: tMoſtsſtis cum debitoꝛe tuo:facio ⁊ ego cũ me ntui credere. Ecce accipio: 1a volo. Z R 3s neo. Tu con ir 7 D’5. Sz r ſpũs ſi ex deo ſũt. Vn/ bent ſngiiit ſi dimittis dimitto: ſi tenes tenec Ait ⁊ diẽ: Sʒ ꝓbate ſp re no poſ. n alteri nõ dimittis. Nemo 5 ellem: ſi errare nõ poſ⸗ tis ni i tra te tenes: qui alteri nõ dimittis. NHemo de ꝓbo? Pꝛobare vellem: ſi errare deo e . . ato: ſed nõ tamẽ a iſi ꝓbauero ſpiritus qui ex onulnscfinit ergo dicat ſe eſſe ſine peccato: imus ſim. Kerte niſi ꝓbauero ſpiritus onõ cn erG ccatũ. Oderimus ſim. Kerten eceſſe ẽ in ſpũs qui ex deo un. Euegnn ideo debemus amare pe tis: ode· ſũt: incurrã n zae pꝛophetis. 1enttnsee . ſi nõ ſumus ſine pecca S. ⁊? ex hoc ſeducar a pſeudo p phetie⸗ „ Pla L 3 a. maximea crim — d am? Quõ obſeruẽ: . —„ „ ln nscnin⸗ rimus tamé ea: æm tum poſſu⸗ Quid agam: QQ&u5 t: Molite om̃i ſpiritui abſtineamus qᷓ;tu pe anes quõ nobiſ dixit: Molite om̃i un Ettbaſtan abſtineamus: ig. Ego ait neſcio qs hanes quõſ ſpũs ſi ex deo ſunt:dice tö rbaumnn us a leuibus peccatis. Ego ait . ‚credere:ſed ꝓbate ſpũ u ex det ſtſ B.no NN m ſeipſum decipit: ⁊ veri · cxr 5 ꝓbentur ſpiritus qui ex huictfe 6 habeo peccata:ſeipſu deus re dignaret: quõ ꝓpbenti c u: –W ſ 5 ſus oꝛemus vt deus redis eſſe ſollicitus: et hoc audi. erbenmer as in eo nõ eſt. Pꝛoꝛſus oꝛemus vt d Deo ſunt. Moli eſſe ſollicitu exrpe Nhebemnpi ao 5 dicit᷑: Dimitta / der t ſpiritus dei: hoc certe exp kauiegrd mittat: ſed faciamus q „ itur ? Hinc cognoſcit᷑ ſpir — ℳ uckguin i itoꝛibus nfis: cum dicitur ? h ire: vt ꝓbares ſpirit qui er de rck omt mus ⁊ nos debitoꝛi idie dicimus hoc: ctabas audire:v E I j. Joha⸗ minckin us bis. Quotidie dicimus hoc: HMinc cognoſcitur ſpiritus dei. Joha/ uostbun dimittetur nobis. tidie fit in nobis. ſunt. hinc cogne guitur in lectise⸗ enndi Ai im?*: 7 quotidie fit in nobis. xit: nõ ego. Hoc ſequitur n ectie . mirenkd uotidie facimꝰ: 4 hi nes dixit: nõ ego. hoc faceret Egtifun vquotu. to: ſed exibimus nes os ꝓpterea facer Vekrn Non hic ſumue ane peccato: leq er tacto⸗ Knn en n0s Ppte⸗ credam“ ne . hinc everbis begti o PRonig⸗ a ſon ꝓbemus ſpltiens eFioe⸗ tnrraula . Re fmi⸗ alir birimcredere: lti pſeudo pꝛophetę ꝓdie . D 2. Job. 4. riſſimi: nolite omiſpiri deo ſunt multi pſeudo! dit quid deſiderare/ indhan 6 7 ſed pꝛobate ſpiritus ſi ex eoer, mundum: cõtinuo vidit quid de dcul rſtſn ledp de manicheoꝝ: Der / occurrit expectationi: iniecit oculum nehrnd .— 5onſutande manie 4 — uenelign Gꝛatias deo: quia ⁊ hoc DZ athinalnn A 1 ando iobanes apls legebat: . piüͤickloq dignat? en doine cogoſeit ſot nhnſn Aa diuimꝰ loquentẽ p eü rinle ſpi rit⸗ dei. Eia audite: audite: Ultire ſalſiton nnn lu ⁊ dicẽtẽ: Chariſſimi:no u ſiex des cernite: inherete veritati: reſiſtite fa 7 nn iitui credere:ſed pꝛobate ſpiritus ex deo 1 te, Bancti ſe: intantũ ex deo nõ eſt: quia iſte erroꝛ qui . . bannis dictum eſt: Erat lumẽ verũ.Nun/⸗ Vinc cognolcit᷑ ſpiritꝰ dei. AUnde rogo te? nõ confitetur chꝛiſtum in came venilſe ex nitlntagt Hoc ẽ qð audire cupiebã. Om̃is ſpiritᷣqui deo nõ eſt. Fratres quid eſt ꝙ renaſcimur⸗ m cnet cõfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carneveniſſe ex de Si bene nati ſumus:quid ẽ ꝙ renaſcimur: (gidl lue E: Et om̃is qͥ nõ ↄfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in car · NMatura quę fuerat reparatur: natura que ame DO ne veniſſe ex deo nõ eſt. Interim &̊ chariſſi lapſa fuerat erigitur:natura quę defoꝛmis upenii mi repellite ab auribꝰ vr̃is oẽm diſputato/ iacebat gratia refoꝛmatur. Solus enim cre gintenn rẽ: ̃dicatoꝛẽ: ſcriptoꝛẽ:ſuſurratoꝛẽ:qͥ negat atoꝛ:ſolus creatoꝛ pater:filius:ſpirituſſan⸗ lunin . ieſũ xpᷣm ĩ carne veniſſe. Ergo repellite ma ctus: ſed trina vnitas:vna trinitas:ſola il lii⸗ nichęos a domibus:ab auribus:a coꝛdibꝰ la natura iĩmutabilis:incõtaminabilis:nec uus e vr̃is. Manichei em̃ chꝛiſtũ in carne veniſſe defectui: nec ꝓfectui obnoxia:nec cadit vt Aumnmn aptiſſime negãt. Spiritus & illoꝛũ nõ ſunt minꝰ ſit:nec tranſcẽdit vt plus ſit: ꝑfecta: Cononſumn ex deo. hic video vnde velit lupus obꝛipe ſempiterna: omimodo im mutabilis: ſola il mtigſain re agno:⁊ q;tum valeo deuitandum eſſe de la natura. Creatura vero bona: ſed creato/ uiſnnnluſi monſtro: Hinc in eo qð dixi:vel potius ab ri impar valde. Vis adherere diabolo de⸗ E. .Jo.4, aplło dictum cõmemoꝛaui: quia om̃is ſpiri- ſertoꝛi: ſi quare cõtendis cõdita creatoꝛi. anlerlibe tus qui negat ieſum chꝛiſtũ in carne veniſj Agnoſcat anima conditionẽ ſuam:non eſt 4. ntis An ſe ex deo nõ eſt: inſidiat᷑ manichęus in hoc deus.Cum ſe anima putat deum:offendit illletned. verbo ⁊ dicit mihi:Ecce ſpiritus qui negat deum:nõ inuenit ſaluatoꝛẽ: inuenit dam/ aunmnhlh ieſum chꝛiſtum in carne veniſſe: ex deo nõ natoꝛẽ:quoniã deus quando animas ma/ tnchmnte eſt. Unde ẽ ergo? Si ex deo nonẽ inquit: las damnat: nõ ſe damnat: ſi autẽ anima bnrntnin vnde ẽ: Nunquid enim põt eſſe niſi aliun/ hoc eſt qð deus:ſe damnat.DHemus hono lntd Nicu de? Si g inquit ex deo non ẽ: ⁊ aliunde ẽ: vi rem deo nfo fratres:cui clamamus: Libe/ Mattb. s. W¶⸗ litante des eſſe duas naturas. Inuenimꝰ lupum: ra nos a malo: ⁊ ſuccurret tibi vt in oꝛatiſbe Meinan retia ſalubꝛia tendamus:venemur: capia / inuenias temptationẽ: ⁊ dicat tibi:nuidẽ Tuncietſen mus:captũ trucidemus:Zrucidemus pla- qð clamaſti:libera nos a malo? Certe non onsiupia ne: Moꝛiat᷑ erroꝛ: viuat homo. Ecce in oo eſt malum. Reſpõde illi:Ego ſum malus. Mämas qð dixi capiamus:trucidemus:moꝛiat᷑ er Er ſi liberauerit me a malo:ero de malo bo nonipen roꝛ:viuat homo:ibi ſoluitur quęſtio. Sed nus: liberet me a me:ne incurrã in te: Hoc hontiͤn recolite qð ꝓpoſui:ne obliti quęſtionẽ nõ dic manichęo. Si de liberauerit mea me: sgu intelligatis ſolutionẽ οmnis ſpiritus qui noõ incurrã in te: quia deus liberauerit me alidagid nõ confitetur ieſum in carne veniſſe ex deo a meo malo:ero bonus. Si bonus ero: ſa/ Goomnen non ẽ.Et manichęus cõtinuo: Et vnde ẽ᷑ͤ? piẽs ero. Si ſapiẽs ero:nõ errabo. Si non 726. Lontmen Si ex deo non eſt: aliunde ẽ.Si aliunde ẽ: errabo:a te decipi nõ potero.Liberet ̊ deꝰ men on⸗ docui eſſe duas naturas. Hanc quęſtionẽ? mea me:⁊ nõ incurram in te. Meũ eſt em Deteben tenete: ⁊ mẽtes ad illa mea verba reuocate vitiũ vt errẽ ⁊ credam tibi: quoniã anima Nõ.ʒ7⸗ nus. Poli vbi dixi: capiamus: trucidemus: moꝛiatur mea impleta ẽ illuſtõibus. Hon ſum mihi noſepnen erroꝛ: viuat homo. Erroꝛ non ẽ ex deo: ho/ ipſe lumẽ: nã ſi eſſem: nũq; erraſſem. Ideo r Quar mo ex deo ẽ. Hedite ad quęſtionẽ.Omnis pars dei nõ ſum:quia ſubſtantia dei:natu Unptrdene ſpiritus qui nõ cõfitetur ieſum in carne ve tra dei errare nõ põt. Ego autẽ erro:nam ⁊ ſepofinc Job.i. Niſſe ex deo non ẽ.Dhico ⁊ ego: Omnia per tuipſe cõſiteris.Sapientẽ te dicis:ab erro ameyenſe Ps.iso. ipſum facta ſũt.Om̃is ſpiritꝰlaudet dñõm. re me liberare conaris. Vnde ergo erro: ſi lnlklegue CSed ſi omnis ſpiritus ex deo eſt: quõ ſp naturia dei ſum: Erubeſce:da honoꝛẽ deo. Pibomni ritus qui ex deo nõ eſt laudat dominum? Ego dico quia multũ adhuc erras: ſᷣ ſicit ſeermo⸗ Pꝛoꝛſus ois ſpũs laudet dũm. Atrũcq; vi tuipſe cõſiteris erraueras. Errauerat ergo EAnentor deo:languidum intelligo: vitium ſanetur: natura dei?: Jerat in immundiciam natura dunecchh natura liberet᷑. Vitiũ natura nõ ẽ:Kᷣ natu/ dei? Adulteria cõmittebat natura dei? Stu lnign rę inimicum ẽ.Sana vnde langues:remaK/ pꝛa illicita faciebat natura dei? Ceca neſcie heik net vnde laudes. Medicina vitia ꝑſequi bat qua iret natura dei:? Facinoꝛibus ⁊ fla- (criigi⸗ 1. Job. 4. nõ naturam. Om̃is qui nõ confitetur chꝛi glicijs obꝛuebat᷑ natura dei? Erubeſce: da 6 Notee ſtum in carne veniſſe:ex deo nõ ẽ. Inquã/ honoꝛem deo: lumen tibi eſſe non potes. nrniͤ tum nõ confitetur chꝛiſtum in carne veniſ / Erat lumen verum. In comparatione ioo un etgtin igc nmrnen nscedi N Soluene numilti Nokrſtat Nplsſt n mmateblisſ wdonuſckoun Pperedibchr scdin gatt Koniſnanen ndeuef ee gent ndoanimsn nat: ſtantegtn nat. Demeben D(uid non ⁊ iohannes lucerna: Ille erat lu⸗ Zob.5. cerna ardens ⁊ lucens: dominꝰ dixit. Nun/ quid lucerna lumen nõ eſte Sed erat lumẽ verum. Lucerna ⁊ accendi poteſt: ⁊ extin/ gui põt:lumen verum accendere põt:extin gui nõ põt.Erat ergo lumen verum: quod illuminat omnẽ hominẽ venientẽ in hunc mundum. Illuminãdi ſumus:nõ lumẽ ſu/ Põ.26. mus. Expergiſcere: clama mecũ: Domin⸗ illuminatio mea. Quid eſt quod dicis? Er go non ſunt mala:? Sunt mala:ſed mutan/ tur:⁊ ipſa erũt bona: quia ipſa mala: vitio Matth.õe ſunt mala:nõ natura.Quid eſt:libera nos a malo: Hõne poſſemus ⁊ poſſum?hęc ver ba dicere:libera nos a tenebꝛis?A quibus tenebꝛis: A nobiſipſis:ſi quę in nobis ſũt reliquię tenebꝛaꝝ:donec in totum lux effi/ ciamur:nihil habentes in nobis quod reſi- ſtat charitati:quod repugnet veritati: qð ſubiaceat infirmitati: quod ↄditiõe moꝛta/ litatis deſiciat. Tunc totũ videte qᷣͥd erit: camamus vt 1. Corl. 15. quãdo erit:Coꝛuptibile hoc induet᷑ ĩcoꝛru/ unbigtnan icutbei 1melotſorten Slunen Aoraddendetr inaniebe enuennete vs lbenetſ Abonusenſ⸗ nöendo Sn no heuffr nte eichd Nrgni nin; 6 Honſundad zamſen „ htunnudantun Nauttenonint Eiedidstbenn want ptiõe: et moꝛtale hoc induet᷑ imoꝛtalitate. Tunc ſiet ſermo qui ſcriptꝰ eſt: Abſoꝛpta ẽ moꝛs in victoꝛia. Ubi ẽ moꝛs ↄtentio tua? Vbi ẽ moꝛs aculeus tuus? Aculeꝰ autem moꝛtis ẽ peccatũ. Vbi malũ modo? AMala hominũ quę?: Erroꝛ ⁊ inſirmitas. Aut ne- ſcis quid agas: ⁊ errando laberis: aut ſcis quid agi debeat ⁊ inſirmitate ſuperar.Er/ go omne malũ hominis erroꝛ ⁊ infirmitas. Lontra erroꝛẽ clama: Hhominꝰ illuminatio mea: Cõtra iſirmitatẽ adde:Et ſalus mea. Mrede:bonus eſto:tu es malus:tu eris bo⸗ nus. Holi diuidere. Natura in te ſanãdaẽ: nõ ſeparanda. Vis noſſe quid es? Tene/ beę. Quare tenebꝛę? homo qui dicis coꝛ- rumpit᷑ deus: aliquid his tenebꝛis poteſt eſſe pꝛofundiꝰ: Crede:agnoſce chꝛiſtum in carne veniſſe: accepiſſe quod nõ erat: non amiſiſſe quod erat: hominẽ in ſe mutaſſe: nõ in hominẽ fuiſſe mutatũ.Agnoſce: ⁊ tu ipſe ex malo eris bonꝰ:ex tenebꝛiſ eris lux. E An mentioꝛ:⁊ nõ eſt vnde cõuincam?Apo ſtolum accipis:ſi te nõ fingis accipere apo/ ſtolum:legis ⁊ deciperis:⁊ decipis. VFHnde deciperis: Errãdo malo tuo teipſo. Si aũt credideris: erroꝛẽq; diſcuſſeris: audies ab Epbõ. 5. qpoſtolo: Fuiſtis enim aliquãdo tenebꝛe: nunc autẽ lux. Sed addit lux. Sed vbi: In domino.Ergo tenebꝛę in te:lux in domĩio: quia nõ tibi potes lucere:accedẽdo illumi/ chꝛiſt D Eſtre charitatis expectatio: mei de A Nu exactio ẽ.HNõ dubito memini: naris:recedendo tenebꝛaris:quia non tibi lumen tuipſe es:aliunde illuminaris. Acce dite ad eum ⁊ iluminamini. Scio chariſſi⸗ mi de iſta lectione ſancti iohãnis in re vna multũ me fuiſſe imoꝛatum:nec vos eſſe fa/ tigandos vltra video: vel vltra capacitatẽ replendos: ⁊ noſtra infirmitas cogitãda ẽ. Nam heęc verba ſancti iohãnis habent ad⸗ Nö.z53. huc magnas latebꝛas ſuas. Interim eos negant chꝛiſtum in carne veniſſe repellite. Conſtat em̃ eos non eſſe ex deo inquãtum errant:inquãtum peccant: inquãtum blaſ/ phemant non ſunt ex deo: ſanent᷑ ⁊ ex deo erunt: quia ⁊ natura ex deo erãt.hHinc quã- tumcũq; diſputaui: attendite ſcripturas. Molite credere eis qui negant chꝛiſtum in carne veniſſe. Sed certe dicturus es mihi: Ergo qui dicit chꝛiſtum in carne veniſſe:ex deo eſt. Audiamꝰ donatiſtas qui cõſitent chꝛiſtum in carne veniſſe:Audiamus arria nos qui conſitent᷑ chꝛiſtum in carne veniſ⸗ ſe:Audiamꝰ eunomianos qui confitentur chꝛiſtũ in carne veniſſe: Audiamꝰ fotinia- nos qui cõſitentur chꝛiſtum in carne veniſ⸗ ſe. Si enim om̃es ſpiritus qui ↄfitent᷑ chꝛi/ ſtum in carne veniſſe ex deo ſunt: qᷓ; multę ſunt hereſes mendaces:deceptatrices inſa nę:cõfitentur tamẽ chꝛiſtum in carne venii ſe? Quid ergo dicturi ſumPꝰ? Quomõ iſtã quęſtionẽ ſoluituri? ;uomodocũq; ſoluẽ/ da ſit:hodie ſolui nõ poteſt. Tenete me de bitoꝛem:ſed deum pꝛo me ⁊ pꝛo vobis oꝛa/ 1. Job.4 7Dey verbis beati Johãnis: OOm 1. Jo5. 4. nis ſpiritus qui conſitetur ieſum um in carne veniſſe: ex deo e vos:qd in adiutoꝛio dñi de ſan/ cti iohãnis lectiõe ꝓmiſerim. Cum & audi/ ſtis lectoꝛẽ:credo vos cogitaſſe me debere elſſe debiti redditoꝛem. Magnã quiwe ꝗᷓ/ ſtionẽ ſermone in longũ pꝛocedẽte diſtuli/ mus:quõ recte poſſit intelligi qð ait in epi ſtola ſua btũs iohãnes:nõ baptiſta ſ̊ euan geliſta: Om̃is ſpiritꝰ qui cõfitet᷑ ieſum chꝛi ſtum in carne veniſſe ex deo ẽ. Videmꝰ em̃ multas hereſes confiteri chꝛiſtum in carne veniſſe: ⁊ tamẽ non eas poſſumꝰ dicere ex deo eſſe. Negat chꝛiſtum in carne veniſſe manicheus. Mon eſt laboꝛandum neq; vo- Abi.vᷣ. bis diutius ſuadendum: ꝙ iſte erroꝛ non ſit ex deo. Sed arrianus conſitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſſe: eunomianus: ſabellianus: fotinianus. Quid iſtis ↄuincendis quęri/ mus teſtes? Quis tot numerat peſtes? Sʒ interim quę ſunt notioꝛa tractemꝰ. Multiſ quipe hereſes illę quas nominiani ignotę ſunt:⁊ eſt iſta ignoꝛãtia tutioꝛ.Certe quod nouimus donatiſta cõſitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſie: tñ abſit vt ſit hic erroꝛ ex deo. Vt de recentioꝛibꝰheęreticis loquar:pelagiani/ ſta ↄfitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſſe:tñ om̃ino nõ eſt hic erroꝛ ex deo. Pꝛoinde chariſſimi diligẽter ↄſideremꝰ: qm̃ nõ dubitamꝰ verã eſſe ſententiã: Ois ſpũs qͥ ↄfitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſſe:ex deo ẽ.Cõuincẽdi ſũt iſti ꝙ nõ ↄſiteant᷑ xpᷣm in carne veniſſe. Hã ſi eis iſtã ↄceſſerimus ↄfeſſionẽ: ex deo illos eſſe fatebimur. Quomõ vos ab eoꝝ erroꝛibus B vel ꝓhibemus:vel deterremus:vel aduer/ ſus eos ſcuto veritatis defendimus? Adiu uet nos dñs: qꝛ ⁊ veſtra expectatio ꝓ nobᷣ oꝛatio ẽ:vt cõuincant᷑ iſti qui cõfitent᷑ chꝛi- ſtum in carne veniſſe. Arrianus audit:⁊ ̊/ 1. Jop.ꝗ. dicat partum virginis marię. Conftet᷑ er- go chꝛiſtũ in carne veniſſe? Non. Quomõ ꝓbamus?: Si adiuuet dñs intelligẽtias ve ſtras:facillime.Quid eſt qð exigimꝰ:? Vtꝝ ↄfiteat᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe.Quõ ↄfiteri poteſt in carne veniſſe ieſum chꝛiſtũ qui negat ipſum chꝛiſtũ? Quis em̃ chꝛiſtꝰ* Beatũ petrũ interrogemꝰ.Aodo cũ euã/ gelium legeret᷑ audiſtis:cum queſiſſet dñs ipſe ieſus chꝛiſtus quẽ illum dicerẽt homi/ nes filiũ hominis: Reſpõderunt diſcipuli opiniones alienas ⁊ dixerũt: Alij iohannẽ baptiſtã: alij heliã: alij hieremiã: aut vnũ ex ꝓphetis.Qui hęc ↄfitebant᷑ vel ↄſitent᷑ ieſum chꝛiſtũ plus q́; hominẽ nõ nouerũt. Si aũt ieſum chꝛiſtũ plus qᷓ; hoĩem nõ no/ uerunt:ieſum chꝛiſtũ vtiq; non noꝛunt.Si em̃ tantũmodo homo eſt nihil ampliꝰ:non eſt ipſe ieſus chꝛiſtꝰ. Vos ergo inquit quẽ me eſſe dicitis? Reſpõdit petrus vnus pꝛo om̃ibꝰ: qꝛ vnitas in omibꝰ: Tu es chꝛiſtus filius dei viui.Ecce habes cõſeſſionẽ verã: ↄfeſſionẽ plenã. Jungere em̃ debes vtrũq; qð de ſe chꝛiſtꝰ:⁊ qð de chꝛiſto petrꝰ.Quid de ſe chꝛiſtus? Quẽ me dicũt homines eſſe ſiliũ hominis? Quid de chꝛiſto petrus:Tu es chꝛiſtus filius dei viui. Vtrũq; ↄiunge: ⁊ venit chꝛiſtus in carne.hoc de ſe chꝛiſtus Auguſtini qð minus eſt:hoc de chꝛiſto petrus qð ma/ ius eſt. Reſpõdit de veritate humilitas: ? de humilitate veritas: hoc eſt de veritate dei humilitas:⁊ de humilitate hominis ve ritas. Quẽ me dicunt hoies eſſe inquit ſi⸗ lium hominis: DNico ego ꝙ factus ſum pꝛo⸗ pter vos:dic tu petre quis ẽ qui fecit vos. Qui ergo ↄſitet᷑ ieſum chꝛiſtü in carne ve⸗ niſſe:ꝓfecto cõſitet᷑ filiũ dei in carne venilſ/ ſe.Dicat nunc arrianꝰ:vtrũ ↄfiteat᷑ chꝛiſtũ C in carne veniſſe.Si filiũ dei ↄſitet᷑ in carne veniſſe:chꝛiſtũ ↄſitet᷑ in carneveniſſe.Si fi/ lium dei negat chꝛiſtũ:neſcit chꝛiſtũ:alium pꝛo alio dicit:nõ ipſum dicit. Quid eſt em̃ filius dei⸗ Quõ quęrebamꝰ:quid ẽ chꝛiſtꝰ: ⁊ audiebamus ꝙ ſit filius dei: queęramus „ quid ẽ filius dei? Ecce ſilius dei:In pꝛin pio eratverbum:⁊ verbũ erat apud deum: 7 deus erat verbum: hoc erat in pꝛincipio apud deũ. In pꝛincipio erat verbũ. Quid dicis arriane? In pꝛincipio ſicut dicit gene Seſñ.i. ſis:fecit deus cęlũ ⁊ terrã:tu aũt dicis: xn· pꝛincipio fecit deus verbũ. Factũ em̃ dicis verbũ:creaturã dicis verbum.Tu ergo di⸗ cis: In pꝛincipio fecit deꝰ verbũ: ᷑ euãgeli ſta diẽ: In pᷣncipio erat verbũ:Et ideo ĩpᷣn cipio fec deꝰcęlũ ⁊ terrã:qꝛ erat verbũ.QOia ꝑ ipſum facta ſunt: factũ dicis.Si factũ di cis: filiũ negas,. Filiũ em̃ querimus natu/ ra nõ gratia:filium vnicũ: vnigenitũ:non adoptatũ. Talem filiũ quęrimꝰ:tam verũ filiũ quęrimꝰ:qui cũ in foꝛma dei eſſet:apo Nbil.ꝛ. ſtoli verba ſũt: ꝓpter rudes cõmemoꝛo ne maea putent᷑: Illum filiũ quęrimus: qui cũ in foꝛma dei eſſet:ſicut dicit apłs:nõ rapi- nam arbitratus eſt eſſe ęequalis deo. Non rapina:qꝛ natura: Natura erat: rapina nõ erat. Non rapinã arbitratꝰ eſt eſſe equalis deo. Mõ erat ei rapina:natura erat:ſic erat ex ęternitate:ſic erat coęternus gignẽti: ſic erat ęqualis patri:ſic erat:ſemetipſum exi- naniuit:vt ↄfiteamur ieſum chꝛiſtũ in car/⸗ neveniſſe. Semetipſum exinaniuit.Quõ: Amittendo qðs erat: an aſſumendo qð nõ erat? Sequat᷑ apłs.Audiamꝰ:Semetipſũ exinaniuit:foꝛmã ſerui accipiẽs.Sic ſe exi/ naniuit: foꝛmã ſerui accipiẽs:nõ foꝛmã dei amittens. Foꝛma ſerui acceſſit: non foꝛma dei diſceſſit.Hoc ẽ ↄfiteri chꝛiſtum in carne veniſſe. Arrianꝰ aũt qui nõ ↄſitet᷑ ęqualẽ: nõ ↄfitet᷑ filiũ.Si nõ ↄfitet᷑ filiũ:nõ ↄſitetur chꝛiſtũ.Qui nõ ↄfitet᷑ chꝛiſtũ: quõ ↄſitetur X. Pen⸗ ſinnen ſockenſil ninineſt sſlüi ſenee ſnlis cikuse 1 gotuo uc:gunes⸗ nſeglee eiſecniti iſrorhe⸗ Mici un omme:egue canele tlleiucam clectchu adtuci 99 Notehocpun Peckn aimuupe Guonsſb iſegelkech anexenig ne.Cbrit Kormͤſer Kchcusin iaſormaſen (schrilcün Donane nooegen lleraliven enkſede ſputarede nen lumnege Eononi llaſubei lurgonos: (ulce ſubte donatieſi ini:facn dii cle. Ron Mneſuntt inogenus ſommnüͤce donſeloe ia Conte negane.A ſäfnant nin. Zu gugeamn⸗ nocop ſtin Poglansing, usiglifei chrtün ann Adainanere i daziti ltan naameyenlleg neſätchlinin damgutiti⸗ lusdagunn bäentaneon. hocentingnn enyeni A Wolardiagne mimaitdnß whü.Fagicinn gabun. Tuagn de'vadü:fclie tperdüClof gentid üdis Sini⸗ cñn glenmuenn ci: Mittid igeginune formadache descinmnni igginns irelloſ tgus mmanſint. r delegel⸗ uunglſ 3cnänt aans ri, tſcnenſſinch uncuſi nc, jcimiln H Dmü taiee De verbis Alpoſtoli N„ chhꝛiſtuü in carne veniſſe? Sic ⁊ eunomiꝰ par ei:ſociꝰ ei:nõ multũ diuerſus. Etem̃ dicũt᷑ arriani ↄfeſſi fuiſſe:qꝛ vel ſimilis eſt patri ſi lius:⁊ ſi nõ ęqualis dixerũt:ſed ſimilis. Il/ le nec ſimilis.Et iſte &ᷓ negat chꝛiſtum. Si em̃ chꝛiſtus verus patri ęqualis eſt ⁊ ſimi/ lis:pꝛofecto qui negat ęqualem negat chꝛi ſtum: qui negat ſimilẽ negat chꝛiſtũ. Qui ergo negat equalẽ: ⁊ ſimilẽ negat in carne veniſſe chꝛiſtũ. Quęro em̃: Venit in carne chꝛiſtus? Reſpondet: Venit.Et putamus qꝛ ↄfite᷑: Interrogo: Quis chꝛiſtus venit in carne: ęqualis pr̃i an inequalis? Reſpõ/ dit. Inęqualis. Inęqualẽ ergo patri dicis veniſſe in carne: negas chꝛiſtum in carne veniſſe:qꝛ chꝛiſtꝰ ęqualis eſt patri.Sabel/ lianũ audi. Ipſe ẽ filius qui ẽ ⁊ pater.hoc dicit: hinc pungit:hinc venena diffundit. Ipſe eſt inquit. Pater quando vult filius eſt:qñ vult pater eſt:Mon eſt ipſe chꝛiſtus. Et tu erras ſi hunc chꝛiſtũ dicis in carne ve niſſe:qꝛ iſte chꝛiſtus nõ eſt:negas chꝛiſtum in carne veniſſe. Quid dicis fotine? Ait fo tinus. Chꝛiſtus ſolus homo eſt: deus non eſt. SFoꝛmã ſerui ↄfiteris:foꝛmã dei negas. Et chꝛiſtus in foꝛma dei ęqualis eſt patris in foꝛma ſerui conſoꝛs eſt nobis. Et tu ne⸗/ gas chꝛiſtũ in carneveniſſe.DPonatiſta qͥd: Donatiſtę plurimi hoc cõfitent᷑ de filio qð nos:ꝙ ęqualis ſit pf̃i filius eiuſdẽq; ſſᷣſtã⸗ tię:alij vero eoꝝ: eiuſdẽ qͥdẽ ſubſtantię ↄfi- tent᷑:ſed ęqualẽ negant. Quid opus eſt di ſputare de his qui negãt equalę? Si enim negant ęqualẽ:negant ſiliũ. Si negant ſi/ lium: negant chꝛiſtũ. Si negant chꝛiſtum: E quomõ ↄſitent᷑ in carne veniſſe chꝛiſtũ: De illis ſubtilioꝛ diſputatio eſt: qui hocↄſiten tur qð nos:vnigenitũ filium ęqualẽ patri: eeiuſdẽ ſubſtantię: ęterno coęternũ: ⁊ tamẽ donatiſtę ſunt.DHicamus eis. Verbis cõſfi/⸗ temini: factis negatis. Aliquis em̃ negat factis.Non om̃is qui negat:verbo negat. Plane ſunt homines qͥ factis negant. In/ Citũ.i. terrogemus apłm:òm̃ia inquit mũda mũ dis:immũdis aũt ⁊ inſidelibꝰ nihil eſt mũ⸗ dum:ſed pollutę ſunt eoꝛũ ⁊ mens ⁊ ↄſcien tia.Conſitent᷑ enim deũ ſe noſſe:factis aũt negant.Quid ẽ negare factis? Superbire ⁊ ſciſmata facere:nõ in deo ſᷣ in homie glo riari. Ita factis negatur chꝛiſtus: vnitatẽ quipe amat chꝛiſtus. Poſtremo ecce quo/ modo ⁊ ipſi chꝛiſtũ negant:vt apertius lo⸗ quamur. Mos eũ dicimus chꝛiſtũ: de quo ait iohãnes baptiſta: Qui habet ſponſam Job.ʒ. ſponſus eſt. PHonũ ↄiugiũ ſanctę nuptię. Sponſus chꝛiſtus:ſponſa eccleſia. Ab ſoõ ſo cognoſcimꝰ ſponſã.Dicat nob ipſe ſpõ/⸗ ſus quã habet ſpõſam:dicat ne foꝛtaſſis er remus: ⁊ inuitati ad nuptias ſctã vota tur bemꝰ:dicat:oſtẽdat pᷣmo ſeipſum ſponſũ. Poſt reſurrectionẽ ait diſcipulis ſuis: NHõ ſciebatis qꝛ opoꝛteat impleri oĩa ꝗᷓ ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me? Tũc euãgeliſta ſequit᷑ ⁊ die: Lũc ape/ ruit illis ſenſũ vt intelligerent ſcripturas ⁊ dixit eis:RQuia ſic opoꝛtebat chꝛiſtũ pati:⁊ reſurgere a moꝛtuis tertia die.Ecce ſpõſus quẽ ↄfeſſus ẽ petrꝰ:h̊ ẽ filiũ dei viui:opoꝛ/ tebat vt pateret᷑: ⁊ tertia die reſurgeret: ⁊ factũ erat. Impletũ videbant:caput tene/ bãt:coꝛpꝰquęrebãt. Quod ẽ caput: Ipſe chꝛiſtꝰ paſſus ẽ:tertia die reſurrexit: caput ẽ eccleſię. Coꝛpus qð eſt? Ipſa eccleſia. Vli debãt & diſcipuli caput: coꝛpꝰ nõ videbãt. * Ergo eos coꝛpꝰ nõ vidẽtes: doceat caput. Dic dñe ieſu:dic ſancte ſponſe:inſtrue nos de coꝛꝑe tuo:de ſponſa tua:de dilecta tua: de colũba tua: quã dotaſti ſanguine tuo: dic. Opoꝛtebat chꝛiſtũ pati: ⁊ reſurgere a moꝛtuis tertia die.Ecce ſpõſus.Dic de ſpõ ſa:imple tabulas matrimoniales. Audite ſponſũ: Et pꝛeędicari inqᷣt. hoc em̃ ſequit᷑. Opoꝛtebat chꝛiſtũ pati ⁊ reſurgere a moꝛ/ tuis tertia die: ⁊ pꝛędicari in noĩe eiꝰ pęni/ tentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑ oẽs gẽteſ. Vbi te abſcõdis? Per oẽs gẽtes: incipiẽtibꝰ ab hieruſalẽ.Sic eſt factũ. Legimꝰ ꝓmiſſum: videmꝰ impletũ.Ecce lux mea:vbi ẽ obſcu ritas tua?Ergo chꝛiſtus ſpõſus ẽ huius ec/ cleſię quę pꝛędicat᷑ in oẽs gẽtes: ⁊ pullulat ⁊ creſcit vſq; ad fines terrę:incipiẽtibus ab heruſalẽ: huiꝰ ſponſus xpᷣs.Lu qͥd dicis: cuius ſponſus ẽ xpᷣs? Partl donati?: Mõ eſt ipſe:nõ eſt ipſe.lhõ bone nõ ẽ ipſe:imo hõ male nõ eſt ipſe. Ad nuptias veniamꝰ:ta⸗ cis:chꝛiſtus ẽ ſpõſus partis donati: ego ta bulas lego ⁊ inuenio eſſe chꝛiſtũ ſponſũ ec/ cleſię diffuſę toto oꝛbe terraꝝ.Si dicis ipᷣe eſt: ⁊ non ẽ ipſe:negas chꝛiſtũ in carne ve/ bulas legamꝰ:⁊ nõ litigemꝰ. Ergo ſi tu di / niſſe. Pelagianiſta reſtat: nõ ex hęreſibus oibus:ſᷣ eis q̊s ꝓ paruo tꝑe cõmemoꝛaui. Jaã em̃ dixi:qͥs numerat tot peſtes: Quid dicis pelagianiſta: Audite qͥd dicit. Videt᷑ hH –. 7 cöõ fiteri chꝛiſtũ in carne veniſſe:ſᷣ diſcuſſus inuenit᷑ negare. Chꝛiſtus em̃ i carne venit: ſilitudo eſſet carnis pcti:nõ eſſet caro pec Bo. S. cati. Apłi verba ſunt: Miſit deus filiũ ſuũ in ſimilitudine carnis peccati:non in ſimi/ litudine carnis: quaſi caro nõ eſſet caro:hᷣ in ſilitudinẽ carnis pcti:qꝛ erat: ᷣ pcti caro nõ erat. Iſte aũt pelagi carnẽ oĩs infantis carni xpᷣi conat᷑ ęquare.Mõ eſt chariſſimi. Non ꝓ magno cõmendaret᷑ in chꝛiſto ſili/ tudo carnis pcti:niſi om̃is cętera caro eſſet caro pcti. Quid & ꝓdeſt qꝛ dicis chꝛiſtũ in carne veniſſe:⁊ oim infantiũ carni eũ cona ris ęquare? Et tibi hoc dico qð donatiſtę: nõ eſt ipſe. Ecce video eccleſiã matrẽ teſti/ moniũ reddẽtẽ ipſis vberibꝰ ſuis: Accurf̃t matres cũ ꝑuuł filijs:igerũt ſaluatoꝛi ſaluã dos:nõ pelagio damnãdos.Aater queli⸗/ bet mulier pietate currẽs cũ paruulo ſuo di cit: Baptiʒzet᷑ vt ſaluet᷑. Pelagius contra: Quid ſaluat᷑: Mõ eſt qð in eo ſaluet᷑: nihil habet vitij:nihil ex traduce dãnatiõis tra/ xit. Si ęqualis chꝛiſto: q̃re quęrit chꝛiſtũ: Ecce dico tibi: Sponſus filius dei qͥ venit in carne ſaluatoꝛ eſt ⁊ maioꝝ ⁊ minoꝝ: ſal/ uatoꝛ eſt ⁊ grandiũ ⁊ infantiũ:⁊ ipſe ẽ chꝛi/ ſtus:tu aũt dicis ſaluatoꝛẽ chꝛiſtũ maioꝛũ nõ minoꝝ. Mon eſt ipſe. Si nõ eſt ipſe:ne/ gas ⁊ tu chꝛiſtũ in carne veniſſe. Et ſi dil/ cutiamus oẽs hęreſes:inuenimus eas ne/ gare chꝛiſtũ in carne veniſſe.Om̃es hereti/ ci negãt chꝛiſtũ in carne veniſſe. Quid mi/ ramini ſi pagani negat chꝛiſtũ in carne ve⸗ niſſe:Quid miramini ſi iudęi negãt chꝛiſtũ in carne veniſſe? Quid miramini ſi mani/ chei aꝑtiſſime negãt chꝛiſtũ in carne venilſ/ ſe? Sʒ dico charitati vr̃e: etiã oẽs mali ca/ Titũ.i. tholici verbis ↄſfitent᷑ chꝛiſtũ in carne veniſ ſe:factis aũt negãt. Nolite & eſſe tanq; de ſide ſecuri:adiungite fidei rectę vitã rectã: vt chꝛiſtũ ↄfiteamini in carne veniſſe:⁊ ver bis vera dicẽdo:⁊ factis beue viuẽdo. Nã ſi ↄfiteamini verbis:⁊ factis negatis:fides S taliũ maloꝝ ꝓpeẽ fides demonioꝝ. Audi/ te me chariſſimi:audite me:ne ſit vobis te/ ſtis ſudoꝛ hic meus: audite me. Jacobus aplus cũ de fide ⁊ oꝑibꝰloqueret᷑ aduerſus eeos q ſibi putabãt fidẽ ſufficere?⁊ oꝑa bona Jacobi:⁊. habere nolebãt ait:Tu crediſ qꝛ vnꝰẽ deꝰ: bene facis:⁊ dęmoneſ credũt ⁊ ↄtremiſcũt. Nunqᷣd ideo dęmones ab ęterno igne libe rabunt᷑:qꝛ credũt ⁊ ↄtremiſcũt:Ecce modo vtrũq; ab illo acceptũ tenete: ab illo augẽ/ qð audiſtis in euãgelio:qð ait petrus: Tu MWatthic. es chꝛiſtus filius dei viui:legite ⁊ inueniett dixiſſe demones: Scimꝰ q ſis filiꝰ dei. Pe/ Marcit. trus tñ laudat᷑:demon cõpeſcit᷑. Vna vox facta diuerſa. Vnde ſeparant᷑ iſtę duę ofel⸗ ſiões: Laudat᷑ amoꝛ: damnat᷑ timoꝛ.Non em̃ amoꝛe dicebãt h̊ demones: Tu es filiꝰ dei: timoꝛe hoc dicebãt nõ amoꝛe. Deniq; illi in ↄfeſſiõe dixert: Quid nobᷣ ⁊ tibi:Pe/⸗ trus aũt tecũ vſq; ad moꝛtẽ. Sed ⁊ ipſe pe trus vnde fratres mei: vnde illi diceret ex amoꝛe:Tu es chꝛiſtus filiꝰ dei viui: VUnde illi? Ita ne de ſuo? Abſit. Bñ:qð ipſũ euã/ gelij caplin vtrũq; demõſtrat: qͥd petrꝰ de dei: qͥd de ſuo:vtrũq; ibi habes:lege:nõ ẽ qð a me expectes audire.Cõmemoꝛo eus⸗ — geliũ:Tu es xpᷣs filius dei viui.Et dñs ad Matth.. eũ:Gtũs es ſimõ bariõa.Quare?:? De tuo beatus?: NHon:qꝛ caro ⁊ ſanguis nõ reuela⸗ uit tibi:hoc em̃ es tu:non tibi reuelauit ca/ ro ⁊ ſanguis:ſᷣ pater meus q in celis eſt.Et ſequit᷑:et dicit cetera ꝗᷓ cõmemoꝛare longũ ẽ: paulopoſt dñs ibi:poſt hęc verba ſua qͥ bus appꝛobauit fidẽ petri:eãq; eſſe petram mõſtrauit:ceępit oſtẽdere diſcipulis ſuis:qꝛ opoꝛtebat eũ venire hieroſolymã ⁊ multa pati ⁊ expꝛobꝛari a ſenioꝛibus ⁊ ſcribis ⁊ ſa cerdotibus ⁊ occidi: ⁊ tertia die reſurgere. Ibi petrꝰ de ſuo expauit: ⁊ hoꝛruit moꝛtẽ chꝛiſti: expauit ęger medicinã ſus: Abſit a te dſie inqͥt: ꝓpitiꝰ tibi eſto:nõ ſiat hoc.Et vbi eſt: Poteſtatẽ habeo ponẽdi aiaʒ meã Job.io/ ⁊ poteſtatẽ habeo iteꝝ ſumẽdi eã?: Oblituſ es petre? Oblitꝰ es: Moaioꝛẽ charitatẽ ne/ Joba5. mo habet q; vt aiam ſuã ponat pꝛo amicis ſuis:Oblitus es:Obliuio illa de ipſiꝰ: tre pidatio:hoꝛroꝛ ⁊ timoꝛ moꝛtis: totũ de pe/ tri: immo de ſimonis non de petri. Et do/ minus: Vade retro ſathanas. Beatus es MWatth.16. ſimon bariona:ſed de dei. Vade retro ſa/ thanas. Vnde: Recolite vnde beatus. Ja dixi:quia nõ tibi reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſed pater meus qͥ in celis eſt. VUnde ſatbo, nas dicat dñs. NHNeq; em̃ ſapis quę dei ſũt: ꝗᷓ ſunt hoim. Sperate in dño:⁊ vere fidei bona facta ↄiungite.Cõfitemini chꝛiſtũ in carne veniſſe:⁊ credẽdo ⁊ bene viuendo:⸗ Hiere. I7. * dum ⁊ ꝑficiendum ſperate. Malediciꝰ em̃ omnis homo qui ſpem ſuam ponit in ho/ mine.Et bonum eſt homini:vt qui gloꝛiat i· Corj.i. (Etido nmnſe 16s ſalno⸗un 4 erbt 4 ginfugu⸗ (eboreno Mietant: ſiocnn igüm (uorſnep ontbirt Gnos nonen ſoindes: Kanemrize Gläbanute ſainnades Deonnen öſtancge purgnosi miniͤiß bicoſclant fesefet hincſmar Uufinete⸗ Nlgetater actlona ceagkeert ſpeppto Eliinorno⸗ Pitegted Mahannbet cn dftömn ſufti leht meamnier ſscodinn nesedſo Pigenciec ueeſr lidiarte iene gdipſäͤeni adpende legendi hemano ens⸗ 1.Edisad de Are⸗ Denno Snöfecl, keuelauten cgliselt . rarelongi habꝛſtrc⸗ eſe pennn pulisſuis mmäcmuln tſanbisth ereiurgee. mwit nor ſui:⸗ Doſts ſathot⸗Et tidin ti ciͦeblul haritatee, e . poams deipſ:ne lotu depe⸗ eni. Etdo Beunses he gerenoſe benmns/i 4 ſancvis: Igeſathy⸗ Nuedeiſit vere fefll ichikinn nurntn, bllultͤ,⸗ M Alegan, onünt igri“ coꝛrupt BP dius agat᷑ a dño qᷓ; eoꝝ pctã meruer̃t. Hoc em̃ a patribꝰ traditũ vniuerſa obſeruat e cleſia: vt pꝛo eis q in coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis chꝛiſti cõmunione defuncti ſunt:cũ ad ipᷣm ſacrificiũ loco ſuo cũ memoꝛant᷑ oꝛet᷑:ac illis q; id offerri cõmemoꝛet᷑.Cũvo eoꝝ cõ mendandoꝝ cauſa oꝑa miſcðię celebꝛant᷑: ds eis dubitet ſuffragari: ꝓ quibus oꝛatio nes deo nõ inaniter allegant᷑: Mõ oino am bigendũ eſt iſta pꝛodeſſe defunctis: ſᷣ tali/ bus q ita vixerint ante moꝛtem: vt poſſint Sverbis Apoſtoli: t de doꝛ⸗/ mietibus nõ cõtriſtemur ſicut ⁊ cę- teri ⁊c. Et de oꝑibug miſcdię aͤba Abi. ₰ mieabesboe moenus chariſſimis Lnris nõ ↄtriſtemur: ſicut ⁊ ceteri qͥ bẽt: ſpem ſcʒ reſurrectiõis ⁊ in- is eternę. Mam ideo ⁊ doꝛmiẽtes eos appellat ſcripturę veraciſſima cõſuetu⸗ do: vt cũ doꝛmiẽtes audimꝰ: euigilaturos minime deſperemus. Vnde etiã cantat᷑ in Ps. 40. pſalmo: Munqᷣd q doꝛmit:nõ adijciet vt xre ſurgat: Eſt & de moꝛtuis eis qͥ diligunt᷑: ꝗ/ dã triſticia quodãmodo naturalis. AMoꝛtẽ qe hoꝛret:nõ opinio ſ᷑ natura. Nec moꝛs hoi accederet: niſi ex pęna qua pꝛeceſſe erat culpa. Qua ꝓpter ſi aialia ꝗͥ ita creata ſũt vt ſuo ch tpe moꝛiant᷑ moꝛtẽ fugiũt:diligũt vitã: quãtomagis hõ qᷣ ſic fuerat creat vt ſi viuere ſine pctõ voluiſſet: ſine terminovi ueret: hinc itaq; neceſſe eſt vt triſtes ſimꝰ qñ nos moꝛiendo deſer̃t às amam:qꝛ ⁊ ſi nouimꝰ eos: nõ in ęternũ nos mãſuros:ſᷣ aliquantũ hcedere ſ ecuturos:tñ moꝛs ipſa quã natura refugit cũ occupat dilectũ:ↄtri ſtat in nobis ipſius dilectionis affectum: Igeo admonuit apls:nõ vt ñ ↄtriſtemur vᷣ nõ ſicut ceteri qͥ ſpem nõ habẽt. Contriſta/ mur g nos in noſtroꝝ moꝛtibuſ neceſſitate amittẽdi:vᷣ cũ ſpe recipiẽdi. Inde agimur: hic ↄſolamur. Inde infirmitas afficit: hinc figes reficit. Inde dolet humana cõditio: hinc ſanat diuina ꝓmiſſio. Pꝛoinde pom/ pa funeris: agmina exequiaꝝ: ſumptuoſa diligẽtia ſepulturę:monumẽtoꝝ opulenta AAſtructio:viuoꝝ ſunt qualiacunq; ſolatia: nsõ adiutoꝛia moꝛtuoꝝ. Oꝛatõibus vo ſan c eccleſię ⁊ ſacrificio ſalutari:⁊ elemoſyniſ ¶ pꝛo eoꝝ ſpiritibus erogant᷑:nõ eſt dubi⸗ tadũ moꝛtuos adiuuari: vt cũ eis miſicoꝛ⸗/ eis hec vtilia e e poſt mons. Ram qͥ ſine fi Sans. de ꝗᷣ per dilectionẽ oꝑat᷑:eiuſq; ſacramẽtis de coꝛpoꝛibꝰ exierũt: fruſtra illis a ſuis hu⸗ iuſmodi pietatis impendunt᷑ officia: cuius dum hic eſſent pignoꝛecaruerũt:vel nõ ſuſ cipiẽtes vlł inuacuũ ſuſcipiẽtes dei gratiã: ⁊ ſibi nõ miſericoꝛdiã theſauriʒãtes ᷣ irã. MNon g̊&D moꝛtuis noua merita cõparant᷑: cũ pꝓ eis boni aliqͥd operant᷑ ſui:ſed eoꝝ pꝛece dentibus ↄſequẽtia iſta reddunt᷑. HNon em dictũ eſt niſi cũ hic viuerẽt: vt eos hęc ali⸗ quid adiuuarẽt:cũ hic viuere deſtitiſſenrr. Et ideo iſtã finiẽs quiſq; vitã: niſi qd me- ruit in ipſa nõ poterit habere poſt ipſam. Permittãt᷑ itaq; pia coꝛda charoꝝ de ſuoꝝ C moꝛtibus ↄtriſtari doloꝛe ſanabili:⁊ ↄſola⸗ biles lachꝛymas fundat ↄditõe moꝛtali:q̃s cito reᷣmat flidei gaudiũ:q̃ credunt ſideles qñ moꝛiũt᷑ paululũ a nobᷣ abire ⁊ ad melio/ ra trãſire. Cõſolẽt᷑ eos etiã fraterna obſeqa ſiue ꝗᷓ funeribus exhibent᷑:ſiue ꝗᷓ dolentibꝰ adhibẽt ne ſit iuſta quęrela dicentiũ: Suſti Ns.ss. nui 4 ſimul ↄtriſtaret᷑ ⁊ nõ fuit: ⁊ ↄſolantes ⁊ nõ inueni.Sit pꝛo viribus cura ſ- epeliẽdi 2 ſepulchra ↄſtruẽdi: qꝛ ⁊ hęc in ſcripturis ſanctis inter bona oꝑa deputata ſunt. Nec ſolũ in coꝛꝑibus patriarchaꝝ alioꝛũq; ſan- ges. 49. cctoꝛũ:⁊ humanis cadaueribus quoꝛũq; ia- centiũ:verũetiã in ipſius dñi coꝛpoꝛe pꝛędi Joh. 19. cati atq; collaudati ſunt qͥ iſta fecerũt. Iml- pleant hec homies erga ſuos officia poſtre mi muneris:⁊ ſui humani lenimẽta męro/ ris. Verũ illa quę adiuuãt ſpũs defuncto⸗ rum oblatiões:oꝛatiões:erogatiões: mul/ to pꝛo eis obſeruãtius:inſtãtius:abunda, tius impendãt:qͥ ſuos carne nõ ſpũ moꝛtu os: nõ ſolũ carnalr:ſᷣ etiã ſpiritalr amãt. ecelebꝛatione dieꝝ fratrũ de⸗ unctoꝝ:⁊ reſurrectiõe moꝛtuoꝝ: Sermo XxXIII celebꝛamꝰ dies fratrũ de/ A functoꝝ: i. in mente habere debemꝰ 7 quid ſperandũ:⁊ qͥd timendũ ſit. Scoõm hoc em̃ ſperandũ eſt: qꝛ pꝛecioſa in NPõ.IiS. oſ pectu dñi moꝛs ſanctoꝝ eiꝰ: ſᷣm hoc alt timẽdũ eſt: qꝛ moꝛs pctõꝝ peſſe ima. IJgeo/ q; ꝓpter ſpẽ in memoꝛia ęterna erit iuſtus: Ns. ui. ꝓpter timoꝛẽ ab auditu malo nõ timebit. Erit em̃ auditus quo nullus ſit maioꝛ: qñ dicit᷑ ſiniſtris: Ite in ignẽ ęternũ. Ab h̊ au/ ditu malo iuſtus nõ timebit. Erit enim ad dexterã inter illos quibus dicit᷑: VUenite be MWattb. 25. hb 2 Bancti nedicti pr̃is mei ꝑcipite regnũ. In hacaũt vita ꝗ̊ media ante ſũma bona ⁊ ante ſũma mala ducit᷑:in medio bonoꝝ maloꝛũq; me⸗/ dioꝝ:id eſt in neutra ꝑte ſũmoꝝ:qꝛ ⁊ bona quęcũq; hic fuerint homi:in comꝑatiõe bo noꝛũ eęternoꝝ nulla ſunt: ⁊ mala quęcũq; i hac vita experit᷑ homo in cõparatiõe ignis ęterni nec cõparãda ſũt: In hac &̊ medieta te viteę illud qð audiuimus nunc ex euãge/ lio tenere debemꝰ: Qui credit inqͥt ĩ me:li/ cet moꝛiat᷑ viuit: ⁊ vitã pꝛonunciat: ⁊ moi⸗ Job.ii. tẽ nõ negat.Qui credit in me:licet moꝛiat᷑ viuit.Quid eſt moꝛiat᷑ viuit: Licet moꝛiat᷑ coꝛpoꝛe:viuit ſpũ. Deinde adiungit: Et q viuir ⁊ credit in me:nõ moꝛiet᷑ in eternum. Certe licet moꝛiat᷑. Quõ ſi nõ moꝛie᷑: Sʒ licet moꝛiat᷑ ad tempus:nõ moꝛiet᷑ in ęter nũ. Sic ſſta ſoluit queſtio vt non ſint inter ſe ↄtraria verba veritatis:⁊ poſſint inſtrue tiliũ in reſurrectiõe moꝛtuoꝝ. Hhanc em̃ illi oĩno nõ recipiũt:qꝛ vbi recipiãt nõ habẽt. Jobᷣ.14. A dñio em̃ hparat᷑ volũtas hoĩs:vt ſit fidei receptaculũ.Dicit iudęis dñs. Sermo meꝰ nõ capit in vobis.Ergo in his capit in qui/ bus inuenit qð capiat. In his em̃ inuenit gõð capiat ſermo q capit qð deus pollicen/ Lud.I5S. do nõ decepii:ille em̃ qͥ quęrit ouẽ perditã: ⁊ quã quęrit nouit:⁊ vbi quęrat: ⁊ quõ eiꝰ mẽbꝛa diſperſa colligat:⁊ in vnã ſalutẽ re-. ducat: ⁊ ita ↄſtituat vt eã vlteriꝰ nõ ꝑdat. 1. Theſſał. 4. Conſolemur & nos inuicẽ: ⁊ in his ſermoni brus noſtris. Põt non dolere coꝛ humanũ defuncto chariſſimo:melius tñ dolet ⁊ ſa ⸗ nat᷑ coꝛ humanũ:qᷓ; nõ dolẽdo ſit inhuma/ Joh.ii. num. Maria dño cohęrebat:⁊ moꝛtuũ fra- trem dolebat. Sed quid miraris qꝛ maria dolebat:tunc cũ ipſe dñs flebat? Mrn0.uere aũt quẽuis põt quõ flebat moꝛtuũ:ſi cõti/ nuo iubet victurũ? Non moꝛtuum flebat quẽ ipſe ſuſcitauit:ſed moꝛtẽ quam ſibi hõ peccando cõparauit.Si em̃ pctm̃ nõ pꝛęceſ ꝰ ſiſſet: ſine dubio moꝛs ſecuta non fuiſſer. Secuta eſt ꝗ̊ moꝛs etiã coꝛpoꝛiſ:quã pꝛeceſ ſiſit moꝛs alę. Moꝛs aię pꝛeceſſit deſerente deo: ⁊ moꝛs coꝛꝑis ſecuta eſt deſerente aia. Deſeruit volẽs:⁊ coacta ẽ deſerere nolẽs. Tanq; illi diceret᷑: Receſſiſti ab eo quẽ dili gere debuiſti:recede ab eo quem dilexiſti. Quis em̃ vult moꝛi: Pꝛoꝛſus nemo: ⁊ its gnet᷑ etia in ſine mutnare. Auguſtini nemo: vt beato petro diceret᷑: Alter te cin/ Job. ꝛ. get ⁊ ducet quo tu nõ vis. Si & nulla eſſet moꝛtis amaritudo:nõ eſſet magna marty-· rũ foꝛtitudo. Ideo ⁊ apłs de doꝛmiẽtibus C inqᷣt: Molo vos ignoꝛare fratres: vt nõ cõ/ . Cheſlal 4 triſtemini ſicut ⁊ gentes quę ſpem nõ ha bent. Non tantum ait: VUt nõ ↄtriſtemini ſed vt non ſic contriſtemini quẽadmodum gẽtes quę ſpem nõ habent. Meceſſe eſt eerm vt cõtriſtemini.Sʒ vbi ↄtriſtari? Vbi coꝛ pus qð viuit ex aĩa fit exenime. Diſceden- te aia q ambulabat iacet:loqbat᷑ tacet:ocu li lucem nõ capiũt:aures nulla voce paDtz ſcunt: oia mẽbꝛoꝝ officia cõquieuerũt: nõö eſt q moueat greſſus ad ambulandũ: ma nus ad operandũ:ſenſus ad percipiendu. HMNöne iſta eſt domus:quã neſcio qͥs inuiſi-- bilis habitatoꝛ oꝛnabat? Diſceſſit qͥ nõ vi, det᷑: remanſit qð cũ doloꝛe videat᷑. Iſta elkt re affectũ pietatis.Ergo licet coꝛpoꝛe moꝛi B turi ſimus: viuimus ſi credimus. Eſt autẽ fides nr̃a maxime diſcreta ab om̃i fide gen cauſa triſticię. Si hec eſt cauſa triſticię: hu- ius triſticię quę conſolatio? Quia ipſe wdis in iuſſu ⁊ in voce archangeli in nouiſſiimna tuba deſcendit de cęlo: ⁊ moꝛtui in chꝛiſto reſurgẽt pꝛimi:deinde nos viuẽtes: qͥ reli qui ſumus:ſimul cũ illis rapiemur in nubi bus obuiã chꝛiſto in aera: ⁊ ita ſemꝑ cim dſio erimus. Pereat ↄtriſtatio:vbi tanta G ↄſolatio: detergat luctꝰex aĩo: fides expel / lat doloꝛẽ. In tanta ſpe nõ decet eſſe triſte templũ dei. Ibi habitat bonus cõſolatoꝛ:ꝛ: ibi qᷣ nõ fallit ꝓmiſſoꝛ.Scio vt moꝛtuũ d plangamus: qm̃ moꝛs amara ẽ: ꝑ illã tra ſ-· iuit ⁊ dñs.Sufficiãt hęc pauca charitatie ſtrę: ↄſolet᷑ abũdantius qͥ nõ migrat de coꝛ de veſtro:vᷣ ita dignet habitare: vt nos di⸗ de verbis Apli: Omneg nog con · manifeſtari opoꝛtet ante tribunal chꝛiſti:vt recipiat vnnſquiſq; pꝛo- mi in futuꝝ tꝑs extẽdit᷑: vt qð hic ſeruimꝰ deo:alibi nos ſeruiſſe lęte- Aniũ xpᷣianoꝝ ſpes frẽs chariſſi⸗ A mur. Hic em̃ nobis poſita ſunt certamina: ſ in futuro ſęculo certaminũ pꝛęmia reſer⸗ uata. Juſte ſiqͥdẽ ⁊ ꝓuide diuina ſapientia ſeparauit tꝑs laboꝛis ⁊ pꝛemij.hic glaboę ramus: hic ſeruimus deo ⁊ mandata eius ſeruamus: vt in futuro ſeculo:id ẽ in clo⸗ rũ regno ęterna pꝛęmia capiamꝰ.Scire ef̃ debem fratres dilectiſſimi qͥd nobis ſci⸗ uadiuin (dicihdeie notnord getllene eſegecunt gcigicn ſioson Oalipep⸗ nalsnal ongCOſesnoon galchritiry uebona in gecgefaen mnaüpot⸗ ſalausante Gſantiun us: ub⸗ oporeſel lobeculuen lanorepe Albinuoat tp bonis Penogftis ehernini Celtefan ſuneniiedn Pymr Ni Ualeig Pnedeu del adee⸗ deioſpote kehinig poſtunde gua ſetzen trinelete lelnnenie nooſeſtll hhlazfre Neſtynn⸗ Mnnfan ſosſllann ſeginni 1Sdn naltin ſnu f lngs n ten .. uiteſcocstu⸗ n Dlaſtiin enten ic cktraamiew to⸗Quiriſene ngel aronſin o: tmormiin chid X enos ienes:it⸗. Usapienun li Wa: laſempos minnorbimni raiin ſleane enödatcſenkk ubonus cei. Sonnonidn mand lini Cpauachminft 6 nönignNen abitue Klle⸗ r. 4 .Oimste⸗ tanten pnuſtie ſiuuent . , , = gilk:ſiin tislnſen aſun ann ni mani Lnuſtin mihiit⸗ ot untuc⸗ uloitene, pin cn icintuß De verbis Apoſtoli ptura diuina cõmendat: id eſt futurũ eſſe liudiciũ dei:qð poſt reſurrectionẽ cõplebit moꝛtuoꝝ. Hoc eſt qð pꝛecipue chꝛiſtianos a gẽtili erroꝛe ſecernit:qꝛ illi hac tmᷣmõ vitãa eſſe credunt: ⁊ ideo ſine deo eſſe ⁊ diuerſis ipſam aiam tũc habebimus quã mõ habe⸗/ mus: ⁊ in hoc ipſo qͥ nũc induimur ſumus coꝛpoꝛe reſuſcitandi. Non em̃ ſic muta aia/ lia facti ſumus:nõ ſic equi ⁊ boues vt ęter / na moꝛte peream?: qꝛ poſtq; hic vixerimꝰ:. alibi iudicabimur:vt aut pꝛo pctis penas: aut ꝓ bonis oꝑibꝰ pmia ↄſeqmur ęterna. MNemo & frẽs mei chariſſimi de reſurrectöe deſperet:in q̃ chꝛiſtianoꝝ ſpes tota ↄſiſtit. Credite fratres apło pꝛedicãti:⁊ nihil de re ſurrectiõe dubitãtes:ad diẽ iudicij vos pj/ B parate.An foꝛte ſicut impij ⁊ increduli non . — „* putat fieri poſſe:vt a moꝛtuis reſurgamꝰ⸗ Plane dicat hoe qͥ oĩpotentẽ nõ credit eſſe deu: q hoc ꝓmittit futuꝝ: nos aut qͥ ſcimꝰ dei oĩpotentis eſſe virtutẽ:qꝛ ꝓmiſiſſe deũ legimꝰ ꝙ reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ faciat:nõ poſſumꝰde reſurrectõe moꝛtuoꝝ dubitare: quã ſe factuꝝ eſſe ꝓmittit:qͥ ⁊ opᷣs ẽ „7 meé- tiri neſcit. Sʒ te apello qͥcũq; ideli aĩio de reſurrectiõe dubitas:⁊ putas nõ poſſe moꝛ tuos reſuſcitari: Quid eſt ampliꝰ:ex nihilo holes facere qͥ viuãt:an eos qͥ facti ſũt atq; yvixert reparare poſt moꝛtẽ:? Vtiq; plus ẽ fa cere qð nunq; fuit:qᷓ; reparare quod fuerit. Quõ & impoſſibile eſſe dicis:vt deus qͥ ho minem foꝛmauit ex nihilo refoꝛmet? Quõ nos ſuſcitare nõ põt ↄuerſos in puluerẽ:qͥ ſi etiã in nihilũ rediremꝰ: facere poterat vt eſſemus: ſic ⁊ fecit nos eſſe:cũ antea nunqᷓ; fuiſſemus? Ita em̃ beatus apls paulus di/ xit.Sʒ dicunt aliqꝗ: Quõ reſurgũt moꝛtui⸗ 1.Corl.1. Quali aũt coꝛpoꝛe veniũt: Inſipiẽs tu qð ſeminas nõ viuificat᷑ niſi pꝛiuſ moꝛiat᷑:⁊ qð ſeminas nõ coꝛpus qð futuꝝ eſt:ſeminas: ſed nudũ granũ:vtpote rritici aut alicuius cęteroꝝ.Deus auũt dat illi coꝛpus ſicut vo/ luit:⁊ vnicuiq; ſeminũ pꝛopꝛiũ coꝛpus.No IlS incredule hõ de reſurrectiõe dubitare. Aui grana ſeminũ moꝛtua ⁊ putrefacta vi uificat per quę in hoc ſeculo viuas:multo⸗ ſſe ⁊ diuerſis magis teipſũ reſuſcirabit vt viuas in ęter, pctis atq; criminibus nõ metuũt inquina / num.Qui illa reparat quę tibi ſunt neceſſa ri: Mos vo ita ĩ hacvita ↄuerſemur:vt nos ad aliã pꝛeparemus:in qua ⁊ bonis bona: ⁊ malis mala retribuent᷑:ſicut dixit aplus: Om̃es nos manifeſtari opoꝛtet ante tribu nal chꝛiſti: vt recipiat vnuſqͥſq; ꝓut geſſit ſiue bona ſiue mala. Sicut hic mõ aſtamꝰ2 in eccleſia ⁊ nos inuicẽ pꝛęſentes aſpicimꝰ: ita etiã poſt reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ aſtituri ſumus ante tribunal chꝛiſti.hãc em̃ etiam ria: quõ teipſum nõ reparat ꝓpter quem ? alia reparare dignatus eſt:? Itaq; ſi velimꝰ ¶ ↄſiderare quę in iſto ſęculo videmus: diui/ ne adminiſtratõis oꝑa ſigna ſunt futuron. Tota ghuius mũdi adminiſtratio teſtimo niũ ẽ reſurrectõis futurę. Videmꝰcerte hbye mis tꝑe vł aduẽtu arboꝛes ſpoliari pomis: nudari folijs:ſᷣ eas rurſus verno tꝑe ſpeciẽ reſurrectiõis expꝛimere:ꝗᷓ pꝛimo quidẽ inci piũt turgere in gẽmis:tunc oꝛnari in floꝛi- bus:veſtiri⁊ folijs:⁊ poſtmodũ pomis gra uari. Interrogo te inſidelis hõ qͥ de reſurre ctiõe dubitas: vbi ſint iſta ꝗᷓ tꝑe qͥ de diſ⸗ poſuit ꝓducũt᷑: Dic mihi vbi latitãt ante· q́ᷓ; pꝛoducant᷑:quę nuſq; quidẽ vident᷑:p tũñ deus qui omps eſt ⁊ ea ex nihilo ↄdidit:ſe⸗ creta ſua vᷣtute ꝓducit:Hhinc iã ad campos ⁊ pꝛata reſpicite:ꝗᷓ ęſtate tranſacta herbis ſuis ſpoliant᷑ ac floꝛibus:⁊ nuda remanent ipſa ſpacia terraꝝ:ſed iteꝝ verni tꝑe reue/ ſtiunt᷑: ⁊ nouo vbiq; germine incipiẽte leta/ tur agricola.Certe herba ꝗᷓ ante vixit mo rit᷑: rurſus reuiuiſcit ex ſemine:ſic etiã ⁊ no ſtrũ coꝛpus reuiuiſcit ex puluere. Sʒ dicis o hõ incredule: Ideo credimus futun vt ar boꝛes ⁊ herbę ⁊ dia reuiuiſcãt:qꝛ illa iã fa⸗ cta cognoſcimꝰ. Vnde aũt cognoſcere poſ-⸗ ſumus qꝛ moꝛtui reſurgũt:cũ adhuc a moꝛ tuis nemo ſurrexerit?Quiſq; hoc dicis vel cogitas:audi patiẽter:⁊ intellige ſapiẽter. Igeo em̃ dũs noſter ieſus chꝛiſtus moꝛivo D luit ⁊ reſurgere:ne tu de reſurrectiõe dubi/ tares. Tamẽ quõ potes dubitare qꝛ nõ ſu/ mus reſurrecturi a moꝛtuis: cũ G̊ ꝓmittat deus q neſcit aliqñ mẽtiri: qͥ põt facere q c⸗ qͥd vult qꝛ opᷣs eſt: ⁊ implet oĩa ꝗᷓ ꝓmittit: qꝛ verax ẽ: ⁊ mendaciũ in eo nõ eſt: Et de⸗ dit nobis pius ⁊ miſericoꝛs dñs virtut ſuę pignus:⁊ grandi teſtimonio ſpem nobiſre ſurrectiõis oſtendit:qꝛ vnigenitũ filiũ ſuũ ꝓ nob hoĩem factũ ⁊ moꝛtuũ a moꝛtuis ſu⸗ ſcitauit. Ideo em̃ dñs noſter ieſus chꝛiſtus naſci ex hoie:id eſt ex maria virgine eſt di⸗ gnatꝰ ⁊ a iudęis cruciſigi ⁊ die tertia reſur⸗ gere: vt nos tali exemplo aĩati:reſurrectio/ nẽ ex moꝛtuis certiſſime crederemuſ:quã q . h 3 De verbis Alpoſtoli Bermo xxꝑVv nõ credit futurã: nec h̊ qͥdẽ credit ꝙ xpᷣs re / ſurrexit a moꝛtuis. Qui aũt dñm ieſum re ⸗/ ſurrexiſſe a moꝛtuis ↄſitet᷑:nec de ſua pote/ rit dubitare. Abſtinete & vos ab oĩ oꝑe ma lo:ab inimicitijſ:ab ebꝛietate:a foꝛnicatio/ ne:a furto:a ꝑiurio:a falſo teſtimonio: de/ tractiõe:qꝛ hęc oĩa odit deꝰ:⁊ eos qͥ iſta fa/ ciũt puniet in futuro. Eſtote aũt benigni: mmiſericoꝛdes: inuicẽ honoꝛẽ habẽtes: ⁊ ea e, attb. 16. ſp operãtes:qꝗ in ſanctis ſuis diligit deus: vr poſſitis cũ ſanctis eius ad ęternã ⁊ imoꝛ talem gloꝛiã ꝑuenire:⁊ viuere in ſecula ſę/ Amen. uloꝛ , Deeidͤ verbis Apli quibus in 2 ermon epꝛecedẽti:Gerimmo XXXVY atres chariſſimi: dũ diuia lectio legeret᷑: audiuimus btm̃ apłm ter⸗ intbbiliter nos⁊ ſalubꝛit᷑ admonentẽ. Sic em̃ ait: Om̃s nos manifeſtari opoꝛtet ante trbunal chꝛiſti:vt referat vnuſqᷣſq; ꝓ/ pꝛia coꝛꝑis ſui ꝓut geſſit:ſiue bonũ ſiuema lũ.Quã rem etiã dñs in euãgelio denũciat dicẽs: Filius hoĩs vẽturus eſt in gloꝛia ſua cum angelis ſuis:⁊ tũc reddet vnicuiq; ſᷣm opa ſua. Diligẽter quęſo attẽdite frẽs ⁊ me cũ pariter paueſcite: qꝛ nõ dixit qð reddat vnicuiq; ſᷣm miſicoꝛdiã ſuã: ſᷣ ̃m oꝑa ſua. Hic em̃ eſt miſericoꝛs:ibi iuſtus.Nã qð nõ ſtatim in pctõꝛes vindicat: patiẽtia eſt nõ negligẽtia.Hon ille potentiã ꝑdidit:ſᷣK nos ad pęnitẽtiã reſeruauit. Vnde valde timẽ- dũ eſt:ne quãto diutiꝰ expectat vt coꝛriga/ mur:tanto grauius vindicet ſi emẽdari no luerimus. Scire ⁊ intelligere debemus fra⸗ tres chariſſimi nihil nobis eſſe ſalubꝛiꝰ: qᷓ; vt dãnatis oĩm pꝛeęſentiũ reꝝ voluptatibꝰ: id potius cogitemꝰ qñ erimus de h̊ ſeculo trãſituri:vel qñ tabernaculũ coꝛꝑis vltimo die ſuꝑueniẽte depoſituri:⁊ iteꝝ illud reſur rectiõis tꝑe recepturi:vt cũ eodẽ recipiamꝰ B ꝓut geſſimꝰ: ſiue bonũ ſiue malũ.Et ideo rogo frẽs:vt quotidie cogitemꝰ quales eri mus in die iudicij: puriſſimis angeloꝝ cõ⸗ ſpectibus offerẽdi: ⁊ ęterno iudici rationẽ de libꝛis ↄſciẽtię reddituri: remotis oĩbus ꝓbatiõibus.Certũ eſt in die illa ipſũ ante ſe hoĩem ↄſtituendũ:⁊ ipſam ſui vitã in coꝛ dis ſpeculo demonſtrandã:⁊ teſtes ↄtra eã nõ defoꝛis aliqñ:ſᷣ intus de ipſa aĩia ꝓferẽ dos.Adijciẽda erũt nõ aliq̃ peregrina:ſᷣ ni miũ nota teſtimonia:id eſt oꝑa ſua. Oꝛdi⸗ nobunt᷑ ante infęlicẽ aiam pctã vł crimins ſua vt eã ⁊ ↄuincat ꝓbatio ⁊ ↄfüdat agni/ tio:ſᷣm illð qð ſcriptũ ẽ: Arguã te ⁊ ↄſtituã Ns. 45. te ante faciẽ tuã. Quicũq; ſe mõ dũ lʒ emẽ dare neglexerit: ante illũ cęleſtẽ plm pᷣmũ excepturus erit de ↄfuſiõe ſuppliciũ:⁊ aĩia ꝗ̊ mõ ꝑ pęnitẽtiã cõpendioſã trãſactas pctõ⸗ rũ ſuoꝝ putredines curare diſſimulat:ante illud tribunal metuendũ ſine vllo remedio i ꝑpetuo tartaro manebit.Quę cũ ita ſint: C bñ nobiſcũ ageret᷑:ſi iã nunc ſic pgniteremꝰ ſuꝑ malis nr̃is:quõ tunc ſine vllo remedio penitebimus ſi fęditates ⁊ ↄfuſiones nr̃fas quẽadmodũ tunc viſuri ſumus: ſic iã eas nũc videre ⁊ hoꝛrere poſſemus.O ſi iã nũc faciẽ peccatricis aĩę liceret oculis coꝛꝑis in/ tueri:⁊ ↄſciẽtię noſtre vultũ in oculoꝝ pſᷣſen tiã ꝑmitteremur adducere. Quod ſi liceret: nec dici põt:quãto ſtudio quãtoq; metu vꝛ geremur fędata cõponere: maculata terge re:vulnerata curare. IJdeoq; qꝛ non poſſu/ mus oclis coꝛꝑis:ĩſpiciamꝰnos inq;tũ poſ/ ſumus oculis coꝛdis: ⁊ vnuſqͥſq; ↄſcientiã ſuã ante ↄſpectũ interioꝛis hoĩs cõſtituat: Ipſi noſmetipſos caſtigemꝰ:ipſi nobiſcũ rõem de qͥtidiana ↄuerſatiõe faciamꝰ: ipſi nos accuſemꝰ qᷣtidie iudici nr̃o:⁊ dũ in hac carne ſumus ↄtra ipſã carnẽ auxiliãte dño quotidie dimicemꝰ:vincamus voluptates ⁊ delectatões nr̃as:vt nobis tꝑs illud ſpe/ ctatiſſimũ ac beatiſſimũ ęternę vitę ꝓ feli9 ci mactatõe ſuccedat: qñ implebit᷑ illud qð dñs dixit: Et erũt ſiles angeł.Et iteꝝ:Tũc Matth.22. iuſti fugebũt ſiẽ ſol in regno pfis eoꝝ. Pu/ Mattb. · tas qualis tunc erit ſplendoꝛ aiaꝝ:qñ ſolis claritatẽ habebit lux coꝛpoꝝ?: Tunc em̃ cũ ad iſtã btitudinẽ venerimus: nulla erit tri/ ſticia:nullus timoꝛ:nulla infirmitas: nulla moꝛs.Habebimus plenã btitudinẽ frẽs in ter illa imenſa beneficia dñi noſtri:vt nũi ceſſemꝰreferẽdo ei gratiaꝝactionẽ de btitu Zubalzreß Amlctan nreapia Cuid obat Penonidg niopnel ſatopnos yornund esdier Demnania Minanoel ſanetia m.. Niannide Asncc llirag T. Anpe Mriius AV. Auanci giicinr Konnaa Aune doßilen Minn Pluner cbols dine qua ſumus fruituri: coheredes effecti eius qͥ dixit: Venite bñdicti:ꝑcipite regnũ Mattb.ꝛ qð vobᷣ paratũ eſt ab oꝛigine mũdi: donã/⸗ te ipſo cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſęcu/ loꝛum Amen. M Erplicitus eſt liber Sermonũ de Ner bis Apoſtoli:diui Aureli Auguſtini: Baſileę:Anno dñi.M.cccc.xcuiij. Aninoye 14 Eh 6 N b Mtus Phtgrti nſl ücde An ihxe ureſcngiing eſneno tziſones f, nſunus:ſtiigg Memns Ofii⸗ macalsaps lündahrfen e Qosfitoe oqrienant ne. ealn e eog enon or n nosinchi nuſiſczn ans hois Mun igem ol vcli ſanöefnaaneßl tianiotüun umeaunüeti Qrmnezalnn is obis Noiuuſ⸗ jgemmenofi inpe⸗ nng ngelinlin⸗ ie ar “ der in ti poe Lu aͤi tusr altotni leiniui ibnctifin di⸗ imnii = = inint cberet alii nmun git Gne nitt galle nle dul — c a taln — = — = Vateriarũ ac lententiap Eye⸗ puenotandaꝝ in Sermonib? di⸗ ui Aurelij Auguſtini de Uerbis Aoſtoii:ſumnaria bꝛeuiiq; Anno⸗ poſuit. Sermone.xiij. R. t. Se hj. D. in fi. et. iij. F. = vpizj. K. un. Ambulare ᷣm carnẽ ⁊ ſᷣm ſpm̃ dd ſit. vj. F. Amicitia nullius eſt repudianda:nõ vt ſta tim recipiat᷑ ſᷣ vt recipiẽdus aptet᷑.xxj. E. Quid ꝓbat amicitiã verã.xxj.B. Nemo niſi ꝑ amicitiã cognoſcit᷑. xxj. E. Amicoꝝ mala firmius ſuſtinemus: qꝛ bo/ na eoꝝ nos delectãt.xxj.E. Amoꝛ mundi ⁊ amoꝛ dei cõpellit ſuos ama toꝛes diuerſa pati.xv. J. An. De anania⁊ ſaphyra vxoꝛe ſua.xxv. B. i fl. Anima nõ eſt pars dei neq; id qð deus eſt: ſed media inter deum ⁊ coꝛpus. xiij. E. et xxx. C. D. Aiam nihil ſatiat niſt deus. xvj. D. Aias in celis pꝛius ↄuerſari quidã dicũt: 2 un recipiẽdoꝝ coꝛpoꝛũ merita conſequi. l. C. D. E. Ar. A ma pign qus differũt. xii. k. ante me. Ar. rius quid ſentit de trinitate.. A. in ſine Au. Auarlcie grauis ſeruitus cui comes eſt vi/ gricia. xxii. B. C. D. CLontra auariciã inuehit. xxvj. N. Aurum eſt materia laboꝝ: periculoſa res poſſidentiũ.xxvj. A. Aurü tunc magis pdeſt cũ ↄtemnit᷑: nõ qꝛ ipſum ex ſua natura malum eſt: ſed eius abuſus.xxvj. D. Aurii inops deo diues eſt. xxvj. K. HZ Ba. „ Ebaptiſmo paruuloꝝ ↄtra pelagi * anos.xiiij.pꝑ tortůũ. 7 PBaptizari debere paruulos neme dubitat:ß de cauſa quęrit᷑.xiiij. A. peme. Baptiʒari quidã paruulos dicunt:nõ pꝛo/ pter ſalutẽ aut vitã ęternã: ſed pꝛopter re gnũ cęloꝝ.xiiij. A.in fine.et. D. Alij rurſus non baptiʒatis ex miſcðia ⁊ iu / ſticia ↄcedũt ſimul ⁊ vitã ęternã ⁊ regnum cæęloꝝ:quos pariter ſm nſcripturas refellit Bba pater d ſit:⁊ cur apłs vtruq; Aculeus moꝛtis qͥd ſit: ⁊ qñ ceſſa/ dam cur fecit ſibi ſuccinctoꝛia ð folijs fici xiii. . O. E. 5, S. b. Non baptiʒzatis ideo regnũ ceęloꝝ nõ dari volũt:qꝛ dñs dixit:Miſi quis renatus fue rit ex aqua ⁊ ſpũſancto ⁊c᷑.xiiij.E.iĩ me. Baptizandi ſunt paruuli ⁊ ad verba offe⸗ rentiũ ſanãt᷑: ſicut ad factũ alienũ vulne⸗ rabant᷑.xiiij. S. x.A. imn me. Baptizari cur debeat natꝰ a fidelibꝰ iã ba / ptizatis.xiiij. K.AD. Vtrũ baptiʒari debeat infans ante diem octauũ.xiiij.MH. Baptiʒari cur opus habet infnas etiam natus a fidelibus pui non peccauit. viij. E. x. A. B. D In baptiſmo cuncta peccata dimittunk: li cet infirmitas peccãdi remaneat. Ser.ij. D. et. vj. FꝓF. Ante baptiſmũ cur cathecuminus aliqus⸗ do moꝛit᷑:⁊ viuens ſcelerate in fine bapti/ zetur.xx.D. in fine. Beatꝰ eſſe nemo põt niſi a ſolo deo. xiij. D Be. Beati quales erũt.xxxv.C.in fi. Beatitudinẽ quomodo philoſophi diuer ſi imode poſuerũt.xiij. F. E calumnia nõ faciẽda.xxiiij. H. Ca. Caput noſtrũ ẽ chꝛiſtus ⁊ nos coꝛ/ pus eius.xiiij j. F. Carnẽ humanã nõ eſſe creaturã dei quida ↄtendunt.xxvj. D. Cum eſſemus in carne paſſiões petõꝝ quę legẽ erant operabant᷑ in mẽbꝛis noſtrtis yt fructiſcarent moꝛti: quomodo intelli⸗ gatur. iiij. A. B. C. Carnis noie quid neligat. iiij. D. Scio ꝙ in carne non habitat bonüũ:quõ i in⸗ telligatur. vj. F. Di fm carnẽ vixeritis moꝛiemini: qus intel ligat᷑.xiij. D.in fine.E. F. Carnis facta moꝛtificanda ſunt ſ⸗ pu⸗ dei nõ ſpũ noſtro.xiij. G. In carne exiſtetes quõ dicant᷑ nõ poſſe pla cere deo:⁊ qͥd ſit eſſe in carne.vj.G. Caro peccati ⁊ ſimilitudo carniſ peccati dit ferũt:⁊ quõ chꝛiſtꝰcarnẽ verã habuit ſine peccato tñ.vj. D. E. viij. A. B. xiiij. F. er Be. ðin me. xx. A. in ſ. Carmnalis ⁊ ſpiritalis quomodo aliquis di/ catur. v. DOD. Charitas dei diffuſa ẽ in coꝛdibus noſtris Cha. e ſpmſanctü: exponit.xv. J. Bonoꝝ tria ſunt genera: 7 quę.xiij. E. Bo. ʒ—— Annotatio Charitas nõ anguſtiat᷑. YObidẽ. Charitas ad hoc creſcit vt ęterna permane at. xiij. R. in me. Ce. De ceciliani purgatiõe ⁊ trina abſolutione in pᷣſentia ſeptuaginta epoꝝ ⁊c.xxij.E. F Celeſtinianoꝝ erroꝛ qͥs ſit.xxix.A.in me. In ceęlũ quõ nemo aſcendit niſi filius hoĩs 4 ve celo deſcendit.xiiij.F. Ceruoꝝ cautela cõmendat᷑.xxj.A. cir. Nos ſumus circũciſio qͥ ſpũ ũ ſeruimus deo: quõ intelligat᷑.xv.A. Circũciſio cur fiebat die octauaꝛ cultris pe trinis.xv. B. la. Clamoꝛem coꝛdis qᷓ; oꝛis deus plus aduer tit.xiij. EK. De claudo mendicãte ad poꝛtã ſpecioſam quẽ petrus verbo curauit.xxvj.ꝑ totũ. cre. Creaturę om̃is quadruplex cõditio. xxvij. A.in me.et. D. Poſ. e credere in chꝛiſtü dei eſt donũ nõ ex nobis. ij. C. D. E. Qui credit in filiũ quomodo habeat vitã ęternã: ⁊ qui nõ credit iam iudicatus dica tur.xiiij.. Qui credit in me etiã ſi moꝛtuus fuerit vi⸗ uet: quõ exponit᷑.xxxiij.A.in me. Quõ aliqui credunt ⁊ nõ credũt.xxvij. D. Cru. Crux chꝛiſti cõparat᷑ naui.ij. B. circa pᷣn. Crucis latitudo:longitudo: altitudo ⁊ pꝛo fundũ qͥd figurãt.vij. B. C. De crucis figura ⁊ laude.viij.C. Com. Cõmunia debent eſſe oĩa quibus eſt cõmu nis fides.xxv. A. BD. Con. Concupiſcentias carnis habere quandoq; eſt vtile: exẽplo apłi.iij. E. et. v. B. ifl. C. De ↄcupiſcentijs carnis qñ erit perfecta vi ctoꝛia.iij. F. B. et. v. O. Concupiſcentiã nõ cognoui niſi lex diceret nõ ↄcupiſces: quõ intelligat᷑.iiij. C. Aliud eſt nõ ↄcupiſcere ⁊ aliud poſt ↄcupi/ ſcentias nõ ire.v. D. vj. F. Concupiſcentia carnis nõ nocet 50 ei non ↄſentiat᷑.v. G.vj. F. De concupiſcentia carnis aduerſus ſpiritũ ⁊ ſpiritus aduerſus carnẽ.iij.iiij v. per to tum. . vj. A. xij. B. C. D. Concupilcentię noie qͥd inttelligat᷑ vj. A. M ↄcupiſcentia ſit oꝛigo oĩs pcti. Ibidẽ. LConcupiſ. centia cur eſt in mẽbꝛis: 1 debe mus eas potius velle nõ habere q; habe⸗ re:e ſolus chꝛiſtus eas ſanat. xij. C. . Econcupiſcentijs non eſt obediendlh i,. D. et. xij. D. ↄcupiſ. centijs nõ obedimus dei eſt do⸗ nãtis nõ nf̃ę foꝛtitudinis.xij.D.circa pᷣn. Om̃is qui cõſitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne ve niſſe ex deo eſt:⁊ om̃is qui nõ cõſitetur i ie ſum chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo nõ eſt quõ intelligat᷑.xxx.et.xxxj.per totũ. ÆOR multi cõſitent᷑ chꝛiſtũ verbis ſed factis negant.xxxj.E.et. F.in fine. 18 Conſiteri nemo debet cauſa hüilitatis pec cata quę nõ fecit.xxix.C. Cõfeſſio humilis ſi anat. xxix. E. circa pꝛin. Coꝛ deus interrogat nõ manũ.xix.G. De coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine chꝛiſti.ij.A. Coꝛpus chꝛiſti tũc ſalubꝛiter ſumit᷑ ſi qð in ſacramẽto viſibiliter ſumit᷑ in ipſa verita te ſpiritaliter mãducat᷑.ij. A.in fine. q ſunt in chꝛiſto.vj.A. ptis: aliud ex pꝛomiſſis.xvj.A.in fi. Debitoꝛ aliter eſt deus aliter hõ. IJbidẽ. Debitoꝛes ſumus dei ⁊ debitoꝛes habem pꝛoximos.xxix.D.E. Hebitoꝛes ſumus nõ carni vt ſᷣm carnẽ vi⸗ uamus ⁊c.quõ exponit᷑.xiij. C. D.E. F. Dedicatio: vide infra domus. Defoꝛmitas xpᷣi nfa eſt pulchꝛitudo.xx.D. Defuncti vtrũ ſint ploꝛãdi:⁊ quibus ſufra gijs iuuant᷑ ⁊c̃.xxxij.per totũ. In defunctoꝝ celebꝛitate ſunt duo cõſide⸗/ randa:ſcʒ quid ſperandum . quid timen/ dum.xxxi. AA. Delectatio mentis pꝛeponenda eſt delecta tioni carnis.xvij. B. C. D. Delitię tempoꝛales qᷓ tranſi toꝛie ſint. xxiij A. in me. et. C. Deſperare de ſalute ſua nemo debet cũ vi⸗ deat ſaluatos qͥ interfeceruùt auctoꝛem ſa/ lutis.ix. B. Deus qᷣd ſit ⁊ q; ſit incõpꝛehẽſi bilis. j. . Deus nõ eſt coꝛpoꝛeus.xvij. . Deũ vnũ ſic fides catholica pꝛeędicat vt ſteria trinitatis pariter fateat᷑.j. A. Didragma quid ſit ⁊ cur illud chꝛiſtus ſol / di⸗ uit. vj. D. in fine. Dies dñicus vnde nomẽ accepit. xv. B. Dies malos non faciunt niſi malicia 1mi / ſeria. xxiiij. A. Digitus dei qd ſit:⁊ cur lex digito dei ſcri⸗ Vomodo nihil damnatõis eſt his ꝛᷣa. S aliud eſt debere ex mutuis acce e. m nei de diteauin „Eeden Ponu⸗ gau datiabi Ppunſett Puuntegeiſe Dlletogcb Laeſa . laemg Ne Upꝛne, . 6, Detpentus A. uEenoſfmnen fns pr Acenoßfnit ſhikusarcte . (ſpiatest in Eere ppꝛieq heChieveipnde⸗ aupi. olco quoe ſeturgueren fnmckbun⸗ epelena⸗ Sraceckte 6. Ceqgudw wi A. 4u Eunonius en Ceegliepon osſolan Eunnen Uri.Lat Narglisd Ai OAan 1 goꝛſod 1 netken Ab. Anmn Mir A hckgreie Gky ſn gedeh umet. iisgliti areni⸗ müürezs ſe⸗ ſne uie⸗ calſabii zileer W nclit Ahinn ineitin rimkafur ai i Tii i Mmnarössckte mn.. Dõ s . Ani. s ürrdo s Saniſtfnani⸗ Gat n L.de ndonds. huccridnd id gibuit⸗ igaloti. mueſunndioit rmduntaltnie Gonechra AOND. mini E ummli . el D iucli, . tinh⸗ nn, s t debttes dir precipuarum ſe ententiarũ pta perhibet᷑. vj. B. C. xiij. J. Diſcere a chꝛiſto qͥd debemꝰ.xij.E. xxij. C. De diuite cuius ager vberes fructus attu/ lit:⁊ de diuite epulone.xix.B. C. po. Oe ſolus deus docet hoĩes.iiij. A. Domus dei quę nos ſumus modo ędiſicat 7 qñ dedicabit᷑.iij.A.in fi. B. C. xx. A. Honatiſta qd de xpᷣo ſentit. xxxj.D.i fl. E. Doꝛmire qd ĩ ſcripturis ſigniſicat.xxxij. A. Dulcedo qdã bona eſt ⁊ ꝗdã mala.iiij.E. la ruga.xxix.B. C. D.E. Eccleſia eſt in toto oꝛbe diffuſa nõ in parte.xxxj. D.in fl.et.E. Eg. Deſperatius egrotat qui ſe neſcit egrotu. ix. A. B. Ele. Elemoſyna non eſt facienda de iniuſtis ac/ quiſitis.xix.D.E. Ad elemoſynã faciendã hoꝛtak. xxij. D. Chꝛiſtus cur elegit piſcatoꝛes ⁊ idiotas: et nõ ſapiẽtes ⁊ potẽtes.xxvij.C.poſt me. Em. Emere ꝓpꝛie quid ſit.xxiiij.B. Epi. Epicurei vnde dicantur 7 que ſi ſit eoꝛum ſe⸗ cta.xiij. F. Epiſcopũ quõ opoꝛtet eos qui cõtradicũt redarguere.xix.A.et.E.circa pꝛin. Er. Errare eſt humanũ: ſed diabolicũ eſt in er⸗ roꝛe perſeuerare. xxij. F. in me. Erroꝛ qñ eſt tolerandus.xiiij.H.in fi. Eſ. Eſſe quadruplex in om̃i re creata reperitur xxvij. A. B. Eu. Eunomius qͥd de chꝛiſto ſentiat. xxxj. . Ex. Exeguie pompoſe nõ pꝛoſunt moꝛtuis ſed viuos ſolant᷑.xxxij.A.in fi. Exrequie quõ pie ſint adhibendę defunctis xxxij.C. et.xxxiij.A.in f. In exequijs Dn ſunt attendenda et que. xxxiij. A. cio: ſed quod nolo malũ hoc ago: uõ exponit᷑.v. B. C.E.et.xij.B. Iopſe fecit nos 7 non ipſi nos: exponitur. xj. A. B. C. Jallere boni nolunt: falli aũt nec boni n nec mali. xxx. A. in me. Fi. Eidei catholicę eminẽtia.. B. in f. Fides eſt credere qð non vides:cuius mer ces eſt videre qð credis.xxvij.A. Fides eſt maximũ dei donũ: ipſa pꝛę⸗ cedere debet intellectũ. rxvij. 2 A. et. . B. . in medxio. Ccleſia quomõ dicit᷑ eſſe ſine macu On enim quod volo bonũ hoc a N Fides ⁊ veritas vel ſpẽs differũt. xx. C. . Fides cõcepta quomodo nutrienda eſt vt perſiciat᷑.xxvij.D. Fides imperfecta quomodo cognoſcatur a perfecta:⁊ quando perfſiciatur:exemplũ de fide petri ⁊ demonioꝝ.xvj.C. D. E. Fides quę per dilectionẽ operatur non eſt ſine ſpe.xvj. D. Fides cum ſit inuiſi bilis viſibilibus tamẽ melioꝛ eſt:exemplũ de ſeruo turpi ⁊ fideli ⁊ pulchꝛo inſideli.xvij.C. D. gides plus fulget q; aurũ.xxvj. A. B. Fides petri ⁊ demonioꝛũ differüt. xxxj. G. xiij. D.in fl.xvj.K. Nunc manent ſides ſpes charitas tria bee cc.exponit᷑.xvj.C.in fi.D.E. Fidelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus: qqm̃ chꝛiſtus ieſus venit in hunc mundũ peccatoꝛes ſaluos facere: quomodo expo nitur. viij. ix.et.x.per totũ. An nõ habeat poteſtatẽ ſigulus luti ex ea⸗ dem maſſa foꝛmare ⁊c̃.xj.lh.in me.J. · De filio dei quõ ſentit Arrius.xxxj.B. C. quid Eunomius ⁊ Sabellius: quid SFo/ tinus ⁊? Donatꝰ. D. E. quid Pelagiꝰ. F. Hhic eſt filius meus dilectus in quo mihi be ne cõplacui:quõ intelligat᷑.xxvij. C. Filius hominis quõ aſcendit in celũ qᷣ de cęlo deſe cendit. xiiij. F. A foꝛnicatione maxime retrahit conſide- For. ratio dignitatis noſtrę ⁊ pꝛęſentia dei: et coõm inatio ſupplicij e eterni. xviij. A. B. * *△n* QR deus flagellat omnẽ filiũ quem recipit Fla. quõ exponit᷑.xxiij. B. in fi. Fraternitas xpᷣi maioꝛ ẽ qᷓ; ſanguis. xxv. Fra. Furtũ cõmittit qͥ inuẽtũ nõ reſtituit.xix.?F Sur. Egratia dei ⁊ libero arbitrio.Ser. SGra. xj. A. B. C. D. De gratia dei cooperate libero ar⸗ bitrio. xiij. G. in fi. et. H. in ſi. Stꝛatia dei ideo qͥdã dicũt aponi libero ar/ bitrio vt faciliꝰbonũ pſiciat: Exẽplũ de re migãte ⁊ veliſicãte.xiij.h.in me. et. J. Gfa dei cedit oĩa bona merita nf̃a.xv. HP Gꝛatia dei non ſaluat hoiem ſine volunta/ te hominis ipſius.xv. . Gꝛatia dei ſumus ſaluati ⁊ nõ ex nobis. ij. C. D. E. et. xj. J. HGꝛatia dei qͥd ↄtulit nobis.iij. A. De gfa dei nos pꝛęueniẽte.x.C. et.xj. h. b 5 Annotatio Ante iudiciũ noſipſos iudicare debemus 4 gratie dei totũ tribuere debemꝰ qð ſu⸗/ mus 7 poſſe umus. YJbidẽ. maioꝛ gratia eſt ꝙ chꝛiſtiani ſumus q; hoĩes ſumus.xj. C. D. „ deambulat. iij. A. Mhabitatiões due ſi unt poſt hancvi tam ⁊ quę.xviij. B. in fi. Ho. Homo bene conditus eſt ſed a ſerpente vi⸗/ tiatus.xiiij.H. in fi. Homo factꝰ eſt nõ ipſe ſe fecit. xj. A. B. C. Homo ãqlis factꝰ eſt a deo ⁊ qlis a ſe. xj. B. Homo vt fleret hõ ⁊ nõ bꝛutũ animal:chꝛi9 ſtianus nõ paganus: non hoc meruit. xj. Homo pticipat cũ oĩbꝰ creatis:⁊ in quo il⸗ lis eſt pꝛeſtantioꝛ.xxvij. A. B. Homo ſicut creatoꝛe opus habuit: ſi caſal⸗ uatoꝛe.xxvij. A.in pein. Homo chꝛiſtus non hoc meruit vt a verbo ſuſciperet᷑.viij. B. he. heęredes ⁊ hereditas dei ſumꝰ. xiij. k.i fi. Contra hereticos et ſciſmaticos agit.xxij. E. F. et.xxix.per totũ. Heretici multi ↄfitent᷑ chꝛiſtum in carne niſſe ⁊ tñ errãt.xxx.E.et.xxxj. . Hhereſes plures de xpᷣo. xxxij. B. C. D. E. F Heęretici nõ ſunt in eccleſia.xxix.B. in fl. ct. D.circa finẽ. hu. Humanus ſermo ⁊ fidelis quẽ ẽ̈ apls pꝛędi- cat quis ſit. viij. ix. et.x.ꝑ totũ. Humanũ dico ꝓpter infirmitatẽ carnis ve ſtrę ⁊cc.quõ intelligat᷑.xvij.E. F. Je. ſus interpꝛetat᷑ ſaluatoꝛ: 1 qᷣbus i eſt ſaluatoꝛ.viij. E. Jg. gnis inferni non omes ęqualiter toꝛquebit. xviij. B. in fine. Heus quõ dicit᷑ quoſdã ignoꝛare.v. F. melioꝛ eſt ſidelis ignoꝛantia temera/ . ria ſcientia.xx. B. in fine. & In. War inſirmitas i duob ſi vno ace d at tꝑe ſe nõ ferunt.xxj. B. Inſirmitas ꝓximi eſt aliquãtulũ ſuſcipien da ad auxiliũ ñ ad ęqlitatẽ miſerię.xxj.C. Iniqᷣtas qbus dñat᷑ ⁊ qũ.xij.ꝑ totiI. Intellectus differt a rõne.xxvij. B. Inuentio eſt reddenda: cum exẽplo cuiuſ/ dam. xix. F. Ju. Judiciũ ꝓ damnatiõe ponit᷑. xiiij. H. Quales in iudicio erimus quotidie cogita re debemus. Xxxv. D. Eus quomodo habitat in nobis 7 ⁊ fedata cõponere.xxxv.C. Citius pꝛoximoꝛum mala q; bona iudica/ mus. xxj.E. F. Judiciũ temerariũ cur ſit vitandũ.xxj. D. Judicia dei occulta ſunt ⁊ inſcrutabilia:et qre. vij. C. E. xj.h. J. xiiij. D. xx. 2. R 4 vd9 In iudicio reddet vnicuiq; ſm opera non ſᷣm miſericoꝛdiã. xxxv. A. De iugo chꝛiſti ſuaui tollẽdo. xxij. C. Nolite iurare omino: neq; per celum neq; per terrã ⁊cc.Et quod dominꝰ ait:Dico aũt vobis nõ iurare omino ⁊cc.quomodo intel/ ligat. xxviij. per totũ. Jurare nõ videtur eſſe peccatũ ſed peiera/ re: quia legimus deum a ſanctos iuraſſe. xxviij. A. De eo qui Higs um iurat quod putat eſſe ve⸗ rum.xxviij. B AMultoꝛum plura ſunt i iuramẽta q; verba. Ibidẽ in ſine. Venꝝ iurãs vtrum peccet: 7 hõ difficulter iurat ſine pctõ: nõ ſic deus.xxviij. C. D. & falſa iuratio exitioſa eſt:vera periculo⸗ ſa:vᷣ nulla ſe ſecura. JObidẽ. D. In neceſſarijs veꝝ iurare nõ eſt peccatuz: exemplo apli.xx viij. D. et. lh. An ſit iuratio quando dicitur: per deũ:aut teſtem deum inuoco:aut per animã meã. xxviij.E. Plures t timent iurare per filios ſuos 1non . per deũ. Ibidem. Falſum iurãs ⁊ ſi coꝛpoꝛe viuit in aĩa tamẽ moꝛtuus eſt ⁊ punit᷑.xxviij. FYX. Cum iurare non ſit peccactũ ſed periurare: cur apoſtolus pꝛohibuit dicẽs: Ante ola nolite iurare. xxviij. G. H. J. Jurandi ↄſuetudo nõ facile ſuperatur niſt cuſtodia linguę ex timoꝛe dei: ⁊ ꝙ nõ ex/ cuſat oↄſt uetudo. xxviij. G. et. J. 3 n neceſſitate cũ nobis alias nõ 6 credit᷑ iu- rare licet:ſi aũt credit᷑ ⁊ nemo exigit vix a iurio ſanus es.xxviij. hh. An peccet qͥ iuramentũ exigit ab eo quem . neſcit falſum iurare.xxviij.h.in me. De his qui per deos falſos iurant: aut ſu / per lapidẽ:⁊ ſe periurij crimine nõ teneri putant. xxviij. J. ante me. Hei in iurãdi ↄſuetudinẽ alids labakf pꝛoxi⸗ mus:pꝛoximũ admoneat. Ibide. N lteine ni Conn⸗ uenuf iktanu Au zdiammu VUteinuene metlee cikian Niiſn edeitöſi kcndei nobis 65 p. ante Zuſicaave dumilun tſocetate tellgek ty Cunkmus ſticiz ur⸗ i Beri Oruſiaſt (qsprnus Scogsiuſti Larius ſi i4. OQaude⸗ nan pe. Qliteee hete.. Qono⸗ anine e Dedecen ßaen ſohikeer . . enye tüͤeuang Zinfne. lervonen ünſtne hun lmnte Lerßet non⸗ Qudſt homins Dentl gulgt Miigedene. A Nen Eptandi l ann 4 3 N iün enneinm ni Dori Kggonoteint⸗ Denüſelcon Nſongos une god uuclene 1 igbödifale deus wii.. Gehkrcnpenul .. renöckpaung ab. cinrgg in utperannine, Kiosſddt e fiinun mi . güͤͦſ un Anirni nan 5 49 „. 34lus0 ki vn. b. is vosi M un 6 ſie⸗ 1 le. h euigt e gien precipuarum ſententiarũ Zul. Juſticia dei ꝗᷣ ſit.ij. E. circa pꝛin. Contra eos qͥ dicũt: ꝙ hoĩes ſumus a deo habemus:ſ iuſticiã a nobis.xj.B. Juſticia tua ſicut montes dei qͥd ſit. vj. E&. Quõ dicimur iuſticia in chꝛiſto. xv. A. 4 Vt ⁊ inueniar in illo nõ habẽs meã iuſtici am ꝗgex lege eſt: ſed illã que ex ſide eſt ieſu chꝛiſti:quõ intelligat᷑.xv.D.E. F. G. hh. Juſticiã ſuam volentes ſtatuere:quõ iuſti/ cię dei nõ ſint ſubiecti.xv. H. Juſticia dei ſine voluntate nr̃a eſſe pöt: b in nobis nõ põt niſi per voluntatẽ noſtrã xv. Hh. ante me. Zuſſtici quę ex deo eſt in fide ad cognoſcẽ/ dum illum: ⁊ virtutem reſurrectiõis eius ⁊ ſocietatem paſſiõis illius: quomodo i. in/ telligat᷑.xv. J. Cum ſimus iuſtiſicati gratis: ipl. a tamẽ iu⸗ ſticia cur adhuc in nobis imperfecta ſi ſit. xvj. B. xvij. A. ꝛ iuſticia ſit ꝓpter ſe amãda ? delectat: qs pꝛimus gradus eius.xvij. B. C. D. Scöus iuſticię gradus qͥs ſit.xvij. E. Tertius ⁊ ſũmus iuſticie gradus quis ſit. xvij. F. A aliud ẽ amare iuſticiã 2 aliud timere g nam. xix. G. Qui te creauit ſine te: non te iuſtifcabit ſa, ne te. xv. h. Vomodo chꝛiſtus dicitur lapis an gularis. xiij. R. ante me. De illo qͥ incidit in latrones.ij. D. Quomodo laudat᷑ peccatoꝛ in deſiderijs animę ſuę.iiij.C. Xe. De decem lepꝛoſis curatis: ⁊ vno gratias referente.x. A. et. C. in fine. LCex ſubintrauit vt abundaret delictũ: ex/ ponit᷑:⁊ de eius vtilitate. iij. 5. S. vj. B. xiij. C. Legem veterem dicunt manichei contra/ riã euangelio ⁊ non datã per moyſen. iiij. A. in ſine. P. C. xj. F. Lex non eſt mala 90 malũ pꝛohibet. i iii. PB. iin fine. et. F. Lege humana plura licite perpetrant᷑:quę diuina lege pꝛohibent᷑. iiij. C. Lex ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis: exponit v. D. xij. A. B. Quid ſit legi dei condelectari fm interioꝛẽ hominẽ. v. F. vj. A. Abente ſeruire legi dei:carne autẽ nelegi bert quid ſit.v.E. Qualis ſit lex pcti in mẽbꝛis: 40 qñ ſu/ perat᷑. iij. iiij. v. vj. per totũ. SS Lex ſpũs vitę in chꝛiſto quõ liberat a lege pcti ⁊ moꝛtis.vj.B. . lex pctĩ ⁊ moꝛtis nõ dicit᷑ illa ꝗᷓ q̃ p moy/ ſen data ᷑: ⁊ cur data ſit quę non liberat. Ibidẽ.et.xiij.B. Cur ſcripta ſit in tabuklapideis: data die quinquageſimo poſt celebꝛationẽ phaſe ⁊ tranſitũ maris rubꝛi:⁊ de ↄcoꝛdia ac di / ſtatia pleb legis vtriuſq;.vj.C.et.xiij. J. Q impoſſibile erat legi in quo inſirmaba- tur per carnem: deus miſit filium ſuũ i in ſi militudinẽ carnis:exponit᷑.vj.D.E. Lex vetus cur dabat᷑ quę nõ potuit viuiſ- care.xj.E. xiij. B. C. Lerx data ẽ ꝑ moyſen:gr̃a rventas p ieſum chꝛiſtũ:exponit᷑.xj. F. G. Lerx vetus comparatur baculo heliſei fi non viuificanti.xj.HD. Lex fruſtra minat᷑ qñ iniqᷣtas dſiak. xij. A. Lex peędagogus noſter fuit in chꝛiſto c. ex ponit᷑.xiij.C. Lex bona ẽ legitie ea vtẽti: exponit᷑. Ibidẽ Legẽ fides implet nõ no ſtrũ libeꝝ arbitriüũ Ibidẽ in me. Alter alteriꝰ onera poꝛtate ⁊ ſic adim plebi tis legẽ xpᷣi:exponit᷑.xxj.et.xxij.ꝑ totũ. Libero arbitrio qͥdã nimiũ tribuẽtes erra/ ⁊4. uerũt a via iuſticię.ij. B.in fine.et.. der arbitrij vires adam peceando ami⸗ ſit.ij. D. Liberũ arbitriũ ſic habemus vt tñ egeamꝰ gra dei. vj. G. in fine.xiij. G.in fine.et.N De libero arbitrio. Ser. vij.et.xj.ꝑ totũ. Quantum valeat ſine gratia dei :oſtendit᷑ xj. B. xij. A. & ex libero abitrio ſe quidã ad chꝛiſtü ve nire gloꝛiant᷑.xij.E.in fine. Per liberum arbitrium homo cadere po⸗ tuit non autẽ reſurgere:exemplũ de hoie intemperanter viuẽte.xiij. B. Per liberũ arbitriũ ſe qͥdã bonũ poſſe age re dicunt:licet cũ difficultate:ſed awoſita gfęa facilius.xiij.hh.in me.et.J. ex libero arbitrio nihil boni agere pol⸗ 7 ſumus ſine gratia dei:ſed bene malum: ⁊ ꝙ liberum arbitrium pꝛopꝛie nõ ſit niſi in bono.xiij. h. in fine. liberũ arbitriũ cooperat gratig:et Sla libero arbitrio.xiij.H. J. Littera occidit:ſpiritus autẽ viuiſicat: ex⸗ Annotatie In mundum chꝛiſtus venit qui nuſch de⸗ wo. ponitur. iij. F. H. wa. Alum non eſt malu natura ſed⸗ vi⸗ m tieo. xxx. C. D. . Mala pꝛoximoꝝ ſunt toleranda: 7 AMWali perl⸗ equunk bonos nõ facto tantum ſed moꝛibus.xxiiij. A. Aanichei ponunt duas naturas:vnã bo/ nam ex deo: alteraʒ malam ⁊ ex gente te/ nebꝛarum: quod defendere volunt ex ver bis apli.vj.G. xj. F.xij.C. xiij. E. xiiij. bH in fine. xxvj. B. et. D. xxx. B. C. D. E. Martyri iniuriã facit qui ꝓp martyre oꝛat. xvij. A. in me. MWe. Mediatoꝛ vnus eſt: ſicut vnus eſt deus: t quoꝝ·xiij. D. Medicus magnus chꝛiſtus aduenit: cu totus mundus iacebat ęgrotus:qui ſolum ſanitatem: ſed ⁊ mercedem donat. xiij. A. B. et. E.in fine. AMedicus ad qd diligit ęgrotũ.ix. C. Non ẽ opus medicus ſanis vel male habẽ tibus:exponit᷑.x.A.in fine.B. D Neſcitis quia coꝛpoꝛa veſtra membꝛa ſunt ſpirituſſancti:Zollens ergo membꝛa chꝛi ſti:faciam membꝛa meretricis:exponitur xviij. A. E. Mentiri bumilitatis cauſa nemo debet. xxix. E. MWo. Quis me liberabit ð moꝛte coꝛpoꝛis huiꝰ: exponit᷑.v. G. in fine. hh. Cui vult miſeretur: ⁊ quem vult indurat: exponitur.xx. B. C. D. Moꝛtem coꝛpoꝛis quidam S timent 6 animęe. xviij. C. D. E. Moꝛtem quidam differunt non effu/ giunt. xviij. E. AMoꝛs iuſtoꝝ comparat᷑ ſomno. xxxij. A. Moꝛtẽ hoꝛret nõ opinio ſ̃ natura. xxxij. A De moꝛte amicoꝛũ triſtari naturale eſt: ſed ⸗ debet vincere in nobis ſpes reſi unectioig⸗ xxxij. A. C. xxxiij. A. C. Aoꝛtuis non pꝛoſunt pompeę exequiarũ. Ibidem. Aoꝛtuis quibus pꝛoſt unt oꝛationes ⁊ ele⸗ moſyng. xxxij. B. Aoꝛtuis quomodo ſit cura ſepeliendi ex⸗ hibenda.xxxij.C.in me. Aelius eſt dolere moꝛtẽ amicoꝛum ; nõ. xxxiij. B. Moꝛs non eſſet ſi peccatum non peecellil⸗ ſet. Jbidem. eſt. viij. A. In mundũ cur chꝛiſtus venit. ix. A. M„M 2n5 ſint dus naturg ſibi contra / — See dus erant in chꝛiſto. viij. B. na. Mon omnis qui negat: verbo negat. xxrj. ne. E. et. F. in fine. Quomodo chꝛiſtus nota fecerit om̃ia diſci ci SS quę a patre audiuit:cum tamen di/ cat: Multa habeo vobis dicere: b nõ po eſtis poꝛtare modo.xx.C. D. nit᷑.xxj.et.xxij.per totũ. QAQusę ſint onera paoximoꝛũ ⁊ quẽ/ admo poꝛtanda. xxij. A. OQQ alia ſint onera pꝛopꝛia in quibus quil/ q ſuum poꝛtabit:alia in quibꝰ pꝛoximũ. xxij.A.poſt me.et.E. De diuerſis oneribus ſub quibus huma⸗ num genus poꝛtat: quoꝛum pꝛimum eſt auaricia.xxij. B. C.ſecũdum paupertas . ⁊ diuitig. D. tertiũ hereſes. E. F. QA aliud eſt onus paupertatis:aliud diui/ tiaꝝ.xxij. D.in fine. Venite ad me qͥ laboꝛatis ⁊ onęrati eſtis: exponit᷑.xxij. B. C. Oꝛationẽ dominicã vere nobiſcũ heretici GSr. nõ oꝛant. xxix. D. E. Chꝛiſtus oꝛans pꝛo peccatoꝛibꝰ ſi ſit exau / ditus.ix.B. Cur oꝛantes non ſemper exaudiuntur. ii. E. v. C. in fine. Oꝛatio beati Auguſtini quã dicere cõſi ue⸗ rat poſt ſermones.iij. in ſfne. Oꝛnamenta coꝛpoꝛis quantomagis appe⸗/ tuntur: tãto ſunt detrimẽta pominis in / terioꝛis.xviij. B. Hariſcei qui dicant᷑.xv.C. Paruuli cur quandoq; moꝛiantur Na. ante baptiſma ⁊ damnetur cum ta men ipſi non peccauerint.vij. D. E. xj. HH in me. xiiij.D. Paruuli etiam nati a fidelibus contrahüt peccatũ oꝛiginale. viij. E. in ſine.x. A. B. Cur baptiʒãdi ſint qͥ nõ peccauerf̃t.xiiij.A. Eos ideo quidã baptiʒari dicunt non pꝛo/ pter vitam ęternam ſed pꝛopter regnu c/ loꝛum. xiiij. A. in fine. B. Quidã rurſus paruulis non baptiʒatis ex miſericoꝛdia ⁊ iuſticia vitã ęternã ⁊ regnũ cęloꝝ deberi greudunt ril. C.D. E. Lter alterius onera poꝛtate:expo/ n. Pha. ungtmnun mredinqg etatusfien Siatas faan erigen ofte 4 enteeneo nen iil tpiichin Cuncntnian kilcel Unndun tii. gnnt Peitaucor ſalninsd ktöpolum ſe ſe⸗ iuem i,. . aliaeſen Menscnn legeckre Cilttpate mnonalis Cureidane Poflltii Curſepere 1A. Decuscon ſanslt Aun Mlktrn. * leunng Lacemne Matinpe glol Gatie naaä Abnii AI ſiin⸗ * Whenz Eſtue nslan⸗ um n keant nr i. . in wunchegt Annguc'enti anmn ſcütn es gles . . Pennnsintni mis tongnn ch ge obii yrot Ccatond'ſ a ninm niqnidinri iaie. nnde ldihuinti ucui ieapt nonbe N Gnpn tigen⸗ o r precipuarum ſententiarũ Reſpõſio Auguſtini ↄtra vtroſq;:vbi oſtẽ/ dit ᷣm ſcripturas paruulum baptizatum in fide offerentiũ ſaluari: nõ baptizatum condemnari. xiiij. F. S. H. xxxj. F. Quę ſit pena decedẽtium ante baptiima. H xiiij.D.in pꝛincipio. Paruulum non baptiʒzatũ ideo quidã vi⸗/ tam ęternam ſed non regnum cęloꝛũ in/ trare dicũt:quia dominus ait: Miſi quis Pctõꝛ ⁊ uaricatoꝛ differur. Ibidẽ in fi. renatus fuerit ex aqua ⁊c̃.xiiij.E.in me. Sicut ad factum alienũ vulnerabãtur: ſic per fidem offerẽtium ſanant᷑: exemplũ de ſerpente eneo.xiiij.G. L. poſt baptiſmü inter ſideles cöputandi ſunt.xiiij. h.in me.et.L.in me. Cur non naſcant᷑ ſancti a parẽtibus ſideli⸗ bus: ſicut mali a malis.xiiij. A. Vtrum baptiʒãdi ſint ante diem octauũ. xiiij. H. CQur ſtatim nati ploꝛant. xxiiij. A. Yaſ. Paſcha iudęoꝝ qͥd ſiguret.vj. . Paſſionibus chꝛiſti ſine amoꝛe cõmunica/ re nõ poſſumus.xv. J. VNat. Patientię exemplum nobis chꝛiſtus muit. xxiij. P. PHanu. Pauli apoſtoli nominis interpretatione: ⁊ de eius emulatione ſcom iuſticiã que in lege eſt. xv. C. D. E. F. G. e fuit paulus iuſtꝰ vt angeli: licet adhuc moꝛtalis.v.B. in fi.et.C.in ll. Curei datus fuit angelus ſathanę: dd ei ei pꝛofuit.iij.E. et.v.C. Cur ſe peccatoꝛem pꝛimũ aſpellauit. i ix. C. x. A. B. Peeius conuerſione: cur miſenicoꝛdlo co/ ſecutus ſit.x.B. E&Oρ„paupertati chꝛiſtianoꝝ regni clor p⸗ mittit᷑.xxvj.B. in me. NPe. Peccatum oꝛiginale quomodo pertranſi jt ab adam in omnes:⁊ cur pꝛo illo moꝛiun / tur etiam paruuli qui non peccauerunt: ⁊ ſola gratia chꝛiſti nos liberat ab illo in quo peccatũ nõ fuit.iiij.F.in fi.vij. D.E x. A. B. xiiij. G. ante me. Aur nati a fidelibus illud connabunt. vih. E.in fine.x.A. B. xiiij. EK. Pctm̃ oꝛiginale a parẽtibus ptrahi cur aui Z dam negãt.xiiij.A.in fl.xxxj.F. ſtris ſatiſfecit. xiij. G. ne. xiiij. J. Cur naſcimur pctõꝛes ab ada 2 nõ iuſti ab abel. Ibidẽ in fi. et. KR. Quõ pctm̃ intrauit in mundũ: eperillud 1 moꝛs.xiiij. J.in me. Argumẽtũü: ſicut pctm̃ adę nocuit his qui noõ peccaueft:ſic chꝛiſtus pꝛodeſſe debuit his qͥ nõ crediderũt.xiiij. D. . Peccatũ non cognoui niſi per legem: expo W nitur.iiij. C. v. A. L Quõ pctm̃ occaſione mandati ſeducit 7 oe H cidit.iiij.C. D.et.v. Ad. H Peccandi infirmitas cur remanet poſt ba⸗ prtiſma.ij. D. vj. FꝓF. Peccatum chꝛiſtus non habuit:factus pꝛo HM nobis peccatũ:in ſimilitudine carnis pec cati:exponit᷑: nomine peccati ſigni ficatur. vj. D. E. Peccatum nõ eſt natura: ſed vitium natu⸗ re. xxx. C. „ . . Peccata nõ debemus dimittere timoꝛe be nę ſed amoꝛe iuſticie. xvij. E. xviij. E. 5. xix. G. Peccatũ duobus modis cmittit timoꝛe ſcʒ 2 delectatiõe. xvij. E. Si dixerimus quia peccatũ non habemus H noſipſos ſeducimus: exponitur. xxix.per totum. Auidã dicũt homiĩes iuſtos nullũ babere pctm̃.xxix.A.in me.B. C. De peccatis ſine quibus hecvita non per/ . agitur.xxix. D. E. Peccatũ quãdo ẽ aut qñũ regnat in noſtro D moꝛtali coꝛpoꝛe.xij.D. Peccatoꝛ nõ ideo debet velle eſſe beccatoꝛ D quia deus amat pctõꝛes.ix.C. et.D.in fi · Quomõ aliquis dicitur pꝛimus peccatoꝛ. ix. C.x. A. B. Pedagogio officiũ qle ſit. xiij. C. ante me. Pęnitere nõ debemꝰ de bene actis.xxij. Pelagianoꝝ oꝛigo ⁊: diſputatio de libero arbitrio ↄtra gratiã dei. xj. D. in me. PHelagiani ceęleſtiani dicũt hoĩes poſſe vi H uere ſine om̃i pctõ. xxix. A. B. C. Paruulos dicunt nõ habere oꝛiginale bec/ D catum. xxxj. F. Differẽtia penan gehẽnę. xviij. B. in fine.· D Poerfectus quiſq; quomõ de ſe ſentire de⸗ ey ſolus chꝛiſtus ab illo liber fuit: 27 no/ beat.xv. EH. L. AVe aliquis ſimul pertectus zimperfectus traducitur pꝛopa gatiõen non imitano⸗ eſſe poteſt. xv. C. Peierarevel periurare grande peccatũ eſt. Annotatio xxviij. A. Periuriũ tribus mois cõmittit. xxviij B Qui vult non peierare debet non iurare. xxviij. C. Preriuros cur nõ 5 ſtatim vindicat deus: Sic poꝛtandus eſt pꝛoximus vt diſciplina Auos pꝛędeſtinauit hos ⁊ vocauit: ques vocauit hos et iuſtiſicauit: quos iuſtifi-/ plures viuunt coꝛpoꝛe: in auima moꝛtui. xxviij.E. in fine. er. F. A periurio vix ſanus eſt cui cũ ũ credit ⁊ non exigit᷑ iurat.xxviij.hh. Periurus eſt qui ſuꝑ lapidem aut ꝑ falſos deos falſum iurat.xxviij. J. ante me. Perſecutionẽ pati opoꝛtet pie volentẽ vi⸗ uere. xxiiij. A. vna pſona eſt chꝛiſtus cũ ſñ verbo. xiiij. F Pignus ⁊ arra quõ differũt.xiij. k. i me. Poꝛtandus eſt pꝛoximus:⁊ in quibus ⁊ / re. xxj.et.xxij.per totũ. nõ doꝛmiat.xxij.E. Cur dñs dedit pꝛęceptũ adę.xiij. B. cauit hos ⁊ magniſicauit: exponitur. xvj. per totum. Qui pꝛedeſtinatis vult reluctari: paret ſe ſi põt bellare aduerſus deũ.xvj.A. Pꝛedeſtinatio pꝛeęcedit vocationẽ. xvj. A. in fine.et. B. Pꝛedeſtinatiõis veꝝ ſignũ.xvj. D. Pꝛędeſtinationẽ diuinam velle perſeruta/ ri laboꝛioſum eſt:quia eſt occulta.vij.C. D. E. xj. H. J. Pꝛedicatoꝛ loquit᷑: ſed deus ſolus mouet coꝛ.iiij. A. Pꝛęiudicare nõ debet cauſa cauſę: ſe: nec ꝑſo na perſonę.xxij. F. circa pꝛin. Actus pꝛimiani cum maximianiſtis cõtra cecilianũ.xxij. E. F. Contra pꝛopꝛietarios invita cõmuni agit. xxv. A. B. Pꝛudẽtia carnis quõ dicit᷑ nõ poſſe ſubijci legi dei. vj. F.in fine.et.G. Pꝛudentia carnis cur inimicat᷑ deo.vj.G. De pſalmo nonageſimoqnto: Cantate do mino canticũ.xx. A. Pfſeudo ꝓpheta eſt pꝛopheta fallax: quõ cognoſcat᷑.xxx.A.in medio.et.B. N Aptoꝛum qualis erit pęna oſi dera ii põt. Ser. xix. B. C. De rapina nõ ſunt faciendę elemo 9* Hon eſt rapiendũ pagano aliquid vt der chꝛiſtiano.xix. g. Rapina ẽ ẽ cũ qͥs aliqͥd inuenerit nõ reddi/ derit: cũ exemplo de quodã ainueniſ ſac/ culũ ſolidoꝝ.xix.F. KRatio differt ab intellectu. xxvij. B. Regnũ peccati qñ deſtruek. vj. A. Regnum celoꝛum ⁊ vita ęterna idem ſunt. xiiij. A.in fine. D. Niſi quis renatus fuerit ex aqua 2ſ. piritu/ ſancto non intrabit in regnum celoꝛũ: ex/ ponitur. xiiij.E. Relurrectio chꝛiſti cauſa eſt noſtre reſurre⸗ ctionis.xv. . xxxiiij. D. Relurrectionem carnis futurã quidam ne⸗ gant:⁊ eam ſperãtes irrident. xxiij. A. in medio.et.D. Exremblis. oſtendit᷑ reſurrectionẽ carnis fu turam nõ eſſe impoſſibilem apud deum. ₰ Salutare dei chꝛiſtus eſt: ⁊ de deſi derio patrũ vt ipſũ viderẽt.i iij. K. D. bellius qᷣd ſentit de xp̃o. xxxj j. D anctitatis vel ſanctificatiõis multi ſunt mogdli.xiiij. =D. Scripture ſacrę vtilitas eminẽtia. j. A. ÆO ponat tempꝰ futuꝝ ꝓ pꝛęterito. xx. C. Scripturę ſacrę obſcuritas exercet ſtudio / ſos nõ denegat intellectũ.xiij. A. De officio ſepulturę:⁊ cur libẽter exhibẽda ⁊ qᷣbus pꝛoſit.xxxij.C.et.xxxiij.B. Sermo fidelis ⁊ oĩ acceptiõe dignꝰe qꝛ xpᷣs venit in hũc mũdũ pctõꝛes ſaluos facere: exponit᷑.viij.ix.x.ꝑ totũ. rur magis apls dicere voluit: Sermo hu⸗ manꝛid eſt fidelis q; ſermo diuinr om̃i L acceptiõe ⁊c̃.viij.A. Serpens eneus Zaltatusi in heremo quid figurabat.xiiij. O Sicomoꝛ qͥd ſit:⁊ d ſignificet. viij. C. Si em̃ qð nõ videmꝰſperamus ꝑ patientiã 1 expectamus: exponit᷑.xxiij. A. B. C. Spes viatoꝛi neceſſaria ẽ ẽ:nõ aũt in patriã ꝑueniẽti.xvj.D.in ſfine. Spe em̃ ſaluati ſumꝰ expõit᷑. xx. C. xxiij. A Spes mũdi Enn fallit: ſed nõ ſpes ęterno rum. xxiij. A.C Spũſſctũs cur dicat᷑ digitus dei. vj. B. C. Cur nõ venit ſuꝑ diſcipulos niſi die quinq̃ geſimo: ⁊ cur in igne ⁊ in lin guis. vj. C. MAuõ dicat᷑ hitare ĩ coꝛdibꝰ nr̃is.vj.G.i.fi. QQ ſit cõis pfis ⁊ filij ſoũs.vj. Hh. Siquis ſom̃ chiſtin nõ habet:hic nõ eſt ey: rikkie Qlorintch hnbtni Poocey chlin ſeßt ccyln aponini goui nirdiohl Cuoelcoflo Gbuſnoß iiinn Sooacfiune gulnstbi es⸗ ſort . r ulided Zlgoesfnuia Ciilpenuine den nfne it ſisi⸗ uc 4 ſanemnee E stenplüde Wseront. „ us ſt uiſce Mdektenp tonisepruin Curnilivoe . Dinſn Tsfaſus Mläün Palkenne itnoir nr, Deduplattn Ulltarſto Uumnͤki numnentniiti lucigingt ntpiß Wek.) 8 ugemiinin Werignutftn Nlegnunetgi tärin D. Efirignint⸗ mden n Zi ſunagigiengt ſbiensgasden. nnderzo mn ciinschetdene tpͤricei il zicnösnliur stemininn . zgogenngt. insereru ſcn ii. àq. riibatceni⸗ „Ai. D. tiengtif⸗ görsſtostuat A. ewolbinsenetr ſmdtunric nmnusgjun , bintͤutn . wiigln ſetuiſwwnmn pllnite in ngiſe binuit „,3 * bechli precipuarum ſententiarũ exponit᷑ ibidẽ. inhabitantẽ ſpm̃ eius in nob. Ibidẽ. Nõ accepiſtis ſpm̃ ſeruitutis iteꝝ in timo/ re:ſᷣ accepiſtis ſpm̃ adoptiõis filioꝝ dei: exponit᷑.xiij. J.in me.et. K. Seruire deo ſpũ ⁊ carne differũt.xv.A. Quõ aliqs ſil dicat᷑ ſpiritał ⁊ carnał.v.D. q chꝛiſtus ſpõſus eſt: ⁊ ecdeſia ſponſa: ⁊ quõ a ſponſo cognoſcit᷑ ſpõſa.xxxj.E. Stoici qͥ ſint:⁊ de eoꝝ erroꝛe.xiij.F. Stultus ibi es deo vbi tibi ſapiens vide/ ris.xix. B. Vtuꝝ ſtulti deꝰdabit r̃gnũ celoꝝ.xix.HB.i ſi Suꝑioꝛes inuicẽ arbitrari debemꝰ.xxj.D. Omi ſpiritui nolite credere ̊ ꝓbate ſpũs ſi ex deo ſint: exponit᷑.xxx.A. ODim̃is ſpũs qͥ ↄfitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo eſt: ⁊ oĩs qͥ non ↄfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ i carne veniſſe ex deo nõ eſt:exponit᷑.xxx. B. C.D. E. et.xxxj.ꝑ totũ. Si qͥs templũ dei violauerit:diſperdet illũ deus:exponit᷑.xviij. G. Empus pꝛeteritũ ſępe ꝓ futuro po ni ſolet.xx. C. Tempus redimere qᷣͥd ſit.xxiiij. B Aliud eſt tempus laboꝛis:aliud remunera tionis.xxxiii.A. Cur mali vocant᷑ tenebꝛę:⁊ illuminati lux. xxx.N.in fine.et.E. Teſtis falſus ↄtra ſe: non feret teſtimoniũ ↄtra aliũ.xxix. C. Nolite timere eos qͥ occidũt coꝛpus: aiam aũt nõ pñjt occidere:expõit᷑.xviij.C.D.E Aindeſt timere pęnã:aliud amare iuſticiã xix. G. De duplici timoꝛe: ſcʒ vano ⁊ vtili:aut ſer uili ⁊ caſto.xiij. J.in ſi.xviij.E. F. xix.G. Timoꝛ nõ eſt in charitate:bᷣ pfecta charitaſ foꝛas mittit timoꝛẽ:exponit᷑. IObidẽ. Chꝛiſtus quõ ẽ traditꝰ a pr̃e ⁊ aſ e. xxiij. B. Tyriacũ cũ ſiat ex veneno: quõ curet vene nũ.iij.E. in medio. Deus trahit aliquẽ nõ cogẽdo ſed inſpirã/ do.ij. B. Peto ne deſiciatis in tribulatiõibꝰ meis ꝓp vob ꝗeſt glia veſtra: exponit᷑.vij.A. Tributũ cur xpᷣs ſoluẽ voluit.vj.D. ĩ me. De trina vnitate ⁊ vna tnitate.j.A.circa ſi Trinitatis vnitas demonſtrat᷑ exemplis ⁊ ſcripturis.j.B. Q in trinitate ſit diſtinctio ꝑſonalis ĩ vna eſſentia:mõſtrat᷑.xiij.E. Auõ viuiſicabit moꝛtalia coꝛꝑa nr̃a ꝓpter Turba chꝛiſtũ videre impedit ⁊ mala ſua⸗ Elle adiacet mihi:pficere aũt nõ in vV uenio: exponit᷑.v.F.in me. ellus gedeonis ⁊ area:quid figu rent.ij.E. in fine. . Ad chꝛiſtum nemo venire põt niſi fuerit ei datüũ deſuꝑ: exponit᷑.ij. B. Venite ad me omnes q laboꝛatis ⁊c. expo nitur.xij. E. Q nõ ſtatim vindicat pctõꝛes deus:patiẽ tię eſt nõ negligentię.xxxv.A. Virginitas ſacta qð liceat reſpuit:vt plus placeat cui ſe deuouerit.xviij. G. Virtutes ⁊ vitia nõ ſũt coloꝛatę aut coꝛpo reę: ⁊ ꝓpter ſe amant᷑ aut vitant᷑.xvij. Quid ſit viuere ſᷣm carnẽ aut ſᷣm ſpm̃.xiij. D. in fine.E. F. G. vita alę ſit deus:⁊ aia vita carnis: ⁊ nõ ſit viuendũ ſ̃m carnẽ. Ibidẽ.et.xviij. D. xxviij. F. xxxiij. . Vita ęterna ⁊ regnũ cęloꝝ idem ſunt.xiiij. A. in fine.et.B. Vita pᷣſens eſt mediũ quoddã inter ſũma bona ⁊ ſũma mala.xxxiij. A.in medio. De vocatiõe dei gratuita.xvj.A. QQO vna ſit voluntas patris ⁊ filij.xxiij.P. Vnũ aũt:queę quidẽ retro ſunt obliuiſcẽs: in anterioꝛa me extendẽs:⁊ vnũ eſt necel⸗ ſariũ:exponit᷑.xv. K.L. De zacheo. viij. C. D. Finis Annotationũ. 4 . . . —— D S 6 2 . * 4 . OWOW =IJèM . . 2 =IðèòðUMGUãꝛ “ 2 . . . . ... . . .- —— . — — , . . . 1 . 2 . 4 . . — „* . . . . 3 . „ . . . . . .—. . . 4 . . . . . . . . . . . .* 6 — . 5 . . N. „ „ . . .* 4 W. 1. . .* . . ⸗ ⸗ê . 4 5 . . X M D . . *“D SS . W 8 4 * „ . . . . R . . 4 „ . . . * . „ 3 . *D . * „ 5 4 . . . . . . revgiküne GStoluinet Peeo oc idem ia Lugas oocidedi⸗ ekuan ””ñů ctie⸗ afnn .„R . Cde onofaatp W ðM Doalttndt “ i iun „ i niis Peoncdſcedii ô Eun Ene . hlinepſte . manmnech dtginch, S= lui ſeuu gelitat flfns. Kun ffninſeni läeſnn sdonare led Mende taatenge Palllliine Wagbeon hili 1 Mneplnt — Expoſi ¶Tractatuũ expoſitiõis diui Au/ relij Auguſtini in epylam beati Jo/ hbannis: quos quidam homelias: alij ſermones nominãt:ſũmaria ac 7 bꝛeuis annotatio. De eo qð iohãnes diẽ: Qð erat ab initio: qð audiuimꝰ:⁊ qð vidimꝰ⁊c: Tractatꝰ I. tiõis. S. Auguſtini ĩ Epiſtolã btĩ Johãnis Tractatꝰ I ⁊ ſatis memoꝛabili in ſãcta eccleſia dei:ma: xime charitas cõmendatur. Locuturus eſt multa: ⁊ pꝛope omnia de charitate: Q&uiha bet in ſe vnde audiat:neceſſe ẽ gaudeat: ad quod audit.Sic em̃ illi erit lectio iſta:tanqᷓ; oleum in flãma. Si eſt ibi qð nutriatur:ꝛnu- tritur ⁊ creſcit ⁊ vmanet. Item quibuſdã ſic eſſe debet tanquã flãma ad fomitẽ:vt ſi nõ De eo quod idem dicit:Scribo vobis filio/ li z: Cractatus JI. De eo qð idẽ dicit: Pueri nouiſſima hoꝛa eſt æc: Tractatus II. De eo qð idem dicit: Et verax eſt ⁊ non eſt mendax ⁊cc: Tractatus IlI. De eo qð idem dicit: Omnis qui natus eſt ex deo:nõ facit peccatum ⁊c̃:Tractatꝰ vV. SDe eo qð idem dicit: Et in hoc cognoſcimꝰ quia ex veritate fumus ⁊c:Tractat?ꝰ VI. De eo qð idem dicit: Jam vos ex deo eſtis filioli:⁊ viciſtis mundũ ⁊c: Tractatꝰ vIli. De eo qð idẽ dic: DHeũ nemo vidit vnq; ⁊c: ardebat:accedẽte ſermõe accẽdat᷑. In qͥbuſ dꝗ em̃ nutrit᷑ qð eſt: in qᷣbuſdã accẽdit᷑ ſi de- eſt: vt oẽs ĩ vna charitate gaudeamꝰ. Vbi aũt charitas:ibi pax: ⁊ vbi hũilitaſ:ibi cha ritas. Jã ipſũ audiamꝰ: ⁊ ad eiꝰ ꝓbũ ꝗᷓ dñs ſuggerit etiã vob vt bñ ĩtelligatt loq mur. E xblicit pꝛecfatio. ¶ De eo að Johanes diẽ: Qð erat ab initio: qdð audiuimꝰ ⁊ qð vidi⸗/ mꝰ⁊ manꝰ nr̃e tractauerũt de bo vite:vſq; ad id: Qui odit freʒ ſuũ: ĩ tenebꝛiſẽ ⁊ ĩ tenebꝛis ambulat:⁊ Tractatus vIIlII. nreſcit quo zat: qu tenebre exccca, – De eo qd idem dicit: In hoc pfecta eſt dile· uerũt oculos eiꝰ: Kracatu .· ctio in vobis ⁊c: Tractat? II. ]7 N od erat ab A 1 De eo qð ideʒ dicit:Oiĩs qͥ credit ꝙ ieſus ſit 1J Pnn r. Joh .7 chꝛiſtus:ex deo natus eſt ⁊c᷑: Tractat* xXx x⸗ D initio:qð gu⸗ R— 3 diuim? 21 q vidiè 2 SBFinils. . vidi ⸗· ¶ Expoſitio diui Aurelij Auguſte⸗ fracrauergt 8 ver. ni in epiſtolã beati Johanis: In ꝗ bo vite. Quis e qul maxime charitas cõmendatur: feli mand afackerverhn citer incipit. Hſniſi qꝛ bũ caro factũ eſt ⁊ habitauit ĩ no? ¶ e intentioneę auctoꝛis ⁊ huiꝰ hoc aũt verbũ qð caro factũ ẽ: vt manibus epiſtole cõmẽdatiõe:Pꝛęfatio tractaret᷑:cepit eſſe caro ex vᷣgine maria:ſed non tunc ceępit verbum:quia:qð erat ab ini Eiminit ſanctitas veſtra euangeliũ non tunc cep tio:dixit. Videte ſi non atteſtatur epiſtola ſim Johãnem ex oꝛdine lectiorum 1non . nos ſolere tractare. Sed quia nunc ſua euangelio ſuo: vbi modo audiſtis: In Joh.r. interpoſita eſt ſolennitas ſanctoꝛũ dieruʒ: pꝛincipio erat verbum:⁊ verbum erat apud quibus certas ex euangelio lectiones opoꝛ / deũ? Foꝛte de verbo vitge ſic quiſq; accipi- tet in eccleſia recitari: quę ita ſũt annuę vt at: quaſi locutionẽ quãdam de chꝛiſto:non alię eſſe nõ poſſint: oꝛdo ille quẽ ſuſcepera- ipſum coꝛpus chꝛiſti qð manibus tractattui· mus neceſſitate paululũ intermiſſus eſt:nõ eſt:vide quid ſequat᷑: Et ipſa vita mair omiſſus. Cum autẽ cogitarẽ quid ᷣm hila/ feſtata eſt.Chriſtꝰ vero verbum vitę. Et ritatẽ pꝛeſentiũ dierũ ꝑ hanc hebdomadã vngde ergo manifeſtata eſt: Erat em̃ ab ini/ vobiſcũ de ſcripturis agerem: quãtũ domi/ tio:ſed nõ erat manifeſtata hominibꝰ.Ma nus donare dignat᷑ quod poſſet in iſtis ſe- nifeſtata autẽ erat angelis videntibus ⁊ tã/ ptem vel octo diebꝰ finiri:occurit mihi epi· quã pane ſuo cibantibus.Sed quid ait ſcri ſtola beati Johãnis: Vt cuius euangelium ptura? Paneʒ angeloꝛũ mãducauit homo. Nõ:. paululũ intermiſimus:eius epiſtolã tractã/ do:ab eo nõ recedamus: Pꝛeſertim quia in ipſa epiſtola ſatis dulci omnibꝰ quibus ſa/ num ẽ palatũ coꝛdis vbi ſapiat panis dei: Ergo manifeſtata ẽ ipſa vita in carne: quia in manifeſtatione poſita eſt:vt res quę ſolo coꝛde videri poteſt videret᷑ ⁊ oculis:vt coꝛ/ da ſanaret.Solo em̃ coꝛde videtur verbuʒ: 4 2 — — 4 1 —SL 3 „ * EE “ 2 R õ X «äl EE E E Sð 1 . . . Expoſitionis ſancti Aluguſtini caro aut ⁊ oculis coꝛpoꝛalibus videt᷑. Erat vndevideremus carnem: ſed non erat vnde videremus verbũ. Factũ ẽ verbũ caro quã videre poſſemus: vt ſanaretur in nobis vn de verbum videremus.E t vidimꝰinquit ⁊ teſtes ſumus. oꝛte aliqui fratruʒ ne/ ſciunt:qui gręce non noꝛũt quid ſint teſtes: gręce ⁊ vſitatũ nomen eſt omnibus ⁊ religi/ oſum. Quos em̃ teſtes latine dicimus: grę/ ce martyres ſunt. Quis autem nõ audiuit martyres: Aut in cuiꝰ oꝛe chꝛiſtiani nõ qͥti/ die habitat nomẽ martyrum? Atq; vtinam ſic habitet ⁊ in coꝛde:vt paſſiones martyrũ imitemur:non eos calcibus perſequamur. Ergo hoc dixit: Vidimus ⁊ teſtes ſumꝰ:au/ diuimus ⁊ martyres ſumus. Teſtimonium em̃ dicendo ex eo qðviderunt:⁊ teſtimoniũ dicendo ex eo quod audierũt ab his qui vi- derunt: cum diſpliceret ipſum teſtimoniuzʒ hominibꝰ aduerſus quos dicebat᷑:paſſi ſũt omnia quę paſſi ſunt martyres. Teſtes dei paſſi ſũt. Deus teſtes habere voluit hoĩes: vt ⁊ homines habeant teſtem deum. Vidi⸗- mus inquit ⁊ teſtes ſumus. Vbi viderunt: In manifeſtatione. Quid eſt in manifeſta/ tione?: In ſole:id eſt in hac luce. Vnde autẽ potuit videri in ſole qui fecit ſolẽ: niſi quia xSs. 18. in ſole poſuit tabernaculum ſuũ:⁊ ipſe tãqᷓ; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo: exulta⸗/ uit vt gigas ad currendaʒ viam? Ille ante 1. olem:qui fecit ſolem: Ille ante luciferũ:an te omnia ſydera:ante omnes angelos:verꝰ Joh.i. creatoꝛ:qꝛ oĩa ꝑ ipſũ facta ſũt:⁊ ſine ipſo fa/ ctum eſt nihil: vt videretur oculis carneis qͥ ſolem vidẽt: ipſum tabernaculũ ſuũ in ſole poſuit:id eſt carnem ſuam in manifeſtatiõe huiꝰ lucis oſtẽdit. Et illius ſponſi thalamꝰ fuit vterꝰ virginis:qꝛ in illo vtero virginali coniuncti ſũt duo:ſponſus ⁊ ſponſa. Spõ/ ſus verbum:⁊ ſponſa caro: Quia ſic ſcriptũ Sejñ. 2. eſt: Et erunt duo in carne vna. Et dominus Matth.i9. in euangelio: Igit᷑ iam non duo ſed vna ca⸗/ ro.Et eſaias optime meminit vnum eſſe ip ſos duos.Loquitur em̃ ex ꝑſona chꝛiſti ⁊ di Eſa.ii. cit:Sicut ſponſo impoſuit mihi mitrã: ⁊ ſi/ Job cut ſponſam oꝛnauit me oꝛnamẽto. Vnus videtur loqui:et ſponſũ ſe fecit ⁊ ſponſaʒ ſe fecit:qꝛ non duo ſed vna caro:Quia verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis. IJlli car⸗ ni adiungit᷑ eccleſia:⁊ ſit chꝛiſtus totus:ca⸗/ put ⁊ coꝛpꝰ. Et teſtes inquit ſumus: æz anunciamus vobis vitam eternã: viderunt? Et quomõ adiũgit: quę ęrat apud patreʒ: ⁊ manifeſta/ ta eſt in nobis.hocẽ: manifeſtata ẽ in⸗ ter nos. Quid apertiꝰ diceret᷑ q; manifeſta/ ta eſt in nobis? Quę ergo vidimꝰ ⁊ audiui mus:nunciamus vobis. Intẽdat charitas B veſtra: Quę ergo vidimus ⁊ audiui mus nunc̃iamꝰ vobis. lli viderũt ip ſum dominum pꝛeſentẽ in carne:⁊ audierüt verba ex oꝛe domini:⁊ ãnũciauerũt nobis: Et nos ergo audiuimꝰ:ſed nõ vidimꝰ: Mi⸗/ nus ergo ſumus fcliceſ qᷓ; illi qui audierũt ⁊ diugit: It 7 vos ſocietatem habeatis nobiſcũ. Illi vi derunt: nos nõ vidimus:⁊ tamẽ ſocij ſumꝰ: quia fidem cõmunẽ tenemus. Ham quidã videndo non credidit et palpare voluit: et ſic credere:Et ait: Non credam niſi digitos Job.20 meos miſero in locũ clauoꝛũ:⁊ cicatrices eiꝰ tetigero.Et pſbuit ſe ex tempoꝛe palpanduʒ manibus hoĩm:qui ſemꝑ ſe pꝛebet vidẽduʒ aſpectibꝰangeloꝛũ.Et palpauit ille diſcipu lus ⁊ exclamauit: Dominꝰ meꝰ⁊ deus meꝰ: Quia tetigit hominẽ:ↄfeſſus eſt deum. Et domin?conſolans nos qui ipſum iam in ceę/ lo ſedentem manu contrectare nõ poſſumꝰ: ſ fide cõtingere:ait illi: ᷣAuia vidiſti ⁊ credi diſti:beati qui non viderũt ⁊ credunt. Nos deſcripti ſumus:nos deſignati ſumus. Fi/ at ergo in nobis beatitudo quã dominꝰpᷣ/ dixit futurã. Firme teneamus qð non vide/ mus:quia illi nunciant qui viderunt. Vt ⁊ vos inquit ſocietatẽ habeatis nobiſcũ. Et quid magnum:ſocietatẽ habere cum homi⸗/ nibꝰ: Moli ↄtemnere:vide qͥd addat:Et ſo cietas noſtra ſit cũ deo patre ⁊ ieſu chꝛiſto filio eiꝰ. Pec inquit ſcribimꝰ vobis:vt gaudiũ veſtruʒ ſit plenũ. Plenũ gaudiũ dicit in ipſa ſocietate:in ipᷣa charitate: ĩ ipſa vnitate.Et hęc inquit eſt anunciatio quã audiuim̃ꝰ ab eo et qnunciamꝰ vobis. Quid eſt hoc: Ipſi viderunt:cõtrectauerũt manibus verbum vitę: ab initio erat: ad tempus viſibilis et palpabilis factus eſt vnicus filius dei? Ad quã rem venit:vel quid nobis nouũ nũcia/ uit:qͥd docere voluit?Quare fecit h̊ qð fec̃: vt verbum caro fieret:vt deus ſuꝑ oĩa indi/ gna ab hominibꝰ pateretur:vt alapas eoꝛũ ſuſtineret ð manibꝰ q̃s ipᷣe foꝛmauit?: Quid voluit docere:quid voluit oſtendere:qͥd vo luit ꝗnunciare? Audiamꝰ. Nam ſine fructu pꝛeęcepti auditio rei geſtę:quia natus ẽ chꝛi tuonglil tunnens voſcäfu decnetil letſaller Ceituiddea Gehiſfunun Andels Stcnegun Ktoſppii. ſa ktbore gouennn Neripeauln Ukſunus: tnond fncdtnr, ſecogneſc funcineg Cbilallu kenebrart Rig adilan. euntilu beſent lolbie⸗ Hotlert ſctognn ſlgnosde glind. ſſtotign lunplee Wonhave⸗ ſtanpme ſdanlrc ſcenen heplgti lnme Pooſin ſdei neo⸗ blinn ete lenus. angi 1paharſpli Geluntinan crietcanne lenporephnt⸗ lepgbariit Naloautledian m'ne tdaun eſnseidan. gitpininne⸗ nectuenöheſus: Quisyiüihtari nittoetmn k ſgnanſuns 9 Ndogri nnß nnsnn cinitemn d ennslehliͤ — — = — ☛ deopghet Ningitſcbir etruztnen glaſanenſe d ͦͦ”M? ẽ MMVl sè ”Mẽ 8 D ſtus:⁊ quia paſſus eſt chꝛiſtus: auocamen/ tum mẽetis ⁊ nõ firmamentũ. Quid magnũ audiſ:qͥ fructu audias? Vide. Quid voluit Cdocere:quid ãnunciare:? Audi.QAuia deꝰ lux eſt inquit: ⁊ tenebꝛę in eo nõ ſũt yVlle.Adhuc lucẽ quidẽ nominauit:ſed ob⸗/ ſcura ſunt verba. Bonuʒ eſt nobis vt ipſa lux quã nomiauit illuſtret coꝛda noſtra ⁊ vi· deamꝰ quid dixit. hoc eſt qð ãnunciamꝰ:. quia deus lux eſt:⁊ tenebrę in eo nõ ſunt vl lę. Quis em̃ auderet dicere:quia ĩ deo ſũt tenebꝛę: Aut quid eſt ipſa lux:aut quid ſürt teneb:ę: He foꝛte talia dicat ꝗᷓ ad oculos iſtos noſtros ꝑtineãt: Deꝰlux e:Ait neſcio quis:⁊ ſol lux eſt:⁊ luna luxẽ:⁊ lucerna lux eſt:aliquid debet eſſe longe his maius:lõ⸗ geq; pᷣſtantius:longe ſupeminẽtius.Quã⸗ tuym deus a creatura:quãtũ conditoꝛ a cõ/ ditione:quantũ ſapientia ab eo qð factum eſt ꝑ ſapiẽtiã:longe vltra oia debet eſſe lux iſta. Et foꝛte vicini ei erimus:ſi ꝗ ſit lux iſta cognouerimus:⁊ ad eaʒ nos aplicauerimꝰ vt ex ipſa illuminemur:quia in nobis tene-⸗ bꝛę ſumus:⁊ ab illa illuminati poſſumꝰeſſe lux:⁊ non cõſundi de illa:quia de nobis cõ fundimur. Quis eſt qͥ de ſe cõfundit᷑: Qui ſe cognoſcit peccatoꝛẽ.Quis de illa nõ con funditur:?: Qui ab illa illuminatur. Quid ẽ ab illa iluminari? Qui iã videt ſe peccatis tenebꝛari: ⁊ cupit ab illa illuminari:accedit N.ʒʒ. ad illam. Vnde ⁊ dicit pſalmꝰ: Accedite ad eum ⁊ illuminamini:⁊ vultus veſtri nõ eru beſcent. Sʒ non erubeſces de illa: ſi quan / do tibi te fędũ oſtẽderit:diſpliceat tibi fedi tas tua:vt ꝑcipias pulchꝛitudinẽ illiꝰ.hoc eſt quod vult docere. Et foꝛtaſſe pᷣpꝛopere illud nos dicimus:ipᷣe hoc manifeſtat in cõ ſequẽtibus. Memento in pꝛincipio ſermo⸗ niſ noſtri:quia epiſtola iſta charitatẽ cõmẽ dat. Deus lux eſt inquit:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſunt vllę.Et quid ſuꝑius dixerat? Vt ſocie tatem habeatis nobiſcũ: ⁊ ſocietas noſtra ſit cum patre ⁊ filio eius ieſu chꝛiſto. Poꝛro ſi deus lux eſt:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſunt vllę· ⁊ ſocietatem cũ illo habere debemꝰ:⁊ a no/ bis pellendę ſunt tenebꝛę vt fiat in nobis lux:nam tenebꝛę cum luce ſocietatẽ habere non poſſunt: Ideo vide quid ſequat᷑. O& ſi dixerimus qð ſocietatẽ habemꝰ cum eo:⁊ in tenebꝛis ambulamuſ: meæetimur. habes ⁊ apoſtolum paulũ di/ 2. Corj. 6, centeʒ: Aut quę ſocietas luci ad tenebras? Dicis te ſocietatẽ habere cum deo: ⁊ in tez nebꝛis ambulas: et deus lux eſt: ⁊ tenebꝛę in eo non ſũt vllę:quomodo ergo eſt ſocie⸗ tas luci ad tenebꝛas: Ja ergo dicat ſibi hö: Quid faciam? Vnde ero lux? In peccatis ⁊ in iniquitatibꝰ viuo:quaſi ſubrepit qu⸗ dam deſperatio et triſticia. Salus nulla eſt niſi in ſocietate dei.DHeus lux eſt:æ tene- bꝛe in eo nõ ſunt vllę. Peccata aũt tenebꝛe ſunt: ſicut dicit apoſtolus: DHiabolum ⁊ an gelos eius rectoꝛes tenebꝛaꝝ haꝝ eſſe. Nõö diceret rectoꝛes tenebꝛaꝝ:niſi diceret recto res peccatoꝛũ:domiatoꝛes iniquoꝝ.cQuid Epb. 6. ergo faciemus fratres mei:? Societas cum deo habenda eſt: alia ſpes vitę ęternę nul- la eſt. Deus autẽ lux eſt:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſũt vllę:iniquitates autẽ tenebꝛę ſũt. Ini?e qluitatibꝰ pꝛęmimur: ne ſocietatẽ cum deo habere poſſimus. Que ergo ſpes: Nonne ꝓmiſeram me aliquid locuturũ iſtis diebꝰ dð gaudiũ faciat:Quod ſi nõ exhibeo:triꝰ ſticia eſt iſta:Deus lux ẽ:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſunt vllę. Peccata tenebꝛę ſũt:quid erit no bis? Audiamus ne foꝛte cõſoletur: erigat: det ſpem: ne deficiamus in via. Currimus em̃:⁊ ad patriam currimꝰ:etſi nos puentu- ros deſperamus: ipſa deſperatione deſici / mus.Ille autẽ qui nos vult puenire vt cõo⸗/ ſeruet in patria:paſcet in via. Audiamꝰer/ go. Qð ſi dixerimꝰquia ſocietatem D pabemꝰcũ eo:⁊ in tenebꝛis ambu⸗/ lamus: mẽtimur ⁊ nõ facimꝰ peri- tatem. Mon dicamꝰ qꝛ ſocietatẽ cũ illo ha bemus:ſi in tenebꝛis ambulamus.Qð ſi in lumine ambulamus:ſicut ⁊ ipſe eſt in lumine:ſocietatem cuʒ eo ha/ bemus: cũ inuice in lumine ambu⸗/ lamꝰ:ſicut ⁊ ipſe ẽ in lumne:vt poſ/ ſimus ſocietatem habere cum illo. Quid facim de peccati? Audi quid ſequit᷑. Et ſanguis ieſu chꝛiſti filij eiuſpur/ abit nos ab omni delicto.Magnã ecuritatẽ dedit deus: merito paſcha cele/ bꝛamus:vbi fuſus eſt ſanguis dñi:quo pur gamur ab omni delicto:Simꝰ ſecuri.Cau⸗ tionem contra nos diabolus ſeruitut tene bat:ſed ſanguine chꝛiſti deleta eſt.Sãguis i,nquit fili eius purgabit nos ab omni deli cto. Quid eſt ab omni delicto? Attendite. Ecce iam in nomie chꝛiſti ꝑ ſanguinẽ cruck dñi: quem nũc ↄfeſſi ſũt iſti qͥ apellãt᷑ infan tes:mundata ſũt oĩa peccata ipſoꝝ. Vete/ 6 7 Erpoſitionis ſancti luguſting res intrauerunt: ⁊ noui exierũt. Quid eſt: Non quia ſum: ſed ne arrogãtia odioſꝰ in- veteres intrauerunt noui exierunt?: Senes intrauerũt:infantes exierũt: Senectus em̃ veternoſa vetuſta vita:infantia autẽ rege/ nerationis noua vita. Sed quid facimus? Pꝛeterita peccata donata ſunt:nõ tantum ipſis: ̊ ⁊ nobis. Et poſt donationẽ ⁊ abo / litionẽ omniũ peccatoꝛum viuendo in hoc ſeculo inter temptationes:quedã foꝛte con tracta ſunt: ideo qð poteſt hõ faciat. Ipſe conſiteatur quod eſt:vt ab illo curet᷑ qͥ ſem/ per eſt quod eſt. Ipſe em̃ ſemper erat ⁊ eſt: nos non eramns et ſumus. Vide em̃ quid dicat: Oð ſi dixerimꝰ:quia peccatũ non habemꝰ: noſimetipſos ſeduci/ mus:⁊ veritas in nobis nõ eſt.Er⸗ go ſi te ↄfeſſus fueri peccatoꝛẽ:ẽ ĩ te vᷣitas. Nã ipſa vitas lux ẽ. Nõdũ ꝑfecte ſplẽduit vita tua:qꝛ inſunt peccata tua:ſᷣ tamẽ iam illuminari cępiſti:qꝛ ineſt confeſſio peccato rum. Vide em̃ quid ſequat᷑: Oð ſi cõfeſ- ſi fuerimus delicta nr̃a: fidelig eſt ⁊ iuſtus vt dimittat nobis delicta noſtra:⁊ purget noſ ex omi iniqta te.Mon tantum pterita: ſed ⁊ ſi qua foꝛte contraximꝰ ex hac vita: quia nõ põt hõ qᷓ;; diu carnẽ poꝛtat nõ habere vel leuia pecca- ta.Sʒ iſta leuia quę dicimus noli cõtemne re. Si contemnis:quãdo appendis: Expa/ ueſce qũ numeras. Leuia młta faciũt vnũ grande. Multę guttę implent flumẽ. Mul ta grana faciunt maſſam. Et que ſpes eſt: Ante omnia confeſſio. Nec quiſq; ſe dicat iuſtum: et ante oculos dei:qui videt qð ẽ: erigat ceruicem ſuam homo qui nõ erat et eſt. Ante omnia ergo confeſſio: deinde di / lectio: Quia de charitate quidẽ dictuʒ eſt: Charitas cooperit multitudinem peccato/ rũ.Jaʒ videamꝰ:ſi ipſã charitatẽ cõmẽdat ꝓpter ſurrepentia delicta: quia ſola chari/ tas extinguit delicta: ſuperbia extinguit charitatẽ.Humilitas ergo roboꝛat charita tem:charitas extinguit delicta. umilitas ꝑtinet ad confeſſionẽ:q;̃ cõfitemur nos pec/ catoꝛes. Ipſa eſt humilitas:nõ vt dicamꝰ illud lingua:q̃ſi ꝓpter arrogantiaʒ: ne diſ⸗ pliceamus hominibus ſi nos iuſtos dixeri mus.aciũt hoc impij ⁊ inſani: Scio qui/ dem quia iuſtus ſum. Sed qͥd dicturus ſũ ante homines?: Si me iuſtũ dixero:quis fe/ rat: quis toleret: Apud deum nota ſit iu/ ſticia mea:ego tamen dicam me peccatoꝛẽ: ueniar. Dic hominibus qð es: dic deo quiſ es. Quia ſi ñ dixer deo qð es:damnat de⸗ qð in te inueniet.Nõ visvt ille damnet:tu dãna. Vis vt ille igſcat:tu agnoſce:vt poſ/ ſis deo dicere: Auerte faciem tuã a peccat: Vs. 5e. meis.Dic illi etiã illa verba in ipo pſalmo: Quoniã iniquitatem meaʒ ego cognoſco. Qõ ſi cõfeſſi fuerimus delicta noſtra: ſide/ lis eſt ⁊ iuſtus:qͥ dimittat nobis delicta no ſtra: ⁊ purget noſ ex omni iniquitate. QS E ſi dixerimꝰ quia nõ peccauimꝰ:mẽ/ dacem facimꝰ eum:⁊ verbum eius nõ erit in nobis.Si dixeris:non pecca ui: illum facis mendacem:cum te vis face/ re veracem. Vnde fieri poteſt vt deus men dax ſit:⁊ homo verax:cum contradicat ſcri ptura: Omnis homo mẽdax:⁊ deus ſolus Nõ. u5. verax.Ergo deus per ſeipſuʒ verax:tu per deum verax:nam per te menda⸗ te impunitateʒ videret᷑ dediſſe peccatis:qꝛ dixit: Fidelis eſt ⁊ iuſtus qͥ mũ⸗ omni iniquitate: ⁊ dicerẽt iaʒ ſibi homies: Peccemꝰ:etiam ſecuri faciamus quod vo/ lumꝰ:purgat nos chꝛiſtus: fidelis ẽ ⁊ iuſtꝰ: purgat noſ ab omni iniquitate.Tollit tibi malam ſecuritatẽ: ⁊ inſerit vtilem timoꝛẽ. AMale vis eſſe ſecurꝰ:ſollicitꝰ eſto. Fidelis em̃ eſt ⁊ iuſtꝰ:vt dimittat nobis delicta no/ ſtra:ſi ſemꝑ tibi diſpliceas:⁊ muteri donec perſiciar: Ideo quid ſequit᷑ hec ſcribo vobisvt nõ peccetis.Sʒ foꝛte ſurripit de vita humana peccatũ: qͥd ergo ſiet?: Jam deſperatio erit: Audi.Si quis inquit peccauerit: aduocatum habemus apud patrẽ ieſũ chꝛiſtũ iuſtũ: ⁊ ipſe ẽ ꝑropitiatio pro pec/ catis nortris. Ille eſt ergo aduocatꝰ:da operam tu ne pecces. Si de infirmitate vi/ te ſurꝛepſerit peccatum:cõtinuo vide: con/ tinuo diſpliceat:continuo damna.Et cum damnaueris:ſecurꝰ ad iudiceʒ venies. Ibi habes aduocatum: Moli timere:ne perdaſ cauſam confeſſionis tuę.Si em̃ aliquando in hac vita cõmittit ſe homo diſertę linguę ⁊ non perit:cõmittis te verbo et periturus es? Clama: Aduocatü habemus apud pa⸗ trem. Videte ipſũ iohãnẽ ſeruantẽ humi/ .Et ne foꝛ det nos ab 85 Filioli mei ca.2. litatem. Certe vir iuſtus erat ⁊ magnꝰ:qui Job.iʒ. de pectoꝛe domini myſterioꝛum ſecreta bi/ bebat. Ille ille qui bibendo de pectoꝛe do/ mini diuinitatẽ ructauit: In pꝛincipio erat Job.· Gebomn ſoninan⸗ oummns vgurbeha hrbensd riittc Arniteb naopeadte ſumißpon Uentiint de ſon ciſün unck une u ſoroui fatdocgui aGirnlont enßesl ſos tman npcans⸗ bunesaud leltcetacn Cnchltun ſnitonpe ipocans ſehuunst tſepope (04 Ounnesſin ghlcere bosf Ueenpot ponnibu functſe Ubrscec lſübehe Epeccttot ellorn ltoit⸗ ſſſganr nuciA flgennine nnon Munoett Ungotron eceſan ⸗ ber rit dunggi Mnpaſten giunit Qinbo muden n padundns Reisnmngen Mankeysſee Meknrdasnen ncnmndruſ auntdels guß⸗ güznene nmnig EHa Nllezeriegn ziniengn ſtuz ſbibonis camuslod : ſdelsett . uitate Taint t wüen ame’ iar eto nobisdetcano Sumuen don ut. Fliolna löpecrens Enn geuni / . lg AAounn riſti hin into he Ngelal deinünmtue⸗ nnuo ietddn ddunn un iuzmu oee n ooſen nal aponmm. emus od ſnnnn, 48 nugegn um ſogen . dep r 4 6 ninhen verbum:⁊ verbum erat apud deũ. Ille ta-/ lis vir non dixit: Aduocatũ habetis apud patrem:Sed ſi quis peccauerit: aduocatuʒ inquit habemus. Mõ dixit habetis:nec me habetis dixit:nec ipſum chꝛiſtũ habetis di xit: ſed ⁊ chꝛiſtũ poſuit non ſe:⁊ habemus dixit:nõ habetis. Maluit ſe ponere in nu/ mero peccatoꝛũ vt haberet aduocatũ chꝛi⸗ ſtum:qᷓ; ponere ſe ꝓ chꝛiſto aduocatũ ⁊ in/ ueniri int damnãdos ſuꝑbos.Fratres: Je ſum chꝛiſtũ iuſtum: ipſũ habemꝰ aduoca⸗ tum ad patrem:ipſe ꝓpitiatio eſt peccato⸗/ rum noſtroꝛũ. Hoc qui tenuit:hęreſim non fecit:hoc qui tenuit: ſciſma nõ fecit. Vnde em̃ facta ſunt ſciſmata? Cum dicunt homi/ nes: Hos iuſti ſumus:Cũ dicũt homines: nos ſanctiſicamꝰ imũdos: nos iuſtiſicamꝰ impios: nos petimꝰ: nos impetramꝰ. Jo/ hannes autẽ quid dixit? Et ſi quis pecca/ uerit:aduocatũ habemus apud patrem ie ſum chꝛiſtum iuſtũ.Sed dicet aliqͥs: Ergo ſancti non petunt ꝓ nobis? Ergo epiſcopi vel pᷣpoſiti nõ petũt ꝓ płlo? Sed attendite ſcripturas ⁊ videte: quia ⁊ pꝛeępoſiti cõmẽ- dant ſe populo. Nam apoſtolꝰ dicit plebi: ofl. 4. Oꝛantes ſimul ⁊ ꝓ nobis. Oꝛat apoſtolus ꝓ plebe:oꝛat plebs ꝓ apoſtolo. ODꝛamꝰ ꝓ vobis fratres:bᷣ ⁊ vos oꝛate ꝓ nobis. In- uicem pꝛo ſe omnia membꝛa oꝛent: caput pꝓ omnibus interpellet. Pꝛopterea nõ mi/ rum qꝛ ſequit᷑ ⁊ hic: et claudit oꝛa diuiden/ tibus eccleſiam dei: Quia dixit: Jeſũ xpᷣm iuſtũ habemꝰ aduocatũ: ⁊ ipſe pꝛopitiatio ẽ peccatoꝛũ noſtroꝛũ: ꝓpter illos qui ſe di/ Marci.iʒ.liſuri erant ⁊ dicturi: Ecce hic eſt chꝛiſtus: ecce illic: æ velle oſtendere eum in parte qui emit totũ ⁊ poſſedit totũ: ↄtinuo ſecutꝰeſt: F,er/lon tantũ noſtroꝛũ: ſed ⁊ totius mũdi.Quid eſt hoc frates?: Certe inueni⸗ mus eam in campis ſaltuũ:inuenimus ec⸗ cleſiam in omnibꝰ gentibus. Ecce chꝛiſtus ꝓpitiatio eſt peccatoꝛũ noſtroꝛũ: non tan⸗ tum noſtroꝛum:ſed ⁊ totius mũdi.Ecce ha bes eccleſiam ꝑ totũ mũdũ: Moli ſequi fal/ ſos iuſtiſicatoꝛes et veros pꝛecipitatoꝛes. In illo mõte eſto qui impleuit oꝛbẽ terra⸗ rum: quia chꝛiſtus pꝛopitiatio eſt peccato- rum noſtroꝛũ:non tantum noſtroꝛũ: ſed et totius mũdi:quẽ ſuo ſanguine comꝑauit. Et in hoc inquit cognoſcimꝰ eum:ſi madata eius ſeruauerimꝰ. Quęmã data: Qui dicit quia cognouit eu: bis: vt vos inuicẽ diligatis. J ghos cimus quia in ipſo ſumꝰ: ſi in 1 et mandata eius nõ ſeruat: mẽdax eſt:⁊ in hoc veritas nõ eſt. Sed ad-/ huc querl: Quę mandata:?: ui aũt inqͥt ſeruauerit verbũ eius:vere in hoc Johãnis Tractatus I perfecta eſt dilectio dei. Uideamꝰ ne ipſum mandatũ dilectio dei vocet᷑. Quxre/⸗ bamus em̃ quę mãdata:⁊ ait:Qui aũt ſer/ uauerit verbũ eius:vere in hoc perfecta eſt dilectio dei. Attende euangeliũ ſi nõ ẽ hoc mandatũ: Mindatũ inquit nouũ do vo/ Job.1z. n hoc co/ lllo pfecti fuerimus. Perfectos in di/ Et inimicos diligere: ⁊ ad hoc diligere vt ſint fratres. Hon em̃ dilectio noſtra carna/ lis eſſe debet. Optare alicui ſalutẽ tempo/ ralem:bonum eſt: ſed ⁊ ſi deſit:aia tuta ſit. Si optas alicui amico tuovitã:bene facis. Gaudes de moꝛte inimici:male facis.Sed foꝛte ⁊ amico tuo vita illa quã optas inuti/ lis eſt: et inimico tuo moꝛs de qua gaudes vtilis fuit. Incertum eſt vtrũ alicui ſit vti- lis vita iſta an inutilis: vita vero quę eſt apud deum ſine dubio vtilis ẽ. Sic dilige inimicos tuos vt ffes optes: ſic dilige ini- micos: vt in ſocietatẽ tuã vocent᷑. Sic em̃ dilexit ille qui in cruce pendens ait: Pater ignoſce illis: qͥa neſciunt quid faciũt. Ne⸗/ q; em̃ dixit: Pater viuãt iſti multo tempo/ re:me quidem occidunt:ſed ipſi viuãt. Sʒ quid ait:? Ignoſce illis:quia neſciunt quid faciunt.Moꝛtem ſempiternã ab eis expel- lebat prece miſericoꝛdiſſima: ⁊ potentia pᷣ/ ſtatiſſima. Mlti ex eis crediderũt:⁊ dimiſ⸗ ſus eſt eis fuſus ſanguis chꝛiſti. Pꝛimo fu⸗ derũt cũ ſęuirent: biberunt cũ crediderũt. In hoc cognoſcimus qꝛ in ipſo ſumꝰ: ſi in ipſo perfecti fuerimus. De ipſa ꝑfectiõe di/ ligendoꝛum inimicoꝛũ dominꝰ admonens ait: Eſtote ergo perfecti:ſicut ⁊ pat᷑ veſter Mattb.5. eleſtis perfectus eſt. Nui ergo dicit ſe auit:⁊ ipſe ambulare.QAuõ ffes: in ſaſa manere:debet ſicũt ipſe am mn lectione vocat. Qus eſt ꝑfectio dilectiõis? Lud. 23. uid nos monet? Qui dicit ſe in ipſo ma- nere:id eſt in chꝛiſto: debet ſicut iße ambu- lauit et ipſe ambulare: foꝛte ̊ nos monet: vt ambulemꝰi mari: Abſit.hoc g: vt ambu lemꝰin via iuſticię. In q̃ via? Jã cõmemoꝛa ui. Fixꝰ in cruce erat:⁊i ia via ambulabat ipſa via charitat: Pr igſce illis qꝛ neſciunt qd faciũt. Si &̊ didicerl oꝛare ꝓ inimic tu/ Job. 13. Col. ʒ. . Exrvpoſitionis ſancti Aluguſtini S is:ambulas viã dñi. Dilectiſſini ñ ma datũ nouũ ſcribo vobis:ſed man/ datu vetus qð habebat ab initio. QAuod mandatiuũ vetus dixit: Quod habe batis inquit ab initio. Ideo ergovetus:qꝛ iam illud audiſtis. Alioquin cõtrarius erit domino vbi ait: Mandatũ nouum do vo/ bis:vt vos inuicem diligatis. Sʒ mãdatũ vetꝰquare? MNon quia ad veterẽ hominem ꝑtinet. Sed quare: Qðõ habebatis ab ini/ tio. Mandatũ vetus eſt verbuʒ qð audiſtis. Ideo & vetus: qꝛ iam audiſtis. Et idipſũ nouũ oſtẽdit dicẽs: JIteꝝ maã/ datũ nouũ ſcribo vobis. Mõ alteꝝ: ſed idemipſũ quod dixi vetus:idẽ eſt ⁊ no/ uum. Quare? Quod eſt verũ in ipſo in vobis.Ham quare vetus audiſtis: Quia iam illud noueratis.Quare aũt no/ uũ: Quia tenebꝛę tranſierũt: ⁊ lux tent eſt: Qui diligit fratrẽ ſuũ in lumine manet 2 ſcãdalũ in eo nõ cẽ̃.Qui ſũt qͥ patiũt᷑ ſcan/ Ha iaʒ lucet. Ecce vñ nouũ: Quia tene- bꝛę ad veterem hominẽ: lux vero ad nouũ hominẽ pertinet.Quid dixit aplus paulꝰ⸗ Exuite vos veterem hominẽ:⁊ induite no/ uum. Et iterum quid dicit: Fuiſtis aliquã/ do tenebꝛę: nunc aũt lux in domino. Qui dicit ſe eſſe in lumine. Modo manife- ſtat totũ qð dixi. Qui dicit ſe eſſe in lu mine ⁊ fratrẽ ſuũ odit:in tenebꝛis eſt vſq;adhuc.Eia fratres mei:qᷓdiu di⸗ MWattvᷣ.5. camꝰ vobis:diligite inimicos? Videte qð peius ẽ: ne adhuc fratres oderitis. Si fra/ tres ſolum amaretis: nondũ eſſetis ꝑfecti: ſi autẽ fratres oditis quid eſtis: VUbi eſtis: Reſpiciat vnuſquiſq; coꝛ ſuum: nõ teneat odium cõtra fratrem ꝓ aliquo verbo duro: ꝓ contentione terrę:ne ſiat terra. Quiſqͥs em̃ odit fratrẽ ſuũ:nõ dicat quia in lumine ambulat. Quid dixi:Mõ dicat qꝛ ĩ xᷣo am K bulat: Qui dicit ſe eſſe in luce ⁊ odit fratrẽ ſuum:in tenebꝛis eſt vſq;adhuc.Neſcio qs em̃ ex pagano factus eſt chꝛiſtianꝰ: Inten / dite:Ecce tenebꝛę erat quãdo paganꝰ erat: modo iam chꝛiſtianus factus eſt:Deo gra- tias. Omnes gratulant᷑. Recitat᷑ apłs gra- Epb.5. tulans: Fuiſtis em̃ aliqũ tenebꝛę: nũc autẽ lux in domino. Adoꝛabat idola:adoꝛat de/ um.Adoꝛabat quẽ fecit:adoꝛat qui eum fe cit. Mutatus eſt: deo gratias. Oẽs gratu / lant᷑ chꝛiſtiani. Quare: Quia iaʒz adoꝛatoꝛ patrt ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti: Etiã deteſtatoꝛ deęmonioꝛũ ⁊ idoloꝛũ eſt. Adhuciſte iohban nes ſollicitus eſt:multis gratulatib adhuc ſuſpectus eſt. Fratres: maternã ſollicitudi/ nem libenter amplectamur. Mõ ſine cauſa mater ſollicita ẽ de nobis:cũ alij gaudent. Abatrẽ dico charitatẽ. Ipſa em̃ habitabat in coꝛde iohãnis cum iſta diceret. QAuare: Miſi quia aliquid timet in nobis.Et cũ iaʒ nob hoies gratulẽt᷑:quid ẽ qð timet: Qui dicit ſe eſſe in lumie.Quid eſt hoc:? Jam di cit ſe eſſe chꝛiſtianũ: ⁊ fratrẽ ſuum odit: in tenebꝛis eſt vſq;dadhuc.Qõðõ exponere nõ ẽ: ſed qð gaudere ſi nõ ſiat: aut qð plangere ſi fiat. Qui diligit fratrẽ ſuũ i lumie h — —☛ manet:⁊ſcandalũ i eo nõ e. Obſecro per xpᷣm: paſcit nos chꝛiſtus. Refecturi ſu/ mus coꝛpoꝛa in noie xpᷣi: ⁊ aliquantũ refe/ cta ſunt: ⁊ reficienda ſunt: mẽs noſtra paſ- catur:nõ qꝛ diu dicturus ſum dico: nã ecce iam finitur lectio. Sʒ ne foꝛte ex tedio mi- nus attente audiat᷑ qð maxime neceſſariũ dalũ aut faciũt: Qui ſcandaliʒant᷑ in xpᷣo ⁊ in eccleſia. QAui in xpᷣo ſcandaliʒant᷑: tanqᷓ; a ſole vꝛũt᷑.Qui in eccleſia:tãq; a luna.Di/⸗ ₰ cit aũt pſalmꝰ: Per diẽ ſol nõ vꝛet te: neq; vᷣ luna ꝑ noctem: id eſt ſi tenueris charitatẽ: nec in chꝛiſto ſcandalũ patieris nec in eccle ſia:nec chꝛiſtũ relinques nec eccleſiã. Qui em̃ eccleſiam relinquit: quõ eſt in chꝛiſto qͥ in membꝛis xpᷣi nõ ẽ?: Quõ eſt in xpᷣo qui in coꝛpoꝛe chꝛiſti nõ eſt: Illi &patiunt᷑ ſcanda lum:qͥ relinquũt aut chꝛiſtũ aut eccleſiam. Vnde intelligimus qꝛ inde dixit pſalmus: Per diẽ ſol nõ vꝛet te:neq; luna ꝑ noctem? Quia ipſã vſtionẽ ſcandalũ vult intelligi. Pꝛimo ipſam ſimilitudinẽ attẽde: Quõ 4ᷣ vꝛit᷑ dicit: nõ tolero: nõ fero et ſubducit ſe: ſic qui quędã nõ ferũt in eccleſia et ſubtra⸗- 5.120. hunt ſe vel nomini chꝛiſti vel eccleſię: ſcan- dalũ patiũt᷑. Videte quõ paſſi ſũt ſcãdalũ tãq; a ſole illi carnales qbꝰ p̃dicabat carne carnẽ filij hoĩs ⁊ biberit eius ſanguinẽ:nõ habebit ĩ ſe vitã. Septuaginta ferme holeſ dixer̃t: Durꝰ ẽ hic ſmo:⁊ receſſerũt ab eo:⁊ remãſerũt duodecim. Oẽs illos vſſit ſol et receſſerũt:nõ valentes ferre vim bi. Re/ mãſerũt &̊ duodecim. Et ne foꝛte putarent hoĩes:qꝛ ipſi ſᷣſtant deo credẽdo in xpᷣm:et nõ ab ipſo illis ᷣſtat bñficiũ: cũ duodecim remãſiſſẽt: ait illis dĩũs: Mũqͥd ⁊ vos vultt ire? VUt nouerit qꝛ vobis neceſſariꝰego ſũ: ſuã chꝛiſtꝰ ⁊ dicebat: Qui nõ mãducauerit Job.s. udilecno.4 gs:aue r gonmals: ſectioefran clantak anobel Geiavobi (aretoft⸗ fns Audiphin ſbuslegen con mulio ſeonoͤcse lunpanüt Ptiſancal gendel⸗ Nckaliguis Nis Böfumes Ml do Qusck Mmäkſen 54 Galtpen elione: ipunauo it / bpoſoli onern yfa pz go J l le O amorlar hyeercee Aitinn⸗ occ Nerotteſ lgaüfn egteir Nu, nn ſodbit nnont b gi chſte ðõ M D HZ Aſe=⸗ t †Nſem α Nale Pteer ðõ TPaffeua chα ρν.οa PeLρο —/ð beati Johãnis Cractatus II Etiieei ſpõderũtvoce petri: Oñe: vbũ vite einę ha tendlif illis digi n Alan du ci ſau : quo ibimꝰ: Quos aũt vꝛit ecclia tan / beſcũt: ne ceci putent᷑: dicunt ſe vidiſſeq õd Mlcie bes: quo ibim. ſt: audi i 5 ũqᷣd ſic oſtendimꝰ eccleſiam ciite q́ᷓ; luna ꝑ noctẽ:qͥ ſciſmata fecerũt:audi i/ nõ viderüt. ſqd ſic oſ õ tAn cor. . ſũ vbũ poſitũ ĩ aplo: Quis infirmat᷑ ⁊ ego fratres mei: Hõne apta eſt: one manife⸗ anedar Conz,1. i. Ph adalizat᷑ ⁊ ego non vꝛoꝛ: ſta? Honne obtinuit oẽs gẽtes: Nõne im/ id 4 epirmoꝛe ſerdalezak r Kaie frẽm? let᷑ qð añ tot ãnos ꝓmiſſũ ẽ abꝛaę ĩ ſemie icen Quõ Enõ eſt ſeadall ia eo d dilieit fen: pibdqa c tot gẽtes: Vni fideli ꝓmiſſum Señ.22. utefhezmn Quia ꝗ diligit fratrẽ: tolerat ola ꝓpter vni ei⸗ bokqelmrmögennzlu a Aan mfuntct tatem: quia in vnitate charitatis ẽ frater · &ẽ:i mili ͤſeaz facietre Erce nesvℳ. Wanmii na dilectio. Offendit te neſcio qͥs: ſiue ma/ un vnin ſabte gabltonalſn note Wartb. 5. riſ ius: duc t tu puras malug: mucen en⸗ in nta illetfeahttmer. Et cũ en dicikk:: ſumeſuiſni is malus: ⁊ deſeris tot bonos: qualis di· ↄſtuuta. ꝗlli offedũt i mõtẽ. Et cũ eiſ dicit: eo itge baͤt fraterna: Qualis apparuit i iſtis: ea’“ Aſcẽdite:nõ ẽ mõs dicũt:⁊ faciliꝰ illuc ſact⸗ lns Nam ſt oꝛbẽ taꝝ. Hũ/ em impin gũt q; illic habitaculũ ꝗqrũt. Eſai- Arninn acuſant aftos: deſerucrü en ina heſterna die lectꝰ ẽ: Quiſqs vrjm vigila⸗ Einikniſ qd in oꝛbe terraꝝ ſancti nõ erqt: Aut inau- as he zockistſ: aure: nec aure coꝛpis: ſefkd :misnein⸗, diti a vobis damnari potuerũt? Sʒ o ſi di bat:nõ oclis ane ri nouiſſi is dieb* Eſa. 2. Vundid:i ligeretis fratres:ſcandalũ in vobis nõ eẽt. aure coꝛdis a⸗ ũtit. Erit i noui imis dieb? Ela. 2 RW 5 ũ qͥd dicat: Pax multa diligen manifeſtꝰ mõs domꝰ dñi: parat? i cacumie Niutati Wz. 18. Audi pſalmũ qd dicat: mõ d tã manifeſtũ q́; mõs? Sʒ ſũt nunnentelti tibus legẽ tuã: ⁊ nõ eſt illis ſcandalũ. Pa mõtiũ.Qui ne. vn lattn poſiti ſũt. üitlunnenmn cem multã dixit eis qui diligũt legẽ dei: et Mores ienotizo. ymphmnste⸗ Yns ibi / uiſäti enütſen ideo nõ eis eſſe ſcandalũ. Illi &̊ qui ſcanda Quis vrjm tolympu moͤtẽ?: 4 l iüt: pacẽ ſt. Et quos dixit nõ habitãt:giddabã nr̃jm nõ nouerũt? In pti⸗ Cncalzminn lum patiũt᷑:pacẽ perdũt. Et quo⸗ 3 7 Sta . mlld ti ſi: aut nõ facere: Diligentes le bus ſüt iſti mõtes. Ille aũt mons nõ ſic:qꝛ mtinin patiſcandalũ: aurno facetez Dilig inmpleuit vniũſaʒ faciẽ irc. Et de illo dicit: irtiö n em dei. Ergo in charitate poſiti ſunt. Sʒ impleuit vniũſaʒ faciẽ treę. Tde ulo dieit: gakenul Hõ dixit diligentib?*.. Parat' i cacumie mõtiũ. AMõs ẽ ſuꝑ cacu⸗ Slclnönur ee e dicit aliquis: Legem dei dixit diligentib?*. Paratꝰ i cacumi geeae⸗ mmehin 3b.. Hlé fratres. Audi qd ds dicat: Mandatũ ming oim moͤtiñ. Et gegabiſ inar ac eß unu H nouũ do vobis: vt vos inuicem diligatis. oẽs gẽtes.Quis erat ĩ qͥ mõte:Quis fran / Maums Quid eſt lex niſi mandatũ:? Quõ aũt non git faciẽ offendẽdo in illũ:Quis igrat ciui/ ungi patiut ſcandalũ: niſi dũ ſufferũt inuicem? tatẽ ſu mõtẽ ↄſtitutã? Sʒ nolite mniri gichn ui Ephp.4. Sicut paul“ dicit: Sufferentes inuicẽ in di ignoꝛat᷑ ab iſt qͥ oderũt ffes: qꝛ in ene ris Micknt lectione: ſtudentes ſeruare vnitatẽ ſpirit? ambulant ⁊ neſciũt qͥ eũt:qꝛ tenebꝛe exceę/ Utpenmtlent ieer C. Et qꝛ ipᷣa ẽ lex xpᷣi: eũdẽ audi cauerũt oculos eoꝝ. Montẽ nõ vidẽt: Ho 6imnalch ĩ vinculo pac.Et qꝛ ipᷣa ẽ lex xpᷣi:eũdẽ aud ruro 5ͤ bñt. Unde ockos ſi bñt? SS apoſtolũ cõmẽdatẽ ipſã legẽ: Inuicẽ inqt lo mirerl:ocłos nõ hñt. VUn s ñ hte tenniſin Salké. onera vr̃a poꝛtate:⁊ ſic adiplebit legẽ x-xi. Quia tenebꝛę excecauer̃t eos. Unde ꝓba/ eg lunsglue. q odit frem ſuũ in tenebꝛis ẽ: mus? Quia ffes oderũt: qꝛ cũ offendũt᷑ in Naʒ qͥ odit frem ſuũ in tenebꝛis Sete lü itinng Zi tenebzꝛis ambulat ⁊ neſcit quo afris: ſepant ſe ab oꝛbe traꝝ: quia nõ tole- imnii eat. AMagna res fres: Attendite oom,. rant ꝓ pace xpᷣi qs mlamarer tolerant pꝛo Goctſhtnn 5 vos. it frem ſuũ in tenebꝛiſ parte donati quos damnlt. ultiche blane grnit uo egt: am tene ( Pe eo að iohanes dic: Scribo vo iwclarfin bꝛe excecauef̃t ocłos eiꝰ.Quid tq c bis filioli:qꝛ remittut᷑ vobig gctz nrſiſtſitil cCciũ qᷓ iſti qͥ oderũt frẽs: Mã vt nouerit qꝛ cę enene eiꝰ: vſ; ad ig: Et nn⸗ ne Phdufnen caiſut: in mõtẽ offenderũt. Eadem dico:ne ſiet ⁊ deſideria eiꝰ. Qui eut ecerit linoinruen/ vobis excidant. Mõne lapis iſte qͥ pciſus ẽ volütatẽ Dei manet in eternu: e 7 — cus lgliſil de monte ſine manibus: chꝛiſtẽ de regno ipe manet ieternu: Pfactar ae 2 unſenetil iudęoꝛũ ſine oꝑe maritali? Hõne ille lapis Ania ꝗ legũt᷑ ĩ ſcptunt ſ. Sad n A e rittben r ai raꝝ: id ẽ oẽs dñatiões ſtructionẽ ⁊ ſalutẽ nf̃aʒ intẽte opoꝛ elaut ↄꝓfregit oĩa regna terraꝝ: id ẽ dnatioes ire. Maxie t méoꝛle com⸗ los iti idoloꝝ ⁊ demonioꝝ? Hõne ille lapis ccuit tet audire. Maxie tñ m . scame HßMUD ninth h naniek.2. Tfactus eſt mos magn: ⁊ impleuit vniuer,· deanda ſũt:ꝗ aduſus Wevaſch rneol eti, ſteglen ſũ oꝛbẽ traꝝ:? Hũqᷣd digito oſtẽdimꝰ iſtum mũ:qͥn inſidie infirmioꝛes R negligeti ninnq4 montẽ: quõ oſtẽdiẽ hoibꝰ tertia luna: Ver · oꝛeſ circũuenire nõ ceſſat. Memẽote Inm idmmn bi grã: Qñ volũt hoies videre lunã noug im ſaluatour, neäronnaenontu 65 icts Roe giitenent dicũt:ecce luna:ecce vbi eſt.Et ſi ſunt ibi q bis T reſurrexil e. d 1 denetg Bo⸗ nuſniin ðJYDU Exrxpoſitionis ſancti luguſtini nr̃a:reſurrexiſſe ꝓpter iuſtiſicationẽ nfam. ipſe ſenſũ nr̃m aꝑiat.Quid aũt oſtẽdit do⸗ Gupth Sicut modo audiſtis: qͥa diſcipuloꝛũ duo/ minꝰ ſcriptũ de ſe in lege moyſi ⁊ ꝓphetisꝰ gſen e rum quos inuenit in via:tenebant᷑ oculi ne pſalmis? Quid oſtẽdit: Ipſe dicat.Pꝛenit auc eum agnoſcerent:iuenit eos deſperãtes de hoc euangeliſta poſuit:vt nos noſcemꝰ qͥd Cauimi redemptiõe quę erat in chꝛiſto: ⁊ exiſtimã/ in tanta latitudine ſcripturaꝝ credere ⁊ in/ Nriſe tes iam illum paſſum: ⁊ moꝛtuum fuiſſe ſi / telligere debeamus.Certe multę ſunt pagi vi 8 cut hominem: nec tanq;; filium dei putaſ//⸗? nę: et multi libꝛi:hoc habent omnes quod gehaa 6 ſe ſemꝑ viuere:⁊ in carne ita moꝛtuũ vt n, dixit dñs bꝛeuiter diſcipulis ſuis. Quid ẽ eſt reuiuiſceret:ſed tanq; vnũ ex ꝓphet: ſicut hoc?: Quia opoꝛtebat pati chꝛiſtũ: ⁊ reſur/ l⸗ verba eoꝝ pauloante qui intẽti eratis:au/ gere tertia die. Habes iam de ſponſo:quia guns diſtis. Tunc aperuit illis ſcripturas:incipbi opoꝛtebat chꝛiſtũ pati ⁊ reſurgere.Cõmen⸗ unnd ens a moyſe:ꝑ omnes ꝓphetas oſtendens datus eſt nobis ſponſus:de ſponſa videa/ nance eis omnia que paſſus erat pᷣdicta fuiſſe: ne mus quid dicat:vt tu cũ cognoueris ſpon/ anlsͤl illi magis mouerent᷑ ſi reſurrexiſſet domi/- ſum ⁊ ſpõſam:nõ ſine cauſa ad nuptias ve anellise nus: et magis ei nõ crederent:ſi de illo iſſa nias.Celebꝛatio em̃ nuptiaꝝ omis celebꝛa lnfi ante dicta non eſſent. Firmitas enim fidei tio.Eccleſię em nuptię celebꝛant᷑. Ducturꝰ eclüdo⸗ in eo eſt: quia omnia ꝗᷓ euenerunt in chꝛi/ eſt vxoꝛem filius regis:⁊ ipſe filiꝰregis rex: (onunlei ſto pꝛeędicta ſũt. Diſcipuli ergo nõ eũ agno ⁊ dui frequẽtant ipſi ſunt ſpõſa. Non quõ noſten ph. uerunt:niſi in fractione panis.Et vere qui in nuptüs carnalibꝰ alij frequentant nupti ſocanma non ſibi iudicium manducat ⁊ bibit:in fra- as:⁊ alia nubit. In eccleſia qui frequẽtãt: hoſen ctione panis chꝛiſtũ agnoſcit. Poſtea ⁊ illi ſi bene frequentant:ſponſa fiunt. Ois em̃ len teuuf vndecim putabãt ſe ſpiritũ videre:pꝛebu⸗/ ccleſia ſponſa chꝛiſti eſt:cuiꝰ pꝛincipiũ ⁊ p᷑/ peckes: gu it ſe palpandũ: qui ſe pꝛebuit cruciſigẽdũ. Imitię caro chꝛiſti eſt. Ibi iuncta eſt ſponſa Unbant:⸗ Crucifigendũ inimicis:palpandũ amicis: ¶ſpõſo in carne:AMerito carnẽ ipſã cũ cõmẽ Cenand Abedicus tamẽ omniũ:⁊ illoꝝ impietatis: daret:panẽ fregit: ⁊ merito ĩ fractiõe panis ſteran 2 iſtoꝛum incredulitatis. NHam qð audiſtis apti ſũt ochi diſciploꝝ ⁊ aguerũt eũ . Quid daſusif cum actus apoſtoloꝝ legerentur: quot mi / S dixit dũs ſcriptũ eſſe de ſe ĩ lege ⁊ ꝓphis ⁊· lundden lia crediderunt ex interfectoꝛibus chꝛiſti: ſi pſalmis:? Quia opꝑtebat pati xpᷣm.Si ñ ad/ anmn crediderunt poſtea qui occiderũt:nõ erant deret ⁊ reſurgẽ:recte illi plãgerẽt:quoꝝ ocu Aultlen credituri qui paululũ dubitabãt: Et ipſos li tenebat᷑. Sed ⁊ reſurgere pſdictũ ẽ. Et vt cheente tamen qð maxime debetis animaduertere quid hoc:? Quare h opoꝛtebat pati chꝛiſtũ uen. ⁊ memoꝛię veſtrę mandare:qꝛ cõtra inſidio ⁊ reſurgere: Pꝛopter illum pſalmũ quẽ vo/ epom ſos errores deus voluit ponere firmamen / bis maxime cõmendauimꝰ:quarta ſabbati tonein tum in ſcripturis:cõtra quas nullus audet ſtatiõe pma nouiſſimę hebdomadis. Qua/ Ausoci loqui qui quoquo mõ ſe vult videri chꝛiſti- re opoꝛtebat xpᷣm pati ⁊ reſurgere? Pꝛopt· mn ſuot Eſt⸗ anum: Cum ſe palpandũ pꝛębuiſſet: nõ il · pſalmũ: Cõmemoꝛabuntur ⁊ cõuertent᷑ ad Ps.ꝛr. nir nn lis ſuffecit:niſi de ſcripturis cõfirmaret co2ꝛ dominũ vniuerſi ſines terrę:⁊ adoꝛabũt in ltioe credẽtiũ. Pꝛoſpiciebat em̃ noſ futuros. In cõſpectu eius vniuerſę patrię gentiũ. HNaʒ ſawes q; palpemus nos nõ habemꝰ: ⁊ qð legam vt nouerit: qꝛ oꝑtebat pati xpᷣm ⁊ reſurge/ ſtoisite habemus. Si em ꝓpterea illi crediderunt re. Et hic qͥd addidit: vt poſt cõmẽdationẽ glloscede quia tenuerunt ⁊ palpauerũt:nos quid fa/ ſponſi cõmẽdaret ⁊ ſponſã:Et pſᷣdicari inqͥt Zud.2 lientesinck cimꝰ? Jam chꝛiſtus aſcendit in cęlũ: nõ eſt in noie eiꝰ pęnitentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑ tun poen venturus niſi in ſine:vt iudicet de viuis et omnes gentes:incipiẽtes ab hieruſalẽ.Au fiinilaſen moꝛtuis. Vnde credituri ſumus:niſi vnde diſtis fratres:tenete.Hemo dubitat de ec/C fusgbeii Zucl.24. 7 ipſos palpantes voluit confirmare: Ape/ gdleſia:quia ꝑ omnes gentes eſt. Nemo du⸗/ cone Truit em̃ illis ſcripturas:⁊ oſtendit eis quia bitat quia ab hieruſalẽ cepit:⁊ oẽs gentes tuſinane opoꝛtebat pati chꝛiſtum: ⁊ impleri oia quę impleuit. Agnoſcimꝰ agrũ vbi vitl plãtata tanmne de illo ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis eſt:cũ aũt creuerit nõ aſcimꝰ qꝛ totũ ocau a⸗ nodenn et pſalmis. Omnẽ veterẽ ſcpᷣturã circũplexx pauit. Vnde cepit: Ab hieruſalem. Quo gnäban eſt. Quicqͥd illaꝝ ſcpᷣturaꝝ ẽ: xpᷣm ſonat:ᷣ ſi puenit: Ad omnes gẽtes. Paucę remanſe/ inlent aures ĩueniat. Et apuit eis ſenſũ:vt intelli- rũt:oẽs tenebit: Interea cũ oẽs tenet:aliq knen gerẽt ſcpᷣturas. Vnde ⁊ nobᷣ h̊ oꝛandũ ẽ: vt ſarmẽta inutilia viſa ſũt agricolę pſᷣcidẽda: ven . gebile⸗ I uu Kl⸗ oligſin edrrh Nnosſſere ungetinetn ullſn banronne ls ſus A Muchitit ndeſenſt mnigenſin deſollintn cogunzhen Madtnn — — — = S= = Pun onidtn peflengene uhi Hi fwhuentmenu Cug ftgli kau gencgite. biuunancſpet mipſiddin noifuanirn⸗ Nauerütei Qi eſeilegettet gaticn Ai⸗ ligerirgtenta neßaigli nebetſlnclii mphaini gleſ⸗ niguumſet cbdonudA, ringne ſi⸗ urtkönemmit netadontil⸗ negeni gS ro voſtchnitnn = 9 kftunii — zipkiniiil onbinttet enod, S tinl in ſuen. en 222 4 GcdeM. 0 ⁊ fecerunt hereſes ⁊ ſciſmata. Hon vos in cate illis eccleſijs:vnde euangeliũ toto oꝛ cõmunicamus illi ciuitati vbi occiſus ẽ rex rualem. Ille ibi pꝛincipiũ fecit pꝛedicatio/ nis nominis ſui:⁊ tu exhoꝛreſcis cõmuni/ cationẽ illius ciuitatis:? Non eſt mirũ ſi pᷣ⸗/ Actz. I. ſuos:⁊ ibi illis mittere ſpiritũſanctũ. Vbi Actl. 2. ie: ibi lecta eſt ipᷣa lectio: Cęperũt linguis ractatus II In Eplam beati Johãnis ( ducãt pᷣciſa vt pꝛecidamini:hoꝛtamini ma/ gis quę pꝛeciſa ſunt: vt iterum inſerantur. Maniteſtũ eſt em̃ chꝛiſtũ paſſũ:reſurrexiſ/ ſe: aſcẽdiſſe in celũ:M anifeſtũ eſt ⁊ eccleſię qꝛ pſᷣdicatur in noĩe eiꝰ pęnitẽtia ⁊ remiſſio pctõꝝ ĩ oẽs gẽtes. Vnde cępit: Ab hieru/ ſalẽ. Audi ſtultꝰvanꝰ:Et quid amplius di/ cturus ſum? &Ocęcos qui tam magnũ mõ/⸗ tem nõ vident: qui contra lucernaʒ oculos in candelabꝛo poſitam claudũt:Cũ eis di/ cimus:ſi chꝛiſtiani catholici eſtis: cõmuni⸗ ſis gentibus venientes ynuſdſq; linguam ſuam. Et mirabant illoſ idiotas ⁊ imꝑitos ſubito didiciſſe:non vnꝗ tum amant chꝛiſtum:⁊ ideo nolunt comu⸗ micare ciuitati ꝗ interfecit chꝛiſtũ:ſic hono/ as linguas:latinã ⁊ punicã: id eſt afrã.So las duas linguaſ tenet chꝛiſtꝰ: Iſtę em̃ ou linguę ſolę ſunt in parte donati: plus non babẽt, Euigilemus fratres: videamus po tius donum ſpirituſſancti:⁊ ceedamꝰ ante/ be diffunditur. Illi hieruſalem cõmunica- te:quãdo dicimꝰ: Reſpõdent nobis: Non noſter: vbi occiſus eſt dominꝰ noſter:qua/ ſi oderint ciuitatem vbi occiſus eſt dominꝰ noſter. Occiderunt iudęi quẽ inuenerũt in terra:exuſflant iſti qͥ ſedet in celo. Qui ſũt peioꝛes: qui cõtempſerunt quia hominem putabant: an qui ſacramenta eiꝰexufflant .B . . 1—22 quem iam dominũ cõſitentur? Sed oderũt videlicet ciuitatem in q̃ dominus ipſoꝛum occiſus ẽ. Pij homineſ ⁊ miſericoꝛdes:mul tum dolent occiſum eſſe chꝛiſtũ: ⁊ occidunt in hominibus chꝛiſtum. Et ille dilexit illã ciuitatẽ:⁊ miſertus eſt eius. Inde dixit in/ cipere pꝛędicationem ſuã incipiens ab hie/ neq; ſermones quoꝛum nõ audiantur vo- ces eoꝛũ.Et ne foꝛte ⁊ ipſ. elinguę venerint ſti venit ad omnes linguas:audi quid ſeqͥ tur: In omnem terram exijt ſonus eoꝛũ: et manifeſto taberuaculũ eiꝰ: caro eiꝰ: taber/ eſt in nocte: ſed in die. Sed q̃re illi nõ agno ſcunt: Redite ad lectionem: quo heri finis Qui odit fratem ſuum in tenebꝛis ambu/ lat: ⁊ neſcit quo eat:quoniam tenebꝛę excę⸗ cauerunt oculos eius. Hos ergo ſequentia videamus: ⁊ non ſimus in tenebꝛis. VUnde non erimus in tenebꝛis? Hhei amemus fra⸗ tres. Vnde pꝛobatur? Quia amamus fra/ ternitatẽ: quia non quia tenemus charitatẽ. Scribo filioli: quia remittunt vobis pec- cata per nomen eius. Ideo filioli: qa dimiſſis peccatis naſcimini.Sed per cuiuſ nomen remittuntur peccata? Nunquid au ciſus odiſti radicẽ. Quid ait ipſe diſcipulis ſuis? Eſtote ſedentes in ciuitate: qnia ego mitto ꝓmiſſionem meaʒ in vos. Ecce quã ciuitatẽ oderũt: foꝛte amarẽt: ſi iudei iter⸗ fectoꝛes xpᷣi in illa habitarẽt. Manifeſtũ ẽ em̃ oẽs interfectoꝛes chꝛiſti:id ẽ iudęos ex/ pulſos eẽ de illa ciuitate. Quę habebat ſe⸗ uientes in chꝛiſtum: habet adoꝛantes chꝛi⸗ ſtum. Pꝛopterea illã iſti oderũt:qͥa chꝛiſtia ni in illa ſunt. Ibi voluit ſedere diſcipulos inchoat eccleſia:niſi vbi venit de ceęlo ſpiri/ tuſſanctus: et impleuit vno loco ſedentes centum viginti? Duodenarius ille nume/ rus decuplatus erat. Sedebant centum vi ginti homines:et venit ſpirituſſanctus: et impleuit totũ locum:⁊ factus eſt ſonus q̃ſi ferretur flatus vehemẽs:⁊ linguę diuiſi eſũt velut ignis. Audiſtis actus apoſtoloꝝ ho/ ris quis auguſtinus: aut qͥs donatus? Hec uulos mater charitas:in apoſtolo exponit viſcera ſua: conſcindit quodãmodo verbis aut duas linguas:ſed omniũ omnino gen riũ. Ubi ergo iam oes linguę ſonabãt: oẽs linguę crediturę oſtẽdebãt᷑. Iſti aũt qͥ mul- rant chꝛiſtũ: vt dicãt illũ remanſiſſe ad du/ dictis de illo: æ videamus impleta eſſe quę ante dicta ſunt in pſalmo: Hõ ſũt loquelę es ad vnum locum: ⁊ nõ potius donum chꝛi⸗ in fines oꝛbis terrę verba eoꝛuʒ. Quare B⸗ Quia ĩ ſole poſuit tabernaculũ ſi uſ: id ẽ in culũ eiꝰ:eccleſia eiꝰ in ſole repoſita eſt:õ ſeindimus vnitatem guſtini: Ergo nec per nomẽ donati. Vide/ per nomen pauli necper nomen petri. Nã diuidentibus ſibi eccleſiam: et partes fa- cere de vnitate cupientibus:parturiẽs par loqui quomõ ſpirituſſanctus dabat eis p⸗ nunciare.Et omnes qͥ aderat illic: de diuer iudęi: agnoſcebat factus eſt:et videte quare non agnoſcunt. vbera ſua: ploꝛat filios quos videt efferri: reuocat ad vnũ nomen eos qͥ mlxa noia ſi/ bi facere volebant: repellit ab amoꝛe ſuo: 18. 16 Erpoſitionis ſancti cluguſtini —„ 2 * 1cor:. n vt xpᷣ amet᷑: dic: Mũqᷣd paulꝰ p vob ou re? Quia viciſtis malignũ. In ſilijs nniͤ cifixus ẽ: aut in noie pauli baptiʒati eſtis: natiuitas:in patribus antiquitas:in iuue/ ſeglonn Quid dicit: Holo mei ſitis:s mecum ſitis. nibus foꝛtitudo.Si malignus a iuuenibuñ ſan Alecũ eſtote:oẽs illiꝰ ſumꝰqͥ ꝓ nobis moꝛ/ pyincitur:pugnat nobiſcũ. Pugnat:ſ᷑ non n heg tu“: ꝗꝗ o nob crucifixꝰ ẽ. Vnde ⁊ hic:dimit· expugnat.Quare:Quia nos ſumꝰ foꝛtes. unrad tũtur vobis peccata ꝑ nomẽ eiꝰ:nõ ꝑ homi An quia ille eſt foꝛtis in nobis:qͥ interma- ſneſui nis alicuius.Et ſcribo vobis patres. nus perſequentiũ infirmus inuentus ẽ?è IAIA or⸗ Quare pꝛimo ſilij? Quia remittunt᷑ vobis le nos foꝛtes fecit:qͥ perſequentibꝰ nõ reſti/ Donda peccata ꝑ nomẽ eius:⁊ regeneramini in no/ tit. Cruciſixus eſt em̃ ex infirmitate:ſed vi/ 2. corſ. 3 ſirelan uam vitaz: Jdeo filij. Patres äre: Quia uit ex virtute dei. Scribo vobis pue ⸗ mech cognouiſtis eũ qui a pꝛincipio eſt. ri: quia cognouiſtis patrem. Scri- tsſel⸗ Puncipiũ em̃ ad paternitatẽ ꝑtinet. Mouꝰ bo vobis patres. Comẽdat ⁊ repetit. cehlns chꝛiſtus in carne:ſed antiquus in diuinita: Quia cognouiſtis eum quia pꝛin/ ſuntetagt te. &νρ antiquus putamus? Quot annoꝛũ?: cipio eſt. Memẽtote vos patres eſſe. Si tmobanie Putamus ne maioꝛ qᷓ; mater ſua? Maioꝛ obliuiſcimini eum qui a pꝛincipio eſt: perdi ahinun plane q; mater ſua: Maioꝛ plane q́; mater. diſtis paternitatẽ. Scribo vobiſinue / gmonn Joß. . Olnnia em ꝑ ipſum facta ſunt. Si oĩa:⁊ iꝰ nes·Et iam atq; iam conſiderate qꝛ iuue/ uantentn⸗ i ſam matrẽ antiqu“ fecit: de qua naſceretur nes eſtis. Pugnate vt vincatt. Vincite vt uaſalue: nouus. Putamuſ ne ante matrẽ ſolaʒ: ⁊ aãr coꝛonemini. humiles eſtote:ne cadatis in ndlench auos matris:? Ante quos auos matr ipſi?? pugna.Scribo vobis iuuenes: qᷣa mnſan, gob. 8. Abꝛaam. Et dominus dicit: Ante abꝛaam fortes eſtis: ⁊ verbũ dei in vobis m Saue ego ſum. Ante abꝛaam dicimꝰ. Cęlũ et te· mauet:quia viciſtis malignuʒ. hec Aen:gr ra anteqᷓ; eſſet homo:facta ſunt. Ante ipſa omnia fratres quia cognouimꝰ id qð a pn/ nitrturern fuit dominus: immo eſt. Optime em̃ nõ ait ¶cipio eſt: quia foꝛtes ſumus:quia cognoui/ Utenrci ante abꝛaam ego fui: ſed ante abꝛaam ego mus patrem: omnia iſta quaſi cognitionẽ 6 edocnn ſum. Quod em̃ dicit᷑ quia fuit:non eſt:⁊ qd cõmendant:charitatem cõmẽdant. Si co/ uendn dicitur qꝛ erit: nondũ eſt: Ille nõ nouit niſi gnouimus:amemus. Hã cognitio ſine haa chuntun eſſe. Scom qðs deus eſt:eſſe nouit: fuiſſe er ritate non ſaluos facit. Scientia inflat:cha 1. Corl. S8 tpaeſ futurus eſſe non nouit. Dies eſt ibi vnus: ritas ędiſicat. Si confiteri vult ⁊ nõ ama/ Ponſtti ſed ſempiternus. NHon ponũt illuʒ diem in re:incipitis demonibus ſimiles eſſe. Con yotacr medio heſternꝰ ⁊ craſtinus.hheſterno enim tebant᷑ dęmones filiũ dei:⁊ dicebãt: Quid Mattb.ꝭ. mnlcun die finito: incipiens hodiernus vẽturo cra nobis ⁊ tibi: Et repellebant᷑. Cõſitemini⁊ Alerent ſtino finitur. Ille vnus dies ibi eſt:ſine te- amplectemini. Illi em timebant de iniqui / Fin o⸗ nebꝛis: ſine nocte:ſine menſura: ſine hoꝛis. tatibus ſuis: vos amate dimiſſoꝛẽ iniqui/ deſen Qsð vis illum dic. Si vis dies ẽ: Si vis an tatum veſtrarũ. Sed quomodo poterimꝰ eloꝛi mus eſt: Si vis anni ſunt. Dictũ eſt de iũmo: amare deum ſi amamus mundũ: Si ama- gleno⸗ PSs. 1o1. Et anni tui non deficient. Quomodo autẽ mus mũdũ:ſeꝑat noſ a charitate dei. Duo Etmun dictus eſt dies: quando dictũ eſt domino: ſunt amoꝛes:mundi ⁊ dei.Si mundi amoꝛ Duiant⸗ Ps. 2. Ego hodie genui te? Ab ęterno patre genihabitat: non eſt qua intret amoꝛ dei. Rece ſeinere tus:ex ęternitate genitꝰ: Hullo initio:nul / dat amoꝛ mundi:⁊ habitet dei. Aelioꝛ ac/ unn i lo fine: nullo ſpacio latitudinis:quia eſt qd cipiat locum. Amabas mundũ: noli ama/⸗ nanſte eſt: quia ipſe eſt qui eſt. Et nomẽ ſuũ dixit re mundum. Cum exhauſeris coꝛ tuũ amo/ unt gxo.s. moyſi. Dices eis: Qui eſt miſit mead vos. re terreno: hauries amoꝛem diuinum:⁊ in- minntg QAuid ergo? Ante abꝛaam? Quid añ noe? cipit habitare iã charitas de qua nihil ma⸗ dantnch Ps. 1o9. Quid ante adam? Audi ſcripturam: Ante li poteſt pꝛocedere. Audite ergo verba pur eſlmnt luciferum genui te. Poſtremo ante celum ? gantis modo.Quaſi agrum inuenit coꝛda ln dan Job.1. terrã. Quare: Quia oia ꝑ ipſũ facta ſũt:et hominũ.Sed quomodo inuenit: Si ſiluũ aunge ſine ipſo factũ eſt nihil. IJdeo patres agno/ inuenit:extirpat. Si agrũ purgatũ iuenit: igin ſcite. Pfes em̃ fit agnoſcẽdo qð eſt ab ini plantat. Platare ibi vult arboꝛẽ charitatẽ. Ponte⸗ E tio. Scribo vobis iuueneſ. SFilij ſůt: Et quã ſiluã vult extirpare: Amoꝛẽ mũdi. ane pfes ſũt: iuuenes ſũt. Filij:qꝛ naſcũt᷑. Pa / Audi extirpationẽ ſiluę: Nolite dilige⸗/ Ee nmnees:qꝛ: pꝛincipiũ agnoſcũt. Juuenes qua⸗ re mũdũ · hoc em̃ ſeqᷣt.. Neq; ea ꝗ fut nenn Ameinchockpet mbonebtene onicenrgiun iat Dnar ee neaadsl bigiuneneget düdei upods nnalguzke lin ii n nus:gucel haſcoglu coniden 9 licognindſtn Scientiaintrc lan vuld thomme ſinicscleſan Netdichitll⸗ dant. Coinnn Enehundenicn ne Binſſnink, Nonodo on mundü,9 Prnttni 4.Sinunind marde. un 44in unci,tolmm imanin, bunn Sa In Eplam beati Johãnis Tractatus II in mũdo.Si q̊s dilexerit mũdũ:di lectio pr̃is nõ eſt i eo.Audiſtis: qꝛ ſi qͥſ dilexerit mundum: dilectio patris nõ eſt in eo. Ne quis dicat in coꝛde ſuo falſũ eẽ hoc: Fratres:deus dicit ꝑ apoſtolũ: Spirituſſã/ ctus locutus eſt. Hihil verius: Si quis dile rrerit mundũ: dilectio patris nõ eſt in ipſo. Vis habere dilectionẽ patr vt ſis cohęres fulij:noli diligere mundũ. Exclude malum amoꝛẽ mũdi:vt implearis amoꝛe dei. Vas es:ſed adhuc plenuʒ es:fũde qð habes :vt accipias quod nõ habes. Certe iam renati ſunt exaqua ⁊ ſpirituſancto fratres noſtri: ⁊ nos ante aliquot annos renati ſum ꝰex aq̃ et ſpirituſancto. Bonum eſt nobis:nõ dili/ gamus mundũ: ne remaneant in nobis ſa- cramenta ad damnationẽ: nõ firmamenta ad ſalutẽ. Firmamẽtum ſalutis eſt habere radicem charitatis:habere virtutẽ pietat: non foꝛmaʒ ſolam. Bona foꝛma: ſancta foꝛ/ ma.Sed quid valet foꝛma ſi non habeat ra dicem? Sarmentum pᷣciſum:nonne in ignẽ mittitur?Habe foꝛmam: ſed ĩ radice. Quõ autem radicamini vt non eradicemini? Te/ nendo charitatem:ſicut dicit aplus: In cha ritate radicati ⁊ fũdati.Quomõ ibi radicat᷑ charitaſ int tanta ſiluoſa amoꝛis mũdi: Ex/ tirpate ſiluas: magnũ ſemen poſituri eſtis. Mon ſit in agro qð offocet ſemen. Hheęc ſunt * 4 verba extirpantia quę dixi: Molite diligere mundum: neq; ea quę in mũdo ſũt.Si quiſ dilexerit mundum: non eſt charitas patris in eo:; QAuia omne qð in mundo eſt: deſiderium eſt carnis:⁊ deſideriuʒ oculoꝛu:⁊ ambitio ſeculi.Tria dixit: que nõ ſunt a patre:ſed ex mundo. Et müdus tranſiet ⁊ deſideria eiꝰ. Qui autẽe fecerit voluntatẽ dei:ma net in eternũ:ſic ⁊ ipſe maneti eter/ num.AQuid vis? VUtrum amare tempoꝛa/⸗ lia ⁊ tranſire cum tempoꝛe: an mundũ non/⸗ amare ⁊ in eternũ viuere? Rerũ tempoꝛali unm fluuius trahit: ſed tanq; circa fluuiũ ar/ boꝛ nata eſt:dominus noſter ieſus chꝛiſtus: aſſumpſit carnem ⁊ reſurrexit: aſcendit in cę lum. Voluit ſe quodãmodo circa fluuiũ tẽ- poꝛum plantare: Raperis in pꝛęceps: tene lignũ. Voluit te amoꝛ mundi: tene chꝛiſtũ. Pꝛopter te factus eſt tempoꝛalis:vt tu fias ęternus: quia et ille ſic factus eſt tempoꝛa- lis vt maneret ęternus. Acceſſit illi aliquid ex tempoꝛe:nõ deceſſit ex ętnitate: Tu aũt — 4 tẽpoꝛalis natus es:et per peccatũ tẽpoꝛalis factus es.Tu factus es tempoꝛalis per pec catum:ille factus tempoꝛalis per miſericoꝛ⸗ diam dimittendi peccata. Quantũ intereſt cum duo ſunt in carcere inter reum 2 viſita⸗ toꝛem eiꝰ:hhomo em̃ aliq uãdo venit ad ami cum ſuum: ⁊ intrat viſitare eum: ⁊ ambo in carcere videntur. Sed multũ diſtãt:⁊ diſtin cti ſunt. Illum cauſa pꝛemit:illum humani tas adduxit. Sic in iſta moꝛtalitate nos re/ atu tenebamur:ille miſericoꝛdia deſcendit. Intrauit ad captiuũ redemptoꝛ:non oxpꝛeſ ſoꝛ. Dominus ꝓ nobis ſanguinem fudit:re demit nos:mutauit ſpem noſtram. Adhuc poꝛtamus moꝛtalitateʒ carnis:⁊ de futura immoꝛtalitate pᷣſumimꝰ. Et in mari fluctua mus:ſed ancoꝛam ſpei in terra iam fiximꝰ. Sed nõ diligamus mundũ: neq; ea que in mundo ſunt. Quę em̃ ſũt in mũdo:deſide⸗/ rium carnis eſt:⁊ deſideriũ oculoꝝ et ambi⸗ tio ſeculi. Tria ſũt iſta. Ne quis foꝛte dicat: AQuę in mundo ſunt deus fecit: id eſt cęluʒ ⁊ terram: mare: ſolẽ:lunam: ſtellas:omnia oꝛnamenta cęloꝛũ:quę ſunt oꝛnamenta ma ris: Omnia repẽtia.Que terreę? Animalia: arboꝛes:volatilia. Iſta ſunt in mundo:de⸗ illa fecit. Quare ergo nõ amem qð deus fe/ cit? Spirit dei ſit in te:vt videas qꝛ hęc oĩa bona ſũt. Sed vę tibi ſi amaueris condita ⁊ deſerueris cõditoꝛẽ. Pulchꝛa tibi ſũt: Sʒ quanto eſt pulchꝛioꝛ qui iſta foꝛmauit: In⸗ tendat charitas veſtra. Similitudinibꝰ em̃ poteſtis inſtrui:ne ſubꝛepat vos ſathanas dicens qð ſolet dicere:Bene ſit nobis iĩ crea tura dei: Quare illa fecit niſi vt bene nobis eſſet? Et inebꝛiãt᷑ ⁊ pereũt:⁊ obliuiſcũt᷑ cre/ atoꝛẽ ſuũ. Dũ nõ temperãter ſᷣ cupide vtũt᷑ creatis:creatoꝛ cõtemnit᷑. DLe talibus dicit aplus:Coluerũt⁊ ſeruierunt creaturę potiꝰ qᷓ; creatoꝛi qui eſt benedictꝰ in ſecula. Mõ te Phibet de amare iſta:ſᷣ nõ diligere ad bea itudinẽ:ſᷣ appꝛobare ⁊ laudare vt ames cre atoꝛẽ.Quẽadmodũ fratres ſi ſponſus fece⸗ rit ſpõſę ſuę anulũ: ⁊ illa acceptũ anulũ pl⸗ diligeret qᷓ; ſponſũ qui illi fecit anulũ: Mõ/ ne in ipſo dono ſponſi adultera aia dep̃hen deret᷑:q;uis hoc amaret qð dedit ſponſus? Certe h̊ amaret qð dedit ſpõſus.Zñ ſi dice/ ret:Suſficit mihi anulꝰiſte:iam illiꝰfaciẽ no lo videre: Qualis eſſet: Quis ñ deteſtaret hãc amẽtiã? Quis nõ adulterũ aim cõuin/ ceret: Amas aurum pꝛo viro:amas anuluʒ Ro. 1. Expoſitionis ſancti Auguſtin pꝛo ſponſo. Si hoc eſt in te:vt ames anuluz pꝛo ſponſo:et nolis videre ſponſum tuum: ad boc tibi arraz dedit: vt nõ te oppignera fet ſed auerteret. Ad hoc vtiq; arrã dat ſpõ/ ſus:vt ĩ arra ſua ipſe amet᷑. Ergo dedit tibi deus omnia iſta: ama illũ qui fecit iſta. Pl eſt qð tibi vult dare:id eſt ſeipſũ qui iſta fe/ cit. Si aũt amauer hęc:qᷓ;uis illa deꝰfecerit: ⁊ neglexeri creatoꝛẽ ⁊ amaueri mũdũ:amit/ G tis creatoꝛẽ qͥ feẽ mũdũ. AMuũdꝰ em̃ awella , ſſolũ iſta fabꝛica quã fec deꝰ:ceęlũ ⁊ tra:ma/⸗ G re: viſibilia ⁊ iuiſibilia: ſed habitatoꝛes mu/ di mundus vocant᷑: quomodo domus vo/ cant᷑ ⁊ parietes ⁊ inhabitantes. Et aliquã⸗ do laudamus domũ:⁊ vituꝑamus inhabi/ tantes. Dicimus em̃: Bona domus:qꝛ mar moꝛata eſt ⁊ pulchꝛe laqueata. Et aliter di/ exaudiat illos deꝰ. In miraculis curioſitas eſt:hoc eſt deſiderium oculoꝛuzʒ:nõ eſt a pa- tre. Si dedit deus:fac. Obtulit em̃ vt faci/- as. Non em̃ qui non fecerunt ad regnũ dei non pertinebunt?: Cum gauderent apoſtoli quia dęmonia eis ſubiecta erãt: quid eis di xit dominus: Molite in hoc gaudere:ſᷣ gau Zud.io. dete quoniã nomina veſtra ſcripta ſũt in ce lo. Inde voluit gaudere apoſtolos: vnde gaudes ⁊ tu. Vę tibi em:ſi nomẽ tuum non eſt ſcriptũ in celo. Nũquid vę tibi ſi nõ am/ bulaueris in mari? Nũquid vę tibi ſi nõ ex/ duſeris demonia? Si accepiſti hęc vnde fa/ cias:vtere humiliter non ſuperbe.MNaʒ ⁊ de quibuſdã pſeudo ꝓphetis dicit dominus: uia facturi ſũt ſigna ⁊ ꝓdigia. Ergo ñ ſit Mattb. 24 ambitio ſeculi.Ambitio ſęculi ſuꝑbia ẽ. Ja qh cimus: Bona domꝰ: Hemo ibi patit ſe vult in honoꝛibus. Magnꝰ tibi vi⸗ riam:nullę rapinę:nulię oppꝛeſſiones ibi ſi unt: modo non parietes laudamus:ſed in/ habitatoꝛes: Homus tamẽ vocat᷑:ſiue illa: ſiue iſta. Omnes cem̃ dilectoꝛes mũdi(quia dilectione inhabitant mundũ:ſicut celũ qꝝ ſurſũ eſt coꝛ ⁊ ambulãt carne in terra) Om/ nes ergo dilectoꝛes mundi:mund“ vocant᷑. Apli no hut niſt iſa tria: Deſideriũ carnis: E. deſiderium oculoꝛuz: ⁊ ambitionem ſęculi. 1 Delſiderant em̃ mãducare:bibere:vti volu/ ptatibus iſtis: Mũquid nõ eſt in his modꝰ⸗ Aut quãdo dicitur:nolite iſta diligere: hoc dicit᷑:vt non manducetis:non bibatis: aut filios non ꝓcreetis: Mon hoc dicit᷑: Sed ſit modus ꝓpter creatoꝛem:vt nõ vos illigent iſta dilectione:ne ad fruendũ hoc amen:qð — etur homo:ſiue de diutijs:ſiue de aliq̃ po/ tentia.Tria ſunt iſta:⁊ nihil inuenies vnde temptetur cupiditas humana: niſi aut deſi/ derio carnis:aut deſiderio oculoꝛũ:aut am/ inus a diabolo. Heſiderio carnis tempta us eſt quando dictũ eſt ei:Si filius dei es: Matth.4· dic lapidibus iſtis vt panes fiant: quando eſuriuit poſt ieiuniũ.Sed quomõ repulit tẽ ptationẽ:⁊ docuit pugnare militem:? Atten dite quid illi ait: Mon in ſolo pane viuit ho abi. mo:ſed in omni verbo dei. Temptat eſt ex deſiderio oculoꝛũ de miraculo:quãdo ei di/ xit: Mitte te deoꝛſũ: Scriptũ eſt: Angelis ſuis mãdauit de te:ne qñ offẽdas ad lapidẽe pedem tuũ. Ille reſtitit temptatoꝛi. Si em faceret miraculum: nõ videret᷑ niſi aut ceſſiſ uhue ſeculi. Per iſta tria temptat eſt do⸗ . e noes ι ad vtendum habere debetis. Mon aut ꝓ raculum: ne niſt „ bamini:niſi quãdovobig pꝛoponũtur duo: ſe aut curioſitate feciſſe. SFecit em̃ quando poc aut illud. Juſticiã vis: an lucra: Mõ ha beo vnde viuã:non habeo vnde manducẽ: nõ habeo vnde bibam. Sed quid ſi non po tes habere iſta:niſi ꝑ iniquitatẽ: Nõne me/ lius amas qð non amittis:q; ꝙ iniquitateʒ cõmittis: Lucrũ auri vides: damnum fidei nõ vides: hoc ergo ait dominꝰ. Deſideriũ carnis ẽ: id ẽ deſideriũ eaꝝ reꝝ ꝗ̊ ꝑtinẽt ad carnem: ſicut cibus et concubitus et cętera huiuſmodi.Et deſideriũ oculoꝛũ.Deſideri- —— 7„ 7 S um oculoꝛum dicit omnẽ curioſitateʒ. Jam S qᷓ; late patet curioſitas ipſa in ſpectaculis: in theatris: in ſacramẽtis diaboli:in mãgi/ cis antibus: in maleſicijs ipſa eſt curioſitas. Aliquado temptat etiam ſeruos dei:vt ve⸗/ lint quaſi miraculũ facere:temptare vtrum voluit tanq; deus:ſed tanquã infirmos cu/ rans. Nam ſi tunc faceret:quaſi tãtũmõ mi raculũ velle facere putaret᷑. Sed ne hoc ho/ mines ſentirẽt: attende quid reſpõdit: Et quãdo tibi talis temptatio euenerit: dic il/ lud ⁊ tu: Redi poſt me ſathanas. Scriptũ ẽ em̃: Non temptabis dominum deum tuũ: Id eſt:ſi hoc fecero temptabo deũ.hoc di/ xit: qð te voluit dicere quando tibi ſugge/ rit inimicus: Qualis homo: qualis chꝛiſtia/ nus? AModo vel vnum miraculũ feciſti:aut oꝛationibus tuis moꝛtui ſurrexerunt:aut fe bꝛicitantes ſanaſti:ſi vere eſſes alicuiꝰ mo/ mẽti: faceres aliquod miraculũ: Reſpõde? dic: Scriptũ ẽ: Nõ temptabis dñm deũu tu⸗ um.Mon ergo temptabo deũ:quaſi tuncꝑ⸗ Nekolordl hüced alſouce. apleennazn ſonünücnn Geicamenne Unolcolink 1etdligens lomicinon Perusdlceie olſctpos lockclcz⸗⸗ gotennens. ehheude R genepri ſes Sin dligaenüc Nlerentni gucheſüri deſcenüo pfoßerni l Etmi nr Quin⸗ lngeni Deoy ſſhonſin honbaben o docen posdeg guid enbiltin iguidpenbiſſie epihkbannde. llupebehgn bens diat dnte⸗ 1 gaign bcil ſcllir⸗ das. Dagrth unis:ſedetlit⸗ 1nchünnenisn bunanniee iooloi ſdenoanstmt 8 ſter Siilusdats Antsfn n oda Lrd ninaio ied⸗ Sanptüch Man egioſituiil ttenpum.9 5dakiniu ſe i dn Iunciniihen, cqultüm ecud thidl mocnactN cctans All enimmdan — — „ 1 S=- — = =☛R6ͤ ES S· = = — =☛ —,,— — == ☛ . — E= = S,Seͤ E — = — — — = S= In Eplam beati 5 Tle endleie r tineam ad deũ ſi fecero miraculũ: et non tineam ſi non fecero. Et vbi ſũt verba ciꝰ ohãnis Tractatus III duo teſtamenta ſcripturaꝝ diuinaꝝ. Pinc ſugat᷑ lac oim ſacramẽtoꝝ tẽpoꝛalit᷑ ꝓ eena Zudj.lo. Gaudete qꝛ noia veſtra ſcripta ſũt in celo? ſalutenf̃a geſtoꝝ:vt nutritꝰ atq; roboꝛatꝰ Pös. 8 — 2 De ambitiõe ſęculi quõ temptatꝰ eſt důↄs: Qſñi eleuauit eũ in excelſum et dixit ei: hec omnia regna tibi dabo ſi pꝛoſtratadoꝛaue ris me: De elatiõe regni terreni voluit tem ptare regẽ ſeculoꝛũ:Sed dñs qui fecit celuVu et terrã diabolũ calcabat. Quid magnũ a dño diabolum vinci? Quid ergo reſpoõdit diabolo: niſi qð te docuit vt reſpondeas: Scriptũ eſt: dñm deũ tuũ adoꝛabis: et illi ſoli ſeruies? Tenẽtes iſta:nõ ha bebit con / cupiſcentiaʒ mundi.Non habendo cõcupi ſcentiã mũdi:nõ vos ſubiugabit:nec deſi deriũ carnis:nec deſideriũ oculoꝛũ:nec am bitio ſeculi:⁊ facitis locũ charitati venien- ti:vt diligatis deum:quia ſi fuerit ibi dile⸗ ctio mũdi:non ibi erit dilectio dei. Cenete potius dilectionẽ dei:vt quõ deus eſt eęter· nus:ſic ⁊ vos maneatis in ęternũ.Quia ta⸗ lis eſt quiſq;:qᷓlis er dilectio eſt. Terrã dili/ gis:terra eris.DPeũ diligis.Quid dicã:deꝰ eris? Nõ audeo dicere ex me. Scpᷣturas au diamꝰ: Ego dixi dij eſtis:⁊ filij altiſſimi onm nes. Si vult eẽ dij ⁊ filij altiſſimi: nolite Diligere mũdũ: nec ea ꝗᷓ ſũt ĩ mũdo. Si qs dilexerit mũdũ:nõ ẽ charitas pfis ĩ illo: oĩa quę ſũt in mũdo:deſideriũ carnis eſt: : deſideriũ oculoꝝ:⁊ ambitio ſecli:quęñ ẽ ex „ „ ꝑueniat ad mãducãdũ cibũ.QAð ẽ ĩ pꝛinci/ Jobᷣ.r. pio erat vᷣbũ:⁊ vbũ erat apð deũ:⁊ deꝰerat vbũ.Lac nfm vpᷣs humilis ẽ:Cibꝰ nr̃:id⸗ ipſe xpᷣs elis pri. Lacte te nutrit vt pane paſcat. Hã coꝛde ↄtingẽ ieſũ ſpiritalit:ůᷣ eſt cogſcere:qꝛ ęq̃lis ẽ pr̃i. Pꝛoptea ⁊ mariã ꝓp/ hibebat ſe tãgere ⁊ dicebat ei:Noli me tan Jos.20. gere:nõdũ em̃ aſcendi ad prem meũ.Quid eſt H: Diſcipulis ſe palpãdũ pᷣbuit ⁊ marie ↄtactũ vitauit? Mõne ipſe eſt qͥ dubitãti di/ ſcipulo dixit: Mitte digitos tuos ⁊ palpa cicatrices: Nũquid iã ad patrẽ aſcenderat⸗ AQuare g̊ mariam ꝓhibet ⁊ dicit: Moli me tangere:nõdũ em̃ aſcẽdi ad patrẽ meũ:An h dicturi ſumꝰ: ꝙ a viris ſe tãgi nõ timuit: ⁊ a mulieribꝰ ſe tangi timuit? Cõtactꝰ illiꝰ oẽʒ carnẽ mũdat. Quibꝰpᷣmo voluit mani feſtari:ab his ſe timuit ↄtrectari? Mõne vi/ ris reſurrectio eiꝰ ꝑ femias nũciata ẽ: vt õ⸗ ria arte ſerpẽs vinceret᷑: Quia em̃ ille moiꝛ tem pꝛimo homini ꝑ feminam nunciauit: viris vita ꝑ feminã nunciata eſt: Quare er- go ſe tangi noluit:niſi quia contactum illũ ſpiritalẽ itelligi voluit: Cõtactꝰ ſpiritaꝛ de coꝛde mundo. Ille contingit de coꝛde mun do chꝛiſtum: qui eum intellgit patri cogq⸗ lem ⁊ cogternũ.Qui aũt nõdũ intelligit di⸗ pfe:ſᷣ ex mũdo:id ẽ abhoibꝰ dilectoꝛibꝰmũ uinitatem chꝛiſti:vſq; ad carnem venit: vſ⸗ di.Et mũdus tranſiet ⁊ deſideria ei?tran/ſe unt.Qui autẽ facit voluntateʒ dei: manet in eternũ: De eg qð Johannes dicit: Pue ri nouiſſima hoꝛa ?: vſq; ad id: E Non habetis neceſſitatẽ vt aliquis pos doceat:qnia vnctio iyſ⸗ 12Do⸗ cet vos de oibꝰ: Tractat? II Ueri nouiſſima hoꝛa eſt. In hac lectiõe pueros alloqᷣt᷑:vt feſti· nẽt creſcere:qꝛ nouiſſima hoꝛa eſt. Etas coꝛpoꝛis nõ eſt in volũtate. Ita null⸗ —.— — ſm caruẽ creſcit qñ vult:ſicut nullꝰ qußdo vult naſcit᷑. Ubi aũt natiuitas in volũtate . eſt: ⁊ incrementuʒ in volũtate eſt: nemo ex aqᷓ ⁊ ſpiritu naſcit᷑ niſi volens.Ergo ſi vult creſcit:ſi nõvult decreſcit.Quid ẽ creſcere: Pꝛoſicere. Quid eſt decreſcere?: heſicere. Auiſqs nouit natũ eſſe ſe: vt audiat qꝛ pu er ẽ ⁊ infas:auide inhiet vberibꝰ matri:⁊ ci to creſcit.Eſt aũt mat: ecclia:Et vbera eiꝰ: „ » piger ſit ad ꝓſiciendum: audiat: q; ad diuinitatẽ non venit.uid autẽ ma/ gnum eſt vſ; illuc attingere: vſ quo pſe⸗ icut ⁊ deꝰ manet in ęternũn. cutoꝛes qui cruciſfixerũt: Illud eſt magnu intelligere verbũ deum apud deum in pꝛin cipio:ꝑ qð facta ſũt omnia:qualem ſe con/ gnoſci volebat quãdo ait philipo: Tanto Job. t4. tempoꝛe vobiſcũ ſũ: ⁊ nõ cognouiſtis me: , Philippe qͥ videt me videt ⁊ preʒ.Sʒ ne qᷣſ Dppoſiee Pueri no uiſſima hoꝛa eſt: Pꝛoficite:currite:creſcite: nouiſſima hoꝛa cẽ̃. Jpᷣa nouiſſima hoꝛa diu/ turna eſt:tñ nouiſſima hoꝛa eſt.HhHoꝛam em̃ pꝛo tempoꝛe poſuit nouiſſimo: quia in no/ uiſſimis tempoꝛibus veniet dominꝰ noſter ieſus chꝛiſtus.Sed dicturi ſũt aliqui:c⁊ nouiſſimum tempus: quomodo nouiſſima hoꝛa: certe pꝛius venit antichꝛiſtus: et tunc veniet dies iudicij? Vidit iohannes cogitta tiones iſtas: ne quaſi ſecuri fierent: æ iddenu nõ eſſe hoꝛã nouiſſimã putarẽt:qð venturꝰ eſſet antichꝛiſtꝰ: ait illis. Et ſiẽ audiſtis B ꝙ antichꝛiſtus ſit venturus: ũc la exeunt. Sed nõ exirent ſi ex nobis eſſet. . Eorj.12. coꝛdia mẽbꝛoꝛũ dicit apoſtolus: Si patitur Expoſitionis ſancti aluguſtini antichꝛiſti multi facti ſũt.Nũqᷣd poſ · bis:pmanſiſſẽt vtiq; nobiſcũ. bine ſet habere młtos antixpᷣos:qᷓ; hoꝛa nouiſſi / ꝭ videat charitas veſtra:qᷣͥa multi qͥᷣ nõ ſũt ma:? Quos dixit antixpos: ſeqᷣt᷑ ⁊ exponit. Vnde cognouimꝰ ꝙ noniſſima ſit hoꝛa: Vnde: Quia antichꝛiſti multi fa/ oꝛ cti ſũt.Ex nobis exierũt. Videte anti/ euchariſtiam: ⁊ quicqͥd in ſacramentis ſan/ chꝛiſtos. Ex nobis exierunt. Ergo plangi/ cctis eſt. Ipſius altaris cõmunicationẽ acci mus damnũ: Audi conſolationẽ. Sʒ nõ gnb nobiſcũ:⁊ non ſũt ex nobis.Tẽptatio P piunt nobiſeũ baptiſmũ: accipiũt nobiſcũ quod noꝛũt ſideles accipere:benedictionẽ: erant ex nobis.Omnes heretici: om̃es bat qꝛ non ſũt ex nobis. Quãdo illis tẽ- ſciſmatici ex nobis exierunt:id eſt ex eccle ¶ptatio venerit:velut occaſione venti volãt foꝛas:qꝛ grana non erant.Oẽs autẽ tũc vo labũt(qð ſepe dicendum eſt) cum area do/ minica cęperit vẽtilari in die iudicij. Ex no bis exierunt: ſed non erant ex nobis. ſi fuiſſent ex nobis: ꝑmãſiſſẽt vtiq; nobiſcũ. Nã vultis noſſe chariſſimi:ꝙ certiſſime di⸗ catur hoc: vt qui foꝛte exierunt et redeunt: non ſint antichꝛiſti: non ſint contrarij chꝛi/ ſto: ſed de voluntate ſua vnuſquiſq; aut antichꝛiſtus:aut in chꝛiſto eſt:Aut in mem⸗ bꝛis ſũt viuis:aut in humoꝛib?ꝰmalis:Qui ſe in melius commutat: in coꝛpoꝛe mem/ bꝛũ ẽ:qͥ aũt in malicia ꝑpꝑmanet humoꝛ mal⸗ eſt.Et quando exierit:releuabũt᷑:qui pſᷣme/ Anteq; exirent ergo nõ erant ex nobis. Si aſiq; exirẽt nõ erãt ex nobis:multi int ſũt: non exierunt ⁊ tamẽ antichꝛiſti ſunt. Aude mus h̊ dicere: Vt qͥd: Miſivnuſquiſq; cum intus eſt nõ ſit antichꝛiſtꝰ. Deſcripturꝰ em̃ antichꝛiſtos et deſignaturꝰ eſt: ⁊ videbimꝰ eos.Nũc interrogare debet vnuſquiſq; cõ/ ſcientiã ſuã:an ſit antichꝛiſtus. Tatine em̃ antichꝛiſtus contrariꝰ eſt xpᷣo:Non quõ nõ nulli intelligũt antichꝛiſtũ ideo dictũ ꝙ añ chꝛiſtũ venturus ſit:id eſt poſt eum ventu/ rus ſit chꝛiſtus. Mon ſic dicitur: nõ ſic ſcri- bitur:ſed antichꝛiſtꝰ: id eſt cõtrariꝰ chꝛiſto. Zam quis ſit cõtrarius chꝛiſto: nunc aduer tetis ipſo exponente: ⁊ intelligetis nõ poſ- ſe exire foꝛas niſi antixpos.Eos aũt qui nõ ſũt xpᷣo ↄtrarij: foꝛas exire nullo mõ poſſe. Qui em̃ nõ eſt chꝛiſto contrariꝰ:in coꝛꝑe ip- ſius hęret: ⁊ membꝛum computat᷑. Nunqᷓ; ſibi ſũt mẽbꝛa contraria.Coꝛpoꝛis integri⸗ tas vniuerſis mẽbꝛis cõſtat.Et quid de cõ/ bis. ſi fuiſſent ex nobis:pmãſiſſent vti⸗ q̃ nobiſcum. Sed vt manifeſtarent᷑: ꝙ nõ omnes erant ex nobis. Ideo addidit:vt manifeſtarent᷑:quia et intus cũ ſũt:nõ ex nobis ſũt:nõ tñ manifeſti ſũt:ex hetis a ſctõ:vt ipᷣi vobis manifeſti ꝛdia mebꝛoꝛu dieit? O! ſit. Vnctio ſpiritalis:ipſe ſpũſſctũs ẽ:cuiꝰ vnũ membꝛũ: cõpatiunt᷑ omnia mẽbꝛa.Et cramentũ ẽ in vnctiõe viſibili.hac vncti ſi gloꝛiſicat᷑ vnũ mẽbꝛũ:cõgaudent omnia Sonem chꝛiſti qͥ hñt:dicit omnes cognoſcere mẽbꝛa.Si ergo in gloꝛiſicatiõe mẽbꝛi cęte/l malos ⁊ bonos:nec opus eſſe vt doceãt᷑:qꝛ ipſa vnctio docet. Scribo vobis: Nõ ꝙ neſciretis veritatẽ:ſed qꝛ noſtis eã: ⁊ quia omne mẽdaciũ nõ eſt ex veritate.Ecce admoniti ſumꝰ quõ ↄgno/ ra mẽbꝛa cõgaudent:⁊ in paſſiõe oĩia mem/ bꝛa patiunt᷑:concoꝛdia mẽbꝛoꝛũ non habet antichꝛiſtũ.Et qui ſũt intus:certe ſũt in coꝛ poꝛe dñi noſtri ieſu xpᷣi:quando qͥdem ad/ buc curatur coꝛpꝰ ipſius: Et ſanitas ꝑfecta non erit niſi in reſurrectione moꝛtuoꝝ. Sic ſunt in coꝛpoꝛe chriſti:quomodo humoꝛes IYpße dixit: Ego ſũ veritas.Om̃e aũt mẽda ciũ nõ eſt ex vitate.Oẽs igit᷑ qͥ mẽtiunt᷑:nõ ſcamꝰantichꝛiſtũ. Quid ẽ chꝛiſtꝰ: Veritas. mali.Añ euomunt᷑: tũc releuat᷑ coꝛpꝰ. Sic et mali quando exeũt: tũc eccleſia releuat᷑. Et dicit quando eos euomit atq; ꝓijcit coꝛ pus:Ex me exierunt humoꝛes iſti:ſed non erant ex me. Quid eſt: NHon erant ex me⸗ Nõ de carne mea pꝛęciſi ſũt:ſed pectus mi⸗ hi pꝛęmebant cum ineſſent. Ex nobis exie/ runt: ſed nolite triſtes eſſe:non erant ex no bis. Unde ꝓbas:Qð ſi fuiſſent ex no gniñcationt bʒ ieſus: aliam ſunt ex xpᷣo.Mõ dixit qðdã mẽdaciũ ex ve/ ritate:⁊ qðdã mẽdaciũ nõ ex veritate: Sẽ/ tentiã attende:Ne vos palpetis:ne vobis aduletis:ne vos decipiatis:ne vos illuda/ tis: Oẽ mẽdaciũ nõ eſt ex veritate. Videã/ mus ̊ quõ antichꝛiſti mentiũt᷑:qꝛ nõ ẽ vnũ genꝰmẽdacij. uis eſt mẽdax:niſi is q̊ͥ negat ꝙ ieſus nõ ſit XAan ſi⸗ habet chꝛiſt'. „ — ex nobis:accipiũt nobiſcũ ſacramẽta: acci bãtur. Ex nobis exierũt:ſed nõ erant ex no eũdo manifeſtant᷑. Et voſ vnctionẽ ha ye umnſitrnu u nune⸗ ſo ieſ guottuiͦ miueroter le hotnen ſege Colviet Uurphus: i lind nsepepui⸗ Utnoncka geli e. MCuicu nin gvaſabiun ſoeteun Genedinte tconten, nrnl nsckad laaann. glitonqua lennonoffe Peuterane 1 Pnonion nnlste Occtentn lervidee ſanabyn nobiseri ſfuſteten QAucige lnt ernol 2 Ktcono ſo. Etgu ſeliseſtch Qlͦnuen eſtsnone tumgnin binumtne bopelt ee dauſte⸗ clrsſtn Laggle eſecni licſtnsn muretuit noslos⸗ Mitgte fwrtint namansg mäſſänengii⸗ S Leenenmantar nonircrmni de iu uigg eihek Argn Lbanonbnet unu:ücoparn Vgmanatbanant ulaubäigin nünſednöcman nodis mnüſiut nt nmini 4 nternobs⸗ Neni:gacend poſmmeinitt Ipoboenntn sipſehiltinin nöenidi nn ctonnerc ℳ„ = õ In Eplam beati Johãnis Tractat' III Cum ſit vnũ: ieſus chꝛiſtꝰ ſaluatoꝛ noſter: ieſus tamẽ ꝓpꝛium nomẽ eſt illi:quõ moy/ ſes ꝓpꝛio nomine appellatꝰ eſt:quõ helias: quõ abꝛaã: ſic tanq; ꝓpꝛiũ nomẽ habet do minꝰ noſter ieſus.Chꝛiſtus aũt ſacramenti nomen eſt:quõ ſi dicat᷑ pꝛopheta: quomo/ do ſi dicat᷑ ſacerdos.Sic chꝛiſtus cõmenda tur vnus: in quo eſt redemptio totius po/ puli iſrael. Iſte chꝛiſtus ſperabatur ventu/ rus a populo iudęoꝛũ.Et quia humilis ve/ nit non eſt agnitus:quia lapis paruꝰ erat: naniet.a2. offenderunt in illũ:et fracti ſũt. Sed creuit „* Zud.20. ra? Quicũq; offenderit in lapidem iſtũ con I. malis lapis offenſionis eſt chꝛiſtꝰ: Quicqͥd lapis ⁊ factꝰẽ mõs magnꝰ.Et qͥd ait ſcptu/ quaſſabitur:⁊ ſuꝑ quẽ venerit lapis iſte cõ/ teret eum. Diſcernenda ſüt verba. Offen⸗ dentẽ dixit cõquaſſari:ſuꝑ quẽ autẽ vene/ rit conteri. Pꝛimo qꝛ humilis venit: offen/ derunt in illũ homines:Quia excelſus vẽ/ turus eſt ad iudiciũ:ſuꝑ quem venerit con/ teret eum. Sed illũ non conteret vẽturus: quẽ non quaſſauit cũ venit. Qui in humi⸗/ lem non offendit:nõ foꝛmidabit excelſum. Pꝛeuiter audiſtis:cQui in humilẽ nõ offen it: non foꝛmidabit excelſũ. Omnibus em̃ dicit chꝛiſtus:amarũ eſt illis. Etenim audi- te ⁊ videte:mnes certe qui exeũt de eccle ſia:⁊ ab vnitate eccleſię pᷣcidunt᷑:antichꝛiſti ſũt. Nemo dubitat: ipe em̃ deſignauit.Ex nobis exierũt: ſed non erant ex nobis.NHã ſi fuiſſẽt ex nobis:ꝑpmãſiſſentvtiq; nobiſcũ. Quicũq; ergo nõ manent nobiſcũ: ſed exe/⸗ unt ex nobis:manifeſtũ ẽ ꝙ antichꝛiſti ſũt. D Et quomodo ꝓbankt᷑ antichꝛiſti:Ex mẽda/ ieſus non eſt chꝛiſtus. Videat charitas ve/ tio. Et quis eſt mendax: niſi qui negat qm̃ ieſus eſt chꝛiſtus: Interrogemꝰ hereticos. Quẽ inuenis hęreticum? Qui negat quia —. ſtra magnũ ſacramẽtum: Attendite qͥd in/ ſpirauerit nobis deus:⁊ quid inſinuare no/ bis velit.Ecce exierunt a nobis ⁊ facti ſunt donatiſte. Interrogemꝰ eos: vtrũ ieſus ſit chꝛiſtus:ſtatim cõfitent᷑ qꝛ ieſus chꝛiſtꝰ eſt. Si ergo ille eſt antichꝛiſtus qui negat ieſũ eſſe chꝛiſtũ: nec nos poſſunt illi dicere an/ tichꝛiſtos:nec nos illos: qͥa et nos confite/ mur et illi. Si ergo nec illi nos dicunt: nec nos illos:ergo nec illi a nobis exierunt:nec nos ab ipſis. Si & non a nobis exiuimꝰ:in vnitate ſumus.Si in vnitate ſumus: quid factiũt in hac ciuitate duo altaria?: Quid fa- ciunt diuiſę domus:diuiſa cõiugia? Quid facit cõmunis lectus ⁊ diuiſus chꝛiſt?ꝰ:Ad/ monet nos:vult nos fateri qð verũ eſt. An ipſi a nobis exierũt:aut nos ab ipſis? Sed abſit vt nos ab ipſis. habemus em̃ teſta- mentum dominicę hęreditatis:recitamus: ⁊ ibi nos inuenimus.Dabo tibi gentes hę/Nẽ. 2. reditatẽ tuam et poſſeſſionẽ tuã terminos terrę. Tenemus heęreditatẽ chꝛiſti:illi eam non tenent:nõ cõmunicant oꝛbi terraꝝ:nõ cõmunicant vniuerſitatiredempte ſangui/ ne domini. Habemus ipſum dominũ reſur gentem a moꝛtuis:qui ſe dubitantibꝰ ma/ nibus diſcipuloꝛũ pᷣbuit palpandũ.Et cuʒ adhuc illi dubitarent: ait illis: Opoꝛtebat Zucl.24. chꝛiſtum pati ⁊ reſurgere tertia die:⁊ pſdica ri in nomine eiꝰpęnitentiã ⁊ remiſſionẽ pec catoꝝ. Vbi? Qua? Quibꝰ? Per omnelſ gẽ/⸗ tes:incipientes ab hieruſalẽ. Securi ſumꝰ de vnitate hęreditatis. Quiſquis huic hę/ reditati non cõmunicat:foꝛas exijt.Sʒ nõ contriſtemur: Ex nobis exierunt: ᷣ nõ erãt ex nobis. Nam ſi fuiſſent ex nobis: pꝑman/ ſiſſent vtiq; nobiſcum. Si & ex nobis exie- runt:antichꝛiſti ſunt. Si antichꝛiſti ſũt: mẽ daces ſunt. Si mendaces ſunt:negant ieſũ eſſe chꝛiſtũ. Iterum redimus ad difficulta/ tem ꝗ̃ſtiõis. Singulos interroga: conſitẽ/⸗ tur ieſum eſſe chꝛiſtũ.Coartat nos anguſtꝰ intellectꝰ in hac epiſtola. Videtis certe ꝗ/ ſtionẽ.hhęc queſtio ⁊ nos ⁊ ipſos turbat:ſi non intelligat᷑. Aut nos ſumus antichꝛiſti: aut illi ſunt antichꝛiſti. Illi nos antichꝛi⸗ ſtos vocant:⁊ dicũt qð exiuimꝰ ab eis:nos illos ſimiliter. Sed deſignauit hęc epiſtola antichꝛiſtos: Quicũq; negat ꝙ ieſus nõ ſit chꝛiſtus:ipſe eſt antichꝛiſtꝰ. Jam ergo qug⸗- amus: quis neget:⁊ nõ attendamꝰ ad lin/ guam ſed ad facta. Si em̃ om̃es interrogẽ/ tur: omnes vno oꝛe cõfitent᷑ ieſum eſſe chꝛi⸗ ſtum. Quieſcat paululũ lingua: vitã inter⸗ roga.Si inueneritis hoc:ſi ipſa ſcdᷣtura no bis dixerit: qꝛ negatio eoꝝ nõ tãtũ lingua fit ſᷣ ⁊ factis. Certe inuenimus multos an/ tichꝛiſtos:qui oꝛe ↄfitentur chꝛiſtum:⁊ mo/ ribus diſſentiunt a chꝛiſto. VUbi inuenimꝰ hoc in ſcriptura? Paulũ audi apoſtolũ de talibus cum loqueret᷑ ait: Confitent᷑ em̃ ſe Titũ.i. noſſe deũ:factis autẽ negant. Inuenimus ⁊ ipſos antixpᷣos:Quiſqͥs factl negat chꝛi/- ſtum:antichꝛiſtus eſt. Hõ audio qͥd ſonet: ſed video quid vinat. Operalogaumur: 2 — Mattb. 7. tos inuenimus antichꝛiſtos foꝛas exiiſſe: res: mangones: ⁊ omnia ꝗᷓ numerare non poſſumus:ſi contraria ſunt doctrinę chꝛi⸗ dei chꝛiſtus eſt. Quicquid cõtrariũ eſt ver/ 5 verba requirimus. Quis em̃ malus nõ be/ qui cuʒ ſitis mali: Voces veſtras ad aures meas affertis:ego cogitationes veſtras in/ ierint. Quotquot em̃ habet eccleſia ꝑiuroſ: Erpoſitionis ſancti AKluguſtini ibi non audis laudẽ dare dño:nõ fecit ðo/ minus.Coꝛrige qð tu feciſti:vt ſaluetur qð in te de fecit. Si autẽ nõ vis ⁊ amas ⁊ am/ plecteris peccata tua:cõtrarius es chꝛiſto. Intus ſis:foꝛis ſis:antixpᷣs es. Intus ſis: ſpicio:volũtatem ibi malam vid eo:et fal/ foꝛis ſis:palea es. Sed quare foꝛis nõ es⸗: ſos fructus oſtenditis. Moui quid inde col Quia occaſionẽ venti nõ inueniſti. Ja iſta ligam: Mon colligo de tribulis ficus: non ꝙ manifeſta ſũt fratres. Ne qͥs dicat: Chꝛiſtũ colligo de ſpinis vuas. Vnaquęq; enim ar nõ colo:ſed deum colo patrẽ ipſius: Ois boꝛ a fructu cognoſcitur. Magis mendax qui neggt filiũ:nec filiũ nec patrezʒ eſt antichꝛiſtus: qui oꝛe pꝛofitetur Jeſum habet.Et qui confitet᷑ filiũ: et filiu ne vult loqui:? Sed quid dicit de talibꝰ do/ minꝰ: Hypocrite quomõ poteſtis bona lo/ eſſe chꝛiſtuʒ: ⁊ factis negat. IJdeo mendax: ⁊ patrem habet. Vos grana alloquit᷑. aliud loquitur:aliud agit. Jã ergo fratres Et q palea erãt:audiãt:grana fiant. Vnuſ ſi facta interroganda ſunt:non ſolum mul mutetur:fiat amatoꝛ xpᷣi:ne ſit antixpᷣs. Si qͥs ei dixerit ꝙ antichꝛiſtꝰ ſit: iraſcit᷑: iniuri⸗ am ſibi factam putat:foꝛtaſſis inſcriptionẽ minat᷑. Si audiat a litigante ꝙ antichꝛiſtꝰ ſit: dicit ei chꝛiſtꝰ: Patiẽs eſto.Si falſũ au/ diſti:gaude mecum:qꝛ et ego falſa ab anti- ſti:contraria ſunt verbo dei. erbum aũt xrpis audio.Si aũtverũ audiſti:cõueni ↄſci entiã tuã. Et ſi audire times: eſſe płꝰ time. ſed multos nõdum manifeſtos ꝙ foꝛas ex- fraudatoꝛes:adulteros:ebꝛioſos: feneràto bo dei: in antichꝛiſto eſt. Antichꝛiſt em cõ/ trarius eſt chꝛiſto. Et vultis noſſe q; ape- vobis maneat.Qlð ſi in vobis ma an mali faciant:⁊ incipiant coꝛripi:quia filio ⁊ pre manebitis.hec eſt illa pol⸗ c dnan t xpᷣo:aliquãdo eueniat vt ali hꝛiſtũ nõ audent blaſphemare: miniſtros autẽ oſtẽderis illis: qꝛ xpᷣi vꝰᷣba dic nõ ver eius blaſphemant a quibꝰ rbino, gga mercedẽ ꝗreres ⁊ diceres: Ecce in me ba tua:conantur quantũ poſſunt:vt te cõ Zas ab initio audiui cuſtodio:obtẽpo:ꝑicu/ uincãt verba tua dicere:non verba chꝛiſti. ſtineo. Quo fructu? Qua mercede? Quid Si autẽ manifeſtũ fuerit: quia verba chꝛi/ mihi poſtea dabit:qͥa in hoc ſeculo me vi⸗ ſti dicis:eunt ⁊ in chꝛiſtum:incipiũt re=hen deo laboꝛare inter temptatiões:? HNõ video homines cõuicti de factis ſuis: Pꝛaua vo/ dere chꝛiſtum. QAuomodo inquiũt ⁊ quare hic requiẽ eſſe aliquaʒ: moꝛtalitas ipſa ag/ tales nos fecit: Mõne dicunt hoc quotidie grauat animã ⁊ coꝛpus qð coꝛrũpit᷑:pꝛeęmit ad inferioꝛa: ſᷣtolero oĩa: vt illud quod ab luntate ꝑuerſi artiſicem accuſat.Clamat il / initio audiui: maneat in me: et dicam deo lis artifex de cęlo: quia ipſe nos fecit: qui meo:Pꝛopi vba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodi/ nos refecit.Quid te feci? Ego hominẽ: nõ auariciam. Ego hominem feci:non latroci/ noli deficere. Si deſiciebas in laboꝛibꝰ: ꝓ⸗/ nium. Ego hominẽ feci:nõ adulteriũ. Au/ Haniek. 3. um pueroꝝ ipſe hymnꝰ erat qui ab ignibꝰ diſtis qꝛ laudant me opera mea. Ex oꝛe tri cepturus eſt:? Fac illũ oblitũ mercedẽ ſuaʒ: Laudãt ceęli:terra:mare. Laudãt oĩa q̃ ſũ ꝑſeuerãtẽ facit in opere.Et homo ꝓmi/ defendebat. Laudant opera dñi ir ugArglere manus. Memoꝛia ꝓmiſſę merce in cęlo. Laudãt angeli:laudant ſtellę: lau quid volat:quicquid ambulat: quicqͥd re/ i auge gant. ſit qui te poteſt fallere: Auanto foꝛtioꝛ eſſe dant luminaria:laudat quicquid natat:qͥc- cui nec ſuccedi põt nec moꝛi: nec fallere põt pit. Laudant iſta oia dominũ. Nũquid au eum cui ꝓmiſſum eſt:? Et quid eſt ꝓmiſſũ: diſtis quia laudat dominũ auaricia? Nun/⸗ quid audiſtis qꝛ laudat dñũm ebꝛioſitas? m be laudat luxuria:laudat nugacitas: Quicqͥd ſeſſiones ad quas fũdũt hoĩes anrũ:quis Videamꝰ quid ꝓmiſit.Aurũ eſt:quod hic multũ amãt homines:an argentũ? An poſ qͥſq; ↄſiderãſ ↄſciẽtiã ſuã:ſi mũdi amatoꝛ ẽ: Ergo vos qð ab initio audiſtis: in ſerit qð ab initio audiſtis: Z vos i licitatio:quã ipſe pollicitus eſt nobis. Foꝛ G la:laboꝛes: tẽptationes ꝓ iſta manſiõe ſu / ui vias duras:Ad quã & mercedẽ: Audi et Nẽ.1s. miſſa mercede foꝛtis eſto. Quis eſt qui ope retur in vinea:⁊ recedat illi de coꝛde qð ac debes in agro dei: quando ꝓmiſit veritas: ne ultäanent⸗ gedantell fthrthorctl goghettiſtt urneresltt lettmſt Atilelben nan . h õ Scecamhun apmmenpe unckoboug Peiniore gen ſanngelsciu heune en ifminm⸗ ſanntocue bigyiucten Nehoqros Cenanoten NeſtenteQu Cliccblber holtuo omnitt munetingteni wrnhipoten⸗ ConeQudn ignestomer numeberbone e8olickkon müchſuep⸗ bopobisde Nyedi, kig golapt mmh. pnctone 4 Moneztin lupek nite ſbllotſpüſan ſtuglicken tlleit hatck ees ſen ernree lctezptglie ge⸗ . Culdnosſe 8 to epde i edigeröfi⸗ alinſi rſses en, taur ſnnie⸗ ninmai i Leiznlni Kfliä teiſ⸗ —,ZvF = S= = = — =— —— S=E — 4 —— flänes flü Dn zuin ngenſun e 4. „½ „„ Liinicimnn Meneſtunnz; rircitt huſentae Ugneg anh⸗ izcho gili gacgetllibet ümafti renentſerne inoneti Wlner udltis e tis beckiee lianscnhuß 1Reaskuin ſoareie nes giinnſi Qunmmnb günderſgerf õ znanint nikyn Grln i tinne ANaNi —w. = — = — — — — = = = = S= — — — = = —— S= = — S — Se S=6 — = — = — ☛ = In Eplam beati Johãnis Cractat' III multũ ament aurum: An amena ſdia:am · illos tu docebas: QAuid inſtruebas: Quid plę domꝰ:multa mãcipia: animalia nume/ nos hoꝛtat᷑ vt in laboꝛe duremꝰ.Quid dic roſa? Hon quędam ad 1 tur merces iſta? Vita ętna.Audiſtis et ga/ uiſi exclamaſtis. Amate qð audiſtis:⁊ libe⸗ ramini a laboꝛibꝰ veſtr in requiẽ vitę ęter⸗ i Matthᷣ.2 5. 1 AA. bis vita eternã. 7** H — . nę.Ecce quid ꝓmittit deus? Vitã ęternaʒ. Ecce quid minat᷑ deꝰ: Ignẽ ęternũ. Quid illis ad dexterã ↄſtitutis? Venite benedi⸗ cti patri mei: percipite regnũ qð vobis ꝑa/ tum eſt ab oꝛigine mũdi. Ad ſiniſtrã quid: Ite in ignẽ ęternũ:qui paratus eſt diabo/ lo et angelis eius. Illud nondũ amas:vel hoc time. Mementote g fratres mei:q; vi- tã ęternã nobis ꝓmiſit. Hęc ẽ inqᷣt pol/ licitatio quã ipſe pollicitus eſtno/ de his qͥ vos ſeducunt.HNemo vos ſe/ ducat ad moꝛtem. Pꝛomiſſionẽ vitę ęternę deſiderate. Quid poteſt mundꝰ ꝓmittere? Quicqͥd libet ꝓmittat:foꝛtaſſis in craſtino moꝛituro ꝓmittit. Et qua fronte ad illũ qͥ manet in ęternũ exiturꝰ es? Sʒ quid mina/ tur mihi potens homo:vt aliquid mali fa⸗ ciam? Quid minatur? Carceres: catenas: ignes:toꝛmẽta:beſtias.Hũquid ignẽ ęter/ num?Exhoꝛreſce qð minat᷑ oipotens:ama qð pollicet᷑ omnipotens: et vileſcit omnis mũdꝰ:ſiue ꝓmittens: ſiue terrẽs. hec ſcri⸗ bo vobis de his qui vos ſeducũt: t epe. di. tis quia yvnctionẽ habetis.Et nos 2. vnctio. vnctionẽ quã accepimus abh eo:ꝑ/ maneat in nobis:Vnctionis ſacramẽ/ tum eſt:virt ipſa inuiſibilis. VUnctio inui/ ſibilis:ſpũſſanctꝰ. Vnctio inuiſibilis:cha⸗ ritas illa eſt:quę in quocũq; fuerit:tanqᷓ; ra dix illi erit: &uis ardente ſole areſcere nõ poteſt. Om̃e qð radicatũ eſt: nutrit᷑ caloꝛe ſolis:nõ exareſcit. Et nõ habetis neceſ me Mentũ fratres: Sonus verboꝛum noſtro/ ędiſicabas?:? Jam hic videte magnüũ ſacra⸗ Qolace 4S rũ aures ꝑcutit:magiſter intus eſt. Nolite putare quẽq; hominẽ aliqͥd diſcere ab ho⸗ mine. Admonere poſſumꝰ ꝑ ſtrepitũ vocis noſtrę: ſi non ſit intus qui doceat: inanis fit ſtrepitꝰ noſter. Adeo fratres vultis noſ/ ſe:nunquid nõ ſermonẽ iſtũ oẽs audiſtis: & multi hinc indocti exituri ſũt. Quantũ ad me ꝑtinet omnibus locutus ſũ: ſed qᷣbꝰ vnctio illa intus non loquit᷑:quos ſpũſſan ctus intus non docet:indocti redeũt.Ma⸗ giſteria foꝛinſecus:adiutoꝛia quędã ſunt ⁊ — — admonitiones:cathedra in celo habet:qui coꝛda docet. Pꝛopterea ait ⁊ ipſe in euãge/ — lio:Nolite vobis dicere magiſtrũ in terra. Mattð.æʒ. Pec ſcribo vobis Vnꝰeſt ergo magiſter chꝛiſtꝰ. Ipſe vobis ergo intus loquit᷑:quãdo nemo hominũ iũ/ lic eſt. Quia etſi aliqs eſt a latere tuo:nullꝰ eſt in coꝛde tuo.Et nõ ſit vllꝰ in coꝛde tuo: Chꝛiſtus ſit in coꝛde tuo: vnctio ipſius ſit in coꝛde:ne ſit in ſolitudine coꝛ ſitiens ⁊ nõ habens fontes quibꝰ irriget᷑. Interioꝛ ergo magiſter eſt qui docet.Chꝛiſtꝰ docet:inſpi/ ratio ipſius docet. Abi illius inſpiratio et illius vnctio nõ eſt:foꝛinſecꝰ inaniter pꝑſtre/ punt verba. Sic ſunt iſta fratres quę foꝛin SerrPE ecus dicimꝰ: quõ eſt agricola ad arboꝛem: Foꝛinſecus operat᷑:adhibet aquam et dili/ ſcia gentiam cultureę. Quęlibet foꝛinſec adhi⸗ beat: nũquid poma foꝛmat: Nũdd nudita tem lignoꝛũ veſtit vmbꝛa folioꝛũ? NMunqͥd tale aliquid intrinſecꝰ agit? Sed quis agit hoc? Audite agricolam apoſtolũ: et videte qd ſumꝰ:⁊ audite magiſtrũ interioꝛẽ: Ego · Corſ.5. plantaui:apollo rigauit:ſed deus incremẽ tum dedit. HNeq; qui plantat eſt aliqd: neq; qui rigat:ſed qui incrementũ dat deꝰ.hhoc ergo vobis dicimus:ſiue plantemꝰ:ſiue ri/ ſitateʒ yt aliqs vos doceat:qa vn/. gemus:loquẽdo nõ ſumꝰ aliquid: ille qui ctio ipſiꝰ docet vos de omnibus. Quid ꝙ nos facimꝰfratres:qꝛ docemꝰvos⸗ Si vnctio eiꝰ docet nos de oibꝰ: q̃ſi nos ſi ne cauſa laboꝛamus.Et vt quid tantũ cla / mamꝰ: Dimittam vos vnctioni illius: vt doceat vos vnctio ipſius.Sed modo mihi facio quęſtionẽ:⁊ illi ipi apło facio.Pignet᷑ audire paruulũ ꝗrẽte a ſe:ipſi iohãni dico: Vnctionẽ habebant quibꝰ loq̃baris? Tu dixiſti:quia vnctio ipſius docet vos de om nibus:vt quid talem epiſtolã feciſti: Quid boc manifeſtat?eſt incrementũ dat deꝰ: id eſt vnctio illius do⸗ cet vos de omnibdb— 650. eo qð Johannes dicit: Et ve rax eſt ⁊ nõ eſt mendax: Sicut do/ cuit nos ꝑmanere in ipſa. Et nuc ſi lioli ꝑmanete in eo:vt cum manife ſtatus fuerit:habeamꝰofiduciam in ↄſpectu eiꝰ vt nõ cõfundamur ab eo in aduentu eiug: vſq; ad id: In filius dei vt ſol Tactat? II nat oꝑa diaboli: uat oꝑa d tat Expoſitionis ſancti aluguſtini yc⸗ Eminiſtis fratres heſternaz lectio/ lent confundi qui inueniunt᷑ in aliqua cul⸗ nodäteit nem ad hoc terminatã:quia nõ ha / pa ⁊ eis inſultat᷑ ab hominibꝰ: Conſuſio il/ W betis neceſſitatem vt quis doceat la traducet cõfuſos ad ſiniſtrã: vt audiant: A:in vos:ſed ipſa vnctio docet vos de omibus. Ite in ignẽ ęternũ qui paratꝰ eſt diabolo ⁊ Matth.2. ſbnun Hoc autẽ ſicut vos recoꝛdari certꝰ ſũ:ſic ex angelis eiꝰ. AManeamꝰ ergo in verbis eiꝰ: tis lollicſui poſuimus vobis: qꝛ nos qui foꝛinſecus lo-⸗ ne confundamur cũ venenit. Ipſe em̃ dicit iteme qmur ad aures veſtras:ita ſumꝰ quaſi ope / in euangelio eis qͥ in eum crediderãt:Si ꝑ/ Joh.is. Aplenortt rarij adhibẽtes culturã foꝛinſecus ad arbo / msſeritis in verbo meo: vere diſcipuli mei ſuetibll⸗ rem: Sed incremẽtũ dare nõ poſſumꝰ: nec eſtis.Et quaſi dicerent:quo fructu? Et co u lll honod fructus foꝛmare: Ille aũt qui vos recreauit gnoſcetis inqͥt veritatẽ: ⁊ veritas liberabit artlocun ⁊ redemit ⁊ vocauit ꝑ fidem:⁊ ſpiritũ ſumm vos. Modo em̃ ſalus noſtra in ſpe:nondũ Atlodiol habitans in vobis:niſi loquat᷑ vobis intꝰ: in re. NHondũ tenemus iam qð ꝓmiſſũ eſt: chdegen ſine cauſa nos ꝑſtrepimus. Vnde hoc apa ſed venturũ ſperamꝰ. Fidelis autẽ eſt qͥ pꝓ- sliardl ret: Quia cum multi audiũt:nõ omnibꝰpᷣ/ miſit:non te fallet: tantũ noli deſicere:ſed haneſe; ſuadet᷑ qð dicit᷑:ß illis ſolis quibus intꝰlo/ expecta ꝓmiſſoꝛẽ.HNon em̃ nouit fallere ve Ciſlinien quit᷑ deus. Illis aũt int loquit᷑:qͥ ei locũ hᷣ. ritas:tu noli eſſe mendax:vt aliud ꝓſitear is auncleraine bent. Illi aũt deo locũ pᷣbent:qui diabolo aliud agas.Tu ſerua ſidẽ:⁊ ſeruat ille pol/ lenbban locum non pꝛębent. Habitare em̃ vult dia- licitationẽ. Si aũt nõ tu ſeruaueris ſidẽ:tu eonidein bolus coꝛda hominũ ⁊ loqui ibi omnia quę te fraudaſti: nõ ille qui ꝓmiſit. Di ſcitis B cſetfegelar valent ad ſeductionẽ.Sed quid ait dñs ie quia iuſtꝰ eſt:ſcitote da om̃is qͥ fa- Urfunrsint Jobh.i2. ſus? Pꝛinceps huiꝰ mũdi miſſus eſt foꝛas. cit iuſticiã ex ipſo eſt natus. Juſticia nencarytdi Vnde miſſus eſt: Nũqͥd extra celũ ⁊ terra modo noſtra ex ſide: iuſticia pfecta non eſt ctcbis S MNũqᷣd extra fabꝛicã mundi? Non:Sed ex⸗/ niſi in angelis:Et vix in angelis ſi deo com Cuafisg tra coꝛda credẽtiũ foꝛas miſſo inuaſoꝛe:ha parent᷑. Tamẽ ſi qua ꝑfecta iuſticia anima/ l bitat redemptoꝛ: qꝛ ipſe redemit qͥ creauit: rũ ⁊ ſpirituũ eſt quos deus creauit in ange Uahetäkne Et diabolus iam foꝛinſecopugnat:nõ vin lis ſanctis:iuſtis: bonis: nullo lapſu auer- a bmasnie cit illũ qͥ intus poſſidet. Foꝛinſecꝰ autẽ op / ſis:nulla ſuꝑbia cadentibꝰ: ſed manentibꝰ dlactoni pugnat:ĩmittẽdo varias temptatiões. Sʒ ſempꝑ in cõtemplatiõe verbi dei:⁊ nihilali/ ſdefre ille nõ conſentit cui deus intꝰ loquit᷑: ⁊ vn / nd dulce habentibus niſi a quo creati ſũt: manſ ctio quã audit: docet. Et verax eſt inqt. in ipſis pfecta iuſticia eſt: in nobis autẽ ex tone Eadem vnctio: id eſt ipſe ſpiritus dñi qui ſide ceępit eſſe ſᷣm ſpiritũ. Audiſtis cũ pſal - RKHZB docet homines: mentiri nõ poteſt: et non mus legeret᷑: Incipite dño in confeſſione. P.· 4. ſ eſtmẽdax: Sicut docuit nos per / Incipite inquit: Initiü iuſticig noſtre fel. kinttin manere in ipſa.Et nuc filigli ꝑma/ ſio peccatoꝝ. Cępiſti nõ defẽdere peccatũ ankn nete in eo:vt cum manifeſtatꝰ fue tuũ:iam inchoaſti iuſticiã: ꝑficiet᷑ aũt inte itirg rit:habegmꝰfiducia in ↄſpectu eiꝰ: quãdo nihil aliud facere delectabit᷑:quãdo ſüfune yt nõ ↄfùdamur ab eo in aduentu abſoꝛbebit᷑ moꝛs in victoꝛia:qñ nulla cõcu- gouenn eiꝰ. Videte fratres:credimꝰ in ieſũ quẽ nõ piſcentia titillabit: quando non erit lucta h 1 vidimus:annũciauerunt eũ qui viderunt: cũ carne et ſanguine:quãdo erit coꝛona vi- Merpoen q contrectauerũt:qͥ verbũ ex oꝛe ipſiꝰ audi / ctoꝛię ⁊ triũphus de inimico:tũc erit ꝑfecta Mnoc⸗ erunt:et vt ꝑſuaderent generi humano:ab iuſticia: Modo adhuc pugnamus. Si pu- ſocemn illo miſſi ſunt:non a ſeipſis ire auſi ſũt. &t gnam:in ſtadio ſumꝰ. Ferimꝰ ⁊ ferimur: igluon quo miſſi ſunt? Audiſtis cũ euangeliũ lege qui vincat expectat᷑.Ille autẽ vincit:qui ⁊ unnt Warci.16. retur: Ite pᷣdicate euangeliũ vniuerſę crea ¶qð ferit de viribus ſuis nõ pꝛęſumit:ſed de . aci, turę quę ſub cęlo eſt. Vbiq; ergo diſcipuli ꝗꝓtectoꝛe deo. Solus diabolꝰ aduerſũ nos uhti miſſi ſũt atteſtãtibꝰſignis ⁊ ꝓdigijs vt cre pugnat: nos cũ deo ſimus:et diabolũ vin/ Weqide deret᷑ illis: quia ea dicebant ꝗͥ viderãt. Cre· cimus.MNam ſi tu ſolus cũ diabolo pugna/ ſcrei dimꝰ in eũ quẽ nõ vidimꝰ:⁊ venturũ eũ ex· ueris:vincerl. Exercitatꝰ eſt hoſtis.Quot lmne pectamus. Quicũq; illũ fide expectant: cẽ palmaꝝ? Cõſiderate: quo deiecerit vt moꝛ/ puhſen venerit gaudebũt. Qui ſine fide ſũt cũ ve tales naſceremur: Pꝛimo ipſam oꝛiginẽ no gulst nerit:qð nũc nõ vident:erubeſcent.Et con ſtram de paradiſo. Quid ergo faciendũ eſt ſeiinni ſfuſio illa nõ erit vniꝰ diei ⁊ tranſiet:quõ ſo / quia ipſe exercitatus eſt: JInuocet᷑ om̃ipo/ nochein pniit. Giliut einofisgſ⸗ niatns Nn ſicngentnc nungels ocn rütcnninn Asentin e nulolpſue⸗ bes ſdaneni abidertucii idagnoeni t:nncheuin . Budiksdig ioin anidnt. ihuet 1 tens aduerſus exercitatũ diabolũ.habitet in te qui non poteſt vinci:⁊ ſecurus vinces eũ:qui vincere ſolet. Sʒ quos: niſi in qbꝰ nõ habitat deus: Hã vt noueritis fratres: Geñ.ʒ. contẽpſit adam in paradiſo poſitꝰ pᷣceptũ dei:⁊ erexit ceruicẽ veluti poteſtate ſua eſſe cupiens:⁊ nolens ſubdi volũtati dei:et la/ pſus eſt ab illa ĩimoꝛtalitate:ab illa beatitu Job.a. dine.lhomo autẽ quidã iã exercitatꝰ natus moꝛtalis:cum ſederet in ſtercoꝛe putris ver/ mibus diabolũ vicit: Ipſe adam: et in iob ipſe:qͥa de genere ipſius:iob.Ergo adã vi⸗ ctus in paradiſo vicit in ſtercoꝛe. In para- diſo cum eſſet: audiuit ꝑſuaſionẽ mulieris quã illi imiſerat diabolus: in ſtercoꝛe autẽ Abi.s. cum eſſet:ait euę:Tanq; vna ex inſipiẽtibꝰ mulieribꝰ locuta es. Ibi aurẽ apoſuit:hic reſponſũ dedit.Cũ eſſet lętus audiuit: cuʒ eſſet flagellatꝰ vicit. IJdeo videte quid ſeq⸗/ tur fratres in epła iſta:QAuia hoc nobis cõ⸗ mendat:vt diabolũ quidẽ vincamꝰ:ſed nõ ex nobis.Si ſcitis quia iuſtꝰ eſt:ait:ſcitote quia om̃is qui facit iuſticiã ex ipſo eſt natꝰ. Ex deo:ex chꝛiſto.Et qꝛ dixit:ex ipſo eſt na tus:hoꝛtat᷑ nos. Jam ergo quia nati ex illo ga. . ſumus: pfecti ſumꝰ: Audite. Ecce qualẽ Dilectionẽ dedit nobis pater:vt fi/ C ſii dei vocemur ⁊ ſimꝰ. Ham qui vo⸗ cantur ⁊ nõ ſunt:quid illis ꝓdeſt nomẽ vbi res non eſt: émulti vocant᷑ medici qui cu rare non noꝛũt: multi vocant᷑ vigiles:q tota nocte doꝛmiũt: Sic multi vocant᷑ chꝛi ſtiani:⁊ in rebus non inueniunt᷑:qͥa hoc qð vocant᷑ non ſunt:id eſt in vita:in moꝛibus: in fide:in ſpe ⁊ chqritate.hhoc autẽ qð audi ſtis fratres:Ecce qualẽ dilectionẽ dedit no bis pater:vt ſilij dei vocemur ⁊ ſimꝰ. Hꝛo pter hoc mundꝰnõ cognoſcit nos: quia nõ cognouit eũ: ⁊ nos nõ co/ gnoſcit mũꝗꝰ. Totus mundꝰ chꝛiſtianꝰ* eEſt: ⁊ totus mũdus impius. Per totum em̃ mundũ impij: ⁊ ꝑ totũ mũdũ pij. Illi illos nõ cognoſcũt: Quõ putamus qꝛ nõ cogno ſcunt: Inſultant bene viuentibus. Atten / dite ⁊videte:qꝛ foꝛte ſũt ⁊ inter vos. nuſ gquiſq; veſtrũ qui iã pie viuit:qui cõtemnit ſęcularia:qui nõ vult ire ad ſpectacula:qui ohãnis Tractat IIII inſultaret᷑ ei ſi agnoſceret: Quare autẽ non agnoſcit᷑ Aund⸗ eum nõ agnoſcit. Quid eſt mundus: Illi habitatoꝛes mundi: quõ dicit᷑ domus habitatoꝛes eius. Ja iſta ſepe dicta ſunt:⁊ nõ ea vobiſcũ hodie repetimꝰ. Zanm cũ auditis mũdũ ĩ mala ſigniſcatio/ ne:nõ itelligatis niſi dilectoꝛes mũdi:quia ꝑ dilectionẽ inhabitant: et ꝑ quod inhabi/ tant nomẽ habere meruerũt. Pꝛopter hoc mũdus non cognouit nos: quia nõ cogno⸗ uit eũ. Ambulabat et ipſe dñs ieſus chꝛiſtꝰ in carne: Erat deus: latebat in infirmitate. Et vnde non eſt cognit : Quia om̃ia pec- cata arguebat in hominibꝰ. Illi amãdo de⸗ lectationes peccatoꝛũ nõ agnoſcebãt deũ: Amando qs febꝛis ſuadebat: iniuriãõ medi co faciebãt. Quid ergo:nos iam nati ſumꝰ ex ipſo: Sed qꝛ in ſpe ſumus.Dilectiſſi/ mi inquit:nunc filij dei ſumus. JZQam nũc:? Quid eſt ergo qð expectamꝰ:ſi iam fi/ lij dei ſumus: Et nondũu inquit manife ſtum eſt qð erimus. Quid autẽ erinꝰ aliud q; fili dei? Audi qͥd ſequit᷑. Scimꝰ2 da cũ apparuerit:ſimiles ei erimꝰ: qm videbimus eum ſicuti eſt. Intel O& ligat charitas veſtra. M gna res: Scin“m qꝛ cũ aparuerit:ſimiles ei erimus: quoniã videbimus eũ ſicuti eſt. Jam illud attendi⸗/ te quid vocatur eſt. Hoſtis quid vocat᷑ eſte Quid vocat᷑:et non ſolũ vocat᷑: ſᷣ᷑ vere eſt: incõmutabilis eſt:ſemꝑ manet:mutari ne ſcit: nulla ex ꝑte coꝛrumpit᷑: nec ꝓficit quia ꝑfectũ eſt:nec deſicit quia eternũ eſt. Et qͥd eſt hoc: In pꝛincipio erat verbũ: ⁊ verbum Job.r. erat apud deũ ⁊ deus erat verbũ: Et quid eſt hoc: Qui cum in foꝛma dei eſſet:nõ rapi Phil2. nam arbitrat eſt eſſe ſe equalem deo: hoc modo chꝛiſtum in foꝛma dei verbũ dei vni⸗ cum patri equalẽ patri:non poſſũt videre mali. Scõðm id vero qð verbũ caro factũ ẽ: potuerunt ⁊ mali: quia in die iudicij vide/ bunt ⁊ mali:quia ſic veniet iudicaturꝰ quõ venit iudicãdus. In ipſa foꝛma homo: ſed deus. Nam maledictus om̃is qͥ ſpem ſuam Hiere. 7. ponit i homie:Homo venit ⁊ vt iudicet.Et ſi nõ videbit᷑:quid eſt qð ſcriptũ eſt: VUide/ qop.19. bunt in quẽ tranſfixerũt?:De impijs em di· nõ vult ſe inebꝛiare quaſi ſolenniter:⁊ qð ẽ cctum eſt:qꝛ videbũt et confundent᷑. Quo/⸗ grauius accedẽte patrocinio ſanctoꝝ dieꝝ// modo non videbũt impij:quãdo alios po⸗/ fieri immũd“: qui iſta facere noluerit: quo Inet ad dexterã: alios ad ſiniſtram? Ad ſini- modo ei inſultat᷑ ab his qui faciũt? Nũqd ſtram poſitis dicet:Ite in ignẽ ęternũ. Ad Matth.25. b 3 Expoſitionis ſancti Aluguſtii dexterã poſitis dicet: Nenite bñũdicti pa tris mei ꝑcipite regnũ. Videbũt:ſed foꝛ/ mam ſerui: Foꝛmam dei non videbunt. Quare? Quia impij ſunt.Et ipſe domi- nus dicit:Beati mundo coꝛde:quoniam Mattb. 5. I. Cor. 2. &fepρenen 4 . quanda viſionem fratres: quã nec ocul⸗ vidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ homi/ in coꝛ hominis aſcendit.hhec eſt vita no- ſtra: vt deſiderando exerceamur. Tan- tum autem nos exercet ſanctum deſideri um: quantum deſideria noſtra amputa⸗/⸗ uerimus ab amoꝛe ſeculi. Jam diximus ipfſi deum videbunt. Ergo viſuri ſumus aliquando ex inani:quod implendũ eſt: HGono implendus es: funde malũ: Pu- ta quia melle te vult implere deus:ſi ace nis aſcendit. VUiſionem quandam:viſio nes terrenas: auri: al neum pꝛecellentem omnes pulchꝛitudi- — rgeẽti: nemdꝛum at to plenuſ es:vbi mel pones: Fundendũ eſt quod poꝛtatvas:mundandum eſt ip/ ris: pulchꝛitudinem ſolis ⁊ lunę: ſtellaꝝ: angeloꝛum: omnia ſuperantem: quia ex „ ipſo pulchꝛa ſunt omnia.Quid ergo noſ 5erimus quando videbimus quod nobis ꝓmiſſum eſt: Similes ei erimus:quoni/ ſum vas. Mutandũ eſt:⁊ ſi cum laboꝛe cum tritura vt fiat aptum cuidã rei. MÆ el dicamus: aurum dicamus: vinum dica- mus: quicquid dicamus quod dici non poteſt: quicquid volumus dicere: deus am videbimus eum ſicuti eſt. Quomo/ do potuit:lingua ſonuit:cętera coꝛde co⸗ gitentur. Quid enim ⁊ ipſe iohannes di xit:ad comparationem rei quę eſt:vel a nobis dici poteſt hominibus longe im/ paribus meritis ipſius: Redeamꝰ ergo ag illam vnctiouem:quę intus docet: et logqui non poſſumus. Et quia modo vi / dere non poteſtis:officium veſtrũ in de/⸗ Nſderio ſit. ctum deſide Tota vita chꝛiſtiani boni:ſan rium eſt. Quod autem deſi/ vocatur.Et quid diximus deus:quid di ximus? Dusę iſtę ſyllabę ſunt totum qð expectamus. Quicquid ergo dicere va/ luimus infra eſt. Extendamus nos in eum: vt cum venerit impleat. Similes ei erimus:quoniam videbimus eum ſi/ cuti eſt. Et omnis qni habet ſpem & hanc in ipſo eſt. Videte quia in ſpe noſ poſuit. Videtis quẽadmodum nos cõgruit apoſtolo paulo: coapoſtolo ſuo. Spe ſalui facti ſumus. Spes autem quę o.s. vigdetur non eſt ſpes. Quod enim videt qWuis:quid ſperat: Si enim quod non vi deras nondum vides: ſed deſiderandod capax efficeris: vt cũ venerit quod vide/ as implearis. Sicuti em̃ ſi velles imple⸗ re aliquem ſinũ:⁊ noſti q́; magnũ eſt qð dabit᷑: extẽdis ſinũ vel ſacci vel vtris vel alicuius rei. Moſti quantũ miſſurus es: cL vides quia anguſtus eſt ſinus:extendẽ AQo facis capacioꝛem. Sic deus differen⸗ do extendit deſiderium:deſiderando ex tendit animũ: extendendo facit capacẽ. di ſumus. Videte paulum extẽdentẽ ſi/ Pbil. z. pꝛehendiſie. Quid ergo agis in hac vita ſi nõdum appꝛehendiſti? Vnum autem: Deſideremus ergo fratres:quia implen/ — num: vt poſſit capere quod venturũ eſt: ctus ſim: Fratres ego me non abitroꝛ cõ demus ſperamus:per patientiam expe/ ctamus. Ipſa patientia exercet deſideri/ um. Mane tu: Ham manet ille. Et per/ ſeuera in ambulãdo:vt peruenias:quia quo tendis non migrabit. Videte. Et omnis qui habet ſpem hãc in ip/ ſo:caſtificat ſemetipſum: ſicut et ipſe caſtus eſt. VUidete quemadmo/ Ait:MNon qꝛ iam acceperim:aut iã perfe dum non abſtulit liberum arbitrium: vt diceret caſtiſicat ſemetipſum. Quis nos caſtificat niſi deus? Sed deus te nolen/ tem non caſtificat.Ergo qð adiungis vo luntatem tuam: deo caſtiſicas teipſum. Caſtificas te:nõ de te:ſed de illo qui ve- nit vt habitet in te. Tamen quia agis ibi aliquid voluntate: ideo et tibi aliqͥd tributum eſt. IJdeo autem tibi tributum quę retro oblitus: in ea quę ante ſũt ex· tentus: ſcòm intentionem ſequoꝛ ad pal mam ſupernę vocationis. Extentum ſe 1 dixit:et ſcõm intentionem ſequi ſe dixit: Abinoꝛẽ ſe ſentiebat ad capiendũ quod ochulus non vidit: nec auris audiuit: nec eſt:vt dicas ſicut ĩ pſalmo: Adiutoꝛ me/s.2 “*“ us eſto ne derelinquas me.Si dicis:ad/ iutoꝛ meus eſto:aliquid agis. Ham ſi ni- Hhil agis: quomodo ille adiuuat: Om/ nis enim qui facit peccatuʒ: ⁊ ini quitatem facit · Memo em̃ dicat: Ali eſetül nipt tunin a. Lluln rum nnus.. tunſu oglon nstl caumne umus: ſoinus (are t bulg iti ein ebi A ſol⸗, un ſece ſelkat. fſtene eno ſican ſpse Kui ud eſt peccatũ:atq; aliud iniqtas. NHemo ſnane dicat: Ego peccatoꝛ homo ſum: ſed ini kuſpſn quus non ſum. Omnis qui facit pecca⸗ ml zunn tum: ⁊ iniquitatem facit. Heccatũ ini . eteit quitas eſt. Quid ergo facimus de pec Zinini catis noſtris et iniquitatibus: Audi qd — dicit. Et ſcitis quig ille manifeſta/ Anen tus eſt:vt peccatũ auferat:et pec/ –W catum in ipſo non eſt. In quo non ichfe eſt peccatum:ipſe venit auferre peccatũ. matn Mam ſi eſſet in illo peccatum:auferendũ Erad eſſet illi:nõ ipſe auferret. O mnis qui eRnn in ipſo manet non peccat. Inquã/ nusglzr tum in ipſo manet: intantum non pec/ Amnnn cat. O innis qui peccat non vidit GD eum neq; cognouit eum. Non eſt huteſinnmn mirum. Mon eum vidimus:ſedviſuri ſu/ gubep nn mus. Hon eum cognouimus: ſed cogni- umlinls ie, turi ſumus. Credimus in eum quem nõ⸗ Lingen, Kin cognouimus: An foꝛte ex fide cognoui/ nuchimsn mus ⁊ ſpecie non cognouimus: Magna de eeſt iſta quęſtio. Ois qui peccat non vidit Ddaegnuns ecum: nec cognouit eum. Mõdum cogno- grizdnocnse uuiimus:ſed in ſide et videmus et cogno/ lo:Copeſtei⸗ fſtimus. Si enim nondum videt ſides: 5Spes uunten quare dicimur illuminati? Eſt illumina/ Quodantu tio per fidem:eſt illuminatio per ſpecieʒ. ieninguogni 2. Corj.. Modo cum peregrinamur: per fidẽ am- npatenun, brulamus: nondum per ſpeciem. Ergo et — iuſticia noſtra per ſidem eſt: et non ꝑ ſpe/ nana elih⸗ Cciem. Erit perfecta noſtra iuſticia cum vi R ebimus per ſpeciem. Modo non relin/ gudi Nicr guamus eam iuſticiam quę eſt ex ſide: tſenbiel Bo. 1. quoniã iuſtus ex ſideviuit:ſicut ait apo/ in , Nam omnis qui peccat non vidit eum: Guntwinrn neq; cognouit eum. MHon credidit iſte n peccat: Si autem credidit quantum ad Cinlin 5 ſidem eius pertinet non peccat. Filioli 5„ * nemo vos ſeducat. Qui facit iu/ uis ſticiam iuſtus eſt: ſicut et ille iu/ unſe . ſtus eſt. Nunquid quando audimus: eladel ies dae iuſti ſumus: ſicut equales nos debe/ lmnan 4 mus putare deo: Debetis ſcire quid eſt: e,eben Sicut. Jamdudũ enim dixit: Caſtiſicat enchin 4 ſemetipſum: ſicut ipſe caſtus eſt. Jam er ſnn Alunn geo paret: Equalis eſt caſtitas noſtra ca/ ne e ſtitati dei: et iuſticia noſtra iuſticię dei: ige in Auis hoc dicat:? Sed:ſicut:non ſemper enuuhl in ęqualitate dici ſolet. Quomodo:vbi nnel Igratia: Viſa baſilica iſta ampla: ſi velit ochM Dde diaboloẽ: b ini⸗ bobpeccat. De diabolo ẽ. Hoſtis qͥd dicat: Imitando diabolum: Mam nemi nem fecit diabolus:nemineʒ genuit: ne/ ſtolꝰ. Ois qui manet in ipſo non ka Hänsi creauit. Sed quicũq; fuerit imi/ hocmanifeſtatus eſt filius Heia fratres:omnes peccatoꝛelſ ex diabo In Eplam beati Johãnis Tractat IIII facere aliquis minoꝛem: ſed tamen pꝛo/ poꝛtione ad mẽſuras eius: vt verbi gra tia:ſi lata eſt ſimplum:et longa duplum faciat:et ille latã ſimplum:et longaʒ du/⸗ plum:videtur ſic feciſſe ſicut eſt iſta Szʒz iſta habet: verbi gratia: cẽtum cubitos: illa triginta:et ſicut eſt:et impar eſt. Vi⸗ detis quia non ſemper: ſicut:ad parilita/ tem er ęqualitatem refertur. Verbi gra/ tia: Videte quantum ſit inter faciem ho minis et imaginem de ſpeculo. Facies in imagine:facies in coꝛpoꝛe. Jmago in imitatione:coꝛpꝰ in veritate.Et qͥd dici⸗ mMꝰ? Mã ſicut hic oculi:ita ⁊ ibi. Sicut hic aures:ita et ibi. Diſpar eſt res:ſed:ſicut: aa ſimilitudinem dicitur. Habemus er- go et nos imaginem dei: ſed non illam quam habet filius ęequalis patri: Tamẽ et nos pꝛo modo noſtro:ſi nõ ſicut ille eſ⸗/ ſemꝰ: ex nulla ꝑte ſimiles diceremur. Er/ go caſtificat nos ſicut ⁊ ipſe caſtꝰeſt. Sed ille caſtus eęternitate: nos caſti fide. ſti ſumus ſicut et ipſe iuſtus eſt. Ju/ Sed ipᷣe in ipſa incõmutabili ꝑpetuitate: nos iu⸗ ſti credendo in quem non videmus: vt gliquando videamus. Et cum perfecta fuerit iuſticia noſtra: cum facti ęquales angelis fuerimꝰ: nec tũc illi equabimur. Auãto ergo modo ab illo longe eſt: qñ nec tunc par erit: Qui facit peccatũ quia ab initio dia — atus diabolũ: quaſi de illo natꝰ ſit filiꝰ gdiaboli imitãdo nõ ꝓpꝛie naſcẽdo.Quo modo es filius abꝛaę: Nunquid abꝛaã te genuit: Quomodo iudei filij abꝛaę:? Mõ imitantes fidem abꝛaę facti ſunt filij dia boli. De carne abꝛaam nati ſunt:⁊ fidem abꝛaę non ſunt imitati.Si ergo qui inde nati ſunt: exhęredati ſunt: quia non ſũt imitati: tu qui non de illo natus es effi/ ceris ſilius: ⁊ ſic eris filius imitando. Et ſi diabolum fueris imitatus:quia ille ſu/ perbus extitit ⁊ impius aduerſus deum: eris filius diaboli:diabolum imitando: nõ quia ipſe creauit te aut genuit te. In G Dei. b 4 Erpoſitionis ſancti ttuguſtini nc lo nati ſunt inquantũ peccatoꝛes. Adam Omnis quinatus eſt ex deo non L ck nfite a deo factus eſt: ſed quando cõſenſit dia facit peccatum: quia ſemen eius ahnnte bolo: ex diabolo natus eſt. Et tales omn in ipſo manet.Et non poteſt pec/ entd nes genuit alis erat. Cũ ipſa conpiſcen / care guia ex deo natus eſt: vſq; ad Cſtustuſ tia nati ſumus: Et antequã nos de vi- id: Filioli non diligamus verbo eennll ta noſtra addamus: deilla damnatione tãtum et lingua:ſed opere⁊ verita Aiui naſeimut. Mann 4 cum ilo neccato non te: 1 v. Renl naſcimur:quid eſt ꝙ cum infantibus a on 1, e Coc vobii baptiſmum curritur vt ſoluantur: Ergo rente audltrobſtrro e tes lad neid duas natiuitates attendite fratres: adã dubito q heſterno die inteti mi⸗ iſctpegan 2 chꝛiſtum. Duo ſunt homines:ſed vnuſ gis: qð ⁊ hodie intẽtiꝰ cõueniſtl. Eſt eñ nö Amhotpelcit ipſoꝛum homo homo: alter homo deus. parua ꝗ̃ſtio: quõ dicat ĩ iſta epła: Qui na⸗ unſmſe Per hoĩiem hominẽ peccatoꝛes ſumus: p tus eſt ex deo non peccat: Et quo iin eage ilinscſt. hominẽ deum iuſ iſicamur. Natiuitas il epiſtola ſupius dixit: Si dixerimꝰ quia p iſcktusek, la deiecit ad moꝛtem: iſta natiuitas erex,· catũ non habemus: noſipſos —— . Unilloron it advitam. Hatiuitas illa rabit ſeuum venitas in nobis no eſt. Quid facturꝰ quẽ wiſnne peccatum: natiuitas iſta liberat a pecca, vterq; ſermo ex eadẽ epiſtola in medi oe⸗ (onmak ro. Ideo enim venit chꝛiſtus homo: vt artauit: Si ſe confeſſus fuerit peccatoꝛẽ: ti- nanhen. ſolueret peccata hominũ. In hoc ma nmet ne dicat illi: Non ergo ex deo nar es: anſuſu nifeſtatus eſt filius dei:vt ſoluat gqꝛ ſcriptũ eſt: Qui natꝰ eſt ex deo:non pec⸗ Auet opera diaboli. Cetera cõmendo cha cat. Si autẽ dixerit ſe iuſtum: ⁊ non habere unfflnc ritati veſtrę: ne vos grauem. Ipſa enim peccatũ: accipit ex alia ꝑte plagam ex ipſa Eelltat queſtio eſt: in qua ſoluenda laboꝛamus: epiſtola: Si dixerimus qꝛ peccatũ non ha/ ntrube quia peccatoꝛes nos dicimus. Si enin bemus: noſipſos ſeducim: ⁊ veritas in no⸗ ſoeutdi quis dixerit ſe eſſe ſine peccato:mendax pis nõ eſt. Poſitus ergo i medio qᷣd dicat: muaglon⸗ eſt. Et in ipſius epiſtola iohanis inueni· 2zquid conſiteat᷑:aut quid ꝓſiteatur nõ in/ rſſn mus: Si dixerimus quia peccatum non uenit. Pꝛoſiteri ſe eẽ ſine peccato periculo⸗/ Uientl habemus: noſipſos ſeducimus. Memi, ſum eſt. Et non ſolum piculoſũ: ſed etis mẽI gum r niſſe enim debetis bnenu Si irrten doſum. Hoſipſos inqͥt ſeducimꝰ: ⁊ veritas fuetpeee Ania Peeote non habemus: noſioin nobis non eſt. Si dixerimus quia pecca W. educimus: et veritas in nobis non eſtt. tum non habemus: ſed vtinã non haberes mbeſt. Et rurſus in conſequẽtibus audis: Qui ⁊ diceres: Verum em̃ diceres. Mec in veri/ occie natus eſt ex deo non peccat: quia qui tate ꝓmenda: vllũ iniquitatis vel veſtigiũ umnepen facit peccatum non videt eum: neq; co½ foꝛmidares. Sed ideo malefacis ſi dicis:qꝛ tarden gnouit eum. Omnis qui facit peccatum mẽdaciũ diciſ. Veritas inquit in nobis nõ gtun itr de diabolo eſt. Ex deo non eſt peccatuʒ. eſt:ſi dixerimꝰ qꝛ peccatũ nõ habem⸗. Non ſettondn Iterum terret nos: quomodo nati ſumꝰ ait:õ habuimus: ne foꝛte de ſterita vita Amnctllc erdeo er duomonde ende becctodicctu videret: Habuit peccatũ homo iſte:õ fnmtten 3 feszin ictuntſumnuns dtissencdnan erauenofus terveoctpirns aber aenn en umi. dung ee n as, ita eẽt: nulla nos anguſtaret queſtio. Dice/ „ Cecontrn 3 ne tan infanrius⸗Quid dixit iohan / remꝰ em̃: Fuimus peccatoꝛes: pᷣ mõ iuſtiſ/ Nin Gmnintin nes: Qui nat eſt ex deo nõ peccat: p / cati ſumus. Habuimus peccatũ: ſed modo rin ſe iohannes iterum dixit: Si dixerimus non habemꝰ. Mon hoc ait.Sʒ quid ait?: i· MWon quia peccatum nõ habemus: noſmetip/ dixerimꝰ quia peccatũ non habemꝰ: noſip/ a ſos ſeducimus: et veritas in nobis non ſos ſeducimꝰ: 2 veritas in nobis nõ ẽ. Poſt ain eſte Magna ꝗſtio ⁊ auguſta. Et ad hanc aliquãtũ rurſus: Qui natꝰ eſt ex deo inqt: muhn ſoluẽdam vtinamintentam fecerim cha/ noõ peccat MNuũuqᷣd iohãnes ipᷣe nõ erat natꝰ nchin e ee . pᷣe nõ erat nat Centbuetn qð inde dederit diſſeremus. deo- Siiobanes no erarnat exveo:dddͤA e audinie: quu ſupᷣ pectus dñi recubuitzalt⸗ Job. ,„ pntenrt T. 2 Aquuis ſibi audet ꝓmittere generationẽ fa- Puiboo De eo quod Johannes dicit: cctã in ſe: quã ille habere non meruit: qͥ ſu Ao ſterdenne ſenen useſtyſge unus ene lohaeren ngn mo deiniiz uanik Cicii iitenl Alin n Sgina See idummgu ſolosſchame⸗ Qucſmarigi diſolgin nelee fuertpecwe; der deone ckerdentotgs nſtumetnorbin gepagnant petairttr m'nennſe Pineiodtr id gitnmtit nepermmmnt, gialotcin ſeduantn renmnus gung Antninnddn dicors Nan Nalenusl NNH zingtunchet nte l⸗ ſuedeinuſi eletihotne⸗ cit lumnggtl — n Eplam beati Johãnis Tractatus v⸗ pectꝰ dñi recumbere meruit: quẽ dñs plus cleſiã:qui non tempoꝛalia quęrit in ecclia: qᷓᷓ cęteros diligebat: ipſum de ſpiritu nõ ge qui non ꝓpterea intrat vt tranſigat nego/ nuerat: Attendite nũc vba iſta.Adhuc an / cia ſecularia: ſed ideo intrat vt aliquid ſibi guſtias noſtras cõmendo: vr ꝑ intentionẽ eęternuʒz pꝛomiſſũ teneat quo ꝑueniat:Me/ veſtram quę oꝛatio eſt ⁊ ꝓ nobis ⁊ p vobis ceſſe eſt ergo cogitet quẽadmodum ambu⸗ dilatet deus:et det exitũ ne aliquis in ver/ let in via:ne remaneat: ne retro eat:ne ab/ bo eius inueniat occaſionẽ ꝑditionis ſuę. erret: ne claudicãdo nõ pueniat. Qui ergo Quod verbũ non eſt hdictum ⁊ conſcriptũ ſollicitus eſt: tardus non ſit:velox ſit:non niſi ad medicinã ⁊ ſalutem? Omnis inquit recedat de via. hoc ergo dixi:quia qͥ natus qͥ facit peccatñ ⁊ iniqͥtatẽ facit: Ne foꝛte ipeg- deo nõ peccat. Foꝛtaſſis m quoddã cernas:peccatũ iniquitas ẽ. Ne dicas pec/⸗ peccatum voluit intelligi. Nꝗ erit aliter cõ catoꝛ ſum:ſed iniquus non ſum: peccatu (SBrarium illi loco: Si dixerimꝰ quia peccatũ iniquitas eſt. Et ſcitis quia in hoc ille ma nõ habemꝰ:noſipſos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nifeſtatus eſt: vt peccata auferat: et pecca nobis nõ eſt. Sic ergo foꝛte poteſt ſolui ꝗᷓ/ tum in illo non eſt.Et quid ꝓdeſt nobis q: ſtio.Eſt quoddꝗ peccatuz qð nõ poteſt ad/ venit ſine peccato? Om̃is qui nõ peccat in peccat in mittere ille qui natus eſt ex deo:⁊ quo non ipfſo manet.Et omnis qᷣ peccat nõ vidit ei admiſſo ſoluunt᷑ cetera:quo admiſſo cõſir⸗ neq; cognouit eum. Filioli nemo vos ſedu mant᷑ ceętera. Quod eſt hoc peccatũ: Face- cat: Qui facit iuſticia iuſtus eſt:ſicut et ile re cõtra mandatũ chꝛiſti: ↄtra teſtamentuʒz iuſtus eſt. Jam iſta diximus:quia ſᷣm quã nouũ.Quod eſt mandatũ nouum? aãda danm ſimilitudinẽ nõ ſm ęqualitatẽ dici ſo tum nouũ do vobis: vt vos inuicẽ diliga/ let.Qui facit peccatũ de diabolo eſt: qꝛ aknen iateninagte, ⁊ cõtra dile⸗ initio diabol“ peccat.Et h diximꝰ:qꝛ nemi/! ctionem fraternã: nõ audet gloꝛiari ⁊ dice⸗ nẽ creauit diabolꝰneq; genuit:ſᷣ imitatoꝛe re natũ ſe eẽ ex deo. Qui aũt ĩ dilectiõe fra/ eius ex illo naſcũt᷑. In h̊ manifeſtateſt filiꝰ terna conſtitutus eſt:certa ſi ũt peccata quo dDei; vt ſoluat oꝑa diaboli. Ergo vt ſoluat nõ poteſt admittere:⁊ hoc maxime ne ode/ pctã venit ille qͥ nõ habet pctm̃.Deinde ſe- nt fratrem Et quid de ceteris peccatis fa ☚ quitur. O mnis q natꝰ? eſt ex Deo nõo cit:vnde dictum eſt: Si dixerimus qᷣa pec/ facit peccatũ:quia ſemen epꝰin ipſo catum non habemus:noſipſos ſeducimꝰ:⁊2 manet.Et nõ põt peccare qa ex deo veritas in nobis non eſt: Audiat ſecurita B natꝰ eſt. Foꝛtiter inſtrinxit. SFoꝛtaſſis m̃ tem de alio loco ſi cripturę. Charitas coope/ I. Petri. 4. quoddã peccatum dixit: non peccat: nõ m rit multitudinẽ peccatoꝛũ. Charitatẽ ergo omne peccatum. At quid ait: Qui natus cõmendamꝰ:charitatem cõmendat hec epi eſt ex deo nõ peccat: Certum quoddã pec- ſtola. Poſt reſurrectionẽ dñs qͥd aliud in/ catum intelligas: qð non poteſt admitte- terrogauit petrũ: Amas me: Et paruʒ fuit re homo qui ex deo nat eſt. Et tale pecca/ ſemel interrogare:⁊ iterũ nihil aliud:et ter/ tum eſt illud:vt ſi quiſq; illud admiſerit cõ/⸗ tio nihil aliud. Cũ iam tertio ille tedio a ffi⸗ firmet cetera: ſi quis autẽ hoc non admiſe⸗ ceretnr:quaſi non ſibi crediderit: quõ qui rit:ſoluet cętera. Quod ẽ hoc peccatũ? Fa/ neſciret quid in illo ageret᷑: tamen ⁊ pꝛimo cere contra mandatũ. Quod eſt mandatũ? et ſecũdo ⁊ tertio hoc interrogauit.Zer ne⸗ 3. Mandatũ nouũ do vobis:vt vos inuicey gauit timoꝛ:ter confeſſus eſt amoꝛ. Et ecce Diligatis. Intendite: hoc mandatũ chꝛiſti amat petrus dſ̃m. Quid pꝛeſtaturꝰ dño ? dilectio vocat᷑. Per hanc dilectionẽ pecca⸗ Mõ em̃ ⁊ ipſe nõ turbatꝰeſt in ipſo pſalmo: ta ſoluunt᷑.heęc ſi non teneatur: ⁊ graue pec Quid retribuã dño ꝓ omnibꝰ quę retribu/ ERS. 115. catũ ẽ: ⁊ radix oim peccatoꝛũ. Intẽdite fra- it mihi:ui em̃ dicebat hec i pſalmo: attẽ tres:pꝛotulimꝰ aliquid in quo bene intelli - gdebat q;ta ſibi eſſent ſſtita a dño: ⁊ qrebat gentibus ſoluta eſt queſtio. Sed nunqd cũ quid retribueret domino: ⁊ nõ inueniebat. celerioꝛibus tantũ ambulamus viaʒ? Et Auicquid enim retribuere volueris:ab ip/ tardiꝰam bulãt nõ ſũt relinquẽdi. Verſemꝰ ſo accepiſti qð reddas.Et qͥd inuenit quod B; quibꝰ poſſumꝰverbis:vt ad oẽs pueniat. retribuat? Quod:vt diximꝰ fratres:ab i- Puto em̃ fratres:qꝛ oĩs homo ſollicitus eſt ſo acceperat:hoc inuenit quod retribueret. pꝛo anima ſua:qui non ſine cauſa intrat ec- Calicẽ ſalutaris accipiã et nomẽ dũi inuo/ Eyrxrvpoſitionis ſancti cluguſtini cabo. Quis em̃ illi dederat calicẽ ſalutarẽ: niſi ille cui volebat retribuere:? Acciꝑpere aũt calicem ſalutarẽ:⁊ inuocare nomẽ dñi: hoc eſt ſatiari charitate: et ita ſatiari vt non ſo/ lum nõ oderis fratrem:pfecta charitas eſt: ſ vt paratus ſis moꝛiꝓ fratre.hãc ipſe do⸗/ minus in ſe exhibuit: moꝛtuus ꝓ omnibꝰ: oꝛans ꝓ eis a quibꝰ cruciſigebat᷑:⁊ dicens: Zudj.a3. Pater ignoſce illis quia neſciũt quid faci- unt. Sed ſi ſolꝰ hoc fecit: nõ erat magiſter: ſi diſcipulos nõ habebat. Secuti diſcipuli hoc fecerunt:Lapidabat᷑ ſtephanꝰ et genu Actj.⁊. flexo ait:Domine ne ſtatuas illis hoc deli⸗ ctum. Amabat a quibuſ occidebatur:quia 2. Cori. 12. 7 P ipſis moꝛiebat᷑. Audis apłm paulũ:Et ipſe inquit impendar ꝓ animab“ veſtris. Inter illos em̃ erat ꝓ quibꝰ ſtephanus de/ pꝛecabat᷑:quãdo eoꝛũ manibus moꝛiebat᷑. C⸗tPerfecta ergo charitas hec eſt. Si quis tã⸗ G tam habuerit charitatem: vt paratus ſit ꝓ NPhit.i. nerit:quid dicit: Mihi viuere chꝛiſtus eſt: fratribus etiam moꝛi:ꝑfecta eſt in illo cha/ itas. Sed nũquid mox vt naſcit᷑: iã ꝓꝛſus ꝑfecta eſt: Vt ꝑficiat᷑ naſcit᷑: cũ fuerit nata nutrit᷑:cũ fuèrit nutrita roboꝛat᷑: cum fue/⸗ rit roboꝛata pficit᷑: Cũ ad perfectionem ve- ⁊ moꝛi lucrũ. Optabã diſſolui ⁊ eſſe cũ xꝰo multo magis optimũ:manere in carne ne/ ceſſariũ pꝛopter vos. Pꝛopter eos volebat viuere ꝓ quibus paratus erat moꝛi. Et vt noueritis qꝛ ipᷣa eſt ꝑfecta charitas: quã nõ violat ⁊ in qua nõ peccat qͥ natꝰ eſt ex deo: Job.21. B dñs dicit petro: Petre amas me? Et ille: Amo. Mõ dixit:ſi amas me:obſequere mi/ hi. QAQñ em̃ erat dñs in carne moꝛtali: eſuri/ uit:ſitiuit. Eo tempoꝛe quo eſuriebat ⁊ ſiti ebat ſuſceptus eſt hoſpitio:miniſtrarũt illi qᷣ habuerũt de ſubſtãtia ſua: Sicut legimꝰ Zucdj.i9. in euãgelio: Suſcepit eũ ʒach: ſaluꝰ factꝰ eſt a moꝛbo ſuſcepto medico.Quo moꝛbo? Auaricię.Erat em̃ ditiſſimꝰ⁊ pꝛinceps pub licanoꝛũ. Attendite ſanatũ a moꝛbo auari/ cię. Dimidiũ inquit bonoꝛũ meoꝝ do pau peribus: etſi cui aliquid tuli quadruplum reddã. Ideo ſeruauit alterum dimidiũ: nõ quo frueret᷑:ſed vnde debita ſolueret. Su/ ſcepit ergo tunc medicũ hoſpitio:qꝛ erat in firmitas carnis in dño:cui hoc obſequiũ pſ/ berent homines. Et hoc:qꝛ voluit pꝛęſtare obſequentibꝰ. Obſequẽtibꝰ em̃ ꝓderat:nõ illi. Cui em̃ angeli miniſtrabant hoꝛũ obſe Beg .⁊. quiũ requireret: Nec helias ſeruꝰ illiꝰ h̊ne/ cum iſtam epiſtolã inciperemus:nihil in ea ceſſarium habebat aliquando: cui panem ⁊ carnem per coꝛuum mittebat:⁊ tamen vt vidua religioſa benediceret᷑:mittitur ſeruꝰ dei. Paſcitur a vidua queʒ deus in ſecreto paſcebat. Veruntamen quanquam de his ſeruis dei ſibi pꝛeſtent:qui eoꝛum indigen⸗/ tiã conſiderent: ꝓpter illã mercedem a dñio in euangelio poſitam manifeſtiſſime: Qui ſuſcipit iuſtũ in nomine iuſti:mercedẽ iuſti accipiet. Qui ſuſcipit ꝓphetã in nomine Mattp.io. ꝓphᷣę:mercedem ꝓphetę accipiet.Et qui dederit calicem aquę frigidę vni ex his mi/ nimis tantũ in nomine diſcipuli:amen di/ co vobis non ꝑdet mercedem ſuam. uis ergo ſibi ſſtẽt qui hęc faciũt:tñ nec hoc po/ terat ſᷣberi aſcẽſuro in celũ.Quid illi pote/ rat retribuere petrus qui amabat illũ: Au⸗ di: Paſce oues meas:id eſt fac ꝓ fratribus qð ꝓ te feci. Om̃es ſanguine meo redemi: nolite dubitare moꝛi ꝓ veritatis cõfeſſiõe: vt cęteri vos imitent᷑. Sʒ hec vt diximꝰ fra tres ꝑfecta charitas eſt: qui natꝰ eſt ex deo habet illam. Intendat charitas veſtra: Vi . dete quid dicam. Ecce accipit ſacramentũ natiuitatis homo.Baptizatꝰ ſacramẽtum habet:et magnũ ſacramentũ:diuinũ: ſan/ ctum:ineffabile.Conſidera quale:vt nouũ hominem faciat:dimiſſionẽ oĩm peccatoꝝ. Attendat tamẽ in coꝛ: ſi ꝑfectũ eſt ibi qð fa ctum eſt in coꝛpoꝛe. Videat ſi habeat chari tatem:⁊ tunc dicat:natus ſũ ex deo.Si aũt nõ habet:characterẽ qͥdẽ impoſitũ habet: ſᷣ deſertoꝛ vagat᷑. Habeat charitatẽ: aliter nõ ſe dicat natũ ex deo.Sed habeo inquit ſacramẽtũ. Audi apłm:Si ſciam oia ſacra / 1. Corl. iz· menta:⁊ habeam omnẽ fidem ita vt mon/ tes tranſferam:charitatẽ aũt nõ habeã:ni⸗ hil ſum. Hoc ſi meminiſtis cõmendauimꝰ: nobis ſic cõmendari: quomodo charitatẽ. Et ſi videt᷑ alia ⁊ alia dicere:illo facit redi/ tum: et ad ipſam charitatẽ oia vult referre ãcũq; dixerit. Videamus ſi ⁊ hic hoc facit: Attendite.Omnis qui natꝰ eſt ex deo:non facit peccatũ. Quęrimꝰ quod peccatũ:qꝛ ſi omne intellexeris:contrarius eris illi loco: Si dixerimus quia peccatuʒ non habemꝰ: noſmetipſos ſeducimus ⁊ veritas in nobis nõ eſt. Ergo dicat qð peccatũ:doceat nos: ne foꝛte ego temere dixi pctm̃ hoc eſſe viola tionem charitatis. Quia ſicut ſupꝛa dixit: Qui odit fratrẽ ſuum in tenebꝛiſ eſt:⁊ in te/ † ebioantll beegetenan aliödtitu⸗ chanituen. ullektaf ooinatus nncbn Crle ſtrebum del angelüego paccherqre le Cidenmun nahe ſduboli (ſtadeo⸗70 Uin Leteiin Alnodlrfi Udlcumere Sigentleon Gonsenton Aeluanbepe leſtor acl Nenonkfdin tue Auibi Cipienoſüͤ Uhrewagad ſoläpodebe⸗ habensdo lotz Dligtelte us. Erpien Undeaz matgurte deſcnbkkin ritätye ei herett änſhltbi (un babe geyngentie huschnöri rüenmuseg legnanore Fonyſcldei Piihonit Wyiesdi alaiesip, udels Ilundlig Ahucgt. Uifin- into E felait nod uu aiſh Uſan manleſtlirg eüſknnti Nheiznn dar uhng notenigzen nutmind ſaüräinan cgi Quilige guimmadulied dckhtrfnte Ngrneneo aten onascſtſie Sbandpp kquucade tchanns Aapit ameri tzur aninn henci:diuniin lanquaenni onedinee . igecnückbi leatſibehaen nsſiaden n teinpotih etcnitii Sedbaben Silantuln iimutm zinitman fwätaiu, — In Eplam beati⸗ nebꝛis ambulat:⁊ neſcit quo eat:quia tene bꝛę excecauerunt oculos eius. Sʒ foꝛte ali⸗ quid dixit in poſterioꝛibꝰ ⁊ non nominauit charitatem: videte qa circuitus ille vᷣboꝛũ hunc habet finem: hũc habet exitũ. Ois qui natus eſt ex deo:nõ peccat:qͥa emen ep in ipſo manet.Semẽ dei:id eſt verbum dei. Unde dicit apoſtolꝰ: Per euangeliũ ego vos genui. Et nõ poteſt peccare:qꝛ ex deo natus eſt.Dic ad/ huc. Videamus in quo nõ poteſt peccare. In hoc manikteſtati ſũt filij dei ⁊ fi/ nO eſt a deo: ⁊ qui no diligit fratrẽ ſu/ lij diaboli.O is qui nõ eſt iuſt⸗ um.Certe iã manifeſtũ eſt vnde dicat: Et qui nõ diligit fratrem ſuũ. Nilectio ergo ſo la diſcernit inter filios dei ⁊ filios diaboli. Signent ſe omnes ſigno crucis chꝛiſti: Re ſpondeant omnes: Amen. Cantẽt omnes alleluia: Baptiʒzẽtur oẽs: Intrent omnes eccleſias: Faciãt parietes baſilicarũ: Mon diſcernunt ſilij dei a filijs diaboli niſi ĩcha/ ritate. Qui hñt charitatẽ: nati ſũt ex deo: qui nõ: nõ ſũt nati ex deo. Magnũ iudici- um:magna diſcretio. Quicqͥd vis habe:&̊ Bo. 1z. ſolũ nõ habeas:nihil tibi ꝓdeſt. Alia ſi nõ habeas: hoc habe ⁊ impleſti legẽ. Qui em̃ diligit alterum:legem impleuit: ait apoſto lus.Et plenitudo legiſ charitas. Puto iſtã margaritam eſſe illam. Homo negociatoꝛ: deſcribit᷑ in euangelio:qui iuenit vnã mar⸗ garitã:⁊ vẽdidit omnia ꝗ̊ habebat et emit eẽs.Heęc eſt margarita pᷣcioſa charitas: ſine ã nihil tibi ꝓdeſt qðᷣcũq; habueri. Quã ſi ſolam habeas:ſufficiat tibi. Mdo cum fi/ de vides:tũc cũ ſpecie videbis. Si em̃ ama viderimus? Sed vbi nos debemus exerce/ terrogentur an dixerim: ⁊ non reſpondeãt. re? In amoꝛe fraterno. Potes mihi dicere: Non vidi deũ. Nũquid potes mihi dicere mus cũ nõ videmus:quõ amplectemur cũ nõ vidi hominẽ: Dilige fratrẽ. Si em̃ frẽm quẽ vides dilexeris: ſimul videbis et deũ: quia vides ipſam charitatẽ: ⁊ intus inhabi tat deus. Qui nõ eſt iuſtꝰ:non eſt ex deo:et qui non diligit fratrem ſuũ. Quia hec 6– E Señ. 4. feſtauit nobᷣ in anũciatio. Vide quõ confirmat. Qhuia hec eſt qnunciatio qua audiuimus ab initio vt diligamꝰ inuicẽ. Mani⸗ tum quiſqͥs facit: in peccato illo eſt ſcelera⸗ to:in quod incidunt qui nõ naſcũt᷑ ex deo. Non ſicut chain:qͥ ex maligno erat gratia occidit:!O em̃: ⁊ inuidit ſtanti. Non ideo voluit deij⸗ de ſe dicere: Cõtra H̊ mãda/ ohãnis Tractatus v occidit fratrem ſuum.Et cuius rei uia opera eiꝰ ma ligna fuerunt: fratris vero eius iu ſta.Ergo vbi eſt inuidia:amoꝛ fraternꝰ eẽ nõ poteſt. Intendat charitas veſtra: Qui inuidet nõ amat. Peccatũ diaboli eſt in il / lo: qꝛ ⁊ diabolꝰ inuidendo deiecit. Cecidit cere vt ipſe ſtaret:ſed ne ſolus caderet.Te/ nete in animo ex hoc qð ſubieci: Inuidiaʒ non poſſe eſſe in charitate. habes aꝑte cũ lauderet᷑ ipſa charitas: Charitas nõ ęmula 1. corl. 1z. tur. Mon fuit charitas in chain. Et niſi eẽt charitas in abel:non acciperet deus ſacriſi/ cium eius. Cum em̃ ambo obtuliſſent: ille de fructibterre: ille de fgtib ouium: Quid putatis fratres:quia deus fructus terręne- glexit: ⁊ fetꝰ ouiũ dilexit? Hõ intendit de ad munus: ſed in coꝛde vidit.Et quẽ vidit cum charitate offerre:ipſius ſacrifſicium re/ ſpexit. Quẽ vidit cũ inuidia offerre:ab ip/ ſius ſacriſicio oculos auertit. Opa ergo bo/ na abel:nõ dicit niſi charitatẽ. Oꝑa vᷣo ma la chain:non dicit niſi odiũ fraternũ. Paꝝ eſt: qꝛ odit fratrẽ ſuũ et iuidit oꝑibꝰ bonis: quia imitari noluit: necare voluit.Et hinc apparuit qᷣa filius erat diaboli:Et ille hinc apparuit iuſtus dei.Hinc ̊ diſcernũt᷑ hoĩies fratres mei. NHemo attẽdat linguas:ſed fa- cta. Coꝛ ſi non bene faciat ꝓ fratribus ſuis: oſtendit quid in ſe habeat. Temptatiõibꝰ ꝓbantur homines. Nolite mirari frẽs ſimundꝰ vos odit. muũquid iepe vobᷣ dicẽdũ eſt qͥd eſt mundus: MNõ cęlũ:nõ ter/ ra:nec iſta oꝑa ꝗᷓ de fecit:ſed dilectoꝛes mũ di. Iſta ſepe dicendo qͥbuſdã oneroſus ſũ. Sed vſq;adeo nõ fruſtra dico:vt aliqui in⸗ Ergo vel inculcando heęreat aliquid in coꝛ/ dibus audientiũ. Quid eſt mundus? Mü/ dus eſt: qñ in malo ponit᷑:dilectoꝛes mun/ di. Mundus :qñ in laude ponit᷑:celũ ⁊ ter- ra eſt:⁊ quę in his opera dei. Vnde dicik: Et mũdꝰ ꝑ eum factus eſt. Item mũdꝰ ple Jo nitudo terrę:ſiẽ dixit ipſe iohãnes.Nõ ſolũ autem noſtroꝝ ꝓpitiatio peccatoꝝ eſt:ſed ⁊ totius mundi.Mundi dicit:omniũ fide- lium ꝑ oꝛbem ſparſoꝝ.Müũdꝰaũt in malo: amatoꝛes mundi ſunt. Qui amant mun, dum: fratres amare non poſſunt. Si odit noſ mũdꝰ: Nos ſcimꝰ. Quid nos ſcimꝰ⸗ Quia tranſiuimꝰ de moꝛte advitã Expoſitionis ſancti 8ᷣluguſtini Vnde ſcitis: Auia diligimꝰ fratres. Nemo interroget hominem: Redeatvnuſ/ quiſq; ad coꝛ ſuum: ſi ibi inuenerit charita/ tem fraternã: ſecurus ſit: qꝛ tranſit a moꝛ/ te ad vitã: Jã in dextera ẽ. Non attendat qa modo gloꝛia eius occulta eſt: cum vene rit dñs tunc aparebit gloꝛia. Viget em̃ ſed adhuc in hyeme. Viget radix:vᷣ quaſi aridi ſunt rami. Intus eſt medulla viget: int Hſunt folia arboꝛũ:intus fructus: ſed ęſtatẽ expectant. Ergo nos ſcimus qꝛ tranſiuimꝰ de moꝛte ad vitam: quia diligimꝰ fratres. Qui nõ diligit manet in moꝛte.Me puteti fratres leue eſſe odiſſe. Odiſſe:an di S ligere.Audi quid ſequi᷑. Oiĩs qui odit fratem ſuũ: homicida eſt. Jam ergo ſi cõtemnebat quiſqᷓ; odiũ fraternũ:nundd ⁊ homicidium in coꝛde ſuo contempturꝰ ẽ: Non mouit manũ ad occidendũ hominẽ: homicida iam tenet᷑ a domino. Viuit ille: ⁊ iſte iam interfectoꝛ iudicat᷑. Ois qui odit fratrem ſuũ homicida eſt. Et ſcitis quia oĩs homicida nõ habet vitaʒ eter/ nam in ſemetipſo manẽteʒ. In hoc cognoſcimus dilectione. Perfectio nem dilectionis dicit ꝑfectionẽ illam quaʒ cõmendauimus. In hoc cognoſcimus di⸗ lectionẽ:qa ille ꝓ nobis animã ſuaʒ poſuit:⁊ nos debemꝰ aiam ꝓfra/ tribꝰ ponere. Ecce vnde veniebat: Pe ⸗/ Job.ai. tre amas me:Paſce oues meas.MNã vt no/ ueritis frẽs:qꝛ ſic ab eo paſci volebat oues ſuas:vt aiam ſuam ꝓ ouibus poneret:hoc illi continuo dixit:Cum iuuenis eſſes pſᷣcin gebas te:et ibas quo volebas: cũ aũt fue/ ris ſenioꝛ:aliꝰ te pᷣcinget:⁊ tollet te qͥ tu nõ vis.Hhoc autẽ dixit:ait euangeliſta:ſigniſi/ cans qua moꝛte clariſicaturꝰ eſſet deũ:Et cui dixerat: Paſce oues meas:doceret eum onere aiaʒ ꝓ ouibꝰſuis. Vnde incipit cha ritas frẽs? Modicũ attendite quo ꝑficiat᷑. ¶Audiſtis ipſũ finem ⁊ modum: Ipſũ et do/ Job. 15. minus in euangelio commẽdauit. Maio⸗ rreeum charitatem nemo habet ait:q; vt aiam ſuã ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Perfectionẽ ̊ eius oſtendit in euangelio: ⁊ hic cõmenda/ ta eſt eius ꝑfectio.Sed interrogatis vos:⁊ dicitis nobis: Quãdo poſſũ habere iſtam charitatem? Moli cito de te deſperare:foꝛte nata eſt:ſed nondũ ꝑfecta eſt: nutri eam ne offocet᷑. Sed dicturus es mihi:Et vnde no ui?Auod em̃ ꝑſiciat᷑ audiuimus:vnde inci awrte quomo viip. piat audiamus.Sequit᷑ ⁊ dicit: Qui aũt habuerit facultates mundi ⁊ vide rit fratrem ſuũ eſurientẽ ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo:quõ poterit dile/ ctio dei manere ĩ eo? Ecce vnde icipit charitas. Si nõdũ es idone?ꝰmoꝛiꝓ fratre: iam idoneus eſto dare de tuis facultatibꝰ fratri. Jã ꝑcutiat viſcera tua charitas: t· non de iactantia facias: ſᷣ de intimo adipe miſericoꝛdię: vt conſideres illũ in egeſtate poſitum. Si em̃ ſuꝑflua nõ potes dare fra - tri tuo:animã tuã potes dare ꝓ fratre:? Ja cet pecunia in ſinu tuo:quã tibi fures poſ/ ſũt auferre. Et ſi illã nõ auferẽt fures: mo- riendo illam deſeres: etiã ſi te illa viuentẽ non deſerat. Quid inde facturus es:Eſu/ rit frater tuus: in neceſſitate poſitus eſt: foꝛ taſſis ſuſpenditur: a creditoꝛe anguſtatur: Non habet ipſe:habes tu: frater eſt:ſimul empti eſtis:vnũ eſt pꝛeciũ veſtrum: ambo ſanguine chꝛiſti redempti eſtis: Vide ſi mi ſereris:ſi habes facultates mundi. Quid ad me ꝑtinet:foꝛte dicis? Ego daturꝰ ſum pecuniã meam:ne ille moleſtiã patiat᷑: Si hoc tibi reſponderit coꝛ tuũ: dilectio patri non in te manet. Si dilectio patris non in te manet:non es natus ex deo:quõ te glo riaris eſſe chꝛiſtianum? Momẽ habes ⁊ fa- ctum non habes. Si autẽ nomen ſecutum fuerit opus:dicat te quiſq; paganum:tu fa ctis oſtende chꝛiſtianũ. Mam ſi factis non oſtendis chꝛiſtianum: omnes te chꝛiſtianũ vocent: quid tibi ꝓdeſt nomẽ vbi res non inuenit᷑: Qui aũt habuerit facultates mũ/ di: ⁊ viderit fratrem ſuũ egentem:⁊ clauſe/ rit viſcera ſua ab eo:quomodo poteſt dile/ ctio dei manere in eo⸗ Et ſequitur. Filio/ li non diligamꝰ verbo tantũ ⁊ lin/ gua: ſed opere ⁊ veritate. Puto ma/ nifeſtum eſſe vobis magnũ ⁊ neceſſariũ ſe/ cretum ⁊ ſacramẽtũ:fratres mei. QAuid va/ let charitas? Ois ſcriptura cõmendat: Sʒ neſcio ſi alicubi amplius qᷓ; in iſta epiſtola cõmendatur. Rogamus vos ⁊? obſecramꝰ in domino:vt ⁊ illa quę audiſtis:memoꝛia teneatis: ⁊ ad ea quę dicenda ſũt donec ſi/ niatur ipſa epiſtola:intentiveniatis:inteti audiatis. Aperite autem coꝛda ad ſemina bona: Extirpate ſpinas neo ffocetur in vo bis qð ſeminat᷑:ſed potius creſcat ſeges:et gaudeat agricola: ⁊ hoꝛreũ vobis pꝛęparet tanqᷓ; frumẽtis:nõ ignẽ tanq;paleis. Crnoſhu: KMrnor Prsedor⸗, AQugienn itateage ligtfranen uſcgchari git: Meio Vtanimä hocdixer poſultdet lcle heccl mmnonopot annibhen Gopſegan nun ptig Uiſtanſui⸗ Phun paue nntmnsnn Uinus Lig inlaalne, nelicdeg deſussfn ſtioigt letfate. in ccptäg eig:uen neſi, fn deisſglucr ekdeinunon lüng S = — — nohalezdrrft SNkpfme guiſifnngge aulodſen niſiellrunt e ſacmng Aatepoſuect itgne nnt fuackin cüveſnn a Nichs Nein = Ues und. Ad seE Voleſnignnis 1mä:dior lecnoenn adengiͤr⸗ Ponibtest Utevonancans iiöpunt Euniimsne Pnetterfn RKl ſ⸗ ſotnm rue turn nitnechi mütn⸗ De eo að Johãanes dicit: Et in hoc cognoſcimus qꝛ ex veritate ſu mus ⁊ coꝛam iꝑſo ꝑſuademꝰ coꝛ/ di noſtro:quia ſi male ſenſerit coꝛ noſtrũ:maioꝛ eſt deꝰ coꝛde noſtro ⁊ nouit omnia:vſq; ad id: In hoc d „ cognoſcit᷑ ſpũs dei: Omis ſpũs q̊ confitet᷑ ieſũ chꝛiſtum in carne ve/ niſſe ex deo eſt:Et omnis ſpũs qui non confitet ieſũ chꝛiſtuʒ in carne veniſſe nõ eſt ex deo:Et hic eſt anti chriſde quo audiſtis ꝙ vẽturꝰ?ſit Johãnis Tractat VI multa talia fiunt ab his qui alia quęrũt ⁊ fratres nõ amant:renocemur ad teſtimoni um conſcientię. Vnde ꝓbamꝰ qꝛ talia mul ta fiunt ab his qui fratres non amant? multi ſe in hereſibꝰ et ſciſmatibꝰ martyres icunt: Vident᷑ ſibi animã ponere /ꝓ fratri/ bus ſuis:Si ꝓ fratribus animã ponerent: non ſc ab vniuerſa fraternitate ſepararẽét. Item q;multi ſũt qͥ iactantię cauſa multa tribuũt:multa donant:⁊ nõ ibi quęrũt niſſi laudem humanã ⁊ gloꝛiã popularẽ: plenã ventis: nulla ſtabilitate ſolidatã. Quia G ſunt tales: vbi ꝓbãda erit charitas frater- 2 nũc in ipio mũdo eſt: Trac.vi A¶ YN meminiſtis fratres: heſterno noſ cauſiſſe ſermonẽ ad iſtã ſententiã betin coꝛde veſtro:qꝛ ipſã nouiſſimã eun gua:ſ opere et veritate. Deinde ſequitur. Et in hoc cognoſcimꝰ quig ex veri- tate ſumꝰ z foramißſo pſuademꝰ cordi noſtro: quia ſi male ſenſerit cor noſtrũ: maioꝛ ẽ deꝰ corde nr̃o: et nouit omnia .Dixerat:Mon diliga/ mus verbo tm̃ ⁊ lingua: ſed oꝑe ⁊ veritate: ꝗ ſine dubio manere debuit et de⸗ 9 ſtis: Filioli non diligamꝰverbo tantũ ⁊ li 3 na:? Quia voluit illã ꝓbari:⁊ ait admonẽs: Filioli non diligamꝰverbo tantũ ⁊ lingua: ſed opere ⁊ veritate. Quęrimꝰ in quo oꝑe: in qua veritate:? Poteſt eſſe manifeſtiꝰ opꝰ q́; tribuere pauperibꝰ? Multi hoc iactãtia faciũt:nõ dilectione. Poteſt eſſe maiꝰ opꝰ q́ᷓ; moꝛi ꝓ fratribus: Et hoc multi volũt pu tari facere iactantia nois cõꝑpandi: nonvi/ ſceribus dilectionis. RBeſtat vt ule diligat fratrem:qui ante deũ vbi ſolus videt coꝛdi ſuo ꝑſuadet: et interrogat coꝛ ſuũ an vere ꝓpter fratrũ dilectionẽ h̊ faciat:⁊ perhibet ritate agnoſcitur qui diligit deũ vel qui di ligit fratrem ſuũ. Jam ſuperiꝰ dixerat quo/ uſq; charitas ꝑficiat᷑: qð ⁊ dñs in euãgelio ait: Maioꝛẽ hac nemo habet charitatẽ: qᷓ; vt animã ſuaʒ ponat ꝓ amicis ſuis.Et iſte hoc dixerat: Sicut ille animã ſuã ꝓ nobis poſuit:debemꝰ ⁊ nos animã ꝓ fratribꝰ po/ nere.hec eſt ꝑfectio charitatis:⁊ maioꝛ om nino nòõ poterit inueniri. Sed quia non in omnibpfecta eſt:⁊ deſperare nõ debet ⁊ in quo ꝑfecta non eſt ſi iam nata eſt qua ꝑfi- ciatur:⁊ vtiq; ſi nata eſt nutriẽda eſt ⁊ qui/ buſdam ſuis nutrimentis ad ꝑfectionẽ ꝓ/ pꝛiam ꝓducenda. Quęſiuimꝰ inchoationẽ charitatis vnde incipiat:⁊ ibi cõtinuo inue nimus: Si quis habet facultatẽ mundi:et viderit fratrẽ ſuũ egentem ⁊ clauſerit viſce/ ra ſua aduerſus eũ:quõ dilectio patris ma net ĩ eo? Ergo incipit iſta charitas fratres: yt de ſuis ſuꝑfluis tribuat egenti in angu- ſtiüs aliquibꝰconſtituto: Ex eo qð ſibi abũ/ dat ᷣm tempꝰa tribulatiõe tempoꝛali libe/ ret fratrẽ. Hinc exoꝛdiũ eſt charitatis. hãc ita ccptã ſi verbo dei ⁊ ſpe futurę vitę nutri eris: ꝑuenies ad illã ꝑfectionẽ: vt paratus ſis aĩam tuã ponere ꝓ fratribꝰ tuis. Sʒ qꝛ mo attendere nõ poteſt. IJdeo paulꝰ apłs: quia paratꝰ erat moꝛi ꝓ fratribus dicebat: Ipſe impendar ꝓ animab“ veſtris: Tñ qꝛ 2. Corj.i2. deus videbat in coꝛde ipſius:nõ homies qͥ bus loquebat᷑: ait illis: Mihi aũt minimũ i. Corj.4. eſt:vt a vobis iudicer aut ab humano die. Et oſtendit etiã ipſe quodã loco qꝛ ſolent iſta fleri inani iactantia:nõ firmamẽto cha/ ritatis.Ait em̃ cum de ipſiꝰ charitatis com mendatiõe loqueret᷑:Si diſtribuero om̃ia i.Cor 1ʒ. mea pauꝑibus:⁊ tradidero coꝛpus meũ vt ardeã:charitatẽ aũt non habeã: nihil mihbi ꝓdeſt. Poteſt em̃ quiſqᷓ; B; facere ſine cha/ ritate: Poteſt. Nam qui non habẽt chari/ tatẽ diuiſerũt vnitatẽ. Quęrite ibi ⁊ vide- bitis multos multa tribuere pauꝑibꝰ: Vi- debitis alios paratos ad ſuſcipiendã moꝛ- tem:ita vt deſiſtente ꝑſecutoꝛe:ſeipſos pᷣci / pitent. Iſti ſine dubio ſine charitate hoc fa ciunt. Reuocemur ergo ad cõſcientiã:de q̃ dicit apoſtolꝰ: Maʒ gloꝛia noſtra hęc eſt:te/ 2. gorj.i. ſtimoniũ cõſcientię noſtrę. ReuocemuraGq cõſcientiã:de qua item dicit: Opus aũt ſu/ Sal.. um ꝓbet vnuſquiſq;: ⁊ tũc in ſemetipſo tã- tum gloꝛiam habebit:⁊ non in altero. Opꝰ ergo ſuũ ꝓbet vnuſquiſq; noſtrũ: vtrũ de 6 S — 2,/ Ervpoſitionis ſancti Aſuguſtiin Iyl coꝛ male nõ ſenſerit:fiduci habe⸗ vena charitatis emaneat: vtrũ de radice d mus ad deũ.Quid eſt: coꝛ nõ male ſen⸗ parnodn lectionis rami bonoꝛũ operũ pullulẽt. Opꝰ ſerit? Verũ nobis reſponderit qꝛ diligimꝰ: nogbonn aũt ſuũ ꝓbet vnuſqᷣſq;: ait:⁊ tunc in ſemet · ⁊ germana dilectio eſt in nobis:non ficta: Etinuenu ipſo gloꝛiã habebit: ⁊ nõ in altero. Hon qũ/ ed ſincera: ſalutem fraternaʒ ꝗqrens: nullũ ilitſid illi ꝑhibet teſtimoniũ lingua aliena:ſed anñ. emolumentũ expectans a fratre:niſi ſalutẽ lng deelnthel phibet conſciẽtia ꝓpꝛia. hoc ergo hic com ipſius. Fiducia habemꝰ ad deũ:et nenſenpe mẽdat: In hoc cognoſcimus qꝛ ex veritate quicqd poſtulauerimꝰaccipiemus Munocen ſumus: qñ oꝑe ⁊ veritate: non verbis tim ¶· qb eo:quia mãdata eiꝰſeruamꝰ.J õ lletpol B lingua diligimꝰ:Et coꝛã ipſo ꝑſuadem?ꝰcoꝛ/ non in conſpectu hominũ: ſed vbi ipſe de⸗ ecnrepeen di noſtro. Quid eſt coꝛam ipſo? bi ipe vi viget in coꝛde. Fiduciã ergo habemꝰad de-⸗ ſrenoabſ Matth.s. det. Vnde ipſe dñs in euangelio: Cauete um:⁊ quicqͥd poſtulauerimꝰ ab eo accipie/ reen inqͥt facere iuſticiam veſtrã coꝛã hominib?ꝰ mus. Sed qui? QAui mandata eiꝰ ſeruamꝰ. osQuere vt videamini ab eis: Alioquin mercedẽ nõ Quę ſũt mandata eius: Nũqͥd ſemꝑ repe/ ſon haberit habebitis apud patrẽ veſtrũ qͥ in celis eſt. tendum eſt:? Aandatũ nouũ do vobis:vt Zob.rz. oltkinelt Et qͥd ẽ: Neſciat ſiniſtra tua quid faciat de vos inuicẽ diligatl. Ipſã charitatẽ loquit᷑ Poberentivd xera tua: niſi qꝛ dextera tua pura ↄſcientia ipſam cõmendat. Quiſqͥs & habuerit cha⸗ ſon gelien eſt:ſiniſtra mundi cupiditas? Multi ꝑ cu/ ritatem fraternã:⁊ coꝛaʒ deo habuerit: vbi Giateron piditatẽ mundi multa mira faciũt: ſiniſrra deus videt:coꝛq; eius interrogatuʒ ſub iu/ glansnon oꝑat᷑ nõ dextera.Dextera debet operari:et ſto examine:nõ ei aliud reſponderit: qᷓ; ger lipecati neſciente ſiniſtra: vt nec miſceat ſe cupidi/ manã ibi eſſe radicẽ charitatis vnde boni nnus ſril tas ſęculi:qñ aliquid boni de dilectiõe ope fructus exiſtãt: habet fiduciã apud deum: atnünoh ramur. Et vbi hoc cognoſcimꝰ? Ante deũ/ quicqͥd poſtulauerit ab eo accipiet:qꝛ mã yertnsin es:interroga coꝛ tuum: vide quid feciſti:et data eius ſeruat. Incurrit ꝗſtio quędaʒ:qꝛ C Pertiiige qd ibi appetiſti: ſalutẽ tuã an laudẽ huma // nõ ille aut ille homo:aut tu aut ego:qͥ ſi pe englsne nam ventoſã. Intus vide: NHam homo iu/ tiero aliquid a dño deo noſtro: ⁊ nõ accepe Eſincsn dicare non poteſt:quẽ videre nõ poteſt. Si ro:ſfacile de me poteſt dicere vnuſqͥſq;: Mõ caneitin ꝑſuademus coꝛdi noſtro:coꝛam illo ꝑſuide habet charitatẽ: ⁊ de quolibet homine huiꝰ nncher amꝰ: Quia ſi male ſentiat coꝛ noſtrũ: id eſt tempoꝛis facile dici poteſt: Et ſentiat quis Piene accuſat nos intus:qꝛ nõ eo animo facimus qð vult homo de homine: maioꝛeʒ ꝗſtionẽ enodt quo faciendũ ſit: M 0aioꝛ eſt deus coꝛde no-⸗ non faciunt: niſi illi viri quos ſanctos ↄſtat Atcte ſtro:⁊ nouit omia.Coꝛ tuũ abſcõdis ab ho/ fuiſſe cũ ſcriberent:⁊ mõ eſſe cũ deo: Quis notneto mine:a deo abſconde ſi potes. Quõ abſcõ habet charitatẽ ſi eam paulus nõ habebat nlot dis ab eo cui dictũ eſt a peccatoꝛe quodã ti qui dicebat:Os noſtrũ patet ad vos:o co/ 2. Corſ.s. Din s. 138. Mente ⁊ conſfitente: Quo ibo a ſpiritu tu: rinthij:coꝛ noſtrũ dilatatũ eſt:Mõ anguſta . gin ⁊ a facie tua quo fugiã: Quęrebat qua fu/ mini ĩ nobis:Aui dicebat: Impẽdarꝓ ani ⁊. Corl.ꝛꝛ. ſo⸗ 4 (geret ⁊ euaderet iudiciũ dei:et nõ inuenie mabus veſtris: Et tanta gratia in illo erat di g bat. Vbi em̃ nõ eſt deus? Si aſcẽdero indt vt manifeſtaret eũ habere charitatẽ: Inue/ uin uf in cęlũ ibi es:ſi deſcendero ad infernuʒ ad/ nimus eum tũ petiſſe ⁊ nõ accepiſſe? QAuid eafrdn es. Quo iturꝰeſt: Quo fugiet? Vis audire dicimus fratres? Queſtio eſt: Intẽti eſtote iannin conſiliũ:ſi vis ab illo fugere:ad ipſũ fuge. ad deũ: magna ⁊iſta ꝗſtio eſt:quõ de pctõ ſ onifi Ad ipſũ fuge confitendo:nõ ab ipſo laten // vbi dictũ ẽ: Qui nat eſt ex deo nõ peccat. eneod do.Latere em̃ non potes: ſᷣ ↄfiteri ppotes. Inuenimꝰ hoc eſſe peccatũ violare charita tn Criln Ps. ʒI. Dic illi: Refugiũ meũ tu es: Et nutriat᷑ in tem:⁊ hoc ꝓpꝛie deſignatũ eſſe in hoc loco. dnnen tee dilectio ꝗᷓ ſola ꝑducit ad vitam: ꝑhibeat Sic ⁊ nũc ꝗrimꝰ qᷣͥd dixerit.Si em̃ vᷣba attẽ . ml tibi teſtimoniũ coſcientia tua: quia ex deo dis:plane videt᷑.Si exẽpla:obſcurũ ẽ. Ver bhen eſt. Si ex deo eſt: noli illã velle ante hoies bis his nihil ẽ planiꝰ.Et quicqͥd poſtulaue- nnn ponere: qꝛ nec laudes hominũ te leuant in rimus accipiemus ab eo:qꝛ madata eiꝰ ſer- B Pedin celum:nec vituꝑationes inde te deponũt. uamus.Et que placẽt illi in cõſpectu nd AIlle videat qui coꝛonat: ille ſit teſtis uue eiꝰ facimꝰ.Quicqͥd poſtulauerimꝰait:ac ne San vidente coꝛonaris. AMaioꝛ eſt deus coꝛ; cipiemus ab eo. Anguſtauit vehemẽter:qꝛ — de tuo:⁊ nouit omnia. Hilectiſſimi ⁊ ſi eribi anguſtaret ſi diceret:om̃e pctm̃. Sed Volunen ideo inuenimꝰ locũ exponendi: qꝛ de certo eivh nonean ichuntilegi is zaend, deohrbane nenogenzint⸗ chpondenri tans tehnt ucäanddan bed agirgnt utogtn tmautegiſ voſtotnie ermuſcſ O Nubethonten Eſrua⸗ efnimnſri rosſang i cſecio⸗Os unulind ickhin e nnitnu: gnun loen ci nOn iugleli S vckeglon r ooel rwuech = — = — — = — — = eſen del , Sienibian ,oblaume. In Eplam beati? peccato dixit: nõ de om̃i:ſed de quodã pec „9 cato:qð omnis qui ex deo natꝰ eſt nõ facit. SFeranne exaudiunt᷑ ad ſalutẽ ęternã. Ipſam Yob.i5. de euangelio manifeſtũ:qñ ait dñs:Si nõ -— „ . Et inuenimus ipſũ quoddã peccatũ viola⸗/ tionẽ eſſe charitatis. Et habemꝰ exempluʒ veniſſem peccatũ nõ haberẽt. Quid ergo?⸗ Ad innocentes iudęos venerat quia ſic lo/ quit᷑: Ergo ſi ipſe nõ veniret peccatũ nõ ha berent? Pꝛeſentia ergo medici fecit ęgrum: febꝛẽ nõ abſtulit? Quis hoc vel demẽs di⸗ cat? Ille nõ venit niſi curare ⁊ ſanare ęgro/ tos.Quare &̊ dixit:Si non venirẽ peccatũ non haberẽt: niſi qꝛ certũ quoddã peccatũ voluit intelligi: Quoddã em̃ peccatũ non haberent iudęi.Quod peccatũ?: c& in eum non crediderunt: ꝙ pᷣſentẽ contempſerũt. Sicut ergo ibi peccatũ dixit:⁊ nõ eſt conſe/ quens vt omne peccatũ intelligamꝰ: ſᷣ cer/ tũ peccatũ:Sic ⁊ hic:nõ om̃e pctm̃:ne con/ trarius ſit illi loco: vbi ait: Si dixerimus qꝛ peccatũ nõ habemꝰ noſmetipᷣos ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobis nõ eſt:ſᷣ certũ quoddam peccatũ:id eſt violationẽ charitatt.lhic au/ tem plus nos conſtrinxit.Si petierimus di xit:ſi nos non accuſauerit coꝛ noſtrũ ⁊ renũ ciauerit in cõſpectu dei qꝛ vera dilectio eſt in nobis:quicqͥd poſtulauerimꝰ ab eo acci/ piemꝰ. Jam ergo dixi charitati vfeę fratres: ohãnis Tractat vi ſtris. Sancti ad ſalutẽ ꝑ omnia exaudiũt᷑. deſiderãt:qꝛ ſᷣm hanc ſemꝑ exaudiunt᷑. Sʒ diſcernamꝰ exauditiones dei. Inuenimus em quoſdã nõ exauditos ad voluntatẽ:ex/ auditos ad ſalutẽ. Et rurſus qſdã iuenimꝰ exauditos ad volũtatẽ ⁊ nõ exauditos ad ſalutẽ. hoc diſcernite:hoc tenete. Exẽpluʒ eius qͥ non eſt exauditꝰ ad voluntatẽ: ſᷣ ex· auditus ad ſalutẽ. Audi apłm paulũ.MNaʒ ipſam exauditionẽ ad ſalutem oſtendit illi deꝰ*: Sufficit tibi grf̃a mea: Mã virtꝰ in infir 2. mitate pficit᷑. Rogaſti:clamaſti:ter clama⸗ ſti:ipſũ ſemel qð clamaſti audiui:nõ auerti aures meas a te:MHoui qͥd faciã. Lu vis au ferre medicamentũ qͥ vꝛeris:ego noui infir mitatẽ qua grauaris. Ergo iſte ad ſalutem exauditus eſt:ad voluntatẽ non eſt exaudi tus. Quos inuenimꝰ exauditos ad volũta tẽ:nõ exauditos ad ſa lutẽ? Inuenimꝰputa mus aliquẽ: neq; aliquẽ impiũ exauditũ a deo ad voluntatẽ non exauditũ ad ſalutẽ: Si alicuius hominis exẽplũ poſuero:foꝛte d icturus es mihi:Tu illü dicis iniquũ:nã iuſtus erat. Si iuſtus nõ eſſet:a deo nõ ex/ audiret᷑. Talem ꝓpoſiturus ſum de cuius Corſ. 12. iniquitate ⁊ impietate nemo dubitet. Hia/ Job. i. nemo attẽédatad nos. Quid em ſum nos⸗ Aut qͥd eſtis vos? Quid niſi eccleſia dei:ꝗ̃ nota eſt omnibꝰ? Et ſi illi placet: in illa ſu⸗ mus. Et qui dilectione in ila manemus: ibi ꝑſeueremus ſi volumus oſtendere dile⸗/ ctionẽ quã habemus: Verũtamen de apo⸗/ ſtolo paulo quid mali ſẽſuri ſumꝰ: Ipſe nõ diligebat fratres? Apud ipſũ nõ erat teſti/ moniũ conſcientię eiꝰ in cõſpectu dei? Hon erat in paulo radix illa charitat:vnde om⸗ nes boni fructus ꝓcedebant? Quis hoc ni/ ſi demẽs dixerit: Vbi ergo inuenimꝰ petiſ⸗ ſe apoſtolũ ⁊ nõ accipiſſe? Ait ipſe:In ma/ gnitudine reuelationũ ne extollar: datꝰ eſt mihi ſtimulus carnis angelꝰ ſathanę qͥ me colaphiʒet:ꝓpter qð ter dñm rogaui vt au ferretur a me:⁊ dixit mihi: Sufficit tibi gr̃a mea:MHã virtꝰ in infirmitate ꝑſicit᷑. Ecce nõ eſt exauditꝰvt auferret᷑ ab illo angelꝰ ſatha nę.Sʒ quare: Quia nõ eiꝓderat.Ergo ex/ auditus eſt ad ſalutẽ:qui nõ eſt exauditꝰad D voluntatẽ. Nouerit magnũ ſacramẽtũ cha⸗ ritas veſtra: quod ideo cõmendauimus vo bis:ne excidat vobis in temptationibꝰ ve/ bolus ipſe petüt iob: ⁊ accepit. Mõne ⁊ hic de diabolo audiſti: Quia qui facit peccatũ ex diabolo eſt: Non qꝛ ille creauit: qꝛ iſte imitatur. Hõne de illo dictũ eſt: In verita/ Joß. s. te non ſtetit: Mõne ipſe eſt antiquꝰ ille ſer/ Geñ. pens:qui ꝑ feminã venenũ pꝛimo homini ꝓpinauit: Qui ad ipſum iob feminã ꝓpte/ rea ſeruauit:ꝑ quã maritus non conſolare⸗ tur:ſed temptaret, Ipſe diabolꝰ petijt ſan ctum virum temptandũ:⁊ accepit. Petijt apoſtolꝰ vt auferret᷑ ab eo ſtimulus carnis: ⁊ non accepit.Sed apoſtolꝰ magis exaudi/ tus eſt q; diabolus. Apłs em̃ exauditus eſt ad ſalutẽ:⁊ ſi non ad voluntatẽ:Hhiabolus exauditus eſt ad volũtatẽ:ſed ad dãnatio/ nem. Ideo em̃ ↄceſſus eſt iſte teptandus: vt eo ꝓbato eſſet ille cruciandus. Sed hęc fratres non tm̃ in veteribus libꝛis inueni- mus: ⁊ in euangelio inuenimꝰ. Petierunt aub.s. demones a dño cũ eos excluderet ab homi ne:vt ire ꝑmitterẽtur in poꝛcos. Mõne his poſſet dicẽ dñs: vt nec illuc accederẽt: Mõ em̃ ſi nollet rebellaturi erãt cõtra regem cę/ li ⁊ terrę. Certi tamẽ myſterij graria: ⁊ certa diſpenſatione dimiſit demones in poꝛcos: rem facit paulo aplo.Quicqͥd poſtulaueri/ ſpũſſãcti:vnde fit: vnde cognoſcit qᷣſq; ac-/ . vt oſtenderet diabolum in eis dominari ꝗ̊q mus accipiemus ab eo: quia mãdata eius hſeet vitam poꝛcoꝝ gerũt.Oęmones ergo exau/ ſeruamus:⁊ quę placent illi in cõſpectu eiꝰ na diti ſunt:apoſtolus nõ exaudit᷑. An potius facimus. In conſpectu eius: intus vbi vi⸗/ nh qð verius eſt dicimus: immo apoſtolus ex get.Et quę illa mãdata ſũt: Hoc eſt in/ lodu auditꝰ eſt:demones nõ ſũt exauditi. Iloꝝ quit madatũ illꝰ:vt credamꝰin no volũtas facta eſt:huius ſanitas ꝑfecta eſt. mine filij eiꝰ ieſu chꝛiſti: Et diliga / diſael Scðm hoc intelligere debemꝰ qꝛ deus etſi mus inuicem. Videtis quia hoc eſt ma-/E eßto voluntati noſtrę non dat:ſaluti dat. Quid datũ.Videtis qꝛ contra hoc mandatũ qui epnuus ſi em hoc petieris qð tibi obeſt: ⁊ medicus facit:peccatũ facit:quo caret omnis qͥ nat⸗ ſohſcine nouit qꝛ obeſt tibi:ñᷣ em̃ te exaudit medicꝰ: eſt ex deo.Sicut dedit nobis mãda/ icapnt qñ foꝛte tu frigidã aquã petis.Et ſi ꝓdeſt: tũ vt diligamꝰ inuicẽ: ⁊ qͥ ſeruaue/ ſoſninon ſtatim dat:ſi nõ ꝓdeſt nõ dat. Mõ exaudi/ rit mandatũ eiꝰ. Videtis qꝛ nihil aliud ſchorttat uit: An potius ad ſanitatẽ exaudiuit: quia nobis ſcipit᷑ niſi vt diligamꝰ inuicẽ. Et 83 lehan volũtati cõtradixit.Sit ergo in vobis cha ſeruauerit mandatu eiꝰ:in ipſo ma tmuns ritas fratres:ſit in vobis:⁊ ſecuri eſtote.t nebit:et ipſe in eo.Et in hoc cogno entnolic quãdo nõ vobis datur qð petitis: exaudi ſcimꝰ quia manet in nobis de ſpũ Pohonend mini: ſed non ſcitis. Multi dati ſũt in ma- quẽ dedit nobis. Mõne maniteſtũ eſt: ſneileo nnus ſuas malo ſuo:de quibus dicit apoſto quia hoc agit ſpirituſſanctus in homine vt ſchennne ZBo. . lus:Tradidit eos deus in deſideria coꝛdis ſit in illo dilectio ⁊ charitas? Mõne manitfe ahbonne eoꝛum. Petit aliquis magnã pecuniã: acci- ſtum eſt qs ait apoſtolꝰ: Charitas dei diffu Ro. 5. ltonent pit malo ſuo. Quando illam nõ habebat: ſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris ꝑ ſpiritũſanctũ qui Cpceitt parũ timebat. Habere illam cepit:pꝛeda fa datus eſt nobis: De charitate em̃ loqueba ſnlfpitu cctus eſt potentioꝛi. Honne malo ſuo exau, tur et dicebat:quia in cõſpectu dei debemꝰ ſoſeguiu⸗ ditus eſt qui voluit habere vnde a latrone interrogare coꝛ noſtrũ:& ſi non male ſen/ Gcutu uęreret᷑:quẽ pauperẽ nemo quęrebat? Di ſerit coꝛ noſtrũ:id eſt ſi confiteat᷑ qꝛ de dile- iruiſ ſcite rogare deũ:vt medico cõmittatis: qð ctione fratris ſit:qͥcqͥd fit in bono opere fit. Cnmäſe Hipſe nouit faciat.Tu moꝛbũ confitearis:i Acceſſit etiã qð de mãdato cuʒ diceret hoc onpor ¶We medicamentũ adhibeat. Tu tantũ chari ait:hoc ẽ mãdatũ eiꝰ:vt credamꝰ in noie ſi 10,5 banlusd tatem tene. MNam ſi ille ſecare te vult: vꝛere lij eiꝰ ieſu xpᷣi: ⁊ diligamꝰ inuicẽ. Et qͥ facit otdſbus te vult:Tu ſi clamas ⁊ nõ exaudiris in vſti · mãdatũ eiꝰ in ipſo manet:⁊ ille in eo. In ꝭ (14. ttobi one ⁊ tribulatione:nouit ille quouſq; putre cognoſcimꝰ qꝛ manet in nobis: de ſpũ quẽ Ffituign eſt. Tu iã vis reuocet manꝰ:et ille vulneris dedit nobis.Si em̃ iueneris te habere cha/ ſanus ſinũ attendit: ſcit quouſq; ꝑueniat: non te ritatem:habes ſpiritũ dei ad intelligendũ. deiltnot exaudit ad voluntatẽ: ſed exaudit ad ſalu· Valde em̃ neceſſaria res eſt. Pꝛimis tpoo ius: A tem. Certi eſtote fratres mei qꝛ qõ git apo/ ribus cadebat ſuꝑ credentes ſpũſſanct: et Actj.ꝛ· ſpinnie Ro. S. ſtolus verũ eſt. Quid em̃ oꝛemꝰ ſicut opoꝛ/ loquebankt᷑᷑ linguis quas nõ didicerãt:quõ erdeo tet neſcimus:ſed ipſe ſpũs interpellat pꝛso ſpũs dabat eis ꝓnunciare. Signa erant tẽ Difleren nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ: qꝛ ipſe in / poꝛe opoꝛtuno. Opoꝛtebat em̃ ita ſigniſica Porunemt terpellat ꝓ ſanctis.QAuid eſt:ipſe ſpiritꝰin / ri in omnibꝰ linguis ſpiritũſanctũ:qꝛ euan unle 91 terpellat ꝓ ſãctis:niſi ipſa charitas quę in geliũ dei ꝑ omnes linguas curſurũ erat to/ nnon te ꝑ ſpiritũ facta eſt: Ideo em̃ dicit idẽ apo to oꝛbe terraꝝ.Significatũ eſt illud ⁊ tran / illtn Ro.ꝭ. ſtolus: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus ſijt. Nũquid mõ quibꝰ imponit manus vt Amcte noſtris ꝑ ſpiritumſanctũ qui datus eſt no/ accipiant ſpiritũſctm̃:hoc expectat᷑ vt lin/ lennnif is. Charitas ipᷣa gemit:charitas ipᷣa oꝛar. guis loquant᷑: Aut qñ impoſuimꝰ manum winng 25 Contra hãc aures claudere nõ nouit qui il/ ſiſtis infantibꝰ:attendit vnuſquiſq; veſtrũ H lam dedit. Securꝰ eſto:charitas roget. Ex vtrũ linguis loquerent᷑:? Et cũ videret eos kann ibi ſunt aures dei: non fit qð vis: ſed fit qd linguis nõ loqui:ita ꝑuerſo coꝛde aliqᷣs ve/ 6,. ber tibi expedit. Ergo quicqͥd poſtulauerimuſ: ſirũ fuii:vt diceret: Non acceperũt iſti ſom̃ alden⸗ nũquid accipiemꝰ ab eo? Jam dixi: Si ad ſanctũ. Mã ſi accepiſſent linguis loquerẽf niene ſalutẽ intelligas:nulla ꝗqſtio eſt. Si non ad quẽadmodũ tunc factum eſt. Si ergo ꝑ hec dich 6 ſalutẽ: ꝗſtio eſt magna:quę te calumniato- miracula nõ fiat modo teſtimoniũ p̊ſentię hann beptigbe m mui ebeinieok. Tin bocn. „ Nobis No In Eplam beati Johãnis Tractat vI cepiſſe ſpmſanctũ? Interroget coꝛ ſuũ: Si diligit fratrẽ:manet ſpũs dei in illo. Vide⸗/ at: ꝓbet ſeipſũ coꝛã oculis dei. Videat ſi ẽ önenanikch usinboner 16: Bönenegie D Nanſlt ſpirtälnci an ruünecibon ſecn dacer Qlwmnnteſn üteniceden⸗ en bonocheri⸗ oazne gecan cei Ginnics Gein bans ncs ödidcenircn — — ☛ = — — — . 1,4 1 üſngt⸗ Ro. F5e Ca 4. Iillo dilectio pacl vnitat::dilectio ecclię to/ to terrarũ oꝛbe diffuſę.Hõ attẽdat eũ ſolũ diligere fratrẽ quẽ attẽdit ante ſe. Multos em̃ nõ videmus fratres noſtros: ⁊ in vnita te ſpiritus illis copulamur. Quid mirũ qꝛ nobiſcũ non ſunt:? In vno coꝛpoꝛe ſumus: vnũ caput habemus in cęlo. Fratres oculi noſtri non ſe vident quaſi nõ ſe noꝛũt: An in charitate compaginis coꝛpoꝛalis noꝛũt ſe? Mam vt noueritis quia in coniunctiõe charitatis ſe nouerunt: quando ambo pa/ tent:nõ licetvt aliquid artendat dexter:qð non attendat ſiniſter. Dirige radiũ dextrũ ſine altero ſi potes? Simul coeũt:ſimul di/ rigũt:intentio vna eſt:loca diuerſa ſũt. Si ergo omnis qui tecũ diligit deum:vnã in/ tentionem tecum habet:noli attẽdere quia coꝛpoꝛe in loco ſeparatus eſt: aciem coꝛdis ſimul fixiſtis in lumie veritatꝭ. Ergo ſi vis noſſe quia accepiſti ſpiritumſanctũ: inter- roga coꝛ tuum:ne foꝛte ſacramentũ habes: ⁊ virtutẽ ſacramẽti non habes. Interroga coꝛ tuũ:ſi eſt ibi dilectio fratris:ſecurꝰ eſto. Non põt eſſe dilectio ſine ſpiritu dei: quia paulus clamat: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris ꝑ ſpiritũſanctũ qui datus eſt nobiſ. Dilectiſſimi:nolite om̃i ſpi F ritui credere.Auia dixerat: In h̊ cogno ſcimus quia manet in nobis:de ſpũ quem dedit nobis. Vnde autẽ cognoſcit᷑ ipſe ſpi/ ritus: Attẽdite. Dilectiſſimi:nolite oi ſpiritui credere: ſed e obate ſpne ſi ex deo ſunt. Quis eſt qui ꝓbat ſpũs: Diſicilẽ rem nobis pꝛopoſuit fratres mei. Bonum eſt nobis vt dicat ipſe vnde diſcer namus. Dicturus eſt:ne foꝛmidetis: Sed pꝛimo vidite:attendite. Videte hinc expꝛi/ mi illud vnde vani hęretici calumniantur. Attendite: videte qͥd ait: Nilectiſſimi: no⸗/ lite omni ſpiritui credere: ſed pꝛobate ſpiri/ tus ſi ex deo ſunt. Spirituſſactus nomine aquę appellatus eſt in euãgelio:dño clamã⸗ te ⁊ dicente: Si quis ſitit veniat ad me ⁊ bi bat.Qui credit in me:flumis aque viueę flu ent de ventre eiꝰ. Euangeliſta aũt expoſuit vnde diceret.Secutus em̃ ait: Hoc autem dicebat de ſpiritu quem accepturi erant: qͥ in eum erant credituri.Quare non multos baptiʒabat dñs: Sed qð ſequit᷑ attẽdite: Spiritus autẽ nondũ erat datus: quia ie/ ſus nõdũ fuerat gloꝛificatꝰ. Quia ergo illi baptiſmũ habebãt ⁊ ſpiritumſanctũ nõdũ acceperant:quẽ die pentecoſtes miſit dñs de celo:vt daretur ſpiritꝰ:expectabat᷑ gloꝛi ficatio domini.Et anteqᷓ;ᷓ clariſicaret᷑:⁊ añ/ qᷓ; mitteret euʒ: inuitabat tamen homines vt ſe pꝛepararent ad accipiendã aquam de qua dixit: Qui ſitit veniat ⁊ bibat:⁊ qͥ cre⸗ dit in me flumina aquę viuę fluent de ven/ tre eius. Quid eſt illa aqua? Hemo me in/ terroget:Euangeliũ interroga. Hoc aũt di cebat ait de ſpiritu quẽ accepturi erant hi qui in eum erant credituri. Aliud eſt ergo aqua ſacramenti:aliud aqua quę ſigniſicat ſpiritũ dei. Aqua ſacramenti viſibilis eſt: aqua ſpiritꝰ inuiſibilis eſt. Iſta abluit coꝛ/ pus:et ſigniſicat qð fit in anima:ꝑ illũ ſpi/ ritum ipſa anima mundat᷑ ⁊ ſaginat᷑. Ipſe eſt ſpiritus dei: quẽ nõ poſſunt habere hę⸗ retici:⁊ quicũq; ſe ab eccłia ſᷣcidũt. Et qui⸗ cũq; nõ aꝑte pſᷣcidunt᷑:bᷣ ꝑ iniqtatẽ pᷣciſi ſũt: et intus tanq; palea voluuntur ⁊ grana nõ ſunt:non habent iſtum ſpiritũ. Iſte ſpiritꝰ nomine aquęa dño ſigniſicatus eſt: ⁊ audi/ uimus ab hac epiſtola: Molite omni ſpiri/ tui credere: Atteſtant᷑ verba illa ſalomõis: Ab aqua aliena abſtinete.Quid eſt aqua? Pꝛouer.5. Spiritus. Munquid ſemꝑ aqua ſpirituʒ ſi/ gniſicat: Hõ ſemꝑ.Quibuſda locis ſpiritũ ſignificat:quibuſdam locis baptiſmũ ſigni ficat:quibuſdam locis populos ſignificat: quibuſdam locis cõſiliũ ſignificat. abes quodam loco dictũ: Fons viteę cõſiliũ poſ- :ouer.6. ſidentibus eũ.Ergo ꝑ diuerſa loca ſcriptu/ 2 ꝙ rarum nomen aquę diuerſa ſignificat.Nũc tamen in noie aque ſpiritũſanctũ audiſtis: non ex interpꝛetatione noſtra:ſed ex euãge lica:vbi ait:hoc aũt dicebat de ſpiritu quẽ Job.. erant accepturi hi qui in eũ erant credituri. Si ergo aquę nomine ſignificat᷑ ſpirituſſan ctus:et dicit nobis epiſtola iſta: MNolite om ni ſpui credere:ᷣ ꝓbate ſpũs ſi ex deo ſunt: intelligamꝰinde dictũ eẽ: Ab aq aliena ab/ Pꝛouer.5. ſtinete:⁊ de fonte alieno ne biberis. Quid eſt de fonte alieno ne biberis? Spiritui ali/ eno ne credideris. Reſtat ergo examen vn de ꝓbet᷑ qꝛ ſpiritus dei eſt. Poſuit quidem ſignum ⁊ hoc foꝛtaſſe difficile. Videamus tamẽ ad illam charitatem redituri ſumus. Ipſa eſt ꝗᷓ nos docet:quia ipſa eſt vnctio. Zñ hic quid ait: Pꝛobate ſpiritus ſi ex deo c 3 XK S gnũ. In hoc co * Expoſitionis ſancti TRtuguſtini ſat. Quia multi pſeudo ꝓphete exi 7 ☛ erunt in iſtũ mundũ.Jam ibi ſunt om nes heretici ⁊ om̃es ſciſmatici: Quomodo/⸗ ergo ꝓbabo ſpiritũ: Sequit᷑. Ju hoc co gnoſcitur ſpiritus dei · Erigite aures coꝛdis. Laboꝛabamus ⁊ dicebamꝰ: Quis nouit: quis diſcernit? Ecce dicturus eſt ſi/ hoc cognoſcit ſpiritus dei: O mnis ſpũs cõfitet᷑ ieſũ chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo ᷑: Et omnig ſpiritus qui non ↄfitet᷑ ieſũ chꝛiſtũ in carne veniſſe non eſt ex deo: Et hic eſt antichꝛiſtꝰ:de quo audiſtis veniſſe:heia fratres: opera attendamꝰ nõö ſtrepitũ linguę.QAuęramꝰ quare veneriti carne chꝛiſtus: ⁊ inueniemus qui eũ negat in carneveniſſe. Nam ſi linguis attendas: multas hęreſes auditurꝰ es confitẽtes chꝛi ſtum in carne veniſſe:Sʒ cõuincit illos ve- ritas. Quare venit chꝛiſtꝰ in carne? Mõne deus erat? Mõne de illo dictũ eſt: In pꝛin/ Joh.r. cipio erat verbũ ⁊ verbum erat apud deũ ⁊⸗ deus erat verbũ:? Nõne paſcebat angelos: ⁊ ipſe paſcit angelos? Mõne ſic venit vt in- de non diſcederet? Mõne ſic aſcẽdit vt nos nõ dimitteret?: Quare venit ergo in carne⸗ ꝙ venturus ſit: ⁊ nũc in iſto mũdo Quia opoꝛtebat nobis oſtendi ſpem reſur/ eſt. Auaſi erigunt᷑ aures ad diſcernẽdos ſpiritus:⁊ tale quiddã audiuimus vnde ni hilominus nõ diſcernamus. Quid em̃ ait: Omnis ſpiritus qui confitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo eſt: Quia confitent gunt ſe foꝛte aduerſum nos ⁊ dicunt:vos Inon habetis ſpiritũ ex deo:ſed ⁊ nos cõſit mur ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe: Iſte aũt ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe. Jam rae illos negauit ſpiritũ dei habere:qui non cõ ſitent᷑ ieſũ xpᷣm in carne veniſſe. Quęre ab arrianis: ↄfitent᷑ ieſũ xpᷣm in carne veniſſe. Quęre ab eunomianis:ↄſitent᷑ ieſum chꝛi/ ſtum in carne veniſſe. Quęre a macedonia nis:cõſfitent᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe. Interroga cataphꝛygas:ↄfitent᷑ ieſum chꝛi ſtum in carne veniſſe. Interroga nouatia/ nos:confitent᷑ ieſum chꝛiſtum in carne ve/ niſſe. Omnes ergo iſte hereſes ſpiritũ dei habent:Mon & pſeudo ꝓphetę ſunt:? Nul/ la eſt ergo ibi deceptio:nulla ſeductio? Cer te antichꝛiſti ſunt:qui ex nobis exierunt: ſPᷣ rectionis. Deus erat:⁊ in carne venit. Deꝰ em̃ moꝛi nõ poterat:caro poterat. Ideo er/ go venit ĩ carne:vt moꝛeret᷑ ꝓ nobis.Quẽ/ 7 σ2dmodum aũt moꝛtuus eſt ꝓ nobis? Ma⸗/ ioꝛem hac charitatẽ nemo habet qᷓ; vt aiam ſnam ponat ꝓ amicis ſuis. Charitas ergo illũ duxit ad carnẽ. Quiſquis ergo non ha bet charitatẽ: negat chꝛiſtũ i carne veniſſe. Nüc iam interroga omnes hereticos: Chꝛi ſtus venit in carne? Venit:hoc credo:hoc pꝛofiteoꝛ. Inmmo hoc negas. VUnde nego: Audis quia hoc dico: immo ego conuinco quia negas. Dicis voce: negas coꝛde:dic verbo:negas factis. Quomodo inqs ne go factis:? Quia ideo venit in carne chꝛiſt vt moꝛeret᷑ ꝓ nobis. Ideo moꝛtuus eſt pꝛo nobis qꝛ charitatem multã docuit. Maio/ rem hac charitatẽ nemo habet:qᷓ; vt animã ſuam ponat ꝓ amicis ſuis. Zu non habes charitatẽ:qꝛ ꝓ honoꝛe tuo diuidis vnitatẽ. Ergo hunc intelligite ſpiritum ex deo:pul/ ſate:tãgite vaſa fictilia: ne foꝛte crepuerint nõ erant ex nobis. Quid ergo facimus: vn a male reſonent. Videte ſi integre ſonant: de diſcernimus: Intẽdite.Eamꝰ ſimul coꝛ/ dc ⁊ pulſemus:Vigilat ipſa charitas:quia ipſa pulſatura eſt: ipſa aꝑtura. Modo in/ telligetis in nomine dñi noſtri ieſu xpᷣi. Jã ſuꝑius audiſt quia dictũ eſt:Aui negat ie/ ſum chꝛiſtũ in carne veniſſe: hic eſt antichꝛi ſtus.Et ibi quęſiuimꝰ:quis neget:quia nec nos negamus:nec illi negant:Et inuenimꝰ quoſdam factis negare:⁊ adhibuimꝰ teſti/ TCiti.i. moniũ de apoſtolo qui ait: Cõfitent᷑ em̃ ſe noſſe deum:factis aũt negant. Sic ergo et modo quęramin factis:nõ lingua quis eſt ſpiritus qui non eſt ex deo:qui negat ieſuʒ chꝛiſtum in carne veniſſe:⁊ quis eſt ſpiritꝰqͥ eſt ex deo:qui cõfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne Vlidete ſi ibi ẽ charitas.Tollis te ab vnita te oꝛbis terraꝝ:diuidis eccleſiã ꝑ ſciſmata: dilanias coꝛpus chꝛiſti. Ille venit in carne⸗ vt colligat: tu ideo clamas vt ſpargas.Er/ go ipſe eſt ſpiritusdei qui dicit ieſum in car ne veniſſe.Qui dicit non lingua ſed factis: qui dicit non ſonando ſed amando.Ille au tem non eſt ſpiritus dei qui negat ieſum in carne veniſſe: Megat ⁊ ipſe non lingua ſed vita:nõ verbis ſed factis. Manifeſtũ ergo vnde agnoſcamus fratres: Multi int q̃ſi intus:nemo aũt foꝛis:niſi vere foꝛis:adeo vt nouerit qꝛ ad facta retulit. Et oĩs ſpi/ ritus ait qui ſoluit chꝛiſtũ nõ eſt ex Deo. Soluere factis intelligit᷑. Quid tibi 4 Co n n. (ſendirit Aligaret Mbra ch e heniſe⸗ egnutt chlſuses. 6o Glgfi ſſeluns⸗ Vliſennd Drdg lo uuſ⸗ ninisnd ocglor irGo a. Qlißi cinfact ninus ve Pank a; deſabul Cuntſhoatea Quiaurt abituren Centtcöͤtra ſacentnde fct Quic Gonnsno (HPanos Dsrene desggen MPrtiku diebſie dioplaea oherare⸗ (Dee erdeoe nloꝛe hann nenoe dil neröpot mci1, Mpcnus linsn Motieke mnö llltde ſanſen⸗ lantibe usan iſ ni nangit, n n aliie nglisnnege Wenftüit, unctlisn – Niͤch ng nenmttie N Grirmne eſeſiäißn uogenan Mendhnnt gamneſn. de poten NNe ⸗ E pnobs , tonebre ꝑꝑj 6. unnseg gusegonend kül anenmi. esheaawslt Uirbondh 6as. Vlng moegdcund negrsotten Londbe nirin nechN conamurchn li wan d daberik Mni 6. tmrboe odudsmix. u – un Lalshf 4 i llun Uemtncht NlN 36 unge M – o⅓ . Ddiligere. Mai ſrαννυ⅜r hor πα⁵d In Eplam beati Johãnis Tractat' vIi oſtendit qͥ negat qꝛ dixit: ſoluit: Ille venit colligere: tu venis ſoluere. Diſtringere vis mẽbꝛa chꝛiſti. Quõ nõ negas chꝛiſtũ in car ne veniſſe: qui dirũpis eccleſiã qu ille cõ/ gregauit: Contra chꝛiſtũ ergo venis: anti / chꝛiſtus es. Intſi ſis: foꝛis ſis: antichꝛiſtus es. Sed qñ intus es lates: qñũ foꝛis es ma/⸗ nifeſtaris. Soluis ieſũ ⁊ negas eũ in carne veniſſe:nõ es ex deo. Ideo dicit in euãge⸗ Martb. 5. lio:Qui ſoluerit vnũ de mãdatis iſtis mi/ nimis: ⁊ docuerit ſic:minimꝰ vocabit᷑ in re gno cęloꝝ. Quid eſt ſoluit᷑: Quid eſt doce- tur? Soluit᷑ factis: ⁊ docetur quaſi verbis. Ro. 2. Qui pdicas nõ furandũ: furaris: Soluit er go in facto quii furatur:⁊ quaſi docet ſic:mi nimus vocabit᷑ in regno cęloꝛũ:id eſt in ec/ Wattb.5. cleſia hui⸗ tẽpoꝛis.De illo dictũ ẽ: Quę di⸗ cunt facite:qu⸗ auteʒ faciunt:facere nolite. Aui aũt fecerit:⁊ ſic docuerit: magnus vo/ cabit᷑ in regno cęloꝝ. Ex eo qð dixit hic: Fe e cerit:cõtra hoc ibi dixit:Soluerit:id eſt nõ fecerit:⁊ docuerit ſic. Ille ergo ſoluit qͥ non facit. Quid nos docet:niſi vt facta interro / gemus nõ verba credamꝰ: Obſcuritas reꝝ multa nos cogit dicere:maximevt illud qð dñs reuelare dignat᷑: etiã ad tardioꝛes fra⸗ tres ꝑneniat:qꝛ omnes chꝛiſti ſanguine cõ/ parati ſunt. Et vereoꝛ ne ipſa epiſtola iſtis diebꝰ ſicut ꝓmiſeram nõ finiatur. Sed qðd dño placet: melius eſt ſeruare reliquias q onerare coꝛda nimio cibo. e eo qð Johãnes dicit: Jãvos ex deo eſtis filioli ⁊ viciſtig euʒ:qꝛ mndioꝛ eſt aui eſ in pobig cg quiin hoc mundo:vſq; ad id: Ita deꝰ di/ lexit nos:debemus ⁊ nos inuicem Tractat? vuI – Vndus iſte omnibꝰ ſidelibꝰ quer⸗ tibus patriã ſic eſt: quomõ fuit be, Mumeri.20. vbi ꝑ 6 gennen annos circũierũt: pauu- ciſſimis manſionibꝰ cõſicitur iter ipſum et vincerent᷑.Quẽcũq; em̃ diabolus ſuperbů notũ eſt omnibꝰ. Tardabant᷑:qꝛ exerceban tur: nõ quia deſerebant᷑. Qð ergo nobis ꝓ 1. or,. 2. mittit deꝰ: ineffabilis dulcedo ẽ᷑: Et bonü: ſicut ſcriptura dicit:⁊ ſepe nobis cõmemo/ auris audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſe cendit. La H boꝛib⸗ E 1ẽ tẽpoꝛalibus exercemur: ? tẽpta remus pplo iſtael. Eiraban⸗ guge tionibus vitę ſentis erudimur. Sed ſi nõ vultis in iſta heremo ſiti moꝛi:bibite chari/ tatem: fons eſt quem voluit dſñs hic ponere ne deficiamus i in via:et abundãtius eũ bi/ bemus cũ ad patriã venerimꝰ. Modo euã/- geliũ lectũ eſt: vt de ipſis verbis quibus le ctio terminata eſt dicã:qͥd aliud niſi de cha ritate audiſtis: MQuãdoquidẽ pactũ fecimꝰ cũ dño noſtro in oꝛatiõe: vt ſi volumus di/ mittat nobis peccata noſtra: dimittamus ⁊ nos pctã quę ĩ nobis fuerint cõmiſſa.Mõ aũt dimittit niſi charitas.Lolle charitatez de coꝛde:odium tenet:ignoſcere nõ nouit. Sit ibi charitas:ſecura ignoſcit quer nõ an/ guſtatur.Epiſtola autẽ iſta tota qua ſuſce/ pimus tractãdã vobiſcũ: videte ſi aliud ali quid cõmendat q; ipſã vnã charitatẽ. Nec timendũ eſt:ne ſepe dicẽdo in odiũ veniat. AQuid em̃ amatur ſi charitas in odiũvenit: Quia charitate ſit: vt cetera bene amẽtur. Ipſa quomõ amãda eſt: Res ergo quęnũ/ quã debet de coꝛde diſcedere:nec ab oꝛe dil cedat. Jam vos inauit ex deo eſtis fi uit ieſum chꝛiſtũ: ⁊ negat eũ in carne veniſ/ —. opus vtv veniret niſi ĩ ppter charitatez. Charitas em̃ nobis illa cõmendat᷑:quam ⁊ ipſe in euãgelio cõmendat: Maioꝛẽ hac di⸗ lectionẽ nemo habet q; vt animã ſuam po/ nat ꝓ amicis ſuis. Quomõ poterat filius dei aiam ſus ponere ꝓ ꝓ nobis:niſi carne in/ dueretur vbi moꝛi poſſet:Quiſquis violat charitateʒ quodlibet dicat de lingua: vita ipſiꝰ negat chꝛiſtũ in carne veniſſe:⁊ iſte eſt antichꝛiſt?: vbicũq; fuerit: quocunq; intra/ uerit.Sed quid dicit eis qui ciues ſunt illi⸗ patrig cui ſuſpiramꝰ: Tliciſtis eũ. Et vnde vicerũt: Quia maioꝛ eſt q eſt in vo⸗ bis qᷓ; qui in hoc mundo. Me victoꝛiã ſuis viribus tribuerẽt:⁊ arrogantia ſuꝑbię fecerit: vincit. Volens eos ſeruare humili/ tatẽ: quid ait: Viciſtis eũ. Jam omnis ho mo q audit: viciſtis:erigit caput:erigit cer- uicem: laudari ſe vult: Molite extollere. Vi rantibꝰ audiſtis: qð oculus non vidit: nec de quis in tevicit. Quare viciſti:Quia ma MWatth. 60 lioli:⁊ viciſtis eum.Auẽ:niſi antichꝛi ſtum: Superi em̃ dixerat: Omnis qui ſol/ ſe:nõ eſt ex deo. Expoſuimꝰ aũt ſi memini .M ſtis: qꝛ once negat ieſum chꝛiſtũ in carne FJoh. 15. ioꝛ eſt qui eſt in nobis:qᷓ; in hoc mundo. Er 90 humilis poꝛta dñm tuũ:eſto iumentum c 4 Expoſitionis ſancti Rluguſtingg ſefſoꝛis tui. Donum tibi eſt vt ipſe regat:et ipſe audit: Qui autẽ non nouit:nõ audit. arh it ipſe ducat.NHam ſi ipſum ſeſſoꝛem non ha Et hec diſcretio eſt ſpiritus veritatis ⁊ ero lthen bueris: ceruicẽ erigere potes:calces potes ris. Videamus quid moniturꝰeſt:in quo il eügeun mittere:ſed veę tibi ſine rectoꝛe: quia liber- lum audire debeamus. Dilectiſſimi di/ Cnlin tas iſta iĩ beſtias te mittet comedẽdũ. Hi ligamus inuiceʒ. Quare:? Quia homo poſiu de mũdo ſũt.Aui?: Antichꝛiſti. ꝓam au monet. Et dilectio ex deo eſt. Multü naſon ſtis qui ſint.Et ſi nõ eſtis:cognoſcitis eos. cõmendauit dilectionem:quia dixit ex deo uliecſ Quiſqs aũt hoc eſt: nõ cognoſcit. Hi de eſt.Plus dicturꝰ eſt: Intendite: Audiam*. ſpontt mũdo ſũt:ideo de mũdo loquũt᷑:? Mogo dixit: Dilectio ex deo eſt. Et gha mundus eos audit. Qui ſunt qui de ois q diligit ex deo natꝰẽ:⁊ cogno, ſasc mundo loquunt᷑: Attendite contra charita uit deum: Qui non diligit norfno ldai⸗ Mattb.s. tem. Ecce audiſtis dñm dicentem: Si dimi it deũ.Quare:QAuia deuſ dilectio din ſeritis peccata hominibus:dimittet vobis ęſt.QAuid amplius dici potuit fratres? Si Anzn dickt ⁊ pater veſter cęleſtis peccata veſtra.Si aut nihil de laude dilectionis diceret᷑ per omßes alnfi nõ dimiſeritis:nec pater veſter dimittet vo iſtas paginas huiꝰ epiſtolę: ſi nihil omßuin hillitn bis peccata veſtra. Sententia eſt veritat. ꝑceęteras paginas ſcripturarũ:⁊ hoc ſoAlum cti:etmn Aut ſi non veritas loquit᷑:cõtradic.Si chꝛi vnũ audiremus de voce ſpiritus dei: qdaiuas cgpoln Job.i4. ſtianꝰ es:⁊ in chꝛiſtũ credis:ipſe dixit: Ego peus dilectio eſt. Jam videte:qꝛ facere on (unen ſum veritas. Sententia eſt iſta: vera eſt:fir/tra dilectionẽ:facere contra deum eſt. Ne⸗ haberean ma eſt. Jam audi homies de mũdo loquẽ mo dicat in hominẽ pecco:ꝙ non diligo fra ick hoe tes: et non te vindicaturus es: ⁊ dicturu trem meum. Intendite ⁊ facile eſt peccatũ ſfgllane eſt ille:quia fecit tibi:imo ſentiat quia cum 9 in hominẽ: in deum ſolum nõ peccẽ. Quõ nur ſpi viro habet. Quotidie dicunt᷑ iſta:de mun/ non peccas in deum qñ in dilectionem pec ikſpint⸗ do loquũtur qui iſta dicunt: et mũdus eos cas? Deus dilectio eſt. Nunquid nos dici/ Aerio audit: nec dicunt iſta niſi qui diligunt mũ, mꝰ: Si nos diceremꝰ:deus dilectio eſt: foꝛ⸗ dei dum: neq; audiuntur iſta niſi ab his qui di te ſcandaliʒzaretur aliquis ex nobis ⁊ dice- eumd ligunt mũdum.Et qui diligit mundũ ⁊ ne / ret: Quid dixit? Quid voluit dicere:quia glemn gligit charitatem: audiſtis qꝛ negat ieſfum deus dilectio eſt: Dedit dilectionem deus: Ajek in carne veniſſe. Aut ſi fecit illud in carne donauit dilectionẽ deꝰ.Ex deo eſt dilectio: Pan ipſe dñs? Si cum expalmaret᷑ voluit ſe vin deus dilectio eſt. Ecce habetis fratres ſcri/ tesſo dicari? Si cum in cruce penderet non dixit: pturas dei. Canonica eſt iſta epla: Per oẽs noche Lud.25. Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt quid faciũůt? gentes recitatur oꝛbis terrę:auctoꝛitate te/ ospi Si aũt iſta qui poteſtatẽ habebat:tu quid net᷑: Oꝛbem terrarum ipſa ędiſicauit. Au⸗ manife miraris:quid ſufflas in poteſtate aliena cõ⸗/ dlis hic ab ſpiritu dei:deus dilectio eſt. Jã flonn ſtitutus:? Ille quia voluit moꝛtuus eſt:⁊ nõ ſi audes:fac contra deũ:et noli diligere fra⸗ nüa minabat᷑: tu neſcis quando moꝛiaris ⁊ mi- trem tuum? Quomodo ergo iandudum di Nins ipſeds naris: Nos ex deo ſumus. Videamꝰ lectio ex deo eſt: et modo ergo dilectio de tetbabe quare. Videte ſi pꝛopter aliud q; pꝛopter eſt?: Etem̃ de pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus. miſis B charitatem. HNos ex deo ſumus. Qui no Silius de ex deo: ſpũſſanctꝰ deus ex deo: ingee uit deum audit nos: Qui non eſt Ethitres vnus deus:non tres dij. Si ſiliꝰ on ex deo: no noſaudit·Ex hoc cogno deus ⁊ ſpũſſanctus deꝰ: ⁊ ille diligit in quo nſun ſcimꝰ ſpm veritat ⁊ erroꝛis.AQuia habitat ſpũſſanctꝰ: Ergo dilectio deus eſt. Athnins qꝛ audit nos: ſpiritũ habet veritatis:Qui Szʒ deꝰqꝛ ex deo: vtrũq; em̃ habes in epła: ĩ nõ nos audit:ſpm̃ habet erroꝛis. ideam Et dilectio ex deo eſt:⁊ dilectio deꝰ eſt: DOHe ae quid monet:⁊ audiamꝰ eum potius in ſpi / ſolo patre ſcriptura non nouit dicere: qꝛ ex n ritu veritatis monentẽ:nõ antichꝛiſtos: nõ deo:cum autem audis ex deo:aut filius in / iue amatoꝛes mundi:non mundum.Si ex deo telligitur: aut ſpũſſanctus. Quia vero di⸗ i 18 nati ſumꝰ. Sequit᷑ ſupꝛa:videte quid. Nos cit apoſtolꝰ:Charitas dei diffuſa eſt in coꝛ/ Ro.5. de 4 ex deo ſumꝰ. Qui nouit deum audit nos: dibus noſtris:ꝑ ſpmſanctũ qui dat eſt no/ qui nõ eſt ex deo:non nos audit.Ex hoc co bis: intelligamus in dilectione ſpiritũſan/ 4 gnoſcitur ſpiritus veritatis ⁊ erroꝛis. YAam ctum eſſe. Ipſe em̃ ſpũſſanctus quẽ nõ poſ Au ll ee⸗ ergo intẽtos nos fecit: quia qui nouit deũ ſunt accipere mali:ipſe eſt ille fons de quo il F In Eplam beati noulnti -= Se. ee ne dicit ſcriptura: bi ppꝛi git filiũ: ? tradidit ſeipſum ſilius: iudas qd 5. dicit ſcriptura: Sons aquę tuę ſit tibi ppꝛi/ dit filiũ:a eiplum niius: iudas dqd unen Keouer,z. us: 7 ſiptunecgor cõmunicet tibi. Sheg fecit: Facta eſt traditio a patre:facta eſt tra e ſnt eur̃ qui non diligunt deum: alieni ſũt: anti · ditio a filio: facta eſt traditio a iuda: EIna lhn chꝛiſti ſunt. Et q́;uis intrent baſilicas:non res facta eſt. Bea gue re⸗ diſcernt enem nnen nraltts eſſe poteſt: habere ꝓphetiam ⁊ malꝰ AQuia hoc fecit pater ⁊ filius in charitate:fe nirdn nim ſaulẽ regẽ habiuſſe ciy autẽ hoc iudas in pditione. Videtis: q adenn elſe poteſt. Inuenimꝰ ſaulẽ reg habin non: quid facdar borno coſiclera aeſt z uchi ꝓphetiam:ꝑſequebat᷑ ſanctũ dauid:et im// ſon:quid faciat homo cõſiderandũ e : ſed iro pletus eſt ſpiritu ꝓphetię:⁊ pꝛophetare cęè/Zquo animo et volũtate faciat. In eodẽ fa/ Aatnonn⸗ pit. Accipere ſacramentũ coꝛpoꝛis ⁊ ſanguicto:inuenimus deum patrẽ in quo inueni/ W nis dñi: ⁊ malus eſſe poteſt. Nam de talibꝰ mus iudam: patrẽ benedicimus: iudaʒ de⸗ otllt ſumen 1. Corj. II. dictũ eſt: Qui mãducat ⁊ bibit indigne:iu/ teſtamur. Quare patrẽ benedicimus: iuda degtigejn Qdicium ſibi mãducat ⁊ bibit. Habere nomẽ deteſtamur: Benedicimus charitatẽ: dete⸗/ dicium ſibi mãducat ber⸗ amur⸗ Be us har . Eimin chꝛiſti ⁊ malꝰ eſſe poteſt: id eſt chꝛiſtianꝰvo/ ſtamur iniquitateʒ. QAuantũ em̃ pꝛeſtitum midn cari: et malus eſſe poteſt.De quibꝰ dictum eſt generi humano tradito chꝛiſto: nũquid ntusd nn eſt: Polluebãt nomen dei ſui. Ergo habere hoc cogitauit iudas vt traderet⸗ Deus co/ gegſunt ſacramenta iſta omnia ⁊ malus eſſe poteſt: gitauit ſalutẽ noſtra: qua redempti ſumul: ndanc, habere autẽ charitatem ⁊ malveſſe non po- Judas cogitauit pꝛecium quo vendidit do Amndlgn teſt. Hoc eſt ergo pꝓpꝛium donum. Ipſe eſt minũ. Filius ipe cogitauit pꝛeciũ qð dedit tlecka ſingularis fons. Ad hũc bibendũ vos hoꝛ/ ꝓ nobis: Judas cogitauit pꝛeciũ quod ac⸗ nnöe AdG6 . . Ctatur ſpiritus dei: ad ſe bibendũ vos hoꝛ/ .cepit vt venderet. Diuerſa ergo intetio: di⸗ ndimmenge tat ſpirit dei. In hoc manifeſtata eſt uerla facta fecit. Cuz ſit vna res:ex diuerſis ungudnesd⸗ Dilectio dei in nobis. Ecce vt diliga⸗ eam intentionibꝰ ſi metiamur: vnũ aman⸗ 1Nlnochſ m deũ:hoꝛtationẽ habemꝰ. Poſſemus il/ dum: alterum damnandũ: vnum gloꝛificã/ zc wbistd lum diligere: niſi pꝛioꝛ ille diligeret: Si pi/ dum: alterũ deteſtandũ inuenimus. Tan- lurnur gu Igri eramus ad amandum: non ſimus pigri tũ valet charitas. Videte quia ſoia diſect⸗ ölecnonendaer ad redamandũ. Pꝛioꝛ amauit nos: nec ſic nit: videte quia facta hominũ ola dil in⸗ ucktln. nos amam. Iniquos amauit: ſed iniquita gyit. hoc diximꝰ in ſimilibus factis. In di – scgeg uin ggroroeummtaſednds Nmenebn inedr eedimaken ⸗ ☛ 3, ienie e. raer eraie ſt o⸗ iniquitat Puerum cedit pater: et mango RK dos viſitauit. De ergo dilectio eſt. In oc iniquitate.P j ermar ent S manifeſtata ẽ dilectio dei in nobis. Quia blanditur. Si duas res ꝓponas: plagas et imi filimn ſuum vnigenitũ miſitin huc hlandimenta:auig nõ igar blarjitnents nolidicex . mudum: vt piuamus ꝑ ipſum. AQuõ et ugiat plagas? Si pſonas atteédas: cha- uinen Zob. 15. ipſe dñs ait: Maioꝛẽ dilectionẽ nemo po/ ritas ceędit: blãditur iniquitas. Videte qd , teſt habere: q; vt animam ſuam ponat pꝛo cõmendamus: quia non diſcernũtur facta ſer amic ſuis. Et ibi ꝓbata eſt dilectio chꝛiſti hominũ:niſi de radice charitatis.Nã mul/ 61 ginn⸗ in nos: quia moꝛtuꝰ eſt ꝓ nobis. Dilectio ta fieri poſſunt: quę ſpeciẽ habent bonam: ng . patris vnde ꝓbata eſt in nobis: Quia fili- ⁊ non ꝓcedunt de radice charitatis. Habẽt natelll uunm ſuum vnicum miſit moꝛi ꝓ nobis. Sic enim ⁊ ſpine floꝛes. Quęda vero videntur entan Bo. 8. ⁊ paulus apoſtolus dicit: Qui filio ꝓpꝛio aſpera:videntur truculenta: ſed fiunt ad di Ber mer Po mnnm, nõ pepercit: ſed pꝛo nobis omnibus tradi-/ ſciplinam dictante charitate Semel ergo nPE S inhon dit eum. Quõ non ⁊ cum illo omnia nobis bꝛeue pꝛęceptum tibi pꝛęcipitur: Dilige: donauit: Ecce chꝛiſtũ tradidit pr̃:et tradi- et quod vis fac. Siue taceas: dilectiõe ta⸗ Audaed dit iudas: Nunquid non quaſi ſimile factũ ceas: ſiue clamas: dilectione clames: ſtue wealſlidn videt᷑: Traditoꝛ iudas: Ergo traditoꝛ eſt et emendes: dilectione emendes ſiue par- Aun de pat: Abſit inqͥs. Mõ dico:ſᷣ apłs dicit: cas:dilectione parcas: Radix ſit intus dile uackitc. Qui ſilio ꝓpꝛio nõ peꝑcit:ſᷣ ꝓ nob oĩbꝰtra/ ctionis: non poteſt de iſta radice niſi bo/ idrr didit eũ.Et pater illũ tradidit: ⁊ ipſe ſe tra / nũ exiſtere. In hoc eſt dilectio: In hoc ma⸗ nehinin Sał.2. didit.Ait idẽ apoſtolus: Qui me dilexit et nifeſtata eſt dilectio dei innobis: quia de iiie tradidit ſemetipſum ꝓ me. Si pater tradi/⸗ filiũ ſuũ miſit vnigenitũ in hunc müdum: ſns N l”csç sͦ 3 . —‚—‚2 272 * 9 6 Expoſitionis ſancti Atuguſtiii N 4 D yt viuamus per ipſum. In hoc eſt dile/ dicã fratres.Exhoꝛtoꝛ vos quantũ dat do⸗ aunn cctio:non quia nos dileximus: ſed minus: ad magnũ theſaurũ. Si vobis oſtẽ et⸗ quia ipſe dilexit nos.Hon illum dile/ deret᷑ aliqð vaſculũ anaglyphũ inauratuzʒ: ſilin rxruidmus pꝛius. Ham ad hoc nos dilexit: yt operoſe factũ: ⁊ illiceret oculos vros:⁊ duce tan 4 diligamus eum. Et miſit filium ſuũ li/ ret in ſe intentionẽ coꝛdis veſtri: ⁊ placeret gtllun tatoꝛẽ ꝓ pctis noſtris. Litatoꝛẽ:ſacri vobis manus artiſicis: ⁊ pondus argẽti:⁊ len ficatoꝛẽ. Sacriſicauit ꝓ pctis nr̃is. Vbi iue ſplendoꝛ metalli: Nõne vnuſquiſq; veſtrũ Pln hoMhin nit hoſtiaʒ Vbi inuenit victimã quã purã diceret: O ſi haberẽ vaſculũ iſtud: Et ſine aent volebat offerre: Alið nõ iuenit:ſeipᷣm obtu cauſa diceretis: In poteſtate em veſtra nõ fuenſit lit. Ita deꝰ dilexit nos: debemus ? erat. Aut ſi quiſq; vellet habere cogitaret il ifnmnn nos inuicẽ diligere. Petre amas me? lud ð domo aliena furari? Laudatur chari⸗ filne 4 Job.21. Et ille dixit: Amo. Paſce oues meas. HPeũ tas vobis: Habete:poſſidete:non opus eeck nſio nneumo vidit vnquã. Res eſt inuiſibilis:non vt furtũ alicui faciatis: nõ opꝰ eſt vt emere ſalnimn 4. oculo ſed coꝛde querendus eſt. Sed quẽad cogitetis. Gratis cõſtat: tenete eam: ample ntun 4 moodlũ ſi ſolem iſtum videre vellemꝰ: oculũ ctimini eam: Dulcius illa nihil eſt. Si cum ſtol 2 coꝛpoꝛis purgaremus vnde videri lux po/ cõmemoꝛat᷑ talis ẽ: cũ habet᷑ qualis eſt. Si noſei teſt: volentes videre deuʒ:oculũ quo deus qui foꝛte vultis ſeruare charitatem fratres: ſus: vigeri poteſt purgemus.Et vbi eſt iſte ou ante omnia ne putetis abiectam ⁊ deſidio/ Deeo 4 MHhatth.5. lus? Audi euangeliũ: Beati mundo coꝛde ſam:nec quadã manſuetudine: immo non neinopi 2“ quoniã ipſi deũ videbunt. Sed nemo ſibi manſuetudine ſed remiſſione ⁊ negligẽtia nſioit ꝓ cõcupiſcentia oculoꝝ cogitet deũ: Facit ſeruari charitatẽ.Mõ ſic ſeruat᷑. Hõ putes 253.q.5.nõ munebit em̃ ſibi aut ingẽtem foꝛmã aut magnitudi//tunc te amare ſeruũ tuum: quando eũ non butes. iünobie nem aliquam ineſtimabilẽ: diſtendit ꝑ loca cędis:aut tunc te amare filiũ tuũ quãdo ei rſt 4 velut lucem iſtam quã videt his oculis: au non das diſciplinã: aut tũc te amare vicinũ c 4 get ꝑ campos quantuʒ poteſt: aut facit ſibi tuum:qñ eũ non coꝛripis. Non eſt iſta cha/ WU Ahlullliquẽ quaſi venerabilis foꝛmę ſenẽ. Nihil ritas:ſed languoꝛ. Ferueat charitas ad coꝛ⸗ . „ hHoꝛũ cogites. Eſt qð cogites: ſi vis videre ripiẽdũ:ad emẽdandũ.Sʒ ſũt boni moreſ: 2Rłeͤ ES deũ: Deꝰ dilectio eſt. Qualẽ faciẽ habet di delectẽt. Sunt mali:emendent᷑: coꝛrigant᷑ 2 G lectio?: Qualẽ foꝛmã habet:Qualẽ ſtaturã Moli in homine amare erroꝛẽ:ſed hominẽ. naſee pabet:⸗Quales pedes habet: Quales ma Hoiĩeʒz em̃ deus fecit: erroꝛẽ ipſius hõ fecit. nge⸗ mnmnnus habet: Hemo põt dicere. habet tñũ pe Ama illð qð de fecit: noli amare qð ipᷣe hõ nhhim daes: nã ipᷣi ducũt ad eccleſiã. habet manꝰ: fecit. Cũ illud amas: illud tollis. Cũ illud alaſen nam ipſę pauperi poꝛrigũt. Hã habet ocu/ diligis:illud emendas.Sed ⁊ ſi ſeuis aliqñ eldt. s. 40. los: nam inde intelligit᷑ ille qui eget. Hea⸗ ꝓpter coꝛrectionẽ dilectionis: ꝓpterea de Punor 4 tus qui intelligit ſuꝑ egenũ ⁊ pauperẽ.ha/ columba demonſtrata eſt charitas:ꝗᷓ venit ponto bet aures:de quibꝰ dicit dominus: Qui ha ſuꝑ dñm: Species illa columbe in q venit Mattb.. lnbg 3 Lud.s. bet aures audiẽdi audiat. Mõ ſunt em̃ mẽ/ ſpirituſſanctus:quo nobis charitas infun MWlun . bꝛa diſtincta ꝑ loca: ſed intellectu totum ſiꝭ deret᷑. Quare hoc? Fel columba nõ habet: AQLideun vigdet. Qui habes charitatẽ: habita ⁊ inha tamen roſtro ⁊ pennis ꝓ nido pugnat:ſine ginob⸗ 4 bitaberis. Mane ⁊ manebitur in te. Quid amaritudine ſeuit. Hoc facit ⁊ pater quan- . nleicoc “ eceĩ fratres mei?- Quis amat qð non videt? do filiũ caſtigat: ſed ad diſciplinã caſtigat: hatgi⸗ 4 . Quare aũt quãdo laudatur charitas: erigi ſicut dixi. Seductoꝛ vt vendat cum ama-/ ultit . H mini: acclamat: laudat? Quid vobis oſtẽ ritudine blandit᷑: pater vt coꝛrigat ſine fel Molune diꝛ: Aliquos coloꝛes ꝓtuli? Aurũ ⁊ argentũ le caſtigat.Tales eſtote ad omnes. Videte ſle pꝓppoſui:Gẽmas de theſauris effudi:?Quid fratres:magnum documentum:magna re/ teſ tale oſtendi oculis veſtris: Mũquid facies gula. Vnuſquiſq; habet filios aut habere lenden mea mutata eſt cum loquoꝛ? Carnem gero: vult:aut ſi omnino decreuit filios nõ habe/ uuntes . in ipſa foꝛma ſum in qua ſceſſi. In ipſa foꝛ/ re carnaliter:vel ſpiritaliter cupit habere: des hoin 4 ma eſtis in qua veniſtis: Laudatur chari quis eſt qui non coꝛrigat filium ſuũ: Quis Aliſader tas ⁊ clamat:.Certe nihil videtis. Sʒ quõᷣ eſt cui non det diſciplinam pater? Et tamẽ torperen vobis placet quãdo laudati:ſic vobis pla/ ſeuire videt᷑: Amoꝛ ſeuit:charitas ſeuit.Sę ginleſischn ceat vt in coꝛde ſeruetis. Intendite em̃ qd uit. Quõ: Sine felle moꝛe columbino:non oehſ B u In Eplam beati Jo lgin coꝛuino. Vnde venit in mentẽ fratres mei Zl dicere vobis:quia illi violatoꝛes charitatt WMRl ſciſma fecerunt.Quomodo oderant ipſam R charitatẽ: ſic oderũt ⁊ columbã. Sed ↄuin/ * cit illos columba: ꝓcedit de celo: aperiun/- i tur celi:⁊ manet ſuꝑ caput domini. Vt qd li u ti Job.i. hoce? Vt audiat: Hic ẽ qui baptiʒat.Rece- nenc t dite pꝛedones: recedite inuaſoꝛes poſſeſſio echſin nis chꝛiſti:in poſſeſſionibꝰveſtris. Ubi do/ Abaragin minari vultis:titulos potent auſi eſtis in- ahmon fringere: Cognoſcit ille titulos ſuos: ven/ emmnchucc dicat ſibi poſſeſſionẽ ſuã. Hõ delet titulos Gopecknene ſed intrat ⁊ poſſidet.Sic ad catholicam ve nereename nienti:non delet᷑ baptiſmus:ne titulus im inhick San perator deleat᷑. Sed quid ſit in catholica: dkgult Agnoſcit᷑ titulꝰ:intrat poſſeſſoꝛ ſub titulis atenfnz ſuis: quo intrabat pᷣdo ſub titulis alienis. tamt in De eo að Johannes dicit: Deũ ununn nemo vidit vnq; · Uidete dilectiſſi ne tugign mi ſi diligamꝰ inuicẽ:deꝰin nobis/⸗ eu. ihlun manebit: ⁊ dilectio eius exit pfecta egunkhämef in nobis:vſq; ad id:Deuſ dilectio iſnigtine eſt: Et qͥ manet in dilectione in deo crmurfiii manet ⁊ deꝰ in eo: Tractatꝰ VIII. Bditi A Alectio dulce verbum eſt: ſed du- tchntut d aus factum. Semp de illa loqᷣ non fürtonnn poſſumus. Multa em agim*: 2 di⸗ eni nen uerſę actiones diſtendunt nos:vt nõ vacet S linguę noſtrę ſemꝑ de dilectione loqui:Mã uigiustitl. nihil melius ageret lingua noſtra. Sed de umnetͤfen qua ſemꝑ loqui nõ licet: ſemꝑ eam cuſtodi/ Unls, Uül re licet: Sicut nũc qð cantauimꝰ: Alleluia. Odriluric Nunquid ſemꝑ hoc facimus: Vix vniꝰ ho/ Mls: Mannd rę non toto ſpacio:ſed parua particula can l tanmus alleluia: ⁊ vacamꝰ ad aliud.Eſt aũt unteniietl⸗ alleluia:ſicut iã noſtis: Laudate dominũ. 3cmmsin Qui deum laudat lingua:nõ ſempꝑ poteſt: lnbanibee qui moꝛib deum laudat: ſemꝑ põt.Opera icbgrrin miſericoꝛdię: affectus charitatis: ſanctitas Gttnuugn pietaris: incoꝛruptio caſtitatl: modeſtia ſo/ Caniaſt bꝛietqtis: ſemꝑ hęc tenẽda ſũt:ſiue cũ in pu antan mMi blico ſumꝰ:ſiue cũ in domo:ſiue ante homi emngrlrſ nes: ſiue in cubiculo: ſiue loquentes: ſiue ſmnes Vic tacẽtes: ſiue aliquid agẽtes: ſiue cantãtes: uummngen ſemꝑ hęc tenẽda ſi unt: qꝛ intus ſunt oẽs iſtę luunie virtutes quaſ nominaui.Quis aũt ſufficit – oẽs noĩare:? Quaſi exercitꝰ eſt imperatoꝛis beber qui ſedet intꝰ in mẽte tua.Quõ em̃ impera ihor toꝛ ꝑ exercitũ ſuuzʒ agit qð ei placet: ſic dñs lun 3 i Epb.ʒ. ieſus chꝛiſtus incipiẽs habitare in interioꝛe uuſans hoie noſtro:id eſt in mente ꝑ fidẽ: vtit᷑ iſtis unmum yiſibilit: Pedes ad ambulãdũ. häãnis Tractat vII virtutibꝰquaſi miniſtris ſuis.Et ꝑ has vir/ tutes quę videri oculis nõ poſſunt: ⁊ tamẽ gqð nominant᷑ laudant᷑. Mõ aũt laudarent᷑ niſi amarent᷑:nõ amarent᷑ niſi viderent᷑.Et ſi vtiq; nõ amarent᷑ niſi viderent᷑: alio ocu· lo vident᷑:id eſt in interioꝛe coꝛdis aſpectu. Per has virtutes inuiſibiles mouẽt mabza Sed quo? Quo mouerit bona voluntas: quę militat bono imperatoꝛi. Manꝰad operandũ.Sʒ quid? Qð iuſſerit charitas quę inſpirata intꝰ a ſpũſancto. Mẽbꝛa ergo vident᷑ cum mouent᷑:qui iubet intus non videt᷑:⁊ quos intꝰ iubeat: ꝓpe ipᷣe ſolus nouit qui iubet: ⁊ ille intus cui iubet᷑. Nãq; fratres mei au⸗ diſtis cũ euangeliũ legeret᷑:certe ſi aurẽ ibi non tantũ coꝛpoꝛis ſed ⁊ coꝛdis habuiſtis. Quid ait:Cauete facere iuſticiã veſtrã co⸗ ram hoĩbus vt videamiui ab eis. Nũquid hoc voluit dicere: vt quęcũq; bona facimꝰ 8 „ : Mattb. s. 7 abſcondamꝰ ab oculis hominũ:⁊ timeamꝰ2 videri? Si times ſpectatoꝛes:non habebis imitatoꝛes. Debes ergo videri:ſed non ad hoc debes facere vt videaris. Mõ ibi debet ſſe finis gaudij tui: non ibi terminꝰ lęticie tuę: vt putes te totũ fructũ cõſecutum eſſe boni operis tui. Cum viſus fueris atq; lau datus:nihil eſt hoc: contemne te cũ lauda/ ris. Ille in te laudet᷑:qui ꝑ te operat᷑. Noli ergo ad laudẽ tuã operari ꝙ bonũ agis:ſed ad laudẽ illius a quo habes vt bonũ agas. Abs kehabes male agere:a deo habes be⸗/ e agere.Cõtra:puerſi hoĩes videte:qᷓ; pꝛę/ oſteri ſint. Qð faciũt bñ:volũt ſibi tribu⸗ ere:ſi male faciant:deũ volũt accuſare. Cõ uerte hoc diſtoꝛtũ neſcio quid ⁊ pᷣpoſteruʒ: fac illud quodãmõ capite deoꝛſum:qð ſuſũ facias ſuſum: quod deoꝛſuʒ facias ſurſum. Juſum vis facere deũ:⁊ te ſuſum: pᷣcipita/ ris:non eleuaris. Ille em̃ ſemꝑ ſurſum eſt. Quid ergo? Tu bene:⁊ deus male? Immo hoc dic ſi vis veriꝰ dicere: Ego male:ille be ne. Et qð ego bene:ab illo bene. Maʒ a me quicqͥd ego:male. Iſta cõfeſſio firmat coꝛ:ꝛ ⁊ facit dilectionis fundamenta. Nã ſi ope/ ra noſtra abſcondere debemus bona:ne vi deantur ab hominibꝰ: vbi eſt illa ſententia dñi:in eo ſermone quem habuit in monte: vbi hoc dixit: ibi et illud pauloante dixit: Luceant opera veſtra bona coꝛam homini Maut. e. bus:Et non ibi ceſſauit:nõ ibi finem fecit: ſed addidit:Et gloꝛificent patrem veſtrum TarBe Arn ... Aααο cty celos:; Expoſitionis ſancti Rluguſtini ye — 27 — . . „ Sar.i. qui ĩ celis eſt. Et paulꝰ quid ait: Eram aũt hementer nobis ſdicet:cõmendetq; chari/ ilnt ignotus facie eccłijs iudeę ꝗᷓ in chꝛiſto ſũt: tatem: non nobis dicit vt diligamꝰ inimi⸗ ſe Zantũ aũt audientes erant:qꝛ qui nos ali cos: ſed dicit nobis vt fratres diligamus. ſut Eal quando ꝑſequebat᷑:nũc euangelizat fildem Modo vero cum euangeliũ legeret᷑ audiui ſnoce/ quã aliquãdo vaſtabat:⁊ in me magniſica/ mus: Si em̃ diligitis eos qui vos diligunt anb. 5. Hunnudi bant deũ. Tidete quẽadmodũ ⁊ ipſe qꝛ ſi- quã mercedẽ habebitis: Hõne ⁊ publicani nuniuei innotuit: finẽ nõ poſuerit in laudẽ ſuã: ſed hoc faciunt: Quid eſt igit᷑ ꝙ ꝓ magno no- uclfſt . in laudem dei. At quãtũ ad ipſũ ꝑtinet va / bis ad pfectionẽ quandã fraternã dilectio/ D ſunnnf ſtatoꝛ eccleſię: pſecutoꝛ iuidus: malignus: nem cõmendat iohãnes apłs:dñs autẽ di/ llaelech ipſe confitet: non nos conuitiamur. Amat cit:nõ nobis ſufficere vt fratres diligamꝰ: ſeſbianl paulus dici a nobis peccata ſua: vt gloꝛiſf/ ſed debere nos extendere ipſam dilectio- ligltm cetur ille qui talẽ moꝛbũ ſanauit. Magni/ nem vt pueniamus ad inimicos:? Quivſq; Anußſtn tudinem em̃ vulneris manꝰ medici ſecuit ? ad inimicos ꝑuenit: nõ trãſibit fratres: MNe ennboſtb Actj.9. ſanauit. Ylox illa de celo ꝓſtrauit ꝑſecuto/ ꝙ ceſſe eſt:ſicut ignis pꝛius occupet ꝓxima:⁊ innb rem:⁊ erexit ſᷣdicatoꝛẽ. Occidit ſaulũ:⁊ vi/ ſic ſe in longinquioꝛa diſtendat. Pꝛopinqͥ/ Surc6 goocinda uificauit paulũ. Saul em̃ ꝑſecutoꝛ erat ſan oꝛ eſt tibi frater q; neſcio quis homo. Rur⸗ Omzu cti viri: inde nomẽ habebat iſte qũ ꝑſeque ſus tibi magis adheęret ille: quẽ non noue- moßte bat᷑ xpianos. Poſtea de ſaulo factꝰ eſt pau/ ras:qui tibi tamen nõ aduerſat᷑:q; inimic coͤſtic lus.QAuid eſt paulus? Modicꝰ.Ergo quã qui etiam aduerſatur. Extende dilectioneʒ Gironnuün do ſaulus: ſuꝑbus elatus: quãdo paulus: in ꝓximos:nec voces illã extenſionẽ. Pꝛo/ eenſunb humilis:modicuſ. Ideo ſic loq mur: paulo⸗ pe em̃ te diligis:qui eos diligis qui tibi ad/ birmadiron poſt videbo te:id eſt poſt modicũ. Audi q: bherent.Extende ad incognitos:qui tibi ni/ adlroinn .Eorj. 15: modicꝰ factus eſt: Ego em̃ ſũ minimꝰ apo/ hil mali fecerunt. Tranſcende ⁊ ipſos:ꝑue⸗/ ſihoineuan Epbᷣ.ʒ.ſtoloꝝ.Et mihi minimo omniũ ſanctoꝝ:di ni:vt diligas inimicoſ:hoc certe dominus Quckan cit alio loco. Sic erat inter aplos tanq; fim / ꝙ iubet. Quare iſte tacuit de dilectiõe inimi⸗ fot Aun bꝛia veſtimenti. Sed tetigit eccleſia gentiũn ci? Omnis dilectio ſiue quę carnalis dicit᷑: (ſiſunde tanq; fluxũ patiens: ⁊ ſanata eſt. Ergo frs quę nõ dilectio ſed magis amoꝛ diciſolet. Antils l hoc dixerim: hoc dico: hoc ſi poſſem nõ ta- Dilectionis em̃ nomẽ magis ſolet in melio aſn Eihofn cerem. Opera illa modo illa ſint in nobis: ribus rebus dici: in melioꝛibus rebus acci- hona modo illa ꝓ tempoꝛe: ꝓ hoꝛis: ꝓ diebꝰ.HNũ pi:tamẽ om̃is dilectio frẽs chariſſimi vtiq; dellodh quid ſemꝑ loqui: Nunquid ſemper tacere? beniuolentiã quandã habet erga eos qͥ di- uunmare Nũqᷣd ſemꝑ reſicere coꝛpus: Nũquid ſemy liguntur. Non em̃ ſic debemus diligere ho jepuntſu ieiunare? NHũquid ſemꝑ panẽ dare egenti? mines aut ſic poſſum diligere vel amare. potekit Nũqᷣd ſemꝑ nudũ veſtire? Nunquid ſemꝓ hMoc em̃ etiã verbo vſus eſt dñs cũ diceret: ſtpote ęgrotũ viſitare? Nũquid ſemꝑ diſcoꝛdãtes Petre amas me: Non ſic debemus amare Joðs.ar. lckityy cöòcoꝛdare: Huũqͥd ſemꝑ moꝛtuos ſepelire? homines:quõ audimꝰguloſos dicere:amo Müepene Aodo illud: modo illud. Inchoant᷑ iſta ꝓ turdos. Queęres quare: Vt occidat ⁊ cõſu/ gerettatn ceſſant:ille aũt imperatoꝛ:nec inchoat᷑: nec mat:et amare ſe dicit Ad hoc illos amat Cliabone ceſſare debet. Charitas intus nõ intermit xt non ſint:ad hoc amat vt perimat :et qc/ ſcnseſeg tatur. Officia charitatis ꝓ tẽpoꝛe exhibe- quid ad cibandum amamus vt illud cõſu/ füeitine hheb. 15. antur. Charitas & ſicut ſcriptũ eſt fraterna matur ⁊ nos reficiamur. Nunquid ſic amã/ D permaneat. Foꝛtaſſis aüt mouerit aliauos di ſunt homines tanq; conſumẽdi? Sʒ ami D ſtrũ ex quo iſtã epłlam beati iohanis tra/ citia quadam beniuolentię: vt aliquãdo pᷣ/ lline ctamus vobis: quare non commendauerit ſtemus quos amamus. Quid ſi non ſit qð iharne nmaxime niſi fraternã charitatem? Qui dili ꝰ ſſtemus? Sola beniuolentia ſufficit aman anin git fratrem dicit: Et pᷣceptum nobis eſt da / ti. Hon em̃ optare debemus eſſe miſeros: ſun d tum: vt diligamus inuicem. Aſſidue nomi vt poſſimꝰ exercere opa miſericoꝛdię. Das Ueue nanit charitatẽ fraternaʒ: DHei charitatem: panem eſurienti: ſed melius nemo eſuriret Mizn mech e id eſt qua debemus diligere deũ:non tam ⁊nulli dares. VUeſtis nudum: vtinã om̃es b i aſſidue nominauit:ſed tamẽ nõ omnino ta veſtiti eẽnt:⁊ nõ eſſet iſta neceſſitas.Sepe-/ gl ut cuit. De inimici vero dilectione pꝛoꝛſus ta lis moꝛtuũ:vtinã veniat aliqñ illa vita vbi tigen⸗ cuit: ꝓpe ꝑ totam iſtã epiſtolam. Cum ve/ nemo moꝛiat᷑.Cõcoꝛdas litigãtes: vtinam nbnt chen⸗ iganns ki il n n Agrono⸗ dleat⸗ duigan: dlerno⸗ Qulpſg mreo:he prina Poopini, no. ur⸗ onnone⸗ Bininde lectonez ne Po⸗ nitibiad⸗ uitibini pſospue⸗ dominus beinimi⸗ lisdick: dicſſolet. tinmei⸗ ebusaac⸗ inmi vng eosqd⸗ ligerehe damare. diceret: sammare a cereune lutcol⸗ los amat nat:etc Nud c dſcami Sze guadoß/ i ſics t ammn . gileos l.u , An tini oßes 135 Se aiu mmn In Eplam beati Johãnis Cractat' vIII aliqñ ſit pax illa eterna hieruſalẽ vbi nemo Ddiſcoꝛdat: Heęc em̃ om̃ia officia neceſſitatũ ſunt. Tolle miſeros: ceſſabunt opera mi/ 3 ſericoꝛdię. Opera miſericoꝛdię ceſſabunt: nunquid ardoꝛ charitatis extinguit᷑? Ger⸗ manius amabis feęlicẽ hominẽ cui non ha⸗/ bes qð pſtes:purioꝛ ille amoꝛ erit:multoq; ſincerioꝛ.Hã ſi ſᷣſtitenſ miſero:foꝛtaſſis ex- tollere te cupis aduerſus eum:⁊ eũ tibi vis eſſe ſubiectũ:qꝛ auctoꝛ eſt tui beneſicij. IJlle indiguit:tu imꝑtitꝰes.Quaſi maioꝛ vidert ꝛ tu ſ̃ſtitiſti q; ille cui pᷣſtitũ eſt: opta eãlẽ: vt ambo ſubvno ſitis:cui mihil pᷣſtari põt. Nam in hoc exceſſit modũ ſuꝑba anima: ? 1,Timoth.õ. quodãmõ auara fuit: Quia radix omnium D maloꝝ auaricia eſt. Et item dictũ eſt: Initi nali mẽte capis veritatẽ: itelligis qð ſupꝛa te eſt: ſubdere ei qͥ ſup̃ te eſt:et infra te erũt ulla quibꝰ ſpoſitꝰ es. Quia vero ꝑ peccatũ homo deſeruit eũ ſub quo eſſe debuit:ſub/ ditus eſt eis ſupꝛa quę eſſe debuit. Intẽdi/ te qͥd dicã: Deꝰ:homo:pecoꝛa. Verbi gra/ tia.Supꝛa te deꝰ: infra te pecoꝛa. Agnoſce eũ qui ſupꝛa te eſt: vt agnoſcãt te quę infra te ſunt. IJdeoq; cũ daniel agnouiſſet ſupꝛa Zaniet.s. ſe deũ:agnouerunt illũ ſupꝛa ſe leones. Si autẽ nõ agnoſcis illũ qui ſupꝛa te eſt:ſupe/ rioꝛẽ ↄtẽnis:ſubderis inferioꝛi. Pꝛopterea ſuꝑbia ęgyptioꝛũ vnde domata eſt: De ra/ Exo. 3. nis ⁊ muſcis. Poterat deus ⁊ leones mitte re:ſed aliquis magnus leone terrẽdus eſt. Quanto illi erant ſuꝑbioꝛes:tanto de rebꝰ Ccẽi·o.: um om̃is peccati ſuꝑiba.Et ꝗrimꝰ aliquãa/ ¶contẽptibilibꝰ ⁊ abiectis:fracta eſt eoꝝ cer E do quõ ſibi cõcoꝛdẽt iſtę duę ſententię: Ra⸗ dix omniũ maloꝝ auaricia:et Initiũ om̃is peccati ſuꝑbia. Si initiũ om̃is peccati ſup/ bia:radix omniũ maloꝝ ſuꝑbia eſt. Certe ſi radix oĩim maloꝝ auaricia eſt:inuenimꝰ⁊ in ſupbia auariciã eſſe.Exceſſit em modũ hõ. Quid eſt auarũ eſſe? Pꝛogredi vltra qᷓ; ſufj/ ſicit. Adam ſuꝑbia cecidit: Initiũ oĩs pec/⸗ cati ſuꝑbia inqᷣt: Mũquid auaricia? Quid auarius illo cui deus ſufficere non potuit: Señ.r. Ergo fratres legimꝰ*ꝰquẽadmodũ factus ſit hoꝛuaonmo ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei.Et qͥd de illo dixit deꝰ? Et habeat poteſtatẽ piſci/ um maris:⁊ volatiliũ celi:⁊ oim pecoꝛum ꝗᷓ repunt ſuꝑ terram. HNuũquid dixit:habeat poteſtatẽ hoĩm? habeat poteſtatẽ: ait:de/ dit poteſtatẽ naturalẽ. Quoꝛũ habeat po/ teſtateʒ?: Piſciũ maris:volatiliũ celi:⁊ om/ niũ repentiũ quę repunt ſuꝑ terrã. Quare hec eſt naturalis poteſtas hominis in iſtaa Qulia homo ex eo habet poteſtatẽ: ex quo factus eſt ad imaginẽ dei: in intellectu: in mẽte:in interioꝛe homine. In eo qð intelli/ git veritatẽ: dijudicat iuſticiã ⁊ iniuſticiaʒ: nouit a qͥ factꝰ ẽ:põt itelligere creatoꝛẽ ſuũ: uix mala. Sed danielem agnouerunt leo/ nes:quia ille ſubditꝰ deo erat. Quid mar/ tyres qui ad beſtias pugnauerũt: ⁊ ferarũ moꝛſibꝰ laniati ſũt:nõ erant ſub deo? Ser/ ui dei tres viri:⁊ ſerui dei machabęi. Agno⸗ uit ignis ſeruos dei tres viros quos nõ vſ/ 2. Mach! ſit:quoꝛũ nec veſtimẽta coꝛrupit:nõ agno⸗ uit machabęos?: Agnouit ⁊ machabeęos fra tres:agnouit ⁊ iſtos. Sed opꝰ erat quodã flagello ꝓmittẽte dño qui dixit in ſcotura: Flagellat omnẽ ſfiliũ quẽ recipit. Putatis em̃ fratres qꝛ ferrũ tranſuerberaret viſcera Heb. 12. dſſii:niſi ipᷣe ꝑmitteret:aut heęreret in ligno: niſi ipſe voluiſſet: Non eũ agnouit creatu/ ra:? An exemplum patientię ꝓpoſuit fideli bus ſuis: Ideo deus quoſdã liberauit viſi⸗ biliter: quoſdam non liberauit viſibiliter: omnes tamen ſpiritaliter liberauit:ſpirita/ liter neminẽ deſeruit. VYliſibiliter quoſdam viſus eſt deſeruiſſe:quoſdã viſus eſt eripu/ iſſe. Ideo quoſdam eripuit: ne putes illum non potuiſſe eripere. Leſtimoniũ dedit q: poteſt.Et vbi nõ facit:ſecretioꝛẽ intelligas voluntatẽ:ne ſuſpiceris difficultatem. Sʒ i Auid lartes⸗ Cũ euaſerimꝰ om̃s iſtos moꝛ laudare creatoꝛẽ ſuũ. habet hãc raite talitatis laqueos:cũ trãſierint tempoꝛa tẽ/ qͥ habet pꝛudentiã. Jõ multi cũ ꝑ cupidit tes malas detererẽt in ſe imaginẽ dei:⁊ ib ſam quodãmodo flãmã intelligẽtieę puerſi⸗ tate moꝛũ extinguerẽt:clamat illis ſcriptu/ NPõ.ʒi. ra: Nolite ſieri ſicut equꝰ ⁊ mulus: quibus nõ eſt intellectꝰ. Hoc eſt dicere: pꝛeępoſui te equo ⁊ mulo:te ad imaginẽ meam feci:po/ teſtatẽ tibi ſuꝑ iſta dedi. Quare: Quia nõ habent ferę rationalẽ mentẽ:tu autẽ ratio⸗ ptationis:cuʒz ſeęculũ hoc decucurrerit:⁊ re/ ceperimus illam ſtolam pꝛimã:ĩmoꝛtalita/ tem illam quã peccando ꝑdidimꝰ: cum coꝛ/ ruptibile h̊ induerit incoꝛruptionẽ:id eſt cũ caro iſta induerit incoꝛruptionẽ: ⁊ moꝛtale hoc induerit ĩmoꝛtalitatẽ: tũc eſſe ꝑfectos 1. Corj. 1 filios dei: vbi nõ opꝰ eſt tẽptari nec fagel- lari. Agſcit em̃ ois creatura:ſubdita nobis — = — erũt oĩa:ſi nos ſic ſumꝰſpſᷣditi deo.Sic &̊ de etwu de „e: DBe)kenaen n jon Expoſitionis ſancti Aluguſtini bet eſſe chꝛiſtianꝰ: vt non gloꝛiet᷑ ſuꝑ alios Señ.i. homines.Dedit em̃ tibi deus eſſe ſuꝑ beſti as:id eſt melioꝛẽ eſſe qᷓ; beſtias.hoc natu/ uina intro nos reuocat a iactatione huius faciei foꝛinſecꝰ:et ab iſta ſuꝑficie ꝗᷓ iactatur ante homines reuocat nos intro. Redi ad ra habes: Semper melioꝛ eris qᷓ; beſtia. Si conſcientiã tuã:ipſã interroga.Moli atten/ vis melioꝛ eſſe qᷓ; alius homo:inuidebis ei dere qð floꝛet foꝛis:ſᷣ quę radix eſt interna. quãdo tibi eſſe videbis ęqualẽ. Pebes vel Ragdicata eſt cupiditas: ſpecies poteſt eſſe le omnes homines ęquales tibi.Et ſi vicaj bonoꝝ factoꝝ:vere oꝑa bona eſſe non poſ- ris aliquẽ ꝑ pꝛudentiã: optare debes vt ſit ſũt. Radicata eſt charitas:ſecurꝰ eſto:nihil Depe. diſ. et ipſe pꝛudens. &adiu tard“ eſt diſcit a te: mali ꝓcedere poteſt. Blandit᷑ ſuꝑbia:ſeuit dalcna. qᷓ;diu indoctus eſt indiget te: et tu videris amoꝛ. IJlla veſtit:iſte cedit. Illa enim veſtit Hõl . doctoꝛ: ille autẽ diſcens. Lu ergo ſuperioꝛ vt placeat hominibus:iſte ceditvt coꝛrigat quia doctoꝛ es: ille inferioꝛ qꝛ diſcens: niſi diſciplina. Accipit᷑ magis plaga charitat!: illum optes ęqualẽ: ſemꝑ vis habere diſcẽ⸗ q́; elemoſyna ſuꝑbię. Redite ergo intro fra tem. Si aũtvis ſemꝑ habere diſcentẽ:inui/ es: ⁊ in omnibus ꝗᷓcũq; facitis: intuemi/ dus eris doctoꝛ. Si iuidus doctoꝛ: quõ er Ini teſtem deũ. Vigete ſi ille videt:quo aio doctoꝛ? Rogo te noli docere ipſam inuidẽ tfaciatis. Si coꝛ veſtrum nõ vos accuſat qꝛ tiam tuam: Audi apłm dicentẽ de viſceri- iactantię cauſa facitis: bene ſecuri eſtote. 1. Corl.7,. bus charitatis: Vellem omes homies eſſe Molite autẽ timere quãdo facitis bene: ne ſicut meipſum. Quõ volebat omnes ęqua / videat alter. Time ne ꝓpterea facias vt tu les? Ideo erat oĩbꝰ ſuꝑioꝛ:qꝛ charitate op/ lauderis: nam videat alter vt deus laude/ tabat oẽs ęquales. Exceſſit ergo modũ ho tur. Si em̃ abſcondis ab oculis hois:abſcõ mo:dũ auarioꝛ voluit vt ſup homiĩies eſſet: dis ab imitatione hominis. Duo ſunt:ele⸗ qui ſupꝛa pecoꝛa factus eſt: Et ipſa eſt ſuꝑ/ oſynã facis:duo eſuriunt:vnus panẽc:al- F&Cdbia.Et videte quãta oꝑa faciat ſuꝑbia.Po er iuſticiam. Inter duos iſtos famelicos: nite in coꝛde qᷓ; ſilia faciat ⁊ q̃ſi paria chari / qꝛ dictũ eſt: Beati qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã: Mattb.ʒ. iarl Valen eſurientẽ charitas: paſcit et ſu / qm̃ ipſi ſaturabũt᷑. Inter duos iſtos fame/ ppbia. Charitas yt deus laudet᷑: ſuꝑbia vt licos:bonus oꝑatoꝛ ↄſtitutus eſt.Si chari/ ipſa laudet᷑. Veſtit nudũ charitas:veſtit et tas de illo operat᷑: ambos miſerat᷑: ambo/ ſuꝑbia. Jeiunat charitas:ieiunat et ſupere bus vult ſubuenire. Ille em̃ ꝗqrit quod mã⸗ bia. Sepelit moꝛtuũ charitas:ſepelit ⁊ ſu ducet:ille ꝗrit qð imitetur. Paſciſ iſtũ:ſᷣbe bia. Omnia oꝑa bona quęvult facere chari te iſti: ambobus dediſti elemoſynã. IAllum tas ⁊ facit:cogitat cõtra ſuꝑbia ⁊ quaſi do/ feciſti gratulatoꝛẽ de fame interfecta:hunc cet equos ſuos. Sed interioꝛ charitas tol/ feciſti imitatoꝛẽ de exẽplo ꝓpoſito. Miſe/ lit locũ malę agitatę ſuꝑbię: non male agi ramini ergo tãqᷓ; miſericoꝛdes: qꝛ in eo etiã tanti:ſed male agitatę. Vę homini cuiꝰau/ ð diligitis inimicos:fratres diligitis. Ne riga ſuꝑbia eſt: Heceſſe ẽ em vt ſᷣceps eat. ꝙ putetis iohannẽ nihil de dilectione inimi⸗ Vt aũt non ſit ſuꝑbię q̃ agitat facta bona: ciſcipiſſe:qꝛ de fraterna charitate nõ tacu/ quis nouit:quis videt:vbi eſt hoc: Oèꝑa vi it:frẽs diligitis.Quõ inquis fratres diligi/ G demꝰ. Paſcit miſericoꝛdia:paſcit ⁊ ſuꝑbia. loſpitẽ ſuſcipit miſericoꝛdia:hoſpitem ſu/ ſcipit ⁊ ſuꝑbia. Intercedit ꝓ paupere miſe/ ricoꝛdia:intercedit ⁊ ſuꝑbia.Quid eſt hoc⸗: In operibꝰ non diſcernimus.Audeo aliqͥd dicere:ſᷣ nõ ego:Paulus dixit: M.0ꝛit cha ritas:id eſt homo habens charitatẽ:conſi/ tetur nomẽ chꝛiſti:ducit martyriũ:Cõſitet᷑ ⁊ ſuꝑbia:ducit martyriũ. Ale habet chari/ tatẽ:ille non habet charitatẽ. Sed audiat diligẽdo inimicũ vt ſit frat᷑ tuꝰ: ⁊ cũ diligt: 1. Cor..13. ab aplo ille qͥ nõ habet charitatẽ: Si diſtri frẽm diligis. MNõ em̃ amas ĩ illo qð ẽ:v qð buero om̃ia mea pauꝑibꝰ:⁊ ſi tradidero coꝛ 2b vt ſit. Dixerã aliqñ charitati vfę ni fal/ mus:queęro quare diligas inimicũ?:Quare illũ diligis? Vt ſanꝰ ſit in hac vita.Quid ſi nõ illi expedit: Vt diues ſit. Quid ſi ipſis diuitijſ excęcabit᷑. AUt vxoꝛẽ ducat.Quid ſi amarã vitã inde patiet᷑: Vt filios habeat. Quid ſi mali erũt? Incerta ſunt ergo iſta ꝗᷓ videris optare inimico tuo:qꝛ diligis eum: incerta ſunt. Opta illi vt habeat tecũ vitã ęt᷑nã:opta illi vt ſit frater tuꝰ. Si ̊ h̊ optas pus meum vt ardeã:charitatẽ aũt non ha/loꝛ: Robur ẽ ligni poſitũ añ oculos. Faber buero:nihil mihi ꝓdeſt. Ergo ſcriptura di optimꝰ videt lignũ nõ dolatũ: de ſilua pᷣci/ ) nfl ſunn odun foeot DInarttex Ge Pundian Aklfeicſt Npeccaron Deſtuan Unuodi⸗ ſeuienten Conrumel bicehon ſaſütabh deofalte deofaans quid dias liekoꝛoit foen:mu goͤvioytl nas On⸗ Coveinn Merone Mrusn Morurd Vffane Partb,, Netian lemonn (gguidyt ſenonu dllgs. holebar⸗ luc Poter 9 Qubenn Qospo ſeedionar ſpllusen iiſnngai ſciennnon lonninegen warsd Ceiterie ngnlan flichit⸗ mödante Ryobien bianni Non erge egte hoee ſturcheht nlkſiheſnt rlcdtnenen SPugrchrig tregienn ſactis nuen leyitggoi wslu⸗ eneſeanictn hansbenet menſacuskn e N denshad⸗ dallshoiznni is. Do rc nnrmspaniedl 3iſos umcls ittirürinccike duositosſen⸗ unsct Sen 6mieni:ande chitgotnn Paal üi leneſni Jn rinemurhn poit ⸗ Ges gnchen rodiigi leecionenn aritatenotu⸗ inindi Aun õ .Aiſiſi innet lil Pinsdihcl ſanteh . g⸗ lgpen nben iin . Sizboe lochift uuntt i belluß Efer1αιαſnαυ⁴Pnαρα lera ααας απ e er oααα Xv In Eplam beati Jo ſum adamauit:neſcio qͥd inde vult facere. Mõ em̃ ad hoc amauit:vt ſemꝑ ſic maneat. In arte vidit qð futurũ eſt:nõ in amoꝛe qð eſt. Et amauit qð inde facturꝰ eſt:non illud qð eſt. Sic nos ⁊ deus amauit peccatoꝛes. Mam dicimꝰ qꝛ de amauit peccatoꝛes.Ait Matth.9. em̃: Mõ eſt opꝰſanis medicꝰ:ſed male habẽ tibus. Nunqͥd ad hoc amauit peccatoꝛes: vt peccatoꝛes remaneremꝰ: Quaſi lignum DdDde ſilua vidit nos faber:⁊ cogitauit ędifici/ um quod inde facturꝰeſt:non ſiluã qð erat. Sic ⁊ tu reſpicis inimicũ tuũ aduerſanteʒ: ſeuientem: moꝛdentẽ verbis:exaſperantezʒ contumelijs: inſectantem odijs: Attendis ibi qꝛ homo eſt: vides iſta omnia ꝗᷓ aduer- ſa ſũt ab homine facta: ⁊ vides in illo qð a deo factus eſt. &az auteʒ homo factus eſt:a deo factus eſt: &e aũt te odit:ipſe fecit.Et quid dicis in animo tuo? Domine ꝓpitius illi eſto: dimitte illi peccata: incute illi ter- roꝛem: muta illũ: Hõ amas in illo qð eſt:s qð vis vt ſit.Ergo cũ inimicũ amas:fratrẽ amas.Qua ꝓpter ꝑfecta dilectio eſt in dile ctione inimici: quia perfecta dilectio eſt in dilectione fraterna. Et nemo dicat qꝛ aliqᷣd minus nos monuit iohanes apls:⁊ plꝰ noſ monuit dñs chꝛiſtꝰ. Johanes nos monuit vt fratres diligamꝰ: Chꝛiſtus nos monuit: Mattb.5. vt etiam inimicos diligamꝰ. Attẽde quare te monuit chꝛiſtꝰ vt diligas inimicos.Nũ⸗ quid vt ſemꝑ remaneãt inimici? Si ad hoc te monuit vt inimici remaneãt: odiſti non diligis. Attẽde quõ ipſe dilexit:id eſt quia nolebat vt ſic remanerẽt ſui ꝑſecutoꝛeſ:ait: Lud.⁊ʒ. Pater ignoſce illis: qꝛ neſciũt quid faciũt. Quibꝰ voluit ignoſci: mutari illos voluit. AQuos voluit mutari:ex inimicl fratres fa/ cere dignatꝰ eſt:⁊ vere ſic fecit.Occiſus eſt: ſepultus eſt: reſurrexit: in celũ aſcendit:ſpi/ ritũſanctũ miſit diſcipulis: cępit in fiducia GB6 dicari nomen ipſius: miracula faciebãt in nomine cruciſixi ⁊ occiſi: Viderũt illi inter⸗ fectoꝛes dñi:⁊ qͥ ſanguinẽ eius ſeuiendo fu/ derãt credendo biberũt. hec dixi fratres 7 longiuſcule:quia vehementiꝰ comẽdanda fuit charitati veſtrę ipſa charitas:id eſt cõ- mẽdanda ſibi erat. Si em̃ charitas nulla ẽ in vobis:nihil diximus. Si autẽ eſt in vo⸗ bis:tanq; oleũ in flãma adiecimus.Et quo non erat:foꝛte verbis accenſus eſt. In alio creuit qð erat: in alio cępit eſſe qð nõ erat. Ad hoc ergo iſta diximꝰ: ne pigri ſitis dili⸗ ſum:qꝛ de ſpiritu ſuo dedit tibi. Vnde co/ gnoſcis? Interroga viſcera tua. Si plena ſũt charitate: habes ſpm̃ dei. Unde cogno ſcimus:qꝛ inde cogſcis habitare ĩ te ſpiritrũ hänis Tractat vIII gere inimicos. Seuit in te hõ. Ille ſęuit:ꝛtu depcare. Ille odit: tu miſerere. Febꝛis aię ipſiꝰ te odit: ſanus erit: ⁊ gratias tibi agit. Quõ medici diligũt ęgrotos: Nuũqͥd ęgro/ tos diligũt? Si ęgrotos diligunt: volũt vt ſemꝑ ęgrotent: Ad hoc diligũt ęgrotos ne ꝓgroti ꝑmaneãt: ᷣ vt ex ęgrotis ſani fiant. Et quanta plęrũq; patiunt᷑ a phꝛeneticis: quales contumelias verboꝝ plerũq; 2 ꝑcu/ tiunt᷑: pſequit᷑ ille febꝛem:ignoicit homini. Et quid dicam fratres: Amat inimicũ ſuũ: immo odit inimicũ ſuũ:moꝛbũ. Ipſum em̃ odit:⁊ amat hominẽ a quo ꝑcutit᷑:qdit fe bꝛem. A quo em̃ ꝑcutit᷑: A moꝛbo:ab egro tatione:a febꝛe. Illud tollit qð illi aduer a tur: vt remaneat illud vnde gratulet᷑. Sie ⁊ tu. Si odit te inimicꝰ tuꝰ: ⁊ iniuſte te odit: noueris quia cupiditas ſeculi ĩ illo regnat: AQ. ꝓpterea te odit. Si odiſti illuʒ ⁊ tu: contra reddis malũ ꝓ bono. Vnum ęgrotũ flebã qui te oderat:iã duos plango:ſi ⁊ tu odiſti. Sůʒ pſequit᷑ rem tuam:tollit tibi neſcio qch Habes in terra: JIdeo illum odiſti: quia an- guſtias tibi facit in terra:noli pati anguſti/ as: migra in cęlum: ſurſum coꝛ ibi habebis vbi latitudo eſt: vt nullas anguſtias patia ris in ſpe vitę ęternę.Attende quę tibi tol⸗ — lit: nec ipa tibi tolleret: niſi ille pmitteret: q Deb. ra. flagellat omnẽ filium quẽ recipit. Quoda/ modo ferramẽtũ dei eſt quo ſaner! ipſe ini/ micus tuus. Si nouit deꝰ vtile tibi eſſe vt expoliet te: pmittit illũ. Si nouit tibi vtile eſſe vt vapules:ꝑmittit ille vt cedaris. De illo curat: opta vt ille ſanet᷑. Deũ nemo dRᷣ vidit v nquâ. Vigete dilectiſſimi: Si diligamus inuicem: deꝰ in nobis manebit ⁊ dilectio eius erit ꝑfecta in nobis.Incipe diligere:pficierl. Cępi/ ſti diligere:cepit ĩ te deꝰ habitare. Ama eũ q in te cępit habitare vt ꝑfectiꝰ inhabitãdo faciat te pfectũ. In hoc cognoſcimus ꝛi ipſo manemꝰ et ipſe in nobis: qa de ſpiritu ſuo dedit nobis. BGñ. Deo gratias.Cognoſcimꝰ qꝛ habitat in no bis. Et hoc vñ cognoſcimꝰ qꝛ cognoſcimus t habitat in nobis? Quia hoc ipſe iohan/ nes dixit:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis. Vnde ſcimus:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis: hoc ip/ Ro. 5. Ro.8. 1. Cor. 15. – eund eſr. ve α☛ . bonof ea 2 Expoſitionis ſancti Ruguſtini dei? Paulũ introga apm Qm̃ charitaſ dei diffula ẽ i coꝛdibꝰnfis ꝑ ſpm̃ ſctm̃ qͥ dat eſt nob. Et nos vidinpꝰ: ⁊ teſtes ſumꝰ: qꝛ pater miſit filiũ ſuũ ſaluatoꝛem mũdi. Securi eſtote qui ęgrotatis: talis medicus venit. Deſperabatis:magni erãt moꝛbi:inſanabilia erãt vulnera:deſperata erat ęgritudo. Magnitudineʒ mali tui at// tẽdis:oĩpotẽtiã medici nõ attẽdis. Tu de/ ſperatus es:ſed ille omipotens eſt.Cuiꝰ te- ſtes iſti ſũt qui pꝛimo ſanati: ⁊ ãnunciãtes medicũ:⁊ ipſi tũ plus ſpe ſanati q; re. Nam ſicut dicit apkus: Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Cepimus ergo ſanari in ſide: pficiet᷑ aut ſa⸗ lus noſtra:Cũ coꝛruptibile hoc induerit in/ coꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induerit ĩmoꝛta litatẽ. hec ſpes eſt:nõdũ res. Sʒ qͥ gaudet in ſpe:tenebit ⁊ rem. Qui aũt ſpem nõ ha/ bet: ad rem non. poterit ꝑpuenire. Quicu/ q; cõfeſſus fuęrit ꝙ ieſus ſit filius dei:deꝰ in ipſo manet:⁊ ipſe i deo. Jam a multis cõfeſſus fuerit:nõ dicamus verbo ſed facto: non lingua ſ facta: Nam multi confitent᷑ verbis: ſed factis negant. Et cognoſcimꝰ et credinꝰ quia di/ lectionẽ habet deꝰin nobis.Et iterũ vnde cognouiſti: Deus dilectio ẽ. Ja dixit ſupius: ecce iterũ dicit. Amplius tibi 1 . non potuit dilectio commendari: qᷓ; vt di/ ceret᷑ veꝰ. Foꝛte munꝰ dei cõtemptureras: 7 deũ contemnis. Deus dilectio eſt. Et qͥ manet in dilectione in deo manet: τ deus in eo. Viciſſim ſe habitant: qui continer ⁊ qui cõtinet᷑. Habitas in deo: ſed vt continearis. habitat in te deus:b vt cõ / tineat ne cadas. Me foꝛte ſic te putes do/ Hmũ dei fieri:quomõ domus tua poꝛtat car znem tuã. Si ſubtrahat ſe domꝰ in qua es: cadis:ſi aũt tu te ſubtrahas nõ cadet.Neꝰ integer eſt cũ eum deſeris: integer cũ ad il/ lũ redieris. Tu ſ anaris: nõ illi aliquid ſᷣſta bis: tu mundaris: tu reſiceris: tu coꝛrigent. Ille medicamentum eſt non ſano: regula eſt pꝛauo:lux eſt tenebꝛato:habitatio ẽ de⸗ ſerto. Omnia ergo tibi cõferunt᷑. Unde ne putes deo aliquid ↄferre qñ venis ad deũ: ſeruos:ſi tu nolueris ⁊ oẽs noluerint? De non indiget ſeruis:ſᷣ ſerui deo. Ideo dicit ns. 15. bſalmus: Dixi dño deus me- es tu. Ipſe ẽ yerus dñs.Et quid ait? Quoniam bonoꝝ meoꝛum nõ eges. Tu eges bono ſerui tui: tiſſe no ec mancipiũ ſaltẽ. Ergo non habebit deꝰ eget ſeruus bono tuo vt paſcas illũ. Eges ⁊ tu bono ſᷣui tui vt adiuuet te.Mõ tibi po/ teſ aquã implere:nõ tibi potes coquere:nõ tibi potes ante equũ currere:iumentũ tuũ non potes curare. Vides qꝛ indiges bono ſerui tui? Obſequio illius indiges. Nõ es ergo verus dñs:qñ indiges inferioꝛe. IJOle eſt verus dñs:qͥ nihil a nobis ꝗrit:⁊ vę no/ bis ſi eum nõ qramꝰ*. MNihil a nobis querit: ⁊ quęſinit nos:cũ eũ non quęreremꝰ.QOuis Zud.rʒ. vna errauerat:inueuit eam gaudens in hu meris ſuis repoꝛtauit. Et nunqᷣd ouis erat paſtoꝛi neceſſaria: ⁊ non oui potius paſtoꝛ neceſſarius erat?:Quanto libentiꝰ de chari tate loquoꝛ:tanto minꝰ volo finiri epiſtolã iſtam. Mulla eſt ardentioꝛ ad cõmẽdandaʒ charitatẽ. Nihil vobis dulciꝰ pᷣdicat᷑: nihil ſalubꝛius bibit᷑:ſed ſi bene viuendo confir/ met᷑ in vobis munus dei. MNe ſitis ingrati tantę gratię illius: qui cũ haberet vnicum: noluit illum eſſe vnum: Sed vt fratres ha/ beret adoptauit illi:qui cum illo poſſiderẽt vitam ęternam. ¶ De eo quod Johãnes dicit: In hoc ꝑfecta eſt dilectio in nobis vt fiduciaʒ habeamus in die iudicij: quia ſicut ille eſt ? nos ſumꝰin hoc mundo:vſq; ad id: Et hoc manda/ tum habemꝰ ab ipſo:vt qui diligit — eũ: diligat ⁊ frẽz ſuũ: Lrac. IEX hannis apoſtoli:vltimã ꝑtem reſti/ is tracandã ⁊ exponẽdãvobis qᷓ; tũ deus moꝛes ſumꝰ: Exactionis aũt vos memoꝛes eſſe debetis. Eadem quipe charitas quę in ipſa epiſtola maxime ⁊ ꝓpe ſola cõmẽdat᷑: et nos facit fideliſſimos debitoꝛes: et vos dulciſſimos exactoꝛes. Jõ dixi dulciſſimos exactoꝛes:qꝛ vbi charitas non eſt: amarus exactoꝛ eſt: vbi autem charitas eſt:et qᷣ exi⸗ git dulcis eſt ⁊ a quo exigit᷑. Et ſi aliquẽ la/ boꝛem ſuſcipit: facit eundẽ laboꝛẽ ꝓpe nul/ lum ⁊leuem ipſa charitas. Mõnne videmꝰ etiã in mutis animãtibus ⁊ irrationalibꝰ: vbi nõ ſpiritalis charitas: ſᷣ carnalis ⁊ na/- talis eſt: exigi tamẽ magno affectu de vbe⸗ ribus matr lac a paruulis. Et q;uis ſugẽs impetũ faciat in vbera:melius eſt tñ matri qᷓ ſi nõ ſugat nec exigat qð charitate debe tur. Sępe videmus vbera vaccaꝝ ena gra/ Eminit charitas veſtra ex e epka Jo/ A donat. Huius ergo debiti nos me ne t denii zn e iuſalofi iphenmleun alenepele gleen Aln Cantue cmoſunpan nrtuat gs phee ſtnioame⸗ ſerenvster ſcen iſleg:di⸗ igumond iolteatah ungniſten poſſrihn nislausn Magneint ctochebe Aiapend Etguimnan hetndeus geeſtodon Haeuti dednet (Corlen. (lapotd mococ ſfectae⸗ ainhal (—,tllle do. di inlloy ſeinche seſtn Dſce i in AMnnng Eſtluten, ſortquld nenſurann lhocpfe lcboe Allgzt Eitloch 19 acheſfif (äxenn Musiſto⸗ mordns, tunumnd Iht Nenuc Guomo Rrme Dim eſr maαaααπαα In Eplam beati Johãnis Tractat Ix oge . inmperu leuari matrũ coꝛpoꝛa: nec eas tam?ẽ· duciam in die iudicij:nondũ eſt in illo per- nnini calce repellere: ſed ſi deſit flli q ſugat: mu- fecta charitas. Nuquid tamẽ deſperandũ M gitu ꝓuocari ad vbera. Si ergo eſt ĩ nobis eſt: In quo vides initiũ:cur deſperas ſinẽ: huzhn I. Theſſał.2. Illa charitas ſpiritalis de q̃ apłus dicit: a Quod initiũ video inquies? Ipſum timo⸗ 1. ie⸗ cctus ſum paruulus in medio vrjm tanq; nu rem. Audi ſcripturam: Initiũ ſapientię ti/ Ecter icte. Ae. trix fouens filios:tunc vos diligimꝰqñ exi· moꝛ dñi.Cępit ergo timere diẽ iudicij:timẽ hnehenc⸗ gitis. Pigros nõ amamꝰ:qꝛ languentibus do coꝛrigit ſe: vigilat aduerſus hoſtes ſu- bisgunt foꝛmidamꝰ. Interceſſerũt aũt:vt intermit / os:id eſt peccata ſua:incipit reuiuiſcere in/ en Ous u teremus textũ huius epłę:quędã ꝓ diebus terius:⁊ moꝛtiſicare mẽbꝛa ſua quę ſũt ſu⁊G ensnn feſtis ſolennia lectionũ: quę non potuerüt terram: ſicut apłus dicit: Moꝛtificate mẽ- Col.. tonisen— niſi legi:⁊ ipſa tractari. Hunc ergo ad ſᷣter b⸗ꝛa veſtra quę ſũt ſuꝑ terrã. Spiritalia ne⸗ tuspeſtn miſſum oꝛdinẽ redeamus:⁊ quę reſtant in / quicię dicit mẽbꝛa ſuꝑ terrã. Nam ſequit᷑ ⁊ nedechnn tente accipiat charitas veſtra. NHeſcio vtrũ exponit: Auaricia: imundiciã: ⁊ cętera quę nepikoli magnificentius nobis charitas cõmendari ulic exequit᷑. Quantũ aũt moꝛtificat iſte qͥ adande; poſſit:qᷓ; vt diceret᷑: Deꝰ charitas eſt.Pꝛe / timere cępit diem iudicij mẽbꝛa ſua ſuꝑ ter- cicaknil uis laus: magna laus. Bꝛeuis in mone:? ram:tantũ ſurgunt ⁊ coꝛroboꝛant᷑ membꝛa ndocondt⸗ magna intellectu. Cum cito dicit᷑: Deꝰ dile celeſtia. Mẽbꝛa aũt celeſtia:omnia opa bo ſnsingen ctio eſt:⁊ hoc bꝛeue eſt. Si numeres:vnũ ẽ. na.Surgentibꝰceleſtibus mẽbꝛis:cepit de/ ervniaun. BSie appendas: quantũ eſt? Deꝰ dilectio eſt. ſiderare qð timebat. Timebat em̃ ne veni⸗ faneshe⸗ Et qui manet inqᷣt in dilectione:in deo ma ret chꝛiſtus: ⁊ inueniret impiũ quẽ damna- policci net:⁊ deus in illo manet.Sit tibi domꝰ de/ ret.Deſiderat vt veniat:qꝛ inuẽturꝰeſt quẽ us:eſto domꝰ dei. Mane in deo:⁊ maneat. coꝛonet. Jam cum ceperit deſiderare veni⸗ . Abaneat in te deus:vt te ↄtineat. MO nes entem chꝛiſtum caſta anima quę deſiderat dicit in deo:ne cadas. Quia ſic de charitate di· amplexus ſponſi: renũciat adultero:ſit vir nobisn n.orj. 3. cit apoſtolus: Charitas nunqᷓ; cadit. Quo/ go interiꝰ ipſa ſide: ſpe ⁊ charitate. Hhabet ſeinich⸗ modo cadit quẽ continet deꝰ: In hoc ꝑ iam ſiduciã in die iudicij:nõ ↄtra ſe pugnat moͤinhoe fecta eſt dilectio in nobis:vt fiduci qñ oꝛat ⁊ dicit: Adueniat regnuʒ tuũ. Qui MWattb. s. enend am habeamꝰ in die iudicij: quia ſi em̃ timet ne veniat regnuʒ dei: timet ne ex/ widilgt cut ille eſt:⁊ nos ſumꝰ in hoc mun/ audiat᷑: Qui aũt oꝛat: quomõ oꝛat qͥ timet rac. do. Dicit quõ ſe ꝓbet vnuſquiſq; quantũ ne exaudiat᷑:Qui aũt oꝛat cũ fiducia:chari 6 in illo ꝓfecerit charitas: vel potiꝰ quatũ ip tas optat iam vt veniat. De ipſ. o deſiderio iennt ſe in charitate ꝓfecerit. Ham ſi deus chari dicebat qdã in pſalmo: Et tu dñevſq;quo? Ps. s. girobo tas eſt: nec ꝓſicit nec deſicit deus.Sic dici· Coõuertere dñe ⁊ erue aiam meã: Gemebat ditnose⸗ pfſicere in te charitas: qꝛ tu in eam ꝓficis. ſe differri. Sunt em homines qui cũ patien 1.ſen. diſ. 7. Interroga ergo quantũ in charitate ꝓfece- tia moꝛiunt᷑. Sunt aũt quida ꝑfecti:qui cũ GB snnen ca. vt autem. ris: æ quid tibi reſpondeat coꝛ tuũ:⁊ nouer: patiẽtia viuũt.Quid dixi⸗ Qui adhuc de/ ins ſi menſuram ꝓfectus tui. Pꝛomiſit em̃ oſten - ſiderat iſtam vitã:qũ illi venerit dies moꝛ/ cen 6 ere nobis:in quo cognoſcamꝰ eum et ait: tis:patienter tolerat moꝛtem: luctat᷑ aduer 1 In hoc pfecta eſt in nobis dilectio. Quęre ſum ſe vt ſequat᷑ volũtatem dei:et hoc po/ laſin in quo:?: Vt fiduciã habeamꝰ in die iudich. tius agit animo qð elegit deus:non qð ele/ aan Quiſqͥs fiduciã habet in die iudicij: ꝑfecta git volũtas hũana: ⁊ ex deſiderio vitępſen aia⸗ eſt in illo charitas. Quid eſt habere fiducia tis ſit lucta cũ moꝛte:⁊ adhibet patientiam ſalge in die iudicij? Mõ timere ne veniat dies iu· ⁊ foꝛtitudinẽ vt ęꝓquo animo moꝛiat᷑:iſte pa ni ppehl dicij. Sunt homines qui nõ credũt diem iu tienter moꝛit᷑. Qui autẽ deſiderat:ſicut di/ nenitn dicij: iſti ſiduciã non poſſunt habere in die cit apłs:diſſolui ⁊ eſſe cũ chꝛiſto:nõ patient Anonibi quã venturam eſſe nõ credũt. Pꝛętemitta- moꝛitur: ſed patienter viuit:delectabiliter nalit muas iſtos. Excitet illos deꝰ vt viuant. DPe moꝛit᷑. Vide apoſtolum patienter viuentẽ: an de h⸗ moꝛttuis vt quid loquimur? Mon credũt fu id eſt cum patientia hic non amare vitam Glisſihi turum diem iudicij: nec timent nec deſide- ſed tolerare. Diſſolui inquit ⁊ eſſe cũ chꝛiſto nuuede N tminen ſen dll 4. rant qð non credunt. Cępit aliquis credere diem iudicij. Si cępit credere:cępit et time- multomagis optimuʒ: manere aũt in carne neceſſarium ꝓpter vos. Ergo fratres date „ lo eẽt charitas nõ timeret. Perfecta em̃ cha ritas faceret ꝑfectã iuſticiam: ⁊ nõ haberet qre timeret: imo haberet quare deſideraret: yt tranſcat iniquitas ⁊ veniat negnum dei. Nã ſi ſine timoꝛe es: nõ poteris iuſtiſicari. Sentẽtia dicta eſt de ſcriptur. Nã qui ſine timoꝛe eſt nõ poterit iuſtiſcari. Opus eſt vt intr et timoꝛ bmo:p quẽ veniat charital. .⸗ Hunnναρα GAnta q2 en Expoſitionis ſancti Aluguſtini y operam intus agere vobiſcum vt deſidere/ Ergo timoꝛ nõ eſt in charitate. Sean in que zütt tis diem iudicij: aliter non ꝓbatur perfecta charitate? Non in inchoata. In qua ergo⸗ ll charitas: niſi cum ceęperit illa dies deſidera Sed pfecta charitas foꝛas mittit ton in ri. Ile autem eum deſiderat:qui fiducdcim timoꝛem.Ergo incipiat timoꝛ:quia initi/ Ecti.i. ugbe i habet in illo. Ille aũt fiduciã habet in illo: um ſapiẽtię timoꝛ dñi. Kuz aut cęperit cha / Aumeltlil iſton cuius conſcientia non trepidat in charitate ritas habitare:pellit᷑ timoꝛ qui ei pᷣparauit Ihl ꝑfecta atq; ſincera. In hoc ꝑfecta ẽ dilectio locum. Quãtũ em̃ illa creſcit:ille decreſcit. ani eius in nobis:vt ſiduciã habeamꝰ in die iu Et quãtũ illa fit interioꝛ:timoꝛ pellit᷑ foꝛaſ. . Mane be dicij. Quare habebimꝰ fiduciã? Quia ſicut MÆ⁰aioꝛ charitas:minoꝛ timoꝛ. Minoꝛ cha/ nuuind ille eſt:⁊ nos ſumus in hoc mũdo. Audiſti ritas:maioꝛ timoꝛ.Si aũt nullus timoꝛ:nõ Gnni cauſam ſiucię tuę: Quia ſicut ille eſt int: eſt qua intret charitas. Sicut videmp ſetã Cco depß.. ilt di Znos ſumus in hoc mundo: Hõne videtur introduci linũ: quãdo aliquid ſuit: ſera pꝛi- ſieſeir Cntne aliquid impoſſibile dixiſſe: Nũquid em po us intrat:ſed niſi exeat:non ſuccedit linuz: inmun. SES eſſe homo ſicut deus: Jam vobis expo Sic timoꝛ pꝛimo occupat mentẽ: non autẽ Siont⸗ ſui:qꝛ nõ ſemꝑ ad ęqualitatẽ dicitur ſicut:ß ibi remanet timoꝛ:qꝛ ideo intrauit vt intro lugt⸗ dicit᷑ ad quãdam ſimilitudinẽ. Quõ em̃ di/ duceret charitateʒ. Jam facta ſecuritate in Nenſlut cis:ſicut aures habeo:ita ⁊ imago: Nunqͥd animo:quale gaudium nobis ẽ: vel in hoc meilun Señ.i. om̃ino ſic? Sed tñ dicis:ſicut. Si ergo facti vel in futuro ſe eculo: Et i in hoc ſeculo qͥs no/⸗ duustbin ſumus ad imaginẽ dei:quare nõ ſicut deus bis nocebit plenis charitate: Uidete qu? Iedlolat ſumꝰ: Mõ ad ęqualitatẽ ſ̊ ꝓ modo noſtro. exultet aplus de ipſa charitate: Quis nos Ro. s. Pnum Vngde ergo nobis datur ſiducia in die iudi inquit ſeparabit a charitate chꝛiſti? Lribu/ heonin cij?: Quia ſicut ille eſt:⁊ nos ſumꝰin hoc mũ latio:an anguſtia:an ꝑſecutio:an nuditas: lſonnep do. Debemꝰ && B; referre ad ipſe az charitatẽe: an periculũ:an gladius: Et petrꝰ dicit: Et i. Petri. ʒ. uſct⸗ ⁊ intelligere qͥd dictũ ſit. Dſñs in euangelio quis vobiiſ nocere poterit ſi boni amatoꝛes mukrinpl dicit: Si diligitis eos qui vos diligũt: qua fueritis: Limoꝛ nõ eſt in dilectione: dunglag mercedẽ habebitis? Hõne ⁊ publicani boc ſed perfecta dilectio foꝛas mittit ti wulngr faciũt:Quid ergo vult nos? Ego aũt dio moꝛẽ:qꝛ timoꝛ toꝛmẽtũ habet.Co: fecachn Mattb.s. vobis:Diligite inimicos vros:⁊ oꝛate ꝓ ꝑ/ quet coꝛ cõſciẽtia peccatoꝛũ: nõdũ facta eſt nnscri ſequentibꝰ ⁊ calumniãtibꝰvos.Si ergo iu/ iuſtificatio.Eſt ibi quod titillet vł pugnat: ſealäſe bet nos diligere inimicos ntos: vnde no Igevo in pſalmo de ipſa perfectione iuſticię on. bis dat explũ: De ipſo deo. Ait em̃: VUt ſitꝭ quid dicit: Cõuertiſti luctũ meũ in gaudiũ Ps. 29. ſrecau ſilij patris veſtri qui in cęlis eſt. Quõ illud mihi:cõcidiſti ſaccum meũ:⁊ cin xiſti me leti Gite hiſt facit deus? Diligit i inimicos ſuos:qui facit cia vt cãtet tibi gloꝛia mea:⁊ nõ cõpungar. eſtaite ſolem ſuũ oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluitt Quicd eſt:nõ cõpungar: Mõ ſit qð ſtimulet ergoiſto ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Si ergo ad hanc ꝑfe cſcientiã meã. Stimulat timoꝛ:ſed noli ti / unham ctionem nos inuitat deus:vt diligamꝰ ini- mere: intrat charitas quę ſanat qð vulne/ o⸗ micos nr̃os ſicut ⁊ ipſe dilexit ſuos: ea no/ rat timoꝛ. Timoꝛ dei ſic vulnerat:quõ me/ n. Gun bis fiducia ẽ in die iudicij:qꝛ ſicut ille eſt: ?· dici ferramentũ putredinẽ tollit:⁊ quaſi ĩ vi⸗/ Mlittontur nos ſumus in hoc mũdo.Quia ſicut ille di detur vulnus augere.Ecce putredo qñ erat Uritn uboloin ligit inimicos ſuos:faciendo ſolem ſuũ oꝛi/ in coꝛpoꝛe: minꝰ eratvulnꝰ: ſed periculoſũ: unmt ri ſuꝑ bonos ⁊ malos:⁊ pluendo ſuꝑ iuſtos Accedit ferramentñ medici:m inuſ dolebat ger gie et iniuſtos:nos qꝛ inimicis noſtris nõ poſ/ illud vulnꝰ q; dolet mõ cũ ſecat᷑:plus dolet fin ſumus ſſtare tempoꝛalem ſolẽ ⁊ pluuiã:pſj⸗ cũ curat᷑:qᷓ; ſi nõ curaret᷑. Sed ideo plus do nsſedn ſtemus lachꝛymas cũ ꝓ illis oꝛamus. Jam leet accedẽte medicina:vt nũqᷓ d doleat ſucce e ong ergo de ipſa fiducia videte quid dicat. AEnn dente ſalute. Occupet & coꝛ tuũ timoꝛ:⁊ in- Cnban⸗ Cuge intelligit᷑ ꝑfecta charitas? Li imoꝛ nõ ẽ ducta charitate ſuccedat cicatrix ferramẽti norc⸗ taf 1 icharitate. Quid ergo dicimus de illo: medici. Talis eſt medicus vt nec cicatrices Uſaben q cępit timere diem iudicij? Si ꝑfecta in i naͤpareãt: tu tantũ ſubde te dexterę ipſius. hemitt einiges kame Clinoe wee nia6 eplr tn Mel aſlie e-ſ In Eplam beati Johãnis Tractat Ix inte ge 1 — ſ Timoꝛ medicamentum: charitas ſaniie. rat teſſentia eius:amplecteris eũ:ipſo frui for Qui aũt timet:nõ eſt ꝑfectꝰ in dile delideras. Mo poteſt melius explanari: qd E mnll ctione. Quare: QAuia timoꝛ toꝛmentũ ha interſi t inter duos timoꝛes:vnum quem fo ʒ. ſen diſ. 34. llitl .ſen. diſ.54. bet: quõ ſectio medici toꝛmentũ habet.Eſt jait Sias mittit charitas:alterũ caſtum qui pma ca.nõ potes. 1 ichett ca er autem. aũt alia ſententia:quę videtur huic eſſe 5 net in ſęculũ ſeculi:niſi ponas duas mari⸗ ten uu traria:ſi non habeat intellectoꝛem. Dicitur tatas :quarũ vnã ita conſtituas volentem * r Es. . em̃ quodã loco in pſalmo:Timoꝛ dñi caſtꝰ: facere adulteriũ: :delectari nequicia: ß tme/ Alkfnt pnpanens in ſeculũ ſeculi: Eternũ quendaʒ re ne damnet᷑ a marito.Timet maritũ :ſᷣ qꝛ ningn timoꝛẽ nobis oſtẽdit:ſed caſtũ. ille eter/ adhuc amat neqͥciã: iõ timet maritũ. Huic unlumnni nũ nobis timoꝛẽ oſtẽdit: nũquid ↄdicit illi nõ grata ſed oneroſa eſt mariti bſer entia. Et anninſſi foꝛte iſta epiſtola quę dicit: Timoꝛ nõ eſt in ſi foꝛte viuit nequiter:timet maritũ ne veni miiien charitate: ſed ꝑfecta charitas foꝛas mittit at.Tales ſunt qui timent ne veniat dies iu nſuoritln, timoꝛem? Interrogemꝰ ambo eloquia dei. dicij. Fac alterã amare virũ: debere illi ca⸗ tnenti:nonai Spũs vnꝰẽ: etſi codices duo:etſi oꝛa duo: ſtos amplexus:⁊ nulla ſe adulterij immũdi vinmmutrtien ⁊ ſi linguę duę.hoc em̃ dictum eſt ꝑ iohan / cia maculari: optat ſᷣſentiam viri. Et quõ ſnſemne nem: illud dictũ eſt ꝑ dauid. Sed nolite pu diſcernunt᷑ duo iſti timoꝛes:? Timet illaiti/ obisi: ante tare alium eſſe ſpiritũ. Si vnus flatꝰ inſflat met ⁊ ula. Interroga:quaſi vnũ tibi reſpõ/ tbocſealbeznn duas tibias:non poteſt vnus ſpũs imple/ dent. Reſpõdeat illa:Limes virũ? Timeo. tue: Narg re duo coꝛda:agitare duas linguas? Sed ſi Interroga ⁊ illã ſi timeat virũ: Reſpõdet: nurdi n ſpiritu vno:id eſt vno flatu impletę duę ti- timeo. Vna vox eſt: ſed diuerſus animus. echrit b⸗ bieę:conſonant: implete due lingue ſpũ dei Zam ergo ĩterrogent᷑ quare. Illa dicit: Ti/ tioan ucies diſſonare poſſunt: Eſt ergo ibi quędam cõ meo virum ne veniat. Illa dicit: timeo virũ Een daärkt coꝛdia:ſed auditoꝛem deſiderat. Ecce inſpi ne diſcedat. Illa ?⁊ diẽ: timeo ne damner. Jl/ tibortanatne rauit ⁊ impleuit duo coꝛda: duo oꝛa:mouit la dicit:timeo ne deſerar. Pone hoc in aio Tindlecnone duas linguas ſpiritus dei. Et audiuimꝰ ex chꝛiſtianoꝝ: ⁊ inueniſti timoꝛẽ quem foꝛas Ponsntnt vna lingua: Timoꝛ nõ eſt in charitate: ꝑ / mittit charitas:et aliũ timoꝛem caſtũ pꝑma/ netühthtlt fecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Audiui/ nentem in ſeculũ ſeculi. Loqmur ergo huic Ni:Nödiſrntt mus ex alia: Timo: dñi caſtus ymanẽs in pꝛimo quę ſic timet virum: quõ illa mulier nlerſturt ſeculũ ſeculi. Quid ẽ hoc: Quaſi diſſonãät. quam delectat nequicia: Timet em̃ virũ ne RK Non.Excute aures:intende melodiã. Nõ damnet illam. Lalibꝰ em̃ pꝛimo loquimur. imͤngniiß ſine cauſa hic addidit:caſtus: illic nõ addi/ anima quę ſic times deum ne damnet te inanin dit: niſi quia eſt timoꝛ alius qͥ dicit᷑ caſtus: deus: quõ timet mulier quã delectat nequi 1 töchuen eſt aũt alius qͥ nõ dicit᷑ caſtus.Diſcernam cia:timet virum ne damnet᷑ a viro:quomõ un iche ergo iſtos duos timoꝛes:⁊ intelligemꝰcõſo tibi diſplicet illa mulier: diſplice et tu tibi. if ntnn nantiam tibiaꝝ. Quomodo intelligimus: Si foꝛte habes vxoꝛem:nunqd vis vt ſic ti tume. yel quõ diſcernimꝰ? Attendat charitas ve· meat te vxoꝛ tua:ne damnet᷑ abs te vt dele ſnnſon ſtra. Sunt homines qui ꝓpterea timẽt ne ctet illam nequicia? ſed põdere timoꝛis tui um , mittantur in gehennã: ne foꝛte ardeant cũ repꝛimat᷑: nõ damnatione iniquitatis. Ca⸗ volrigul, in Wartb. 5. diabolo in igne ęterno. Ipſe eſt timoꝛ ille ſtam eam vis:vt te diligat nõ vt te timeat. kplntto qui introducit charitatem: ſed ſic venit vt Exhibe te talem deo:qualẽvis habere vxo ſetgenh 4 exeat.Si em̃ adhuc ꝓpter penã times deũ: rem. Et ſi nondũ habes: ⁊ habere vis:talẽ nnu nõdũ amas quẽ ſic times. Hon bona deſi/ vis habere. Et quid dicimus fratres: Illa iangun deras:ſed mala caues. Sʒ ex eo qꝛ mala caa mulier quę ideo timet virũ ne damnet᷑ a vi olideoplen ues coꝛrigis te:et incipis bona deſiderare. ro:foꝛte nõ facit adulteriũ:ne aliquo modo izee Cum bona deſiderare cęperis: erit in te t· pueniat ad virũ: ⁊ tollat illi lucem iſtam tẽ/ ünnei, moꝛ caſtus. Quis timoꝛ caſtꝰ: MNe amittas poꝛalem. Poteſt aũt vir ille ⁊ falli.hHomo ẽ E ammrien ni ipſa bona. Intẽdite: Aliud eſt timere deũ em̃ ſicut ⁊ illaquę põt fa llere. Timet ill illa eũ tnecc gann ne mittat te i gehẽnã cũ diabolo:aliud ẽ ti / extra cuius oculos poteſt eſſ e: tu nõ times endeh⸗ mere deũ ne recedat a te. Ille timoꝛ qͥtimeſ ſempꝑ faciem ſupꝛa te viri tui? Vultus autẽ NMs.ʒʒ. nulſfi ne in ignẽ ęternũ mittar cũ diabolo:nõdũ domini ſuꝑ facientes mala. Captat illa ab⸗ u. finn eſt caſtus: Hon em̃ venit ex amoꝛe dei: ſed ſentiam viri ſui:⁊ incitat᷑ foꝛte delectatione Gag ex timoꝛe pent. Kü aũt times deũ:ne deſe adulterij:⁊ dicit ſibi tamẽ:non faciam. Ab/ enist D 2 Ee F e tas eſt in hac terra? Mõ poteſt niſi eſſe:ſed ſedes è Gnan αer†ιαι arere, Exrpoſitionis ſancti Aluguſtini ſens eſt quidem ille: ſed difficile eſt vt non dad illum quoquo modo ꝑueniat: Tempe-/ rat ſe ne ꝑueniat ad hominem:qui poteſt ⁊ neſcire:qui poteſt ⁊ falli:qui poteſt bonam ſuſpicari etiam malam:qui poteſt ⁊ caſtam ſuſpicari ꝗ̊ adultera eſt. Lu non times ocu-/ ſeculum ſeculi. Nos diligimus:quia ipſe pꝛioꝛ nos dilerxit. Ham vnde di- ligeremus niſi ille pꝛioꝛ diligeret nos? Hili gẽdo amici facti ſumꝰ.Sʒ inimicoſ ille dile xit:vt amici efficeremur. Pꝛioꝛ dilexit noſ: ⁊ donauit nobis vt diligeremꝰ eũ: nõdum los eius quẽ fallere nemo poteſt: Tu nõ ti⸗/ diligebamus. Diligẽdo pulchꝛi efficimur. mes eius pᷣſentiam:qui auerti a te non po⸗ LQuid facit homo defoꝛmiſ ⁊ diſtoꝛta facie teſt: Roga deum vt intueat᷑ te:⁊ auertat fa ſi amet pulchꝛã: Aut quid facit femina de/ Pð. o. ciem ſuam a peccatis tuis.Auerte faciẽ tu⸗ am a peccatis meis. Sed vnde mereris vt ille faciẽ ſuã auertat a peccatis tuis:ſi tu nõ inde auertas faciem tuam a peccatis tuis: Abi. . Ipſa em̃ vox dicit in pſalmo: Quoniã ini p/· quitatem meã ego cognoſco:⁊ peccatũ me/ um coꝛam me eſt ſemper. Tu agnoſce:⁊ ille ignoſcit. Allocuti ſumꝰ eam ꝗᷓ habet adhuc timoꝛem non ꝑmanentẽ in ſęculũ ſęculi:ſed quem charitas excludit ⁊ foꝛas mittit. Allo quamur ⁊ illam ꝗ̊ habet iam timoꝛẽ caſtum ꝑmanentẽ in ſeculũ ſeęculi. Putamꝰ inueni/ mus illam: vt alloquamur illã? Putas eſt in hoc populo? Putas ẽ in iſta exedra?Pu latet. yems eſt:intus eſt viriditas in radi ce. Foꝛte inuenimꝰ ⁊ aures illius.Sʒ vbi⸗ cũq; eſt illa anima: vtinã illam inuenirem: ⁊ nõ aures ſuas pꝛęberet mihi:ſed ego au/ res meas illi. Illa me doceret aliquid potiꝰ q́; a me diſceret. Aia quędã ſctã ignea ⁊ de⸗ ſiderans regnũ dei: hanc nõ ego alloquoꝛ: ſed deus ipſe ⁊ patienter viuentẽ in hac ter quoniã vis vt veniam. Moui qualis es:v — foꝛmis ⁊ diſtoꝛta ⁊ nigra ſi amet pulchꝛum: Nunqᷣd amãdo poterit eſſe pulchꝛa: Et nũ quid et ille amando poterit eſſe foꝛmoſus? Amat pulchꝛã:Et quando ſe in ſpeculo vi/ det:erubeſcit faciem ſuã leuare ad illaʒ foꝛ/ moſã quã amat. Quid facit vt pulchꝛa ſit: Expectat vt veniat pulchꝛitudo: immo ex· pectando ſenectus addit᷑: et turpioꝛẽ facit. Non eſt ergo quid agere:nõ eſt quomõ illi des conſiliũ:niſi vt cõpeſcat ſe:⁊ non aude- at amare impar imparẽ. Aut ſi foꝛte amat ⁊ ducere vxoꝛem optat:optet vt illa caſtita tem amet:nõ carnis faciẽ. Anima vero no ſtra fratres mei fęda eſt ꝑ iniquitatẽ: aman do deum pulchꝛa efficit᷑. Qualis amoꝛ eſt qͥᷣ reddat pulchꝛã amantem? Deus aũt ſemꝑ pulcher eſt:nunq; defoꝛmis:nunqᷓ; cõmuta bilis. Amauit nos pᷣoꝛ:qͥ ſemꝑ eſt pulcher. Et quales amauit:niſi fędos et defoꝛmes Non ideo tamẽ vt fędos dimitteret:ſed vt mutaret:⁊ ex defoꝛmi pulchꝝ faceret.Quõ erimꝰpulchꝛi? Amando eũ qui ſemꝑ eſt pul cher. Quantũ in te creſcit amoꝛ: tantũ cre/ — — ———— ulchꝛitudo. Hos diligimus: qꝛ ipſe pꝛioꝛ ra ita conſolat᷑: Jam vis veniã:⁊ ego n ſcit pulchꝛitudo: qꝛ ipſa charitas eſt animę t — ſecura expectes aduentũ meuʒ. Houi quia moleſtia eſt tibi:ſed magis expecta:tolera: venio ⁊ cito venio.Sʒ amanti tardũ ẽ. Au/ di eã cãtãtẽ: tãq; liliũ de medio ſpinaꝝ:Au ꝓ s. 100. di ſuſpirãtẽ⁊ dicẽtem: Pſallã ⁊ intelligã in via imaculata: qñ venies ad me? MÆerito non timet: quia ꝑfecta charitas foꝛis mit/ tit timoꝛẽ: ⁊ cum venerit ad eius amplexũ timet. Sed ſecuriter qui timet cauet: ⁊ ob⸗ ſeruabit ab iniquitate ſua: ne iterũ peccet: Matth.s. nNon ne mittatur in igneʒ: ſed ne ab illo de- 3. ſen. diſ. 5.. ſerat᷑. Et erit in illa: Quid? Timoꝛ caſtus ꝑ en. nõ potes. manens in ſęculũ ſeculi. Audiuimus duas tibias conſonantes. Ille de timoꝛe dicit:et ille de timoꝛe dicit. Sʒ ille de timoꝛe quo ti met anima ne damnet᷑:ille de timoꝛe quo ti met anima ne deſerat᷑. Ille eſt timoꝛ quem charitas excludit:ille eſt timoꝛ ꝑmanens in Dilexit nos. Audi apoſtolũ paulum: Oſtẽ / Bo. 5. dit aũt deus dilectionẽ ſuam in nobis:qm̃ cum adhuc peccatoꝛes eſſemus: chꝛiſtus ꝓ nobis moꝛtuꝰ eſt:iuſtus ꝓ iniuſtis:pulcher ꝓ fędis.Quomodo inuenimus pulchꝛũ ie ſum? Specioſus foꝛma pᷣ filjs hominũ:dif Ns. 44. fuſa eſt gratia ĩ labijs tuis. Unde itẽ vide⸗- te vnde ſit pulcher. Specioſus foꝛma pꝛę ſi- lijs hominũ:quia deus. QAuia in pꝛincipio Job.i. erat verbum ⁊ verbuʒ erat apud deũ ⁊ de erat verbum. Quia vero carnem ſuſcepit: id eſt moꝛtalitatẽ tuam: vt aptaret ſe tibi: congrueret tibi:⁊ excitaret te ad amandum intus pulchꝛitudinẽ. Vnde ergo inuenimꝰ qꝛ fędus ⁊ defoꝛmis ieſus:ſicut inuenimꝰ qꝛ pulcher ⁊ ſpecioſus foꝛma p̊ filjs hominüf⸗ Vinde inuenimꝰqꝛ ⁊ defoꝛmis:Eſaiã inter/ Eſa.ꝭʒ· roga:Et vidimus eum ⁊ non habebat ſpe⸗ unduani cPly ſsfnaß deieſerno ſendeo E gun.Sone habetſpee huniutſo ſebommnn (cHo. Bonh dbioaretl cen⸗Ae Uans Ata Geresian gvodacee gulcher. Taätte ſgeraan vn ſonne gmnanen 6 pſepe quon ledlig donaun leretpia Alerit⸗ noslla lanate⸗ Wdeinten Dligodenn .'nce, emnnon’ hodeſtd kine nereſ Mini Leeſpſi legioni nem:iden 6odſen 5 Panlo de dler dligt In Eplam beati Johãnis Tractat x tAnne Ccisẽ neq; decoꝛẽ. Ille ſũt duę tibie diuerſę ſo Mõ potes dicere: diligo deũ ſed nõ diligo lgenſng nantes: ſed vnꝰ ſpiritus ambas inflat. Hac fratrẽ. Quõ mentiris ſi dicas diligo deũ: uncflu WS.44. dicik: Specioſus foꝛma pꝛę filijs hoim: pbac quando non diligis fratrem: Sic falleris ſi iadlan Eſa. . dicit᷑ in eſaia: Nidimꝰ eum:⁊ non habebat quando dicis diligo fratrem:putas qꝛ non Kten i ſi ſpeciem neq; decoꝛẽ. Vno ſpiritu implenꝭ diligis deũ: Meceſſe eſt ergo qui diligis fra 1. fen. dit. 1. lch efin ambe tibię:non diſſonãt. Noli aures auer trem:diligas ipſam dilectionẽ. Nilectio au ne autem. nlidiinie tere: Adhibe intellectũ. Interrogemꝰ pau tem deus eſt. MHeceſſe eſt ergo vt deum dil / idſuckienin, lum apoſtolum: exponat nobis conſonã- ligat quiſquis diligit fratrem. Si autẽ non limelcn tiam duarũ tibiarũ. Sonet nobis: Specio dligis fratrẽ quẽ vides:deũ quẽ nõ vides ſelcen Pbil. 2. ſus foꝛma p̊ filjs hominũ. Qui cũ in fſoma quõ potes diligere: Quare non videt deũ: cſeſontſe dei eſſet: non rapinã arbitrat eſt eſſe ſe e/ Quia nõ habet ipſam dilectionẽ. Igeo nõ Goſenhenie lem deo. Ecce ſpecioſus foꝛma pᷣ filijs homi vigdet deum: quia nõ habet dilectionẽ: ideo ilnrudlgi. num. Sonet nobis etia: Vidimꝰ eum ⁊1 nj non habet dilectionẽ: quia non diligit fra⸗ rtalte⸗ haꝛabet ſpeciem neq; decoꝛẽ. Semetipſũ exi· trem. Pꝛopterea ergo nõ videt deuz: qꝛ nõ nuiginmder naniuit foꝛmã ſerui accipiẽs: in ſimilitudi/ habet dilectionem: Nam ſi habeat dilecti/ atniirt. ne hominũ factus:⁊ habitu inuẽtus vt ho/ onem:deum videt:quia deꝰ dilectio eſt.Et rröͤckgnnil mao. Hon habebat ſpeciẽ neq; decoꝛem: vt purgat ille oculus magis magiſq; dilectio/ l tibi daret ſpeciem et decoꝛem. Quam ſpe⸗ ne:vt videat illa incõmutabilem ſubſtan⸗ Auſinemnt ciem: Quem decoꝛem: Dilectionem chari tiam: cuius pſſẽtia ſemꝑ gaudeat:qua ꝑfru- earſtlltci tatis. Vt ames curras: Curris amas. Pul/ atur in ęternũ coniunctus angelis. Sʒ cur⸗ Ammp cher es iam: ſed noli te/ attendere: ne pꝑdas rat modo: vt aliquãdo in patria letet. Nõ RKRKZZ quod accepiſti: Illũ attende a quo factꝰ es amet peregrinationem:nõ amet viam:Zo W pulcher. Ideo ſis pulcher vt ille te amet. tum amarum ſit:pᷣter illum qui vocat: quo Dustͤſe Tu aũt totam intentionẽ tuam in illum di uſch inhgreamus illi: ⁊ dicamus qð dictum Bse rige: ad illuʒ curre:eius amplexus pete:ab eſt in pſalmo: Perdidiſti omnes qui foꝛni / Nõ. 72. enel Ps.18. illo time diſcedere: vt ſit in te timoꝛ caſtus cantur abs te.Et qui ſunt qui foꝛnicantur⸗ lengdnn bymanens in ſeculũ ſeculi. Hos diligimꝰ ꝛ: Qui diſcedunt ⁊ amant mundũ. Tu autẽ dooltn S ipſe pꝛioꝛ dilexit nos. Si quis dixerit: qd: Sequit᷑ ⁊ dicit: Aihi aũt inherere deo dinnmn n quoniã diligo deuʒ. Quẽ deũ: Qua/ bonum eſt. Totum bonum meü eſt deo in⸗ hruanen re diligimus? Quia ipſe pꝛioꝛ dilexit nos:? herere gratis.MHa ſi interroges 7 dicag: q̃re uq nmtn donauit nobis diligere. Dilexit ipios vt fa inheres deo:⁊ dicat: vt donet mihi.Quid Lmcrtmin, ceret pios:Dilexit iiuſtos vt faceret iuſtoſ: tibi donet? Celum ipſe fecit:terram ipſe fe- muchnu Dilexit ęgrotos vt faceret ſanos. Ergo et cit.Quid tibi donaturus eſt: iam heres il⸗ nus: enign nos diligimus:quia pꝛioꝛ dilexit nos. In/ li?: Inueni melius ⁊ donat tibi. Qui em̃ nõ ipuim D terroga vnũquẽq;: dicat tibi ſi diligit deũ: diligit fratrem ſuum quẽ videt: deum quẽ un nnhag Clamat:cõſitet᷑: DNiligo:ipſe ſcit.Eſt aliunul nõ videt quomõ poterit diligere?: Et hoc emusrauih vnde interroget᷑.Si quis dixerit:quoniam mandatum habemus ab ipſo vte 4 inuks diligo deum: ⁊ fratrem ſuũ oderit: mendax diligit deuʒ: diligat ⁊ fratrem ſuũ. Hinusſlltin. eſt. VUnde ꝓbas qꝛ mẽdax eſt: Audi.Qui AMagniſice dicebas:diligo deũ: ⁊ odis fr⸗ Uuhminit em non diligit fratrem ſuũ quẽ vi-/ trem: homicida quõ diligis deum? Hon Mriin det:deum quẽ nõ viqer qugmodo/ audiſti ſuꝑiꝰ in ipſa epiſtola: Qui odit fra- igſmmnti poteſt diligere: Quid ergo: Qui dili/trem ſuũ homicida eſt: Sʒ pꝛoꝛſus diligo Munoench’ git fratrẽ: diligit deũ: Heceſſe eſt vt diligat deum: qᷓ;uis oderim fratrem meũ. Pꝛoꝛſus uldel N deũ:neceſſe eſt vt diligat ipſã dilectionem. non diligis deum: ſi odiſti fratrem. Et mo-⸗ amnenſchn MNMũquid poteſt diligere fratrem: ⁊ nõ dili / do ꝓbo alio documento. Ipſe dixit: DPedit tinntein gere ipſã dilectionẽ? Meceſſe ẽ vt diligat di nobis pᷣceptũ vt diligamus inuicem. Quõ Eudmmu lectionẽ. Quid ergo: Quia diligit dilectio diligis eum: cuius odiſti pꝛęceptũ: Quis ẽ eapotuan nem:ideo diligit deum? Vtiq; ideo diligen qui dicat: diligo imperatoꝛẽ: ſed odi leges uttuenn do dilectionem: deum diligit. An oblit? es eius? In hoc intelligit imperatoꝛ ſi diligis lisenii qð pauloante dixiſti: Deus dilectio eſt: Si eũ:ſi obſeruent᷑ leges eius ꝑ ꝓuincias.Lex sEin! dee dilectio: quiſqs diligit dilectionẽ:deuʒ imperatoꝛis quę eſt: Mandatũ nouum do Zob. 1. ptrhtß⸗ diligit. Dilige ergo fratrem ⁊ ſecurus eſto. vobis:vt voſ inuicẽ diligati. DNicis ergo te /. diligere chꝛiſtuz: ſerua mandata eius ⁊ fra/ Gal. 5. trem dilige.Si autem fratrem nõ diligis: quõ eum diligis cuius mandatum cõtem/ charitate in nomine chꝛiſti. Quantũ ⁊ vos 8 78 Erpoſitonis ſnctiäluguſtini quã currimꝰe Chꝛiſtꝰ dixit: Ego ſum via. Jo 14. QAQue patria qᷣ currimꝰ: Chꝛiſtus dixit:Ego ſum veritas. Per ülum curr:ad illũ cunis: m:extendit ſe vſq; ad nos. Longe enim nis? Fratres ergo non ſatioꝛ loquendo de . in ipſo requieſcis.Sʒ vt curremus per il⸗ habetis huius rei auariciam: tantum ſpera mus qꝛ creſcit in nobis ipſa:⁊ foꝛas mittit timoꝛẽ:vt remaneat ille timoꝛ caſtus yma⸗/ nens in ſeculum. Toleremus mundũ: To-⸗ leremꝰ tribulationes ipſiꝰ: Toleremꝰ ſcan/ dala temptationum. Hon recedamꝰ a via: teneamus vnitatem eccleſię: teneamꝰ chꝛi/ ſtum:teneamus charitatẽ. Mõ diuellamur a membꝛis ſponſę ipſius:nõ diuellamur a fide:vt gloꝛiemur iĩ pᷣſẽtia ipſiꝰ: ⁊ ſecuri ma/⸗ nebimus in eo.Modo per fidem: tunc per ſpeciem: cuius tantas arras habemus do/ num ſpirituſſancti. ¶De eo quod Johannes ditit: mnis qui credit ꝙ ieſus ſit chꝛi ſtus:ex deo natus eſt: vſq; adid: VHec eſt enim dilectio dei vt pꝛece/ pta eiꝰ ſeruemꝰ: Tractatꝰ. X Eminiſſe vos credo: qui affuiſtis heſterno die:ad quem locum in ꝓ/ Ngreſſu huius epiſtolę ꝑuenerit no/ a tractàtio:id eſt: Qui em̃ non diligit fra trem ſuum quem videt:deum quem nõ vi- det quomõ poteſt diligere? Et hoc manda/ tum habemꝰ ex ipſo: vt qui diligit deũ:di ligat ⁊ fratrẽ ſuũ.hucuſq; diſputatuʒ erat. Quę ſequũtur & ex oꝛdine videamꝰ.Om/ nis qui credit ꝙ ieſus ſit chꝛiſtus: ex deo natus eſt.Auis eſt qui non cre/⸗ dit ꝙ ieſus ſit chꝛiſtꝰ: Qui nõ ſic viuit quõ hcipit chꝛiſtus. Multi em dicunt: Credo: ſed fides ſine operibus non ſaluat. Opus autẽ fidei ipſa dilectio eſt:dicẽte paulo apo ſtolo:et fides quę per dilectionẽ operatur. Opera quidem tua pꝛęterita anteq; crede/ res:vel nulla erant:vel ſi bona videbantur — — inania erant. Si em̃ nulla erant:ſic eras q̃/ ſi homo ſine pedibus:aut vexatis pedibus ambulare non valens. Si aũt bona vide/ bantur anteq; crederes: currebas quidem: ſed pꝛęter viam currendo errabas poti qᷓ; perueniebas. Eſt ergo nobis ⁊ currẽdum: ⁊ in via currẽdũ.Qui pᷣter viã currit:inanit᷑ currit: imo ad laboꝛem currit. Tanto plus errat:quanto pſter viaʒ currit.Quis eſt via Nramus:⁊ longe peregrinabamur. Parum eſt:qui longe peregrinabamur: et languidi nos mouere non poteramus. Medicꝰ v⸗e- nit ad ęgrotos:via poꝛrecta eſt ad peregri/ nos.Saluemur ab ipſo:ambulemus ꝑ i⸗ ſũ.hoc eſt credere ꝙ ieſus chꝛiſtus eſt:quo⸗/ mogo credunt chꝛiſtiani: qͥ non ſolum noie chꝛiſtiani ſunt:ſed factis ⁊ vita: Non quo/ modo credunt demones. NHam ⁊ dęmones Jacobi.2. credunt ⁊ ptremiſcunt: Sictc dixit ſcriptura: Quid potuerunt dęmones plus credere v́vyſ dicerẽt:Scimꝰqui ſis:tu es filiꝰ dei? Qð Marciʒ. dixerunt demones:hoc dixit ⁊ petrus:cum LZud.⸗. dominus quęreret:quis eſſet:quẽ illum di Matth.1c. cerent homines: Reſponderunt illi diſcibſu li:Alij dicunt iohannem baptiſtam: alij he liam: alij hieremiã: aut vnum ex ꝓphetis. Et ille: Vos autem quem me eſſe dicitis Reſpondit petrus ⁊ ait:Tu es chꝛiſtus fili/ (Mdei vinii Eraudie a dño: Beatus es ſy on bariona: quia nõ reuelauit tibi caro ꝰ ſanguis.ſed pater meꝰ qui eſt in cęlis. Ni- dete quęlaudes ꝓſequunt᷑ hanc fidem. Tu es petrus:⁊ ſuꝑ hanc petram ędiſicabo ec- deſiam meam. Quid eſt:ſuper hanc petraʒ ędificabo eccleſiam meam? Super hanc ſi/ dem:ſuper id quod dictum eſt: Tu es filiꝰ dei viui. Super hanc petram inquit funda bo eccleſiam meam. Magna laus. Ergo di cit petrꝰ: Tu es chꝛiſtus filius dei viui: Di- cũt ⁊ demones:Scimꝰqui ſis:tu es ſiliꝰdei: ſanctus dei.Hoc petrꝰ:hoc ⁊ demones.Ea dem verba: non idem animus. Et vnde cõ⸗/ ſtat: quia hoc petrus cum dilectione dice/ bat: Quia fides chꝛiſtiani cum dilectione eſt: demonis autem ſine dilectione. Quo⸗/ modo ſine dilectione? hoc dicebat petrus: vt chꝛiſtuʒ amplecteret᷑:hoc dicebãt demo/ nes vt chꝛiſtus ab eis recederet.HNaãq; ante qᷓ; dicerẽt: Scimus qui ſis: tu es filius dei: quid nobis et tibi eſt dixerunt:quid veniſti Marcii ante tempus ꝑdere nos? Aliud eſt ergo cõ/ fiteri chꝛiſtum vt teneas chꝛiſtum: aliud cõ fiteri chꝛiſtum vt repellas a te chꝛiſtum. Er go videtis quia quomodo hic dicit: &i credit: ꝓpꝛia quędam ſides eſt:nõ quomo/ do cum multis. Itaq; fratreſ:nemo hęreti nc⸗ üdiett dedenantt Gennssde zcayiuenn „edgen ch flecthnf llti ſetg iſta onniog Alictteun Sunnfiie ſedleenöef ſefceschut fonisAuie 6denonesr oguiston eeden Oiſtoſcto⸗ ſonſcant Ne⸗bantll ſbadletnor Kd dpokolspe Ohentr. lenhie Mumenmen numaten cumlocd ſrgoig lusetad etgenien glidlig ſcrus Quidehe Nlebate kchine ſfrobisg belttert Aienuitea ulgenitue fſrunie Cgnoſann⸗ ſrnns ſgm Nhanar Unync uupt dodeſl lunde⸗ Nlen ligrfli adlige Konen glusrtne; ues eda irttpenngan irgilinn denndidtae bapitum ide mune dpbens nme clediats⸗ Cueschinsil⸗ : Penmscsſ⸗ lelauittbiet ich incls N kbanciden n bichec⸗ uperbanhenn, neSper hn nck⸗ Lueſ mingur ui lusdau./ eneiin e nld Nenmmed, AIn In Eplam beati J coꝛũ dicat vobis:Et nos credimꝰ. Ideo em̃ onmnis qui diligit qui genuit eum: A: . . . . „ . Sat. 5. de demonibus exemplum ꝓpoſui:ne gau/ deatis ad verba credẽtium: ſed exploꝛetis facta viuentium. Videamus ergo quid eſt credere in chꝛiſto: quid credere quia ieſus ipſe eſt chꝛiſtus. Sequitur. O mnis qui credit ꝙ ieſus ſit chriſtus:ex deo natus eſt. Sed quid eſt credere illud: Et diligit eum quigenitus eſt ab ipo. Statim fidei cõiunxit dilectionem: quia ſi/ ne dilectiõe fides inanis eſt. Cum dilectio/ ne fides chꝛiſtiani: ſine dilectione ſides dę/ monis. Qui autem non credũt:peioꝛes ſũt qᷓ; dęmones:et tardioꝛes qᷓ; demones. Me⸗/ ſcio quis non vult credere in chꝛiſtum:ad/ huc nec demones imitatur. Jam credit in chꝛiſto: ſed odit chꝛiſtum. habet confeſſio/ nem fſidei in timoꝛe penę: nõ in amoꝛe coꝛo/ nę. Nam ⁊ illi puniri timebant. Adde huic fidei dilectionem: vt flat fides qualeʒ dicit apoſtolus paulus: Fides quę ꝑ dilectionẽ operatur. Inueniſti chꝛiſtianum: inueniſti ciuem hieruſalem: inueniſti ciuem angelo/ rum: inueniſti in via ſuſpirantem peregri/ num:adiunge te illi: comes tuus eſt: curre cum illo:ſi tamen ⁊ tu hoc es.Om̃is qui di/ ligit qui genuit eum: diligit eum qui geni/ tus eſt ab ipo.Quis genuit: Pater. Quis eſt genitus: Filius. Quid ergo ait: Om̃is qui diligit patrẽ: diligit filij. In cogno⸗/ ſcimus quia diligimus ſilios dei. Quid ẽ hoc fratres: Pauloante de filio dei dicebat:non de filijs dei. Ecce vnus poſitꝰ eſt chꝛiſtus contemplandus nobis: ⁊ dictũ eſt nobis: Omnis qui credit ꝙ ieſus ſit chꝛi ſtus: eſt ex deo natus.Et omnis qui diligit qui genuit eum: id eſt patrem: diligit eum qui genitus eſt ex ipſo: id eſt filiũ dominũ noſtrum ieſum chꝛiſtum. Et ſequit᷑. In hoc cognoſcimꝰ quia diligimus filios dei: qua⸗/⸗ ſi dicturus eſſet: In hoc cognoſcimus qꝛ d ligimus ſiliũ dei. Filios dei dixit: qui filiũ dei pauloante dicebat. Quia filij dei coꝛpꝰ ſunt vnici filij dei: ⁊ cum ille caput:nos mẽ bꝛa:vnus eſt ſilius dei. Ergo qui diligit fili oos dei: filium dei diligit. Et qui diligit ſi⸗ lium dei: patrem diligit. Nec poteſt quiſq; diligere patrem: niſi diligat filium. Et qͥ di- ligit ſiliũ:diligit ſilioſ dei:membꝛa ſilij dei: et diligendo fit ⁊ ipſe mẽbꝛum:et ſit ꝑ dile⸗ ctionem in compage coꝛpoꝛis chꝛiſti: ⁊ erit ynus chꝛiſtus amans ſeipſum. Cum ſe em̃ inuicem amant membꝛa: coꝛpus ſe amat: Et ſi patitur vnum memb:um:compatiun tur omnia membꝛa: Et ſi gloꝛiſicatur vnuʒ membꝛum:congaudent om̃ia membꝛa. Et quid ſecutꝰ ait: Vos autẽ eſtis coꝛpus chꝛi ſti ⁊ mẽbꝛa. Dicebat pauloante de dilectio⸗ ne fraterna ⁊ ait: Qui nõ diligit fratrẽ quẽ yvidet: deuʒ quem non vider quõ poterit di ligere: Si autẽ diligis fratrem:foꝛte fratreʒ diligis chꝛiſtum non diligis: quomodo quando membꝛa chꝛiſti diligis? Cum ergo membꝛa chꝛiſti diligis:chꝛiſiũ diligis. Cũ chꝛiſtum diligis:filium dei diligis.Cũ ſiliũ dei diligis: ⁊ patrẽ diligis. Nõ poteſt ergo ſeparari dilectio. Elige tibi quid diligas: ſequunt᷑ ⁊ cetera. Dicas:deũ ſolum diligo: deum patrem: mentiris. Si diligis:nõ ſolũ diligis:ſed ſi diligis patrem: diligis ⁊ filiũ. Ecce inquit diligo patrem et diligo ſilium: 1. Corl. 12. Sʒ hoc ſoluʒ: patrem deum ⁊ filium deum dominũ noſtrũ ieſum chꝛiſtum:qui aſcen/⸗ dit in cęlos: ⁊ ſedet ad dexteram patris: Il⸗ lud verbum per quod facta ſunt omnia: ⁊ verbum caro factum eſt:⁊ habitauit in no⸗ bis.Hoc ſolum diligo:mentiris.Si em̃ di⸗ ligis caput:diligis ⁊ membꝛa. Si autẽ mẽ/ bꝛa non diligis:nec caput diligis. Non ex⸗ paueſcis vocem capitis de celo clamantem ꝓ membꝛis ſuis: Saule ſaule quid me ꝑſe/ queris: Perſecutoꝛem ſuum vocauit:ꝑſecu toꝛem mẽbꝛoꝛum ſuoꝛũ.Dilectoꝛem ſuũ vo cauit:dilectoꝛem mem bꝛoꝛũ ſuoꝛum. Jam quę ſunt membꝛa eius noſtis fratres:ipſa ẽ eccleſia dei. In hoc cognoſcimus quia dili⸗ gimus filios dei:quia deum diligimus.Et quomõ non aliud ſunt filij dei:aliud deus: ſed qui deum diligit: pꝛecepta eius diligit. Et quę ſunt ſᷣcepta dei? Æn andatũ nouuʒ do vobis:vt vos inuicẽ diligatis. Nemo ſe OQino ſic ſe tenet iſta dilectio: quõ ipſa cõ/ Cpaginata eſt in vnũ:ſic oẽs qᷣ ex illa pendẽt vnum facit:⁊ quaſi conflat illos ignis.Au/ rum eſt: cõflatur maſſa:⁊ ſit vnũ aliqd. Sʒ niſi feruoꝛ charitatis accẽdat:ex multis in cuſet ꝑ alia dilectionẽ: ad aliã dilectionẽ. Job. 1. Actl. 9. Joh. 1z. — vnum cõflari non poteſt. Quia deũ diligi õ mus:inde cognoſcimus quia diligimus ſi⸗ lios dei. Et vnde cognoſcimus quia diligi mus ſilios dei: Quia deum diligimꝰ?: ⁊ p̃cepta eius facimus. Suſpiramus hic ex difficultate faciẽdi ſᷣceptũ dei. Audi 9 Su Expoſitionis ſancti cluguſtini quid ſequat᷑. Homo qui laboꝛabas aman/ do auariciam: cũ laboꝛe amatur qð amas: Sine laboꝛe amat᷑ deus. Auaricia iuſſura ẽ laboꝛes:pericula:tribulationes:et obtẽpe/ raturꝰ es. Quo ſine? Ut habeas vñ ipleas arcã:perdas ſecuritatẽ.Securioꝛ foꝛte eras antequã haberes q; cum habere cępiſti.Ec ce quid tibi iuſſit auaricia. Impleſti domũ timẽtur latrones. Acquiſiſti aurum: ꝑdidi/ ſti ſomnũ. Ecce qͥd tibi iuſſit auaricia:fac ⁊ feciſti. Quid tibi iubet deꝰ:Dilige me.Au⸗ rum diligis:queęſiturus es aurũ: ⁊ foꝛte nõ inuenturꝰ:Quiſquis me quęrit:cũ illo ſũ. Amaturus es honoꝛem: ⁊ foꝛte non ꝑuen/ turus:Quis me amauit ⁊ non ad me ꝑue/ nit:Dicit tibi deus: Patronum vis facere: aut amicũ potentẽ:ambis ꝑ alium inferio/ rẽ. Me ama dicit tibi deus:Mõ ad me am- Aliter em̃ dicitur: Finiui panẽ: aliter ſiniui tunicam. Finiui panem manducãdo:finiui tunicam texendo: Et ibi finis ſonat:et illic finis ſonat:ſed tamẽ panis finitur vt cõſu/ matur:tunica finit᷑ vt conſũmetur. Panis finitur vt nõ ſit: tunica ſinitur vt ꝑfecta ſit. Ergo ſic audite finem. Et quãdo legit᷑ pſal/ mus: ⁊ auditis: In finẽ pſalmus dauid:Aſ ſidue audit hoc in pſalmis: ⁊ debetis noſ/ ſe qð audiſtiſ. Quid eſt in finem? Finis em̃ Ro. re. legis eſt chꝛiſtus ad iuſticiam omni creden/ ti.Et qͥd eſt finis? Chꝛiſtꝰ:qꝛ chꝛiſtus deꝰ:⁊ finis pſᷣcepti charitas:et deꝰ charitas:qꝛ pa ter ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſanctꝰvnũ ſũt. Ibi tibi ſinis eſt:⁊ alibi via eſt. Noli hęrere invia ⁊ nõ ꝑ/ uenire ad finẽ. Ad qͥcqͥd aliud vener: traſi vſq;qͥ ꝑuenias ad finẽ. Quis eſt finis: Mi hi aũt adhęrere deo bonũ ẽ.Adheſiſti deo: bitur ꝑ aliquem. Ipſe amoꝛ pᷣſentem me ti finiſti viã: ꝑmanebis iĩ patria. Intẽdite:pe bi fecit. Quid dulciꝰ dilectiõe iſta fareetſ⸗ Nõ ſine cauſa modo audiſtis in pſalmo fra Nv.n. tres: Narrauerunt mihi iniuſti dilectiones ſuas: ſed non ſicut lex tua dñe. Quę eſt lex dei? Mandatũ dei.Quod eſt mãdatũ dei: Nouũ illud mãdatũ: Q.5 iõ nouũ dicit᷑ qꝛ Job.iʒ. innouat. Mãdatũ nouũ do vobis:vt vos inuicẽ diligatis. Audi quę eſt lex dei. Apo/ Sal.s. ſtolus dicit: Inuicẽ onera veſtra poꝛtate:⁊ ſic adimplebitis legem chꝛiſti. Ipſa eſt con ſũmatio omniñ operũ noſtroꝛum dilectio. Ibi eſt finis:ꝓpter hoc currimus:ad illam cuniã aliqs ꝗrit:nõ ſit ibi finis: traãſit tanq; pegrinꝰ. Quere vbi trãſeat:nõ ibi remane⸗/ at. Si autẽ amas:ꝑ auariciã implicatꝰ es/ Erit tibi auaricia catena pedũ:vltra ꝓgre/ di nõ potes. Trãſi &̊ ⁊ hoc:quęre ſinẽ.Sa/ lutem coꝛpoꝛis quęris:adhuc noli ibi rema nere. Que eſt em̃ iſta ſalꝰ coꝛpoꝛis ꝗᷓ moꝛte mitur: quę ęgritudine debilitat᷑: friuola: moꝛtalis:fluxa?: Quere illã:ne ipediat foꝛ/ te moꝛbida valitudo oꝑa tua bona.Ergo ñ ẽ ibi finis:qꝛ ꝓpt᷑ aliud ꝗq̃rit᷑. Quicqͥd ꝓpter aliud ꝗrit᷑:ñ ẽ ibi finiſ:eAuicqd ꝓpt ſe ⁊ gra currimus:cum venerimus: requieſcemus. tis quęrit᷑:ibi eſt finis.Quęris honoꝛes foꝛ Pʒa.in8. Audiſtis in pſalmo:Omnis conſũmatiõis vidi finẽ. Ois ↄſũmatiõis vidi finẽ: Quid viderat iſte putamus? Aſcenderat in verti/ cem alicuius altiſſimi montis acutiſſimi: ⁊ ꝑſpexerat ⁊ viderat ambitum terrę ⁊ circu/⸗ los oꝛbis vniuerſi:⁊ ideo dixit:Omnis cõ/ ſũmatiõis vidi ſinẽ? Si hoc laudabile:ocu/⸗ los carnis quęramꝰ a domino tam acutos: vt aliquem excelſiſſimũ montem qui eſt in terra requiramus:de cuius cacumine vide/ amus:Omnis cõſũmationis vidi finẽ:⸗ No li ire longe.Ecce dico tibi:Aſcende in mon- tem: ⁊ vide fineʒ. Chꝛiſtꝰ mõs eſt. Veni ad chꝛiſtum: vides inde finem om̃is conſũma/ tionis. Quis eſt iſte finis? Paulũ interro/ .Timotb.i. ga: Finis autẽ pꝛecepti dei charitas:de coꝛ de puro ⁊ conſcientia bona ⁊ fide nõ ficta. RBo. 13. Alio loco: Plenitudo autem legi charitas. DAQuid taʒ finitũ ⁊ terminatũ qᷓ; plenitudo-ꝛ Etem̃ frates: finem poni laudaliter: nolite putare conſumptionẽ:ſed conſũmationeʒ. te:ad aliquid agenduʒ queris: vt peragas aliquid: vt placeas deo:noli ipſum hono/ rem amare:ne ibi remaneas.Quęrl laudẽ: Si dei queęris: bene facis:ſi tuam quęris: male facis: remanes in via.Sʒ amanl ⁊ tu: laudaris et tu: noli gratulari quando in te laudaris:laudare in domino:vt cãtes: In veẽ.z3. domino laudabitur anima mea. Sermo/ nem aliquem bonum dicis:et laudatur ſer/ mo tuus: non laudatur quaſi tuus:non eſt ibi finis. Si ibi ponis finem: finiris. Sʒ nõ finiris quaſi ꝑficiaris:ſed finiris vt conſu/ maris. Ergo non laudet᷑ ſermo tuus quaſtl abs te:quaſi tuus.Sed quomodo laudet᷑: Quomodo dicit pſalmꝰ: In deo laudabo Ps. 55. ſermonem:in deo laudabo verbũ. Ex hoc ſit vt fiat in te quod ſequit᷑: In deo ſpera/ bo:nõ timebo quid faciat mihi homo. Qñ em̃ omnia tua in deo laudantur:non timet᷑ ne pereat laus tua:quia nõ deſicit deꝰ. Er⸗ go tranſi et ia. Videte fratres:quãta trãſi⸗ Rur quod di 1. uoriign inpinch famurenn (giſinifll ſodenn 1 Ahie genenn gtenians naarue nccbinn enabuud Pung ſen. Ero Ptocnſün (eaanrület unnandet Miudomen tnckenl ſie N Cin s diceret C 0oknoſtrun nunobis N. n e Auode gouumdo⸗ ſhartuse⸗ Aeni tdhiſer iladdii⸗ Go:fflte ceſtaz nmsinte ſumun tibitolt moſecu luminao lunorre⸗ taturobe ctatonu hnanes lariluden onname Bnc itee fidcen he n Nenin ihtn ſann tt modon⸗ ngoe In Eplam beati Johãnis Tractat x nudliti mus:in quibus nõ eſt finis. his vtimur ſi det ⁊ pꝛophetę.In quibus duobus pꝛęce/⸗ ans laat in via: quaſi in manſionibus ſtabuloꝛũ re ptis: DHiliges dominum deum tuum ex to/ nafninnne⸗ ficimur ? tranſimus. Ubi ergo ſinis? Dile/ to coꝛde tuo:et ex tota anima tua:et ex to/ nnan ie ctiſſimi filij dei ſumus: ⁊ nondum aparuit ta mente tua: ⁊ diliges ꝓximũ tuũ ſicutte/ nrgn quod erimus. Hoc dictum eſt in hac epiſto/ ipſum. In his duobus pꝛeęceptis tota lex kcnitin la. Adhuc ergo in via ſumus: Adhuc quo/ pengdet et pꝛophetę. Ecce de quibus pꝛęce S cuũq; venerimus tranſire debemꝰ: vſq; quo ptis narrat tota iſta epiſtola. Tenete ergo itchreni ꝑueniamus ad aliquem finem. Scimus qꝛ dilectionem ⁊ ſecuri eſtote. Quid times ne R cum aſparuerit ſimiles ei erimus:quoniam male facias alicui? Quis male facit ei queʒ RM vigdebim ?eum ſicuti eſt. Iſte finis: ibi per · diligit: Dilige:nõ poteſt fieri niſi bene faci/ acnin petua laudatio :ibi ſemper alleluia ſine de/ as.Sʒ foꝛte coꝛripis? Amoꝛ hoc facit: nõ ſę en 5. 18. fectu. Ergo ipſũ finẽ dixit in pſalmo: Om- uicia. Sz ſoꝛte cedis? Ad diſciplinaʒ facis: iſi Pnte E nis conſũmationis vidi finem.Et quaſi di quia amoꝛ ipſius dilectionis nõ te permit/ en ceretur illi: Quis eſt finis quẽ vidiſti? CLa · tit negligere indiſciplinatuzʒ: Et ſit quoda/ 4 Nernmutii, tum mandatum tuuʒ valde. Ipſe eſt finis: modo quaſi diuerſus fructus ⁊ cõtrariꝰ: vt Autmmin latitudo mandati. Latitudo mandati cha- aliquando odium blãdiat᷑: ⁊ charitas ſeui Auseſfu n ritas eſt:quia vbi charitas:non ſunt angu- at. Meſcio quis odit inimicum ſuum:⁊ fin- il chſin ſtię. In ipſa latitudine erat apoſtolus cum git illi amicitiam: videt illuʒ facere aliquid inn Müten 2. Corj.6. diceret: Os nr̃m patet ad vos o coꝛinthi: mali:laudat:vult eum eſſe pꝛecipiteʒ: vult inis niſe, coꝛ noſtrum dilatatum eſt:nõ anguſtamini cecum ire ꝑ abꝛupta cupiditatum ſuarũ:vn Anöbimmn in nobis. Ideo ergo latum mandatum val de foꝛte non redeat: laudat: Quoniã lau/ Ps. 9. i ingler⸗ Job. 13. de. Quod eſt latum mandatũ? Mandatũ dat peccatoꝛ in deſiderijs animę ſuę: Adhi⸗ Nelüglnppn nouum do vobis vt vos inuiceʒ diligatis. bet illi vnctionẽ adulationis ſuę.Ecce odit Ngugeinis, Charitas ergo non anguſtatur. VUis non ⁊ laudat.Alter videt amicum ſuum tale ali Pucnelbim anguſtari in terra:in lato habita. Quicqd quid facere:reuocat. Si illum nõ audiat: ꝓ corpois en eqm̃ tibi fecerit homo:non te anguſtet:quia fert verba etiam caſtigationis:obiurgat:li ebilitakt:f. illud diligis qð nõ nocet. Homo:deũ dili / tigat: aliquãdo venitur ad hãc neceſſitatẽ :neipelint⸗ gis: fraternitatem diligis: legẽ dei diligis: vyt litiget. Ecce odium blandit᷑: ⁊ charitas mabonbh eccleſiaʒ dei diligis: ſempiterna erit: labo/ litigat. H oli attẽdere verba blandientis ½ Aucdip ras in terra: ſed ꝑuenis ad fructum pꝛomiſ quaſi ſęuitiam obiurgantis: venam inſp · uicgt eig ſum: quis tibi tollit quod diligis? Sinemo ce: radicem vnde ꝓcedat quęre. Ille blan- Lensdolerf⸗ tibi tollit quod diligis: ſecurꝰ doꝛmis:im/ ditur vt decipiat:iſte litigat vt coꝛrigat. Er ⸗ ens: pengs mo ſecurus vigilas:ne doꝛmiendo perdas go nõ opus eſt fratres: vt ꝑ nos diſtendat᷑ volipſandor⸗ NPð.ia· quod diligis.Non em̃ fruſtra dictũ eſt: R gcoꝛ veſtrum: Impetrate a deo vt diligatis 1 Qkriu⸗ lumina oculos meos: ne quãdo doꝛmiam inuicẽ. Om̃es homines etiam inimicos ve – in moꝛte. Qui claudunt oculos contra cha ſtros diligatis: nõ quia ſunt fratres: ſed vt 4 t lectationum carnalium. Euigila ergo:dele/ gretis: ſiue in fratrẽ factũ:ſiue ĩ inimicũ vt mne ctationes ęm̃ ſunt: maãducare:bibere: luxu⸗ frater fiat diligẽdo: vbicũq; frẽm diligitis: nag, riari:ludere:venari: Pompas iſtas vanas amicuũ diligiti: Jã tecũ eſt:iã in vnitate etiã nee omnia mala ſequunt᷑. Nunquid neſcimus catholica tibi coniunctus eſt:ſi bene viuis: en nnch quia delectationes ſunt? Quis neget quia fratrem diligis factũ ex inimico. Si diligis unt ſ delectãt? Sed plus diligat᷑ lex dei. Clama aliquẽ qͥ nondũ credit i chꝛiſto: aut ſi credi⸗ gnms 1 Ps.n8. ↄtra tales ſuaſoꝛes: Marrauerũt mihi iniu/ dit chꝛiſto vt demones credũt:repᷣhẽdis va/ ns in ſti delectationes:ſed nõ ſicut lex tua domi/ nitatẽ ipſiꝰ:tu diligis:frat᷑no amoꝛe dilige: nung ne. Iſta delectatio manet:nõ ſolũ manet Mondum eſt frater:ſed ideo diligis vt ſit onot⸗ . venias:ſed etiam reuocat fugienteʒ. Hec frater. Ergo tota dilectio noſtra fraterna:ẽ dehn eſt em̃ dilectio dei: vt pꝛecepta eiꝰ erga chꝛiſtianos:erga omnia mẽbꝛa eiꝰ. DNi yab. Wattb. 22. ſi eruemus.Jam audiſtis: In his duobꝰ ſciplina charitatl fratres n ei:robur:floꝛes: Po n pꝛęceptis tota lex pendet ⁊ pꝛophetę: Quo fructus: pulchꝛitudo: am enitas: paſtůs: po ſiboro, modo noluit te diuidere per multas pagi/ tus:cibus: amplexus ſine ſacietate eſt.Si unnun, nas?: In his duobus pꝛęceptis tota lex pẽ ſic nos delectat peregrinos: in patria quõ eide 6 M d 5 „ „ - ,„ WA . Expoſitionis ſancti Aluguſtini ne⸗ gaudebimus?: Curramus ergo fratres mei: ſuum:qua habebat iacere: quia vidit mul/ ſnn⸗ curramus ⁊ diligamus chꝛiſtũ. Quem chꝛi cos honoꝛaturos ſe quia aſcendit in cęluʒ: mn n ſtum?: Jeſum chꝛiſtũ. Quis eſt iſte? erbũ et vidit q uia honoꝛ ipſoꝝ inutilis eſt: ſi cõ⸗ Gigend goðb.i. dei.Et quomodo venit ad ęggrotos? Ver/ culcant membꝛa ipſius in terra. Et ne quis Pamnmaghi bum caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. erraret: ⁊ cuʒ adoꝛat caput in celo:calcaret cun bere Completum eſt ergo qð ſcriptura pꝛedixit: pedes in terra:dixit vbi eſſent mẽbꝛa ipſiꝰ. ehefoul Lud.24. Opoꝛtebat chꝛiſtum pati:⁊ reſurgere tertia Aſcenſurus em̃ dixit verba nouiſſima:poſt adallnn die a moꝛtuis. Coꝛpꝰ ipſiꝰ vbi iacet:mẽbꝛa ipſa verba:non eſt locutus in terra. Aſcen⸗ nonnsc ipſius laboꝛant. Vbi eſſe debes vt ſub ca/ ſurum caput in celũ:cõmendauit membꝛa Chusipfn pite ſis: Et ſᷣdicari in nomine eius pęnitẽ/ in terra ⁊ diſceſſit. Jam non inuenis loqui Nabaann tiam ⁊ remiſſionem peccatoꝛũ per om̃es gẽ chꝛiſtum in terra. Inuenis illum loqui: ſed ulotmnetluc tes incipientes ab hieruſalem. Ibi diffun- in celo:⁊ de ipſo cęlo. Quare: Quia mem cnegand datur charitas tua. Dicit chꝛiſtꝰ ⁊ pſalmꝰ: bꝛa calcabant᷑ in terra: Perſ. ecutoꝛi em̃ ſau- gicideſde Px.iI8, id eſt ſpiritꝰ dei: Latũ mãdatũ tuũ valde. lo dixit deſuꝑ: Saule ſaule quid me perſe/ Ac. . ncgtaatun Et neſcio quis ponit in africa fines charita queris: Aſcendi in cęlum:ſed adhuc in ter⸗ banouici, tis. Extende charitatem per totum oꝛbem: ra iaceo. hic ad dexteram patris ſedeo:ibi lligneb⸗ ſi vis chꝛiſtum amare: quia membꝛa chꝛiſti adhuc eſurio: ſitio peregrinus ſum. Quo/ G ſtoclürru poꝛbem iacent.Si amas partẽ diuiſus es: modo ergo coꝛpus commendauit in terra Mls Contennat Si diuiſus es:in coꝛpoꝛe non es. Si in coꝛ/ aſcenſurus? Cum interrogarent illum diſci egſenen poꝛe non es:ſub capite nõ es. Quid ꝓdeſt puli: Domine ſihoc in tempoꝛe bſentabe⸗ lerpant quia credis ⁊ blaſphemas: Adoꝛas illũ in ris: et quãdo regnũ iſrael? Roſpondit itu/ cninnet capite: blaſphemas in coꝛpꝑe: Amat ille co/ trus: Mon eſt veſtrum ſcire tempꝰ quod pa/ Acd.i. ſolfecinue pus ſuuʒ. Si tu te pꝛecidiſti a coꝛpoꝛe ipſiꝰ?: ter poſuit in ſua poteſtate:b accipietis vir⸗ üduſt caput nõ ſe pſᷣcidet a coꝛpoꝛe ſuo. Sine cau/ tutem ſpirituſſancti ſuperueniẽteʒ in vos: 8ienlngtti ſa me honoꝛas:clamat tibi caput deſuꝑ:ſi/ et eritis mihi teſtes. Videte qua diffundat gnat ne cauſa me honoꝛas. Tanquã ſi velit tibi coꝛpus ſuum:videte vbi ſe calcari nõ vult. hebin aliquis oſculari caput ⁊ calcare tibi pedes: Eritis mihi teſtes in hieruſ. alem ⁊ totã iu⸗ rei foꝛte caligis clauatis conteret pedes tuos: dęam ⁊ſ amariam: vſq; in tota terraʒ. Ecce gellst P volẽs tibi tenere caput ⁊ oſculari:HNoõne in /⸗ qua iaceo qui aſcendo. Aſcendo em̃ qꝛ ca⸗ Z ter verba honoꝛantis clamares et diceres: put ſi um. Jacet adhuc coꝛpꝰ meũ. Qua ia/ bofinn quid facis homo? Calcas me:Mõ diceres: cet? Per totã terram. Caue ne ꝑcutias: ca/ irici calcas caput meũ: quia caput honoꝛabat: ue ne violes: caue ne calces. Mouiſſima ver * ſed plus clamaret caput ꝓ membꝛis calca- ba chꝛiſti ſunt iſta ituri in cclum. Cõſidera/ etoen tis q́; ꝓ ſe quia honoꝛabat᷑. NMonne clamat te languentẽ in lecto hominẽ: in domo ſuas iniina ipſum caput: Nolo honoꝛem tuum: calcare iacentem ⁊ maceratũ ęgritudine: ꝓximum – me noli? Jam tu dic ſi potes quare te calca moꝛti:anhelantẽ iam animã quodãmodo “D lhi ui:dic huic capiti:te oſculari volui:ample/ inter dentes habentẽ: qui foꝛte ſollicitꝰ de * cti volui.Sʒ non vides o ſtulte:quia quod aliqᷓ re chara ſibi quã multũ diligit: veniat in hun vis amplecri ꝑ quandam cõpagem vnitatꝭ illi in mentem: ⁊ vocet hęredes ſuo ⁊W dicat: enein ꝑuenit ad id quod calcas? Suſum me ho/⸗ Rogo vos facite hoc. Teneat quodãmo/ Alel le noꝛas:iuſum me calcas. Plus dolet qð cal do violententer animã:ne ante exeat: q; il / cas q; gaudet qð honoꝛas: quia quod ho/ la verba firmẽtur. Cũ illa verba nouiſſima ſ dul noꝛas dolet ꝓ eis quos calcas.Quomodo dictauerit:efflat animã: tollitur cadauernn lante clamat lingua: Dolet mihi. Non dicit:do / ſepulchꝛũ.lhęredes ipſius quõ meminerüt uisdun let pedi meo: ſed dolet mihi dicit. O ling- nouiſſima moꝛientis? Quõ ſi quis exiſtat: zNuee ua quis te tetigit: quis ꝑcuſſit?quis ſtimu⸗ qui dicat eis: MHolite facere: Quid ergo illi i ihern lauit:quis pupugit? Hemo. Sʒ coiũcta ſũ dicant? Ergo non facio qð mihi pater me⸗ henuan eis quę calcantur. Quomodo vis non do/ efflans animã nouiſſime mãdauit:qð vltii ,· aetn leam:quando nõ ſum ſeparata?: HPHominus mũ ſonuit in aures meas pꝛoſiciſcenre hine Nürn ſick. ergo noſter ieſus chꝛiſtus ideo aſcẽdit in cj patre meo AQuęuis alia verba ipſiꝰ aliter alnne lum die quadrageſima: cõmendauit coꝛpꝰ poſſũ habere:nouiſſima verba plus tenẽt: Ceſ lungha⸗ naluſtte mnon mengle Wnslluntcuſt AAn Perſeanncitn ſllegnilne et mneſadchentn mpans ſonc inns in e mnendaurun orrentilundi Uumgeiſenut⸗ de Roprcru areeng nlget tues Aihtun⸗ Nidaequdind vbiſegkannn. hienuſaen twi⸗ Bintwimm;h b. Mahaige⸗ co'ri Au ſaueye annd alcs Rufnur finccun Liten ð gircir i nini in auitttiltdt int i vesſul Tone ind unrann lvmmthiñin olmmalut sguinmiri Quignsalt e⸗ Auite Zud.Is. tamẽ aliud agit:aliud patitur: Aut in ſiuu Actj.9. contemnat᷑: Illius qͥ dixit:Saule ſaule qd In Eplam beati Johaͤnis Non eum vidi amplius:non audiui loquẽ/ tem. Fratres cogitate viſceribꝰ chꝛiſtianis: Si heredibus ſunt tam dulcia: tam grata: tam magni ponderis verba ituri in ſepul/ chꝛum: hęredibus chꝛiſti qualia debẽt eſſe verba nouiſſima:non redituri in ſepulchꝛũ ſed aſcẽſuri in cclum? Hanq; ille qui vixit ⁊ moꝛtuus eſt rapit᷑ ad alia loca anima ipſiꝰ: coꝛpus ipſius ponitur in terra: an fiant illa verba:an non ſiant:non ad eum pertinet: abꝛaę gaudet:aut in igne ęterno aquę mo/ dicũ deſiderans:in ſepulchꝛo autem ipſius iacet cadauer ſine ſenſu:⁊ cuſtodiuntur ver ba nouiſſima moꝛientis. Quid ſibi ſperant illi qͥ verba nouiſſima ſedẽtis in cęlo nõ cu/ ſtodiũt:vidente deſuꝑ an cõtemnat᷑:an nõ me pꝑſequeris? Qui ſeruat ad iudiciũ quod videt pati mẽbꝛa ſua? Et quid nos fecimꝰ inquiunt? Mos ſumus paſſi: perſecutionẽ non fecimus. Vos feciſtis o miſeri pꝛimo: MW. cccc. xciiij. ractat? X catoꝛum: Per omnes gentes: incipiẽtes ab Eud. 24. hieruſalem. Ecce crede chꝛiſto. Sʒ quia in⸗ telligis ſi credideris chꝛiſto: non te habere quod dicas de traditoꝛibꝰ. Tibi vis vt cre, dam parentibus meis maledicẽti:q; tu cre/ das chꝛiſto pꝛędicanti⸗ Erplicita eſt Expoſitio diui An- relij Auguſtini in Epiſtolam beati Johannis: Baſileę: Anno domini „ quia diuiſiſtis eccleſiaʒ. Maioꝛ eſt mache⸗⸗ Geñ.ic. ra linguę q; ferri. Superba fuit ancilla ſarę agar:et afflicta eſt a domina ſua pꝛopter ſu perbiam. Diſciplina erat illa non pęna: iiõ5 cũ receſſiſſet a domina ſua quid ei dixit an/ gelus? Reuertere ad dominam tuam. Sic ergo carnalis anima tanquã ancilla ſuper/ ba: ſi foꝛte aliquas moleſtias paſſa es pꝛo-⸗ pter diſciplinaʒ:quid inſanis? Redi ad do minam tuam:tene dominicam pacem. Ec⸗ ce pꝛoferuntur euangelia:legimus qua dif funditur eccleſia. Diſputatur cõtra:⁊ dici- tur nobis: Traditoꝛes. Cuius rei tradito/ res? Chꝛiſtus commendat eccleſiã ſuam:et non credis:ego tibi crediturus ſum maledi centi parentibus meis: vis vt credam ti/ bi de traditoꝛibus? Crede tu pꝛius chꝛiſto. Quid eſt dignum: Chꝛiſtus deus eſt:tu ho mo: Cui pꝛius debet credi?:Chꝛiſtus eccle ſiam ſuam toto oꝛbe diffudit.Ego dico:C ö temne. Euangelium loquitur: CLaue. Quid Luc.24. dicit euangelium? Opoꝛtebat pati chꝛiſtuʒ ⁊ reſurgere a moꝛtuis die tertia: et pꝛedica ri in nomine eius pęnitentiam et remiſſio⸗/ nem peccatoꝛum. Vbi remiſſio peccatoꝛũ: eccleſia eſt. Quomodo eccleſia? Illi enim iſemm Wattb. 16, dictum eſt: Tibi dabo claues regni cęloꝛũ: et quę ſolueris in terra: ſoluta erunt et in cęlis:et quę ligaueris in terra :ligata erunt et in cęlis.Qua diffundit᷑ iſta remiſſio pec/ . mnn . breuis ordinataq; Annotatio. bit malos ⁊ lętiſicabit bonos: A. in me. B. apud patrẽ:Trac.j.E. 4 Alleluia ſignificat laudate dñm:et quis eſt q̃ ſemꝑ deũ laudet:Trac.viij. A. i pn. Ambulare debem“ viam iuſticię ſicut chꝛi⸗ ſtus:Trac.j..in fl.et trac.iiij. .E. in fl. Amari debet deus plus qᷓ; creatura: Trac. Amare q; facile ſit.CTrac.x.C. (ij. F. in me. Amoꝛ tranſfoꝛmat amantem in amatum: Trac.ij.h.in ſi. Amoꝛ ⁊ dilectio quomodo differunt: Trac. viij. C.circa pn. Amoꝛes duo ſũt:Trac.ij.E. in me. Aia fęda amãdo deũ pulchꝛa fit. Trac.ix. Antixpᷣs vñ dicat᷑:Trac.iij.B.cir.pn. (F. Antichꝛiſtuſ eſt omnis qui negat qm̃ ieſus eſt chꝛiſt?: Trac.iij. C. in me. D. E. F. Antichꝛiſt eſt qͥ negat ieſum chꝛiſtũ in car/ ne veniſſe: Trac.vj.G.trac.vij. A.pꝰme. Æ„ aliud eſt aqua ſacramẽti:aliud aqua ꝗᷓ ſigniſicat ſymſctm̃: Trac.vj. F. circa me. Trac.vij. B. in fl. Arrogantia ẽ cauẽda:trac.j. D.in fl. Auarus dum replet arcam:perdit ſ. ecurita⸗ tem:trac.x.C.circa pꝛin. Auaricia quomodo dicatur radix omnium naloꝛũ:trac.viij. D. in pᷣn.E. Aptiſmus ſine charitate nihil pꝛo⸗ b deſt:trac.v. D. in pᷣn.et.vij. B. i fi. Baptiſmꝰ ꝑ ſanguinẽ xpᷣi delet pec cata ⁊ fac de veteribꝰnouos:trac.j. D. ipᷣn. Per baptiſmũ r egeneramur: trac.iiij. G. Beati ſũt credẽtes ⁊ nõ vidẽtes:trac.j.B. In baptiſt⸗ mo impmit᷑ charact.v. D.ĩ pᷣn. F Hhain cur occidit fratrẽ ſuuʒ: Trac. v. E. in pꝛin. CLaput ⁊ mẽbꝛa faciũtvnũ orpient chꝛiſtꝰ ⁊ eccłia:trac.x.B.ĩ fl. F. G. Character: vide baptiſmus. Charitas maxime commẽdat᷑ in hac epla: In pᷣfatiõe:⁊ trac.j.C.ĩ me.et trac.v. D. in pꝛin.et trac.vij.A.in pᷣn.B circa fi. Charitas eſt de:trac.vij. B. et trac.viij. h AInnotatio Natabilioz ſentẽtiaꝝ ac materia - Expoſi nigie Din ur⸗ ij Augu⸗ ni in Epiſtolam beati Johanis: Charitas ẽ radix ⁊ foꝛma vᷣtutũ: trac. i. E. Duẽtus chꝛiſti ad iudiciũ terre Aduocatꝰ peccantiũ eſt chꝛiſtus 74 trac.ix. A. Charitas cũ ſit res inuiſibilis:nõ oculo ſed coꝛde quęrẽda eſt.et q̃lis ſit: trac.vij. D. in fi.et trac.vij.C.in me. Charitas dei ad nos quãta fuit: trac. vij. C. Si eadem ſit charitas qᷓ diligim (Z. ipᷣn. Trac. iiij. A.in me. trac.ix. deũ ⁊ q̃ ꝓximũ:trac.ix.G.in pꝛin. Charitas in nohis nata non ſtatim perfe/ cta eſt: trac.v. C. i pᷣn.et trac. vj. A. in pᷣn. Charitat ꝓfectꝰ co/ (et trac.viij.h..in pᷣn. gnoſcit ex ſignis.ix. A. poſt me. Charitaſ ꝑfecta ꝗ̃ ſit.v.B.i fl.et. C. F. ĩ pᷣn. Charitatis ꝑfectę vera ſigna.v. S.ĩ me.et vj. A.i pn. et.viij.h.i pᷣn.et.ix.A. pꝰ me. CLCharitas pfecta expellit timoꝛẽ.ix.C.D.E Charitas ſola diſcernit inter ſilios dei et ſi/ lios diaboli. v. D. in me. C,CLharitas ſemel habita ſi poſſit amitti.viij. Charitas a nobis nũq; ceſſabit: ( F. cir. ſi. qᷓuis eiꝰ oꝑa ꝓ tẽpoꝛe ceſſãt.viij. B.in ſi. Charitas ſola diſcernit actꝰ quo animo ſi/ unt. vij. C. et. viij. F. Charitas ſola oꝛat ⁊ ipetrat.vj. DN.in fl. Charitas ignoſcit. vij. A. cir. pn.et.viij. G. C,charitas nõ anguſtat᷑.x.E. in pᷣn. Nõ amat᷑ ſeruꝰ aut filiꝰniſi ex charitate coꝛ/ ripiatur.vij.C.in fl. D.in me. Charitas ſeuit aliquando: ſed odium blan ditur.x.E. añ me. Sine charitate ſacramẽta mali hfe pñt:ſed charitatẽ nemo pᷣt hr̃e niſi bonꝰ.vij.B.i fi. Charitas cõpat᷑ imꝑatoꝛi:qͥ ſicut ipevniuer ſis miltibꝰ:ſic illa omnibꝰ virtutibus im/ perat.viij.A.circa pᷣn. Charitas cõꝑat᷑ fonti indeſiciẽti:⁊ margari te euangelicę.v. D.in ſi.et.vij. A. P. Cocupiſcẽtia carnis ⁊ ocloꝝ ꝗ̃ ſit.ij. G. Ibi dem de curioſitate. Humilis confeſſio pcetõꝝ meret indulgen⸗ tiam.j. D.circa pn. Conſcientie aut coꝛdis repᷣhenſio vel ꝓba/ tio pᷣſtat fiduciã petẽdi.vj.B.circa pn. Coꝛrectio ex amoꝛe fieri debet.vij.C. in ſi. Credere in chꝛiſto et credere y (et D. ĩme. ieſus eſt xpᷣs qd ſit.x.A.B. in pᷣn. Creſc. cere ⁊ decreſcere in ſide qᷣͥd ſit.iij.A. Chꝛiſtiani veri vel falſi quõ cogſcãt᷑.iij. D. E. et.iiij.C.in pᷣn.et.v. F.in fi.et.x.A. D. Eſideriũ nr̃m extẽdere debemꝰ. iiij. Deus dilectio ſiue chari. Di me. tas eſt. vij. DBD. 2 iti Deusril Deco Lel 1decſe Diboete Nleiinian Zubolusg Pae in lecnode⸗ Onanopui apnet. Plecnodei niirb Gparerno⸗ hepnene ſeflioex Aobdle oDn Aecoſol Dlecnota Aechse Lligiaiſe Mya. ar.n Olcnoy . Pleeno Mectio hannet quo Dlectio Deeor ga:ſee Aldii Dinner tbbo Docorni⸗ tudei i. ee⸗ göd manigty dt ſoyer eug foneſr Kkonus. Donn Gi N Lg Gene ſe dein llinoi anainde⸗ tinterſliosdag ne. ſpoſtamin i. teeſit ni bui La grommwi marj. Dui. Acrönans 1E.nir. niſerchantarc⸗ ne. 4o:ſtodunde umltnhitt nüwrnbi⸗ Niaſianeni nbb'runhis⸗ deüintumn fan5 oriib) findle⸗ cbeninu hanſn. Nre i „ — ͦd — in ſundh, eedehen cn. — —— Dilectio des eſt. vij. B. et. viij. l. et. ix precipuarũ ſententiarũ De ex deo:aut filiꝰ aut ſpũſſanctꝰ intelligi debet:nõ pater.vij.B. poſt me. Deus quid ſit.iiij.D. De eo: Deũ nemo vidit vnqᷓ;: ⁊ qͥd ſit deꝰ: Diabolꝰ neminẽ genuit aut creauit:quãqᷣpʒ dicat᷑ iniquoꝝ pater.iiij.F. in fi. G Diabolus quomodo vincitur a nobis.iiij. B. circa pᷣn.et.vij.A.in fi. 4“²“ͦèð O deus pꝛioꝛ dilexit nos.vij. D.et.viij. circa pᷣn. et.ix. F. S. in un. Dilectio dei nõ implet᷑ ſine dilectione ꝓxi/ mi.ix.G.ad fi.et.x.B. C. pater nõ põt diligi ſine filio: nec filiꝰ ſi/ ne patre:nec filiꝰ ſine ꝓximo:nec ꝓxmus ſine filio.x. B. -. RH ÆOR ſola dilectione diſcernuntur boni a ma lis.v. D.in me.et.vij.B.C. r Dilectio ſola facit oꝑa eſſe meritoꝛia.x. A. Dilectio ⁊ amoꝛ differũt.viij.C.circa pCᷣn. Dilectiõis oꝛdo ſiue gradꝰ.viij.C.circa pᷣn Diligẽdi ſic ſũt hoĩes vt peccata eoꝝ argu⸗- ant᷑. vij. D. ĩ me.C.circa fi.et. viij. C. G. et. x. E. in me. Dilectio vera vel falſa quõ cogſcat᷑.vj.A. et.ix.G. in pᷣn.et.x.A.et.D.in me. Dilectio ꝑfecta ꝗ ſit.j.F.pꝰme. . Dilectionẽ inimicoꝛũ cur dñs pᷣcepit: ſᷣ io/ hannes tm̃ pcepit vt diligamꝰ frẽs:ad qͥd ⁊ quõ diligendꝰ eſt inimicꝰ.viij.C. B. Dilectio inimicoꝝ ſiles nos fac deo.ix.B. De eo: Mõ diligamꝰ verbo neq; lin me. gua:ſed oꝑe ⁊ vᷣitate.v.F. in fi.et.vj.A. Qui diligit fratrẽ tolerat oĩa ꝓpt᷑ eũ.j.hh. Dimittere debemꝰ ĩ nobis peccã⸗ (p?me. tibus.vij.A.circa pᷣn. B. in pᷣn.et.viij. G. Doctoꝛ nihil operat᷑ in audientibſine gra- tia dei.iij.h.et.iiij.A.in pꝛin. De eo qð dũſ ait adę: DPominamini piſcibꝰ maris:⁊ volatilibꝰ cęli:⁊ beſtijs terrę: ſed nõ dixit hominibus.viij.D.E. Vñs verus ⁊ ſolus eſt:deꝰ ſolus qͥ miniſte/ ni noſtro nõ indiget: ſed noſ eius auxilio egemus. viij. H. in pᷣnci. Dom-ꝰ qñ ðꝛ pulchꝛa aut bona.ij. S.ĩ pᷣn. 5 Ccleſia chꝛiſti eſt in toto oꝛbe nõ in E ſcʒ panis ⁊ iuſticię.viij.v. in fi. ’ Eſſe dei nõ habet pᷣteritũ nec futurũ:ſed ſꝑ bplens.ij. D.circa n. . Eſſe dei quid ſit. iiij. D. in bn. ä . Exactoꝛ qualis eſſe debeat.ix.A.in ön. De eo: Ex nobis exierüũt: ſed nõ erãt ex no/ ꝑte cõtra donatiſtas.j. J.et.ij. B. Semoſyna duplex (C. et. x. F. G. . bis. iij. B. C. D. E. F. J Re ſine dilectõe inanis eſt.x. A. Siliũ dei ⁊ filios dei diligere qͥd ſit. x. B. 7 R Ver fidẽ ambulamus (B. in pn. ynsõ ſpeciẽ.iiij. E. in fi. filij dei nolamur ⁊ ſimus:ẽ ex charitate patris.iiij. C. in pᷣn. Filius diaboli aliquis dicit᷑:nõ naſcendo ᷣ imitando.iiij. F. in fi. G. Sð Finis qͥs ſit:⁊ quõ aliqͥd finiri dicat᷑:⁊ ꝙ nõ finis ponẽdꝰ ſit iĩ allq re creata. x. C. x fi. O Foꝛnicari a deo quid ſit.ix.G.añ me. Foꝛtitudo nr̃a ẽ ex xpᷣi ifirmitate.ij.E.iĩ pᷣn. Fugere nõ poſſumꝰa facie dei.vj. B. i pᷣn. Eneratio xpᷣi ęterna.ij. D.circa pᷣn. Gratia dei cooperatur libero arbi/ trio.iiij. E. in pᷣn. ððð Ereſes vñ oꝛiant᷑.j.E. pꝰ me.ſh.in h eretici qualiter cognoſcan/ (me. tur.iij. B. C. D. E. F. et. vj. G. Heęrettci dicũt eccleſiã eẽ in africa: aut ſola lingua latina:⁊ nõ in toto oꝛbe.j.J.et. ij. Homo cur ſubiectꝰ eſt (B. C. et. x. F. G. aĩalibꝰquibꝰ pꝛius erat pᷣlatꝰ.viij.D.E. Homicida eſt oĩs qͥ odit fratrẽ.v. F.in pᷣn. Hoꝛa nouiſſima quę ſit.iij. AX. 7 hhoꝛa ponit᷑ aliqñ ꝓ vniuerſo tpᷣe.iij. A.iĩ fi. Chꝛiſtꝰ hoſpitio receptꝰdabat ſanitatẽ coꝛ⸗ dis ꝓ ſuſtẽtatione coꝛpoꝛis.v.C. in me. Actãtia eſt vitãda iĩ bñ actl.vj.A.in Jeſus ⁊ xpᷣs cũ idẽ ſint:dif ( me.B. ferunt tñ.iij. C.circa pᷣn. mari a chꝛiſto vera luce ẽ ſe peccato/ gnoſcere.j.C.circa pᷣn Imago dei aliter eſt filiꝰ aliter nos.iiij. F. Imago dei quõ ſit ĩ aia homis:⁊ quõ derfoꝛ mat᷑:⁊ quõ hõ habeat ptãtẽ in alias crea/ Si facti ſumus ad imaginẽ (turas.viij.D. dei: cur nõ ſumꝰ ſicut deꝰ.ix.B. in me. ÆO„alit᷑ deꝰẽ ĩ nob qᷓ; nos ĩ ipᷣo.viij.h.i me. Incarnari cur chꝛiſtus voluit. (et.ix.A. ij. A. B. F. in pn. et.iiij. O. et.vj. G.i me. Inimicꝰdiligẽdꝰẽ vt frat᷑ efficiat᷑.viij. G. et Inuidię malũ.v.E.ĩ pn. (r. F. 1 n. Inuiſibilis eſt deus.vij. D. Intentio diuerſificat actus.vij.C. Job foꝛtioꝛ fuit in ſterquilinio q́; adam in paradiſo.iiij. B. añ fi. Zohãnis euãgeliſte humilitas.j.E. i me. Annotatio Judicij diẽ qͥ timẽt vł ſperãt.ix.A pꝰme.B Judicis foꝛma in iudicio qlis erit.iiij.D. Zuſticia dei ⁊ iuſticia hoiſ drñt.iiij.F.ĩ pn. Zuſticia ꝑfectioꝛ ẽ in angelo q; i homine: et quãdo in nobis ꝑfecta erit.iiij. BP.in pᷣn. Chꝛiſtꝰaliqᷣbꝰ ẽ lac ⁊ aliqbꝰcibꝰſolidꝰ.iij. A. Apis offenſiõis ẽ xpᷣs.iij.C.( pᷣn. ſtus eſt qͥ creuit et factus eſt mons magnꝰꝛet impleuit vniuerſum oꝛbem ter/ rarum. J. J. et. ij. XKc. DHia laudãt deũ pᷣter pctm̃.iij.F.in pᷣn. Laudẽ dei:non nr̃am q̃rere debemꝰ.vj.A. in me. C. et. viij. A. C. F. et.x. D. in me. Leuia multa faciũt grande.j.D.circa ſi. Lex dei eſt eius mandatũ de dilectione.j. M. in fl. et. x. C. in me. Liberũ arbitriũ cõmendat᷑.iiij.E.in pᷣn. Devcur quoſdã liberat a pęnis tempoꝛali- bus viſibiliter:⁊ quoſdã relinqͥt.viij.E. Lignũ vitę ſecus decurſus aquarũ:eſt chꝛi ſtus.ij. F. in pn. Lux ſine tenebꝛis eſt chꝛiſtus.j.C.in pᷣn. Andatũ dei q̃le ſit.j.F. circa pᷣn. Aandatũ dei cur dicat᷑ vetꝰ ⁊ no/ Alandatũ de dilectione eſt omnis cõſũma tionis ſinis:⁊ qᷓ; latũ.x.C. in fi. D. E. Per mandatũ dilectionis peccata ſoluũt᷑ ⁊ tenent᷑.v. B. in pꝛin. De eo:Qui ſoluerit vnũ de mãdat his mi/ nimis ⁊ docuerit ſic hoies:minimus voca bikt᷑ in regno cęloꝝ.vj. G. in fl. Deus aliter manet in nobis q; nos in eo. Aater nr̃a eſt ecclia:duo vbera eiꝰ duo te/ ſtamẽta:ſᷣ lac ſcptura ſacra.iij. A.in pꝛin. Medicus magn eſt xpᷣs.viij.h.circa pᷣn. Abedicꝰ ad quid diligit ęgrotum.viij. G. Abendaciũ non eſt ex deo ſed ex (circa ſi. diabolo.iij. C. in wn. Aẽdacẽ deũ facere qͥd ſit.j.E. ĩ pn. Ablerces bñ laboꝛantiũ ẽ vita ęterna.iij.G. Mon debem appetere vt faciamus (in pᷣn miracula.ij. G. in fi. h. Abhoꝛi aliqui timent:aliqui optant vt ſint cũ chꝛiſto.ix. B. in pRin. Mundi nomine quid intelligat᷑.ij. G.ĩ pᷣn. et.iiij. C.circa pᷣn.et.v.E.poſt me. AMundꝰ ⁊ deꝰ nõ poſſũt ſimul diligi.ij.E. In mũdo tria ſũt:cõcupiſcẽtia carnis ⁊c:et Lapis de quo dicit᷑ in daniele:chꝛi ꝓꝙwmũdus traſiẽs cõpat᷑ fluuio.ij.F.ĩ pᷣn. Abũdꝰ cur ſit creatꝰ ⁊ quõ ſit vtendꝰ. ij. F. AMundꝰ cõpat᷑ heremo:⁊ terra (in me.S. repꝛomiſſionis patrieę ceęleſti:ſᷣ habem⸗ foõ tem charitati ne deficiam. vij. A. in pꝛin. AMũdꝰ nõ cognoſcit niſi ſuos: ſᷣ᷑ ꝑſequitur pios.iiij.C.circa pꝛin.et.v. D. De eo:hHi de mũdo ſũt ⁊ de mũdo loquũ⸗ tur. vij. A. in fi. Atiuitates duę:⁊ ꝗ.iiij.G.in pꝛin. Natꝰ ex deo ñ peccat.iiij.G.et.v. A. B. C. D. et. vj. C. . Chꝛiſtus nõ tantũ negat᷑ verbis ſed etiam factis.iij.C. D.E. S.et.x.A. Ex aqua ⁊ ſpũſancto nemo naſcitur inſivo lens. iij. A. òèGU. C,uli noſtri non ſe vidẽt:ſᷣ tñ in cha o Mritate cõpaginis coꝛꝑalis ſe noꝛũt. Ocdiens fratrẽ in tene (vj.E. in fl. bꝛis ambulat.j.G. in me.ꝗJJ.in pꝛin. Odiens fratrẽ eſt homicida.v. C.in pꝛin. Odire debemꝰ pctã nõ hoĩes.vij.C. cir. fl. D. in me.et.viij. B. O ODpa bona ſunt exercẽda vt ꝓximꝰinde ędi ficet᷑:nõ ꝓ gloꝛia vana.vj.A.in me. B.et. viij. A. in me.C. ꝓ. Opa pietatis libenter ſũt exercenda.v. C. in me.F. poſt me. Nõ debem ꝰoptare eſſe miſeros vt poſſimꝰ exercere oꝑa pietatis: qꝛ ſola beniuolẽtia ſufficit amãti.viij. C.in.fi. Opꝑa etſi aliqũ vident᷑ bona:ſine ſide ⁊ cha ritate inania ſunt.x. A. B. Oꝛantes cur aliqͥ exaudiũt᷑:ſ̃ malo ſuo:alij vero ꝓ qͥ oꝛãt nõ ſtatim ꝑcipiũt.vj.C.D. ODꝛare debemꝰꝓ inimicis:exemplo chꝛiſti. v. B. in fi. vij. A. in fl. viij. G. Epiſcopi oꝛant ꝓ plebe:⁊ plebs ꝓ epiſco/ pis:⁊ chꝛiſtus ꝓ omnibꝰ.j.E. in ſi. Ater a nullo ẽ.vij. B. in fi. Pauli apli humilitas ex noiĩs ei ſi gniſicatiõe iſinuat᷑:⁊ de eiꝰ cõũſiõe. Pctm̃ ẽ iniqͥtas.iiij.E. circa pn. (viij. BP. BDe eo:qͥ peccat nõ videt deũ neq; cosſcit. Auod dicit᷑: Ois qͥ natꝰ eſt ¶(iiij.E.i ſi. ex deo nõ peccat:Et ſi dixerimꝰ qꝛ peccatũ nõ habemꝰ noſipſos ſeducimꝰ: nõ ſũt cõ/ traria.iiij. G.in fl.et.v. A.B. C.D. Peccata oẽs habemꝰ.j.D. et.iiij. G.i me. MQ qᷣ peccat in ꝓximũ peccat i deũ:qꝛ cõtra charitatẽ: ⁊ deꝰ charitas ẽ.vij. B. añ me. Pctõꝛes quõ diligat deꝰ.viij. G.circa pꝛin. Pecotnnden Podehen ieiE0 Deeb bn antun⸗ PeloC gil 6 A eni dist gegauarat 6 Pn Pelaro Pemcpen tenprn Chttuud loptin ltusa ſecone. Perbue D N nech Seuen vh.. Scida vaeti Schpn plene gpinnu Fnpr gpuſic Gpüſane ſeust luls geci ſofto Ghisyn⸗ ſotepb⸗ Zhis aus Shorſus inns. Lian⸗ Rn get⸗ Sbe cgt.. pi Netiüßin 1 ala i he ayl. egnihedisltain Kard. Dnenomwign nſenihite neniane Eii ude Junge. miats Fn niies lal lacr tonnnts 4 .j. Aunn be fſütereraatl 6e1 ſemiſaoenri eſubangin precipuarũ ſententiarũ Peccata nõ remittunt᷑ niſi ꝑ nomẽ filij dei. perd ia confoꝛmat ſe charitati. viij.F. Nõ debem ꝰpeccare in ſpe ve (ij.D.ĩ pꝛin.⸗ De eo: Si nõ veniſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſem pctm̃ nõ haberẽt.vj.C.ĩ me. De eo: Quicqͥd petierimꝰ accipiemꝰab eo: qm̃ mãdata eiꝰcuſtodimꝰ:⁊ ꝙ milc pie ne/ gat᷑ qð alijs ad ꝑditionẽ ↄcedit᷑.vj.C.D. Petrũ dñs ter itrogat ſi eũ amat: qꝛ ter eũ negauerat:⁊ cur ei dicit᷑:vt paſcat oues ſu as. v. B. in fi. C. Pꝛędicatio euãgelij cur incepit ab hieroſo/ lymis. ij. B. C. . Pꝛinceps mũdi eur dicat᷑ foꝛas eiectus cũ tñ temptare non ceſſat.iiij. A.circa pꝛin. Chꝛiſtus eſt ꝓpitiatio apud patrẽ ꝓ pecca/ tis totius mundi.j.F. in pꝛin. Emiſſio peccatoꝝ nõ fit niſi in vni/ tate eccleſię.ij. D.in pꝛin. NReſurrectionẽ ſuã cur chꝛiſtus pꝛi- us ꝑ feias manifeſtauit.iij. A. in me. Chꝛiſtus cur ſe palpandũ tribuit poſt reſur rectionẽ.ij. A. B. Retribuere nõ poſſumus deo niſi ab eo ac/ ceꝑta.v. B. in fl. 4 nguis chꝛiſti delet peccata tã oꝛi/ gminalia q; actualia.j. D. in pꝛin. Sacramẽta mali habere poſſunt ſi⸗ ne charitate.vij. B. in fi. Sęueritas non eſt exercẽda ſine charitate. vij. C.circa fi. D.poſt me.et.x.E.añ me. Scãdalũ qͥ patiũt᷑ vel qͥ faciũt.j.hh.in pꝛin. Sciẽtia ſine charitate inflat ⁊ dãnat.ij. E. Scripture ꝗᷓ ð chꝛiſto erãt cur im (circa pᷣn. pleri opoꝛtebat.ij. A.B. Spirituſſanctꝰ nomine aqueę ſignificat᷑.vi. F.in pꝛin.et.vij.B. circa ſi. Spũſſãctꝰ dicit᷑ vnctio.iij.C.ĩ pᷣu.lh.iĩ pᷣn. Spũſſanctus agit vt in nobis ſit dilectio:⁊ qð eius ſignũ: ⁊ cur modo nõ loquunt᷑ lin guis accipiẽtes ſpiritũſãctũ ꝑ manuũ im/ poſitionẽ.vj.E.et.viij.lh in pꝛin. Spũs vnꝰ fuit ꝓphetaꝝ ⁊ apłoꝝ:licet diũ/ ſis tẽꝑibꝰ locuti ſint.ix.D.i pᷣn.vF.circa fi. Spũs quõ asſcant᷑.vj. F.et.vij.B. in pᷣn. Sponſus chꝛiſtꝰ:ſponſa eccleſia:⁊ qͥſ thala/ mus.j.A.in fi.et.ij. B.circa pꝛin. Sicut:nõ ſemꝑ omimodã dicit ęq̃litatẽ:ſed ꝓpoꝛtionatã. iiij. F. et.ix.B. in me. Societas xpi lux eſt.j.C.ĩiu me. Subbia quõ dicat᷑ eſſe initium omnis pec⸗ cati. viij. D.i pᷣn. Abernaculũ ponere in ſole qd ſit.j. t Tangere chꝛiſtũ eſt i ipſũ ( A.i fi. ecredere: et cur magdalena a tactu eius ꝓhibet᷑.iij. A. in me. Tẽpoꝛa variãt᷑ de deo ſ nõ ipſe.ij.D.circa Chꝛiſtꝰꝑmittit nos tẽptari de trib?ꝰ ( me. de quibꝰipſe tẽptatꝰfuit.ij. G.ĩ me.et.qh. Tenebꝛę ſũt peccata quę in chꝛiſto nõ erãt. j.C.in pꝛin. G.in me. In tenebꝛis ẽ qͥ odit frẽm.j.G.in me. Teſtes dicunt᷑ martyres:⁊ cur chꝛiſtꝰ teſtes habere voluit.j.A.in me. V Traditꝰ eſt xpᷣs a pre:a ſe ⁊ a iuda.vij.C. Trinitas eſt vnꝰ deus.vij. B. circa fl. Timere debemꝰ deum:non mundũ aut ho minẽ.iij. G. añ me. H Timoꝛ dñi initiũ ſapientię.ix.A. cirea ſi. C. circa pꝛin. .Hr Timoꝛ quõ nõ eſt in charitate.ix.C.in pᷣn. Quẽ timoꝛẽ charitas foꝛas mittit. JbidẽY. Timoꝛ pꝛeęparat charitati viam:ſicut ſeta li no. IJbidem. Timoꝛ ſtimulat ſicut medici ferramentum. Ibidem. dicit᷑: Cimoꝛ domini ſanctus pmanens in ſeculum: Et qui timet nõ eſt ꝑfectus in charitate: nõ contrariant᷑.ix. D. Timoꝛes duo demõſtrant᷑ ſimilitudine du/ arum mulierũ maritataꝝ.ix.E. GBꝗB BEeo qð dicit᷑: Et man'nfe tractaue rũut de verbo vitę: Et qð vᷣbũ caro auafuactũ eſt.j.A. i pn.et.B. in fil. Victoꝛia nõ ẽ ex nobis ſ᷑ ex deo.vij.A.i fl. De eo qð dicit᷑:Deũ nẽo vidit vnq;.vij.D De eo: Et videbimꝰ eum ſicuti eſt.iiij. D. O viſio dei pꝛęcellit ois creaturę (iĩ pꝛin. pulchꝛitudinẽ ⁊ voluptatẽ.iiij.D.añ me. Qꝛ in iudicio extremo mali ſolũ videbunt humanitatem chꝛiſti. iiij. D.in pꝛin. Via eſt chꝛiſtus:⁊ qͥ ambulat pter illã plus deficit qᷓ; ꝓficit.x.A.in me. Vnctio quõ docet oĩa:⁊ qͥd nomie vnctio/ nis ſigniſicet᷑.iij. C. . iiij. A. in pꝛin. De eo qð dicit᷑: Per dieʒ ſol nõ vꝛet te neq; luna ꝑ noctem.j.h.in pꝛin. Acheus fuit curatus a moꝛbo aua/ ricię.v.C.in me. 4 4 Z “ —WZ 4 1 “ . l 3 “ Rzr – 3 S . 1. 2* S HZ „ 2 9 . 4 4 . 1 . . — . „ . „* – 5 . 7. 5 6* 1 . . 4 . 2 . . . . „ „. . 1 . . „ . ,— 4 . . . ) . . 16 1 . 4 * 1 5 1 .⸗ * . „. 4 . 4 » „ . * . 1 . ——G „ .. . / . . . . . . . . . . . . . . . 4 . 4 * . . 1 1 ℳ * . . . .V . . ₰ „ . . . . . . . — . . . . . . . . . . . . 1 . . . . . . . X . . . „ . . . . . . . . . „ 2:. ——— £ . D — *ZB ?M SS 4 õ M D “ . 2 . 4 õ 4 4 4 . . 4 . .* „ . . 3 . „. . — - 3 r * . 3 „— . —Y . . 8 — —,„ — * . . . . — — . . . . , . — .— 4 . . .— . . õ . — 2 5 2. . — 7 . . „ . „ „₰ . * . . . * . . .. . . . „ . . — „ . . .ẽð . . . . . . . . . . . . . . . . — . . . . .* . . . . . 1 . . . 2*„— . „ . . — . * 4 .—„ * . . 4 „2 1 . - .* . . . . . rN „ . „. . H — . . . 2 . . . . » 7* . * 1. „ „½* — . — . . — . — . . — . . 2 7 . * — . . . . 7. . . — 1 —. . . - — — . . * 1* — . . * . . . . . — . . . „ — . 2 . .„ — . . —- . . .— . . . . . . . * . . . . —2 1. . . . . . . . . . — — R— . . . . . . 4 „ . . — . S . 2 . . ₰ . . 3 „₰ . . 4 . „ . . . . . . . B . . . 4 4— . „ . . . . . — . . . . . . . . . — 5 7 . 3 . . . „ . . . . . „ — . . — „ „ . 2 . * — . „ . .* . 7 — . . 4 4 . . — 2 . . . . . . . . . — . . . — — . „* — . „ . . . . . . 1 „ . . . . „ 4 . „ . — . —5 . . . . . . . . . . . . . . . . * . ... . . . . . ☚ .— W S Annotatio Thematũ Quinquaginta Homeliax NQANuinquaginta Homeliaꝝ diui Aurelii Auguſtini cum ſuis Che/ matibꝰ:oꝛdinata ac bꝛeuis Anno/ tatio. De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Quis eſt homo qui vult vitã:et diligit videre dies bonos:homelia 1 De eo qð idẽ dicit:Sedens aduerſus fratrẽ tuũ detrahebas ⁊c̃. Homelia II De eo qð Aplus ait: Vt poſſitis cõpꝛehen/ dere cũ oĩbꝰ ſancti ꝗᷓ ſit latitudo ⁊?. IIi De eo qð ꝓpheta dicit ĩ pſalmo: Bonitatẽ diſciplinã ⁊ ſcientiã doce me. UiI De eo qð Aplus dicit: Pꝛędica verbũ:inſta opoꝛtune impoꝛtune ⁊c̃. V De eo qð dñs dicit ĩ euãgelio: Diligite ini/⸗ micos vr̃oſ:bñfacite his qvos oderũt. vVl De eo qð eſaias dic̃:Clama ne ceſſes⁊c.vVII De eo qð Aplus dicit: Radix omniũ malo/ rũ eſt cupiditas ⁊c̃. VII De eo qð ſcriptũ eſt: Beatus vir qͥ poſt au/⸗ rum non abijt ⁊c̃. RX De eo qð Aplus ait: Videte quomõ caute ambuletis ⁊v?7. De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Suſtin dominũ:viriliter age ⁊c̃. XxNX⸗ De eo qð beatus Jacob“ dicit: Cõſitemini alterutrũ peccata veſtra ⁊c̃. XII De eo qð ſcriptũ eſt:Me tardes conuerti ad deum . XIII De eo qð dñs ait in euãgelio: Capillus de capite veſtro non peribit. XIIII De mõ qͥ nos inuicẽ diligere debeamꝰ. xvV De reſurrectiõe dñi:⁊ cantatiõe Alla. XxyVI De eo qð Aplus dicit: Pax fratribꝰ ⁊ chari9 tas cum fide magna. XVII De eo qð in Eſaia ſcriptũ eſt: Frange eſuri/ enti panem tuũ ⁊c̃. XVIII De exhoꝛtatione ad elemoſynas faciendas Homelia XX De eo qð beatus petrus dicit: Depoſita g̊ omni malicia ⁊ omni dolo 7. xX De caſtigatiõe filioꝝ quos cognoſcimꝰ ire vanitatẽ ⁊ inſanias mẽdaces. Xx De eo qð dñs ait in euangelio:Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos ⁊c̃. XNI De remiſſione peccatoꝛũ. XIII De die anniuerſario epᷣalis oꝛdinatiõis:qͥd i eo attẽdendũ ac recolendũ ſit. xxIi De eadẽ re qua ſtatim ſupaa xXXV De ꝑmiſſione ac ꝓhibitiõe ſedendi in ecde/ ſia:quãdo vel lectiones legunt᷑: vel verbũ dei pꝛedicat᷑. XXVI De eo qð ꝓpheta dicit ĩ pſalmo:Auerte fa/ ciem tuã ⁊ peccatis meis ⁊c̃. Ac de vtilita⸗ te peęnitentię. XXVI De eo quod idem: Deus manifeſtus veni⸗ et ⁊c.Homelia XxVIII De eo qð dũñs ait in euãgelio: Remittite et remittet᷑ vobis ⁊c̃. XXNX De eo qð in Aggeo ſcriptũ eſt:aMeüũ eſt au/ rum:⁊ meũ eſt argentũ. XXX De monomachia golię ⁊ dauid. XXXI De eo qð dñs dicit in euãgelio: Nõ poteſt filiꝰ a ſe facere quicqᷓ; ⁊c̃. XXXI De eo qð ꝓpheta dicit i pſalmo:Coꝛ meũ ⁊ caro mea exultauerũt ĩ deũ viuũ: xxXXIIi De eo qð dñs ait in euãgelio:Ego ſum via veritas ⁊ via. XxXXIII De pſᷣdictione tempoꝛũ chꝛiſtianoꝝ in diui/ nis ſcriptuüris. XXXV De eo qð in Eſaia ſcriptũ eſt: Aſcẽdet ſicut virgultũ ⁊c. XXXVI De eo qð dñs dicit in euãgelio: Qui amat animã ſuã perdet eam. XXXVII De eo qð dñs ait in euãgelio: Niliges ꝓxi9 mũ tuũ ſicut teipſum. XXXVIII De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Beatus qui intelligit ſuꝑ egenũ v. xXXXN De fraterna cõcoꝛdia ⁊ offenſionis relaxati⸗ one:Homelia XxA De vere pęnitentibus. XLI De cõmendatiõe oꝛatiõis dominicę:⁊ eius expoſitione. XLI De illuminatiõe cęci nati: ac totius mundi cecitate. XLII De teſtimonio chꝛiſti de Johanne baptiſta dicẽtis: Inter natos mulieꝝ ⁊c̃. X IIii De eo qð ſcriptũ eſt in actibꝰ aploꝝ: c&% pe trus circa hoꝛam ſextã aſcẽdit in cęnaculũ ⁊c̃.Homelia XL V De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Conſfite⸗ mini domino quoniã bonꝰ ⁊cc. VI De remedijs peccatoꝛũ. XLVII De eo qð dominus ait in euãgelio: homis cuiuſdam diuitis vberes attulit poſſeſſio fructus c᷑. XLVII De eo qð Apoſtolus dicit:Legatiõe fungi- mur ꝓ chꝛiſto. XLIX De vtilitate ac neceſſitate pęnitẽti?. ¶ Finis unpe Pegs anencot⸗ Othonoin dicsbonos gualpoſit Möltrita boroſeu Gobonno heinen Nelocgan numegon nücgen fnpeenie ſträanm declnen qberam Puamur hnif Alenitg niecop⸗ cnnn lanetod leeptsci lisnony luagnizet nncporett Unodinn Quinne aitalaris eittaniä geſchrn⸗ ſsigkes e ; lanoner Uen miteee eüeſt W. Höporen Pindin WV detſou Quiamat WI lges pri N : Penus WMW s relaraa⸗ I. UI nicetels UI.B usmunci WI. ebagtitt : , teenal⸗ — g iui Aurelij Auguſtini Liber ter incipit. . ¶ Deeo að ꝓpheta digit in pſalmo: s.5. Muis ẽ homo qui vult vita: ⁊ dili- tvidere dies bonoſ: Homelia.. Ocãs genus humanũ ſpi ritus dei:iubẽdo quid facere ⁊ ꝓmittẽdo qͥd mentẽ noſtrã inflam/ qð pᷣcipitur magis bonũ mat ad pꝛemiũ:vt PS. 533. amando: q́; malũ timẽdo faciamus. Quis eſt homo inquit qͥ vult vitã:⁊ diligit videre dies bonos? Sic interrogans quis iſte ſit: quaſi poſſit inueniri qui nõ ſit. Quis enim nõ vult vitam? Quis nõ diligit videre dies bonoſ?Audi &̊ qð ſequit᷑:quicũq; h̊ vis⁊ di ligis homo:audi qð ſequit᷑: Omnis homo: cohibe inqͥt linguã tuaʒ a malo: ⁊ labia tua ne loquant᷑ dolũ.Declina a malo et fac bo/ num:quęre pacem ⁊ ſequere eam. Hoꝛũ om niũ ceętera ſuperioꝛa ſunt in ſᷣcepto: vltimũ in pꝛemio. Nam vt cohibeamus linguã no/ ſtrã a malo:⁊ labia noſtra ne loquant᷑ dolũ: declinemus a malo ⁊ faciamus bonum. Vt quęramꝰ pacem pcipitur nobis: vt autẽ ſe⸗ B quamur eam ꝓmittit᷑ nobis. Quę iſta pax eſt:niſi quã nõ habet mũdus? Quę iſta pax eſt:niſi quã non habet iſta vita:quę in huiꝰ vitę cõparatione nec vita eſt: Neq; eniʒ de hac vita diceret:Quis eſt homo qui vult vi tam: ⁊ ad iſtã vel retinendũ vel ꝓducendã hᷣceptis cõſequẽtibus hoꝛtaret᷑: qᷓq; et iſtaʒ quis non velit.Mã ⁊ hęc ſaltem optatur ꝓ/ lixa:quia eſſe non poteſt ſempiterna: et per hanc poteſt homo ꝑuenire ad illam: ſi quẽ⸗ admodũ vult eam longã: ſic velit et bonã. Quãtum eſt auteʒ in hac vita longũ: quod erit aliquãdo ſinitum? Et quod erat longũ erit nullũ: quia ⁊ quando erat nõ ſtabat: et quãdo ꝓducebat᷑ nõ augebat᷑: nec addẽdo creſcebat:quia veniendo recedebat. Quilſ/⸗ qͥs igit᷑ es amatoꝛ lõgeę vitę:eſto potiꝰ bonę vitę.MNaʒ ſi male viuere volueris:longa vi⸗ ta non erit verũ bonũ:ſed erit longũ malũ. Vigde autẽ q; ſis abſurdus atq; ꝑuerſus: cũ Auinquaginta Homeliarũ felici- ſperare debeamꝰ:pus NHomelia I te villam fatearis pluſ amare q; vitã. Villã vis potius bon habere q; vitam? Mam vt inhiando ⁊ male cõcupiſcendo adipiſcaris villam bonam: fraudando efficis vitam ma lam. Zamẽ ſi tibi diceret᷑:ſi a te ꝗreret᷑:vtrũ malles villa bona carere perdendo: an vita mala moꝛiendo:reſpõderes: te ſi vtrũq; re/ tinere nõ poſſes: paratioꝛẽ eſſe vt villa tibi auferret᷑.Cur igit᷑ nõ ſic amat᷑ vitavt ſit etiã bona: quę abs te omnibꝰtuis bonis pꝛefer tur etiã mala? Cupis certe vt longa ſit licet mala ſit:immo fac vt bona ſit:⁊ noli timere ne bꝛeuis ſit. Mam ſi te ſollicito bene agit᷑: te ſecuro cito finietur. Succedet ei nãq; vita ęterna:ſine metu beata: ſine fine longa.De illa quipe vita interrogat qui dicit: Quis ẽ homo qui vult vitã:⁊ diligitvidere dies bo nos?: In hac aũt vita iubet nos aplus redi/Ephᷣ.5. mere tempus:quoniã dies mali ſunt.Et qͥd eſt redimere tempus: niſi cum opus eſt etiã detrimento tempoꝛaliũ cõmodoꝛũ ad ęter/ na quęrenda ⁊ capeſſenda ſpacia tempoꝛis cõparare? Vnde ⁊ dominꝰ pꝛęcepit dicens: Si quis voluerit tecũ iudicio contendere et Mattbᷣ.5. tunicã tuam tollere: dimitte illi ⁊ pallium: Vt ſcʒ amiſſa re aliqua tempoꝛali:impẽdaſ ad quietem:qð eras impẽſurus ad litẽ.Qð itaq; nõ de vita ⁊ diebus huiꝰ tempoꝛis lo/ quat᷑ ſpiritus dei dicens: Quis eſt homo qͥ vult vitã:⁊ cupit videre dies bonos:ſequẽ/ tia docent. Lalia enim pꝛęcepta ſubiungit quibꝰ obaudiendo vitam ⁊ dies bonos ha- bere poſſimus: vt hęc vita quã nunc agimꝰ ⁊ hi dies:pꝛo eiſdem pᷣceptis implẽdis plę/ rũq; amittendi ſint. Pꝛoinde ſi hanc vitam in qua nũc ſumus intellexerimꝰ in eo qð di/ ctum eſt:Quis eſt homo qui vult vitã:⁊ ꝓ/ pter hanc habendã quę cõnectunt᷑ pꝛęcepta faciamꝰ:quid acturi ſumus cum aliquis in malicia potens moꝛtẽ nobis fuerit cõmina- tus:niſi falſum teſtimoniũ dixerimus? Pꝛo fecto em̃ ſi fecerimꝰ qð h̊ iubet᷑: Cohibe lin/ guã tuam a malo: vt pꝛopter hoc pꝛęceptũ teſtimonij fallaciã recuſemuſ:quaſi decepti videbimur:quia ꝓpter habendę vitę cupi / ditatem pręceptũ ſeruare ſuſcepimus:⁊ eaʒ magis pſceptũ ſeruãdo ꝑdidimus. Poꝛro ſi vitam intellexerimus in ęternũ beatã: quã poſt iſtã deꝰ dabit obediẽtibꝰ ſibi: De qua dominꝰ dixit ad quẽdam:Si vis venire ad Matthᷣ.i9. vitã: ſerua mandata: Lũc vo interrogati: Quis eſt homo qui vult vitã: ⁊ reſpõdem g 2 BSancti nes velle vitam: etiã ſub ipᷣo ꝑcuſſoꝛis ictu veritatẽ ſeruabimus in teſtimonio: moꝛteʒ cõtemnimus in mundo:vitam cõſequimur in cęlo. HHec de diebus bonis intelligamus: Nam ſi ꝓpter dies pſentis ſęculi qui boni D dicunt et nõ ſũt: i ſepultura coꝛdis ꝑ epula/ rũ aggeres:in luxuria vinolẽtię gurgitibꝰ:⸗ turpiſſimis ingluuium voluptatibus: Si S ꝓpter iſtos dies quaſi pꝛopter dies bonos ſuſceperimꝰ pᷣceptũ vt labia nr̃a nõ loquãt᷑ dolum: plęrũq; tales dies cogũt amatoꝛes ſuos loqui dolũ:⁊ tales dies negant᷑ eiſ qui nõ loquũtur dolũ.Quid eſt em̃ aliud loqui dolũ:niſi aliud labijs ꝓmere cũ aliud dlau/ datur in pectoꝛe:? Ad hoc maxime adulato/ rum exarſit negocium:qui pene ſemꝑ ne ꝓ/ hibeant᷑ ab opimis menſis aparatiſq; con/ uiuijs:blandiẽdo nõ tacent falſũ:ne ab his ꝓhibeant᷑ ſi amãdo deũ dixerint verũ. Er/ go pꝛopter iſtos dies quos putant bonos: vt eis exhibeant᷑ loquũt᷑ dolũ:⁊ eis negant ſi non loquũtur dolum. Alij ſunt igit᷑ dies boni de quibꝰ admonemur:vt ſi eos videre diligimꝰ cohibeamus a malo linguam: nec dolum loquamur. MNon ſunt de iſto ſeculo dies illi:nõ eos habet celũ qð tranſiet:ſᷣ qð ꝑmanebit. Hon eos nouit terra moꝛientiũ ſᷣ tra viuẽtiũ.hos quiſq; intellexerit et dile De cõtinẽtia rxerit: linguã cohibet a malo.Et ſi iaʒ terroꝛ anime, ca.i3. Moꝛtiſ cogat ad malũ:labia eius nõ loquũ/ tur dolum:⁊ ſi diebus fallaciter bonis inui/ tetur ad dolum declinat ⁊ a malo:etiã inter bona facit bonum: etiam inter mala querit pacem quę non eſt ſuper terram:et ſequitur E eam in illo qui fecit celum ⁊ terrã. Pꝛoinde fratres concupiſcite vitam et diligite vide/ re dies bonos: vbi nulla nox erit: vitam in qua dies malus non timeat᷑:dies bonos in quibus nunq; finiat᷑. Sed ſi hanc mercedeʒ diligitis: cauete ne opus cuius ea merces ẽ recuſetis. IJllam enim pacem querendo ſe⸗ S. 76, quimini: quęretis autem manibus veſtris nocte coꝛam deo et non decipiemini.Quid eſt autem manibusveſtris nocte:niſi etiam in tribulatione:? Quid eſt coꝛam deo:niſi in cõſcientię puritate? Sic viuendo ⁊ hoc amã do habebitis deũ ĩ cõtemplatione:et in illo vitam ſine defectiõe:dies bonos ſine conte nebꝛatiõe:pacem ſine diſſenſione. „— . Eeo qð ꝓpheta ditit in pſal-/ Ps. 49. Mo: Sedeñns aquerſus fratrẽ tuuʒ detrahebas: vſq; ad hoc: Cõſtitua Auguſtini te ante faciẽ tuã. Homelia. I A lHeauẽter fratres chariſſimi cũ pſal miſta cantamus verſiculũ illuʒ:per quem detractoꝛes ſpiritali gladio eriunt᷑. Sic eniʒ ait: Sedens aduerſus fra⸗/s. 49. trem tuũ detrahebas:et aduerſus filiũ maa⸗ tris tuę ponebas ſcandalũ.â auteʒ dixit: Sedens:oſtẽdere voluit ꝙ nõ trãſitoꝛie de/ traxerit:nec ei ſurreptum ſit vt male de ꝓxi mo loqueret᷑.Sedẽs:id eſt ex ocio:quaſi ad hoc vacans vt derogaret pꝛoximo ſuo.hec feciſti et tacui ⁊c. Nemo fratres chariſſimi falſa ſecuritate ſe decipiat: et putet ſe ante tribunal chꝛiſti nõ eſſe venturũ:nec redditu rum de factis ꝓpꝛijs rationẽ. Veniet enim dominꝰ deus noſter et non ſilebit. Mρα ddo enim ſilere dicit᷑:quia adhuc vindictã ſuſpẽ dere videt᷑. hęc feciſti et tacui. Quid eſt ta⸗ cui:niſi nõ vindicaui? Seęueritatẽ meã diſtu li:patientiã tibi ꝓlongaui:pęnitentiã tuaʒ diu expectaui.Hhec feciſti ⁊ tacui.Ego auteʒ cũ adhuc expectarẽ vt te pęniteret: tu aũt ⁊ me cõtẽpſiſti:⁊ apłm audire noluiſti: Et ſᷣm Ro.⁊. duriciã coꝛdiſ tui ⁊ coꝛ ĩpęnitẽs:theſauriʒa⸗/ ſti tibi irã in die irę ⁊ reuelationis iuſti iudi⸗/ cij dei. Suſpicatꝰ es inique ꝙ ero tibi ſilis. Parũ eſt qꝛ mala facta tua placent tibi:pla cere putas ⁊ mihi. Deũ quia non ſtatim pa terl vltoꝛẽ:vis tenere participẽ:⁊ tanq; coꝛ/ ruptũ iudicem pꝛędę ſociũ vis habere. De multis quę rapuiſti paruas elemoſynas fa ciẽs: ⁊ adhuc peccata nõ deſerẽs:quaſi coꝛ/ ruptũ iudicẽ putas te poſſe redimere:cuʒ ſi etiam totũ dares ⁊ peccata ipſa nõ deſere⸗ res:teipſum deciperes pecuniã perdendo ⁊ peccata nõ redimẽdo. Suſpicatꝰ es inique wero tibi ſimilis. Arguam te:Qñ: Veniet em̃ dominꝰ deus noſter ⁊ nõ ſilebit. Arguã te.Et quid faciã arguẽdo te? Quid tibi fa/ ciã? Mõ te nõ vides:facio vt videas te: qͥa ſi videres te ⁊ diſpliceres tibi: placeres mi/ hi. Quia vo te nõ videns placuiſti tibi:diſ plicebis⁊ mihi ⁊ tibi. Mihi cũ iudicaberis: tibi cũ ardebis. Quid em̃ tibi faciã inquit? BG Cõſtituã te ante faciẽ tuã. Qð em̃ vis late/ re teipᷣm: in doꝛſo tuo tibi eſt. Mõ te vides: facio vt videas te.Qð tu poſt doꝛſũ tuũ po ſuiſti: ego añ faciẽ tuã ponã. Videbis fedi/ en tuã:nõvt coꝛrigas:ſed vt erubeſcas. dodo em̃ fratres chariſſimi: oẽs amato/ res luxurię:⁊ qui cuʒ delectatiõe faciũt ini/ quitatẽ:peccata ſua poſt doꝛſum ꝓijciunt. golnt etoccnſone ſicnegee⸗ ſibife ſacbeoo⸗ icus un Cent Icle⸗ nogueunte n gait geflotenmt düvincent Neecuilen⸗ czfuun⸗ anetcog ciczſteemn gigin düdeipes nenouet laoetouf iiccſene alteſpceel genprlit epottde Dethes cüturd mäiparn idnnn Achocnn etinde laciuit Zoneq. Achuc ircu nen ncg 44, getet elccis el⸗ P49 letocen lieten⸗ Ahuer Gntnin goſcutia ſegötbi Nlono⸗ ituis: hunn nin ptmrcun ſaninn gellanten Nantete, tte:n lig. unnen Utheran Llu⸗ N eodonnin ſtanien Thöhiſte utnnuxg keroangg tprineſab faunrschnſin Aaplletſen mmmrünertc ni Aenirnan on ſlebt e⸗ 4 — S = S=S E = hucynigiſc mani Qlitck⸗ Wennle neid mepentennin 1na Ceotue muan:t irenolkkeend iigthtuun⸗ nonistuind Negevtbiſte 1alacntdig urorkann napattma⸗ nsbabe deſeisrgalcc ſerinoragi —, — mniſatn hi vſir reCiNo ,Nsgae ntoizhn niefuin ſun in⸗ Homelia Si vᷣo aliquid boni caſu aliquo vel ꝑ quãli⸗ bet occaſionẽ fecerint:ante ſe ponũt et inde aſſidue gloꝛiãtur ⁊ dicũt: Ego illũ liberaui: ego illi bñfeci: ego illi tantũ dedi.Et dũ bo na quęꝑ illos deus fecit ſibi aſſignant:ꝑ va nitatẽ pdunt qð per elemoſynã acqrere vi/ dent᷑.Ac ſic ante tribunal chꝛiſti ꝑditis bo/ nis quę ante ſe habebãt:peccata ꝗᷓ poſt doꝛ ſum ꝓiecerãt ante faciẽ eoꝛũ reuocãtur:⁊ ſi⸗ nevlilo termino ſuſtinebũt ſuppliciũ:qui ſibi dũ viuerent noluerũt ꝓuidere remediũ.Et heęc quidẽ faciũt illi qui plus diligunt pſſen/ tia q́; futura. Qui vero de animę ſuę ſalute attẽtiꝰ cogitãt:ecõtrario faciũt. Bona queę/⸗ cũq; fecerint poſt doꝛſũ ꝓijciunt: mala aũt quęcũq; ſurrepſerint ante oculos ponũt: et dũ de ipſis in pᷣſenti ſeculo erubeſcũt:⁊ vul nera curare⁊ moꝛtua reſuſcitare⁊ ſoꝛdida ab luere tota fidei deuotiõe cõtendũt:cũ in die iudicij ante tribunal chꝛiſti venerit: mala ꝗᷓ ante faciẽ ſuã poſuerant ⁊ bonis opꝑibus re dempta ſũt:auferent᷑:bona quę ꝓptervani tatẽ poſt doꝛſũ ꝓiecerant:ante oculos collo Matth.a5 cabũtur:⁊ merebũtur audire: Venite bene⸗/ dicti patris mei ꝑcipite regnuʒ. Et licet hec ita ſint: nõ tamẽ de illis deſperandũ eſt qui adhuc mala ſua nõ ſolũ coꝛrigere nolũt:ſed etiam defenſare nõ erubeſcunt: ſicut nec il⸗ la ciuitas deſperata fuit:de qua dictum eſt: Jone.ʒ. Adhuc triduo ⁊ niniue ſubuertet᷑: In ipo ta 18. de Ciui. Men triduo idonea fuit cõuerti: oꝛare:plan/ dei. ca. 4. gere: ⁊ de pgna imminẽti miſericoꝛdiã ꝓme ct. 21. ca. iS rerj. Audiãt ergo qͥ tales ſunt dũ licet audi Ps. 49 re tacentẽ: id ẽ in pſenti nõ vindicantẽ. Ve niet em̃ dñs deus noſter ⁊ nõ ſilebit. Et tũc arguet: quãdo coꝛrectiõis locꝰ nullus erit. Statuã te inquit ante faciẽ tuã. Modo er⸗/ go ſicut iam ſupꝛadictũ eſt:quiſqs talis es: fac qð tibi minatur dñs facere: tolle te de doꝛſo tuo vbi te videre nõ vis diſſimulãs a factis tuis:⁊ ↄſtitue te ante te. Aſcende tri/ bunal mẽtiſ tuę:eſto tibi iudex:toꝛqueat te . o timoꝛ:erumpat cõfeſſio:dic deo tuo:Quo/ niam iniquitatẽ meã ego agnoſco:⁊ delictũ meũ ante me ẽ ſemꝑ. Quod erat poſt te:fi- at ante te.Et cũ factũ fuerit ante te: punia/ tur a te: ne tu ipſe poſtea a deo iudice fias PSz.49. ante te:⁊ nõ ſit quo fugias a te. Intelligite aũt hęc qui obliuiſcimini deũ. Non cogita/ Cbas devita tua mala:Intellige qui oblitus es dominũ: Hequãdo rapiat ſicut leo ⁊ nõ ſit qui eruat. Quid eſt ſicut leo? Sicut po/ tens:ſicut foꝛtis:ſicut ille cui reſiſtere nemo poteſt. Illi em̃ qͥs ſupꝛa diximꝰ: id eſt ama/ toꝛes mũdi:in oꝛe ſuo deũ laudarevidẽtur: ſed longe aliud operibexercere ꝓbant᷑. Se cundũ illud qð ait ꝓpheta: Populus hic la ſa.29 büs me honoꝛat: coꝛ aũt eoꝝ lõge eſt a me. Sed clamat illis ſpũſſanctus: Peccatoꝛi au Nõ.49 tẽ dixit deꝰ: Vt qͥd tu enarras iuſticias me/ as:⁊ aſſumis teſtamẽtũ meũ ꝑ os tuũ? Tan quã ſi diceret ei:nihil tibi pꝛodeſt ꝙ laudas deum. Illis em̃ qui bene viuũt ꝓdeſt ꝙ lau dant: tu aũt ſi laudas ⁊ peccata nõ deſeris: nihil tibi ꝓdeſt. VUt quid me laudas? Audi ſcripturã dicenteʒ: Hon eſt ſpecioſa laus in Ecẽi.i oꝛe peccatoꝛis.Si em̃ male viuis ⁊ bona di- cis:nõdũ laudas.Sʒ rurſus ſi cũ cęper be/ ne viuere:meritis tuis tribuis: nonduʒ lau das.Molo te eſſe latronẽ ĩſultantẽ cruci do/ Lud.ꝛ3 mini: ſed nec te illũ volo eſſe in templo ia/ LZud.I8 ctantẽ merita ſua: ⁊ occultãtẽ vulnera ſua. Si fueris iniquus ⁊ ꝑſeuerãs in illa iniqͥta⸗ te:nõ dico tibi: nõ ꝓderit laus:ſed non me laudas:iſtam laudẽ non deputo. Rurſus ſi fueris q̃ſi iuſtus:id ẽ humilis⁊ pius⁊ de iu/ ſticia inflatus inceſſeris: ⁊ alios in tua cõpa ratiõe cõtempſeris:aut ſuꝑextuleris te:tan quã gloꝛiãs de meritis tuis:nõ me laudas. Nec ille me laudat qͥ male viuit: nec ille me laudat qui q̃ſi de ſuo:bene viuit.Sed nun⸗/ quid ille phariſęus q̃ſi de ſuo talis erat cum diceret: Gfas tibi ago quia nõ ſum ſicut cę/ teri hoĩes? Gratias deo agebat ex eo qð bo num ĩ ſe habebat.Quãuis ergo boni aliqͥd in te ſit:nõ ex te eẽ qð bonũ eſt: ſed a deo te accepiſſe ꝓfitere. Lamẽ in eoipſo ſi te extu/⸗ leris ſupꝛa aliũ nõ habentẽ:elatꝰteneberis: nondũ laudatoꝛ meus eris. Pꝛimũ & coꝛri/ ge te a via peſſima: incipe bene viuere: in/ tellige qͥa nõ coꝛrigeris niſi dono dei. A do⸗ Ps.ʒs mino em̃ greſſus hoĩs dirigentur.hoc cum intellexeris:faue ⁊ alijs vt ſint qð ⁊ tu es:qꝛ hoc eras ⁊ tu qð ⁊ illi ſunt. Faue quantũ po tes et noli deſperare.Hon em̃ vſq; ad te di/ ues eſt deꝰ. Qõð em̃ tibi dedit:crede ꝙ etiã ⁊ alis ⁊ velit ⁊ poſſit dare. NHon ergo laudat qui cũ iam cęperit beneviuere:de ſuo putat eſſe ꝙ bene viuit:nõ acceptũ a deo. NHec ille laudat:qui cũ ſciat ſe ꝙ bene viuit accepiſſe a deo: tantũ vſq; ad ſe vult eſſe diuitẽ deũ: ⁊ nõ vult vt alijs ſit miſericoꝛs deꝰ. Ille ita/ q; qui dicebat:Gratias tibi ago deus qꝛ nõ ſuz ſicut cęteri homies iniuſti:raptoꝛes:ad/ 4 3 Sancti Auguſtini Nomelia III IIII 4 ulteri: ſicut ⁊ publicanus iſte: Monne et ibi ganimiter ꝑmanere. In altitudine ab ipſo ki potuerat dicere: Domine dona et publica / tranſuerſo ligno ſurſum verſus quo caput euerghi no huic qð mihi donaſti: ſuple et mihi queę eminet: pꝛopter expectationẽ ſupernoꝝ:ꝛne ndbi nõdũ dediſti: Sed etiã quaſi ſaturatꝰ eru // illa opera bona atq; in eis ꝑſeuerantiã pꝛo⸗ ſchen i ctabat. Pauper vo ille:id eſt publicanꝰ qd pter beneficia dei terrena ac tempoꝛalia fa- hana⸗. dicebat? Dñe ꝓpitius eſto mihi peccatoꝛi. cienda credant᷑:ſed potius pꝛopter illud qõ ct Ideo deſcendit iuſtificatꝰ publicanꝰ magis deſuper ſempiternũ ſperat ſides quę ꝑ dile/ Sal.5. hnisdlan q́; ille phariſeus. Ergo audite qui bñ viui/ ctionem operat᷑. In ꝓfundo auteʒ pars illa nnahee Ps. 49. tis:audite qͥ male viuitis.Sacriſiciũ laudiſ ligni quę in terrę abdito defixa latet:ſed in-/ gmadeß gloꝛiſicabit me. NHemo mihi offert hoc ſacri de conſurgit illud omne quod eminet ſicut ſems ſiciuʒ ⁊ malus eſt: Mõ dico:nõ mihi hoc of/ ex occulta dei volũtatevocat᷑ homo ad par⸗ holunbi fert malus: ſed nemo mihi hoc offert malꝰ. ticipationẽ tantę gratię:alius ſic: alius aũt mulſtn, Qui enim laudat bonus eſt: quia ſi laudat ſic. Suꝑeminentẽ vᷣo ſciẽtię charitatẽ chꝛi⸗ Eph... ſeftime etiam bene viuit. Qui ſi laudat nõ ſola lin ſti: eam ꝓfecto vbi paxilla eſt quę pꝛęcellit bil. Miſufl D gua laudat:ſed ⁊ vita cuʒ lingua conſentit. omnẽ intellectũ. MI. Pünn Et ideo rogo vos fratres chariſſimi:quan/ 4 Nug geu led mum poſſumus cum dei adiutoꝛio ſtudea- ¶ De eo qð ꝓpheta diciti pſalmo: tagnn mus:vt quomõ deum laudamus vocibus: Bonitatem et diſciplinã ⁊ ſcientiã Ns. us. cnoiunen ſic etiam bonis moꝛibus collaudemꝰ. M Doce me:? Domelia I finpene lius eſt em̃ tacere ⁊ benefacere:q; deum lau“ O Dahſ hauenrt dare ⁊ peccata cõmittere. Qui enim laudat Nter cetera quibus beatus dauid A slſyyb deũ vita ſimul ⁊ lingua: vocibus pariter et infirmitatibus noſtraꝝ medet᷑ ani/ geneno⸗ bonis operibꝰ: dupliciter in ſe ꝓuocat gra⸗ narũ:ſub quadaʒ trinitatis regula entiunk⸗ tiã dei. Si vᷣo nõ ſualet deũ laudare voci oꝛandi nòs foꝛmã tenere tanq; ꝑitiſſimꝰ ma cilunt.4 bus:laudet bonis oꝑibuſ:aſſiduis oꝛatiõi⸗/ giſter erudit dicens: Bonitatẽ et diſciplinã Nerus in bus: cogitatiõibꝰ ſanctis.Si em̃ hęc diligẽ ⁊ ſcientiã doce me.Sollicitius itaq; fratres Wtened ter attẽdimꝰ: ⁊ in hoc ſęculo cũ ſecura cõſci intẽdite quas ſibi potiſſimũ virtutes tribui ſonude⸗ entia laudare deum poſſumus: ⁊ in futuro rex ꝓpheticꝰ depꝛecat᷑:Bonitatẽ et diſcipli⸗ lelancn ad ęternũ gaudiũ fęliciter veniemus. nã inqt ⁊ ſciẽtiam me doce dñe. Vere nouit cſtenci — recte viuere qͥ recte nouit oꝛare. Nõ em̃ pe- Danh ic gmbige Epb.ʒ. ¶ Deeo qð aplus Dicit: Vt poſſiß tit mũdanarũ diuitiarũ theſauros:non re/ eſedec cõpꝛehendere cũ omnibꝰ ſanctis ꝗᷓ gna finitiua: non tempoꝛa ꝓlixioꝛa viuẽdi: cggiabo ſit latitudo:longitudo:altitudo et F bonitatẽ ſe doceri ſił ⁊ diſciplinaʒ poſcit. bavefgh⸗ ꝓfundũ:Homelia III Bonitas em̃ fac amabilẽ diſciplinã:⁊ diſci,⸗ cllas. plina efficit inculpabilẽ bonitatẽ. Nec quẽ/ gotot Vi enim cognouit inquit latitudi - q́; latere puto:qꝛ bonitas ſine diſciplina de/ n dla em ⁊ longitudinẽ:altitudinẽ ⁊ pio lictoꝝ mater ẽ:⁊ diſciplina ſine bonitate tri tiun fundũ:⁊ ſupeminentẽ ſcientię chari ſtis quędã amaritudo viuẽdi.Scientiã pꝛeę⸗ Nergt⸗ Beatem chꝛiſti:vidit et chꝛiſtũ:vidit et patrẽ. ſtari ſibi pariter imploꝛat:vt nouerit ſciẽter holinr⸗ Ego hec verba apoſtoli pauli ſic intelligere ſapiẽterq; diſtinguere qͥ ſint termini bonita minrr ſoleo. In latitudine bona opera charitatt: tis:⁊ quã debeat habere diſciplina mẽſurã: lg de . In longitudine ꝑſeuerantiam vſq; in finẽ: ne foꝛte aut nimię remiſſiõis vitio bonitas main In altitudine ſpem cęleſtiũ pꝛemioꝛuʒ: In incoõſulta fędet᷑: aut diſciplina durioꝛ ipa ſuu cine pꝛofundo inſcrutabilia iudicia dei: vnde auſteritate crudeleſcat. Vis frater bonꝰeſſe elen d iſta gratia in homies venit. Et hunc intel- peccãti? Benigne qͥdẽ fac et vt xe ſis bonꝰ: ennlu lectũ poſſumus coaptare etiaʒ ſacramento vigoꝛẽ ei adhibe diſciplinę: vt tua illi boni⸗ uc crucis: vt in latitudine intelligat᷑ tranſuer· tas pꝓficiat in ſalutẽ. Quẽ vtiq; ſi nulla co/ tin ſum lignum quo extendunt᷑ manus ꝓpter ercentis cenſurę increpatiõe terrueris: ꝑni/ 8 operum ſigniſicationẽ. In longitudine ab cioſa erit ei hęc bonitas tua q̃ ꝑmittis ꝑire W,, ren ipſovſq; ĩ terrã: vbi totum coꝛpus crucifſxũ peccantẽ quẽ poteras ſaluare coꝛrectũ. Rur d ſtare videt᷑:qð ſigniſicat ꝑſiſtere:hoc eſt lon ſum ſi nimio diſciplinę rigoꝛe nullã ſcientis ſpten Ue, nſafin s benus deudz ſru necaind mininsnegt⸗ mößgilien nsdlagini tisitagians äninneni nineadiahl die Veerpnt ee, Föcine Aſuuvarontn uno tit laglaupele. ſcplnidla⸗ giti had gediſcglnd neboninen iAeni tnouentiin ommnboſi⸗ pinninni riiobonis Adunaßhli fundnt tieſob: tuulibey niluhti Inlennil jomins,t leii = gali n Nomelia bonitatis pᷣtenderis medicinã: dũ rigoꝛem tuũ refugit peccãs:peccati ęgritudinẽ nõ cu rabis. Et ꝗᷓ tandeʒ viuẽdi ratio erit:q̃vę iu ſticia erit:vt ſolutioꝛ lenitas cohibentia pꝛe beat pctõꝛi:aut imoderata ſeueritaſ a lapſu B nõ reuocet delinquentẽ? Vt autẽ bonitatiſ huius diſciplinęq; magiſteriũ in nr̃is fuiſſe maioꝛibus plenius perfectiuſq; diſcamus: pauca de pluribus venerabiliũ patrum re/⸗ cenſeamus exempla. Impleuit ſine dubio bonitatis ac diſciplinę iſtiꝰ foꝛmã beatꝰ pe/ trus:cũ ſiẽ vere bonus oblatos ſibi dicit᷑ cu raſſe infirmos: ⁊ vt diſciplinę cęleſtis ama/ toꝛ: iuſta vltione puniſſe mẽdaces perhibe⸗ tur. Nimirũ bonitatis eius gratiam teſtat᷑ Act..9. eneas ille debilis qui claudus ab infantia ſedens in poꝛta templi domini: atq; mendi cans in nomine chꝛiſti ieſu: apoſtoli curan K tis imperio antiquã recepit ſanitatẽ. Pꝛo/ Actj.ðbauerunt ⁊ diſciplinę eius ſeueritatem ana nias ⁊ ſaphyꝛa: q diſtrahẽtes agrũ quẽ ven dere nemo cogebat:duʒ de pꝛech quãtitate mentiunt᷑ apoſtolo:moꝛtẽ ſibi falſitate mer cati ſunt. Quo facto edocuit gloꝛioſiſſimuſ petrus ineſſe ſibi bonitatem ac diſciplinã: dũ remediũ pꝛeſtat inſirmo: et competentẽ ſumit de mendacibus vltionem:ꝙ eum re/ cte ſancteq; feciſſe cęleſtis iudicij conſenſus oſtendit. De ꝑfectione vero ſcientię eiꝰquis Matth.is.ambigat:qui chꝛiſtũ dominũ viui dei filiuʒ eelſſe de celo ſibi patre reuelãte cognouit:Et q uia bonitas ac diſciplina ſcientiaq; nõ de/ Job.2ꝛi.erat: paſcẽdas illi dũs ſuas cõmẽdauit oui- culas. Tenuit bonitatem ac diſciplinã etiã gloꝛioſiſſimꝰpaulus:qͥ vt eius ſcripta teſtã/ tur: diſcipulis ſuis ⁊ virgam coꝛrectionis ⁊ ſpiritum manſuetudinis pꝛetendebat:pꝛo/ pter qð faciebat eum omnibus amabilem bonitas: et diſciplina terribilem. Nam eti/ am inter ipſa mundi pꝛimoꝛdia vt᷑ bonitatẽ 2. Theſial.ʒ. qc diſciplinam chꝛiſti doceret eccleſias: et remoueri iuſſit peccantẽ a cõmunione ſan/ ctoꝛũ:⁊ eundem recipi coꝛrectũ.De ſcientia autem eius quid nos dicemus:cum omnes eum nouerint in cęleſtibus didiciſſe quę do ceret in terris? Ibi talia ſe memoꝛauit edo⸗ ctum:qualia loqui moꝛtalibus non liceret. Habuit nihilominus bonitatẽ et diſciplinã teſtis dominicus ⁊ baptiſta Johãnes: qui reſipiſcentes a peccatis ſuis ꝓphetice pieta Deeo quod apoſtol dicit: Dꝛe⸗ vt vere legaliũ pꝛeceptoꝛũ cuſtos ĩmobilis ⁊ herodem regem de illicita accuſabat vxo/ Matth. 14. re:⁊ cunctis ad ſe concurrentibus purgati/ oꝛis vitę pcepta mãdabat. Scientię autem illius plenitudinem quis poteſt agnoſcere: qui qð ꝓ ſalute mundi venit e cęlo:pꝛimus omnibus reuelauit. Videtis itaq; fratres q DO oꝛandi compendio ⁊ qua paucitate verbo⸗ rum ꝑfectionem viuendi venerabilis ꝓphe ta quęrebat. Bꝛeuiſſimo nãq; ſermone con cluſit: quotquot ſpiritaliuʒ haber multitu/ do virtutũ.Si ergo ille ꝓphetarũ pᷣcipuus doceri ſe a deo ad ſanctioꝛes vias tãtopere pꝛecabat᷑:quid facere nos opoꝛtet qui ⁊ tar/ di ſenſus infirmitate toꝛpemus: ⁊ noxia re/ miſſioꝛis vitę conſuetudine depꝛauamur? Nos inquã magis oꝛare debemus dicẽtes: na caſtiget:et ignoꝛantię cecitatem ſcientia veritatis illumiet.Si enim ſcieris omnipo/ tentẽ deum filiũq; eius vnigenitum vnius eſſe ſubſtantię: ſpiritũ quoq; ſanctum pari credideris ęternitate regnantẽ: nulla vnqᷓ; Bonitatem et diſciplinã et ſcientiam doce nos domine: quatenꝰ in nobis bonitas ma liciam vincat: vitia ac voluptates diſcipli/ te vel paganoꝛũ vana perſuaſio: vel arria noꝛuʒzʒ perſida turbabit impietas. Si futuri iudicij ſcientia coꝛ tuuʒ mentẽq; repleuerit: habebis in tuis moꝛibus diſciplinaʒ. Rur/ ſus ſi diſciplinę ipſius menſuram regulaſq; ſeruaueris:congruam tenebis in omnibus bonitatem: quia bonitas eſt temperamen/ tum diſciplinę:⁊ diſciplina condimentũ eſt bonitatis. Caue ergo frater ne ita velis bo/ nus videri:vt abijcias diſciplinã:aut ita ar/ duam ſecteris diſciplinã: vt remoueas bo/ nitatem. Quibus beatus dauid idcirco ſci⸗ entiã pꝛecat᷑ adiungi:vt directa mentis no⸗/ ſtre iudicio ſcire poſſimus qualiter in nobis eſſe poſſit et diſtrictioꝛ bonitas:et blandioꝛ diſciplina. ₰ ca verbum: inſta opoꝛtune im- poꝛtune: argue:increpa: obſecra cu omni patientia ⁊ doctrina: Ho⸗/ melia VyYVy M Veguenter in ſcripturis ſanctis au/ diuit charitas veſtra fratres chariſ/ imi:in quo ſint ſacerdotes periculo onſtituti: ſi noluerint implere illud quod 93 4 2. Timoth. 4. Bancti 2. Timot. 4. conteſtatur apoſtolus: Pꝛedica verbuʒ in/ ſta opoꝛtune impoꝛtune:argue: ĩcrepa:ob/ ſecra cum omm patientia et doctrina.Et qꝛ tam graue pondus imminet ceruicibus no/ Eʒech.ʒ. ſtris:quibus dicitur: Si nõ annunciaueris iniquo iniquitatem ſuam: ſanguinem eius de manu tua requiram: neceſſe nobis eſt qͥſ/ cunq; negligẽtes aut ſecrete aut publice ca⸗ ſtigare. Sed quando coꝛripimus:ille quem coꝛripimus ſi malus eſt:attẽdit a quo coꝛri⸗ piatur:⁊ facilius in coꝛreptoꝛe fuo qᷓ; in ſe li/ bẽter agnoſcit quod coꝛrigat. Et ſi vera in/ uenerit quę ⁊ ipſe dicat in eo a quo coꝛripi/ tur:gaudet: quãto melius gauderet de ſua ſanitate coꝛrectus q; de alieno lãguoꝛe coꝛ/ reptꝰ*: Ecce putas verũ eſſe quod dicis. In/ ueniſti aliquid in homine a quo repꝛehẽſus es:tamen per illuʒ tibiveritas loquebatur: per maluʒz: ꝑ iniquũ veritas tibi loquebat᷑. Quęris: quid repꝛehẽdis in homie? Inue⸗/ ni potius quid repꝛehendas inveritate. Ve lis nolis illa eſt aduerſaria tua: in qua non inuenis quod accuſes. Alam fac amicam ſi potes.Aduerſarius tuus ſermo dei ẽ. Pꝛo⸗ ferat euʒ peccatoꝛ:pꝛoferat eum iuſtus: ſer/ mo dei eſt:inculpabilis eſt. Ipſe eſt aduer/ ſarius tuus:concoꝛda cum eo cum es invia cũ illo. Via vita iſta eſt. Aduerſariꝰ omniũ iniquoꝛũ ſermo dei eſt. Parum tibi eſt ꝙ cũ eſſet manẽs in ſua beatiſſima ⁊ ſacratiſſima ſede venit ad te:vt eſſet tecum in via:⁊ tecũ voluit comitari:vt cum ambulas ⁊ in pote/ ſtate habes:componas cauſam tuam et di/ cas:Quando finiturus ſum viam? Et cum finieris viam:non erit cum quo cauſam tuã Matth.S. cCom ponere poſſis: et aduerſarius tradet te iudici: iudex autem miniſtro: miniſter autẽ in carcerẽ. Hon exibis inde donec reddide/ ris nouiſſimum quadrantẽ. Eſt em̃ verbuʒ dei:quaſi aduerſarius invia:habes in pote ſtate:cõpone.Quid a te quęrit aduerſarius iſte vt concoꝛdes cum illo? Quid: MNiſi ſalu/ tem tuam. Ambulat cum aduerſarijs ſuis ⁊ g?2icit eis vt concoꝛdent cuʒ illo. Fiat. Mõ⸗ dum finita eſt via.Quod heri non eſt factũ fiat hodie:nondum finita eſt via.Quid ex/ pectatis quouſq; finiatur? Cuʒ finita fuerit non erit alia vbi cum aduerſario concoꝛde/ tis. Judex reſtat: miniſter ⁊ carcer. Multis hecvia cum ſibi plures pꝛomitterẽt in ea an nos: ſubito ſinita eſt. Sed ecce fac quia lon/ ga erit vita tua:vt ſemper tecum aduerſari/ us tuus a mbulet.MHõ erubeſcis tanto tem/ poꝛe cum tali aduerſario habere diſcoꝛdiã⸗ Sermo dei quantum eſt in ipſo amicus tu us eſt. Aduerſarium tu tibi eum facis. Ipſe enim tibi bene vult: tu tibi ecõtrario male. Ille iubet: Mõ fureris:tu furaris: ille iubet non adulteres:tu adulteras:ille iubet frau/ dem non facias: tu facis: vetat te iurare:tu falſum iuras: facis omnia contra que dicit. Tu tibi facis ſermonẽ dei inimicũ: Nec mi⸗GB rum quãdo tu tibipſe inimicus es. Qui em̃ s. io. diligit iniquitatẽ odit animã ſuam. Si eniʒ diligendo iniquitatem odiſti animam tu⸗ am:quid miraris quia odiſti ſermonem dei qui vult bene animę tuę? Ergo tacebimus et neminem omnino coꝛripiemus? Coꝛri- piamus plane:ſed pꝛius nos. Pꝛoximũ vis coꝛripere: nihil eſt tibi teipſo ꝓpinquius. Quid is longe? Te habes ante te. Quich enim per ſcripturam?: Diliges pꝛoximũ tuũ Matt.22. tanq; teipſum. Si ergo teipſum non dili/ gis: pꝛoximũ quomodo diligis? Regulam dilectionis in pꝛoximum ex te accepiſti.Di/ ligo eum inquies. IJdeo dico: pꝛius te dili⸗ ge: et dic tibi. Si autem vere ex dilectione dicis: manifeſtum eſt ꝙ intus egit aliquid: verbum quod pꝛocedit. Sed timendum eſt ne te non diligas:⁊ velis alium coꝛripere et facias hoc cum odio. Si autem odiſti fra/i. Job. „· trem:leuioꝛa obijcis qᷓ; facis.Qui odit:fra/ trem ſuum homicida eſt. Audiſtis hodie le⸗ cta eſt epiſtola iohannis.Ait ſcriptura. HRNe cõtemnerent homines quę intus habentinn coꝛde: ⁊ illa accuſarẽt quę fiunt per coꝛpus: iam qui odit fratrem ſuum dixit: homicida eſt. Hondum manus armata eſt: nondum faucem obſedit:nondum inſidias pꝛępara/ uit:nondum venena queſiuit ⁊ reus in ocu/ lis dei concepto odio iam tenetur. Adhuc viuit quẽ quęrit occidere:et occidiſſe ſe iam iudicatur. Si ergo cuʒ odio coꝛripis:audes C aliqueʒ homicidã coꝛripere? An quia nõ te tenent homines ⁊ ducunt te ad iudicẽ:ideo in oculis ſummi dei ⁊ iudicis non agnoſcis crimen tuum? Si non vis agnoſcere crimen tuum:agnoſcis pęnam tuaʒ. Mon enim ille parcit homicidis. Sed coꝛrigo me inquis cũ ſum in via. Coꝛrige ergo te et tunc pote ris fratrem coꝛripere. Leuioꝛa obijcis: gra/ uioꝛa committis. Feſtucam vides in oculo Mattb.7· ulr tasel fumnon nices. honnines ſen conn penen LQuideſ ſcngdih ſantektl labesfin agtelat nt loteku bes. V. intenin diſtle poteſt ooſteta homlue Pweioran ſiniſa icum dumach Cundel puncio der Onin fedli ſelen babe glud. ſenne fitm qulen gbian deuoin⸗ Marbſletbe elleittf anteinnen unaget mci Beni, es Alicit iſunen. Kiminann⸗ tiſemmnemndt Eotrcnn pienus⸗ or⸗ s Peornige ſopingui, Antete, Ali Seorini kite plun non igsRegben lenntt, Grprustedi⸗ eerdleaice sel iguc Aunenunc iunconpees rnodffin Qliocitſt⸗ dikishociel⸗ ſohn N. ntushebenn ntporcons nt bondd eſt:nondnn duus d ttreuenoch neun M ileleun npisnlis ngiao liudcetdn nagleiG aroine Ponenint⸗ 4tune o⅞ bdes golllr NHomelia fratris tui: trabem autem in oculo tuo non vides. Hoc enim dixit dominus pꝛopter homines qui cum odio coꝛripiunt. Ira ſcẽ/ tem coꝛripis: et tu odio contabeſcis? Aꝑ/ pende in ſtatera conſiderationis irã ⁊ odiũ. Quid eſt ira:? Feruoꝛ quidã animi: Ad pꝛę/ ſens diſplicet tibi: Jam in te ira iſta inuete/ rata eſt: ideo fecit odium. Ira feſtuca eſt: trabes futura creſcendo. Sicut enim feſtu/ ca creſcit in trabẽ:ſic ira inueterata ſit odiũ. Jam tu odiſti et coꝛripis iraſcentem:iam in bes. Uultis videre quãtum interſit? Sep inuenimꝰ iraſci patrẽ ſilio: patrẽ odiſſe ſiliũ difficile inuenies. Filio quem diligit iraſci poteſt pater: iraſcitur et amat poteſt dici: odit et amat non poteſt dici. ec dixi ꝓpter homines qui minoꝛa in alijs puniunt: in ſe D maioꝛa non puniunt.hęc ergo fratres cha/ riſſimi ſalubꝛiter cogitantes: faciamus ami illo feſtuca diſplicet: in te adhuc placet e Zuc.i2. Citias cum aduerſario noſtro dum ſumus in via cum illo:hoc eſt cõſentiamus verbo dei dum adhuc ſumus in hac vita: quia poſtea cum de hoc ſeculo tranſierimus:nulla com/ punctio vel aliqua ſatiſfactio remanebit. Judex reſtat:miniſter ⁊ carcer. Vt ergo hęc omnia domino auxiliante poſſimus imple/ re:diligamus toto coꝛde non ſolum amicos ſed etiam inimicos: vt in nobis impleatur Gal.5S. illud quod ſcriptum eſt: Omnis lex in vno ſermone impleat᷑ i vobis: Diliges pꝛoximũ 1. Petri. 4. tuũ tanq; teipſum. Et illud: Charitas ope/ rit multitudinem peccatoꝛũ. Quã rem ipſe qui eſt vera charitas nobis ſſtare dignetur qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝛũ: Amen. H ¶ He eo quod dominꝰ dicit in euã/ nefacite his qui vos oderunt:Ho melia VI A. NRequenter in euãgelio fratres cha/⸗ f Oriſſimi audiuimus dominũ dicen⸗ en⸗ his qui vos oderunt. Quare auteʒ dominus dixit:Diligite inimicos veſtros: cit aliquis: Quis poteſt diligere inimicos: Pꝛius te dilexit impiũ deus tuus qui nun/ qᷓ; fuit impius. Tu autem etiam ſi iam non es impius: fuiſti tamen aliquado:quia ne/ tem:Diligite inimicos veſtros:be/ . . —— . . . . R 7 . — . . 4. . . mo fit iuſtus niſi ex peccatoꝛe. Sicut frequẽ ter cantauimus: Beati quoꝛuʒ remiſſę ſunt iniquitates: non dixit: Beati qui non fece/ runt peccata:ſed beati quoꝛum remiſſę ſunt iniquitates. Si enim quęris qui nõ fecerit: non inuenies. Vnde ergo quiſq; erit beatꝰ niſi remittat᷑ quod fecit:niſi tegatur qð com P. 310 miſit? Si ergo iam tibi peccatum dimiſſum eſt: ille te inſequit᷑ qui nondum eſt iuſtus. Et iu anteq; iuſtiſicareris alios ꝑſequeba⸗ ris:perieras et inuentus es. Et ille qui tibi uerſat inuenietur ⁊ non perſequet᷑. Noli 4 ec/cogitare ꝙ tuis meritis talis factus ſis: qͥa gratia dei te talem fecit.Et bene conſiderãſ videbis potentem eſſe deum qui talem fa/ ciat eum queʒ iuſte te videris odiſſe. DHicis enim tu tibi quaſi iuſtus: Magna eſt pati⸗ entia dei quę illum talem viuere ſinit. Atq; vtinam hoc ſolum dicas:ſed timeo ꝙ inſu/ per repꝛehendas dicens: Quid placuit deo talibus parcere? Quare tanta mala faciunt homines ⁊ viuunt: Sic dicat alius: deuſ quare viuit iſte qui tanta dicit:⁊ tuam iuſti ciam repꝛehendit? Mon enim attendit quid ipſe dicat:ſed attendit qͥd alius faciat.Qui tibi diſplicet foꝛtaſſis non repꝛehendit:nec effundit iſtas contumelias ĩ deum: quomõ tu facis. Ecce putas quia deus quomodo tu vis: nulli malo velit parcere: quid de te facturus eſt qui ſine peccato eſſe nõ potes: Non attendis vbi te inueniat. Rogo ergo vt non ſolum alijs ſed etiam et tibi parcat. Hoc itaq; fratres habent quaſi pꝛopꝛiũ om nes iniqui: nolunt vt parcat deus iniquis: ⁊ non vident quid ipſi ſint:etiam ex hocipᷣo ꝙ ita volunt. Sed ego iuſtus ſum iniquis. Si tibi non parceret deus cũ eſſes iniquus: quomodo ad iuſticiaʒ perueniſſes? An foꝛ/ — ü— Watth/5/gelio:Diligite inimicos aſroſbe⸗ e volebas vt deus vſq; ad te patiens eſſet: quouſq; tu peruenires ad iuſticiã: qa deus eextẽdit pontem miſericoꝛdię ſuę vt tu trãſi/ re poſſes? Hoc vis vt iaʒ ſubducat ne alius trãſeat. Diligamus ergo inimicos noſtros fratres chariſſimi: Soꝛte qui hodie eſt ami,/ cus tuus talia peccata facturꝰ eſt: vt in vita eterna tecũ eſſe nõ poſſit. Mõ em̃ ſcis qͥd pa niſi quia paſſuri eramus inimicos: Sed di/riat craſtinus dies. Et ecõtra qͥ inimicꝰerat: foꝛte ſic ad pęnitentiã cõuertet᷑:vt ĩ illa cele/ ſti hierim cõciuis tuꝰ eẽ mereat᷑:et foꝛte etiã maioꝛ efficiat᷑. Mõ vobis h̊ difficile videat᷑. Introgemꝰ ſcripturas:⁊ ĩipſis hoc euidẽtiꝰ 3 5 Pꝛouer. 27. BSancti ggvnoſcere poterimꝰ. Paulus aplus pᷣus ſce / toꝛem. Cum em̃ moꝛtuus fuerit peccatoꝛ:ni C gram leratus erat inimicus chꝛiſtianoꝛum: rapie / hil tibi aduerſabit᷑:imo conſolabitur viuẽs ſncgen bat:vaſtabat:ſęuiebat. VUbi? Quando la / qui te in peccatis moꝛtuus perſequebatur. kang pidatus ẽ martyꝛ ſtephanus:parũ illi erant Mon vobis ergo graue ſit: ꝑ ipſius dñi nf̃i Ph Gin manus ſuę: manibus omnium lapidabat: miſericoꝛdiã vos obteſtoꝛ:quia ſpes nobis niibey quia vt illi nõ impedirent᷑ veſtimẽtis ſuis: alia non eſt:niſi dimiſerimus quicquid nos e ic⸗ liberis manibus ſaxa ꝓijcerent:oim veſti leſerint hoĩes. Hemo vos fallat.Aliud ma/ ſpfusdal mẽta ſeruauit: ac ſic in omniũ manibꝰ illud ius ſacrificiũ non eſt quod debeamus deo: 1u c hoſttimn ſcelus operabatur. Videte iſtũ virum vna niſi quicquid boni ẽ: etiã malis homibus: ſetdpit voce dñi ex perſecutoꝛe factũ pꝛędicatoꝛẽ. ſi tamẽ homibus fecerimꝰ. Dicit tibi deus: donint ſ Pꝛeęceſſit eos quos oderat. Illi em omnes Ego non ex te creſco:ſed tu ex me.Sacrifici homind' chꝛiſtiani quos inſequebat᷑ tales non erant um volo quod pꝛoſit homini: ſic ad me pue rpekere⸗ qualis ipſe factus eſt. Mon em̃ oẽs illi apo/ nit quod tibi pꝛoſit. Potes mihi dicere:nõ letolrap ſtoli erant: quod ipſe factus eſt. Videtis fie habeo qðs tribuã indigenti:nõ poſſum ieiu/ ſdcenur ri poſſe vt inimicus qͥ erat hodie:ſit nõ ſolũ nare frequenter:et avino et carnibus abſti/ fiemit amicus et frater in gratia:ſed etiã pꝛęcedat nere nõ poſſuʒ. Mũquid potes mihi dicere: oedonit ⁊ melioꝛ fiat.Ergo fratres mei:chꝛiſtiani illi charitatẽ te habere nõ poſſe?: Ipſa eſt cuius nnoſrn. omnes quos ꝑſequebatur ſaulus: putatis poſſeſſio tanto plus auget᷑: quãto amplius hoſnist quia non rogabant?: Vtiq; ſi nouerant chꝛi/ erogat᷑.Dimitte ̊ qð tenebas:ne aduerſus nethin ſtum: ſi chꝛiſtiani erant:ſi nouerãt ipſum do te ille teneat aliquid cui nõ habes qð dimit lor AS minũ ieſum pꝛo impijs moꝛtuum. NHon em tas.Dimittite ⁊ dimittet᷑ vobis:date ⁊ da/ud.. u Deo⸗ moꝛtuus eſt pꝛo fidelibus: ſed moꝛtuus eſt bitur vobis. Scitote fratres chariſſimi: qͥa q5. diſ. due. leſes vt faceret fideles. Rogo vos fratres diligẽ/ duę ſunt elemoſ ynę. Vna coꝛdis:alia pecu/ unnue ter attendite: dominus et ſaluatoꝛ noſter qᷣ nieę. Elemoſyna coꝛdis ẽ: dimittere ei a quo lee. moꝛtem ſuam pꝛęſtitit infidelibus:quale ſit lęſus es. NHã dare aliquid indigẽti: aliquã⸗ illud quod ſeruat fidelibus? Et hoc conſide do quęris ⁊ non habes. Indulgere peccan⸗ rate: quia quos perſequebatur paulus apo ti quantũ volueris:redundabit tibi. Auruʒ ſtolus: bene nouerãt miſericoꝛdiã domini: ⁊ argentũ:veſtem:frumentũ: vinum ⁊ oleũ et ſciebant ꝙ ſaulus ille perſecutoꝛ poterat poteſt fieri vt aliquotiẽs non habeas vnde fieri pꝛedicatoꝛ: ⁊ ideo oꝛauerunt ꝓ illo:⁊ ex pauperibus tribuas:vt aũt oẽs homies dcdi·· . ago auditi ſunt. Ille perſequebat᷑: ſed illi vice- ligas:⁊ hoc alijs quod tibijpſivelis:⁊ inimi runt. Illi eũ magis occiderunt: ⁊ interfece / cis tuis indulgeas: nunq; te poteris excuſa iny runt rogãdo pꝛo eo. Quomodo: Ecce vna re: Quia ſi in cellario vel in hoꝛreo non ha / uhre voce pꝛoſtratus eſt ꝑſecutoꝛ. Reſurrexit em̃ bes qð dare poſſis: de theſauro coꝛdis tui Haczz num iã non perſecutoꝛ ſed pꝛedicatoꝛ. Qui enim potes pꝛoferre quod tribuas.Et quod om/ ſuamel perſequebatur moꝛtuus eſt. Quęre ꝑſecuto nibus hominibus etiam ſi ſola ſit bona vo edn, Heint rem et nõ inuenies iam:quia ſurrexit.Ergo luntas ſuſfficiat:et elemoſyna coꝛdis multo polton illi potius occiderũt eum oꝛando qᷓ; ille per · maioꝛ ſit: q́ elemoſyna coꝛpoꝛis:qͥs eſt qui liglmnt ſequendo. Et vos ergo fratres ſic oꝛate pio vel vmbꝛam excuſationis poſſit pꝛetende/ hisett inimicis veſtris: vt occidat eos deus: id eſt re?t illud attendite fratres: quia charita/ gli 6 vt eoꝛum maliciã quę vobis inimicatur oc/ tis elemoſyna ſine terrena ſubſtantia ſuffi- len cidat.Sic em̃ non occidit quod creauit: ſed cit ſibi: Illa vero quę coꝛpoꝛaliter datur:ſi eſ Cõcoꝛ.23. quod ipſi ſibi fecerũt.homo em̃ et peccato: non benigno coꝛde tribuitur: omnino non – q· duo. duo nomia ſunt. In ipſis duobus nomini/ ſufficit.Et qꝛ ſiẽ ipſividetis fratres chariſſiO Encg bus queęre quid fecerit deus:quęre qͥd ſuaſe mi:ad remiſſionem omnium peccatoꝛum ſi ee rit diabolus.Homo a deo factus eſt:pecca/ ſubſtãtia terrę nõ fuerit: charitas ⁊ dilectio Nanen tum ſuadente diabolo ab homie factuʒ eſt. inimicoꝛũ ſatis abundeq; ſufficiunt. Nulla Ciſun AQuis hoꝛũ duoꝛum te ꝑſequitur: Si em̃ tu nobis excuſatio de hac re ĩ die iudicij rema/ li bene viuis: non te ꝑſequitur niſi qui malus nebit: Nec dicere aliquis poterit: nõ ſe ha/ ni eſt. NHon ergo homo: peccatoꝛ te inſequit᷑. buiſſe vnde ſua peccata redimeret. Et ideo Eichl Roga pꝛo homie vt extinguat deus pecca, omnes homies ſtudeamus toto coꝛde dili- lüi⸗ utn ohesdurtl rschanlimitg cdslpen dininordtt incgin⸗alani⸗ dulgeepeee Gabitab. Nn ci: rinuntcl nbibene Eoesdonieid joſrcistnnn tepotnig nborptattn cſeuo clesn s Egoton iſouſtbonee nctpun⸗ persthcflu poſt ertd⸗ 8 Clchinn bfaumubt, aluroum romnioho mscni petumm mnnsdlant fün H ſeinlejn Nenktoln Gent t Rãõ Eſa,. 58. miniſtros eccleſiarũ: in grandi periculo eſſe cognoſcitis. Ipſis em̃ conteſtat᷑ ſpirituſſan Nomelia gere:oꝛantes vt qui boni ſunt melioꝛes fiãt ⁊ in opere bono ꝑmancant: qͥ mali ſunt cito ſe coꝛrigant:timentes illud quod dominus Matthᷣ.õ. cõminatus eſt dicens:Si nõ dimiſeritis ho minibꝰ peccata eoꝝ:nec pater veſter dimit/ tet vobis peccata veſtra: Sed magis cum ipſius adiutoꝛio laboꝛemꝰ vt illud in nobis Lud.õ. poſſit impleri: Date ⁊ dabitw᷑ vobis:dimitti/ te ⁊ dimittet᷑ vobis. Cum ergo ſᷣm pᷣfatam domini ſententiã qua dixit: Si dimiſeritis hominibꝰ peccata eoꝛũ:dimittet vobis pa/ ter veſter celeſtis peccata veſtra:in poteſta/ te noſtra poſitum ſit: qualiter in die iudicij iudicemur:dimittamꝰ omnibꝰ inimicis no/ ſtris: vt libera cõſeientia poſſimus in oꝛati/ one dominica dicere: Dimitte nobis debi/ ta noſtra: ſicut et nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ noſtris: Quod ipſe pᷣſtare dignet᷑ qui cũ pa tre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſęcula ſę culoꝝ: men. ẽ De eo qð Eſaias dicit: Clama ne rum: Homelia mi: omnes ſacerdotes domini:nõ ſolũ epiſcopos:ſed etiã pſᷣſbyteros ⁊ ctus dicenſ:Clama ne ceſſes: quaſi tuba ex/ alta vocẽ tuã: ⁊ annũcia pplło meo ſcelera eo/ rum:et domui iacob peccata eoꝛum. Et ite/ Eʒecb.ʒ.rum: Si nõ annũciaueris iniquo iniquitatẽ fſfluam: ſanguinẽ eius de manu tuo requirã. Heb. 1ʒ. De ipſis etiã apoſtolus dicit: Obedite pꝛę/ poſitis veſtris ⁊ ſubiacete eis: Ipſi enim ꝑ/ uigilant tanq; rationeʒ reddituri ꝓ anima/ bus veſtris. Si ꝓ ſe fratres chariſſimi vnuſ quiſq; vix poterit in die iudicij rationẽ red/ dere: quid de ſacerdotibus futurũ eſt a qui- bus ſunt omniũ animę requirẽdę? Et ideo cõſiderantes periculũ noſtrũ:oꝛate pꝛo no/ bis:vt cõmiſſis nobis gregibus ita ſpirita/ lia paſcua ſtudeamus iugiter pꝛouidere: vt pꝛo eis rationẽ bonam reddere mereamur. Cõſiderate ergo fratres chariſſimi: quid ſit quod volo veſtrę dilectioni ſuggerere:ſi ta/ ceſſes: quaſi tuba exalta vocẽ tuam ⁊ qnnucia populo meo peccata eo/ vVvnIa Y diligẽter attẽditis fratres chariſſi debere in doctrina ſana:cõtradicẽtes redar⸗/ guere.Magnum opus:ſed grauis ſarcinat Sperabo tamẽ in deum: quoniã adiuuãti/ bus vobis in oꝛatione pꝛo nobis: liberabit nos de laqueo venantiũ ⁊ a vᷣbo aſpo. Nul- la enim cauſa eſt: quę magis faciat diſpen⸗ ſatoꝛẽ dei pigrioꝛem ad arguendos contra- dicentes:qᷓ; timoꝛ verbi aſperi.hHũ enim ti memus detractiões: irriſiones et oppꝛobꝛia hominũ ſuperboꝛuʒ:dũq; ab eis in terrena ſubſtãtia metuimus pſᷣgrauari: timentes ꝑp/ dere tempoꝛalia: minus qᷓ; opoꝛtet pꝛedica/ mus ęterna. Et ideo dum ꝑ illoꝛũ nequiciã aliquid mundanũ perdere foꝛmidamꝰ: pec/ catoꝛũ eoꝛum vulnera medicamẽtis ſpirita/ libus curare negligimꝰ. Vnde timendũ eſt ne et ꝓ nobis ⁊ ꝓ illis qbus ꝓ amoꝛe terre/ narũ rerum non loquimur dura: rationẽ in die iudicij reddere cõpellamur. Videamus B ergo qͥd ſit cõtradicẽtes redarguere. Cõtra dicentes non vno modo intelligendi ſunt: Pauciſſimi enim nobis cõtradicũt lingua: plurimi male viuendo. Quis mõ mihi au · det dicere chꝛiſtianus: bonũ eſſe rapere res alienas:qñ quidẽ non audet dicere:bonum eſſe tenaciter ſeruare res ſuas? Nũquid em̃ Zug.12. diues ille cui ſucceſſerat regio:⁊ nõ inuenie/ bat quo reponeret fructus ſuos:et ſe cõſiliũ inueniſſe gaudebat:deſtruẽdi veteres apo/ thecas:⁊ cõſtruendi nouas amplioꝛesvt im pleret eas: ⁊ diceret aĩę ſuę:habes młta bo na ĩ multũ tempꝰ:iocũdare: lętare: ſatiare: Nũquid ergo iſte diues aliena quęrebat? Fructus ſuos colligere diſponebat:vbi po/ neret cogitabat: HNulli violentiã facere: nõ de cuiuſq; vicini agris:nõ limite ꝑturbatoꝛ: non ſpoliato paupere: non circũuento ſim/ plici:ſed tantũmodo vbiꝓpꝛios fructus re/ cõderet cogitabat. Audite quid audierit qͥ kenaciter ſeruabat ſua: ⁊ hinc intelligite qͥd expectent qͥ rapiũt aliena.Cũ ergo pꝛuden/ tiſſimũ ſe cõſiliũ iueniſſe arbitraret᷑ de apo⸗ thecis veteribus anguſtioꝛibꝰ deijciẽdis:et amplioꝛibus nouis ędificandis:⁊ omnibus ſuis fructibꝰcolligẽdis ⁊ recõdendis:nõ ali/ enis ↄcupiſcẽdis atq; rapiendis:ait illi deꝰ: Stulte vbi tibi ſapiẽs videris:ibi ſtultꝰes. Stulte inqͥt hac nocte repetitur a te anima mẽ oꝛãtibus vobis merear vt adiuuet meq tfeerret me. Inter cetera pꝛecepta ſua beatus Titũ.ij. apoſtolus h̊ etiã ait: Epilcopũ potentẽ eſſe tua:hęc ꝗᷓ ꝑaſti cui erũt:? Si ſeruaueris tua non erũt:ſi erogaueris tua erũt.Quid inqͥt reponis qð relicturꝰes: Pꝛęcedt ergo ma⸗/ Bancti gis quo ſecuturus es. Ecce increpatus eſt ſtultus male recondens. Si ſtultus eſt qui recõdit ſua: vos inuenite ei nomẽ qui rapit aliena? Si ſoꝛdidus eſt reconditoꝛ ſuarũ:vl/ Lud.iI6 ceroſus eſt raptoꝛ alienarũ: Sed nõ qualis ille vlceroſus qui iacebat ante ianuam diui tis:⁊ canes lingebãt eiꝰ vulnera. Ille enim vlceroſus erat in coꝛpoꝛe: raptoꝛ in coꝛde. Foꝛtaſſis aliquis reſpõdeat ⁊ dicat:nõ val/ de magna pęna erat illi homi cui dixit deꝰ?: ſti. g tuli dediſſ⸗ es:nec talia opera diligit deus.Dicit tibi deus:Stulte:iuſſi vt dares:ſed non de Stulte. Mõ ſic dicit deꝰ:ſtulte:quomõ dicit homo.Tale in quẽq; deiverbũ:iudiciũ eſt. Nũqͥd em̃ ſtult deꝰ daturꝰeſt regnũ cęloꝝ: Watth.⁊5 Pꝛobãt hoc ille quinq; virgines ſtultę quę extra ianuã legunt᷑ excluſę.Auibꝰautẽ non eſt daturus regnũ cęloꝛum: quid eis reſtat Cniſi pena gehennaꝝ? Conſiderare aũt attẽ/ tius debemus:vt hoc apertius videre poſſi mus. MHam t⁊ ille diues ante cuius ianuã ia/ cebat pauper ille vlceroſus: non eſt dictus Zucj.I6. raptoꝛ rerum alienarũ.Erat quidam diues inqͥt qui induebat᷑ purpura ⁊ byſſo. Diues inquit erat:non dixit: calũniatoꝛ: nõ dixit: pauperũ oppꝛeſſoꝛ:non dixit:rerum alienaꝝ aut delatoꝛ aut receptoꝛ:non dixit:pupillo⸗/ rum expoliatoꝛ:nõ dixit:viduarũ ꝑſecutoꝛ: Nihil hoꝛũ: ſed erat quidam diues. Quid magnũ eſt: Diues erat:ſᷣ de ſuo diues erat. Cui aliquid tulerat? An foꝛte ille auferret ⁊ deus de illo reticeret:⁊ ꝑſonam eius accipe/ ret:ſi crimina eius abſconderet qͥ nobis di/⸗ cit: Molite ꝑſonaliter iudicare? Si vis ergo audire conſiliũ diuitis illius: noli amplius quęrere qᷓ; audis a veritate.Diues erat:in/ duebatur purpura ⁊c̃. Quod ergo eius cri men: niſi iacens ante ianuam vlceroſus et non adiutus:hoc enim aperte de illo dictũ eſt ꝙ imiſericoꝛs erat: non qꝛ aliena rapuit: ſed qͥa de pꝛopꝛijs erogare noluit.NHũquid enim chariſſimi ſi pauper ille ante ianuam iacẽs:ſuſfficientẽ panẽ a diuite acciperet:di/ ceretur de illo: qꝛ cupiebat ſaturari ð micis quę cadebãt de mẽſa diuitis? Pꝛopter ſolã inhũanitatẽ quia cõtemnebãt pauperẽ an/ te ianuã ſuã iacentẽ:nec cõgrue digneq; pa ſcebat:moꝛtuus eſt ⁊ ſepultus.Et cum eſſet apud inferos in toꝛmẽtis:leuauit oculos ſu os:vidit pauperẽ in ſinu abꝛaę.Quid pluri bus immoꝛer? Deſiderauit guttã qui nõ de dit micã. Accepit iuſtã ſententiã qͥ nõ dedit crudeli auaricia. Si hęc pęgna auaroꝛũ: quę D pęna ẽ raptoꝝ?:Sʒ ait mihi raptoꝛ reꝝ alie/ Auguſtini narum: Ergo ſimilis illius diuitis nõ ſum: Agapem facio:incluſis in carcere victũ mit to:nudos veſtio:peregrinos ſuſcipio.Dare te putas:tollere noli:⁊ dediſti.Cui dederis gaudet:cui abſtuleris ploꝛat:Auẽ duoꝛum iſtoꝝ exauditurus eſt deus? Dicis ei cui de/ deris: gratias age quia accepiſti: ſed alius tibi ex alia parte dicit: ego gemo cui ab/ ſtuli: Et pene totũ tuliſti:⁊ exiguũ illi dedi/ ſti. Si totũ quod alteri abſtuliſſes egentibꝰ alieno. Si habes:da detuo.Si non habes quod des de tuo: meliꝰ nulli dabis q; alteꝝ expoliabis. DHicturꝰ eſt dñs ieſus cũ in iudi Matth.25. cio ſuo ſederit: ⁊ alios ad dexterã: alios ad ſiniſtraʒ ſeparauerit:bene operãtibus: Ve nite benedicti patris mei percipite regnuʒ. Sterilibus aũt qui nihil boni in pauperes operati ſunt: Ite in ignem ęternuʒ.Et quę dicturus eſt bonis? Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare.Et reſpõdebũt illi:hDomie quã do te vidimꝰ eſuriẽtẽ?:Et ille ait ad eos:Cũ vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. Intellige ergo ſtulte:qui vis de rapinis ele moſynã facere:qꝛ ſi qũ paſcis chꝛiſtianũ:pa ſcis chꝛiſtũ. Attende qͥd ſiniſtris dicturꝰeſt: Ite in ignem ęternũ.Quare?Eſuriui em̃ et non dediſtis mihi manducare:nudus fui et nõveſtiſtis me. Ite. Quo: In ignẽ eternũ. Pꝛoꝛſus ite:QAuare? Quia nudꝰfui ⁊ nõ ve ſtiſtis me. Si ergo in ignẽ ęternũ ibit cui di cturꝰ eſt chꝛiſtus: Mudus fui et nõ veſtiſtis me: quẽ locũ habebit in igne ęterno cui di⸗ cturus eſt: Veſtitus fui et ſpoliaſti me:hic E foꝛtaſſe vt euadas hãc vocem: ne dicat tibi chꝛiſtꝰ: Veſtitus fui ⁊ ſpoliaſti me: mutata ↄſuetudine: cogitas ſpoliare hereticum vel iudęũ:et nõ veſtitũ chꝛiſtianũ. Et hic reſpõ debit tibi chꝛiſtꝰ:imo nũc reſpõdet tibi ꝑ ſer uũ ſuũ qualẽcũq; miſtrũ ſuum:reſpondet ti bi etiã hic: Parce damnis meis.Cũ em̃ tu qͥ chꝛiſtianꝰ es ſpolias iudęũ: iĩpedis fieri chꝛi ſtianũ. Et tñ hic adhuc foꝛte reſpondebis: Ego nõ ex aliqͥ odio pęnã ingero:ſᷣ de dile⸗ ctiõe potiꝰ diſciplinã: Jõ ſpolio iudęũ vt ꝑ hanc aſpꝑã ⁊ ſalubꝛẽ diſciplinã faciã xpᷣianũ. Audirẽ et crederẽ: ſi qð abſtuliſti iudęo:red deres xpᷣiano. Foꝛte ⁊ B; ſecũ cogitat aliqᷣſ ⁊ 14. q. 5· foꝛte diẽ: Multi ſũt xpᷣiani diuiteſ:auari:cupidi: nõ habebo peccatũ ſi ilł abſtulero ⁊ paupe/ ribꝰdedero. Vñ em̃ illi nihil boni faciũt:mer tenpebe Zero, Etil neſlitr gldtnel gösbfuen 4 Muot Dinn erglotte Pitinuste imavaete Tünhonnust⸗ entesergu lantcsinſt Ninuszt ſin. Core Prargon⸗ Dmzas chbtinete ſtnetepos nmunon Ntuenpt ufuptotß ſdcononf cgbodomt ſinven iersnendl Cinanse ſeicoe fe Aner AlncthDeee Uiron⸗ gvi lt giſi beetqu dert detn ug llunct Aronni teeſerd⸗ luenktai Aüscon Enae eenciren gliläepe ſkeneitt deiberin glochi ſuenn Wmus — — — =ẽ — E= = Se— = 1. Ainonbine Uidabiöe ieſisciniten dentei:dos operinbus⸗ d pacoitergn oniin paupor 1gtenn; Ea litdecikone till. Donecri leaitdcnsi bsnibifeins. isdenpnnce Gochehmnu⸗ insdicnr GeCiuicie menudbsfi gnigiani⸗ znuc fitin aemüſbätaid iato efin Vegenoalde poianneht⸗ mneteet ſinenuan eheniant i Enrfi ſötanngſ mnnſnnin lo usi jfniithin liſt in, itatah, nche laothht niiis Homelia cedem habere potero ſi ego elemoſynas de/ dero. Etiã in hac re parcat vnuſquiſqʒ ani/ mę ſuę: qa huiuſmodi cogitatio ex diaboli calliditate ſuggerit᷑. Hã etiã ſi totũ tribuat qð abſtulerit: addit potius peccata qᷓ; mi- HSSnuat. Diximus cõtra vnum vitiũ rapinarũ: per quod res humanę vſq;quaq; vaſtant᷑: Diximus: et nemo nobis cõtradicit.Quis enim audet cõtradicere veritati? Hon ergo Citã.i.facimus quod apoſtolꝰmonuit:nõ cõtradi/ centes arguimꝰ:obediẽtes alloquimur:lau dantes inſtruimus: nõ cõtradicẽtes redar⸗ guimus?: Ita vo non cõtradicũt lingua ſed vita.Moneo rapit:doceo rapit: pᷣcipio ra/ pit:arguo rapit. Quomõ non contradicit? Dicam ̊D qð de hac re ſufficere exiſtimo. Et iõ abſtinetevos frẽs:abſtinete vos filij:ab/ ſtinete vos a ↄſuetudine rapiẽdi:⁊ vos qͥ ſſ manu raptoꝝ gemitis abſtinete vos a cupi pitate rapiẽdi.Aliꝰ potẽs ẽ ⁊ rapit:tu ĩ ma/ nu raptoꝛũ gemis: quia rapere non potes: ideo non facis. Habete facultatem ⁊ ibi lau dabo domitã cupiditatẽ. hec ergo fratres ſi ̃m veſtrã conſuetudinẽ fideliter ⁊ diligen ter attenditis:⁊ impietatẽ auaricię vel cupi ditatis poteritis euadere:⁊ pꝛo operibꝰ mi/ ſericoꝛdię ad ęterna pꝛęmia feęliciter ꝑueni/ 1. Timoth. Deeo quod apoſtolus dicit: Ra/⸗ Hix omniuũ maloꝛum eſt cupiditas: qua quida appetẽtes naufragaue/ runt a fide ⁊ inſeruerũtſe doloꝛibꝰ multis-Homelia 4 2 riſſimi:vt nobis vere ac ꝑfecte cha⸗ ritudinẽ cupiditatis nobis expoſuit: et ve/ lut ꝑitiſſimus ac ſpiritalis medicus qͥd fu/ gere et quid expetere debeamꝰ oſtendit. Et De pe.diſ. quia radi iij jditas: 2 ra 2. qe radix Juia radix omniũ maloꝝ eſt cupiditas:⁊ ra dix omniũ bonoꝛũ eſt charitas:⁊ ſimulam/ be eſſe nõ poſſunt: Miſi vna radicitꝰ euulſa fuerit: alia plantari non poterit:ſine cauſa aliqͥs conatur ramos incidere: ſi radicẽ non cõtendit euellere. Sic enim idem ait aplus: Radix omniũ maloꝛũ eſt cupiditas: quam quidã apetẽtes naufragauerũt a fide: ⁊ in/ ſeruerũt ſe doloꝛibꝰ multis. Tu autẽ homo dei hec fuge. Audiamus ergo conſiliũ illiꝰi quo chꝛiſtꝰ dñs loquebat᷑:⁊ quãtũ poſſumꝰ ſtudeamus amaritudinẽ auaricię fugere:ſi volu mus ad charitatis dulcedinẽ ꝑuenire. o Eatus apoſtolꝰ paulus fratres cha/ ritati dulcedinẽ cõmendaret: ama- Sed quãdo de contemptu diuitiarũ loqui/ mur:reſpondet mihi aliquis diues: Didici non ſperare in incerto diuitiaꝝ: nolo diues 1i. Timotb.s. eſſe ne incidã in temptationẽ:Sed qꝛ iã ſũ: qd facturꝰ ſuʒ de his quę mihi iã cõtigit ha/ bere:?Et ſequit᷑ apoſtolus: Facile tribuãt et cõmunicẽt.QAuid eſt cõmunicare:niſi cõmu nẽ rem tuã facere cum illo qui non habet⸗ Si ergo cõmunicare ceperiſ:nõ eris ille pꝛe/ do et ille raptoꝛ qui neceſſarjs pauperum tanq; rebus alienis incubat.Etenim cõmu⸗ . nem feciſti rem tuã cum his qui nõ habent: ⁊ ampliꝰ pꝛęſtas qui etiã ſꝛiogatoꝛ paupeꝝ factꝰes:Tu aliquãtã curã geris vt ad ſecuꝝ pauperũ victus ꝑueniat:⁊ in hoc miſericoi- diam pᷣiogas:⁊ ꝓpterea defert tibi deus ho noꝛẽ: et quaſi dicit tibi: Pꝛioꝛ de re cõmuni tolle qð ſufficit neceſſitatibꝰ domus tuę:qð reliquũ ẽ da chꝛiſto. Para te audire: Veni/ Mattb.25. te benedicti patris mei: ꝑcipite regnum qd vobis paratũ ẽ ab initio mũdi. Eſuriui em̃ ⁊ dediſtis mihi manducare. Foꝛte cõtemne bas neſcio quẽ pauperẽ aut egenũ:noli cõ/ temnere chꝛiſtũ ĩ celo ſedentẽ:in terra egen tem: veniet cum retributiõe ⁊ vita ęterna et ignis eternus.hoc ergo cogitans potes cũ aliqua ſpe etiã diues eſſe.Si aũt adhuc vis fieri diues:⁊ nõ ſolũ ea quę ſuꝑflua tibi ia/ cent nõ vis erogare indigẽtibus: ſed etiam augere vis patrimoniũ tuũ: Vnde vis au/ gere?᷑᷑ mẽdo. Innocens tibi videris: quia emẽdo vis augere. Foꝛte et de rapinis ali/ quã ſpem habes? MHiſi foꝛte hoc dicas:Scit de qꝛ non de rapinis volo augere patrimo niũ meũ?Et de rapina nõ es malus:b voto malꝰ es.Si quis tibi dicat: Vẽde res tuas: exhoꝛreſcis: expaueſcis:male dictũ putas. Cum ergo emere cupis: nõne hoc optas vYt res ſuas alij vendãt: Nam quomõ poteris emere:ſi alius non compulſus fuerit venũ/ dare:Et hoc videte frẽs:quãtũ laboꝛet qui x expoliare vult veſtitũ:Et quomõ ſine labo⸗/ re ſit ille qui veſtire vult nudũ.Si enim ha⸗/ bet pꝛofert ⁊ dat:ſi nõ habet ſuſficit ei coꝛã deo voluntas bona.Ecce nõ laboꝛat ſi ha- bet:ſi vo non habet: quia qð valde neceſſa riũ eſt habet. Pauꝑ eſt in arca:ſed diues eſt ĩↄſcia. Pauꝑ ẽ in domo: diues eſt in aio. An foꝛte nihil habes:qꝛ bonã volũtatẽ ha⸗/ bes? Audi nato dño clamãtes ãgelos:Glłia Lucj.2. ĩ excelſis deo:⁊ ĩ fra pax hoĩbꝰbonę volũta/ tis. &âρ& paruo ↄſtat regnũ cęloꝝ:qᷓ; vili pᷣcio Bancti tanta poſſeſſio ꝓponit᷑ Pꝛoponit᷑ em̃ in ter ra quod poſſideas in cęlo:pꝛoponit᷑ in tem/ poꝛe quod poſſideas in ęternum. HMon po/ tes dicere: Mõ habeo vnde emere poſſim: quia tanta eſt illa poſſeſſio ꝙ ad pꝛeciũ con/ gruũ inuenire nõ poſſim. Nonne tantũ va/ let quãtum habere potueris:Et hoc ſuper/ Luc.i9.fluũ.Quãtũ valuit zacheo? Dhimidiũ patri moniũ:Erat enim diues. Dimidium reruʒ mearũ dixit do pauperibus. Sed quia pᷣoꝛ emit:foꝛte tu non inuenis qð emas? Emit em̃ regnũ celoꝛũ.Et ille emit: ⁊ tibi integrũ ſeruat᷑ qð emas. Holi timere ne anguſtet te cõpoſſeſſoꝛ: omnibꝰlatum eſt quod chari/ Marei.i2. tas poſſidet. Duobus enim minutis emit quędã vidua regnũ cęloꝛũ: quę miſit in ga- ʒophylatiũ duos nummos.Amen dico vo bis:nullus amplius miſit in domum dei qᷓ; iſta vidua. Illi em de abundãatia ſua miſe- runt:heęc auteʒ totũ qð habuit miſit: Quia enim pꝛębebat ei dominus victum: iam ei duo nummi ſupflui reſtiterant ad victũ eiꝰ diei:ideo miſit illos ĩ domũ dei:et emit ſibi regnũ cęloꝝ. Ecce qð timebas ne charũ eẽt ⁊ non eſſes idoneus: En duobus nummis valet.Si terrebat te pꝛeciũ quod dedit Za/ cheus:cõſolet᷑ te hoc pꝛeciũ quod dedit hec vidua. Plus addo chariſſimi: valet ⁊ viliꝰ. Vilioꝛ eſt calix aquę frigidę: vilioꝛ eſt ſola Audi clamãtes angelos: In Zuce.a. terra pax hominibꝰ bonę volũtatis.An foꝛ bonavolutas. te nõ bene diximus vilioꝛem bonam volũ/ tatẽ? Immo ipſa eſt omnibꝰ charioꝛ: ⁊ totũ habet qui bonam voluntatẽ habet:quia in dimidio rerum ſuarũ ʒacheus ſi bonam vo lũtatẽ nõ haberet:nihil dediſſet. Bona em̃ voluntas ipᷣa dicit᷑ charitas. Et qͥd ait apo/ 1. Corj.ʒ. ſtolus? Si diſtribuero omnia mea pauperi ⸗ bus:charitatẽ autẽ nõ habeã:nihil mihi ꝓ/ deſt. Totũ ergo habet qui bonam volunta tem habet. Ipſa eſt que poteſt ſufficere ſi cę tera non ſint.Si autẽ ſola deſit:nihil ꝓdeſt quicqͥd habitũ fuerit. Sola ſufficit ſi aſſit: Cętera omnia nihil pꝛoſunt ſi ſola charitas Cdeſit. Si haberes in domo tua theſauros vnde ſecurus eſſes: gauderes et exultares: in coꝛde tuo habes bonã volũtateʒ ⁊ triſtis es? In arca poſſes timere furem:ĩ coꝛde tuo quẽ times? Te noli pati hoſtẽ in coꝛde tuo: bonã voluntatẽ habens nihil times. Foꝛte aliquis cogitat ⁊ dicit:Si res meas paupe / ribus dare cępero:⁊ de aduerſarijs meis ꝓ Auguſtini dei amoꝛe me vindicare noluero:⁊ hũilis ac manſuetus eſſe cõtendero: ſtatim mihi ne/ ceſſe erit ꝑſecutiones hominũ maloꝛũ ſuſti/ nere:Qui hęc times nõ legiſti:Quia ꝑ mul Act.14. tas tribulatiões opoꝛtet nos introire in re/ gnũ dei:Mõ audiſti ſcpturã dicẽtẽ: Fili ac/ Ecẽl 2. cedẽs ad ſeruitutẽ dei ſta ĩ iuſticia ⁊ timoꝛe: ⁊ pᷣpara animã tuã ad temptationẽ: Veruʒ eſt: qꝛ vbi deum i veritate cęperis quęrere: neceſſe tibi erit ſuꝑboꝛũ vel maloꝛũ homi⸗/ nũ nequicias ſuſtinere: quia non ſic ab illis colitur chꝛiſtus:quomõ eis quotidie ſdica/ tur: Quoniã et quicqͥd volunt: quicqͥd pe/ tunt a deo:in luxurijs ſuis ⁊ cõuiuijs volũt ↄſumere: in ſpectaculis:in nugis:in foꝛnica tionibꝰ:in ebꝛietatibus.In his volũt cõſu⸗ D mere quo deſiderant abundare:et tunc pu/ tant ꝙ bonus ſit deus quando illis pꝛęſtat vnde coꝛrumpant᷑. Sed dicit aliquis: Ecce tempoꝛa aſpera ſunt et aſperioꝛa erũt: Per iſta aſperioꝛa ꝓficit magis eccleſia:ꝓſficiunt illi qui ſurſum coꝛ habent:et illi qui ſurſum coꝛ nõ habent:tumultuat᷑ eis coꝛ in terra:et diſcunt coꝛdi ſuo locũ mutare:vt etiam ipſi ſurſum coꝛ habeãt: cantantes nobiſcũ: Ad Ns. 24. te dñe leuaui animã meã.Tale ẽ dicere:Se/⸗ uioꝛa ſũt tempoꝛa:quale ſi quis dicat: ſeui/ oꝛa eſſe tempoꝛa oliuę cum fructus inde col ligit᷑: qᷓ; cum in toꝛcular mittit᷑. Quãdo eni pendebat in arboꝛe:lęta tẽpoꝛa videbant᷑: ?- non attendũt qꝛ amurca plena erat. Venit em̃ q̃ſi aſperiꝰtempꝑꝰ: venit tpᷣus toꝛcularis: veniunt maioꝛes pᷣſſurę. Per peccata em̃ et crimina ſuperboꝝ:ꝑ auariciã:luxuriãq; ma loꝛũ:maioꝛes pᷣſſurę flunt generi humano. Oẽs em̃ mali ⁊ amatoꝛes mũdi q̃ſi toꝛcula⸗ ria ſũt.Siẽ em̃ in toꝛcularibꝰ⁊ vua pꝛemit᷑ ⁊ oliua:vt vinũ ⁊ oleũ reponat᷑ in canaua:ita ꝑ nequiciam maloꝛũ hominũ: qͥ boni ⁊ iuſti ſunt multis tribulatiõibus coꝛꝑaliter fati⸗ gant᷑:vt animę eoꝛũ tanq; oleum ac vinum recõdi in ęterna tabernacula mereant᷑. NMo/ li ergo de dei miſericoꝛdia vel iuſticia deſpe rare:quotiẽs te videris ab iniquis homini/ bus fatigari:ſed cõſidera ꝙ illi qui te perſe/ quũtur apud deũ velut molę ac toꝛcularia deputant᷑. Tu vo q̃ſi oliua:⁊ q̃ſi vua legiti/ ma paruo tẽpoꝛe pꝛęſſurã maloꝛũ hominũ ſuſtinere cogeris. Sed poſtea illis ſine fine remanebit oppꝛobꝛiũ: tu fęlici cõmutatiõe trãſibis ad regnũ. Et tũc liberatꝰ ab oĩbus malis cũ ꝓpheta poteris dicere:Trãſiuimꝰ Nẽ.s5. ſapiätpaug ſſoutb'ye Niapeetie Atoüſaute ucterenn eiſtrede o iuttre⸗ oti Ae azn Meooo raue tmnpe 4 /ln b au⸗ Nelocod Colelupu⸗ Zpis kisdiuni wusſie inpeoun Thonetſt cit Frad 1pigenn iſtus be Hottee tienecy. necresal/ hoͤhegrſt, luturſe l. Diem densint keigictictuc llflofee röfuii getrg iuſe nenoritt, .D Wiinene Mn ſͤeenl ſalnſüͤn feelire deleghoe „ n Homelia . U – prignẽ ⁊ aquã: ⁊ induxiſti nos in refrigeriũ. mini nti Sed vt ad iſtam merearis beatitudinẽ per/ tgltnn uenire:oꝛa ꝓ illis qui te ꝑſequũtur:quia po/⸗ – tens eſt deus vt illos conuertat ad bonum. midti Et qui nũc paleę eſſe vident᷑: de ziʒanijs in iuſtcnn⸗ triticum: de amurca in oleũ tranſeãt. Et qui enmnn modo alios ꝑ nequiciã ꝑſequunt᷑: ipi poſtea M u ꝑſecutionẽ ꝓpter iuſticiã patiant᷑. Et qͥ nũc N iein res alienas crudelit᷑ volunt rapere: res ſuus M incipiãt pauꝑib miſericoꝛdit᷑ erogare: Quã ult rẽ ſi oꝛãtibꝰ vob ſᷣm ſuꝗ cõſuetudinẽ pietas aniie diuina pꝛęſtiterit: nõ ſolũ de veſtra ſed ⁊ de — alioꝛũ ſalute duplicẽ mercedẽ in ęterna bea/ Bitculeni titudine remunerante deo capietis. Quod nnuganinn ipſe pᷣſtare dignet᷑:qui cũ patre ⁊ ſpirituſan Nbomitini cto viuit ⁊ regnat deus per omnia ſęcula ſę/ ninenm culoꝛũ: Amen. ndln Ecxiz1. (De eo quod ſcriptũ eſt: Beatus aie vir qui poſt aurũ nõ abijt: hec ſpe⸗ ganoneinfe raiut in pecunię theſauris: Home/ teclein gfunn ” KXK vetlligrlna A Eatus qui poſt aurũ nõ abijt:Et vt kascneuon. 4 quicũq; aliquid iuenerit:ei qui ꝑdi/ Nextenuni. dit ſine vlla dilatione reſtituat: Et ntesnoblci A de illo qui ducẽtos ſolidos inuenit:Et qͥ ad Leideers ouile lupus venit:⁊ lupus redit. In ſcriptu ſasdicn in Abi.s. is diuinis legimꝰfratres chariſſimi:ꝙ bea/ nuanente tus ſit qui poſt aurũ non abijt:nec ſperauit ini Quͤhei in pecunię theſauris. Qui potuit trãſgredi õ ⁊ non eſt tranſgreſſus:facere malũ ⁊ non fe/ euen V cit. Fratres interrogemꝰcõſciẽtias noſtras: insmuine ⁊ videamꝰ ſi ita cupiditatẽ cõtemnimus: vt Rerneleneit iſtius beatitudinis participes eſſe epoſſimꝰ. lor D Foꝛte aliqͥs intra ſe cogitat ⁊ dicit:NHec fur/ n. un tũ:nec violentiã facio:nec rapinas exerceo: genen . 6 nec res alienas aliquando negaui. Foꝛte iõ nini ne. nõ negaſti: quia tibi nemo cõmendare vo/ heſin⸗ 8 luit:aut ſi cõmẽdauit: ſub teſtibꝰ cõmenda/ gtncnu uit. Dic mihi ſi reddidiſti quãdo a ſolo ſol⸗ ͦſhatt vbi deus inter vos fuerat accepiſti? Si tunc nuln regddidiſti: ſi moꝛtuo eo qͥ cõmendauit neſci/ unnn enti filio reddidiſti:tũc te laudabo:qꝛ pꝰ au⸗ naemnt, rũ nõ iuiſti:qꝛ potuiſti trãſgredi ⁊ nõ es trãſ Auſtcudihe greſſus:qꝛ potuiſti facere malum ⁊ non feci/ picnson ſti. Aut ſi foꝛte ſacculũ alienũ ſolidoꝝ vbi te litet nemo vidit in via inueniſti: ⁊ ſine vlla moꝛa lexr wn cuiꝰ fuerat reddidiſti. Ita fratres redite ad liſt nultn vos:interrogate vos:reſpicite vos:vera re/- hon ho, Joꝶ.7. ſpõdete vobis: ⁊ iudicate vos nõ ᷣm ꝑſonã lli⸗ ſti⸗ ſed iuſtũ iudici iudicate Ecce chꝛiſtianꝰ es iccnunn frequẽtas eccleſiaʒ: verbũ dei libent audis: nidinr de lectiõe vbi letiiſime cõmoneris. Tu lau/ S das tractantẽ: ego quęro facientẽ: chꝛiſtian⸗ es:frequẽtas eccleſiã: verbũ dei amas:et li / bẽter audis. Ecce h̊ qð ꝓpono ĩ eo te erami · na:in eo te apende: in eo aſcẽde ad mentis tuę tribunal:⁊ cõſtitue te ante te ⁊ iudica te. Et ſi te pꝛauũ inueneris:coꝛrige te. Cõſide/⸗ ra qð ꝓpono.Deus dicit in lege ſua inuen / Leuiti.s. tionẽ eſſe reddendã. DNeus in lege ſua dicctt quã poꝛi pplo dedit: ꝓ quibꝰ chꝛiſtꝰ nõdum erat moꝛtuuſ: Vt quicũq; rem cuiuſcũq; in/ uenerit:tãqᷓ; alienã cito reſtituat:AQuia ſine dubio ꝛ⁊ ſi ipſe ꝑdidiſſet:hoc ſibi de alio fieri voluiſſet. Scõm illud qð ſcriptũ eſt: Oia ꝗᷓ Wattb.⸗. vultis vt faciant vobis homies:⁊ vos faci te illis ſimilit᷑. Si quiſq;: verbi gratia:inue/ niat ĩ via alienũ ſacculũ ſolidoꝝ: debet red/ dere.Sed neſcit cui. Se excuſat ignoꝛantia ſi non dominet᷑ auaricia. Dicam veſtręcha⸗ ritati: quomõ dei dona ſunt:⁊ ſunt in popuu lo dei qͥ nõ fruſtra audiũt verbũ dei. Picam quid fecerit homo quidã pauperrimꝰ:eo tẽ/ poꝛe quo ſanctus ambꝛoſiꝰ mediolani erat epiſcopus:vbi tunc pᷣſens erat etiã auguſti nus nõdum epiſcopus. Tã pauper erat ille de quo loquimur vt ꝓſcholaſticus eſſet grã⸗ matici: ſed plane verus et ꝑfectꝰ chꝛiſtianꝰ. Sʒ melioꝛ fuit ille qui ad velũ ſtabat qᷓ; ille qui in cathedra ſedebat. Pauper & iſte inue nit ſacculũ ducentoꝛũ ſolidoꝛum:memoꝛ tñ diuing legis ꝓpoſuit petaciũ publice: Qui ſolidos ꝑdidit veniat ad illũ locum vt quę/ rat illũ hominẽ. Ille qui plangẽs circũqua/ qᷓ; vagabat᷑: inuẽto ⁊ lecto petacio venit ad hoĩem.Et ne foꝛte alienũ quęreret ſed ſuũ: queſiuit ſigna:interrogauit ſacculi qualita- tẽ:ſolidoꝛũ etiã ⁊ numerũ. Cuʒ oĩa ſideliter etiã ille reſpondiſſet: reddidit qð iuenerat. Ille repletꝰ gaudio ⁊ quęrẽs vicẽ repẽdere: tanqᷓ; decimas obtulit illi ſolidos viginti: Noluit acciꝑe.Obtrulit decẽ: noluit accige. Saltẽ rogauit vt vel quiq; acciꝑet.MNoluit. Ille ſtomachabũdꝰ pꝛoiecit ſacculũ: Nihil ꝑdidi ait.Si nõ vis a me aliquid acciꝑe:nec ego aliquid perdidi. QAuale certamẽ fratres mei:quale certamen: qualis pugna:qualis cõflictus. Cheatrũ mũdus:ſpectatoꝛ deus. Victus ille:qð offerebat᷑ accepit: ⁊ cõtinuo totũ pauperibꝰ erogauit. VUnũ ſolidũ in do mũ ſuã non miſit. Conſiderate fratres tam gloꝛioſuʒ exemplũ ⁊ tam admirabile factũ. Egit aliqᷣd ĩ coꝛdibꝰ veſtris: ſi verbũ dei re/ quieuit i ais vris: Facite hoc frẽs mei. No/⸗ Sancti Auguſtini lite putare vos damnuʒ pati: ſi qð a vobis tuũ in hac ꝑegrinatione:ad illũ toto amoꝛe en ann inuentũ fuerit reddideritis. Credite qꝛ: ma/ ſuſpira:illũ deſidera. Ecce fac quo te ꝓbare aet gnũ lucrũ eſt ſi feceritis qð ſuggero. Foꝛte vult deus tuus: vt appareat ꝓ quibꝰ rebus m ie aliquis veniẽs in domo tua ꝑdidit ſolidos. diligas eum: vtrũ pꝛo ſeipſo an ꝓ rebus ter e⸗ hon Terra cõmunis eſt:in vna domo eſtis ĩ hoc renis quas tibi pꝛeſtitit ⁊ dicat tibi: Fac qð nncien mũdo:ambo viatoꝛes eſtis huiꝰ vitę. Unũ vis:imple cupiditates tuas:extende nequi nic Eeat “ ſtabulũ intraſtis. Poſuit ille: oblitus eſt y ciã: dilata luxuriã:quicquid libuerit licituʒ d Leuitj.6. cecidit ab illo. Inueniſti qui in lege audiſti: puta: MNon te hic punio:nõ te in gehennam nln crt inuentionẽ eſſe reddendã. Quis inueniſti: mitto:faciẽ meã tamẽ nunq; videbis.Siad rle qui cuʒ audires verbum dei laudaſti: tu in / iſtaʒ ſententiã expauiſti: amaſti. Si ad hoc ncte 4 ueniſti:ſi ergo veraciter laudaſti: redde qðd quod dictũ eſt: Faciẽ ſuã tibi negabit deus ulat⸗ inueniſti. Si autẽ nõ reddas quod inueni/ tuus:cõtremuit coꝛ tuum: et in non vidẽdo nnnnd ſti:quãdo laudaſti teſtimoniũ cõtra te dixi deũ tuũ magnã pęnam putaſti:gratis ama gnman Cſti. Eſtote ſideles inuẽtoꝛes:⁊ tunc iniquos ſti.hoc ideo diximus fratres:quia ſunt ho/⸗D unſnkct 14.q. S.ſiq̃l. vituꝑate raptoꝛes. MHã ſi qͥd inueniſti et nõ mines ita negligẽtes⁊ tepidi:⁊ qð peius eſt n⸗ Ene reddidiſti: rapuiſti. Quãtũ potuiſti feciſti: etiam infideles qui dicunt: Vtinã hic mihi tͤdaſd qꝛ plus nõ inueniſti: ideo plus nõ rapuiſti. deꝰ ĩ hoc ſęculo oĩa bona tribuat: nõ ad me Qui alienũ negat: ſi poſſet ⁊ tolleret:ꝙ nõ ptinet quid ĩ futuro ſeculo de me fieri veit. N t,hn tollis:timoꝛ te cohibet.Hõ bonũ facis: ſed O infelix anima:etiã ſi te deus nõ mittat in ſkunge malũ metuis.Et latro timet malũ:⁊ vbi nõ pęnam: ⁊ tantũmodo faciem ſuaʒ te videre ſfnu poteſt nõ facit:⁊ tamẽ latro eſt. Deus enim nõò pꝑmittat: nũquid nõ melius fuerat te nõ uſme coꝛ interrogat nõ manum. Lupus venit ad fuiſſe natũ? Cum vo fieri nõ poſſit: vt qͥ fa miſuti, ouile ouiũ:quęrit inuadere:quęrit lacerare: ciem eius nõ meruerit videre:ignem ęternũ Gmugan quęrit deuoꝛare. Vigilãt paſtoꝛes: latrant euadere poſſit: quare ſic amas hᷣſentis ſecu/ Qumniil canes:nihil poteſt: nihil aufert: nõ occidit: li voluptatẽ:vt nõ expaueſcas ęterni ignis Vdeſn ſed tamẽ lupus venit: ⁊ lupus redit. NMun/⸗⸗ ardoꝛẽ: Si ergo meus ſermo inuenit in coꝛ; Quinſe quid qꝛ ouem non tulit:ideo lupus non ve / dibus veſtris aliquã ſcintillã gratuiti amo- nnns nit ⁊ ouis redit: Lupus venit fremens ⁊ ti/ ris dei:ipſam nutrite. Ad hanc augendam flostn mens. Interroga & quiſquis vis de altero vos aduocate pᷣce humilitatis:doloꝛe pęni/ bigten iudicare:ſi tunc nõ facis male quãdo potes tentię:delectatiõe iuſticię:operibus bonis: nagno⸗ facere:⁊ ab hoĩe nõ puniris: tũc times deũ. gemitibus ſinceris:cõuerſatione laudabili: ior- Nemo eſt ibi niſi tu et ille cui facis malũ: et amicitia fideli.anc ſcintillaʒ boni amoꝛis ſisda deus qui ambos videt: hoc time. Parũ eſt de qua dñs dicit: Ignẽ veni mittere in ter⸗/ Lud n. logth qð dico: Ibi time malũ: ibi ama bonũ. Nã ram: ⁊ quid volo niſi vt ardeat: Flate in vo Qlien etiã ſi timoꝛe gehennę nõ facis malũ: nõdũ bis:nutrite in vobis. Ipſa cum creuerit et tmunlto ꝑfectus es. Audeo dicere: ſi timoꝛe gehẽnę flammã digniſſim fecerit:omniũ cupidita lenno⸗ nõ facis malũ:eſt quidẽ in te fides qꝛ credis tum carnaliũ ligna conſumet. Qůõ ipſe pꝛeę/ lteni be fururg dei eſſe indiciij gaugco ſei ins ſedd ſtare dignet᷑ qui viuit ⁊ regnat deus v᷑. eßtenpe adhuc timeo malicię tueę. Quid eſt qð dixi⸗ Dee . „ „ leogunt: Quia ſi timoꝛe gebenne nõ facis malänois De eo qð Aplus ait:Uidete quõ l amoꝛe iuſticię facis bonũ. Aliud eſt timere caute ambuletis:non vt inſipiẽtes leitolet peęnam: aliud eſt amare iuſticiã. Amoꝛ caſtꝰ ſed vt ſapiẽtes:redimẽtes tempus Hulmn. in te eſſe debet: quo amoꝛe deſideres videre An dies mali ſunt: Homelia Y nogli, non cęlum ⁊ terrã:nõ campos liquidos ma/ Poſtolũ cum legeret᷑ audiſtis: ĩimo lbeun ris: nõ ſpectacula nugatoꝛia: non fulgoꝛes oẽs audiuimus dicentẽ nobis:Vli/ abi.ðõ. Wlnen nitoꝛeſq; gẽmaꝝ:ſᷣ deſideres vidẽ deũ tuũ: H dete quomõ caute ambuletis:nõvt idiesbe 1. Joh. . amare deũ tuuz. Quia dictũ eſt: Dilectiſſi/ Inſipiẽtes ſed vt ſapientes:redimẽtes tem/ Mbonl mi filij dei ſumus: ⁊ nõdum apparuit qͥd eri/ ſpus quoniã dies mali ſunt. Dies malos fra töͤcnin mus. Scimus qᷣa cũ aparuerit: ſiłes ei eri- /tres dus res faciunt: malicia ⁊ miſeria. Per· mmach mus: qm̃ videbimꝰ eũ ſicuti eſt. Ecce ꝓpter /malicia hoĩm ducunt᷑ dies mali.Cęteꝝ dieſ wrmnne qua viſionẽ fac bonũ: ecce ꝓpter quã viſio/ iſti quãtũ ꝑtinẽt ad ſpacia hoꝛarũ: oꝛdinati ebit nẽ noli facere malũ.Si em̃ amasvidere deũ ſunt:Ducũt vices ſuas:agũt tꝑa.Oꝛit᷑ ſol⁊ Plpſig in ülüimin eſgurte el be ongtt denthic gannli ul butin nolenghenn cßnicsg anaſt. Sthe nbineghienn Maintonntäi Puteſtignenn Mmes:guuſunde cidergöans nn Dnihenn nborr tün lodeneigi. redeusnöu Menſoßzentn nehusſtanen ninöle ir anns aansſe neſasgen p emonnuenunon Unligemnmnd rugein lenisdoeen Ecpatbuebli⸗ nſenonelnennr hnlezbonan peninnoent Ilent rbt gCangunt tomnücht ma Quhgl nudabit. irdeen . tiſoies nirpſmhpl Euudſtiunn mti neh utlttn molnirunn —— = = = ☛ –☛ = 4 . Homelia Ecẽs.i. occidit:Sol iterum oꝛitur ⁊ occidit: Veniũt tempoꝛa: trãſeũt tempoꝛa. Cui moleſta ſũt tempoꝛa: ſi homines ſibi moleſti non ſunt: Ergo dies malos:ſicut dixi:duę res faciũt: miſeria hominũ ⁊ malicia. Sed miſeria ho/ minũ cõmunis eſt:nõ debet malicia eſſe cõ/ munis.Exquo em̃ de peccato adam omnes miſeri nati ſumus:cõmunis eſt miſeria. Sʒ cõtra generationẽ queę nos miſeros fecit: ꝓ/ uidit deus regenerationẽ vnde nos a miſe/ ria liberaret. Generatio mittit in miſeriam: regeneratio deſignat ad beatitudinẽ. Non em̃ quia dixi: regeneratio liberat a miſeria: iam nos cõtinuo vt regenerati ſumus beati ſumꝰ. Si mox regenerati iam beati eſſemꝰ: ⁊ dies bonos ageremus:nõ nobis apoſtolꝰ diceret: qui iam regeneratis et fidelibus lo/ Eph.. quit᷑: Redimentes tempus quia dies mali ſũt.Et regenerati dies malos ducimꝰ:quo/ uſq; finiat᷑ pena moꝛtalitatis ⁊ ſuccedat gra tia ſummę fęlicitatis.Si nihil nobis ad fu⸗ turũ ſęculũ pꝛodeſt ꝙ colimus deũ: vt quid colimus eum? Vt hic habeamus felicitatẽ. Quanti illã habent qui non colunt deum? Vt bic ſeneſcamus et decrepiti efficiamur. Quãti ſeneſcunt blaſphematoꝛes dei? Jðo colendus eſt deus:vt cultoꝛes illius habeãt filios ⁊ nõ ſint ſteriles? Filios deus et leoni9 bus ⁊ onagris et ſerpentibꝰ dat. Hon & pꝛo magno ⁊ vero bono petendũ eſt:quo d⁊ iu⸗ dęis ⁊ paganis ⁊ hęreticis:etiam ⁊ ipſis be/ ſtijs datur. Aurũ em̃ ⁊ argentũ:honoꝛes:fi/ lios ⁊ patrimonia multa habẽt etiã ⁊ mali. Qui em̃ vere chꝛiſtianus eſt: nõ iſta omnia tranſitoꝛia debet petere:ſed totum pondus intentionis vel oꝛationis ſuę ad expetendã ęternã beatitudinẽ debet impendere. Iſta em̃ tem poꝛalia bona:⁊ quãdo dat deꝰ:gra/ tięg agant᷑: ⁊ quãdo tollit:ſimilit gratig agã- tur. Iſta quãdo voluerit tribuet:quãdo vo luerit tollet:tantũ eſt vt ſeipſum nobis non B auferat. Nemo ergo dicat in coꝛde ſuo fra/ tres quãdo auditis lectionẽ iſtã beati apo/ ſtoli: Redimẽtes tempus quoniã dies mali ſunt:nemo dicat in coꝛde ſuo: parentes no/ ſtri dies bonos habuerũt: nos malos dies habemus. Quare?parentes noſtri:nũquid nõ chꝛiſtiani fuerũt? Iſta lectio non eſt reci/ tata ab ipſis tempoꝛibus apoſtoloꝛũ: ante tot annos quãdo recitabat᷑ non ad eam ge⸗/ mebat᷑:⁊ qð dicebat non agnoſcebat᷑:ex eo ꝙ lapſus eſt adã ⁊ de ꝑadiſo ꝓiectus eſt:nũ/ qᷓ; fuerũt dies niſi mali: Iſtos pueros qͥ na/ ſcunt᷑ introgemꝰ: quare a ploꝛatu incipiant qui ⁊ ridere poſſunt. MNaſcit᷑ ⁊ ſtatim ploꝛat: poſt neſcio quot dies ridet. Quando ploꝛa/ bat naſcẽs ꝓpheta ſuę calamitatis erat: La chꝛymę em̃ teſtes ſunt miſerię. Mõdum lo/ quit᷑ et iã ꝓphetat in laboꝛes et futurũ in ti⸗ moꝛe:⁊ ſi bñ bñ. Bene ſi vixerit:et iuſtꝰ fue/ rit:certe in medijs temptationibus poſitus ſemꝑ timebit. Quid em̃ qͥa iuſtus eſt: Ecce iuſtus eſt. Quid ait apoſtolꝰ⸗Omnes enim 2. Timot&.ʒ. qui volũt pie viuere in chꝛiſto ꝑſecutionem patient᷑. Ecce quia dies mali ſunt:ſine ꝑſe/ cutione hic viuere iuſti nõ poſſunt.Sed di⸗ citis mihi.QAuid:Qñ pax eſt:qñ ꝓuinciaꝝ iudices honoꝛãt eccleſiã:qũ inimicos reges eccleſia non patit᷑:qñ oẽs leges ꝓ ipſa ſunt: quõ qͥ pie viuunt ꝑſecutionẽ patiunt᷑: Qui int᷑ malos viuũt ꝑſecutõeʒ patiũt᷑.Quare: Quia oẽs mali ꝑſequunt᷑ bonos:nõ ferro ⁊ lapidibus:ſed vita ⁊ moꝛibus.Nũquid ali/ Señ.i9. quis ſanctũ loth ꝑſequebatur in ſodomis?: Nemo illi moleſtus erat: et tñ inter impios viuebat:inter impuros:imundos:ſuꝑbos: blaſphemos ꝑſecutionẽ patiebat᷑: nõ vapu lando ſed inter malos viuendo. Omnis em̃ qui iuſtus ⁊ pius eſt:quando videt aliquos male viuere:luxurie ſeruirę: iuſticiã nõ tene re:ſuꝑbiam ſectari:charitatẽ cõtemnere:qũ iſtos tales vident illi qui boni ſunt dolent: affligunt᷑ ⁊ contriſtant᷑. Lugent em̃ cũ apo/ ſtolo eos qui peccauerũt ⁊ nõ egerũt pęnitẽ tiã. Quiſquis me audis ⁊ nondum viuis in chꝛiſto pie:incipe in chꝛiſto pie viuere.Et ꝓ quo dico. Nũquid apoſtolꝰ paulus qui eo tempoꝛe fuit quando adhuc in mũdo ſides noua ſeminabat᷑: et neceſſe erat vt multos aduerſarios pateret᷑: quia hoc dictuʒ eſt de chꝛiſto: In ſignũ cui cõtradicet᷑: Mũqͥd eas Lucj..2. tantũ ꝑſecutiones cõmemoꝛat:quas patie-/ bat᷑ vel a iudęis vel a gentibus? Hon ipſas tantũ:nã illas ſic cõmemoꝛat:A iudęis qui/2ꝛ. Corſ.tx. quies quadragenas vna minꝰ accepi: La⸗/ pidatus ſum: et cetera quę nouimꝰ qñ legi/ mus.Sʒ ille erãt etiã ꝑſecutiões:ſine quibꝰ in hoc ſeculo nullꝰ iuſtus viuere põt: Foꝛis 2. Cor..⁊. pugnę: intus timoꝛes. Deniq; cũ cõmemo/ raret ꝑicula ſua:Pericuł inqᷣt ĩ mari:ꝑiculis in fluminibꝰ:pꝑiculis in deſerto:pꝑiculis a la/ 2. Cori.iI. tronibꝰ:ꝑiculis iĩ falſis fratribꝰ. Cętera peri cula poſſunt quieſcere: pericula a falſis fra-⸗ tribus qᷣeſcere vſq; ĩ finẽ ſeculi nõ nouerũt. BGancti C Redimamꝰ tpᷣus qm̃ dies mali ſt.Expe/ ctatis a me foꝛte ſcire:qͥd eſt tᷣus redimere. Quõ habemꝰ redimere tpᷣus: dicturꝰſũ:qð pauci audiũt:pauci ferũt:pauci aggrediũt: pauci agũt:tñ dicã qm̃ ipᷣi pauci qͥ me audi/ turi ſũt:int᷑ malos viuũt: qm̃ dies mali ſũt. Redimere tempꝰhoc eſt:qñ aliqᷣs tibi ĩigerit litem: ꝑde aliqͥd vt deo vaces nõ litibꝰ per· de:Ex eo ꝙ ꝑdis pꝛeciũ eſt tempoꝛis.Certe qñ ꝓ tuis neceſſitatibꝰ ꝓcedis ad publicũ: das nũmos ⁊ emis tibi paneʒ aut vinũ aut oleũ aut lignũ aut veſtẽ aut aliquã ſupelle/ ctilẽ: aut qðcũq; tibi opus ẽ:das ⁊ accipis: aliquid amittis: aliqͥd accipis: hoc eſtima/ re. Nam ſi nihil amittas ⁊ habeas qð nõ ha bebas: aut inueniſti aut donatum accepiſti aut hęreditate acqͥ ſiſti. QAñ aũt aliqͥd amit/ tis vt aliqͥd habeas:tũc emis.Qð habebis emptũ eſt:qð amittis pꝛeciũ eſt. Quõ ergo ꝑdis nũmos vt emas tibi panes:ſic ꝑde nũ mos vt emas tibi quietẽ. Et hoc ẽ tempus redimere. Pꝛouerbiũ notum eſt punicũ:qð qͥdẽ latine vobis dicã:qꝛ punice nõ oẽs no/ ſtis. Punicũ em̃ ꝓuerbiũ antiquũ: Vt eniʒ habeas tempꝰ quietũ:pde aliquid. Audi ꝓ uerbiũ antiquũ vtile ⁊ neceſſariũ. Peſtilen/ tia ante oſtiũ venit ⁊ nummũ quęrit:Duos illi da ⁊ ducat ſe. Peſtilẽtia eſt homo malꝰ: qͥ te vult ꝑ calumniã expoliare. Peſtilẽtia ẽ homo malus calumniatoꝛ: ꝓditoꝛ. Iſte ta/ lis ſic eſt:quõ puſtula mala in coꝛpe. Sicut em̃ quãdo puſtulã incurrit homo:deſiderat vt cito ſpondolũ faciat: ⁊ optat vt ſine aliq moꝛa ipᷣa mala puſtula aliquã ꝑticulã tollat de coꝛꝑe:⁊ cũ ipſa diſcedat: ne venenũ ipſiꝰ totũ coꝛpꝰ occupet ⁊ animã petat: Ita etiã qñ iniquus ⁊ malus homo q nõ vult niſi li- tibꝰvacare:aliquã tibi calumniã facit:puta illũ eſſe puſtulã malã: ⁊ acqͥeſce vt qualẽcũ⸗/ q; ꝑticulã de ſbᷣſtãtia tua ꝑdas: ne dũ te ni- miũ litigãdo occupas: quietũ coꝛ hr̃e ⁊ deo vacare nõ poſſis. HNũquid nõ ſupꝛadictũ ꝓ uerbiũ de euãgelio videt᷑ natũ?: Nunqᷣd ali/ Watth.5. ud dixit dñs qᷓ; redime tempꝰ qñ ait: Si qͥs vult iudicio tecum contendere:⁊ tunicã tuã tollere:? Auocare te habet litibuſ a deo tuo: nõ habebis quietũ coꝛ:nõ habebis trãquil/ lum animũ.Euerteris cogitatõibus tuis:ir ritaris aduerſus ipſuʒ aduerſariũ tuũ: Ecce tempꝰ ꝑdidiſti. Quãto meliꝰnummũ amit/ D teres ſi tempꝰredimeres.Certe om̃ibus pla cuit qð dictũ eſt: Venit᷑ ad negocia veſtra ? — ibi vos inuenio. Et tñ ffes mei in cauſisvex ſtris:in negocijs vr̃is:qñ ad nos dijudican/ da veniũt:ſi hoĩ chꝛiſtiano dico vt ꝓ temꝑe redimendo perdat aliqͥd ſuũ:quãto maioꝛe cura ⁊ fiducia debeo illi dicerevt reddat alie num. Ambos em̃ chꝛiſtianos audio. Ille ca lumnioſus qͥ vult facere alteri cauſã ⁊ tolle/ re ab illo velut ꝓ cõpoſitiõe: gaudet ad iſta vba. Apls dixit: Redimẽtes tempꝰquoni/ Eob.ʒ. am dies mali ſũt: SFacio calumniam chꝛiſti⸗ ano:ille velit nolit dat mihi aliquid vt tem pus redimat:quia apoſtolũ audiuit. Vide ne foꝛte cũ te putas aſtutũ: inuenias litigi/ oſum: et malit erogare vt vincat te q; per / dere vt careat te. Tamen ſi illi dicturꝰ ſum: perde alidd ocioſus:redime tempꝰ:apoſto/ lum audis quoniã dies mali ſunt: ſi illi qui bonꝰ et iuſtus eſt dico:perde aliqͥd vt ſis ti bi quietus:nõ ſum calumnioſe dicturꝰ:ꝑde te fili diaboli:nullã cauſã habes:et res alie / nas auferre moliris. Cauſã nõ habes:⁊ ca⸗ lumnia plenus es:Chꝛiſtianꝰes tu:Nunqͥd volo illuʒ acqrere ⁊ te ꝓꝑdere? Si illi dixero: da illi aliqͥd vt recedat a calũnia:tuvbi eris qui habebis pecuniã de calũnia: Ille qͥ pꝛo pter vitandã calumniã tempꝰ a te redemit: hic tolerat dies malos: tu qͥ calũnijs paſce⸗ ris:⁊ hic habes dieſ malos:⁊ poſt dies ipos habiturꝰ es ĩ die iudicij peioꝛes. Sed h̊ foꝛ/ te rides:qꝛ nummũ attendis:Ride: ride:et cõtemne:ego erogẽ:veniet qui exigat.Sed credimꝰ de dei miſericoꝛdia: qð ſic omibus nõ ſolũ ſanctis ⁊ deũ timẽtibꝰchꝛiſtianis: ᷣ etiã illis qͥ multis litibus ⁊ ſe ⁊ alios inquie tant:ipſe pius dñs inſpirare dignabitur vt omni cõtentione vel ęmulatiõe ſemota: ita paci ⁊ charitati ſtudeãt: vt nõ ꝓpter diſcoꝛ/ diã dei iracundiã incurrere:ſᷣ magis ꝓpter dilectionẽ⁊ pacẽ ad ęterna mereant᷑ pꝛemia ꝑuenire: Pꝛeſtante dño nr̃o ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cũ patre ⁊ ſpirituſancto in ſecula ſeculoꝛum: AmẽY. Beee qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Suſtine dnm: viriliter age ⁊ cõfoꝛ NPo. 26. tetur coꝛ tuñ: Homelia⸗ AX. QNequẽter ffes cũ pſalmiſta cantaui mus: Suſtine dñm: viriliter age et Abi.ð. N confoꝛtetur coꝛ tuũ: ⁊ ſuſtine dñm. uid ẽ:ſuſtine dñm? Vt tũc accipias quã/ o dabit:nõ tũc exigas quãdo vis. Tempꝰ andi nondũ eſt: Suſtinuit te: ſuſtine illũ. AQuid ẽ qð dixi:ſuſtinuit te:ſuſtine illũ:Si unilſril bidilcen tbiciert⸗ ge Gtn ſtell 1ülens Hſetgeinfi uſis ltmagi Tutanenq Paterquut gstbipn NCo⸗Ou Ninumn (gtiseiscd lebeh⸗ encied ſeninonet ſapelina Etſpendo Pon deun (Ptedgern au enta oe Ulennäte Cbtiouumu Gddiee Pnerden ſperomal lluddic⸗ liſpenk deus orhech gpotolt lempas nos ſati hucmoo vecoxet ditit o mninpiu lerſus ſue ſonaago⸗ Aliüwolo Ndei, Pnit den Uitorſie Nelangi⸗ mninaͤe ndrinbi⸗ ores naſ lasele de Homelags XI iam iuſte viuis:ſi iam ad illũ cõuerſus es:ſi ſidiaris alienę impudicitię: qñ fraude cõtri/ — tibi diſplicẽt facta tua ſterita: ſi iaʒ placuit ſtas ꝓximũ tuũ:qñũ cõmẽdata negas:qñ fal * Ni⸗ tibi eligẽ vitã bonã nouã: noli feſtinare exi · ſum ꝓ nũmo iuras:qũñ exhibes tibi bonum — gere. Suſtinuit te vt mutares vitã tuã ma/ pꝛandiũ: ideo putas: qꝛ bonũ diem ducis: kalinte lã:ſuſtine illũ vt coꝛonet vitã tuã bonã.Nẽ VUnde fieri poteſt vt dies bon ſit cũ malus 4 ude ⁊ ſi ille nõ ſuſtineret:nõ eẽt cui daret.Suſti/ ſit hõ? Malos dies vis addere mał diebꝰ⸗ en alit neꝭS qꝛ ſuſtẽtatꝰ es. Tu vo qui nõ vis coꝛri /· NRogo: aliquãtum inquit dim ittetur mihi. de gaudaglfe gi: quiſqᷣs h es qͥ adhuc nõ vis coꝛrigi:qſi Quare? Quia ꝓmiſit mihi deꝰindulgentiã. slenpegan vnꝰſit:magis dicere debui quicũq; hi eſtis. Sed craſtino die te victurum nemo tibi ꝓ/ Aumnindit Tu tamen qui hic es qui ſtatuiſti coꝛrigi:ſic miſit.Aut lege mihi:quomõ legis ꝓphetã: Dtiguinen loquar quaſi ad vnũ: Quiſqͥs nõ vis coꝛri - euangeliũ:apoſtolũ: Quia cum te cõuerte/ iancinn de gi qᷣd tibi ꝓmitt?Deſperãdo peris: an ſpe/ ris: deus delet omnes iniqᷣtates tuaſ.Lege zemnenivlig rando: Quiſqͥs deſperãdo peris hoc dicis i mihi vbi tibi pꝛomiſſus eſt craſtinus dies: 1menräe anima tua: Iniqᷣtas mea ſuꝑ me eſt: in pec· ⁊ viue craſtino die male? q; frater meus ildiceſ catis meis cõtabeſco:Qusę mihi ſpes eſt vi non tibi hoc debui dicere: Longa erit foꝛte nelenpn- Ezech.33 Uendi? Audi ꝓphetam dicentẽ: Molo moꝛ/ vita tua. Si longa erit:bona ſit. Quare vis gliſunlldoag tem impij: tantum reuertatur impius a via habere longã vitã et malã: Aut longa non tterlcetntſsn ſua peſſima ⁊ viuat.Sperãdo peris. Quid erit:⁊ illa longa debet te delectari: quę non noſedaene eſt ſperãdo peris:? hoc dicis in animo tuo: habet ſinẽ. Aut longa erit: ⁊ quid mali erit: habegansde HBonꝰẽ deus:miſericoꝛs ẽ deꝰ:ignoſcit oia: quia diu bene vixiſti? Tu male vis diu viue ꝰW nöõ reddet mala ꝓ malis. Audi apoſtolũ di/ re: bene nõ viuis: ⁊ tamẽ craſtinũ diẽ nemo aniosmburt Ro. 2. centẽ: Ignoꝛas quoniã patientia dei ad pę tibi pꝛomiſit. Coꝛrige te: audi ſcripturã: NHe Ecẽt. 5. RK nitentiã te adducit.Quid greſtat: Quia ſi tardes cõuerti ad deuʒ. Verba iſta mea nõ lünamuntis obtinuimus apud te aliqd: ſi intrauit in coꝛ ſunt: ſed ⁊ mea ſũt.Siamo: mea ſũt.Ama⸗ linn fbien qð dixi: Video qͥd mihi reſpondeas. Uerũ te ⁊ vr̃a ſũt. Sermo iſte quẽ modo dico:ſan pnrint B eſt nec deſpero vt deſperando peream: nec cteę ſcripturę eſt.Si ↄtemnis illũ: aduerſariꝰ galinent⸗ ſpero male vt ſperando peram. Hon mihi tuus eſt. Sed audi dominũ dicentẽ: Cõcoꝛ / Mattb. 5. tokdis illud dico: Iniqtas mea ſuꝑ me eſt:iaʒ nul- da cũ aduerſario tuo cito. Audiãt oẽs:ver/ 6 guͤbſp lã ſpem habeo. Mec mihi illud dico: Bonꝰ ba recito ſcripturę diuĩę. O male dilatoꝛ:o etet eſt deus:nemini reddet mala. Mec illud di · craſtini male apetitoꝛ: audi dominũ dicen/ i⸗ co:nec hoc dico: pᷣmit me ꝓpheta:pſᷣmit me tem: audi ſcripturam ſanctam pᷣdicentem. one⸗ apoſtolus.Et quid dicis: Adhuc modicum SDe iſto loco ſpeculatoꝛ ſum:Ne tardes con gͤſteil 4 tempus viuam:quomõ volo. Iſti ſunt qui uerti ad deum:neq; differas de die in diem. dimnne nos fatigant:plurimi ſũt: moleſti ſunt. A d Vide ſi non vidit illos:vide ſi non inſpexit letupgnn huc modicũ tempus viuã quõ volo:poſtea illos qui dicunt: Craſtino bene viuo:hodie enntun me coꝛrexero. Vtiq; verũ eſt quod ꝓpheta male viuam:et cũ cras venerit: hoc dicturꝰ nielnn , dixit: Molo moꝛtem impij: tantũ reuerta / es.MNe tardes cõuerti ad deum: neq; diffe/ Ecẽi. 5. i in tur impius avia ſua peſſima⁊ viuat.Qñ cõ ras de die ĩ diem. Subito em̃ veniet ira eiꝰ: efnugs uerſus fuero:delebit oĩa mala mea:Quare ⁊ĩ tempoꝛe vindictę diſperdet te. Mũquid nuenineni non addo aliquid voluptatibꝰ meis ⁊ viuo ego ſcripſi hoc: Nunqᷣd ego delere illud poſ icicnſtnan quãtũ volo:quõ volo: poſtea me cõuerſurꝰ ſuʒ?: Si deleuero: timeo deleri. Illud poſſũ rtpiuin ad deũ: Quare h̊ dicis frat: Quare: Quia tacere: timeo tacere. Pꝛędicare cogoꝛ: ter⸗ ꝓmiſit deus indulgentiã ſi me mutauero. ritus terreo. Timete mecum vt gaudeatis tinpſiſin, Vigeo: ſcio: pꝛomiſit deus indulgentiam: mecuũ. He tardes ↄuerti ad deum. Domine getchft per ſanctũ ꝓphetã hanc ꝓmittit: et per me vide quę dico: Domine ſcias:quia terruiſti N minimũ ſeruũ ſuũ ꝓmittit:verũ eſt qð pꝛo/ me cum tuus ꝓpheta legeret᷑: DHomine no/ mnſnnn mittit: hãc ꝓmiſit ꝑ vnicũ ſuũ. Sed qͥd vis ſti in illa cathedra timoꝛẽ meũ cum tuus ꝓ/ irlue Mattb. 6. addere dies malos diebꝰ malis? Sufficiat pheta legeret᷑.Ecce dico: Me tardes cõuerti ſukine e diei malicia ſua. Malus dies heſternꝰ: ma / addeum:neq;ʒ differas de die ĩ diem. Subi/ igul 14.Betrac, 18, lus ⁊ hodiernus: malus ⁊ craſtinus. An pu/ to eni veniet ira eius:⁊ in tempoꝛe vindictę onis tas eſſe bonos dies: qñ ſatiſfacis voluptati/ diſperdet te. Sed nolo perdat te. Nolo mi/ eſotnenn bbus tuis: qñ i luxurijs enutr coꝛ tuũ:qñ in/ hi dicas:perire volo: quia ego nolo. Meliꝰ inelic b 2 Gancti De vbis dñi eſt ergo nolo meũ q; volo tuũ. Si lethargi/ Ser. 59. f. cus pater tuus ęgrotaret inter manꝰ tuas: ⁊ tu adeſſes iuuenis ęgrotãti ſeni:et diceret medicus:periclitat᷑ pater tuus: Somnꝰ iſte grauedo eſt quędã lętalis: obſerua eũ: noli eum ꝑmittere doꝛmire: ſi videris eũ doꝛmi/ re excita eum:ſi parũ eſt excitare:vellica:ſi ⁊ hoc parũ: ſtimula eum ne moꝛiat᷑ pat᷑ tuus: adeſſes iuuenis ſeni oneroſuſ. Ille in dulcẽ moꝛbũ reſolutus iret:oculos grauedine illa pꝛemẽte cdauderet: tu contra clamares pa/ tri:noli doꝛmire.At ille:dimitte me:doꝛmi/ re volo. Et tu: ſed medicus dixit:ſi volue/ rit doꝛmire:non doꝛmiat.Et ille: Rogo di⸗ mitte me:moꝛi volo. Sed ego nolo: dicit fl/ lius patri: qui vtiq; optat ſe moꝛi: Et tamẽ vis differre moꝛtẽ pr̃is tui: et aliquãto diu/ tius viuere cũ moꝛituro ſene patre tuo.Do/ minus tibi clamat: Holi doꝛmire:ne in ęter num doꝛmias.Euigila vt mecum viuas:vt . patrẽ habeas quem nunq; efferes:⁊ ſurdus D es: Quid ergo feci ſpeculatoꝛ? Liber ſum: nõ vos grauo.Scio dicturos eſſe quoſdaʒ: Quid nobis voluit dicere? Terruit grauii nos:reos nos fecit. Immo a reatu volui li- berare. Fędũ eſt:turpe eſt. NHolo dicere ma- lum:nolo dicere ꝑiculoſum:nolo dicere exi/ cioſum. Turpe eſt vt vos fallam ſi deus me non fallit. DHDominus moꝛteʒ minat᷑ impijs: nequiſſimis:fraudatoꝛibꝰ:ſceleratis: adul⸗/ teris:voluptatũ inqſitoꝛibus:ſuis cõtẽpto/ ribus:detractoꝛibus: murmurantibꝰ ⁊ mo/ res ſuos nõ mutantibꝰ. DHominꝰ illis moꝛtẽ minatur:gehennas minat᷑: interitũ ſempit⸗- nũ minat᷑.Quid volunt? Vt ego ꝓmittam qð ille non ꝓmittit: Ecce dat tibi ſecuritatẽ pcuratoꝛ.Quid tibi ꝓdeſt ſi paterfamilias non acceptet:? Pꝛocuratoꝛ ſum:ſeruus ſum: vis dicam tibi:viue quomõ vis: dominꝰ te nõ perdet? Securitatẽ tibi ꝓcuratoꝛ dedit: MNihil valet ſecuritas ꝓcuratoꝛis. Vtinam dominus tibi ſecuritatẽ daret: ⁊ ego te ſolli citum facerem. Domini em̃ ſecuritas valet etiã ſi nolim. Mea vo nihil valet ſi ille no⸗ luerit. Quę ẽ aũt ſecuritas frẽsvel mea vel veſtra: niſi vt dñi iuſſa intente diligenterq; audiamus: ⁊ ꝓmiſſa fideliter expectemus: In his qᷣbus fatigamur:qꝛ homies ſumus: ipſiꝰ adiutoꝛiũ imploꝛemꝰ. Ad illũ ingemi/ ſcam:pᷣces nr̃ę nõ ſint ꝓ rebus ſęcularibus htereũtibꝰ: tranſitoꝛijs:⁊ vice vapoꝛis eua/ neſcẽtibꝰ:Sed ſint pᷣces nr̃ę ꝓ ipſa implẽda iuſticia: et ſanctiſicatione pꝛo nomine dei. Non ꝓ vincendo vicino:ſed ꝓ vincenda li/ bidine:nõ pꝛo ſanãda carne:ſed pꝛo domã/ da auaricia. Hinc ſint pᷣces noſtrę:intꝰ nos adiuuent luctantes ⁊ coꝛonent vincentes. ¶ De eo qð beatus Jacobus dicit: Jacobi. monſatenini aiterinerß peccata ve⸗ ſtra: ⁊ oꝛate ꝓ inuicèẽ vt ſaluemini: Homelia xNI omnibus ſcripturis diuinis fra⸗ A tres dilectiſſimi vtiliter ac ſalubꝛit monemur: vt peccata noſtra de/ iugiter ⁊ hũiliter non ſolũ deo: ſed etiã ſanctis ⁊ deum timẽtibus cõſiteri. Sic ey per iacobũ apoſtolũ nos admonet ſpiri/ tuſſanctus dicens: Cõſitemini alterutꝝ pec cata veſtra: et oꝛate ꝓ inuicẽ vt ſaluemini. Et pſalmiſta: Confitemini dño quoniã bo/õ.iʒi. nus.Et iteruʒ: Dixi ꝓnunciabo aduerſum s. z1. me iniuſticias meas dño: et tu remiſiſti im / pietatem coꝛdis mei. Quomõ enim nobis peccatoꝛũ vulnera nunq; deeſſe poſſunt: ſic et ↄfeſſionis medicamẽta deeſſe nõ debent. Mõ em̃ ideo vult deus vt cõfiteamur pecca ta noſtra ꝙ ea ipſe ſcire nõ poſſit: ſed quia diabolus hoc deſiderat: vt inueniat qð no/ bis ante tribunal iudicis ęterni obijciat: iõ vult vt magis defendere q; accuſare pecca/ ta noſtra velimus.Ecõtrario autẽ deus no/ ſter:qꝛ pius eſt ⁊ miſericoꝛs: vult vt ea cõſi⸗ teamur in hoc ſeculo: ne ꝓ illis cõfundãtur poſtmodũ in futuro.Si em̃ nos cõfitemur: ille parcit. Si nos agnoſcimꝰ: ille ignoſcit. Pꝛimo homĩ nõ dictũ ẽ: Cõſitere peccatũ: geſ.2. quia nõ fecerat qð fateret᷑: ſed dictum eſt ei vt nõ peccaret. Hon obtemperauit: pecca/ uit. NHati ſumus moꝛtales ex vinculo pecca ti: ꝓpagata eſt miſeria noſtra per ſucceſſio/ nem fragilitatis humanę:⁊ dicit᷑ nobis: Fa temini peccata veſtra. Serpẽs aũt ille quõ Señ.ʒ· tũc inſtitit vt nõ ſeruaret hõ qð illi dictũ eſt ne peccaret:ſic nunc inſtat vt non ſeruet hõ qð ei dictũ eſt:Cõſitere peccatum.Auomõ em̃ tunc fecit vt caderet qui ſtabat: ſic nunc agit ne ſurgat qͥ cecidit. Itaq; aduerſus in/ cantationes eius ⁊ inſidias quibꝰ nunc im / pedire vult reditum noſtrũ:ſuſcipiamus p̊ᷣ/ cepta ſaluberrima aduerſus eum qui nunc impedire vult nobis confeſſionem peccati. Quia ſcit nõ nos poſſe redire niſi ꝑ humili⸗ gtenngei booſpeini wcnif leynute tenk hono baüed auuhin unaſl eel N gperm nunhit Guenttind ldinonvu delacuſat Ceſtinun ogenste atd Dot bäͤwpuue leſesgen ionepe alanſen lſicnt epote ſplusga gipeefue duabobeho ſcadacton racahe hoccat twio mepon umnod Conſent ſplobt bolusd guoera Cſcent oud nalin nogope lengan Ltenamnen lareſath Mpoſu ſteſcchan ahöͤsde nrmn d dinbe Moen eknee le oe nng5 lanteni lpen ni gtpninni, tatem:quiꝑ ſuperbiã lapſi ſumus. Dux no/ ſeſetponni bis iple fuit ad ſuꝑbis: modo ad humilitatẽ naſtgii B ducẽ chꝛiſtũ ſequamur. Dicit homi ſerpens nenypneng ille ꝓ. mathematicos ⁊ manichęos:ne conſi/ teat᷑ homo peccatũ. Per mathematicos ſic obee e ⁊· de Señad loquit᷑: Nũquid hõ peccat: Stelle ſic poſitę lupeggaye Sie. ct ſunt: neceſſe eſt vt faciat hõ peccatũ. DNicit Ptlalnenig . n peccet:Mã ipᷣe nõ peccat. Sic blaſphemias cõuertit in deũ. Creatoꝛ em̃ ſtellarũ deus ẽ: mnodilnaf ⁊ dũ non vult hõ ſe accuſare in eo qð fecit: unerrlitin deũ accuſat a quo factus eſt homo. Item ꝑ Pelatatotnn quoſdã manichęos ita ſuggerit:Hõ tu pec/ nonſclidentt cas:gens tenebꝛaꝝ peccat:tu nõ habes pec –Rũ catũ. Dicit heęc animę:⁊ erigit eam in ſuper- Gsuinmghi biã:vt putet quia nõ peccat.Nõ eſt hoc tol / mnidngd e lere ſed geminare peccatũ. Itẽ multi ſic con int unie feſſionẽ peccati fugiũt:vt ipᷣm ſathanan ac idiognglip cuſent: ſe autẽ nihil mali feciſſe dicãt. Et cũ nathtinting caſtigant᷑ aliqui ⁊ dicit᷑ eis:quare h̊ feciſtis: an teninn· UBeſpödkẽt: QQuia diabol⸗B fecit. Hõ eſt em̃ Pnangnes vñ plus gaudeat diabolus: niſi qñ hõ dicit 4 ſeni l ipſe faceret vt peccaret. Quãdo em̃ dicit Naſtidinn diabolꝰ hoc fecit:nõ ſe accuſat:⁊ dũ peccata Reeleidiht⸗ ſua diſſimulat cõſiteri:indulgentiã nõ mere afteni l tur accipere. Reſpõdet & ⁊ dicit: LHiabolus poltſeu. hoc fecit:quaſi reuera traxerit eũ diabolus: ninatufp aut violentiã fecerit. Suadere em̃ et ſollici Genichſan tare poteſt:cogere oĩno non poteſt.Et ideo nulneet cum ꝑ dei adiutoꝛiũ in poteſtate tua ſit vtꝝ mhaui ain conſentias diabolo:quare nõ magis deo qᷓ; 8. ngii ipſi obtemperare deliberas? Si em̃ ſolꝰ dia liseiſntir bolus daret cõſiliũ ⁊ deus taceret: haberes iwstiinn quo excuſari poſſes.Cũ vero chꝛiſtus tibi ⁊ neeige⸗. Ccoſcientia tua ↄtradicat:⁊ ꝑ ſcripturas diui/ Cöitar atl 4 nas audias in eccleſia ꝙ non debeas facere ſdtiunct malũ:quare eligis moꝛtẽ ⁊ deſeris vitaʒ: et Gpeni aN magis vis ſequi diabolum ad luxuriam qᷓ; erringlp obtemꝑare chꝛiſto qui te inuitat ad virtam in gaanſ Cęternam? Rogo ergo vos fratres chariſſimi rrths quare ſathanas ſeducit ad peccanduʒ: cum osti lehite deus poſuerit homini in poteſtate nõ cõſen iini tire ſathanę:? Eſt em̃ a dextris quodãmodo Irtoreenan pcipiẽs deus: a ſiniſtris ſeducẽs ſathanas: Aatun OA homo in medio cõſtitutus.Coꝛ qð inclinat᷑ ilabr:ſen ad diabolũ: quare nõ potius erigit᷑ ad deũ⸗ gau MNõ em̃ diabolus cogẽdo ſed ſuadendo no/ albiun cet:nec extoꝛquet a nobis conſenſum: ſᷣ pe ticnine, tit: Mos dia bolũ non adiuuemus:et vinci/ zan ip mus. Dat quidẽ ille conſiliũ: ſed deo auxi/ onenni liante noſtrũ eſt vel eligere vł repudiare qð uſi ſuggerit. Attendite ⁊ aliud:quãdo dicit hõ ergo per mathematicos:qꝛ ſtella facit vt hõö ꝙ ſeductus eſt a ſathana: quãdo dicit ſe ſe⸗ ductum: cõfitet᷑ ex parte: ſed tamẽ negat ſe feciſſe ⁊ dicit:Ego nihil feci:diabolus fecit. Conatus eſt dicere illud adã: Ipſe ſe enim excuſare voluit de muliere: mulier excuſare ſe voluit de ſerpente. Hominꝰ autẽ deus q liberũ arbitriũ dedit homini: ⁊ eum pᷣcepto ſuo aduerſus ſerpentis venena firmauerat: nõ audiuit iſtas excuſatiões: QAuia mulier ꝓpterea data erat vt doceret᷑ a viro:non vt doceret virũ. Et ſic erat cõſtituta voluntas amboꝛũ:ſic erat fabꝛicatũ liberũ arbitrium vt ſi nollet cõſentire ſerpenti:diſcederet ſer/ pens ĩ ſua falſitate cõfuſus: ⁊ remaneret hö in dño creatoꝛe firmatꝰ. Iſta ſunt mala ver-⸗ ba quę diximus: qꝛ mõ ſerpens vult ſuade- re excuſatiões peccatoꝝ.Tunc fecit qð non accuſes:mõ aũt vult facere qð excuſes.Deꝰ conſitenti tanqᷓ; in apertũ ſinum indulgen / tiam paratus erat dare:excuſas:claudis ſi ,- num: includis peccatũ: excludis indulgen / tiam peccati. Ecce quid feciſti? Mõ vt tolle / retur peccatũ vt dixi iamqudum: ſed inter, cluderet᷑ medicina peccati. Sanare te habe- bat deus per indulgentiã ſi fatereris: quę/ ris ꝑ quem excuſes:ſed nõ quęrit ille quem ꝓ te puniat. Dic & deuoto coꝛde quod diri pauloante:Ego dixi:domine miſerere mei. Nõ.40 Quare addidit:Ego dixi:? Pꝛopt᷑ manichę/ . os qui dicũt:nõ tu peccas.Clama: Ego di / xi domine miſere mei:ſana animã meã quo niã peccaui tibi. Sanat te deus:cõſitere ta/ tũ vulnus tuum. Jaces ſub manibus medi ci:patiẽter imploꝛa auxiliũ. Fouet: vꝛit: ſe/ De natura et cat: quanimiter tolera: tantũ noli attẽdere s atia. 19. 1f. niſi vt ſaneris. Sanaberis autẽ ſi oſtendas te medico:nõ quia ille non videt ſi tu te ab/ ſcondas:ſed ipſa cõfeſſio initiũ ſanitatis ẽ. Emendabit me iuſtus in miſericoꝛdia ⁊ ar/ Ps.r40 guet me:oleũ aũt peccatoꝛis nõ impinguet caput meũ.Quid eſt hoc? AMelius eſt mihi vt quãdo videt iuſtus peccatũ meũ emẽdet me:nõ mihi parcat:dicat qͥa peccaui: ſeuiat ĩ peccatũ meũ:vt me liberet a peccato. Vi/ det᷑ acerbe clamare:ſed intꝰ lenis eſt in miſe ricoꝛdia. Ideo dixit: Emẽdabit me iuſtusi miſericoꝛdia et arguet me. Quãdo ergo ar/ guit: ⁊ quãdo clamat: ⁊ quãdo iuſtus ſęuit: miſeret᷑: et totũ illud de miſericoꝛdia pater/ na eſt:non de ſęuicia inimici. Magis auteʒ quãdo non vult te teneri ſub peccato: ma/ gis amat:quia ſecat.Hon vult cnün putre⸗ BSancti Auguſtini dine peccati cętera membꝛa tua ↄtabeſcere: Eiuimus fratres chariſſimi ꝑ pꝛo A r ſen errũ ꝓfert: ſed noli timere: noli paueſcere: phetam dicentẽ deum: He tardes Abi.. medicũ eſt ferrum. Hon contra te ferrũ fer·· conuerti ad deum: neq; differas de geun tur:ſed cõtra vulnus tuũ.Ergo ſic ait:xẽmẽz diẽ. Subito em̃ venit ira eius:⁊ ĩ tem bd dabit me iuſtus ĩ miſericoꝛdia ⁊ arguet me: poꝛe vindictę diſperdet te. Pꝛomiſit em̃ ti- Whee oleũ autẽ peccatoꝛis non impinguet caput / bi:quoniã quo die cõuerſus fueris: obliui/ –— meũ.Quid eſt auteʒ oleum peccatoꝛis:niſi ſcitur mala tua ſterita:ſed nunq; vitam cra pungecſt⸗ blandimentũ adulatoꝛis? Si quis aliquem ſtini diei ꝓmiſit tibi. An foꝛte non tibi illaʒ duos t vehemẽter obiurget: videt᷑ ſęuire in pecca⸗ ꝓmiſit deus:⁊ ꝓmiſit illam tibi mathema/ ſilgeno tũ ira eius: ⁊ libere ei dicat mala quę cõmi/ ticus vt damnet te ⁊ illũ? heus diem moꝛ⸗ ndomi ſit:⁊ ille imitabit᷑ foꝛtaſſe obiurgatoꝛẽ ſuum tis incertum ſalubꝛiter conſtituit:Diem vl/ woßi⸗ ſimul cum illo iraſcit᷑ peccato ſuo: Quare di timũ ſuum quiſq; ſalubꝛiter cogitet. Miſe⸗ rbekbe⸗ NPð.A. ctum eſt: IJraſcimini ⁊ nolite peccare:quę di ricoꝛdia dei eſt: qͥa neſcit homo quãdo mo/ hetcon citis ĩ coꝛdibꝰ veſtris: ⁊ in cubilibus veſtris riatur:Latet vltimus dies: vt obſeruentur doiic cõpũgimini.Ergo dicat ille vera: foꝛte coꝛti omnes dies. Sed tenet te mũdus:illecebꝛe heäa gitur: alius vᷣo veniat ad eum ⁊ aſſente᷑ et circũquaq; blandiunt᷑: delectat te pecunię Cletibu NPð.9. dicat:ĩmo laudabilit feciſti: Quoniã lauda magnitudo: delectat honoꝛis fulgoꝛ: dele/ Gaperun tur peccatoꝛ in deſiderijs animę ſuę: ⁊ qͥ ini ctat potentisę terroꝛ. Delectant iſta: ſed au/ Ponden qua gerit benedicit᷑: diffluit: lętus vocatur. diatur apłus: MHihil intulimꝰ in hunc mun/ui.Timotb⸗.. lben Auarus eſt ⁊ dicit᷑ de eo: qͥa ſeruat rem ſuũ. dũ:ſed nec auferre qͥd poſſumꝰ.honoꝛ te ꝗ/ Mucamu Zudj.o. Vindicat ſe de inimico:cum dictum ſit:Di⸗ rere debet:non ipſum tu. Debes em̃ in loco Lud.ꝛiXA. Mhlabſt mitte vt dimittat᷑ tibi: comis vocatur. Sic hũilioꝛi diſcũbere:vt qui te inuitauit faciat oo uos cõſidera cetera: quẽadmodũ aſſentatoꝛes: te ad honoꝛatioꝛẽ locum aſcendere.Si autẽ lenisgn id eſt adulatoꝛes habeãt verba fallacia:ha / noluerit:vbi recũbis manduca:Quia nihil Piren beant nomina laudis: ipſa eſt vnctio pec huc intuliſti in hunc mundũ. Parũ eſt tibi: Cudee⸗ catoꝛis. Nos autẽ audiamus pꝛophetã di/ quia de alieno mãducas?: Diſcũbe vbicũq; cen. is Eſacentem: Populus meus qui vos fęlices di / z mãduca. DNicturus es de meo. Audi apo/G Nohdes cunt:in erroꝛem vos mittunt:⁊ conturbant ſtolũ: Mihil intulimus in hũc mũdum. Ad udtſt ſeumitas pedum veſtroꝛum. Ergo ſi dicatur mundũ veniſti: plenam menſam inueniſti: Phenc⸗ ab aliquo libere peccatũ alicuius:et ab alio Sed domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. Nã ꝓes. a5. pitgen palpet᷑:ſi videat aliquis tertiꝰ et interroga? qui volũt inquit diuites fieri: Hõ dixit qui i. Cimotb.s. inſon quid ſit factum:nonne ita ſolet reſpondere: diuites ſunt:ſed qui volũt diuites fieri: Cu fornn Ille dixit ei vera ⁊ nõ eſt blanditus? Quid piditates accuſauit:nõ facultates.QAui vo/ Luof ille alter? Quid fecit? Vnxit ei caput et ab/ lunt diuites fieri: incidũt in temptationẽ et niathe ſceſſit. Hos vo fratres ſi vere ſpiritales me- deſideria multa ⁊ noxia:quę mergũt homi/ Uider dici ſumus: ⁊ de animarũ veſtrarũ remedio nes in interitũ ⁊ perditionẽ. Pecunia dele⸗ hegt attentius cogitamus: non debemus palpa ctat:iſta non times: Bona res eſt pecunia: ſeinam re quẽq;:nec vos:nec nos. Cõſiteamur pec · bona res ẽ magna pecunia. Incidũt hoĩes lbimn, cata noſtra: non excuſemus: tu feciſti: tu re itemptatiões:nõ times? In deſideria mul⸗ Eiguoͤp es: tu peccata tua cõſitere:tibi ignoſcit᷑. Si ta incidũt ſtulta ⁊ noxia:nõ times:eſide/ lunine autẽ dicas: Hõ ego feci: Vbicũq; verba ex/ ria quo ducunt time. Quid eſt quo ducũt⸗ ſen nehire cuſare volueris:peccatũ tuum manet in te. Qusę mergunt inquit homies in interitum an NPeccati reus es: ⁊ non illius peccati tantũ/ ⁊ ꝑditionem: Et adhuc ſurdus es? Interiũ lirrin modo quod feciſti: ſed huius etiaʒ ſuperbie ⁊ perditionem non times?: Sic deus tonat: ſenin quod cõſiteri noluiſti. De quo peccato nos ⁊ ſtertis. Ceterum his qui iam diuites ſunt un dominus liberare dignet᷑: Qui cum patre ? adhuc conſiliũ dedit aplus:Pꝛęcipe inquit un⸗ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculo⸗ diuitibus huius mundi nõ ſuperbeę ſapere. chn rum: Amen. NVeermis diuitiarũ ſuperbia eſt. Difficile eſt neun —— NW 8hrrt non ſit ſuperbus qui diues eſt. Tolle ſu / *R Ecel.5. Wexo quod ſcriptum eſt: Ne tar/ perbiam: diuitię non nocebunt. Sed atten⸗ ünſ⸗ es cõuerti ad peum:neq; differass de quid inde facere debeas: ne vacet apud onn de die in diem: Homelias XII te quod largitus eſt deꝰ: Hon ſuperbe ſape- Ponn tipon bonittͤ, sfung gli huusing Wenantbilt Nansdinnin ſtinirDin dcogie. H oquictong Moblemanr möchsrllcte lagat e en ons iüge:det Nantiſg:ſen m'inbunenuped un horar; Debeseßinadle einuituuttat andar Siand er Quuhl i. priͤchtb. iberhci pen. AMditb hicnictn 1 alamimanf incoens biße i Böbicn Ad diltesfell Auns OQliſ⸗ engnpont enegitbn⸗ beonin⸗ rsctpeun 7 Homelia re. Ita vitia tolle: neq; ſpera ĩ incerto diui tiarũ.Tolle ⁊ hoc vitiũ. Cũ abſtuleris iſta: exerce oꝑa bona. Qui diuites ſũt inquit in oꝑibꝰbonis nõ ſperẽt ĩ incerto diuitiaꝝ.Sʒ vvbi ſperent? In deũ viuũ qͥ pᷣſtat nobis oia abundãter ad fruendũ. Mũduʒ pſᷣſtat deus pauꝑi:pᷣſtat et diuiti. Nũquid qͥa diues eſt: duos ventres impleturus eſt? Attendite et videte quoniã de datis dei pauperes ſatu/ rati doꝛmiunt. Qui paſcit vos: paſcit illos ꝑ vos.Ergo non ametur pecunia:ſed ſi iam habet᷑:hoc inde fiat. Diuites qui illam ha/ betis eſtote.Sed vbi diuites? In operibus bonis. Facile inquit tribuant:cõmunicent. lhic iã auaricia cõtrahit ſe quãdo audit: Fa cile tribuant:cõmunicent:veluti aqua frigi da perfundit᷑:rigeſcit:ſtringit ſinum⁊ dicit: Non perdo laboꝛes meos. Infelix perdere vis laboꝛes tuos? Ecce moꝛieris:⁊ qui nihil huc attuliſti:nihil hinc potes auferre.Cum nihil abſtuleris:nõne ꝑdidiſti omnes labo/ res tuos? Audi ergo conſiliũ dei. Nolo ter/ rearis:qꝛ dixit: Facile tribuant:cõmunicẽt. Audi ⁊ quod ſequit᷑: expecta: noli cõtra me claudere oſtiũ:nec adituʒ coꝛdis tui: Expe/ cta. Vis noſſe: Facile tribuãt:cõmunicẽt qꝛ nõ ꝑdes: et hoc ſolũ nõ ꝑdes? Theſauriʒẽt inqͥt ſibi fundamẽtũ bonũ in futuro: vt ap/ pᷣhendãt verã vitã. Iſta & ꝗ̊ te delectat falſa vita eſt:quaſi in ſomnis hic viuis.Si quaſi in ſomnis hic viuis:euigilatur es qñ moꝛie ris ⁊ nihil habes in manibus tuis inuenire. Quõ ſi mẽdicus doꝛmiat ⁊ in ſomnis illive niat hęreditaſ:nihil illi fęliciꝰanteq; ſurgat. Vigdet ſe ĩ ſomnis tractare manibus veſtes egregias:pᷣcioſa vaſa aurea ⁊ argẽtea:intra re in ameniſſima ⁊ ampliſſima pꝛędia:obſe/⸗ q̃ͥ ſibi magnas facultateſ.Euigilat⁊ ploꝛat. Et quõ vigilãs accuſat hoiem qͥ ilũ expo/ NODOD liauit:ſic illũ accuſat qͥ illũ excitauit.Apꝑtiſſi Pe. 75. das ſeruo tuo qð acquiſiſti ⁊ nõ perdis:per/ me hinc locutus eſt pſalmus:Doꝛmierũt in quit ſomnũ ſuũ ⁊ nihil inuenerũt oẽsviri di uitiarũ in manibus ſuis:poſtea qᷓ; finierunt ſomnũ ſuũ. Quia &̊ nihil attuliſti: nihil hic ablaturꝰ es: Mitte ſurſũ qð iueniſti ⁊ nõ ꝑ⸗ diturus es. Da chꝛiſto:chꝛiſtꝰ em̃ hic voluit accipere.Da chꝛiſto ⁊ ꝑdis: MNõ ꝑdis.Si cõ/ mendas ſeruo tuo qð acquiſiſti ⁊ non ꝑdis: cõmendas domino tuo ⁊ perdis? Si cõmẽ/ des ſi cõmẽdes domino tuo qð accepiſti ab ipſo domino tuo? Egere hic voluit chꝛiſtus ſed pꝛopter nos. Om̃es pauperes quos vi⸗ peribit: Homelia IXII XIIII detis: potuit illos chꝛiſtus paſcere quomõ ʒ. Regi.7. per coꝛuum heliam pauit: tamen et ipſi he/ lię ſubtraxit coꝛuum: vt a vidua paſceret᷑: nõ helię pꝛęſtitit ſed viduę. Quando ergo deus pauperes facit: quia ipſe non vult vt ipſi habeant:quando facit pauperes ꝓbat diuites. Sic enim ſcriptuʒ eſt: Pauper ⁊ di/ Mꝛouer.22. ues occurrerũt ſibi. Vbi ſibi occurrerũt: In hac vita. Natus eſt ille:natus eſt ⁊ ille. In,/ E uenerunt ſe: occurrerunt ſibi. Et quid fecit aũt ambos dominꝰ: Diuitẽ vnde paupereʒ adiuuaret:pauperẽ vnde diuiteʒ pꝛobaret. Pꝛo viribus ſuis vnuſquiſq; faciat. Mõ ſic faciat:vt ipſe patiat᷑ anguſtias. Non hoc di cimus: Superflua tua neceſſaria ſunt alijs. Audiſtis modo cũ euangeliũ legeret᷑: Qui/ Mattłᷣ.io. cũq; dederit calicem aquę frigidę vni ex mi/ nimis meis pꝛopter me:non perdet merce/ dem ſuam. Regnum cęloꝛum venale ꝓpo/ ſuit: ⁊ pꝛeciũ eius calicem aquę frigidę efſe voluit. Sed quãdo eſt pauper qui facit ele/ moſynas:tunc debẽt elemoſynę eius eſſe ca lix aquę frigidę. Qui plus habet:plus faci/ at. Vidua illa de duobꝰ minutis fecit: Za/ Marci. 12. chęus dimidiũ rerum ſuarũ dedit:⁊ ad red/ Zud.19. dendas fraudes ſuas:aliud dimidiuʒ reſer/ uauit. Elemoſynę illis ꝓſunt: qui vitã mu⸗ tauerunt. Das enim chꝛiſto egenti:vt peca ta tua redimas pꝛęterita. Mã ſi ideo illi das vt liceat tibi ſemꝑ impune peccare:non chꝛi ſtum paſcis:ſed iudicem coꝛrũpere conariſ. Ergo ad hoc facite elemoſynas: vt vr̃e oꝛa⸗ tiones exaudiant᷑: et adiuuet vos deus ad vitam in melius cõmutandã. Et qui cõmu/ tatis eandem vitam in melius cõmutate:vt ꝑ elemoſynas et oꝛatiões deleant᷑ mala vr̃a — erita:⁊ futura bona veniant ſempiterna. Deeo ꝗsð dominus ait in euange io: Capillus de capite veſtro non Ea.2. 1 XI Ominus njr ieſus chꝛiſt:te eſt martyꝛibꝰ ſuis ꝓ hũana fragili/ . tate ſollicitl ne foꝛte eũ ↄfitẽdo atq; moꝛiẽdo ꝑirẽt magnã ſecuritatẽ dedit dicẽs Capillꝰ de capite vr̃o nõ ꝑibit. Times ̊ ne peas:cuiꝰ capillꝰ nõ ꝑibit? Si ſic cuſtodiunt᷑ ſuꝑflua tua:ĩ quãta ſecuritate ẽ aia tua?Nõ perit capillꝰ qͥ cũ tõdet᷑ nõ ſentis:et ꝑit aĩa ꝑ qus ſent:? Sane mlta dura eos paſſuros eẽ ſdixit:vt ſdicẽdo faceret ꝑatioꝛes:dicerent q; illi:Paratũ coꝛ meũ.Quid eſt ꝑatum coꝛ Pẽ.ðs. meũ:niſi parata volũtas men: Darats Sha / 4 ibꝰ*: id AD Bancti bent martyꝛes voluntatem in martyꝛio:ſed Zucl.ꝛi ſparat᷑ voluntas a dño. In veſtra patiẽtia poſſidebitis veſtras animas. In veſtra pa/ tientia: inqt. Nõ em̃ eſſet patiẽtia tua: ſi nõ ibi eſſet ⁊volũtas tua. In veſtra patientia: ſed vnde veſtra? Moſtrũ eſt qð a nobis ha/ bet᷑:noſtrũ ẽ ⁊ qð donat᷑.QAuomõ em̃ alidd donas:niſivt eiꝰ ſit cui donas? Aperta ẽ em̃ Ps. er illa cõfeſſio. Nonne deo ſubijcietur anima mea:ab ipſo em̃ eſt patiẽtia mea? Dicamus illi 1 nos: Patientia mea ab ipſo eſt. Unuʒ fecit donãdo: noli ingratus eẽ ſibi aſſignã⸗ do. Mõne ĩ oꝛatione dñica dicimꝰ ⁊ noſtrũ ẽ Matth.s qð a deo ẽ? Quotidie dicimꝰ: Panẽ noſtrũ quotidianũ. Jam dixiſti: noſtrũ: ⁊ dicis:da nobis. Ecce noſtrũ:ecce da nobis. Illo dan te fit noſtrũ:ſi illo dante fit noſtrũ:nobis ſu perbiẽtibus fit alienũ.Dicis noſtrũ:⁊ dicis da nobis. Quid & tibi aſſignas: qð nõ tibi 1.Cor.4 ipſe dediſti? Quid em̃ habes qð nõ accepi/ ſti? Moſtrũ:et da nobis. Agnoſce largitoꝛẽ: cõfitere te accipere:vt libẽter ille dignet᷑ da/ re.Quid ſi nõ egeres qui mẽdicas ⁊ ſupbus es? An nõ mendicas qui panem petis: Pa/ nis noſter ęternꝰ chꝛiſtus in patris equalita te. Panis noſter quotidianꝰ: chꝛiſtꝰ in car- ne ęternus ſine tempoꝛe: quotidianꝰ ĩ tem/ Johᷣ.s poꝛe.Lamẽ ipſe eſt panis qui de cęlo deſcẽ/ dit. Foꝛtes ſunt martyꝛes:ſfirmi ſunt marty Ns. 03 res:ſed panis cõfirmat coꝛ hominis. Hũc I B audiamꝰ paulũ apoſtolũ dicentẽ:cũ paſſio/ ni apꝛopinquaret: de coꝛona ſibi parata p/ 2. CTimoth. 4 ſumentẽ: Bonũ inquit certamẽ certaui:cur ſum cõſũmaui:fſideʒ ſeruaui. De cętero ſutꝑ/ eſt mihi coꝛona iuſticię:quã reddet mihi do⸗ minus in illa die iuſtus iudex. Mõ ſolũ autẽ mihi ſed ⁊ omnibus qui diligũt manifeſta/ De gratia et tionẽ eius. Reddet inqͥt mihi dñs coꝛonam li.ar.v7 iuſtꝰ iudex. Dhebet ergo: Quid reddet: Red det && iuſtꝰ iudex.Mõ em̃ opere inſpecto põt negare mercedẽ qui opus inſpicit. Bonum certamẽ certaui:opus eſt. Curſũ cõſũmaui: opus eſt. Fidẽ ſeruaui: opus ẽ. Suꝑeſt mi/ hi coꝛona iuſticię:merces eſt:ſed in mercede tu nihil agis: in opere non ſolus agis. Co/ rona tibi eſt ab ipſo:opus autẽ abs te:ſᷣ nõ Actj.o niſi ipſo adiuuãte.Cum autẽ paulus aplus pꝛius ſaulus crudeliſſimꝰ eſſet ⁊ imaniſſimꝰ ꝑſecutoꝛ:nihil oino boni merebat᷑: imo me/ rebat᷑ plurimũ malũ. Merebat᷑ em̃ dãnari: nõ eligi. Et ecce ſbito cũ mala faceret:⁊ ma- la mereret᷑:vna celeſti voce pꝛoſternit᷑. Per⸗ ſecutoꝛ deijcit᷑:ᷣdicatoꝛ erigit᷑. Audi eũ hoc ipſum cõſitentẽ: Qui pᷣus fui blaſphemus ⁊ 1. Timoth. ꝑſecutoꝛ ⁊ iniurioſus:ſed miſericoꝛdiã cõſe/ „ . iuſtꝰ iudex:? Aiſericoꝛdiã inqͥt cõſecutꝰ ſuʒ: mala merebar:bona accepi. MHõ ſᷣm peccata Ns. oꝛ noſtra fecit nobis. Miſericoꝛdiã cõſecutus ſum. Debita mihi nõ ſunt reddita. Si enim debita redderent᷑: ſuppliciuʒ redderet᷑. Non inquit accepi qð debebat᷑: Miſericoꝛdiã cõ ſecutꝰ ſum. Mõ ſᷣ̃m peccata noſtra fecit no/ bis. Quãtuʒ diſtat oꝛiens ab occaſu:longe fecit a nobis iniquitates noſtras. Quãtum diſtat oꝛiẽs ab occidẽte: auertere ab occidẽè⸗ te: cõuertere ad oꝛientẽ. Occidũt ibi pecca/I ta:oꝛit᷑ inde iuſticia. In occidẽtevetꝰ:in oꝛi/ ente nouus. In occidente ſaulus:in oꝛiente paulus. Vnde hoc ſaulo:vnde hoc crudeli: vnde hoc perſecutoꝛi: vnde hoc nõ paſtoꝛi: Ipſe em̃ eſt lupus rapax:de tribu beniami. Ipſe dicit.Dictũ autẽ erat in ꝓphetia:Be/ Señ·49 niamin lupus rapax:mane rapit pꝛedam: ⁊ ad veſperã diuidit eſcas. Pꝛius cõſumpſit: poſterius paſcit. Rapiebat pꝛoꝛſus:rapie- bat. Legite rapiebat:legite libꝛũ actuũ apo ſtoloꝝ. Litteras a pontiſicibus accipiebat: vt quoſcũq; inueniret ſectãtes viam chꝛiſti vinctos adduceret puniẽdos.Ibat: ſeęuie/ bat:cędes ⁊ ſanguinem anhelabat.Ecce ra⸗ pit: ſed adhuc mane eſt: Vanitas ſb ſole ẽ. Fit ei veſpera qñ cęcitate ꝑcutit᷑. Ecce vnus homo ſaulus ⁊ paulus: ꝑſecutoꝛ ĩ occidẽte: pᷣdicatoꝛ in oꝛiente.Oculi eius ad huiꝰ mũ/ di vanitatẽ claudunt᷑:alij interioꝛes illumi⸗ nant᷑. Vas pauloante perditionis:diuiſio/ nes eſcarũ eiꝰ quotidie recitant᷑. Vide quẽ/ admodũ diuidat eſcas. Houit qͥd cui cõgru at. Diuidit nõ paſſim:nõ cõfuſe erogat.Di/ uidit:hoc ẽ diſtribuit:diſtinguit nõ paſſim: nõ cõfuſeq; diſpẽſat:loquit᷑ ſapiẽtiã int᷑ ꝑfe/ꝛ.Corj.. ctos. Quibuſdã vᷣo nõ valẽtibꝰ capere ſoli ·D dũ cibũ:diuidẽs dicit: Lac vobis potũ de/i·Cor. di. Ecce h̊ facit qͥ pauloañ faciebat: Quid: Nolo recoꝛdari: Immo recoꝛder hoĩs neq/ ciã:vt appꝛobem dei miſericoꝛdiã.A qͥ patie bat᷑ chꝛiſtꝰ:patit᷑ ꝓ chꝛiſto. Fit vᷣo paulus ex ſaulo. Qui ſpargebat colligit: qui oppug/ nabat defendit. Vñ hoc ſaulo? Quid dica/ mꝰ: Ipᷣm audiamꝰ. Queritis inqᷣt vñ q̊ mi / hi? Miſcdiã ↄſecutꝰ ſũ.Mõ eſt inqͥt mihi Ha · Timotb.· me: miſericoꝛdiã ↄſecutꝰ ſũ. Quid retribuã Nð.us dño /ꝓ omibꝰꝗ retribuit mihi: Retribuit em̃ cutus ſum. Mũquid ibi dixit: Reddet mihi 2. Timoth.4 1 .Arönia⸗ ſonanen Cuisee chi. auun auntenſ nöbona p⸗ Petmelgn lpmalsnl vetobona. Itbonaro Alioubübe elſekn agonaue bomcbe Crnts helctihl Cettamecet nätirennb⸗ hyſededi. mencenue edis glolocdia Poautieg funndicsst elidytan Raſtytan Ro. eddis⸗ ſodnscſr ſo.npd Pe us nus cuck (Aſtocit ſploa (urlum apoſtol vennä Aucio⸗ ſstuse hC Narhiſo- gequisen Genbeg keuutul (noin . ſmnus, hlean i beiscd dgecd⸗ üomicn ſugbog Alilan Deſecin bupnie udieä⸗ ſobennuticn Rdiiciſ üdenbinke ſereſ fnpemdn icöſecutue .Siehin erek,on Mordiͤch naſeet , ainlonge Quäun eabocaci⸗ ibihernl. verinor Sinotient occudl: nöpaſtci ubenuani henin Be⸗d pedam clunpdit o:rapie⸗ acmäapo Acipiehe biamchiit beteſae⸗ 1. Ecets oſbſolei. Kceyvnus iocccli⸗ dbuiꝰni⸗ Resſluumd is dilſ Videqe daicigt roge D n paſin int gpotide oiste Zäpare gulluscn Homelia ſed nõ mala ꝓ malis. Retribuit plane: ſed nõ mala ꝓ malis. Retribuit bona ꝓ malis. Auid ergo ego retribuã? Calicem ſalutaris accipiã.Certe retribuebas.Aliter adhuc ac⸗ cipis. Ad hoc accepi. Sed mõ plane ꝓpin/ quante paſſione:retribuã bona pꝛo bonis: noõ bona pꝛo malis. Pꝛius ergo dñs debe⸗ bat mala ꝓ malis:noluit aũt retribuere ma la ꝓ malis:⁊ retribuit bona ꝓ malis.Retri buẽdo bona ꝓ malis:inuenit quõ retribue/ ret bona pꝛo bonis.Ecce em̃ in paulo pꝛius ſaulo nihil boni iuenit.Cũ in illo nihil boni inueniſſet: mala dimiſit:bona retribuit.Cũ ergo inquis bona retribuit: puenit ſe dãdo bona qbus retribueret bona.Ecce retribuit 2. Timothᷣ.4. mercedẽ his bonis:oꝑibus bonis. Honum certamẽ certãti:curſum cõſummãti:fidẽ ſer/ uãti:retribuit bona.Sʒ qͥbus bonis? Quę ipſe dedit. An nõ ipſe dedit: vt bonũ certa/ mmen certares? Si nõ ipſe dedit: quid eſt qð 1.Corj.i5. alio loco dicis:Plus illis omniblaboꝛaui: Mõ autẽ ego: ſed gratia dei mecũ.Ecce ite/ rum dicis:Curſum cõſummaui. Hon ⁊ ipſe dedit:vt curſum cõſummares? Si non ipſe delgit vt curſuʒ cõſũmares: quid eſt qð alio So 9. loco dicis: Mõ volentis neq; currẽtis: ſᷣ mi/ ſerẽtis eſt dei? Fidẽ ſuaui.Seruaſti: Agno/ ſco:⁊ pꝛobo. Fateoꝛ ſeruaſti. Sed niſi domi NPz.126 nus cuſtodierit ciuitatẽ:inuanũ vigilat qui cuſtodit eam. Ab illo ergo ipſo adiuuante: ipſoq; donãte:⁊ bonum agonem certaſti:et curſum cõſũmaſti: ⁊ fidẽ ſeruaſti. DHa veniã apoſtole:ꝓpꝛia tua non noui niſi mala.Da veniã apoſtole:Dicimus: quia tu docuiſti: Audio cõfitentẽ nõ inuenio ingratũ. Pꝛoꝛ/ ſus tua a te tibi parata nõ nouimus niſi ma la. Cuʒ ̊ deꝰ coꝛonat merita tua:nihil coꝛoe nat niſi dona ſua.anc ſidẽ ⁊ verã pietatẽ: ne quis extollat᷑ de libero arbitrio in bonis operibꝰ:quiſquis ſic accipiat vt nouerit dã- tẽ: aut quiſquis datoꝛi nõ ſit ingratus:me/ dico nõ ſuꝑbiat:vel inſanus adhuc vel non aſe ſanus.Hhãc inquã fidẽ ſuã atq; pietateʒ nullę argumẽtatiões euellãt de coꝛdibꝰ ve/ 1. Corj. 4. ſtris. Seruate qð accepiſtis. Quid em̃ ha- betis qð nõ accepiſtis? hoc eſt deo cõfiteri dicere qð ait apłus:Hos aũt nõ ſpiritũ hu/ ius mũdi accepimꝰ. Spũs huiꝰ mũdi facit ſuꝑbos:ſpũs huiꝰmũdi facit inflatos:ſpũs huius mũdi facit vt putet ſe quiſq; nilag H elſe:cũ nihil ſit. Sed qͥd ait aplus cõtra ſp hbui“mũdi inſlatũ: ſuꝑbũ: tumidũ: elatũ:ne in ſecula ſeculoꝛũ: Amen. . ſolidũ: Quid ait: Nos nõ ſpm̃ huius mũdi i.or.ax accepimus:ſed ſpiritũ qui ex deo eſt. Unde pꝛobas vt ſciamꝰ quę a deo donata ſunt no bis? Audiamuſ ergo dñm dicentẽ:Sine me Job.iʒ nihil poteſtis facere. Et illud: Nemo habet᷑ Johᷣ.19 quicq; niſi ei datũ fuerit deſuꝑ. Et nemo ve Zoh.s nit ad me: niſi pater qͥ miſit me traxerit euʒ. Et illud:Ego ſum vitis:vos palmites.Siẽ Joh.i5 palmes nõ poteſt facere fructũ a ſemetipſo niſi mãſerit in vite:ſic nec vos niſi ĩi me mã⸗/ ſeritis. Et illud qð iacobus apłus pꝛoteſtat᷑ dicens: Omne datũ bonum: ⁊ omne donũ ꝓacobi.I. perfectũ deſurſum eſt:deſcẽdens a patre lu/ minũ. Et qð apłus paulus ad repꝛimendã pᷣſumptioneʒ illoꝛum qui de libero arbitrio gloꝛiant᷑:clamat ⁊ dicit:Quid habes qð nõ i.Cor.4. accepiſti? Si auteʒ accep iſti: quid gloꝛiaris quaſi nõ acceperis: Et illud: Gꝛatia ſalui fa Eph.2. cti ſumus per fidem: ⁊ hoc nõ ex nobis. Dei enim donũ eſt vt ne quis extollat᷑.Et illud: Vobis donatũ eſt pꝛo chꝛiſto: nõ ſolũ vt in Philł.2. euʒ credatis:ſed etiãvt pꝛo ipſo patiamini. Et illud: Deus qui cepit in vobis opus bo / Abi. ᷓ. num perficiet. Hec ergo ⁊ his ſimilia diligẽ/ ter ac ſideliter cogitantes:non acquieſcamꝰ2 eis qui liberum arbitriũ in ſuperbiam extol lentes: ſcipitare magis qᷓ; eleuare conant᷑. Sed humiliter conſideremꝰ illud qð apłus dicit: Deus qui operat᷑ in vobis ⁊ velle ⁊ ꝑ / Ehil.2. ficere. Gꝛatias agamꝰ domino ac ſaluatoꝛi noſtro:qui nos nullis pᷣcedentibus meritis vulneratoſ curauit:⁊ inimicos recõciliauit: ⁊ de captiuitate redemit: de tenebꝛis ad lu/ cem reduxit:de moꝛte advitam reuocauit:⁊ humiliter ↄfitentes fragilitatẽ noſtrã illius miſericoꝛdiã depꝛecemur:vt qꝛ nos ᷣm pſal miſtã:miſericoꝛdia ſua pᷣuenit:dignet᷑ ĩ nob NPẽ.ꝭs. nõ ſolũ cuſtodire:ſed etiã augere muneravł bñficia ſua quę ipſe dignatus eſt dare:Qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deꝰ ¶ De modo quo nos inuicẽ dilige/ re debeamus?I. xXV vel infirmitate mẽbꝛoꝛũ coꝛpoꝛaliũ poſſumꝰ euidẽter agnoſcere. Si em̃ ſic nos amare voluerimus:quomõ ſe inuicẽ amant membꝛa coꝛpoꝛis noſtri:ꝑfecta ĩ nobis cha/ ritas poterit cuſtodiri. Cõſiderate ⁊ videte qͥd fiat in nobis carnalit᷑:qñ ſanũ eſt caput: 1 S quõ cõgaudent omnia membꝛa: ⁊ placẽt ſi/ – 1. Corj. 12. . Bancti bi de illis ſingulis cetera mẽbꝛa. Ecõtrario aũt quãdo aliquid mali patitur vnũ mem/ bꝛũ:cõpatiunt᷑ oĩia membꝛa.Ecce ſpinã cal/ cat pes:QAuid tam longe ab oculis qᷓ; pes? Longe eſt loco:ꝓximus charitatis affectu. Aodicũ pungit ſpina:⁊ ꝑparuũ locum te-/ net in pede: vide quõ illuc conuertunt᷑ oĩa mẽbꝛa.Pꝛimo ipſa ſpina doꝛſi incuruat ſe: ⁊ deponũt ſe oĩa mẽbꝛa. Nũquid oculi ceſ⸗ ſant queęrere: Nunqͥd aures ceſſant audire: Foꝛte alij q vidẽt vbi ſit: dicũt: ecce ibi eſt: ſtatim hoc audiũt aures:⁊ ſequũtur conſi- liũ:ibi ⁊ oculi quęrũt:⁊ manus oꝑant᷑: et vt dixi totũ coꝛpꝰ illuc incuruat᷑:et nihil vacat in homie ad ſubueniẽdũ. Et ſolum in pede factũ eſt vulnus:⁊ totũ qð eſt in homie ope rat᷑. HNũquid omnia puncta ſunt: Attẽdite. Nũquid omnia dolẽt:? Sana eſt manus:ſa/ punctus ẽ. Hõ eſt cõmunis calamitas om nibus:ſed ꝑ cõpaſſionẽ charitatis oĩa veni/ PB Abi. v. ni ſunt oculi:ſanũ eſt caput:ſana alia mem/ bꝛa:ipſe pes ſanus eſt:ibi tantuʒ dolet vbi unt ad ſubueniendũ:⁊ omnia volũt ſuccur⸗/ rere: Vt impleat᷑ qð ait apłs:Si patit᷑ vnũ mẽbꝛũ:cõpatiunt᷑ omnia membꝛa:⁊ ſi gloꝛi ficat᷑t vynum membꝛũ: cõgaudẽt omnia mẽ⸗ bꝛa. Quid ergo? MHeſcio quis habet donũ dei in virtutibꝰ: nõ habes tu: noli inuidere ne pcidaris de coꝛpoꝛe. Videte fratres: qui inuidet:ſic eſt quomõ tabes:quomõ vulnꝰ: 5 . quomõ apoſtema. Non vis cõgaudere glo/ riſicato: Videt in te inuidię moꝛbũ celeſtis ille medicus: et ſcidet te de coꝛpoꝛe.Noli g̊ Auguſtini viã currẽdo veniam ꝰad celeſtẽ ciuitatẽ.mũ quid aliqͥs põt dicere: qͥa ęgrotauit h̊ͥ dñs: Quid eſt & qð ait: Infirmꝰ fui ⁊ nõ viſitaſt: Manb.25„,.· me? Quid niſi qð ipſi confitent᷑:qñ te vidi⸗ mus eſurientẽ:aut ſitientẽ:aut nudum:aut infirmũ:aut in carcere:⁊ non miſtrauimꝰ ti⸗ bi? Et ille q;uis ſedeat in ceęlo: tamẽ cõpati/ ens mẽbꝛis laboꝛãtibus: qꝛ caput eſt mem⸗ bꝛoꝛũ ⁊ vniuerſi coꝛꝑis:quãdo vni inquit ex minimis meis nõ feciſtis: nec mihi feciſtis. Jam certe erat in celo quãdo paulũ ex ꝑſe/ cutoꝛe fecit ſdicatoꝛẽ. Mam miſertus eius: ⁊ incoꝛpoꝛãs eum vniuerſo coꝛpoꝛi ſuo dixit de ceęlo:Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris: Nũ/Actj.9. quid & ipſum ꝑſequebat᷑ in celo? Quid eſt ꝭ̊ quid me ꝑſequeris? Perſequebat᷑ ſaulꝰchꝛi⸗ ſtianos:nũquid chꝛiſtũ qui ſedebat in cęlo: Sed qꝛ ipſe erat in chꝛiſtianis: cõpatiẽs mẽ bꝛis omnibꝰ: vt verũ eſſet in ipſo qð ait:Si i.Corj.ia. patitur vnũ membꝛũ: cõpatiunt᷑ oĩa mem/ bꝛa: Quid ait: Saule ſaule qͥd me pſeq̃ris: Certe iam in cęlo ſum: tamẽ quando mini/ mos meos ꝑſequeris me ꝑſequeriſ:In ipᷣis mẽbꝛis meis adhuc ego ꝑſecutionẽ patioꝛ. Et illð attẽdite frẽs:qð etiã nos aliquotiẽs ¶ facimꝰ.Attẽdite in populo quãdo ſtatur:et eſt aliqua coartatio: ſi alter alterum calcet: lingua dicit:calcas me:Nũ ipſa calcata eſt: AQuid eſt ergo qð ſonat:calcas me? Si ⁊ ille reſpõdeat:libera es o lingua:i oꝛe tuo vocẽ habeſ:Ego ſi calcaui: pedẽ calcaui.Sed cal cas me charitas dic:calcas me cõpaſſiovni ⸗ tatis et vinculũ ſocietatis dicit.Sicut ergo Acuotoͤſ mtnitil enved utti Ceboninin Gugnet ftenmkl Aurobulena olncopee lsſluses⸗ Uſnommna Atenusruina hoektf⸗ ſoes Seft ſalndoetmn Gluteedſe ſerſonte... eitsvu nlispant guuumare lockerad guideghenn Autetii nor Peinscfon Uusach netinctt tateyolun ſplos ſud ſrüchi Nz. kuimus: etätnoe Efecta cere ĩ animo tuo: Ego ſi chꝛiſtinanus eſſem: de alioꝛũ etiã ſi inimici eoꝛũ ſint tribulatio/ inuidere. Sed quid facis: Gaude. Moli 8 Hoicere ceperã: cognoſcãt omnes inuidi qui vtiq; ⁊ ad deũ ꝑtinerẽ: poſſẽ facere qð aliuſ nibus gaudent:qꝛ membꝛa ſunt putrefacta Velinuid Mmitese facit. Tale eſt em ac ſi diceret auris: Ego ſi abſciſa ⁊ moꝛtua:⁊ ideo nõ habent ſenſum: Ille habet foꝛte virginitatẽ:ama illũ et tua ad coꝛpus ꝑtinerem:poſſem videre lunã et ſolem:⁊ non illud habet tamẽ nec auris nec manus:ſed faciũt ſingula qð poſſunt:⁊ cuʒ cõcoꝛdia ſeruiunt ſibi inuicẽ oia mẽbꝛa.Sic ergo ⁊ tu congaude illi cui deus aliquã gra/ tiã dedit:⁊ potes in illo qð in te non potes. eſt. Iterũ tu habes maioꝛẽ patientiã: dili/ gat te et ſua eſt. Ille poteſt ſatis vigilare: ſi non inuides:tuum eſt ſtudiũ eius. Tu foꝛte potes ampliꝰ ieiunare:ſi amat te:ſuũ eſt ie/ iuniũ tuuʒ. hoc ideo quia in illo tu es. Per ꝓpꝛietatẽ em̃ nõ eſt tu:ꝑ charitatẽ tu es.Cõ ſiderate fratres ⁊ videte exemplũ dñi nr̃i qͥ nos ꝑegrinos fecit:⁊ iuſſit vt per charitatis ⁊ cũ diſcedunt ab alijs mẽbꝛis nõ ſentiẽt:qꝛ ſine ſenſu erũt. Senſus nrt᷑ fratres vna fides eſt:vna charitas:vna ſanitas eſt. Leneamꝰ fidẽ tanq; ſenſũ: teneamꝰcharitatẽ tanq; ſa nitatẽ.Et qᷓ;uis diuerſa mẽbꝛa diuerſa mu/ nera habeant:tñ charitatis vnitate tenẽt᷑:⁊ oĩa merent᷑ ire poſt caput. Caput em̃ in celo eſt:nos h̊ laboꝛemꝰ: ⁊ inuicẽ onera nr̃ͥa poꝛ temꝰ. Quo em̃ iuit caput: cetera mẽbꝛa itu⸗ ra ſt.Certe audiſtꝭ qð pauloañ dictũ ẽ:dñm clamaſſe de celo: Saule ſaule quid me per / Actj.5· ſequeris? Rogo vos fratres:ſi dominꝰ ſal⸗ uatoꝛ noſter qui nullũ peccatũ habuit:tãto affectu nos peccatoꝛes amare dignat᷑ vt qoð nos patimur ſe pati teſtet᷑: quare nos qᷣ ſine ſoe Al hob⸗ ſchelkretnn lobonabon canturer Meninmng Meoſtn ſortung ſfeki mectan, 1 üfient lamnurpog ni Kititig Cotanth⸗ — S uudma düniſruune ornniig ncanetn iconingt neendinte⸗ idoin mmlangas Ncgſod egegnann ſie necoeQic gnehriſut iſeichetnee nis:cörtit inpogdere NMiunkcunen leid neei nigundenii geguen i⸗ ſeannin. ünostiginiel ogrätgfamt teraumnnl ͦluctanc lasne Stl zarno wi Ealanit 6necialont dict Slen onnesinuſi niſnenbuud aſurpuneir⸗ hbnin disrolenäg anes nuf iclan tennimͤt unutſunn mitunit Loncut⸗ Cenſilne — ltnutin. peccato nõ ſumus:et qui peccata noſtra per laudate deum. Dicis tu alteri:dicit ipe tibi. charitatẽ redimere poſſumus:nõ tam perfre Cum ſe omnes exhoꝛtant᷑: omnes faciunt ccto amoꝛe diligimus: vt ſi quid mali alius quod hoꝛtantur. Sed laudate de totis vo ptulerit charitatis affectu cõpatiamur: et ſi tis:id eſt vt nõ ſola lingua veſtra ⁊ vox lau- qq boni alius acceperit: qſi noſipſi accipia/ gdet deum: ſed ⁊ conſcientia veſtra: vita ve mꝰita gaudeamꝰ: ⁊ illo qͥ accepit deo gras ſtra:facta veſtra. Etenim laudamus mõ in referamꝰ: Ecce iam vt dictũ eſt:patit᷑ alijs eccleſia: quando cõgregamur. Cum quiſq; aut tribulationẽ aut damnũ: Si doles pꝛo diſcedit ad ꝓpꝛia:quaſi ceſſat laudare deü: illo:in coꝛꝑe eccleſię cõſtitutus es: ſi nõ do / Hon ceſſet bene viuere:⁊ ſemꝑ laudat deũ. les pᷣciſus es.Charitas em̃ quę colligit ⁊ vij Tunc deſinis laudare deum:quãdo a iuſti/ uificat omnia eccleſię mẽbꝛa:ſi te viderit de cia ⁊ ab eo qð illi placet declinas. Nam ſi a alterius ruina gaudere: ſtatim te pꝛęcidet a vita bona nunq; declineſ: lingua tua tacet: coꝛpoꝛe.Et foꝛte iã ideo nõ doles: quia ſᷣci- vita tua clamat: et aures dei ad coꝛ tuum. ſus es.Si em̃ ibi eſſes:ſine dubio doleres. Quomodo enim aures noſtrę ad voces no CLoõſiderate fratres ⁊ diligẽter attendite: qda ſtras: ſic aures dei ad cogitatiões noſtras. —28 tãdiu dolet membꝛũ qᷓ;diu ĩ coꝛpoꝛe ↄtinef. MNon poteſt autem fieri vt habeat mala fa- Si autẽ abſciſum fuerit: nec dolere poterit cta:qui habet cogitatiões bonaſ.Facta em̃ nec ſentire. Cũ em̃ manus aut aliud mẽbꝛũ de cogitatione pꝛocedũt.Nec quiſqᷓ; poteſt fuerit abſciſum a coꝛꝑe: ſi totũ coꝛpꝰ poſtea aliquid facere:aut ad aliquid faciendũ mẽ/ multis partibꝰ diuidat᷑:manꝰilla nõ ſentit: bꝛa mouere:niſi pꝛimo pꝛoceſſerit iuſſio co⸗ * „ quia iam a reliquoꝝ membꝛoxꝝ ſocietate di 4 girarlonis. Quomodo de interioꝛi palatio e. ſo hHal οenonnnα⅓ uiſa eſt atq; diſiuncta. Talis eſt chꝛſtianus/ qui de alterius aut damnis aut afflictiõib Jomanum emanat: quicquid videtis agi aut etiã moꝛte:nõ ſolũ non dolet:ſed quodꝰꝰ per pꝛouincias:quãtus motus fit ad vnam peius eſt foꝛte etiã gaudet.Et qꝛ iaʒ eſt alie iuſſionem imperatoꝛis intus ſedentis:mo⸗/ nus a coꝛpoꝛe:ideo affectũ charitatis nõ te/ luet ille ſolum labia cum loquit᷑: et mounetur net in coꝛde. Hos vero ſi verã ⁊ ꝑfectã chari omnis pꝛouincia cum fit qð loquit᷑: Sic ⁊ in tatẽ volumus cuſtodire:om̃es ſicut nomſmet vnoquoq; noſtꝝ intus eſt imperatoꝛ in coꝛ/ ipſos ſtudeamus diligere:vt quia caput no dei:ſed et ſi bonus bona iubet ⁊ bona fiunt: ſtrũ chꝛiſtus eſt:⁊ mẽbꝛa illius nos eſſe me- ſi malus mala iubet:et mala fiunt.Cum ibi coł.ʒ.ruimus: cũ chꝛiſtus aparuerit glia noſtra: ſedet chꝛiſtus:quid poteſt iubere niſi bona?: etiã ⁊ nos ꝑ concoꝛdiã charitatis quaſi vera Cum poſſidet diabolus:quid poteſt iubere et ꝑfecta mẽbꝛa illiꝰ abſq; vllo dolo malicie niſi mala? In tuo autem arbitrio deus po/ vel inuidig oẽs homines ſicut noſmetipſos ſuit:cui pares locum:deo an diabolo.Cum B amãates:cũ ipſo aparere mereamur in glia. paraueris: qui poſſidebit ipſe imperabit. Ergo fratres nõ tantũ ad ſonum attendite We reſurrectione donimi cantaꝰ cũ laudatis: deũ totilaudate. Cantet vox: tione Alleluia: Homelia XV cantet vita:cantent facta.Et ſi eſt alionege Eſurrectio ⁊ gloꝛiſicatio domini nfi mitus:temptatio: tribulatio: ſpera trãſito/ m ieſu chꝛiſti fratres chariſſimi oſtẽdit ria omnia:⁊ illum venturũ diem in quo ſine MNNobis vitã quã accepturi ſumus cũ defectu laudabimꝰ. Interim donec veniat venerit retribuere digna dignis: mala ma/ ille dies:in quo cõiuncti angelis deum ſine lis: bona bonis.Et mõ quidem mali homi / ylla fatigatiõe ⁊ ſine vllo ſine laudare mere nes cantare nobiſcum poſſunt alleluia. Si amur: vt ad illud ineffabile gaudiũ venire autem in malicia ſua pſeuerauerint: canticũ poſſimus: quãtum poſſumus bonis operi⸗ vitę noſtrę futurę labijs dicere poſſũt:ipam bus ſtudeamꝰ inſiſtere:⁊ quotidie ↄſciẽtias vo vitam quę tunc erit in ea veritate ꝗ̊ nüc noſtras intꝰ aſpiciẽtes: ſi aliquid ſtola aię ſigniſicat obtinere nõ poſſunt: qᷣa noluerüt nęreę aut ꝑ negligẽtiã diſſutum:aut ꝑ luxuriã meditari anteq; veniret: et tenere qð futu/ ſoꝛdidatũ:aut ꝑ iracũdiã cõbuſtũ:aut ꝑ in/ rũ erat. Nunc ergo fratres chariſſimi exphoꝛ uidiã cõciſũ:aut ꝑ auariciã tenebꝛoſũ eẽ co⸗ tamur vos vt laudetis deum: et hoc eſt q; gnoſcimꝰ:dũ adhucĩ poteſtate nr̃a ẽ: cũ dei nos omnes dicimꝰ: quãdo dicim alleluia: adiutoꝛio feſtinemꝰRvulnerata curare:reꝑare quicquid iuſſerit imperatoꝛ:per imperium αναυο π Sancti Anguſtini ꝑdita ⁊ ad candoꝛem iuſticię ea ꝗᷓ obſcurata dicit᷑: Paleas aũt cõburet igni iextinguibi/Matt.. nnuuh fuerãt reuocare. Ne foꝛte ſi bonis operibus li.hhi vo qui tempoꝛalibꝰpęnis digna geſſe D 4, hobi nudi: ⁊ vitioꝛũ pãnis ſoꝛdẽtibꝰ inuoluti:añ runt:de quibꝰ aplus dixit:Si cuiꝰopus ar/i.Corj.. Min maſun tribunal ęterni iudicis venerimꝰ:illa ad noſ ſerit detrimentũ patiet᷑: ipſe aũt ſaluus erit etuobi Matth.25. terribilis ſentẽtia dirigatur:Diſcedite a me ſic tamẽ quaſi ꝑ ignem: ꝑ fluuiũ igneum de nna in maledicti in ignem ęternũ: qͥ paratꝰ eſt dia, quo ꝓpheticꝰ ſermo cõmemoꝛat: Et fluuiꝰ p glipoteh⸗ bolo ⁊ angelis eius. Et ideo quãtum poſſu igneus currebat ante eũ:ꝑ fluuiũ igneum ⁊ Eletcl mus fructus iuſticię ſtudeamꝰ afferre:timẽ vada feruẽtibus globis hoꝛrẽda trãſibunt. Portank Matthᷣ.ʒ. tes illud quod dñs dixit: Omnis arboꝛ queę Quãta fuerit peccati materia: tanta⁊ ꝑtraſ- deus Lue, nõ facit fructũ bonũ excidet᷑ et ĩ ignẽ mute/ eũdi moꝛa.QAuãtũ exegerit culpa: tantũ ſi/ 5Ounde tur. hec ſentẽtia euidẽter oſtendit: quia nõ bi ex homie vendicabit quędã flãmę ratio/ maniseſtp ſolũ malũ feciſſe:ſed etiã bonum nõ egiſſe: nabilis diſciplina.Et quãtum ſtulta iniqui ſütterte damnabile erit. Et ideo iſta quę diximꝰ at / tas ſuggeſſerit:tantũ ſapiẽs pęna deſeuiet. iocrto. tentis coꝛdibꝰ iugiter cogitemꝰ:ne nos tar · Et qꝛ ſermo diuinus quodaʒz loco eneę ollę itußce de pęniteat ſub cõſpectu ignis ęterni:qͥ int½ anima peccatricẽ cõparat dicens: Pone il Eʒech.24. nſce⸗ rogabit medullas:oſſa ⁊ cogitatiões nfas. lam ſuꝑ pꝛunas vacuam:donec concaleſcat zider Quoniã tũc vnuſquiſq; puniẽdus optabit ęs eius ⁊ omne ſtagnũ eius defluat:illic ſer/ Gt6 fldtene ne vnq; mulierẽ alienã concupiſſet: ne vnq mones ocioſi et cogitatiões iniquę vel ſoꝛ⸗ (nusci coꝛꝑis ſui veſtẽ: ne vnq; baptiſmi holoſeri / didę:illic multitudo leuium peccatoꝛũ:quę uus fti fis cam maculaſſet:ne vnq; pteriſſet conſilia et puritatẽ nobilis naturę infecerant exunda/ iſo g it gnini monita ſacerdotũ. Nã ſi ſacerdotibꝰ grãäde bunt:illic ſtagnũ vel plumbũ diuerſoꝝ ſub/ eenin⸗ periculũ eſt aliena peccata nõ arguere:quã / repentiũ delictoꝛũ:quę diuinã imaginẽ ob/ (echuttia to ꝑiculoſius erit ꝓpꝛia noluiſſe coꝛrigere: Grſcurau erãt ↄſument᷑: ꝗ omnia hic ab aia ſe/ Pain diit hrr Atq; ea nõ ſolũ non emẽdaſſe:verũetiã de parari ꝑ elemoſynas ⁊ lachꝛymas cõpendi⸗ cönemie CRfendiſſe:⁊ defendẽdo accumulaſſe. Et ideo oſa tranſactione potuiſſent.Ecce ſic exigere Alesſle expiatura erit illic inextinguibilis cõcrema/ habet ab homie rationẽ:qui ſeipſum ꝓ ho/ eicdet tio:quicqͥd hic medicabilis ſatiſfactio:quic mpine dedit:⁊ conſixus clauis:legis moꝛti ſe Odz t On quid hic ſalutifera diſſimulauerat ſanare cõ iunxit. Quę cũ ita ſint dilectiſſimi:intelliga 6oflins uerſio. Ardens em̃ inferni puteus aperief: mus qa effugere intolerãda ſuplicia: ⁊ incẽ/ iiſnt deſcenſus erit: reditus non erit. Illic ſidei dia ęterna nõ poterũt:niſi qui pus ĩ ſe ignẽ faesde veſte nudati:⁊ capitaliter moꝛtui: in perpe / carnalis cõcupiſcentię: ac multimode cupi- gence MWattb.22. tuũ demergent᷑: eijciendi in tenebꝛas exte / itatis extinxerint.Et ideo fratres chariſſi / cpigk e, diptdi rioꝛes vbi non viſitabit ęternus: In tene-· mi cõuertamꝰ nos ad melioꝛa: dũ in noſtra enne bꝛas ex tenebꝛis infęliciter excluſi: infęlici ſunt poteſtate remedia. Curramus dũ lucẽ nonb us includẽdi. De hoc puteo pꝛopheta oꝛat habemus:ne pꝛętereuntia ſalutis tempoꝛa nones Ps.ss. atq; cõmemoꝛat: Heq; abſoꝛbeat me pꝛo: negligamus.hic extinguamꝰ moꝛtẽ moꝛiẽ/ QAuue fundũ: neq; vꝛgeat ſuꝑ me puteus os ſuuʒ. do peccatis:hic vitam vitę meritis cõpare/ naref Ideo autẽ dixit:Neq; vꝛgeat ſuꝑ me pute“ mus. SS l⸗ Qlidef os ſuum:quia cum ſine pęnitentię remelio „. mlete infglices peccatoꝛes exceꝑit: claudet᷑ ſurſuʒ: He eo qð Aplus dicit: Dax fra- EoSd.. epdi aperiet᷑ deoꝛſum:ac dilatabit᷑ in pundum. tribus et charitas cũ fide magna. m i Nullũ ſpiramẽ:nullꝰ liber anhelitus: clau/ Ho melia XVII A i ſtris deſuper angentibuſ relinquet᷑. Hetrtu· dg, dent᷑ illuc valedicentes rerum naturę: vltra ðm vaſis electionis confeſſionem A KH 1 neſcient᷑ a deo qui deũ ſcire noluerũt: moꝛi/ atq; doctrinã:quoniã fides miſeri/ Epꝶ.2. ⸗ turi vitę:⁊ moꝛti ſine ſine victuri. Fęlices d cCcoꝛdieę dei donũ eſt:lectionibus can eſ nũc bene viuentes facultatibus vel coꝛpoꝛi ticis:ſermonibus diuinis:⁊ qð eſt pꝛecipuũ as n ſuo neceſſarijs ↄtenti ⁊ de ſuo largi:in ſe ca/ /gratia ſua ędiſicet dñs coꝛ veſtrũ: vt qð ve/ en⸗ ſti:in alios non cruenti:ab huiꝰ putei ꝓfun / rũ auditis:nõ audiatis ad iudiciũ ſᷣ ad pꝛę len di flãmea nocte ſe redimunt.heęc pęna illos miũ. Faciet hoc:quoniã qͥ ꝓmiſit potẽs eſt Ro.⸗. oh⸗ manebit qͥ amiſſo et nõ reparato ꝑ pęgniten / ⁊ facere:ita credidit abꝛaã dans gloꝛiã deo. len tiã baptiſmo:in ęternũ peribunt. Adquos Vngde ⁊ pleniſſime credens:qm̃ quę ꝓmiſit Ren onetconeace Sdccravlliehe mnetee npeugu fermenntn büdiuaſorio umniinsgnecb nabenb⸗ harmescipant 1 Carſrenge iſaplann islegenent Glininnali. . ſuglantic⸗ uueleh Uulanolelt hfnmuscin rdüni⸗ mmusil Momelia pvptens eſt ⁊ facere: magnũ noſtrũ gaudiuʒ Sal.ꝗ nobis ꝓmiſit: abꝛaę nos ꝓmiſſionis filij ſu- Señ.⁊⁊. mus.Quãdo enim dictũ eſt abꝛaę: In ſemi ne tuo bñdicent᷑ om̃s gentes:nos ꝓmiſſi ſu mus. Ergo ipſe nos fecit fidei filios abꝛaę: Bo.⸗. qui potens eſt facere qð miſit.Nemo dicat: Ego feci. Non em̃ ꝓmittit deus:⁊ facis tu. Poteſt autẽ recte dici: qꝛ q̃ ꝓmittis tu:facit deus. Tu em̃ infirmus es:tu omnipotẽs nõ es.Quando em̃ pꝛomittis niſi faciat deus: inanis eſt ꝓmiſſio tua. Dei aũt ꝓmiſſio non pẽdet ex te ſed ex illo. Sed ego inqͥs: credi/ di. Cõcedo. Verũ dicis. Tu credidiſti:ſᷣ nõ tibi tu fidẽ dediſti. Vnde aũt credidiſti:niſi ex fide: Fides ĩ te donũ dei eſt. Audi aplm ipſuʒz fidei diſputatoꝛẽ: ⁊ gratię magnũ de/ Ephᷣ.oõ. fenſoꝛem:audi eũ dicentẽ: Pax fratribus ⁊ De gratia et ritas:fides.A fine cpit: ad initiũ termina/⸗ li. ar. 30. ⁊,. 41 uit. Initiũ eſt em̃ in fide:finis in pace: quia em̃ credimꝰ ipſa eſt fides: Sed fides debet eęeelſe chꝛiſtianoꝝ: nõ demonioꝛũ. Nam ſicut Jacobi.⁊. dicit Jacobus aplus:Et dęmones credunt ⁊ cõtremiſcũt. Et demones dixerũt chꝛiſto: Tu es filiꝰ dei. Cõſitebant᷑ demones:qð nõ credebãt homies. Illi tremuerũt:illi occide Marci.5.rũt.Quid em̃: uia dixerũt demones:Tu eęees filius dei:ſcimꝰ qui ſis: ideo regeneratu/ ri ſunt cũ filio dei: Abſit.Diſcernẽda ẽ ergo fides dęmonũ a fide ſanctoꝛũ. Plane diſcer nenda vigilant ⁊ diligẽter. Mã et petrꝰ hoc Mattk. 16. dixit dño dicẽti: Quẽ me eſſe dicitiſ? Tu es chꝛiſtus filius dei viui. Et dñs: Beatus es ſimon bariona. OQà dñe hoc tibi dixerũt⁊ de/ mones: Quare ipſi nõ ſunt beati? Quare? Quia demones hoc dixerũt timoꝛe:petrus amoꝛe: ideo initiũ eſt a fide. Sʒ quali ſide: Secgt.ðS. Quã definiuit apłus: Meq; circũciſio aliq d valet:neq; pꝛeputiũ:ſed fides. Dic ꝗ̊ fides? Qusęe ꝑ dilectiõʒ operat᷑.hanc demones nõ 2. Retrac. 22. habẽt fidẽ ꝗᷓ ꝑ dilectionẽ operat᷑:ſᷣ ſoli ſerui dei: ſoli ſãcti dei:ſoli fide ſilij abꝛaę: ſoli filij dilectiõis:filij ꝓmiſſiõis. Jõ eſt et charitas dicta.Tria illa dicta ſi ab apło: Pax fratri/ bus ⁊ charitas cum fide. Vnde pax ⁊ chari/ tas?: Vnde charitas cum fide: Si em̃ nõ cre das:nõ amas.Dixit & aplus:ſic incipiens a fine:⁊ veniens ad initiũ: Pax:charitas cuʒ fide. NHos dicamus: Fides:charitas: pax. Crede:ama:regna.Si em̃ credis ⁊ nõ amas adhuc nõ diſcreuiſti fidẽ tuã ab eis qͥ treme/ boant ⁊ dicebãt: Scimꝰ qꝛ ſis filius dei viui. charitas cũ fide mag. Tria dixit: Pax:cha/ Ergo tu ama:qꝛ charitas cũ fide ipᷣa te ꝑdu⸗/ Cit ad pacẽ. Quã pacem:? Verã pacẽ:plenã pacẽ:ſolidã pacẽ:ſecurã pacẽ. Vbi nulla pe ſtis:nullus hoſtis. Ipᷣa pax eſt finis omniũ deſiderioꝛũ bonoꝝ.Charitas cũ ſide:⁊ ſi ſic dicas:bene dicis: fides cuʒ charitate. Ma/ B gna bona cõmemoꝛauit aplus: Pax fra- Epb. s. tribꝰ ⁊ charitas cũ ſide. M agna bona. Sed dicat:vnde bona iſta:vnde ſũt:a nobis an a deo? Si dicis a nobis: in te gloꝛiaris nõ ĩ deo. Si aũt didiciſti:ꝙ ait ipſe apłus: Vt qͥ i. corj.r. gloꝛiatur:in dño gloꝛiet᷑: ↄfitere pacem:cha ritatem cuz fide: nõ tibi eſſe niſi a deo. Sed reſpõdes mihi:Tu hoc dicis:ꝓba qð diciſ. Pꝛobo:ipᷣm aplm teſtẽ vocabo.Ecce habe/ tis. Aplus dixit: Pax fratribꝰ ⁊ charitas cũ fide. Ipſe dixit.Quid ipſe dixit? VUñ:?Seqͥ/ tur: Pax fratribꝰ ⁊ charitas cum fide:a deo patre noſtro ⁊ dño ieſu chꝛiſto. Quid & ha/ 1. cor. 4. bes qð nõ accepiſti?Si autẽ accepiſti:quid gloꝛiaris quaſi nõ acceperiſ:? Mõ ſic gloꝛiatꝰ eſt abꝛaã? Ex fide gloꝛiatꝰ eſt.Quę eſt ſides plena ⁊ perfecta? Queę credit ex deo eſſe oĩa bona noſtra:⁊ ipſam fidẽ. Iterũ dicit apo/ ſtolus: Miſericoꝛdiã cõſecutus ſum. O cõ/ i. Cime feſſio. Mõ ait miſericoꝛdiã cõſecutus ſuʒ:qꝛ fidelis erã: ſed vt fidelis eſſem miſericoꝛdiã cõſecutus ſum. Veniamꝰad eius pᷣmoꝛdia: videamꝰ ſaulũ ſeuientẽ:ſpectemꝰ furenteʒ: ſpectem ꝰodia anhelanteʒ:ſanguinẽq; ſitiẽ/ tẽ. Spectemus fratres eũ magnũ ſpectacu/ lũ. Ecce poſt ſtephani necem: poſt effuſum Actj. 7⸗ teſtis dei lapidibꝰ ſanguinẽ: vbi veſtimẽta ſeruabat lapidantiũ vt in eoꝛũ etiã manibꝰ lapidaret: tunc diſperſi ſunt fratres qͥ erant Actj.S. hieroſolymis cõgregati:⁊ ille ſeuiẽs cui par uum erat vidiſſe ⁊ fudiſſe ſanguinẽ ſtepha/ ni: accepit litteras a pꝛincipibꝰ ſacerdotũ vt Act.. iret damaſcũ:⁊ qͥſcũq; ibi inueniret chꝛiſtia/ e verbis nos vinctos adduceret. Et ibat.hec pauli apli.9.c. via erat:cuiꝰ via nõdum erat chꝛiſtꝰ: adhuc ſauli:nõdum pauli. IJbat. Quid habebat ĩ coꝛde? Quid niſi maluʒ? Date mihi merita eius.Si merita quęris:dãnatiõis ſunt non liberatiõis. Ibat ergo ſeuire ĩ mẽbꝛa chꝛiſti: ibat ſanguinẽ fundere:ibat lupus paſtoꝛ fu turus. Sitiebat. Mon enim poterat alit᷑ ire ad illa ꝓpter quę ibat.Et cũ ſic ambulabat cogitabat:anhelabat cędes: cõducit pedes eius ira: mouet membꝛa odium dum per/ git ⁊ ambulat:obtemperat mancipium cru/ gelitati: et ecce vox de celo: Saule ſaule: qd Acti.9, C Bancti 1. Timotb. I. me perſequer? Ecce quare dixit: Miſericoꝛ diã ↄſecutꝰſũ. Vt ſidelis eſſẽ:Erat inſideliſ: paruʒ eſt:erat in ipſa inſidelitate crudelis:v miſericoꝛdiam cõſecutus eſt vt fidelis eſſet. Quis dicturus ẽ deo dicẽti:hoc volo:Ergo dñe ille qui tanta fecit:tanta mala i ſanctos ttwuos facere cupiebat: tali eum miſericoꝛdia Matthᷣ.2o. dignũ exiſtimas? hoc volo. An oculꝰ tuus Cnequã eſt:quia ego bonꝰ ſum?habete ſidẽ: ſed vt habeatis fideʒ: oꝛate fide. Sed oꝛare fide nõ poteſtis:niſi fidẽ habeatis. Non em̃ Ro.Io. oꝛat niſi fides. Quomodo em̃ inuocabũt in quẽ non crediderũt: Aut quomõ credent ei e gratia et quẽ nõ audierũt:?: Quõ aũt audiẽt ſine pᷣdi/ cante? Aut quomõ pſdicabũt ſi nõ mittant᷑ Ideo loquimur:qꝛ miſſi ſumꝰ. Audite nos: audite illũ ꝑ nos. Ergo ait aliquis: Inuoca mus deum: vt det nobis ꝑſeuerare ĩ his bo nis quę habemus:⁊ addere bona ꝗqnonha- bemꝰ. Pꝛeceſſit ̊ fides ꝗ̊ rogat. Certe totũ dat deus. Vt em̃ daret mihi rogaui vt ro/ garẽ:pꝛiꝰ credidi. Ergo mihi dedi qð credi/ di:⁊ deus dedit qð credẽs oꝛaui. Soluatur queſtio. Non em̃ parua eſt. Hoc te video lo qui:qꝛ tu pꝛioꝛ dediſti aliquid deo vt cętera daret tibi. Dediſti quipe illi fidem tuã⁊ oꝛa Bo.ai. tionẽ tuã:⁊ vbi eſt qð ait aplus:Quis eniʒ cognouit ſenſuʒ domini: aut qͥs cõſiliarius eius fuit:? Aut quis pᷣoꝛ dedit ei:⁊ retribuet᷑ illi? Ecce qualis vis eſſe? Ergo pꝛioꝛ dediſti deo:et hoc dediſti qð tibi nõ dedit deꝰ? Jn⸗ . ueniſtivnde dares?:hõ mẽdicevñ habuiſti: 1. Corj. 4. Ergo vnde dares aliquid habuiſti? Quid em̃ habes qð nõ accepiſti? Ergo de dei das doeo?:Ex eo qð tibi dedit:a te accepit: NMam Mẽdicitas tua niſi pꝛioꝛ dediſſet:inaniſſima remaneret.Audite vnde hoc euidẽtius pꝛo/ betis. Ecce vos quia credidiſtis ⁊ accepiſti: Quid dicimꝰ de his qui nõduʒ crediderũt: quales erant? Saulus qui nondum credi/ derat:aut accepitvt crederet:poſtea q; credi dit chꝛiſto:tunc cępit inuocare chꝛiſtuʒ. Ab illo accepit vt crederet:et credẽdo ĩuocaret: inuocando cętera acciperet. Quid putamꝰ fratres? Saulus anteq; crederet: oꝛabãt ꝓ illo qui crediderãt an nõ oꝛabãt: Dicat᷑ mi/ pHi:ſi nõ ꝓ illo oꝛabant: quare dixit ſtepha/ nus: Dñe ne ſtatuaſ illis hoc delictũ? Oꝛa/ bat᷑ ⁊ ꝓ illo: ⁊ ꝓ alijs infidelibꝰ vt crederẽt. Ecce nondũ habebãt fidẽ:⁊ or̃onibꝰ fideliũ accipiebãt ſidẽ. Nõduʒ habebãt quod deo offerrẽt:qꝛ nondũ erãt miſericoꝛdiã cõſecuti ðð 32 “ 4 3 4 êõ”õ 4 dicũ eſt. Sic loquimur qñ dicimꝰ: Poſt puau lum video te: Paulopoſt facio illud. Quid Auuguſtini vt ſideles eſſent. Deniq; poſtea q; ſaulꝰ iſte D conuerſus eſt:vna voce eliſus ⁊ leuatus eſt. Eliſus ꝑſecutoꝛ: leuatꝰ ſᷣdicatoꝛ: Poſtea cępit euãgeliʒare fideʒ quã aliqñ vaſtabat: qd ð ſe dixit:Erã aũt ignotꝰ facie eccłijs iu/ Sałear. deę ꝗ̊ ſunt in chꝛiſto:tantũ aũt audiebãt qͥa De vbis dñ̃ is qui aliqũ nos ꝑſequebat᷑: nũc euãgeliʒat &. fidẽ quã aliqñ vaſtabat:⁊ in me magniſica/ bant deũ. Hũquid dixit:Et in me magnifi- cabãt me?⁊ in me qͥ euãgeliʒabã fidẽ quam aliqñ vaſtabã:ñ me magniſicauerũt ſᷣ᷑ deũ: Ergo ipſe fecit vt ſaulꝰ depoſita tunica ve/ teris peccati pannoſa: cędibꝰ ſangninea vt depoſita iſta tunica: acciperet tunicã hũili/ tatis:⁊ fieret de ſaulo paulus. Quid ẽ pau/ lus? Minimꝰ. Ego em̃ ſum minimꝰ aploꝝ. Ecce quid eſt paulus? Paulũ em̃ latine mo/ eſt paulopoſt: Modico poſt. Poſt paulum poſt modicũ.Quid eſt paulus? Quia mo/ dicus:modicus:qꝛ nouiſſimꝰ. Ego em̃ ſum ⁊.Corj.ij. inquit nouiſſimus apłoꝝ: qui nõ ſuʒ dign?õ?ꝰ vocari aplus: quia ꝑſecutus ſum eccleſiam He gratia et dei. Bene dicis: vnde debuiſti damnari:ab liar.13. 1 eo accepiſti vnde debeas coꝛonari. A quo caccepit:vultis audire? Holite me:ipſuʒ au/⸗ dite. Mõ ſum inqͥt dignus vocari apoſtolꝰ: 1. Corl. 15. quia ꝑſecutus ſum eccleſiã dei: Sed gratia dei ſuʒ id qð ſũ.Ergo qð eras: iniqᷣtate tua eras:qð es:gratia dei es. Et gratia eiꝰ inqͥt in me vacua nõ fuit. Ecce euãgeliʒat fidem Sał.. quã aliquãdo vaſtabat: nec gratia ipſa va- cat in illo qui ait: In me vacua non fuit:ſed plus omnibꝰ illis laboꝛaui.Obſerua:erige/ re te cępiſti. Vbi es paule? Certe modicus eras. Plus omibꝰ illis laboꝛaui. Dic vnde: Quid em̃ habes qð nõ accepiſti? Stati re/ uC. orl. ⸗⸗ ſpexit.Et cũ dixiſſet: Plus oĩbꝰ illis laboꝛa ui:quaſi expauit ad verba ſua:⁊ mox ſubie/ cit ſe humilẽ paulũ. Mõ autẽ ego ſed gratia dei mecũ.Ergo fratres mei:vt nouerit etiã fidẽ a dño deo eſſe nobis:oꝛate ꝓ illis qͥ nõ/ dũ crediderũt.Si qͥs habet foꝛte amicũ inſi delẽ moneo illũ vt oꝛet ꝓ illo. Vere opusẽ vt ego illũ moneã. Maritꝰchꝛiſtianꝰ ẽ:vxoꝛ infidelis eſt: nõ oꝛat ꝓ vxoꝛe ſua vt credat: Vlxoꝛ eſt chꝛiſtiana:maritꝰinſidelis eſt:non oꝛat mlier religioſa ꝓ marito ſuo vt credat: Qnñ hoc oꝛat qͥ oꝛat: qͥd oꝛat: niſi vt deꝰ det illi fidẽ? Ergo donũ dei ẽ fideſ. NHemo ſe ex/ tollat:nemo ſibi arroget:q̃ſi ſibi aliqd dede/ 66 ſigeen Db tiltiitt . Cann tA N Pecoe B nagoch Neli . 1G ſis alech geteſleern. noͤceſare deiagiuto oga ſacan ienoreſt⸗ lettpot bi det hiͤge (ſchinan gucunyt Peonodje inpamial nslenpi Wimos nnwng eitrle noucin icdee fecdpt nachla deopa mücid eospan ſccili Pla hoc: degn noaudtn keſenüſe ſicgalte Rocbet⸗ onte Npoſete care Ee chienie lade eisnen lideiise Etnilt Grakſinin Poeent ——e — itut he iln Mie reſiceanlſezt uikitn i unninn nn, Ulüeßlunnepn dicnnbotn tſecolud A CNnen. An olueneigigar mnarnienm Kgunncih ricliitl egnupln aurorſiri⸗ — — — — — = = — — H Soeniteſe lidei⸗ Selgen. die; etia l in gereiec Lucj.1c.vt cũ fiũt hic amici de mãmona iniqᷣtatis: Eſa. 58. Nomelia 1. Corl. 1. rit: Qui gloꝛiat᷑:in domino gloꝛietur. De eo quad in Eſaia ſcriptũ eſt: Frãge eſuriẽti pane tuũ:et egenos Fagoſqz inducin domũ tuam: Ho/ Ominus deus nĩ nolens noſtrũ ali quẽ ꝑire: excolẽs eccleſiã ſuã velut agrũ ſuũ:quęrẽs fructũ de arboꝛibꝰ ſuis anteq; tempus ſecuris adueniat: cum neceſſe erit infructuoſas arboꝛeſ amputare: nõ ceſſat admonere noſ:vt cũ tpᷣus nob ẽ cũ dei adiutoꝛio in nr̃a poteſtate cõſiſtit: bona oꝑa faciamꝰ.Cũ em̃ trãſierit tᷣus bñ oꝑan/ di:nõ reſtat niſi recipiẽdi.Nemo tibi dictu/ rus eſt poſt reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ in regno Abi. z. dei: Frãge eſu riẽti panem tuũ:⁊ egenos va goſq; induc in domũ tuã: quia nõ inuenies Matth.25. eſuriẽtẽ nec egentẽ: NHemo dicturꝰ ẽ: Veſti nudum vbi omniũ tunica imoꝛtalitas erit. Nemo dicturꝰ ẽ: Suſcipe tpegrinũ:vbi om̃s in patria ſua viuẽt:Mã mõ ſumꝰ inde pere/ grini. Memo dicet: Viſita ęgrũ: vbi ẽ ſani / tas ſempit᷑na. HNemo dicet:Sepeli moꝛtuũ: vbi moꝛs moꝛiet᷑. Iſta omia pietatis officia in vita ętna neceſſaria nõ erũt:vbi ſola pax erit:⁊ leticia ſempiterna. In iſto aũt tꝑe vt nouerimꝰ quantũ nobis cõmendat deꝰ oꝑa miſcðię:etiã ipſos ſuos ſanctos egere fecit: recipiãt et ipſi amicos ſuos in ęterna taber/ nacula:id eſt vt cũ ſerui dei pij:dum iugiter deo vacant:aliquotiẽs indigẽt: illi qͥ habẽt mũdi diuitias elemoſynas largiant᷑. Quõ eos participes faciũt in terrena ſubſtantia: ſic cũ illis ꝑtẽ habere merebunt᷑ in vita ęter/ na.hoc dixi ꝓpter lectionẽ regnoꝛũ quã pꝛi 3. Regi. 7. mo audiuimꝰ. Nũquid de defecerat paſce/ re ſeruũ ſuũ heliã? Honne illi qͥa deerãt ho⸗ miĩes alites miniſtrabant? Mõne illi panem offerebat coꝛuꝰ mane: ⁊ ad veſperã carnes? OQſtendit &̊ deus:qꝛ vnde voluerit:quomõ voluerit paſcere ſuos ſeruos põt:Et tamen vt poſſet eũ religioſa vidua paſcere:fecit eũ egere.Egeſtas aĩę ſanctę in abũdantiã vᷣſa eſt aĩę religioſę.Hõ poterat helias de miſeri coꝛdia dei dare ſibi: qð lagũculę dedit.Vi/ detis nempe ⁊ manifeſtũ ẽ:qð aliquãdo ſer ui dei ideo nõ habẽt:vt pꝛobent᷑ qui habẽt. Et tñ illa vidua nihil hẽbat qð illi reliquũ erat finitũ fuerat et cuʒ ſuis filijs moꝛitura. Pꝛoceſſit ergo vt faceret ſibi panem:Colle/ gerat duo ligna:⁊ tunc eã vidit helias. Tũc eã homo dei videbat quãdo illa duo ligna quęrebat. Mulier illa typum gerebat eccle/ ſię: ⁊ quia duo ligna crucẽ faciũt: quęrebat oꝛitura: vnde ſemꝑ eſſet victura. Adum⸗- bꝛato ergo myſterio helias loquit᷑ ad eã qð audiuit: narrat illa diſpoſitionẽ ſuam: mo/ riturã ſe dicit cum cõſummauerit qð reman ſit. IObi eſt ergo qð dominus dixerat helię: vagde in ſarepta ſidonię:ibi em mandaui vi/ duę vt paſcat te. Videtis quẽadmodũ mã/ det deus nõ in aure:ſed i coꝛde. Mũquid le/ gimus: quia miſſus eſt aliquis ꝓpheta ad illam mulierẽ:⁊ dictũ eſt ei:hhęc dicit domi/ nus:venturꝰ eſt ad te eſuriẽs ſeruus meus: ex eo qð habes miniſtra illi:inopiã noli me/ tuere:ego ſuplebo qð dederiſ: hoc ei dictũ non legimꝰ. HNec hoc legimus ꝙ in ſomnis ad eam miſſus fuerit angelus:⁊ pᷣnunciaue⸗ rit heliam eſurientẽ eſſe venturũ:aut de illo paſcendo aliquis mulierẽ illam admonue rit. Sed mãdat deus miris modis: quii co/ gitationibꝰloquit᷑.Dicimꝰmandaſſe deum loquẽdo in coꝛde: ſuggerẽdo qð opus erat: ꝑſuadendo qð vtile erat rationali aię viduę mulieris. Sic etiam in ꝓphetis legimus ꝙ dñs maãdauerit vermi vt roderet radicẽ cu/ curbitę. Quid ẽ mãdauit:niſi coꝛ ᷣparauit: Inſpiratõe itaq; dñi:vidua illa mlier coꝛ hj/ paratũ habebat ad obediendũ. Zalis vene C rat:taliſ cũ helia loqᷓbat᷑.Qui erat i helia vt ciperet: ipſe erat i vidua vt obediret. Va/ ʒ.Regl.r. de inqͥt: mihi pꝛius fac de ęgeſtate tua:non deficiẽt diuitię tuę. Patrimoniũ em̃ viduę modicũ erat farinę:⁊ modicũ olei. hoc mo/ dicũ nõ defecit. Quis habet talem viduã: Libenter vidua ſeruum dei eſurientẽ paſce bat:qꝛ patrimoniũ eiꝰ in cõclaui pendebat. Quid flicius hac pauꝑtate: Si hic talia re cepit:qualia in ſine ſperabit? Ideo hoc dixi vt ſemiatõis nr̃e mercedẽ:nõ iſto tꝑe qͥ ſemi namꝰ ſperemꝰ.hic em̃m bonoꝝ operũ meſſeʒ cum laboꝛe ſerimus: ſed in futuro fructus illiꝰ cũ gaudio colligemꝰ: ſᷣm illð qð ſcriptũ eſt:Euntes ibant ⁊ flebant: mittentes ſemi Pöz. 125. na ſua. Venientes autem veniẽt cum exul/ tatione: poꝛtantes manipulos ſuos. Illud enim pꝛo ſigno factum eſt: non pꝛo dono. Nam ſi vidua illa ꝙ pauit hominem dei hic recepit:non eſt magnũ qð ſeminauit: quia nõ magnã ſegetem meſſuit. Tempoꝛale eſt enim quod accepit:non deſicientẽ farinam: c 2 nec deminutũ oleũ:quouſq; daret deus plu uiam ſuꝑ terrã: ac ſic tũc magis cępit egere: qñ dignatus ẽ deꝰ pluere.Tunc em̃ laboꝛa/ tura erat:expectatura agri fructus collectu/ ra.Qñ em̃ nõ pluebat:victus eius facile ve niebat.Signũ hocipſum qs deꝰ illi ad pau⸗ cos dies ſſtiterat:ſignũ erit futurę vitę: vbi merces noſtra deficere neſciet:vbi farina no ſtra de erit. Quõ illa ꝑ illos nõ defec dies: ſic ille dies nõ deſiciet in ęternũ. Talẽ mer/ cedẽ ſperemꝰ qñ bona facimꝰ:ne foꝛte aliqs veſtrũ temptet᷑ tali cogitatiõe vt dicat: Pa/ ſcam aliquẽ ſeruoꝛũ dei eſurienteʒ: vt lage/ na mea non deficiat:⁊ in cupa mea ſemꝑ vi/ nũ inueniã. Noli hoc hic quęrere: Semina ſecurus:meſſis tua ſerius veniet:tardiꝰ ve/ niet:ſed cũ venerit ſinẽ nõ habebit. De exhoꝛtatione ad elemoſynas faciendas: Womelia. XE de ſancto euãgelio:ad elemoſynas 1. aciẽdas nos hoꝛtat᷑:⁊ ſic hoꝛtat᷑ vt ĩ iudicio ſuo dñs has ſolas factas imputet dextris: has ſolas nõ factas iputet ſiniſtri: nosõ qᷣ cgtera facta hoim vel bona vł mala nõ Ecẽs.i⁊. veniãt ĩ iudiciũ:Scriptũ eſt em̃ oĩia ventura ad iudiciũ:⁊ tñ nõ elegit dñs nr̃ ieſus chꝛiſtꝰ ꝓnũcians nobis iudiciũ ſuum futurũ: non elegit vñ nos admoneret niſi ſolas elemoſy- nas. Hũquid dextris nõ erit dicendũ: quia caſte vixiſtis:qꝛ res alienas nõ rapuiſtis: qꝛ ſidẽ meã vſq; ad ſanguinẽ cõfeſſi eſtis? Oi em̃ facta iſta bona neceſſe eſt honoꝛari ĩ iudi cio ieſu chꝛiſti. Rurſus putatis nõ eſſe dicẽ⸗ dum ſiniſtris: qꝛ fuiſtis impudici:qꝛ foꝛnica ti eſtis:qꝛ res alienas rapuiſtis:qꝛ ſuperbia veſtra ⁊ malis moꝛibus nomẽ meũ blaſphe mari feciſt: Et cetera quęq; enumerat:Ta⸗ cet tamẽ dñs noſter:pᷣnuncians nobis iudi/ ciũ ſuũ: omnia cętera recta facta iuſtoꝝ:⁊ ſo las elemoſynas cõmemoꝛare dignatꝰ ẽ:Ta cuit oĩa mala facta iniqͥꝝ: ⁊ ſolam ſterilitatẽ elemoſynę increpandã eẽ iudicauit: nõ niſi Tobie.. ad nos cõmonẽdos.Quare hoc:? Quia oĩa crimia elemoſynis redimunt᷑. Ideo illã lau/ dauit fccũditatẽ:iſtaʒ culpauit ⁊ damnauit B ariditatẽ. Sʒ audiſti: omnia malefacta ele⸗/ moſynis redemi: nolite ſic intelligere: vt in telligũt qͥdaʒ ꝑuerſe. Elemoſynę em̃ poſſũt tibi pꝛodeſſe ad delenda peccata pᷣterita: ſi moꝛes mutaueris. Si autẽ in eiſdem malis Auguſtini ꝑſeueraueris:elemoſynis tuis nõ coꝛrũpbes iudiciũ dei.Ego dico ꝓpter illa ſcelera ⁊ cri⸗ mina: quę oẽs modo vitare debẽt qui acci / piunt coꝛpus chꝛiſti ⁊ ſanguinẽ. Cęterũ non me latet vitam iſtã moꝛtalẽ et ĩ carne coꝛru⸗/ ptibili conſtitutã ſine peccat eſſe nõ poſſe: filla quotidiana ⁊ leuia habent etiã ſua la- uacra quotidiana: hoc ẽ ꝙ pectus tundimꝰ dicimꝰ ĩ oꝛatiõe dño deo noſtro: Dimitte Matth.s. nobis debita nfr̃a:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ de/ bitoꝛibus noſtris. Hõ em̃ ſine cauſa dicimꝰ hoc:haud vo ipſe cęleſtis magiſter doceret iſtã oꝛationẽ:niſi nos pctõꝛes eſſe ſuideret. Vidit em̃ quę cauere debemus:⁊ vidit ꝗ̃ ca uere difficile ſit. Omnia aũt cauere impoſſi⸗/ bile indicauit eſſe:qͥ iſtã oꝛationẽ quotidia/ nã nõ quoſlibet chꝛiſtianos: ſed ipſos arie/ tes apłos docuit. Ubi aũt apoſtoli pectus tundũt ⁊ dicũt: Dimitte nobis debita nfa: hoc eſt peccata noſtra: audet aliqua ouicu/ Ectio iſta fratres quã mõ audiui 2) laſ upbire de iuſticia: Videte qualis fuerit iohãnes apoſtolus: Supꝛa pectus domini diſcũbebat: de alto illo fonte ſapiẽtie ſecre / ta bibebat. Inde em̃ bibit qð in euangelio eructauit: In pncipio erat verbũ:⁊ verbum Job.1⸗ erat apud deũ et deꝰ erat verbũ: Et aſſidue teſtat᷑ euãgeliũ: qð dominus pᷣcipue ipſum diligebat: Et tamẽ ait: Si dixerimus quia 1. Job.i. peccatũ nõ habemꝰ:noſipſos decipimPꝰ⁊ ve ritas in nobis nõ eſt. Mec tñ qꝛ iſta dicunt᷑: C debet quiſq; ſecurus eſſe homicida ſi ꝓpter quotidianas foꝛnicationes ⁊ latrocinia ſua venerit dicere: Dimitte nobis debita nr̃a. Matth.s. Qð em̃ deus ſtatuit quotidie dici ꝓpterle⸗ uia peccata: ille putat ad illa quia ſibi poſ/ ſe opitulari a quibꝰ non vult diſcedere:ſed ĩ his cupit ꝑpetuo ꝑmanere. Lũdat ⁊ de his pectus:faciat ⁊ pꝛo his elemoſynas: ſed vi/ ta mutata:⁊ inde recedat ⁊ huc accedat. Si aũt dixerit in aio ſuo:ſi quotidiana faciã la trocinia:⁊ ſi quotidianis coꝛruptiõibꝰadul/ terinis me contaminẽ: ⁊ ſi ſoꝛtilegos quęrã: idolis ſacrificẽ: mathematicos conſulã:et a tali vita oĩno non recedam: faciens tñ quo/ tidianas elemoſynaſ extinguo oĩa peccata? Ta mẽ extinguis: cũ his extingueris. Sic em̃ tibi erit iſta cõmutatio tua mala:vt non deſit qui de te dicat:Et adhuc puſilluʒ ⁊ nõ Ps.ʒs. erit peccatoꝛ:⁊ quęres locuʒ eius ⁊ nõ inue/ nies. Vidi impiũ ſicut cedros libani exalta ri: tranſiui ⁊ ecce non erat:quęſiui eum ⁊ nõ eſt inuentus locus eius. Pereunt ergo pec- atatuu⸗ neynin igen guboeb elan uns hieisd 1 it (de⸗ cione fltol N 1 A— vos pp⸗ ſinttlea lolnlgn ettiſe⸗ hls ſtaergo⸗ cllan Gonanit Cuplcn noed noste lennn adſan leme tracn Nei lia: gliuc lato. ſuicſe. detraceh henſo⸗ lcenti Mlagtee Pinio⸗ aſftn gutet Menhn igin höſtud Unn hncy (oi Paruuto ii. ayer Pine coene noſtd Dnin wödinmined 5 ugliedaen Nscſeiitge mlanpitti nlangrinpeſt Anonegvoti, ſalpſent tapoſtolen obisdebini detalignuanin 2— deqalsft ahems Nonin neſtpine ln tönauangde abänpebende di. Eaſin nuzchlepin lolrmmmsgluig ſsdcpint igihdonni. omiadaſ pe thavena bis debita u edieigpa⸗ ziiaſbint —RKZ Lüdattwehs olpnustlnn cnuin.5 — präbitl nieppzctan hoolllie rnoti n goin etcnt V nalait uilugnif lbani aun Cuiaunti gtageſe Homelia cata tua ſed tecũ. Non em̃ in gehenna pec/ care ꝑmitteris: aut cum te cęperit toꝛquere aingnis ęternus:de ſatiandis libidinibus co/ gitabis. Pereunt ergo peccata ſed tecũ. Si autẽ vitam mutaueris:illa pereunt tu inue/ LZueqj.iI5. nieris:et dicet᷑ de te: Moꝛtuꝰ erat ⁊ reuixit: perierat ⁊ inuentus eſt. H –— ¶ De eo qð beatus Detrus dicit: 1. Petri 2. Depoſita ergo omni malicia ⁊ omi rationabile ⁊ innocẽs lac cõcupiſci te ⁊c̃. Homelia XX Abniũ quidẽ aures ⁊ mentes quos TeN⸗ noſtra cõplectit᷑: ſolliciti paſto Mris ſermo compellat. Verũtamẽ ad vos ꝓpꝛie nũc dirigit᷑: quoꝝ recẽs infantia ſpiritalis generatiõis ſacramẽtoꝝ cunabu⸗/ lis inſignit᷑. Vobis em̃ maxime ꝑ apoſtolũ petrũ ſic diuin ũ blanditur eloquiũ. Depo/ ſita ergo inquit om̃i malicia ⁊ omni dolo et adulatiõe ⁊ inuidia ⁊ detractiõe: tanqᷓ; mo/ Abi. S. do nati infates rationabile ⁊ inocens lac cõ cupiſcite: vt ĩ illo creſcatis in ſalutẽ:ſi guſta tis qꝛ dulcis eſt dñs. Pꝛoinde quia guſtati: nos teſtes ſumus. Hos vobis hãc ſuauita- tem nutricis officio miniſtramꝰ. Agite itaq; ad ſanctę inſtar admoniti infantię: deponi / te maliciã: dolũ: adulationẽ ⁊ inuidiã ⁊ de tractionẽ: hãc innocẽtiã ſic tenere debetis: vt eã creſcendo nõ amittatis.Quid eſt ma/ licia:niſi nocẽdi amoꝛ:Quid eſt dolus:niſi aliud agere ⁊ aliud ſimulare? Quid eſt adu latio: niſi fallaci laude ſeductio? Quid eſt iuidia: niſi odiũ fęlicitatis alienę: Quid eſt detractio: niſi moꝛdatioꝛ qᷓ; veracioꝛ repꝛe/ henſio? Malicia malo delectat᷑ alieno: In/ uidentia bono cruciatur alieno: Dolus du⸗ plicat coꝛ: Adulatio duplicat linguam:De⸗/ B tractio vulnerat famã. uius autem veſtrę innocẽtia ſanctitatis:qm̃ filia ẽ charitat nõ 1.Cort.iʒ. gaudet ſuꝑ iniqͥtate: cõgaudet aũt bonita/ Mattð.io. ti: Simplex vt colũba:⁊ ſic aſtutavt ſerpẽs: nõ ſtudio nocendi: ſed nocentẽ cauẽdi. Ad Matth.i9. hanc vos exhoꝛtoꝛ. Talium eſt enim regnũ cceloꝛũ:humilium ſcilicet: hoc eſt ſpiritaliter paruuloꝝ. Hon cõtemnatis: non abhoꝛrea tis. Magnoꝛũ eſt enim iſta puſillitas: ſuꝑ/ bia vero fallax infirmoꝛũ eſt magnitudo: ꝗᷓ vbi mentẽ poſſederit:erigẽdo deijcit:inflan do euacuat:diſtendendo diſſipiat.hhumilis quo nedqquã bonũ eiꝰ auget᷑. Poꝛro aũt ſu/x Ddolo ⁊ adulatiõe ⁊ inuidia ⁊ detra ctione: tanq́; modo nati infantes eſſe nõ põt nocẽs: ſuꝑbus eſſe nõ põt inno/ cens. Humilitatẽ illa loquoꝛ: nõ vult pirua ris rebus excellere: ſed ęternũ aliqͥd veraci⸗ ter cogitat:quo nõ ſuis viribꝰſed alienis acd vitã ꝑueniat.hec malũ cuiuſq; velle ñ pot: ꝑbia cõtinuo parit inuidiã. Quis vo ſit in/ uidus:qui nõ ei malũ velit:cuiꝰbono crucia tur:? Ergo ⁊ iuidia parit ↄſequẽter maliciͤi: vñ ⁊ dolus ⁊ adulatio ⁊ detractio: et omne opus malũ qð pati nolis ab alio. Pia itaq; hũilitate ſeruata:ꝗᷓ in ſcpturis ſctis:ſctã ꝓ/ batur infantia: ſecuri eritis de iĩmoꝛtalita⸗ te beatoꝝ. Taliũ eſt em̃ regnũ cęloꝝ. Poꝛ/ ro qui ſuꝑbus in hoĩes nõ eſt:multo maxie aduerſus deũ cõtumax eſſe nõ debet: qm̃ ſi nõ eſt alicui faciendũ qð quiſq; ab alio paſi nõ vult:⁊ nullus hoĩm vult inobedientẽ pa ti eũ qͥ ſuo iuri ſubditꝰ fuerit: quatomagis cauendũ eſt ne in deũ quiſq; talis exiſtat:q lem in ſe exiſtere hoĩem nõ vult. Fallũt ꝓin de animas ſuas qͥᷣ ſufficere exiſtimãt ſi qð ſi / bi fieri nolũt:nili hoim faciãt: ſeſeq; vita lu/ xurioſa ita coꝛrũpunt:vt deo facere conent qð ſibi fieri ab hoie nolũt. Neq; em̃ volũt a quoq; ꝑuerti domũ ſuaʒ: q in ſe ißis domũ dei mirabili cęcitate puertũt: ſurdi aduertꝰ apłm clamãtẽ. Heſcitis qꝛ templũ dei eſtis: 1. Corſ.ʒ. ⁊ ſpiritꝰ dei habitat in vobis? Si qͥs aũt tẽ/ plum dei coꝛrumpit: coꝛrumpet illuʒ deus. Templuʒz em̃ dei ſctm̃ eſt:qð eſtis vos. NHNe/⸗ mo ſe fallat. Quid &̊ ſe putant ſeruare circa alios hoĩes inocẽtiam ſuã:cũ ſibi ita noceãõt vt deo careãt habitatoꝛe ⁊ puniãtur vltoꝛe: Hhinc etiã ſit vt ꝑ noxias voluptates lapſi ⁊ effuſi:nõ ſolũ templa dei eſſe deſinãt: verũ etiã ruinę fiãt:in qᷣbus habitãt mala demo nia:qbus ſupplicare ⁊ ꝗ colere incipiãt. Fiãt Luci.ii. q; illis:vt dictũ eſt: poſterioꝛa deterioꝛa pᷣo/ ribus. VUnde vos ſemine iĩmoꝛtali regenera D tos:ſic ſuꝑius ꝓpter malicioſas nocẽdi cupi ditates:qͥbus fit hoibus qð oderũt: ita po/ ſtea ꝓpter turpes ⁊ illicitas carnis delecta/ tiões ⁊ nefaria ſacrilegia:qbus homies no⸗ cere hoĩbꝰ nõ vidẽtur: nõ eis faciẽdo qð no lunt:ſed deo nõ obediẽdo cui cũcta ſũt ſub⸗ dita:ipſi dñoꝝ dño faciũt:qð ſibi a ſeruulis ſuis fieri nolunt. Jdẽipſe aplłus petrus lo⸗/ quit᷑ dicẽs: Chꝛiſto &̊ paſſo ꝑ carnẽ ⁊ vos ea/i. Netri.4. deʒ cogitatiõe armamini. Qui iam moꝛtuꝰ eſt carne deſinat peccare: vt iã nõ hoĩm de⸗/ ſiderijs ſed volũtate dei reliquũ in carnevi⸗/ Bancti uat. Sufficit em̃ pꝛeteritũ tempꝰ volũtates gentiũ cõſũmaſſe in libidinibꝰ ⁊ voluptati/ bus ⁊ comeſationibꝰ:potatione ⁊ nefandis Exo.iA. idoloꝛũ ſeruitutibꝰ.Suſfficit em̃ ſᷣteritũ tem pus luteis oꝑibꝰ pctõꝝ tanq; ęgyptioꝛũ do/ minatiõi ſuiſſe: Jam mare rubꝛũ baptiſma ſcʒ chꝛiſti ſanguie ↄſecratũ vos traiecit: eęgy ptios interemit: nihil de peccatis pſteritis tanq; de inſequẽtibus a tergo hoſtibus foꝛ/ midetis. De cętero cogitate vite huiꝰ here/ mũ ꝑmeare:⁊ ad frã ꝓmiſſiõis ſugnã hieru/ ſalẽ:terrã viuẽtiũ ꝑuenire:Ne vbi dei cõtẽ/ ptu tãqᷓ; mãnę faſtidio: coꝛda vr̃a velut oꝛa iIterioꝛa deſipiãt: He cibos ↄcupiſcẽtes ęgy⸗ 1. Cor.Io. ptios de alimẽtis cęleſtibꝰ murmuretis: Me foꝛnicemini ſicut quidã illoꝝ foꝛnicati ſunt: Et ne temptetis chꝛiſtũ ſicut quidã illoꝛum Exo.I5S.tẽptauerũt. Si vobis fidẽ gentiliũ ſitiẽtibꝰ amaritudo aliqua reſiſtentiũ velut aquarũ illarũ quas iſrł nõ potuit bibere occurrerit: imitata dñi patiẽtia velut iniecto crucis li/ Numeri.a i. gno dulceſcant.Si temptatio ſerpẽtina mo moꝛderit:cõſpecta illius exaltatiõe ſerpẽtis tanq; moꝛtis ĩ carne dñi victę atq; triũpha/ Exo.i⁊. ę:eodẽ crucis medicamẽto ſanet᷑. Si aduer ſarius amalechita iter intercludere atq; im- pedire conabit᷑: pꝛo reuerẽtiſſima extenſiõe bꝛachioꝛũ eiuſdẽ crucis inditio ſuꝑet᷑. Veri ⁊ germani eſtote xpᷣiani: Molite imitari no/ mine xp̃ianos:oꝑe vanos. Iteꝝ dico ⁊ ſepe dicendũ ẽ:Sufficit ſᷣteritũ temp?ꝰ volupta/ tes gentiũ cõſũmaſſe. Deteſtamini:aduer/ 2. Petri.a. ſamini canes ↄuerſos ad vomitũ ſuũ:dete/ LZud.iI.ſtami ⁊ adũſamĩ mũdatã⁊ vacantẽ domũ nedqᷣoꝛes alij ſeptẽ ſpũs adducũt᷑:vt ſint no/ uiſſima homiĩs peioꝛa qᷓ; erant pꝛima: Vos 2. Corꝭ.6. veſtrũ mũdatoꝛẽ tenete habitatoꝛẽ. Pꝛęci/ pientes em̃ rogamꝰ*:ne inuacuũ gratiaʒ dei recipiatis. Sufficit ſᷣteritũ tempꝰ volunta/ tes gentiũ ↄſũmaſſe. Audite ⁊ apłm paulũ: YBo.S. Humanũ dico ꝓpter infirmitatẽ carnis ve/ ſtrę. Sic em̃ exhibuiſtl mẽbꝛa vr̃a deſeruire imũdicię ⁊ iniqᷣtati ad iiuſticiã: ſic nũc exhi/ bꝛa debuire iuſticię i ſanctiſicatõeʒ. ¶. Petri.4. ghoſcimus ire in vanitatẽ ⁊ inſani/ as mendaces: Domelia xXNI Votienſcũq; fratres chariſſimi ali/ (Afklurioſa vel cruenta vel turpia: quaſi dagd aliqð bonum opus currere vana ꝑſuaſi/ one ⁊ peſtifero amoꝛe cognoſcitis: vos qͥ iãẽ deo pꝓpitio iſta nõ ſolũ luxurioſa pᷣ etiã cru⸗ bete mẽbꝛa deuire ci Be caſtigatione filioꝝ quos co⸗/ gquos ex filijs vr̃is ad ſpectacula vł „ „ Auguſtini delia oblectamẽta deſpiciti:caſtigare eos et abũdantiꝰ ꝓ eis dño ſupplicare debetis: qͥa illos cognoſcitis ire in vanitatẽ et inſanias pa9 mengdaces:⁊ negligere qͥ vocati ſunt.QAui ſi foꝛte ĩ ipſo circo aliqua ex cauſa expaueſcãt: cõtinuo ſe ſignant: ⁊ ſtant illic poꝛtantes in fronte vñ abſcederent ſi hoc in coꝛde poꝛta/ rent.Ois em̃ qͥ ad aliqð malũ opus currit:ſi foꝛte pedem impegerit: ſignat os ſuũ:et ne/ ſcit qð includit potius dęmonẽ q; excludit. Tũc em̃ bene ſe ſignaret ⁊ diabolũ de coꝛde ſuo repelleret:ſi ſe ab illo oꝑe nefario reuo/ caret. Vnde iterũ atq; iterũ rogo vos frẽs chariſſimi: vt ꝓ eis totis viribꝰ ſupplicetis: quatenꝰad iſta damnanda intellectũ acciꝑe mereant᷑:⁊ affectũ ad fugienda ⁊ miſericoꝛ/ diam ad agnoſcendũ. Opoꝛtunũ erit ꝓpter aſſiduã cõpunctionẽ pęnitẽtię: pſalmũ qui/ quageſimũ vobis omi die cantare. Loqua- mur tñ ⁊ ad illos qͥs frequẽter ab ecclię con/ uẽtu ſpectacula voluptuoſa ſbducũt.Rogo vos tũ frẽs chariſſimivt qͥtienſcũq; eos tale aliqͥd facẽ videritl ad vicẽ nr̃am ſęueriſſime caſtiget.Sit ad eos vox nr̃a: memoꝛiavfa: Coꝛrigite arguẽdo:ↄſolami alloquẽdo:exẽ/ plũ pᷣbete viuẽdo. Aderit eis qᷣ affuit vobᷣ. MNõ em̃ vobᷣ iſta picula pᷣtergreſſis:fons mi/ ſericoꝛdię dei pᷣciſus ẽ. Qua veniſtl veniẽt: qua trãſiſtis trãſibũt.Aoleſtũ eſt quidẽ et nimiũ ꝑpiculoſum et ꝓ certo exitiabile: ꝙa nobis frequẽter admoniti:non ignoꝛãtes ſᷣ ſciẽtes peccãt.Aliter em̃ ille ad has vanita/ tes currit qͥ voces chꝛiſti cõtẽnit: aliter ille qᷣ nõ nouit qð fugiat. Sed nec de talibꝰ deſpe rari debere: euidẽter oſtẽdit diuinę miſcðię magnitudo:qꝗ̃̊ non vult moꝛtẽ moꝛiẽtis: ſed Eʒecbis. vt cõuertat᷑ ⁊ viuat. DNeniq; etiã ĩ beato da/HB uid hoc manifeſtiſſime impletũ eſſe cogno/ ſcimꝰ:Cuiꝰ peccatũ cũ doloꝛe qͥdẽ dicimꝰ et tremoꝛe:vᷣ tñ deꝰ noluit taceri qð voluit ſcri bi. Dicã ́nõ qð volo ᷣ qð cogoꝛ.Dicã non exhoꝛtãs ad imitationẽ:ſᷣ inſtruẽs ad timo/ tudine captus:rex ⁊ ꝓpha dauid: ex cuiꝰ ſe/ mine ſᷣm carnem dñs venturꝰerat:adultera uit eã:cuius etiã maritũ in bello occidendũ mhẽdauit. homicidiũ auxit adulterio:⁊ poſt factũ h̊ miſſus ẽ ad eũ nathan ꝓpha a dño qͥ eũ arguèt de tanto cõmiſſo. Quid caueãt homies diximꝰ:qð vo ſi lapſi fuerint imitẽt᷑ audiamꝰ. AMulti em̃ cadere volũt cũ dauid ⁊ nolũt ſurgere cũ dauid. Non ̊ cadẽdi ex/ emplũ ꝓpoſitũ eſt:ſed ſi cecideris reſurgen⸗ rẽ. Beatus em̃ dauid vxoꝛis alienę pulchꝛi/2. Begl. . 1Armnde ncnirupt⸗ rencnmn ſtͤck⸗ gungun gliceate cotelih ucrert Aumcu. ueninnd 1dicät ſo Kan geste utr Duude Nttuecen enioſuna nisytpel ſel uini, Dyuie. P⸗ gatane ptunsde letdeo. Lppybeti niwiecd gocicdes mitatel cupiee pulchri (iuntd cuntb deche (Aſum cecidif antyrie ceqoog gütno unto Alena ſo uac he Aua R ſecordan⸗ Peccatüi boöltes chusne toßſer⸗ ens:fte nde fusſin ſpoces lide mohe . ulnaptlc Upnet encantedoer lionsant atosſi gnn nigtitt abolidetnce etein a nſogos ſ hdeſiglets rtleginee datmlin⸗ mnicnte neglnte nne lu⸗ ar thacheepp fun aenſine nonoreſi. lognicortn isdefuu geſiuſiſeft yenit eni: Ntich uci⸗ cutublerg wnigrcief Aubrsrant tuelei deritydeſe diuinenn nonens dad . tiiibenon aicſechn eccinun i S SES— NHomelia di. Attende ne cadas. Mõ ſit delectatio mi/ noꝛũ: lapſus maioꝛũ: ſed ſit caſus maioꝛũ: tremoꝛ minoꝛũ. Ad hoc pꝛopoſituʒ eſt:ad h ſcriptũ eſt:ad h̊ in eccleſia ſepe cantatũ.Au/ diant qui nõ ceciderũt ne cadant: Audiant qui ceciderũt vt ſurgãt. Lanti viri peccatũ nõ tacet᷑: ſdicat᷑ ĩ eccleſia. Audiũt me male audiẽtes:et quęrũt ſibi patrocinia peccãdi. Attendũt vnde defendãt qð cõmittere pa/ rauerũt:nõ vnde caueant qð nõ cõmiſerũt: ⁊ dicũt ſibi: Si autẽ dauid adulteriũ cõmi/ ſit:cur non ⁊ ego? Inde aĩa iniquioꝛ:quę cũ ꝓpterea fecerit qꝛ dauid fecit: ideo peius q; dauid fecit.Dicã hocipᷣm planiꝰ ſi potuero. Dauid nullũ ſibi ita ad exemplũ ꝓpoſuerat vt tu:ceciderat lapſu cupiditatis:nõ patro/ cinio ſanctitatis. Tu tibi tanqᷓ; ſanctũ ꝓpo nis vt pecces:nõ imitaris eius ſanctitatem ſed ruinã. Hoc amas in dauid: qðõ in ſe odit dauid. Pꝛęparas te ad peccandũ: diſponis peccare.Libꝛũ dei vt pecces inſpicis: Scri/ pturas dei ad hoc audis vt facias qð diſpli cet deo. oc non fecit dauid: coꝛreptus eſt C ꝑ ꝓphetã: nõ lapſus eſt in ꝓpheta. Sʒ bo/ ni viri eccleſię filij: ⁊ in chꝛiſti amoꝛe perfecti audiẽtes tam ſancti viri ruinã:metuũt infir mitatẽ ſuã: et quę cõdemnat deus deuitare cupiẽtes:abſtinẽt oculos:nõ eos deſigunt ĩ pulchꝛitudine carnis alienę:nec ſeipſos fa/ ciunt de ꝑuerſa ſimplicitate ſecuros. Hõ di/ cunt bono animo attendi: benigne attẽdi: de charitate diu aſpexi. Pꝛoponũt em̃ ſibi caſum dauid:⁊ ad hoc illum magnũ vident cecidiſſe vt parui non cadant: Immo time⸗/ ant videre vnde poſſint cadere. Repꝛimũt ergo oculos a petulãtia: nõ ſe facile adiun/ gũt:nõ ſe miſcent mulieribus alienis:nõ le uant oculos facile ad aliena domicilia: ad aliena ſolaria. De longe em̃ vidit dauid illã in qua captus eſt. Mulier longe: libido ꝓ/ pe.Attẽdenda ẽ ergo hęc infirmitas carniſ: Ro. s. recoꝛdanda ſuntverba apli:Hõ inqͥᷣt regnet peccatũ in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe.Mõ dixit nõ ſit:ſed nõ regnet. Ineſt peccatũ cũ dele/ ctaris:regnat ſi ↄſenſeris. Carnalis delecta tio pᷣſertim vſq; ad illicita et aliena ꝓgredi/ ens: frenãda eſt nõ relaxanda: imperio do/ mãda:nõ imperio collocãda.Attendis ſecu rus:ſi nõ habes vnde mouearis.Sed tu re/ ſpõdes:foꝛtiter teneo. Nũquid tu foꝛtioꝛ da uid: Dixi enim ꝙ nec dauid foꝛtioꝛ: nec ſalo- mone potes eſſe ſapiẽtioꝛ.Si em̃ illos tam XXI ſanctos viros incauta familiaritas mulierũ ⁊ pernicioſa blandimẽta vicerũt: quid de ſe cogitãt illi qui cũ extraneis mulieribꝰ nõ ſo⸗ lũ cõuerſari:ſᷣ etiã ĩvna domo manere:⁊ cõ⸗ uiuio earũ aut frequẽter aut ſemꝑ intereſſe nec metuũt:nec erubeſcũt:De talibꝰ⁊ põt ⁊ debet dici illud qð de vidua delitioſa dixit apłus: Quia viuens moꝛtua eſt. Admonet i. Timoth.ꝑ5. etiã tale exemplũ:nõ ſe quẽqᷓ; debere extol/ lere in ꝓſperis rebus. Multi em̃ res aduer/ ſas timent:res ꝓſperas nõ timent. Pericu/ loſioꝛ eſt res ꝓſpera aĩo:qᷓ; aduerſa coꝛpoꝛi. Pꝛius coꝛrũpunt ꝓſpera: vt inueniant qð frangant aduerſa. Fratres mei aduerſus fe/ licitates acriꝰvigilandũ ẽ. Pꝛopterea vide/ te quẽadmodũ eloquiũ dei in nr̃a fclicitate tollat nobis ſecuritatẽ.Seruite inqͥt dño in z. 2. timoꝛe: ⁊ exultate ei cuʒ tremoꝛe.Exultatio vt gratias agamꝰ:tremoꝛ ne cadamꝰ.Adul- teriũ em̃ ſimul ⁊ homicidiũ non fecit dauid cũ ꝑſecutoꝛẽ ſaulem pateret᷑. Quãdo dauid ſanctus ſaulẽ inimicũ patiebat᷑: quãdo illiꝰ ꝑſecutionibꝰ agitabat᷑: quãdo ꝑ diuerſa fu/ giebat ne in manus eius incideret:nõ cupi/ uit alienã: nõ adulterata vxoꝛe occidit virũ: Erat in infirmitate tribulatiõis ſuę tanto ĩ dñi miſcðia intẽtioꝛ:quãto miſerioꝛvideba/ tur. At vbi fact eſt ſecurꝰ deuictis hoſtibꝰ: pᷣſſuris caruit: timoꝛ excreuit. Valeat & hoc exemplũ ad id:vt timeamꝰfęlicitatẽ. Zribu Nõ.iia. lationẽ inqͥt ⁊ doloꝛẽ inueni: nomẽ dñi in⸗ uocaui.Audiãt hęc qͥ h malũ nõ cõmiſerũt vt vigilẽt cuſtodire integritatẽ ſuã. Et cum attendũt magnũ cecidiſſe:parui timeãt.Si E vo aliqs iã lapſus hęc audit:⁊ nimio ſceler põdere pſſſus deſꝑare iã cępit: attendat qͥdẽ vulneris magnitudinẽ: vᷣ nõ deſpet medici poteſtatẽ. Pctm̃ cũ deſpatione certa moꝛs. Nemo ð dicat:Ego ſi iã aliqͥd mali feci: iaʒ dãnandꝰſũ:deꝰmalis talibꝰ nõ ignoſcit:cur nõ addo peccata peccatl? Fruar ſęculo ĩ vo/ luptate laſciua:in cupiditate nefaria:iã per dita ſpe repatiõis:vel hoc habeã qð video: ſi nõ poſſũ hr̃e qð credo. Deus em̃ nr̃ ſic cau tos fecit qͥ non ceciderũt: ſic deſpatos eẽ nõ vult qͥ ceciderũt.Quiſqͥs peccaſti ⁊ dubitaſ agere penitẽtiã ꝓ pctõ tuo deſꝑando ſalu/ tẽ tuã:audi dauid agentẽ.Ad te nathan ꝓ⸗ pheta nõ eſt miſſus:ipᷣe dauid ad te miſſus eſt. Audi eũ clamantẽ:⁊ ſimul clama. Audi gemẽtẽ ⁊ cõgemiſce.Audi flẽtẽ:⁊ collachꝛy/ mare. Audi coꝛrectũ:⁊ colletare.Si tibi nõ c 4 BSancti potuſrinrerda ePercarg:ſpes veniens in; SGitercludat᷑. Miiſſꝰ ẽ em̃ ad dauid regẽ nathã ꝓꝑheta. IYille aũt nõ ↄſiderauit regni ſui ſõ⸗/ limitatẽ:ſᷣ hũilis⁊ mitis nõ reſpuit verba p/ cipiẽtl. Mõ dixit ad ꝓphetã:Tu cũ ſis pau/ per ⁊ hũilis: quõ auſus es mihi loqui regi?: Rex ſublimis ꝓphetã audiuit: plebęiꝰ hu⸗ milis chꝛiſtũ audiat.Audi & hęc quicũq; ali Ps.ðo.qð crimẽ capitale feciſti:⁊ dic cum illo: Mi⸗ ſerere mei deꝰ ſm magnã miſericoꝛdiã tuã. Qui magnã miſericoꝛdiã depᷣcat᷑:magnam miſeriã cõſitet᷑. Quęrãt paruã miſericoꝛdiã tuã:qͥ neſciendo peccauerũt. AMiſerere inq t mei deus ſᷣm magnã miſcðiã tuã. Subueni graui vulneri ᷣm magnã miſericoꝛdiã tus. Gꝛaue eſt qð habeo:ſᷣ ad oĩpotẽtẽ cõfugio. De meo tã lgtali vulnere deſperarẽ niſi tim medicũ reperirẽ. Aiſerere mei deꝰ m mag nã miſcðiaʒ tuã. Et ſᷣm multitudinẽ miſera tionũ tuarũ:dele iniqͥtatẽ meã. & ait:dele iniqᷣtatẽ meã:h̊ ẽ: Miſerere mei.Et qð ait: Scðm mltitudinẽ miſerationũ tuaꝝ:h̊ eſt: ſim magnã miſericoꝛdiã tuaʒ. Et de magna miſcðia tua:multę ſũt miſeratões tuę.Attẽ dis cõtemptoꝛes vt coꝛrigas:attẽdis neſciẽ tes vt doceas:attẽdis ↄſitẽtes vt ignoſcas. Fecit quidã hoc neſciẽs.Et qͥd ait: SFecerat aliqua: ⁊ multa mala fecerat. Miſericoꝛdiã ingquit cõſecutus ſum: qꝛ ignoꝛãs feci ĩ incre dulitate.hoc dauid nõ poſſet dicere: IJgno rans feci. Hõ em̃ ignoꝛabat quãtu mali eẽt cõtrectatio cõiugis alienę:aut quantũ mali eſſet interfectio mariti neſciẽtis:⁊ nec ſalteʒ iraſcẽtis. Cõſequent᷑ ̊ dei miſericoꝛdiã qui ignoꝛãtes fecerũt:⁊ qͥ ſciẽtes cõſequũtur nõ quãlibet miſericoꝛdiã:ſed magnã miſericoꝛ/ diã. Dic ergo: Miſerere mei deꝰ ᷣm magnã G miſericoꝛdiã tuã.Sʒ vide quẽ inuoces: Ju/ ſtũ inuocas:odit peccata.Si iuſtus eſt vin/ dicat i peccata. Mõ poteris auferre a domio deo iuſticiã eius. Imploꝛa miſericoꝛdiã:ſed attende iuſticiã. Miſericoꝛdia ẽ vt ignoſcat peccãti:iuſticia eſtvt puniat peccatũ.QAuid ergo: Quęris miſericoꝛdiã? Peccatũ impu⸗ nitũ remanebit: Reſpõdeat dauid:reſpon⸗ deant lapſi. Reſpõdeant cũ dauid:vt miſe/ ricoꝛdiã mereant᷑ ſicut dauid ⁊ dicant:Non domie: nõ erit ipunitũ peccatũ meũ. Noui iuſticiã: cuiꝰ quęro miſericoꝛdiã. Nõ impu⸗ nitũ erit:ſed ideo nolo vt tu me punias: qᷣa ego peccatum meũ punio. Ideo peto vt tu ignoſcas:qꝛ ego agnoſco:⁊ delictũ meũ co/ ram me eſt ſemꝑ. mõ poſui poſt doꝛſum qð feci:non intueoꝛ alios oblitus mei:nõ affe- cto ſtipulã eijcere de oculo fratris mei: cum Mattö. ſit trabes in oculo meo. Peccatũ meũ ante me eſt:nõ poſt me. Fuit em̃ poſt me quYdo ad me miſſus eſt ꝓpheta qui de oue pauꝑis ſititudinẽ ꝓpoſuit. Ait em̃ nathã ꝓpha ad dauid. Erat quidã habens diues plurimas 2. Regl.· oues:pauper autẽ vicinꝰ eius habebat vnã ouiculã: quã in ſinu ſuo de cibo ſuo nutrie-/ bat. Venit hoſpes diuiti: nihil ð ſuo grege abſtulit:ouiculã vicini pauperis cõcupiuit: ipſam ſuo hoſpiti occidit.CQuo dignus eſte Pꝛoffert ille iratus ſentẽtiã: plane.Tũc rex neſciens vbi captus: moꝛte dignũ diuitem dixit: ⁊ ouem reddendã in quadruplũ ſeue/ riſſime atq; iuſtiſſime iudicauit. Sʒ peccatũ eiꝰnõdũ erat coꝛã eo:poſt doꝛſũ erat qð fece rat:ſuam iniquitatẽ nõdum agnoſcebat: et ideo alienę nõ ignoſcebat. Sed ꝓpheta ad hoc miſſus abſtulit a doꝛſo peccatũ:et ante oculos poſuit vt videret illã ſententiã tam ſeuerã in ſe eſſe ꝓlatã.Ad ſecandũ ⁊ ſanãdũ vulnus coꝛdis cius ferramentũ fecit deꝰ de lingua eius.Et nos ergo fratres chariſſimi agnoſcẽtes iniqͥtates nr̃as:quãtũ poſſumꝰ cõtra malas cõcupiſcẽtias repugnem in ie/ iunijs:in vigilijs: in oꝛationibꝰ ⁊ largioꝛibꝰ elemoſynis mala ꝗᷓ fecimꝰ redimamꝰ:⁊ cum dei adiutoꝛio ita bonis operibꝰ ſtudeamus inſiſtere:vt nos ad peccata pꝛiſtina nõ poſ- ſint cõcupiſcẽtię noſtrę retrahere:ſed ꝑſeue/ rantes in omni opere bono:cũ ꝓpheta do⸗/⸗ mino gratias referẽtes dicamus: DNirupiſti s. ins. incula mea: ribi ſacriſicabo hoſtiã laudis. De eo qð dominus ait in euãge- io:Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos⁊ ↄob.j⸗ yviuificat:ſic 2 flius quos vult viui ficat: Homelia XX iſtis fratres chariſſimi in lectiõe euãgelica dñm dicentẽ:Sicut enim aabi. ater ſuſcitat moꝛtuos et viuiſicat: liꝰ quos vult viuiſicat. NHeq; em̃ pater iudicat quẽqᷓ;: ſed iudiciũ omne dedit ſilio. Et maioꝛa his demõſtrabit ei oꝑa: id eſt nõ ſolũ iſirmos curare ſᷣ ⁊ moꝛtuos reſuſcitare. ÆR dicit: Heq; pf iudicat quẽqᷓ;:vłſᷣm diui/ nitatẽ: qꝛ nemo põt eũ itueri nec audire:vt illð: Deũ nemo vidit vnq;. Sʒ iudiciũ om̃e Job.i. degit fllio:id eſt vt ille qͥ fuit iudicatꝰ ſᷣm car nẽ:ab illo oẽs iudicent᷑. Amẽ amẽ dico vob: qꝛ qui verbũ meũ audit ⁊ credit ei qui miſit met: habet vitã ęternã ⁊ in iudiciũ non venit ſed trãſit a moꝛte in vitã. dicit: In iudi/ N 4 HW’ Gen Banvh uitort mitmed gaaer⸗ veropch⸗ dellouel mͤ del ang nulntei ſcjdele gaearotes Mocedic⸗ Centtideo dentnen lunemben habawi habeenl ccüfaten flomig t Dent liſi Cgroſan Pquonu ſecgetyn locddan lcene Coghoſcn ninu⸗ cutvocd ſelunrer Plnnee penpſe ludicii mei ſen coapail Ltgoͤd cheguuca iſoceen heniſeg 1ot auc Mo ſen f eigren penenelen Anghiuud Mlnthen (üͤc Zenehe Ehote⸗ Kn hülse⸗ eice creorßn 5 . eni msnean Calänei — aefun Ding Ltüchn⸗ odiglsenn. Nane Uin ignädutn uchngliee . Szpent Nüüentenn agnoſches Sel pbeun elcaticene iſennenüitn landütſenidi ni ardede Wrschanlin gitiol⸗ Pugnenne wlrged Aiman tan ibekudams niſtnntöpen heeſetga di phende, s: Dinpgſin poftülunds Eineli mnortpe gpolerun 4 iSultniil ganuhe Bogcnd Nedetufld ogniichi oſeiicn Selfndn. htulie dlan fne ſ No agi ͦnnn Gegnis miſit me:diſcretionẽ factaʒ eſſe int iuſtos et peccatoꝛes a dño cernit᷑: Ac ſi dicat: In nu⸗ mero pctõꝝ qͥ iſta fecerit non veniet ſᷣ trãſit doe moꝛte in vitã:hoc ẽ de ſuꝑbia ad humili/ tatẽ: de odio ad charitatẽ:de tẽpoꝛalibꝰ ad ęgterna migrabit. Amen amẽ dico vobis:qͥa venit hoꝛa ⁊ nũc eſt qñ moꝛtui audiẽt vocẽ filij dei:⁊ qui audierint viuẽt. Moꝛtui: id ẽ peccatoꝛes intelligunt᷑: qͥ audierunt chꝛiſtũ ⁊ nõ crediderũt.Et qð ſubdit᷑: Viuẽt qͥ au⸗ dient: ideo recapitulat᷑: eo ꝙ paulo ſuperiꝰ de reſurrectõe pctõꝝ dixerat:hic autẽ de re/ ſurrectiõöe moꝛtuoꝝ loquit᷑. Sicut em̃ pater habet vitã in ſemetipſo:ſic dedit ⁊ filio vitã habere in ſemetipſo: ⁊ poteſtatẽ dedit ei iu/ diciũ facere:qꝛ fili xhomis eſt.Sic dedit &̊ pr filio vitã gignendo ſicut ipſe habet.Qð di/ cit: Dedit ei iudiciũ facere: ꝓ parte carnis quã aſſũpſit dediſſe patreʒ filio iudiciũ dici cognoſcimꝰ: Et futurũ iudiciũ h̊ ſigniſicat. In quo iudicio aſtabit dñs ieſus chꝛiſtus:⁊ redgdet vnicuiq; ſᷣm opera eiꝰ:qꝛ iudiciũ hoc loco:dãnationẽ⁊ pęnã pctõꝝ intelligimus. NPõ. 42. HBam vbi dicit pſalmiſta: Judica me deus ⁊ diſcerne cauſam meã:iudiciũ diſcretionis cognoſcimꝰ. Nolite mirari hoc:qꝛveniet ho ra in qua oẽs qui in monumẽtis ſunt audi/ eut vocẽ eius: et ꝓcedunt qͥ bona egerũt in reſurrectioneʒ vitę:qui vᷣo mala egerunt in B reſurrectõeʒ iudicij. Mõ poſſum g̊ ego a me metipſo facere quicqᷓ;: ſicut audio iudico: et iudiciũ meũ iuſtũ eſt:qͥa non quęro gloꝛiam meã:ſed voluntatẽ eius qͥ miſit me.hoc lo/ co aꝑtiſſime reſurrectionẽ futurã ꝓnunciat. Et qð dixit: Mõ poſſuʒ ego a memetipſo fa cere quicq;:ac ſi diceret: ideo a meipſo quic/ q; facere nõ poſſum:quia a memetipſo non veni ſed a patre.c dicit: Sicut audio iudi co ⁊c.auditio iſta in ęternitate facta eẽ ſigni ZJob.s. ficat᷑. Om̃e qð dat mihi pat᷑ ad me veniet: ⁊ eũ qͥ venit ad me nõ eijciã foꝛas. Magnũ penetrale et dulce ſecretum: ſine tedio:ſine amaritudine malarũ cogitationũ:ſine inter pellatõe tẽptationũ⁊ doloꝝ. Mõne illud ſe/ cretũ eſt qͥ intrabit ille cui dicturus eſt dñs: Serue bone: merito intra ĩ gaudiũ dñi tui Ego ⁊ eũ qͥ venit ad me inqᷣt nõ eijciã foꝛaſ. Et q ad me venit hüũilis fit: qͥ mihi adheęret hyiilis erit: qꝛ ñ faciet volũtatẽ ſuã ſᷣ dei:⁊ iõ nõ eijciet᷑ foꝛas.heęc ẽ aũt volũtas eiꝰ qͥ mi⸗ ſtt me pfis: vt om̃e qð dedit mihi pr̃ nõ ꝑdã ex co:v reſuſcitẽ illud i nouiſſimo die. Ipſe XXII XXIII illi datꝰ ẽ qͥ ſeruat hũilitatẽ et h̊ accipit:qͥnõ ſeruat hũilitatẽ: longe ẽ a mgro hũilitatis. Vt om̃e qð dedit mihi nõ ꝑdã ex eo. hęcſ eſt volutas ĩ ↄſpectu pfis mei vt pereat vnꝰ de puſillis iſtis.De timẽtibꝰ poſſũt ꝑire: de 1* puſillis nihil ꝑiet: qꝛ niſi fueritis de puſillis Matth.i2. iſtis nõ ĩtrabitiſ ĩ regnũ celoꝝ.Om̃e qð dat mihi pf̃ nõ ꝑdaʒ ex eo:ſᷣ reſuſcitabo illud in nouiſſimo die. Uidete quẽamodũ ⁊ H̊ gemii nã illã reſurrectionẽ deſiniat. Qui venit ad me mõ reſurget hũilis fact ĩ mẽbꝛis meis:b reſuſcitabo eũ ĩ nouiſſimo die:id eſt ſ̃m car- nẽ.Hec eſt em̃ volũtas pfis mei qͥ miſit me: vt oĩs qͥ videt filiũ ⁊ credit ĩ eũ habeat vitã . gternã:⁊ ego reſuſcitabo eũ i nouiſſimo die. Suꝑius dixit:Qui audit vᷣbũ meũ ⁊ credir ei qͥ miſit me:mõ aũt:qͥ videt filiũ⁊ credit in patrẽ.hoc eſt em̃ credere ĩ filiũ qð ⁊ i patrẽ?: qꝛ ſic pr̃ habet vitã in ſemetipſo:ſic dedit ex filio hr̃e vitã in ſemetipſo: vt oĩs qͥ videt er credit ĩ ißm hẽat vitã ętnã.Credẽdo et trãſ/ eũdo ĩ vitã tanq; pᷣma illa reſurrectõe.Et qeꝛ lala e reſuſcitabo eũ ĩ nouiſſimo die. . remiſſiõe pctõꝝ: ellisepetoNae d de velle nos loqui: ꝓferimus charitati vfe ill diuinis lectiõibꝰ:hinc credẽtes deũ adiuuãte ſermonẽ de remiſſiõe pec· catoꝝ. Euangeliũ em cũ legeret᷑ attẽtiſſime Auee7⸗ audiſtis:⁊ res geſta narrata atq; vᷣſata ẽ añ oculos coꝛdis vr̃i. Vidiſtis em̃ nõ carne ſed mẽte dñm ieſũ chꝛiſtũ ĩ domo phariſei recũ/ bentẽ:⁊ ab illo inuitatũ nõ faſtidientẽ. Vi⸗ diſtis etiã in ciuitate mulierẽ famoſã: malę vtiq; famę ꝗ erat peccatrix: non inuitatã ir/ ruiſſe cõuiuio vbi ſuꝰ medic recũbebat:⁊ ꝗ̊⸗ ſiſſe pia ĩpudẽtia ſanitatẽ. Irruẽs q̃ſi ipoꝛ/ tuna cõuiuio:opoꝛtuna beneficio. Houerat em̃ quãto moꝛbo laboꝛaret:⁊ illũ ad ſanãdũ æẽ idoneũ ad quẽvenerat:ſciebat. Acceſſit ꝗ̊ nõ ad caput dñi:ſᷣ ad pedes. Et ꝗᷓ diu male ambulauerat:veſtigia recta ꝗ̃rebat. Pꝛiꝰ fu dit lachꝛymas coꝛdis: ⁊ lauit dñi pedes ob/ ſequio ↄfeſſiõis.Capillis ſuis terſit:oſcula/ bat᷑:vnxit:tacita loq̃bat᷑:nõ ſermonẽ ꝓme/ bat: ſᷣ deuotionẽ oſtẽdebat. Quia & tetigit dñim rigãdo:oſculãdo:tergẽdo:vngẽdo pe⸗/ des eius: phariſęus qui iuitauerat dominũ ieſum chꝛiſtũ: qꝛ ex illo genere erat hominũ ſuꝑboꝝ:de quibꝰ eſaias ꝓpheta dicit: Qui &ſa.52. Dicũt recede lõge a me:noli me tangere:qm̃ mũdus ſum: putauit dñm neſciſſe mulierẽ. Sancti Hoc apud ſe cogitãs: dicebat in coꝛde ſuo: Zucj.⁊x. Hic ſi eſſet ꝓpheta:ſciret q̃ mulier illi acceſ/ ſit ad pedeſ. Ideo neſcire credidit:qꝛ ille nõ repulit:qꝛ accedentẽ non ꝓhibuit:qꝛ tangi ſe a peccatrice ꝑmiſit. Mã illũ neſciſſe vnde ſciebat? QAuid em̃ ſciebas O phariſeęe inui/ tatoꝛ et irriſoꝛ dñi: dominũ paſcis:et a quo paſcẽdus ſis nõ intelligis: VUnde ſcis dñm neſciſſe ꝗᷓ fuerit illa mulier:niſi qꝛ ꝑmiſſa eſt accedere: niſi qꝛ illo patiẽte oſculata eſt pe/ des eius:niſi qꝛ terſit: niſi qꝛ vnxit: eęc em̃ nõ debuit ꝑmitti facere in pedibus mũdis: mulier ĩimunda? Ad illius & phariſei pedes ſi talis mlier acceſſiſſet:dicturꝰ erat qð eſai/ Eſa.s⁊. as de talibꝰ dicit: Recede a me:noli me tan B 5 erecli mũdus ſum. Acceſſit autẽ ad dñũm imunda vt rediret munda.Acceſſit egra:vt rediret ſana. Acceſſit ↄfeſſa:vt rediret ꝓfeſ/ ſa. Audiuit em̃ dñs phariſęũ cogitantẽ. Jã hinc intelligat phariſęus:ſi non poterat vi/ dere peccantẽ:qui potuit audire cogitantẽ. Pꝛopoſuit ergo homi ſimilitudinẽ de duo/ bus:qui debebãt vni fęneratoꝛi.Etiã ipſuʒ em̃ ſanare cupiebat: ne gratis apud eũ pa⸗- nẽ comederet: Ipᷣm paſcẽtẽ eſuriebat: ipſũ emẽdare:ipᷣm mactare: ipᷣm mãducare:ipᷣm i ſuũ coꝛpꝰ traijcere volebat:ſic ⁊ illi mulieri Yob.4. ſamaritanę dixit:Sitio.Quid ẽ ſitio: Deſi/ dero ſidẽ tuã. Dicunt᷑ ergo verba dñi in hac ſimilitudine: ⁊ agit᷑ vtrũq;:vt ⁊ iuitatoꝛ ille ſanet᷑ cũ ſuis cõdiſcũbẽtibꝰ dominũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ pariter vidẽtibꝰ:pariter igno⸗ rãtibꝰ: ⁊ vt illa mulier habeat ſiduciã cõfeſ- ſionis ſuę:nec pungat᷑ vlteriꝰ aculeis cõſciẽ/ Luc:. tię ſuę. Debebat vnus inqͥt quinquaginta denarios:alius quingentos. Dhonauit am- bobus. Quis eum plus dilexit:? Reſpõdit cui ſimilitudo ꝓpoſita erat: qð reſpondere vtiq; ratio cõpellebat. Credo dñie cui plus donauit.Et attẽdens mulierẽ dixit ad ſimo nem: Vides hanc mulierẽ: Intraui ĩ domũ tuã:aquã pedibus meis non dediſti:hęc la- chꝛymis ſuis lauit mihi pedes:⁊ capillis ſu/ is terſit. Oſculũ mihi nõ dediſti: illa ex quo ingreſſa eſt non ceſſauit oſculari pedes me⸗/ os. Oleo caput meũ non vnxiſti:illa pedes meos vnxit vnguẽto. Ideo dico:dimittun/ tur ei peccata multa: quoniam dilexit mul/ tũ.Cui autẽ modicũ dimittit᷑: modicũ dili/ Auguſtini obſcuritatẽ remouendã: et dilucidandã pꝛo anguſtia tempoꝛis:maxime cũ caro iſta eſti⸗ bus fatigata iam recreari deſideret: ⁊ debi) tum ſuũ poſcens:⁊ animę auiditatem impe diens:oſtẽdat qð dictũ eſt:Spiritus pꝛom/a ptus eſt: caro aũt infirma. Metuendũ eſt valde metuendum ne in his verbis domini non bene intelligẽtibus his qͥ cõcupiſcẽtiaſ 14 ſuas carnales faciũt: ⁊ ab eis in libertatem educi pigreſcunt ſubꝛepat illa ſentẽtia: quę pdicantibꝰetiã apoſtolis nata eſt in linguis tth. 26. maledicoꝛũ: Vnde diẽ aplus: Et ſicut qui⸗ RBo.3. dam dicunt nos dicere: Faciamus mala vt veniant bona.Dicit em̃ aliquis:Si cui mo/ dicũ dimittit᷑ modicũ diligit: cui autẽ plus dimittit᷑ plus diligit: expedit plus diligere q; minꝰdiligere:opoꝛtet vt multũ peccemꝰ: et multũ debeamꝰ qð nobis dimitti cupia⸗ mus: vt dimiſſoꝛem magnoꝛũ debitoꝛũ am pliꝰdiligamꝰ. Peccatrix em̃ illa mulier quã/ to plus debebat:tanto dimiſſoꝛẽ debitoꝛuʒ ſuoꝛũ amplius diligebat: domino ipᷣo dicẽ/ te:Dimittunt᷑ ei peccata multa:quia dilexit Lud.. multũ. Quare autẽ dilexit multũ: niſi quia debebat multa? Deniq; addidit et adiũxit: Cui auteʒ modicũ dimittit᷑:modicũ diligit. Nonne expedit inqͥt vt młtũ mihi dimittat᷑ qᷓ; minus: vnde amplius diligam dominũ meũ? Videtis certe ꝓfunditatẽ quęſtionis: Scio. Videtis anguſtias tẽpoꝛis:et hoc vi⸗ detis ⁊ ſentit. Accipite ergo pauca: Si ma/ gnitudini queſtionis nõ ſatiſfecero:interim pſentem recõdite ſermonẽ: in futuro tenete debitoꝛẽ. Da nũc duos homies:vt ſub exẽ/ plis euidẽtioꝛibus quod ꝓpoſui cogitetis. Vnus eoꝝ plenus eſt peccatis:diu peſſime vixit: Alter autẽ eoꝝ peccauit pauca. Acce/ dũt ergo ambo ad gratiã: baptiʒãt᷑ ambo: intrant debitoꝛes: exeũt liberi:plus dona/ tum eſt vni:minus alteri. Interrogo quãtũ quiſq; diligat.Si inuenero plus diligere eũ cui peccata plura dimiſſa ſunt:vt illiꝰqͥ mul⸗ ta peccauit: vtilioꝛ erat multa iniquitas ne eſſet tepida charitas. Interrogo aliũ quãtũ diligat: inuenio minus. Nã ſi inuenio tan/ tũ ⁊ illũ diligere quãtũ ⁊ ille diligit cui mul⸗ ta ſunt dimſſa: quomodo reſpondebo ver/ bis dſii:quõ non verũ erit qð veritas dixit: Cui modicũ dimittit᷑: modicũ diligit? Sed „E git. Oꝛit᷑ queęſtio ꝓfecto ſoluẽda:quę atten⸗ /j ecce ait aliqs mihi: Modicũ dimiſſũ eſt nõ 2 Htionem veſtrę charitatis deſiderat: ne ſoꝛte ſufficere nõ poſſimus verbis ad totam eius — zmulta peccaui:et tantũ diligo quãtum iſte — cui multa dimiſſa ſunt. Tu verum dicis an crti Ntniͤded Gichtbid nodcie cdvuc gouit e dlcA acomite dinittare: tunos⸗ Demgſtt ſäliͤ habae he Gigritutt Nlüde ſolcher gvollat gloſani Ceponͤn dunnrnk: Quidz howtace Wni⸗ hidin tim Pwpue traet adpet Abn UcHdfiye dilligi gage⸗ Qore peſtmin gevſolu nuulox: Nopauc Ultbu Uanon orti mMlid eſenti Whiten ncorn derſen herden fuitloe (ter ign NHomelia XXIII — chhꝛiſt? Ad hoc tibi dimiſſũ eſt mẽdaciũ tuũ eſt:et dimiſſum vidiſti: mihi debes et tu q eiteenng vt mẽdacij dimiſſoꝛi crimẽ imponaſ: Si mo non feciſti. Nullũ eſt em̃ peccatũ qð fecit hõ inn, dicũ tibi dimiſſũ eſt: modicũ diligis. Si em̃ qð nõ poſſit facere alter hõ ſi deſit rectoꝛ a q Spinin modicũ eſt tibi dimiſſũ ⁊ plurimũ diligis cõ factus eſt hõ. Jã nũc quãtũ potuim? queſti Pnn tradicis ei qͥ dixit:ui modicũ dimittit᷑:mo onẽ ꝓfundaã in tantilla tꝑis bꝛeuitate ſolui⸗ — dicũ diligit. Illi vo plus credo: qui te plus mꝰ: Aut ſi nõ ſoluimꝰ: debitoꝛes vt dixi te⸗ i hun nouit. Parũ tibi dimiſſũ putas:ꝓꝛſus paꝝ ꝙq nemur. Illud potius bꝛeuiter videamuſ de E dcahliͤn dilig. QAuid & inqͥt facere debui? AMlta ma / remiſſione peccatoꝝ.hõ putabat᷑ chꝛiſtꝰ:et Enlinen la comittere: et multa eſſe poſſet üle mihi ab illo qui inuitauit: et ab eis qͥ parit diſcũ⸗ klaing dimittere:vt ampliꝰ poſſem diligere? Angu bebant. MNeſcio qͥd illa peccatrix plus in do ucknnge ſtat nos: Sed qa hęc vera dñs ꝓpoſuit:ab mino viderat. Hã quare fecit illa oia: niſi vt eſms D anguſtijs liberet me. Dictũ eſt H ꝓpter ppa ſibi dimitterẽt᷑ peccata: Nouerat & illũ poſ⸗ unnefl, riſeũ illũ: qui vł nulla vel pauca ſe butabat ſe dimittè peccata:illi autẽ nouerant hoĩem sgaign habere peccata. MHõ em̃ dñm inuitaret niſi nõ poſſe peccata dimittere. Et credendũ eſt n:aiaini⸗ aliquãtulũ diligeret. Sʒ q;; parũ erat: Hon qð oẽs:id eſt ⁊ illi diſcũbentes: et illa młier rpuusdlgn oſculũ dedit: nõ ſaltẽ aquã ad pedes: Et ſi accedẽs ad pedes dñi: oẽs hi nouerãt hoĩez nllihenn nõ lachꝛymas: nõ illo obſequio ꝓſecutꝰ eſt nõ poſſe pctã dimittere. Cũ oẽs noſſent Sdmmnah quo illa mulier ꝗᷓ nouerat quo ſanaret᷑ et a illa ꝗ credidit eũ poſſe peccata dimittere pl⸗ oeidebinin quo ſanaret᷑. O phariſęe ideo parũ diligis: q; hominẽ eſſe intellexit. Deniq; cũ dixiſſet unlleti qꝛ parũ tibi dimitti ſuſpicaris. Mõ qꝛ barũ mlieri: Dimittũt᷑ tibi pctã tua: cõtinuo ille: ilnideng dimittit᷑: ſed qꝛ paꝝ putas eſſe qð dimitti’ꝗ. Quis ẽ iſte ꝗͥ peccata dimittit: Auiſ eſt iſte ominoſpodi Quid & inqᷣt ille?Ego qꝛ homicidiq nõ feci: quẽ iam mulier peccatrix cognouit: Tu re/ Ulnqbadlen homicida deputãdus ſũ? Qui adulteriũ nõ cũbens quaſi ſanus: medicũ ignoꝛas: quia nulti:nion admiſi: ꝓ adulterio puniẽdus ſuʒ? Aut iſta maioꝛi foꝛſitan febꝛe mentẽ etiã perdidiſti. idtataginn mihi dimittẽda ſunt ꝗᷓ nõ cõmiſi? Ecce iteꝝ Maʒ ⁊ phꝛeneticꝰ ridens ploꝛat᷑ a ſanis. Tñ nodrüdlct. conſtitue duos: ⁊ lnmquamur ad eos. Venit illud bñ noſtis:bene tenetis:Tenete: qꝛ hõ ünbidinin vnꝰ ſuplex peccatoꝛ: coopertꝰ ſpinis tanq; nõ poteſt peccata dimittere. Illa quę ſibia blgandenti Nsð. 103. hericiꝰ: ⁊ nimis timid“ tanq; lepus. Sʒ pe/ chꝛiſto peccata dimitti credidit: Chꝛiſtũ nõ mticuefuns tra eſt refugiũ hericijs et lepoꝛibꝰ. Venit hominẽ tm̃ ſed ⁊ deũ credidit. Quis eſt iſte Notlen ad petrã:inuenit refugium:accepit auxiliũ. inquiũt qui etiam peccata dimittit: Et dñs F ungln Aliꝰ nõ multa cõmiſit: qͥd ei faciem⸗ vt mul (s eſt iſte dicẽtibus) nõ dixit:fili⸗ dei: vbũ RK tũ diligat: Quid ꝑſuadebimꝰ: Cõtra verba dei: non hoc dixit: ſed in eo qd putabãt ali⸗ iumma . Zuc. 7. dſii veniemꝰ: Cui modicũ dimittit᷑: modicũ quãtũ eos manere ꝑmittens: ſoluit queſtio i * diligit? Ita plane cui modicũ dimittit᷑. Sxnẽ ⁊ motus illoꝝ.Qui em̃ videbat diſcũbẽ/ ien o tu qui dicis te nõ młta cõmiſiſſe. Quare? tes:audiebat cogitãtes:cõuerſus ad mulie Günae Quo regẽte: Dheo gratias:qð motu ⁊ voce rẽ: Fides tua inquit te ſaluã fecit. Iſti qͥ di/ Etan veſtra intellexiſſe vos ſignificaſtꝭ. Jã vt vi - cunt: Quis ẽ iſte qui etiã peccata dimittit: Lpalct 4 deo ſoluta eſt quęſtio. hic multa cõmiſit:ꝛet qui me putant hominẽ: hominẽ putent:Fi iän multoꝝ debitoꝛ factus eſt: Ille gubernante des tua te ſaluã fecit. Medicꝰ bonus egros nigun deo pauca cõmiſit. Cui deputat ille qð di/ nõ ſolũ pᷣſentes ſanabat:ſed et futuros etiã n miſit: huic ⁊ iſte deputat qð nõ cõmiſit. Ad/ puidebat. Futuri erãt homies qui dicerẽt: unlann ulter non fuiſti in illa tua vita ſᷣterita plena Ego peccata dimitto:ego iuſtifico:ego ſan/⸗ tniin ignoꝛãtia: nõdum illumiatꝰ: nõdum bonũ ctiſico:ego ſano quẽcũq; baptiʒo.Ex ipſo ꝰ Sõ malũq; diſcernẽs: nondũ credẽs in illũ ꝗ te iſti numero ſunt qͥ dicũt: Noli me tangere. Eſa. 52. l neſcientẽ regit. hoc tibi dicit deus tuꝰ: Re Vſq;adeo ex ipᷣo numero ſunt: vt nuꝑ ĩ col/ ſinan gebã te mihi:ſeruabã te mihi: vt adulteriũ latiõe nf̃a qð etiã in geſtis ipis loqui poteri igtaumn non committeres ſuaſoꝛ defuit:et vt ſuaſoꝛ mus:cũ eis a cognitoꝛe eſſet cõſenſus obla⸗ ehot deeſſet ego feci. Locus et tpᷣus defuit: et vt tus vt ſederẽt nobiſcũ:reſpõdẽdũ putarẽt: gtuſt hec deeſſent ego feci. Affuit ſuaſoꝛ: non de/ ſcriptum eſt:nobis cum talibuſ non ſedere: olgn fuit locus: nõ defuit tpᷣus: vt nõ cõſentires ſcilicʒ ne per contactũ ſubſellioꝛũ ad eos ve- niſcht ego terrui.Agnoſce &̊ gratiã eius:cui debes lut noſtra cõtagio ꝑueniret. Vide ſi nõ eſt: uin, ”M ⁊ qð nõ admiſiſti. Mihi debet iſte qð factů Noli me tangere:quia mũdus ſũ. Alio aũt Sancti die vbi opoꝛtunius erat:cõmemoꝛauimus hominẽ:põt dimittere ⁊ ter hominẽ.Neq – eos huius miſerrimę vanitatis: cum agerek em̃ minus eſt idoneus ꝑ ſe dare:qui põt per nlltei de ecckia:qꝛ mali in ea nõ ↄptaminãt bonos: aliũ dare. Per iohannẽ qͥbuſdã dedit: Ipſi boog reſpõdimꝰ eis: qꝛ ideo ſedere nobiſcũ nolue iohi ꝑ quẽ dedit? Merito volens dee h oſtẽ hH in lncs. rũt: a dixerũt ſe ſcriptura dei fuiſſe cõmoni/ dere ⁊ huicvitati atteſtari:Cũ quidã ĩ ſama nce tos: quia videlicʒ ſcriptũ eſt: Hõ ſedi in cõ/ ria euãgeliʒati eẽnt ⁊ baptiʒati eẽnt ⁊ bapti cilio vaniratis. Dixim ſi ideo nobiſcũ ſede· zʒati a philipo euãgeliſta vno de ſeptẽ dia- D Ps.25. re noluiſtis:qꝛ ſcriptũ eſt: Mõ ſedi in cõcilio conis pᷣmitelectiſ:nõ acceperũt ſpm̃ſanctũ Keng⸗ vanitatis:quare nobiſcũ ingreſſi eſtis: cum ⁊ baptiʒzati erãt. Nũciatũ eſt diſcipulis qui Act..s. ſiehie cõſequẽter ſcriꝑtũ ſit:Et cũ iniqua gerẽtibꝰ erant hieroſolymis: ⁊ venerunt ad ſamariã lnn . Eſa.2.nõ introibo. Ergo in hoc ꝙ dicũt: Noli me vt illi qui baptiʒati erant ꝑ impoſitionẽ ma incle Zud.⁊. tangere: quia mũdus ſum: ſimiles ſunt illi nus eoꝝ acciperẽt ſpm̃ſanctũ. Et ita factu,z u⸗ phariſęo qͥ dm inuitauerat: et ꝓpterea eũ eſt. Venerũt ⁊ impoſuerũt eis manꝰ: acceꝰ ait d putabat neſciſſe mulierẽ: qꝛ nõ eã ꝓhibue- perũt ſpiritũſanctũ. Quia tunc ſic dabatur geih L rat a cõtactu pedũ ſuoꝝ. Sed in eo phariſ ſpirituſſanctus: vt etiã apareret datꝰ. Qui tnizun melioꝛ:qꝛ cũ putaret hominẽ chꝛiſtũ:nõ cre· em̃ eum accipiebãt linguis omniũ gentium ſnechl debat ab homie poſſe dimitti peccata. M loquebãt᷑: vt ſignificarẽt eccleſiã in gentibꝰ ageun lioꝛ & iudęis qᷓ; hęreticis aparuit intellectꝰ**& linguis oĩm locuturã. Acceperũt ergo ſpiri⸗ ambi Judei dixerũt: QAuis eſt hic qͥ etiaʒ pecoaata tũſctm̃:⁊ in eis euidẽter aparuit.Qð cũ vi/ aamick vimittit? Audet ſibi hõ h̊ vſurpare? Quid diſſet ſymon: putãs hᷣ eſſe hoĩm: voluit eſſe nil en ↄtra hereticꝰ: Ego dimitto: ego mũdo: ega ⁊ ſuũ.Quod hoĩm putauit:ab hoĩbus eme uulluneee ſanctiſco. Reſpondeat illi:nõ ego vᷣ chꝛiſt?**§ re voluir.Quãtaʒ inquit a me vultis pecu/ fpuncape O hõ:qñ ego a iudęis putatꝰſũ hõ:dimiſſi- niã ſumere: vt ꝑ impoſitionẽ manuũ meaꝝ naeen onẽ peccatoꝝ fidei dedi. Hon ego ſed reſpõ det᷑ ſpũſſctũs? Tũc eũ deteſtatꝰ petrus ait: lcifte det tibi chꝛiſtꝰ: O hęretice tu cum ſis homo Mãõ eſt tibi ꝑs neq; ſoꝛs in hac fide. HDonum Mlsfus dicis:veni mulier:ego te ſaluam facio:Ego dei putas pecunia cõparãdũ?: Pecunia tua nCpl cũ putarer hõ dixi: Vade mulier: fides tua tecũ ſit ĩ ꝑditionẽ:⁊ cętera ꝗᷓ ibi cõgruẽter lo Gnchi 1. Timoth. . te ſaluã fecit. Reſpõdent neſciẽtes:ſicut ait cutus eſt. Quare aũt hͥ ego cõmemoꝛari vo ite aplus:neq; ꝗᷓ loquũt᷑: neq; de quibus affir / lui:intẽdat charitas vr̃a. Opoꝛtebatvt deꝰ chatle S mãt: Reſpõdẽt ⁊ dicũt: Si nõ dimittũt ho pus oſtẽderet ſe ꝑ homies oꝑari:ſed deinde gliau⸗ MWattbaS, mines peccata: falſũ eſt qð ait chꝛiſtꝰ: Quę ne putarẽt hoĩes qð putauit ſimon: homis 1Con k, ginin ſolueritis in tra: ſoluta erũt ⁊ i celo. Heſcis illud eſſe nõ dei: qᷓ;; ⁊ ipſi diſcipuli hoc no/ Pla Ptiznti . q̃re ; dictũ ſit:quõ dictũ ſit. Daturꝰ erat do uerant. Mã centũ viginti homines collecti Act.· Mrheiz chllti minꝰ homibꝰ ſpmſanctũ:et ab ipſo ſpũſan / erãt: qñ in eos ꝑ nulliꝰ manus impoſitionẽ gütfaen cto fidelibꝰ ſuis dimitti peccata: Hõ meritꝭ venit ſpirituſſanctꝰ. Quis em̃ tũc eis manꝰ ſvennb⸗ hoim volebat intelligi dimitti peccata. NHã impoſuerat:?Et tamẽ venit ⁊ pus impleuit: go diat/ qd es homo:niſi ęger ſanãdꝰ: Vis mihi eſſe Poſt illud ſcandalũ ſimonis:quid egit deꝰe q Naemn 1.q.v.vt eui/medicꝰ:mecũ quęre medicũ. Nã vt hoc eui /· Vigete doctoꝛẽ:ſermonibꝰ ſᷣ non rebꝰ. Idẽ Actj.s. denter· genter oñderet dñs:a ſpũſancto quẽ dona, ipſe philipus qui baptiʒzauerat homines et (den uit fidelibus ſuis dimitti peccata: nõ meri / nõ in eos venerat ſpirituſſanctꝰ niſi cõueni- ſonig⸗g tis hoim:quoda loco ſic ait reſurgẽs a moꝛ/ rẽt apli ⁊ eis manus impoſuiſſent:baptiʒa⸗ üͤßtr Joſᷣ 20. puis:Accipite ſpmſanctũ:⁊ cõtinuo ſbᷣiecit: uit eunuchũ:id eſt ſpadonem quẽdam can⸗ e Si cui dimiſerit peccata:dimittunt᷑ ei:ꝛhoc dacis reginę:qui adoꝛauerat in hierm:⁊re/ ſo eſt ſpũs dimittit:nõ vos. Spũs autẽ deus diens inde legebat ĩ curru ſuo eſaiam ꝓphe her eſt. DHeus &à dimittit nõ vos. Sed audi ſpi / tã:⁊ nõ ĩitelligebat. Admonitꝰphilipꝰ acceſ/ Centa 1. Corj.z̊e ritũ. Quid eſtis vos? Heſcitis: qꝛ tẽplũ dei ſit ad currũ:expoſuit lectionẽ:inſtruxit ſidẽ: Veinne eſtis:⁊ ſpũs dei habitat in vobis? Et iterũ: euãgeliʒauit xpᷣm. Credidit eunuchꝰ ĩixpᷣm: ſbsepon 1. Corj.õ. Neſcitis:qꝛ coꝛpoꝛa veſtra templum eſt ſpi ⁊ ait cũ veniſſent ad quandã aquã: Ecce aqᷓ zzönoin rituſſancti:queʒ habetis a deo? Deus ergoa qs me ꝓhibet baptiʒzari? Ait illi philipus: deeii⸗ habitat in templo ſuo:hoc eſt ĩ ſanctis ſunuis Si credis i ieſuʒ chꝛiſtũ: Reſpõdit ille.Cre/ Natt fidelibus:in eccleſia ſua ꝑ eos dimittit pec· do filiũ dei eſſe ieſum. Cõtinuo deſcẽdit cũ diehri cata:qꝛ viua templa ſunt. Sed qͥ dimittit ꝑ illo in aquã. Impleto baptiſmati myſterio ⸗3 ini ktdichlegit enuntaltnnt binpoſnnin ni.Ginfeng kteisnune Atuneſeaher Mrerade, A Somnniͤgenun Alleſäintgen, eperütappi paruit Qdain hoim potck ntabbeſs⸗ Ame lsen oninmmine teſtar mtt 1baäde Dn üpenun abicignin Cocönenunt Oymmmn, chetlidant — 7* uitinen:dons ſlcliboene⸗ bonneschant ißlceön ktanhn sguldegtde⸗ sinoſici wrt s anthonndd a niican Hilentbapi⸗ ncetunchh Enbetnt ſ eung, nrlih n, tenimtin S imni lin mn, ſpottl Nomelia eo ſacramẽto ne hoĩm putaret᷑ donũ ſpiritꝰ ſa2aancti:nõ expectatũ eſt ſicut tũc vt venirent apli:ſed cõtinuo venit ſpũſſanctꝰ.Soluta ẽ ſimois cogitatio:ne ĩ tali cogitatõe haberet imitatoꝛes. DHeinde aliud mirabiliꝰ exẽplũ. Petrꝰ venit ad centurionẽ coꝛneliũ: ad ho/ minẽ icircũciſũ gentilẽ:ceępit ei ſᷣdicare chꝛi ſtũ ieſum:⁊ illi ⁊ eis qͥ cũ illo erãt. Adhuc lo/ quẽte petro:nõ dico nõdũ imponẽte manũ ſed nõdũ etiã baptiʒante:cũ dubitarẽt qui erãt cũ petro vtꝝ incircũciſi baptiʒãdi eẽnt: (Matũ qͥe erat int eos qͥ crediderãt: ⁊ eos qui fideles ex gentibus facti erãt ſcandalũ) iudei chꝛiſtiani:id eſt ex iudęis chꝛiſtiani:qꝛ baptiʒabant᷑ incircũciſi: vt hac de tolleret ꝗſtionẽ:cũ loquit᷑ petrus:venit ſpũſſanctꝰ: impleuit coꝛneliũ: impleuit eos qui cũ illo erant.Et ipſa atteſtatiõe rei magnę: q̃ſi ac clamatũ eſt ad petrũ: Quid de aqua dubi⸗/ tas: Jaʒ ego hic ſi um. Secura Sglibet ala 4 multa neqᷣcia ꝑ dñi gratiã ſe liberãdã:tanq; imunda ꝓſtitutione mundãda ĩ eccleſiã cre/ dat: accedat ad pedes dñi: quęrat veſtigia dñi:cõfiteat᷑ lachꝛymas fundens:tergat ca⸗/ pillis ſuis. Pedes dñi:pꝛędicatoꝛes euãge⸗/ lij.Capilli mlieris ſuꝑſluę poſſeſſiões. Ler⸗/ gat capilliſ:tergat ꝓſus:oꝑet᷑ miſericoꝛdiã: ⁊ cũ terſerit oſculet᷑:accipiat pacẽ vt habeat charitatẽ. Acceſſit ad talem: baptiʒata eſt a tali qualis erat aplus paulꝰ: audiat ab illo: 1.Cor.4. Imitatoꝛes mei eſtote:ſic ⁊ ego chꝛiſti. Ba⸗ NPbil.ꝛ. ptiʒata ẽ aũt ab aliquo ſua ꝗrente nõ ꝗ ieſu Matth.⁊3. chꝛiſti: audiat a dño: Quę dicunt facite: ꝗᷓ aũt faciũt facere nolite. Secura ſit ⁊ in illo: ſiue in bonũ euãgeliſtã incurrat:ſiue in eũ qͥ qð dicit non facit. A dño em̃ ſecura audiet: Zud.. Vade mulier:fides tua te ſaluã fecit. ¶ Deanniuerſario e alig oꝛdina- tionis: qͥq in eo attẽdendũ ac reco/ lendũ ſit: Homelia XXII Je quidẽ omĩ ⁊ omi hoꝛa et cura oi/ no cõtinua dilectiſſimi cogitare de⸗ bet epᷣus quãtę diſpẽſatiõis ſarcinã gerat:qualẽ de illa rationẽ dño reddat ſuo. Verũtamẽ cũ dies anniuerſariꝰ nr̃e oꝛdina⸗ tiõis exoꝛit᷑:tũc maxie honoꝛ huiꝰ officij tã⸗ q; pᷣmo iponat᷑:attẽdit᷑. Intereſt auteʒ ꝙ eo die qͥ id pᷣus ſuſcepimꝰ:tantũ quẽadmoduʒ gerendũ eſſet cogitauimꝰ:an vᷣo ↄſequẽtibꝰ dieb“ pcipueq; illo qͥ eius ſolẽnitas agit᷑:nõ ſolũ futura eius quẽęadmodũ deinceps geri XXIIII debeãt cauta ᷣuiſiõe ↄſulimꝰ: verũetiã ſte/ rita quẽadmodũ geſta ſint ſollicita recoꝛda/ tiõe recolimꝰ:vt noſmetipſos in benefactis imitemur: ⁊ ſi q̃ culpanda trãſierũt ne repe/ tant᷑ curemꝰ:vt ignoſcant᷑ oꝛemꝰ: ⁊ accuſati onẽ diaboli vbi poſſimꝰrecte agendi ſeduli/ tate fugiamꝰ: vbi aũt non poſſumꝰ: ↄfitẽdi pietate vincamꝰ. Siẽ em̃ futura peccata ne⸗ gligẽdo iuſticiã cõmittũt᷑: ita pᷣteritã iiuſti/ ciã defendẽdo firmant᷑. Sicut ̊ ne fiãt ꝓſpi cit charitas: ita facta delet hũilitas:vt ꝗᷓ iã nõ poſſunt recte agẽdo nõ admitti: poſſint ſaltẽ nõ ſuꝑbiendo dimitti.Didicimꝰ qui- pe dicere patri nr̃o qᷣ eſt ĩ celis. Dimitte nob Matthᷣ.s. debita nf̃a:ſic ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus nr̃is.Qð vt veraciter dicere poſſimꝰ:etiam inimicos nr̃os opoꝛtet vt diligamus: qͥs tñ Mattb.5. habere niſi cogẽte iuſticia nõ debemꝰ. Nlam ſi homies nobis ꝓ nr̃is malis meriti inimi/ ci ſunt: non curandũ eſt vt eis debita dimit tamꝰ: ſed timendũ potiꝰ ne reddamꝰ. m̃ ſi nos merito nr̃e iniqtatis oderũt:nos eoꝝ nõ ipſi noſtri ſunt debitoꝛes. Die & iſto ſol / B lenni ep̃atus mei pᷣus paucis alloquar debi toꝛes meos: qͥ mihi neſciẽtes apud deũ ſuf/ fragant᷑ dũ faciũt debita quę dimitta: vt et mea mihi debita dimitti ꝓmerear. Vobis itaq; dico ſiue ſᷣſentibꝰ ſiue abſentibꝰquibꝰ inimicꝰ efficioꝛ verũ pᷣdicans: quibꝰ cõſulẽ/ do videoꝛ oneroſus:quoꝝ requirẽs vtilita/ tẽ:cogoꝛ offendere volũtatẽ: Holite fieri ſiẽ Ps.3ꝭe. equus ⁊ mulus: nõ habẽtes intellectũ. N⸗ ⁊ hęc iumẽta eos calce moꝛſuq; awetũt a qͥ‚/ bus curant᷑:vt curent᷑ eoꝝ vulnera cõtrectã⸗ tur. Hõ parcis:nõ parco:aduerſaris:aduer/ ſoꝛ: reſiſtis: reſiſto. Lucta nos cõparat: ſed cauſa ſeparat.Tu inimicus es medico: ego moꝛbo. Tu diligẽtię mee:ego peſtilẽtię tuę. Retribuebãt inqͥt mihi mala ꝓ bonis:ego Pö. 340 autẽ oꝛabã.Quid oꝛabat:niſi:Pat᷑ ignoſce Luc.ꝛʒ. illis:qꝛ neſciũt qͥd faciũt?:Cũ vobis inqͥᷣt de⸗Mattb. ʒy. traxerint:⁊ dixerint om̃e malũ aduerſũ vos ꝓpter iuſticiã:gaudete ⁊ exultate:qꝛ merceſ vr̃a multa ẽ in cęlis. Vos tñ coꝛrigite ꝑuerſi tatẽ veſtrã:agnoſcite charitatẽ nr̃aʒ: reddi/ te dilectiõʒ dilectiõi: nolumꝰ maioꝛẽ cũ vr̃a ꝑditiõe mercedẽ. heęc debitoꝛibꝰ meis qui⸗ bus dimitto vt dimittatur mihi:nũc pauca ſufficerẽt. DHeinde alloquẽdi ſt paululũ etiã C illi quibus debitoꝛ ſuʒ: non ſicut ait ablus: gręcis ⁊ barbaris:ſapiẽtibus ⁊ inſipiẽtibus Bo.i. debitoꝛ ſum: Mã talis debitoꝛ etiã ego pꝛo Bancti mearũ viriũ exiguitate: diſpẽſatiõiſq; par/ tiuncula: nõ quibuſdã ſed omnibꝰ ſum. Ve rũ nũc de his debitis loquoꝛ ꝗᷓ mihi dimitti nõ a me exigi cupio. Neq; em̃ ſic tumoꝛe va/ nę mẽtis extolloꝛ: vt audeam dicere ex quo huiꝰ muneris ſarcinã poꝛto:nullũ a me ho/ minẽ ꝑperam leſum:hoc cuilibet homĩ tam multis ⁊ moleſtis actib occupato atq; diſtẽ to: ne dicã impoſſibile certe difficile ẽ: quã/ tomagis mihi qͥ noui infirmitatẽ meã quaʒ cũ meis ⁊ ꝓ me vr̃is oꝛationibꝰ diebꝰ ac no/ ctibꝰ offero ſanãdã dño deo meo. Diuerſa/ rũ ergo curarũ ęſtibus ac difficultatibꝰ con/ trurbatus:ſi quẽ foꝛte non vt poſcebat audi/ uui:ſi quẽ triſtius qᷓ; opus erat aſpexi:ſi i quẽ verbũ durius q; opoꝛtebat emiſi:ſi quẽ coꝛ/ de cõtribulatũ⁊ opus indiguũ reſpõſiõe in/ cõgrua cõturbaui:ſi quem pauperẽ mihi in alliud intento impoꝛtuni inſiſtentẽ vł ſter/ miſi vel diſtuli vel etiã nutu aſpero ↄtriſta/ ui:ſi cui de me falſi aliqͥd tanq; homi de ho/ mine ſuſpicãti:iuſto acerbius indignatꝰ ſũ: ſi quis in ſua ↄſcia nõ agnouit qð de illo hu manitꝰ ſuſpicatꝰ ſum:vos qᷣbus ꝓ his atq; huiuſmodi offenſis eſſe me fateoꝛ debitoꝛẽ: ſimul me veſtrum credite debitoꝛem. Nam pullos quos fouet ſepe in anguſtijs ſed nõ toto pedis pondere calcat ⁊ mater:nec ideo ud.s. deſinit eẽ mr. Dimittite:vt dimittat᷑ vobiſ. Dimittite amãtivos debita difficultatis:qͥ nec cõtra inimicos debita crudelitatis tene re debitis. Ad ſummã omnes obſecro:com mẽdare dño curã ꝓ vobis meã.hhanc enim iuſte expeto ꝓ mevr̃am vt quicqͥd meaꝝ eſt i pᷣterita offenſionũ ꝓpitius ignoſcat:nõ ſę/ uerus agnoſcat.Qð mihi deinceps tempo/ ris ſub hac ſarcina erit iter agentem regat:⁊ ſuis oculis placentẽ vobiſq; vtilẽ faciat: vt nõ hoꝛroꝛẽ ac pgnam meã: ſed gaudiũ ⁊ co/ ronam meã vos eius cõſpectus inueniat. e eadem re qua ſtatim ſupꝛa: — mi admonet me attẽtiꝰ cogitare ſar — cinã meã.De cuiꝰpondere etiã ſi mi e noctuq; cogitandũ ſit:neſcio:quo tñ mõ anniũſariꝰ iſte dies impingat eã ſenſibꝰ meis: vt ab ea cogitãda oĩo diſſimulare nõ poſſim.Et quãto anni accedunt: ĩmo dece/ dunt:noſq; ꝓpinquioꝛes faciũt diei vltimo vtiq; qñũq; ſine dubitatiõe venturo:tãto mi hi ẽ acrioꝛ cogitatio ⁊ ſtimulꝰ plenioꝛ: qualẽ diernus dies iſte fratres chariſſi⸗ Auguſtini dño deo nro rationẽ poſſim reddere ꝓ vob. Hoc em̃ intereſt int vnũquẽq; veſtrũ et nos ꝙ vos pene de vobis ſolis reddituri eſtis rationẽ:nos aũt ⁊ de nobis ⁊ de oĩbusvob. Ideo m aioꝛ eſt ſarcina: ſed bñ poꝛtata ma⸗ ioꝛẽ gloꝛiã comparat: Inſidelit᷑ aũt geſta ad imaniſſimã pᷣcipitat pęnã. Quid & mihi ho/ die maxime faciendũ: niſi vt cõmendẽ vob piculũ meũ: vt ſitis gaudiũ meũ: Periculũ autẽ meũ eſt:ſi attendã quomõ laudatis:et diſſimulẽ quõ viuatis. Ille em̃ nouit ſpᷣ cuiꝰ oculis loquoꝛ:ĩmo ſub cuius oculis cogito: nõ me tã delectari laudibꝰ popularibꝰ q; ſti/ mulari ⁊ angi quõ viuãt qͥ me laudãt.Lau⸗/ dari aũt a male viuẽtibꝰnolo:abhoꝛreo:de⸗ teſtoꝛ:doloꝛi mihi eſt nõ volũtati. Laudari aũt a bñ viuẽtibꝰ ſi dicã nolo:mẽtioꝛ. Si di cam volo: timeo ne ſim inanitatis apeten/ tioꝛ qᷓ; ſoliditatis.Ergo qͥd dicã? Nec plene volo:nec plene nolo.Non plene volo:ne in laude hũana ꝑicliter. Mõ plene nolo: ne in- grati ſint qͥbꝰ pſᷣdico. Sarcina aũt mea quã B mõ audiſtis cũ eʒechiel ꝓpha legeret᷑: Paꝝ eſt em̃ quia dies ipſe admonet nos eandem ſarcinã cogitare: Inſuꝑ etiã talis lectio reci tat᷑ ꝗ nobis incutiat magnũ timoꝛeʒ: vt qͥd poꝛtemus cogitemꝰ: qꝛ niſi nobiſcũ qͥ impo ſuit poꝛtet:deſicimꝰ.Ecce audiſtl.Terra in/ g: ech.ʒʒ. quit ſuꝑ quã induxero gladiũ et poſuerit ſi/ bi exploꝛatoꝛẽ qui videat gladiũ ſuꝑueniẽ/ tem ⁊ dicat ⁊ denũciet: veniente aũt gladio taceat ille exploꝛatoꝛ:⁊ ſuꝑueniens gladius ſuꝑ peccatoꝛẽ occidat:peccatoꝛ quidẽ ꝓ ſua iniqtate moꝛiet᷑:ſanguinẽ autẽ eiꝰ de manu exploꝛatoꝛis inquirã.Si aũt viderit gladiũ ſupuenientẽ ⁊ tuba cecinerit ⁊ nüciauerit:et ille cui annũciat non obſeruauerit: ille qui/ dem in ſua iniqtate moꝛiet᷑:exploꝛatoꝛ autẽ aĩaʒ ſuã liberauit. Et tu fili hoĩs exploꝛato⸗ rẽ poſui te filijs iſrł. Expoſuit qͥd dixerit gla diũ.Expoſuit qͥd dixerit:exploꝛatoꝛẽ:Expo ſuit quaʒ dixerit moꝛtẽ. Non nos ꝑmiſit in obſcuritate lectiõis excuſare negligẽtiã no/ ſtrã. Poſui te & inqͥt exploꝛatoꝛẽ. Si dixero peccatoꝛi moꝛte moꝛieris ⁊ tu tacueris:⁊ ille in peccato ſuo moꝛtuꝰ fuerit: ille quidẽ ĩ pec cato ſuo moꝛiet᷑ digne ⁊ iuſte: ſanguinẽ aũt eius de manu tuo requirã.Si aũt tu dixeriſ peccatoꝛi moꝛte moꝛieris:⁊ ille ſe non obſer uauerit: ille in iniquitate ſua moꝛiet᷑: tu vo animã tuaʒ liberaſti. Releuate ergo fratres C releuate ſarcinã meã:⁊ poꝛtate mecũ.Bene (oaugtsn hllantd Pcr N . Pyterobi ſeſauno d ns ggtdoipn ſarnch ganyebis ſaablat Gerianſt Notoest haben i odiui niſ MAwi Alutrgoi ogetpe Polin en eſehoni⸗ ieſcagne oneielet goonndin Mer ſemnon Hans weyin 6diui Dulce npere. ghüon noͤrefil Ub 1 , Peocet Aehi ſennhaß rerol dſcaſ Nuutil ſenbo.⸗4 lannen lehleen lutcon legucit leenpe kigeren⸗ ctord glerese uilen Dtimed: Mboef i cin viiuite: Matalis domini imminet:paſcẽdos eærogatio mea. Qui malus fuit heri: bonus nictut⸗ coõpaupꝑes noſtros habemꝰ⁊ cũ eis cõmuni/ ſit hodie.Malus fuit heri et nõ eſt moꝛtuꝰ. — canda eſt hũanitas. Vobis aũt fercula mea Si moꝛtuus eſſet ⁊ malus eſſet: inde nõ re dienn verba iſta ſunt: paſcere omnes pane tracta / diſſet. Malus fuit heri: viuit hodie: pꝛoſit iclti⸗ c brili et viſibili nõ ſufficio. Inde paſco:vnde illi qð viuit: non male viuat. Quare &̊ diei Autnig . paſcoꝛ. Miniſter ſum: paterfamilias nõ ſũ. heſterno hodiernũ vult addẽ malũ: Longã – Inge vobis awono: vnde et ego viuo. De vitam vis habere:bonã non vis. Quis lon inihnl theſauro dñico: de epulis illiꝰ patriſfamili / gum ferat malũ vel pꝛandiũ: Vſq;adeo cę/ – 2. Eor,8, gs: qui Pꝓhter nos pauꝑ factus eſt cũ diues citas mentis occuluit: vſq;adeo ſurdus eſt keinig eſſet: vt ei pauptate nos ditaremur. Sipa bomo interioꝛ: vt oĩa bona velit habere pꝛę⸗ alben nem vobis ponerẽ:fracto pane ſingula fru/ ter ſeipſum? Vis habere villã: Hego te ha/ L c ſta ablaturi eſſetis:etſi ego multũ ponerem bere velle malã villam. Vxoꝛem vis habe/ Nplindeg ꝓparũ ad ſingulos ꝑueniret. Modo aũt qð re? Hõ vis niſi bonam: domũ nõ niſi bonã. iweluuci la⸗ dico ⁊ oẽs totũ habent:⁊ ſinguli quiq; totrũ Quid curram per ſingula: Caligã non vis gleemnnr habent. Hũ quid em̃ verbi mei int vos ſyl/ habere malam: ⁊ vis habere vitam malam. Wt lutn labas diuiſiſtis? Mũquid ipius ꝓducti ſer Quid ſi plus tibi noceat mala caliga q́; vi NeniinS monis ſingula verba abſtuliſtis: Unuſqᷣſq; ta mala? Cum tibi caliga mala et conſtricta uninngg .. veſtrü totũ audiuit: ſed videat quomõ au/ nocuerit: ſedẽs diſcalcias te:abijcis:aut coꝛ 1dti,een Aiuit: quia erogatoꝛ ſum nõ exactoꝛ. Si nõ rigis:aut mutas ne digitum lędas: et calci⸗/ geeſthnrt erogẽ ⁊ pecuniã ſeruem: xerret me euãgeliũ. as te mala vita qua animam perdas: Sed Naepchenrt NPoſſim enim dicere: Quid mihi eſt tedio plane hoc video vnde fallaris. Caliga no⸗ amtitnagi; elſſe:homibꝰ dicere iniqs: inique agere noli cens doloꝛem facit: vita nocens voluptatẽ. obhaletier te:ſic agite: ſic agere deſiſtite: quid mihi e't Illud nocet:illud libet.Sed qð ad tempus Netnosennten oneri eſſe hominibꝰ:? Accepi quomõviuam: libet:poſtea peiꝰ dolet. Qð aũt ad tpᷣus ſa/ igislore quomõ iuſſus ſum: quomõ pꝛęceptus ſum: lubꝛit dolet:poſtea infinita voluptate ⁊ abũ zünnorgn Aſſignem quomõ accepi de alijs me redde⸗ danti gaudio lętiſicat. Scoõm illud qð ſcri⸗ Tucbiſiig re rationẽ quo mihi: Euangeliũ me terret. ptum eſt: Qui ſeminãt in lachꝛymis:in gau Ms. 12 5. tſi,Lende HNanm ad iſtam ſecuritatẽ ocioſiſſt imaã nemo dio metent.Et illud: Beati qui lugẽt: quo/Matth. 5. üc oberſ me vinceret. Hihil eſt melius: nihil dulcius niam ipſi conſolabunt᷑.hheęc ergo diligẽtius Auniͤ iouni h0kᷣ diuinũ ſcrutari nullo ſtrepente theſaurũ. attendẽtes: cogitemus illud qð de luxuria , * 1 „ . 4 Y nenezitgetn Dulce eſt:bonũ eſt: Pꝛędicare:arguere:coꝛ ac voluptate ſcriptũ eſt: Ad tempus inquit ꝛouer.5. niesge⸗ ripere: edificare: ꝓ vnoquoq; ſatagere ma/ indulcat fauces: poſtea felle amarioꝛ inue ncilii gnũ onꝰ:magnũ pondꝰ:magnlaboꝛ.Quiſ nitur. Et quia vita noſtra in hoc ſęculo q̃ſi ichan noõ refugiat iſtũ laboꝛẽ: Sʒ terret euãgeliũ. via eſſe cognoſcit᷑:opoꝛtet nos de laboꝛe ad initti MWatth.a5. Pꝛoceſſit quidã ſeruus: et ait domino ſuo: requiẽ ꝑuenire:qᷓ; de requie ad laboꝛem. Et Enuoct⸗ Sciebã te hominẽ moleſtũ:metere vbi non melius nobis eſt in via bꝛeui tꝑe laboꝛare: 1 enetd⸗ . ſeminaſti: ſeruaui pecuniã tuã: nolui eã ero vt poſtea in patria poſſimus ad ęternũ gau rl i gare: tolle qð tuũ eſt: Si aliquid minus eſt diũ fęliciter ꝑuenire. Pꝛeſtante domino no/ erpio ſetn iudica: ſi integrũ eſt noli mihi moleſtus eẽ́. ſtro ieſu chꝛiſto:qui cum patre et ſpirituſan/ hoſs. 4 Ait aũt ille: Serue nequã:ex oꝛe tuo te con/ cco viuit ⁊ regnat in ſeęcuia ſeculoꝝ:Amẽ. cßdun dẽnabo. Quare h? Quia auarũ dixiſti me: ¶ De pmiſſiõe ac t „ . ſumin lucra mea quare neglexiſti? Sed timui dare Depꝑmiſſiõe ac ꝓhibitiõe ſedẽdi wohnli ne ꝑderem: hoc dicis. Plęerũq; enim dicit: in ecclia qn vel lectiões legunt᷑: vel . nghinn quid coꝛripis:? Perit ad illum qð dicis: non verbũ dei pᷣdicat᷑: Homelia Xxvi nigin te audit. Et ego inquit ille:nolui dare nep / DMNte aliqt dies ꝓppter eos qͥ aut pe⸗ 1 un derem pecuniã tuã. Ego veniens cũ vſuris/ dibꝰ dolẽt:aut aliq̃ coꝛꝑis inęquali/ lequ 6 exigerem: Erogatoꝛẽ inqt poſuerã te nõ ex· laate laboꝛãt: patna pietate ſollicitꝰ e lngih⸗ actoꝛẽ. Tu exerceres erogationẽ:mihi relin ſiliũ dedi: ⁊ quodãmõ ſupplicaui:vt qñ aut iun queres exactioneʒ. hhoc timens & vnuſqſqʒ paſſiones pꝛolixę:aut certe aliquę lectiones leeletii huideat quomõ accipiat. Si ego erogans longioꝛes legunt᷑:qͥ ſtare non poſſunt humi nnicn OD timeo: qui accipit ſecurus eſſe debet: Qui liter ⁊ cũ ſilentio ſedẽtes:attentis auribꝰ au nne malus fuit heri: bonus ſit hodie. Hec ẽ ergo diat iĩ legunt. Nunc vo aliquę de filiabus = S õl E S õ = D Qατ vNDe Pv en P†*„9 Eria riica mAuade mene Sακ Sancti noſtris putant:ꝙ hoc aut omnes:aut certe plures quę ſane ſunt coꝛpoꝛe: frequẽter de beant facere. Hã vbi verbũ dei ceęperit reci / tari:quaſi in lectulis ſuis ita iacere volunt: atq; vtinã vel iacerenttantũmodo:et tacẽ/ tes verbũ dei ſitienti coꝛde ſuſciperẽt: non etiã ſe ita ocioſis fabulis occuparent:vt qð dicatur nec ipſę audiant: nec alios audire ꝑmittant. Vnde rogo vosvenerabiles filię ⁊ ſollicitudine pat᷑na cõmoneo:vt qñ aut le ctiões legunt᷑:aut verbũ dei pꝛedicat᷑: nulla Matth.a2. quod ſcriptuʒ eſt in euangelio: Amice quo/ modo huc intraſti non habens veſtẽ nupti/ alem? NHe bonoꝛum oꝛnamẽtis expoliatus: ac nudus audire mereatur. Ligate illũ ma/ nus et pedes: et pꝛoijcite in tenebꝛas exte· rioꝛes: vbi eſt fletus et ſtridoꝛ dentiũ. Sed magis ꝓ oꝛnamentis bonoꝛũ operum: illa vox ad eum deſiderabilis dirigat᷑: Euge ſer Manb.a5. ue bone ⁊ fidelis intra ĩ gaudiũ domini tui. Rogo vos filię:diligẽter ea quę a nobis di/ cunt᷑:audite. Si aliqua mater pꝛopꝛijs ma/ nibus oꝛnare velit filiam ſuam:⁊ illa deſpi/ 5 de alioꝝ coꝛrectiõe mercedẽ hr̃e poſſitl. ſe in terrã ꝓijciat: niſi foꝛte quã nimiũ gra- ciens oꝛnamenta quę accipit: frequẽtius ſe hunſians uis infirmitas cogit:Sic tamẽ non iaceat:ſ inclinet ad terram: et huc atq; illuc ita ꝑ in/ ſuodoe magis ſedeat: ⁊ attẽtis auribꝰ quę ſdicant quietudinẽ moueat᷑: vt illam mater ſua ſᷣm ſrc 1. q..infrogo auido coꝛde ſuſcipiat. Introgo vos fratres ſuam voluntatẽ oꝛnare non poſſit: nũquid ſeß 1 vel ſoꝛoꝛes dicite mihi:QAuid vobis plꝰ eſſe non iuſte aut obiurgatur aut ceditur? MÆſ uglll videt᷑:verbũ dei an coꝛpus chꝛiſti: Si verũ ergo putate matrem veſtrarũ animarũ eſſe: näden vultis reſpondere:hoc vtiq; dicere debetis ⁊ita vos velle cõponere vt in vob nec macu Epb.5. mmlüͤnte ꝙ nõ ſit minus verbũ dei qᷓ; coꝛpus chꝛiſti. la:nec ruga poſſit ante tribunal ęterni iudi/ ugalt Et ideo quanta ſollicitudine obſeruamus: cis apparere. Animabus em̃ veſtris non ſo/ nno n quãdo nobis coꝛpuſ chꝛiſti miniſtrat᷑:vt ni - lum oꝛnamenta:ſed etiã medicamenta deſi/ Altoß hil ex ipſo de noſtris manibꝰ in terrã cadat: derans ꝓuidere: ſtudeo diſſuta cõſuere:cõ⸗ inplui tanta ſollicitudine obſeruemꝰ ne verbũ dei ſciſſa ſartire:vulnerata curare:abluere ſoꝛdi chodſ qð nobis erogat᷑:dũ aliud aut cogitamꝰaut da:reparare perdita: ⁊ ea queę ſunt integra: bogniobn loquimur de coꝛde noſtro pereat: Quia nõ ſpiritalibus margaritis oꝛnare. Si me non lngäſti minus reus erit qui verbũ dei negligenter piget:quare aliquis faſtidioſe velit:acciꝑe: . ngioren audierit:qᷓ; ille qui coꝛpus chꝛiſti in terrã ca⸗ Cum enim terrena et tempoꝛalia oꝛnamẽta hechenl Tirpen dere negligẽtia ſua permiſerit. Vellẽ tamẽ coꝛpoꝛis ſi nõ inuenit᷑ qui donare velit cha/ uuleig, gecuc ſcire ſi ab illa hoꝛa qua verbũ dei pdicari cęè rriſſimo pᷣcio comparant᷑: quãtomagis ęter/ Ceenea perit ſemꝑ pᷣcioſiſſimas gemmas et inaures na animarũ oꝛnamenta quę abſq; vllo pꝛe/ aupemns⸗ vel anulos aureos erogare vellemus: vtrũ cio a nobis non cum paruo laboꝛe queſita: Aulſz ſtare aut accipere vellẽt filię noſtrę. Sine vl / veſtris ſpiritalibus offerunt᷑:iuſtum eſtvt a Tenin la dubitatiõe: cũ grandi ambitiõe quę illis vobis cuʒ ꝑfecta charitate ſuſcipiant᷑. Mos deyita offerrent᷑ acciperent. Hos vero quia oꝛna- enim margaritas vobis de paradiſi patria batcolc menta coꝛpoꝛalia offerre nec poſſumus nec ꝓuidentes:nullam aliam in hoc ſecuio mer pamü debemꝰ:.ideo nõ libenter audimur. Sed nõ cedem optamus accipere:niſi vt vos patiẽ/ bltentoe eſt iuſtũ vt ſpiritalia miniſtrãtes:ſuꝑflui iu/ ter ⁊ libenter quę vobis inſinuant᷑ videamꝰ ſaurodi dicemur. Qui em̃ verbuʒz dei libẽter audit: audire: ⁊ cum dei adiutoꝛio ſᷣm vires vr̃as Ponnto 41 inaures aĩę de patria paradiſi tranſmiſſas operibus adimplere. Fratres chariſſimi et eüt un ſe ſuſcepiſſe non dubitet. Qui admonet᷑ vt venerabiles filię: non ideo dicimus ꝙ vos nſn ſaloceßi paupi tribuat aliquid: dũ manus ad elemo agnouerimus verbũ dei non libenter acci⸗/ iois ſynas expandit: dextralia a chꝛiſto trãſmiſ// pere. Pꝛopitio enim deo pluſq; cogitari vł i ſa ꝑcipiet. Qnomõ enim terrenis oꝛnamen dici poteſt: de veſtra obedientia gaudet et ufnn tis caro luxurioſa paruo tẽpoꝛe oꝛnantur: exultat anima noſtra. Sed dum vos volu/ noſgels vt carnalibus oculis aut ad ſuam aut alio- mus ad melioꝛa ſemꝑ aſcendere:etiã ea quę meraretey, rum male concupiſcentiũ ruinã placere poſ- vos ꝑfecte cognoſcimus agere:paterna ſol/ eatehi ſit: ſic anima ſancta diuinis ſermonibus tã/ licitudine pᷣſumimus admonere.Et qͥa non Müͤnche⸗ ꝙ;ᷓ ſpiritalibus et ęternis bonoꝛum operum toti viri vel mulieres voluerũt hodie ad vi- ſtnit. margaritis componit᷑: vt ad illius cęleſtis gilias cõuenire:rogo vos filij vel filię:vt ea Sel Eb ſponſi conſoꝛtiũ: ⁊ nuptiale conuiuiũ fęlici · quęvobis dicta ſunt:illis qui abſentes fue/ – ter oꝛnata perueniat: vt nõ ei dicatur illud runt ſideliſſime referatis:vt nõ ſolũ de vr̃a: nobisti ſtin bensee rr ac, n Ualin einteehrgen niündentig, W dtgni eie audii in aeincbel uter Dohis ſumtnh Mſeglinu⸗ Eugzilutntt lun nunſusn onpoſtnügl r autcciant G mrümminnicke Ntinpoöta Dunal mniud eiß veſnsnen. netiann diſluczcöuec⸗ raerablvcrſad ngbelntingr Nnure. Aenet dioſepclranhe porzluzannin donneſtlite guätomgse ue lgne o hbor geeſi Uniulunchtt eſtanint Ne depzmndl ns inboeſcolon niin ween inuani nien o in mn fi neschnſin Rlins nlbenn guſczogin Vs. 5 De cõſe. diſ. 1 rus ar m cole ⁊a.·tunc eis. quẽ crucifixerũt: vt eius ſanguinẽ biberent Actj. 2. B Homelia Deeo qð ꝓpheta dicit ĩ pſalmo: uerte faciẽ tůã a peccatis meis et facinoꝛa mea dele: Ac de vtilitate pęnitentię: Homelia XxvII ſcit᷑: Auerte faciẽ tuã a peccat meis Xfacinoꝛa mea dele. Pꝛoinde aliqͥd de pgnitẽtia dicere diuinitꝰ iubemur. Dica/ mus aliqͥd de vtilitate pęnitẽtię:pᷣſertim qᷣa 7 dies ieiunioꝝ iam iminet:quo ꝓpinquãte humiliari animas ⁊ domari coꝛpoꝛa ſtudio/ ſius docet. Triplex aũt cõſideratio agendę pęnitẽtię in ſancta ſcriptura inuenit᷑. Nam neq; ad baptiſmũ chꝛiſti:in quo oĩa peccata delent᷑ quiſqᷓ; bene accedit:niſi agẽdo pęni/ rentiã de vita pᷣſtina. Memo em eligit vitã nouã:niſi quẽ veteris pęnitet.Hhoc aũt etiã auctoꝛitate diuinoꝝ libꝛoꝛũ pꝛobare debe/ mus: vtrũ baptiʒzandi egerint pęnitentiã. Quãdo ſpũſſanctꝰ miſſus ẽ:ante ꝓmiſſus: ⁊ impleuit dñs fidem pollicitatiõis ſuę: ac/ cepto diſcipuli ſpũſancto: vt noſtl: ceperũt loqui oĩibus linguis:vt in illis qui aderant linguã ſuã quiſq; cognoſceret. Hoc aũt mi/ raculo territi:ↄſiliũ vitę ab aplis quęſierũt. Tũc petrus annũciauit eis:eum colendum credentes:quẽ effuderant ſeęuiẽtes.Ait illis petrus:Pęnitentiã agite:⁊ baptiʒet᷑ vnuſ/ quiſq; veſtrũ in nomĩe dñi noſtri ieſu chꝛiſti ⁊ remittent᷑ vobis peccata veſtra. Quicqͥd de vita pꝛeterita remoꝛdebat:quicqͥd ange/ bat cõſcientiã: quicqͥd oĩno vel magnũ vel paruũ: vel dicendũ vel nõ dicendũ:nõ du/ bitent poſſe dimitti:ne foꝛte qð vult dei mi- ſeratio dimittere: cõtra ſe teneat hũana tẽ/ ptatio. Ait aplus:Omnia heęc figurę noſtrę fuerũt:cum de rebus talibꝰ loqueret᷑ dicẽs: 1. Corj.I0. HNolo em̃ ignoꝛare fratres vos: qm̃ patres noſtri oẽs ſub nube fuerunt:⁊ oẽs in moyſe baptiʒzati ſũt.Et itẽ: Petra aũt erat chꝛiſtꝰ. lhas figuras noſtras fuiſſe ille dixit: cui ne/ mo ſidelis vnq; ↄtradixit. Et cũ multa enu/ meraret: vnã ſolã ſoluit dicens: Petra autẽ erat chꝛiſtus. Quid ſibi velit mare:nubes: mãna: hoc nõ expoſuit: ſed petra quid eſſet oſtendit. Per mare trãſitus:eſt baptiſmus. Sed qꝛ baptiſmꝰ:id eſt ſalutis aqua: nõ eſt ſalutis niſi in chꝛiſti nomie cõſecrata: qui ꝓ nobis ſanguinẽ fudit:cruce ipiꝰ aqua ſigne/ tur. Hoc vt ſigniſicaret ule baptiſmꝰ: mare Ox iigit᷑ in his vᷣbis pęnitẽtis agno/ XXVII rubꝛũ fuit. Mãna de cęlo aꝑte ab ipſo dño exponit᷑: Patres veſtri mãducauerũt mãna J0d. s. in heremo ⁊ moꝛtui ſunt: id eſt mãna quod mãducauerũt: non potuit eos a moꝛte libe/ rare. Mõ qꝛ ipᷣm mãna moꝛs eis fuit: ſed qͥa a moꝛte eos nõ liberauit. De cęlo veniebat mãna: ſignificãs eũ qui dixit: Ego ſum pa/ nis viuus qui de cęlo deſcendi. Patres vr̃i: dicit dñs: mãducauerũt mãna in heremo:⁊ moꝛtui ſunt.Quid eſt patres veſtri: niſi qͥs infidelitate imitamini:quoꝝ vias nõ credẽ/ doꝛ deo reſiſtendo ſectamini? Et ſᷣm hoc di/ cit᷑: Vos ex patre diabolo eſtis. Heq; enim Zob.S. diabolꝰaliquẽ hoĩem:aut potentia creauit: vel generando ꝓcreauit: ⁊ tamẽ dicit᷑ pater impioꝛũ:non ꝓpter generationẽ ſed ꝓpter imitationẽ. De bonis qʒ dicit᷑: Ergo abꝛag C ſemẽ eſtis. Patres noſtri inqͥt eundẽ cibum 1. Corj.ro. ſpiritalẽ mãducauerũt:et eundẽ potũ ſpiri-/ talem biberũt. Erãt em̃ ibi qui qð mãduca/ bant intelligebant: Erant ibi quibus plus chꝛiſtus in coꝛde: qᷓ́; manna ſapiebat in oꝛe. Quid de alijs loquamur?: Inde erat pᷣmitꝰ heb. z. moyles famul“ dñi fidelis in tota domo eiꝰ. De dubitatiõe moyſi famuli dei volo dice- re. Figura em̃ erat veterũ etiã iſta ſanctoꝝ. Dubitat ad aquã moyſes:quãdo petrã vir- ga pcuſſit:vt aqua flueret dubitauit.Dubi⸗ tationẽ aũt eiꝰ legens quiſq; nec intelligẽs: foꝛte nec intelligeret qͥa nec q̃rere auderet. Dño deo diſplicuit illa dubitatio:⁊ eam no tauit:nõ ſolum arguendo: ſed etiã vindicã/ do. Nam ꝓpter hãc dubitationẽ dicit᷑ moy/ ſi:Mon introduces tu populũ in terrã repꝛo miſſionis. Aſcẽde in montẽ ⁊ moꝛere.Dheus hic vtiq; aparet iratꝰ. Quid g̊ de moylſe fra tres chariſſimi? Omnis laboꝛ eius: oĩs pꝛo populo ęſtus eius: ⁊ illa charitas dicẽs: Si Exo.ʒ2. dimittis illis peccatũ iſtud dimitte:ſinautẽ dele me de libꝛo tuo:hec dubitata ⁊ repenti na dubitatiõe damnata eſt:qm̃ dicit᷑: dictũ eſt moyſi. hoc em̃ placuit deo certe diſpen/ ſationiſq; myſterij gratia:qð ipᷣe in terrã ꝓ/ miſſionis nõ introduceret populũ.Eligitur alius ieſus naue. Et iſte homo nõ hocnoie vocabat᷑. Vocabat᷑ auſes: ⁊ cuʒ ei introdu/ cendũ lm moyſes cõmẽdaret: vocauit eũ ⁊ mutauit ei nomẽ ieſum:vt nõ ꝑ moyſen ſᷣ ꝑ ieſum:id eſt nõ ꝑ legẽ:ſed ꝑ gratiã populꝰ⸗ dei in terrã ꝓmiſſiõis intraret. Sicut auteʒ ieſus ille nõ verus ſed figuratꝰ:ita etiã terra ꝓmiſſiõis illa nõ vera:ſed figurata. Illa em̃ OD MNumieri. 20. Bancti populo pᷣmo temꝑalis fnit:nobis ꝗᷓ ꝓmiſſa eſt ęterna erit: ſed figuris temꝑalibus pꝛo/ mittebant᷑:⁊ ꝓnunciabant᷑ ęterna.Sic ergo ille nõ verus ieſus: nec illa terra ꝓmiſſiõis vera ſed figurata: ita mãna non cibus vere cęleſtis:ſed ſiguratus. Poſt illam dubitati/ onẽ ⁊ poſt iram dei ⁊ poſt minas moꝛtis: et poſt alia multa dixiſſe deũ ad moyſen quaſi ad amicũ quo et antea loquebat᷑ vſq;adeo vt ⁊ ipſi ieſu naue obediẽtię exẽplũ de moy ſe ꝓponat᷑:⁊ hoc moneat eum deus vt ſic ei leruiat: quõ ſeruiuit moyſes: et ſic ſe polli/ cet᷑ eſſe futurũ cuʒ eo quomõ fuit cũ moyſe. Dubitauit moyſes quãdo lignũ acceſſit ad petrã:dubitauerũt diſcipuli quãdo viderũt dominũ cruciſixũ.Hhoꝝ figurã gerebat moy ſes. Ecce qꝛ lignũ acceſſit ad petrã: facta eſt dubitatio ⁊ impleta eſt dubitatio moyſi.Et Deutj.52. dñis ad eũ: Aſcẽde in montẽ:⁊ moꝛere. Per coꝛpoꝛalẽ moꝛtẽ moyſi figurata eſt moꝛs ip/ ſius dubitatiõis. Sed in mõte.O mira my⸗ ſteria.Ad petrã nata eſt dubitatio:⁊ in mõ/⸗ te moꝛtua eſt. &Odiu hũilis fuit chꝛiſtus in paſſione q̃ſi petra iacebat ante oculos: me/ D rito in illo dubitabat᷑. Mare rubꝛũ baptil⸗/ mus eſt:plus tranſiẽs baptiʒabat᷑.Tranſi/ tus iſte baptiſmꝰ erat: ſᷣ in nube adhuc nu-/ bilabat qð pᷣnunciabat᷑. Jaʒ mõ ſceſſit nu⸗ bes:manifeſtę veritatis ſerenitas facta eſt: Exo.ʒ4. quia pᷣceſſit ⁊ velũ ꝑ qð loquebat᷑ moyſes. Hhoc velũ in templo pendebat:ne templi ſe/ Matthᷣ.27.: creta panderent᷑.Sed in cruce dñi velũ con- ſciſſum eſt:vt paterẽt. Veni ergo ad baptil/ mũ: ingredere intrepidꝰ viã ꝑ mare rubꝛũ. Noli eſſe de peccato pᷣterito tanq; de ęgyp⸗/ to ſollicitꝰ. Pꝛęmebant te peccata tua du/ ro onere ſeruitutis:ſed hoc in ęgypto:ſcʒ in amoꝛe huiꝰ ſeculi:in ꝑegrinatiõe lõginqua. Cogebãt te ſectari opera terrena tanqᷓ; late/ res facere: Opera lutea oꝑabaris. Pꝛemũt te peccata:veni ſecurꝰad baptiſmũ:vſq; ad aquã hoſtis ſeqͥ poterit:ibiq; moꝛiet᷑. Time aliquid de vita pterita:crede aliquid remã/ ſurum tuoꝛũ peccatoꝛuʒ. Si aliqͥs remanſit E ęgyptioꝛũ:audi vocẽ pignoꝛũ. Ego inqͥt de hteritis peccatis nõ timeo: oĩia mihiĩ aqua ſancta ꝑ eccleſię etiã charitatẽ dimitti non dubito: Sed timeo futura peccata. Placet ergo remane in egypto. Interim hoſtem p/ ſentem euade qui iam te pꝛęmit: ⁊ iam ſub/ iugauit. De futuris quid tibi hoſtes medi/ taris:Q iã feciſti etiã ſi nolueris erit. Jdẽ Auguſtini facturũ te putas:ſi volueris nõ erit.Sed pe riculoſa vita eſt. Heq; em̃ cum mare rubꝛuʒ tranſiero: iam ero in terra repꝛomiſſionis. Ductus eſt ille populus ꝑ deſertũ:ꝑ longa deſerta. Interim ab ęgypto liberare. Quid ergo putas tibi futurũ auxiliatoꝛem in via eũ qui te eruit de vetuſta captiuitate? No/ uos tuos inimicos? Mon qeſcit qui te a ve/ tuſtis hoſtibus liberauit.Trãſi tantũ intre⸗ pidus: intrepidus ambula: obediens eſto. Noli amaricare moyſi illi: cuius typum ille poꝛtabat in hacobediẽtia. Fateoꝛ nõ deſũt hoſtes. Sicut em̃ nõ deerant qui ſequerent᷑ fugientes:ita nõ deerant qui impedirẽt am bulantes. Pꝛoꝛſus chariſſimi figurę noſtrę fuerũt. Interim ĩ te nõ ſit qð cõtriſtet moy/ ſen. Noli eſſe aqua amara quã poſt mare ru gxo. i5. bꝛum nõ potuit ille populꝰ bibere. Erat em̃ ⁊ ibi tẽptatio. Et tamẽ quãdo iſta eueniũt: quãdo amaricat populꝰ:oſtendimꝰeis chꝛi⸗ ſtũ:quę ꝓ illis ꝑtulerit:quãdo ꝓ eis ſangui nẽ fuderit:⁊ miteſcunt:tanq; nobis lignum in aquã mittentibꝰ. Plane hoſtẽ itineri tuo habebis amalech. Populꝰ ille habuit hoſtẽ amalech. Tũc oꝛabat moyſeſ:tũc extẽdebat manꝰ ⁊ deſiciebat amalech.Et tuę manꝰ ex/Exo.1. tẽſę ſint vt deficiat amalech tẽptatoꝛ:⁊ huiꝰ itineris impeditoꝛ. Eſto vigil ⁊ ſobꝛiꝰ ĩ oꝛa- tionibus: in oꝑibus bonis:nõ tamẽ pꝛęter chꝛiſtũ: qꝛ extenſio illa manuũ chꝛiſti crurx fuit. In illa extendit᷑ aplus cuʒ dicit: Mihi Sat.s⸗ mũdus cruciſixus ẽ:et ego mũdo.Ergo de / ficiat amalech:vincat᷑:nõ impediat trãſeun tẽ populũ dei.Sed ſi dimittit manus a bo/ no opere: a cruce chꝛiſti: ualebit amalech. Tñũ noli oĩmodo aut continuo te foꝛtẽ futu⸗/ rũ putare:aut penitus deſperãdo deſicere. Alternatio em̃ illa defectꝰ eſt foꝛtitudinis. In manus moyſi ſerui dei foꝛte alternatio tua fuit. Aliqñ em̃ in temptatiõibꝰ deſicis: ſed nõ ſuccũbis. Heponebat ille paululum manꝰ:nõ omnino ruebat:ſed dicebat:Mo/Nö.9ʒ. tus eſt pes meus: ecce miſericoꝛdia tua do/ mie adiuuabat me. Moli ergo timere:adeſt in itinere auxiliatoꝛ:qui in ęgypto fuit libe⸗ ratoꝛ. MHoli timere:aggredere via:pᷣſume ſe/ curus. Aliquando ille deponebat manus: aliquando erigebat:tamen victus eſt ama/ F lech. Debellare potuit: ſuꝑare non potuit. Itaq; admonemur iã de altera loqui pęni/ tentia. Triplicem quipe eius conſideratio/ nem ĩ ſancta ſcriptura eſſe ꝓpoſui. IJlla pꝛi/ nuſyetn ſtenti⸗hi cla gyegn usggien geluoofen nnn⸗ dineubi⸗ hi⸗ Detiufun ſo Aun dchinbiennt edehind⸗ Dinginaroan zustſnn tibusrein mürtkni aniehh us Höſin bjcjcezdi Uitqroiure oſirdet 5Audengt Cunctaßſtan orlnttaan en ludomi— tütepolae Gutz1 gen apfi guniswen manuüſa quidepe elaneti: ſedinde quoiube 1Korde. Vebacr Katſem ſubit4 li:ſenin eſgomnen holantus ſuilt⸗ otüneceſ ehccusꝛe Vonibia hwbchisin ſanchlan tlbatine Remanab Uuraſtifon 4 gnocs hinsno Quature Pocie Vnncice Homelia ma competentiũ eſt ⁊ ad baptiſmum venire ſitientiũ. anc de ſcripturis ſanctis oſtẽdi: 1Slde Ne nbu nn talia ꝓpe quotidiana. Et vbi illam oſtẽdi⸗ ing mus pęnitentiã quotidianã? Nõ habeovbi Auu melius oſtendã qᷓ; in oꝛatiõe dñica:vbi oꝛa/ eninni re nos docuit:⁊ quid ad patrẽ dicamꝰ oſten tt ho. Pattb. s, dit: et in his verbis poſuit: Dimitte nobis ulende debita nr̃a:ſicẽ ⁊ nos dimittimꝰdebitoꝛibus mnüinn⸗ nfis. Quę debita fratres?: Quãdoquidem enseſd. debita hic intelligi nõ poſſunt niſi peccata: Wunl quę debita dimiſit ⁊ in baptiſmo:iterum vt nödeſit dimittat oꝛamꝰ: Certe moꝛtuꝰ eſt oĩis ęgyp/ ſnant tius qͥ ſequebat᷑. Si nihil de ſequentibꝰ ho/ ecltütan ſtibus reſiduũ factũ eſt:quid oꝛamus vt di/ Wenoſ mittat᷑: niſi ꝓpter manus deficiẽtes contra Ketnof amalech? Dimitte nobis ſiẽ et nos dimitti/ narenee mus.Cõſtituit medicinã:firmauit pactum. Eren lhic pᷣces cõſtituit:ibi pᷣcanti reſpõdit. HNo/ eueniün. uit quo iure res agat᷑ in cęlo: quõ impetrari veischi⸗ poſſint deſiderata: Dimittivis:dimitte ait. isſangui B Quid eniʒ habes qð deo ſſtes:a qͥ tibi vis slignum cuncta pᷣſtari? Nũquid iam chꝛiſtꝰipᷣe ſalua/ tinentuo toꝛ in tra ambulat: Nũquid ſuſcipit illũ mõ itholi Zud 19. 7e10. in domũ Zachę gaudẽs: Nũquid ei hoſpi- debat tiũ ⁊ epulas ᷣparat maria? HNihil hoꝝ indi/ man et n Watth. 25. get: ad pfis ſedet dexterã. Sʒ qñ vni ex mi/ torthis nimis meis feciſti: mihi feciſti.ec ẽ extẽſio bri'joto⸗ manuũ ſub qua defecit amalech.Et erogas mipeter quidẽ pauꝑi: Quãdo aliquid das pauperi Niſi n eſuriẽti: foꝛte id qð dederis minꝰ habebis: cte hhist⸗ ſeg in domo nõ in celo. Sed hic quoq; ĩ tra Eigode quo iubente ſyſtitiſti: ipſe ſuplet qð dediſti. Niriean 2²Corſ9. De hac re cũ loqueret᷑ aplus ait: Qui mini/ guss bo⸗ ſtrat ſemẽ ſeminãti:⁊ panẽ in eſcã ſubmini⸗/ maleh. ſtrabit. Oparius em̃ dei es quãdo das egẽ- anefu ti: ſeminas hyeme qð metas ęſtate. Quid deſcre⸗ ergo metuis inſidelis ne in hac magna do/ tudinis. mo tantus paterfamilias nõ paſcat oꝑariũ tenuno ſuũ: Erit ⁊ ibi qð ſufficiat tibi. Dabit deus deſc: totũ neceſſitati: nõ cupiditati. Opare S in⸗ alulun trepidus: extẽde manꝰvt deſiciat amalech. r e Dic mihi cũ ignoſc ei qͥ peccat ĩ te qͥd min⸗ tnado habebis in coꝛde tuo: vnde dñm dimittis: d ſed nihil amittis. Immo vo vnda charita/ niſe tis ibat in coꝛde tuo: inde tanq;ᷓ vena interi/ ſinete oꝛe manabat.Tenes odiũ cõtra fratrẽ: ob/⸗ n turaſti fontẽ. Mõ ſolũ ergo nihil perdis cuʒ nn f ignoſcis:ſed abũdantius irrigaberis.Cha/ ckini qh ritas nõ anguſtat᷑.Sed ecce qͥd acturus es: nhon. Oꝛaturꝰes: Quid dicã:Quãdo oꝛaturꝰes: gna Hodie. An nõ es oꝛaturꝰ ira ⁊ odio plenus: ſtan Vindictã miniſtrans:nõ dimittiſ ex coꝛde. Ecce oꝛas:venit hoꝛa oꝛandi:incipis verba illa vel audire vel dicere: dictis et auditt ſu/ perioꝛibꝰ venturꝰ es ad hũc verſum:at ſi nõ venturꝰ:quo iturus:? Ne ignoſcas inimico: deuiabis a chꝛiſto. Plane ſi in oꝛatiõe deui/ abis vt nolis dicere: Dimitte nobis debita Matt. 6. ntr̃a:ſic ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nf̃is.Ne tibi cito reſpondeat᷑: Sic dimitto quõ et tu dimittis. Ergo qꝛ hoc nõ potes dicere:⁊ nõ vis dimittere: deuiabis ab hoc vᷣſu: ⁊ pᷣter⸗ mittes et dices qð ſequit᷑: Ne nos patiaris induci in temptationẽ. Ibi te capiet creatoꝛ tuus:cuiꝰ faciẽ quaſi deuiabas.Auomodo quiſq; in vico cuʒ occurrit ei cui aliquid de/ bet:ſi ad manũ eſt diuerticulũ dimittit quo ibat ⁊ ijt ꝑ aliã ꝑtẽ ne faciem videat credito/ ris. Hoc tu in iſto verſu te feciſſe arbitratus es:deuitaſti dicere: Nimitte ſiẽ ego dimiſi: nec ſic dimitteret:quia nõ dimittis:⁊ nolui⸗/ ſti dicere: deuitans faciẽ creditoꝛis. Quem deuitas? Quis deuitas? Quo ibis?: Vbi tu eſſe poſſis:⁊ ille nõ eſſe? Dicturus es: Quo ibo a ſpiritu tuo:⁊ quo a facie tua fugiã? Si aſcendero in ceęlũ tu illic es: ſi deſcendero in infernũ ades. Quãtũ poteſt a chꝛiſto debi⸗- toꝛ fugere:qᷓ; vt eat in infernũ?: Adeſt iſte cre PS. 13 8. ditoꝛ.Et quid ibi facturꝰ es: niſi qð ſequit: Si ſumpſero pennas meass in directũ ⁊ vo/ lauero in extremis maris:id eſt ſpe mea finẽ ſeculi meditaboꝛ:in ſceptis tuis viuã:dua/ bus alis charitatis attollar. Imple ̊ duas —— alas charitat:Diligas ꝓximũ ſicut teipᷣm: ⁊ non teneas odiũ vñ fugias creditoꝛẽ. Re/ J ſtat ergo pęnitẽtię tertiũ genus vnde aliqͥd bꝛeuiter dicam:vt adiuuante dño ꝓpoſita⁊ ꝓmiſſa ꝑſoluam.Eſt pęnitẽtia grauioꝛ atq; luctuoſioꝛ: in qua ꝓpꝛie vocant᷑ in eccleſia pęnitẽtes: remoti etiã a ſacramẽtis altaris participandi: ne accipiẽdo indigne:iudiciũ ſibi mãducent ⁊ bibant. Illa vo pęnitentia luctuoſa eſt. Gꝛaue vulnus adulteriũ foꝛte cõmiſſum eſt:foꝛte homicidiũ:foꝛte aliquid ſacrilegũ. Gꝛauis res:graue vulnus:lętale: moꝛtiferũ:Sed omipotẽs medicus: iã poſt ſuggeſtionẽ facti ⁊ delectationẽ ⁊ confeſſio/ nem ⁊ ꝑpetrationẽ: quaſi quatriduanꝰ moꝛ tuus putet.Sed nec ipſum dominus deſer/ MWattb. 22. I. Cor.II. uit:ſed clamauit: Lazare veni foꝛas. Ceſſit Jobᷣ.ii. voci miſericoꝛdię: moles ſepulturę. Ceſſit moꝛs vitę:ceſſit infernus ſuꝑno.Eleuatꝰeſt lazarus: ꝓceſſit tumulo et ligatus erat.Sic ſunt homines in confeſſione peccati agẽtes d 2 BSancti pxnitentiã Jam ꝓceſſerunt a moꝛte: Nam non confiterent᷑:niſi ꝓcederent. Ipſum cõ/ fiteri:ab occulto⁊ tenebꝛoſo ꝓcedere eſt.Sʒ MWattb.iS. quid dominꝰeccleſię ſuę inquit: Quę ſolue/ ritis in terra:ſoluta erũt in cco. Pꝛoinde la ʒaro ꝓcedente: quia impleuit dominꝰ milſe rnicoꝛdię ſuę bonum: ꝑducere ad confeſſionẽ moꝛtuoꝛũ latentẽ:putentẽ: iã cętera implet Joõ.ii.eccleſię myſteria: Soluite illũ:⁊ ſinite abire. Sʒ chariſſimi hoc genꝰ pęnitẽtię nemo ſibi ꝓponat: ad hoc genus pęnitentię nemo ſe paret.Tamẽ ſi foꝛte cõtigerit: nemo deſpe ret. Judam traditoꝛẽ: nõ tam ſcelus qð cõ/ miſit q; indulgẽtię deſperatio fecit penitus interire. Nõ erat dignus miſericoꝛdia: ideo nõ fulſit ei lumẽ in coꝛde: vt ad eius indul/ gentiã cõcurreret quem tradiderat: ſicut illi qui eum cruciſixerũt:ſed deſperãdo occidit: ⁊ laqueo ſe ſuſpẽdit. Qð fecit in coꝛꝑe ſuo: hoc factũ eſt in anima eius. Ipſius em̃ ſpiri tus dicit᷑: etiaʒ iſte ventus aeris huiꝰ.Quõ ergo qui ſibi collũ ligant:inde ſe occidũt:qꝛ non ad eos intrat ſpiritus aeris huiꝰ: ſic illi qui deſperãt de indulgentia dei:ipſa deſpe ratione intus ſe ſuffocant:vt eos ſpũſſanctꝰ R viſitare nõ poſſit. Solebãt inde chꝛiſtianis inſultare pagani:de pęnitẽtia quę inſtituta eſt in eccleſia:Et cõtra nõnullas hęreſes te/ nuit eccleſia catholica iſtam veritatẽ:de pe/ nitẽtia agenda. Fuerũt qui dicerẽt quibuſ-/ dam peccatis nõ eſſe dandam pęnitentiã:⁊ excluſi ſunt de eccleſia:et heretici ſunt facti. In quibuſcũq; peccatis non perdit viſcera pia mater eccleſia. Ergo ſolent inde pagani inſultare nobis neſcientes quid loquantur: quia ad verbũ dei qð linguas infantiũ facit diſertas: nõdum ꝑuenerunt. Vos inquiũt facitis vt peccent homies:cum illis ꝓmitti/ tis veniã:ſi egerint pęnitentiã. Deſolatio ẽ hoc:non admonitio. In hanc ſententiã ex⸗ aggerant verba. Quãta quiſq; põt lingua vel ſonanti vel titubanti:non tacent. Non tamẽ quãdo eis loquimur ⁊ ſi vincant᷑:non ↄſentiunt. Tamẽ quomõ vincant᷑: bꝛeuiter accipiat charitas vr̃a:qꝛ totũ dñi miſericoꝛ/ dia optime cõſtituit in eccleſia ſua. Dicunt nos dare peccatis licentiã:qꝛ poꝛtũ pęniten tię pollicemur. Si clauderet᷑ aditus pęnitẽ/ tię:nonne ille peccatoꝛ tantomagis adderet peccata peccatis:quãtomagis ſibi deſpera/ ret ignoſci:? DPiceret enim ſibi:Ecce peccaui: ecce ſcelus admiſi: iam mihi venię nullꝰ eſt Auguſtini locus: penitẽtia infructuoſa eſt: damnatus ſum: quare iam nõ viuo vt volo? Quia ibi non inuenio charitatem:hic ſaltem paſcam cupiditatẽ meaʒ. Quare em̃ abſtineã:? Ibi em̃ mihi locus clauſus eſt:hic qð non fece/ ro perdo:quia quę poſt hanc futura eſt vita mihi non dabit᷑:quare ergo non ſeruio libi/ dinibus meis vt eas impleã ⁊ ſaturem:⁊ fa⸗ ciam quicquid nõ licet ſed libet:? Diceret᷑ et foꝛtaſſis: Sed miſer capieris: accuſaberis: toꝛqueberis: punieris. Sciũt iſta homines mali ab homib dici: ⁊ inter homies ſerua⸗ re attendũt multos male ⁊ ſcelerate viuen/ tes impunita peccata habere:occultare poſ ſunt:redimere quę occultauere nõ poſſunt. Redimere vſq; in ſenectutem vitę:laſciuia: blaſphemia:ſacrilegia:ꝑdita enumerant ſi- bi: cur ille qͥ tanta fecit nõ ſenex moꝛtuꝰ eſt: Nũquid attẽdis ideo ſceleratũ ⁊ peccatoꝛẽ ſenem moꝛtuũ: vt oſtẽderet in illo patiẽtiã deꝰ: expectãs penitentiã. Vñ aplłus: Igno/ ras qꝛ patiẽtia dei ad pęnitẽtiã te adducit: Ille &̊ ſm duriciã coꝛdis ſui:et coꝛ ipęnitẽs: theſauriʒat ſibi iram in die irę ⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiq; ſᷣm opꝰ Ro. 2. ſuum. Opus eſt ergo vt hic timo: mentes obſideat:opus ẽ vt ille qui peccare nõ vult: pᷣſentem ſibi non cogitet:non in publico ſo lum:ſed etiã in domo:nõ in domo ſolũ:ſed et in cubiculo: in nocte: in lectulo: in coꝛde ſuo.Ergo ſi tuleris poꝛtum pęnitẽtię:auge/ bunt᷑ peccata. Ecce nihil dicunt illi qui pu/ tant augeri peccata:quia poꝛtum pęnitẽtiæę in chꝛiſtiana ꝓponit᷑ ſide. Quid ergo:? Deꝰ ne per illam ſpem indulgentię augerent᷑ pec cata:rurſus non debuit ꝓdire?ᷣNQuomõ em̃ pꝛodeunt:ne deſperãdo augeant᷑. Quomõ enim reuera auget peccata:qui veniam ſpe/ rauerit:vt dicat ſibi:faciam:deus bonus ẽ: quãdo me cõuertero:ignoſcet mihi. Ita pla ne dicis:ſᷣ craſtina dies incerta eſt tibi. Hõ/⸗ ne ad hoc te admonet ſcriptura dicens: He Ecẽl.· tardes cõuerti ad dominũ: neq; differas de die in diem: Subito enim veniet ira eius:⁊ in tempoꝛe vindictę diſperdet te. Ecce ad vtrũq; vigilauit pꝛo nobis ꝓuidentia dei: ne deſperando augeamus peccata: ꝓpoſi/ tus eſt pęnitentię poꝛtus. Rurſus:ne ſperã/ do augeamus: datus eſt dies moꝛtis incer/ Beeo quod ꝓpheta dicit in pſal mo:Deus manifeſtus veniet:deus Nö. 45. ns lg ſul n ikf 4 Nef hin pomei ano in ſuct/ ſlrttenogi Sheicet ſeot gtousodine Cuntondent tosluun. ſcht Aboc: nusgeſin ninaocroce ſliteboſtuit anneukun ſetleneal lcukiren⸗ ſachituseege Gsrefrüfluit clebai. ſaeoodis ſecons Di⸗ ODthin alochumeg Uetautes uud llcicoſt⸗ ſebariis⸗ Hooisded Gtonbait Geloacheb⸗ gahe nocioixent Alpopuli a Pllsguteni rdrene No) ppheti (bspphenn ſckipoſtian mugisn i eno n kdunn Nrdn lluentin zubſinee 6 honfag⸗ efumnekſin Uonleniole iſtunmntir der Nntal 6:lltbens, leſkthanmn boriesſan⸗ ldanuepuen ecalnneoe genöpoſunt mnüpleauir Lenumenntſ⸗ Mernanndet itecanni nllopenif⸗ tniteaddnet⸗ atnipgnlis tet ucanös mmonegfno clinan nens ecarenonui⸗ ninprblcs donolglſe culo:ncan gnutänenu⸗ wntili gi munoentat utagnde ieugeeni e Conuth Eunt, OrO mnmmhe Hausbonlse: Aabul ickib. ns. ſeii egfnn nie ſaest ur euil plidanu de an usneh 1 notsn gitils mieroen Homelia noſter ⁊ nõ ſilebit: Home. xxvin c de nr ⁊ nõ ſilebit. Dñm xpᷣm ſcpᷣtu⸗ ra pdixit vẽturũ ad iudiciũ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝛũ.QAuando enim pꝛius venit iudi/ cari occultꝰ fuit:quãdo veniet iudicare ma⸗ nifeſtus erit. & fuerit tũc occultus hinc in/ 1. Cor.. 2. telligite qð ait aplus: Si em̃ cognouiſſent nunq; dominũ gloꝛię crucifixiſſẽt. Tũc aũt ſiluit interrogatus: ſicut euangeliũ loquit᷑: Eſa.Sʒ. et implet᷑ in eo Eſaię ꝓphetia dicentis:Si⸗/ cut ouis ad imolãdũ ductus eſt:⁊ ſic agnus coꝛam tondente ſe fuit ſine voce: ſic nõ ape/ ruit os ſuum. Veniet ergo manifeſtus ⁊ nõ ſilebit. Ad hoc dictum eſt:Mon ſilebit iudi/ caturus: qꝛ ſiluit iudicatus. Nam quãtum attinet ad voces ipſiꝰ nobis neceſſarias qñ ſiluit: Hõ ſiluit ꝑ patriarchas:nõ ſiluit ꝑ os carnis ſuę.Et mõ ſi ſileret:ſcriptura nõ loq̃⸗ ret᷑: Lectoꝛ aſcẽdit ſᷣ ipſe nõ ſilet. Tractatoꝛ loquit᷑ ſi vera loquit᷑:chꝛiſtus loquit᷑.Si ſile ret chꝛiſtus:ego vobis iſta nõ dicerẽ. Nec ꝑ os veſtrũ ſiluit.Hã quãdo cantabatis:ipſe loquebat᷑. Mõ ſilet:opus eſt vt audiamus: ſed aure coꝛdis. Nam reſpõderi facile eſt au re carnis: Illis auribꝰ audire debemus:q̃̊s Matth.iʒ. quęrebat magiſter ipſe cũ diceret: Qui ha/ bet aures audiendi audiat. Quis em̃ ante illũ quãdo iſta dicebat: ſine auribus carnis ſtabat? Oẽs aures hẽbant:⁊ pauci hẽbant. Nõ oẽs hẽbãt aures audiẽdi:̊ ẽ obediẽdi. WM terribilit locutꝰ eſt ꝑ ꝓphetã Eʒechielẽ: credo adhibuiſtt aurẽ: credo audiſt quẽad/ Eʒech.ʒ. modũ dixerit: Ad domũ iſrael mittã te:nõ ad populũ altioꝛis linguę te mittam. Po/ pulus autem ille nõ vult audire te: quia nõ vult audire me. Quid oſtẽdit niſi quia ipſe deus ꝑ ꝓphetã loquebat᷑: Quia vᷣo in ipᷣis verbis ꝓpheticis nos maxime territi ſumꝰ: id eſt ſpoſiti quos poſuit loqui ad populũ ſuum: pꝛius in illis verbis videamus facieʒ noſtrã.Demõſtratũ ẽ em̃ nobᷣ ſonãte lectoꝛe quaſi ſpeculũvbi nos inſpiceremꝰ:⁊ inſpexi mfus nos: inſpicite vos. Ecce ego facio qð Abi.ð. ibi audiui.Si nõ diſcreueris inquit iuſtum: ſi nõ dixeris peccatoꝛi moꝛte moꝛierl:⁊ oſtẽ/ deris illi vt recedat ab iniquitatibꝰſuis:ipᷣe quidẽ in peccatis ſuis moꝛiet᷑:ſanguinẽ aũt eius de manu tua exquirã. Si aũt dixeris ⁊ ille cõtẽpſerit ⁊ nõ obedierit: ille in ſceleribꝰ ſuis moꝛiet᷑:tu aũt animã tuã liberab.DNico vobiſ:libero aiaʒ meã. In magno em̃ ſũ nõ ꝑiculo ſed exitio cõſtitutus ſi tacuero.Sed XXVIII cum ego dixero ⁊ impleuero officiũ meum: Antauimꝰ:heus manifeſtꝰ veniet: vos iam attendite ꝑiculũ veſtrũ. Quid aũt volo: quid deſidero: quid cupio: quare lo⸗ quoꝛ: quare hic ſedeo: quare viuo: niſi hac intentiõe vt cũ chꝛiſto ſimul viuamꝰ: Cupi⸗ ditas mea iſta eſt: honoꝛ meus iſte eſt: glo⸗ ria mea iſta eſt: gaudiũ meũ hoc ẽ:poſſeſſio mea iſta ẽ.Sed ſi me nõ audieritis et tů ego B nõ tacuero:animã meã liberabo: Sed nolo eſſe ſaluꝰ ſine vobis. MNolite & cõtemnere fra tres mei peccata:in qᷣbus foꝛte cõſuetudinẽ iã feciſtis. Om̃e em̃ peccatũ cõſuetudine vi/ leſcit:⁊ fit homini q̃ſi nullũ ſit: obduruit iã: Ddoloꝛẽ ꝑdidit:qð valde putre eſt nec dolet. Qõ nõ dolet:non ꝓ ſano habendũ:ſed pꝛo moꝛtuo cõputandũ eſt. Attẽdite ꝗᷓ dicat ſcri ptura:⁊ ibi videte quẽadmoduʒ viuere de⸗ beatis. Quis nõ cõtemnat ebꝛioſitatis pec/ catũ? Abũdat tale peccatũ ⁊ cõtemnit᷑. Jaʒ coꝛ ebꝛioſoꝛũ ꝑdidit ſenſũ:nõ habet doloꝛẽ: quia nec ſalutem. Quando aliquid pungit ⁊ dolet: aut ſanũ eſt: aut eſt in illo ſpes aliq̃ ſanitatis: Quãdo aũt tangit᷑:pungit᷑:velli⸗ catur nec dolet:ꝓ moꝛtuo habendũ eſt: aut de coꝛpoꝛe pᷣcidendum. Sed aliquãdo nos parcimus:⁊ nõ nouimꝰ niſi loqui.Excõmu/ nicare:de eccleſia ꝓijcere pigri ſumus. Ali/ quando em̃ timemus ne ipſo flagello peioꝛ fiat qui cędit᷑. Ouis qui tales ſũt iaʒ in aĩa moꝛtui ſunt:tamẽ quia medicus noſter om/ nipotẽs eſt:nõ eſt deſperandũ de his:ſed to tis virib ſuplicandũ:vt aures coꝛdis quas clauſas habere pꝛobant᷑: dominus aperire dignet᷑. Sed nũquid ille parcet:nũquid ſile bit quẽ timere debemꝰ: Audiſtis in pſalmo ipᷣo fratres mei:cũ enumeraret peccata pec/ catoꝛis ait:Hec feciſti ⁊ tacui. Cõtra hoc di / NPẽ. 49. ctum eſt: Veniet ⁊ nõ ſilebit. Pꝛeſentia ſua nõ ſilebit. Excepto em̃ qð xpᷣs ſignificat: qꝛ ſiluit in iudicio:vt ipleret᷑ ĩ ilo etiã ea ꝓphe tia quã pauloante cõmemoꝛaui. hoc exce/ pto n de ipſe ꝑ ſeipᷣm dñs chꝛiſtus tacet. Aſcẽdit em̃ in cęlũ ⁊ ſedet ad dexterã pf̃is: inde vẽturꝰ ẽ iudicare viuos ⁊ moꝛtuos. diu ibi ẽ donec veniat tacet. Voces eiꝰ in li/ bꝛis audiuimꝰ:De oꝛe ipſius nõ audiuimꝰ. Audiſt vocẽ ipᷣiꝰ ð ſanct ſcpᷣturis iſto loco. Audiſtis cũ voſipſi cõmemoꝛatl:⁊ foꝛte his rebꝰ int᷑ vos ſermocinami. Qui vult audiri a deo frẽs chariſſimi:pus audiat deũ. Nun/ qd audis illũ qũ facis adulteriũ:et latere te putas qꝛ hõ te non videt: Ille te videt vᷣ ta⸗ d 4 Bancti cet. Qñ furtũ facis captas oculos eius cui furaris: ⁊ ſi eũ latet facis:ſi ꝓpterea nõ fac!: qꝛ times ne videaris: int feciſti:ĩ coꝛde feci/ ſti:fur teneris ⁊ nil tuliſti: ſᷣ ⁊ tu ſi opoꝛtuni/ tas det᷑ ad iplendũ malũ factũ tuũ:furar et lerariqꝛ tacet. Audi & pſalmũ:te admonuit: te quicũq; es: qͥ foꝛte hic hodie ſtas et nocte aliqd feciſti: te admonuit:tibi dixit:hHec fe/ ciſti et tacui. Suſpicatꝰ es iniq̃ ꝙ ero tibi ſi/ Cmilis.O homies qͥ hęc verba ꝗ dicturꝰ ſum nec habetis in oꝛe:nec in coꝛde:fęlices eſtis. MNöone quotidie homies mala faciẽtes: aut qs bñ feciſſe pęnitet:⁊ pęnitentiã feciſſe:per uerſe fundũt qð mulſerũt? Nonne quotidie dicũt: et iſta murmura inter ſe rodũt: Vere ſi deo diſplicerẽt iſta: nõ pmitteret illa fieri: yt illi q ea faciũt fꝗlices eſſent in tra? Vide/ mus raptoꝛes:videmꝰinfirmoꝝ oppᷣſſoꝛes: videmꝰ* vicinoꝝ expulſoꝛes: videmꝰ violen tos limitũ inuaſoꝛes:videmꝰ calũniatoꝛes: ⁊ tñ potẽtes:diuites:fęlices in hac vita: Si vere deꝰ iſta videret: ſi iſta curaret:parceret eis? Addũt⁊ hoc qð peius eſt:nõ placẽt niſi mala.Cõtingat aũt vt faciat bſñi aliqͥs ⁊ ſeq̃ tur foꝛte aliq̃ᷓ tẽptatio: cõtinuo ad manũ ha bet:nõ expedit facere bñ. Parũ eſt qð male dum finita eſt via: nõdum clauſus eſt dies: Auguſtini nõdum expiratum eſt: nõ deſperetur: quod peius ẽ: &m̃ ꝓpter ipſa peccata humana et tolerabilia: ⁊ tanto crebꝛioꝛa:quãto minoꝛa conſtituit deus in ecclia tẽpoꝛa milſericoꝛdię ꝛogandę quotidianã medicinã vt dicamꝰ: Dimitte nobis debita nrᷣa:ſiẽ ⁊ nos dimitti Mattb.a mus debitoꝛibꝰ nf̃is: vt his verbis lota fa- cie ad altare accedamꝰ: ⁊ his verbis lota fa- cie coꝛꝑe chꝛiſti ⁊ ſanguie cõmunicemꝰ.Sed dʒð eſt grauiꝰ ipſam medicinã ſic homies cõ temnũt:vt nõ ſolũ nõ dent veniã qñ in ulis peccat᷑:ſed necvelint petere quãdo ipſi pec/ cant. Intrauit temptatio:ſubꝛepſit ira: tan tũ dominata eſt iracũdia quãtuʒ potuit:vt nõ ſolũ tumultuaret᷑ coꝛ: ſed ⁊ cõuitia et cri/ mina vomeret lingna. Mõ vides quo te im/ pulit: Hõ vides quo te ſcipitauit? Tandeʒ coꝛrige:dic:male feci:peccaui.MNõ em̃ moꝛi⸗⁊.RBegj.ia. Ton 66 Penecte⸗ eris ſi dixeri:Crede nõ mihi:ſed deo.Auid ſum ego: homo ſum:par veſtrũ ſum:carnẽ vobis. Si peccauerit frater tuus coꝛripe eũ Mattb.13. inter te ⁊ ipſuʒ.Si te audierit:lucratꝰes fra/ trẽ tuũ.Si te nõ audierit:adhibe tecũ duos aut tres. In oꝛe duoꝛũ aut triũ teſtiũ ſtabit omne verbũ.Si nec ipſos audierit:refer ad ſtunthee gaſelue abane crbruan 4 nrdutane amton be Ceptiſchenn nuenuaetet ugnchpi⸗ altuun teuct holxelit fſbionim (ustoeſinc boebꝛeg⸗ ſaripuusne naanöckur Dobevobi 23.49. vis facere ⁊ bñ faciẽtibꝰmaledicis?:hęc feci eccleſiã. Si nec ipſam audierit.ſit tibi tanq; ſuungetin ſti inqͥt ⁊ tacui:ſuſpicatꝰ es inique quod ero ethnicus ⁊ publicanꝰ. Ethnicus gentilis ẽ. babenscy⸗ tibi ſimilis. Quid eſt quod ero tibi ſimilis? Gentilis ille eſt qui in chꝛiſto nõ credit. Si cpoltnin AQuia ſic mihi placet malũ: quomodo tibi. nec eccleſiã audierit:moꝛtuũ puta.Sed ecce Aun Nen. Quo⸗ Hoc es ſuſpicatus: hoc dixiſti in coꝛde tuo. vtuit:ecce itrat: ecce ſignat: ecce genu ſigit: (ni veſr Qõ peius eſt i hec verba ꝓgrediunt᷑ vt nec ecce oꝛat:ecce ad altare accedit:Sit tibi tan Manibyven audire timeant: Ergo ſuſpicatꝰ es inique - q; ethnicus ⁊ publicanꝰ. Moli in illo atten/ Seiſeofi ero tibi ſilis. Arguã te quõ non puras:⁊ qũ ere falſa ſigna. Viuens moꝛtu⸗ eſt. Vnde pelibite nõ putas argu te. Sileo cũ facis:ſᷣ nõ ſile- viuit? Quõ viuit? Si dicã alicui in cõſpectu Lütete bo cũ iudico.Arguã te. QAuid tibi faciã qũ; veſtro:tu h̊ feciſti:reſpõdebit poſtea: QAua/ betniſtan urguã te? Statu te ante faciẽ tuã. M.5 em̃ tü errat. Intus me moneret: intus mihi di⸗ Cbuonri qſi male facis putas qꝛ bonus es:qꝛ nõ vis ceret:qꝛ male feci:intꝰvideret peccatũ meũ. lenoſmnng te videre.Alios repᷣhendis:te non reſpicis̃. Quare in ſplo arguit? Quid ſi feci:⁊ nõ coꝛ-/ ninititn Alios accuſas: de te nõ cogitas. Alios po/ rexiſti?cQuid ſi feci ⁊ adhuc ꝑſeueraſ:Quid tiͤtoco nis ante oculos tuos:te ponis poſt doꝛſum ſi feci:⁊ adhuc tibi bñ feciſſe videnis in coꝛde — tuum. Ego quando te arguã: contra facio. tuo? Quia tacet ille:iuſtus es:Quia modo Mdlt Tollo te a doꝛſo tuo:⁊ pono te ante oculos ille non vindicat:nihil male feciſti:Non ti/ i D tuos. Videbis te:⁊ planges te:⁊ nõ erit iaz mes:Arguã te:nõ times:Conſtituã te ante Nõ.2% ane tunc quõ coꝛrigas. Cõtemnis ergo tempus faciẽ tuã:nõ times. Sed lõge eſt inqͥs iudiE iuce rr. . miſcðdieę:veniet tempꝰ iudicij: qꝛ tu in ecccdkia ciũ.Pꝛimo quis tibi dixit: qꝛ longe eſt dies nattc mihi cantaſti: AMiſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ canta iudicij: Nũquid ſi longe eſt dies iudicij:lon Pr E bo tibi dñe.Ex oꝛe nf̃o exiet:vbiq; eccłię cõ⸗ ge eſt dies tuus? Vñ ſcis qñ eſt? Nõne młti Gand crepant chꝛiſto: Aiſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ can- ſani doꝛmierũt⁊ obduruerũt:? Honne caſus i nl tabo tibi dñe. Tempꝰ eſt miſericoꝛdię vt coꝛ nfos nobiſcũ in hac carne poꝛtamꝰ: Nonne Wane rigamur: nõdum venit tempꝰ iudicij. Locꝰ fragilioꝛes ſumꝰ:qᷓ; ſi vitrei eſſemus? Vitrũ en n eſt: ſpaciũ eſt. Peccauimꝰ:coꝛrigamur. Nõ/ em̃ ⁊ ſi fragile ẽ:tamen ſeruatũ diu durat:et dmd inuenis calices ab auis et ꝓauis in quibus ohde uesglotein MuuteTante . Höchnen ſes d Lui früſunen deo. Atte mus canpecl daa o e hbetiidnos mtütcküſavi Udieitninn nu.lenbitans lasganlei onögolt n Set clegenu ſ die⸗Sücbin nllosuen nue. M. ainciheer upoſteali znwentiO 1ggaui ni. feantndce, ſdannant⸗ Olun itur imirm tinßiut rgeckd stetN , oen Konhe utke — ⸗ dunis sß LTucl. 6. Momelia bibunt nepotes ⁊ ꝓnepotes. Lanta fragili tas cuſtodita eſt ꝑ annos. Annos aũt homi nis et ſᷣ tantis caſibꝰ quotidianis fragiles ambulamꝰ: ⁊ ſi caſus ipſi repẽtini nõ accede rent:diu tamẽ viuere nõ valeremꝰ. Vita hu mana tota bꝛeuis ẽ:ab infantia vſq; ad de/ crepitã ſenectutẽ tota bꝛeuis eſt. Adã ſi ad huc viueret: et hodie moꝛeret᷑:quid illi vitę longitudo ꝓfuiſſet?: hHuc accedit:qꝛ ipe dies qquaſi naturalit᷑ ſeruit moꝛbo illecto incer/ tus ẽ:Quotidie moꝛiunt᷑ homies et qui vi/ uunt deducũt illos:exequias celebꝛãt: ⁊ vi/ tã ſibi ꝓmittunt. Nemo dicit coꝛtigã me:ne cras hoc ſim qð iſte quẽ deduxi. Placẽt vo/ bis verba:ego quęro facta.Nolite me cõtri ſtari pꝛauis moꝛibꝰ veſtris: quia delectatio mea nõ eſt in hac vita:niſi vr̃a bona vita. De eo auod oñe ait in euãgelio: emittite ⁊ remittet᷑ vobis:date ⁊ dabitk vobis? Homelia XxNX bü dei magnas habet valere in coꝛ/ dibus vfis. Ergo ⁊ qð lente dicimꝰ: valde auditis ſi obedieritis. Tanq; ꝑ nubẽ ſuam:ꝑ eſaiam ꝓphetã dſis tonuit: ſi ſenſũ habetis expauiſti. Manifeſte em̃ dixit: nec expoſitoꝛẽ habent iſta neceſſariũ ſed facto/ Eſa.i.rem. Quo mihi inquit multitudinẽ ſacriſi/ cioꝛũ veſtroꝛũ? Quis em̃ exquiſiuit iſta de manibꝰveſtris? Deus nos ꝗrit:non noſtra. Sed ſacriſiciũ chꝛiſtiani eſt elemoſyna i pau perẽ.hinc em̃ fit deꝰ peccatis ꝓpitius.Miſi nũt peccatis ꝓpitius fiat deus:qͥs remane/ bit niſi reus? Ab eis peccatis ⁊ delictis ſine qbus vita iſta nõ ducit᷑: mũdant᷑ homies ꝓ elemoſynas: Quę ſt duoꝝ geneꝝ:erogãdo ⁊ remittẽdo.Erogando qð habes bonũ:re/ mittẽdo qð pateris malũ. hęc duo genera elemoſynarũ dñs magiſter bonus qͥ verbũ bꝛeuiauit ſuꝑ terrã: vt eſſet fructuoſũ ⁊ non oneroſuʒ: qᷓ; bꝛeuiter fuerit cõplexꝰ audite: Zucj.oõ. Remittite inqͥt ⁊ remittet᷑ vobis:ꝑtinet ad ignoſcendũ. DHate ⁊ dabit᷑ vobis: ꝑtinet ad erogandũ.Ex illa elemoſyna q̃ᷓ ignoſcis ho/ mini nihil ꝑdis. Ecce ſtatim veniam petit: ignouiſti: nihil amiſiſti. Charitate amplioꝛ dDomũ rediſti. Illud aliud genꝰ elemoſynaꝝ vbi iubemur erogare indigẽtibus graue vi⸗ det᷑: qꝛ qð quiſq; dederit:hocipſũ qð dabit noõ habebit. Equidẽ et hinc ſecuros nos fa/ Go frẽs vires paruas habeo:bᷣ ver⸗ yt alijs ſit refectio vobis anguſtia. Aetia/ tur ergo vnuſquiſq; vires ſuas:nõ theſauri⸗/ zare attẽdat in terra:det: non perit qð dat. Nõ dico hoc nõ perit:ſed dico hoc ſolũ non perit. Alia vο quę nõ dederis ⁊ abũdant ti⸗- bi:aut cũ viuis amittis: aut cũ moꝛieris di/ mittis. Deinde fratres mei tanta ꝓmiſſio ꝗᷓ B nõ hoꝛtat᷑: Dimittite inqͥt ⁊ dimittet᷑ vobil: date ⁊ dabit᷑ vobis. Qñ dicit date et dabit᷑ Cuci.c. vobis:attẽdite cui dicat:Hhomini dicit deꝰ: mMoꝛtali dicit imoꝛtalis:mẽdico dicit tantus paterfamilias. Heq; em̃ hoc reuocatur⸗ eſt quod dedimꝰ: inuenimꝰ quem feneremur. Demus in vſuram:ſed deo non homini.Ei damus qui abũdat: ei damus qui dedit qð demus:⁊ pꝛo modicis rebus pꝛofert nobis: pꝛo moꝛtalibus:ꝓ putribilibus: pꝛo trenis quę ęterna ſunt ⁊ incoꝛruptibilia et ſine fſine manẽtia. Quid multa dicturꝰ ſum? Se pꝛo/ mittit qͥ ꝓmittit.Si amas illũ:eme ulluʒ ab Ullo. Et yt noueris te ipſi dare:audi illuʒ di/ centẽ: Eſuriui ⁊ dediſti mihi mãducare.Si/ Matth.2 5. tiui ⁊ dediſtis mih:i potũ.hhoſpes fui ⁊ ſuſce piſtis me. Nudꝰfui ⁊ veſtiſtis me.Eger:viſi taſtis me. Incluſus:veniſtè ad me.Et dicẽt illi: Quado te vidimꝰ in his neceſſitatibus conſtitutũ ⁊ miniſtrauimꝰ tibi? Et ille. Qñ vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. Dat de cęlo: accipit in terra. Ipſe dat: ipſe accipit: quaſi fęnus traiecticium facis. ic das: ibi recipis. hic das res perituras: ibi recipis res ſine fine manſuras. Et quando/ cunq; dicis deo: Libera me dñe ab homine z.rz9. malo: hoc em̃ mõ cantauimꝰ. Scio em̃ quo gemitu dicas: Libera me domine ab homi- ne malo. Quis em̃ in iſto ſęculo non patit᷑ aliquẽ hominẽ malum? Quãaãdo & dicis deo hoc: Libera me domine ab homie malo:ſi? totis ſᷣcoꝛdijs dicis:ſic intẽtis oculis te pus attende. Libera me domine ab homine ma lo. Fac tibi reſpõdiſſe deum. A quo? Dictu/ rus es a gaio a lucio:a neſcio quo quẽ pate-⸗ ris. Et reſpõdet tibi. De te mihi nihil dicis. Si ab homie malo libero te:pꝛiꝰes liberãdꝰ a teipſo. Pateris malum: noli teipſum pa/ ti malum. Videamus ſi inuenit te:quid ti⸗ bi faciat alter malꝰ. Tu noli eſſe malus. Mõ tibi dominet᷑ auaricia: nõ te calcet concupi⸗- ſcẽtia tua:nõ te trituret ira tua. Iſti hoſtes interioꝛes tui qui ſunt: Tu ipſe: nõ tibi ali⸗ quid facias. Nideamus quid tibi faciat vi/ 9 4 cit aplus qui dixit: Pꝛout quiſq; habet: nõ 2. Cor.,. ctum en in cõmunicare qð habet:cum audit pᷣcepta fa/ cinus malus: patronus malus:potens ma- lus:videamus quid tibi faciat:? Juſtum te inueniat: fidelem te inueniat: chꝛiſtianũ te Acij.x. ĩueniat: Quid tibi facturus eſt?: Quod ſte/ phano iudęi fecerũt. Faciendo malũ: miſe- rũt ad bonũ. Ergo qñ oꝛas vt liberet te deꝰ ab homie malo:attende te:noli tibi parcere a te:te liberat. Quomõ te a te liberat? Di/ mittendo peccata: donando merita:dando tibi vires pugnãdi adůſus ↄcupiſcẽtias tu / as:inſpirãdo vᷣtutẽ: dando mẽti tuę celeſtẽ delectationẽ:q̃ oĩis terrena delectatio ſuꝑet᷑ Hec tibi cum pꝛęſtat deus:liberat te a te: et ſecurus expectas in huiꝰ ſeculi malis tranſi toꝛijs cum eis bonis venturũ dominũ quę tranſire nõ poſſũt.Satis ſint vobis. Vide/ tis certe: qꝛ neſcio quomõ ego ĩualidus ac/ cedo ⁊ loquẽdo foꝛtis fio. Lantus eſt animꝰ mihi:tanta intentio in ꝓfectu veſtro. Ope/ rarius em̃ in agro fructũ ſperans:minꝰ ſen/ tit laboꝛẽ.Scitis fructus mei qui ſint: ⁊ vo/ er omnes ſimꝰ fructus di. Asgei.2. ¶ De eo að in Aggeo ſcriptum eſt: omeli XxXxX p ſcripturis diuinis fratres chariſ⸗ ſimi legimus deũ dicentẽ: Meũ eſt aurũ:⁊ meũ ẽ argentũ. hoc ideo di : vt ille qui nõ vult cum indigẽtibꝰ Benel zaun hen argentũ: ciendę miſericoꝛdię intelligat deum non de re illiꝰ cui iubet:vᷣ de re ſua debere donare: ⁊ ille qui aliqͥd poꝛrigit pauperi:nõ ſe arbi/ tret᷑ de ſuo facere: Ne foꝛte nõ tam cõfirmet miſericoꝛdię nomie qᷓ; infletur ſuꝑbię vani/ tate. Meũ eſt inqͥt aurum: ⁊ meũ eſt argen/ tum: non eſt veſtrũ o diuites terrg. Quid g dubitatis pauperi dare de meo? Aut qͥd ex/ tollimini dum datis de meo? Et vis videre qᷓ; iuſti iudicis res ẽ aurum et argentũ:aua/ rus vnde toꝛquet᷑:inde miſericoꝛs adiuuat᷑: rem ſuam diuina diſtribuente iuſticia: et re/ cte facta inde manifeſtant᷑: et peccata inde puniunt᷑. Nũquid non aurũ ⁊ argentũ atq; omnis terrena poſſeſſio ⁊ exercitatio huma nitatis eſt ⁊ ſupliciũ cupiditxati? Cum talia deus nobis hominibꝰ tribuit:oſtẽdit in eis quãta cõtemnat animus:cuius diuitię ſunt ipſe deus qui tribuit. Mon em̃ poteſt quiſq; apparere cõtemptoꝛ: niſi eius rei cuiꝰpoſſeſ/ ſoꝛ effectus eſt. Nam ⁊ qui nõ habẽt poſſũt iſta cõtemnere:ſed vtrũ fingant an vere cõ⸗ temnãt: deus videt qui coꝛdis inſpectoꝛ ẽ. Auguſtini Ab hominibꝰ aũt vt imitari poſſint cogita- tionẽ cõtemnẽtis:non niſi in manibꝰ erogã tis inſpicit᷑ Cum aũt malis hominibꝰ deus iſta cõcedit:oſtendit in eis quomõ ⁊ in ipſis bonis queę deus largitur cruciet᷑ animus cui voluit qui tanta largit᷑: Bonis autẽ ſubmi⸗ niſtrat occaſiões beneſicioꝛũ: malos autem toꝛquet timoꝛe damnoꝝ.Et ideo ſi amittãt vtriq; aurum ⁊ argentũ: iſti celeſtes diuiti/ as lęto coꝛde retinebũt:illis autẽ ⁊ bonis tẽ poꝛalibꝰ inanis domus: ⁊ bonis ęternis in / anioꝛ cõſcientia remanebit. Illius eſt ergo aurum ⁊ argentũ qui nouit vti auro ⁊ argẽ/ to. Mam etiã inter ipſos homies tũc quiſq; habere aliqͥd dicẽdus eſt: quãdo bñ vtitur. Nam qð iuſte non tractat: iure non tenet. Si ſuuʒ eſſe dixerit: nõ erit vox iuſti poſſeſ/ ſoꝛis:ſed impudentis incubatoꝛis impꝛobi/ tas.Quapꝛopter ſi homo nõ impoꝛtune di/ cit aliquid ſuum: non qð iniqua ⁊ ſtulta cu/ piditate occupauerit: ſed qð pꝛudentiſſima poteſtate et iuſtiſſima moderatione tracta- uerit:quãtomagis deus vere ac ꝓpꝛie ſuum eſſe dicit aurum ⁊ argentũ: qð et largiſſima bonitate condidit et iuſtiſſimo adminiſtrat imperio:vt ſine ipſius nutu atq; dominatu nec mali niſi ad auaricię ſuppliciũ: nec boni niſi ad vſũ miſericoꝛdię poſſint habere auꝝ ⁊ argẽtũ:Qð tñ ⁊ inſtituerevt ſit:⁊ vt alteri aſſit:alteri deſit: diſtribuè atq; oꝛdinare nõ poſſunt.Si aũt ſolis malis in poteſtate da/B retur aurum ⁊ argentum: recte putaret᷑ ma- gnũ aliquid bonum. Rurſus ſi ſolis malis deeſſet:videret᷑ magna pęna paupertaſ.Si aũt ſolis bonis deeſſet:videret᷑ ſumma bea titudo pauꝑtas. Mũc vo ſi ſcire vis aurum poſſe bñ haberi:habẽt ⁊ boni:nõ eos ꝑ auꝝ bonos eẽ: habẽt ⁊ mali. Itẽ ſi ſcirevis q;ᷓ nõ ſit miſeria pauꝑtaſ: ſũt qͥdaʒ pauꝑes beati: ſunt quidam pauꝑes miſeri. Si ſcire vis qᷓ; non ſit beatitudo pauꝑtas: Ita ergo auruʒ ⁊ argentũ diſtribuit homnibcõditoꝛ rerum ⁊ adminiſtratoꝛ deus: vt ipſum ꝑ ſe natura 1 genere ſuo bonũ ſit:qᷓ;uis nõ ſummũ ⁊ ma gnũ bonũ: ⁊ ꝓ gradu ſui oꝛdinis laudabilẽ cõditoꝛẽ vniuerſitatis oſtẽdat. Copia vo eiꝰ nõ extollat bonos:nec lędat ĩopia. Malos aũt ⁊ cũ offert᷑ excecet:⁊ cũ aufert᷑ excruciet. Res ergo condita ⁊ ad cõditoꝛis laudem:⁊ bonoꝛum ꝓbationem maloꝛũq; ſuplicium recte vituperari nullomodo poteſt:et eã ve/ riſſime deus dicit ſuaʒ: quã non ſolũ condit affluentiſſima bonitate:ſed etiã ꝓuidentiiſ/ oilufendl Dutenocni Ginlkückens faggcni n Akurumg Nicrbthue geſaietat glaofieüm Fitfinitapi Pherriinnn Citabeitpeck ſeleenosſch ſgckopts luiecun Celnsegsun Bimainpe⸗ Lanſelegen aliietorir Noralteg Molvitbebe Pebetnent lloatuge ſnueniſeth⸗ gapedbet nelaenucn Ptliruinnn ltpane mnecgone⸗ enſonntle l eumngen innheii⸗ ineninn ſucdenent esdtiti Bang wußte abzegnts Grtcli Mupartke hd ttſne ſhoſtntee nnnpen bonib Aonötite cek ninise nisauihn 1 aheanen anetnis, — Mnsanief luuchen naudtn omicstieglig Müdobin. mnenon t. Mritkipoſe datnisinut löinponnee inatkul:n pudennſin nnneman⸗ umeluun gdalugſin moulnnin nugdonnun Plei necbon fürheenn Nniren gditet! nportung gepeahn Efst riſunmde ſienisumn lenocohi⸗ ſbmphn muten Alensg Noppui, nye Homelia Zuci.ic. ſima moderatione diſpenſat. Cum aũt hoc genus rerũ dominꝰ in euangelio mamona iniqtatis apellat: ſignificat eſſe alterũ mã⸗/ mona: id eſt alias diuitias:quas niſi iuſti ⁊ boni poſſidere nõ poſſũt: vt ideo mamona iniquitatis vocet᷑:quia iniquitas easvocat diuitiaſ. In iuſticia vᷣo nouit eẽ alias diuiti/ ↄͥ ↄfls quibus homo adoꝛnatur interioꝛ:ſiẽ bea 1. Petri.s.tus petrus dicit:qui eſt ante deũ diues. Il/ le iuſtę dicunt᷑ diuitię: qͥa bonis meritis iu/ iſq; tribuunt᷑. Ille vere dicunt᷑ diuitię: qa qſq; eas habuerit nõ egebit. Iſtevo iniuſte diuitię:nõ qꝛ iniuſtũ eſt aurũ ⁊ argentũ: ſed qꝛ iniuſtũ eſt eas putare diuitias:ꝗᷓ nõ aufe rẽt ęggeſtatẽ. Tanto em̃ magis ardebit qͥſq; ęggeſtate auaricię: quãtomagis eas diligẽs maioꝛes habuerit. Quõ &̊ ſũt diuitię qbus creſcẽtibꝰcreſcit iopia? Quę amatoꝛibꝰſuis: quãto fuerit amplioꝛeſ:nõ afferũt ſatietatẽ: F inflamãt cupiditatẽ.Diuitẽ tu putaſqͥ mi nꝰegeret:ſi minꝰ haberet.Mã videmꝰqͥſdaʒ cũ ha berẽt pecuniã paruã:paruis lucris fu/ iſſe lętatos:ſed poſtea cũ cępit abũdare ve/ rũ quidẽ copijs auri argenti: ſed tamen fal/ ſe diuitię cum parua obtuleris iã recuſant: credas eos iam eſſe ſatiatos: ſed falſum eſt. Nã maioꝛ pecunia fauces auaricię nõ clau⸗/ Cdit ſed extendit:nõ irrigat ſed accendit.Po culũ reſpuũt: quia fluuiũ ſitiunt. Vtrum g̊ ditioꝛ:aut egentioꝛ dicẽdus eſt: qui cũ ideo voluit habere aliquid ne indigeret:ideo plꝰ habet ne minꝰindigeat.Sed nõ eſt hęc auri culpa ⁊ argenti. Fac em̃ miſericoꝛdẽ aliquẽ inueniſſe theſaurũ:nõne operãte miſericoꝛ/ dia pꝛebet᷑ hoſpitalitas ꝑpegrinis: alunt᷑ fa/ melici:nudi veſtiunt᷑:inopes adiuuant᷑:ca⸗ ptiui redimunt᷑:cõſtruunt᷑ eccleſię: reſiciunt laſſi:pacant᷑ litigioſi:reparant᷑ naufragi:cu⸗ rant᷑ ggroti: coꝛpoꝛales opes diſpertiunt᷑ in terra:ſpiritales recõdunt᷑ in celo? Quis hęc facit?: Miſericoꝛs ⁊ bonus. Vnde facit?:He auro ⁊ argento. Cui ſeruiens heęc facit: Ei qͥ Agsei.a. dixit:Meũ ẽ aurũ ⁊ meũ ẽ argentũ. Videtẽ iã vt arbitroꝛ fratres: q́; magno erroꝛe:ma/ gnaq; dementia in res ipᷣſas quibꝰ male ho mines vtunt᷑: crimen male vtentiũ tranſffe/ quę cõdidit deteſtabili cupiditate rapiunt: No. 1. rat᷑. Nam ſi ꝓpterea vituperat᷑ aurũ ⁊ argẽ tum: da homles auaricia depꝛauati: negle/ ctis pceptis omnipotẽtiſſimi creatoꝛis ĩ ea vituperet᷑ etiã oĩs dei creatura. Quia ſicut aplus dixit: Peruerſi quidẽ homies colue/ runt ⁊ ſeruierüt creaturę potius q; creatoꝛi: qui eſt benedictꝰ in ſęcula. Vituperet᷑ etiaz iſte ſol quẽ certe idem manichęi qui nõ inte!ł ligunt eſſe creaturam:tanqᷓ; ipſum creatoꝛẽ: vł tanq; eiꝰ aliquã partẽ colere atq; adoꝛare nõ deſinũt.Cur ergo ipᷣm nõvituperãt:cum ęgdiſicijs ſuis lites iniuſtiſſimas concitant:a vt feneſtris ſuis radij liberioꝛes aliquanto largius inſundant᷑:domos alienas deijcere ſepe moliunt᷑:⁊ eos qui cõtradixerint: etiaʒ ſi iure certiſſimo cõtradicãt: inimicitijs acer biſſimis inſectan᷑? Si quem igit᷑ inſimoꝛuʒ potentioꝛ aliquis iniuſte ac nefarie pꝛopter vſum ſolis opꝛeſſerit:diripuerit: in exilium etiam moꝛtẽ ve compulerit: ſolis eſt crimen plęrũq; homines de vſu ſolis et luminis in quo ille abũdantius vti deſiderat: an potiꝰ male vtentis iniquitas?Qui duʒ cupit coꝛ/ poꝛeis oculis tempoꝛale lumẽ largius acqᷣ- rere:cubiculũ coꝛdis luci non aperit ęquita/ tis.Ex quo iſti ſi poſſunt intelligant:aut au rum⁊ argentũ ſe accuſare non debere:qᷓ;uis de auro et argento ſępe homies cupidiſſimi dimicent:aut accuſationes ſuas de terra in cęlum: ⁊ de metallis fulgentibus in ſidera: atq; ipſum ſolem ſe debere tranſferre: quã/ do iniqui homines inexpiabili ſępe diſcoꝛ/ dia de poſſidenda ſolis luce cõfligunt. Si/ militer etiã diſcant quid interſit inter hanc lucem viſibilem:lucemq; iuſticię.Siquideʒ ſieri poteſt vt quanto maioꝛe auiditate frui quiſq; hac luce voluerit:tanto maioꝛi cęcita te a iuſticię luce deſiciat. Homelia g Nalienigenis: q bellũ gerebãt illo tẽ/ poꝛe aduerſus ſilios iſrael.Eo tem/ poꝛe dauid ſanctus cuius eſt hoc pſalteriũ: ¶ De Wonomachia Golis Dauid 1. Begl. 7. Jar mnaHι νρρ nαα Py f lias vnfuit ex allophylis:id ẽ ex A tn r imo ꝑ queʒ miſtrauit h̊ pſalteriũ ſpũſſancc:· puer erat paſcẽs oues pfis ſui tenera ętate: vix dũ adoleſcẽtulꝰ: frẽs eiꝰ iã iuuenes mili/ tabãt:⁊ ĩ exercitu regis erãt:attulit eis miſſꝰ a parẽtibꝰ aliqͥd de domo vſibꝰ ipᷣoꝝ. Itaq; illo tꝑe quo pugnabat᷑ in exercitu:inuẽtꝰ eſt nõdũ miles:ſᷣ militũ miſter ⁊ frater. Extitit tũc golias iſte de quo mẽtio facta eſt: ingẽs ſtatura coꝛꝑis: armis inſtructꝰ:viribꝰ etiam exercitatus: elatus iactantia:qui ſupbe pio uocaret ad monomachiã populũ aduerſa/ rium: hoc eſt vt vnus inde electus ab ipſis ꝓcederet aduerſus eum: vt duobus pugnã tibus:examẽ totius belli in medio verſaret᷑: pacto ⁊ placito addicto yt ſi quis illoꝝ duo⸗ mero lapidum: numerũ libꝛoꝛum oſtendit: in vno lapide vnitatem implentiuʒ legem. Vnitas em̃ ipſa implet legem: id eſt chari/ tas. Ideo ſublati ſunt illi lapides quiq; de diẽ oĩbꝰ pꝛopere ⁊ pᷣpoſtere intelligẽtiã reqͥ miinelin rẽtibꝰ⁊ fidẽ negligẽtibꝰ. Ait em̃:Miſi crede/ Eſa.7. Na fte d deritl nõ intelllgett. abet &ͤ ⁊ fides ipa qð⸗/ (cſig dã lumẽ ſuũ ĩ ſcpᷣtun::iĩ ꝓphetia:ĩ euãgelio:i 4. 7 „ Sancti Auguſtini rum viciſſet: vniuerſę parti vnde iſte ſtete / fluuio. Fluuius quid ſigniſicat: Illo tempo gftlii rat tribueret᷑ victoꝛia. Rex ergo ille vopuli re ſemper in ſcripturis eadem ſigniſicantur — iudęoꝛũ filioꝛũ iſrael: ſaul erat. Angebatur: rebus certis. Qunario numero Ypter qui⸗ Paut eſtuabat: quęrebat in vniuerſo exercitu pa q; libꝛos moyſi. Quid ſigniſicat ꝙ de fluuio gen hitan n rem illi viro: Mõ inueniebat: nec foꝛma coꝛ ſunt ablati et poſiti in vaſe paſtoꝛicio? Jam ſrnoen 2 poꝛis: nec audacia ꝓuocationis. Cũ ęſtua diximus aduentu domini noſtri ieſu chꝛiſti oodonen ret: auſus eſt puer iſte dauid nõ pꝛęſumens vt vere vinceret᷑ diabolus: lex tranſiuit ad nübo 4 de viribus ſuis: ſed in nomine dei ſui pꝛoce- gratiã. Quid tam ſigniſicat gratiã qᷓ; lactis Vvlullii dere aduerſus eum. Nunciatũ eſt regi:non copia? Sublati ſunt illi lapides de fluſiio. nunitüch audacia puericię: ſed fiducia pietatis. Nec Fluuius ſigniſicat populũ fluxum: dedituʒ Ainchodi rex abnuit: nõ recuſauit. Intellexit cũ vide- tempoꝛalibus rebus: amantẽ trãſeuntia: et ſöriten ret audentẽ puerum: aliquid in eo diuinita- cupiditatis impetu in mare huius ſeculi de⸗- gelgedu tis eſſe: nec illũ tenera ętate ſine diuino in currentẽ: qualis erat populus iudeoꝛũ. Ve Cancogete ſtinctu talia poſſe ſſumere. Libenter acce/⸗ tus acceperat legem: ſed calcabat legem: et n HMocuii⸗ pit: ꝓceſſit aduerſus goliã. In omnibꝰergo tranſibat ſuꝑ legem: 2 ferebat᷑ in mare:quo/ wolgu⸗ qui erant in ea ꝑte vnde pꝛocedebat dauid modo fluuius ſuper illos lapides. NHon em̃ fontbipo . non erat pſumptio niſi de deo: In illis aũt lapides illi limitẽ fecerant fluuio vt ſtatue- Phwmh⸗ tota ſpes in vnius homiĩs viribus. Sed qd rẽt fluuiũ.Quod ſi ita eẽnt: ſignificarẽt co/ dain fintick 4 ðõ.i43. eſt homo: niſi qð in iſto pſalmo cecinit: hõ ertionem legis:⁊ eos qui cõfluere cęperunt honcar. vanitati aſſimilatus eſt: dies eiusvelut vm voluptatibus ⁊ cupiditatibus ſuis:venien glitine bꝛa pſtereunt? Ergo ſpes illoꝝ inanis:ꝗᷓ col- tes ad pcepta legis conſiſterent: et refrena/ ſogoninid locata eſt in vmbꝛa trãſeunte. Armatus eſt rent impetus libidinũ ſuarũ.Hõ autem ita vtlcuit. aũt dauid: vt quoniã ętate ⁊ viribus impar erant illi lapides: ſed in fluuio ſuper quos eg hel⸗ erat:quaſi armis par eſſet. Sed armavetera trãſiebat aqua: ſicut ſupꝛa legem tranſgreſ⸗/ eepolis⸗ non adiuuabãt: potiuſq́; onerabãt nouam ſoꝛ populus tranſiebat. Inde ergo dominꝰ e Nrabt etatẽ. Et ad hoc ꝑtinet qð etiam apoſtolica tulit legem ad gratiaã: id eſt de fluuio tulit ⁊ Menincnde ſectio ante pſalmi canticũ ſᷣſignauit dicẽs: iĩ vaſe paſtoꝛis poſuit.Qui vult ergo imple fähapen Col.ʒ. Exuite vos veterẽ hominẽ:⁊ induite nouũ. relegem:gratiã cogitet:hHoc eſt homo totũ Natfonchr 32 1. Begl.7. Holuit dauid vetuſtatem armoꝛũ: abiecit: qs innoteſcit ei deus:qð dat illi gratiã ſuaʒ Kkei i⸗ onera dixit eſſe qꝛ implicabãt eum: expedi- vnde pᷣſumebat dauid. Golias autem de ſe Hiqnit⸗ tiſſimus ille ad pꝛęliũ pꝛocedere cupiebat: de viribus ſuis ſuperbus:elatus: inflatus: tushabit foꝛtis nõ in ſe ſed ĩ domino: armatꝰ nõ tam pꝛimo totã victoꝛiã vniuerſę partis ſuę in ſe öntces⸗ 4 ferro q; fide. Camẽ abiectis armis:elegit ali vno cõſtituit.Et quia oĩs ſuꝑbia habet im/ ensetre quid vnde pugnaret. Et hoc non ſine ſacra pudentiã frontis: in ipſa fronte lapide veni Genrſet D mẽto. NHam videtis quaſi duas quaſdã vi/ ente deiectus eſt. Euacuata eſt frons ꝗᷓ ha/ linili tas: Haʒ in alienigenis veterẽ:aliã in iſrrae- bebat impudentiã ſuꝑbię ſuę: ⁊ vicit frons aninaltedr litis nouam: aduerſus inuicẽ dimicare. In ꝗ habebat hũilitatẽ crucis chꝛiſti. Pꝛoptea tin inegniſi illa parte coꝛpus diaboli: in iſta pᷣfiguratio ⁊ nos ſignũ ipſuʒ crucis in fronte poꝛtamꝰ: – ebi.s. domini noſtri ieſu chꝛiſti. Tulit quinq; lapi- qꝛ illud intelligimꝰ. hoc dixi frẽs mei: quia ſtnan des de toꝛrẽte de fluuio:⁊ poſuit in vaſe pa/ multi h̊ faciũt: et intelligere nolũt. Factoꝛẽ letr ſtoꝛis quo lac mulgeri ſolet. Ita ꝓceſſit ar/ rit deus ſignoꝝ ſuoꝝ nõ pictoꝛẽ. iinn . matus. Quinq; lapides lex erat. Continet De eo quod dñs ait in euãgelioo: ne i⸗ enim lex quinq; libꝛis moyſi: et in ipſa lege 5 põt filius a ſe facere quicq; niſi qob.,5. Puntte decem ſᷣcepta ſunt ſalutaria:quibus decem q8 viderit patrem facientẽ :· Home iu de hceptis cętera ſeruiãt. Pꝛeſigurat᷑ ergo lexz lia XXXI . in n quinario ⁊ denario numero. Et ideo dauid -Rcana ⁊ ſccreta regni dei pᷣus quę⸗ A Niane Ps.ʒꝛ.pugnauit quinario:qui ait: In pſalterio de Qrũt credẽtes quos faciãt intelligen/ Anennn cem choꝛdarum pſallam tibi. NHeq; omnes es. Fides em gradus ẽ intelligẽdi: nüe quinq; lapides:ſed vnum tulit. Nãq; in nu⸗-Intelleectꝰ aũt meritũ fidei. Aꝑte h̊ ꝓpheta ndun denſnäeng apoſtolicis lectionibꝰ. Omnia em̃ iſta no/ ponebas:Quotidiana miracula dei nõ faca unerd — bis ad tempꝰrecitant᷑: lucernę ſunt ĩ oblcu/ litate ſed afſi iduitate viluerãt. Quid em̃ diſ⸗ häätgdeu ro locovt nutriamur ad diẽ.Diẽ apłs petr:· ficilius cognitiõe ꝙᷓ; vt naſcat homo qui nõö eplhniaen 2. Petri.1. Habemꝰ certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermonẽ cui bñ erat: moꝛiendo diſcedat in ſ ecreta qui erat: noſhiitinci⸗ facitis intendẽtes tanq; lucernę in obſcuro naſcẽdo pꝛocedat in publica qui non erat⸗ Slernnſti loco:donec dies luceſceat: ⁊ lucifer oꝛiatur iĩ Quid tã mirabile: quid tam difficile cogni⸗ — ugnnöß coꝛdibus vr̃is. Videtis ergo fratres q;diu tu: Deo aũt facile factu. Mirare iſta:exper/ les Niu ſint ꝑuerſi ⁊ ꝓperando vitioſi qui tanq; im/ giſcere: inſolita noſti mirari: maioꝛa ſunt qᷓ; ifunnrin maturi cõceptus ante oꝛtũ quęrũt aboꝛtum que videre cõſueuiſti. Mirati ſunt homies miniu qui nobis dicũt: Quid me iubes credere qð dominũ deũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ de quinq; Wanb. 14. —dN—⁊j 4—— nõ video: videã aliquid vt credam: Jubes panibſaginaſſe tot milia: ⁊æñ mirant᷑ ꝑ pau = credere dũ non videã:ego videre volo ⁊ vi/ ca grana impleri ſegeribus terras. Quę aqᷓ Jo5. 2. ale⸗ 4 dendo credere: nõ audiẽdo. Dicat ꝓpheta: erat vinum factũ: viderũt homies ⁊obſtu⸗/ ulehmt gſa.⁊. Miſi credideritis nõ intelligetis. Aſcendere puerũt: quid aliud ſit de pluuia ꝑ radicẽ vi/ Ounmnrmn vis ⁊ gradus obliuiſceris. Vtiq; ꝑuerſe hõ tis: Ipſe illa fecit: ipe iſta. Illa vt paſcaris: miigs hmni ſi iam tibi poſſem oſtẽdere qð videres:non iſta vt mireris. Sed vtraq; mirãda ſunt:qͥa tuontſn⸗ D hoꝛtarer vt crederes.Ergo ſides eſt:ſiẽ alibi opera dei ſũt. Videt homo inſolita ⁊ mira⸗ imnin Peb. 11. diffinitu eſt: ſperantiũ ſubſtãtia: ↄfictio rey tur: Vnde eſt ipe homo qui mirat᷑ vbi erat: GKuergen A nõ vident᷑. Si nõ vident᷑: quõ cõfingun᷑ vnde pꝓceſſit:vnde foꝛma coꝛꝑis: vnde mẽ⸗ mhnsſuseien quia ſunt: Unde em̃ ſũt iſta ꝗᷓ vides niſi ex bꝛoꝝ diſtinctio: vnde habitus iſte ſpecioſꝰ: karntanfen⸗ illo qð nõ vides? Vtiq; vides aliqd vt cre· de qᷣbus pᷣmoꝛdijs: de qᷓ; cõtemptibilibus: mi Fimmn das aliquid: ⁊ ex eo qð vides credas qð nõ et mirat᷑ alia cum ſit ipſe miratoꝛ magnum luueſye git vides. HNe ſis ingratus ei qui te fecit videre miraculũ. Vnde & iſta quę vides niſi ex ilo abgnnnigs vnde poſſis credere qð nondũ potes vide quẽ nõ vides: Sed vt dicere cęperã: qꝛ tibi D Nkephnni⸗ re.Dedit tibi deus oculos in coꝛpoꝛe:ratio⸗/ iſta viluerãt:venit ipſe ad facienda inſolita eiuicſrtu nem in coꝛde: excita rõnẽ coꝛdis: erige inte xyt ⁊ in ipſis ſolitis agnoſceres artificẽ tuũ. niuepone rioꝛẽ habitatoꝛẽ interioꝝ oculoꝝ tuoꝝ:aſſu Venit ille cui dictũ eſt: Innoua ſigna: Cui Ecẽi.36 hortibannt mat feneſtras ſuas:inſt piciat creaturaʒ dei. dictũ ẽ: Mirifica miſcðias tuas. Largiebat᷑ Pvz. 16 dullgnin Eſt em̃ aliquis intus qui p oculos videat. em̃ eas: largiebat᷑ et nemo mirabat᷑. Venit Nusnune MHa quado aliqũ in me cogitas auerſo inte· Sparuꝰ ad paruos: venit medic'ad ęgrotos unshfin rius habitatoꝛe: quę ſunt ante oculos tuos q portat venire cũ vellet: redire cũ veilet: fa⸗ gtepmnsltd nõ vides. Feneſtrę em̃ fuſtra patent qñ qui cere quicdd vellet: iudicare vt vellet. Et hoc ſhuhtt h eas attendit abſens eſt. Mõ ergo oculi vi gqs veller ipa iuſticia eſt: ⁊ q ille vult inquã ontelobefe dent:ſed quidã ꝑ oculos videt: erige illũ:ex ipſa iuſticia eſt. Mõ em iniquũ eſt quod ille nckinehtn cita illuũ.Hõ em̃ denegatũ eſt tibi:rationale vult:aut ęquum põt eſſe qð nõ vult. Venit netnitnt animal te de fecit: ſ̃poſuit te pecoꝛibꝰ: ad ſuſcitare moꝛtuũ mirãtibus:reddere luci ho i Geß.i. imaginẽ ſuã te foꝛmauit.Siccine vti oculis minẽ qui erat in luce: qui quotidie qui non nrtn⸗ debes vt pectm̃: vt videas qͥd addaſ vẽtri: erant ꝓducit ad lucẽ. Fecit iſta et cõtemptꝰ niimnſi nõ menti:Erige & rationalẽ aſpectuʒ: vtere eſt a multis:plus attendẽtibꝰnon q́magna n ſ oculis vt homo: intẽde cęlũ ⁊ terrã:oꝛnamẽ fſaceret:ſed qᷓ; paruuſ:tanqᷓ; dicẽtibus apud uu ta cęli:fęcunditatẽ terrę: volatus auium: na ſe: Iſta diuina ſunt:ſed iſte homo eſt.Duo nogn. tatus piſciũ:vim ſcminũ: oꝛdinẽ tempoꝛüũ. ergo vides:diuina ⁊ hominẽ. Si diuina nõ nann ſi Intende facta ⁊ quęre factoꝛẽ: Aſpice ꝗ̊ vi/ poſſũt fieri niſi a deo:vide ne ĩ homie lateat eclg es: ⁊ quęre queʒ non vides. Crede in eum deus. Attende inquã quę vides: crede quę eniſ. quẽ non vides ꝓpter iſta quę vides. Et ne non vides. Non te deſeruit qui vocauit -t ,dee ſermone meo te exhoꝛtatũ putes: apim au-⸗ credas: q́uis iuberet te illud credere qð nõ ltif, di dicenteʒ: Inuiſibilia enim dei a creatura pores videre:nõ tamẽ te dimiſit nihil vidẽ/ cäriune mũdi ꝑ ea ꝗᷓ facta ſunt cõſpiciunt᷑. Poſtpo/ tem vnde poſſis credere quod non vides. ustlttii⸗ nebas iſta nec attendebas vt homo: ſed vt Parua ne ſigna: parua ne indicia ſunt crea rien animal irrõnale. Clamauit ad te ꝓpheta et toꝛis ipᷣa creatura? Venit etiã: fecit miracka: rinteligen „ VPs.z10 fruſtra clamauit: Holite eẽ ſiẽ equus ⁊ mul⸗ nõ poteras videre deũ: poteras hoiem: deꝰ ukin T db'nõ eſt intellect?. Videbas g iſta et poſt· facta eſt hõ vt in vno tibi eſſet et qð videres 31ds, Quia ad ſimilitudinẽ verbi ꝑ verbũ.CQuã/ interrogemus:quaſi duos ſibi ꝓpoſuit arti / Sancti Auguſtini gob.u. T qd crederes: In pᷣncipio erat verbũ ⁊ ver / tum ergo capimus:quãtum illius ineffabi- ſunnn bũ erat apud deum ⁊ deus erat verbũ.Au/ litatis participes eſſe poſſumꝰ: loquamur ⁊ Morßin dis ⁊ nondũ vides. Ecce venit: ecce naſcit: nos:nec contradicat᷑ nobis. Pꝛeceſſit em f nſeln Señ.i. ecce de femina ꝓcedit qui fecit maſculũ ⁊ fę des nr̃a vt dicamꝰ: Credidi ꝓpter qð locu/s.uj. innntlt minã. Qui fecit maſculũ ⁊ fcminã nõ eſt fa tus ſum. Coquoꝛ ergo qð credo vtrũ etiam haiinen ctus ꝑ maſculũ ⁊ feminã. Contẽpturus em̃ vtcunq; video ille magis videt:hoc videre ſiunmn 4 eras foꝛte qui naſceret᷑: nõ ↄtemnis quomõ vos nõ poteſtis.Sed cum dixero:quividet Pretfli⸗ naſceret᷑:da ſemꝑ erat anteq; naſceret᷑. Ecce qð dico ſiue credat ⁊ me videre qð dixi:ſiue feroporcn inquã aſſumpſit coꝛpus:indutꝰ ẽ carne: ꝓ nõ credat: qͥd ad me illud: ſinceriter videat Gdkena⸗ ceſſit ex vtero. Jam ne vides:iam inquã vi / ⁊ de me qð vult credat.Mõ poteſt filius a ſe lenonen des carnẽ:introgo:ſᷣ carnẽ oñdo:vides ali- facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. ſctinure quid:⁊ nõ vides aliquid. Ecce ĩ ipſo partu: hic arrianoꝛũ erroꝛ exurgit: ſed exurgit vt telgo ecce iam duo ſunt:⁊ qð videas ⁊ qð non vi- cadat: quia nõ humiliat᷑ vt ſurgat: Quid ẽ Gandic deas:ſed vt ꝑ ipᷣm qð vides credas qð non qð te monit? SFiliũ minoꝛẽvis dicere.Audi- enleait vides. Cõtemnere cęperas:qꝛ vides qui na ſti em̃:Mõ poteſt ſilius a ſe facere quicq; ni- Nqube tus eſt:crede qð nõ vides:qꝛ de virgine na- ſi qð viderit patrẽ facientẽ. Minoꝛẽ vis ex ſeſnae tus. QAuãtulus eſt inquit qui natus eſt: ſend B filiũ dici: Houi hoc:noui hoc te mouit:cre —– quãtus eſt qui de virgine natus eſt. Et ille de minoꝛẽ nõ eſſe: videre nõdum potes cre alchi qui de virgine natus eſt miraculũ tempoꝛa / de: hoc eſt qð paulo ante dicebã. Sed quõ ſtirclg le tibi attulit:nõ eſt natꝰ de patre:ſcʒ de pa inquies contra verba ipſius crediturꝰ ſum: leetie tre homie:⁊ natus eſt de carne.Sed nõ tibi Ipſe dicit: Mon põt filius a ſe facere quicqᷓ; 6gineg videat᷑ impoſſibile:qꝛ natus eſt ꝑ ſolaz ma/ niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Attende ⁊ qð men trẽ qui fecit hominẽ ante patrẽ ⁊ matrẽ.At/ ſequit᷑: Quęcũq; em̃ facit pater eadẽ et flli⸗ Pknbonſron tulit ergo tibi tempoꝛale miraculũ: vt tu eũ facit:nõ dixit talia. Paululũ attẽdat chari/ igpin NPõ.i8, quęras ⁊ mireris ęternũ.Etenim ipſe qͥ tan / tas veſtra ne vobiſmetipſis ſtrepitũ facia/ q́; ſponſus ꝓceſſit de thalamo ſuo:de vtero tis.Tranquillo coꝛde opus eſt pia ⁊ deuota üe ſcʒ virginali vbi ſanctę nuptię factę ſũt ver- fide: intentiõe religioſa: Mon in me vaſcu/ füan bum ⁊ caro:attulit inquã miraculũ tempo lũ: ſed in illũ attendite qui panem ponit in Böͤſee rale:Sed ipſe eſt ęternꝰ:ipſe eſt patri coeter vaſculo. Attendite &̊ paululũ. In his em̃ ꝗᷓ “ nus:ipſe eſt qui in pncipio erat verbũ:⁊ ver ſupꝛa diximus hoꝛtaãtes ad fidem vt animꝰ ſn e bum erat apud deũ:⁊ deus erat verbũ. Fe/ indutꝰ fide ſit intellectu capax: ea ꝗᷓ dicta ſt liz cit tibi vnde ſanareris vt vidẽ poſſes qð nõ feſtina lęta facilia ſonuerunt:exhilarauerũt tan videbas. Qð cõtemnis in chꝛiſto nõdum ẽ mẽtes veſtras: ſecuti eſtis:intellexiſtis quę Gn . cõtemplatio ſanati:ſed medicamentũ ęgro- dixi: Quę vo dicturus ſum ſpero aliquos Bog uut⸗ ti. Moli feſtinare ad viſionẽ ſanoꝛũ. Angeli intellecturos: vereoꝛ tamẽ nõ omnes intel/ n vidẽt: angeli gaudent: angeli paſcunt᷑ ⁊ vi lecturos.Et qꝛ deus nobis ꝓpoſuit ꝑ lecti‚ di . . uunt:nec deſficit vnde paſcunt᷑: nec minui onẽ euãgelij vnde dicamꝰ:nec vitare poſſu⸗ d⸗ , eſca ipſoꝝ. In ſublimibꝰ thꝛonis:in ꝑtibus mus qð ꝓpoſuit magiſter:foꝛte vereoꝛ ne qͥ D cęloꝛuzʒ:in his ꝗᷓ ſupꝛa cęlos ſunt videt᷑ ver- nõ intellexerint:qui foꝛtaſſis plures erũt vt lu bum ab angelis ⁊ gaudet᷑:⁊ mãducat᷑ ⁊ per- putent me fruſtra ſibi locutuʒ: ſed tñ ꝓpter 4 flu s.⁊. manet. Sed vt panem angeloꝛũ manduca / eos qui intellexerint nõ fruſtra loquoꝛ. Lę/⸗ ſaktcn ret homo: dominꝰ angeloꝝ fact eſt homo. tetur qui intelligit: patiẽter ferat qui nõ in/ W E Hhec eſt ſalus noſtra:medicina infirmoꝝ:ci/ telligit:qð nõ intelligit ferat et vt intelligat emehntde bus ſanoꝛũ. Et loquebat᷑ hominibꝰ ⁊ dice / diſſerat. Hon ergo ait:Quxęcũq; pater facit Fircne Job.5. hat qð audiſtis: Hõ poteſt ſilius a ſe ſacere talia filiꝰ facit: tanq; alia faciat pater:et alia kſuen quicq;: niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Jã ne faciat filius. Videbat᷑ em̃ tanqᷓ; hoc dixiſſe ngtan putamꝰ? eſt aliqs qꝗͥ intelligat: iã ne putam cum ſuperius diceret: Non facit a ſe filius cs epe eſt aliqͥs ĩ quo ꝓficit collyꝛiũ carnis ad intu quicqᷓ; niſi qð viderit patrem facientẽ. In/ uiceb endũ vtcũq; ſplendoꝛẽ diuinitatis? Locutꝰ tẽde:MNeq; ibi ait: niſi qð audierit patrẽ iu- uguiced eſt: loquamur ⁊ nos:ille qꝛ verbũ:nos qꝛ de bentẽ: ſed viderit inqͥt patrem facientẽ. Si Nſiäze verbo.Quare autẽ nos vtcunq; de verbo?ꝛ ergo carnalem intellectũ:vel potius ſenſu,ᷣ bomse Nsden A eſrgegliht Onaii üboctepole. nödungensn chi. Satgi Lögohtusin aleiroegui, i Aumtetg punasegil linitton ſis tretütan sekputdeun Boninnenton ipanenponin ii. doi didennun reridi nnerbiuuan n havi⸗ öonnesdtl pyoſuthen⸗ eepirnennir ſnemunl lti nlun le ſruqn ſon turinlit rgnegſ upnnii niͤdeni ſuan Neſis ſocn⸗ cenp ntaim gtus SeS 7/ — = 1 =ꝛ — . = j Aoo Homelia fſices patrem ⁊ filium: patrem facientẽ nullo viſo: filiũ facientẽ a pf̃e viſo: Carnalis ad/ huc aſpectus eſt: Verũtamẽ vt ea ꝗ̊ ſuꝑioꝛa ſunt intelligamꝰ:iſta hũilioꝛa ⁊ abiecta non declinemꝰ. Pꝛimo ſic nobis ante oculos cõ/ ſtituamꝰ aliquid: putemus eſſe duos fabꝛoſ patrẽ ⁊ filiũ. SFecit pater arcã quã filius face re nõ poterat niſi patrẽvideret facientẽ: At/ tẽdit arcã quã fecit pater:et fecit arcã aliam talẽ:non eandẽ. Differo paululũ verba quę ſequũtur et iam interrogo arrianũ.Siccine intelligis quomõ ꝓpoſui: Fecit pater aliqᷣd gqð cum videret filius patrẽ facientẽ fecit et ipſe tale aliquid: lhoc em̃ vident᷑ ſonare ver ba quibꝰ ꝑmotus es. Neq; em̃ ait: Mõ põt a ſe facere filiꝰ quicq; niſi qð audierit patrẽ iubentẽ:Sed ait: Nõ poteſt a ſe facere filiꝰ quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Ecce ſi ſic intelligis:fecit pater ⁊ attendit filiꝰvt vi / deret ⁊ ipᷣe qð faceret. Faceret aũt aliud ali/ G gqð tale quale fecerat pater.hoc qð fecit pa/ ter ꝑ quem fecit? Si non ꝑ filiũ:ſi non ꝑ ver/ Jobh.i.bum incurriſti in blaſphemiã euãgelij.QOia em̃ ꝑ ipſum facta ſunt. Ergo iam qð fecerat pater ꝑ verbũ fecerat:ſi ꝑ verbũ fecerat:per ſiliũ fecerat. Quis eſt alius qui attendit vt faciat aliud aliqͥd qð viderit patrẽ facientẽ: NMNõ ſoletis dicere duos filios habere patrẽ: XVnus eſt vnicus de illo genitus. Per miſe ricoꝛdiã vo ſuã ſolus ad diuinitatẽ ⁊ non ſo lus ad hęreditatẽ. Cohęredes vnico ſuo fe/ cit pater: nõ quos ð ſua ſubſtãtia ſicut ipᷣm genuit:ſed qͥs de familia ſua ꝑ ipſum adop/ Bo.S.tauit. In adoptionẽ quixe filioꝝ vocati ſu mus: ſicut ſancta ſcriptura teſtat᷑. Quid g dicis? Ipſe vnicꝰ loquit᷑:ipſe filius vnigeni tus in euãgelio loquit᷑: ipſum verbũ nobis Zoh.5. verba fecit: ipſuʒ audiuimus dicentẽ: Non poteſt filius a ſe facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Jam fecit pater vtvideat qð faciat filius:⁊ tñ nil facit pater niſi ꝑ filium. Certe turbaris hęretice:certe turbaris:pᷣ tã/ qᷓ; helleboꝛo accepto turbaris vt ſanert. Jã te nõ inuenis ſententiã tuã et carnalẽ intui9 tum tuũ: quãtum arbitroꝛ etiã ipſe cõdem/ nas. Repone oculos carnis poſt te:erige ſi aliquid habes in coꝛde:diuina intuere. Au/ dis quidẽ humana verba ꝑ hominẽ:ꝑ euan geliſtã: ꝑ euãgeliũ audis humana verba ſiẽ homo. Sed de verbo dei audis vt humana audias:diuina cognoſcas. Exagitauit ma/ giſtervt erudiret:ſemiauit quęſtionẽ vt mo⸗ ueret intentionẽ. Non poteſt fliꝰ a ſe facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ.Conſe/ quẽs erat ꝙ diceret: Quęcũq; em̃ pat᷑ facit: talia facit filiꝰ:MNõ h̊ ait: Sed quęcũq; p̃ fa cit: hęc eadẽ ⁊ filiꝰ facit.Hõ alia pater facit: qh alia filius facit: qꝛ oia quę pater facit ꝑ filiũ facit. Suſcitauit laʒarũ filiuſ:nũquid pater eum nõ ſuſcitauit: Illumiauit ſiliꝰ cęcũ:nũ/ quid pater nõ illumiauit? IJllumiauit pater filiũ in ſpũſancto.Trinitas eſt:ß vna ope ratio:vna maieſtas: vna ęternitas:vna co/ ęternitas:⁊ opera eadem trinitatis. Mõ ali/ os homies creat pater:alios filiꝰ:alios ſpiri tuſſanctꝰ. Vnũ eundẽq; hoĩem ⁊ pater ⁊ ſi⸗ lius ⁊ ſpũſſanctꝰ creat:⁊ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſã ctus vnꝰ deus creat. Attẽdis pluralitatem pſonarum:ſed vnitatẽ diuinitatis agnoſce. Pꝛopter pluralitatẽ em̃ ꝑſonarũ dictuʒ eſt: Faciamꝰ hoĩem ad imaginẽ et ſimilitudinẽ noſtrã. Hõ ait:faciã hoiem:⁊ attende cũ fa- cio vt poſſis ⁊ tu alterũ facere. Faciamꝰ in/ quit pluralitatẽ audio: ad imaginẽ noſtram item pluralitatẽ audio. Vbi ergo ſingulari/ tas diuinitatis:lege ſequẽtia:Et fecit deus hominẽ. Dicit᷑: SFaciamꝰ hoĩem:⁊ non dicit fecerũt dij hoĩem. Intelligit᷑ vnitas ĩ eo qð dictũ eſt: Fecit deus hoiem. Abi eſt g intẽ⸗ tio illa carnalis? Confundat᷑:abſcondat᷑:pe rimat᷑:Loquat᷑ nobis verbũ dei. Jã pij:iaʒ credentes: iã imbuti fide ⁊ cõparato aliqduo merito intelligentię:cõuertamꝰ nos ad ipᷣm verbũ: ad fontẽ lumis ⁊ dicamꝰ ſimul:ſñie eadem fecit pater quę tu: qꝛ quicqͥd facit pr ꝑte facit.Te verbũ audiuimꝰin pᷣncipio:nõ vidimꝰ ſed credimꝰ. Ibi cõſequẽter audiui⸗ mus:qꝛ oia ꝑ te facta ſunt. Oia ergo ꝗᷓ facit pater ꝑ te facit. Eadẽq; ergo facis ꝗᷓ pater. Quid eſt quare dicere voluiſti: Mõ põt ſiliꝰ J a ſe facere qcqᷓ;; Video em̃ ęqualitatẽ quã/ dam tibi cũ patre:in eo qð audio: Quęcũq; pater facit: hęc eadem filius facit: Agnoſco ęqualitatẽ hic intelligo hic capio vt poſſuʒ: Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ: quid eſt ꝙ nõ potes Joð.io. facere quicq;:niſi qð videris patrẽ facientẽ: Quid ẽ h̊? Foꝛte dicat mihi: imo dicat nodᷣ omiĩibꝰ: Hoc em̃ qð dixi:MNon põt filiꝰ facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ: videre meũ quõ intelligis: videre meum quid eſte Sequeſtra paululũ foꝛmã ſerui quaʒ ꝓpter te ſuſcepit.Etenim in illa foꝛma ſerui domi/ nus noſter oculos ⁊ aures habebat i carne: ⁊ in illa foꝛma hũana qualẽ et nos poꝛtam e ä eadem ſigura coꝛpoꝛis erat: eadẽ lineamen/ ta membꝛoꝛũ. Caro illa venerat ex adã: ſed nõ ille erat adã. Ergo dñs ambulãs ſiue in terra ſiue ĩ mari:ſicut ei placuit ſicut voluit: ꝗqꝛ quicq; voluit potuit: inſpexit qð voluit: iecit oculos vidit:auertit oculos ⁊ nõ vidit: a tergo erat qui ſequebat᷑: ante erat qͥ vide/ ret᷑ oculis coꝛꝑis qð ante eratvidebat. DNiui nitatẽ vᷣo nihil latebat.Sepone ſepone inqᷓ; paululum foꝛmã ſerui: foꝛmã dei vide ĩ qua erat anteq; mũdus fieret: in qua erat ęqua/ lis patri:ꝑ eum hoc accipe ⁊ intellige qͥd tibi Phil.2. ait: Qui cũ in foꝛma dei eſſet nõ rapinã ar/ bitratus eſt eẽ ſe ęqualẽ deo. Ibi eũ vide ſi potes:vt poſſis videre qͥd ſit videre ipſius. Joh. 1. In pᷣncipio erat verbũ. Quõ videt verbũ? Habet ne oculos verbũ:an iĩ illo ſe inueniũt oculi noſtri ⁊ oculi nõ carnales: ſᷣ oculi pio/ Matth.. rũ coꝛdiũ? Beati enim mũdo coꝛde:qm̃ ipſi Kℳ. deũ videbũt.Aſpicis chꝛiſtũ hoĩem ⁊ deuʒ: oſtendit tibi hoĩem:ſeruat tibi deũ.Et vide qꝛ deũ tibi ſeruat qͥ ſe tibi hominẽ oſtendit. Jobᷣ.4. Qui diligit me inqt mãdata mea cuſtodit: Quli diligit me diliget᷑ a pr̃e meo: ⁊ ego di/ ligã eũ: Et tanqᷓ; diceret᷑:quid ei dabis quẽ diligis? Et oſtendã inqͥt meipſuʒ illi. Quid eſt hoc fratres: Quẽ iã videbãt ipſe ſe illis demõſtraturũ ꝓmittebat.Quibꝰ? A quibꝰ videbat᷑:an a qᷣbꝰ⁊ nõ videbat᷑: Sic loquẽs He vbis dñi apło cuidã ait quęrẽti videre patrẽ vt ſuffi/ Ser.iS.b. ceret ei ⁊ dicẽti: Oſtẽde nobis patrẽ ⁊ ſuffi⸗ cit nobis. Et ille ſtans ante oculos ſerui:in foꝛma ſerui ſeruãs oculi deiſicati foꝛmã dei ait illi: Lanto tꝑe vobiſcũ ſum ⁊ nõ cogno/⸗ uiſtis me? Qui me videt videt ⁊ patrẽ: pa/ trẽ quęris videre:me vide:vides me ⁊ nõvi/ des me. Vides qð ꝓ te aſſumpſi:non vides qgð ꝓ te fuaui. Audi mãdata: purga oclos: ꝗqꝛ: qui diligit me mandata mea cuſtodit: et ego diligã eum. Tanq; cuſtodientẽ manda/ ta mea: ⁊ tanq; ſanato ꝑ mãdata mea oſten/ Lddã meipſum illi.Si ergo fratres videre non poſſumꝰquid ſit videre vᷣbi: quo imus:quã viſionẽ foꝛte ſpꝛopere exigimꝰ: quid nobis oſtẽdi volumꝰqð videre nõ poſſumꝰ: Ideo iſta dicta ſunt ꝗᷓ deſideramꝰvidere:nõ qð iã poſſimꝰ capere. Videre em̃ xbi:Si videas foꝛte i eo qð vides videre verbi: ipᷣm verbũ videbis ⁊ nõ aliud ſit verbum:aliud videre verbi:ne ibi ſit aliquid coaugmentatũ ⁊ co- pulatũ⁊ duplex ⁊ cõpaginatũ.Simplex em̃ aliquid eſt ineffabili ſimplicitate. Mõ quẽ/ Auguſtini admodũ homo aliud ẽ hõ: aliud videre ho/ minis. Mõ aliqñ extinguit᷑ qð eſt videre ho minis ⁊ manet homo:hoc eſt qð dicebã di / cturũ me aliquid qð nõ poſſent oẽs intelli/ gere:etiam dũs faciat vt aliqui intellexerit. Fratres mei ad hoc exhoꝛtat᷑ vt videamus: videre verbi vltravires noſtras eſſe:qꝛ par⸗ uę ſunt:nutriant᷑:ꝑficiant᷑: Unde:? AManda/ tis. Quibꝰ mãdatis? Qui diligit me mãda/ ta mea cuſtodit.QAuę mandata? Jam enim creſcere volumꝰ:iã roboꝛari:iam ꝑfici vt vi/ deamꝰ videre verbi. Dic iam:dſie quę man/ data:? Mandatũ nouũ do vobis vt vos in/ Zob.rz. uicem diligatis. hac ergo fratres charitatẽ de vbertate fontis hauriamꝰ: iſta capiamꝰ: ĩ ea nutriamur.Cape ꝑ qð ſis capax.Chari⸗/ tas te gignat:charitas nutriat:charitas ꝑſi ciat: charitas roboꝛet vt videas videre vᷣbi nõ aliud eſſe verbũ ⁊ aliud videre ipſiꝰ: ſed ipᷣm qð eſt videre verbi:hoc eſſe verbum:et cito foꝛte intelliges: quia illud qð dictũ eſt: Non poteſt filius a ſe facere quicq; niſi qð Jod.j viderit patrẽ facienteʒ: tale eſt ac ſi dicerett non eſſet filius niſi de patre naſceret᷑. Suffi ciat fratres noui id me dixiſſe:qð cogitatuʒ foꝛte aperiat᷑ multis.Sępeverbis dictũ foꝛ⸗ te obſcuret᷑. —. ¶ Be eo ꝗqð ꝓpheta dicit ĩ pſalmo: Coꝛ meũ ⁊ caro mea exultauerũt in võ.. nu: Hom XXXIII nom apoſtolũ fratres chariſſimi:qᷓ ſatis diligit ſeculũ nõ habet plenũ oiuini amoꝛis affectũ. Sic em̃ audi ſtis tegi:Qui diligit ſeculum non eſt ꝑfecta i.Job.2. charitas dei in illo. Ac ꝑ hoc tunc ꝑfecte in/ cipit chꝛiſtianꝰ futurã ⁊ ęternã vitaʒ dilige/ re: cum vitam pᷣſentem cęperit non amare. Et ideo ſtatim ſequit᷑ in pſalmo:Coꝛ meum Nẽ.ʒ⸗ ⁊ caro mea exultauerũt in deum viuũ.Con/ firmat qð ſupꝛa dixerat deum ſe amare non ſęculũ.Exultauit:ſed in deum viuũ: hoc eſt non exultauit in hoc mũdo:nec exultauit in aliqua oblectamẽta quę mundi ſunt: id eſt non in diuitijs:non in honoꝛe:non in luxu/ ria: non in ebꝛietate:nõ in vanitatibꝰ moꝛ/ tuis ⁊ cito cum omni ſuo amoꝛe moꝛituris: ſ in deũ viuũ.Quare nõ dixit: In deũ tm̃: ſ addidit ĩ deũ deũ viuũ? Vt oñderet ſcʒ qꝛ totũ qð nõ ꝑtineret ad dei cultũ deberemꝰ habere quaſi moꝛtuũ.Simulq; conſiderate huius dicti ſubtilitatẽ ſermonis ſacri: Coꝛ meũ inquit ⁊ caro mea exultauerunt in deũ Fuun. neöenle gtonen. cnalte nidſthormn eſenla ungut aplat ſa coſobi lleuico⸗ Teteenn rdſo: geinuuſad⸗ rlluser niertebei gliddicaen Uiuune nu Aepuirin banhane delrud lgonisſid Pfüſanoitn ſig ſatinplel ſerinenrſ WMyolos Woker ſereß leginep paſeerde turdict⸗ Cant. 2, etiq ican fisaudit dochrina. punitate⸗ lnuenirit ponatpui ercdeeis. nuenms lurnci ſthencpe hn Nlgt uut nr Nhrlos Nli gciſirdi Meſcterof gegutane nſcen ſcln ſbieſci Winponn melleſek cchegen Aukin gͤck len dlencizing igt lat AN tane ingchegn Dnde hr Oligtmnity Ntamugnan umgäane mdiege n Whstt mmeschnnn meſtacum ſsapnt Chr manchrnnegt ldens iigrſt Ayiderpheſt ocſeyabune ludceick negeus i leckldieee rends A WMegoge, erabisdolſ =E — S== diatiiet röleaend⸗ möcmini, nöbrbe geld gonckpin eunegirn⸗ mi undl⸗ ent lnoabant mlemnn n ütac Ceranlnin iiſnnt enmnln iunb i ſceniunt i nit ilnc, è Noomelia viuum. Nũquid non ſuffecerat dicere: Coꝛ meũ exultauit in deũ viuũ: niſi addidiſſet ⁊ caro mea:? Videamꝰergo quomõ in deum ⁊ coꝛ ſimul ⁊ caro hominis exultat. Quomõ: niſi vt homo ⁊ carne ⁊ coꝛde deo ſᷣuiat. Coꝛ em̃ exultat in deũ qñ honeſta ⁊ ſancta cogi/ tat:quãdo religioſa opera ⁊ deo placita cõ/ cupiſcit.Caro aũt exultat: quãdo pudica ẽ: quãdo ſobꝛia:quãdo nulla impuritate pol- luit᷑:quãdo nullis imundis actibꝰſoꝛdidat᷑. NViigete enim e diuerſo et agnoſcite:qᷓ; vera ſint ꝗᷓ dico: Si viderit aliquis veſtrũ homi⸗ nẽ iniuſta dicentem:nũquid dicere poteſt ꝙ; coꝛ illius exultet in deũ viuũ: Aut ſi qͥs aliũ viderit ebꝛioſuʒ impudicũ:foꝛnicatoꝛẽ:nũ/ quid dicere põt ꝙ caro eius exultet in deum viuum? Nulla enim caro exultat in deum: quę viuit in vitio. Jdeo ergo ꝓpheta dice/ bat: Coꝛ meum ⁊ caro mea exultauerunt in deũ viuũ.Quia ⁊ coꝛde retinebat plenã re/ ligionis ſidẽ:⁊ carne ſeruabat deuotã coꝛpo B tris ſanctitatẽ. Hec ſine cauſa in cõſequẽtibꝰ Psẽ. Sʒ. ſtatim pſalmiſta ſubdidit dicẽs: Etenĩ paſ- ſer iuenit ſibi domũ:⁊ turtur nidũ vbi repo/ nat pullos ſuos. In turture ⁊ paſſere: ſalua toꝛ noſter ſigniſicat᷑. Fratres chariſſimi:paſ ſer em̃ vt ſciti:pparua auis ẽ. Turtur em̃ vt legimꝰ pudiciſſima.Et ideo ſaluatoꝛ noſter paſſer dicit᷑:qꝛ docuit pꝛimꝰ hũilitatẽ.Tur/ tur dictꝰ ẽ: qꝛ pᷣmus docuit caſtitatẽ. Vnde Cantj.a. etiã ĩ canticlcanticoꝝ ꝓphᷣa diẽ: Vox turtu/ ris audita eſt in terra noſtra. Vox turturis doctrina intelligit᷑ ſaluatoꝛiſ.Audire cepit: puritatẽ caſtitatis adamauit. Eteni paſſer inuenit ſibi domũ:⁊ turtur nidũ ſibi vbi re/ ponat pullos ſuos.Quę ẽ em̃ domꝰ chꝛiſti: niſi eccleſia dei? Quę eſt domus chꝛiſti: niſi conuentus populi chꝛiſtiani?hanc ̊ domũ ſaluatoꝛ cũ ingenti pietate quęſiuit et inue- nit.Hanc peculiariter diligit. Aerito pecu/ liarit diligit: quã peculiarit᷑ ſuo ſanguie cõ/ parauit. In hac ergo domo ſaluatoꝛ cõgre- gat pullos ſuos.Quos ergo credimꝰ chꝛiſti pullos? Quos niſi plos chꝛiſtianos?Heni⸗ q; qui ſint dñi noſtri pulli:ipᷣe hodie cõuen/ tus veſter oſtẽdit. Dũ em̃ aſpicio veſtrã cõ/ gregationẽ cõgregaſſe ĩ eccleſia:pullos vos video ſaluatoꝛis. Legamus qᷓ;uis in alijs libꝛis ſcpᷣtũ: vt ſupᷣ dixi: Et turtur nidũ ſibi vbi reponat pullos ſuos:ſed vtrũq; in ꝑſo/ na eccleſię bñ cõuenit:id eſt qð nos ſaluatoꝛ ⁊ cõgreget ⁊ reponat. Cõgregat em̃ nos vt XXXIII XXXIIII doctrinã illiꝰ audiamꝰ:⁊ reponit:vt ab inſi/ dijs diaboli tuti eſſe poſſimꝰ. Quod vt faci at ⁊ vt quotidie faciat:pᷣcemur deũ ſaluato/ rem noſtrũ:cui eſt cũ patre et ſpũſancto ho/ noꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſęculoꝛũ:Amẽ. De eo qð dominꝰ ait in euãgelio: Ego ſuʒ via:veritas ⁊ vita: Home Job. 1u. 1 XXXIII ſperatiõe frãgamur: ⁊ rurſus terrẽt ne ſuꝑbia ventilemur. Tenere autẽ viã mediã:verã:rectã: tanq; inter ſiniſtram deſperatiõis ⁊ dexterã pſᷣſumptõis difficilli/ via:ego ſum inqͥt via ⁊ veritas ⁊ vita.Lãqᷓ; diceret: Qua vis ire? Ego ſuʒ via.Quo vis ire? Ego ſũ veritaſ. Ubi vis ꝑmanere?qEgo ſum vita. Secure ambulemꝰin via:ſed in/ ſidias timeamꝰ iuxta viã. Inimicus inſidi/ ari nõ audet invia:quia chꝛiſtus eſt via. Sʒ iuxta viã plane nõ deſinet. Vnde ⁊ ĩ pſalmo Rigunt nos diuinę lectiões ne de/ A mũ eſſet nobis niſi chꝛiſtus diceret: Ego ſũ abi. dicit: Juxta ſemitas ſcandala poſuerũt mi/ Nãs. 139. hi. Dicit ⁊ alia ſcripta: MO emento qꝛ in me/ Ecẽi.9. dio laqueoꝝ ingrederis. Iſti laquei int᷑ q̊s ingredimur nõ ſunt in via: ſᷣ tamẽ ſũt iuxta viã.Quid foꝛmidas in via? Tũc time ſi de/ ſeras viã. MHã ideo etiã ꝑmittit᷑ ponere iux/ ta viã laqueos:ne ſecuritate exultatiõisvia deſerat᷑: ⁊ i inſidias incidat᷑. Via chꝛiſtꝰhu⸗ milis:chꝛiſtus veritas ⁊ vita:chꝛiſtus excel/ ſus ⁊ deus. Si ambules in humili: ꝑuenies ad excelſuʒ. Si infirmus humilẽ non aſper⸗ neris: in excelſo foꝛtiſſimꝰ ꝑmanebis. Quę em̃ cauſa humilitatis chꝛiſti: niſi inſirmitas tua? Veniret ad te tantus medicus:ſivel ſic ęgrotares vt tu poſſis venire ad medicum? Venit docens hũilitatẽ qua redeamꝰ:quia ſuꝑbia nos redire nõ ſinebat. Quia ⁊ ſuper⸗ bia fecerat recedere exaltatũ hũanũ coꝛ ad/ uerſus deũ: ⁊ negligẽs ĩ ipᷣa ſanitate pᷣcepta ſalutaria:decidit aĩa ĩ inſirmitatẽ: diſcat au dire infirma quẽ ↄtempſit foꝛtis. Audiat vt ſurgat: quẽ ſpꝛeuit vt caderet. Audiat tãdẽ exꝑimẽto edocta: qð pſᷣcepto noluit obtine/ re. Docuit em̃ eam miſeria ſua qͥd mali ſit a dño foꝛnicari. Recedere em̃ ab illo ſimplici ⁊ ſingulari bono: in iſtas multitudinũ volu ptates:in amoꝛẽ ſęculi coꝛruptionẽq; terre/ naꝝ:foꝛnicari eſt a deo. Et quodãmõ foꝛni/PBG cantẽ allocutꝰ ẽ vt rediret:ſępiſſime ꝑ ꝓphe tas increpat tanq; foꝛnicaria: non tñ deſpe- e 2 BSancti ratã:qꝛ in manu habet etiã mũdationẽ foꝛ/ nicarię: qui increpat foꝛnicariã. Hon em̃ ſic increpat vt inſultet: ſᷣ ad ↄfuſionẽ vult ꝑdu cere vt ſanet. Exclamauit ſcpᷣtura vehemẽt᷑ nec palpauit adulãdo: qͥs voluit reꝑare ſa/ nãdo.Adulteri:neſcitis qꝛ amicus huiꝰ mũ di inimicus dei ↄſtituet᷑t Amoꝛ mũdi adul/⸗ terat animã:amoꝛ fabꝛicatoꝛis mũdi caſtiſi/ cat animã:ſᷣ niſi de coꝛruptõe erubuerit:ad amplexus illos caſtos redire nõ cõcupiſcet. Confundat᷑ vt redeat ꝗᷓ ſe iactabat ne redi / ret. Suꝑbia g impediebat aię redituʒ. Qui aũt increpat nõ facit pactũ: ſᷣ oſtẽdit pecca/ tũ.Qð nolebat aia vidẽ:ponet᷑ ei ante ocu/ los. Qð poſt doꝛſum hf̃e cupiebat:ad faciẽ Mattb.⁊ꝛ. illi admouet᷑. Vide te in te.Quid vides ſti/ pulã in oculo fratris tui:trabẽ autẽ in oculo tuo nõvides?: Reuocat᷑ ad ſe ꝗᷓ ibat a ſe.Si/ cut a ſe ierat:ſic a dño ſuo ibat.Se em̃ reſpe xerat:ſibiq; placuerat: ſuęq; poteſtatl ama/ trix facta fuerat:receſſit ab illo ⁊ nõ remãſit in ſe:⁊ a ſe repellit᷑:⁊ a ſe excludit᷑:in exterio/⸗ ra pꝛolabit᷑. Amat mundũ:amat tẽpoꝛalia: amat terrena:ꝗ̊̃ ſi ſeeipſam amaret neglecto a quo facta eſt iã minus eſſet: iam deſiceret amãdo qð minꝰ eſt. Minꝰeſt em̃ ipſa qᷓ; deꝰ: ⁊ longe minus: tantoq; minus quãtũ minꝰ⸗ eſt res facta qᷓ; factoꝛ.Ergo amãd erat deꝰ: ⁊ amãdus eſt deus: ita vt ſi fieri poteſt noſ/ ipᷣos obliuiſcamur. Quis & eſt iſte trãſitus: Oblita eſt anima ſeipſam:ſᷣ amãdo mũduʒ oblita eſt ſe:ſᷣ nõ amãdo artiſicẽ mũdi:pul/ ſa eſt ⁊ a ſe. Pulſa & ⁊ a ſe quodãmodo ꝑdi/ dit ſe:nec facta ſua nouit videre. Juſtificat iniqͥtates ſuas ⁊ fert᷑ ⁊ ſuꝑbit in petulãtia: in luxuria:in honoꝛibꝰ:in poteſtatibꝰ:in di⸗ uitijs:in potentia vanitatis. Arguit᷑: coꝛri/ pit᷑:oſtendit᷑ ſibi:diſplicet ſibi: ↄfitet᷑ fędita tem:deſiderat pulchꝛitudinẽ: ⁊ quę ibat ef⸗ fuſa:redit cõfuſa.Cõtra illã videt᷑ oꝛare: an pꝛo illa qui dicit: Imple facies eoꝝ ignomi/ nia. Aduerſarius aparet:inimicus apparet. Audi qð ſequit᷑:⁊ vide vtꝝ oꝛare poſſit ami cus. Imple inqͥt facies eoꝝ ignominia et ꝗ/⸗ rent nomẽ tuũ domine. Oderat eos quoꝛũ facies ignominia implere cupiebat. Vide quẽadmodũ amat eos quos vult ꝗ̃rere no/ men dñi. Amat tantũ: an odit tantũ? An ?⁊ odit⁊ amat? Immoꝰ odit ⁊ amat.Odit tua amat te.Quid ẽ odit tua amat te? Odit qð feciſti: amat qð fecit deus. Quę ſũt em̃ tua Señ.i. Niſi peccata?Et quid es tu niſi qð fecit deus Auguſtini hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ ſuaʒ? Negli/ gis qð factus es:et diligis qð feciſti. Amas extra te oꝑa tua: neglig ĩ te opus dei.Me/ rito is:merito laberis:merito ⁊ a teipſo per gis:merito audis: Spũs ambulãs ⁊ nõ re / Nb./. uertẽs. Audi potiꝰ vocantẽ ⁊ dicentẽ: Con⸗ uertimini ad me ⁊ cõuertar ad vos. Mõ em̃ C deus auertit᷑ et conuertit᷑: manens coꝛripit incõmutabilł coꝛripit. Auerſꝰẽ:qꝛ tu te auer⸗ tiſti. Lu ab illo feciſti caſum: nõ ipᷣe ante fe cit occaſum. Ergo audi dicentẽ tibi: Cõuer / Zacharie.i. timini ad me ⁊ cõuertar advos: hoc eſt eni: cõuertar ad vos: quia conuertimini ad me. Fugientis doꝛſa ꝑſequit᷑: faciem redeuntis illuminat. Quo enim fugies a deo fugiẽs: Quo fugies fugiens ab illo qui nullo loco continetur ⁊ nuſq; abſens eſt? Qui conuer/ ſũ liberat: punit auerſum. habes iudicem fugiens: patrem habeto rediens. Cumu, erat aũt ſuꝑbia: et ipſo tumoꝛe ꝑ anguſtam redire nõ poterat. Clamat ille qͥ factꝰẽ via: Intrate ꝑ anguſtã poꝛtã.Conat᷑ igredi: im Matt.-.· pedit tumoꝛ: ⁊ tantomag pernicioſe conak: quãtomagis impedit tumoꝛ.Tumidũ autẽ vexat anguſtia:vexatus autẽ ampliꝰ tume⸗ bit. Amplius tumẽs quãdo intrabit:Ergo detumeſcat. Vñ detumeſcar? Accipiat hũi⸗ litatis medicamentũ:bibat cõtra tumoꝛem poculũ amarũ ſed ſalubꝛe. Bibat poculum humilitatis.Quid ſe artat? Hon ſinet mo⸗ les: non magna ſed tumida. M.agnituo em̃ ſoliditatẽ habet:tumoꝛ inflatiõʒ.MNõ ſi⸗ bi magnꝰ tumidꝰvideat᷑:detumeſcat vt ma gn ſit: vt certꝰ ſit: vt ſolidꝰ. Mõ iſta deſide/ ret: nõ de iſta põpa rerũ labẽtiũ coꝛruptibi/ liũq; gloꝛiet᷑. Audiat euʒ ipᷣm qui dixit: In/ trate per anguſtã poꝛtaʒ: dicentẽ: Ego ſum Job. 4·. via.Quaſi enim quęreret tumidus qua in/ trabo? Ego ſum via inquit: per me intra: non niſi per me ambulasvt intres ꝑ ianuã. Nã ſicut dixit:Ego ſum via:ita etiam:Ego gob.ie ſum ianua. Quid quęris qua redeas: quo redeas:qua intres? Ne alicubi erreſ:ipᷣe tibi oĩa factꝰ ẽ. Bꝛeuit & dicit:hũilis eſto:mitis eſto. Audiamꝰ hoc apꝑtiſſime dicentẽ:vt viè/ deas qua ſit via:quę ſit via:quo ſitvia:quo vis venire.Certe foꝛte auaricia oĩa vis poſ/ ſidere. Omia mihi inqͥt tradita ſunt a patre Mattb. in. meo. Foꝛta ſſe dicturꝰ es: Chꝛiſto ſũt tradi⸗ ta:nõ mihi. Audi apim dicentẽ:Audivt di/ xi iãdudum:ne deſperatiõe frãgaris. Audi quõ amatus es: turpis:fędus: anteqᷓ eſſet „ ltegdan 5 Nnguſe ſarirpo Abore mp Luidneeb ſes ſhaſi Ececinth Alitlmnti fupfmie nnapoſid mnenhoeau Gieninltaq Geunpera onniap⸗ Chandodian Ps cQuifi ſbisonuc güonloo tehibesol eüinurch Copoſison Gasnthüte fentcghor ettunäzre⸗ Coodhpep⸗ bibeannef ſocleſe detſgens Miigeßen nushune hunlsd irh n liatdiſe Apateme bebiuſde lannehebe ☛☚ Gleuin Dicbegon s Honpog lenstaan Ueſi,g Uenrngn mnckigtete eiſahen 1 glesonne busreſce 1dietdc nsete aituntn ſetii uncpe⸗ nang rubs Hiij znunekne gnen, WN og ack uanimnintre iden cants dess der igi Nogni leen eke Quicnun . bibesiuden lcciens. Dn, wmegangrin lle ſgki Conni gcrind pemicneon⸗ . Duniia tianplen donmdub .Raapiatti⸗ ucömum Pbbarppain 1. Ronhnune n Mayint uſniz hi⸗ auneſanin .,Höikiin benicongi nguntrAH enbp Homelia in te:qð amari dignũ eſſ et. Amatus es pᷣus So. 5. vt dignus ſieres qui amareris.Eteni chꝛiſtꝰ ſicut ait apoſtolus:pꝛo impis moꝛtuus eſt. An foꝛte impius amari merebat᷑?: Quare: Quid merebat᷑ impius:Damnari: reſpon/ des. Chꝛiſtus tamẽ ꝓ impijs moꝛtuus eſt. Ecce quid tibi pꝛeſtitum eſt impio:iam pio quid ſeruat᷑: Quid ſſtitum eſt impio: Chꝛi/ ſtus ꝓ impijs moꝛtuꝰ eſt. Deſiderabas aũt omnia poſſidere:noli per auarciaʒ:per pie/ tatem hoc quęre:per humilitatẽ hoc quere. Si enim ita queſieris: poſſidebis. Lenebis em̃ eum per quem facta ſunt omnia: et cum ipſo omnia poſſidebis. HNõ hec quaſi ratio/ cinando dicimus:Audi apoſtolũ ipſum di/ Bo.S. centẽ:Qui filio ꝓpꝛio non pepercit:ſed pꝛo nobis omnibus tradidit illũ. Quomõ non etiã cum illo omnia nobis donauit? Auare: ecce habes oĩa.Omnia quę amas vt nõ im pediaris a chꝛiſto cõtemne: ⁊ ipſum tene in quo poſſis omnia poſſidere. Ipſe ergo me/ dicus nihil tali indigens medicamento: ta/ mẽ vt exhoꝛtaret᷑ eggrotũ bibit: qð opus nõ erat tanq; recuſantẽ alloquẽs:⁊ trepidũ eri/ gens bibit pꝛioꝛ. Calicem inquit quem ego bibiturus ſum: qui in me non habeo qð ab illo calice ſanet᷑:bibiturus ſum tamen ne tu dedigneris bibere cui opus eſt vt bibas. Jſã videte fratres ſi amplius ęgrotare debet ge nus humanũ accepta tanta medicina? Jaʒ humilis deus:⁊ adhuc ſupbus homo. Au/ Matthii. diat:diſcat:. Omnia mihi inquit tradita ſũt a patre meo.Si deſideras omnia:mecũ ha- bebis:ſi deſideras patrẽ:per me habebis et in me habebis.Nemo cognoſcit patreʒ niſi filius:MNoli deſperare. Veni ad filiũ. Audi qð ſequitur:Et cui voluerit filius reuelare. E Dicebas non poſſum. Per anguſtã me vo⸗ cas. HNon poſſum intrare per anguſtã. Ve/ nite inqͥt ad me omnes qui laboꝛatis ⁊ one/ rati eſtis. Sarcina vobis tumoꝛ veſter eſt. Venite ad me omnes qui laboꝛatis et one/ rati eſtis: et ego reſiciã vos. Tollite iugum meũ ſuper vos:et diſcite a me.Clamat ma/ giſter angeloꝛũ:clamat verbũ dei: quo rati- onales omnes mẽtes ſine defectu paſcunt᷑. Cibus reficiens ⁊ integer pmanens clamat ⁊ dicit: Diſcite a me.Exaudiat populus di/ centẽ: Diſcite a me. Reſpondeat:quid diſci mus a te? A magno em̃ artiſice neſcio quid audituri ſumꝰ:cũ dicit:Piſcite a me. Quis eſt qui dicit:diſcite a me:cui foꝛmauit ter/ XXXIIII ram: qui diuiſit mare et aridam: qui creauit volatilia: qui creauit animalia terrena: qui creauit omnia natantia: qui poſuit in cęlo ſydera:qui diſtinxit diem ⁊ noctẽ:qui firma uit ipſum firmamentũ: qui luceʒ a tenebꝛis ſeparauit:ipſe dicit: Diſcite a me. Mũquid foꝛte hoc nobis dicturus eſt vt iſta cum illo faciamꝰ? Qui hoc poteſt: ſolus deus facit. Noli inquit timere:non te onero.hoca me diſce qð ꝓpter te factꝰ ſum. Diſcite a me in- quit non foꝛmare creaturam quę ꝑ me facta eſt:nec illa quideʒ dico diſcatis:quia qͥbuſ⸗ dam donaui quibus volui nõ omnibꝰ: ſuſci tare moꝛtuos:illuminare cęcos: aperire au/ res ſurdoꝛuʒz:nec iſta pꝛo magno velitis di⸗ ſcere a me. Gauiſi diſcipuli ⁊ exultantes re/ dierunt dicentes: Ecce in nomine tuo ⁊ dę/ ELucdj. 10. monia nobis ſubiecta ſunt. Ait illis ieſus: Holite ĩ hoc gaudere:quia demonia vobis ſubiecta ſũt:gaudete potius: quia nomina veſtra ſcripta ſunt in cęlo.Quibꝰ voluit do nauit expellere demonia:donauit quibꝰ vo luit moꝛtuos ſuſcitare. Facta ſunt ⁊ hec mi/ racula ante incarnationẽ domini.Suſcitati 4. Regl. 4.c. ſunt moꝛtui:mundati ſũt lepꝛoſi. Legimus hec:Et quis fecit tũc niſi ille qui poſtea hõ chꝛiſtus poſt dauid: ſed deus chꝛiſtus ante abꝛaã:ipſe donauit hęc omnia: ipſe ꝑ hoĩes fecit:nec tamẽ oibꝰ hęc dedit? Mũquid qui/ bus hec nõ dedit deſperare debẽt: dicere ſe nõ ꝑuenire ad eum: quia hęc dona accipere nõ meruerũt? In coꝛpoꝛe mẽbꝛa ſunt:aliud poteſt illud mẽbꝛũ: aliud illud. Compegit coꝛpus deus:nõ tribuit auri vt videat: nec oculo vt audiat: nec fronti vt olfaciat: nec manui vt guſtet:MHon dedit hęc:ſed omni/ bus mẽbꝛis ſanitatẽ dedit: compagem de⸗ dit:vnitatẽ dedit: ſpiritu oĩa pariter viuiſi/ cauit ⁊ vniuit. Sic ergo dedit cuidã moꝛtu/ os ſuſcitare:alij dedit diſputare:c mnibus tñ quid dedit: Diſcite a me qꝛ mitis ſum et Mattõ.ii. hũilis coꝛde. Qm̃ audiuimꝰ dicentẽ: Mit? ſum ⁊ hũilis coꝛde: Fratres mei tota medi/ cina noſtra iſta eſt:Diſcite a me qꝛ mitis ſuʒ ⁊ hũilis coꝛde.QAuid ꝓdeſt ſi miracula facit ⁊ ſit ſuꝑbus:nõ ſit mitis⁊ non hũilis coꝛde⸗ Nõne in illo numero deputabit᷑ eoꝝ qͥ ven/ turi ſunt in finẽ et dicturi:MHNõne in noĩe tuo Matthᷣ.ꝛ. ꝓphetauimꝰ:⁊ in noĩe tuo virtutes multas fecimꝰ? Sed qͥd audiẽt:Mõ noui vos. Rece dite a me oẽs qͥ opamini iniqᷣtateʒ. Quid ̊ F ꝓdeſt vt diſcamꝰ: qm̃ mitis ſũ ⁊ hũilis coꝛ/ Bancti de? Charitatẽ inſerit ?⁊ germaniſſimã chari/ tatem: ſine confuſione: ſine inflatione: ſine elatione: ſine fallacia: Hoc inſerit qui dicit: Diſcite a me:quia mitis ſum ⁊ humilis coꝛ/ de.Quãdo poteſt ſinceriſſimã habere chari tatẽ ſupbus ⁊ inflatꝰ: Meceſſe eſtvt iuideat. An foꝛte qui inuidet amat:⁊ nos erramus: Abſit vt quiſq; ſic erret vt inuidũ dicat ha/ bere charitatẽ.Ergo quid dicit apłus:Cha/ ritas nõ ęmulat᷑:CQuare nõ ęmulat᷑: Mõ in/ flatur: Cauſaʒ ſtatim ſubiecit vnde abſtule rit ęmulatiõʒ charitati. Quia nõ inflat᷑:nõ 1. Corl.13. ęmulat᷑. Pꝛimo quidẽ illud dixit: Charitas non ęmulat᷑:ſ tu quaſi quęreres:quare non ęmulat᷑:addidit:non inflat᷑.Si & iõ emulat᷑ quia in flat᷑:ſi nõ inflat᷑ nõ ęmulat᷑. Si chari tas non inflat᷑ ⁊ ideo non emulat᷑:charitatẽ Matt. ix. inſerit qui ait: Diſcite a me: qꝛ mitis ſum et hüilis coꝛde. Jam quilibet habeat qð vult: iactet ſe vnde vult.Si linguis hoim loquar ⁊ angeloꝝ:charitatẽ aũt nõ habeã:ſfactꝰ ſuʒ vt ęramentũ ſonans aut cymbalũ tinniẽs. Quid ſublimius munere linguarum diuer/ ſarum:Eramentũ eſt cymbalũ tinniens.Si auferas charitatẽ: audi alia munera. Si ſciã oĩa ſacramẽta. Quid excellentiꝰ: Quid ma gniſicẽtius? Audi adhuc aliud: Si habeam omnẽ ꝓphetiã ⁊ omnẽ fidem: ita vt mõtes tranſferã:charitatẽ aũt nõ habeã:nihil ſuʒ. G Acceſſit ad amplioꝛa fratreſ:Quid aliud di xit: Si diſtribuã oĩia mea pauꝑibus: Quid poteſt fieri ꝑfectius: Quãdoquidem diuiti ꝓpter ꝑfectionẽ hoc dominꝰ imperauit di/ Matt 19. cens: Si vis ꝑfectus eſſe:vade vende oĩa ꝗ̊ᷓ habes 1 da pauꝑibꝰ. Jã & pfectꝰ ẽ:qꝛ vendi/ dit oĩa ſua ⁊ dedit pauꝑibꝰ: Maʒ ideo addi- dit:Et veni ſequere me. Vende oia inqͥᷣt da pauperibꝰ:⁊ veni ſequere me. Quare te ſe- quoꝛ? Jã venditis omnibꝰ diſtributis pau/ peribꝰ: nõne ꝑfectus ſum: quid opus eſt vt te ſequar? Sequere me vt diſcas quoniã mi tis ſum et humilis coꝛde. Poteſt em̃ quiſq; vendere omnia ſua⁊ dare pauꝑibus nõduʒ mitis:nõ hũilis coꝛde? Certe põt. Si enim omnia mea diſtribuero pauꝑibꝰ. Et adhuc audi. Nã quidã relictis omnibꝰ quę habue/ runt:iam ſecuti ſunt dñũm:ſed nõduʒ ad per fectũ ſecuti.Ad ꝑfectũ em̃ ſequi eſt imitari. Non potuerũt ferre tẽptamentũ paſſionis. Abi.5õ. Jã petrus fratres erat ex his qui dimiſerãt omnia et ſecuti erant dominũ. Nam diuite illo cũ triſticia recedente:vbi cõturbati diſci Auguſtini puli interrogauerũt: ꝙ quis tandem poſſer elſſe ꝑfectus: ⁊ eos cõſolatus eſt dominꝰ:di/ xerant dño: Ecce nos dimiſimꝰ oia et ſecuti ſumus te:quid ergo nobis erit:Et dixit do/ minꝰ qͥd cis hic daret:qͥd in futurũ reſerua⸗/ ret: Lñ iſte iã ex eoꝝ numero qͥ hec fecerãt. At vbi ventũ eſt ad articulũ paſſiõis:ad vo riturũ eſſe ꝓmiſerat. Intẽdat & charitas ve ſtra: VUade inqͥt oia tua vende ⁊ da pauperi bus:⁊ habebis theſaurũ in cęlo:⁊ veni ſeq/ re me. Perfectus eſt petrus iam dño in celo ſedente ad dexterã patris:tũc ꝑfectus eſt et maturus factus.Ad paſſionẽ ergo cũ ſeque ret᷑ dñim nõ ꝑfectus erat.At vbi non eſſe cę/ pit in terra quẽ ſequeret᷑ tũc ꝑfectus ẽ:ĩmo vSo ſempꝑ ante te habes quẽ ſequari: dñs ex emplũ in terrã poſuit cũ euãgeliũ ibi reliqt: in euãgelio tecũ eſt.Hõ em̃ mentitꝰ ẽ dicẽs: Ecce ego vobiſcũ ſum omnibꝰ diebus vſq; MWatth.23. ad ↄſummationẽ ſęculi.Ergo ſequere dñũm. AQuid ẽ ſequere dñm: Imitare dñm. Quid eſt imitare dũm? Diſcite a me qꝛ mitis ſum Mattb. n. ⁊ hũilis coꝛde. Quia ſi diſtribuero oĩa mea i.Con.1z. pauperibꝰ: ⁊ tradidero coꝛpꝰmeũ vt ardea: charitatẽ autẽ non habeã nihil mihi ꝓdeſt. Exhoꝛtoꝛ ergo charitatẽ veſtrã ad ipſã cha/ ritatẽ. Hõ autẽ exhoꝛtarer ad charitatẽ niſi aliqua charitate. Qð ergo inchoatũ eſt exx· hoꝛtoꝛ vt impleat᷑:⁊ qð cęptũ eſt rogo vt ꝑ/ ficiat᷑. Et ꝓ me a vobis rogari quęſo vt ⁊ in me pficiat᷑ qð vos moneo.Oẽs em̃ imꝑfecti ſumus: et ibi ꝑficiemur vbi ꝑfecta ſunt oia. Paulus apłus dicit: Fratres ego me nõ ar⸗ bitroꝛ appᷣhendiſſe. Ipᷣe dicit:MHõ qꝛ iaʒ ac/ ceperim:aut iam ꝑfectus ſim. Et quiſqs ho minũ ſe audet de ꝑfectione iactare: Immo cõfiteamur imꝑfectionẽ vt mereamur perfe ctionem. ⸗ .B De pᷣdictione tempoꝛũ chꝛiſtia⸗ noꝛũ in diuinis ſcripturis: Home⸗/ lia XXXV J Nn omibꝰ ſcripturis diuinis fratres 3 chariſſimi:chꝛiſtianoꝛũ tẽpoꝛa hᷣdi/ cta ſunt. Hoc iõ qꝛ futuꝝ erat:vt re⸗/ ges terreqᷓ ꝓpter idola ꝑſequebant᷑ chꝛiſtia nos: ꝓpter chꝛiſtũ idola delerẽt:⁊ ſubiuga/ ret᷑ omis poteſtas iugo chꝛiſti:vt implet᷑ qð dictũ ẽ: Vltus ſum eas.Quid ẽ em̃ vltꝰ ſuʒ Nõ.i7. eas? Vindicaui me de ipᷣis. Coꝛpꝰ chꝛiſti lo quit᷑: Vidicaui me de inimicis meis. Quõ me vindicaui?:Occidẽdo in eis erroꝛẽ:ſuſci/ cẽ vniꝰ ancillę:ter negauit eũ cũ quo ſe mo/ Matth.26. Hunnen Phoſe lotguot⸗ boͤchcin ungunt Girunden ſantuen eushude otcbusr t looregta lteneſria gboresten geuuitſue lucantder fizauutle glicobia nutſhüu ſouiaehe Eatdeund landedet herleuer eereS Getuitden banadeie Prcicaſt hrs nol Qoni duboli⸗ pugnane dediabe petd⸗ deacooe onbus eh eſtleory gohs cftli dennbua ſonouẽ Düpban Atnet no Mluqne ſenetſen latacntt entani anhvinit ☚ in Böne Momonif morsnig Salpin Cecſusef 1g er lnden N = =,.e ingigſen etdin- innnen obin ialiäsnd, cücägoſenvt tnzchnnnr tetdegun nalerreiſi Sandionch nüͤcpiemsct Nnigociſe Urbinoneſetg iegiecusdin = S=e — — =— iſegun dien ligelüibinl inenagidiis nib'dichsig oleguardin. tuedinn Qi egntsn Pbreocünan Nnei nti Plaiigi4 riadipdic Achantni i inchonticke⸗ tückrogon⸗ nigncſoin Dischinpen igeeuſundi oegonenon⸗ e Nocuzr UacereYN maeame t oniggitn s Lone dlits fndg giipui⸗ nnpcmni Pitmbin gir tlhhle S=— * Homelia tãdo fidẽ. Quicqͥd em̃ erat qð in oibus ma/ lis ⁊ ꝑuerſis ꝑſebat᷑ chꝛiſtianos:deletũ eſt. Hhõ em̃ qñ te ꝑſequit᷑: noli attẽdere illã figu/ ram quam fecit deus: aut animã illam quã ſpirauit deus: Nõ te perſequit᷑ qð fecit deꝰ: ſed mala quę fecit homo. Omnia quę fecit deus laudant deum. Audiſtis in benedicti⸗ onibus: ⁊ auditis omni ſolẽnitate quando legunt᷑: quomõ omnia laudãt deũ: celeſtia ⁊ terreſtria:angeli: homies: luminaria ceęli: arboꝛes terrę:flumina: maria: quicqd deus creauit:ſiue in celo:ſiue in terra:ſiue in mari laudant deum. NMũquid aliquãdo ibi audi/ ſtis:quia laudat deũ auaricia? Nũquid ali/ quãdo ibi audiſtis:quia laudat deũ ebꝛioſi tas: Mũquid audiſtis ibi: qͥa laudat deum luxuria? Nũquid aliquãdo audiſtis:qꝛ lau/ dat deum hereſis?ceèmnia iſta quare nõ lau dant deũ: boꝛ ſeruauit qð creata eſt: homo deleuit qð erectꝰ ẽ.Si em̃ ſeruaret in ſe bonũ qð in illo creauit deus:id eſt imaginẽ ſuam: ſemꝑ lau daret deũ:non ſolũ lingua ſed ⁊ vita. Ergo pꝛędicta ſunt tempoꝛa noſtra. Sed in tẽpo/ ribus noſtris p̃dicta ſunt futura ſciſmata. Quomõ ergo pugnauit illa eccleſia contra diabolũ:ſic ⁊ iſta pugnat. Mũquid ceſſatur pugnare aduerſus diaboluʒ? Sed dictũ eſt de diabolo: qꝛ leo ⁊ dꝛaco eſt. Leo ꝓpter im/ petũ:dꝛaco ꝓpter inſidiaſ.Leo aꝑte iraſcit᷑: dꝛaco occulte inſidiat᷑. Pugnauit eccłia pꝛi/ oꝛibus tempoꝛibꝰ aduerſus leonẽ: pugnat modo aduerſus dꝛaconẽ.Sed quomõ victꝰ eſt leo: vincit᷑ ⁊ dꝛaco.Qusę foꝛtitudo leonii AVpocj.si cõtra illũ leonẽ de quo ſcriptũ eſt: Vicit leo Numeri. 21. de tribu iuda?Et quę foꝛtitudo dꝛaconis cõ tra moꝛtẽ dñi qui ſerpentẽ ſuſpẽdit ĩ ligno: Triũphauit em̃ de moꝛte quã diabolus pꝛo pinauerat ꝑ aſtutias ſuas homini.Et cũ ex/ altaret moyſes ſerpentẽ in heremo ĩ ligno: ſplus qͥ moꝛdebat᷑ a ſerpente:attẽdebat ſer⸗/ pentẽ ⁊ ſanabat᷑: Sic ⁊ mõ quẽcũq; momoꝛ/ derit aſtutia ſathanę: intueat᷑ chꝛiſtũ ĩligno pendentẽ. Ibi em̃ moꝛs occiſa eſt:dominus ſemꝑ viuit. Sed vt occideret moꝛtẽ veſtitꝰ eſt moꝛte.Nõ em̃ potuit moꝛs moꝛi niſi ĩ vi/ ta. Hõ moꝛit᷑ amaritudo niſi in dulcedine: nõ moꝛit᷑ frigus niſi in caloꝛe: nõ eſt moꝛtua moꝛs niſi in vita. Quis eſt vita:? Chꝛiſtꝰ nf̃. Sed vita induta erat moꝛtẽ.Cruciſixus eſt: occiſus eſt: moꝛtuus eſt: ⁊ reſurrexit tota vi/ ta. Interfecta moꝛte ⁊ deglutita moꝛte iam uia nõ ſũt creata a deo. Et ar/ XXXV vita ſurrexit:vt diceret ð illo aplus: Scimꝰ Bo. s⸗ quia chꝛiſtꝰnõ moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ vo minabit᷑.Quia aũt dominata ẽ pᷣmo homi/ ni moꝛs: volẽti dominata eſt:inflauit ſe ad, uerſus eũ ſatelles leonis. Tũc iudex a qͥ iu- dicabat᷑ erexit ceruicẽ ⁊ ait:Mõ mihi reſpon ZJoõv.19. des?: Rugitus ſeuit leonis:tument colla ſer pentis:Sedant᷑ ad reſponſionẽ agni:qͥ no/ uit occidere leonem. Audi quia volenti do/ minata eſt moꝛs. Cum em̃ hec ab illo audi- uit: reſpõdit: Nõ haberes in me poteſtatẽ: Abi.Tõ. niſi data tibi eſſet de cęlo. Quis dedit hanc deſuꝑ poteſtatẽ: Deus.Quis eſt deus? Pa ter ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ. Vt ergo eſſet homi poteſtas in deũ:ab ipſo deo accepit poteſta tem homo vt iudicaret deũ: deum occultũ: hominẽ manifeſtũ. Vt ergo leonẽ ⁊ dꝛaco/C nem de quo ſupꝛadictũ eſt poſſimus cũ dei adiutoꝛio vincere: cum grãdi timoꝛe ac tre moꝛe ante oculos habeamus illud quod ait apoſtolꝰ petrus: Aduerſarius veſter diabo⸗i· Netri. 5⸗ lus tanq; leo rugiens aliquid deuoꝛare que/⸗ rens circuit. Et illud qð de dꝛacone apoſto/ lus nos admonet vt euʒ omni ſollicitudue caueamus. Aptaui vos inquit vni viro vir/ Korſeir. ginem caſtã exhibere chꝛiſto. Sed timeo ne ſicut ſerpens ſeduxit euam aſtutia ſua:ita ⁊ ſenſus veſtri coꝛrumpant᷑ a ſimplicitate quę eſt in chꝛiſto ieſu. Quando ergo tibi aliqua publica tribulatio nata fuerit:rabiem ac ſe/ uitiam leonis intellige. Quãdo te male coͤ/ cupiſcẽtię ad auariciã vel luxuriã callida ſe⸗ ductione ſollicitant: dꝛaconis blandimenta cognoſce. Si ergo ſidem rectam cupis fide/ liter cuſtodire:in aduerſis foꝛtis eſto contra leonis ſeuitiam. Si vero virginitatẽ animg integram ſeruare deſideras:quãtum potes obſerua blandimenta dꝛaconis: Ne foꝛte ſi incaut fueris qͥnq; ſenſus q in te ſunt quaſt quinq; virgines ꝑmittas a ſerpẽte coꝛrũpi. Quicqͥd em̃ pulchꝛeſcit viſu: quicqͥd dulce⸗ ſcit guſtu:quicquid blandit᷑ auditu:quicqͥd lenocinat᷑ odoꝛatu: quicquid molleſcit a ta- ctu: in his omibus ſi incauti fuerimus: ſur/ repẽtibꝰ cõcupiſcentijs malis: animę virgi/ nitatem coꝛrumpi ꝑmittimus: et impletur ĩ nobis illud quod per ꝓphetam dictum eſt: Intrauit moꝛs per feneſtras veſtras. Per Piere.. hos enim quinq; ſenſus quaſi per quaſdaʒ ianuas aut moꝛs aut vita ad animã noſtrãa ingredit᷑. Simus ergo aurxiliãte domino de illis quinq; virginibus ſapientibꝰ:quę ſicut Matib.25. e 4 Bancti in euãgelio legim“: poꝛtauerũt oleũ in lam/ padibus ſuis: Et quãtum poſſumus obſer/ uemus ne inter illas ſtultas inueniamur: ꝗᷓ ſibi de ſola coꝛpoꝛis integritate plaudẽtes: virginitatẽ animę per coꝛruptioneʒ quinq; ſenſuuʒz ꝑdiderunt: quę nõ poꝛtauerũt oleũ ſecum. Quibus dictũ eſt: Ite emite vobis a vendentibus oleũ. Oleum enim hoc loco adulatio eſt et laus hũana. Vendũt oleum om̃s adulatoꝛes.Ergo ſtultę illę dictę ſunt: quę foꝛinſecus quęrebant laudẽ. Nõ intus in cõſcientia habebant: ideo nõ poꝛtabant oleum ſecũ:id eſt qui laudẽ in aliena lingua nõ in cõſcientia ſua volebãt habere. Tamẽ quid reſponderũt illis ſtultis: NHe foꝛte non ſufficiat nobis ⁊ vobis:cAuomõ apoſtolus . Corſ. 4. dixit: Sed neq; ego meipſuʒ dijudico.Si & ↄſcientia noſtra ſub examine iudicij dei tre/ pidat ⁊ qᷓ;uis ſibi recta putet:tamẽ timet ne/ exeat iuſticię regula de theſauro illiꝰ:⁊ inue/ niatur toꝛtũ qð videbat᷑ rectũ:quãto minus curare debemꝰ aliena iudicia de nobis cha/ riſſimi ſiue mala ſiue bona: nec valde gau/ dere debemus quãdo laudamur: nec cõtri/ ſtari quãdo vituperamur:nec coꝛonare nos poteſt laus falſa: nec damnare vituperatio falſa.& diu autẽ viuimus hic: de nobiſipᷣis noſipſi iudicare non poſſumꝰ. Non dico qͥd cras erimus:ſed quid hodie ſimus: quanto minus debemus moueri iudicijs alienis:qᷓ; de cõſcientia noſtra quę nobis ꝑhibet teſti/ z. Corj.I. moniũ. Nam gloꝛia noſtra debet eſſe cõſci/ D entia noſtra. Itaq; fratres paululũ aduer/ tat charitas veſtra vt dicã qð volo:⁊ ſi non ſicu tvolo: ſicut dominꝰ dederit ⁊ voluerit. Qð maxime neceſſariũ eſt quotidianis tem ptatiõibꝰ ⁊ eccleſię catholicę qꝛ int᷑ tempta/- tiões viuit:et int᷑ tẽptatiões creſcit:⁊ int᷑ tẽ/ ptatiões ꝑdurat: et in temptatiões ꝑuenit. Sed cum ꝑuenerit ſuccedet quies laboꝛi:re-/ cedit temptatio:manet bñdictio.Sed rogo vos frẽs ne ſine cauſa audiatis:iſta tenete: ruminate:paſcimini inde:nõ recedat de oꝛe vfo qð modo memoꝛię cõmendat᷑. Memo / ria homis ſic ẽ: quomõ venter pecoꝛis: HNo/ ſtis quia in lege immũda dicta ſunt anima⸗ LZeuitj.Ir. lia quę nõ ruminãt:ꝗ aũt ruminant munda ſunt:⁊ quecũq; habent vngulã ſiſſam:perti nent ad diſcernendũ verum ⁊ falſum. Fiſſa vngula ꝑtinet ad diſcernendũ quid dextrũ quid ſiniſtrũ. Ruminatio em̃ ꝑtinet ad eos qui cogitant poſtea quod audierint ⁊ tenu⸗ erint. Mam mõ moducamus: ⁊ in memoꝛioõ Auguſtini tanq; in ventre mittit᷑. Sed quid facit pec quãdo ruminat: Illud qð in pſᷣſepe iactatuʒ fuerat ⁊ in ventre repoſitum:reuocat ad os: ⁊ i ipſa dulcedine cõquieſcit.hoc dixi vt cõ/ mendarẽ vobis ne ſitis imundi tanqᷓ; peco/ ra. Accepit illud in ventre:poſtea non rumi⸗ nat: et tranſit tota dulcedo: Et nihil vobis pꝛodeſt quod reconditũ eſt: quia non redit ad os dulcedo.Audite illud expꝛene:⁊ aper te dictum alia ſentẽtia: quod obſcure ⁊ my/ ſtice de ruminantibus animalibus dictum: alio loco aperte expoſitũ eſt: vt intelligamꝰ quid ſit: Theſaurꝰ deſiderabilis requieſcit in oꝛe ſapientis:ſtultus autẽ glutit illud. De eo quod in Eſaia ſcriꝑtuʒ eſt: ſcendei ſicut vixrgultũ:⁊ ſicut ra/æſa. s. ome. KxXVI dix de terra ſitiẽti: ⁊ ſicut radix de tra ſitienti.QAuare vt radix: Ideo qꝛ nõ eſt illi ſpecies neq; honoꝛ. Paſ/ ſus eſt:hũiliatus eſt:cõſputus eſt:nõ habe / bat ſpeciẽ:homo apparebat cum deus eſſet. Sed quomõ radix nõ eſt pulchꝛa: ſed intus habet vim pulchꝛitudinis ſuę. Attẽdite fra- tres mei:videte miſericoꝛdiã dei.Attendis arboꝛem pulchꝛã: amenã: folijs virentem: fructibus opulentam:laudas.Delectat ali/ quid de fructu carpere:ſub vmbꝛa eiꝰſedere ⁊ requieſcere ab ęſtu: Laudas totã illã pul- chꝛitudinẽ. Si radix oſtendat᷑ tibi nulla pul chꝛitudo in ea eſt. Noli cõtemnere qð abie/ ctum eſt: inde pꝛoceſſit quod miraris:vt ra⸗/ dix ſit in terra ſitiẽti. Attẽdite modo chari- tatẽ arboꝛis:creuit eccleſia: crediderũt gen/ tes:victi ſunt terrę pᷣncipes ſub nomie chꝛi/ ſti: vt eſſent victoꝛes in oꝛbe terrarũ. Poſi/ tum eſt collum eoꝛũ ſub iugo chꝛiſti. Perſe⸗ quebant᷑ ante chꝛiſtianos ꝓ idolis:ꝑſequũ/ tur idola ꝓpter chꝛiſtũ. Oèmnes cõfugiunt ad auxiliũ eccleſſę: in omni pꝛeſſura: in omi tribulatiõe ſua.Creuit illud granũ ſinapis: Mattb.i· factũ eſt maius ſuꝑ oĩa olera. Veniũt vola⸗ tilia celi:ſuꝑbi ſęculi:⁊ requieſcũt ſub ramis eius. Uſi pe tanta pulchꝛitudo? MNHeſcio de qua radice ſurrexit:⁊ iſta pulchꝛitudo in ma gna gloꝛia eſt. QAuęramus radicem. Cõſpu⸗ tus eſt:hũiliatus eſt: flagellatꝰ eſt: cruciſixꝰ eſt: vulneratus eſt: cõtemptus eſt. Ecce hic ſpecies non eſt:ſed in eccleſia gloꝛia radicis pollet. Ergo ipſum deſcribit ſponſum: illu⸗ʒ E domino ⁊ ſaluatoꝛe noſtro fratrel A) dilectiſſimi ante multa tempoꝛa p- phetatũ eſt: Aſcẽdet ſicut virgultũ abi.x. contemptũ: inhonoꝛatum:abiectum. Sed HD nodo ſi deitanm⸗ deſel lug herktn ſo Amonid nnan gaß hubes 9 habebet Phu usintun gocrat tNu mnred intotma Gelele⸗ nbeelg lgy ſhecbſe ſonnoe pogur lraen AMenn hodis corf⸗ Aer uci lſt ⸗ mag poete maut enp Pecca gulta eum: oueser Propea Pberiz⸗ nemin ſturle⸗ dapon Ubn ni iſſce lan eenoengt bee d nto⸗ oſennaning Sthice gulront RSZ dedſarmn, nelbasdan lis autin Eſutiut ſaigaptk ltüt ſoittre⸗ Nme. W Renoſofatt ulalenpeng ſan ngli Qurnentndr eq; bone p tuseſknohehe andeuscht. lichn ſaluns e. Anütteſn de. Anende folis mMenm. 16. Dckenti⸗ nbencrſelet lslotilihl⸗ atibinlent nnercdn minnanh tenococh geileiige/ ſubnon enmi ochit ol⸗ Colisge Hnesciſlenn Homelia mogo videre habetis arboꝛem quę ſurrexit de iſta radice: ⁊ impleuit oꝛbem terrarũ.Ra dix de terra ſitiẽti:nõ eſt ſpecies illi neq; ho/ Eſa. . noꝛ:Et vidimꝰillũ ⁊ ñ habuit ſpeciẽ neq; de/ coꝛẽ. Nõne hic eſt fabꝛi filius qui nõ habuit Joh.sð. decoꝛem:vt diceret᷑: Mõne verũ dicimus qꝛ demoniũ habes? In nomie autẽ ipſius dę/ monia fugiebant: ⁊ illi obijci᷑: qꝛ demoniũ Eſa:Sð. habes.Sed quare hoc? Vidimus eũ:⁊ non habebat ſpeciẽ neq; decoꝛẽ.Que ſpecies il/ Job.i. lius intus erat vbi non videbat᷑: In pꝛinci/ pio erat verbũ:⁊ verbũ erat apud deũ ⁊ deꝰ Nhil.a⁊. erat verbũ.Qusę eſt ſpecies illius? Qui cuʒ in foꝛma dei eſſet: non rapinam arbitratus eſt eſſe ſe ’qualem deo.Et vbi viſus eſt non habere ſpeciem neq; decoꝛẽ:Et non habuit Eſa. e ſpeciẽ:ſedvultus eius abiectus:⁊ de foꝛmis doſitio eius ab omnibꝰ hominibꝰ:homo in plaga: in plaga homo: ante plagam deus: poſt plagam deus homo: homo in plaga et q ſciat ferre infirmitates. Infirmitates quo rum: Ipſoꝝ a quibꝰpatiebat᷑. Mdicus fe- rebat infirmitates phꝛeneticoꝝ: ⁊ cũ ipe cuu Zucj.23. ciſigeret᷑:oꝛabat ⁊ dicebat: Pater ignoſce il/ lis:qꝛ neſciunt quid faciunt. Attendite quõ amemus: ſponſus quantomagis defoꝛmis nobis cõmendat᷑:tanto charioꝛ: tanto dul/ cioꝛ factus ſponſę: ꝓpter quod ⁊ auertit ſe. Auertit ſe ne illum intelligerẽt illi qui eum cruciſigebant. SFacies eius iniuriata eſt:nec Eſa. ʒi magni ęſtimata ẽ.hic infirmitates noſtras poꝛtat: ⁊ ꝓ nobis ĩ doloꝛibꝰeſt: ⁊ nos exiſti/ mauimus illũ in doloꝛibus eſſe et in plaga: ⁊ in pęna: ipſe autem vulneratus eſt ꝓpter peccata noſtra: ⁊ infirmatus eſt pꝛopter ini/ quitates noſtras. Eruditio pacis noſtrę in eum: liuoꝛe eius ſanati ſumus. Omnes vt oues errauimus: ⁊ dominus tradidit illum pꝛo peccatis noſtris. Euangeliũ eſt an pꝛo/ phetia?Quid dicunt contra iſta iudęi:Mõ⸗/ ne mirum eſt audire eos iſta: habere illos iſta: legere illos iſta? Mon inueniri de quo dici potuerunt: niſi de illo vno qui in euan/ gelio pꝛedicat᷑ per oꝛbem terrarum: ⁊ adhuc non eſſe chꝛiſtianos:ᷣ ſic eſſe illos cęcos ad⸗ nerſus euidentiſſima eloquia pꝛophetarũ. HNoli mirari cecitatẽ iudęoꝝ ð chꝛiſto. Ecce tranſit quod dicit᷑ de ſpõſo:incipit dici ⁊ de Cſponſa.Et quomõ in ſponſo mirabaris cęci tatem iudęoꝛũ:ſic ĩ ſponſa miraberis cęcita/ tem hereticoꝛũ. Jam modo miremur cęcita tem iudęoꝛũ.Pominꝰ tradidit illum ꝓ pec/ catis noſtris:⁊ ipſe quoniã traditus eſt non aperuit os. Vt ouis ad imolandum ductus eſt: vt agnus ante eum qui ſe tonderet fuit ſine voce: ſic nõ aperuit os ſuũ. In hũilita/ te iludiciũ eius ſublatũ eſt:⁊ ne contemnas: Generationẽ eius quis enarrabit?:Quã ge/⸗ nerationem? Ante luciferum genui te.Ecce Mãë. 109. vna generatio:Ante luciferum:ante omnia quę facta ſunt: ante omnes angelos: ante omnẽ creaturã.Quare: Quia omnia ꝑ ipᷣm JZob.ꝛ. facta ſunt. Sed foꝛte ſecũda eius generatio narratur. Quis illaʒ narrat: Fide concipit᷑: maſculꝰ nõ accedit: vterus virginis tumet: ꝓcedit tanq; ſponſus de thalamo ſuo. Mi/ rabilis iſta generatio: mirabilis iſta hũana quia ſine patre: mirabilis illa quia ſine ma/ tre. Vt ouis ad imolandũ ductus eſt:et vt agnus ante eũ qui ſe tõderet: ſic nõ aperuit os ſuũ. In humilitate iudiciũ eius ſublatũ eſt: Generationẽ eiꝰ quis enarrabit? Quo⸗ niã tollet᷑ de terra vita eius. Reſurrectionẽ eius pꝛędicat. Videtis qꝛ verus dominus quaſi potẽs nõ poſſit:niſi vere charitas hęc pati ⁊ reſurgere. Audiſtis et reſurgere. Mõ audiſtis:quoniã tollet᷑ de terra vita eius:et hdicari in nomie eius pęnitentiã ⁊ remiſſio⸗ nem peccatoꝛum per omnes gentes: incipi/ ens ab hieruſalẽ. Audietis ⁊ illud ab iſto ꝓ/ pheta:nõ quia debemus ꝓphetam pᷣpone/ re deo:pꝛęco pꝛeęceſſit:iudex ſecutus eſt.Mõ ſua ſed iudicis verba pꝛęco dicebat: ⁊ iudex cõſequẽs verba ſua in pᷣcone firmauit: Qm̃ tollet᷑ de terra vita eius. Ab iniqᷣtatibꝰ ppłi Eſa.53. mei ductus eſt ad moꝛtem. Audiebatis mõ dicentẽ illis:Quid vobis feci? Si inueniſt Job.s. in me peccatũ:arguite me.Et illi: Cruciſige cruciſige: vt putabant hominẽ tamen nocẽ- tẽ. Ergo ab iniqᷣtatibꝰppłi mei ductus eſt ad moꝛtẽ. DHabo & malos ꝓ ſepltura eiꝰ.Quid 1 eſt hoc: dabo malos ꝓ ſepultura eiꝰ:⁊ diui/ tes ꝓ moꝛte eiꝰ:AMalos ꝓpter ſepulturã eiꝰ ⁊ diuites ꝓpter moꝛtẽ eiꝰ. Diues ille ab ari⸗ mathia ioſeph:cũ dñs pẽderet ĩ cruce intra/ uit ad pilatũ ⁊ petijt coꝛpꝰ cius:obſecutꝰ eſt vt ſepeliret:dati ſunt diuites ꝓ moꝛte eius. Sepeliuit paupereʒ in qͥ̊ diuitias reqͥrebat.- Ergo diuites ꝓpter moꝛtẽ eius. Qð poſtea dixit pꝛimo factũ eſt: qð pꝛimo dixit poſtea factum eſt: malos pꝛo ſepultura eius. VUbi oſtendimꝰ: Intrauerunt iudęi ad pilatum dicebat: Quę ſcripta ſunt in lege ⁊ in ꝓphe/ Luc.24. tis ⁊ pſalmis de me:quia opoꝛtebat chꝛiſtũ E 5 . ð Mattð. 27. Sancti et dixerũt ei: Homine audiuimus quia ille planus: id eſt ille impoſtoꝛ dixit diſcipulis ſuis:quia reſurrecturus erit occiſus:iube cu ſtodiat᷑ ſepulchꝛũ: ne foꝛte veniãt diſcipuli eiꝰ nocte ⁊ auferant eum: et fiat erroꝛ maioꝛ Anguſtini peccamꝰ ⁊ parcit:nõ eſt negligẽtia ſed patiẽ tia. Hõ ille potentiã ꝑdidit: ſed nos ad pęni tentiã reſeruauit. Cimeamus &̊ iuſticiã cuiꝰ miſericoꝛdiã deſideramꝰ. Parcit em̃ mõ ſed nõ tacet:ſed ſi tacet nõ ſemꝑ tacebit. Audi /· ſitcecd nerſsane eus.⸗Gl banor Cuicodl poꝛe. Ait illis pilatus: habetis milites: ite amus ergo eũ dũ nõ tacet in ſcepto: ſi volu ſguan cuſtodite ſicut vulti. Acceperũt milites:po/ mus vt nobis parcat cũ nõ tacuerit in iudi/ gen⸗ Qlinit ſuerũt ibi. AMali ſunt iſti:ipſi ſunt dati pꝛo⸗ cio. AModo em̃ ſꝛogat᷑ nobis miſericoꝛdia: Cuͤtun pter ſepulturã eiꝰ ad cuſtodiendũ. Sed vñ tũca nobis exiget᷑ iuſticia:⁊ reddetvnicuiq; Matthr. n oommn ꝓbamus qꝛ mali ſunt? Milites innocentes m opera ſua: ac ſiet illud quod apls dixit: hiſui nh⸗ erãt miſſi:iudex eis pꝛęcepit:venerũt ad ſe- Judiciũ ſine miſericoꝛdia illi qui non fecit Jacobi. 2. ſceun. pulchꝝ:cuſtodierũt. Audi qꝛ mali ſunt.Ce· milericoꝛdiã. ſantnultü ge euãgeliũ: Poſtea q; reſurrexit dñs et vi/- 8 Ntei Au derũt angelũ: ↄterriti ⁊ cõſternati ſunt. Qñ . De eo qð dñs dicit in euãgelio: biCüfue dictũ eſt alijſ: Holite timere vos:iſti timoꝛe ui amat animã ſuam perdet illã: JYob. 12. Atantilu ꝑcuſſi:qꝛ ſide ſubleuati nõ ſunt:Et tñ cũ iſta VHomelia XxXXVIIE Agoeutam ſcirent: venerũt ad iudęos:dixerũt illis iſta . — — 4 mnanai..5 oĩa. Dixerũt iudęi:Hamus vobis pecuniã. Odo fratres chariſſimi cum diuina A hanporke De vbis di Ergo mali erãt: veritatẽ abſcõderũt: mẽda/ lectio legeret᷑ audiuimꝰ dñm dicen/ näingtent ſer. 45. a in fi. ciſ vẽdiderũt.Et quõ mẽdaciũ vẽdiderũt: tẽ: Qui amat animã ſuã: ꝑdet illã. Job.i2. ls Ee Nõ mirũ:mẽdaciũ vẽdiderũt: mẽdaciũ ceci Puic ſenfẽtię quaſi contrariũ videt᷑ eſſe qoð ſamerab Mattpᷣ.2að. cecis. DNicite dictũ eſt illis:quia doꝛmiẽtibꝰ ait aplus:HNemo vnqᷓ; carnẽ ſuam odio ha/ Epb.5⸗ ſgenlani nobis venerüt diſcipuli eius ⁊ ſubtraxerüt buit. Si ergo nemo eſt qui carnẽ ſuã oderit: femmsl illũ. Oο vanitas vendẽs vanitatẽ: vanitatẽ quãtomagis nemo ẽ qui oderit animã ſuãs nüfſene auditur vaniſ ⁊ crediturl. hodieq; ̊ ẽ apud Multũ quippe aia carni ponit᷑: qꝛ ipſa eſt mupe iudęos: ſichabet᷑ ia fama q; vana: q;ᷓ falſa: habitatrix: caro habitaculum. Et aia dſat᷑: Gfons qᷓ inanis. Teſtimoniũ martyꝛũ nolũt audi/ caro autẽ ſeruit. Anima ſuperioꝛ eſt: caro ſb hezen re vtviuãt:a teſtimoniũ doꝛmientiũ audiũt iecta eſt.Si ergo nemo vnq; carnẽ ſuã odio onninc vt pereãt. Si doꝛmiebãt cuſtodes:vnde ſci- habuit:quis eſt qui animã ſuã oderit?: Pꝛo/ nmiſes re potuerũt qͥs illũ tulerit de ſepulchꝛo? Aut pter hoc non paruã queęſtionẽ nobis intulit ſctnt quid vigilabas male? à& male de quo nõ ſi ßſſſens euãgelica lectio: vbi audiuimꝰ: Qui Qunre: Eſa. Sʒ. ne cauſa dixit ꝓphᷣa: habo malos ꝓ ſepul/ amat animã ſuã perdet illã.Periculoſuʒ eſt * tura eius. O mali: O peſſimi: aut vigilaba- homini animã amare ne ꝑdat.Sed ſi ꝓpte- nugſin tis et cuſtodire debuiſtis: aut doꝛmiebatis rea ꝑiculoſũ eſt vt ames animẽ tuã ne ꝑeat trton ⁊ qͥd ſit factũ neſcitis. Impletũ ẽ em̃ qð ſpi / anima tua:ideo nõ debes ill̊ amare: qͥa nõ ſinti ntuſſanctꝰ ꝑ pſalmiſtã młtũ ante ſdixerat: vis illã perire. Si autẽ nõ vis illam perire: anee Ps.ꝛ0o. Cogitauerũt conſiliũ qð nõ potuerũt ſtabi- amas illã. Quid ẽ hoc ſi amo perdo: Ergo cus lire. NHos & fratres chariſſimi ꝓ quoꝝ ſalute nõ amem ne perdã. Sed quia timeo perde- nun iſta oiĩa ⁊ dicta ſũt ⁊ ipleta: gratias agam re ideo nõ amo: vtiq; eo qõ timeo. Dicit et “W tit⸗ diuinę miſericoꝛidię: æ quãtũ poſſumꝰ totis alibi dñs: Quid ꝓdeſt homi ſi totũ mũdũ Matthis⸗ ini viribꝰ laboꝛemꝰ:vt᷑ bñficia dei nõ nobis iu/ lucret᷑:animęvo ſuę detrimẽtũ patiat᷑: Ecce r diciũ pariant ſed ꝓfectũ:vt cũ tremẽdus iu-⸗ quia ſic eſt amanda aĩa vt lucro totius mũ/ Rrkan dicij dies et tempꝰ reddendę rõnis aduene/ di p̃ferat᷑:⁊ tamẽ obſeruet qui animã amat: Ptun rit: quicqͥd nobis dñs ⁊ ſaluatoꝛ noſter cõotu qꝛ ſi amat perdet illã. Hõ vis perdere eam: ehauc lit iudicatus: integrũ inueniat iudicaturus. noli illam amare. Sed ſi non vis eam per- uenan Equidẽ ille cũ venerit redditurus eſt qð ꝓ dere:non potes eam nõ amare. Sunt ergo 89 unſim miſit: ſed reqᷣſiturꝰẽ qð redemit: ⁊ qð ĩ jmo qui peruerſe animã ſuam amant:⁊ hoc vult N aduentu ↄtulit:exacturꝰ eſt ĩ ſecũdo.c&αnis dei ſermo coꝛrigere: non vt oderint animaʒ W multũ pᷣſumere debeamus de miſericoꝛdia ſuam: ſed vt recte diligant. Male enim dili⸗ Caec dei: nõ tamẽ negligẽter debemꝰ timere iuſti gendo perdũt eam: et fit quiddã magnum ns ciã eius. Cũ iuſticia em te iudicabit:qui cu,ʒ quaſi pꝛępoſterũ ⁊ ↄtrariũ. Sed ita tñ ſit vt umartle miſericoꝛdia te redemit. Mã ꝙ tã longo tꝑe ſi diligas es ꝑuerſe:perdas illaʒ. Si oderis balkan⸗ 7 n getaſele imain dſtic Wrtefindſdt l Reepinſe anent ititc Smlantnin wdcennagt wodandn Uumiik nenigtn Nperderilsk⸗ n. imiandund un' dändin, fünitcicegs iſuanolotne meſuiet ant nmniſe⸗ oni;:giec n. Gtudi einckan⸗ amiſtiad enobisul uduim:L hennſſa 1.,3011 nininran Banaehl isilanyan nee but ininiin inmufi wolotus minian perdaeein ſoent 1 H Homelia ills recte: cõſerues illaʒ.Eſt ergo quidã per⸗ uUerſus amoꝛ eius: ⁊ quoddã rectum odium eius. Sʒ amoꝛ ꝑuerſus ab odio:odiũ rectũ ab amoꝛe eſt. Quis ẽ ꝑuerſus animę amoꝛ: Quãdo diligis animã tuã in iniquitatibꝰ: audi quia ab odio venit amoꝛ iſte ꝑuerſus. Põ.io. Qui aũt diligit iniquitatẽ:odit animã ſuã. Odiũ aũt rectum vide: qꝛ ab amoꝛe venit. Joꝑᷣ.i2e Ibi dominꝰſecutus ait:AQui autẽ odit ani/ mã ſuã in hoc ſęculo: in vitam ęternã inue/ niet eam. Vtiq; qð vis inuenire in vitã ęter nam:multũ amas. Qò amas ad tempꝰ qͥd ꝓderit? Aut ſubduceris illi:aut ſubducitur tibi. Cũ fueris tu ſubtract*: perit ipe amoꝛ: cũ fuerit illud ſᷣtractũ: ꝑit qð amaſti. Vbi ergo aut amatoꝛ perit:aut qð amat᷑:non eſt amandũ. Sed quid ẽ amandũ? Qð nobiſ/ B cum poteſt eſſe in ęcernũ. Sed ſi vis animã tuã in eternũ habere ſaluã: oderis eã ad tẽ/ pus. Ergo odiũ rectũ ab amoꝛe venit:pꝑuer⸗ ſus amoꝛ ab odio venit.Quis igit᷑ modꝰ di ligendi anima? Putatis martyꝛes nõ ama- re animas ſuas? Videtis certe modo ſi cuiꝰ vita pᷣſentis ſeculi gicliteł᷑:quomõ amici eiꝰ currũt ꝓ ea:quomõ currit᷑ ad eccleſia: rogat᷑ epiſcopus vt intermittat ſi quas habet acti ones:currat: feſtinet. Quare? Pꝛo aia. Et omnes cõtremiſcũt: omnibꝰ ceęteris rebꝰ in/ termiſſis feſtinandũ eſſe decernũt. mnis feſtinatio laudat᷑: omnis tardatio accuſat᷑. Quare? Pꝛo anima. Quid ẽ ꝓ aĩia:? He mo riat᷑ hõ. Hon nouerãt martyꝛes amare ani/ mas ſuas:⁊ tamẽ hoc eſt ꝓ anima ne moꝛia tur homo. Moꝛs homis iniqtas ẽ. Si cur/ ris ꝓ hac vita centũ milia:quot milia debeſ currere ꝓ vita eterna? Si feſtinas lucrari di es paucos ⁊ ipſos icertos. odie em̃ homo a moꝛte liberatus: neſcit vtrum cras moꝛi/ atur: tamẽ ſi ſic curri᷑ ꝓpter lucrũ paucoꝛũ dierũ: quia ⁊ vſq; i ſenectã pauci dies ſunt: quomõ currendũ eſt ꝓ vita ęterna? Amoꝛ ̊ puerſus animę abundat: amoꝛ autẽè rectus valde paucoꝝ eſt. Mam ſicut nemo eſt q nõ diligat animã ſuã:ſic nemo eſt qui nõ amet carnem ſuam. VUnde fieri põt vt ⁊ verum ſit Epbᷣ.5. qð ait apoſtolus:Nemo vnq; carnem ſuam odio habuit: et anima non ametur?Diſca⸗ mus ergo fratres amare animas noſtras. Omnis voluptas ſęculi tranſitoꝛia eſt. Eſt amoꝛ vtilis: eſt amoꝛ noxiꝰ:amoꝛ amoꝛe im pedit᷑:amoꝛ noxiꝰrecedat:⁊ amoꝛ vtilis ſuc- cedat. Sed qꝛ homies nolũt ülinc recedere: XXXVII ideo in illos nõ poteſt aliud introire:vt non capiãt: pleni ſunt: fundãt ⁊ capiunt. Pleni ſunt enim amoꝛe voluptatum carnalium: pleni ſunt amoꝛe vitę pꝛęſentis: pleni ſunt amoꝛe auri ⁊ argẽti: poſſeſſionü ſeculi huiꝰ. Qulia ergo pleni ſunt:ſic ſunt quomõ vaſa. Vis vt intret mel vnde acetũ nõdum fudi⸗/ ſti? Füde qð habes vt capias qð nõ habes. Ideo pᷣma renüũciatio ẽ huic ſeclło:et deinde conuerſio ad deum. Qui renunciat fundit: qui conuertit᷑ implet᷑:ſed ſi non fiat coꝛpoꝛe ſolo:ſed ⁊ coꝛde.Quęrit᷑ autem fratres quõ C creſcat iſte amoꝛ.Hhabet enim initia ſua:ha- bet augmẽta ſua:habet ꝑfectionẽ ſuam. Et debemus noſſe quis cęperit: vt eũ augmẽ/ to cohoꝛtemur:quis nec cęperit:vt euʒ quo incipiat moneamus: quis ⁊ ceperit ⁊ creue/ rit: vt eum ad ꝑfectionẽ incitemus. Pꝛimo illud attendat charitas veſtra: amoꝛes oẽs T dilectiones pᷣus ſunt in hominibꝰ de ſe: et ſic de alia re quã diligunt. Si diligis aurũ: pꝛius te diligis et ſic aurũ: qꝛ ſi tu moꝛtuus fueris:nullus erit qui aurũ poſſideat. Ergo dilectio vnicuiq; a ſe incipit: ⁊ nõ poteſt niſi a ſe incipere: nemo monetur vt ſe diligat. Hhoc em̃ non ſolũ ineſt hominibꝰ ſed ⁊ peco/ ribus. Vlidetis em̃ fratres quẽadmodũ nõ tantũ ingẽtes beſtię ⁊ magna animalia: vt ſunt boues aut cameli vel elephanti: ſed et muſcę:ſed et vermiculi minimi quomõ no/ lunt moꝛi et diligant ſe. Omnia aĩalia moꝛ⸗/ tem fugiũt.Ergo diligũt ſe:cuſtodire ſe vo⸗ lunt:alia velocitate: alia latebꝛis: alia reſi/ ſtendo ⁊ repugnãdo. Omia tamẽ animalia ꝓ vita ſua pugnant:moꝛi nolunt:cuſtodire ſe volũt.Amãt ergo ſe:incipit ⁊ aliud ama ⸗/ ri. Sed quid eſt ĩm aliud? Quicqͥd amaue ris:aut hoc eſt qð tu:aut inferiꝰ te eſt:aut ſu periꝰ te eſt. Si inferiꝰte eſt qð amas:ad cõſo lãdũ ama:ad tractãdũ ama:advtẽdũ ama: nõ ad illigãdũ. Verbi gfa:aurũ amas: noli te illigare auro:quãto melioꝛ es q; auꝝ.Au rũ em̃ terra ẽ fulgẽs:tu aũtvt illumiareris ↄ dño:ad imaginẽ dei factus es. Cuʒ ſit aurũ Geñ.i. creatura dei:non tũñ fecit deus aurũ ad ima⸗ ginem ſuam ſed te. Ergo poſuit ſub te au- rum. Amoꝛ ergo iſte cõtemnendus eſt. Ad vſum aſſumẽda ſũt iſta:nõ eis vinculo amo ris q̃ſi glutino herendũ eſt. Hon facias tibi mẽbꝛa queę cũ ceperint pꝛecidi:dolebis atq; crucieris. Quid ergo? Aſſurge ab iſto amo/⸗ D re quo amaſ inferioꝛa q; tu es:incipe amare Bancti paria:id eſt qð tu es. Sʒ quid multis opus eſt: Sivolueris bꝛeuit᷑ poteris.Quo oꝛdine aũt verũ amoꝛẽ ⁊ verã charitatẽ habere poſ ſimus:ipſe dñs dixit nobis in euãgelio eui/ „ — —. octaua8 Pn„ Prro- „ Aunguſtini quia cõmunis eſt cũ pecoꝛibꝰ: ⁊ paſſeres illi qui ꝑſonant habent ↄiugia: ⁊ nidos faciũt: ſimul oua cõfouent: ſimul pullos nutriunt. Licitus quidẽ amoꝛ iſte in hominibus: ſed denter oſtendens. Sic em̃ ait:Diliges dũm / videtis quia carnalis eſt. Secũdus amoꝛ ſi/ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo: ⁊ ex tota aĩa tua: ⁊ ex omibꝰ viribus tuis: et ꝓximũ tuũ ſicut teipſum. Pꝛimũ ego dilige deũ: deinde te/ ipſum: poſt hęc dilige ꝓxinũ tuum ſicut te/ ipᷣm. Pꝛius tñ diſce amare teipſum: ſic dili/ ge ꝓximũ tuũ ſicut teipſum. Hã ſi teipſum nõ noſti amare:quõ ꝓximũ poteris in veri/ tate diligere? Putãt em̃ nõnulli homies le/ gitimo oꝛdine ſe am are: quãdo res alienas rapiunt: quado ſe inebꝛiat: quado libidini 2, t l. Alius amoꝛ qui eſt ꝓpinquoꝛũ:iam iſte videt᷑ pꝛo/ ſeruiũt: quãdo ꝑ diuerſas calũnias iniuſta lucra cõquirũt. Iſti tales audiant ſcripturã Põ.10. dicentẽ: Qui diligit iniquitatẽ odit animã Pðs.⁊2. poteris dicere: Mihi autẽ adhęrere deo bo⸗ ſuã. Si & amãdo iniquitatẽ: teipſum nõ ſo⸗/ lum nõ diligis:ſed etiã odio habes:quomõ lioꝝ eſt:ſed adhuc ⁊ ipᷣe carnalis eſt.Mõ em̃ eſt laudandus qui amat filios:ſed deteſtan dus qui non amat. Pꝛo magno enim lau/ daturus ſum in homie:quod video in tigri„- de? Serpẽtes amãt filios ſuos: leones ⁊ lu/ pi amãt filios ſuos. Holi ergo magnũ puta re ꝙ amas filios tuos: Adhuc in amoꝛe hoc ſerpentibus cõpararis.Si non amaueris:a ſerpẽtibus vinceris.honeſtos amoꝛes iam dico. Illos enim flagitioſos excluſi. Alius pꝛius hominũ: ſi nõ ſit cõſuetudinis. Nam maioꝛ eſt amoꝛ qui extẽdit᷑ vltra ꝓpinquos qᷓ; qui tenetur inter pꝛopinquos.cAQui amat ꝓpinquos ſuoſ:adhuc ſanguinẽ ſuũ amat. aut deum aut ꝓximũ diligere poteris?Si ̊ ꝓ Amet alios qui nõ ſunt ꝓpinqui: ſuſcipiat vis verę charitatis oꝛdinẽ cuſtodire: fac iu/ ſticiã: dilige miſericoꝛdiã:fuge luxuria: inci/ pe ſecũdũ pſᷣceptũ domini:nõ ſoluʒ amicos pegrinum: iam multum dilatatus eſt amoꝛ iſte. Tantũ auteʒ creſcit: vt a cõiuge ad fili/ os:a filijs ad ꝓpinquos:a ꝓpinquis ad ex/ ſed etiã inimicos diligere. Et cum hęc fide/⸗) traneoſ: ab extraneis ad inimicos ꝑueniat. liter cuſtodire toto coꝛde cõtẽderis: iſtis vir tutibus quaſi quibuſdaʒ gradibus poteris aſcẽdere: vt merearis deum toto aio ⁊ tota virtute diligere.Et cũ ad iſtã fęlicẽ ꝑfectio nem veneris:oẽs cõcupiſcentias iſtius mũ/ di tanq; ſtercoꝛa cõputabis.Et cum ꝓpheta n m eſt. . .. „ . eeo qð dominꝰ dicit in euage⸗ ans io:Diliges ꝓximũ tuũ ſicut teipᷣſũ omelila XXXVIII On ſolum in nouo ſed etiã in veteri n teſtamẽto admonemur fratres cha/ Vriſſimi: qualiter ꝑfectam charitatem tenere dbeamus. Sic enim ipſe dominꝰ in Abi. S. euãgelio dixit: Diliges pꝛoximũ tuum tan/ qᷓ; teioſum. Tractemus ergo aliquatum de amoꝛe homis in hominẽ:quia ſunt amoꝛes ꝙ hominũ puerſi. IOpſe ꝑuerſe amat alterũ: qͥ ⁊ ſe ꝑuerſe amat: QQui autẽ recte ſe amat: et alterũ recte amat. Verbi gratia: Sũt amo/ res flagitioſi deteſtabiles: Amoꝛes adulte⸗/ roꝛuʒ: amoꝛes coꝛruptoꝝ:immũdi amoꝛes. AMalos amoꝛes dereſtant᷑ omnes leges hu/ manę: ⁊ leges diuinę Remoue g iſtos illi/ citos:quęramꝰ licitos. Incipit amoꝛ licitus a coniugio:ſed adhuc carnalis eſt. Videtis Sed vt ꝑueniat illuc: multos habet gradꝰ. BDe amicitia & videte quid dicã. Sunt ami B ci excepta amicitia: quę nec amicitia dicẽda eſt:quã facit mala cõſcia. Sunt em̃ homies qui pariter mala cõmittunt:⁊ ideo videntur ſihi ↄiũcti:qꝛ ↄſcĩa mala ligati ſũt. Excepta illa nefaria amicitia: eſt quęda amicitia ad- huc carnalis ꝑ conſuetudinẽ coha bitandi: colloquẽdi: ſimul cõuerſandi: vt contriſtet homo quãdo deſerit᷑ ab amico cũ quo ſolet colloqui ⁊ habere cõiunctiones. Conueniũt duo homines:ambulant ſecũ triduo: ⁊ iam nolunt a ſe recedere. Et iſta quędam amici⸗ tię dulcedo ẽ.hhoneſta quidẽ:ſed adhuc diiſ/ cutiamus illam:quia gradus amoꝛis huius quęrimus:⁊ videamꝰquoaduſq; ꝑuenerimꝰ vſq; ad amicitiã talem qualẽ dixi. Eſt & iſta amicitia cõſuetudinis non ratiõis. habent illã⁊ pecoꝛa.Duo equi mãducant ſimul:de/ ſiderant ſe ad aliã diem:pᷣcedit vnus: feſti/ nat alter:deſiderans quaſi amicũ ſuum: vix regit᷑ a ſeſſoꝛe: ⁊ tãdiu ſe impetu ſuo pꝛouo/ cat quouſq; perueniat. Cumq; peruenerit ad euʒ qui pceſſit: ſedatur pondus illud:fe/ rebatur pondere:amoꝛe vꝛgebat᷑: venit tan qᷓ; ad locũ ſuũ⁊ cõquieuit.Adhuc ⁊ iſta ami citia cõſuetudinis eſt in pecoꝛibus.Surga⸗ 4. iundce honmmnippn ſſaviune⸗ heineduit ponabetn Coniusre zrdebente Abeptube ſferi⸗ Nantürel msſelll hocſtpht entehott goi;gat ninediliga ſͤhonieſu goteyteri esppteran aecätolen deignittia atur gte: Pasnoee Norpihal Zeldigu Mämm Icni i erec leamas ellannas omiträ⸗ habes⸗ cumü co cötaci deſotmiit copus Meie⸗ Mugieſne ſtenana Litn mare. Mirnn gullignſc licgt⸗ ludeere. hofnlaci nidicnt Ghiene uganegii Ndanceine ltdeie⸗ leſeion iegi X— ☚ n rnſenn zinllegſ ulosnn boninhlett lchs mae nulgel ie, wstſeldelti Ngloeninlnn ANdchnn os:leonestl, honagninn duenmarne Logamanee tosenorzin dserlii Au nikeniicn Genndns Bun Nn Pacs Gvos Qlianu giniſtime ngui:ſgr latausctena taccingendſn Ppinqusdlcs inicosgun. vshabagn⸗ ici. Sunmmi5 amicitindiin untenboni⸗ tſceonidann iſöͤt. Gunn Giamidnun⸗ ͦ chabiuntt i:ncnnit⸗ ocduſli nes Couuain ümideten Uelunim eluhun mmtu, luſg uenen os hihi eantinule Urmusſth niciiunn etu ſi⸗ Nnng c henn Nuslltt HuetſtinB bus⸗ Sß 5 C Homelia mus adhuc ⁊ ab iſta.Eſt ⁊ alia ſuꝑioꝛ amici/ tia:nõ cõſuetudinis ratiõis: qua diligimꝰ hominẽ ꝓpter ſidẽ ⁊ mutuã beniuolentiã in iſta vita moꝛtali. At ſuꝑius quicqͥd iã inue/ nerimꝰ diuinũ eſt: Incipiat hõ amare deũ:⁊ nõ amabit in homie niſi deũ. Videat enim charitas veſtra pꝛimũ amicitię amoꝛ quali/ ter debeat eſſe gratuitus. NHon em̃ ꝓpterea Debes habere amicũ vł amare vt aliqͥd tibi pſtet. Si ꝓpterea illũ amas vt pſtet tibi vel pecuniã vel aliqð cõmodũ tẽpoꝛale: nõ illũ amas.: reſpõſurꝰes mihi:hõ eſt fideliſ. Ergo ſidem amas.Si fidẽ amas: qᷣbus oculis vi/ det᷑ fides:ipſis oculis videt᷑ deus. Incipe 2 Job.x. amas ſed illud qð pᷣſtat. Amicꝰ gratis amã⸗ dus eſt: ꝓpter ſeſe nõ ꝓpter aliud. Si homi nem te hoꝛtat᷑ amicitię regula vt gratis dili gas:qᷓ; gratis amãdus ẽ deus qͥ iubet vt ho minẽ diligas? Mihil delectabilius deo. Mã in homie ſunt ꝗ̃ offendant:ꝑ amicitiã tñ co/ gis te vt etiaʒ illa ꝗᷓ̊ offendũt in homie tole/ res ꝓpter amicitiã. Si ergo nõ debes ꝓpter quędã tolerãda diſſoluere homĩs amicitiã: dei amicitia qͥbus rebꝰ debet cogi vt diſſol⸗ uatur a te? Hihil inuenis delectabiliꝰ deo. Deus nõ ẽ qui te offendat: ſi tu eũ nõ offen das: nihil illo pulchꝛius: nihil illo dulcius. Sed dicturꝰ es mihi:Nõ illũ video quomõ t ũ amaturꝰ quẽ ñ video? Et quõ dicis ama/ re quẽ nõ vides? M oſtẽdo vnde coneris ce amas amicum: quid in illo amas? Gꝛatis eũ amas.Sed foꝛte amicus iſte tuus vt alia omittã:ſenex homo eſt. Fieri eniʒ poteſt vt habeas amicũ ſenẽ.Quid amas ĩ ſene: In/ curuũ coꝛpus: albũ caput: rugas in fronte: cõtractã mxillã. Si coꝛpus qð vides:nihil defoꝛmius p̊ ſenectute: et tñ aliqd amas:et coꝛpus qð vides nõ amas: quia defoꝛme ẽ: vnde vides qð amas? Si em̃ quęrã a te q̃re deũ amare:⁊ amabis hominẽ ꝓpter deum. Audite magnũ teſtimoniũ. Niabolus certe Apod.i2. accuſatoꝛ ſanctoꝝ eſt. Et quia nõ apud talẽ iudicẽ cogit quẽ fallat:nõ põt ĩ nos crinina falſa dicere. Mouit apud queʒ dicat. Quia ergo falſa cõtra nos nõ poteſt dicere:quęrit vera ꝗᷓ dicat. Ideo tẽptat vt habeat qð di/ cat.Hic ergo aduerſarius noſter qͥ nobis in/ uidet regnũ celoꝛũ:qui nõ vult vt ibi ſimus vnde ipſe deiectꝰ ẽ:MNũqͥd inquit iob gratiſ colit deũ? Adhuc ad hoc ꝓuocamur ab ad/ uerſario: vt gratis deũ colamus: quãdo ille quęrẽs qð obijciat: ꝓ magno ſe putauit in/ videre: qð iſtis oculis nõ potes videre. Ec/ . 6 ueniſſe qꝛ dixit: Huũqd gratis iob colit deũ: Nõ quia viderat coꝛ ipſius: ſed qꝛ videbat diuitias eius. Cauere debemꝰ: ne ad ᷣmiũ diligamꝰ deũ. Quid em̃: Pꝛopter ſᷣmiũ di/ lecturꝰ es deũ? Quale pſmiũ eſt qð tibi da/ turus eſt deꝰ: Quicqͥd tibi aliud dederit mi nus eſt q; ipſe.Colis nõ gratis: vt aliqͥd ab ipſo accipias. Gꝛatis cole: ⁊ ipſuʒ accipies. Si em̃ ſeruat tibi deꝰ quo fruaris: ⁊ ſi amas quę fecit: qualis eſt ille qͥ fecit: Si pulcher?az· mũdus: qualis artifex mundi? Euelle ergo coꝛ tuũ ab amoꝛe creaturę:vt inhęreas crea/ toꝛi:⁊ dicas qð in pſalmo ſcriptũ eſt: M.ihi Ns. 72. auũt adhęrere deo bonũ eſt. Si autẽ deſeris E eũ qui te fecit:⁊ amas illa quę fecit: deſerto illo qͥ te fecit adulter es.Sic clamat epiſtola iacobi:adulteros appellans: Aulteri. Et vñ JZa adulteri?: Queęris vnde: Heſciti inqͥt:qꝛ ami citia huiꝰ mũdi inimica eſt deo? Quicũq; ̊ voluerit amicus eſſe ſęculi huiꝰ: inimicꝰ dei ↄſtituit᷑. Expᷣſſerat qͥd dixerat adulter. Ani/ 1I. Betrac.18. ma deſerto creatoꝛe amans creaturã adulte ra eſt. Aliꝰ em̃ amoꝛe nihil caſtiꝰ:nihil dele/ ctabiliꝰ. Illo deſerto hoc amplectẽdo: effici eris ĩimũda. O aĩia vt illiꝰ amplexibꝰ digna ſis:dimitte iſta:⁊ illi inhere gratio.Nã inde dixit pſalmus: Aihi aũt adherere deo bo⸗ nũ eſt. Verſũ pꝛioꝛẽ ſic dixit:Perdidiſti om nes qͥ foꝛnicant᷑ abs te. Et q̃ſi oſtẽderet quę ſit foꝛnicatio:ſubiecit: Mihi autẽ adherere deo bonũ eſt:nihil aliud volo ipſum. Ad/ herere illi hoc eſt bonũ meum: hoc eſt gra⸗ tuitũ bonũ meũ. Ideo ⁊ gratia dicit᷑ qꝛ gra⸗ tis cõſtat.Cũ ergo cęperis amare gratis:ſe/ curitas eſt:qꝛ amicũ gratis amas: ⁊ ad hoc eum amas vt tecum amet deum.Attendite enim ipſam amicitiã: vulgare mũdo cępimꝰ pęr quam gradus fecimus. Attendite illã. Amat maritus vxoꝛẽ:et vxoꝛ maritũ. Sine dubio ⁊ ille illaʒ: ⁊ illa illũ ſaluũ vult. Vult illum habere incolumem:vult illum habere fęlicẽ. Ad h̊ amat qꝛ ipſa vult: qð ſibi vult: F ⁊ illi B vult.Amat filios: qͥs nõ vult habere niſi filios ſuos? Amat amicũ:qͥs nõ niſi in columẽ hf̃e vult:adeo vt ſi foꝛte ↄtingat illi aliqᷣd:cõtremiſcit:ↄtriſtat᷑: cõturbat᷑:currit: — . 2. N accedit:cũ acceſſerit plãgit?: Quid gvult ſal uũ hr̃e:Si & ois qui amat ſaluũ vult hr̃eqð amat:ſi intelligat ꝗᷓ ſit vera ſalꝰ incipit illaʒ amare in ſe:⁊ ipᷣaʒ cogit᷑ verã amare ⁊ ĩ ami co. Si oculis carneis ꝗris deũ:vide tres pu paniet.s. eros de igne liberatos. Si fide quęris deũ: vide machabęos in igne coꝛonatos.Salus 2. Macbab. . cobi 4⸗ Sancti ergo illa amãda eſt: iſta vtenda.Hhęc em̃ ad vſum neceſſaria eſt: nam trãſitura eſt. Mon em̃ vera ſalus eſt fratres quõ dicunt medici ꝑęgrotamur quodãmodo. Naʒ ęgritudo ꝑ/ petua eſt:in iſta fragilitate carnis. Putatis eniʒ tũc hominẽ ęgrotare quãdo febꝛicitat: ⁊ ſanum eſſe quãdo eſurit: Sanus eſt dici᷑. Vis videre quãtũ malũ eſt eſurire? Dimit/ te illũ ſine medicamẽto ſeptẽ diebꝰ:occidit᷑. Sed quia ponis quotidie medicamentum viuit. Abedicamentũ autẽ famis cibus eſt: medicamentũ ſitis potus eſt: medicamen⸗ tum laſſitudinis ſomnus eſt:medicamentũ ſeſſionis deambulatio eſt:medicamẽtũ de/ ambulatiõis ſeſſio eſt:medicamentũ fatiga tionis doꝛmitio eſt: medicamẽtũ doꝛmitio⸗/ is vigilatio ẽ.Et vide qᷓ; imbecille ſit coꝛpꝰ manũ:hocipſum adiutoꝛiũ qð dixi qͥ aſ-/ ſumit: ſi ĩ eo ꝑſeuerauerit deſicit. Eſuriẽdo: cibi quęrebas adiutoꝛiũ. Ecce adeſt adiuto riũ cibi:Manducas:reficeris.Si plus fece/ ris plus deſicies. Adiutoꝛiũ ſitis quęrebas potũ.Multũ bibendo offocaris:qui ſitien/ do vꝛgebaris. Laſſaſti ambulando: ſedere vis: Sede ꝑpetuo:vide ſi nõ laſſabiſ.Quic- quid ergo aſſumpſerit vt aliud pellat: in eo ipſo ſi ꝑpſeuerauerit deſicit.Qualis eſt & iſta ſalus fratres:tranſitura:fragilis:ꝑitura:va Jacobi.4. Na:vere quomõ dictuʒ eſt: Quę em̃ eſt vita Jobᷣ.i2, veſtra? Vapoꝛ eſt ad modicũ parens. Qui ergo ĩ vita iſta amat animam ſuam: perdet eam. Qui autem in hoc ſeculo odio habue⸗/ rit animam ſuam:in vitam ęternã cuſtoditr eam. Qug eſt vita ęterna? Vera ſalus.Et ſi Auguſtini coꝛporl. Ad hoc enim ama vt facias quod 2 tu es: ⁊ erit in te ꝑfecta charitas. Hhoc ſi iue/ neris:ad hoc ama cõiugem:ad hoc ama fili/ um:ad hoc ama pꝛopinquũ:vicinum:igno⸗/ tũ:inimicũ:⁊ erit in te ꝑfecta charitas.Quę ſi fuerit: vincis mundum ⁊ pellit᷑ foꝛas pꝛin/ ceps mundi. Audiſtis enim qð ait dominꝰ: G Pꝛinceps huius mũdi miſſeſt foꝛas.Quia Job.ia. ipſe paſſurꝰ erat: ⁊ per paſſionẽ ſuam factu/ rus in hominibꝰ dilectionẽ. AMaioꝛem hac Job. 15. dilectionẽ nemo habet:qᷓ; vt animam ſuam ponat quis pꝛo amicis ſuis. Vt ergo ama/ retur pꝛioꝛ amauit:vt in nomine eius nemo moꝛi timeret: pꝛioꝛ pꝛo omnibꝰ moꝛtuus ẽ. Ad hoc &̊ vt ędificaret in coꝛdibus hominũ charitatẽ:miſit diabolũ foꝛas. Quo foꝛas: De coꝛdibꝰhominũ.Cupiditas intromittit illũ:charitas eũ foꝛas mittit. Nos vero fra/ tres ſupᷣſcriptos charitatl gradus cũ grãdi diligẽtia cogitantes:non reddamꝰ domino pꝛo bonis mala. Et quia ille veniẽs alliga/ vaſa eius fuimꝰ de poteſtate illiuſ abſtulit: per gratiam ipſius euacuati omnibꝰmalis: ſtudeamus repleri abundãtibus bonis:ti/ mẽtes illud qð ipſe dominꝰ dixit: Cum im/ mundus ſpiritꝰ exierit ab homine ambulat ꝑ loca arida:querẽs requiem ⁊ nõ inueniet. Poſt hec reuerſus inueniens domum vnde exiuit vacuam:adduxit ſecũ ſeptem ſpiritꝰ nequioꝛes ſe:⁊ facta ſũt hominis illiꝰ poſte/ rioꝛa peioꝛa prioꝛibꝰ. Ne ergo ⁊ nos tale ali quid patiamur: quãtũ poſſumꝰ elaboꝛemꝰ i locis vitioꝝ virtutes inducere: vt poſſimꝰ amicum tuum videris queʒ amabas in hoc ag dei miſericoꝛdiã ꝑuenire. ſeculo vt ſaluus eſſet quia tu talem ſalutem deſideras ꝗᷓ ęrerna eſt:ad ipſam ſalutẽ dili- gis amicum tuum: et totum eſt quicqͥd vis amico tuo pꝛeſtare:vt illam tecum teneat ſa lutem. Amas enim iuſticiam:vis illum eſſe iuſtũ. Amas ſub deo eſſe:vis et illũ eſſe ſub deo. Amas vitam ęternã: illuc eum vis te/ cum regnare in ęternũ. Inimicũ tuũ vides perſequi te: iniquitas eſt quę te ꝑſequitur. In illo iraſci debes miſericoꝛdia: febꝛit in anima. QAQuomodo ergo amicus huiꝰ ſeculi ecundũ ſeculum amans animam ſuam: ſe⸗ bꝛem vult pellere de amico ſuo queʒ ſimili amat vt ſe pꝛopter pꝛeęſẽtem ſalutem: ſic tu quemcumq; diligis pꝛopter vitam ęternaʒ dilige. Cum inueneris iram:indignationẽ: odium: iniquitatẽ:ſic coneris expellere moꝛ bum animi: quomodo amicꝰ ſęculi moꝛbũ 1— De eo að pyheta dielt ipſalno. . Beatus qui intelligit ſuꝑ egenũ et Nõ. paupere:in die mala liberabit eum dDominus: Homelia lix oꝑarius cultoꝛ elemoſynaꝝ eo R½ vVere ſuo cõparauerit cęluʒ:⁊ dans panẽ eſuriẽtibꝰ:delictoꝝ ſuoꝝ pᷣſſit ncẽdiũ. Cui ꝓpha tale exhibet teſtimoniũ: et patronũ habet ſpm̃ſanctũ. In tali cauſa oꝑarius fęlix viuit:⁊ ſecurꝰ iã moꝛit᷑: cũ quo ambulat patrimoniũ in ĩmoꝛtale hoꝛreũ:in quo debitoꝛẽ fecit dñũm:dũ paſcit alteꝝ dan do. Si accepit i ſe modicũ panis in pera:cõ/ parauit in ſe vitam cęleſtem: ſe faciens hę/ redem in die iudicij. Nullam poterit incur · rere perniciẽ:qui comparauerit elemoſynis pietatẽ.Cui ꝓpha tale exhibet teſtimoniũ: uit foꝛteʒ: id eſt diabolũ:et nos omnes qui Mattõ.i2. N Solueinqt ſchanöes eguaſauot gaiukäd⸗ legenunſt Gipidenst ſistuined fmneälune egbiran (blte⸗ teolochu cack erge Nanteoce icus. Ha (hosene roale loſui⸗ auclas nbi Ir Vtheg Ckſugt mniuko⸗ foges: dumad lgeral effundu celanan Ahnnoe Ettubomn Untkas bus enci 1 anidef Müinitu ſiſeaſet dhen Naenggt Cöſant. ui n tuleſ.E Mnarſt Aagnü kmiyrn V Pocoge Raſbushontd s. Qloſor⸗ itasnnonint 1. Bosdeofe Jalls cigit ddam' donin⸗ lermniszlig⸗ tnosonnesgeilt teilliuſ abſlr tonnidnas inbusbonisn dirnt: Cunmn omineanbin ntnöinuens Sdonnunn üſepen her nins e notr otwstlei – lage tpelit iaripacne⸗ oei banbten W cenoturn⸗ caup n = betteſinou = — .Juntla norici uale horei⸗ Matthᷣ.I. cit ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos et Homelia Salua eum et viuiſica eum dñe.O duplex ꝓphetę beneficiũ.Saluat pariter:⁊ cõmen/ dat parit᷑ vt ſaluet᷑: qꝛ ⁊ ipe ſaluauit vt viui/ ficaret᷑: ⁊ ipſe vitã poſcenti donauit ĩ terra. Beatus eſt iſte dũ vſq; ſic currit in celũ.Sʒ ne aliqñ vacet in illo vitę beneſiciũ: feſtinet ad pꝛęmiũ: magnũ dimittat in ſęculo teſti- Nõ.4o. Mmoniũ.Qua de re dicit: Beatus qui intelli git ſuꝑ egenũ ⁊ pauperẽ:in die mala libera- bit eũ dñs.Et iterũ Eſaias dicit ⁊ ſic teſtat᷑: Eſa. s. Solue inqᷣt omnẽ nodum iniuſticię. Solue ſuffocatiões impotentiũ cõmertioꝛũ:dimit/ te quaſſatos in requiẽ:⁊ omnẽ ↄſummatio/ nẽ iniuſtã diſſipa. Frãge eſuriẽti panẽ tuũ: Legenum ſine tecto induc in domuʒ tuam. Si videris nudum veſti:⁊ domeſticos ſemi⸗/ nis tui ne deſpicias. Lũc erumpet tempo/ raneũ lumen tuũ:⁊ ſanitas tua citius oꝛiet᷑: ⁊ pꝛeęibit ante te iuſticia:⁊ claritas dei circũ/ dabit te. Tunc exclamabis et dñs exaudiet B te:dũ adhuc loqris dicit:Ecce aſſum. Perfe cta eſt ergo miſericoꝛdia fratres chariſſimi: vt ante occurrat eſurienti cibus qᷓ; roget mẽ dicus. MHõ em̃ eſt ꝑfecta miſericoꝛdia ꝗᷓ pꝛe/ cibus extoꝛquet᷑.Sed ſi tacet mẽdicus:loqͥ tur palloꝛ in facie: pene laſſus: feſſus eſt cę- liſq; ſuſpectus. Feſtina pietas ſuccurrere ne audias rogantẽ:ne qð debet᷑ dño vendices tibi. Imitare deũ tuũ:qui ſolem ſuũ oꝛiri fa iniuſtos. Et ecce veniet tibi pluuia anteq; roges: deſcendet vbertas nocte dũ ſtertis: dum adhuc in lecto es ex pſcepto vigilat di ⸗ es: excubant elementa:fructus te neſciente effundunt᷑. Jactat cęlũ ⁊ parturit terra: tot cellaria meſſium dũ neſcimus ſic accipimꝰ: ⁊ tantas opes comedimꝰ anteq; rogemus. Et tu homo modicus eſt ipſe panis ⁊ pꝛeci/ Matt.i5. bus vendis: Nõ rogauerũt quattuoꝛ milia ieſum i deſerto ſeptẽ panes ⁊ paucos piſces vt infinita agmina pꝛãderent: quo pꝛandio viciſſet ſaltẽ vſura menſurã. Qui cum ero-⸗ gaſſet: Colligite inquit fragmẽta ne qͥd de/ pereat:quia ſanctũ fuerat totum quod ipſe cõfecerat. Redigant᷑ ſeptem ſpoꝛtę buccel/ larũ: ſaturata ſũt tanta milia ⁊ nihil mino/ ratũ eſt. Et creuit eis cibus dum impendit victus:ſic ⁊ elemoſyvna ſi indigẽtibꝰ eroget᷑. C Magnũ opus eſt elemoſyna fratres chariſ/ ſimi vt faciat homo qð fecit deus:quia hos paucos eſurientes in terra dimiſit: qui vno vaſculo oꝛbẽ cęli paſcit:ꝑ quẽ ⁊ nobis liceat XXXIX XI. erogare. Sʒ ſi vbiq; fuiſſet abudans:perie/⸗ rat miſericoꝛdia:dedit nobis deus ſecundciu baptiſmũ. Quis em̃ ſine peccato? Hã ſicut ccẽi.ʒ. aqua extinguit ignẽ: ſic et elemoſyna extin/ guit peccatuʒ. In hoꝛreis noſtris habeamꝰ abundantiã quę flamas noſtras oblatione vnius panis extinguat:⁊ ante foꝛes gehen/ nę ſtat miſericoꝛdia: ⁊ neminẽ ꝑmittit in car cerem mitti.Et quicũq; miſertus fuerit:miG–v-é3V.. ſerebit᷑ ei:⁊ ſi qͥs nõ fuerit miſertus nõ miſe/ rebit᷑ ei.DHDa panẽ cum potes:qꝛ nemo eſuri⸗ et in inferno:nec habebis poſt moꝛtẽ frumẽ tũ:nec inuenies illic aliquãdo mendicũ: qͥa non erit tempus miſerẽdi. Bonoꝛũ em̃ ma⸗ loꝛũq; diſcretio ⁊ in ſuis actibus permane/ bunt. Jpo chꝛiſto dño noſtro rege ac iudice ſecernente agnos ab hedis: dexterã ac ſini/ Matth.25. ſtrã ſequeſtrans:qui eſuriſſe ⁊ ſitiſſe ſe dicit: ⁊ cętera in ſuis miniſtris perpeſſum fuiſſe ſe aſſerit. Date &̊ omnibꝰ dilectiſſimi fratres: date pcipue ad domeſticos ſidei: date omi/ bus:ne cui nõ dederitis ipſe ſit chꝛiſtus:cui ve dederitis ipſe eſt chꝛiſtus. De fraterna cõcoꝛdia ⁊ offenſio⸗ nis relaxatiõe· Homelia xI. Jes iſti ſancti quos agimus in ob, A ſeruatione quadraſimę: cõmonent nnsos de fraterna cõcoꝛdia loqui vo/ bis: vt quicũq; habet aduerſus aliũ quere lam: finiat ne finiat᷑. Molite iſta cõtemnere fratres mei.Cũ em̃ vita iſta moꝛtalis ⁊ fragi lis:quę inter tot terrenas tẽptatiões pericli tat᷑: et oꝛat ne ſubmergat᷑:non poteſt eſſe in quouis iuſto ſine qualibuſcũq; peccatl:vnũ eſt remediũ per quod viuere poſſumus: qᷣͥa docuit nos magiſter deus dicere in oꝛatiõe: Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos di⸗ mittimus debitoꝛibus noſtris. Pactum et placitum cum deo fecimus: ⁊ cõditione ſol/ uendi debiti in cautiõe ſubſcripſimus: Di/ Mattb. s. mitte nobis:plena ſiducia petimus:ſi ⁊ nos dimittimus.Si autem non dimittimus: di mitti nobis peccata non putemus: ne noſ/ ipſos fallamus. omo ſe non fallat: deus non fallit. umanũ eſt iraſci: ⁊ vtinam ne hoc poſſemus.humanũ eſt iraſci:ſed non debet iracũdia nr̃a natos ſurculos diuerſis ſuſpitiõibꝰ irrigare:⁊ ad trabẽ odij ꝑuenire. Aliud eſt em̃ ira: aliud odiũ. Sępe etiã pat iraſcit᷑ ſilio: ſᷣ ñ odit filiũ:iraſcit᷑ vt coꝛrigat. Sancti Si ꝓpterea iraſcit᷑ vt coꝛrigat: amdo iraſci Watth. 7. tur. Pꝛopterea dictũ ẽ: SFeſtucã ĩ oculis fra⸗ tris tui vides: trabẽ aũt in oculo tuo nõ vi/ des: Culpas in alios irã: ⁊ tenes odiũ in te ipo. In cõparatiõe odij:ira feſtuca eſt. Sed feſtucaʒ ſi nutrias:trabes erit. Si euellas ⁊ B ꝓijcias:nihil erit.Si aduertiſtiſ beati iohã nis epła cũ legeret᷑:debuit nos terrere ſentẽ 1. Job. 2. tia. Ait em̃: Lenebꝛę tranſierũt: lux vᷣo iam lucet. De inde ſecutus adiũxit:Aui dicit ſe in lumine eſſe ⁊ fratrẽ ſuũ odit:in tenebꝛis ẽ vſq; adhuc. Sed foꝛte tales tenebꝛas putet eſſe homo: qles patiunt᷑ in carceribus inclu ſi. Vtinã tales eſient:tñ in talibꝰnemo vult eſſe. In his aũt carcerũ tenebꝛis: poſſũt in/ cludi ⁊ innocẽtes. In talibꝰ em̃ tenebꝛis:in/ duſi ſunt martyres. Lenebꝛę circũquaq; fũ/ debant᷑: ⁊ lux fulgebat in coꝛdibus eoꝛũ. In illis tenebꝛis oculis nõvidebãt:ſᷣ amoꝛe fra ternitati deũ videbãt. Aultis ſcire qles ſũt iſte tenebꝛę: de qͥbꝰ dictũ ẽ: Qui odit fratrẽ 1. Job.. ſuum in tenebꝛis eſt: Et alio loco dicit: Qui odit fratrẽ ſuũ homicida ẽ. Qui odit fratrẽ ambulat:exit:intrat: ꝓcedit:nullis catenis oneratus: nullo carcere icluſus: reatu tamẽ ligatus ẽ. Moli illũ putare ſine carcere eſſe. He vbis dſii Carcer eiꝰ coꝛ eiꝰ ẽ.Cũ audis: Qui odit fra/ Ser.ib.a. xrẽ ſuũ in tenebꝛis eſtvſq; adhuc:ne foꝛte cõ tẽnas tales tenebꝛas: adiungit dicẽs: Qui odit fratrẽ ſuũ homicida eſt. Odis fratrẽ et ſecurus ambulas: ⁊ cõcoꝛdare non vis:non agnoſcis q̃re ſpaciũ tibi dederit deus. Ecce iaʒ homicida es:⁊ adhuc viuis.Si dñm ira tum haberes:cũ odio ffis ſubito rapereris. Parcit tibi deus: parce tu tibi: cõcoꝛda cuʒ fratre tuo:aut foꝛte tuvis ⁊ ille nõ vult.Dic ſecurꝰ: DLimitte nobis debita noſtra: ſicut anos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is. Foꝛte pec/ caſti in illo:vis cũ illo cõcoꝛdare: vis ei dice :frater ignoſce mihi qð peccaui ĩ te:ille nõ vult ignoſcere:nõ vult dimittere debitum. Qõ ei debes nõ vult tibi dimittere:ipſe ob ſeruet quãdo habet oꝛare:quãdo venturus eſt qͥ tibi noluit dimittere qð in eũ foꝛte pec- caſti:quãdo venturꝰ ẽ ad oꝛationẽ qͥd factu- MWatts. . rus eſt:? Dicit: Pater noſter qͥ es in celis.Di cat:accedat:Sanctifice᷑ nomẽ tuũ. Adhuc dic.Adueniat regnũ tuũ.Sequere.Fiatvo luntas tua ſicut in celo⁊ in terra. Adhuc am bula: Panẽ noſtrũ quotidianũ da nobᷣ ho⸗/ die. Nixiſti:qð ſequit᷑ vide:ne foꝛte velis iã tranſcẽdere ⁊ aliud dare.Mõ eſt quo tranſi/ Auguſtini re poſſis:ibi teneberis.Dic ergo ⁊ verũ dic: aut ſi nullũ peccatũ habes vñ dicas:Dimit⸗ te nobᷣ debita noſtra? NHNoli dicere.Et vbiẽ illud qð apłus dixit:Si dixerimus qꝛ pecca tum nõ habemꝰ:nos ipſos decipimus:⁊ ve ritas in nobis nõ eſt: Si aũt moꝛdet cõſciẽ/ i. Job.. tia fragilitatis: ⁊ in ͥ ſculo vbiq; abundãt iniqͥtates. Dic ̊: dimitte nobis debita no. ſtra.Sed qð ſequit᷑ vide. Noluiſti em dimit tere peccatũ fratri tuo:⁊ dicturꝰ es: Sicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris. Annõ . es dicturus? Si nõ es dicturus:nihil es ac/ cepturus:ſi falſũ es dicturus.Ergo dic ⁊ ve rum dic. Qũo dicturꝰ es verũ: qꝛ fratri tuo noluiſti laxare peccatũ: Illũ admonui:mo 2 do cõſulo. OQ quiſqᷣs es ſi tamẽ es: qꝛ dixiſti fratri tuo: himitte mihi qð ĩ te peccaui.Si dixiſti ex toto coꝛde tuo: ſi vera humilitate nõ ficta charitate:qũo deus videt in coꝛde: vñ dixiſti: ſed ille noluit tibi dimittere:noli eſſe ſollicitꝰ:Serui eſtis ambo:habetis do⸗ minũ:cõſeruo tuo debes. Noluir tibi dimit tere:interpella dñũm amboꝛũ.Qõ tibi dimi ſerit dñs: ſi poteſt exigat ſeruꝰ. DNico aliud. Admonui & eũ quia noluit dimittere fratri ſuo cũ petat ille dimitti ſibi ⁊ faciat qð nole bat: ne qñ oꝛat non accipiat qð deſiderat. Admonui et illũ qꝛ petiuitveniã peccati ſui a fratre ſuo ⁊ nõ accepit:vt ĩ eo qð nõ impe⸗/ trauit a fratre ſuo: ſecurꝰ ſit de dño ſuo. Eſt ⁊ illud qd moneã. Peccauit te frater tuꝰ:et noluit tibi dicere: Dimitte mihi qð peccaui ſte.Si abundãt ᷣba iſta:vtinã deus eradi⸗ cet illa de agro ſuo: hoc eſt de coꝛdibꝰ vfis. EÆ multi eniz aꝛ ſciunt ſe peccaſſe in fratri⸗ bus ſuis:⁊ nolũt dicere:dimitte mihi. Non erubuerũt peccare: et erubeſcũt rogare.Nõ erubuerũt de iniquitate:⁊ erubeſcũt de hu⸗ militate. Ipſos ergo i pᷣmis admoneo qui/ cunq; habetis diſcoꝛdiã cũ ffibus vf̃is ⁊ re- uocatis ad vos ⁊ ↄſideratis vos:⁊ iuſtũ iu/ diciũ fertis in vobis:intus in coꝛdibꝰvr̃is:⁊ iuenietis vos nõ debuiſſe facere qð feciſtis: nõ debuiſtis dicere qð dixiſtis. Petite veni am frẽs a fratribꝰ vr̃is:facite fratribꝰ qð ait aplus: Donãtes vobiſipſis ſicut ⁊ deus in Epbe⸗· chꝛiſto donauitvob: facite: nolite erubeſce/ re veniã petere. Pꝛoinde omnibꝰ dico viris ⁊ fęminis:minoꝛibꝰ maioꝛibus:laicis ⁊ ce ricis: Dico ⁊ mihi ipſi.Om̃es audiamꝰ:oẽs timeamus: ſi peccauimꝰ in frẽs noſtros. Si adhuc iducias viuẽdi accepimꝰ:nõ iðo mo/ ſrur Ahu cns Din Wiende näsfand ildofend ſſenztunte ſpenmus e Goonlan. igrllerf letileniſun lintlirun hoepkapiay, atitſenſa Clenco:dic eninn Bon ohiatſuobt Ateoalos daipuntatcn ſlotatöoye lzelogunt Atpoſlano Ahpeccauent eniampete Aocutus: Wevcluer nesnedle diesſanct guidince ftatnhey tinucnin tiolſedip winirgvi gultetacen ghimini Sealen yeniipoft geeu li tinis Pon fitöpaat iantut Mstbiig aröere snofibe ltön Uulltueſ gintepete hiretp ykate⸗ fKoigalen llune gi baͤnin nan B Homelia innt rimur. Adhuc em̃ viuimꝰ: nondũ damnati * n ſuumus. Duũ viuimus faciamus qð iubet pa –— N ter qui erit deus iudex omniũ: vt petamus —R veniã a fratribus quos foꝛte peccãdo in eos Gechinun D aliquid offendimus:aliquid lęſimus. Sunt unanigiſi ꝑſonę humiles ꝑ oꝛdinẽ ſęculi huiꝰa quibuſ illo vt petat:dic domino ĩ oꝛatiõe tua: Dſie ⸗ ſcis me non peccaſſe in illum fratrẽ meũ:ſed illum potius peccaſſe in me:et obeſſe illi qð peccauit in me ſi veniã non petat a me:Ego bono animo peto vt ignoſcas ei. Ecce dixi vobis quod maxime per iſtos dies ieiunio/ loſtigtui ſi petamus veniã extollunt᷑ in ſuꝑbiã: hocẽ rum veſtroꝛũ:obſeruationũ quoq; veſtrarũ enohiedcnn qð dico:aliquãdo dominꝰ peccat in ſerumm cõtinentię veſtrę mecum agere debeatis:vt Pobukätnn ſuũ:qꝛ ſi ille dñs eſt:ille ſeruus:ambo tamẽ cum fratribus veſtris concoꝛdetis.Gaudeã ntsi alieni ſerui ſunt:qꝛ ambo chꝛiſti ſanguie re ⁊ ego de pace veſtra qui cõtriſtoꝛ litibus ve denoſna d⸗ dẽpti ſũt. Tamẽ durũ videt᷑ vt etiaʒ iubeã: ſtris: vt omnes donantes vobiſmetipſis ſi Musnie. hoc pꝛęcipiã:vt ſi foꝛte dominus homo pec / quis habet aduerſus aliqueʒ querelã ſecuri sEden cat in ſeruũ ſuum iniuſte litigando: iniuſte agamus paſcha:ſecuri celebꝛemus eius paſ Nerirfunm cędendo: dicat ille: Ignoſce mihi: da mihi ſionem qui nihil cuiq; debebat: et pꝛecium Näadnonunt veniam. Hon qͥa nõ debet facere:ſed ne ille quod pꝛo debentibus ſoluit dominus ieſus nees gedl incipiat ſuꝑbire: pęniteat eum. Quid ergo?ꝛ chꝛiſtus:dico qui in neminẽ peccauit:⁊ pꝛo/⸗ gbͤitehenui Ante oculos dei pęgniteat eum: ante oculos pe in illũ omnis mũdus peccauit:nec exigit iwenbunlhe dei puniat coꝛ ſuũ:⁊ ſi nõ poteſt dicere ſeruo ſuplicia:ſed ꝓmiſit pꝛęmia.hhabetis ipſum idainct ſuo:qꝛ nõ opoꝛtet:da mihi veniam: blande teſtem in coꝛdibus veſtris: quia ſi in aliquẽ bidinineent illuʒ alloquat᷑. Blanda em̃ apellatio venię peccauimꝰ:vero coꝛde veniã poſtulemus:ſi nbochtbetzd⸗ eſt poſtulatio. Reſtat vt eos alloquar in äs aliquis in nos peccauit: veniaʒ dare parati R alij peccauerũt:⁊ illi qui i quos peccauerũt: ſimus:⁊ pꝛo inimicis noſtris oꝛemus:nõ ex- i. Citho veniam petere noluerũt. Illos em̃ iam ſum pectemus vindicari fratres. Quid eſt vindi ſan. Dolun allocutus: qui petentibus veniã fratribus cari: niſi malo alieno paſci? Scito quotidie trdinurfrn dare noluerũt.Hũc ergo alloquoꝛ vos om/ venire hominẽ:genua ſigere: fronte terram ditſhntiti nes:ne diſcoꝛdię veſtrę remaneãt:quoniam cocutere:aliquando vultum ſuũ lachꝛymis urgiin dies ſancti ſunt. Credo quia cogitaſtis ali / rigare: ⁊ in iſta tanta hũilitate ac ꝑturbati/ eni grti ququid in coꝛdibus veſtris:qui ſcitis vos ceum one dicit: Domine vindica me:occide inimi ſancdtin fratribꝰ veſtris aliquas habere diſcoꝛdias: cũ meũ. Plane oꝛa vt occidat inimicũ tuũ: gic ⁊ inueniſtis qð nõ ipſi vos in eos peccaueri et ſaluet fratrẽ tuum. Occidat inimicitias: ſtdenſl e tis:ſed ipſi in vos.Et ſi nõ modo mihi loq/ ſaluet naturaz. Sic oꝛa vt vindicet te deus: utirfin mini:quia meũ eſt loqui in hocloco: veſtrũ pereat qui te ꝑſequebat᷑:ſed man eat qui ti/ nbiſun autẽ tacere ⁊ audire:tamẽ foꝛte cogitãdo lo-⸗ bi reddatur. MMD W nmiduc, quimini:⁊ dicitis vobis: Volo concoꝛdare: «Jcs ieann e Sed ille me lęſit:ille ĩ me peccauit:⁊ nõ vult ¶ De vere pęnitẽtibꝰ: Home. xI etaltuft veniã poſtulare:quid ergo dicturꝰ ſuʒ? Va/ H iniendhie de ad illũ ⁊ tu pete veniã:Abſit.Nolo men NEnitentes:pęnitẽtes:pęnitentes:ſi A inen tiaris. Holo dicas: Da mihi veniã:qͥ te no/ tamẽ eſtis pęnitẽtes et nõ eſtis irri/ Dhe pe. diſ. anbelitnedn ſti nõ peccaſſe in fratrẽ tuũ.Quid em̃ ꝓdeſt dẽtes: mutate vitã: recõciliamĩ deo penitentes. udnmnn tibi cum tu fueris tuus accuſatoꝛ:? Quid ex Zvos cũ catena paſcetis. Qua inquis cate/ .ane fkbus folt⸗ petis tibi ignoſci: ab eo quẽ nõ leſiſti:aut in da: Quę ligaueris in terra:erunt ligata ⁊ in gwartilfli⸗ quo nõ peccaſti? Hihil tibi pꝛodeſt:nolo fa- cęlo.Audis ligaturã:⁊ deo putas facere im/ —B cias:noſti bene:diſcuſſiſti:ſciſti:qꝛ in te pec poſturam? Penitentiaʒ agis: genua figis ⁊ erofut cauit:nõ tu in illũ. Scito inquã in tua ſcien rides ⁊ ſubſannas patientiã dei.Si pęnitẽs ſs beien tia: ſit tua ſcientia:noli venire ad fratrẽ tuũ es pgnitet te: ſi ñ pęnitet: pęnitẽs nõ es.Si efint/, q in te peccauit: ⁊ vltro ab illo petere veniẽã. ergo pęnitet: cur facis qð male feciſti: Si fe⸗/ ,ſattnal Debẽt int᷑ vos eſſe alij paciſici qͥ illũ obiur⸗ ciſſe pęnitet:noli facere. Si adhuc facis:cer wlrmnit⸗ gẽt: vt a te pus veniã petat:tu tantũ patus te nõ es pęnitẽs.Equidẽ chariſſimi ęgrotãt mnibdio⸗ eſto ignoſcere: poꝛ patꝰ eſto ex toto coꝛde di · hoies:mittũt ad eccliã: vł poꝛtant᷑ ad eccłiã husliißt mittere.Si ꝑatꝰ es dimittẽ:iã dimiſiſti: ha⸗ T¶ baptiʒant᷑ ⁊ renouant᷑: 1 fglices hinc erũt. Audunie bes adhuc qð oꝛes. Oꝛa ꝓ illo vt petat a te Sʒ nõ ipᷣa ẽ cã penitẽtię. Qui nõdũ accepit oaſt⸗ veniã:qꝛ ſcis ei nocere ſi non petat.Oꝛa pꝛo baptiſmũ:nõdum violauit ncamerl: Oui Bancti glit violauit ſacramentũ male ⁊ ꝑdite viuẽ/ I. Corj.ii. do:⁊ ideo remotus eſt ab altari: ne iudiciuʒ ſibi mãducet ⁊ bibat:mutet vitã:coꝛrigat ſe recõciliet᷑. Cũ viuit:dũ ſanus eſt:expectet etiã tũc recõciliari quãdo incipit moꝛi: Ex/ perti ſumus multos expiraſſe: expectantes recõciliari. Deinde etiã dico in cõſpectu dei timoꝛi veſtro:timoꝛẽ meũ. Qui autẽ nõ ti/ met:timentem me cõtemnet: ſed malo ſuo. B Audi ergo. Certus ſum qꝛ homo baptizatꝰ ſi vitam nõ audeo dicere ſine peccato: quis em̃ ſine peccato:vᷣ vitã ſine crimine duxerit: 7 alia peccata habuerit ꝗᷓ quotidie dimittũ/ Mattð.o. tur in oꝛatiõe dicẽti: Nhimitte nobis debita noſtra:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ no⸗ ſtris:quãdo diem finierit:vitã non finit:ſed tranſit de vita in vitã:de laboꝛioſa ad quie/ tam: de miſera ad beatã: ſiue iſta volũtate ſua currat ad baptiſmũ: ſiue ꝑiculo ↄſtitutꝰ baptiʒet᷑ ⁊ exeat de hac vita: ad deũ vadit: ad requiẽvadit. Baptiʒatus aũt deſertoꝛ ⁊ violatoꝛ tãti myſterij: ſi agat pęnitentiã ex toto coꝛde:ſi agat pęgnitẽtiã vbi deus videt qui vidit coꝛ dauid:qñ increpatꝰeſt a ꝓpha ⁊ grauit᷑ icrepatꝰpoſt cõminatiões dei terri/ 2. Begl. 12. biles:exclamauit dicẽs: Peccaui:⁊ mox au/⸗ diuit: Dñs abſtulit peccatũ tuũ. Tantũ va⸗/ lẽt tres ſyllabę. Tres ſyllabę ſunt:peccaui: ſed in his tribus ſyllabis:flãma ſacrificij co/⸗ Hepe.diſ. ram dño aſcendit in cęlũ. Ergo qͥ egerit ve/ 7· q egerit. raciter pgnitentiã:⁊ ſolutus fuerit a ligamẽ/ to quo erat obſtrictus:⁊ a chꝛiſti coꝛpoꝛe ſe/ paratus:et bñ poſt pęnitentiã vixerit: ſicut ante penitentiã viuere debuit:poſt recõcili ationẽ quãdocũq; defunctꝰ fuerit:ad deum Cyvadit:ad requiẽ vadit:regno dei ñ pᷣuabit᷑: e pe.diſ. a populo diaboli ſeparabit᷑. Si qͥs aũt poſi .ſiquis. tus ĩ vltima neceſſitate ęgritudinis ſuę:vo⸗/ luerit acciꝑe pęgnitentiã ⁊ accipit:⁊ mox recõ ciliabit᷑: et hinc vadit:fateoꝛ vobis non illi negamus qð petit:ſed nõ pᷣſumimꝰ qꝛ bene hinc exit.Hõ pſſumo:non vos fallo:nõ pᷣſu/ mo: Fidelis bene viuens:ſecurus hinc exit. Baptiʒatus ad hoꝛã:ſecurꝰ hinc exit. Agẽs pgnitentiã ⁊ reconciliatus cum ſanus eſt et poſtea bene viuens:ſecurꝰ hinc exit.Agens pęnitentiã ad vltimũ ⁊ recõciliatus:ſi ſecu/ rus hinc exit ego nõ ſum ſecurus. Vnde ſe/ curus ſum dico:⁊ do ſecuritatem:vnde non ſum ſecurus:pęnitentiã dare poſſum:ſecuri tatẽ dare nõ poſſum. Sed dicat aliqͥs:bone ſacerdos tu neſcire ⁊ nullã ſecuritatẽ nobis * Auguſtini dare poſſe dicis:ſi ille ſaluatur ⁊ chꝛiſtũ adi⸗/ re meret᷑ cui moꝛienti pęnitẽtia dat᷑:qui duʒ vixit dũ ſanus fuit impęnitẽs fuit: Inſtrue ergo nos rogo quõ bñ viuere poſt pęnitẽtiã debeamꝰ?. Dico abſtinete vos ab ebꝛietate: a cõcupiſcẽtia:a furto:et maliloqᷣo:ab imo/ derato riſu: a verbo ocioſo vnde reddituri ſunt homines rationẽ in die iudicij. Ecce qᷓ; leuia dixi.Oia tñ grauia ⁊ peſtifera.Et alið dico: MNõ ſolũ poſt pęnitentiã ab iſtis vitijs ſe homo fuare debet:ſᷣ et ante pęnitẽtia dũ ſanus eſt:qꝛ ſi ad vltimũ vitę ſteterit:neſcit ſi ipſam pęnitẽtiã acciꝑe ac deo ⁊ ſacerdoti peccata ſua cõfiteri poterit.Ecce quare dixi qꝛ ⁊ ante pęgnitentiã bñ viuendũ eſt: et poſt pęnitentiã meliꝰ.Qð dico attẽdite. Debeo D illud planiꝰ exponere: ne me aliqͥs male in/ tellexiſſe intelligat. Mũquid dico dãnabit᷑: Nõ dico.Sed dico etiã liberabit᷑: Mon.Et quid dicis mihi?:? Heſcio: MHõ pſᷣſumo: nõ ꝓ/ mitto:neſcio. Vis te de dubio liberare:vis qð incertũ eſt euadere: Age peęnitentiã duʒ ſanus es. Si em̃ agis verã pęnitentiã dũ ſa nus es:et inuenerit te nouiſſunus dies:cur/⸗ re vt recõcilieri:ſi ſic agis ſecurus es. Qua/ re ſecurꝰ es?: Quia egiſti pęnitentiã eo tꝑe q̊ ⁊ peccare potuiſti.Si aũt vis agere pęnitẽ/ tiã ipſam tũc quãdo peccare nõ potes:pec/ cata te dimiſerũt:nõ tu illa.Sʒ vñ ſcis inqᷣſ ne foꝛte deꝰ dimittat mihi: Verũ didl. Vñ? Neſcio. Illud ſcio:hoc neſcio. MHã ideo tibi do pęgnitentiã:qꝛ neſcio. MNaʒ ſi ſcirẽ tibi ni/ hil ꝓdeſſe:nõ tibi darem. Itẽ ſi ſcirem non tibi pꝛodeſſe non te admonerem:non teter- rerem. Duęe res ſũt: aut ignoſcitur tibi: aut nõ ignoſcit᷑. Quid hoꝝ tibi futuꝝ ſit neſcio. Ergo tene certũ:dimitte incertũ. Be coõmendatioe oꝛatiõis dñicę eus erpoſiedendon ke V* pᷣhenſa cõtinet᷑ fides. Jam vt antea dixi vobis quod ait aplłus paulus: uia ergo quomõ credat᷑ in deum ⁊ acceꝑi ſtis ⁊ tenuiſtis ⁊ credidiſtis: accipite hodie quomodo inuocatur deus. Ipſe filius ſicut audiſtis cum euangeliũ legeret᷑ docuit diſci pulos ſuos ⁊ fideles hanc oꝛationeʒ.Spem habemus obtinendę cauſę noſtrę: quando talis iuriſperitꝰ nobis pꝛeces dictauit:ſicut confeſſi eſtis:qui ſedet ad dextram patiis: bolũ reddidiſtis: quo bꝛeuit cõ/ A Quõ inuocabũt in quem non crediderunt? Go.10· nui until ,Gteniliteie un zil Cloclenan Abc tuee guoltyenn Auencömun Dtohoed edotſen Nacnpeae cholecleßk gabnodeo⸗ Roels: gr Pthaltus Sa Mlenatte Wekcune olenpe ſegiüee 1cnenr opene ſoneten niat hentuͦe inh an diat: Ce⸗ ſegnücne ahemen (nuo A hoo nra hosnosinue ſostostzce eZccien Gorirtenn ſooſcniann clin llo Lliſl ſnci des Acdent eine Kiinabis nsn Dhuseen ctligton 4 urtchi irudi lis iin gepoſtpa Noschehian malloto ſo meenlin die lacieu eſtinghi ii hißi tuntepniihnl Vuefannrt e dedtſcte ntSaeguuen uencückage anictte Da menlisggei⸗ iddichdithi =☛ ☛ = SSe 2 igürninin Cicſmusdese 5 Cnuennic risngeegn Venopotes d l. ggilͤni ſo häupn Riſſaithin iſamnn cenmmlec⸗ SS j iuupſulecn NnÖ. uti die one . apkut znnn 1 kupuit MCd0, ☛É = . denn. omelia ipſe eſt aduocatus noſter: qui venturus eſt iudex noſter. Inde enim venturus eſt iudi- care viuos ⁊ moꝛtuos.Tenete ergo et hanc oꝛationẽ quaʒ reddituri eſtis ad octo dies. Quicũq; autẽ veſtrũ nõ bene ſymbolũ red/ diderũt:habent ſpaciũ:teneant:qꝛ die ſab/ bati audiẽtibus omnibꝰ qͥ aderũt reddituri eſtis die ſabbati nouiſſimo: quo die bapti/ gandi eſtis. Ad octo autẽ dies ab hodierno die reddituri eſtis hanc oꝛationẽ quã hodie Mattð.s.accepiſtis.Cuiꝰcaput eſt: Pater noſter qͥ es e vbis dñi in cęlis. Inuenimꝰ patreʒ in celis:attenda/ mus quẽadmodũ viuamꝰ in terris. Sic em̃ debet viuere qui inuenit talẽ patrem: vt di/ gnus ſit venire ad eius hęreditatẽ. Dicimꝰ autem cõmuniter: Pater noſter. Quãta di/ gnatio:hoc dicit imꝑatoꝛ: hoc dicit mẽdicꝰ: hoc dicit ſernus:hoc dicit dñs eius. Simul dicũt: Pater noſter qᷣ eſt in cęlis. Intelligũr ergo ſe eſſe fratres:qñ vnũ habent patrem. Sed nõ dedignet᷑ fratrẽ habere ſeruũ ſuum dſis eius: quẽ fratrẽ voluit habere dominꝰ B chꝛiſtus. Sanctiſicet᷑ nomẽ tuuʒ: Dicimus: Adueniat regnũ tuũ. Sanctificatio nomis dei eſt:qua efficimur nos ſancti. Naʒ nomẽ eius ſemꝑ eſt ſanctũ. Optamus etiã venire regnũ eius:veniet:⁊ ſi nolumꝰ:Sed optare ⁊ oꝛare vt veniat regnũ eius: nihil eſt aliud q; optare ab illo vt dignoſ nos faciat regno ſuo:ne foꝛte qð abſit veniat: ⁊ nõ nobis ve/ niat. Multis em̃ non eſt venturũ: qð tamẽ venturũ eſt. Eis enim venturum eſt: quibꝰ Mattð.a⁊5. dicit᷑: Venite benedicti patris mei ꝑcipite regnũ quod vobis paratũ ẽ ab oꝛigine mũ⸗ di. Illis nõ veniet quibus dicit᷑: Diſcedite a me maledicti in ignem ęternũ.Cum vo di cimus:Adueniat regnũ tuũ:oꝛamus vt no/ bis veniat. QAuid ẽ vt nobis veniat? Vt bo nos nos inueniat. hoc ergo oꝛamus vt bo/ nos nos faciat.Tũc em̃ nobis veniet regnũ eius: Addimus: Fiat voluntas tua: ſicut in ccelo ⁊ in terra. Seruiunt tibi angeli in cęlo: nos ſeruiamus tibi in terra. Mõ te offendũt angeli in cęlo: non te offendamus in terra. Quõ illi faciüt voluntatẽ tuã: ſic faciamus ⁊ nos.Et hic quid oꝛemꝰ: niſi vt boni ſimꝰ⸗ Quãdo enim facimus volũtatem dei:nam ipſe ſine dubio facit ſuam:tũc eius volũtas eſt ĩ nobis. Et aliter bene intelligimꝰ: Fiat voluũtas tua ſicut in cęlo:ita ⁊ in terra.Acci⸗ pimus pᷣceptum dei:⁊ placeat nobis:place/ Ro.⁊. at mẽti noſtrę. Cõdelectoꝛ enim legi dei ſᷣm — XLII interioꝛem hominẽ:tunc ſit volũtas eius in cxlo. Cęlo enim comparat᷑ ſpiritus noſter: terrę autẽ caro noſtra. Quid eſt ergo: Fiat voluntas tua ſicut in celo ita ⁊ in terra? At quomodo menti noſtrę placet tua iuſſio: ſic ei cõſentiat caro noſtra: et tollat᷑ rixa illa de medio quę deſcribit᷑ ab apoſtolo:Caro eniz Sat. 5. cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ: ſpiritus autem aduerſus carnem. Q.uando contra carnem cõcupiſcit ſpiritus:iam facta eſtvolũtas eiꝰ in celo. Quãdo contra ſpiritũ nõ cõcupiſcit caro: iã facta eſt volũtas eius in terra. Erit hec plena cõcoꝛdia quando ipſe voluerit:ſit modo pugna vt poſſit eſſe victoꝛia. Etiã ſic bene intelligi poteſt: Fiat volũtas tua ſicut in cęlo ita in terra: vt cęlum ponamꝰ eccle/ ſiam: quia poꝛtat deum:terram autẽ inſide/ les quibus dictũ ẽ:Terra es ⁊ in terrã ibis. SGeñ.ʒ. Quãdo ̊ oꝛamꝰ ꝓ inimicis noſtris: inimi/ oꝛamus vt fiat voluntas eius ſicut ĩ cęlo ita ⁊ in terra:id eſt ſicut in tuis ſidelibus:ſic et R tuis blaſphematoꝛibꝰ:vt omnes cęlũ flant. cis eccleſię: inimicis nomini chꝛiſtiano: hoc Sequit᷑: Panem noſtrũ quotidianũ da no/C bis hodie. Poteſt ſimpliciter accipi oꝛatio⸗ nem iſtam fundere nos ꝓ victu quotidiano vt abundet nobis:⁊ ſi non abundet nobis: non deſit nobis. Quotidianum autem di- xit:q;diu hodie vocatur quotidie viuimus: quotidie ſurgimus: quotidie ſaturamur:q̊/ tidie eſurimus. Hhet nobis quotidianũ pa⸗ nem: Quare nõ dixit ⁊ tegumentũ: Victus em̃ noſter ĩ cibo eſt ⁊ in potu: tegumentũ in veſtitu ⁊ tectu. Nihil hõ pluſ deſideret:canñ quidẽ dicit aplus: MNihil intulimus in hunc mundũ:ſed nec auferre qͥd poſſumꝰ. Victũ ⁊ tegumentũ habentes: his cõtenti ſimus. Pereat auaricia et diues ẽ natura. Ergo ſi ad quotidianũ victum ꝑtinet:qꝛ ⁊ hoc bene intelligi᷑ qð dicimus: Panem noſtrũ quo/ tidianũ da nobis hodie: nõ miremur ſi no/ minato pane cętera neceſſaria intelligant᷑. Quõ:QAñ ioſeph inuitauit fratres ſuos:ho mines inqͥt illi hodie mecũ mãducabũt pa/ nẽ:cQuare panẽ ſolũ mãducaturi erãt?Sed a ſolo pane intellecta ſunt cetera.Sic qñũ ro/ gamus panẽ quotidianũ:quicqͥd nobis ꝓ⸗ pter carnẽ noſtrã in terris neceſſariũ eſt po⸗/ ſtulamꝰ. Sed qͥd ait dñs ieſus? Quęrite pꝛi mũ regnũ dei ⁊ iuſticiã eius: ⁊ hęc ola appo/ nent᷑ vobis:intelligit᷑ hoc etiã valde bñ:Pa nẽ noſtrũ qͥtidianũ da nobis bodiereuchs⸗ 2 1. Limot. ⁶. BGancti riſtiam tuã: quotidianũ cibũ. Hoꝛunt em̃ ſi/ deles quid accipiãt: et bonũ eſt eis accipere panẽ qͥtidianũ huic tẽpoꝛi neceſſariuʒ. Pꝛo ſe rogant vt bona faciãt:vt i bonitate ⁊ fide ⁊ bona vita ꝑſeuerẽt.hhoc optãt:hoc oꝛant: qꝛ qͥ nõ ꝑſeuerãt i bona vita:ſeꝑabunt᷑ ab il-/ Mattð.s. lo pane. Ergo paneʒz noſtrũ quotidianũ da nobis hodie.Quid eſt? Sic viuamus vt ab altari tuo nõ ſeparemur: et verbũ dei quod quotidie nobis aperit᷑ ⁊ quodãmodo fran- git᷑: panis quotidianꝰ eſt. Et quõ illũ panẽ ventres:ſic iſtum eſuriunt mentes.Et hunc ergo petimus ſimpliciter: ⁊ quicqͥd aĩę nfę⁊ carni noſtrę in hac vita neceſſariũ eſt: quoti diano pane concludit᷑. Dimitte nobis:dici/ mus:debita noſtra:⁊ dicamꝰ quia verũ dici mus.OQuis em̃ hic viuit i carne:⁊ nõ habet D debita? Quis eſt homo ſic viuens: vt ei nõ ſit iſta oꝛatio neceſſaria: Inflare ſe põt:iuſti Zud.i3. ficare nõ põt. Bonũ eſt illi vt imitet᷑ publi/ canũ:nec tumeſcat ſicut phariſęus qui aſcẽ/ dit in templũ ⁊ iactauit merita ſua:texit vul nera ſua. Ille aũt ſciuit quare aſcẽderit qui dicebat: Heus ꝓpitius eſto mihi peccatoꝛi. Cõſiderate fratres mei: hoc dñs ieſus chꝛi/⸗ ſtus oꝛare docuit diſcipulos ſuos:illos ma/ gnos pꝛimos apoſtolos ſuos:arietes nr̃os. Si ergo ꝓ peccatis ſuis dimittẽdis arietes oꝛant:agni qͥd debent facere de quibꝰ dictũ z. 28. eſt: Afferte dño filios arietũ? Hoc ergo ſcitl vos i ſymbolo reddidiſſe:qꝛ inter cętera no/ mina audiſtis remiſſionẽ peccatoꝝ. Remil⸗ ſio peccatoꝛũ vna eſt ꝗᷓ ſemel dat᷑ in ſancto baptiſmate: alia quę q;diu viuimꝰ hic dat i pſica oꝛatione. Pꝛopter qð dicimꝰ:Dimit/ te nobis debita noſtra. Et induxit nobiſcũ deus pactũ ⁊ placitũ: firmũq; chirographũ vt dicamꝰ: Siẽ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ noſtris. Qui vult dicere efficaciter: Dimitte nobis debita noſtra: opoꝛtet ꝙ dicat veraci ter: Sic̃ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰnoſtris. Si hoc qð eſt poſteriꝰ:aut nõ dicit:aut falla citer dicit: illud qð pꝛius eſt: inaniter dixit. Abaxime vobis dicimꝰ: Dimittite omia de coꝛdibꝰ veſtris: qui ad ſanctũ baptiſmũ ac/ ceſſiſt . Et vos ſideles qͥ ꝑ hãc occaſionẽ au/ ditis hãc oꝛationẽ et noſtrã expoſitionẽ:di/ mittite totum quicquid aduerſus aliquem habetis in coꝛdibꝰ veſtris:ibi dimittite vbi de videt. Aliqñ em̃ hõ dimittit oꝛe:⁊ tenet ĩ coꝛde: Dimittit oꝛe ꝓpt᷑ hoĩes:⁊ tenet in coꝛ⸗ de.MHõ tim es oculos dei:? Pꝛoꝛſus dimitti/ Auguſtini te:qð vſq; ad iſtos dies tenuiſtis: ſaltẽ his diebꝰ dimittite. HNõ debuit occidere ſol ſuꝑ E iracũdiam veſtrã: et multi ſoles occiderũt: trãſeat aliqñ iracũdia vr̃a: dies magni ſolis celebꝛamꝰ. Illiꝰſolis de quo dicit ſcriptura: Oꝛiet᷑ vobis ſol iuſticię: et ſanitas in pẽnis Malacb.4. eius.Quid eſt in pennis eius:? In ꝓtectio/ ne eius. Vnde in pſalmo dicit᷑: Subvmbꝛa ez.ic. alarũ tuaꝝ pꝛotege me.Aliud autẽ qꝛ in die iudicij futuri ſũt ſero pęnitẽtes:et fructuoſe dolẽtes: dicti a ſapiẽtia qͥd tũc dicturi ſũt penitentiã agentes:⁊ pꝛę anguſtia ſpũs ge/ mentes? Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia:et diui/ gap.. tiarũ iactantia qͥd intulit nobis? Trãſierũt illa oia tanq; vmbꝛa. Ergo errauimus a via veritatis:⁊ iuſticię lumẽ nõ illuxit nobis: et ille ſol nõ eſt oꝛtus nobis. Ille ſol iuſtis oꝛi/ tur: iſtũ autẽ ſolẽ viſibilẽ facit deꝰ quotidie Matts.jſ. oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos.Ad illũ autẽ ſolem videndũ iuſti ꝑtinent:mõ in coꝛdibꝰnoſtris habitat iſte ſol ꝑ fidem. Si &̊ iraſceris ne oc/ Epbᷣ.a. cidat ſol iſte in coꝛde tuo ſuꝑ iracũdiã tuaʒ: ne foꝛte iraſceris ⁊ occidat tibi ſol iuſticię:et in tenebꝛis remaneas. MNe putetis autem qꝛ nihil ſit iracũdia: Turbatus eſt pꝛę ira oculꝰ Nẽ.. meus. Vtiq; cui turbat᷑ oculus ſoleʒ videre nõ põt:⁊ ſi conatꝰ fuerit videre: pęna illi eſt non voluptas. Quid eſt ira? Libido vin- dictę.Et libet hominẽ vindicari?:Et nondũ eſt xpᷣs vindicatꝰ: nõdũ ſũt ſancti martyꝛes vindicati:adhuc expectãt patientiaʒ dei vt cõuertant᷑ inimici chꝛiſti:cõuertant᷑ martvv inimici. NMos qui ſumus vt vindictã quęra / mus? Si ꝗreret illã deꝰ de nobis:vbi rema/ neremus? Ille qꝛ nihil nos lęſit:non vult ſe vindicare de nobis:⁊ nos quęrimꝰ vindica/ ri qui pene quotidie deũ offendimus? Ergo dimittite. Dimittite ex coꝛde. Iratꝰ es noli peccare. Iraſcimĩ ⁊ nolite peccare. Iraſcimi aſi hoĩes ſi vincimini:⁊ nolite peccare vt irã in coꝛde teneatis: ne in illud lumẽ intretis. Ergo dimittite. Quid eſt ira: Cibido vindi ctę. QAuid odiũ? Ira iueterata. Ira iuetera/ ta ſi facta ẽ:iã odiũ dicit᷑.Quid videt᷑ cõfite/ ri ille qͥ cũ dixiſſet: Lurbatꝰ ẽ ſ̃ ira oculꝰ meꝰ addidit: inueteraui in oibus inimicis meis: Qð erat ira cum eſſet noua:odiũ factũ ẽ:qꝛ in vetuſtatẽ cõuerſũ eſt. Ira feſtuca ẽ:odiuʒ trabes ẽ.Aliqñ repᷣhẽdimꝰ iraſcentẽ:⁊ odiũ tenemꝰ in coꝛde:⁊ dicit nobis chꝛiſtꝰ: Feſtu / an.r cã in oculo fratriſ tui vides:⁊ trabẽ in oculo tuo nõ vides. Vñ creuit feſtuca vt trabẽ fa⸗ genui⸗ air hn inun ticellſenn nbenfeati. b6. QAioditfun otetunſti cpuspan⸗ hojntcnt⸗ Peusesente . Oun ſinicate. ſopionesel nrcts: tde fibabltaepe geincdb' beatotſeopt cavekni⸗ Puiecaiek ſbonfisetſe Unkuatlned cko Getein Uodonäckti ſeneſealen unchnecbu (evereken Mudinin Nk Dinine (tnoodin eikadiut wdehende ſieiindern enteprano Dullykmintn turdict lihnmeng CMulgſze ſnansc Ulneritn Gennecin Dorniſdete Cbeno. ſnckccrpt Gunmmnie lbans lleunſen R tlexui: ſcing Nlanac mapeten ieee 1 I Knukiſii urocate ſ⸗ luſoles Nin esngi Nodakſainn aſuntns gi ee ddickeee Ausmigine ukles:aflane Litücnanii malſuſieg furſicucu tnodietTäli Goemutnnsen nöuntnce Peſcluſtsas Eſrardegeni Aslliiſie ncdbut Sizirſcansect giraicüg unbiſeluntiet lepgtenisameng msctencaht oallusſolgniu⸗ nitarpmulid tmeAhihhnn Ndni Ctmi itſmcimmme 1patennuzdan cöenuntpu, rmcigignr⸗ enobistin⸗ Plefenmſ geine ii hfendinuct Nde nd erne n gltepaunenn dluniſtne Aitipil Homelia ceret? Quia nõ ſtatiĩ euulſa ẽ: Quia paſſus es exire ⁊ itrare ſolẽ totiẽs ſuꝑ iracũdiã tuã: feciſti illã veterẽ:attraxiſti malas ſuſpitões ⁊ rigaſti feſtucã:rigando nutriſti:nutriendo trabem feciſti. Expaueſce vel quãdo dicit᷑: 1.Yovᷣ.ʒ. Qui odit fratrẽ ſuum homicida eſt.Gladiũ non eduxiſti:non vulnus in carne feciſti:nõ coꝛpus plaga aliqua trucidaſti:cogitatio ſo la odij in coꝛde tuo eſt et teneris homicida. Reus es ante oculos dei:ille viuit ⁊ tu occi diſti. &atum ad te ꝑtinet occidiſti quẽ odi/ ſti. Emẽda te:coꝛrige te. Si in domibꝰ vfis ſcoꝛpiones eſſent aut aſpides: quãtũ labo/ rarerxis: vt domus vf̃as purgaretis et ſecu/ ri habitare poſſetis:? Iraſcimini:inueterant᷑ irę in coꝛdibꝰ veſtris: fiunt tot odia: tot tra/ bes:tot ſcoꝛpij:tot ſerpẽtes:et domũ dei:id eſt coꝛ veſtrũ purgare nõ vultis.Ergo facite Mattb.s.qð dictũ eſt: Sicut ⁊ nos dimittimꝰdebito/⸗ ribꝰ nr̃is:et ſecuri dicite:Oimitte nobᷣ debi/ ta nr̃a:qꝛ ſine debitis i hac tra viuere nõ po/ teſtis.Sed alia ſũt illa magna crimia:ꝗᷓ vo/ bis bonũ eſt in baptiſmo dimitti: ⁊ a quibꝰ ſemꝑ eſſe alieni debitl:alia quotidiana pec/ cata:ſine qᷣbus hic hõ viuere nõ põt: ꝓpter quę neceſſaria eſt quotidiana oꝛatio: cũ ſuo pactu dimittit ac placito: vt quomõ hilarit icit᷑: Dimitte nobis debita nr̃a:ſic veracit: S Sic⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is. Dein/ de iſta diximꝰ de peccatis pᷣteritis:qͥd de cę/ tero? Ne nos inferas in tẽptationẽ:dimitte ꝗ̊ fecimꝰ:⁊ alia non cõmittamus.Quicunq; em̃ tẽptatione vincit᷑:peccatũ ipſe cõmittit. Jacobi.j. Etenim inquit aplus Jacobꝰ: Nemo cũ tẽ/ pprtatur dicat ꝙ a dño temptat᷑.Heus em̃ in tẽptatoꝛ maloꝝ eſt. Je em̃ neminẽ tẽptat. Vnuſqᷣſq; autẽ temptat᷑ a cõcupiſcẽtia ſua abſtractus ⁊ illectꝰ. Deinde generat moꝛtẽ. Vel moꝛtẽ time: ſi peccatũ nõ times. Moli cõſentire cõcupiſcẽtię tue.Mõ eſt vnde cõci/ pieat niſi de te. Cõſenſiſti: quaſi cõcubuiſtii coꝛde tuo. Surrexit cõcupiſcẽtia.Cõcupiſcẽ tia cũ cõceꝑit parit peccatũ. Peccatũ vᷣo cũ cõſummatũ fuerit: generat moꝛtẽ. Ergo ne abſtraharis a cõcupiſcentia tu: nega te illi: noli eam ſequi:illicita eſt:laſciua eſt:turpis eſt: alienat te a deo. Holi dare cõſenſiones amplexuũ:ne plangas partũ:qꝛ ſi ↄſenſer: id eſt ſi amplexatꝰ fueris:cõcipis. Cũ cõcu/⸗/ piſcẽtia cõceperit:parit peccatũ.Nondũ ti/ mes peccatũ? Time qͥ ꝑducit peccatũ. Dul⸗ ce eſt peccatũ: ᷣ amara eſt moꝛs. Jpa eſt in/ fęlicitas hominũ ꝓpter qð peccãt:moꝛiẽtes hic dimittũt: ⁊ ipla peccata ſecum poꝛtant. Peccas ꝓpter pecunia:hic dimittenda eſt. Peccas ꝓpter villa:hic dimittẽda eſt. Pec/⸗ cas ꝓpter mulierẽ:hic dimittẽda eſt.Et qͥc- quid ẽ ꝓpter qͥd peccas: qñ oculos i moꝛte clauſeris:hic dimittis:⁊ iᷣm peccatũ qð cõ⸗ mittis tecũ poꝛtas. DHimittant᷑ peccata: di⸗ mittant᷑ ᷣterita:ceſſent futura. Sed nõ põt hic viuere ſine ipſis:vel minuta ſint: vei le/ uia. Sed ipſa leuia vel minuta nõ ↄtẽnant᷑. De minutis guttis flumia iplent᷑. Nõ cõtẽ/ nant᷑ vł mioꝛa. Per anguſtas rimulas inſu/ dat a: nauis iplet᷑ ſentina:⁊ ſi ↄtẽnat᷑ ſenti/ na: mergit᷑ nauis.Sʒ nõ ceſſat᷑ a naut:am⸗ bulaãt manꝰ:ſic⁊ tuę manꝰambulẽtvt qͥtidie deſiciãt ſẽtinę. Quid ẽ ambulẽt manꝰ:Hha: dent:fac bona oꝑa: ambulẽt manꝰ tuę: Frã Eſa.ꝭs. ge eſuriẽti panem tuũ:⁊ egenũ ſine tecto in/ duc in domũ tuã. Si videris nudum veſti. Fac quãtũ potes:fac vnde potes:fac hilari⸗ ter:⁊ ſecurus mitte oꝛationẽ. abebit alas duas:geminas elemoſynas. Quid ẽ gemi⸗/ nas elemoſynas? Dimittite et dimittet᷑ vo/ Lucl.s. bis:date ⁊ dabit᷑ vobis. Vna eſt elemoſyna qꝗ̃̊ fit de coꝛde: qũñ fratri tuo dimittis pecca/ tũ. Altera elemoſyna ꝗᷓ fit de ſubſtantia:qñ panẽ pauperi poꝛrigas. Ambas fac:ne ſine vna ala remaneat oꝛatio tua. Ergo cũ dixe G rimꝰ: Ne nos inferas in tẽptationẽ: ſequit᷑: Sʒ libera nos a malo. Qui vult liberi a ma lo:teſtatur qꝛ in malo eſt. Ideo dicit aplus: Redimẽtes tempꝰ qm̃ dies mali ſunt. Sed Egpð 5. quis eſt qui vult vitaʒ:⁊ diligit videre dies s. ʒʒ. bonos: qñ ois homo in hac carne nõ habet niſi dies malos? Quis nõ vult? Fac qð ſeqͥ tur: Cohibe linguã tuã a malo:et labia tua ne loquatur dolũ. Declina a malo ⁊ fac bo- num:inquire pacẽ ⁊ ſequere eam:et caruiſii diebꝰ malis:⁊ implet᷑ qð oꝛaſti:Libera nos a malo.Tres ꝭ̊ petitiões ſuꝑioꝛes: Sancti⸗ fice᷑¶ nomẽ tuũ: Adueniat regnũ tuuʒ: Fiat volũtas tua ſiẽ in cęlo ⁊ in terra:ęterna ſũt. Quattuoꝛ aũt ſequẽtes ad iſtã vitã ꝑtinẽt: Panẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie: Nũquid quotidie petituri ſumꝰpanẽ quo⸗ tidianũ:qñ ad illã ſatietatẽ venerimuſ:DNi⸗ mitte nobis debita nr̃a:nunquid dicemꝰ in illo regno:qñ debita nõ habebimꝰ:? Ne noſ inferas in temptationẽ:nũquid tunc dicere poterimꝰ:qũñ nlła erit tẽptatio? Libera nos a malo: nũquid dicemꝰ: qñ nullũ e⸗ vnde BGancti liberemur? Quattuoꝛ & iſta ꝓpter vitã nfaz quotidianam nobis neceſſaria ſunt:tria vᷣo illa ꝓpter ęternã. Sed ola petamꝰ vt ad illa pueniamꝰ:⁊ hic regamur: ne ab uůlla ſepare/ mur.Ofo vobis quotidie dicẽda eſt:cũ ba/ ptiʒati fueriti. In ecclia em̃ ad altare dei qͥ⸗ tidie dicit᷑ iſta oo dñica:⁊ audiunt iſtã fide/ les. Hõ & timemꝰ ne minꝰ illã teneatis dili⸗ gẽter:qꝛ ⁊ ſi qͥs veſtrũ nõ poterit tenere ꝑfe/ cte:audiẽdo quotidie tenebit. Ideo die ſab bati qñ vigilaturi ſumꝰ ĩ dei miſcðia:reddi/ turi eſtis:nõ or̃onẽ ſᷣ ſymbolũ. Mõ em̃ niſi teneatis ſymbolũ in ecclia:in lło ſymbolũ quotidie nõ auditis. Cum aũt tenueritis vt nõ obliuiſcami: quotidie dicite qñ ſurgitis: qñ vos collocatis ad ſomnũ: Reddite ſym/ bolũ vr̃jm: reddite dño:cõmemoꝛate voſip/ ſos: nõ pigeat repetẽ. Bona ẽ repetitio: ne ſubꝛepat obliuio. He dicatis dixi heri: dixi hodie:quotidie dico:teneo illud bñ. Cõme⸗ moꝛa fidẽ tuã: Inſpice te: ſit tanq; ſpeculũ tibi ſymbolũ tuũ. Ibi te vide.Si credis oĩa ꝗ te credere ↄfiteris: ⁊ gaude quotidie i fide tua.Sint diuitię tuę:ſint quotidiana iſta qͥ⸗ dãmodo indumẽta mẽtis tuę. Nũquid non qñ ſurgis te veſtis? Sic ⁊ co memoꝛãdo ſym bolũ tuũ veſti animã tuã: ne foꝛte eã nudet obliuio remaneas nudꝰ:⁊ flat qð ait apłs: 2. Cor. 5. qð abſit a te: Si tñ veſtiti nõ nudi inuenia/ mur. Veſtiti em̃ erimꝰ fide nr̃a: ⁊ ipſa fides ⁊tunica ẽ ⁊ loꝛica. Lunica ↄtra cõfuſionem: loꝛica ↄtra aduerſitatẽ. Cũ aũt venerimꝰ ad illũ locũ vbi regnabimꝰ:nõ opus eſt vt dica mus ſymbolũ: Heũ videmꝰ:ipſe deꝰ nobis viſio erit:viſio fidei huiꝰ merces erit: Amẽ. ¶ BPeillumiatione ceci nati: actoti⸗ mũdi cecitate: Homelia xII geliu legeret᷑ aperuit oculos homĩ qͥ cęcus erat natꝰ. Fratres ſi attẽdamꝰ hereditariã pęnã noſtrã: totꝰ mũdus cęcus eſt. Ideo venit xpᷣs illumiatoꝛ: qꝛ diabolus fuerat excęcatoꝛ.Oẽs cęcos naſci fecit: qͥ pꝛi mũ hoĩem decepit. Currãt ad illumiatoꝛẽ: currãt:credat: accipiãt lutũ de ſaliua factũ. Saliua quaſi verbũ eſt: terra caro ẽ. Lauẽt faciẽ in piſcina ſyloa. Pertinuit aũt ad euã/ geliſt exponere nobis qͥd ſignificet ſyloa:⁊ ait:qð interpᷣtat᷑ miſſus. Quis ẽ ipᷣe miſſus niſi q dixit in ipſa lectiõe? Ego inqͥt veni vt faciã oꝑa eius qͥ me miſit.Ecce ſyloa:lauate faciẽ:baptiʒami: vt ⁊ illuminemi et videat: Ominus ieſus:ſic audiuim cũ eus⸗ Auguſtini ds ante nõ videbatis. Ecce bmũ ad hocqð dictũ eſt: oculos aperite. Ego inqͥt veni vt B faciã oꝑa eius qͥ me miſit. Ja hic exiſtit arri/ anus ⁊ dicit:Ecce videtis:qꝛ chꝛiſtꝰ nõ fecit oꝑa ſua:ſᷣ patris qͥ eũ miſit. Nũquid ł; dice ret ſi videret:hoc eſt ſi i ipſo qͥ miſſus eſt:tã/ qᷓ; in ſyloa faciẽ lauaret? Quid &̊ diciſ:Ecce ipſe inqͥt qͥd dixit: Veni vt faciã opera eius qͥ me miſit.Hõ & ſua? Mõ. Et qͥd eſt qð ait: Ipe ſyloa:ipſe miſſus:ipſe ſiliꝰ:ipſe vnicus quẽ tu ꝗris eſſe degenerẽ. Quid eſt qð ait: OQOia quę habet pater: mea ſunt? Tu dicis: Job.16. qꝛ oꝑa aliena faciebat:qꝛ dixit: Faciã opera eius qͥ me miſit. Ego dico: qꝛ pater res alie⸗ nas habet: ſᷣm coꝛ tuũ loquoꝛ: Vñ mihi vis Bſcribere:qꝛ dixit chꝛiſtus:venivt faciã oꝑa eius q̃ſi nõ mea:ſed eius qͥ miſit me? Inter⸗/ rogo te dſie chꝛiſte:ſolue ꝗſtionẽ ſine ↄtenti/ one.Oia inqᷣt qꝗᷓ̃ habet pr̃ mea ſũt:Ergo pi-· tris:nõ ſunt ſi tua ſũt.Hõ em̃ ait:Qia ꝗ̊ ha/ bet pf dedit mihi:qᷓ;uis ſi ⁊ hęc dixiſſet eqᷣli/ tatẽ oſtẽdiſſet:ſᷣ moleſtũ eſt qð dixit:Oia q habet pater mea ſũt.Si intelligis:oĩa ꝗᷓ ha bet pf filij ſunt:oĩa ꝗᷓ habet filiꝰpatris ſunt. Audi illũ alio loco:Oia mea tua ſunt:⁊ tua mea ſunt. Finita eſt ꝗſtio:de his ꝗ̊ habet p ⁊ filiꝰ. Cõcoꝛdiã habẽt: tu litigare noli:oꝑa patris ꝗᷓ dicit oꝑa ſua:qꝛ ⁊ tua mea ſunt:qᷣa illiꝰ patris dicit oꝑa cui dixit: Oia mea tua gob.17. ſunt:⁊ tua mea ſũt.Ergo oꝑa mea tua ſunt: ⁊ oꝑa tua mea ſũt.Quęcũq; em̃ pater facit: ißp̃e dixit dñs: dixit vnigenitꝰ: dixit ſiliꝰ:di- xit veritas:Dixit.Quid dixit?: Queęcũq; pr facit:heęc ⁊ filiꝰfacit ſilr. Magna expᷣſſioma gna vitas:magna ęq̃litas. Oia ꝗᷓ pat facit: Joðd.5· hec facit ⁊ filiꝰ. Su fficeret oĩa ꝗ̊ᷓ pater facit: hec facit ⁊ filius: Hõ ſufficit:addo ſilr.Qua re addo ſiłr: Quia ſolẽt dicere nõ intelligen tes:⁊ nõdũ apertis oculis ambulãtes:ſolẽt dicere: Pat᷑ fecit iubẽdo: filius obſequẽdo: Ergo diſſilit᷑. Si aũt ſiłr:quõ ille ſic: ille ſic: Qus ille:heęc ⁊ iſte. Sed iubet pater inqͥt vt C faciat filiꝰ. Carnaliter quidẽ ſapis:vᷣ ſine pſᷣ⸗ iudicio veritatis. Cedo tibi. Ecce pater iu/ bet:filius obſequit᷑. Nũquid ideo n õ ẽ eius nature ſilius:qꝛ ille iubet: ille obſequit᷑:Da mihi duos homies:patrẽ ⁊ filiũ:homies ſũt duo: q iubet hõ eſt: qͥ obſequit᷑ hõ eſt. Qui iubet ⁊ qui obſequit᷑ vnam habent eandẽq; naturã. Hũqᷣd ille qͥ iubet nõ de natura ſua genuit filiũ: Hũquid ille qui obſequit᷑:obſe quẽdo naturã ꝑdidit:? Accipe ergo interim quomõ accipis duos homies:patrẽ iuben/ ſvg voügenut (likiol delahoe Vonrtd gocenaun Ggedſaius geoontel hualel he Phornteta Uutonne ocnarer hirgtono itoariau Efncpoode rbnema Würer bi Torens Cenpen. ſenpentgt eeNeddet gennite. Ntenieura Moftür Niucligen Gerwtoo Hun Bil eepeog ſacinkftin PMerope lus Eae⸗ lioge 1o Fiege rntpunrfn Uiknene Qlizden llnrrepot Ntenar . zſlusgue ßarfl⸗ ospulrpi ctpnlt nür Morfli Dhun Cgenitegd ogere nn mlos ſi Mlein Mleminne Nelihet ernudt nohepucg . Nne fiyn depure uc Dinbins 1.enmtigieg 3cmiitne ⸗ iſtoniſtennn meglänb⸗ Pöcnaieuir liherdenkai ichgöderi iineligsuſn ha i pamsſon meamualuntt oedebisibebaf mluigrnenoe⸗ zumamerlurt⸗ dirie⸗QOunatu ogananrin cigeühaai ntrun iti nief Orgnucclont „ 4 . 1 Dnitin ui aunſr rui Noenönndle ganbllitni aluschlanic⸗ Homelia tem:filiũ obſequẽteʒ:tamẽ deum ⁊ deũ:ſed ſlſimul iſti duo ſunt homĩes: ſimul ille vnus deus:hoc eſt diuinũ miraculum. Interim ſi vis vt tecũ agnoſcã obſequiũ: pus mecum noſce naturã. hoc genuit pater qð ipſe eſt. Scd ſi aliud genuit pater q; qð ipſe eſt:non Eõᷓ.109. verũ genuit filiũ. Pater dicit ad filium: Ex vtero ante luciferũ genui te. Quid eſt ante IQluaciferu: Per luciferũ ſigniſicant᷑ tempoꝛa. Ergo ante tẽpoꝛa:ante omne qðs ante dicit᷑: ante omne qð nõ eſt: vel ante omne qðs eſt. Nõ em̃ ait euãgeliũ: In pᷣncipio fecit deꝰ v/⸗ bũ:quomõ dixit: In pncipio fecit deus ceę⸗ lũ ⁊ terrã:aut in pncipio natũ eſt verbũ:aut in pᷣncipio deus genuit verbũ. Sed qͥd ait: Job.i. Erat erat:audiſ erat:crede. In pncipio erat vyverbũ:⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deꝰerat ver bũ.Totiens audis erat:noli quęrere tempꝰ qꝛ ſemꝑ erat. Ille ergo qͥ ſemꝑ erat:⁊ cũ filio ſemꝑ erat:qꝛ potens ẽ deus ſine tꝑe genera- re: Ille dixit ad filiũ:Ex vtero ante luciferũ genui te. Quid eſt ex vtero? Deus habuit vterũ? Putabimꝰ deũ ꝑ mẽbꝛa coꝛꝑalia eſſe diſpoſitũ? Abſit. Et q̃re dixit: ex vtero:niſi vt intelligeret᷑ de ſua ſubſtãtia genuiſſe.Er⸗ go ex vtero hoc pꝛoceſſit:qð erat ipᷣe qui ge/ nuit. Hã ſi aliud erat qui genuit:aliud autẽ ex vtero ꝓceſſit:monſtrũ eſt nõ filius.Ergo faciat filius opera eius qui miſit eũ: faciat ⁊ pater opera filij. Certe voluit pater:efficit ſi lius.Ecce oſtẽdo:qꝛ vult filius⁊ facit pater. Abi oſtẽdis inqͥs? M.5 oſtẽdo. Pater vo/ lo. Jã ego ſi calũniari vellẽ:ecce filius iubet Joh.i2. ⁊ pater facit. Quid vis? Vt vbi ego ſum et illi ſint mecũ.Euaſimus:illuc erimus vbi ẽ. Quis dedit:Omipotens volo. Audis vo⸗/ luntatẽ poteſtatis:poteſtatẽvolũtatis.Siẽ Jobᷣ.5. pater inqͥt: ſuſcitat moꝛtuos et viuificat: ſic ⁊ filius quos vult viuiſicat. Ne dicas illos viuificat ſiliꝰ quos iubet et pat᷑ vt viuificet: quos vult viuiſicat.Ergo nõ quos vult pat ſed qͥs vult ipſe:qꝛ vbi ẽ vna poteſtas: vna volũtas eſt. Habeamus & in coꝛde nõ ceco: patris ⁊ filij vnã eandẽq; naturã:qꝛ verꝰ eſt D pater: verus eſt filiꝰ. Quod eſt hoc genuit: qꝛ genitꝰ nõ degenerauit. Neſcio qͥd poteſt monere in verbis illiꝰ q cęcus erat. Et foꝛte multos nõ bñ intelligẽtes facit deſperare. Ailit em̃ inter cętera ſuaverba:idem cui ocu⸗ Jobᷣ.aↄe li aperti ſunt: Scimus quia peccatoꝛes de⸗ nõ exaudit. Audemꝰ rogare deũ: ſi pctõꝛes non exaudit:? Date mihi qui roget: ecce eſt XLIII qᷣ exaudiat. Date qͥ roget:diſcutite genꝰhu⸗ manũ ab imꝑfecti ad ꝑfectos.Aſcẽde aver/ no ad eſtatẽ:hoc em̃ cantauimꝰ:Eſtatẽ ⁊ v / Ns. ⸗:. nũ tu feciſti. Jã ſpiritales ⁊ adhuc carnales tu feciſti: qꝛ ⁊ ipſe filiꝰ dicit: Inꝑfectũ meũ Ns. 138. viderũt oculi tui. Imꝑfectũ qð eſt in coꝛꝑe meo viderũt oculi tui.Et quid deinde? ha- bent ſpem qui imꝑfecti ſunt: habẽt plane. Audi qð ſequit᷑:Et ĩ libꝛo tuo oẽs ſcribent᷑. Sed foꝛte frẽs ſpiritales rogãt ⁊ exaudiunt᷑ qꝛ peccatoꝛes nõ ſunt. Quid faciunt carna⸗ les:qͥd faciũt? Peribũt? heũ nõ rogabũt⸗: Abſit. Da mihi illũ publicanũ. Veni publi cane:ſta in medio:oſtẽde tuã ſpem:ne infir/ mi ꝑdant ſpẽ. Ecce em̃ aſcẽdit publicanꝰ cũ LZud18. phariſęo oꝛare:⁊ deiecta facie in tra dicebat longe ſtans: tundẽs pectꝰ: Dñie ꝓpitiꝰ eſto mihi pctõꝛi. Verũ dixit: Et deſcẽdit iuſtiſi- catꝰ magis qᷓ; ille phariſęus:qꝛ dixit: ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatoꝛi. Verũ dixit an falſũ?Si verũ dixit:peccatoꝛ erat:⁊ exauditꝰ eſt:⁊ iu/ ſtiſicatꝰ eſt. Quid eſt ̊ qð dixiſti tu:cui dñs oculos aperuit: ſcimus qꝛ peccatoꝛes deus nõ exaudit:? Ecce peccatoꝛes deus exaudit. Sed laua interioꝛẽ faciẽ tuã:ſiat ĩ coꝛde tuo qð factũ eſt in facie tua ⁊ videbis:qꝛ pecca/ toꝛes deus exaudit. Fefellit umaginatio coꝛ dis tui. Adhuc eſt qð tibi faciat. Certe ꝓie/ ctus eſt iſte de ſynagoga: adijt ad eũ ⁊ dixit ei:Tu credis in filium dei? Et ille:EQuis eſt domine vt credam in eum? Videbat ⁊ non videbat. Videbat oculis: ſed adhuc coꝛde nõ videbat.Ait illi dnminus: Et vides eũ: hoc eſt oculis:⁊ qui loquitur tecum ipſe eſt. Tũc ꝓſtratus adoꝛauit eum. Tunc lauit fa/ ciẽ coꝛdis. Incũbite &ᷓ ofonibꝰ peccatoꝛes: cõſitemini peccata vr̃a: oꝛate vt depellant᷑: oꝛate vt minuant᷑:oꝛate vt vobis ꝓficiẽtibꝰ ipſa deſiciãt. Tamẽ nolite deſt perare ⁊ pecca toꝛes oꝛate.Quis em̃ nõ peccauit: A ſacer⸗ E dotibus incipe.Sacerdotibus dixit: Pꝛius offerte ſacrificia ꝓ peccatis veſtris:⁊ ſic pꝛo populo.Sacrificia cõuincebant ſacerdotes vt ſi qͥs ſe iuſtũ ⁊ ſine peccato diceret: rñdet᷑ ei: Mõ attẽdo qð loqueris ſᷣ qͥd offeras. Vi ctima tua cõuincit te. Quare offers ꝓ pecca tis tuis:ſi nlla habes peccata? En offers ſa⸗ crificiũ: an in ſacriſicio tuo mẽtiris deo? Sʒ foꝛte ſacerdotes veterl pli peccatoꝛes erãt: noui populi nõ ſunt peccatoꝛes. Certe fra/ tres qꝛ deus voluit:ſacerdos ipſius ſũ:pec/ catoꝛ ſum: vobiſcũ pectus tundo: vobiſcuʒ f 4 veniã rogo: vobilcli d deũ ꝓpitiũ ſpero.Sed foꝛte apoſtoli ſancti: pꝛimi: ſummi arietes gregi paſtoꝛes:mẽbꝛa paſtoꝛis: foꝛte ipi nõ habebãt peccatũ: Vere ⁊ ipſi habebãt:non iraſcunt᷑:qꝛ cõſitent᷑. Ego nõ auderẽ:ipᷣin pᷣ/ mũ dñm audi dicentẽ apoſtolis ſic: Oꝛate. AQuõ illi ſacerdotes ſacriſicijs ↄuincebant᷑: ſic iſti oꝛatiõe.Sic oꝛate.Et inter cetera que Matthᷣ.o. iuſſit oꝛari: et hoc ꝓpoſuit: DNimitte nobis debita nr̃a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is. Quid dicũt apłi? Quotidie ſibi debi/ ta petũt dimitti: Dhebitoꝛes intrãt: abſolu/ ti exeunt: ⁊ ad oꝛationẽ debitoꝛes redeunt. Iſta vita non eſt ſine peccato: vt quotiens oꝛat᷑:totiẽs peccata dimittant᷑. Sʒ qͥd dicã?⸗ Illi foꝛte qñ didicerũt oꝛationẽ:adhuc infir mi erant. SFoꝛte dicet hoc aliqᷣs qñ illos do/ cuit dñs ieſus oꝛationẽ adhuc paruuli erãt: infirmi erãt: carnales: nõdum erant ſpirita/ les qui nõ habẽt peccatũ? Quid &̊ fratres: Facti ſpiritales oꝛare ceſſauerũt: Debuit g chꝛiſtꝰ dicere: Mõ talia oꝛate:⁊ daret ſpiri/ talibus alterã oꝛationẽ:vna eſt:ipſa eſt: ipᷣe eſt qͥ dedit ipſam. Ergo oꝛate ꝓ eccleſia.Sʒ tollamꝰ cõtrouerſiã: qñ dicis ſpiritales eſſe ſanctos aplos: quouſq; pateret᷑ dñs carna les erãt: hoc es dicturꝰ. Deniq; qð verũ eſt: illo pendente trepidauerũt: ⁊ tũc deſperaue Marci I4. rũt apli qñ credidit latro. Petrus auſus eſt ſequi qñ dñs ad paſſionẽ ductꝰ ẽ: auſus eſt ſequi: quia domũ peruenit ⁊ ĩ atrio fatiga/ tus eſt:ad ignem ſtabat et friguit. Ad ignẽ ſtetit: timoꝛe frigido cõgelauit. Interroga-⸗ tus ab ancilla negauit chꝛiſtũ ſemel:interro gatus iterũ:negauit:interrogatꝰ tertio:ne⸗/ gauit:Dheo gr̃as: qꝛ ceſſauit introgatio.Si nõ ceſſaret interrogatio:diu repeteret᷑ nega tio.Ergo poſteaq; ſurrexit:tũc eos cõfirma⸗/ uit:tũc facti ſunt ſpiritales. Jã & non habe/ bant peccatũ.Spiritales apli ſcribebãt ſpi/ ritales epłas:ecclijs mittebãt.Nõ habebãt peccatum.Hhoc dicis: Mõ tibi credo: Ipſos interrogo. Dicite ſancti apli:poſtea q; ſurre xit dñũs ⁊ cõfirmauit vos ſpũſancto miſſo ðᷣ cęlo:ceſſaſtis hr̃e peccata:? Dicite nobᷣ obſe/ cro. Audiamne deſperẽt peccatoꝛes:ne de/ ſinãt rogare deũ:qꝛ nõ ſũt ſine peccato.Di/ cite nobis: Ait vnꝰ ipoꝝ.Et quis?Quẽ do⸗ minꝰ amplius diligebat: ⁊ qͥ ſupꝛa pectꝰ dñi diſcũbebat:⁊ regni iceloꝝ qð ructuaret ſecre tũ bibebat. Ipſe eũ interrogo. abebatis 1.Joh.i. pPeccatũ an nõ: Reſi ſpõdet ⁊ dicit: Si dixeri/ mus: qꝛ beccatu nõ habemꝰ: noſipſos deci⸗ Auguſtini pimet veritas in nobis nõ ẽ. Johãnes aũt ille eſt qͥ dixit: In pncipio erat verbũ:⁊ ver/ Joh.r. bũ erat apud deũ:⁊ deus erat vbũ. Videte quãta trãſcẽderat vt pueniret ad vᷣbũ. Ta/ lis ac tantus qͥ volauit ſicut aquila ſuꝑ nu/ bes:qui mẽtis ſerenitate cernebat: In bnci pio eratᷣbũ:ipᷣe dixit:Si dixerimꝰ:qꝛ pcim nõ habemꝰ:noſipſos decipimꝰ:⁊ veritas in nobis nõ eſt. Si aũt cõfeſſi fuerimꝰ peccata I.Joð 1. nr̃a:fidelis ⁊ iuſtus ẽ vt dimittat nobis pec cata noſtra: et mũdet nos ab omi iniqͥtate. oꝛate:Amen. eteſtimonio chꝛiſti de Johan⸗ lierũ nõ unteri maioꝛ J ptiſta:Teſtimonio no JZohäniſ dechꝛiſto dicehtig ui Lenit poſt Zob.r. me maioꝛ me eſt:cuiꝰ nõ ſũ dignus coꝛrigiam calciamẽti ſoluere: 0 nctus Johanes euãgeliſta b A baptiſta:miſſe us eſt ante faciẽ chꝛiſti ppararevias eiꝰ.Teſtimoniũ chꝛiſti ãane eſt: In natis mulierũ nõ ſurrexit ohane ba⸗/ maioꝛ iohe baptiſta. Teſtimoniũ ie his de chꝛiſto eſt: Qui venit poſt me maioꝛ me eſt: iꝰ nõ ſũ dignꝰ coꝛrigiã calciamẽti ſoluere. Vtrũq; teſtimoniũ ↄſideremuſ:qð ꝑhibuit dominſeruo:⁊ qð ꝑhibuit ſeruus domino. ANMð eſt teſtimoniũ domini de ſeruo? In na/ tis mulierũ non ſurrexit maioꝛ iohanne ba/ ptiſta.Qõð eſt teſtimoniũ ſerui de domino?-ꝛ Qui venit poſt me:maioꝛ me eſt. Si ergo in natis mulierũ nõ ſi/ urrexit maioꝛ iohe bapti/⸗ ſta:qͥ maioꝛ ẽ illo?: Quid ẽ ioes? Mragnus hõ.Ambo mirabilit᷑ nati:pᷣco ⁊ iudex:lucer⸗ na ⁊ dies:vox ⁊ vᷣbũ: ſeruꝰ ⁊ dñs. De ſterili ſeruꝰ:de vᷣgine dñs. Ipſe dũs fecit ſibi fuũ ĩ vtero ſterili:de ſene pr̃e: ⁊ de anicula mfe. Et idẽ ipſe dñs fecit ſibi carnẽ:in vtero vᷣgi⸗ nis:ſine homie pf̃e:qui pᷣmũ fecit hoĩeʒ ſine patre et matre. Quo nemo ſurrexit in natis mulierũ maioꝛ. Lã magnꝰviſus ẽ iohãnes: vt a nõnullis etiã chꝛiſt putarek: :ec in ſ ſup/ bia alienũ ſecutus eſt erroꝛẽ:nec auſus ẽ di / cere: ſum qð putatis: ſed qð bonũ erat eii ſe agnouit vt ad pedes dñi:⁊ ad coꝛrigiã cal ciamẽti ſeruꝰ hũiliaret᷑: ne vento ſuꝑbię ela tus lucerna extingueret᷑. Deniq; qꝛ i magno H ſacramẽto natꝰ ẽ iohes:ipᷣiꝰ ſoliꝰ iuſte ecclia natalẽ diem celebꝛat:⁊ natalis dñi celebꝛat᷑: ſed tanq; domini. Hate mihi aliũ ſeruũ ſ̃ter iohannẽ inter patriarchas:ſic inter ꝓphᷣas: r nmst ia u ahunn bunni-Aud odo fintn ninnmist ſhumne,lie gindunc gtitorſen (hiaten geuitchiſt nunogesto: As deioentoroi nebaptiſta Sentlo; natis mnu, wead. ki Mutraungel gtiintend Melelitten- umnuſn unltiöͤes rluenone fenepbünd ſbi. hocent önkcnlirt ſſbligrinun fnauarvig Coenefacn ongeſt ben ſfremagtun Cäͤtqvipan bleignn Gomeot onüäſobi Wrhz, tis Ynqui Conigäcala larAnmnat auni 1A⸗ glpnne Laoralehun finect on Hannlirfue Pnnisflidet epnniso Mru Ma nehine⸗ lund ae e nin digne ſthten tenſſen e Dobineseit tnahüren ze rtbi Dtae. tad pb T gulaſoon⸗ eht nc mimipen Perhentasin ann pereatalge mnnobispee doniiniͤtue. Nunansnde ohnebn 6 ohinf upentpokte nöſüdichus oluereſ ſpo⸗ 0 – non andgelſab3 uteſbchitl Aſinoniciti liei nöſuneri inoni ho nemaiornect ianeriſln. mul⸗gchben ſeruusdonnine deſeno⸗unn Aioriobannedy ſenidedonine geck.Siee naiorioheban⸗ ſohes AMagn otilderlun io ſectſtifi tdemiluſſe nein nuo iſearoeſi ſuneutitan⸗ luseiohitei nckmaiſt neralſthil boliginn 1adconigi anoſiin nicin ſlelitan⸗ vdſicte⸗ ciner t Ludl.i. Job. ?. Homelia inter apoſtolos:cuius natalẽ diẽ celebꝛet ec/ cleſia chꝛiſti? Paſſionũ dies ſeruis plurimis celebꝛamus:natiuitatis diẽ nemini niſi Jo/ hanni. Audiſtis em̃ qñ euãgeliũ legebat᷑: qͥ oꝛdo fuerit amboꝛũ naſcẽtiũ pᷣcurſoꝛis⁊ do/ minatoꝛis:⁊ qð pauloante dixi ſconis ⁊ iu/ dicis:vocis et verbi. Angelꝰ gabꝛiel nciat iohannẽ:idem ipſe angelus gabꝛiel nüciat dñm ieſum chꝛiſtũ. Pꝛecedit ille: pᷣcedit ob/ ſequẽdo: ſequit᷑ ille regẽdo.Sequit᷑ em̃ na/ ſcendo: antecedit regẽdo:qꝛ ⁊ ißm iohannẽ creauit chꝛiſtꝰ ⁊ creatoꝛ et creatꝰ. Creatoꝛ añ matrẽ:creatoꝛ matris:creatꝰin matre.Et qͥd dicã creatoꝛ añ matrẽ? Añ abꝛaã ego ſuʒ ipᷣe diyxit: euangeliũ loquit᷑:audite vł legite.Sʒ parũ ẽ ante abꝛaã creatoꝛ:ante adã creatoꝛ: ante cęlũ ⁊ terrã creatoꝛ: ante omnes ange/ Job. 1. C los:vniuerſãq; creaturã ſpiritalẽ: thꝛonos: dominatiões:pᷣncipatus ⁊ poteſtates:ante oĩa creatoꝛ: qꝛ in pᷣncipio nõ eſt factũ verbũ ſ erat vᷣbũ:⁊ vbũ erat apud deũ: ⁊ deꝰ erat vbũ. Hoc erat in pᷣncipio apud deũ.QOlĩa ꝑ ipᷣm facta ſt:⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nihil. Si oia viſibilia ⁊ inuiſibia:cęlũ ⁊ terra ⁊ virgo ma/ ria:quia ⁊ virgo maria de terra: ⁊ chꝛiſtꝰ fa/ ctoꝛ terrę:factus in terra:qꝛ veritas de terra oꝛta eſt. Bꝛeuiter ergo cõmẽdo charitati ve ſtrę magnum ſacramentũ:quõ multi futuri erãt qui putarẽt chꝛiſtũ nõ eſſe niſi hominẽ: nihil eẽ ampliꝰq; hoĩem. Jdeo magnus hõ quo maioꝛ in homĩbꝰnõ fuit ꝑhibuit ei teſti moniũ iohãnes: ſubditus: inclinatꝰ:hũilia tus. Inquãtũ ſe hũilẽ reddidiſſet: ſi ſoluere coꝛrigiã calciamẽti eius:dignũ ſe eſſe dixiſ/ ſet? Attendite in magno chꝛiſto:coꝛrigã cal/ ciamẽti.Quãtum hũilis extitiſſet:ſi ſe iohã nes dixiſſet dignũ: qð dicendo fecit ſe indi/ gnũ?: Pꝛopterea notat eſt dies natiuitatis eius:⁊ celebꝛationi eccleſię cõmendatꝰ. Ve⸗/ rũ intereſt plurimũ in matribꝰ:ꝙ illa virgo: illa mulier fuerit ſterilis: illa de ſpũſancto pariẽs filiũ dei dñm noſtrũ:illa de viro ſuo ſene pariẽs pᷣcurſoꝛẽ dñi:miracło ⁊ hũili:Et attẽdite. Nõ credidit zacharias. Quõ non credidit? Quęſiuit ab angelo ꝑ qͥd cognoſce ret qð ꝓmittebat:quoniã ipſe erat ſenex:et vxoꝛ eius ꝓceſſerat in diebus ſuis. Et dixit ei angelꝰ: Ecce eris tacens:⁊ nõ poteris loqͥ vſq; in diẽ quo hęc fiant: ꝓpter qð nõ credi/ diſti verbis meis:quę implebunt᷑ ĩ tꝑe ſuo. Igem ipſe angelus venit ad mariã: nũciat chꝛiſtũ venturũ de maria virgine in carne:⁊ maria tale aliqͥd dicit. Ille em dixit:Per qd cognoſcam hoc? Ego em̃ ſum ſenex: et vxoe mea ꝓgreſſioꝛ in diebꝰ ſuis.Et dixit ei:Ecce eris tacẽs ⁊ nõ poteris loquivſq; in diẽ quo hec impleant᷑: ꝓpter qð nõ credidiſtiverbis meis. Et accepit ſupliciũ taciturnitatis me rito infidelitatis. Quid dixerat ꝓpheta de iohanne? Vox clamãtis in heremo. Tacet ʒzacharias generaturꝰ vocem. Quia nõ cre/ didit tacuit: merito obmutuit quouſq; vox naſceref. Si em̃ recte dictũ ẽ:qꝛ valde recte Eſa.40. dictũ eſt in pſalmo ſancto: Credidi ꝓpt qð Nõ. ii5⸗ locutꝰſum: qui nõ credebat:merito nõ loq̃⸗ bat. Sed rogo domine cum audiẽtibus me pariter pulſo:aperi nobiſ:expone nobis qͥd ſibi velit hęc quęſtio.Cauſas querit ʒacha/⸗ rias ab angelo: per quid cognoſceret quod illi nunciatum eſt:qð ſenex erat:⁊ vxoꝛ eius ꝓgreſſa in diebus ſuis:dicit᷑:Et quoniã nõ credidiſti eris tacens. Nunciat᷑ chꝛiſtus vir/ gini marię:⁊ ipſa cauſas querit:⁊ dicit ange lo:Quomõ fiet iſtud quoniã virum non co/ gnoſco?Et ille:Per qͥd cognoſcã h̊?Ego em̃ ſum ſenex:et vxoꝛ mea ꝓgreſſioꝛ in diebus ſuis: Illi dicit᷑: Lacebis:quia nõ credis:illi autem cauſa exponit᷑:ſilentiũ non imponit᷑. Quomoõ fiet iſtud: dum virũ nõ cognoſcã: Et angelus ꝓfeſſus ẽ virgini: Ecce quomõ ſiet qð quęris: Spũſſanctus ſuꝑueniet ĩ te: ⁊ virtus altiſſimi obumbꝛabit tibi. Non ti⸗ meas ęſtum libidinis:ſub tanto vmbꝛaculo ſanitatis. Quare hoc? Si verba attendamꝰ haud ambo crediderũt: ʒacharias ⁊ maria. Sed nos verba audimus:deus poteſt ⁊ coꝛ da interrogare. Intelligimꝰchariſſimi quo/ niã zacharias quãdo ait: Per qͥd cognoſcã hoc:ego em̃ ſum ſenex:⁊ vxoꝛ mea ꝓgreſſioꝛ in diebus ſuis deſperãdo dixit nõ inquiren do:Aaria vᷣo quãdo econtra ait: Quomõ flet iſtud:quia virũ nõ cognoſco:inquirẽdo dixit nõ deſperando. Dũ interrogauit:non de ꝓmiſſione dubitauit.O vera gr̃a plena: ſic ẽ em̃ ab angelo ſalutata: Aue gf̃a plena. O vere gratia plena:QAuis hanc gratiã ex · plicet? Quis huic gratię gratias agẽdo ſuf- ſiciat? Fit homo: ⁊ per liberũ arbitriũ perit homo:⁊ inuenit᷑ homo factꝰ qui fecit: vt nõ periret quem fecit. In pꝛincipio verbũ deꝰ erat apud deum:per quod omnia facta ſũt: fit caro: Verbũ caro factum eſt ⁊ habitauit in nobis.Caro fit verbum: ſed caro accedit ad verbũ: nõ pit in carne verbũ. O gra:vt B haberemꝰ qͥd digni eramꝰ? Sʒ videte qͥd dicat ſcã maria:plena ſide:plena gra:mr fu/ Lucl.1. Sancti tura virgo ꝑmãſura. Quid dicit iter cętera: De qᷣbus ſingulis loqͥ:valde młtũ ẽ. Quid Lud.i.qit: Eſuriẽtes impleuit bonis et diuites di/ miſit inanes.Qui ſunt eſurientes:hũiles: idigẽtes.Qui ſũt diuites? Suꝑbi ⁊ inflati. Non vos longe mitto:oſtẽdo vobis in vno tẽplo diuites de his qͥ dimittunt᷑ inanes: et Zud.i?. pauꝑes de illis qui implent᷑ bonis.Aſcẽde/ rũt duo in templũ vt oꝛarẽt: vnus phariſęꝰ ⁊ alter publicanus. Phariſeus dicebat: At/ tende diuitem indigeſta ructuantẽ:crapula exultantẽ:ſed ſuꝑbie nõ iuſticie: DHeus inqͥt gratias tibi ago:qꝛ nõ ſuʒ ſicut cęteri homi⸗ nes:raptoꝛes:iniuſti:adulteri:ſiẽ publicanꝰ iſte. Jeiuno bis i ſabbato: decimas do om - magnũ ⁊c elia niũ ꝗᷓ poſſideo. Rogare veneras an te lau- dare? Totũ te hfe dixiſti: nihil tanq; egenꝰ petiſti: Quõ & oꝛare veniſti? SGꝛatias tibi ago dſie. Mõ dicit: Domine da mihi gratiã: qꝛ nõ ſum ſicut ceteri homĩes: raptoꝛes: in/ iuſti:adulteri.Ergo tu iuſtus:qꝛ nõ ſum ſiẽ publicanus iſte. Inſultas:nõ exultas. Jeiu no bis in ſabbato: decimas oo omniũ quę poſſideo. O diuitẽ exinaniendũ. Veni: ve/ ni pauper:eſuriens publicane:immo ibi ſta vbi ſtas. Publicanꝰ em̃ de longinquo ſta/ bat: ſᷣ dñs hũili apꝛopinquabat. Nec ocu/ los ad cęlũ audebat leuare. Quo ocłos nõ leuabat: coꝛ ibi habebat: Sʒ ꝑcutiebat pe/ ctus ſuũ dicens: Domine ꝓpitius eſto mi/ hi peccatoꝛi.O eſurientẽ:bonis implendũ. Audiſti domine ↄtrouerſiã:ꝓme ſententiã. Audite ſententiã inter partes ꝓlatã. Mon Joõb.ʒ. appellat victus:quia nõ eſt ad quẽ.Non em̃ appellat a filio ad patrẽ. Heus em̃ pater non iudicat quẽq;:ſed omne iudiciũ dedit filio. Dicat ergo ſententiã int᷑ ꝑtes veritas:Amẽ inqᷣt dico vobis:quia deſcẽdit hic iuſtificatꝰ de templo:magis q; ille phariſęus. Quare hoc?: Rogo te qui iuſticiã vis audire: Quo/ niã ois qui ſe exaltat humiliabit᷑: ⁊ qͥ ſe hũi liat exaltabit᷑. A quo iſte exaltabit᷑:⁊ qͥ ſe ex/ altat humiliabit᷑: Quia eſurientẽ impleuit bonis:⁊ diuites dimiſit inanes. VUade nũc ⁊ ventila diuitias tuas: iacta te ⁊ dic:diues ſum. &Oα diues?ſi volo iuſtus ſuʒ:ſi volo iu/ ſtus nõ ſum. In poteſtate habeo iuſtũ eſſe: NPãẽ. 42. ⁊ iuſtũ nõ eſſe. Non audis in pſalmo: Qui cõſidunt in virtute ſua.Ergo deus tibi car/ nem:deus tibi ſenſuʒ: deus tibi animã:deꝰ tibi mentẽ:deus tibi intelligentiã dedit: tu das tibijpſi iuſticiã?Quid eſt caro:quid ſũt ſenſus:qͥd eſt aia:qͥd ẽ mẽs:qͥd ẽ intelligẽtia Auguſtini ſine iuſticia: Mõne oĩa iſta ſi iuſticia careãt: ad pęnã valebũt: Ergo tam diues es:vt cũ de tibi dederit inferioꝛa:des tibi potioꝛa: Male diues:exinaniende diues:ſi tamẽ ha bes qð te dixiſti habere.QAuid habeſ qð nõ i. corj. A. ylt⸗ Nſerhn ſuin⸗ iobſe ſachifunt leudtnefin accepiſti: Hec ſaltẽ a ſuꝑbo diuite illo ppa manmno⸗ riſęo:ſᷣ ex his queę te habere dixiſti: gratias W domino aege digteiſa: umẽ. e e eg qð ſcriptũ eſt in actibꝰ apo engon ſtoloꝛũ:Qð petrꝰ cixca hoꝛã ſen Acij.i. Mh el aſcẽderat in cenaculn: 2 cu eſuriret miniin voluit guſtare. Paratibꝰ añt diſci/ kenſtcan pulis:ille factus eſt in exceſſu men- numnni⸗ tis ⁊ vidit vas grande velutlinteũ nurint lia XIV tmiien.4 Odo cũ lectio actuũ apoſtoloꝝ lege A hngenme . 5 ret᷑:audiuim?ꝰꝙ beatus petrus circa abi.z. dtcten hoꝛã ſextã aſcẽderat ĩ cęnaculũ:⁊ cũ Qucicen eluriret voluit guſtare. Parãtibus aũt diſci hgelnaby pulis: ille factus eſt in exceſſu mẽtis ⁊ vidit cumuorlne vas grande velut linteuʒ magnũ quattuoꝛ ſſonipetri lineis apẽſum de celo ſubmitti: vbi erãt oĩa Meſitprin qdrupedia ⁊ ſerpẽtia trę. Et vox de celo ſo⸗ ſoniciume nuit: Petre macta ⁊ mãduca. At ille dixit: ſodatdeuea Dñe tu ſcis qꝛ cõmune ⁊ imũdũ nũqᷓ; mãdu ſtenequian caui.Et vox iteꝝ: ð deus mũdauit:tu ne Gränesſie cõmune dixeris. hoc factũ ẽ ꝑ ter:⁊ receptũ agolla gen eſt vas in ceęlo.QQuid ergo ſigniſicẽt iſta:bꝛe gleinunde⸗ uiter ſi iubetis: charitati vfę auribꝰ cupim⸗ Guupiliͤns intimare. Oia aĩalia ꝗᷓ ꝓhibita ſunt iudęis Leuit. n. Mlninten mãducare:ſigna ſũt rerũ: ⁊ ſiẽ dictũ eſt:vm/ lt. Li bꝛę futuroꝛũ:veluti qð ſcriptũ ẽ eis:vt ꝗ ſũt . klotecipia ruminantia⁊ fiſſa vngula:ipſa manducent. ſheial Quoꝝ aũtvniũvl vtrũq; defuerit:nõ mãdu 2. Retric. 7 hliggloc cẽt. In his em̃ aĩalibꝰ hoĩes qᷣdẽ ſigniſicant e Se nõ ꝑtinẽtes ad ſocietatẽ ſctõꝝ. Fiſſa vngu/ abeſac⸗ la ad moꝛes:ruminatio ad ſapientiã ꝑtinet. netan Quare ad moꝛes fiſſa vngła:? Quia difficile urnzgin, labit᷑. Lapſꝰ em̃ pcti ſignũ ẽ. Rumiatio aſlt Wagan ad ſapiẽtiã quõ ꝑtinet? Quia dicit ſcptura: tet⸗ Theſaurꝰ deſiderabił reqᷣeſcit ĩ oꝛe ſapiẽtis: Niouefꝛ. he⸗ vir aũt ſtultꝰ deglutit illũ.Qui aũt audit et icn negligẽtia flt obliuioſus:q̃ſi deglutit qð au cnante diuit: vt iã in oꝛe nõ ſapiat:auditõʒ ipſã ſeßꝛ - mind peliẽs obliuione: Qui aũt in lege dei medi.NRẽ.i. ericſi⸗ tat᷑ die ac nocte:tanqᷓ; ruminat ⁊ ĩ quodã aſi i palato coꝛdis vᷣbi ſapoꝛe delectat᷑.hoc qᷣ en pceptũ eſt iudęis:ſignificat qð ad ecclia:id treäln ẽ ad coꝛpꝰxpᷣi:ad grfam ſocietatẽq; ſctõꝝ nõ . upſſe ꝑtineãt illi qͥ aut negligẽteſ auditoꝛes ſt aut nd in. moꝛes malos hñt:aut in vtroq; vitio repᷣhẽ wa dunt᷑. Sic cetera ꝗᷓ ĩ hũc modũ hᷣcepta data lſpilen ſt iudęis vmbꝛatice ſt ſigniſicatões futurox Mumne Nein⸗ Nch Ntione mehn ſgono⸗ loph Oetis Peo Umnen⸗ tlintes. WV elhr uscca lcach aiitdiid tis ? vidi guanuo bierätois decgoſo⸗ tiledixi: ch mäd zauinune rureceyrl cetiſtadr nbupin; ſunt iucgiolen cgücſynn es:ytai nanducn. irnöniduthe ſgnifen! iſſa e ntüögnnd, iadifil⸗ Uinianoen erſcun eſepiais ſitaultc ai oziplal tqocigf eze Poſtea q; venit lux mũdi:dominus noſter ieſus chꝛiſtꝰ: tantũmodo vt intelligant᷑:nõ etiã vt obſeruent᷑ legunt᷑.Data eſt ergo licẽ tia chꝛiſtianis:vt non pᷣm vanam hanc con/ 1I. Timoth. 4g ſuetudinẽ faciant:ſed manducent quod ve/ lint cum moderatione: cum benedictione: cum gratiarũactiõe. Foꝛtaſſis &̊ et petro ita dictũ eſt: Occide ⁊ mãduca:vt iã nõ teneret obſeruationẽ iudęoꝛuʒ: non tamen ei quaſi gurges vẽtris ⁊ fęda voꝛacitas imꝑata ẽ: NKᷣ tamẽ vt intelligatis hoc in ſigura eſſe mon/ ſtratũ: erant in illo vaſe ſerpentia. NMũquid poterat mãducare ſerpentes? Quid ergo ſi/ bi vult iſta ſignifſicatio? Vas illud eccleſiaʒ B ſigniſicat. Quattuoꝛ lineę quibꝰ depende/ bat: quattuoꝛ ꝑtes oꝛbis terrarũ ꝑ quas ex/ tendit᷑ eccleſia catholica:ꝗᷓ vbiq; diffuſa eſt. Quicũq; ergo voluerit ĩ partẽ ire ⁊ ꝑ aliquã hereſim ab vniuerſo cõſcindi:non ꝑtinet ad quattuoꝛ linearũ ſacramentũ. Si autem ad viſionẽ petri nõ ꝑtinet: nec ad claues ꝗᷓ ſibi datęe ſũt ꝑtinebit. IJdeo vᷣo quattuoꝛ lineis ſubmiſſum eſt vas illud:qꝛ a quattuoꝛ ven/ tis dicit deus cõgregandos ſanctos ſuos in ſinem:quia nũc ſuꝑ omnes iuſtos quattuoꝛ cardines:fides euãgelica dilatat᷑. Animaiia ergo illa gentes ſunt. Omnes ergo gentes quę imunde erãt erroꝛibꝰ et ſuꝑſtitionibꝰ et cõcupiſcẽtijs ſuis anteq; veniret chꝛiſtꝰ:illo adueniente:donatis ſibi peccatis:mũdę fa⸗ ctę ſunt. Vñ iã poſt remiſſionẽ peccatoꝝ q̃ re nõ recipiant᷑ in coꝛpus chꝛiſti qð eſt eccle/ ſia dei:cuiꝰ ꝑſonã petrus geſtabat? Petrus in multis locis aparet qð ꝑſonam geſtet ec/ cleſię. Si petrus figurã geſtabat eccleſię:et eccleſia coꝛpus chꝛiſti eſt:recipiat in ſe quaſi in eſcam ſuã iam mũdatas gentes:quibus peccata dimiſſa ſũt. Vnde miſit ad illũ coꝛ/ nelius gentilis homo: ⁊ qui cũ illo gentiles erant:cuiꝰ elemoſynę acceptę mũdauerunt eum ad quẽdam modum: reſtabat vt tanqᷓ; cibus mũdus incoꝛpoꝛaret᷑ eccleſię: hoc eſt coꝛpoꝛi dñi. Petrus autẽ trepidabat trade-⸗ re gentibꝰ euangeliũ:qꝛ illi qui crediderant ex circũciſiõe:ꝓhihebant apłos tradere in/ circũciſis chꝛiſtianã fidem:⁊ dicebãt nõ eos debere ad participationẽ euãgelij accedere niſi accepiſſent circũciſionem:ꝗᷓ tradita erat patribꝰ eoꝝ. Vas & illud dubitationẽ ſuſtu lit petro: ⁊ ideo poſt illã viſionem admoni/ tus a ſpũſancto vt deſcẽderet ⁊ iret cum eis qui a coꝛnelio erãt:⁊ ꝑrexit. Coꝛneliꝰ ergo ⁊ XLV qui cũ illo erãt: tãqᷓ; ex illis aialibꝰhabebãt᷑ quę in vaſe erant demõſtrata: quos tñ iam mũdauerat deꝰ:qꝛ elemoſynã eoꝝ accepta/ uerat. Occidẽdi erãt ⁊ mãducãdi:id eſt vt interficeret in eis vitã ſteritã:qua nõ noue⸗ rãt chꝛiſtũ: ⁊ tranſirẽt in coꝛpus eius: tanqᷓ; in nouã vitã ſocietatis eccleſię.MNã ⁊ petrus ipſe cũ ad eos veniſſet: cõmemoꝛauit bꝛeuit q̃d ſibi in illa viſione monſtratũ ſit. Ait em̃: Et vos ſcitis qᷓ; illicitũ ſit viro iudęo cõiun/ gi ⁊ accedere ad alienigenas. Sed mihi oſtẽ dit deꝰ neminẽ cõmunẽ aut imundũ hoĩem dicere.Qð vtiq; tũc oſtẽdit deꝰ: cũ vox illa ſonuit:Quę deus mundauit:tu ne imunda Actj.i0. dixeris. Foꝛtaſſe ꝗrat᷑ etiaʒ illud: q̃re linteũ erat in quo erãt illa animalia.Mõ vtiq; ſine cauſa. Mouimꝰ em̃ qð linteũ tinea nõ conſu mit: que veſtes alias coꝛrũpit. Et ideo qui vult ad myſteriũ eccleſię catholice ꝑtinere: excludat ð coꝛde ſuo coꝛruptionẽ malaꝝ cõ/ cupiſcẽtiaꝝ:⁊ ita incoꝛruptibiliter firmet᷑ in fide:vt pꝛauis cogitatiõibꝰ tanqᷓ; tineis nõ penetret᷑ ſi vult ad ſacramentũ illius lintei ꝑtinere: quo ſignificatur vel figurat᷑ eccłia. Quare aũt ter de cęlo ſubmiſſum eſt:niſi qꝛ omnes gentes in nomie trinitatis baptiʒã/ tur: quę ꝑtinent ad quattuoꝛ ꝑtes oꝛbis trę qua diſſeminat᷑ eccleſia: quaʒ ſignificabant qᷓttuoꝛ lineę:quibꝰ vas illud cõnectebat᷑: ⁊ i noĩe patris⁊ filij ⁊ ſpũſſancti: credẽtes inno uant᷑: vt ꝑtineant ad ſocietatem cõmunio/ nẽq; ſanctoꝝ? Quattuoꝛ ergo lineę quibus vas illud ↄnectebat᷑:quattuoꝛ partes oꝛbis ⁊ trina ſubmiſſio myſteriũ trinitatis oſten⸗ dit. Quę res etiã duodenariũ numerũ apo/⸗/ ſtoloꝝ oſtendit: tanqᷓ; ternis ꝑ quattuoꝛ de/ putatis. Quater enim tria:duodecim fiũt. Et quia ꝑ quattuoꝛ ꝑtes oꝛbis terre myſte/ riũ trinitatis ſdicaturi erãt duodecim apłi: ideo quattuoꝛ lineę tertia vice d cęlo dimiſ⸗/ ſe ſunt.Sicut ̊ ſupꝛa dicium eſt: Beatꝰ pe/ trus typuʒ eccleſię habuit catholice. Quod aũt aſcẽdit in ſolariũ: hoc ſigniſicat ꝙ eccle/ ſia cupiditatibꝰ ſęcli abiectis:ſpiritalit᷑ aſcẽ/ ſura erat i altũ:⁊ coꝛ ſurſũ habitura: ſᷣm illð qð ſcriptũ eſt: Noſtra autẽ cõuerſatio in cę/ hibʒ. lis ẽ.Qð aũt hic petrꝰ eſurire dicit᷑: H ſigni⸗/ ficat ꝙ eccleſia ſalutem gentiũ eſuriret. LCin teũ illud quod de ceęlo ſubmiſſum eſt: eccle/ ſiã ſigniſicat. Animalia queę in linteo erant: omniũ gentiũ pᷣferebant imaginẽ.Quattu oꝛ lineę qͥbꝰvas illð depẽdebat:q̃ttuoꝛ ꝑtes Bancti mũdi ĩ qͥbꝰchꝛiſti euãgeliũ pᷣdicat᷑ ſigniflcaſ/ ſe videt᷑. Qð tertia vice ſubmiſſum eſt vas illud:ſignificat myſteriũ trinitatis et ſacra/ mentũ baptiſmatis. Qð autẽ dictũ eſt pe- tro: Macta ⁊ mãduca: hoc ſigniſicatum eſt ꝙ eccleſia catholica omnes qui in chꝛiſtum credũt pꝛius occiſura?⁊ poſtmodũ mãduca⸗ tura: hoc eſt:occiſura eſſet infidelitatem:vt inſereret fidem. Nemo em̃ poteſt in chꝛiſtuʒ credere:niſi pus moꝛiat᷑ qð fuit:ſᷣm illud qð Cotł.ʒ. apoſtolꝰ ait: Moꝛtui em̃ eſtis:⁊ vita veſtra abſcõdita eſt cum chꝛiſto ĩ deo. Quomodo em̃ qui ab heęreticis circũueniunt᷑ viui deuo rant᷑ a moꝛtuis:ſic illi qͥ ad xpᷣm veniũt mo/ riunt᷑ pᷣteritisvt viuant futuris:periũt dia/ bolo vt chꝛiſto acqᷣrant᷑:moꝛiunt᷑ moꝛti:⁊ fę/⸗ liciter vitę inſerunt᷑. Quã rem vt etiã in no⸗ bis pietas diuina implere ⁊ confirmare di⸗/ gnet᷑:aſſiduis oꝛationibꝰ ſuplicemus: Pꝛę⸗ ſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto: qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝛũ:Amen. ſDeeg guod poheta dicit in pſal o: Cõfitemini pño quonia bonꝰ: quoniã in ſęculũ miſericoꝛdia eiuſ: Homelia XII — 6. Onfitemini dño fratres chamnkini quoniã bonus eſt:quoniã in ſeculũ iſericoꝛdia eius. Remedia purgã/ di facinoꝛis ſpũſancto inſtruẽte addiſcimꝰ: nõ aliter veniã poſſe mereri:niſi noſtra faci/ noꝛa fuerimus deo iubẽte cõfeſſi. Quid em̃ celat peccatoꝛ qð deo teſte commiſit? Quid erubeſcit fateri: qm̃ peccatis nõ erubuit co/ inquinari. Diluat ergo cõfitendo qð peccã/ do infecerat:ſatiſfactione abluat qð delicto ruʒ maculis ſoꝛdidauerat. Sit cautioꝛ poſt delictũ qͥ añ delictũ fuerat ſegnioꝛ:ſeq̃t᷑ bo/ nis actibꝰ chꝛiſtũ: qui ĩ malis diabolũ ſeq̃/ bat᷑. Cõfitemini inquit dño qm̃ bonus eſt. Nõ vult vlciſci maliciã:qui cõſiteri peccata ꝓſuadet. Optat ſoluere ↄſitẽtes ne cõtuma⸗/ ces punire cogat᷑.Quare admonitio dei fa/ ciat ſollicitum: ne ſeueritas faciat punituʒ. Peccatoꝝ em̃ nos monit flagellari frequẽ- ter nemo pꝛudẽs qͥ abnuat:nemo ſtultꝰqͥ nõ intelligat. ult em̃ deꝰ admoneri frequẽter q̊s putat eẽ coꝛrectos:vult tẽptationũ ſęue/ ritate coꝛrigere:qͥs ſua patiẽtia viderit dep/ uatos: vult inq; hactenꝰ refoꝛmare peccato⸗ Auguſtini res:⁊ ad ſpem recuperandę ſalutis ipᷣos iaʒ moꝛtuos ſuſcitare. Gaudet eniʒ deus ſi coꝛ/ rectos viderit quos emendat:Lętat᷑ cum et iuſtos mutatos inſpexerit qͥs flagellat.Ex⸗ ultat ergo affectu ⁊ terroꝛem ⁊ minas ⁊ ver/ bera in peccatoꝛes miſſa ꝓficere ad pꝛauos coꝛrigendos:qᷓ; ad reos puniẽdos exoptat. Vult em̃ de miſereri cũctoꝝ:vult ignoſcere magis:vult ſe exhibere ꝓpitiuʒ:ſi quẽ mu/ tatis actibus viderit eſſe coꝛrectũ. Si dere / Põ. 8s. liquerint inqᷣt fili tui legem meã:⁊ in pꝛęce/ ptis meis non ambulauerint:ſi iuſtiſicatio/ nes meas ꝓphanauerint:viſitabo in virga facinoꝛa eoꝝ: ⁊ in flagellis delicta eoꝛũ:mi⸗ ſericoꝛdiã autẽ meã nõ diſpergã ab eis.hheęc ſunt remedia quibus conſulit deus:hec eſt medicina qua hominũ curant᷑ vulnera:hhis emendant᷑ vtilitatibus:vitia coꝛrigunt᷑: ho minüũ malicia refrenat᷑. Bñſicia hec ſunt di uina nõ verbera: nec vt noceant diuinitus irrogant᷑: ꝗᷓ ad hoc veniũt vt hominibꝰ pa/ terna clementia cõſulant.Ego inquit quos Apoc ʒ. amo:arguo⁊ caſtigo.Et iterũ: Fili ne negle Nꝛouer.. xerl diſciplinã dei:nec defeceris cũ ab eo coꝛ rept fueris. Quẽ em̃ diligit de coꝛripit:fla/ gellat autẽ omnẽ filiũ quem recipit. Igitur B ſi omnẽ ad hoc flagellat vt coꝛrigat: ad hoc autẽ coꝛrigit vt patri:id eſt deo dignũ exhi/ beat: timeat qui nõ flagellat᷑ ne filius eẽ nõ poſſit. Timeat quẽ coꝛrigere deus nõ vult ĩ ſeculo:quia eũ ſupplicio deſtinauit poſt ſecu lũ.Timeat qͥ adhuc in ſęculo gaudet ⁊ lętat ne in ęternũ contriſtet᷑ ⁊ ploꝛet. LZimeat qui cũ iuſtis ĩ ſeculo nõ dolet:ne cũ peccatoꝛibꝰ in ſuplicio ꝑenni iaceat. Sed ſi peccatoꝛes inqᷣt delictoꝛũ ſuoꝛũ verbera in ſęculo pati/ untur: cur non nunq; ⁊ ſancti viri pariter et ęque cũ peccatoꝛibꝰ afflictant᷑: niſi quia ad emendationẽ peccatoꝛibꝰ:iuſtis ad ꝓbatio nem iuſticię ꝓficiũt: Vt em̃ peccatoꝛes his remedijſ coꝛrigunt᷑ a malis:ita iuſti hactenꝰ augent᷑ i bonis. Illos em̃ emẽdat deꝰvt coꝛ rigat:hos vᷣo ꝓbat vt augeat. Illos ergo a culpa reuocat: hos ſanctioꝛes ſibi reſeruat. Illic peccata coꝛrigunt᷑:hic merita virtutis augent᷑. Alic ergo recoꝛdatio penitens:hic purę mentis leticia. Gaudẽs ille indulgen/ tiã diuinã exoptat:hic ſᷣmia ꝓmiſſa iam co⸗ gitat. Ille piũ iudicẽ veniã poſtulat: hic iu/ ſtũ remuneratoꝛẽ expectat. Ille ſollicitꝰ vt poſſit impetrare qð poſtulat:hic ſecurus qͥa põt qð meret᷑ acciꝑe. NHam peccatoꝛes ſaltẽ gnoltone cuctſite atteßſten lsiacren heeutrch gelacenge uiſeota gn Sus ocönitei: a .i Mona Cluneitg⸗ Eitcdate edͤnin Ntemaih ecönſu Gulofun Metnen antn iidi⸗ niſkin ſogfenepl. tonecri hutdeſſee Lnllgis loſtan letinpacec i. Böͤltt hes paneſune ſectvigde nanhleon ct Qs chuſtiane Obhripit i lenithol (belin Piglone ltohan ſet⸗ aptnos. Cittn Nolyemi netots, umzinſte Pcpaei inn ſteſ⸗ Apanie⸗ hchin⸗ mncgoneite beschſt anneſſe Ecoſpene gogi n Homelia XlLVI XLVII ltzzi – emẽdatione deus cõterat:ne inueniat mali/ bebis em̃ ꝑadiſum:vñ inimicus excluſus ẽ. krlain cia creſcẽte qð vindicet. Odit em̃ ſupliciũ:q Accipies ęternitatẽ quaʒ pᷣuaricatoꝛ hoſtis isfugel ante pſtitit ne cõdemnet. Gaudeat chꝛiſtia,/ amiſit. IJllũ ad terrã ꝑfidia deiecit te ĩcelũ Auh nus ĩ aduerſis:qꝛ aut pꝛobat᷑ ſi iuſtꝰẽ: aut ſi ſides ipoſuit. Ille cõtẽnendo celeſti virtute nen peccatoꝛ eſt emẽdat᷑. Cõtriſtet᷑ ſane quẽ fla⸗ puatus eſt: tu ſeruiendo angelica maieſtate nöͤtes hun gella coꝛrigere diuina nõ poſſũt: timeat fu/ ſuffultus eris. Illi eterna ſunt ſupplicia de/ —R turũ ſupliciũ:qͥ ſſens iudicis ↄtẽpſit reme/ ſtinata:tibi diuina ſunt pᷣmia pparata. Ille l dium. Gaudeat peccatoꝛ ſi cum iuſto in ſeuu ꝑfſidus cũ ꝑfidis interibit:tu ſanctiſicat cuʒ 4 Ricn lo cõtriſtet᷑: vt poſt ſęculũ cũ eodẽ remune⸗ ſanctis regnabis: Et q fueras tempoꝛalis Wem SDdv Joh.I6. ret᷑. Vos inqᷣt dñs ploꝛabitis ⁊ plãgetis:ſę mẽdicuſ:ſis ęterna gloꝛia decoꝛatꝰ:nec qͥcqᷓ; nnmit culum aũt gaudebit. Vos triſtes eritis: ſed in ſęculo foꝛmidabis:qꝛ auctoꝛẽ foꝛmidinis melitian triſticia vr̃a ĩ lęticiã veniet. Quis nõ bꝛeui diabolũ cũ ſeculo reſpuiſti:Amẽ. iaunn tꝑe cõtriſtari exoptet:vt in ęt᷑nũ lęticia ſem/ SS llngi pit erna cũ chꝛiſto triũphet:? Quis nõ bꝛeui De remedijs peccatoꝛũ: Home⸗ herihebe tꝑe cõtriſtari et ſſentis tẽꝑis fletus penſare lia XM.VvIVuWuü94 ltshi gaudio futuro deſideret:? Exiguũ ſiquidem muiplmhe momẽtaneũ ⁊ bꝛeue ẽ:quicqͥd boni malive Emedia peccatoꝛũ fratres: medici⸗A tuna 1. gorl. 10. in ſeculo ẽ. Tẽptatio quidẽ vos nõ appꝛehẽ/ na elemoſyna. Elemoſyna em̃ a moꝛ Tobie.⸗ fianbeetotn dat niſi hũana. Fidelis aũt deus qͥ nõ patit e liberat:⁊ nõ patit᷑ hoĩem ire in te/ oceant duitus vos ferre plus qᷓ; poteſtis: ſᷣ faciet cũ tẽpta/ a trocinat᷑ in die iudicij homĩ: vt inbonnbe tione cxitũ vt poſſitis tolerare. Sed tñ tri- flãmas ęternas nõ timeat. Sicut iacobꝰ in CCoingnt pst buit de ſecuritatẽ ad tempꝰ:fragilitati nfᷣ epiſtola ſua dicit: Suꝑexaltat miſericoꝛdia Jacobi⸗ i⸗Füteeſek Cindulgẽs. Sit miles chꝛiſti armatꝰ: ſit ſolli 2iudiciũ. Et iudiciũ ſine miſericoꝛdia illi ai umnsdhda ccitus: ſit caut“: ſit de deo ſolo ſecurus. Vigi non fecit miſericoꝛdiã. Sed talis debet emſſe Udetonprt⸗ let in pace cautioꝛ: qͥ in bello vigilare cõſue / ipſa miſcðoia fratres: ꝗᷓ ſuſcipiat᷑: nõ quę re/ mieap Yurt uit.Hõ ſit ſecuritate dimiſſus: ne aliqua ex pellat᷑. Quę peccata purget: nõ quę animãa tcongtim 1. Petri.5. parte ſurrepat inimicꝰ. Sobꝛij em̃ inqt eſto grauet. De bono: de iuſto laboꝛe: de ꝓpꝛia tdeodigiche te et vigilate: qꝛ aduerſariꝰ veſter diabolus facultate:nõ de pauperũ ęggeſtate. Fratres tneflusdiß tanq; leo rugiẽs:aliquẽ deuoꝛare querẽs cir nõ vult deus hoĩem a miſcðia ceſſare:nec li⸗ nedalslin. cuit. Quãto hoſtis vigilat vt noceat: tanto bẽter aſpicit deus quẽqᷓ de fraudibꝰ dantẽ: ſtnuutpotin chꝛiſtian vigiletvtvincat. Nũqd vigilãtibꝰ Sicut ſalomon ꝓpheta dicit: Honoꝛa dñm Pꝛouer. 5. logaulate obꝛipit inimicus: Hũquid ſollicitos circũ/ deum tuũ de tua ſubſtantia: ac de iuſtis la⸗ RHZ uenit hoſtis: Neq em tuctantũ cauẽdus ẽ boꝛibtuis. De iuſtis laboꝛibus iuſſit dari: echunnd bellum dei ſeruis indicit: in pace magis de iniuſtis vo rapinis ꝓhibuit dari.Sed cũ edtanun vigilandũ eſt nobis ⁊ exercẽdus animꝰ: ex- iudicare cgperit deus: dicturi ſunt hi qui de nulahn/ ercẽda virtus mẽtis: intentio timo:e firmã/ fraudibꝰ viuũt: ⁊ de ſpolijs miſeroꝝ elemo⸗ ainnonnt da. Facit em̃ hoſtis ſecuros:quos cupit eſſe ſynã faciũt: Dñe pſcepta tua ſeruiamꝰ:⁊ ĩ no Matth25. i niclin captiuos. Facit inquã ſecuros:vt incautos mine tuo miſericoꝛdias fecimꝰ: pauꝑes pa/ tts fhtn ſopitet: inermes opꝛimat:vulneret eos s uimꝰ: nudos operuimꝰ ⁊ ꝑegrinos hoſpitio – yigilare minime ꝑſpexerit.Si q miles ſub recepimꝰ. Quibꝰ dicturꝰẽ deꝰ:cð dediſtis n, iibnn imꝑatoꝛis ↄſpectu certamẽ cũ hoſte inierit: dicitl:qð rapuiſtis nõ dicitl. Quos pauiſtii ilenent quanta inſtãtia: quãtaq; virtute pugnabit memoꝛami: q̃re nõ recoꝛdamini q̊s necaſt? 1 RWZũf v́vt placere illi cui militat poſſit: HNec ſtien- Quos operuiſtis gaudẽt:quos expoliaſtis Ke. diũ ꝓmotionẽve poterit deſpicere: ſi ſupe,- plangũt. Quos hoſpitio recepiſtis retine⸗/ vſbi rans hoſtẽ foꝛtiter vicerit. Erubeſcit ſiquidẽ tis:⁊ obliti eſtis quãtos de ſuis habitaculii eiun deſpici:niſi ſuꝑet hoſtẽ foꝛti victoꝛia. Vigi/ expuliſtis.Ego miſericoꝛdiã fieri iuſſi: frau⸗ 1 am la chꝛiſtiane ſub oculis dei: vt ꝑfecta victo- des ⁊ rapinas exerceri nõ maãdaui. Vnꝰ re/ Ellen . ria coꝛoneris. Pugna & cũ diabolo qͥ arma / plet᷑ panibꝰ quẽ ð rapinis ſatiaſti:⁊ bñdicet nſn tus es chꝛiſto:qͥ te deſiderat munerare.Cõ/ dñs ñ te: ſᷣ eũ quẽ necaſti. Ille miſer necat⸗ heſlln temne ſᷣſẽtia: vt ꝑcipias futura. Tẽpoꝛalia ingemuit:⁊ exaudiuit gemitũ eiꝰ qͥ vidit qð Necl ergo ſperne vt etna poſſis acciꝑe. Poſſide-/ feceris ei.DHe malo acqᷣris ⁊ gaudes:rapis ⁊ lͤ bis celũ:qð diabolꝰ poſſidere ñ potuit.hha/ letaris:pauper rogat ⁊ cõtriſtaris: pꝛandiũ Bancti paras:et tales ad tuũ pꝛandũ vocas: qͥ tibi vicẽ repẽdãt.Oꝛnas cõuiuiũ ne qᷣd deſit: et cũ amicis tuis epulari:⁊ añ ianuã tuã rogã/ t pauperẽ nõ audis.Tu diuerſis bonis re/- pleris:⁊ egẽti nõ miſereris. Multis epulis diſtẽtus:⁊ multo vino madidꝰ:pauperẽ ro/ gantẽ ↄtẽnis. Oblitꝰes dictũ ꝓphe dicẽtis: Pꝛouer.⁊I. Qui inqͥt auerterit aurẽ ſuã ab egeno:⁊ ipᷣe iuocabit dñm ⁊ nõ exaudiet eũ. Inclina au/ rẽ tuã: audi egẽtis vocẽ ⁊ fame pereũtis:vt ⁊ tuã vocẽ deꝰ exaudiat tribulãtis.Da:de q̊ dederit tibi deus. IJe te diuitẽ fecit:iõ red⸗ de illi qð ſuũ eſt. Ipſe ſe dicit acciꝑe qð pau peribꝰ dat᷑: ſibi collatũ cõclamat: qð ĩ coꝛde pauꝑis fuerit ſemĩiatũ.Sicut in euãgelio di Lucſiis. cit: Facite vobis amicos de mãmona iniq/ tatis: qͥ recipiãt vos in ęterna tabernacula. Ecce habes chꝛiſtiane ęternũ tabernaculũ: ſi dederis pauꝑibus victũ.Si qͥd das:illuc trãſmitti:tibi ĩ futuro repones nõ vñ carna/ liter ſatureris:ſᷣ vnde ſpiritalit᷑ gloꝛieris:nõ vñ ventrẽ repleas:ſᷣ vñ flãmas extinguas: Tobie.A. qꝛ ſcriptũ eſt:Elemoſyna a moꝛte liberat:et D nõ patit᷑ hoĩem ire ĩ tenebꝛas. Miſericoꝛdia eſt frẽs ꝗᷓ irã dei auertit: ⁊ peccata dimittit: ignes futuroſ extinguit.Siẽ ſalomon dicit: Ecẽiiʒ. Sicut aq̃ extinguit ignẽ: ſic elemoſyna reſi/ ſtit peccatis. Da & egenti:cõfer nõ habenti: ſuccurre fame peunti. Crudele ẽ vt de qͥ ha/ bes:nõ des ei quẽ ſcis non habere.Gꝛaue ẽ vt de tua abundãtia nõ ſuſtẽtes egentis in/ opiã. Vnde ſꝑ flagellamur in frugibꝰ:qꝛ bñ egentibꝰnõ facimꝰ. Reuera ſi cõſideres hõ vñ dãna:vñ ꝑicula vñ calũnię:niſi de ſterili/ tate nr̃a.Tu ñ das ĩdigẽti qð potes: qð teñ grauat: venit vna calũnia:⁊ ꝑdes qð nõ ha⸗/ bes. Ventre pleno ambulas:⁊ vacuũ pau/ peris ventrẽ nõ cõſideras. Bñ eſt tibi de bo nis dei:nihil indiges:honeſtis veſtibꝰ vte⸗ ris:⁊ nudũ ⁊ trementẽ frigoꝛe nõ veſtis. Si tibi dicat deꝰ:Teipᷣm ego feci:qð viuiſ meũ eſt:qð habes ego dedi:et ingratꝰ es: aufero ꝗ̃ dedi:nego qð donaui: dimitto te quẽ feci et ſine me viue ſi potes? Plus tibi dedi: vt haberes vnde pauꝑi dares. Pauꝑi nõ dedi ob hoc vt te pꝛobarẽ:nõ qꝛ ambobꝰ nõ ha/ bui vñ darẽ: ſed ꝑ pauperẽ volui te ꝓbare. Ego ſum q diuitẽ ⁊ pauperẽ feci: ſꝛogatoꝛẽ te ↄſtitui ĩi bonis meis. Fac miſericoꝛdiã: qꝛ nihil ꝑdes: ⁊ me qͥ tibi dedi nõ offendeſ.Da qd dubitas? Quia ſi dederis:ego plura da/ bo. Quid tibi ſoli vẽdicas: qð ambobꝰ de/ die Quare tu ſolus comedis: qð ambobus col Auguſtini creaui? Quaſi tuo laboꝛi hoc aſſignas: aunt tuũ eſſe putas? Aufero auxiliũ meum:habe laboꝛẽ tuũ:aufero miſericoꝛdiã meã:et tun awarebit miſeria tua. Ad hec qͥd dicturꝰ es C miſer? Aiſer es qͥ miſeros nonvides:⁊ eris ſolꝰ. Beſtijs ⁊ pecoꝛibꝰ:animabꝰ:auibꝰ:ſer / pentibꝰ: cõmunis ẽ cibus: ⁊ tu homi negas victũ: Sed credo:ne dando ſinias: nõ pꝛo · gando deficias. Qui hęc cõſideras: finẽ vi⸗ tę tuę nõ ↄſideras? Et ſi pecunia nõ finit᷑:vi ta tñ finit᷑: ⁊ qñ nõ ſperas ad te venit᷑. Sic ñ ↄſiderauit ille diues qͥ in abundãtia toꝛque- bat᷑: ⁊ q̃ſi inopia querebat᷑. Quid faciã inqᷣt Aud. .· qꝛ nõ habeo vbi fructꝰ meos cõgregem? Et audiuit vocẽ dñi dicẽtis:Stulte:aĩia tua au feret᷑ a te hac nocte: quę pᷣparaſti cuiꝰ erũt: O vanitas huiꝰ diuitis:neſcit ſi viuat:⁊ de fructibꝰcogitat:nocte moꝛiturꝰfabꝛicare diſ⸗ ponit. Ecce audiſti et tu chꝛiſtiane qͥd time/ as. Fac miſericoꝛdiã: Quid dubitas: Hõ te deſerit:qͥ te ꝛogatoꝛẽ cõſtituit. Ipſiꝰeſt em̃ vox ĩ euãgelio arguẽtis incredulos⁊ dicẽt: Cõſiderate volatilia cęli qm̃ nõ ſeminãt ne/ Mattb. s. q; metũt:quibꝰ nõ ſunt cellaria:⁊ pat veſter celeſtis paſcit illa. Si quęcũq; habes tua eẽ dicis:ſi potes cõſtitue ꝓpter fures in domo tua vigiles:fode foueas: abſcõde diuitias: fac tibi loculos et arcas vbi reponas:õ dei volũtatem tene: habe:viue ſi potes: Ergo fratres faciamꝰmiſericoꝛdiã:paſcamꝰ eſuriẽ Mattb.ꝛſ⸗ tes:nudos oꝑiamus:ꝑegrinos hoſpitio re/ cipiamꝰ. Bene & facientes nõ deſiciamꝰ:vt Sał.s. tempoꝛe ſuo metamus vitam ęternã in ſecu la ſculoꝛum: Aamen. PBeea quoq dñs ait in euagelio: Jomis cuiuſdã diuitis vberes at/Lud.ia. tulit poſſeſſio fructus:et cogitauit apud ſe dicẽs: Auid faciã qm̃ non habeo quo colligã fructꝰ? meos ⁊c̃. omelia XLVII Bminis cuiuſdã diuitis vberes at/A N poſſeſſio fructꝰ? cogitauit apð Abi.s. li ſe dicẽs: Quid faciã qm̃ nõ habeo q̊; ctꝰ meos? Et dixit.hec faciã:De/⸗ ſtruam apothecas meas ⁊ hoꝛrea: ⁊ maioꝛa ędiſicabo. Illuc cõgregabo fructꝰ meos: et dicã aię meę: habes multa bona repoſita: gaude ⁊ iocũdare.Dixit aũt illi deus:Stul/ te hac nocte expoſcit᷑ a te aĩia tua:ea ꝗ cõgre gaſti cuiꝰerũt?: cecitas auari frẽs dilectiſſi mi: vna nox ei ſugabat:⁊ de multoꝝ annox vita ſatagebat. Gaudebat qꝛ multũ ſibina ſcendũ videbat:⁊ nõ ſciebat:qꝛ nihil ſecum lenoſe gad gluicicn Poinint. lbolbab narinige obuoslach anareßpo gednoſct funssdel ſponosk nololcu lpaupesn Cuni auit loknoci Puperefa flopevit feitneſct uuuus dolote lonon: Q ſiss dolore. S imagnen ſnane fiagan pondere erege⸗ Cödton then licte 660n iore ic, gepdeun oͤta Eclofch nitütnt huchn Congt unr nikagin fliice nuſnin Adin. Peneggb n ellſtutid ſenite i — tollebat:ſed hic oĩa dimittebat. Hox ei vitã aplus dicat: Hihil intulimꝰ in hüc mundũ: i. Timoth.s. Küines fugabat ⁊ de craſtino cogitabat: qð in alis verũ nec auferre qᷣd poſſi um: qꝛ dñi eſt tra ⁊ W ſpectabat:in ſe non ſperabat: vti; viderat plenitudo eiꝰ. Audis: Surſũ coꝛda: ⁊ curas – et ille moꝛientes:viderat poſſidentes:vide/ dicere: Habem ad dñm. Si aliqd illuc mi⸗ mienie⸗ rat neminẽ ſecũ tollere terrã. Quanti ſunt ⁊ ſiſti:habes qð ibi qras. Si nihil miſiſti ſur⸗ nbonin mõ q dicũt:tantũ habeo:tantũ facio: tantũ ſum:nõ habes qð ibi ꝗras. In terra vbi p/ ini valeo.Quibꝰ rñdendũ ẽ: Stulte:hac nocte ſe uiſti:ibi dre. Quia ſcriptũ e: Abi ẽtheſau/ MWatth. 6. – aia tua aufert᷑ a te:quę cõgregaſti cuiꝰ erũt? rus tu ibi ẽ ? coꝛ tuũ.Et de tibi audi quid nnniit Letat᷑ diues ſtultꝰ:nocte moꝛiturꝰ.Quãatũ/ dicat.Quid? Vis fnerari:vis minus dare urmten cũq; cupiditas radices ſuas vbiq; diſtẽtet: er plus accipe: Ecce mihi da dicit dñs: Ego i quãtũcũq; rapiat:neceſſe ẽ invna hoꝛa totũ accipio minꝰ:et dabo plus.Quẽ ꝗris vnde teumn B dimittat. Sed dicturꝰ es: habeo filios qͥbꝰ creſcat pecunia:hominẽ ꝗriſ qui qñ accipit Quöſvicgn laboꝛẽ:habeo qͥbꝰ ꝓſpiciã:habeo qͥbuſ curã gaudet:qñ reddit plãgit. Vt accipiat pᷣcat᷑ł Wangtgnn maximã gerã.Quã curã geris filioꝝ:vt eos ne reddat calũniat᷑.Ha quideʒ homi:⁊ noli Slleihtl obꝛuas lachꝛymis miſeroꝛũ? Mõ eſt h̊ filios reuertere faciẽ tuã ab eo qͥ mutuo petit: ſed Pnſtabai amare:ᷣ potiꝰ necare. Neſcis qꝛ arboꝛ ĩ fru/ accipe quantũ dediſti:nã ⁊ bñficiũ ꝑdidiſti. ckiuntn ge dinoſcit᷑:? Meſcis qꝛ qð in radice celat᷑: in Et ſi hocipᷣm qð daturus es exigat᷑:foꝛte ad uurftbeaed⸗ ramis declarat᷑:⁊ qð latet in folijs: eniteſcit manũ nõ habet vnde reddere poſſit:pertu/ Niſiane igin⸗ in pomo? NHolo te talẽ patrẽ ſentiãt fili tui: liſti petentẽ: expecta nõ habentẽ. Holi cla/ ddabizorhir nolo ſic ꝓuideas vt magis iuideas.O quã/ mare ⁊ dicere:MNũquid fenꝰ ꝗro? Lantũ pe/ nmin Mckii ti pauꝑes naſcunt᷑ ⁊ poſtmodũ diuites effi · to quãtũ dedi:hoc recipiã. Nõ es mẽtitus: edllostdidt; ciunt᷑:quãti qͥbꝰ magna hęreditas dimitti verũ dicis: nõ es fęneratoꝛ: et vis cui dedi⸗/ füröſenriren: ⁊ poſtmodũ ad penuriã redigunt᷑.Si &̊ dei ẽ ſti ꝗrat fęneratoꝛẽ:vt tibi reddat. Sed ſi ꝓ/ unintpairehe pauperẽ facere:dei eſt ⁊ ditare.Curꝓuidus pterea fęnus nõ exigis ne te fgneratoꝛẽ iudi cöpbeommd filioꝝ exiſti? Cur rapis:qͥ poſt te ne foꝛte ma cet deꝰ:pmis:ſuffocas:exigis:ſi tantũ exig erfursnndond neãt neſcl:⁊ tibi ꝑpetuã pęnã nutris:⁊ filis quãtũ dediſti:ſuffocãdo tñ et i anguſtijs re/ blodeduts tuis doloꝛẽ dimittl? Dic em̃ ſapiẽtiſſimꝰ ſa/ tinendo: beneficiũ nõ pſſtitiſti:ſed maioꝛes binpong zN lomon: Qui cõgregat aliena:relinquit filjſ anguſtias intuliſti. Sed foꝛte dicis: Habet XLVIII XLIX geloltse NPõ.ʒð. doloꝛẽ.Et rurſũ dicit᷑ ĩ pſalmis: Verũtñũ in vnde reddere poſſit:habet poſſeſſionẽ: ven ſinnian nit⸗ J imagine ꝑtranſit hõ:vane ↄturbat᷑: theſau/ dat.hHabet domũ: vendat. Habet familiã: Uwosboſuot riʒat ⁊ neſcit cui cõgregat ea. Quid theſau/ vendat. Frater tuꝰ qñ a te petijt:ideo petijt 16DeicaneN riʒas auare qð neſcis? Quid auri argenti ne vẽderet: ꝓpterea nõ faciat: qꝛ ſubueniſti 6nodeldan, ₰ . 34 g e ,. O . . 899. 7 2₰9 umneninin pondere delectaris:⁊ condis?: Quid imagi/ ne fieret. hoc vult de :hoc iubet de. Sed ſi e nẽ regis ſculptã ſeruas ĩ ſolidis: et imaginẽ? auarꝰ es:mõ audi qᷣd ipſe dñs ĩ euãgelio di / inaͤͤgi⸗ cõditoꝛis in homibꝰ deteſtaris? Redde di, cat: Stulte: hac nocte expoſcitw aĩa tua a te: Lud.12. barert Mattð.22. Cctũ eſt ceſari 4 ſunt ceſaris:⁊ deo q ſunt dei. eaꝗ Hparaſti cuiꝰ erũt: Sic eſt oĩs q ſibi the ig, le 16. q/7, ma Maioꝛes nfi iõ copijs oibꝰ abũdabant: da ſi t: ⁊ nõ eſt in deũ diues: Amẽ. . nlin iores. deo decimaſ dabãt:⁊ ceęſari cenſũ reddebãt. Peeo q8ð Aplus dicit:Legatione ·cor:.5. fugin . Aõ aũt qꝛ diſceſſit deuotio dei:acceſſit in- fungimur ꝓchꝛiſto: Home. x/ X Uc)Nede dictio fiſci.Noluimꝰpartiri cũ deo decimaſ: ☛ , Poſtolũ audiuimꝰ nobis dicentẽ: . mõ aũt totũ tollit᷑.hoc tollit fiſcus: qð non ¶ſane]Legatiõe fungimur pꝛo chꝛiſto: ex/ Abi. ö. ſuics 8 accipit chꝛiſtꝰ. Hoc magis dat᷑ qdð pauꝑpibuſ hoꝛtãs recõciliari deo. Mõ exhoꝛta/ kogn nõ erogat᷑.Moli inqͥt ſalomon parcere the‚/ et᷑ vt reconciliaremur:niſi inimici fuiſſemꝰ. litn Cſauris tuis. Tribuẽdę ſũt elemoſynę ꝓ mõErgo erat totꝰ mũdꝰ inimicꝰ ſaluatoꝛi:ami/ haa Tobie. 4. et quãtitate: ſi ſcriptũ eſt: Pꝛout habueris /cus captiuatoꝛi. hoc eſt inimicꝰ deo: amicꝰ D fili: fac elemoſynã. Si exiguũ habueris: ex diabolo.Et totũ genꝰ hũanũ tanq; illa mu/ Zud.iz. fuc nhn ipſo exiguo cõmunica eſuriẽti. Abſcõde ele/ lier:curuatũ erat ad terrã. Jã intelligẽs qui on in moſynã in ſinu pauꝑis: et hęc ꝓ te exoꝛabit dã inimicos iſtos:clamat adũſus eos⁊ dicit linuße ad dñm. Sed dixiſti:habeo quibꝰ dimittã: deo:Curuauerũt animã meã. DNiabolꝰ⁊ an Nõs.. mugſn Pone qꝛ habebũt filij qbdimitt!: Tu nihil geli eius aĩias hoim curuauerũt ad tras:id ẽ Aifis lc habebis:qꝛ nihil añ te miſiſti.De filijs curã vt pꝛone in ea ꝗᷓ tẽpoꝛalia ſunt ⁊ terrena:ſu⸗/ guuormn/ geſſiſti: tibi aũt ñᷣ ꝓfuiſti. Ecce ꝑegrini pꝰ te perna nõ ꝗrerent.Nãvtiq; hoc dicit dñs de nii traſierũt ⁊ iſti ſili: ſine cauſa cucurriſti: ctum g 2 end Sð Bancti muliere iſta: qꝛ alligauit eã ſathanas. Ecce decẽ ⁊ octo annis:etiaʒ opoꝛtebat eã ſoluia vinculo ĩ die ſabbati. Calũniabant᷑ aũt eri/ genti:qͥ niſi curui?ł Quãdoquidẽ ⁊ ipa ꝗ̊ͥ deꝰ ceperat nõ intelligẽtes:treno coꝛde intue/ bant᷑. Sacramẽtũ em̃ baptiſmi carnalit᷑ cele diſ. 54. audite bꝛa bãt:ſpiritalit᷑ ñ videbãt. Audite chariſſi- mi mẽbꝛa xpi et mr̃is catholicę filij: qð dico cõpetẽtibꝰ⁊ fidelibꝰaudiat pęnitẽteſ:qð di/ co fidelibꝰ:dico⁊ cõpetẽtibꝰ ⁊ pęnitẽtibꝰ:au diãt cathecumini:audiant oẽs:oẽs timeãt: nemo ↄtẽnat. Sit mihi in ↄſolationẽ veſter audit*: ne ſit vobis ĩ teſtimoniũ doloꝛ meꝰ. Cõpetentibꝰ dico: Foꝛnicari vobis nõ lice/ bit. Sufficiãt vobiſ vxoꝛes:aut nec vxoꝛes: Cõcubinas vobis hfe nõ licet. Andiat deꝰſi vos ſurdi eſtis: audiãt angeli eiꝰ ſi vos ↄtẽ/ nitis:Cõcubinas vobis hfe nõ licet.Si au/ diãt cõpetetẽs qð dico fidelibꝰ: nõ habetis vxoꝛes:nõ licet vobis hf̃e cõcubinas:qs po ſtea ducat vxoꝛes:quãtomagl danatio vo⸗/ bis erit ſi hr̃e volueritis ⁊ cõcubinas et vxo/ res dimittatl.Mõ vob licet hf̃e vxoꝛes: q̃rũ poꝛes maritiviuũt: NHec vob fęmieę hr̃eviroſ Iʒ qͥꝝ poꝛes vxoꝛes viuũt.Adulterina ſt᷑ iſta cõiugia:nõ iure foꝛi:ᷣ iure celi.Nec eã fmi/ nã ꝗᷓ ꝑ repudiũ diſceſſit a marito:licet vobiſ ducere viuo marito. Soliꝰ foꝛnicatiõis cau/⸗ ſa licet vxoꝛẽ adulterã dimittere: ſed illa vi/ uẽte nõ licet alteram ducere.Et vos fęminę nec illos viros a qbus ꝑ repudiũ diſceſſerũt vxoꝛes:eaꝝ maritos hfr̃e cõcedit᷑. Hõ licet: adulteria ſunt nõ cõiugia.Cõtẽnit᷑ auguſti/ B nus:timeat vel chꝛiſtꝰ. Nolite imitari turbã maloꝝ infideliũ filij mei: nolite ſeqͥ vias la/ tas:q̃ꝝ finis ad interitũ ducit.Qui baptiʒa tus fuerit aut ↄtinẽtiã deo voueat:aut ꝑma neat cũ vxoꝛe ſua:aut ſi nõ habet ducat vxo rẽ. Audite me ſideles:id ẽ baptizati: Qua/ re moꝛiemi iaʒ renati? Qñ baptiʒzati ꝑ vias toꝛtuoſas ⁊ lubꝛicas ⁊ imundas itis: neſcit: qꝛ ꝑit:? Filij mei ⁊ fratres chariſſimi credite: Nõ gO vultis credere? Quid vobis facio qͥ fi)- deles eſtis:et audiſtis me? Si foꝛte talia cõ/⸗ miſiſtis:nolite addere:⁊ vt vobis deꝰ igno/ ſcat oꝛate. Si nõ potuiſtis hr̃e vel noluiſtis pudicitiã cõiugalẽ ſeu cõtinẽtiã:⁊ deuiaſtis a ꝓpoſito vel vinculo cõiugali vel deuoti / one cõtinentię:ſit in vobis doloꝛ ⁊ hũilitas pęnitẽtię. Aptius dico:nemo dicat nõ intel/ lexi. Qui poſt vxoꝛes vr̃as vos illicito cõcu bitu maculaſtis:ſi ſᷣter vxoꝛes vr̃as cũ aliq̃ e pe.diſ. –— — . — ——» „„ nagite. Cõcubuiſtis: Agite pęnitẽtiã q̃lis agit᷑ in ec/ bi dicat: occulte ago:apud deuʒ ago: nouit Auguſtini cleſia: vt oꝛet pꝛo vobis eccleſia. Nemo ſi- deus qui mihi ignoſcit:qꝛ in coꝛde ago.Er/ go ſine cauſa dictũ eſt: Quę ſolueritis in tra tt. 18 ſoluta erũt in celo? Ergo ſine cauſa ſunt cla⸗atth. 1, ues date eccleſię dei? Fruſtramꝰ euangeliũ dei: fruſtramꝰ verba chꝛiſti? Pꝛomittimus vobis quod ille negat? Monne vos decipi/ mus?: Job dicit:Si erubui in conſpectu ppli Job. ʒi. cõſiteri peccata mea: Talis iuſtus theſaurſi diuini obꝛiʒi: tali camino ꝓbatus iſta diẽ: et reſiſtit mihi filiꝰ peſtilẽtię:et erubeſcit ge/ nu figere ſub bñdictiõe dei:qð non erubuit imꝑatoꝛ: erubeſcit nec ſenatoꝛ:ſed tm̃ curia/ lis? Suꝑba ceruix:mens toꝛtuoſa: foꝛtaſſis imo qð nõ dubitat᷑: ꝓpterea deus voluit vt Concoꝛn. theodoſiꝰ impatoꝛ ageret pęnitẽtiã publicã ·. cli apud in cõſpectu płi: maxime qꝛ peccatũ eiꝰ cela/ ri nõ potuit:⁊ erubeſcit ſenatoꝛ: qð nõ eru⸗/ buit imꝑatoꝛ::? Erubeſcit nec ſenatoꝛ ſᷣ tm̃ cu rialis:qð nõ erubuit imꝑatoꝛ:Erubeſcit ple beiꝰſiue negociatoꝛ qð nõ erubuit imꝑatoꝛ: Quę iſta ſuꝑbia eſt: Mõne ſufficeret gehen nę: etiã ſi adulteriũ nulluʒ eſſet: Poſtremo C fratres mei:audiũt me viri: audiũt me femi nę:quid ad me iraſcimi? Mihi vtinã facia tis qð ſcriptũ eſt: Iraſcimini ⁊ nolite pecca 5. 4. re.Timere debeo ne cõtingat mihi qð cõti/ git apło paulo? Qõð mõ cũ legeret᷑ ſi intenti fuiſtis lectioni audiſtis: Ergo inimicꝰ factꝰ Gal.4. ſum vobis verũ pdicans.Et ſi ita eſt: Fiat. Si neceſſe eſt vt inimicꝰ ſim vobis: melius q́; iuſticię. Cõmendo vos cuſtodiẽdos etiã vxoꝛibꝰ vfis: Filię meę ſunt: ſicut ⁊ vos filij mei eſtis. Audiãt me:Zelẽt viros ſuos: nõ ſibi ſeruẽt vanam gloꝛiã:qꝛ ſolent a maritis impudicis matronę laudari:qꝛ impudicitiã viroꝝ ſuoꝝ ęquo aio ferunt. Hon talẽ pati- entiã habeãt chꝛiſtianę mulieres: ꝓꝛſus ʒe/ lent viros ſuos:nõ ꝓpter carnẽ ſuã:vᷣ ꝓpter aias illoꝝ. Oino ego moneo: ego pꝛęcipio: ego iubeo:epᷣus iubet:xpᷣs in me iubet.No uit ille in cuius ↄſpectu ardet coꝛ meũ. Ego iubeo: nolite viros veſtros ꝑmittere foꝛnica ri. Interpellate ↄtra illos eccleſiã. Mõ dico iudices publicos:nõ ꝓconſulẽ: nõ vicariũ: non comitẽ:nõ imꝑatoꝛẽ:ſed deum patrẽ et chꝛiſtũ ⁊ ſpm̃ſanctũ. In ceteri omibꝰ ancilleę eſtote viroꝝ vroꝝ ſpditę ad obſequiũ. Nul la ſit i vobis ꝓteruitas:nulla ſuꝑbia:nõ cõ/ tumelioſa ceruix: non aliqua inobedientia: pꝛoꝛſus tanq; ancillę ſeruite. Sed vbi vẽtũ fuerit ad illud negociũ vbi vos apoſtolus 4 e Heptnitinene ſe kee⸗ tautdi. 1rron e⸗ ſolikee glͤßfr⸗ ſfmie oleſft eſungen ttol n ta⸗, ſcktan ainsin liaten ld zmnaeriit ign Peti lepetuep ſelatyro⸗ Qusfennt Ntfentaarl tenAuun tudinetue, lbicine⸗ 6Gcaputmul aupporſeg Uutpulens aapueſuu ſhtſegek leiſecuet Uſs:doe ſcenzech honus. Unolmen kius Aupodit Cmanto lidebete ſcirgon 9 Lorilu ſolemng uiggtni ſpienet ncſcaoa Müocent lbatötne unßopne dhoste heltentöͤft neittornic Preac frfr e r S e e SrT F F. T Homelia E E n 1EConl. 4. equauit dicẽs: VUxoꝛi vir debitũ reddat: ſir dei quos imitemini. Quid eſt qð dico:ſi nõ coden ⁊ vxoꝛ viro. Vxoꝛ nõ habet poteſtatẽ coꝛpo inueneritis? Ergo ĩ plo dei nõ eſt quẽ inue/ ſuenton ris ſui:ßᷣ vir. Quid te extollis:? Audi qð ſe niatis: Per tot annos:tot homines ſine cã danſint quit᷑: Silr ⁊ vir nõ haber coꝛꝑis ſui poteſta⸗ baptiʒauim:ſi nõ ibi ſũt q ſeruẽt qð accepe miangi tẽ:ſᷣ mulier. Vbi ad h ventũ fuerit: clamate rũt:qui cuſtodiãt qð audierũt. Abſit hoc a bendiun Pre vra. Aurũ tuũ vedit marit p neceſſita me vt credꝗ. Aelius eſſet non vobis eſſem neneg tie ſua: Ferto ſmia: ferto ancilla: noli litiga epus: ſi hoc ita eſt. Sed ſpero eiſe: credo eẽ. naniemeitt rernoli Zdicere. Cõtẽpt auri tui: vilecto eſt Inge eſt aũt miſera cõditio mea: q; plerũq; uſnutt ini tui. Si villa tus neceſſitate ſua vedat cogoꝛ adulteros noſſe: caſtos noſſenõ pol- Emgini geſt e tua:nõ em põt eſſe eij qnõ ſir tua:ſẽ ſum. In occulto eſt vnde gaudeã: in publi⸗/ Kanitit charitas in te ꝗᷓ debet eſſe in vroꝛe: ferto pa co eſt vnde toꝛquear. Ergo deſiderate gram ſemate tiẽter: ⁊ ſi dubitat: tu offer: otẽne ola ꝓpter dei: t eligite quos imitemini:cũ quibꝰviua/ ſian amoꝛẽ viri tui. Sʒ caſtũ opta: caſtitateli tis: cũ qdus colloquia dulcia charitatis ba / KH tiga. Latiẽter pereat villa tua: no aia ibius beatis. Holite admitrere ſuſurratiões ma- igorf. . zenlin 4 te patiẽte ꝑeat.Hõ dico viris vt in hac cau / las. Coꝛrüpunt moꝛes bonos colloquia ma l ſa zelet vroꝛes ſuas. Scio:q; faciut. Noui. la. liuite ſicut ſpice int ʒizania: Ferte tri/ rtiti Quis ferat vxoꝛc adulterã: et impat ſemine bulatiões huius ſeculi: ſicut grana in ara.. vä3rtt ferat adulterũ virũ: iuſticia. Quare ro Veniet ventilatoꝛ:nemo ſit paſſim ĩ hoc ſe⸗ Peldn He vbis dũi go te: Quare:Quia ego ſũ vir. Vir es:i foꝛ chlo ſeparatoꝛ: KAmen. e . titucine tuagbemus: qꝛ vir es. Air es: vin · ¶ De vtilitate acneceſſitate penitẽ⸗ Endcltne ce libidinẽ. Quõ vir: quo vxoꝛ ẽ foꝛtioꝛ: Cu tię: Homeli — utinn pph.5. es caput mulieris vir: verũ ẽ. Si caput ẽ ou Aã ſit vtilis et neceſſaria pęnitẽtie. A lußtangen cat: vxoꝛ ſequat᷑. Sed vbi recta ẽ domꝰ:ca/ q meldicina: facillime homies intelli- Ca. 1. ſnbaiml put mulieris vir. Si caput es duc:ſequatur DVagunt: qſe homines eſſe meminerũt. uiütnehn illa caput ſuũ. Sʒ vide qͥ eas. Moli ire qͥ nõ Scripłũ eſt em: DHeus ſupꝑbis reſiſtit: hũ ili⸗ Yacobi. 4. tbinmnifen vis vt ſequat᷑:noli ire qͥ times pediſſeqᷓ ne in bus aũt dat gratiã. Et dñs in euãgelio diẽ: iincliektng foueã ſequat᷑ adulterij:ſimulq; ruatis:ne e’i Qm̃ qui ſe exaltat hũiliabit᷑:⁊ qui ſe hũiliat Zud.iS. uemnbigdlin tu facis: doceas qð facis. Dolet tibi aia: ſi exaltabit᷑: Magiſq; iuſtificatꝰ deſcẽdit de tẽ cgerekliten in foueaʒ adulterij ſił ruatiſ. Dolet tibi ſi tu plo publicanꝰ ille peccatoꝝ cõfeſſiõe ſollici/ Ginine nc ſolus ruas. Zelas: nõ vis vt ruat illa: time tus q; phariſeus meritoꝛũ enumeratione ſe- itneker tu: noli ruere. Holite aũt pudiciſſimę femię curus:q;uis etiam gratias egit deo dicens: pobis:ni inmitari ipudicos viros vros. Abſit avobis: Gꝛatias ago tibi deꝰ:qꝛ non ſum ſicut ceteri ſocichseti Aut vobiſcũ viuãt:aut ſoli ꝑeant. Impudi homies:iniuſti:adulteri: raptoꝛes: quomõ ſontweßl co marito nõ debet mulier pudicitiã: ̊ů deo ⁊ publicanꝰ iſte. Jeiuno bis in ſabbato: de/ tnweſnsdnd illã debet: chꝛiſto illã debet. Hon ꝓpter illiũ cimas do oim ꝗ̊ᷓ poſſideo. Et tñ ille ei pꝛela⸗ lenenmn aciat qͥ non meret: ſed ꝓpter chꝛiſtũ faciat. tus eſt qui de lõginquo ſtabat: neq; oculos geinpulani D Darcũ ſuum attendat: tabulas ſuas legat. audebat ad cęlũ leuare: ſᷣ ꝑcutiebat pectus Pontuiont⸗ Poſtremo að libet ſentiat. Qui foꝛte indi⸗ ſuũ dicẽs: Deus ꝓpiti eſto mihi pctoꝛi.Nõ inix Srnat: ꝛ talia diſputo: ſcio nãq; qui ſapiunr ecm ille phariſeus ta ſua ſanitate q́; moꝛboꝝ miſiegi Wzouer. 9. amat inde me: qꝛ nõ ſine cã ſcriptũ ẽ: Coꝛri- alienoꝝ cõparatõe gaudebat. Vtiliꝰaut illi epotth⸗ pe ſapientẽ ⁊ amabit te: coꝛripe inſipientẽ 7 erat: qm̃ ad medicũ venerat:vt de qbꝰegro⸗/ hneibe n adijciet odiſſete. Mõ dixit icipiet adijciet: tabat cõſitendo moõſtraret q; diſſimularet ð tarnei.eh q: i oderat. Ego ſcio qꝛ ſapiẽtes amãt me: vulneribꝰ ſuis:⁊ de cicatricibꝰ alienis aude. ninaeſene in h;̊ a cõione ſe cohibẽt qᷣ ſciũt qꝛ noui pec- ret gloꝛiari. Mõ ergo mirũ ſi publicanꝰma/ eſi hini cata ipᷣoꝝ:ne de cãcellis ꝓijciãt᷑. Quoꝝ aüt gis curatꝰ abſceſſit: quẽ non puduit oſtẽde/ etönin⸗ nelſcio: hos coꝛã deo cõuenio. Agat etiã ipſi * qui doleat. In rebus quippe viſibilibꝰ vt r. nonit pęnitentiã ſuã: ⁊ deinceps ab imũdicia ab⸗ excelſa quiſq; cõtingat: in excelſuʒ erigitur. nal ng lſtineãt foꝛnicationũ ſuaꝝ. Penitẽtibꝰ dicoꝛ Deus auũt cũ omniũ ſit excellẽtiſſimꝰ:nõ ela ſon i AQuid eſt quod agitis: Scitote nihil agitiſ: tione ſed hũilitate cõtingit᷑. Unde ꝑ ꝓphe/ gſclui⸗ QAuid ꝓdeſt aꝛ hũiliami:ſi nõ mutami:Ca/ tã dicit᷑: Pꝛope eſt dñs his qͥ attriuerũt coꝛ. s.zʒ. le g thecuminis dico: Exardeſcite voluntate ad Eriterũ: Excelſus eſt dñs ⁊ hũilia reſpicit:? Os. 157. ga ſhi Ecipiendo gratiã. Sʒ eligite vobis in ecclia excella a longe cogſcit. Excelſa ipa poſuit p goſin Srs methse ſefe 5 we Ke af-c arm Po 9 Sancti ſupbiſ. Illa reſpicit vt attollat:iſta coſcit vt depmat ⁊ deijciat. Cũ em̃ ait ꝗð a longe excelia cognoſcit:ſatis eum oſtẽdit humilia de ꝓximo attẽdere:ipſuʒ tñ deũ excelſũ eſſe mecũ vfr̃a eruditio recognoſcit. Sũt em̃ vſt/ 4. ſen. diſ. tatę ĩ ecclia:⁊ diligent᷑ attẽdẽtibꝰnotę. Vna 1b.pᷣdictis quę nouũ homineʒ ꝑ baptiſmũ parturit donec ſalutare omniũ ſteritoꝛum ſiat ablu/ dixit. Solꝰ em deꝰ arrogãs non eſt:quãta! ¶tio peccatoꝛũ: vt tanq; puero nato doloꝛes cũq; ſe dicatione laudauerit.Hõ & ſe arbi/ tret᷑ ab oculis dei aſcõdi quãtacũq; ſuꝑbia. ↄiunctã putet:excelſa em̃ a longe cognoſcit. B Quiſqͥs itaq; pęnitẽtię recuſat humilitatẽ: Ca.2. deo ꝓpinquare non cogitat.Aliud eſt em ſe leuare ad deũ:aliud eſt ſe leuare cõtra deũ. Qui ante illum ſe ꝓijcit:ab illo erigit᷑. Qui aaguerſus illũ ſe erigit:ab illo pꝛoijcit᷑. Alia ẽ ſoliditas magnitudinis: alia ẽ inanitas in⸗ flationis:qui foꝛis tumeſcit:intus tabeſcit. Ps. Sʒ. Qui eligit abijci in domo domini magis q; habitare in tabernaculis peccatoꝝ:eligit il/ lum deus inhabitare:vt inhabitet in atris eius:et nihil ſibi aſſumentẽ:ille in ſedẽ bea/ titudinis aſſumit. Vnde in pſalmis ſuauiſ⸗ Abi. S. ſime ⁊ veriſſime canit᷑: Beatus vir cuius eſt ſuſceptio abſ te dñe. Ne putes eũ qui ſe hu/ miliat ſemꝑ iacere:cũ dictũ ſit exaltabit᷑: Et ne opineris eius exaltationẽ ĩ oculis homi/ num ꝑ ſublimitates fieri coꝛpoꝛales:Cũ em̃ dixiſſet: Beatꝰvir cuius eſt ſuſceptio abs te dñe: cõſequẽter cõnexuit ⁊ oſtẽdit eiuſdem ſuſceptionis celſitudinẽ ſpiritaleʒ. Aſcẽſus inqͥt in coꝛde eius diſpoſuit in conualle plo rationis in locũ quẽ diſpoſuit. Vbi g diſpo ſuit aſcenſus? In coꝛde: in conualle ſcʒ plo/ rationis: hoc eſt qui ſe humiliat exaltabit᷑. Sicut em̃ aſcenſus exaltationẽ indicat: ita valles humilitatẽ: et cõualles ploꝛationes. Sicut enim comes pęnitentię doloꝛ eſt: ita lachꝛyme teſtes doloꝛis.Optime autem ſe⸗ quit᷑ ⁊ dicit:Eteniʒ benedictionẽ dabit qui legem dedit. Ad hoc enim lex data eſt:vt ſu perbo infirmitatẽ ſuaʒ notam faceret:inſir/ mo pęnitentiã ſuaderet. Ad hoc etiã lex da ta ẽ: vt vulnera oſtẽderet peccatoꝛũ:ꝗᷓ gra/ tię benedictiõe ſanaret.Ad hoc em̃ lex Ee Bo. 7. eſt:vt diceremus in cõualle ploꝛatiõis. Vi⸗ deo aliã legem in membꝛis meis repugnan/ tem legi mentis meę: et captiuantem me in lege peccati quę eſt in membꝛis meis:Et cũ ipſo ploꝛatu clamaremꝰ: Infęlix ego homo quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huius: Eit ſuccurreret nobis exaudiẽte illo qui eri/ CAQC git eliſos: ſoluit cõpeditos: illumiat cęcos: De pe dii. gratia dei ꝑ ieſum chꝛiſtuʒ dominũ noſtrũ. nitres ſut. Tres ſunt autem actiones pęnitẽtię: quas tranſeant quibꝰviſcera vꝛgebant᷑ ad partũ: ⁊ triſticiam lęticia conſequat᷑. Omnis enim Pecdſe.diſ. Deꝰem̃ excelſa cognoſcit. Nec ſe rurſus deo qui iam arbiter voluntatis ſuę cõſtitutus ẽ: omis qui cum accedit ad ſacramenta fideliũ:niſi eum pęniteat vitę veteris:nouam non poteſt in choare. Ab hac pęnitentia cũ baptiʒant᷑ ſo⸗/ li paruuli ſunt immunes. Nõdum enim vti poſſunt libero arbitrio: quibꝰ tamẽ ad con/ ſecrationem remiſſionẽq; oꝛiginalis peccati pꝛodeſt eoꝛũ fides a quibꝰofferunt᷑:vt quaſ/ cunq; maculas delictoꝛũ per alios ex qᷣbus nati ſunt contraxerũt:alioꝛũ etiam interro/ gatione ac reſponſione purgent᷑. Veriſſime quipe in pſalmis plãgit᷑: Ecce em̃ in inqᷣta/z. 5o. tibus conceptus ſum:et in peccatis peperit me mater mea. Item ſcriptum eſt: Mon eſſe Job.15. mundũ in conſpectu dei nec infantẽ cuiꝰ eſt vita diei vnius ſuꝑ terrã. Exceptis ergo ta libus de quoꝛum oꝛdine ac merito in futura illa quę pꝛomittit᷑ ſoꝛte ſanctoꝛũ velle am/ plius quęrere:hominũ modum excedit: pie tamẽ creditur eis pꝛodeſſe ad ſpiritalẽ ſalu/ tem:quod eccleſiaſtice auctoꝛitatis per totũ oꝛbem terrarũ tam firmo roboꝛe cuſtoditur: cęteroꝛũ hominũ nullus tranſit ad chꝛiſtuʒ: vt incipiat eſſe quod nõ erat:niſi eum pęni/ teat fuiſſe qð erat. heęc pꝛima pęnitẽtia pꝛę/ cipitur iudęis: dicente apoſtolo petro: P Actl.⸗ nitentiã agite:⁊ baptiʒet᷑ vnuſquiſq; veſtrũ in nomine domini noſtri ieſu chꝛiſti. Lalis ab ipſo domino imperabat᷑ cũ diceret: Pe/ Watth. · nitentiã agite:appꝛopinquabit em̃ regnũ ce. loꝛum. De hac etiam iohannes baptiſta ple nus ſpirituſanctu:pꝛęcurſoꝛ et pᷣparatoꝛ vię domini ita dicit: Generatio viperarũ: quis Matth. · oſtendit vobis fugere a ventura ira? Facite D rgo fructus dignos pęnitẽtię. Altera vero Prce il cnitentia eſt: cuiꝰ actio per totã iſtam vitã tres. q̃ in carne moꝛtali degimꝰ: ꝑpetua ſupplica/ tionis hũilitate ſubeũda eſt. Pꝛimo qꝛ vitã ęternam: incoꝛruptilẽ: ĩmoꝛtalemq; nullus deſiderat: niſi eum vitę huiꝰ tẽpoꝛalis: coꝛ⸗ ruptibilis moꝛtaliſq; pęniteat. Mõ enim ſic quiſq; i vitã nouã ꝑ ſanctificatiõʒ baptiſmi naſcit᷑: vt quẽadmodũ deponit ibi oia pec/ cata pſterita:ita etiã ſtatim moꝛtalitatẽ ipaʒ carnis coꝛruptionẽq; deponat.Qõð ſi ita nõ eſt:reſtat vt illud qð ſcriptũ eſt:qð etiã qͥſq; Con Pn ſuthe titiolenl tudine: Cotincs mevere tenmae r anmm Cunusin eRambu ltczopta ſcktaae nationns litentise guunas, Pauiniea llsce Uſaec ge ho Ueffmi ſ Hun RSUSomus hulushabe Mbenuse nanincel habigaulu (pientes: nnr. Eren ingenten ſiniſeäſe Ma. Nnücſa lencorg Puorgii Plnnon Ens ſpun lip ſcnsi⸗ Ntnatb⸗ Mn gteſeit Mahümmne fenilpe nſen nti gehr baiiz n ſeni⸗ eulken Dictäck nader luſtien bienuc Aans ecäſinnne Ucchünlan norgotkn übrprzmitn höcunann benmegdean nigmispen fonnintau raldserabes ücnunnnen Gne Valin Ceeiiucſg pelcauis ehen unck ordeke Linfantian Sreptisoptn Wentonnian aorü elem tuneennge uſpinneſn critansparwen boteautota: mnltadeni rniſanp upennäunt⸗ ſroyemepe nuſgulg in ückih kcüdenmß“ bit en eg⸗ nesbepluſt rũpit᷑ aggrauat aiaʒ:⁊ depᷣmit trena inhabi tatio ſenſũ młta cogitantẽ:qð tũci illa bea⸗/ 1.Corl.iS- titudine:qꝛ nõ erit cũ abſoꝛbebit᷑ moꝛs ĩ vi/ ctoꝛia:qͥs dubitet in quacũq; tẽpoꝛali fęlici/ tate verſemur: pęnitere tñ nos debere huiꝰ vitę:vt ad illã incoꝛruptionẽ tota auiditate 2. Corj. 5. curramꝰ? Inde ẽ em̃ qð etiã apls ait:diu ſumus in coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño.Per fidẽ em̃ ambulamꝰ:nõ ꝑ ſpeciẽ. Quis & feſtinat atq; optat ad patriã remeare: ⁊ illã ꝑ ſpeciẽ Sapᷣ.9. ĩ ſe ſentit:adhuc dũ ĩ hacvita ẽ:coꝛpꝰqð coꝛ/ ꝗ̃ eſt facie ad faciẽ ↄtemplari:niſi quẽ ꝑegri / nationis ſuę pęnituerit: Ex quo doloꝛe pg/ nitentis etiã vox illa miſerabilis erumpit et Ps. u9. ſonat: Heu me:quia ꝑegrinatio mea longin qua facta eſt.Et ne putes nõdum fidelẽ iſta loqui: vide qð ſequit᷑: Inhabitaui in taber/ naculis cedar. Cũ his qͥ oderũt pacẽ erã pa/ ciſicus cũ loquerer eis impugnabũt me val/ de.Mõ ſolũ hominis fidelis:ſed etiã euãge/ liſtę firmiſſimi: ⁊ martyꝛis foꝛtiſſimi hęc vba ſunt. Mam inde eſt etiã illud eiuſdẽ apoſto/ 2. Cor.S. li: Scimus enim qꝛ ⁊ ſi terrena noſtra domꝰ huius habitationis diſſoluat᷑: ediſicationẽ habemus ex deo domũ nõ manufactã ęter/⸗ nam in cęlis.Etenim in hoc ingemiſcimus: habitaculũ noſtꝝ: qð de ceęlo eſt ſuperindui cupientes: ſi tamẽ induti non nudi inuenia mur.Etenim qui ſumus in hac habitatione ingemiſcimus grauati: in quo nolumꝰ ſpo/ liari ſed ſuperueſtiri: vt abſoꝛbeat᷑ moꝛtale a vita. Quid ergo cupimus: niſi ita nõ eſſe vt nüc ſumꝰ: Et qͥd ingemiſcimꝰ: niſi peni/ tendo:quia ita ſumus? Sed deo non ita eri/ mus:niſi terrena domo reſoluta:cęleſtẽ ha⸗/ bitationẽ ⁊ in animo ⁊ coꝛpoꝛe totius homi E nis imutatione ſoꝛtiamur. Quapꝛopter et Ca.ðS. ſanctus iob non ait eſſe temptationẽ in hac vita:ſed hanc ipſam vitam temptationẽ di Job.⁊. xit eſſe:ita loquẽs. Nũquid nõ tẽptatio eſt vita hũana ſuꝑ terrã? Quo in loco etiã my/ ſteriũ lapſi homis mirabiliter tetigit dicẽs: Tanqᷓ; ſeruus fugiens dñm ſuũ ⁊ conſecutꝰ eſt vmbꝛã. HNon em̃ hęc vita dicenda eſt po/ tius qᷓ; vmbꝛa vitę. Hec ĩmerito fugitiuus Geñ.ʒ. adam poſt offenſionẽ peccati abſcondit ſe a facie dñi:tectus folijs arboꝛũ: quibus opa/ cant᷑ vmbꝛacula: tanq; fugiens dñũm ſuũ:ſic dictũ eſt:⁊ cõſecutus vmbꝛã.Quę vniuerſa ad heęc dicta ſunt: ne quis ꝑ baptiſmũ q;uis iuſtiſicatꝰ ſit a poꝛibus peccatis: tamẽ ſuꝑ/ bire audeat etiaʒ ſi nihil cõmittat: vnde ab altaris cõmunione ſeparet᷑: quaſi iã de ple⸗ L na ſecuritate ſe iactans:ſed potiꝰſeruet hũi⸗/ litatem: quę pene vna diſciplina chꝛiſtiana eſt. NHec ſuꝑbiat tra et cinis: donec iſta nox Ecæi.0. tota tranſeat: in qua ꝑtranſeũt om̃s beſti?ę Rs. Ioʒ.· ſiluę: catuli leonũ rugiẽtes vt quęrãt a deo eſcam ſibi. In hac eſca iob ipſe petitus eſt qͥ dixit: Temptatio ẽ vita humana ſuꝑ terrã. Job.. Etiã dñs:in hac nocte inquit:poſtulauit ſa / Lud.22. thanas vexare vos ſicut triticũ.Quis itaq; ſanę mẽtis nõ ingemiſcat:cui nõ pęnitentiã ſic eſſe diſpliceat? Quis nõ tota humilitate ſuplicãs diuino adiutoꝛio ſe exaudibileʒ p̃/ beat:donec trãſeat ois iſta tẽptationũ ma/ teries atq; vmbꝛa terrena: ⁊ ille qͥ nunq; de/ ficit iam nobis illuceſcat ſempiternus dies: ⁊ illumiet abſcõdita tenebꝛarũ ⁊ manifeſtet i. corj. 4. cogitatiões coꝛdis: et tũc laus erit vnicuiq; a deo? Deinde q;uis ſe quiſq; gloꝛiet᷑ ſicha/ca. s. bere coꝛpus edomitũ vt mũdo crucifixꝰ ab Gał . omni oꝑpe malo: in ſeruitutẽ redacta mẽbꝛa 1. Corj.9. caſtiget:ne iam regnet peccatũ in eius moꝛ- KRo. 6. tali coꝛpoꝛe:ad obediendũ deſiderijs eiꝰ ſo/ lum vnũã verũ deum colat:nulli ſimulacroꝝ ritui deditꝰ:nilis ſacris demonioꝛũ irretitꝰ: non accipiẽs inuanum nomẽ dei ſui:quietẽ ſempiternã certus expectans:debitũ hono⸗ rem parẽtibus reddens: nec cruẽtus homi/ cidio:nec foꝛnicatiõe turbatꝰ:nec furto frau —— dulentus:nec mendacio duplicatus:nec rei vel vxoꝛis alienę cõcupiſcẽtia ſoꝛdidꝰ:nõ in ſuis etiã rebꝰ aut luxuria diffluat: aut areſ/ cat auaricia:nõ ſit ↄtẽtioſus:nõ maledicus: vẽdat poſtremo oĩia ſua ⁊ det pauꝑibꝰ:⁊ ſei’, tur xpᷣm: atq; theſauro celeſti radicẽ coꝛdis infigat: Quid videt᷑ addi poſſe ad tã plenã iuſticiã?: Lñ nolo glłiet᷑. Intelligat hęc oia p ſtita ſibi eẽ:nõ a ſe exiſtere. Quid em habet i. Corf. 4. qð nõ accepit:Qð ſi acceꝑit:qͥd głiat᷑ q̃ſi nõ acceperit: Eroget ſane pecuniã dñicã:cõſu/ lat ꝓximo ſicut ſibi ſentit eſſe cõſultũ vel cõ ſulendũ:nec putet ſatis eſſe ſeruare integrũ qð accepit:ne dicat᷑ ei:Perue nequã ⁊ piger Mattłᷣ.a dares pecuniã meã:et ego veniẽs cũ vſuris exigerẽ: ne auferat᷑ ab co qð accepit:ne ꝓij/ ciat᷑ ĩ tenebꝛas exterioꝛes. Quã vehemẽtilſ⸗ ſimam penã ſi timere debent illi qui ſeruare integꝝ poſſũt qð acceperũt:ꝗ̊ ſpes illoꝝ ẽ qͥ hoc impie ſcelerateq; diſperdunt? Verſabit ergo iſte in rebus hũanis nõ carnalis ſᷣ ſpi/ ritalis acqͥſitiõis deuinctꝰ officio: nõ quidẽ nogocijs ſecularibꝰ obligatꝰ: ſ̊ tñ qꝛ militaat deo nõ ocio deſidię toꝛpidꝰ ⁊ abiectꝰ. Dhet gq̊ ſi põt ſuas elemoſynas oẽs cũ hilaritate: ſi/ Sancti ue cũ ſi carnalibus neceſſitatibꝰ pauperũ ero / gat aliqͥd: ſiue cũ panis celeſtis diſpẽſatiõe inuicta aduerſus diabolũ caſtra i in credẽtiũ 2. Cor..9. coꝛdibꝰ cõſtruit. ilarem em̃ datoꝛẽ diligit deus. Mõ vtiq; tedio frangat᷑ in difficultati bus rerũ ꝗ̊ neceſſe eſt exiſtat:vt oſtẽdat᷑ ho/ mini ꝙ hõ eſt. Nõ ira ſurrepat iĩ eũ: qui aut odio ſe irruit: aut impoꝛtune inopia coactꝰ petit:aut negocio ſuo cũ tu maioꝛe occupa/ tus ſis: indifferẽter flagitat ſubueniri: aut i v̈bo manifeſte iuſticię reſiſtit cęca cupidita/ te:aut miſerabili tarditate nõ det qͥcqᷓ; am/ plius vł min? q̃ᷓ 5 opoꝛtet.Hõ loquat᷑ ampli⸗ Eſa. 2. qᷓ; opus ẽ:aut cũ etiã nõ opꝰẽ. Specioſi em̃ Bo. 10. pedes euãgelizantiũ pacẽ:euãgeliʒãtiũ bo/ na. Sed tñ de tra ſicca puluerẽ ghunt: q ſa/ ( ne in iudiciũ eoꝝ excutit᷑ qͥ ſibi hanc exhibi/⸗ tionẽ ꝑuerſa volũtate ↄtẽnunt.Mõ ſolum ꝓpter ipſã vitę huiꝰ mutabilitatẽ ⁊ ignoꝛãa/⸗ tia:⁊ ꝓpter diei maliciaʒ ꝗ vtinã ſufficeret: Matth.ð. ſic de illa dictũ ẽ: Sufficit diei malicia ſua: quã iubemur ferre atq; poꝛtare donec trãſe/ Ps. 26. at: ⁊ ſuſtinere deũ viriliter agẽdo: vt fructũ afferamꝰ* cũ tolerantia:ſed etiã ip̃m puluerẽ mũdi huiꝰ qͥ ꝑ itinera cõſulẽdi cõſulentiũ pe dibꝰ adhereſcit: ⁊ dãna ꝗ ĩ ipſa negocioſiſſi⸗ i⸗ ma diſpẽſationis actiõe cõtingũt: quę dũĩs p̃ſtetvt cũ lucris maioꝛib cõpenſent᷑:quoti/ diſpẽſatoꝛes vᷣbi dei ⁊ miniſtri ſacramẽtoꝝ eius milites chꝛiſti: quãtomagis cetera ſti⸗ pendiaria multitudo:⁊ quędã ꝓuincia ma⸗ G gni regl? Quã ne foꝛte mala ſuſpitõe auari/ Ca.. tię miles ille ſideliſſimꝰ atq; foꝛtiſſimꝰ apls paulꝰ offenderet:ſuis ſtipẽdijs militauit:et vbi foꝛte defuit ſũptꝰ neceſſariꝰ: Alias inqt 2. Corj. r1. ecclias expoliaui: accipiẽs ab eis ſtipendiũ ad veſtrã miſtrationẽ: quãtomagis eccleſig ꝓuinciales ſecularibꝰ negocijs obligati: ati dianã debẽt hr̃e pęnitẽtiã:? Qui qᷓ;uis a fur/ tis:a rapinis:a fraudibꝰ: ab adulterijs ⁊ foꝛ nicatiõib?omiq; luxuria: a crudelitate odi⸗ oꝛũ ⁊ inimicitiaꝝ ꝑtinacia:ab omiq; denih; idolatrię feditate: ſpectaculoꝝ nugacitate: hęreſum atq; ſciſmatũ impia vanitate:atq; ab omib? huiuſcemodi flagicijs ⁊ facinoꝛibꝰ imunes: puri atq; ĩtegri eſſe debeãt:tñ tñ ꝓpt admiſtrationẽ rerũ familiariũ: et cõiugioꝛũ . artiſſima vincula tã multa peccãt: vt nõ ta de iſtiꝰ mũdi puluere aſi egi: qᷓ; luto obliniri L.Cor.oõ. videant᷑.hhoc ẽ qð apłs eis dicit: Jã quideʒ oĩno delictũ eſt: qꝛ iudicia habetis int vos. Quare non magis iniqᷣtatẽ patimi:Quare Auguſtini nõ mâgis fraudami: Mã illud cxectabile eſt qð ꝓpter quoſdã addit ⁊ dicit: Sʒ vos iniqͥ/ tatẽ facitis ⁊ fraudatis:⁊ hͥ fratribꝰ.Except tñ iniquitatibꝰ ⁊ fraudibꝰ:hocipᷣm hf̃e inter ſe iudicia ⁊ lites de ſecularibꝰ rebus delictũ eſſe dicit:qð tamẽ ferendũ eẽ admonet:ſi vł eccłiaſtico iudicio lites huiuſcemodi finiät. Hinc eſt em etiã illud: Qui ſine vxoꝛe ẽ: co/⸗ I.cort,. gitat ea 4 ſũt dei: quõ placet deo: Qui aũt mr̃imonio cõiunctẽ:cogitat ea ꝗ̊ ſũt mũdi: quõ placeat vxoꝛi.Qð etiã de fgmia ſilr no⸗ tat. Vt illud cũ ait: Et itẽ in idipſum eſtote ne vos temptet ſathanas ꝓpter intẽpantiã veſtrã. Qõð vt peccatũ demõſtraret eſſe:ſed infirmitati cõceſſũ:ſubiecit Narllete aut di P di cauſa ẽ inculpalis ſexꝰ vtriuſea aoirno. cum ergo Emulta ſunt alia peccata: ſiue in loquẽdo de rebꝰ? negocijs alienis:ꝗᷓ nõ ad te ꝑtinet: ſiue in vanis cachinnatiõibꝰ: cũ ñ ſcriptũ ſit: Stultꝰ in riſu exaltat vocẽ ſuã: ſe apiens aũt Ecchꝛr. vix tacite ridebit:Siue in ipſis eſcis ꝗͥ a ne/ ceſſitatibꝰ ſuſtẽtandę huiꝰ vitę p̃parat᷑ aui/ dioꝛ atq; imoderatioꝛ apetituſ: ſepe exceſſũ modũ poſt triduanã crudelitatẽ cõteſtans: Siue i vendẽdis ⁊ emẽdis rebꝰ charitat::et veluti vtilitatis vota ꝑuerſa. Piget cuncta hh colligere:ꝗᷓ quiq; in ſeipſo certꝰ cõpꝛehẽdit: Ca. 8. dianã debemꝰ habere penitẽtiã. Sed ſi hoc atq; repᷣhendit ſi diuinaꝝ ſcpturaꝝ ſi peculũ nõ negligẽter attẽdat. Quę q;uis ſingla nõ letali vulnere ferire ſentiant᷑: ſicuti homici⸗ diũ ⁊ adulteriũ:vł cętera hmõi: tñ oĩa ſimul cõgregata velut ſcabies qͥ plura ſũt necant: et noſtꝝ decus ita extminãt:vt ab illiꝰ ſpõſi z. 44. ſpecioſa foꝛma p̊ filis hoĩm caſtiſſimis am/ plexib⸗ ſeparent niſi medicamẽto qͥtidianę pnię diſſecent᷑. Qð ſi falſũ ð ſi falſũ ẽ:vñ qͥtidie tũdi/⸗ mꝰ pectoꝛa: Qðdn nos q; antiſtites ad altare aſſiſtẽtes cũ oibꝰ facimꝰ. Vñ etiã oꝛãtes di cimꝰ:qð in tota iſta vita opoꝛtet vt dicamꝰ: Matth.. Dimitte nobᷣ debita nr̃a:ſiẽ ⁊ noſ dimittimꝰ debitoꝛib⸗ nr̃is. Mon em̃ ea dimitti pᷣcamur ꝗA iã in baptiſmo dimiſſa ſunt: ⁊ niſi dimiſſa credimus:de ipſa fide dubitamus: ſed vtiq; de quotidianis peccatis hoc dicimꝰ: ꝓ qui⸗/ bus etiam ſacrificia elemoſynarũ:ieiunioꝝ et ipſaꝝ oꝛationũ ac ſuplicationũ quiſq; ꝓ ſuis viribꝰ offerre nõ ceſſat.Quiſquis itaq; ſe diligent᷑ attendẽs: nulla ſeipᷣm adulatiõe ſeducit: ſatis intelligit cum quãto periculo moꝛtis eterne: cũ quanta penuria perfecte iuſticię ꝑegrinet᷑ a dño:qᷓuis iã ĩ ĩ chꝛiſto: hoc eſt ĩ via ↄſtitutꝰ redire conet᷑.Hã ſi nõ habe/ Rch fin thi Duchs muspece nine nob G. fuuten ſacfamen eſetc li muug ſnntuns: cneeniea obigſun ſo⸗ 6ueni ſmitußt Pky pnüczven deoß peces oſcäucin Crßnichsn dictiewen gütnouitas laeſucces uornerlo msetüp nur Hegze ſeigrcsfo ſcäigſenp itilcptus unthifnedice⸗ etmonsan nodeien nec veben gaͤpag 1dlun laperniſ Edehe Güdein bg. ſbute n. nci eßte Gonur. S lllnirsf anhen nuler mli r thnnin⸗ teti Nircan cftüien ſhaner D höͤulter tiſ⸗ lenni ſin erhsdtci Kdnanaf, 4 ſneyei ſendi i. 4 adenAf, agſünit defeniſte nidhſunche Derinigmni nöſhracſe uſtuibertint miuſgcönet ar. Eiuenlognin lröadegan becäſcgrir ſni:ſcienstitsa. Hiseſdsie. üeint u niul ſpeeucli Uuts cctens ſeb'chmntd ſ. pigaanah chanphel göusſa d , ianhond mörticuſn Puun ſitan eNiblhilß⸗ iſilinonn aumininun niͦiitin ſttesodan omelia Mattb.5, mus peccata ⁊ tundẽtes pectoꝛa dicimꝰ: Hi a ſacramẽto ceęleſtis panis interim ſeparet᷑. mitte nobis debita nr̃a: ex hocipſo certe et Verſet᷑ añ oclos imago futuni iudicij: vt cũ grauiter nullo dubitãte peccamꝰ: cũ int iß5a alij accedũt ad altare dei qͥ ipſe nõ accedit: ſacra mẽtimur. obꝛẽ inquãtũ deo nr̃o:ſ/ de:ſpe ⁊ charitate ↄnectimur:et eũ inquãtũ cogitet q; ſit cõtremiſcẽda illa pgna q̃ ꝑcibiẽ tibus alijs vitã ęternã: alij i moꝛtẽ pᷣcipitẽt᷑ poſſumꝰimitamur nõ peccamꝰ:ſᷣ filij dei ſu/ ęternã. Ad hͥ em̃ altare qð nũc in ecclia eſt ĩ . mus. Inquatũ aũt ex occaſiõe carnalis in/ firmitatis: qꝛ nõdũ moꝛte reſoluta: nõdum reſurrectiõe mutata ẽ:motꝰ repᷣhẽſibiles im pꝛobiq; ſurrepũt:peccamꝰ. Qðõ vtiq; fateri nos cõuenit ne dura ceruice nõ lãguoꝛis nfi⸗ ſanitatẽ:ſᷣ dãnatiõʒ ſuꝑbię mereamur. Vñ 1. Job. vtrũ q; veriſſime ſcriptũ eſt: Et qͥ natꝰ eſt ex deo ñ peccat: ⁊ qð ĩ eadẽ iohis epla legimꝰ: 1. Joh. 1. Di dixerimꝰ qꝛ pctm̃ nõ habemꝰ:noſmetip/ ſos ſeducimꝰ:⁊veritas i nobis nõ ẽ. IJilud S ex pᷣmitijs noui homis:h̊ ex reliquijs veter dictũ ẽ:vtrũq; em̃ agimꝰ i hacvita. Paulati aũt nouitas accedit: ⁊ paulati vetuſtate ce/⸗ dẽte ſuccedit. Cũ vᷣo vtrũq; agit᷑ ĩ ſtadio ſu/ mus: nec ſolũ ꝑcutimꝰ adũſariũ bonis oꝑi/ bus:ſᷣ etiã peccata incautius euitãdo ꝑcuti/ mur. Neq; nũc qͥs noſtꝝ vicerit:ᷣ qͥs crebꝛiꝰ feriat:qͥs foꝛtiꝰ cõſligat attẽdit᷑:donec alios ſecũ in ſempiternã moꝛtẽ ꝑtrahat:qͥ homini ſtãti lapſus inuidet:⁊ ab alijs triũphãtibus I. Corl.IS. ĩ fine dicat᷑: Vbi eſt moꝛs cõtẽtio tua? Vbi eelſt moꝛs aculeꝰ tuꝰ? Sed neq; tã facile ab ini mico deijcimur qᷓ; cũ eũ ſuꝑbiẽdo imitamur .̃ cũ plagas pctõꝝ nr̃oꝝ cõſitẽdo et pęnitẽ — tra poſitum:trenis oculis expoſitũ: ad my/⸗ ſterioꝝ diuinoꝝ ſignacula celebꝛãda: multi etia ſcelerati pſit accedere: qm̃ deꝰ cõmẽdat in h̊ tꝑe patiẽtiã ſuã: vt ĩ futuro exerceat ſę/ ueritatẽ ſuã. Accedũt em̃ ignoꝛãtes:qm̃ pa/ Ro. 2. tiẽtia dei ad pęniẽtiã eos adducit. Iili autẽ ſm duriciã coꝛdis ſui ⁊ coꝛ ipęnitẽs theſau/ riʒant ſibi irã in die irę:⁊ reuelatiõis ſuſti iu dicij dei:qͥ reddet vnicuiq; ſ̃m oꝑa ſua. Ad illud aũt altare qͥ pᷣcurſoꝛ ꝓ nobis introiuit heb.5. ieſus: quo caput ecclię ſᷣceſſit: mẽbꝛis cete/ ris ſecuturis: nullꝰ eoꝝ accedere poterit: de qᷣbꝰ vt iã cõmemoꝛaui dixit apłs: QQm̃ qͥ ta- SGal.5. lia agũt regnũ dei nõ poſſidebũt. Solꝰ em̃ ſacerdos ſᷣ plane ibi totꝰ aſſiſtit:adiũcto ſcʒ coꝛꝑe cui caput ẽ:qð iã aſcẽdit ĩ celũ. Ipᷣe eſt cui dixit aplłs petrꝰ: Plebs ſancta:regale ſa i. Netri.2ꝛ. cerdotiũ.Quõ & in interioꝛa veli ⁊ ĩ illa iui- ſibilia ſanctaſctõꝝ introire audebit aut po/ terit: q medicinã diſciplinę ↄtẽnens: noluit pauliſper a viſibilibꝰ ſeꝑari? Qui em̃ noluit humiliari vt exaltaret᷑:cuʒ exaltari voluerit deiciet᷑: ⁊ ĩ ęternũ ſeiũget᷑ ab ętnis ſanctis. nec vehemẽtiꝰ eũ ꝓſternimꝰ q; cũ hũilitate QAQuiſqs h̊ tpe ꝑ merita obediẽtię ⁊ ſatiſfa/ deũ ſeqͥmur:nec acrioꝛes ei doloꝛeſ iniginn on pnię: nõ ſibi ꝓuidit locũ ĩ coꝛꝑe ſacer dotis:qua fronte impudẽtię tũc volet auer/ Ldo ſanamꝰ.Tertia actio ẽ Heitttie ſip li l faciẽ dei a peccatis ſuis: qͥ nũc toto coꝛde Ca.9. peccatl ſbᷣeũda ẽ quã legis decalogꝰↄtinet. Et de qbus aplus ait:.m̃ qᷣ talia agũt: re/ gnũ dei nõ poſſidebũt. In hac &̊ penitẽtia: maioꝛẽ qͥſq; ĩ ſe ſeueritatẽ debʒ exercere vt a ſeipſo iudicatꝰ:ñ iudicet᷑ a deo.Siẽ idẽ apłs 1.Corj.iiI. ait:Si em̃ nos iudicaremus:a dño nõ iudi⸗/ caremur. Aſcẽdat itaq hõ aduerſũ ſe tribu/ nal mẽtis ſuę: ſi timet lud qð opoꝛtet nos 2. Cor.5. exhibere añ tribunal chꝛiſti:vt illud recipiat vnuſqͥſq; qð ꝑ coꝛpus geſſit: ſiue bonũ:ſiue malũ:cõſtituat ſe añ faciẽ ſuã:ne h̊ ci poſtea Põ.49. fiat.Na minat᷑ h̊ deꝰ pctõꝛi dicẽs: Arguã te ⁊ ſtatuã te ante faciẽ tuã. Atq; ita ↄſtituto ĩ coꝛde iudicio:aſſit accuſatrix cogitatio:teſt ↄſcia:carnifex timoꝛ. Inde qͥdẽ ſanguis aię cCcoõſitẽtis ꝑ lachꝛymas ꝓfluat. Poſtremo ab ipᷣa mẽte talis ſentẽtia ꝓferat᷑:vt ſe indignũ hõ iudicet ꝑticipatiõe coꝛꝑis ⁊ ſanguis dñi. At q ſepari a regno cęloꝝ timet ꝑ vltimã ſẽ tentiã ſũmi iudicis: ꝑ ecclłiaſticã diſciplinaʒ nõ dicit:m̃ facinꝰ meũ ego agnoſco:⁊ pec NPẽ. 5o⸗ catũ meũ ante me ẽ ſp? Quo pacto ꝗ̃ſo deꝰ dignet ignoſcere:qð in ſe ipſe hõ dedignatꝰ eſt agnoſcere? Aut illud qle eſt in qͥ ſibi blan diunt᷑:qͥ ſua ſe vanitate ſeducũt:pſeuerãtes Ca.1I0. ĩ malicia atq; luxurijs ſuis cũ audiunt apim dicentẽ:Qm̃ qͥ talia agũt regnũ dei nõ poſͤ/ Satł.ʒ. debunt? Audent ſibi ſᷣter regnũ dei ſalutẽ quã deſid erãt polliceri:atq; ita int᷑ ſe loquũ tur:dũ recuſant agere pęnitẽtiã ꝓ peccatis ſuis ⁊ ꝑditos moꝛes aliqñ ĩ meliꝰ cõmutare: Regnare nolo:ſufficit mihi ſaluũ eſſe. In qͥ pᷣmũ nos fallit:qꝛ eoꝝ nec ſalꝰ vlla ẽ:q̊ͥꝝ ini/ qtas ꝑſeuerat.Qðõ em̃ ait dñs: Qm̃ abũda Wattb. 24. uit iniqᷣtas refrigeſcit charitas mltoꝝ:qͥ aũt r ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ h̊ ſaluus erit:ſalutẽ vtiq; ꝓmiſit ꝑſeuerãtibꝰ ĩ charitate:nõ ĩ ini qtate. Ubi aũt charitas ẽ:oꝑa illa mala a re gno dei ſeꝑantia eſſe nõ pñt. Ois em̃ lex ex Sał.5. vno fmone cõpleta ẽ in eo qð ſcptũ ẽ: Dili⸗ Boancti Auguſtini ges ꝓximũ tãq; teipᷣm. Deide ſi ẽ aliq diffe· neq; rapaces:regnũ dei poſſidebũt. Sʒ vi- nintti rẽtia int᷑ regnãtes ⁊ nõ regnãtes:opoꝛtet tũ dete quẽadmodũ timoꝛẽ ⁊ deſpatõeʒ ſaluti Nin⸗ vyt i vno regno ſint oẽs:ne ĩ hoſtiũ aut alie/ abſtulerit eis:qͥ hec ĩ vita veteri cõmiſerũt. ish lſiti noꝝ numero deputent᷑.Oẽs em̃ romani ro / Et hęc qᷣdẽ inqͥt fuiſtis:vᷣ abluti eſtis:ſᷣ ſan/ gaitton manũ regnũ poſſidẽt:qᷓ;uis in eo nõ oẽs re/ ctificati eſtis ĩ noĩe dñi nr̃i ieſu xpᷣi:⁊ ſpũ dei lialor gnẽt:ᷣ cęteris regnãtibꝰ pareãt.Nõ aũt ait nr̃i.Quiſqͥs ̊ poſt baptiſmũ aliqͥꝝ pᷣſtinoꝝ peden Gał.S. apłs:qͥ talia agũt nõ regbũt cũ deo ſᷣ regnũ maloꝝ oꝑe obligattenet᷑:vſq;adeo ſibi ini / „D dei nõ poſſidebũt. Qð etiã de carne et ſan micus ẽ: vt adhuc dubitet vitã mutare: dũ hotinuta 1.Cori.I5. guie dictũ ẽ: Caro⁊ ſanguis regnũ dei ñ poſ tpᷣus ẽ cũ ita peccat ⁊ viuit. Mã vtiq; qð ita celi dlif ſidebũt:qꝛ coꝛruptibile h̊ induet icoꝛruptio-/ ꝑſeuerãt peccat:theſauriʒat ſibi iram in die Bo.. toe ehß/ nẽ:⁊ moꝛtale h̊ induet imoꝛtalitatẽ:vt iã nõ irę:⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei.Qð aũt ad ſdiſtna caro⁊ ſanguis ſ̃ ex aĩali coꝛꝑe ſpiritał coꝛtis huc viuit patiẽtia dei ad pęnitẽtiã eũ addu/ rchſſſn: habitũ:naturãq; mereat᷑. Vel illa eos treat q qt. Implicatꝰ tã moꝛtifer vinculis pecca/ clattoin vltima ſentẽtia iudici nr̃i:quã ꝓpterea nũc/ gior detrectat aut differt: aut dubitat cõfu⸗/ ßſbipn PSs.ð9. apiri voluit:vt ab eiꝰ fidelibꝰ pᷣcaueat᷑:Dãs gere ad ipſas claues eccłię qͥbꝰ ſoluat᷑ in tra Mattbas. ſtuggalate metuẽtibꝰ ſe ſigniſicationẽ vt fugiãt a facie vt ſit ſolutꝰ ĩ celo:⁊ audet ſibi poſt hãc vitã: ciüplſeer arcus. Exceptis em̃ eis qͥ cũ illo etiã iudica⸗ qꝛ tm̃ chꝛiſtianꝰdicit᷑ ſalutẽ aliquã polliceri: beuiiulnu Matthᷣ.i9. bũt: qͥbꝰ ⁊ ꝓmiſit dicẽs: Sedebitl ſuꝑ duo/⸗ Mec veridicũ illud dñicę vocis tonitruũ cõ/ cntbin decim thꝛonos iudicãtes duodeci tribꝰ iſrt: tremiſcit: Hõ oĩs qͥ dicit mihi:dñe dñe intra Mattb.?7 lſp guſlueree In numero iudicãtiũ oẽs intelligũt᷑:q ꝓpt bit ĩ regnũ celoꝛũ ⁊c. Quid ad galatas ideʒ phieplans euãgeliũ oĩa ſua dimiſerũt:et ſecuti ſt wRůᷣm. aplus:Mõne talia enumerãs eodẽ fine con/ glonnanie Ouodenariꝰ qͥpe numerꝰ: ad quãdã vniũſi cludit: Manifeſta ſũt inqͥt oꝑa carnis:ꝗᷓ ſũt vatł.s. golbeaut tatẽ refert᷑. Hõ em̃ paulꝰ aplus ibi nõ erit:qᷓ foꝛnicatiões:iĩmũdicię:luxurię:idoloꝝ ſᷣuitꝰ mnodeboe int illos duodecĩ nõ fuit. Exceptis & illis s veneſicia:inimicitię:ↄtẽtiões: ęmulatiões: önüͤcoy Matth.⁊5. etiã noĩie angeloꝝ ſignificauit:qũñ ait:xũ ve aioſitates:diſſenſiões:heęreſes:iuidię:ebꝛie Copftluen nerit filiꝰ hoĩs iudicare cũ angelis ſuis. An/ tates:comeſſatiões: ⁊ his ſilłia q̊ pᷣdico vob ic vit geli em̃ vtiq; nũcij ſũt. Mũcij aũt rectiſſine ſicut pᷣdixi: Qm̃ qͥ talia agũt:regnũ dei nõ E nltg tpgarbet accipiunt oẽs qᷣ ſalutẽ celeſtiũ hoĩb nücia/ Poſſidebũt. udicet & ſeipᷣm hõ in iſtis volũ Sa dit⸗ Gelices uerũt. Vñ etiã euãgeliſte boni nũcij pñt int᷑ tate dũ põt:⁊ moꝛes ↄuertat ĩ meliꝰ: ne cum i. iudicer. eilſoaf⸗ Malachie.5ʒ. pᷣtari:⁊ de iohane baptiſta dictũ ẽ: Ecce mit iã nõ poterit: etiã pſᷣter volũtatẽ a dño iudie a.ſen diſ. Mmoiige nic J anbeli meũ añ faciẽ tuã. his &̊ vt dicere cet᷑.Et cũ in ſe ꝓtulerit ſeueriſſime medicinęa:ſed quii. gſci OIVD- ceperã exceptiſ:cetera oim hoĩm multitudo ſentẽtiã: veniat ad antiſtites ꝑ às illi ĩ eccłia lolenis eoyſiẽ in ipiꝰ vᷣbis dñi manifeſtũ ẽ: i duas ꝑpʒes claues miſtrant᷑: ⁊ tanq;; bonꝰ incipiẽs iã eẽ Asaut MWatth. 25. diuidet᷑. Poſiturꝰ ẽ em̃ oues ad dexterã:he/ filiꝰ matnoꝝ mẽbꝛoꝝ oꝛdine cuſtodito a p/ ſmge dos aũt ad ſiniſtrã: ⁊ dicet᷑ ouibꝰ:id ẽ iuſtis: poſit ſacroꝝ accipiat ſatiſfatõis ſuę modũ: gcneerc Venite bñdicti pt̃is mei: ꝑcipite regnuʒ q; vt ĩ offerẽdo ſacriſicio coꝛdis cõtribulati de/ norden vobis ꝑatũ ẽ a cõſtitutiõe mũdi.De h̊ vti uotꝰ ⁊ ſupllex: id tñ agat qð nõ ſolũ illi ꝓſit Alnen regno dixit apłs: cũ enumeraret oꝑa mala: ad recipiẽdã ſalutẽ:ſᷣ etiã cęteris ad exẽplũ. looſien SGał.S. Qm̃ qͥ talia agũt regnũ dei nõ poſſidebũt. t ſi peccatũ eiꝰ nõ ſolũ ĩ graui eiꝰ malo:5 q Matt.25. Audi qͥd audiãt qͥ a ſiniſtris erũt: Ite inqͥt ĩ etiã in ſcãdalo ẽ alioꝝ:atq; h̊ expedire vtili⸗ Nlpuce ignẽ ęternũ:qͥ ſᷣparatꝰẽ diabolo⁊ꝛ angeł eiꝰ. tati ecclię videt᷑ antiſtiti ĩ noticia multoꝝ vł WRMZ QAuapꝛopt ſſumè ds audeat de noie chꝛiſti etiã totiꝰ plebis agere pęnitẽtiã nõ recuſet: W ano: ⁊ nõ cũ omi obediẽtia et timoꝛe audiat noõ reſiſtat: nõ lętali ⁊ moꝛtifere plagę: ꝑ pu/ emig Epbᷣ.. apłm dicentẽ:hoc enim ſcitote cogſcẽtes doꝛẽ addat tumoꝛẽ. AMeminerit tñ ſy ꝙ ſuꝑ/Jacobi.4· gi h oĩs foꝛnicatoꝛ:aut imundꝰ:aut auarꝰ:qð eſt bis dereſiſtit:hũilib aũt dat gr̃aʒ.Quid ẽ riſi idoloꝝ ſeruitꝰ: nõ habet hęreditatẽ i regna em infgliciꝰ: qͥd ꝑuerſiꝰ qᷓ; de ipo vulnere qð * xpᷣi ⁊ dei. Hemo vos ſeducat inanibꝰ vbis: latere nõ põt nõ erubeſcẽè:et de ligatura illiꝰ ginen ꝓpter h̊ em̃ venit ira dei in filios diffidẽti?. erubeſcere: Hemo arbitret᷑ frẽs ꝓpterea ſe a ſalan Nolite itaq; fieri ꝑticipes eoꝝ.Latiꝰaũt ad oↄſiliũ ſalutiferę huiꝰ debere pnię ↄtemnere: Ca.i.· ij uctn 1. Corl.6. coꝛinthios hęc dic: Holite errare:neq; foꝛni / qꝛ multos foꝛte aduertit ⁊ nouit ad ſacr̃a al/ cticn catoꝛes:neq; idoł ſeruiẽteſ:neq; adulteri:ne taris accedere: qͥrũ talia crimia nõ ignoꝛat.· agt qq;ʒ molles:neq; maſcłoꝝ ↄcubitoꝛes: neq; ſu Multi em̃ coꝛrigũt᷑ vt petrꝰ: mlti tolerãt᷑ vt 2. q.i.multi⸗ nuin res: neq; auari: neq; ebꝛioſi: neq; maledici: iudas:mlti neſciũt᷑:donecvẽiat dñs qͥ ⁊ illu⸗ minabit abſcõdita tenebꝛaꝝ ⁊ manifeſtabit rio vſurpato iudicio: ſᷣ potiꝰ ex lege dei m Rw Alſilia coꝛdiũ. NHa pleriq; ꝓptea nolũt alios oꝛdinẽ ecclię: ſiue vltro ↄfeſſũ:ſiue accuſatũ en. 4 T„plerc; accuſare dũ ſe ꝑ illos cupiũt excuſare.Pleri atq; cõuictum. Alioqn illud cur dixit: Siqᷣs . q; aũt boni chꝛiſtiani ꝓpterea tacẽt ⁊ ſuffe/⸗ frat᷑ noiat aut foꝛnicatoꝛ:aut idolis ſeruiẽs: ti rut alioꝝ peccata ꝗᷓ nouerũt: qꝛ documẽtis ⁊cętera: niſi da eã nomiationẽ intelligi vo⸗ ſbicn ſepe deſerũt᷑:⁊ ea ꝗ ipi ſciũt: iudicibꝰ ecctia luit ꝗ fit in queq;: c ſentẽtia oꝛdine iudicia/ lni ſticis ꝓbare nõ pñt.uis em̃ vera ſint ꝗida rio atq; integritate ꝓfert᷑: Hã ſi noiatio ſo/ re di nõ tñ iudici facile credẽda ſũt:niſi cert indi- la ſufficit:multi dãnandi ſunt innocẽtes:qꝛ gbit 2.q.i.multi. cjs demõſtrent᷑. Nos vo a cõmunione ꝓhi ſepe falſo in quoq; crimia noĩant᷑. MNõ &̊ illi mindien. bere quẽq; nõ poſſumꝰ: qᷓ;uis hęc ꝓhibitio qͥs monemꝰ agere pęnitẽtiã ꝗrant ſibi comi daütd nõdũ ſit moꝛtalis ſ medicinał:niſi aut ſpon tes ad ſupoliciũ: nec gaudeãt qꝛ plures inue add te cõfeſſum: aut in aliquo ſiue ſęculari: ſiue nerint.HNõ em̃ ꝓpterea minꝰ ardebũt:qꝛ cũ spaen eccłiaſtico iudicio noĩatũ atq; ↄuictũ.Quis multis ardebũt.Mõ eſt em̃ h̊ ſanitatis cerũ intchſi⸗ em̃ ſibi vtrũq; audeat aſſumere:vt cuiqᷓ; iÄßfe coõſiliũ:ſᷣ maliuolẽtię malũ ſolatiũ. An foꝛte NR nkinin de⸗ ſit ⁊ accuſatoꝛ ⁊ iudex: Cuiuſmodi regulam ⸗/ ttẽdũt młtos etiã in ipis honoꝛibꝰ eccłiaſti a. 1z. hicpiti: etiã paulꝰ aplus in eadẽ ad coꝛinthios epł is ſpoſitoꝝ ⁊ miſtroꝝ:nõ cõgruẽter viuere policen bꝛeuit᷑ inſinuaſſe intelligit᷑: cũ qᷣbuſdã cöõme Smonibꝰ ⁊ ſacramẽt ꝗᷓ ꝑ eos pplis miſtrantł imnächdh moꝛatis crimiĩbꝰ:eccłiaſtici iudicij foꝛmã ad O miſeros homies qui hos intuẽdo chꝛiſtũ i.q 1. ſigui/ diemmhn 2. or.5. ola ſiłia ex quibuſdã daret. Ait em̃: Scripſi obliuiſcũt᷑:q tãto ante pdixit vt legi dei po/ ficaſtis. atasicez vopᷣ ĩ epła nõ cõmiſceri foꝛnicarijs. Nõ vti/ tius obtẽꝑaret᷑ q; imitãdivideankt illi qͥ ea qꝗᷓ finecon⸗ q; foꝛnicarjs huiꝰ mũdi:aut auaris:aut ra dicũt nõ faciũt:⁊ traditoꝛẽ ſuũ tolerãs vſq; misz̃ſüti⸗ ptoꝛibꝰ:aut idolis ſeruiẽtibꝰ:alion debue iĩ finẽ:etiã ad euãgeliʒandũ cũ ceęteris miſit. Nlop fuir ratis de hoc mũdo exiſſe. Mõ em̃ pñt hoies Tã ſunt aũt iſti abſurdi ⁊ pᷣpoſteri ⁊ miſeri: latööes in h̊ͥ mũdo viuẽtes niſi cũ talibꝰ viuere: nec qui ſpoſitoꝝ ſuoꝝ malos moꝛes imitari eli⸗ idierebrie eos pñ̃t lucrifacere chꝛiſto: ſi eoꝝ colloquiũ gunt: q ꝑ eos pſdicta dñi ſᷣcepta ſeruare: d; eicoh) ↄuictũq; vitauerit. VUñ ⁊ dũs cũ publicanis ſi quiſq; viatoꝛ remeandũ ſibi eſſe exiſtimet nidanil Vatth⸗9. ? pctõꝛibꝰ comedẽs: HNon Eopus inqͤt ſanis in itinere: cũ viderit miliaria lapidea litter biſkiorclia n medicꝰ:ſᷣ male habẽtibꝰ. Nõ em̃ veni voca/ plena: viã docere ⁊ nõ ambulare. Cur enim :necuannn re iuſtos:ᷣ pctõꝛes.Et iõ ſequit aplus ⁊ ad/ nõ potiꝰ ſi guenire deſiderat tales comites 1dioul⸗ 1. Cor.5. iũgit:Nũc ſcripſi vobis nõ cõmiſceri.Sids intueat᷑ ⁊ ↄſequat᷑:qᷣ ⁊ viã bñ demõſtrãt: ⁊ ĩ eetiant frater noĩat᷑ ĩ vobis: aut foꝛnicatoꝛ:aut ido/ ea ꝑſeuerãt atq; alacriter nõ ãbulant:Qdð ſi zllienin lis ſeruiẽs:aut auarꝰ:aut maledicꝰ:aut ebꝛi/ iſti deſint vel poti⸗ minꝰ apareãt: nã deeſſe cpiisiit oſus: aut rapax: cũ hmõi nec quidẽ cibũ ſiłꝭ nõ poſſũt.Mõ em̃ ſic ꝗrunt homies charita/ cctr ſumere.Quid em̃ mihi de his q foꝛis ſũt iu- te ſtudioſa qð ſdicẽt ad imitationẽ: quõ ꝗ/ ſuenoi dicare: Mõne de his qᷣ intꝰ ſunt vos iudica / rũt inidqtate ſuſ pitioſa qð murmurẽt ad de⸗ brlaade tis: De his aũt qᷣ foꝛis ſunt deus iudicabit. ceptionẽ:ꝑtim nõ inueniẽdo bonos dũ ipſi giülipt Auferte malũ a vobiſipſis.Quibꝰ vbis ſa⸗/ mali ſint:ꝑtim timẽdo inuenire dũ mali eſſe etill. tis oñdit nõ temè aut qmodolibet ᷣ ꝑ iudi- ſꝑ volũt.Sed tantũ cõcedamꝰ non aparere leſ ciũ auferendos eſſe malos ab ecclię cõione: nũc hoies dignos imitatiõe. Quiſqs h̊ pu/ ne vt ſi ꝑ iudiciũ auferri ñ poſſũt tolerẽt᷑ potiꝰ:/as deũ mẽte ituere:qͥ hõ factꝰẽ vt te hoĩem heire . ne ꝑuerſe malos qᷣſq; euitãdo:ab ecclłia ipſe Zwiene doceret. Si habitet chꝛiſtꝰ i interioꝛe Epꝑ ʒ. nia diſcedẽs: eos qͥs fugere videt᷑ vinciat ad ge hoie ꝑ fidẽ in coꝛde tuo: recoꝛdariſq; illõ qð delne hbennã.Quia⁊ ad h̊ nob ſũt ĩ ſeðturis ſanct iohãnes ait: Qui diẽ ſe ĩ chꝛiſto manere de/ r. Jovᷣ.a uſen exẽpla ꝓpoſita:velut ĩ meſſe vt palea ſuffe· bet quẽadmodũ ille ambulauit ⁊ ie ambu/ ihgel rat᷑ vſq; ad vltimũ ventilabꝛũ: vel intra illa lare:⁊ ita nõ tibi deerit quẽ ſequaris: ⁊ cum n An⸗ retia vbi piſces boni cũ malis vſq; ad ſegre te alius viderit de bonoꝛum inopia cõqueri puler, gationẽ quę futura eſt in littoꝛe: id eſt i ſne deſinet.Si em̃ nõ noſti qͥd ſit recteviuere:di iamnel ſęculi ęquo aĩo tolerent᷑. HMõ em̃ cõtrariũ eſt uina pᷣcepta cognoſce. Foꝛtaſſis em̃ młti re/ Pe 8 Ro. 14. huic loco id qð alio loco dicit aplus: Tu qͥs cte viuunt:ſᷣ ꝓpterea tibi nullus videt᷑:qm ennen es qͥ iudicas alienũ ſeruũ: Suo dño ſtat aut quid ſit recte viuere ignoꝛas.Si autẽ noſti: tadlachn cadit. Noluit em hoiem ab homie iudicari age qð noſti:vt ⁊ tu qð ꝗris habeas:⁊ alijs ni, ex arbitrio ſuſpitiõis: vel etiã extraoꝛdina/ qðs imitent᷑ oſtẽdaſ.Chꝛiſtũ aio attẽde:attẽ/ ⸗ Homelia Sancti Augnſtini . . E— (Miter de apłos quoꝝ nouiſſimꝰ ille q̃ dicit: Imi/ cigqdij reus. Mõ fruſtra tñ de tã imani abꝛu / 2. Beg.n. 4 fabicne 1. Corle. tatoꝛes imei eſtote ſicut ⁊ ego chꝛiſti: attẽde pto ꝓfũdo ſcelert pęnitẽs clamauit ad dñm ((lisi aĩo tot martyꝛũ milia. Cur eniʒ te natalicia dicẽs:Auerte faciẽ tuã a peccatimeis:⁊ oẽs flffiſon eoꝝ conuiuijs turpibus celebꝛare delectat: inidtates meas dele.Quo tãdẽ merito:miſi Ns. 5o. ⁊ eoꝝ vitã ſe honeſtis moꝛib nõ delectat? qꝛ itẽ dic: Iniqtatẽ meã ego agnoſco:⁊ pec- ſ Abi videbis nõ ſolũ viros ſed etiã femias: catũ meũ añ me eſt ſemꝑ:? Quid aũt obtulit . ſ⸗ poſtremo pueros ⁊ puellas: nec impudẽtia dño vñ illũ ꝓpitiaret ſibi⸗ QAm̃ ſi voluiſſes Nvr decipi:nec iniqᷣtate ꝑuerti:nec ꝑiculi timoꝛe ſacriſiciũ dediſſẽ: vtiq; holocauſtis nõ dele/ AAos frangi:nec ſęculi amoꝛe coꝛrũpi. Ita te non ctaberis. Sacriſiciũ deo ſoũs ↄtribulatꝰ: coꝛ zutre, inuenientẽ qͥd excuſes:nõ ſolũ pᷣceptoꝝ in / ↄtritũ ⁊ hũiliatũ deus nõ ſpernit.õ ſolũ g etrlal. euitabilis rectitudo: ſed etiãs exemploꝛũ in / deuote obtulit: ſᷣ etiã iſta dicẽdo qͥd offerri mamo numerabilis multitudo circũdabit.Sed de xopoꝛteret oñdit.Nõ em̃ ſufficit moꝛes i me/ ſictn⸗ O vtilitate ac ſalubꝛitate penitẽtię: vt qð t)2 'cõmutare: ⁊ a factꝭ malł recedere: niſi etiã Depe.dill. Cuneuni Ca. 14. tuimꝰaliqũ pagamꝰ. Si iq ð ſanitate deſpe.Ode his ꝗᷓ facta ſunt: ſatiſfiat deo ꝑ penitẽtieę non ſufflct. heitet rãs addis peccata peccatis: ſicut ſcriptũ ẽ: ¶doloꝛẽ: ꝑ hũilitatis gemitũ: ꝑ cõtriti coꝛdis Mieie . Peccatoꝛ cũ venerit ĩ ꝓfundũ maloꝛũ cõtẽ/ ſͤDacriſiciũ cooꝑantibꝰ elemoſynis.Beatiem nnu Pꝛoner.iS. net:noli ↄtẽnere:noli deſperare: clama etiã miſericoꝛdes: qm̃ ipoꝝ miſerebit᷑ deꝰ. Non MWatth. 5. ultock de ꝓfundo ad dñm ⁊ dic ei:De ꝓfundis cla em̃ dictũ ẽ vt tantũ abſtineatis a peccatl:ſᷣ Rlnedn Ps. 129. maui ad te dñe: dñe exaudivocẽX meã. Fiãt 2 de ſßteritl inqᷣt depᷣcare dñm vt tibi dimii Nilas aures tuę intẽdentes in vocẽ obſecrationis tant᷑.Et petrꝰ iã erat fidelis:iã in xpo ⁊ alioſ Ecciꝛ nuct meę.Si iniqtates obſeruauer dñe: dñe qͥs baptiʒauerat. Intuere petrü pᷣſumentẽ ac Ulh ſuſtinebit? Qm̃ apud te ꝓpitiatio ẽ. DHe ta cuſatũ:timentẽ vulneratũ: flentem ſanatũ. Uilenck li ꝓfundo niniuitę clamauerũt: ⁊ haãc ꝓpiti · Jã etiã poſt aduẽtũ de celo ſpũſſancti: qdã Matth.26. nem ationẽ iuenerũt. Faciliuſq; ẽ euacuata cõmi ſimon pecunia voluit eũdẽ ſpm̃ſanctũ eme/ Munde natio ꝓphetę: q; humiliatio pęnitẽtię. Hic re:ſceleratiſſimũ ⁊ impiũ mercimoniũ cogi/ Actj.s. iinſai oꝛtaſſe dicis: ſed ego iã baptiʒatus ſum in tans:iã baptiʒatꝰ ĩi xpo:⁊ tñ pęnitẽtię ↄſiliũ t 5, chꝛiſto:a quo omnia mihi peccata pꝛeterita ab ipo petro coꝛrept accepit. Diẽ etis apts uene dimiſſa ſunt: vilis factus ſuʒ nimis iterans paul⸗:qͥ vtiq; fidelib ꝰmittebat eplal: Me ite 1 ei — vias meas: ⁊ canis hoꝛribilis oculis dei:cõ⸗ rũ cũ venero ad vos hũiliet me de vt lugeã 2. Corſ. 11. eſi MPꝛouereꝛ uerſus ad vomitũ ſuũ: Quo abibo a ſpiritu multos ex his qᷣ añ peccauerũt:et nõ egerürt Kriol Ns.iʒs. eius:⁊ a facie eiꝰ quo fugiã:?Quo frater:niſi pęnitentiã ſuꝑ imũdicia ⁊ luxuria:⁊ foꝛnica uigl ad eiꝰ miſericoꝛdiã pęnitẽdo:cuiꝰ poteſtatẽ tiõe quã geſſerũt. Circũſtãt Snos ⁊ ſ̃cepta nan peccãdo cõtempſeris? Nemo em̃ recte fugit recte faciendi:⁊ exempla nõ tantũ recte faci De verbis ab illo niſi ad illũ: ab eius ſeneritate ad eiꝰ entiũ: v etiã ad recipiendã ſalutẽ pęnitẽtiũ (glent dñi. Io.bo ponitatẽ. Quis em̃ locus te excipiet fugien ¶q AÄfuerat amiſſa peccãdo. Sʒ fac incertũ eſſe yan tẽ:vbi eiꝰpᷣſentia te nõ inueniat?: Si aſcẽde / vtruʒ igſcat deꝰ. Quid ꝑdit cũ ſupplicat deo x ⸗ zunan ris in cęlũ ibi eſt:ſi deſcẽderl ad infernũ ad q ſalutẽ ꝑdere nõ dubitauerit cũ offenderet Myebrba eſt. Recipe gpnaſ tuas in directũ ⁊ habita deũ: Quis em̃ certꝰeſt ꝙ etiã imꝑatoꝛ igno/ un in ſpe ĩ extremo huiꝰ ſeculi:eteni illuc manꝰ ſcat:Et tñ pecunia fundit᷑: maria trãſmeãt᷑: Gckan tua deducet me:⁊ perducet me dextera tua. ꝓcellarũ icerta ſbᷣeunt᷑:⁊ pene vt moꝛs vitet uſecem Quicqͥd em̃ feceris:qcũq; peccauerl:adhuc moꝛss ipla ſuſcipit᷑. Supplicat᷑ deide ꝑ hoies Zntede in hac vita es: vñ te deꝰ ſi ſanare nollet au/ hoi:ſine dubitatiõe fiunt iſta:cũ ſit dubiũ qᷣ nsale ferret.Cur & ignoꝛaſ:qꝛ patiẽtia dei ad pęni fine ꝓueniãt: ⁊ tñ certioꝛes ſi claueſ eccłię qᷓ Uiduni Bo.⁊. tiẽtiã te adducit:Qui em̃ clamãdotibi ꝑſua coꝛda regia. Quibꝰclauibꝰ qðcũq; ĩ tra ſol/ Mattbis. Auctiud ſit vt nõ recederes: parcẽdo clamat vt rede / uit᷑:etiã in celo ſolutũ eẽ ꝓmittit. Et multo auteler as. Intuere dauid regẽ: iã vtiq; ⁊ ipeilliꝰtẽ eſt honeſtioꝛ hũilitas q̃ ſe qͥq; hũiliat ecckig Anne P poꝛis ſacr̃a ꝑceperat. Jã circũciſꝰ erat vtic dei et laboꝛ minoꝛ imponit᷑: ⁊ nullo tẽꝑalis Anume Cav qð pr̃es nr̃iꝓ baptiſmo hẽbant.Nã ad h̊ di moꝛtis ꝑiculo moꝛs ęterna vitat᷑ umanin cit aplus: ſanctũ abꝛaam ſignaculũ iuſticię 4 ALlemn Bo.4. fidei recipiſſe. Jã etiã vnct erat vnctiõe ve/ ¶¶ Explicitus eſt liber Quĩquaginta home/ genplo nerabili:q̃ regale ſacerdotiũ ſᷣſigurabat᷑ ec· liarũ diui Aurelij Auguſtini Baſiliee: An/⸗ Anicte⸗ cleſię. Repẽte aũt factꝰ ẽ ⁊ adulterij ⁊ homi/ no domini..M.cccc.xciiij. D niipe Annotatio notabiliũ ſententiarũ ateriarũ a ſententiarũ mewo⸗ melijs diui Ser ij Kcuſare alios plęriq; nolunt: qꝛ ſeꝑ uę nouerũt:qꝛ documẽtis iudicibꝰ eccliaſilcis ꝓbare nõ pñjᷣt:homelia.l. — Accuſato oſfem Homelia. l. AM. sime⸗ 0 Aduentus domini duplex: pꝛimꝰ occultus: leie ſecudus manifeſtus: Homelia. xxvj. A. niitemi⸗ Qð in aduẽtu pᷣmo nobis chꝛiſtus coͤtulit: corcdis in ſecũdo ſtrictiſſime exiget.xxxvj.E. tieñn Aduerſarius noſter cũ quo i via cöcordare Bon dme debemus quis ſit.v. A. D.xj. C. Ciete; Adulatio eſt fallaci laude ſi eauctio. xx. A. dimit⸗ Adulatio duplicat linguã.xx.A. 1alioſ Eun Agulatoꝛes verba habent fallacia ⁊ laudis entege nomia.xij.D.in medio. (C. in me. nafXM. Adulatoꝛes dicunt᷑ venditoꝛes olei.xxxv. tr di D Adultera eſt aia amans creaturaʒ neglecto „ creatoꝛe.xxxiiij. B. xxxviij.E. ſic, dn Adultera ſoliꝰ foꝛnicatiõis cauſa eſt dimit / eſli tẽda: ſed illa viuẽte nõ licet alterã ducere: iane nec femię illũ a qͥ ꝑ repudiũ receſſerit vxoꝛ ſeit eius:maritũ habere cõcedit᷑.xlix.A.in fi. rllgei Adulteri pęnitentiã agant qualit᷑ agi in ec⸗ 1 cleſia ſolet. xlix. B. chen Alleluia:laudate dñm ſigniſicat:et quando fmia cantari debeat.xvj. AX4..=. ſec Add altare viſibile qð in eccleſia ponit᷑ multi tuefni ſcelerati accedere poſſunt: ad illud ceęleſte giin quo pᷣcurſoꝛ ꝓ nobis introiuit ieſus: null⸗ nüche eoꝛũ accedere poteſt.l.J. lcnded g Amelech qui iſraelẽ debellare potuit non fengeet vincere quid figuret. xxvij.E. F. wihe⸗/ Non eſt amicitia dicenda 6 ſcientia ma⸗ iſmei: la facit. xxxviij. B. gsrick Amicitię duo ſunt gradus: . p̃mus cõſi uetu⸗ eohoies dinis: alter rationis:et quicqͥd ſupꝛa inue,/ dubiii nit᷑ diuinũ eſt. xxxviij. B ſecleih 6 Amicitia debet eſſe gratuita: nec ꝓpter ali⸗ ziinſe, qua toleranda: diſſoluẽda. xxxviij.C. Emt Vrt amaret᷑ poꝛ nos amauit de.xxxviij. G. ltacde Amat nos fedos deus pus: vt digni ſimus bligii⸗ amari. xxxiiij. D. Quõ amare debeamꝰ deũ quẽ nõ videmꝰ: exemplo oſtendit᷑.xxxviij.C.in medio. ten Zmãdus eſt deus pPoter ſe: non poter bis⸗ ria dignaru in Qui znian aginta . uguſtini poſi/ 1 u:ſumaria b ꝛeuiſq; Annotatio. illos excuſare cupiũt: alij ideo tacẽt Si homo gratis amãdus eſt: quãtomagis deus. xxxviij. C. Amãdus ita eſt deus vt ſi fleri põt noſipos obliuiſcamur. xxxviij. D. et. E. Amoꝛe dei nihil caſtius:nihil delectabilius xxxviij. C. in medio:et.E. medio. Cum incipit homo amare deũ non amat in homie niſi deũ.xxxviij. C. Auis amoꝛ diligendi animã. xxxvij. A. B. 2 et iudex nemo ſimul poteſt eſſe. Amoꝛ animę ꝑuerſus abũdat: amoꝛ rectus valde paucoꝝ eſt.xxxvij. B. Eſt amoꝛ vtilis:et eſt amoꝛ noxius: nec vti⸗ lis accedit niſi noxi recedat. xxvij. B. in medio.xxxviij. A. Amoꝛ vtilis habet initia ſua: augmẽta etp/ fectionẽ.xxxvij.C.D. Quicqͥd amaueris aut hoc eſt qd tu: aut in⸗ ferius te:aut ſuꝑius te eſt. xxxvij. Kc. Aui ſeipſum non nouit amare:nec ꝓximũ: nec deũ veraciter amat.xxxvij.C. in fi. D. Qui alterũ puerſe amat:ſe puerſe amat:æq ſe recte amat:alterũ recte amat.xxxviij.A Amoꝛis ꝓximi liciti tres ſunt gradus: o⸗ melia. xxxviij. A. Omnis qui amat:ſaluuʒ vult habere quod D amat.xxxviij. F. Amoꝛes malos leges deteſtant humang et diuinęe. xxxviij. A. Vbi amoꝛ perit nõ eſt amandi qð amatur: H xxxvij.A. circa fi. (re eſt. xxxvij. A. Amoꝛ pꝑuerſy ab odio:⁊ odiũ rectũ ab amo⸗/ Amoꝛ mũdi adulterat aiam: amoꝛ dei caſti/ ficat.xxxiiij. B. Amare debemus iuſticiã non timere pens: Homelia.ix.C. Angeli rectiſſime dicunt᷑ qui ſ. alutẽ Klektic homibꝰ nũciant.l. Kk. in medio. . Anima minus eſt q; deus.xxxiiij. B. Anima ideo carni eſt pponendda.Tryj.A. . Qui amat animã ſuã ꝑdet eam:nõ eſt ↄtra/ riũ apoſtolo: nemo vnq; carnẽ ẽſuam odio habuit. xxxvij. A. B. Qui amat animã ꝑdet eam:ſic debet intelli gi. xxxvij. A. Anima ꝑ quę recedit aut accedit ad deum. xxxiiij. A. B. Anima peccatrix ollę eneę cõꝑat᷑. xvfj. D. Animalia quedẽ cur ꝓhibent iudęis:⁊ quę dDam cõcedunt᷑:⁊ quid figurãt.xlv. A. B. Cur animalia illa nõ refutent᷑ a chꝛiſtianis. xlv. A. in fi. (melia. xxv. A. Anni nobis magis deredit accedltibo Annotatio Aa. Aqua nõ eſt ſalutis niſi in chꝛiſti nomine coõ argento. xxx. A. in medio. ſecreta. xxvij. B. Aurum exercitatio eſt humanitatis:⁊ ſuppli Ar. MNon minns ardebit qui cum multis ardet. ciũ cupiditatis.xxx. A. l. A. in fine. Arguere dei quid ſit.xxviij.C.in medio. Arrianoꝛũ erroꝛ vnde ſurgat.xxxij.E. Arrianoꝝ erroꝛe ſequeret᷑ patrẽ duos habe / re filios.xxxij. G. Arrogans non eſt deus quãtacũq ſe aica⸗ tione laudauerit.l.A.circa fi. Aſ. Sicut aſcenſus exaltationẽ indicat:ita con/ ualles humilitatẽ ⁊ conualles ploꝛatiões: Homelia.l.B. Au. Auaricię amaritudo eſt fugiendavt ad cha⸗ ritatis dulcedinẽ poſſimꝰ puenire.viij. A. Auaricia non eſt auri ⁊ argẽti culpa ſed ani⸗/ mi.xxx. B. in fl. Auarus ſibi vendicat qð omnibꝰ donatum eſt. xlvij. B. Auarus imaginẽ regis ſculptã ſeruat in ſo⸗ lidis:⁊ imaginẽ cõditoꝛis in hominib⸗ de⸗ teſtat᷑.xlviij. B. Auarus vnde toꝛquet᷑ inde miſericoꝛs adiu uatur.xxx. A. circa Pn. Auaroꝝ pęna qualis erit.vij.C. 2. Qui vult audiri:deũ pᷣus audiat.xxviij.C. Auguſtinꝰ in ãniuerſario oꝛdinatiõis ſuę fa cit ſermones.xxiiij.et.xxv.ꝑ totũ. ÆOR oꝛdinatꝰ fuit epiſcopus ante natale do/ mini.xxv. C. nõ tam: delectat᷑ laudibus popularibqᷓ; angit᷑ quõ viuant qͥ eũ laudant.xxv.A. laudari a male viuẽtibus non vult: ſed a bene viuẽtibus: nec plene vult: nec ple ne nõ vult.xxv. A. paſcit ſubiectos vnde paſcit. xxv. C. Auguſtin? mater eſt animaꝝ ſubditoꝝſuo/ rum.xxvj.C.et.xxiiij.C.in ſi. noluit viuere ſine ſalute ſubditoꝛũ ſuo / rum. xxviij. A. in fl. Auguſtini delectatio lhac vita nõ fuit niſi bona vita ſubditoꝛũ.xxviij.E. Oꝛ inualidꝰ accedens ad ſermonẽ foꝛtis ſit loquẽdo.xxix.A. EEÆα magis vult eſſe inimicus hominibus i q; iuſticię. xlix.C. Aures dei ſũt ad cogitatiões nr̃as:quõ au/ res nr̃e ad voces nr̃as.xvj.A.circa pᷣn. Aures plures habẽt audiẽdi non obedien/ Adii. xxviij. A. (lvij. B. Aurum ⁊ argentũ dei eſt nõ diuitis.xxx.A. Aurũ ⁊ argentũ illius eſt qͥ nouit vti auro ⁊ MNõ auri ⁊ argenti culpa eſt: qᷓ;uis pꝛo auro ⁊ argento ſepe cupidi dimicent.xxx.C. Vod baptiſmus ꝓſit paruulis in fi- Ba. de offerentiũ ad remiſſionẽ oꝛigina 4 lis peccati: pie credit᷑:et eccleſiaſtice auctoꝛitatis ꝑ oꝛbem terrarũ firmo roboꝛe cuſtodit᷑.l.C. ÆR ꝑ baptiſmũ oĩa peccata delent᷑:figuralit᷑ oſtendit᷑ in mari rubꝛo. xxvij. B. D. Baptiʒzari qͥdã nolũt: nõ qꝛ ſᷣterita peccata dimitti dubitãt:ᷣ futura timẽt.xxvij. E. Cur cũ ꝑ baptiſmũ in nouã vitaʒ regenera/ mur:nõ ſtatim etiã moꝛtalitatẽ ip̃am car⸗/ niſq; coꝛruptionẽ deponimꝰ.l.D.x. A. Qui nõdum accepit baptiſmũ:nondũ vio⸗/ lauit ſacramentũ.xlj. A. Baptizari nõ debet adultus: niſi pęniteat vite veteris.l.C.xxvij. A. Baptizatus ſi ſine crimine vitã finierit: nõ vitã finit ſed trãſit de vita ad vitã.xlj.B. Per baptiſmũ iuſtiſicatꝰ a poꝛibus peccat?᷑ nõ ſuꝑbiat: :etiã ſi nihil cõmittat vnde ab altaris cõmunione ſeparet᷑ quaſi de plena ſecuritate ſe iactans.l.E. Baptiʒatus aut cõtinentiã voueat:aut per maneat cũ vxoꝛe ſua:aut ſi non habet du/ cat vxoꝛem.xlix. B. . Baptiʒatus ad hoꝛã ſecurꝰ hinc exit.xlj.C. Nõ fit qͥs beatus niſi ei remittat᷑ qs fecit:et tegat᷑ qð cõmiſit.vj.A. Bellatoꝛ nõ ferro ſed fide armari debet:nec Be. in ſuis viribꝰ ſed in dño ſperabit.xxxj.A. Benignitas nimia non debet reſoluere pec/ catoꝛes: nec aſperitas nimia exaſperare. iiij. A.pꝛobat᷑ exemplis.B. C. Bonũ omnes awpetunt:ſed quidã boni elle Po. nolũt.j.A.B. xj.B. in fi.xxv.D. Inter bona magna quę cõputant᷑.xvij. P. Bona iſta tꝑalia cõia ſunt bonis ⁊ malis:et ideo nõ ſũt ꝓ magno habẽda.x.A.xxx.B malis ſunt ad auaricię ſuppliciũ:⁊ bonis ad miſericoꝛdię vſum.xxx.A.in medio. Qui bona ſua agit ꝓpter laudẽ illa ꝑdit:⁊ qᷓ abſcõdit in iudicio ea inuenit.ij. B. Bonitas amabilẽ facit diſciplinã: qꝛ boni⸗ tas ſine diſciplina delictoꝝ mar eſt. iiij. A. Bonitas ꝑnicioſa eſt q̃ ꝑmittis ꝑire peccãtẽ quẽ poteris ſaluare coꝛrectũ.iij.A.in me. Bonitas tẽperamentũ eſt diſciplinę.iiij.D⸗ ſactisc⸗ Vlann hoel Phantuo clapi Cochun Glonl buͤluie ſhaniate uudus Ginecan ſhanittti fitektme COuivulti ateſen⸗ ſhantrlo hrtast lrontt ichar deiſepar ochi⸗ Ndamn Calns Adcaphe .e (ccusar nus ſig Lenüte QAuico hobene ſöeye bona: Ponen ree Lolenan lenm ſonpei ageſait löcneet Heney na e Ciahi Curderg hollgr Aaef uonz⸗ poſlunr . mienie zubetn müfmertn —— 2delnifanti mb. Ptanngaen une tw. äyinegnen mldrs. nänonciti uo: bli enan . epiiinen e udrniſ. hoebes gaant mumrwten⸗ icnaldegn ivolesraupe Koonbeaw Pircttt. nuriicöſee mmanidchens enbi Detleioleee nucnen 5. . Uenteni. nis nu Glcinndiß Annett⸗ Gilaptet nihtic; Notabilik ſtilentiali.x.D. factis.xvj.B. M Vr charitatẽ non habeat nemo ſe excuſare poteſt. vj. C. D Charitas radix eſt omniũ bonoꝛũ ⁊ ſimul cũ cupiditate eſſe nõ põt.viij. A. Qõ charitas poſſidet:oibꝰlatũ eſt.viij. P alienũ bonũ facit eſſe ſuũ: ⁊ alteriꝰ mẽ/ bꝛũ ſuũ eẽ iudicat:exẽplo ꝓbat᷑.xv.B.C Charitatẽ nõ põt habere ſuperbus aut im/ mundus.xxxiiij. F. Sine ea nullũ opus bonũ valet.xxxiiij.G. Charitatẽ ꝑfectã nõ ſolũ in nouo ſᷣ ⁊i vete⸗- ri teſtamẽto ſeruare ſcipimur.xxxviij. A. Qui vult vere charitatis oꝛdinẽ cuſtodire quę ſeruabit.xxxv.D. Charitaſ ꝑfecta i hiſ ↄſiſtit.xxxviij.vF.cir.ſi Charitas foꝛas mittit diabolũ: cupiditas intromittit.xxxviij. G. Vbi charitas eſt: opꝑa illa mala ꝗᷓ a regno dei ſeparãt eſſe nõ pñt.l. K. Caro chꝛiſti venerat ex adam ſed non erat adam. xxxij. J. Caſus maioꝛum: tremoꝛ debet eſſe minoꝝ xxj. B. C. M H Ad cathecuminos.xlix.A.H. Ce. Ceęcus a natiuitate ⁊ a chꝛiſto illuminatꝰge nus ſigniſicat humanũ.xliu.A. Certũ tene:dimitte incertũ.xlj.D. Co. Qui cogitatiões bonas habet facta mala hahere nõ põt:qꝛ facta de cogitatiõis iuſ ſiõe veluti ð imperatoꝛe ꝓcedũt:bona de bona: mala de mala.xvj. A. Non eſt colẽdus deus ſolũ ꝓpter vitã iſtã ixx. D. x. A. in me. Colendus eſt deus gratis ⁊ nõ niſi ꝓpter ſe.xxxviij. C. D. E. Competẽtes a qᷣbus cauere debeãt ⁊ q̊s in eccleſia imitari debeãt.xlix. A. D. Cõicare eſt rẽ pꝛiuatã cõem facere.viij. A. NHon eſt ↄceptus ꝑ maſculũ ⁊ feminã qui fe cit maſculũ ⁊ fcminã.xxxij. D. Cõcubinas habere nõ licet nec eas poſtea ducere vxoꝛes.xlix.A.circa fi. Cõcupiſcẽtijs cur nõ eſt ↄſentiendũ.xlij. S Cur deus vult vt ↄfiteamur pctã nr̃a:⁊ dia bolus vt celemus.xij. A. Sic ↄfeſſiõöis medicamẽta deeſſe nõ debẽt: quomõ nobis pctõꝝ vulnera deeſſe non Alumniatoꝛes cõparant᷑ vlceri pe Lantare debemus deo voce:vita ? ſententiarũ Ne ↄfſiteat᷑ pctã ſua:diabolus ꝑ tria hoĩem decipit.xij. B. . Qui pctã ↄfiteri diſſimulat nõ ſolũ indul⸗ gentiã nõ accipit ſed ⁊ geminat peccata. Deus cõſitenti tanq; in apertũ ſinũ indul/ gentiã paratus ẽ dare:ſed qͥ excuſat clau/ dit ſinũ:includit pctm̃: ⁊ excludit pcti in/ dulgentiã.xij.C.in ſi. MM Cõſfeſſio pcti initiũ eſt ſanitatis.xij.DP. Niſi cõfeſſi fuerimus noſtra facinoꝛa aliter veniã habere nõ poſſumꝰ: nec erubeſcat ↄfiteri qui in pctis nõ erubuit coinquina⸗ ri. xlvj. dà1àJ. ł Deus qͥ ↄfiteri perſuadet: vlciſci nõ deſide rat: qꝛ optat ſoluere ↄfitentes ne cõtuma ces punire cogat᷑.xlvj.A. In cõiugio ſola generãdi cauſa inculpabi/ lis eſt. I. S.eniil. Cõiugia adulterina ꝗᷓ ſint.xlix. A. Conuerſio ⁊ auerſio dei ad hoĩem queę ſit: Exxii. k. Conuerti quidã nolũt deſperãdo:quidam Cõtra eos qͥ ↄuerti nolũt niſi poſt expletio nẽ oim voluptatũ ſuaꝝ.xj.B. . Cõuerſis deus indulgentiã repꝛomiſit:ſed craſtinũ nõ ꝓmiſit.xj.B. xiij. A. Ne tardes cõuerti ad dũm nec differas de die in diẽ:exponit᷑.xj.C.xiij.A. Coꝛ ſurſum habẽdũ eſt nõ deoꝛſũ.xlviij. C Coꝛ. HNemo coꝛrigit᷑ niſi dono dei: ⁊ ideo nulliꝰ coꝛrectio eſt deſperãda.ij.C. Deus vult coꝛrigere ſeueritate temptatio/ num quos ſua patientia viderit depꝛaua tos: qꝛ gaudet ſi coꝛrectos viderit quos Quẽ coꝛrigere nõ vult deꝰ in hoc ſęculo eũ ſupplicio deſtinabit poſt ſeculũ.xlvj.B. Deꝰ cũ coꝛripit imutabił manet.xxxiiij.C. Aliqᷣ ſunt coꝛrigẽdi aliqͥ tolerãdi.l.a. In coꝛrectiõe duo eſſe debent:bonitas ſcʒ ⁊ ſciẽtia.iiij. A.qð ꝓbat᷑ exẽplł.ibið.B. ¶ Coꝛrigere debemus pꝛoximũ arguẽdo:cõ/ ſolari alloquẽdo:⁊ exemplũ pꝛebere viuẽ do.xxj.A.circa ſi. De coꝛrectiõe fraterna exponit᷑:Si pecca/ uerit in te frater tuꝰ ⁊c.xxviij.DH.in me. Coꝛrigi quidã nolũt deſperãdo:quidã ma⸗ le ſperãdo.xj. A. Malus coꝛreptus facilius in coꝛreptoꝛe qᷓ in ſe agnoſcit qð coꝛrigat.v.A. b 2 Annotatio Co. Pꝛoximũ vis coꝛripere:nihil eſt tibi teipſo pꝛopinquius.v. B. Qui coꝛripit cũ odio homicida ẽ.v. P. C. Cõtra eos qͥ coꝛripiũt leuioꝛa in alijs: ⁊ ipſi Guioꝛa cõmittũt.v.C.xl.A.xlij.E. cir.ſi. Juſtus quãdo coꝛripit ⁊ ſi ſeuit miſeretur. Qui coꝛripit nõ facit pctm̃ ſed oſtendit pec catum.xxxiij.D. Deus cũ coꝛonat merita noſtra nihil coꝛo/ nat niſi dona ſua.xiii.B. C. D. Cre. Creatura oĩs ad creatoꝛis laudẽ:bonoꝝ ꝓè/ bationẽ ⁊ maloꝝ ſupliciũ eſt.xxx.B. Credere poſſe donũ eſt dei:auctoꝛitate pꝛo batur. xvij. A. Nemo ſibi dedit vt credat.vij.C. Si nõ credis nõ amas.xvij.A.in ſi. Contra eos qᷣ credere nolũt niſi quę vidẽt. xxxij. A. B. E. ʒòèòMU uis iubet deus credere ꝗᷓ nõ vident᷑:nõ tñ te dimiſit nihil vidẽtẽ vnde poſſis cre/ dere qð nõ vides.xxxij. D. In chꝛiſto nobis oĩa ſunt.xxxiiij.DOD. Chri. Chꝛiſtũ nihil ampliꝰ quidã putãt q; purũ hoĩem nõ deũ.xliij. B M Chꝛiſtus q́;to ꝓ nob factus ẽ defoꝛmioꝛ: tã to nobis dʒ eſſe ſpecioſioꝛ.xxxvj. A. D. Qðõ in xpᷣo ↄtemnit᷑ nõ ẽ ↄtemplatio ſana/ ti ð medicamẽtũ ęgroti.xxxij.D. circa fi. Chꝛiſtianoꝝ tꝑa in oibus ſcripturis pꝛeędi/ cta ſunt.xxxv.ꝑ totũ. Cru. Crucis figurę pꝛęceſſerũt in ſignis.xviij. P xx. D. xxvij. E. — Qui cruce ſe ſignat ⁊ ad malũ currit:potiꝰ dęmonẽ in ſe includit q; excludit.xxj.A. Non crucis pictoꝛẽ ſed imitatoꝛem quęrit deus. xxxj. B. in fi. Crucis latitudo:lõgitudo: ſublimitas ⁊ ꝓ⸗ fundũ que ſit.iij.per totũ. —ä Cu. Cupiditaſ ſił cũ charitate eſſe ñ põt. viij 2A Cupiditateſ accuſant᷑ nõ facultates.xiij.A Cupiditas q;tumcũq; radices ſuas extẽdit ⁊ rapit:vna hoꝛa totũ dimittit.xlviij.A. Ha. Amnabile erit nõ ſolũ malũ feciſſe F etiã bonũ nõ egiſſe.xvj.B.cir.fi. . DHZYZauid nõ cadendi ſed reſurgẽdi ſi cecideris ꝓpoſit tibi eſt exemplũ.xxj.B Dauid cecidit lapſu cupiditatis nõ patro/ cino ſanctitatis. Jpbide Dauid adulteriũ ⁊ homicidiũ nõ perpetra uit cũ ſaulẽ inimicũ ꝑtulit: ſed cũ ſecurus ab hoſtibus quieuit.xxj.DOD. Sicut ad dauid nathan ꝓpheta:ſic dauid Pꝓpheta ad nos a deo mittit᷑.xxj.E. Monomachia dauid cũ golia quid ſigniſt cet.xxxj.ꝑ totũ. Debita pctã recte dicũt᷑.xxvij.F.l. F. G. h e. Quia decimę nõ reddunt᷑:indictio ſiſci ac/ Qui deſperãt ð indulgẽtia dei:ipſa deſpe / ratiõe ſe ſuffocãt vt eos ſpũſſctũsviſitare nõ poſſit.xxvij. J.in fi.xxviij. C.et.l.QO. Deus ſicut cautos fecit qͥ nõ cecider̃t:ſic de ſperatos eſſe nõ vult qͥ cecider̃t.xxj.E. Detractio nõ eſt niſi moꝛdatioꝛ qᷓ; veracioꝛ repꝛehenſio.xx.A.in l. Detractio vulnerat famã. Ibidẽ. Detractoꝛes ſpiritali gladio feriunt᷑.ij. A. Deo nihil delectabiliꝰ:nihil pulchꝛius ⁊ ni hil dulciꝰ inuenit᷑.xxxviij.C.in me. Deus oim excellentiſſimus:nõ elatiõe ſed humilitate ↄtingit᷑.l.A. Deus coꝛ interrogat nõ manũ.ix. .. DHiabolus ſuadere poteſt ad malũ: cogere Zi⸗· nõ poteſt. xij. B. Mõ extoꝛquet a nob ↄſenſũ ſed petit. xij. C Diabol quõ dicit᷑ leo ⁊ dꝛaco.xxxv.B. Et ſic ſuperat᷑.xxxv.cc. Diabolũ in nullo citius ꝓſternimus qᷓ; cũ humilitate deũ ſequimur.l.hh.in fi. Dies huiꝰ vitę boni dicunt᷑ ⁊ nõ ſunt.j.D. Dies boni qui ſint ⁊ quomodo acquirant᷑ j. E. xlij. S. (ſeria. x. A. Dies malos faciunt duę res: malicia ⁊ mi⸗/ Dies malos addere diebꝰ mal qd ſit.xij.B Dies iudicij ⁊ ſi longe eſt:omibus tamẽ ꝓ/ pe eſt. xxviij.E. Dilectio vnicuiq; a ſe icipit: ideo nõ mone tur homo ſe diligere.xxxvij. I. Dilectiõis tres ſunt gradus. xxxvij.C.D. Qui ſeipſum nõ diligit pꝛoximũ veraciter noõ poteſt diligere: ⁊ qᷣd ſit diligere ſeipſũ. In dilectione pꝛoximi tres ſunt gradus li/ citi.xxxviij. A. In dilectõe ꝓximi duo ſt᷑ gradꝰ.xxxviij. B Diligere debemꝰ ꝓximũ in deũ ⁊ deũ ꝓprt ſe nõ ꝓpter aliud.xxxviij.C.D.E. &M diligẽdus ſit deus qui nõ videt᷑: exem / plo oſtendit᷑xxxviij.C. in me. ÆO„ diligẽdus ſit amicus:⁊ inimicus ꝓpter vitã ęternam.xxxviij. F. õis in pꝛoximũ homo exſe Regulã dilectiõis i ſuſcepit.v.B. Pligee chitu⸗ Aligee itentl ſanes Pliigin Vtois cont Olaeot lone Etletpe ſideo t tam Püdim winestn ludſaea Auipeor lehabe Dinitte Aimrn / ſtrpt. ß Meeg Dapei Diopen mant Aapl glnl Diſco Diſcoꝛ Dede lityt Dedi Duen po ihl⸗ LQuipun (ceen fyolit Dlesy mhaccat lumd leroge ſunn Qipe cCunte Pae ſcyee Afien Diue beinſeden ine aqtiſg il nai⸗ ſ — di t 1Np⸗ iiani Ni. lal ckutinſen dachn. ne ☛+rð¶ i loſenunk,, . Aulchistn Lune. nö chteld mü e A. Amali:eek. iſelpentgi No.. 56 ſeminrs4 Lb.ni. 1nöſund. 000 Aur gemalczin/ nlctlen⸗ ibesume iconon min nann nlimtini 2. ſung s e⸗ mmn. is De. briͤckeun ſe. inias ni rgt Notabiliũ Diligere ideo debemus inimicos: qꝛ nos chꝛiſtus pꝛius impios dilexit.vj. A. Hiligere debemꝰ inimicos: qꝛ foꝛſan ad pg nitentiã ouertent: ⁊ fiãt nõ ſolũ amici ſᷣ̊ ⁊ fratres in gr̃a: ſcripturis oſtendit᷑.vj. B. Diligẽdi ſt hoĩes:⁊ pctã odiẽda.vj. B.i fl. Vt oẽs hoies diligas ⁊ inimicis nõ indul- geas nunq; te poteris excuſ are. vj. C. D. Dilectiõis foꝛmã accipere debemus ex di/ lectione mẽbꝛoꝝ.xv. A. B. C. Et ſi expedit plus diligere deũ q; minꝰ:nõ dinittimus debitoꝛib nfis: exponit᷑.vj. tiiñ ideo pluſ peccãdũ ẽ vt plus nob dimit tat᷑ ⁊ amplius diligat᷑. xxiij.E. D. Niſi dimiſerimꝰ quicqͥd in nos leſerint ho/⸗ mines:nõ eſt nobis ſpes ſalutil. e mai⸗ aliud ſacriſiciũ.vj.C. Qui pꝛoximo dimittit nihilo minus in coꝛ de habet. xxvij. G. Dimitte nobis debita noſtra ſicut et nos .in fi.xvj. B. C. xix.B. xxiiij. A.ĩ fi. P. fi.xxvij. F. G. . xxviij. D. xl. A. B. i me. xlj. B. D. C. l. H. in me. Ziſcere ꝗᷓ debemus a chꝛiſto. xxxiiij E. F. Diſciplina xpᷣiana ipſa ẽ humilitas.l.E. Diſciplina ſine bonitate triſtis qued ent amaritudo viuẽdi.iiij. A. Diſciplineę rigoꝛ ſine bonitatis ſcientia pcti egritudinẽ nõ curat. iiij. A. pꝛobat᷑ exem⸗/ plo. vj. C. Diſciplina ↄdimentũ eſt bonitatis. iiij P. Diſcoꝛdię remittedę ſunt.xl.E. De diuite cuius ager vberes fructus attu/ lit. vij. B. xlvij. C. xlviij. A. De diuite epulone ⁊ purpurato.vij. K. Diues pꝛius tollet de re cõmuni ꝓ neceſſi/ tatibus domus ſuę ⁊ quid reliquũ eſt det chꝛiſto in paupere. viij. A. ANui vult eſſe diues 2 patrimoniũ ſuũ au/ gere emẽdo nõ erit innocẽs:qꝛ nõ rapina ſᷣ volũtate eſt malus.viij. A.in me. Diues ve eſt q volũtatẽ bonã hʒ:⁊ ſi ĩpauꝑ in arca tñ diues in ↄſciẽtia. viij. B. Contra diuites qͥ nolunt diuitias vendere ⁊ erogare:ne impꝛoboꝝ perſe ecutiones ſu ſtinent. viij. C. D. AQui volunt diuites eſſe in hoc ſeculo i inci⸗ dunt ⁊c.exponit᷑.xiij.B. Pꝛecipe diuitibus huius mũdi nõ ſ ſuperbe ſapere ⁊c.exponit᷑.xiij.B. K. Difficile ẽ vt nõ ſit ſupbꝰ qͥ diues .xiij. B Diues quaſi in ſomnis hic viuit:⁊ euigila/ ſententiarũ turus i in moꝛte nihil diuitiarũ in manib? ſuis inueniet.xiij. . Diuites deus pꝛobat ꝑ pauperes. xiij. D. xviij. A. in fl. B. xlvij. B. Diuites ſuꝑflua ſua dare debẽt paupꝑibus nõ vt ipſi patiant anguſtias. xiij. D. Diuites dimittẽdi inanes qͥ ſint.xliiij.D. Diuiti ideo deus plus dedit vt haberet vn de pauperi daret. xlvij. B. Diues diuitias gira dei voluntatẽ ſe eruare nõ põt.xlvij. KNc. Letatur diues vna hoꝛa totü hic dimiſi u⸗ rus. xlviij. AàA. Contra diuites qͥ diuitias pꝛo filijs ſ uis cõ gregant. xlviij. B. Dei eſt ditare ⁊ pauꝑes facere. xlviij. B. Diues opꝑarius dei eſſe debet. xxvij. SG. Diuitisg iſte ñ ſt vę diuitię qꝛ pauꝑtate ple⸗ ne ſunt ⁊ obnoxie caſibus ⁊ ſecuritatẽ nõ pꝛeſtãt:ſed ved diuitie ſunt quę perdi nõ poſſunt.xxx. Diuitię tanto plus augent ẽ q;tum charita⸗ te erogank. vj. C.xlvij. B. NRõ diuitię ſᷣ cupiditates accuſant᷑.xiij. B. Diuitiaꝝ vermis eſt ſupbia. Ibidẽ. Diuitię ſũt dei nõ diuitis. xxix. B. xxx. A. Diuitiaꝝ nemo põt eſſe ↄtemptoꝛ niſi qui earũ effectus fuerit poſſeſſoꝛ.xxx.A. Diuitię bonis ſunt cauſa bñficioꝝ: malos toꝛquẽt timoꝛe damnoxꝝ. xxx. A. Diuitiarũ copia nec bonos extollit necl2/% dit inopia: malos autẽ cũ ſ offert᷑ excęcat ⁊ cũ aufert᷑ excruciat. xxx. B. Diuitias veras nõ niſi iuſti = boni poſſide⸗ re poſſunt et quiſquis 2 habuerit non egebit. xxx. D. Non ſunt diuitię quibus creſcentibus cre, ſcit inopia. Ibidẽ. Diuitie amatoꝛibꝰſuis nõ afferũt latietatẽ ſ infläãmant cupiditatẽ. IJbida. Hõ diuitię ſᷣ᷑ eaꝝ abuſio culpat᷑. xxx. C. Diuitię pauperibꝰ erogate creſcuũt: licer vi⸗ deant᷑ minui. xxvij.G.xxxix. B. Dolus eſt aliud agere ⁊ aliud ſimulare. xx. Holus eſt aliud pꝛomere lbis: aliud dau Do⸗ dere pectoꝛe.j.DD. Dolus duplicat coꝛ.xx. A. Domus chꝛiſti eccleſia eſt.xxxiij. B. + bet doloꝛẽ: qꝛ nec ſalutẽ.xxviij. B. Eccleſia per tempoꝛa aſbertor⸗ ꝓ / Ec. Bꝛioſoꝝ coꝛ perdit ſenſum: nõ ha/ b- 7 . . . Annotatio ſcit. viij. D. xxxv. A. BD. Eccleſia cõparat᷑ grano ſinapis. xxxvj. A. Eccleſia ꝑ qttuoꝛ ꝑtes oꝛbis terraꝝ diffu/ ſa figuraliter oſtendit᷑.xlv. B. C. eg. Seruos ſuos qñq; deus egere ꝑmittit vt eos pꝛobet qui abundant. xiij. D. xviij. A.in fine. B. Egritudo perpetua E in iſta ragilitate car⸗/ nis.xxxviij. F. Ele. Elemoſynas ð rapinis faciẽs ⁊ pctã nõ de ſerens pecuniã perdit 7 peccata non redi- mit.ij. A. vij. D. Elemoſ⸗ yne faciẽdę ſi unt de iuſtis laboꝛib: nõ de rapinis ⁊ fenoꝛe.xlvij. A. Elemol vnę duę ſunt: vna coꝛdis alia pecu/ nię: ⁊ ideo ab elemoſynis dandis nemo ſe excuſare põt.vj.C.xxix.A. B⸗ Elemoſyna charitatis ſine ſubſtantia ſuffi cit:ſed coꝛpoꝛalis ſine charitate oino non ſufficit.vj.E. Elemoſynã fac de tuo nõ de alieno. vij. D. Elemoſyvnę illis pꝛoſunt qͥ vitam mutaue/ rũt:nec ideo dandę ſunt vt liceat ſy impu ne peccare.xiij. D. c circa fi.xix. B. C. Elemoſynis omnia crimina redimunt.xix A.ʒin fine. B Que peccata elemoſynis redimunt᷑ rque nõ. xix. B. C. Elemoſynis deus illis pctis ſit ꝓpitiꝰ ſine Abus hec vita nõ agit᷑.xxix.A. Elemoſynaꝝ duo ſũt genera: ſcʒ erogãdo ⁊ remittẽdo.xxix.⁊.xlij.?F.cir.ſ.xxvij.qh Elemoſyna cũ dat᷑ egeno ei dat qͥ dedit qö donat.xxix.B. xxx.A.xxvij.G. Elemoſynaꝝ cultoꝛ fęlix eſt operarius: qꝛ deum habet debitoꝛẽ ſpiritüſanctü pa- tronum. xxxix. A. = Elemoſyna ꝑfecta ẽ vt pꝛius occurrat egẽ/ ti cibus q́; roget mendicus: exemplo do⸗ mini.xxxix. BD. Elemoſyna neminẽ ſinit i intrare in gehen⸗ nam. xxxix.C. Elemoſyna patrocinat᷑ i in die iudicij homi yt flãmas ęternas nõ timeat.xlvij. A. Elemoſyvnas chꝛiſt“ fleri iuſſit: nõ rapinas lieri mandauit. Ibidẽ. QAuia de bonis dei non facimus elemoſy⸗ nas: ideo quotidie flagellamuri in ſrugi⸗ brvus. xlvij. B. AQAui facit elemoſynã nihil perdit. bidẽ. ex. xxvij. G. . Elemofbns tribuendę ſũt pꝛo modo ꝛſan⸗ ctitate.xlvij. c. Aliud ẽ ſe eleuare ad deũ: aliud eleuare , tra deum. l. B. Epiſcopoꝝ periculũ.v. A. vij. Ad. pt. Quid reddit epiſcopũ pigrũ ad argiadlos ↄtradicentes. vij. A. QAuid ſit ↄtradicẽtes redarguere. vij. B. Epiſcopus om̃i die ⁊ hoꝛa ⁊ cura ↄtinua co gitare deber q;tę diſpenſatiõis ſarcinam gerat: ⁊ cũ dies anniuerſarius ſi uę oꝛdina tionis oꝛit᷑:tunc honoꝛ officij tanq́; pꝛimo imponat᷑ intẽdit᷑: ac nõ ſolũ futura ſᷣ pꝛę⸗ terita ſollicite curabit.xxiiij. A.xxv.A. Epiſcopalis gradus ſi bene poꝛtat᷑ gloꝛiã comparat:ſi male ad imaniſſi imã pipcipi/ tat penã.xxv. A. Epiſcopus ſi peculato: dicik. xxv. BD. Eps dʒ eſſe erogatoꝛ ñ exactoꝛ vᷣbi.xxv. g. Epiſcopus nõ ſolũ de ſe ſed etiã de ſubie/ ctis ſibi rationẽ reddat.xxv. A. C. . Ei uriẽtes implẽdi bonis qͥ ſint.xliiij D. Eſu. Ethnicus gentilis dicitur ⁊ qͥ in chꝛiſto nõ Et. credit.xxviij.D.in me. Euchariſtiã ſcelerati ꝓhibẽt pcipere niſt ꝑ Eu. pęnitentię ſatiſfactionẽ recõcilient᷑ eccle⸗ ſię.xix. B. l. J. xxvij. J. Euchariſt ięg figura ſceſit iĩ mãna. xxvij. B Euangeliſte boni nunch interpꝛetant. l. K ante medii. Quõ nõ exaudit deus pctõꝛes. xliij. D. eæxr. Excõmunicatio cum magua deliberatione eſt ferienda.xxviij.B. Excõmunicatio ⁊ ſi medicinalis nõ moꝛta/ lis fieri nõ debet niſi in ſ põte vfeſſt um aut ↄuictum.l.AMl. (xx. D. Exitus filioꝝ iſrael ð ęgypto qᷣd ſigniſicet. Quãado exultat coꝛ ⁊ caro ſimul in deũ vi⸗ uum: 1 qñ caro ſola.xxxiij. A. Eus nõ fallit: videat igi᷑ homo ne ga. ſe fallat.xl.A. Aduerſus fęlicitates acrius vigilã ve. dũ eſt qᷓ; ↄtra miſerias.xxj.D.xlvj.C. Fgnerari debemus deo qꝛ minus accipit ⁊ plus reddit.xlviij.C. Aulti fenꝰ nõ exigũt ne feneratoꝛes iudi⸗ cet deꝰ pꝛęmunt ſuffocãt exigũt.xviij.C. Fidei diffinitio ſm aplm exponit᷑.xxxij. B Fi. Fides miſcðię dei donũ eſt: auctoritatibe⸗ pꝛobat᷑.xvij. A. B. C. D. Fides vt habeat᷑ oꝛandũ ẽ fide.xvij.P. Vt fidẽ habeãt oꝛandũ eſt pꝛo inſidcli exemplo. xvij. C. in me. D. Gespee gesd n gestnn hesge tercin Ptuns Ollust lurchp⸗ lusu genpan larfiett nioſeen lunekt⸗ noet. ſastol Fugelad nocet: petemae Tinen göpoſit a Lugelad lanione: u uuus tgalbue ſn, Homicar Kommici ſe Freneri zn Fugere bonit. gager con bin Quifu e ut⸗ Qganu han gnarg 6 Veggl n. Qgn mato⸗ ſog Vueh Miy Auldtnn Niadagi gleri, a Lnm ſtisſ ne kri wnigi niſi ni Nh odb. ſderüde ihe⸗ m. int.kis,9. 41 iqiachitonus⸗ t aheenlge öclietteaſe nin. . D uanamil delbartoe n snönotn/ 0te ore,tſintl ad. wall ſgtie. inulin daiſß .. tigkhemntf⸗ Notabiliũ Fides plena ⁊ ꝑfecta eſt ꝗ credit ex deo eſſe e oĩa bona nr̃a: etiã ⁊ ipſam fidẽ.xvij.P. Fides demonũ ⁊ ſides ſanctoꝝ ſola chari/ tate diſcernit᷑.xvij. A.in me. H Fides tunica eſt ⁊ loꝛica.xlij.H.in ff. Tides gradus eſt intelligendi.xxxij. A. Fides quoddam ſuum lumẽ habeti in ſ. cri⸗ pturis. Ibidẽ. filius nõ ſit minoꝛ patre ſed vnius na⸗ turę cũ patre ⁊ coęternus.xliij. B. C. Filius quõ non põt facere quicq; niſi qs vi derit patrẽ facientẽ S tñ eadẽ ſi cut 7 pa- ter facit. xxxij. E. F. G Finis ſeculi vtrũ hic aliquẽ inueniat incer, tum eſt:ſed finis vnicuiq; noſtrü in pꝛoxi . mo eſt. xxij. A. Fiſcus tollit qð nõ accipit xps. xlviij. B. Flagella dei beneſicia ſunt nõ verbera:nec nocẽt: quę ideo adueniũt vt hominibus paterna clemẽtia ↄſulãt.xlvj.A.poſt me. Timeat qͥ non flagellat᷑ a deo vt f lius eſſe nõ poſſit.xlvj. D. Fla. Flagella dei ſicut ſunt pctõꝛibus ad emen/ dationẽ:ita iuſtis ad pꝛobationẽ.xlvj.B Flu. IFluuius ſigniſicat płm fluxibilẽ ⁊ deditũ H tꝑalibus ⁊ trãſeuntibꝰ rebus.xxxj. B. Foꝛnicari nõ licet.xlix.A.in me. K. Freneticus ridẽs ploꝛat᷑ a ſanis.xxiij.E. bonitatem. l. O. H. in fine. tenetur.xxviij.C. enarrabilis.xxxyvj. C. Hoc genuit pf qð ipſe eſt: ſi aliud . genuit qᷓ; ipe ẽ nõ veꝝ genuit ſiliũ.xliij.¶ QQ genuit eũ ante oia tꝑa.xliij. C.xliij. P Generatio mittit iĩ miſeriã: regeneratio de / ſignat ad beatitudinẽ.x. A. circa pꝛin. So. De goliath philiſtęo.xxxj.A. Sra. gra dei nullis pꝛęcedẽtibus dat᷑: : aucto ritatibus pꝛobat.xiiij. D. Igeo gfa dicit᷑ qꝛ gratis ↄſtat. xxxviij. E.. Tunc habere quiſq; aliqᷣd d dicit᷑ qñ eo bene vtit.xxx.A.in me. Qmo ⁊ pctõꝛ duo ſũt noia:vnũ fe cit deꝰ: alterũ fecit diabolus.vj.C 5 95 fragilioꝛ vaſevitreo. xxviij. E ris.xlix. ſententiarũ homicida qͥs efficit᷑ in oculis dei etiã ſi eü hoĩes nõ teneãt ⁊ ad iudicẽ ducãt.v. B. Hoſtis facit ſecuros quos cupit eſſe e capti/ uos. xlvj. C. xxj. DD. Humilis eſſe nõ poteſt nocẽs: ſi upbus eſſe hu. non põt innocẽs.Nec malũ cuiuſqᷓ velle põt q̊ͥ nequaqᷓ; bonũ eiꝰ auget᷑.xx. B. Hhumilitatis chꝛiſti cauſa eſt infirmitas no/ ſtra. xxxiiij. A. Humilitas ẽ ẽ diſciplina chꝛiſtiana.l. E. Nihil pꝛodeſt humiliari ſi non te mutaue/ Eſus naue qui pꝛius auſes vocaba Ye. tur:figurã geſſit veri ieſu:qͥ głm in terram pꝛomiſſionis eſſet introdu/ cturus.xxvij. C. in me. Ignis inextinguibilis crematio expiabit 7g. quicqͥd hic medicabilis ſatiſtactio ⁊ ſalu-/ tifera neglexerit ſanare ↄuerſio. xvj. C. Tanta erit in ꝑtranſeũdi moꝛa: qnta fuerit peccati materia. xvj. D. Deus nõ ignoſcit qð hõ dedignatur agno ſcere.l.J.in fi. Non ignoſcit alienę iniquitati qͥ ſuam nõ agnoſcit. xxj. G. D Imitari debemus ſupꝑioꝛes noſtros in bo / Im. For. Foꝛnicari a deo qͥd ſit.xxxiiij. B. xxxviij. 8 Dð no:⁊ ſi nihil imitabile habuerint: tũc chꝛi ſtũ ⁊ ſanctos eius imitari debemꝰ.l.M. Imperatoꝛ bonus bona iubet: malus ma Fu. Fugere debemus a leueritate dei ad eius la.xvj. A.circa fl. Mõ increpat deus vt inſ⸗ ultet ad ↄfeſſio/ zn. Fugere ab illo nemo põt q nullo tinet lo⸗ co ⁊ nuſq; abſens eſt.xxxiiij. C. l. O. xxyh nẽ vult ꝑducere vt faciat.xxxiij.B. Ad ĩferos deſcẽſus erit:reditꝰ ñ erit.xvj.C¶ . Inimicos habere niſi cogente iuſtici on Qui ſurtũ nõ facit aꝛ timet: intus turti ren 5 Bente uincia non Iniquoꝝ hoc ꝓpꝛiũ eſt velle ne deus par⸗ Eneratiões chꝛiſti due vrraq; in / debemus. xxiiij. A. in fi. cat iniquis.vj. AA. Vtrũ vtilis ſit multa iniquitas ne tepida ſit charitas.xxiij.C.D. Innocẽtia ſctitatis filia ẽ charitatis. xx. G Innocẽtia ſancta ſecura eſt de beatoꝝi im/ moꝛtalitate.xx. B. Contra eos qͥ ſe putãt circa deũ ⁊ ꝓximos ſeruare innocẽtiã ⁊ ſibi ita noceãt vt deo careãt habitatoꝛe ⁊ puniant᷑ vltoꝛe.xx.. Intellectus meritũ eſt fidei.xxxij. A. Inuentio eſt reſtituẽda ⁊ nihil eſt inde N piendũ: exemplũ.ix.A. B. Si qᷣd inueniſti⁊ ñ reddidiſti:rapuiſti.ix.C¶ Inuidia eſt odiũ felicitati alienę.xx. A.i ſi Qui inuidet ſic eſt quõ tabes:quõ vulnus qus opoſtema! in poꝛc. xy. B. b 4 Amnnotatio Zo. Johãnis baptiſte idem fuit oꝛdo naſcendi quõ chꝛiſti·xliij.A.cc. “— Johis natiuitas cur ſola celebꝛet᷑.xliij.B. Johãnes dicẽdo ſe indignũ ſoluere calcia/ mẽta xpᷣi fecit ſe dignũ.xliiij. B. circa . Pater iohãnis cur nõ credẽs angelo:loq̃- lam perdidit.xliij. c. Ir. Ira eſt feruoꝛ animi ad pꝛęſens: ⁊ inuetera Ira eſt libido vindictę.xlij.E. Ira feſtuca ẽ:trabes futura creſcẽdo.v.C. xlij. E. circa l. Ira in cõparatiõe odij feſtuca eſt.xl.A. Jraſci patrẽ filio ſepe iuenimꝰ:patrẽ odiſſe filiũ difficile inuenies.v. C.xl. A. Iraſci humanũ eſt:ſed nõ debet iracundia veſtra natos ſurculos diuerſis ſuſpitioni bꝰ irrigare ⁊ ad trabẽ odij ꝑuenire.xl. A. gu. Judam traditoꝛem non tam ſcelus quod cõmiſit: qᷓ; indulgentię deſperatio fecit in terire.xxvij. J. in me. S Judei per quę ſepe recuſant ſieri chꝛiſtiani vlj. E. (xxvij. C. Judicium extremum certiſſime erit.ij.A. Ad iudicij diem qualiter nos pꝛęparare de bemus. xvj. B. . Vt in die iudicij non iudicemur: dimitta⸗/ mus inimicis noſtris.vj.D. In iudicio quõ exiget ab homine rationẽ qui ſeipſum pꝛo homine dedit.xvj.C.D. In iudicio ſuo cur ſola opera pietatis non facta vel facta iudicãdis ĩputabit.xix.A. In iudicio extremo vix cuiq; pꝛopꝛia ↄſciẽ/ tia ſufficit.xxxv. C. poſt me. Judicabit cũ iuſticia qui cũ miſcðia nos re demit:⁊ cũ patientia expectauit.xxxvj.E Eſto iudex tuus: accuſet te ↄſciẽtia tua:toꝛ queat timoꝛ vt erumpat cõfeſſio:⁊ dicas. Non debemus moueri de iudicijs alienis quia qᷓ;diu vinimus de noſipſis iudicare nõ poſſumus.xxxv.cC.in fl. S Judicare ex ſuſpitione vel extraoꝛdinario vſurpato iudicio ꝓhibemur:ᷣ potiꝰ ex le ge dei ᷣm oꝛdinẽ eccleſię ſiue vltro ↄfeſſũ ſiue accuſatum atq; ↄuictũ.l. M. circa ſi. Judex ⁊ accuſatoꝛ ſimul aliquis eſſe nõ po teſt. l. MÆ. Jure foꝛi nõ ceęli quędã licẽt.xlix.A. cir.ſi. Juſtus nemo ſit niſi ex pctõꝛe.vj.A. Contra eos qui ſe iuſtos eſſe ex pꝛopꝛia vir tute putant.xliiij.D.circa fl. J Nemo iuſtiſicat᷑ ex ſuis meritis ſed ex gra⸗/ tla. vj. A. =M loꝛis.x. B. l. B. circa fi. Lapides dauid quinq; quid ſigni/ Achꝛymeę ſunt teſtes miſerię ⁊ do⸗/ Ze. Latro timet malũ ⁊ vbi nõ poteſt nõ facit ⁊ tamen latro eſt.xxxv.B. in ii. Non laudat deum qui male viuit et bona ne viuit: exemplum de phariſeo ?⁊ publi Nõ malus laudat deũ. Ibidẽ in ſi. Qui laudat deũvita ⁊ lingua dupliciter in ſe pꝛouocat gratiã dei.ij.D. Laudare nõ debemus deũ ſolũ voce ⁊ lin/ gua ſed ⁊ ↄſcientia ⁊ vita.xvj.A. Ille laudare ceſſat q a iuſticia et quid deo Vr deũ toti ⁊ ſemꝑ laudare valeamus qui bus oꝑibus inſiſtere debeamus.xvj. B. Omnia laudant deiſũ pꝛeter vitia.xxxv.A. Cum laudare a malis ſit deteſtabile: vtrũ a bonis laudari ſit optabile.xxv. A.in fil. Laus falſa nec coꝛonare nos poteſt:nec vi tuperatio damnare.xxxv. C.in fi. Laʒari reſuſcitatio et ſolutio quid ſignifi/ 8 cet. xxvij. J. Lethargici doꝛmiẽdo periclitantur ⁊ figu⸗xe.. rãt myſtice.xj.C.in me. * 7 Lex figuratur in quinario ⁊ denario nume OÆSSlex tranſiuit ad gratiã: oſtenditur flgu/ raliter.xxj.B. xxvij. C. Lex ad hoc data eſt vt ſuperbo inſirmita⸗/ tem ſuam notam faceret:infirmo pęnitẽ/ tiã ſuaderet.l.B. circa fl. Liberum arbitriũ pꝛimoꝛũ hominũ ſic con ſtitutũ erat vt ſi nollet conſentire ſerpen⸗ ti:diſcederet ſerpens in ſua falſitate con/ fuſus: ⁊ remaneret homo in creatoꝛe ſuius firmatus.xij.C. in me. tare magis qᷓ; eleuare conant᷑.xiiij.D. Liberũ arbitriũ quidã extollentes pꝛeęcibſi Sic ꝑde litẽ vt emas tibi quietẽ.x. C. cir. f Pꝛo litis redemptione non licet calumnia/ toꝛi accipere: qᷓ;uis licet calumniato do/ nare. x. D. Longum nõ eſt qõ flnẽ habet.j.B. Deus quõ loquit᷑ animę ratiõaliter ſugge rendo ⁊ ſuadendo qð vtile eſt.xviij. B. Loqui dolũ quid ſit.j.D. Lo. . amen Zuterl gtere tau Helin⸗ Halite ſtarvn Pelos Hilf⸗ Nes Halin geler lucdtcl bentp Dolaae Lala⸗ Linor Pemann ſty. Danna amner MDaun⸗ ſlad Hann ſuit⸗ Deus Men Min Dar Her Pen de Cr 1 puls; deſenea ſonis Dai ſt Her (ae Cende Ne Nnes ſe i llcit ſneſelag aninemnn bgultgn horktü Kyuta hn uldeſigbe duſcntpihl inf. Vunhlind ſühetl⸗ r..3. lsa guidde eyaleamns anns b. rrin urr. Ceſtablerni lem Tut. Csotckheeſi Li. no gid ſgin Cicanmur tſo 1denarotune oſenduſ eboitümi, inämopen ontiſen ſenmelnen uſliar ain inoetorſt⸗ lt ni. igit lsddmnn ſiri bent potius.l. M. Notabiliũ Zu. Lupus veniẽs ad ouile et ſi timet lacerare tamen lupus manet. x. c. Inter lucẽ iſtã viſibilẽ ⁊ lucem iuſticię hoc intereſt.xxx. C. in me. Lucifer tempoꝛa ſignificat.xliij.E. Aggnitudo ſoliditatẽ habet: tumoꝛ inflationẽ. xxxiiij. C. circa fi. eſt lauqabile. ix. E. AWali n ſtat vnde coꝛrumpant᷑.viij.D. MWMalos mali pati nolũt.xxix.C. AMali faciendo malum mittunt ad bonum AMali non remere ſed per iudicium ab ec/ cleſię cõmunione auferendi ſunt: ⁊ ſi per iudicium auferri non poſſunt tolerari de AMalicia ẽ nocendi amoꝛ.xx.A.in fl. Malicia malo delectat᷑ alieno. Ibidẽ. Mãmona iniquitatis quid ſit.xxx. D. De mãmona iniquitatis facere amicos d ſit. xvj. A. in fi. xlvij. A. in fi. am. xxvij. B. Manna quidã olim ſpiritaliter in populo iſraelitico intelligebãt.xxvij. C. Manna non cibus vere celeſtis ſed figura fuit.xxvij.C.circa fi. Deus mãdat nõ in aure ſ in coꝛde.xviij. A Manichei dicunt gentẽ tenebꝛarũ:non ho minẽ peccare.xij.B. Manichei ſolẽ vt partẽ dei adoꝛãt. xxx. C. Maris rubꝛi tranſitus chꝛiſti baptiſmum peefigurabat.xxvij. B. O in mari rubꝛo egyptij ſubmergunt᷑ qͥd figuret.xxvij.D. Cur iam per mare rubꝛum traductus p./ pulis dei longa itinera ⁊ temptamẽta in deſerto patiebat᷑ ⁊ non ſtatim terrã ꝓmii phetatum ſit. xxxvj. D. . Dn H 20: nõ moꝛit᷑ niſi in vita. xxxv. B5. At moꝛiis ſuę diẽ qͥſq; ignoꝛaret: deꝰ vti / ſionis intrauit.xxvij.E. AMaria angelũ interrogauit de modo ↄci piẽdi:nõ de pꝛomiſſo dubitauit.xluij. . Maria magdalena cur aceſſit nõ ad caput ſed ad pedes ieſu rigando:oſ. culando: ter gendo et vngendo.xxiij. A. &O cceſſit imunda vt rediret mũda: ęgra yt rediret ſana:confeſſa vt rediret pꝛofel, Eν ielum plus q; purum eſſe hominẽ cre/ didit.xxiij.E. Mon facere malũ timoꝛe pęnę non contaminat bonos.xxiij. F. — AMali tunc putãt deũ eſſe bonũ qñ illis i/⸗ ſententiarũ Martyres debent habere voluntatem pa/ * ratam in martyrio.xiiij. J. Mathematici aſſerunt homines poſitio ne ſtellarũ nõ de volũtate peccare.xij. B Aatrimoniũ: de hoc vide xo Miracula dei quotidiana nõ facilitate ſed Mi. aſſiduitate vileſcunt.xxxi. N. Inter om̃ia miracula dei maximũ miracu/ lum eſt homo. Jbidẽᷓ. ððÿJðU AMiraculũ tꝑale chꝛiſtus fecit:vt tu eũ quę ras ⁊ mireris ęternũ.xxxij.D. H Facere miracula nõ eſt apetẽdũ.xxxiiij.E Miſeria hominũ ⁊ ſi cõmunis ſit:nõ tamẽ debet malicia eſſe cõmunis.x. A. Miſericoꝛdiã dei quidã nõ niſi ad ſe exten di volunt.vj.A.xxj.A.in fi. Miſericoꝛdiam dei magnã depꝛecatur qui magnã miſeriã ↄſitetur:⁊ paruã qui par- uam qꝛ neſcienter peccauit.xxj. YF. Aiſericoꝛdia dei imploꝛãda eſt qꝛ iuſticia ab eo auferri nõ põt.xxj. B. Chuis de miſericoꝛdia dei multũ pꝛeſume/ re debeamus:nõ tamẽ negligere debemꝰ eius iuſticia.xxxvj.cKc. Alſericoꝛdia non niſi miſeris eſt neceſſa- ria. xviij. A. H Milericoꝛdia perfecta nõ eſt quę pꝛecibus extoꝛquetur.xxxix.B. Miſericoꝛdia eſt quaſi ſcᷣus baptiſmus. xxxix. C. Aiſericoꝛdia talis eſſe debet ꝗᷓ ſuſcipiat non repellatur: peccata purget non aiam grauet.xlvij. A. Miſericoꝛdia irã dei auertit: pctã dimittit ignes futuros extinguit.xlvij.B. De imiſericoꝛdia noſtra: pericula: calum/⸗/ nis ⁊ ſterilitates nob ꝓueniũt.xlvij. B. Moyſi dubitatio ad petrã oꝛta: ⁊ m9 eſt in Wo. mõte moꝛtuus qᷣd ſigniſicet.xxvij.C. Piꝛo moꝛte chꝛiſti quomõ diuites dari pꝛo/ Mãõ ſufficit moꝛes in melius cõmutare eta factis malis recedere:niſi etiã de his ug facta ſunt ſatis fiat domino per pęnitẽtie doloꝛem. l. P. in me. Alulier longe: eſt libido pꝛope.xxj. c. wu. Aulieꝝ incauta familiaritas nõ ſolũ par- uos ſed ⁊ ſanctos ⁊ ſoꝛtes vincit.xxj.C. Mulieres vt in eccleſia taceãt:de hoc vide b § Annotatio ſermonẽ. xxvj. per totũ. Aulier curua decẽ ⁊ octo ãnis ⁊ a dño cu/ rata quid ſigniſicet. xlix. A. Vr naſci voluit chꝛiſtus per ſolam matrem qui fecit hominẽ ante pa/ Rs. trem matrem. xxxij. D. in me. delectat:ſᷣ nõ vitã illoꝝ ſequi.l.M.in fi. Ne. Neophiti quales eſſe debẽt.xx.ꝑ totũ. Nu. De numero ternario⁊ q̃ternario.xlv. B.C Numerus duodenarius ad quãdã vniuer/ ſitatẽ refert.l.R.ante me. DOc. idit inanima. xxvij. J.circa fl. — detur. xxxij. D. nis alienę:nec ſe faciant de peruerſa ſim⸗ plicitate ſecuros.xxj.B.KE. Deus odit nos ⁊ amat.xxxiiij B. in fi. Od. Qdiũ eſt ira inueterata.v.C.xlij.E. Nemo odit ⁊ amat.v.C.in fl.xl.AX. ⸗ Odiẽs fratrẽ ⁊ ſi nõdum inſidias Perpafa, uit nõdum faucẽ obſedit aut venena p;⸗ parauit reus erit.v. B. Odiũ rectũ ab amoꝛe eſt. xxxvi. A. Odiũ eſt remittendũ.xl.B. “ Odium fraternum ⁊ bomicidiũ comparu⸗ tur.xlij. E. tatis obturat.xxvij. G. C.in medio. xliij. B. xxxij. E. F. G. Vtrum pater operet᷑ iubendo ſlius ob / . 18 Patientia quomodo dicit᷑ nf̃a cuma deo ſequendo.xliij. D. vna ſit operatio trinitatis. xxxij. H. Opera miſcdie in vita iſta tantũ neteſſar aria S 5 Prf nihil faẽ niſi ꝑ filiũ.xxxij. S. xliij. B. E ſunt nõ in vita beata. xviij. A. :. Mon oꝛat niſi ſides: ⁊ tamẽ oꝛatio ⁊ ſes deo donank. xvij. C. Oꝛatiõis intentio debet eſſe beatitudo nõ 3 tempoꝛalia iſta.x. A. Oꝛatio dominica omnibus eſt neceſa aria. xlij. D. xliij. E. In oꝛatione tres pꝛimę petitiones eterng ſi unt quattuoꝛ ad iſtam vita pertinent. xlij. Oꝛatio dñica quotidie dicenda eſt. xlij. b. Natalicia ſanctoꝝ multi ↄuiuijs celebꝛare Vi ſe occidit in coꝛpoꝛe etiã ſe oc/ DOculi nõ vident ſed per oculos vi· Oculi nõ ſunt figendi in pulchꝛitudine car Dꝛnamẽta aĩe quę ſunt.xxvj. B. circa fi. Oꝛatio dominica: debita quotidiana ⁊ le/ uia non criminalia tollit. xix. B. C. xlj. B xlij. D. F. l. H. Quotiens oꝛatur: totens peccata dimittü tur.xliij.E. In oꝛatione pꝛoficientibus: peccata defi⸗ L ciunt.xliij.D. Oꝛatio habebit duas alas ſcʒ. xlij. F. in fl. Qui Zercte nouit oꝛare recte nouit viuere. iiij. Oꝛare debet ſacerdos peo populo: et po⸗ pulus pꝛo ſacerdote.xliij. E. Oꝛare demus pꝛo inimicisvt deus occidat eoꝛũ maliciã quã ipſi fecerunt:nõ qð ipſe creauit:exemplo pauli apoſtoli.vj. BD. Oꝛandum eſt pꝛo infidelibus vt fidem ha/ beant. xvij. C. D. Anis nomine cetera neceſſaria In/ Nan. telliguntur. xlij. C. Panis quotidianus cur quotidie petitur ⁊ nõ victus.xlij.KC. 4 Panis quotidianus quomodo noſter dici tur: et tamẽ a deo donari petit᷑.xiiij. A. Hanis quotidianus verbum dei intelligi⸗ D tur. xlij. ¶ Si deus nõ parceret iniuſtis nemo ad iuſti par. ciã ꝑueniret.vj.A.in ſi. pꝓbat᷑ exẽplo. B. Add hoc parcit homini vt conuertat᷑ et non Qui tenet odium contra fratrẽ fontẽ chari Parentes debẽt pꝛohibere ſilijs ne ad ſpe Sl. Oleum peccatoꝛis nõ eſt aliud niſi blandi⸗ mentum adulatoꝛis. xij. D. in me. xxxv. ſit qui damnet᷑.xxij. A. xlvj. A. B. ctacula ⁊ poſt vanitates eant.xxj.A. Deus paſcit ſeruos ſi uosvnde 7 quomodo ver voluerit.xiij. D.xviij.B. p. Quomõ opera patris facit fllius cum oĩa In paſſere chꝛiſtus figurat᷑.xxxiij. B. queę facit pater hęc ⁊ ſimiliter filius facit. Patientiã ſuam deus in hoc tempoꝛe cõê/ ,Var. mendat vt in futuris exerceat ſeuenitate ſuam.l. J. nobis donatur.xiiij. A. aſſio xpi ꝓbat᷑ in verb eſaie. xxxvj. A. Pater impioꝛum diabolus dicitur nõ pꝛo/ pter creationem aut generationẽ ſed pꝛo/ pter imitationẽ. xvij. B. in fi. Paulus a paululo: id eſta mogico nomi/ Nan. tur.xvij. D. Paulus apls in celis didicit quę in terris doceret.iiij.C. Cciiij. C. De paulo exponit᷑:beniamin lupuſ rapax. Pauperes quidã ſunt beati: quidam ſunt milſeri. xxx. B. Huleini hunll tuun Uloſcl. (itince Palie cegle Nthon Petcriͤ Atpo uuubkrit ſrmant bamer Egoy Qulno peccan haia graſ Parn . Pane et, Peine Algen hoo (tions Pecer ſneid an Minen bann. Ahe⸗ Dlect Pco⸗ boin⸗ Nhlt Nnnd aan de kenoutie Nhlhgpe . Ndensoit mrrögine 0kolr. usitenbr Nbani. 1narelul Pargunde odouſrde i ndainnlig, 6nenoedtiſite bakip.. ueſtet adn. .Ab. isnerte eD.. Getgronec emprri tent aannn f ant N Nicuurtopd⸗ ione ſu ner Gni genm ge aiil . hnſcen lmin dit in cęlũ.xlj.B.in fi.· Nullũ pctm̃ eſt qð fecit hõ qð nõ poſſet fa⸗/ cere alter hõ ſi deſit rectoꝛ a quo factus Notabiliũ Nau Pauperes aliquos cur de⸗ eſſe voluit.xiij. D. xviij. A.in fi.xlvij. B. Pax fratribus charitas cum ſide magna: exponit᷑.xvij.per totũ. Nax. Pax eſt finis omniũ deſiderioꝝ noſtroꝛũ. xvij. A. in fi. Pec. Quidã dũ peccãt nõ ſibi ſed ↄſtellatõibus aut genti tenebꝛarũ vel diabolo peccatũ imponũt.xij.B. C. Qui ſcienter peccat exitialiter peccat. xxj. A.in fine. F. Abulti peccare volũt cũ dauid ⁊ nolunt re- ſurgere cum dauid.xxj. B. Q nõ ſit plus peccandũ vt plus nobis di⸗/ mittet᷑ ⁊ plus deus diligat᷑xxiij.C.D. Multi nõ erubeſcunt peccare ⁊ erubeſcunt humiliari. xl. C. Peccaui tres tm̃ ſyllabę ſunt: ſed in his tri ous ſyllabis flãma ſacrificij coꝛã dño aſcẽ Peccatũ ineſt cum delectaris:regnat cum oſenſeris.xxj.KK. Sicut pctã futura negligẽdo iuſticiã cõmit tunt᷑: ita pꝛęterita iniuſticiã defendendo firmant᷑.xxiiij. A. Pctm̃ ex iuſticia dei impunitũ eſſe nõ põt: Ergo vt ignoſcat tu a&ſce ⁊ puni.xxj.G. Qui non timet pctm̃ timeat quo perducit peccatũ.xlij. F. Pctã quoſdã relinquũt nõ ipſi pctã.xlj.E. DpPctm̃ ome ↄſuetudine vileſcit ⁊ fit homini quaſi nullũ ſit.xxviij. B. YUMU: Peccatum cũ deſperatione certa moꝛs eſt. xxj. E. xxvij. EK. Peccata augerent᷑ ſi pęnitẽtię locus dene/ garet.xxvij. K. C. , Pctã nemo dimittere põt niſi deus: ſic in/ telligendũ eſt. xxiij.E. F. B. Pctõꝝ remiſſionẽ iuſtiſicationẽ ⁊ ſanctiſi⸗ cationẽ hęretici pollicent᷑.xxiij. FX. Peccata nõ meritis hoĩm ſed virtute ſpũſ/ ſancti dimittunt᷑.xxiij. G. Deus qͥ dimittit pctã per hoĩem:poteſt di/ mittere ⁊ pꝛęter hominẽ:auctoꝛitatibꝰ ꝓ/ batur. xxiij. hp. Ad pctoꝝ remiſſionẽ ſi ſubſtãtia defuerit: dilectio inimicoꝝ nobis ſufficit.vj.C. D. Pctõꝝ remedia ꝗᷓ ſint.xlvj.A.xlvij. A. Eententiarũ xlj. B. xlij. D. F. et.l. h. xxvij. X. Sine peccato nemo viuit.xlj.B. xlij. D. S circa fi.xliij. E. Pctã venialia ſine qͥbꝰ vita iſta nõ agit᷑ ꝗᷓ ſint. I. F. „æe MVMM Pctã venialia nõ ſũt ↄtemptibilr cõmittẽ/ da: qꝛ nõ refert ſiue nauis ꝑ fluctus ſiue ꝑ guttas paulati ſbmergat᷑.xlij.F.l.H. Quõ vtrũq; veꝝ ſit: qͥ natꝰẽ ex deo nõ pec cat: ⁊ ſi dixerimꝰ qꝛ pctm̃ nõ habemꝰ.l.hh. Pctõꝛes cur ſinit deus viuere.vj.⁊c. Hõ ⁊ pctõꝛ duo noĩa ſunt:ſᷣ vnũ fecit dueus alteꝝ diabolus. vj. B. in fi. Peccatoꝛ qꝛ nõ ſtati patit᷑ deũ vltoꝛẽ vult eũ tenere ꝑticipẽ vt coꝛruptũ iudicẽ ⁊ pꝛę- dę ſociũ.ij. A.xxviij. D. Pctõꝛ oĩs ſe modo non videt ſ pctã ſua in doꝛſo ponit ⁊ bona ante faciẽ: Zrio iuſti faciũt.ij.A.in fl.B. xxj.G.xxviij.C. Pecunia fauces auaricię nõ claudit ſ extẽ dit: nõ irrigat ᷣ accendit.xxx. B. in fi. Pęnitere ꝓpter duo hoĩes nolũt.xj. A. Contra eos qͥ nõ pgmitere volunt niſi poſt expletionẽ oĩm voluptatũ ſuaꝝ.xj. B. Peęnitẽtibus deus indulgentiã ꝓmiſit ſed vtrũ pęnitere debeãt nõ pꝛomiſit.xj. B. De his qͥ pęnitentiã agere dubitãt ꝓ pctis ſuis deſperãdo.xxj. E. Quidã pęnitẽt penitẽtiã egiſſe: nõ peccaſ- Si pęnitẽs es pęnitet te:ſi nõ pęnitet pęni tẽs nõ es:nec eſt pęnitẽs qͥ facit qð pęni/ tet. xlj. A. M Penitẽtię vtilitatẽ facilius intelligũt qͥ ſe hoies eſſe meminerint.l.A. HM Pe. Quiſqͥs pęnitentię recuſat humilitatẽ deo pꝛopinquare nõ cogitat.l. B. YFꝓ Sicut comes pęnitentię doloꝛ ẽ:ita lachꝛx/ me teſtes doloꝛis.l. DB56. Actiões pęnitentię tres ſunt:ſcʒ.l.C.D. J Xxxvij. A. F. J. Niſi quẽ pęniteat vitę veteris nouã nõ po teſt inchoare.l.C. xxvij. A. Pęnitere debemus huiꝰ vitę vt ad incoꝛru ruptionẽ tota auiditate curramꝰ.l.DH. Penitẽtia bonoꝝ ſideliũ eſt pęna q̃ quoti/ die pectoꝛa tundẽtes dicimꝰ:dimitte nobᷣ Ddebita nf̃a. l. F. O. H. xxvij. §ỹÿwhſaua Qui pęnitẽtię medicinã ꝓ trãſgreſſiõe de⸗/ calogi renuũt: ⁊ ſi ad altare iſtud viſibile cũ bonis acceduũt:ad illud cęleſte ⁊ inuiſ⸗ Annotatio bile quo pꝛo nobis introiuit itpeceunſeii ie⸗ ſus accedere nõ valebunt.l. Yꝓ.. Contra eos qͥ ſibijpſis ſine p gnitẽtia crimi⸗ naliũ:⁊ ſi non regnũ ſed ſalutẽ tamẽ pꝛo / mittunt.l. E. Qui penitentiã agit nõ ſ⸗ olä illi pꝛodeſt ad ſalutẽ ſᷣ etiam cęteris ad exemplum. l. . xlix.B. in fine. Memo ideo pęnitere ↄtemnat nönullos foꝛte ad altaris ſacramta nouit accedere à́ͥꝝ talia ſunt crimina. l. M. xxvij. J. Qui ↄtemnũt agere penitentiã nõ quęerãt ſibi comites ad ſuppliciũ:nec gaudeãt qꝛ plures inuenerũt.l.A. in fi. De his qͥ pęnitere nolũt:qꝛ vidẽt ppoſitos 2 miſtros eccleſiaꝝ nõ ↄgruẽter viuere ſer monibus 2 ſacramentis ꝗ 4 beos populis miniſtrant᷑.l.H. Peęenitẽs ne deſperet ad eius miſericoꝛdiã ↄfugere debet: cuiꝰ poreſtatẽ peccãdo cõ/⸗ tempſerit.l.O.xxvij. J.in me. Penitẽs ne deſperet de amiſſa ſalute:non ſolu habet pᷣcepta ece viuẽtiũ ſ etiã exẽ pla penitentiũ.l. P. QD nõ ſufficit vitã in meli⸗cõmutare: niſi etiã de his ꝗᷓ facta ſunt ſatis fiat deo ꝑ pęnitẽ tię doloꝛẽ ⁊ humilitatl gemitũ.l.P.i me. Penitẽtia luctuoſa ẽ in q̃ ꝓpꝛie vocant᷑ in eccleſia pęnitẽtes ꝗᷣ remouent aſ acramẽ⸗ tis altaris. xxvij. J. xlix. B Qui penitentiã dari quibuſa peccatis de negãt: ab eccleſia excluſi ſunt: 7 facti here tici.xxvij. EK. Quia poꝛtũ penitẽtię eccleſia tribuit: ns tñ ideo peccãdi licentiã donat. xxvij. K. L. Cur nemini pęnitẽtiã denegat.xxvij. k. Penitere qͥs debet dũ ſanus eſt ⁊ nõ cũ in/ cipit moꝛi.xlj. A. Qui pęnitentiã veraciter egerit: abſ⸗ olut⸗ a xpi coꝛꝑe nõ fuerit ſeparatus:ac poſt pę nitẽtiã vixerit ſicut ante pęnitẽtiã viuere debuit:defunctꝰ ad requiẽ vadit.xlj.C. OAu! pęnitentiã in vltima ęgritudine acci- pit: ⁊ mox recõciliatus:nõ ei negat qð pe tit: ſed ſi ſecurus hinc exit ego nõ ſum ſe/ curus.xlj.C.in me. ante penitẽtiã bene viuendũ ſit:⁊ poſt penitentiã melius.xlj.C.in me.D. Peęnitẽtiam age dum ſanus es: ſecurus eris.xlj. D. E. Pec pena eos manebit qui amilſ o ꝛnõ re⸗ parato ꝑ pęnitentiã baptiſmo: in ęternũ peribunt. xvj. K. Tantũ ſapiens pena del⸗ fuict: Stum ſtul⸗ ta iniqtas ſuggeſſerit. xxj. D. (in fl. no minoꝛẽ pęnã luit qͥ cũ mult luit.l.. Perfectus nemo in hac vita eſſe pot etiã ſi oĩa pauꝑibus diſtribuerit.xxxiiij. G. Perſecutões maioꝛes fiũt eccleſię ꝑ pctã ⁊ crimina ſuꝑboꝝ ⁊ auariciã luxuniãq; ma⸗ loꝝ qᷓ; ꝑ tyrãnos.viij.D. In mẽbꝛis ſuis chꝛiſtus elecutionẽ patitk tanq;ᷓ in ſe. xv. B. Sine ꝑſecutõe iuſti hic viuere nõ pñt.x.H Perſecutiões neceſſe ẽ patit᷑ qͥ deũ in veri⸗ tate cęperit quęrere.viij.C.x. B. Non te perſequit᷑ niſi malus ſi tu bon⸗ fue ris.vj. B. in fl. Cum te ꝑſequit᷑ hõ nõ hoc in te plequit qð fecit deus ſed malũ qð fecit homo. xxxv. A.xxxviij.“F.circa ſi. Bibebãt de ſpiritali ↄſequente eos petra: petra aũt erat xpᷣs:exponit᷑.xxvij.B. C. Petrꝰ apls figurat eccleſiã in eo ꝙ ſibi oſtẽ ſum ſit vas linteũ quattuoꝛ initijs e celo , ſubmiſſum plenũ aialibus.xlv.pꝑ totũ. Petrus bonitatis ⁊ diſciplinę foꝛma in ſe habuit. iiij. B. Petri ſi nõ ceſſaret ſterrogatio: diu repete⸗ ret᷑ negatio.xliij. E. in me. (in ſi Qui ſibi placet deo diſplicebit ⁊ ſibi.ij. A. Poſſeſſio tanto plus auget᷑:quanto chari⸗ Po. tate erogat᷑.vj. C. Jure nõ poſſidet qͥs quod iuſte nõ tractat. xxx.A.in me. Pꝛecepta dei etiam metu moꝛtis non ſunt Nꝛe. rant gredienda.]. C. Qus reddãt pꝛedicatoꝛẽ pigrũ ad arguen/ das ↄtradicẽtes.vij. A.circa i. Pꝛedicatoꝛibꝰ plures ↄtradicũt:nõ lingua ſed male viuẽdo.vij. B. F. Pꝛędicatoꝛ territus terreat.xj.C. Pꝛędicatoꝛ ⁊ ſi ꝓmitteret ſecuritatẽ pecca⸗ tibus deus tñ nõ acceptaret.xj. D. Si pꝛędicatoꝛibus periculũ eſt aliena pctã nõ arguere:quãto periculoſi ius erit ꝓpꝛia noluiſſe coꝛrigere: veꝝetiã defendiſſ eꝛ cu mulaſſe.xvj.B. in fl. Pꝛedicare:arguere:coꝛripe:edificare: pꝛo vnoq; ſatagere magnũ pondus eſt ma⸗ gnuſq; laboꝛ.xxv.. Pꝛedicatoꝛ erogatoꝛ debert eſſ everbi:nõ ex actoꝛ. IJIide (xxviij. A. Pꝛędicatoꝛ ſi vera loquit᷑ xpᷣs in eo loquit᷑. . vtc Peeten bolist Pebnt e⸗ Paau⸗ lunt pont iitetd Cynin ſbuste oheni nscotp v prerc Colicn Puneusn ſutlum: fundunm n bus gue 4 Ponekr⸗ ſipi.D Paperer bak: ſumele Papron Jpide Paptor Lenpe deer Hoted Ponen dunc Quiſub bitzanr rre neüt ſprtqi⸗ D ut mollng nud ncern Daugte⸗ Onct letn⸗ leſ ytre cſt röan d. Ent. klutles e Nni,6, Aleſe Npci iunin Z geröhinrh ideine, Lrß. sſi bareſt nr enife at bono ny⸗ lente eospent neogſbi Vrinitns e lngtoni, ng ſunin⸗ No:diſeyen cbitſbii4 kguuncn uers mu notisponſtt Ra. Notabiliũ Pꝛ. Pꝛedicatoꝝ taciturnitas eſt pemciloliv. A. vij. B. xxv. B. Pꝛedicatoꝛ malus viã docẽs ⁊ in ea nõ am bulãs nõ eſt imitãdus:exemplũ.l.H. HKM NVꝛelatus in ſe tria habere debet. iiij.A. in me. B. C. Pꝛelatos malos intuẽdo qͥdã chꝛiſtũ obli/ uiſcunt᷑.l. M. Pꝛomiſſio dei nõ pendit ex nobis: noſtra agüut ex deo. xvij. A. Q ꝓmittebant᷑ pplo iſt raelitico ſiguris tꝑa. libus ęterna.xxvij. C. in me. Pꝛo. Pꝛoſt peritas Periculoſio eſt aĩo q; aduer tas coꝛpoꝛi.xxj.D.xlvj. C. Nu. Puer cũ naſcit᷑ cur ſtatim ploꝛat.x.B. Pulli chꝛiſti ſunt chꝛiſtiani. xxxiij. B. Puteus inferni cũ pctõꝛes cęperit claudet᷑ ſurſum: aperiet᷑ deoꝛſum ⁊ dilatabit᷑ in fundum. xvj. C. Qu. Deus querit nos nõ noſtra. xxix. A. neq; decoꝛ xpᷣm deſigt.xxxvj.A. B viij. B. Non eſt rapiendũ diuiti ⁊ dandum paupe⸗ ri. vij. D.E. xlvij. A. Rapere res alienas hinc malũ eſſe compꝛo bat᷑: qꝛ ſeruare ꝓpꝛias tenaciter damno / ſum elſe oſtendit᷑.vij. B. Raptoꝛ rerũ alienaꝝ vlceroſus ẽ E in coꝛde. Ibidẽ in fi. RBaptoꝝ pena qlis erit.vij. C. De rapinis elemoſynas faciẽs pctã non deſerẽs ſe decipit pecuniã ꝑdendo ⁊ pctã nõ redimẽdo.ij. A.in me. Non eſt rapiendũ heretico vel iudęo dan dum chꝛiſtiano. vij. E. bẽt a cupiditate rapiẽdi.vij. F. Raptoꝛ eſt qͥ neceſſarijs pauperũ tanqᷓ; re⸗ bus alienis incumbit. viij. A. Rapit q inuentũ nõ reſtituit.ix.C. Ze. Recõciliari aliqᷣs debet cũ ſanus eſt:nõ cũ moꝛi incipit.xlj. A. Reconciliatus et poſt bene viuẽs ſecums hinc exit.xlj. C. Deus reddit qð nõ debet. xiiij. A. B. reddit bona ꝓ malis. xiiij.C. 3 Redimere tempus qm̃ dies mali ſunt: ſit.j.B. in fi. x.ꝑ totũ. Optare vt adueniat regnũ dei: nihil aliud eſt q; optare ab illo vt dignos nos faciat Adix de terra ſitiẽti cui nõ eſt ſpẽs Qõ in radice celat᷑ i in ramis decla⸗/ Sol nõ oc ſententiarũ regno ſuo.xlij.P. G Regnũ dei quibuſdã venit ⁊ quibuſds n nõ venit. Ibidẽ. Regnũ celoꝝ ꝓ qᷓ; vili pꝛecio cõparat qꝛ tã ti valet q;tũ habes.viij. B. xiij. D.ĩ me. Pꝛeter regnũ dei quida ſibi ſalutem polli/⸗ centur.l. HR. An ſit aliqᷓ differẽtia int᷑ regnãtes ⁊ regna/ tes. l. K. Igeo chꝛiſtus reſurrexit vt aliã vitã nobis oſtenderęt. xvj. A. erdos cur iubet᷑ pꝛius offerre ſa⸗ Sa. crificiũ ꝓ ſe deinde ꝓ pplo.xliij.E. Non ſacerdotũ merita: ſᷣ ꝗᷓ docẽt ⁊ mimiſtrãt ↄſiderare debemus.l.H. Sacriſiciũ chꝛiſtiani elemoſyna eſt in pau/ perẽ.xxix. A. Saliua chꝛiſti qͥd ſigniſficet.xliij. A. Salus ęterna amãda eſt: tꝑalis ſalus quę nec vera ſalus vtenda. xxxviij.F. Salus eis nulla eſſe põt quoꝝ iniquitaſ e. ſeuerat.l. RK. Sanctiſicatio nois dei dicit qua 7 nos dici mur ſancti.xlij.A.circa fi. Satiſfactio abluat qð qͥſq; delictoꝝ macu⸗ lis ſoꝛdidauerit.xlvj.A. Sclentiã cur pꝛecat᷑ dauid exhiberi bonita Scl. ti ⁊ diſciplinę.iiij.ꝑ totũ. Scientia vera hec eſt. iiij. D. Scriptura ſancta cur cõmemoꝛat peccata Scri. iuſtoꝝ. xxj. B. Scripturas ſanctas ideo quidã legüt 7 au/ diũt vt faciãt qð diſplicet deo.xxj.B. Scripturę ſanctę nos erigũt ne deſperatio ne frangamur:⁊ terrent neſii uperbia ven/ tilemur.xxxiiij.A. Piꝛopter ſepulturam chꝛiſti quõ mali dati Se. Qui ſub manu raptoꝝ gemũt abſtinere de . legunt᷑.xxxvj. D. Sequi chꝛiſtũ eſt ipſum imitari. xxxiiij. SG. Sequat᷑ in bonis actibus chꝛiſtũ qͥ in ma⸗ lis diabolũ ſequebat᷑.xlvj.A. Silere dei ẽ vidictã ſuſpẽde.ij. A.xxviij. C Si⸗ Nõ ſilebit iudicaturus qui ſiluit iudicatus xxviij. A. Silentiũ in eccleſia eſt tenendũ.xxvj. A. Syloa interpꝛetat miſſus: 7 ſignificat ba / ptiſmũ.xliij. A. Symbolũ bꝛeuiter ↄtinet quę habet fides catholica. xlij. A. Symbolũ quotidie eſt dicendũ qñ ſurgit ne oblin caf. xlij. G. (ponit᷑.xlij. D. iat ſuper iracundis veſtrã: ex⸗ So⸗ Annotatio Sp. Ad ſpectacula furioſa:cruẽta vł turpia eũ/ tes caſtigandi ſunt ⁊ admonẽdi vt ſe coꝛ/ rigant.xxj. A. Spes venię nemini intercludit᷑.xxj.E. Quidã deſperando quidam ſperando pe/ reunt.xj.A.xxj.E. Spũſſanctus ſuꝑ quoſdã non venerat vi/ ſibiliter niſi ꝑ impoſitionẽ manuũ apoſto loꝝ.xxiij.H. J. , Spũs huiꝰ mũdi facit ſuꝑbos.xiiij.D. St. Stultus ibi es deo vbi tibi ſapiens vide/ ris.vij. B. 2 Mõ ſic dicit deꝰ ſtulte quõ hõ:qꝛ ſtultis nõ eſt daturꝰ regnũ cęloꝝ. Ibidẽ in fi. Su. Ex ſuꝑbia oĩa vitia oꝛiunt᷑.xx. D. Supꝑbia infirmoꝝ ẽ magnitudo ꝗ vbi men tẽ poſſederit:erigẽdo deijcit:inflãdo eua/ cuat:diſtendẽdo diſſipat.xx. B. Superbia om̃is habet frõtis impudentiã. xxxj. B. in fine. ⸗ Superbia impedit animę reditũ ad deum. xxxiiij. A.circa fli. D. . Contra tumoꝛẽ ſuꝑbię bibendũ eſt poculũ humilitatis.xxxiiij. C.in me. Suꝑbia nõ abſcõdit᷑ ab oculis dei.l.A.ĩ fi. Suꝑbus nõ põt eſſe innocẽs.xx.B. . Qui ſuꝑbus in hoĩes nõ eſt: aduerſus deũ ↄtumax eſſe nõ debet.xx.. Suſtinere dñm qᷣd ſit.xj.A. Angere imundũ eſt pctis alioꝝ cõ/ tN ſentire.xxiij. F. , Te. Theodoſius imperatoꝛ publicam egit penitentiã:qꝛ pctm̃ eius celari nõ po tuit.xlix. B. Temꝑa duo ſüt:miſcðię ⁊ iudicij.xxviij.D Cum tempus bñ operãdi aufert᷑: nõ reſtat niſi tꝑs recipiẽdi.xviij.A. Vt tꝑs quietũ habeaſ ꝑde aliqͥd.j.B.x.C Temptare diabolus põt:cogere om̃ino nõ poteſt. xij. B. in me. Ideo temptat nos.xxxviij.D. „— . 7 ℳ Quicunq; temptatiõe vincit᷑:peccatũ ipſe cCcoõmittit.xlij. F. Tẽptatõibꝰ ↄſentire cur ñ debemꝰ.xlvj. Tenebꝛas carceꝝ oẽs fugiũt:tenebꝛas pec catoꝝ pauci. xl. B. . Terra repꝛomiſſa patribꝰ nõ vera ſed figu/ rata fuit.xxvij.C.in me. (ix. C. Ti. Aliud eſt timere pęnã:aliud amare iuſticiã Tinea veſtes alias ñ linteũ ↄſumit.xlv.C. Co. Toꝛcularia eccleſię ſunt omes mali ⁊ ama/ toꝛes mũdi.viij.D. . In trinitate pluralitas eſt ꝑſonaꝝ:ſedvna CTri. maieſtas:vna ęternitas:vna coęternitas ⁊ eadẽ operatio ⁊ vna deitas:qð auctoꝛi/ tate pꝛobat᷑.xxxij.hh.xliij.B.C. Tumoꝛ inflationẽ habet non ſoliditatem. Tu. Turtur auis pudiciſſima ſigniſicat chꝛiſtũ: ⁊ quando turtur inuenit ſibi nidũ vbi po nat pullos ſuos.xxxiij. B. Vod poſtvanitates ⁊ inſanias mẽ aa. daces nõ ſit eundũ.xxj.ꝑ totũ. Menia eſt petenda ab his in quos ae. peccauimus.xl. C. ÆO„ venia nõ eſt petenda ab his qͥ ſunt ſub iecti ne inde ſuꝑbiãt.xl.D. Venieę poſtulatio blãda ẽ apellatio.xl.D. Venia nõ eſt petenda ab eo qͥ in te pecca⸗/ uit. xl. E. Caro fit verbũ:ſᷣ caro accedit ad verbũ:nõ perit in carne verbũ.xliiij.C.in fl. Verbũ ideo caro factũ ẽ vt in vno eſſet qð videres ⁊ crederes.xxxij. D. Verbũ dei totũ oẽs audiũt ⁊ ſinguli:v vi/- deat qͥs quõ audiat.xxv.C. Verbum dei cum ſilentio eſt audiendum ⁊ ſtando.xxvj. A. B. Verbum dei ⁊ coꝛpus chꝛiſti ęeque cuſtodiẽ da ſunt.xxvj. B. Qui verbũ dei libenter audit: inaures aĩę de patria paradiſi trãſmiſſas ſe ſuſcepiſſe nõ dubitet. xxvj. B. in me. Verbũ dei auditum ruminandum eſt.xlv. A. xxxv. P. Veritas ꝑ malũ malo qũq; loquat᷑.v.A. Ego ſum via veritas et vita: exponitur. at, xxxiiij. A.C.in fi. Juxta viã nõ in via quõ diabolus laqueoſ ponere dicit᷑.xxxiiij. A. MWR Via eſt vita pñs.v.A.xxv.D.in fl. Stultus viatoꝛ eſt qͥ ideo remanẽdum ſibi eſtimat in itinere cũ viderit miliaria lapi/ dea litteris plena viã docere ⁊ nõ ambu/ lare. l. M. Vitia quomodo ſuſcipiunt ſpeciem virtu/ tum.xij. D. in me. Viſio qua chꝛiſtus videt patrẽ operãtem quę ſit.xxxij. J. K. Chꝛiſtꝰ hic videbat᷑ ⁊ nõ videbat᷑.xxxij.Kk. Quid ſit videre verbũ ⁊ videre vᷣbi:nõ ni⸗ ſi ꝑ charitatẽ intelligit᷑.xxxij.L. Deus videt humilia vt attollat:et alta yt deijciat.l.A. e il Cüͤesſe neenis Didul. Qorta nela⸗ Ulndic Vrabon nuaet Cignc⸗ cicur xr Virutes 1. Gue due n⸗D bonnt nopoan wtine yenenoy/ Licinapt ſſenend Höreer Unben lE. ſunvu ſinAui Aader Uiniſta Dicend Uitaic naele Vitam mnus. Vuaic derep Viil Auh latnt Aunn i. Unn⸗ oweli au wͤtat, olüns Doüns Volͤne Volne chanin hanhe⸗ Vaolin aſirc⸗ ſonngſchun Cgents sn K idnn. Picnchii bintiſbin Stiligiuni abbisnens:, bhseſnrn lnon doqunleece⸗ iradyeris Cintt tinmoelage . tſingsd nminin Kiegneaſpti irinunsi ſusſelliche ndunchit loget. abousbatcl O0 f inlunuly⸗ aretönntn eten n ri ppeiütn gezbehon⸗ 1 Naraliun Notabiliũ Deꝰ videt᷑ quõ fides.xxxviij.C.in fl. Vides ſecurꝰ feminã ſi nõ habes vnde mo/ uearis.xxj.C. Vidua ſareptena figurat eccleſiã.xviij.B. Quarta vigilia extrema pars ẽ noctis:ho/ melia. xxxij.D. Vindicari eſt malo alieno paſci.xl.E. FF. Vir a foꝛtitudine nomẽ traxit:qꝛ libidinem vincere debet.xlix.C. circa fi. Virginitas animę ne coꝛrumpat᷑ ſic cuſto/ ditur. xxxv. C. Virtutes tres neceſſarię ſunt nobis.iiij. A. Ni. Vitę duę ſunt:vetus ⁊ noua quę ſigurant᷑. xxxj. A. in fi. Pꝛo vita iſta ꝓlonganda multi ſolliciti ſũt nõ pꝛo animę vita.xxxvij.B. In vitã nouã nemo tranſit niſi quẽ pęnitet veteris vitę.xxvij.A.l.C.D. Tũc incipit homo vitã ęternã diligere cum pᷣſentẽ nõ amauerit.xxxiij. A. Nõ recteviuit qͥ recte viuere ignoꝛat.l.a —☛ Gite bee nõ tam vita qᷓ; vmbꝛa vitę dicẽda eſt.l. E. Cum vitã omnes volũt:cur pſalmiſta quę/ rit: Qui vult vitã et videre dies bonos.j. A.et de qua vita intelligit᷑.j.C. Vita iſta in comꝑatiõe ęternę vitę nec vita dicenda eſt. Ibidẽ in ſi. Vita iſta ideo optat᷑ longa: quia ſempiter/ na eſſe nõ poteſt.j. B. Vitam bonã potius qᷓ; longã amare debe/ mus.j.B. xj. B. in fl. xxv. D. Vitã iſtã quidã ita amãt: vt ſi eã ſemꝑ ha/ bere poſſẽt futurã vitã nõ cuperent.ix.D. Vita iſta ſomno comꝑat᷑.xiij.C. Vita humana tota bꝛeuis eſt ⁊ ꝑiculis ſub/ iecta.xxij. A.circa.fi.xxviij.E. Vita noſtra in hoc ſeculo vię comparat᷑.v. A. xxij.C.xxv. D. in fi. Vitrum ⁊ ſi fragile eſt ſeruatum diu durat: Homelia.xxv. E. Vol. ù vna ſit voluntas poteſtatis et poteſtas voluũtatis patris ⁊ filij.xliij.C. Volũtas dei ipᷣius eſt iuſticia.xxxij.D. Volũtas dei ſic fit in tra quõ in cęlo.xlij.B Volũtas pꝛęparat᷑ a deo.xiiij.A. Volũtas bona omnibꝰ vilioꝛ eſt ⁊ omĩbus charioꝛ:quia totũ habet qui voluntatẽ bo nam habet. viij. B. in me. Volũtas bona:ipᷣa ẽ charitaſ: ſola ſufficit ſi aſſit:cetera nihil ꝓſũt ſi ſola deſit. Ibidẽ. F *%½ ſententiarũ Non lus ſed abuſus ĩ rebus vituperatur. &ſ. xxx. E. Vterus dei quid ſit.xliij.C. Ar. Vxoꝛes habere nõ licet quarũ pꝛioꝛes ma/ex. riti viuũt:nec feminas viros habere quo/ rum pꝛioꝛes vxoꝛes viuũt.xlix.A. Vxoꝛ ſolius foꝛnicatiõis cauſa eſt dimitten da: ſ. ed illa viuente non licet alterã ducere. xlix. A. in fi. Vxoꝛes ʒzelare debent maritos ſuos nõ pꝛo pter carnẽ ſed ꝓpter animas: nec eos foꝛ/ nicari ꝓꝑmittant:ſed potius cõtra eos eccle ſiam interpellẽt.xlix.C. Vxoꝛes tanqᷓ; ancillę debent ſeruire ⁊ omĩa cõtemnere pᷣter dilectionẽ viri ſui. IJbidẽ. Vxoꝛis ⁊ viri in cauſis matrimonialibꝰ ea/ dem cenſet᷑ cõditio.xlix.C. Vxoꝛes pudicę nõ debent ſequi impudicoſ naritos ſuos. Ibidẽ. Acharias pater Johannis baptiſtę Za. cur non credẽs angelo loquelã per/ didit. xliiij. C. Zelare vlros ſuos cur fęminis pꝛecipit᷑:hho melia. xlix.C. Finis =S= 4 . 6 . RT.M.́ũ — = ð * 5 * S . U 9 S . . . — . „ õ 5 . . 4 „ .* * . „ 8 — . , „ . . “ . 4 . — . = . . . . „ . . . 4 „ . 8 5 B⸗ . . „* . . ” —2 * ⁶ — e — 5 — = 2— —l WE, . . — . — rrn. , = = = T = — . . Nð — R SD TS T T ) . W . . ͤ * — — — 7. „ S W = , WW ₰ 17 4 — · — —— — —=B— =☛ S W = WW ars- SS f 2 — W E 5 . Sa — X — — S „ 43 8 . 8 . 1 . — TT. „* 8 — „ . — —, 7 ent 8 Y urzcrc Sd 6,110, f ℳ , Be, E 2 —„ 7. „ IIII 2 Sa fs r W AANALAAANXAYA NT ale . 14600 oſtd S u: K 1 4 ſ////171 . 444 4 4 ſͤü 5 , 1. IVILIYLYETExIIII117 5 — 4 7 1 69 — — S W = T f =è Fenwe Anguſtmeg Dodo de Riſia CLanoma& veHaris. Perlege ſermones cõmunes lector amice Aedidit Aurelius quos pater atq; decus Auguſtinus eos præſul Venerandus & auctor: Filiolis ſcripſit/protulit atq; ſuis. Ordine ſed nullo:nec em̃ ſcripta illa redegit In numerũ/aut formam/contiguum uel opus. Hos modo Sermones collegimꝰs undiq; ſparſos: Atq; hunc congeſtum preſſimus inde librũ. & ſi forte iuuat legere optima ſcripta/beati Doctoris:præſens nõ uerearis opus. Multa uides:quæ nõ alijs ſunt ſcripta libellis: Hinc tibi dictorum copia maior erit. Crede mihi/dices Baſileam iure beatam: Quæ tot doctorum preſſerat ære libros. Sed nos humanam laudem nõ quærimus. Ille Qui dator eſt uitæ præmia digna dabit. en menot. gio A Geno⸗n Pomitat loneiwan . Zuninaut gemno⸗/ ns Voninlap 6svomint Eenin 4 P nlan han mianos: Nuadiy Afunesin eeſtendad Ses ſckonn ſhitigen Gns Polanteh n Neodene ies Peogentek g Pepenfel n ggegenfe Neoenfet Een Peodente Enß Peodente dens Yeodene Urig Peodenf ans Ieoden uunn eodent Senn Yeoden Seng Meoten Ger 10 N eodeng en lalent r Neolente iz Preoene Gmgdiof Alücuey⸗ Neninen Clihaben miitent Nuntnen ſahune = — H 4 7 1 „ 2. 2 — . 7 —2 7N 4 — 7 71, 6 „ — = 4 „ = . ? 4 — õ 2 2 . . Tr 2 ieee— — / , 8 4 = — eee R EE r Pu S u 4 E = g,E ie Se S = — eeee 3 W = e —= = — =, — ?õ — eee.ẽꝭ- alaaben 115 00s, nrſanpeal orert. e beatan telbeos⸗ cpumgl Honnctbi⸗ l⸗ Annotatio Bern ¶ Dini Aurelij Auguſtini hipponen ſis Epiſcopi re in hoc opere poſitorum ac cõ/ . „ uis Annotatio. memoratorum: ordinata ac bre/ Sermo. 1. Dominica pꝛima Aduentus domini ſalua toris:Sermo.j. Ser.2 Dominica ſecunda Aduentus domini: Sermo..j. Ser.ʒ Dominica proxima ante feſtum natiuita/ tis domini ſaluatoris:de vnitate trinita-⸗ tis ⁊ incarnatione verbi: Sermo.j. Ser.4 In vigilia natiuitatis domini ſaluatoris de fide chriſti contra paganos iudęos et arrianos: Sermo.... Itẽ in eadẽ vigilia Sermo ſecũdus factus ad fratres in heremo:qͥ inter ſermones ad eoſdem habet᷑ decimuſnonus. Ser. In feſto natiuitatis ſaluatoris noſtri Jeſu Chꝛiſti:Sermo.j. Ser.sð In eodem feſto: Sermo.ij. Ser.7 In eodem feſto: Sermo.iij. Ser.S In eodem feſto: Sermo.iiij. Ser.9 In eodem feſto: Sermo.v. Ser. io In eodem feſto: Sermo.vj. Ser.i In eodem feſto: Sermo. vij. Ser. 12 In eodem feſto: Sermo. viij. Ser.iʒ In eodem feſto: Sermo.ix. Ser.4 In eodem feſto: Sermo. x. Ser. 15 In eodem feſto: Sermo. xj. Ser. 16 In eodem feſto: Sermo. xij. Ser. 17 In eodem feſto: Sermo. xiij. Ser.18 In eodem feſto: Sermo.xiiij. Ser.I9 In eodem feſto: Sermo.xv. Ser. ⁊0o In eodem feſto: Sermo. xvj. Ser. 21 In eodem feſto:Sermo.xvij. Ser.22 In eodem feſto: Sermo.xviij. Ser.a3ʒ In eodem feſto: Sermo.xix. Ser. 24 In eodem feſto: Sermo. xx. Ser.25 In eodem feſto: Sermo. xxj. Ser. 26 In eodem feſto: Sermo. xxij. Ser. 27 In eodem feſto: Sermo.xxiij. Ser. 28 In eodem feſto de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ̃ᷣm Johannẽ: In mundo erat 2 mũdus ꝑ ipſum factus eſt ⁊cc. Ser.xxiiij. Item in eodem feſto alius ſermo de eodẽ: qui habetur inter ſermões de Uerbis do⸗/ mini. xxxix. Item in eodem feſto:HHomelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio im Johannem 14 . Bermonũ de tẽpo/ In pꝛincipio erat verbum ⁊c̃.quę habetur Jo . 1 in expoſitione doctoris Jbidem. Item in eodẽ feſto de eodẽ ſermo: qͥ habe/ tur inter ſermões de Verbis dñi.xxxviij. Item in eodem feſto alius ſermo factus ad fratres in heremo: qui habetur inter ſer⸗ mones ad eoſdem. xx. H In feſto Epiphanię domini ⁊ per octauas ger. 15 eius:Sermo.j. In eodem feſto: Sermo.ij. Ser. 30 In eodem feſto: Sermo.iij. Ser z1 In eodem feſto: Sermo.iiij. Ser. 32 In eodem feſto:Sermo.v. Ser. 33 In eodem feſto:Sermo.vj. Ser. 3 4 In eodem feſto: Sermo.vij. Ser.ʒ5 Item in eodem feſto alius ſermo factus ad fratres in heremo:qui inter ſermones ad eoſdem habetur. xliij. Dominica intra octauas Epiphanię domi ni de baptiſmo chriſti: Sermo.j. Ser. 36 In eadem dominica:Sermo.ij. Ser. 37 In eadem dominica de Trinitate ⁊ colum/ ba: Sermo. ij. Item in eadem dominica alius ſermo: qui habetur inter ſermones de Verbis domi/ Ser. 38 Dominica prima poſt octauas feſti Epi/ Ser. ʒ9 phanig de charitate: Sermo.).. In eadem dominica de eo ꝙ chriſtus tribꝰ Ser. 40 modis in ſcripturis intelligat᷑: Sermo.ij. Dominica ſecunda poſt octauas feſti Epi/ Ser. 41 phanisę de nuptijs factis in chana galileę: In eadem dominica de charitate:Ser.ij. Ser. 42 In eadẽ dominica de Verbis apoſtoli vbi Ser. 4 ait: MHon quod volo bonum bhoc facio:ſed Ro.7 quod nolo malum hoc ago: Sermo.iij. Item in eadem dominica Homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſm Johã/ nem: Nuptię facteę ſunt ⁊cc. quę habet᷑ in Job.a. expoſitione doctoris ibideaeam. Item in eadẽ dominica alius ſermo de eo/ dem:qui habetur inter ſermones de VUer bis domini. xlij. H Pñica tertia poſt octauas feſti Epiphanię Ser. 44 domini:de charitate:Sermo.j. In eadem dominica de eo quod apoſtolus ger. 4 dicit: Hon enim quod volo facio bonum Ro.⸗. ſed quod nolo malũ hoc ago:Sermo.ij. Item in eadem dominica hHomelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio m at⸗ 2 Annotatio Matth. S. theü: Cũ deſcendiſſet ieſus de monte:ſe/ cultę ſunt eũ turbę ⁊cc.quę habetur in ope⸗ re de quęſtionibꝰ euãgelioꝛũ.li.ij.ca.iij. Ser.46. Dominica quarta poſt octauas feſti Epi/ pphanię: De quattuoꝛ ſpeciebus vel virtu/ tibus charitatis: Sermo.j. Ser. 47. In eadẽ dominica de eo quod apoſtolus Ro. 7. dicit: Delectoꝛ em̃ legi dei ᷣm interioꝛem hominẽ ⁊c̃. Sermo.h. Itẽ i eadẽ dominica: homelia de eo quod Matth.15. ſcriptũ eſt in euangelio ſm Mattheü: Si/ mile eſt regnũ celoꝛũ homini qui ſemma/ uit bonũ ſemen ⁊c̃.quę habet᷑ in opere de quęeſtionibus euangeliorũ libro.j.ca. xj. Ser. 48. Dominica quinta poſt octauas feſti Epi/ phanię: de eo qð ſcriptum eſt in euãgelio Wattb. 1I1. 2 Aatthęum: Conſiteoꝛ tibi pater ⁊c̃. Ser. 49. In eadẽ dominica: de iuſticia quę ex lege⸗ 7 ea quę ex fide eſt.Et quõ diabolus pꝛin/ ceps ſit mũdi ex traduce pcti.Et de ꝑfecti / one imꝑfecta ⁊ ęternitate futura: Ser.j. Ser.o. Dominica in ſeptuageſi ima:de lapſu mun- di ⁊ auaricia: Sermo.j. Item in eadẽ dominica:homelia de eo qð Mattðᷣ.⁊o. ſcriptũ eſt in euãgelio ſm M)atthęeũ: Si⸗ mile eſt regnũ cęloꝛũ homini patrifamili⸗ as qui exijt pꝛimo mane ⁊c. quę inſerta eſt i ſermõe.lix.de Vlerbis dñi.int. B.et. F. Itẽ in eadẽ dominica alius ſermo de Epi/ 1 Con. 5. ſtola:Mõ ſic pugno ⁊c̃.qui habet᷑ inter ſer mones de Verbis apoſtoli. xix. Ser. 5t. Dñica in ſexageſima: De vocatione Abꝛe: Geñ.12. Egredere de terra tua ⁊cc. Sermo.j. Item in eadẽ dominica:hhomelia de eo qd ſcriptum eſt in euãgelio bm Mattheum: Mattb.iʒ. Exijt qui ſeminat ⁊c̃.quę habet᷑ li.j. que⸗ ſtionũ euangelioꝛũ. ca.x.et.xiij. Ser. 52. Feria quarta poſt dominicã in ſexageſima: De charitate ⁊ dilectione dei:⁊ de ceco il/ luminato. Sermo.j. Item in eadẽ feria:alius ſermo de Epiſto/ Heb.i2. la diei:Quẽ diligit dominus caſtigat ⁊c̃. qui habetur in libꝛo. lxxxiij. quęſtionum: quęſtione.lxxxij. Item in eadẽ feria: homelia de eo qð ſcri / ptũ eſt in euangelio ſm Mattheũ: Om⸗ Matthb. 12. ne peccatũ ⁊ blaſphemia remittet᷑ homini bus ⁊c̃.quę habet᷑ inter ſermones de Ver bis domini. xj. Ser. 5.· Dñica i in Quinquageſima: De ſide: ſpe ⁊ charitgie: Germo.j. In eadem dominica:de vacca:ariete vel ca Ser. 54. pꝛa trium annoꝛũ:turture quoq; ⁊2 colum/ ba: Sermo. ij. Item in eadẽ dominica:homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ſm Matthęũ: Et MWattb.ꝛe ecce duo ceci ſedentes cc. quę habet inter ſermones de Verbis domini. xviij. Ser. 5F. Feria quarta In capite Jeinnij: Ser.j. Eodem die:Sermo.ij. Itẽ de Jeiunio alius ſermo factus ad fra/ tres in heremo:qui habetur inter ſermo/ nes ad eoſdem.xxiij.et.xxiiij.et.xxv. Item eodẽ die:homelia de eo as ſcriptum eſt in euãgelio ſᷣm Aatthęũ: Cuũ ieiuna/MWan.. tis nolite ⁊c. quę habetur libꝛo.ij.de ſer / mone domini in monte ca. xii. Feria quinta poſt dominicã in Quinqua / Ser. 5. geſima: de pgnitentia: Sermo.j. Eodem die:De pęnitentia: Sermo.ij. Item in eadẽ feria:homelia de eo 36 ſcri ptum eſt in euangelio im Mattheüũ: Cu Matth. . oꝛatis nõ eritis ſicut hypocritę triſtes ⁊c. quę habetur libꝛo.ij. de ſermone domini in monte.ca.iiij.et.v. Itẽ in eadẽ feria alia bomelia de eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio om Mattheü: Cü Watth.ꝛ. introiſſet ieſus Capharnaũ ⁊c̃. quę habet᷑ inter ſermones de Verbis domini.vj. Feria ſexta poſt dominicã in Quinquage/ Ser. 59. ſima: de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Aatthęum: Audiſtis quia dictũ eſt: Di/ Match. I. liges ꝓximum tuũ.⁊c̃. Sermo.j. In eadem feria de eo quod ſcriptum eſt in ger. so. euangelio m Aatthęum: Meſciat ſini/ Maus.. ſtra tua quid faciat dextera tua c. Ser. ij. Eodem die: Sermo.iij. Item eodẽ die alius ſermo qui haber inter ſermones de Verbis domini.jij. Itẽ eodẽ die alius ſermo de Epiſtola diei: qui habet᷑ in libꝛo Quinquaginta home⸗/ liarum: homelia. vij.et. xviij. Sabbato poſt dominicam in quinquagei Ser. 62. ma: Sermo.j. Eodem die de neceſſitate ieiunij cũ miti/ Ser.6). tate ⁊ largitate: Sermo.ij. Item eodẽ die homelia de eo qð ſcriptü elſt in euangelio m Mattheum: Et dimiſſa wanbe4. turba aſcẽdit in mõtẽ ſolus oꝛare ⁊c.quę habetur inter ſermones de Verbis domi ni.xiij.et.xiiij. Ser. 61. ſei⸗ do:Sen 7. N eti an , Jnende 66. . g n fmi g (0Sen a Snln cgecne E6 Felguan Gugelm Foesenn enelti ug uuft oſestt Jeencoci ehubei lwjagpi. en Krqrin Geagelma fcheoppar Zoneoden teginben AEn haben edcedie Nit ngeuigeie igebs dekinerp Nedded bekinter 87, Kigſerr geinar vn. NMegen Nhgen Nenevcen ſesſaben lenbabet Nenepcen e Knaiig usiuczon muntt ge ſite geſt inn Smn, Ne coded ſenone e naunge ſtentas, 1 Bcglun deedch bhei.tagn lbek iger pii. Seri. grg 1 1ad ſ, erlemo⸗, ry. loipun . leluns/ Des 6.. deſer, Auingtn hoi⸗ HWü nlli Ps . ſ e domint reo qlot tbei: l wus uebebe⸗ ini. inquage ge; Geliofn ſick Di u nlmn ekin ge⸗ el iuſin e Ser 3 bek inte toladie: a bome nqlagel 16 d nin7* Giptüh tninſi a 6 donn. — — Bancti Auguſtini de tempoꝛe Ser. s. 4. Dominiez pꝛima in quadra geſima: De my ſterio ieiunij quadrageſimal: fructu ⁊ mo/⸗ do: Sermo. j. Ser. s5. In eadem domuinica de Jeiunio ⁊ eius effe cctibus: Sermo.ij. HWü Ser. 66. In eadẽ dominica De cõfeſſione peccato/ rum: Sermo.iij. Ser. . Feria ſecũda poſt pꝛimã dominicã in que/ drageſima: De extremo iudicio cogitan/ do: Sermo.j. Ser. 68. . 4rbia tertia poſt primã dominicã in qua⸗/ drageſima: de beato abꝛahã: Ser. j. Ser. 9. Feria quarta poſt pꝛimã dominicã in qua/ drageſima: de Jeiunio:cataclyſn mo ⁊ arca MNoe:Sermo.j. Item eodẽ die de Jeiunio alius ſermo fa⸗ ctus ad fratres in heremo: qui inter ſer⸗ mones ad eoſdẽ habet᷑.xxyv. Item eodẽ die:hhomelia de euãgelio diei: gque habet᷑ de quęſtionibus euã gelioꝛũ li⸗ bro. j capi. vij. ⁊. ix. Ser. 70. Feria quinta poſt prims dominicã in qua/ drageſima: de tribus viris qui beato Ab/ rahę apparuerunt. Sermo.j. Item eodem die alius ſermo factus ad fra- tres in heremo: qui inter ſermões ad eoſ/ dem habetur.xlvj. Itẽ eodẽ die: Homelia desr eo qo ſcriptũ eſt Zoh.d. in euãgelio 'm Johannẽ: Dhicebat ieſus ad eos qui crediderũt ex iudęis ⁊c᷑.quę ha bet᷑ in expoſitione doctoꝛ is Ibidem. Itẽ eodẽ die alia homelia de eodẽ: quę ba⸗ bet᷑ inter ſermones de Verbis dñi.xlviij. Ser. 71. Feri ia ſexta poſt primã dominicã ĩ quadra/ geſima: De immolatione Jlaac: Ser.j. Ser. 72. In eadem feria de temptatione Abꝛabę a deo: Sermo. ij. Item eogem die alius ſermo factus ad fra tres in heremo:qui inter ſermões ad eoſ/ dem habetur. xMl. Item eodem die:homelia de eo qð ſcriptũ Joh.5. eſt in euãgelio ᷣm Johannẽ: Erat dies fe/ ſtus iudęoꝛũ:et aſcendit Jeſus hieroſoly/ mam ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione docto⸗ ris Ibidem. Ser.7. Sabbato poſt primã dominicã in quadra/ geſima: De Abꝛaha 2 immolatiõe Iſaac: Sermo.j. Ite eodẽ die alius ſermo: qui habet᷑ inter ſermones de Verbis apoſtoli.xxvij. Itẽ eodẽ die: homelia de eo qð ſcriptũ eſt Mattb. rj. in euangelio ſm Mattheü: Et poſt dies ſex aſſumpſit ieſus Petrũ et Jacobũ WEc. quę habetur de quęſtionibus euagelioꝛſj libꝛo.j.ca.xviij. Dominica ſecunda in quadrageſima:de eo Ser.74. qð ſcriptũ eſt in euangelio ſᷣm Mattheũ: Egreſſus ieſus de Genaʒareth ſeceſſit in Mattb. 15. partes tyri ⁊ ſidonis ⁊c. Sermo.j. Itẽ de eodẽ alia homelia: ꝗᷓ habet᷑ de qug ſtionibꝰ euãgelioꝛũ lib. ·ca. xvii. Feria ſecũda poſt ſecũdã dominicã in qua/ Ser. 5. drageſima de puero Abꝛahã qͥ miſſus eſt ad Rebeccã: Sermo. j. Itẽ eodẽ die: homelia de eo qao ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm 1 Johannem: Ego vado et Joh.8. quęretis me ⁊c.quę habet᷑ in expoſi tione doctoꝛis IJbidem. Feria tertia poſt ſecũdã dñicã in quadrage Ser. 76. ſima: De elemoſynis faciẽdis:Sermo.j. Item eodẽ die alius ſermo de eodẽ:qui ha bet᷑ in libꝛo Quinquaginta homeliarum. xviij.et.xlvij. Itẽ eodẽ die: homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm Mattheũ:Locutꝰ eſt Je / Watth. 25. ſus ad turbas ⁊ ad diſcipulos ſuos dicẽs: Super cathedrã Moypſi ⁊c̃.ꝗ inſerta eſt in ſermone de Verbis domini.xlix. littera. D. et ſequentibus. Feria quarta poſt ſecundã dominicam in Ser. 77. quadrageſima: De cauſa Jeiunij: loco ac tempoꝛe: Sermo.j. In eadẽ feria: de cõceptu Rebecceę: Ser.ij. Ser.7s. Itẽ eodẽ die:homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm AMatthęũ: Aſcẽdens Je/ Wattb.12. ſus hieroſolymã:aſſum jpſit duodecim di⸗ ſcipulos ſuos ſecreto ⁊c.ꝗᷓ habet᷑ de quę⸗ ſtionibus euãgelioꝛũ.lib. ·.ca. xxix. Feria quinta poſt ſecundam dñicã in qua/ Ser. 79. drageſima: De ſcala Jacob: Sermo.j. Itẽ eodẽ die: homelię de eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm Lucã:homo qͥdã erat di / Luc.i6. ues ⁊ induebat᷑ purpura ⁊ byſſo ⁊c.ꝗ ha bent᷑ inter ſermões de Verbis dñi. xxiiij. et.xxv. Et de quęſtionibꝰ euãgelioꝛũ.lib. ij.ca.xxxviij. Et in libꝛo Quinquaginta homeliarũ.vij.littera.C.et ſequentibus. Itẽ alię homelię:de eo qð ſcriptũ eſt in euã gelio im Johannẽ: Hõ poſſum ego a me/ Job. 5. ipſo facere quicq; ⁊cc. quę habent᷑ in expo/ ſitione doctoꝛis IObidẽ: Et inter ſermões de Verbis domini. xliij. et. xlv. Feria ſexta poſt ſecũdã dñicã in quadrage- Ser. S80. ſima: de Jacob ⁊ Laban: Sermo.j. A 3 Annotatio Germonrnũüñn Ser. Si. Eodẽ die de ſomnio Joſeph: Ser.ij. Itẽ eodẽ die: homelię de eo qð ſcriptũ eſt MWattð.⁊I. in euãgelio ſᷣm Matthęũ:homo erat pa terfamilias qui plantauit vineã cc. ꝗ ha benk inter ſermones de VUerbis domini: lix.Et de quęſtionibus euãgelioꝛũ.lib.j. ca.xxxij.Et lib.ij.ca.xxxviij. Ser.S92. Sabbato poſt ſecũdã dominicã in quadra geſima: De eo ꝙ Joſeph latuit patrem in egypto:Sermo.j. Item eodem die: homelię de eo quod ſcri/ ucj.iS. ptum eſt in euangelio ſm Lucam: Homo quidam habuit duos filios:et dixit adole ſcentioꝛ ex illis: Pater da mihi poꝛtionẽ ſubſtantię ⁊c.quę habent᷑ inter ſermones de Verbis domini.xxxiiij. Et de quęſtio/ nibus euãgelioꝛũ lib.ij.ca.xxxiij.Et inter ſermones ad fratres in heremo. xxvij. Ser. 85. Ser.S. In eadẽ dominica:de eo quod ſcriptuʒ eſt: Exo..· Moꝛtuus eſt Joſeph:et filij Iſrael creue/ runt ⁊c. Sermo. iij. Itẽ eodẽ die:homelię de eo qð ſcriptũ eſt Zucj.ir. in euangelio ſm Lucã: Erat ieſus eijciẽs dęmoniũ ⁊ illud erat mutũ ⁊c.quę haben tur de quęſtionibus euangelioꝛũ.libꝛo.j. ca.v.Et libꝛo.ij.ca.xvij.Et inter ſermões Dee Verbis domini. xj. Ser. S5. Feria ſecunda poſt tertiã dominicã in qua/ Exro.ð. drageſima: De paleis ęgyptioꝝ: Ser.j. Itẽ eodẽ die Sermones de Epiſtola ⁊ euãs gelio eiuſdẽ diei:habent᷑ infra Dñica ſex/ ta poſt octauas feſti Trinitatis. Et inter fſfſermones ad fratres in heremo. xxxrij. Ser. S86. Feria tertia poſt tertiã dominicã in quadra Exo.2. geſima: De natiuitate Moyſi et rubo: Sermo.j. Ser.S7. In eadem feria: de decem plagis egyptio/ rum: Sermo. ij. Itẽ eodẽ die:hHHomelię de eo qð ſcriptũ eſt Matth.i8. in euãgelio ſm Mattheęeũ: Si peccauerit in te frater tuus ⁊c̃.quę habent᷑ inter ſer/ mones de Verbis dñi. xv. et. xvj. Et de ,ægeͥqluueſtionibꝰ euãgelioꝛũ.lib.ij.ca.vYv. Ser. 88. F Exo. 9. drageſima: De eo quod ſcriptum eſt: In/ durauit dñs coꝛ Pharaonis: Ser. j. Ser. S9. In eadẽ feria de Pharaone:Ser. . Itẽ eodẽ die:hhomelia de eo qðs ſcriptũ eſt Monb.i5. in euãgelio ſᷣm Matthęũ:Acceſſerunt ad Jeſum ab hieroſolymis ſcribę ⁊ pharilſęi .85· Dominica tertia in quadrageſima de Jo⸗ SGeñ.39. ſeph ⁊ domina ſua: Sermo.j. “ eria quarta poſt tertiã dominicã in qua/ dicentes: Quare diſcipuli tui cc. quę ha- bet᷑ de quęſtionibus euangelioꝛum libꝛo. I.ca.xvij.et.xirx. Feria quinta poſt tertiã dominicã in qua/Ser. 9. drageſima: De via triũ dierũ: Sermo.j. Eodẽ die:de amara ⁊ aq̃ ⁊ mãna: Ser.ij. Ser.or. Itẽ eodẽ die:homelia de eo qð ſcriptũ eff in euãgelio ſm Johannẽ: Operamini nõ Joh. s. cibũ qui perit ⁊c᷑.quę habetur in expoſiti⸗ one doctoꝛis IJbidem. Feria ſexta poſt tertiã dominicã in quadra Ser.⸗2. geſima:de eo quod ſcriptũ eſt in euãẽgelio ſm Johannẽ: Venit ieſus in ciuitatem ſa qop.A. marie que dicit᷑ ſichar ⁊c. Et de nõ diffe/ rendo baptiſmo: Sermo.j. MV Eodem die de Raphidin ⁊ de petra ꝑcuſſa Ser.95. de Amelech. Sermo. ij. . Ero. 17. Itẽ eodẽ die:homelię de eodem de quo ſu pꝛa in euãgelio m Johannẽ:quę habent᷑ qJobᷣ.4. in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ.Et in libꝛo lxxxiij.quęſtionũ:quęſtione.lxiij. . Sabbato poſt tertiã dominicã in quadra/ Ser.94. geſima: Sermo habitus ad menſam ſan-· cti Cypriani:de eo qð ſcriptũ eſt in pſal/ mo: Erudimini qui iudicatis terram: Et NMõ.2. de muliere adultera: Pꝛimus. Eodem die:De decem in lege pꝛeceptis: et Ser.95. de decem plagis: Sermo. ij. Itẽ eodẽ die:ſermo de iudicibꝰ: qui habet᷑ inter ſermões ad fratres in heremo. xxxv. Itẽ eodẽ die: homelię de eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio m Johannẽ: Perrexit ie / Zob. . ſus in montẽ oliueti ⁊c̃.quę habent᷑ in ex⸗ poſitione doctoꝛis IObidem: Et inter ſer/ mones de VWerbis domini.xlvj. Dominica quarta ĩ quadrageſima De de/ Scr· 6. cẽ choꝛdis:⁊ decẽ pꝛeceptis: Sermo.j. Eodẽ die:De filijs iſrael:Sermo.iij. Itẽ in eadẽ dñica: omelia de eo qð ſcri/ ptũ eſt in euangelio ſm Johannẽ: Abijt Job.. ieſus trans mare galileę quod eſt tyberia/ dis ⁊c.quę habetur in expoſitione docto/⸗ ris. Ibidem. Feria ſecunda poſt quartã dominicam: de Ser. . Thuribulis: Sermo.j. Eodẽ die:de virga Aaron:Sermo.ij. Item eodem die:homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euã gelio im Johannẽ: Pꝛope erat qeß.2. paſcha iudęoꝛũ:⁊ aſcendit ieſus hieroſoly mam ⁊c.quę habet᷑ in expoſitione docto/ ris Ibidem. Ser. 97. Ser. ?9·‧ Feria tertia poſt quartã dominicã in qua/ Ser.roo Plreril, gra ⸗ nta Eole Peneni Nee⸗ Pb, ineut giäte ſbob S.lr i⸗ uge ſanot miſio Nene gbg ptie ensie teti⸗ Jbian neli ES ſefiag eummn qigge Nenee Ng eſtine lovſa haben Kinl Eng Seigl Man. ſinng Ndof. Code zn lem gohen. ptu gui lurt ine etl Q”UJÿRUD Mos, Jabb iut aug llo Me ſanen ſone Nene⸗ Um Nc dern. Dii „ Reit Nis ſon agn oſl as, 6n Uiri Nen Rlonmnien. nincinnt⸗ nSenn,. Ninn Seng , göbeii Ohenmninti, nängunen jetin gigt ücuitnnig. Edetöde . depen als Ndendept negnebii bidi Etnlbe e. ui. ncäin gunct, * nenunien⸗ pti ckin ⸗ ismm.E . gepeecegnagir⸗ . abeguibirl nbernom, qnoſini ne pemur gebabeninnch nEinug nicni. geſm Deng⸗ 1,S0, unrnſfi⸗ bmi. 69 oſtoned⸗ ☛ = „1, donitamd =S „„ tro: Sermo. j. rß.MMdù‧+⸗w Ser.vou. Eodẽ die: De ſerpente ęneo: Sermo.j. Numeri.ꝛlI Itẽ eodẽ die:homelia de eo qð ſcriptũ eſt Job.7. in euãgelio im Johannẽ: Jã die feſto me diãte: aſcẽdit ieſus in tẽplũ ⁊ docebat ⁊c̃. g habet᷑ in expoſitione doctoꝛis IJbidẽ. Feria quarta poſt quartã dominica ĩ qua/ drageſima: De eo ꝙ ſenioꝛ populus in de ſerto moꝛtuus eſt:et iunioꝛ in terrã repꝛo/ miſſionis ingreſſus eſt: Sermo.f. Item eodem die: Homelię de eo quod ſcri- Zob.9. ptũ eſt in euãgelio 'm Johannẽ: Pꝛeteri⸗ ens ieſus vidit hominem cecũ a natiuita/ te ⁊c.quę habent᷑ in expoſitione doctoꝛis Ibidem: Et in libꝛo Quinquaginta ho/ meliarum. xliij. Ser.Ioʒ.: Seria quinta poſt quartã dominicã i qua/ Ser.10 Numeri.22. qrageſima: de Balaam ⁊ Balach: Ser. j. Item eodẽ die:hHomelię de eo qð ſcriptum Job.5. eſt in euangelio ſm Johannẽ: Pater me/ us vſq; modo operat᷑ ⁊ ego operoꝛ ⁊c̃.quę habent in expoſitione doctoꝛis Ibidem: Et ĩ libꝛo Quinquaginta homeliaxꝝ. xxij. Ser.voꝗ. Feria ſexta poſt quartã dñicã in quadrage⸗/ ZJob.iI.· ſima: De ſuſcitatione Lazari:Sermo.j. Ser.Ioð. Eodẽ die:ꝙ iuſto dei iudicio ſfilij iſrael ter⸗ rrram repꝛomiſſionis receperunt: Ser.ij. Item eodem die: Homelisg de eo quod ſcri/ Joh.iI. ptum eſt in euangelio ᷣm Johannẽ: Erat quidam languẽs Laʒarus ⁊c.quę haben tur in expoſitione doctoꝛis IJbidem: Et inter ſermones de Verbis domini. xliiij. et.lij.Et in libꝛo.lxxxiij.quęſtionum:quę/ ſtione. lxv. M Ser.os. Sabbato poſt quartam dominicã in qua/ Joſue. i. drageſima: de eo quod Jeſus pꝛęcepit po purulo vt parati eſſent ad tranſeundum ioꝛ Joſue,.õ,. danem:Et de Raab meretrice:Et ſubuer ſione hiericho: Sermo. j. Item eodem die: homelia de eo qð ſcriptũ Joßᷣ.S. eſt in euangelio ſm Johannem:Ego ſum lulux mundi ⁊c̃.quę habetur in expoſitione . doctoꝛis Jbidaeam. Ser.107. Dñica in paſſiõe dñi:de Samſone: Ser.]. Itẽ in eadẽ dominica:homelia de eo quod ZJob.S. ſcriptũ eſt in euãgelio m Johãnẽ: Quis arguet me de peccato ⁊c.quę habet᷑ in ex⸗ poſitione doctoꝛis Jbidem. Ser.Ios. Feria ſecunda poſt dominicã paſſionis do/ mini: de Gedon: Sermo.j. Item eodem die: Homelia de eo quod ſcri⸗ Numeri.iʒ. drageſima: De ex ploꝛatoꝛibus ⁊ de Bo/ ſiciant ⁊c. Sermo.ij. . — — ptum eſt in euangelio m Johãnem: AMi/ Jo. 7. ſerunt pꝛincipes ⁊ phariſęi ⁊c. quę habe in expoſitione doctoꝛis Ibidem. ä Feria tertia poſt dominicam paſſionis: de Ser. 109. illo verſu pſalmi:Sicut deſicit fumus:de/ Ns. s7. Item eodem die:homelia de eo quod ſcrcti/ ptum eſt in euãgelio ſm Johannem: Am Job. 7. bulabat Jeſus in galileam ⁊c.quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis Jbideam. Feria quarta poſt dominicã paſſiõis:de il/ Ser.no. lo verſu pſalmi: Tibi derelictus eſt pau-⸗ Ns. 9. per ⁊c̃. Sermo.j. Item eodem die:homelia de eo quod ſcri / ptum eſt in euangelio iᷣm Johannem: Fa Jeb. 10. cta ſunt encenia in hieroſolymis ⁊c᷑. quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis IJbideam. Feria quinta poſt dominicã paſſionis: De Ser. Iij. aduerſitate tempoꝛali:Sermo..). Item eodem die:homelia de eo quod ſcri/ ptum eſt in euangelio ᷣm Lucam: Roga/ Zud.. bat Jeſum quidam phariſęus ⁊cc. quę ha/ betur in libꝛo Quinquaginta Homelia⸗ rum. xxiij. ß, Feria ſexta poſt dominicam paſſionis: De Ser.112. ſtudio ſapientię et meditatione legis dei: Item eodem die:homelia de eo quod ſciiÜr ptum eſt in euangelio m Johannẽ:Col/ Zoh. 1. legerunt pontiſces et phariſei conſilium aduerſus Jeſum ⁊c̃.quę habetur in expo/ ſitione doctoꝛis Zbodem. Sabbato poſt dominicã paſſionis: DNe vi/ Ser.nz· ta moꝛtali et immoꝛtali: Sermo.j. Item eodem die:homelia de eo quod ſcri/ ptum eſt in euangelio im Johannẽ: Sub Job. 17. leuatis Jeſus oculis in celum dixit: Pa- ter venit hoꝛa ⁊c̃.quę habetur in expoſiti,/ one doctoꝛis IJbidem. l Dominica in Ramis palmarum:de paſſio/ Ser. 114. ne domini:Sermo.j. H Sðð In eadem dominica:De traditione Sym / Ser. 15. boli: Sermo..u0Z. SWͦUWVWUMů In eadẽ dñica:Ad cõpetẽtes:Sermo.iij. Ser.iis. Item in eadem dominica de eodem alius ſermo: qui habetur in libꝛo Quinquagin ta homeliarum. xlir. Item in eadẽ dominica alius ſermo de pꝛi⸗ mo verſu pſalmi viceſimipꝛimi:Heus de/ Nsian. us meus reſpice in me:qui ſumit᷑ ex expo⸗ ſitione doctoꝛis Jbidem. De eodem etiam pſalmo tractat᷑ in libꝛo de Ainnotatio Germonũü gratia noui teſtamẽti ad honoꝛatum.ca. i 7 ſequentibus. Ser. 1 Feria ſecũda poſt dominicã Palmarũ: De paſſione dñi: ⁊ Juda traditoꝛe: Ser.j. Ser. u18 In eadem feria: de paſſione domini ⁊ Su/ rZ ſanna: Sermo.⸗..). Ser.ii9 In eadẽ feria:de Symbolo: Sermo.iij. Itẽ eodẽ die alius ſermo de eodẽ: qui ha/ bet᷑ ĩ libꝛo Quinquaginta homeliaꝝ.xlij. Item eodẽ die: homelia de eo qð ſcriptũ Jobᷣ.ia eſt in euãgelio ſm Johannẽ:Ante ſex di⸗ eęes paſche venit ieſus Bethaniam ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis IJbidem. Ser. 10o Feria tertia poſt dominicã Palmarũ: De reparatione generis humani: Sermo. j. Ser. 111 In eadẽ feria: de paſſione dñi. Sermo.ij. Ser. 122 In eadem feria: Sermo.iij. Ser.i⁊3 In eadem feria:De expoſitione Symboli: Sermo.iii. De paſſione domini:Sermo.j. Ser. 125 In eadem feria: de expoſitione Symboli: Sermo. ij. S Ser.i26. In eadẽ feria: De oꝛatione dñica. Ser. iij. Ser.127. Feria quinta In cęna dñi:de eo qð ſcriptũ JZob.13 eſt in euãgelio 'm Johannẽ:Surgit a ceę/ na ⁊ ponit veſtimẽta ſua ⁊c. Ser.j. Ser.iꝛa8. Eodẽ die: de Juda ſcarioth: Ser.ij. Ser.29. Eodem die:e fide recta:Sermo.iij. Item in eadem feria:homelia de eo quod Job.iʒ. ſcriptũ eſt in euangelio ſᷣm Johannẽ:An te diem feſtum paſche ſciens ieſus ⁊c.quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis: Ibidem. Item eodẽ die alius ſermo de pſalmo ſexa/ NPsðõ.sʒ. geſimotertio: Exaudi deus oꝛationẽ me/ am ⁊c.qui ſumptus eſt de expoſitione do ctoꝛis eiuſdem pſalmi. Item eodem die alius ſermo factus ad fra/ tres in heremo:qui inter ſermões ad eoſ-/ Ser. 30 dem habetur.xxviij. er.· I30. geria ſexta In paraſceue: de Cruce et latro ne: Sermo.j. Ser.iʒi. Eodem die:He expoſitione Symboli ad competentes: Sermo.ij. Ser.iʒꝛ. Sabbato in vigilia paſchę:de Joſeph qui Ser.133· Eodem die: DHe ſepulchꝛo dñi: Sermo.ij. Item eodem die alius ſermo de eodem de quo ſupꝛa:qui habetur in libꝛo Quinqua Ser. 154. Jinta homeliarum: homelia.xxxvj. Ser. Eodem die:de eo quod ſcriptum eſt in Ge/ neſi: In pꝛincipio creauit deus cęlum⁊ ter/ Ser. 14 Feria quarta poſt dominicã Palmarum: Kogdem die: Sermo.ij. coꝛpus domini petijt a Pilato ⁊c̃. Ser.j. ram ⁊c. Sermo.iij. Eodẽ die: De expoſitione oꝛationis domi/ Ser.1 . nicę poſt redditũ Symbolũ: Sermo.iiij. Itẽ eodẽ die:alij ſermones de eodẽ de quo ſupꝛa:qui habent᷑ in libꝛo Quinquagin/ ta homeliarum. xlij. Et de VUerbis domi / ni. xxviij. In die ſancto Paſche: de eo qð ſcriptũ eſt Ser.iʒs. iu pſalmo:hęc eſt dies quã fecit domꝰ ⁊cc. Nõ.i. Sermo.j. . In eodem feſto:de deſcenſu Chꝛiſti ad infe Ser.137. ros. Sermo.ij. “ In eodẽ feſto:de Reſurrectione:Ser.iij. Ser.iʒs. In eodẽ feſto de Reſurrectione coꝛpoꝛum Ser.139. contra gentiles: Sermo.iiij. Item in eodẽ feſto:alius ſermo de reſurre/ ctione dñi ⁊ cantatiõe Alleluia:qui habet᷑ in lib. Quinquaginta homeliarũ. xvj. Feria ſecunda paſchę:de eo quod ſcriptum Ser.iAo. eſt in euangelio m Lucam: Duo ex diſci⸗ Lucj.24. pulis Jeſu ibant ⁊c. Sermo.j. Eodem die:de Reſurrectione: Sermo.ij. Ser.qi. Eodem die: Sermo.iij. Ser 142. Eodem die:ſermo de Reſurrectione coꝛpo/Ser.iqa5 rum contra infideles: Sermo.iiij. Feria tertia Paſchęe:Sermo.j. Ser. 144 Eodẽ die:de Reſurrectiõe dñi: Sermo.ij. Ser.i45. Eodẽ die:de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio Ser.i46. ſᷣm Marcũ: Poſt hęc autem duobus ex Marci.ic. his ambulãbꝰ apparuit in alia effigie ⁊c. odem die:de KReſurrectione coꝛpoꝛum cõ Ser.147. tra gentiles: Sermo.iiij. Feria quarta Paſchę: de eo qðs ſcriptũ eſt Ser. 148. in euãgelio ſᷣm Johãnẽ: Manifeſtauit ſe Job.ꝛ. iterũ ieſus ad mare tyberiadis ⁊c. Ser... Eodem die:Sermo.ij. Ser. 149. Itẽ eodẽ die:homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Johannẽ: Manifeſtauit Job.2. ſe iterum ieſus ad mare Tyberiadis ⁊c.ꝗ⸗ habet᷑ in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. Feria quinta Paſchę:Sermo.j. Ser. 150. Ser. 151. Itẽ eodẽ die: homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ſm Johãnẽ: Maria ſtabat ad Job.ꝛo. monumeutũ ⁊c̃.quę habetur in expoſitio ne doctoꝛis Ibidem. Feria ſexta Paſchę: Sermo.j. Ser. 152. Eodẽ die:Sermo.ij. Ser.iðʒ· Eodẽ die: Sermo.iij . Ser.I54. Sabbato poſt diem ſanctũ paſchę:Ser.j. Ser.i55. Eodem die Sermo.ij. Ser.156. zwa 40 uun ue gveb⸗ enes gbibt nnelunn les, Gen gr K. Eend. Grnto⸗ Eacedon NCl ai donk p11 Elidot zrl Eididon Flit Eutedon conmel Nemine⸗ gogſn ſo hen.u nune ſo ie⸗ e Ponninie Nitorbe Jienine⸗ goc ſe ne hemEg lrinen eung Ponine Meeett Renint ſoipdnn iur Sennl, Ponne eeg dennig Cagend ☛☚ nit Cptum muſter terlene Voniig Lutend ng Fennne Paege Aeedint Neilte Cohen ben tonisnn Samdii⸗ oceegt Aungnugn, Lebisdont — ☛nꝛ adn, ſhikiatickarn NneSer i Nne ponn ⸗ . node einn uiarguibab linin. Nodſatpanse Doadid oe. cteneccho 1oeſiſ. 3. Een ii: Somo g iin aungeie nducbischhn zlgenge n⸗ enpenie cöbi ge anüriute 4s o) Giͤc⸗ ſben en ℳ e Send S Nll Item eodem die: hHomelia de eo quod ſcri/ Jodᷣ.2o. ptum eſt in euãgelio m Johannẽ: Vna ſabbati maria magdalenę venit mane ⁊c. quę habet᷑ in expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ. Item eodem die alius ſermo de Epiſtola: qui hab etur in libꝛo Quinquaginta ho/ meliarum. xxrx. . Ser.i57. Dominica in octauis paſchę: ad cõpeten/ tes. Sermo..j. Ser.i5. Eadem dominica:Sermo.ij. Ser. 159. Eadẽ dominica: Sermo.iij. Ser.Ico. Eadẽ dominica: Sermo.iiij. Ser.I6i. Eadẽ dominica: Sermo.v. Ser.is. Eadẽ dominica: de Reſurrectiõe: Ser. v. Ser.Iõʒ. Eadẽ dominica: Sermo.vij. Ser.isꝗ. Eadẽ dominica: ad baptiʒatos vt bonos non malos in eccleſia imitent᷑: Ser. viij. Item in eadem dominica: homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ̃m Johan⸗ Johᷣ.20. nem: Eum ſero eſſet die illa vna ſabbato/ rum ⁊c.quę habetur in expoſitione docto ris IObidem. Ser.Is.· NDominica pꝛima poſt octauas paſchę: Ne paſtoꝛibus:Sermo.j. Item in eadem dominica: Homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ᷑ᷣm Johan/ Jobhᷣ.o. Nem: Ego ſum paſtoꝛ bonus ⁊c.quę habe . tur in expoſitione doctoꝛis JpidaY. Ser.1c6. Dominica ſecũda poſt octauas paſchę:De pace et vnitate: Ser.j. Item in eadẽ dominica:homelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio im Johannem: Job.6. AModicũ ⁊ iam videbitis me ⁊cc. quę ha / betur in expoſitione doctoꝛis IObide. Ser.Ib7. Dominica tertia poſt octauas paſche: de pace: Sermo.j. Ser.168. Eadem dominica: De dilectione inimico/ Item in eadẽ dominica:homelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio ᷑m Johannem: Joh⸗16. Vado ad eum qui me miſit ⁊ẽ. quę habe/ tur in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. Et in/ ter ſermones de Verbis domini.lxj. Ser. 169. Dominica i Rogationibꝰ: de pace: Ser. ]. Ser. 170. Eadem dominica: De dilectione inimico/ Item in eadem dominica alius ſermo He pace:qui habetur inter ſermones ad fra tres in heremo... Itẽ in eadẽ dominica alius ſermo de dile/ ctione inimicoꝛum: qui habetur in libꝛo Feria tertia in Rogationibus:Ser.f. —.——— guſtini de tempoꝛe Quinquaginta homeliarum. v. Item in eadem dominica: Homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio m Johan2nn· nem: Amen amen dico vobis:Si quid pe Job.16. tieritis ⁊c.quę habetur in expoſitione do/ ctoꝛis IJbidem. . Feria ſecunda in Rogationibus: de eo qð Ser.i1. ſcriptũ eſt in euangelio ſm Lucã: Quis Zucj.ii. veſtrũ habebit amicũ ⁊c. Ser.J. L Itẽ in eadẽ feria: homelia de eodẽ de uo ſupꝛa:quę habet᷑ inter ſermones de Ter/ bis domini. xxix.Et libꝛo.ij. de quęſtioni bus euangelioꝛũ.ca.xxj.et.xxri. Item in eadẽ Feria alius ſermo de Epiſto la diei:qui habetur in libꝛo Quinquagin ta homeliarũ. xij.et.xlvj.et.xlvij. Et ad fratres in heremo. xxx. ðð Ser. I72. Item in eadem Feria:homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ſm AMatthęum: Nolite ſanctum dare canibus ⁊c. quę ha⸗ MWaitb.. betur in libꝛo.j.de ſermone domini in mo te.ca.xxiij.⁊ ſequentibus.Et inter ſermo nes de Verbis domini. v. In vigilia Aſcenſionis domini:Ser.i. Ser.175. Item in eadem vigilia: hHomelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio ᷑m Johannẽ: Subleuatis Jeſus oculis ⁊c.quę habe/ Job.r. tur in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. . In feſto Aſcenſionis domini:Ser.j. Ser. 174. In eodẽ feſto:Sermo.ij. Ser. 125. In eodẽ feſto:Sermo.iij. Ser. 176. In eodẽ feſto:Sermo.iiij. Ser. I77. In eodẽ feſto:Sermo.v. Ser. 178. In eodẽ feſto: Sermo.vj. Ser. 1794 In eodem feſto: Sermo. vij. Ser. 180. In vigilia Pẽtecoſtes:de expoſitiõe Sym Ser.isr. boli: Sermo..J. In eadẽ vigilia: De expoſitione oꝛationis Ser.i82. dominicę ad neophitos: Sermo.ij. Itẽ in eadẽ vigilia ãlius ſermo de eodem qui habetur in libꝛo Quinquaginta ho⸗ meliarum. xlij. SJ Item in eadẽ vigilia: homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ſm Johannẽ: Si Job.14. diligitis me mãdata mea ſeruate:quę ha/ bet᷑ in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ: In feſto Pentecoſtes:de miſſione ſpirituſ⸗ Ser.83. ſancti:Sermo.j. In eodemtfeſto: de miſſione ſpirituſſancti. Ser 24. Sermo.ij. AIinnotatio Item in eodem feſto:de eo quod ſcriptum Jobᷣ.14. eſt in euangelio iᷣm Johannem: Si quis diligit me ſermonem meum ſeruabit ⁊c̃. quę habet᷑ in expoſitiõe doctoris Ibidẽ. Ser. 185. Feria ſecunda Pentecoſtes de miſſione ſpi rituſſancti:Sermo... Ger.186. Eodẽ die: de aduẽtu ſpirituſſancti: Ser.ij. Item eodem die: Homelia de eo quod ſcri/ Job.ʒ. ptum eſt in euangelio im Johannẽ: Sic deus dilexit mundum ⁊c.quę ſumpta eſt de expoſitione doctoris Ibidem. Ser.17. Feria tertia Pentecoſtes: De miſſione ſpi- rituſſancti:Sermo.j. Item eodem die:ho melia de eo quod ſcri ptum eſt in euangelio ſm Johannẽ: Amẽ amen dico vobis qui non intrat per oſti/ um ⁊c̃.quę habetur in expoſitione docto/ ris IYbidem. Et inter ſermones de Ver⸗ bis domini. xlix. Ger. 138. Feria quarta Pentecoſtes:de miſſione ſpi- rituſſancti:Sermo.j. Item eodem die:homelia de eo quod ſcri/ Job. 10. Joh.5. ptum eſt in euangelio ſm Johannẽ: Me/ mo poteſt venire ad me niſi pater meus qͥ miſit me traxerit eum ⁊cc.quę ſumpta eſt de expoſitione doctoris Ibidẽ. Et ex ſer/ monibus de Verbis domini.xlvj. Ger. 189. In feſto ſanctę Trinitatis quod cõmuniter celebraturdominica in octauis Penteco⸗ ſtes: de ſancta Trinitate: Sermo.j. Ser.v90. In eodem feſto: de eo quod ſcriptum eſt: Saßp. 7. Sylẽdor eſt enim lucis ęternę ⁊ imago in/ uilibilis dei ⁊c. Ser.⸗.. Ser. 191. In eodem feſto: De ſancta Trinitate cõtra Arrianos: Sermo. if. ,— Ser. 192. In eodem feſto: De ſymbolo ac deitate et omnipotentia patris:Ser.ii. Ser. 195. In eodem feſto:De domino ieſu chriſto ꝙ ab initio ſit cum patre ᷣm deitatẽ:qui ſᷣm hominẽ nobis a certo initio natus eſt ex virgine: Sermo.v. L Ser. 194. In eodem feſto: De ſymbo lo ⁊ ſpirituſan/ cto:ꝙ eiuſdem ſit ſubſtantię atq; deitatis cuius eſt pater ⁊ filius: Sermo.vj. Ser. 195. In eodẽ feſto: De fide catholica: Ser. vij. Item in eodem feſto alius ſermo De indi/ uidua trinitate ⁊ inſeparabili vnitate:in/ cipiens:Sancta ⁊ diuina eloquia ⁊c̃.qui mpus eſt ex ſermonibꝰ de Verbis apo oli.ſj. Item in eodem feſto alius ſermo:incipiẽs: Exoꝛſiſti mi dilecte fili ⁊c.qui ſumptus eſt ex libꝛo contra Fęlicianum. Item in eodem feſto:hHomelia de eo quod ſcriptum eſt in euãgelio im Johannem:: Erat homo ex phariſeis Nicodemus no / Job.5. mine ⁊cc.quę ſumpta eſt de expoſitiõe do⸗ ctoris IJbidem. Et ex ſermonibꝰ de Ver⸗/ bis apoſtoli.xiiij. Item in eodem feſto: alia Homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſm Johã⸗ nem:Cum venerit paraclitus quem ego Job. 15. mittã vobis ⁊c̃.quę ſumpta eſt de expoſi tione doctoris IJbidem. . Dominica prima poſt feſtum ſanctę trinita Ser.i9s. tis: De auaricia vitanda: Sermo.j. In eadem dominica:de DHauid ⁊ IYlai pa / Ser. 197. tre ſuo ⁊ de Goliad ſpurio: Sermo.ij. Item in eadem dominica alius ſermo de eodem:qui habet᷑ in libro Quinquagin/ ta homeliarum. xxxj. Item in eadem dominica: Homelia de e quod ſcriptum eſt in euangelio ᷣm Lucã: Mhomo quidã erat diues ⁊ induebat᷑ pur- Aucſic. pura ⁊c̃. quę habetur inter ſermones de Verbis domini.xxiiij.et.xxv. Et in libro Quinquaginta Homeliarũ.vij.Et lib.ij. de quęſtionibus euãgelioꝛũ.xxxviij. Hominica ſecunda poſt feſtum ſanctę Tri- Ser. 153. nitatis:de plaga dei: Sermo.j. In eadẽ dominica: De quinq; heęreſibus Ser.i99. Sermo.ij. Item in eadem dominica: Homelię de eo quod ſcriptum eſt in euangelio m Lucã: Hhomo quidam fecit cenam magnam ⁊c̃. Lucj.14. quę habẽt᷑ inter ſermones de Verbis do/ mini. xxxiij.Et lib.ij.de quęſtionibꝰ euan geliorum. ca.xxxr. Dominica tertia poſt feſtum ſanctę Trini/ Ser.200. tatis:De iudicio Salomonis et duabus 5.Beg · meretricibus:Sermo.j. In eadem dominica:de helia:Ser.ij. Dominica quarta poſt feſtum ſanctę Trini Ser. 202. tatis:de eo quod ſcriptum eſt in euange-⸗ lio Sm Mattheum: MHolite iudicare vt nõ Mattb.. iudicemini ⁊c̃. Ser.j. In eadem dominica:De miſericordia ⁊ in/ ger.205 dulgentia: Sermo. ij. . In eadem dominica: de eo quod ſcriptum Ser.ꝛ4. eſt de ſancto Heliſęo: Aſcende calue ⁊c. ⁊ · Res · Sermo.if. Item in eadem dominica: Homelia de eo Ser. 20. — — Satno, grol 1d6. Pen hetun fuin. r 20 Donit Ounbeg inel ſeaa, bmng eui⸗ rnoj/ Yomini Nenin ſuonel jenor beturr geus gezde go Se Nenine glogſe leritiu lbro. jeet.y miniin mellar nigh Pomnini telen gucar Inead San. ch Nran. Ee Prler . in * Sun les: uite⸗ baht Nen/ gog theum eniun hdeſen * ſhleri Eig dmin ec, Ku Ahunm un chodf negde Lemno Jrenin Quic Nlan Bancti eluguſtini de tempore gurgite lapſa: Sermo.ij. Ser. 212 Sermo. ij. eg er. 1. Dominica octaua: de eo quod ſcriptũ eſt: boncſinn Prouer.13. Sunt qui ſe diuites affectant nihil habẽè⸗ gllofnlui⸗ tes: et ſunt qui ſe humiliant cum ſint di⸗ n magun uites. Redemptio animę viri diuitie eiꝰ: de VeisdN pauper autem non ſuffert minas: Ser. j. Ueſtondicun Item in eadem dominica: Homelia de eo ” „quod ſcriptum eſt in euangelio m AMat/ nrerin MVattd. 7. theum: Attendite a falſis pꝛophetis qui gnis udtuice yeniunt ad vos ꝛc. quę habetur in libo ij.de ſermone domini in monte.ca. xxvij. ubrn minren Et inter ſermões de Verbis do/⸗ e. Xh. nang Ser. 1. Dominica nona: De timoꝛe domini: et ve⸗ ret6 ra humilitate: Sermo.j. gentn⸗ 0 „ . „ 5* „ eue Ser. 214 In eadem dominica: De timoꝛe domini: criomatte⸗ Sermo.ij. itnnmne, Item in eadem dominica: Homelia de eo limAH⸗ quod criptum eſt in euangelio ſm Lucã: iui rZucj.r6, Quidam homo erat diues qui habebat n pend n Ser. 21I. In eadem dominica: De fame Samarię: villicum ⁊c.quę habetur inter ſermones limu s. quod ſcriptum eſt in euangelco ſm Lucäaͤ: de Verbis domini. xxxv. HW S Auden Zud.6. NRemittite ⁊ remittetur vobis ⁊c. quęgha / Dominica decima: De chꝛiſtiano nomine: Ser. 215. Nen n betur in libꝛo Quinquaginta homelia⸗ Senooo. Mhumen rum. xxix. In eadem dominica: De chꝛiſtiano nomi/ Ser. 216. untenunß⸗ Ser. 205. Dominica quinta: de eo quod ſcriptum eſt mine: Sermo.ij. dahaſtiey⸗ Mattð.v9. in euangelio ᷣm Mattheum: Si vis veni DHominica vndecima:de eo quod ſcriptũ ẽ: Ser.ꝛ⸗. nd endd re ad vitam ſerua mandata zc. Sermo.j. Mulierẽ foꝛtẽ quis inueniet ꝛc. Sermo.]. Dꝛontet: Ser.206. In eadem dominica: De heliſęo. Ser.ij. In eadem dominica: De verbo dei audien Ser. riS. bentan Ser. 207 Dominica ſexta: de Naamã Syro. Ser. j. do: ⁊ muliere foꝛti: Sermo.ij. gelofn dehi Item in eadem dominica: de eodẽ de quo Itẽ in eadẽ dominica: homelia de eo quod Unsenen ſupꝛa alius ſermo factus ad fratres in he- ſcriptum eſt in euangelio m Lucam: Dix Zuc. 18. Nlackdeepe remo:qui inter ſermones ad eoſdem ha⸗ it ieſus ad quoſdam qui in ſe confidebãt. betur. xxxij. e,„ Lc. quę habetur inter ſermones de Ver⸗/ nlaung tinindn Ser. 208. In eadem dominica: De heliſeo 7 giezi pu bis domini. xxxpy. s zSend. ero: Sermo. j. Dominica duodecima: De reddendis deci Ser. 219. Muidt hng Item in eadem dominica: omelia de eo mis: Sermo.j. M . n Seni. quod ſcriptum eſt in euangelio im Mat/ In eadem dominica: De eo quod ſcriptum Ser. 220. sſehdn Watth.5, theum: Amen dico vobis: Miſi abunda- eſt in pſalmo: Deus manikfeſte veniet c. NMs5. 4%. QAunqug⸗ uerit iuſticia veſtra ⁊c̃. quę ſumpta eſt ex Sermo.jj. libꝛo.j.de ſermone domini in monte. ca. Dominica tertiadecima: de eo quod ſcri- Ser. 221. bonehdet vj. et. vij. Et ex ſermonibꝰ de Verbis do⸗ ptum eſt: Deponentes mendacium loqui h.4. rloßglui mini.iiij.Et ex libꝛo Quinquaginta ho/ mini veritatem vnuſquiſq; cum pꝛoximo – meliarum. l. 4 „ſuo zc. Sermo. j. enrsn Ser. 209. Dominica ſeptima: de eo quod ſcriptũ eſt In eadem dominica: de beato Job: et de Ser. 222. L vebil Marcl.S. in euangelio ſᷣm Marcũ: Cum turba mul eo quod ſcriptum eſt in pſalmo: Cantate PS.2. m. Bi ta eſſet cum ieſu:nec haberent quod man- c⁊eexultate ⁊ pſallite in cithara voce pſal/ üKinn ducarent ⁊cc. Sermo.j. HM mi ⁊c. Sermo.ij. Sðð nfi⸗ Ser. 210. In eadem dominica: de Heliſeo ⁊ ſecuri in In eadem dominica: De bono patientię: Ser. 23. Sermo.ijj. ”M Item in eadem dominica: homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio 'm Cuca: Beati oculi qui vident ⁊c.quę habetur in AZũcj. 10. ter ſermões de Verbis dñi. xxxvij. Et in libꝛo Quinq̃ginta homeliarũ.xxxvf. Dominica quartadecima: De beato Job: Ser. 224. In eadẽ dominica:He beato Job. Ser.ij. Ser. 225. Item in eadem dominica Homelia deeeodd quod ſcriptum eſt in euangelio ᷣm Lucã: Et factum eſt dum iret ieſus in hieruſalẽ: Lucj. 17. tranſibat per mediam ſamariam zc. quę ſumpta eſt ex libꝛo ſecũdo de quęſtionibꝰ euangelioꝛum.ca.iiij. Et ex ſermonibus factis ad fratres in heremo. xxxij. Dominica quintadecima: De beato To / Ser. 226. bia: Sermo. j. In eadem dominica: De faciendis elemo- Ser. 22 ſynis:Sermo.ij. Item in eadem dominica: homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio m Mat⸗ theum: NHemo poteſt duobus dominis Wattß.s. 4 Annotatio Bermonuů ſeruire ꝛc. quę habetur lib. ij. de ſermone domini in monte. ca. xv. . Ser.228. DHominica ſextadecima: de Judith. Ser.j. Ser. 229. In eadem dominica: de Judith:Ser.ij. Item in eadem dominica: Homelia de oeoo quod ſcriptũ eſt in euangelio m Lucam: Zud. 7. IYbat ieſus in ciuitatẽ quę vocat᷑ Haym ⁊c̃.quę habet᷑ inter ſermones de Verbis domini.xliij. Ser.250. Feria quarta: de eo quod ſcriptũ eſt in euã Mattb.r. gelio õm Mattheũ: Cũ veniſſet ieſus ad turbas acceſſit ad eum ⁊c. Et de ieiunio ⁊ oꝛatione:Sermo.). Ser.251. PHominica decimaſeptima: de Ebꝛietate vi tanda: Sermo.j. Ser. 232. In eadem dominica: de Ebꝛietate vitãda: Sermo. ij. Item in eadẽ dominica alius ſermo factus d fratres in heremo: qui inter ſermones ad eoſdem habet᷑.xxxiij. =M Ser. 233. Feria quarta quattuo: tẽpoꝛũ occurrentiũ poſt feſtũ exaltationis ſanctę Crucis: de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Mat MWattb. i2. thęum: Et ecce vnus accedẽs ait illi: Ma/ giſter bone ⁊cc. Sermo.j. Sabbato quattuoꝛ tẽpoꝛũ occurrẽtiũ poſt feſtũ ſanctę Crucis: Homelia de eo qð ſcri Zud.1ʒ. ptũ eſt in euangelio ſm Lucam: Dicebat ieſus turbis hãc ſimilitudinẽ: Arboꝛẽ fici habebat quidã ⁊c.quę habet᷑ inter ſermo nes de Verbis domini. xxxj. Ser. 254. Hominica decimaoctaua: de eo qð dominꝰ interrogauit iudęos: cuius filium dicerẽt S.r. eſſe chꝛiſtum. Sermo.j. er.255. In eadem dominica: de eodem de quo ſu- pꝛa. Sermo.ij. Item in eadẽ dominica: homelia de eo qð Matth.22. ſcriptũ eſt in euãgelio ſm Matthęeũ: Ac⸗ ceſſerũt ad Jeſum phariſ ei: Et interroga/ uit eũ vnus ex legiſdoctoꝛibus ⁊c̃.quę ha bet᷑ ĩ li. Quiquaginta homeliaꝝ.xxxviij. Ser.236. DHominica decimanona: de eo quid ſit ho- mini facere bonũ:Sermo.j. Ser.257. In eadẽ dominica: Sermo habitus ad mẽ 7„ In eadem dominica de Augurijs. Ser. ij. Ser. 241. Item in eadẽ dominica: homelia de eo qõo ſcriptum eſt in euangelio ᷣm Johannem: Erat quidã regulus cuius filius infirma / Zoh. 4. bat᷑ ⁊c.quęhabetur in expoſitione docto⸗/ ris IJbidem. Hominica viceſimaſecunda: de Suſanna: Ser. 242. Sermo.)]. In eadem dominica:de caſtitate cõiugali: ger. 243 Sermo.ij. . In eadem dominica :iterũ de caſtitate cõ/ Ser. 244. iugali: Sermo.iij. L. Hominica viceſimatertia de continentia ⁊ Seq 145. abſtinentia: Sermo.j. In eadem dominica:ad Juuenes vt conti/ge 2 4. 246. neant: Sermo. jij. Hominica viceſimaquarta: de adulterino Ser. 247. habitu viroꝛum ac mulierum ⁊c. Ser. j. In eadẽ dominica de cõtinẽtia: Sermo.ij. SGer.⁊ 48s. Dominica viceſimaquinta: de caſtitate et Ser. 249. munditia: Sermo.j. In eadem dominica: de incauta familiari / Ser. 150. tate extranearũ mulierũ: Sermo.ij. Item in eadem dominica:de eo quod ſcri/ ptum eſt in euãgelio 'm Johannem: Cũ Job·6. ſubleuaſſet ieſus oculos ⁊c.incipiẽs:Mi/⸗ racula quę fecit dominus ⁊c. quę ſumpta eſt de expoſitione doctoꝛis Ibidem. DHominica viceſimaſexta ſi occurrat: de eo Ser. 5r. quod ſcriptũ eſt: Uacate videte:quoniã Ns.45. ego ſum deus ⁊c. Ser.j. In Anniuerſario dedicationis eccleſię vel Ser. 52. altaris. Sermo.j. Eodem die: Sermo.ij. Ser. 253. Eodem die: Sermo habitus in regione ter Ser. 254. tia in baſilica Petri Carthagiñ. Ser. iij. Eodem die:Sermo.iiij. Ser. 255. Eodem die:Sermo.v. Ser. 255.· Finis Annotationum ſam ſancti Cypꝛiani ĩ die dominico:de iu/ ſticia. ij. Ser.238. Dſñica viceſima:de bono diſciplinę:Ser.j. Ser.239. In eadem dominica: de diſciplina chꝛiſtia/ na: Sermo.ij. Ser.⁊ 40. NDominica viceſimapꝛima:de tribus pueris miſſis in foꝛnacẽ ignis: Sermo.j. uut fotlauk ecmein Plandoe⸗ lgtennol Cnfuſion glärung fenuspt ſcentint iedom (nguin Mimen enimc bbent hhpobie lan. N lann elletn GCafn tnot bl lnge Petentde Mbopenn ienigt- 5heuang nio⸗ dpe gaio tglenan nnavi ign B. Aug. de tpe Ber. I. Do. I. Aduent dñi Ger.I. quid vtile ⁊ neceſſariũ pꝛecipit exhiberi.DOo ri. Sau. ¶ Dini Aurelij Auguſtini Hippon?è ded R ſis epiſcopi Opus ſermonũ detẽ ven poꝛe ſcðm dominicas alioſq; dies N 1i Auibꝰ apte cõneniunt oꝛdinate di⸗ 4 AUinctoꝛum: ? eliciter incipit. n gun ¶ Pominica pꝛima Aduentus do/ · Wmini ſaluatoꝛis: Dermo vnicus. ec'jgα Annotatio — O Ppropin numeralis guãte iam nt ga crins ſer Qna ima ſolẽ/ cnd Rcris ul nitate qua ſalua/ Su Benno 1./ toꝛ noſter ĩter ho/ Gid g * mines naſci miſe/⸗ 4. ricoꝛditer volgit: — fratres chariſſimi 0. 4 RR e Sm ttentius coſideratesqhaliter opoꝛteat nos leclgnig aduentu tanteę potentię ſparari: vt regẽ ⁊ ini a dominũ noſtrũ lęti atq; gaudẽtes cum glo⸗ H ria ⁊ laudibus mereamur ſuſcipere:⁊ in con/ ſpectu eius inter cętus fęlices ſanctoꝛũ gra/ in i⸗ tulando exultare:magis q; ab eo ꝓpter fędi/ i tatem noſtrã repulſi inter peccatoꝛes ęternã D confuſionẽ mereri.Et ideo rogo ⁊ moneo vt quãtum poſſumus cum dei adiutoꝛio labo/ agang remus: vt in illo die cum ſincera ⁊ pura con/ Nonis eis ſcientia ⁊ mundo coꝛde ⁊ caſto coꝛpoꝛe ad al/ non tare domini poſſimus accedere: et coꝛpus ⁊ Sr ſanguinẽ eius nõ ad iudiciũ:ſed ad remediũ len⸗ animę noſtre mereamur accipere. In chꝛiſti 6 enim coꝛpoꝛe vita noſtra cõſiſtit: ſicut ipſe di “ů Joh.s.xit: Miſi mãducaueritis carnẽ filij hominis ⁊ onete n biberitis eius ſanguinẽ:non habebitis vitã elln in vobis. Mutet g̊ vitã:qui vult accipere vi tam. Nam ſi nõ mutet vitã: ad iudiciũ acci/ piet vitam: ⁊ magis ex ipſa coꝛrumpit᷑ q; ſa- netur: magis occidit᷑ q; viuifſicet᷑. Sic em̃ di⸗ TCorj.ii.xit apoſtolꝰ: Qui mãducat coꝛpus dũñi ⁊ bi/ bit ſanguinẽ eius indigne:iudiciũ ſibi man/ B ducat ⁊ bibit.Et licet nos omni tempoꝛe bo nis operibus oꝛnatos ac ſplendidos eſſe cõ/ ueniat: pꝛęcipue tamẽ in die natalis dñi: ſiẽ Matth.ꝭ. in euangelio ipſe dixit:lucere debent homi⸗ nibꝰ opera veſtra. Cõſiderate quęſo fratres quãdo aliquis homo potens aut nobilis na talem aut ſuum aut filij ſui celebꝛare deſide⸗ rat:quãto ſtudio ante plures dies quicquid in domo ſua ſoꝛdiũ inuenerit oꝛdinat emun dari:quicquid ineptũ ⁊ incõgruũ pꝛoijci:qᷣc/ X mus etiã ſi obſcura fuerit dealbat᷑:pauimẽ/ ta ſcopis mundant᷑: ⁊ diuerſis reſperſa floꝛi⸗/ bus adoꝛnant᷑.Quicqͥd etiam ad lęticię ani/ mę ⁊ coꝛpoꝛis delitias ꝑtinet:omni ſollicitu/ dine pꝛouidet᷑. Vt quid iſta fratres chariſſi⸗ mi: niſi vt dies natalitius cum gaudio cele/ bꝛet᷑ hominis moꝛituri? Si &̊ tanta pꝛęparas in natalitio tuo aut filij tui: quanta ⁊ qualia pꝛeęparare debes ſuſcepturus natalẽ domini tui? Si talia pᷣparas moꝛituro:qualia pſ̃para re debes ęterno? Quicqͥd ergo non vis inuen- niri in domo tua:quantum potes laboꝛa vt non inueniat deus in anima tua. Certe ſi te rex terrenus aut quicunq; paterfamilias ad ſuum natalitiũ inuitaret: qualibꝰ veſtimen/ tis ſtudueris oꝛnatus incedere: qᷓ; nouis vel nitidis:qᷓ; ſplẽdidis: quoꝝ nec vetuſtas nec vilitas nec aliqua fęditas oculos inuitantis offenderet.Tali ergo ſtudio inquãtũ pꝛęua/ les chꝛiſto auxiliante cõtẽde:vt diuerſis vir⸗ tutũ oꝛnamẽtis anima tua cõpoſita: ſimpli⸗ citatis gemmis et ſobꝛietatis floꝛibus adoꝛ⸗ nata ad ſolennitatẽ regis ęterni:id eſt ad na talẽ domini ſaluatoꝛis cum ſecura cõſcientia ꝓcedat:caſtitate nitida:charitate ſplẽdida: elemoſynis candida.Chꝛiſtus em̃ dominꝰ ſi te ita cõpoſitũ natalitiũ ſuũ celebꝛare cogno uerit:ipſe ꝑ ſe venire ⁊ animã tuã non ſolum viſitare:ſed etiã requieſcere: et in ꝑpetuũ in illa dignabit᷑ habitare:ſicut ſcriptũ eſt:Et in ꝛ.Corl.. habitabo in illis:⁊ inambulabo. Et iterum: Apod.z. Ecce ſto ad oſtium ⁊ pulſo: ſi quis ſurrexerit ⁊ aperuerit mihi: intrabo ad illum ⁊ cenabo cum illo:⁊ ille mecũ.e fęlix eſt illa anima ꝗ̊ C vitã ſuam ita deo auxiliate ſtuduerit guber⸗ nare:vt chꝛiſtũ hoſpitem ⁊ habitatoꝛẽ mere⸗/ atur excipere: Sicut ecõtrario q; infclix ẽ illa conſcientia: tota lachꝛymaꝝ fonte lugenda: quę ſe ita malis operibꝰ cruentauit:vt in ea chꝛiſtus nõ requieſcere:ſed diabolus incipi- at dominari. Talis em̃ anima ſi medicamen tũ pnitẽtię non cito ſubuenerit:a luce relin/ quit᷑:a tenebꝛis occupat᷑: vacuat᷑ dulcedine: implet᷑ amaritudine:a moꝛte inuadit᷑:a vita repudiat᷑. Mon tamẽ de dñi pietate diffidat qui talis eſt:nec moꝛtifera deſperatiõe fran/ gatur:ſed magis ad pęnitentiã cito fugiat:⁊ dum adhuc noua ſunt ⁊ calent peccatoꝛum ſuoꝛũ vulnera:ſic ſibi adhibeat medicamẽta ſalubꝛia:qꝛ medicus noſter omnipotẽs eſt:⁊ ſic cõſueuit plagas noſtras curare:vt nec ci- 3 Bancti dluguſtini de tempore catricum veſtigium poſt ipſius medicamina D remaneat. Ideo etiam ab omni inquinamẽ to ante eius natalẽ multis diebus abſtinere debetis. Quotienſcũq; aut natalem domi⸗/ ni:aut reliquas ſolẽnitates celebꝛare diſpo/ nitis:ebꝛietatem ante omnia fugite:iracun/ dię q̃ſi beſtię crudeliſſimę repugnate:odium velut venenum moꝛtiferum de coꝛde veſtro repellite:E& tanta ſit in vobis charitas ꝗ̊ nõ ſolum vſq; ad amicos:ſed etiã vſq; ad ipſos ꝑueniat inimicos:vt ſecuri poſſitis dicere in Matth.s. oꝛatiõe dominica:Dimitte nobis debita no ſtra:ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibus no/ ſtris. Mã qui ſe ſcit vel vnum hominũ odio habere:neſcio ſi ad altare dñi ſecurus poſſit accedere: cum pꝛecipue beatus Johannes euangeliſta terribiliter clamet ⁊ dicat: Qui fratrem ſuũ odit:homicida eſt. Mam veſtrũ eſt iudicare:vtrũ homicida anteq; pęnitẽtiã agat: pᷣſumere debeat euchariſtiã accipere. Addit etiam adhuc ſanctus Johãnes ⁊ da/ 1, Job. s. mat dicens: Qui fratrem ſuum odit in tene/ bꝛis eſt: ⁊ in tenebꝛis ambulat:⁊ neſcit qͥ va/⸗ dat:qm̃ tenebꝛę obcęcauerunt oculos eius. Et iterũ: Omnis inquit qui fratrẽ ſuum nõ i.Jobᷣ.4. diligit:maner in moꝛte.Et iterũ: Si quis di xerit qꝛ diligo deũ:⁊ fratrẽ ſuum odit: men/ dax eſt. Qui enim non diligit fratrem ſuum quem videt:deum quẽ nonvidet:quomodo poteſt diligere? Quicũq; ergo odiũ vel ira/ cundiã ſeruat i coꝛde: ⁊ ſub tali tonitruo nec terretur nec exꝑgiſcit᷑: nõ doꝛmiens ſed moꝛ/ tuus eſſe credẽdus eſt.heęc ergo fratres cha⸗ riſſimi quotidie cogitãtes:qui boni ſunt cũ dei gratia cõtendant ꝑſeuerare in operibus bonis: quia nõ qui cęperit:ſed qui ꝑſeuera/ uerit vſq; in finem hic ſaluus erit. Qui vᷣo ſe ad elemoſynam tardos: ⁊ ad iracundiam pꝛomptos: ⁊ ad exercendã luxuriã pᷣcipites eſſe cognoſcunt: auxiliante dño feſtinent ſe a malis eruere:vt quę bona ſũt mereant᷑ im/ plere: vt cum dies iudicij venerit:nõ cũ im/ pijs: ſed cum iuſtis ⁊ miſericoꝛdibus ꝑueni/ re ad ęterna pꝛemia mereant᷑:pſᷣſtante domi⸗/ no noſtro ieſu chꝛiſto: qui cũ patre et ſpiritu ſancto viuit ⁊ regnat ĩ ſęcula ſęculoꝝ Amẽ. Sermo.. ¶ Dominica ſecũda Aduẽtus domi DaHSDen 2a o P ☚i: Sermo vnicus. Ancram ⁊ deſiderabilem: gloꝛioſam ac ſingularẽ ſolennitatẽ: hoc eſt na/ tiuitatẽ dñi ſaluatoꝛis fratres dile⸗ ctiſſimi deuotiõe ſideliſſima ſuſcepturi:tot viribus nos debemꝰ cũ ipſiꝰ adiutoꝛio pſᷣpa/ rare:⁊ om̃es latebꝛas animę noſtreę diligẽter aſpicere:ne foꝛte ſit in nobis aliqð peccatũ abſconditũ:qð ⁊ cõſcientiã noſtrã cõfundat ac moꝛdeat:⁊ oculos diuinę maieſtatis offẽ/ dat. Mam licet chꝛiſtus dñs nr̃ poſt paſſionẽ reſurrexerit: ⁊ in cclum aſcenderit: cõſiderat tamẽ vt credimꝰ ⁊ diligẽter attendit: qualit ſe vnuſquiſq; ſeruoꝛũ eius ſine auaricia:ſine ira:ſine ſuperbia atq; luxuria ad celebꝛandã eius natiuitatẽ ſtudeat p̃parare atq; compo nere:⁊ ̃m qð vnũquẽq; oꝛnatũ bonis moꝛi/ bus viderit: ita illi gratiam ſuę miſericoꝛdię diſpenſabit. Si enim viderit charitatis luce veſtitũ:iuſticię vel miſericoꝛdię margaritis oꝛnatũ:caſtũ:humilẽ: miſericoꝛdẽ: benignũ ⁊ ſobꝛiũ:ſi talẽ agnouerit coꝛpus ⁊ ſanguinẽ ſuũ ei nõ ad iudiciũ: ſed ad remediũ ꝑ ſacer/ dotum ſuoꝛũ miniſtenũ diſpenſabit. Si vᷣo aliquẽ viderit adulterũ:ebꝛioſum: cupidũ ⁊ ſuperbũ:timeo ne hoc illi dicat᷑:qð in euãge lio dñs ipᷣe dixit: Amice:quomõ huc intraſti Matth.22, nõ habens veſtẽ nuptialẽ: Et qð dñs auer/ tat fiat illud qð ſequit᷑: Ligate illi manus et pedes ⁊ ꝓijcite i tenebꝛas exterioꝛes:vbi eſt fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ. Ecce qualẽ ſententiã in die iudicij excipiet:qui ſine remedio pęni/ tentię ad feſtiuitatẽ dñi vitioꝝ ſoꝛdibꝰinqui natus acceſſerit. In natale em̃ dñi frẽs dile· B ctiſſimi quaſi in nuptijs ſpiritalibꝰ ſpõſę ſuę eccleſię chꝛiſtus adiũctus eſt. Tunc veritas Ns. ð4· de terra oꝛta eſt: tũc iuſticia de cęlo ꝓſpexit: tunc ꝓceſſit ſponſus de thalamo ſuo:hoc eſt verbũ dei de vtero virginali. Pꝛoceſſit enim cũ ſponſa ſua ecclia:id eſt hũanã carnẽ ſuſce pit. Ad iſtas &ᷣ tam ſanctas nuptias inuitati ⁊ ad cõuiuiũ patris ⁊ fllij ⁊ ſpũſſancti intra/ turi: videte qualibꝰ indumentis debeamus oꝛnari.Et ideo mũdemus quãtum poſſumꝰ cum dei adiutoꝛio coꝛda ſimul ⁊ coꝛpoꝛa no/ ſtra: vt ceęleſtis ille inuitatoꝛ nihil in nobis ſoꝛdidũ:nihil fedũ:nihil obſcurũ:nihil ocu/⸗ lis ſuis depꝛehẽdat indignũ. hęc & frẽs dile ctiſſimi nõ trãſitoꝛie:ſed cũ ingenti tremoꝛe debemus attendere. Inuitati em̃ ſumus ad nuptias:vbi nos ipſi ſi bñ agimꝰ ſponſę eri/ mus.Cogitemꝰad q̃les nuptias:cõſideremꝰ ad qualẽ ſpõſum:vel ad quale cõuiuiũ inui/ tati ſumꝰ. Inuitati em̃ ſumꝰ ad mẽſam: vbi nõ inuenit᷑ cibꝰ hoim:ſed panis ponit᷑ ange- loꝛũ.Et ideo videamus ne foꝛte intus in aia ptjs No genoset funt; hommineo nunicasp mercoe favelge vonatin denoftn aglanai gbügant fegheni Atiukun lochriſtian ſebꝛent. nos tois pcorede nüdum turifumm gtitudin lecüno⸗ regnum lerem t. kalitari panem liſmiſa reteliq Ouiamnin haiten giuna teſteum vocpan heberpn biinſetnn Cigbam umten Vinuſen ſunpt va hone Nrena depe nchdie . õq BGermo.II.III. Do. II. et. II. Aduen. Ger. I. nũc pauꝑes deſpiciũt audiamꝰ:Diſcedite a Wattb. 25. n Annotatio vbi deberemꝰbonoꝛũ operum margaritis iuuinm numeralis oꝛnari: ibi apareamus vitioꝛũ pannis vete aſiplein ordinis ſer ribus inuoluti: Et quãdo eos qui boni ſũt nochi Maleſens ſ Nihoſtorſne⸗ Nenrillen engn Atü bonisn emletot lchmnunsh die nugans e hengi Pustſanguni nmeciigſacn enlabi Siin oſun: apii, algoͤnaiige möhcinmkie Etgodistue teillſpunse tenorarrbic⸗ guliſettum elenetiopen ſouben idiifisde ! ulb ieie Luerena deggogen mmoſtother poaltann micnilit hiſancnnn nsdebenni iun ſin utopont⸗ bü nnods iü nbloe⸗ gen nin jeßſunue⸗ n honſen gcſtatn chuiuſan, poni n lnuan iliimi monũ buiin oculis dei caſtitas reddet candidos: tunc operis. eos qui mali ſũt reddat luxuria ſoꝛdidatos. CEt ideo quotienſcũq; aut dies natalis dñi: aut reliquę feſtiuitates adueniũt: ſicut fre/ quẽter admonui: ante plures dies: nõ ſolũ ab infelici cõcubinarũ cõſoꝛtio:ſed etiã a ꝓ/ pꝛijs vxoꝛibꝰ abſtinete: ab oĩ iracũdia vos alienos efficite:peccata pꝛęterita per elemo ſynam ⁊ pęnitentiã redimant᷑: contra nullũ hominẽ odiũ ĩ coꝛde teneat᷑: Quod ſolebat vanitas per gulã ꝑdere:incipiat iuſticia per miſericoꝛdiã pauperibꝰ erogare: Qð luxu· ria vel gula diſſipauit in mundo: pietas re/ ponat in cęlo.Et licet hoc expediat vt ſemꝑ elemoſynas facere debeamus:pcipue tamẽ in ſanctis ſolennitatibus ſᷣm vires noſtras abũdantius erogemus: pauperes ante oĩa frequẽtius ad cõuiuiũ reuocemꝰ. Nõ enim eſt iuſtum vt in ſancta ſolennitate in popu/ lo chꝛiſtiano ad vnũ dominũ ꝑtinente: alij inebꝛient᷑:alij famis periculo crucientur.Et nos ⁊ oĩs populus vniꝰ dñi ſerui ſumꝰ:vno pᷣcio redempti ſumus:pari cõditione in hũc mũdum intrauimꝰ: ſimili etiã exitu migra/⸗ turi ſumus.Et ſi bene agimus advnam be/ atitudinẽ pariter veniemꝰ. Et quare pauꝑ tecũ nõ capiat cibum:qui tecũ accepturꝰ eſt regnum? Quare pauper nõ accipiat vel ve/ terem tunicã: qui tecũ recepturus eſt ĩmoꝛ/ talitatis ſtolam? Quare pauper nõ mereat panem tuum:qui tecũ meruit accipere bap/ tiſmi ſacramentũ? Cur indignus eſt accipe/ re reliquias ciboꝛũ tuoꝛũ: qui tecũ ad cõui/ DHuium inuitatꝰ eſt angeloꝛũ: Audite fratres: audite nõ meũ ſed domni cõmune pſᷣceptũ. Zud.i4. Sic enim ait in euangelio.Cum facis pꝛan/ dium aut cęnam: noli inuitare diuites qui te iterum inuitent:⁊ ſiat tibi retributio: ſed voca pauꝑes ⁊ claudos: ⁊ beatꝰ eris: qͥa nõ habẽt vnde retribuãt tibi:retribuet᷑ autẽ ti⸗ bi in retributiõe iuſtoꝛũ.Sed dicit aliquis. Ergo amicos aut parẽtes nõ debeo ad cõui uium reuocare? Rogandi ſunt ⁊ parentes ⁊ vicini:ſed rarius rogandi ſunt.Et nõ nimis ſumptuoſa ⁊ delitioſa: ſed tã parca ⁊ ſobꝛia vel honeſta illis debent conuiuia pſparari: vt remaneat vnde poſſint pauperes refici: vnde poſſit aliquid indigentibus erogari: vt cũ dies iudicij venerit non cũ impijs qui põt eſſe me maledicti in ignẽ ęternũ:ſed cũ iuſtis et miſericoꝛdibus audire mereamur: Venite benedicti patris mei ꝑcipite regnũ:qꝛ eſuri/ ui ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dedi/ ſtis mihi bibere: Simul etiã nobis illa vor deſiderabilis dirigat᷑: Euge ſerue bone ⁊ ſi/ delis: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſup multa te cõſtituã: intra in gaudiũ dñi tui. Sed vt E hec quę ſuggeſſimꝰ ſenſibus vfr̃ę charitatis tenacius inhereant: bꝛeuiter quę dicta ſunt iteramꝰ. Hoc em admonuim fratres: vt qꝛ natalis dñi iminet: tanq; ad nuptiale ⁊ cele/ ſte cõuiuiũ ab omni luxuria alieni:et bonis oꝑibus adoꝛnati nos ꝑ chꝛiſti adiutoꝛiũ pꝛę paremꝰ:elemoſynas pauꝑibus erogemus: iracundiã vel odiũ velut venenũ de coꝛdibꝰ nfis reſpuamꝰ. Caſtitatẽ fideliter ↄſeruate: ad cõuiuia vr̃a frequẽtiꝰ pauꝑes reuocate: ad vigilias maturiꝰ ſurgite:in eccleſia ſtan/ tes aut oꝛate aut pſallite: verba ocioſa aut ſecularia nec ipſi ꝓferte:et eos qui pꝛoferre voluerit caſtigate. Pacẽ cũ omnibꝰcuſtodi/ te:⁊ q̊s diſcoꝛdes agnoſcitis: ad cõcoꝛdiam reuocate.Hhec ſi fidelit᷑ chꝛiſto adiunãte vo/ lueritis implere:⁊ ĩ hoc ſęculo ad altare do/ minicũ ſecura cõſciẽtia poteritis accedere: ⁊ in futuro ad ęternã beatitudinem fęliciter ꝑuenire:pᷣſtante dño nr̃o ieſu chꝛiſto:qui vi uit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ: AmẽYẽ. Dominica ꝓrima ante feſtũ nati uitatis dni ſaluatoꝛis de vnitate trinitatis ⁊ incarnatiõe nbi: BGer⸗ mo dñs deus tuus: deus vn eſt. Mon nõ eſt numerus.Optime noſtis iſta fratres chariſſimi: qui coꝛde foꝛtiter tenetis catholi cam veritatẽ:audite tamẽ bꝛeuiter:qð adiu uãte dño ꝓpoſui explanandũ. Deus vnꝰẽ pater:deus vnꝰ eſt filius:deus vnꝰ eſt ſpũſ⸗ ſanctꝰ: Mõ tres dij: ſed vnꝰ eſt deus. Trinꝰ in vocabulis:vnꝰ in deitate ſubſtãtię. Sed dicit mihi hereticus:Ergo ſi vnũ ſunt:om̃s ſunt incarnati:non ad ſolũ chꝛiſtũ ꝑtinet ca ro. Mempe aliud eſt aĩa:aliud ratio: ⁊ tamẽ in aĩa eſt ratio:et vna eſt aia. Sed aliud aĩa agit: aliud ratio. Aia viuit: ratio ſapit. Et 9 2 Egimꝰ ſanctũ Moyſen populo dei A pᷣcepta dantẽ:vbi dixit:Audi iſrael meutj.o. aioꝛ: nõ põt eſſe minoꝛ:⁊ non põt numerari:dicẽte DHauid ꝓpheta: Mοagnus dñs nf̃:⁊ magna virtus eius:⁊ ſapiẽtię eius ermo. III. — ad animã ptinet vita:ad rõneʒ ꝑtinet ſapiẽ/ tia.Et cum vnũ ſint:aia ſola ſuſcipit vitam: ratio ſola ſuſcipit ſapientiã: ⁊ tamẽ nec aia ſine rõne:nec ratio ſine aia. Sic ⁊ pater ⁊ fi/ lius licʒ vnũ ſint:et vnus deꝰ ſit: ad chꝛiſtũ ſolũ ꝑtinet caro:ſicut ad ſolã rationẽ ꝑtinet ſapiẽtia: licʒ nõ recedat ab aia. Ecce aliud: In ſole caloꝛ ⁊ ſplendoꝛ in vno radio ſunt: ſed caloꝛ exiccat:ſplendoꝛ illuminat. Aliud ſuſcipit caloꝛ:aliud ſplendoꝛ. Et licʒ caloꝛ ⁊ ſplendoꝛ ab inuicẽ nõ queãt ſeꝑari: ſuſcipit ſplẽdoꝛ illuminationẽ nõ feruoꝛẽ:ſuſcipit ca loꝛ feruoꝛẽ nõ illuminationẽ: Aliud ſimul: aliud ſingulares agũt:et tamẽ ab inuicẽ nõ ſeparant᷑.Sic ⁊ filius ſuſcepit carnẽ ⁊ nõ de⸗/ Joh. 16. ſeruit patrẽ: nec ſe diuiſit a patre. Suſcepit inquã filius carnẽ in ꝓpꝛietate: ſed tñ ⁊ pat ⁊ ſpũſſanctus nõ defuit maieſtate. In diui/ nitate ęqualitas:ĩ carne ſola filij ꝓpꝛietas: nõ autẽ ab eo patris aut ſpũſſancti receſſit aliquãdo diuinitaſ.Cũ ergo vna ſit deitas: vna ſit diuinitas: impleuit quidẽ carnẽ xpᷣi ⁊ pater ⁊ ſpũſſanctꝰ: ſed maieſtate nõ ſuſce/ ptione. Vis ſcire qꝛ cũ eo fuit ⁊ pater? Hon ſum inquit dñs ieſus chꝛiſtꝰ ſolus:ſed pater mecũ eſt. Audi ⁊ de ſpũſancto:qꝛ cũ eo erat Zud.4. Euãgeliſta refert:Auia ieſus plenꝰ ſpũſan cto regreſſꝰ ẽ ab ioꝛdane. Ecce ſic ſolꝰ ieſus chꝛiſtꝰ ſuſcepit carnẽ: ⁊ tamẽ ⁊ pater ⁊ ſpũſ/ ſanctꝰ nõ defuit maieſtate. Sicut celũ ⁊ ter rã implert pater:implet ⁊ ſpũſſanctꝰ. Carnẽ chꝛiſti deſerere nõ potuerũt: quãdo in diui9/ nitatis vnitate mãſerũt. Adhuc citharã re/⸗ ſpice:vt muſicũ melos ſoniſ dulcibꝰreddat: tria pariter adeſſe vident᷑: ars:manꝰ⁊ choꝛ/ da:⁊ tñ vnꝰ ſonus audit᷑. Ars dictat:manꝰ tãgit:reſonat choꝛda.Tria pariter operant᷑ F ſola choꝛda ꝑſonat ꝙ audiat᷑: HNec ars nec manꝰ ſonũ reddũt:ſed ea cũ choꝛda pariter oꝑant᷑.Sic nec pater nec ſpũſſanctꝰ ſuſcepe rũt carnẽ:⁊ tamẽ cum filio pariter operant᷑. Sonũ ſola choꝛda excutit: carnẽ ſolꝰ chꝛiſtꝰ accepit.Operatio ĩ tribꝰcõſtat:ſᷣ quõ ad ſo/ lã ꝑtinet choꝛdã ſoni redditio: ſic ꝑtinet ad xpᷣm ſolũ carnis hũane ſi uſteptio ., Tobtra iudęus cõtra naturã inquit parere virgo nõ potuit: Et deteſtãdꝰ Manicheus: Si caro erat:virgo eſſe non potuit. Si virgo peꝑit: phãtaſma fuit. Vtriſq; reſpõdendũ ẽ. Pꝛo/ ferã de hiſtoꝛia veteris teſtamẽti neceſſariũ Numeri. 17. exemplũ ↄtra iudęũ:qð ſonuit ĩ auribꝰ nf̃is manifeſtiſſimã veritatẽ. Dñs moyſi ſancto Bancti aluguſtini de tempoe pᷣcepit:de ſingulis tribubus virgas afferri. Allate ſunt duodecim virgę:inter q̃s etiam vna erat ꝗ Aaron fuerat ſacerdotis. Poſitę ſunt a ſancto moyſe in tabernaculo teſtimo nij. Virga autẽ Aaron poſt alterũ diẽ inue nit᷑ ſubito ꝓduxiſſe floꝛes ⁊ frondes:⁊ pepe riſſe nuces. DHelectat hoc myſteriũ cũ chari⸗ tate vr̃a cõtra ꝑfidiã iudaicã cõmiſcere:vbi maxime figura interuenit ſacramẽti. Virga ecce ꝓtulit qð ante nõ habuit: nõ radicata plãtatione:nõ defoſſa ſarculo: nõ animata ſuco:nec fęcũdata ſeminario: ⁊ tamẽ cũ ulic deeſſent vniuerſa iura naturę: ꝓtulit virga gð nec ſemie ſuggeri potuit nec radice. Vir ga ergo potuit ↄtra naturã nuces educere: virgo nõ potuit cõtra naturę iura dei filium generare? Dicat igit᷑ mihi iudę incredulꝰ: quẽadmodũ arida virga floꝛuit et fronduit nuces ꝓtulit:⁊ ego dicã illi quẽadmodum virgo cõceperit ⁊ peꝑerit.Sed ꝓfecto iudę nec cõceptũ poterit virgę explicare:nec vir⸗ ginis partũ. Veniat ad eccłiã: exponat illi vt agnoſcat verum oꝛdinẽ officij naturalis. Virgo peregit tẽpoꝛa pariẽdi:virga aũt nõ habuit tẽpoꝛa germinãdi. Virgo habuit tẽ poꝛa pariẽdi:vᷣga aũt alio die qð natura nõ habuit ꝓtulit. Ala em̃ decurſis nouẽ mẽſi/ bus peꝑit:virga alia die qð natura non ha/ buit germiauit. Virginẽ dicit iudęus pare/ re natura nõ patit᷑. Deus em̃ qͥ in Numeris Mumeri.22. mirabile ſignũ oſtẽdit cõtra naturãvt aſina loqueret᷑:ipſe mirabiliꝰ facere voluit vt chꝛi ſtus de virgine nale ceret ¶Kudiat ⁊ verſut⸗ D ille M0Oαſ5nicheus aliud ſacramẽtũ. Solis ra/ dius ſpecular penetrat:⁊ ſoliditatẽ eiꝰ inſen ſibili ſubtilicate ꝑtrãſit:⁊ talis videt᷑ intrin/ ſecus:qualis extra ⁊ extrinſecus. Itaq; fra/⸗ tres nec cum ingredit᷑ violat:nec cũ egredit᷑ * diſſipat:qꝛ ad ingreſſum ⁊ regreſſũ eius ſpe cular integrũ ꝑſeuerat. Specular & nõ rũpit radiꝰ ſolis: integritatẽ vᷣginis ingreſſꝰ aut egreſſus nunquid vitiare potuit deitatis: Sed qᷣd vlteriꝰ imoꝛoꝛ? Audiat chꝛiſtianus qð nõ vult audire iudęus aut anicheus: vt hic ꝓſiciat in fide redẽptus:⁊ ille deficiat induratꝰ. Virga illa vnde agebamꝰ Aarõ: virgo Maria fuit:ꝗᷓ nobis chꝛiſtũ verũ ſa⸗ cerdotẽ cõcepit ⁊ peꝑit.De quo Nhauid ceci nit: Lu es ſacerdos in ęternũ: ſᷣm oꝛdinem Ns. ios. melchiſedech. Suꝑioꝛi nãq; verſu iam dixe rat: Virgã virtutl tuę emittet dñs ex ſion. Et Eſaias ꝓpha aꝑtius Aariã ſanctã deſi/ Ppmo ecos õ m guttdi denadia otno fiſi cenll ille nder/ ren mwiha⸗ nnone/ hens iute 10 Noor zoburin ſcnis anedent ninitrat nchss ſgtete e(gulintp r⸗ liipl dagun⸗ finten N totiod wotis e eervgeut Nuhes ageelene uogn ſnnse⸗ ſlepan ſülide⸗ len baſon Depo . nſgte Ntince huittn pobisn ſcun uneſtl fütͤſae diodon nosinn ſege⸗ ſose gigsnf lopce ginaui nagct Gälue ilnno⸗ s cnn gine⸗ Pzein dcons MMaanloten kaleidi fonleznp ſteriici icinniſan Anii Ul:hönten gl:tönninn etumnicäle Ue plepie Anenciee inucezeclene Fendaſſin iudeenoetl orultafondet al iit Wlcnenerrd⸗ =☛ £ = U S = S= = — tli:eponkil 14— —– N Nter pſſuras atq; anguſtias pſent⸗ iieirntütnt La. 1. tempoꝛis et noſtrę officia ſeruitutis Urpobtlii H cogimur dilectiſſimi nõ tacere: cum Necönuunnn potius expediat flere magis q; aliquid dice unſs nolii tre: verũtamen ne quid minꝰ lucri arce dñicę unntu Vatth⸗25, accedens dicat᷑ nobis: Serue nequã ⁊ piger R tu erogares pecuniã meã:⁊ ego veniẽs cum zinnntnn vſuris exigerẽ eã:peto charitatẽ veſtrã vt ꝗᷣ numnintin ipſe paterfamilias ꝑ nos vobis miniſtraue/ eluenti rit:libẽter accipe dignemini. Apli pauli ver aſeir RBo. iʒ. ba ſunt: Nox pᷣceſſit dies aũt apꝛopinquit. uul * Deponentes Soꝑa tenebꝛaꝝ induite arma wenn. N , lucis. Expulſa itaq; noctis caligine effuga/ tignin tiſq; tenebꝛis pctõꝝ:radiꝰ veri lumis fulge/ lonid in at in coꝛdibꝰ vfis. Exigit em̃ a nobis ratio us ni huiꝰ tantę cõgregationis ⁊ noctis trãſactę: mdcn vobis reddere rationẽ: ⁊ iſtius diei de tanto rgrſütleſt ſacramẽto ꝑceptoverã ſempiternãq; demõ/ lirinin ſtrare ſalutẽ.Si em̃ dilectiſſimi oꝑa tenebꝛa nisotſ ul rũ trãſactę noctis cõſideremꝰ: ⁊ qͥd egerimꝰ otun dein dño donãte explicare voluerimꝰ:inueniemꝰ daucnſfnuun nos in nocte:nõ oꝑa noctis ſed diei gegiſie. ani Neq; em̃ delectatiõe ſomni ſopitos ſenſus lonle nfen nfos agnouimꝰ:neq; vanis phantaſmatibꝰ aebmn A aias nfas illuſas: nec ipᷣa coꝛꝑa nr̃a ſtramẽ- cufüen toꝝ caloꝛe depᷣſſa in alto ſopoꝛe requies in/ oindin H clinauit: ſed vigilãdo: oꝛando:pſallendo:cõ irfnonne tra aduerſariũ diabolũ dimicando: et ma- neinundn gnã lucem infuſam coꝛdibꝰ noſtris ſenſimꝰ: diolſi ⁊ in nocte oꝑa diei ꝑegimꝰ. Quid em̃ egimꝰ S; Eſa iis gnat dicẽs:Exiet vᷣga de radice ieſſe:et flos de radice eiꝰ aſcẽdet: ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ eũ ſpũs Annotatio dñi:ſpũs ſapiẽtię ⁊ intellectꝰ.Qð &̊ hec vir⸗/ numeralis ga nuces ꝓduxit:imago dñici coꝛpoꝛis fuit. ordinis ſer / Nux em̃ trinã habet in ſuo coꝛꝑe ſubſtantię monũ huiꝰ vnionẽ:coꝛiũ:teſtã ⁊ nucleũ. In coꝛio caro: operis. in teſta oſſa :in nucleo interioꝛ aĩia cõparat᷑. △ In coꝛio nucis carnẽ ſignificat ſaluatoꝛis:q habuit in ſe aſperitatẽ vel amaritudinẽ paſ ſionis. In nucleo interioꝛẽ declarat dulce⸗ dinẽ deitatis:ꝗᷓ tribuit paſtũ ⁊ luminis ſub/ miniſtrat officiũ. In teſta lignũ interſerens crucis:qð nõ diſcreuit id qð foꝛis ⁊ intꝰſuit: ſed quę terrena ⁊ cęleſtia fuerũt mediatoꝛis ligni intpoſitõe ſociauit:dicẽte beato apło: coł.i. Quia ipſe ꝑ ſanguinẽ crucis ſuę paciſicauit oĩa ꝗᷓ in celis ſunt ⁊ quę in terris: cui eſt glo ria in ſecula ſeculoꝝ:Amen. n vigilia natiuitatis dñi ſalua- . toꝛis de fide chꝛiſti cõtra paganos ZSermo. Ii. iudęos ⁊ ſaracenos: Sermo I in hacnoctez Captois captiuauim. Qui egimus in hac nocte? Tenebꝛas diabolicas a coꝛdibus vfis excuſſimꝰ:lumen verũ hau/ riendũ eſſe demõſtrauimꝰ. Quid enim actũ eſt in hac nocte? VUeniẽs vera foꝛtitudo alli/ gauit foꝛtẽ vt vaſa eiꝰ domꝰ eripiat. Quid actũ eſt ĩ hac nocte: Extirpata ẽ ſupbia:in/ troducta eſt hũilitas. Quid actũ eſt in hac nocte:? Pꝛinceps oĩm vitioꝛũ expulſus eſt: fons oĩm bonoꝝ ſuſceptus ẽ. Videtis dile/ ctiſſimi ꝗᷓ bona habeat ſparata:⁊ ex qͥ one/ re vel ex quibꝰ ſarcinis peccatoꝛũ releuami/ ni ab iſto qui vos vocat vt ſuſcipiatis iugũ eius ſuaue: ⁊ ſarcinã eius leuẽ. Deponẽtes itaq; oꝑa tenebꝛarũ:induite vos arma lud. Quid ſit hoc ex verbis ſymboli qð mõ acce piſtis: vobis expoſitũ eſſe cognoſcit᷑. Quid eſt deponere opera tenebꝛaꝝ:niſi renũciare diaboli pompis:⁊ angelis eiꝰ: Et quid eſt: Induite vos arma lucis: niſi credite in deũ patrẽ omnipotentẽ? Pꝛius tñ dilectiſſimi Ca. 2. Ddiſcutiamꝰ qui ſit vel qͥd ſit diabolꝰ vel quę ſint pompe erꝰ:quibꝰ renũciãtes oꝑa depo⸗ nimꝰ tenebꝛarũ:tũc demũ de deo patre om/ nipotẽte qͥ eſt vera lux quãtũ ipᷣe donauerit charitati vre dicemꝰ. Quid eſt diabolꝰ:An gelus ꝑ ſuꝑbiã ſegatus a deo: qͥ in veritate non ſtetit:auctoꝛ mẽdacij:a ſemetipſo dece⸗/ ptus:alterũ decipere cõcupiuit. Iſte aduer/ ſariꝰ:effectꝰ aduerſarius hũani generis:in/ uentoꝛ moꝛtis: ſuꝑbię inſtitutoꝛ: radix ma/ licię:ſcelerũ caput:pꝛinceps oĩm vitioꝛũ:ꝑ/ ſuaſoꝛ etiã turpiũ cogitationũ.hhic dũ ulluʒ pꝛimũ hoĩem a deo factũ Adã ſcʒ patrẽ om niũ noſtrũ intueret᷑:videretq; hoĩeʒ ex limo terrę ad imaginẽ dei factum: pudicitia oꝛna tũ:tꝑantia compoſitũ:charitate circũdatũ: imoꝛtalitate veſtitũ: emulꝰ atq; inuidꝰ hoc hoiem terrenũ accepiſſe:qð ipſe dũ eſſet an gelus per ſuꝑbiã cognoſcit᷑ amiſiſſe:inuidit ſtatim inſatiabilis homicida:eoſq; nr̃os pꝛi De pe.diſ. ⁊2.pꝛinceps mos parẽtes illis donis ac tantis bonis ex- poliauit inſuꝑ ⁊ pemit. Mãq; dilectiſſimi cũ tanta bona homi diabol abſtuliſſet: pudici tiã:cõtinentiã:charitatẽ:iĩmoꝛtalitatẽ:eũq; turpẽ ac nudũ reddidiſſet: obſitũ ſuis pan⸗ nis deridẽseũ:ſuo dominio obſtrinxit:atq; ex illo vinculo omnẽ pꝛolẽ eius ſibimet obli gauit. Turpes em̃ pãnos ſuſcepit Adã qñ a diabolo expoliatꝰpudicitia:accinctꝰ ẽ impu dicitia:amiſſa tꝑantia intemperãs effect ẽ: ꝓdita charitate:malꝰ inuenteſt:expoliatus ⸗ ſmoꝛtalitate: moꝛti ppinatus E. Quid ꝑdi/ Cdit ⁊ quid accepit: Adhoc em̃ ꝑ turpiſſimos Ca. ʒ. pannos ſuos poſteros obligauit. Renũcie/ mus huic dãnoſę hereditati: pupilli effecti ſumꝰ: anteq; exactoꝛ veniat tã peſſimę hę⸗ reditati renũciemꝰ.Si qͥs itaq; huic heredi/ tati in q̃ ſũt pãni diaboli:pompęſcʒ:⁊ ange lis eius renũciare neglexerit cũ iudex vene/ Mattb.ʒð5. rit:ſicut euãgeliũ loquit᷑: Lradet᷑ debitoꝛ ex actoꝛi: exactoꝛ autẽ debitoꝛẽ in carcerẽ tru/ det: Amẽ dico vobis ait dñs:nõ exies inde donec reddas nouiſſimũ quadrantẽ. Om̃e itaq; genꝰ humanũ tanq; pauperẽ ⁊ pupil/ lum cõmendat ſcriptura diuina dicẽs deo: Tibi derelictꝰẽ pauper: pupillo tu eris ad/ iutoꝛ. Eiuſq; adũſariũ diabolũ demõſtrãs ſecutus adiũxit: Cõterẽs bꝛachiũ peccato/ ris ⁊ maligni.Aſſit itaq; aliquis pius hõ et aliquã miſericoꝛdiã huic pupillo ⁊ pauperi exhibeat. Ferocem em̃ atq; callidũ aduerſa riũ patit᷑: ⁊ ̊ pupillꝰ i cauſa ſua defecit:qm̃ eũ ſuꝰaduerſarius pꝛauis actibꝰobligauit. Adhibeamꝰ huic pupillo idoneos defenſo/ res:⁊ aploꝝ tanq; iuriſperitoꝛũ cęleſtium ei patrociniũ ſubꝛogemꝰ. Quid eſt agendum apud tales pꝛo tali? Apud vos itaq; Petre Paule: Johãnes: cęteriq; ſancti conſiliarij veri iudicis amici: ſummę poteſtatis cauſã exponimus.e&α optime noſtis huiꝰ paupe/ ris ⁊ pupilli generis ſcʒ hũani qͥ ex paterno chirographo debitoꝛ inuẽtꝰ ẽ reus:atq; ob/ ſtrictꝰ ab aduũſario detinet᷑:nõ eſt aliud quẽ/ admodũ huic ſubueniat᷑ niſi ex vro cõſilio. Quid itaq; in h̊ negocio ſerenitati vfę vide aᷣ ꝓ huiꝰ miſeri libᷣtate ex cõi tractatu vtinã pꝛo eo dignã mihi ꝓferte ſententiã. Et vos em̃ aſtrinxerat h obligatio niſi vobis gratia chꝛiſti ſubueniret. Liberati libertate cõſiliũ qð a iudice accepiſtis ꝓmite:vt hoc ſequat᷑ qui captiuꝰ detinet᷑ atq; ex mala ſeruitute ꝑ veſtrã defenſionẽ adverã ꝑueniat libertatẽ. Hoc eſt vox oĩm qð fecimꝰ faciat. Quid ob⸗/ ſecro facturꝰ eſt: Renũciet diabolo pompis ⁊ angelis eiꝰ. Heęc illa dãnoſa hęreditas cui D renũciare cõpellimur. Videtis quã ſentẽtiã Ca.ꝗ. ꝓtulerũt nr̃i defenſoꝛes. Vigilet itaq; vnuſ qſq; ne nõ ex toto renũcians poſt ꝓfeſſionẽ apud eũ diabolꝰ ſuos pãnos recosſcat:a in cipiat ſꝑ reꝰ detineri: quẽ chꝛiſtꝰ* voluit ſua gratia liberare. Hec ſibi male blandiant᷑ qͥ poſt gratiã acceptã coꝛrigi nolũt:atq; rurſꝰ ad illas ſuas pᷣſtinas redeãt volũtates. Ex/ pectat᷑ em̃ dies iudicij: aderit ille equiſſimnꝰ iudex qᷣ nulliꝰ potẽtis ꝑſonã accipiet: cuus palatiũ auro vel argẽto nemo coꝛrumpeet. Aſtabũt oẽs aĩę vt referat vnaquęq; ſᷣm ea pꝑ coꝛpꝰ geſſit ſiue bonũ ſiue malũ. Pꝛeſto em̃ erit aduerſariꝰ diabolꝰ: recitabunt᷑ vba ꝓfeſſionis nr̃e: Et ſi talis fuerit qͥſq; vt de/ bitoꝛ ex hacvita migret:exulta bit ille aduer ſariꝰ ĩ cõſpectu ſereniſſimi iudicis ſuꝑioꝛẽ ſe eſſe declamãs: Agenſq; talẽ cauſã apud ta/ cia et iudicium ſparatio ſedis tuę. Judica meũ eſſe qꝗͥ tuus eſſe noluit:meus eſt: mecũ damãdus eſt. Poſt renũciationẽ vt qͥd iua/ ſit pannos meos: Quid apud eũ impudici/ tia faciebat cui ipſe renũciauerat:cQuid in/ tꝑantia: qͥd auaricia: qͥd ira: qͥd ſuꝑbia: qᷣd cętera mea? Poſtremo ęquiſſime fugientẽ à me:conſugientẽ ad te:poſtea cũ meis qᷣbꝰ renũciauerat apꝛehẽdi:ĩuaſoꝛẽ detinui.In ipla quodãmõ mea poſſeſſiõe apꝛehẽſus ẽ. Quid em̃ ĩ circo faciebat:atq; ibi furias: li⸗ lẽ iudicẽ: Eqſſime inqᷣt iudex iudica: Juſti/ Ms. se. tes:inſanas voces:inaneſq; victoꝛias:cum iã a ſe alienꝰ ſibimet videbat᷑: Quid in the⸗/ atro renũciatoꝛ turpiũ voluptatũ:Quid in amphitheatro:crudelitates ſuas oclis ſuis ituẽdo? Theſauriʒauit ſibi irã ĩ die ire.ſhęc Ro.,· oĩa mea poſt renunciationẽ inuaſit:meeſſe voluit ⁊ mea cõcupiuit. Judica iudica gęqᷣſ/ ſime: qm̃ quẽ tu indignatꝰ es tanto pcio li/ berare:ipᷣe mihi ſe poſtmodũ voluit obliga re. Poterit ne os aꝑire is qͥ pꝰ ꝓfeſſionẽ ſuã talis inuenit᷑:ut iuſte diabolo abdicat:? Vi/ dete qͥd agitis filij mei:frẽs mei:quõ hãc ꝓ⸗ feſſionẽ veſtrã cuſtodiatis.Cõteſtamur vo/ bis ipᷣm iudicẽ om̃ſq; poteſtates cęleſtes: et nos audiũt admonẽtes ⁊ vos excipiũt ꝓfi/ tẽtes:ne iuacuũ gratiã acipiatis:vᷣ coꝛde in/ ⁊. Cori.s. tegro:tota virtute:perfecta fide renũciates atq; ſpernẽtes tã dãnoſã diaboli hęreditatẽ E ne pupilli vel pauꝑes remaneatl. Credite a.5. in deũ patrẽ oĩpotentẽ mutãtes patrẽ: mu/⸗ tate hereditatẽ. Quis ẽ iſte pater oĩpotẽs: Patrẽ quidẽ oĩm quem credimꝰ omniũ no ſtrum: atq; torius mũdi cognoſcimꝰeſſe per gratiã:ſᷣ ⁊ ꝓpꝛiũ eius filiũ qrimꝰ ꝑ ſboſtãtiã: qm̃ ⁊ anteq; ab illo mũdꝰ foꝛmaret᷑ pat᷑ erat eratq; ei vtiq; filiꝰex ipſo cũ ipᷣo:hoc qð ibße: ſed nõ ipᷣe: qm̃ ille pr hic filiꝰ: qm̃ omipotẽs pat:oiĩpotentẽ filiũ genuit de ſe talẽ qlem ſe nouit: vt totꝰ maneret i ſe ⁊ eſſet pfr filij ⁊ ſi/ liꝰ pris: deꝰ ex deo:dies ex die:lumen de lu/ Vthis ſun. legui⸗ cieno⸗ Sönod⸗ is multſi lpueri hn igpina deum apoep anett ſo. ho dieduo ſereru! büch gletan lensſ Utdon lancht ggeuan Patrenn lanizel Nioſtea Neiynl Mit manir ier (4,6, Lun ſinte auug lſech perbe Paten tan⸗ beiam lennfl deſere nel ane⸗ Ndo⸗ nani leryn Etde niſg ltc leigtſige ltcfne ordinis ſer/ vnum lumen. Mõ capis videndo: intellige mli heſe monũ hurꝰ credendo:mũda oculum coꝛdis:imo potiuſ ſecũdo ſonuit: factus eſt pax noſtra vt ſol/ Epb.2. anbentſ ipſa lux quam deſideras videre: munder ueret inimicitias in carne ſua. Hoc verbuz: cſenn, coꝛ tuum vt ſit a peccatoꝛũ tenebꝛis mũda / hoc lumen nõ reſpiciens arrianus audet di/ btllea Wattö.5. tum. Beati enim ait dominus mundo coꝛ cere ſilium minoꝛem: quem nos conſitemur asſugioee de: quia ipſi deum videbunt. Ecce extende ęqualem: ⁊ inſana cõtumacia vult de verbo ighln aciem oculi coꝛdis ⁊ vide:⁊ aures coꝛdis ac/ in coꝛde patris manente diſputare: cum ſeꝝ· la dic cCcoõmoda ⁊ audi. Pater enim ⁊ filius duo ſo- ipſum nõ valeat intelligere. Inſane hereti/ Snne cia Job.i. nant:ſed cum ipſe ſilius dicit: Ego in patre ce pꝛius redi ad te:conſidera te totum ſi po öch nei, ⁊ pater in me eſt. Verbũ enim patris eſt fi- tes compꝛehendere te:et tũc diſputa de illo Nnetainn lius. Pater aũt nunq; fuit ſine verbo: Am qfecit te. Vide q; nõ altũ ſapiebat ſᷣ in ſimn / Lcäingnden Johᷣ.l. in pꝛincipio erat verbũ: et verbũ erat apud plicitate coꝛdis deũ noſſe ꝗqrebat ille hũilis Nunidin deum:⁊ deus erat verbum:hoc erat in pꝛin / Dauidi: qͥĩ vno lapide ſuperbã frontẽ deie/ 1. Begl.. ſoobinͤ cipio apud deum. Hoc ergo verbum filius cit Golię. Vide q́; non alte ſapiebat: conſi/ ſine geni cum eſt in patre: et pater in flio ſuo verbo derauit em̃ quid in ſeipſo ageret᷑:conſidera/ aaänroh ſuo.Hõ ergo duo dij ſed vnꝰ deus. Dies ex uit anim ſuam: inſpexit fabꝛicam:diſcuſſit Edeniliz die duo vident᷑ ſigniſicare dies: ᷣ cũ ipſe ſi ſe intus quid eſſet: ⁊ ex qua parte iſtaʒ tam pehiſii Yoðd.. liꝰ in euangelio dicit iudęis: Abꝛahã pr̃ ve- pulchꝛam molem gubernaret:atq; in vaſcu/ = ſter exultauit vt videret diem meũ: et vidit lo luteo quo habitaret anima plena tantis R Geñ. iS. et lętatus eſt. Abꝛahã autem tres viros vi/ theſauris ſapientię ⁊ ſciẽtię ⁊ pꝛudẽtię: vbi RK dens ſub quercu mambꝛe: non tres appella / iüllic eſſent tanta tam pꝛecioſa tam grãdia: ꝗ i⸗Ouitn uit dominos:ſed vnum appellauit dominũ: loca animę obtinerent:in qua nullus eſt lo⸗ salele tanq; tres dies vnum. Vnde ipſe dominus cus:atq; ex vno fonte quomõ pꝛocederent jidiene beb in euangelio: vnum volens intelligi diem ſingule virtutes ſine diminutione ⁊ exeun/ uſtrgetſ patrem ⁊ filium: Philipo requirenti parrẽ tis ꝓfundẽtis: Vidit hec:cõſiderauit hec: RHRZ tanq; alterum diem: qui iam filium videbat uoluit nec valuit compꝛehendere ſe: ⁊ excla 2 +W diẽ: oſtendens q̊ oculo ꝗqrere deberet videre mauit deo dicẽs: Miriſicata eſt ſcientia tua Pg. 138, tttis dei vnitatẽ:quia oculũ carnis fixerat in hu/ ex me: inualuit non potero ad illã.hoc ſuit eſoniti Job 14. manitatem: Philipe inquit qui me videt: dicere: quãdo te vofſe um cõpꝛehendere tam Nelen 4 videt ⁊ patrẽ. Ego em̃ ⁊ p̃ non duo dies:? magnum qui meipſum non valeo explicare blr. . vnꝰ: Si potes capere:cape ſempiternũ diẽ. extremũ ⁊ paruum: Vide ⁊ alium humilem Aalhin Ca. ᷓ. Lumẽ de lumiĩe duo ſonare vident᷑ lumina- requirentẽ modulum ſuę inſirmitatis ⁊ non uetmurn ria: ſed abſit a nobis ne nos erroꝛ manichę excedẽtem: ſuperbos ad humilitatem incli/ lgeſtis oꝛũ compꝛehẽdat: qui tantũ ſolem eſtimaůt nantẽ: harena inquit maris et pluuię gut/ Ecẽi.i. auhll, u. eſſe chꝛiſtũ: ſed nos ſolem iuſticię credimus tas ⁊ dies ſęculi quis dinumerauit: Altitu/ nafole n verbum patris inſeparabile: ęqualem cum dinem celi ⁊ latitudinẽ terrę ⁊ ꝓfunditatem leminn patre manentẽ:⁊ omnia cum illo diſponen / abyſſi quis menſus eſt? Sapientiã dei pꝛę⸗ übmrdint tem:patrem per filium omnia facientem: fa cedẽtem omnia quis inueſtigauit: Ecce ꝓpp/ 1. Cod; bꝛicam mũdi per verbum ſuum conſtruen / pheta dicit:immo ipſe dominus qui loque/ Eunb lln tem:filium ad nos venientem nec patrem batur per ꝓphetam:ꝙ ſapientiã dei nullus S deſerentem:ſemper cum illo:nuſqᷓ; vſqᷓ; eſſe inueſtigauit: Chꝛiſtus eſt enim dei virtus ⁊ 1. Cori.i. gonnüün⸗ ſine illo: illumiantẽ ⁊ de ſe ⁊ de illo ſplendẽ/ dei ſapiẽtia: nullus ſᷣm diuinitatem potuit ſanlee tem:radiantem:coꝛuſcantem:nõ duo lumi/ inueſtigare ſapientiã: quia ſᷣm id quod filiꝰ neokinn. Job.Io. naria ſed vnum lumen. Ego enim ait ⁊ pa natus eſt de patre ſine aliqua matre: nati/ ankoan ter vnum ſumus.De ipſo verbo vnigenito uitatẽ eius qͥs enarrabit:? Dic mihi heretice &a. . ohorgoß ait ꝓpheta Hauid:Semel locutus eſt deus q audes dicere qð minoꝛ ſit dei ſapientia: ſonſonn ES.éI. duo hęc audiui. Quomodo ſemel locutus dic mihi: altitudo celi quãta ſit:latitudo ter enlitene eſt deus ⁊ ſecũdo ſonuit: niſi quia verbũ in / rę:ꝓfundũ abyſſi? Numera ſi potes pluuię rflitl trãſgreſſibile ꝓcedens de coꝛde patris ſuſ/ce guttas:haren maris:dies ſeculi:tuos etiã linenteß pit carnẽ vt eſſet homo ex vtero matris:ve/ numera capillos: Quoniã om̃es capilli ca⸗/Mattð.io. in vigili Chagi Annotatio mine:non tamen duo dij:aut duo dies:aut naumeralis duo luminaria: ſed vnus deus: vnus dies: nit ⁊ manſit: ad nos venit a patre nõ receſ/ ſit: Ecce per hoc qð ſemel locutus eſt deus: ſurrexit omnis fabꝛica noſtra:per hoc quod a 4 pitis veſtri numerati ſunt. Demõſtra mihi atq; explica parua iſta inferioꝛa:et tunc tibi credam poſſe ⁊ inueſtigare ſuperioꝛa. Sed noõ potes: non vales: ſpũs dei te conuincat qui vos heęreticos ante pꝛeuidit. Qui enim ilſta quę ſuꝑius diximus: cõſcripſerunt atq; ſenſerunt:ſpiritu agebant᷑ veritatis nõ erro ris. Lu autẽ hęretice cum hęc non vales ex/ plicare: audes de ipᷣa ꝗᷓ iueſtigari nõ poteſt dei ſapientia diſputare:⁊ magnus videri ti/ bit: quia diſputas nullo altercante tecũ:nul/ lo iudice pꝛeſidẽte:Et dum ſuffragat᷑ temp⸗ erroꝛi tuo: exſtimas te aliquid eſſe cũ ſis ni/ hil:⁊ ſeductus multos ſeducere cupis:alios pecunia: alios potentia: tales tibi congre/ gas quos plurimũ tecũ ſimul perdas. Mon eſt tibi laboꝛ hic vtilis ad ſalutem ſed potiꝰ ad perniciem. Talia enim docendo:imo nõ Docendo ſed potius blaſphemãdo:non cui⸗/ libet potenti:ſed ipſi deo patri: in eius filio facere demõſtraris iniuriã. Maioꝛ ẽ pater: minoꝛ eſt ſilius: melioꝛ eſt pater: inferioꝛ fi- lius. has cõtumelias nec homo quilibet ſa piens libenter accipiat: qui filiũ melioꝛẽ ſe/ ipſo aut patrem habere contendit. VUnde Ecẽi,30. etiam illud dictum ꝓpheticum: Lętatus eſt pater in filio ſapiente:invita ſua viuit:et in obitu non eſt cõtriſtatus. AMoꝛtuus em̃ eſt pater ⁊ tanqᷓ; nõ ſit moꝛtuus. Quare nõ eſt moꝛtuus? Similem enim reliquit ꝓ ſe.Ecce ꝓpheta dicit: ſapientẽ filium hominis eſſe ſimilẽ patri: ⁊ tu heretice audes dicere ipſã ſapientiam dei filium patri eſſe diſſimilem. Pꝛopheta dicit:moꝛtuũ hominẽ patrem in eo ꝙ filium ſimilem reliquit viuere in filio:⁊ tu audes ipſam ſempiternã vitã: qð eſt dei filius:ſeparare ab illo qui nunqᷓ; moꝛit᷑ pa- h tre: Et quid inquit facturus ſum? Jpſe di/ a. S, xit: Pater maioꝛ me eſt. Quia nõ intelligis Joð.I. ideo tibi male ſonat qð dixit. Nam ipſe di/ xit:iĩmo⁊ ↄfirmauit. Pꝛoꝛſus ipſe dixit:Pa/ ter maioꝛ me eſt:ipſe filius dixit. Vide quã/ do hoc dixit:in ſuſceptione humanę naturę poſitꝰ hoc dixit.Tũc dixit: Pater maioꝛ me Mattb.ꝛ6. eſt:quãdo dixit:Triſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtẽ.Tũc dixit:pater maioꝛ me eſt: qũ fleuit: quado laſſatus eſt: quando eſuriuit: qñ ſitiuit: Tunc dixit pater maioꝛ me eſt:qũ Nr.S. et dicit ſcriptura:minoꝛatũ paulominus ab angelis: Mũquid inſan ſuperbia ita irreuerens pꝛogredit᷑ veſtra vt verbum dei manens apud patrem audeatis dicere in illa diuinitate angelis eſſe minoꝛẽ? Si non audes heretice etice hoc dicere: ſerua hos gradꝰ ⁊ periet erroꝛ tuus: Filiꝰ apud patrẽ:ęqua/ lis cum patre: quoniã ſempiternus cũ ſem/ piterno: ſemper manens cum ſempiterno: manet ęqualis miſſus ⁊ veniẽs: in ſuſcepti/ one hominis minoꝛ non ſolũ patre: verum etiã angelis:ęqualis in foꝛma dei:minoꝛ in foꝛma ſerui.Equalis cũ patre creans ange/ los:ęꝓqualis cum patre homines faciẽs: cq̃/ lis cum patre nouum conſtituens mũdum: minoꝛ patre perditũ repans mundũ.Equa/ lis cum patre vitam largiens ęternam: mi/J noꝛ patre moꝛtẽ ſuſcipiẽs noſtrã. Hũc itaq; Ca.9 filium credimus in ſuſceptione hominis mi noꝛẽ:in diuinitate patri ęqualẽ: factũ: ſicut abpoſtolus dicit: ex ſemiẽ Hauid: quẽ virgo maria de ſpũſancto cõcipiẽs:⁊ in cuiꝰ vtero verbũ carnẽ ſuſcepit:nobis factꝰ eſt media toꝛ homo totus⁊ deus:verbũ:anima ⁊ caro vn chꝛiſt?. Hoc quipe nobis etiã oꝛdo hu/ ius ſacramẽti declarat: ꝙ poſtea qᷓ; credimꝰ in deum patrẽ omnipotentẽ: Credimꝰ et in ieſum chꝛiſtũ ſiliũ eiꝰ cõceptũ de ſpũſancto natũ exvgine maria.Et hec natiuitas ꝑtur/ bat omnẽ cogitationẽ hũanã:qm̃ virtus eſt eã oꝑata diuina.HNaʒ qñ admittit ratio nr̃ę generatiõis vt virgo cõcipiens: virgo poſt partũ ꝑmanẽs: fili videat᷑:integritaſ iuiola ta ſeruet᷑: Et hoc nõ põt implere qͥlibet na⸗ tus hõ: ille autẽ potuit:qꝛ nõ erat ſolꝰ hõ:vKᷣ perierat oĩis hõ. Pꝛimũ itaq; miraculũ ma/ ghũ huiꝰ meditatoꝛis ac ſingulare fuit:ꝙ ſic natꝰẽ:vt ille qͥ veniebat multos docere facẽ miracula: qꝛ ipſe ꝑ ſe ⁊ ꝑ illos faciebat:habe ret iñ aliqd ꝓpꝛiũ qͥ nihil vſurpauerat alie/ nũ.Solus em̃ de vᷣgine natꝰẽ: qꝛ ſolus ſine amplexu viri ⁊ femieę ð ſpũſancto cõceptꝰẽ: ſolꝰ ſine coꝛruptiõe ipleuit vterũ matris: qꝛ ſolꝰ ꝓ nobis ſuꝑ cęlos aſcẽdit vt ſederet ad dexterã pf̃is. Acceperũt ab illo diſcipuli vt facerẽt młta ⁊ magᷓ miracła:⁊ fecerũt: nectũ quiſpiã pᷣdicat᷑ aut credit᷑ deᷣgine natꝰ:aut de ſpũſcõ cõceptꝰ*: niſi üle vnꝰqͥ creatoꝛ tᷣm inuẽtꝰ:in tꝑe ẽ etiã ipᷣe creatꝰ: ſuſcipiẽs quã deꝰ ⁊ homo:qui ꝓpterea voluit naſci hbõ qꝛ itegrã foꝛmauerat huanã naturã:vt ꝑ ißam quodãmõ redẽptoꝛ nr̃aʒ reꝑaret ruinã.Et h dei flliꝰ ⁊ homis filiꝰ:Dei filiꝰ de coꝛde pr̃is: hoĩs filiꝰ ex vtero mr̃is. Jdẽ ipſe vnꝰxpᷣs qͥ ꝓceſſit ex vtero vᷣginali tanq; ſpõſus ð tha/⸗ lamo ſuo. In qͥ vtero ſpiritales nuptię cele/ RPz. 18. bꝛatę: deus cõiunctus ẽ carni: ⁊ caro adhę⸗ EK ſit deo vt eſſet vnꝰ chꝛiſtꝰ ⁊ totus hõ. hic ̊ Caais. egec⸗ füegn ͤſen⸗ Pleno⸗ lepn eepenn mntin noang⸗ edech, nüdtn. umeN) hicinn nisi. ü:ſn wepig⸗ apen hnei⸗ mta ntobo⸗ Peiin einan hülona⸗ insg⸗ wirmsct morit go iuliuc⸗ bemn ſobo⸗ gſabög lünn efuieg⸗ Neteind dbanbrre enntlo ſlusſte gyt nis leund ſeyuln iunemn utant unihn = Bermo. IIII. In vigilia Mati. dñi ꝓcedẽs velut ſponſus de thalamo ſuo: Ad cuiꝰ nuptias cõmota vniuerſa exultare viſa Zudl. 2. eſt creatura. Naãq; angeloꝝ choꝛꝰ ex his nu⸗ ptijs pacẽ deſignat homibꝰ bonę volütat!: qꝛ qͥ erat dei filiꝰ:factus eſt homis filiꝰ:ſuſci⸗ piens qð nõ erat:nõ amittens qð erat.hhis WMWatt. 2. lumen illo ipſo ſponſo operãte pꝛoducũt vt lumẽ verũ ſedẽtibꝰ in vmbꝛa moꝛtis nücia- nuptijs cęli nouã ſtellã:nouũ atq; ſplẽdidũ rẽt natũ: ⁊ velut in lingua ſua laudarẽt hũc ſpõſum ꝓcedentẽ quẽ ſciebant ad hoc ſuſce piſſe hoĩem moꝛtalẽ vt faceret ĩmoꝛtalẽ.Ad hunc ſpõſum magi ab extremo terrę veniũt vocati:munera offerũt: infantẽ natũ necdũ Abi, J. quidẽ vidẽtes ſed ſtella indice regẽ adoꝛare cupiẽtes.Ex his nuptijs regis nati: turbat᷑ herodeſ:ꝑturbati iudęi:⁊ regẽ totiꝰcreaturę nõ intelligẽtes:querit herodes quem audit regẽ natũ infantẽ ꝑdere:ne illo creſcẽte poſ⸗ ſet regnum amittere. Judei nolẽtes habere dei filiũ regẽ:vbi xpᷣſ naſceret᷑:herodi ꝓdũt: atq; de vniꝰinfantis nece vtroꝛũq; volũtas aſtringit᷑. Poſtq; em̃ herodes iudęis narra/ nbꝰdidicit vbi xpᷣs occidẽdꝰpoſſet inueniri: vocans ad ſe magos: tempꝰ ab eis reqſiuit ſtellę:miſſoſq; in bethleẽ ait: Ite diligenter guęrite de puero: vt ⁊ ego veniẽs adoꝛẽ eũ. Labia doloſa: qͥd ĩ oꝛe ⁊ coꝛde loqris mala? Aliud em̃ habet tua lingua:aliud clamat cõ ſcia: Teipᷣm decipis talia cogitando. Erras falleris ⁊ fallis. Fruſtra ĩ malo vigilat falſi⸗ tas:nõ a te ſicut de te inquirit᷑ veritas.lcce audiũt magi: aliud quidẽ foꝛis dicentẽ: ſed neſciũt te int aliud cogitantẽ:et pergũt ita vt ampliꝰ ad te nõ reuertent᷑. Ale enim eos admonebat qͥ ſapiẽtiã tuã deridẽſ:h magoſ facere hᷣcepit qð rex iuſſerat verꝰ: nõ qð ſub dolo ꝑſuaſerat falſus. Per aliã inqᷣt euãge/ liſta vis regreſſi ſunt in regionẽ ſuaʒ. Verũ cũ te a magis deluſũ ſenſiſſes herodes:vo/ luiſti oẽs infantes terrę illiꝰꝑdere:vt vnum Ps. 8. quẽ ꝗrebas poſſis occidere.Sed ille ſpõſus ni qͥ ꝓceſſit de thalamo ſuo: vt ex oꝛe infan tiũ ⁊ lactentiũ ꝑſiceret laudeʒ: ſinit implere voluntatẽ tuã: vt ętas ꝗ lingua ꝓpꝛia xpᷣm nõ poterat ↄſiteri:teſtimonio moꝛtis ſuę:et crudelitas imanis demõſtraret᷑ tua:⁊ ad nu ptias cęleſtis ſpõſi infantũ cõgregaret᷑ tur/ ba.Dic herodes ſi te chꝛiſtꝰ iõ offẽdit:qꝛ ei⸗ magis annũciãtibꝰ audiſti regnũ: Quid te offenderũt hi qͥ tecũ aduſus xpᷣm ſentiebãt pᷣncipes iudęoꝝ:qͥꝝ filios intſiciẽs ipos ma gis atrociſſima pena in ſuis filijs afflixiſti⸗ Nã xpᷣm minie iuenire potuiſti: Sʒ qͥd tecũ diutiꝰagã:ipᷣos ↄueniã iudęos qͥ dũ infantẽ chꝛiſtũ noluerũt agnoſcere: filios ſuos pꝛo illo cõpulſi ſũt amittere:qͥs qͥdẽ occidit moꝛ tiq; ꝓpinauit herodes veſter amicꝰ: Sʒ his imoꝛtalitatẽ ęternãq; vitã donauit xp̃ᷣs:quẽ¶ — * — „ — — veſtrũ etiã nüc dicitis inimicũ. Vos inqᷓ; CaII. cõuenio o iudęi:qui vſq; in hodiernũ diem negaſtis filiũ dei. Hõne vox vfa illa ẽ qñ eũ videbatis miracula faciẽtẽ:atq; temptãtes dicebatis: quouſq; aias nr̃as ſuſpẽdis? Si tu es chꝛiſtꝰ:dic nobis palã. IJille aũt ad cõſi derationẽ miraculoꝝ vos mittebat dicẽs: Opera ꝗᷓ ego facio ipſa teſtimoniũ de me ꝑ/ hibent: vt chꝛiſto teſtimoniũ dicerẽt nõ ver ba ſed facta. Vos aũt nõ agnoſcẽtes ſalua/ toꝛẽ qñ oꝑabat᷑ ſalutẽ in medio vfę terrę:adij ciẽtes in malo aiſtis: Tu de teipſo teſtimo/ niũ dicis:teſtimoniũ tuũ non eſt verũ.Sed Joh. 10. PS. 75. Joh. 8. ad heęc ille qͥd vobis reſpõderit adutere no- luiſtl. Monne ſcriptũ eſt in legevr̃a:ꝙ duoꝝ Hoſm verũ ſit teſtimoniũ: Pꝛeęuaricatoꝛes leg intẽdite legẽ. Leſtimoniũ ꝗritis ð xpᷣo: ⁊ in legevr̃a ſcptũ ẽ:ꝙ duoꝝ hoĩm teſtioniũ verũ ſit. Pꝛocedãat de lege vr̃a:nõ tm̃ duo ſ etiã plures teſtes xpᷣi: ⁊ cõöuincãt auditoꝛes legis nec factoꝛes. Dic eſaia teſtioniũ xpᷣo. Ecce inqͥᷣt vᷣgo ĩ vtero cõcipiet ⁊ pariet ſiliũ: ⁊ vocab nomẽ eiꝰ emanuhel: qð ẽ ĩterpᷣtatũ nobiſcũ deus. Accedat ⁊ aliꝰ teſtis.Dic ⁊ tu Hieremia teſtimoniũ xpᷣo. hic ẽ inqͥr deꝰ nr̃ ⁊ nõ ęſtimabit᷑ aliꝰ abſq; illo: qͥ inuenit oẽm viã ſciẽtie:⁊ dedit eã iacob puero ſuo:et iſił dilecto ſuo. Poſt hec in tris viſus ẽ: ⁊ cũ ho minibꝰ cõuerſatꝰ eſt.Ecce duo teſtes idonei ex lege vr̃a: ex quoꝝ teſtionio nõ ſũt cõpun cta coꝛda vr̃a. Sʒ alij atq; alij ex lege xpᷣi te/⸗ ſtes introducant᷑: vt frõtes duriſſimę inimi⸗ coꝛũ ↄterant᷑. Veniat ⁊ ille daniel ſanctꝰ:iu/ uenis qͥdẽ ętate: ſenioꝛ vo ſciẽtia ac mãſue/ tudine:cõuincat oẽs falſos teſtes:Siẽc cõui/ cit ſenioꝛes iĩpudicos:ita ſuo teſtimonio xpᷣi conterat inimicos. Dic ſancte daniel:dic de xppo qð noſti.Cũ venerit inqᷣt ſctũſſctõꝝ ceſ⸗ ſabit vnctio. Quare illo pſente cui inſultã- tes dicebat: Tu de te tel iomiũ dicl:teſtio/ niũ tuũ nõ ẽverũ:ceſſauitvnctio vr̃a:niſi qꝛ ipe ẽ qͥ venerat ſctũſſcrõꝝ? Si vt vos dicitl nõdũ venit:ſᷣ expectat᷑vt veniat ſctũſſictõꝝ: demõſtrate vnctionẽ.Si aũt qð ven ẽ ceſſa uit vnctio vr̃a:agnoſcite veniſſe ſcmſancto⸗ Eſa.. Baruch. z. A rũi. Ipſe eſt em̃ ⁊ lapis abſciſus ille de mon/ te ſine manibus concidentiũ: id eſt chꝛiſtus natus de virgine ſine manibus complectẽ/ tium:qui tantum creuit:vt mons magnus fieret: et impleret vniuerſam faciem terrę. Egſa.ꝛ. De quo monte dicit ꝓpheta: Venite aſcen damꝰ ad montẽ domini. Et de quo Dauid Ps. s7. dicit: Mons dei:mons vberrimus:vt quid ſuſpicamini montes incaſeatos: montẽ in Mattb.ibõ. quo placuit deo habitare in eo?: Cum enim ipſe dominus chꝛiſtus diſcipulos ſuos in/ terro garet quem dicerent eſſe homines ſi/ lium hominis: Reſponderunt: Alij hHeliã: alij Hieremiã: aut vnum ex pꝛophetis. Et ille: VUt quid ſuſpicamini montes incaſea/ Bancti eAuguſtini de tempoꝛe re me feciſti:qꝛ verbũ ꝑ quod facta ſunt om/ nia:in pꝛeſepe iacuiſti. Agnouit poſſeſſoꝛẽ Eſa.i. bos ſuum: ⁊ aſinus pꝛęſepe dñi ſui. In me- dio duũ animaliũ cognoſceris. Quid eſt in medio duũ animaliũ cognoſceris: niſi aut in medio duum teſtamentoꝛum: aut in me / Lurſ. ꝛ23. dio duoꝛum latronum: aut in medio moyſi Mattb.r2. ⁊ helię cũ eo in monte ſermocinantiũ? Am B· bulauit inquit verbum:⁊ exiuit in caampis. Verbũ caro factum eſt ⁊ habitauit ĩi nobis. Joh.i⸗ Hoc ⁊ hieremias ait: Poſt hęc in terris vi/ Baruch. ʒ. ſus eſt: ⁊ cum hominibus conuerſatus eſt. Ecce quomodo cõueniũt ſibi teſtes verita- tos: montẽ in quo placuit deo habitare in ipſo:Hhuũc cognouit Petrus dicens: Tu es chꝛiſtus filius dei. Agnouit montẽ:⁊ aſcen / dit in montẽ. Teſtimoniũ dixit veritati: et dilectꝰẽ a veritate. Supꝛa petrã fundatus eſt Petrus:vt moꝛtẽ ſuſciperet illum aman N do:quẽ ter negauerat timendo. Ca. 13. Moyſes legiſdatoꝛ: dux populi iſrael teſti/ Dic et tu Peus.iö. moniũ chꝛiſto. Pꝛophetam vobis excitabit deus de fratribus veſtris. Omnis anima ꝗ non audierit ꝓphetam ulum:exterminabi/ tur de populo ſuo. Pꝛophetã autem dictuʒ chꝛiſtum: ipſuʒ audi in euangelio chꝛiſtum: MWattb. 13. Mon eſt inquit ꝓpheta ſine honoꝛe niſi in patria ſua. Accedat autẽ Dauid ſanctus teſtis fidelis: ex cuius ſemine pꝛoceſſit ipſe: cui lex ⁊ ꝓpheteę teſtimoniũ dicunt:dicat et s.. ipſe teſtimoniũ chꝛiſto. Adoꝛabunt inquit eum omnes reges terrę:omnes gentes ſer/ uient illi. Cui ſeruient:? Dic cui ſeruiẽt?: Vis Ss. 109. audire cui ſeruient? Dixit dominꝰ domino mBeo: ſede ad dexteram meã: donec ponam inimicos tuos ſcabellũ pedum tuoꝛũ.Et ex Ps.⁊2. pꝛeſſius atq; nominatim: Quare inquit tu/ multuatę ſunt gẽtes: ⁊ populi meditati ſũt inania? Aſtiterũt reges terrę ⁊ pꝛincipes cõ uenerunt in vnum: aduerſus dominũ ⁊ ad/ uerſus chꝛiſtũ eius. Accedat et alius teſtis. Abachuc.ʒ. Dic ⁊ tu Abacuk teſtimoniũ chꝛiſto.DPomi ne inquit audiui auditũ tuum ⁊ timui:cõſi/ deraui opera tua ⁊ expaui. Quę opera dei iſte miratus expauit: Nũquid fabꝛicã mun/ di iſte miratꝰ expauit? Abſit. Sed audi qͥd expauit. In medio inquit duum animaliũ innoteſceris. Opera tua deus: Verbũ caro factum eſt. In medio duũ animaliũ cogno/ ſceris. Qui quouſq; deſcendiſti: expaueſce⸗ tis: ecce quomodo cõuincunt filios falſita/ tis. ¶ Sufficiunt vobis iſta o iudei: An ad huc ad veſtrã cõfuſionem ex lege ⁊ ex gene veſtra alios introducemus teſtes:vt illi te/ ſtimoniũ phibeant:cui perdita mente inſul tantes dicebatis: Tu de teipſo teſtimoniũ Job.. phibes:teſtimoniũ tuum non eſt verũ:ð ſi velim ex lege et ex ꝓphetis omnia quę de chꝛiſto dicta ſunt colligere: faciliꝰme tempꝰ O ũ; copia deſerit: Verũtamẽ ſenem illum ex ca4. gente vr̃a natũ: ſed in erroꝛe vr̃o nõ relictũ Simeon ſanctum in medio introducã: qui meruit decrepitus teneri in hac luce:quoad uſq; videret veram lucem. Quem quidem iam ętas compellebat ire:ſed expectabat ſu ſcipere quem ſciebat venire. Cum iſte ſenex Zud. 2. admonitus eſſet a ſanctoſpiritu ꝙ nõ ante moꝛeret᷑ qᷓ; videret chꝛiſtũ dei natum:quem cognoſcens venit ad templũ. Vbi vxo eum poꝛtari manibus matris vidit: ⁊ diuinã in- fantiã pia ſenectus agnouit:tulit infantem in manibus ſuis. Ille quidẽ chꝛiſtũ ferebat ſed chꝛiſtus ſenem regebat. Regebat qͥ poꝛ/ tabatur:ne ille ante ꝓmiſſum a coꝛpoꝛe ſol/ ueretur. Quid tamẽ dixerit: quem tamen confeſſus fuerit:aduertite inimici:non chꝛi/ ſti ſed veſtri. Benedicens deum exclama/ uit ſenex et dixit: MNũc dimittis dñe ſeruum tuum ſcom verbũ tuum in pace: quia vide/ . runt oculi mei ſalutare tuum. Illi etiam pa Zud.i. rentes Johannis: Zacharias ⁊ Hheliſabet: iuuenes ſteriles: in ſenecta fęcundi: dicant etiam ipſi teſtimoniũ chꝛiſto. Dicãt de chꝛi⸗ ſto qͥd ſentiãt:⁊ teſtẽ idoneũ chꝛiſto nutriãt. Aiunt em̃ ſuo paruulo nato:Tu puer ꝓphe ta altiſſimi vocaberis:pꝛęibis em ante faciẽ dñi pararevias eius. Ipſiq; matri ⁊ virgini heliſabet ait: Vnde mihi vt veniat mater domini mei ad me: Ecce em̃ vt facta eſt vox WWtn ſtoido p aunci⸗ ſdlutot Ugen gin9 AAluut chucyp poent loug ſhulci ſeröta ſercuu ſstar llesſt candi⸗ fötedi gaces nidees huwls ſtateb hopece ſrggel Aulagn deboce Uuadn bapti Utpee⸗ onnin lcti. Mran⸗ Knſunter. doſelnie Mhileu Prtigne⸗ lg necio Noſſ oe ntü: Nn unange ultinobis. K mienisri dur neſas t, deſesennn⸗ Ulos aſtn iuder Aund Kter gene keseſtllt⸗ umenteiric oteſtinoni K tyei mnagnede metenp'e nen Uunes du Ffonoici mnoctcirl Nlveegtont en gucen aenthn CumiſteſenetA n nm gnömte Uutum nen Vblzvan tmuinii⸗ wlitinianten Cuitüfethi egenuce⸗ ncapoeſe gen un nicenonchl sdieſclun uequu Alicunln⸗ thalſthc undt Nn Dicndeth — — S= = Bermo IIII. In vigilia noua pꝛogenies cęlo dimittit᷑ alto dicebat: chꝛiſto teſtimoniũ ꝑhibebat: In dubiũ hoc yeniet: niſi alios ex gentibꝰ idoneos teſtes pluraq; dicentes in mediũ introducã. Illũ regem qui veſtram ſuperbiã captiuãdo per domuit: Habuchodonoſoꝛ regẽ ſcʒ babylo nis nõ ptermittã. Dic nabuchodonoſoꝛ dd. in foꝛnace quo tres viros iuſtos iniuſte imli· ſeris:dic dic qͥd tibi fuerit reuelatũ: Nonne Daniel. 4⸗ inqͥt tres viros miſimus in foꝛnacẽ ligatos? Et aiũt ei: Vere rex. Ecce inquit ego video quattuoꝛ viros ſolutos deambulãtes ĩ me- dio ignis:⁊ coꝛruptio nulla eſt in eis:⁊ aſpe ſalutationis tuę in auribus meis:exultauit in gaudio infans in vtero meo. Intelligẽs enim Johãnes matrem domini ſui veniſſe ag ſuam matrẽ: inter ipſas anguſtias vteri . adhuc poſitꝰ: motu ſalutauit quẽ voce non poterat. Qui poſtea ipſe Johãnes pᷣcurſoꝛ ⁊ amicus:humilis ⁊ fideliſſimus ſeruus:te/ ſtis idoneus factꝰ:tanto maioꝛ in natis mu lierũ: quãto exiſtimabat᷑ eſſe quod nõ erat. Chꝛiſtũ enim eum eſſe iudęi credebant: ſed ille nõ ſe eſſe clamabat dicẽs: Quẽ me ſuſpi Zud.ʒ. camini eſſe non ſum ego:ſed ecce venit poſt me: cuius pedibus nõ ſum ego dignus ſol/ dAere coꝛrigiã calciamenti eius. O ſidelis te/ ſtis ⁊ amice veri ſponſi:quanto te humilia/ uiſſes ſi ad coꝛrigiam calciamẽti eius ſoluẽ/ dam dignum te eſſe dixiſſes. Sed dum hoc noõ te dignũ dicis:iudęis falſis teſtibus con tradicis. Et hec a te dicta ſũt anteq; chꝛiſtũ videres: qui cum ad te ipſe venit excelſus ⁊ humilis implendę diſpenſatiõis ſuę gratia teca teſtimoniũ filio dei? Sed quia in oꝛe duoꝛũ Peut.17. vta te baptiʒaret᷑:qui nullũ habebat omni/ no peccatũ: quid reſpõderis: quẽ cognoue/⸗ ris:quale teſtimoniũ ꝓtuleris:audiant ini⸗/ Jobᷣ.i. mici qui audire nolũt: Eccecinquit) agnus dei:ecce qui tollit peccata mũdi.Et adiecit: Tu ad me venis baptiʒari?Ego a te debeo baptizari. Agnouit ſeruus dominũ: agno⸗/ uit peccati oꝛiginalis vinculis obligatus ab omni nexu peccati liberum. Agnouit pꝛeco iudicẽ: agnouit creatura creatoꝛẽ: agnouit paranymphus ſponſũ. Nam ⁊ hec vox Jo/ Zoð.ʒ. hannis eſt: Qui habet ſponſam ſponſus ẽ: PD Amicus autẽ ſponſi ſtat ⁊ audit eum:⁊ gau Ca.ij. dio gaudet ꝓpter vocem ſponſi. Sufficiũt vobis iſta o iudęi:ſufficiunt vobis tanti te- ſttes et teſtimonia ex lege veſtra et ex gente veſtra: An adhuc impudẽtia nimia audebi/ tis dicere: qð alterius gentis vel nationis Homines chꝛiſto deberent teſtimoniũ ꝑhi/ bere: Sed ſi hoc dicitis: reſpondet quidem MWatthᷣei e ille vobis: Hon ſum miſſus: niſi ad oues ꝗᷓ perierunt domus iſrael. Sed ſicut vos in AVctjeiʒ. qctibus apoſtoloꝝ increpat Paulꝰ: Vobis pꝛimũ opoꝛtuerat annũciari verbũ dei: ſed qꝛ expuliſtis illud:nec vos dignos viteę ęter nę iudicaſtis:Ecce inquit conuertimus nos ad gentes. Pemõſtremus etiam nos ex gen tibus teſtimoniũ chꝛiſto fuiſſe pꝛolatũ:quo/ niã veritas non tacuit clamando etiã ꝑ lin/ guas inimicoꝛũ ſuoꝛum. Nonne quãdo po/ QAirgilius eta ille facundiſſimꝰ inter ſua carmia: Jam ati. dñi B er. I. ctus quarti ſilis eſt filio dei. O alienigena: vnde tibi hoc? Quis tibi annũciauit filium dei:Que lex:qs ꝓpheta annũciauit tibi ſi/ liũ dei? Hondũ quidẽ mũdo naſcit᷑:⁊ ſilitu/ do naſcẽtis a te cognoſcit᷑. Unde tibi hoc: Quis tibi iſtud annũciauit: niſi qꝛ ſic te di / uinus ignis intꝰ illumĩauit: vt cũ illic apud te captiui tenerent᷑ inimici iudei: ſic diceres vel trium teſtium ſtat omne verbum: Sicut ipſe dominus confutans veſtram contuma Joy.. ciam: In lege inquit veſtra ſcriptum eſt:qB⸗ duoꝛum hominũ teſtimoniũ verũ ſit:Etiaz ex gentibus tertius teſtis introducatur: vr teſtimonium veritatis omni ex parte robo/ Mια retur.Ruid Sibylla vaticinando etiam de Ca. 16. chꝛiſto clamauerit in mediũ pꝛoferamus:vt ex vno lapide vtroꝛũq; frontes percutiant: iudęoꝛum ſcilicet atq; paganoꝛum:atq; ſuo gladio(ſicut Solias)chꝛiſti omnes percuti/ KReg. 1 antur inimici. Audite quid dixrirt.. Judicij ſignũ:tellus ſudoꝛe madeſcet. Ecęlo rex adueniet per ſecla futurus. Sclilicet in carne ſᷣſens:vt iudicet oꝛbõð. Vngde deũ cernẽt incredulꝰ atq; fidelis Celſũ cũ ſanctis:ęui iã termino in ioſo Sic aĩę cũ carne aderũt q̃̊s iudicat iboſe. Cũ iacet incultus denſis in vepꝛibꝰ oꝛbis. NReijciẽt ſimulacraviri:cũctã quoq; gaʒzam. Exuret terras ignis pontũq; polũq; Inquirẽs:tetri poꝛtas effringet auerni. Sanctoꝝ ſed em̃ cũctę lux libera carni Tradet᷑:ſontes ęternaq; flãma cremabit. Occultos actus tetegẽs:tũc quiſq; loquet Secreta:atq; deus reſerabit peetoꝛa luci.. Tüc erit ⁊ luctus:ſtridebũt dentibꝰ oẽs. Eripit᷑ ſolis iubar:⁊ choꝛus interit aſtris. Voluet᷑ cęlũ:lunaris ſplendoꝛ obibit. Deijciet colles:valles extollit ab imo. Bancti aluguſtini de tempoꝛe Mon erit in rebꝰ hominũ ſublime vel altũ. Jam ęquant᷑ campis mõtes ⁊ cerula ponti. dixit nodan do natura ſui liquidus humoꝛ ſoliditate ſu/ Omnia ceſſabũt:tellus cõfracta peribit. Sic pariter fontes toꝛrent᷑:fluminaq; igni. Et tuba tũe ſonitũ triſtẽ demittet ab alto Oꝛbe:gemẽs facinꝰmiſeꝝ varioſq; laboꝛeſ: Tartareũq; chaos mõſtrabit tra dehiſcens. Et coꝛã hic dño reges ſiſtent᷑ ad vnũ. Recidet e cęlo:igniſq; ⁊ ſulphuris amnis. ęc dechꝛiſti natiuitate:paſſione ⁊ reſur/ rectione atq; ſecũdo eius aduentu ita dicta ſũt:vt ſi quis in greco capita hoꝛum verſuũ diſcernere voluerit:inueniet n& οανοονXai/ Cos Viog εοοωοαοTIρ Id Jeſe chꝛiſt ſiliꝰ dei ſaluatoꝛ.Qð et in latinũ tranſlatis eiſdem verſibꝰ aparet:pꝛęter ꝙ gręcarũ lit/ terarum pꝛopꝛietas non adeo potuit obſer/ uari. Alios verſus ſibyllinos chꝛiſti paſ⸗ ſionem apertius demonſtrantes intentiſſi- me audiamus. In manꝰ iniquas ⁊ infideliũ poſtea veniet. Dabunt deo alapas manibus inceſtis. Et oꝛibꝰ imũdis expuẽt ſaliuasvenenoſas. Dabit aũt in vᷣbera oĩno innocẽs doꝛſum. Et colaphos accipiẽs tacebit: ne qͥs agᷣſcat Qð verbũ ⁊ vnde venit:vt moꝛtuis loquat᷑ Et coꝛonam poꝛtabit ſpꝛinaam. In cibũ aũt fel:⁊ in ſitim acetũ dederũt Inhoſpitalitatis hanc mõſtrabãt mẽſam. Ipſa em̃ ſtulta:deũ tuũ nõ cognouiſti Ludentẽ moꝛtalibꝰ mẽtibus:ᷣ ⁊ ſpinis Coꝛonaſti coꝛona:hoꝛridũq; fel miſcuiſti. Templi vero velum ſcindet᷑:⁊ die Abedio:nox tenebꝛoſa nimis tribꝰhoꝛis. Et moꝛtis fatum finiet trium dierũ ſomno ſuſcepto: S Et tũc a moꝛtuis regreſſus in lucẽ venit. R Pꝛimꝰ reſurrectiõis initiũ reuocatꝰ oſtẽdit. Ca. 17. R iam vos o inimici iudęi tantis te- ibus ita obꝛutos cõfutatoſq; eſſe ipſa ve/ ritate:vt nihil vltra repugnare: mihil ꝗrere debeatis. Qui ⁊ ſi iᷣaveritate cui nimia in/ ſipientia vel potius amentia: cũ oĩa noſſe/ tis ꝗᷓ de chꝛiſto eẽnt dicta atq; cõſcripta: in/ Job.S. uerecũda etiã fronte dicebatis:Tu de teipᷣo teſtimoniũ dicis: teſtimoniũ tuũ nõ eſt ve/ rũ: Verũtamẽ vt diuinę maieſtatis veritas luceſcat:ſupꝛa tot teſtiũ ſᷣclaros voces vniuerſa creatura teſtimoniũ diryriſſe vniuerſa ꝓclamat. Nõne cęlum teſtimoniũ dixit:qñ nouũ ſydus i noua homis ꝓgenię velut lingua ⁊ digito quo potuit natũ deũ hominẽ gentibus demõſtrauit: HNonne ma re teſtimoniũ dixit:quãdo oblitꝰ quodãmo ſcepta ſui domini poꝛtauit impᷣſſa:vt imple Matib.14. ret᷑ illud quod dictum eſt: In mari em̃ via Ns. 76. tua: T ſemite tuę in aquis multis:qñ eleua/ tum ſeruuni chꝛiſti ſupꝛa ſe capientẽ: vt de/ Mattb.14. monſtaret quãtum intereſſet inter creaturã ⁊ creatoꝛẽ:limphis vnda petꝝ abſoꝛbuiſſet: niſi dominus rerum mergenti petro manũ poꝛrexiſſet? Mõne terra teſtimonium dixit: quando eius cõſperſa ſaliua ex ea cęci nati Job.9. oculos inungẽs: lumẽ non vidẽti reſtituit: ⁊ fabꝛica qð minus habuit e limo terrę arti⸗ fex reꝑauit:qui totuʒ hominẽ de terra ante Geũ.2. foꝛmauit: Mõne inferna chꝛiſto teſtimoniũ ꝑhibuerũt:qũñ vita ſua perdita Laʒarũ quẽ Zobᷣ.ii. diſſoluendum acceperant integrũ ꝑ quatri/ duũ reſeruauerũt:vt incolumem redderent cum vocem domini ſui iubentis audirent: NMQuid in ipſa eius paſſione actum ſit?: Non ne contra veſtrã impudentiã ferocẽq; amẽ/ tiam ipſam quodãmodo publicam lucem teſtem citabo:ſicut putabatis:homo tantũ avobis interficiebat᷑ chꝛiſtꝰ? ⁊ ſi tm̃ eſſet vobis parcere debuiſtis: vt manus veſtras alienas reddereti a ſanguie innocẽtis.Quę cecitas infuſa eſt in coꝛdibus veſtris: vt nec illa tãta terreret medio die ſolis obſcuritas: ⁊ int᷑ e radios claros amputata lux:nox re cõdit in diẽ:imo nox vſurpauit ĩ diẽ:nec cur ſũ oꝛdinis ſeruauit:⁊ obtenebꝛat᷑ celũ:luget tra:velũ tẽpli ↄſcindit᷑:petrę reſcindunt᷑:in/ ferna reſerant᷑:ois pene creatura expaueſcit moꝛtẽ chꝛiſti: Mec tamẽ in his tantis aper/ ti ſunt oculi vri?O iudęei: demones qui vr̃a coꝛda poſſederũt dixerũt: Scimus qui ſis: MWarci.i. quid veniſti ante tempus ꝑdere nos:⁊ vos dixiſtis: Tu de teipſo teſtimoniũ dicis:teſti Job.S. moniũ tuum non eſt verum. Sed nõ intelli S gentes actiones veſtras:egiſtis cauſas ve/ Xa.1. ſtras. Deniq; noſtrę ſaluti militabat veſtra malicia. Ille enim qui ad hoc venerat vt ꝓ nob moꝛeret᷑:inſanas voces:Crucifige cru/ Lud.aʒ. ciſige clamantiũ vt homo nõ expauit:quia vt deus ante eas pᷣuidit. Quãtum laboꝛa/ ſtis vt diſcipulũ Judam pecunia coꝛrumpe Mattðb.26. retis:⁊ a malo venditoꝛe alij emptoꝛes chꝛi ſtum nõ poſſidendũ comparetis: nũdinas malas agentes animę veſtrę quãdo fũde/ batis pꝛecium ſalutis noſtrę: Quãtũ labo- raſtis vt iudicẽ a vro ſcelere manꝰ lauantẽ Mott.ꝛ7· be lumnn ſstit Pboutt ſereuun peliam. ſſen⸗ peſtiore ſtonete ſer Len feiußsri ooonn fiodſ nnistn Cochriſti Ctacee baunte eyopon gudireno lugenen pamnool noNn peſiöer leen e ſucrei lalacun gacoe⸗ ſaſvie ſonen i dararde dbluiea laviren Md moni teteſti veuumn fügti⸗ Gesse hyale. Eepoten ſerecpe naete niug, ſeni⸗ ipnn lonügn Kym Uiſi ſopaf fmncin Munb⸗ luſane tatis noi Mehennen dipengein aſolcitin niſrpinetn nsgiin Menteot tingnne 1abule penomari monunditt cencga na ntäincfinn inotnen, Ndelenane⸗ Ktotchinoni nalunigih Ngüggun nemneoceen niszucin cumkubon ſocigzene blcam en Scbononmi Qiltiea nannsvetr⸗ mocins C peſnse⸗ isoblantr: mlornorw itidienatcn digg⸗ cſanank wnegtad slunns ihe⸗ noncsun imusu P genosN niünstii ulͦnn , isllisſ innbunetn enmt. Cuaigen hupa imnn han scomnpe . . α calumnijs cęſaris noĩe owoſito oppꝛimere/ tis vt id impleret qð fieri volebatis: quãtũ laboꝛaſtis vt chꝛiſtꝰ occideret᷑ ⁊ latro dimit/ teretur:quãtum laboꝛaſtis vt chꝛiſtus cõtu meliam pateret᷑: ſpinis coꝛonaret᷑: in ligno ſuſpenderet᷑:lancea perfoꝛaret᷑: quãtum cla maſtis: quãtum ſudaſtis: quãtum laboꝛa/ ſtis:ſed omnis iſte laboꝛ veſter fructus ẽ no ſter. Deniq; a vobis chꝛiſtus occidit᷑:nobis reſurgit:a vobis in ligno ſuſpenditur: cla/ uis confixus in cruce detinet᷑:⁊ a ducibꝰ no/ ſtris diſcipulis ſuis in medio eoꝛum clauſis ianuis inuenit᷑. Pecunia milites coꝛrumpẽ/ do chꝛiſti reſurrectionẽ opꝛimere voluiſtis: Et ecce eius reſurrectio toto mundo iã cele/ bꝛatur:⁊ qð dediſtis iã perdidiſtis. Imple/ re nõ potuiſtis qð voluiſtis:audite iam qð audire non vultis. Die tertio a moꝛtuis re/ ſurgens:aſſumptus in cęlũ:ſedet ad dextrã patris:diſperſit vos per nos vniuerſas ter/ ras: vt vbiq; pꝛophetias de eiꝰ natiuitate: paſſiõe: quęcũq; dicta ſũt vos ꝑferall: atq; lucernã legis tanq; lignea candelabꝛa ſen/ ſu carẽtia gentibꝰ miniſtretis. Qð pꝛopter ea factum eſſe cognoſcite:ne gẽtes hec om/ nia quę agunt᷑ dum pꝛędicat᷑ a nobis dice rẽt fuiſſe ↄficta. hãc etiã ipſã veſtrã diſper/ ſionem fuiſſe dictam: Dauid ꝓpheta de/ LS. 58. clarat dicens: He occideris eos nequando obliuiſcant᷑ legem tuam: ſed diſperge eos in virtute tua. Diſperſio hęc & veſtra teſti⸗ Job.S. moniũ perhibet chꝛiſto cui dixiſtis: Tu de te teſtimoniũ dicis:teſtimoniũ tuum nõ eſt verum ⁊c̃. vbi ex veſtro teſtimonio inimico rũ alij inimici confundant᷑:qui chꝛiſtum ma gicis artibus feciſſe dicunt quęcũq; fecit mi racula. Nam ⁊ hoc ꝙ moꝛtuus colitur magi cę potentięg deputanda eſſe contendũt:pꝛo/ ferte codices ꝓpheticos O iudei chꝛiſti ini⸗ mici:vt ex ipſis alij pagani conuincant᷑ ini- mici: ꝓphetas anteqᷓ; longe naſceret᷑ ante ſe miſit: qui omnia quę ſuperius diximus Hpdixerunt.Hinc iaʒ iudicate quę recta ſapi/ tis:nũquid ſi magicis artibus fecit vt cole/ ret᷑ vt moꝛtuus: magos miſerat anteqᷓ; na/ tus: Cõfundimiĩ:coꝛrigimini qͥ talia de chꝛi⸗ ſto vel ſentitis vel creditis vel dicitis:Con/ fundimini ⁊ vos iudeęi qui lucernam legis ĩ manibꝰ habẽtes:alijs lumẽ pꝛeębetis:⁊vos in ſanctis intendere nõ curaſtis: ſed expec- tatis quidem ⁊ vos vt veniat qui ventu/ rus ẽ.Et veniet:vᷣ nõ ſiẽ vultis venite:veni Bermo. III. In vigilia *£ et excelſus ille qͥ a vobis interfectꝰ eſt: nul⸗ lius criminis reus: manifeſtus veniet deus ⁊ videbitis iudicantẽ quẽ ↄtempſiſtis mira cula facientem. Qualis erit tunc ⁊ veſtra cõ ſcientia: cum vobis ille nullam iam exhibet patientiã: quia vos inuenit in anima moꝛ/ tuos: qui venturus eſt iudicare viuos et E redimus iĩ ſpiritũſanetü: quẽ Ca. 19. moꝛtuos. nos credimꝰdeum: ęqualem patri ⁊ filio ma nentẽ in patre ⁊ filio:regnantẽ cum patre et ſilio:trinitas vna et tertia in vnitate ꝑſona ſpirituſſanctus:qui operatur omnia in omm nibus.hunc et arriani blaſppemantipatri filioq; eſſe minoꝛem:hũc eoꝛum erroꝛem ille euangeliſta reuocat dicens: Si quis dixerit Matthᷣ.12. verbum in filium remittet᷑ iili: ſi quis dixe/ rit verbum in ſpiritũſanctũ non remittetur illi nec in iſto nec in futuro ſeculo. QAuid eſt arriane quo ꝓgreſſa fuerit imanitas tua: di- cis verbum in filium hominis:qꝛ ᷣm diuini tatem ſiliũ dei aſſeris eſſe minoꝛẽ:dicis ver/ bum in ſpirituſanctũ in ipſa illa indiuidua vynitate etiã filio eſſe minoꝛẽ: dicendo tale verbum de verbo:tale verbũ de ſpirituſan/ cto:non remittũtur nee hic nec in futuro ſę/ culo peccata tua:et tu rebapti do pollice- ris dimittere aliena. DHonum ſpirituſſancti agnoſcimus eſſe remiſſionem omniũ pec/ catoꝛum ſuffragante nobis ipſa veritate poſt reſurrectionẽ ſuam ait diſcipulis ſuis: Accipite ſpiritũſanctũ:ſi cui remiſeritis pec goꝶ.20. cata:remittunt᷑ illi: NHos aũt ſacrilego auſu quibus iam chꝛiſti dono et ſpirituſſancti baptiſmũ ⁊ oꝛiginalia ⁊ ꝓpꝛia cuncta dimi/ ſit omnino peccata: in iam baptiʒatis ex/ ufflatis chꝛiſtum:reſpuiſtis ſpiritũſanctuzʒ: renatum non abluere ſed ſoꝛdidare: nõ li/ berare ſed obligare: non viuiſicare ſed moꝛ/ tiſicare cõtendiſtis. Hec mirũ ſi has ruinas quotidie fabꝛicatis: qui petram integram chꝛiſtũ in füdamẽto habere noluiſtis:q ave ſtro erroꝛe ſeparat veritatis filios quos ſic fouet vt nutriat:nõ ſix vt tu blandiẽdo de/ cipiatvt occidat.¶ Apud catholicã fidẽ dile Ca. 20. ctiſſimi noueritis tm̃ eſſe verã fidẽ: germa⸗ nã pacẽ:pꝑpetuã ſalutẽ.Hõ em̃ ĩ angulo ẽ:ſᷣ vbiq; tota eſt. Siqͥs ab ea diſceſſerit atq; in hereticoꝛũ erroꝛi ſe tradiderit: vt fugitiuus ſeruꝰ iudicabit᷑: nõ vt filiꝰ adoptiuꝰ: nec ad vitã ęternã reſurget ſᷣ potiꝰ ad dãnatõʒ:qm̃ bonis maliſq; ꝓmittit᷑ reſt urrectio. Oẽs qͥdẽ n. Corj. 15. reſurgemꝰ ait aplus:bᷣ nõ oẽs imutabimur. Bancti luguſtini de tempore Et quid pꝛodeſſet fratres mei reſurgere et nõ ĩmutari?: Qui em̃ in illavita nõ fuerit im mutatꝰ:a iuſto iudice inuenit᷑ eſſe damna / tus. Damnatus aũt ęternam non cõſequit vitam:qui de aduerſario diabolo victricem nõ valuit accipere palmã. Quid em̃ ꝓdeſt dilectiſſimi ꝙ vel illis vinculis i idoloꝝ cul/ tu inherere:ꝗ̊ᷓ diabolus ⁊ iuſte hęreticoꝝ ca put ñ decẽterq; poſſidet: Qui vult ad ęter/ nã vitã ꝑuenire: cõtra oẽs diaboli laqueos - — X debet foꝛtit᷑ inuigilare.Nã em̃ qlis cuiuſq; Ca.⁊21. h̊ eſt vita: ita inueniet᷑ in illa. ¶ Quãtũ aũt diſtat inter hanc ⁊ illam: debet noſſe chari/ tas veſtra.hic falſitas:ibiveritas.hhic ꝑtur batio:illic fida poſſeſſio.hic peſſima amari tudo: illic ſempiterna dilectio. ic pericu/ loſa elatio: illic eſt ſecura exultatio. hic ti/ met᷑ ne q erat amicus: efficiat᷑ ſubito inimi⸗/ cus:illic ſemper manet amicus:quia nulluſ illuc admittit᷑ inimicꝰ: Hic quicqͥd eſt bonũ timet᷑ ne geat: illic quicqͥd acceperis ab illo ſeruaberis qui fecit vt ne tu tranſeas:et qð acceperis non amittas.hhic moꝛs:ibi vita. 1. Corj.I5. Hic omnia quę creauit deus:illic iſße ꝓ om/ nibus ⁊ in omnibꝰ deus: ⁊ quę digna dicũ / tur:ſi tamẽ aliqua dicunt᷑. Mõ enim ſufficit humana lingua laudare qð ſenſus moꝛta/ lium non valet compꝛehendere. Veniemꝰ 1. Corſ.2. illuc fratres:vnde et ibi videbimꝰ ꝙ oculus hic nõ vidit: Ibi audiemus ꝓꝙ auris hic nõ audiuit: IObi intelligemꝰ ꝙ coꝛ humanũ cõ/ pꝛehẽdere hic non valebit:videntes ſinien/ 1. Netri.i.teſq; exultabimus inenarrabili gaudio.Et quale gaudiũ eſt vbi nullꝰ timoꝛ erit: Qua/ le gaudium erit cum te videris eſſe ſocium angeloꝛũ:participem regni celoꝛum:regna/ 2 Ca. 22. re cũ rege: nihil cõcupiſcendo omnia poſſi/ dere:ſine auaricia diuitem:ſine pecunia ad/ miniſtrantẽ:ſine ſucceſſoꝛe iudicantem:ſine metu barbaroꝛũ regnãtem: ſine moꝛte ęter/ na vita viuentem. Sed vt ad iſtam venia/ mus viam tutiſſimam queę illuc ducit non amittamus: Quę eſt via: chꝛiſtus ex toto: ex capite:ex coꝛpoꝛe.Ex capite qualis filius i manente manens: ex coꝛpoꝛe minoꝛ viam iſtam vt gigas velociter tranſiens:caput et coꝛpus chꝛiſtꝰ ⁊ eccleſia. Nec ab illo ſepare/ mus aliquid aliud de illo: ſicut heretici cre⸗ dendo:nec ab iſta pꝛauis noſtris moꝛibꝰ de clinãdo. heęc eſt mater vera: pia mater ⁊ ca ſta: intrinſec ſui viri ⁊ dignitate oꝛnata: nõ foꝛinſecus mẽdacio fallente turpiter coloꝛa- eccłlię nomẽ impoſuit iudeo ta. Non nos ab iſta matre ⁊ nomen cõſictũ ſeducat alienũ:vbi nos eccleſię ⁊ ſpecies ali ena decipiat. Sponſa nõ eſt quę virum ſuũ non cognoſcit: turpis eſt ꝗᷓ tanti viri ſpeciẽ ſuis ſermonibꝰfuſcare cõtendit. Fruſtra tũc ſpelũca ſub doloſa decipiẽs:qꝛ decepta iudeo qͥdẽ ꝙ ca/ ptes foꝛmã tuã ſub ſpecie aliena: quid te cõ ponis:quid tantũ te exoꝛnas:quid ſub fim/ bꝛias tuas expandis:qui te cõtra verã ſpon ſam ęquare cõtendis:non te reſpicit ſpõſus quia non es ſponſa: ſed pulchꝛam te dicis eſſe:⁊ de auro atq; oꝛnamẽtis plurimis glo riaris:reſpõdet tibi ſponſus: Foꝛma pꝛeę fi/ lijs hoĩm ſpecies foꝛnicarię facta ẽ tibi: irre/ uerẽs facta es ĩ omnibꝰ: O& ſi dixeris: qua/ re:reſpõdet:qꝛ ſub ſpecie cõponis te et mẽ/ tiris ſponſum tuuʒ eſſe me: ſpecies foꝛnica/ rię facta eſt tibi:irreuerẽs facta es ĩ oĩbꝰ:nõ ſicut patrẽ appellãs me ⁊ pꝛincipẽ virginita tis tuę. Verba ſunt chꝛiſti per ꝓphetã. Si ego eſſem pꝛincepsvirginitat tuę:ſeruares integritatẽ ſic tuã:ſicut integrã ſeruaui ma/ trẽ meã. Quia & nec pꝛincipem virginitati tuę:nec patrem:nec agnoſcis ęqualem: nec ego te agnoſco virginem: noli te ampliꝰ ia/ ctare eſſe qð non es:agnoſce turpitudinem tuam: Mon es igit᷑ ſponſa:quia nõ es inte/ gra. Fruſtra enim illum ſponſuʒ vocas qui non eſt tuus. Turpẽ enim viduam non ac/ cepit chꝛiſtus Redi:redi: redi: repudiata redi:cõfuſa redi:ſerpentinis fraudibus vio lata redi:non diuinitate cęleſti compoſita: ſed humanis aſſertionibus reconuenta re/ di: fallere temetipſam potes. NHouit enim ille quã quęrat: agnoſcit enim quaʒ vocat. ſemper enim viuit mater nouerca:quid te ſi ſuwonis non potes excludere pulchꝛã. Mã cum turpis ſis ancilla:ſpecies foꝛnicarię fa⸗ cta eſt tibi. Mõ enim ſeruas vni viro fidem: queę catholicã non tenes vnitatem. Iile eni ſponſus matrẽ quęrit veram:quę pie ſilios ſuos nutriat:non turpem quę alienos frau/ dulenter occidat. Vide quę ſit hic mater vera: quę adhuc tolerat ſuos filios pfetan/ tẽ:toleratq; patientiã:exhibet ſui ſpõſi ſi ex· pectat auras libertatis vt vindicetur ab eo eius humilitas: quoniã eam viri ſui ⁊ obti/ net charitas. Ipſe eſt enim qui viuit et re- gnat cum deo patre ⁊ cum ſpirituſancto in ſecula ſęculoꝛum: Amen. Nepſten gienuans gondienp dennce Whucmin Aung Nuntlochiloe orchteblenti Ulicoone Cupmnend Siun ſeunwelut clincogo nreſe Kingeputun lun puni Gneunqu glitblem petedee morgviſh ☛☚ ieg cncläte delhalan ſayien wvennüy Gnattor Moftnt uclctt, Nbreſon Witze Moonſener Whuntg Ulilttas oſabten mlante⸗ lstepoe luicer ter lſtnten blaigin . hueg 77 e Ndbis lgerſe Uue Bermo v In natiuitate dñi Ber. I. cfi decesel In eadem vigilia ſermo ſecũdus ris qua gignenti patri coęternus eſt: quãdo Munſeä actus ad fratres in heremo:qui in/ hanc generarionẽ ex virgine mũdꝰ expauit: nihheri ter ſermones ad eoſdem habet᷑ deci quam pia ſides agnouit ⁊ tenuit:inſidelitas nlinti muſnonus. autẽ irriſit: ſuperbia tumuit ſuperata? Quę Ailaſth — nam eſt illa generatio: quia in pꝛincipio erat Job.i2 ccegen ¶ In feſto natiuitatis ſa luatoꝛis no verbum: 2 verbum erat apud deum: ⁊ deus itti ſtri Jeſu chꝛiſti: Sermo Ierat verbum: Del quod eſt hoc verbum: qð Uſubin, Sermo. V. DM DDdicturus antea nõ ſilebat: quo dicto non ſi- eriſon Aluatoꝛ noſter natus de patre ſine luit qui dicebat: quod eſt verbum ſine tem/ iſpiſ die per quem factus eſt omnis dies: poꝛe:per quod facta ſunt tempoꝛa? Verbuʒ gtedics voluit in terra habere naralem hunc qð labia nullius aperuit cęptum clauſit vel iniͤge quem hodie celebꝛamus. Quiſquis in finitum. Verbum quod initium non habet mpef die miraris: ęternũ mirare potius ante om / ex oꝛe loquentium: et aperuit oa mutoꝛum. nbieine nem diem permanentẽ: omnẽ diem creantẽ: Verbum quod linguis gentium diſertis nõ HKWlr in die naſcentem a malicia diei liberantem. ſit: ⁊ linguas infantum diſertas facit. Quęg lennd Adhuc mirare. Que peperit ⁊ mater ⁊ virgo nam eſt illa generatio: cui pater moꝛiẽdo noò RM eſt. Quem peperit:⁊ infans ⁊ verbũ eſt. M cedit: quia nõ eum viuẽdo pꝛęcedit: Segre⸗ iben Zud.⁊. rito ceęli locuti ſunt: angeli gratulati: baſto/ gata ab omnibus locoꝛum rempoꝛũq; inter⸗ igtian Mattõ.⁊. res lętati: magi imitati: reges turbati: par / uallis:ab omni diſtentione ſpacioꝛum:quã heri.Si uuli coꝛonati. Lacta mater cibuʒ noſtrũ: la/ vel in diebus:vel in coꝛpoꝛibus ſentire con⸗ ⸗ cta panem de cęlo venientẽ: ⁊ in pꝛeſepe po- ſueuimus: Leuemus ad eum quãtum ipſo C. kuu⸗ gſa.i. ſitum velut pioꝛum cibaria iumentoꝛũ. Illic adiuuante animã noſtram poſſumus: ſi quo “ enim cognouit bos poſſeſſoꝛem ſuum:et aſi/ modo capere valeamus ⁊ natum non pꝛeue⸗ mn nus pꝛęſepe domini ſui. Circũciſio ſcilicet et nientem qui gignit ⁊ gignentem non ſubſe- EI Epbᷣa. pꝛęputium coherendo lapidi angulari:quo. quentem qui gignitur patrem et filium: nec Nu rum pꝛimitię fuerunt paſtoꝛes et magi. La / pariter patres: nec pariter filios: et pariter aäſnen cta eum qui talem fecit te: vt ipᷣe fleret in te: ęternos. Non vtrũq; generantem: nec vtrũ/ deslne, qui tibi ⁊ munus fęcunditatis attulit conce- q; naſcentem:ſed alterum ſine altero non vi Ma ptus: et decus virginitatis non abſtulit na- uentem.Et patrem ſempiternum genuiſſe: ?- honae, tus:qui ſibi pꝛiuſ qᷓ; naſceret᷑:⁊ vterũ de quo filium ſempiternũ natum eſſe.Cogitemus ſi Dndaan naſceret᷑:⁊ diem quo naſceret᷑ elegit. Et ipſe valemus:ſi non valemus credamus.Mõ eſt bio xo APxs. 44. condidit quod elegit: vt ile hinc pꝛocederet quod hic dicere volumus: ſed tamen nõ lon poſii. de thalamo ſuo quo moꝛtalibus oculis poſ ge poſitum eſt ab vno quoq; noſtrum. In il/ Acij.. enla ſe⸗ L ſet videri: ⁊ augmento lucis annuę ſelucem lo enim viuimus:mouemur ⁊ ſumus.Trãſ⸗ bit ennn mentiũ veniſſe teſtari. Pꝛophetę cecinerunt cendamus carnem noſtram in qua parenteſ zwan. conditoꝛem ceęli ⁊ terrę in terra cum homini/ ante ſilios viuunt: qꝛ vt filios poſſent gene/ uidtel bus futurũ: angelꝰ annũciauit creatoꝛẽ car/ rare creuerunt:⁊ filijs creſcentibus iam ſene/ Ni. Hi Zad. u.et. 2. nis: ⁊ ſpiritus in carne venturũ. Salutauit ſcunt. Nondum natis ſilis parentes vixe/ canief⸗ Johãnes ex vtero in vtero ſaluatoꝛem: Si/ runt:quia ⁊ parentibus moꝛtuis ſilij victuri ſiden: meon ſenex deum agnouit infantem: Anna ſunt. Tranſcẽdamus ⁊ animas noſtras: pa Jleeni vidua virginẽ matrem.hHęc ſunt teſtimonia riunt et ipſę aliquid cogitando quod ſecum ekllos natiuitatis tuę domine ieſu anteq; tibi flu/ habẽt ſciẽdo:ſᷣ poſſunt amittere obliuiſcen/ osffal⸗ ctus ſubſternerent᷑ calcanti: cederent impe- do:qꝛ ⁊ nõ habebant antea naſcẽdo.üũcta emater ranti:anteq; ventus te iubente ſiluiſſet:moꝛ coꝛpoꝛalia ⁊ tẽpoꝛalia ⁊ mutabilia trãſcẽda/ fetanz tuus te vocante vixiſſet: ſol te moꝛiente pal · mus:vt videamꝰ ſuꝑ omnia ꝑ quẽ facta ſũt qJoł.ꝛ. oſaſda luiſſet: terra te reſurgente tremuiſſet: cęlũ te oĩa. Aſcenſus noſter in coꝛde eſt: qꝛ et illud abo acendente patuiſſet: anteq iſta ⁊ alia mira quo aſcendimus pꝛope eſt. Conge auteʒ ab jrobti/ bilia iaʒ iuuenilis tui coꝛpoꝛis ętate feciſſes. illo ſumus:inquãtum diſſimiles ſumꝰ.Aſcẽ- itetre⸗ Adhuc in manibꝰ matris poꝛtabaris:⁊ iam dit ergo ad eum ſua ſimilitudo quã in nobis navin Elſa.7. Dſis oꝛbis agnoſcebaris. Ipſe puer paruu fecit ⁊ refecit:quã nondum perfecte palpitat lus ex ſemine iſrael: et ipſe nobiſcũ deꝰ ema/ inſirmus aſpectus:et ineffabilem candoꝛem B nuhel. geſt illa nr̃a generatio ſaluato/ lucis ęterne nõ poteſt intueri. Cuiꝰ ergo lul⸗ —— Bancti luguſtini de tempore Eſa. Se goꝛem mentis acies nõdum capit:generati/ Job.. onem eius quis enarrabit? Sed verbũ caro D factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Hanc ergo generationẽ cuius hodiernũ celebꝛamꝰ diẽ: hHanc in qua dignatus eſt venire per iſrael: ⁊ fieri emanuhel nobiſcũ deꝰ in carnis infirmi tate:non nobiſcũ in coꝛdis iniquitate: acce/ dens ad nos per id qðo aſſumpſit ex noſtro ⁊ liberans nos per id quod mãũſit in ſuo. Viſi/ tauit quippe dominus ſeruos ſuos per moꝛ/ talem infirmitatẽ.HHanc ergo generationem cuius vtcunq; capax eſt humana fragilitas: non illam que ſine tempoꝛe manet: ſine ma/ tre ſuper omnia:ſed iſtam quę in tempoꝛe fa cta eſt ſine patre inter omnia: hhũc virginis filium ⁊ virginũ ſponſum:de incoꝛrupta ma tre naſcentẽ et incoꝛruptibili veritate fętan⸗ tem: laudemus: amemus: adoꝛemus:vt in eius miſericoꝛdia de aſtutia diaboli fiſi triũ/ phemus. Diabolus ad nos decipiẽdos coꝛ- rupta fęmina mente ſubꝛepſit: Chꝛiſtus ad nos liberandos incoꝛrupta fęmina etiã car/ ne ꝓceſſit: qui eſt benedictus in ſęcula ſęcu/ loꝛum: Amen. S Sermo. vI. (In eodem feſto: Sermo II N pꝛincipio erat verbum ⁊ verbum erat apud deum: ⁊1 deus erat verbũ. ui in pꝛincipio erat intra ſe cõclu/ it omne dꝛincipiũ.Ex matre vo initiũ ſum Eia.⁊v. pſit: ſicut legimꝰ per Eſaiam: Ecce virgo in vtero accipiet ⁊ pariet filium: ⁊ vocabit᷑ no/ mẽ eis emanuhel: qð ẽ interpꝛetatũ nobiſcũ deus: id eſt latẽs in humana fragilitate ma/ ieſtas: Sicut in Johanne euãgeliſta legimꝰ: Johᷣ.i. Et vᷣbũ caro factũ ẽ ⁊ habitauit in nob:id eſt in fragilitate coꝛpoꝛis noſtri. JYtem de Ma/ Eʒechᷣ.Ac.· rię virginis generatiõe:Et poꝛta erat clauſa 2 non eſt aperta. Lanq; ſi interrogaretur cur aperta non eſſet:adiecit: Quia dominꝰ trãſi uit per eam. Poꝛta clauſa:id eſt ſignaculum pudoꝛis immaculatę carnis integritas. HNõ enim eſt violata partu:quę magis eſt ſancti/ ο5 apoſtol“ de chꝛiſto ⁊ eccleſia: id d e chꝛi/ Epðbᷣ.. ſti coꝛpoꝛe pꝛęcepit intelligi:ſicut ait:Et erũt duo in carne vna. Ego autem dico in chꝛiſto ⁊ in eccleſia. Qð aperte expoſuit ad Roma/ RBo. 9. nos: Patres noſtri ex quibꝰchꝛiſt ᷣm carnẽ. Aſſeruit homĩs:cõſequẽter aſſerit ppꝛietatẽ dei dicens: QAui eſt ſuꝑ omnia deus benedi / ctus in ſecula. Tam perfecta hic filij eminen tia declarat᷑: vt dici de patre maioꝛa nõ poſ. ſint. Mam ſi initiuʒ haberet non eſſet ſuper omnia: ſed inter omnia quę pꝛo conditione facturę intra initiũ continent᷑. Sed chꝛiſtus qui ęqualis ẽ patri:nulla tẽpoꝛis: nulla ęta/ tis lege cõcludit᷑: Euidẽter ⁊ ad Philipẽſes apłus duas chꝛiſti natiuitates et duas ſub/ ſtantias pdicat dicens: Qui cũ in foꝛma dei LPbil 2. eſſet:foꝛmã ſerui accepit.Quibꝰ regulis ple/ na ſunt volumina noui ⁊ veteris teſtamẽti. Similiter ⁊ Job pꝛędicat eximius ꝓpheta/ rũ:Et in carne mea videbo deum. Quod de Job 19, illo tempoꝛe ꝓphetauit: quando chꝛiſti dei/ tas habitu noſtrę carnis induta eſt. Quia ergo vt pꝛeęfati ſumus: verbũ caro factũ eſt: Jo.i. duos eſſe cõſtat hoĩiem ⁊ deũ ĩ carne vna: modo homo loquit᷑ patri: modo deꝰ: modo viſibilis ex matre: modo iĩiuiſibilis ex patre. Da verba homiĩs. Ipſe in euãgelio dicit: Fi Lud.⸗. lius hominis nõ habet vbi caput ſuum recli net.Oſtendat hic pauper filius homĩs diui/ tias ſuas in gloꝛia diuinitatis. Omnia inqͥt Jobic. quę pater habet:mea ſũt. Dum dicit:omia: nihil hic reliquit quod minus haberet a pfe. Omnia:id eſt vnius deitatis potentis: ſub/ ſtantiã:maieſtatẽ. Quis eum minoꝛẽ dicere nõ tremiſcat:qui ſe patri generaliter ⁊ ꝑ om- nia veridicus teſtis exequat᷑:ſicut de eo euã/ geliſta ꝓnunciat: Jdeo volebant eum iudęi Yodᷣ.5. interſicere:qꝛ patrẽ ſuum dicebat deũ: ęqua lem ſe faciens deo. Et ad Philipẽſes: Hon Nbit. 2. rapinã arbitrat eſt eſſe ſe equalẽ deo: id efſft ęqualitatẽ diuinitatis qua rebellis angelus aſſumere voluit per rapinam: chꝛiſtus poſſe dit per naturã. Ergo credas ei:cũ ſe in homi nis ſubſtantia ꝓfitet᷑ qualẽ. Loquat᷑ filius homis: Pater inquit maioꝛ me eſt. Loquat᷑ qoł.14. filius dei:E ater . oh. 10. filius dei:Ego ⁊ pater vnum ſumus.Quaſi n. homo eſurit:quaſi deus quinq; milia eſuriẽ· Mattb. 14. tium quinq; panibꝰ obſequio creaturę ſuę exatiat. Quaſi homo in cruce pendet: qua/ ficata conceptu. Item de chꝛiſti gemina dei Señ.2. hominiſq; ſubſtãtia: Et erunt inquit duo in carne vna: id eſt deus ⁊ homo vnꝰ chꝛiſtus. ſi deus in paradiſum de cruce latronẽ geſtis per omnẽ mũdum loquẽtibus introducit di cens:Amen dico tibi:hodie mecũ eris in pa Lud.2ꝛ5. radiſo. Quo tem poꝛe coꝛpus dñi in tumulo fuit: anima ĩ inferno: diuinitas in paradiſo: in cęlo ⁊ vbiq; intra ſe oĩa ſupeminẽs ſuę ma ieſtatis imenſitate complectens. Scõm ho⸗/ minẽ minoꝛ dicit᷑:quando compꝛehenditur: 4. Ci I. llitn peune lnetA Nnoni oc gödiern punegi nglun 68 gnus: u⸗ le Lie⸗ nuͤſue⸗ lenke in glnot. neosdin tmino⸗ ahck:in, art. Lllis dien Ae ſeniE Genma Zunane bleſpen deumipt dplusin fectone⸗ ſonaco⸗ batspo aor ſeſtuset gifide nücmi⸗ gi minub hümue tio hoc a1. en Lbin conſta binus mgſa Qon deläͤla luseß Moenti uri Walp lceden nin⸗ etie Spͤge . gſeüin udelsene heflien emaguti, noneſeſt eNocontnn Kictik Mols,lig, nuaphlge lcänfem Whenels S,=S = — ☛ =z — —⸗ S = = = gtensteſgi. S mins ben dann. Qolg⸗ ncochuth aunck Au iladſich, dei iamnenn nododen e nüiblliserptne nigelodre Cputſuintcl iusbonisd⸗ 1 Onniiade nmdickonit haberet 7 4 polenni bo. nminmedn geluethonn ſaudecan buntannig hatdei g büipitafat aliden belisan 8 8 iagellat: cuciſ git: mont: ſepelitur: Schm deum ꝑ virtutẽ reſurrectiõis in celeſtia ſub- limat᷑.Quaſi hõ ſuſcepta moꝛte: qſi deꝰ ſu/ per moꝛtẽ. Scõm hanc regulã modo pauꝑp eſt:modo diues:modo minoꝛ: mõ ęqualis: mõ dñjis:mõ ſerus.Tüc ergo minoꝛ credat᷑ patre: qũ angeloꝛũ conditoꝛ paulominꝰ ab angelis minoꝛat᷑: ſicut in octauo pſalmo le/ Ns.S. gimus: Minoꝛaſti eũ paulominꝰ ab ange/ Nhił.a⁊. lis. Lũc ergo patre minoꝛ dicat᷑: qũ fui foꝛ/ mã ſuſcepiſſe ꝑſcribit᷑:qñ etiaʒ matre iunioꝛ inuenit᷑:quãdo ipſe de le in viceſimopꝛimo Ns.a1. pſalmo vic: Soderũt manus meas ⁊ pedes meos:dinumerauerũt omnia oſſa mea.ccρ aũt minoꝛ patre ᷣm carnẽ ⁊ ᷣm hominẽ nũ/ cupet᷑: inumeris ſcripturaꝝ teſtimonijs de⸗ clara᷑. De eiꝰ diuinitate ita ad Litũ apłus Tuũ.2. dDicit: Aparuit gratia dei ſaluatoꝛis nr̃i.Et iterũ:Expectantes beatã ſpem:et aduentũ gloꝛię magni dei ⁊ ſaluatoꝛiſ nr̃i ieſu chꝛiſti. Immane piaculũ eſt vt ꝑ inſidelis hominiſ blaſphemias minoꝛ eẽ dicat᷑ quem magnũ deum ipſa veritas pꝛoſite?᷑. Mam ⁊ thomas aplus in euãgelio Johãnis vbi poſt reſur⸗ rectionẽ coꝛpus hominis cruciſixi ꝑ clauoꝛü ſigna cognouit: deũ qui intra hominẽ late/ bat apoſtolica ⁊ euãgelica auctoꝛitate con/ Job.⁊o. feſſus eſt:ita dicẽs: DLſis meus ⁊ deꝰ meus. Si ſides aſſit: aperta eſt ratio qua chꝛiſtus nũc minoꝛ: nunc ęqualis patri ſacris volu/ Apoci.i. Minibus aſſerat᷑: ſicut iple de ſe dicit: Ego pꝛimus ⁊ nouiſſimis. Indubirãter agnoſce ꝙ pꝛioꝛem nõ poteſt habere qui pꝛimus eſt. Apod.22. Item: Ego ſũ alpha ⁊ o.Et ſicut alpha lit- terã nulla ſcedit:ita et flliũ dei nulli ſecũdũ Cconſtat eſſe:quia deus eſt. Quid reſponde/ bimus eis qui ſpiritũſanctü aut minoꝛẽ di⸗ cunt:aut(quod ſceleratius eſt) miniſterialẽ magiſ q; deũ abꝛupta impietate ꝓnũciant: Quomõ creatura dicitur:qui dſii createꝛ ex ud.i. Maria compꝛobat᷑:ſicut legimus:Cõceptus de ſpũſancto:natus ex maria virgine: Chꝛi⸗ ſtus em̃ non de ſubſtãtia ſpũſſancti: ſed de potentia:nec generatione:ſed iuſſione ⁊ be/ nedictiõe conceptus eſt. Et ſicut a patre ita etiã a ſpũſancto ad redemptionẽ noſtrę ma licię deſtinatꝰ ẽ: ipſo de ſe ꝑ Eſaiã loquẽte: Elſa.b. Miſit me pater ⁊ ſpũs eius. Si ſpũſſanctꝰ minoꝛ creditur:quomõ ſe ſilius ſicut a patre ita etiam a ſpũſancto miſſum eſſe teſtature Spũſſanctus ipſe locutus eſt in aplis: ipſe eęfferbuit in ꝓphetis:dicẽte beato apoſtolo epiſtola ſua: Mõ inquit ex homini 2. Petri,1. bus allata eſt ꝓphetia: ſed ſpũſancto inſpi/ rati locuti ſunt ſancti dei homſes. Et ſalua/⸗ toꝛ in Matthęeo ita ait ad diſcipulos ſuos: Mõ vos eſtis qui loquimini ſed ſpſſſanctꝰ. Similiter et dauid plenus ſpſiſancto: quis ꝑ eum loqueret᷑: maniſeſta voce denunciat dicens: Audiã quid loquat᷑ ĩ me dſis deus. Hec eſt inquã via lucis: cuius in cõfeſſione aperitur oſtiũ ſalutis. IJtaq; qui in hanc ꝓ/ feſſionẽ ingrediunt᷑: beatitudinẽ eius adi⸗/ piſcunt᷑. Beatitudo ei qui confitet᷑ deũ pa/ trem ⁊ filium ⁊ ſanctũſpiritũ. Beatitudo ei sirer ſolũ deũ patrẽ ⁊ filiũ ⁊z⁊ ſanctũſpm̃. eatitudo ei ꝗ confitet᷑ vnũ omnipotentẽ deũ patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſanctũſpiritũ.Beatitudo Watt. 10. P 3.54. ei qui conſiteł vnũ ſummũ deũ patrẽ ⁊ flliũ et ſlanctũſpiritũ.Beatitiudo ei qui cõſiretur vnum deum patrẽ ⁊ ſilii ⁊ ſanctũſpm̃ ſem/ piternũ eſſe.Beatitudo ei qui cõfitetur indi uiſam ſubſtatiã eſſe patris ⁊ filij ⁊ ſancciſpi- ritus. Beatitudo ei qui nihil addiderit vel minuerit i vnitate naturę patris ⁊ filij ⁊ ſan ctiſpũs. Beatitudo ei qͥ ↄſiteẽ omnia bona facta fuiſſe a patre ⁊ filio ⁊ ſanctoſpũ.Bea/ titudo ei qui conſite᷑ vnam ęqualitatem in ſempiterna plenitudine deitatis eſſe patris ⁊ filij ⁊ ſanctiſpũs.Beatitudo ei qui ᷣm ſin/ gula nomina trinitatis: id eſt patris ⁊ fllij ⁊ ſanctiſpũs ꝓpꝛias tantũ ꝑſonas diſtinctas eſſe conſitet. Unde opoꝛtuit nos oſtendere eis quos edent vię ſuę fructus: maledictio/ nes omniũ male credentiũ:ſicut ſcriptũ eſt: Maledictus omnis qui nõ obaudierit ver/ BDeutj.27. ba libꝛi huiꝰ: vt faciat ea in coꝛde ſuo. MÆna/ E£ ledictus qui patris ⁊ filij ⁊ ſanctiſpũs vnam ſempiternã ſubſtantiã eſſe nõ conſire᷑. Aa ledictus qͥ ᷣm tres ꝑſonas tres diuiſas ſub⸗ pꝛincipia eoꝛũ eſſe cõfitetur. MW.aedict qui ſolũ verũ deũ patrẽ:⁊ vnicũ verũ deũ flliũ: ⁊ vnicũ verum deũ ſanctũſpm̃ nõ conſitet᷑. Maledictus qui vnicũ nomẽ in deitate tri/ nitatis eſſe nõ conſite᷑. Aaledictus qui in/ diuiſam deitatẽ patris ⁊ fllij ⁊ ſanctiſpirixꝰ nõ conſite᷑. M.aledictus qui ꝓpꝛia nomia ꝑſonarum tres deos aut tres dños aut tres ſpũs confite᷑. Maledictꝰ qui ᷣm ſingulas ꝑſonas trina nomiĩa tm̃ diſtincta patris ⁊ ſi vnã ꝑſonam eoꝛũ eſſe confite᷑. Maledictus qui quẽ patrẽ dicit:hũc eundẽ ⁊ filiũ ege de / ſctantias eſſe confiteẽ. Maledictus qui tria lij ⁊ ſanctiſpũs nõ conſite᷑. M. aledictꝰ qui 5 Bancti ſignat. Aaledictus qui patrẽ natũ: aut in/ carnatũ:aut paſſum eſſe conſitet᷑. Maledi⸗ ctus qui inenarrabiliter filiũ ⁊ vere natũ de ſubſtantia patris eſſe nõ conſite᷑. Aaledi⸗- ctus qui hanc natiuitatẽ factã vel creatam vel conditã eſſe confitet᷑. Maledictus qͥ ve/⸗ rum ſilium dei ex voluntate tm̃ dicit eſſe: et/⸗ v non potius de natiuitate. Maledictus qui/ dicit:erat tempꝰ qñ nõ erat filiꝰ.AMaledict q hãc natiuitatẽ ex nullis extantibꝰ nõ con/ fitet᷑:qð gręci ẽtuxop loœp appellãt.AMaledi ctus qui diuinitatẽ filij dei dicit initiũ habe re de tꝑe: oꝛtum ex nihilo: nomen quaſi ad/ optionis ex altero. Maledictus quivnũ de vno:filiũ de pr̃eeneratũ nõ ↄfitet᷑. MÆ.ale/⸗ dictus qui impaſſibiliter filium natũ depa/ tre non confite᷑. Maledictus qui dicit fuit aliqñ pater ſine filio. M. aledictus qͥ nõ con/ fitet᷑ ante omne pꝛincipiũ vel initiũ ſemper fuiſſe filiũ cum patre. Maledictus qui im/ moꝛtalẽ deitatem filij dei nõ confitet᷑. Ma⸗ ledictꝰ qui de ſempiterno filio dicit nõ erat anteq; de maria naſceret᷑. M. aledictus qui vnitã deitatem patris ⁊ filij ⁊ ſanctiſpũs ex charitate cõcoꝛdię tantũ eſſe ꝓfitet᷑:⁊ nõ ma gis ꝑ hancipſam vnitam diuinitatẽ. Male⸗/ dictus qui vnitã deitatẽ in tres has ꝑſonas eſſe nõ cõfitetur. Maledictus qui aduerſus vigoꝛẽ cenſurę diuinę ſcripturę hunc deum vera ſpiritũ paracletũ:aut filium patrisvel certe facturam vſurpat debere cõfiteri. Ma ledictus qui filiũ dei verum ⁊ hominẽ verũ de maria virgine nuper natum ꝓ noſtra ſa/ lute non confitetur. Maledictus qui filium dei hominẽ tm̃ pꝛo noſtra ſalute cõfitetur. Bermo. VII. A mediũ deſiderat vulneratus: in qua naſcit᷑ Maledictus qui deum dei filiũ ſempiternũ de aſſumptione hominis per hoc pꝛincipiũ habere aſſignat. Maledictus qui deitatem eius paſſam eſſe confitet᷑. Maledictus qͥ in-/ comꝑabilẽ deitatem trinitatis ꝓpꝛie ad ho minis lineamẽta eſſe confitet᷑: dum ſcriptũ inueniamus:Quia nõ ſit illi ſimilis quiſq; deus in cęlo ſurſum ⁊ in terra deoꝛſum. ¶ In eodem feſto: Sermo II luguſtini de tempoꝛe agnus:qui tollit peccata mũdi. In cuiꝰ na/ Joh.i. tiuitate qui conſcientiã purã habet dulcius gaudet: qui miſerã attentiꝰ timet.Qui bo/ nus eſt affectuoſe oꝛat:qͥ peccatoꝛ deuotiſſi/ me ſuplicat.Dulcis dies:vere dulcis:⁊ cun ctis pęgnitentibꝰ veniã poꝛtans. Pꝛomitto is filioli ⁊ certus ſum:qꝛ in hac die ſi qͥs x coꝛde pęnituerit: ⁊ ad vomitũ peccati re- uerſuſ nõ fuerit:quodcũq; petierit dabit᷑ ei: tantũ in fide nõ dubitet:delectationẽ nõ re/ petat.Hodie totius mundi peccatũ tollit᷑: ⁊ peccatoꝛ deſperat? Sedvidete qualis debet G eſſe pgnitentia: quia multi aſſiduę ſe dicunt eſſe peccatoꝛes: ⁊ tamẽ adhuc illos delectat peccare. Pꝛofeſſio eſt:nõ emendatio.Accu/⸗ ſatur anima:non ſanat᷑.Pꝛonũciat᷑ offenſa: non tollit᷑. Pęnitentiam certã non facit:niſi odium peccati ⁊ amoꝛ dei. Quãdo ſic pgmi/ tes vt tibi amaruʒ ſapiat in animo qð ante dulce fuit i vita:⁊ quod te pꝛius oblectabat in coꝛpoꝛe:ipſum te cruciat i mẽte: Jam tũc bene ingemiſcis ad deum ⁊ dicis: Libi ſoli Ps. ꝭo. peccaui:⁊ malũ coꝛam te feci.Bene tibi ſoli peccaui: quia nullus hominũ ſine peccato: ⁊ ideo tibi ſoli peccaui: qꝛ nullꝰ eſt ſine pec/ cato. Da dñie miſericoꝛdiã miſero:qui tãdiu peꝑciſti criminoſo. Inclinex ad remediũ hu militas pęnitentis: quem ꝑmouere nõ po/ tuit diuturnitas peccatoꝛis. Dic illi in fletu coꝛdis:aſpice ad infęlicẽ pietas immẽſa:re/⸗ ſpice crudelem miſericoꝛdia publica.DPeſpe ratus ad omnipotentẽ venio: vulneratꝰ ad medicũ curro: ſerua pietatem manſuetudi⸗- nis: qui tamdiu ſuſpẽdiſti gladiũ vltionis: dele numeroſitatẽ criminũ multitudine mi/ ſericoꝛdiarũ. Iſta eſt filioli vera pęgnitentia: qñ ſiccõuertit᷑ qͥs vt nõ reuertat᷑:qñ ſic pęni tet vt nõ repetat. Sane videamꝰ:aliquive/ ſtrũ foꝛmas ⁊ virtutẽ animoꝝ exercentes:qͥ in iſta die verba mea ꝓ ſua ſalute ſic audiãt C vt viriliter mollia vitia abiciãt tanq; qͥ pu/ gnat. Reuera foꝛtiꝰ pugnat:qͥ contra ſe pu/⸗ gnat. Aperiãt aures ſuas ad pᷣcepta chꝛiſti: quę foꝛtaſſe patuerũt hucuſq; ad audienda ludibꝛia.Aperiant oculos ſuos ad nitoꝛẽ:qͥ Ogo vos fratres chariſſimi: vt libẽ hucuſq; ad ignominiã patuerũt.Cõpungat uſcipiatis in hac dulciſſima die: in qua cõpunctio etiã infidelibꝰ venit: in qua miſericoꝛdia tangit᷑ impius: veniam ſperat cõpũctus:reditũ non deſperat captiuus:re⸗/ 1 animo ſermones quos dũs dabit pęnitẽtia criminũ:quoſ hucuſq; trãſpunxit delectatio voluptatũ. Erigat adiũcta virtꝰ quẽ vitia ꝓſtrauerũt. Aperiãt medicamẽto nares ſuas:qbus illis feteat cõſuetudo pec/ cati.Aperiat ille oculos coꝛdis vobis:qͥ ho/ die ꝓpter nos dignatꝰ eſt naſci:vt videatis V. . ſudcß⸗ Uitaeten gun itbieuit teet ntect eco ntabon uauihe natlehl göunc⸗ lstſti Gölaentia Cpiſaten ie datpein leurwobi P ciusin bichntſin ſon pnit 1id cWe Ctertchit bltueyt Aloniten enogen leodere. lamaliue Abyr Nieiuni nes noc necpfec de nec tuüſed bocek Mim takte cacco ſs Aa ni n pumür Thoſep imnee b „Cullper Eßn agonu Cenushi Moyeſt ſueinge Ma nu in guidn⸗ hobis P canneſu lteri blbadli⸗ une Ai etadan edlezeen 4 Uns. Donon. Endudeſt Witierne, henentdebig⸗ l thaenipli: 4 aegnlsditt iveſedonn losdn Nendhto Ar Mnüctkofener. inonbkni naninocden⸗ Nuscblendt inare Panni⸗ „,G hi ſel We 1dics bia a Baetkilc Müſnepeen. nul eſſtene mlaecuiuitt tudſenotüb orgre taO Oellinten eunsinnälnn⸗ publer d Gornunnant 1 enmanirut Gudiüfheons Nn minindnen nggnuam anigiſtnn lan aigu r arntsl uricuuii üttngiſh biconmnſen innc 6 ulot los 1 el Bermo. vII. In NHatali dñi B illud qs, putat᷑ dulce modo ſatis eſſe in bꝛe⸗ uitate tempoꝛum:qᷓ; amarum erit in ignem gternum:qᷓ; graui ⁊ ꝑpetua pęna punienda Erit bꝛeuitas delectationis. Delectatio occi N öñ. 75. dit ⁊ pꝛęterijt: vulnerauit ⁊ tranſiuit: miſe/ rum fecit ⁊ abijt:infęlicem reddidit ⁊ reliqᷣt. E&— ſpecioſus eſt animę nitoꝛ:qᷓ; fęlix conſci/ entia bonis operibꝰ plena. Si beatũ ſe cre/ dit qui hoc poſſidet qð dimiſſurus eſt poſt moetẽ:q; ſecurus eſt qui ulud pꝛemiũ ſperat qð nunq; amiſſurus eſt ꝑ ęternitatẽ.Si po/ tens eſt qͥ mũdo imꝑat:q; beatus ẽ qͥ deũ in cõſcientia poꝛtat. Et ideo dulciſſimi ſilij cõ/ cupiſcite mũdiciã coꝛdis: habete dilectionẽ dei ⁊ ꝓximi. Peccatoꝛes dimittite ⁊ dimit/ tetur vobis. Juſti nõ peccetis: vt ꝑmaneat D chꝛiſtus in vobis.Quęcũ ita ſint:videt᷑ mi/ hi chariſſimi:vt naſcẽti dño ⁊ redẽptoꝛi nr̃o vota ꝓmittamꝰ hodie et reddamꝰ:ſicẽ ſcptũ eſt: Nouete ⁊ reddite dño deovr̃o.Hos dul citer ⁊ cõſidenter voueamꝰ: ille dabit poſſi/ bilitatẽ vt reddere poſſimꝰ: Mos tñ quicqᷣd illi ꝓmittimꝰ*: de illo ſperemus. Et foꝛtaſſe interrogatis me qͥd debeatis hodie vouere ⁊ reddere.Sũt em̃ multi qͥ vonẽt:alius pal/ lam:alius oleũ: aliꝰ cęrã ad lumĩaria noctl: aliꝰ vt vinũ nõ bibat ꝑ aliquot annos: aliꝰ vt ieiunia certo tempoꝛe faciat:alius vt car nes nõ comedat. Mõ eſt iſtud votũ optimũ nec ꝑfectũ:Adhuc melius volo. MNon eligit deꝰ nec ſpeciẽ tuã: nec oleũ tuũ: nec ieiuniũ tuũ:ſed h̊ qð te hodie redemit:ipſum offer: hoc eſt animã tuã.Et ſi interroges me:quõ animã meã quã ipſe habet in poteſtate offe rã?: Et ego reſpõdebo tibi: quõ.Moꝛibꝰſan cctis:cogitationibus caſtis:operibꝰ fructuo/ ſis. Auertendo a malo:⁊ cõuertendo ad bo/ nũ.DHamnãdo vitiũ:amando deũ:diligẽdo ꝓximũ:impẽdendo milſericoꝛdiã miſeris:qꝛ ⁊ noſipſi miſeri fuimꝰ anteq; redimeremur. Dimittẽdo illis qui ĩ nobis peccãt:qꝛ ⁊ nos omnes ſub peccato fuimꝰ. Suꝑbiã calcãdo qꝛ ꝑ ſuperbiã pᷣmus hõ deiectus eſt. Abijci⸗ endo inuidiã:qꝛ ꝑ inuidiã decepit diabolus genus hũanũ.Quę cuʒ ita ſint:erigite ani/ mos veſtros: ⁊ nullꝰ ſit ſiue liber ſiue ſeruꝰ ſiue ingenus:qui nõ hodie deovotũ offerat Sosb. 10. ſimul ⁊ reddat:qꝛ nimis miſerũ ẽ vt deo ali⸗ quid nõ offeramus de nro:qui animã ſuã ꝓ nobis poſuit: et ꝓpter nos cũ eſſet ęternus carnẽ ſulcepit.Nũc itaq; quicũq; irã contra alterũ tenet: tm̃ ꝓpter amoꝛẽ dei dimittat: ⁊ obtulit votũ.Siquis cõſueuit iam longa diuturnitate in luxuria volutari:reſipiſcat aliquãdo:⁊ excutiat ſoꝛdes ſuas ꝑ cõpunctti onẽ:⁊ clamet in coꝛde ſuo in oꝛatiõe ſecretiꝰ ad dominũ:Püſſime dñe: miſericoꝛdiſſime deus:ſufficiat mihi qð hucuſq; peccaui:qð cõtempſi:qð fętoꝛibus carnis mee ſatiſfeci: iam nũc te inſpirante voueo me a nequicia mea cõuerſurũ. Cũ heęc ſecerit:⁊ iſte obtulit votũ.Si iterũ inuidia tenet᷑ frẽs:⁊ fęlicitate illius aut actione ꝓſpera nõ delectat᷑ qð eſt peccatũ vſq; ad moꝛtẽ :ꝓmittat ⁊ ipſe ĩ coꝛ/ de ſuo meditaturũ ſe potius actus bonos qᷓ; liuoꝛẽ eũ habiturũ:et cũ fecerit:⁊ ipſe ob tulit votũ. Siquis vᷣo ſibi cõſcius eſt de ho micidio:indicet ſibijpſe in coꝛde ſuo pęnitẽ/ tiã:⁊ vindicet in ſeipſam malã cõſcientiã:et ſtatuat ſibi ante deum cruciatũ pęnitẽtię et ſpaciũ:⁊ plenũ animũ veneno quẽ ante cõ/ fuſio ſanguinis ꝓximi ſauciauit:cruciet per abſtinentiã ⁊ humilitatẽ:⁊ cõmunicare nul- latenuus ſᷣſumat: vt nõ dupliciter ſe infelix damnet: dũ in coꝛde criminũ hoꝛroꝛibꝰ ple/ no ſacratiſſimũ coꝛpus domini ꝑiculoſe pꝛę ſumit accipere.Qð ſi qᷣs ſe talẽ agnoſcit: et hec fecerit: ⁊ ipſe offert votũ. Siqs foꝛte vt aſſolet detrahere ſꝑ ↄſueuit:⁊ alioꝝ actiões obloqui nec ſuas reſpicẽ᷑:voueat hodie deo in coꝛde ſuo et dicat: hucuſq; de alijs dixi: me nõ inſpexi: ego erã miſerioꝛ:et alios mi/ ſeros exiſtimabã: ⁊ ideo nũc ſufficit qð pec. cauit lingua mea: amodo emẽdare delibe/ ro:Ecce qͥ hęc facit:offert votũ.Siquis cru/ delem ſe ſentit: miſericoꝛdiã animi vouegat deo. Siqᷣs ſuperbũ: voueat humilitatẽ. Si qs vino nimiũ eſt deditus:ſobꝛietatẽ voue/ at. Siqs ſenioꝛi ſuo peccauit:veniã petat:⁊ ſi ille nõ ſapuerit petere:ille tñ dimittat. Et cum hec oĩia feceritis chariſſimi:offertis deo votũ placitũ:⁊ quaſi remuneratis chꝛiſtuʒ. Et poſt hęc veniet vobis benedictio: ⁊ vo/ ta vr̃a offerunt᷑ ante tribunal chꝛiſti: Et ſic dixit Salomon: monumentũ veſtrum non Sapᷣ.ꝛ· accipiet obliuionẽ:Et dicet᷑ de vobis: Ecce populus meus quẽ acquiſiui ſanguie meo ſaturauit mevotis:impleuit odoꝛamentis: Ego ero eis quaſi dñs: et ipſi erunt mihi in populũ: et non erit vltra eis captiuitas aut deſolatio. Putamus q; dulce eſt quando vota noſtra talia qualia dixi:angeli qui cu- ſtodes vitę noſtrę ſunt: ante conſpectuʒ di/ uinę maieſtatis obtulerũt? Si aliquid offe/ b 2 ”ä er. III. Bancti dᷣluguſtini de tempoꝛe rimus homini terreno ⁊ moꝛituro:et tamen ſperamus ab illo multũ recepturos ⁊ adiu⸗ uandos: ſi deo autẽ aliquid de noſtris mo/ Fdribus offeramus:quantũ recipiemus: Nũc itaq; exultemꝰ in dño:gaudeamꝰcum fletu: memoꝛes ſimꝰ dignationis diuinę et capti/ uitatis noſtrę. Quẽcũq; potẽtia eleuat: ve/ niat illi in mẽte hũilitas chꝛiſti: vt non diri/ gat᷑ ad illũ ſentẽtia iſta: Quid ſuꝑbis terra et cinis? Qñ videmus quemq; miſerũ: aut egenũ:veniat ĩ mentẽ miſericoꝛdia dei.Qñ captiuũ: veniat nobis in mentẽ redemptio dñi noſtri. Qñ peccatũ quodcũq; delectat aut ſubꝛepit:ſit nobis in memoꝛia qð iã de/ leta ſunt peccata noſtra.MHõ ꝑdamus ſmiũ ſanguinis chꝛiſti:nec maculemſtolã aĩę per iniquitatẽ:aut rapinam:aut cõcupiſcentiã. Eeẽi. 10.0 Jacuimꝰ:iam erecti ſumus:vulnerati fuera mus:iam ſanati ſumus. Mõ erit excuſatio. AQualeſcũq; poteſt diabolꝰ ad malũ inuita- re:nõ poteſt trahere: delectationẽ infert nõ poteſtatẽ: conſiliũ ingerit nõ cõflictũ. Muũc ergo ꝓpter partum beatę marisę ſit mihi ſer mo ad vgines:ſiue viros: ſiue viduas: ſiue feminas:ſiue pęnitẽtes:ſiue pauperes: ſiue Emos: nd eſt apud deũ niſi meritoꝛũ diſcre/⸗ tio. Audite me itaq; quicũq; dono chꝛiſti in coꝛpoꝛe virgines eſtis. Generalit᷑ loquoꝛ ad omnes:Audite me. Quicũq; agnoſcit ſe eẽ qð dico:ſtudeat vt ⁊ coꝛde ſit vᷣgo. Sic gau deat de lucro coꝛꝑis:vt non habeat damnũ animę:gaudeat tũc de tã pᷣcioſo dono chꝛi⸗ ſti: gaudeat cũ hũilitate: fleat cum pietate. SGꝛatias agat quia tantã fęlicit atem in inte Apocj.lX⸗ gritate poꝛtat:lętetur qꝛ ſecuturꝰ eſt agnum quocũq; ierit:ſi tũ in oꝛe eius:ſicut legimus in Apocalypſi: mẽdaciũ nõ inuenia᷑. Oꝛet ꝑſeuerantiam: vt non illi qualiſcunq; dele/ ctatio ſęculi aut iuidia diaboli tantũ donũ tollat:tantã claritatẽ innubilet:tantũ nito/ rem infuſcet. Teneat foꝛtiter: ne ꝑdat rẽ ir reparabilẽ. Non vno momento delectatio/ nis amittat gratiã coꝛpoꝛis:non contrahat turpitudinẽ animę per pulchꝛitudinẽ foꝛmę coꝛruptę:non illum concupiſcentia vincat. Si me audierit:permanet:qð ſi non audie/ rit:amiſſurus eſt quod nunqᷓ; reparaturus. HIteꝝ ad vos mihi ſermo eſt qͥ coniuges ha/ acd.i. petis:moneo vt caſte habeatis.Maã ⁊ heliſa bet quę longęuis tempoꝛibus caſte cũ ma/ rito vixerat: ⁊ ambo ſideles ante dominum fuerunt:meruit iam de moꝛtuo ſemine ſiliũ ſcit emendet: qui in ſe non recognoſcit: au/ diat ⁊ teneat vt alijs ꝓ ſalute dicere poſſir. Nunc iam ad vos loquoꝛ pęnitentes: qͥ pę J qui ⁊ ſanctitate parentes oꝛnaret:⁊ pꝛędica/ tione multos inſideles cõuerteret. Iterum vobis loquoꝛ quę eſtis viduę: cuſtodite vi duitatem:non eſtote verboſę:ſed cum ſilen/ tio expectate dominũ: qui pupillũ ⁊ viduã ſuſcipit: Sed bonam viduã:et illam quę in oꝛatione eſt: in humilitate: in elemoſynis pꝛompta: Si certe vnde faciat non habet: voluntatẽ bonam et cogitationẽ ſinceram habeat. Mulieres: non maledicite:non iu/ rate:non eſtote pꝛompte ad loquendũ.Foꝛ te dicitis impoꝛtunũ eſſe quod dico. Non mihi tacere licet:plus timeo illum qui iubet q; illum qui detrahit. Ego dico: qui agno/ nitentiã in eccleſia accepiſtis ⁊ agitis. Per/ ſeuerate in fletu: in cõpunctione docte plã/ gite.Quid eſt docte plangite? Hon quęrite in oꝛatione tempoꝛales res:ſed ęternã bea/ titudinem:remiſſionẽq; peccatoꝛũ. Qui ſic oꝛat:docte plangit. Non cadunt ad terram lachꝛymę veſtrę:quia verax ille qui per pꝛo/ phetam dixit: Poſuiſti lachꝛymas meas in Ps. 5F. conſpectu tuo. Vos mõ ſatis debetis ama/ re deum: ⁊ timoꝛe iam ad dilectionẽ tranſi/ re: quia ſic legimus in euãgelio de peccatri/ ce illa: Cui multũ dimittit᷑ mitũ diligit. Et Lud.. ideo multũ debetis diligere deum:qui vos expectando et non puniendo ad pęnitentiã pducere dignatus eſt. Nunc iterum ad vos mihi ſermo eſt pauperes. Vobis dico pau/ peres qui mẽdicatis: qui de elemoſyna chꝛi ſtianoꝛũ viuitis: Cõſolamini conſolamini: tribulatio vr̃a conuertet᷑ in gaudiũ: ⁊ doloꝛ Job.is. veſter in lęticiam. Non vobis ſit ingratum qð mendicatis: nec ideo in coꝛde veſtro ali/ quid contra deum dicatis:quia ille iuſtus ⁊ pius eſt in omibꝰ operibus ſuis. Et te ideo fecit pauperem:vt ſufferẽdo bꝛeuem inopiã ęternam vitaʒ acquireres. Et diuitem ideo fecit:vt dũ tibi ſuꝑfſlua daret: remediũ pec- catis ſuis acquireret. Et iõ patiẽtes eſtote: et expectate dñm.Etiam ſermo mihi eſt ad vos quicunq; dominos carnales habetis: cuicũq; ſeruitij conditionem debetis. Obe⸗ dite dominis veſtris:diligite ex coꝛde: non ad oculum ſeruiẽtes:ſed miniſteriũ ex amo/ re facientes:quia et illos deus conſtituit vt vobis dominent᷑: ⁊ vt vos ſeruiatis. Bene B ſeruite ꝓpter deum: quia de bono ſeruitis be⸗ potrio nocit⸗ . vns poonmn gnedſt onnes logegan ioar (umte Pancnn ſnnisten aust ſtnonpe legoo deifluſ⸗ göinioc gadivin homine⸗ prſibi camde latis ie doluit. unta depute bidei nitati paſib Phuſe .ilin⸗ nee deiflii nnbere lenade igek. ltus 0 une Nenite ed cgluge despen gepe muice hanor Jonnt Palt wliniit Eetllmneni enänef uierti gifnn ledirnarin lennmnlie lod N.He ungni a:augo Mogholata uenurheſt Muentese Etages. e⸗ nonedocegi⸗ rehongreir ſedgeni de atani Aui duntadtenn llegeipego⸗ nnmsnesl isdebensn lecnoniun Alodegeim nitüdig⸗ edeumquſs⸗ oadgnienn Nieunate Vobisdioen eilnaſucr nianſcunm⸗ Cudi⸗to 8 hoſtingan⸗ cucerehe Nuleuſti ſis riih oheeniic Sniimnt a enel Mninuch montich males hpan jdehets tecronhe ſtenüctim, otonſti guini. eboen =— — — — — S=ẽ — S=SK — — — SS= SeSee Bermo . vIII. In Hatali di ni pꝛoꝛſus gloꝛia ⁊ honoꝛe cumulat᷑. homi/ Annotatio ordinis ſer monũ huiꝰ operis. 2. Cor. F. Ser. vIII. mercedem habebit. Si boni fueritis: meli⸗ iu numeralis oꝛes eritis dominis malis: quia apud deũ anima vniuſcuiuſq; non eſt diſcernenda no bilitate ſed opere:nec genere ᷣ actiõe. Ideo nunc ad omnes mihi ſermo fuit:qͥa chꝛiſtus pꝛo omnibus moꝛtuus eſt. Et ideo ſeruate quę dixi:vt de vobis fructum habeã:⁊ vos omnes in cęleſtibus hoꝛreis vbi frumenta cõgreganda ſunt miſericoꝛs dominus intro mittat:qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſęculoꝛũ Amen. M dominicę natiuitatl diem:id eſt do/ ini noſtri ieſu chꝛiſti:qui cũ ęqua/ em trinitatem cum patre poſſideat:qui cuʒ celum:terrã ac maria ⁊ omnia queę in eis ſũt pari cum patre virtute firmauerit: in nouiſ/ ſimis tempoꝛibus homo naſci ex homine di gnatus eſt:ſic noſtram ſuſcipiendo naturã vt non permutaret ſuam. Permanente em̃ inxegro diuinitatl ſtatu: aſſumpſit hominẽ dei filiuſ:nec amiſit qð erat ſed ſociauit ſibi qð in ipſo ante non fuerat. Inuiſibilis ergo ſm diuinitatem dei filius viſibilem ſuſcepit hominẽ: immoꝛtalis moꝛtaleʒ:impaſſibilis paſſibilem:⁊ vt totum bꝛeuiter compꝛehen/ dam:deus hominẽ.Quicquid ergo infirmi tatis legimus in chꝛiſto: id eſt ꝙ eſuriuit ꝙ doluit: ꝙ etiã moꝛtẽ pꝛo peccatis nr̃is ſuſti- nuit:ſuſcepto hoc pꝛo ſalute noſtra homini deputemus:ſalua illiꝰqð ſuſcepit:id eſt ver/ bi dei reuerentia:qui ita humanitatem diui nitati ſuę iunxit:vt eam poſt paſſionem im/ paſſibilem faciat: non aũt vt flieret:qð cogi// B tari ſcelus eſt: diuinitas ipſa paſſibilis.Hã etſi in dei filio ex diuinitate ⁊ hũanitatevna ꝑſona eſt:cum tamẽ audis natum ex homie dei filiũ:noli cõmunẽ hũc ibi credere natiui⸗/ tatis exoꝛtũ: quo ex opere cõiugali qð qui/ dem a deo eſt conſtitutũ vt humanitas pꝛo/ paget᷑: Aliter inquã ibi fuit humanitatis ex oꝛtus longe a noſtra natiuitate diuerſus. Nam etſi in eadẽ qua nos naturaliter ſumꝰ veritate carnis natus eſt chꝛiſtus:non tamẽ in eo quo nos moꝛe cõceptus ⁊ natus eſt de cõiugio:id eſt vnde cęteri exoꝛti ſumus:licʒ oẽs ꝓcreent᷑ homies.Nam ⁊ mirabiliter ꝓ/ creatꝰ ẽ. Legitima illa cõmixtio homĩs ho/ mini qdẽ: licet iuxta diuinã auctoꝛitatẽ cul/ pa nõ vacet: nõ tñ etiã gloꝛioſa ẽ: In chꝛiſti vo natiuitate ſine cõmixtiõe ꝓpagatio om/ nus itaq; noſter ieſus chꝛiſtus ab oꝛdine na tiuitatis excepto:homo verus ꝓcreatus ex virgine eſt: eodemq; omnipotẽtię ſigno cõ/ ceptus ⁊ natus:virginem habuit matrẽ cuʒ poꝛtaret᷑ in vtero virginis:⁊ cũ ex vtero fun deret᷑: Hec tamẽ iſta natiuitas ↄiugia dam/ nauit ſᷣ potentiam diuinitatis honoꝛauit. Olim huius nouę fecũditatis ſignũ Eſaias C ꝓpheta pſdixerat: Ideo inqͥt dabit dominꝰ⸗ ipſe vobis ſignum: Ecce virgo in vtero con Eſa.7. cipiet ⁊ pariet filium:⁊ vocabit᷑ nomen eius neod em feſto:Se mo. Odlie fratres dilectiſſimi celebꝛamꝰ emanuhel. & ſignatiſſime de chꝛiſto domi/ no noſtro eſt ꝓphetatum. Emanuhel enim interpꝛetat᷑: nobiſcũ deꝰ: Ergo ſaluatoꝛ no/ ſter ab effectu rerũ etiã hoc nomẽ accepit vt vocaretur nobiſcum deus eſt. Et ipſe tunc deus cum omnibꝰ nobis eſſe dignatus eſt: quãdo ſuſcepit hãc carnem: vt per hominẽ qui viſibilis erat deus qui inuiſibilis eſt cõ/ uerſari videret᷑ in terris. Sic enim Hieremi/ as pꝛopheta ꝓmiſerat dicens: hic eſt deus Baruch.ʒ. noſter: ⁊ non eſtimabitur alius ad eum. Hic adinuenit omnẽ viam diſciplinę et tradidit illam iacob puero ſuo: et iſrael dilecto ſuo. Poſt hec ĩ terris viſus eſt et cum hominibꝰ cõuerſatus eſt. Vnde ⁊ ipſe dominus ad di/ ſcipulos ſuos in euangelo dicit:Tanto tem Joðs.i4. poꝛe vobiſcum ſum ⁊ non cognouiſtis me. Qui videt me videt ⁊ patrẽ meũ:et reliqua quę ſequũt᷑. Talia enim dei ſilius ꝑ aſſum⸗ ptũ hominẽ opera faciebat: vt ex ipᷣa operũ claritate ⁊ patris ſimul et filij diuinitas no/ ſcere᷑.Qð ſi diligent᷑ reſpiciamꝰ ad cauſam ꝓpter quam dominus totum hoc ſacramẽ/ tum ſuſcepti hominis implere dignatꝰ eſt: tunc vere obtinebimꝰ nobis illud impletuʒ eſſe ꝓpheticũ.Duplex em̃ pᷣncipalit cauſa ẽ D ob quã dei ſilius factus eſt filius hominis. Vna eſt vt ſm hominẽ omnia patiendo ꝓ nobis:a pctõꝝ nos vinculis liberaret. Sic em̃ Eſaias ꝓpha ſᷣdixerat:hHic peccata no/ egſa. 5ʒ. ſtra poꝛtauit:⁊ pꝛo nobis dolet.Et rurſus: Ipſe autẽ vulneratus eſt pꝛopter iniquita/ tes noſtras:⁊ inſirmatꝰ ẽ ꝓpter peccata no⸗ ſtra. Eruditio pacis nf̃e in eo:Liuoꝛe em̃ eiꝰ nos ſanati ſumꝰ. Altera vᷣo cauſa eſt domi/ nicę paſſiõis: vt nos quos ſanguine ſuo re- demit a vitijs atq; criminibus: nõ ſolũ do⸗ ctrinę:auxilio ⁊ greę:ſed etiã exemplo ſuo ad ſtudiũ ſanctitatis accenderet ne nos vt mõ pᷣcipientẽ dñm:ſed etiã exẽplo ſuo ad R Bermo. IX. In Natali oñi Bermo. v. tis faſtigia ꝓuocantẽ:maioꝛe alacritate ſeqᷓ remur:⁊ iuſtiſſimũ dfim ac pium patreʒ: ſᷣm ſententiã beati petri: filij imitatione colere/ 1. Petri.2. Mus.Sic em̃ beatꝰ petrꝰ ait: Chꝛiſtꝰ paſſus E ꝓ nobis: vobis relinquẽs exemplũ vt ſe/ quamini veſtigia eiꝰ: qͥ peccatũ nõ fecit:nec dolus inuẽtꝰ eſt in oꝛe eiꝰ: Qui cũ maledice/ ret᷑ nõ maledicebat: cũ pateret᷑ ñ cõminaba tur. Tradebat aũt iudicãti ſe iniuſte:qͥ pec/ cata nr̃a ipſe ꝑnilit ĩ coꝛꝑe ſuo ſuꝑ lignũ:vt peccatis moꝛtui iuſticię viuamus. Pꝛęſtet autẽ dñs nf ieſus chꝛiſtus vt gfa eiꝰ adiuti: ad veſtigia eiꝰ ſequẽda ꝓperetis:⁊ peccatis oĩbꝰac vitijs moꝛtiſicati:ad ſola viuatl oꝑa iuſticię exercẽda:gratias agẽtes pfi deo cui eſt gloꝛia ⁊ imperiũ:⁊ domino nro ieſu chꝛi⸗ ſto ⁊ ſpirituiſancto in ſecula ſęculoꝝ:Amẽ. vera palmit ſui fructꝰ effici᷑. Adeſt ecce ex-- oĩa virtP ab infirmitate poꝛtat᷑:⁊ qͥ terra ma/ ri celoq; nõ capit᷑:intra vniꝰ coꝛpuſculi mẽ/ bꝛa ſuſcipit᷑.De creatura ſua creatoꝛ omniũ ꝓcreat᷑:et de riuulo ſuo fons magnꝰ exoꝛit᷑. Radix omniũ de virgulto ſuo naſcit᷑:⁊ vitiſ optatiſſimꝰ dies:gr̃a gemiĩata reſplẽdẽs:ca doꝛe quidẽ cõſueti lumiĩs illuſtratꝰ:ſᷣ pᷣcipue radiãtis veri fulgoꝛe coꝛuſcus.iO dies dieꝝ omniũ nouitas: lucrũ lucis ⁊ diſpendiũ cę/ citatis:in quo ęternꝰ ſol de ſumma alutudi/ ne claritatis paternę deſcẽdens:vuluę vᷣgi/ nalis aditũ reſerauit:a totiꝰmundi caliginẽ fulgida coꝛuſcatiõe repꝛeſſit. Ducite ſideles chꝛiſti feſtiuiſſima gaudia: res nobis hodie ꝑfecta eſt noua quę olim fuerat repꝛomiſſa: vt ſine virginis detrimẽto pudoꝛis:ſfiliũ la/ gimus et fideliter re ipſo pᷣncipio naſcẽtis mũdi in pᷣmo homie fecerit nos deus ad imaginẽ inẽ ſuam. Ecce in hac die mutata vice factus eſt deus ad imaginem ⁊ ſimilitu dinem noſtrã. In pꝛimis de ſuis melioꝛa cõ tulit: In ſecũdis de noſtris inferioꝛa ſuſce/ pit. Per interdictę arboꝛis guſtũ pᷣmi homi nis incauta fragilitas tẽptauit appetere am/ bitione dãnabili dſii ſui diuinitatẽ:ꝑſuadẽ/ Señ.5. e diabolo ⁊ dicẽte:Si de ligno hoc guſtaue ritis:aperient᷑ oculi veſtri:et eritis ſicut dij Ideoq; agnoſcamus pi patris admirabilẽ bonitatẽ.homo ſollicitãte inimico:deꝰ eſſe voluit ꝑ ſuꝑbiã:⁊ deus hõ factꝰ eſt ꝑ miſeri/ coꝛdiã. Innouat᷑ i nobis quodãmõ ꝑ chꝛiſti diuinitatẽ ſpecies illiꝰ antiqui ⁊ incipiennis Ses.2. ſęculi: qñ pᷣmꝰ adã de limi marxeria figurat᷑. Ecce etiã nũc ſecũdꝰ adã iqſi de intacta ac ru di terra virginis de carne foꝛmat᷑. Ecce inq; iterũ ceſſantibꝰ naturę legibꝰ: nouus hõ in nouã vitã ſolo deo oꝑante ꝑfici᷑. Pꝛomittit᷑ ergo filius virgini ꝑ viſitationẽ ſpũſſancti. Qui nõ mirũ ſi ſine coꝛruptione naſcit᷑:q de ſanctiſicatiõe ſuſcipi?.Mõ em̃ decebat: vt qͥ nobiſ afferebat ſalutẽ:ſoli matri ſꝛiperet di gnitatẽ. Spũs inqᷣt ſanctꝰ ſuꝑueniet in te. Dignũ plane erat: vt regali onuſtanda ꝑtu B pus cęleſtis regis ſanctiſicaret᷑ ingreſſu. Uñ dñim ⁊ ſaluatoꝛẽ nr̃Um nõ iðo ſimplicẽ hoĩem credamꝰ*:qꝛ ex homie naſci videmꝰ. Fas nõ eſt vt nõ deus credat᷑: cui deſcẽſuro ad tras a deo habitaculũ ſparat᷑. Diuina itaq; ope rãte potẽtia credẽtis viſcera fęcũdant᷑: ⁊ ĩ li⸗ gno moꝛtali vitę arboꝛ inſerit᷑:⁊ poꝛtãs in ſe * * Hieremię ꝓpherę vaticinio nüciata: Faciet hiere.zr. inquit dñs nouũ ſuꝑ terrã.Et quaſi quãdã lucernã huiꝰ obſcuritatis accedẽs: cõtinuo ſubiecit: Fgmina circũdabit virũ. hocẽ in- quit nouũ quod ſuꝑ terrã dico dominũ eſſe facturũ:qᷣa fęmina circũdabit virũ. Aduer/ tite fratres:⁊ me potius veſtro intelleciu ſ̊⸗ cedite. Fgmina inquit circũdabit virum.iO fęmina ſuper feminas benedicta:quę ⁊ virũ non cognouit: ⁊ virum in vtero circũdedit: que cõcubitu carnali non tangitur:⁊ tamen carnea pꝛole de ſpiritali ſemine gratulatur. Circũdat maria virſi angelo fidem vando: 2² eſ ctarent vbera genitricis. Hęc illa ẽ nouitas . lun un ncſen utlete ula. munebt feisd. o colss isive⸗ nig ne Olalt zowe⸗ Müſa⸗ gisang nön fnmna gutli ſedent Copin elolen ſcheos Men motu ſplene buart pfe hiaſ⸗ quia eua perdidit virum ſerpenti cõſentien/ Geno X. ( do. Faciet inquit dominus nouum ſuꝑ ter/⸗ 1 ram. VEt igitur exhibendę huius nouitatis tempus aduenix: celeſtis ad virginem pꝛę⸗ J 3 mittitur nuncius. Salutat angelus puellã ſhen viri ſalutationis ignarã: terret᷑ virgo noui/ litide tate verboꝛum. Ad quam angelus: Heti- Zucfr. mne ineas inquit maria:inueniſti enim gratiam pordt apud dſim. Me inquit ad conſpectũ meum ishoc mater domini mei terrearis: ego concepti/ Crün onis tuę miniſter adueni: ipᷣe me miſit ad te nornli qui eſt naſciturus ex te. Ipſe tibi per me an⸗ u n i de⸗ nunciat gaudium: cui placuit in vtero tuo 669 Nbis cum humana natura myſticũ ſociare coniu/ ſoni⸗ gium. Inueniſti gratiã apud dominũ:Ecce conri concipies ⁊ paries filium: nõ cuiuſlibet me⸗ lun ſeiti riti hominẽ: ſed totius mundi ſaluatoꝛem. abesn He inquit timeas. Abijce abſte omnẽ me⸗/ l tum ſęculi:quę conceptura es gaudiũ mun/ de 8 di. Reuolue maria ꝓpheticam lectionem. un. tnet Meq; enim te ſcientia diuinoꝛũ poreſt pꝛeę- nin terire libꝛoꝛum:quę ipſaʒ plenitudinem pa/ ernon Winitenn nn Eſa.. ritura es ꝓphetarum. Recole in libꝛo Eſaię zormmi ꝓphetę virginem quam legiſti:et gaude qͥa frl meſſe meruiſti. Tu ibi ſᷣſignata es virgo: tomniärt tu ecce concipies in vtero: nõ de viro ſed de kAlienn ſpirituſancto:et grauida eris:et incoꝛrupta nngl uc⸗. manebis.Paries ſiliũ:⁊ virginitatis nõ pa utnr⸗ 8 tieris detrimentũ. At illa: Ecce inqt ancilla 5l 2D dñſi: flat mihi m vbũ tuũ. Moxigit ange/ inhe i lus vginis accepto cõſenſu:celeſtis regiõis inmin accolas repetiuit:Et ecce ſubito ſecretũ vgi — nis ineffabilis potentia penetrauit. Intrat n H artifex mũdi anguſtias vẽtris hũani:efficit — Ps.i2,. grauida mater intacta:⁊ ecce tanq; ſponſus dukitinl de thalamo:marię chꝛiſtus ꝓcedit ex vtero. Wonnbiͤot Occultat᷑ ĩ mẽbꝛis infantis potẽtia maieſta euſehunſit tis:deꝰ pẽdet ad vbera genitricis. Pãnoꝛũ utgnaflli⸗ viliũ ſqualoꝛe cõtegit᷑: duriſſimi ſuffert pſe/ Allhipauin pis anguſtias: ⁊ totũ miicoꝛs hũilit᷑ patit᷑: nücan ndr⸗ dũmõ mũdꝰ q pierat liberare᷑. O beata in/ Kghaignit fantia:ꝑ quã nf̃i generis vita ẽ reparata.O cedis Sin . gratiſſimi delectabileſq; vagitꝰ:ꝑ qͥs ſtrido/⸗ vii haii⸗ res dentiũ ʒternoſq; ploꝛatꝰ euaſimꝰ.O feli irodennide ces pãni qbꝰ pctõꝝ ſoꝛdes exterſimꝰ. pᷣle- burni An, pe ſplendidũ:in qͥ nõ ſolũ iacuit fenũ aialiũ otnclenu H cibus inuẽtꝰẽ angeloꝝ.Lacta maria crea/⸗ ebininn toꝛẽ tuũ:lacta panẽ cęli:pᷣciũ mũdi.Poſtre/ crgetri mo tu illi vt mat tꝑalẽ miſtra ſubſtantia: vv RM ipſe nobis ⁊ tibi vna cũ pfe ⁊ ſpũſcõ vitã tri Cciuntue buar ſempiternã. Qð ipſe pᷣſtare dignet᷑: qͥ giegeninn cũ pfe ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ gloꝛiat᷑ de: pom/ ſdennmt nia ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. peutcinun Seino. . n eogem S cobl in ne ¶A) Krucrꝰ exiſtat: q hui diei grati dij/ hi H — Vgnis polſit laudibꝰ ſdicare: Vnde gtsg ſi h'mõt nullꝰẽ: nõ erubeſcimꝰ etiã ſi nobis Sntcn nitidioꝛ dicendi ſacũdia deſit: vel mediocri iñ ſᷣmone ꝑtũ ſacre vᷣginis: ⁊ oꝛtũ dñici coꝛ/ por diſſerẽétes conabimur explicare. Hatał iannge H ẽ& hodie ſaluatoꝛiſ chariſſimi:in qͥ lumẽ ad Aruin ditũ mũdo ẽ: æ ĩmoꝛtalitas ꝗᷓ ꝑ pctm̃ ꝑierat nnn moꝛtalibꝰ reddita ẽ. NHatal ẽ hodie ſaluato/ eneniu Zudg.2. ris: de qͥ angelꝰ paſtoꝛibꝰ dic̃: Natxꝰ ẽ hodie Cbipeen Eſa, 9. Vobis ſaluatoꝛ:de q̊ͥ ⁊ ꝓpha diẽ: Filiꝰ datꝰẽ nnuonn nobis:puer natꝰ ẽ nobis.Naſcit᷑ ̊ quẽ regẽ ſuran gentiũ aliꝰ ꝓpha teſtat᷑:⁊ naſcit᷑ ex vᷣgine ſiẽ noninl dun Ea., ſcriptũ ẽ: Ecce vgo cõcipiet ⁊ piet ſiliũ: ⁊ vo/ ciultbane cabis nomẽ eiꝰ emanuhel:qð interpᷣtatũ eſt Pſalunen ex hebꝛaica lingua ĩ latinũ trãſlata:nobiſcũ ſeonnin deꝰ. DPꝛędicam hodie natũ de vᷣgine ſalua/ guliu Zud.2. toꝛẽ: infantẽ in pſepio poſitũ cũ vigilãtib⸗ 1 ⸗ paſtoꝛibꝰ moniti ab ãgelis adoꝛamꝰ. Exhi/⸗ wonent⸗ beamſidẽ virtutibꝰ:reuerẽtiã ſanctl teſtibꝰ pᷣbeamꝰ:⁊ ſimeoni cognoſcẽti:et annę dñm cõſitenti:⁊ iohãni baptiʒãti:⁊ ioꝛdanis pur/ gatiõi:⁊ ſanctoſpũi deſcẽdenti:⁊ celis aper/ tis:⁊ patri teſtimoniũ ꝑhibẽti:⁊ vᷣgini ꝑma nẽti:⁊ ſtellę fulgẽti:⁊ colũbę deſcẽdẽti:⁊ ipi dſio omnẽ tẽptationẽ diaboli ſuꝑanti. hHo/ die & peꝑit virgo:qͥ deo filios faceret: qͥ ſen- tentiã huaricatiõis excluderet:pęnã moꝛtis eriperet:⁊ vitã ꝑpetuã credẽtibꝰcõdonaret. Poꝛtauit in vtero filiũ mater:omibꝰ ꝗᷓ ſunt ante nutrimẽta maioꝛẽ:et hunc fudit foꝛma ſerni in terris:quẽ habẽt angeli imꝑatoꝛẽ in cęlis. Peperit filiũ mat᷑: a quo ipſa nutriret᷑ potius q; nutriret. Motali aluo imoꝛtaleʒ ſuſcepit hoſpitẽ:⁊ ĩ terreſtri hoſpitio cęleſtẽ virgo imꝑatoꝛẽ ſuſcepit. Beata virginitas deſinit eſſe iã moꝛtis ancilla: qꝛ illũ intra ſe geſtat in mẽte:quẽ maria poꝛtauit in vẽtre. Nulli virginitas ſeruituti ſuccũbit:qꝛ illum diligit:ꝗ hũano generi attulit libertatẽ.Cæ/ leſtis ꝓpago germiabat in vtero:⁊ ĩ eximio partu virginea viſcera coꝛuſcabãt. ũanis Greſſibꝰ poꝛtabat᷑ pictura deiſica:⁊ in angu⸗ ſto pudoꝛis cubiculo eũ quẽ celi nõ capiunt ſancta vᷣgo poꝛtabat incluſum: et peꝑit eũ: nõ qͥ naſcẽdo polluerit pariẽtẽ:ſed qͥ a pollłi tiõe ſeæculũ delauaret.Sancta credidit: ſan/ cta cõcepit:ſanctioꝛ effici᷑ poſt partũ. Exti/ tit autẽ ipſi virgini ipſe filius qui erat ſpon/ ſus. pſe genitꝰ:qui erat genitoꝛ. Illic fuit paranympha credulitas:paranymphus ar/ riant᷑ ꝓpheię: inuitant᷑ ſancti: turbant᷑ ma⸗ changelus. AMater ſponſa:et iple quem pe/ perit᷑ chꝛiſtus ſponſus: quẽ ſanctuſſpiritus copulauit:Gabꝛiel angelus nüciauit:ange/ loꝛum exercitus decantauit: ⁊ ſtella fulgida demonſtrauit. Fecit grauidã virginem ipſe qui erat naſciturus ex virgine. Expauit in partu ſuo mater:deus per angelũ loquebat᷑ 2 virgo auribus impꝛegnabat᷑. Audiatom/ nis ętas quod nunq; audiuit. Virgo partu ſuo nupſit:virginitatẽ dum parerex dupli⸗ cauit:⁊ filium ques genuit adoꝛauit. Leſſet omnis ſollicitudo:chꝛiſtus nobis vera ſecu/ ritas aduenit.Ceſſet omnis infirmitas: ho⸗- die ſaluatoꝛ aparuit. Ceſſent bella: deſinãt lites:hodie pax vera de cęlo decẽdit.Ceſſet omnis amaritudo: hodie ꝑ totum mũdum melliſflui facti ſunt cęli. Fugiat moꝛs: qꝛ vi⸗ ta nobis hodie de cęlo eſt data. Hodie ſuꝑ terrã canunt angeli:lętant᷑ archangeli: glo⸗ „. Bermo. XI. ſurdi:claudi greſſum:lepꝛoſi mundãtur:tri/ ſtes lętiſicant᷑:infirmi ſanant᷑:⁊ moꝛtui reſu ſcitant᷑: Solus diabolus ⁊ oĩa cũ eo demo⸗ nia cõtremiſcũt: qͥa reſtaurat᷑ genus huma/ nũ ꝑ interitũ diaboli.Chꝛiſtus vobis hodie redemptoꝛ aparuit. Pꝛobat ergo virtutem dñi:oꝛdo naſcẽdi:ↄcepit virgo:virilis igna ra conſoꝛtij. Implet᷑ vterus:nullo humano Lucle2. D Zud. Ie⸗ magoꝛũ manitſeſta cõſeſſio? Quid ꝓpheta / rum tam ſimilis ⁊ tam cõtinuata ſententia? pollurtus amplexu. Vide miraculũ matris dñici coꝛpoꝛis:virgo ↄcipit:virgo grauida: virgo cũ parturit:virgo poſt partũ. Pꝛęcla/ ra ergo illa virginitas:⁊ gloꝛioſa fęcũditas. Virtus mũdi naſcit᷑: ⁊ nullꝰ pariẽdi ẽ gemi/ tus. Vacuatur vterus: infans excipit᷑:nec tñ virginitas violat᷑. Fas em̃ erat:vt dño ex virgine ſᷣm carnẽ naſcente meritũ creſceret caſtitatis: ne ꝑ eius aduentũ violaret᷑ inte/ gritas:quiveniebat ſanare coꝛrupta. Naſci tur & puer:ponit᷑ in pꝛeſepio.heęc ſũt em̃ do mini pꝛima cunabula:nec regnatoꝛ cęli has dedignatur anguſtias. Stat maria ⁊ matrẽ ſe leta miratur:⁊ de ſpũſctũ rnlee ſe gau⸗ r det:nec qͥa peperit innupta terret᷑: ſed quia genuerit cũ exultatiõe mirat᷑. Nam cũ ſe lo debitus ſaluatoꝛis ꝓperaret aduẽtus:ad mariã virginẽ venit ſpũſſanctus: vt fuerat ab angelo ante pꝛedictũ dicente: Spũſſan/ ctus veniet ſuper te: et virtus altiſſimi ob/ umbꝛabit tibi. IJdeoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te ſan ctũ vocabitur filius dei. Recte && in eius ad/ uentu cęleſtia veneramur:quem de celo ve/ niſſe manifeſte cognoſcimus: quẽ natũ pꝛo noſtra ſalute dei pfis ⁊ ſpũſſanctivirtute cõ perimus. Multis em̃ ante nunciabat᷑ indi/ cijs: noua cęlo ventura pꝛogenies. Tlides ergo chariſſime ſaluatoꝛis oꝛtum dei eſſevir tutẽ:cũ de eo ꝓphete nõ taceãt:⁊ ſpũſſctũs fateatur.Quid pſclarius ſtellę nũcio?Qauid Vbiq; notus eſt dũs:vbiq; natus ex virgi/ ne nunciatur.Et quoniã eũ ſcom carnẽ na- tum ex virgine diximꝰ: nüc ea quę ſpirtali- E ter ſentire poſſumus diſſeramus. Nideamꝰ ergo quęe eſt illa virgo tam ſctã:ad quã ſpiri tuſſanctus venire dignatus eſt:quę tam ſpe cioſa quã dñis elegit ſponſã: quę tam copio ſa:cuiꝰ generationẽ cũctus oꝛbis excipiat: quę tam caſtavt poſſit vᷣgo eſſe poſt partũ. Nõne in ſigura marię:typum videmus eſſe ſanctę eccleſię? Ad hãc vtiq; ſanctꝰ deſcẽdit ſpiritus: huic virtus obumbꝛauit altiſſimi: In Natali dñi Berm li:gratulant᷑ boni:viſũ cęci recipiũt: auditũ hinc potẽs virtute chꝛiſtus egredit᷑.hęc eſt immaculata ↄcubitu:ſęcunda partu: virgo ⁊ caſta ꝑpetuo.heęc ↄcipit non viro ſed ſpũ: hec parit nõ doloꝛe ſᷣ gaudio: hęc nutrit nõ vbere coꝛpoꝛis ſed lacte doctoꝛis.hheęc ẽ igit ſponſa chꝛiſti ⁊ gentiũ magiſtra: queę ſe ple⸗ nam miratur et fetam lętatur. In hac ͤ die qua ſaluatoꝛ naſcit᷑: ſplẽdoꝛ lucis augetur: tenebꝛaꝝ caligo minuitur. In hac die lux cę leſtis credẽtibus redditur:⁊ in ęterna nocte diabolica figmẽta damnant᷑. In hac die lux creſcit ex lumine: virtutũ virtus attolltur. Mloꝛia ęternitatis erigit᷑:reparationẽ ſuam dño ſᷣm carnẽ naſcẽte mũdus amplectitur. Plena ſit ergo diei huius feſtiuitas: in qua deus noſtri memoꝛ terrena viſitare dignatꝰ eſt:⁊ amiſſã moꝛtalibꝰ lucẽ aduent ſui dari tate reſtituit: quia ipſe eſt ſplendoꝛ ⁊ gloꝛia ęterna: dñs noſter ieſus chꝛiſtꝰ: cui ẽ honoꝛ O. VII. 5 loꝛia in ſęcula n⸗nen Sermo. In eodem feſto: BGermo VII Al. aduentu dñico fratres chariſſimi ſolutus eſt om̃is paternę pꝛęuarica tionis metus: quem diaboli duduʒ fraudibus incurrit circiuenta moꝛtalitas. Adeſt em̃ nobis ceęli terręq; iudex: qͥ reſciſſo chirographo delictoꝛũ: reatũ nr̃jm miſeratꝰ abſoluit.Adeſt ille dñs:qui iugũ captiuita/ tis antiquę a noſtris ceruicibus ſoluẽs: mę/ roꝛem mũdi ęterna libertate lętiſicet.Adeſt rex ille maſuetus:qͥ ꝑ ſpacia totius oꝛbis cę⸗/ leſtis iuſticię greſſibus incedens:ſuꝑbientẽ furẽtis inimici cõterat tyrannidem. hodie nanq; parturiẽte maria natus eſt nobis dei filius: vt germanęcarnis noſtrę cõceptione ꝓductꝰ:creato a ſe homini et pietatẽ pat᷑nã ⁊ frat᷑nũ largiret᷑ affectũ. Et natꝰ ſane ab in- tacta ẽ femia: vt eum parit᷑ ⁊ hoĩem teſtaret partꝰhuanꝰ ⁊ deũ ꝓbaret ęterna ᷣginitas. NMã ſiẽ nõ poterat niſi caro ð carne naſci: ita nõ poterat dei caro de ſęmineovtero:niſi ſi/ ne generãte ꝓdire. Pꝛopt᷑ qð ait angelꝰ bea B tiſſimę marię: Spũſſanctꝰ ſuꝑueniet in te:⁊ virtꝰ altiſſimi obumbꝛabit tibi: ⁊ qð naſcet᷑ ex te ſanctũ:vocabit᷑ filiꝰ dei. Spũs inqᷣt ſã ctus ſuꝑueniet ĩ te. Idcirco tibi frat᷑ virtutẽ ELud. I. ſanctiſpũs angelicꝰ ſermo p̃texit:ne cõiectu ris carnalis diſputatiõis hebetatꝰ:cęleſte ti bi ipſe myſteriũ trena argumẽtatiõe cõfun⸗ das.Aut non putas eũ nouũ puerũ in aluo vginis potuiſſe ſoꝛmare:qͥ cũ pᷣmũ cõderet hominẽ:nec ſemẽ patris:nec viſcera mat᷑na quęſiuit: Dic itaq; quicũq; es ſuꝑnę diſpen he ſtonds ne ns geate ſonory höeck ſencis⸗ opue Cameton⸗ uchrt Unipol Lſelles eſeg vht auet ſarinee fomtere Wumce dperni letom gchitu folion ſeſeen glanes Gunoäl lusnec lstan Ouster unusf Pennis cme lannt Eaf⸗ üürn ſecge nnoere lense ſnt heegu hummi Uldas keinge lune Enye lehe⸗ femur hoea cbus tgi pue nyrn ebie⸗ Bermo XII. In NMatali dñi Ber. vIII. — ſationis arbiter ⁊ diſcuſſoꝛ:quę tibi videtur Juſticis ſollicite teneam“: qꝛ ad hoc vnige⸗/ oſelii virtus eminẽtioꝛ: partũ dediſſie virgini:aut nitꝰ dei effici dignat eſt homo: vt veritatẽ NuI Eerzenz. pfectu hominẽ creaſſe de terra? Pꝛimus em̃ ſdicans:vniuerſam mũdi faciem damnata uͤhri homo: vt ait aplus: de terra terrenꝰ:ſeciũdꝰ iniquitate purgaret. trgſet hõ de celo cęleſtis. Si cõtra naturã eſſe con/ , = Rte tendis qð in myſteno redẽptionis nrę ſine ¶ In eodem feſto: Sermo viI Sermo. XI.. as ugan viro puella aſſerit᷑ cõcepiſſe:cui quęſo natu ⸗ . s. lbereire rę eſt qð in parente generis noſtri caro ſine ius dei idemq; filius homis dñs A namnme carne foꝛmata eſt: Quę eſt iſta ratio:imo ¶Æ◻MYnoſter ieſus chꝛiſtus: ſine matre de Rirnin ceca cõtentio: vt nõ credat᷑ deus facere ho patre natus: creauit omnẽ diẽ: ſine numn minẽ poſſe de femina:quẽ credit᷑ de puluere patre de matre natus cõſecrauit hũc diem: ii . Cfeciſſe? Si omnipotẽtis o homo tali ĩ nego piuina natiuitate inuiſibilis: hũana viſibi/ nngliim cio eſſe ꝑſpicis voluntatẽ:de opere cur deife Iis: vtraq; mirabilis. Pꝛoinde ꝙ de illo pꝛo/ indluie ã.i34, ccas? Omnia enim: ſicut legit᷑:dñs ꝗᷓ voluit pheta ſdixit: Generationẽ eius qͥs enarra/ Eſae 55. untgngn fecit in cęlo ⁊ in terra.Et ſi ſollicitiꝰ ꝑſcrute bit: de qua potiꝰ dictũ ſit iudicare difficile undeur ris:pꝛeter hũc legitimũ humanęcõceptiõis eſt:vtrum de illa vbi nunq; natus coęternũ hierſuen vſum:tres valde mirabiles naſcẽdi ſpecies habet patrẽ:an de iſta vbi aliquãdo natus nlhtgei operatã reperies trinitatẽ. Et pᷣma ẽ quidẽ in qua vt fteret iã fecerat matrẽ:vtrũ de illa Eeaiihon SGei.2. ꝙ adam figuratus ex limo eſt:ſecũda ꝙ mu/ vbi ſemꝑ natus eſt qͥ ſemꝑ erat?Quis enim ner lier foꝛmata de maſculo:tertia ꝗᷓ ⁊ cęleſtis ẽ: enarrabit quomõ natũ ſit lumẽ de lumiĩie: et o II ꝙ chꝛiſtus ꝓceſſit ex virgine.Quid hoꝛũ nõ vnũ lumẽ vtrũq; ſit:quomõ natus ſit deus eci nouũ:quid hoꝛũ nõ mirabile: qͥd hoꝛũ ſwi nõ de deo:nec deoꝝ numerus creuerit:quomõ mepenena ſidẽ ſequamur:inquiſitio poterit hũana cõ/ velut de re tranſacta dicat᷑ qð natꝰ eſt: cum duebolln plecti? aũt myſtico hoc cõceptu viſitare tempꝰ iĩ illa natiuitate nec trãſierit qͥ pſᷣterita anmnlns. mundũ ſuũ dei dignatus ẽ filiꝰ:noſtrę G̊ ſa / ec̃t:nec ſceſſerit qͥ futura eẽt: nec pᷣſens fue/ gerian⸗ lutis neceſſitas flagitabat: nimirum vt cę/ xrit qſi adhuc fieret ⁊ ꝑfecta nõ eſſet:hanc ininntent leſtis tandẽ generatio repararet: qð natiui - generationẽ qᷣs enarrabit: cũ id qð enarran Ugüaptuln D tas terrena ꝑdiderat.Sed foꝛtaſſis hũc qui dũ eſt ſupꝛa tẽpoꝛa maneat:ſermo aũt enar Ns ſolnior natus pᷣdicat᷑ ex femina:dũ vilibꝰ obuolui rtis in tꝑe trãſeat: Iſtã quoq; ex vᷣgine ge⸗ ica. Ad pannis: dũ iacere cõtentꝰẽ in ſᷣſepi: dũ la nerationẽ quis enarrabit:cuiꝰ cõcept C car/⸗ Ptuscbe chꝛymoſis vagitibꝰ cõcrepat: dũ maternis ne nõ carnalit᷑ factꝰ:cuiꝰ oꝛtus ex carne vher mnalgtini lactat᷑ vberibus:deũ eſſe diffidis. Inmo ꝑ tatẽ nutriẽti attulit: integritatẽ pariẽti non niten. bet iſta frater aduerte eũ ⁊ vt hominẽ infirma ꝓ abſtulit: Quãlibet itaq; earum: ſiue vtrriq Pcknebisd inſirmis pꝑtuliſſe: ⁊ vt deũ potentiã exercuiſj/ generationẽ eius qͥs enarrabit:? Hic eſt vůs H ſrtnt⸗ ſe celeſtẽ.lhic nãq; qͥ ſoꝛdenbꝰ circũdat᷑ pan / deus nj:hic eſt mediatoꝛ dei ⁊ hoim:hõ ſal/ i. Cimotł.a. tpnini antb.2. nis:regijs ꝑ chaldęos muneribus honoꝛat. uatoꝛ nr̃:qui natꝰ de patre creauit ⁊ matre:· Uar luecbt⸗ a. Hic qͥ in pſᷣſepi humilis iacet: lumie noui ſy creatus de mje gloꝛiſicauit ⁊ patrẽ.Sine ſꝑ – deris coꝛuſcat in cęlo. Hic qͥ vagitus reddit mineo partu vnicꝰ patri: ſine virili cõplerua mnigin infantieę: angelici exercitꝰ vocibꝰ collaudat. vnicus matri. hic ẽ ſpecioſus foꝛma p ſiljs Ns. 44.· Gmendn Hic qui ſęmineo lacte nutritur: multa homi hoim: ſanctę filimarię: ſanctę ſpõſꝰ ecclię: WMattb. 14. num milia paruiſſimo pane ſatiauit. Quid quã ſuę genitrici ſimilẽ reddidit. Mã et novᷣ SS illud adijciã:qð deũ illũ ⁊ verũ dei eſſe filiũ eã matrẽ fecit:et virginẽ ſibi cuſtodiuit. AX d hãc quippe diẽ aplus: Aptaui vos vni viro: 2.Corl. le. i rinn reſurgẽs a moꝛtuis Laʒarus ꝓbat:recepto – lumie cęcus annũciat:venerandis eius cal/ virginẽ caſtã exhibere chꝛiſto. De q rurſus i Uti cata veſtigijs maris vnda teſtat᷑:et qð ſᷣcel dicit:matrẽ noſtrã nõ ancillã ſed liberã: cuiꝰ Gal. q s ni lit hec omnia: reſultãs e cęlo vox paterna cõ multi filij deſerte magis qᷓ; ei ꝗ habet virũ. ife firmat: Pꝛopter qð dilectiſſimi tam magnũ Eſt ergo ⁊ ecleſię ſicut marię ꝑpetua integti rng hoc natiuitat dñicę ſacramentũ: dignis vo tas:⁊ incoꝛrupta fęcũditas.Qð em̃ illa me ute n cibus honoꝛemꝰ. Diligamꝰ pᷣ omnibꝰ caſti / ruit ĩ carne:hęc ſᷣuauit ĩ mẽte:niſi qð illa pe/ ndeun, tatẽ:qꝛ vt placere hanc ſibi chꝛiſtus oſtẽde / xit vnũ: hęc parit młtos cõgregãdos ĩ vnũ gucuhh ret:pudicitiã vteri virginalis elegit. Secte· ꝑ vnũ. Hic eſt ̊ dies quo venit in mundun ꝑ CE eii mur miſericoꝛdiã:qꝛ pietatt ẽ qð ſaluamur. quẽ factus eſt mũdus: qͥ carne factus ẽ pꝛę ſaan peg⸗ ſens:virtute nunq; abſens:quia in hoc mũ/ do erat ⁊ in ſua venit. In mundo erat: ſed Joðs.i. mundum latebat:quia lux lucebat in tene/ bꝛis: ⁊ eam tenebꝛę non compꝛehendebãt. Venit ergo in carne: carnis vitia mũdatu⸗/ rus. VYlenit medicina i terram: vnde curaret interioꝛes oculos noſtros:quos exterioꝛ no ſtra excęcauerat terra:vt eis ſanatis qui fui- Epb.S. mus antea tenebꝛę:lux efficiamur in dño:⁊ nõ iam lux in tenebꝛis luceat pꝛęſens abſen Põ.i. tibꝰ ſᷣ apareat certa cernẽtibꝰ. Ad h̊ ſpõſus ꝓceſſit de thalamo ſuo: exultauit vt gigas ad currẽdã viã:ſpecioſꝰ vt ſpõſus: foꝛtis vt gigas: amabilis ⁊ terribilis: ſeuerꝰ a ſerenꝰ: pulcher bonis:aſper malis. Manẽs in ſinu pfis: impleuitvterũ matris. In qͥ thalamo: id eſt virginis vtero: natura diuina ſibi co/ pulauit hũanã: Vbi verbũ caro factũ ꝓ no- bis ⁊ a matre ꝓcedens: vbi habitemus pꝛę/ parat nobis. Nüc ergo diem lęti ſolenniter celebꝛemus:⁊ ęternũ diem ꝑ eum qui nobis ęternus in tempoꝛe natus eſt ſideliter exop/ temus:ieſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ:qui vi Ominus noſter ieſus chꝛiſtꝰ fratres chariſſimi:qui in ęternũ eſt cuncto/ rum creatoꝛ:hodie de matre naſcen/ do factus eſt nobis ſaluatoꝛ. Natus eſt no/ bis hodie in tꝑe ꝑ volũtatẽ:vt nos ꝑducat ad patris ęternitatẽ. Factus eſt deus hõ:vt Põ. 77. hõ fieret deꝰ. At panẽ angeloꝝ maducaret hpoõ:dñis angeloꝝ: hodie factꝰ eſt hõ. Hodie Ela. 45. impleta eſt ꝓphetia illa ꝗᷓ dicit: Roꝛate ceęli deſuꝑ: ⁊ nubes pluant iuſtũ:aperiat᷑ terra ⁊ germiĩet ſaluatoꝛẽ. Factꝰ ẽ igit᷑ qͥ fecerat:vt inueniret᷑ qͥ pierat.Sic em̃ in pſalmis hõ cõ/ Pẽ.18. fitet᷑: Pꝛiuſq; hũiliarer: ego peccaui.Et ite/ Señ.ʒ. rũ:Erraui ſicẽ ouis ꝗᷓ perierat.Peccauit hõ ⁊ Lud.2. factꝰ ẽ reus: natꝰẽ hõ deꝰ vt liberaret᷑ reus. Homo igit᷑ cęcidit:ſᷣ deus deſcẽdit. Cecidit homo miſerabiliter:deſcendit deus miſeri⸗/ coꝛditer.Cecidit hõ ꝑ ſuꝑbiã:deſcẽdit deus cũ gra. Sic nãq; mat᷑ dñi ab ãgelo audiuit: LZud.i. Aue gfa plena:dſis tecũ. Qui natꝰ eſt pᷣmo ſine mr̃e ĩ cęlis:hodie natꝰẽ ſine pf̃e ĩterris. B O miracula:o ꝓdigia frẽs chariſſimi:natu/⸗ rę iura mutant᷑ in homie. De naſcit᷑: virgo ſine viro grauidat᷑ viri neſcia:ſermo dei ma/ ritat. Simul facta ẽ mat᷑ ⁊ virgo:mat᷑ facta: ſed incoꝛrupta: virgo habens filium neſci/ Auguſtini de tempoꝛe ens virum. Sempꝑ clauſa:ſed nõ infęcunda. Solus enim ſine peccato eſt natꝰ: quẽ ſine virili complexu nõ cõcupiſcentia carnis:ſed obedientia genuit mentis. Virgo cõcepit: ſola vulneri noſtro medicinam parere po/ tuit:quę non ex peccati vulnere germen pię pꝛolis emiſit.O mira ⁊ inexqͥſita compago: o noua ⁊ inaudita cõmixtio. Deus qui eſt ⁊ qui erat: flt creatoꝛ creatura. Qui imenſus eſt capit᷑: diuites cõſtituens pauper efficit᷑: incoꝛpoꝛeus carneveſtit᷑:ſermo craſſeſcit:vi detur inuiſibilis:palpat᷑ impalpabilis:com pꝛehendit᷑ incõpꝛehenſibilis:iĩmoꝛtalis occi ditur. Quẽ cęlum et terra benedicit: in pꝛę/ AQud. 2. ſepio anguſto collocat᷑. Numerat᷑ in ſeculo: qui eſt ante ſęcula.Chꝛiſtus ieſus heri ⁊ ho⸗ Heb.iʒ. die:idemipſe ⁊ in ſęcula. Heri dixit pꝛopter moꝛtalitatẽ:hodie ꝓpter ęternitatem. Me/⸗ rito hodie locuti ſunt celi:gratulati ſunt an/ geli:paſtoꝛes iocũdati:magi inuitati:reges turbati: martyꝛes coꝛonati: demones effu/ gati. Igitur cũ gaudio dicamus ſanctę vir/ C¶ gini Marię matri domini noſtri ieſu chꝛiſti: dicamus et non cõfundamur: Lacta mater uit ⁊ regnat ꝑ omnia ſęcula ſeculoꝝ: Amẽ. nearerte dyming aanteg debne , ES . chhꝛiſtũ:⁊ dominũ noſtrũ ⁊ cibum. Lacta pa In eodem feſto Serme K — em de celo venientem: ⁊ in pꝛeſepi poſitũ velut pioꝛum cibaria iumentoꝛũ. Illic enim Eſa.i. cognouit bos poſſeſſoꝛẽ ſuum:⁊ aſinus pꝛe ſepe dñi ſui:Circũciſio ſcilicet ⁊ pꝛeputiũ co/ hęrendo lapidi angulari: quoꝛum pꝛimitię fuerunt paſtoꝛes ⁊ magi.Lacta eum qui ta/ lem fecit te:vt ipſe fieret in te:qui tibi ⁊ mu/ nus fęcunditatis attulit conceptus:⁊ donũ virginitatis non abſtulit natꝰ:qui ſibi ante qᷓ; naſceret᷑ ⁊ vterum de quo naſceret᷑:⁊ ciui/ tatem in qua naſceret᷑:⁊ diem in quo naſce retur elegit: qui ⁊ ipſe cõdidit quod elegit. Sic nãq; olim pᷣdictum eſt: Mater ſion di/⸗ Nẽs.Ss. cit homo:⁊ homo factus eſt in ea:⁊ ipſe fun dauit eam altiſſimus. O omnipotentia na⸗D ſcentis:o magniſicentia de cęlo ad terrã d?e ſcendentis. Adhuc in vtero poꝛtabat᷑: et ex vtero matris a iohãne baptiſta ſalutabat᷑. Tunc ille ſimeon ſenex famoſus:annoſus: ꝓbatus:coꝛonatus: tũc cognouit:tũc ado/ rauit:tunc dixit: Nũc domine dimittis ſer/ ud.2. uum tuũ in pace:quia viderunt oculi mei ſa lutare tuum. Differebat᷑ exire de ſeculo: vt videret natum per quem conditum eſt ſęcu- lum. Agnouit infantem ſenex: factus eſt in puero puer. Innouatus in ętate:qui plenꝰ erat pietate. Simeon ſenex ferebat chꝛiſtü lecrn lilimlnor bi ninech mbi⸗ ſore ln R deſdenun en uninven odlel Ppidcec Pi1e Nin muntſt gorantsl Au i Cbeteceen anbon genteen fumSrnu ſcluntoren gtarten: bahut gelelnen Cnpicede benrel felllerſo ſurgenten Eiis:etin enimch⸗ bat pu cheriag otyer nonam nitate: mretnr ſte plo. Pa⸗ fogelis Ghennon Uans. Pu chertiſe hoiſin cnäne n Pu an Iimn tin carnene ſenen lian. P otuse NAthlsn inontlsocs Geininpt naniggſeatn ſusbentlo ndigtpope Mügen. He mlaeiuen imnmnains demonescfi nusſangennl Ncielci Lunar dun Mann⸗ hpetſcpipoſi tü.AAain mtalimse⸗ nipepunies nounmgnn draunctitn guithitd⸗ usdoln euiſbine lencitahn nunguont 1gos ce gue ſon 1 6 nenthemn ipotenumn) adtenid⸗ ctubttat g auurbii is: molt olitteti⸗ edimits N 1. Corj. 1. — toaline⸗ de lo⸗ Uuunckſc⸗ .faa⸗ n Ur guhee ebet Sin Bermo XIII. In infantẽ: chꝛiſtus regebat ſimeonis ſenectu/ 403.84. Laud. 2. tem. Dictum ei fuerat a domino:quod non guſtaret moꝛtem niſi videret chꝛiſtũ deum natum. Natus eſt chꝛiſtus:et impletum eſt deſiderium ſenis: in mundi ipſius ſenectu/ te. Ipſe ad ſenem hominẽ venit: qui mun/ dum inueteratũ inuenit. In iſto quidem ſę/ culo diu eſſe nolebat:⁊ chꝛiſtum in hoc ſęcu/ lo videre cupiebat:cantans cum ꝓpheta et dicẽs: Oſtende nobis domine miſericoꝛdiã tuam:⁊ ſalutare tuum da nobis. Heniq; vt noueritis ita eſſe:iſtius leticiam cõcluſit di/ cens:Nunc dimittis ſeruum tuum in pace: quia viderũt oculi mei ſalutare tuum. Pꝛo/ phetę cecinerũt conditoꝛẽ celi ⁊ terrę in ter/⸗ ra cum hominibꝰfuturũ:Angelus nüciauit creatoꝛem carnis ⁊ ſpiritus in carne ventu/ rum: Salutauit iohannes ex vtero in vtero ſaluatoꝛem: Simeon ſenex deum agnouit infantem: Anna vidua virginem matrem. Hec ſunt teſtimonia natiuitatis tuę domi/ ne ieſu: anteq; tibi ſternerent᷑ fluctꝰ maris: campi cederent imperãti: anteq; ventus te iubente ſiluiſſet: moꝛtuus te vocante reſur⸗ rexiſſet:ſol te moꝛiente palluiſſet:terra te re ſurgente tremuiſſet:celum te aſcendente pa tuiſſet. Ad huc in manibus matris poꝛtaba E ris: et iam dñs oꝛbis agnoſcebaris. Vbiq; Apocl. 22. enim chꝛiſtus dominus ei pulcher occurre⸗ bat. Pulcher in cęlis:pulcher in terris: pul/ cher in patre verbum: pulcher in matre ca⸗ ro ⁊ verbum. Pulcher ĩ vtero virginis:vbi non amiſit diuinitatem cum ſuſcepit huma nitatẽ: Quia cum bic eſſet:cuʒ manibꝰ poꝛ⸗ taretur: locuti ſunt cęli: gauiſi ſunt angeli: magos ſtella direxit: adoꝛatus eſt in pꝛęſe- pio. Pulcher ergo chꝛiſtus in miraculis: in flageilis:in ſermonibus: in verberibus pu/ cher:non curans moꝛtem:et moꝛtuos ſuſci- tans. Pulcher in ligno:pulcher in cęlo:pul⸗ cher ⁊ ĩ ſepulchꝛo. Quis igitur fratres cha/⸗ riſſimi non admiretur:non adoꝛet pꝛimũ et nouiſſimum:initium ⁊ finem: et o caαιuis inquã non adoꝛet per quem aſpirauit dies: effugatę ſunt vmbꝛę? Matus eſt imperatoꝛ vt ablueret᷑ peccatoꝛ.Sic enim ſcriptuʒ eſt: Inſirma mundi elegit deus: vt confundat foꝛtia. ¶ Dominus enim ieſus chꝛiſtus per carnem quaʒ ſuſcepit tribuit nobis magnã ſpem:magnam conſolationẽ:magnam gra tiam. Hatus eſt quod non noueramus:la/ ctatus eſt a matre:ſuxit quod noueramus: Abercatus eſt a nobis quod hic abundat: naſci ⁊ moꝛi. Reſurgere ⁊ in ęternum viuere non hic erat. Inuenit hic viles merces ter⸗ renas:⁊ terreſtribus attulit peregrinas ⁊ cę/⸗ leſtes. Si expaueſcis o quiſquis es auditoꝛ moꝛtem chꝛiſti: ama reſurrectionem chꝛiſti. AMulti quidem cõtempſerunt humilẽ chꝛi/ ſtum: ⁊ non ꝑnenerunt vſq;ʒ ad altitudinem chꝛiſti. Qui autem adoꝛauerunt humilem: inuenerunt excelſum. Audiüũt iudęi ⁊ dicũt: Noſter eſt chꝛiſtus. O iudęi cęci: ſi veſtrum agnouiſtis:quare occidiſtis?: Homninꝰ qui/ dem ſuſcepit circũciſionem: ablaturus ipſã circũciſionem. Suſcepit vmbꝛam: daturus lucem. Suſcepit figuram:impleturus veri/ tatem. Ipſe quidem vobis legem dedit:ſed in qua fuit Heliſeus quando reſuſcitauit moꝛtuum filium cuiuſdam religioſę: in ea fi gura data eſt lex. Hoc factum eſt. Huncia/ 4. tus eſt heliſęo moꝛtuus infans: dedit ſeruo ſuo baculum: ⁊ ait illi: Nade inquit ⁊ pone baculum ſuper puerum et reuiuiſcet. Acce/ pit ſeruus baculum: poſuit ſuper p uerum ⁊ non reſurrexit. Pꝛopterea iudęi legem acci⸗ pere potuerunt:bibere illam non potuerũt. Matali. dñi Ber. IXx Begl. 4. O tu iudęę:audi legẽ mutatã ſi vis mutari: G Si nõvis mutari:ĩvetuſtate habes dãnari. HNoli amareveterẽ tunicã:pf̃ tuus cruciſixit chꝛiſtũ:tu odiſti. IJlle manu:tu coꝛde:ambo facinꝰ impleſtis. Diſpliceat tibi quod fecir pater tuus: Audi quid dicit dominꝰ tuus: Pater inquit in me manẽs: ipſe mihi man/ datũ dedit quid dicã ⁊ qͥd loquar:et ſcio qꝛ mandatũ eiꝰ vita ęterna ẽ. Si mãdatũ pa/ tris vita ęterna eſt: ſi verbum patris eſt vi/ ta ęterna: qͥ loquebat᷑ erat vita ęterna. Mõ ergo fecit aliquid a ſe: quia nõ eſt a ſe. Sed a quo eſt? A patre. Pater enim deus ſed nõ de deo:ſfilius autem deus ſed de deo. Ideo filius quia de deo genitꝰ eſt: ⁊ ſemper ſilius ſine initio genitus ⁊ tamẽ genitus.Et quo/ modo hoc intelligat᷑ audite. Expectatis a me:audite ꝓphetã ꝑ me:Generationẽ eius quis enarrabit? M0)ulta diximꝰ de eius ge⸗ neratione:ſed ea quę de matre eſt. Cęteruʒ quomodo natus eſt de patre in celo: Quis poteſt explicare? Quis poteſt enarrare vel inueſtigare? Teneamus nos ad iſtã huma/ nã natiuitatẽ:ꝑ quã nobis deꝰ donauit gra tiã. Gratia inq; donata:nõ merces ẽ reddi/ Eſa.Sʒ. ta.Qui creauit ſanat:per ipſam leuat ruen· tem: ꝑ ipſaʒ curat ęgrotantẽ:ꝑ ipſã coꝛonat Bancti vincentem. IYpſa eſt ſides: ipſa eſt veritas: Hoc eſt chꝛiſtiane ſidei fundamentũ: qꝛ vnꝰ homo per quem ruina:alius homo chꝛiſtus per quẽ ſtructura.Cecidit qͥ non manſit:eri/ git qui non cecidit. Ruit ille qui dimiſit ma nentem: manẽs chꝛiſtus in patre deſcendit ad iacẽtem. Jpſe puer paruulus ex ſemine H iſrael:⁊ ipſe nobiſcũ deus emanuhel. Quę eſt illa nfi generatio ſaluatoꝛis:qua gignẽ/ ti patri coęternus eſt:quãdo hanc generati⸗ onẽ ex virgine mundus expauit:quã pia fl- des agnouit ⁊ tenuit:inſidelitas autem irri ſit:ſuperbia tumuit ſuperata? Quęnam eſt Job.i. illa generatio: qua in pꝛincipio erat verbũ: 2 verbum erat apud deum: ⁊ veus erat ver⸗ bum: Vel quod eſt hoc verbũ quod dictu/ rus antea non ſilebat: quo dicto nõ ſiluit qͥ dicebat?: Quod eſt verbum ſine tempoꝛe:ꝑ Sapᷣ.io. quod facta ſunt tempoꝛa: verbum quod la/ bia nullius aperuit cęptum:vel dauſit fini⸗ tum: verbum quod initiũ non habet ex oꝛe loquentiũ:⁊ aperuit oꝛa mutoꝛum:verbum quod linguis gentium diſertis non fit:⁊ lin/ guas infantiũ diſertas facit? Quęnam eſt illa generatio cui pater moꝛiendo nõ cedit: quia non eum viuendo pꝛeęcedit: aliena ab omnibus locoꝛũ tempoꝛũq; interuallis: ab omni diſtentione ſpacioꝛũ:quã vel in diebꝰ vel in coꝛpoꝛibꝰ ſentire cõſueuimus?: Teue/ mus ad eum quãtum ipſo adiuuante poſſu mus animã noſtrã: ſi quo modo capere va/ leamꝰ natũ nõ huenientẽ qͥ gignit:⁊ gignẽ tẽ nõ ſubſequentẽ qͥ gignit᷑ patrẽ ⁊ filiũ:nec parit᷑ pr̃es:nec parit᷑ filios:et parit ęternos: nõvtrũq; generantẽ:nec vtrũq; naſcẽtẽ:ſed alterũ ſine altero non viuentẽ: ⁊ patrẽ ſem/ piternũ genuiſſe:et filium ſempiternũ natũ elſſe. Cogitemus ſi valemus: ſi non valemꝰ credamus. Mon eſt quod hic dicere volu/ mus:ſed tamẽ non longe poſitũ eſt ab vno Actai⸗ quoq; noſtrum. In illo enim viuimus: mo/ uemur ⁊ ſumus. Tranſcendamus carnẽ no- ſtram in qua parẽtes ante filios viuunt: qͥa vt filios poſſent generare creuerunt:⁊ filijs creſcentibus iam ſeneſcunt. Mödum natis filjs parentes vixerunt:quia ⁊ parentibus moꝛtuis filij victuri ſunt. Tranſcendamus ⁊ animas noſtras: parunt ⁊ ipſę aliquid bo/ gitando quod ſecũ habent ſciendo:ſed p ſunt amittere obliuiſcendo:qꝛ et non habe/ bant antea naſcendo. Cuncta coꝛpoꝛalia et tempoꝛalia ⁊ mutabilia tranſcendamus: v Auguſtini de tempoꝛe videamus ſuper omnia:per quem facta ſũt Job.x tn — omnia.Aſcenſus noſter in coꝛde eſt:quia et ens ſueret illud quo aſcendimus ꝓpe eſt. Longe autẽ ſuſe n ab illo ſumus: inqutum diſſimiles ſumus. l ſen ge Aſcendit ergo ad eum ſua ſimilitudo quam s gi nle in nobis fecit et refecit: quã nondum pfecte drii palpitat infirmus aſpectus:⁊ ineffabilẽ can ſanr n doꝛẽ lucis ęternę non poteſt intueri. Cuiꝰg e nil fulgoꝛẽ mẽtis acies nondũ capit: generati/ Elſa. 5z. nenn⸗ onẽ᷑ eius qͥs enarrabit? Sed verbũ caro fa⸗ nun ctum eſt: ⁊ habitauit in nobis.hãc ergo ge/ KK o⸗ nerationẽ cuius hodiernũ celebꝛamus diẽ: te⸗ . hancĩ qua dignatus eſt venire per iſrael: et Mare fieri emanuhel nobiſcũ deus in carnis inſir⸗ duker mitate:nõ nobiſcũ ĩ coꝛdiſ iniqtate:accedẽſ 3 uc ad nos ꝑ id qð aſſũpſit ex nr̃o:⁊ liberãs noſ ſerebat: p id qð mãſit ĩ ſuo. AUiſitauit quippe dñs ſer ucd uos ſuos ꝑ moꝛtalẽ infirmitatẽ. Hanc ergo nioguer generationem cuius vtcunq; capax eſt hu⸗ hibomm mana fragilitas: non illam quę ſine tempo/ Eideins re manet:ſine matre ſuꝑ omnia:ſed iſtã quę aſudu in tem poꝛe facta eſt ſine patre inter omnia: (ebini Hunc virginis fllium ⁊ virginũ ſpõſum: de u glitſbi incoꝛrupta matre naſcentem: et incoꝛrupti Pienn bili veritate fętanrem laudemus:amemus: thamnm adoꝛemus: vt in eius miſericoꝛdia de aſtu⸗ detdtoſc cia diaboli ſiſi tiumphemus. Veniamꝰ ad er d eum credendo: ꝓficiamus gratias agendo: hoſtpan agnoſcamus ꝑſeuerando. Veniamus ad il⸗ inquurm lum:⁊ inter nos cõcoꝛdemus. Quare de eiꝰ tuin natiuitate litigamus? An vt medico vo c⸗ haresf te non audiamus? O infęlix infirmitas:ve⸗ leen nit ad ęgrotũ medicus:⁊ litibus vacat ęgro lalis ec tus. Celebꝛemus ergo natalem non huma/ habebi nę deuotionis:ſed diuinę dignationis:non Vunt inſirmitatis ſed ęternitatis: non foꝛmatio/ meni⸗ nis ſed refoꝛmatiõis domini noſtri ieſu chꝛi laln. ſti:qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit et re/ ALine gnat in ſęcula ſęculoꝛũ:Amen. . numa . kzn ¶ In eodem feſto:Sermo X Ser. XII. der — Aispn atres dilectiſſimi: hodie dies illu — xit: in quo chꝛiſtus ex virgine carnẽ nibng ſuſcepit. Humilitati induere voluit Gainn oꝛmam: vt a peccatis liberaret animas no- lebens as.Tranſgreſſio illius pꝛimi hominis to⸗ ſalcbe⸗ tum deceperat mũdum: vt nullum eſſet ſa⸗ uayig lutis remediũ:niſi chꝛiſtus adueniret e ceęlo. leſttene Gaudebat teterrimus dꝛaco: quia venenũ Ciurde pᷣparauerat homini nouo.Sʒ ad hoc deſcẽ laun⸗ dit chꝛiſtus in vterũ virginis:vt exinde hu/ Ber. XIIII. XV. In NMatali dñi S u Annotatio mana ſuſciperet membꝛa quę traderet cruci 4 lla numeralis et moꝛtẽ induceret antiquo dꝛaconi. Uſus ngeli ordinis ſer em̃ fuerat diabolus cõſilio malo: vt per ſer lm monũ huiꝰ pentẽ mulieri loqueret᷑: ⁊ diabolꝰ nõ agno⸗ un operis. unoſe hilũ redegit illum: vt deus dei filius huma/ blien nũ ſuſciperet coꝛpus:tendẽs ei laqueũ moꝛ/⸗ en u; tis: vt ꝑ viſionem videlicet carnis quaſi ad generat,ig hominẽ ſolum temptatoꝛ accederet:⁊ deum an , penitus ignoꝛarer. Videbat carnẽ ſed igno Aegoge rabat dñi maieſtatem: cernebat infirmita/ nns dii tem: ⁊ nõ videbat deitatem. Remanſit con/ ilnca fuſus diabolus: dum in homie aparuit do/ Wisinin minus.Sic a deo patre deus deſcendit: vñ leragcati mnunqᷓ; diſceſſit. In terris erat ⁊ cęlos nõ de/ berisnef Yoð.ʒ. ſerebat: ſicut ipĩe dñs ait: Nemo aſcẽzdit in pedüsſen cxlum niſi qui de cęlo deſcendit:filius homi hanteng⸗ nis qui eſt in cęlo. In terris vt homo loque Areſt h⸗ bat᷑ hominibꝰ: ⁊ ĩ cęlo eſſe fatebat᷑ vt deus: netenpo⸗ Et deitas nõ minoꝛat᷑ cũ ĩſirmitas aſſumit᷑: Aiſäqe et illud quod non erat accepit:⁊ deus mãſit cromnig q5s ab initio fuit. Quod em homo fuit nobᷣ olumede Nhil.a. ꝓfuit:ſibi nihil minuit.Exinaniuit plenitu/ Nomnpti dinem deitatis:foꝛmã ſuſcepit humilitatis: B ⁊᷑ patri manens ęqualis. Talis eligit᷑ virgo memus: mensegt 5 Cl 1deaſt de toto ſcilicʒ mũdo:quę tantũ haberet me/ niand „ litũ vt dei flliũ in ſemeripſam ſuſciperet: et R uq.I. poſt partũ omnimodo vᷣgo ꝑmaneret.Aue Nusau inquit maria gratia plena: dñs tecũ:benedi uredeet⸗ cCcta tu inter mulieres: Quia ecce cõcipies et oc⸗ paries filium: et vocabis nomẽ eius ieſum. itugew IYpſe enim ſaluum faciet populũ ſuũ a pec/ nten catis eoꝛũ: Virginitatis iura ſeruabis:ſiliũ antm habebis: et nomen virginis non amittes. “ Tanta eſt enim diuina illa potentia: vt et baonnn matrẽ reddat fecundã: et virginitatẽ ſeruet fumah, illęeſam. Ideo benedicta inter mulieres: qͥa ſieſichi ex ſpirituſancto ↄcipies: vbi nõ eſt carnalis ultan maritus: ſed diuina dinoſcit᷑ virtus. Lacta/ bis infantẽ ꝓpꝛiuzʒ:creatoꝛi ſucum poꝛrigis lacris: ⁊ cibis celeſtibus ſatiaris.Pãnis in/ + uoluis puerũ: qui tibi imoꝛtale condonauit indumentum. In pꝛęſepio ponis infantilia iesll5 mẽbꝛa:qui cęleſtem tibi ſᷣparauit menſam. mecame Dia ꝗ̊ᷓ nutricie cauſa debent᷑ circa puerũ ce/ geyolul lebꝛemꝰ:vt qð ipſe ꝓmiſit ſanctis ſuis: ⁊ tu masn.⸗ ipſa libẽtius cõſequaris. Quid multa?Ex⸗ ministo⸗ ulta virgo de tanto pꝛomiſſo: nuncius diſ- neſatſs ceſſit angelicus: ⁊ ventris hoſpitium ingre/ eche, Aitur deus:qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſęcu/ Pdem loꝛum: Amen. ðd rudebu ſceret᷑. Sed hic qui de celo deſcendit ad ni⸗ Deus de patre:homo de matre:deus occul/ tus:homo manifeſtus. Et qm̃ diabolꝰꝑ ſer pentem euę locutus: ꝑ euę aures mũdo in/ Ber.X. XI. ¶ In eodem feſto: Sermo xI Sermo. xv. Atiuitas dñi noſtri ieſu chriſti:totũ A n mundũ noua aduẽtus ſui hodie lu- ce pfudit.hodie de cęlo deus deſcẽ⸗ dit ad honminẽ: vt ĩ celis homini ſpararet aſcenſum.Hhodie accipimus natum dei vir- ginis filium omniũ credentiũ ſaluatoꝛem. HGeß. 3. tulit moꝛtẽ: deus ꝑ angelũ ad mariã ꝓtulit Zud.i. verbũ: ⁊ cũctis ſęculis vitã effudir. Angel⸗ ſermonẽ eiecit:⁊ chꝛiſtũ virgo cõcepit. O cõ iunctio ſine ſoꝛdibꝰ facta: vbi marit ſermo eſt: ⁊ vxoꝛ auricula. Hoc ſplendoꝛe concipit dei fllius: hac mũdicia generat᷑. Nulla fieri potuit grauedo cõcipiẽti:nulla triſticia par/ turiẽti. Qui enim venerat triſte lętifcare ſę culum: ventris non cõtriſtauit hoſpitium. De cęlis medicus tranſiens ꝑ virginẽ: poſt tranſitũ ſuum illęſam fecit virginẽ ꝑmane⸗ re. Qui enim dirupta coꝛpoꝛuʒ membꝛa in alijs poterat integrare tangendo:quãtoma gis in ſua matre quod inuenit integrũ non potuit violare naſcẽdo? Creuit em̃ eius par tu integritas coꝛpoꝛis potius q; decreuit:et virginitas ampliata eſt potiꝰ q; fugata. In anguſti coꝛpoꝛis membꝛo ſuſtinuit: quic d ſuſtinent cęli. Plena ſunt viſcera:⁊ nullum nouit virginis cõſcientia. Cum eſſet graui/ da: ſalubꝛi leuitate plaudebat. Lumen em̃ quod intra ſe habebat:pondus habere non poterat. Facta eſt maria feneſtra celi:quia ꝑ ipſã deus verũ fudit ſeculis lumẽ. Facta eſt maria ſcala cęleſtis: qꝛ ꝑ ipſam deꝰ deſcẽdit ad tras: vt ꝑ ipſã homies aſcẽdere mereant᷑ ad cęlos. Ipſis em̃ licebit aſcendere illuc: qͥ deũ crediderint ad terras ꝑvirginẽ mariam deſcendiſſe. Facta eſt maria reſtauratio fę·ę GB minarũ:qꝛ ꝑ ipſam a ruina pꝛimę maledicti/ onis ꝓbant᷑ eſſe ſubtractę.Tria deniq; ma/ la euę:a tribus bonis marię ꝓbant᷑ excluſa. MNã euę dictũ ẽ: In doloꝛibꝰ ⁊ i triſticia pari Geñ.ʒ. es:⁊ ad virum cõuerſio tua: ⁊ ipſe domina, bit᷑ tui. Tribꝰ ergo his malis ſe ſubiugãt fę/ minę quę mariã nõ ſequũt᷑:doloꝛi: triſticię: ſeruituti. Maria autem econtrario qᷓ; ſ̃cla/ riſſimis tribus bonis ſublimet᷑ auſculta:ſa/ lutionis angelicę: benedictionis diuinę: et plenitudinis gratię. Sic enim eam legit᷑ ſa/ lutaſſe: Aue maria gratia plena: benedicta Eud.. Ser. xVI. Bancti Augut tu inter mulieres. Cũ dixit: Aue:ſalutatio/ nẽ illi celeſtẽ expibuit. Cũ dixit: Gratia ple/ na:oſtendit ex integro iram excluſam pꝛimę ſententię: ⁊ plenã benedictiõis gratiã reſti/ tutã.Cũ dixit: Benedicta tu inter mlieres: virginitatis eius benedictũ fructũ expᷣſſit: vt ex eo bñdicta dicat᷑ int᷑ mulieres:quęcũq; ꝑſeuerauerit virgo. Maledicta em̃ eua fue/ rat:quã nũc credimꝰ ꝑ mariã ad bñdictionẽ Cglłlię remeaſſe. Venite vᷣgines ad virginẽ ⁊ lętamĩ: Ponite maledictionẽ pſᷣuaricatiõis: ⁊ bñdictionẽ reſtauratiõis aſſumite. Pꝛoij/ cite doloꝛes quos eua ꝑ ſerpentẽ accepit: et quos ꝑ angelũ maria ſuſcepit honoꝛes aſſu/ mite.Pellite triſticiã cõcipiẽtes:gemitꝰ par turiẽtes abijcite:vt ſolus vobis iſte vᷣginis filiꝰ dominet᷑. Venite virgines ad virginẽ: venite cõcipientes ad cõcipientẽ:venite pa riẽtes ad parientẽ: venite matres ad matrẽ: venite lactantes adilactantẽ: venite iuuen / culę ad iuuenculã. Jõ oẽs iſtos curſꝰ naturę virgo maria in dño nr̃o ieſu chꝛiſto ſuſcepit: vt omnibꝰ ad ſe cõfugiẽtibꝰ fęminis ſubue/ niret:Et ſic reſtauraret omne genꝰ fęminaꝝ ad ſe venientiũ noua eua ſeruãdo virgini/ tatẽ: ſicut omne genꝰ viroꝛũ adã nouꝰ recu/ perat dñs ieſus chꝛiſtus: qui cũ patre ⁊ ſpũ ſancto viuit ⁊ regnat deus:per omnia ſecu/ la ſeculoꝛũ: Amen. In eodem feſto:Sermo xII Ogie veritas de terra oꝛta eſt: chꝛi/ ſtus de carne natus eſt. Gaudete ſo/ M AAlinniter: ⁊ ſempiternũ diẽ hodierno quoq; admoniti cogitate: ęterna dona ſpe firmiſſima concupiſcite: filij dei eſſe accepta poteſtate pſumite. Pꝛopter nos tẽpoꝛalis effectus eſt tempoꝛũ effectoꝛ: ꝓpter nos in carne aparuit mũdi cõditoꝛ:ꝓpter nos cre/ A atus eſt creatoꝛ.QAuid adhuc moꝛtales moꝛ talibus rebus oblectamini:et fugitiuã vitã clarioꝛ effulſit in terris:vt terrenis vita pꝛo/⸗/ mitteret᷑ in cęlis.hoc vt crederet᷑: res incre-/ dibilioꝛ pꝛiogata eſt. Deos facturus qͥ homi nes erãt:homo factꝰeſt qͥ deꝰ erat:nec amit/ tv᷑ẽs qð erat:ſieri voluit ipſe qð fecerat. Ipſe fecit qð eſſet: qꝛ hoĩem deo addidit: nõ deũ B in homie ꝑdidit. MÆ.ramur virginis partũ: et nouũ ipſum naſcendi modum incredulis ꝑſuadere conamur: qð in vtero nõ ſemiato germen pꝛolis exoꝛtũ eſt: ⁊ a cõplexu carnis ſi fieri poſſet tenere conamini? Spes longe ſtini de tempoꝛeee 2M viſcera ĩmunia filiũ hominis ꝓtulerũt: cuiꝰ patrẽ hoĩem nõ tulerũt:qð virginitat inte/ gritas ⁊ in cõceptu clauſa: ⁊ ĩ partu incoꝛru⸗ pta ꝑmãſit.Sʒ plus eſt mirãda miſcðia: qcſas ille qͥ ſic naſci potuit: naſci voluit. Erat em iam vnicus patri: qui vnice natus ẽ matri: ⁊ ipſe factus eſt in matre:qui ſibi fecerat ma trẽ:ſempiternus cũ patre:hodiernus ex ma tre. Poſt matrẽ de matre factꝰ eſt: ante oĩa de patre nõ factus eſt:ſine quo pater nund; fuit: ſine quo mater nunq; fuiſſet. Exultate C virgines chꝛiſti:cõſoꝛs veſtra eſt mat᷑ chꝛiſti. CLhꝛiſtũ parere nõ potuiſtis: ſed ꝓpter chꝛi/ ſtũ parere noluiſtis. Qui nõ ex vobis natꝰ eſt: vobis natꝰ eſt. Verũtamẽ ſi verbi eius memineritis ſicut meminiſſe debetis: eſtis etiã matres eiꝰ: qꝛ voluntatẽ facitis patris eius. Ipſe em̃ dixit:Auicũq; facit volũtatẽ Matthlc. patris mei:ipſe mihi frater ⁊ ſoꝛoꝛ ⁊ mat᷑ eſt. Exultate viduę chꝛiſti: qui fęcundãa fecit vir ginitatẽ:illi vouiſtis cõtinẽtię caſtitatẽ.Ex/ ulta etiã caſtitas nuptialis: oẽs fideliter vi/ uentes cum cõiugibus vr̃is:qð amiſiſtis in coꝛpoꝛe:iĩ coꝛde ſeruate. Vbi iam nõ poteſt eſſe a cõcubitu caro integra:ſit in ſide virgo cõſcientia: ᷣm quã virgo eſt oĩs eccleſia. In LZucd.x.et. 2 maria chꝛiſtũ pia virginitas peꝑit: in anna chꝛiſtũ viduitas paruũ grãdęua cognouit: in heliſabet chꝛiſto cõiugalis caſtitaſ:⁊ ani- lis fecũditas militauit. Om̃s gradꝰ fideliũ mẽbꝛoꝝ capiti cõtulerũt:qð ipſiꝰ gratię cõ/ ferre potuerũt. Pꝛoinde qꝛ veritas ⁊ pax et iuſticia chꝛiſtus eſt:hunc ſide cõcipite:operi bus edite: vt qð egit vterus marię in carne chꝛiſti: agat coꝛ veſtrũ in lege chꝛiſti. Quo/ modo autẽ nõ ad partũ vᷣginis ꝑtinetis:qñũ chꝛiſti mẽbꝛa eſtis? Caput veſtrũ peꝑit ma/ riat vos eccleſia. Mã ipſa quoq; ⁊ mat ⁊ vir/⸗ go eſt: mater viſceribꝰcharitatis:virgo inte gritate fidei. Pietatis populos parit:bᷣ eiuſ mẽbꝛa ſunt cuiꝰ ipᷣa eſt coꝛpus ⁊ cõiunx:etiã in h̊ᷓ ſimilitudinẽ gerẽs illiꝰvirginis: qꝛ et in multis mater eſt vnitatis. Om̃s itaq; vna/D nimes: caſtis mẽtibus ⁊ affectibus ſanctis: diẽ natalis dñi celebꝛemꝰ: quo die ſicut iſtũ ſermonem oꝛſi ſumus: veritas de terra oꝛta Nõ. S84· eſt. Jam enim ⁊ qð in eodem pſalmo ſequi= factũ eſt. NHam cum ille de terra oꝛt eſt: hoc eſt de carne natus eſt:qui de celo venit ⁊ ſu- per om̃s eſt: pꝛoculdubio cũ aſcendit ad pa / trẽ: etiã iuſticia de celo ꝓſpexit. Hanc enim iuſticiã verbis ſuis ipſe cõmendat:in pmit/ ger a ceſei dideßei gelnoct licnd G bontl ins Aſummoa nuo i ventate geeſtdea ſoluxbi) ltefebil oten zt auful (atmispen ens gelerete gensdet Cugendi nocoe detnon cdue⸗ lkdecel cderet hocien ntennis ergoine diee tuenos tis. kisech lillod Pbe1. foꝛmä mus. cdlum chriſt ſout 2 ine, ſuſan ſcorie⸗ blſe. lithoe aſoc eſüden Niaz ſllipi inne⸗ füin ſpont adlan W Vlgo⸗ mäht 4 — lgide nnonm Uine ihmiinn d mniſcs “ 1e polui En nnei eHas; zeſge. ſbiſe⸗ ümnn cchenro⸗ nt iunn ſet punn erpobesnn miſpenians n 33 ae s uns — tſantmtt kandiſearn neaaſnr esſelteſ⸗ gömiüätsnn iuunno porc⸗ ſtinicerig⸗ gis eceſt t pepi umm cua cogneut: ake — gnh i i gen d⸗ ventastor echeglege Smaneidee ſeculoꝛũ: Amen. Ser.xvII. n eodem ſelol Serno /— Atiuitatẽ dñi noſtri ieſu chꝛiſti ᷣm 4 1 =— tih nishenens kiatn⸗ 1 SI unti ri Pöͤ. 84. mut Pauiſi n-— vdeſet 5 2= gdelen n gſalno⸗ narckd gone aich ſend na he nn Gutinn — ☛ — = 2. Corf. 8. Phil. 2. & in me:⁊ ego i vobis.O ſacrũ ⁊ celeſte myſte/ Ber. xvI XVII In natali Dñi Ger. XII XIII Job.is. tendo ſpm̃ſanctũ. Ipſe inquit arguet mun/ dũ de peccato:⁊ de iuſticia:⁊ de iudicio. De peccato quidẽ:qꝛ non crediderũt in me. De iuſticia ᷣo:qꝛ ad patrẽ vado:⁊ iam nõ vide/ bitis me. hec ẽ iuſticia quę de celo ꝓſpexit. A ſummo em̃ celo egreſſio eius: et occurſus eius vſq; ad ſummũ eiꝰ. Ne qſa; ↄtemneret veritatẽ:qꝛ de terra oꝛta eſt: cũ ſicut ſpõſus ꝓceſſit de thalamo ſuo:id eſt de vtero virgi nali: vbi verbũ dei creaturę hũanę quodaʒ ineffa bili cõiugio copulatũ eſt. Me hoc qͥſ/ qᷓᷓ; cõtemneret:⁊ qᷓ;uis mirabiliter natũ:⁊ di ctis factiſq; mirabilẽ: tamẽ ꝓpter ſilitudinẽ carnis peccati nihil ampliꝰ chꝛiſtũ q;; hoĩem . crederet: cũ dictũ eſſet: Tanq; ſponſus ꝓce/ dens de thalamo ſi uo: exultauit vt gigas ad currendã viã:cõtinuo ſubiunctũ eſt: A ſum⸗ mo celo egreſſio eiꝰ. Qð & audis: Veritas de tra oꝛta ẽ: dignatio ẽ: nõ cõditio:miſeri⸗/ coꝛdia ẽ:nõ miſeria. Veritas vt de terra oꝛi ret᷑ de cęlo deſcẽdit: ſponſus vt de thalamo ꝓcederet:a ſũmo ceęlo egreſſio eiꝰ. Inde eſt ꝙ hodie natꝰ eſt: quo die minoꝛ dies nullus in terris:a qͥ tñ incremẽta dies ſumũt. Qui ergo indlinateſt ⁊ nos erexit minimũ elegit diẽ: Sed vnde lux creſcit:ipſo ſuo tali aduẽ tu:nos etiã tacitꝰtanqᷓ; ſonitu magni clamo ris exhoꝛtãs:vt qͥ pauꝑ ꝓpter nos factꝰ eſt: ĩ illo diuites eſſe diſcamus.Qui ꝓpter nos foꝛmã ſerui accepit:in illo libertatẽ accipia/ mus. QAui ꝓpter nos de terra oꝛt eſt: in illo cęlum poſſideamꝰ: Per dominũ noſtrũ ieſũ chꝛiſtũ qui viuit et regnat per omnia ſechla carnem:ita euãgeliſta aꝑtiſſime de/ NNmMöſtrans ait:vt oſtenderet eu m ex ſpũſancto ⁊ maria virgine natũ ꝓpter here ticoꝛũ aſtutiã: qui negant deũ hominẽ ſuſce piſſe. Sed ideo dñs nr̃᷑ virgineũ ſibi requiſi/ uit hoſpitiũ habitãdi:vt nobis oſtẽderet in caſto coꝛpoꝛe deum poꝛtare debere. Ad hoc em̃ deus hominẽ ſuſcepit in ſe:vt ⁊ nos deũ ſuſcipiamꝰ in nobis:ſicut ipſe dic: Manete riũ in natiuitate dñi. Cocepit virgo anteqᷓ; ſponſum haberet: parit anteq; nubat:et qð ad laudẽ ꝑtinet nominis dñi:⁊ mater ⁊ vir go c xpit eſſe poſt partũ. Virgo em̃ cõcepit: virgo peperit:virgo poſt partũ illibata per/ maſit.Quẽ cum poꝛtaret timuit:cũ pareret adoꝛauit: quẽ cũ peperiſſet: minoꝛ erat mart qᷓ; filius. Oꝛãde nobis myſteriũ:diuina ma/ B ieſtas in ade figura pᷣmiſit. Sicut em̃ deꝰ n cũ pꝛimũ adã facere vellet:nõ ex cõiunctiõe viri aut mulieris hominẽ vt eſſet effecit:ſed accipiens terrã:inde hominẽ diuina quadã arte foꝛmauit: ita ſine viri cõiunctione deũ i i vᷣginali aluo incoꝛpoꝛari diſpẽſauit. Ergo ſi tũc licuit hominẽ ſine homie naſci: cur nõ licuit homnẽ ſine homie ꝑ mariã virginẽ ꝓ⸗ creari? Quoniã ſicut adã ex terra virgine fi/ guratus eſt: ita ⁊ chꝛiſtus ex virgine natus agnoſcit᷑. Ibi tũc flatus dei de terra viuum hominẽ ſurgere fecit ad vitã:hic mundũ ſpi rituſſanctꝰ de maria virgine chꝛiſtũ hominẽ ſigurauit:in quo deus ad reparationẽ homi nis habitaret. Adã enim ibi tũc naſcit᷑: hic renouat᷑ ⁊ reſuſcitat᷑ in chꝛiſto. Fuit ſimilis reparatio:quomõ fuit ⁊ homis creatio. De⸗ niq; ſicut tunc in aluo terrę ſaluatoꝛ ade mẽ bꝛa cõpoſuit: ſic etiã nunc in virginis aluo chꝛiſtus ſua mẽbꝛa cõpoſuit. O grandis pa tientia ſaluatoꝛis:expectat naſci ſua mẽbꝛa qui fecit. Sed ideo ille voluit naſci: vt nos iterũ viueremus. Deus latebat in homine: humiliata eſt virtꝰ vt pietas augeret᷑: et qð ad laudem nominis eius ꝑtinet:viſa eſt po/ teſtas minus velle q; poſſi. hũiliauit ſe vt homo: nec hoꝛruit deꝰ hominẽ induere quẽ ad ſuã patriſq; imaginẽ figurauit: vnde li/ bens dei filius voluit hoc eſſe qꝗð fecit. Naʒ ideo deus noſter filiũ ſuũ miſit ad hominẽ liberanduʒ:vt cui dixerat: Faciamꝰ hoĩem: ipſe etiã liberatoꝛ eſſet qui fuerat ⁊ creatoꝛ. Sed quare deus noſter naſcendo ꝑ virginẽ ulierẽ in hunc mundũ moꝛs intrauit: ſalꝰ virginẽ redderet᷑. Deniq; ⁊ quãdo chꝛiſtꝰ D ſic voluit refoꝛmare ad vitaz: vt quia p Mattð. 28. tertia die ab inferis reſurrexit: pꝛimũ mulie res ꝑ angelũ adoꝛãtes occurrũt:quibꝰ ideo iubet᷑ reſurrectionẽ aplis nũciare: vt homi⸗ ni oſtenderet᷑: Ecce ꝑ quã cecidiſtis in moꝛ/ tẽ:ꝑ ipſam vobis reſurrectio moꝛtuoꝛũ nun ciat᷑. Mulier enim qꝛ pꝛioꝛ guſtauerat:pꝛioꝛ etiã reſurrectionẽ vidiſſe monſtrat᷑: vt ne ꝑ/ petui reatus apud viros oppꝛobꝛiũ ſuſtine/ ret: qꝛ quę culpã nobis tranſfuderat trãſfu/ dit ⁊ gratiã. Deniq; dñs noſter ideo ꝑ caſta virginis membꝛa venit ad terras: vt oſtẽde ret deum caſtitatis eſſe auctoꝛẽ. Ergo ſicuti deus noſter nos ſuſcepit in ſe:ita ⁊ deũ nos ſuſcipiamus in nobis. Poꝛtemꝰ ergo ⁊ nos c 2 Bancti dluguſtini de tempoꝛe deum in caſto coꝛpoꝛe: quem virginis caſta mẽbꝛa poꝛtauerũt. Chꝛiſtus em̃ magiſter eſt caſtitatil:⁊ ideo qͥ caſtitatẽ nõ habet:poꝛta/ re chꝛiſtũ nõ põt.Sʒ ⁊ nos frẽs chariſſimi qͥ deo credimꝰ:vt ſꝑ xpᷣm in coꝛde nr̃o poꝛtare poſſimꝰ:caſtos ac puros nos exhibeam? ab Ser. xvVII. . — . Sal. s. * Eʒ ech. 4. nõ aꝑiet᷑: ⁊ hõ nõ tranſit ꝑ eã:⁊ dauſa erit in eęternũ.Sʒ mirabilioꝛ ꝓphetię adimpletio. trãſit ꝑ eã:niſi qꝛ ioſeph nõ cognouit eã:Et qd eſt qð dñis ſolus intrat ⁊ egrediet᷑ ꝑ eam: niſi qꝛ ſ pũſſanctus impᷣgnauit eã: Et 44 eſt clauſa erit in ęternũ:niſi qꝛ erit maria virgo omi peccato: vt chꝛiſtꝰ habitare poſſit ĩ no/ bis. Qui em̃ chꝛiſtũ nõ habet ĩ ſe: chꝛiſti ans⸗ nõ põt dici. Hec em̃ ita ſe extollẽ debet vnꝰ⸗ quiſq;:vt chꝛiſtianũ ſe noie dicat tm̃: ⁊ factł inimicũ oſtẽdat. Quõ eſt chꝛiſtianꝰ:qͥ ð chꝛi ſti cepta venire contendit? Sed vos qͥ deo ſeruitis ⁊ eiꝰ ſᷣcepta cuſtoditis:potẽs ẽ Eẽvob cõcedere vitã ęternã:qͥ cũ patre ⁊ ſi pũſancto viuit ⁊ regnat in ſ⸗ Ecula ſeculox: Amẽ. In eodem feſto: Gerno xnII ſi virginis clauiũ ventris cubiculũ . lij virginis ſignaculũ: merito ple niſſime collaudarẽ: ſi meſſeʒ meterẽ quẽ nõ ſeminarẽ. Deniq; ſic apłlus dicit: Quęcuq; ſeminauerit hõ:hec ⁊ metet. Verũ eſt:oino Teru eſt: hec omnẽ hoiem metere ꝗ̊ ſemina/ it:ſiẽ ipſe fili⸗ vginis i in quadã lectiõe euã/ geli ait: Aeto inqͥt vbi nõ ſemiaui: ⁊ colli⸗/ go vbi nõ ſparſi. Dicat ſolus hodie natꝰ ex Watth. 25. vgine ſiliꝰ marię: Meto vbi nõ ſemmaui: ⁊ colligo vbi nõ ſ parſt. Dicat ⁊ maria: Et ego te filiũ generaui:⁊ virginitatẽ meã eã nõ viola ui. Regnũ teneo virginitatis:et regẽ genui caſtitatis. Ingredientẽ ⁊ egredientẽ Ehabui in palatio ventris filiũ imꝑatoꝛis: ⁊ de ma/ nibus meis non amiſi clauẽ regni pudoꝛis. Poꝛta facta ſũ celi:ianua facta ſuʒ ſilio dei. Illa poꝛta facta clauſa:quã in viſiõe diuina Eʒz echiel vidit ꝓpha: de qua in me dicẽ pꝛo/ phetiʒans: Vidi poꝛtã in domo dñi clauſa: 7 dixit ad me angel“: Poꝛta hęc quã vides Quid eſt poꝛta in domo dñ̃i clauſa: niſi að maria ſemꝑ erit intacta? Et qͥd eſt homo nõ ante partũ: vgo i in partu: vgo poſt partũ? Dicat ̊ maria: Poꝛta facta ſum celi: ianua facta ſum filio dei. Illi facta ſuʒ ianua clau- Job. 20, ſa: 4 poſt ſus reſurrectionẽ ingreſſus elt per oſtia clauſa: quiegreſſues pauused ſuos crucifixoꝛes: ad diſcipulos autẽ ſuos clauſo cxęnaculo oſtij ingreſſus eſt clauſtra. Qui na tus de vẽtre meo:me matrẽ dimiſit intactã: Aldimpleuit ventrẽ meũ diuinitate:⁊ vterũ meũ nõ euacuauit caſtitate. Exiuit de ven· tre meo giganteo curſu magniſicus: vẽter meꝰ nõ eſt pudoꝛe vacuatꝰ:nec in cõceptiõe inuẽta ſũ ſine pudoꝛe:nec in parturitiõe in⸗/ uenta ſũ cũ doloꝛe. O mira laudabilis int E Sunad⸗ ꝛin q̃ ab angelo ſalutat᷑ virginitas: la impꝛegnata nec vitiata: exonerata nec vacuata: qꝛ ſic eſt ab angelo ſalutata: Aue maria gratia plena: dñs tecũ. Fglix vmbili/ “ cus caſtitatis:quẽ amplexꝰ nõ tetigit mari - talis. Cõſidero cõceptũ tuũ beata virgo: et expaueſco. Intueoꝛ partũ ⁊ cõtremiſco:ado ro filiũ tuũ ⁊ reuiuiſco. Enarra obſecro mi mi⸗ dei? Qð rogo indica mihi:ſed tñ colloquẽti tecũ ignoſce mihi. Ignoſce inq; mihi qð au Aſtiſſimũ marieę virginis vterũ: ſ ee quõ meruiſti dici mater dñi:et ſpõſa filio d deam ſeruus vtinã vel bonus:et nõ etiã in/ utilis ⁊ malus ſeruꝰ: ⁊ ideo malus ſeruꝰ: qa nõ tecũ cũ tremoꝛe loquoꝛ vt ſeruꝰ: ignoſce ergo mihi qð audeã cũ ſponſa dñi mei fabu lari:⁊ tñ indica mihi quõ poterit dei filiꝰ per te generari. Audite frẽs:audite mariam no/ biſcũ loquẽtem: carne abſentẽ: ſpũ pᷣſentẽ: verecũdia virginitatis vultum auertentẽ a collocutoꝛe: ⁊ indicante quõ impᷣgnata ſita creatoꝛe. Erã inqt maria in domo mea puel la iudęa:ex ſemie dauid regis generata:ad/ ulta facta ſum: 2 deſponſata ſum coniugi:⁊ placui alteri: non interueniente adulterio: ſed intercedente ſpirituſancto. Deſponſata ſum homini iudęo: et placui homi deo. De/ ſpõſauit me vir iudęus: ⁊ amauit me chꝛiſtꝰ deus. Ignoꝛauit quidem ſponſus meus io- ſeph quod me amaſſet deus meꝰ: ⁊ putauit quod adulterio impꝛegnatus eſſet venter meus. Mam ignaro ioſeꝑyh ſponſo meo ve⸗ nit ad me quidã magnus chꝛiſti paranym/ phus: non patriarcha pꝛimus aut pꝛophe/ ta egregius:ſed gabꝛiel ille archangelus: fa Zuc.n. cie rutilans:veſte coꝛu ſcãs:ingreſſ u mirabi/⸗ li:aſpectu tribili: viſitauit et ꝑturbauit me: ſalutauit et grauidauit: dixitq; mihi: Aue gratia plena:dominꝰ tecũ. Hominus inqᷣt tecũ:ſed pluſ qᷓ; mecũ. In me autem licet ſit dominus: memetipſuʒ creauit dominꝰ: per te autem genitus ẽ dominꝰ. Ita eſt dominꝰ tecum: vt ſit in coꝛde tuo: ſit in vtero tuo: (Ltlbabei beo heletſ. ſodethe Poſuope ignitt hbe, Olc 4 uricin ahnol/ i, ſpotfe indicam Onnib⸗ angees ſeretlal ſia virgo denmar glörig yngo Uden tegudtt benietit ubi.⸗ Nreccg genor ſus:gun ſolepd aſpici ſibus darl umuunä Gon wwer fuſton Vnd nöno uieh. nitpe meag. haber lyemn Ctini: lenriae uinn li ſüc dbitS Darin mpu⸗ morien egol veyot lit. G oie — —— . eueu adimpleat mẽtẽ tuã: adimpleat carnẽ tus: ted ꝓcedat foꝛmoſus de vtero tuo: tanq; ſpon/ ind An ſus de thalamo ſuo: egrediat᷑ rex de cubicu/ Aniltune lo ſuo: ꝓcedat pꝛinceps ex aula regali:ita vt nlatenznn, E vginitatẽ tuam nõ faciat violari.Dixiq; ei: Kurd, A¶Abꝛo. ð0.ho⸗ Quõ fiet iſtud:vt ego graueſcã pudico ⁊ im unaanſin mer. 44. . muniſſimo marito: quoniã virũ penitus nõ enchgli⸗ cognoſco? Deſpõſata ſum homi iuſto: ſi cũ Partungdel⸗ illo nõ ↄuenero:vnde erit qð generabo?Sʒ thuatblsikl ſi põt fieri vt ↄcipiã intacta ⁊ generẽ clauſa: nirgni. indica modũ: ⁊ paratũ inuenies coꝛ meum. kernemnte Omnibꝰ?em̃ modis exopto me ego deo meo dluun d vt habeã pꝛolẽ:⁊ non perdã pudoꝛẽ. Refert i Frpnet angelꝰ Gabꝛiel modũ cõceptiõis: qð ĩ ↄbo Nötaigerm fieret ſaluatoꝛis: ⁊ ita ait ad eã: O indt ma/ benngen ria virgo dei:ſponſa dei: dilecta dei:famula cönenicoen dei: mater dei:ſi hunc a me modũ requiris mobſene dr quõ virgo cõcipias: vᷣgo parias:⁊ poſt par/ Metſhhii tũ virgo ꝓꝑmaneas: vel quõ ſiat in te qͥ fecit nclei AMncj.1. te: audi me: 1 ne ꝑturberis: Spũſſanct' ſuꝑ nöndign ueniet in te: et virtus altiſſimi obumbꝛabit löeni tibi. Ia em̃ te virtus altiſſimi obumbꝛabit Nansſeri vt nec ęſtum patiaris libidinis: et mater ſis tetiage F creatoꝛis. NHeſcit interea ioſeph marie ſpon i nenm ſus: quid cu maria ageret angeluſ: ſubitoq; RKHZ ioſeph intuitu familiari ⁊ licentia maritali: enmmind aſpicit mariã cõiugẽ ſuam: Vidit eam grel/ i:ſpiiini ſibus grauari: intellexit marie vterũ graui/ Eerh e⸗ dari.Lurbat᷑ ioſeph homo iuſtus:qð mariã win nnunqᷓ; de templo dñi acceperat ⁊ nõduʒʒ co/ PI gnouerat:⁊ grauidã ſentiebat:⁊ quã nõ me/ ae ruerat in cõiugij honoꝛẽ: iam haberet in cõ/ Ntin fuſionẽ: ſecũq; diu ęſtuans diſputat dicẽs: domoneiped ſuncillhi Vnde hoc cõtigit qð euenit: Nõ cognoui: Eur en nõ noui:nõ tetigi:nõ violaui:non grauida/ lheli ui: eu heu quid contigit: quid putas eue/ ibenizult nit:ꝑ quẽ maria ſic cecidit: quem ſibi pluſqᷓ; nuutpeti me adulantẽ inuenit? Ego enim cũ licentiã lsnanst⸗ haberẽ maritalẽ:ante thoꝛũ nuptiarũ puel/ neichen larem nõ vexaui pudoꝛem. Timui multũq scſat n ꝑtimui: qð in illo moyſitico libꝛo legis ſen⸗ onionent⸗ trtreen ttiale verbũ ꝑſcriptum cum legeret᷑ audi/ inirmn Deut, 22. Ui: & quęciq; virgo paternã domũ fedaue en ſn rit adulterio: moꝛienda lapidibus ſubiace⸗/ tbengtut bit. Similiter ⁊ vir qui pudoꝛis veſtimentũ Ngſt nucn patri nõ detulerit: coꝛãq; teſtibus replicaue gut itt: pudoꝛiſq; ſignaculũ noõ demonſtrauerit: onh:d moꝛiendus ⁊ ipſe cum virgine erit. Utroſq; Ponius g ergo libidinarios hac moyſes ſententia feri euunlil re voluit: ſimulq; adulteros perire manda/ —aA uit. Sic nanq; ait: Auferte opꝛobꝛiũ de do/ dhn mno iſrael: ⁊ omnis qͥ audierit timebit:⁊ non Bermo xXvVIII. In Natali dñ agit impie.Hanc moyſi ſententiã ſcauebã: ipſamq; luxuriã in meo coꝛpoꝛe refrenabaʒ: maxime quia dauid ſilium me eſſe ſciebam: et regali me functũ ſacerdotio pᷣnoſcebam. Sed qm̃ nihil mirũ eſt:nihil nouũ:nihil oc/G cultum:nihil abſcõſum qð non reuelabit᷑: ⁊ Matth.10. occultũ quod non in publico veniat: in da⸗ uid regis filia: recolo hiſtoꝛiam. Dauid rex 2. Regl. 1i. vꝛię cethei mulierem audacia extulit regali: nec eum timoꝛ terruit parẽtalis.Quid ergo faciam?quid agam? Anxioꝛ: gemo: doleo: curro: conſiliũ quęro: nec penitus inuenio. Pꝛodo adulteriũ: aut taceo pꝛopter opꝛo⸗/ bꝛium? Si ꝓdidero:adulteriũ quidem non cõſentio:ſed neuum crudelitatis incurro:qꝛ ſ̃m libꝛi moyſi ſententiã: lapidand eſſe co- gnoſco. Si tacuero malum cõſentio:⁊ cum adulteris poꝛtionem meam pono.auonias S. 49. ergo tacere malũ eſt:adulteriũ ꝓdere peius eſt:ne ꝑ me fiat homicidiũ:dimittã eam cõ⸗/ iugio. Cogitauit inquit ſicut euangeliũ di/ Maith.n. cit: occulte dimittere mariã cõiugem luam. Cogitauit qð eſſet rea de adulterio: cũ iam eſſet deterioꝛ in mente huius ſuſpitiõis ma/ la cõceptio. Sed nõ timeat maria dauid il⸗ lius magni regis ſilia:qm̃ ſicut in dauid ve/ niam cõtulit ſermo ꝓpheticus: ſic mariã li/ berat angelus ſaluatoꝛis. Veniat matr dñi caſta:in qua nõ fuit virilis appetitio ſed ſpi rituſſanctus: quã nõ violauit ioſeph vir iu/ dęus:ſed ſolus impꝛegnauit ompᷣs deus: ꝗᷓ nõ cõmixta eſt nec ioſeph ſponſo:nec cogni⸗ ta alicui viro:ſed ſoli omnipotenti deo. In⸗ uoca vᷣgo ſancta deũ tuũ:dauid patrẽ tuũ: non illũ dauid adulterio fuſcatũ et vꝛię ce⸗ thei homicidio diuulgatũ: ſed illũ dico da/ uid foꝛti manu pᷣliatũ: diu cũ diabolo alter/ catum. Mittat de celo angelũ ſuum: ⁊ viſi/ tet in ſomnis ſponſum tuũ. Suſpendat in/ diciũ moyſes ſuum:ne ioſeph vindicet adul teriũ tuum. Parat itaq; ioſeph animũ in tẽ poꝛe:quo mariam poſſit occulte dimittere. Ecce iterũ virginis ille paͤranymphus: non qh homo ſed gabꝛiel angelus ille conſpicuꝰ:ceę/ li curſoꝛ ęquiſſimꝰ:medio noctis libꝛamine: dicit ad ioſeph inviſione: Joſeph fili dauid cur tantũ tribulariſ:quid multũ cõtriſtaris: cur in ſomno cogitando deſudas:quare vi/ gilando triſtis ambulas:cur de maria malã tibi ingeris ſuſpitionẽ:cum ipſa tibi genera tura ſit ſaluatoꝛem? Aufer zelotypię aninu ex ea: Ipſe enim eſt dominꝰ qui imgnautt cũq; legiſti in ꝓphetia:nõ intellexiſti in ma ria.Hinc eſt omnis triſticia tua:qm̃ ſpõſam tuã nondũ cognoueris ⁊ grauidã ſenſeris: nec aliud in ea niſi adulteriũ ſuſpicaris. Jo/ ſeph ſili dauid: natus nõ ſolũ ex genere ſa cerdotali:verũetiã ex regali:ſilius ꝓpheta/ rum: ſocius ſcribarũ. Ille deus qui ſcripſit E Deutl. 9. Exo. 16. Eſa.. LZud. I. Mattb. 2. mirabilia in lege ſua: ipſe fecit mirabilia in cõiuge tua. Quid autẽ ſunt mirabilia: niſi quę hominibꝰſunt impoſſibilia? Mirabilia ergo dei in lege non legiſti:qð ſi etiã legiſti: q̃ᷓre nõ intellexiſti: Ipſa lex quã qͥtidie legis ſine graphio ſcripta eſt in tabulis lapideis. Lege ⁊ intellige quod panem in heremo ter ra ꝓduxerit:cuiꝰ ſemen in terra aratoꝛ nullꝰ induxit. Virga etiã aaron:ãnis ſiccata plu/⸗ rimis ſine aqua reuixit:i templo floꝛuit:nu/ ces ꝓduxit: quas clauſa ſub tecto pꝛoduxit. Ergo ꝗᷣ ſcpᷣſit lapideas tabulas ſine ſtilo fer reo:ipſe grauidauit mariã ſpũſancto:⁊ qͥ ꝓ/ duxit panes in heremo ſine aratiõe:ipſe im/ pᷣgnauit virginẽ ſine coꝛruptione:⁊ qui fecit virgam ſine humoꝛe folia germiare: ipſe fe/ cit ſiliã dauid ſine ſemine generare. Poſtre⸗ mo fili dauid ioſeph ſilius ꝓphetarũ:legiſti Eſaiam eximiũ ꝓphetarũ quid dixerit:quẽ admodum ſcripierit: Ecce virgo ĩ vtero ac⸗ cipiet ⁊ pariet ſiliũ: et vocabunt nomẽ eius cmanuhel. Quod ergo legiſti in lbꝛis tuis: aſpice in maria oculis tuis: vt digne dicas canticũ dauid patris tui:Sicut audiuimus ita ⁊ vidimus in ciuitate domini virtutũ:in ciuitate dei noſtri. Aſpice ergo mariã coniu gem tuam: lemgꝑ de ea ſecurus ⁊ in nullo ſis ſollicitus:quia quod natũ eſt in eius vtero: non vocabit᷑ filius iudęi: ſed vocabi?᷑ filius dei. Habe ergo ioſeph cũ maria cõiuge tua cõmunẽ virginitatẽ membꝛoꝛũ:quia de vir gineis membꝛis virtus naſci angeloꝝ. Sit maria ſponſa chꝛiſti in carne ſua virginitate ſeruata:ſis autem ⁊ tu pater chꝛiſti cura ca/ ſtitatis ⁊ honoꝛiſicentia virginitatis: vt de virgineis mẽbꝛis genitricis:ſeculis chꝛiſtia⸗ nis nulla ſit ʒelotypia.Aagnũ meritũ vir⸗ ginitatis fratres. Virginitas marię angeli ſalutatione eſt impᷣgnata:et pꝛegnãs marię virginitas de vtero in vtero eſt ſalutata: et generans virginitas marię ab angelis ẽ ho die collaudata:et lactans virginitas marie ꝑ ſtellam de celo eſt indicata:⁊ magoꝛũ mu/ neribꝰ eſt honoꝛata. Gaude itaq; ioſeph ni/ ¶ In eodem feſto: Audeamus fratres:lętent ⁊ exultẽt A ermo XIX. In natali dñi Ber. xv eam. Ideo triſtis eſt anima tua: quia quę- miũq; cõgaude virginitati marię:qui ſolus meruiſti virginalẽ affectum poſſidere cõiu⸗/ gij:quia per meritũ virginitatis ita ſepara/ tus es a concubitu vroꝛis: vt pater dicaris ſaluatoꝛis:qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſecu / loꝛum: Amen. g gentes. Iſtum diem nobis non ſol iſte viſibilis: ſed creatoꝛ ipſius in- uiſibilis conſecrauit: quando eum ꝓ nobis viſibilem factum:a quo inuiſibili ⁊ ipſa cre ata eſt viſceribus fecũdis ⁊ genitalibus in / tegris vᷣgo mater effudit.Cõcipiensvirgo: pariẽs virgo:virgo grauida:virgo fęta:vir⸗ go ꝑpetua. Quid miraris hec homo: Deñ ſic naſci opoꝛtuit: quando eſie dignatus eſt homo.Calẽ fecit illam qui eſt factus ex illa. Anteqᷓ; fieret em̃ erat: et quia omnipotens erat:ſieri potuit ma nẽs quod erat. Fecit ſi/ bi marrẽ cum eſſet apud patrẽ: et cum ſieret ex matre manſit in patre.Auomõ deus eſſe deſiſteret cum homo eſſe cxpit:qui gen itrici ſuę pᷣſtitit ne deſiſteret virgo eſſe cum pepe⸗/ rit? Pꝛoinde cum verbũ caro factum eſt: nõ verbũ in carnẽ pereundo ceſſit: ſed caro ver bo ne ipſa periret acceſſit:vt quẽadmodum homo eſt anima ⁊ caro: ſic eſſet chꝛiſtꝰ deus ⁊ homo: idem deus qui homo: et qui deus idem homo:non cõfuſione naturę: ſed vni- tate perſonę. DPeniq; filius dei generantico ęternus ſemꝑ ex patre:idem ſilius hominis eſſe ceępit ex virgine:ac ſic et fij diuinitati ẽ addita hũanitas: ⁊ tamẽ non eſt ꝑſonarum facta quaternitas:ſed ꝑmanet trinitas.mMõ B ergo nobis ſubꝛepar quoꝛüdam ſententia minus attentoꝛũ in regulã fidei:⁊ in ſcriptu rarũ oꝛacula diuinarũ.Hicunt em̃: QAui ſiliꝰ eſt hominis factus eſt filiꝰ dei:qui vᷣo filius eſt dei: nõ eſt ſactus hominis. Hoc vt dice / rent qð verum eſt atrenderũt: ſed verũ elo/ qui non valuerũt. Quid enim attenderunt niſi quia humana natura potuit in melius cõmutari:in deteriꝰ diuina autẽ nõ potuit: Hoc verum eſt: ſed etiã ſic id eſt nequaq; in deterius diuinitate mutata: verbum tamẽ caro factum eſt. Neq; enim ait euangeliſta: Caro verbum facta eſt:ſed ait: verbuzʒ caro Job.1. factũ ẽ. Verbum aũt deus:quia deus erat verbũ. Et quid caro niſi homo: Mon enim . ſtenmin Prbng l Li budel ütau honoed honisfi ſonepot ponom ſeicof gauset flus ho⸗ isen lühomit Phan⸗ facü:rit yebut igkeia⸗ unalcen nisfac bio tſenpm Paler. itßeln aln dictape fapinä⸗ ſener⸗ ſme bentus ſoma nirus llitn ſplein gliät gaͤm ctde Yn kans 8o,1. omna te D aria llatefa „ emnt. ig funs lunſun hehi fenine milus⸗ egder eratap homin diede ceauit lamitmla; Unoberorſ to pirs weun och Ubiltpſten Cunsltbes. Gchianang Gpngoſencpn Nrbonoebi ſedigunach ſtnansal. onndoe dan. Fnß raaaniet nonodasch. irgnigennd. cleanpe⸗ ſacunckni lrſedaon griacnoan ſachidan o:talidat aupſatn⸗ genemd luns honmn üduinenti NckgoNune Amtina hit n en 44 vi anſt, anifoßi boNDN 4 en Bermo xx. In natali dñ ſine anima in chꝛiſto hominis caro. VUnde attb. 26, ait: Triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtẽ. Si verbũ deus:⁊ homo caro:quid eſt aliudver bũ factũ eſt caro:niſi qui deus erat factus ẽ homo?:Ac ꝑ: hoc qui erat dei filius factus eſt homis filius: Aſſumptiõe inferioꝛis: nõ ver ſieone potioꝛis. Accipiẽdo ipſe qð non erat: Cnon amittẽdo qð erat. Nam quõ in regula fidei cõſiteremur credere nos in filiũ dei qui natus eſt ex virgine maria:ſi nõ filius dei ſᷣ filius hominis natus eſt ex virgine maria: Quis enim chꝛiſtianꝰ neget ex illa femina fi liũ hominis natũ: ſed tamen deum homin Job.i. factũ:⁊ ita hoĩiem deũ factũ: Nheus em̃ erat verbũ:⁊ verbũ caro factũ eſt. Cõſitendũ eſt igit᷑ eũ qui ſilius dei erat:vt de virgine ma- ria naſceret᷑ aſſumpta foꝛma ſerui filiũ homi nis factũ:qð erat manentẽ: qð nõ erat aſſu/ Yoð.I4. mentẽ. Eſſe incipientẽ quo minoꝛ eſt patre: JYob.io. ⁊ ſemꝑ manentẽ in eo quo vnum ſunt ipſe ⁊ pater. Nam ſi ille qui ſemꝑ eſt dei filius nõ eſt ip̃e factus hominis filius:quomõ de illo Phil. 2. dicit apoſtolꝰ: Qui cũ in foꝛma dei eſſet nõ rapinã arbitratus eſt eſſe ſe equalẽ deo: ſed ſemetipſum exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs in ſimilitudinẽ hominũ factus: ⁊ habitu in⸗ uentus vt homo? MHeq; em̃ alius ſed ipſe in foꝛma dei ęqualis patri:qui eſt vtiq; vnige/ nitus dei ſilius ſemetipſum exinaniuit in ſi/ militudinẽ hominũ factus. Mec alius ſᷣ idẽ ipſe in ſoꝛma dei ęqualis patri:hũiliauit nõ aliũ ſed ſemetipſum: factus obediens vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt crucis.Qð totũ non fe cit dei filius:niſi in ea foꝛma quę eſt homis. D Item ſt ille qui ſemꝑ eſt dei filius:nõ eſt ipᷣe factus homis filius: quomõ dicit apłus ad Bo. I. Romanos: Segregatus ĩ euãgeliũ dei: qð ante ꝓmiſerat ꝑ ꝓphetas ſuos in ſcripturis ſanctis de filio ſuo:qui factus eſt ei ex ſemie dauid ſᷣm carmẽ? Ecce ſilius dei qꝗð vtiq; ſꝑ erat:factꝰẽ ex ſemĩe dauid ſᷣm carnẽ qð non erat. Item ſi ille qui eſt dei filius nõ eſt ipſe Sat.4. factus filius hominis: quomõ miſit deus fi- lium ſuũ factũ ex muliere:Quo nomine ſᷣm hebꝛea linguã nõ virgineũ decus negat᷑:ſed fęmineus ſexus oſtẽdit᷑. Quis em̃ a patre miſſus: niſi vnigenitus dei filius: Quomõ ergo ex muliere factus: niſi qꝛ idem ipſe qui erat apud patrẽ dei filius: miſſus factus eſt hominis filius:De patre natus ſine tẽpoꝛiſ die:de matre natꝰ hodie. Ita enim diẽ quẽ creauit in quo crearet᷑ elegit: ſicut factus eſt de matre quã fecit. Mã ⁊ ipſe dies a quo de inceps incrementũ lucis accipit dies:opus chꝛiſti ſigniſicat:ĩ quo interioꝛ homo noſter “ renouat᷑ de die in diem. Eterno quippe crea⸗ toꝛi in tempoꝛe creato ille dies debuit eſſe natalis:cui creatura cõgrueret tempoꝛalis: cui honoꝛ ⁊ imperiũ per inſinita ſecula ſeæcu/ loꝛum: Amen. n eodem feſto: Sermo xyVI Ser. Xxx. Odiernus dies ad habendaʒ ſpem àꝗà4 vitę ęternę:magnũ contulit gauduüi5 generi humano. Pꝛimus em homo Señ ʒ. quo dadente oẽs cecidimus: cuius ruina eſt 8. moꝛtalitas noſtra: nõ eſt natus ſed factus: patre nullo:nulla matre: ſed deo operante. Męc eſt hominis pᷣma conditio:adam de ter ra.Secũda conditio eſt homis: qua creauit Señ.2. feminã de latere viri.Tertia cõditio eſt ho⸗ minis: qua natus eſt homo ex viro 1 ſfemia. Quarta cõditio eſt dei homis: qua natꝰ eſt Zucd.2. chꝛiſtus ſine viro de fęmina. In iſtis qttuoꝛ A/ cõditionibus vna ſola nobis vſitata eſt: c 7 terę tres nõ ſunt in oculis carneis: ſed ĩ fide coꝛdis. De terra factũ hominẽ ſine patre et matre nouimꝰ: nunq;ᷓ vidimus:lecta et au dita credimus. Tertia illa vſitata eſt nobis ipſa quotidiana. De cõplexu maris ⁊ femie quotidie naſcunt᷑ homines. Jam ergo erat vna ſine viro ⁊ femina:iam erat tertia de vi ro ⁊ femina: quarta reſtabat ſine viro de fſo⸗ mina: Sʒ iſta arta liberauit tres. Pꝛima et ſecũda ruerũt: tertiã de ruina generauerüũt: in quarta ſalutẽ inuenerũt.Exultent virgi / B nes:virgo peperit chꝛiſtũ.Nihil in ea quod vouerũt putent exterminatũ: manſit virgo poſt partũ.Exultent viduę: infantẽ chꝛiſiſi Aug.2. vidua Anna cognouit. Exultent cõiugatę: naſciturũ dominũ ieſum chꝛiſtum heliſahet Zud.i. maritata ꝓphetauit. Nullus gradus p̃ter miſſus eſt:de qͥ non haberet teſtimoniũ ſal⸗ omniũ/ Nũquid em̃ ſolę virgines ad regn cęloꝝ ꝑueniũt: Perueniũt ⁊ viduę. Mag i meriti fuit illa vidua ſancta anna qa vgini tate ſua ſeptẽ annis vixerat cum viro ſuo: Quo defũcto vſq; ad ſenilẽ ętatẽ ꝑuenerat ⁊ ſenectute ſãcta expectabat infantiã ſalua/ toꝛis:vt paruũ videret annoſa:paruũ agno ſceret anicula:intrantẽ in mundũ ſaluatoꝛẽ videret itura.Et in maſculino ſexu tria ipſa genera cõmendata ſunt. Ipſe chꝛiſtus puer nat ẽ:exultẽt pueri:cõtinẽtiã vouẽtes pue/ ro. Iße vo integritatẽ pueritię cõſecrauit:qͥ 64 Banctiꝰ ſuę matri fecunditatẽ attulit: virginitatẽ nõ LCL abſtulit. Simeon ille ſenex diu vixerat:cuiꝰ Rud.a. ętas cõparat᷑ annę: ⁊ audierat reſpõſũ qð ñ eſſet viſurus moꝛtẽ: niſi pᷣus videret chꝛiſtũ dhi. Intelligite frẽs quãtũ deſideriũ habe/ bant antiqui ſancti vidẽdi chꝛiſtũ. Seiebãt ſlũ eſſe venturũ:⁊ oẽs qui pie viuebãt dice bãt: O ſi hic me iueniat illa natiuitas: O ſi qð credo ĩ ſcripturis:videã oculis meis.Et vt nouerit quãtũ deſideriũ habebãt ſancti qͥ nouerant ꝑ ſcripturas virginẽ pariturã:ſicẽ Eſa.⁊. qudiſtis cũ Eſaias legeret᷑: Ecce virgo acci/ piet ĩ vtero ⁊ pariet filiũ: ⁊ vocabitis nomẽ eius emanuhel. Emanuhel qͥd ſit euãgeliũ Mattð.i. nobis aperuit dicens:qð interpᷣtat᷑ nobiſcũ deꝰ. Mõ tibi & vile ſit quęcũq; inſidelis aia: nõ tibi videat᷑ impoſſibile vt vᷣgo pareret: virgo pariẽs ꝑmaneret. Intellige natũ deũ ⁊ ſi miraris vᷣginis partũ. Vt & nouerit an tiquos ſanctos et iuſtos optaſſe videre qð cõceſſũ ẽ huic ſeni ſimeoni:dñs nr ipſe ieſus Mattb.i5. chꝛiſtꝰ ad diſcipulos ſuos loquẽs ait: Mul/ ti iuſti ⁊ ꝓphetę voluerũt videre ꝗᷓ vos vi- detis ⁊ nõ viderũt:⁊ audire ꝗᷓ auditis ⁊ non audierũt.Aultũ ſenex iſte fuit ad audiẽdũ ſerus: ſed ad videndũ maturꝰ. Hõ expecta/ nit vt chꝛiſtũ audiret loquentẽ:qm̃ agnouit infantẽ.Et hoc illi cõceſſũ erat iã decrepito: quaſi deſiderãti ⁊ ſuſpirãti ⁊ dicẽti quotidie in oꝛationibus ſuis:ñ veniet: Qñ naſcit᷑: ODiñ videbo? Putas durabo: Putas hic me inueniet? Putas iſti oculi videbũt ꝑ quem coꝛdis oculi reuelabunt: Dicebat iſta ĩ oꝛa/ tionibꝰ ſuis:⁊ ꝓ deſiderio ſuo accepit reſpõ ſum:ꝙ non guſtaret moꝛtẽ niſi pus videret V chꝛiſtũ dñi.HGeſtabat eũ maria mater ei in/ fantẽ:vidit ille ⁊ agnouit.Vbi nouerat qð agnouit: An intꝰẽ reuelatꝰ:qui foꝛis ẽ natꝰ: Vigdit et agnouit. Agnouit ſimeon infantẽ tacẽtẽ:⁊ occiderũt iudęi iuuenẽ mirabilia fa cientẽ.Cũ & cognouiſſet:accepit invlnas ſu as: hoc eſt in bꝛachia ſua:amplexatꝰ ẽ eum. Poꝛtabat a quo poꝛtabat᷑. Ipſe em̃ eſt chꝛi/⸗ Gap. 8. ſtus ſapiẽtia dei:attingẽs a finevſq; ad finẽ foꝛtit᷑:⁊ diſponẽs oĩa ſuauit.Quãtꝰ ibi erat ⁊ q;magnꝰ:q;paruus factꝰ erat. Paruus fa/ ctus:paruos ꝗq̃rebat. Quid ẽ paruos queęre bat:? Hon ſuꝑbos ſed hũiles colligebat. In ſepi dignatꝰ eſt poni vt eſſet pioꝛũ cibaria iumentoꝝ. Accepit eũ ſimeon ĩ bꝛachia ſua ⁊ dixit:HNuũc dimittis dñe ſeruũ tuũ in pace. Dimittis in pace:qꝛ video pacem. Quare S IUR — geni⸗ luguſtini de tempoꝛe dimittis ĩ pace:qꝛ viderũt oculi mei ſaluta/ re tuũ. Salutare dei:dñs ieſus chꝛiſtꝰ. An/ nüciate diẽ:ex die ſalutare eiꝰ.Mabet ̊ pu/ eri puerũ ieſum: ſancti ſenes ſenẽ ſimeonẽ. i aſt ꝗritis vt ⁊ ↄiugatꝰ aliqs vir teſtimo E iũ dño ꝑhibeat: Zachariã cõſiderate.Ne/ mo g& grat aliud frẽs mei chariſſimi:ſideles: aut vᷣgo: aut vidũa: aut cõiugata: aut pᷣuer: aut cõtinens:aut vxoꝛatꝰ: quicqͥd plus eſſe qͥs voluerit:nõ inuenit quẽadmodũ ad chꝛi ſtũ ꝑtineat. Nõ inuenim teſtimoniũ phibu iſſe chꝛiſto adulteros:foꝛnicatoꝛes:imũdoſ. Et vt a talibꝰei teſtimoniũ ꝑhiberet᷑:ipſe pᷣ/⸗ ſtitit:ipſe donauit.Mõ em̃ qſq; ſanctꝰviribꝰ ſuis. Exultemus g̈chariſſimi: ab hodierno die creſcũt dies. Crede in chꝛiſtũ et creſcat ĩ te deus. Credidiſti:inchoat ẽ deus. Credi/ diſti: natꝰeſt chꝛiſtꝰ in coꝛde tuo. Sed nũqᷣd chꝛiſtꝰ natꝰ ſic remãſit? Creuit:ad iuuentutẽ ꝑuenit:v ĩ ſenectutẽ nõ declinauit.Creſcat S ⁊ fides tua:robur iueniat:vetuſtatẽ neſciat. Sic ꝑtinebis ad chꝛiſtũ filiũ dei: in pᷣncipio verbũ apud deũ. Verbũ deũ: ſᷣ verbũ caro factũ eſt:vt habitaret in nob. AMaieſtas ibi latebat:vbi infirmitas awparebat. In manꝰ ſuas ſimeon inſfirmitatẽ accepit:v maieſtatẽ intꝰ agnouit. NHNemo cõtemnat natũ: ſi vult eſſe renatꝰ. Ad illũ ꝑtinuit ꝓpter nos naſci: ad nos ꝑtinet in illo renaſci:qͥ venit in hunc mũdũ pctõꝛes ſaluos facere:ieſus chꝛiſt do min“* noſter:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ in ſęcu/ n eodem feſto Germo XVI. Ser. XXI. OVgie puer nat? ẽ odie hodie ſiliꝰ AR dat' ẽ nob. Puer inqᷓ; licʒ teneritu/ Ela.9. dine mẽbꝛoꝝ inualidꝰ: ̊ iculpabili ratõe pclarus.Hodierna em̃ natiuitas tricẽ inocẽtię:puritas dedlarat auctoꝛe: hodie filiꝰ datꝰ ẽ nob.Nũc nobis ẽ dat: qẽ ante ſecula natꝰ. DHatꝰ in ꝑtu vᷣginis:ſfiliꝰ de ſubſtantia genitoꝛis. Cũ igit᷑ ſeruilẽ cauſã ꝑ oſtiũ ſidei ſperatꝰ quõda dñatoꝛ intraret:ru buit iuiolata ginitas. MNec peſſulũ pudor infregit: ⁊ in ſacris viſceribꝰ radiꝰ ętnę clari/ tatis effulſit. Lętet᷑ ̊ om̃e mũdi huiꝰ exiliũ: exultet ſeculũ paulo añ captiuũ. Miſit de⸗ filiũ ſuũ qͥ naturã terreat: moꝛiat᷑ et vincat. ge Terruit nãq; herodẽ natꝰ:vicit diabolũ ino Mattb.ꝛ. cens cruciſixꝰ. Cela dñe ſub pelle carnis ani mũ vtutis:habitũ maieſtatis pauliſꝑ occul ta. Degeĩ vtero vᷣginis:egredere ⁊ cõgredè ex tentoꝛio ſacrę vᷣginis:Aptatã ꝓ me muſ⸗ 1 aprler e haen hont oſ as i Eſel and ALul us J ga. lee alin fuit liſe lbe ii. nöd⸗ 77 vole cennt ſotb ſeret: gine⸗ chit Lſins. den⸗ Ulen dack tisel . tauit hin ig Uirg alli⸗ pen le en ſan ſte d xxXI. In Matali dñi Ber. xVII rn B cipulã: vbi totã liberas crcaturã. Sed tanti boniſ: ⁊ diuites dimiſit ianes: Aue inqᷣt gra beeldn huiꝰ cõcept ac partꝰ ⁊ cauſã ⁊ miraculũ per plena:dñs tecũ. Tecũ in coꝛde:tecũ ĩ vẽtre: – tractemꝰ. At igit᷑ vitioꝝ ſoꝛdibꝰ abſolutus tecũ ĩ auxilio.Gꝛatulare vgo:chꝛiſtrex e ceę/ erricn hoꝛribilit᷑ ſqualeſceret mũd: ab oꝛigine iã ĩ lo ſuo:venit ĩ vtero tuo.Ex ſinu pfis ĩ vyreꝝ ſtenrke ꝑpadiſo captiuꝰ:ſęmiĩia cauſa fuit. Sic etenim dignakt deſcẽdere mf̃is: ſed nec regionẽ ſuã ſniitte⸗ Egcẽt.⁊ 5. ſcriptũ ẽ:A muliere initiũ factũ ẽ peccati:et maieſtas iſinita deſeruit:nec eũ vᷣginatł au/ la dũ accepit icluſit. Fides a tra ĩ cęlũ erecta eſt. Huic chꝛiſtꝰ inſedit: ⁊ ꝑ ipſã in tẽplũ pu/ te Timotb. 2 ꝑ ülã oẽs moꝛimur. Et aplus paulꝰ: Vir in/ cnn qt ſeductꝰ nõ ẽ:mulier aũt ſeducta in ſuari/ 7 — — ₰ „„ * . „ ⸗ „ , „ — Biet catiõe facta ẽ. Per hanc ̊ mũdus erũnabili doꝛis intrauit.Gñdicta tu ĩ mlłieribꝰ:ꝗᷓ vitã D nalaln ſeruitute depᷣſſus ſ iugo diaboli anxia col · ⁊ viris ⁊ mulieribꝰ peꝑiſti.Ede inculpabilis unian 2., Petri2. la ſömiſerat. A qͥ em qs deuict'ẽ:huic ⁊ ſer/ fęmiĩa inuiolabilẽ virũ:ac ſic ⁊ feminã ſalua⸗ nicg. uus addictꝰ ẽ. Soluta igit᷑ elemẽtoꝝ fędera bis ⁊ virũ. Eua mat᷑ gener nfi penã intulit Harkpeh ta cõpage:diluuiũ hoĩem deleuit: crimẽ de / mũdo:genitrix dñi nfi ſalutẽ ⁊ femię geſſit ⁊ ſnnid SGeſ.22. lere nõ potuit. Iſaac ſterilis nõ xginis ſiliꝰ: viro.Auctrix peccati maledicta:anctrix me/ bdoten crucis meruit ſigna poꝛtare. Appᷣhendi me/ riti bñdicta. Ita em̃ ad eã cęleſt: nuciꝰ infit: S ruit:vinciri meruit:nõ tñ aliqd mũdo cõtu⸗ SBũñdicta tu ĩ mulieribꝰ. Genere ſexuali oẽs Ms lui liſſet ſi potuiſſet occidi. M oſes adqs puriſi/ apellant᷑ qquidẽ cõiter mulieres:ſᷣ ſunt etiã . Stnit Exo.l⸗ candũ agmẽ ſolũmõ eripit iudaicũ:nõ totũ iĩcoꝛruptavginitate pudoꝛis ꝓpꝛietate diſtã Adiuneni liberat mũdũ:extermiat ęgyptũ non pecca/ tes. IJlla occidẽdo offuit: iſta viuiſicãdo ꝓ/ uit Cela; tũ. Regẽ pharaonẽ freto hiante ſubduxit: fuit. Percuſſit illa:at iſta ſanauit. Pꝛo iobe ſtatintlir. nõ diabolũ cũ ſuis legionibꝰ ꝑnecauit.Ha/ dliẽtia em̃ obediẽtia cõmutat᷑: ⁊ ſfides ꝓ pſi/ arnöe Põ. oo liid i inidtatibꝰ ſe fat᷑ eſſe cõceptũ:nec ipſe gdia recõpenſat᷑. Plaudat iterũ oꝛganis ma fNwia mũdi potuit auferre peccatũ. Cũ ꝑ pleraſe ria:⁊ inter veloces articulos tympana cõcre Cackoßi igit᷑ tẽpoꝝ gyrãtiũ rotas mũdiale curriculũ pent. Excludat cantꝰ digitis:pariat chꝛiſtũ . Num volueret᷑:neq; quiſpiã mederet᷑: ⁊ ingraueſ/ nludẽtibꝰ pſalmis.Cõcinãt lętates choꝛi:⁊ al tinuckti centibꝰ culpis ruinę ſcipitis ictu et fremitu ternãtibꝰ modis dulciſona carmia miſceãt᷑ tnatürſ totiꝰoꝛbis mẽdꝛa pulueſcerẽt ⁊ nemo ſuceur M uſicũ maria int᷑ iuuẽculas melos exerce/ rnoetu reret:ad fſęmina cauſa reuertit᷑:⁊ oꝛigo ꝑ oꝛi/ at:qꝛ dulce vᷣbũ plectris ſanctiſpũs modu/ entüb ginẽ detrücat᷑. Oꝛigo peccati:per genitricẽ lantibꝰ ꝑturiuit. Interea iudęa d ipla tym/ ſchikd chꝛiſti. Pꝛoſapies impietatis:ꝑ ꝓſapiẽ pie- panũ crudelitatè aptabat: 7 chꝛiſtũ in ligno M Ctatis.Stirps moꝛtl:ꝑ ſtirpẽvitę ꝑcutit᷑.ha/ tendebat.Poſtq; em ſceleris errabũda ma⸗ 10 M ctenꝰ cauſã nũc aptos obtutꝰ miraculis re/ uelemꝰ. Chꝛiſtũ vᷣgo peꝑit: mutat᷑ natura: nus ĩcõpoſitis numeris diſcrepauit: cõfeſtĩ barbarꝰ ille fragoꝛ truculenti ſtridoꝛis infre/ boceſb3 deler ⁊ culpa. Pꝛeciſũ eſt illud eue infeliceita muit: Cruciſige: cruciſige. Recipꝛocato igit᷑ Zucl.a5. igtemnin tis elogiũ: In triſticia paries ſilios:qꝛ iſta die qͥ criminoſa ęgyptꝰ feriret᷑: tympanũ ma Exo. 15. aptl leticia dſim ꝑturiuit. Illa em̃ luxit:iſta relu- rię nfr̃e pulſatũ vᷣbũ edidit:a ſuę linguę pul⸗ uits xit. Illa lachꝛymas:iſta gaudiũ i vẽtre poꝛ- ſabulo puerpera nr̃a lętos ſui oꝛis canteſfu tund tauit: qa illa peccatoꝛẽ: iſta edidit inocentẽ. dit. Audiamꝰ igitur quẽadmodũ tympani/E i Chꝛiſtꝰ ſemiauit nõ luxꝰ:deꝰ ſeuit ñ maritꝰ. ſtria nr̃a cãtauerit: Magniſicat aia mea do/ ad.i. n Virgo genuit:qꝛvgo ↄcepit. Inuiolata pe- minũ: et exultauit ſpũs meus ĩ deo ſalutari ne⸗ ꝑit:qꝛ i ↄceptu libido ñ fuit. Vtrobiq; mira meo.Quia reſpexit hũilitatẽ ancillę ſuę:ec/ –N culũ:⁊ ſine coꝛruptiõe grauida:⁊ in ꝑtuꝰ go ce em̃ ex h̊ beatã me dicẽt oẽs generatiões. . ee puerpera.Aatrimoniũ in ſide:partꝰiĩ vᷣgi - Quia fecit mihi magna q potẽs eſt. Cauſa ſiſn ne. Gabꝛiel ille hoꝛũ ſpõſaliũ intnũciꝰ fuit. igit᷑ inualeſcẽtis errati miraculũ noui partꝰ emnin Lucji.i. Quid dixerit:qͥd audierit referat: Aue inqͥt effficit:et euę planctũ marię cantus excluſit. ibutan gra plena:dñᷣs tecũ.A ſalutatione incipit qͥ Deniq; poſt ili bſdicibilis ſalutatiois a d⸗ ſalutẽ ĩ lingua poꝛtauit.Sileat nũca femĩis: ſagiũ ⁊ triũphũ:tacita ſecũ vᷣgo mẽtis altca S ſileat toꝛtuoſi ſerpẽti male ſuadibilis ſibilꝰPʒ tione cõfligit:q̃lis eſſet iſta ſalutatio.üũciꝰ uroliid ad matrẽ dſii nf̃i angelꝰ eſt locutꝰ: Aue inqt interi celeſ exequit᷑: He timeas maria iue⸗ ecannisi gra plena:dſis tecũ.Gfa refert᷑ ꝓ culpa: ple niſti graʒ añ deũ: Ecce ↄcipies filiũ ⁊ vocahᷣ Aulgod na dicit᷑ nõ vacua. Impleta eſt & gra: ⁊ eua, nomẽ eiꝰ ieſũ. At illa dũ ſciſcitat⁊᷑t modũ:au/ rtchne cuata ẽ culpa.hoc mõ ⁊ ipſa venerabił vᷣgo nf̃a in ſuo cãtico plauſit.Eſuriẽtes impleuit dit auctoꝛẽ ſobolis deũ.Quõ inqᷣr fiet iſtud * c 5§ qm̃ virũ non cognoſco?Spũs inqᷣt ſanctus ſuꝑueniet in te:⁊ virtꝰ altiſſimi obumbꝛabit tibi. Ideo qð naſcet᷑ ex te ſanctũ: vocabit᷑ ſi liꝰ dei. Expandat nũc fſides ſplẽdẽtis vteri pulchꝛa tentoꝛia:obumbꝛet virtꝰ: ſpũs ſibi/ let naturali caloꝛe depulſo: tenuis virginẽ aura refoueat:⁊ fluente refrigerio ſpiramen tis cęleſtibꝰventilet᷑:aluꝰvirginalis ſeris ve recũdię coꝛonet᷑. Flãmeꝰ ibi roſę fulgoꝛ an/ helet:albens liliũ candicet:mollis viola ru/⸗ tilet:purpurei ſpargant᷑ floꝛes:⁊ vario nito/ Fere depictꝰ chꝛiſti thalamꝰ exoꝛnet᷑. Reſpõde Znc. I. iã vᷣgo ſacra: Vitã qͥd tricas mũdo? Aſſen/ ſum tuũ angelꝰ pᷣſtolat᷑:inde eſt qð nuncius iſte moꝛat᷑. Jã audiſti: Spũſſanctꝰ ſuꝑueni⸗ et in te:⁊ virtꝰ altiſſimi obum bꝛabit tibi:vt pꝛolẽ gignas:et vᷣginitatẽ nõ ꝑdas. Janua celi quõdam ꝑ ada clauſa iã ſonuit:ꝑ ipſam nũcius iſte ꝓceſſit. Deus in poꝛta eſt:ange⸗ lũ quẽ moꝛaris expectat. O beata maria ſę/ culũ om̃e captiuũ tuũ depᷣcat᷑ aſſenſſum: te deo mũdus ſuę fidei obſidẽ facit: ꝑ te paren tũ ſuoꝛũ iniurias abſtergi depᷣcat᷑. Ipſe pᷣoꝛ qui offenſus ẽ miſit:clauſtrũ qð iniqᷣtas nrfa cęlo inſixerat reſerauit.Eſt nobis aditꝰſi aſ/ ſenſus tuus fuerit cõmodatꝰ.Et nobis ſuc- curris ⁊ tibi: qꝛ nobis pęna ſuccuſſit: et tibi Nṏ. 18. nuptias filio ſuo in tuo thalamo pater pᷣpa/ rabit.Deꝰ in ipſis ſpõſalibꝰgaudijs relaxat le tanti regis nũcie:⁊ ſecreti diuini legate:qᷣ ex palatio imꝑatoꝛię maieſtatis indulgẽtiã red dis criminoſis: vitã moꝛtuis: et pacẽ ſa/ crã attuliſti captiuis: vꝛge virginẽ nõ de dei munere diffidentẽ:ſed de muneris magnitu dine cogitantẽ. Faue partibꝰ ſeculi: cõſcius ſecretoꝛũ cęli:lętabunt᷑ ſocij tui:ſi negociuʒ iuueris mũdi. Hos a veſtro cõſoꝛtio impie/ tatis mucro diuiſit:ꝑ vos de reditu nr̃o tra/ ctatur. Inſpice ſqualentẽ nfr̃i carceris miſe-/ riã:⁊ loquere feſtinus ad mariam. Vſq;quo moꝛaris o virgo nunciũ feſtinantẽ? Intuere deũ in celi me veſtibulo ſuſtinentẽ: reſpõde ver bũ:⁊ ſuſcipe filiũ. Da ſidẽ:⁊ ſenti virtu/ tẽ. Pande ſinus roſeos virgo ꝑpetua:ſides tua mõ aut aperit ceęlũ aut claudit. Ecce in/ qt ancilla dñi. Introeat rex in cubiculũ ſuũ: Fiat mihi ᷣm verbũ tuũ.Nec moꝛa reuertit nũcius:et nuptialẽ thꝛonũ ingredit᷑ chꝛiſtꝰ. Accipit ſtolã carnis ĩ thalamo virginis: in/ tra theſaurũ maieſtati ſacculũ carnis ceſſit. Diuinitati ſponſat᷑ hõ:pꝛęmiũ accipit caro. Pꝛocedit chꝛiſtus q̃ſi ſponſus de thalamo 40 quicqͥd eũ offenderat mũdus.O ⁊ tu ange/ . BGancti aluguſtini de tempo ſuo:cũ ſſagio nuptiarũ exijt ad campũ ſecu . li:cucurrit ſicut gigas exultando ꝑ viã:ꝑue/ nit vſq; ad crucl tropheũ:⁊ ibi firmauit aſcẽ dendo cõiugiũ: vbi cõſentiret alienantẽ in ſupplicijs creaturã: cõmertio pietatis ſe pꝛo cõiuge dedit ad pęnã. Tradidit quoq; car/ bunculatã ſui ſanguĩs gemmãaã: ⁊ copulauit ſibi ꝑpetuo iure matronã. Aptaui inqͥt vos 2. gorj. n. aplus vni viro virginẽ caſtã exhibere. Ecce nũc ꝗᷓ fuerat fęta facta eſt ancilla:qꝛ vidit vi tã ſuã in ligno pẽdentẽ:⁊ nõ credidit liberã- tẽ. Saudeamꝰ S frẽs in cõmertio dei ⁊ homi nis:ſpõſi ⁊ ſponſę:chꝛiſti ⁊ eccłię:ſaluatoꝛis ⁊ vᷣginis:ꝗ̊ dũ deſpõſaret᷑ fabꝛo: cęli nupſit architecto. Veneremur chꝛiſtũ in pᷣſepi:qui quadrifariũ mundũ repleuit in ſide. Adoꝛe/ mus pãnos infantię:ex quibꝰ facta ſũt em/ plaſtra naturę. Honoꝛate paſtoꝛes:qui pᷣmi myſteriũ ab angelis didicerũt. Plaudamꝰ cũcti cũ celeſtibꝰ angelis officijſq; diuinis:⁊ cęli ⁊ terrę pacẽ bonę volũtatis hominibus nũciemꝰ. Nate gloꝛiã ĩ excelſis deo: redẽpti credite datã pacẽ eſſe captiuis.ſtote homi nes bonę volũtatis:vt mereamini pſᷣmiüũ li /⸗ bertatis: ipſo donãte qui viuit ⁊ regnat ĩ ſę cula ſeculoꝛũ: AmYZ. UM v natꝰ i carne ẽ: hũilitatis ẽ inſtrumẽ/ ũ:pietatis myſteriũ: et ęternę ſpei matre:qͥ ante ſęcula ęternꝰẽ genitus ex deo pre. In illa natiuitate ex impaſſibili naſcit genitoꝛe:ex iſta incoꝛrupta natꝰ eſt virgine. Illã ſolus pf ſciuit ipſe qͥ genuit:hãc in ſe ſo la vᷣgo ⁊ mat intemerata cognouit: ꝗᷓ virũ ĩ cõcipiẽdo nõ ꝑtulit. In pr̃e impaſſibilitas:iĩ matre incoꝛruptibilitas. In pfe ꝑpetua di/ uinitas:in mr̃e ęterna vᷣginitas. Sic em̃ ad eam dũñs loquit᷑ ꝑ ꝓphetã:Et deſpõſabo te Oſee.⁊. mihi in ęternũ. Semꝑ & vgo eſt gͤ ſemꝑ ſpõ ſa ẽ:⁊ ꝗ̊ᷓ vocabulo ſpõſę nõ caruit: in eternũ virgo ꝑmãſit.Et deſpõſabo te inqͥᷣt mihi in eternũ:qꝛ q̃ ſpõſa ęterna dicit᷑:ęterna virgo ꝓbat᷑.Ex pfe inuiſibilit:ex mr̃e viſibilit:ct· incõparabilit᷑ ex pf̃e atq; incõparabiliter ex matre:qꝛ incoꝛruptibiliti i illa natiuitate pa/ trẽ deũ habet ſine homie mr̃e: in iſta matrẽ habet virginẽ:ſᷣ hoĩem nõ habet patrẽ. In illa coęternꝰ ⁊ pf̃is ⁊ coęternꝰ auctoꝛis:i iſta filiꝰẽ vᷣginis ⁊ auctoꝛ eſt mf̃is. Ipſe em̃ foꝛ/ mauit vterũ qui deſcẽdit in vterũ:exiuit de vtero ⁊ non coꝛrupit vterum: vt qui deum . par n eodem feſto: Sermo xVII Ser. XAII. Enerãda natiuitas ſaluatoꝛis: qui A remediũ manifeſtũ.hhac die ẽ natꝰ ex vᷣgine n nte luft gen dg an bita mo gul hor fot ctol ſto⸗ p nod ſu ſen nan ept ljte ii inet offi Min 22“ nor eie ti 00 do ti g ni Ag lutz ſegi no nume i Ac ſe vob lee Ahgs ud laniſn enin patrẽ habet in cęlis:virginẽ matrẽ haberet tümantets in terris. In illo ſine tempoꝛe genitꝰ: in iſta nalennin in fine tempoꝛũ natus. In illo naſcit᷑ ſine ſi/ ennnste ne:in iſta cõcipit ſine ſemine. In illa ſine ini Sä tio generatiõis: in iſta ſub cõditione legis ⁊ Ptallu carnis. In illo inuiſibilis deꝰ: in iſta viſibi⸗ nine B. 1 lis ho coꝛpus: qꝛ verbũ caro factũ eſt ⁊ ha Whe er bitauit in nobis. In illo impaſſibilis: in iſta lenchn moꝛtalis. In illo excelſiſſimꝰ: ĩ iſta ſubiectꝰ. tttlbei⸗ Subiectus ſiquidẽ iniurijs paſſiõis et moꝛ M tis: moꝛtis aũt crucis Sed ꝑ hec oia eſt glo / telclunt rioſus in celis:qui victoꝛ in omnibꝰ inuenit . W D in terris.Elegit ſibi in qᷓ naſceret diẽ: qui fe⸗ * cit omnẽ viẽ: ⁊ nõ ſine gra blationis ceteris nite i eſt diebꝰ habẽdus hic dies:in quo de i ho- fnfi minẽ docet᷑ fuiſſe ꝓmotꝰ. Deniq; ex hodier/ u⸗ ſc no dies accepit incrementũ: et augmẽta ſu/ eacl mit curſus ſui: qui electus ad gloꝛiã dei no/ 1. uin ſcitur. Cõceptus eſt em̃ ęquinoctio verno:⁊ icdunst natus eſt ſolſtitio hiberno.Et qua die eſt cõ uhonub ceptus i vtero virginis:in ipſa reſurrexit ab dn iht in feris cüi gloꝛia paſſionis.Et in cõceptu tũ Ehrhn ⁊ in natiuitate eius dies accepit incremẽtũ: WMini Snül ⁊ naſcente vera luce:lucis ⁊ diei augmentat uinprie officiũ. Aduertite interea frẽs:aduertite do minicũ ſacramentũ. In natiuitate eiꝰ dies no W Watd. 27. ꝓficit: in paſſione deficit: qꝛ a ſexta hoꝛa te- ncns:d nebꝛę factę ſunt ꝑ totã terrã vſq; ad hoꝛam okinſmmni nona.Et qð iminutũ eſt in paſſiõe:amplia- aaene h PS.i8. tũ eſt in reſurrectiõe.Ecce eſt illud: Dies di/ M eei eructuat verbũ: ⁊ nox nocti indicat ſcien/ nasan tiã. Dies natiuitatis diei paſſionis: et dies dſbii i paſſionis diei reſurrectiõis. Nox natiuitatꝭ l nocti paſſiõis:⁊ nox paſſionis nocti reſurre/ ntdücnet ctionis annũciat verbũ. Illic natũ:hic paſ⸗- —Rr ſum. In illa angeloꝛũ gaudiũ:in iſta totius Gitin mũdi luctum: ſed tñ omniiũ in reſurrectione epeun Ns.29. triumphũ: qꝛ in veſperũ abũdabit fletus:⁊ li ad matutinũ lęticia. Veſperũ paſſionis:qũñ ſtort QLucq.a23. ſequebat᷑ eũ multitudo populi:et mulieres inei lamẽtabant᷑ ⁊ plangebãt. AMatutinũ reſur/ chi Jodᷣ.⁊0. rectionis:quo mulieres cũ gaudio a monu/ ni mẽto currebãt:⁊ diſcipuli cũ gaudio ad mo⸗ zincin 8 numentũ feſtinabãt. Elegit ergo hũc diem umnn ſibi ad natiuitatẽ: nobis ad fęlicitatẽ. Sibi enabli . ad obſequiũ:nobis ad gaudiũ. Sic em̃ pa/ mnſinan Zud. 2. ſtoꝛibꝰ angelodicauit: Ecce inqt annũcio mmun vobis gaudiũ: ꝗð erit vniuerſę terrę. Qua⸗ nitinan⸗ re: Quia natꝰ ẽ vobis hodie ſaluatoꝛ qui ẽ pale chꝛiſtus dſis: vt merito a nobis hodie can/ cntsiſt S. uI7. tandũ ſit: hic ẽ dies quẽ fecit oñs:gaudea/ ii mus et letemur in eo. Creſcit ecce dies cum Bermo xxXII. In natali dñi Ger. xvIII oꝛtu naſcẽtis:⁊ lucratiuo ꝓuentu vel ſucceſ- ſibus momẽtoꝝ:noctiſq; iminuto curriculo defectionẽ ſentiũt opera tenebꝛarũ. Die em ęterno naſcẽte:augmentũ debuit dies tem / poꝛalis accipere. Mõ vt dies aliqͥd naſcenti cõferret:ſedvt ex naſcẽte dies pᷣꝛiogatiuã in/ cremẽtivel fclicitatis acquireret:⁊ ſieret toti mũdo feſtiu in q̊ verus deus hõ natꝰ eſt in carne ꝑfectꝰ. Ois ghuiꝰ natiuitatis ſchola: C. hũilitatis eſt officina:patiẽtię maſſa:virtu tis agonia. Pꝛimũ qꝛ voluit immẽſus ⁊ om nipotẽs dei ſiliꝰ cuiꝰ incapabilis potẽtia et incompꝛehẽſibilis magnitudo cęlũ ſimul ac mundũ cõtinet: ambit: amplectit᷑: excedit: tanta ſe anguſtia ⁊ ſubtilitate cõtrahere: v intra vterũ virginis clauſus:⁊ qð habebatĩ maieſtate cõpꝛimeret:et qð erat ĩ virtute e⸗ laret:tantaq; ſe hũilitate deponeret:vt ſihꝰ homis eſſe vellet:qͥ dei filiꝰ nunq; eſſe ceſſa/ ret. Sed h̊ nõ niſi deꝰ poſſer. Intra magni / tudinẽ em̃ ſuã ſe occultaſſe cũ potẽs ſit:non hũanę infirmitat ̊ diuinę vᷣtutis ẽ. Nemo em̃ hoim ſe põt abſcõdere aut celare qð na- ſcit᷑:qꝛ quã iuſſit in omibꝰ natura moꝛtalis: nõ põt tñ quiſq; ſibi derogare qð natus eſt. Deus auũit nf̃ in eo potentiã maieſtatis ape/ ruit: cũ ſe intra termios hũanę inſirmitatis abſcõdit:vt omnipotentẽ ſe in maxime ſa cramento mõſtraret:q̊ͥ poteſtati ſuę ſubijce⸗ ret id qð ꝑ poteſtatẽ naturę cęleſtis omi ſub iectiõe liberũ pꝑmaneret.HNatus em̃ deus ex deo patre hõ eſſe voluit:ſᷣ id qð deꝰ antena tus ẽ nõ amiſit. Ita em̃ eſſe hõ voluit:⁊ iðo qð homis fuit nõ in ea q̃ natꝰ eſt cõditiõe ꝑ/ mãſit. Suſcepit em̃ ex maria virgine hoiĩem verũ quẽ ꝑ reſurrectiõis gloꝛiã leuauit in cę lũ.huũilitas ergo chꝛiſti ſublimitas ẽ coꝛꝑis nri:qꝛ cũ hũiliat᷑ dñs exaltatꝰ eſt hõ:⁊ ita ex altatus eſt ſeruus vt in dño ſimul fieret ipſe qð dñs.Hoc beatiſſimꝰ paulus ꝓbat dicẽs: Qui trã ſſigurauit coꝛpꝰhũilitatis nr̃e cõfoꝛ Nbileʒ. me coꝛpoꝛi gloꝛię ſuę:ſᷣm operationẽ vt poſ ſet ſubücere ſibi oia.Et iterũ: Qui cũ in foꝛ/ Nbil.2. ma dei cõſtitutꝰ eſſet:nõ rapinã arbitratꝰeſt eſſe ſe qualẽ deo: ſed ſemetipſũ exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens:in ſimilitudine homi/ nis cõſtitutus:et habitu inuẽtus vt homo: humiliauitr ſe vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ aũt cru/ cis. Pꝛopter qð ⁊ deus illũ exaltauit: ⁊ do⸗ nauit ei nomẽ qð eſt ſuꝑ omne nomẽ̃. UIn eodem feſto: Sermo xxX * . ) .. — L2 . .* 7 Ser. xxXIII. AVite filij lucis adoptati in regno AèN dei frẽs chariſſimi:audite ⁊ exultate NS. 3ꝛ..· iuſti i dño:vt vos rectos poſſit dece re laudatio.Audite qð iã noſtis:recolite qð audiſtis:amate qð credit:pᷣdicate qð ama/ tis:ſicut anniuerſariũ celebꝛatis hũc diẽ:ſic eſt chꝛiſtꝰ: deꝰ de patre:hõ matre.De patris imoꝛtalitate:de matris virginitate. De pfe ſine matre:de matre ſine pf̃e. De patre ſine tꝑe:de matre ſine ſemine.De patre pncipiũ vitę:de mr̃e finis moꝛtis. De patre oꝛdinãs omnẽ diẽ:de mfe ↄſecrãs iſtũ diẽ. Pꝛęmiſit em̃ hoĩem iohannẽ qͥ tũc naſceret᷑ cum dies inciperet minui:⁊ natꝰẽ ipſe cũ dies incepit creſcere: vt ex hoc pſᷣfiguraret᷑ qð ait idẽ Jo/ Jobᷣ.ʒ. hãnes: Illũ opoꝛtet creſcere:me aſũt minui. Herbet em̃ vita hũana in ſe deſicere: in chꝛi⸗/ 2. Cor.S. ſto reſicere: vt qͥ viuit iã nõ ſibi viuat: ſed ei qui ꝓ omnibꝰ moꝛtuꝰ eſt ⁊ reſurrexit: Et di/ Gat.⁊. cat vnuſquiſq; nrjm qð diẽ aplus: Viuo aũt iã nõ ego:viuit vo in me chꝛiſtꝰ. IAllũ opoꝛ/ B tet creſcere: me aũt minui. Laudãt eũ cõdi/ gue oẽs angeli eiꝰ quoꝝ cibus ęternꝰ eſt in/ coꝛruptibili eos ſagina viuiſicans:qꝛ verbũ dei eſt: cuiꝰ vita viuũt: cuiꝰ ęternitate ſemꝑ viuũt:cuiꝰ bonitate ſemꝑ beate viuũt. Illi eũ cõdigne laudãt deũ apud deũ:⁊ dãt glo/ riã in excelſis deo. Mos aũt plebs eiꝰ⁊ oues manuũ eius:ꝓ modulo inſirmitatis nr̃e pa cẽ ꝑ bonã voluntatẽ recõciliati mereamur. Ipſoꝛũ em̃ angeloꝝ vera ⁊ hodierna voxẽ: quã nato nobᷣ ſaluatoꝛe exultando fuderũt: Zud.2. Gloꝛia in excelſis deo:et ĩ terra pax homibꝰ bonę volũtatis.Laudant & illi cõpetenter: laudemꝰ ⁊ nos obediẽter. Sũt illi nũcij eiꝰ: ſumus ⁊ nos pecoꝛa eius. Impleuit in celo mẽſam ipſoꝛũ:impleuit in terra ſſepe nr̃jm. Joh.i. Plenitudo mẽſę ipᷣoꝝ eſt:qꝛ in pncipio erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud deũ: et deus erat verbũ. Plenitudo pᷣſepis nf̃i eſt: qꝛ vᷣbũ ca/ ro factũ eſt:⁊ habitauit in nobis. Vt em̃ pa nẽ angeloꝝ mãducaret hõ:creatoꝛ angeloꝝ factus ẽ hõ. Illi fruẽdo:nos petẽdo. Illi ca Cpiendo:nos qrendo. Illi intrãdo: nos pul/ Coł.⁊. ſando. Quis em̃ hoĩm oẽs theſauros ſapiẽ/ tię ⁊ ſciẽtię nouerit ĩ chꝛiſto occultos:atq; in 2. Corj.S. pauꝑtate carnis eiꝰ abſcõditos? Quia ꝓpt nos pauꝑ factus ẽ cũ diues eſſet:vt illiꝰpau pertate ditaremur. Cũ em̃ moꝛtalitatẽ aſſu/ meret: moꝛtẽq; ↄſumeret:iĩ pauꝑtate ſe oſtẽ/ dit: ſed diuitias dilatas ꝓmiſit:nõ ablatas Nð.· 3o. qmiſit: &Æmulta multitudo dulcedinis eiꝰ: Bermo xxIII. In Natali dñi Be huic diei debitũ expectate ſermonẽ. NMatus quã abſcõdit timẽtibꝰ ſe: ꝑfecit aũt ſpãtibꝰi· ſe: Ex pte em̃ ſcimꝰ: donec veniat qð ꝑfectũ i. Cori.iʒ. eſt. Cui capiẽdo vt idonei pᷣſtaremur:ille xq̃ lis patri in foꝛma dei: in foꝛma ſerui factus ſilis nobis:refoꝛmat nos ad ſilitudinẽ dei:⁊ factus filiꝰ:homiĩis vnicus ſiliꝰ dei:multos ſi lios hoĩm facit filios dei:et nutritos ſeruos ꝑ viſibilẽ foꝛmã ſerui ꝑficit liberos ad vidẽ/ dã foꝛmã dei. Filij em̃ dei ſumꝰ:⁊ nõdũ appa 1. Job.z. ruit qð erimꝰ.Et ſcimꝰqm̃ cũ aparuerit ſiles ei erimꝰ: qm̃ videbimꝰ eũ ſicuti eſt. NMã qui ſunt illi ſapiẽtię ſciẽtięq; theſauri:ꝗ̃ illę diui coxł 2. tię diuinę:niſi ꝗᷓ ſufficiũt nobis? Et quę illa⸗ miltitudo dulcedinis: niſi ꝗᷓ ſatiat noſ:Oſtẽ Job. 4. det & nobis patrẽ:⁊ ſufficiet nobiſ.Et ĩ quo⸗ dã pſalmo quidã ex nobis vel ĩ nobis vel ꝓ nobis ait illi:Satiaboꝛ dũ manifeſtabit᷑ glo Nẽ.is. ria tua. Ipfe aũt ⁊ pater vnũ ſunt: et qͥ ipſũ Zobᷣ.io⸗ videt: videt ⁊ patrẽ. Ergo dñs virtutũ: ipſe vc· eſt rex głię. Cõuertens nos:oſtẽdet faciẽ ſuã Ns. 79. ⁊ ſalui erimꝰ et ſatiabimur ⁊ ſufficiet nobis. D Dicat itaq; illi coꝛ noſtrũ: Queſiui vultum Eõ.26. tuũ:vultũ tuũ dñe requirã: ne auertas vul - tũ tuũ a me.Et reſpõdeat ipſe coꝛdi noſtro: Qui diligit me:mãdata mea cuſtodit.Et qͥ Job.i4. diligit me diliget a patre meo:et ego diligã eũ:⁊ oſtendã meipſũ illi. Uidebãaãt eũ oculis vtiq; illi quibus hoc dicebat: et ſonũ vocis eiꝰ auribꝰ audiebãt: ⁊ hũano coꝛde hominẽ cogitabãt:Fᷣ qð oculꝰnõ vidit:nec auris au/ i.Cor.2. diuit: nec in eoꝛ homis aſcẽdit: eundẽ ipſuʒ ſe ꝓmittebat oſtẽdere diligẽtibꝰ ſe.Qð do/ nec fiat:donec oſtẽdat nobis qð ſufficiat no bis:donec eũ fontẽ vitę potemꝰ ⁊ ſatiemur: iterim dũ am bulãtes ꝑ fidẽ pegrinamur ab 2· Corſ.5. eo:dũ eſurimꝰ⁊ ſitimꝰ iuſticiã:foꝛmę dei pul chꝛitudinẽ ineffabili ardoꝛe deſideremꝰ:foꝛ/ mę ſerui natalẽ deuoto obſequio celebꝛemꝰ. Nõdũ ↄtẽplari poſſumꝰ qð genitꝰ ẽ añ luci/ ferũ a pr̃e: frequẽtemꝰ qð nocturnis hoꝛis ẽ natꝰex vᷣgine.Nõdũ capimꝰqð añ ſolẽ ꝑyma Ns. 71. net nomẽ eiꝰ:agnoſcamꝰ ĩ ſole poſitũ taber/ Nõ. is. naculũ eiꝰ.MNõdũ cõtuemur vnicũ ꝑmanẽtẽ in pfe ſuo: recoꝛdemur ſponſũ ꝓcedentẽ de thalamo ſuo. Mõdũ idonei ſumꝰcõuiuio pa tris nr̃i:agnoſcamꝰ pᷣſepe dñi nfi. In eodem feſto: Sermo xXX Ser. XIII Thogdie a me poſſit fratres chariſſi/A mi maieſtas natiuitatis dñicę pᷣdi⸗ ari: ꝑ vos mihi a dño facultas ẽ im petrãda:q̃tenꝰ ipſe vᷣbũ in oꝛe ſuo cõſtituat ſacerdoti:nec nr̃i oꝛis dedignet᷑ officiũ:qͥ no ſtrę carnis hodie dignatꝰeſt inire cõmerciũ. 30 eybin minble adaton ulͤtene Pintenn uur ſrs ſuenet ihodt nincho⸗ nihi. Ne Ppetern Pfarolan fschin ucovg decont. Ciatord ſeſtihpon diondee ſponlige feeſenn Stenlita Citasrſin sdes Pidafar leitepar Cemitie noreace amiſit. ruedi gläce Venin Venie cno⸗ Ne 4 Loeßet ( ſagon irsyr pendere Hnſcis oggn womn ſiopen t⸗ ſedinte veſtmn gleſt guih Zacer cngbe 5 .N 4 n natali dñi Ger. XXN XXI. Ber. XXIIII. XXV. ſktütſ⸗ — uircdlti Mõ em̃ frẽs iueffabile diuinę generatiõis cõ nit᷑:qꝛ oĩs caro fenũ:Eſaia dicẽte monſtrat᷑. Eſa 40. nnie⸗ tendimꝰ apꝑire myſteriũ: nr̃e ſalut magnũ Mos fenũ frẽs eiuſq; floſ cęleſtẽ emũdamur mſniint 2 mirabile geſtimꝰ gaudiũ nüciare: ſic dixit in ” ꝑuenimꝰ ad vitã ęternã. D 2 angelꝰ:Ecce annũcio vobis gaudiũ magnu r’”MMVMM Apranlz d5 erit omi plo. Hullũ hodie frẽs cõcept· ¶ In eodem feſto Sermo XXI Ser. KxV. tnumidsſen nullũ terreat partꝰ. Ubi em vᷣginitas cõce/ JN, A) lbensnlti⸗ pit:integritas parit:dei ẽ virt cõſcia:nõ vo liũ dei ſicuti ẽ apud patrẽ ęqualis A illi et coęternꝰ*: in q cõdita ſunt oĩia ĩ Cor.i. neniae Aud. 1I. luptas. Audi angelũ dicentẽ: Spũſſanctus voet q codita lunt oi . celo ⁊ in terra: viſibilia ⁊ inuiſibilia: 3 iant ſuꝑueniet in te:⁊ virtꝰ altiſſimi obumbꝛabit celo ⁊ in terra:viſil in⸗ lunck ſig tibi. Hodie frẽs nõ inchoat᷑ deitas:bᷣ hũani/ verbũ dei ⁊ deũ vitã ⁊ lucẽ hominũ ſi lauda- Aunlenie tas inchoat᷑: hodie natẽ nõ ſibi chꝛiſtꝰ: ſe re moliamur: nõ mirũ eſt nos nõ inuenire qᷣ ettchi mihi. Accedite ad eũ ⁊ illumiamini:⁊ vul? bus verbis explicem : q nulla huũana cogi ſann t t veſter nõ erubeſcet:qꝛ hodie ĩ ſole poſuit: tatio: nullꝰ ſermo ſufficiat. Quõ & laudare Z B ſicut dixit ꝓpha:tabernaculũ ſuũ.Diui nũ E/digne valeat lingua nfa quẽ coꝛ njm adhuc — frrẽs chariſſimi qð gerit᷑ nõ hũanũ. Nunqᷓ; ẽ videre nõ valet: VAbi oculũ cõdidit à poſſit mnltilgt nuda v ginitas:ꝗ ęterno pudoꝛis ſ ui honoꝛe videri? Si fuget iniqtas: ſi ſanet᷑ iſii mitasg: – dDecoꝛat. Ad domiciliũ caſtitatis angel'me/ ⁊ fiant beati mũdo coꝛde: qm̃ ipſi deũ vide, Mattb. F5. — diatoꝛ aduenit: vt regi aula: deo tẽpl et c bit. Mõ mir ẽ inq;; nos nõ inuenire quib itrtni 3 leſti ſponſo thalamũ ꝓcuraret. HNaſcẽti ei vbis vnũ verbũ dicamꝰ: in quo dictũ ẽ: vt ſce dño nõ ẽ ablata b cõſe ecrata ginitas: ꝗ ipſa eſſ em? de illo aliqd dicerem. Hec em̃ vᷣba Aconit ſponſũ genuit ſui pudoꝛis: ia cuſtodi pbet cogitata arq; pꝛolata mens nfa foꝛmat:illo Qeiuwn ſidele ſeruitiũ. Feęta ſᷣ virgo:virgo ſed mat. aũtvbo ipᷣa foꝛmat᷑.Nec eo mõ facit hõvᷣba eugneſ, Sterilitate em̃ caruit:nõ pudoꝛe.Aſtat ſan / quõ eſt factꝰ ipſe ꝑ vbũ:qꝛ nec eo mõ genuit Nniinmin ctitas: ſinceritas: pudicitia: caſtitas:integri pater vnicũ vᷣbũ:q̊ fecit cuncta ꝑ vᷣbũ.Heũ aaſoikkig tas:ſides: ⁊ oẽs ſil affuere vᷣtutes: vt intre· quipe genuit deꝰ:ſed ſił gignẽs ⁊ genitꝰ vn⸗ eateodl pida famula ſuo vtero poꝛtaret auctoꝛẽ:⁊ cæ eſt deꝰ.Cũdũ autẽ fecit deꝰ:ßᷣ mũdꝰ trãſit: ſcbitchet leſtẽ paritura vᷣtutẽ:ſexus ſui victrix doloꝛ pmanet deꝰ. Et ſiẽ ea ꝗᷓ facta ſũt ſeipſa vtiq; uretſcniſn gemitũq; neſcirer. Beata fecũditas:ꝗᷓ̃ ⁊ ho no fecerũt: ſic a nullo factꝰ eſt ꝑ quẽ oĩia fieri Cbetenn noꝛẽ acqſiuit maternũ:⁊ caſtitatis ſᷣmiũ nj potuerũt. Mõ igit᷑ mirũ: ſi hõ factus int᷑ oĩa irnettmih amiſit.Mõ ̊ dedignat᷑ inhabttare qð ẽ ſigu verbis nõ explicat verbũ ꝑ qð facta ſũt oia. ginencignah rare dignatꝰ:nec indignat᷑ iĩ ſe carnẽ cõtingẽ? huc itaq; paululũ aures ⁊ aios adutamꝰ: ſi ind'ſeCs gquã ceęleſti manu ante cõtrectauit i puluere. foꝛte valeamꝰ aliqͥd cõgruũ cõdignũq; diccẽ sgöͤſifann⸗ Venit ad faciẽ tuã o hõ:qꝛ tu ad eiꝰ faciẽ p/ nõ ex eo qs in pᷣncipio erat vbu et vᷣbũ erat Job. r. m'tltten. uenire nõ poteras. Et q erat inuiſibilis: fa- apud deũ et deꝰ erat vbũ: ex eo qð verffö gmumh ctus ꝓ tua redẽptiõe viſibilis: venit a tuis caro factũ ẽ. Si foꝛte dicat᷑ a nobis ꝑ qð ha⸗ funedigt NS.⁊9. patribꝰ poſtulatꝰ.Audi vocẽ clamãti: Oſtẽ bitauit i nobis:ſi foꝛte ibi poſſit eſſe dicibik: Neſcenfd Cge faciẽ tuũ ⁊ ſalui erimꝰ. Aſtat teſtis inno /⸗ vbi voluit eẽ viſibilis. Pꝛopt᷑ h̊ em̃ ⁊ iſtũ ce· G octng⸗ cẽtię:aſſertoꝛ pudoꝛis: nec amiſiſſe ſe ſpõſaʒ lebꝛam diẽ:qᷣ naſci ẽ dignat?ꝰ ex vgine:quã gurinia ſed gloꝛiat᷑ agnouiſſe deũ. Sequit᷑ nõ vt ma generationẽ ſuã fecit ab homibꝰ vtcũq; nar urnisolse ritꝰ ſ vt famulꝰ:⁊ obſequiũ ſe ei gaudet im/ rari. In illavo gternitate in qᷓ deꝰ de deo na iſlignn pendere: cui cõſpicit oẽs angelos deſeruire. tus e: generationẽ eiꝰ qͥs enarrabit: Ibi tal Eſa. 5ʒ. eſtüntn⸗ MHaſcẽs g chꝛiſt/ nõ inuenit locũ in diuerſo· dies nõẽ: q ſolẽnit celebꝛet᷑. Neq; em̃ trãſit lcigwunen noiꝑ quẽ ois creat Elocus. Et velut ꝑegri- anniuerſario volumie rediturꝰ:ᷣ manet ſine itenir nus naſcit᷑: qui totiꝰoꝛbis ẽ dñs:vt nos cele occaſt u: qꝛ nõ cępit ex oꝛtu. Eſt illud vnicũ liinurn ſtis patrię faceret eẽ municipes. Panis ob/ dei vbũ: illa vita: illa lux hoim: eternꝰ qͥdeʒ n uoluit᷑: vt ſciſſõ humani generis vnitatẽ ſuo dies: iſte autẽ qͥ hũanę carni copulatꝰ tan; nn 4½ redintegrare ĩ coꝛpoꝛe: totũq; imoꝛtalitatis ſpõſꝰ ꝓceſſit de thalamo ſuo: nũc hodiernꝰ l yeſtimẽtũ purpureo ſanguis coloꝛe: fulgẽs cras fit heſternus: Verũtñ hodiernꝰnatũ ex fint ĩ cęleſtia regna deferret. Maſcit᷑ frẽs:vt ioſãñm vᷣgine cõmendat ęternũ: quia ęternꝰ natus unſe “M quã pᷣus hõ vitiauerat: melioꝛaret naturjã. ex vᷣgine conſecrauit hodiernũ. Quas itaq; alann Zacet in pãnis: ſed regnat in celis: hũiliat᷑ i laudes charitati dei dicamꝰ q̃s gras agamꝰ⸗ 6 cunabulis:ᷣ in nubibꝰtonat. In pſſepe po/ q nos ita dilexit vt ꝓpter nos ſieret in tge:ꝑ jecönenn Ser.xxVI. B ermo XXxVI. quẽ facta ſunt tꝑa:⁊ multis ſeruis ſuis ĩ mũ do minoꝛ eſſet ętate ipſo mundo antiquioꝛ: ſine vetuſtate hõ fieret qͥ hominẽ fecit: crea ret᷑ ex matre quã creauit: poꝛtaret᷑ manibus AZud. 2. q̊s foꝛmauit:ſugeret vbera ꝗ̊ impleuit:in pᷣ⸗ ſepi muta vagiret infantia verbũ:ſine q mu- ta eſt hũana eloquẽtia? Vide homo qͥdꝓ te factꝰ ẽ deꝰ:doctrinã tandẽ hũilitatis agno/ ſce:etiã nõdũ loquẽte doctoꝛe. Tu quondã Geñ.a. in ꝑadiſo tã facũdus ſuiſti: vt omi aię viuę noia imponeres:pꝛopt te autẽ creatoꝛ tuus infans iacebat: ⁊ nomie ſuo nec matrẽ voca bat.TLu ĩ latiſſimo fructuoſoꝝ nemoꝝ pᷣdio te ꝑdidiſti obedientiã negligẽdo:ille obedi/ ens ĩ anguſtiſſimũ diuerſoꝛiũ moꝛtalis ve- nit: vt moꝛtuũ ꝗreret moꝛiẽdo. Tu cũ eſſes hõ:deus eſſe voluiſti vt perires:ille cũ eſſet deus: homo eſſe voluit:vt qð ꝑierat inueni/ ret. Lantũ te pᷣſſit hũana ſuꝑbia: vt te non D poſſet ſubleuare niſi diuina gfa. Celebꝛemꝰ ergo cũ gaudio diẽ quo peꝑit maria chꝛiſtũ: 7 cõiugata cõiugij creatoꝛẽ:⁊ virgo virginü pꝛincipẽ:⁊ data marito ⁊ mater nõ de mari/ to:ſed caſtioꝛ qᷓ; ſi de marito. Virgo ante cõ — iugiũ: vᷣgo in cõiugio:vᷣgo pᷣgnans:vᷣgo la ctans: ſanctę quippe matri omp̃ᷣs filiꝰ nullo mõ virginitatẽ natus abſtulit:quã naſcitu/ rus elegit. Bona eſt em̃ fũditas i ↄiugio: ſed melioꝛ integritas ĩ ſanctimonio. Homo igit᷑ chꝛiſtus qͥ vtrũq; pᷣſtare poſſet vt deus: nunq; ſic daret matri bonũ qð cõiuges dili / gunt: vt auferret melius ꝓppter qð virgines matres eẽ cõtemnũt. Virgo itaq; ſancta ec- cleſia celebꝛat hodie virginis partũ: cui diẽ aplus:Aptaui vos vni viro virginẽ caſtam exhibere chꝛiſto. Vide caſtã virginẽ ĩ tot po pulis vtriuſq; ſexus: i in tot nõ ſolũ pueris ⁊ virginibꝰ:verũetiã cõiugatis patrib⸗ matri buſq;.Deniq; quã vᷣginẽ caſtã:niſi in ſidei: ſpei:charitatl integritate ⁊ vginitate: Pꝛo⸗ inde chꝛiſtus eccleſiã facturꝰ in coꝛde: pꝛius mariã ſeruauit in coꝛꝑe. Hũano quippe cõiu gio ſpõſo fęmia tradit᷑:vt vᷣgo iã nõ ſit: Ec⸗ cleſia vᷣo virgo nõ eſſe poſſet: niſi ſpõſũ cui rraderei filiũ virginis inmenin⸗ cce. XXII In eodem eſto git a nobis debitũ ſermõis officiũ. dñi pulſemꝰ: vt ⁊ nobis tribuat ſiduciã vti- lia dicẽdi:⁊ veſtrã charitatẽ fructu audiendi nVniüſaria dñi Rarmalcor vfe dne, nitatis tam frequẽs cõgregatio:exi Itaq; frẽs affectu pio: coꝛde deuoto ianuẽ s In natali dñi iSe er.xXI adiuuet. Itaq; nos hũiliemꝰ: qꝛ ſaluatoꝛ et magiſter hũilitatis dñs nf ieſus chꝛiſtꝰ vgi/ nis filiꝰ: vᷣginũ ſpõſus: virginali vtero coꝛ⸗ poꝛalit eſt natꝰ: virginali cõnubio ſpiritalit cõiugatꝰ. Hodie itaq; naſci dignat eſt per quẽ facta ſunt omnia:manens qð eſt: exhi / bens tibi qð es.Manens apud patrẽ in di uinitate ſuſcepit noſtrã infirmitatẽ in hũa/ nitate. Duas nãq; natiuitates domini acci pimus: vnã diuinã:alterã humanã: tamen vtrãq; mirabilẽ. Illã ſine matre:iſtã ſine pa tre. Illã ęternã vt crearet tempoꝛales: hanch tempoꝛa lẽvt pᷣſtaret ęternã. Ille em̃ de quo dicit Johannes euangeliſta ꝙ in pꝛin cipio Z.1. erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud deũ: et deus erat verbũ:⁊ qꝛ omnia ꝑ ipſum facta ſunt:⁊ ſine ipſo factũ eſt nihil:qð factũ eſt:ille tan, tus: ille in foꝛma dei ęqualis pr̃i: ille ſine t poꝛe fabꝛicatoꝛ tempoꝛũ:ille ex nullo ſęculo ante omnia ſęcula: iudex ſeculi factus eſt tä paruꝰ vt de fęmina naſceret᷑: mãſit tÄa ma / gnus vt a patre nõ ſepararet᷑. Pꝛebentes ei obſequiũ ⁊ teſtimoniũ tanq; lucernę ventu/ ro diei omnes ꝓphetę pᷣnunciantes:⁊ ante ipſum naſcendo venerũt:poſt credendo ad/ heſerũt. Opoꝛtebat em̃ vt ſᷣnũciaret᷑ ventu /GB rus: facturus miracula: quibꝰ miraculis bᷣ”ę intelligẽtibus appareret hõ paruus ad par/ uos:ſed hũilis ad ſuꝑbos. Paruitatẽ ſuam docens hominẽvt ſe agnoſceret paruũ:ne nõ grãdeſcẽdo ſe crederet magnũ. Eſt enim ſuꝑbia: nõ magnitudo ſed tumoꝛ. Qõð autẽ tumet videt᷑ magnũ:ſed nõ eſt ſanũ. At au tem generis humani iſtum tumoꝛẽ ſanaret ipſe medicꝰ: ipſa medicina nõ ſolũ medica / mentũ adhibẽs awaruit int᷑ hoies hõ: offe/ rens hoĩem vidẽtibꝰ: deũ ſeruãs credẽtibꝰ: Aſpectꝰ em̃ hũilitatis eiꝰ:ſanauit inſirmoſ. Cõtemplatio diuinitatis eiꝰ:ꝗrit infirmos. Et dũ erant homies 4 deũ viderẽt in homie nec tñ ſpẽ ſuã ponerẽt in homie qꝗͥ ſeqᷣ nõ de/ bet:deꝰ ſequẽdus erat qͥ videri nõ poterat. Vt ergo exhiberet᷑ in homie:⁊ qui ab homi ne videret᷑:⁊ quem homo ſequeret᷑:deus fa/ ctus eſt homo: aliquid te magnum credere pebes. Sed qᷣa verbũ caro factũ eſt:⁊ habi/C tauit in nobis:eadem ſapientia quę de deo genita eſt: dignata eſt etiam inter homines creari: quo ꝑtinet illud: Dñs creauit me in Ecẽi. 24. pꝛincipio viarum ſuarũ: Eſt enim eius pꝛin cipiũ caput eccleſię:quod eſt chꝛiſtꝰ: Homi⸗ nem 1 quem viuendi exemplũ vobis daret᷑: Hen hockfu Ponenin nipe l lis guen agencun Pplr ſplodene giunad ſanenpfaz ytoentah bonake⸗ wieniue llinari iſe Ciigenin uis⸗ Qua ſefanest. dignunsc umpnri n ſioume at. Han gentusef Miasar dasdede höͤlunent nineilun wusiuſs leucat nre ſine ne. myert Plera Monsd⸗ Conso (lens. ltem. ieno. ſ genege fomader beutte Magniu eßzguan t⸗s ladelen – Ouic Iytero lan gelsſn ſtaren .MI ”ͦ”łẽùU as l .ẽ⸗ꝗł- Jä ð ” . S ð SZM Sð . 8 . PV Daeoa αιαααι ι2n⅓. — e⸗ d. PFrnap cονι e 438.“ ßäs ſune hoc eſt via certa qua ꝑueniremus ad deum. ramur de verbo dei: cũ ſermo iſte quẽ ꝓmi/ ſbpn Non enim redire potuimus niſi humilitate/mus ita liber ſenſibꝰ influat:vt eũ ⁊ recipiat goc⸗ qui ſuꝑbia lapſi ſumus:ſicut dictum eſt pi 3nõ includat auditoꝛ:? Hã niſi reciperet᷑: ne/ ninle Señ.ʒ. mę noſtrę creaturę: Guſtate ⁊ eritis ſicut dij· minẽ inſtru eret. Si includeret᷑: ad alios nõ Inli.sc:bo/ kye huius igitur hũilitatis exemplũ:id eſt vi:: veniret.Et vtiq; ſermo iſte verbis ſyllabiſq; meł.25.c. ketbi queęrendum fuit. Ipſe reparatoꝛ noſter in ſe diuidit᷑: nec tamẽ ex eo tanqᷓ; ex cibo vẽtris Findi Phit.⁊. ipſo demonſtrare dignatus eſt: qui non ra / ſingulas particulas tollitis:ſed oẽs totũ au inücx pinam arbitratus eſt eſſe ſe equalẽ deo: ſed ditis:totũ ſinguli capitis. Nec timemus dũ Phlacet ſemetipſuʒ exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs: loquimur: ne totũ audiẽdo vnus abſumat: lamen vt crearet᷑ homo in pꝛincipio viarũ eius:ver ne alter poſſit habere qð ſumat: ſed ita vos ſnepa bum ꝑ quod creata ſunt omnia. Quapꝛopt᷑ attentos eſſe volumꝰ:nullius aurẽ mentẽ hane vnigenitus ⁊ pꝛimogenitus dominꝰnoſter: fraudãtes:vt ⁊ totũ ſinguli audiatis:⁊ totũ dequo diuinarũ ſcripturarũ auctoꝛitate pꝛędicat: ad audiendũ ceteris relinquatis. Neq; hoc napio 3, Vnigenitus de patre:pꝛimogenitus a moꝛ fit alternis tẽpoꝛibꝰ: vt cũ ſᷣmo qui dicit᷑ ad tdeus tuis. Quapꝛopter ſᷣm id quod vnigenitus te pᷣmo intrauerit: exeat a te vt ad aliũ poſ- lunter eſt:fratres nõ habet. Fratres tamen vocare ſit intrare:ſed ſimul ad om̃s venit:⁊ totꝰ ad etan⸗ dignatus eſt omnes qui poſt eius ⁊ per eiuſ ſingulos ꝑuenit.Et ſi totus memoꝛia tene net⸗ pꝛimatũ in gratia naſcimur ꝑ adoptionem ri voluiſſet:ſicẽ ad totũ audiendũ oms veni eculo ſilioꝛum:ſicut apoſtolica diſciplina cõmen/ ſtis:ita cũ toto ſinguli rediret:quãtomagiſ eſtti dat. Haturalis ergo ſilius m id quod mo bũ dei qð facta ſũt oĩa: ⁊ qð in ſe mans * genitus eſt frater: de ipſa patris ſubſtantia inouat ola:qð nec locis ↄcludit᷑:nec tꝑibꝰ tẽ tci vnicus natus eſt: id exiſtẽs quod pater eſt: dit᷑:nec moꝛis bꝛeuibꝰlõgiſq; variat᷑:nec vo ru⸗ deus de deo: lumen de lumine. Hos autem cib texit᷑: nec ſilẽtio terminat᷑:quatomagisg ante nõ lumen naturaliter ſumus: ſed ab illo lu/ hoc tantũ ⁊ tale verbũ potuit matris vterũ 04d mine illuminamur: vt ſapiẽtia lucere poſſi- aſſi upto coꝛꝑe fecũdare: et de ſinu patris nõ eneß mmus in ſecula ſeculoꝛũ: Amen. emigrare. Hinc ad ocłos hũanos exire:inde lsbi Ser. XXVII neodem feſto: Sermo XXII – mẽétes angelicas illuſtrare. Hinc ad tras ꝓ/ pan A Audẽ dñi loquet᷑ os meũ: Eius dñi c ere: inde cęlos extẽdere.hhinc hõ ſieri:in/ ſun per quem facta ſunt omnia: ⁊ qui fa ge hoies facere. Nemo cedat dei filiũ co/ C. ine tctus eſt inter omnia. Qui eſt patris//Eternũ ⁊ coęqualẽ cõuerſũ ⁊ cõmutatũ eſſei cin reuelatoꝛꝛmatris creatoꝛ. Filius dei de pa/ homis filiũ: p poti credamꝰnõ cõſumpta u tre ſine matre: filiꝰ homis de matre ſine paꝰ diuina ⁊ ꝑfecte aſſũpta hũana ſbſtãtia ma- „ tre. Magnus dies angeloꝛũ: paruus in die nentẽ dei ſfiliũ:factũ homis filiũ. Neq; eniz Job.i. hominũ. Verbum dei ante omina tempo/ qꝛ dictũ eſt: Deus erat verbũ:et verbũ caro Zohᷣ.i. nate ra:verbũ caro oppoꝛtuno tempoꝛe. Cõditoꝛ factũ eſt:ſic verbũ caro factũ eſt vt eſſe deſi/ a/ folis:conditus ſub ſole.Cuncta ſęcula oꝛdi/ neret deꝰ: qñ in ipſa carne qð verbũ caro fa oft⸗ nans de ſinu patris: hodiernũ diem conſe cctũ eſt: emanuhel natũ eſt nobiſcũ deꝰ. Siẽc R AN crans de vtero matris. Ibi manẽs:hinc ꝓ/ verbũ qð coꝛde geſtamꝰfit vox cũ id oꝛe ꝓfe W vol. cegdens.Effectoꝛ cęli ⁊ terrę:ſub cęlo exoꝛtuſ rimꝰ:nec tñ illud in hãc cõmutat᷑:ſed illo in/ nos. in terra. Ineffabiliter ſapiens:ſapienter in / tegro iſta in qᷓ ꝓcedat aſſumit᷑: vt ⁊ intꝰ ma/ omie fans.Aundũ implẽs:in pſſepio iacens.Sy neat qð intelligat᷑:et foꝛis ſonet ꝗqð audiat᷑: oder dera regens:vbera lambens. Ia magnꝰ in hoc idẽ tñ ꝓfert᷑ in ſono qð ante ſonuerat in erl. foꝛma dei: bꝛeuis in foꝛma ſerui: vt nec iſta ſilẽtio: atq; ita vꝓᷣbũ cũ ſit vox non mutat᷑inn ⸗ homt beꝛeuitate magnitudo illa minueret᷑: nec illa voce:ſᷣ manẽs in mẽtis luce:⁊ aſſumpta car nohH magnitudine iſta bꝛeuitas pꝛęmeret᷑.HNeq; nis voce ꝓcedit ad audientẽ:⁊ nõ deſerit co rgee em̃ quando mẽbꝛa hũana ſuſcepit oꝑa diui gitantẽ. Mõ cũ ipſa vox in ſilẽtio cogitat᷑: ꝗq habi ,. Sap.S. na deſeruit:nec attingere a fine vſq; ad ſinẽ vel gręce eſt:vel latinę:vel linguę alteriꝰ cu/⸗ ede⸗ foꝛtiter ⁊ diſponere omnia ſuauiter deſtitit. iuſlibet: ſed cũ ante omnẽ linguarũ diuerſi/ dimnos Quãado infirmitate carnis indutꝰ: virgina tatẽ res ipſa ꝗᷓ dicẽda ẽ adhuc in cubili coꝛ ne li vtero receptus eſt nõ incluſus: vt nec an / dis quodãmodo nuda eſt intelligenti: ꝗq ve pnin Ps.ʒʒ. gelis ſubtraheret᷑ ſapiẽtię cibus: ⁊ nos gu- inde ꝓcedat loquentis voce veſtit᷑: Nerũtũ on,⸗ E ſtaremuſ q; ſuauis eſt dñs. Quid hoc mira vtrũq; ⁊ qð cogitat᷑ ĩtelligẽdo: ⁊ qdð ſonat Ber. xxVIII. In Matali dñi Ger. xXIIII. D audiendo mutabile atq; diſſimile eſt: Neq; illud manebit cum oblitus fueris: neq; hoc VPẽ.uS. cum ſilueris: Verbũ autẽ domini manet in xternũ:⁊ incõmutabiliter manet. Et cũ car/ nem aſſumpſit ex tempoꝛe:vt ad tempoꝛalẽ vitam noſtram ꝓcederet:nõ in carne amiſit ęternitatẽ: ᷣ etiã carni pᷣſtitit imoꝛtalitatẽ: NPs.iS. ita ipſe tanqᷓ; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo: exultauit vt gigas ad currendã viam. Phil.⁊. Qui cũ in foꝛma dei eſſet: non rapinã arbi/ tratus eſt eſſe ſe ęqualẽ deo: ſed vt pꝛopter nos flceret qð nõ erat: ſemetipſũ exinaniuit: non foꝛmã dei ꝑdens:ſed foꝛmã ſerui accipi/ ens:⁊ ꝑ hanc in ſimilitudinẽ hominũ factꝰ: nec ꝓpꝛia ſubſtantia:ſed habitu inuẽtus vt homo.hoc enim totũ qð ſumus vel in ani/ ma vel in coꝛpoꝛe:noſtra natura eſt:illiꝰ ha/ bitus. Mos niſi hoc eſſemus:non eſſemus. Ille ſi hoc nõ eſſet:eſſet vtiq; deus.Et cum oc eſſet: cpit qð non erat:homo factus ꝑ/ Creatoꝛ cęli: creatus ſub cęlo. Ipſe eſt dies quẽ fecit dñs:⁊ dies coꝛdis nr̃i:ipſe eſt dñs. Ambulemꝰ in lumine eius:exultemꝰ ⁊ iocũ/ demur in eo:qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſe/ culoꝛum: Amen. E n eodem feſto de eo að ſcriꝑptũ eſt in euãgelio ſcm Johannẽ: In mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ ipſum factꝰ eſt ⁊ Germo XXIIII . ctus eſt: qui mũdꝰ eũ nõ cognouit: Mõ em̃ mũdus qui ꝑ eũ factus eſt:ipᷣe eũ cognouit. Quis eſt mũdus qui ꝑ eũ factꝰ eſt:? Cęlũ et terra. Quomõ eũ non cognouit mũdus:qũ in eius paſſiõe ſol obſcuratus eſt?: Quomõ eum terra nõ cognouit: qñ pendente illo in manens deus: vt nõ vnum hoꝛũ ſed vruq; cruce cõtremuit: Sed mũdus eũ nõ cogno⸗/ veriſſime diceret᷑. Et ꝓpter qð homo factus JZob.14. eſt: Qm̃ pater maioꝛ me eſt: et ꝓpter qð ꝑ/ Job.ſo. manſit deus:Ego ⁊ pater vnũ ſumus.NHaʒ ſi verbũ in carnẽ:hoc ẽ deus in hominẽ mu/ tatus conuerteret᷑:nõ eſſet verũ: niſi Pater maioꝛ me eſt:qꝛ homine maioꝛ eſt deus.Il/ lud autẽ falſum eſſet: Ego ⁊ pater vnum ſu/ mus: ſed vnũ fuimus: qꝛ nõ ſunt vnũ deus GJ 2 homo: Sʒ foꝛſitan poſſet dicere:ego ⁊ pa/ ter vnum fuimus.Qð enim erat ⁊ eſſe deſti tit:nõ eſt vtiq; ſed fuit. Mũc autẽ ⁊ pꝛopter verã foꝛmã ſerui quã acceperat veruʒ dixit: Pater maioꝛ me eſt: ⁊ ꝓpter veram foꝛmaʒ dei in qua ꝑmanebit verũ dixit: Ego et pat vnum ſumus. Exinaniuit ergo ſe apud ho/ mines:nõ ita factus qð nõ erat vt non eſſet qð erat: ſed occultans qð erar ⁊ demõſtrãs qð factus erat. Pꝛoinde qꝛ virgo cõcepit et peperit filium ꝓpter manifeſtã ſerui foꝛmã puer natus eſt nobis. Quia vo dei verbum qð manet in ęternũ:caro factũ eſt vthabita ret in nobis: ꝓpter dei foꝛmã latentem ſed manentẽ:ſicut nunciauit Gabꝛiel:vocamuſ nomẽ eius emanuhel. Factus eſt em homo ꝑmanens deus: vt ⁊ filius homis recte vo/ cetur nobiſcũ deus. Mõ alter deus:nõ alter homo.Exultet in credẽtibus mundus:qui/ bus ſaluãdis venit ꝑ quẽ factus ẽ mũdus. Conditoꝛ marię:natus ex maria. Filius da uid: dominus dauid. Semẽ abꝛahę: qui eſt ante abꝛaham. Sactoꝛ terrę:factus in terra. uit:cuiꝰ pnceps eſt ille de quo dictũ ẽ: Ecce Jobᷣ 14. venit pꝛinceps mũdi huiꝰ:⁊ in me nihil inue nit:homies mali mũdus vocant᷑. Inde ac- ceperũt nomẽ ex eo qð amant. Amãdo deũ efficiunt᷑ dij:ergo amãdo mũdũ:mũdus di⸗ cunt᷑. Sed de erat in chꝛiſto mundũ recõci-/ ⁊. corj.5. lians ſibi. Mũdus ergo eum nõ cognouit. Nuüũquid oẽs?: In ſua ꝓpꝛia venit:⁊ ſui euʒ non receperũt. In ſua? Oia ipſius: ſed pꝛo/ pꝛia ipſiꝰ dicunt᷑: vnde mat᷑ eius erat vnde carnẽ cõceperat:ad qͥs aduẽtus ſui pᷣcones añ pᷣmiſerat:qͥbꝰ legẽ dederat:qͥs de ęgypti ſeruitute liberauerat: quoꝛũ patrẽ carnalem elegit abꝛahã:qꝛ verũ dixit: Ante abꝛaham oð.S. ego ſum. Hec ſic dixit: Anteq; abꝛahã ſieret ego ſum.In pᷣncipio erat verbum:nõ factũ JZob.i. erat.Ergo in ꝓpꝛia venit ⁊ ſui eũ nõ recepe/ runt. Quotqt autẽ receperũt eũ: Vtiq; ibi B abpoſtoli qui eum receperũt: ibi illi qui ante Mattb.ꝛ1. iumentũ ramos ferebãt ⁊ pᷣcedebant et ſeã/ bant᷑: ⁊ veſtimẽta ſua ſternebant: et magna voce dicebãt:ſanna ſilio dauid benedictꝰ qui venit in nomĩe dñi. Lunc phariſeęi dixe/ Zud.is. runt illi:Cõpeſce pueros ne tibi iſta clamẽt. Et ille. Si iſti tacebũt: lapides clamabunt. AQuid lapides niſi qͥ colũt lapides? Si par⸗ uuli pueri tacebũt: maioꝛes ⁊ minoꝛes gen/ tes clamabũt.Qui lapides:niſi lapides de quibus dicit ipße Johãnes:Qui venit vt te Job.i. ſtimoniũ ꝑhiberet de lumie? Cum em̃ vide/ ret ipſos iudęos ſuꝑbire de genere abꝛahę: Ser.xxyVII 4 Techꝛiſtus frẽs in mũdo erat:⁊ mũ/ A dus ꝑ ipſum factus eſt:⁊ mũdus eũ Job.i. 4 unõ cognouit. Qui mũdus ꝑ eum ffa Pnbg t lis lost byſſtis ſcſto hn hisgre espot nutos: Qub Ctua ſeher Lliert dedne Gent. goele lasmmi utiſt⸗a libemn löͤece y ermnal tecle kyrtt lleſne ſodi llſoe lareu brp Wocr Rali⸗ lihe nücdentenh Schenülgei inücnspant ogronin Boe hhecügtort. bcefe aie Poultmüctsi zusek Qoni ipendenteſon uscünocogh⸗ gvodiaui Ce e nunenblre ſeani Pleae⸗ nt. Anicodes nüdämücrsd lonundiſteic/ un nöcegt, gveniteſtia, giplus ſelog gecuscntint gans ſui eolte nrisdegh innnigmien Meikrut ieeliſen 7 edumniſei ſuicins tace. Mattð.ʒ. ait illis:Generatio viperarũ: Illi ſeducebãt filios abꝛahę. Potẽs eſt em deus de lapidi/ be iſtis ſuſcitare filios abꝛahę:Quos pᷣuide bat in ſpũ:de illis dicebat.HNos ſiquidẽ pꝛę uidebat: Potens eſt em deus de lapidibus iſtis ſuſcitare fllios abꝛahę: De qͥbꝰ lapidi- bus inqᷣt: Si iſti tacebũt lapides clamabũt. Abodo audiſtis ⁊ clamaſti: Impletũ eſt:la/ pides clamabũt:de gentibꝰ em̃ venimus in parẽtibꝰ noſtris: lapides adoꝛauimꝰ. IJdeo canes dicti ſumꝰ: Recoꝛdamini qͥd audierit mlier illa ꝗ clamabat poſt dñm:qꝛ erat cha⸗ nanca: idoloꝛũ cultrix: ancilla dęemonioꝛũ. Mattð.i5. Quid dixit ieſus? Hõ eſt bonũ tollere panẽ filioꝝ ⁊ mittere canibꝰ. NMũquid aduertiſtis quẽadmodũ canes lapides vnctos lingũt: ſic ſt oẽs ſimulacroꝝ cultoꝛes? Sʒ venit no/ Joh.i. bis gratia. Quotqͥt aũt receperũt eũ dedit eis poteſtatẽ filios dei fieri:Ecce habet mõ natos:dedit eis poteſtatem filios dei fieri. Quibꝰ dedit? His qui credũt ĩ nomie eius. Et quõ ſilij dei ſfiunt?Qui nõ ex ſanguinibꝰ neq; ex volũtate viri:nec ex volũtate carnis EC ſed ex deo nati ſunt: Intendite ergo: iſti ex deo nati ſũt: accepta poteſtate vt ſilij dei ſi/ erent.Ex deo nati ſunt:non ex ſanguinibꝰ: qualis eſt pᷣma natiuitas: qualis eſt natiui/ tas miſera veniẽs ex miſerijs.Sed qͥ ex deo nati ſt qͥd erãt? Vñ pᷣmũ nati erãt ex ſangui nib?mixti ſanguibꝰ maſculi ⁊ fcmĩię:cõmix tiõe carnis maſculi ⁊ femię: Inde nati erãt. Aõ vnde: Ex deo nati ſũt. Pꝛia natiuitas ex maſcło ⁊ femia.Secũda natiuitas ex deo ⁊ eccleſia. Ecce ex deo nati ſũt: Vnde factũ eſt vt habitaret in nobiſ. Magna mutatio: ille factꝰ caro:iſte ſpũs.Quid eſt hoc:Qua/ lis dignatio fratres mei? Et erigite animũ „₰ ad ſperanda ⁊ capienda potioꝛa:nolite adij cere cupiditatibꝰ ſecularibus. Pꝛecio empti eſtis: ꝓpter vos verbũ caro factũ eſt: ppter vos qui erat fllius dei facteſt filius homis: vt qui eratis ſilij hoĩm efficeremini ſilij dei. Quid erat ille:qui factꝰ eſt: Qui erati vos⸗ Quid facti eſtis: Crat ille filiꝰ dei qͥ factus eſt ſili? homis. Eratis vos ſilij hoĩm q eſtis ſilij dei facti. Cõmunicauit nobiſcũ mala et daturus ẽ nobis bona. Sed ille ipſe qͥ factꝰ eſt filius homis diſtat a nobis. Mos ſilij ho minũ ꝑ cõcupiſcẽtiã carnis:ille filius homis ꝑ ſidẽ virginis.Mater cuiuſliber homis cõ/ cubuit ⁊ cõcepit: VUnuſquiſq; aũt natus de bomie pre ſuo:et de homie matre ſua:Chꝛi⸗ „ 7 N . 4 2 7 . 2 e ſtus aũt natus de ſpũſancto ⁊ maria virgi⸗ ne. Ad nos acceſſit: ſed a ſe nõ multũ receſ-/ ſit:imo a ſe qð deꝰ eſt nunqᷓ receſſit: ſed ad/ didit qð erat naturę noſtrę. Acceſſit em̃ qð nõ erat:nõ amiſit qð erat. Factus eſt filius hominis: ſed non ceſſauit eſſe filius dei:per hoc mediatoꝛ in medio. QAuid eſt in medioę: Nec ſurſum:nec deoꝛſũ: Quõ nec ſurſũ nec deoꝛſum? Hec ſurſum: qꝛ caro eſt: nec deoꝛ- ſum:qꝛ nõ peccatoꝛ:ſed tamẽ inquãtũ deus ſemꝑ ſurſum. Mõ eim ſic venit ad nos vt di mitteret patrẽ: cum quo viuit ⁊ regnat de*. (Item in eodem feſto alius ſermo de eodẽ:qui habet᷑ inter ſermones de Uerbis domini.XxXXIX tem in eodẽ feſto Pomelia de eo qð ſcriptũ eſt in euaãgelio m Zo bannẽ: In pꝛincipio erat verbũ ⁊c̃. gquę habet in expoſitione doctoꝛis ibidem. Item in eodem feſto de eodẽ ha- bet ſermo inter ſermones de Uer/ bis domini.XxXXVII- ¶ Item in eodem feſto alius ſermo faccꝰad fratres in heremo:q̃ habet᷑ inter ſermones ad eoſdem.Xx. ¶ In feſto Ppiphani domini er KNoxime fratres chariſſimi eiuſmo/ A ermo octauas ei di redẽptionis nr̃e celebꝛauimus ſa cramentũ:quo deꝰ hominẽ cũ infir-⸗ mitatibꝰ induit: hodie vo illud colimus: qͥ ſe in hominẽ deus virtutibꝰ declarauit: pio eo ꝙ in hac die: ſiue cęlo ſtella oꝛtus ſui nũ/ MWatth.2. ciũ pᷣbuit:ſiue ꝙ in chana galileę in cõöuiuio Joðs.2a. nuptiali aquã in vinũ cõuertit: ſiue ꝙ i ioꝛ danis vndis aquas ad reparationẽ hũani Wend.5. generis ſus baptiſmo conſecrauit:ſiue ꝙ de uit: in quolibet hoꝛũ ſalutis nĩ ę myſteria cõ tinent᷑ et gaudia. Hobis em̃ ex virgine na tus eſt:qð ſtella monſtrauit. Nobis ex bap/ tiſmo lauacrũ conceſſum eſt: qð in ioꝛdanis alueo cõſecrauit. Nos quoq; meliꝰ eſſe mu- tandos operis miraculo ꝑmonſtrauit:quã/⸗ do aquas in vina cõuertit.Et ideo frẽs cha⸗ 2 quinq; panibꝰ quinq; milia hominũ ſatia/ Mattb.14. 8 riſſimi in omni actu noſtro ſtellã fidei pare magis exhibere ꝓbemur inimico. Equideʒ ken Genn mus:⁊ i cuſtodia puritatis chꝛiſti baptiimũ ſiquis violentus ac ſpotens aliquid de fa- teig celebꝛemus:quia hęc chꝛiſti regeneratio no/ cultate noſtra ac ꝓpꝛietate rapuiſſet: nõne gnun ſtrę ſidei conſirmatio eſt. Inſinuauit em no dignum ſummo odio duceremus? Honne nenes bis muneris ſui beneſiciũ ꝑ ſecũdę natiuira merito tanq; hoſtem deteſtaremur?: Cur pec utoſr⸗ tis exemplũ:⁊ qð facere voluit: pꝛioꝛ ipſe fe· cando diabolo cõſentiemus:qui nobis non ehilnn H cit. Legimus iudęos diuerſa ſub lege habu ſubſtantiã vult auferre ſed vitã: non terram ginit iſſe baptiſmata: ſed nullũ ex his cõtra hdua/ fraudare ſed cęlum:non fines anguſtę poſ/ tude, ricationis malũ generalẽ potuit cõferre me/ ſeſſiõis:ſed inñnita ſpacia ęternitatis? In⸗ Gln dicinam: Et ideo ꝓ abſolutione totius mũ, ter hęc o homo ſi dignitatem facturę tuę: ſi euoann di indigebat regeneratiõis aqua cęlitus ſan pietatẽ circa te domini tui volueris eſtima- ontor, ctificari. Et quia ꝑvniuerſum mundũ ſacra/ re de pꝛecio:poteris nõ dubitare de regno. bloamt mentũ baptiſmi humano generi opus erat: Ipſi enim magi qui ad illa cęleſtis pueri ve E lutß liſei omnibꝰ aquis benedictionẽ dedit: quando neranda cunabula ſtellę inditio guenerunt: nibin in ioꝛdanis alueũ vnica ac ſingulari pietate quid aliud expꝛeſſerunt in illis muneribus: . oaui deſcendit. Tunc enim chꝛiſtum dominũ nõ niſi ſidem noſtram: In eo enim qð tria offe/ tam lauit vnda q; lota eſt.Libi ergo naſcen runt᷑:trinitas intelligit᷑. In eo vero qð tres N do chꝛiſtus aduenit:tibiviuendo militauit: ſunt: ⁊ ſinguli ſingula offerunt: in trinitate A tibi moꝛiendo conſixit. Quem vides pꝛo te vnitas declarat᷑. Per aurum rex oſtendit᷑: Uunoege moꝛtuũ: ꝓ te itellige baptiʒatũ.Lalis oino deus in thure dinoſcit᷑. Per mirrhã ꝗ condi gann etiã ante haptiſmũ fuit: ⁊ ideo ſᷣcurſoꝛ eius endis eſt apta coꝛpoꝛibus: ſepultura cruci Dube Mulde atq; baptiſta:ita eũ cũ ad ſe baptiʒãdꝰveni figendi hominis pdicatur. Scom hec cha/ wien Mattb. zʒ. ret alloquit᷑. Oſie:ego a te debeo baptiʒari: riſſimi:nos quoq; ꝑſonam magoꝛũ ipirita tunl ⁊ tu venis ad me: cuid euidenti⸗ de chꝛiſtij/Aibus imitemur obſequijs. In pꝛimis tam Nm nõdũ baptiʒati puritate:qͥd foꝛtiꝰ:Ego a te diu quęramus chꝛiſtũ: donec illum inuenire punmn debeo baptiʒari: id eſt qͥ fons es ĩinocẽtię er mereamur. Nucatum nobis pꝛębeat velut lehonmn plenitudo iuſticig: q nilo indigẽs dare ſcis: ſtella cęlilux ſidei.hhęc nobis illum oſtẽdat: U neſcis accipere:Ego indt a te debeo bapti/ nõ iam in pꝛęſepi vagientem: ſed in ſumma Gyßkhei ʒari:qꝛ te cũ exhibes ⁊ in te poſſides purita-⸗ celi arce dominantẽ. MNec in matris gremio cluyen tis munera ⁊ baptiſmatis ſacramenta: ?⁊ q ſed in ſolio patris adoꝛandũ. Mec vlterius eunt Ei ego dabo te largiẽte ꝑ graʒ:tu obtines p na in humanitate iudicandum: ſed ad iudiciũ mnusbztit Cturã.Attactu mẽbꝛa tingũt᷑:et ſluẽta ditãt᷑. cum maieſtate venturũ. Sit quaſi triũ mu/ Genſeonm Aitalẽ gratiã nõ coꝛpus ex flumie: ſᷣ flumẽ nerũ trinitatis ꝑfecta confeſſio:credat᷑ a no/ cemnadeſt mutuat᷑ ex coꝛge.Heſcẽdere ĩ ſe fontẽ ſuũ f bis vna diuinitas ſine cõfuſionis ſeparati- n.rie lix vnda mirat᷑: ſub vno momento remedia one diſtincta:pater ⁊ filius et ſpirituſſancꝰ·· mnan eterna cõcipiẽs ⁊ noua deũ regeneratiõis fę vnus deus. Credant᷑ tres perſonę: ſed non (ickeſte cũditate ꝑturiens:qð acceꝑat hoc reddẽs:⁊? tres ſubſtantię.cQuãtum autem ad celeſtis nn nun qdðs nõ habebat accipiẽs. Int hec mirũ eſſet naturę oꝛdinem ꝑtinet: in patre ⁊ filio ⁊ ſpi/ Aunna qð ſe dñs ſerui ſubdidit bñdictiõi: niſi ⁊ crcu rituſancto ita confitenda eſt vna diuinitas nlen. ſe ſubdidiſſet ⁊ moꝛti.Et ille quidẽ pᷣcioſũ vt nec ſingularis putetur iu trinitate perſo/ eerſcnif ſibi eſſe hoĩem pᷣcij ipſiꝰ dignitate ꝑdocuit: na:nec triplex in vnitate ſubſtantia: ſed ita ltdaſh . vt hinc quoq; intelligamꝰ q́; grandes apud aſſignet᷑ pluralitas vnitati:ne trinitati ſub/ nnnhee ſe ęſtimet deus noſter humanoꝝ criminum trabhatur ęqualitas. Et licet intromittat᷑ in Msdlec cauſas: ꝓpter quas non angelũ:nõ archan / vna diuinitate numeroſitas: non ſit tñ reci/ lendoone gelũ: ſed deũ miſit ad terras. & grauis ſit pienda diuerſitas. Ita ergo fidelium coꝛdi- tentten peccati et q; dura cõditio: ꝓdit remedij ma- bus diſponendus eſt dei cultus:vt non ad/ iitede gnitudo: Quanta maloꝛũ diſcuſſio erit qus mittatur vel vnitate ſeparatio: vel in trini ⸗ aſßplar damnabunt᷑: ſollicitudo indicat qua redi- tate permixtio. Pꝛoxima em̃ ab hac die fra⸗ 5F ligucig D munt᷑.Omni ergo diligentia atq; vigilãtia tres chari imi ſacri natalis die natus ẽ do/⸗ beſten caueamus nevulneret diabolus qð ſanauit 4 minus:nunc baptiʒatus.unc nos genuit nichn deus: neꝑ conſenſum coꝛdis: per flagitium ad vitam: nunc regenerauit ad ſalutẽ. Lũc nlnbc coꝛpoꝛis ſeruitutẽ quaʒ debemus domino: adam ſuſcepit ꝑditum: nũc abluit peccato// N ligud i Pulleariiee mus: Pone nen Mnebisnn Binentenn nlnuge e, ng leiscm⸗ Nergo. kshunge dognenmm Smunerbrs ncnucc⸗ Mogöns nrinmiiu nerokandt ninbigcond lmncn⸗ nbe Gni ſoria Puganisnn Auninucn Urbeureu Aumokidt ſedinſunn. nunsgen⸗ Baues Cvultnün Negelgieto gansſepnu/ pinuſan Kongſadmmt aigei⸗ netioe n ouunt ninehem⸗ minſeli nmrianſb poninii nttüren aiumoni gthond nel um hrheſt Ber. xXXX. In feſto Ep qꝙ,; vt mũdus ablueret immũdos. IJllũ ergo currentes aquę tunc infundebant: ſed pec- Mattb.3. rem. Venit ergo ad baptiſmũ: ſicut ſcriptũ eſt: Sed quid abluit:qui mũdus erat: Vti/ cata noſtra ſecum poꝛtabant. De illo guttę baptiſmatis fluebant: ſed noſtra in guttis/ꝗ crimina fluebãt. O miſericoꝛdia ſimul ⁊ po/ tentia dei:necdum eramus in mũdo: ⁊ iam abluebamur in baptiſmo. Mundati in illo/ ſumus anteqᷓ; nati. Ham ipſi fuit baptimma tis ratio: vt aquę quę purgaturę nos erant ab illo ante purgarent᷑.Et cum aſcendiſſet: inquit ſcriptura: de aqua:vidit apertos cę/ los.HNũquid tunc ei celum apertum fuerat: cuius oculi cęloꝛũ interioꝛa cernebant: Sed ideo cęlum aperitur:vt myſteriũ baptiſma⸗/ tis i hoc declaret᷑: quia quãdo homo de ba/ pniſmo egreditur: tüc ei ianua regni cęleſtis aperitur. Illud vo quale eſt qð magi veni Mattð.⁊. unt ad deum natum:immo ducuntur:poſi/⸗ tum in pꝛeſepio vident:nec apud ſenſus eo/ rum humilitas natiuitatis reuerentiã diui„- nitratis imminuit: Adoꝛant coꝛpoꝛibus:ho⸗/ noꝛant muneribus:venerant᷑ officijs. Ocu/⸗ lis hominẽ vident:⁊ deum obſequijs conſi⸗ tent᷑. Videbãt em̃ in eo qͥ natꝰ fuerat plꝰ eẽ gqð aię hoim q;ᷓ qð oculi ſuiderint. Dñs qui tũc coꝛpoꝛalit᷑ natꝰ fuerat: ꝑ ipſum oĩa nata erant. Videbat᷑ quidem in pꝛęſepio:ſed do⸗ minabat᷑ in cęlo. Intra coꝛpuſculũ erat: ſed intra ſe omnia continebat. Hatus quidem cx matre fuerat:ſed matrẽ ſuam ipſe creaue/ rat.Et ideo ſe magi hũiliabãt: qꝛ famulari aſtra cernebant. Deũ enim eſſe cognouerãt cui cęleſtia ſeruiebãt: Et idcirco etiã ipſa eo⸗/ rum munera diuino myſterio plena erant. Aurum nãq; vt audiſtis ⁊ thus ⁊ myꝛrham obtulerũt.Tripliciũ &O numerũ numero:tri/ plex ſigniſicatio continetur. In thure obtu/ lerũt dei honoꝛẽ:in auro regiã dignitatem: in myꝛrha coꝛpoꝛis ſepulturam. Offeramꝰ ⁊ nos dilectiſſimi fratres ſincera⁊ ſancta mu nera deo noſtro: caſtitatẽ:ſidem:patientiãs: charitatẽ:mentes humiles:pꝛobos moꝛes: animas deo inhabitare cõdignas. hec ſunt eniʒ placita deo dona:heęc grata munera: illi quidẽ offerunt᷑:ſed offerẽtibꝰ ꝓſunt. Nul lo em ille munere eget: ſ̊ hoc illi munꝰ opti- mũ eſt: vt cauſas habeat munerãdi. Nihil a nobᷣ exigit:nihil ampliꝰpetit niſi ſalutẽ no fſtr. Qia em̃ ſibi ſſtari a nobis putat: ſi ita nos egerimvt noõᷣ ab illo cuncta pſtent᷑:au xiliante ipſo dño nr̃o ieſu chꝛiſto:qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſęculoꝛũ. Amen. AIn eodem feſto: Serma nI. D ꝑartũ vᷣginis adoꝛandũ mag oꝛiẽte venerũt. hunc diẽ hodie cele⸗/ bꝛamꝰ:huic debitã ſolẽnitatẽ ſermo ẽq; ꝑſoluimꝰ. Illis dies iſte ᷣmus illuxit: anniuerſaria nob feſtiuitate redijt. Illi erãt pmitię gentiũ:nos pli gentiũ.Nobis h̊ lin gua nũciauit apłoꝝ:ſtella illis tanq; lingua cęloꝝ: ⁊ nobis idẽ apli tanq; alij celi enarra uerũt gloꝛiã dei. Cur em̃ nõ agnoſcamꝰ eos cęlos: ꝗ facti ſunt ſedes dei:? Siẽ ſcriptũ eſt: Aia iuſti:ſedes ſapiẽtię. Per hos em̃ celos ille celoꝝ fabꝛicatoꝛ ⁊ habitatoꝛ intonuit:q̊ tonitruo mũdus tremuit: ⁊ ecce iam credit. Magnũ ſacramẽtũ. In pᷣſepi tc iacebat:⁊ magos ab oꝛiente ducebat. Abſcõdebat᷑ in ſtabulo:⁊ agnoſcebat᷑ in cęlo:vt agnitus in cxęlo manifeſtaret᷑ in ſtabulo:⁊ appellaret᷑ epi phania dies iſte: qð latine manifeſtatio di/ ci põt:ſimul eiꝰ celſitudinẽ hũilitatẽq; com/ mẽdans:vt qui in aꝑto celo ſignis ſydereis mõſtrabat᷑:in anguſto diuerſoꝛio ã̃ſitꝰinue/ niret᷑ inualidus infantilibꝰmẽbꝛis:inuolut⸗ infantilibꝰ pãnis: adoꝛaret᷑ a magis:time/ ret᷑ a malis. Timuit em̃ eũ rex herodes eiſdẽ ſibi magis nũciãtibus:cũ adhuc ꝗrerẽt par uulũ: quẽ cognouerant cclo teſte iam natũ. Quid erit tribunal iudicãtis:qñ ſuꝑbos re/ ges cunacula terrebãt infantis? Quãto cõ/ ſultius reges nõ ſiẽ herodes interſicere quę/ rant: ſed ſiẽ magi potius adoꝛare delectent: iam ſſertim cũ qͥ ⁊ ipſã moꝛtẽ quã cupiebat inimicꝰ inferre: etiã ꝓ ipſis inimicis ab ini- micl ſuſtinuit: eã ĩ ſuo coꝛꝑe occiſus occidit. PHie timeãt reges ad patris dexterã iã ſedẽ/ tẽ:quẽ rex impie timuit adhuc matris vbe/ ra lãbentẽ. Audiãt qð ſcriptũ eſt:Et nücre/ Ns.ꝛ. ges intelligite: erudimini qͥ iudicatis terrã. Seruite dño in timoꝛe: et exultate ei cũ tre/ moꝛe. Ile em̃ rex vltoꝛ impioꝛũ regum ⁊ re/ ctoꝛ pioꝛũ:nõ ita nat ẽ vt reges naſcunt in ſeculo:qꝛ ⁊ ille nat eſt cuiꝰ regnũ nõ eſt de h ſęculo. Mobilitas fuit naſcẽtis in vᷣginitate pariẽtis: et nobilitas pariẽtis in diuinitate naſcẽtis. DPeniq; cũ tã multi iã nati atq; de/ functi eſſent reges iudęoꝛũ: nunquid quẽqᷓ; eoꝝ adoꝛandũ magi ꝗqſierũt:?: Quia nec quẽ qᷓ; eoꝝ cęlo loquẽte didicerunt. Verũtamẽ C do pereundũ nõ eſt: pg magoꝝ illumiario magnũ teſtimoniũ cęcitatis extitit iudgoꝝ. „* Bermo xXxxXI. In feſto Ephĩe dñi Ber. II In terra eoꝝ iſti reqͥrebãt:qð illi in ſus non agnoſcebãt. Apud eos iſti infantẽ inuene/ rũt: quẽ illi apud ſe negauerũt. In his tris de lõginquo iſti ꝑegrini puerũ chꝛiſtũ nõdũ verba ꝓmentẽ adoꝛauerũt:vbi ciues illi iu/ uenẽ miracula facientẽ cruciſixerunt. Iſti in mẽbꝛis paruis deum adoꝛauerũt:illi in ma- gnis factis nec tanq; homĩ peꝑcerũt:q̃ſi plꝰ fuerit videre nouã ſtellã in eiꝰ natiuitate ful gentẽ:qᷓ; ſolẽ eiꝰin moꝛte lugentẽ. Jã xᷣo qð eadẽ ſtella ꝗᷓ magos ꝑduxit ad locũ vbi erat cũ matre vᷣgine deꝰ infans: ꝗ vtiq; poterat eos ⁊ ad ipſã ꝑꝓducere ciuitatẽe: ſe tũ ſubtra/⸗ xit:nec eis ꝓꝛſus aparuit donec de ciuitate in q̃ chꝛiſtꝰ naſceret᷑ idẽ ipſi introgent᷑ iudęi: vt ipſi eã ſᷣm diuinę ſcripturę teſtimoniũ no Michee.ʒ. minarẽt: ipᷣi dicerẽt:Bethleẽ nõ es minima in pᷣncipidꝰ iuda: ex te em̃ exiet dux qͥ regat populũ meũ iſrł. Quid aliud h̊ ſigniſicauit diuina ꝓuidẽtia:niſi apud iudęos ſolas di/ uinas lfas remãſuras:quibꝰ gentes inſtrue rent᷑:illi excęcarent᷑:q̃s poꝛtarẽt nõ ad ile toꝛiũ ſalutis ſuę:ſed ad teſtimoniũ ſaluc ho D ſtrę:? Haʒ hodieq; cũ pᷣmiſſas ꝓphetias de cchꝛiſto ꝓferimꝰ: iã rerũ cõpletarũ luce decla xgatas:ſi ſoꝛte pagani qͥs lucrari volumꝰ di/ Mxerint nõ eas tanto ante ſdictas:ſed poſt re rũ euentũ:vt heęc ꝗᷓ facta ſunt ꝓphetata pu- tarent᷑ a nobis eſſe cõfictas: iudęoꝝ codiceſ recitamꝰ:vt tollat᷑ dubitatio paganoꝝ:qͥ iã in magis illis figurabant᷑: quos iudęi de ci/ uitate in q̃ natꝰ ẽ chꝛiſtꝰ diuinis eloquus in/ ſtruebãt:⁊ eũ ipſi nec reqrebãt:necagnoſce/ E bant.Mũc chariſſimi gf̃ę ſilij ⁊ hęredes vi- 1. Corj.i. dete vocationẽ veſtrã:⁊ manifeſtato iudęis ⁊ gentibꝰ chꝛiſto tanqᷓ; angulari lapidi ꝑſe/ uerantiſſima dilectiõe coheęrete. Manifeſtꝰ ceqm̃ eſt in ipſis cunabulis infantię ſuę his qᷣ Epbᷣ.⁊. ꝓpe ⁊ his q longe erãt:iudęis in palton p- pinquitate:gentibꝰin magoꝝ longinqᷣtcate. Illi ipſo die qͥ natus ẽ:iſti ad eũ hodie adue niſſe credunt᷑. Manifſeſtatꝰg& nec illis doctt/ a nec vnq; antea iter ſydera awaruit: nec P nec iſtis iuſtis. Pꝛęualet nanq; imperitia in ruſticitate paſtoꝛũ:⁊ impietas in ſacrilegjs magoꝛum. troſq; ſibi lapis ille angularis 1 Corſ. 1. applicuit: quipe qui venit ſtulta mũdi elige Mattð.9. re vt ↄfunderet ſapiẽtes:⁊ nõ vocare iuſtos ſed pctõꝛes:vt nullꝰmagnꝰ ſuꝑbiret:nullus infirmꝰ deſperaret. Vnde ſcribę et phariſęi dũ nimis docti ⁊ nimis iuſti ſibi vident᷑:cu/ ius naſcẽtis ciuitatẽ oſtẽderũt ꝓphetica elo Nð.n7. quia recitãtes: hũc repꝛobauerũt ędiſican/ . tes. Sed qꝛ fact' ẽ in caput anguli:⁊ qð na⸗/ tus oſtẽdit paſſus impleuit.hHuic nos inh⸗- reamꝰ cũ alio pariete habẽte reliquias iſrł: ꝗ ꝑ electionẽ gr̃ę ſaluę factę ſunt.os enim Ro.t. paſtoꝛes illi ᷣſigurabãt de ꝓximo cõiungẽ/ dos:vt ⁊ nos quoꝝ ex lõginquo vocationz magoꝛũ ſignificabat aduẽtus:iã nõ ꝑegrini ⁊ inqlini: ſed ciues ſanctoꝝ et domeſtici dei gpꝶ.. maneamꝰ:coediſicati ſuꝑ ſundamẽtũ aploꝝ ⁊2 ꝓphaꝝ: ipſo ſummo angulari lapide exi- ſtente chꝛiſto ieſu:qui fecit vtraq; vnũ:vt in vno amemꝰvnitatẽ:⁊ ad colligẽdos ramos qui etiã de oleaſtro inſerti ꝑ ſuꝑbiã fracti hę Ro.ir. retici facti ſunt:qm potens eſt deus iterũ in ſerere illos:habeamꝰ ⁊ infatigabilem chari taic:inſo adiuuãte qui viuit ⁊ regnat ꝑ oia en ene . neodem feſto: Ser RMte pauciſſimos dies natalẽ diem A dſi celebꝛauimꝰ: hodierno autẽ die IMImanifeſtationẽ q̃ manifeſtari genti⸗ bus cgpit:ſollẽnitatẽ nõ minus debita cele/ bꝛamꝰ. Illo die natum paſtoꝛes iudęi vide/ rũt:hodie magi ab oꝛiẽte veniẽtes adoꝛaue rũt. Nat?quippe fuerat lapis ille angularis: pax duoꝝ parietũ: ex circũciſione ⁊ pᷣputio: nõ ex parua diuerſitatevenientiũ:vt in illis ſpecularet᷑ qͥ factus ẽ pax nf̃a:et fecit vtraq; vnũ.Hoc in paſtoꝛibꝰ iudęoꝝ ⁊ magis gen/ tiũ pᷣſignatũ eſt: Inde cępit qð in vniuerſo ũdo fructiſficaret ⁊ creſceret. Hos itaq; du s dies natiuitatis ⁊ manifeſtatiõis dñi nfri ſpiritali leticia gratiſſimos habeamꝰ. Judęi paſtoꝛes ad eũ angelo nüciante:gẽtiles ma gi ſtella demonſtrate ꝑducti ſunt.hheęc ſtella B vanas cõputatiões aſtrologoꝛũ ⁊ diuinati⸗ ones cõfundit:cũ ſtellarũ adoꝛatoꝛibꝰ crea- toꝛẽ cęli ⁊ terrę adoꝛandũ potius demõſtra- uit. Hã ipſc nouã ſtellã declarauit natꝰ: qui antiquũ ſolem obſcurauit occiſus. Illa luce inchoata ẽ ſides gentiũillis tenebꝛis accu/ ſata eſt ꝑpſidia iudęoꝝ. Quid erat illa ſtella oſtea demõſtrãda ꝑmãſit:? Quid erat niſi miriſica lingua celi ꝗᷓ narraret gliã dei:ꝗᷓ in / Nõ.1. uſitatũ vᷣginis ꝑtũ inuſitato fulgoꝛe clama /⸗ ret: cui ſi poſtea axarẽti euãgeliũ toto oꝛbe ſuccederet?:Quid deniq; magi veniẽtes di⸗ xerũt: Abi ẽ qͥ natꝰẽ rex iudeoꝝ? Quid ẽ h̊? Mautb.ꝛ MHõne tum multi antea reges erãt iudęoꝛũ: Quid tantopere alienę gentis regẽ noſſe:⁊ adoꝛare cupierũt: Vidimꝰem̃ inquiũt ſtellã eiꝰ ĩ oꝛiẽte:⁊ venimꝰ adoꝛare eũ.HNunq; hoc tõta deuotiõe reqrerẽt:tãto pietatis affecu II Ser. XXX. . So. (ennkt wiſimmi⸗ eretue. (chſeiſdi (ptoneteln hinnlet rüpl lul Cnüfit⸗ Puliop Ini hnt h udhitch lnlſaut ſ Buͤnagt ſoen Vän Ganbenon nuͤchthi⸗ Ckitgigni spagrag uu bveseotslo ſielter,, cgorebch ſchilgde⸗ Aluupenen lellcgr⸗ betſetiute tgiſticne ir ugn husbäph⸗ eceepend uslautrin iigigtſigun luind Ses ſlahlengi lnorge Mullſtune ſodſeig mſihht Ber. XxxII In feſto Ephie dñ Bei deſiderarẽt: niſi eũ agnoſcerẽt regẽ iudęoꝛũ bartost elelgnig un iee Mmociig unenm Uröhente nndin 8 niee Uln lpten,⸗ Unngmnlerr 4 EE = gitosnes mtüftaſtt, eidagtnit inegn ei W I N snne din Miemostde auickan gen⸗ Nus dedisce ncsilig d⸗. mäcs danne sleunglans; alonetſpine lennüennlis etſeateg 1megsgen Lgbin mnuet eſtznen ectubiödiii, boben Ytg untegetleöſt⸗ grütdunnn Grunhitn Ceuudeni⸗ tuurſeti ta Jue — etagnnhi chie,ſ Pülgrecan iceli ne eni in uif 4 zerünucgi⸗ 6 liiſu 3 ig i. 1 sneni Job. 19. — qͥ rex ẽ etiã ſeccoꝝ.hhinc ⁊ pilatꝰ nõnllłavtiq; auravitatis afflatꝰ ẽ:qñ in eiꝰ paſſiõe titulũ ſcpᷣſit:Rex iudęoꝝ:quẽ iudeęi conati ſt men/ doſi emẽdare. Quibꝰ ille rñdit: Qð ſcripſi ſcripſi:qꝛ pſᷣdictũ erat ĩ pſalmo:Tituli inſcri/ C ptionẽ ne coꝛrũpas. Adũtamꝰ itaq; magnũ . Wattb. 8. B ⁊ mirabile ſaccm. Magi ex gentibꝰ erant: ipſe etiã pilatꝰ ex gentibꝰ. Illi ſtellã viderũt ĩ cęlo:ille titulũ fixit ligno: vtriq; tñ nõ regẽ gentiũ ſ̊ iudeoꝝ:vł ꝗrebãt: vł agnoſcebãat. Judei vo ipſi nec ſteilã ſecuti ſũt: nec titulo ↄſenlerũt. Jã igit᷑ ſignabat᷑:qð poſtea ipᷣe dñs dixit: Multi ob oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniẽt 1 recũbẽt cũ abꝛahã ⁊ iſaac ⁊ iacob in regno ceęloꝝ: filij aũt regni ibũt ĩ tenebꝛas exterio/ res. Nã magi ab oꝛiẽte:pilatus ab occidẽte venerat. Vnñ illi oꝛiẽti:̊ ẽ naſcẽti:ille aũt oc cidẽti:h̊ ẽ moꝛiẽti atteſtabant᷑ regi iudęoꝝ: yt cũ abꝛahã ⁊ iſaac ⁊ iacob:ex qͥbꝰ iudęi du cebãt oꝛiginẽ recũberẽt ĩ regno celoꝝ: nõ ex eis ꝓpagati ꝑ carnẽ ſᷣ eis inſerti ꝑ fidẽ:vt il/ Eo. II. le de qͥ apłs loquit᷑:oliuę inſerẽdiã ſᷣmõſtra Mateõ. 2. re᷑ oleaſter. Pꝛoptea qͥe nõ rex gentiũ ſed iudęoꝝ ab eiſdẽ gẽtibꝰ:vel ꝗrebat᷑:vł agno/ ſcebat᷑:qꝛ oleaſter ad oliuã: non ad oleaſtrũ oliua veniebat. Rami tñ frãgẽdi: h ẽ inſide les iudei? mag inqrẽtibꝰvbi xpᷣs naſceret᷑:ĩ bethleẽ iudę rñdebãt:⁊ pilato expꝛobꝛãte ꝙ regẽ ſuũ cruciſigi vellent ꝑtinaciſſime ſeuie/ bãt. Itaq; magi adoꝛauerũt:iudęis oñdẽti/ —☛ brvus locũ xpᷣi naſcẽtis:qꝛ in ſcriptura quã iu/ MWatth.ꝛ. qei acceperũt xpᷣm cognoſcimꝰ. Pilatꝰ ma⸗ nus lauit iudęis exigẽtibꝰ moꝛtẽ xpᷣi patiẽ/ tis:qꝛ ſãguinẽ quẽ iudęi fuderũt peccata di/ luimꝰ. Sed de teſtimonio pilati ꝑ titulũ in q̊ ſcripſit regẽ iudęoꝝ eſſe xpᷣm:aliꝰ ẽ diſſerẽdi locus: qͥ paſſiõis ẽ tᷣus. Nũc qð attinet ad manifeſtationẽ xpᷣi nati: de cuiꝰ manifeſta/ tiõis die ꝗᷓ̃ gręco vocabulo epiphania noĩat q̃ manifeſtari cępit gentibꝰ cũ eũ magi ado/ rauerũt:ꝗ̃ reſtat pauca dicamꝰ. Hã etiã atq; etiã cõſidera re delectat: quẽadmodũ magł ꝗrẽtibus vbi xpᷣs naſceret᷑:iudęi rñderũt:in bethieẽ iudę:nec tñ ad eũ ipſi venerũt:ſᷣ eis ——,.— abſcedẽtibus magos ad eũ locũ in qͥ infans erat eadẽ ſtella ꝑduxit: vt oñderet᷑ ꝙ ⁊ ciui- tatẽ poterat demõſtrare:ſᷣ ad h̊ ſe aliquãtu/ lũ ſubtraxerat: vt iudęi poſſent introgari. Ad h̊ ſũt aũt interrogati iudęi:vt demõſtra/ ret᷑ eos nõ ad ſuã: ſᷣ ad gentiũ ſalutẽ ⁊ agni/ tionẽ teſtimonia diuina poꝛtare. Pꝛopter h em̃ illa gens regno ſuo pulſa eſt ⁊ diſpſa per ſtes fieri cogerent᷑. Perdito qe tẽplo:ſacri/ ficio: ſacerdotio ipſoq; regno:in paucis ve terras:vt eiꝰ fidei cuiꝰ inimici ſunt vbiq; te/ teribꝰ ſacramẽtis nomẽ genuſq; cuſtodiũt: ne ꝑmixti gentibꝰſine diſcretiõe diſpereãt:2 teſtimoniũ veritatl amittãt: velut cayn acci piẽte ſignũ vt eũ nullꝰoccidat:qͥ fratrẽ iuſtũ iuidꝰ⁊ ſuꝑbus occidit.hoc nimirũ etiã ĩ qͥn/ quageſimooctauo pſalmo non incõgruẽter intelligi põt: vbi xpᷣs ex ꝑſona ſui coꝛꝑis lo/ quit᷑ ⁊ dic: Deꝰ meꝰ demõſtrauit mihi de ini micis meis:ne occiderl eoſ:ne qñ obliuiſcãt᷑ legis tuę. In eis quiwe inimicis fidei chꝛi⸗ ſtianę demõſtrat᷑ gentibꝰ quõ ꝓphetat eſt xpᷣs:ne foꝛte cũ vidiſſent tãta manifeſtatiõe impleri ꝓphetias:putarẽt eaſdẽ ſcpᷣturas a xpᷣianis eſſe cõſictas:vt de xpᷣo pᷣdicca puta. rent᷑ ꝗᷓ cõplera cernunt᷑. Pꝛoferũt᷑ codices a iudęis:atq; ita deꝰ demõſtrat nobᷣ inimicl nf̃is:qͥs iõ nõ occidit hoc ẽ de tris nõ penitꝰ ꝑdidit:ne obliuiſcerẽt᷑ legẽ ipſiꝰ: quã ꝓptea legẽdo ⁊ quędã eiꝰqᷓ;uis carnalit᷑ obſeruãdo meminerit:vt ſibi ſumat iudiciũ:nobis be ant teſtimoniũ:ipᷣo dño nf̃o adiuuãte:qͥ vi/ t de ꝑ oia ſi ſeculoꝝ: Amẽ. In eodem feſto: Sern III „ Aanniüſario q; ſmone tpᷣus admo/ 2 AXris:qͥd ve anniüſaria repetitione cõ/ Ser. XXXII. Odierni diei ꝑ vniuerſũ mũdũ no/ A ua ſolẽnitas qͥd noſ afferat feſtiuita net vt loqᷓmur. Epiphania qwe: latine ma nifeſtatio dici põt.hac enim die magi dũm nr̃m adoꝛaſſe ꝑhibent᷑:ſtella ſcʒ axarẽte cõ⸗/ moniti: ⁊ ſcedẽte ꝑducti.Eo qͥe die q̊ͥ natꝰ ẽ:illi ſtellã in oꝛiẽte viderũt:⁊ quẽ natũ indi cauerit agnouerũt. Ex illo igi᷑ die ad hunc diẽ occurrerũt:herodẽ regẽ nücio terruerũt: Judeis ex ꝓphetica ſcpᷣtura rñdẽtibꝰ:beth/ leẽ ciuitatẽ: vbi dñs natꝰ fuerat inuenerũt. Ad ipᷣm dſñim ſtella eadẽ ducẽte venerũt:de monſtratũ adoꝛauerũt:aurũ thus ⁊ myꝛrhã , obtulerũt:alio itinẽ redierũt.Manifeſtat? quidẽ ⁊ die ipſo natiuitatis ſuę dñs paſtoꝛi bus ab angelo admonitl: qͥ etiã die ꝑ ſtellã illis ẽ lõge ĩ oꝛiẽte nũciatꝰ: ſᷣ ĩ iſto die ab eis eſt adoꝛatꝰ. Suſcipite & deuotiſſime iſtũ diẽ B celebꝛãdũ vniũſa ecclia gentiũ:qꝛ ⁊ illi magi qͥd iã fuerũt niſi pᷣmitię gentiũ: Iſraelitę pa ſtoꝛes:magi gẽtiles. Illi ꝓpe:iſti lõge:vtri/ q; tñ ad ãgularẽ lapidẽ cucurrerũt. Veniẽs quixpe ſiẽ aplus dic: euãgeliʒauit pacẽ nobᷣ ee dd „ Epb. 2 Ber. xXXIII In feſto Ephie dñi Ber. N qui eramꝰlonge:⁊ pacẽ his qͥ ꝓpe. Ipᷣe ẽ em̃ tum:qͥd ſibi velit qð magoꝛũ inqͥ ſitioni vbi gann pax nf̃a qͥ fecit vtraq; vnũ: ⁊ duos cõdidit iĩ xps naſceret᷑ iudeęi de ſcpᷣtura rñderũt: ⁊ ipſi hfn hi ſe:in vnũ nouũ hoiem faciẽs pacẽ:et cõmu/ cũ eis nõ adoꝛauerũt: Nõne h̊ videmꝰ etiaʒ wen tauit vtroſq; i vno coꝛꝑe deo:iniñciẽs inimi nũc: qñ ex ipſis ſacramẽtis qͥbꝰ eoꝝ duricia ſudn citias ĩ ſemetipſo. Merito iſtũ diẽ nunq; no ſubdit: nihil aliud q; xpᷣ in quẽ nolut credẽ ſcdc biſcũ hęretici donatiſtę celebꝛare voluerũt: oſtẽdit᷑: Mõne ⁊ qñ occidſit ouẽ in paſcha et Exo.ia. nnc qꝛ nec vnitatẽ amãt:nec oꝛientali eccłlię: vbi mãducãt:gentibꝰxpᷣm demõſtrãt:quẽ cũ eii/ bai E apparuit illa ſtella cõicant: nos aũt manife / ipſi nõ adoꝛãt?: Mã illud q̃leẽ qð ſepe de te⸗ nben . ſtationẽ dñi ⁊ ſaluatoꝛis nr̃i ieſu xpᷣi:q̃ pᷣmi ſtimonijs ꝓpheticis:qͥbꝰxpᷣs ᷣnũciatꝰẽ:qͥ igi tias gentiũ delibauit: in vnitate gentiũ cele buſq; homibꝰ dubitãtibꝰ:ne foꝛte a xpᷣianis ſige C bꝛamꝰ.Lũc em̃ puer pᷣus q; ſciret vocare pa illa cõſcripta ſint: non adhuc futura pᷣ facta fniumn Eſa.s, grẽ aut matrẽ: ſic de illo fuerat ꝓphatũ: ac / ad iudęoꝝ codices ꝓuocamꝰ: vt aĩos dubi· ſtßnn⸗ cepit virtutẽ damaſci: ⁊ ſpolia ſamarię:id ẽ tantiũ cõfirmemꝰ?: Nõne em̃ tũc xpᷣm iudęi tnent S anteq; ꝑ hũanã carnẽ hũana verba ꝓferret: oſtẽdũt gentibꝰ:quẽ nolũt adoꝛare cũ genti W accepit vtutẽ damaſci:illiꝰſcʒ vñ damaſcus bus: Nos gchariſſimi qͥrũ erãt illi magi pꝛi/F ui⸗ pꝛęſumebat.In diuitijs qe ciuitas illa ſjm/mitię:nos hereditas xpᷣivſq; ad termios trę M ſeculũ floꝛẽs aliqñ pſᷣſumpſerat. In diuitijs/ ꝓpter qͥs cęcitas ex ꝑte in iſrł facta ẽ:vt ple/ nmußt aſit pᷣncipatꝰauro defert᷑:qð xpᷣo magi ſupli nitudo gentiũ ĩtraret:cognito dño et ſalu,⸗/ umit citer obtulerũt. Spolia vo ſamarię idẽ ivi toꝛe nr̃o ieſu xpſᷣo:qͥ ꝓpter nos ↄſolãdos tũc Mn tiy erãt:q eã incolebãt.Samaria nãq; ꝓ idola, iacuit in anguſto viuerſoꝛio:nũc ꝓpter ſub/ lorii tria poſita ẽ. Illic em̃ plus iſtł aueriꝰ a dño: limãdos ſedet in cęlo:ſic eũ annũciemꝰ ĩ hac lanebi ad idola colẽda cõuerſus ẽ. Debellaturꝰ ſcʒ tra:in hac regiõe carnis nr̃ę:vt nõ q̃ venimꝰ Cnudſen ſv mxpᷣs gladio ſpiritali:vꝑ vniuerſũ oꝛbẽ regnũ redeamꝰ: nec pᷣoꝛis nr̃e ↄuerſatiõis veſtigia Mnſin diaboli: hęc pꝛia puer ſpolia idolatrig dña/ repetamꝰ.Hoc eſt em̃ qð ⁊ illi magi:nõ q̃ ve nint tioni detraxit: vt ad ſe adoꝛandũ magos cõ nerũt redierũt. Vita mutata ⁊ẽ: ⁊ nobis cęli Gͤlliete uerſos a peſte illiꝰ ſuꝑſtitiõis auerteret: ⁊ in enarrauerũt gloꝛiã dei:⁊ nos ad xpᷣm adoꝛã lae hac tra nõdũ loquẽs ꝑ linguã loqret᷑ de celo duũ fulgẽs ex euãgelio veritas tanq; de c-lo ininfunn pſtellã: vt ⁊ qs eſſet et qͥ ppter às veniſſet: ſtella ꝑduxit:⁊ nos ꝓphetiã ĩ gente iudaica giennsl nõ voce carnis ᷣ virtute vbi qð caro factũ ẽ celebꝛatã: tanq;ᷓ indiciũ iudęoꝝ nõ nobiſcũ did Ris D demöſtraret.hhoc em̃ vᷣbũ qð ĩ pncipio erat ꝓ gentiũ fideli aure ꝑcepimꝰ ⁊ nos et regẽ et iicnſ Zobd.i. dDe apud deũ:iã etiã caro factũvt habitaret ſacerdotẽ ⁊ ꝓ nobis moꝛtuũ xpᷣm agnoſcẽ/ fFfnaie i nobis:⁊ ad nos venerat:⁊ apud patrẽ ma / tes atq; laudãtes:iã in auro ⁊ thure et my2 us her nebat:ſurſũ angelos nõ deſerẽs⁊ deoꝛſũ ad rha honoꝛauimus: ſuꝑeſt vt eum euangeli/ ſebit ſe homiĩes ꝑ angelos colligẽs:⁊ celeſtibꝰ haꝑ2 ʒantes nouã viam carpamus:nõ qua veni/ ſſiſod bitatoꝛibꝰ ſᷣm vbũ incõmutabili vitate ful- mus redeamus: adiuuante domino noſtro lubs nͤcetr⸗ gebat:⁊ ꝓpt᷑ anguſtũ diũſoꝛiũ in ſᷣſepe iace ieſu chꝛiſto:qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſęcu/ lepfte bat. Ab ipo ĩ celo demõſtrabat᷑ ſtella:⁊ ipſũ loꝛum: Amen. =YM 1mgni adoꝛaãdũ demõſtrabat ĩ tra. Et tũ infans tã luſen potẽs tã magnꝰ: paruulꝰ ꝓpter inimicitias 4 In eodem feſto ermo V Sermo . ſe herodis in ęgyptũ poꝛtãtibꝰ parẽtibꝰ fugitt: Sermo v XKXIII. * ita nondũ ſᷣmone Fſᷣ factis iã ſuis mẽbꝛis lo- Auſam dilectiſſimi ? rationẽ ſolẽni/ A Nneuizn Matth.io. quẽs:⁊ tacitꝰ dicẽs:Si vos ꝑſecuti fuerint i tatis hodiernę:ſepe vobis ⁊ euãge/ b ag X. Betrac. ꝰ. vna ciuitate:fugite ĩ aliã.Moꝛtalẽ qͥe car/ lica narratio:⁊ obſeruãtię ↄſuetudo Ete nsẽ in qꝗᷓ noſ ſſiguraret gerebat:in ꝗᷓ erat etiã patefecit:nec neceſſe ẽ ita nũc ꝗᷓ int ſaluato / Getin ꝓ nobis opoꝛtuno tꝑe moꝛiturꝰ. Vñ a ma/ ris nf̃i hũana pᷣmoꝛdia ſunt geſta replicari: iri gis illis nõ ſolũ aurũ honoꝛãdꝰ⁊ thus ado/ vt de ſplẽdoꝛe noui ſyderis:de mag mago/ Mattb.2. Muden randꝰ: verũetiã myꝛrhã ſepeliẽdꝰ acceperat. rũq; muneribꝰ: de ſęuitia herodis ⁊ de intfe 1 giin⸗ E Quales etiã fuiſſent ꝓ eius noĩe moꝛituri: Nctiõe infantiũ diſſeramꝰ: cũ ſiẽ noſtis ⁊ iĩ ſtel 4 u 6ᷓ innocẽteſ: q; hũiles: oñdit in paruulis qs lę fulgoꝛe dei gra: ? tribꝰ viris vocatio gen i Mattð.aa. herodes occidit. Mã ex qͥbꝰ lex tota pendet tii:⁊ in fege imbio crudelitas paganoꝝ: ⁊i dg ſe ⁊ ꝓpheteę: etiã illi numerũ ſᷣceptoꝝ ſigniſ/ oeciſiõe infãtiũ: cũctoꝝ martyꝛũ foꝛma pꝛe umn . — — — . 7 2. Z 6 cauit bimatꝰ illoꝝ.J vo quẽ nõ fecit inten celſſerit. Sed qꝛi ſacratiſſimo die reddendũ unt dm Ber. NXXIIII In feſto 6 epbie dñi Ber. vI alenn expectationi vrę eſt ſacerdotalis ſermonis amine coꝛdis ſuii interioꝛa diſcutiat: ⁊ ſaga/ Pten officiũ:nitamur vt poſſumus adiuuãte ſpũ citer quęrat q̃ hũilitate repugnet ſupbię: qꝗ bidn dei:eo ꝑ intelligẽtię ſemitas ꝑuenire: vt co / beniuolẽtia obluctet᷑ inuidię: q;ᷓ non capiat inni gnoſcamus ſacramẽtũ pᷣſentis feſti: ad oim adulantiũ linguis:qq; bonis delectet᷑ alie innt . B ſideliũ tꝑa ꝑtinere: nec vllo mõ habeak inſo nis: an ꝓ malo nõ cupiat malũ reddere:ma/ ki ah litũ: qd in diſpẽſationũ oꝛdine adoꝛat᷑ anti/ litq; inultas obliuiſci iniurias: q; imaginem i d D quũ. uis oĩs aĩla xpᷣiana nihil indignũ ⁊ ſilitudinẽ ſui cõditoꝛis amittere: qͥ oẽs ad lnen ebeat de lilij dei maieſtate ſentire:⁊ trãſcẽ/⸗ cognitionẽ ſui generalibus incitãs donis: ſ rig ſis incipiẽtis fidei rudimẽtis:opoꝛteat vnũ/ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos:⁊ ſolẽ ſuũ oꝛiri fa Mattð.ʒ. inenn quẽq; ad ſublimioꝛa ꝓficere: neceſſeẽ tñ in/ cit ſuꝑ bonos ⁊ malos:ac ne in multis labo/ zünfin gemitate mẽtis hũanę:dũ verũ hoĩem acce/⸗ ret ſollicite diſcretiõis inſpectio:ipſã matrẽ nicsdid⸗ pit xpᷣm:de ipſa naturę nr̃e cõmunione tre / virtutũ omniũ charitatẽ in ſecretis ſuę mẽ/ uecnii pidare: ⁊ ꝑ initia vel incremẽta coꝛpoꝛea:ad tis inquirat: et ſi eã dilectionẽ dei et ꝓximi unräign agnitionẽ vniꝰ cũ patre deitatis difficulter toto intẽtoq; coꝛde rexpererit:ita vt etiã ini/ üllmgni accedere. Sʒ vbi int caligãtes cogitatiões: micis ſuis eadẽ velit tribui: ꝗᷓ ſibi optat im/ umin radiꝰ ſuꝑnę lucis refulſerit: cũctantes fidei pendi. Quiſqs hꝰmõi eſt: deũ ⁊ rectoꝛẽ ⁊2 ha fumien. moꝛas:ſplẽdoꝛ vᷣitatis abꝛũpat:vt coꝛ libe/ bitatoꝛẽ ſui eſſe non dubitet:quẽ tanto ma/ Ndiatſtn rũ ⁊ a viſibilibꝰ abſolutũ: lumẽ intelligẽtig gniſicẽtius recipit:quãtomagis nõ in ſe ſed 1. Corj.i. ln Abif. 2. tané lucẽ ſtella ſequat᷑: qꝛ ſiẽapłs ait: Dnñs in dñio gloꝛiał᷑: qm̃ quibꝰ dicit᷑: Regnũ dei Lucj.rr. nicpeſe⸗ ielſlſus xpᷣs ĩ glia dei pfis ẽ:vt quẽ veneraba?᷑ intra vos eſt:ipſi etiã agunt᷑ illiꝰ ſpũ: cuius mmüdenin icunis hũilit iacẽtẽ:ipᷣm ſine differẽtia ado/ regunt᷑ imperio. Sciẽtes igit᷑ dilectiſſimi ꝙ E nöq venir C ret cũ pfe regnantẽ.hęc autẽ manifeſtatio charitas deus eſt: qui oꝑat᷑ oĩa in omibꝰ:ſe/ iselig⸗ dilectiſſimi: ꝗᷓ heſitantiũ nebulas diſſoluit ctamini charitatẽ:ita vt in vnũ caſtę dilecti magenöre aĩaꝝ:⁊ ita facit ĩnoteſcere dei ſiliũ:vt de hoc onis affectũ vniuerſoꝝ ſideliũ coꝛda cõcur/ binohoi qð idẽ eſt etiã hoĩs filiꝰ: nihil patiant᷑ obſta rant. Trãſeuntia vos ⁊ vana nõ occupent: Uipßnade culi:ad ſſentis feſti ꝑtinet dignitatẽ:⁊ vera cõſtanti deſiderio ad ea quę ſemꝑ ſunt man nnödegß EZ in infantia ſaluatoꝛis declaratio deitatis: ſura tendamꝰ.Sacramentũ em̃ pᷣſentis ſeſti ceneiulaa qñ carnis ſenſus:ab hũanis ad diuina trãſ// opoꝛtet in nobis eſſe ꝑpetuũ: qð vriq; ſine nno nohli fert᷑: vt qͥs depꝛimũt exꝑimẽta inſirmitatũ: fine celebꝛabit᷑: ſi in omnibus actibus nf̃is Noscti erigãt ſigna virtutũ: qꝛ tali auxilio:⁊ natura dĩs chꝛiſtꝰ apareat: qͥ viuit ⁊ regnat cũ pfe negeſ⸗ nfęa indigebat ⁊ cauſa: vt repare hũanũ ge· ⁊ cũ ſpũſancto in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. turang⸗ nus nec ſine maieſtate poſſit hũilitas:ne“ meunge ſine huilitate maieſtaſ. Ja vo cũ in ſingulo⸗ ¶ In eodem feſto:Sermo VI Sermo nigumni rũ fideliũ ꝓfectibꝰ:diuinoꝝ elucet cuſtodxia . XMoII. antoin. Mattb. 5, Madatoꝝ: impletq; qð dictũ eſt: Sic luceat Ader celebꝛauimus diẽ quo ex iu/ A Pleleſcx lux vra coꝛã hoĩbꝰ:vt videãt oꝑa vr̃a bona: eis dñs natus eſt:hodie celebꝛamꝰ * ⁊ magniſicẽt patrẽ vrm qͥ in ceęlis ẽ.QAuis il/ quo a gentibꝰ adoꝛatus eſt: quoniã Job. 4. lic nõ ſſentẽ intelligat deitatẽ: vbi verã vi/ ex iudęis: ſed hęc ſalus vſq; ad fines dit aparerevtutẽ: Quę vtiq; ſine deo nulla terrę.Nam et illo die paſtoꝛes adoꝛauerũt: Xuc.2. , eſt: necꝓpꝛietatẽ obtinet vᷣtutis:niſi ſpũ ſui hodie magi. Illis angeli:iſtis aũt ſtella nũ/ Mattð.2. zmicln vegetet᷑ auctoꝛis. Dicẽte em̃ diſcipulis ſuis ciauit. Vtriq; de ceęlo didicerũt: cum regem nari Job.5. dño: Sine me nihil poteſt facere: dubiũ nõ celi in terra viderũt: vt eſſet gloꝛia in excel/ Lud.2. s 4 eſt:hoĩem bona agentẽ ex deo hfe:⁊ effeẽtũ ſis deo:⁊ in terra pax hominibꝰ bonę volũ/ e oꝑis: ⁊ initiũ voluntatis. Vñ ⁊ aplus copi / tatt.Ipſe eſt em̃ pax noſtra:qui fecit vtraq; Epbᷣ.aꝛ. in ur oſiſſimꝰfideliũ cohoꝛtatoꝛ:Cũ timoꝛe inqͥt ? vnũ.Jam hoc infans natus atq; annũciarꝰ lgle NPbll.a. tremoꝛeveſtrã ſalutẽ oꝑamin i.Deꝰ eſt em̃ oſtendit᷑ lapis ille angularis:iam in ipo pꝛi/ muinin oꝑat᷑ i vobis ⁊ velle ⁊ oꝑari ꝓ bona volũta / moꝛdio natiuitatis aparuit.Duos ex diuer unnen te: Et hęc ſanct cauſa ẽ tremẽdi atq; metuẽ ſo parietes in ſe copulare iaʒ cępit:paſtoꝛes ſonn di: ne ipſis oꝑibꝰ pietat elati: deſerant᷑ ope a iudęa: magos ab oꝛiente ꝑducens:vt du/ prennſe D grę:⁊ remaneãt in inſirmitate naturę. Qui os conderet in ſe in vnũ hominẽ nouũ faci,/ gnofin aũt experiri cupit: an i ipſo deꝰhabitet de ᷣ ens pacem: pacẽ his qui longe: et pacẽ his ſann dicit᷑: Mirabilis deꝰ i ſancti ſuis:ſincero ex· qͥ ꝓpe.Jõq; illi io die de ꝓximo veniẽtes Ber. XXXV. In feſto Ephie dñi Ber. vI S iſti hodie de lõginquo ꝑueniẽteſ:duos dies ꝓpꝛia volũtate: ſᷣ naturę moꝛtalis cõditiõe celebꝛãdos poſteris ſignauerũt:vnã tñ lucẽ naſcunt᷑. Nũc aũt tantũ abhoꝛret a vero ſbᷣ enne B mũdi vtriq; viderũt.Sʒ hodie ð iſtis loquẽ ſtellato fato natũ eẽ xpᷣm:vt nllos hoiĩes ita ms netige Auiũi ẽ:qͥs de remotis tris ſides duxit ad xpm. naſci credat qͥᷣſqs recte credit ĩ x-m. Sed de — tiu Matth.ꝛ. Venerũt em̃ ⁊ qſierũt eũ dicẽtes: Vbi eſt ꝗ genituris hoĩm vani hoiĩes loquãt᷑ qð inſi⸗ ſui natꝰ ẽ rex iudęoꝝ? Vidimꝰem̃ ſtellã eiꝰ i oꝛiẽ 1ſtellae piẽter opinant᷑:negẽt volũtatẽ q̃ peccãt:cõ/ te:⁊ venimꝰ adoꝛare eũ. Annũciãt ⁊ interro/ re * d fingãt neceſſitatẽ q̃ peccata defendãt. Per⸗ Mn u gant:credũt ⁊ ꝗqrũt:tanq; ſigniſicãtes eos à ditos moꝛes ꝑ qͥs in tra ab hoibꝰ deteſtant: K ag 2. Conj. . ambulaãt ꝑ ſidẽ ⁊ deſiderãt ſpeciẽ.HNõne alj in ceęlo etiã figere conent᷑:⁊ a ſyderibꝰmana/ .R – reges iudęoꝝ iam totiẽs ĩ iudęa nati erant? re mẽtiant᷑. Videat tñ vnuſqͥſq; eoꝝ quẽad/ ienc⸗ Quid qð iſte ab alienigenis iĩ cęlo asſcit᷑:i: modũ nõvitã ſ̃ familiã ſuã q̃licũq; ptãte re/ nin tra ꝗrit᷑:in alto fulget:ĩ hũili latet: In oꝛiẽ⸗ gendã putet:qñ quidẽ iſta ſentiẽdo ſeruos s te magi viderũt ſtellã:⁊ i iudea natũ intelle- ſuos ĩ domo peccãtes vᷣberare nõ ſinit᷑: niſi chn . xerũt regẽ. Quis eſt iſte rex tã paruꝰ:tã ma/ pus deos ſuos ĩ celo radiãtes blaſppemare codeiſe gnꝰ:nõdũ in tris loquẽs:iã in cęlo edicta ꝓ ccogatur. Chꝛiſtũ tñ iſti nec ̃m ſuas vaniſſi⸗üu s0 ⸗ eriize ponẽs? Verũtñ ꝓpter nos qᷣb de ſcpᷣtutis mas cõiecturas:⁊ nõ ſane fatidicos:ſᷣ plane fntenpen ſuis ſanctl inoteſcere voluit:ipſos etiã ma/ falſidicos libꝛos iõ putẽt ſbᷣ ſtellarũ decreto hiſl gos qbꝰ tã clarũ ſignũ in celo dederat:⁊ qͥrũ eſſe natũ:qꝛ eo nato ſtellã magi oꝛiẽte vide chen coꝛdibꝰ ſe inſinuatũ eẽ reuelauerat: ꝓphet rũt.hinc em̃ potiꝰ xpᷣs nõ ſ dñatu eiꝰſ dũs gernik tñ ſuis de ſe credẽ voluit.Quęrẽdo em̃ ciui/ eiꝰ aparuit: qꝛ illa nõ in cęlo ſydereas vias cghn tatẽ in q̃ natꝰ erat quẽ videre ⁊ adoꝛare cupi tenuit:ſᷣ hoĩbꝰ ꝗqrentibꝰ xpᷣm viã vſq; ad lo/ gunr ebãt:neceſſe habuerũt ꝑcũctari pᷣncipes iu/ cũ in qͥ natꝰfuerat demõſtrauit. Vñ nõ ipſa elell dęoꝝ:vt illi de ſctã ſcpᷣtura quã in oꝛe nõ in xpm fecit mirabilit᷑ viuere:ſ ipſã fecit chꝛiſtꝰ ngart coꝛde geſtabãt infideles ſidelibꝰ de gra dei mirabilit᷑ aparere. Mec ipᷣa xp̃ᷣi mirabilia de lsenn rñderẽt. Mẽdaces a ſe:veraceſ õ ſe.Quãtũ creuit: ſᷣ ipam chꝛiſtus int᷑ ſua mirabilia de⸗/ nngeſe⸗ em̃ erat vt illis ꝗrẽtibꝰ xpᷣm comites ſierẽt: moõſtrauit: Ipᷣe em̃ natꝰ ex mr̃e de cęlo terrę mndeie cũ ab eis audiſſẽt: ꝙ viſa ſtella eiꝰ venerint nouũ ſydus oñdit:qͥ natꝰ ex pfe cęlũ terrãq; ſegzen eũ adoꝛare cupiẽtes:ipᷣi eos ad bethleẽ iudę foꝛmauit.Eo naſcẽte lux noua ẽ ĩ ſtella reue ſeultet quã de libꝛis diuinis indicauerãt ducerent: lata:qͥ moꝛiẽte lux antiq̃ ẽ in ſole velata.REo midns⸗ parit viderẽt: parit adoꝛarẽt: Nũc vᷣo aljs naſcẽte ſuꝑi nouo honoꝛe claruerũt:qͥ moꝛiẽ gehnn demõſtrato vitę fonte: ipᷣi ſũt moꝛtui ſiccita te inferi nouo timoꝛe tremuerũt:qͥ reſurgẽte tuonni te:factiq; ſũt eis tanq; lapides a miliario: diſcipuli nouo amoꝛe exarſerũt:qͥ aſcẽdente Moer viatoꝛibꝰ ambulãtibꝰ aliqd oñderũt: ſᷣ ipſi cæęli nouo obſeqᷣo patuerũt.Celebꝛemꝰ g̊ de⸗ carionis ſolidi atq; imobiles remãſerũt. Magi q̃re/ uota ſolẽnitate ⁊ hũc diẽ qͥ cognitũ xpᷣm ma ltufeci bant vt iuenirẽt:herodes qrebat vt ꝑderet. gi ex gẽtibꝰ adoꝛauerũt: ſiẽ celebꝛauimꝰ illũ Emagni Judei ciuitatẽ naſcẽtis legebãt:tpᷣus veniẽ diẽ qͥ natũ xpᷣm paſtoꝛes ex iudęa viderũt. ömnreg tis nõ intelligebãt. Int magoꝝ piũ amoꝛẽ Ipſe em̃ dñs de nf qͥ elegit apłos ex iudęa tedicſce herodis crudelẽ timoꝛẽ illi euanuerũt beth/ paſtoꝛes:ꝑ quos cõgregaret ſaluãdos etiaʒ Lyenebit leẽ demõſtrãtes.Chꝛiſtũ aũt qͥ ibi natꝰ ẽ:ꝛnõ ex gentibꝰ peccatoꝛes. 2èM oucoe nũc ꝗſitũ ſᷣ viſũ poſtea negaturi:nec nũcin ¶ In eodem feſto Sermo vn Ser. xxXV mnefn fantẽ ſᷣ loquẽtẽ poſtea negaturi. Fxlix poti⸗ Omini ⁊ ſaluatorꝭ nr̃i ieſu xpᷣi aduẽ/ A ſioneeſi⸗ infantũ ignoꝛãtia q̊s herodes ꝑſecutꝰẽ ter/· tus iĩ carne ĩ ipſo de vᷣgine rudi ei? ex lecöno ritꝰ:qᷓ; iſtoꝝ ſcia q̊s cõſuluit ꝑturbatꝰ. Illi ꝓ oꝛtu manifeſtari gentibꝰcępit:cũ ad Matth.. donihn. xpᷣo potuerũt pati:quẽ nõdũ poterãt cõſite- eũ adoꝛãdũ magi ab oꝛiẽte venerũt.hic di/ fanen ri: Iſti docẽt nõ ſecuti ſũt vᷣitatẽ: cuiꝰnaſcẽ es ſolẽniſſimꝰ debita ſctitate eſt fact ecclię: D tis potuerũt noſſe ciuitatẽ. agos ſane ad maxie ꝗ̊ creuit ex gentibꝰ et angulari lapide Epbia.· logtii ipᷣm ꝓpꝛie locũ vbi dei vᷣbũ infans erat illa alteꝝ parietẽ ſtructura vberioꝛe cõpegit:vt ſebi Cʒſtella ꝑduxit.ſhic iã erubeſcat ſtulticia ſacri illi pax nr̃a faceret vtraq; vnũ:ex circũciſiõe none lega:⁊ ꝗdã vt ſic dicã indocta doctrina:ꝗᷓ is ⁊p̃putio cõdens eccłiã. Vñ ⁊ lapis angula/ tumsn putat xpᷣm ſp ſtellaꝝ decreto eẽ natũ: qꝛ ſcri ris dictꝰẽ tanq; ĩ ſe copulãs ex diüſitate vo⸗e- Alenis ptũ ẽ in euãgelio:qñ natẽ ſtellã ei “magos ĩ niẽtes:vt cõmutaret vtroſq; invno coꝛpoꝛe hui oꝛiẽte vidiſſe.Qð veꝝ nõ eẽt nec ſi hoies ſſj deo:ſicẽ ꝓphetica ⁊ euãgelica ⁊ aplłica doctri igun decreto eiuſmodi naſcerent᷑: qͥ nõ ſic dei filiꝰ na teſtat᷑. NHato itaq; dño ex virgine quem lenn bi l CSr- Do. intra oc. epi. dñi EGer. I 7-- diẽ nuꝑꝛime celebꝛauimꝰ: paſtoꝛes admoni noxiã noxi⸗ inſectaris? A gladio regis huiꝰ nden Zucdj.ꝛ. ti ab angelis ſᷣm Lucã euãgeliſtã ad infatis nemo erit crudelitate ſ pietate ſecurus.De/ gui . verbi pꝛęſepe venerũt. Paſtoꝛes autem illi teſtanda ergo regis herodis inſania: ſ̊ ma/ ſtͤ iſraelite fuerũt.Ecce pſᷣſignatus ẽvnꝰparies gis mirãda iudęoꝝ ſtulticia: ꝓpter às iudi- RM et angularẽ lapidem de circũciſiõe ſᷣcurrẽs. candos diſpoſitiõe diuina ſe a cõſpectu ma , Mattb. 2. Paucis diebinde trãſactis:hodie magi ab goꝛũ chꝛiſtũ qrentiũ parũꝑ illa ſtella ſubtra nt oꝛiẽte veniſſe credunt᷑:⁊ illiꝰparuuli magni/ xit.Aparuit nãq; vt locum in qͥ puer fuerat vaſymann tudinẽ cognouiſſe:qͥs matthęus euãgeliſta demõſtraret. Poterat vtiq; index etiã ciui/ enpgli cõmemoꝛat. Ecce ali paries ex ſputij deſpe tatis exiſtere: ſed qð in bethlee iudę chꝛiſt ug ien ratiõe cõcurrẽs nos ꝓpꝛie ſigurauit:⁊ diem naſceret᷑: de libꝛis ſanctis interrog gati iudei mübſane „ nobis feſtũ familiari leticia gemiauit. In ce ꝓferre debuerũt:parati ad le genau: ceci ad enüſtini lo em̃ vidẽtes ignotiſſimã ſtellã:nõ añ pau/ intelligendũ: duri ad credendũ. hhos gnos Mlidenn cos dies ſed ante ferme bienniũ: ſiẽ inqrẽti in vetuſtate lr̃e dimittamus:⁊ ex eoꝝ adiuti iugrnl⸗O herodi patefecerũt. Vnde a bimatu ⁊ inrra codicibꝰ adoꝛandũ chꝛiſtũ cũ iſtis alienige⸗ eiſ Fᷣm enb ur ſeripri eſt näſe aramagt. nis agnoſcamus. Aundenen Hanc ſtellã ſic intelligit᷑ admirati:cuiꝰ etiaʒ . Nionäaeni eſſet cõſequẽti reuelatione noſſe meruerũt: A Feneagek Go ating ermo ſe⸗ jamcpßdi⸗ reges videlicet iudęoꝝ: eoq; nato cũ ad hoc ſermo nes ad eoſdẽ hab eiᷣ XLIII. ſtareni⸗ eiꝰ gr̃a cognouiſſent:ad eũ adoꝛandũ hodie ipſcaute occurrere potuerũt. Hon vtiq; regi iudęoꝛũ ¶Pñnica intra octauas Epiphanię Sermo Vinde. qlis eſſe illic ſolebat hũc tã magnũ honoꝛẽ Dñi de haptiſmo chꝛiſti Sermo I. XXXVI. tarci longinqui alienigenę ⁊ ab eodẽ regno pꝛoꝛ/ Mtelligere poſſum . minblade ſus extranei a ſe deberi arbitrabant᷑: ſed tñᷣ quãtã gratiã chꝛiſto dño debeam': Tinblinde natũ eſſe didicerãt in qͥ adoꝛãdo ſe ſalutẽ ꝗ̊ᷓ ui vota votis accumulat: gaudia etne m deũ eſt cõſecuturos minime dubitarẽét. Saudijs multiplicat. Ecce em adhuc exulta/ eeclitig Neq; em̃ ętas erat ſaltẽ cui adulatio hůana mus chꝛiſtũ dũm natũ: etiã ei iemrnn dꝛo itcl ſeruiret: non ſub poplice ſella regalis:nõ de ſalute hũani generis baptiʒatũ. Mecdũ oꝛt eſeltns mẽbꝛis purpur a:nõ de ca pite diadema ful⸗ eſt eius expleta feſtiuitas:et iã baptiſmaris mirigc gebat: nõ pompa famulãtiũ: nõ terroꝛ exer/ eiꝰ eſtce celebꝛãda ſolẽnitas. Vix natꝰ ẽ homi izunir citus:nõ gloꝛioſoꝝ fama Hlioꝝ hos ad aeum nibꝰ:⁊ iã renaſcit᷑ ſacramẽtis.hodie em̃ licʒ ilit viros ex remotis terris cũ tanto voto ſupli poſt multa annoꝛũ curricula cõſecratus eſt di⸗ cationis attraxerat. Jacebat in ſepe puer in ioꝛdane. Ita ergo diſpoſuit dñs vt votis thn 4 oꝛtu recẽs: exiguꝰcoꝛpe: ↄtẽptibil pauptate: vota ſubiungeret: hoc eſt in vno eodẽq; tẽ- uk 5] magniũ aliq latebar iĩ paruo ad uli hoſes poꝛe et ederet ꝑ virginẽ Zmyriteriu gigne⸗ Sanliel ea te didicerãt: qui tã ex loginquo t ſupplices tiuitas atq; baptiſmatis: vt quẽadmodum iugi⸗ veniebãt:⁊ qð intuẽdo nõ videbãt ꝓmereri tunc eũ miramur incoꝛrupta maxre ꝓgeni/ tum:ita ⁊ nunc ſuſcipiamus illũ pura vnda icpal, 5 Beg.1o. adoꝛãdo cupiebãt. Regina quędã auſtri ve zina aue ſubmerſuʒ. Et gloꝛiemur in vtroq; facto: dq nb. 12. nerat a finibꝰ trę audire ſapientiã Salomo/ 0. 1 6 nis: nec illa regni eiꝰ ſublimitate ſed mentis iliũ genuit mater ⁊ caſta eſt:⁊ qꝛ chꝛiſtũ vn/⸗ iiſli luce cõmota eſt. Verũtñ inerat in ſalomone da lauit ⁊ ſancta ẽ. Mã ſicut poſt partũ glo⸗/ nenncſele u doctrina: ꝗᷓ verbis eiꝰ lõgiſſime ac latiſſime rificata eſt marię caſtiſicatio: ita poſt baptikl ptiͤn diffamatis ad diſcẽdũ potuit ſtudioſos ani mů aquę eſt puriſicatio cõpꝛobata: niſi qd hih⸗ mos excitare: pinde illa nõ latentẽ deũ ſed gbene ne maioꝛi munere q; maria vnda ditata ſal ſ loquẽtẽ hominẽ nõ adoꝛare venerat ſᷣ audi/ eſt. Illa em ſibi tantũ meruit caſtitatẽ: iſta luilyl re. Hhic aũt qͥ donauerat illã ſapientiã ſalo/ nobis ↄtulit ſanctiſicationẽ. Illa meruit it ne cöpeßenn moni: ⁊ erat virtꝰ ac ſapiẽtia dei infirmitate peccaret: iſta vt peccata purgaret. Illa ppa lcitiaſir carnis indutꝰ:adhuc ꝑ puſillã ętatẽ tacebar delicta a ſe repudiat: iſta ĩ ſe ꝑ dei gr̃aʒ alie ini⸗ in terris:etiã ꝑ ampliſſimã maieſtatẽ clare- na cõdonat. Illi eſt collata vginitas:iſti do- fictaten⸗ D bat i cęlis.Quid times herodes? Quid ma nata Kcidiras. Jla vnd gercauit apura E:· ocxpor ligna mẽte turbaris? Si ſalutẽ tuã ſapias: iſta generauit plures 2 vᷣgo ẽ. Illa ter xym ſung ille natꝰẽꝑ quẽ regnũ dei videas.Quid ſę- neſcit aliũ ſiliũ:iſta cũ chꝛiſto mat eſt ploꝝ. iie quen uis:Quid occidis infantes:Quid cat in/ nele tren alter eſt quodãmodo ſal B H — uatoꝛis. Hã ijſdem euũ ſignis: ijſſdem mira/ bienucleilacen baptiʒari voluit: non xx culis cognoſcimus genitũ:ſed nunc maioꝛe4Kſibi mũdiciã acqreret: ſed vt nobis fluenta LZud.i. Myſterio baptiʒatũ. Deniq; ſpũſſanct qui? Hmũdaret. Interea magoꝛũ beata legatio ꝑ/ 2 Mattõ.ʒ. tunc illi in vrero affuit: modo eũ in gurgite ducta ad ſacra cunabula radio deſuꝑ currẽ/ circũfulſit. Qui tũc mariã caſtiſicauu: nunc te mirat᷑: iudęã pſcedit ęthiopia peccati exu/ Zud..i. fluenta ſanctiſicat. Pater qui tũc obumbꝛa engda nigredine: et ſidei induenda candoꝛe. uit in virtute:nũc clamat i voce: ⁊ quaſi ma Æοαεſtupenda dignatio: Inter amplexus ge turioꝛe cõſilio qui tũc vmbꝛã ſſtitit natiui· nitricis includit᷑: qui cęlũ terrãq; cõplecti‚. tati: modo teſtimoniũ ꝑhibet veritati. Ait ¶ In ſinu mfris latet: q regnũ patris excedit. MWattb.ʒ. em̃ deus:hic eſt ſilius meus dilectꝰ: in uo Per ſimplex officiũ: ſpiritale reuelat᷑ arcao, ihi cõplacui. Pꝛęclarioꝛ plane eſt ſecunda nũ.Hnmanitas cernit᷑: ⁊ diuinitas adoꝛafk. q pᷣma natiuitas. Illa em̃ ſine teſte ſientio Exhibent aurũ:thus ⁊ myꝛrhã:plus in mm· chꝛiſtũ genuit: iſta cu diuinitatis ꝓfeſſione ſterijs qᷓ; in conſcientüis offerentis. In auiiii 1ĩ. dominũ baptiʒauit. Ab illa ſe ioſeph qͥ patꝭ munere regia dignitas:i thuris vapoꝛe di putabat᷑ excuſat:in hac ſe pater qui non cre· uina maieſtas: in myꝛthę ſpecie ſepelienda debat᷑ inſinuat. IJbi laboꝛat ſuſpitiõibꝰma,/ demoõſtrat᷑ humanitas: ac ſic trinitatẽ obla⸗ ter:qꝛ pꝛofeſſioni deerat pater:hic honoꝛa tionũ numerꝰloquit᷑: vnitatẽ deuotio vna genitrix:quia diuinitas ſiliũ ꝓteſtatur.ho/ teſtat᷑. Per hoc ̊ puigili intentiõe coꝛdis ce oꝛatioꝛ inq; ſecũda q;; pꝛima natiuitas. Si lum ſemꝑ ſtudeamꝰ aſpicere: ſi ad chꝛiſtũ cu 8 5, quideʒ pater hic deus maieſtatis inſcribif: pimus ꝑuenire. Dirigat ergo nobis ſemitaia ilic ioſeph artifex ęſtimat᷑.Et licet in vtra vitę:ꝑfecta ſtella iuſticię:que dixit:MNõ appa gxo. 25. dominꝰ ꝑ ſom̃ſanctũ ⁊ natꝰ ſit et baptiʒatꝰ: rebis in cõſpectu meo vacuus. Offeramꝰ ei tamẽ honoꝛatioꝛ eſt qui de cęlis clamat: q; aurũ ſidei:pietatis aromata: caſtitatis ho/ WMattb. 13. qui in terris laboꝛat. Joſeph ergo faber in locauſta. Spiritalẽ quoq; myerhã habeam⸗ terris pater putabat᷑ eẽ domini ſaluatoꝛis: ĩ nobis:ꝗ̃ ita animas nr̃as cõdiat vt illęſas nec ab hoc opere deus qui vere eſt pat᷑ dni a peccati coꝛruptiõe cuſtodiat: qð ipſe pᷣſta/ noſtri ieſu chꝛiſti excludit᷑: Mam eſt ⁊ ipſe fa/ re dignet᷑:qui viuit ⁊ regnat ꝑ omnia ſęcula ber. Ipſe em̃ eſt artifex: qui huius mũdima ſeculoꝛũ: Amen. Serno chinã:nõ ſolum mirabili ſed etiaʒ ineffabili In eadẽ dominica Sermo II XXXVII. potentia fabꝛicauit.Lanq; ſapiens archite/ Icet frẽs dilectiſſim de folennitate ctus celũ ſublimitate ſuſpẽdit:terram mole fundauit: maria calculis alligauit. Ipſe arti 2 na tñ ſancteę deuotõis eſt fides.Et fex:qui ĩ noſtris moꝛibꝰ pſᷣcidit ſuꝑfſlua opa: q;qᷓ; nõnulli hodie dñm noſtrũ ieſuʒ chꝛiſtũ Mattb.ꝛ.. vtilia quęq; cõſeruat. Ipſe eſt artifex:cuius ſtella duce veniẽtibꝰ ab oꝛiẽte magẽ ęſtimẽt Mattb.5. ſecurim ad radicem noſtrã poſitã iohannes adoꝛatũ: A gar aſle gr cl aquas in vina Joõ.2. boaptiſta cõminat᷑:vt omnis arboꝛ quę noꝛ/ mutaſſe: Quidã vero baptiʒatũ illũ a iobã Maub.ʒ. mã iuſtę diſcretionis exceſſerit: exciſa radici ne cõſirmẽt: In oĩbꝰ dei filiꝰ credit᷑: in omi/ tus tradar᷑ incendio: Quę aſũt menſurã ve/ bus eſt vera feſtiuitas. Nã qð magis vtiich Curitatis habuerit:cęleſti fabꝛicę deputet᷑.ho⸗/ gentibꝰ et adoꝛare dñm ⁊ munera offere tcãõ⸗ . aie ego Bantlza⸗ dñs i ioꝛdane. Quale eſt cedit᷑:gentiũ ẽ ſſigurata vocatio.Qð aqug hoc baptiſmũ:vbi pꝛioꝛ eſt fonte ille qͥ mer, xjo trãſfoꝛmant᷑ in vinũ:religionis nfeę deſi/ gitur: vbi dum ſuſceptũ aqua deluit:nõ ſoꝛ gnat᷑ arcanũ.Qð vᷣo fluẽtis ioꝛdanis bapti dibus inſicit᷑ ſed benedictiõöibus honoꝛat᷑: ʒ3at᷑ ieſus: aquę nr̃o baptiſmati conſecrant᷑. Auale inq; ſaluatoꝛis eſt baptiſmũ:in quo Pabrlinatei chariſſimi:vt aliq̃ nũc de io B purgant᷑ potius fluenta q́; purgant: Mouo/ baptiſmate ſanctitati vrę ꝓut dñs donaue em̃ ſanctiſicatiõis genere chꝛiſtũ nõ tam la /Writ ꝓferamꝰ: vt ſił ⁊ hũilitatẽ ſaluatoꝛis nr̃i: itvnda q; lota eſt. Nam ex quo ſaluatoꝛ in ⁊ myſterioꝝ gliã cognoſcatis. Pꝛędicabat i aqua ſe merſit:ex eo omniũ gurgitũ tractus deſerto iohãnes baptiſmũ pęnitetię pło:in cunctoꝛũq; fontium venas myſterio baptiſ/ remiſſionẽ pctõꝝ:nõ quo crimia cõmiſſa de/ 7 28 e nummtii tatigei en⸗ ſnin lenumni⸗ s mitet lesbiumt peliteng Pku tubiseli⸗ gitolitpe kumceſe D ninuntd bapazenr ſügube üetuen ſplepe kerapl ſsteſtne lain ſiſeppedt uiz llt iti atedebes aſnego tu diis. Sineme ne uſtia Ppoſitu Luncilt O baruith ſeſusno lin 4 tis elcal dehisge gninpote Nniati⸗ ſondomnin Nthnr , ehnvno Alhere hente ſuo⸗ tiin cibene lanodis matis cõſecrauit. Et quiſqs ibi in noĩie do leret:ſed qͥ emẽdaret errãtes. Mam remiſſio mini baptiʒari voluerit: nõ tam ilũ mundi pctõꝝ chꝛiſti gr ſeruabat᷑.Conſfluebat Sad aqua diluat q chꝛiſti vnda puriſicat. Sal/ ioꝛdanẽ deſidenio lauacri diuſoꝝ copioſiſſi ſinuen inltuef ngheef 3 er. XXXVIII. Do. intra oc.epi.dñi ma multitudo: quarũ erãt tã ſcelerati actꝰ: ſanctus dinoſcit᷑ in colũba. miriflco aũt myſterio dominus noſter ieſus chꝛiſtus vel taetu coꝛpoꝛis ſui:vel tranſitu gloꝛię ſuę om nẽ ad momentũ creaturam ſanctiſicat:viui/ ficat ⁊ illuſtrat. Aquas em̃ cõſecrat dũ bah/ tiʒat᷑:terram ſanctiſicat duʒ ſepelit᷑: moꝛtu/ os ſuſcitat dum reſurgit: ceęleſtia gloꝛificat dum aſcendit ad cęlum ⁊ ſedet ad dexteram patris. 62 neademd In ominica de Trinita: columba Sermo I — Sermo VIII. Vãnuis fratres ĩ huiꝰ exilij erumno/⸗ A ſam cęcitatem ꝓ oꝛiginalis peccati Niuſtiſſima pęna a gaudio beate feli/ citatis deiecti ſimus: nõ tamẽ ita inde pᷣciſi atq; abꝛupti ſumus vt nõ etiã in iſtis muta bilibus ęternitatẽ: veritatẽ: beatitudinẽ ꝗ⸗ rere vel deſiderarę ignoꝛemus. Qð ex ee ꝑ/ ſpicuũ eſt: ꝙ nec moꝛi: nec falli: nec miſeri eẽ/⸗ voluntatẽ habemus. Vnde ex hoc naturali inſtinctu beatos eſſe velle qui eſt omnibus licʒ diuerſo modo in animis ſinguloꝛũ bea/ — — titudinis apetitus fiat. Quidã em beatum exiſtimãt eſſe regno potiri terreno:alii diui / tus abundare:alij honoꝛibus exaltari: QQui dam vo laudibus celebꝛes eſſe gaudẽt: alij tatibꝰ inhiant carnalibꝰ. Sed nequa/ volu in huius vitę volubilitate vera inueniri poterit beatitudo. Quocirca tota ſacta ſe⸗ S Mries ſcpᷣturaꝝ nos a terrenis ad cęleſtia eri. 7 oluir enhein vita tã ꝑdita:vt eos venerabił baptiſta vi/ enieen pereo ſemini cõꝑaret. Int huiuſmodi hoiel iedinen ille virtutũ celeſtiũ dominꝰ: ille qui reſpicit Duben. Pö. 103. terrã æ facit eam tremere: chꝛiſtus ieſus:nõ enchente dedcignat᷑ humilis et quietus ad ſeruuli ſui aempneg baptiſmũ ꝓperare.Sed quid mirũ de man nigcigin, ſuetudine ſi ſe ꝓphetę manib inclinauit q Pmmsgeitt Cſe ab inimicis ſuis paſſus eſt cruciſigi?Quo lenalien ꝓperãte ad fluuiũ:talẽ Johes circũſtantib Untgg Dob. 1. turbis erupir in voce: Ecce agnus dei: ecce ſniglain q‚ui tollit peccata mũdi:hoc ẽ dicere Meſſa/ RKrK te iam: ceſſate a baptiſmo meo quo pęniten RK tia incepit: Ecce baptiſta ꝑ quẽ crimina di/ RKZ mittunt᷑: deſinite vlterius a cõſeruo veſtro Ennttit⸗ baptizari velle:pᷣſens eſt domin omniũ no W ſtrü qui baptiʒat ad vitã. Illuʒ ſequimini: S illi credite: ab illo lauacrũ ſalutis tota mẽte iutctin ſuplices poſtulate:a quo ⁊ egoipſe baptiſta Elaac. veſter cupio baptiʒari. NHõ renuit quidẽ ie/ nheſnlt ſus teſtimoniũ vocis huiꝰ: ſed qui ꝑ oꝛdinẽ gnufif vellet vniuerſa cõplere:nihilominꝰbaptiʒa Hinm rni ſe expedit a iohãne: ⁊ a baptiſta deuotus Raſun Waetb. 3. baptizãdi ſui potentia tremefactꝰ ait: Ego mwibhan a te debeo baptiʒzari:⁊ tu venis ad mendẽ: aunli qm̃ ego creatura ſum: tu creatoꝛ. Ego ſeruꝰ: uncdipeiſn tu dſñis. Ego ſigura: tu veritas. At ieſus ait: onnuſei⸗ Sine modo. Sic em̃ decet nos implere om/ 4 nẽ iuſticiã: id eſt quid nũc iſta cõmemoꝛas: Serno I pPꝓpoſitum ſuſcepi hũilitatis:implendũ eſt. lumn Tunc ille qui ſſumere foꝛmidabat: velocit iuaſamndn OD baruit ſᷣcipientis imperio. Baptizaat᷑ ergo zockſt ieſus nõ ſibi: ſed nobiſ. Baptizat᷑ vt nõ pu/ tieipchfitr riſicet᷑ aquis: ſed vt aquas ipſe ſanctificet. venagickne Paptiʒat᷑ nouus homo:vt noui baptiſma/ gsn tis cõſtituat ſacramentũ. Aperti ſunt inqͥt itliritil⸗ ei celi. Eſtimo vt in cęleſtibꝰ eſſet miraculũ ctii:i de his ꝗ gerebant in terris:ſicut ait ſcriptu/⸗ nmun 1. Petri.1. ra: In quẽ cõcupiſcũt angeli ꝓſpicere.QAuõ Menofeni enim poterant non mirari virtutes celoꝛũ ⁊ ͤnt dominatiões: cherubin ⁊ ſeraphin:cũ vide/⸗ ninfn rent dominũ ſabaoth in fluuio a iohãne ba viani ptiʒari: VUt aſt iohanis teſtatio etia celeſti enlo. Audj.3. teſtimonio cõſirmet᷑: vidit ſpmſanctũ coꝛpo u⸗ lenriet rali ſpecie:quaſi columbã deſcẽdentẽ ⁊ ma/ 8 dotue nentẽ ſuꝑ ieſũ: Audit et patrẽ dicentẽ:hic f eſt ſllius meus dilectus: in quo mihi cõpla/ bln iti cui bene.Aduertite dilectiſſimi fratreſ quaã/ P . ta nobis in baptiſmate dñi noſtri ieſu chꝛi⸗ hintſi, ſti patefacta ſit gratia: qᷓ; ſubtili ſacramẽto iuch 4 trinitas ſe homi reuelauit. Pater em̃ audit᷑ nn m voce:ſilius manifeſtat᷑ in homie:ſpirituſ/ n gi adhoꝛtat᷑:vbi vera ⁊ ſempiterna eſt beati tudo:ad quã niſi ꝑ fidem catholicę pacis co operãte charitate dei et ꝓximi neminẽ pue/ nire poſſe certiſſimũ eſt. Heniq; ad verã beę⸗ atutidinẽ ꝑuenire volentibꝰ:pmo omniũ fi/ des neceſſaria eſt:ſicut apoſtolica docet au/ ctoꝛitas dicens:Sine ſide impoſſibile ẽ pla/ hepᷣ.in. cere deo Conſtat ergo neminẽ ad verã ꝑpue nire poſſe beatitudinem:niſi deo placeat:et deo neminẽ poſſe placere niſi per fidem. Fi/ des naq; eſt bonoꝛum omniũ fundamentũ. Fides eſt humaneę ſalutis initiu ʒ. Sine hac nemo ad filioꝛum dei conſoꝛtiũ poteſt gue/ nire: quia ſine ipſa nec in hoc ſęculo quiſq; iuſtiſicationis exequit᷑ gratis: nec in futuro vitam poſſidebit ęternam.Et ſi quis hic nõ ambulauerit per fidem: non ꝑueniet ad ſpe/ ciem beatę viſionis domini noſtri ieſu chꝛi· ſti. Pꝛoinde ois anima rationalis ętate cõ/ catoꝛes chꝛiſtiani:et eccłiaꝝ dei doctoꝛes vt 2. Cor 22 B grua diſcat fidẽ catholicã: maxime ppli pᷣdi- Bancti dᷣluguſtini de tempoꝛe . amãtibus pacẽ ꝓdeſſe.Quõ em̃ docet quis narũ trinitatẽ: in eo vᷣo qð ſemel dicit᷑:dñs munnn qð nõ didicerit:vł qualit paſtoꝛ eſſe poterit deus ſabaoth: diuinę naturę cognoſcimus ſponne ſi pane vitę gregẽ ſibi cõmiſſũ paſcere igno/ vnitatẽ. Plane ergo et abſq; omni dubita⸗ E b athehol⸗ rat: Hõ erubeſcat diſcere neſciens qð igno- tione credendũij eſt patrẽ ⁊ ſiliũ ⁊ ſpm̃ſanctũ henlit rat:nec ſciẽſ tardꝰſit docere qð nouit. Sciat vnũ eſſe deũ gmipotentẽ:ęternũ:ineõmuta ſſio tu vterq; ſuo dño acceptę pecunię rõneʒ ſe reÄe bilẽ:⁊ ſingulus hoꝛũ deus: 2 ſimul oẽs vnꝰ: nuneflie diturũ: Zũc deſiderabilẽ fidelis ſeruus au / ⁊ ſingulꝰ quiſq; hoꝛũ plena ⁊ ꝑfecta eęterna elali Mattð.⁊5. diet vocẽ dñi dicẽtis: Euge ſerue bone et ſi/ ſubſtãtia:⁊ ſimul om̃s vha ſubſtãtia.QAuia ſochun, 4 delis:qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſupꝛa mlra quicqd eſt pater quo deus ẽ: quo ſubſtãtia licnun = Chte cõſtituã:intra in gaudiũ dñi tui. Omnis eſt:quo cternitas eſt:hoc ſilius:hoc ſpũſſan ſuusſeat itaq; ſcptura veteris ac noui teſtamẽti diui - ctus.Ita etiã quicqd eſt ſilius ĩ eo qð deus Geſchnn nitꝰ inſpirata ſi catholice intelligit᷑: hoc in / eſt:qud ſubſtãtia eſi: quo ęternitas eſt: hoc Gnunog ſinuat:ꝙ pater et filius ⁊ ſpũſſanctus vnus pater:hoc ſpũſſanct eſt.Et quicqᷣd eſt ſpuſ⸗ Alctten 4 ſit deꝰ: euiſdẽ ſbᷣſtãtię vniuſq; eſſentię: at; ſanctus ĩ eo qð deus eſt:quo ſubſtãtia eſt:q Iſlopon inſeꝑabilis in diuinitatevnitas. Ideoq; nõ ęternitas eſt: hoc pater eſt ⁊ filiꝰ. Vna ergo hunnils. ſunt tres dij ſed vnus deus:pater ⁊ ſilius et in tribꝰ diuinitas:vna eſſentia:vna omipo/ oßbonus ſpũſſanctꝰ. &ι0is pat filiũ genuerit et ideo tentia: ⁊ quicqͥd ſubſtãtialiter poteſt dici de Mlinsde ſilius non ſit qui pater eſt: filiꝰ qꝛ a patre ſit deo.Si foꝛte de ſolo patre interrogatꝰ fue/⸗ Nenne genitus ⁊ ideo pater nõ ſit qui ſiliꝰ eſt:ſpũſ/⸗ nris:Quid ſit patere Reſpõde:deus.Inter⸗ onigit ſanctus nec pater ſit nec filius ſed tm̃ patriſ rogat de filio:Reſpõde:deus. Interroga/ ſtyadie ⁊ filij ſpũs: patri ⁊ filio etiã ipᷣe coęgqualis et tus de ſpũſancto: Reſpõde:deus.Si inter/ paler:de ad trinitatis ꝑtinẽs vnitatẽ:Et hęc trinitas rogatꝰ fueris ſimul de patre ⁊ filio ⁊ ſpũſan/ ſbihpuſe . vnus deus eſt ex quo oĩa:ꝑ quẽ oia: ⁊ĩ quo ccto:nõ deos:ſed deũ reſpõde vnũ: omnipo Adalam, Ro. I. olĩa: beato paulo atteſtante vbi ait: Qm̃ extentẽ:incõmutabilẽ.Sciendũ eſt vo ꝙ quę/ õS ucqe ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊ in ipſo ſunt omnia:ipſi glo//dã de deo ſubſtãtialiter dicunt᷑: vt deus eit dotane 1.ſen. diſ. ꝛ. ria in ſecula ſęculoꝛũ: amẽ. Teneamꝰigitur· nagnꝰ:ompᷣs:⁊ quicqͥd ad ſe dicit᷑:id eſt ſſ/ göſade ca.omnes. firmiſſime patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſymſanctũvnũ eſſe ſtantiã diuinitatis ſigniſicãs.Quędam vo ial naturalit᷑ deũ: neq; tñ patrẽ ipſuʒ eſſe qᷣ filiꝰ relatiue dicunt᷑:vt pater ad filiũ: filiꝰ ad pa/ f eſt:nec filiũ ipſum eſſe qui pater eſt:nec ſojm̃ trẽ:⁊ ſpũſſanc relatiue ad patrẽ ⁊ filiũ: ad kde . D ſanctũ ipſuʒ eſſe qͥ pater eſt aut filius. VHna ſe aũt ſiue pat᷑ ſiue filiꝰ ſiue ſpũſſanctꝰ dicit᷑. indit eſt em̃ patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti eſſentia:in Itaq; Bater eo qð deꝰ eſt:hocipſo ſubſtãätia ebo nõ eſt aliud pat᷑:aliud filiꝰ:aliud ſpũſſanctꝰ: eſt:qꝛ eiuſdẽ ſubſtãtię ꝓculdubio ⁊ filiꝰ deꝰ r uis plonaliau ſit pater: alius filiꝰ:alius ⁊ ſpũſſanctꝰ deꝰ.At vᷣo de eo qð pf eſt rela/ deessd ſpuſſanctus.Qðõ nobis maxime in ipſo ſan tiue dicit᷑:qꝛ nõ ſubę nomẽ eſt:vᷣ refert᷑ ad ſi/ dicakde ctarũ ſcripturarũ initio demõſtrat᷑: vbi de liũ deũ eſſe. Mec ita dicimꝰ filiũ patrẽ eẽ:ſic ſmuliu . Señ.i. dicit: Faciamꝰ hominẽ ad imaginẽ ⁊ ſimili · dicimꝰ deũ eẽ:qꝛ de ſoõſtãtialit᷑ dicit᷑:pr̃o ⁊ uumude tudinẽ noſtrã. Cũ em̃ ſingulari numero dic: ffliꝰ ⁊ ſpũſſanctꝰ relatiue ðꝛ.Siẽ em̃ relatiue mendel 1.ſen. diſ.?2. Imaginẽ:oñdit vnã naturã eẽ:ad cuiꝰ ima / pater ⁊ filiꝰ dicunt᷑:ita ⁊ ſpũſſanctꝰ ad patrẽ delsen ca. ꝓponamꝰ ginẽ hõ fiebat:nõ vnã eſſe ꝑſonã. Si em̃ illa ⁊ filiũ qdamodo relatiue dicit᷑:qꝛ patris ⁊S/ nbif⸗ vna eẽntia pfis ⁊ filij ⁊ ſpuũſſcti vna eẽt ꝑſo// lij ſoũs eſt.Sed ipſa relatio ſpũſſiancti non boſed na:ñ diceret᷑ ad imaginẽ nr̃aʒ:ſ ad imaginẽ/aita recipꝛoca rõne cõuerti poterit ſicut pater Pperls meã: nec dixiſſet: faciamꝰ ſed faciam. Si vo ¶ filius. Hã parer ſilij pater dicit᷑: ⁊ filiꝰ pris ſidei in illis tribus pſonis tres eſſent credẽdę vel filius dicit᷑: ſpũs vᷣo ſanctus vnifoꝛmiter di ndei intelligẽdę ſubſtãtię:nõ diceret᷑ ad imaginẽ cit᷑ ad patrẽ ⁊ filium: qꝛ patris ⁊ filij ſpũůs ẽ. pi noſtrã ſed ad imagines nr̃as.Sed ad vnaz Dicimus em̃ ſpm̃ſanctũ ſpiritũ patris: ſed lunn imaginẽ vniꝰ dei homo factus dicit᷑:vt vna nõ viciſſim dicimus patrẽ ſpũſſancti: ne fi in ſanctę trinitatis eſſentialiter diuinitas inti/ lius eius intelligat᷑ ſpũſſanctus. Itẽ dicimꝰ 5.de Crin⸗/ a n maret᷑.hanc quoq; trinitatem ꝑſonarũ atq; ſpiritũſanctũ ſpm̃ filij: ſed nõ dicimus filiũ tate ca.. Ran vnitatẽ naturę ꝓpheta Eſaias reuelatã ſibi ſpũſſancti:ne pater eius intelligat᷑ ſpũſſan/ Mn gie nõ tacuit:cũ ſe dicit ſeraphin vidiſſe camã/ /ctus.Dicit᷑ ⁊ icẽ ſpſs donũ dei:qꝛ donatoꝛ W Eſa.o. tia: Sanctꝰ ſanctꝰ ſanctꝰ dñs deꝰ ſabaoth. eſt deꝰ doni ſui. In quibꝰ nominibꝰ circũfer Auen Vbi pꝛoꝛſus in eo qð dicit᷑ ter ſanctus:ꝑſo/⸗ ri poteſt viciſſim ralatiõis regula:vt ſi dica/ lef, r gnen üͤrſif Ennlun Nlecngen egloſchi lunfi lusicgöda Amnsckte anrisckſi⸗ Noſebſfüch f Ann nupnnen Uerpoletdoen einrendgn. Aedas. u s Inmne edang gine retiotha. emionnie auni: Adasck ſenckidc iQledunn liö: A'as, pamitftüa 14 Hülanc d, „ wapſlbin — ldubiotfl=. wocͤpfcktd⸗ Engnuti pülenen on „7 uk Aen . minnin ot flihhie⸗ ii geni 6 1 Tes meKte lunc . licthin Ginu ino'n⸗ unſn n Pinane zoialofl ercht BGer. xxxVIII Do. intra oc. epi. dñi Ger. III mus donatoꝛ doni: æ donum donatoꝛis: qꝛ ĩ his vocabulis potuit inueniri vſitata huic S cathegoꝛię ꝗᷓ dicit᷑ ad aliqᷣd circũlatio. Ergo Hoc donũ dei: id eſt ſpũſſanctꝰ qui de patre ⁊ filio ęqualiter ꝓcedit:ineffabilis quędam patris ſilijq; cõmunio eſt. Et idᷣo foꝛtaſſe ſic axpellat᷑: qꝛ patri filioq; poteſt eadẽ appella⸗ tio conuenire. Nam hoc ipſe . pꝛie dicit᷑ qð illi cõmunit᷑ dicunt᷑: qꝛ ⁊ pat᷑ ſpũs ⁊ filiꝰ ſpi/ ritus recte dicit᷑. Ergo vt nominibꝰ iunctis quę ſeꝑatim vtriq; ꝑſonę cõueniũt Feriut⸗ q; cõmunio ꝓpꝛie ſigniſicet᷑: vocat᷑ ſpũſſanctꝰ: quę eſt tertia in ſancta trinitate ꝑſona patri ⁊ filio ꝑx omnia ęqualis:coxternus et cõſub/ ſtantialis.Et hęc trinitas vnus eſt deus ſo/ lus: bonus:magnꝰ:ęternus:ompᷣs:ipſe ſibi vnitas:deitas:magnitudo:bonitas:omni/ potẽtia: et quicqͥd ad ſe ſubſtãtialiter dici᷑. Non ita ĩ relatiuis vocabulis intelligendũ eſt vel dicendũ: qꝛ dici non poteſt pater ſibi pater: vel filius ſibi filius: vel ſpũſſanctus ſibi ſpũſſanctus: ſed hęc relatiua vocabula ad aliam ꝓculdubio ꝑſonam referri debẽt. Quicqͥd ergo ad ſe dicunt᷑ pater et filius:nõ dicit᷑ alter ſine altero:id eſt quicquid dicunt᷑ qð ſubſtantiã eoꝝ oſtẽdat ſimul dicunt᷑. Si heęc ita ſunt: iaʒ ergo nec pater eſt deus ſine filio:nec ſilius deus ſine patre:id eſt non ita dicit᷑ deꝰ pater quaſi filiꝰ nõ ſit deꝰ: nec filiꝰ ita dici᷑ deus quaſi pater non ſit deus: ſed ambo ſimul deus:etiaʒ ⁊ vnus deus. Quo circa quicqͥd ſᷣm ſubſtantiã vel ęternitatem de eis dici põt: ambo ſimul ſũt:⁊ qð de filio dicat᷑ deus de deo:lumen de lumine:ambo ſimul lumen: ſed nõ pater deus de deo: nec lumẽ de lumine:ſed ſilius deus de deo:⁊ lu/ men de lumine: ambo tñ ſimul et ſemꝑ vnꝰ deus ⁊ vnũ lumẽ.Sic etiã de alijs axellati/ aniei fim ſubſtantiã dicunt᷑: id eſt qð ſimł ambo ſt dici debet: vt ompᷣs:magnꝰ: bonꝰ: h ęternus ⁊c.quę ad ſe dicunt᷑.Qð ſi ita eſt G ſolũ de eis dici non poteſt illud de illoqð ſił ambo nõ ſunt: ſicut verbũ de verbo dici nõ poteſt:qꝛ nõ ſimul ambo verbũ ſed ſolus ſi/ lius:nec imago de imagine:qꝛ nõ ſimul am/ bo imago ſed ſolus filiꝰ imago:nec filius de filio:qꝛ nõ ſimul ambo filiꝰ:nec pater de pa/ tre:qꝛ nõ ſimul ambo pater.Et iðo qð euã/ Job.i. geliſta ait:Et verbũ erat apud deũ:multũ ẽ vt ſic intelligat᷑:verbũ qð ſolus eſt filiꝰ erat abpud deũ qð nõ ſolꝰ eſt pater ſed pater ⁊ fi- lius ſimul deꝰ. In quo ꝑfecte intelligit᷑ ꝙ nõ ſceſſit genitoꝛ illud qð genuit. Et að ipein euãgelio ait:Ego ⁊ pater vnũ ſumus: Vnũ Jobð.ĩo. ſumꝰ em̃:id eſt qð ille: hoc ⁊ ego ſᷣm eſſentiã — — nõ ſm relatiuũ. Qð dicimꝰ lumẽ de lumie: nõ duo lumina intelligẽda ſunt vel ſepꝑatio luminis: ſed intelligendũ eſt ꝙ filiꝰ effulgẽ/ tia ęterna lumiĩs eſt ęterni:ſicut imago ſem/ piternę ſubſtantię ſempiterna ẽ imago. Ex/⸗ empli gr̃a: Si quęris quid ſit abꝛahã iuxta ubſtantiã: Reſpõdet᷑:homo. Si quęris de abꝛahã cur pat᷑ ſit: Relatiue reſpõdet᷑: quia filiũ habet iſaac. Si quęris de iſaac cur ſit ſi liꝰ: Relatiue reſpõdet᷑: qꝛ patrẽ habet abꝛa/⸗ ham. QOis vo relatio ad aliqͥd aliud refert᷑. Et heęc regula relatiõis in ꝑſonis ſanctę tri- nitatis intelligẽda eſt. Si ergo interrogatꝰ fueris de deo: cur dicat᷑ pat᷑:Relatiue reſpõ de:qꝛ habet ſiliũ. Ita etiam de filio reſpõde relatiue ideo eſſe filiuʒ qꝛ habet patrẽ. Si dictũ de deo tibi fuerit: quõ pater hocẽ ꝗq flilius:aut fili hoc ẽ qð pater? Reſponde ᷣm ſubſtantiã hoc eſt filius qð pater:hoc pater qð filius: qꝛ vnꝰ ẽ deus ⁊ vna ſubſtãtia pat᷑ et filiꝰ. Ad ſe em̃ deus ſubſtantialiter dicit᷑: Ad patrẽ filiꝰ: vel filiꝰ ad patrẽ relatiue di/ cit᷑. Juxta ꝑſonę ꝓpꝛietatẽ nõ eſt pater q ſi- lius:nec ſilius qui pater:iuxta ſubſtãtię vni tatẽ hoc pater qð filius:id eſt deus vnꝰ om/ nipotens. Quicquid ergo ad ſeipſum dicit deus ⁊ de ſingulis ꝑſonis dicit᷑ de patre ⁊ ſi⸗ lio ⁊ ſpũſancto:⁊ ſimul de ipſa trinitate non pluraliter ſed ſingulariter dicenduʒz eſt: qm̃ quixe nõ aliud eſt deo eſſe ⁊ magnũ eſſe: vł aliud eſſe vel aliud bonũ eſſe: ſed hoc idem eſt illi eſſe I magnũ eſſe et bonũ eſſe: ꝓptea 3 ſicut nõ dicimꝰ tres deos: nec tres eſſẽtias: ſic nõ dicimus tres magnitudines:nec tres bonitates:ſed vnũ deũ: vnã eſſentiã: ⁊ vnã magnitudinẽ et vnã bonitatẽ: Abſq; oĩ ſcʒ dubitatiõe credi neceſſariũ ẽ: ꝙ pater plenꝰ deus ⁊ ꝑfectus eſt: filius plenꝰ ⁊ ꝑfectus eſt deus:ſpũſſanctus plenus ⁊ ꝑfectus ẽ deus: nõ tamẽ tres dij pater et filiꝰ ⁊ ſpũſſanctus: ſed vnꝰ deus plenꝰ et ꝑfectꝰ: Hec aliqͥd ma/ ius tres ſimul dici pater ⁊ filius⁊ ſpũſſactus q́; vnꝰquilibet vel pater vel ſiliꝰ vel ſpiritus ſanctus: qa eadem natura eſt in vnaquaq; ꝑſona ſimul dicta ꝗᷓ eſt in tribꝰ ꝑſonis ſimul nomiĩatis.Hõ ita dicimus in hominibꝰ fieri poſſe: Abꝛahã plenꝰ homo: iſaac plenꝰ hõ: iacob plenus homo: ⁊ hi oẽs vniꝰ ſubſtaãtię quãtũ ad hũanã ꝑtinet naturã:non tamẽ hi E — — 9 Ser. Bancti luguſtini de tempoꝛte tresvnus homo:ſed tres omimodis hoĩes: ſanctus autẽ hoc habet ꝓpꝛiũ ꝙ ex patre et hluin ⁊ aliqͥd maius in tribus cognoſcit᷑ q; in qli- filio ęqualiter ꝓcedit:⁊ eſt amboꝛũ ſpiritus uſu bet vno eoꝛũ. Item abꝛahã vnus homo:nõ eiuſdemq; ſubſtãtię ⁊ ęternitatis cũ patreꝛ un tamẽ tres ꝑſonę in eo: ſicut in vno deo tres fllio. Sed heęc tria vere etiã tria ſũt ineffabi/ “ al . ꝑſonę plenę ⁊ ꝑfectę:Sʒ vna ꝑſona in abꝛa/ liter:quę tria ⁊ eſſentialit tria habẽtia ꝓpꝛi⸗ i R ha ſicut in vno ſolet homie eſſe. An deo altt etates ſuas: Et hectria vnũ ⁊ vere vnii: xbᷣ ſeaſe⸗ ihil quidẽ ᷣm accidens dicit᷑: qꝛ nihil in eꝓ vnũ tres:ſed nõ tres pfes: nec tres filij: nec niet murablecſt ner tamẽ omne qð de deo di/ tres ſpũſſancti: ſed tres ꝑſonę: AUnus pater gnte 4 8 cit᷑ jm ſubſtantiã dicit᷑: vt in ſuꝑioꝛibꝰ dixi/ vnus filius: vnus ſpũſſanctꝰ:et hi tres:id ẽ dan mus. uis em̃ dicit᷑ pater ad filiũ: filiꝰ ad pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ vnũ ſũt in natura ſnen . patrẽ ſm ad aliqd: nõ eſt tũ accidẽs patri pa omnipgtẽtia ⁊ ęternitate. Sed hocetiã atq; wnin trẽ eſſe:nec filio filiũ eſſe:qꝛ ⁊ ille ſemꝑ pater/etiã firmiter tenendũ eſt: nihil in ſancta tri⸗ eaal ⁊ ule ſemꝑ ſilius:qꝛ ęternitas ⁊ incõmutabi Onitate ad ſe dictũ plurali numero eſſe dicen / ſtatue litas negat alicuiꝰ accidẽtis in deo inſtabili dum:qꝛ ſimplex illa diuinitatis ſummę na. onnſpod tatẽ: qꝛ omne accidens ſᷣm tempus vel eſſe tura ſingulari numero dici debet nõ plura/ anf N vel non eſſe poteſt vel potuit vel etiã pote / li: ac ideo nõ tres deos: nec tres omnipotẽ/ Gentet ODWW ritiqꝛ pater nunqᷓ; nõ pater:ſfilius nunq; nõ tes: nec tres bonos: nec tres magnos: nee uenleen⸗ filius: nec cępit vnq; pater eſſe pater: nec fi- tres cſſentias in deo dicere fas eſt.Cũ enim ſtdelse lius eſſe filius. ſi aliqñ cępiſſet pater eſſe pſonaliter aliꝰ ſit pater:alius filius:aliꝰ ſpi/ Oiſcheb pater:vlł filius eſſe ſiliꝰ:vel deſineret eſſe qd rituſſanctꝰ: his tñ vnũ eſt naturę nomẽ qð ſumelig erat: ſᷣm accidẽs diceret᷑ pater vel filius. Si dicit᷑ deus vel ſubſtãtia vel eſſentia vel om- antnon⸗ vo ꝗsð dicit᷑ pater ad ſeipſum diceret᷑ nõ ad nipotẽtia: vel alia multa ꝗᷓ ſubſtãtialit non uidbe filiũ: et qð dicit᷑ filius ad ſeipſum diceret᷑ nõ Aatiue de deo dicunk. Indubitãter ſiq deʒ A sſoh ad patrẽ:ſᷣm ſubſtantiã diceret᷑: Sed pat᷑ nõ/credere debemꝰ ipſaʒ ſanctã trinitatem eſſe ſibett dicit᷑ pater niſi ex eo qð eſt ei filiꝰ:⁊ filus nöl inſeꝑabilis ſubſtãtię: eſſentię inſepabilitq; Nona.5 dicit᷑ flliꝰniſi ex eo qð habet patrẽ. Nõ ergo opꝑari quicqͥd a ſingulis ꝑſonis legimꝰ oꝑa/ munasß ſm ſubſtantiã vt dictũ eſt in poꝛibus: qꝛ nõ tum eſiſe.uis em̃ certiſſimũ ſit patrẽ eſſe alcuie quiſq; eoꝝ ad ſeipᷣm ſed ad ſe inuicẽ atq; ad ſolũ q dixit: Hhic eſt filiꝰmeus dilectus in qͥ Mattb.ʒ. pams D alterutrũ iſta dicunt᷑: Heq; ſ̃m accidẽs: qꝛ ?I mihi bene cõplacui: Et filiũ eẽ ſolũ ſuꝑ quẽ mnus:g dõ dicit᷑ pater ⁊ filiꝰ: ęternũ atq; incomuta/ iüla vox ſolius patris ſonuit: qñ in ioꝛdane mynag bile eſt eis. uis em̃ alius ſit pater: aliꝰ ſl - fm iohannẽ baptizatꝰ eſt:idem vnigenitus busſin lius:nõ eſt ti diuerſa ſubſtãtia patr et filj: deus qui carnem ſolus accepit:⁊ ſpm̃ſanctũ Winus quia hęc nõ ᷣm ſubſtantiã dicunt᷑ ſed ̃ᷣm re/ patris ⁊ filij ſolũ eſſe:qui in ſpecie columbę Wetun latiuũ:qð tamẽ relatiuũ nõ eſt accidens:qͥa ſuꝑ eum baptiʒatũ aſcendentẽ de aqua de/· lelign Lnõ eſt mutabile.Cũ itaq; tantꝰ ſolus eſt pat ſcendit:⁊ quiquageſima die poſt reſurrecti/Acj.ꝛ. O bline vel ſolus ſilius vel ſolus ſpũſſanctꝰ:quãtus onẽ chꝛiſti ſideles in vno loco poſitos in lin dunye eſt ſimul pater et filius ⁊ ſpũſſanctus: nullo guarũ ignearũ viſione adueniens repleuit: genitu⸗ mõ triplex dicẽdꝰ eſt deꝰ: qꝛ nõ eſt q̊ͥ creſcait Illaz tñ veriſſime vocẽ qua ſolus locutꝰ eſt lidici⸗ illa pfectio ſummę trinitatis. Perfectus aũt deus pater: ⁊ illã carnẽ qua ſolꝰ homo facxꝰ ltſeag ſiue pater ſiue ſilius ſiue ſpũſſanctꝰ:⁊ ꝑfectꝰ eſt vnigenitꝰ deꝰ: ⁊ illã columbã in cuiꝰ ſpe⸗e- Gfert. deus pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſanct*: ideo trinitas cie ſpũſſanctus ſuꝑ chꝛiſtũ deſcendit:illaſq llfnne potius q; triplex dicẽda eſt: habẽt ſingulei linguas igneas in quarũ viſione ſideles in genttüde E ꝑſonę aliquid ꝓpꝛiũ qð inſeꝑabili vno loco cõſtitutos repleuit: oꝑa eſſe totiꝰ ſgik tggqualitate aliquã in ſe oſtendãt ꝓpꝛietatẽ. ſanctę trinitatis:id eſt vniꝰ dei qui fecit ĩ cę/ Nams. Pater ſolus pater:⁊ filiꝰ ſolus ſilius:⁊ ſpũſ/ lis ⁊ in terra viſibilia ⁊ inuiſibilia veriſſime luggn ſanct ſolus ſpũſſanctꝰ. Et pater hoc habet credendũ eſt. Heus ergo ꝑ imenſitatẽ natu/ bettie ꝓpꝛiũ:qð ex omibꝰ ꝗ ſunt ſolꝰ eſt:qꝛ ab alio rę ſuę totã creaturã ſuã ⁊ implet ⁊ ↄtinet: ac dlſope nõ eſt: ac ꝑ hoc ſolus eſt in paternitatis ꝑſo per hoc totũ quicqͥd eſt implet pat᷑: totũ ſi- ug haig na:no in diuinitatis eſſentia. Unigenitꝰ ο lius:totũ ſpũſſanctꝰ:qꝛ pater ⁊ filius ⁊ ſpũſ.⸗ lnpanet dei ſilꝰ hoc habet ꝓpꝛiũ ꝙ ex ſolo id cõſub/ ſanctꝰnaturslitervnus ẽ deus. Inſeꝑabilis nius⸗ ſtãtialiter: id eſt patre: et coeſſentialiter ſolꝰ ergo naturę vnitas nõ põt ſeꝑabiles habe/ tsͤigy genitꝰ ẽ: ⁊ in hoc ꝑſonę ſuę ꝓpꝛietas. Spũſ/ reꝑſonas. hec vo ſummę diuinitatis at; Epi ðð R Ger. xxxvVIII Do. intra oc. Epi. dñi Ber. IIj 6 ⸗ . „ „ ie indiuiduę vnitatis natura ꝗẽ ſola vbiq; to Sicut pater habet vitam ĩ ſemetipſo:ſicta/ Joh. 5. Wl ta:ſicut vbiq; inſeꝑabilẽ habet vnitatẽ na/ lem filiũ genuit:qͥ vitã haberet i ſemetipſo. tuſcrin, ture vel oꝑpis:ſic ſeꝑationẽ non põt accipere Spirit ſiquidẽ ſctũs nec ingenitus nec ge⸗ dhii⸗ ꝑſonaꝝ. HNoiant᷑ ddẽ ille pſonę aliqñ ſingu / nitus alicubi dicit᷑: Ne ſi ingenitus dicerek — le: Sʒ ita le voluit ipſa de trinitas inſeꝑa / ſicut pater: duo patres ĩ ſancta trinitate in/ angi bilẽ oñdere in ꝑſonis:vt nullũ ibi nomẽ ſit telligerẽtur: Aut ſi genitus diceret᷑ ſicut fili · Nens ii in qlibet ꝑſona qð ad aliã ᷣm relationis re- us:duo itidẽ ſilij in eadẽ eſtimarent᷑ eſſe ſan – gulã nõ referat᷑. Sic pater ad flliüũ: vel filius cta trinitate: Sed tantumõ ꝓcedere de pa / iende ad patrẽ: vel ſpũſſctũs ad patrẽ ⁊ filiũveriſ tre ⁊ filio:ſalua ſide dicenqꝰc. Qui cũ nõ de lunnmn ſime refert᷑. Ea vᷣo noĩa ꝗᷓ ſubſtantiã vel po/ patre ꝓcedit in filiũ: ⁊ de filio ꝓcedit ad ſan ggin tentiã vel eſſentiã dei ſigniſicãt: vel quicd ctiſicandã creaturã:ſicut quidã male intelliꝰ Auninun⸗ pꝓpꝛie ad ſe dicit᷑ deus: oibus ꝑſonts ęqua/ gentes credendũ eſſe putabãt: ſed ſimul de nceſenn. liter cõuenit:vt deus magnꝰ: bonꝰ: ęternꝰ. vꝛtroq; ꝓcedit: qͥa pater talẽ genuit filiũ:vt sſinmen omnipotẽs:⁊ omia ꝗᷓ naturaliter de deo di / quẽadmodũ de ſe:ita ⁊ de illo q; ꝓcedat ſpoi Nhelo ln cunt᷑. Mõ eſt aliqð naturę nomẽ qð ſic prfi rituſſanctus. Decẽ ſũt genera locutiõis:qui P NsonncD cõuenire poſſit vt aut filio aut ſpũiſctõ con us hoĩes ſuos ſenſus ſolẽt inter ſe cõferre. Sagos: uenire nõ queat. Deus em̃ pater naturali ꝭtHõ de illis dico:quas grãmatici partes oꝛa sel Cimn eſt deus:equaliter ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſctũs. Idcir/tionis vocãt:bᷣ de illis quas philoſophi grę lus co inſepabilis eſt ſctã trinitas in ꝑſonis ſen ce cathegoꝛias: latine ſpicamẽta appellare me tonic⸗ ſu intelligẽda:q;uis in voce ſeꝑabilia habe/ ſolẽt.Quę quidẽ ſic noiant᷑: Subſtantiaã:q̃/ ſentnMor⸗ ant nomia: qꝛ pluralẽ numerũ in naturę no litas:quãtitas:ad aliqͥd: qð genꝰ locutiõis btint minibꝰ nullatenꝰ recipit. In hoc oñdit᷑ ꝑſo/ relatiuũ dicit᷑. Itẽ habitus:ſitus: tẽpus:lo/ btigicie nas non poſſe diuidi in ſctã trinitate:qꝛ cu/ cus:facere: pati.hhęc ſũt igit cauſę locutõis Unetanee iuſlibet ꝑſonę nomen ſemꝑ ad alterũ recibit noſtrę.Aut em̃ de ſubſtãtia cuiuſlibet rei lo jeinetblig ꝑſonã. Si patrẽ dicis ſiliũ oñdis: ſi filii no quimur: vel de quãtitate:id eſt magnitudi⸗ nsleonion- minas patreʒ ſᷣdicas: ſi ſpmſanctũ apellas ne:aut etia de qualitate:in quo genere locu lleicl alicui eſſe ſpm̃: neceſſe eſt intelligas id eſt tionis bonos dicimus qͥ boni ſunt. Aut o 3dllemsnie patris ⁊ filij. Et hoc regulariter tenere debe/ ad aliqd:id eſt dũ pſonę quęlibet inter ſe cõ ſoliſgi mus: ꝙ omis natureę noia vel eſſentię: ſicut ferunt᷑: vt dñs nõ dicit᷑ niſi ſeruus intelliga/ ginte invna ꝑſona ſingulariter: ſic etiã ſemꝑ in tri tur:nec iteruʒ ſeruus niſi reſpiciat᷑ ad dim. mnnignu bus ſingulari noie dici debẽt. Si quis vero Itẽ de habitu animi vel coꝛpis: aut de ſitu irtſpiuel minus eſt in talibꝰ exercitatus myſters ſũ/ i quo cõſiderabit᷑ ſtare:ſedere:iacere.De lo⸗ ſiß it mę trinitatis: votis agat apud deum vt in / co ⁊ tẽpoꝛe:id eſt qͥd in qͥ loco vł tẽpoꝛe ſiat. henech 4 telligat ꝗᷓ dei ſũt:nõ mecũ querelis ꝙ ea ſcri Itẽ qͥs qͥq faciat vel patiat᷑ ſępe loquela no 4 r O pſi quęin ſctõꝝ dictis doctoꝝ legebã. Sciẽ ſira oñdit.hhis ꝗ̊ omibꝰ modis:ſolet ſancta Q lo nn dum vᷣo eſt ꝙ ꝑ omiĩa idẽ eſt patrẽ dicere ⁊ n, iihun⸗ de deo loqui:ſed aliter ꝓpꝛie: aliter dhoſeſi genitũ:qꝛ ⁊ ſiliũ non genuiſſet niſi ꝑhiberet Itranſlatiue:aliter relatiue. Pꝛopꝛie deus di nnsnu eũ dici ingenitũ: qꝛ dũ dicit᷑ ingenitꝰ:nõ qð cit᷑ ſubſtãtia vna:ſũma: ineffabilis: ꝗᷓ ſemꝑ uslar ſit ſed qð nõ ſit ille de quo dicis ingenitꝰ ſi/ idẽ eſt qð eſt: qꝛ nihil ei accedẽs vel recedẽs Neſ gniſicat᷑. Pat itaq; ſᷣm affirmationẽ: ingeni ineſſe poterit: quę ſemꝑ eſt: qꝛ ſemꝑ immu, hinan ſ⸗ tus ſᷣm negationẽ dicit᷑. NHegat᷑ itaq; eũ eſſe tabilis. Itẽ deus magnus dicit᷑: nõ aũt ma ſmditilis genitũ de qͥ h dicit᷑: nec tñ aliqd eũ genuiſſe gnitudine:niſi q̃ ivſe magnꝰ eſt et imenſus. ne icttel ſigniſicat᷑ dũ dicit᷑ ingenitꝰ. Patrẽ itaq; dũ Ea igit᷑ magnitudine magnus eſt: qua ipſe Meſeſon dicimus: ſignificamꝰ eum filiũ genuiſſe: da eadem eſt magnitudo:⁊ ea bonitate bonus iguiſeclic/ filius ꝓpꝛie de eo genitus dicit᷑: qꝛ patrẽ ha quę ipſe eſt. Hec deo aliud eſt eſſe:aliud ma lavenſme bet qui eũ genuit.Sed nõ inter patrẽ ⁊ filüi gnũ eſſe:aliud bonũ eſſe:ſed eo quo magnꝰ tateſun h diuiſio vlł ſciſſio:qꝛ alter in altero eſt: Sicut eſt ⁊ bonus eſt:ideo nec tres ſubſtãtias:nec tinn Job.4. in euãgelio legimus ipſũ dñm dicentẽ: Ego tres magnos: nec tres bonos de deo dicere atrlol in patre ⁊ pater in me eſt. VUnus ab vno ge/ fas ẽ. Qð aũt facere icit᷑: de deo veriſſune iius ti⸗ nitus:pꝑfectꝰ a pfecto. Plenitudo diuinita/ dicit᷑:ꝑ quẽ oĩa facta ſũt ꝗ̊ ſũt: dño dicente: lendli tis in vtroq;: nihil differens alter ab altero: Pater meꝰ vſq; modo oꝑatur ⁊ ego operoꝛ. Johᷣ. 5. nioni qꝛ vita a viuẽte eſt ſilius a patre:ſic ipſe ait: heęc quipe in pᷣdicamẽtis ſupꝛa noiatis de “W ec 2 Deod dicunt᷑: ſi tñ pꝛopꝛie de illo aliquid dici P S. 79. oꝛe homiĩs põt. Relatiue aũt de deo dieitur pater ⁊ filiꝰ⁊ ſpũſſanctꝰ:ſicut ſupꝛa abundã/ ter docuimꝰ. Situs vo ⁊ habitꝰ ⁊ loca ⁊ tem poꝛa ⁊ pati nõ ꝓpꝛie ſed trãſlatiue ꝑ ſilitudi nes dicunt᷑ ĩ deo. Mã ⁊ ſedere ſuꝑ cherubin Põ.103. dicit᷑: qð ad ſitũ: Et abyſſus taq;ᷓ veſtimẽtũ Ns.ioi. amictus eius:qð ad habitũ:Et anni nõ de/ NPð.138. ficiẽt:qð ad tẽpus:Et ſi aſcẽdero ad cęlũ tu Geñ. 6. Hiere.ð. 2. Corj. 1. R illic es:qð ad locũ ꝑtinet. Dicit᷑ ⁊ 5 deo: Pe nitet me hoĩeʒ feciſſe:vł etiã: Laboꝛaui ſuſti nens: Heq; em̃ aliqͥd deus patit᷑ quãtuʒ ad eius ſubſtantiã ꝑtinet:qꝛ deꝰ eſt: qꝛ incomu tabilis ⁊ impaſſibilis ſubſtantia eſt: dũ alię omnes ſubſtãtię capiunt accidẽtia quibꝰ in eis fiat vel magna vel quãtacũq; mutatio: deo autẽ eiuſmodi aliqͥd accidere nõ põt: et ideo ſola eſt incõmutabilis ſubavel eſſentia quę deꝰeſt:cui ꝓfecto ipᷣm eſſe vnde eſſentia noiata ẽ maxie ac veriſſime cõpetit. Cui ſo⸗/ li optime id cõgruit nomen qð gręci dicunt on:latini eſt:ſicut aplus ait:Mõ eſt in illo ẽ. Jam vo ſublimitas huiꝰ tã arduę diſputa/ tionis reſpirare aliquãtulũ dictante admo/ net vt liberioꝛi ſenſu ea quę deinceps dicen/ da ſũt ingrediat᷑ explanare.Ois itaq; ſctõꝝ auctoꝛitas libꝛoꝝ hoc nobiſcũ agit vt recte de deo credamꝰ:eũq; tota animi intentione amemꝰ: Sed acies mẽtis hũanę inualida ẽ ad aſpiciẽdã diuinę maieſtatis excellentiſſi/ mã lucẽ niſi iuſticię ſidei ⁊ dilectiõis diuina donãte gr̃a illuſtret᷑ ſpẽldoꝛe:q̃ ꝓpter diui/ na votis omibꝰ poſtulãda eſt gr̃a vt mũdet᷑ oculus coꝛdis ad videndũ qᷓ; ꝓpꝛie trinitas ſit vnus ⁊ ſolus ⁊ verus deus: ⁊ qᷓ; recte pat᷑ Matthᷣ.S. E. ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſanctꝰvniꝰeiuſdẽq; ſubſtãtię vel eſſentię dicat᷑: credat᷑:intelligat᷑. Ad huius ſacratiſſimę beatitudinis viſionẽ nemo niſi ꝑ fidẽ mũdato coꝛde attingere poterit:dicẽ/ te ipſa veritate. Heati mũdo coꝛde qm̃ ipſi deũ videbũt.hhęc vo viſio nõ carnalibꝰeſti/ mãda eſt oculis cerni poſſe: ſed purę mẽtis intuitu ↄſideranda ẽ: ſᷣm qð ſanctiſpũs gr̃a noſtrę mẽtis aciẽ illuſtrare dignabit᷑. Eoꝛũ igit᷑ ꝗᷓ ſunt vel fuerunt vel futura ſunt:cã eſt deus:⁊ eoꝝ datoꝛ ẽ ⁊ creatoꝛ: ⁊ nõ eſt dicere hoc eſt ipᷣm quibꝰ vt eſſent dedit: nec alicui creaturę partẽ ſuę ſubſtantię dedit:⁊ cũ ipſe ſit imutabił: mutabilia ſine ſui mutabilita⸗ te creauit. Ideo iĩ illo hymno laudabili:quẽ ꝑacta cęna myſtica coꝛã diſcipulis in laudẽz patris dei filiꝰ decãtauit:nõ dixit de ſidelihꝰ ſuis:vt vnũ ſint nobiſcũ:ſᷣ vt vnũ ſintĩ no/ Job.rr. bis:qꝛ diuerſa ſubſtãtia eſt creatoꝛ ⁊ creatu/ ræg. Mec etiã dixit: Ego et ipſi vnũ:qᷓuis ꝑ id qð eccleſię caput eſt: ⁊ coꝛpus eius eſt ecclia poſſit dicere:Ego ⁊ ipſi non vnũ:ſed vnus: qꝛ caput ⁊ coꝛpus vnꝰ eſt chꝛiſtꝰ:Sʒ diuini/ tatẽ ſuã ↄſubſtãtialẽ patri oſtẽdens ait: Vt ſint vnũ. Vult ergo eſſe ſuos vnũ: ſ in ipᷣo: qꝛ in ſeipᷣis nõ poſſunt nõ diſſociari ab inui/ cem ꝑ diuerſas volũtates. Cũ em̃ ſit ſancta trinitag vnꝰ ⁊ ſolus in ſubſtãtia: ſolus in ꝑ/ ſonis tnta: quędã cũ młta voluit eſſe nõ illð eſſe ea voluit qð ille ipſe eſt dũ ea ꝗᷓ voluit eſſe oꝛiginẽ habent. Illi ſiquidẽ ſine oꝛigine eſt eſſe deũ ſupꝛa omnẽ exiſtẽtiã: ſupᷣ omnẽ BGancti cluguſtini de tempoe vitã:ſupꝛa omnẽ intelligentiã credimꝰ eſſe: Et ille eſt ſumma exiſtentia:ſũma intelligẽ/ tia:ſũma vita:a quo oĩs vita: oĩs intelligẽ/ tia ⁊ oĩs exiſtẽtia.Dei em̃ idẽ ipᷣm eſt ⁊ potẽ/ tia ⁊ ſubſtãtia⁊ diuinitas:⁊ hęc oĩa vnũ:Et hoc vnũ ſimplex de dei filio doctoꝛ egregiꝰ beatus Paulꝰ aplus dicit: Cũ eſſet i foꝛma NCbik.2. dei nõ rapinã arbitratꝰ ẽ eſſe ſe ęqualẽ deo. Pꝛoinde meliꝰ eſſe videt᷑ equalitatẽ de diui Z nis dicere ꝑſonis qᷓ; ſilitudinẽ:quãqᷓ; vtrũq; inueniat᷑:qꝛ vna queęlibet ſubſtantia ſᷣm qð ſubſtãtia eſt:nõ eſt alia vt ſit ſilis ad aliam. Nec em̃ in ſancta trinitate ſubſtãtia ſubſtã/⸗ tię ſilis eſt:ſed vna ⁊ ipſa eadẽ ſuba eſt: non eſt alia patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti:nec ſunt tres ſubſtãtię ſiles:ſed vna triũ ęqualit᷑: nec pater filio pꝛioꝛ: nec filiꝰ patre poſterioꝛ: ſic arriani voluerunt. Mam abꝛahã ⁊ iſaac licʒ vniꝰ ſint ſubſtãtię ſᷣm hũanitatẽ: tñ abꝛahã pꝛioꝛ eſt tꝑe ⁊ iſaac poſterioꝛ:q;ᷓuis ſint ſiles ſubſtãtię:tñ illa ſimilitudo ſubſtãtię in ſilio poſterioꝛ eſt tꝑe:qð impiũ eſt in deo credere aliqd pᷣus eſſe vel poſteriꝰ:qꝛ nõ ex tꝑe deus ccpit eſſe pater:ſed ſiẽ ſemꝑ deꝰ:ita ſemꝑ pa ter: ſemper habẽs filiũ quẽ ſemel genuit ex ſua ęqualẽ ſibi natura. Addũt quoq; diale/ ctici ꝙ om̃e ſiłe receptibile poſſit eſſe diſſili/ tudinis: ſicẽ duo homies qᷓ;uis ſilis ſint ſubę diſſiłes poſſunt eſſe moꝛibꝰ: ideo nõ poſſũt ꝑ oĩa ęquales dici ⁊ ſunt duę ſubę in eis di/ uiſę: vnuſquiſq; in ſua ſuba plenus homo:iĩ patre vo ⁊ filio ⁊ ſpũſancto nõ eſt ſilis ſuba ſed vna ęqualis ꝑ omnia et Oαο0οουοσoß: ☛ ſubſtãtię:ſicut hęretici voluerũt. int᷑ ſmones de Uerbis dni LXll. id eſt vniꝰ ſubſtãtię: non ooiop:id ſimilis i adẽ dñica aliꝰ mo:qͥ habet᷑ uin ebech kait ‚nuckcha cennes ſan. Si ſeuoluce. ſiſiz Ainptene nple Pn liNond ſinsi. b niserccl (coned o diopeſe Pez nis viuus nonude⸗ Pbſae ſuicedil fſlonea ten vin diolu Rese valere ſek.S. blen⸗ o orn iuſtife lognl oponit, mnl, ung n dinbona iltiudi tdüail uiceſeangn tiniſtoni nägeninecſe ümnutli⸗ mcisintclc⸗ Könett beca:acd dococgeg Lüchgtiſam eſeegntlida. unltuidedll liigliinig bſtantufnch ſkisaddlur. lbſtänaht Eeſubꝛeheen ſanctuneeſon nüggelun nepolteneri nchnis atlls * btinr ii⸗ nbeooel⸗ öapens iulenen mignunc loqzde ſechedolflu ſisſnnſc⸗ 9 opoli = — ibellceh Wattb. 22. uOα 4 oidl Kä“ bab aͤbeb i Bermo xxXIX Do. . poſt oc. Sermoſ PasPmeppococausgfeni pi xXXX. phanię de charitate Sermo 1 A pbe n ſ inplicẽ abit inarũ ſcripturaꝝ multiplicẽ abũ . A⸗ Qdantiã: latiſſimãq; doctrinã fratres chariſſimi:ſinevllo erroꝛe compᷣhen dit:et ſine vllo laboꝛe cuſtodit:cuius coꝛ ple Peteie⸗ qð foꝛte nõ noſti:⁊ in eo qð i ſcriptu rs nõ intelligis. Charitas patet in diuinis 2 Ro.iʒ.nũ eſt charitate: dicẽte aplo: Plenitudo le/⸗ „ 1. Timot. Ie 8 gis eſt charitas. Et in alio loco: Finis inqᷣt legis ẽ charitas. Et iterũ diẽ: Finis ſᷣcepti ẽ charitas ð coꝛde puro ⁊ ↄſcia bona ⁊ fide nõ ficta. Si &Snõ vacat oẽs paginas ſeturarũ reuoluere:tene charitatẽ:⁊ i ea inuenies om nẽ ſciaʒ. Quis ẽ aũt ſinis pſᷣcepti: niſi ſcepti adimpletio: niſi legis plenitudo? Qð & ibi in abꝛahe ꝑegrinatiõibus mãſuetiſſima: in tribꝰpueris iugulãdis ignes innocẽter expe dixit: Plenitudo legis ẽ charitas:hoc etiã h dixit: Finis ᷣcepti eſt charitas.Hec dubita ri vllo mõ põt: ꝙ templũ dei ſit hõ: in q̊ ha/ i1.Job.ꝗ. bitat charitas. Dicit em̃ ⁊ iohes:Deus cha/ ritas ẽ. hec eni dicẽtes apłi: nobis charita/ tis excellẽtiã cõmẽdant.MHõ vtiq; aliud niſi qð comederũt:eructuare potuerũt. Ipſe qͥʒ SZob.s. dſis paſcẽs eos ᷣbo vᷣitatis:qð eſt ipſe pa Job.iʒ. nis viuus qͥ de cęlo deſcẽdit: M.aãdatũ inqᷣt —— ——— . nouũ do vobis:vt diligatis inuicẽ.Et iteꝝ: In h̊ ſcient oẽs qꝛ diſcipuli mei eſtis:ſi vos iuicẽ dilexerit. Ille em̃ qͥvenit ꝑ crucis irri/ ſionẽ carnis ꝑimere coꝛruptionẽ et vetuſta/ tem vinculi moꝛtis nr̃e ſuę moꝛtis nouitate diſſoluere:mãdato nouo fecit hoĩiem nouũ. Res em̃ ver erat vt hõ moꝛeret᷑. Qð ne ſꝑ valeret i hoĩe: res noua facta ẽ vt de moꝛe⸗ re᷑. Sʒ qꝛ in carne moꝛtuꝰẽ nõ in diuinitate * — * * 9* Pl. Si em̃ noſti charitatẽ: aliqᷣd noſti vñ ⁊ illud ſermonibꝰ:qͥ charitatẽ tenet ĩ moꝛibꝰ. Qua ꝓpt frẽs ſectami charitatẽ dulce ac ſalubꝛe viculũ mentiũ: ſine q̃ diues pauꝑ eſt: ⁊ cũ q̃ᷓ pauꝑ diues ẽ.hhęc in aduerſitatibꝰ tolerat:i ꝓſperitatibꝰ temperat: in duris paſſiõtbus foꝛtis:in bonis oꝑibꝰ hilaris:in tẽptatione tutiſſima: in hoſpitalitate latiſſima: int ve/ ros frẽs lętiſſima: int falſoſ patiẽtiſſima. In abel ſacrificio grata:ĩ noe ꝑ diluuiũ ſecura: ctat:in machabeis ſęuos ignes foꝛtiter tole/ rat. Caſta ĩi ſuſanna erga virũ: in anna poſt virũ:in maria pᷣtervirũ.Libera in paulo ad arguendũ:hũilis ĩ petro ad obediẽdũ:hũa/ na i chꝛiſtianis ad ↄſitendũ: diuina ĩxðo ad 6 Heñß. 12. ignoſcẽdũ. Sed qd ego de charitate maius aut vberiꝰ poſſũ dicere: qᷓ; qð ꝑ os apli lau/ des eiꝰintonat dñs:ſupeminentẽ viã demõ ſtrãtis atq; dicẽtis:Si linguis hoĩim loquar ⁊ angeloꝝ: charitatẽ aũt nõ habeã: factꝰ ſũ velut gramẽtũ ſonãs:aut cymbalũ tinniẽs: Et ſi habuero ꝓphetiã: ⁊ nouerim myſteria oĩa:⁊ omnẽ ſciẽtiã: ⁊ habuero omnẽ fidẽ ita vt mõtes tranſferã:charitatẽ aũt nõ habeãs: nihil ſũ.Et ſi donauero oẽs faclłtates meaſ: ſi diſtribuero oia mea pauꝑibꝰ: et ſi tradi dero coꝛpꝰmeſũ vt ardeã:charitatẽ ñ habeã: nihil mihi ꝓdeſſet. Charitas magnanima ẽ: ꝑ ſempiternã vitã diuinitatis:nõ pmiſit eſſe Ro.ꝗ. Moꝛtuꝰeſt ꝓpt᷑ delicta nf̃a:et relurexit ꝓpt iuſtiſicationẽ nr̃aʒ.Qui g̊ moꝛtis vetuſta/ tẽ attulit vitę nouitatẽ:ipᷣe ↄð vetus peccatũ opponit nouũ mãdatũ.QRuapꝛopi qſqs ve/ tus pctm̃ vis extinguẽ:mãdato nouo extin/ Cgue cupiditatẽ ⁊ amplectere charitatẽ. Siẽ i1. Timotð.o. em̃ radix oĩm maloꝝ ẽ cupiditas:ita ⁊ radix oim bonoꝝ ẽ charitas. Totã magnitudinẽ ⁊ latitudinẽ diuinoꝝ eloquioꝝ ſecura poſſi/ det charitas:q̃ deũ ꝓximũq; diligimꝰ. Nho/ cet em̃ nos vnꝰ cęleſtis mgtr̃: et dic: Diliges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota aia tua:et diliges ꝓximũ tuũ ſiẽ teipᷣm. In his duob p̃ceptis vniũſa lex pendet ⁊ ꝓphetę. Si nũc ̊ nõ vacat oẽs paginas ſctãs ꝑſcru/ tari:oĩa volumia ſermonũ euoluere:ſcriptu rarũ ſecreta penetrare:tene charitatẽ vbi pẽ dent oĩa:ibi tenebis etiã qð ibi nõ didiciſti. ſempitnũ interitũ carniſ. Itaq; ſic di apls: benigna ẽ. Charitas nõ ęmulat᷑: nõ agit perã. Mõ inflat᷑: nõ dehoneſtat᷑:nõ ꝗrit uue ſua ſũt.Mõ irritat᷑:nõ cogitat malũ:nõ gau det ſuꝑ iniqtatẽ: cõgaudet autẽ vitati.QOia tolerat:oĩa credit:oĩa ſperat:oĩa ſuffert:cha ritas nunq; cadit. Quãta ẽ iſta aiaꝝ ſalꝰ:ſci entię ſolidamẽtũ:fidei fructꝰ: diuitię paupe rũ: vita moꝛiẽtiũ? Quid tã magnanimũ qᷓ ꝓ ĩpijs moꝛi:? Quid tã benignũ qᷓ; inimicos diligere? Sola ẽ quã fęlicitas aliena nõ pꝛę- mit: qꝛ nõ ęmulat᷑. Sola ẽ quã fęlicitas ſua nõ extollit:qꝛ nõ flat᷑. Sola ẽ quã ↄſcia ma- la nõ pũgit:qꝛ nõ agit ꝑperã. Int oppꝛobꝛia ſecura ẽ:int᷑ odia bñſica ẽ. Int᷑ iras placida eſt: int inſidias innocẽs. Inter iniqᷣtates ge mẽs:in veritate reſpirãs. Quid illa foꝛtius nõ ad retribuẽdas ad nõ curãdas iiuriaſe Quid illa faciliꝰ:nõ vanitate ſᷣ vᷣitate:Naʒ ideo tolerat oĩa in ſ̊ſenti vita: qꝛ credit oĩa de futurs vita:⁊ ſuffert ois ꝗ hic irogant᷑:qꝛ cLc „»„ . — E EEEõ D er⸗ „ nmeRMnυ ,t. vn PE Da lſoνd nte Nnat itete Nrn Bancti aluguſtini de tempoee ſperat oĩa ꝗ̊ ibi pꝛomittunt᷑: merito nunq; bilit᷑ ꝑmanẽti vᷣbo vlla ex ꝑte cõparãda aribdb· ſobſer⸗ cadit. Ergo ſectamini charitatẽ: ⁊ eꝗẽ ſancte tramur: Aur ego qꝛ hęc dixi:cõparaui? SeTd utinobt cogitãtes afferte fructꝰiuſticię. Et qð vberiꝰ quoqͥ mõ inſinuare vobis volui: vt deꝰ* qcãB· Aliglopi qᷓ ego dicere potui:vos iueneritis in eiꝰlau / exhibet i coꝛpalibꝰ rebꝰvaleat vobis ad ce᷑"Fͤ MmMiN dibꝰ:awareat ĩ vrfis moꝛibꝰ.Opoꝛtet &̊ vt ſe dẽda ea ꝗ̊ nõdũ videtis de ſpiritalibꝰ vᷣbis. paibe nilis ᷣmo nõ ſolũ nõ ſit ꝗquis:ſᷣ etiã bꝛeuis. Sß!ed iã ad melioꝛa trãſeamꝰ. NHNã vba ſonãt chritole ¶ In eadẽ dnica de eo ꝙ chꝛiſtribꝰ Zabeüt. De ſpiritalibꝰ cogitatiõibꝰ iuſticas tenrietii GSermo.XL.. Mmodis i ſcpturis itelligat᷑ II cogitate.Cogitãs iuſticiã ↄſtiturꝰi iſnis ꝑti· C ms par⸗ Ominnf ieſus xpᷣs quãtũ aiaduer⸗ bus occidẽtalibꝰ: cogitãs iuſticiã cõſtitutꝰi (AWAWYjikavi 4 S tere potuimꝰ:ſcpᷣturas ſcʒ peiginas oꝛiẽte:vñ ſitvt ille totã iuſticiã cogitet:⁊ ille naendei ſctãs:tribꝰ modis noiat᷑ qũ ſᷣdicat: non tomm videat:⁊ ille totãa: NHam qͥ vider lrmade ſſue ꝑ legẽ ⁊ ꝓphaſ:ſiue ꝑ epłas aplicaſ: ſlue iuſticiã ſᷣm quã gerat aliquid: ipſe iuſte ge⸗ geiſclet fidẽ reꝝ geſtaꝝ:q̃s ĩ euãgelio cognoſcimꝰ. rit. AVidet intus:agit foꝛis. Unde videt in Soni Pꝛimꝰ modꝰ ẽ ſᷣm deũ ⁊ diuinitatẽ illã patri tus:ſi nihil ſibi pꝛęſto eſt: Quia ipſe in par/ mnetaput coequalẽ atq; coęternã añ aſſũptiõʒ carnis· te poſſitus eſt:ad eandem partẽ nõ perueni/ ſunetüb WVy Alit modꝰẽ cũ aſſũpta carne iã idẽ deꝰ qͥ hõ: et alteriꝰ cogitatio.Lũ aſũt idẽ videas mtte ( iſös ꝛidẽ hõ qͥ deꝰ ſᷣm quãdã ſuę excellẽtię ꝓpꝛi/ tu hic poſitꝰqð videt ille tã longe poſitꝰ: et Putaa Genaa etatẽ q̃ nõ cęteris coęquat᷑ hoibꝰ:ſed ẽ medi totũ tibi luceat:totũ illi videat᷑:qꝛ ea ꝗͥ dui· liami⸗ / atoꝛ ⁊ caput ecclię eſſe legit᷑ ⁊ intelligit᷑. Ter/⸗ na ⁊ incoꝛpoꝛea ſũt vbiq; ſũt tota: cede ve csu lkite nius modꝰẽ qͥdamõ totꝰ chꝛiſtꝰ ĩ plenitudie buũ totũ in pfe:totũ in vtero.Crede em̃ h̊ de litoi ecclię:id ẽ caput ⁊ coꝛpꝰ: ſᷣm plenitudinẽ cu/⸗ vbo dei: qͥ eſt deꝰ apud deũ.Sʒ audi ia aliã D futrigi iuſdã ꝑfecti viri: in qͥ viro ſinguli mẽbꝛa ſu⸗⸗Hinſinuationẽ:aliũ modũ inſinuandi chꝛiſfſũ»WVGV· antoſz m. Q5 credẽtibꝰ ſdicat᷑:⁊ pꝛudẽtibꝰ agno/ aquẽ ſcriptura ſdicat.Ea em̃ ꝗᷓ dixi: dicta fſuirt eſto Un ſcibile offert᷑: Mon oia teſtimonia ſcpturarũ ante aſſũptã carnẽ.MHuüc audi ulud quõ pſᷣdi/ muenst tã multa anguſto tꝑe ſiue recolè ſiue explica cat ſcpᷣtura: Verbũ inqͥt caro factũ ẽ: ⁊ habi JoßeA.. gcſe ſi re poſſumꝰ qᷣbꝰ oĩa tria iſta genera ꝓbemꝰ:bᷣ tauit in nobis. Nã qui dixerat: In pᷣncipio niseni tñi nõ oĩa poſſumꝰ ipꝛobata relinqre:vt qui/ erat vbũ:⁊ verbũ erat apud deſũ: ⁊ de erat in ſanipon⸗ buſdã cõmemoꝛatl teſtimonijs:cętera ꝗ cõ⸗ verbũ:hoc erat i pncipio apud deũ: oĩia prr Hfltineon memoꝛare nõ ſinimur ꝓpter anguſtias tꝑis ipm facta ſũt:⁊ ſine ipo factũ ẽ nihil: frutra ſeclocz „ voſipſos iã obſeruare ĩ ſepturis⁊ inuenire nobis diuinitatẽ vbi ſdicaret ſi ᷣbi huani⸗ tteͤ P boſſitis. Ad pᷣmũ modũ inſinuãdi dñi nfi tatẽ taceret. Vt em illud videam: hic mecũ eir ieſu xpᷣi ſaluatoꝛis vnici filij dei ꝑ quẽ facta agit᷑:vt purgert ad illũ ↄtẽplãdũ:inſirmitati incli ſit oia: ꝑtiner illud qð nobiliſſimũ ⁊ ſ̃clariſ/ meę ipe ſubuenit.Suſcipiẽdo de natura hu H — Joõdᷣ.i. ſimũ eſt in euãẽgelio m Johem: In pncipio mana ipſã naturã hũans: factꝰẽ hõ. Venit Zud.io. ciht erat ᷣbũ: ⁊ vᷣbũ erat apud deũ: ⁊ deus erat cũ iumẽto carniſ ad eũ qͥ iacebat ĩ via vne Ung vbũ:hoc erat ĩ pᷣncipio apud deũ:oĩa ꝑ ißm ratꝰ:vt paruã fidẽ noſtra incarnatiõis ſuę ſa äu mne e facta ſũt: ⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nihil.Qð factũ cramẽto infoꝛmaret atq; nutriret: faceretq; 4 icgn elſt in illo vita erat:Et vita erat lux hoim: et ſerenũ intellectũ ad videndũ qð nunq; ami/ ðð vehe lux ĩ tenebꝛis lucet: tenebꝛę eã nõ cõpꝛehẽ ⸗/ ſit ꝑ id qð ſuſcepit.Eſſe em̃ ccpit hõ:eſſe nõ ne derũt.Mirãda ⁊ ſtupẽda vba hęc:pᷣuſqᷓ; in dedſitit deꝰ. Ergo hęcẽ pᷣdicatio dñi nfi ieſu Kr Ahe telligant᷑ amplectẽda ſt. Partẽ cibo iſtã: ad xpᷣi ̃m qð mediatoꝛ ẽ: ſᷣm qð caput ẽ ecccie:· noll oẽs tñ ꝑueniret cibꝰ: ſ᷑̊ nõ ad oẽs totꝰ cibus qð deꝰ hõ ẽ:⁊ hõ deꝰ ẽ:cũ dicat iobes:kEt xꝰ/ grfltt apponeret᷑ oꝛi vro.Sic q̃ſi quidã cibꝰet potꝰ buũ caro factũ eſt:⁊ habitauit i nobis.Audi/E elitn vboꝝ nũc aponit᷑ auribꝰ vfis: et tũ torũ ad te iam vtrũq; i nlo notiſſimo capitulo pauii Ahrtard oẽs ꝑuẽit.An foꝛte cũ loqͥr aliꝰſibi tollirvnãa apli:Qui cũ in foꝛma dei eſſet inqᷣt:nõ rapi/ Vbil. . 4 ſeicli ſyllabã:aliꝰ alterã:aut aliꝰ vnũ vᷣbũ:aliꝰ al· naã arbitrat ẽ eſſe ę̃lis deo:hoc ẽ ĩ pᷣncipio leſis. terũ vbũ: Si ita eſt tot verba dicturꝰ ſũ: q̊t erat vᷣbũ: ⁊ ᷣbũ erat apud deũ:⁊ deus erat teſfne hoĩes video: vt ad oẽs ꝑueniãt vel vᷣba ſin verbũ. Quõ apls dixit: Hõ rapinã arbitra AUgzln gula.Et facile quidẽ plura dico qᷓ; hic ſũt ho tus ẽ eſſe eqlis deo:ſi nõ ęq̃lis deo? Si autẽ ziſeſt mines:⁊ oĩa ad oẽs ꝑueniũt. Verbũ hois patr de:ille nõ deꝰ:quõ ęqliſ:· Vbi & ille ait: ; W nõ diuidit᷑ ꝑ ſyllabas vt oẽs audiãt:⁊ verbũ De⸗ erat vbũ:ibi iſte:nõ rapinã arbitratꝰ ẽ Wlpn Fip nuſta ↄcidit᷑ vt vbiq; ſit: Mũquid hęe elſſe ęq̃lis deo. Et vbi ille: vᷣbũ caro factũ ẽ hle⸗ ſrẽs ſonatis atq; trãſeũtia ᷣba illi cõmuts/ ⁊ habitauit ĩ nob:ibi iſte:bᷣ ſemetipm exina/ 47 inciiin Kig Näſchmeni ucreiie . Dilentgn, Quenge nmnigögenen ͤngeſti . eigan 3ttaggten w Ltecnzn an Geut in iniinnnditnti chadnnmit alldgdi oſaiitn õ htn dmulde da fiindi. nuian tlſl Hnitünnin giteuund a ii ſahtifuit nemosi unn iun dtma i vthüchen⸗ 1 Bermo xI Do. I. poſt oc. epi. B ſerui accipiẽs. Quid enim exinaniuit: Mõ vt ☛ niuit foꝛmã fui accipiẽs.Attẽdite:per h̊ ergo qð hõ factꝰẽ: ꝑ h̊ qð vᷣbũ caro factũ ẽ ⁊ habi/ tauit iĩ nobis:ꝑ h̊ ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã amitteret diuinitatẽ:ſᷣ vt idueret hũanitatẽ: adbparẽs hoibꝰ qð nõ erat anteq; hõ eſſet: Sic apparẽdo ſe exinaniuit:id eſt reſerãs dignita/⸗ tẽ maieſtatl:⁊ offerẽs carnẽ indumẽtũ hũani/ tatis. Per id &O qð ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs:foꝛmã dei nõ accipiẽs. De foꝛ/ ma em̃ dei cũ diceret:non dixit accepit:ſed cũ in foꝛma dei eſſet ↄſtitutꝰ nõ rapinarbitratꝰ eſt eẽ c̃lis deo.Ad foꝛmã aũt ſeruivbi ventũ eſt: Foꝛmã inqᷣt ſerui accipiẽs:ꝑ hoc ò̊ media/ toꝛ et caput ẽ ecclię: ꝑ quẽ recõciliamur deo ꝑ Etü hüũi l6is ⁊ reſurrectõis ſacramẽtũ hũilitatis ⁊ paſſi taaſcẽſiõis ⁊ iudicij futuri:vt duo illa audiant Matth.ice cũ ſemel locut ſit deꝰ. Vbi duo audiũt᷑: AVbi F reddet vnicuiq; ᷣm oꝑa ſua.hoc & tenẽteſ:no 2. Timoth.2. lite ꝗſtiones mirari hoim ꝗᷓ ſerpũt ſic cancer: quẽadmodũ dixit apłus: ſed cuſtodite aures vfas ⁊ virginitatẽ mẽtis vreę tanq; deſpõſati ab amico ſpõſi vni viro vᷣginẽ caſtã exhibere lan ſinhlin chꝛiſto. Virginitas em̃ vr̃a in mente:virgini/ tas coꝛpis in paucis eccłię. Virginitas mẽtiſ in oĩbꝰ fidelibꝰ eẽ debet.hanc vᷣginitatẽ vult ſerpẽs coꝛrũpere:de quo idẽ apłs dicẽ̃:Deſpõ/ ſaui vos vni viro virginẽ caſtã exhibere xpᷣo. Et timeo ne ſicẽ euã aſtutia ſua ſerpẽſ decepit: ſic quoq; ⁊ vr̃i ſenſus coꝛrũpant᷑ ⁊ excidãt a ca ſtitate ꝗᷓ eſt in xpᷣo ieſu. Vf᷑i inqͥt ſenſus:id eſt vfę mẽtes. Nã h magis ꝓpꝛiũ ẽ. Senſus em intelligunt᷑ huiꝰ coꝛꝑis:vidẽdi:audiẽdi:odo/ randi:guſtãdi:tangẽdi.aentes nr̃as timuit coꝛrũpi aplus:vbi ẽ ſidei vᷣginitas. Mõ ꝑge. Ecẽl.28. 8 Aia virginitatẽ tuã ſerua:feęcũdanda poſtea ĩ amplexũ ſpõſi tui.Sepite & vt ſcriptũ eſt:au/⸗ res vr̃as ſpinis.Turbauit fr̃es infirmoſ eccłię qſtio arrianoꝝ: i dñi miſcðia ſuꝑauit catbo/ lica fideſ.HNõ em̃ deſeruit ille ecclłiã ſuã:⁊ ſi ad tpᷣus turbauit eã:ob h̊ turbauit vt ſꝑ ſupplica⸗ ret ei a qͥ ĩ ſolida petra ↄfirmaret᷑:⁊ adhuc mu/ ſitat pẽs ⁊ nõ tacet: Qusęrit pollicitatõe q̃dã ſcię deijcere de ꝑadiſo eccłię: queʒ nõ ꝑmittat redire ad illũ ꝑadiſũ vñ pᷣus hõ deiect ẽ. Intẽ ₰ dite frẽs. Qð geſtũ ecclia. Nemovos ſeducat ab iſto ꝑadiſo. Suf ficiat qð illinc lapſi ſumꝰ:vł exꝑti coꝛrigamur. JIpe ẽ ſerpẽs q ſemꝑ ſuggerit iniqᷣtatẽ: impie/ tatẽ. Ipe aliqñ ꝓmittit ipunitatẽ: quẽadmo/ dũ ⁊ ibi ꝓmiſit dicẽs: Nũquid moꝛte moꝛie/ mini?: Ipe talia ſuggerit:vt modo male viuãt in illo padiſo: h̊ gerit᷑ in * . . . — .,., oe Ber. II chꝛiſtiani.Nũquid oẽs inqt pditurꝰeſt deuss HNũquid oẽs dãnaturus ẽ de : Ille dicẽ dãna⸗ bo:ignoſcã eis qͥ ſe mutauerint. Mutẽt facta ſua: muto minas meas. Ipſe eſt murmu,/ H rat ⁊ muſitat ⁊ dicit: Ecce vbi ſcriptũ eſt: Pat᷑ 205. 4. maio: me ẽ:⁊ tu illũ dicis ęqualẽ pr̃i? Accipio qð dicl: Et vtrũq; accipio qð dic. Sʒ vtrũq; accipio:qꝛ vtrũq; lego.Quare tu vnũ accibdis ⁊ vnũ nõ vis: Mã mecũ vtrũq; legiſti.Ecce pr maioꝛ me ẽ:accipio nõ a te:ſᷣ ab euãgelio:⁊ tu eſſe filiũ ęãlẽ deo patri:accipe ab aplłlo.Cõiun ge vtrũq;:vtrũq; cõcoꝛdet:qꝛ qͥ locutꝰ ẽ ꝑ Jo/ hannẽ in euãgelio:ipᷣe locutꝰẽ ꝑ paulũ ĩ epla. Nõ põt ipſe ſecũ diſcoꝛdare:vᷣ tu cõcoꝛdiã ſcri pturaꝝ nõ vis intelligere:cũ amas ipe litiga/ re. Sed ex euãgelio indt pꝛobo: Pater maio: meẽ.Et ego ex euãgelio ꝓbo:go ⁊ pat vnũ JZob.io. ſumꝰ. Quõ vtrũq; verũ eſt? Quõ nos docet aplus:Ego ⁊ pat᷑ vnũ ſumꝰ: Qui cũ in foꝛma Nbil.2. dei eſſet:nõ rapinã arbitratꝰẽ eſſe glis deo. Audi:Pat᷑ maioꝛ meẽ:Sed ſemetipᷣm exina/ niuit foꝛmã fᷣui accipiẽs. Ecce ego oſtẽdo q̃re maioꝛ ẽ:tu oſtẽde in q̊ͥ ęqualis nõ eſt. Vecrũq; em̃ legimꝰ: Minoꝛ ẽ patre inquãtüũ ſiliꝰ hois - - — eſt. Equalis pfi inquãtũ filiꝰ dei:qꝛ deus erat Zoð.r. vbũ. Aediatoꝛ:⁊ deꝰ ⁊ hõ. Deꝰ ęqualis pfr̃i: i.Timoth.a. hõ minoꝛ ẽ patre. Eſt &̊ ⁊ eq̃lis ⁊ minoꝛ.lq̃lis in foꝛma dei:minoꝛ ĩ foꝛma ſerui.Tu &̊ dic:vñ J ęqlis ⁊ minoꝛ: HNũquid alia ꝑte ęqualis:⁊ alia pꝑte minoꝛ?Ecce excepta ſuſceptõe carnis:oſtẽ de mihi ęᷓlem ⁊ minoꝛẽ. Vñ demõſtraturꝰes volo videre.Attẽdite impietatẽ ſtolidã carnẽ ſapere:quõ ſcpᷣtũ ẽ: Sapere ſᷣm carnẽ moꝛs cẽ. Ro.S. Hic ſiſte. Seqſtro adhuc:⁊ nõdũ loqͥr de incar natiõe dñi nfi ieſu xpᷣi vnici filij:ſᷣ tanq; nõdũ factũ ſit qð iã factũ eſt. Attẽdo tecũ: In pᷣnci/ Job.i. pio erat vᷣbũ:⁊ vᷣbũ erat apud deũ:⁊ deꝰ erat vbũ:hoc erat ĩ pncipio apud deũ.Attẽdo te/ cũ:cQui cũ in foꝛma dei eẽt:nõ rapinã arbitra Nhitl.2. tus eſt eẽ ęlis deo. Ibi mihi oñde ⁊ minoꝛẽ. Quid dicturꝰ es? Diuiſurꝰ es deũ ꝑ qlitates: id eſt ꝑ quaſdã affectiões coꝛꝑales vel aiales in qͥbꝰ aliud atq; aluid eẽ ſentimꝰ: Haturalit᷑ dicere qͥdẽ poſſũ:ſᷣ vtrũ ſit vt ⁊ vos intelliga/ tis: deus viderit. Ergo vt dicere cęperã ante ſuſceptionẽ carnis: anteq; verbũ caro ſieret ⁊ habitaret i nobis:oñde minoꝛẽ:oñde ęq̃lem. Nũquid aliud ⁊ aliud deꝰ:vt ex alia ꝑte ſit mi noꝛ illo filiꝰ:et ex alia ꝑte illo eqlis? Veluti ſic dicamꝰ: Coꝛpa ſt quedã. Poſſis mihi dicere: Equalis ẽ in lõgitudine:ſᷣ minoꝛẽ in roboꝛe. Plerũq; em̃ duo coꝛꝑa talia occurrũt:vt ſtatu H e 4è4+ Bancti aluguſtini de tempoe homie cogitare. Sed ſcripturę iuſtũ dixerũůt pꝛopterea ⁊ pęnitentẽ dixerũt ⁊ neſcientẽ: qY ra lõgitudinis ęq̃lia ſint: roboꝛe aũt vnum ſit minꝰ*:alteꝝ maiꝰ. Ergo talia q̃ſi coꝛꝑa cogita/ turi ſumꝰ deũ ⁊ filiũ eius: Cogitaturi ſumus eũ qͥ totus ĩ maria fuit:totꝰ apud patrẽ:totus in carne: totꝰ ſuꝑ angelos? Auertat deꝰ iſtas cogitatiões a coꝛdibus chꝛiſtianoꝝ. Itẽ foꝛte ita cogitabis vt dicas ⁊ roboꝛe ⁊ longitudine ęquales:ᷣ coloꝛe diſpares ſũt. Vbi coloꝛ:niſi in coꝛpoꝛibꝰ: Ibi aũt lux ſapiẽtię:oſtẽde mihi coloꝛẽ iuſticię.Si iſta coloꝛẽ non habẽt:tu illa de deo nõ diceres: ſi pudoꝛis coloꝛẽ haberes. Quid &̊ dicturꝰ es? Poteſtate ęq̃les ſũt:ſᷣ mi/ noꝛ flliꝰ pꝛudẽtia. Iniuſtꝰ ẽ deꝰ:ſi minoꝛi pꝛu/ dẽtię poteſtatẽ dedit ęqualẽ. Si pꝛudẽtia ęq̃ les ſũt:vᷣ minoꝛ eſt filiꝰ poteſtare: inuidꝰ ẽ deꝰ qꝛ ęquali pꝛudẽtię poteſtatẽ dedit minoꝛẽ. In deo aũt om̃e qð dicit᷑ idipᷣm ẽ. Neq; em̃ ĩ deo aliud poteſtas:⁊ aliud pꝛudẽtia:⁊ aliud foꝛti/ tudo:⁊ aliud iuſticia:aut aliud caſtitas.Quic q̃d hoꝝ de deo dicis:neq; aliud ⁊ aliud intelli gik: ⁊ nihil digne dicit᷑: qꝛ hęc aĩiaꝝ ſũt qs illa lux ꝑfũdit quodãmõ:⁊ ꝓ ſuis qualitatibꝰaffi/ cit: quõ cum oꝛit᷑ coꝛpoꝛibꝰ lux iſta viſibilis:ſi auferat᷑ vnꝰ ẽ coꝛpoꝛibꝰ oĩbꝰcoloꝛ:qͥ potiꝰ dicẽ dus ẽ nullꝰ coloꝛ. Cum aüũt illata iũlluſtrauerit iã nõ vis dicere.Quõ & illa ꝗᷓ iã exhoꝛres intel ligis pꝛopter infirmitatẽ tuã dicta: ſic ⁊ iſta ꝗᷓ magnipendis pꝛo aliqua firmitate validioꝛe dicta ſunt. Qui aũt ⁊ iſta trãſcẽderit:⁊ de deo quãtũ homi ↄcedit᷑ digne cogitare cęperit:in/ ueniet ſilentiũ ineffabili coꝛdis voce laudan/ dũ.Ergo frẽs qꝛ h̊ eſt in dño vᷣtus qð iuſticia: A quicqd ð illo dixeris:hoc idẽ dicis:cũ tñ nihii digne dicas:nõ potes dicere ęq̃lẽ eſſe pfi filiũ ꝑ iuſticia?⁊ nõ eſſe ęqualẽ ꝑ vᷣtutẽ:aut ęqualẽ ꝑ vᷣtutẽ:⁊ nõ ęqualẽ ꝑ ↄſciaʒ:qꝛ ex vna re aliq̃ gqlis ẽ:ex omĩ re ęlis ẽ: qꝛ oĩa ꝗ ibi dicis idẽ ſũt:⁊ idẽ valẽt.Sufficit ̊ qꝛ dicere nõ poteſ q̊ mõ ſit ęꝗqualis filiꝰ pfi: niſi dederis diuerſita/ tes quaſdã in ſuba dei. Quas cũ dederis:ſo/ ras te mittit veritas:nec accedis ad illud ſan/ ctuariũ dei vbi ſinceriſſime videt᷑. Cũ aſũt nõ poſſis ęqualẽ dicẽè ex alia ꝑte inęqualẽ: qᷣa nõ ſunt in deo ꝑtes vt poſſis dicere ex alia eum eſſe ęqualẽ:ex alia minoꝛẽ: quia nõ ſunt ĩi deo qualitates: ᷣm deum nõ potes dicere ęqualẽ: niſi omnimõ ęqualẽ. VUñ & potes dicere mino rem:niſi qꝛ foꝛmã ſerui accepit: Itaq; frẽs hęc coꝛꝑa:q;uis ipa vniꝰ modi ſit: pꝛo diuerſis tñ aduertite.Si ĩ ſcpᷣturis regulã quãdã accepe/ coꝛpoꝝ qualitatibꝰ diuerſo eos nitoꝛe aſi vgit. Ergo aiaꝝ ſũt iſtę affectiões:ꝗ bñ ſunt affectę ab illa luce ꝗᷓ nõ afficit᷑: ⁊ foꝛmatę ab illa ꝗ̊ nõ Lfoꝛmat᷑.Tñi iſta de deo dicimꝰ frẽs:qꝛ nõ inue nimꝰmeliꝰqð dicamꝰ. Dico iuſtũ deũ:qꝛ in v/ bis hũanis nihil meliꝰqð dicamꝰ?inuenio.Nã Pãz.io. E ille vltra iuſticiã.Dicimꝰ in ſcripturis:Juſtꝰ SGeſ.õ. dſis ⁊ iuſticias dilexit. Sʒ ibi dicit᷑ ⁊ pęnitere deũ: Ibi dicit᷑ ⁊ neſcire deũ:Quis non exhoꝛ/ reat: Neſcit deus: Pęnitet deum? Ideo tamẽ ⁊ ad iſta verba ſalubꝛiter ſcriptura deſcendit: 15. de Cinita ꝗᷓ ⁊ tu exhoꝛres: ne illa ꝗᷓ magna putas digne 1. te dei ca.25. dicta arbitreris: atq; ita ſi qras quid & de deo digne dicit᷑: aliqͥs foꝛtaſſis tibi reſpõdeat ⁊ di cat:qꝛ iuſtus ẽ:Alius aũt iſto meliꝰ intelligẽs etiã hoc verbũ dicat ſuꝑari ab illiꝰ excellẽtia ⁊ indigne de illo etiã hoc dici:q;uis cõgruenter Iᷣm hũanã capacitatẽ dicat᷑:vt ille cũ de ſcpᷣtu ris ꝓbare voluerit: qꝛ ſcriptũ eſt: Juſtꝰ dñs: recte illi rũdet᷑ in eiſdẽ ſcripturis poſitũ eẽ: qͥa pęnitet deũ: vt quõ iſtud nõ accipit ſᷣm cõſue tudinẽ loquẽtiũ ſiẽ ſolẽt hoĩes pęnitere: ſic et illud qð dicit᷑:iuſtus ſuꝑeminẽtię ipſiꝰnõ cõ/ petere intelligat: qᷓ;uis hoc ſeptura bñ poſue/ rit:vt ꝑ qualiacũq; verba gradatim animꝰad id qð dici nõ põt ꝑducat᷑. Juſtũ quidẽ deũ di cis:F intellige aliqd vltra iuſticiã q; ſoles ⁊ de gritis:oĩa vobis lux ipᷣa mõſtrabit.Sic vbi in/ ueneritis ſᷣm qð dictũ eſt ęqualẽ filiũ pr̃i: ſm diuinitatẽ accipite. Scõm foꝛmã vo ſerui aſ/ ſũptã:minoꝛẽ accipite:ſᷣm qð dictũ ẽ: Ego ſũ qͥ ſum. Et ſᷣm qð dictũ ẽ:Ego ſũ deꝰ abꝛahã:⁊ de iſaac: ⁊ de iacob. Sic tenebitis:⁊ qð i eiꝰ natura ẽ: ⁊ qðõ in eiꝰ miſcðia. Arbitroꝛ ſatl eẽ dictũ de illo etiazʒ mõ: ꝙ dñis nr̃ ieſus xpᷣs ſal/⸗ Exo.ʒ. uatoꝛ nr̃ caput eccłię mediatoꝛ fact ꝑ quẽ recõ cilia mur deo:deꝰ et hõ inſinuat᷑ in ſcripturis. ertiꝰ modꝰẽ quõ totꝰ xpᷣs ſᷣm eccliã:id eſt ca chꝛiſtꝰ: nõ qꝛ ſine coꝛꝑe nõ ẽ integer:vᷣ qꝛ et no biſcũ integer eſſe dignateſt:qͥ ⁊ ſine nobis ſꝑ ut ⁊ coꝛpꝰ pᷣdicet᷑. Eteni caput et coꝛpꝰ vnus Col. 1. eſt integer:nõ ſolũ in eo qðverbũ ẽ vnigenitꝰ filiꝰ ęequalis pfi: ſᷣ ⁊ in iplo hoĩe quẽ ſuſcepit: ⁊ cũ quo ſil deꝰ ⁊ hõ eſt. Verũtũ frẽs quõ coꝛ/ pus eiꝰ nos ſimꝰ ⁊ nobiſcũ vnꝰ xpᷣs? Abi inue nimꝰ hoc:qꝛ vnꝰ eſt chꝛiſtꝰ caput ⁊ coꝛpꝰ:id eſt coꝛpus cũ capite ſuo:ſponſa cum ſponſo ſuo: Quaſi ſingularit᷑ loquit᷑ apud Eſaiam.cCerte vnus idẽq; loquit᷑.Et videte quid ait: Velut a.or. ſponſo alligauit mihi mitrã: ⁊ velut ſponſam induit me oꝛnamẽto:vt ſpõſus ⁊ ſpõſa.Cum dicit ſponſum ſᷣm caput: ſpõſam ſᷣm coꝛpus: duo vident᷑: ⁊ vnus eſt. Alioqͥn quõ membia chꝛiſti ſumꝰ: Aplo aꝑtiſſime dicẽte: Vos eſtis coalis * “ an doeſtcot⸗ toiun dlci Ei e fekſ en agn cobnt Ertbe iu genen It iſtangt Vitugect lop'cnit geocotp gmnogenir niͦghe cauͤgt i lcherbie nos future gaernod⸗ O auttasreg inſrusk ty Er. Gicaligſin ofuctet Mu guuspq ſtelſeegil Mäſcrulan tememont :. Kbapu 66 necddu inqtduo⸗ leytno Mur Kri Haaami (ſchnn ſerisco⸗ alltdico npöorte carneyna ſoöſust liensyy hoͤſisthy Weipliccie Eecneye bain Saualhefetg mnüchin tenszene Weligen⸗ n n Pahien Ulgte lfeapnn ltnn chlin n coꝛpꝰ chꝛiſti ⁊ mẽbꝛa? AM»bꝛa chꝛiſti ⁊ coꝛp ſu üant mus oẽs ſimul:nõ ꝗq hocloco ti ſumus ſed p Udinſtte vniuerſ terrã: nec qͥ m̃ hoc tpꝑe. Sʒ qͥd dicã: inir ie Ex abel iuſto vſq; in ſinẽ ſeculi q;diu generãt RV nen 1 generant᷑ hoies:qſds iuſtoꝝ ꝑ hãc vitã traſi enn tũ facit:quicqᷣd nũc: id eſt nõ in loco ſed ĩ hac Nisg, vita: qcqd poſt naſcentiũ futurũ ẽ: totũ H;vnũ nenfiii coꝛpꝰchꝛiſti: Singuli aũt mẽbꝛa chꝛiſti. Si g Z oẽs coꝛpꝰ:ſinguli mẽbꝛa:eſt vtiq; caput cuius RMZ Coł.i. hoc ſit coꝛpꝰ.Et ipſe ẽ inqt caput coꝛꝑis ecclłię gitan. pmogenitꝰ:ipᷣe pᷣmatũ tenẽs.Et qʒ de illo ait Bome etid & ſp caput ois pncpat et po Eſtatis ſit: in rii adliü git᷑ iſta ecclia ꝗ nüc ꝑegrina eſt illi celeſti nug ted ecclię vbi angelos ciues habemꝰ: qꝛ ęquales kuunlie nos futuros poſt reſurrectionẽ coꝛpoꝝ impu- — dẽter noð arrogaremꝰ: niſi veritas ꝓmiſiſſet ecdeieh Wate. 22. dicẽs: Erũt ęq̃les angelis dei: 2 fit vna ecclia: auatszzuiltſ O ciuitas regis magni. Sic & aliqñ in ſcripturis enid lin. inſinuat᷑ xpᷣs: vt intelligas vᷣbũ ęqualẽ patri. Neneglii gti Job.i. Sic aliqũ:vt intelligas mediatoꝛẽ: cũ vᷣbũ ca dum giunm ro factu eſt vt habuaret i nobis:cũ ulle vnige/ gutönin Rbik. 2. mitus quẽ facta ſüt oia: nõ rapinã arbitratꝰ Nesdrcregll :⸗ eſt eſſe ęqus deo:ſed ſemetipᷣm exinaniuit foꝛ/ porcsdienu mũ ſerui accipiẽs: factꝰ obediẽs vſq; ad moꝛ/ wirezagfiete tem:moꝛtẽ aũt crucis.Sic aũt aliqñ vt intelli Mliglidinr zi. 2. Sas caput ⁊ coꝛpꝰ: exponẽte ipſo apłlo aꝑtiſſi/ ſrabt. Sertit Epb.5. me qð dictũ eſt de viro ⁊ vxoꝛe ĩ Geneſi: Erũt naliſli ſi inqͥt duo in carne vna. Videte ipᷣm exponen/ ſaniftſcit tẽ: vt nõ cõiecturis nr̃is aliqd auñ dicẽ videa- godenielgn⸗ mur. Erũt em̃ inqᷣt duo icarnevna: ⁊ addidit: ütaa d Sacramẽetũ h̊ magnũ ẽ. Et ne adhuc putaret cklulißit qſq; in viro eſſe ⁊ vxoꝛe ſᷣm naturalẽ vtriuſq; 2. Abemiia ſexus copulationẽ coꝛpoꝛalẽq; mixtura: Ego vttcuhiti aũt dico inquit in xpo ⁊ ecclia. Scõm hoc ᷣ nte ,alind in xpᷣo ⁊ ecclia accipit᷑ qdð dictũ eſt: Erũt duo ĩ iiſt⸗ carne vna: nõ iam duo ſᷣ vna caro eſt. Et quõ chitce ſpõſus ⁊ ſpõſa:ſic caput ⁊ coꝛpꝰ:qꝛ caput mu/ lieris vir. Siue & dicã caput ⁊ coꝛpꝰ: ſiue dicã an e ſpõſus ⁊ ſponſa:vnũ intelligite. IJdeoq; ideʒ inuen e Aetj..aplus cũ eſſet adhuc ſaulꝰ audiuit: Saule ſau kiinn le qd me ꝑſequeris: qm coꝛpꝰ capiti adiungit᷑. wtiit . tEt cũ iã chꝛiſti dicatoꝛ pateret᷑ ab alijs ꝗᷓ ꝑſe/ erchi Col. 1. cutoꝛ ipe fecerat: Vt ſuppleã inqͥt ꝗ̊ deſũt pᷣſſu ine rarü chꝛiſti i carne mea: ad pᷣſſuras chꝛiſti oſtẽ⸗ giia dens ptinere id qð patiebat᷑. Quod non põt S intelligi ſᷣm caput qð iã in celo nihil tale patit un ſeli 4 F ᷣm coꝛpus:id eſt eccleſiã:Að coꝛpus cũ ſuo 4 Sunl 8 P capite vnꝰ xpᷣs ẽ.Exhibete ̊ vos dignũ coꝛpꝰ eguti 1 tali capiti: dignã ſponſ tali ſponſo. Mõ põt ntluſent hrfſe caput illud niſi condignũ coꝛpus.MNec ille ſoa MH vir tantꝰ niſi cõdignã ducit vxoꝛẽ: vt exhibe/ infta SEop. 5 ret ſibi inqt gloꝛioſa eccleſiꝗ: nõ habentẽ ma⸗ naniin . Betrac.18. culã: aut rugã:aut aliqͥd eiuſi modi. hecẽ ſpo⸗ äk NN n ſa chꝛiſti: nõ habẽs maculã aut rugã. Mõ vis N 4 7 ₰ . habere maculã: fac qð ſcriptũ eſt: Lauamini: Eſa.r. mũdi eſtote:auferte nequicias de coꝛdibꝰ v⸗e- ſtris. Mõ vis hfe rugã: extendere in crucẽ.õ em̃ tantũ opus eſt vt laueris:ſed etiã vt excẽł᷑/ daris:vt ſis ſine macula aut ruga. Per laua/ crũ em̃ auferunt᷑ peccata. Per extenſionem ſfit Ddeſideriũ futuri ſęculi ꝓpter qð chꝛiſtꝰ cruci/ fixus eſt. Audi ipᷣm paulũ lotũ: Mõ inquit ex operibꝰ iuſticię ꝗ̊ nos fecimꝰ:ſed ſᷣm ſuã miſe/ ricoꝛdiã ſaluos nos fecit ꝑ lauacrũ regenerati onis. Audi eundẽ extẽſum: Ea inquit ꝗᷓ retro Rbil. 5. ſunt oblitꝰ:in ea ꝗᷓ ante ſũt extẽſus:vſᷣm inten/ tionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatiõis dei in chꝛiſto ieſu dño nr̃o: cui eſt ois honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſęculoꝛũ: Amen. Dñica ſcdᷣa pòocta.feſti Epiphanię ð8 nuptijs faci bana galllee er. U ger xXr. Omini ⁊ ſaluatoꝛis nri vᷣtus frẽs cha riſſimi ſᷣſenti lectiõe euidẽter oſtẽdit᷑: cũ mira bilia eiꝰ nõ obſcuritate vᷣboꝛũ 5]/ eloquij puritate narrant᷑.Deniq; euãgeliſta ita myſteru interna cuſtodit: vt rem geſtã ſido ſermone deſignet. Sic em̃ ait: Vocat eſt dũs ieſus ad nuptias ⁊ mat᷑ ſua. Hec dedignatꝰẽ cõuerſationẽ hoim:qͥ vſum carnis exceperat. HMec ſecularia inſtituta ↄtẽpſit:qui ad hęc ve nerat coꝛrigẽda. Interfuit nuptijs:vt concoꝛ/ dię iura firmaret. Intfuit nuptijs ⁊ comeſſati ones nõ renuit nuptiaꝝ: vt pſalmos ⁊ tympa na ad dei pfis gliã pᷣdicadã ↄcitaret:vt pf ho/ noꝛaret᷑ in filio:⁊ a pfe filiꝰnoſceret᷑.Erat inqᷣt mar eiꝰ ibi. &ρ libẽter maria ad has nuptias venit:in qͥbꝰdei mirabilia cõpꝛobax. Vinũ di uina ſuggeſſiõe ſuggeret᷑ defeciſſe.Nuũquid la tere deũ poterat: qͥd in ea domo in qꝗᷓ erat ge/ reret᷑ Sed nõ ignoꝛans rerũ deꝰ rũdit:Quid mihi ⁊ tibi ẽ mulier?: Nondũ venit hoꝛa mea. Hac rñſione interim debemꝰaduertere:qð de nuptiali vino ꝑs aliq̃ adhuc foꝛte reſederat. Igeo nõdũ erat dñi plena hoꝛa vᷣtutũ:ne mi/ ſcere magis elemẽta qᷓ; mutare videret᷑. Sed ait: Mõdũ venit hoꝛa mea: vt ita ſint dei mira bilia manifeſta:vt nec argumẽto valeat inimi cus:nec ꝑfidia iudęꝰ inſimuler.Et dicit maria miſtris: Quęcũq; dixerit vobᷣ facite.& bene mar dſiica credulitate ſuadet miſtris vt nõ de ſint vina pꝛandẽtibꝰ.Quęcũq; dixerit facite. Intelligimꝰ iã eſſe myſteriũ:cũ dei mãdata ſe noſſe ſollicite mr̃ hoꝛtat᷑.Ait dũs ieſus ad mi⸗/ ſtros: Implete hydrias aq̊.Et cũ ipleſſẽt:ait: Haurite nũc ⁊ ferte architriclino. Qð cũ pꝛin ceps architriclinij accepiſſet:ſtati intellexit vi na illata poſteriꝰ eſſe ſublimia. Et cũ neſcire quod domin feciſſet: ſponſo ait: Quid tam e 5 Titũ.5. J05. 2. C Bermo XLII ſero melioꝛa pꝛofers vina: cum hęc pꝛima eſſe debuerant? Tidimꝰ ergo cõuenire myſteriũ: et qð ſaluatoꝛ dicit:MNõdũ venit hoꝛa mea:et cũ accuſat pnceps architriclinij tarditatẽ ſpõ/ I:videamꝰ attẽtius oꝛdinis huiꝰ ꝗ̊ euãgeliſta deſignat aꝑta myſteria. Videamꝰ ꝗ ſint nup/ 2tie: miſtri: q pnceps architriclinij: q ſpoͤſus: quõ àd nuptiaſ deꝰ:quõ maria:vndę ex aqua vinũ:q̃re poſtea meliꝰ: qᷓre deus ĩ hoꝛa differe i ↄſpectu vro:⁊ vro ⁊ meo vellẽ deſiderio ſatia⸗ ri.Sʒ patiẽter tolerare debemꝰ:qð implere ꝓ voluerit.Equidẽ nulla ſũt apud credẽtiũ mẽ/ tes occulta myſteria. Nihil animus fallit᷑:qui deũ fidelit᷑ ↄfitet᷑. Hã qͥ ſcit ſaluatoꝛis aduẽtũ — —— —,.é W²— vitę nf̃ę eſſe remediũ:facile vᷣtutis eiꝰ miſcðiã pura veritate cognoſcit. Vocat᷑ ſaluatoꝛ ad nuptias:hoc ẽ ecclię vota ſpũſſanctꝰ inuocat᷑. Nlenit cũ diſcipłis ſuis: id eſt in h̊ loco turba ſctõꝝ. Cuid dici aꝑtiꝰ pᷣt? Mirabilia dei ma ria mat᷑ expectat:̊ ẽ vtutẽ xpᷣi expectat ecclia: axpꝛopinqre cõpellit.Ait em̃ maria: Eccevina deficiũt:id eſt q̃re płlus iã nõ iuenit remediũ: Aaria deũ ꝓbare feſtinat: vinũ ecclłia optat exciꝑe:vt fiat ex nuptiali pꝛãdio ſpiritale cõui uiũ.Hicit em̃:Quid mihi et tibi ẽ mlier:Nũ⸗/ qd mulierẽ dicit mariã:ꝗ̃ vᷣgo poſt partũ inuẽ ta ẽ? Sed ecclłiã ꝗᷓ nõ ſolũ mulier ſ᷑ etiã mere- trix nũcupat᷑:qꝗ̃ errãtẽ glm ⁊ ꝑ euum ⁊ lubꝛicã ętatẽ laſciuũ tanq; ꝓſtitutã ſuſcepit ſponſa:⁊ quaſi docta mat᷑ adoꝛnat. HNondũ venit inqᷣr hoꝛa mea:hoc ẽ paſſiõis tpᷣus ſuꝑeſt.Nõdum venit hoꝛa mea:nõdũ ꝓlus credidit:nõdũ iu/ deus inſequit᷑. Adhuc habet diabolꝰ vnde lę/ D tet᷑:adhuc triũphi mei palma nõ ꝓdit᷑:adhuc locũ crucis ꝑſecuturꝰ ignoꝛat:ac necdũ iudas mẽtit᷑.Mõdũ venit hoꝛa mea:Sũt pus ꝗ pur gent᷑ ĩ ſeclo:⁊ ſic vita ꝓſicit ĩ plo.Dixit maria miſtris: Facite quęcũq; iuſſerit: h̊ eſt obtẽpe-/ rate doctoꝛi: miſtris mãdat ecclia. Qui ſi mi/ ſtri:niſi officia leuitaꝝ ꝗᷓ dei myſteris ſunt de putata? Implent᷑ hydrię aqua:h eſt vacuate nuptiali vino: id ẽ potu ſoꝛdido: fontis puri- tate ſuplent᷑:⁊ bñdictiõe dñi in ſapoꝛẽ vini vᷣ᷑/ tunt᷑: vt ex aqua ſpũs potũ qͥ iã pꝛãdẽtibꝰ de/ fecerat reputaret. Aquã in vinũ cõuertit:hũa nę fragilitativirtꝰauget᷑. Pꝛinceps architricli nus vinũ meliꝰ ꝓbat:h̊ eſt dñici vigoꝛis ſapo/ rẽ hũana coꝛda ſenſerũt. Nã qͥ pᷣmũ vinũ me⸗/ liꝰ iudicauit:pᷣmꝰ⁊ credidit.Qð vinũ ẽ qð op timũ iudicat᷑:qð architriclinꝰ pᷣnceps ꝗ̃rit᷑ ſe/ ro ꝓbatũ:niſi ſanguis dñicę paſſiõis:hoc eſt em̃ qð deꝰ ĩ hoꝛa ſuſpẽdit:h̊ eſt qð miſtri ſuſci piũt:hoc ẽ qð creduli cõuiuę deſignãt:hoc eſt qð ſeruat ſpõſus:h̊ eſt qð pᷣnceps architricli- nij qͥ fidei pᷣmꝰẽ venera᷑. Aduertamꝰ attẽto Do. II. poſt oc. E (Anea Grrratt w.de „ annen ſeg enrtere — coꝛde nos ſctãs ſcpturas audire debere:vt cę/ leſtẽ doctrinã fida credulitate poſſimꝰ agſcere ⁊ ab omĩ mũdi huiꝰ impedimẽto liberari:ipᷣo adiuuãte:qviuit ⁊ regnat i ſecla ſęcloꝝ: Amẽ. QVantũ nos frẽs dilectiſſimi charitas vfa deſideret ex meiſ animis recogno ſco. Et licʒ vos hũilitatẽ meã aſſidue lẽ velitis:tñ ego ſi poſſet fieri frequentiꝰ de tẽpoꝝ neꝑſſitate ñ poſſumꝰ.Sʒ licet coꝛꝑalit nos ꝓpter multas neceſſitas videre nõ vale/ mꝰ:charitate tñ⁊ ſctõ amoꝛe vſi pit᷑ ſumꝰ. Pꝛo qua re nihil nocer coꝛꝑis ſeꝑatio: vbi eſt aioꝝ vera ⁊ ſincera ↄiũctio.Charitas em̃ ipᷣa vera ẽ ã coꝛꝑalit ſeꝑatos ↄſueuit ſpiritalit copulare atq; ↄiũgere.DHuo em̃ qͥ ſe ſctõ amoꝛe diligũt: etiã ſi vnꝰ ſit ĩ oꝛiẽte aliꝰ ĩ occidẽte:ita in chari tate cõglutinãte iũgunt᷑:vt nunq; ab inuicem ſeꝑent᷑. Audi aplim dicentẽ laudẽ verę et inte/ pi. B er. II dẽ dñica de Charitate: Ser. i S cr. xLI. grę charitatis.Sic em̃ ait:Si linguis hominũ i.Corl.i. loquar ⁊ angeloꝝ:charitatẽ aũt nõ habeã:ni⸗ hil mihi ꝓdeſt. Et poſt pauca addidit dicẽs: Charitas patiẽs ẽ:benigna ẽ. Et licʒ ſufficiẽt pconia eius plenꝰ ſpũſancto paulꝰ aplus pᷣdi/ cauerit: tñ qꝛ ſctã charitas dulce eſt ac ſalubꝛe vinculũ mentiũ:etiã nos paruuli ᷣm modulũ noſtꝝ:de illa quãtũ poſſum?ꝰcõquiramꝰ.AMa gnę ſũt diuitię charitatis chariſſimi:ſine qua diues pauꝑ eſt:⁊ cũ qua pauꝑ diues eſt. Nam diues ſi charitatẽ nõ habeat: qͥd habet? Quã libet grandis ſuba ſit: ſine charitate inanis et vacua eſt. Charitas etiã ſi de terrenis faculta/ tibꝰ nihil habeat:plena ẽ. Vñ quãlibet alids copioſas diuitias ha beat:ſi charitas ĩ illo nõ fuerit: nihil boni ex illis facere poterit: ſine q̃ vera ⁊ cęleſtiũ virtutũ matre magiſtra qͥd fa- cere debeat:⁊ qñ vel quãtũ dare debeat oĩno nõ nouit:et ideo quãtũ põt elaboꝛet vt habe/ at charitatẽ: vt habeat lucẽ: vt habeat oleũ. Charitas oleo cõparat᷑.HNã quõ oleũ omnibꝰ humoꝛibꝰ ſuꝑius eẽ cognoſcimꝰ: ita charitas omnibꝰ virtutibꝰ ſublimioꝛ cõpꝛobat᷑.Naʒ ſi aliqͥs habeat inſinitas diuitias:et nõ habeat charitatẽ: ſic ẽ quõ hẽat plłes lucernas ⁊ mul/ tas lãpades pinguedinẽ non hñtes. Lucerna vel lãpas ſine oleo accenſa fumare põt de ira-/ cundia:fumare de ſuꝑbia: fetere de auaricia: ½ ſine charitate penitꝰ nõ pᷣt lucẽ hr̃e. Charitas C ſi in te fuerit: quãlibet tibi ſit grãdis ſuba:no uit quid de illa agere debeat. Ipᷣa ſcit optime cui vel quãtũ poꝛrigat:qͥd tribuat:quid reſer-/ nais aureloe hialnihe coeeuge müs vir cuntateop nönofutt unegi. un. e Eilter Pſmnindgee natepulh Aandnäfd gani Rie uaifen n bonogag zbitin ſicana fiooe Atotig äßtionn dubol hoies ſete pöthenyt li leſeijn geſee An kberaneig Nhne aſiguscni rbfine tihanien Wdonide⸗ ſebafen Pacne ntll Puin Rres, Nelegif Enoͤſang Leninerun ruineitſi ſnünnmr lidetanl. enigitin Slnan Ser r enigtiun Nueſbicki nnschöeee Hettitchln öanoedlchr Waeininch nunödbinncn udeezantn Alnashemi ütnöhebei⸗ 1 Aaddt dii paubipbuͤſ vleeckaſin ulifmnotr cöcvinm Aſimnuſtege odiesct hu gababetu hanmteinense eanmnsilt igütti cannsion nremmn i emughnſts ue Mntie Aebeuſti⸗ letcii — = — 4 — — = » — See — Bermo XLIII uet. Jpa intelligit quãtü aig reſeruet i cclo: ⁊ quãtuʒ coꝛꝑi ſeruet in mũdo. Satis bona oꝛdinatrix ẽ frẽs:bñ nouit cõgregare ĩ ęſtate gð poſſit hyeme hfe:ᷣ eſt ſcit ꝓuidere ꝑ ele/ moſynã in h̊ ſęculo:qð iueniat ĩ futuro.hha/ bete charitatẽ frẽs: qꝛ ſine illa qͥcqd alið bo/ ni fuerit: nihil eſſe poterit. Verã charitatẽ habete frẽs. Quęẽ vera charitaſe Qui ſic di ligit omnẽ hoĩeʒ:quõ ſeipᷣm.Eſt vera chari/ tas ꝗ nõ ſolũ viq; ad amicos:ſᷣ etiã vſq; ad ipos ꝑuenit inimicos. Nemo ſe cirgiueniat frẽs.Qui iſtã charitatẽ nõ habuerit:deũ vi/ Mautðᷣ.25. dere nõ poterit:nec audire merebit᷑: Nenite bñdicti ꝑcipite regnuũ.Certe videtis qð i le/ ctiõe euãgelica: nihil aliud dñs noĩauerit ð vniũſis virtutibꝰ niſi ſolã elemoſynã ꝗ̊ cum charitate oꝑat᷑ De ramis tacuit:radicẽ tatũ mõ noiĩauit ita dicẽs: Venite bñdicti:ꝑcipi/ te regnũ. Eſuriui em̃ ⁊ dediſtis mihi mãdu/ Lud.ij. care.Et iteꝝ ipſe dñs: Verũtñ date elemo/ D ſynã:⁊ ecce oia mũda ſt vob.Ois hõ qͥ cha⸗ ritatẽ vult hfe ĩ futuro ſęculo: faciat illã ſibi patronã in B mũdo:vt illã ꝓpitiã inueniat ęternũ. Nã quõ arboꝛ quãlibet pulchꝛa ſit ⁊ fructifera nõ põt viuẽ ſine radice: ſic qlibet bona oꝑa ꝑſeuerare nõ poterũt ſine charita Epbᷣ.ʒ. te. Jᷣa ẽ em̃ de q̃ aplus diẽ: In charitate ra dicati et füdati. Talẽ Schantatẽ habeamꝰ. frẽs:vt oẽs hoĩes toto coꝛde amare poſſimꝰ Si totũ gen?vũanũ ſic diligis quõ te:nõ re/ mãaãſit ianua vñ pcim̃ intret i te. Oẽs aditus vñ diabolꝰad aiaʒ ingredit᷑ claudis:ſi totuſ hoĩes ſiẽ teipᷣm dilexeris.Et reuera frẽs quõ poör fleri vt aliqs alteri homi malũ faciat: ſi illü ſiẽ ſeipᷣm dilexerit? Nilige g⁊ dea volu eris fac. Ama ex toto coꝛde tuo:⁊ qð volue/ ris exerce ĩ ꝓxio tuo. Si iraſceris dulce ẽ:qᷣa de charitate ꝓcedit.Si coꝛripis:ſuaue ẽ.Si caſtigas etiã ⁊ flagellaſ:acceptabile ẽ.Qua re h̊ frẽs? Quia verꝰ amoꝛ ẽ qñ coꝛripis ⁊ ca⸗ ſtigas:qũñ etiã de ecclia foꝛa s: amari tudo videt᷑ ſęuire i oꝛe: ſᷣ dulcedo fᷣuat᷑ ĩ coꝛ/ de.Nec fratrẽ q̃ſi inimicũ odio habeas: ſed peccatũ velut moꝛbũ ꝑſeq̃re: Ecõtario ſe qͥ ſub falſa adulatõe dulcedinẽ ſolẽt i oꝛe ꝓfer re:⁊ dolũ vel amaritudinẽ in coꝛde ſeruare. Vos aſt frẽs dilectiſſimi verã charitatẽ te⸗ nẽtes:ꝗ̊ falſa ẽ fugite:audite apłm dicentẽ: . Timot. 1. Charitas de coꝛde puro 2 ↄſcia bona et fide E nõ ſicta. Ergo frẽs qñ de charitate loquoꝛ: tacere nõ poſſũ.Quare h? Quia ſatis dulcꝭ ẽcharitaſ.Qui illã habet qð dico intelligit: qͥ vo nõ habet: ſoꝛſitã me irridet ⁊ deſpicit. Do. II. poſt oc. Ep Quare irridet? Quia q; dulcl ſit charitaſnõ guſtauit. SGuſtet & ⁊ videat q; ſuauis ẽ dñs. Deꝰ charitas ẽ.QAuid dulciꝰ deo? Ff̃es:qui neſcit audiat ꝓphetã dicentẽ qð pauloante ſuggeſſi:Guſtate ⁊ videte q; ſuauis eſt dñs. Ns.ʒʒ. lglit ⁊ beata ẽ aĩa: ꝗ charitatẽ in ſe hr̃e meret᷑.Charitas frẽs ſitiẽti potꝰẽ:eſuriẽti ci bus:in amaritudie poſitis dulcedo:in triſti⸗ cia ↄſtitutis vera ⁊ grata cõſolatio: fluctuã/ tibꝰ poꝛtꝰ:errantiũ via:ꝑegrinãtibꝰ patria. Hãc ᷣ frẽs tenete: hãc tota auiditate diligi / ——====— te. Si amatoꝛes eſtis: amate charitateʒ. Si foꝛteſ:vincite cupiditatẽ.Si pegrini:deſide rate patriã. Ipſa vos charitas ſi illã tene/ revolueritl ⁊ gubᷣnat in h̊ ſeculo:⁊ ꝑducit ad re ggnlate dſio nf̃o qᷣ viuit ⁊ reqt i ſęca. neadẽ dñica de ꝙbis Flvht ait: Nõ qð volo bonũ hoc qð nolo malũ hocago Serm ctio diuina ꝗᷓ de apłi pauli epła re citat᷑:quotiẽſcũq; legit᷑ timẽdũ ẽ:ne male intellecta det homibꝰ ꝗrẽtibꝰ mo II occaſiont᷑. Pꝛocliues ſũt qe hoĩes ad pec/ candũ:⁊ vix ſe tenẽt. Vbi g audierint apyim dicentẽ: Hõ em̃ qð volo facio bonũ::ſed qð odi malũ h̊ ago:agſit malũ:⁊ q̃ſi diſplicẽtes ſibi qꝛ agũt malũ:putãt ſe aplo eẽ ſiles qͥ di⸗ xit: Mõ eĩ qð volo facio bonũ:ſᷣ qð nolo ma/ lũ q̊ͥ ago. Mõnũq; em̃ legit᷑: ⁊ nũc nob ĩgerit neceſſitatẽ diſputãdi:ne homies male ſumẽ tes ſalubꝛẽ cibũ vertãt ĩ venenũ.Sic intẽ/ dat charitas vfa: donec qð vñs donauerit dicã vobis: ⁊ vbi me foꝛte laboꝛare viderit: in difficultate alicuiꝰ obſcuritat: adiuuetis me affectu pietatis. Opoꝛtet igi᷑ vt vᷣtutũ B ſenſus ex intimo dicẽtis metiat᷑ affectu:⁊ qͥd beat' aplus dixerit bonũ:qͥdve cõꝑatiõe eiꝰ ꝓnũciauerit malũ:nõ nuda ſigniſicatiõe v/⸗ boꝛiſl:ſᷣ eodẽ qͥ ille diſcutiamꝰ intuitu:intel/ lectu q; eiꝰ ſᷣm dignitatẽ ꝓnũciãtes:ac meri tũ ꝑſcrutemur. Tũc em̃ ſentẽtias deo inſpi/ rãte ꝓlatas: ſᷣm ꝓpoſitũ ac volũtatẽ eiꝰ cõ/⸗ pᷣhendere poterimus:cum eoꝝ a quibꝰ pꝛo/ mulgatę ſunt ſtatum ac meritũ ꝑpendẽtes: nõ verbo ſed exꝑimẽtis parem induerimus affectũ:ꝓ cuius qualitate ſine dubio vel cõo/ cipiunt᷑ vniuerſi ſenſus:vel ſentẽtię ꝓferũt᷑. ₰ — Sobzdddtncpaliboniasnhtisnen k H”M en potuerit io in mꝰ. Aulta em nouimꝰ bona:ꝗ beatũ apłim oẽſq; uliꝰ meriti viros ⁊ habuiſſe ꝑ naturãa: ⁊ acqſiſſe ꝑ graʒ negare nõ poſſumꝰ. Eſt em̃ bona caſtitas: laudobilis ↄtinẽtia: miranda Ber. III gcio: ſzʒ cere cũ vellet: diligentiꝰ indage/ Ro. 7. Ser. XIAII. Bigg,nNl — cia:ꝗᷓ oia ĩ aplo paulo eiuſq; ↄſoꝛtibꝰ ita ple Mattb.iʒ. ſi pꝛeclaro illi atq; pſᷣcipuo margarito qð ille pꝛudeẽtia: larga hũanitas:circũſpecta ſobꝛie tas:modeſta tꝑantia:pia miſcðia:ſctã iuſti/ na atq; ꝑfecta fuiſſe nõ dubiũ eſt: vt vᷣtutũ potiꝰ q; boꝝ magiſterio ab eis religio do⸗ ceret Quid qð iugi eccliaꝝ oim cura:ac ꝑui gili ſollicitudine ſꝑ exuſti ſunt: Quatũ hoc miſcðię bonũ: quãta ꝑfectio ẽ ꝓ ſcãdaliʒãti bus vꝛi:cũ infirmãtibꝰinfirmari:?Cũ g̊ tãtis aplus abundauerit bonis:qͥd illud eſt boni cuiꝰ ꝑfectiõe caruerit nõ poterimꝰagnoſcere niſi i illũ qͥ ipſe locutꝰ eſt ꝓfecerimꝰ affectũ: Qẽs itaq; q̃̊s diximeũ hũiſſe vᷣtutes:q;uis velut gẽmę ſplẽdidiſſimę atq; pᷣcioſęſint:tñ euãgelicꝰ negociatoꝛ inqrẽs:vniũſis ꝗ poſſi det vẽditis cõparare deſiderat cõferant᷑: ita eoꝝ meritũ reuileſcit atq; ↄtẽnit᷑: vt eis ſine cuctatiõe diſtractis: vniꝰ tm̃ boni poſſeſſio locupletet bonoꝝ inumerabiliũ venditoꝛẽ. D Quid & eſt vnũ qð illis tantis tãq; innume ris bonis tã incõparabilit ſ̃ponat᷑:vt ſpꝛett abiectiſq; oibꝰ ſolũ debeat poſſideri? Mimi rũ illa ꝑs optia cuiꝰ magniſicẽtiã ac ꝑpetui- tatẽ cũ relicto ſuſceptionis atq; hũanitatis officio maria pꝛelegiſſet:ita pꝛędicat᷑ a dño: RZud. 10. Martha martha ſollicita es: ⁊ turbart erga plurima: Paucis vo opus ẽ: aut etiã vno. AMaria bonã ꝑtẽ elegit:ꝗ̊ nõ auferet᷑ ab ea. Ana ꝭ⁊ ſola ẽ ↄtẽplatio dei:cui merito oia /mncmkon merita: vniũſa virtutũ ſtudia fulſiſſe ᷣdiximꝰ:nõ ſolũ bona ⁊ vtilia: verũ „ poſtponũt᷑.Et illa quidẽ oĩa ꝗ̃ ĩ apło paulo etiã magna atq; clara:Sʒ ſic vᷣbi gra ſtãni metallũ qð alicuiꝰ vtilitatis ⁊ grfe putabat᷑: fit argẽti ↄtẽplatiõe viliſſimũ:Et rurſũ auri cõꝑatiõe meritũ euaneſcit argenti:Aurũ q; ipᷣm gẽmaꝝ collatõe ↄtẽnit᷑:Et ipᷣaꝝ nihilo/ min qᷓ;uis inſigniũ multitudo gẽmaꝝ:vniꝰ margaritę cãdoꝛe ſuꝑat᷑: Ita illa oĩa merita ſctitatis:qᷓ;uis nõ ſolũ in ſᷣſenti bona ⁊ vti/ lia ſint:verũetiã donũ ętnitatis acqrãt:tñ ſi diuinę ↄtemplatiõis meritis cõferant᷑:vilia E atq; vt ita dixerim vẽdibilia cenſebunt᷑. Et Señ.i. ſũt generalit᷑ ſcpᷣtura dic: Et ecce oĩa ꝗᷓ fecit Ecẽs.ʒ. vt hãc eandẽ cõꝑationẽ etis ſcripturaꝝ ↄſir/ met auẽtas: nõne de vniůſis ꝗ̊ a deo creata deus bona valde: Et iteꝝ: VUniuerſa ꝗ̊ fecit de bona ĩ tꝑe ſuo:hhęc igit᷑ ꝗ in ſſenti nõ ſo lũ bona ſimplicit:verũetiaʒ cũ additamẽto valde bona ꝓnũciant᷑:Sũt em̃ reucra ĩ hoc mũdo cõmoꝛãtibꝰ nob:aut ad vſũ vitę: aut ad coꝛꝑis medicinã:aut ad aliquã cãm igno Gancti Auguſtini de tempoꝛteeꝛ te nobis vtilitatt aceõmoda: vel certe in eo etiã valde bona:ꝙ faciũt nos inuiſibilia dei Ro.1. a creatura mũdi:ꝑ ea ꝗᷓ facta ſi intellecta cõ⸗ ſpicere:ſempitnã q; virtutẽ eiꝰac diuinitatẽ ex tanta tãq; oꝛdinata molitiõe fabꝛicę mũ/ dialis ⁊ oĩm ꝗ in ea ſũt ſubſiſtẽtia ↄtẽplari. Heęc tñ oĩa nec boni nomẽ tenebũt:ſi futuro illi ſęculo cõparent᷑:vbi nulla bonoꝝ imuta tio:nulla ẽ verę beatitudinis foꝛmidãda coꝛ ruptio. Cuiꝰ mũdi ita beatitudo deſcribit᷑: Erit lux uneę ſic̃lux ſolis:⁊ lux ſolis ſeptẽpli eſa.ʒ.. citer ſic lux ſeptẽ dierũ. Magna igit᷑ hec ⁊ ⸗ dara intuitu atq; miriſica ſi futuris ex flilde repꝛomiſſiõibꝰ ↄferant᷑:cõtinuo vanitas ap parebũt:dicẽte dauid:QOiĩia ſiẽ veſtimẽtũ ve Ns.ioi. teraſcẽt:⁊ ſiẽ oꝑtoꝛiũ mutabis eos et muta/ bunt᷑:tu aũt idẽ ipᷣe es: ⁊ ãni tui nõ deſiciẽt. Ergo qꝛ nihil ẽ ꝑ ſemetipᷣm ſtabile:nihil im/ mutabile:nihil bonũ niſi deitas ſola:om̃es vo creaturę vt beatitudinẽ ętnitatis vł imu tabilitatis obtineãt:nõ hoc ꝑ ſuã naturã ſö ꝑ creatoꝛis ſui ꝑticipationẽ ⁊ grfaʒ ↄſequẽtur: tenere meritũ bonitatis creatoꝛi ſuo collata nõ poſſũt.Qð ſi etiã manifeſtioꝛibꝰ adhuc ꝙ teſtimonijs huiꝰ ſentẽtię rõnem voluerimꝰ aſtruè: nõne młta ꝓnũciari bona ĩ euãgelio legerimꝰ:⁊ arboꝛẽ bonã et theſaurũ bonũ⸗ Nã ⁊ bonũ hoĩem ⁊ bonũ ſeruũ:qꝛ non põt inqᷣt arboꝛ bona malos fructꝰ facere: ⁊ bonꝰ Mattb.. hõ de bono theſauro coꝛdis ſui ꝓfert bona: Matts i2 ⁊ euge ſerue bone ⁊ ſideliſ.Et vtiq; hos oẽs Mattb.⁊5·. ſm ſe bonos eẽ cũ nõ dubiũ ſit ſi reſpiciamꝰ ad bonitatẽ dei:nullꝰ eoꝝ ꝓnũciat᷑ bonꝰ:di cẽte dño: NHemo bonꝰ:niſi ſolꝰ deꝰ.Cuiꝰ itui Lud.is. tu etiã ipſi aplłi qͥ electiõis merito bonitatẽ generis hũani mitis exceſſerãt modis:mali eẽ dicũt᷑ a dño:ad eos ita loquẽte:Si &̊ vos Mattb.i. cũ ſitl mali noſti bona data dare filijs vfis: quãtomagis pr̃ veſter qͥ in cęlis ẽ dabit bo/ na petẽtibꝰſe?heniq; ſiẽ bonitas nr̃a ſuꝑnę bonitatis intuitu in maliciã vertit᷑:ita etiaʒ iuſticia nf̃a diuinę collata iuſticię:pãno mẽ- ſtruatę vniuerſa iuſticia nr̃a ſilis deputat᷑: dicẽte Eſaia ꝓpha: Sicut pannꝰ mẽſtruatę Eſa.sA·. vniũſę iuſticię nr̃ę.Et vt aliqͥd adhuc euidẽ G tiꝰ inferamꝰ: legis q; ipius pᷣcepta vitalia ꝗᷓ 2. Betrac.24 dicunt᷑ oꝛdinata ꝑ angelos in manu media/ Sal z. toꝛis:⁊ de q̃ idẽ aplus: Itaq; lex inqᷣt ſancta Ro.⁊ꝛ. ⁊ mãdatũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bonũ: ſi ꝑfectioni euãgelicę cõferant᷑:minime bona diuino ꝓp/ nõ bona:⁊ iuſticias in quibꝰnõ viuẽt in eis. Aplus quoq; ita noui lumie teſtamẽti gliã Dabode fian nũciant᷑ oꝛaculo. Ait em̃:Et dedi eiſ ſ̃cepta ẽzecd.ꝛ . ftanic J R eup ſeon. Auit uſfaul ehec ünents ſbomotchf gtiocöperan ornobo oocupat⸗ holikerebüͤr Tenesi rne ſeee⸗ gerpolik enne Genn Aood icen ſ loͤeneyel Pus lanctis Nwerme (facceptay wooripe lißz ggoconcſ⸗ gelinüteen Ladentqu Nnöigeena Thetonit Wofnde Nhine Dirftin Dlkinit berie n Npoſſtgen iloßen labonef habrars ſtſuenti dongeſce Enencie Bermo XIIIII Do. II. poſt oc. epi. Ber. I ten o legis affirmat obtundi:vt eã euãgelici cõpa dulciſ.Quid dulciꝰfrẽs chariſſimi? Qui ne- blude hun ratiõe fulgoꝛis nec gloꝛiſicatã eẽ ꝓnũciet di ſcit: guſtet ⁊ videat. Quid & guſtare debet le,⸗ 21. Cor.-5. cens: Mã nec gloꝛioſũ eſt id qð gloꝛiſicatũ ẽ q vultvt illi dulcedo ſapiat charitat? Audi⸗/ Unti ꝓpter excellentẽ gloꝛiã. Quã cõparationẽ te frẽs aplm dicentẽ: De charitas c. Quid 1. Jol. eeni,⸗ etiã in parte cõrraria: id eſt in peccatoꝝ me / dulci⸗ frẽs Qui neſe cit: audiat pſalmiſtã di/ Nieaeaua. ritis cõpenſandis ſcriptura cõſeruat:vt eos centẽ: Guſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs. Nõ. 33. Iue q̃ młto minꝰ peccauerint ĩpioꝝ collatiõe iu· Deꝰ em̃ charitas ẽ. Qui habet charitatẽ de Pnn ſtiſicet dicẽs: Juſtiſicata ẽ ſodoma ex te. Et i illo manet:⁊ ipe ĩ deo.Si charitatẽ habes: il a VDViere. 5. iterũ: Quid em̃ peccauit ſoꝛoꝛ tua ſodoma: deũ habes. Quid habet diues ſi charitatẽ ſandeck æ iuſtiſicauit animã ſuã auerſatrix iſrł:cõpa / nõ habet? Pauꝑ ſi charitatẽ habeat: qͥd nõ ſptipli aeaian ratiõe peccatricis iudę: Ita igit᷑ ⁊ vniuerſa/ habet? Tu ſoꝛte putas ꝙyille ſit diues cuius hecrß⸗ rũ merita virtutũ ꝗ̊ᷓ ſuꝑius cõpꝛehAi: cũ ꝑ/MArca plena ẽ auro: et ille nõ ſit diues cui? cõ/⸗ —e ſe bona atq; pcioſa ſint:tamẽ theoꝛicę clari “ ſcia plena ẽ deo. Hõ ita ẽ frẽs: Ile vᷣe diues itsy tatis cõparatiõe fuſcant᷑. Multũ eteni ſan/Veſſe videt᷑: in q̊ deꝰ habitare dignat᷑. Quich niti e Diun ctos q́uis bonoꝝ operũ terrenis tamẽ ſtu- em̃ de ſcripruris poteris ignoꝛare: ſi te chari tmute, dijs occupatos: a cõtemplatiõe ſummi illi tas: h eſt de ceperit poſſidere? Quid em̃ de eſcal. boni retrahũt ac retardant. bonis Pib⸗ nõ poteris aelere:ſi foutd bon blin⸗ tẽ in eadẽ dñica Homelia de eo ſ operu merueris tcoꝛceholare: ucae⸗ ,6 ES Z LO uerſariũ timebis:ſi regẽ deũ ĩ te hfe merue/ fes qð ſcriptũ ẽ in euagelio m Zoban⸗ iis⸗ is oegreDre e uc 49 . „.⸗Dait ris? Tenete & et cuſtodite frẽs dilectiſſimi Vkin nẽ: Nuptię factę ſunt ⁊c̃.quęhabet dulce ac ſalubꝛe viculũ charitatt. Sʒ añ oia m in erpoſitiõe doctoꝛis ibide. „ ndae dleblCal zit. 53 01 mnerpol õ verã charitatẽ tenete: non illa ꝗ tm̃ ꝓmittit᷑ glats AItem in eadẽ Dñica aliꝰ ſermo de oꝛe ⁊ nõ ſeruat᷑ ĩ coꝛde: illa ꝗ ſic ex oꝛe ꝓfert che 4 eodem: d habet inter ſermo nes de vt tñ in coꝛde iugit teneat᷑:vt ipleat᷑ i vobis erbis Ddomini XII. llud qðò apls dic: In charitate radicati atq; Epb.5. n Dnica tertia poſt octa.feſti Epi/ tfundati. Radix em̃ oim bonoꝛũ ẽ charitas: 1. Timoth.. hel Ser. X.III. phanię dni de charitate:Sermo I ſiẽ ⁊ radix oĩm maloꝝ cupiditas.Siẽ in cha/⸗ Hcnut A¶ QJcharitati veſtrę poſſemus frequẽ ritate nihil vnq; mali: ita ĩ cupiditate nihil ee WViius pᷣſentari fraires chariſſimi:chꝛi vnq; boni poterit iueniri. Iſtę due radices dcan ſto adiuuãte de ſanctarũ ſcriptura//⸗? frẽs dilectiſſimi:iĩ duobꝰ agris a duobꝰplan bofe D copioſis fontibꝰ: ⁊ ſi nõ abundãtes riuu/ tant᷑ agricolis. Vnã i coꝛdibꝰ bonoꝝ plãtat o os: certe vel qualeſcunq; guttulas potera/xyps: aliꝗ in coꝛdibꝰ maloꝝ plantat diabol“. icnn . mus ſanctis animabus veſtris infundere: Mec de charitatis radice naſcet᷑ aliqd mali: ge vt vberrima atq; fructifera coꝛdis veſtri ter nec de radice cupiditat aliqͥd boni. NHõ em̃ R——— ra accepta verbi dei pluuia: copioſam meſſẽ mentitm᷑ vitas:ꝗͥ ĩ euãgelio cũ de iſtis duabꝰ nlta⸗ bonoꝛũ operũ germinaret: vt veniẽs dñs in radicibꝰloqret᷑:ita deſiniuit dicẽſ: Arboꝛ bo Matth.. ernul D Vatth.i. agro coꝛdis veſtri:nõ ſolũ triceſimũ ſed ſexa na: fructꝰ bonos facit. Et iterũ: Nõ põt ar/ igvos HmH geſimũ ⁊ centeſimũ fructum ſe inuenire cõ/ boꝛ bona fructꝰmalos face:ueq; arboꝛ mala pfis⸗ gaudeat:quibꝰfructibꝰ hoꝛreũ pᷣparet in c· fruct- bonos facẽ᷑.Heęc ſnia non eſt mea frẽs D bitbo⸗ H lo: nõ incendiũ in inferno: Sed quia multis ſᷣ dñi. Lãta &̊ ſit ĩi vobis abũdãtia charita⸗ upne occupationibꝰ impedimur:hũilitatẽ noſtrã tis: quę nõ ſolũ vſq; ad amicos: ſ etiã vſq; eaz vobis 'm deſideriũ veſtrũ repſentare non ad ipſos ꝑueniat inimicos. Et ideo qꝛ audi nome⸗ poſſumꝰ: Aliquid bꝛeue ⁊ ſatis magnũ deo ſtis ⁊ laudẽ charitatis ⁊ vituperationẽ cupi puni. donãte inſinuare vobᷣ volo:in q̃ bꝛeuitate ſi ditatis: attẽdat vnuſquiſq; ⁊ ↄſideret agrũ uate diligẽt attẽditis: poteſtis qͥd aię vrę ↄuenit coꝛdis ſui:⁊ qui in ſe charitatẽ viderit:gau⸗ cluide bH B iuenire. Quid Seſt illud bꝛeue ⁊ ita magnũ daeat: ⁊ tota coꝛdis vigilantia germina in ſe tala „Sn vt poſſit generi hũano ſufficere? Aplus diẽ: ſctã cuſtodiat. Qui vero in agro coꝛdis ſui netlu 1 Timoth. 1. Finis pcepti ẽ charitas de coꝛde puro et cõ⸗ qualẽcunq; ſtirpem cupiditatis inſpexerit: ſanca h4 ſfcia bona ⁊ fide nõ ficta. Attẽdite frẽs àd in chꝛiſto adiuuãte extirpet cupiditatẽ: ⁊ plan ſien. vbis bꝛeuiꝰ: ⁊ qͥd in rebꝰ magniſicẽtiꝰ pote tet charitatẽ. Nam quãdiu hoc facere nolue ino , nit lueniri:qᷓ; charitas de coꝛde puro ⁊ cõſcia rit:fructus bonos afferre nõ poterit.Et cuʒ iecnt NAA bona ⁊ fide nõ ſicta? Iſta bꝛeuitas ⁊ vt tene bonos fruetꝰ nõ attulerit: dicit de ipſo chꝛi⸗ tkK. at᷑ memoꝛit᷑ eſt ſuauis:⁊ vt cuſtodiat᷑ ſidelit ſtus dñs celi ⁊ terrę: Arboꝛ queę nõ facit fru/ 10 Bancti luguſtini de tempoꝛe ctũ bonũ: excidet᷑ ⁊ in ignẽ mittet᷑. Si te nõ delectat dulces fruct charitatis afferre: vel ſpinis peccatoꝝ tuoꝝ ignẽ nõ debes metue Matthᷣ.ʒ. re? Omnis inquit arboꝛ quę nõ facit fructũ bonũ: excidet᷑ ⁊ in ignẽ mittet᷑. Quãdiu ra⸗ dicẽ nõ mutaueris: fructꝰlegitimos afferre nõ poteris:et ſine cauſa qð bonũ ẽ ꝓmittis in oꝛe:qꝛ hoc implere non potes quãdiu ra- E dix bonitatis nõ tenet᷑ in coꝛde. Iſtas ergo duas radices ſicut ſupꝛa dixi: duo agricolę plantare ↄſueuerunt. VUnã plantat chꝛiſtus in coꝛdibus fideliũ:alterã plantat diabolus in pectoꝛibꝰ ſuꝑboꝛũ: ac ſic vna plantat᷑ in cęlo: altera in inferno. Sed dicit aliquis: ſi in coꝛdibus ſideliũ plantat᷑:vtiq; ſideles ad huc in mundo eſſe videntur:Quõ em̃ radix illa in celo plantatur? Vis ſcire quõ? Quia coꝛda ſideliũ cęlü ſunt: qa in celos quotidie erigunt᷑:dicente ſacerdote:Surſũ coꝛda:ſe/ curi reſpondẽt: Habemꝰ ad dñm: Et apłus Phil.. dicit:HNoſtra autem conuerſatio in celis eſt. Si ergo fideliũ conuerſatio in celis eſt:quia vera charitas in illis eſt: radix charitatis in cęlo plantata eſt. Ecõtrario radix cupidita/ tis quę in coꝛdibus ſuperboꝝ eſt:qꝛ ſemper terrã cupiunt:terrã ſapiũt:terrã diligunt:et omnẽ ſpem ſuã in terra cõſtituũt:in inferno antata eſt. Et licet hęc ita ſint:attamẽ nec pl Peccatores debent deſpare:nec humiles iu⸗ ſti in aliquo quaſi de ſuis meritis ſuꝑbire: qꝛ ⁊ iuſti ſi de ſe ᷣſumpſerint:cito ꝑdunt ra/ dicem charitatis:⁊ peccatoꝛes ſi ad pęniten tiã cõuertunt᷑ euulſa cupiditate:cito plantã recipiunt charitatis.Et ideo qͥ boni ſunt cu/ ſtodiãt qð dei munere ꝑceperũt:et qui mali ſũt ſtudeãt reparare qð infgliciter ꝑdiderũt. FNemo ſe ad illud tempꝰ reſeruet: ⁊ tũc pęni tentiã vel charitatis dulcedinẽ retinere con tendat quãdo cęperit de hac luce migrare. Non ſe ad hoc reſeruẽt vt quãdoq; in ſene/ ctute ad pęnitentię medicamẽta cõfugiant: qꝛ neſciũt qͥd ſuꝑuentura pariat dies. Qua fronte ſalutẽ ſuã in tempoꝛe ſenectutis diſſi mulat: cũ vnius diei ſpacio certus eſſe non poſſit:Et ideo ſi moꝛtẽ timere nolumꝰ:ſem/ per ꝑati eſſe debemꝰ: vt cũ nos dñs de hᷣ ſe⸗ culo iuſſerit vocari:cũ ſecura cõſcientia non cũ deſperatiõe ſed cũ gaudio ante cõſpectũ iudicis veniamus:⁊ ibi fęliciter audire poſſi Mattb.2⁊5. mus:Euge ſerue bone ⁊ fidelis:qꝛ ſuꝑ pau/ ca fuiſti ſidelis:ſuꝑ multa te conſtituã: intra in gaudiũ dñi tui. Ad qð gaudiuʒ nos dñs qð olo malũ hocago ꝓ ſua pietate ꝑducat:qui viuit ⁊ regnat per cuncta ſecula ſeculoꝛũ: Amen. neadę dnica de ęo qð aplus di em qð volo facio bõnũ:ſed cit: ctio diuina ꝗᷓ de apli pauli epła re meſt ne male intellecta det hoib?quęe/ rẽtibꝰocdaſionẽ. Pꝛocliues quipe ſũt hoĩes 7 ad peccandũ ⁊ vix ſe tenẽt. Vbi & audierint citata eſt:quotiẽſcũq; legit᷑ timẽdũa . II Ser. xL v. aplm dicentẽ:Mõ em̃ qð volo facio bonũ:F̊ᷣ Ro.y. qð odi malũ hocago:agunt malũ: ⁊ q̃ſi diſ/ plicẽtes ſibi qꝛ agũt malũ: putãt ſe aplo eẽ git᷑:⁊ nũc nobis ingerit neceſſitatẽ diſputã⸗ ſimiles qᷣ dixit: Hõ em̃ qð volo facio bonü: ſed qð nolo malũ hoc ago: Mõnũquã em̃le di:ne hoĩes male ſumẽtes ſalubꝛẽ cibũ ver· tant in venenũ.Sic & intẽdat charitas vr̃a: donec qð dñs donauerit dicã vobis: et vbi me foꝛte laboꝛare videritis in difficultate ali cuiꝰ obſcuritatis: adiuuet me affectu pieta/ tis. Pꝛius ̊ recolite qð deo ꝓpuio ſoletis audire: vitã iuſti in iſto adhuc coꝛpoꝛe bellũ eſſe nondũ triũphũ.huius aũt belli quaädo erit triumphus: Ideo aplus dixit:et voces belli ⁊ voces triũphi. Voces belli mõ audi⸗/ uimꝰ: Mõ em̃ qð volo ago:ſᷣ qð odi illud fa cio. Si autẽ qð odi illud facio:cõſentio legi qm̃ bona ẽ. Velle adiacet mihi:pꝑficere autẽ bonũ nõ ĩuenio.· Video aũt alia legẽ in mẽ/ bꝛis meis repugnantẽ legi mẽtis mee:et ca⸗/ ptiuãtẽ me ĩ lege pctĩ ꝗ̊ eſt in mẽbꝛis meis. Quãdo audis captiuantẽ:bellũ non agno/ ſcis? Vox ꝗ̊ triũphi nõdũ eſt: ᷣ qꝛ futura ẽ: docet ideʒ aplus dicẽs:Opoꝛtet coꝛruptibi le hoc induere ĩcoꝛruptionẽ: et moꝛtale hoc induere ĩmoꝛtalitatẽ.Cũ aũt coꝛruptibile induerit icoꝛruptibile:et moꝛtale h̊ induerit imoꝛtalitatẽ:ibi eſt vox triũphi.TLũc fiet ſer mo qͥ ſcptus ẽ: Abſoꝛpta ẽ moꝛs invictoꝛia. B iglllen. Dan hicknn gam elsansb labelaus ſunluunt D ne Gmnhe. A gegeen vehcaſen ieanih ſias usſ Schniu nunti Genuribn agſctenel Pegrn Meeledehett ſanalnſtu ünczmuün füſthapcpt eeintns holonrua iitoent e Gcus noinu dcbenisaudire ſſſarinian 1. Corl. 15. Dicãt triũphãteſ:AVbi ẽ moꝛs ↄtentio tua?: Dicimus ergo qñũq;:et ipſum qñq; non erit lõge.HNõ em tantũ remanet ð ſeculo:quãtũ iam exemptũ eſt.hhoc igit᷑ tũc dicimꝰ. Mo/⸗ do aũt in iſto bello ne male intelligẽtibꝰ le/ ctio iſta tuba ſit hoſtis nõ nf̃a vñ ille incitet᷑ nõ vñ vincat᷑:aduertite obſecro frẽs mei:⁊ qͥ certatl certate. Qui em̃ nõdũ certat:nõ eſt: intellecturi qð dico:Qui iam certatis:intel lecturi eſtis. Vox mea in aꝑto:vrja erit in ſi/ lẽtio. Pꝛius illud recolite qð ſcripſit ad Ga /C latas:vnde bñ hoc poſſit exponi.Ait em̃ ſi- “ ürotüet. (Cſuarinuſzen Prepſeeenns Metdlerdionk, uritunpe ahlcsh Mepaluudin irsa⸗ Etntöbben ſengüpett 4 enn erknu mtnigt Mtsſeßi lan gecete öͦe Wlinin Bermo xLV Do. III. poſt oc. Epi. Ber. II t delibꝰ loquẽs baptizatis: loquẽs qͥbꝰ vtic; necq; maſculoꝛũ cõcubitoꝛes:neq; fures: ibi Gapthen i ſancto lauacro oia fuerãt dimiſſa peccata. additũ ẽ: neq; ebꝛioſi regnũ dei poſſidebũt. obonite Eis tñ loquẽs: ſed pugnãtibus loquẽs ait: Audiuit ⁊ timuit.Baptiʒatꝰẽ:dimiſſa ſunt Oerma Sal.5. Dico aũt:Spũ ambulate: ⁊ cõcupiſcentias illi oĩa quibꝰinebꝛiateſt. Reſtat aduerſaria lonlenn carnis ne pfeceritis. Hõ dixit: ne feceritis: 5 coõſuetudo. Ergo habet cũ qua pugnet rena bgr ii ne ꝑfeceriti. Quare hoc: Sequit᷑ ⁊ dicit:Ca/ tus. Pꝛęterita em̃ eius vitia oĩa dimiſſa ſũt daheh ro em̃ cõcupiſcit aduerſus ſpm̃:ſpũs aũt ad ei: obſeruet: vigilet: pugnet: ne aliqñ ine-⸗ rint⸗ uerſus carnẽ.hęc em̃ inuicem aduerſant᷑:vt bꝛiet᷑. Surgit S illa cõcupiſeẽtia potandi:ti- ntzuien nõ ea ꝗᷓ vultis faciatis.Qð ſi ſpũ ducimini: tillat animũ:ingerit faucibus ſiccitatẽ:inſi/ entnif nõ adhuc eſtis ſub lege: vtiq; K ſub grfa. Si diat᷑ ſentibul: vult etiã ipᷣm ſi põt fieri pene/ – ſpũ ducimini. Quid eſt duci ſon: Spũi dei trare murũ:adire induſuzʒ: trahere captiuũ. uiſeahe colſentire iubẽti:nõ carni cõcupiſcẽti Camẽæ Pugnat: repugna.O ſi ⁊ ipa nõ eſſet.Si cõ Natane⸗ cõcupiſcit et reſiſtit ⁊ vult aliqd ⁊ nõ vis tu: ſuetudine vitę hꝰacceſſit: bona ↄſuetudine ini i Perieuera: vt nolis tu. Deſideriũ tuũ tamẽ moꝛigeret᷑: tu tantuʒ noli ei ſatiſfacere: noli ne i teale eſſe debet ad deũ: vt nõ ſit ipſa cõcupi/ eã cedẽdo ſatiare: reſiſtẽdo necare. CTamẽ iien ſcẽtia cui reſiſtas. Videte qd dixerim. Deſi q;diu eſt: hoſtis eſt. Si ei nõ cõſentias ⁊ nũ/ Waſe deriũ inq; tuũ tale eẽ debet ad deũ: vt oino ᷓ; inebꝛieris:minoꝛ ⁊ minoꝛ erit tidie. Hã ncnnzfft nõ ſit ipſa ↄcupiſcẽtia cui reſiſtere opoꝛteat. ſunt vires illiꝰ ſubiectio tua. Si em̃ ei ceſſe/ kihs at Reſiſtis em̃:⁊ nõ cõſentiẽdo vincis:ᷣ meliꝰ ris ⁊ inebꝛiatꝰ fueris:das ei vires. Mũquid nufai eſt hoſtem nõ habere qᷓ vincere. hoſtis iſte cõtra me ⁊ nõ cõtra te? Ego de loco ſuꝑioꝛe neiſemi Aauuliqñ nõ erit. Refer animũ ad vocẽ triũphi: moneo: dico: pꝛędico. Quid &̊ mali futurũ eproſieah s &orl. 15. 2 vide ſi erit. Ubi ẽ moꝛs cõtentio tua: Hõ ſit ebꝛioſis: ante denũcio. Mõ eſt qð dicas: aparll̃ D erit. Abi eſt moꝛs aculeꝰ tuus? Quęres lo / Mõ audiui:Mõ eſt qð dicas:Exigit deꝰ ani· itdclgic cũ eius ⁊ nõ inuenies. Nõ em hęc qð maxie mã meã de manu iluꝰ qͥ mihi tacuit. Sed la,-/ Soas debetis audire: nõ em̃ hęc quaſi alia natu / boꝛas:qꝛ tibi validũ aduerſariũ mala cõſue Sbelinöt ra ẽ:ſicut inſaniũt manichęi:Lãguoꝛ nr̃ eſt: tudine ipſe feciſti. Mõ laboꝛaſti vt nutrires fgdolluln vitiũ noſtrũ eſt. Hõ ſeparatũ alibi erit: ſecd eũi: laboꝛa vt vincas eũ. Et ſi minꝰ idoneus ocöſanntg Sax.5. ſanatũ nuſq; erit. Ergo cõcupiſcentias car es acluerſus eũ:roga deũ tamẽ ſi te nõ vice- higfeeu mnis ne pfeceritis. Melius quidẽ erat imple- rit:q;ui ipſa tua mala ↄſuerudo luctata ſit talüͤlegeinnd So.. re qð lex dixit: He cõcupiſcas. Plenitudo ẽ tecũ.Si te nõ vicerit:feciſti qð ait apłs pau ninsedn iſta virtuti: ꝑfectio iuſticię:palma victoꝛi: lus:Cõcupiſcõtias carnis ne ꝑfeceritis. Fa/ Gatł.5. n nihsnes ne cõcupiſcas.hoc quia modo impleri non cca ẽ ↄcupiſcẽtia titillãdo: ſᷣ nõ ẽ ꝑfecta ↄſen ꝓ hclimntgno/ poõöt: vel illud impleat᷑ qð ſctã ſcriptura intẽ tiẽdo potãdo.Qð dixi de ebꝛietate:h̊ de oi⸗ fgfumii. Ecti. 18. dit: Et p cõcupiſcentias tuas nõ eas:meliꝰ bvitijs: de oĩbꝰ cupiditatibꝰ itelligas. Cũ eamgi“ eelſt eas nõ habere. Sed qꝛ ſũt: noli poſt aas aliqᷣbꝰem̃ nati ſumꝰ:aliq̃s ↄſuetudie fecim. H aneree ire. Holũut poſt te ire:noli poſt eas ire. Si ve Mã ꝓpter illas cũ qͥbꝰ nati ſumꝰ:baptizant iconpcbie⸗ lint poſt teire non erunt:qꝛ cõtra mentẽ tuã infantes:vt ſoluant᷑ a reatu ꝓpaginis malę iebnlun „ no rebellabũt. Rebellãt: rebella: pugnant: quã habuerũt. Cõſuetudini & ſꝑ repugnan- ti eſuoan prugna: expugnat: expugna: Hoc ſolum vi dũ eſt: q: ipſa cõcupiſcẽtia cũ qua nati ſumꝰ gostwice. dete ne vincãt. Ecce aliqd inde ponã vnde finiri nõ põt qᷓ;diu viuimꝰ.Quotidie minui szmnnot⸗ D E cetera intelligat. Hoſtis eſſe hoies ſobꝛios põt:finiri nõ põt. Per illã dictũ eſt poc nrfm· ig nonen Nauciodee ſt:ᷣ ſũt.Noſtis eẽ ⁊ ebꝛios:abun moꝛtis coꝛpus.De ipᷣa dicit aplus:Cõdele/ Eo. 7. a cl dant. Baptizatus eſt ſobꝛius: quãtũ ꝑtiner ctoꝛ em̃ legi dei ſm interioꝛẽ hoĩiem. Aideo nun . ad ebꝛietatẽ: non habet cũ qua pugnet: ha⸗ aũt aliã legẽ in mẽbꝛis meis repugnãtẽ legi die hx bet alias cõcupiſcẽtias cũ qbꝰ pugnet. Sed mẽtis meę:⁊ captiuãtẽ me ĩ lege peccatiꝗ ẽ rilſenun 8 vt de ceteris intelligatis: vni⸗ tm̃mõ hoſtis ĩ mẽbꝛis meis.Cüũc nata eſt iſta lex: qñ träf/ nfizht cLertamẽ in medio cõſtituamꝰ. Baprtiʒzarꝰeſt greſſa ẽ pᷣma lex. Tuũc nata eſt inqt iſta lex: entnl 4 ebrioſuſ. Audiuit et cũ timoꝛe audiuit ine qũ ↄtẽpta eſt ⁊ traſgreſſa ma lex. Qug elck annsln Cccetera ſnala quibꝰhomibꝰ male viuẽtibus pma lex: Quã ĩ ꝑadiſo accepit hõ.Nõne nu Seſ.z. th, . irercludit᷑regnũ dei:cõmemoꝛatã eſſe ⁊ ebꝛi di erãt:⁊ nõ ↄfundebant᷑: Quare nudi erãt: nſtut, ettatẽ:qꝛ vbi dictũ ẽ: Neq; foꝛnicatoꝛeſ:ne ⁊ nõ ↄfundebant᷑: niſi qꝛ nõdũ erat lexi mẽ⸗ Ro.⁊ꝛ. idolis ſeruiẽtes:neq; adulteri:neq; molles: bꝛis repugans legi mẽtis: Fecit hõ factum 3 Bancti dluguſtini de tempoꝛe puniendũ: ⁊ inuenit motũ pudendũ. AMan⸗ ducauerunt contra interdictũ: ⁊ aperti ſunt oculi amboꝛũ. Quid enim? Pꝛius in para/ diſo clauſis vel cecis oculis oberrabãt? Ab/ Senñ.ʒ. ſit. Nã adam vnde nomia impoſuit volati/ libus ⁊ beſtijs: quãdo ad eum cũcta anima/ lia adducta ſunt: quibꝰ nomia imponebat ſi nõ videbat? Deinde dictũ ẽ: Vidit mlier lignũ:qꝛ placet oculis ad vidẽdũ.Ergo ocu los apertos habebãt ⁊ nudi erãt:⁊ nõ ↄfun debant᷑. Aperti ſunt aũt oculi eoꝝ ad aliqᷣo qð nunq; ſenſerãt: qð i motu ſui coꝛꝑis nũ/ qᷓ; expauerant. Aperti ſunt ad intuendum: non ad videndũ.Et qꝛ ſenſerunt pudendũ: curauerũt tegendum. Conſuerũt inquit fo/ lia ficulnea:⁊ fecerunt ſibi ſuccinctoꝛia. Qð texerunt:ibi ſenſerũt. Ecce vnde trahit᷑ oꝛi/ ginale peccatũ: ecce vnde nemo naſcit᷑ ſine peccato:ecce ꝓpter qð dñs nõ ſic cõcipi vo/ luit: quem virgo cõcepit. Soluit illud: qui venit ſine illo.Soluit illud: qui nõ venit ex illo. Unde vnus ? vnus? VUnus ad moꝛtẽ: vnus ad vitã. Homo pꝛimus ad moꝛtẽ: hõ ſecũdꝰ ad vitã. Sed quare ad moꝛtẽ ille hõ⸗ GQuia tm̃ hõ. Quare ad vitã iſte hõ? Quia Bo 7. deus ⁊ hõ. Hõ ̊ qð vult agit a plus: qꝛ vult nõ ↄcupiſcere:et tñ cõcupiſcit:iõ nõ qð vult agit. NHũqͥᷣd illa ↄcupiſcẽtia mala trahebat apfm ſbᷣiugatũ ad ↄcupiſcẽdũ ad foꝛnicatio nẽ: Abſit.MNõ aſcẽdãt taleſ cogitatiões ĩ coꝛ nt̃m. Luctabat᷑:nõ ſubiugabat᷑. Sʒ qa no/⸗ lebat ⁊ hoc habere cõtra qð luctaretur:ideo Ddicebat: Mõ qð volo ago. Cõcupiſcere no/ lo ⁊ cõcupiſco. Non ergo quod volo ago:ſᷣ tamẽ cõcupiſcentię nõ conſentio. Nõ enim SGSatł.ð. aliter diceret: Cõcupiſcentias carnis ne ꝑfe/ ceritis:ſi eas ipſe ꝑficeret:Sed cõſtituit tibi ante oculos pugnam ſuam ne timeres tuã. Si em̃ hoc non dixiſſet beatus apłus: quã/ do videres moueri cõcupiſcentiã in mẽbꝛis tuis cui tu nõ cõſentires: tamẽ cũ eam mo⸗ ueri videres foꝛſitan deſperares de te ⁊ dice res: Si ad deum ꝑtinerem: ſic nõ mouerer. Vide apoſtolum pugnantẽ:⁊ noli te facere Bo.7. deſperantẽ. Video aliã legem inquit in mẽ bꝛis meis:repugnantẽ legi mentis meę. Et quia nolo vt repugnet:caro em̃ mea eſt:ego ipſe ſum: pars mea eſt: non qð volo ago ſed qð odi malũ hoc ago:quia concupiſco.Qð ergo bonum ago:quia concupiſcentię malę nõ cõſentio: Ago bonum ⁊ nõ perficio bo- num:Et cõcupiſcentia hoſtis mea agit ma/ lum: ⁊ non perficit malũ: Quomõ ago bo num:et non ꝑſicio bonum? Ago bonũ cum malę cõcupiſcentię non cõſentio: ſed non ℳ ficio bonũ vt omnino nõ concupiſcã. Rur- ſus ergo ⁊ hoſtis meus quomodo agit ma lum: ⁊ nõ ꝑficit malũ? Agit malũ: quia mo/ uet deſideriũ malum. Non ꝑſicit malum: qꝛ me nõ trahit ad malũ. Et in iſto bello eſt to 2 a vita ſanctoꝛũ. Jam quid dicã de immũ/ Idis qͥ nec pugnant? Subiugati ꝑtrabunt᷑: qꝛ libenter ſequunt᷑.hheęc inq; eſt pugna ſan/ ctoꝛũ: in hoc bello ſemꝑ homo periclitat᷑ quouſq; moꝛiat᷑. Sed in fine:id eſt in trium/ pho illius victoꝛię quid dicit᷑: immo qͥd di/ xit aplus iam pmeditans triumphũ? Tunc i. Con.15. fiet ſermo qui ſcriptus eſt: Abſoꝛpta ẽ moꝛs in victoꝛia. Ubi eſt moꝛs ↄtentio tua? Vox triumphantiũ: VUbi eſt moꝛs aculeus tuuſe⸗ Aculeus aũt moꝛtis eſt peccatũ:cuius pun/ ctione facta eſt moꝛs. Peccatũ quaſi ſcoꝛpiꝰ eſt. Pupugit nos:⁊ moꝛtui ſumus.Sed qñũ dicit᷑: Ubi eſt moꝛs aculeꝰ tuus:quo aculeo facta es:nõ quem feciſti.Quãdo ergo dicit᷑ Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ: vtiq; nõ erit: qͥa peccatũ nõ erit. Aculeus aũt moꝛtis eſt pec/ catum. Cõtra peccatũ data eſt lex. QAuomõ virtus peccati lex: Subintrauit vt abunda/ Ro.S ret delictũ. Quomõ hoc? Quia fuit ante le gem homo peccatoꝛ:data lege atq; trãſgreſ/ ſa:factꝰ eſt ⁊ huaricatoꝛ. Peccato tenebant omnes rei: lege data plus pꝛęuaricatione facti ſunt rei. Vbi ſpes:niſi qð ſequit᷑: Ubi abundauit peccatũ: ſuꝑabundauit gratiaz⸗ Ideo ⁊ iſte miles ⁊ quodãmodo in iſto bel/J lo exercitatiſimus qᷓ; exercitatus vt eſſet et dux: cum laboꝛaret in hoc bello cõtra hoſtẽ diceret: Video aliam legẽ in mẽbꝛis meis Ro.⁊. repugnantem legi mentis meę:⁊ captiuan/ tem me in lege peccati ꝗᷣ eſt in mẽbꝛis meis: legẽ fędã: legẽ miſerã:vulnꝰ: tabẽ:languo/ rẽ ſubiũxit: Miſer ego homo qͥs me libera bit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ:Et gementi ſub/ uentũ eſt. Quomõ ſubuentũ eſt? GOꝛatia dei pꝓ ieſum chꝛiſtum dominũ noſtrũ.Quando coꝛpus ha bebis vbi nulla cõcupiſcentia re/ manebit?: Cum moꝛtale hoc induerit imoꝛ/ u. Corl.15. talitatẽ ⁊ incoꝛruptionẽ:⁊ dicet᷑ moꝛti: Vbi eſt cõtentio tua? Et non enit. Vbi eſt moꝛs aculeꝰ tuꝰ? Et nuſq; erit. Modo quid? Au/ di igitur. Egoipſe mente ſeruio legi dei: car Ro. . ne autẽ lege peccati. Aente ſeruio legi dei: non conſentiendo. Carne autẽ legi peccati: a n W Nirondos Nüneſrü⸗ onſtüe isloguic ſenernuze ſireso Chpnbien ſſinülge ſegjguu Ctnoſtapun uubelpei ol „ rüct nhhil tcß vos fhnnnh Ghnos Qu Bermo xXLVI Do. IIII. poſt oc. Epi. Ber. cõtemnat: Pꝛędica verbũ. Si ſermo deeſt: pete ⁊ accipies. Mõ em̃ vos eſtis qui loqui/ mini:ſed qð donat᷑ vobis:hoc miniſtrat᷑ no bis. his coartatus anguſtijs: quo me cõfe/ ram niſi ad ſancta veſtigia charitatis: eãq; depcer vt donet mihi aliquid dignum de ſe dicere:quo ⁊ meũ ſuppleã miniſteriũ: et vr̃o ſatiſfaciã deſiderio. Int cęteras vtutes eiꝰ B quas cõmemoꝛat apłus paulus:ꝙ charitaſ i.Cor iz. nõ ęmulat᷑:nõ agit ꝑperam: non irritat᷑: nõ cogitat malũ: ⁊ cętera: in vltimo q̃ttuoꝛ eiꝰ virtutes bꝛeuiter cõpꝛehendit dicẽs: Omia tolerat: oĩa credit: omia ſperat:oĩa ſuſtinet charitaſ nunq; excidit.Ex his igit᷑ quattuoꝛ virtutibꝰ ſanctę charitatis:loqui cõuenit ſã ctitati veſtrę:delectatq; pᷣmitus intueri quẽ admodũ velut quattuoꝛ cardines oꝛbis cõ/ tinens: totũ poſſederit mũdum. Requira/ mus igit᷑ ſi placet aliquoꝝ exempla ſanctoꝝ eoꝛũ ſcʒ qui his virtutibus ſanctę charitat poſſeſſi ſunt:⁊ eis ſingulis ita ſingula tribu amus:vt omnes in omnibꝰ eſſe noſcamus. Qm̃ oĩs qui pie tolerat: recte credit: et oĩs qui recte credit:aliquid ſperat:et qui ſperat ſuſtinet ne ab ſpe cadat. Sed iam qui nam bonian cõcupiſcẽdo.Et mente legi dei:et carne legi ſanong peccati. Et hac delectoꝛ: ⁊ ibi cõcupiſco:ſed i n, nõ vincoꝛ. Titillat:inſidiat᷑:pulſat: trahere dagtm⸗ conat᷑: Miſer ego homo:quis me liberabit guang de coꝛpoꝛe moꝛtis huius: Holo ſemꝑ vince/ mmluneg re:ſed aliquãdo volo ad pacẽ venire.MNunc deloekt⸗ ergo fratres teuete iſtũ modũ.Alente ſerui / deinni te legi dei:carne legi peccati:ſed ex neceſſita nahunt. te quia cõcupiſcitis: non qꝛ cõſentitis. Ali/ ugnaſan, quãdo iſta cõcupiſcẽtia ſic inſidiat᷑ ſanctis: ercltut vt faciat doꝛmiẽtibus qð nõ poreſt yigilan/⸗ nmun tibus. Vnde omnes acclamaſtis:hiſi quia nocdi omnes agnouiſtis?: Pudet hic ĩmoꝛari: ſed eLuncAe non pigeat inde deũ pꝛecari. nemons rr - n Tor IRẽieadẽ oñica Homelig d5 eo að stuſe fſIſcriptũ eſt in enãgelio ᷑m Matheũ iushun, Cũ deſcendiſſet ieſus de monte ſe/ ſcopt cutę ſunt eũ turbę ⁊c̃. que habet in Seugi opere dequęſtionibꝰ euãgelioꝝ li. orculeo ij. ca.ll. H bodicl S ,— dttcGd; ¶ Dñica quarta poſt octa.feſti Epi enit: da . tecx phanie De ganino⸗ ſpeciebusvel uons Ser. MVI. virtutibus charitatis; Sermo I unce Eſideriũ charitatis vre a nobis exi/ niſgreß ⸗ git debitũ ſermonis officiũ.Sʒ tan netane Wta ſunt quę terrent et reuocant ani/ ctoe mũ noſtrũ:vt ſi velimꝰ parere deſiderio vro eTbi non ſit ſine periculo noſtro. Pꝛimũ:ꝙ iuue/ Mc nis loqui cogoꝛ pſᷣſentibus ſenibus: deinde n remerariuʒ eſſe arbitroꝛ loqui velle imꝑitia . iter eos quos roboꝛauit antiqua doctrina. te . Optabã ergo ſilentio ſterire:⁊ illũ locũ tu/ mn hoſ z tiſſimũ eligere: audire potius qᷓ; aliqͥd dice. nihcls dn re. Sʒ quid facio? Inſtat veſter amoꝛ:reuo/ nuan, cat noſter pudoꝛ:cogit ſanctoꝝ patꝝ iuſſio: tannets: a quibꝰſi velim obſecrans veniã petere di/ lunguo/ cens: Ignoſcite patres ignoſcite:parcite no elben⸗ ſtre verecũdię:parcite noſtrę ętati: maxiĩe cũ nniſib⸗ gcẽi.2. recolãvobᷣ fuiſſe ſᷣceptũ:Loqͥmini ſenioꝛes: zaligdh decet em̃ vos:ipᷣi ſancta charitate q̃ ſualẽt: Auund rñdebunt mihi: Loquere iuuenis: delectat ennae em̃ nos. Quib ſi repetã: ſancti pr̃es qͥd lo/ ir ine, n quar: Rurſum mihi reſpõdebũt:Qð a nobᷣ ni Co. ſepe audiſti:AMemẽto fili:qꝛ ab infantia ſa/ eſtnons cras litteras didiciſti. Sʒ nec ſic vobis excu 1/A ſatꝰ eſſe potero: quoꝛũ coꝛda ita iſta me ſua ddien di voce pulſabunt:Quid metuis ꝓferre vᷣbũ⸗: legide⸗ Si gtas reuocat:paulꝰ:timotheo iuueni pꝛę peai 1. Cimoth. 4. Cipiebat dicens: Hemo adoleſcentiam tuaʒ i ſint videamꝰ: quoꝛũ fidem inquãtũ de-/ ſuꝑ adiuuamur aſſequi valeamus. Virtus charitatis quę omnia tolerat eminuit ĩ ſan- cto noe:quę omnia credit in ſancto abꝛahã: quę omnia ſperat in patribꝰ noſtris:id ẽ in populo iſrael: vnde ipſe noſter exoꝛtus ẽ do minꝰ: quę omnia ſuſtinet in ipſo capite no⸗/ ſtro dño ieſu chꝛiſto qui eſt vera charitas ꝗᷓ nunq; cadit. Mec cęteros ſanctos ab his vᷣ/ tutibus veſtra charitas deputet alienos:q̊ͥs ꝓ bꝛeuitate tẽpoꝛis:et ꝓ ſermone ſuſcepto ita pᷣtermiſſos eſſe cognoſcite: vt tamẽ cer/ tiſſime noueritis oẽs eſſe in chꝛiſto:⁊ in om/ nibus chꝛiſtũ. Sed iam videamꝰ quẽadmo/ C dum ſanctꝰ noe poſſederit vel poſſeſſus ſit Geñ.s.et.⁊. virtute charitatis quę omnia tolerat. Pꝛę⸗/ dixit ei deus: ꝙ iniqᷣtate hominũ creſcente diluuio ꝑderet mundũ.Statim illeadmoni tus ↄfugit ad lignũ:⁊ poſt campoꝝ amęno/ rũ faciẽ: ãguſtijs ſe recluſit arcę: tolerat cęli fremitũ:ſonitũ aquaꝝ: fragoꝛem nymboꝝ. Et poſt iſta oĩa:qui ſolet gaudere conſoꝛtio hominũ: ſocius quodãmodo efficit᷑ ſerpen/ tũ ac ferarũ. Nec expaueſcit vir iſte:ꝙ cũ eo ſint ferę:n arca:ĩmo ibi agnoſcit oꝛdinẽ ſuũ fe ritas:quia ſe cognouit humanitas:Et iu/ benti homini obediũt: qꝛ hominẽ ſuncriorl quid adam ſceptum cõtemnẽdo ꝑdiderit:⁊ demonſtratũ eſt poſſe homies beſtijs etiam dominari ſi ſubdant obedientiã conditoꝛi. Expectat ⁊ tolerat ſanctꝰ iſte finem diluuij: nec anteqᷓ; finiat᷑ cauſa ferarũ:arca reliquit᷑᷑. Tolerat bonus mala:⁊ donec in ſine etiam coꝛpoꝛe ſeparent᷑ intmanens coꝛde nõ coꝛ/ D poꝛe ſeparat᷑.Si qua es anima ꝗ̃ cupis poſ/ Matth. 25. Seh. 3. E la ad ſacriſiciũ dei nõ ꝑuenerũt.Sed iã hinc ſidere virtutẽ charitatis quę oia tolerat:re/ linque mundũ:cõfuge ad crucis lignũ: non metuas ꝓcellas⁊ turbines huiꝰ diluuij:non mergeris ſi ligno poꝛtaberis: nouit guber/ nare qui dignatꝰ eſt creare:tantũ aſſit vᷣtus charitatis quę oĩa tolerat. Mulla res te ab arcę ſoliditate euellat: Permane bonꝰ:⁊ to/ lera malos. Melius em̃ eſt vt intus poſitus ꝓpter bonos toleres malos: qᷓ; foꝛas exiẽs ⁊ periens:⁊ bonos relinquas ⁊ malos.Si g̊ ſunt tecũ ferę: id eſt ſi ſũt tecũ ĩ eccleſia pꝛa/ ua docẽtes:falſa ſentientes hęretici vel ſciſ/ matici: aut etiã ipſi mali catholici: moꝛe fe/ rarũ animas deuoꝛare quęrentiũ: tolerent᷑ vſq; ad finẽ ſeculi:tanq; finẽ diluuij. Rugi/ ant:licʒ fremãt dentibꝰ: atq; ipſam arcã cõ/ fringere conent᷑ nõ expaueſcas: finito dilu/ uio: illas rapiet inanis ac ſpinoſa ſylua:te fertilis ſuſcipiet terra. Poſt finẽ ſecłi: impij rapient᷑ ad tenebꝛas exterioꝛes: vbi eſt fletꝰ ⁊ ſtridoꝛ dentiũ: pios ſuſcipiet tra viuẽtiũ. Nam ꝛ⁊ ipſe ſanctꝰ noe poſt finẽ diluuij ob/ tulit ſacriſiciũ deo:ſed de animabus mũdis nõ de immũdis.Simul enim ⁊ mũda et im/ mũda aĩalia in arca natare potuerũt: ſᷣ ma/ aliqñ tranſeamꝰ: vt cętera ꝑſcrutari valea/ mus. Pꝛocedat in medio ſanctꝰille abꝛahã ⁊ ſuo nos doceat exemplo poſſidere virtutẽ charitatis ꝗᷓ oĩa credit:qͥ nõ eſt cũctatus ad vrvnã vocatõeʒ reliquere patriã:ſedẽ:domũ: . Seß. 12. Señ. I3. familiã:omnia relinquunt᷑ vt dño pſcipienti pareat᷑. Exi inqͥt ei deus de cognatiõe tua: ⁊ de domo tua:et veni in terrã quãcũq; tibi oſtendero. Nec apud ſe iſte ſanctꝰ cogitauit aut dixit:Quo eam:cui me cõmittã: in quã terram vadam:ſed ſtatim audit:ſurgit:cur⸗/ rit:feſtinat:accelerat: terram ꝓmiſſam non videt:ſed credẽdo eam firmiter retinet: am/ bulat recto itinere: nec aberrantibus veſti/ gijs alibi qᷓ; debuit declinauit:quia qui euʒ ad ignotam terram mittebat: non dimitte/ bat:nec eum ipſe fefellit. Redditur merces Bancti dluguſtini de tempoꝛe dño obediſſe cognoſcũt. Oſtenſũ eſt in noe credenti:ad terram peruenit:dilatat᷑:multi/ plicat᷑:ex paupere efficitur diues:ex ignobi/ li potens:ditat᷑ omnibꝰ bonis: Et in illo im pletur qð dominus in euangelio ſuis diſci/ pulis ꝓmiſit dicens: Si quis dimiſerit do/⸗ Mettð.i9. mu: aut agrum: aut parentes cauſa nomis mei:in hac vita centuplũ accipiet:⁊ in futu/ ro ſęculo vitam conſequet᷑ ęternam. Cumu/ latur adhuc huius ſidei merces:⁊ ſeni ꝓmit titur filiuſ:Adeſt virtus charitatis quę om/ nia rche: audit: exultat: amplius diligit: ſuſcipit filium ex coniuge ſterili quã ſpe pa/ riendi deſtitutam ſterilitas ętaſq; iam fece- rat:atq; in illo benedictionẽ omniũ gentiũ ꝓmiſſam firmiſſime tenet. Sed adhuc eum charitas pꝛobat: pꝛobatumq; cõmendat:et quẽadmodũ nihil deo pᷣferat poſteris mon⸗ ſtrat. Vocat eum dominus de celo dicens: Abꝛahã abrahã.Et ille tanqᷓ; ſeruus obedi/ ens:Ecce aſſum ait.Et dominus:Accipe ſi/ lium tuũ illum quem diligis iſaac:⁊ vade in terram excelſam et offeres eum holocauſtũ in vnum montiũ queʒ tibi dixero. Nec hac 5 Heñß. 18. SGeñ.22. quidem iuſſione turbat᷑ aut frangit᷑ ſeruus fidelis: Adeſt ei virtus charitatis quę omia credit:ſurgit: domũ pergit: aſinam ſternit: ligna concidit:gladiũ ⁊ ignem ſumit:puerũ ſimul adducit ⁊ pergit ad locum. Tunc intẽ tus factus iſaac:patrem interrogat dicens: Pater ait.Et ille. Quid eſt fili? Et filius. Ecce ait ignis ⁊ ligna:vbi eſt ouis quã imo/ laturꝰ es ad holocauſtũ? Et pat rñdit: Deꝰ ꝓuidebit ſibi ouẽ ad ſacriſiciũ fili. Magnũ hic ⁊ grãde video ſacramentũ. Aliud abꝛa/ ham coꝛde geſtabat: aliud ſfilio ꝓmittebat. Sed neq; quę ꝓmittebat filiũ fallebant:ne-/ ꝙ; aliqua infirmitas coꝛ eius a ꝓpoſito imu tauerat. Quid pluribꝰ? Pergit viam:videt locũ de lõge:et ſtatuẽs pueros ſuos ibi:eis talia verba pꝛofert dicens: Sedete hic cum aſina: ego aũt ⁊ puer ibimꝰ vſq; illuc:⁊ cum adoꝛauerimꝰ: reuertemur ad vos. O ſancte abꝛaham quid eſt quod dicis: cum aliud ti/ bi de puero agẽdum ſit: Nũquid aut te aut tuos fallis? Hon inquit:ſed quod ꝓphetice vel dico vel gero:virtꝰ charitatis in me ma/ nens quę omnia credit⁊ facit ⁊ dicit.Audio enim eam ſine ſtrepitu vocis intus ad coꝛ lo quẽtem et dicentem mihi: Tu quidem licet reſurrecturũ credens:pleno ⁊ perfecto voto puerum ducas immolanduʒ: filius tuus in iſto ſacriſicio non crematur:quia reſurrectio ucg ſeeſe uit onubrs n⸗ ſionmnpe, Macubde an 6 Gatemunno nuleſtn bͤen peti Hitu ſcjpotran greonpon Amiaant meickati ſicoſtannu Quidpiden linushunne Uinl.Gete feguithart ſeennebatt ockertan Meſcnon ſacigcican ſnmun. P⸗ dunspane munolag nmneco Colngun. D Ulnsroſe ſilus⸗ Külumen Waoftet mlh Muinctoc h nn wuti Cnninnen umttli lanpisten Wnerd nſtenge nlkon ktdlnin ueggtig grloſusdi ESdinſen arſenne hientin Woönentr Apotenonn decglo dien Sſennscdei nls: Aegpen di luoteein un doeauti Nren. Berdee fugklem innscteoni AAnunſtenr nſumirped n. Tenm mogatdiens ſlieflus kousgliine gatich e/ zii D i. Aud che Mo pnincht⸗ ileymen⸗ 1 ppolt inr grſunnith aſoͤhicß edarhl ſglueton ws Eiute ramneluti Bermo XL.vVI ſilio dei ſeruat᷑. Merito huius viri fidem cõ gaeobi.ꝛ. memoꝛans Jacobus apoſtolus ait: Credi/ dit abꝛaham deo:⁊ deputatũ eſt illi ad iuſti ciam: et amicus dei appellatus eſt. Amicos vt nouimus coniũctio animoꝝ facit. VUnde quidã ſapiens huius mundi ait: Idem vel/ le atq; idem nolle: ea demum ſirma amici⸗/ tia eſt. Ergo amicos vt nouimus coniũctio animoꝛũ facit. Quẽadmodum iſte ſanctus animũ cõiunxerit deo:vt eius amicus appel Vo.S. laret᷑: vultis noſſe? Sicut enim deus pater vnico ſuo ſilio non pepercit: ſed pꝛo nobis omnibus tradidit illum: Ita et iſte vnico filio non pepercit:ſed iubentevt immolare/ tur ei qui dederat eum: deuoto coꝛde obtu⸗/ lit eum. Sed quę ſequũtur videamꝰ. Dele/ ctat enim nos adiuuãte domino deo noſtro huius hiſtoꝛię plenã vobis reddere notio/ SG nem. Poſt q; relictis pueris ad locum ſacri-/ SGeñ.22. ficij pater cum ſilio venit:aram conſtruit:li- gna componit: manus filio ligat: imponit eum ĩ aram ſupꝛa ligna:deponit hũana pa/ ternę pietatis indicia: induit ſacerdotis di/ Ela. 5ʒ. rã cõſtantiã:educit gladiũ vt perimat filiũ. Quid videtis frẽs chariſſimi? Mihil hic ſen/ timus humanũ:quia totũ cognoſcimus di/ uinũ.Sed et ille ſilius qui pauloante ouem requirebat:ſub ingenti ſilentio talia fieri in ſe ſentiebat:Et ita patiẽs inuenit᷑:tanqᷓ; iaʒ ille eſſet qui ſicut ouis ad imolamodum du ctus eſt:⁊ tanq; agnus coꝛã tondente ſe ſine voce:ſic non aperit os ſuum. Oet tu ſanctę iſaac:indica nobis ſilentij huius tam grãde ſecretum. Pauloante nihil in te fieri ſentie/ bas:⁊ a patre arietẽ requirebas: nunc autẽ manibus ligaris:in ara imponeris:ligno qͥʒ/ dammodo ſuſpenderis:⁊ modo taces? La⸗ ceo inquit. Dic q̃re obſecro vt nouerimus. AVultis noſſe ait:quare modo taceo?Quia figurã illius geſto:qui volunrate ponit ani/ mã ſuam: nõ neceſſitate. In hoc tam grãdi myſtico fidei ſacramẽto ⁊ abꝛahã ſanctꝰap/ paruit ꝓbatus: et filius in pᷣſenti eſt libera/ h tus:in quo chꝛiſtus eſt nunciatus.Si qua es anima:quę cupis ſequi veſtigia fidei pa/ Seſ.i2. tris noſtri abꝛaham:exi de terra tua ⁊ de co⸗ gnatiõe tua:relinque populũ tuũ:et domũ patris tui:id eſt fideliter renuncia diabolo: pompis ⁊ angelis eius: ⁊ ſequere viã rectã: quę te perducat ad terram in qua diteſcas ⁊ emineas:⁊ efficiaris ſocius abꝛaham. Sed cum iſta omnia feceris: ſi virtus charitatis Do. IIII. poſt oc. Epi. B Ber. I quę oĩa credit eſt in te:adhuc temptabitter: 7 pꝛobatã coꝛonabit te: ⁊ expetit a te ſacrifi / cium dilecti tui. Quid a te expetit? Quod abꝛaham illi dictum eſt: DHa mihivnicum di lectum filium tuũ:Tibi dicit ſapientia: Da mihi fili coꝛ tuum. Ipſe eſt dilectus vnicus: Quid metuis offerre coꝛ tuum? ffer ſacri ficium:contritionẽ coꝛdis domino deo tuo: 7 dic ei cũ/ ꝓpheta:holocauſtis non delecta Ns. do⸗ beris. Sacriſiciũ deo ſpiritꝰ cõttibulatꝰ:coꝛ contritum ⁊ humiliatum deus non ſpernit. Nihil metuas tali ſacriſicio oblato: et tibi acceptum erit:⁊ qð obtuleris integrum per/ manebit. Aliã virtutẽ charitatis:quę om/ J nia ſperat: placet inſpicere. Hanc ſuperus Pꝛoner. 23. plebi iſrael ⁊ patribus noſtris aſſignaſſe co/ gnoſcimus.Eius namq; virtutis vox eſt in verſu illo ꝓphetico: In te ſperauerunt pa- zs. 21. tres noſtri:ſperauerũt ⁊ liberaſti eos.Er iſßi ex ęgypto fugere iubent᷑:terra eis lac et mel Exo.ʒ. fluens ꝓmittit᷑. Per mare rubꝛũ tranſeüt: Exo.i4. ad heremũ veniunt: ducebat eos ſpes cha⸗ ritatis:vt diſcerent deũ amare gratis. Red⸗ ditur et his merces fidei:Mõ em̃ poreſt non reddere qui ſe dignat᷑ facere debitoꝛẽ. Poſt heremum mella de petra ſuxerunt: panem Exo. 16. celi manducauerũt:non ſunt pꝛiuati a deſi/ Ns.77. derio ſuo. Quod ſperauerũt: terram etiam ꝓmiſſionis acceperũt. Exurgat anima quę huius charitatis virtute compꝛehẽſa eſt: ef/⸗ fugiat ex egypto: id eſt ex huius ſeculi deſi/ derio:pergat ad mare rubꝛum:ſcilicet chꝛiſti baptiſmũ:ideo rubꝛum:quia chꝛiſti ſangui/ ne purpuratũ. Perſequant᷑ hoſtes: peccata cum ſuo auctoꝛe diabolo:tanqᷓ; ęgyptij cum ſuo rege pharaone ſęuiant:ſequant᷑ fugien/ tes.Quid metuis? Vſq; ad aquaʒ ſęuiant. Ingredieris tu:ingredient᷑ ⁊ illi poſt te:ſed aqua cõuerſa:illis erit in ꝑniciẽ:tibi pꝛofici/ et ad ſalutẽ. Illos obꝛuet:te abluer. Illos damnabit: te liberabit. Poſt hęc ſuſcipies mel de petra: quo ſitim tuam ſaties. Petra 1. Cor.ro. enim erat chꝛiſtus: ex cuius pꝛęceptis tan· q́ᷓ; ex fontibus dulcedinis ſatieris. Guſtabiſ et panẽ illum ſcilicet qui dixit:Ego ſum pa. Jopᷣ.s. nis viuus qui de cęlo deſcendi. Guſtabis et Ns. 33. videbis quoniã ſuauis eſt dominus.Et ſi in te eminet virtus charitatis quę omnia ſperat:per heremũ te neceſſe eſt tranſire:id eſt vtaris hoc mundo tanq; nõ vtens:Et in hac vita peregrinũ te noueris eſſe:ſi terram ꝓmiſſionis cupis intrare. hęc ſene eſt de veſtra. Ipſe autẽ dominꝰ quem vos intere/ miſtis:nõ vos ſeruos ſed liberos eſſe cupie/ erunt: viam quam timebas:tritam tibi fece runt. Ambula ergo viam: ſecurus ambula: PS.20. qua pꝛopheta cantat et dicit: Credo videre bat:quãdo dicebat: Si vos filius liberaue/ Job. . Adchn kk bona domini in terra viuentiũ. ltima rit:tũc vere liberi eritis. VUos autem deum aorenn u1.Corj.iʒ. virtus charitatis reſtat:quę omnia ſuſtinet dominũ et regem ⁊ ipſam verã libertatẽ nõ 2I otsben. ⁊ nunq; cadit.hanc ipſi capiti noſtro domi/ ſolum repudiaſtis:verũetiam necare cupiẽ/ uuuclr no ieſu chꝛiſto conuenire nouimus: Ideo in tes clamaſtis: Mon habemus regem niſi ſo/ Jobh. 19. e Anbn Bo. vo. vltimo:quoniã ſinis legis chꝛiſtꝰ ẽ. Quãta lum cęſarem. Sed ne in hoc quidem gloꝛie Mefurn autẽ ipſe ꝓ nobis ſuſtulerit: puto charitatẽ mini ꝙ chꝛiſtum occidiſtis:actum eſt de vo/ gu. Nlinſic veſtrã ignoꝛare nõ poſſe:Tamẽ exinde ali/ bis potius et neſcitis. Audite ipſum domi⸗/ odeon AQquid dicam: ſi tamẽ de tanto aliquid digne nũ dicentẽ per ꝓphetã: Ego doꝛmiui ⁊ ſom/ Ps ʒ. ndicete Joð.i. dicam.Pꝛius illud qð deꝰ hõ: qð verbũ ca / num ceęepi:Somnũ apeellans moꝛtẽ a vobis Pis Peluedon ro factum eſt: qð multa bona fecit et mala illatam. Cęterũ qualis moꝛs potuit eſſe tti Mntetus peſſus eſt:quod moꝛtuos ſuſcitauit ⁊ moꝛ duana: daxime illius qui ꝑ eundẽ pꝛophe ſhinenn tuus ẽ:qð ſingularis illa patientia pertulit tam alio loco dicit: Muũquid qui doꝛmit nõ Nõ. 40. frodlen diabolũ temptatoꝛẽ: diſcipulũ traditoꝛem: adiqiet vt reſurgat? Ego inquit doꝛmiu: ſodianſüt qð ipſum iudam pꝛiuſq; oſtẽderet tradito⸗ Ego qui poteſtatẽ habeo ponẽdi aiaʒ meã: Job. ro. hgent das rem pertulit furem: er ante exꝑimentũ vin / Ego doꝛmiui:nõ quia ſęuiſtis:nõ quia inſa lenplch⸗ culoꝛũ crucis ac moꝛtis: labijs eius doloſis niſtis:Ego impleui qð volui:vos aũt in ſce Npeiendte non negauit oſculum pacis. In ipſa autem lere remanſiſtis. Quis exigit tanta de deo moꝛte quãta ſuſtinuit: pertulit odioꝛũ flam noſtro fratres ꝓ noſtra ſalure ac redempti/ (Weuden mas: miniſtroꝝ peſſimi coꝛdis linguas.Cla one:niſi charitas quę nunqᷓ; cadit: chari/ i. gor.z. lodiet: mauerunt iudęi:Cruciſige cruciſige: ⁊ ne rei tas q; magnas vires habes: de cęlo deum VN inrenore remanerent iudęi:innocens ab eis cruciſixꝰ depoſuiſti.O& chara ſanitas:o ſancta ac ve/ “ eſt filius dei. Ad crucẽ ducit᷑: expalmat᷑ qui ra charitas:quętãta es in terris:quãta eris eſt vera palma victoꝛię. Spinis coꝛonat᷑: qͥ ſanctitas in cęlis. Quę tantũ potes in hac ſpinas peccatoꝛũ venit cõfringere: Ligat᷑ pugna moꝛtalitatis adhuc ſollicita:quaãtuʒ . qui ſoluit compeditos: Ligno ſuſpẽdit᷑:. qui poreris in illa perfecta pace ſecura.Euigila a ictenedee erigit eliſos: Aceto potatur fons vitę:diſci· itaq; omnis anima chꝛiſtiana: ⁊ ſi in te emi/ eeltss plina cęditur:ſalus vulnerat᷑:vita moꝛitur: net virtꝰ charitatis quę omnia ſuſtinet: oo nnt occidit᷑ ad tempus vita vt in ꝑpetuo a vita mini tui imitare veſtigia. Chꝛiſtus em̃ (ait 1. Netri.a. ſpenisch occideret᷑ moꝛs: Quia hic iudęi ĩ hac moꝛte apoſtolus petrus) ꝓ nobis paſſus eſt: relin Ranan chꝛiſti exultauerũt quaſi victoꝛes:⁊ cum ter/ auens vobis exemplũ vt ſequamini veſti⸗ lncntbei renum ⁊ caducũ regnum timuerũt perdere: gia eius.Et ſi ille ꝓpter te de ceęleſti ſede ad DRKH regem cęli et terrę non dubitauerũt occide- terrena deſcẽdit:tu pꝛopter te fuge terrena: wine re. Sed nec ſicut putauerũt victoꝛes extite- apete celeſtia. Si dulcis eſt mũduſ:dulcioꝛ nlinal munt. Si enim vicerunt: regnum quomodo elit chꝛiſtus. Si amarus eſt mundus:omnia dent du perdiderũt? Quomõ nũcvſq; ſerui reman / ꝓ te ſuſtinuit chꝛiſtꝰ. Via tibi factus ẽ ipſe * LN ſerunt: Iſta nãq; cauſa eſt qua ab eis chꝛiſt ſaluatoꝛ:Surge ambula:pigreſcere noli:ha hein occiſus eſt. Dixerunt apud ſe pꝛincipes iu/ bes quo.Sed foꝛte queęris qͥ. Vides em̃ viã guude JYobd.ii. qęoꝝvt euãgeliſta narrat: Videtis inquiũt et ꝗ̃ris quo ducat hęc ipſa via? Ad veritatẽ gnanek quia totus mũdus poſt eum abijt:ſi dimiſe et ad vitã ducit. Si amas veritatẽ: ſi amas upe rimꝰ eum viuere:venient romani: et tollent vitam:⁊ cupis ad veritatem ⁊ ad vitam ve/ 1 Elonn nobis locũ ⁊ gentem.Et chꝛiſtũ occiderunt: nire:a via noli errare. Video inquis viam: alun locum ⁊ regnũ gentẽq; perdiderunt. Quid ⁊cupio ambulare:ſed amara eſt: aſpera eſt. lubge vobis pꝛofuit o inſani iudęi ꝙ tantũ ſcelus Arta enim ⁊ anguſta via quę ducit ad vitã. Mattbᷣ.r. z teſne cõmiſiſtis: Hũquid qꝛ chꝛiſto dño vt decuit Chꝛiſtus tranſiuit:ſed adhuc aſpera eſt. Cca tennß ſeruire noluiſtis: iõ eius dñio caruiſtis?: Hu put tranſiuit:⁊ membꝛa dubitant? Sed chꝛi gliſten illi ſeruiũt reges:qͥbꝰvos ſeruitis:facti eſtis ſtus inquis deus et homo:ego autẽ homo. ſkonm mali ſerui bonoꝛũ ſeruoꝛũ chꝛiſti. Per ibpſos Tot milia martyꝛum tranſierunt: et adhuc alecna conterit contumaciã veſtrã:p ipſos diſſipat tibi aſpera eſt? Tranſierunt ſenes: tranſie/ hhſſeted cõſilia vr̃a: ꝑ ipſos retribuet ſcelera ĩ capita runt iuuenes:tranſierũt pueri: puellę trãſi⸗ tunman fenen i kuige bernne Ni ndeumn Nnaren re ci⸗ nnidſo⸗ Nn, nee ſtdeyo⸗ n domi⸗ itſon e; yobis eſſem⸗ Nophe⸗ mitno ie oumiut⸗ izmei: John lainſa ſtintee dedeo enpti⸗ ye⸗ nens abac nalcz Uigla . eeni⸗ en do / ai nbent kerelin⸗ iveſti⸗ ſdead mene: dulcoo: onmnia zeiple oliha eñ nii eilate amas an ve ian: etacl. Kala eachi hon. achu⸗ manſe leni⸗ lbiſete Ubul: Bermo xLvII Do. III. poſt oc. epi. BGer. II Quid em̃ metuis in hac via? M.0.0ꝛtem? Et moꝛtem times:qui ad vitam curris: Si bo/ nus es:bene in hac vita curris: moꝛs tibi ia nua erit:quę te repꝛęſentet:non quę auferat vitę. Ambula ergo viam: immo ipſe qui ꝓ/ pter te factus eſt via:ipſe te ducet ꝑ ſeipſuʒ Job.4. ad ſeipſũ. Ipſe em̃ ẽ via:vitas ⁊ vita.Dicg OSDdlſlio deo tuo O&ο anima fidelis et pia: dic ſe⸗ cura dic: et cum ꝓpheta veraciter exclama: Põ.iʒs. Deduc domine me in via tua:⁊ ambulabo ĩ veritate tua: Tunc ad te ſecurus pgrueniä: ſi in ſinem vſq; tua gratia non deſèrat.qhęc fratres dilectiſſimi quę dono ipſius charita tis dicta ſũt ſanctitati ⁊ charitati veſtrę: ita hęreant coꝛdibus et ſenſibus veſtris:vt ea/ dem ipſa charitas:fructũ in vobis inueniat operis:nõ folia laudis: Amen. In eadem dñica de eo qð apoſto⸗/ us dicit: Delectoꝛ em̃ legi dei m n Ser. X. VIl interioꝛẽ hominèe ⁊c. Serino I VUm ergo ſemetipſos quotidie ſen/ tiant ſancti:terrenę cogitatiõis põ/ limitate decidere:⁊ inuitos immo vᷣo etiam neſcientes in legem peccati moꝛtiſq; tradu/ Bo. 7· ci: atq; vt cętera pᷣtermittã illis ſaltem quę ſuperius cõpꝛehendi bonis quidẽ ac iuſtis ſed tamen terrenis a cõſpectu dei operibus auocari: habent ꝓfecto pꝛo quibus ad deũ iugiter ingemiſcant: habent pꝛo quibus in veritate humiliati atq; cõpuncti:nõ verbis tantũmodo: ſed affectu ſemetipſos pꝛonũ⸗ cient peccatoꝛes: ⁊ veniam ꝓ omnibus quę quotidie ſuꝑati fragilitate carnis incurrunt a gratia domini iugiter poſtulantes: veras pgnitentię lachꝛymas indeſinenter effun/ dunt:quippe qui videant hiſdem ipſis ſe ꝓ quibus continuo doloꝛe vexati ſunt: etiam vſq; ad deum iugiter ingemiſcant ęſtibus inuolutos: etiam ipſas ſupplicationes ſuas fferre ſe ſine cogitationũ anxietate nõ poſ/ B ſe. Experti igitur ſe humanis viribus deſi / deratã fidem ob ſiſtente carnis ſarcina non poſſe contingere:neq; illi ſᷣcipuo ſummoq; bono:ſcðm coꝛdis ſui deſiderium poſſe con iungi:ſed ab eius intuitu captiuos ad mũ/ dana traduci: ad gratiam dei qui impios iuſtiſicat conuolantes:cum apoſtolo pꝛote⸗ Bo. 7. ſtant᷑: Infęlix ego homo: quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huius:Gratia dei ꝑ chꝛi/ ere ſgrauatos ab illa mentis ſub ſtum ieſum dominũ noſtrũ. Sentiũt enim ſe bonũ iſtud qð volunt nõ poſſe perſicere: ſed illud quod nolunt quodq; oderunt ma⸗ lum:id eſt cogitationũ motus et curam coꝛ/ ctantur quidem legi dei ſcõm interioꝛem hominem: qui viſibilia vniuerſa tranſcen- dẽs: conatur deo ſoli ſemper vniri. Sed vi/ dent aliã legem in membꝛis ſuis:id eſt in na tura humanę conditionis inſertam: quę re/ pugnat legi mentis eoꝛum: pertrahit ſenſũ violenta lege peccati: compellẽs ſcilicʒ eos relicto illo pꝛincipali bono terrena cogitati/ one ſubmitti. Quę qᷓ;uis neceſſaria atq; coꝛ poꝛi vtilis videat᷑:cum diſpenſatione religi⸗ oſe cuiuſpiam neceſſitatis impendit᷑: com/ paratione tamẽ illius boni quod ſanctoꝛũ omniũ oblectat intuitum:malavtiq; ab eis ac fugienda decernit᷑: qui per eam quoquo modo vel ad modicũ tempus ab illius per/ fectę beatitudinis gaudio retrahunt᷑. Ve/ rree em̃ lex peccati eſt:quã humano generi ̊/ uaricatio ſui induxit auctoꝛis:per illius no/ xam in quem lata eſt ęquiſſimi iudicis illa ſententia: Maledicta terra in operibꝰtuis: ſpinas ⁊ tribulos germinabit tibi: et in ſu⸗ doꝛe vultus tui edes panem tuum. hhęc inqᷓ; eſt lex membꝛis omniũ inſerta moꝛtalium: quę repugnat legi mẽtis noſtrę:eamq; a di/ uino arcet intuitu:ꝗᷓ̃ maledicta terra in ope/ ribus noſtris poſt agnitionem boni acma/ li cogitationũ ſpinas cępit ac tribulos ger/ minare:quarũ aculeis carnis obtunſis ſemi na ſfocantur:ne illum panem noſtrum qui de celo deſcendit:quiq; confoꝛtat coꝛ homi/ nis:edere abſq; vultus noſtri ſudoꝛe poſſi- mus. Omne igitur humanũ genus huic ge⸗ neraliter legi ſine vlla exceptione ſubijcit᷑. Nullus enim eſt q́;uis ſanctus: qui ſupꝛadi ctum panem non cũ ſudoꝛe vultus ſui ⁊ ſol/ licita coꝛdis intentiõe percipiat: Ceterũ cõ/ muni iſto pane multi vt videmus diuites: ſine vllo vultus ſui ſudoꝛe veſcunt᷑. Quam etiã legem beatus apoſtolus ſpiritalẽ aſſe/ rit dicens: Scimus autẽ quia lex ſpiritalis eſt: ego autẽ carnalis ſum: venundatus ſub peccato. Spiritalis enim eſt lex quę iubet nobis vt in ſudoꝛe vultus noſtri comeda/ mus illum panem verũ qui de cęlo deſcen/ dit: ſed nos carnales fecit venundatio illa peccati.Qð rogo iſtud:cuiꝰ ve peccatũ eſt: Sine dubio adę:cuius pᷣuaricatione atq;vt f 3 poꝛalium rerum ſemper incidere:æ condele/ C BGeñ̃.ʒ. D Ro. 7. N Bancti luguſtini de tempoꝛe ita dicam:negociatione damnoſa fraudulẽ/ toq; cõmertio venditi ſumus. Omnẽ enim pꝛolem ſuam: ſerpentis ꝑſuaſione ſeductus illiciti cibi ꝑceptione diſtractam:iugo perpe tuę ſeruitutis addixit.Hic namq; mos ſolet inter vendentem ementemq; ſeruari: vt is qui ſe alieno cupit dominio mancipare: ali/ quid pꝛecij pꝛo iactura pꝛopꝛię libertatis et addictione ꝑpetuę ſeruitutis a ſuo cõſequa/ tur emptoꝛe. Quod etiam inter adam atq; ſerpentẽ manifeſtiſſime videmus impletũ. Ille enim a ſerpente pꝛecium libertatis ſuę eſu interdictę arboꝛis capiens:a naturali li/ bertate diſceſſit:illiq; maluit ſemetipſum ꝑ petua vendere ſeruitute:a quo vetiti pomi lętale pꝛeciũ fuerat aſſecutus:qua deinceps conditione conſtrictus: nõ immerito omnẽ poſteritatis ſuę pꝛogeniem:perpetuo eideʒ cuiꝰ effectus eſt ſeruus ſubdidit famulatu. Quid enim aliud ſeruile coniugium poteſt pꝛocreare q; ſeruos? Quid ergo? Nunquid emptoꝛ iſte verſutus ⁊ callidus domino ve/ ro atq; legitimo ius dominationis eripuit: Non ita eſt: MNeq; enim ſic ille omne pecu⸗ lium dei vnius fraudis doloſitate peruaſit: vt potentiam dominij ſuiverus dominatoꝛ amitteret:qui ipſum quoq; emptoꝛem quã/ uis refugum vel rebellem:tamen iugo repꝛi E mit ſeruitutis.Sed qꝛ oĩbꝰ rõnabilibꝰ crea/ turis arbitrij libertatem creatoꝛ indulſerat: eos qui ſe contra fas edacis concupiſcentię tranſgreſſione vendiderãt:inuitos ad inge/ nitam libertatem reuocare non debuit. Ab/ horꝛret ſiquidem ab illo iuſticię ⁊ pietatis au Ea. 50. ctoꝛe:quicquid bonitati ęequitatiq; contrari um eſt. Malũ enim fuerat ſi conceſſę liber/ tatis beneficiuʒ reuocaſſet: iniuſtũ ſi liberũ hominem potentia ſua oppꝛimens atq; ca/ ptiuans:libertatis acceptę pꝛiuilegiuʒ exe/ qui non ſiuiſſet: cuius ſalutẽ in futura tunc ſecula reſeruauit:vt recto oꝛdine compleret᷑ ſtatuti tempoꝛis plenitudo. Opoꝛtebat em̃ eius ſobolem tamdiu ſub auita conditione durare: quouſq; eandem oꝛiginalibus vin⸗/ culis liberatam:in antiquum libertatis ſta/ tum:pꝛioꝛis domini gratia pᷣcio ſui ſanguis refoꝛmaret: quam pietatis inſtinctu potuit etiam tunc ſaluare:ſed noluit:quia eum de/ creti ſui irrumpere ſanctionẽ ęquitas non ſi⸗/ nebat. Vis noſſe cauſam venditionis tue?z Audi ipſum redemptoꝛẽ tuum per Eſaiam ꝓphetã apertiſſime ꝓclamantẽ:Quis ẽ iſte liber repudij matris veſtrę: quo dimiſi eaʒ: Aut quis eſt creditoꝛ meus cui vẽdidi vos: Ecce in iniquitatibus veſtris venditi eſtis: et in ſceleribus veſtris dimiſi matrẽ veſtrã. Vis etiam euidenter agnoſcere cur te iugo ꝙ ſeruitutis addictum redimere potentię ſuę virtute noluerit? Audi quid ad ſuperioꝛa quibus eiſdem famulis cauſam voluntarię venditionis expꝛobꝛat:adiecerit:Nunquid Abi.s. abbꝛeuiata ⁊ paruula facta eſt manus mea: vt non poſſim redimere: aut non eſt in me virtus ad liberandum? Sed quid huic po/ tentiſſũmę miſericoꝛdię eius ſemper obſtite/ rit:idem pꝛopheta demonſtrat: Ecce inquit gſn.5. non eſt abbꝛeuiata manus dominivt ſalua/ re nequeat: neq; aggrauata ẽ auris eius vt non exaudiat:ſed iniquitates veſtrę diuiſe/ runt inter vos ⁊ deum veſtrum:peccata ve/ ſtra abſconderũt faciem eius a vobis ne ex/ audiret.Quia ergo carnales nos fecit:⁊ ſpi S nis ac tribulis condemnauit illa pꝛima dei maledictio:noſq; ita iniquo pater noſter cõ mertio venundedit: vt bonum quod volu/ mus agere nequeamꝰ*:dum diuiſi a memo/ ria ſummi dei: ea quę humanę fragilitatis ſunt cogitare compellimur: dum puritatis amoꝛe flagrantes: incentiuis naturalibus quę penitus ignoꝛarevelimus:etiam inuiti —— * plerũq; cõpungimur: Scimꝰ quia non ha/x bitat in carne noſtra bonũ:id eſt huius qus diximus theoꝛię atq; puritatis perpetua iu- giſq; tranquillitas: ſed factũ eſt iſtud peſſi/ mũ ac lugubꝛe diuoꝛtium:vt cum mente le⸗/ gi dei ſeruire velimus: nunq; ſcilicet volen/ tes a claritate diuina dimouere conſpectũ: tamẽ carnalibus tenebꝛis circũfuſi:quadaʒ lege peccati ab eo quod bonum nouimus cogamur auelli:ſcilicet ad curas cogitatio/ neſq; terrenas: ab illa mẽtis celſitudine de/ cidentes: ad quas nos lex peccati: id eſt illa ſententia dei non imerito cõdemnauit quã pꝛimꝰ delictoꝛ excepit.Et inde eſt quod bea tus apoſtolus cum apertiſſime fateatur in/ euita bili ſe vel omnes ſanctos peccati huiꝰ neceſſitate conſtringi:tamen neminẽ eoꝛum ob hoc eſſe damnandũ audenter enunciat dicens:Mihil ergo nunc damnatiõis eſt his 0.7. qui ſunt i chꝛiſto ieſu: Lex enim ſpiritus vi / Ro. . tę in chꝛiſto ieſu:liberauit me a lege peccati ⁊ moꝛtis:id ẽ quotidiana gratia cheiſti:om/ nes ſanctos ſuos ab hac lege peccati ⁊ moꝛ/ tis in quã iugiter vel nolẽtes cogunt᷑ incur- rere:cum remiſſione debitoꝛũ ſuoꝛum a do/ mino pᷣcantur abſolui. — — — . =☛ S= — hendeher o Gerin Aaponend nobülonn (bustuni göfsae goͤſonuitaa A ge Coraͤrpen loannpener grepagatd ſteröft ſccſetris Cſencnii haninl Uiluta lodelſe nmngciſen bEſtrpegen ſülfepen ſetluei lnien de thtt Eint in gn lletn amnen⸗ lltnen 1 LVIII Do. v. poſt oc. Epi nne emin eadem dominica Home⸗- Menalteke lia de eo ctũ eſt ab apło: Pꝛopter qð deus eũ exalta/ Wbil. 2. uit:ſ etiã dñs ſeipᷣm:id eſt coꝛpꝰ ſuũ ſuſcita/ =2 linnint 8ð ſcrittum eſt in euange/ ui 5 . ſcita ſerh i fſfio attheũ: Simile eſt regnũ uit. AUnde dic: Soluite templũ hoc: ⁊ in tri/ Job. 2. nenn hin cęloꝛum homini qui ſeminauit o⸗ duo ſuſcitabo illud. Moꝛtuus eſt autẽ pec/ ſnti rium ſemen ⁊c̃.quę haber in opere catoꝛ: maxie ille quẽ moles o uetudinis pꝛę/ intcn de quęeſtionibꝰ euangelioꝛũ libꝛo mit:q̃ſi ſepult Caʒarꝰ. Paꝝ em̃ erat qꝛ moꝛ Enpoln j.ca. xj. ß tuus:etiã ſepultꝰ. Quiſqͥs igit᷑ malę ↄluetu rrkun N — .⸗ 11 „„Qinis: malęvitę ſcʒ terrenaꝝ cupiduatũ mo tnmune Dominica quinta poſt octauas lepmit᷑: ita vt in illo iã factũ ſit: ſic in quodãa unmckiine ſti Epiphanie de eo qð ſcriptum pſalmo mirabilit dicit: Dixit ſtultus in coꝛ/ Po. 13. et. 52 eutn Bermo eſt in euan gelio A Lon de ſuo nõ eſt deꝰ: Fit talis: de qli dictũ ẽ: A . ſen. dil 17 Ntättigtgg A ¶V Anctü euangeliũ cum legeret᷑ fraſuſcitauit: niſi qͥ remoro lapide clamauit di⸗ Nnuünſin tres: audiuimus dominũ ieſum ex/ cens: Laʒare pꝛodi foꝛas.Quid ẽ aũt foꝛas ultaſſe in ſpiritu: ⁊ dixiſſe: Cõſiteoꝛ ꝓdire niſi quod occultum erat foꝛas ꝓdiree Joh.II indeon Waontb. 11. sneindule tibi pater domine cęli et terre:quia abſcon / Qui pↄfitet᷑ ſoꝛas pꝛodit:foꝛas aũt ꝓdire nõ mex Aiſti hec a ſapientibus ⁊ pꝛudentibus:et re/ poſſet niſi viueret: viuẽ nõ poſſet niſi reſuſci adisſen lAelaſti ea paruulis.Hhucuſq; interim verba tatꝰeẽt.Ergo ĩ ↄfeſſiõe ſui accuſatio:dei lau Snsſeitthle odñni. Si digne: ſi diligenter: ſi qð pꝛimũ eſt datio ẽ.DNiẽ ̊ aliqs: Quid ꝓdeſt ecclia ſi iã tlupimd pie conſideremus:inuenimus pꝛimitus:nõ cofeſſoꝛ voce dñica reſuſcitatꝰ ꝓdit: Quid ppuurnoſni ſemper cum in ſcripturis legimus confeſſio / ꝓgeſt ecclłia cõſitẽti:cui dũs ait: Qusę ſolue/ ungognn nem:debere nos intelligere vocem peccato ritis ĩ terra:ſoluta erũt ⁊ i celo? Ipſũ laʒarũ Diuii neno⸗ ris.Maxime autẽ hoc dicendũ fuit: et hinc attẽde:cũ vinculis ꝓdijt. Jã viuebat cõſit· ane ſaglius agdmonenda charitas veſtra: quia mox vt h do:ſed nõdũ liber ambulabat vinculis irre/ znpmi verbũ ſonuit vox lectoꝛis:ſecutus eſt etiim ticus.QAuid & facit eccłia:cui dictũ eſt:cAuę Matth.S. is naturnlbs ſonus tunſionis pectoꝛis veſtri: audito ſcʒ ſolueritis terra ſoluta erũt: niſi qð dñs ait reruanini qð dñs ait: Conſiteoꝛ tibi pater. In hocißo coõtinuo ad diſcipulos: Soluite illũ er ſinite Yob.ri. — qðs ſonuit cõſiteoꝛ: pectoꝛa tutudiſtis. Zũ/ abire.Siue nos accuſemꝰ:ſiue deũ laude/ detbuusgi dere aũt pectus quid eſt: niſi arguere qð la,⸗ mus: ſemꝑ illi gratias agere ſtudeamꝰ: a q; openenui⸗ tet in pectoꝛe:⁊ euidenti pulſu occultũ caſti· gratia gratis datk cuicũq; dat. Bis deum ickfupel gare peccatũ: Quare hoe feciſtis:niſi qꝛ au/ laudamꝰ: ſi pie nos accuſemꝰ: deüq; laude⸗ tannatel diſtis: Cõſiteoꝛ tibi pater⸗ Cõſiteoꝛ audiſtt: mus. Qñ deñ laudamꝰ:tanq; eũ qͥᷣ ſine pctõ ſtnni, qꝛ cõſitet᷑ nõ attẽdiſtis.Nũc &̊ aduertite:hi eſt ᷣdicamꝰ.Qñ aũt noſmetipſos accuſa m⸗ ralhel cõſiteoꝛ chꝛiſtus dixit a quo longe eſt omne ei o quẽ reſurreximꝰ gliã damꝰ:hoc ſi feceri ünnnnn peccatũ:nõ ſoliꝰ eſt cõſiteri pctõꝛis: ſed etiẽ m null occaſionẽ inueniet inimicꝰ: q̃ nos n, – aliqñ laudatoꝛis. Cõſitemur & ſiue laudan/ circũueniat añ iudicẽ.Cuũ em̃ tuipe fueris ac un D tes deũ:ſiue accuſantes noſmetipſoſ. Pia ẽ cuſatoꝛ:⁊ dñs liberatoꝛ:qͥd erit ille niſi calũ/ vaeng⸗ vtraq; cõfeſſio: ſiue cũ te re hendis qui nõ niatoꝛ?: Merito ille hinc ſibi tutelã pꝛouidit B dn Duu es ſine peccato: ſiue cũ illum laudas qui nõ aduerſus inimicos nõ cõſpicuos:carnẽ ⁊ ſſ-/ un . põt hr̃e peccatũ.Si aũt bñ cogitemꝰ:repᷣhẽ/ guinẽ miſerandã potiꝰq; cauẽdã:ſed aduer- nn ſio tua laus ipſiꝰeſt. Quare em iã ↄfiteris in ſus illos inimicos ↄ qͥs apłs nos hoꝛtat᷑ vt echa fl accuſatiõe peccati: in accuſatiõe tuipſius: armemur: Mõ ẽ nobᷣ colluctatio aduũſus car/ Epb.s. eſnn Quare ↄfiteris:Quia ex moꝛtuo fact es vi nẽ ⁊ ſanguinẽ:id eſt aduerſus homies quos vspelun 9 Ecci.i7. uus.Scriptura qᷣe ait: Amoꝛtuo q̃ſi qͥ no vigdetis ſęuire in nos. Naſa ſunt:alius vti. nominees ſit ꝑit ↄfeſſio. Si ꝑit a moꝛtuo cõfeſſio: qͥ ↄſ’ Oꝛgana ſunt:alius tangit. Immiſit ſe inqᷣt Zob. 13. unn , tet᷑ viuit. Et ſi pctm̃ ↄſitet᷑: vtiq; a moꝛte re· diabolus in coꝛ iudę vt traderet dominum. manost 8 uixit.Si peccati cõfeſſoꝛ reuixit a moꝛte:qs Ait aliquis:Quid ergo ego feci? Audi apo/ nſynm illũ ſuſcitauit: Hullꝰmoꝛtuꝰ eſt ſuijpſiꝰ ſuſci ſtolũ: Neq; detis locum diabolo. Tu male Eẽpbᷣ.A. li hlln tatoꝛ. Ille ſolus ſe potuit ſuſcitare:qui moꝛ voluntati locum dediſti: intrauit poſſedit: in Cainx tua carne nõ moꝛtuus eſt.Eteni hoc ſuſcita vtit᷑.Si locũ nõ dares:nõ poſſideret. Ergo elan . uit qð moꝛtuũ fuit. Ille ſuſcitabat:qui viue nos admonens ait:Mon eſt nobis collucta⸗ Ephß 6. coglil bat ſe. In carne aũt ſuſcitãda moꝛtuꝰfue/ tio aduerſus carnem ⁊ ſanguinẽ: ſed aduer, ſunen rat.õ em̃ yr filiũ ſolꝰ ſuſcitauit:de quo di/ ſus pᷣncipes ⁊ poteſtates:Poſſet quiſq; pu/ f 4. Bancti dluguſtini de tempoee . ris ſi te ſeducit inimicus: quando tuijpſius Sał.o. ſeductoꝛ es? Audi apoſtolũ:cQui em̃ putat Quid eſt nõ ꝑuulis: Nõ humilibus. Quid eſt nõ hũilibus: niſi ſuꝑbis: hhęc via domi⸗/ ſon tare:aduerſus reges terrę: aduerſus poten/ ſeeſſe aliquid cum nihil ſit: ipſe ſe ſedudt. nagr tes ſeculi. Quare: Ipſi non caro ⁊ ſanguiss Dominũ ergo attende cõfitentẽ: Confireo: tickon Semel dictum eſt: Hon aduerſus carnem ⁊ tibi pater dñe celi ⁊ terrę. Cõſiteoꝛ tibi:lau/ Matth. n. ſroein ſanguinẽ. Auertere ab omni homine: Qui do te. Laudo te:non accuſo me. Quãtũ aũt ine ergo reſtant inimici? Aduerſus pꝛincipes et ꝓtinet ad ipſius hominis ſuſceptionem:to/ * poteſtates ſpiritalis nequicię: rectoꝛes mũ/ ta gratia:ſingularis gratia:perfecta gratia. hn giret⸗ di:q̃ſi pl* dedit diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Plus Quid meruit homo ille qui chꝛiſtꝰ eſt ſi tol/ Gunmne dedit:quos rectoꝛes mundi apellauit. Sed las gratiã: ⁊ tantã gratiã qua vnum opoꝛte enscid ne male intelligas: exponit quid ſit mũdus bat eſſe chꝛiſtũ⁊ ipſum eſſe quem nouimus⸗ Neoceui cuiꝰfũt illi rectoꝛeſ. Rectoꝛes mũdi tenebꝛa- Xolle iſtam gratiam: quid eſt chꝛiſtus niſi btela rũ harũ. Quid eſt mũdus tenebꝛarũ harũ: homo: Quid niſi qð tu? Suſcepit animaz: mtüi⸗ quibus eſt rectoꝛ? DNilectoꝛibus ſuis et inſi/ nuſcepid coꝛpꝰ: ſuſcepit plenũ hominẽ: co. R gthut delibus plenꝰ eſt mũdus:hhos appellat apo/ aptatam ſibi vnam facit dominꝰ cum ſeruo uige ſtolus tenebꝛas. harum rectoꝛes diabolus ꝑſonam. Quãta eſt iſta gratia? Chꝛiſtus in 1eni ⁊ angeli eius. Heę tenebꝛę nõ naturales ſũt: celo:chꝛiſtus in terra:ehꝛiſtus ſimul in celoꝛ “ non incõmutabiles ſunt.Mutant᷑ ⁊ lux effi in terra:nec duo chꝛiſti:ſ idẽ chꝛiſtꝰ in celo ⁊ uin e ciunt᷑: credunt et credendo illuminant᷑. Qð in terra.Chꝛiſtus apud patrem: chꝛiſtus in wir⸗ Epb.ð. cum in eis factum fuerit:audiẽt: Fuiſtis emñ̃ vtero virginis:chꝛiſtꝰ in cruce: chꝛiſtꝰ apud Nan aliquando tenebꝛę: nunc autem lux in do/ inferos ſubueniens quibuſdã. Eo autẽ ipſo wdn mino. Ham quando tenebꝛe in te nõ in do / die chꝛiſtus in paradiſo cum latrone confi/ winii. mino. Iterum quando lux: non in te ſed in tente. Et ibi quid latro meruit: niſi quia illã Umnmcheil T1.Corꝗ. domino. Quid enim habes qð non accepi / viam tenuit:vbi oſtẽdit ſalutare ſuũ: a qua Ns. 49. Wlunn ſti? Quia ergo ſunt inuiſibiles inimici:inui/ tibi pes non exeat: In eo enim ꝙ ſe accuſa / 1nmhe ſi biliter ſunt expugnandi. Quippe hoſtem uit deum laudauit: et vitam ſuam beatã fe/ ſitnthe viſibilem vincis feriendo: inuiſibilem vin / cit. Pꝛęſumpſit quidẽ de domino:et ait illi: unnis⸗ cis credendo. Viſibilis eſt hoſtis homo:vi · Domine memento mei dum veneris in re/ Zud.2r5. ſälmnin ſibile eſt ⁊ ferire. Inuiſibilis eſt hoſtis dia- gnum tuũ.Conſiderabat enim facinoꝛa ſua Nöanue bolus:inuiſibile eſt et credere. Ergo eſt pu/ ⁊ pꝛo magno habebat ſi ei vel in fine parce⸗ Nupmnenl gna inuiſibilis aduerſus inuiſibiles inimi,- retur. hHominꝰ autẽ cõtinuo cũ ille diceret: Mgadeln cos. Ab his em̃ inimicis quomõ ſe tutum di M%emẽto mei: Sed quãdo?: Cum veneris ĩ luenyei cit quidã? hoc em̃ cęperam dicere:et neceſſe regnum tuum: Amẽ dico tibi inquit: hodie mhon haꝛa bebẽã de iſtis inimicis aliquãto cum mo- mecuũ eris in paradiſo. AMiſericoꝛdia obtu/ Mumonn ra tractare. Jam ergo cognitis inimicis: vi/ lit: quod miſeria diſtulit. Audi ergo domi⸗ Nnedlen NPs. 17. deamus tutelam. Laudans inuocabo do/ nũ confitentẽ: Confiteoꝛ tibi pater: domine Matb. n. Renicin minũ:⁊ ab inimicis meis ſaluus ero.habes celi ⁊ terrę.Quid cõfiteoꝛ: In quo te laudo. Nräzn qd agas: Laudãs inuoca: ſed dũm laudas pec em̃ cõfeſſio: vt dixi laudẽ habet. Quia ne Venig inuoca.Si enim te laudaueris: ab inimicis abſcondiſti hęc a ſapiẽtibus et pꝛudẽtibus: hehan Pe tuis ſaluus non eris. Laudans inuoca do/ ⁊ reuelaſti ea paruulis.Quid ẽ hoc fratres? llpabbe minũ: ⁊ ab inimicis tuis ſaluus eris. Quia A cõrrario ſenſu intelligite. Abſcõdiſti hęc NeDoſnaut NPs.49. qð ait ipſe dominꝰ:Sacriſiciũ laudis hono/ inquit a ſapientibꝰ ⁊ pꝛudentibꝰ:⁊ nõ dixit: Alenrag riſicabit me:⁊ ibi via eſt vbi oſtendã tibi ſa/ reuelaſti ea ſtultis ⁊ impꝛudentibus: ſed di⸗ lerngeie lutare meũ. Vbi via: In ſacrificio laudis. xit: Abſcõdiſti a ſapiẽtibus ⁊ pꝛudẽtibus:⁊ tn Noli pedem extra hãc viam mittere: in via reuelaſti ea paruulis.Sapiẽtibus ⁊ pꝛuden Uhi po eſto. Moli avia recedere:a laude dñi:necvn/ tibus irridendis: arrogantibꝰ falſo grãdibꝰ e guem:nedum pedem. Si enim volueris ab vere autẽ tumẽtibus oppoſuit: nõ ſapiẽtes: ucſftndh hac via deuiare: et pꝛo domino te laudare: nõ pꝛudẽtes:ſᷣ paruulos. Qui ſũt paruuli: Mmnaſti non eris ſaluꝰab illis inimicis: quia de ipſis Hũiles.Ergo abſcõdiſti hęc a ſapiẽtibus et nerſepe Nõ. 159. dictũ eſt: Juxta ſemitã ſcandala poſuerunt pꝛudẽtibꝰ. Nomie ſapientiũ⁊ pꝛudẽtiũ ſuꝑ- gch mihi. Quicqͥd & putaueris boni habere te bos intelligi poſſe:ipſe expoſuit cũ ait: Re/ Uunngee abſ te: deuiaſti a laude dei. Quid iam mira/ uelaſti ea ꝑuuliſ Ergo abſcõdiſti nõ ꝑuulis. monm . egſekſii niorien 4 . rnin ne Qiii — Fekiahzgnn 4 chiieckng Munepe lnen ſoune⸗ lckthinsni, ultnin; müdonitirc Mminscunſen, n Ouisn usümlnche⸗ Echuſbnchet Nenechiinen ckcſpel i Caie nlanone oen uiniiuli utneſiicn ningſencaln nſumdeniſe minoretati nvenens nok, in inaneul clinſnepen⸗ dcilledin Cun mai biingun hotr ſinntuch⸗ diagodon/ ihurdonnebe ngnorhut⸗ etaba. Au apudatlus iboefunis⸗ liciſt betnödirt Ubrsrſeto⸗ gudicble busthudn noͤſpitn inn ſapiend uliiſt Bermo XLvIII Do. v. poſt oc. Epi. Ber. ni aut non erat: aut latebat vt reuelaretur nobis. VUnde dñis exultauit: niſi quia reue- latũ eſt paruulis?: Debemꝰ eſſe paruuli:Hã ſi voluerimus eſſe magni quaſi ſapientes ⁊ pꝛudẽtes: nõ nobis illud reuelat᷑. Qui ſunt Ko. . Magni? Sapientes ⁊ pꝛudentes: dicẽtes ſe ſapiẽtes:ſtulti facti ſunt.hhabes remedium a contrario: Si dicendo te ſapientẽ:ſtultus factus es:dic te ſtultũ et ſapiens eris. Sed dic:dic ſed intus dic:quia ſic eſt vt dicis.Si dicis: noli coꝛam hominibꝰ dicere:et coꝛam deo nõ dicere. Pꝛoꝛſus qð ad teipm per- tinet:qð ad tua:tenebꝛoſus es. Quid ẽ em̃ aluid eſſe ſtultũ: niſi eſſe tenebꝛoſum in coꝛ/ de:Deniq; de ullis ſic ait: Dicẽtes ſe eẽ ſapi entes:ſtulti facti ſũt. Anteqᷓ; hoc diceret qͥd rurſum? Et obſcuratũ eſt inſipiens coꝛ eoꝝ. Dic: qꝛ tu tibi lumẽ nõ es. Ut multũ:oculꝰ es:lumẽ nõ es.QAuid pꝛodeſt patẽs ac ſanꝰ outculus ſi lumẽ deſit? Ergo dic a te tibi lumẽ Nö. 17. non eſſe: ⁊ clama qð dictũ eſt: Tu illumina/ bis lucernam meã domine: LCumie tuo dſie illuminabis tenebꝛas meas. Meę em̃ nihil niſi tenebꝛę:tu autẽ lumen fugãs tenebꝛas: illuminãs me: non a me mihi lumẽ exiſtẽs: ſed lumẽ non ꝑticipans niſi in te. Sic iohã⸗/ nes amicus ſponſi chꝛiſti: putabat᷑ lumen. Job.2. Non erat ille lumen: ſed vt teſtimoniũ ꝑhi/ beret de lumine.Qðõ auteʒ erat lumen:erat lumen verũ. Quid eſt verũ? Qð illuminat omnẽ hominẽ.Si verũ lumen eſt quod illu/ minat omnẽ hominẽ: ergo audi et iobannẽ Abi. ð. recte dicentẽ:recte conſitentẽ: Nos autẽ de plenitudine eius accepimus. Vide ſi aliud dixit:qᷓ;:tu illumiabis lucernam meã domi/ ne.Deniq; iam illuminatꝰ teſtimoniũ perhi bebat. Pꝛopter cęcos lucerna diei teſtimo/ niũ perhibebat. Vide quoniaʒ lucerna eſt: Joð.ʒ5. Vos inquit miſiſtis ad iohannẽ:⁊ voluiſtiſ exultare ad hoꝛam in lumine eius.Ille erat lucerna ardens et lucens. Ille lucerna: hoc eſt res illuminata: accenſa vt luceret: quę accendi poteſt et extingui. Sed vt non ex/ tinguat᷑: ventum ſuperbię nõ patiat᷑. Ergo Matth.ii. cõſiteoꝛ tibi pater domine celi et terrę: quia abſcondiſti hęc a ſapientibꝰet pꝛudentibus lumen ſe putantibus et tenebrę erant.Et ꝓ eo ꝙ tenebꝛę erant: ⁊ lumẽ ſe putabant: nec illuminare potuerunt: Illi autem qui tene- bꝛę erant ⁊ tenebꝛas ſe eſſe cqſitebant᷑: par- uuli erant ⁊ non magni:humiiles erant ⁊ nj NPs.17. ſuperbi. Recte ergo dicebãt:Tu illumiabis lucernam meam domine.Se agnoſcebant: dominũ laudabant:a via ſalutari non rece/ debant. Caudãtes dominũ inuocabant:et ab inimicis ſuis ſalui erant. Poſtremo ape/ D rit cęleſte myſteriũ:quod ſi placuerit deo:vt paruulis magis q; pꝛudentibus iſtius mun di gratiã ſuam reuelaret.Qõð apoſtolꝰ pau/ lus ſtilo plenioꝛe digeſſit dicens: Mõne ſtul 1. gor:. r. tam fecit deus ſapientiã huius mũdi? NHam quoniã dei ſapientiã non cognouit hic mũ/ dus per ſapientiã:placuit deo per ſtulticiaʒ pꝛedicationis ſaluos facere credentes. Ait ergo: Ita pater:quoniã ſic fuit placitũ ante Mattᷣ.ir. te.Cęleſtiũ enim verboꝛum arcana atq; vir/ tutes: ſapiẽtibus abſcõdunt᷑ ⁊ paruulis re/ uelant᷑. Paruulis malicia nõ ſenſu: ſapien/ tibus vo ſtulticię ᷣſumptione non pꝛuden/ tię cauſis. Factiq; huiꝰęquitatem dominus paternę volũtatis iudicio ↄfirmat: vt qͥ de- dignant᷑ paruuli ĩ deũ ſieri:ſtulti deinceps ĩ ſapiẽtia ſua fiant. Vides qᷓ; terribilis ĩ cõſi/ lijs dominꝰ. Diſce vere hũilitatis exempla: nec temere diſcutias ſuꝑnę diſpẽſatiõis cõ/ ſilia.Cum enim intuliſſet vtrũq;: ſcʒ ꝙ aliis aduẽtus ſui ſacramẽta reuelauerit: ab alijs vo abſconderit:non mox rationẽ reddidit: ſed ſic deo placitũ dixit:hoc oſtendens ma⸗ nifeſte:qꝛ iniuſtũ eſſe non poteſt qð placuit iuſto. Ac ne quid in illo minus q; qð in deo eſt eſtimaret᷑: ſtatim ſubdidit: èmnia mi/ Abl. X5. hi tradita ſunt a patre meo. Pulcherrimus connectit᷑ de ſide locus: quando omnia ſibi tradita dicit a patre ſuo.Cum omnia legis: omnipotentẽ agnoſcis:nõ decoloꝛem: non degenerẽ patris.Cum tradita legis:ſiliũ cõ ſiteris: cui per naturã omnia vniꝰ ſubſtãtię iure ſunt ꝓpꝛia: nõ dono collata per gratia. Tradita autẽ ſibi dicit omnia:non ceęlum er terram vel cętera quę ipſe condidit ac fecit elementa:ſed hoc qui per filiũ acceſſum ha⸗/ bent ad patrem ⁊ ante rebelles: deũ poſtea per fidem ſentire cęperũt. VUnde ⁊ alio loco dicit: Omne qð dat mihi pater ad me veni/ Joʒᷣ s. et:Et nemo nouit ſilium niſi pater:neq; pa/Mattpᷣ.ri. trem quis nouit niſi filius:et cui voluerit fi- lius reualare. Cum diceret: Hemo nouit fi/ lium niſi pater:non dixit:et cui voluerit pa/ ter reuelare: quẽadmoduʒ cum dixerit:He. mo nouit patrem niſi ſilius: addidit: Et cui voluerit filiꝰreuelare.Auod non ita intelli/ gendũ eſt quaſi a nullo poſſit cognoſci niſi a ſolo patre: Pater autẽ non ſolũ a filio ſed Banctis etiam ab eis quibus reuelauerit fllius. Sic enim potius dictũ eſt vt intelligamꝰ ⁊ patrẽ ⁊ ipſum filium:per ſilium reuelari:quia ipſe eſt mentis noſtrę lumen: vt qð poſtea intu/ lit:Et cui voluerit ſili reuelare:nõ patrẽ tm̃ ſed etiã ſilum accipias:ad totum em̃ qð di/ xit illatum eſt. Verbo em̃ ſuo ſe pater decla rat. Verbum em̃ non ſolum id qð per ver/ bũ decl rat᷑:ſed etiaʒ ſeipſum declarat. Vt ſcias auteʒ quia ſicut filius patrem quibus vult reuelat ipſum: audi dicentẽ ipſum do⸗/ minũ ieſum cum laudaret petrum ꝙ eum fi- Matth.16. lium dei eſſe cõfeſſus ſit: Beatus es ſimon bariona: quia caro ⁊ ſanguis non reuelauit E tibi:ſed pater meus qui eſt in celis. Audia/ Mattb.ni. mus ergo eum qui ſequit᷑ ⁊ dicit: Nenite ad me omnes q laboꝛatis ⁊ onerati eſtis. Mi⸗ rum quibuſdã videt᷑ fratres chariſſimi cum audiũt dominũ dicentẽ: Venite ad me oẽs qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reſiciam vos.Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊ diſcite:qͥa mitis ſum ⁊ humilis coꝛde: et inuenietis re/ quiẽ animabꝰ veſtris. Jugũ em̃ meũ ſuaue eſt:⁊ onus meũ leue:Et non cõſiderant eos qui iugũ ipſum intrepida ceruice ſubierunt ⁊ illam ſarcinã manſuetiſſimis humeris ac- ceperũt:tantis agitari ⁊ exerceri difficultati bus hui ſęculi:vt nõ a laboꝛibuſ ad quietẽ: ſed a quiete ad laboꝛem vocati videant᷑: cũ 2. Timot.3. Qpłus dicat: Om̃s qui volunt pie viuere in chꝛiſto ieſu:ꝑſecutionẽ patient᷑.Ait ergo ali quis: Quõ iugũ eius ſuaue eſt ⁊ ſarcina le/ uis:qſi quidẽ illud iugũ ⁊ ſarcinã ferre nihil eſt aliud qᷓ; pie viuere in chꝛiſto? Et quomõ Matthᷣ.iI. dicit᷑: Venite ad me omnes qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos: et nõ potius dicit᷑: Venite qui vacatis vt laboꝛetis: MHã ⁊ vacãtes inuenit quos cõduxit in vineã vt ferrẽt ęſtũ diei.Et ſbᷣ illo iugo leui ⁊ ſarcina 2. Cor:. 6. leui: audiamꝰ apim dicentẽ: In omnibꝰ cõ/ mẽdantes noſmetipſos ſicut dei miniſtros: in multa patiẽtia:in tribulatiõibꝰ:in neceſſi tatibꝰ:in anguſtijs:in plagis ⁊c̃.Et alio lo/ 2. Cor 11. co in eadẽ epla: A iudęis qnquies quadra/ genas vna minꝰ accepi:ter virgis ceſus ſũ: ſemel lapidatus ſum:ter naufragiũ feci:no/ cte ⁊ die in ꝓfundo maris ſui:⁊ cetera ꝑicula 4 numerari quideʒ poſſunt:ſed tolerari niſi puũſancto iuuãte nõ poſſũt.iĩia & illa ꝗᷓ cõ/ memoꝛauit aſpera ⁊ grauia:frequẽtiꝰ⁊ abũ/ dãtius ſuſtinebat:ſed ꝓfecto aderat ei ſpũſ- 2. Corj. 4. la nctꝰ:qͥ in exterioꝛis hois coꝛruptõe interi⸗/ iguſtini de tempoꝛe oꝛẽ renouaret de die in diẽ: ⁊ guſtata requie ſpiritali iĩ affluẽtia delitiaꝝ dei: in ſpe futu/ rę beatitudinis oĩa pſſentia deliniret: aſpe/ ra ⁊ grauia oia releuaret.Ecce q; ſuaue iugũ chꝛiſti poꝛtabat et q; leuẽ ſarcinã:vt oĩa illa quę ſuꝑius enumerata dura ⁊ imania omis auditoꝛ hoꝛreſcit:leuẽ tribulationẽ diceret: intuens interioꝛibꝰ ⁊ fidelibꝰocutis quanto pᷣcio tꝑaliũ emẽda ſit futura vita:nõ pati la ares ęternos impioꝝ: et ſine vlla ſollicitu/ ine ꝑ̃ vꝛi ſe ies patiunt᷑:vt doloꝛes nõ ęterni:ſ aliquãto diuturnioꝛis vlceris acrioꝛũ dolo/ rũ pᷣcio redimant᷑:in languida et incerta va/ catiõis bꝛeuiſſimę atq; vltimavita. Imma/ niſſimis bellis miles atterit᷑:pluribꝰfoꝛtaſſe annis in laboꝛibꝰ inquietꝰ:qᷓ; in ocio quietu rus. Quibꝰ tempeſtatibꝰ ⁊ ꝓcellis:qᷓ; hoꝛri/ bili ⁊ tremẽdę ſeuitię cęli et maris impoꝛtu⸗ ni ſũt mercatoꝛes:vt diuitias ventoſas acqͥ rant:maioꝛibꝰqᷓ; qͥbꝰ acqſituri ſunt ꝑiculis ⁊ tempeſtatibꝰ plenas? Quos ęſtus:ꝗ̊ frigo/ ra:queę ꝑicula ab equis:a foſſis:a pcipitijs: a flumibꝰ:a feris ꝑferũt venatoꝛes:Quẽ la boꝛẽ eſuriẽdi ⁊ ſitiẽdi:quãtas viliſſimi ⁊ ſoꝛ⸗ diſſimi cibi ⁊ potus anguſtiasvt beſtiã capi ant:Et inidũ nec ipᷣi beſtię carnes:ꝓpt᷑ quã hec tãta ſuſtinẽt epulis neceſſarie: q; ⁊ ſi aper ceruuſq; capiat᷑:magis ſuaue ſit venã/ tis animo qꝛ captus eſt: qᷓ; comedẽtis pala⸗ to quia coctus eſt.QAuãtis cruciatibus ꝓpe quotidianarũ plagarũ tenera pueroꝝ ętas ſubdit᷑i Quãtis etiam ſcholis vigiliarum ⁊ abſtinentię moleſtijs exercent᷑:non pꝛopter diſcendã ſapientiã:ᷣ ꝓpter opes honoꝛeſq; vanitatis:vt numeros ⁊ lr̃as ⁊ diſertas fal/ lacias eloqui diſcant? Sed in his omnibꝰ qͥᷣ hęc nõ amãt:eadẽ grauia patiunt᷑. Qui vo amant eadem quidẽ:ſed non grauia pati vi dent᷑. Omnia enim ſeua ⁊ imania ꝓꝛſus fa cilia:⁊ ꝓpe nulla efficit amoꝛ. Quãto ergo certius ac facilius ad veram beatitudinem charitas facit:qð ad miſeriã quãtuʒ potuit cupiditas fecit. facile toleratur quęlibet aduerſitas tempoꝛalis:vt ęterna pęna vite/ tur:eęterna requies comparet᷑. Mon imerito ille vas electionis cum ingenti lęticia dixit: Non ſunt condignę paſſiones huius tem/ So.S poꝛis ad futuram gloꝛiam: quę reuelabitur in nobis. Ecce vnde iugum ullud ſusue eſt et ſarcina leuis. Et ſi anguſta eſt paucis eli/ gentibus: facilis tamen omnibus diligen/ rui ęterna fęlicitate iuſtoꝛñ. Secari ? han tblu n otun Aldledn girſuntin 9eundſ gltenon ſeeſuel cns iunum nuengee rinpolti (Nnhon leſee niih lbelagol 1un Cinatoinc galſoden er Ilutinlan guitoſut Husſenele ci pol deunpane (ümzdot hens gati ſhubren. Ubeneple gcogan lapinutee eſtgabe Cdargadb chſtädonn eoiutrre heronnie D en en dei P genine⸗ n (c En nitcsinnt O Bermo xLIX Do. v. poſt oc. epi. Ser. I taregtie en . e ruerueegwinleacnvgRuse. eu anet enaastenrched: us aaenn le: bioꝛum tuoꝛum:e il uras. ueẽ Quõ ”D n Sed quę dura ſunt laboꝛãtibus:eiſdẽ ipſis ra exiſtimat dãnaq; ſᷣm iuſticiã ꝗᷓ ex lege eſt roig i⸗ miteſcunt amãtibus: pꝛopter qð ita diuineę ↄuerſari ſine querela? Quis em̃ legẽ dedit muonis 2. or. 4. pietatis diſpenſatiõe actũ eſt vt interioꝛpbꝰ Möne ipſe legem pmiſit qui poſtea reis le- idiee⸗ qui renouat᷑ de die in diem nõ adhuc ſub le⸗ gis cũ indulgentia venit? Sed his eũ credi⸗ MH ge poſitus:ſed iam ſi ub gratia exoner at? ſe ar mus veniſſe cũ indulgẽtia qͥs reos lex tene/ nöpan cinis innumerabiliũ obſeruationũ: qð erat bat. Nuũquid aũt lex reos tenebat eoſ:qͥ im lſoliän reuera graue iugũ:ſed dure ceruici cõueniẽ/ iuſticiam gue ex lege eſt conuerſati ſunt ſine Seent ter impoſitũ:facilitatẽ ſimplic ſidei: ⁊ bonę ES aulgentig veniã pecca W ſpei: ſanctę charitatis: quicqᷣd mo iſtian 5e reis legis en it vlia⸗ 1 arktlir haulo Gän zob.er exterioꝛi homiĩ foꝛinſecus intuliſſet:q. apin 10: * Dit ne quere ienn soner n e rillentnem als k bons * dnaibsine naaueiag eran nleclen nnm E rri eAnnn luntati qᷓ;ᷓ ipſa ſibi: ⁊ hęc ſufficit deo. Quã/ nmilericoꝛdiã ſaluos nos fecit ꝑ lauacrũ rege knil tũlibet ergo ſeuiat iſte mũdꝰ:veriſſime an / nerationis. Et iterũ: Qui pᷣus fui blaſphe⸗ 1. Timotb. 1. alen Zud.2. geli nato in carne dño clamauerũt: Gloꝛia i mus ⁊ ꝑſecutoꝛ ⁊ iniurioſus: ſᷣ miſericoꝛdiã ßͤbon excelſis deo:⁊ in terra pax homibꝰ bonę vo / cõſecutus ſum.hac ſe cõſtituit cõuerſatũ in aesn. WVatt. 1. lutatis. Quia qͥ natus erat ſuaue iugũ eiꝰẽ lege ſine q̃rela: ac talẽ ſe cõſitet᷑ fuiſſe pecca/ ſesalf 1.Con.Io. ⁊ ſarcina leuis:ſicut dicit aplus: Fidelis deꝰ toꝛẽ:vt oĩs peccatoꝛ ꝓptea de ſe nõ deſperet aal qui nõ ſinit tẽptare nos ſuꝑ id quod poſſu/ qꝛ paulus meruit indulgentiã. Vigete frẽs G W mus ferre: ſed facit cum temptatione etiamm ⁊ vim ſermonis huiꝰintuemini:quõ paulus aptns: exitũ vt poſſimꝰ ſuſtinere. Cõuerſi ad dvſim aplus dãna exiſtimat et ſtercoꝛa:vbi ſine q̃- Aul deum patrẽ omnipotentẽ puro coꝛde:ei in/ rela dixit ſe ↄuerſatũ fuiſſe. hac impletoꝛ le nitſo⸗ quãtuʒz põt paruitas noſtra: maximas at; gis:hac reus legis vno eodẽq; tẽpoꝛe: ante ſiͤͦcl veras gratias agamꝰ: pᷣcantes toto animo baptiſmũ:ante gratiam. Sed nõ ſine cauſa Optqi ſingularẽ manſuetudinẽ eius: vt pᷣces nſas damna eſſe dicit: ne ſubintrent cogitatiões Seſ in beneplacito ſuo exaudire dignet᷑. Inimi/ noxię:hoc iõ dixiſſe apłm paulũ: qð aliꝰ de/ itpen / cũ quoq; a noſtris actibus et cogitationibꝰ derit legem: alius euãgeliũ: ſicut manicheꝰ ispah⸗ ſua virtute expellat: nobis multiplicet fidẽ: mẽte puerſa ſentit: ⁊ reliqui hęretici qͥ dixe/ usppe mentẽ gubernet:ſpiritales cogitatiões con / rũt aliũ datoꝛẽ fuiſſe legis quę data eſt per or enas cedat: ⁊ ad beatitudinẽ ſuã ꝑducat: ꝑ ieſum moyſen: aliũ aũt largitoꝛẽ euãgelice gratię. unt chꝛiſtũ dominũ noſtrũ filium ſuum qui cum Allũ quidẽ deũ malũ: illũ vo deum bonũ. poptet eo viuit ⁊ regnat in vnitate ſpũſſancti deus Quid miramur frẽs ĩ obſcuritate legis tan/ noreſ per omnia ſęcula ſeculoꝝ:Amẽ. qᷓ in clauſis oſtijs caliginẽ palſi ſunt: dqa nõ ne neadem dñica pe iuſticia quger bierate pulſauerut. Inuenim allañ eunde nibe PE paulũ aꝑtiſſime dicere:legẽ bonã eſſe:ceauã nn ege: ⁊ ea quę ex fide ęſt.Et quõ dia z i dicit eſſe et pec. ui vo tamẽ ideo datã dicit eſſe vt abundaret pec/ Ro. 5. vi bolus pnceps ſit mũdi extraduce carij: gr peccatii tivi . . catũ:Et ideo abundaſſe peccatũ vt ſuꝑabũ isf peccati.Et de ꝑfectione imꝑfecta et ꝗ eſuumebatem hoies ve parib⸗ da ternicate futura Berino n ret gea. Deeſumevit eſ̃ poſes ve vinid⸗ eo er. XLX. . uni ſuis: et faciẽdo qᷣcqͥd ſibi licere arbitrabant᷑: ainen A' Juingę lectiones omnes ita ſibi con / peccabant in legẽ dei occultã. Vnde iſta lex pomwit dꝝd nectunt᷑ tanq; vna ſit lectio:qꝛ om̃s manifeſta ꝓmulgata eſt eis qui oino ſibi rei clbde Eeeenvx vno oꝛe ꝓcedunt. Multa oꝛa ſũt eſſe nõ videbant᷑. Hata eſt illis lex nõ ꝗᷓ ſa⸗ rie miniſteriũ ſermõis gerentiũ: ſed vnũ eſt os naret ſed quę ęgrotantes ꝓbaret. LCex pᷣcu nen⸗ miſtros implẽtis. Audiuimꝰ aplicã lectionẽ currit ante medicũ: vt ſe ęgrotꝰ qui ſe ſanũ jdier ⁊ foꝛte aliquem moueat qð ibi ſcriptum eſt: putabat inueniret ęgrotum:et dixit: Hõ cõ/ Ro.⸗. Hlen / 64 NPhil. 3. Scom iuſticiã g ex lege eſt: qui fuerim ſine cupiſces. Et quia ante legem pꝛęuaricatio Cbinn querela. Quę mipi lucra ſuerunt: hec ꝓpter nondum erat: Abi enim non eſt inquit lex mo. 4. eel chꝛiſtũ damna eſſe duxi: Deinde ſecutꝰ ait: nec pꝛeuaricatio: antea ſine lege pecoaba᷑. cs Non ſolũ damna ſed etiã ſtercoꝛa exiſtimaa / Data o lege poſtea qᷓ; pctm̃ ẽ:ampliꝰ pctm̃ en ui eſſe:vt chꝛiſtũ lucrifaciõ:⁊ inueniar in ilo eſt:qꝛ cũ ſᷣuaricatõe pctm̃ eſt. Inuenit ſe hbõ Bancti Auguſtini de tempoꝛe oonhen vinci cupiditatibus ſuis:quas mala cõſue boni habitant:⁊ dicis bona domus. Inue/ gidl tudine aduerſum ſe nutriebat: qui etiã cum nis domũ marmoꝛatã ⁊ laqueatã quã poſſi lſtcüfnte vinculo ⁊ obligatione peccati ex adam fue / dent iniqui:⁊ dicis mala domus:domũ ap/ lenopol⸗ Epð.ꝛ2. rat ꝓpagatus. AUnde dicit aplus: Fuimus pellans nõ parietes ⁊ receptacula coꝛpoꝛũ: emnſni et nos aliquãdo natura filij irg. Inde eſt ꝙ ſed ipſos habitatoꝛes: Sic mundũ awpella/ unthoeae Job.i5. nec vnius diei infantẽ mundũ dicit a pecca uit ſcriptura hĩtatoꝛes mũdi ꝑ cõcupiſcẽti,⸗ ſonchapſa to:non ex eo qð cõmiſit:ſed ex eo qð traxit. dilectiõis:nõ per ↄuerſationẽ coꝛꝑis. Ergo Aiun⸗ CAudi pſalmũ interioꝛa dicentẽ:⁊ peccatoꝛũ ecce inqᷣt venit pᷣnceps mũdi: et in me nihil Job.i4. ,tikruain noſtroꝛũ ſecreta canentẽ. Ex ꝑſona em̃ gene iuenit. In ſolo ipſo nihil iuenit diabolꝰ. Et We ſna Nõ. o ris hũani dicitur chꝛiſto: Tibi ſoli peccaui ? tanqᷓ; diceret᷑ ei:Quare g̊ moꝛerl?: Ibi ſeqᷣt᷑: gatni malũ coꝛã te feci: Mõ ex ꝑſona vnius dauid Sʒ vtſciant oẽs:qꝛ volũtatẽ patris mei fa/ ſtllsde⸗ hoc dicit:ſed ex adam ꝑſona:de quo genus cio:ſurgite eamus hinc.Surgit ⁊ it ad paſſi ltateli hũanũ.Audi em̃ pſalmũ: Tibi inqͥᷣt ſoli ec onẽ.Quare? Quia voluntatẽ patris mei fa Poepnan caui ⁊ malũ coꝛã te feci:vt iuſtiſiceris in ſer / cio. Pꝛopter hanc ergo ſingularẽ inocenti 1 mrlcbodos monibꝰtuis:xpᷣo ðꝛ. Vñ h̊ intelligimꝰ: Au/ ait pſalmus:CTibi ſoli peccaui:et malũ coꝛã NPs. o. nbiphe⸗ di qð ſequit᷑: Et vincas cũ iudicaris.Hon ẽ te feci:vt iuſtificeris in ſermonibꝰtuis:⁊ vin ga dicenmun iudicatus deus pater:nõ eſt iudicatus ſpiri cas cũ iudicaris: qͥa nihil mali in te inuenit. a igiid tuſſanctꝰ:non inuenimꝰ niſi ſolũ filiũ in iſia Quare autẽ in te ĩuenit o genus humanũ: ☛ carne:quã de noſtra maſſa ſuſcipere digna / Quia ſequit᷑ ⁊ dicit: Ego em̃ in iniquitatibꝰ Neoigns tus eſt iudicatũ: MNõ ex nodo cõcupiſcentie cõceptus ſum: ⁊ in peccatis peperit me mar cnlegtin homis ⁊ fęeminę virgo credidit: virgo cõce/ mea. Dicit hoc dauid:Quęre vnde nat ſit riuun pit:virgo peperit:⁊ virgo ꝓꝑmanſit: Et ideo dauid:inuenies de legitima cõiuge:de nul/ euentin dicit᷑: Vincas cum iudicaris. Judicatus eſt lo adulterio.Scõm quã &̊ ꝓpaginem dicit: Guute em̃ ⁊ vicit:qꝛ ſine peccato iudicat eſt. Pati / In iniqᷣtate cõceptus ſũ:niſi qꝛ eſt ibi qͥddã d ciann. entisę fuit ſuſtinere iudiciũ: nõ reatꝰ. Muti de moꝛtis ꝓpagine qð ſecũ trahit omĩs qlauſuu· ul —H innocẽtes iudicant᷑:ſed in ipſis cauſis quus ex cõiunctiõe viri et feminę naſcit᷑:habens E ecnn agunt. HNam de reliquo peccato nõ carent: ergovnuſquiſq; ↄcupiſcentiã: attendat legẽ g e ⸗. i quia ſicut ante homies factũ: ſicante deum dicentẽ: Mõ cõcupiſces: inuenit in ſe ꝗð illa Ro... iuni ſe cogitatiõis peccatũ eſt. SFactũ tuũ coꝛã ocu / pꝓhibet ⁊ fit reus legis. Inueniens aũt in ſe Aac lis dei:cogitatio tua eſt.Teſtis facti eſt iwoſe cui ſubditꝰ ẽ:incipiat iaʒ dicere: Cõdelectoꝛ medut iudex: accuſatrix facti ipſa cõſcientia. Ergo legi dei ſm interioꝛẽ hoiem. Video aũt aliã ri ille vere innocẽs iudicatus eſt:et ideo vicit. legẽ ĩ mẽbꝛis mei repugnãtẽ legi mẽtis meę linal Matth.27. Solus em̃ vicit:nõ de iudice pontio pilato: ⁊ captiuantẽ me ĩ lege peccati quę eſt in mẽ/ t uttcſeit neq; de iudęis ſeęuiẽtibꝰ: ſᷣ de ipſo diabolo: bꝛis meis. Cognouit ſe ęgrotum: imploꝛat honnimt qui oĩa noſtra peccata rimat᷑ diligẽtia inui- medicũ. Infglix ego homo:quis me libera/ athif dentię.Et quid ait dñs ieſus de ipſo diabo bit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ: Reſpõdeat me/ domnih Job. S lo? Ecce venit pꝛinceps mũdi huiꝰ. J ſepe dicus:Gꝛatia dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ dñm nr̃jm. ſehkiniß N dictũ eſt charitati veſtre mundũ iſtum apel Sꝛatia dei:nõ merita tua.Quare ergo te di pſan lari peccatoꝛes.Et quare peccatoꝛes nomie xiſti in lege cũ iuſticia ſine querela cõuerſa / dhnemten mũdi awellant᷑:quia dilectione mũdi inba /2ú tũ? Attendite:Sine querela dixit hominũ. ligllme bitant mundũ.Qui em̃ nõ diligũt mundũ: Eſt em̃ quędã iuſticia quã poteſt homo im/ tuannte non habitant in eo qð non diligũt. Noſtra plere vt nullꝰ hominũ querat᷑ de homie. Di ungti inquit ↄuerſatio in cęlis eſt. Si ergo qui di / cit:MNõ ↄcupiſcas alienũ:Tu ſi nõ rapueris hlgſoi ligit deũ ĩ celo habitat cum deo: qui diligit alienũ:nulla querela erit hominũ.Ergo ali/ ſulktufn mundũ in mũdo cum pꝛincipe habitat mũ/ quãdo cõcupiſcis ⁊ nõ rapis: Sed ſentẽtia luuieg di:Omnes itaq; dilectoꝛes mundi ipſi ſunt dei ſupꝛa te eſt:qꝛ ↄcupiſcis: Reus es legis: Unnlcu mũdus:habitatoꝛes mũdi:nõ carne qð oẽs ſed in oculis latoꝛis legis.Sine querela vi⸗ ſllloitn iuſti:ſed animo qð ſoli peccatoꝛes quibꝰ pn uit᷑:Quare & iſta damna?:Quare iſta ſterco/ luſt ceps eſt diabolus:quõ dicit᷑ domus habita ra: Cõſtrictioꝛ eſt aliquanto nodus iſte:ſed Wepunte toꝛes domus. Scðoðm quã ſententiã dicimꝰ ſoluet qui ſoluet.hhoc autem non ego ſolus lunſgen malã domũ eſſe marmoꝛatã:et bonã domũ pia ſubiectione:ſed oẽs pia intentioe mere/ hltnene eſſe fumigats. Inuenis domũ fumoſã quj amur.Quicqͥd faciebant iudęi vnde homi⸗ Multnen 7 . 4 . ð 4 . dos e nes non qrerent᷑ ⁊ eſſet ipſius cõuerſatio ex Do. v. poſt oc. Epi. Ber. II Nenigli lege ſine querela: ſibi tribuebant: et ipſam bus:Et melioꝛ eſt peccatoꝛ humilis q; iutꝰ· onusdonin iuſticiã ſm legẽ viribus ſuis aſſignabãt:im / ſuꝑbus. Ideo ait:Et inueniar in illo nõ ha/ Phil. z. Mmalci plere nõ poterant: intantũ faciebãt inq;tũ poterant ſibi tribuendo: nec hoc pie imple-⸗ iaͤchin bant. Hoc ergo dicit legem implere: hoc eſt ſto ieſu. Deinde ſecutus ait:Si quo mõ o neeahis b non cõcupiſcere. Quis ergo h̊ qͥ viuit põt: curra in reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ: Ibi ſe credi Ktanrts F Adiuuet nos pſalmus:qui modo cantatus dit impleturũ eſſe iuſticiã: id ẽ plenã ſe habi n Ps. 142. eſt: Exaudi me domine in tua iuſticia: hoẽ turũ iuſticiã. In cõpatiõe reſurrectiõis illi: nurbief nõ in mea. Si diceret: Exaudi me in iuſticia ſterc eſt tota vita quã gerimꝰ. Adhuc aplin inmgtt nitiq; et ſu qudo dicit: datam dicit: quo perim: aut iam perfectus ſim. Et contexuit aliinmi Wattb.s, modo dicimus: Panem noſtru quotidianũ deinde: Fratres ego me nõ arbitroꝛ apphẽ- auianticni da nobis hodie: Quomõ noſtrũ: Quomõ diſſe. Quomõ comparat iuſticiã iuſticię: ſa⸗ nonbisdem da. Ergo hic diſtinctius loquens ait: Exau lutẽ ſaluti: fidem ſpeciei: pegrinationẽ ciui/ ulurean. Vs. 142. di me in tua iuſticia. Et ſequit᷑: Et nõ intres tati⸗ Attendite quomõ hoc impleat: fratres ensdunni . in iudiciũ cũ ſeruo tuo. Quid eſt: Mõ intres ego me non arbitro: apꝛehendiſſe. Unum nnilttd in iudiciũ cũ ſeruo tuo: Mon ſtes mecũ in iu autẽ.· Quid vnũ: niſi ex ide viuere: ſpe ſalu ennn dicio er gendo à meomnia que ſccniſtii er tio gens: vbi eirplena e pfecta iuſticia: an grnittn onmnia quę iuſſiſti: ham me inuenies reum cuius cõparatione damna ſunt que tranſt/ küükun, qin iudicii inttoueris mecc. Opus eſtego tura ſunt:zſtcrcoꝛà ꝗqrepꝛobada ſar. Quid Pitmn inquit mihi miſericoꝛdia tua potius ; li ergoꝛ Vnũ aüt: quę retro ſut oblitus: inaa dn ü diſſimo iudico tuo QAuare ergo:neintrest que anteſunt extenius: im intennonem ſe · mtine Avb,. iudiciii cum ſeruo tuo⸗ Sequit ⁊ diẽ: QQuia gquoꝛ ad palmam ſuperne vocationis dei in ckbig, non iuſtificabit᷑ in conſpectu tuo omnis vi/ chꝛiſto ieſu. Et ad eos qui de ſua poſſent ß⸗ nadcan⸗ uens. Seruus em̃ ſum: Quare mecũ ſtas in ſumere: Quotquot ergo ꝑfecti ſumus: hoc iguenttf iudicio? Aiſericoꝛdia dominivtar. Auare? ſapiamus. Jam dudum dixerat ſe imperfe ninſefut Quoniã nõ iuſtificabit᷑ in cõſpectu tuo ois ctũ:nũc autẽ perfectũ.QQuare niſi quia ipſa mniit viuens.Quid dixit? diu viuit᷑ in hac vi/ eſt pꝑfectio hominis:inueniſſe ſe nõ eſſe per/ en ahttn ta: nemo iuſtiſicatus eſt:ſed in cõſpectu dei. fectũ? Quotquot aũt ꝑfecti: G̊ ſapiamꝰ.Et Mptil Hõ fruſtra addit: In cõſpectu tuo:niſi quia ſi quid foꝛte aliter ſapitis: id quoq; vobis ignen ppoteſt eſſe iuſtiſicatus aliquis in conſpectu deus reuelauit: id eſt vt ſi vos in aliquo pꝛo iguckuni Vbit.ʒ. hominũ:vt ⁊ illud impleat᷑: Scõm iuſticiã ꝗᷓ wuminen ex lege eſt:qͥ ſine querela in cõſpectu fuerim ausnelinn hominũ. Referat i cõſpectu dei: Hon iuſti / ſticia inueniatis vos reos:⁊ deſiderio futu/ Rchötenn ficabit᷑ in cõſpectu tuo omnis viuẽs. Quid roꝝ damnetis pᷣſentia: viuatis ex ſide ⁊ ſpe huitioinnin, Bo. r. ergo facturi ſumus? Clamemꝰ: Infęlix ego ⁊charitate:⁊ intelligatis quia qð adhuc cre Durage homo:quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis ditis nondum videtis: qð adhuc ſperatis: — huius: Clamemꝰ: Ne intres in iudiciũ cum nonduʒ tenetis:qð adhuc deſideratis:non ghinubonmini ſeruo tuo.Gꝛatia dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ domi/ dum impletis. Et ſi talis eſt charitas pere Clckbono num noſtrũ. Hoc ergo pſalmũ audiuimus: grinantiũ: qualis erit videntiũ? Ergo ille qͥ debanie hoc apoſtolũ audiuimus: Quia cum fuerit docebat dei iuſticiã ⁊ non cõſtituebat ſuaz:; uGnonrn illa iuſticia im quã viuunt angeli: cum fue / clamabat de pſalmo: Exaudi me in tua iu- Ns. 142. niniE rit illa iuſticia vbi nulla erit concupiſcentia: ſticia: Et nõ intres in iudiciũ cuʒ ſeruo tuꝛ: Gebſanin iam vnuſquiſq; metiatur ſe quid eſt modo: quoniã nõ iuſtiſicabit᷑ in cõſpectu tuo omis Beuseslen⸗ t⁊ quid erit tunc:⁊ inueniet in comparatione viuens. Scõm hanc vitam dicit᷑ moyſi: Ne/ gxo.5. Gequerlen SG illiiuſticie: iſta dãna eſſe ⁊ ſtercoꝛa.Quiſds mo faciẽ dei vidit ⁊ vixit. NHon em̃ viuendũ uurlitfet autẽ putat ſe modo poſſe implere iuſticiam eſt hac vita: vt illam faciem videamꝰ. Mo ocust ſt cum vixerit bene atq; innocenter ſm ꝓba/ riendũ eſt mũdo:vt deo in ſempiternũ viua ſonepbe⸗ bilitatem exiſtimationis humanę in via re,/ mus. Tunc non peccabimus: non ſolum fa. ennien⸗ manſit:non deſiderat melius:quia impleſſe ccis:ſed nec cõcupiſcentijs: cum illã faciem tttn bens meʒ iuſticiã quę ex lege eſt: ſicut iudei putabant:ſed iuſticia quę ex ſide eſt in chꝛi/ fectu animi iuſtiſicatos ꝓbatis:legẽdo ſcri/ pturas:⁊ inueniẽdo quę ſit vera ⁊ ꝑfecta iu/ — “ B anctiluguſtini de tempoꝛe ticipabimur. Modo per Raͤemeper ſpemein vicderimue quę vincit omnes cõcupiſcenti/ as. Lam em̃ dulcis eſt fratres mei:tam pul/ chꝛa vt illa viſa nihil aliud poſſit delectari: Satietas erit inſatiabilis: nullũ faſtidium: ſemꝑ eſuriemus: ſemꝑ ſaturi erimus. Audi Ecl.⁊ 4. ipſas duas ſententias deſi criptura: Qui bi⸗ bit me: dicit ſapiẽtia:adhuc ſitiet:⁊ qui edit me adhuc eſuriet. Sed ne puteſ quia ibi erit Jobᷣ.4. indigentia ⁊ fames: Audi dominũ: Qui bi/ berit de hac aqua:nõ ſitiet in ęternum Sed dicis: Quando erit? & Quãdocunq; erit ta/ Poõ. 26. men: Expecta dominũ:ſuſtine dominũ: vi/ riliter age:⁊ confoꝛtet᷑ coꝛ tuũ. Nũquid tan/ ta reſtant: quãta peracta ſunt? Intende ab adam vſq; ad hodiernũ diem: aͦt ſecula euo⸗/ luta ſunt: ⁊ ecce iam nõ ſunt. Pauci dies re- manent quodãmodo. Sic enim dicendũ eſt qð remanet in cõparatione tranſactoꝛũ ſecu loꝛũ.Exhoꝛtemur in inuicem. Exhoꝛtet᷑ nos ille qui venit ad nos:qui cucurrit viam ⁊ di xit: Sequimini. Qui aſcendit pꝛioꝛ in celũ: vt caput de ſublimioꝛibus ſubueniat cęteriſ mem bꝛis in terra laboꝛantibꝰ:Qui dixit de Actj.9. cęlo: Saule ſaule quid me pꝑſequeris? Ergo nemo deſperet: Reddetur nobis in fine qð ꝓmiſſuʒ eſt: Ibi implebit᷑ illa iuſticia. Audi ſtis ⁊ euan geliũ iſtis lectionibus concoꝛda/ re. Voluntas inquit patris eſt:vt omnia ꝗ̊ᷓ mihi dedit non pereant:ſed habeant vitam ęternam: ⁊ ego reſuſcitabo eos in nouiſſimo die. Seipſuʒ pꝛimo die: nos nouiſſimo die. Pꝛimus dies ad caput eccleſięg. Dies em̃ no ſter dominꝰ chꝛiſtus:nõ facit occaſum. Ho/ uiſſimus dies: erit finis ſęculi. NHolo dicas quãdo iſte erit. Generi humano longe erit: vnicuiq; hominũ ꝓpe erit:qꝛ nouiſſim dies eſt cuiuſq; dies moꝛtis. Etenim hinc cũ exie ris recipieris ꝓ meritis:⁊ reſurges ad recipi enda quę egiſti. Tunc deus coꝛonabit nõ tã merita tua q́; dona ſua. Quicquid tibi do/ nauit: ſi ſeruaſti cognoſcit. Lotũ ergo fra/ tres deſideriũ noſtrum non ſit niſi advitam K eternã. Nemo ſibi placeat quaſi qui hic iu⸗ ſte vixerit: et cõparet ſe illis qui male viuũt Zud. 18. ſᷣm phariſeũ qui ſe iuſtiſicabat: qui non au/ Nbil.ʒ. dierat apoſtolũ: Non quia iam acceperim: aut lam pfectus ſim. Ergo nõ acceperat ad huc hoc quod deſiderabat. Pignus accepe/ 2. Corj.5. rat: ſic dixit: Qui dedit pignus ſpiritũ no⸗/ bis: Cuiꝰ rei pignus erat:ad hoc peruenire cupiebat: Participatio quędam: ſed diſtat. Aliter modo participamur: aliter tunc par⸗/ (P ominica in ſeptugggelüns dela⸗ — Abnis homo in tribulatione conſti A eodem ſpiritu: tunc autem ſpecies erit: res erit. IJdem autẽ ſpiritus:idem deus:eadem plenitudo. Qui clamat abſentibus: expibe⸗ bit ᷣſentibus. Qui vocat peregrinos:nutri et ⁊ alet in patria. Via nobis factus eſt chꝛi⸗ ſtus: ⁊ deſperamꝰ nos ꝑuenturos: Via iſta finiri non poteſt: coꝛrumpi non poteſt: nec pluuia: nec diluuüjs: nec a latronibus obi-⸗-· deri. Ambula ſecurus in chꝛiſto: ambula ne offendas: ne cadas. Hec retro reſpicias:neĩ via remoneas:nea via recedas. Iſta omnia hᷣcaue tantũ:⁊ pueniſti.Cum ꝑueneris:tunc iam gloꝛiare ex hoc. MHoli in te: NHam quiſe ⸗ laudat: deum non laudat:ſed ſe a deo auer/ tit: Quomõ quivult recedere ab igne:ignis calidus remanet:ſed ille frigeſcit: quomodo quivult recedere a lumine:ſi receſſerit:lumẽ in ſe lucidũ remanet: ſed ille tenebꝛat᷑. Mon recedamus a caloꝛe ſpiritus: a lumine veri⸗ tatis. Uocem modo audimus: tunc autem facie ad faciem vidcbimus. Memo ſibi pla/ ceat: nemo alicui inſultet. Omnes ſic veli⸗/ mus pficere:vt nõ inuideamus pꝛoficienti/ bus:non inſultemus deficientibus:⁊ erit in nobis cum gaudio impletũ qð ꝓmiſſum eſt I. Corj.1z. in euangelio: Et ego ſuſcltabo⸗ eos in nouil⸗ Job. 6. ? ſi imo. die. piu müdi auaricia Sermo tutus aliqua ⁊ in ſua cauſa deficiẽs: pꝛudentẽ aliquẽ quęrit a quo conſi/ liũ accipiat:et noꝛit quid agat. Exiſtimem ꝙ& vniuerſũ mundũ quaſi eſſe hominẽ vnũ. uadere mala quęrit: et facere bona piget: ac ꝑ hoc crebꝛeſcẽtibꝰ tribulatiõibus ſuis in ſua cauſa deficiens: quem poteſt ad accipi/ endum conſiliũ pꝛudentioꝛẽ i inuenire qᷓ; chꝛi ſtum? Certe melioꝛẽ inueniat: et quod vult agat? Si autem non habet vbi melioꝛẽ in/ ueniat: ad hunc inueniat quem vbiq; inue/ niat:conſulat:accipiat conſilium:ſeruet mã dan bonũ: euadat magnũ malũ. Pꝛeſẽtia mala tẽpoꝛalia:ꝗᷓ multũ homines exhoꝛ Sermo. L. ub quibꝰplurimũ murmurant: ⁊ mur- nn rado offendüt emẽdatoꝛẽ: ne inueniant ſalaat ote. Pꝛeſentia ergo mala ſine dubio tranktozia ſunt: aut per nos tranſeunt: aut nos per ilis tranſimus: aut traſeunt nobis 1 ianbs⸗ glo hore rpere hen unden:n Puenter ſus Gen Mmosen anmnsr ſolezguc lunanene lcki⸗ ſeaämag hteinure ſutio Abi⸗ 1 ltadan . frnsſeͤg ir inns ſeldeniunn eoccn Aifuennus Nind Gön in goc ſrau rd ſriun T hono⸗Zun ubeturn gecondube diſplen nbrlerhon nunepaneg Pooryncer Deſurget u rſe hammäce ühar enelnthe Qude kelninlbe nalanse Aatheſtu Negn de⸗ uni im Urr⸗ nn unt langer 1 ni 6 fis, den ud l⸗ lihe angn . npcen eneseten n dalsein hnbesetg, eginognn nucnetfti uneei Wnpotek:e. monibusobl⸗ tnmnblan ſorpiänge, ks hont renengnne le Kangiie l eubigheige⸗ engquode Neeeſtitiuni lenebtai, Rn Alumineyen⸗ erunetuen c, Bemo ſbige Mnes ieſ . Brre/ve. T Ker. r vxeg az 6. Fararn Ea viRe Vn none . viuentibus:aut dimittunt᷑ nobis moꝛienti/ bus. MNon eſt in tribulatione magnũ: quod tempoꝛe bꝛeue eſt. Quiſquis cogitas craſti/ num diem: non reuocas heſternum diem. AMinuente die ꝑpendio:heſternus erit ⁊ cra/ B ſtinus. Verũtamen ſi curis tantis homines ęſtuant ad euadendas tempoꝛales ⁊ tranſ- currentes vel potius tranſuolantes tribula tiones:quid eſt cogitandum vt homo eua/ dat manentes et ſine fine durantes? Dura cauſa eſt vita moꝛtalis. Quid eſt aliud hic naſci: niſi ingredi laboꝛioſam viam? De la/ boꝛe futuro noſtro: teſtis eſt ipſe fletus in/ fantis. Ab ipſo moleſto conuiuio nemo eſt excuſatus. Bibendum fuit: quod pꝛopina/ uit adam. Facti quidẽ ſumus manibus ve- ritatis: ſed pꝛopter peccatũ pꝛoiecti in dies SGeñ.i. vanitatis. Facti ſumus ad imaginem dei: ſed detriuimus eam tranſgreſſione peccati. Ideo pſalmus nos admonet:quomodo fa cti fuerimus: ⁊ quo ꝑuenerimus.Ait enim: NPöõ. 58. hq; in imagine dei ambulet homo. Ecce quod factus eſt. Quo ꝑuenit? Audi quod uenpſdan 2. Betrac 25, ſequitur: Tamen vane conturbatur omnis Uubestentie pniunch oeosinneni z⸗ clinddelr line ni auladecin⸗ agnoonh Eahn rhonnitd febonzpihe öbueſist Aekaag, enirzcni acuotfll inelice n nwbigge miſenatn i.Petin mminescte = ☛n =Sä S=à geinucnel hſne Nt gneunt ſunn = — homo. In imagine ambulat veritatis:⁊ cõ/ turbatur in conſilio vanitatis. Deniq; vi/ de conturbationẽ eius:vide ⁊ tanq; in ſpecu lo diſplice tibi. q; inquit in imagine dei ambulet homo: et ideo magna res ẽ homo: tamẽ vane conturbabit᷑. Et quaſi quęrere/ mus: vnde rogo te:vnde vane cõturbabit᷑: Theſauriʒat inquit et ignoꝛat cui cõgregat L ea. Ecce ille homo: id eſt vniuerſum genus humanũ:quaſi vnus homo qui in cauſa ſua defecit:conſiliũ perdidit: de via ſanę mẽtis errauit: theſaurizat: et neſcit cui congreget ea. Quid dementius:? Quid infglicius? Cer te enim ſibi: NHon. Quare ſibi non? Quia moꝛiturus eſt: quia bꝛeuis vita hominis ẽ: quia theſaurus durat:et cito tranſit qui cõ/ gregat. Ideo miſeratꝰ hominẽ in imagine dei ambulantẽ:vera fatentem:vana ſectan tem: Vane inquit conturbabit᷑. DHoleo:the ſauriʒat ⁊ ignoꝛat cui cõgreget ea. Sibi ea⸗ Non.Quia moꝛit᷑ homo:ꝑdurante theſau/ ro. Conſiliũ habes: da et mihi. NHon habes cõſiliũ qð mihi des:nec tu ergo tenes. Pꝛo/ inde ſi ambo nõ habemus:ambo quęramꝰ: ambo accipiamus: ambo tractemus. Con⸗ turbat᷑: theſaurizat: cogitat: laboꝛat:curis inuigilat. Per diẽ vexaris laboꝛibus:ꝑ no/ ctem agitaris timoꝛibus. At ſaccellus tuus impleatur nummis:anima tua febꝛicitat cu ris. Video:doleo:conturbaris: ⁊ ſicut dicit qui fallere neſcit:vane cõturbaris. Theſau/ riza enim vt bene ꝓueniat quicquid agis. At damna taceamus: vt tanta pericula et D in ſingulis lucris ſingulas moꝛtes ( Moꝛtes dico non coꝛpoꝛũ ſed malarũ cogitationũ) vt accedat aurum:perit fides:vt foꝛis veſti/ aris: intus expoliaris: vt iſta omittamus: vt alia taceamus:vt aduerſa pꝛętereamus: ꝓſpera ſola cogitemus: Ecce theſauriʒas: eccevndiq; lucra confluunt:⁊ moꝛe fontium nummi currunt. Ubiq; ardet inopia: vbiq; fluit copia.Mõ audiſti: Diuitię ſi affluãt ne Ms. 61. aſponatis coꝛ: Ecce acquiris: nõ infructuo/ ſe conturbaris: tamen vane conturbaris. Quare inquis vane conturboꝛ?Ecce ſaccos impleo:parietes mei vix capiunt quod acq/ ro:QAuare vane conturboꝛ: Theſauriʒas et Ns. 38. ignoꝛas cui ea congreges.Aut ſi ſcis cui:ob ſecro dic ⁊ mihi. Audiã te cui. Si non vane conturbaris: dic cui theſauriʒas? Mihi in/ quis. Hoc audes dicere moꝛiturus? Filijs E meis inquis. hHoc audes dicere de moꝛitu ris? Magna pietas: theſauriʒat pat᷑ filijs: immo magna vanitas:theſauriʒat moꝛitu/ rus moꝛituris. Si pꝛopterea quia moꝛitu/ rus dimittis: quid colligis? hec cauſa et fi/ lioꝛum:ſucceſſuri ſunt non ꝓmanſuri.Omit to dicere qualibus filijs: ne foꝛte quod con/ gregauit auaricia perdat luxuria: Alius flu- endo perdit: quod tu laboꝛanddo congre- gaſti. Sed omitto hoc. Foꝛte erunt boni ſi/ lij: luxurioſi non erunt: ſeruabunt quod di/ miſiſti: augebũt qð ſeruaſti:nõ perdent qð congregaſti. Filij tui tecum ſunt pariter va/ ni ſi hoc faciũt:ſi te patrẽ in h̊ imitant᷑: Illis dico quod tibi dicebam. Filio tuo dico: Cui ſeruas illi dico:Theſauriʒas:⁊ neſcis cui cõ greges ea. Sicut em̃ tu neſciſti:ſic et ille ne/ ſcit. Si in illo vanitas ꝑmanſit: nũquid ad ipſum defecit veritas? Omitto dicerc: quia * ſoꝛte dum viuis theſauriʒzas furi. VUna no/ cte venit:et tot diebus ac noctibus congre gatum paratum inuenit. Theſauriʒas foꝛ/ te latroni: foꝛte pꝛedoni. Holo amplius di/ cere:ne cõmemoꝛem ⁊ refricẽ ꝑpeſſoꝛum do/ loꝛes. &Oρ multa quę eongregauit inanis vao nitas:parata iuenit hoſtilis crudelitas.Mõ eſt enim meum optare: ſed omniũ eſt time/ re. Auertat hoc deus. Sufficiãt flagella ip/ ſius.Omnes oꝛemꝰ:auertat hoc deuſ.Par/ Bancti dlug cat deus nobis quem rogamus. Sed ſi di/ SB cat quibus:quid reſpondemus?: Tu ergo o homo: o omnis homo:tu qui vane theſau/ rizʒas: vnde mihi reſpondes tractanti tecũ: ⁊ tecum quęrẽnti conſiliũ in cauſa omniũ: Dicebas enim ⁊ reſpondebas: Theſauriʒo ſilio meo: filjs meis:poſteris meis. Dixi: quanta ſint et in ipſis ſilis metuenda.Sed omitto penaliter victuros filios ſicut optat inimicus:ſic viuant vt optat pater:qᷓ; multi in caſus inciderunt. Dixi:cõmemoꝛaui:hoꝛ/ ruiſti ⁊ non coꝛrexiſti. Quid enim reſponſu/ rus es: niſi hoc dicas: foꝛte non? Et ego ſic ſum locutuſ. Foꝛte inquã furi:foꝛte latroni: foꝛte ſᷣdoni.Mõ dixi certe: vᷣ foꝛte. Int᷑ foꝛte fiet:foꝛte nõ fiet: Heſcis & qͥd fiet: VUane cõ/ turbaris. Vides q; verũ dixerit veritas: qᷓ; inaniter conturbet᷑ vanitas. Audiſti tandẽ: aliquando ſapuiſti: quia hocipſum cum di/ cis foꝛte filijs meis:non autem audes dice/ re certus ſum:quia filijs meis:neſcis cui cõ/ hh greges ea. Ergo vt video:vt añ dicebã:de feciſti in cauſa tua: non inuenis quod mihi reſpondeas:ſed nec ego qͥd tibi. Ambo ita⸗ q; quęramus:ambo conſiliũ petamus. ha/ bemus copiam non ſapientis ſed ipſius ſa/ 1.Corj.. Pientię: Audiamꝰambo chꝛiſtũ:iudęis ſcan dalum: gentibus autem ſtulticiam:ipſis au tem vocatis iudęis ⁊ gręcis chꝛiſtum deivir/ tutem ⁊ dei ſapientiam. Quid paras muni-/ mẽta diuitüs tuis: Audi vtutẽ:nihil foꝛtiꝰ. Quid paras argumẽta diuitijs tuis? Audi ſapiẽtiã dei:nihil pꝛudẽtiꝰ. Foꝛte em̃ cũ dix/ ero ſcãdaliʒaberis: Judę eris: qꝛ chꝛiſtꝰ iu/ dęis ſcandalũ. Foꝛte cum dixero ſtultũ tibi videbit᷑: Gentilis eris: quia chꝛiſtus genti/ bus ſtulticia. Chꝛiſtianus es: vocatus es. Vocatis auteʒ iudeis et gręcis chꝛiſtus dei virtus eſt ⁊ dei ſapientia. MHNolite contriſtari cum dixero: Molite ſcandalizari: nolite ve/ luti inſipiẽtię meæ oꝛe toꝛto inſultare. Audi/ amus. Quod enim dicturus ſum: chꝛiſtus Dixit: Contemnis pꝛęconem: time iudicem. Quid ̊ ego dicã? Jã me ꝓpe modũ paulo ante euangelij lectoꝛ hac cura liberauit.Hõ ergo lego:ſed lecta recolo.Conſilium quęre⸗ bas in cauſa tua deſiciens: vide quid dicat fons recti conſilij: fons vnde quicquid im/ Mattb.s. ples venenum non times. Holite vobis cõ/ dere theſauros in terra: vbi tinea et come/ ſtura extermiat: ⁊ vbi fures effodiũt ⁊ furan tur: ſed theſauriʒate vobis theſauros in cę/ uſtini de tempoꝛe lo:quo fur nõ accedit neq; tinea coꝛrumpit. Vbi enim eſt theſaurus tuus: ibi erit et coꝛ tuũ. Quid expectas amplius? Res aperta eſt. Conſiliũ patet:ſed cupiditas latet: imo non latet: ſed etiam ipſa quod peius eſt pa/ tet. Non enim ceſſat rapina graſſari: non enim ceſſat fraudare auaricia:non enim ceſ⸗/ ſat pꝑpiurare malicia. Totũ vt quid? Vt the⸗/ ſauriʒetur. Et vbi ponat᷑: In terra. Recte quidem a terra in terram. omini enim a quo nobis dixi laboꝛem fuiſſe ꝓpinatum: dictum eſt peccãti: Terra es:⁊ in terrã ibis. Señ.ʒ. Aerito theſaurus i terra: quia coꝛ in terra. Vbi eſt ̊ qð habemꝰad deũ?: Dolete qͥ intel lexiſtis:coꝛrigimini ſi doluiſtis.diuvultt laudare ⁊ nõ facere? Verũ eſt:nihil verius. Fiat ̊ qð verũ eſt. Vnũ deũ laudamꝰ et nõ mutamur:vt nõ etiã in h̊ vane cõturbemur. Ergo nolite vobis condere theſaurum ĩ ter/ ra: ſiue exꝑti quomodo pereat quod in terra reconditur: ſiue non experti ſed ex alteris metuentes experiri. Quem non coꝛrigunt verba:coꝛrigant experimenta. Non ſurgit᷑: non pꝛocedit᷑:niſi vt vna voce dicat᷑ ab om/ nibus: Vę nobiſ:ruit mũdus.Si ruit:qua/ re non migras? Si tibi architectus diceret ruiturã domum tuam: nonne pꝛius migra/ res q́; murmurares? Structoꝛ mũdi tibi di/ cit ruiture mũdum: et non credis: Audi vocem pꝛędicentis:audi conſiliũ cõmonen/ tis. Vox pſᷣdicentis eſt:Et celũ ⁊ terra tranſi Lucj.ꝛi. bunt. Vox cõmonentis eſt: Molite vobis Mattt. s. condere theſaurum in terra. Ergo ſi credi‚- tis pꝛedicenti: ſi non cõtemnitis cõmonen/ tem: flat quod dicit. Hon enim ille te fallit qui tale conſilium dedit. NHon perdes quod dediſti: ſed ſequeris quod miſiſti. Conſiliũ EK ergo do: Da pauperibus:⁊ habebis theſau Matth.i9. rum in ceęlo. Hon ſine theſauro remanebis: ſed quod habes in terra ſollicitus:habebis in cęlo ſecurus. Migra ergo. Conſilium do ſeruandi nõ perdendi. habebis inquit the⸗ ſaurum in cęlo:⁊ veni ſequere me:vt ducam te ad theſaurum tuum. Mon eſt hoc diſpen/ dium:ſed compendiũ. Cur ſilent homines: Audiant vel experti quod timeant: faciant vnde non timeant: migrent in celum. Fru/ mentũ ponis in terra: venit amicus tuus qꝗᷣ nouit frumentũ ⁊ terrę naturam: docet tuã imperitiã:dicit tibi. auid feciſti? Frumen/ tum in terra in inferioꝛibus poſuiſti.umi⸗ dus locus eſt: putreſcit qð poſuiſti: perdes z lonnhar clin unenun Ecntuun delstus⸗ Cieninn (drtu Puneſerin Lnkleuae ſocopenit ſbidi⸗ Humpet lguutun Cſotemtrl egrotu guchnn ſeſtrote ſcndet foncudutn Gtenphe ſalnus in hoononſin tüimigenea andbante AQLld iun lunnm o ngrmase Mrastquod Inport: ſunt brot eici⸗den Laitonhn ninenesf Unntad Cennsine ſchadn fninne Ms unen — laboꝛem tuum: Reſpondes: Quid ergo fa/ regnum quod vobis paratum eſt ab oꝛigi⸗ at hes N ciam: Migra inqᷣt in ſuperioꝛa.Audis ergo ne mundi. Siniſtris autem: Ite in ignem nnlmnin amicum conſiliũ dantem de frumento tuo: ęternum qui paratus eſt diabolo et angelis elte 1 et contẽnis deü cõſiliũ dantẽ de coꝛde tuo? eius. Auxre cauſas vel tante mercedis:vel agulngn Frumentum tuum times ponere in terra: tanti ſupplicij: percipite regnum: et ite in zmang et coꝛ tuum perdis in terra. Ecce dominus ignem etemum. Quare iſti percepturi re/ tit in deus tuus dat tibi conſilium de coꝛde tue: gnum: Eſuriui enim et dediſtis mihi man/ nh Abi enim inquit fuerit theſaurus tuuſ:illic ducare. Quare iſti ituri in ignem ęternume henna erit et coꝛ tuum. Leua inquit coꝛ in cęlo: ne Auriui enim et non dediſtis mihi mandu/ ſepin putreſcat in terra. Conſilium eſt eius:qui te care.QAuid eſt hoc rogo: Vlidero de his qui ga L vult ſeruare nõ perdere. Si ergo ita eſt: quo percepturi ſunt regnum: quia dederunt tan ni an, gin mogo penitet eos qui nõ fecerunæ Mdo & boni? ſideles chꝛiſtiani: verba domini nõ nin quid ſibi dicunt: In celo haberemus:quod cõtemnentes: ⁊ cum fiducia pꝛomiſſa ſpera, n in terra perdidimus. Inuaſit hoſtis domũ: tes fecerũt hoc:qꝛ ſi nõ feciſſent: vitę ipſoꝛiũ Cin nunquid inuaderet celum: Occidit ſeruum/ bene ſterilitas iſta non vtiq; conueniſſet. kndlmi cuſtodem: nũquid occideret dominũ ſerua Soꝛte enim eaſti erant: non fraudatoꝛes:nõ luuimi toꝛẽ: quo fur nõ accedat:neq; tinea coꝛrum/ ebꝛioſi:abſtinẽtes ſe ab operibus malis:Si ecönben pit? &ρ multi dicunt: Ibi haberemus: ibi hoc non adderent:ſteriles remanerent. SFe/ heſunnin, noſtros theſauros reconderemus: quo eos ciſſent em̃: Declina a malo: nõ feciſſent: Et Ps. 56. Nquotntmn ſecuri poſt paululum ſequeremur. Quare fac bonũ. Verũtamen etiam ipſis non ait: iſugin⸗ non audiuimus dominũ noſtrum? Quare Venite percipite regnum: caſte enim vixi/ non ongen cõtempſimus patrem monentem: ⁊ hoſtem ſtis: nulli fraudem feciſtis: neminem pau⸗ H u huſngt. ſenſimus inuadentem? Ergo ſi conſiliũ eſt perem oppꝛeſſiſtis: limitem nullius inuaſi/ dektthon hoc:non ſimus pigri in tam bono conſilio: ſtis: neminem iurando fefelliſtis: Non di 6Sinuirgr ⁊ ſi migranda ſint quę habemus:in eum lo / xit hęc:ſed percipite regnum:quia eſuriui et iuens dian cum tranſferamus vnde ea non perdamus. dediſtis mihi manducare. Quanto hoc ex- eprus nig AQuid ſunt pauperes quibus damus: niſi cellit quando cętera tacuit:⁊ hoc ſolum do nnüci tbid laturarij noſtri per quos in cęlum de terra minus nominauit: Rurſus ad illos: Ite in 1aris Aud migramus?: Da:laturario tuo das:ad cęlu, ignem ęternum:qui hparatus eſt diabolo lücönonen proꝛtat quod das. Quomodo inquis ad cę angelis eius. amulta poſſet in impios di/ itemamdu. lum poꝛtat? Et video quia manducãdo cõ/ cere:quoniã ſi quęrerẽt quare imus in ignẽ Polteoboor ſumit. Pꝛoꝛſus non tenendo:ſed manducã/ eęternum: quare quęris adulter: homicida: IHm Watth.25. do tranſpoꝛtat.An excidit tibi: Venite be / fraudatoꝛ: ſacrilege: blaſphematoꝛ: inſide/ inschneſeun. nedicti: percipite regnum: Eſuriui enim et lis? Nihil hoꝛum: ſed quia eſuriui ⁊ non de/ inieralt dediſtis mihi mãducare: Et cum vni ex mi⸗ diſtis mihi mãducare. Video vos moueri: potesa t nimis meis feciſtis mihi feciſtis: Si ante te ſicut moueoꝛ.Et vere mira res. Huius autẽ ti Lontk mengdicantem non cõtempſiſti: attendead admirabilis rei rationem colligo vt poſſum ge Htutel N quem peruenerit quod dediſti. Cum vni in- quã vos nõ celabo. Scriptũ ẽ: Sicut aqua ccl.. Pſenanebis quit ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. extinguit ignem: ita elemoſyna extinguit Ss 3 WRKZ Chꝛiſtus accepit quod dediſti. Ille acce peccatum. Item ſcriptum eſt: Include ele cct.25. Cnilund pit: qui tibi vnde dares dedit. Ille acce moſynam in coꝛde pauperis: ⁊ ipſa ꝓ te de⸗/ gunite A pit: qui in ſine tibi ſeipſum dabit. Nam er pꝛecabit᷑ dominñ. Item ſcriptum eſt: quod nentoln hoc fratres aliquando commonui charita / pauloante cõmemoꝛaui: Conſiliũ meũ audi Daniel.4. boetic⸗ tem veſtram: quod me fateoꝛ ĩ ſcriptura dei rex: et peccata tua elemoſynis redime. Et Hpoine. plurimum mouet: ⁊ ſępius debeo cõmone/ alia multa ſunt diuini eloquij documenta: * re. Rogo vos vt cogitetis quod ait ipſe do quibus oſtenditur multum valere elemoſy-· unt minus noſter ieſus chꝛiſtus in fine ſęculi cõ nam ad extinguenda et delenda peccata. an d venerit ad iudicum congregaturũ ſe omnes Pꝛoinde illis quos damnaturus eſt:immo une gentes in cõſpectu ſuo: et diuiſurum homi/ plus illis quos coꝛonaturus ſolas elemoſy- nidat⸗ 4 nes in duas partes:alios ad dexteram:⁊ ad nas impurabit: tanq; dicens: Difficile eſtvt 1 ſua⸗ ſiniſtram alios poſiturum: dextriſq; dictu/ ſi examinẽ vos ⁊ apendam vos:⁊ ſcruter di⸗ Gi 6 Abi.S. um: Venite benedicti patris mei percipite ligentiſſime facta veſtra: non inueniã vnde n: ermo I Dica In. LXX. Ber. 3 8 „. Bancti dluguſtini de tempoꝛe Mattb. 25. Saß.5. vos damnẽ:Sed ite in regnum:Eſuriui em̃ 2 dediſtis mihi manducare. Hon ergo itis in regnum quia non peccaſtis: ſed quia vr̃a peccata elemoſynis redemiſtis. Rurſus et illis: Ite in ignem ęternum:qui paratus eſt dia bolo et angelis eius. Et illi tanq; noxi olim rei ſero trementes:attendentes pecca/ ta ſua quando auderent dicere immerito ſe damnari:ĩmerito in ſe hanc depꝛomi a iudi/ ce tam iuſto ſententiã? Conſiderando con/ ſcientias ſuas: conſiderando omnia vulne/ ra animę ſuę: quando auderẽt dicere iniu- ſte damnamur? De quibꝰante iĩ ſapiẽtia di/ ctum eſt: Traducent eos ex aduerſo iniqui/ tates eoꝛum: Sine dubio videbunt ſe iuſte damnari ꝓ ſceleribus ⁊ crimibus ſuis: ⁊ q̃ſi eis diceret: Hõ inde vnde putatis:ſed quia eſuriut ⁊ non dediſtis mibi manducare. Si cnim ab illis omnibꝰ veſtris factis auerſi et Matt̃. 5. Jacobi. Te O Yob. 6. ad me conuerſi: illa omnia crimina atq; pec/ cata elemoſynis redemiſſetis: ipſę elemoſy/ nę modo liberarent vos:⁊ a reatu tantoꝛum criminũ abſoluerent. Beati enim miſericoꝛ/ des: quoniã ipſis miſericoꝛdia pꝛęſtabitur. Modo autẽ ite in ignem ęternũ. Judicium ſine miſericoꝛdia ei qui non fecit miſericoꝛ/ diã. Cõmendauerim vobis fratres mei: Da te panem terrenum: et pulſate ad celeſtem. Dominus panis eſt. Ego ſum panis inquit vitę.Quomõ tibi dabit qui non das egen/ ti? Eget ad te alter:eges ad alterum: Et cuʒ eges ad alterũ:⁊ eget ad te alter:ille ad egẽ/ tem eget. NHaʒ ad quẽ tu eges nullius eget: fac quod circa te fiat. Hon enim quomodo inter ſe ſolent impꝛoperare quodãmodo be/ neſicia amici: Ego tibi pꝛęſtiti hoc: Reſpon det᷑:Et ego tibi hoc. Vult vt pᷣſtemus ei:qꝛ tꝛipſe pꝛxſtitit nobis. Nullius indiget: ideo verus eſt dñs. Dixi dño deꝰ meus es tu:qm̃ bonoꝛũ meoꝛũ nõ eges.Cũ &̊ ſit dñs et verꝰ dñis: et bonoꝛũ noſtroꝝ non egeat:tamẽ vt aliquid etiam erga illum faceremus:eſurire dignatus eſt in pauperibꝰ ſuis. Eſuriui in/ quit et dediſtis mihi manducare. DHomine quãaãdo te vidimus eſurientem? Cum vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Bꝛeuit ergo audiant homines digneq; conſiderẽt: quatum ſit meritũ chꝛiſtum pauiſſe eſurien/ tem:⁊ quale ſit crimen chꝛiſtum cõtempſiſſe eſurientem. Mutat quidem hominẽ in me⸗ lius pgęnitentia peccatoꝛũ:ſed nec ipſa vide/ tur aliquid pꝛoſutura ſi ab operibus miſeri/ e coꝛdię ſterilis fuerit. Leſtatur hoc veritas . iohannẽ: qui veniẽtibus ad ſe dicebat:Ge/ Zud.ʒ. neratio viperarum: quis vobis oſtendit fu/ gere ab ira ventura: Facite ergo dignos fru ctus pęnitẽtię. Et ne dicatis: patrem habe/ mus abꝛaham. Dico enim vobis: quia po/ tens eſt deus de lapidibus iſtis ſuſcitare fi- lios abꝛahę. Jam enim ſecuris ad radices arboꝛũ poſita eſt. Omnis enim arboꝛ nõ fa- ciens fructum bonum excidetur ⁊ in ignem mittetur. De hoc itaq; fructu ſuperius ait: Facite puctus dignos pęnitentię. Quiſq s itaq; iſtos fructus non fecerit:ſine cauſa pu tat per ſterilem pęnitentiã ſe mereriveniam peccatoꝛum. Qui ſint autẽ iſti fructus: ipſe ↄſequẽter oſtendit. Mã poſt hęc eius verba interrogabãt eũ turbę dicẽtes: Quid ergo faciemus:id eſt qui ſunt iſti fructus quos vt faciamus hoꝛtaris ⁊ terres:? Reſpondẽs au- tem dicebat illis: Qui habet duas tunicas det vnã non habenti:et qui habet eſcas ſilr faciat. Quid manifeſtiꝰ fratres mei? Quid certius?QAQAuid expꝛeſſius? Quid ergo aliud ſonat qð ſuperius ait:mnis arboꝛ non fa ciens fructum bonum excidetur et in ignem mittetur: niſi qð ſiniſtri audituri ſũt: Ite in ignem ęternum: Eſuriui enim ⁊ nõ dediſtis Matts.2 mihi manducare? Parum eſt itaq; recedere a peccatis: ſi ſᷣterita curare neglexeris:ſicut ſcriptum eſt: Fili peccaſti: ne adijcias iterũ. Ecci. ꝛr. Et ne h̊ ſolo ſecurũ ſe eſſe putaret:Et de pꝛi/ ſtinis inquit depꝛecare vt tibi dimittantur. Sed quid pꝛoderit depꝛecari ſi te nõ dignũ feceris exaudiri: nõ faciendo fructꝰ dignos pęnitentię:vt tanq; ſterilis arboꝛ excidaris ⁊ in ignem mittaris?: Si ergo exaudiri vul/ tis cum depꝛecamini pꝛo peccatis veſtris: Dimittite dimittek vobis. (Semin eagem domnintca Pome lia de eo 4 ſcriptũ eſt in euangelio chęum: Simile eſt regnuʒ bhm Wat m:Simile eſtr . cęloꝛum hòmini patrifamilias qui exijt pꝛimo mane ⁊c̃.quę inſerta eſt „ in ſermone.lix.de TUerbis domini: inter. B.et. F. Item in eadem dominica alius ſermo De Epiſtola: Non ſic pugno 9 26· ui habetur inter ſermones de rbis apoſtoli.xix. AAn gleniue (Wocdlunrn Ponin — — GNN Me ce ſde fnrschan ſopeſun Gnbgore⸗ igpytr Ueneht. cunnſpinti un e ſdecogen beonnut lvobioton Avobacan ſucgetin Cues delere Nls CQual ſidettde Cturhum lunoſo:la Moplaca ltedetene liecönuta Mulnlocn Lobonoſu ſedlamas lerdeſeer llusdeten Mnante! Nrptinäͤ . kunde alnaſetg gri Ter rbeeſene ſedichitel dis Otenckin odigpo⸗ R Obs:guizpn lis in uns antts umandarri⸗ eutiſgn uſipeisin — tenne QCſs lufnecnan emerenpenan ifucnsihe tber ausfett s:Quan fuansgocs Rehponcisnn udoas unias habetelasſ nesne, Od ugegoalud Gadornont⸗ turctinignen unſänden itngg ſetche eglerensſan Cicas ei ei⸗ et Etdeni⸗ ldinirmen. ſienodi fuc dis tpor ctacni etnciinl Ccaus ehna 1 Bermo. LII Dominica In. Lx. E Dominica in ſexageſima: De vo⸗ catiõe Abꝛe: Egredere de terra tua Sermo. LI. ⁊c. Sermo 1 VOgo cũ diuina lectio legeret᷑ audiui mꝰ dominũ beato Abꝛahe dicentẽ: Egredere de terra tua:⁊ de cognati/ ⁊ de domo patris tui.Omnia enim schariſſimi: quę in veteri teſtamento cõſcripta ſunt:noui teſtamẽti typum ⁊ ima/ 1 Corl.Io. ginem pᷣtulerunt:ſicut apoſtolus dicit: Qĩa em̃ in figura cõtingebant illis:Scilpta ſunt autẽ pꝛopter nos:in quos ſines ſceuloꝛũ ob uenerũt. Si ergo pꝛopter nos ſcripta ſunt: quod tunc in abꝛahã coꝛpoꝛaliter legimꝰ fa/ ctum: ſpiritaliter i nobis videbimus imple/ tum: Egredere inquit dominꝰ de terra tua: de cognatione tua:et de domo patris tui. Hec omnia fratres ꝓ ſacramento baptiſmi in nobis ⁊ credimus ⁊ ſentimꝰ impleri.Ter/ ra noſtra caro noſtra ẽ.Et bene de terra no/ ſtra egredimur: quando carnales conſuetu/ dines deſerentes: chꝛiſti veſtigis inhere⸗ mus.Quaſi non tibi videt᷑ fęliciter de terra ſua:id eſt de ſeipſo egredi:qui de ſuꝑbo effi/ zuun citur humilis:patiẽs ex iracundo: caſtus ex ntnödellt ge luxurioſo: largus ex cupido: benignꝰ ex in/ uido:placidus ex cruento? Vere fratres fęli citer de terra ſua egredit᷑:quiꝓ dei amoꝛe ta liter cõmutat᷑.Deniq; etiã in collocutiõe pꝛi uata ita loqui cõſueuimus: vt ſi aliquis ma lus homo ſubito bona opera ceęperit exerce/ re: dicamus de illo: Exijt iſte de ſe. Et vere bene de ſe exiſſe dicik. Egredere inquit do/ minus de terra tua.Terra noſtra:id eſt caro noſtra ante baptiſmũ terra moꝛientiũ fuit: ꝑ baptiſmũ facta eſt terra viuentiũ. Ipſa eſt illa terra de qua pſalmiſta commemoꝛat di/ Pẽ. 26. Cens: Credo videre bona domini in terra vi uentiũ.Terra viuentiũ ⁊ non moꝛientiũ:id eſt virtutũ non vitioꝛũ: vt dixi: ꝑ baptiſmũ facti ſumus: ſi tamen poſt acceptum baptiſ/ mũ ad virioꝛũ non reuertimur volutabꝛũ:ſi poſteaq; terra viuentium facti ſumus: ope- I la moꝛti obnoxia et luxurioſa nõ faciamus. Sej. Et veni inquit dominꝰ in terrã quã mõſtra⸗ 9 7 . — — „ uero tibi. Tunc em̃ ad terrã quam dominꝰ oſtendit cum gaudio veniemus: ſi pꝛius de terra noſtra:id eſt de carne noſtra:ipſo adiu uante:vitia ⁊ peccata repellimus.Egredere inquit et de cognatione tua. Cognatio iſta vitia intelligunt᷑ atq; peccata: quę nobiſcũ quodãmodo ⁊ ex parte naſcunt᷑ ⁊ ab infan/ tia malis moꝛibus addunt᷑ ac nutriunt᷑. De cognatione ergo noſtra egredimur:quando per gratiã baptiſmi omnibus peccatis ⁊ vi/ tijs vacuamur:ita tamen vt poſtea cum dei agliutoꝛio quãtum poſſumus laboꝛemus vt expulſis vitijs virtutibus repleamur. NHam ſi ꝓꝑ baptiſmũ malis omnibus vacuati deſi/ des eſſe volumus ⁊ ignaui:timeo ne imple/ atur illud in nobis qð in euangelio ſcriptuʒ eſt:Cum exierit ſpiritus immũdus ab homi Mattð.i2. ne: vadit per loca arida ⁊ quęrit requiem et nõ inuenit:Poſtea reuerſus ſi inuenerit do/ mũ vacuam: adducit ſecũ alios ſeptẽ ſpiri- tus nequioꝛes ſe:⁊ ingreſſi habitant ibi: Et erunt hominis illius poſterioꝛa peioꝛa pꝛio/ ribus. Ita ergo de cognatione noſtra:id eſt de peccatis ⁊ vitis exeamꝰ:vt nunq; ad hęc mala poſtea velut canis ad vomituʒ redire velimus.Egredere inquit ⁊ de domo patriſ C tui. Et hoc chariſſimi ſpiritaliter debemus accipere. Pat᷑ noſter ante gratiã chꝛiſti:dia/ bolus fuit.De ipſo dominꝰ in euangelio iu/ dęos arguit dicens: Vos ex patre diabolo Job.s. eſtis:⁊ deſideria patris veſtri facere vultis. Patrem ergo hominũ dixit diabolũ:nõ ex ipſo naſcendo:ſed ipſius nequiciam imitan do:non qð ex ipᷣo potuerint naſci:ſed quod eum voluerint imitari. Hã quod pꝛius pat noſter diabolꝰ fuerit: ex ꝑſona dei loquẽtis ad eccleſiam:pſalmiſta cõmemoꝛat dicens: Audi ſilia ⁊ vide:⁊ obliuiſcere populũ tuũ: s.44. ⁊ domũ patris tui. Cõſiderate fratres quid dixerit:Audi inqᷣt filia. Qui dicit: Audi ſi/ lia:pater vtiq; eſt. Et cuʒ dicit:bliuiſcere populũ tuum ⁊ domũ patris tui: patrẽ vti/ qᷓ; admonet relinquẽdum. Inuitamur ergo a deo patre: vt beata et fęlici cõmutatione patrem diabolum relinquamus. Bene dia/ bolum patrem reliquimus: ſi deo auxiliãte calliditatem ⁊ nequicias illius vitare ſemꝑ vel fugere ſtudeamus.hęc ergo omnia fra- D tres:id eſt vt exemplo beati abꝛahę de terra noſtra:cõuerſatione vtiq; carnali poſſimus exire:⁊ cognationẽ noſtrã:vitia videlicet et peccata relinquere:⁊ de domo diaboli pfis effugere: nõ noſtris viribus: ſed chꝛiſti gra/ tia donante meruimꝰ. Et ideo quãtum pol/ ſumus cum ipſius adiutoꝛio laboꝛemus:ne iterum ad conſoꝛtiſ vel ad amicitias diabo li:aut ad vitia vel ad carnales concupiſeen/ tias redeamus:pꝛopter illud quod ſcriptuʒ 4 r õ õs è ⸗ a Att APUX ſ&Hαnαt⁰α õ t N BGancti Aluguſtini de tempoꝛe N Joðb.ʒð. eſt: Jam ſanus factꝰ es: noli peccare ne qͥd dei::iĩ tẽplo dei: in eiuitate chꝛiſti: ĩ coꝛꝑe xpᷣi in tibi deteriꝰ cõtingat:ſed abꝛahę fidẽ potius etiã meretricis amoꝛ ad gehẽnas amantẽ ꝑ/ nit imitãdo: ⁊ bona iugiter oꝑa faciẽdo: nõ ſo/ ducit. Cicitã g charitatẽ habete:hũana ẽ:t,SS···· ſ 4 lũ ad veniã:ſed etiã ad cõſoꝛtiũ vel amicitis vt dixi licita eſt. MNõ ſolũ aũt ita licita eſt vt Antn E dei ꝑuenire poſſimꝰ.Sʒ ⁊ illud frẽs chariſſi / ↄcedat᷑:ſᷣ ita licita ẽ vt ſi defuerit rephẽdat. . hin . mi qð de hac eadẽ re dñs locutꝰ eſt ad moy/ Liceat vobᷣ hũana charitate dilige ↄiuges ans * ſen:cũ grandi metu ⁊ tremoꝛe cõſiderare de / diligè filioſ:diligẽ amicos vros:diligẽ cueldl n Reutl.⁊?. bemꝰ. Sic em̃ ait: Cũ tradiderit vobis důĩs vfos.Oia em̃ iſta noĩa habẽt neceſſitudiniſ laun 4 teerrã chananęoꝝ: cauete ne vnq; cũ habita/ viculũ ⁊ glutẽ quodãmõ charitat:Sʒ vide/ Ala toꝛibꝰ terrę illiꝰ iñgatis amicitias: ꝗᷓ vobis tis iſtã charitatẽ eſſe poſſe ⁊ impioꝝ: id ẽpo ie ꝓtinus ſint in ruinã.Cũ em̃ ꝑ gratia baptiſ/ ganoꝛũ:judęoꝝ: hęreticoꝝ. Quis em̃ eoꝛu·· nſant . mi a nobis oiĩia crimina vel peccata expulſa nõ amat vxoꝛẽ:filios:frẽs:vicinos:affines: folgt⸗ eſſe credamꝰ:ſi poſtea cũ ipſis vitijs ⁊ pecoa amicos ⁊c:hhęc ̊ hũana eſt.Si & tali quiſq; uk o⸗ tis amicitias iũgimus:dũ eis ad cupiditatẽ crudelitate efferat᷑ vt ꝑdat etiã hũanũ dile/ chl . vel luxuriã ↄſentimꝰ: ſine dubio eoꝝ amici / ctionis affectũ: ⁊ nõ amet filios ſuos:⁊ non prdilu/ tia nobis efficit᷑ in ruinã.Et ideo quãtũ poſ/ amet cõiugẽ ſuã: nec int᷑ hoĩes numerãdꝰẽ. öen ſumus cũ dei adiutoꝛio ꝓ ſalute aĩię laboꝛc/ Mõ em̃ laudãdus ẽ qͥ amat filios ſuos:ᷣ dã/ ta Gan mus:⁊ agro coꝛdis nr̃i quẽ peccatavel crimi nãdusẽ qͥ nõ amat filios.Adhuc em̃ videat Gonenee na poſſederãt:virtutes intromittere feſtine / cũ quibꝰ debet ei eſſe dilectio iſta cõmunis. hopenrel mus: vt in nobis impleat᷑ illud qð beatus Amat filios: ⁊ ferę amãt fllios: Amãt ſilios Chene iſaac in typo chꝛiſti bñdiceus filiũ ſuũ dixit: aſpides:amãt ſilios tigrides:amãt filios le- naeneen 4 Señ.27. Ecce odoꝛ filij mei: ſicut odoꝛ agri pleni cui ones.Nlła em̃ beſtia ẽ ꝗᷓ nõ filijs ſuis blãde nuu h bñdixit dñs:qð ipᷣe ſᷣſtare dignet᷑:cui honoꝛ murmuret. NHNã cũ terreat hoĩes:puulos fo/ ſulach et imperiũ cum patre et ſpũſancto in ſęcula uet. Fremit leo ĩ filios vt nemo trãſeat. AIn⸗ alani ſeculoꝛũ: Amen. trat in ſpeluncã vbi habet filios ſuoſ:omnẽ ſͤtuson — — 2. q his ferita ti t. Coꝛis eã it: cu ſſß Icẽ in eadẽ dñica Homelia deeo rabiẽ feritatis exponit. Yoꝛis eã ponit: cum nihn 2 u Eegee 2 * ipſa nõ ĩgredit᷑. Ergo qͥ nõ amat filios ſuos: lübabee =ò 8 ſcriptũ eſt in euãgelio m Mat- vi; 3s hee e Eiuir en eren Lir eetisã leone peioꝛ eſt:hũana ſüũt iſta ⁊ licita ſt. ſuatbebitn theęun: Exiit qͥ ſemiat ⁊c̃.q̃ habet li. Allicitũ amoꝛẽ cauete.Mẽbꝛa xpᷣi eſtis:coꝛ/C Wecmer queſtionũ eusgelio⸗ pus chꝛiſti eſtiſ. Audite aplm ⁊ terremi.Ht5 (iene eria quarta poſt dñicã in ſexa / potuit em̃ grauidicèé:nõ potuit vehemẽtiꝰ: hoshabi geſima: De charitate ⁊ dilectiõe dei noõ potuit acriꝰ deterrere xpianos ab amoꝛe mmſen Ser. LII. ⁊ de cęco illumiato:Sermo IHfoꝛnicationũ:niſi vbi dixit: Tollẽs Smẽbꝛa 1. Corf.6. (oſingi A Echaritate nobis pauloante aplus chꝛiſti: faciã mẽbꝛa meretricis? VUt aũt h̊ di⸗ dlecione loqᷓbat᷑: cũ eiꝰ epła legeret᷑:et eã nobᷣ ceret ſuꝑius ait: MNeſcitis qꝛ qͥ adheret mere/ 6decls ccõmẽdabat:vt intelligeremꝰcꝑte trici vnũ coꝛpꝰẽ:Et teſtimoniũ de ſcriptura neleinue . ra ola q́;uis magna dei dona: ſine illa nihil dedit qðs ſcriptũ ẽ:Erũt duo ĩ carne vna.Di pten ꝓdeſſe. Abi aũt ipᷣa eſt:ſola eſſe nõ põt.t ctũ eſt em̃ h̊ diuinitꝰ:ſᷣ de viro ⁊ vxoꝛe vbiii· Engene nos & vĩę charitati ᷣmonẽ de charitate red/ cet:vbi cõceſſũ ẽ: vbi honeſtũ ẽ: nõ vbi tu ömir·· glmm damꝰ. Charitas alia ẽ diuina:alia ẽ hũana: pe:nõ vbi illicitũ: nõ vbi omi rõne dãnabi/ Dl In li.o.bo/ alia ẽ hũana licita: alia illicita. De his & tri/ le. Siẽ aũt vna fit caro in ꝑmixtiõe licita vi/ Ein Bnen meliard.ho/ bus charitatibꝰvel dilectiõibꝰ: duo em noia ri ⁊ vxoꝛis: ſic vna fit caro ĩ ꝑmixtiõe illicita ui tim meh.ʒda · habet apud latinos: ꝗᷓ grece ð: qð meretricis 1 amatoꝛis. Cum O vna ſit caro: rnluhe dſis donauerit dicã. Heęc pꝛia ẽ diſtributio illud te terreat: illud exhoꝛreat qð addidit: ſton . dSSHE OLenn Laen alE . * e ſionee mea:ꝙ dixi aliã hũanã:aliã diuinã eẽ chan/ Tollens g̊ mẽbꝛa chꝛiſti.MEbꝛa chꝛiſti:chi ſſn tatẽ. Eandẽq; hũanã ĩ duo diſtribui:ꝙ alia ſtiane attende. Mẽbꝛa chꝛiſti noli in altero: lin dH„„ſit licita:alia illicita. Pꝛius loquoꝛ de hũa in te attẽde mẽbꝛa xpᷣi qͥ emptus es ſanguie lunie G0. na licita ꝗᷓ nõ rephẽdit᷑: Deinde ð hũana il/ cchꝛiſti.Tollẽs ̊ mẽbꝛa xpᷣi:faciã mẽbꝛa me r licita ꝗᷓ danat᷑: Tertio de diuia ꝗᷓͥ nos ꝑducit retricis? hoc qᷣ nõ hoꝛret:deo hoꝛret. Pꝛoꝛ⸗ Ainntn B ad regnũ.Vt & bꝛeuit᷑ inſinuẽ:licita eſt hũa/ ſus ꝓꝛſus obſecro vos frẽs mei:Ecce pona/ ſirft⸗ na charitas qᷓ vxoꝛ diligit᷑:illicita qᷓ meretrix mus:qð nõ eſt: ꝓmiſiſſe deũ talibꝰ impuni⸗ A 6 vlł vxoꝛ aliena. In foꝛo em̃ ⁊ plateis magl li - tatẽ et dixiſſe: Qui talia fecerint miſereboꝛ i. dun cita charitas diligit᷑ q;ᷓ meretrix. In domo eoꝝ:nõ eos damnabo: Faciamꝰ hoc dixiſſe ſtnn 2 inlageß sameni, edimi⸗ lalaaneint — 2 –=, g ge oedllgeae Neteſtucini . Site worſinn Quscie nogefiits tignig äbänädl⸗ doſtosaſo Snuneric, sſvosfi huccüriden iſtacönuns : Anitfos Mmitſlosl⸗ lisuisblite es⸗uulosſ otien. s olonne eiponiraun 1t iliosſuos ſatliin. leiumn oreni- F itpehenan: nos tbanor glsgnitu 0 Wiuitbd chgane ideſcan amenu muwetbil oſbe Gnedinchl nöelonn nöellicn muſtan ichiticn, gliin Alan. zesſangir inünunn net. Pn Ecepoſ⸗ Pen . nlethi —RZ D BGer. LII Feria. IIII. poſt do. In. LXx. Ser. I deũ. Et iã ꝓmiſſa impunitate tollit qᷣſq; mẽ bꝛa chꝛiſti:⁊ facit iã mẽbꝛa meretricis? Nõ fa cit ſi eſt ibi tertia diuia dilectio.Etenim tres dilectiões cõmemoꝛaui: de tribꝰ me qð dñs ðdaret dicturũ eẽ ꝓmiſi. De licita hũana:de illicita hũana:de illa excellenti atq; diuina. illã duas hũanas charitates ⁊ dicamꝰ ei:Ec ce licita charitas hũana q̃ vxoꝛ diligit᷑ et filij alięq; neceſſitudines ſęcłareſ:Ecce alia illiei ta q̃ diligit᷑ meretrix:q̃ diligit᷑ ancillꝗ aliena: ʒ diligit᷑ aliena filia nõ petita: nõ ꝓmiſſa: q̃ᷓ diligit vxoꝛ aliena. Dug ante te ſũt charita/ tes:cuʒ q̃ iſtarũ vis manere? Qui eligit ma⸗ uere cũ illa hũana licita: cũ illa hũana illici/ ta non manet. Hemo ſibi dicat:ambas ha/ beo. Si ambas habes admittẽdo ad te dile ctionẽ meretricl: iniuriã facl matronę ⁊ ꝗ̊ ibi habitat diuinę charitati. Puto em̃ qa ſi hõ cõiugatus es ⁊ diligas meretricẽ: nõ mittis meretricẽ in domũ tuã vt habitet cũ matro/ na tua. Mõ vſq;adeo ꝓgrederis: Tenebꝛas Iris:latebꝛas ꝗris: turpitudinẽ nõ ꝓſitert. Sed ⁊qᷣ nõ habẽt vxoꝛes⁊ ſũt q̃ſi meretricũ licẽtius amatoꝛes:ideo dixi q̃ſi:qꝛ ⁊ ipſi dã/ nanft ſi iam ſunt ſideles:puto qꝛ ⁊ adoleſcẽs nõdũ habẽs vxoꝛẽ ſi diligat meretricẽ nõ eã facit habitare cũ ſoꝛoꝛe ſua:nõ eã facit habi/ tare cũ matre ſua:ne iniuriã faciat hũanę pu dicitię:ne offendat decꝰſanguĩs ſui.Si nõ facis habitare meretricẽ quã diligis cũ mr̃e tua:cũ ſoꝛoꝛe tua: ne ſicut dixi offendas de/ cus ſanguis tui: facis habitare in coꝛde tuo dilectionẽ meretricis cũ dilectiõe dei:⁊ offẽ/ dis decus ſanguis chꝛiſti? Amate deũ:nihil meli?* inuenitis. Amatis argentũ:qꝛ meliꝰẽ ferro ⁊ ęramẽto. Amatis plus aurũ:qꝛ meliꝰ E Matthᷣ.ꝛ0. MWarci.Io. eſt argento. Amatis plus lapides pᷣcioſos: qꝛ ⁊ auri pᷣciũ ſuꝑant.Amatis poſtremo iſtã lucẽ quã dimittere foꝛmidat oĩs qͥ moꝛtẽ ti/ met. Amatis inquã iſtã lucẽ: quõ eã amoꝛe quodã ingẽti deſiderabat qͥ poſt ieſũ clama bat: Miſerè mei ſili dauid. Clamabat cecuſ chꝛiſto trãſeũte. M0tetuebat em̃ ne trãſiret: z nõ ſanaret.Et quãtũ clamabat:vt turba ꝓ/ hibẽte nõ taceret: vicit cõtradictoꝛẽ: tenuit ſaluatoꝛẽ:obſtrepẽtibꝰturbis ⁊ clamare ꝓhi bentibus ſtetit ieſus: Vocauit eũ ⁊ dixit ei: Quid vis tibi ſieri? DPñe:vt videã inqͥt. Re ſpice:fides tua te ſaluñ fecit. Amate chꝛiſtũ: deſiderate lumẽ qð ẽ chꝛiſtꝰ. Si deſiderauit ille lumẽ coꝛꝑis:quãto plus lumẽ coꝛdis de/ ſiderare debetis. Ad eũ nõ vocibꝰ ſᷣ moꝛibꝰ clamemꝰ. Viuamꝰ bñ: mũdũ ↄtẽnamꝰ. Ni/ SDe hil nob ſit om̃e qð trãſit. Repᷣhẽſuri ſũt nos qñ ſic vixerimꝰ quidã dilectoꝛes nfi homies ſęclares: amãtes terrã: ſapiẽtes puluerẽ:ni/ hil de celo ducẽtes:auras liberas coꝛde na/ re carpẽtes. Repᷣhẽſuri ſũt nos ꝓculduldio Interrogemꝰ diuinã charitatẽ:⁊ ponamꝰañ X atq; dicturi ſi viderint nos iſta humana:iſta trena ↄtẽnere.Auid pater?Auid inſanis: Turba illa ẽ ↄdicẽſ ne cęcꝰclamet:⁊ aliquãti xpᷣiani ſt᷑ qͥ ꝓhibẽt viuere chꝛiſtiane:qꝛ ⁊ illa turba ꝗᷓ cũ xpᷣo ãbulabat:⁊ vociferãtẽ hoĩeʒ ad chꝛiſtũ ac lucẽ deſiderantẽ ab ipᷣi chꝛiſti bñſicio ꝓhibebãt:ſt tales xpᷣiani.Sʒ vinca/ mus illos: viuamꝰ bñ ⁊ ipſa vita ſit vox nr̃a ad chꝛiſtũ: ſtabit qͥ ſtat. Mã ⁊ ibi magnũ my ſteriũ ᷑. Trãſiens erat ille qñ ille clamabat. Qnñ ſanauit ſtetit. Trãſit xpᷣi intẽtos nos fa ciat ad clamandũ. Quis ẽ trãſitꝰ xpᷣi? Q;uic- q́d ꝓ nobis tꝑalit᷑ ꝑtulit:trãſitꝰ eiꝰ ẽ. Natꝰẽ trãſit: Mũquid adhuc naſcit᷑: Creuit: trãſit: Nũquid adhuc creſcit: Suxit:MHuũqͥd adhuc ſugit: Maducauit⁊ bibit: Nũqͥd adhuc fac: Defeſſus doꝛmiuit:MNunqͥd adhuc doꝛmit?: Poſtremo pꝛẽſus ẽ:vict ẽ:vᷣberatꝰẽ:ſpinis coꝛonatꝰẽ:alapis cęſus ẽ:ſputis illitꝰ:ligno ſuſpẽſus:occiſus:lancea ꝑcuſſus:ſepultꝰ:re furrexit: Adhuc trãſit. Aſcẽdit in cęlũ:ſeder ad dextrã pfis:Stetit.Clama quãtũ poteſ: v̈bis dui mõ te illumiat.Ha in eo ipſo qð verbũ erat Job.i⸗ apud deũ:vtiq; ſtabat:qꝛ non mutabat᷑.Et tũ multa fecit:⁊ paſſa ẽ: Verbũ ſtetit. Ipſo vᷣbo coꝛ lumĩat᷑:qꝛ ipᷣo vᷣbo caro quã ſuſce/ pit honoꝛat᷑.Tolle vᷣbũ:qͥd eſt caro:hoc eſt qð tua. Caro aũt xpᷣi vt honoꝛet᷑: vᷣbũ caro factũ ẽ:⁊ hitauit in nob. Clamemꝰ& ⁊ bñ vi / uamꝰ. Amate filios vr̃os:amate ↄiuges ve/ ſtras: ⁊ ſi ſeculanit.Hã hm carnẽ amare debe tis:vt ſᷣm deũ illis cõſulatis:et nõ in eis niſi chꝛiſtũ diligatis: ⁊ oderitis ĩ vr̃is ſi xpᷣm hr̃e deꝰerat vᷣbũ:⁊ vᷣbũ caro factũ ẽ.Caro ꝑ trãſi noluerint. Ipſa em̃ eſt charitas illa diuina. ritas vr̃a? Tñ qũ ⁊ hũanitꝰ diligl vxoꝛẽ:ſed plus dilige chꝛiſtum. Mõ dico vt nõ diligas NMã qd eis ꝓderit trãſitoꝛia ⁊ moꝛtalis cha/ patrem: non dico vt non diligas ſfilios: ſed plus dilige chꝛiſtum. Audi illum dicentem: ne mea putes iſta verba:Qui amat patrem watth.o. aut matrem plus qᷓ; me:non eſt me dignus. Quãdo audis: Mon eſt me dignus:non ti mes?: De quo dixit: Mõ eſt me dignus:nõ = cũ illo. Qui cũ illo non erit:vbi erit? Si non amas cũ illo eſſe:time ſine illo eẽ. Quare ti/⸗ mes ſine illo eẽ: qꝛ cũ diabolo eris ſi cũ xpᷣo g 5 2 èðð = 5 ð Si . Bermo LIII nõ fuerl. Et vbi erit diabolꝰ: Audi ipſũ chꝛi/ Mattb.25. ſtũ: Ite in ignẽ ęternũ: qͥ paratꝰ eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ.Si igne cęli nõ accẽderis:ignẽ time gehennaꝝ. Si nõ amas eſſe inter ange los dei:time eſſe int᷑ angelos diaboli.Si nõ amas eſſe in regno:time eſſe ĩ camino ignis ardẽtis inextinguibilis ſempiterni. Vincat in te pius timoꝛ: ⁊ erit amoꝛ. Limoꝛ pędago gus ſit. Non ipſe in te remaneat:ſᷣ tead cha ritatẽ quaſi ad magiſtrũ ꝑducat. ¶ Item in eadem feria alius ſermo de Epiſtola diei:Quẽ diligit domi nus ceaſtigat ⁊c̃.qui habet᷑ in libꝛo lxxxiij.quęſtionũ:quęſtiõe lxxxii · ¶ĩ Item in eadem feria Homelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Matthęùm: O mne peccatũ ⁊ blaſ- Ppennd remittet hominibꝰ? ⁊c̃. quę dabet inter ſermones de Uerbis △ domini xj. Dominica in guinguageſima⸗ De de:ſpe ⁊ charitate:Sermo I Vicunq; enim chꝛiſtianũ nomẽ te⸗/ net:⁊ quicũq; ſacramẽtis diuinis ẽ N imbutus fratres chariſſimi: neceſſe eſt vt eligionis chꝛiſtianę rationẽ ſciat: ⁊ fi/ Gał.S. dei veritatẽ agnoſcat: eius quoq; fidei ꝗ̊ vt aplus ait ꝑ dilectionẽ operat᷑:ꝗ̃ᷓ in pᷣſenti cõ foꝛtat ac roboꝛat credẽtes:et in futuro ꝑdu/ cit ad dei cõtemplationẽ. Nã tria quedã ꝓ/ poſuit animę nfr̃ę neceſſaria beatꝰ et egregiꝰ 1. Corj.iʒ. gentiũ doctoꝛ dicẽs: Nũc aũt manẽt fides: ſpes:charitas: tria hęc M.aioꝛ aũt hoꝛũ eſt charitas. Primũ g fides catholica chꝛiſtia/ no neceſſaria eſt: qꝛ in ipſa diſtinguunt᷑ filij dei a filijs diaboli:ſilij lucis a filjs tenebꝛa⸗ rũ:ꝑ ipſam renaſcimur in baptiſmate:⁊ ſalu Marci.is, tem ęternã impetramꝰ:ſicut ſcriptũ eſt:Qui crediderit et baptiʒ atus fuerit: ſaluus erit. Hhec poꝛta eſt vitę:hęc ianua regni.Per ipſã diſcit᷑ veritatis ſciẽtia:⁊ ꝑcipit᷑ cognitio diui nitatis:ꝑ ipſam gratiã dei inuenimꝰ.Aliter Heb.ii. aũt deo placere nõ poſſumꝰ: qꝛ ſine fide im/ poſſibile ẽ placere deo. Vere em̃ beatus eſt qͥ ⁊ recte credendo bñ viuit:⁊ bñ viuẽdo fidẽ B rectã cuſtodit. Igit᷑ ſicut ocioſa ẽ ſides ſine operibꝰ bonis:ita nihil ꝓſiciut oꝑa bona ſi/ ne ſide recta. Vñ beatus iacobus aplłus di/ Mẽ Dñica In. L. Ber. I xit: Quid ꝓderit fratres mei ſi fidẽ ſe dicat Jacobi. 2. quis hfe:oꝑa aũt nõ habeat? Mũquid pote rit ſides ſaluare eũ? Fides ſine operibꝰocio/ ſa eſt. Sicut em̃ coꝛpus ſine ſpũ emoꝛtuũ ẽ: ita ⁊ fides ſine operibꝰ moꝛtua ẽ. Fidẽ ante omnia fratres mei rectã ⁊ imaculatã habere cõtendite: ⁊ ſᷣm apoſtolicę inſtitutiõis noꝛ⸗ mã:ſymbolũ a ſanctis patribus conſtitutũ memoꝛiter tenete:⁊ religioſe viuẽtes obſer/ uare ſtudete:hęreticoꝛũ dogmata peſtifera fugite: maleficoꝛum ⁊ incantatoꝛuʒ venena moꝛtiferᷣ hoꝛreſcite: diuinoꝛũ et ſoꝛtilegoꝛũ nefandas traditiões quę cũ dęmonibꝰ ſocie tatem habent penitꝰ reſpuite:vt nihil aliud qᷓ; qð catholica ſides laudat:amat:pꝛędicat in mente ſiue in ꝓfeſſione ſeu moꝛibꝰ tenea / tis. Poſt hanc ergo ſidem: ſpem firmam ha C bere diſcite:quę animũ noſtrum ad inuiũbi lia trahit:⁊ intentionẽ noſtram in cęleſtia et ęeterna inſerit: ⁊ quodãmodo nexibus inſo/ lubilibus ligat: quę nõ decipit: ſed ſideliter obſequẽtes ad ęternaʒ beatitudinẽ ꝑducit. Nemo igit᷑ q;uis ingenti peccatoꝝ pondere hmat᷑:de bonitate diuinę pietatis deſpera/ re debet:ſed ſpe certę milericoꝛdię illiꝰ indul getiã ſibi qͥtidianis depᷣcari lachꝛymis:quã recte ſperare poſſunt ſi ab actiõe pꝛaui oꝑis ceſſabunt. Ideo nõ pꝛopter ſpem venię:ꝑſe ueranter peccare debemus:neq; qꝛ deus iu/ ſte peccata punit: veniam deſperare debe/ mus:vt neq; cum ſiducia peccemꝰ:neq; rur/⸗/ ſus peccata deſperemus: ſed vtroq; pericu/ lo euitato:⁊ a malo declinemꝰ:et de pietate deiveniam ſperemus.Similiter ⁊ in omniũ tribulationũ anguſtia:ſpe ad ſolacia ſuꝑnę pietatis currendũ eſt: quia in illo ſolo om/ nis ſpes ⁊ ſalus ſine dubio conſiſtit:dicente ꝓpheta:In deo ſalutare meũ ⁊ gloꝛia mea: Ps.i. deus auxilij mei:⁊ ſpes mea in deo eſt. Cuʒ D enim fidem rectã ⁊ ſpem firmam vobis fra/ tres ꝑſuademus habere:hoc maxime hoꝛta mur vt charitatem in vobis habere ⁊ opere oſtendere per omnia ſatagatis. Per ipſam enim ⁊ cum ipſa beatitudinẽ veram habitu/ ros vos eẽ ſciatis:quia ſine hac nemo vide/ bit deum. hęc autẽ ideo maioꝛ fide ⁊ ſpe ab i· Con. 1z· aplo eſſe narrat᷑:qꝛ ceteris recedẽtibꝰ ipſa ſo la ꝓꝑmanebit. Fidei em̃ ſuccedit ſpes:et ſpei beatitudo:charitati aũt nõ trãſmutatio ſed ſola reſtat ꝑfectio.ihęc omniũ ars ẽ virtutũ: hec ꝓmiſſio regni:hęc pᷣmiũ ſũmũ eſt ſctõꝝ in cęlo:quia in ꝑenni gaudio nihil gratius: 1 Eulee pngnnet ntmnmnändi Coenorte lemun Mdn Dligesgun Nobrsman Csi artonne nennee ſgendi de Mug Onmnicust osolte Ps hlennns⸗ Nogane uninsad udolegie s cſtzr boe enidiigt (tberne ichſtni ſbapnlnof nlsſpinta lackene Nintungtio Muſcent moirnn lhenz lnſom ftrodlg Ninee Wenaß ſigte Ahuler ſtrſüre⸗ ang —DM E ſorpe hügnine R Mschſi⸗ Nlitscbſe, Wabektn orrzyenen iaſelizi enonbſr MInsbiaid mbgecien morbetenen enfmunI. umadinudhi mucgeiu neubes ince nſetitclte wainepchen or poncar misdeſenn Nieil ſal tr mmisli epeuniops en veniebe denst ſerue dehe emnegzun nmqon adepieu rtinoni ſolaa hoe iloſoloe ſtrdene. 1gon nen eochlil re P he⸗ untieb Bermo LIIII nihil dulcius habent ſancti perfecto amoꝛe dei · Quẽ quia ſſentem vident:ſuauius dili E gunt: ⁊ dulcius fruunt᷑ ipſo bono. Opoꝛtet vos ſcire fratres: quia in omnibus ſceptis ICorj.iʒ: dei charitas obtinet pꝛincipatũ:ſine cuius ꝑfectione nihil deo placere poſſe:paulꝰ apo ſtolus teſtatur:quia nec martyꝛiũ:nec ſeculi cõtemptũ:nec elemoſynarũ largitioneʒ ſine charitatis officio quicq; ꝓſicere poſſe oſten/ dit. Unde et ipſe dominꝰ a quodã ſcriba in/ terrogatus:qð eſſet mandatũ maximũ: re/ Watt. 22. ſpondit: Diliges dominũ deũ tuum ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota anima tua:⁊ ex tota mẽ/ te tua. Addidit quoq;: Secũdũ ſile ẽ huic: Diliges ꝓximũ tuum ſicut teipſum. In his duobus mandatis tota lex pendet ⁊ ꝓphe/ rt. Quod vᷣo ait: Ex toto coꝛde:et tota ani/ ma:⁊ tota mente:id eſt toto intellectu:tota poluneateen ex omni memoꝛia deum eſſe di ligendũ. Dei vo dilectio in obſeruatõe mã/ Zobß. 14. datoꝛũ eius tota conſiſtit: ſicut alibi ait: Si quis diligit me:ſermones meos ſeruat. Vñ Johᷣ.Iʒ. lpſa veritas alibi ait: In hoc cognoſcẽt om/ nes quia mei eſtis diſcipuli:ſi dilectionẽ ha Bo.iʒ. hueritis ad inuicem. Item apoſtolus: Ple/ niitudo legis eſt dilectio. Itẽ iohannes euã/ 1.J05,4. geliſta: Hoc inqt mandatũ habemꝰ a deo: 3 yvr qui diligit deũ: diligat ⁊ ꝓximũ.Si foꝛte qjuiſiiet quęrat: quis ſit ꝓximus:ſciat om/ nẽ chꝛiſtianũ recte pꝛoximũ dici:quia om̃es ĩ baptiſmo filij dei ſanctiſicamur vt fratres ſimus ſpiritaliter in charitate ꝑfecta. Mobi/ lioꝛ eſt generatio ſ piritalis q; carnalis: de qᷓ Job.ʒ. in euangelio ipſa veritas ait: Niſi quis re / natus fuerit ex aqua ⁊ ſpũſancto: nõ poteſt introire in regnum dei. Qui autẽ taliter in/ telligens ꝓximũ diligit:ſine dubio charita/ tem veram in ſemetipſo tenebit.hhęc igitur fratres diligenter conſiderate:vt cum ſide ⁊ dilectione veſtrã operemini ſemꝑ ſalutem: habentes ſpem firmã: quia quicquid boni ĩ hſenti agitis: in futuro ab illo ineſtimabilit remunerabunini: qui auctoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ eſt no ſtręe ſalutis: ieſus chꝛiſtus dominus noſter: qui cum patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat. In eadem dominica de vacca:ari ete vl capꝛa trium annoꝛũ: turture Dñica In. L. Ber. II nrienne ⁊ capꝛã trimã:⁊ arietem annoꝝ triũ: turturẽ quoq; ⁊ columbã.Qui tollens vni/ uerſa hęc:diuiſit ea ꝑ mediũ:et vtraſq; ꝑees contra ſe altrinſecus poſuit: Aues auteʒ nõ diuiſit. Deſcẽderuntq; volucres ſuꝑ cadaue ra: ⁊ abigebat eas Abꝛam. Cũq; ſol occuim beret:ſopoꝛ irruit ſuꝑ Abꝛam:et hoꝛroꝛ ma/ gnus ⁊ tenebꝛoſus inuaſit eum. Cum ergo occubuiſſet ſol:facta eſt caligo tenebꝛoſa:et apparuit clibanus fumans: ⁊ lampas ignis tranſiens inter diuiſiones illas. Quid ergo ſigniſicent iſta frẽs: bꝛeuiter quãtũ dominꝰ dederit:charitatis auribus veſtrę cupimus intimare. Beatus abꝛaham: pater multarũ geñ.rr. gentiũ a domino dict? eſt. Omnes em̃ gen/⸗ tes quę in chꝛiſtũ credunt et crediturę ſunt: filij ſunt abꝛahę:imitando fidem:nõ naſcen do ꝑ carnem. Ham ſicut iudęi ꝑ infidelitatẽ degeneres facti ex filijs abꝛahę filij diaboli. Job. S. ⁊ ꝓgenies viperarũ ſunt in euangelio apel Mattb.z. lati:ita ecõtrario om̃es gentes dum in chꝛi⸗- ſtũ ſideliter credũt:abꝛahę filij effici merue/ H triennis ⁊ gries annoꝛum B trium: ⁊ capꝛa triennis:et turtur vel colum/ prra ba:ſiguram omniũ gentiũ ſtulerunt. DLicta ſunt autẽ triũ annoꝛũ: quia omnes gentes in trinitat erãt myſteriũ crediturę. Et Lquia tota eccleſia catholica non ſolum habet ſpi/ ritales:ſed habet etiã ⁊ carnales: q́;uis non nulli in trinitatẽ ſe credere dicant: carnales tamẽ ſunt:quia crimina ⁊ peccata vitare dil⸗/ ſimulant. Quia ergo cum carnalibꝰ ſũt etiã ſpiritales:ideo turtur ⁊ columba ſunt addi/ tę. In turture ⁊ columba:ſpiritales poſſunt gniſicari: vt in illis tribus aialibꝰcarnales intelligi. Ergo diligẽter attẽdite: qꝛ illa tria aialia diuiſiſſe in duas ꝑtes dicit᷑ abꝛahã:et cõtra ſe inuicẽ poſuiſſe.Aues ſcriptura inaͤ SGeñ.I5. nõ diuiſit. Quare hoc frẽs?Quia in eccleſia catholica carnales diuidunt᷑:ſpiritales oino nõ diuidunt᷑: Et ſicut dicit ſcriptura:ↄtra ſe inuicẽ ſᷣparant᷑.Quare carnales et diuiſi et cõtra ſe poſiti ſunt?: Quia om̃ es luxurioſi et amatoꝛes mũdi: cõtra ſe inuicẽ diuiſiões et ſcandala hr̃e nõ deſinũt.Iſti ꝙ̊ diuidunt᷑:qꝛ ſibi inuicẽ aduerſant᷑:aues aũt:id eſt ſpirita les non diuidunt. Quare ſpiritales nõ diui dunt᷑: Quia ẽ illis coꝛ vnũ: ⁊ ala vna ĩ deũ: Actj. ꝗ. Eſt in illis vnum velle ac nolle: Allis eninm erge guoq; ⁊ columba;: Sermo I am dicentẽ: Locutus eſt dominus 4 Abꝛam dicẽs: Sume mihi vaccã ldiuimꝰ fratres chariſſimi ſcriptau⸗ as ſupꝛa diximꝰ auibus:ſimiles ſunt tur, turi ſcilicet vł columbeę. In turture caſtitas: in colum ba ſi implicitas veägnar. Omnes enim in eccleſia catholica deum timentes: ⁊ caſti ſimpliceſq; eſſe ſignantur:⁊ cum pſal/ Jos. 54. Miſta dicere poſſunt. Quis dabit mihi pen/ nas ſicut columbę:⁊ volabo ⁊ requiſcaʒ?Et Ps. 83. iterum: Turtur inuenit ſibi nidum vbi re/ ponat pullos ſuos. Et quãdo carnales qui diuidi poſſunt: grauibus vitioꝛum compe- dibus pᷣmuntur in mundo:ſpiritales diuer/ ſarum virtutũ pennis eleuant᷑ in altum: et duabus velut alis:duobus ſcilicet ſᷣceptis: MWatth. 22. diligendo deum ⁊ pꝛoximũ:erigunt᷑ in cęlũ: YPbil.z. ⁊ cum apoſtolo dicere poſſunt: Moſtra autẽ cõuerſatio in cęlis eſt. Et quotiẽs ſacerdos dixerit: Surſum coꝛda: ſecuri ⁊ fidelit᷑ dicũt ſe habere ad deum:quod valde pauci ⁊ rari in eccleſia fiducialiter 1 cum veritate dicere Señ.is. poſſunt. Ideo er 1 uiſit: quia ſpiritales quibus ſicut dixi ẽ coꝛ Actj.4, vnum ⁊ anima vna:diuidi ⁊ a dei vel a ꝓxi/ . mi amoꝛe ſeparari nõ poſſunt:ſed cum apo/ Bo. S. ſtolo clamant: Quis nos ſeparabit a chari/ tate chꝛiſti? Lribulatio:an anguſtia:an ꝑſe⸗/ cutio?: Et cętera quę ſequũtur:vſq; ad id qð dictũ eſt: Neq; creatura alia poterit nos ſe/ parare a charitate dei:quę eſt in chꝛiſto ieſu domino noſtro. Spiritales ergo: nec toꝛ- mentis ſeparantur a chꝛiſto: carnales vero interdum etiam ocioſis fabulis feparantur. “ Juos non ſeparat ner mugelie glaageintoe vo ſeparat carnalis affectꝰ. S ilirales ner dura frangunt: carnales etiam blanda coꝛ/ rumpunt. Diuiſit ergo abꝛahã illa anima/ lia in duas partes:aues autem non diuiſit. D Cum autem occubuiſſet ſol:ſopoꝛ inquit ir / Señ.5. ruit ſuper abꝛaham: ⁊ hoꝛroꝛ magnus et te⸗ nebꝛoſus nimis: et aparuit clibanus ardẽs et fumans: et lampas ignis tranſiens inter diuiſiones illas. Videte fratres quid ignis iſte inter diuiſiones illas tranſiẽs dicit᷑: Tur turem quoq; ⁊ columbam tetigiſſe non legi tur. Veſpera illa:ſinem mundi ſigniſicauit: Animalia illa:ſicut iam diximꝰ:typum om/ niũ gentium in chꝛiſto credentiũ ſtulerũt. Quę tamen gentes:ſicut iam dictum eſt:qꝛ in ſe non ſolum carnales: ſed etiam ſpirita/ les:id eſt non ſolum bonos: ſed etiam ma/ los habent:ideo animalia illa diuiſa ſunt:⁊ 4 ignis tranſiuit ꝑ ea:ſm illud quod dicit apo .Con.ʒ. ſtolus: Dies enim dñi declarabit: quia in igne reuelabitur. Clibanus ille ardens ⁊ fu- mãs ⁊ lampas igniſ:diem iudicij figurauit. Et ideo ſuper beatum abꝛahã timoꝛ et hoꝛ/ o aues abꝛaham non di/ ſcent? Abi amatoꝛes luxurię:vbi raptoꝛes: Bancti luguſtini de tempoꝛe roꝛ tenebꝛoſus incubuit. Vnde intelligim⸗ ꝙ ſi in die iudicij iuſtus vix ſaluabit᷑: pecca/i. NPetri.4. toꝛ et impius vbi parebũt: Clibanus ergo ardens et fumans ſigniſicauit diem iudicij: Diem inquam iudicij ĩ quo erit fletus ⁊ ſtri/ doꝛ dentium: in quo erit vlulatus ⁊ lamen/ tatio ⁊ tarda penitẽtia: quando mouebunt fundamẽta montiũ:et ardebit terra vſq; aGd inferos deoꝛſum: quando ſicut dicit beatus petrus:Cęli ardẽtes ſoluent᷑:elemẽta ignis ⁊. Netri.. ardoꝛe tabeſcent:quando ſicut dominꝰipſe in euangelio dicit:etiam virtutes cęloꝛũ cõ/ mouebunt᷑: quando ſol obſcurabit᷑: quãdo ⁊ luna non dabit lumen ſuum: ⁊ ſtellę cadẽt de celo: Abi ſe tunc impij videbunt? Ubi adulteri: vbi ebꝛioſi: vbi maledici ſe recos/ vbi ſuperbi ⁊ inuidi aparebunt? Quid infę lices ꝓ ſua defenſione dicturi ſunt:quos to⸗/ tiens admonitos: ⁊ tamen imparatos dies ille repererit? Cum ad illam archangeli tu/ 1· Theſſal.4. bam omni buccina clarioꝛem: totus ſimul cęperit mugire mũdus: cum ſicut dicit pꝛo/ pheta:venerit dominus ponere oꝛbem ter/ rę deſertum:et peccatoꝛes ꝑdere ex eo:quã/ do ſicut dicit ſcriptura: peccatoꝛes et impij Apod.14 mittent᷑ in ſtagnũ ignis: ⁊ fumus toꝛmẽto rum illoꝛũ aſcendet in ſecula ſeculoꝛũ: Q&ui tunc tremoꝛ: quę caligo: quę tenebꝛę crimi E noſos quoſq; negligẽtes ac tepidos occupa 3 bunt?: Ne ergo ⁊ nos in iſtũ veniamus cruci atũ animę: exꝑgiſcamur dũ coꝛrigendi tem/ pus eſt:⁊ voluntatẽ domini noſtri tanq; bo ni ſerui ⁊ vtiles requiramꝰ: vt cum dies ille iudicij quẽ clibanus ille ardens⁊ fumans ſi/ gniſicauit:tremẽdus ⁊ nimiũ etiã bonis ex/ paueſcẽdus aduenerit: nõ cum moꝛtalibus quos illa animalia figurabãt: qui ꝑ diuer⸗/ ſas voluptatũ cõtentiones diuidi poſſunt: flãmis vltricibus cruciemur in inferno: ſed ſimplicitatẽ columbeę ⁊ caſtitatẽ turturis p/ ferentes:ſpiritalibꝰvirtutũ pẽnis eleuemur in cęlum:ſᷣm illud qð ait aplus:Simul inqᷣͥt rapiemur in nubibꝰ obuiã chꝛiſto in aera:et ſic ſemꝑ cum dño erimꝰ: pſᷣſtante dño noſtro ieſu chꝛiſto: cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia cũ patre ⁊ ſpirituſancto in ſęcula ſeculoꝛũ: Amen. 1. Theſſal. 4. Item in eadem dominica Pome ia de eo qð ſcriptum eſt in euange- lio m Matthęum:Et ęcce duo ccci ſedentes ⁊c̃.qᷣę habet᷑ inter ſerrñio .⸗ gll Plnorle holteran Mbenun ſoicun ticeon losnatun AOopam gſanoop 1stauten P gandin ſolun vo uslecor peſtnseut (intererl nuhns ſnentüd Nidonlu mmenrüo Noanuna ſterfetine puuneſt: Dileros, on hegtg Amphusne Citipo⸗ ſͤfanes mn. nege hunſtci Mungigho Maunde mlkuenn tenegt tung Cpnaneſa enſinne , ingegl nes de erbis dñi. xvij. SG. eria quarta In capite Jeiunij: H A Cce fratres chariſſimi: deo ꝓpitio 1 8 tempus quadrageſimę venit: ⁊ ideo bun NXogo dilectiſſimi: vt dies iſtos coꝛ/ ſn poꝛibus ſalubꝛes et animę medicinales ita demu cum dei adiutoꝛio ſancte ac ſpiritaliter cele/ lnig en bꝛemꝰ: vt obſeruatio ſanctę quadrageſimę nrinſe H non nobis iudicium pariat ſed ꝓfectum. Si aic u n enim negligenter agimus:ſi nos menus oc- late cupationibus implicamꝰ: ſi caſtitatẽ ſerua/ kacet re nolumus:ſi ieiunijs ⁊ vigilijs ⁊ oꝛationi ⸗ bus nõ inſiſtimus:ſi ſcripturas diuinas aut enecoz ipſi non legimus: aut legentes alios non li/ gtoes: benter audimus: ipſa nobis medicamenta nidinte conuertunt᷑ in vulnera: et inde habebimus bosto⸗ iudicium: vnde potuimus habere remediũ. osdies Et ideo rogo vos fratres chariſſimi ad vigi gelitu 1 lias maturius ſurgite:ad tertiã: ad ſextam: sſimul ad nonam: ante omnia cõuenite. Nullus ſe ilcto a ſancto opere ſubtrahat: niſi quem infirmi em ter⸗ tas: aut publica vtilitas: aut foꝛte certa et eorquä/ B grandis neceſſitas tenuerit occupatũ. Nec etimpi Ad⸗ . ſolum vobis ſufficiat quod in eccleſia diui oꝛmeto⸗ nas lectiones auditis: ſed etiã in domibus :Aui veſtris aut ipſi legite:aut alios legentes re e gimnt K. quirite: et libenter audite. Recolite fratres zeln Watth. 16. ſententis domini noſtri qua dicit: Si totuʒ usnuc mũdum lucretur homo: animę autẽ ſuę de⸗ endikenn trimentũ patiatur: quã dabit cõmutationẽ nanihbo peꝛo anima ſua? Et illud ante omnia memo/ jdieslle . riter retinete:⁊ iugiter expaueſcite quod ſcri umansſi ptum eſt: Inpedimenta mũdi: fecerũt eos bonise miſeros. Sic te occupabis i domo tua: vt vtalbus non negligas anim tuam. Ad extremũ ſi ſodiner⸗ amplius non:vł tantũ laboꝛa ꝓ anima tua: n ſunt quãtũ pꝛo carne tua laboꝛare te conſideras. 0 ſi .· Jo. 2. Et liõ fratres chariſſimi nolite diligere mun/ eno⸗ . dum: neq; ea quę in eo ſunt: quia mundus mnuns tranſit ⁊ cõcupiſcentia eius.QAuid autẽ per/ unt 1 manet in homine: niſi qð quiſq; aut legẽdo inlint aut oꝛando aut bona opera faciendo ꝓ ani/ nnarn mę ſalute in theſauro cõſcientię ſuę recondi/⸗ ſonpſte derit: Infęlix enim voluptas:infglicioꝛ cupi cüpanen ditas atq; luxuria: ꝑ tranſitoꝛiam dulcedinẽ aeoc pᷣparant ſemꝑiternã amaritudigem. Abſti/ nentia vᷣo:vigilię:oꝛatiões atq; teiuniũ:per Done beꝛeuiſſimas anguſtias ꝑducunt ad paradiſi eange, delitias: quia non mentitur veritas quę in n 8 Mattb. 7. euangelio dicit: Arta ⁊ anguſta via eſt quę Aſand * Ber. LvV Freria. IIII. In capite ieiunii ducit ad vitam:et pauci ſunt qui inueniurt eam. Mec ꝑ latam viam diu gaudet᷑:nec per anguſtã ⁊ aſperam longo tempoꝛe laboꝛat᷑: quia ⁊ iſti poſt bꝛeuem triſticiam accipiũt yi tam ęternam:⁊ illi poſt paruum gaudiũ pii⸗··· tiunt᷑ ſine ſine ſupliciũ.Et ideo fratres cha C riſſimi in iſtis quadraginta diebus quaſi to tius anni: cibaria animę noſtrę ieiunando: legendo: vel oꝛando pꝛouidere debemus. Nam licʒ per totum annum deo pꝓpitio le/ ctiones diuinas frequẽter ⁊ fideliter audia⸗ tis: in iſtis tamen diebus de pelago et flu ctibus mundi huius quaſi ad poꝛtum qua⸗ drageſimę cõfugientes:debemus requieſce re:⁊ lectiones diuinas in exceptoꝛio coꝛdis noſtri cum ſilentio et pace ſuſcipere: vt deo ꝓpitio ꝓ amoꝛe vitę ęternę vacantes:quic-/ quid in nauicula animę noſtrę ꝑ totũ annũ multis tempeſtatibus:id eſt peccatoꝛũ flu/ ctibus: aut fractum: aut diſſolutũ aliquid: aut coꝛruptũ: aut perditũ eſt:omni ſollicitu dine in iſtis diebus reparare ſtudeamꝰ atq cõponere. Et quia nos neceſſe eſt dũ adhꝛuc in iſto coꝛpuſculo ſumus: ꝓcellas ⁊ turbineſ ſeculi iſtiꝰ ſuſtinere: quotienſcũq; nos aut g tempeſtates duriſſimas auertere: aut ꝑ vo/ luptates molliſſimas decipere voluerit ini- micꝰ:ſemꝑ nos adiuuãte deo: cõtra ſe inue- niat pparatos. Unde iterũ rogo vt occupa/ tiões ſeęculi huiꝰ in iſtis diebus ſanctę qua/ drageſimę ſi nõ poteſtis abſcidere: ſtudeat? vel ex parte aliqua tẽperare: vt pᷣciſo dam / no et gloꝛioſiſſimo fructu h̊ ſęculũ fugiẽtes: ſubtrahatis aliquas hoꝛas occupationi ter renę:in quibꝰ deo vacare poſſitis.Nam iſte mũdus aut ridet nos:aut ridet᷑ a nobis:aut acqeſcimus ⁊ deſpicimur: aut cõtemnimus vt gterna Hᷣmia cõſequamur. Ac ſic aut con/ temnis ⁊ deſpicis mũdũ: aut acquieſcis et hpmeris vel calcaris a mũdo. Sed melius eſt vt calces mũdum:⁊ calcato eo gradũ tibi fa cias ꝑ quẽ in ſublime cõſcendas. heęc enim fratres chariſſimi quę pꝛo ſalute cõmuni de veſtra obediẽtia ſᷣſumentes ſuggerimus: ſi ſm veſtrã conſuetudinẽ ⁊ libenter auditis ⁊ fideliter implere contenditis:et paſcha cum gaudio celebꝛabitis: ⁊ ad vitam ęternã fcli/ citer venietis. Qð ipſe pꝛeſtare dignet᷑: qui cum patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat ĩ ſęcu/ la ſęculoꝛũ: Amen. Fodem die: Sermo 5 Ber. IVI Feria. IIII. In capite ieiuni Ber. II Ann gatos:vel in diebꝰ ſanctę quadrageſimę:i ne foꝛte aliquis ſibi ſumptuoſas cęnas:⁊ ex ctos:⁊ plꝰ ð carne q; de aia cogitamꝰ:timeo iut Ser.L. VI. Dminus ⁊ ſaluatoꝛ noſter qualiter cellaria noſtra annis ſingulis replemus vñ nſin ad eũ poſt multas negligentias ve· vno anno cibum habeat caro noſtra: putas na a mmmirte debeamus fratres chariſſimi: p quãtum debemus recondere vnde in ęter/ nunl in ꝓphetam nos hoꝛtatur ⁊ admonet dicens: num ſuſtentet᷑ anima noſtra? Et ideo fratreſ C D nnca Ps.94. Vlenite adoꝛemus ⁊ pꝛocidamus ante dñũm vel iſtis paucis diebus recedant impedimæ nre Prel ⁊ ploꝛemus coꝛam domino qui fecit nos.Et ta mundi: quia ſcõm quod ſcriptũ eſt: mul/ huͤn ten Joheł.⁊. iterum:Cõuertimini ad me in toto coꝛde ve tos negligentes miſeros faciunt: Recedat +☛ ſtro: in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. Dies enim carnalis leticia:recedant venenis plena mũ un⸗ ſen ſanctę quadrageſimę fratres chariſſimi ſi di di huius blandimenta. Carnis gaudiũ mi/ ſunn ligenter attendimus: vitaʒ ſęculi ſᷣſentis ſi / nuatur: vt animę lucra ſpiritalia pᷣparent᷑: Nentan gniſicant:ſicut ⁊ dies paſchę ęternã beatitu pꝛopter illud qð ſcriptum eſt: Uęvobis qui Luc.ãAs. nmnd dinẽ pᷣſigurant. Et quomodo in quadrage/ ridetisaunc:quia lugebitis ⁊ flebitis.Et il- m ſima quaſi triſticiã habemus: vt in paſcha lud: Beati qui lugent: quoniã ipſi conſola/ Matth.. ninſnd oꝛdine legitimo gaudeamꝰ:ſic ⁊ in hoc ſecu, bunt᷑. Tempus quod nobis furioſus tabu, ininen lo q́;diu viuimus pęnitentiã agere debemꝰ*: lę ludus ſolebat auferre: lectio diuina inci/ nitnenn vt in futuro poſſimus peccatoꝛũ indulgen / piat occupare.Ocioſis fabulis: et moꝛdaci/ uumun tiam accipere:et ad ęterna gaudia ꝑuenire. bus iocis ⁊ detractiõibus venenatis: collo/ ſmingni Sed ita debet vnuſquiſq; ꝓ ſuis criminibꝰ quia de ſcripturis ſancta ſuccedant.hoꝛaꝝ utlegtidl ſuſpirare: lachꝛymas fundere: elemoſynas ſpacijs in quibus ſolebamus ſine vllo lucro Abeſefi dare:vt deo auxiliante qᷓ;diu viuit ſemꝑ cri / animę detineri:viſitent᷑ infirmi: requirant᷑ i Pgugiln mina ipſa conetur effugere.Sicut enim ſine carcere cõſtituti:peregrini ſuſcipiant᷑: ⁊ dii- Numut minutis peccatis nullus vnq; aut fuit aut coꝛdes ad concoꝛdiam reuocent᷑.hec ſi faci/ mmiunen eſſe poterit:ita ſine capitalibꝰ criminibꝰdo/⸗ mus frẽs:inde nobis parare poſſumꝰ medi/ lntno nãte ⁊ auxiliãte deo oiĩmodis eſſe poſſum*? camenta: vnde nobis vulnera feceramus. lnrhe B debem. Et vt hec obtinere poſſimꝰ: ſi nos Ante omnia in diebus ieiunioꝛũ quod ſole/ D hu liguotſen⸗ alio tẽpoꝛe impedimẽta mũdi detinẽt obli/bamus pꝛandere: pauperibus erogemus: dnpsen Cijn zoſolusbon Nz.i. domini lege ſicut ſcriptũ ẽ: die noctuq; me/⸗ quiſitis ſapoꝛbus epulas ſtudeat parare: nittnetb diliitemur: ⁊ ita coꝛ noſtrũ diuinę legis dulce / ⁊ coꝛpoꝛi ſuo magis cõmutaſſe q; ſubtraxilſ/ mninasda dine repleamus: vt in nobis nullũ locũ vir ſe ciboꝛum abundantiã videat᷑.Nihil ꝓdeſt ſbenrie tutibus vacuũ:quem obtinere poſſint vitia tota die longum duxiſſe ieiunium: ſi poſtea Menn deu relinquamus. Sicut enim tempoꝛe meſſiũ ciboꝛum ſuauitate vel nimietate anima ob/ (lnzettd vel vindemiarũ:vnde caro noſtra poſſit ſu/ ruatur. Ilico mens repleta toꝛpeſcit: et irri/ Peledens Ktit ſtentari colligitur: ita in diebus quadrage/ gata coꝛpoꝛis noſtri terra: ſpinas libidinũ ſins ecunciesvo⸗ ſimę quaſi in ſpiritali vindemiarũ vel meſ/ germinabit. Sit ergo temperatus cibus: et tedanad ſium tempoꝛe: vnde anima noſtra in ęternũ nunq; nimium venter repletꝰ: Et plus ſem/ ne Nn poſſit viuere cõgreget᷑:Quia ſicut negligẽs per de cibo coꝛdis q; de cibo coꝛpoꝛis cogite lotcrvobei quiſq; ſi opoꝛtuno tempoꝛe nihil collegerit: mus:quia intus ĩ homine interioꝛe facti fu/ che T totum anni ſpacium fame toꝛquebit᷑: ita mus ad imaginem dei:in carne autem de li/ Moota qui hoc tempoꝛe ſpiritale triticum et cęleſte mo terrę ſumus foꝛmati. Et videte fratres ſorinpeniͤ⸗ muſtũ ieiunando: legendo: oꝛando in hoꝛ ſi iuſtum eſt vt caro nr̃a de terra facta inter/ uſati reis animę ſuę ꝓuidere et cõgregare negle dum bis in die capiat cibum: ⁊ anima i qua K xerit:in ęternũ duriſſimã ſitim: et crudelem imago dei eſt vix poſt plures dies accipiat (Nonde inopiam ſuſtinebit. Certiſſime ſcitote fra⸗ dei verbum: cum tamen expediat nobis: güäftn res chariſſimi: quia qualis eſt caro ꝗͥ poſt vt amplius dei imaginem in nobis q; no- einmin multos dies percipit cibum: talis eſt anima ſtra carnẽ honoꝛare debeamꝰ. Qui enim de Attrii⸗ gquę aſſidue non paſcitur verbo dei.Et quo ſola carne cogitãt:beſtijs ⁊ pecoꝛibꝰ ſimiles SS modo caro per famẽ ⁊ inopiam tenuis ⁊ ſi · ſunt:⁊ qͥ ita agunt:iã in ſe dei imaginẽ cõtri/ SFen ca velut quoddam ſimulacrum efficitur: ita uerunt. Caro & velut ancilla gubernet᷑: ⁊ aia (r de ⁊ anima ſiverbi dei cibo non paſcitur:arida tanqᷓ; dña legitima reſiciat᷑. Mã ſi alit᷑ factũ wwe ⁊inutilis ⁊ ad nullũ opus bonum congrua fuerit: ſi non aòſcimꝰ nos ad imaginẽ dei ſa b Cn inuenit᷑. Conſiderate fratres: et ſi hoꝛrea et Nhil —Qcef Prnenen n ſotg⸗ Oml P e⸗⁵ dunz. Bermo LVII Feria. v. poſt do. in. . Z u ne nos ſpirituſſanctus per ꝓphetam arguat (Feria quinta poſt dominicam dentie Pö. 48. dicens: Et homo cum in honoꝛe eſſet nõ in- in Quinquageſima de pęnitentia: MWãl eq ktellexit: cõparat ẽ iumentis inſipientibus: Bermo 44l Ser. LVII. tan wfm E ⁊ ſimilis factus eſt illis. Cectiones diuununuaeas MMVä ini ⁊ in eccleſia ſicut cõſueſtis audite:⁊ in domi Epe aduertimꝰ dilectiſſimi fratres A . . Nüchn bus veſtris relegite.Si aliquis ita fuerit oc/ nõnullos ex vobis cõmunionẽ eccle un lai cupatus: vt ante refectionẽ ſcripturę diuing dſiaſticã declinare: ⁊ hoc intelligo ſie⸗ ncnenegenni non poſſit inſiſtere:non eum pigeat in cõui// ri ex cõſcientia grauium atq; ingentiũ pecca Amgulün uiolo ſuo aliquid de diuinis ſcripturis rele/ benm. nde admoneo vos dilectiſſimi:qð Enmnſun gere:vt quomodo caro paſcit᷑ cibo:ſic reſici · pꝛauum eſt hoc in ſalubꝛi conſilio duplicat᷑: t Vonhsel auttur anima dei verbo:vt totus homo:id eſt quia homines iſta facientes:⁊ delictoꝛũ ſar/ tfhnget 2 exterioꝛ ⁊ interioꝛ: de ſancto ⁊ ſalabꝛi con/ cinã cumulant:⁊ munus eęternę ſalutis amit olipienſe uiuio ſatiatus exurgat. Ham ſi ſola caro re- tunt. Hoc eſt enim reatum congregare:⁊ re/ desfnbſusin ſicit᷑: ⁊ aia dei verbo nõ paſcit᷑:ancilla ſatiaek mediũ deuitare. Ergo vos dilectiſſimi fra- lenodiuinine dña fame toꝛquet᷑. Et hoc q; ſit iniuſtum: tres hoꝛtoꝛ atq; cõmoneo: vt ſiquis ex voꝝ. balsranocng e ſanctitas veſtra nõ poteſt ignoꝛare.Et ideo bis cõſcius criminum ſuoꝛum indignum ſe SNnentorc ſicut iam dixi:lectiones diuinas illo deſide /- cõmunione eccleſiaſtica putat:dignũ ſe eſſe lugedn bon rio legere ⁊ audire debetis:vt de ipſis in do faciat.Dicitis:quomõ aliquis dignuʒ ſe fa/ RK1 mibus veſtris: ⁊ alibi vbicũq; fueritis etiaʒ/cere poſſit: Quomodo niſi vt erroꝛes pꝛiſti/ ümeatinn loqui et alios docere poſſitis: vt verbũ dei Onos relinquat et pęnitentiam petat:vt qui iſuläninutnt velut munda animalia cogitatione aſſiduas criminũ ſuoꝛũ ſoꝛde pollutus eſt: ex homo⸗ id eſt coõfeſſõis Peribrſir ruminantes vtilem ſucum: id eſt ſpiritalem logeſis ſatiſfactione mundet᷑. Nec illud ſer· B ZMõ ſenſum ⁊ vobis ſumere ⁊ alijs deo auxilian uet vt ĩ extremo vitę ſuę tempoꝛe tũc pęni/ laen ms te ꝓpinare poſſitis: vt in vobis impleat᷑ i / tentiam petat:quando iam agere non poſ- mnoile! Ps. 22. lud quod ſcriptũ eſt: Et calix tuus inebꝛiãs ſit. Inutilis eſt eniʒ dilectiſſimi iſta perſua/ ruseemg Göelarans eſt: Implẽtes illud quod beatꝰ ſio. Parum eſt peccatoꝛẽ pęnitere:niſi peni/ alect Kor10. apoſtolus hoꝛtatur admoner dicẽs: Siue tentiã ꝑegerit. Ad emẽdanda enim crimina N mmãducatis ⁊ bibitis:ſiue aliud quid facitis: vox penitentis ſola non ſufficit: NHam in ſa/ RKZ omnia ad dei gloꝛiã facite.Si inſirmitas no nſfactione ingentiũ peccatoꝛum non verba ai ſibintd ꝓhibet: qtidie ieiunate: ad vigilias alacri ? tm̃ ſed opera querunt᷑. Datur quidem etiaʒ unumlet feruenti deuotiõe cõſurgite: ꝓpter illud qd in extremis pęnitentia: quia non poteſt de/ Enind ſcriptuʒ eſt: De nocte vigilat ſ puũs meus ad negari:ſed auctoꝛes tamẽ eſſe non poſſumꝰ en . ton Ps. 5. te deus.Et iterũ: Ad te oꝛabo dñje mane: et ¶qui ſic petierit mereat᷑ abſolui. Quõ eniʒ lo ui Ns. u8. exaudies vocẽ meã. Et iterũ: Media nocte agit pęnitentia lapſus? Quõ agit pęnitẽtiã ehin⸗ h ſurgebam ad conſitendum nomini tuo do/ in extremis vitę finibꝰ ↄſtitutus? Quõ pęni de⸗ mine. Ad quam rem etiam dominus et ſal - tentiã agere poſſit: qui nulla iam ꝓ ſe ope⸗ e Cpuu . uatoꝛ noſter in euangelio hoꝛtat᷑ admonet ra ſatiſfactionis operari poteſt? Et ideo pę/ – dicens: Vigilate ⁊ oꝛate:ne intretis in tem· nitentia quę ab infirmo petitur: infirma ck⸗ mar u pptationẽ:quod ipſe pſᷣſtare dignet᷑:cui eſt o Pęnitentia quę a moꝛiente tantũ petitur: run noꝛ ⁊ imperiũ cum patre et ſpirituſancto in timeo ne ipſa moꝛiatur. Et ideo dilectiſſimi ſi⸗ de ſſecula ſeęculoꝛũ: Amen. qquicuq; inuenire vult miſericoꝛdiã dei:ſanꝰ unttun 4 aeaeaggat pgnitentiã in hoc ſęculo: vt ſanus eſſe mtum 4 tem de Jeiunio alius ſermo fa/ valeat in futuro. ne ce ctus ad fratres in heremo; quiubbbhb — chtintu bet᷑ inter ſermones ad eoſdeʒ xxiij. ¶ Eodem die De penitentia: Ser⸗ unylun Item eodem die Homelia deeo ego vos fratres chariſſimi: vt ſi foꝛ A ainallſini geſeripth eſtin euangeliog m Ma ⸗ te aliquis ex vobis vt ſe habet hũa/ temntit thęum: Cum ieiunatis: Nolite . na fragilitas calliditate diaboli ſu/ filliin gquͦę habet᷑ libꝛo ſecũdo de ſermone perats: ⁊ capitalibus criminibus inuolu/ ingi Domini in monte ca.xui. H tus: m qð aplus ait: templũ dei in ſe viola/ 1.⸗Cor J. 3 Bermo LvVIII Feria. V. poſt do. in. L. S do deſtruxerit: de dei mĩicoꝛdia nõ deſꝑet: ſed cito de malo iniquitatis ſuę cõſurgat:ne cõſuetudine peccandi in ipſis ſe ruinis ſuis ſepeliat. Nõ em̃ qui peccauerit:ſed qͥ in pec catis ꝑſeuerauerit: odibilis ⁊ abominabilis deo erit. Mam vt de indulgentia diuina ne/ mo diffidat: dominꝰ nos ꝑ ꝓphetã velut pr Eʒec.sʒ. pijſſimus conſolat᷑ dicens: Nolo moꝛtẽ pec/ catoꝛis:ſed vt conuertat᷑ et viuat.Et illud: Eʒecbᷣ.iSs. Impietas impij non nocebit ei:in quacũq; die conuerſus fuerit ab impietate ſua. Sed iſta tã magna miſericoꝛdia tunc nobis ꝓeſt: ſi non tardamus cõuerti ad dominũ:nec cri B mina criminibꝰ ſuꝑaddimꝰ.DNeniq; etiazʒ in ipſis vulneribus vel fracturis coꝛpoꝛũ:inſir (* mitates cognoſcere poſſumus animarũ.Si enim alicui pes frangatur aut manus: cum laboꝛe ſolet ad pꝛiſtinũ officiũ reuocari. Si vo ſecũdo ⁊ tertio ⁊ adhuc frequẽtius in eo/ dem loco membꝛa ipſa frangant᷑:põt intelli gere charitas veſtra cum quãtis doloꝛibus vulnera ipſa curanda ſunt:⁊ tamẽ poſt lon-/ gas ⁊ multas tribulatiões vix erit anteqᷓ; ad pꝛiſtinũ ſtatũ membꝛa ipſa valeãt reuocari. Similis ratio in animarũ fracturis ſeu vul/ nerib eſſe credenda ẽ. Si ſemel alids vel ſe/⸗ cũdo peccauerit:a ſine aliqua diſſimulatiõe ad pęnitentię medicamẽta cõfugerit:pꝛiſti / nam incolumitatẽ ſine aliqua moꝛa et foꝛſi/⸗ tan ſine aliqua fęditate recipiet. Si vᷣo pec/ catis peccata cęperint addi:⁊ animarũ vul/ nera magis tegendovel defendendo putre/ ſcere:qᷓ; cõfitendo ⁊ pęnitendo curari:timen dum eſt ne in illo impleat᷑ illud qð aplus di/ Bo. 2. xit: An ignoꝛas quia benignitas dei ad pę/ nitentiã te adducit? Tu aũt ſcõᷣm duriciam coꝛdis tui ⁊ coꝛ impęnitẽs theſauriʒas tibi irã in die irę ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei. CSed foꝛte cogitat aliquis tam grauia ſe ad/ miſiſſe peccata:vt iam dei miſericoꝛdiã pꝛo/ mereri non poſſit. Abſit hoc a ſenſibus oĩm peccatoꝛũ. O homo quicũq; illã peccatoꝛũ multitudinẽ attendis:cur ⁊ om̃ipotentiã cę leſtis medici nõ attendis? Cum em̃ deus ve lit miſereri quia bonus eſt:⁊ poſſit qꝛ omni/ potens eſt:ipſe contra ſe diuinę pietatis ia/ nuã claudit:qui deũ ſibi miſereri aut nõvel/ le aut non poſſe credit:eũq; aut bonum aut oĩpotentẽ eſſe diffidit. Memo ergo nec poſt centũ peccata:nec poſt mille crimina de mi/ ſericoꝛdia diuina deſperet.Sic tñ nõ deſpe/ ret:vt ſine vlla moꝛa deũ ſibi repꝛopitiari fe ſtinet: ne foꝛte ſi cõſuetudinẽ peccandi fece/ rit: etiam ſi velit de diaboli laqueis liberai nõ poſſit. Dauid em̃ qui ⁊ rex ⁊ ꝓpheta di⸗ 2. Regi.n. uino munere ſieri meruit: poſt tantã gratiã eteiz. ita pꝛęuentus eſt:vt nõ ſolũ adulteriũ com/ mitteret: ſed etiaʒ homicidiũ ꝑpetraret: nec tñ ſe ad hoc reſeruauitvt in ſenectute ſua ad pęnitentię medicamẽta cõfugeret: ſᷣ ſtatim cilicio ꝓſtratus:cõſperſus cinere cũ ingenti rugitu ⁊ gemitu pęnitentiã agens:impleuit illud qð ipſe in pſalmis dixerat: Lauabo ꝑ Ns. ;. ſingulas noctes lectũ meũ:lachꝛymis meis ſtratũ meũ rigabo.Et iterũ:Cinerẽ ſicut pa s. io. nem manducabã: et potum meũ cum fletu miſcebã. Et quia pęnitentiã agere moꝛtike/ ra ſecuritate nõ diſtulit:cito in ſe dei miſera tionẽ ita reuocauit: vt non ſolũ regnum nõ amitteret:ſed etiã ſanctiſpũs donũ recipere Amererer. Safafe eMalians aulvncat: Ego in militia poſitus ſum:vxoꝛẽ habeo:et ideo pęnitentiã agere quomodo poſſum? Quaſi nos quando penitentiã ſuademus hoc di- camus: vt vnuſquiſq; magis ſibi capillos ſtudeat auferre:⁊ nõ peccata dimittere:⁊ ve ſtimenta potius euellat qᷓ; moꝛes. Qui hac diſſimulatione decipere ſe magis qᷓ; excuſa/ „⸗ : re conatur:attẽdat: qꝛ regem dauid nec ho/ 2. Beg 12. noꝛ regni:nec dignitas veſtimenti ad pęni/ tentiam agendam potuit impedire. Achab 3. Begl. 2 quoq; rex ſacrilegus:de quo ſcriptura dicit: ꝙ nõ fuerit alius talis qͥvenundatꝰ ſit vt fa⸗/ ceret malũ contra dominũ: poſteaqᷓ; depꝛa/ uatus ab vxoꝛe Jezabel abominabilis doo factus ẽ:interfecto ⁊ lapidato naboth ieʒra⸗/ helita:cum vineã eius vellet inuadere:caſti gatus a ſancto helia:ſciſſis veſtibus cilicio indutus eſt: inclinato capite penitentiam egit. Pꝛo qua re ſtatim ſermo dei ad heliam factus eſt dicens: HNonne vidiſti humiliatũ Abi.5. achab coꝛã me? Quia inquit hũiliatꝰeſt mei cauſa:nõ inducã in diebus eius malũ. Con ſiderate fratres:quia ⁊ ipſe quãlibet ſacrile/ gus:nõ reſeruauit vt poſt lõga tẽpoꝛa pęni/ tentiã ageret:ſed ſtatim ſacriſiciũ contriti ⁊ hũiliati coꝛdis deo offerre nõ diſtulit. Qui vtiq; ſi poſtea in illa hũilitate quã cęperat perduraſſet: nunq; ab illo dei miſericoꝛdia E diſceſſet. Manaſſes quoq; rex ſicut in ſcri/ 4. Beg . 21. pturis legimuſ:tam ſacrilegus ⁊ impijſſimꝰ fuit:ſicut de illo ſcriptũ eſt:vt totam hieru/ ſalem omni iniquitate repleuerit: et tamen poſt hęc in captiuitatẽ ductus ⁊ in carcerem Uhn, i nek e. s ifneaun engu deioniwsß ugluci 1ur ttanlis niſe co ſtiſogtuin ſentaspen Gctadſal ſufteuße lenucyt ſuſloun Minnere eplie eſenpolun ſedins ſelzanmin Gtleodi gigenſe fit Ki glanwerr leglifi lokeragle⸗ ſgclſct manaſenp lenniagen einaennae laapilisai tiſnstan Neiitpanan lenmurna ſgenandbe leoftanese deigiuro Civinsyvel Hoikheen ſtrot lelntnicg ſceſttans henindel Nharpe Mineri ſboce thennt Mahelign 4 R ndenni⸗ et W Unihn 'nagntts lnetne Dielamone do⸗ 9 OCe HS . en Pr aeerAirr ,n. e. Aen Ber. LIX Feria ſexta poſt de ibenn 2. Paralt.56. miſſus: cum grandi humilitate pęgnitentiam en Nr re agens:ita gratiã dei obtinuit vt mereret᷑ irt gtien dei amicos poſtmodũ numerari. Meretrix ¶ Item in eadem feria Homelia de ca quoq; illa quę pedes domini lachꝛymis la eo qð ſcriptum eſt in euangelio m menet Zudj.7. uit ⁊ capillis ſuis exterſit:vbi celeſtẽ medicecid Matthęum:Cum oꝛatis:nõ eritis eſlunc veniſſe cognouit: vltro ſe ingeſſit indomũ ſicut hvpᷣocrite griſtes ⁊c̃.quę habe lann vbi rogata non fuerat: et quę pꝛius fronto/ tur libꝛo.ij.de ſermone dni in mon ingeni ſa erat ad perditionem:poſtea frontoſioꝛ fa te.ca.iiij.et.vx. = npeeut cta eſt ad ſalutẽ: et ideo audire meruit qð ei C fei uabon bi⸗ oia fuerint peccata dimiſſa. NHec ipſa ſe ad ¶Item in eęadem feria alia PHome- s ne reſeruauit vt in fine vitę ſuę pęnitetʒtiã age- lia de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ſutpe pün ret: ſed dum adhuc peccare poterat: ſic doo ſm WMatthęum: Cum introiſſet ie/ n fetu inſpirante voluit peccata deſerere: vt ilam ſus Caphar̃naũ ⁊c.quę habet inter morne de adulterijs ſuis non neceſſitas fubtrabhe- ſermones de Uerbis omini. vj. imiſera ret ſed voluntas. Multos adhuc in ſcriptu/ numns ris diuinis poteramus inuenire:qui poſt in Feri ſexta poſt dominicã iauin: recigetr ſinita crimina pęnitentiaʒ agentes in ſe dei quageſima: de eo að ſcriptum ?ſt in tEgo miſericotdiã ꝓuocauerint: et non ſolum ad euangelio ſmn Mattheu: Audiſis etiged pꝛioꝛem ſed etiam ad melioꝛẽ ſtatum redie, quia dictũ eſt:Diliges ꝓximũ tun. Auaſi rint. Sed quia longũ eſt ire ꝑ ſingulos: iſtt ⁊c Germo 1 BSBeimo. LIXXk hoedi⸗ quattuoꝛ quos nominauimus ſatis abun/ * cpillos deq ſufficiunt: vt agnoſcamus qð dominꝰ Radum eſſe aliquẽ ĩ phariſęoꝛũ iu/ A eNe noſter qui et dauid poſt tam graue peccatũ ſticia ꝗᷓ ad legẽ pertinet:hinc intelli/ Quihac indulſit: et achab ſacrilego rege pepercit:et glt᷑: ꝙ mlti homies eos etiã a quibꝰ petclla manaſſen poſt innumerabilia peccata pęni/ diligunt᷑ oderunt: ſicut luxurioſi filij paren/⸗ Anecho ude tentiã agentẽ inter amicos ſuos reputauit: tes coercitoꝛes luxurię ſuę.Aſcẽdit & aliquẽ dpgi et meretrici quę lachꝛymis pedes rigauerat gradum qui pꝛoximum diligit: quis adhuc L . Achab 54 ⁊ capillis ſuis terſerat totum indulſit. Qui ogerit inimicũ:eius autẽ imperio qui venit Matth. 5. unadict: em̃ iſtis tantis ac talibus peccatoꝛibꝰ veniã legem implere nõ ſoluere: perſiciet beniuo/ ſtrtp dedit: paratus eſt ⁊ nobis ſi in veritate con/ lentiã ⁊ benignitatẽ cum eam vſq; ad inimi idenn uertimur nõ ſ olũ peccata dimittere: ſed etiã ci dilectionẽ ꝑduxerit.Mã ille gradus q;uis blisdes Feternam beatitudinẽ dare.hec ergo cogitã/ noõnullis ſit tã paruus:eſt tamẽ vt cũ publi⸗ etbien tes fratres chariſſimi: quãtum poſſumus cũ canis poſſit eſſe cõmunis. Hec qð in lege di laelf dei adiutoꝛio laboꝛemus: ne nobis aliqua ctum eſt: Oderis inimicũ tuuʒ:vox iubẽtis * crimina vel capitalia peccata ſurrepant. Si iuſto eſt accipiẽda: ſed ꝑmittentis infirmo. od vo in hoc malo fuerit aliquis diabolica cal- Sic aũt diligẽdus eſt inimicus:non inquã⸗ Nai liditate ꝓſtratus:pꝛiuſq;; crimina ipa ꝑ con⸗/ũ̃ inimicus:ſed inquãtũ homo eſt:vt ei hoc uaͤbe in z ſuetudinẽ conualeſcant: remediũ ſibi in die wvelis ꝓuenire qð tibi:id eſt vt ad regnũ coꝛ/ humſiti neceſſitatis acquirat: ⁊ cum ingenti rugitu rectus reuocatuſq; ꝑueniat. Pꝛoximꝰ eſt au urihn et gemitu deũ ſibi recõciliari cõtendat. Nec tem omnis homo. Omnes ꝓximi ſumꝰ cõ/ ni.ln erubeſcat pęnitentiã agere:qui non erubuit ditionetertenę natiuitatis ⁊ moꝛtalitatis:⁊ heſano pęnitenda cõmittere:ſed cito ĩ ſe bonis ope/ etiã ſpè celeſtis hęreditatis: quia neſcimus oaen ribus cõtendat dei imaginẽ reparare:vt int quis quid futurus ſit: quoniam aut iudęus oonm filios mereat᷑ agnoſci a pf̃e: ne ab illa ęter aut hęreticus: aut paganus: foꝛte em̃ ꝑ mi/ fult uu MWattb. 22. na beatitudine excluſꝰ:⁊ a cõuiuio nuptiali ſericoꝛdiã dei conuertet᷑ ad deũ: ⁊ inter ſan/ ni Gan ꝓiectus:ligatis manibus ⁊ pedibus ꝓijcia / ctos pꝛimũ locũ habere merebit᷑. Qð in le- ienadil tur i tenebꝛas exterioꝛes:vbi ẽ fletus et ſtri- ge dominus nõ inimicos:ſed inimicũ pꝛęci/ ſatnſct doꝛ dentiũ:ſed magis medicamẽtis pęnitẽ/ pit odiri: vt qui ſpiritales erant in lege ſolũ inptſin tię humilitatis vel cõpunctionis ad ſanita ,/ diabolũ odio haberent:cuius odiũ chꝛiſtus unn bien⸗ tem pꝛiſtinam reuocatus:⁊ bonoꝛũ operum non venit ſoluere:ſed adimplere. Ego autẽ B eamd Watth. 25. magaritis oꝛnatus audire mereatur: Euge dico vobis: Diligite inimicos veſtros: bene nanumn ſerue bone ⁊ ſidelis:intra in gaudiũ domini 00. In. L. O„R tui:Amen. facite illis qui oderunt vos. Multi cepta h BGancti dlu guſtini de ten ga. po oꝛare nobis pcipit᷑: cũ dñs etiã ꝓ gſecutoꝛi/ tione ꝑſeuerantiũ ĩ peccato: vt ita oꝛdinent᷑ dei:ſua imbecillitate non ſanctoꝛũ viribus: bus nr̃is nos oꝛare iubeat. Quę ſolui q̃ſtio irl eſtimãtes:putant eſſe impoſſibilia quę ſce nnon põt:niſi fateamur eſſe aliqua peccata in ipnai pta ſunt:⁊ dicũt ſufficere virtutibꝰ nõ odiſſe fratribus inimicoꝛum ꝑſecutione grauioꝛa. 65 Ngtine inimicos:cęterũ diligere plus pᷣcepi qᷓ; hũa /⁊GFratres autẽ chꝛiſtianos ſigniſicari: multis 1 lilecgloe na natura patiat᷑.Scienduʒ eſt ergo chꝛiſtũ diuin arũ ſcripturaꝝ documẽtis ꝓbari poot. guſhint r. Regl. 24. nõ impoſſibilia ſcipere:bᷣ ꝑfecta quę dauid Deccatü ergo frattis ad moꝛtẽ puto eſſe: cũ gefen 2. Begi. 18. fecit in ſaul abſalon. Stephanꝰ quoq; mar poſt agnitionẽ dei ꝑ gratia dñi nr̃i ieſu chꝛi/ nckonin Actj.⁊. tyꝛ ꝓ inimicis ſe lapidãtibus depꝛecatus ẽ: ſti quiſq; opugnat fraternitatem: et aduer⸗ fümurfi Bo. . et paulus anathema eſſe cupit ꝓ pſecutoꝛi/ ſus ipſaʒ gratiã qua recõciliatus eſt deo: in⸗ mrinpen bus ſuis.Hheęc autẽ ieſus ⁊ docuit et fecit di / uidentię facibus agitat᷑. Peccatũ aũt nõ ad gtinimpt Ludj.2ʒ. cens: Pater ignoſce illis. In reliquis operi moꝛtẽ eſ: ſi quiſq; non amoꝛẽ ad fratrẽ alie/⸗ tanunt bus bonis interdũ põt aliquis qualẽcunq nauerit:ſed officia fraternitati debita: ꝑ in/ flewen/ excuſationẽ ſtendere: habẽda vᷣo dilectiöe fſirmitatẽ aliquã auimi nõ exhibuerit. Qua Aenu nullus ſe poterit excuſare. Poteſt mihi ali · pꝛopter ⁊ dñs in cruce ait: Pater ignoſce il- Lud.ꝛ3. muͤntio⸗ quis dicere:non poſſum ieiunare: nunquid lis:quia neſciũt quid faciũt.Nondũ em̃ gra ckni poteſt dicere:non poſſum amare? Poteſt di ſpũſſancti ꝑticipes facti: ſocietatem ſi ancere nenſf cere pꝛopter infirmitatem coꝛpoꝛis mei non fraternitatis inierant. Et beat ſtephanꝰ in Aci.7. Cnuedce poſſum a vino ⁊ carnibꝰ abſtinere: nũquid actibus apłoꝝ oꝛat pꝛo eis a quibꝰlapidat᷑: —R poteſt dicere: non poſſum diligere?: Poteſt quia nondũ chꝛiſto crediderãt: neq; aduer/ * aliquis dicere:virginitatẽ nõ poſſum ſerua ſus ulã cõmunẽ gratiã dimicabãt. Apoſto/ HMZ h re: põt dicere nõ poſſe res totas vendere et lus vo paulus ꝓpterea credo non oꝛat pꝛo deücis pauꝑibus erogare:? Hũquid põt dicere:non alexãdro: qꝛ frat᷑ erat et ad moꝛtẽ: id eſt qͥ in 4 ſebein poſſum diligere inimicos:? Hõ em̃ ibi aut pe fraternitatẽ inuidentia opugnãdo peccaue Ee H des laboꝛãt currendo:aut aures audiendo: rat. Pꝛo his autẽ qui nõ obꝛuperãt amoꝛẽ: fukag aut manꝰ operando laſſant᷑:vt nos ꝑ ibſam ſed timoꝛe ſubcubuerãt oꝛat vt eis ignoſco minann excuſationẽ laboꝛare conemur. NHon nobis tur. Sic em̃ dixit: Alexãder ęrariꝰ multa ma 2.Timotb.4 ſande dicit᷑: Ite ad oꝛientẽ ⁊ quęrite charitat᷑: na/ la mihi oſtẽdit: reddet illi deꝰ ſᷣm oꝑa illius eli uigate ad occidentẽ: ⁊ inueniet dilectionẽ. quẽ ⁊ tu deuita. Aalde em̃ reſtitit ſermoni⸗ kinſelani Intus in coꝛde nr̃o eſt: vbi redire iubemur bus noſtris: Dheinde ſubiũgit ꝓ quibꝰ oꝛat fihtuiigu Eſa. 46. dicẽte ꝓpheta: Redite pᷣuaricatoꝛes ad coꝛ. ita dicẽs: In pᷣma mea defenſiõe nemo mi/ ecochisdan Mõ em̃ in longinquis regionibꝰ inuenit᷑ qd hi affuit:ſed om̃es me dereliquerũt: nõ illis ſinontl Matth.5. q nobis petit.Et oꝛate ꝓ ꝑſequẽtibus et ca imputet᷑.Et nota ꝙ aplus non ait reddat:- lstſineis⸗ lünmiantibus vos. Quid aliud pꝛo inimicis reddet illi deus ſᷣm opa eius: qð verbũ pꝛę⸗ Alfolbroc 2. Timotb.⁊. oꝛandũ ẽ:niſi hoc qð ait apłlus: Vt det illis nũciantis eſt:nõ impcantis: ſicut de illa hy/ Sialton de pęnitẽtiã ⁊ reſipiſcãt a diaboli laqueis a pocriſi iudęoꝝ eſt dictũ:cui euerſionẽ imine nnoine q̊ capti tenent᷑. Sed hic merito mouet: qus re cernebat: Percutiet te de paries dealba/ Actl. 2· s berrinad uic pcepto dñi nõ ſic aduerſum: qð ⁊ in p- tæę. Querit᷑ autẽ quõ huic ſcepto quo nobis e mrone,li yphetis inueniunt᷑ multę impᷣcatiões aduer/ idbek: D te pꝛo ꝓſequẽtibꝰ ⁊ calũniãtibus Matth.ꝭ. ſechd 1 ſus inimicos:ꝗᷓ maledictiões putant᷑: ſicuti· gvos:illud nõ eſt cõtrariũ: qð in Apocalypſi lt flis Ps. 6S. eſt illud: Fiat menſa eoꝛũ coꝛam ipſis in la- legit᷑: martyꝛes oꝛare deũ vt vindicent᷑: Sʒ Apod.s. unntde queũ:⁊ cętera ꝗͥ ibi dicunt᷑: Et iohãnes apo hoc quẽpiam mouere nõ opoꝛtet. Quis ei Reeßmites 1. Job. 5· ſtolꝰ ait: Qui ſcit fratrẽ ſuũ peccare peccarũ audeat affirmare cũ illi ſancti càdidati ſe vi/ Monleonb nõ ad moꝛtẽ:petat⁊a dabit᷑ ei vita peccãti nõ dicare petiuerũt: vtrũ cõtra ipſos homines Sihomithe ad moꝛtem. Eſt peccatũ ad moꝛtẽ:nõ ꝓ illo an ↄtra regnũ peccati petierint? M ipſa efſf fadetpi dico vt roget quis. Vbi pꝛimo videndum: ſincera ⁊ plena iuſticię ⁊ miſericoꝛdię vindi/ nbfrin⸗ quia ꝓphetę ꝑ impᷣcationẽ quid eſſet futuꝝ cta martyꝝ:vt euertat᷑ regnum peccati:quo letgurpe cecinerũt: nõ optatis voto ſed ſpũ p̃ᷣuidẽti: regnãte tanta perpeſſi ſunt. Ad cuiꝰ euerſi / fmſilng qui maxie ſolent ſigura impᷣcantis futura p onem nititur aplus dicens: Mõ ergo regnet vo.s⸗ fonigi dicere: ſicut ſigura pteriti tꝑis:ea ꝗᷓ ventura peccatũ in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe. eſtruit ſtarfnite erant ſepe cecinerũt. Hheinde in apli verbis aũt ⁊ euertit᷑ peccati regnũ: ꝑtim coꝛrectiõe ſenk ane⸗ intelligendũ eſſe quoſdã fratres ꝓ quibꝰ nõ hoim vt caro ſpũi ſubijciat᷑: ꝑtim depꝛaua/ Ftani ltszie . Ber. LIX Feria ſexta poſt do. In.L. Ber.I eſoln chri nãti i eſſe n? ci: quãtomagis vos quibꝰ vt gradus ꝓfeſſi eſiii, yt iuſtis cũ chꝛiſto regnãtib molen tſſ na onte crimloresn 4 neceſſe eſt ſit veritatiſ guaperann poſſint.Quis 5 couincit ſanctos: nõ ta vberioꝛ: latioꝛi ſinu dilectiõis ãplecti debe⸗ – ſuã vindictã a dño eſe vepcaras: Æ aur tis ⁊ nõ amãteſ:? Mã diligere inimicos deus enn Wand. . Alequẽter poſitũ eſt: At ſitis filij pa duũ ẽ: cipit. Et petulãtes hũanarü menti mot* s gbeiec. in celis eſt: ex illa regula intelligendũ ẽ: SDublice Peritra rig r I 1: nõ ſolũ irã 1s hi aut in ceus eir: ex dit eis poteſtatẽ ſilios publicę charitatis frãgit affectu: nõ ſolũ ir epuneſeci Joh.I. qua iohãnes dic: Dedit eis pot filij dei qui ab vltiõe depellẽs: ſed etiã ĩ amoꝛẽ mitigãs finiicuc dei ſieri. Unius em naknralire . chn iniurioſi: qꝛ gentiũ ẽ amãtes amare: ⁊ cõmu umnann neſcit omino peccare nos pote daloßeipias neenolligere diligẽtes. Plus duligẽdi ſunt mmockden efficimur ſilij: inquãtũ ea quę ab illo pᷣcip inimici q́; amici. Qui em̃ inimici ſunt coꝛꝑi Ncheſt⸗ Cin ſciplina ad/ inimici qᷓ; amici. Qui em̃ e lunt j Cnitüttot tur implemus. VUnde aplica duepin aduerſant᷑ ⁊ aĩ hparant ęterna ſmia:qꝛ qui “ optionẽ appellat:qua in ternã hergditatem aduerſant᷑ ⁊ aię fr eieſ, Kutimninie Obtionẽe appellat: qua in iſti eſfe poſſimꝰ. carnalia nfr̃a ⁊ terrena rapiũt ꝛceleſtia nobis dn Ro. ³. vocamur: vt coheredes chꝛiſti e ſolcealt vr wwlrttalla «ögregant. mMoõne magis diligẽ⸗ dbum d ilij ergo efficimur regeneratiõe Ziant ſed dus ẽ qᷓ odiẽd: qͥ nobis dat ęternas opes:⸗ Merrigoleb u adoptemur regnũ ĩ dei: nõ tanq; alieni: fa Amici vo carnis nr̃e nobis ſuauia ſuadere he oRetesconatr Keroir. Ansotalantenobis grerna mort. 1 llitte iſta qui eſtis filij:ſᷣ facite vt niy pa- ſtate So ſicut f veſter celeſtis ganmn in aite iſta qui eſis flij:f facite vr ſi⸗ imicos h Eſtote vos pfecti ſicut ⁊ pf veſt “l tris veſtri. Hos aũt cũ patimur inim ſt. Quis aũt hęc facit: niſi plene ꝑ/ eiudi Zuq.25. clamare debemus: Pater isnoſee llis re eg eff Qui⸗ Aus vno cõſilio miſeria neaer Renpeaneze edeegectrrnentiab, unftmſnube ih merae MniNeedis urs. sßegekirinataaeoſewunonta obo, magis volochtaattletd, Periernenee N E lo patiunt.Qui dlem un ommgeriu ricoꝛdię q́; pluirmũ aię laboꝛãti cõſulit᷑: vl/ in WMWattb. 5. nos malos:⁊ pluit ſuꝑer iuſtos * iniuſtos .— ſerccdͤia c mnin icoꝝ poꝛrigi nõ põt. Joq; ie MWalachle. 4. Giorieſ: Orler timeaibus vobis Uhuen ſic cõcludit᷑: Eſtote vos ꝑfecti: ſicut ⁊ pat ve Renllet dji ſol iuſticię: vt etiã pluuiã accipias irrig pfectus eſt. 9 igat pfe⸗ =W mon vocmineventant: ae rtbonios mals urtanchveno⸗gainpirs tamcgar grts Vanb. euſian aparuit: bonis ⁊ malis euãgeliʒatus ẽ chꝛi/ eelbeno zai Kciatis coꝛꝛ homibiy Fan'nulumh ſtus. Siue iſtũ ſolẽ mauis acciꝑe non ſolum dite ne iuſticiã veſtrã ſ vU fmol ſtus. Siue ſti ſole manis accite ſ: ? vt videami ab eis:alioqͥn mercedẽ nõ habe fnonis hoĩm: ſed etiã pecoꝛũ coꝛꝑis oculis ꝓlatũ:? vepidenn patrẽ veſtrũ qͥ in celis eſt. Caue⸗ kün ſenn iſt pluuiã qua fructus gignunt᷑ q ad refecti bitis tuſria veſtrã facere coꝛã homibꝰ: id n alh coꝛꝑis dati ſunt: qdð ꝓbabilius intelligi te inqt iuſti te viuere ꝛ ibi cõſtituere bonũ lbeſenont onscorbis d iritalis nõ oꝛiat᷑ ni ſt hoc aĩo iuſte viuere ⁊ ibi cõſtituere bonũ pſöe anp exiſtimo: vt ille ſol ſpiritalis nõ oꝛiat᷑ niſi bo e ſtrüi vt vos videat homies. Aidn merce⸗ Aecittills nialabe ſdrecn dne e eſ habebit: apud pare vfm qin celis ẽ: Naniinf in illo libꝛo q ſapientia ſalomonis inſcribit᷑: nõ ſi ab homibvideami: ſed ſi ppteres iuſte tötig Sap̃.. Et ſol nõ oꝛtus ẽ nobis:⁊ illa ſpiritalis plu⸗ luatis vt ab homib videami, Ma / apktus nrelih uia nõ irriget niſi bonos: qꝛ malos ſgniſica⸗ diciti Si adhuc homibꝰ placerẽ chꝛiſti ſeruꝰ Sal.i. uginili eſa. · bat vinea ð qua dictũ eſt: Mãdabo nubibꝰ di⸗ eſſem: cü alio loco dicat: Sicut⁊ ego oĩbꝰ 1. Corl.10 9oariesenbe NA s ne pluãt ſuꝑ eam imbꝛẽ. Si em̃ diligi / nõe curã rerũ pſentiũ amo- oh WPattb. 5. meis ne pluat ſup eam imbe 6 laceo. Omnẽ curã rerũ ſᷣſentiũ amo Gvgoete ) tis eos qui vos diligũt: quã mercedẽ habe/ 3 *2 H tm̃ eſſe in ſpe futuri iubet: neq; alnnn bitis: Filios par rt waſr amartapf ſeetan vel hoĩm fauoꝛẽ oſtẽtatione bonitat: R V .„ α e! V . * WMD . — . „„ „ „ 5 Agtnl leo: amat ⁊ dꝛaco:amãt ⁊ vꝛſi: an ẽtes: vel iactantiã religiõis ofonis publice copia venti Si em̃ amãtes nõ diligimꝰſilios vł parẽtes: ve öſcientiã fidei fructũ boni opis cõ nnitants en HH js ſit ſed intra cõſcientiã fidei fructũ boni oꝑis cõ usen eioꝛes leonibꝰvł ſupꝛadict beſtijs ſumus. led intra colc dis cõſectatio ea tantü get⸗Qscl peioꝛes leonib vl ſupꝛad 5 ihil ab tinẽdũ:qꝛ hũana laudis cõſectatio tiganilenn Si vo amãtibꝰvicẽ reddimꝰ:adhuc nihil ab Eduũ: qꝛ hüan dẽ ſit recepytu ciͤcicni natib vicere . bli / gquã ab homib expectat mercedẽ ſit recep gleten cani h faciũt⸗ cani ſũt q ſectant᷑ lurra ra. Juſticia nõ aliud ẽ qꝙᷓ nõ peccare: nõ pec/ cani h̊ faciũt: Publicani ſũt qͥ ſect ielecis 5 e. Pꝛeceptoꝝ aũt hi igüt vetigali iões et frandes et care aũt legis ſcepta fuare. Pꝛęceptoꝝ aſ .rie i ⁊ exigũt vetigalia ꝑ negatiões et frandese ci ici genere continet᷑: vt nihil turli ⁊ ꝑiuria. Et ſi ſalutauer: frs obſeruatio duplici genere continet᷑ ectatn furta ſceleraq; ⁊ ꝑiuria. Et ſi ſalu DH e i cias: ⁊ oĩa ꝗᷓ iubent᷑ im/ nugn abi.s. yfos tm̃ quid ampliꝰ facitis: Hõne ⁊ ethni ⸗· eep aus ibene or 2 23 ginbent d⸗ Pcnmts ineſeenn, E ech ir Eedensdnek ateReregcs malo efac bonũ.Si a malo re / Ns. 5ʒ. 5 Eti ce ge cirt. *Me be⸗ . Ni btant gẽtiles. Ethnos em̃ grece gens? ſceris: ⁊ nõ feceris bonũ: trãſgreſſoꝛ es le⸗- Nne Si Sᷣ inqᷣt etiã pctõꝛeſ publicani ethnici erga ceſteris: no ſec ä Bomiarize. ncNedſe 1 7 6 g: loꝝ actuũ abomiĩatiõe: gnu dilectoꝛes ſuos natura duce noꝛũt eſſe bũi· gis:quę nd fin in malox a⸗ b 2 tmalim ſed in bonoꝛũ ꝑfectione complet. Neq; hoc ſolum tibi pcipit᷑ vt veſtitũ ſuis nõ ſpolies inmngdumentis: ſed vt ſpoliatos operias tuis. SCum ergo faciſ elemoſynã:noli tuba canere Matthᷣ.s. ante te:ſicut hypocritę faciũt in ſynagogis ⁊ vicis vt honoꝛificent᷑ ab homibus.Hypo/ crita gręco ſermone ſilatoꝛ interpᷣtat᷑:qui dũ em̃ falſũ:criſin vᷣo iudiciũ ſonat.Nomẽ au- tẽ hypocritę tranſlatũ eſt a ſpecie eoꝛũ qͥ ſpe ctaculis tecta facie incedunt:diſtinguentes tis: habẽtes ſimulacra oꝛis: linthea gipſata nus creta pungẽtes: vt ad ꝑſonę coloꝛẽ per uenirent: ⁊ plm dũ in ludis agerent fallerẽt modo in ſpecie viri:modo in foꝛma fęmię et reliqͥs pᷣſtigijjs. Quę ſpecies argumẽti traſla ta eſt in his qui falſo incedũt vultu:⁊ ſimu/ lant qð nõ ſũt. Sed hypocriſeoꝝ maculã nõ habere:aut paucoꝛũ aut nulloꝝ eſt. Hã qui⸗ cũq; vult ſe videri: qð nõ eſt: hypocrita eſt. Qui tuba canit faciens elemoſynã:hypocri oꝛat vt videat᷑ ab homibꝰ:hypocrita ẽ.Qui ieiunans demolit᷑ faciẽ:vt ventris inanita/ tẽ demõſtret iĩ vultu:et hic hypocrita eſt.Ex quibꝰ omibꝰ intelligit᷑ hypocritas eſſe:qͥ fa/ ciũt qðlibet vt ab homibꝰgloꝛiſicent᷑. Mihi videt᷑ ⁊ ille hypocrita eẽ qͥ diẽ fratri ſuo: Di⸗ mitte vt tollã feſtucã de oculo tuo ꝓpt᷑ glłiã hoc facere:vt ipſe eẽ iuſtꝰR videat᷑. VUnde eia Mattð.⁊. dño dicit᷑:Hypocrita eijce pCᷣus trabẽ de ocu/ lo tuo. Mõ itaq; virtꝰ:ſᷣ cauſa virtutis apud — 8, zs deü mercedẽ habet. Et ſi a recta ſemita pau ” lulũ deuiaueris: nõ intereſt vtrũ ad dextraʒ vadas an ad ſiniſtrã: cũ verũ iter nõ amiſe/ ſuã:hoc eſt nõ dei ſed ſuã. Laudati em̃ ſunt ab homibꝰ: quoꝝ cauſa exercuere virtutes. H Te autem faciẽte elemoſynã neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextra. In dextra intelligit amoꝛ dei: in ſiniſtra vanitas vel cupiditas mũdi. Si ꝓ hũana laude dederis elemoſy/ nã:totũ eſt ſiniſtra.Si vᷣo ꝓ remiſſiõe pecca toꝛũ:totũ dextra facit. Quid ẽ g: Neſciat ſi- niſtra qͥd faciat dexta:niſi qð facit dei amoꝛ nõ coꝛrũpat inanitas vel cupiditas mundi: HNã ſi hoc aliquis ſᷣm litteram impleri poſſe credit quid faciet? Si em̃ manus dextra do/ luerit:nũquid ð ſiniſtra elemoſynã dare nõ Mattb.o. debet:? In ſuꝑioꝛibus: Cauete inqͥt ne iuſti/ intus malus ſit:bonũ ſe palã oſtẽdit.ihypo vultũ ceruleo niueoq; coloꝛe ⁊ cęteri pigmẽ/ vario coloꝛe diſtincta:nõnunq; colla ⁊ ma ta eſt.Qui ĩ ſynagogis ⁊i platearũ angulis Matth.6. ris. Signãter aũt dicit: Receperũt mercedẽ Bancti dluguſtini de tempoe ciam veſtrã faciatis coꝛã hominibꝰ: vbi iuſti ciam generaliter nomiauit: deinde particu/ larit᷑ exequit᷑. Eſt eteni pars aliqua iuſticię opus quod ꝑ elemoſynã ſit:et ideo cõnectit dicẽdo: Cũ ergo facis elemoſynã:noli tuba canere ante te. Ad hoc reſpicit qð ſuꝑiꝰ ait: Cauete facere iuſticiã veſtram coꝛã homibꝰ vt ſcʒ videami ab eis.Qð aũt ſequit᷑: Amẽ dico vobis:perceperũt mercedẽ ſuã: ad illð reſpicit qð ſupꝛa poſuit: Alioquin mercedẽ? non hahebitis apud patrẽ veſtrũ qui in cæę/ lis eſt. Heinde ſequit᷑:Le autem faciẽte ele ſynã.Cũ dicit:Te aũt: quid aliud dic:qᷓ; nõ quõ illi? Quid ergo mihi iubet.Te igit᷑ inqt faciente elemoſynã:neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextra tua. Ergo illi ſic faciũt vt ſciat ſiniſtra eoꝛũ quid faciat dextra. Quod igit᷑ in illis culpatũ eſt:hoc tu facere vetaris. In eis autẽ hoc culpatũ eſt qð ita faciũt vt lau/ des hominũ quęrãt.Quapꝛopter nihil cõſe quẽtius ſiniſtra videt᷑ ſigniſficare qᷓ; ipſã de/ lectationẽ laudis. Dextra aũt ſigniſicat intẽ tionẽ implẽdi pſcepta diuina.MNeſciat & ſini- ſtra quid faciat dextra:id eſt nõ ſe miſceat cõ ſciẽtię tuę laudis humanę appetitio:cũ in ele moſyna faciẽda diuinũ ſᷣceptũ cõtendis im plere: vt ſit elemoſyna tua ĩ abſcõſo. Quid eſt in abſeõſo:niſi in ipſa bona cõſciẽtia quę oculis hũanis demõſtrari nõ põt necverbis aperiri? Multi foꝛas faciũt elemoſynã:⁊ in/ tus nõ faciũt:qui vel ambitiõe vel alicuius temꝑalis rei gr̃a miſericoꝛdes volũt videri. Et pater tuus qͥ videt in abſconſo reddet ti- Mat.i bi. Rectiſſime oĩno ⁊ veriſſime.Si em̃ pᷣmiũ ab eo expectas qͥ ↄſciẽtię inſpectoꝛ eſt: ſuffi⸗ ciat tibi ad ꝓmerendũ deũ ipſa ↄſciẽtia.Et cũ oꝛatis nõ eritis ſicut hypocritę:qui amãt in ſynagogis ⁊ in angulis platęarũ ſtantes oꝛare:vt videant᷑ ab hoibꝰ:MNeq; hic ab ho/ minibus videri nefas eſt:ſed ideo hęc agere vt videaris ⁊ fructꝰ in eis expectet᷑ placendi homibꝰ. Plateę ꝑpetuę ac latioꝛes ciuitatũ vię ſunt iuxta ꝓpꝛietatẽ linguę gręce a lati/ tudine noĩate. Platon em̃ latũ dicit᷑. Amen dico vobis ꝑceperũt mercedẽ ſuã.Et hͥ oſtẽ/ dit dſis id ſe ꝓhibere vt ea merces apetat qᷓ gaudent ſtulti cũ laudant᷑ ab homibus.Tu aũt cũ oꝛabis:intra ĩ cubiculũ:⁊a clauſo oſtio oꝛa patrẽ in abſcõſo. Cubiculũ ꝗð noĩar nõ — occultã domũ oſtẽdit:ſed coꝛdis nr̃i ſecretũ. Hinc pſalmiſta dicit: Quę dicitis in coꝛdibꝰ Nb . veſtris: ⁊ in cubilibus vr̃is cõpũgimini.Et bleiſer hie iabes. ſcakſnig ſtclenof fhhna utd Ng tanefft incctbe mucfe lenlie⸗ fnbon cldun fin Ghane inpe- ihen⸗ 4 Rehr Gleſe Minihus e Bermo Lx Feria ſexta poſt do.in.L. G ntn MWaitb.s. claudẽtes oſtia: oꝛate inqᷣt ad patrẽ veſtrũ i imitent᷑:⁊ non ipſe ſed dñs collaudet᷑:etiã ſi lguite abſcondito. Parũ eſt intrare in cubicula ſi publice faciat elemoſynã abſcõſe facit: q: p gictnchnen oſtiũ pateat impoꝛtunis: ꝑ qð oſtiũ ea ꝗͥ ſo/ elemoſyna illa nõ hoc qð videt᷑: ſed q non ſmänglnn ris ſunt impꝛobe ſe imergũt et interioꝛa nr̃a videt᷑ deſiderat: nec ab homibꝰ laudẽ ſᷣ mer atgdſei aperiũt. Foꝛis aũt dicimꝰ eſſe oĩa tpalia ⁊ vi cedẽ a deo optat acciꝑe.hoc etiã et de ieiu⸗/ nmnihon⸗ ſibilia:q pꝑ oſtiũ: id eſt carnalẽ ſenſũ in cogi · nio debemꝰ accipere.Cũ em̃ ipſe dñs dicat: irſen Zi tatiões nr̃as penetrant:⁊ turbę vanoꝝ fan / Vnge caput tuũ et faciẽ tuã laua ne videa/ Mattb. . Kliſisl taſmatũ oꝛãtibꝰ obſtrepũt. Claudẽdũ eſt S ris ieiunãs hominibꝰ:Ergo cõtra chꝛiſti pxxę – oſtiũ:id eſt carnali ſenſui reſiſtendũ: vt oꝛa/ cepta facimꝰ q publice ieiuniũ indicimus: et — tio ſpiritalis dirigat᷑ ad patrẽ ꝗᷓ ſit in intino vidẽte toto pplo parit cũ ipſo ieiunamꝰ:Et ĩ —KãHj coꝛdis vbi oꝛat᷑ pr̃ in abſcõſo. Qui vo vult hoc ſenſu opoꝛtet intelligi vt nemo ꝓ laude utizi oꝛationẽ ſuã volare ad deũ: faciat ili duas huũana ᷣ ꝓ pctõy indulgẽtia vl ꝓ miſerico da Ligkti alas:id ẽ elemol vnaz ieiuniũ⁊ aſ. cẽdat celeri dia diuina leiunet: ⁊ vnuſqᷣſq; interroget cõ nihun ter ⁊ exaudiet᷑. Et pr tuus qᷣ videt ii abſcõſo ſcientiã ſuã:et ſi ꝓ ſolo deo facit elemoſynã äünti reddet tibi: Et hᷣ tali clauſula tminãdũ fuit. ſecurus ⁊ publice faciat: vt quicũq; viderint n At Mõ em̃ moner nũc vt oꝛemꝰ ſed quõ oꝛem: imitent᷑.Mã ⁊ illud qð dicit dũs: Heſciat ſi / enen necq; vt ſupius vt elemoſynã faciamꝰ:ſᷣ quo niſtra tua qd faciat dextera tua: ad hͥ qð ſu- n umgſt dio faciam:qm de coꝛde mũdãdo ſcipit q; pꝛa diximus ꝑtinere co&lcit᷑. In dextera em utmintin nõ mũdat niſi ſimplex intentio:in ęternã vi intelligitur amoꝛ dei: in ſiniſtra vaniras vel winnhlaſe tam ſolo et puro amoꝛe ſapiẽtię. cupiditas mũdi.Si ꝓ laude huana dederis lri hſin⸗ L eelemoſynaʒ: totũ ſiniſtra facit: dextera oĩno igniititi ¶ In eadẽ feria:de eo ꝗð ſeriptu eſt nibil facit. Si vo ꝓ remiſſiõe perõꝝ ⁊ amo⸗ hatu it in euãgelio m Mattheuũ: Ieſciat re vite ęterne elemoſynã dedenis: torũ dex/ nöſenieenc ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua ⁊c. tera facit. Quid ẽ &: Heſciat ſiniſtra tua qͥd nochntt fffciat dextera tua: niſi qꝗð facit amor vei: nõ tichentͤn Vangelica lectio fratres chariſſimi coꝛrũpat aut perdat vanitas vel cupiditas ſõſ⸗ 24 Aaus nobis modo recitata eſt: videf mũdi?: Mã ſi h aliqs m litterã impleri poſſe ncliinigg Wihi ꝙ im litterã non poſſit intelli credit: qd faciet ſi ei manꝰ dextera doluerit: örnenmns gi: ⁊ ideo deo auxiliante requiramus quali / MNũquid de ſiniſtra elemoſynã dare nõ põt: enofnutty ter ad eius ſpiritalẽ ſenſum peruenire poſſi Aut ſi vult captiuũ redimè᷑:quomõ aur ſac/ bendlui Watth. 6. mus. Sic em̃ ait dñ’s: Attendite ne iuſticiã culũ ſoluere aut arcã aperire poterit: ſi ſini/ olitlet veſtrã faciatis coꝛã hominibꝰ: vt videami/ ſtra manum dexterę ſuę non iunxerit: Aut ſi Gonlorttgt, ni ab eis. Et iterũ: Cum facis elemoſynã ne peregrinũ optat excipere ⁊ ᷣm pᷣceptum dñi ne Scßßo ſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua: vt ſanctoꝝ pedes abluere: non video quõ hoc dannchſif ſit elemoſyna tua in abſconſo.Quomõ hoc neſciẽte ſiniſtra manu poſſit impleri. Ad h̊ͥ D N in ſm lrãm accipere poſſumꝰ: cũ ipſe dñs iterũ ptinet etiã illud qð dixit: Cũ oꝛatis nelite ĩ Mattð.ᷣ. ieani Watt. 5. dicat: Sic luceat lux vrã coꝛã homibꝰ vt vi/ angulis platęaꝝ oꝛare: ſed intra inqt ĩ cubi/ ueniſun deant vr̃a bona oꝑa:⁊ gloꝛiſicent patrẽ vyrm culũ tuũ: ⁊ dauſo oſtio oꝛa patrẽ tuũ in ab/ gazbechbe q in celis eſt: Quõ hic dicit: Heſciat ſiniſtra ſcõdito.Ecce ipſi bene agnoſcitis:qꝛ nõ hoc oobeager tua qd faciat dextera tua: cũ alibi dicat: Sic ſemꝑ 'm littera poterit adimpleri.Mã ⁊ noſ eceihaent luceat lux vfa coꝛã homibꝰ vt videãt oꝑxpa ve ipſi ⁊ totus populus nõ ſolum in cubiculis Gcrscliin ſtra bona: DHiligẽter attẽdite frẽs: ⁊ intelle- noſtris oꝛamus: ſed etiã publice ad eccleſiãẽ Gleenlin crũ diumę ſcripture hüiliter ⁊ lapiẽter reqri cõuenimus: ⁊ ſimul cũ omni populo genua — te. Mõ em̃ ſibi ipſe dñᷣs in euãgelica lectione flectimus.Et nũquid hęc facientes hceptis ikß cõtrariꝰ eſſe põt. Nũ q; elemoſvnã ⁊ occulte chꝛiſti cõtrarij ſumus:qui dixit:vt in cubicu ezahlll ſieri ipſe dixit et publice ipſe admonuit vt lis clauſo oſtio oꝛare debeamus? Nõ ita eſt. pocblkt ſibi ᷣcepta eiꝰnõ videant᷑ eſſe cõtraria:intel Vnde etiã ⁊ iſte ſenſus ſuperioꝛi ſentẽtię cõ dſaenme B lectũ ſobꝛiũ ꝗqrit.Qui em̃ ideo facit elemoſy 9, ehlens eſt. Qualiter ergo hoc intelligi de/ ah nã vt ab homibꝰ ſe laudari deſideret: etiã ſi/ beat attẽde.Si quãdo oꝛas deum ⁊ hocab , occulte fecerit: publice facit:qꝛ laudẽ ab ho/ Jillo petis qð videtur: publice ⁊ aperto oſtio loͤni Gt/⸗ minibus quęrit. Qui vᷣo elemoſynã ꝓ ſolo oꝛas: quia hoc a deo vis accipere qð vide᷑. nnonn amoꝛe dei facit:vt ad opus bonũ illũ reliqui Si vᷣo pꝛo indulgentia peccatoꝛũ pꝛo vita Sermo. LXI ¶Eode Bancti dluguſtini de tempoꝛe eterna volueris ſupplicare:etiã ſi publice oꝛa ueris clauſo oſtio oꝛas:qꝛ nõ petis qð videt᷑ 2. Cor. 4. ſed qð non videt᷑. Quę em̃ vident᷑ tẽpoꝛalia ſunt:quę aũt nõ vident᷑ ęterna ſunt.Si tem poꝛalia quęris: ſicut iã dixi publice ⁊ aperto oſtio oꝛas:ſi ęterna quęris:ſecreta eſt oꝛatio tua:qꝛ non ꝗ̊ vident᷑:ſed ꝗq nõ vident᷑ optas E accipere. QQui & illa ꝗ̊ nõ vident᷑ in veritate quęſieric: ⁊ illa ꝗ vident᷑ deo remunerãte ꝑ/ cipiet:qꝛ nõ mẽtit᷑ qui dicit: Quęrite pꝛimũ regnũi dei ⁊ iuſticiã eius:et hęc oĩia adijcient᷑ vobis. Nec hoc ſic dicimꝰ frẽs vt ꝓ rebꝰ tẽ/ poꝛalibꝰ deũ nõ oꝛemꝰ:id eſt ꝓ ſanitate coꝛ/ poꝛũ:aut ꝓ pace tempoꝝ:aut ꝓ abundãtia fructuũ.Debemꝰ ⁊ iſta a deo petere: b ſecũè// do ⁊ rertio loco: vt pᷣmas ꝑtes in omni intẽ⸗/ tione nr̃be oꝛatiõis amoꝛ aię et deſideriũ vitę gternę obtineat.Oꝛemꝰ pꝛo coꝛpe:ſed ſine vlla cõparatiõe ampli* anima ſupplicemꝰ. Et ideo chariſſimi quotiẽs vobis iſta euan- gelica lectio legit᷑:oꝛdine quo ſupꝛa ſuggeſſi mus intellectũ eiꝰ debetis accipere: vt ſiue ĩ elemoſynis ſiue in ieiunijs ſeu in oꝛationibꝰ ſiue in dextera vel in ſiniſtra hoc ſeruare ſtu/ deamꝰ: vt quicqͥd agimꝰ nõ ꝓ vanitate vel cupiditate ſęculi: ſed ꝓ amoꝛe ęternę beati⸗ tudinis faciamꝰ. QQ ipſe ſſtare dignet᷑ qui cũ patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat. m die Sermo l Cio ⁊ credo charitatẽ veſtrã ſapient intelligere:nõ eſſe ſine cauſa ꝙ vos de vera ⁊ ꝑpfecta charitate tã frequẽ/ ter admoneo. Hoc em̃ iõ facio: qꝛ ad omniũ peccatoꝝ vulnera nullũ medicamentũ tã ſa c lubꝛe ⁊ tã efficax eſſe cognoſco. Addit᷑ ⁊ ho qð cũ tã magnũ ſit verę et ꝑfectę charitati remediũ: nullꝰ tñ inuenit᷑ qui eã cũ dei adiu toꝛio nõ poſſit habere. In reliquis operibꝰ bonis interdum poteſt aliquis qualecunq; excuſationẽ ſtendere:in habẽda vo dilecti/ one nullus ſe poterit excuſare. Poteſt mihi dicere aliqs: nõ poſſũ ieiunare: nũquid põt dicere:nõ poſſũ amare:? Põt dicere ꝓpt inſir mitatẽ coꝛpoꝛis mei nõ poſſum a vino vela carnibꝰ abſtinere:nũquid poteſt dicere:non poſſum diligere: Poteſt quiſq; dicere ſe vir/ ginitatẽ nõ poſſe ſeruare: Põt dicè nõ poſſe res totas vendere ac pauꝑibus erogare:nũ/ quid põt dicere:nõ poſſũ inimicos meos di⸗ ligere:⁊ eis qui in me peccauerũt indulgeree HBemo ſe circuueniat fratres chariſſimi: qͥa deus neminem fallit. Cum enim multa ſint quę ꝓpter fragilitateʒ humanã coꝛpoꝛaliter implere non poſſumus:charitatem tamẽ in coꝛde noſtro deo inſpirante ſi in veritate vo luerimus ſine aliqua dubitatiõe habere po/ terimus. Multa em̃ ſunt quę de hoꝛreo:ca nabo vel cellario aliquotiens pꝛoferre non poſſumus: de theſauro vo coꝛdis nunis fe/ dum ⁊ turpe eſt ſi aliquã excuſationẽ ſᷣten⸗/ derevidemur. Mõ em̃ ibi aut pedes laboꝛãt currendę: aut oculi videndo: aures audien / do: aut manus operando laſſantur: vt nos p ipſam fatigationẽ excuſare conemur. Mõ nobis dicit᷑: Ite ad oꝛientem ⁊ quęrite chari tatem:nauigate ad occidentem ⁊ inuenietis dilectionem: Intus in coꝛde noſtro eſt vnde nos iracundia excludere ſolet: ⁊ redire iube, mur: dicente ꝓpheta: Redite puaricatoꝛes Eſa. 46. ad coꝛ. Non em̃ ſicut iam dixi: in longinqᷣͥs regionibus inuenit᷑: qð a nobis dominꝰ pe/ tit:intus ad coꝛ noſtrũ nos mittit. In nobiſ enim ponit quod requirit:vbi tota charitas pꝛofecto in animi bonitate vel voluntate cõ ſiſtit:de qua volũtate angeli paſtoꝛibus da⸗ mauerũt: Pax in terra hominibus bonę vo Eud.2. lũtatis: Et ideo ꝗꝛ niła nobis ante tribunal chꝛiſti excuſatio poterit eſſe: cuʒ dei adiuto⸗ rio totis viribus laboꝛemꝰ vt in animis no/ ſtris plus ſualeat bonitas q; malicia: plus patientia q; iracũdia:plus benignitas q; in uidia:plus humilitas q; ſuperbia. Et vt to/ tum bꝛeui ſermone concludaʒ: ſic totum coꝛ noſtrum obtineat charitatis dulcedo: vt in nobis locum habere nõ poſſit odij amaritu do. Sed dicit aliquis:nulla ratione poſſum B inimicos meos diligere. In omnibus ſcri⸗ pruris deus tibi dicit:quia potes.Tu econ/ trario reſpondes: nõ poſſe.Conſidera nunc vtrum tibi an deo debeat credi. Et ideo qͥa veritas mẽtiri nõ poteſt:iam vanas excuſa/ tiones ſuas relinquat humana fragilitas: quia nec impoſſibile aliquid potuit impera- re:quia iuſtus eſt. Mec damnaturus eſt ho/ minẽ pꝛo eo qð non potuit vitare qui pius eſt: Quid tergiuerſamur in caſſum? Memo em̃ quãtum poſſumus melius nouit qᷓ; qui nobis ipſũ poſſe donauit. Lot viri:tot mu/ lieres:clerici: pueri: tantę ⁊ tã delicatę puel/ lę flamas⁊ ignes ⁊ beſtias ęquanimiter per/ tulerunt:⁊ nos ſtultoꝝ hominũ cõuitia dici mus tolerare nõ poſſe: ꝗ nopᷣ maloꝛũ hoĩm nedqᷣcia inferũt᷑:ſi poſſumꝰetiã vſq; ad moꝛtẽ u luſfich nigui onl Nopütot ſpguft nanh eſtcnn . nininisno gitetmme tnirbi Genanant geeineli nfci iclistatt gginemese igenſenan dedepint zoelg ſunrauud g⸗ t⸗ Gden ctonad Gedlae ſol naos lononost ctici ies Denplum 9 P emates: hupinp Neateynin Uim cldcens: locorge, onobistch ſchigaeiu idavrn urepeain niteltha nninicst figaeus. R. hinea Coöͤrtlen chſtus Aunban tnecüͤte Dine iii Hüdoſie ſoni⸗ Pernig⸗ hang⸗ isgten Phnsin Sp enin lefe inn nate lennnin lin nn 9 öehabeen Einn 1s Poſenet dsning alnmiin, theles hdoi⸗ Naunesentn WMunnnnn relonenn. Nigugnechn lentiweni: enoſrockne⸗ leöananme nl:inlongnts sdoni , nimne. Rmwol bitotnchnss aiſounrnes⸗ ſpatoebusc, inbrebonedn Ganre ihel az deictlut⸗ tinanimsto nnlorgu enigliunsg aba. Anto gelewunae NulteN todg zmai nonepſmn onnibts in otes LLendt ondccumn l. Eiic umuschlin aſt — votultinpan euman are quipe ntſe⸗ olu hl vhiter ndat uninince icututi golotil henn ſouan illoꝝ nfas iniurias vindicamus: VUnde ne/ ſcio qua fronte vel qua cõſciẽtia cũ omnibꝰ ſanctis in ęrerna beatitudine partẽ habere deſideramꝰ: quoꝛũ exempla ſequi in rebus Chminimis non acquieſcimꝰ. Sed ſunt aliqui qui teſtimonio diuinę ſcriptureę lracũdię ſuę eſtimãt ſuffragari. Dicunt em̃: Amat anima mea amantẽ ſe. Et dũ auctoꝛitatẽ diuinam male intelligũt:de medicamẽtis ſibi vulne/⸗/ ra faciũt.CAualiter aũt hoc ⁊ vchent ⁊ poſſit intelligi: attendat charitas vfa. A Miat inqt anima mea amantẽ ſe: Licet et de mnibus littera ſentiri ⁊ debeat ⁊ poſſit:tamẽ certius de deo intelligendũ eſt:qꝛ nullꝰ nos melius q; ipſe diligit. Mã ſi boni tantũmõ amandi ſunt:quid dicemꝰ de deo noſtro de qͥ ſcriptũ Job. 3. eſt: Sic deus dilexit mũdũ vt ſiliũ ſuũ vni/ cũ daret:Quid em̃ boni fecerat mũdꝰ vt il/ lũ ſic dilexerit deus? omnes em̃ homies nõ ſolũ malos ſ etiã impios et oꝛiginali pecca/ to moꝛtuos in anima chꝛiſtus inuenit:Et tñ etiã cũ tales eſſemꝰ dilexit nos ⁊ tradidit ſe/ metipſum ꝓ nobis: ⁊ per hoc amauit etiam Ro.S. nõ amãaãtes:ſicut ⁊ paulus aplus dicit: Chꝛi/ ſtus ꝓ impis moꝛtuus eſt:ac ſic p ineffabili⸗ pierate vniuſo hũano generi hͥ exemplũ de/⸗ Matib.n. dit dicens: Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hũi/ lis coꝛde. Qm̃ ⁊ beatꝰ petrus aplus in epła 1. Petrl. 2 ſua ſiłr pᷣcipit dicens:Chꝛiſtus inqᷣt paſſus ẽ ꝓ nobis reliquẽs vobis exẽplũ vt ſequami veſtigia eius. Cd exẽplũ dñi ſecuturi ſumꝰ: Nũdqᷣd vt moꝛtuos ſuſcitemꝰ: Nũqͥd vt ſupᷣ mare pedibꝰambulemꝰ: Hõ vtiq;:vᷣ vt ſimꝰ miteſ ⁊ hũiles coꝛde:⁊ nõ ſolũ amicoſ:ſᷣ etiã inimicos toto aio diligam“: Et ſequami ve/ D ſtigia eius. Dixit h̊ etiã beatꝰ euãgeliſta Yÿo⸗ 1. Joh.2. hanes:Qui dicit ſe in chꝛiſto manere:debet quõ ⁊ ille ambulauit:⁊ ipſe ambulare.Quõ em̃ chꝛiſtus in cruce fixus erat:⁊ tñ ꝑ viã cha Lud.25. ritatis currebat dicens: Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt quid faciũt. Et nos ́ cũ patimur ab inimicis hoc clamare debemꝰ:qꝛ neſciũt quid faciũt. Frenetici em̃ ſunt ⁊ a contrario ſpũ poſſident᷑: vt ⁊ nos ꝑſequant᷑:maioꝛẽ ꝑ/ ſecutionẽ a diabolo patiunt᷑: et iõ magis vt liberent᷑ q; damnent᷑ oꝛare debemꝰ.Sic fecit beatus Stephanꝰqͥ gloꝛioſiſſime pᷣmꝰchꝛiſti Acij.⁊. veſtigia eſt ſecutꝰ.Cũ em̃ duris ſaxoꝝ imbꝛi bus cęderet᷑:ſtans oꝛauit ꝓ inimicis ſuis:et poſitis in terra genibꝰ totis viribus clama/ nit ⁊ dixit:ñie ne ſtatuas illis hoc peccatũ. Si ergo vputamus nos non poſſe imitari do minũ noſtrũ: imitemur talem conſeruũ no/ Ber. LxI Feria ſexta poſt dñicã Gin. I. Ber.II ſtrũ. Imitemur quippe beatũ Jacobum qui cum a iudęis lapidaret᷑:flexis genibus pꝛo impijs ꝑſecutoꝛibus ſuplicauit. Hominus ð quoq; in euangelio vt inimicos diligere de/ — —— beamꝰ non dedit conſiliũ ſed ſᷣceptũ.Aliud eſt conſiliũ:aliud ſᷣceptũ.Conſiliũ datur vt —— virginitas cõſeruet᷑: vt a vino et a carnibus Watth. 5. abſtineat᷑: vt vendan᷑ omnia et pauperibꝰ erogent᷑. Pꝛeceptũ vᷣo datur vt iuſticia cu ſtodiat᷑: vt omnis homo diuertat a malo et faciat bonum. DNeniq; de virginitate dicit᷑: Qui poteſt capere capiat. De iuſticia o nõ dicitur: qui poteſt facere faciat: ſed omnis ignem mittetur. Conſiliũ qui libẽter audie/ rit ⁊ fecerit:maioꝛem habebit gloꝛiam. Pꝛe⸗ ceptũ qui nõ impleuerit: niſi pęnitẽtia ſub- uenerit euadere pęgnam non poterit. Sic em̃ pcepit dominꝰ: Diligite inimicos veſtros: benefacite his qui oderũt vos.Et oꝛate pꝛo ꝑſecutoꝛibus veſtris ⁊ maledicẽtibꝰ vobis. St ſi quęras: qua mercedem accipies:? Audi Wattb. 94 Mattd. 3. arboꝛ quę non facit fructũ bonũ excidet᷑ ⁊ in „ Mateh. 5. qð ſequit᷑: At ſitis filij patris veſtri.Aduer E tite qꝛ ſi inimicos nõ diligimꝰ: fili dei eẽ nõ poſſumꝰ. Et qua fronte dicimus in oꝛatiõe: Pater noſter qui es ĩ celis:ſanctincet᷑ nomẽ Mattb.s tuum? Aut õſciẽtia dicere poterimus: Dimitte nobis debita noſtra:ſicut ⁊ nos di mittim*: Sed dicit aliquis: Ego audia! pturam dicentẽ: Amat anima mea amantẽ ſe. Amas amantes te filios ⁊ parẽtes:amat ⁊ latro:amat ⁊ dꝛaco:amant ⁊ lupi:amant⁊ vꝛſi. Si enim amantes non diligamus:ſi ſi- lios vel parentes deſpicimus:peioꝛes leoni/ bus et ſupꝛadictis beſtijs exiſtere videmur. Sic ⁊ ipſe dominus dicit: Si enim diligitis Matth. eos qui vos diligũt: quã mercedeʒ habebi/ tis? Nõne ⁊ publicani hoc faciũt?:Et ſi ſalu⸗ taueritis fratres veſtros tm̃:quid ampliꝰfa/ citis? Hõne et ethnici hoc faciũt? Qui ergo ſolos amicos diligũt:ſicẽ ⁊ ipſi videt:adhuc i hac ꝑte publicanis ⁊ gentibꝰ ⁊ beſtijs ſiles ſũt. At & ſuperioꝛes ſimꝰ ⁊ gentib ⁊ beſtijs etiã inimicos ⁊ aduerſarios diligam'. Et ti // meamꝰ illud qð dñs ĩ euãgelio dicit: Serue Wartban. male om̃e debitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me: nõne opoꝛtuit ⁊ te miſereri conſeruo tuo: ſicẽ ego tui miſertꝰ ſũ:Et ad poſtea: Tradidit eũ toꝛtoꝛibꝰ donec redderet vniuũſũ debitũ. Sic inᷣt dũs:pater meus cęleſtis faciet vo/ bis: ſi nõ dimiſeritis vnuſqᷣſq; fratri ſuo de b 4 Yob.iʒi coꝛdibus vr̃is.Et iterũ ipſe dñũs ait: In hoc cognoſcent oẽs qꝛ mei diſcipuli eſtis: ſi vos Jacobi.⁊. inuicẽ diligatl.Et iterũ:Qui vniũſã legẽ cõ pleuit offẽdat aũt ĩ vno factꝰ ẽ omniũ reus. Quid eſt hoc vnum:niſi qð ſupꝛa diximus: Job.iʒ. Mãdatũ nouũ do vobis vt vos inuicẽ dili gatis? Quid inq; ẽ hoc vnum: niſi ulud qð SGSał.s. aplus dicit: Ois lex in vno ſermone cõplet᷑: SSDiliges ꝓximũ tuũ ſicut teipᷣm? Sed ne foꝛ/ te aliquis dicat: locum hũc nõ ſic debere in/ telligi:Audiat de h̊ mãdato iterũ apłm ſpᷣli/ T.Corj.iʒ. mi voce clamantẽ:Et ſi tradidero coꝛpꝰmeũ vtr ardeat:charitatẽ aũt nõ habeã: nihil mi/ hi ꝓdeſt. Jpᷣa eſt vera ⁊ germana charitas: ꝗ nõ ſolũ vſq; ad amicos: ſed etiam vſq; ad ipſos ꝑuenit inimicos:Siẽ dñis nr̃ tantã cir/⸗ ca genꝰ hũanũ cognoſcit᷑ habere charitatẽ: Hattð. . vt nõ ſolum ſupꝛa bonos ſed etiã ſupꝛa ma/ los pluuiã dare:⁊ ſolẽ ſuũ quotidie oꝛiri cõ/ cedat. Etiã illud ante oĩa cũ grãdi reuerẽtia ⁊ timoꝛe recolere ⁊ retinere debemꝰ:qð dñs i Mattb.. euãgelio dixit: Si dimiſeritis inqᷣt homibꝰ peccata eoꝛũ:dimittet et vobis pater veſter cęleſtis peccata vra. Si nõ voimiſeritl:nec pr veſter cęleſtis dimittet debita vr̃a. In pot ſtate nf̃a poſitũ eſt qualit᷑ in die iudicij iudi/ cemur. Unge neſcio qua fronte indulgetiã 64 peccatoꝝ ſuoꝛũ ante tribunal chꝛiſti obtine/ vyre poterit:qͥ deo pᷣcipiente inimicis ſuis ve/ niã dare non acqᷣeſcit. Aplłus etiã ſᷣdicat di/ RBo. 12. cẽs: Nemini malũ ꝓ malo reddẽtes:Bene/ dicite ꝑſequẽtibꝰ vos:bñdicite ⁊ nolite ma/ Abi.S. ledicere.Et iterũ:Noli vinci a malo:ſed vin i. Petri.. ce in bono malũ.Et iterũ: Mõ reddẽtes ma/ ledictũ ꝓ maledicto:ſed ecõtrario bñdicen/ Job.Iʒ. ces. Beatꝰ q; euãgeliſta Johes qͥ ſupᷣ pect⸗ dñi i cęna recubuit:ĩ epła ſua ita nos admo/ 1. Job.ʒ. net dicens: Qui odit fratrẽ ſuũ homicida ẽ: Et ſcitis qꝛ ois homicida nõ habet in ſevitã 1. Job.⁊. ęternã.Et iterũ: Qui dicit ſe in lumine ma/ nere ⁊ fratrẽ ſuũ odit:in tenebꝛis ẽ:⁊ in tene/ bꝛis ambulat:⁊ neſcit quo vadat:qꝛ tenebꝛę obcęcauerüt oculos eius. hoc loco fratrem omnẽ hoiem debemꝰaccipere.Hicit etiã ipe 1. Job. ꝓ. beatꝰ Johes:Si qᷣs dixerit:diligo deũ:⁊ fra trẽ ſuũ odit:mẽdax ẽ.Qui em̃ nõ diligit fra/ trẽ ſuũ quẽ videt:deũ quẽ nõ videt quõ põt S diligere? Sʒ etiã ſi iubet ſufficiũt iſta: Sũt em̃ inumera bilia tã in nouo q; i veteri teſta/ mẽto:ꝗ̃ cauſã de q̃ loquimur validiſſimis te⸗ ſtimonijs cõſirmare longũ ẽ: et nüc oĩa cha/ ritatis vrę auribꝰ nõ intiment᷑. Hã in ſanct: aiabus etiã parua ꝓ magnis accipiunt: qꝛ reuera cui pauca ñ ſufficiũt:magna nõ ꝓſũt: plura ꝓdeſſe nihil poterũt. Vos aũt fratres chariſſimi cõſiderãtes:qꝛ oĩs lex vno ſermo / Sal.. ne implet᷑ in nobis: id eſt: Diliges pꝛoximũ tuũ ſicut teipᷣm: nõ ſolũ amicos ſed etis ini/ micos diligite: qꝛ quicũq; q̊ implere nolũt: reliqua illis opera bona ꝓdeſſe nõ poterũt. Et ideo ita omibꝰinimicis vf̃is dimittite vt cũ ſecura ↄſciẽtia poſſitis in oꝛatiõe dicere: Dimitts nobiſ debita nra:ſicut ⁊ nos dimit Matts.s. timus debitoꝛibꝰ noſtris ¶ Item eodẽ die alius ſermo q̃ ba bet inter ſermones de Uerbis do/ ¶ Item eodem die alius ſermo de Epiſtola diei:qui habetur in libꝛo Quinquaginta homeliaꝝ: Home/ lia.vij.et.xviij. Sabhato poſt dominicã in quin quageſima:Sermo neo: vt in iſto legitimo ac ſacratiſſi/ tꝑe exceptis dñicis diebꝰ nullus pꝛandereß infirmitas nõ ꝑmittit:qꝛ alijſ diebꝰieiunare remediũ eſt aut ſmiũ: in quadrageſima nõ ieiunare peccatũ eſt. Alio tꝑe qͥ ieiunat acci / piet indulgentiã: in quadrageſima qui non ieiunat ſentiet pęnã:⁊ tamẽ qui ieiunare nõ hualet:ſecretiꝰ ſibi ſoli:aut ſi eſt aliꝰ infirmꝰ cũ ipᷣo ĩ domo ſua pſparet qð accipiat:⁊ illos q̃ ieiunare ſualẽt ad pꝛãdiũ nõ inuitet: qꝛ ſi H fecerit:nõ ſolũ deus ſᷣ etiã homies poſſũüt intelligere illũ nõ ꝓ infirmitate nõ poſſe:ſed ꝓ gula ieiunare nõ velle.Sufficiat illi quod ipſe ieiunare nõ ᷣualet:et magis cũ gemitu et ſuſpirio ⁊ animi doloꝛe mãducet: ꝓ eo qGd alijs ieiunãtibꝰ ille abſtinere nõ poteſt. Qð opus ẽ vnicuiq; infirmo:ſecretiꝰaut ſibi ſoli aut cũ alio ſiłr infirmo faciat pᷣparari:qꝛ nõ ei opoꝛtetvt aliquẽ ſanũ roget ad pꝛãdiũ:ne ſibi etiã de alteriꝰ gula augeat peccatũ. Pꝛo B eo tñ qð nõ põt ieiunare: ampliꝰ debet ero/ gare pauꝑibꝰ:vt peccata ꝗᷓ nõ põt ieiunãdo curare:poſſit ĩelemoſynis dando redimere. Bonũ eſt ieiunare frẽs:ſed meliꝰẽ elemoſy/ nã dare.Si aliqs vtrũq; põt:duo ſũt bona. Si ⁊o nõ poteſt: melius ẽ elemoſynã dare. Si poſſibilitas nõ fuerit ieiunãdi:elemoſx/ Ogo vos fratres chariſſimi ⁊ admo A ſumat:niſi foꝛte ille quẽ ieiunare Sr. fil noſtn eiunanet⸗ horict⸗ acpet Unlli (peug (obebue ur ufnil VVrtiinb eun giſeſol iitt nen biͤefi⸗ guperdelt neoeelen haber De iſindi ſmnüfenrt 6enaa gagdel Hödin ſenlunob Ser. LXI. dekli Oebensil lepupen leabinduc ulperekty heicbaͤve Diepinoße auifunus boepotenn msbaben Aperepere ecoodi es piunſnt dstödi hfſeuſtsn tnpupe fneotene Krdd lcotine nfludd ſſtinitu ezei Mnthfe Moneden nilh⸗ archilße ugnfi erpeien ige⸗ Porni inpernii cſeiipei nsdininten Dabsd Us ſemnode etur ulbe⸗ lun one⸗ moseſzund Gsdiebenle lequiiuue ſdiebeſeuun uangelmg eqieinnatan Gelmsquten gbiieunnnent ſckalein upunt nöuirra ommies d Artiget vfinnighi ggs dͤgnin Plutr o pͦolctt eeutſtit zpannng . ſetngn sſeigin lanttnosdinete ininn Minitenn n Ber. LXIII Babbato poſt dñicã in. L. B dño nfo ieſu chꝛiſto: qͥ cũ patre et ſpũſancto viuit ⁊ regnat in ſęcula ſeculoꝝ: Amen. (Eodem die de neceſſitate Jeiunij cũ mititate ⁊ largitate:Sermo I na ſufficit ſibi ſine ieiunio:ieiunium vᷣo ſine elemoſyvna oino non ſufficit. Ergo ſi aliquis ieiunare non poteſt:elemoſyna ſine ieiunio bonũ eſt. Si vᷣo ualet ieiuniũ cũ elemoſyv/ na: duplex bonũ eſt. Jeiuniũ vo ſine elemo ſyna nullũ bonũ eſt: niſi foꝛte ita ſit aliquis Cpauꝑ: vt nõ habeat oino qð tribuat. IJile g qᷣ nõ habuerit vnde tribuat:ſufficit volũtas Lud.a. bona ſᷣm illud qð ſcriptũ eſt: Olia ĩ excelſis deo:⁊ĩ tra pax hoĩbꝰbonę volũtatis.Sʒ qͥs Wattðö.Io. ęrit qͥ ſe poſſit excuſare:cũ etiã ꝓ calice aquę frigidę mercedẽ ſe dñũs redditurũ ꝓmiſerit: Et q̃re frigidę dixit: MNe foꝛte ſe poſſet alidqs pauper de lignoꝛũ penuria excuſare:aut cer/ te dicere ſe vaſculũ vbi aquã calefaceret nõ habere. Deniq; ⁊ ꝑ beatũ ꝓphetam fratres chariſſimi dñs ita hoꝛtat᷑ ⁊ admonet elemo/ ſynã flieri:vt ꝓpe nullus pauper ſit qͥ ſe va Eia. s. leat excuſare. Sic enim ait: Hoc eſt ieiuniũ dõð elegi dicit dñs: Frange eſurienti panem tuũ.Mõ dixitvt integrũ daret cũ foꝛte pauꝑ ille aliũ nõ haberet: ſed frange inquit:h eſt Dicere:Etiã ſi tanta pauꝑtas tibi eſt vt non ge ⁊ pauperi tribue.Et egenũ inquit ac ſine tecto induc in domum tuam. Si aliquis ita pauper eſt vt nõ habeat vnde tribuat pau/ peri cibũ:vel in vno angulo domus ſuę pe/ D regrino pᷣparet lectulũ.Quid nos ad heęc di cturi ſumus fratres:vel quã excuſationẽ ha bere poterimus:qui amplas ⁊ ſpacioſas do mus habentes: vix aliquãdo dignamur ex/ cipere peregrinũ:ignoꝛãtes immo nõ credẽ/ r tes quod in omnibꝰ peregrinis chꝛiſtus exci Mattb.⁊5S. pitur:ſicut ipſe dicit:hoſpes fui ⁊ ſuſcepiſt: me: ⁊ q;diu vni ex minimis iſtis feciſtis:mi/ hi feciſtis: Laboꝛioſum ⁊ faſtidioſum nobis eſt in pauperibꝰ reciꝑe chꝛiſtũ i patriã nr̃aʒ: timeo ne nob ille vicẽ reddat ĩ cclo ⁊ nõ nos recipiat in beatitudinẽ ſuã.Cõtẽnimꝰillũ in mũdo: timeo ne nos ille iterũ cõtẽnat ĩ cęlo fm illud qð ipſe dixit: Eſuriui ⁊ nõ dediſtis mihi mãducare: hoſpes fui:et nõ accepiſtis me.Et qᷓ;ddiu nõ feciſt vni ex minimis iſtis: nec mihi feciſtis.Et qð poſt hęc frẽs ſequit᷑: auertat deus a nobis. hoc enim poſtea ad/ didit dicẽs: Diſcedite a me maledicti i ignẽ gternũ: qui paratus eſt diabolo et angelis eius. Hhec ergo fratres nõ tranſitoꝛie nec ſo/ lis coꝛpoꝛis audiamus auribus:ſed fideliter „ audientes etiam vt alij teneant ⁊ impleant verbo pariter ⁊ exemplo doceamus:pſtante habeas niſi vnũ panem: ex ipſo tamẽ fran- NHoſtolica dilectiſſimi doctrina nos admonet: vt deponẽtes veterẽ ho⸗/ minẽ cũ actibus ſuiſ: de die in diem ſancta cõuerſatiõe renouemur. Si em̃ tem/ plũ dei ſumꝰ:et mentiũ noſtrarũ ſpũſſanct habitatoꝛ eſt dicente apłlo: Vos enim eſtis templũ dei viui:multa nobis vigilantia la/ Col. 3. boꝛandũ eſt:vt coꝛdis noſtri receptaculũ tãa⸗/ to hoſpite non ſit indignũ.Et ſicut in domi bus manufactis laudabili diugentia ꝓuidẽ dum eſt vt ſi quid aut infuſione imbꝛiũ aux turbine ꝓcellarum:vel ipſa fuerit antiquita te coꝛruptũ:cita in integrũ cura reſtituat:ita iugi opoꝛtet ſollicitudine pꝛęcaueri:ne quid in noſtris animis incompoſitũ: ne quid in- ueniat᷑ immũdũ. ctuis ędiſicium noſtrum ſine ope ſui nõ ſubſiſtat artiſicis:nec fabꝛica noſtra poſſit eſſe incolumis niſi ei pꝛotectio pᷣfuerit cõditoꝛis: tamẽ qꝛ rationabiles lapi des ſumus ⁊ viua materieſ:ſic nos auctoꝛis nr̃i exterruit manꝰ:vt cũ opiſice ſuo etiã is qͥ reparat᷑ operet᷑. Sꝛatię dei igit᷑ obediẽtia ſe hũana nõ ſubtrahat:nec ab illo bono ſine qᷓ nõ põt bona eſſe deſiciat:aut ſi quid ſibi im poſſibile aut arduũ iu mãdatoꝝ effectibꝰ ex perit᷑:nõ in ſe remaneat:ſed ad adiuuãtẽ re/ currat:qui ideo pᷣceptũ dat vt excitet deſide riũ:⁊ ſſtet auxiliũ dicente ꝓpheta: Jacta co Rz=. £ò . gitatũ tuũ in dño:⁊ ipſe te enutriet. An foꝛ/h te quiſq; tam inſolẽter ſuperbit:et ita ſe ilię/ ſum:ita imaculatũ eſſe pᷣſumit:vt nulliꝰ iam renouatiõis indigeat: Fallit᷑ pꝛoꝛſus iſta ꝑ/ ſuaſione: et nimia vanitate veteraſcit:qͥ int temptatiões iſtius vitę ab omni ſe vulnere credit imunem. Plena ſunt oia ꝑiculis:ple/ illecebꝛe: blandiunt᷑ lucra:damna deterrẽt. Amare ſunt obloquẽtium linguę: nec ſemꝑ veracia ſũt oꝛa laudantiũ. Inde ſeęuit odiũ: hinc decipit mẽdax officiũ:vt faciliꝰſit vita/ re diſcoꝛdẽ qᷓ; dclinare fallacẽ. In ipſis autẽ virtutibꝰobtinẽdis tam dubius modus eſt: et tam incerta diſcretio eſt:vt ſi quiſq; inter bonoꝛũ maloꝛũq; cõfinia ſubtiliſſimi diſcri⸗ minis poterit ſeruare menſuras: difficile ſit vt bene ſibi cõſciam pꝛobitatẽ obtrectantiũ na laqueis: incitant cupiditates: inſidiant lingua non moꝛdeat: ⁊ iniquoꝝ euadat ob/ S LEr * LXlIII. Bancti dluguſtini de tempoꝛe G pꝛobꝛia: cui amica eſt iuſticia. Jam cum ad eqm̃ caſte ⁊ ſobꝛie moꝛtalis heęc vita ducitur: etfnn⸗ ipſas rerum tempoꝛaliũ varietates cogita / quodam tamẽ puluere terrenę couerſatiõis penotzen tio humana conuertit᷑: quantę ſe oponunt aſpergit᷑:⁊ nitoꝛ mentium ad dei imaginem tintnn caligines: quanti pꝛauarũ opinionũ oboꝛi / conditarũ nõ ita fumo totius vanitatis ali/ ſunvonin untur erroꝛes: vt de obiectu contrarioꝛũ ſu/ enus eſt:vt nulla poſſit ſoꝛde fuſcari: et non girnſan C matur materia querelarũ. Nam licet omniũ ſemꝑ indigeat expoliri. Quod ſi etiã cautiſ⸗E femunl ficgeliũ coꝛda nõ dubitẽt nullis mũdi huius ſimis animis neceſſariũ eſt: quãto illis am⸗ hſunom partibus:nulliſq; tempoꝛibꝰ ꝓuidentiã ab/ plius eſt expetendũ:qui tota foꝛte anni ſpa/ (ltonin eſſe diuinã:nec de ſtellarũ poteſtate quę nul cia aut ſecuriꝰ aut negligentius tranſierũütz nono deog la eſt ſeculariũ negocioꝛũ pendere ꝓuectus: Quos charitate debita cõmonemus:vt nö geuso ſed ęquiſſimo ⁊ clementiſſimo ſummi regis ideo ſibimet blandiant᷑:quia nobis cõſcien· woeſpſedo arbitrio cũcta diſpo ni: qm̃ ſicut ſcriptũ eſt: tię ſingloꝝ patere nõ poſſunt:cum oculos hres anune NVs.·24. Uniuerſę vię domini mificoꝛdia ⁊ veritas: dei ſimul vniuerſa cernẽtis nõ abdita loco- D tamẽ cũ quędam nõ ſᷣm deſideria noſtra ꝓ rum:nõ parietũ ſepta ſecludant: nec ſolũ ei (Eperenit cedunt:⁊ ſub humani erroꝛe iudicij ſuperioꝛ acta ⁊ cogitata:verũ et agenda ⁊ cogitanda eſt plerũq; iniqui cauſa q; iuſti:vicinũ nimis ſint cognita. Iſta vera ſcientia ſummi iudi/ (eoce atq; contiguũ eſt vt etiam magnos animos cis:iſte eſt tremẽdus aſpectuſ:cui peruiũ eſt (Epieſ iſta cõcutiant: ⁊ in aliquod illicitę cauſatio / omne ſolidum:⁊ apertũ omne ſecretum:cui oinli nis murmur impellant. Siquidem iſtis va- obſcura clarent:muta reſpondẽt:ſilentiũ ccõ ſelsor rietatibus etiã excellẽtiſſimꝰ ꝓpheta dauid fitet᷑:⁊ ſine voce mens loquit᷑. Nemo patien onesde vſq; ad periculũ ſe turbatum pꝛofiteat᷑ ⁊ di tiã bonitatis dei de peccatoꝝ ſuoꝝ impuni/ Ds.2. cat: Mei auteʒ pene moti ſunt pedes:pene tate ↄtemnat:nec ideo illũ eſtimet nõ offen/ nini effuſi ſunt greſſus mei:quia zelaui in pecca, ſum: quia necdum eſt exꝑtus iratum. Mon nel toꝛibus:pacẽ peccatoꝝ videns. Unde quia ſunt longe moꝛtalis vitę inducię:nec diutur Pn sfrucen paucoꝛũ eſt tam ſolida foꝛtitudo:vt nulla in na eſt licentia inſipientiũ voluptatũ in ęter/ rn ęquitatũ ꝑturbatione quatiant᷑: et multos narum doloꝛem tranſitura pęnarũ: ſi dũ iu/ 1 noe ſidelium non aduerſa tantũ ſed etiã ſecũda ſticia ſuſpendit᷑:pęnitẽtię medicina nõ quę⸗ coꝛrumpant: ſanandis vulneribus quibus rnitur. Confugiamus ergo ad pᷣſentem vbiq; F lele e humana infirmitas ſauciat᷑ diligens eſt ad/ mificoꝛdiã dei:⁊vt ſanctũ paſcha dñi digna hibenda curatio. Ideo enim de ꝑiculis qui- obſeruãtia celebꝛet᷑: cũctoꝝ ſe ſideliũ coꝛda 1 nnn bus mũdus hic plenus eſt quędam bꝛeuiter ſanctiſicẽt. Miteſcat ſęuicia:mãſueſcat ira- ſe d NPꝛouer.⁊o, pcurrit: vt dicẽte ſcriptura: Quis gloꝛiabit᷑ cundia:remittant ſibi omnes culpas inuicẽ Kcnllc caſtũ ſe habere coꝛ:aut mũdum ſe eſſe a pec ſuas: nec exactoꝛ ſit vindictę qui petitoꝛ eſt aenunt cato? Omnes ſibi intelligãt delictoꝛũ indul venię. Dicentes em̃:Dimitte nobis dñe de / Mattb. s. lge gli gentiã ⁊ reparationis neceſſariã eſſe medici/ bita nr̃a ſicut et nos dimittimꝰ debitoꝛibſus Voſſsͤe D nam. Quando autẽ dilectiſſimi ad remedia noſtris: duriſſimis nos vinculis alligamus: Amukn diuina aptius recurrimus q; cuʒ ipſa nobis niſi qð ꝓfitemur impleamus. Vnde ſi oꝛati “ ulftchne ſacramenta redemptionis noſtrę tempoꝛũ onis hui ſacratiſſimũ pactũ nõ tota ſui cõ/ n halghuß. lege reſerant᷑: Quę vt dignius celebꝛemus ditione ſeruatũ eſt:nũc ſaltem ↄſcientiã ſuã ua ſaluberrime nos quadraginta dierũ ieiunio vnuſqͥſq; cognoſcat:⁊ alienis ignoſcẽdo de⸗ ſitoniſe ſparemus. MHõ enim hi tantũ qui per moꝛ/ lictis:abolitionẽ ſuoꝝ obtineat peccatoꝛũ. aelligien tis chꝛiſti reſurrectioniſq; myſteriũ in nouĩ Dicẽte nãq; dño:Si dimiſeritis homibꝰpec Abi.s. innibs vitam baptiſmo ſunt regenerante venturi: cata eoꝛũ: dimittet et vobis pfr̃ veſter qui in rigcüpi ſed etiam omnes populi renatoꝛũ vtiliter ? celis eſt. Non longe eſt ab vno quoq; quoGd ſodierien neceſſitarie ſᷣſidium ſibi huius ſanctificati / poſcit:cũ de benignitate ſupplicis ſententia sctio onis aſſumunt: illi vt quę nondũ habẽt ac· pendeat iudicantis: qui hbumanarum pꝛe/ tinet cipiãt:iſti vt accepta cuſtodiãt: dicẽte aplo: cum miſericoꝛs et iuſtus auditoꝛ ęquitati btguncſo 1. Corj.Io. Qui ſtat videat ne cadat. Hemo tanta ẽ fir, ſuę de noſtra lenitate pᷣſcribit: vt non habe/ Phual mitate ſuffultꝰ vt ð ſtabilitate ſua debeat eẽ ret ĩ eos ius ſeueritatis: quos nõ inueniſſet ſhagin ſecurꝰ. Vtamur igit᷑ dilectiſſimi ſaluberrimi cupidos vltionis. Clemẽtes autem ⁊ mites S Finepede tꝑis venerabilibꝰ inſtituti:⁊ ſollicitioꝛi cura animos: etiã largitas decet.Nihil enim di⸗ üugli coꝛdis noſtri ſpecula tergamꝰ. Quãtũlibet gnius eſt qᷓ; vt homo ſui auctoꝛis ſit imita/ anin Aae — „ H l ſa nde uα weEτνα Wle vihe W dMοα Sgegein ek, Bee ree⸗ Dñica pꝛima In. xI. B er.I toꝛ:⁊ ſᷣm modũ pꝛopꝛię facultatis diuini ſit tecraſſat᷑. VUnde ⁊ ſaluaroꝛ in euangelio diꝰ- hginen operis executoꝛ.Nam cum alunt᷑ eſuriẽtes: xit: Attendite itaq; vobis ne grauent coꝛda Zud.x1. risli veſtiunt᷑ nudi:fouent᷑ infirmi: nonne auxi⸗/ veſſtra in crapula ⁊ ebꝛietate et in cogitatio/ kanon lium domini manus explet miniſtri: ⁊ beni/ nibus ſecularibus: et ſuꝑueniat in vos dies icali6 gnitas ſerui munus eſt domini: Qui cũ ad illa repentina: tanq; laqueus em ſuꝑueniet lisan, affectus miſericoꝛdię ſuę adiutoꝛe nõ egeat: vniuerſo mũdo:⁊ nemo effu giet. Sed illa & nniſon ita ſuam omnipotentiã temperauit:vt labo eſt in quadrageſimę diebus grãdis vtilitas hlerlt⸗ ribus hominũ per homines ſubueniret. Er qadð etiam dum a licitis abſtinemꝰ:magis ac ns merito deo gratię referunt᷑ de pietatis offi/ agis admonemur illicita vitare. Qui em̃ cſien. cijs:cuius opera vident᷑ in famulis. Pꝛopt abſtinemꝰ nos a carnibꝰ quibus alis dieb⸗ lcd quod ipſe dominus diſcipulis ſuis git: Sic vti licet: Qui nos abſtinemus a vino quo nho⸗ Matth.S. luceat lumẽ vrjm coꝛã homibꝰvt videãt opa mogerate vti licet. QAui &iſta vitamꝰ ꝗ ali cſoli vfa bona:et magniſicẽt patrẽ vfm qͥ in cęls quãdo licẽt: in pꝛimis peccatafugiamus: int eſt: per chꝛiſtü dominũ ñ noſtru: Amen. oĩno nunq; licent. Itaq; volum bene ieiu/ * nare a cibis: ante omia ieiunemꝰ ⁊ a vits. üͤet Wre goges die Homelia de eo a8S Auid enim ꝓdeſt vacuare coꝛpus ab eſcia: * criptũ eſt i euãẽ gelio ſm Matthęu: ⁊ animã replere peccatis: Quid enim ꝓdeſt ich Et dim iſſa turba aſcendit in moñſitẽ pallidũ eẽ ieiunijs ſi odio ⁊ iuidia liueſcas: ſolus oꝛare ⁊c̃.quę habet inter ſer· AQAuid em̃ ꝓdeſt vinum nõ bibere: ⁊ iracun/ anen mones de Terbis oñi riij. et · xiii. dię veneno inebꝛiari: Quid ꝓdeſt abſtinere pun a carnibus ad edendum creatis: ⁊ malignis n Wominicaf HPma in quadrageſi imag: obtrectationib fratrum membꝛa lacerare?- odn. emyſterio ieiunij quadrageſima Quid pꝛodeſt ſi abſtineam ab his quę ali- unor Ber. LXIII. lis:fructu ⁊ modo:: quãdo licent: et faciamus illa quę nunqᷓ; li- nger Mne vite noſt adi dent? Deus em̃ illos honoꝛar ⁊ diligit q illi/ düͤſu⸗ aadg debemus putare vir tutum Mcita fugiunt. Sic ergo vt dixi ieiunem a ci⸗/ loqus⸗ ⁊ ad celeſte bꝛauiũ tota virtute con/⸗ is: multomagis ieiunemus a vitijs: vt ſan ybic tendere. Sed hoc pᷣcipue in quadrageſimę ctoꝛum moꝛũ vbertate ſaturemur: vt ⁊ in ſu dgne diebus implendũ eſt: qui abſtinẽtia ac ieiu- turo mereamur ipſoꝝ operum retributione icnc⸗ nijs dedicati:tantũ nobis ad virtutẽ animi ſatiari: Sicut in euãgelio legimus: Beati qͥ Wanb.. alln⸗, cõferunt: quãtum ⁊ de coꝛpoꝛe voluptatem elſuriũt et ſitiũt iuſticiã:qm ipſi ſaturabunt᷑. inuie decerpunt. Eſt aũt legitimꝰ numerus iſte ie,.· Illã em̃ cõpẽſationẽ magis eligere debemꝰ H toꝛ eſ iunij et qui in ſanctis celebꝛatur exemplis. vt cibis quibꝰ nos abſtinemꝰ*: eos pauperi · ſede⸗ ce Exo.ʒ4. Moyſes legẽ accepturus a deo quadragin/ bac debilib?largiamur:vᷣm illud qð ſcriptũ Ntibls ta dies ac nocteſ abſq; cibo potuq; trãſegit: eſt: Beati qͥ cõtenti ſunt eſurire vt alibi reſ- mus: ⁊ ad ſuſcipiendã dñi voluntatẽ ieiunus pꝛę/⸗ ciant᷑. Satis deo acceptũ eſt munus quãdo ſouun . Beg. 19. paratus eſt. Helias poſt quadraginta dierũ indigẽs ſaturat᷑: qũñ nudus veſtit᷑: qñ ira nõ ſich⸗ ieiunia curru igneo ad ſuperna cęloꝝ de hoc pficit᷑: et iracũdię temꝑ nõ reſeruat᷑:qñ ma/ RBo. 12. iſui mũdo trãſlatus eſt. Ipſe q; dñs ac ſaluato:ꝛ: lũ ꝓ malo nõ reddit᷑. Cũc grata ſũt deo nr̃o gode⸗ Mattð.q. noſter qdraginta diebꝰ ieiunans de diaboli ieiunia: ſi illi qͥ neceſſitate ieiunant reficiant noli. tẽptatioibus triũphauit: vt ad ſdicationẽ a nobis.Tiüc illã dñi ſententiã audire mere/ byhel 4 euãgelij iã victoꝛ accederet. Meerito vo etia bimur: Amẽ dico vobis: qᷓ;diu feciſtꝭ vni ex Matthᷣ.25⸗ Sgen nos hũc dierũ numerũ cuſtodire debemꝰ ie minimis iſtis:mihi feciſtiſ.O benigniſſimũ inad iunijs quẽ ꝑ talia exempla legim cõſecratũ. dñm ad hedomadã hoim auaricis:qᷣ ſibi da tenti Celebꝛem hos dies cũ omĩ alacritate mẽ n dicit: qð vł minimo pauꝑi donatũ fuerit. npe⸗ tis ⁊ gaudio ⁊ eos omnibꝰ epulis ⁊ coꝛpali · Vobis aüt frẽs ſſtet dñi miſcðia:vt ei ieiu⸗ nint B bus delitijs feramus. In his em̃ pꝛecipue nijs ⁊ elemoſvnis in bonis opibus ſeruiati: hebe diebꝰad implẽdã dñi voluntatẽ accẽdimur: vt ad ęternã ⁊ verã vitã vos ꝓducat: ipſe qͥ enſe qñ maxie ꝑ abſtinentiã voluptas carnis ex · viuit ⁊ regnat in ſęcula ſeculoꝝ: Amẽ. nirs tinguit᷑. Tunc em ad dominũ ⁊ ad eius fuuu in ra ꝓmiſſa tota mens purioꝛ faciẽda feſtinat (An eagem dominica de Jeinnio nin cũ nulle ig crapula: nulla cibi ac potus! ſacieta 7 cius effectibus: Serm 0 I e Ld X ree ſeis ee „ reer Carte *£ e eN 1 „ Re . . . ſyealte ne⸗ H rto H.απιtτισαια Peg AEpy . Aee* A a a νπατοa e Agacaete „ Ar 2 S,aA „ SeA E . A Pa Ei ef See, Pfe⸗ ð . Exo. 24. Exo. 52. 6 eh. 3. GBeñ̃. 4. 44. diſ. cũ aũt. B ʒ. Reg!. 17. Jacobli. 5. 4. Begl. I. J. Regl. 19. Daniel. 9. . 10. ”ä . 2 „ 6 6 3 “” . Bermo LxVy Do. pꝛima In. xL. Ger. I Zeſt nobis venerabile ⁊ medicina/ & ile tempus quadrageſimę chariſſimi Lauod ieiunãtes peccatoꝛũ noſtro/ rum vulnèra curare debemus. Quãtum ſit ergo bonuʒ ieiunij:bꝛeui ſermone exemplis additis diſſeramꝰ. Moyſes pᷣmus quadra- ginta diebus ac noctibꝰ cũ iciunaſſet:legeʒ domini accipere meruit: ꝑ quã populis im/ peraret. Impetrauerũt vnius hominis ieiu nia: quod totius populi ſaturitas deſpera / uerat. Aduertamus ergo quãta ſit inter ie/ iuniũ ⁊ ſaturitatẽ diſtantia:inter ventrẽ va/ cuum ⁊ pulmones epulis ęſtuantes. Moy/⸗ ſes ergo quia ieiunauit dominũvidit:popu lus qꝛ mãducauit ⁊ bibit idola fabꝛicat eſt. Sed qͥd de moyſe et iſraelitica multitudine loquar? Pꝛinceps ille humani generis adã q́ᷓ;diu ieiunauit ſeruens mandatũ: in para/ diſo fuit. VUbi vᷣo comedit:eiectus eſt de pa radiſo.Et qui in paradiſo dei virgo fuerat: eiectꝰ de ꝑadiſo cognouit vxoꝛẽ. Semꝑ em̃ iuncta eſt ſaturitati laſciuia. Vicina ſibi ſũt venter ⁊ genitalia:⁊ ꝓ mẽbꝛoꝛũ oꝛdine oꝛdo vitioꝝ ĩtelligit᷑.Eiecit &̊ nos de ꝑadiſo cibꝰ: reducat eſuries:reducat ieiuniũ. Diximus ̊ quid ſanctus moyſes meruit ieiunando:de/ inde ⁊ cunctos videamꝰ. Sancto helię ieiu/ nãti etiã elemẽta famulata ſunt.hhic deniq; tribus annis ⁊ ſex menſibus ceęlum clauſit: Ad cuiꝰ vocẽ etiã ſuꝑnũ deſcẽdit incendiũ. Et cum eum ieʒ abel regina vellet occidere: ⁊ feſſus ſub arboꝛe frondoſa iaceret in ſolitu dine:angelus ad eũ mittit᷑ ⁊ dicit ei: Sume paululũ panis ⁊ aquę. Videte quãta ſit dei clemẽtia erga ieiunãtes chariſſimi: Hõ ſuffi ciebat: qꝛ angelũ ad ieiunantẽ dominꝰ miſe rat qui eumvt cibũ ſumeret iuberet:ſed etiã pꝛęcepit:vt longius fugiat ꝑſequẽtem. Ait ergo:Sume paululũ panis et aꝗ:Quadra/ ginta enim dierum ieiunio ꝑrecturus erat ꝑ deſertum vſq; ad montẽ ſina.HNũquid eniʒ dominus qui cęlum ⁊ terrã fecerat:cuiꝰom/ nis eſt creatura:non potuit in heremo ꝑ an/ gelum pꝛandiũ mittere:ſicut danieli in lacũ leonũ ꝑ abacuk miſit: Sed ſciebat deꝰ pꝛo/ phetã ſuum temptantẽ diabolũ aliter ſupe/ rare non poſſe:in ieiunijs eruditus inſidian tis inimici temptamenta repelleret. Daniel quoq; ille futuroꝛum gnarus: et aduentus domini cõſcius: et euerſionis hieruſalẽ ma/ nifeſtiſſimus pdicatoꝛ: ideo vir deſiderioꝛũ appellatus ẽ:quia panem deſiderij nõ come/ cu mur aut agimus:ſed nos aliter ſalui fieri nõ poſſumuſ:niſi ↄſiteamur pęnitentes qð ini/ quę geſſimus negligentes. Qui ſeipſum ac/ cuſat in peccatis ſuis:hunc diabolus nõ ha/ dit: ⁊ potum cõcupiſcentię nõ bibit: qꝛ ma/ gis chꝛiſtũ qᷓ; epulas deſiderabat. Johãnes E quoq; ſᷣ curſoꝛ domini locuſtis in heremo et Matth.ʒ. agreſti melle nutrit᷑: nõ animaliũ carnibus: nõ volucrum ſuauitatibus paſcitur. Pote/ rat vtiq; iuxta ioꝛdanẽ poſitus piſcium ſibi exhibere delitias:ſed pęnitentiã pdicaturꝰ rigoꝛem ieiunij exemplo ſuo magis debuit ⁊ factis oſtendere qᷓ; voce. In euangelio q Mattb. . cum quidã dęmone plenus domino fuiſſet oblatꝰ*:guẽ apoſtoli curare nequiuerant:in/ terrogantes audiunt a domino iſtiuſmodi genus non poſſe eijci niſi oꝛationibus et ie/ lunijs. Videte ergo chariſſimi quãta ſit ie/ iunioꝛũ virtus:vt id facere ieiunia valeant: quod apoſtoli nequiuerãt. Omitto cętera: D ſed vnuſquiſq; cõſideret quanta ſit inter ie/ iuniũ ⁊ ſaturitatẽ diſtantia:inter ventrẽ va/⸗ cuum ⁊ refertum: inter rubentẽ faciem ⁊ oꝛa pallentia: inter os ieiunum et labia crapula diſſoluta: int opꝛeſſũ epulis ⁊ inedię tenui/ tate vigilãtẽ. Hõ dico hebdomadas:nõ du De cõſe. dll. plicata:nõ młtiplicata ieiunia: ſed vł ſingu/ non dico. los dies abſq; ciboꝛũ nimietate tranſeamꝰ. Ceſſent lauacra:vina vel carnes:nõ qð crea turam dei iudicemus eſſe damnãdã:ſed qui toto anno nobis viximꝰ:ſaltem vel paucos dies viuamꝰ ⁊ domino. Sed ieiunia noſtra vt plena ſint ⁊ ſuffarta:miſericoꝛdię pingue⸗ dine ſaginent᷑:demus eſurientibus pꝛandiũ noſtrum. MNec putes ieiunia ſola ſu fficere ad ſananda vulnera peccatoꝛũ:in medicamẽto elemoſynę recreent᷑. Jeiunium ergo tuuʒ te caſtiget:ſed letiſicet alterum: ⁊ ita fructuoſe erunt anguſtię tuę:ſi alteri latitudinem pꝛ/ ſtent. Sic ieiuna vt in alio manducãte pꝛan diſſe te gaudeas. Hilarem em̃ datoꝛem dili / 2. Cor. 9. git deus.Mam manducante paupere de bo nis tuis:pꝛandet chꝛiſtus qui ſe in paupere eſurire teſtatur. ¶ In eadem dominica De cõfeſſio/⸗ ne peccatoꝛũ:Sermo I deus indigeat cõfeſſiõe noſtra pꝛęſto ſunt quę cogitamꝰ: loqui/ BDOeꝛtatur nos ſepius ſancta ſcriptu/ A »N medicamẽta fugere ↄfeſſiõis: mii Ser. LxXV . he alenna ,eton vn ſtlat Pſtuen en tonshr Man lſconon P ſbonutſe⸗ Ceſnsti ſenc,4 atonue⸗ gaocmnces Sr Ncr Pobn Nannofn lkutode⸗ Hnninid nn Pfer Pdiceewunn Ubcnecel to tantatſan glsſauus⸗ don Lipus unpuse ſgigent letiilene Cſigentate glaspatiunk ſepcauee Keroltriea ſanppin aapllane albacerdde Mültunbe tanſu ſindang lhen ſelncſten Unlanbe onnioe Undanüne Manut 6 ſpente ſcliſone ſiutet löneln n ſeilnn . 4 ing khgn ieſn adet Migt dsnbene Müanir hnſn hen spiſaun f Knäßtinn⸗ fomgsdebrt Naungloc nid iuſe negliuentrig nino ſpuſne nonirscte lmniqninſte⸗ lcunavaene OQOnmnocand ntaſtintee ntervene i izcienton lan 5tincde aad Honacasnoöon ANi inſi ing ne munlem⸗ mesnöce mnätiſeig kem wpmc d icinnunoh ncoraepge Nubus unti ſouſofiuras zuneiunin unatotuz etlafucne ntudinenn Andcien Inutnundi llenpepen — calonn . Ber. LxXVI Dñica pꝛima in. xL. Ger. II bet iterum accuſare in die iudicij:ſi tamẽ cõ/ fitens pęnitendo deleat quę fecit:nec iteruʒ Jacobi.S.renouet quę egit. Cõſitemini: dicit Jacobꝰ apoſtolus:alterutrũ peccata veſtra:et oꝛate pꝛo inuicem vt ſaluemini. Iterũ beatꝰ apo/ Ro. 10. ſtolus: Oꝛe autẽ confeſſio fit ad ſalutẽ.Sed Pꝛouer. 28, 2 ſalomon de cõfeſſiõe peccatoꝛũ dicit: Qui abſcondit ſcelera ſua non diriget᷑: Qui autẽ confeſſus fuerit ⁊ reliquerit ea:miſericoꝛdiã cõſequet᷑. AMagnũ eſt ſalutis medicamen-/ tum non iterare quę impie geſſimus:nec pꝛi oꝛũ cicatrices vulnerũ reſauciare.Sicut aũt 1. Job.I. dicit Johannes euangeliſta: Si cõfiteamur peccata noſtra: fidelis ẽ deus ⁊ iuſtus vt re/ mittat nobis peccata noſtra: ⁊ emũdet nos ab omni iniqtate.Similit᷑ et Pſalmiſta ait: Nõ.ʒi. Dixi cõſiteboꝛ aduerſum me iniuſticiã meã B dño:et tu remiſiſti impietatem peccati mei. Viuens cõſiteat᷑ peccatoꝛ queę fecit:quia nõ Ecẽi.r. eſt fructuoſa cõfeſſio apud inferos:nec pęni 2. Corj.6, tentia ad ſalutem ꝓficiens. Ecce nunc tem-/ pus ſalutis: Ecce tunc tempus acceptabile deo. Tẽpus eſt nũc remiſſionis pęnitẽtibꝰ: ſed tempus erit poſt moꝛtem vindicationis negligentibus confiteri ſcelera ſua. Omnes enim impij amarã habent in toꝛmẽtis pęni/ tentiã: ſed non ꝓficit eis ad remiſſionẽ: ſed conſcientia toꝛquet ad augmentũ pęnarum quas patiunt᷑. Potuerũt em̃ ſibi per confeſ-⸗ ſionẽ ſᷣcauere toꝛmentoꝛũ imanitatem ⁊ ne/ glexerũt: ita ſicut foꝛis flãmis:ita intus cõ/ ſciẽtia ꝓpꝛia toꝛquent᷑. Quomõ poteſt me/ dicus vulnus ſanare qð ęgrotus oſtendere erubeſcit:DNeus cõfeſſionẽ noſtrã deſiderat vt iuſtam habeat cognoſcẽdi cauſam. Qui peccata ſua occultat et erubeſcit ſalubꝛit᷑ cõ/ ſiteri:deum quẽ iudicẽ habebit: habebit et vltoꝛem. Optime ſe iudicet homo in hac vi/ ta ne iudicetur a deo damnatiõe perpetua. CDuplicem habere debet fletum in peniten⸗ tia omnis peccatoꝛ: Siue quia ꝑ negligen/ tiam bonũ non fecit:ſeu per audiciam malũ ꝑpetrauit. Qð em̃ opoꝛtuit non geſſit:⁊ qð no opoꝛtuit egit.Cõfeſſio iuſtiſicat: cõfeſſio veniam peccatis donat:omnis ſpes venięĩ confeſſione conſiſtit. Confeſſio opus eſt mi⸗ ſericoꝛdię:ſalus ęgroti:vnicũ eſt viribus no ſtris medicamentũ cum pęnitentia. Cuius ipſe ſaluatoꝛ in euãgelio virtutem oſtendit Vatth. .. dicẽſ: Pgnitentiã agite:appꝛopinquabit em̃ Wand. ʒ. regnum ceęloꝛũ.Et iohannes baptiſta: ₰ £☛ .* cite fructus dignos pęnitentię. Fructus di ⁊ eadem iterum non agere: ſicut ſcriptũ eſt: trinę negationis culpam. Pęnitentia qᷓ;uis iudicio cogitando? Sermo I gnus eſt penitentię:tranſacta flere peccata: Ne adijcias peccatũ ſuper peccatum. Laua H mini:dicit dominus per Eſaiam ꝓphetam: ⁊ mundi eſtote. Lauat᷑ itaq; et mũdus eſtti ⁊ pᷣterita plangit ⁊ iterum non admittit.La uatur et non eſt mũdus qui plangit qð geſ/ ſit nec deſerit: ſed poſt lachꝛymas flẽda hęc quę fleuerat repetit. De his beatus petrus terribiliter ait. Canis reuerſus ad vomituʒ 2. Petri. 2. ſuuʒ. SFili peccaſti: dicit ſcriptura ſancta: ne gcẽei. 21. adijcias iterum: ſed de pꝛiſtinis depꝛecare vt dimittantur tibi. Pęnitentia vera nõ an D noꝝ numero cenſetur:ſed amaritudine ani,/ mi. Vnde beatꝰ petrus: mox a domino in/ Mattb. 26. dulgentiam recepit: quia amariſſime fleuit· ſit exigui tempoꝛis ſi intima coꝛdis amari/ tudine agitur:non deſpicitur apud iudicem iuſtum deum:qui coꝛdis ſecrera conſiderat. Non enim longitudinem tempoꝛis tantuʒ requirit deus: quantum a ffectum ſincerita/⸗ tis pęnitẽtis penſat. Qui enim in chꝛiſtum tota mente conſidit: etiam ſi multis cõmo⸗ riatur peccatis:ſides ſua viuet in ęternum. Sicut ipſe dominus in euãgelio dicit: Ego Jobᷣ.ii. ſum reſurrectio et vita: Qui credit ĩ me etiã ſi moꝛtuꝰ fuerit viuet: Et omnis qui viuit ⁊ credit in me nõ moꝛietur in ęternũ: De moꝛ/ te animę dixit:quę pꝛopter peccatoꝛuʒ ęgri/ tudines eueniet illi. Oeus in natura milſeri/ coꝛs eſt: paratus eſt ſaluare ꝑ miſericoꝛdiaʒ quos nõ inuenit ſaluare per iuſticiam. Qui 1. Timoth.2. vult omnes homines ſaluos fieri:⁊ neminẽ perire. Qui per pꝛophetã ait: In quacunq; Eʒecdᷣ. 3. die conuerſus fuerit peccatoꝛ: vita viuet et nõ moꝛiet᷑. uis qͥſq; ſit peccatoꝛ et impiꝰ: ſi ad pgnitentiam conuertitur: conſequi per miſericoꝛdiam veniam non dubitet. In hoc ſęculo pęnitentiam facientibus dei miſeri/ coꝛdia ſubuenit: In futuro autem pęniten/ tia non pꝛoficit:ſed rationẽ noſtroꝛum ope rum reddituri ſumus. In hac vita tantum pęnitentię patet libertas:poſt moꝛtem nul- la coꝛrectionis eſt licentia. H ceria ſecunda poſt pꝛimã domi- in quadrageſima: De extremo ◻ Ser.LXvVII. Ogo vos fratres chariſſimi et cum A grandi hũilitate admoneo:vt mihi ullus ex vobis ſuccẽſeat:aut foꝛte BGer.LxvIl. Feria ſcdᷣa poſt pꝛimã do.in.x. Ger. 1 U incõgruũ me ſuꝑfluũq; iudicet:quarevobis tã frequẽter tremendũ ⁊ vtiliter expaueſcẽ/ ehm̃ eſt cui foꝛte in hac parte diſpliceã: conſi/ Eʒeed. . phetã ſacerdoti terribiliter cõminanteʒ: Si dum diẽ iudicij inſinuare cõtendo. Si quis deret periculũ meũ:⁊ audiat dominũ ꝑ pꝛo/ nõ annũciaueris iniquo iniquitatẽ ſua: ſan/⸗ guinẽ eius de manu tua requirã-Et iterum: Ela. 58. Clama inqͥt ne ceſſes:quaſi tuba exalta vo/ 28E cem tuã: ⁊ annuncia populo meo ſcelera eo/ rum. Sed foꝛte aliquis dicit: Quare nobis tã dura aſſidue pᷣdicant᷑: Quia meliꝰ eſt hic paru amaritudinẽ ſuſtinẽ ⁊ poſtea ad ęter/ nãã dulcedinẽ ꝑuenire: qᷓ; hic habere falſum gaudiũ: ⁊ illic ſuſtinere ſine ſine ſupplicium. Audite fratres nõ me ſed dominũ in euãge Mattð. 5Fe Lud. 6. lio dicentẽ: Beati qui lugent: qm ipſi conſo labunt᷑: Et vę vobis qui ridetis nunc: quia lugebitis ⁊ flebitis.Et hoc attẽdite fratres: quia om̃es carnales medici quotiẽs ad eos qui in coꝛpoꝛe ęgrotare vident᷑ veniunt:oia queę eis delectabilia eſſe videbant᷑ abſcidũt: 2 q5ð dulce eſt ad integꝝ interdicũt. Aliquo/ tiẽs etiã frigidũ accipere nõ ꝑmittũt: inter/ dũ et amariſſimas potiones bibere cogũt: ⁊ aſperrimis ferramẽtis eoꝛũ vulnera frequẽ-/ ter incidũt.hoc ergo qð ꝓ ſanitate coꝛpoꝝ carnales medici faciũt: ꝓ animaꝝ ſalute ſpi ritales medici exercere contendũt. Hęc ego cogitãs fratres chariſſimi ⁊ tam ꝓ mea qᷓ; ꝓ veſtra ſalute rationẽ me redditurũ eſſe ante tribunal ęterni iudicis non ignoꝛans: eligo aſpera quidẽ: ſed ſalubꝛia vobis medicamẽ ta ingerere:vt vobiſcum poſtea in angeloꝝ C D conſoꝛtio ꝑpetua merear incolumitate gau/ dere.Et hęc quidẽ nõ ideo ſuggero qð vos admonitiones noſtras ſenſerim non libẽter accipere:ſed qꝛ me neceſſe ẽ ⁊ ꝓ vr̃a ⁊ ꝓ mea ſalute frequẽtius ſdicare:ſtudeo vr̃os aios ⁊ ad timendũ iudiciũ:⁊ ad deſiderandũ pꝛe/ miũ excitare: vt exceptoꝛia ſancti pectoꝛis veſtri ad recõdendã ſpiritalẽ vindemiã ſicut ſemꝑ feciſtis:auxiliante: dño ſideliter pᷣpare tis. Quotiẽs vobis durũ aliqͥd pᷣdicamꝰ:nõ hoc ideo dicimus qð a vobis tale aliqd fieri ſuſpicemur: ſed ideo iterũ illa quę nõ facitis denũciamꝰ:vt illa in quibꝰ foꝛte pᷣuenti fue/ ritis:ſanare poſſimꝰ.Solet em̃ fieri:vt dum maioꝛa timent᷑: minoꝛa celerius caueantur. Quõ em̃ tiriaca bibit᷑ ne coꝛpoꝛibꝰ poſſint pualere venena:hoc auſtera pᷣdicatione ge/ ritur: vnde animaꝝ pᷣparent᷑ antidota. Cer- tũ eſt fratres chariſſimi: ꝙ ſi ſemꝑ beneficia dei noſtri quę nobis nullis ſᷣcedẽtibus me ritis noſtris collata ſunt aſſidue cogitamꝰ: . peccata nr̃a nobis aut nõ dominant᷑: aut ſi foꝛte ſurrepſerint cito ꝑ penitentiã coꝛrigun tur. Quis em̃ vel mente cõcipere:nõ diccoam verbis poſſit exponere:quãta circa nos ſint dei noſtri beneficia? Fecit enim nos cum nõ eſſemꝰ:reparauit nos poſtea cũ periſſemus. Ahoꝛtẽ ſuſcepit: pᷣcioſo nos ſanguie libera / uit:ad lyferna deſcẽdit:de faucibꝰ nos ęter/ ne moꝛtis eripuit: ceęloꝛũ nobis etiã pꝛemia Pꝓpmiſit. Hec oĩa fratres dilectiſſimi pio ⁊ be nigno animo cogitãtes:quãtum poſſumus cuũ ipſius adiutoꝛio beneficijs ſuis vicẽ repẽ dere feſtinemꝰ. Hon reddamus mala ꝓ bo/ nis:ſed quãtum poſſumus voluntati illuius obtemperare ſideliter ſtudeamꝰ: totis viri/ bus innitẽtes vt ſcepta ipſiꝰ magis nobis pariant de ſequacitate remediũ qᷓ; de trann/ greſſione iudiciũ. Nam quid faciemus cha⸗E riſſimi in illo metuẽdo iudicij die:cũ tremẽ- te mũdo dñs pᷣcinẽtibus angeloꝛũ buccinis in illo maieſtatis ſuę thꝛono circũdatus cęle ſtis militie luce cõſederit: ibiq; de terre gre/ mio ⁊ antiquo puluere ſuſcitato hũano ge⸗/ nere: aſtante teſtimonio cõſciẽtię ſinguloꝝ: poſitis i i cõſ. pectu peccatoꝝ pęnis iuſtoꝛũq; h̊ᷣmis:rationẽ viteę cęperit poſtulare: plus iam iuſtꝰ qᷓ; miſericoꝛs:ſeueritate iudicis cõ/ temprę milſericoꝛdię reos cęperit accuſare et dicere:? Ego teo homo delimo manibꝰmeis ſeci: ego terrenis artubꝰinfudi ſpm̃:ego tibi imaginẽ noſtrã ſimilitudinẽq; ↄferre digna⸗ tus ſum:ego te inter paradiſi delitias collo/⸗ caui:tu vitalia mãdata cõtemnẽs:decepto/ rẽ ſequi qᷓ; deũ maluiſti:Cũ expulſus de pa/ radiſo iure peccati moꝛtis vinculis tenere/ ris: virginalẽ vterũ ſine diſpendio virginita tis pariẽdus introiui:in hᷣſepio expoſitus et pannis obuolutus iacui:infantię cõtumeli/ as hũanoſq; doloꝛes quibꝰ tibi ſilis fierẽ ad hoc ſcilicet vt te mihi ſimilẽ facerẽ ꝑtuli:irri/ dentiũ palmas ⁊ ſputa ſuſcepi: acetũ cũ fel/ le bibi:flagellis cęſus: vepꝛibus coꝛonatuſ: cruci affixus: vulnere ꝑfoſſus: vt tu eripere⸗ ris moꝛti:animã in toꝛmẽtis dimiſi?En cla/⸗ uoꝛũ veſtigia quibuſ affixus pependi:En ꝑ foſſum vulneribus latus. Suſcepi doloꝛes tuos:vt tibi gloꝛia darem: Suſcepi moꝛtem tuam:vt in ęternũ viueres. Conditus iacui i ſepulchꝛo:vt tu tegnares in celo. Cur qð ꝓ lie e nündp nuun enoluct⸗⸗ ftanun fönulimdn ſmnpe wlai Clcletene ſanein, a neeneos u Nuinortin menapaup un nſeincü Puihre Mohbis wo mpnei Nagenoſch (gonnin lugnnee undman bmin hbelete urefii ſſtigunan naemf nuen Pdalse üin⸗ ue ſem N ln e diugt and nfſna Graſu unllde Necinblsn, ſcnechgn Ommnank n Nennächninn Gherenen. acheanosſt — nnmosant⸗ cähaſſen lngleiben uch nsge Cſinipotte⸗ umpoſum sſus ſiiti mnusm volunntiis eamitotsri ſonagsnede cdiü ödenen dſagenvsct iedieni⸗ geübucens ctüdemsc bicdetanzge⸗ uo bümnoge gitieſngle penis oi⸗ ſtulareng nunteindis ennmulned nonmbtnes iäeht ig nedign irainneh⸗ mniswelent⸗ llissdep nalstenee doruonus ocholust nietöunh ſibleſeit cienimn eutii g Ber te ptuli ꝑdidiſti? Cur ingrate redemptionis tusę munera renuiſti: Hon te ego de moꝛte mea quero: redde mihi vitam tuam ꝓ qua me;ã dedi. Redde mihi vitã tuã:quã vulne/ ribus peccatoꝛũ indeſinẽter occidis.Cur ha bitaculũ qð mihi in te ſacrauerã luxurię ſoꝛ/ dibus polluiſti: Cur coꝛpus meũ illecebꝛaꝝ turpitudine maculaſti? Cur me grauioꝛe cri/ minũ tuoꝛũ cruce qᷓ; illa ĩ q̃ quõdã pepẽderã afflixiſti?: Gꝛauioꝛ em̃ apud me peccatoꝝ tu/ oꝛũ crux eſt in qua inuitus pendeo: illa in qua tui miſertꝰ moꝛtẽ tuã occiſurus aſcẽdi. Cũ eſſem impaſſibilis: ꝓ te pati dignatꝰ ſũ: ſed tu deſpexiſti in homĩe deũ: in infirmo ſa lutẽ:in via reditũ:in iudice veniam:in cruce vitã:in ſuwlicijs medicinã.Et quia poſt oĩa mala tua ad medicamẽta pęnitentię cõfuge re noluiſti:ab auditu malo nõ mereberis li/ F berari.Qui tũc erit ſtridoꝛ dentiũ:cũ ſancto rũ multitudine ad dexterã regis ⁊ ad gloꝛiã ſegregata: peccati pplus in ꝓfundo tartari ſine vlla miſeratiõis ac venię ſpe demerſus: excludi ſe tenebꝛis ſuis a beata ſanctoꝝ luce viderit:⁊ in ꝓfundi ſinũ ſine ſine deſcẽdens NPs.ss. vꝛgente os ſuũ puteo:ęterna ſupplicia ⁊ per/ petuã moꝛtẽ nõ moꝛiturꝰ aſpexenit: Fruſtra autem a paupere quem in hac vita deſpexit Zudj.Iõ. miſericoꝛdiã poſtulabit: fruſtra extremũ la/ ʒari digitum quo ardens refrigeret᷑ ardenti/ bus labüs rogabit awoni. &ÆO vellet miſer cum pauperũ gloꝛiã viderit duris quõdam pauꝑtatis ſubiacuiſſe laboꝛibꝰ:⁊ in illa vita quę cum vita moꝛerent᷑ mala poꝛtaſſe:ne ad GBS illa eętna mereret᷑ ſuplicia ꝑuenire. Vt g hec tam dura et tam terribilia ante illud tribu/ nal ęterni iudicis audire nõ mereamur: duʒ agdhuc licet ⁊ cum dei adiutoꝛio in poteſtate noſtra eſt cõſideremus cõſcientias noſtras: ⁊ ſi aliqua crimina vel peccata capitalia nec dum elemoſynis ⁊ oꝛatiõibꝰ purgata nobis adhuc dominari cognoſcimꝰ:poꝛtũ pęniten tię deuictis peccatoꝝ fluctibꝰ chꝛiſto iuuan/ te feſtinemus intrare:Et ſi quid in nauicula animę nr̃e multis tẽpeſtatibꝰ peccatoꝝ aut ꝑ ſuꝑbiã fractũ:aut ꝑ auariciã ruptũ: aut ꝑ luxuriã reſolutũ eſſe cognoſcimꝰ: cõponere vel reparare bonis operibꝰ feſtinemꝰ. Stu/ deamus iugiter vitioꝛũ exhaurire ſentinaʒ. Non cem̃ nocent peccata ſterita: ſi non pia/ cent pſᷣſentia. Sicut em̃ nulli iuſtoꝛũ ſufficit iuſticia ſua ſi nõ ꝑſeuerauerit vſq; in finem: ita nulli peccatoꝝ nocere poterit iniquitas moſynarũ remedia vel ad pęnitentię medi/ camẽta cõfugerit.Sed quia quãdo vel qua hoꝛa de hoc ſeculo rapiamur ſcire nõ poſſu/ mus:ſine vlla dilatione vel moꝛa de ſiniſtra fugere feſtinemꝰ ad dexteram. Mõ ſanitati: nõ ętati credendũ eſt. MHon in remediũ ſalu/ — tis ſuę ſemꝑ tardã iniqᷣtates illius oblinioni tradunt᷑:ipſe nos idus eſt: qui vitę ſuę ſemxꝑ incertus eſt:qꝛ qui nos ſecuros fecit dicẽdo: Peccatoꝛ in qua die cõuerſus fuerit:omnes Eʒecdᷣ.iS. LxvIII. Feria tertia poſt pꝛimã do.in. xL. Ber. I ſua:ſi anteqᷓ; de coꝛpoꝛe iſto diſcedat: ad ele- etiã cautos eſſe voluit dicens: Holite tarda Ecẽi.ð. re cõuerti ad dominũ: nec differatis de die ĩ diem. Sed foꝛte quãdo generaliter om̃s ad pęnitentiã ꝓuocamus:aliquis intra ſe cogi tet dicẽs: Ego iuuenis homo vxoꝛẽ habẽs: quomõ poſſũ aut capillos minuere:aut ha/ bitũ religionis aſſumere? Mec nos hoc dici/ mus fratres chariſſimi:nõ hoc pᷣdicamus vt iuuenes qui cõiugia habere vident᷑ habitũ magis qᷓ; moꝛes habeant cõmutare. Quid em̃ homini vxoꝛẽ habẽti nocet:ſi moꝛes ꝑdi tos voluerit ad opera bona vel honeſta con uertere:ſi peccatoꝝ ſuoꝛũ vulnera elemoſy/ nis:ieiunijs ⁊ oꝛatonibꝰad ſanitatẽ pꝛiſtinã ſtudeat reuocare? Vera em̃ cõuerſio ſine ve/ ſtimẽtoꝝ cõmutatiõe ſufficit ſibi. Veſtimẽ/ ta vo religioſa ſine bomis operibꝰ nõ ſolum remediũ habere nõ poterũt: ſed etiã iuſtum dei iudiciũ ſuſtinebũt.Cõuertamur ergo ad melioꝛa:dum in nr̃a ſint poteſtate remedia. Hic extinguamus moꝛtẽ moꝛiẽdo peccatis: hic vitã vitę meritis acqramus:hſtante do/ mino nfo ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ et impe/ rium cum patre ⁊ ſpũſancto in ſęcula ſęculo/ rum: Amen. ¶ Feria tertia poſt pꝛimã domini/ ca i quadrageſima:de beato Abꝛa/ ham: Sermo I Redidit abꝛahã deo: ⁊ deputatũ eſt illi ad iuſticiã. Ecce ſine opere iuſtiſi F ex fide:⁊ quicqͥd illi legali poſſet Sermo LXVIII. A Heñ. 15. obſeruatiõe cõferri:totũ credulitas ſola do/ nauit. Ipſe ſibi fuerat lex qui legẽ nõ acce/ perat: natura tñ quicqd legis fuerat obſer/ uabat. Abꝛahã pater nf̃ radicẽ fidei nomi⸗ niſq; chꝛiſtiani habebat:qui cũ ex ꝓpꝛietate genuina ad incerta atq; peregrina iuberet᷑ exire: tota deuotiõe cõpleuit: Cui in re tam dura nulla dubitatio fuit: ſed ſententiã dei i 2 Jemna, A. ]—— Bancti dᷣluguſtini de tempoꝛeꝛ SGeh.i⁊. tanq; qui optare videret᷑ accepit.Exi inquit α 1Puaͤ Dora rſt dominus de terra tua:⁊ de cognatione tua: B ⁊ veni in terrã quã monſtrauero tibi.Nouũ ꝓbatiõis genus:habẽti ꝓpꝛia exilia indice/ pe ꝑegrina: ingerere laboꝛẽ itineris qͥ eſcẽti: imꝑare penuriã poſſidẽti:⁊ tantarũ faculta/ tũ dño:neceſſitatẽ imponere ꝑegrinãdi.Li⸗ benter tamen fides accepit:quicqͥd arduum videbat᷑ incredulis. Cui nõ eſt magis dulce pꝛopꝛium tugurium q; palacia peregrina: ⁊ voluntaria caſa qᷓ; digeſta pꝛętoꝛia? Leue cuiqᷓ; non eſt dimittere ꝓpꝛia et ſectari alie/ na incerta: dimitrere quod ſciaſ:quęrere qð ignoꝛas.Quis enim pꝛopꝛia ſine doloꝛe de ſeruit:aut ſine lachꝛymis dereliqͥt? Cui nõ ẽ durum illos conſcios nataliũ parietes:dul/ cia illa limina atq; amabilem larem: quem ⁊ parentum memoꝛia:⁊ ipſius infantię rudi⸗/ menta cõmendant: vbi cunabula illa noui ⁊ mox oꝛientis hominis famulabant᷑: vbi ſe/ cura alludẽs infantia inter lucis pꝛimoꝛdia: aut pueriles anni ſimplicitate fęliceſ:qͥs ſibi inter laſciuos atq; ipi? ętatis luſus vᷣnaculo genuina ſola neceſſitas exhibebat:? Int hęc ergo tam blanda:tam dulcia:quę omni fue⸗/ rant difficultate relinquẽda:Exi ait de terra tua. Quis hoc ſine fidei viribus libẽter au- diret? Leuius pꝛobaret᷑:ſi vł nomẽ loci quo Cęperrexiſſet audiret. Pꝛoſiciſcit᷑: pergit ſocia ſcilicet credulitate:coniuge comite it ſecurꝰ: it fretus: ꝓmiſſum ſibi fidei laboꝛibꝰ exactu rus: plus ſperans de incerto qᷓ; fuerat ſecu/ rus de pꝛopꝛio. It ergo per deſertas ſolitu/ dines: ꝑ inuias ſedes: ꝑ naturę ſecreta: vbi homnis veſtigiũ necdum rudis terra cogno uerat:⁊ inter illa omnia ꝗᷓ dei imperio dere/ liquerat:non tuguriũ: non caſam: ſed inter ipſa campoꝛũ ſileſcentiũ foꝛmidoloſa ſecre/ ta hoſpes tantũmodo ceęli terreq; nullũ ſuf/ fugium quo diuerteret inueniebat. Excepit tamen abꝛaham peregrinum quercus arboꝛ humana:quę venientem abꝛaham atq; eſti- uo ſole decoctum amęnitatis ſuę vmbꝛacu/ lo refoueret:cuius ſylueſcentis nemoꝛis co/ mata luxuries in ęſtiuum tempus diem et vꝛentis ſolis vapoꝛiferos radios ramoꝛum frequentia ſuſpẽdebat: vt quicquid iniuria tempoꝛis irrogabat: omne auferret ⁊ ramo/ rum ⁊ folioꝛũ dẽſitas. Ingredit᷑ ergo lucum arboꝛis abꝛaham:ſub qua conſtruit᷑ quale/ cunq; ſuffugium: anguſtũ quidem homini: ſed ſufficiens maieſtati. DPignum tamẽ deo Sg*: ſ & Por6 uiean palatium fides deuota pingebat:in quo fu- iſſet maieſtas ſuperna pꝛanſura. Cum ergo D illic poſitus curioſis oculis cęlũ intentaret: ecce ſubito in trium viroꝛũ ꝑſona maieſtas incoꝛpoꝛea deſcendit.Accurrit:ꝓperat:ma/ nus ſupplices tendit: ⁊ tranſeuntium genua oſculat᷑.Domine ait ſi inueni gratiã coꝛã te: Seũas. ne tranſieris puerum tuum. Vlidetis:abꝛa/ ham tribus occurrit ⁊ vnum adoꝛat. Trina vnitas:⁊ vna trinitas. Sumat᷑ aqua:lauẽ/ tur pedęs veſtri: ⁊ refrigerate ſ arboꝛe iſta: ⁊ afferam panem ⁊ manducabitis:et poſtea tranſibitis in viam veſtram. Et dixerunt ei: Fac vt dixiſti. Seruat ſemꝑ in bonis tenoꝛẽ ſui perfecta iuſticia: offert peregrinis hoſpi/ tium qui non habet tectũ:et cũ ſit omni do/ micilio viduatꝰ: domiciliũ quale neceſſitas ꝓcurabat exhibuit tranſeuntibꝰ.Et licʒ illa minoꝛa fuerint quę offerebant᷑:locoꝛũ angu ſtjs magnitudinẽ dederat fides:ꝗᷓ contem/ ni nõ meruit a deo.Diuertũt ad arboꝛis ho/ ſpitium: qð abꝛahã deo iam fecerat dignũ. Interea cõſpergit᷑ ſimilago: fiunt engriſię: macrtat᷑ et vitulus. Et ſi ilis diuinitas non eguit:iuſticia tamẽ quod optabat impẽdit. Ecce ad humanã mẽſam ceęleſtis ſublimitaſ recũbebat:cibus capit᷑:pꝛanſitat᷑ ⁊ cõtuber/⸗ nali colloquio inter hominẽ et deũ familia / ria verba miſcent᷑. Et quia apud deũ infru/ E ctuoſa hoſpitalitas eſſe non potuit: ſtatim pꝛeciũ mercedis accepit. Datur ſilius ſeni: datk poſteritas deſperanti: accepit ſenectus qð minime potuit habere iuuẽtus. Ad hoc SGeñ.18. inquit tempus veniã:⁊ erit ſarę filius.Cũqʒ ſeniles anni ⁊ emoꝛtua ſarę vilcera hoc poſ- ſe fieri denegarent: dedit tamẽ diuinę pꝛo/ miſſioni credulitas fidem. Patrẽ inqͥt mul/ Seſñ.r. tarũ gentiũ poſui te. Repletus eſt bonis:qꝛ qð ei ꝓmiſit impleuit.Ecce in ipſo vitę mar gine ſenectutis nondũ ꝓlatis legibuſq; reci tatis:aſſerimus abꝛaha ꝙ fuerat religioſuſ: ⁊ qui fuerat in cultura iuſtioꝛ:fuerit in credu litate ꝓbatioꝛ. Ecce em̃ ſenex ille maritus:qͥ cũ adhuc vnũ non habebat:in vno tñ deus innumerabiles ꝓmittebat. Ecce exhauſtis viſceribus dixit deus ad abꝛahã: Suſpiceĩ Seſ.15. cęlü et numera ſtellas:ſic erit ſemen tuũ.Et credidit abꝛahã deo:⁊ deputatum eſt illi ad iuſticiã. Defecerũt ſarę venire muliebꝛia: qꝛ Señ.iS. iam laſſa deſccerant membꝛa. Totũ coꝛpus ſulcat᷑ in rugas: fit ꝑarata fronte ⁊ exhauſta ſenectute. DNeſiciẽte ſanguie in venis triſtis . W ſneensd ofent⸗ pnſſon⸗ ate Naen⸗ nugtenpe huunmmn ehuniit Poaurten Citepe urcaond linetaal loftuft nies ſni⸗ ſonendp daletns Grustunii⸗ ſungen balnentpe ncrene ſrninr aosſole lanntelae hoterinpea futergocan Gespetuſtis ſacaealu Noenecnan ſſeue ſäinga⸗ W Ctnceſno nquoſ⸗ unege entaren naieſtzs enauma, gene. ichäte hit lsraben⸗ .Tiin rhui⸗ e iſt 1poſten eunte: stenot ihoſpi⸗ mnldo⸗ Neſſias ligzila ange onten, nis ho/ digni. grile: asnon npedͤt. limital ötuber/ ilia⸗ inſiu :ſtatin usſent: eneaus Z hot 5gs 15.Cgg hocpob lne peo⸗/ atmul onis:g⸗ nltenmar uſchrea igoli. ingear antus: tüdels Muſi⸗ an Suſpicei Kliu ,, Chtirci 1 üͦcop⸗ ahnuſt isnic⸗ 6 ſenectus delaſſatur: ſed diuino iudicio ęta/ tis feruoꝛ accendit᷑. M. elioꝛem facit diuina ꝓmiſſio matrem: quã ętas nõ fecerat gene/ rare. Accepit genitrix nomen quod ei ſterili/ tas tempoꝛis ſubtraxerat: Longe deſiciẽti⸗ bus membꝛis iſaac concipit᷑: ſubito inanes ac marceſcentes venę rediuiuo ſanguine fer buerũt:⁊ emoꝛtua ſeni viſcera calefacto ſan/⸗ guine vapoꝛata vſq; ad partum iniquilinis ſunt caloꝛibus animata. Juuenilis ętas in/ caluit: et calefacto ſanguine vapoꝛquit. Fit anus fęta:fit ſenex grauida: creſcit᷑ venter ꝑ dies ſingulos:⁊ cõualeſcẽte partu tumeſcen tis vteri capax ſinus extendit᷑. Fit ſarcina ⁊ deſideratus affectus ex viſceribus laſſis: onus nimiũ exoptata poſteritas. Poꝛtabat vterum grauem talis mater:quę inanis am bulare vix poſſet. Sed quia credulitatis fue rant quę acceperat:defecta viſcera ſides va/ lidioꝛ animabat.Marcidę mammę quas in vacuos folles ſubducti ſuci detrimẽta laſſa/ uerant: lactei fontis vbertate tendunt᷑. Fit mater in pectoꝛe: fit mater ĩ partu:fit inquã mater quę auia fuerat per ętatem. Dedit ſi/ des vetuſtis nouoꝛũ viſceribus ignes. Sic iſaac credulitate naſcitur: vt eoꝛum ſides in ꝓgenie enarret᷑ in ſęcula:Amen. E. Feria quarta poſt pꝛima domi- nicã in quadrageſima:deę Jeiunio: cataclyſmo ⁊ arca Noe; Sermo Os ſanctę quadrageſimę dies fra/ tres chariſſimi debemus omni cum veneratione ſuſcipere:nec longioꝛẽ uius tempoꝛis faſtidire:qͥa quãto plures dies ſunt ieiunij: tanto maioꝛ eſt cau ſa remedij. Quanto pꝛolixioꝛ abſtinẽtię cur// ſus: tanto redemptio co pioſioꝛ eſt ſalutis. Quanto auſterioꝛ cura vulnerũ: tanto me/ dicina eſt ſalubꝛioꝛ p eccatoꝝ. Deus em̃ qui eſt noſtrarũ medicus animarũ: congruens tempus inſtituit:qð ⁊ iuſtis ſatis ſit ad ado randum:⁊ peccatoꝛibꝰſufficiat ad rogandũ. Illi requiem poſtulantes:hi veniã depᷣcan/ tes. Congruens enim tempus eſt quadrage ſimę nec bꝛeue eſt ad exoꝛandũ:nec longum eſt ad pꝛomerendum. Quadraginta enim dierum ieiunijs: quęuis iniquitas pecca/ toꝛis exoꝛari poteſt: et quantauis ſęueritas iudicis mitigari. Illi longum ⁊ faſtidioſum foꝛte ſit tempus: qui nec oꝛat de culpa: nec ſperat de venia. Deſperatio enim nec conſi/ teri de ſcelere:nec indulgentiã nouit ſperare de iudice. Sanctus igit᷑ ⁊ ſalutaris quadra⸗/B . geſimę curſus eſt:quo adducit᷑ ad miſericoꝛ/ diam peccatoꝛ per pęnitentia: iuſtus ad re- quiem. his enim diebus ſolito amplius et diuinitas miſeret᷑ et delinquentia depꝛecat᷑ ⁊ iuſticia ꝓmeretur. Patent enim omnia:et celi ad indulgentiã: et peccatoꝛ ad confiten/ dum: ⁊ lingua ad poſtulandum. Salutaris inquã ⁊ myſticus eſt quadragenarius nume „ — rus. Nam pꝛimũ cum mundi faciem iniqui/ Se tas hominũ poſſideret: tot dierum curricu- lo deus effuſis de cęlo imbꝛibus:vniuerſam terrã diluuio ſuꝑfudit. Vides ergo iam illo tempoꝛe myſteriũ in ſigura diſpoſitũ. Nam ſicut tunc quadraginta diebus pluix ad pur gandum mũdum: ita et nunc quadraginta diebꝰ müeret᷑ ad hominẽ puriſicandũ: q;; ⁊ illius tempoꝛis diluuiũ miſericoꝛdia dicẽ/ da eſt: quo iniquitas oppꝛeſſa eſt: et iuſticia conſeruata. Pꝛo miſericoꝛdia enim factum peccarent. Pꝛo miſericoꝛdia plane vidimus illud fuiſſe diluuium: quo veluti baptiſmo quodã totius eſt mundi facies innouata:ſci licet vt qui perditoꝛũ hominũ ſcelere ſoꝛde/ bat ad crimina: beati Moe habitatione flo/ reret ad gratiã:⁊ qui iniquitatis erat purga toꝛium tunc:modo ſieret domiciliũ ſanctita eſt:vt ⁊ iuſti euaderent:⁊ iniqui amplius nõ tis. Diluuium inquã illud:huius noſtri fuit ſinmilitudo baptiſmatis. Hoc em̃ tunc geſtũ eſt quod nunc agit᷑:hoc eſt vt exuberantibꝰ aquarum fontibus periclitarent᷑ vitia:iuſti/ cia ſola regnaret:mergerent᷑ in ꝓfundũ pec/ cata:ſanctitas vicina cęlo poꝛtaret᷑. M0. 0do enim ſicut dixi hoc quod nunc agit᷑ in eccle/ ſia chꝛiſti:ſicut Noe arca ſubmerſis omnibꝰ vitijs peccatoꝛũ:ita baptiſmatis fonte celo vicina poꝛtat᷑ eccleſia:et deletis omniũ ſuꝑ/ ſtitionibus idoloꝛum: fides regnat i terris: quę de ſaluatoꝛis arca ꝓcedit.Sanctũ ergo ⁊ ſacratum quadrageſimę tempus eſt:quod ſtatim ab initio cępit inter iuſtos ⁊ iniuſtos diſcernere: bonos a malis quodam iudicio ſeparari. Quod quidem ſimiliter fieri etiam in hac noſtra quadrageſimę obſeruatione ꝑſpicimus.Mam per hos quadraginta dies ſeparant᷑ mali a bonis: hoc eſt luxurioſus a caſto:a ieiuno intemperãs:a chꝛiſtiano gen tilis. Separatur inquã malus a bono:hoc eſt peccatoꝛ a iuſto:diabolus a ſancto:hęre/ 1 3 BGer.Lxx. Feria quarta poſt pꝛimã do.in.xL. SGer.i ticus a ſideli. Relictis enin his omnibus ad ſimilitudinem diluuij tanq; in naufragio ſe⸗ culi: ſola ad inſtar arcę illius in altum cum D ſuis virtutibꝰ eleuatur eccleſia. Nam etnos etſi peccatoꝛes: ad imitationem ſancti Hoe annũciamus vobis mundi futurum eſſe ex/ cidium: ⁊ illos tantũmodo dicimus pericu/⸗ lis euaſuros: quos triplex arca inter ſe gre⸗ mio religionis incluſe erit. Triplex enim arca eſt eccleſia: quę trinitatis continet ſacramẽ/ Geñ.o.tum. Nam cum dicit ſcriptura: Bicameratã et tricameratam eam fuiſſe:vtiq; demõſtrat tripliciter diuinitatis illam gratiam eſſe di/ ſtinctam. Annũciamus igitur ſicut noe mũ/ di futurum eſſe naufragiũ: ⁊ ad hanc domũ confugere omnes homines admonemus. Et ſicut noe fllios ſuos in arca recepit:ita et nos ſilios noſtros optemus in iſta arca ſuſci pere. QAuiſq; enim in hac domo vult habi/ tare nobiſcuz:noſter eſt filius.Sed dicit ali/ quis: ſancti noe ſdicationis vocem in ſcri/ pturis minime eſſe deſcriptam. Audi igitur Noe ⁊ ſi tacebat voce: opere loquebat᷑: ſile/ bat lingua: fabꝛicatione clamabat. Mã vti- q́ᷓ; cum operaretur opus nouum ⁊ nulli ali/ quando compertũ: admonebat cunctos no uis periculis: noua tabernacula pꝛęparari. Loquebat᷑ ergo opere:⁊ dicebat illud euan- Job.io. gelicum domini dictum:Si mihi non credi/ tis:operibus credite:⁊ credendo periculum euadere poteritis:pꝛęſtãte domino nfo ieſu chꝛiſto qͥ viuit ⁊ regnat cum patre ⁊ ſpũſan/ cto in in ſecula ſeculoꝛl: Amen. Siem eodem die de Jeiunio ali⸗ ſermo factus ad fratres in heremo: qui inter ſ. ermones ad eoſ. dem ba- betur. xxv. tem eodẽ die Pomelia de euaã⸗ gelio diei:que habet᷑ de quęſtioni- bns euangelioꝛũ libꝛo.j. capi. vij. . ¶ Feria quinta poſt pꝛimam domi nicã in quadrageſima: de tribus vi ris qui beato ꝛsg apparuerunt: Dermo Bancti Aluguſtini de tempoꝛe ſia recitantur: non hoc tantũ attendere de / beamꝰ quod ex littera ſonare cognoſcimꝰ: ſed remoto velamine litterę: viuiſicantẽ ſpi ritum fideliter requiramus. Sic enim dicit apoſtolus: Littera occidit: ſpiritus autem 2. gorl.5. viuiſicat. Deniq; inſclices iudęi ⁊ plus infę lices heretici: dum ſolum litterg al piciunt ſonum:quaſi coꝛpus ſine anima: ita ſine vi/ uiſicante ſpiritu moꝛtui remanſerunt. Nos audiamus apoſtolum dicentem: Quia hęc ·Corj. 10. omnia in fligura contingebant illis: ſcripta ſunt aułem pꝛopter nos. Videamus ergo G quid ſit quod modo cum diuina lectio lege/ tur audiuimus. Viſus eſt inquit deus abꝛa Beñ. 18. hę cum ſederet ad oſtium tabernaculi ſui ad ilicem mambꝛę.Ecce inquit tres viri aſti terunt ſuꝑ eum:⁊ exijt in occurſum eius. At/ tendite fratres ⁊ videte qualiter deus appa⸗ ruit abꝛahę:⁊ qualiter apparuit loth. Ad ab raham tres veniunt et ſtant ſuper eum: ad Señ19. loth duo veniunt ⁊ ſedent in platęa. Vide/ te fratres: ſi non diſpenſatione ſanctiſpiritꝰ pꝛo meritis res geruntur. Etenim loth lon- ge inferiot erat abꝛaham.Miſi enim inferioꝛ fuiſſet:a beato abꝛaham ſeparari non meru iſſet: nec ei ſodomoꝛuʒ habitatio placuiſſet. Veniunt ergo ad abꝛaham tres viri in me- ridie: venerunt ad loth duo ⁊ veſpere veni/ unt. Hon enim ſuſtinebat meridianę lucis magnitudinẽ loth:abꝛaham vᷣo poterat ple num fulgoꝛem lucis excipere. Nunc videa/ C mus qualiter abꝛaham: ⁊ qualiter loth ſuſce perunt venientes. Pꝛeſumpſit abꝛaham et occurrit obuiam eis:⁊ cum occurriſſet: feſti⸗ nat ad tabernaculũ:et dicit ad vxoꝛem ſuã: Feſtina inquit et conſperge tres menſuras Señ.18. ſimilaginis: ⁊ fac ſubcinericios panes:qð gręce engriphias dicit᷑:occultos videlicet et abſconditos indicans panes. Ipſe autem abꝛaham ad armentũ cucurrit:et accepit vi tulum. Qualem vitulum? Foꝛte qui potuit pꝛimus occurrere: non ita eſt:ſed vitulũ bo/ num et tenerum. Lulit ergo vitulum:et de/⸗/ dit puero. Puer inquit feſtina facere eum. Vigdete fratres:attendite qᷓ; feruenti animo hoſpites debeatis excipere. Ecce ipſe abꝛa- ho currit: vxoꝛ feſtinat:puer accelerat. Nul⸗ lus eſt piger in domo ſapientis.Ecce ęqua/ lia ſunt abꝛahę et ſarę hoſpitalitatis officia. Loth vero excepit quidem: ſed duos tm̃ et nõ integram trinitatem:nec in meridie: ſed ad veſperum. Et quid eis appoluit⸗ Coxit ſoiciuſit I. Betrac.1ʒ. lnnepetb fölia V u giin – lunſegnen irti t rnn igonine nlun alueun⸗ ſtangbe⸗ londonmunm Giabrodet uum humakue ararnel mnenn ſeant gullcpere cuntsſ osſden tAurt Cuutunsit ulusnon unnn W Mitul gio hltenehl tdas wun Undere. Aynum oo: ſatundic llerr Nonornün Nis Detin Elenupete Pohanhe Gouncäbe u rckutt initl icunpe ehune g hllcee hiilt M R loleg e gnſan famit Stenna prtlgnn W lnapthiin mn laſte Nanlaun Hor nen Qubei mr lisſace tensne, imegobegr Ugeurdeusede ubemagliſl guettrespiigct Grinnens Aerdans on mitlot. We 1ſupereun:u npleten D⸗ bneſanenhin Sminlochlon⸗ lenininfene oarannonnen tanopaule. mes vin ün⸗ 1ycſogeſen neridunelus ndoponpe . Kucnidas! ulurelle⸗ ltebahmne cuumleriet⸗ avrrenſt: Emes neninuii is maci osnidclcns Meuun Uratach ſonequipon leinillib⸗ pünlomade un fache ein. ſeruentianind Ecreipethn cdent l s CCregl⸗ ltitbofie, ſec Mauſit volinin ⸗ Ser. xx. Feria quĩta poſt pꝛimã do.in. xL. Ser. I. Geñ.i9. inquit aʒyma: ⁊ comederunt. Et quia me/ ritis multo inferioꝛ erat abꝛaham:nec vitu/ lum ſaginatum habuit:nec in tribus menſu ris ſimilaginis myſterium trinitatis agno/ uit: Attamen quia vel hoc quod potuit be/ nigno animo obtulit:de perditiõe ſodomo/ rum liberari pꝛomeruit. Attendite fratres: quia etiam ⁊ loth dum hoſpites non repel/ lit:angelos excipere meruit. Ecce hoſpita lem domum angeli ingrediuntur clauſę ho/ ſpitibus domus flammis ſulphureis cõcre/ D mantur. Venerunt ergo tres virtad abꝛa- ham:⁊ ſteterunt ſuper eum. oc ipſum vi/ dete:quare ſit ꝙ ſuper eũ veniunt: non con/ tra eum. Subiecerat ſe voluntati dei:⁊ ideo ſuper eum ſtare dicitur deus. Aſtiterunt in/ quit ſuper eum:non contra eum ad repellen dum:ſed ſuper eum ad pꝛotegendum. Tres viros ſuſcepit:tribus menſuris panes appo/ nit.Quare hoc fratres:niſi quia myſterium trinitatis intelligit? Awonit ⁊ vitulum:qui vitulus non eſt durus ſed tener. Et quid tã tenerum: quid tam bonum: q; eſt ille qui ſe Lud.i5. ꝓ nobis humiliauit vſq; ad moꝛtem? Ipſe eſt ille vitulus ſaginatus:quem pꝛo recepto Job.ʒ. ꝓgnitente filio iugulat pater.Sic enim dile/ xit deus mundum:vt filium ſuum vnigeni/ Geñ.IS. tum daret. Tribus ergo occurrit abꝛaham: 2 vnum adoꝛat. In eo autem ꝙ tres vidit: ſicut iam dictum eſt: trinitatis myſteriũ in/ tellexit:i autẽ quaſi vnũ adoꝛauit:in tribꝰ ꝓſonis vnũ deũ eẽ cognouit. Ad vnũ loquit᷑ dicẽs: Declina ad puerũ tuũ. Adeſt etiã q̃ſi ad homies loquẽs:Accipiã inqͥt aquã:et la- E uentur pedes veſtri. Diſcite fratres a beato abꝛaham:hoſpites libenter excipere:pedes eoꝛum cũ humilitate ⁊ pietate abluere. La⸗ uate inquit ſanctoꝛũ peregrinantiũ pedes: ne foꝛte in illis remaneat puluis: quem ad iudicium veſtrum poſſint de pedibus ſuis Matth.o, excutere. Sic enim in euangelio dixit: QAui non ſuſceperit vos:exeuntes excutite pulue rem de pedibus veſtris. Amen dico vobis: tolerabilius erit terrę ſodomoꝛum in die iu/ dicij:q; illi ciuitati. Hoc ergo pꝛęuidebat in ſpiritu abꝛaham:et ideo volebat pᷣuenire et lauare pedes: ne quid foꝛte pulueris reſide/ ret:quod ad teſtimonium incredulitatis ex/ cuſſum poſſet in die iudicij reſeruari. Pꝛo/ pterea ergo dicit ſapiens abꝛaham:Accipiã aquam:⁊ lauentur pedes veſtri. Diligenter hec audite fratres qui hoſpitalitatem exer/ cere nõ vultis:qui hoſpitẽ velut hoſtem ex/ cipitis: Ecce beatus abꝛahã dum homines feruẽter exciperet:ipſum deum ſuſcipere bo ſpitalitatis contemplatione ꝓmeruit. hoc etiam in euangelio chꝛiſtus confirmauit di/ cens: Hoſpes fui:⁊ ſuſcepiſtis me. Holite ꝙ Matth. 25⸗ negligere peregrinos: ne foꝛte quem nõ ex- cepiſtis ipſe ſit chꝛiſtus. Vbi tamen factum F ſit hoc? Ad ilicem mambꝛe: quod in latina lingua interpꝛetat᷑ viſio:ſiue ꝑſpicacia. Vi/ des qualis ſit locus in quo dominus poteſt habere conuiuiũ? Delectauit enim eũ viſio ⁊ ꝑſpicacia abꝛahę.Erat enim mundus coꝛ/ de:vt poſſet deum videre. In tali ergo loco ⁊ in tali coꝛde:poteſt dominus habere cõui/ uium. De iſta viſione dominꝰ in euan gelio locutus eſt ad iudęos dicens: Abꝛaham ex- JZob. s. ultauit vt videret diem meum:vidit ⁊ gaui ſus eſt.Diem inquit meũ vidit:quia myſte/ rium trinitatis agnouit. Vidit patrem diẽ: filium diem:ſpiritũſanctũ diem:⁊ in his tri/ bus vnum diem: ſicut ⁊ pater deus et filius deus et ſpirituſſanctꝰ deus: et hi tres vnus deus. Mam ⁊ ſingillatim ſingulę quęq; per/ ſonę plenꝰ deus:⁊ totę tres ſimul vnus deꝰ. Nam et illis tribus menſuris ſimilaginis: pꝛopter vnitatem ſubſtantię non incõgrue pater ⁊ filius ⁊ ſpiriſſanctus intelligit᷑. Qð tamen ⁊ alio modo poteſt accipi: vt ſaram intelligamus eccleſiam:tres menſuras ſimi laginis fidem: ſpem et charitatem. In his enim tribus virtutibus:vniuerſę fructus cõ tinent᷑ eccleſię. Qui hęc tria ĩ ſe meruerit ha bere:ſecurus poteſt ad cõöuiuium coꝛdis ſui totam trinitatẽ excipere. Poſt hec dixit do· G minus ad abꝛahã: Clamoꝛ ſodomoꝛũ et go/ Eeñ.18. moꝛrę aſcendit ad me:deſcendi ergo vt vide rem:ſi ſermo quivenit ad me opere comple/ atur: an non eſt ita vt ſciam. Hheęc ſcripturę ſunt verba: videamus quid in his intelligi dignum ſit. Deſcendi inquit vt viderem. Quando ad abꝛaham reſponſa redduntur: non dicit᷑ deſcendere deus ſed ſupꝛa ipſum aſtare:nunc autẽ quia peccatoꝝ cauſa agit᷑: deſcendere dicitur deus. Vide ne aſcenſio/ nem ⁊ deſcenſionem localem ſentias. Indi/ gnum eſt hoc de incoꝛpoꝛea ⁊ vbiq; tota ſen tire ſubſtantia. Sed deſcendere dicit᷑ deus: quando curam humangę fragilitatis habere dignat᷑.Quod ſpecialius de domino ac ſal/ uatoꝛe noſtro ſentire debemus: qui ſemet ipſum exinaniuit: ſerui foꝛmam accipiens. i 4 Ph il⸗ 2. . S er. LXXI. Feria ſexta pot Señ.IS. Sed videamus quid eſt quod dicit:Deſcen di vt viderem: vtrum ſermo qui ad me per/ uenit opere completus ſit: an non eſt ita vt h ſciam. Solent em nos hinc impugnare pa/ gani:⁊ maxime ĩmundiſſimi manichei dicẽ/ tes:Ecce neſciebat deus legis: quid ageret᷑ in ſodomis. Mos enim ſano intellectu re ſpondemus et dicimus: quod aliter dicitur deus noſſe iuſtos:aliter nouerit peccatoꝛeſ. 2. Timotb.2. Deniq; de iuſtis quid dicit᷑: Nouit dominꝰ Ser. LXXI. ℳ qui ſunt eius. De peccatoꝛibus quid dicit᷑: Mattð.7. Diſcedite a me omnes qui operamini iniqͥ/ tatem:quia nõ noui vos.Et iterum paulus 1.Cori.I4. apoſtolus: Si quis ẽ domini: intelligit quę dico: qui autẽ ignoꝛat ignoꝛabit᷑. Quid eſt ergo: Meſcio? Mõ noui vos:non vos agno/ ſco in regula mea: non in vobis recognoſco imaginem meã.Cognoſcit in vobis iuſticia mea quod puniat:⁊ non cognoſcit miſericoꝛ dia qð coꝛonet: ac ſic quoꝝ actꝰ indigni deo ſunt:indigni etiam noticia dei dicunt᷑. De/ ſcendi ergo vt videam:nõ vt ego quid agũt ſciam:ſed vt ipſos ſcientia mea dignos effi ciam:ſi quos ipſoꝛũ inueniã iuſtos:ſi quos inueniam pęnitẽtes:ſi quos tales quos de/ beam ſcire. Deniq; quia nullus qui pęnite/ ret:nullus qui conuerteret᷑ inuentus eſt pꝛę/ ter loth: ipie ſolus cognoſcit᷑: ipſe ſolus de incendio liberatur. Mos vᷣo fratres demus operã:⁊ tales eſſe cũ dei adiutoꝛio laboꝛemꝰ vt digni habeamur noticia dei:vt nos ⁊ as ſcere dignet᷑ et ſcire:pᷣſtante dño nr̃o ieſu ⁊c̃. ¶ Item eodem die alius ſermo fa- ctus ad fratres i heremo: qui inter ſermones ad eoſdem habet᷑.xlvi. ¶¶ Item eodem die Homelia de eo guod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Johannem: Dicebat ieſus ad eos qui crediderũt ex iudęis ⁊c.quę ha bet in expoſitiõe doctoꝛis Zbide. ¶ Item eodem die glia Homelia de eodem:quę habet᷑ inter ſermones de Uerbis domini:xlviij. (Feria ſexta poſt pꝛimã dominicã in quadrageſima:De immolatione Iſaac:Sermo 4 Ectio illa fratres chariſſimi in qu beatus abꝛaham iſaac filium ſuum ine ſuo diebus quadrageſimę non re/ 2ð . ſitionem eius ᷣm quod eam patres noſtri res eum mihi in holocauſtũ ſuper vnũ mon tium quem monſtrauero tibi. At ille ſurgẽs iſaac filium ſuũ: ⁊ ꝑuenit ad locum quem ei in holocauſtũ legitur obtuliſſe:ideo — kpꝛimã do.in. xL. Ber. I citatur:quia ſicut ipſi noſtis: in vigilijs pa/ ſche ꝓpter ſacramentũ dominicę paſſionis reſeruat᷑.Et quia tunc nõ eſt in ſpacio:vt de ipſa poſſit aliquid dici:nũc ſi iubetur:expo/ inſpirante domino tractauerũt: charitatis veſtrę auribus quãtum poſſumus bꝛeuiter intimemus. Dixit ergo dominꝰ ad abꝛahã: Señ.22. Tolle filium tuũ quem diligis iſaac: ⁊ offe/ ſtrauit aftnam: ⁊ tulit ſecum duos pueros ⁊ oſtenderat dominꝰ:die tertia. Abꝛahã enim B quando iſaac ſilium ſuũ obtulit:typum ha- buit dei pr̃is: Iaac vo typum geſſit domi/ ni ſaluatoꝛis.Quod autẽ ad locum imolati/ onis die tertia ꝑuenitur: myſteriũ trinitatis intelligit᷑. NMam qð dies tertius in ſacramẽ-/ to vel myſterio accipi debeat trinitatis: fre/ quẽter in voluminibus ſacris inuenit᷑: ſicut in Exodo. Viam inquit trium dieꝝ ibimus Exo.5. in deſertũ. Et iterum quãdo ad montẽ ſina ventũ eſt:dictũ eſt populo: Sanctiſicamini Eroas. 1⁊ eſtote parati in diem tertiũ.Et ioſue trãſi/ Joſue.i⸗ turus ioꝛdanem: vt in die tertia populꝰ pa/ ratus ſit admonuit.Et dominꝰ die tertio re/⸗ Wanb 8. ſurrexit. hoc ideo diximus:qꝛ beatus abꝛa ham die tertio venit ad locum:quem ei oſtẽ derat dominus.Duo pueri quos cum aſina abꝛaham remanere iuſſit: typum habuerũt populi iudęoꝛũ:qui ꝓ eo quod in chꝛiſto nõ erant credituri:ideo ad locum vbi immolan dus erat:aſcendere vel peruenire non pote/ rant. Aſina illa ſignificauit ſynagogam: ari es v̈o ille qui inter ſpinas coꝛnibus teneba/ tur:⁊ ipſe typum domini habuiſſe videtur. Nam ⁊ chꝛiſtus quaſi coꝛnibus inter ſpinas heęerebat:quãdo ad crucis coꝛnua clauoꝛum atth. 27. cõſixione pendebat. &â&ρ vo iſaac ipſe ſibi ad C imolandum ligna detulit: ⁊ in hoc chꝛiſtum dominũ figuranit: qui ad locum paſſionis crucem ſuam ipᷣe poꝛtauit.De quo myſterio multo ante dictum fuerat per ꝓphetam: Et Elſa.9. erit inquit pꝛincipatus eius ſuper humerũ eius. Tunc enim chꝛiſtus pꝛincipatũ ſuꝑ hu merũ eius habuit: quando crucem ſuam ad mirabili humilitate poꝛtauit. Hõ incõgrue crux chꝛiſti ſigniſicat pꝛincipatum: Nam ꝑ ipſam ⁊ diabolus vincit᷑: ⁊ totus mũdus ad chꝛiſti noticiam vel gratiã reuocat᷑. DLeniq; ſic ⁊ paulus dicit:cum de paſſiõe domini lo⸗ queret᷑: Factus inquit obediens patri vſq; Lbit a. —–☛ rN 1 Annol Uanori deusilun aekſi ſantoſt⸗ ipnoſi⸗ ſanreits guuneo ſe ſirbuhe Pcssfftun gnmas Nenen ctanodor Qlmepue ( Getae Gaefeaki Ceechein ciusnöen 1Mulpece deperenti Ubene ſallenun pos Quids Holundüͤfl lenens? G niigtecre⸗ laebens⸗ ſlürraumit ſtesneupt denams Ke dobtetücun Undogei Ennnds ſarrzoneta ſaurſannt Cuuncte 1 Taede nnecarante, Mrri ob Moninbu dehenein nnben Uginge nſneni⸗ ſöluſein mnienn bianglt⸗ Möcnſſn ddanmiss Cgaue⸗ wfatcrin N ncepaſton ſpnoen henent Danes ſoſt Ber.LXXII. Feria ſexta poſt nichans mnshalir dchrhi Slnc ton. Verppin Aleings Mspuds CUglene Auhienn; Urpe ngelitdonh caminotet enümininus usinlanni⸗ mmutausrſte inuenti:ſat ndier bimus er⸗ Anonteſesn SAncnicaminntnm Kioſuenräd Oen nupepld Pdietertono Du benmsthen nquenei nosomaln un bubtan ncuond wbiinnoln mmevonpo⸗ nugogn.n nbustathn iſentan. gine hiun⸗ us ActuN n, 4 eiheſtiatſ. boeniun un ſli glonlſfun Pf e; pamh moꝛiturũ obtulit deo: ⁊ deus ĩmoꝛtalẽ filiũ ꝓ hominibus tradidit moꝛti. Poteſt tamẽ ⁊ de beato iſaac:⁊ de illo ariete etiã ſic intel/ ligi: vt in beato iſaac ſigniſicata ſit diuini/ tas:in ariete humanitas chꝛiſti. Et quia in paſſione nõ diuinitas cruciſixa credit᷑: ideo noõ iſaac ſed aries imolatur. Dei enim filius vel vnigenitus offert᷑:et virginis pᷣmogeni/ ad moꝛtẽ: moꝛtẽ autẽ crucis: ꝓpter quod et deus illum exaltauit: ⁊ donauit illi nomen quod eſt ſuꝑ omne nomen.hoc ideo diximꝰ fratres:vt agnoſceret charitas veſtra qð pn Eſa.9. cipatus chꝛiſti de quo ſcriptũ eſt:Et erit pᷣn/ cipatus ſuper humerũ eius:non ſit aliud ni⸗ ſi crux eius:⁊ ideo lectio ipſa in paſcha legit᷑ quando iſaac verus:cuius typum gerebat filiꝰabꝛahę ꝓ genere humano patibulo cru/ D cis affigitur. Legitur etiam in ipſa lectione ꝙ veniens beatus abꝛaham cum ſilio ſuo: viderit locum a longe:et dixerit ad pueros: SGeñ̃.22. Sedete h̊ cũ aſina: ego ⁊ puer ꝓficiſcemur: et cum adoꝛauerimus: reuertemur ad vos. Auare pueris qͥ ſigurã habuerũt iudęoꝝ di cit᷑: Sedete hic cũ aſina? Monne aſinã illã ſe dere fecit frẽs chariſſimi? Sed iõ dicit᷑: Se/ dete cũ aſina: qꝛ iudęoꝝ ꝓlus qͥ i chꝛiſtũ cre/ diturꝰ nõ erat:ſtare nõ poterat:vᷣ vt debilis ⁊ velut peccatoꝛ languidꝰ qui baculũ crucis deſpexerat:in terrã caſurꝰ erat. Dixit & abꝛa hã beatꝰ:Sedete hic cũ aſina:ego ⁊ puer ꝓ/ ſiciſcemur: ⁊ cũ adoꝛauerimꝰ reuertemur ad vos.Quid ẽ qð dicis beate abꝛahã: Ad im molandũ filium vadis:et dicis cum filio re/ uerteris? Si eum in holocauſtuʒ obtuleris: vtiq; tecũ redire non poterit. Potuit reſpõ/ dere beatus abꝛahã: Verum dico:et offero filiũ: ⁊ cum filio reuertar ad vos. Lanta eſt fides mea:vt credam quod ille qui mihi euʒ de matris ſterilis vtero dignatus eſt dare: poſſit etiã eum moꝛtuũ ſuſcitare: ⁊ ideo ve/ rum dico:quia cum adoꝛauerimus reuerte/ E mur ad vos. & autem aries occiſus eſt: et iſaac non eſt occiſus: ideo factum eſt: quia iſaac figura ⁊ veritas non erat: in ipſo deſi- gnatum eſt qð poſtea in chꝛiſto completum eſt. Videte deũ cum hominibꝰ magna pie/ tate certantẽ. Abꝛahã moꝛtalem filium non tus immolat᷑.Audite aliud ſacramentũ fra/ tres chariſſimi. Hieronymus pᷣſbyter ſcpſit ab antiquis et ſenioꝛibꝰ iudęis ſe certiſſime cognouiſſe: ꝙ ibi immolatus ſit iſaac: vbi poſtea chꝛiſtus cruciſixus eſt. Deniq; ab eo domino noſtro ieſu chꝛiſto ⁊c. An eadem feria de temptatione 29 Ser. LXXII. pꝛim loco vnde beatus abꝛahã iuſſus eſt ꝓficiſci: tertio die ad locũ vbi chꝛiſtus crucifixus eſt puenitur. Etiam hoc antiquoꝛum relatione refertur:ꝙ ⁊ adam pꝛimus homo in ipſo lo/ co vbi crux fixa eſt: fuerit aliquando ſepul/ tus:⁊ ideo caluarie locum dictum eſſe:qꝛ ca put humani gener.:ibi dicit᷑ eſſe ſepultũ.Et vere fratres non incõgrue creditur: quia ibi erectus ſit medicꝰ: vbi iacebat ęgrotus. Et dignũ erat vt vbi occiderat humana ſuper/ bia: ibi ſe inclinaret diuina miſericoꝛdia: Et ſanguis ille pᷣcioſus etiã coꝛpoꝛaliter pulue- rem antiqui peccatoꝛis dum dignat᷑ ſtillanꝰ do cõtingere:redemiſſe credatur. Heęc enim fratres chariſſimi ᷣm qð potuimꝰ: diuerſis ſcripturarũ voluminibus:pꝛo animę noſtrę ꝓfectu collegimus:⁊ charitatis contempla/ tione ſuggeſſimus. Vos vo auxiliante do/ mino: dum frequentius ſcripturas diuinas relegitis:ſi diligẽter artẽditis: credo ꝙ etiã melioꝛem expoſitionẽ inuenire poſſitis. Ro go vos fratres:vt quicũq; aut filiũ aut ver/ naculũ ſuum baptiʒzari deſiderat: iam nunc eum eccleſię offerre non differat:quia nõ eſt iuſtum vt res quę tam magna tam p̃clara creditur: negligenter aut tardius qᷓ; expedit requirat᷑. LTimeo enim ne aliquę mulieres ideo tardius infantulos ſuos offerant: qua cum ipſis ad vigilias venire diſſimulant. Certiſſime enim credimus qð qui ſtatim in/ cipiente quadrageſima:eos qui baptiʒandi ſunt offerre voluerint: ⁊ cum ipſis ad vigili/ as fgliciter venerint: et filij eoꝛum legitimo oꝛdine accipient baptiſmi ſacramentũ: ⁊ ipi acquirent indulgentiã peccatoꝛũ: pꝛeſtante heę a deo Sermo I Sug ima pietas patris nr̃i abꝛahę A reddita ẽ nobis in memoꝛiã ꝑ recen ttẽ lectionẽ: et eſt quidẽ ita mirabile vt nullũcoꝛ arbitrandũ ſit tã obliuioſuʒ vt inde aliquando elabi poſſit: Terũtamẽ ne/ ſcio quomõ quotienſcũq; legitur: quaſi tũc fiat ita afficit mentes audientiũ: Magna fi⸗ des: magna pietas:non ſolum in deum:ſed etiam in ipſum vnicũ filiũ:cui nihil mali cre didit eſſe pater: quicquid de illo iuſſerat qui creauit. Pater em̃ filij ſui poterat abꝛaham ſm oꝑationẽ carnis:nõ aũt creatoꝛ ⁊ ↄditoꝛ ſm oꝑationẽ maieſtatis: Et quidẽ ſic dicdcit apoſtolus: Hon ſm carnem natus eſt iſaac Sał.4. 1 5 lã do. in. xL.. Ber. II PBP Geñ̃.21. Bancti dcluguſtini de tempoꝛeꝛ abꝛahe ſed ex pꝛomiſſione:nõ quia cum car/ ne non erat oꝑatus: ſed qꝛ de ſumma eũ de/ ſperatione ſuſceperat. Et niſi adeſſet ꝓmit/ tens deus:nihil iam ſenex de viſceribus ani culę coniugis ſperare audebat poſteritatis. Sed credidit naſciturum:⁊ non plangit mo riturum. Eius dextera eligitur ad ſacriſiciũ vt moꝛeretur:cuius coꝛ erectum eſt ad fidem vt naſceretur. Nõ trepidauit abꝛaham cre/ dere quando pꝛomittebat᷑: non trepidauit offerre quando exigebat᷑:nec fuit religio cre⸗ dentis contraria deuotioni obtemperãtis. Hoc dico: non ꝙ ſibi dixit abꝛaham: Deus mihi locutus eſt quando pꝛomiſit filiũ.Cre/⸗ didi qð mihi daturus eſſet deus poſterita/ tem. Et qualem poſteritatem? Vt diceret mihi: In iſaac vocabitur tibi ſemen. Et ne foꝛte ſic vocaretur mihi ſemen in Iſaac vt ante me meus ſilius moꝛeretur: In ſemine tuo inquit benedicent᷑ omnes gentes. Ipſe ergo mihi loquens ꝓmiſit filium:⁊ ipſe exi/ git vt occidam? Non fecit ſibi quęſtionem 2. Metrac. 22. C quaſi de contrarijs et ſibi aduerſitatibꝰ ver/ bis dei ꝓmittentis filium naſciturum:⁊ po- ſtea dicentis: &ccide mihi filium tuum: ſed erat i coꝛde eius ſemꝑ ſides incõcuſſa ⁊ nul/ lo modo deficiens. Cogitauit enim abꝛahã deum qui deditvt ille de ſenibus naſceretur qui non erat:poſſe etiaʒ de moꝛte reparare. Amplius enim eſt qð iam fecerat deus: cuʒ qui non erat poſt tantã deſperationem vi/ debat ſibi datum filium: Et ſi humanã inſfir mitatem conſulas:impoſſibile. Adiecit ita/ q; animũ ad fidem:non credidit aliquid im/ poſſibile eſſe creatoꝛi:qui quẽadmodum cre diderat:ſfilium ſuſcepit. Credidit poſtea iu/ benti deo:iam in ſe ſuſcepto filio ꝓbauerat deum. Credidit ſuſcepturus filium:credidit occiſurꝰ. Vbiq; fidelis:nuſq; crudelis.Om⸗- nino perduxit filium ad locũ victimę:arma/ uit etiã dexterã cultro. Attendis qͥs feriat:⁊ quem feriat:attẽde quis iubeat. Pius ergo abꝛaham obtemperando: Quid deus in iu/ bendo? Monne foꝛte infirmis:non dicam ſa crilegis animis ipſe diſpliceat qui iubeat: Sed ſi placet qui obtemperabat: quomodo diſplicet qui iubebat? Quia ſi abꝛahã bene fecit obtemperando:multo melius et longe melius incomparabili modo deus in iuben/ do. Foꝛtaſſe ſacramentũ quęrit᷑. Mon enim fruſtra hoc deus iuberet:aut carnaliter acci⸗ piendum eſt:quod lectum foꝛtaſſe nõnullo/ rum minus intelligentiũ coꝛda commouit. Temptauit inquit deus abꝛahã. Sic ergo Señ.22. ignarus eſt deus rerũ:ſic neſcius coꝛdis hu/ mani: vt temptando hominẽ inueniat: Ab- ſit:Sed vt ipſe homo ſe iueniat. Pꝛimo ita/ ꝙ; fratres pꝛopter illos qui aduerſant᷑ legis veteris ſcripturę ſanctę:quia nõnulli nõ in/ telligentes citius volunt exagitare qð non intelligunt:qᷓ; quęrere vt intelligant: ⁊ non fiunt humiles inquiſitoꝛes: ſed ſuperbi ca-/ lumniatoꝛes. Pꝛopter hos ergo qui euan/ gelium dolunt accipere ⁊ legem veterem re, ſpuere:putantes in via dei poſſe ſe eſſe:⁊ re cte vno pede ambulare: quoniam non ſunt ſcribę eruditi in regno dei qui pꝛoferunt de Matt.izʒ. theſauro ſuo noua ⁊ vetera: Pꝛopter hos &ů tales ne qui foꝛte hic lateant: aut ⁊ ſi hic nõ ſunt: habeant qui aſſunt quid talibꝰ reſpõ/ deant:bꝛeuiter ſoluenda eſt iſta quęſtio.Di cimus talibus: Euangeliũ accipitis: legem non accipitis. NMos autem dicimus eũdum eſſe euangelij miſericoꝛdiſſimũ largitoꝛem: qui extitit etiam legis terribilis latoꝛ.Lege em̃ terruit:euãgelio cõuerſos ſanauit:quos vt cõuerteret lege terruerat. Iimperatoꝛ de/ dit legem:⁊ multa cõmiſſa ſunt contra legẽ. Lex quaʒ dedit imperatoꝛ:non nouerat ni- ſi punire peccãtes. Reſtabat ergo vt ad ſol/ uenda delicta eoꝛum ipſe cum indulgentia veniret qui legem pmiſerat. Sed quid dicit H ꝑuerſum coꝛ: quia dicit ſe accipere euange/ lium: legem vero reſpuere?Quare reſpuit: Quia ſcriptum eſt inquit:Temptauit deus abꝛaham. Ego deum colam qui temptat. Chꝛiſtũ cole:quem habes in euãgelio. Ipſe reuocat te ad intelligendã legem. Sed quia nõ tranſierũt ad chꝛiſtum: in ſuo fantaſma/ te remanſerunt. Non enim colunt chꝛiſtum qualis ſdicatur ex euangelio:ſed qualẽ ipſi ſibi finxerũt. Pꝛopterea ſuper velamen ſtul ticię ſuę naturalis: addunt alterum velamẽ —☛ ꝑuerſę opinionis. Et quãdo per duplex ve/ lamen poterit videri qð lucet in euangelio: Diſplicet tibi temptans deus: diſpliceat ti/ bi temptans chꝛiſtus.Sed cum placuerit ti/ bi temptans chꝛiſtus: placeat tibi temptãs deus. Et chꝛiſtus enim filius dei deus:et cũ patre chꝛiſtus vnus deus. Vbi igitur legi/ mus temptantẽ chꝛiſtum? Euangeliũ loqui tur. Ait enim philippo: habentes panes: date illis manducare. Et ſequit᷑ euãgeliſta: Hoc aũt dicebat temptans eũ. Ipſe em̃ ſcie⸗ JYoh. 6. W gaͤdeunt dicebat gninſch ur tenpt chrütust0 Ponenn anptude uthonmunt ncet & Nutonend c(eſen Muneide geoeclltum vonschrt Eytned⸗ neciausnot meppeet Moſalnochn . anedon rbomulu Penunt ne⸗a 0ls Siden ſr docere. Nubolus te allequin nendusn 6Nens atlocn honiesdiab lin vident gunnſesft lterus vin Quuedo Uilintenn ceanlens batlatens⸗ lpodigin⸗ losnͦgoen Cerobs⸗ tegaties lirſodeß n QAuts Wpkdeon Albnei ei dhe ſane ſſeo 10 min⸗ gonter tanyeln nudlte ine Kann mot di Genn ti ueni⸗ nanuch n Pinote iinitg nonullnön 1nare önr dlommnden ſetſupedic goqien Nen raerente holeſeelerr onamtorint ui poſeunndee Popundos auttſbien ndklbpeche ſtaqueto cloins:legen Mmuscöcun nü higtne. lisluor Leg umnmbln Znperaiade ntcnmſe. . agin , nüim Scdguldad aperecuange⸗ Aur tßi enptuldas nquitenhen. vinn nlun cnifun ſelanißi e rictmait lenn euni per upert incungeit . nißluan .“ enpi eilunti bi gne ungi 1 cgicsputh . 4 eaii ad deum temptantem abꝛaham. oc enim dicebat et deus temptans abꝛaham: Ipſe enim ſciebat quid eſiet facturus. Agnoſci⸗ tur temptatoꝛ deus: agnoſcitur temptatoꝛ chꝛiſtus: coꝛrigatur temptatoꝛ hęreticus. Non enim ſic temptat hęreticus quomodo temptat deus. Deus enim temptat vt ape/ riat homini:hereticus temptat vt deũ ſibi E claudat. Ergo nouerit charitas veſtra tem/ ptationem dei non id agere vt ipſe aliquid cognoſcat qð ante neſciebat:ſed vłillo tem ptante:id eſt interrogãte:quod eſt in homi/ ne occultum pꝛodat᷑. Non em̃ ſibi homo ita notus eſt vt creatoꝛi. Hec ſic ęgger ſibi notus vt medico. Egrotat homo: ipſe patitur: medicus non patitur:⁊ ab illo qui non pati⸗ tur expectat audire quod patitur. Ideo i in Nõ.i89, pſalmo clamat homo: Ab occultis meis mũ da me domine:quia ſunt in. homine occulta ipſi homini in quo ſunt ⁊ nõ ꝓcedunt:neq; aperiunt᷑ neq; inueniunt᷑ niſi in tẽptationi/ bus. Si deus ceſſat temptare: magiſter cel/ ſat docere. Sed deus temptat yt doceat: diabolus temptat vt decipiat. Cui tamen niſi ille qui temptat᷑ dederit locum:inanis ?⁊ irridendus repellit᷑. Jdeo apoſtolus: Neq; Epð.A. detis ait locum diabolo. Dhant autẽ locum homies diabolo ex cõcupiſcentijs ſuis. Nõ enim vident diabolũ homines cum quo pu gnant: ſed facile habent remediũ. Seipſos interius vincant:et de illo foꝛis triumphãt. Quare hoc diximus?: Quia neſcit ſe homo niſi in temptatione diſcat ſe. Lum autẽ di/⸗ dicerit ſe:nõ ſe negligat. Si enim ſeneglige bat latentẽ: nõ ſe negligat notũ ſibi.Quid ergo dicimꝰ fratres: Et ſi ſciebat ſe abꝛahã: nos nõ noueramus abꝛaham. Aut ſibi aut certe nobis pꝛodendus erat. Sibi: vt ſciret vnde gratias ageret. Hobis:vt ſciremus vlł qd a dño depᷣcaremur:vel qͥd ĩ hoie imitare/ mur. Quid Snos docet abꝛahã: Vt bꝛeuit dicã: vt deo nõ p̃ponamꝰ qð dat deꝰ:iterim ad litterã rerũ geſtarum anteq; tractetur la- tebꝛa ſacramenti: id eſt quid lateat in hoc mypſterio quo iuſſus eſt abꝛahã occiderevni/ cum filium. Ergo nec illud quod tibi ꝓma/ gno pꝛeſtat deus: pᷣponas illi qui pꝛeſtitit. Et cum voluerit tibi ſubtrahere non tibi vi/ leſcat:quia gratis amandus eſt deus.cað enim dulcius a deo pꝛemium: qᷓ; ipſe deus? 8 Ergo impleta abꝛabam deuotionis obedi/ entia audit a deo: Nunc cognoui quoniam tu times deum. Quod ita intelligit᷑: eo qð Ber. LXXII. I. Feria ſe exta poſt pꝛimã do.in.xL. GR er. I bat quid eſſet facturus. Refer nunc animũ Heñ. 22. abꝛabã fecerit deꝰ vt ſibi innoteſceret: ſicut quando loquitur pꝛopheta. Chꝛiſtianis lo / quoꝛ vel ꝓſicientibus in ſchola dei:nõ ſunt rudia nec noua quę dico:ſed veſtrę ſanctita ti nobiſcum vſitatiſſima et manifeſtiſſſima. Quando ꝓpheta loquitur:quid dicit᷑: Di xit deus: Plane dicimus. Dicimus etiam: Dixit ꝓpheta.Et vtrunq; recte dicimus:et vtrũq; in auctoꝛitate inuenimus.Et apoſto li ſic intellexerũt ꝓphetas vt dicerẽt: Dixit deus. Et alio loco: Dixit Eſaias. Vtrunq; verũ eſt: quia vtrũq; inuenimus in ſcriptu/ ris. Soluat mihi chꝛiſtianus quęſtionẽ quã modo pꝛopoſui: et ſoluat ſibi quod paulo ante ꝓpoſui. Quomodo? Quia qð homo dicit de dono dei: deus dicit:ᷣm illud: NHon enim vos eſtis qui loquimini:⁊ cętera. Et iterum: Ecce ego paulus loquoꝛ vobis. Et iterum:Chꝛiſtus qui ĩ me loquit᷑.Ergo iſtã regulam fratres trãſferte ad illud quod ali/ quãdo toꝛtuoſum videbatur: ⁊ rectum erit. Illum ergo omnes intueamur: vt eſurien/ tes animas noſtras ipſe paſcat:qui eſuriuit pꝛopter nos:qui pauper factus eſt cũ diues eſſet: vt ipſius paupertate nos ditaremur. Opoꝛtune ad eum pauloante cantauimus: Omnia a te expectant vt des illis eſcam in tempoꝛe opoꝛtuno. Si omnia: omnes. Si omnes: ⁊ nos. Mõ &̊ ſi quid boni in ſermo/ MWatth. 10. 2. Corl. 13. 2.⸗Cor. 3. Pz. 105. ne daturi ſumus nos dabimꝰ: ſed ille a que omnes accepimus: quia omnes ad eum ex Ipſum coꝛde ĩtueamur:quia ſicut oculi coꝛ/ pectamus. Tempus eſt det. Sed faciamus qꝗð dixit vt det: id eſt expectemus ad eum. poꝛis et aures ad nos:ita oculi coꝛdis et au/ res ad illum. Patenti aure coꝛdis audite ſa/ cramentũ magnum. Omnia quidem ſacra- menta diuinarum ſcripturarũ vtiq; magna atq; diuina ſunt. Sunt tamẽ inſignioꝛa ma/ giſq; ſᷣcipua quę maxime intentos nos de/ ſiderant:et quę pꝛę ceteris lapſos ędiſicant: ſatiãt eſuriẽtes: qui non ita ſatient᷑ vt faſti/ diant: ſed ſit ſatietas faſtidio: Pellens in⸗ opiam: non aſſumens contemptũ. Q& em non moueat iuſſus immolari vnicus filius eia quo ꝓmiſſus eſt. Et maxime res ita ge/ ſta vt audiuimus:intentos animos facit ad quęrendũ exponi ſacramentũ. Ante omnia tamen fratres hoc in nomine domini erad/ monemus quãtum poſſumus: 2 pcipimus Bancti dluguſtini de tempoꝛe vt quando auditis exponi ſacramentũ ſcri· Foderunt manus meas ⁊ pedes meos:⁊ cę Ns.ꝛ. euononen pturę narrantis quę geſta ſunt: pꝛius illud tera. Quãdo ꝑactum eſt illud in pſalmo ſa⸗ icerſet quod lectum eſt credatis ſic geſtum quomõ ecriſicium: tunc in ipſo pſalmo dictũ eſt: Cõ/ nttpnnn lectum eſt:ne ſubtracto fundamẽto rei geſte- memoꝛabunt᷑ ⁊ conuertent᷑ ad dñũm vniuer, lbeuſt quaſi in aere quęratis ędiſicare. Abꝛabam ſi ſi nes terrę: Et adoꝛabunt in ↄſpectu eius b neAuit pater noſter homo erat illis tempoꝛibus fi vniuerſę patrię gentiũ: Quoniã ipſius eſt bu i Señ.i5.et delis:credens deo: iuſtiſicatus ex ſide:ſicut regnum:⁊ ipſe dominabit᷑ gentium. Si cõ⸗ maimr⸗ Gał.ʒ. ſcriptura dicit et vetus ⁊ noua. Suſcepit fi · memoꝛabunt᷑ dictum eſt:pᷣſignatum eſt ali⸗ miunn Señ.2r. lium de ſara vxoꝛe iam in ſenectute vtriſ quando quod fieri iam videmus. Videa/ ſuennwdn conſtitutis:ex magna deſperatione: ſed ſim mus ergo quomodo impletũ ſit: ⁊ vnde im/- nuntochune⸗ hominẽ. Quid autẽ de deo deſperandũ:cui pletum quo pᷣcedente ſacriſicio impletũ qð ieplode difficile nihil eſt: Qui ſic facit magna: quo/ dictum eſt abꝛahę: In ſemie tuo benedicen/ Señ.22. aarnpus modo parua. Sic ſuſcitat moꝛtuos:quomõ tur omnes gentes. Fglices omnes gentes: lſcnepane. creat viuos. Si pictoꝛ eadem arte facit mu / quę iillud non audierunt:⁊ nũc legentes cre- ginſamach . rem qua elephantem: diuerſa opera:ſed ars diderũt:quod credidit ille qui audiuit: Cre/ Jacobi.ꝛꝛ. Mnganen Ps. 148. vna:quãtomagis deus:q dixit:et facta fũt: didit enim abꝛaham deo: et reputatũ eſt illi ſtei mãdauit ⁊ creata ſunt: Quid difficile facit ꝗ ad iuſticiam: et amicus dei appellatus eſt. gnopulun verbo facit? Qua facilitate creauit angelos Qð credidit deo:intus in coꝛde:in ſola fide ſäfonteni Vltra cęlos:ea facilitate lumiĩaria in cęlis:ea eſt.& autem immolandum duxit filium:ꝙ fbeiin facilitate piſces ĩ mari: ea facilitate arboꝛes intrepidus dexteram armauit: ꝙ iam feri⸗ Mlo uen. et aialia ĩ fra: ea facilitate magna qᷓ ꝑua.Cui ret niſi voce teneret᷑: magna ſides eſt vtiq; Aunte⸗ Scũcta facillimũ fuit facere de nihilo:miran ⁊ magnum opus: et ipſum opus laudauit uutinluc⸗ dũ eſt quia dedit ſenibꝰ filiũ: Lales ergo il- deus vt diceret: Quoniã exaudiſti vocem orontmni los viros vel illos homines habebat deus: meam. Quare ergo apoſtolus paulus ait: uban Canis ⁊ illo tempoꝛe tales fecerat pᷣcones filio ven Arbitramur iuſtiſicari hominẽ per fidem ſi/ Ro.ʒ. augasſuae turo: vt non ſolum in his queę dicebant: ſed ne operibus legis. Et alio loco dicit: Et ſi/ pal.5. ſchuryten etiã in his quę faciebant:vel in his quę acci es quę per dilectionem operat᷑: Per quam Mlee Bet debant chꝛiſtus quęrat᷑: chꝛiſtus inueniat. adipiſci credimus ſalutẽ ęternã: Amẽ. nnünoͤte Autcani ſalbtin dicit der bailaetfi luſhnſeſt eſt:et ꝓphetia eſt:ſicut apoſtolus quodam ę — 1 c. Sar a. loco bleit: Scriptüi eit abꝛabi duos ſilios ¶ Iem eodem die alius ſermo fa⸗ dann babuit: vnum ve ancilla: alterum de libe,· ctũs ad fratres in heremo: quiin ultn . . 4 nonfuen 3 a u⸗ ſaen ellegdria: Hec ergo ſũt duo ter ſermones ad eoſdem habet xl. inp uſcztet teſtamenta. Jam impudẽter dicimus: quia . R conircc Señ.21. iſaac ⁊ natus eſt ubꝛaber ? aliquid ſignilica⸗ ¶ Item eodem die Homelia deoo a ntlit uit: ſicut imolare filiu iufſus obtemperat Qοαà ſcriptum eſt in euangeliofmf enöne Señ. 22. deo: perducit ad locũ: puenit triduo: dimir· Jobannem: Erat dies feſtus inde⸗ pct tit duos ſeruos ſuos c iumẽto: pergitĩea oOꝛum: Et aſcendit ieſus hier oſoly⸗ uggin deus pꝛęceperat: leuat lignũ in altare: leurr Maln ⁊c. ne habet in expoſitione W lium ſup ligr & veniat ffli ale ſaanen filium ſuꝑ lignum. Anteqᷓ; veniat filius ad Doctoꝛiz bidem etuin⸗ locum ſacriſicij: poꝛtat lignũ quo leuandus S etue eſt. DHeinde cum iam pene feriret᷑: ſonat vox ¶ Sabbato poſt pꝛimã dominicã e ater vt parcat᷑:⁊ nõ tamẽ ſine ſacriſicio:⁊ ſine an in quadrageſima: De Abꝛaham et Sermno naidue guine fuſo receditur. Aparet aries in vepe imolatione Iſaac: Sermo I LXAlII. mndlaſt inherens coꝛnibꝰ:imolat᷑:pagitur ſacrificdiũ. S WN Abi.s. Peracto ſacriſcio:dicit᷑ ad abꝛaham: SFacio QOuũ pᷣcepti genus ẽ homiĩ legẽ ſcele AR lun ſemen tuũ ſicut ſtellas celi: ⁊ harenã maris: ris dare:⁊ religioſũ habere ſi impiũ dannin Et obtinebit ſemen tuum ciuitates aduerſa yoluerit ꝑpetrare. Abꝛahã ſi parri/ aehn rioꝛũ: Et bñdicent᷑ in ſemie tuo omnes gen/ cidiũ fecerit: iuſt ẽ. Si nõ fecerit:ideuotꝰẽ. anog tes terrę: eo ꝙ exaudiſti vocem meã. VFide Quid ſit ergo quod nunq; deum niſi pieta/ o lel ergo quando factum eſt: ⁊ quando cõmemo te placamus?: Cupit ſibi vota offerri: non wgieri ratio fit facti ipſius: Quãdo dicit ille aries: crudeliter coli.Ecce inter pietatem patris et 4 . ldn Nnit deuotionem dei: filiũ eſt quidem ſcelus oc- nodiciecſ ddere: ſed deũ ſceleſtius non audire. In an- dinn guſto poſita eſt ꝑfecta iuſticia. Parricidium rinene iuberis vt facias: tuis te manibus oꝛbatu⸗ Aniſu B ms.Quid hoc eſt: Imperat parricidiũ:qui Kenmn. r Bebs⸗22. pꝛohibet homicidiũ. Jubetur inquit filium ſonnckt victimare: ſolatium paternę ſenectutis: et iens vnicum pignus poſteritatis: Qui quãato ſe⸗ iſr nlig, rioꝛ tanto dulcioꝛ: quanto ſolus aut vnicus ninnn ie tanto charioꝛ ⁊ dilectꝰ. In vtroq; ſenes:cre/⸗ Nintli andę ꝓlis deſperatio retinebat:vtꝑote poſ/ oneeen⸗ ſet tempus quod natura fraudaueſat: ętas Bamnsgnnn in ſene patre: ſterilitas in anicula matre. Jã lu tannunt enim ſara actus ſuę vuluę perdiderat: et ſe/ aliutltlti nem patrem vis generandi laſſauerat: quia Aſeyutetäiet fructum ſterilis nõ habebat. Ecce ſubito fri nigalm gens vulua materna nõ inſtinctu libidinis: oleilſteit ſed fomite virtutis incaluit:rediuiuo ſucceſ-/ unduntffung ſu floꝛe iuuẽtutis. Agrentis iam artus coꝛ/ nuui:gin in poꝛis viruerũt marcida membꝛa: et annoſę n ices tnng ętatis tabe pallentia:puericię ruboꝛe virue nopus ludut runt:⁊ in ſuccido tepoꝛe veteraſcẽs iam coꝛ⸗ iandlinen pus non tanq; cõcubitus ſed ꝓmiſſio vege-/ klns uluonn tabat. Canis iam togatum caput albebat: ninee flend d et rugas ſuas vulua ĩ ventre tendebat. Tu/ beo dicnib mebat vterus grauidę:tremebat greſſus in Nenbpein poplice. SGeſtabat onuſtũ vterum: quę coꝛ/ mnääni⸗ pus iã nõ regebat incuruũ. Nouiſſimis an/ nis fęta⁊ feſſa mulier quę non nouerat in iu/⸗ D uentute concipere: diſcit in ſenectute lacta. lus ſond re. Diſcite coniugati vacare effectũ ſeminis Feno:en vbi non fuerit munus auctoꝛis:ipſo dicẽte: enbebe. Piiere,u. Pꝛiuſiᷓ te foꝛmarẽ in vtero noui te. Accipe BBe. 12. Iquit filiũ tuum: et offer mihi illum in vnũ Nonelderah en2* g mötibus quem demonſtrauero tibi. Se⸗ cuangelo nex pater ⁊ vnici mater:noui parentes ⁊ ve/ Pfeſneige⸗ teeres genitoꝛes:ad tam acerbum nõ mouen ſisdicpe tur imperiũ. Hilaris accingebat᷑:qui nec ti- napolton moꝛẽ facinoꝛis foꝛmidauit: nec implere qð iuſſus eſt degener animus dubitauit.Speſ illa futura tot gentiuʒ paterna manu iubet᷑ wionaet.,;, occidi. Deuotus pater eo voto ſuſcepit par/ na n 4 ricidiũ quo ſuſceperat filium:nec refert vtrũ Abr im pendat aut perdat: dum quoquo modo Dn oa acceperat reddat. O dñe puſſſime quẽ , ei ſcis patri dilectũ: quid imperas victiman- ebon ſni dum?: Nunc nuꝑ ſenem ſterilem fęcundaſti: Iheber . . et tam cito quod donaueras repetiſti? Ubi Abechi 6 eſt quod ſenibus pꝛeſtitiſti? Ergo iratus po/ untla⸗ tes lędere: ſicut pꝛopitius imperas oꝛbita- anni tem? Abſit a nobis iſta incredulitas. Deus s H =- = — aent Ber.LxxXIII. Sabbato poſt pꝛimã do.in.xL. Ber.I pꝛo nobis filium ſuum iuſſit occidi: non no/ ſtros mactari. Ideo iubetur flliuʒ occidere: vt manifeſtet᷑ mundo qui iam notus fuerat deo. Ham quomodo innocentis deſiderat ſanguinem: qui reum damnat ꝓ ſanguine:?- Demonſtrare cunctis hominibus deuotio/ nem voluit:qui parricidium vt ſieret impe/ rauit. Paret ilico imperijs: ſᷣceptis obtem/ perat: pergit ꝑcuſſoꝛ paratus: immo ſilius cum patre ꝓficiſcitur moꝛiturus:atq; vtinã tunc modo moꝛiturus: non inſuper et pa/ tris gladio obiturus. Venerunt erge ad lo/ cum queʒ dixerat deus am bo pariter:aram conſtruunt ſacerdotes:ligna arę imponit:ſi⸗ lium alligauit: ⁊ exxento gladio: angelus ne pcutias puerum exclamauit: oculis reſpice ⁊ vide arietẽ in vepꝛe. Uidete fratres Abꝛa ham patientia foꝛtem: deuotione conſtan/ tem:non cum aliqua fera luctantem: ſed cũ natura pugnantem. Deuotio dicebat: per/ cute: Pietas clamabat:parce. Illa reuoca/ bat: iſta ꝓuocabat. Filius tunc moꝛiturus iacebat:erigit dexteram feriturus:et locum quo libens percutiebat aucupat. Parce in⸗ quit abꝛahã. Qui iuſſerat vt feriret: modo vociferatur vt parceret. Sciebat enim pꝛo/ batum patrem: et in deuotione feruentem gladium temperare:⁊ filium non perimere: ſed nec cremare. Parce inquit deuote pat᷑: parricida ſine crimine parce. Luum ſacriſl- cium quod paraueras intendi:ego qð iuſſe: ram vt obtuliſſes accepi. In voto pꝛobaui: quod in facto renui. Acceptaui votum: nec repuli ſacriſicium. Laudo fidem:nec repꝛo/ bo pietatem: nec tibi patioꝛ inferri oꝛbita/ tem. Perfecta ſunt omnia:⁊ ſalua ſunt vni/ uerſa. AVincit᷑ innocens hoſtia:ne offerentis deuotio putaret ſe minus aliquid exhibere: ſi impatientia doloꝛis victima calcitraret. Ecce ſpiritali pꝛeſagio meum pᷣueniſti conſi lium. Quod enim paraui pꝛo toto mundo: tu iam deliberaſti in filio tuo. Quod in vni/ genito meo diſpoſui:tu in tuo vnico perfeci/ ſti: Vnde bũdicent᷑ in te oẽs gentes:Amẽ. Stem eodem die alius ſermo:qui habetur inter ſermones de Uerbis apoſtoli:xxvij. Item eodem die Homelia deeo uod ſcriptum eſt in euangelio ſm 2 7 2 = , 8 „ Mattheũ: Et poſt dies ſex aſſum/ bn it ieſus petrũ ⁊ iacobũ ⁊c̃.quę ha etẽ de queſtionibus euagelioꝛ li⸗ . „- bꝛo.j.ca·xviij. Dominica ſecũda In quadrage- ima:de eo qð ſcriptũ eſt in euange/ Watth.15. Iio vm Mattheũ: Egreſſus ieſus ð Sermo Beneʒareth ſeceſſit in partes tyꝛi ⁊ LXXIIII. ſidonis ⁊c. Sermo I Mattz. 15. B Hananea iſta mulier quę heri nobiſ lectione euangelica cõmendata eſt: ꝛebet nobis humilitatis exemplũ ⁊ pietati oſtendit. Erat autẽ ſicuti paret nõ de popu/ lo iſrael vnde patriarchę:vnde ꝓphetę:vn/ de parẽtes domini noſtri ieſu chꝛiſti ſᷣm car- nẽ:vnde ipſa virgo maria quę peperit chꝛi/ ſtum. MNon ergo ex iſto populo erat hęc mu/ lier:ſed erat ex gentibus. NHam ſicut audiui/ mus ſeceſſit dominus in partes tyꝛi et ſido/ nis:⁊ inde mulier chananęa de ſinibus illis egreſſa eſt. Petebat beneſiciũ inſtantiſſime curandę filię ſuę:quę male a dęmonio vexa/ bat᷑. Cyꝛus ⁊ ſidon nõ erant ciuitates popu li iſrael ſed gentiũ: qᷓ;uis vicinę illi populo. Clamabat ergo auida impetrandi beneficij foꝛtit᷑q; pulſabat:⁊ diſſimulabat᷑ ab eo:non vt miſericoꝛdia negaret᷑: ſed vt deſiderium accenderet᷑:nec ſolum vt deſiderium accen⸗ deret᷑:ſed ſicut ante dixi:vt humilitas com/ mẽdaret᷑.Clamabat ergo dño nõ audiente: ſed qð facturꝰerat in ſilẽtio diſponẽte.Diſci puli rogauerũt ꝓ illa dñũm:⁊ dixerũt: Dimit te illã:qꝛ clamat poſt nos.Et ille: Non ſum miſſus:niſi ad oues quę perierũt domꝰ iſrł. Hic verboꝝ iſtoꝝ oꝛit᷑ quęſtio:vnde nos ad ouile chꝛiſti de gentibꝰ venimus: ſi non eſt miſſus niſi ad oues ꝗ̊ᷓ perierũt domꝰ iſrael? Quid ſibi vult huiꝰ ſecreti tam alta diſpẽſa tio: vt cũ dñs ſciret q̃re venerit: vtiq; vt ec- cleſiã haberet in omibꝰ gentibꝰ: nõ ſe miſſũ dixerit niſi ad oues ꝗᷓ perierũt domꝰ iſrael⸗ Intelligimꝰ ergo pſſentiã coꝛpoꝛis ſui: nati/ uitatẽ ſuã: exhibitionẽ miraculoꝝ virtutẽq; reſurrectiõis in illo pło eũ oñdere debuiſſe: ita fuiſſe diſpoſitũ:ſic ab initio cõmendatũ: hoc pᷣdictuʒ:hoc impletũ: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus ad gentẽ iudęoꝝ venire debuit videndus:occi/ dendus:⁊ lucrãdꝰ eos inde quos aſ ſſciuit. 6 Bancti Aluguſtini de tempote· 1s viã: ab humilitate in alta ſurgere Nõ em̃ dãnata illa plebs eſt:ſᷣ vẽtilata. IObi erat paleę multitudo:ibi granoꝝ occulta di gnitas. Ibi qð incenderet᷑: ibi vnde hoꝛren repleret᷑.Hã vnde apli niſi inde? Vnde pe trus? Unde cęteri? VUnde ipſe paulꝰ:pꝛimo “ ſaulꝰ: hoc ẽ pmo ſuꝑbuſ:poſtea hũilis.Nã C · quãdo ſaulus: a ſaule nomẽ deriuatũ erat. Saul autẽ rex ſuꝑbus: in regno autẽ dauid i. Regl.is. humilẽ ꝑſequebat᷑.Qñ ̊ ſaulꝰqͥ poſtea pau lus:tũc vtiq; ſuꝑbus: tunc ꝑſecutoꝛ innocẽ/ tũ:tüuc v ſtatoꝛ eccłię. Acceperat em̃ litteras Act.õ. veluti ʒelo ſynagogę ardẽs ⁊ inſequẽs chꝛi⸗ “ ſtianũ nomẽ: a ſacerdotibꝰ:vt exhiberet qͥſ/ cũq; inueniſſet chꝛiſtianos ad luenda ſuppli/ cia.Cũ ꝑgit:cũ anhelat cędeſ:cũ ſitit ſangui nẽ:celeſti chꝛiſti voce ꝓſtratꝰ ẽ ꝑſecutoꝛ:ere/ ctus ẽ ſdicatoꝛ. Implet᷑ ĩ illo qð ſcriptũ eſt in ꝓpha:Ego ꝑcutiã:⁊ ego ſanabo.lhoc em̃ Seut.ʒꝛ. pcutit deꝰ qð ſe in hoĩe extollit adũſus deũ. Mõ eſt impiꝰmedicꝰ qͥ tumoꝛẽ ferit:qͥ putre/ dinẽ ſecat aut vꝛit. Doloꝛẽ ingerit:ſed vt ꝑ/ ducat ad ſanitatẽ. Moleſtꝰeſt:vᷣ niſi eẽt:vti⸗ lis nõ eſſet. Pꝛoſtrauit ̊ chꝛiſtꝰvna voce ſau lũ:erexit paulũ: hoc ẽ ꝓſtrauit ſupbũ: erexit hũilẽ. Mã ꝗ fuit ratio mutãdi ſibi nomĩs:vt cũ ſaulꝰ antea vocaret᷑: poſtea ſe paulũ dici vellet:niſi qꝛ ſauli nomẽ in ſe agnouit cũ ꝑſe queret᷑ fuiſſe ſuꝑbię:Elegit & hũile nomẽ vt paulꝰ:hoc ẽ minimꝰ vocaret᷑. Paulũ em̃ mi/⸗/ nimũ eſt. Paulũ:nihil aliud ẽ q́; minimũ vł paruum.De quo noie iã gloꝛiãs hũilitatẽg cõmendãs:Ego inqͥt ſũ minimꝰ aploꝝ. Vñ i.Corj.ij. ergo vnde iſte niſi ex plo iudęoꝝ? Inde illi A apli:inde paulꝰ:inde qͥs cõmendar᷑ idẽ pau2/· lus:qͥ viderint dñ’m poſt reſurrectionẽ. Di/ Abi.ð. cit em̃ eũ viſũ ferme a qͥngẽtis fratribꝰ ſil:ex quibꝰ plures manẽt vſq; adhuc:quidã autẽ doꝛmierunt. Ex illo aũt populo etiã illi qui Acij.ꝛ. cum petrus loqueret᷑ cõmendans paſſionẽ: reſurrectionẽ:diuinitatẽ chꝛiſti:accepto ſpũ ſancto quãdo illi om̃s ĩ quos venit ſpũſſan ctus linguis omniũ gentiũ ſunt locuti: com puncti ſpũ qui audiebãt ex pplo iudęoꝝ ꝗſie runt conſiliũ ſalutis ſuę:intelligẽtes ſe reos ſanguis chꝛiſti:qð eum ipſi cruciſixerũt:ipſi occiderũt: in cuiꝰ nomie occiſi a ſe viderent tanta miracula fieri: viderẽt ſpũſſancti ſſen tiã. Querẽtes ̊ conſiliũ:reſpõſũ acceperũt: ſhn ndint pe . ah⸗ Vldl byrzti ck atCne 4 bbetit. lnea s ſuncu furzſu Nſttbueba Senenod ſooncon⸗ fmnpnuttt tdl bnsdineh itdonn lüſumg dn cuondice gifi (onenen Conecc ntes Deo ſpueulin loponsa fisſucgts nnlſus nil Nllisßſe olles ghas lötennt Dlaposni nh. Lider Ddeinpe Uum Negulk Fa * ogeni Cllirge Ueltesauts Kos gee⸗ 6 . Ngennb'n vagtin cni cl fnntne Iekes legene Agite pęenitẽtiã:⁊ baptiʒzet᷑ vnuſqſq; vrm in Abi.5. noĩe dñi nr̃i ieſu xpᷣi: ⁊ dimittent᷑ vobis pec/ cata vr̃a. Quis deſꝑaret ſibi donãda pctã: din na Gi⸗ Uandzen⸗ lti Nrucälng e 1inſegnigcni Merhbeg. Aluenkzſunt ckſutſnan Pigeaure logsſahtiͤck ſanabo Dorci ke Utaciſusdel. Mefannqpan ngemſatn,, cksniſeirnt⸗ epurocelnt Uirſugbenn Aſbitonien kenſepallide eagoutaie zbälenonin pauäcünd Liöhnnnin mis düllal in mtr N eort Meli nendailepn⸗ ſumenoye. noͤſuniilt bucqutinl⸗ loailid lans aſo⸗ itraccggtoſgn geni ſyi nrloan:4 gbiul diginsſi ſialenuen ſüſunnti 16 2 — — – = = SSza D donid Bermo LxXIIII Dñica ſcᷣa in. x. Ber. I qnñ crimẽ occiſi chꝛiſti reis donabat? Cõuerſi ſunt ex ipſo populo iudęoꝛũ: Cõuerſi ſunt: De cõſe.diſ. haptiz ati ſunt. Ad mẽſam dñi acceſſerũt:et . tunc eis ſanguinẽ quẽ ſeuientes fuderũt: credentes beiberũt. Quẽadmodum autẽ ſint cõuerſi q;; plane atq; ꝑfecte indicãt actus apoſtoloꝛũ. Actj. ꝓ. Nam oiĩa quę poſſidebant vendiderũt atq; pcia reꝝ ſuaꝝ ad pedes aplłoꝝ poſuerũt:Et diſtribuebat᷑ vnicuiq; ſicut opus cuiq; erat. Et nemo dicebat aliquid ꝓpꝛium:ſed erant illis oĩia cõia.Et erat illis ſicut ſcriꝑxũ ẽ:ani/ E ma vna: ⁊ coꝛ vnũ in deũ.Ecce oues de qui/ Matth.I5. hus dixit:HNõ ſum miſſus niſi ad oues ꝗ pe/ rierũt domus iſrael. Ills em̃ exhibuit pᷣſen/⸗ tiã ſuam: ꝓ illis in ſe ſeuientibus cruciſixus Zudj.23. oꝛabat dicẽs: Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt quid faciũt. Intelligebat medicus freneti- cos mente ꝑdita medicũ occidẽtes: ⁊ occidẽ do medicũ neſciẽtes ſibi medicamentũ faci/ entes. De dño em̃ occiſo omnes nos curati ſumus:illius ſanguie redempti: pane illius coꝛpoꝛis a fame liberati.Hanc pᷣſentiã chꝛi ſtus iudęis exhibuit.hoc ergo ait: Mõ ſum miſſus niſi ad oues queę perierũt domꝰ iſrł: vt illis pᷣſentiã ſui coꝛpoꝛis exhiberet:nõ in oues quas habebat in gentibꝰ cõtemneret ⁊ ſteriret. Ad gentes em̃ ipſe non venit:ſed diſciplos miſit. Et illic impletũ ẽ qð ꝓphe⸗/ Ps.i.ᷣ ta dixit: Populus quẽ nõ cognoui ſeruiuit mihi. Videte q; alta:qᷓ; euidens:qᷓ; expꝛeſſa ꝓphetia: Populꝰ quẽ nõ cognoui:id eſt cui ſſentiã meã nõ exhibui:ſᷣuiuit mihi. Quõ⸗ Sequit᷑: In auditu auris obaudiuit mihi. loc eſt nõ vidẽdo: ſed audiẽdo crediderũt. Ideo gentiũ maioꝛ laus. Illi em̃ viderunt ⁊ occiderũt:gentes audierũt ⁊ crediderũt.Ad gentes autẽ vocãdas ⁊ cõgregãdas: vt im/ Ps.ioS. pleret᷑ qð modo cantauimus:cCõgrega nos de gentibꝰ vt cõſiteamur nomini tuo et glo/ riemur in laude tua: Ille paulus aplus mil/ ſus eſt minimus:ille factus magnꝰ: nõ ꝑ ſe: Aciji.9. ſed ꝑ eũ quẽ ꝑſequebat᷑. Miſſus eſt ad gen/ tftes: ex latrone paſtoꝛ:ex lupo ouis. Miſſus 1. Corj. 15. eſt ad gentes ille aplus minimꝰ:⁊ multũ la⸗ boꝛauit in gentibꝰ:et ꝑ eum gentes credide/ F rũt: Teſtes ſunt eius epiſtolę. hhabes hoc in Zud.s. euãgelio ſacratiſſime figuratũ: Filia archiſy nagogi quędã defuncta erat:pater eiꝰ roga/ bat dñm vt iret ad eã:ęgrã reliquerat:⁊ ĩ pe/ riculo cõſtitutã. Ibat dñs ad viſitandã ⁊ ſa/ nandaã ęgrã: interea moꝛtua nũciata eſt: ⁊ di ctũ eſt patri puellę:Moꝛtua eſt:noli vexare magiſtrũ. Dñs aũt qui ſciebat ſe poſſe moꝛ tuos ſuſcitare:nõ abſtulit ſpem deſperato: ⁊ ait patri:Noli timere:tm̃ crede. Pergebat ad puellam:atq; in itinere inter turbas quo modo potuit coartauit ſe quędã mulier quę git: ſanata ẽ.Et dñs:Quis me tetigit? Ad/ mirantes diſcipuli qͥ neſciebãt quid eſſet fa/ Abi. ð. fluxũ ſanguinis patiebat᷑ ⁊ diuturno illo lã/ guoꝛe in medicos fruſtra omnia ꝗᷓ habebat impẽderat. Vbi fimbꝛiã veſtimẽti eius teti/ ctũ:⁊ videbãt eũ a turbis cõpꝛimi: ⁊ de vna ꝗ leuiter tetigerat fuiſſe ſollicitũ: reſponde/⸗ rũt:Turba te pmit:⁊ dicis:quis me tetigit?: Et ille: Tetigit me aliqͥs. Ma iſti pᷣmunt:illa tetigit. Coꝛpꝰ chꝛiſti multi moleſte pᷣmũt: pauci ſalubꝛiter tangũt.Tetigit me inqͥt ali/ quis.Ego em̃ ſenſi de me virtutẽ exijſſe. At vbi vidit illa nõ ſe latuiſſe:ꝓuoluta eſt ante pedes eius:⁊ cõfeſſa eſt qͥd eſſet factũ. Poſt hec ꝑꝛexit:puenitq; quo tendebat: et puellã filiã archiſynagogi inuentã moꝛtuã ſuſcita/ uit. Factũ quidẽ eſt:⁊ itavt narrat᷑ impletũ: ſed tñ etiã ipſa quę a dño facta ſunt aliquid ſignificãtia erãt:quaſi verba ſi dici põt viſi· bilia ⁊ aliquid ſigniſicãtia. Qð maxime ap/ paret in eo qð ſter tempus poma queſiuit ĩ arboꝛe: ⁊ quia nõ inuenit arboꝛi maledicẽs aridam fecit. Hoc factum miſi figuratũ acci/ piat᷑ ſtultũ inuenit᷑: pꝛimo quęſiſſe poma in illa arboꝛe quãdo tempus nõ erat vt eſſent ĩ S vlla arboꝛe: deinde ſi pomoꝛũ iam tempus eſſet:nõ habere poma ꝗᷓ culpa arboꝛiſ eſſet? Sed quia ſigniſicabat quęrere ſe non ſolum folia:ſed etiam fructum: id eſt non ſolũ ver/ ba ſed ⁊ facta hominũ: arefaciendo vbi ſola folia inuenit:ſigniſicauit eoꝛum pęnam qui loqui bona poſſunt:facere bona nolũt. Sic ergo et hic. Nam vtiq; myſterium eſt: Pꝛę⸗ ſcius omnium dicit: Quis me tetigit:ſit im/ perito ſimilis creatoꝛ: et interrogat non ſo/ lum qui hoc ſciebat: ſed etiam qui cętera pſᷣ⸗ ſciebat. Aliquid eſt vtiq; quod nobis ſigni / ficante myſterio loquit᷑ chꝛiſtus. Filia illa ar chiſynagogi ſigniſicabat populum iudęoꝛũ ⁊ moꝛtuoꝛũ: pꝛopter quem venerat chꝛiſtus qui dixit: Non ſum miſſus niſi ad oues quę perierunt domus iſrael. Illa vᷣo mulier quę fluxum ſanguinis patiebatur: eccleſiã figu/ rat ex gentibus: ad quam chꝛiſtus per pꝛę/ ſentiam coꝛpoꝛis non erat miſſus. Ad illam ibat: illius ſalutem intendebat: Hec inter⸗ currit: tangit fimbꝛiam quaſi neſcientis: Bancti luguſtini de tempoꝛe id eſt ſanat᷑ tanq; abſente. Dicit ille: Quis me tetigit:quaſi diceret: Hon noui hunc po NPs.v. pulum. Populus quẽ non cognoui ſeruiuit Zud.S. mihi.TLetigit me aliquis. Ego em̃ ſenſi vir/ tutẽ de me exiſſe:id eſt euangeliũ miſſum to tum oꝛbẽ impleuiſſe. Tangitur aũt fimbꝛia exigua pars veſtimẽti ⁊ extrema. Fac veſtẽ chꝛiſti paulum. Quaſi fimbꝛia ibi apłs pau/ lus erat:hoc eſt extremus ⁊ minimus. Ham 1.Corl.IS. vtrũq; de ſe dicit: Ego ſum minimus apo⸗ ſtoloꝝ. Mam poſt oẽs vocatus eſt:poſt oẽs Watth.5. credidit:plus omibus ſanauit. Hõ erat miſ ſus dñs:niſi ad oues quę perierant domus Pʒ.1. iſrael.Sed quia ⁊ populus quẽ nõ cognoue rat ſeruiturus erat:in obauditu auris obau diturus erat. Nec de illo tacuit ibi ↄſtitutꝰ. Joh.io. Ait em̃ quodã loco idem dñs: Habeo alias oues quę non ſunt de hoc ouili: opoꝛtet me ⁊ has adducere:vt ſit vnus grex ⁊ vnus pa/ ſtoꝛ. Inde mulier iſta erat:ideo nõ cõtemne Matttz.5. bat᷑ ſed differebat᷑: Mon ſum inquit miſſus J niſi ad oues quę perierũt domus iſrael.Et illa clamando inſtabat: ꝑſeuerabat: pulſa/ bat:tanqᷓ; iã audiſſet: Pete ⁊ accipe:quęre ⁊ inuenies:pulſa ⁊ aperiet᷑ tibi. Inſtitit:pul/ ſauit. Ham ⁊ dominꝰ quãdo dixit hęc vᷣba: Matth.7. Petite et accipietis: quęrite et inuenietis: pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis:Supꝛa dixerat: Mo lite ſanctũ dare canibus:nec ꝓieceritis mar garitas vr̃as ante poꝛcos: ne foꝛte cõculcẽt eas pedibus ſuis: ⁊ canes cõuerſi dirumpãt vos:id eſt poſt contemptũ margaritarũ ve/ ſtrarũ etiã moleſti ſint vobis. Nolite & illis ꝓijcere quę cõtemnũt.Et vnde diſcernimꝰ: tanq; reſponderẽt:qui ſint poꝛci:qui ſint ca⸗ nes: hoc in iſta muliere demõſtratũ eſt. NHã illi mulieri inſtanti:reſpondit hoc: MHon eſt bonũ tollere panem filioꝛum ⁊ mittere cani/ bus.Canis es:vna es ex gentibꝰ:idola ado ras. Quid autẽ tam familiare canibus qᷓ; la Mattb.I5. pides lingere:? Hon eſt ergo bonum panem filioꝛum tollere ⁊ mittere canibus. Iͤlla ſi re/ cederet poſt hęc verba: canis acceſſerat: ca· nis abceſſerat:Sed pulſando:homo factus eſt ex cane. Inſtitit em̃ petẽdo:⁊ ex ipſo ve/ luti cõuitio humilitatẽ oſtẽdit: miſericoꝛdiã R impetrauit.HNeq; em̃ cõmota eſt aut ſuccen/ ſuit ꝙ canis apellata fuerit: petens beneſi/ ciũ:rogans miſericoꝛdiã:ſed ait: IJIta domi/ ne.DNixi me canẽ:plane canis ſuʒ.Agnoſco nomen meũ. Et veritas loquit᷑: ſed nõ ideo a beneficio repellenda ſum. Pꝛoꝛſus canis: ſed ⁊ canes edunt de micis quę cadũt de mẽ ſa dominoꝛũ ſuoꝛum. M odicũ quoddã exi/ guũ beneſiciũ deſidero:non mẽſam inuado ſed micas quęro. Videte quẽadmodum hu militas cõmẽdata ẽ. Canẽ illã dñs dixerat. Non dixit:nõ ſum:ſed dixit:ſum.Et domi/ lier magna eſt ſides tua: fiat tibi ſicut peti ſti. Lu te agnouiſti canẽ: ego te iaʒ agnoſco hominẽ. Omulier magna eſt ſides tua. Pe⸗ tiſti:queſiſti:pulſaſti:Accipe:iueni:aperiat᷑ tibi. Videte fratres quẽadmodũ in hac mu L liere quę chananęa erat: id eſt ꝗᷓ de gẽtibus veniebat:⁊ typum hoc eſt ſigurã eccleſieę ge/ rebat:maxie hũilitas cõmendata eſt. Eteni gens iudęa vt ab euãgelio repelleret᷑ ſupia inflata eſt ꝙ legẽ acciꝑpe meruiſſet: ꝙ de ipſa gente patriarchę ꝓceſſerint: ꝓphetę extite/ rit: moyſes dei ſeruꝰ miracula magna ꝗᷓ au- diuimꝰ in pſalmo in ęgypto fecerit: per ma/ re rubꝛum aquis recedẽtibus populũ duxe/ rit: legẽ acceperit:quã ipſi populo dederit. Erat vnde extolleret᷑ gens iudęa:et ꝑ ipſaʒ ſuꝑbiã factuʒ eſt vt chꝛiſto nollet humiliari auctoꝛi humilitatis:repᷣſſoꝛi tumoꝛis:medi/ co deo:qui ꝓpter hoc cum deus eſſet homo factus eſt:vt ſe homo hominẽ cognoſceret. Magna medicina. hęc medicina ſi ſuꝑbiã non curat:qͥd eam curet neſcio. Deus eſt:et fit homo. Seponit diuinitatẽ:id eſt quoda/ mõ ſequeſtrat: hoc eſt occultat qð ſuũ erat: qð awaret acceperat. Fit ille homo cum ſit deus: ⁊ nõ ſe agnoſcit homo hominẽ: id eſt non ſe moꝛtalẽ agnoſcit:nõ ſe agnoſcit fragi lem:non ſe agnoſcit ęgrotum vt quęrat vel ęgrotus medicum: ſed qð eſt ꝑiculoſius ſa/ nus ſibi videt᷑. Ergo ꝓpter hoc ille populꝰ non acceſſit:id eſt ꝓpter ſuꝓꝑbiam: Et dicti ſunt ex arboꝛe oleę:hoc eſt de illo populo a patriarchis creato:fracti rami naturales:id eſt iudęi merito ſteriles ſpiritu ſuperbię:⁊ in A illa olea inſertus eſt oleaſter. Oleaſter popu lus ex gentibus. Sic dicit apoſtolus: quod oleaſter inſertus ſit in olea:rami autẽ natu/ rales fracti ſint. Illi fracti ꝓpter ſuꝑbiã: in/ ſertus oleaſter ꝓpter humilitatẽ. Hanc hu⸗ militatẽ oſtendit mulier dicens: Ita domi⸗/ ne:Canis ſum:micas deſidero. In hac hũi/ litate etiã centurio ille placuit:qui cum deſi deraret puerũ ſuũ a domino curari: ⁊ domi⸗/ nus diceret:Ego veniã ⁊ curabo eũ:Reſpõ/ Ro. II. dit ille: Dñe:nõ ſum dignus vt ſub tectum Wattö. . GILNW ulines nief mes Lon Auuobun tior Coles nus cõtinuo quia ſe agnouit canem: O mu bis. mMiſti ind vokad u neiſn Nobistn Sckinllope naſten Utemgns luegmnti golpiorg⸗ ol. Fuler Au Lued MPperann ſud Deng Pbogtöne yrks ifvehütn Aolueto⸗ Auhätlian ehinqiutn (fmelesepe ſlocöappte busſes nina Gatgerepnun ungenan. faneractiu Mönmaoren. Wunputzs: Auutnntens lcgene Bib ſimn. Alue⸗ llunnan Uuerganmn Ceneanon bullusins gls NAp Erfimi gnäzofe bidiut neſee nellanen ſcnnatn untknn ⸗ ſt ig W nnnſtge acuna bun ndS. =☚.=2 —, — — = Poiegegn . akitsn o. Apeinenei, nodüten ! ckidegätn iennianche endanetEri hNepellaetſucn enuſen enen nn ppbetzectr ulanagagun ofecendpan, us poprlidare ipopnodatt. udaniſ, pnolckbunlit utunonsnet 1daseſabont migholen, etiana iſgi io Dalsckt ledetgroci Angölid ae Nebonoan. ohonitaic ſergoltia Unaanr t galeſuet deeſe n zibim meũ intres:ſed tm̃ dic verbo ⁊ ſanabit᷑ puer meus. Non ſum dignus qui ſub tectũ meũ itres. Lecto nõ recipiebat:coꝛde recipiebat. Quãto humilioꝛ:tanto capacioꝛ:tanto ple/ nioꝛ. Colles enim aquam repellunt: valles implebunt᷑. Quid deinde: quid ad hoc do minꝰ poſtea q; dixit: Mõ ſũ dignus qui ſub tectũ meũ intres:ad eos qͥ ſequebant᷑: Amẽ dico vobis: nõ inueni tantã ſidem in iſrael: id eſt in illo populo ad quem veni no inueni tantã fidem. Tantã quid eſt: Tam magnã. Vnde magnã?: De minimo:id eſt de humi⸗/ litate grandẽ. Nõ iueni tantã fidẽ ſimilẽ gra no ſinapis:quanto minutioꝛi tanto feruen/ tioꝛi. Inſerebat ergo dominus oleaſtrũ in oliua. Tunc hoc faciebat quando dicebat: Amen dico vobis:nõ inueni tantã fidem in iſrael. Deniq; vide qð ſequit᷑: IJdeo dico vo N bis:qꝛ nõ iueni tantã fidẽ in iſrl:id eſt tantã Mattð.s. cũ ſide hũilitatẽ. IJdeo dico vobis:qꝛ multi ab oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniũt:et recũbent cum abꝛahã ⁊ iſaac ⁊ iacob ĩ regno cęloꝛũ. Recũ/ bent inquit reqeſcent. Non em̃ debemꝰ illic carnales epulas cogitare: aut aliquid tale ĩ illo cõcupiſcere:vt nõ vitia mutemꝰ virtuti/ bus:ſed vitia ſubdamus. Aliud eſt em̃ deſi derare regnum cęloꝛũ ꝓpter ſi· apientiã et vi⸗ tam ęternam: aliud ꝓpter fęlicitatem terre/ nam:quaſi illichabeamus eam opulentioꝛẽ atq; maioꝛem.Si diuitem te in illo regno fu turum putas: cupiditatẽ non amputas ſed mutas:⁊ tamẽ diues eris: ⁊ non niſi illic di/ ues eris. Ha hic indigentia tua colligit plu/ rima. Quare multũ habent diuites? Quia multum indigent. Maioꝛ indigentia: quaſi maioꝛes comparat facultates. Illic ipſa in/ digentia moꝛiet᷑. Tũc vere diues eris: quã/⸗ do nullius indigens eris. MNon tu diues: et angelus pauper: qui non habet iumenta et rędas ⁊ familiaſ.Quare: Quia nõ indiget: quia quãto foꝛtioꝛ:tanto minus indiguus. O Ergo ibi diuitię ⁊ verę diuitię.Epulas terrę huius nõ ibi cogites. Epulę em̃ terrę huius medicamenta quotidiana ſunt: ęgritudini cuidam noſtrę cum qua naſcimur neceſſlaria ſunt. Egritudinẽ iſtam ſentit quiſq; cũ hoꝛa reſciendi tranſierit. Vis videre quãta ęgri/ tudo ſit iſta: vt tanqᷓ; acuta febꝛis ſeptẽ die/ bus nocet: He te ſanũ putes. Sanitas:im/ moꝛtalitas erit: na hęc longa ęgritudo eſt:⸗ quia quotidianis medicamẽtis fulcis moꝛ bum tuũ.Sanus tibi eſſe videris: DHetra BSerm medicamẽta: ⁊ vide quid potes. Hã ex quo naſcimur: neceſſe eſt vt moꝛiamur. Aoꝛbꝰ hic neceſſe eſtvt ad moꝛtẽ ꝑducat.Certe me⸗ dici qñ ęgros inſpiciunt hoc dicunt: VUerbi bus non põt curari. Elephantuoſus eſt: nec moꝛbus iſte curari poteſt. Ptiſicus eſt:quis hoc curat: Meceſſe eſt vt pereat: neceſſe ẽ vt moꝛiat᷑.Ecce iam dixit medicus ptiſicus eſt nõ poteſt niſi moꝛiatur: ⁊ tamẽ aliquãdo et hydropicꝰnon inde moꝛit᷑:⁊ elephantuoſus nõ inde moꝛit᷑:et ptiſicꝰ non inde moꝛit᷑:⁊ tñ neceſſe eſt vr quiſquis natus fuerit inde mo riatur. Moꝛitur inde:non poteſt aliter.hoc 7 medicus ⁊ imperitus ꝓnũciat: ſed ⁊ ſi tar/ gratia: hydropicus eſt iſte: moꝛit᷑. Hic moꝛ dius moꝛitur: nũquid ideo nõ moꝛit᷑i Quã/ do ergo vera ſanitas: niſi quando vera im/ moꝛtalitas? Si ergo vera imoꝛtalitas:nulla coꝛruptio:nulla defectio: quid ulic alimẽtis opus erit: Ergo cũ audis: Recumbent cum abꝛaham ⁊ iſaac et iacob in regno ceęloꝛũ: id eſt inſerunt᷑ in oliua huius enim oliuę radi ces ſunt: abꝛaham iſaac ⁊ iacob. Filij auteʒ regni: hoc eſt iudei increduli: ibunt in tene⸗ bꝛas exterioꝛes. Pꝛęcident᷑ rami naturales: P vt inſerat᷑ oleaſter. Sʒ vnde rami naturalei cidi meruerunt:niſi ſuperbia? AUnde olea/ ſter inſeri: niſi humilitate?: Vnde ⁊ iſta mu/ lier dixit: Ita domine:nam ⁊ canes edũt de Matth. 10 micis quę cadunt de menſa dominoꝛũ ſuo/ rũ: Et inde audit: O mulier:magna ẽ ſides tua.Sic ⁊ ille centurio: Hon ſum dignusvt ſub tectũ meũ intres: Amen dico vobis:nõ inuem tantam ſidem in iſrael. Diſcamus vt teneamus humilitatẽ. Si nondum hahemꝰ diſcamus: Si habemꝰ non amittamus. Si nondum habemus: habeamus vt inſera- mur. Si iam habemus: teneamus ne pꝛęci/ damur. ¶Item de eoqẽ alia Homelia:queę haber de quęſtionibus euangelio⸗ rum libꝛo.j.ca.xviij. Feria ſecũda poſt ſecũdã domini/ ca ĩ quadrageſima de puero Abꝛa- ham qui miſſus eſt ad Rebeccam: Auloante cum diuina lectio legere/ tur: audiuimus qð beatus abꝛahã vocguerit puerum ſuuʒ:⁊ dixerit ei: 2 Pone manum tuam ſub femur meũ:vt ad- Geũñ.24. iurem te per deum ceęli et terrę: vt non acci⸗ Matth. 8. Ser. LXXyV. A Sancti Rluguſtini detempoe v pias vxoꝛem filio meo de filiabus regionis puerum abꝛabeę. At ille locutus ẽ ad eos de vbdkee huiꝰ: Et ꝙ ille obediẽs:poſuerit manũ ſub rebecca: vt eam darent domino ſuo iſaac. lenode ſfemoꝛe ⁊ iurauerit ei.heæc em̃ oĩa fratres ꝗ̊ͥ in Illi autẽ dixerũt: Clamemus puellę:⁊ quę/ ſnicrere teſtamento veteri recitant᷑:ſi tantũ ſm litte· ramꝰ illius volunratẽ. Cũq; vocata eſſet di enimmorh ram voluerimꝰ accipere:aut paruũ:aut nul xerunt ad eam: VUis ire cũ homine iſto: At ehburi lum lucrũ animę cõſequemur.Quid em̃ no illa reſpondens dixit: Nadam. MNũc fratres C nent ue bis ꝓdeſt qui ad ecdeſiam ad audiendũ dei chariſſimi: quãtum poſſumꝰ: bꝛeuiter quid Vfones verbũ ſideliter cöuenimus:ſi nobis dicatur iſta ſigniſicent: videamus. Beatus ahꝛahã enteti ꝙ abꝛahã miſerit puerũ ſuum: vt de regio / ꝙ puerum dirigebat vt acciperet vxoꝛem ſi/ elt e ne longinqua adduceret vxoꝛẽ filio ſuo: cuʒ lio ſuo: typum habebat dei patris: ſicut et ultcrin ⁊ in iſtis regionibꝰhoc frequẽter videamus quand eum in holocauſto obtulit: dei pa/- mikn fieri? Hos vero fratres ſequẽtes beatũ apo/ tris imaginem figurabat: puer autem eius: Mlenr 1.Corj.io. ſtolũ paulũ: credamus quia omnia quę ſcri/ verbũ ꝓpheticum deſignabat. Miſit ergo zrlenn pta ſunt: iudęis in figura cõtingebant: no/ abꝛaham puerum ſuum in regionẽ longin/ ſeutugn bis aũt in veritate cõpleta ſunt.Dixit ergo quã:vt inde acciperet vxoꝛem filio ſuo:quia itizſe abꝛahã ad puerũ ſuũ: Mitte manũ tuã ſub miſerat deus pater ꝓpheticum verbũ ꝑ vni/ kenicdde femur meũ:⁊ iura ꝑ deum celi ⁊ terrę. Quid uerſam terram vt quęreret eccleſiã catholi, lgt eſt h̊ fratres? Sic dixit beatꝰ abꝛahã: Mitte cam:ſponſam vnigenito ſuo.Et quomodo nnidti manũ tuã ſub femur meũ:tanq; diceret:mit per puerũ abꝛahę beato ilaac ſponſa addu/ Aocwaa te manũ tuã ad altare:aut diceret:mitte ma citur:ita per verbũ ꝓpheticum:eccleſia gen AWnent num tuã ad arcam teſtamẽti:aut extẽde ma tium ad verum ſponſum chꝛiſtũ de longin/ nmt num ad templũ dei: ⁊ iura mihi. Semurtan quis regionibus inuitat᷑. Abi tamẽ inuenit P iinh gebat:⁊ ꝑ deum ceęli ⁊ terrę iurabat. NMõ em̃ ſponſa illa: quę chꝛiſto ſocianda erat: Abi — errabat beatus abꝛaham quando hoc ſieri niſi ad aquam? Verum eſt chariſſimi: Hiſi iitunn imperabat: ſed quia ꝓphetię ſpiritu reple- eccleſia ad aquam baptiſmiveniſſet: chꝛiſto 4 Cuiite tus:nouerat de ſemine ſuo chꝛiſtũ cęli ⁊ ter- ſociata nõ eſſet. Rebecca ergo abꝛahę pue iuunn rę dominũ naſciturum: Ideo quãdo ſeruus rum inuenit ad puteũ:⁊ eccleſia inuenit chꝛi nae ſuus femur illius contingebat: nõ ꝑ carnale ſtum ad baptiſmi ſacramentũ. Quid tamẽ g mDembꝛa: ſed ꝑ deum viuũ ⁊ verum iuramẽ poſt hęc factum eſt? Pꝛotulit puer inaures ſti Matth.i. ta pꝛęſtabat:quia abꝛahã genuit iſaac:iſaac aureas:⁊ dextralia aurea: et dedit ea rebec/ genuit iacob:iacob genuit iudam: de cuius cę. In illis inauribus aureis ſigniſicabant᷑ lefi B lemie chꝛiſtus dñs natus eſt. Et ſtetit iurta verba diuina:in illis armillis aureis: opera bernkden Seſ.24. fontẽ: ⁊ dixit in coꝛde ſuo: Lſñe deus domi/ ſancta: quia in manibus opera deſignant᷑. en ni mei: ſi feciſti miſericoꝛdiã cum dño meo: Videamus quomõ hęc dederit chꝛiſtus ec/ Vuiſtans ecce ſto ad puteũ:⁊ puella quę venerit hau/ cdleſię. Puer ergo obtulit inaures aureas ad Udlen, rire aquam:ſi ei dixero: Da mihi bibere: et oꝛnandã faciẽ rebecce: ⁊ chꝛiſtus verba diui/ Dulipenr illa reſponderit mihi:Et tu bibe:et camelis na margaritis omnibꝰpcioſioꝛa dedit eccle/ ſarſmn tuis hauriam aquam: ipſa eſt quã ſparaſti ſię. Et armillas poſuit in manibꝰrebeccę: et Whanndua domino meo iſaac. Necdũ puer i coꝛde ſuo chꝛiſtus dedit opera ſancta in manus eccle/ ketei verba compleuerat:et ecce aparuit rebecca ſię. Conſiderate fratres chariſſimi: ⁊ gaude- mmidlen habens hydriam in ſcapula. Et dixit ad eaʒ te:a deo gratias agite: quia qð in illis figu/ tutent puer: Da mihi bibere. At illa cito depoſuir ratũ eſt: in nobis chuſto donãte impletů ẽ. filnni hydriam et dixit: Et tu bibe dñe:et camelis Et quõ rebecca nec inaures habere potuit: nnuſn tuis hauriã aquam. Et cũ interrogaſſet cuiꝰ nec armillas ĩ manibꝰ: niſi iſaac ꝑ ſeruũ ſuũ Mgp eſſet filia: reſpondit ei: ꝙ filia eſſet batuelis trãſmitteret:ita ⁊ ecclia nec verba diuina in hnipeti⸗ ⁊ ſoꝛoꝛ laban.Et incuruauit ſe homo ⁊ ado⸗ auribꝰ:nec oꝑa ſancta habere potuiſſet ima ſangenen rauit deũ:eo ꝙ agnouerat:qð ipſi eſſent pa/ nibus: niſi hęc illi chꝛiſtus ꝑ ſuam gratia et ſugtten rentes domini ſui abꝛahę: ⁊ ꝓtulit inaures ꝑ ſuos apoſtolos cõtuliſſet. & autẽ inter/ uMen ad oꝛnãdã faciem ſuam: ⁊ armillas poſuit in rogata puella a parentibꝰ: vtrũ vellet ire cũ bangte manibus eius. At illa vadens nüciauit pa puero:Reſpondit:Vado: Apte hoc ĩ ecclia detſiif rentibus ſuis: Qui exeuntes benedixerunt videmus impleri. Ibi interrogat᷑ voluntas nlichi deum: et cum gaudio ⁊ honoꝛe ſuſceperunt rebeccę: hic requirit᷑ volũtas ecclię. Rebeccę khſpſen GSer. LxxvVI. Feria tertia poſt ſcdöaʒ do.in.xL. Ber. ade dicit᷑: Tis ire cũ hoĩe iſto:Et reſpondet va iuuante vnuſquiſq; benefſicia in ſe munere l. do.Ecclię dicit᷑: Credis ĩ chꝛiſtũ:Et reſpuon/ diuino collata non ſolum cuſtodiat ſed etiꝰ⸗ ꝛque, det: Credo. Rebecca nõ duceret᷑ ad iſaac ni augere cõtendat:vt nihil in eum aut ꝑ luxvu / ſetdi ſi diceret volo:nec ecclłia chꝛiſto iũgeret᷑ niſi riam ſoꝛdidum:aut per ſuperbiã tumidum: e E diceret credo. Accepit ergo puer rebecoaam aut ꝑ iracundiã combuſtũ: aut ꝑ auariciam mnnes ⁊ exhibuit iſaac. Videamus tñvbi eũ inue/ obſcurum: aut ꝑ inuidiam vipereo veneno rqid nerit. Inuenit eũ ad puteũ iuramenti. Vi/ pcuſſum appareat:quia iuſtũ eſt vt ſponſus s. 44. huaha dete fratres: Puer iſaac rebeccã ad puteum ille ſpecioſus foꝛma pꝛę filijs hominũ: nihiu zend⸗ inuenit: ⁊ iterũ ipᷣm iſaac rebecca ad puteũ in nobis de ſupꝛadictis peccatis inueniat jatet ¹1inuenit. Verũ eſt: Mec chꝛiſtus eccliam nec qð oculos ſuę maieſtatis offendat: cui ẽ ho/ ade, ecclia chꝛiſtũ inuenit: niſi ad baptiſmni ſacra noꝛ ⁊ imperiũ cũ patre ⁊ ſpirituſancto in ſe neins: mentũ.Exierat ergo: ſicut dicit ſcptura: be/⸗ cula ſęculoꝛũ: Amen. d⸗ Anelgacan veterg anntedtriad ¶ Item eodem die: Homelia de eo nan⸗ il smegf guod ſcriptum eſt in euangelio m deguis grum:qꝛ chꝛiſtus venturus erat in E e tonn ũndũ. gaac ad veſperũ diei:chꝛiſtus in i.· Zc. quę habet in expoſitione docto 5.s. tholi nemũdi. Iſaac ergo ad meditandũ in agri x 6 idem. Dde nodhe ꝓceſſit:qꝛ chꝛiſtus ĩ mũdũ pugnaturus cõ/ . . adau⸗ tra diabolũ venit vt eũ vinceret iuſte dum ¶ Feria tertia poſt ſecũdam domi/ 5 ſigen ab eo occideret᷑ iniuſte:vt moꝛiẽdo moꝛtem nicã in quadrageſima:De elemoſy/Seimo nin ⸗ deſtrueret: ⁊ reſurgendo vitã credentibꝰ cõo/ M faciendis Herma 1 LXXVI. ee donaret.Et quõ iſaac coꝛpoꝛaliter rebecca: Jhomo pꝛiſcam ſui oꝛiginẽ noſcat: A u Ti ſicchꝛiſto ſpiritaliter iungeret᷑ eccleſia: acci- aut dignitatẽ in ſe cumulatã intelli Nihii piens in ſſenti pᷣcioſam arrã ſanguinẽ ſpoj Sat: aut iudiciũ deſtinatuʒ ſollicito ” ſi ſui: acceptura dotẽ poſtmodũ regni ſui. (timoꝛe perpendar: inueniet quid pꝛimo pꝛo hete⸗ Quã rẽ beatus Petrus aplus euidẽter an/ toplaſtus amiſerit:quid poſtmodum chꝛiſti Rlchi 1. Petrl.1. Nunciat dicens:Mõ em̃ inquit redẽpti eſtis miſericoꝛdia cõtulerit:qͥd futuro iudicio de/ auroꝛ argẽto ſed pᷣcioſo ſanguĩe tanqᷓ; agni ſtinauit:vt hęc pꝛimo ſollicita cura ꝑtractãs * ¶ imaculati.Accepit & iſaac rebeccã ⁊ inrromi pꝛimoꝛdia recenſeat: ſentia teneat: futura naik ſit eã in tabernaculũ matris ſuę:accepit chꝛi ſollicito timoꝛe ꝑtimeſcat.Claude inquit ſa/ Ecẽi.29. de ſtus eccleſiã ⁊ eã in loco cõſtituit ſynagogę. pientia elemoſynã in ſinu pauperis: et ipſa iuban Per inſidelitatẽ em̃ ſynagoga a deo ſeꝑata pꝛo te oꝛabit. SFacile em̃ curatur vulneribus gde ⁊ moꝛtua eſt:⁊ ꝑ fidẽ ecclia chꝛiſto cõiũcta et peccatoꝝ qui neceſſitatẽ curauerit paupeꝝ: ſgn. viuificata ẽ. Accepit ᷣ iſaac rebeccã ⁊ intan et miſericoꝛdiã accipiet qui pꝛoximo pieta/ iu tũ dilexit vt doloꝛẽ qͥ ex moꝛte matr accide/ tis nõ denegat officia. hHeniq; qui dare pꝛę⸗ E rat tẽperaret. Aoꝛs em̃ ſarę inſidelitatẽ ſi/ pitur: gaudeat ꝙ nõ ea ſoꝛte natus ſit vt in/ baiub gniſicat ſynagogę. Moꝛit᷑ & ſara ⁊ iloco eiꝰ digeat.Sufficit ad gloꝛiaʒ dantis:ꝙ alteri/ itece rebecca ducit᷑: ſynagoga repudiat᷑ vt intro us miſeria in paupere locuples donando ex belt ducat᷑ eccleſia. Accepit g iſaac rebeccaʒ ⁊ in / iſtat:ꝙ miſericoꝛdia fenerat deum: ꝙ paſcat uselle⸗/ tantũ dilexit vt triſticiã quę de matris moꝛ in paupere chꝛiſtuʒ:ꝙ ꝑ alterius inopiã pec/ gauce⸗ te acciderat temperaret:accepit chꝛiſtꝰ eccle catoꝛũ accipiet indulgentiã. Obiurgãtis o Uisſig ſiã ⁊ intantũ dilexit vt doloꝛẽ qui de ꝑditio / mini vox eſt: Si in alieno mãmona ſideles Zuc.ĩis. npiene,. ne matris ſynagogę acciderat amoꝛe ecclie nõ fuiſtis: quod veſtrum eſt quis dabit vo/ repotui: mitigaret. Mam ſicut inſidelitas ſynagogę bis?: Talem em̃ ſe exhibere quis pauperi de cnüſus chꝛiſto triſticiã fecit:ita illi fides eccleſię lęti bet:qualẽ ſibi aliũ exhiberi vellet ſi pauper dinidan ciam generauit.Et quomodo per maliciam ipſe fuiſſet. Cęterũ diſpendiñ magnũ eſt:ſi H Uilainn⸗ ſynagogę vnam gentem iudęoꝛũ nec ipſam deũ de dei dono ꝓmereri nolueris:aut cum gati tamẽ totam ꝑdidit:ita totum mundũ per ſi/ tibi dñs ad hoc dederit vt diſpẽſes:eius de uueinue, S dem eccleſię chꝛiſtus dominꝰ acqͥſiuit. Et qꝛ legata nõ ſerues. Semꝑ em̃ ſua dñs tibi di/ clletech de nobis fratres chariſſimi ſponſã ſibi ſpiri- ſpenſanda interim commendauit: de re ſua Hoeiccl⸗ volvets ia talẽ chꝛiſtus dominus pᷣparauit:quã etiã ſi/ cut dixi ſanguine pcioſo redemit:ita ipſo ad pauperibꝰte dare pꝛecepit.Cur dantis iuſſa cõtẽnis: Cur pactũ deſtituis? Cur dñm iu/ k 2 Ger. LXxXVII. Feria bentẽ dare nõ audiſ: Facile em̃ poterit pecu niã acceptã amittere:qͥ qð accepit ĩ lucrũ no ud..s. uerit erogare.Eſtote miſericoꝛdes ſicẽ ⁊ pat᷑ yeſter cęleſtis miſertꝰ ẽ veſtri. Similitudinẽ patris:actus indicẽt ſobolis.Silitudo ope/ ris: ſilitudinẽ indicet generis. Actus nomẽ ↄſfirmet:vt nomẽ genꝰdemõſtret.Qð ↄtulit pater flliꝰ ſeruet:vt et fllio pat ꝓmiſſa ſmia repꝛęſentet. Patrimoniũ qð habes: ſi ope/ raris tuũ eſt: ſi ceſſas alienũ eſt. Pecunia ꝗᷓ ſeruat᷑:caſibꝰ ſeruit. Quę ĩ miſcðia reſeruat᷑ hᷣmiũ futurũ acqͥrit.Quid vereris chꝛiſto cõ mittere:qð a latronibꝰ vix poteris reſerua/ Pꝛouer.a8. re? Qui dat inqͥt pauꝑi nõ egebit. Diuidis patrimoniũ tuũ hęredi:⁊ chꝛiſtꝰ ẽ indignus de tuo aliqͥd tecũ tollere: aliq̃ tecũ in futura ſecula depoꝛtare? Quid hęredi ſeruas:quo ſi vtat᷑ ignoꝛas? Quid ſubſtantiã cumulas: quã foꝛtaſſis ingrato relinqͥs? Foꝛſitan illi ſtabis:quicqͥd miſcðię cã de eiꝰ poꝛtiõe de/ traxerl. Quare fac pᷣmo qð iubet᷑:vt poſſis acciꝑe qð ꝓmittit᷑. Mõ põt vſuras acciꝑe: qͥ dſim noluerit fęnerare. Qui dat inqͥt paupe ribꝰ: deũ fęnerat. Nec em̃ põt diuia ꝓmiſſa ꝑciꝑe:qͥ pᷣcepta ceęleſtia noluerit obſeruare. ¶ Itẽ eogẽ die aliꝰ ſermo de eodẽ: ihaner in libꝛo QAninquaginta Oomeliarũ xviij.et. xlviij. tẽ eodẽ die Homelia de eo qð ſcriptũ eſt ĩ euãgelio m Mattheũ: Tocutꝰ ẽ ieſus ãd turbas ⁊ ad diſci Wattb. aj. Pulos ſuos dicens:Suꝑ cathedrã Movyii ⁊c̃.quę inſerta eſt in ſermo/ ne de Uerbis domini. xlix. littera D. et ſequẽtibuns. Ceria quarta poſt ſecundã domi Sermo Nicã in quadrageſima: De cauſa Je LxxvII. iunij:lo — co ac tꝑe:Sermo I bene retinet fratnitas vr̃a:pᷣdica/ uimꝰ ꝙ ſanctã q̃drageſimã abſtinen do ipſe dñs cõſecrarit:⁊ tot dierũ et noctiũ curriculo cibũ oĩno nõ capiẽs:vnum ac ſolidũ ieiunij tpᷣus effecerit. Lot totũ nõ obſeruare ſacrilegiũ eſt: ex ꝑte autẽ violare peccatũ ẽ. Hhoc em̃ fecit cauſa ſalutis nr̃eę:vt rẽ vtilẽ nõ ſolũ doceret verbis ſ etiã exẽplis inſtrueret: vt eiſdẽ veſtigijs qͥbꝰad fidẽ gra/⸗ dimur:ad abſtinẽtiã gradiamur. Sed vide/ amus ꝗᷓ cauſa extiterit vt ieiunia ſibi ſalua- quarta poſt ſcdᷣaʒ do.in.x toꝛ indiceret: ⁊ ipſe pᷣmus bonꝰ hũani gene/ ris medic ieiunaret. Bonus em̃ medicꝰ po⸗ culũ qð ęgro daturꝰ ẽ ipſe pᷣus guſtat:vt pe/ ritiã artis ſuę ante ipſe in ſe demonſtret: vt expimentũ ęger accipiẽs ſecurus ſit de pocu lo:ſecurioꝛ de ſalute. DHeinde qͥ loco hͥ ipſum tẽpus ieiunij ꝓcurarit: Dicit em̃ euãgeliſta B u. Be r. IN M fänalan cin adan uſus coinſoie deſenun genton abſtinuiſſe dñm qdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰĩ Mattb. . ds enmii⸗ deſerto. Arbitroꝛ itaq; cauſã hanc eſſe ieiu/ nij: vt qꝛ pmus adã in ꝑadiſo cõſtitutꝰ ꝑ in/ Señ. tꝑantiã:gulę gloꝛiã ĩmoꝛtalitatis amiſerat: eandẽ imoꝛtalitatẽ ſecũdus adã chꝛiſtꝰ p ab/ ſtinentiã repararet.Et qꝛ ↄtra mandatũ dei guſtãs de interdicta arboꝛe peccatũ moꝛtis inciderat: nũc ſᷣm mãdatũ dñi ieiunãs vitę iuſticiã mereret᷑.hhoc em̃ egit ſaluatoꝛ vt eili dem veſtigijs quibꝰadmiſſa fuerant delicta purgent᷑: hoc eſt qꝛ hõ mãducãdo deliq̃rat: coꝛrigat abſtinẽdo:vel qꝛ epulando mulierẽ cognouerat: nũc eandẽ ieiunãdo deſpiciat. Adã em̃ euã nõ niſi intẽperãtia ꝓuocãte co/ gnouit.diu autẽ manſit in illis tẽperata parcitas:mãſit ⁊ impolluta vᷣginitas.Et qᷓ; diu ieiunauerunt ab interdictis epulis:tam diu ⁊ a pudendis ieiunauerũt peccatis.Fa/ mes em̃ amica vᷣginitatis eſt: inimica laſci- uię:ſaturitas vᷣo caſtitatẽ ꝓdit:nutrit illece bꝛã. Igit᷑ ſiẽ dixi:hoc egit dñs:vt his pᷣiudi cijs quibꝰ hõ obnoxiꝰ peccatis fuerat libera ret᷑. Pꝛopterea nãq; ꝑ oĩa äᷣm ſilitudinẽ adę naſci voluit:vt ſᷣm ſilitudinẽ adę oĩa homis peccata diſſolueret. Adã em̃ de terra vᷣgine natus ẽ:⁊ chꝛiſtꝰR de maria vᷣgine ꝓcreatus. Illiꝰ maternũ ſolũ necdũ raſtris ſciſſum fue rat: iſtius maternũ ſecretũ nunq; cõcupiſcẽ/ tia violatũ. Adã dei manibꝰ plaſmat᷑ de li⸗ mo:chꝛiſtꝰ dei ſpũ foꝛmat᷑ i vtero. Igit᷑ oꝛit deo pfe: vterq; vᷣgine vtit᷑ matre: vterq; ſicẽ euãgeliſta dicit: filiꝰ dei eſt: ſed adam crea/ tura eſt:dei ſiliꝰ chꝛiſtus vera ſubſtãtia.hoc C ergo agit dñs ſicut adã ſecũdus:vt qð pꝛioꝛ hõ mãducando ꝑdiderat:hic alter ieiunãdo recipiat:ac legẽ in ꝑadiſo abſtinẽtię datã in deſerto cuſtodiat. Sciebat em̃ pᷣceptum dei nõ vniꝰ loci legẽ eſſe:ſed mũdi.Mõ em̃ inter eſt diuinitatis mãdatũ:vtrũ domi ani agro cuſtodias cũ vbiq; ſit ꝗͥ ſ̃cepit. In deſerto itaq; ſaluatoꝛ implet mãdatũ dei:vt ibi adã ſeruaret errantẽ: vbi fuerat de ꝑadiſi poſſeſ- ſione ꝓiectus. Adã em̃ expulſus de ꝑadiſo: inculti mundi deſerta ſuſtinuit. In deſerto ergo pᷣmũ homini ſalus refundit᷑: vbi deſũt Peti , Decetutin C gell ge O nuleno nmmig tieunl wlle boniun ſouanone dua e gpt dAaockt ſochuku palisien Ktenpus Nentamar goctcöten Acsinculte usbabit ſannoſan cleſepee an lttenade QCospann Mrenot ſnifuent Hicscö sonanm nsſolua omnneso⸗ runge ſeſuunt mnnoſn Mhonnt mnce Nominüͤen Mmnten Unnegnn 4 dene . Weg Se igene ie o/ MNpe⸗ reny ehda iplun igeltz 5 oenb' Drt ſeei ein bͤn hllerat: ſpe⸗ tüdei imorns isit⸗ Ryteſ tdelicn eliqat. mulieni ſicat. citeco/ enntn 8.Etq Msrtam s.41 icald⸗ nit ilece is iuci ruhber dineade iabonis migne donang, aſunfre Gagici na dein/ gt gii Meraſi damaen finnbhael igöpni⸗ rieiunich nfuin Ntumdel dchin nianinge Nroant lert bicti i delnn niũ malarũ cauſa deeſt et mulier. Poterat enim adam inter illas paradiſi delitias in/ concuſſus ſtare: ſi eua ibidem cum diaboli/ cis inſidijs non fuiſſet. Cõueniens ergo eſt deſertum ſaluti:vbi non eſt eua quę perſua/ deat: non eſt mulier quę blandiat᷑. Videte Geñ.ʒ. rem mirã.In paradiſo cum adam diabolus Mattb.q/ decertat:in deſerto cum chꝛiſto diabolus di micat. Vbiq; inſidiatur homini:vhiq; con/ gredit᷑ Sed vbi mulierẽ inuenit vlhcit: vbi D mulierẽ non inuenerit victus abſcedit.Foꝛ mam igitur: dedit nobis deus in hoc facto: vt ieiunioꝛũ tempoꝛe tamq; deſerto habitã/ tes abſtineamus epulis voluptatũ: mulier nec coniungat᷑ nobis eua:ne nos a caſta ob/ ſeruatione illecebꝛoſa ꝑſuaſione ſubuertat. In deſerto enim quodãmodo videtur habi tare: qui quadrageſimę tempoꝛe ieiunus et caſtus eſt: Deſerto plane quodã ipſo coꝛpo/ ris chꝛiſtiani cum non repletur cibis: non poculis irrigat᷑: ſed arentis iter deſerti inq; eſt coꝛpus noſtrum:cum ꝑ dies aliqua abſti nentia marceſcit carnis ſpecies:coloꝛe negle cto et cõtemptu rerum totius hominis ſpe/ cies inculta ſoꝛdeſcit. Tunc chꝛiſtus domi⸗ nus habitat deſertũ pectoꝛis noſtri:cum ter ram noſtram fame ſqualidam ac ſiti aridam eſſe repererit: ſᷣm qð ait ꝓpheta dauid: Si⸗/ Ps.s2. cut terra deſerta ⁊ inuia ⁊ inaquoſa: ſic ĩ ſan cto apparui tibi. Aliter enim in ſancto ei ap/ parere non poſſumus:niſi terra coꝛpoꝛis no ſtri fuerit deſerta mũdanis delitijſ:inuia ini micis cõcupiſcentijs: et inaquoſa libidino/ ſis concupiſcentijs ⁊ illecebꝛis. Tunc habi/ tans ſaluatoꝛ hoc deſertum coꝛpoꝛis noſtri omnes ibi diabolicas factiones exuperat:⁊ ſecretum ac ſecurum a cogitationibus ſęculi eſſe ſuum facit habitaculũ:vt deinceps nos intra noſmetipſos velut in ſolitudine cõſti⸗ tuti non niſi cęlum reſpiciamus ⁊ terrã: hoc eſt non cogitemus alium niſi cęleſtis regni dominũ et terrenę reſurrectionis actoꝛem: pꝛęſtante ipſo dño noſtro ieſu chꝛiſto:qui vi uit ⁊ regnat in ſecula ſe Lculoꝛſ: Amen. s In eadem feria de conceptu Re⸗ ecce: Sermo I 3 expoſi tionem ſ. anctaru ſctiptura/ rum eo oꝛdine et illo eloquio quo a ſ anctis vatribus ſunt expoſite: cha⸗ ritatis veſtre auribus voluerimus intimare: nõ niſi ad paucos ſcholaſticos cibus doctri- nę poterit ꝑuenire: reliqua vᷣo populi mul/ titudo ieiuna remanebit. Et ideo rogo hu/ militer vt contentę ſint eruditę aures verba ruſtica ęquanimiter ſuſtinere: dũmodo totꝰ grex domini ſimplici:⁊ vt ita dixerim: pede/ ſtri ſermõe pabulũ ſpiritale poſſit accipere. Et quia imperiti ⁊ ſimplices ad ſcholaſtico/ rum altitudinẽ non poſſunt aſcendere: eru/⸗ diti ſe dignent᷑ ad illoꝛum ignoꝛantiã incli- nare:quia quod ſimplicibus dictum fuerit: ſcholaſtici intelligere poſſunt: quod autem eruditis fuerit ſᷣdicatum:ſimplices omnino capere nõ valebunt.Lectio nobis de beato iſaac ⁊ ſancta rebecca:⁊ paruulis qui in eius Geãñ.25. vtero collidebant᷑ recitata eſt.i autẽ bea/ tus iſaac typũ habuerit domini ſaluatoꝛis: pene nulli habet᷑ incognitũ. Iſaac & chꝛiſtũ dominũ: beata autem rebecca eccleſiã ſigu⸗ rauit.Quę cum multo tempoꝛe ad exemplũ ipſius eccleſię ſterilis ꝑmaneret:beato ilaac oꝛante ⁊ domino donante:concepit:ſed col/ lidebantur paruuli in vtero eius. Quoꝛum moleſtiam non ſuſtinens dixit: Si ſic mihi Abt.S. futurum erat: quid neceſſe fuit concipere: 8 er. IXXVIII. Feria.IiIII.poſt ſcdᷣaʒ do. in. xL. B er. II epule: vbi deſunt delitięg: vbi quod eſt om/ Et ait illi dominꝰ: Duę gentes in vtero tuo 16. de Ciulita/ ſunt:et duo populi de ventre tuo diuident᷑: *d populuſq; populum ſuperabit: ⁊ maioꝛ ſer/ ei ca 35. uiet minoꝛi. hęc omia fratres chariſſimi: ſi/ 1. Corj.i0. cut dicit apoſtolus: in figura contingebant illis:ſcripta ſunt autẽ ꝓpter nos.Cõcepit 16 B coꝛpoꝛaliter de beato iſaac rebecca:quia cõ⸗ ceptura erat ſpiritaliter de chꝛiſto eccleſia. Sed ſicut duo paruuli in vtero rebeccę col/ lidebant᷑:ſic in vtero eccleſię duo ſibi popu/ li iugiter aduerſant᷑. Si enim aut ſoli mali: aut ſoli boni eſſent:vnus populꝰ eẽt:Quia vo in eccleſia ⁊ boni inueniunt᷑ et mali:tan/ q; ĩ ventre ſpiritalis rebeccę duo populi col/ liduntur:humiles ſcilicet et ſuperbi: caſti et adulteri:manſueti ⁊ iracundi: benigni ⁊ in- uidi:miſericoꝛdes et cupidi. Boni enim lu/ crari volunt malos: mali vo extinguere cu/ piunt bonos. Bonoꝛum deſiderium eſt: vt qui mali ſunt coꝛrigantur: maloꝛũ ſtudium eſt: vt qui boni ſunt conſumantur. Tnum eſt genus pioꝛum:aliud impioꝛum. Genus pioꝛum ad cęlum erigitur per humilitatem: genus impioꝛũ ad inferuum demergit᷑ per elationem. Omnes enim qui in eccleſia ca/ tholica terrena ſapiũt:terram diligunt: ter⸗ K 3 ram cõcupiſcunt: ⁊ omnẽ ſpem ſuam in ter⸗ ram conſtituũt:ad eſau ꝑtinent. Quicunq; ideo deo ſeruire optat vt honoꝛibꝰ creſcat:⁊ lucra terrena ꝑcipiat:⁊ ipſe ad eſau:id eſt ad terrenam fęlicitatem ꝑtinere cognoſcit᷑. In eſau enim carnales intelligunt᷑: in iacob vᷣo ſpiritales. Iſti enim duo populi:ſicut beatꝰ apoſtolus euidẽter aſſignat: dum carnales demonſtrat:⁊ ſpiritales inſinuat. Sic enim Sal.5. git: Manifeſta ſunt opera carnis: quę ſunt Abi. 5. Geñ̃. 25. foꝛnicatio: immũdicia: luxuria:idoloꝛũ ſer/ uitus:veneſicia:inimicitię:cõtentiões:ęmu lationes:irę:rixę:diſſentiões:ſectę:inuidię: ebꝛietates:comeſſationes.Ecce fructus po/ puli ꝑtinentis ad eſau. Qui autem ſunt fru/ ctus qui ꝑtinent ad iacob: idem apoſtolus in conſequẽtibus adiungit dicenſ: Fructus autẽ ſpiritus eſt charitas:gaudiũ:pax:lon/ ganimitas:ſides:bonitas:benignitas:mo⸗/ deſtia:continentia.Ecce opera ſpiritaliũ ad beatum iacob:id eſt ad pioꝛum populũ per/ tinentia. Quod autẽ dictum eſt: Populus populũ ſuperabit: et maioꝛ ſeruiet minoꝛi: ſ̃m litteram in eſau vel in iacob non videmꝰ⸗ impletũ. Nõ enim coꝛpoꝛaliter beato iacob eſau ſeruiſſe cõmemoꝛat ſcriptura.Auomo⸗ do ergo hoc opoꝛteat intelligi: aut qualiter maioꝛ populus minoꝛi ſeruiat: ſpiritaliter debemus intelligere. Niſi enim fieret: non hoc ſancta ſcriptura commemoꝛaret.Auo⸗/ modo ergo populus maioꝛ ſeruiat minoꝛi: oc qui diligenter attendit: in chꝛiſtianis vł in iudeęis agnoſcit. Maioꝛ enim ⁊ ſenioꝛ po/ pulus iudęoꝛum iunioꝛi: id eſt populo chꝛi/ ſtiano ſeruire pꝛobat᷑:dum ꝑ totum mundũ libꝛos diuinę legis ad inſtructionem omniũ gentium poꝛtare cognoſcit᷑. Ideo enim per omnẽ terram iudeęi diſperſi ſunt:vt cum ali⸗ quem paganum ad ſidem chꝛiſti volumus inuitare:⁊ ab omnibus ꝓphetis ipſum chꝛi ſtum eſſe annunciatum teſtamur: ⁊ ille reſi- ſtens dixerit a nobis potius q; a ſpirituſan/ cto libꝛos diuinę legis eſſe cõſcriptos: nos habemus vnde eum redarguere certa ratio/ ne poſſumus:dicentes ei: Si de meis libꝛis tibi dubitatio naſcit᷑: ecce iudęoꝛum libꝛos vtiq; inimicoꝛũ noſtroꝛum: quos certum eſt ſi ego conſcribere vellem mutare nõ potui: ipſos relege:⁊ cum in ipſis hoc quod ĩ meis libꝛis iueneris:noli eſſe incredulus ſed fide/ lis.Hhoc oꝛdine maioꝛ populus minoꝛi ſerui/ re cognoſcit᷑: dum etiam per illoꝛum libꝛos Sancti aluguſtini detempoee ad credenduʒ in chꝛiſto gentiũ populus in uiet minoꝛi.QAuo inquis oꝛdine: Illo vtiq; gquo mali ſeruiunt bonis: nõ vtiq; obſequẽ/ do:ſed perſequendo. Quomodo ergo mali ſeruiunt bonis: Quomodo ꝑſecutoꝛes mar tyꝛibus: Quomodeo limę vel mallei auro: Quomõ molę ſeruiunt iritico: Quomodo panibus coquẽdis foꝛnaliavt illi coquant᷑: illi conſumant᷑. Quomodo inquã mali ſer⸗ uiunt bonis: Quomodo ĩ foꝛnace auriſficis palea ſeruit auro:vbi ſine dubio palea con- ſumit᷑:aurum pꝛobatur. Non ergo gloꝛient᷑ nec ſe extollant mali: quãdo bonis aliquas tribulationes imiſerint: quia cum illos per/ ſequunt᷑ in coꝛpoꝛe:ſe occidere pꝛobantur in mente. Vt ad virum bonũ ꝑueniat homis mali aduerſitaſ:iã illiꝰ animã putrefacit ini⸗/ quitas.Qui malo animovirum bonũ ira/ cundię furoꝛe ſuccenſus conatur incendere: vtrum ille poſſit exuri adhuc dubiũ eſt. & autẽ iſte iam ardeat dubiũ non eſt:quia foꝛ te ille vir bonus ſpiritali ſuco ⁊ ſanctiſpirit⸗ refrigerio plenus:apoſito ꝑſecutionis igne non ardet: ille xo qui eum conatur exurere: ſine dubio non poteſt non ardere.DPevno ꝭ E ſemine iſaac ⁊ eſau naſcitur ⁊ iacob: ſicut de vno baptiſmo dñii ſaluatoꝛis et de eccleſię vtero ꝓcreatur populus chꝛiſtianus:qui ta/ men pꝛo moꝛũ diuerſitate ſicut eſau ⁊ iacob in duas partes diuiditur: cum ex fructibus operũ vna ꝑs cognoſcit᷑ carnalis: alia ſpiri / taliſ. IJdeo aũt dixit: Maioꝛ ſeruiet minoꝛi: quia ſemꝑ maioꝛ eſt numerus maloꝛũ qᷓ; bo/ noꝝ.Et ſicut illi duo paruuli in vtero rebec cę: ita et iſti populi in ventre eccleſię vſq; in diem iudicij collidunt᷑: dum ſicut iam ſupꝛa diximus: humilibus aduerſant᷑ ſuperbi: dũ caſtos adulteri ꝑſequunt᷑:dum quoꝛũ inſini tus eſt numerus ebꝛioſi ſobꝛios inſectant᷑: dum benignis inuidi ęmulant᷑:dum elemo/ ſynarios raptoꝛes:dum paciſicos extingue/ re cupiunt iracundi: dum eos qui ceęleſtia ſa . . . .„₰ uitatur. Sed ⁊ alio modo populꝰ maioꝛ ſer/ „7 piunt ad terram retrahere luxurioſi conant᷑. Vnge rogo fratres vt quicñq; in his malis ſe ſentit obnoxiũ: dum tempus eſt cum dei adiutoꝛio ſtudeat tranſferri ad dexteram:et relictis vitioꝛum ſoꝛdibus ad virtutũ oꝛna/ menta redire feſtinet: vnde in die iudicij ab auditu malo liberari:⁊ illam vocem deſide/ * intra in gaudiũ domini tui. Attẽtius tamẽ 5 rabileʒ mereamur audire:Euge ſerue bone: Mattb.5. WIV en füinan . en 4 5 7 lotn urus anonu onnia ſenpne Alosſt Pecnt. einsod (cbphein ufn. Ppleredt opotepe Aeſg ſmmocde Nedas. Monpotch ſenpente ſullteer⸗ ſnſprri Cunausnr ginlbos ncöſgenti Clſclenni lnnonſo loſaite oterule dlegdalt . Cprsacl. honediud Uelantee Clethon cinſcon gooſe Pngef looſvog gton G unint ſſöllebi nihhottne intint Nletin linen 1 lsin⸗ lorſc tig bſegri vomgli esner auo Dnod.n. guank: li ſa⸗ Uriäis acen⸗ otien⸗ liquss lshen/ Murin thonis ſcitini onünrs endere: aſt. Q liafon pir⸗ nisigne cere: erot ſcutde ellele uite tiacob tucnbus luaſpin minor: Nüibo coreder enſyin mſupe ebidu nüinfni ſſecant: neleno⸗ euingte geful conant. homs kande uugnp uiun deſN er ioͤn rogo ⁊ admoneo fratres:vt ad vigilias ma/ turius ſurgere ſtudeatis:ad tertiã:ad ſextã: ad nonam fęliciter veniatis:caſtitatem ante omnia per totam quadrageſimã vſq; ad fi- nem paſchę cum ꝓpꝛijs vxoꝛibus cuſtodite. Quod pꝛanſuri eratis: pauperibꝰ erogate. Pacem ipſi habete:⁊ quos diſcoꝛdes agno/ ueritis ad concoꝛdiã reuocate. Peregrinos excipite:nec vos pigeat eoꝛum pedes ablu⸗ ere. MHon erubeſcat exercere chꝛiſtignus: qð implere dignatus eſt chꝛiſtus.Cũ bona vo/ luntate pauperibꝰ ſ̃m vires veſtras elemo/ 2. Korj.9. ſynas erogate. Hilarem enim datoꝛem dili/ git deus. Inmpedimẽta mundi ſi ad integrũ non poteſtis abſcidere: vel ex parte aliqua temperate: vt lectioni vel oꝛationi poſſitis inſiſtere:vt in ſancta exceptoꝛia pectoꝛis ve/ ſtri ſpiritale vinum:id eſt verbum dei abun/ dantius reponentes: repudiatis omnibus criminibus atq; peccatis: cum libera ⁊ ſince ra cõſcientia deo ſeruire poſſitis.Et cũ ſan/ cta ſolennitas paſchalis aduenerit:charita/ tem non ſolum cum bonis ſed etiam cũ ma/⸗ lis fideliter ac fęliciter retinentes: cum gau/⸗ dio ⁊ exultatione mundo coꝛde et caſto coꝛ/ poꝛe ad altare domini poſſitis accedere: et 1.Corl.ii. coꝛpus ac ſanguinẽ eius vnuſquiſq; veſtrũ non ad iudiciũ animę ſuę mereat᷑ accipere: pꝛęſtante eodem domino noſtro ieſu chꝛiſto cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre ⁊ ſpũſan/ cto in ſecula ſęculoꝛũ: Amen. ¶ Item eodem die Homelia de eęo quod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Wattb. ꝛ2o. Mattheũ:Aſcẽdens ieſus hieroſo lyma aſſumpſit duodecim diſcipu- los ſuos ſecreto ⁊c̃.quę habetur de quęſtionibꝰ euãgelioꝝ li:j.ca.xxix Feria quinta poſt ſecũdam domi Sermo nica in quadrageſima:De ſcala Ja/ LXXN. cob R Na diuina lectio legeretur fratres chariſſimi:audiuimus qð ſuplicãate fſancta rebecca: iſaac vocauerit filiũ ſuum iacob ⁊ dixerit ei:vt pergeret in meſo/ potamiã ſyꝛię et inde ſibi vxoꝛem acciperet: ⁊ qð ule humiliter obediens patri abierit:⁊ in ipſo itinere venerit ad quẽdam locum: et ſupoſuerit lapidẽ capiti ſuo atq; doꝛmierit: ⁊ viderit in ſomnis ſcalã vſq; ad cęlos ꝑtin/ gentẽ:⁊ angelos dei aſcẽdentes ⁊ deſcendẽ/ Ger.LxxXIX. Feria quĩta poſt ſcdᷣaʒ do.in.xL. Ger.i tes ꝑ eam:dominũ autẽ incumbentẽ ſcalę ⁊ dicentem ſibi: Jacob iacob noli timere:ego ſum tecum:⁊ ego ero ſocius itineris tui. Pe atus em̃ iſaac fratres chariſſimi quãdo filiũ ſuum dirigebat in meſopotamiã: dei patris typũ pᷣſigurabat: Jacob vo chꝛiſtũ dominũ deſignabat. Beat ergo iſaac neglectis mu/ lieribus regionis ĩ qua habitabat: mittebat filiũ ſuum vt in regione longinqua ſibi vxo rem acciperet: quia deus pater miſſurꝰ erat vnigenitũ ſuum: qui repudiata ſynagoga: de gentibus ſibi eccleſiã ſociaret. Hoc tunc in veritate completũ eſt:quãdo iudęis apo⸗/ ; * E ſtoli dixerunt: Uobis quidẽ pꝛimũ opoꝛte, Aca. . bat loqui verbũ dei:ſed quia vos indignos iudicaſtis ęternę vitę:ecce cõuertimur ad gẽ tes. De beato iacob non legim ꝙ cũ equis —..ü˙⸗,en aut aſinis aut camelis abierit: ſed hoc tãtũ legimus ꝓꝙ baculũ in manu poꝛtauerit. Sic ecm ipſe dũ ſupplicaret dño dixit:PDñe inquit Geñ.ʒ2. minoꝛ ſum omnibꝰ miſeratiõibꝰ tuis:cũ ba- culo meo trãſiui ioꝛdanẽ iſtũ:et ecce cũ dua/ bus turmis regredioꝛ. Jacob g ad accipien/ dã vxoꝛẽ exhibuit baculũ: ⁊ chꝛiſtus ad redi mendã eccleſiã detulit crucis lignũ. Jacob Ecxi. 28. doꝛmiens poſuit lapidem ſub capite ſuo: t vidit ſcalã ꝑtingentẽ ad cęluʒ:⁊ dominũ in/ cumbentẽ ſcalę. Videte fratres:quãta ſint ĩ C hoc loco myſteria. Jacob typũ gerebat do/ mini ſaluatoꝛis: ⁊ lapis quẽ ſuwoſuit capiti ſuo:nihilominꝰ chꝛiſtuʒ dominũ flgurabat. Quare lapis ad caput chꝛiſtũ ſignificet:au/ di apoſtolũ: Quia caput viri chꝛiſtus. De/ 1. Corl.ir. niq; vnxit beatus iacob lapidẽ ipſũ.Atten/ ditevnctũ:⁊ intelligitis chꝛiſtũ.Chꝛiſtus ab vnctione:id eſt a chꝛiſmate vnctus interpꝛe tat᷑. Sed ſi iacob dominũ in terra doꝛmiens figurabat: qͥd ẽ qð ĩ cę-lo dñs ſcalę innixꝰ in/ cũbebat:? Quõ chꝛiſtꝰ dñs ⁊ in cacumẽ ſcal- icęlo:⁊ in beato iacob eſſe videbat᷑ in terra? ƽ autẽ ⁊ ĩ cęlo ſit chꝛiſtꝰ ⁊ ĩ terra: audi ipᷣm chꝛiſtũ dicentẽ: Nemo aſcẽdit ĩ cęlũ: niſi qͥð JZob.ʒ. ceęlo deſcẽdit:ſfiliꝰhomis qͥ eſt ĩ celo. Aduer/ tite qꝛ ⁊ ipſe dñs ⁊ ĩ cęlo ⁊ ĩ terra ſe eſſe dixit: Chꝛiſtũ dſim frẽs chariſſimi caput eſſe eccle/ ſię cõſitemur. Si caput eſt ecclię ſcõᷣm caput ĩ cęlo eſt: ſcoᷣm coꝛpꝰ in tra. Deniq; cũ beatꝰ paulłꝰ aplus ꝑſeq̃ret᷑ ecclłiã: chꝛiſtꝰ de celo claa mauit:Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̃ris? Mõ dixit Acij.9. qd ꝑſeãris ſeruos meos:nec hoc dixit:qͥd ꝑ/ ſeqris mẽbꝛa mea: h dixit: qͥd me ꝑſeqris. J5 qſi pede calcato lingua clamat: Calcaſti K 4 Baoancti ᷣluguſtini de tempoꝛe me: cum vtiq; lingua calcari nõ poſſet: ſed ſtrans tanqᷓ; nutrix paruulis:deſcẽdebat:qꝛ n concoꝛdiã charitatis caput ꝓ mẽbꝛis om / illa loquebat᷑ ꝗᷓ etiã imperiti capere poſſent. fſony⸗ Ses. a8. ibus clamat. Jacob doꝛmiebat: ⁊ domi / Moc oꝛdine ⁊ aſcendit᷑ ⁊ deſcendit᷑ ad fuium 1 guiche nũ in cacumẽ ſcalę videbat incũbere. Quid hominis: cum ⁊ perfectis cibus ſolidus tri- heb.ꝓꝭ. ſedoct eſt in ſcala incumbere: niſi ĩ ligno pendere? buit᷑:⁊ doctrinę lac etiaʒ non nega᷑. Sed et ſegdel Zud.2⁊ʒ. Cõſiderate frẽs qͥs in ligno crucis pendẽs ꝓ beatus Johannes aſcendebat:quãdo dice⸗ iudęis oꝛauerit: ⁊ agnoſcetl qͥs ad iacob ſca bat: In pꝛincipio erat verbũ:⁊ verbum erat Job.r. i lę incũbẽs de cęlo clamauerit. Sed qre h̊ͥ in apud deũ:⁊ deus erat verbũ. Satis in alu ſaeno guciin itinere factũ eſt antcq; iacob vxoꝛẽ accipet? aſcendebat:quando iſta dicebat. Sed quia io loben⸗ Quia ⁊ verꝰ iacob dñs nr pᷣus ĩ ſcala:id eſt i angeli dei nõ ſolum aſcẽdunt ſed etiã deſcẽ/ e 6 cruce occubuit ⁊ poſtea ſibi eccleſiã ſociauit: dunt: iſiclinans ſe ad paruulos dixit: Ver⸗ Abi.z. dãs ei ĩ ſᷣſenti arras ſanguis ſui:daturꝰ do /ié bum caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis.Vt cb tẽ poſtmodũ ſui regni. &π auũt et iacob doꝛ/ hec quę ſuperius ſuggeſſimus:ſanctis coꝛdi Epilogus uo miẽs:⁊ dñs ſcalę incũbenſ chꝛiſtũ ſigurauit: bus veſtris poſſint tenacius inhęrere: bꝛe/ unserti eeeee“ attedite ⁊ videte rei huiꝰ altitudinẽ. Cũ em uiter que dicta ſunt reperemꝰ. Beatus iſaac Geũ 28. tew è ſaluatoꝛ nr̃ de nathanael loquens beatũ ia / ſicut diximus: mittens filium ſuum: typum egonen Jobᷣ.i. cob nomiaſſet dicẽs:Ecce iſraelita in q dolꝰ dei patris habuit. Jacob qui miſſus eſt:chꝛi ch De vbis dñt nõ eſt:in ↄſequẽtibꝰ dixit: Amodo videbiti ſtum dominũ deſignauit. Lapis quẽ ad ca/ . il Ser.0 a cęlos aꝑtos: 1 angelos dei aſcẽdẽtes ⁊ deſcẽ put hahuit ⁊ oleo vnxit: et ipſe ſignificauit uan dẽtes ad filũ homis. Qð iacob ꝑ figurã in dominũ ſaluatoꝛez. Scala vſq; ad cęlos at- ane ſomnis viderat: hoc de ſe dũs ĩ euãgelijs p̊/ tingens:crucis figurã habuit.Vñs innixus — dicabat. Videbit inqͥt cęlos aꝑtos:⁊ ange/ ſcalę:chꝛiſtus cruciſxus oſtenditur. Angeli V los dei aſcẽdẽtes ⁊ deſcẽdẽtes ad filiũ homi aſcendẽtes ⁊ deſcẽdentes ꝑ eam:apoſtoli et gan nis. Si ad filũ angeli deſcẽdebãt qꝛ in tris apoſtolici viri et omnes doctoꝛes eccleſiarũ , ne erat:quõ hi ipſi angeli aſcedebant ad fllium intelligunt᷑. Aſcendẽtes:quãdo ꝑfectis per-/ Genon homis:niſi qꝛ ⁊ in cęlis erat? Ac ſic ⁊ĩ icob fecta pᷣdicant.DNeſcẽdẽtes: quãdo paruulis (mnin ipſe doꝛmiebat:⁊ de cęlo ad iacob ipe cama ⁊imperitis ſimplicia quę intelligere poſſint nin. o i1. Corj. 10. bat. Hęc oĩa frẽs: ſicut apls clamat: in ſigu, inſinuant. NHos vo fratres qui omia quę in nntil rasg cõtingebant illis: ſcripta ſunt aũt ꝓpter veteri teſtamẽto figurata ſũt:in nouo teſta- Clcheſue E nos in quos ſinis ſęculoꝝ deuenit.AQuomõ mẽto videmus eſſe completa: quãtas poſſu uulunitb 5 tamẽ frẽs angeli dei ad filiũ homis in celum mus deo gratias referamus:qui nobis nul⸗ gluatſl aſcẽ dant:et ad ipſũ filiũ in terrã deſcẽdant: lis pſᷣcedentibus meritis tanta pᷣſtare digna/ mnsen diligẽrer attẽdite.Qñ em̃ ſᷣdicatoꝛes dei de tus eſt:totis viribus cũ ipſius adiutoꝛio la/⸗ h nnmorſen ſcripturis ſanctis alta et ꝓfunda ꝗᷓ nõ niſti a boꝛantes:vt hęc tanta ⁊ talia beneſicia non wume ꝑfectis intelligunt᷑ annũciant: aſcendũt ad nobis iudiciũ pariant ſed ꝓfectum. Quin/ ndden ſfiliũ homis. Qñ vo illa pᷣdicant quę ad coꝛ immo ita ſpiritaliter ſtudeamus viuere: et ſtinnin rigendos moꝛes ꝑtinent:⁊ quę ois populus bonis operibus ſemꝑ inſiſtere: vt cum nos ſecherii intelligere poſſit:deſcendũt ad ſiliũ homis. caſtos:ſobꝛios: miſericoꝛdes et pios iudicij Man 1. Corj. 2. Sic et aplus dicit: Sapientiã loqmur inter dies inuenerit:nõ cum impijs ⁊ peccatoꝛibꝰ bhunfin pfectos:ſapientiã non huius ſeculi ſed arca / puniamur: ſed cum iuſtis et deum timenti An enendiae nã abſconditaʒ:quã pſdeſtinauit deus ante bus ꝑuenire ad ęrernam beatitudinem me/ aeln⸗ ſecula ĩ gloꝛia nfam. Iſta qñ dicebat aplus: reamur:pſtante dño noſtro ⁊c̃. Veuntt ſine dubio aſcẽdebat ad filiũ hoĩis. Qn aͤrt clanben 1. Corl. 6. Dicebat: Fugite foꝛnicationem: qũ dicebat: ¶ Item eodem die Homelig De eo lsonndrn Ephᷣ.S. Nolite inebꝛiari vino in quo eſt luxuria:qũñ quod ſcriptum eſt in euangęlio ſᷣm nner 1. Timotb. , denſciabat: Radix omniũ maloꝝ ẽ cupidi/ ne dmn quidã ergt diues ⁊ ud.is. hlun tas:in his verbis tanq; angelus dei deſcen- induebat burp ura ⁊ byſſo ⁊c̃.quę iimlan debat ad ſiliũ homis. Quado autẽ dicebat: habent᷑ inter ſermones de Uerbis ſen cCoł.ʒy. Quę ſurſum ſunt ſapite nõ quę ſuꝑ terram: domini. xxiiii:et.xxv.Et de queęſtio/ Prnit 1. Corj. 15. Al. endehat. Eũ vo dicebat: Sobꝛij eſtote ? nibus euangelioꝛũ li.ij.ca.xxxviii. u Notial moꝛ dicabat: liarum:vij.littera.C.⁊ ſequẽtibꝰ. Muun u tem alię Homelisg de eo qð ſcri⸗ hoſen. poameſe lelcuagelio m Johanne: flun Job5.5. Hlon poſſum ego a meipſo facere nsn,bi quicqᷓ; ⁊c̃.quę habent᷑ in expoſitio⸗ Sete ne doctoꝛis Ibidẽ: Et inter ſermo- ode nes de Uerbis dñni · xliii.et.xlv. umcrat N ür2828— R – Feria ſerta poſt ſecundam domi dgni Sermo nicã in quadrageſima:de Jacob et fided LXXX. Laban: Sermo . R t Der⸗ di Requẽter charitati veſtrę liggeſſi⸗/ o mus fratres dilectiſſimi: beatũ Ja/ nschtdi kiie cob typum habuiſſe et ſigurã domi/ gerbe ni ſaluatoꝛis. Deniq; quomõ chꝛiſtus ven- usſagbän urus erat in mundũvt iungeret᷑ eccleſię:ita pun in beato iacob hoc hᷣſiguratum eſt: quando eſkcch, in regionem longinquã peregrinatus eſt: vt D cõiugium ſoꝛtire᷑. Abijt ergo ſicut audiſtis RdN beatus iacob in meſopotamiã ad accipien/ “ dam vxoꝛem. Et cum veniſſet ad quẽdam mnitus puteum: vidit rachel venientẽ cum ouibus Augel. patris ſuis. Et cum agnouiſſet conſobꝛinã cwler ſuam eſſe:adaquato grege oſculatus eſt eã. Ceini Si diligẽter audiſtis fratres:poteſtis agno/ nen ſcere non fuiſſe ſine cauſa: ꝙ ſancti patriar/ inns shę matrimonia ad puteos aut fontes inue niunt. Si hoc ſemel tantũmodo eueniſſet: epoſimn poterat aliquis dicere nõ pꝛo aliqua ſigniſi⸗ dei catione factũ eſſe: ſed caſu potius accidiſſe. olt 7 Señ.24. Cum vo ⁊ beata rebecca quę iungenda erat ooſu Sep.29. iſaac ad puteum inuenit᷑: ⁊ rachel quã acce/⸗ vinl pturus erat iacob ad puteũ agnoſcit᷑:nihilo redln Exo.2. minus ⁊ ſephoꝛa quę moyſi iuncta eſt ad pu umol⸗ teum reperit᷑:ſine dubio aliqua in his ſacra⸗ tca mẽta dehemus agnoſcere. Er quia toti tres . Qun iſti patriarchę typum domini ſaluatoꝛis pᷣ/ ner:d ferebant:ideo ad fontes vel ad puteos inue umno⸗ niunt matrimonia:quia chꝛiſtus ad aquam glucich B baptiſmi inuen turus erat eccleſiã. Deniq; tatntb Seſ.29. veniens iacob ad puteum:pꝛius gregem ra/ limena⸗ chhel adaquauit:⁊ poſtea oſculatus eſt eam. mnemme⸗ WVlerum eſt fratres chariſſimi: niſi pꝛius per aquam baptiſmi chꝛiſtianus populus a ma lis omnibus abluatur:pacem chꝛiſti habere ſe deeo non meret᷑.Nũquid beatus iacob vidẽs cõ/ lofnn, ſobꝛinam ſuam nõ eam potuit oſculari pꝛi⸗ Dines qᷓ; aquam gregibus daret: Potuit ſine du⸗ cl.gbe bio:ſed myſteriũ gerebat᷑. Opoꝛtebat em̃ vt Derbo per gratiã ba ptiſmi ab omni iniquitate vel gbeſto diſcoꝛdia liberaret᷑ ecclia: ⁊ ſic pacẽ cum deo tinii Abi.v. habere mereret᷑.& autẽ in illa ꝑegrinatiõe or⸗ duas vxoꝛes accepit iacob:duos pplos figu/ eu Feria ſexta poſt ſcdᷣaʒ do.in.XxL. Ber. rabat:iudęoꝝ ⁊ gentiũ. Nam in aduẽtu chꝛi ſti:nõ paruus numer etiã de iudęoꝝ wplo in eũ legit᷑ credidiſſe. Sic em̃ in apłloꝝ actibus Acd.2. cõtinet᷑: quia crediderũt vna die tria milia: Itẽ alia die qͥnq; milia: item poſtea multa milia.&ρ autẽ duo ꝓpli in chꝛiſtũ crediderit: etiã ipſe dñs in euangelio cõſirmat:vbi ait: Habeoꝛ alias oues quę non ſunt ex h̊ ouili: Job.10. ⁊ illas opoꝛtet me adducere:vt flat vnꝰ grex ⁊ vnus paſtoꝛ. Duę & illę mulieres:id eſt lia Señ.29. ⁊ rachel quę beato iacob fuerat iunctę:iſtos duos ꝓplos figurauerũt.CLia iudęoꝝ:rachel gentiũ. Iſtis duobꝰ plis velut duobꝰ parie ribus: tãq; lapis angularis iũctus ẽchꝛiſtꝰ. Ephᷣ.2. In ipſo em̃ ſe oſculati ſunt:et in ipſo ęternã pacẽ iuenire meruerũt:ſicut aplus dic: Ipſe Abi. s. eſt pax nfa qͥ fecit vtraq; vnũ.Quomõ fecit vtraq; vnũ? Utiq; duos greges iungẽdo:?- duos parietes ſibi inuicẽ copulãdo.DPeniq; C videte qͥd poſtea cõſecutus ẽ. Dicit em̃ ſcri/ ptura: ꝙ poſt hec diues factꝰ fuerit beatus Señ̃.ʒo. iacob. Sicut em̃ ſanctꝰ iacob creuit ac dita/ tus eſt:⁊ cũ inſinita ſubſtantia ad patriã re/⸗ uerſus eſt:ita ⁊ verꝰ iacob dũʒs nr̃ ieſus chꝛi/⸗ ſtus veniẽs in hũc mundũ:⁊ iſtas duas ſibi plebes:id eſt gentiũ ⁊ iudęoꝝ cõſocians:in/⸗ numerabiles ex eis filios ſpiritalit᷑ genuit et creauit:ac ditatꝰẽ nimis.Deniq; audi ipſũ dicentẽ: DNata ẽ mihi ois poteſtas in cęlo er Matthᷣ.2s. in terra. Mã expoliato diabolo reuerſus ad patrem magnas ſecum diuitias repoꝛtauit: Fm quod pſalmiſta de eo multo ante pſdixe/ rat: Aſcẽdens in altũ:captiuã duxit captiui Rz. S7. tatẽ. Reuertẽte aũt iacob ad patriã ſuã:pꝑſe SGeh.ʒi. cutꝰ ẽ eũ laban cũ ſocijs ſuis:⁊ ſcrutat om/ nẽ ſubſtantiã eiꝰ: nihil de rebꝰ ſius inuenit. Et qꝛ de ſuo nihil inuenit:tenere eũ oino nõ potuit.Laban hic typũ diaboli habuiſſe nõ incõgrue dicit᷑:qͥ ⁊ idolis uiebat ⁊ beato ia/ cob qͥ typũ dñi ſᷣferebat adſariꝰ erat. Per/⸗ ſecutꝰ ẽ &̊ iacob:nihil apud eũ ð rebꝰ ſuis in uenit. Audi hoc ⁊ verũ iacob in euãgelio di centẽ: Ecce venit pnceps huiꝰmũdi:⁊ in me JZob.i4. nihil inuenit. Cõcedat nobis diuina milſeri/ coꝛdia:vt etiã in nobis nihil de ſuis oꝑibus nr̃ aduerſariꝰ recognoſcat. Si em̃ de ſuo ni/ hil inuenerit:tenere nos vł reuocare ab ęter na vita nõ poterit.Et iõ frẽs chariſſimi dili⸗ gent᷑ aſpiciam arcellas ↄſciẽtię nrę:ꝑſcrute/ mur latibula coꝛdis nr̃i: et ſi nihil ibi qð ad diabolũ ꝑtinet inuenimꝰ: gaudeam et deo gras referamꝰ:⁊ quãtũ poſſumꝰcũ ipiꝰadiuins Bancti cluguſtini de tempoe ꝝ toꝛio ſtudeamꝰ vt ianuę coꝛdis nr̃i ſemꝑ ape riant᷑ chꝛiſto:⁊ vſq; ad finẽ claudãt᷑ diabolo. Si vo aliquid de oꝑibus vel calliditate dia boli in animis noſtris latitare cognoſcimꝰ: velut venenũ moꝛtiferũ euomere vel expue⸗ re feſtinemus:vt cum nobis inſidiari volue-/ rit:⁊ nihil qð ad ſe ꝑtinet potuerit inuenire coõſuſus abſcedat: ⁊ nos cũ ꝓpheta gratias agentes clamemꝰ ad dñm:Liberaſti nos ex affligẽtibus nos:⁊ eos qui nos oderũt cõfu D diſti. Lia ergo ſicut ſupꝛa diximꝰ: ſigniſicat illã plebem quę de iudęis iuncta eſt chꝛiſto. NRachel vo eccleſię: id eſt omniũ gentiũ ty/ Geſñ.ʒi. pum geſſit: ⁊ ideo lia nõ eſt furata idola pa/ tris ſui ſed rachel: quia poſt aduentũ chꝛiſti nõ vſq;quaq; ſynagoga idolis ſeruiſſe co/ ſcitur:ſicut de eccleſia gentiũ manifeſtiſſime cCcopꝛobat᷑: ⁊ ꝓpterea nõ apud liam:id eſt ſy/ nagogã: ſed apud rachel quę typũ gentium pferebat:idola laban legimus latuiſſe. Qð Señ.ʒ⁊. qutẽ venit iacob ad ioꝛdanem: et trãſmiſſis omnibꝰ rebus ipſe ſolus remãſit ⁊ luctabat cũ viro vſq;ddum veniret auroꝛa: iacob ĩ illa colluctatione iudęoꝛũ populũ figurauit:an/ gelus qui cum illo luctabat᷑:typũ ſaluatoꝛiſ domini pᷣferebat.Luctat᷑ iacob cuʒ angelo: quia lłus iudęoꝛũ luctaturꝰ erat cũ chꝛiſto. Vincebat iacob angelũ:quia iudęoꝝ popu lus chꝛiſtũ vſq; ad moꝛtem ꝑſecuturus erat. Et quia non totus populus iudęoꝛũ inſide/ lis extitit chꝛiſto:ſicut iam ſupꝛa diximꝰ:ſed non parua multitudo in nomie eius legitur credidiſſe:iõ angelus tetigit femur iacob et claudicare cępit. Pes enim ille in quo clau/ dicabat:iudęos qui in chꝛiſtũ nõ crediderũt ſigurabat. Ille vo qui ſanus remãſit: illoꝛũ typum geſſit qui chꝛiſtũ dominũ receperũt. E Deniq; diligẽter attendite: quia iacob ĩ illa colluctatione ⁊ vincebat ⁊ benedictionẽ pe/ tebat.Cũ em̃ dixiſſet angelus:Dimitte me: Reſpõdit iacob:Mõ dimittã te niſi benedi/ xeris mihi. In eo qð vincebat iacob:iudęos ꝓſecuturos chꝛiſtũ ſigniſicabat:in eo qð bñ/ dictionẽ petebat:illũ populũ figurabat qui in chꝛiſtũ dominũ crediturꝰ erat.Deniq; qͥd ei dixit angelus? Si cõtra dominũ foꝛtis fu/ iſti: quãtomagis cõtra homines ualebis: Hoc tunc impletũ eſt:quãdo populus iudę/ oꝛũ chꝛiſtũ dñm cruciſixit. Dimitte me inqͥt angelꝰ:iã aſcẽdit auroꝛa:hoc iã reſurrectio/ nẽ dñi figurauit:qꝛ dñs ſicut optime noſtis Job.⁊o. ante lucem legit᷑ reſurrexiſſe a moꝛtuis.Qð aũt iacob typum dñi ſigurauit:etiã hinc co/ nnidupe gnoſcimus:ꝙ oꝛans deum vt eum de manu nugoii eſau fratris ſui eriperet: Dñe inquit minoꝛ geſ.a. melent ſum cunctis miſerationibus tuis:in bacun eporubß meo tranſiui ioꝛdanẽ: ⁊ ecce cum duabꝰturł aNinhil mis regredioꝛ. Tlerũ eſt fratres chariſſimi: Gnteinneſ Baculo crucis chꝛiſtus apꝛehẽdit mundũ: Ntapove ⁊ cum duabꝰ turmis:id eſt cũ duobus popu . Chinuron lis ad patrẽ redijt cum triumpho. hHęcergoa debcnocen fratres chariſſimi frequẽtius cogitate: ⁊ ve, (ulenese lut mũda animalia ſpiritaliter ruminantes ſusmcta vtilem ⁊ neceſſariũ cibum veſtris animis p̊/ uite oſecpdin uidete: illũ vtiq; cibum de quo dominꝰ ait: gescoſtott Operamini non cibum qui perit: ſed qui ꝑ/ Jop.s. errsluin manet in vitã ęternam: Ad quem vos domi Ctioe⸗ nus ꝑ ſuam pietatem ꝑducat: cui eſt honoꝛ ahu o ⁊ imperiũ cum patre ⁊ ſanctoſpiritu in ſęcu/ Gischi la ſeculoꝛũ: Amen. 2ò f ittii⸗ Bermo I LXXXI. ciot . Votiẽs vobis fratres chariſſimi:le/A Ntuscgenn (4 ctiões de teſtamẽto veteri recitant᷑: Gbpcäſi Woſiẽ frequẽter admonui:nõ h̊ ſolũ de/ Gukad hierchri betis attendere qð ſonat ĩ verbo: ſed qð in/ dentunne telligit᷑ ⁊ ſapit in ſpiritu. Sic ⁊ apoſtolus cõ Mmnton monet nos dicens: Littera occidit: ſpiritus 2. gonlz. mghücit⸗ autẽ viuiſicat. heęc em̃ omnia quę in veteri i.Con.io. lihinn⸗ teſtamento legunt᷑:ſicut dicit apoſtolus: in liſuscs figura cõtingebant illis:ſcripta ſunt autem licn ꝓpter nos. Cũ em̃ populꝰ chꝛiſtianus fide- n liter ad eccleſiam venit:quid ei ꝓdeſt qauę⸗/ . dit qualiter ſancti patriarchę aut vxoꝛes acd — ceperint aut ſilios ꝓcreauerint: niſi q̃re hec usnr facta ſint:aut qͥd res ipſe figurauerint:ſpiri/ ſal tali ſenſu ꝑſpexerit? Ecce audiuimꝰ ꝙ beatꝰ B lueci iacob genuerit filiũ:⁊ vocauerit nomẽ erꝰio/ SGeñ.57. din ſeph:⁊ eũ pluſq; reliquos ſilios ſuos dilexe/ anen rit. oc loco beatꝰ iacob figurã habuit dei ll patris: ſanctꝰ quoq; ioſeph typũ geſſit dnii N ſaluatoꝛis. Diligebat & iacob flli ſuũ: quia. e nenbe deus pat diligit vnicũ ſuũ:ſic ipſe dixit:hhic Mattb.. gfucd eſt ſili meus dilectꝰ. Jacob miſit ſiliũ ſuũ vt Seſñ.7. g wwan de fratribꝰ ſuis ſollicitudinẽ gereret:⁊ de pr ein ſin miſit vnigenitũ ſuũ: vt genꝰ hũanũ peccati rür languidũ viſitaret. Joſeph dũ frẽs ſuos ꝗre eßten ret:errabat in heremo:et chꝛiſtꝰgenꝰ hũanũ hochfn requirebat qð errabat in mundo:quodõmõ ifn q̃ſi ⁊ ipſe errabat qꝛ errantes reqͥrebat. Jo/ ihyemn ſeph em̃ frẽs ſuos ꝗrebat ĩ ſichimis. Sichi⸗/ lcpron ma ĩterpᷣtat᷑ humerꝰ. Semꝑ em̃ pctõꝛes doꝛ/ gnecg ſum magis q; faciẽ ponũt in faciẽ iuſti.Hu-⸗ tann meri em̃ retro ſunt. Sicut em̃ fratres ioſeph Uüin fltſune ncäie Nandemn inuidia percuſſi fraternę dilectioni doꝛſum Ke nnenn magis q;ᷓ facies offerebant:ita ⁊ infęlices iu S dęi veniente ad eos ſalutis auctoꝛe inuide/ kandrrben re potius q; diligere maluerũt. De talibus ntscinn. Ps. 53, dicit᷑ in pſalmo: Obſcurent᷑ oculi eoꝛũ ne vi/ tiitnng Beß⸗37. deãt: T doꝛſum illoꝛum ſemꝑ incurua. Inue/ Cduchlopen nit ergo ioſeph fratres ſuos ĩ vothaim. Do- dd hrege thaim interpꝛetat defectio. Vere in grandi olgte d defectiõe erãt: qui de parricidio cogitabãt. urniu Videntes ergo ioſeph fratres ſui: de moꝛte Nchemte; illius tractauerũt: ſicut videntes iudxi verũ e Patb. 26. ioſeph dñm chꝛiſtũ: vt eũ cruciſigerent vno ioanſtgipg oẽðs cõſilio ſtatuerũt Joſeph expoliauerũt igrenwden. frarres ſui tunica polymita ⁊ talari: ⁊ iudęi arickten chꝛiſtuͦ ꝑ moꝛtẽ crucis expoliauerũt tunica ienn nſn coꝛpali. Joſeph exut tunica mittit in ciſter/ nã:id eſti lacũ:⁊ xpᷣs expoliatꝰ carne hũana D Sei.. deſcẽdit ĩ ifernũ. Joſeph poſtea qᷓ; de ciſter/ nlooſ 8 na leuat᷑:hiſmahelit: id eſt gentibꝰ vendit᷑: Ride ⁊chꝛiſtꝰ poſtea q; de iferno regredit᷑ ab om/ Ntschnlinie nibus gentibus ſidei cõmercio cõparat᷑. Jo owmnuni ſeyph ꝑ cõſiliũ iudę triginta argenteis diſtra unibſliu Watth. 26. hit: 2 chꝛiſtus ꝑ conſiliũ iudę ſcariothis eo/ ſobaſetinn dem numero venundat᷑.h autẽ in diuerſis timaſa 6/ mneanſlationib nõ gꝗquali pcio ioſeph ſcribit orndtſhiu venũdatꝰ:ſed alij dixerũt viginti argẽteis: u genend alij triginta: hoc ſpiritaliter ſigniſcauit: ꝙ attholcluf chꝛiſtus nõ ęqualiter ab omnibꝰ credendus tpuſunuen vel diligẽdus eſſet. Deniq; etiã nũc in eccle/ criſumsſt⸗ ſia:alij eũ plus diligũt: alij minus. Ipii em̃ da galgun⸗ plus valet chꝛiſtus: qui eũ maioꝛi charitate heaunorsen dilexerit. Joſeph deſcẽdit in ęgyptũ: ⁊ chꝛi⸗ nur ni iſelt ſtus in mundũ. Joſepha penuria frumenti muminhin ſaluat ęgyptũ:⁊ chꝛiſtus a fame verbi dei li/ — berat mundũ.MNiſi em̃ ioſeph fratres ſui vẽ/ Lanttoniti⸗⸗ didiſſent: defecerat ęgyptus: Fratres verũ loslordlan eſt: niſi chꝛiſtum iudęi cruciſixiſſent:perierat gi hthnid D mũdus. Videamꝰ tamẽ fratres chariſſimi Dti r vngde in beato ioſeph fratres ſui tam crude/ piit i · Baß.· a. liter ſeuierüt. Unde: niſi inuidię veneno: ꝑ lipenerhi⸗ qð moꝛs intrauit in oꝛbẽ terraun? Deniq; au niithlüſuts SBei. 57. di ſcripturã dicentẽ: Inuidebant ei fratres cgreneritef ſui:⁊ nõ poterãt ei loqui quicq; pacificũ. Vi ini ui dit em̃ beatꝰ ioſeph ſomniũ: quaſi ſtatẽ ſe ĩ nicigſor agro cũ fratribꝰ ſuis: ⁊ manipulos alligan/ du⸗ cytini tem: ⁊ fratrũ manipulos adoꝛare manipulũ i 6 odin ſuũ.hoc in illo ioſeph tũc impletũ eſt:qñ eü ccnte in ęgypto adoꝛauerũt frẽs ſui. Et nõ incon/ loſe grue coacti ſunt ſteriles manipuli fructuo- ng n ſum manipulũ adoꝛare:ꝑ quẽ de famis peri eiai o culo liberãdi erãt. Vidit eriã aliud ſomniũ: uti Ylſol ꝛluna ⁊ vndecim ſtellę adoꝛarent eũ. inn H Ber. LxxXXI. Feria ſexta p oſt ſcdᷣaʒ do.in.xL. Ger. II Cui reſpõdit pater ſuus:Nũquid ego ⁊ ma/ rer tua ⁊ fratres tui adoꝛabimꝰ te ſuꝑ terrj⸗ Hoc in illo ioſeph impleri nõ potuit: qꝛ iam E mater ipſius de hac luce migrauerat:in nr̃o vo ioſeph: id eſt dño ieſu chꝛiſto:ſomni illiꝰ ſacramẽta cõpleta ſunt. Sol em̃ ⁊ luna ⁊ vn- decim ſtellę eũ adoꝛauerũt: qñ poſt reſurre/ ctionẽ ſancta maria q̃ſi luna: ⁊ beatꝰ ioſeph velut ſol: cum vndecim ſtellis:id eſt beatis apoſtolis:incuruati et ꝓſtrati ſunt ante eũ: ſol ⁊ luna:laudate eũ omnes ſtellę ⁊ lumen. nij huiꝰ interpᷣtatio: vt mater ipſi ante mul/ tos annos legat᷑ fuiſſe defuncta:q; pꝛęfata ſomnia ille vidiſſet.Et reuera:quomõ fratri ⁊ impleta ẽ ꝓphetia ꝗᷓ dixerat: Laudate eũ Nz. 148. Nã intantũ in illo ioſeph impleta nõ ẽ ſom bus ipſius põt conuenire: ꝙ eũ quaſi ſtelle adoꝛare poſſent:quos inuidię nox obſcuroſ ⁊ tenebꝛoſos effecerat? Jã em̃ claritatẽ ſtel/ larũ ꝑdiderant: qui in ſe lumẽ charitatis ex· tinxerant. Merito ergo hoc in dño ſaluato/ re noſtro verius credimꝰ fuiſſe cõpletũ: quz ſicut iã antea dixi:⁊ beatũ ioſeph ⁊ beatam mariã: cũ vndecim aplis frequẽtius legim adoꝛaſſe. NHam qð apli:lumẽ ſtellarũ habue rint: ipſe dñs in euangelio dixit: Uos eſtis Matthᷣ. 5. lux mũdi. Et iterũ de ipſis ac ſuis ſimiibꝰ: Tunc iuſti inquit fulgebũt ſicut ſol in regno Mattb.iʒ. patris eoꝛũ. Joſeph interpᷣtat᷑ augmẽtatio ſiue ampliatio. Sed in illo ioſeph ampliati/ onẽ nõ habuit niſi ſola ęgyptus:in nr̃o o ioſeph augmentũ habere vniuerſus meruit mũdus. Ille ioſeph erogauit triticũ: noſter Señ.42. erogare dignatus eſt verbũ. In omnẽ terrã NMs. 18. exiuit ſonus apłoꝝ:⁊ in fines oꝛbis trę¶ ba eoꝝ. Nos & frẽs dilectiſſimi:qͥ nullis ſᷣcedẽ/ æꝙ tibꝰ meritis tanta bona ꝑ miſericoꝛdiã veri ioſeph dñi nr̃i ieſu chꝛiſti cõſecuti ſumus:ad quos nõ vmbꝛa veteris teſtamẽti: ſed ipſa veritasvenit:quantũ poſſumꝰcũ dei gratia laboꝛemꝰ:vt qð nobis cõtulit iudicatꝰ:inte/ grũ inueniat iudicaturꝰ. Qui tibi tantũ cõ/ tulit: ſcit quãtum repoſcat. Et quidẽ ille cũ venerit redditurꝰ ẽ qð ꝓmiſit: ſᷣ reqͥſiturus eſt ꝗqð redemit: ⁊ qð dedit in pꝛimo aduẽtu exacturus ẽ in ſecũdo. Nemo gchꝛiſto dño nfo reddat mala ꝓ bonis. Quis em̃ eſt qui ita impie agit: niſi ille qͥ accepit vitã et reſti- tuit moꝛtẽ: Moꝛtẽ em̃ reſtituit:qͥ ſeiꝛßm ma, le viuẽdo interſicit.Quis eſt qui reddit ma la pꝛo bonis: Ille qui cum deberet dare pꝛo pꝛia: rapit aliena: qui pꝛo charitate reddit Bancti Aluguſtini de tempoꝛe odium: inuidiã ꝓ benignitate: pꝛo humili- tate ſuperbiã:pꝛo caſtitate luxuriam. Quis eſt qui chꝛiſto reddit mala pꝛo bonis? Ille qui cum deberet lectioni inſiſtere: ⁊ ad eccle ſiam currere:eligit potius ad tabulam lude⸗/ re: ſpectacula furioſa vel cruenta vel turpia frequentare: Et cui opoꝛtebat peccata ſua oꝛando:legendo:elemoſynas faciendo con⸗ ſumere: ſtudet potius augere ⁊ amplius cu/ mulare.Quis eſt qui reddit mala ꝓ bonis? Qui pꝛo luce tenebꝛas:pꝛo benignitate ma liciam:pꝛo ſobꝛietate ebꝛietatem:pꝛo elemo ſynis rapacitatẽ:pꝛo iuſticia iniquitatẽ reſti tuit. Qui ergo hęc mala adiuuãte domino non admiſit:quãtuʒ poteſt munera in ſe di/ uina cuſtodiat. Qui vo his malis ſe ſentit obnoxiũ:⁊ intelligit obuolutũ:cito ad pęni tentię medicamenta recurrat: et anteqᷓ; ani/ ma illa tenebꝛoſa de coꝛpoꝛe moꝛtis ſuę dil/ cedat:elemoſynis:ieiunijs ⁊ oꝛationibꝰ: re/ medium ſibi ĩ die neceſſitatis acquirat. Sic ergo agamus fratres:vt ante tribunal chꝛi/ ſti:⁊ qui boni ſunt coꝛonam:⁊ qui negligen⸗/ ) tes ſunt veniam conſequant᷑: vt illos oꝛnet vita integra:iſtos valeat excuſare coꝛrecta: pᷣſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto:cui ẽ ho/ noꝛ ⁊ imperiũ in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. tem eodem die Homelie de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Matthęũ: Homo eratpaterfamili as qui l⸗ ntauit vineã ⁊c̃.quę ha⸗/ bent int ſermones de Uerbis do⸗ mini:lix.Et de quęſtiõibus euange lioꝝ li.i.ca.xxxij.Et li.ij.ca.xxxviij. — „ „ — ¶ Sabbato poſt ſecũdã dominicã Sermo in quadrageſima:De eo ꝙ Joſeph LxxxXll.latuit patrem ĩ ęgvpto:Sermo N beato iacob fratres chariſſimi et in ſancto filio eiꝰ ioſeph:qui diligẽ/ er attendit: rem nimis admirabilẽ deũ feciſſocognoſcit.Pꝛimũ nõ credo fuiſſe ſine cauſa: ꝙ dñs qui ſe totiẽs dignatꝰ fue/ rat oſtendere beato iacob:ꝑ tot annos no/ luit ei indicare ꝙ ioſeph filius eius viueret: ſed ꝑmiſit eũ longa afflictione conſumi. Si hoc quiſquã ſine certa ⁊ euidenti rõne factũ eſſe credit:vel hoc ↄſideret:ꝙ nec ſilius eius ioſeph in tam ꝓximo poſitus ꝑmiſſus ſit ad patrẽ ſuũ mittere:vt ei nũciaret ꝙ nõ ſolum viueret:ſᷣ etiã in grãdi honoꝛe floꝛeret. Ab illo em̃ loco vbi erat beatꝰ iacob vſq; in ęgy ptũ:vix erãt trecẽta miliaria. VUnde frequẽ/ tiſſime et ex ęgypto in locis illis vbi iacob erat: plurimi ꝓperabãt: ⁊ ex illo loco ad egy ptũ infinitę multitudines aſſidue ↄfluebãt. Sed foꝛte aliquis dicit: ꝙ beatꝰioſeph par⸗ uulus exierit a patre ſuo:⁊ ideo recoꝛdari en nõ potuiſſet. Hon ita eſt fratres chariſſimi. Puer em̃ erat ſedecim annoꝝ: ⁊ nulla röõne parenues ſuos poterat obliuiſci. Nã ⁊ intã/ tũ eos oblitꝰ nõ erat vt fratres ſuos vbi pꝛi mũ vidit agnoſceret. Sed dicit aliquis: ꝓ licentiã aut potentiã nõ habuerit mittendi ad patrẽ ſuum. Etiã ſi hoc quaſi veriſimile videat᷑: poſtea q; de carcere deductus eſt: ⁊ dñs factus eſt in omni terra ęgypti: ꝑ illos ſeptẽ annos fertilitatis et illos duos qͥ trãalt acti ſunt tẽpoꝛe inopię antequã fratres ſui ad eũ deſcẽderẽt: Per iſtos nouẽ annos in trecẽtis miliarijs: ſine vlla dubitatione po tuit mittere ad patrẽ ſuum. Sed occulto iu cio hoc dominus fieri non ꝑmiſit: intantũ vt nec tũc ſe manifeſtaret fratribꝰ ſuis:quã/ Ao ad emẽdũ triticũ venerant:qnimmo du/ riſſime eis loquens: ⁊ fratrem illoꝛum in vin culis tenens: ad patrem ſuum eos cũ gran/ di doloꝛe redire iuſſit. Attendite adhuc ad Señ. 4.. aliud maius miraculũ: et videte quomodo beatus ioſeph: qui patrẽ ſuum nouerat pꝛo ſe intolerabilẽ amaritudinẽ ſuſtinere: quaſi paruũ eſſet qð ante pertulerat: adhuc ⁊ be/ niamin ei fecit auferri:quo facto vtiq; noue/ rat eum multiplicẽ paſſurũ eſſe doloꝛẽ. heęc enim omnia ſine ſpirituſſancti diſpenſatiõe facta fuiſſe nõ credo. Deus enim cuius iudi cia plerũq; ſũt occulta:nunqᷓ; tamẽ iniuſta: qui beato iacob noluit indicare filium ſuu,ʒ viuere: ille etiã ſanctũ ioſeph non ꝑmiſit vt patri ſuo gloꝛiam ſuam nunciaret:qͥnimmo adhuc ſimeon i vinculis tenẽdo: beniamin auferẽdo: ipſius patris ſui anguſtias cumu lauit. hec autẽ fratres chariſſimi:ſi fideliter attendamus: cũ grandi miſericoꝛdia domi / nũ feciſſe cognoſcimus. Ab initio em̃ mũdi hoc deus in ſanctis ſuis exercuit: qð in bea- to iacob cum grãdi pietate compleuit. Sed uare ſit hoc factum: diligenter attendite. uis eniʒ ſerui ⁊ amici dei capitalia crimi/ na vitauerint: ⁊ multa opera bona fecerint: tamẽ ſine minutis peccatl eos fuiſſe nõ cre/ dimus:quia non mentit᷑ ille qui dixit: NMon 7* . „* Job. 15. 14 utſenne Kinnuni udli mtliht guͤr ſirſango Gberenu emnun Quuepe gopecans Mpmug ſoirecoſ iunſcnüdiik nitesiuto⸗ din Copllade Neng iulpen unueure dalsnoter lccofſn etnopek Pcmeen ßſokendt⸗ flidin niligpud HGeñ̃. 4. ßdellſe Uurläüpot Nig hari ern les pporn ſin Eiggvöen loſochhhe Olninenn egurtiun Womnng nödir gonmeq lr gne gpaten maüe gnce ſlanent uunſt ſotipor Pz wae lanegtas upfane Wſeale⸗ nesſse Unſinen tuler V fſcin e¶Ber. xXXII. Sabbato poſt ſcdᷣaʒ do. in. xI. Ger. I nngefanng eſt immunis a peccato: nec infans cuius eſt ſuũ vidẽtes anguſtiã eius.Et qꝛ ſciebat bea uabzſgzin Vvyrnius diei vita ſuꝑ terrã.Et beatus Johan tus ioſeph ꝙ fratribus ſuis parricidij crimẽ n Anteft nes euãgeliſta qui vtiq; meritis nõ erat infe ſine grandi pęnitentia indulgeri nõ poſſet: as ls gag ·Job. 1. rioꝛ ſancto iacob: clamat et dic: Si dixerim 2 ſemel ⁊ ſecũdo ⁊ tertio illos medicabili tri / fallobet qꝛ peccatũ nõ habemꝰ: ipſi nos decibimus: bulatione tanq; ſpiritali igne decoxit:nõ vt ulteſit ⁊ veritas in nobis non eſt. Et illud qð alibi ſe vindicaret: ſed vt illos coꝛrigeret: et de taö . derſclgtn Nꝛouer. , ſcriptũ eſt: Juſtus ſepties cadit et reſurgit. graui crimine liberaret.Dheniq; pꝛiuſq; pec- idennntin . Quia ergo ſicut iã dictũ eſt:ſine iſtis minu/ catũ ſuũ ↄfiterent᷑:⁊ crimẽ qð admiſerãt mu fimnschnſmn tis peccatis iacob eſſe nõ potuit: volẽs deꝰ tua inter ſe caſtigatiõe cõſumerẽt:nec agno/ nepinllq ibſa parua peccata in hoc ſeculo tribulatio/ ſcendũ eis ſe dedit: nec pacis oſculũ eis in/ uſifit nis igne cõſumere:implet in eo qꝗð ie ꝑ ſom dulſit. Cũ vo illos ꝓ peccato qð in ipſo ad/ mnſtſii Ecẽi 27.R ſanctũ dixit: Vaſa figuli ꝓbat foꝛnax: ⁊ ho/ milerant hũiliter videret afflictos: deoſcula Señ 45. dctin mines iuſtos tẽptatio tribulatõis.Et illul: tus eſt ſingulos: ⁊ ꝑ ſingulos fleuit:⁊ pauẽ/ Nhuntn Peb. 12. Flagellat deus omnẽ ſiliũ quem recipit.Er tiũ colla pio oculoꝝ roꝛe pfundens:odiũ fra Nguiſ ie . 14. illud: Per multas tribulatiões opoꝛtet nos tri charitatl lachꝛymis abluebat. Qð ergo F intrare in regnũ dei. At ergo ſanctũ iacob us in beato iacob fecit: et qð ioſeph erga arer Deus noſter velut aurum purgatũ in futur zfratres exercuit: hoc etiã ⁊ nos in illis qui in — .RW iudicio ſᷣſentaret: pus ab illo oms maculas nobis peccauerint debemus implere: ⁊ non ecliffm peccatoꝝ abſterſit: vt in eo ignis ille arbiter ipſosſſed peccata eoꝝ ſtudeamꝰ odire: et ita Eecla iunz D qð exureret inuenire nõ poſſet. Qð etiam in velimus ᷣm culpę merita duriſſima caſtiga/ donont nnos Geñ.ʒR. ipſo beato ioſeph factũ eſſe cognoſcimꝰ. Cũ tione coꝛripere: vt eos ſtudeamꝰ in veritate Ennzunmnen em̃: ſiẽ dixit ſcriptura:dñs eſſet cuʒ eo: ⁊ gra diligere.hęc ſi facimꝰ fratres chaniſſimi:im / nSgalni! tiã ei apud dominũ ſuũ ⁊ apud pꝛincipẽ car/ plet᷑ ĩ nobis illud qð ſcriptũ eſt: Inuicẽ one- Satł.. onmnſrinni ceris dediſſet:ᷣuentustũc eſt vt ab homine ra veſtra poꝛtate: et ſic adimplebitis legem fundiſuani auxiliũ poſtularet: dicens magiſtro pincer chꝛiſti. Ad extremũ vx rotũ qð dixi bꝛeui ſer HunmImI Sei. 40. Rarũ: Memẽto mei cũ tibi bene fuerit: ⁊ ſupꝑ mone concludã: taliterindulgeamꝰ eis quiu enllgumunt plica pharaoni:vt me eijciat de iſto carcere. in nobis peccauerint: qualit volumꝰ vt no- uneteu APs. 117. Et qꝛ nõdum ſcriptũ erat: Gonũ eſt ſperare bis indulgeat deus quotiẽs in illo peccamꝰ. Lendltenchartl in dño qᷓ; ſperare in homie:cũ in omnibꝰ dei hec ſi facimus:ſecuri poſſumus dicere:Ni/⸗ Mattð.s. pidete grono gratiã meruiſſet:ſurreptũ eſt illi vt ab homi mitte nobis debita nfr̃a: ſicut ⁊ nos dimitti/ umdoeete ne auxilium peteret. Pꝛo qua re additi ſunt mus debitoꝛibus noſtris. Adhuc nos dele- öſucrare: teid duo anni:quibus adhuc teneret᷑ in carcere: ccabat cum charitateveſtra de beato ioſepꝑyh mnuahw tanq; diceret ei deus: Ego tibi oſtẽdo vt ma aliquid loqui: ſed pꝛopter pauperes qui ad aortilol gis a me q; ab homie debeas auxiliũ poſtu/ opera ſua feſtinant:melius eſt hoc vt nobis Geſedoik lare. Sine vlla em dubitatiõe credendũ eſt in die craſtina reſeruemus.Et ideo conuerſi naidihatini ꝓ caſtigatione ſancti ioſeph nõ ꝑmiſit deꝰ ad dominũ miſericoꝛdiã ipſius depcemurvt cninnnsii . magiſtrũ pincernaꝝ vt in mente haberet qð deſideriũ audiendi verbum dei qð in nobis hi;uninuſn ei ſanct ioſeph qñ de carcere dimiiſus ẽ ſup placatus cõtulit ⁊ augere ſemꝑ ⁊ conſeruare jariunſuj, plicauerat. Et qꝛ eriã ⁊ ipſe ioſeph q;uis ſan dignet᷑: qui cum patre et ſpirituſancto viuir Pbumnewin Quus tunc ſine peccato eſſe nõ poterat: ideo ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛũ:Amẽ. geimerihinne tanto tẽpoꝛe fuit in carcere clauſus: vt ino iinbeing Apoc 5. impleret qð ſcriptũ eſt: Ego quos amo ar,· ¶Item eodem die Homelie de eo Inguſigan Eguo:⁊ quos diligo caſtigo. Si diligẽter attẽ quod ſcriptum eſt in euangelio m ſiniſitanr dimꝰ fratres chariſſimi qð erga beatũ iacob Lucã: PHomo quidã habuit dunos Zud.15. iutkn deũ feciſſe credimꝰ:hoc etiã ioſeph cuca fra filios:Et dixit adoleſcẽtioꝛ ex illis: n⸗ d tres ſuos exercuiſſe cognoſcimus: qui vtiicd Pater da mihi poꝛtionem ſubſtan nn tam ſanctus fuit vt eos odio habere nõ po- tię ⁊c̃.quę habent᷑ inter ſermones 46 tuiſſer. Vnde credendum eſt ꝙ ideo eos tan de UM Pia omtaierrrliif. Et de q̃⸗ on f tis tribulatiõibus fatigauerit:vt illos ad c? ſtionibus euangelioꝛũ libꝛo.ij. ca. nien feſſionẽ criminis ⁊ ad medicamentũ pęnitẽ. xxvxiij.Et iter ſermones ad fratresi nian tię ꝓuocaret.Deniq; cũ ingenti doloꝛe dixre heremo.xxvij. i Señ. a. runt ſe merito pati illa: qꝛ peccaſſet in fratrẽ 6N E, J urki Ber. LxXxxXXIII Dñica tertia in. x. Ber. I Hnien tertia in quadrageſima de oſeph ⁊ dña ſua: Sermo 1 / Eatus ioſeph ſanctꝰ ⁊ ſidelis dñii fa/ „ b) mulus tnbulationiv⸗ magis iuſtus (Oſltendit᷑: qͥ pᷣmo iuidia fratrũ hiſma Seſ.3ʒ9. helitis in ſeruũ addictus:ab eiſq; venditꝰ a qᷣbꝰ ſe viderat adoꝛãdũ: deide ęgyptio dño traditꝰ:ſemꝑ tñ ingenui animi tenuit digni tatẽ:docuitq; exẽplo ſuo ⁊ ſeruos et liberos in peccãdo nõ cõditiõe coęquales eſſe ᷣ mẽ/ te.Cũ eſſet decoꝛꝰ ⁊ ſpecioſus facie:pulchꝛi- tudinẽ vultus ſui nõ ad alienã diriuauit in / iuriã: ſed ad ſuã gratiã ↄſeruauit:hoc ſe pul/ chꝛioꝛẽ iudicãs: ſi nõ diſpẽdio caſtitatis ſed cultu pudoꝛis ſpecioſioꝛ ꝓbaret᷑:⁊ illum eſſe verũ decoꝛẽ qui nõ alienos oculos caperet: O0Oα /7 nec mẽtes fragiles vulneraret. Crimẽ enim dñę ſuę fuit ꝗᷓ male vidit: nõ beati ioſeph qͥ male videri nõ voluit. Mec in eo qͥ viſus eſt culpa eſt: qꝛ nõ erat i poteſtate ſeruili vt nõ videret᷑ a dña.Maritꝰdebuit cauere vxoꝛis oculos.Diſcãt tüc ⁊ viri cauere oculos fęmi narũ:cũ ⁊ amant᷑ ⁊ qui nolũt amari.Deniq; adamatꝰ eſt ioſeph:qͥ amantẽ ↄtẽpſerat.Et Abi. 5. bſi excuſauit eũ ſcpᷣtura dicẽs: Immiſit ocu⸗ los vxoꝛ dñi eius in ioſeph: hoc eſt nõ iſte ſe oſtẽtauit:nec illa cępit incautũ:ſed illa retia ſua imiſit ⁊ indagine ſua capta ẽ. Catenas ſuas ſparſit: ⁊ in ſuis vinculis colligata eſt. Dixit aũt illi: Hoꝛmi mecũ. Pꝛima adulte/⸗ r oculoꝝ tela ſũt: ſecũda vboꝝ. Sed qͥ nõ netrabat:ibi ipſe ſua pulchꝛitudine frueba/ tur. Intuens & interioꝛẽ pulchꝛitudinẽ caſti tatis ĩ ſpeculo ↄſciẽtię ſuę: qñ illã maculari: qñ violani feminea tẽptatiõe ꝑmitteret:Qð C ———.. —— ergo videbat in ſe:et tu vis videre in te pul⸗ chꝛitudinẽ pudicitię interioꝛẽ ſpũs talẽ? Si habes ad illã qualeſcũq; oculos: exẽpli gra tibi aliquid ꝓpono: ipſã vis in cõiuge tua. Noli ergo odiſſe in aliena: qð amas in tua. Quid em̃ debes amare ĩ cõiuge tua? Vtiq caſtita . hanc odiſti in aliena. Serua ergo in cõiuge aliena qð ſeruare cupis in tua:qꝛ ? in vxoꝛe caſtitatẽ potius diligis qᷓ; carnem. Sed foꝛte exiſtimas te amatoꝛẽ eſſe carnis vxoꝛis tuę ⁊ nõ caſtitatt.Soꝛdida quidẽ co gitatio:miſera ⁊ voluptuoſa: ᷣ nõ te dimit⸗ to ſine exemplo. Tu putas ꝙ carnẽ amas vxoꝛis tuę: ego em̃ dico ꝙ caſtitatem plus amas. Deniq; hanc plus amas in filia tua. Quis em̃ hoim qᷣ non filias ſuas caſtiget: et non caſtas eſſe velit: Nũquid ⁊ ibi carnem amas: Nũquid cõcupiſcis coꝛpus pulchꝛũ: vbi exhoꝛreſcis inceſtũ: Si g amatoꝛẽ te ca/ ſtitatis cõuincis: qͥd te offendiſti vt eam nõ ames in te? Qõð ames in filia tua: ama hoc ⁊ in vxoꝛe aliena: quia ⁊ filia tua vxoꝛ erit aliena. Ama & in te caſtitatẽ. NHã ſſ amas vxoꝛem alienam:non continuo habebis:ca ſtiratẽ ſi amaueris: mox habebis. Blanga caſtitas ⁊ ſancta:in cubiculo coꝛdis tui ſua/ uis eſt. Eius amplexꝰ nõ habet amaritudi/ nẽ:cõuerſatio illius in nullo tibi ĩ domo cõ/ capit᷑ oculis: põt vᷣbis reſiſtere. Excuſat᷑ qð ingreſſus ẽ:pᷣdicat᷑ qð elapſus eſt. Nec plus fecit ꝑ veſtimẽta coꝛꝑis q; ꝑ animi caſtimo/ niã. Reliquit tanq; nõ ſua ꝗᷓ adultera mani/ bus detinebat:⁊ aliena iudicauit quę tactu ſcientię cõtradicit. Ama &⁊ in te ⁊ ĩ alijs ca- ſtitatẽ: et imitaberis beatũ ioſeph qᷣ noluit impudicę mulieri accubitu illicito ↄſentire. Repulit cõcupiſcentiã alienã: amplexus ẽ impudicę potuerãt cõpꝛehẽdi. Magnꝰ pla⸗ ne vir qui vendit ſeruire tũc neſciuit: inge nuã adamatus nõ redamauit:rogatus non acqeuit:appꝛehẽſus aufugit.Cõcupiſcit᷑ ado/ leſcens a dña:ſed ad cõcupiſcẽtiã ꝓuocatus ⁊ rogatꝰ: refugit:vna hac in re blãdicijs ſup/ prlicat: ꝗᷓ i ceteris imꝑabat. Amabat illũ: an potiꝰ ſe: Ego puto:qꝛ nec illũ:nec ſe.Si illũ amabat: q̃re volebat ꝑdere:? Si ſe amabat: quare ꝗrebat ꝑire: Ecce ꝓbaui:qꝛ nõ ama/ bat:veneno libidinis ardebat:non flamma charitatis lucebat.Sed ille nouerat videre: qð illa nõ nouerat. Pulchꝛioꝛ erat intus io⸗ ſeph q; foꝛis. Pulchꝛioꝛ in luce coꝛdis qᷓ; in ſacie coꝛꝑis. Vbi illiꝰſeminę oculus nõ pe- pudicitiã ſuã. Amatoꝛ dei dilectiſſimi muli⸗ eris amoꝛe nõvincit᷑.Caſtũ animũſ incitans adoleſcẽtia nõ ꝑmouit: nec diligẽtis aucto/ ritas. Mirati eſtis caſtitatem: aſpicite nũc D enignitatẽ. Iille ꝓ odio reddit charitaté: ? ũ videret frẽs ſuos:imo inimicos ex fratri - bus: cũq; ab eis agnoſci vellet: dilectionis affectũ pio doloꝛe teſtatus eſt ad eos.Oſcu heñ.45. labat᷑ ſingulos ⁊ ꝑ ſingłos flebat: ⁊ irriguis fletibus pauentiũ colla ꝑfudit.Odiũ fratrũ charitat lachꝛymis abluebat. Cõſtat viuo patre atq; moꝛtuo ꝙ germano ſemꝑ amoꝛe dilexit:nec recoꝛdat᷑ illum in quo ad necẽ fu erat deiectus in lacũ:non cogitauit addictã pᷣcio germanitatẽ: ſed ꝓ malis bona reſti/ tuẽs: iã tũc necdũ data aplica ſᷣcepta com · .R thereno Scr. ☛ tmodul ſosnonen Eſudunde⸗ nic i geisſcit apirtal onbilsa ſegipuln lUivoegeſt Kinuls mmedetutd⸗ hueinari linenam ainunſnſe numucius guiänanpe diütveſt urma pofles regt enhil enmntta (cot di occcepte ſait uni nütubes ontedo nualenci ſüͤvclurge ſſlencogt fetonores: öchen s. Sſ diehegeno ſenelanin linclare, cnciülinon etreno: ln ſlleigge igreiftn imiidr Eboſt ſiullelih lontno elkincrn lg. O⸗ nchasin wöphze 1 tehältu; ghſndt han “ biin les er. 4 ſut* dn Ber. LxXXIIII. Düuica tertia. in. xX.. Ber. II nte⸗ pleuit. Ergo beat ioſeph cogitãs verę cha / trẽ ſuũ odit in tenebꝛis eſt:⁊ in tenebꝛis am il nia ritatis dulcedinẽ: venenũ inuidię quo frẽés bulat:et neſcit quo vadat. Deſcendit em̃ in . nas . ſuos nouerat fuiſſe ꝑcuſſos: deo auxilante gehennã ignarus: cecus pᷣcipitat᷑ in pena. è namnu E ſtuduit de coꝛde ſuo repellere.Et reuera fra· Recedit ipſe ſcilicet a chꝛiſti lumie monẽtis hif nenn tres qͥd infeęlici viro ſſtat inuidia quẽ in ſe · ⁊ dicẽtis:Ego ſum lux mũdi:et qui credit in Job. S. Kipisnli cretis ↄſciẽtię qbuſdã vngulis liuoꝛ ipᷣe diſ· me nõ ambulat in tenebꝛis ſed habebit lu lsgil cerpit: ⁊ aliena fęlicitatẽ toꝛmẽtũ illiꝰ facit? mẽ vitę.Nos vo deo auxiliãte venena inui S noncäugen Quã inq; mercedẽ ex odio ſuo recipiet: niſi dię fugiẽtes: nõ ſolũ cũ bonis ſed etiã erga gömagan, hoꝛribilis aię tenebꝛas ⁊ cõfuſę mẽtis hoꝛro malos charitatis dulcedinẽ habeamꝰ.Sit ĩ Gugkm ig rẽ:qui vultu ſemꝑ aioq; męrẽte voto q̊ vult manibꝰ diuina lectio: in ſenſibꝰ dñica cogi/⸗ Rue⸗ alij nocere ſe cruciat:quẽ ſęuiſſimis exagita/ tatio:oꝛatio iugis oĩno nõ ceſſet:⁊ ſalutaris —,UtM———) kahsnnmgt tũ ſtimulis ab omni cõſilio ac mẽtł ſobꝛie opꝑatio ꝑſeueret:vt quotiẽs ad temptandu Nlgsöann. tate deturbat: Et ideo obſeruemꝰ frẽs vitij nos acceſſerit inimicꝰ: ſemꝑ nos bonis oꝑi/ naorieſene huiꝰ incurſũ:ne foꝛte participes oꝑis diabo bus inueniat occupatos. Cõſideret & vnuſ/ adidcig li inueniamur:⁊ pari cũ illo ſentẽtia cõdẽne qſq; ↄſcientiã ſuã:⁊ ſi ſe videt de ꝓſperitate Nlnknönding Sap.2. Mur:ſicut ſcriptũ eſt: Inuidia diaboli:moꝛſ ꝓximi ſui inuidię veneno ꝑcuſſũ:euellat de Sganins intrauit in oꝛbẽ terraꝝ: Imitantur aũt eum pectoꝛe ſuo ſpinas ⁊ tribulos: vt in eo ſemẽ Taltuen n qui ſũt ex ꝑte eiꝰ.Qð malũ lędit parũ aliqd dñi qſi in fertili agro multiplicata ſegete lu/ musirflun etiã eos in qͥs intendit᷑: grauiꝰ tñ ⁊ ꝑnicioſiꝰ minis cõcipiat᷑:vt amaritudo inuidię chꝛiſti lusaſa t a7ates eos pus a quibꝰ ꝓcedit affligit. Sic em eru- dulcedine leniat᷑. Amet eos et qͥs ante ode- Nutblann Ser. 18. b. So ferrũ: ita inuidia illa ipſa anima in qᷓ̃ eſt rat: ⁊ demelioꝝ ſemꝑ ꝓfectibꝰ gratulet᷑.õ ansglci interimit ⁊ cõſumit.Et ſicut aiũt viperas di deroget ſacerdotibꝰ: nec ſᷣpoſitos ſuos ve/ iannnee lacerato ⁊ dirupto illo ipſo materno vtero ĩ nenatis dentibꝰ laceret: faciat ſe illis aduna niänenn quo cõceptę ſunt naſci:ita et inuidię natura ta dilectione participẽ.Dimittit᷑ ei qũ ⁊ ipſe Lud.s. umume illã ipſa animã a qua cõcepta ẽ ⁊ cõſumit et dimiſerit: accipient᷑ ſacriſicia ſua: cuʒ et ipſe Au unnt 35 ꝑdit. Qualis hęc aĩę tinea eſt?: Quę cogita-/ pacificꝰ ad deũ acceſſerit. Cogitet vnuſqſq; ni hilmne tionũ tabes pectoꝛis? Quãta rubigo zelare ꝑadiſi delitiaſ:regno ceęleſti diſcat adherere: — in homie donü dei:⁊ in malo oppꝛobꝛio bo/ ad qð niſi cõcoꝛdes ⁊ vnanimes ſi pu admit⸗ bens⸗Bin na aliena cõuertere: alioꝝ gloꝛiã facere pxnã tunt᷑.Cogitemꝰ S frẽs qð filij dei hi ſoli poſ/ Mants.5. R ſuã:velut quoſ dã pectoꝛi ſuo admouere car ſint vocari:qᷣ ſunt paciſici:m qð ſcriptũ eſt: abamnnul niſices: cogitatiõibus ⁊ ſenſibꝰ ſuis adhibe/ In hoc cognoſcẽt oẽs qꝛ mei diſcipuli eſtis: Joł.ᷣr3. Ptimmv re toꝛtoꝛes:q ſe iteſtinis cruciatibꝰlacerent? ſi dilectionẽ habueritc ad inuicẽ. Ad qð vos on lilisc⸗ Nõ cibꝰ talibꝰ letus: nõ potus põt eſſe iocũ pius dũs bonis oꝑibus ſua ꝓtectione ꝑdu/ nn dus. Suſpirat᷑ ſemp et ingemiſcit᷑ ac dolek: cat:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cũ patre ⁊ ſpiritu incinn dieb ac noctibꝰ pectus obſeſſũ ſine intmiſ/ ſancto in ſęcula ſęculoꝛũ: Amẽ. llan⸗ r ſione laniat᷑ Et quãtũ ille cui inuidet ſucceſ/ . un nl ſu melioꝛe ꝓfecerit:tantũ inuidꝰĩ maius in/ n eadẽ dominica:de eo qð ſcri/ unſnn cendiũ liuoꝛis ignibꝰ exardeſcit. Palloꝛ ĩ ſa ptũ eſt: Moꝛtuus eſt ioſeph et filij ærxor. inniin 4 ae: tremoꝛ in labijs:ſtridoꝛ ĩ dentibꝰ.Quil/ iſrael creuerũt ⁊c. Sermo I Sermo lgetbil 4 qͥs ille ẽ quẽ in ʒelo ſuo ꝑſequit᷑ inuidꝰ:ſbᷣter — — LXXXIIII. = fugere eũ foꝛſitan poterit⁊ vitare:inuidꝰvo VUiuimus in lectiõe ꝗᷓ lecta eſt frs A Mchnian, fugẽ ñ valebit. Vbicũq; fuerit adũſariꝰ ſuꝰ: ¶ ddilectiſſimi: ꝙ moꝛtuo Joſeph filij Exo.i. mnicstfinn ſecũ eſt hoſtis in pectoꝛe ſꝑ incluſus.heniq; Niſri creuerunt:⁊ multiplicati ſunt ni - Aen dletini 4 dñs in euãgelio cũ eũ diſcipuli interrogarer. is:et quaſi herba germinauerũt.Quid eſt c Watth. 18. quis int illos maioꝛ eſſet reſpõdit: Quiſqs B fratres chariſſimi? Donec viueret ioſeph ebln tin fuerit inqͥt minimꝰ ĩ omnibꝰ his:hic ama nõ referunt᷑ creuiſſe filij iſrł: nec ꝙ multipli⸗/ 1u Oüͤfm gnus. Quo verbo: omnẽ cauſam ⁊ materiã cati ſunt nimis:ſed poſtea qᷓ; moꝛtuus eſt ſic 1 Litun moꝛdacis inuidię eruit ⁊ abſcidit. Chꝛiſtia- germinaſſe dicunt᷑: cũ vtiq; ſub patrocinio 4o ſentnn no & pplo zelare nõ licet. Cõtra inuidiã:red/ vel defenſiõe ioſeph magis debuerãt creſce⸗/ glon tui de hũilitatẽ. Audi beatũ Johannẽ aplm in re ⁊ multiplicari. Sed heęc frẽs chariſſimi in guntai 1. Zob. 5. epla ſua dicen tẽ: Qui odit fratrẽ ſuũ homi/ illo ioſeph ſigurata ſunt: in nro aũt ioſeph: ls un, 1. Joh.2. cida ẽ.Et iterũ:Qui dicit ſe in luce eſſe ⁊ fra id dñno chꝛiſto in veritate cõpleta ant. Pꝛiꝰ ie 2 Bancti Auguſtini de tempoe enim qᷓ moꝛeret᷑:id eſt q; cruciſigeret᷑ ioſexyp noſter: pauci in eum crediderunt: poſtq; vo moꝛtuus eſt ⁊ reſurrexit: in vniuerſo mũdo multiplicati ſunt ⁊ creuerunt iſraelitę:id eſt pli chꝛiſtiani. Sic ⁊ ipſe dñũs in euãgelio di Jobd.i⁊2. xit: Miſi granũ frumẽti cadens in terra moꝛ/ tuũ fuerit:ipſuʒ ſolũ manet: Si aũt moꝛtuũ fuerit: multũ fructũ affert. Poſtea enim qᷓ; paſſione pᷣcioſum granũ frumẽti moꝛtuũ eſt ⁊ ſepultũ:ꝑ vniuerſũ mũdũ de vno illo gra⸗ B no meſſis eccłię pullulauit. Mõ em̃ ſic antea in iudęa tantũ notus ẽ deꝰ:nec ſolũ in iſrael nomẽ eius colit᷑:ſed a ſolis oꝛtuvſq; ad occa ſum nomẽ illiꝰ collaudat᷑. Interea moꝛtuus Exo.i.eſt ioſeph: et ſurrexit nouus rex in egypto qͥ ignoꝛabat ioſeph:⁊ alloquit᷑ gentẽ ſuam:vt ꝑſequerent᷑ filios iſrł.Dũ rex ille viueret qui nouerat ioſeph nõ referunt᷑ afflicti fuiſſe filij iſrael: nec in luto ⁊ latere fatigati:nec maſcu 1I. Corj.Io. li eoꝝ necati ⁊ fęminę viuiſicatę:ſed poſtea q; ſurrexit rex ille qͥ non nouerat ioſeph:oĩa illa geſta referunt᷑. hęc em̃ frẽs ſᷣm qð dicit aplus:in figura contingebant lo iudęoꝛũ: ſcripta ſunt aũt ꝓpter nos. Qð in ullis car/ naliter figurabat᷑:i nobis ſpiritalit adimple/ tur. Et nos & ſi diligẽter attẽdimus: intꝰ in nobis in homie interioꝛe hec fieri frequẽter agnoſcimꝰ. Anima em̃ nf̃a aut a legitimolre ge regit᷑:aut a tyꝛãno vaſtat᷑.Si em̃ deo ad/ iuuãte pie viuimꝰ:ſi de charitate:ð miſcðia 7 de patiẽtia atq; pęnitẽtia:cęteriſq; his ſili Ro. S. honeſta ſectari: tũc pꝛudẽtia carnis quę ini/ bus cogitamꝰ*: licet adhuc in ęgypto:id eſt ĩ carne ſimus: tñ a chꝛiſto rege gubernamur: ⁊ ipſe regit nos in luto ⁊ latere ſed non cõſu/ mit:nec nos curis terrenis vel nimijs ſollici tudinibꝰ atterit ⁊ affligit. Si vᷣo aĩa nr̃a cę⸗ perit declinare a deo:⁊ ea ꝗᷓ ſunt turpia ⁊ in/ mica eſt deo: repudiato rege chꝛiſto: ſubdit infęlicia colla tyꝛanno. Qðõ cũ fuerit factũ: alloquit᷑ gentẽ ſuã:id eſt coꝛꝑis voluptates etr vitioꝛũ ducibꝰ ad cõſiliũ cõuocatis initur deliberatio aduerſus ſilios iſrł: id eſt aduer/ ſus cogitatiões ſanctas ⁊ acceptabiles deo quõ circũueniant᷑: quõ opꝛimant᷑ vt luto et lateribꝰ affligant᷑: vt maſculos interficiãt ⁊ fęminas reſeruẽt. In maſculis intelligit᷑ ſen ſus rõnabilis:ĩ ſęminis cõcupiſcẽtia carnis. Vult ergo diabolus in nobis viros occide/ re ⁊ feminas reſeruare:id eſt ſenſum ĩ nobis rõnabilẽ ac deũ videntẽ extinguere:et qᷓ ad 2 cõcupiſcẽtiã carnis ꝑtinẽt reſeruari.Hõ no⸗ Ipſe eſt rex ęgypti qui te foꝛũ pulſare litibꝰ bis hec ad hiſtoꝛiam tm̃ ſcripta ſunt:nec pu⸗ tandũ ẽ diuinos libꝛos ęgyptioꝝ geſta nar⸗/ rare:vᷣ ꝗ̊ᷓ ſcripta ſũt:ſicut aplłus ait:ad nr̃fam Ro. 15. doctrinã ⁊ cõmonitionẽ ſcripta ſunt:vt tuch hęc audis ⁊ gratiã baptiſmi iã ↄſecutus es: ⁊ annumeratꝰ es inter ſilios iſrael:⁊ ſuſcepi/ ſti in te regẽ chꝛiſtũ:ſi poſt hoc declinare vo- lueris ⁊ ꝓ cupiditate oꝑa ſęculi agere:actus terrę ⁊ luti: id eſt luxurioſa explere miſteria: agnoſcas ⁊ intelligas qꝛ ſurrexit ĩ te rex aliꝰ qui neſcit ioſeph. Rex ęgypti ipᷣe te cogit ad opera ſe'a: nõ iuſticię ſed iniquitati ſeruire. Ipſe faciet laterẽ ſibi operari ⁊ lutũ. Ipᷣe te ſub ſpoſitis:magiſtris ⁊ cõpulſoꝛibꝰad oꝑa terrena ⁊ luxurioſa plagis ⁊ verberibꝰ aget. Ipſe eſt qui te facit diſcurrere ꝑ ſeculũ: ma⸗ ris ac terrę elemẽtis pꝛo cupiditate turbari. facit:⁊ ꝓ exiguo terręe ceſpite ꝓpinquos iur/ gijs fatigare. Ipſe eſt qͥ te ꝑſuadet luxuria caſtitati inſidiari:decipere innocẽtiã:in do/ mũ tuã ꝗ̊ᷓ ſunt fęda:foꝛis ꝗ̊ ſunt crudelia:in / tra cõſcientiam ꝗᷓ ſunt flagitioſa cõmittere. Si ergo tales videris eſſe actus tuos: ſcito te regi ęgypti militare:id eſt nõ chꝛiſti ̊ dia/ boli ſpũ agi. Hos frẽs chariſſimi qͥ ante ad/ D uentũ dñi ſaluatoꝛis domus diaboli fuimꝰ: ⁊ ꝑ gratiã chꝛiſti de poteſtate ipſius liberari meruimus:quãtum poſſumꝰ ipſo deo adiu/ uante laboꝛare debemus: ne a nobis malis actibus nr̃is offenſus chꝛiſtus abſcedat: et dia bolus illo recedẽte ſuccedat: ne foꝛte coꝛ noſtrũ vero lumine effocato tenebꝛoſa nox occupet: ne ĩ nobis impleat᷑ illud qð in enã/ gelio ſcriptũ eſt:Cũ exierit ſpũs imũdus ab Zuci.ii. homie:vadit ꝑ loca arida ꝗrens requiẽ ⁊ nõ inuenit. Poſt hec dicit: Reuertar in domũ meã vnde exiui.Et cũ venerit: inuenit eam ſcopis mundatã:et adducit ſecũ ſeptẽ alios ſpũs neqͥoꝛes ſe:⁊ ingreſſi habitãt ibi:⁊ erũt nouiſſima homis illius peioꝛa pꝛioꝛibꝰ.hhoc E cm̃ chariſſimi de chꝛiſtiano etiam baptiʒato intelligendũ eſt. Per gratiã em̃ baptiſmi va cuatur quiſq; omnibꝰ malis:poſtea vᷣo cum dei adiutoꝛio laboꝛare debet vt impleat᷑ om nibus bonis.Mã ſi aliquẽ liberũ a malis va cuũq; a bonis inuenerit inimicꝰ:adducit ſe/ cũ alios ſpũs nequioꝛes ſe:⁊ erũt nouiſſima homis illius peioꝛa poꝛibus. Et ideo vnde expulſa eſt luxuria: introducat᷑ caſtitas. Uñ eradicata eſt auaricia: plantet᷑ elemoſyna. Vnge malicia vel inuidia expellit᷑: charitas 2 oAM. Uttoren. ſos depel ſinustoe ſluankur ürürn, gulodie Ccereren⸗ nbetcch fͤniileb Nejpenaet nofnüce⸗ W nreſſdetn aͤhmert P AI CA.E — =- ſlen — Gene .llder geſton pKtlib nesded SFern ſpg Cdine mMptorun W ſendeltl ſuscogtt finani Alitare epeſchai ſtäksgr Ubeſtinr tueciten uliucin icgkprop wedsaele honpcues haſcht 4 Albaptg rerelupe 6ſeutn lyitn leſſieg Nüdeſle . Ueſfunmn, Pnopekrzn lus Uadfig Mſunene 9. 4 — = — = — E1 EEʒ == lſacktſicgi oedellnenn dul geramns etplenitein meriee⸗ V Nüihenagtel Ngutanienie. ntlui Fen dhlſnbdgn tyadenbiag ngeſealiro⸗ pichate uedr faüpolſarltd⸗ ieppinguosun egluudar kun rianotinirigd ſuaroudaiutt Gehcönino⸗ nstuos ſon röchikifdn Eiinicened nsdubalfin: Lehplrolben Nepdeotän neanobonul iſusablalanc adar eſcecn 1o knengeng 3 ludabnenn pisinitun, Imnstrnli Auenun M ciuinalten lſeiſni bunbitein Gufnot ba1 gambupninn ſcubihlii hoſeni, ſncin — S= = nc anun toit uin uit foꝛtem: id eſt diabolũ: ⁊ vaſa eius: id eſt nos de poteſtate eius eripuit: quãtum poſ/ ſumus ipſo auxiliãte ſtudeamꝰ:vt illi a quo ſaluati ſumus toto coꝛde ⁊ toto animo vſq; ad vitę noſtrę terminũ ſeruiamꝰ.Et quia ex pulſo diabolo domũ ſibi de nobis vbi reqͥ eſceret ⁊ vaſa ĩ quibꝰ habitaret facere digna tus eſt chꝛiſtus:in domo ſua nõ patiat᷑ iniu/ riã:nihil ibi inhoneſtũ:nihil ſoꝛdiduʒ: nihil depᷣhendat obſcurũ:ſed ita domiciliũ coꝛdiſ noſtri ſide plenũ ⁊ vacuũ malis omnibꝰ ſem per inueniat:vt nos nõ ſolũ frequẽtius viſi/ tare:ſed etiã habitare in nobis dignet᷑: qui cũ patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛũ: Amen. ¶Item eodem die Homelię de eo Juod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Ludl. 11. 1 uca: Erat ieſug eijciens demoniũ ⁊ illud erat mutũ ⁊c.quę habent᷑ de quęſtionibꝰeuangelioꝝ libꝛo.j.ca. „ 7 „ v. Et libꝛo.ij.ca.xvij.Et inter ſermo ℳ nes de Uerbis oni. xj. Feria ſecũda poſt tertiã domini⸗ Exo.. ca in quadrageſima:De paleis ęgv/ Sermo ptioꝛum: Sermo I LXXXV. = Vaãuis frẽs chariſſimi omni tẽpoꝛe verbũ dei cuʒ grandi deſiderio nos amẽ dicb ſpecialiter lectioni diuinę inſiſte re:⁊ de ſalute animę noſtrę debemus atten/ tius cogitare:quia ꝑ totum anni ſpaciũ chꝛi ſtianoꝛũ populus multis vitioꝛũ fluctibus calliditate diaboli inſectat᷑: qͥ apꝛopinquã/ te paſchali ſolennitate: maioꝛe impetu ↄtra ſideles quoſq; ſe parare conſueuit:⁊ graui/ oꝛibꝰ ſtimulis coꝛda nr̃a cõpungere vel inqͥ etare cõtendit. Sicut em̃ in diebus iſtis a ſimilitudinẽ diaboli ⁊ angeloꝝ eius pharao CXxe.i. ⁊ ęggyptioꝝ plus ꝑſequebat᷑ filios iſrael:⁊ lu to eos ac lateribꝰ affligentes ad amaritudi⸗ nem ꝑducebant:ita ⁊ hoc tempoꝛe iĩminente paſchali ſolennitate: quia veros iſraelitas qui baptiʒandi ſunt dolet diabolus de ſuo exercituvel poſſeſſione diſcedere:grauioꝛes cõſueuit tribulatiões ĩmittere: maioꝛa ſcan- dala ↄcitare. Sed nos ſi moyſen ſequimur: id eſt ſi legem libẽter audimus: retroſpicere vel deſiderare ęgyptum nolumus: pharao/ opoꝛteat ſidelit ſemꝑ audire:in iſtis Ber.LxxxXvV. Feria ſcdᷣa poſt tertiã do.in.xL.Ger.. dominet᷑.Et quia veniẽs dñs noſter alliga ne ſubmerſo ꝑ ſacramẽtũ baptiſmi:velut ꝑ tranſitum maris rubꝛi de eius poteſtate vel ſeruitio liberamur. Certiſſimũ ẽ frẽs chariſſi mi:qꝛ quõ tunc ęgyptij ſilios iirł multis tri/ bulationibꝰ ad amaritudinẽ ꝑducebant:ita ſicut iam diximus ⁊ in hoc tempoꝛe diabolꝰ ⁊ angeli eiꝰ ſideles chꝛiſtianos ⁊ bonis ope/ ribus deditos impugnare vł inquietare nõ5 ceſſant.hoc tamẽ ſcitote fratres:qꝛ diabolꝰ B nõ ꝑſequit᷑ niſi bonos. AMalos em̃:luxurio/ ſos: cupidos ⁊ ſuꝑbos plequi diabolus nõ cõſueuit: Amici em̃ ſunt ſui:⁊ ſemꝑ volũta/ tes illius faciũt.Et intantũ eos nõ ꝑſequit᷑: yt etiã ꝑ illos alios ꝓꝑſequat᷑. AMalos enim homies diabolus quaſi malleos vel flagel/ la habere cõſueuit. Deniq; non ꝑſequit᷑ bo/ nos:niſi ꝑ malos.habet ergo deus miſtros ſuos:habet ⁊ diabolꝰadiutoꝛes ſuos.Deus em̃ ꝑ homies bonos tanq; ꝑ miniſtros ſuos agit omne qð bonum eſt:diabolus vᷣo pꝑ ho mines malos velut ꝑ ſatellites ſuos exercet omne quod malũ eſt. Piabolus per maloꝝ auariciã veſtitos expoliat: deus ꝑ homines bonos veſtit nudos. DHiabolus ꝑ impios et ſuꝑbos etiã ⁊ eos qui pacem habere vident᷑ ad ſcandala vel lites inſtigat: deus ꝑ pios ⁊ humiles diſcoꝛdes quoq; paciſicat. Et quia longũ eſt ire ꝑ ſingula: vt ꝓ certo agnoſcat ⁊ intelligat charitas veſtra: qꝛ ſicut om̃e qð bonum eſt ꝑ bonos homines agit deus:ita omne qð eſt crudele ⁊ impiũ:ꝑ malos homi⸗/ nes cõſueuit exercere diabolus.Peniq; con C ſiderate fratres ⁊ coꝛpoꝛalibꝰ etiã oculis vi/ debitis: quomõ pplus diaboli ꝑſequit᷑ ełm chꝛiſti: dũ adulteri ꝑſequũt᷑ caſtos:inſectan tur ſobꝛios ebꝛioſi: hũilibꝰ inſidiant᷑ ſuꝑbi: benignos inuidi:largos cupidi:⁊ eos qͥ mã⸗- ſuetudinẽ vł patientiã retinent affligere nõ ,Snu iracũdi.Et ideo cõſideret vnuſqᷣſq; cõ ſcientiã ſuam: ⁊ ſi ſe videt et in cogitatiõe in opere ſemꝑ qð bonũ eſt diligere:⁊ quod honeſtũ eſt iugiter exercere: miniſtrũ ſe dei eſſe cognoſcat ⁊ gaudeat. Qui vᷣo ſeipᷣm in/ terrogans viderit ꝙ malũ eſt non ſolum co/ gitare ſed etiaʒ dicere vel exercere:adiutoꝛẽ diaboli ſe eſſe intelligat ſimul ⁊ dicat:⁊ dum adhuc peccatrix aĩa in coꝛpoꝛe ſuo tenet᷑ in/ cluſa:cum dei adiutoꝛio de poteſtate diabo li ſe conet᷑ eruere. HNemo ſe circũueniat frẽs chariſſimi. Unuſquiſq; cuiꝰ oꝑa ⁊ volupta/ tes exercet in iſto ſeculo: cum ipſo erit poſt/ modũ in futuro. Ac ſic omnis homo aut cũ l 3 Ger. LxxXVI Feria tertia pꝰ tertiã do.ĩ.x. Ser.. MN. chꝛiſto regnaturus eſt: aut cum diabolo in domo patris ſui:⁊ veniebat vt lauaretur ad t unins inferni ſuplicio cruciandus.Et ideo dũ tem aquam. Pharao in diaboli typum accipi?: D pu. pus eſt ⁊ in noſtra poteſtate conſiſtimus:cũ flilia eius ſicut dixi eccleſia intelligit᷑. aũt ireron dei adiutoꝛio vnuſquiſq; qui ſe malis operi pater eius diabolus antea fuerit: dominus cadun⸗ bus in ſiniſtra eſſe cognoſcit: pꝛiuſq; ab hac in euãgelio iudęos increpans ait: Vos inqͥt Job.s. votlit luce diſcedat: ad dexterã tranſire contendar ex patre diabolo eſtis. Patrẽ ergo diabolũ Alunrq Matth.25. non ad ſiniſtram:ne audiat: Diſcedite a me habuimꝰ nõ ex eo naſcendo: ſed nequicias maledicti in ignem ęternũ:ſed ad dexteram illius imitãdo.Exierat ergo filia pharaonis dunoen vt interagnos audire mereat᷑: Venite bene / de domo patris ſui:quę qᷓ;uis impiũ habue/ atube dicti ꝑcipite regnũ. Ut hęc omnia cũ dei ad/ rit patrẽ:attamẽ ei dicit᷑ ꝑ ꝓphetã: Audi ſi· Nõ. 44. nnon⸗ iutoꝛio poſſimus implere: attẽtius de dan / lia ⁊ vidę:et obliuiſcere populũ tuũ ⁊ domũ lidelen dis elemoſynis cogitemus. Qualiter autẽᷓ patris tuůi. Qui dicit: Audi filia:pater ẽ.Et 4 ied de ſiniſtra tranſeat᷑ ad dexterã: euidẽs ⁊ ma/ ille qui admonet᷑ obliuiſcẽdus:parer nihilo u nifeſta ratio demonſtrat. Qui fuit ebꝛioſus minus nominat᷑.Ac ſic deus pat admonet urate ſit ſobꝛius: ſit patiens qui fuerat iracũdus. vt diabolũ patrẽ debeat derelinquere. hHęc R Qui ſolebat res alienas rapere:incipiat eti/ ergo eſt eccleſia quę exijt de domo patris ſu dürlir am ꝓpꝛias pauperibꝰ erogare.Qui ſolebat diaboli: ⁊ ad aqua: id eſt ad aquã baptiſmi e maledicere: benedicat. Qui ſolebat periura feſtinauit: vt lauaret᷑ a peccatis ꝗ̊ in domo iu . re:etiã a iuramẽto abſtineat.Qui conſueue patris ſui cõtraxerat. Dheniq; ſtatim viſcera ndi rat detrahere:ſemꝑ qð bonum eſt loqui ſtu/ milericoꝛdię accipere meruit:⁊ collegit mox i deat.Qui erat ſuꝑbus:ſit hũilis.Et hoc oꝛ ſen a parentibus ſuis ꝓiectum in flumine. 4 iur dine ſemꝑ cõtrarijs ſtudeamus ſanare con- Aoyſes ergo a matre ſua ꝓijcitur: ⁊ a pha/ . 4 traria:vt deſtructis vitijs: virtutes feſtine/ raonis filia inuenit᷑ atq; colligit᷑: et chꝛiſtus u mus inſtruere: Et hoc oꝛdine qui ſuntĩ ſini dñs a ſynagoga de qua natus eſt repudiat᷑: eunn ſtra:trãſire conent᷑ ad dexterã: vt ante tribu ⁊ab eccleſia inuenit᷑ atq; ſuſcipit᷑. Poſtq; au B is dbi nal ęterni iudicis quicũq; talis eſſe voluerit tem creuit moyſes: abijt ĩ regionem longin/Exo. .· Bhm Abi.S. audire mereatur:Euge ſerue bone ⁊ fidelis: quã:⁊ accepit ęthiopiſſam vxoꝛẽ.Agnoſcite incg intra in gaudiũ domini tui: ad qð vos do/ fratres hoc non paruũ eſſe myſteriũ.Ethio/⸗ ðð neth⸗ minus ꝑducere dignet᷑: cui eſt honoꝛ cũ pa/ piſſa illa ex gentibꝰ erat: qua beatꝰmorſe d tre ⁊ ſpũſancto in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. duxit vxoꝛẽ: qꝛ et chꝛiſtus ex gentibꝰ ſibi ſo/ nqgutg ciaturus erat eccleſiã. MRoyſes dereliqᷣt po/ Cignpe .- Atẽ eo dẽ die Sermones de Epi ⸗ pulũ ſuũ in longinquis regionibus ⁊ ęthio/ n en ola ⁊ euangelio eiuſdem diei:ha/ piſeę cõiungit᷑: ⁊ chꝛiſtus derelicto lo iudę Kunent. hent᷑ infra Dnica ſexta poſt octauas oꝛũ de extremis regionibꝰ eccleſię ſociat᷑: illi N. feſti Trinitatis: Et inter ſermones vtiq; quę dicit in pſalmis: A ſinibꝰ terrę ad Ns. 60.· unggppn ad fratres in heremo.xxxij. te clamaui.Audi ex ꝑſona eccleſię:ĩ canticis ſollen — canticoꝛũ. Ait eccleſia: Higra ſum et ſoꝛmo- ant.. Liuhh ¶ Feria tertia poſt tertiãs dominicã ſa. Quid eſt: Nigra ſuʒ ⁊ foꝛmoſa: niſi nigra nellift Sermo in qdrageſima:De natiuitate Moy ꝑ naturã:foꝛmoſa ꝑ gratiã? Nigra oꝛiginali tpopli LxXxxvVI. ſi ⁊ rubo:Hermo 1I1 peccato: foꝛmoſa baptiſmi ſacramento: Dũ . topenae Hlectione diuina frẽs chariſſimi:qᷓ dergo paſceret moyſes oues ſoceri ſuii deſer/ Aſenit 4 nobis recitata eſt audiuimꝰ: ꝙ poſr to: apparuit ei dñs in rubo: et dixit moyſes: clliani, Exo. 2.ea q; ſanctꝰ moyſes natus eſt ꝓpter Vadam ⁊ videbo quare rubus ardet:⁊ non Exo · nſtun metũ pharaonis miſſus ſit in fiſcellã ſcirpe, conſumit᷑ Et appꝛopinquanti dixit dñs: NHe utipen ⁊ ꝓiectus in carectũ fluminis.Si diligenter appꝛopinques huc: ſed ſolue coꝛrigiã calcia/ ocae attendimus fratres chariſſimi: ſicut beatũ mẽti tui:qꝛ locus in quo ſtas terra ſancta ẽ. Ploſen iſaac ⁊ iacob ⁊ ioſeph:ita moyſen typũ chꝛi / Rubus ille genus eſt ſpinarũ. Ardebat em̃ urut ſti ᷣtuliſſe cognoſcimus. Deniq; cõſiderate er non conſumebat᷑. In rubo ſigniſicata eſt Uunntefii diligẽtius:⁊ videbitis quãta in illo ſint ſisu ſynagoga iudęoꝝ. Multo em̃ tempoꝛei eis akeſucte rata myſteria. Moyſes a muliere iudęa na/ feruoꝛ ⁊ flamma ſanctiſpũs fuit:⁊ tamen ita nisnann ſcitur:et pharaonis ſilię adoptat᷑. Filia em̃ ↄtra dei gratiã rebelles ſemꝑ ſpũiſancto re⸗/ rl pharaonis eccleſiã figurauit: quę exierat de ſtiterunt: vt eoꝝ peccata vel ſacrilegia igne Meinf . .* . . . e Ber. LXXXVII. Feria tertia p' tertiã do.ĩ. x. Ber. II turgd aeok: Ci onninus Msili NI diaboli eqicus Mnonis üibabue Auc ⸗ R⸗ indoni eri. Et lernhio admonen ere. bet vatrisi baptüini lindomo n wſeer egtno⸗ fummne. napha⸗ tcheiſtus cyuduit: Poſtian mlongin⸗ey⸗ Rgnoſete i. Ethio⸗ Pnoſſes bbeſtbiſo⸗ elictpo⸗ 1s1ghio⸗ ploiuce ſocakell illnig⸗ 10igul ento⸗ ſuiideſen unoſies etanon tofsrhe igälin raſanant. debaten nfanc porich tament landoſ⸗ llcono rlene 1 e nicantis atſonno ſanctiſpũs cõſumi non poſſent. DNixit autẽ Exo.ʒ. dominus ad moyſen: Veni et mittam te in ggyptum.Et reſpõdens moyſes dixit: Do/ mine non ſum eruditus:⁊ tardus ſum ad lo quẽdum.Et ait illi dominus:Ego aperiam os tuſũ:⁊ inſtruã te quę opoꝛtet te loqui. Be ati ſunt quoꝝ os dominus aperit vt loquã/ tur. Omnibus em̃ qui ꝓ veritate: pꝛo iuſti / cia:pꝛo caſtitate:pꝛo humilitate:pꝛo miſeri/ coꝛdia loquunt᷑:ſine vlla dubitatiõe os illo/ rum nõ aperit niſi dominꝰ: Sicut ecõtrario qui de luxuria: de auaricia: de ſuperbia: de rapinis: de ſcurrilitate vel nequicia aſſidue loquũt᷑: quis illoꝝ os aperiat nõ opus ẽ di/ cere:poteſt hoc vnuſquiſq; ſine vlla difficul tate cognoſcere. Et ideo fratres chariſſimi auxiliãte domino bona iugiter cogitemus: vt os noſtrũ non crudelis aduerſariꝰſed deꝰ Zudj.oõ. pius aperiat. Ex abundantia em̃ coꝛdis os loquit᷑. Unuſquiſq; noſtrũ cuius ſſentiam ſuſceperit in coꝛde:ipſius verba ꝓferre con/⸗ ſueuit ex oꝛe. Noſtrũ aũt coꝛ aperiat᷑ chꝛiſto et claudat᷑ diabolo:vt ĩ nobis impleat᷑ illud Aenit. 16, gqð de domino et populo ſancto ſcriptũ eſt: 2. Corj. 6. Et habitabo inquit in eis: et inambulabo. Job.iꝗ. Et iterum: Ego ⁊ pater veniemus:⁊ mãſio/ nem apud eum faciemus. Qui ſemꝑ qð iu/ ſtum eſt loquit᷑ ⁊ deus in illo habitat et ipſe Exo. 4. in deo.Dixit ̊ dominus ad moyſen: Quid eſt inquit quod in manu geſtas: Et ille ait: Virga. Pꝛoijce inquit eam in terrã.Auam cum ꝓieciſſet: verſa eſt in ſerpentẽ:ita vt fu/ geret moyſes. Virga illa fratres chariſſimi crucis myſteriũ ſferebat. Sicut enim ꝑ vir gam ęgyptus decem plagis ꝑcutitur: ita et per crucem totus mũdus humiliat᷑ ⁊ vincit᷑. Et ſicut pharao ⁊ populꝰ eius ꝑ virge ſacra/ mentũ affligitur vt ad ſeruiendũ deo dimit tat populũ iudęoꝛum:ita diabolus ⁊ angeli eius ꝑ crucis myſteriũ fatigant᷑ ⁊ pᷣmunt᷑ vt a dei ſeruitio reuocare nõ poſſint populum Abi.sS. chꝛiſtianũ. &Æ autẽ miſit moyſes manũ ſuã in ſinum ſuũ et ꝓtulit eam lepꝛoſam:⁊ iterũ miſit ⁊ pꝛotulit ſanam⁊ carni reliquę ſimilẽ: non ocioſe debemus accipere. In manu illa typus ſynagoge vel eccleſię gerebat᷑. Sicut pꝛioꝛ fuit populꝰ iudęoꝛũ: poſterioꝛ gentiũ: ita ante fuit ſynagoga qᷓ; eccleſia. Sed quia eccleſia eligit᷑ et ſynagoga repudiat᷑:ideo in pᷣmis manus moyſi lepꝛoſa efficit᷑:et poſtea carni reliquę ſimilis reddit᷑: ac ſic ſynagoga ꝓpter inſidelitatẽ lepꝛoſa relinquit᷑:eccleſia 9. R Movpſes:lex itelligit᷑ ꝗᷣ data ẽ huic mũdo vt quaſi manus ſana ad omne opus apta peli / git᷑. Leuauit & moyſes ſephoꝛã vxoꝛẽ ſuã:et E veniebat in ęgyptũ.Et aſtitit dñs cõtra eũ: Exo.4. ⁊ volebat occidere eum. Foꝛſitan i hoc loco poſſumus intelligere ꝙ diſplicuerit deo:q̃re moyſes tanta mirabilia facturus:vxoꝛis im pedimentũ ſecũ ducere vellet i egyptũ. Vñ dat intelligi ꝙ ex illo loco remiſerit vxoem ſuam ad ſocerũ ſuũ.Nã intantũ ſine illa de⸗ ſcendit in ęgyptũ:vt poſtea iã in heremo cõ ſtituto moyſi ipſã vxoꝛẽ ſuã:ſicut legimꝰ:ie/ Exo.18. thꝛo cognatus ſuus adduxerit.& aũt ga Exo.4. ꝓiecta in terrã verſa eſt in ſerpentẽ:qͥd ſigni ſicet videamꝰ.Serpens ꝓ ſapiẽtia reputat᷑: ſicut dominus in euãgelio: Eſtote inqͥt pꝛu Matthᷣ. 1o. dentes ſicut ſerpẽtes. Virgã crucẽ diimus figuraſſe. Crux & ꝗᷓ infidelibus ſtulticia eſſe 1. Corj.r. credit᷑: ſicut dicit apłus: gentibus ſtulticia: poſtea q; in terrã miſſa eſt:id eſt ad paſſionẽ dñi ſparata: verſa eſt in ſerpentẽ: hoc eſt in ſapientiã. Et ĩ tantã ſapientiã ꝗq omnẽ mũ/ di iſtiꝰ ſapientiã deuoꝛaret. Deniq; oẽs ſer/ Exo.⁊. pentes quos magi incantationibus ſuis fe- cerant deglutiuit. Per virgã & egyptus fla⸗ gellat᷑:⁊ ꝑ crucẽ mũdus vincit᷑: ⁊ diabolꝰ ſu/ perat᷑.Oꝛemus ergo frẽs chariſſimi vt ⁊ no- bis chꝛiſtus dñs ꝓ ſua pietate cõcedat mun di huiꝰ cõcupiſcentiã vincere: et de diabolo et angelis eiꝰ ante tribunal ſuũ fęlicẽ victo/ riã repoꝛtare:cui honoꝛ eſt ⁊ imperiũ in ſęcu la ſeculoꝛũ: Amen. ¶ In eadem feria:de decem plagis Sermo ggyptioꝛũ:Sermo II LXXXVII. 5 Oyſes ad ęgyptũ veniens frẽs cha/A riſſimi:defert ⁊ virgaʒ:qua caſtigat verberat ęgyptum decem plagis: Exo. 7. eũ decẽ plagis:id eſt decẽ mãdatis ꝗᷓ in de/ calogo cõtinent᷑ coꝛripiat ⁊ emẽdet. & aüt lex moyſes intelligi poſſit: dñs in euãgelio dixit:habẽt moyſen et ꝓphetas:id eſt legẽ Zud.i. ꝓphetas. Virga vᷣo ꝑ qua ęgyptus ſubij/ ci᷑ ⁊ pharao ſuperat᷑: crucis chꝛiſti imaginẽ ſᷣferebat:ꝑ quã mũdus hic vincit᷑:⁊ pᷣnceps huiꝰ mũdi cum pᷣncipatibus ⁊ poteſtatibus triumphat᷑. & autẽ virga ꝓijcitur ⁊ fit dꝛa/ Exo.7. co vel ſerpens ⁊ deuoꝛat ęgyptioꝝ ſerpẽtes: Serpens ꝓ ſapiẽtia ponit᷑: ſicut ſcriptũ eſt: Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpẽtes. Idcirco vir/ Mattb. ic. ga moyſi:id eſt crux chꝛiſti poſtea qᷓ; ad tras deſcendit: id eſt poſtea qᷓ; ad credulitatem ⁊ 1 4 fidem hominũ venit:cõuerſa eſt i ſapientiã: ⁊ in tantã ſapientiã quę omnẽ ęgyptioꝛũ:id B eſt huiꝰ mundi ſapientiã deuoꝛaret.Qð vᷣo Exo.⁊. aquę fluminis vertunt᷑ in ſanguinẽ:ſatis cõ ueniẽter aptat᷑: vt fluuius cui hebꝛeoꝝ par/ uulos crudeli nece tradiderant: auctoꝛibus ſceleris poculũ ſanguinis redderet:⁊ cruoꝛẽ polluti gurgitis quẽ parricidali cęde macu/ Exo.S. lauerãt: potãdo ſentirẽt. Secũda vᷣo plaga in qua inducunt᷑ ranę:indicari figuralit arbi troꝛ carmina poetarũ:qui inani quadã ⁊ in/ flata modulatione velut ranarũ ſonis ⁊ can tibus ſiles mũdo huic deceptionis fabulas intulerũt. Ad nihil em̃ animal illudvtile eſt: niſi qð ſonũ vocis impꝛobis et impoꝛtunis Abi.s. clamoꝛibꝰreddit. Poſt hoc ſcynifes ꝓducun tur. Hoc animal pennis quidẽ ſuſpendit᷑ ꝑ. gera volitans: ſed adeo ſubtile eſt? minutũ vt oculi viſũ niſi acute cernẽtis eludat.Coꝛ/ pus tñ cũ inſederit acerbiſſimo terebꝛat ſti mulo:ita vt quẽ volantẽ qͥs videre non va/ let:ſentiat ſtimulantẽ.hoc &̊ animalis genꝰ digniſſime arti philoſophię vel hereticoꝛũ calliditati poterit cõparari: quę minutis et ſubtilibꝰ verboꝝ ſtimulis animas terebꝛat: ⁊ tanta calliditate circũuenit vt decept qͥſq; Cunec videat nec itelligat vnde decipit᷑. Quar Exo.S. to quoq; in loco cynomia:id eſt muſca cani/ 14. de Ciuita/ na inducit᷑:quę cynicoꝝ ſectę merito compa te dei c⁊z.20 .„1 ris . 1 rat᷑:qui ad reliquas deceptiõis ſuę impꝛobi⸗/ tates:etiã voluptatẽ ⁊ libidinẽ ſummũ pᷣdi/ cant bonum. Am̃ igit᷑ ꝑ hec ſingula pᷣus de⸗/ ceptus eſt mũdus: adueniẽs ſermo ⁊ lex dei huiuſcemodi eũ coꝛreptiõibus arguit: vt ex qualitate pęnarũ qualitates ꝓpꝛij agnoſcat Exo.9. erroꝛis.Quito in loco animaliũ nece vel pe/ cudũ ęgyptꝰ verberat᷑. Vęcoꝛdia in hoc ar/ guit᷑ ſtulticiaq; moꝛtaliũ: qui tanqᷓ; irratio/ nabilia pecoꝛa cultũ ⁊ vocabulũ dei impoſu erũt figuris:nõ ſolum hominũ ſed ⁊ pecoꝝ. Vngde iuſto iudicio factũ eſt:vt in qͥbus cul/ tũ credebãt ineſſe diuinũ: in his viderẽt mi/ Abi.S. ſeranda ſuplicia. Vulnera poſt hec ⁊ veſicę cũ feruoꝛe ſexto in verbere ꝓducunt᷑:⁊ videt᷑ mihi ꝙ in vlceribꝰ arguat᷑ doloſa ⁊ pꝛurulẽ⸗ ta malicia: ĩ veſicis tumẽs ⁊ inflata ſuꝑbia: in feruoꝛe irę ac furoꝛis inſania.hucuſq; per eerroꝛũ ſuoꝛum figuras mundo ſupplicia tem Exo.9.perant᷑. Poſt hęc vᷣo verbera veniunt de ſu/ pernis voces et tonitrua:et grando et ignis diſcurrens in grandine. Videte temperamẽ tum diuinę coꝛreptionis. Non cum ſilentio los peccatoꝛũ quos debeat ignis ille depa/ Ad vltimũ: pꝛimogenitoꝛũ infertur inte tus. Pꝛimogenita ęgyptioꝛũ non incogriue verberat:ſed dat voces ⁊ doctrinam cclitus mittit: per quã poſſit culpbam ſuam mũdus caſtigatus agnoſcere. Dat et grandinẽ:per quam tenera adhuc vaſtent᷑ naſcẽtia vitio⸗/ rum. Dat ⁊ ignem ſciens eſſe ſpinas ⁊ tribu/ ſcere. De quo dicit dominꝰ: Ignẽ veni mit/ Zud.i2. tere in terram. Per hunc enim incentiua vo luptatis ⁊ libidinis cõſumunt᷑. autẽ locu Exo.io. ſtarũ octauo in loco fit mẽtio: puto per hoc genus plagę aut detrahentis aut ſemꝑ a ſe diſcoꝛdaatis humani generis incõſtantiam deſignari. Locuſta em̃ cum regem nõ habe/ Pꝛouer. 90. at: ſicut ſcriptura dicit: vna acie oꝛdinatum ducit exercitũ.homines vo cum rationabi/ les a deo facti ſint: neq; ſemetipſos regere potuerunt: neq; dei regis patiẽter modera/ mina ꝑtulerunt. Mona plaga tenebꝛę ſunt: E vt mentis eoꝛum cęcitas arguat᷑: vt intelli/ Exo.ꝛ0. gant diuinę diſpenſationis ⁊ ꝓuidentiꝑ ob/ ſcuriſſimas eſſe rationes. Poſuit em̃ deus: Es. 17. ſicut pſalmiſta dicit: tenebꝛas latibulũ ſuũ. Quę ſuꝑbi audacter et temere ꝑſcrutari cu/ pientes: et alia ex alijs aſſerentes:in craſſas 7 palpabiles erroꝛũ deuoluti ſunt tenebꝛes. ũ infertur interi/- Exo. 12. pꝛincipatus ⁊ poteſtates mũdi huius:id eſt diabolus ⁊ angeli eius intelligunt᷑: quos in aduentu ſuo chꝛiſtus deſtruxiſſe dicit᷑: id eſt captiuos duxiſſe:⁊ triumphaſſe in ligno cru cis ſuę. Poſſumus pꝛimogenita ęgyptioꝛů accipere etiã omnes hęreticoꝛũ auctoꝛes:et inuentoꝛes falſarum quę in hoc mundo ſüt religionũ:quas chꝛiſti veritas cũ ſuis extin/ guit auctoꝛibꝰ. Et vt hec queę dicta ſunt: te/⸗ F nacius veſtrę memoꝛię inhęreant: ⁊ ea velut Recepiiulati munda animalia: in oꝛe coꝛdis reuoluere:et ſpiritaliter ruminare poſſitis: bꝛeuiter reca/ pitulationẽ facimus. & enim in pᷣma pla Exo. 7. ga:aquę cõuertunt᷑ in ſanguinẽ: ſigniſicant᷑ doctrinę philoſophoꝛũ:que paruulos ſenſu decipiunt. &â& vo in ſecũda plaga: multitu/ Exe.. do ranarũ:intelligunt᷑ in eis carmina poeta rum:quę nullis vnq; pꝛodeſſe potuerũt. In abi. tertia plaga ſcynifes:id eſt muſcę minutiſi-⸗ mę pꝛoducunt᷑: grauiſſimo ſtimulo coꝛpoꝛa cõpungentes:⁊ ĩ eis philoſophię artis aſtu/ tia:⁊ infglicium hęreticoꝛũ venena vel com/ ga:muſca canina induci?᷑: ⁊ cynicoꝛũ doctri⸗ nę merito comparat᷑:qui inter reliqua mala crog biuint cmn menta ſubtiliſſima deſignant᷑. QAuarta pla/ gxo.s. gerl' Hhelbidin locont 5 on s. Nſen . fanel doſe⸗ Gietun busett ingean as:! lbiaine cn Alun l 3 ſuperbe iuute ℳ1 Degn gens 6elo ſhen pergu⸗a dn. Hean AAuibus lapece chrlcon ptilni piobzn loteng ſctag (piain Gusty ninone fuman ſo Cod ues Dar run eg de ſidee nnoi⸗ Ge hg Ciptn Snoch e runciin ſuan W Gancinige nſäuntn Dunastni noln n nun .“R Qmͤan he nn Abee⸗ tſendeſe ne üinn ggennödenohr Weondinnnn unnandnrdi enphos egen nünnin nenedre iun nake tinncl’len guidenneoh lureideln e lubliſii utnnan Nes naalus ſunttenenus. nſenur inen,en inonincige ibaiustakdd uni. o⸗ 4 ſedich üich ſenlignocn 8 ien oyron zaucorese venet nuncoli⸗ cüſistn nuſu 1 air 4 heuten r n eſ⸗ . umlin . nnnun Hotueril) ſee minut ii Guio copen hieont nod N LXXXVIII. 22 Dessnene N)hee wde ajpejN*, 7 Ser.LxxxXVIII. Feria. Ii. py tertiã do.ĩ. xL. SD Exo. 9. libidinem ſummũ ſdicant bonum. Quinto loco animalia occidunt᷑: et ſignificat᷑ in hoc vęcoꝛdia vel ſtulticia hominũ. Sexto loco Abi.v. vlcera:puſtulę ⁊ veſicę cum feruoꝛe mittun/ tur. In vlceribus arguit᷑ doloſa ⁊ pꝛurulen/ ta malicia: in veſicis tumens et inflata ſuꝑ/ Exo.9. bia:in feruoꝛe irę ac furoꝛis inſania. Poſtea vo ſeptimo loco: tonitrua et voces de cęlo non ſolum laicis ſed etiam aliquibus cleri- cis ſolet ſcrupulum generare. Dicunt enim aliqui inter ſe: Cur enim iniquitas illa pha/ raoni imputat᷑: cum dominus coꝛ illius ob/ mittunt᷑ ſimul ⁊ grando vel ignis. In voci / bus et tonitruis agnoſcit᷑ doctrina cęleſtis: in grandine diſciplina quã accipiunt pecca/ toꝛes: in igne gratia ſanctiſpiritꝰ per quam libidinum voluptates et peccatoꝛũ tribuli/ Exo.vo. conſumunt᷑.Octaua plaga: locuſtę introdu cunt᷑. Animal dente noxiũ:⁊ ſigniſicat᷑ ĩ eis ſuperbia hominũ malignoꝝ:qui ſe inuicem falſis teſtimonijs:⁊ ꝓditionibus ꝑſequunt᷑. Gał.S. De quibꝰ apoſtolus dicit: Si inuicem moꝛ/ detis ⁊ comeditis:videte ne ab inuicem con Exo.io. ſumamini. Nona plaga tenebꝛę inducunt᷑: per quas cęcitas mentis vel coꝛdis arguit᷑. Exo. ꝛ⁊. Decima plaga:pꝛimogenita percutiunt᷑: in quibus aut ſpiritales nequicię:aut oꝛigina⸗ lia peccata intelligi poſſunt: : quę veniente chꝛiſto per myſterium crucis et gratiam ba/ /deli ptiſmi deleri vel extingui manitfeſtiſſime cõ pꝛobant᷑.hec ergo fratres chariſſimi:quę il/ lo tempoꝛe per figuras ⁊ imagines legimus facta: gaudeamus et gratias deo agamus: quia in nobis per eius miſericoꝛdiã et ſenti⸗/ mus ⁊ videmus eſſe co mpleta:regnante do mino noſtro ieſu chꝛiſto:cui ẽ honoꝛ ⁊ im pe⸗ rium cum patre et ſpirituſancto: ber omnia ſecuta ſculoꝛu: Amen. NSem m eodem die Homelię de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Hatth. 18. Matthęum: Si peccauerit in te fra ter tuus ⁊c·que habent᷑ inter ſermo nes de Uerbis domini.xv. et. xvj. Et de aegionibus euangelioꝛũ:li (Weria eria quarta poſttertiã domini⸗ cam in quadrageſima: De eo quod Exo. 9. rintun⸗ eſt: Indurauit dominus Sermo coꝛ Dharaonis:Serme 1 Votiens lectio illa recitatur fratres chariſſimi:in qua frequẽter audimꝰ coꝛ Pharaonis dominũ induraſſe: na potentia: ſed diuina patientia credenda eſt obduraſſe. Deniq; quotiẽs eum dei pla/ duraſſe referatur? Et quia de hac re immun/ diſſimi manichęi ſacrilego furoꝛe ſcripturaʒ veteris teſtamenti repꝛehendere ſolent: Ro go vos fratres chariſſimi diligenter atten dite: quia etſi non quãtum debemus: certe vel quãtum poſſumus bꝛeuiter volumꝰ cha ritati veſtre ſuggerere qualiter obduratio/ nem illam debeatis accipere. Pꝛimo hoc ſi⸗/ eliter ⁊ firmiter credat dilectio veſtra: quia (nunch pꝛius deus deſerit hominẽ:niſi pꝛius ab homine deſeratur. Cum enim ⁊ ſemel et ſecundo ⁊ tertio vnuſquiſq; g grauia peccata cõmiſerit: expectat tamẽ illum deus: ſicut ꝑ ꝓphetam dicit: vt conuertat᷑ et viuat. Cum Eʒech. 33. vo in peccatis ſuis cęperit ꝑmanere:de mul titudine peccatoꝛum naſcitur deſperatio: ex deſperatione obduratio generat᷑.Dum ho/⸗ mises negligẽtes in pꝛimis deſt piciunt pec pec/ cata ſua quia parua ſunt: creſcentibus mi⸗ nutis peccatis addunt᷑ etiã crimia:et cumu/⸗ lum faciunt ⁊ demergunt. Quod cum factũ fuerit:implet᷑ hoc quod ſcriptum eſt: Necca Pꝛouer. 18. toꝛ cum venerit in ꝓfundum maloꝛũ cõtem nit. De talibus ⁊ apoſtolus dicit: Ignoꝛas Ro. 2. ꝙ patientia dei ad pęnitentiam te aaducit- Tu autẽ ſᷣm duriciam coꝛdis tui ⁊ coꝛ impe2-,p⸗ nitẽs:theſaurizas tibi iram in die irę. Et de tali obduratione etiã alibi legimus: Equus Ecẽi.50. indomitus euadit durus: et filius remiſſus euadit pſᷣceps. Et iterum de coꝛrigendo ſilio ſcriptura loquit᷑. Vnde ait: Lũde latera ſilij Abi.s. tui dum infans eſt:ne induret ⁊ non conſen/ tiat tibi. Iſta enim teſtimonia ſcripturaruz ideo charitati veſtrę inſinuare volui: vt iĩtel/ gatis quia et obduratio nõ dei potentia cõ/ pellente perſicit᷑:ſed dei remiſſione vl indui / gentia generat᷑: ac ſic pharaonem non diui⸗/ ga percuſſit:afflictus pęnituit. At vbi ei re- miſſio diuina indulgentiã dedit: iterum ſe in ſuperbiã elatus erexit. Hoc ergo diffini/ tiſſime credite fratres ⁊ hoc intelligite: quia quotiẽs dñs dixit:Ego indurabo coꝛ phara onis:nõ aliud intelligi voluit: niſi ego inqᷣt ſuſpendo plagas! meas ⁊ flagella:vnde eũ ꝑ indulgentiã meã ↄtra me obdurari ꝑmitto. Seg foꝛte aliquis dicat: Quare illum deus -— 1 5 BGancti dcluguſtini de tempoꝛe parcendo indurari fecerit: et quare flagella remouerit? hoc loco ſecurus ego reſpõdeo. Ideo deus totiens flagella remouit:qꝛ pha rao pꝛo ingenti cumulo peccatoꝛum ſuoꝛum nõ tanq; filius ad emẽdationẽ meruit coꝛri⸗/ pi:ſed tanqᷓ; hoſtis ꝑmiſſus ẽ indurari. Tan tę em̃ illiꝰ iniqͥᷣtates ſᷣceſſerũt:⁊ deũ totiens ſacrilego auſu cõtempſerũt:vt in illo imple/ Nöz. 2u. ret᷑ qð de talibꝰ ſpũſſanctꝰ dixit: In laboꝛe hominũ nõ ſunt: ⁊ cũ hominibꝰ nõ flagella/ bunt᷑: Ideo tenuit eos ſuꝑbia:operti ſũt ini qtate et impietate ſua: Pꝛodijt q̃ſi ex adipe iniqᷣtas eoꝛũ.Ecce qualit᷑ obdurat᷑:qͥ ad coꝛ/ — — cantico conſueuimus pſallere:Deus fldelis Deut.ʒ2. in quo nõ eſt iniqᷣtas. Vnde ſicut iã ſupzuus ſuggeſſi de pharaone:hoc ſine aliqua dubi/ tatione credamus:ꝙ eum nõ tam dei poten tia qᷓ; dei patientia fecerit obdurari.Quam rem etiã ipſo cõfitente euidẽter agnoſcimꝰ. Sic em̃ ipſe cum caſtigaret᷑ iuſticia cõpellen te ꝓfeſſus eſt: Dſis iuſtus: ego autẽ ⁊ pplus Exe.9. meus impij. Qua ergo cõſcientia chꝛiſtian* F deũ iniuſtũ eſſe ↄquerit᷑: Mam ⁊ intantũ nõ eum deus irreuocabiliter obdurauit vt poſt decẽ plagas populũ dei nõ ſolũ dimitteret: ſed etiã exire cõpelleret.Qð em̃ decẽ plagis rectionẽ caſtigari a dño non meret᷑.De illis X. ꝑcuſſus feciſſe legit᷑: poſt pᷣmã caſtigatõʒ im aũt qͥs indurari dei miſcðia nõ ꝑmittit: ſcri/ eb.i2. ptũ eſt: Flagellat deus omnẽ filiũ quẽ reci/ Apoci.ʒ. pit.Et iterũ:Ego quos amo:arguo et caſti/ Pꝛouer.ʒ. go.Et iterum:Quẽ em̃ diligit dñs coꝛripit. De hac obduratiõe etiam ꝓpheta ex ꝑſona Eſa.oʒ. plłi ad dñm clamat dicẽs: Induraſti coꝛ no/ ſtrũ ne timeremꝰte.Qð vtiq; nõ ẽ aliud:niſi deſeruiſti coꝛ noſtrũ:ne cõuerteremur ad te. Quã rẽ multis ſcedentibꝰſacrilegijs in ꝓlo iudęoꝝ impletã eſſe cognouimꝰ. Nemo g cũ paganis aut manicheis dei iuſticiã rephen⸗ dere aut culpare pſumat: ſed certiſſime cre/ dat ꝙ pharaonẽ nõ dei violentia:ſed ꝓpꝛia iniqͥᷣtas et indomabilis ſuꝑbia ↄtra dei pce/ D pta totiẽs fecerit obdurari.Quid eſt autẽ ꝙ Exo. 4.et.7. dixit: Ego indurabo coꝛ eius: niſi cũ abfue/ rit gr̃a mea:obduret illũ neqͥcia ſua?:Et vt G̊ S Auideti poſſit agnoſci: aliquã ſilłitudinẽ de lus viſibilibꝰcharitati veſtre ꝓponimus. Sic em̃ quotiẽs nimio frigoꝛe aqua cõſtrin/ git᷑:ſolis caloꝛe ſuꝑueniẽte reſoluit᷑:et diſce/⸗ dente eodem ſole iterũ obdurat᷑: ita nimirũ Matthᷣ.ꝛ 4·. peccatoꝝ frigoꝛe refrigeſcit charitas multo/ rũ:et velut glacies obdurant᷑:et cũ eis iterũ caloꝛ diuinę miſcðię ſuꝑuenerit reſoluunt᷑: NPs.18. Ille vtiq; caloꝛ de quo ſcriptũ eſt: Nec eſt qꝗᷣ ſe abſcõdat a caloꝛe eius. Qð etiã erga pha raonẽ impletũ eſſe cognoſcimꝰ: a qͥ quotiẽs flagella remota ſunt:ↄtra deũ ſe obduratus erexit:quotiens vero afflictus eſt humiliter S plere potuiſſe cognoſcit᷑. Quã rẽ etiaʒ cira vernaculos noſtros exercere ↄſueuimus:qͥs nimis delicate aut ſatis remiſſe nutrimus: vel quibus frequẽter peccantibus indulge/ mus.Cum em̃ peioꝛes de ipſa remiſſiõe red dunt᷑:ſolemꝰex his expꝛobꝛãtes dicere:Ego te talẽ feci: ego tibi parcendo ꝓteruiã tuam negligẽtiãq; nutriui. Et hęc nõ dicimꝰ ꝙ ex volũtate nr̃a ĩ tantã ſint ſuꝑbiã deuoluti:ᷣ qꝛ magis de bonitate vel indulgẽtia noſtra fuerint obdurati. Ita ⁊ deꝰ de pharaone fe⸗ ciſſe dinoſcit᷑:dum ab illo ꝓ ineffabili boni/ tate plagas ſuſpẽdit: ille obdurato coꝛde cõ tra deũ ſuꝑbus erigit᷑. Ego vobis frẽs cha/ riſſimi hęc ſuggerẽdo quaſi indicula quędã directa ⁊ obſcura inſinuare curaui: Vos vᷣo ſi pio et fideli aio ſicut conſueſtis ſcripturę diuinę ſacramẽta ꝑcipitis: dño donãte ple/ nius qͥd rei veritas habeat cognoſcitl. Nos vo fratres chariſſimi qui in veritate agno⸗ ſcimus:ꝙ ex multitudine peccatoꝝ deſpera/ tio naſcit᷑: ⁊ ex deſperatiõe obduratio gene-/ rat᷑:ſᷣm illud qð ſupꝛa dictũ eſt: Peccatoꝛ cũ Nꝛouer.iS. venerit ĩi ꝓfundũ maloꝝ cõtemnit:quotiẽs nobis aliqua peccata ſurrepſerint: ſine vlla moꝛa medicamentũ elemoſynę vel pęniten/ tię feſtinemus animarũ noſtrarũ vulneribꝰ ꝓuidere. Vtiliter enim malagmavel fibula calidis adhuc vulneribus awonit᷑: ⁊ cito ad ſanitatẽ vulnus reducit᷑: qð putreſcere lon/ E ſupplicauit.Quare aũt deꝰ nr̃ nõ oẽs ita mi⸗ga abuſione nõ ſinit᷑. Et ideo quotienſcũq; ſericoꝛdit᷑ flagellat: vt nullũ ↄtra ſe obdura/ ri ꝑmittat: Aut illoꝛũ iniqͥtati qui obdurari merent᷑ aſſcribendũ eſt:aut ad inſcrutabilia dei iudicia referendũ:ꝗᷓ plerũq; ſunt occulta nunq; tamẽ iniuſta. Hobis & ſufficiat pie et Bo. 9. hũiliter credere illud qð aplus dixit: Nun/ juid iniqtas apud deũ: Abſit.Et illud qð i delinquit᷑:peccata nr̃a iudices nos ſentiant nõ patronos:accuſatoꝛes ſuos ⁊ nõ defenſo res eſſe cognoſcant: ſᷣm illud qð ſcriptũ eſt: Iniqᷣtatẽ meã ego agnoſco:et peccatũ meũ õ. ⸗o. cõtra me eſt ſemꝑ.Tu agnoſce:⁊ deus igno⸗ ſcit.Nã quo pacto deꝰ dignet᷑ ignoſcere:qð ĩſe homo dedignat᷑ agnoſcere: Quomodo a⸗Pna⸗ νυυυααrαα ααα AE P Ga6 Vaιιω ααααα „ 2 . Sn r S. eninſte copoꝛ melicn aponen ſbuser oport jiußo⸗ iuawpan 664 jebom eleina bogrehn dponety Columit nobisſt geniiu auipuit Nn⸗ locarent. ſanſoꝛen. deſgatan plius pue inhaturi litereosg pultosbel kau lbusinul neretvine npeſce un pabeba⸗ Hentent Wnnong nboingt gdiͤſe Uneuteni cGesllul ſteſſte 4 cglän fihncim Pnpern ihn bn ug nuiguo Meee ores mharyt Genkef . imtimuntin unnte lädinine eüdaiga e äcaſtgnizn Neunugte hiflenumnes ndasinclg⸗ ſatemiſient tesdiegek enänen nödnger diädenolof ulgiraneſ epbmnoneſ. neftblidon uratocollech pobis fischt ndicnla eekei. maui Dosi eſhs ſoinote. jodoniep⸗ got Ho⸗ ventate 1000 ttondehen bdunato ene pcanmd * mnircvonis gun ſiten Pendlogin i munet mnupſbui mlkctont unelcneen laninſic tnödeine pecaan eat an ℳ*² enim ſi aliqua plaga aut aliquod vulnus in coꝛpoꝛe noſtro ſuꝑuenerit: ſine aliqua moꝛa medicamenta requirimus:et medicamenta apponere feſtinamus:ita et in animę vulne/ ribus exercere debemus: ne foꝛte ſi plus de coꝛpoꝛibuſ qᷓ; de animę ſalute ſolliciti ſumꝰ: in iuſto iudicio ancillã dominę pꝛęferentes: increpationẽ ꝓpheticam mereamur excipe/ Põ.48. re: hHomo inquit cum in honoꝛe eſſet nõ in/ tellexit:comparatus eſt iumentis inſipienti bus:⁊ ſimilis factus eſt illis. Hoc em̃ nobis opoꝛtet vt plus de animę q; de cohoꝛis in/ columitate cogitemus: ⁊ imaginẽ dei ita in nobis ſtudeamus excolere:vt ante tribunal ęterni iudicis ſine cõfuſione venire poſſimꝰ: qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſeculoꝝ:Amẽ. Sermo EUn eadem feria de Pharaone: LXxXGN. Sermno II S Gyptioꝛum turmę inter maritimos W alienũ iter ingreſſę aqua vin/ Exo. 14 dice puniunt᷑: vt illos in dicionẽ re/ uocarent:qui deum habebãt ſpecialiter de/ fenſoꝛem. Quos in mediũ marini aluei ſinũ deſꝑata traxit audacia: inanis furoꝛ iręg am/ plius ꝓuocabat inſania: confundẽtibus et in naturã ſuam aquis redeuntibꝰvndis gra uiter eos ꝑ diuerſa mox litus excepit:⁊ inſe⸗/ pultos beſtiarum paſtibus arena ſeruauit. Elegerat deus moyſen qui pharaonẽ virtu/ compeſceret. Sed dicis: Quomodo poſſet liberari admonitus: qui iam dei ſententia Exo.A.et.7. trahebat᷑a Obdurabo inqͥt coꝛ pharaonis. Sententiã pꝛotulit quã ſe facturũ pꝛomiſe/ rat:non quã iam feciſſe monſtrabat.Obdu/ rabo inqͥt:nõ obduro. Aliud ẽ facere: aliud eſt qð iã feciſſe ꝓmittit᷑:nec tamẽ implet᷑:vt B metu territi coꝛrigant᷑. Cõſumi hebꝛęos pſᷣce Exo. I.et. . pit luto: latere: paleis denegatis: vt tandẽ afflicti ſi bellũ cõtingeret ęgyptijs:nõ vale/ rẽt reſiſtere ciuitati.Leuant᷑ ̊ machinę vſq; ad cęlũ:turres eminẽt:et aptiſſime cõſtruũt fabꝛicã:mon qð deeſſent ędiſicia ciuitati:ſed li perire ꝗqrebat:qui diuino fauoꝛe polle/ Exo.i. bat. Auget᷑ plus dũ opꝛimit᷑:⁊ dũ putat mi nui quotidie creſcit. Plꝰ inſequit᷑ q̃ſi poſſet vincere:quos diuina maieſtas pſdixerat eſſe victoꝛes. Int᷑ hęc pᷣcepit vocari obſtetrices: imꝑat vt hebꝛęarũ ſi nati eſſent maſculi ne/ carent᷑:⁊ ſexus inferioꝛ ſeruaret᷑. O ꝓdiga fu tibus inuitaret: ſignis ⁊ magnalibus admo ü neret:vindicta terreret: et territũ ſęueritate ante pᷣncipiũ vitę ꝑiculũ cõcitat᷑. Cohibe ne/ farie hõ inſaniã tuã. Quos necdũ vides in/ ſequeris. Quid tã ſceleſtiꝰꝛnõdũ natos o cci dis. Seruet oꝛdinẽ feritas tua:naſcant᷑ ante quos punias. Pꝛęſtãt tñ partũ miſtrę:nolu Exo. 1. erũt exercere ad ꝑniciẽ qð didicerãt ad ſalu⸗ tẽ:faciliꝰhebꝛęas mulieres qᷓ; ęgyptias pa/ rere dicẽtes: nec illis obſtetricũ miſteria ſũt neceſſaria: quibꝰ deꝰ ꝓuenit ad aĩas liberã/ das.O magnũ hũanitatis ingeniũ:⁊ piiu ꝓ ſalute mendaciũ. Lantũ timuerũt obſtetrix ces deũ:vt ſcepta regis ↄtemnerẽt:⁊ mulie/ rũ ſacraria ↄſeruarẽt.Sed incredulꝰ pharao C in alteꝝ ſe nocẽdi aditũ vertit:vt qð occulte antea tẽptauerat in plis palã faceret:omnẽ hebꝛeã maſculinã ꝓlẽ iuſſit occidi. Qð vbi ad aures matrũ rumoꝛ aduexit: pulſatũ eſt planctibꝰcęlũ:⁊ cũ ab ipſisvberibus auulſa pꝛoles raperet᷑ ad moꝛteʒ: ſuccedebat doloꝛ vincẽs parturiẽtis doloꝛẽ. Nulla tñ mat᷑ in/ fęlicioꝛ fuerat niſi ꝗͥ fęcũdioꝛ erat. Optabãt tũ oẽs ſteriles eſſe q; feccundę parerẽt.Quid impie inſanis? quid crudeliter ſęuis? Licet plurimis inſontiũ moꝛtes acerbas inferaſ:⁊ animas miſeroꝛũ crudeliter cremes: tibi ne- cis auget᷑ et pęnę nõ detrahit᷑ meritũ. Cum em̃ paſſim paruuloꝛũ coꝛpuſcula deijcerent᷑ in flumine: moyſen manus excepit hũana: quẽ ꝓ totius vindictę cauſa quęrebant.Hã gxo. 2. cum pharaonis filia viridanti in ripa tremu la poſceret fluenti lauacra: inuenit in loculo quem pater non poſſet nutrire ſupplicio. Ad quẽ educandũ in nutricẽ mater adducit᷑: ad alendũ occaſio cõiunxit affectum:quẽ regis diuiſerat metus. Nouũ miraculi genus fe cit mĩicoꝛdię ſilia parricidę. Hã dũ paruu/ lu ſe eruat ignara: patrẽ decipit incauta. Di/ gnũ malicię eius ſceleris erat: vt filię ꝓuiſi- one ꝑiret: qͥ genitrices indixerat parturire. Cõpetens pꝛoceſſit diuina vindicta:vt ſuis affectibꝰ puniret᷑:et moyſes ꝓ alijs exuẽdis exueret᷑. A fluctibus deniq; myſtica lingua moyſes nomen accepit:⁊ pharaonis necem quam pᷣparauerat in nomiĩe:in flumine ma/ ris inuenit. hic operante virga per medios fluctus ac ſi puluerulentos exhibet greſſus: imperio ſuſpenſam ĩ altitudine montiũ eri/ git vndam:vt dei plebem redderet ſaluam. Audiſtis nefariã crudeliſſimãq; vocẽ duriſſi D mi pharaonis:maſcłos ĩ amnẽ ꝓijcite: femi Exo.r. nas viuiſicate. Jubet hoſtis ĩ fumẽ ꝑuulos o. i. XxL. Ber. II roꝛis audacia: Hecdũ natis pęna mãdat᷑: et SBancti Auguſtini de tempoꝛe dꝛoſjci:iubet innocentes crudeli moꝛte neca ri. Mõ ꝓhibet naſci:dũ natos decernit occi/ di. Quos em̃ necdũ viuere natura ↄceſſerat: eos ſententia iã ſuſtinet ad pęnã. O noua ⁊ inaudita crudelitas. Ante iudiciũ celebꝛat᷑ q́; reus ipſe damnet᷑.Ante ſentẽtia ꝓfertur: qᷓ; obnoxius ſentẽtię demõſtret᷑. Utiq; reoꝝ mos eſt vt reatꝰ ſui ſententiã expectare ſole/ ant. HNec em̃ reus põt ante damnari:qᷓ; eius culpa cęperit manifeſtari.hi vo nec rei nati nec reatꝰ ſui ſentẽtię merito mãcipati. Ma/ ſcebant᷑ em̃ nõ vt vitę ſalutis ꝑciperent fru/ ctũ:ſed vt eſſet quos crudelitas ſęculo face/ ret luctũ. Hũc pᷣcipis:qð factum deberesvl/ ciſci. MHõ natoꝝ pietas:nõ parentũ doloꝛ te flectit:qui int᷑ infantiũ moꝛtẽ parentũq; do/ loꝛẽ:ſeuitie tuę expleri ſententiã gaudes.O parentũ vota crudelia:lęticia luctibꝰ imuta ta. Ad facinus ꝓfuit:quicqͥd in eoꝝ felicita/ te ꝓceſſit. Gaudebat lętiſſimꝰ hoſtis: inter madẽtes omniũ fletus.Quãte perierũt do⸗/ lentiũ pᷣces:quãtę incaſſũ effuſę ſunt lachꝛy/⸗ mę: quati gemitus vlulatuſq; multoꝛũ: cuʒ parentes manibus natos exponi viderent: qui ſimile nibhilominus mox facturi fuiſſent: Suos iam caſus in alijs alij cernebant: alij continentes filios ſuos cum iam celare non poſſent exponebant: alij mox editos expo ſuerũt:ne quanto retinerent tardius:tanto emitterent crudelius.QAuanti ꝓ filijs opta/ uerũt moꝛi:quãti ſententiã cõtemnere volu erũt tyꝛanni? Satiemus inquiũt eum:⁊ nr̃o męroꝛe eius ſeuitiã repleamꝰ. Percutit᷑ ęgy/ ptus pᷣmogeniti affectu:vt ex ſeſe cognoſce/ rent quãtus doloꝛ ſit filioꝛũ qui necauerunt Exo.i⁊. filios hebꝛęoꝛũ. Percutit᷑ inq; ęgyptus pᷣmo genitoꝝ affectu:oꝛitq; funeſtus clamoꝛ.DNi/ gnitas nullũ excuſabat:nec aliũ cõditio op/ pꝛimebat.Mõ ſeruus ad obſequiũ:non dñs ad imperiũ.Non regẽ honoꝛ excuſabat:nec inopẽ neceſſitas alienabat.Stabant hebꝛei vindicta dominãte illęſi:quos nõ tantũ ꝓ⸗ pꝛia ſalus lęros reddiderat:ſed ⁊ hoſtiũ pla/ ga letioꝛes effecerat.Exeunt lęti:eunt ſecuri dño ꝓtegente inuicti. Tunc pęnitet pharao ꝙ viuat: ⁊ euaſiſſe eũ tanta eius ſcelera non ſuuſtinebãt: vt qͥ in tãtis plag nullã emẽda- Exo.iac. uerat culpã: ꝗᷓ fuerat cõpetẽs exqrebat. Jũ/ git currꝰ:exercitũ ſparat:aciẽ dirigit: nemo relinquit᷑ qͥ ſaluari mereat᷑. Includunt᷑ ꝑſe/ quẽtibus ęgyptijs hebꝛei int᷑ mare ⁊ hoſteſ: inter vndas et gladios.mhinc mare ſpumat: inde arma coꝛuſcant. hinc aqꝝ: inde armo/ rũ ſtrepitus. Sic oꝑari deꝰ ſuis aſſueuit:vt vbi defecit hũanũ cõſiliũ:illic intercedat di⸗ uinũ adiutoꝛiũ. Quibus viſis plus territ foꝛmidabat: cum cõſpiceret rapidos curſus influere litoꝛibꝰmare:voluẽte equoꝛa flamie colliſa laxare:mox vniuerſi exclamabant ad ducẽ hebꝛeũ: Dũ pharaonis dominio care/ re volumꝰ:diſcrimẽ inquiũt inuenimꝰ:et cũ volũtarie ſeruire nolumꝰ:ad periculũ ꝑueni mus.Exhibes mala quibꝰ adhuc vſq; ꝓmit tis:nec t interitꝰ nr̃i auctoꝛẽ intelligis: duʒ tantis malis obnoxiũ non agnoſcis.Quibꝰ moyſes ſanctiſſimꝰ ait: Me foꝛmidetis viri: eſtote fide armati: credite verbũ qð ſentiet futurũ.Credite victoꝛiã veſtrã iã ꝓperare: gentis furentis interitũ. Hon cõſentientibꝰ ventis aquarũ volumia imꝑfectis curſibus refrenant᷑: ne hoſtes veſtros ante puniãt q;ᷓ; iubent᷑. Statim diuino iuſſu virge ictu rum/ pit᷑ mare:⁊ diuiſis vndis campos qͥs natura nõ nouerat exhibuit. iantibꝰ vndis freti: arcana ⁊ maris ſecreta declarat vnda. Erigi tur in cumulñ pelagꝰ: ⁊ muroꝝ inſtar ſuſpẽ/ ſos exhibet fluctus. Fit litus vbi fuerat pe/ lagus:⁊ limite recto via poꝛrigit᷑: vbi ppłus dñii mirabilit᷑ graderet᷑. his nãq; viſis plus dñi ꝓpter ſe cũcta geſta cognouit: ⁊ iuſſu di uino intrepidus introiuit. Ambulabat inqͥt ſecurꝰ dño pugnãte inuictus:ſequit᷑ pharao nis exercitus aquaꝝ ſupplicio ꝑiturus. Pu/ tabat illic poſſe ſe pugnarevbi ſolus cũ ſuis fuerat ꝑiturus. Sic itaq; dominus locutus eſt moyſi. Nunc aduenit ęgypti interitus. Quos em̃ diſpdere volui:ſuplicio hoc abo/ lere diſpoſui. Ad pꝛiſtinũ ſtatum redeat ma ris qð fuerat: vt ſalutẽ iuſtis: interitũ oꝑet᷑ iniuſtiſ. Cõfeſtim iuſſu diuino impetu facto ęgyptij rapiunt᷑:⁊ ruina aquarũ opꝛeſſi flu ctu voluente in litoꝛe ꝓijciunt᷑: ante moꝛtui egvptij qᷓ; incolumes ꝑuenirent hebꝛęi.heęc vindicta debebat᷑ vt citius ꝑiret: qui cõſeqᷣ denegauit ſalutem. ¶ Item eodem die Homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Matthęum: Acceſſerunt ad ieſum ab hieroſolymis ſcribę et phariſxi dicentes: Quare diſcipuli tui ⁊c· gquęe habet᷑ de queſtiõibus euange⸗ lioꝛũñ libꝛo.ij.ca.xvij.et.xix. Mna Mrarilau ſaſe. tvb uu goelena: uipoe non lae hör Gbtimi b ich lucin lenospo unns,, 6 Selt tn iinecin loetedb utitna Pubti Ce gepane thhefn dies. ig egteitelt 1Pn Peekn rptorid emaremut Cänodon daorini oppries nts biſi inixgu ſſpnſa Peccatana upoin⸗ ſatrintal gieſenih meßznen ddin. Ninnligs aggolas C eſorniceäsri nadäcöſant chiü pen goncöeanend npicasanſde wosmepaniti ſumirnn nosgetan nnhemas fei rumc mp udarſhd̃ ns ſbifnene ngt: dighe glig niſol Cuin tuſte Abllubn rſeguiihunr noguuns 0l hiſolscili ninns an ſugicndeein Huumtiarn sinmigt in ſanſu rletlſ fu girante nonn tbehta h Nt:glcie e via trium dieru Nlectiõibus diuinis ꝗ̊ᷓ nobis ſ̃teri/ tis diebꝰ recitatę ſunt: audiuimꝰ do minũ pᷣcepiſſe moyſi:vt viã triũ die/ rũ ꝑgeret in deſertũ:⁊ cũ omni ꝓplło ſacriſica/ ret dño. Videamꝰ fratres dilectiſſimi qͥd ſit quadrageſima: Exo. 5. illud qð dixit moyſes: Viã triũ dierũ ibimꝰ in deſertũ: vt ſacriſicemꝰ dſñio deo nr̃o. ęc quidẽ volebat moyſes ſed ↄtradicebat pha ragao: non volebat filios iſrł a ſe loᷣge diſce/ dere. Hõ volebat pᷣnceps huiꝰ mũdi exerci-/ tũ dñii triũ dierũ ſacramẽta cognoſcere: illa Gſee.s. vtiq; ſacrt̃a de quibꝰ ꝓpheta dixit: Viuiſica/⸗ bit nos poſt duos dies:in die tertio ſuſcita/ bit nos. Pꝛima dies paſſio dñi ſaluatoꝛis eſt. Secũda q̃ deſcẽdit i infernũ. Tertia aũt Exo.1ʒ. eſurrectiõis ẽ dies.Et ideo ĩ die tertia deus antecedebat eos ꝑ diẽ ĩ colũna nubis: ꝑ no/ ctẽ aũt in colũna ignis: ducit᷑q; ʒls ꝑ mare B rubꝛũ.Tres em dies nõ icõgrue ꝑoſſumꝰ di cere:patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ſanctũ:qꝛ et pat᷑ dies eſt: ⁊ filiꝰ dies ẽ:⁊ ſpũſſanctꝰ dies ẽ:⁊ hi tres vnꝰ dies. Via triũ dierũ:qꝛ exitꝰ de ęgypto Jodᷣ.I4X. recte itelligit᷑ ille qͥ dixit:Ego ſũ via ⁊ vitas ⁊ vita:qꝛ nemo venit ad patrem niſi ꝑ ipᷣm. Ipſe eſt via ꝑ quã plus qͥ deo coniungit᷑ de ggypto:id eſt de idoloꝝ obſeruatiõe educit᷑ ꝑ mare rubꝛũ chꝛiſti ſanguie rubicũdũ:et qͥ/ dãmodo iã tũc in myſterio ↄſecratũ tanq; ꝑ pulꝰ dei eripit᷑.Et vere ita fit frẽs:Añ in ſa utari lauacro tertio chꝛiſtiani mergunt᷑:tũo ꝓgyptij:id eſt oꝛiginalia peccata vel actualia crimia quaſi in rubꝛo mari ſepeliunt᷑: ⁊ filijs iſrł ꝑtrãſeuntibꝰ ad dei ſeruitiũ: ſola patiũt᷑ peccata naufragiũ.Et ne aliqͥs dubitet ⁊ pu tet nõ oĩa peccata ſopiri ꝑ baptiſmũ: agno/ ſcat ⁊ intelligat:qꝛ quõ nullꝰremãſit ęgypti/ Coꝛũ:ſic nihil remanet penitꝰ peccatoꝛi.Sed anteq; mare rubꝛũ traſiret᷑: clamauit moyſeſ ad dñm.Auõ clamat:qꝛ niła eiꝰ vox audit᷑: Exo.i4. Et tſi dicit ad eũ deꝰ: Quid clamas ad me: Vellem ſcire quõ ſancti ſine voce clamẽtad Gal. deũ. Aplus docet: Quia dedit deꝰ ſpm̃ filij ſui in coꝛdibꝰ nr̃is:clamantẽ abba pater.Et Bo. S. alibi: Ipſe ſpiritus interpellat pꝛo nobis gemitibus inenarrabilibus.Et iterũ: Qui autem ſcrutat᷑ coꝛda:ſcit quid deſideret ſpi/ ritus:qꝛ ſᷣm deũ poſtulat ꝓ ſanctl.Sic ergo — inſpirãte ſpũſancto:apud deũ ꝑ ſilentiũ ſan ctoꝛũ clamoꝛ audit᷑. Poſt hęc iubet᷑ moyſes Ber. xC. Feria quĩta poſt tertiã do.in.xl. S 2x.. Feria quinta oſt tertiã dñicã in virga ꝑcutere mare. Invᷣga myſteriũ ſanctę crucis agnoſcite.Et verũ eſt frẽs: Attẽdite em̃ ⁊ videte ꝙ niſi virga ſupꝛa mare eleuet᷑: plus dei de pharaonis poteſtate nõ tollit᷑. Sic ẽ frẽs chariſſimi:Si ſancta crux eleuata nõ eẽt:chꝛiſtianꝰ lus in ęternũ ꝑiſſet. Ele/ uata vo virga: id ẽ cruce erecta:cedit mare: cedũt ⁊ fluctꝰ eiꝰ:hoc ẽ vinci᷑ mũdꝰ et mũdi iſtiꝰ poteſtates. Cogit᷑ ̊ fluctꝰ in cumulũ:et vnda in ſemetipſa repᷣſſa curuat᷑. Solidita/ t recipit liquoꝛ: ⁊ ſolũ maris areſcit in pul/ uerẽ.Ponitatẽ creatoꝛis intellige: Si volli/ ⸗. tati ei obtẽperas:ſi legẽ ipᷣiꝰ ſeruaueris:ipᷣa tibi elemẽta etiã ↄtra ſui naturã ſeruire com pellit. Oꝛemus g̊ frẽs dilectiſſimi:vt dñs nr qð de ęgyptijs fecit in mari rubꝛo: faciat in coꝛde ⁊ in coꝛpoꝛe nr̃o: vt det nobis virtutẽ ⁊ adiutoꝛiũ ſpũſſancti:vt in nobiſipſis ſpiri tales egyptios poſſimꝰ extinguẽ.Extinguit nãq; ſpiritalẽ ęgyptiũ:qui nõ agit oꝑa tene- bꝛarũ. Extinguit ęgyptiũ: qͥ nõ carnalit᷑ ſed ſpiritalit᷑ viuit. Extinguit ęgyptiũ:qͥ cogita tiões ſoꝛdidas ⁊ impuras vl depellit ex coꝛ/ de:vł oĩno nõ recipit:ſic et apłus dicit:Aſſu Epłᷣ.s. mẽtes ſcutũ ſidei:in qͥ poſſimꝰ oĩa tela mali/ gni ignita extinguere. Hoc ꝙmõ poſſumus etiã hodie ęgyptios videre moꝛtuos ⁊ iacen 2 tes ad litꝰ:ſubmergi q̃drigas eoꝛũ ⁊ equos. Poſſumꝰ etiã pharaonẽ videre ſubmergi:ſi tãta fide viuamꝰ:vt deꝰpac ↄterat ſathanã NBo. 16. dadtlſini ſacrametg ſub pedibꝰ nr̃is velociter. ia etiã triũ die⸗/ E baptiſmi ſacramẽtũ pharaone ſpᷣmerſo:po/⸗/ ũ: põt intelligi bene cogitare: bene loqui: bene oꝑari.Et reuera qͥ hoc agit et tota ani/ mi virtute cuſtodit:nõ in nocte ſed ĩ die am/ bulat:nec filiꝰ tenebꝛarũ ſed filiꝰ luct efficit᷑: 7 implet᷑ i illo illud qð apłs dicit: Fuiſtis ali Epꝑ.5. qñ tenebꝛę: nũc aũt lux in dño: vt filij lucis ambulate.Aß fuimtenebꝛę frẽs? Utiq; qñ vias noctis ambulauimꝰ: id eſt qñ malũ co/ gitauimꝰ: malũ diximꝰ: malũ etiã oꝑati ſu/ cis currere feſtinemꝰ. Iſtę ergo ſunt tres vię mus. Poſtea vo veniẽtes ad chꝛiſtũ: ꝑ ipᷣiꝰ gratiã relinquamꝰoꝑa tenebꝛarũ:⁊ bñ cogi/ tando: bene loquẽdo: bene oꝑando viã lu⸗ ꝑ quas ꝑuenit᷑ ad celum: ſicut ⁊ illę tres alię ſunt ꝑ quas amatoꝛes mundi ꝑueniũt in in/ fernum: hoc eſt malũ cogitare:malũ dicere: malũ facere. Iſta eſt lata ⁊ ſpacioſa via quę Matth.⸗. Luci. 16. ducit ad ꝑditionẽ: Et ꝑ iſtas vias diues pur puratꝰ deſcẽdit ĩ infernũ:ꝑ illas vo alias la ʒarus ad abꝛahę ꝑuenire meruit ſinũ. Iſtas tres vias obſidet inimicꝰ: ſiẽ de pharaonis exercitu legimuſ:Electos aſcenſoꝛes ternos =ðò – — N Exo. 14. Bancti luguſtini de tempoe ſtantes demerſit in mare rubꝛũ. Qui ſũt iſti electi aſcẽſoꝛes? Electi vtiq; a diabolo ad lu xuriã: ad maliciã: ad oim maloꝝ caput ſuꝑ/ biã. Et hi ergo terni ſtantes:iſtas tres obſi/ dent vias: vt ille aut hoiem ad opera mala ſubuertat:aut ille ſermonẽ malũ eliciat:aut ille cogitationẽ iniquã extoꝛqueat. Sed fę/ lix eſt qui totas tres iſtas vias deo adiuuan te deuitãs:per totũ triduũ de pharaonis ſo cietate diſcedit:ita vt nullũ illi diem ſubtra hat inimicus:nec ſplendoꝛem ſidei eius ver ECtat in noctẽ. Et ideo fratres:faciamus illud Pꝛouer. . qð ſcriptũ eſt:lmni cuſtodia ſerua coꝛ tuũ. Eʒech.ʒ. Conſideremus cũ dei adiutoꝛio:⁊ cuſtodia/ mus coꝛda ſimul ⁊ cõſcientias noſtras: et ſi eſt quiſqᷓ; in nobis cui cogitationẽ malã ini/ micus eliciat: quantũ poteſt laboꝛet vt vel in ſermone nõ peccet: vt ſi ei diabolus vnũ diem rapuit ⁊ cõuertit in noctẽ: vel ſecundũ diem in illo obtinere nõ poſſit. Si vo ⁊ hoc ſubtilitate callidiſſima potuerit obtinere vt malũ ⁊ coꝛde cogitemus et oꝛe loquamur: ſi iam duos dies perdidimus: vel vnũ diẽ cũ dei adiutoꝛio còſeruemus: ne etiã nos vſq; ad opera mala poſſit nequicia inimici ſub- uertere. Si vero ⁊ hoc factũ eſt: non tamen de miſericoꝛdia deſperemus:ſed cito per pę nitentiã de luto fecis pedes animę noſtrę ex cutere feſtinemus. Hon enim vult dñs moꝛ tem peccatoꝛis:ſed vt cõuertat᷑ ⁊ viuat. Sic tamẽ cõuertamur:ne iterũ retro reſpiciamꝰ: neq; opera mala quę fecimus faciamus:nec Pꝛouer.26. reuertamur quaſi canis ad vomitũ: ſed ad Ser.XxCl. na pꝛecioſam ⁊ deſiderabilẽ patriã tendentes: per viam bonoꝛũ operũ perueniamus ad re gnum:regnante dño noſtro ieſu chꝛiſto:qui viuit ⁊ regnat in ſeęcula ſeculoꝝ: Amẽ. ¶ Eodẽ die:de amara aqua et man Ber. il 2 * AOH — A Nlectiõe quę nobis ad miſſas legẽ da eſt: fratres chariſſimi audituri ſi Exo. i qmus:ꝙ filij iſrael poſt tranſitum ma ris rubꝛi venerũt ad mara: id eſt ad aquam amarãa: ⁊ non poterat populus bibere aquã eo qð eſſet amara. Pꝛo qua re dominꝰ bea/ to moyſi oſtẽdit lignũ:⁊ miſit illud in aquã: ⁊ facta ẽ dulcis. Mirũ admodũ eſt vt lignũ oſtenderet moyſi qð mitteret in aquã:⁊ face ret eam dulcẽ:quaſi nõ potuiſſet ſine ligno aquã dulcẽ efficere deus:aut moyſes neſcie/ bat lignũ vt deus illi oſtenderet.Sed vidẽ/ dũ eſt: qͥd decoꝛis in his interioꝛ habeat ſen ſus. Rubꝛũ em̃ mare:ſacramẽtum baptiſmi ſigniſicauit. Aqua amara:legis litterã ſiging ficauit. Deniq; lex ſi ̃m litterã ſuſcipiat᷑: ſa- tis amara eſt. Quõ nõ eſſet amara ꝗᷓ occidit dicente apło:Littera occidit? Quid em̃ tam 2ꝛ. Corj.ʒ. amarũ q; vt puer octaua die circũciſiõis vul SGeſ.ix. nus accipiat: ⁊ rigoꝛẽ ferri tenera patiat᷑ in- fantia? Amarũ ſatis ⁊ pamarũ ẽ huiuſmodi poculũ legis:intantũ vt płus dei nõ ille qui i. Cor i0. in moyſe baptiʒatus ẽ in mari ⁊ in nube:ſedq chꝛiſtiaſtꝰ lus qͥ in ſpiritu ⁊ aqua baptiʒa⸗ tus eſt non poſſit bibere de iſta aqua:ſed ne guſtare quidẽ de circũciſionis amaritudine põt:nec hoſtiarũ ferre cruoꝛẽ valet: nec ſabb bati obſeruãtiã cuſtodire. Si vᷣo oñdat deꝰ SAH lignũ qð mittat᷑ in hanc amaritudinẽ vt dul cis fiat aqua legis:põt de illa bibere chꝛiſtia nus.Qð eſt iſtud lignũ qð dñs oſtẽdit?: Sa lomon demõſtrat cũ de ſapiẽtia dicit: Quia Pꝛouer 3. lignũ vitę eſt omnibꝰ amplectẽtibꝰ eã. Si ̊ lignũ ſapiẽtię chꝛiſti miſſum fuerit in lege:?- oſtẽderit nobᷣ quõ ſpiritalit᷑ intelligi debeat circũciſio: quõ ſabbata: quõ lex obſeruata ſit:tunc efficit᷑ aqua amara dulcis: ⁊ amari/- tudo legis cõuertit᷑ in dulcedinẽ intelligẽtie ſpiritalis:et tunc põt bibere pplus dei. Vt ꝙ Exo.i5. poſſit bibi aqua amara:oſtẽdit deꝰlignũ qð mittat᷑ in eã:vt qui ex ea biberit nõ moꝛiat᷑: ꝗnec amaritudinẽ ſentiat. Vnde conſtat ꝙ ſi 3 s ſine ligno vitę: id eſt ſine myſterio cruc: ſine fide chꝛiſti:ſine intelligentia ſpiritali bi/ bere voluerit de legis littera:ꝑ amaritudinẽ moꝛiat᷑.hhęc ſciẽs paulꝰ apłus dicebat:qꝛ lit ⁊. Cori.ʒ. tera occidit:hoc eſt aꝑte dicere:qꝛ aq̃ amara occidit ſi nõ per ſpm̃ in dulcedinẽ cõuertet᷑. Lignũ && ĩ aquã mittit᷑:vt ĩ dulcedinẽ cõmu/ tet᷑. Verũ eſt frẽs: Tũc amaritudo ab aqua tollit᷑: qñ crucis lignũ baptiſmi ſacramento coSiungit᷑. Et illud aduertite frẽs: ꝙ iudęoꝛũ ¶ . S bbato deꝰmãna nũq; oino pluerit:nec me Exo.is. ruerũt iudęi vt eoꝝ ſabbato gja illis de ceęlo deſcẽderet. In nr̃a aũt dũñica die nõ ſolũ ſꝑ venit mãna ſed etiã ab ipſo die veniẽdi ini/ tiũ fuit. Semꝑ & nobis dſñis pluit mãna ð cę lo. Cęleſtia nãq; ſunt eloqᷣa iſta ꝗᷓ nob dicta ſũt:⁊ iõ nos qͥ tale mãna ſuſcipimꝰ:ſꝑ nobis mãna dat᷑ de celo. Vñ infęlices iudęi dolẽdi ⁊ lugẽdi ſũt:qꝛ mãna ſiẽ pfes ipoꝝ nõ merẽẽ acciꝑe: illi nunq; mãna mãducant.MNon em̃ poſſunt mãducare illud qð eſt minutũ:ſicut ſemẽ coꝛiãdri et candidũ ſicut pꝛuina.Nihil * . 8 2. . . . (cire tclcesu 4, geni n ſuin denſona oe Nie uneol iitadhn hlocteth Lue ſapereve ſlo vlefcbn ſenliigo⸗ Pue hümt htgae hns Qttie Narneel Pere gotodiel Dalckes Gkinrol gnorpocl etſeonti ödere g Lenbel nlſeicord funoſen 446 dnonetd enetet,, cögereye manerre ſallte fuek tbonn Holt llini, nunitte Meren⸗ pode ſeb cgrene gi inn lanon neschulic c ſlun aginete Pgenen udiuit Nn, anlise „. ütebee uis, D H lopeen⸗ lies ſnt 3 hunſch: ninbheg eunben in s D ſ ☛S —☛ lcd HD – u ni nmnih mii dlſts uodetüſel 4 miinneſecd 1agrbandz itaagnſeie usamannncie = Eynler nerſh Aiidoſcnrden mudined bchaechit disoſticſte auudicnAug inbei. S⸗ zwennlegen mellg deben öleroriene Nlas: tanan, Gneiarcliic hosne 6 de ig –— ndecnturt enrtenoan. nnuſpennndl . Yummndli Entuttu Sõ caineciuend alcccinicind⸗ cothai nnlnan enut Berateiwe Omcyo vi n„ 1 Fyfe ntref Fno d B er. XCI. gai. puli huius. Sed et interrogatio nomiĩs:hoc idem ſonat. Manna em̃ interpᷣtat᷑ quid eſt hoc. Vigde ſi nõ ipſa nomiĩs virtus ad diſcen ri in ecclia:ſemꝑ interroges ⁊ dicas doctoꝛi- Feria quĩta poſt tertiã do.in.xI. Be er. I cecm̃ in verbo dei minutũ: nihil ſubtile: nihil infglices iudęei ſentiũt ſpiritale:ſed totũ pin/ Wanb.i5. Sue: totũ craſſum. Incraſſatũ eſt em̃ coꝛ po/ cit aliqs: Si mãna verbũ dei eſſe dicis: qu? vermes facit? Veri eſt frẽs: Hõ aliũde fůt vermes ĩ nobis:niſi ex vᷣbo dei. Sic em̃ ait: Niſ veniſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſẽ:peccatũ nõ Jobł.15. haberẽt. Poſt ſuſceptũ aũt verbũ dei ꝗͥ pec cat:efficit᷑ ei ißm verbũ vermis:qͥ eius ſemp feſtinemus celeſte mana ſuſ. cipe. Iſtud em̃ em̃ dũ te ꝓuocat:vt cũ audieris legẽ dei recita/ ienin fodiat ⁊ arcana pectoꝛis rodat.Nũc bus qd eſt hoc. Hhoc em̃ eſt qð indicat man/ na.Tu ergo ſi vis maducare mãna: ſi cupis ſuſcipere verbũ dei: ſcito illud minirũ eſſe ⁊ Exo. 16. valde ſubtile ſicut ſemẽ coꝛiãdri. Habet em̃ iſe aliqͥd oleris quo nutriri ⁊ recreari poſſit Ro.I4. inſirmꝰ: qꝛ qui infirmꝰ eſt olera manducex. Hhabet aliquid rigoꝛis:⁊ ideo vt pꝛuina eſt. Landoꝛis aũt ⁊ dulcedinis habet plurimũ. Quid em candidius:qͥd ſolẽdidiꝰeruditiõe doctrinę: Quid dul dulcius: qͥd ve ſuauius elo/ Ps. ne. quijs dñi:ꝗᷓ dulcia ſũt ſuꝑ mel ⁊ fauũ? Sed D quid eſt qð dicit: vt in die ſexto duplũ colli gaf in repoſitionẽ quantũ ſufficiat etiã ſab/ bato?: Hoc ſᷣm noſtrã intelligentiã nõ ocioſi nec ſecuri ñ ſterire debemꝰ: ſed ꝑ elemoſynas recõdere quãtũ ſufficiat ⁊ in futuro die. Si qͥd em̃ hic boni operis acqras:ſi qͥd iuſticię: miſericoꝛdię ⁊ pietatis recondas:hoc tibi in futuro ſeculo erit cibus. Deniq; hoc ⁊ aplus BGał.oõ. admonet dicẽs: Quę em̃ ſemĩauerit hõ:hec et metet. Quid Sagim nos q magis illud recõdere volumꝰ qð coꝛrumpat᷑: nõ qð per/ manet ⁊ perduret in craſtinũ: id eſt ĩ futuro ſeculo? Diuites auari ⁊ cupidi hęc recõdũt ꝗ in h̊ ſculo:ĩmo cũ ſęculo coꝛrũpant᷑: Qui mãna ꝓut vult qſq; talẽ ſapoꝛẽ ſapit. Audi em̃ ⁊ dſim dicẽtẽ his qͥ accedũt ad ſe: Fiat ti Mattb.9. bi ſᷣm fidẽ tuã. Et tu ̊ ſi vbũ dei qð i eccia Edicat᷑ tota ſide ⁊ tota deuotione ſuſcipias: fiet tibi iᷣm verbũ qðcũq; deſideras. Ver/ bi gfa: Si tribt tmbfnani ↄſolat᷑ te dicẽs: Coꝛ cõ Ns. 5o. tritũ ⁊ hũiliatũ deꝰ nõ deſpiciet. Si lętaris ꝓſpere:cumulat tibi gaudia dicẽs: Lętami NPõ. z1. in dño ⁊ exultate iuſti. Si iracũdus es:miti/ gat te dicẽs: Dnñs ſanat oẽs lãguoꝛes tuos. NPs. 102. Si pau auꝑtate cõſumeris:conſolat᷑ te dicens: DOñs erigit de tra inopẽ: et de ſtercoꝛe erigit Po.urz. pauperẽ.Sic ꝗ̊ mãna verbi dei reddit in oe tuo ſapoꝛẽ quẽcũq; volueriſ.hoc tũ ſiqs in⸗ fideliter ſuſcipiat ⁊ nõ comedat ſed abſcon⸗ dat:putas ne eouſq; deducendũ ẽ vᷣbũ dei vt etiã vermis ſieri putet᷑: Mõ te turbet au/ ditus: Audi ꝓphetã ex ꝑſona dñi dicentẽ: Ego aũt ſum vermis ⁊ nõ homo. Sicut em̃ Nõͤ.21. ipſe eſt qᷣ ſit alijs in ruinã: alijs aũt in reſurre ¶ud.2. ctionẽ:ita ⁊ ipſe eſt qͥ nũc in mãna fidelibus quidẽ dulcedo mellis: inſidelibꝰ aũt vermios efficit᷑. Et ideo frẽs chariſſimi quãtũ poſſu⸗/ F mus cũ dei adiutoꝛio lectiõi diuinę ſtudea/ mus inſiſtere: vt legẽ dei ſi piritaliter merea/ aũt bona na oꝑa recõdunt: illa ꝑmanẽt vſq; in mur agnoſcere:vt nobis vᷣbũ dei nõ efficiat Exo. 16. craſtinũ. Deniq; ſcriptũ eſt: ꝙ qui inſideles fuerũt:ſeruauerũt inqt de manna: ⁊ ebullie/ rũt ex eo vermes ⁊ cõputruit. Jlud autẽ gð peo die ſabbati reponebat᷑ no eſt coꝛruptũ: neq; vermes ebullierũt in eo: ſed ꝑmãſit in/ tegrũ.Et tu & ſi ꝓpter ſᷣſentẽ vitã tmmodo ꝓpt᷑ amoꝛẽ ſeculi theſauriʒes:cõtinuo ver / mes ebulliũt. Deniq; audi de pctõꝛibꝰ ⁊ his Eſa.66. qͥ ſſens ſęculũ diligũt qͥd ꝓpha dicat: Ver/ mes inqᷣt eoꝝ nõ moꝛient᷑. Iſti ſunt vermes ̃s generat auaricia:iſti ſũt vermes q̊s gene rat diuitiaꝝ ceca cupiditas his qᷣ habẽt pe/⸗ 1. Jobᷣ.ʒ. cunias:⁊ vidẽtes ĩ neceſſitate frẽs ſuos clau dũt ab eis viſcera ſi ua. Pꝛopterea ⁊ aplus di 1. Timotk. o. Cit: Diuitibꝰ aũt ſeculi huiꝰ ſᷣcipe nõ ſube ſapere: neq; ſperare ĩ incerto diuitiarũ:łᷣ di / uites ſint in oꝑibus bonis:facile tribuãt:cõ E municẽt ⁊ theſaunizẽt ſi 3 verã vit. Sed di di vermis qͥ nr̃as cõſcias iugiter arguat ⁊ affli gat: illud ĩpleat᷑ ĩ nob qð ſcriptũ ẽ: dul Nõ. 118. cia faucibꝰ meis eloquia tua dñe: ſuꝑ mel et fauũ oꝛi meo. Quã gratiã oꝛemꝰ vt nobᷣ deꝰ ꝓ ſua pietate ſſtare dignet᷑: cui eſt honoꝛ et imp eriũ cũ patre ⁊ ſpuͦſancto i in ſecuis ſecu/ loꝛum: Amen. See eogẽ die Homelia de eo qð ſgiptü⸗ eſt in eus gelio m Johanẽ: Oꝑami nõ cibũ q perit ⁊c̃. ha / ZJ05.6. bet in expoſitiõe doctoꝛis. bidẽ. eria ſexta poſt tertiã dñicẽ in q drageſima de eo quod ſcriptũ eſtin euaãgelio ᷣm Zabanne Qenſti ieſt ſus J05.4. in ciuitatẽ ſamarie au aer ſichar ⁊c̃.Et de non differ? 0 baprtinnor Sermo Nlectione euangelij inſirmitatẽ hu mani generis ſuſcepiſſe dominũ ic/ Ser.XxC ſuum chꝛiſtũ pleniſſime nobis ſanctꝰ euangeliſta monſtrauit.Siquidẽ cũ dixiſſet Jobᷣ.a. veniſſe dominũ in ciuitatẽ ſamarię quę dici tur ſichar: iuxta pᷣdiũ qð dedit iacob ioſeph filio ſuo:in quo pꝛędio erat fons iacob:addi dit: Jeſus inquit fatigatꝰ ex itinere ſedebat ſic ſupꝛa puteũ. Venit dñs noſter ieſus chꝛi/ ſtus ad pꝛędiũ qð ſanctus iacob ioſeph filio ſuo dereliquerat:qð pꝛędiũ ñ tam ioſeph q chꝛiſto arbitroꝛ derelictũ: Cuius ſigurã ſan/ ctus ioſeph pr̃iarcha poꝛtauit: quẽ vere ſol adoꝛat ⁊ luna ⁊ omnes ſtellę benedicũt.Ad hoc pꝛediũ ideo venit dñs vt ſamaritani qᷣ hereditatem ſibi patriarchę iſrael vendicare cupiebant: agnoſcerent poſſeſſoꝛem ſuuʒ:⁊ cõuerterent᷑ ad chꝛiſtũ qui legitimus patri- Abi. S. archę heres eſt factus. Jeſus inquit fatiga/ tus ex itinere ſedebat ſic ſupꝛa puteum. Ni- Mattb.i. dete diũſitatẽ myſterij. Inter apłos exulta / bat in ſpũ in monte poſitus: nõ ſolum con/ foꝛtabat eos:verũetiã gloꝛiã his pꝛopꝛia de monſtrabat: in ſamaria cõſtitutꝰ fatigatus ex itinere ſedebat ſupꝛa puteũ: Nũquid dei virtus poterat fatigari? Mõ vtiq; ſed fatiga bat᷑ ꝙ fidelem populũ inuenire nõ poterat. unc ergo fſatigat᷑ chꝛiſtus:qũ nullã virtutẽ in ſuo populo recognoſcit. Hodieq; fatigat eum inobedientia noſtra: fatigat eum infſir/ mitas noſtra. Infirmi em̃ ſumus qñ non ea quę foꝛtia ſunt atq; ꝑpetua: ſed tempoꝛalia et caduca ſectamur. Bene ait: Sedebat ſu puteũ: nõ requieſcebat: qm̃ in ſamaritanis B nõ poterat reqᷣeſcere.Et hoꝛa inqͥt erat qua / Job.4. ſi ſexta. Sexta die deus de limo terrę homi nem figurauit: ſexta hoꝛa venit ſamariam viſitare: vt ſi in euʒ ſamaritani crederẽt:ipᷣe in his inciꝑet requieſcere: vt verũ illud quie tis ſabbatũ celebꝛaret. Sedebat ergo domi nus ſupꝛa puteũ:⁊ venit ſamaritana mulier Abi.s. haurire aquã.Magnũ myſteriũ. Uenit mu lier ad puteũ:et fontẽ quẽ nõ ſperauit inue/ nit. Dicit ad eam dñs:Da mihi bibere.o nus domn vltro ſe offert nõ quęrẽti: vt cõ/ Eſa.õsð. pleat᷑ illud pꝛopheticũ: Palam awarui non quęrẽtibus me:inuẽtus ſum ab his qui non interrogauerunt nomen meũ.Petit bibere daturus:ſedit ſupꝛa puteũ:vt non in altitu/ dine quęramus aquam: ſed de eo fonte qui ſupꝛa omnes aquas eſt ſalutaria nobis po/ cula hauriamus. Quis eſt fons niſi dominꝰ igit᷑ de le ꝓnunciant:et vitę ſuę teſtimoniũn perdunt:qui ideo volunt tardius baptiʒari BGer.xCII. Feria ſexta poſt tertiã do.in.xL. Ger. g9 noſter ieſus chꝛiſtꝰ cui dicit᷑: Quoniã apud Ns.5. te eſt fons vitę:⁊ in lumine tuo videbimꝰlu men? Bonus fons qui nos de huius vitę re⸗ frigerauit incendio:et inundatiõe ſua aridi/ tatem noſtri pectoꝛis temꝑpauit. Vnde ⁊ mu lieri dicit᷑:Si ſcires donũ dei:et quis eſt qui Job.4. dicit tibi:da mihi bibere:tu foꝛſitan petiſſel ab eo:⁊ dediſſet tibi aquã viuã. Nõ omnes ſciunt donũ dei: quia nõ omnes deſiderant aquam viuam. Si enim deſiderarẽt: nunqᷓ; circa ſe haptiſmi ſacramenta differrẽt. Ipſi vt flagitia et ſcelera multa cõmittant. Noli differre o homo remedia ſalutis tuę:quoniã neſcis quãdo a te anima tua repetat᷑. Deni/ ꝙ; ſamaritana ignara myſterij dicebat:Dnñe neq; hauritoꝛiũ habes ⁊ puteꝰẽ altus. Ante aduentũ domini ⁊ puteus altus erat:et ſine hauritoꝛio aquã ſibi vnuſquiſq; haurire nõ poterat: Venit dñs fons viuus vt phariſęo/ rum coꝛda dilueret:ſitim extingueret: pecto ra ſatiaret: nõ quęrens hauritoꝛiũ ſed vltro ſe infundẽs mẽtibus ſinguloꝛũ.Et addidit: Om̃is qui bibit ex hac aqua quã ego dabo ei nõ ſitiet in ęternũ:ſed fiet in eo fons aquę ſaliẽtis in vitã ęternã. Unũ baptiſma docet qͥ poſt ingreſſum ęterni fontis ⁊ cęleſtis pop,5»pſ culi ſacramentũ:vnũquẽq; noſtrũ ſitire non patit᷑.Et ideo nos quibꝰtanta beneficia nul lis pᷣcedentibus meritis pᷣſtitit diuina miſe/ ricoꝛdia:quãtum poſſumus cũ ipſius adiu/ toꝛio laboꝛemꝰ:vt tantę pietatis gratia non nobis iudiciũ pariat ſed pꝛofectũ: Qð ipſe pꝛeęſtare dignet᷑:cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecu la ſeculoꝛũ:Amen. ¶ Eodem die de Raphidin ⁊ depe ?reerm. tra ꝑcuſſa ⁊ Amelech:Sermo In Abnes inquit apoſtolus qui volũt . lmoth pie viuere in chꝛiſto:ꝑſecutionẽ pa⸗ tiunt᷑: et ab hoſtibꝰ impugnant᷑.Et ideo agens quiſq; iter vitę huius: auxiliãte chꝛiſto indeſinẽter debet eſſe armatus:⁊ ſta⸗ re ſemꝑ in caſtris. Si ergo ⁊ tu ſemꝑ vigila/ re volueris vt te cognoſcas in dñi caſtris mi litare:obſerua illud quod idem apoſtolꝰ di/ cit: Memo militãs deo:implicat ſe negocijs 2. Timolb. · ſecularibꝰ: vt ei placeat cui ſe ꝓbauit. Qui ſi ita militas vt a rebꝰ ſecularibꝰ liber ſis: et· in caſtris dei agas ſemꝑ excubias: vt dicat᷑ alibici in nonesſio ocenteo Pſopencön Pngglitnumn UuchensSdu logsauuse⸗ ube Drus gochulfane ti , t0uiruttai Nbei nui.: teſäunt mi. Jultiſn lun. Sltiuit unmn ſtam. Dn nhitpane⸗ Eaeeſtpene ilgoudafe Cſr do ſonn lin aigcloieg Neenneent Nnichuus edunt.Ren lah⸗ ele haſf ſngubte un ſunntid nofſesyng lesellechoe tbaonan Men Nebl Nolgnine Mo lola (Cchenſcn , Bbite Moman wennſae Eteeſi n Auni⸗ t⸗ o nice nt 3 eheil undeu d – iincl Mui. Möonne Wã eltarinnn i N eſulcänni utus obehzr cöninn unsegwni danepeni, Denl nſdicnud Utekalus dr Ausaarafte giig hautirlö imontpbun . mugnereren müonüſcsinn loi.Etadddr ungbi egpdede tineoſonstc baptiinade nsteelekisgo. noſrüſurne uabeneicafu nutouuiani⸗ zci fnsttſu. S teni⸗ Cine R—Käↄ/ Sano 1. glus gll nh eunani, nhugeni, uus: ⸗ Mnde dficaten nncn P 6 5 u⸗ ſenehe nt 4 bus:N = ginnn e⸗ BGer.xCIII. Feria ſexta py tertiã do.ĩ.xL. Ger de te illud quod paulo ſuꝑius audiuimus: Exo. ri. qaꝛ ꝑ verbũ domini exeas de deſerto ſin:⁊ ve nias in raphidin.Sin interpᷣtat᷑ temptatio: raphidin vᷣo ſanitas iudicij. Qui bene exit 5 temptatiõe: ⁊ quẽ tẽptatio ꝓbabilẽ red/ dit:ipſe venit ad ſanitatẽ iudicij. Saluꝰ erit ⁊ ſanitas cũ eo erit:qͥ in tẽptatiõe vitę hͤſen/ tis nunqᷓ; cõtra deũ murmurãs minime fue/ rit vulneratꝰ: ſicut in Apocalyoſi legimus: Apocj.⁊. Qui vicerit dabo ei edere de ligno vitę qð eſt in gadiſo. VUenit ergo ad ſanitatem iudi/ q: qui bñ cauſam alterius audiẽs diſponit Ss.in. ſermones ſuos in iudicio:et munera ſuꝑ in/ NPðs.iq nocentẽ nõ accipit.Quid & in cõſequẽtibus ſcriptura cõmemoꝛat: Sitiuit inqͥt ibi ꝓlus aquã:⁊ murmurauit contra moyſen. Cũ em̃ dixiſſet: Sitiuit pplus:quid opus fuit vt ad/ deret aquas? Sic em̃ habet antiqua trãſla tio. Quare hoc addidit: niſi aquam ſitiuit Wan. 5. q debuit ſitire iuſticiã? Geati em qui eſuriũt Nõ.41u. ⁊ ſitiũt iuſticiã.Et iterũ: Sitiuit anima mea ad deũ viuũ. Multę em̃ ſunt ſites. Sitiunt iuſti:ſitiunt ⁊ peccatoꝛes. Illi iuſticiã:ilii lu⸗ xuriã. Juſti ſitiunt deü: peccatoꝛes ſitiũt au rum. Sitiuit ̊ pplus aquã: qui debuit ſitire Exo.iꝛ⁊. iuſticiam. DNixit ergo ad moyſen dñis:Tolle virgã ⁊ ꝑcute petram: vt educat plło aquã. Ecce eſt petra:⁊ habet aquã.Sed hęc petra niſi ꝑcuſſa fuerit aquas oĩno nõ habet: per⸗ cuſſa vᷣo fontes pꝛoducit ⁊ flumma: ſicut in Joð.7. eua gelio legimus: Qui credit in me flumia de ventre eius fluent aquę viuę. Percuſius em̃ chꝛiſtus in cruce:noui teſtamenti ſontes eduxit. HNeceſſe em̃ erat vt ille ꝑcuteret᷑. NMiſi JYob.i9. em̃ ille ꝓꝑcuſſus fuiſſet:et de ſacro eius latere ſanguis aqua manaſſet: vniuerſus mũduſ Exo.r. ſitim verbi dei patiẽs interiſſet. Percuſſit g moyſes virga bis ſilicem. Quid eſt hoc fra/ Exo. 177. rres? Hec hoc puto eſſe ſine myſterio.Quid eſt hoc ꝙ non ſemel ſed bis virga ꝑcuſſa eſt petra? Ideo ſecũda vice petra ꝑcutit᷑: quia duo ligna in crucis patibulo erigunt᷑: quia ĩ vno ligno ſacras manꝰ expãdit:in alio o: capite vſq; ad pedes ĩmaculatũ coꝛpus extẽ abt. . dit. DGibit ergo de petra plus: ⁊ ſtatim bellũ inüt ↄtra amalech. Videte fratreſ: qꝛ poſtea qᷓ; quiſq; de petra biberit:id eſt chꝛiſti ſacra/ menta ſuſceperit:neceſſe eſt illi ad pugna ꝓ/ cedere. Tãdiu em̃ aliquis diabolũ contra ſe pugnantẽ nõ ſentiet:qᷓ;diu oꝑa illius exerce/ re voluerit. Qui vo illum reliquerit ⁊ de pe/ ns a bipens chꝛiſtũ ſequi elegerit: neceſſe eſt vt illũ patiat᷑ infeſtũ:cui iuſto iudicio voluit ᷣponere chꝛiſtü. AQuiſq; & chuſto ↄiũgit: nõ ad delitias:nõ ad voluptates ſed ad ꝑliũ p/ paret᷑:qꝛ omnes qͥ volũt pie viuere i chꝛiſto: 2. Timot5ᷣ.3 ꝑſecutionẽ patiunt᷑.Et iterum: Per multas Act. 14. tribulationes opoꝛtet nos intrare in regnũ dei. Inierũt ergo bellũ filij iſr::⁊ moyſes vo⸗ cat ieſum ⁊ dicit ad eũ: Elige tibi viros⁊ pu/ Ero. 7. gna cõtra amalech. VUſq; ad hũc locũ beati hui nomis mẽtio: id eſt ieſus nuſqᷓ; facta ẽ. Hic pꝛimũ vocabuli huiꝰ ſplendo: obfulſit. Ahoyſes vocat ieſum:lex iuocat chꝛiſtũ.Eli/ ge inquit tibi viros potentes. Mon poterat moyſes eligere viros potentes: Jeſus ſolus eſt qui põt viros potetes eligere. Ipſe vtic qui dixit aplis ſuis: Mõ vos me elegiſtis: 5 Job̃. 15. ego elegi vos. Ipſe eſt qͥ domũ foꝛtis intra/ Matthᷣ.12. uit:⁊ vaſa eius diripuit. M.opſes aũt aſcen dit in verticẽ collis. Et factũ eſt cũ eleuaret Exo. 17. manus ſuas mopylſeſ:vincebat ilrł. Aduerti/ te fratres: M. oyſes manus quidẽ leuat: nõö. tamẽ extẽdit. Cui ergo ſeruabat᷑ vt manus extenderet niſi dño noſtro ieſu chꝛiſto: qͥ ex· tenſus in cruce vniuerſum oꝛbẽ cõplexurus bꝛachia pietatis expandit: Moyſes & leua/ uit manus:⁊ licet nõ expãdit: tamẽ ipſa ele uatione myſteriũ crucis oſtẽdit. Videte fra⸗ tres iam tũc ꝑ ſacramentũ crucis ſuꝑatas ceẽ aduerſarias gentes.Et nos frẽs dilectiſſimi E ſi adiuuante dño manꝰ erigimꝰ:diabolũ ſu/ peramus. IJn manibꝰ:opera debemꝰaccipe⸗ re. Si ergo talia ſũt opera tua vt illa poſſis in altũ in conſpectu dñi leuare:potes etiã ⁊ tu i teipſo aduerſarios tuos extinguè. Quiſ bene manus leuat: niſi ꝗͥ ꝑ elemoſynã in cę/ lo iugit er theſ. auriʒat? Quis ergo bene ma, nus leuat:niſi qui aſſidue victum ac veſtitũ pauperibꝰ ſubminiſtrat?e Quis bene manꝰ leuat? Ille vtiq; qͥ implet illud apłi:Eleuan 1. Timo:h.2. tes inqͥt puras man“ꝰ ſine ira ⁊ diſceptatiõe. Quia ̊ quotidie nobis ⁊ vobis pugna imi/ net cõtra aduerſarias poteſtates: ſi volumꝰ vincere:manꝰ nf̃ę:id eſt actus nfi ⁊ cõuerſa/ YVhit z. tio nr̃a non ſit in terris:ſed ſiẽ aplus diẽ: ſuꝑ terrã ambulãtes cõuerſationẽ habeamꝰi cę/ lo.Scniptũ eſt tamẽ: qꝛ ſicut vitul ablingit in cãpis herbã viridẽ:ita pplus iiri ablinger populũ amalech ſuꝑ terrã. Per qð indicari videt᷑: quia populus dei non tantũ manu ⁊ armis q; voce pugnabat ⁊ lingua:id eſt oꝛa⸗ xionẽ ad deũ fundebat.Ergo ⁊ tu ſi vis vin⸗ Bancti luguſtini de tempoe ſtẽtes:⁊ vigilantes ĩ ea. Hęc ẽ chꝛiſtiani pu/ gna gloꝛioſiſſima:nõ in ſuis viribus ſſume/ re:ſed ſemꝑ dei auxiliũ imploꝛare:cui eſt ho noꝛ et imperiũ cum patre et ſpirituſancto in ſęcula ſęculoꝛüũ: Amen. = ¶ Item eodem die Homelig de eo⸗ AQgaem de quo ſupꝛa in euangelio ſᷣm Job.. Johanne: que habent᷑ in expoſiti/ one doctoꝛis Ibidem: Et in libꝛo lxxxiij.queſtionũ:queſtione.lxiuii. ¶ Sabhato poſt tertiam dominicã in quadrageſima: Sermo habitug ad mẽeſam ſancti Lvpꝛiani:de eo 98 Ps.a. ſcriptum eſt in pſalmo: Erudimini qui iudicatis terram:Et de muliere Ser.xCIIII. adultera: Dꝛimus. A Rudimini omnes qui iudicatis ter/ ram. Lerrã iudicare eſt coꝛpus dam 2 nare. Audiamꝰ apoſtolũ iudicantẽ 1. Cor.9. terrã. Mon ſic pugno inquit tanqᷓ; aerem cę/ dens: ſed caſtigo coꝛpus meũ et in ſeruitutẽ redigo:ne foꝛte alijs ſᷣdicans ipſe repꝛobus Ad frẽs in he/ efficiar. Audi ergo terrã iudicantẽ terram:⁊ remo.ꝛc· fudica terrã:ne ſis terra.Si em̃ terrã iudica/ ueris:cęlũ eris: ⁊ in te factã gloꝛiã dñi enar/ Ps.is. rabis. Cęli em̃ enarrãt gloꝛiã dei.Si aũt ter rã nõ iudicaueriſ:terra eris.Si aũt terra fu/ eris:ad eũ ꝑtinebis cui dictũ eſt:Cerrã mã/ ducabiſ. Audiãt ergo iudices terrę.Coꝛpus caſtigent:libidines frenẽt:ament ſapientiã: vincant cõcupiſcentiã.Et vt hoc faciãt eru/ B diant᷑.lhęc eſt aũt ſumma eruditionis:Ser/ Nxs.⁊. uite dñio in timoꝛe: ⁊ exultate ei cũ tremoꝛe. Exulta ei nõ tibi.Ei a q̊ͥ es qð es:⁊ ꝙ hõ es: 7 ꝙ iuſtus es. Si autem putaueris ꝙ ab illo quidẽ homo es:a te autẽ iuſtus es: non ſer/ uis dñio in timoꝛe:nec exultas ei in tremoꝛe: ſed tibi in ſumptione.Et quid tibi ſiet niſi Abi. S. qð ſequit᷑ He quado iraſcat᷑ dñs: et ꝑeatis inquit de via iuſta. Mon em̃ ait: He quãdo iraſcat᷑ dñs:⁊ non intretis in viam iuſtã:ſed peatis de via iuſta. Jam em̃ videris tibi iu/ Exo.⁊0o. ſtus nõ rapiendo alienũ:nõ adulterãdo: nõ homicidiũ faciẽdo:nõ falſum teſtimoniũ ad uerſus ꝓximũ dicẽdo:patrẽ et matrẽ hono/ rando:vnũ deũ colendo:idolis ⁊ dęmonijs nõ ſeruiẽdo.De hac via peribis:ſi tibi iſta a teipſo eſſe putaueris. Inſideles em non in/ trãt in viam iuſtã. Superbi pereunt de via iuſta. Quid em̃ ait: Erudimini qͥ iudicatis terrã.Et ne foꝛte vires ⁊ potentiã:qꝛ iudico⸗ cis terrã: vobis tribuatis: a vobiſipſis aeam vobis eſſe credatis:nolite ſic: Seruite dñoĩ timoꝛe:exultate nõ vobis in ſᷣſumptiõe ſed ei in tremoꝛe. MHe qñ iraſcat᷑ dũs ⁊ ꝑeatis de via iuſta:cũ exarſerit cito ira eiꝰ.Quid faC ciendũ ẽ ne ꝑeamꝰ de via iuſta? Beati oẽs qͥ Ns.2. cõſidunt in eo.Si beati qͥ cõſidũt i eo:miſe/ ri qͥ cõſidunt i ſe. Maledictem̃ omnis hõ qͥ biere.ri. ſpem ſuã ponit in homie. Ergo nec in te:qͥa et tu homo es. Si em̃ ſpem tuã poſueris in alio homiĩe: inoꝛdinate hũilis eris: Si autẽ De tõtiuentis ſpem tuã poſueris in te: periculoſe ſuꝑbis. nlme ca. . Quid aũt in tereſt: Utrũq; ꝑnicioſũ.Nihil hoꝛũ eligendũ:inoꝛdinate hũilis non leuat᷑: periculoſe ſuꝑbus pᷣcipitat᷑. Deniq; vt noue rit ſanctitas veſtra ꝓpter iſtũ ſenſum redar/ guendũ ⁊ ↄſumendũ qð in ſe quiſq; cõſidit: diuturna eſſe iſta verba:Seruite dño i timo re:⁊ exultate ei cũ tremoꝛe:Aplm audite hęc ipſa verba dicentẽ:⁊ ſententiã cur dicta ſint explanantẽ.Ecce apli verba ſunt: Cũ timo/ Pbil. x. re ⁊ tremoꝛe veſtrã ipſoꝝ ſalutem oꝑamini. Quare ergo cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe meã ſalutẽ operoꝛ: cũ ſit in poteſtate mea oꝑari ſaluteʒ meam? Tlis audire qre cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe? Deus eſt em̃ qui oꝑat᷑ in vobis:ideo cum ti/ moꝛe et tremoꝛe. Quia qð impetrat hũilis: amittit ſuꝑbus. Si ergo deus eſt qui oꝑat᷑ i vobis:quare dictũ eſt:veſtrã ipſoꝝ ſalutem oꝑamini? Quia ſic deꝰ ĩ nos oꝑat᷑ vt et nos opemur. Adiutoꝛ meus eſto: Deſignat eſſe oꝑatoꝛem:qui inuocat adiutoꝛẽ.Sed volũ/ tas inquit mea bona eſt. SFateoꝛ tua. Sed ⁊ ipſa a quo data: a quo excitata? RHoli me: ipſum aplm interroga. Deus eſt em̃ inquit qui oꝑat᷑ in vobis et velle ⁊ oꝑari pꝛo bona Abi.s. volũtate.CQuid eſt ergo qð tibi arrogabas: Quid eſt qð ſuꝑpbus ibas ⁊ ꝑibas? Redi ad coꝛ tuũ:inueni te malũ:⁊vt ſis bonꝰ:inuoca bonũ. Mõ em̃ in te placet deo:niſi qð habeſ ex deo.Qð autẽ habes ex te:diſplicet deo. Si bona tua cogites:quid habes qð nõ ac/ i.Corl. “„ cepiſti? Si autẽ accepiſti:quid gloꝛiaris q̃ſi non acceperis? Solus eſt ille qui non nouit niſi dare. Hon habet datoꝛẽ:quia nõ habet melioꝛẽ.Quo tu ſi inferioꝛ es: imo qꝛ inferi/ oꝛ es: gratulare quia ad eius imaginẽ fact* Geñ.r. es:vt in illo inueniaris qui in te periſti. Mõ em̃ potuiſti in te niſi ꝑdere te:nec ſcis inueni re te niũ ille qui fecit te q̃rat te. Alloquamur D gerX nmete teligea eniſeh guiſcp atterra terrate fuißßan uäci⸗ (carist Cantten cpiunt faiudic ſtince ſuijiudt lalem: fanest hacne neomn pb tureſe⸗ lleiten (umm guope Rrblsdin ſchicen de ao domt fetla mant Partb 21, phib⸗ ſemin oꝛote eſet nemal fiqu neceſa ltece Nadn nogin Golus lenogn ccnut lu n hſcen eßreſt ncann Enat O heber Uthoe rllſen clnho⸗ Kn Aerun tenam ð Ne Patknnügn tamẽ ⁊ eos qui ſm iſtã viſibilem ⁊ popularẽ SanN intelligentiã iudicant terram. Judicant em̃ — terrã reges: duces: pꝛincipes: iudices. VUnuſ nöe quiſq; ꝓ munere quod accepit in terra: iudi akint cat terram. Quid eſt autẽ qõ dicit᷑: Judicat dnclg terram: niſi iudicat homines qui ſunt in ter- Ailete 4 ra: Nam ſi terram pꝛopꝛie non accipias niſi ciiine quã calcas:agricolis ergo dictum eſt: qui iu anen dicatis terram: Poꝛro autem ſi reges iudi/ Ei cant terram et qui ſub regibus poteſtatẽ ac — cipiunt a regibus:erudiant᷑ et ipſi:gNuia ter — ra iudicat terram. Et timere debet eum qui bülsenggtin eſt in cęlo terra iudicans terrã. Parẽ quippe Lheneſnte; ſuũ iudicat:homo hominem: moꝛtalis moꝛ/ higniuhät talem: peccatoꝛ peccatoꝛẽ. Si enim ꝓcedat ehülsanlui in mediũ dominica illa ſententia: Qui ſine Dt Daignm peccato eſt: pꝛioꝛ in illã lapidem mittat: nõ/ iüſaunn ne omnis iudicans terram terremotũ pati/ Pnleggigi⸗ JYob.s, tur? Euangelicũ capitulũ recolamus. Pha/ Senndizinn rilęi temptantes dominũ: adduxerunt ante eeatut eum mulierẽ in adulterio depꝛehenſam. De mnniarde quo peccato pęna fuerat lege deſinita: lege hirlane 52 vᷣbis dñi ſcilicet data per moyſem famulum dei.Hac lumenn 7-b. ergo complexione doloſa et fraudulenta ad cummrdaſi dominum pharilei acceſſerunt vt ſi iube- kernncgnlru ret lapidari mulierem diffamata ʒ: perderet riimnertnme manſuetudinẽ: Si autem quod lex iuſſerat rdhaiine Matt. 22. ꝓhiberet: peccaſſe teneret᷑ in lege. Sicut au nesmnnntin tem interrogantes de tributo cęſari redden R do:oꝛe ſuo cępit viciſſim interrogans cuius hipiriun eſſet ꝓlatus nũmus: cuius haberet imagi/ iustzittt⸗ nem ⁊ ſuꝑſcriptionem. Heſpondentes enim R ipᷣi qui interrogauerũt: in nũmo eſſe imagi/ e nẽcęſaris: Reſpõdit eis ᷣm os ipſoꝛũ: Red/ munn 131 dite cęſari quę cęſaris ſunt:⁊ deo ꝗᷓ dei ſunt: mn vt admoneret ſic reddendam deo in homie vemun imaginem dei:Auẽadmodũ in nümo ima/ baeein o ſua reddit᷑ ceſari: ita et in iſta adultera in/ cet gn de terrogatoꝛes interrogauit:⁊ ideo iudices iu linni dicauit.Non ꝓhibeo inquit lapidari:quam S . Leuitj.20. la pidari lex iuſſit:ſed quęro a quibus.NHon n ſben i eerf reſiſto:ſed legis miniſtrum requiro. De/ mniſin niq; audite: Lapidare vultis ſᷣm legẽ: Qui tedihic Sobp.S. ſine peccato eſt: pꝛioꝛ in illam lapidem mit/ ⸗ l i E tat.Quando autem hec audiuit:digito ſcri Eeguignn, bebat in terra: vt erudiret terram. Auando aleanſnn aũt hoc dixit phariſęis:leuauit oculos ſuos migulin, t⁊ inſpexit terrã:et fecit eã tremere. Pꝛoinde 8 ine cum hoc dixiſſet: iterum ceępit ſcribere in ter/ aus innh ra. At illi compũcti ⁊ tremefacti: vnus poſt uimnthii “ alterum diſceſſerunt. O terremotuz: vbi ſic lent ſin terra mota eſt vt etiã mutaret locum. Illis une Ber. xCIIII. Babbato p' tertiã do 1i. XL. Ber. I ergo diſcedentibus: remanſit peccatrix 1 ſal uatoꝛ. Remanſit ęgrota ⁊ medicus. Reman erem dixit: Hemo te condemnauit?: Et illa: HNemo domine. Sed tamen adhuc ſollicita erat. Peccatoꝛes em̃ damnare nõ auſi ſunt. Non auſi ſunt lapidare peccatricem: qui ſe- ipſos intuentes ſimiles inuenerũt.Sed ad/ huc mulier erat in magno periculo: quia ei ille iudex remanſerat qui erat ſine peccato. HNemo inquit te damnauit: At illa: Nemo domine: Sed nec tũcſecura ſũ. Cui ſollici- ſit miſera ⁊ miſericoꝛdia.Et aſpiciens muli/ tudini tacite dñs voce reſpondit: Hec ego te condemnabo. Illos a vindicta repꝛeſſit ↄſciẽtia: me ad ſubueniendũ inclinat miſeri coꝛdia. Heęc attẽdite ⁊ erudimini oẽs qui iu/ dicatis terram. Omnes ſcilicet:quia etiã ſic intelligendũ eſt de quibus apoſtolus dicit: Ois aia poteſtatibꝰ ſublimioꝛibus ſubdita ſit.Non eſt em̃ poteſtas niſi a deo.Quę aũt ſũt: a deo oꝛdinata ſũt: Qui reſiſtit poteſta- ti: dei oꝛdinationi reſiſtit. Pꝛincipes em̃ nõ ſunt timoꝛi bono operi:ſed malo. Vis autẽ 5 non timere poteſtatem? Bonum fac ⁊ habe bis laudem ex illa.Et ſi non ab illa:tamẽ ex illa. Aut enim iuſte agis: et iuſta poteſtas laudabit te: Aut iuſte agentem etiam ſi po/ teſtas iniuſta damnet te: deus iuſtus coꝛo/ nabit te. Ac per hoc tu iuſticiam tene:tu be ne viue. Et ſi dãnet ſiue abſoluat: habebis laudem ex illa. Beatus ille cuiꝰ hic ſanguis fuſus eſt. Honne ex ula poteſtate anteq; et viſus eſt iudicari:laudem inuenit?Confeſſi onem ꝓmiſit:in fide permãſit. Moꝛtem nõ timuit:ſanguinẽ fudit: diabolum vicit. Vt ergo non ſitis iniquę poteſtatis quicũq; ho mines vultis habere in poteſtate: erudimi/ ni ne ꝑuerſe iudicetis:et ante omnia perea/ tis qᷓ; quẽqᷓ; carne perdatis. Judex eſſe vis: non potes meritis: vel pecunia:nonduʒ re/ pꝛehendo. Foꝛtaſſe enim pꝛodeſſe cupis re bus humanis: et emis vt pꝛoſis:vt ſeruias iuſticię non parcis pecunię. Pꝛius pꝛopter te eſto iudex in te. Pꝛius iudica te de te: vt de penetrali cõſcientię ſecurus pꝛocedas ad alterum. In teipſuʒ redi:te attẽde:te diſcu/ te:te audi. Ibi te volo pꝛobare integrũ iudi cem:vbi non quęris poteſtatem. Pꝛocede-/ re vis cum poteſtate: vt alter tibi dicat de altero quod tu neſcis: pꝛius intus iudica. Nihil tibi de te dixit cõſcientia tua? Sino/ lis negare vtiq; dixit. HNolo audire quid di⸗ m 2 Bancti Auguſtini de tempoꝛe NX. rertt: Tu iudica qui audiſti. Dixit tibi de te mei qð vobis aliquanto plenius exponete ſiunt quid feceris: quid acceperis: quid peccaue/ ipſius rei obſcuritate eom pelloꝛ. Repeto qð uungui⸗ ris. Vellem ſcire qualem ſententiam pꝛotu / dixi: Diſciplinam qui abijcit in felix eſt. hoc netroſt liſti. Si bene audiſti: ſi recte audiſti:ſi in au/ eſt manifeſtũ: Diſciplinã qui non dat crude ceunel diendo iuſtus fuiſti: ſi tuę mentis tribunal lis eſt. Teneo pꝛoꝛſus: teneo ⁊ oſtendo feriẽ- hereurin aſcendiſti:ſi teipſum ante teipſum in eculeo do pium: parcẽdo crudelem:Exemplũ ante rone coꝛdis ſuſpendiſti: ſi graues toꝛtoꝛes adhi / oculos pono. Vbi inuenio feriendo piume onaa buiſti: ſi timoꝛes bene audiſti: ſi ſic audiſti Mon eo ad alios:ad patrem ⁊ filium eo. Pa e d d et pꝛoculdubio pgnitendo peccatũ puniſti. ter quando ferit amat: ⁊ non vult puer cedi. deſſunn Ecce ⁊ diſcuſſiſti ⁊ audiſti ⁊ puniſti:⁊ tamen Cõtemnit volũtatem:conſulit ad vtilitatẽ. gindonn tibi peperciſti. Sic audi ⁊ pꝛoximũ tuum: ſi Quare Quia pater eſt: quia hęreditatem gindiri erudiaris ſicut admonuit pſalmus: Erudi/ parat: quia ſucceſſoꝛem nutrit. Ecce feriẽdo “ esnun mini qui iudicatis terram. Sic audi pꝛoxi / pius eſt pater: feriẽdo miſericoꝛs eſt.Da mi/ u hb mũ tuũ: quomodo audis ⁊ te. Peccata per / hi hominẽ parcendo crudelem. Non recedo ts ggnenn⸗ ſequeris: nõ peccantẽ. Et ſi foꝛte quiſq; du ⸗ aꝑſonis:eos ipſos ante oculos pono. Sed 4 nte rus ẽ ad coꝛrigẽda peccata auerſus a timoꝛe ſi puer imperitus ⁊ indiſciplinatus ſic viuat üce dei: hocipm in eo ꝑſeqris: hocipᷣm coꝛrigere vt pereat: et pater diſſimulet: pater parcat: conaberis: hoc ꝑdere ⁊ tollere laboꝛabis vt pater perditũ filiuʒ diſciplinę aſperitate of⸗ n- 25.4. 4. duo. ſea eruet᷑ hõ peccato dãnato. DHuo em̃ nomina fendere timeat: noõne parcendo crudelis eſtꝰ lurn ſunt hõ ⁊ peccatoꝛ.hominẽ de fecit:pecca / Erudimini ergo qui iudicatis terram:et be/ PDs.2. nuw, toꝛẽ ſeipſe homo fecit. Pereat qð fecit ho / ne iudicando non a terra pꝛęmiũ:ſed ab illo der al mo: liberet᷑ qð fecit deus. Noli ergo vſq; ad ſi pectate qui kecircelü rtend. lundd Roucn HH is peccatuʒ perdas 14 Wen ominẽ. MNoli vſq; ad moꝛtẽ: vt ſit quem . niteat: homo non necet᷑ vt ſit qui einenack. (Eodem die: He dece in lege bs⸗ 85 Limual Hãc in coꝛde retinẽs hõ int homies dilecti cey tis: 2 de dece Eplagis: er. c. xCV. Rutuc onẽ:eſto iudex terrę:⁊ ama nõ currere ſᷣ dili ,/ S hiſdln gere. Si ſuꝑbis: ſuꝑbi ĩ peccata:nõ in homi On eſt ſine cauſa: fratres dilectiſſi· A hlnſt nẽ. In illud ſęui qð tibi diſplicet ⁊ ĩ te:nõ in mi:ꝙ pꝛęceptoꝛum legis dei nume/ ſaioen eum qui factus eſt ſicut tu. De vna officcuna rs cum numero plagarum quibus ngtifn exiſtis: vnum artiſicem habuiſtis: vnus li- ęgyptus percutitur exęquari videtur. NHam fſnaif mus eſt veſtra materies. Quid perdis non ſicut decem pꝛęcepta ſunt legis quibus ad Denchr amando quem iudicas: m̃ iuſticiam per / cultum dei populus admonetur: ita decem len S dis non amando queʒ iudicas. Adhibean / plagę leguntur:quibus ſuperbia ęgyptioꝛũ ſannl tur pęnę:non recuſo:non interdico:ſed ani/ affligitur. Conſideremus ergo cur et ibi de/ menteve mo amantis: animo diligentis: animo coꝛ/ ncem pꝛecepta: et hic decem plage memoꝛen/ umnnon rigentis. Hon enim filium tuũ non erudis: tur. Ideo ſine dubio: qꝛ in ulis erant vulne/ Perateop Et pꝛius agis vt ſi fieri põt pudoꝛe ⁊ libera- ra:in iſtis medicamẽta. Et opus erat vt pe- lamenen litate erudiat᷑ ⁊ erubeſcat patrem offendere niculoſis plagarum decem vulneribus de/ 12 Leſlfeg nõ tanq; ſeuerum iudicem timeat: Gaudes cem p̃ceptoꝛum medicamina ſubuenirent. ſe 7s Antel ad talem ſilium. Sed ſi fuerit foꝛte iſta con/ „Primum eſt pꝛęceptum in lege de vno do. tz en temnens:adhibebis ⁊ verbera. Incutis p Non erunt inquit tibi dij alij pꝛęter me. Pꝛi Exo. 20. tein nam:ingeris doloꝛem: ſed quęris ſalutem. ma plaga ęgyptioꝛum:aqua cõuerſa in ſan/⸗ E. lnt Multi amoꝛe: multi timoꝛe coꝛrecti ſunt: guinem. Compara pꝛimum pꝛeceptum pꝛi⸗· tenens ſed per tremoꝛem timoꝛis ad amoꝛem perue mę plagę:deum vnum ex quo ſunt omnia: Munett Ps.2. nerunt. Erudimini qui iudicatis terrã. DHili- in ſimilitudinem aquę ex qua generantur oo nie J gite ⁊ iudicate. Hon enim ſic quęrit᷑ innocẽ omnia. Ad quam autem rem pertinet ſan/ e(ount Saß. . tia: vt pereat diſciplina. Scriptũ eſt: Diſci, guis: niſi ad carnem moꝛtalem? Quid eſt er/ int lte he plinã qui abijcit inſclix eſt. Bene poteſt ad/ go aquęe conuerſio in ſanguinem: niſi quia luninte di ad iſtam ſententiã: Sicut diſciplinã qui ülli qui in dominum credere noluerunt:ſicut ſimei abijcit infęlix eſt: ſic diſciplinam qui negat dicit Apoſtolus:Obſcuratum eſt inſipiens Ro.i. nesrmno crugelis eit.Auſus ſum glic dicere fratres coꝛ eoꝛum: dicentes ſe eſſe ſaplentes: ſtulti donne Nenitse * cbe⸗ facti ſunt. Aqua enim in ſanguinem ver/ inſlrkbe titur: quia ſenſus ęgyptioꝛnm obſcurus ⁊ ummnnn tenebꝛoſus efficitur. Et iuſto dei iudicio Woſenchſt; factum eſt: vt de illo fluuio ſanguinem bi nbrnhien berent:in quo hebꝛęoꝛum paruulos neca- lenench in B re conſueuerant. Secũdum pꝛęceptum: niilnnn Exo.20. Mon accipies nomẽ domini dei tui inua NRNNS num. Qui enim acceperit nomen domini ultuinli dei ſui inuanum:non mundabit᷑.Nomen Auübeelmen enim domini ieſu chꝛiſti:veritas eſt. Ipſe n. Euſteh Zob. 14. enim dixit: Ego ſum veritas. Et qina ve/ peſ Den ritas mundat: vanitas inquinat: videa/ en Honnn mus huic ſecũdo ſᷣcepto contrariam pla- alos ono. Sel Exo.s gam:ranarum abundantiã. In ranis hę/ lnnnsſeſiun retici intelligunt᷑ atq; philoſophi. Phi⸗ larungnr loſophi enim vel hęretici quia in chꝛiſto inerlpatuet⸗ omnia falſa eſſe dicunt: ranę ſunt clamã- Ndocntice tes in paludibus limoſis. Per ſuꝑbiam ⁊ Nslmantnk inanem contentionẽ ſtrepitum vocis ha/ vniüſcttdlr bere poſſi unt: doctrinam vere ſapiẽtix in/ ſinuare nõ poſſunt. Qui enim chꝛiſtianę veritati contradicunt: et in ſua vanitate Doeoecepti decipiunt: ranę ſunt tedium affe- Cingen.. C rentes auribus non cibum mentibꝰ. Ter⸗ 6Ocr. I 4 Exo. 20. tlum pꝛęceptum eſt: AMemento inquit vt DdDdDdeis ſabbati ſanctiſices. In iſto tertio pꝛę/ mnsdiant cepto inſinuatur quędam vacationis in- nites nie dictio: requies coꝛdis:tranquillitas men/ hsdaluict tis quã facit bona conſcientia. Ibi enim banmngun eſt ſanctiſicatio: quia ibi eſt ſpiritus dei. nnlan n Deniq; videre vacationem: hoc eſt quie/ enulbii Eſa.os,. tem.Super quem inquit dominus requi venn udan eſcam:niſi ſuꝑ humilem ⁊ quietum et tre/ abiselhetn mentẽ verba mea? Spiritale enim ſabba⸗ nwarab tum non obſeruant:niſi illi qui ſe ita tem/ glgenenonn, perate operibus terrenis accõmodant:vt lisamene tamen lectioni ⁊ oꝛationi: ⁊ ſi nõ ſemꝑ cer lscut ſ⸗ te vel frequẽter inſiſtant: ſᷣm apoſtolum: nunbii 1. Zimoth. 4. Attende lectioni diuinę doctrinę. Et ite/ ſhtenm 1. Theſſal. 5. rum: Sine intermiſſiõe oꝛate. Qui enim gedeſlonen tales ſunt: quotidie ſpiritaliter ſabbatuʒ ingame , colunt. Qui vo inquieti ſunt et iugiter cölclentin terrenis actibus implicant᷑: de quibꝰ ſcri ſppepungt ptum eſt: Impedimenta mundi fecerunt Aoſunton eos miſeros: id eſt requiem habere non . Cnen poſſunt.Attendite tertiam ꝑlagam: huic ennuſe Xxo.S. Lertio ſᷣcepto contrariam. Scynifes nati neCdn ſunt in terra ęgypti de limo: muſcę minu/ Z tiſſimę: inquietiſſimę: inoꝛdinate volan/ euntſ tes: in oculos irruentes:non ꝑmittentes enſhtt homineʒz quieſcere: dum abigunt᷑ iterum rentes non agnoſcere. Mihil tam caninü: cut pecus time. Sextum pᷣceptum: Mon E occides. Sexta plaga puſtuleę ĩ coꝛpoꝛe et Ber xXCvV. Babbato py tertiã do.ĩ.xL. Ger. II irruunt:dum expulſę fuerint iterum rede⸗/ unt. Quales iſte ſunt muſcę: tales ſunt homines inquieti: qui ſabbatum ſpirita/ liter obſeruare: id eſt bonis operibus ſtu- dere ⁊ lectioni vł oꝛationi inſiſtere nolũt. Et quomõ coꝛpꝰ humanũ ab iſtis muſcis affligitur: ita coꝛ illoꝛum diuerſis cogita/ tionibus inquietat᷑ et compungit᷑. Tene/ . te ꝑceptum:cauete plagam. Quartũ pꝛe⸗ D ceptum eſt: Honoꝛa patrem tuum et ma/ Exo. 20. trem tuam. Huic contraria quarta plaga ęgyptioꝛũ cynomia: id eſt muſca canina. Gꝛęcum enim vocabulum eſt. Qui enim parentes honoꝛare diſſimulat: muſca hũc canina:id eſt diaboli nequicia ſpiritaliter affligit et cruciat. Caninum eſt enim pa⸗ qᷓ; cum illi qui genuerunt non agnoſcun/ tur. Quintũ pᷣceptum eſt: NHon męchabe/ Exo. 20. ris. Quinta plaga moꝛs in pecoꝛa. Om⸗/ nis enim qui aut vxoꝛe pꝛopꝛia intempe/ rate excepto filioꝛum deſiderio vtitur:aut certe qð eſt crimen grauiſſimũ: qui vxoꝛi aut filię alienę aut ancillę vel ſuę vel alte/ rius inſidiatur et non reuocat᷑ pęnitendo/ victus cupiditate beſtiarum: tanqᷓ; amiſ/ ſo homine erit pecus: non quaſi conuer/ ſus in naturã pecoꝛis:ſed in humana foꝛ/ ma habens ſimilitudinẽ pecoꝛis:qui non vult audire dicentem dominũ: Molite fie/ Ns 31. ri ſicut equus ⁊ mulus: in quibus non eſft intellectus.Et illud:homo cum in hono NMõ. 48. re eſſet non intellexit: comparatꝰẽ iumen tis inſipientibus ⁊ ſimilis factus eſt illis. Sed ſi pecus eſſe non times: vel moꝛi ſi/ Exo. 20. . . Exo. 9. veſicę bullientes et ſcaturientes incendia vulnerum de fauilla foꝛnacis. Tales ſunt homicidales. Ardent ira: quia per iram homicidij fraternitas perijt. Ardent ho/ mines iracundia:ardent ⁊ gratia. Nam ⁊ qui vult ſubuenire feruet:qui vult occide re feruet. Iſte pꝛecepto: ille moꝛbo. Iſte bonis operibus:ille inſanioſis vlceribuſ. O ſi poſſemus videre animas homicida/ rum:ſine dubio plus plangeremus q; pu treſcentia coꝛpoꝛa vlceratoꝛum. Sequi/ tur pᷣceptum ſeptimum: MNon furaberis. Exo. 20. Et plaga ſeptima grando ĩ fructibꝰ. Qdð Exo.9. per furtum contra dei ſceptum ſubducis Bancti Anguſtini de tempore Hen „ de celo pdes. Hemo en eet bi gratia: acquiret veſtem: eae aurinaſtlquos nobis nec . gleſti iudi fur nec latro nec vicinus mal unn e ſag. Abilu lucrum:ibi damnũ. aliquãdo auferre: vbi nec tinea ndendi⸗ we w re 2 Lucrũ ſta cecltate: ns nneonrinann So ei zmerehaͤg. Iſte ſunt enim vere di/ ttb,t6 cn ini nu uitię:id bona conſci ſrenho⸗ be. Ergo qui ſuo malo deſiden entia: iuſticia: miſeri/ a io foꝛinſecꝰ coꝛdia:caſtitas: ſobꝛieta 3 biutgn Ero.1. ganr a dei Lga iu Dnt ne auc eſt: diues nitena un 4 Exo. 10. fragio nu us exierit. Si dili ereod⸗ al⸗ na dat volltcrltns auxiliã lnt ſtateni⸗ ni atenson nocere: lume/ cere:eritis populꝰ deut rkanngen mun W Sat. 5. ne nos falſis aimind agam. Seinck Ken be 4 italiu nequitiaru;o. ſtegie moꝛdetis ⁊ comeditiſ inuicẽ: videten b ſone ipeati: ad terra rcp:omiiſois — 4 inuicẽ ſumami. Honi . 5 eab poteritis fcliciter ꝑuenire: pᷣſtante domi/ fentiun. Exo. 26. piſces v ſceptũ: Mõ cõcu/ no nęjo ieſu chꝛiſto:cui eſt gloꝛia: imperiũ ein Erx . 10. P xoꝛẽ ꝓximi tui.HNona plaga den / cum patr 2 ſe tenebꝛę. Si enim peccatum eſt vxroꝛem rum: Amen. ſoliltulanctol Kculs ſeculo⸗ ud Dnas nugle⸗ aaule ſilioꝛuʒ agnoſcere: Ra — uale peccatũ eſt alie . e Vereę denſe ſunt tenebꝛ ni ae Item. eogem⸗ die ſermo deiudi nicho⸗ dolet in coꝛde patiẽtis: quomõ ſi . et᷑ inter ſermones unge — auibo facit alteri: nihil ta / xXxxxv. nän oluiſſet pati. Alia mala ſolẽt homies e “ patiẽter excipere. Hoc autẽ neſcio vtrum Wreter i omelig de⸗ 9 henl mni poterit qui patienter ferat. Oq; Johannẽ: Derrerxit nange voim handau . nſas tenebꝛas patiunt᷑: qui talia ſacit tem oliueti ⁊c̃.quę hab g in mon Zob . lhl talia concupiſcũt. Vere excitant᷑ ſ gque hahent in ex⸗ ſ dte hoꝛribili. Furoꝛ enim indomitus ea voo⸗ boſitide⸗ vocto ebidem: i in- a e em Zienane cõmaculare velle atq; pollu/ ter ſernoes de Nerdis da. xlvij. nen 20 ere.Decimũ pſᷣceptum: Mon concupiſces munit nic raat⸗ rem ꝓximi tui: non pecus:nõ ouẽ:nõ uica quarrg inquadrageſima nicen uẽ:nõ aliquid oĩno. Huic mãdato pla/ ptis:Sermo ecem pꝛgce-⸗ i Cl Exo 12. ☛ contraria eſt:moꝛs pꝛimogeni/ Srn 1— Ser.xCV. ulse ꝛimogenita coꝛdis noſtri ſides eſt. Omir . u RMNemo enim bene operat᷑ niſi ſides ſceſſe Omſnus et de noſter miſericoꝛs ã unt Des. I. rit: ſicut dicir apoſtolus: 2 miſeratoꝛ:longanimis ⁊ multũ a.. ſbi ſoeplecereed garg Sine ſide impoſ/ miſericoꝛs ⁊ verax: largiter hꝛo⸗ Põ. 1ꝛ. e enpos na filij tui ſunt ſi mnia opera tua bo gat miſericoꝛdiã in pᷣſenti ſeculo:tã ſeęuere Eewah⸗ benmogenitae berirales ſed ſuee iſtos ti ti mingrt iudiciũ in futuro ſęculo. Verba ꝗ inn . is rẽ alie/ dixi ſcripta ſunt: nii n et diuinis auct rkeunuug enriuanen fidem ↄtinent᷑: quia miſericoꝛs 1leraroe dus: ie dinel hroꝛ obſequens t ma ine Denbio ſimu/ longanimis ⁊ multũ miſericoꝛs et verax. R veluti amãs Amodtecupitk ed fraude: ꝙ Aultũ delectat oẽs peccatoꝛes ⁊amato/ . n Amareſe dicit eum echgn eri heredẽ. res es huius ſęculi: qꝛ miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ n er vrin re eins ſe vi datz ol⸗ deſiderat: dñs: qꝛ longanimis et multũ miſericoꝛs. De vbis di ue S vt pꝛopꝛiũ non reli poſſeſſoꝛẽ: optat Sed ſi amas tam multa initia:time ibi et Scr. 47d. e n relinquat hęredẽ. hec fra/ vltimũ qð innif tres cõparatio ⁊ quod qð ait:Etverax.Si em̃ nihil aliud decen viree darquo qmodo cõtrarietas diceret niſi: Miſericoꝛs et miſeratoꝛ dñs: dnnn oo nos abtolſ: ie deeem Magatu cau, longanimis ⁊ multũ miſericoꝛs:quaſi iaʒ Ailt ſtras in bceptis dei. Res in Enoſteg no / cõuerteres te ad ſecuritatẽ et ipunitatẽ er ani ꝙᷓ noſtras in / ad licentiã peccatoꝛũ: faceres qð velles: und tenrnetn oshahst nls WMenineeg aſcen Qlitlpet Letunſdenng Meenhrt⸗ tüertg edonnonn Nenugn Minegnnmn, ni ponſis Eſunenen igninimei wiſealsſce emodeid rſennoge oly. onele den vangkloft jeſosinnonk abeniine bidenn is düitti nuchugeine decenpene Ar nienmn ministhuin ölpind ſaloniluer =☛ io Ven E Guumntnh llendi⸗ ſans kſen ores talnO nsenlen i nileims umneßt ehlan iſenundis cgotguilii zanited tipunian geli vtereris ſeculo:vel quantũ tibi permitte/ retur vel quãtum tibi libido iuſſiſſet.Et ſi quis te bene admonẽdo obiurgaret atq; terreret vt cohiberes te ab imoderato flu xu eundo poſt concupiſcẽtias tuas:et de/ ſerendo deum tuum: inter medias voces obiurgantis obſiſteres impudenti quidẽ fronte:veluti audita diuina auctoꝛitate ⁊ legeres de libꝛo dominico: Quid me ter- res de deo noſtro: Ille miſericoꝛs eſt ⁊ mi ſeratoꝛ:⁊ multum miſericoꝛs.Ne talia ho mines dicerent: vnum verbum addidit in fine:quod ait:Etverax:⁊ excuſſit leticiam male ſſumentium:⁊ induxit timoꝛem do/ lentium. Gaudeamus ad miſericoꝛdiam domini:ſed timeamus iudicium domini. Parcit:ſed non tacet.Tacet:ſed non ſem In li. o. ho/ per tacebit. Audi dum nõ tacet in verbo: mel.ꝛ.a. ne non tibi vacet audire dum non tacebit in iudicio. Modo enim licet tibi cauſam tuam componere. Ante vltimũ iudicium dei tui compone cauſam tuam. Mon eſt vnde pꝛęſumas cum ille venerit: nec fal/ ſos teſtes adduces quibus ille fallat᷑: nec patronum fraudulentis circũuentionibꝰ ⁊ linguoſis artibus adhibebis:nec ambi/ es aliquo modo vt iudicem poſſis coꝛrũ/ pere. Quid ergo ages cõtra talem iudicẽ: quem nec fallere nec coꝛrumpere psteris: Et tamẽ eſt qð agas.Lunc enim ipſe eri iudex cauſę tuę: qui modo eſt teſtis vitę tuę. Clamauimnus ⁊ laudauimus: compo namus cauſam noſtrã.Qui teſtis eſt ope rum noſtroꝛũ: ipſe teſtis eſt vorum iſtaꝝ. B Tempus eſt concoꝛdandi cum aduerſari 2 Ccr. I reliqui tempoꝛis. Fuit tũc quidẽ dies qui diceret᷑ hodiernus:ex illo vſq; ad hunc ho diernũ. Nonne quicquid fuit futurũ peę- teritũ factum eſt? Tale habet᷑ ac ſi nõ fue/ rit: Sic erit quicquid reſtat extremũ. Sed ſit ⁊ hoc longũ: ſit ꝓlixum quãtum puta ueris:quãtum dixeris:quaãtum cogitaue-/ ris:quãtum tibi non foꝛmat ſcriptura ſed fingit cogitatio:qu atum vis diem iudicij pꝛolonga: nũquid vltimũ diem tuum: id eſt vitę tuę quo exiturus es de hoc coꝛpo/ re ꝓducturus es in longuz? Sit tibi ſene-⸗ ctus certa ſi poteſt. Cui aũt poteſt: Hõne ex quo homo incipit viuere iam poteſt et moꝛi:? Poſſibilitatem moꝛtis initium vite facit. In hac terra et i genere humano ille ſolus moꝛi nõdum poteſt: qui nõdum c⸗· pit viuere. Incertus ergo dies tanq́; que tidianus ſperãdus eſt. Si aũt tanq; quooꝛ tidianus eſt incertus dies:componat᷑ cuʒ aduerſario dum eſt tecũ in via. Via enim C. vocał hec vita: per quã omnes tranſeũt: Ca.ʒ. 2 nõ recedit iſte aduerſariuſ. Quis eſt aüüt iſte aduerſarius? Aduerſarius iſte non eſt diabolus. Ham nunq; te hoꝛtaret᷑ ſcriptu ra vt cum diabolo concoꝛdares.Eſt aluus ergo aduerſarius quẽ ſibi homo facit ad,· uerſarium. Mam ille ſi aduerſarius eſſet: tecũ in via nõ eſſet.Ad hoc em̃ tecũ eſt in via:vt cõcoꝛdet tecũ. Scit em quia niſi in via ſecũ cõcoꝛdaueris: iam tradet te iudi/ ci:iudex aũt miniſtro: miniſter in carcerẽ. Eloquia iſta euangelica ſuut. Recoꝛdan/ tur nobiſcũ:vel qui legerũt:vel qui audie — — ei aduerſarius tuus eſt. Quare aduerſa Hon ſint inanes: conuertant᷑ ad gemitũ./ runt. Ergo quis eſt aduerſarius? Sermo ri Ca. 2. tuo cito. Tam longanimis eſt deus vidẽ⁊ do iniqua ⁊ non puniendo:vt tamen cito ſit futurũ iudicium. Moꝛe quiwe huma/ nę vite ꝓlixũ eſt:qð deo bꝛeue eſt.Sed et In li. So. ho/ ipſi ſeculo ⁊ humano generi qð longe vi/ met.⁊8. e. detur quid conſolat᷑: Mũquid ſi totius ge nreris huma ni vltim“ dies longe eſt: vni⸗ uſcuiuſq; dies vltimus longe eſt?hoc di⸗/ co: Ex adam multi anni euoluti ſunt:mul ti anni fluxerũt ⁊ deinceps fluent:nõ qui/ dem tam multi:ſed tamẽ vſq; in finem ſę/ culi tranſibunt anni:ſicut ⁊ illi tranſierũt. Longũ videt᷑ qð reſtat: qᷓ;; non erit tan/ tum quãtum tranſactũ eſt:⁊ tamẽ ex trãſ/ acto pꝛęterito tempoꝛe:ſperãdus eſt ſinis us tuus eſt: Quia cõtraria iubet quę tu facis. Dicit tibi: Unus ẽ deus tuus:vnũ Exo. ⁊0. deum cole. Lu vis dimiſſo vno deo tuo tanq; legitimo viro aię: foꝛnicari ꝑ multa dęmonia. Et qð eſt grauiꝰ: nõ quaſi apʒte deſerens⁊ repudiãs ſicut apoſtatę faciũt: ſed tanq; manens in domo viri tui admit tis adulteroſ:id eſt tanq; chꝛiſtianus non dimittis eccleſiã: cõſulis mathematicos: aut aruſpices:aut augureſ:aut maleſicoſ: quaſi de viri domo non recedens adulte/ ra anima:⁊ manens in eius cõiugio foꝛni / caris. Dicit᷑ tibi: He accipias in vanũ no/ Abi.q. men dei tui: Me exiſtimes creaturam eſſe chꝛiſtũ:qꝛ pꝛo te ſuſcepit creaturã:⁊ tu cõ⸗ Bancti dꝗluguſtini temnis eum qui eſt ęgqqualis patri:⁊ vnus cum patre.Dicit᷑ tibi vt ſpiritaliter obſer/ ues ſabbatũ: nõ quõ iudęi obſeruãt ſab/ batum carnali ocio. Vacare em̃ volũt ad nugas atq; luxurias ſuas. Meliꝰ em̃ face Iêg, ret iudeus ĩ agro ſuo alidd vtile: ; in the/ atro ſeditioſus exiſteret. Et meliꝰ fęminę eoꝝ die ſabbati lanã facerẽt qᷓ; tota die in neomenijs ſuis impudice ſaltarent. Zibi aũt dicit᷑ vt obſerues ſpiritalit᷑ ſabbatũ i ſpe futurę quietis quã tibi ꝓmittit dñs. Quiſquis autem pꝛopter illam quietem futuram agit quicquid poteſt:qᷓ;uis labo rioſum videat᷑ qð agit:tamen ſi ad fidem pꝛomiſſę quieris id referat:nõdum quidẽ ſabbatũ habet in re:ſed habet in ſpe. Tu autem ad hoc vis requieſcere vt laboꝛes: cũ ad hoc debeas laboꝛare vt requieſcas. Exo.⁊0. Dicit᷑ tibi:honoꝛa patrem tuum ⁊ matrẽ tuam. CLontumeliã irrogas parentibus: quã non vis pati a fllijs tuis. Dicit᷑ tibi: Non occides: tu autem occidere vis ini/ micũ tuum. Et ideo foꝛte non facis: quia times iudicem hominẽ:non quia cogitas deum. Ignoꝛas quia ille teſtis eſt cogita/ tionũ: Illo viuo quemvis moꝛi:te homi/ 52..6. non cidã tenet in coꝛde. Dicit᷑ tibi:Mõ męcha⸗ mechaberis heris:id eſt non ibis ad aliquã aliã pꝛęter vxoꝛem tuã: tu auteʒ exigis hoc ab vxoꝛe et nõ vis reddere hoc vxoꝛi.Et cũ debeas in virtute pcedere vxoꝛem: quoniã caſti⸗ tas virtꝰ eſt: tu ſub vno impetu libidinis cadis:et vis vxoꝛem tuam victricem eſſe: tu victus iacens.Et cum tu caput ſis vxo ris tuę: ſᷣcedit te ad deum: cuiꝰ caput es. Vis domũ tuam capite deoꝛſum pende/ Epð.ð. re? Caput enim mulieris eſt vir. Vbi aũt melius viuit mulier qᷓ; vir:capite deoꝛſuʒ pendet domus. Si caput eſt vir: melius debet viuere vir: ⁊ pꝛecedere in omnibus bonis factis vxoꝛem ſuam: vt illa imitet virum et ſequat᷑ caput ſuum. Quomodo caput eccleſię chꝛiſtꝰ eſt: ⁊ hoc iubet᷑ eccle/ ſię vt ſequat᷑ caput ſuũ: et vt per veſtigia ambulet capitis ſuis:ſic vniuſcuiuſq; do/ mus habet caput virum: et tanq; coꝛpus feminã. QQuo caput ducit: illuc debet ſe qui coꝛpus. Quare ergo vułt caput ire:qͥ non vult vt coꝛpus ſequat᷑: Quare vult D ue vir quo non vult vt ſequat᷑ vxoꝛ: hhęc Ca. ꝓ iubendo ſermo dei aduerſarius eſt. MHo/ de tempole lunt enim homines facere quod vult ſer⸗ mo dei. Vt quid dicam: quia aduerſariꝰ eſt ſermo dei quoniam iubet: Timeo ne egoipſe aduerſarius ſim quibuſdã: quia hęcloquoꝛ. Sʒ qͥd ad me pertinet? Foꝛtẽ me faciat qui terret vt loquar: vt non ti⸗/ meam quęrelas hominum. Ham qui no. lunt caſtitatem ſeruare vxoꝛibus ſuis et abundant: tales nolunt me iſta dicere. Sed velint nolint dicturus ſum.Si enim vos hon exhoꝛtoꝛ vt cum aduerſario con coꝛdetis: ego cum illo in lite remanebo. Qui vobis iubet vt faciatis: ipſe nobis iubet vt loquamur.Si nõ faciendo quod iubet vt faciatis:aduerſarij eius eſtis: nõ dicendo quod iubet vt dicamus:aduerſa rij eius remanebimus. NHNunquid in cęte/ E ris quę ſupꝛa dixi multis imoꝛatus ſum? Ca. -„. Hoc enim pꝛeęſlumimus de charitate ve/ ſtra:quia vnum deum colitis:hoc pꝛęſu-/ mimus de fide catholica quę invobis eſt: quia filiũ dei ęqualem patri creditis: nec in vanum accipitis nomen domini dei ve ſtri:vt putetis creaturam eſſe filium dei: quoniam omnis creatura vanitati ſubie/ Ro. 8. cta eſt: ſed creditis eũ ęqualem patri eſſe: deum de deo: verbum apud deum: verbũ deum per quod facta ſunt omnia: lumen Joh.r. de lumine coęternum illi qui genuit:vnũ cum illo qui genuit. Et hoc verbum cre/ ditis aſſumpſiſſe creaturã de virgine ma/ ria: aſſumpſiſſe moꝛtalitatem: et paſſum fuiſſe pꝛo nobis:Ea legimus et credimus vt ſaluemur:nec in eo immoꝛatus ſum:vt quicquid facitis pꝛo ſpe futura faciatis. Noui enim omniũ chꝛiſtianoꝛum mentes de futuro ſęculo cogitare.Cui enim de fu ruro ſecło nõ cogitat:nec ꝓpterea chꝛiſtia nus eſt:vt id quod in fine deus pꝛomittit accipiat:nõdum chꝛiſtianus eſt. HNeq; in eo immoꝛatus ſum: vbi dicit ſermo dei: Honoꝛa patrem tuum ⁊ matrẽ tuã. Mul/ Exo.20. ti enim honoꝛant parentes:⁊ raro inueni⸗- mus parentes conquerentes de impꝛobi/ tate filioꝛum:qᷓ;uis non deſint.Sed tamẽ q́ᷓ; raro fit: tam bꝛeuiter monendum fuit. Neq; in eo vbi dictum eſt: Mon occides: imoꝛari volui. HNon enim credo hic turbã eſſe homicidarum. Illud vo malum late F ſerpens plus occupauit: ⁊ in eo vehemen cCa. é. tius irritatur aduerſariꝰ ille: qui ideo cla/ Henm ulente 1, mnt anono genson vtiam jehoe l enimsue umqu⸗ gaducaut ſtamst ſtperpe⸗ cnenfa ustſel hodiecl mnſuan e iince Ppelu Fdirin lagf ſiſunus tenti lenchrt ſicteum lseume ciandie inlefeen nmate nodofe wame⸗ Et hocc Matt eknee ſsenin llueſ⸗ brcni lges mnecume leris: Mörnö⸗ fane abnun Cendun nno di iſd ms ne denen u Ugud gisnn gool ⸗ lgacleſ. den Tnnn ubrſkien eperne ci Suun Nen Moabtsſiz ne Dl Uoſun Sien Daduefnnh lemmne ns: penete haceoge mauseſtoſ⸗ icamusesctent Nunquituge⸗ . imnorams ne dechmaere iisborpe Georobioet mocutirte — adonmunideiſſe eſe ilunn dar 1vamtuiſabiee nlenpmn uddenmmnmi tonnia:lon guigenurmt ideni en/ Uemaptlus msCoins õ luun kins ncun alt⸗ Quiaindri, eruciin mufuninn nset. Neyn mini 1“H Sulaien es deinpen t.ct⸗ nendunti ſonocar dohenti zonelunt neo ſe ermo xCvVI. Dñica quarta in. xL. Ber. mat vt ſit aliquando amicus. Querelę qnotidianę ſunt quaq; ipſę feminę nec iã audent conqueri de viris ſuis. Ita inua/ dens omnia cõſuetudo pꝛo lege obſeruat᷑ vt iam ⁊ mulieribus foꝛte ꝑſuaſum ſit lice re hoc viris:nõ licere mulieribus.Solent eænim audire adductas eſſe mulieres ad fo rum quę foꝛte cum ſeruis inuentę ſunt: adductum virum ad foꝛum qui inuentus eſt cum ancilla ſua nunq; audierunt: cum ſit par peccatum. In peccato pari inocẽ tioꝛem facit videri virum:non diuina ve/ ritas:ſed humana peruerſitas.Et ſi foꝛte hodie acrioꝛem quiſq; paſſus fuerit vxo/ rem ſuam: et liberius murmurantem: cui iam videbatur quia licebat viro: et audi- uit in eccleſia: quia non licet viro. Si er/ go paſſus fuerit vxoꝛem ſuam liberiꝰ iam vt dixi murmurantem ⁊ dicentem ſibi:nõ licet qð facis: ſimul audiuimus: chꝛiſtia/ ni ſumus: quod a me exigis:redde mihi. Figdem tibi debeo: fidem mihi debes: ſi⸗ dem chꝛiſto ambo debemus. Et ſi me fal/ lis: eum non fallis cuius ſumus: non fal/ lis eum qui nos emit. hęc atq; huiuſmo/ di audiens ille quę non ſolet:dũ non vult in ſe fieri ſanus:in me fit inſanus. Iraſci/ tur:maledicit. Foꝛtaſſis etia dicit: Auo/⸗ modo factum eſt vt huc ille veniret: aut vxoꝛ mea ipſo die in eccleſiam ꝓcederet: Et hoc credo ꝙ in cogitatione ſua dicat: Nam libere erumpere in vocem non au- det:nec ante ſolam vxoꝛem ſuam. Foꝛtalſ/ ſis enim ſi ſic eruperit ⁊ hoc dixerit:poteſt illa reſpondere et dicere: Quare maledi⸗ cis:cui pauloante acclamabas? Certe cõ/ iuges ſumus: cum lingua tua diſcoꝛdas mecum concoꝛditer quomodo viuere po/ teris:? MHos fratres pericula veſtra intue/ mur:nõ voluntates veſtras attendimus. Nam et medicus ſi voluntatẽ ęgri atten/ dat:nunq; illum curat. Quod non eſt fa⸗/ ciendum:non fiat:qð pꝛohibet deus non fiat.Qui deo credit ab ipſo audit qð dici- mus.Certe melius erat quibuſdam nolẽ/ tibus coꝛrigi vt vel huc non veniremus: ſi iſta dicturi eramus: vel quia iam veni/ S mus non ea diceremus. Nudius tertiano Ca. 7. die memini me dixiſſe ſanctiſicati veſtrę quia ſi citharedi eſſemus: aut huiuſmodi aliquid populariter exhibentes pꝛo ſtu- dijs nugacitatis veſtrę:quę iã quęſumus vt relinquatis:tenuiſſetis nos vt daremꝰ vobis diem et quiſquis pꝛo modulo ſuo conferret nobis mercedem. Quare ambu laremus delectati vanis canticis:nulli rei pꝛofuturis ad tempus dulcibus: in poſte rum amaris?: Talibus etenim turpitudi⸗ nibuſ cantionũ animi humani illecti ene uantur et decidunt a virtute:defluentes iĩ turpitudinẽ: ⁊ ꝓpter ipſas turpitudines poſtea ſentiũt doloꝛes: ⁊ cũ magna ama/ ritudine digerũt qð cum dulcedine tem/ poꝛali biberunt. Melius ergo nos ama/ ra vobis cantamus ad tempus: quę poſt ea dulceſcãt in vobis. Mec mercedem ali⸗ quam exigimus niſi vt faciatis quę dici/ mus: Immo nõ faciatis ſi dicimus nos. Si autem omnibꝰ ille dicit qui neminem timet:et per quem ſit in nomine ipſius et in gloꝛia miſericoꝛdię ipſius: vt ⁊ nos ne/ minẽ timeamus: omnes audiuimus:om/ nes faciamus: omnes cum noſtro aduer⸗/ ſario concoꝛdemuſ. Putate me citharedũ eſſe:quid vobis poſſum amplius canere: Ecce pſalterium fero: decem choꝛdas ha/ bet:h̊ vos pauloante cantaſtis anteq; in/ ciperẽ loqui:choꝛus meꝰ vos fuiſtis.Hõ/ ne vos pauloante cantaſtis: Deus canti- cũ nouũ cantabo tibi: in pſalterio decem P S. 32. . choꝛdaꝝ pſallã tibi? Ipſas aũt decẽ choꝛ das mõ ꝑcutio. Quare amara ẽ vox pſal/ terij dei: Pſallã tibi ĩ pſalterio decẽ choꝛ/ darũ? Hõ vohis hoc canto qð vos nõ fa/ ciatis. Decalog em̃ legis decẽ pſᷣcepta ha h bet:qꝗ̃ decem pᷣcepta ſunt ſic diſtributa:vt Cs. S89. mines.Tria ad deũ ꝗᷓ iam dixi. VUnus eſt deus nr᷑:ei nullã ſilitudinẽ debemꝰfacere: ⁊ nõ foꝛnicari poſt deũ qͥ vnꝰ eſt:qui deus et chꝛiſtus filius dei vnum eſt cum patre. Et ideo nõ debet a nobis accipi ĩ vanum vt putemus eum factũ:id eſt creaturã ali- quã: cum per ipſum facta ſint oĩa. Quia vo ipſe vnus deus pater et ſilius et ſpiri/ tuſſanctus: in ſpirituſancto hoc eſt in do/ no dei:requies nobis ſempiterna pꝛomit titur. Inde modo pignus accepimuſ.Sic enim dicit apoſtolus: Qui dedit nobis pignꝰ ſpm̃.Si pign accipimꝰvt icipiamꝰ in dſio ⁊ in deo nfo eſſe trãquilli vt ſimus in deo noſtro mites:ſimꝰ in deo patiẽtes: erimus etiam in illo vnde pignus accipi/ mus in ęternum quieti: quod erit ſabba⸗ m 5 tria ꝑtineãt ad deũ:ſeptẽ ꝑtineant ad ho/ 2. Cor. 1. et. 5. Bancti Auguſtini tum ſ. abbatoꝛum: pꝛopter ipſ. am requiem pertinentẽ ad donum ſpirituſſancti. Ter Exo.20. tium itaq; pꝛeęceptum de ſabbato qð dixi mus: quod carnaliter iudęi celebꝛãt: nos ſpiritaliter agnoſcamus. Ham quia ſpiri/⸗ tuſſanctus ſeptifoꝛmis dicitur:pꝛopterea Geñ.⁊. ſeptimũ diem ſanctiſicauit deus:quando fecit omnia opera ſua:ſicut in Geneſi ſcri/ ptum legimus. MNon ibi habes nominatã ſanctiſicationẽ niſi illo die vbi dicit᷑: Deꝰ requieuit ab omnibꝰ operibus ſuis. Hon ccm̃ fatigat* erat deus vt diceret᷑: Requie/ uit deus ab operibus ſuis: ſed in illo ver/ bo tibi laboꝛãti requiem pꝛomiſit. Vt qᷣͥa Señ.I. fecit omnia bona valde: ⁊ ſic dicitur: Re/ quieuit deus:intelligas etiã te poſt bona opera requieturũ et ſine fine requieturũ. Nam omnia ſuperioꝛa quę dicta ſunt: id eſt dies ſuperioꝛes habent veſperã: ſepti/ mus iſte dies non habet veſperã: vbi deꝰ ſactiſicauit requiẽ. Tantũ dictũ ẽ: Factũ eſt mane:vt inciperet ipſe dies. Non di/⸗ ctum eſt: SFactũ eſtveſpere:vt ſiniretur di⸗ es:ſed dictuʒ eſt: Factũ eſt mane vt fleret dies ſine fine.Sic incipit ergo requies no ſtra quaſi mane:ſed non finit᷑:quia in eter num viuemus. Ad hanc ſpem quicquid facimus: ſi facimus: ſabbatum obſerua-/ id eſt pſalterij decachoꝛdi. In tribus eniʒ ga. 3. choꝛdis ad deum ꝑtinent pꝛęcepta. Si di/ Matitb.22. ceret᷑ nobis: Diliges dominũ deum tuũ ex toto coꝛde tuo:et ex tota anima tua: et ex tota mente tua: et de ꝓximo noſtro ni/ hil diceret᷑:non eſſet decachoꝛdum:ſed tri choꝛdum.Quia vᷣo addidit dominus:Et diliges pꝛoximũ tuum tanq; teipſum: et contexuit dicens: In his duobus manda tis tota lex pendet et ꝓphetę:Tota lex in duobus pꝛęceptis eſt: dilectione dei:⁊ di8 lectione ꝓximi.Ad duo itaq; pꝛecepta:id eſt ad dilectionem dei et ꝓximi ꝑtinet de/ calogus.Ad pꝛimũ pᷣceptum tres choꝛdę pertinent:quia deus trinitas:ad alterum vo pꝛeceptum: id eſt ad dilectionẽ ꝓximi ſeptem choꝛdę: quomodo viuatur inter homines. Mam ipſe numerus ſeptenariꝰ tanqᷓ; ſeptem choꝛdarum incipit ab hono EYxo.⁊0. re parentum.honoꝛa patrem tuum ⁊ ma trem tuam. Ad parẽtes enim ſuos homo aperit oculos: ⁊ hęc vita ab eoꝛum amici/ tia ſumit exoꝛdium. Quiſquis auteʒ ſuis parentibus non defert honoꝛem: quibus parcere poterit:Et dicit apoſtolꝰ: hono/ Epõᷣ.s. ra patrem tuum et matrẽ tuam: quod eſt pꝛimum mandatuʒz. Quomodo pꝛimum quando quartum mandatũ eſt: niſi quia in ſeptenario numero eſt pꝛeimum? Ad di/ lectionem pꝛoximi pꝛimum eſt in ſecunda tabula. Mam ideo duę tabuleę legis da/ tę ſunt. Deus enim famulo ſuo M.yſi in monte duas tabulas dedit. In quibus duabus tabulis lapideis conſcripta erãt decem pꝛęcepta legis: qð eſt pſalterium decem choꝛdarum.Tria in vna tabula ad deum pertinentia:ſeptem in altera tabu/ la ad pꝛoximũ.In altera ergo tabula pꝛi/ mũ eſt: Honoꝛa patrem tuum et matrem Exo. 20. tuam. Secũdum: Mon męchaberis. Ter/ tium: Mon occcides. Quartũ: Mon fura/ beris.QAuintũ: Non falſum teſtimonium dices. Sextum: Mon cõcupiſces vxoꝛem pꝓximi tui.Seꝑptimum: Mon concupiſces rem pꝛoximi tui. Hęc iungamus ullis tri/ bus ad dilectionem dei ꝑtinentibus:ſi in pſalterio decem choꝛdarum volumus can 3 tare canticũ nouum. Attendat enim cha/ EK ritas veſtra vt dicam vel qð deus ſuggeſ. Ca.i0. facim a/, ſerit. Accepit legem populus iudęoꝛum. mus. Ipſa ẽ tertia choꝛda huiꝰ decalogi: aa decalogo non obſeruauit.Et qui/ unq; obtemperabant: timoꝛe obtempe/ rabant peęnę:nõ amoꝛe iuſticię: poꝛtabãt pſalterium:non cantabant.Lantanti em voluptas:timenti onus eſt. Jdeo vetus homo aut non facit: aut timoꝛe facit:non amoꝛe ſanctitatis: nõ delectatiõe caſtita tis: tẽperantię: charitatis:ſed timeꝛe. Ve tus enim homo eſt:et vetus homo vetus canticum cantare poteſt: non nouuʒ. Vt autem cantet canticum nouuʒz: ſit nouus homo. Quomodo autem poſſit eſſe nouꝰ homo:audi non me ſed apoſtolum dicen/⸗ tem:Exuite vos veterem hominem: ⁊ in/⸗ duite nouum.Et ne quis putaret:cum di xit:Exuite vos veterẽ hominẽ:et induite nouũ: aliquid deponendũ eſſe et aliquid accipiendũ:cũ de mutãdo pᷣciperet homi ne:ſubiecit et ait:Auapꝛopter deponen/ tes mendaciũ loquimini veritatẽ.hoc eſt qð ait: Exuite veterem hominẽ ⁊ induite nouum: hoc dixit: mutate moꝛes. Sętu/ lum diligebatis: deum diligite. Nugato/ heme in inigu oligebu one ſuan auiben- Giaulen iun. ſcae ge ecntare enited laleca Goreach farro itanee achucfze (dannet ſinarn ſed dia eutb nurgbela ut godl ſaaultaken 1lldeye Cncordan Cann wnde hommines lonerpr hobis mi pherasla len ſeay Atianni 0etnenni Mulnigu lede ſodanf, ſipenn ANunu Ncentn Ginenn ſopd ſocheti leck leguale lequels rte nodun. äni lnagn honit Glsutgt cden gl M oſobd hens lumnggt Wochnin chti 1 Dumune mnckinlant — Ee — = S=E bll lgen lo ſoo hef Ntit gber conſentn Pck oſclenr uwmnbell nmnglennbe D munernunen n echrbense mü⸗ Honfn Emteſinonun pllees oen on ogales ganustlss nnennbustlin n volumdsc Endatennce . gödeusſiggt glus ucoun ſuanit Cun mae cbiene ticgportti . Amunnc t. Neontu mnorefntn leanndedhe ſen inar . usbono ans non toug; ounz aun poſtcſeſol tonndian honunent uuttnn, nneanaln jeſenlili zahenttn pten nng ittiN ninitini Nong e u BGermo xCvI. Dñica quarta in. xlL.· Ber. I. ria iniquitatis: tempoꝛales voluptates diligebatis:pꝛoximũ diligite. Si dilecti⸗ one facitis: nouum canticum cantatis. Si timoꝛe facitis:facitis tamen: poꝛtatis quidem pſalcerium:ſed nõdum cantatis. Si autẽ nec faciatis: ꝓijcitis ipſum pſal⸗⸗⸗ terium. AMelius eſt tamen poꝛtare qᷓ; pꝛo/ ijcere. Sed rurſus melius eſt cũ volupta/ te cantare q; cum onere poꝛtare. Nec per⸗ uenit ad canticum nouũ:niſi iam cumvo⸗ luptate cantans. Mam qui poꝛtat onm ti/ moꝛe: adhuc in vetuſtate eſt. Et quid eſt fratres qð dico:attendite.Non concoꝛda uit cum aduerſario ſuo: qui cum timoꝛe adhuc facit. Timet enim ne veniat deus damnet illum. Mam nondum delectat caſtitas: nondum illum delectat iuſticia: „ Ca. II. ſed iudicum dei foꝛmidans a factis tem/ perat: Mondũ concupiſcentiã ipſam dam nat quę ſeuit in eo: HNondum illum dele ctat quod bonum eſt: nondum ibi habet ſuauitatem vt cantet canticum nouum: ſed de vetuſtate pęnas timet: Mondum concoꝛdauit cum aduerſariol Lales enim homines plerũq; ſuplantant᷑ tali cogita / tione: vt dicant ſibi: Si ſieri poſſet: non nobis minaret᷑ deus. Non talia per pꝛo/ phetas ſuos diceret quę homines deter⸗/ rent: ſed veniret ⁊ daret omnibus indul- gentiam:ignoſceret omnibus:poſtea ve/ niret neininem mitteret i gehennã. Jam quia iniquus eſt: iniquũ vult eſſe deum. Ault te deus facere ſimilẽ ſui:et tu cona/ ris deum facere ſimilem tui. Placeat tibi ergo deus qualis eſt: nõ qualem ullũ eſſe vis. Peruerſus enim es: ⁊ talem vis eſſe deum qualis es: non qualis eſt. Si autẽ placeat tibi qualis eſt: coꝛrigeris: et diri/ ges in eam regulam coꝛ tuum a qua nunc alienꝰ diſtoꝛtꝰ es. Placeat & tibi deꝰ qua/ lis eſt: nõ qualẽ illum eſſe vis. Ama qua/ lis eſt. Mõ te ipſe amat qualis es:ſed odit te qualis es. Ideo tui miſeret᷑: quia odit te qualis es:vt faciat te qualis nondũ es. Faciat te dixi qualis nõdum es. Nam il/ lud tibi non ꝓmittit:quia faciet te qualis es. Nam eris qualis eſt:ſed ad quendam modum: id eſt imitatoꝛ dei velut imago: ſed nõ qualis imago eſt filius. Nam etiã liqu imagines ĩ hominibꝰ diuerſę ſunt. Flius Quanta auiditate ſani maioꝛa perceptu/ rhoen ſunt:vnde ęgri minoꝛa vix accipiũt.Sʒ ho minis habet imaginẽ patris ſui:et ho ter eius. lo aut hoc eſt qð tu. Aliter enim eſt imago tua i eſt qð pater eius: quia homo eſt ſicut pa/ In ſpeculo autem imago tua nõ filio:aliter in ſpeculio. In filio eſt imago tua ſᷣm ęqualitatem ſubſtantię: in ſpecu/ lo autẽ q; longe eſt a ſubſtantia: et taamen ẽ quędã imago tua: q;uis nõ talis qualis in ſilio tuo ſm ſubſtantiã.Sic in creatura nõ hoc ẽ imago dei qð eſt in filio: qui hoc eſt qð pater:id eſt deus verbũ dei ꝑ qð fa- cta ſunt omnia. Recipe ergo ſimilitudinẽ dei quã ꝑ mala facta amiſiſti.Sic em̃ ima Job. 1. „ 7 go in nũmo imꝑatoꝛis aliter eſt: et aliter ĩ impꝛeſſa eſt in nũmo: aliter habetur in ſi/ lio: aliter in ſolido aureo imago impera/ toꝛis.Sic et tu nümus dei es ex hoc meli/ ſilio. Mam imago er imago eſt: ſed aliter oꝛ:quia cum intellectu ⁊ cum quadam vi /Ä §K ta nũmus dei es: vt ſcias etiã cuius ima/ ginem geras: et ad cuius imaginẽ factus ſis. Nam nüũmus neſcit ſe habere imagi/ nem imperatoꝛis.Ergo vt dicere cęperam odit te deus qualis es: ſed amat te talem qualem te eſſe vult:⁊ ideo ille te vt mute/ ris hoꝛtatur. Concoꝛda cum illo:et incipe pᷣmo bene velle: ⁊ odiſſe te qualis es:hoc ſit tibi initium concoꝛdię cũ ſermone dei: vt incipias pꝛimo tu odiſſe te qualis es. Cum ceęperis ⁊ tu odiſſe te talẽ qualis es: ſicut te talem odit deus: incipis iam ipſũ diligere deum qualis eſt.Egrum attendi/ te.Eger ęgrotantẽ ſe odit qualis ẽ. Inde incipit cõcoꝛdare cum medico:quia ⁊ me/ dicus odit euʒ qualis eſt. Ham ideo vult ſanum eſſe:quia odit eum febꝛientẽ:et eſt medicus febꝛis ꝑſecutoꝛ:vt ſit homis libe ratoʒ. Sic auaricia: ſic libido: ſic odium: cõcupiſcentia: luxuria: ſic nugacitas ſpe/ ctaculoꝛũ febꝛes ſunt aĩę tuę: debes illas . * Ca. i2. odiſſe cũ medico tuo:ita cõcoꝛdas cũ me/⸗ dico:niteris cũ medico:⁊ libẽter audis qð iubet medicꝰ:libẽter facis qð iubet medi/ cus:⁊ ꝓſiciente iã ſanitate: incipiũt etiaʒ iam delectare pᷣcepta. &ρα oneroſus ẽ cibꝰ ęggris quando reficiuntur:et peioꝛem ho/ ram reputant ęgri refectiõis ſuęq; ſuę ac/ ceſſionis: et tamen cogunt ſe concoꝛdan/ tes cum medico:et quauis inuiti et oblu/ ctantes vincunt ſe vt aliquid accipiant. ℳ Bancti aKluguſtini de tempole Mn vnde hoc factum eſt: Quia oderant febꝛẽ bo per pꝛęceps. Vt autem non ſequatur gus ſol ſuam:et cum medico concoꝛdauerunt: et malum caput ſuuʒ: teneat ſe ad caput ec/ ndedt ſimul perſequebantur febꝛem medicus ?æ cleſię chꝛiſtum: huic debens caſtitatẽ ſuã: a. Hiaul ęgrotus. Cum ergo et nos talia dicimus: huic deferens honoꝛem ſuum: Abſens ſit Mſlen non odimus niſi febꝛes veſtras: immo in vir: pꝛęſens ſit vir: non peccat illa: quia iacil nobiſipſis ſermo dei febꝛes noſtras odit: nunq; eſt abſens cui debet vt non peccet. lestn cum quo concoꝛdare debetis. Ham nos hec ergo fratres mei facite:vt poſſitis cõ Matts.5. nonelen. quid ſumus niſi liberandi vobiſcum: ſa- coꝛdare cum aduerſario. Hec amara ſunt peruen nangdi vobiſcum? Mοd. nõ me intuami/ quę dico: aut ſi amara ſunt curãt. Potio m:dn ni: ſed ſermonem dei. Holite iraſci medi-/ iſta ſi amara eſt accipiatur: quia in pericu DFiuumnoh N camento veſtro:non inueni em̃ aliud qua lo ſuat viſcera: amara bibatur. Melius ſeent peo Ca.iʒ. tranſirẽ. Veni ergo ad quintã choꝛdã ho/ eſt modica amaritudo ĩ faucibus: qᷓ; ęter⸗ anpbi mo. Qui tango pſalteriuʒ decem choꝛda- num toꝛmentum in viſceribus. Mutate eremr rum: nunquid pꝛętermiſſurus eram quin/ ergo vos: Quicunq; non faciebatis hoc £ (lipenne tam?: Immo aſſidue percuſſurus. In illa bonum caſtitatis: iam facite. Molite dice ca 4. sbo enim video iacere pene totum genus hu/ re: non poteſt ſieri. Fędum eſt & frarrtes · gkepen⸗ manũ: in illa video plus laboꝛare. Ipſazʒ mei:turpe eſt: vt vir dicat non poſſe fieri HGus Clltan Exo.⁊o. percutiendo quid dico? Holite męchari quod facit femina.Scelus eſt vt vir dicat Uusners poſt vxoꝛes veſtras:qᷣͥa non vultis vt mę/ non poſſum. Qð poteſt fſęmina:vir non p un Ee chentur poſt vos vxoꝛes veſtrę. Nolite ire poteſt?: Quid enim? Illa carnem nõ poꝛ/ us odine vos:quo eas ſequi non vultis.Sine cau/ tat: Pꝛioꝛ a ſerpẽte decepta ẽ.Caſtę vxo/ peã.ʒ. ſenansan ſa vos excuſare conamini quãdo dicitis: res veſtrę oſtendunt vobis fieri poſſe qð Gransan Nunquid eo ad vxoꝛem alienam: ad an / non vultis facere: ⁊ dicitis fieri nõ poſſe. huspug cillam meam eo. Vis vt dicat vxoꝛ tua ti⸗ ed foꝛte dias ideo illam facilius facere fiinape bi:Nunquid eo ad virum alienum:ad ſer//apoſſe:quia multa illi cuſtodia eſt:legis pſ/⸗ S uum meum eo. Dicis:non eſt vxoꝛ aliena ceptum: diligentia maritalis:terroꝛ etiaʒ in ad quam vado. Hunquid vis dicatur ti- legum publicarũ: Eſt etiaʒ verecundię et Gönn bi: nõ eſt vir alienus ad quem vado? Ab/ pudoꝛis illius magnũ munimentũ. Mul *M ſitvt dicat hoc illa.Melius enim dolet te tę cuſtodię faciunt feminã caſtioꝛẽ: viruʒ n In li. 5o. ho/ qᷓ; imitetur te. Illa enim caſta et ſancra fę caſtũ faciat ipſa virilitas. Nam ideo mu/ me vbis rſ ullode mel. 49. . mina et vere chꝛiſtiana quę dolet foꝛnicã, lieri maioꝛ cuſtodia:qͥa maioꝛ infirmitas. Ser. 46b. tanue teeunm virum: ⁊ non dolet pꝛopter carnẽ ſed Alla erubeſcit viro:tu non erubeſcis chꝛi⸗ ian pꝛopter charitatem. Hon ideo vult vt nõ ſto. Tu liberioꝛ quia foꝛtioꝛ:qͥa facile vin⸗ Mdal facias: quia ⁊ ipſa non facit: ſed quia tibi cis:ideo tibi cõmiſſus es. Super illam et uſait non expedit. HNam ſi pꝛopterea non facit diligentia viri: et terroꝛ legum:et conſue/ einl vt tu non facias:ſi feceris faciet. Si autey tudo moꝝ:⁊ verecundia maioꝛ ⁊ reliqua: ndmn devo illud debeat: ſi chꝛſto illud debeat qð ſuper te tantũ deus. Inuenis enim facile Wlnin tu exigis:⁊ ideo reddet quia iubet iſte:⁊ ſi pares viros quibus non timeas erubeſce uuſuze foꝛnicatur vir: caſtitatem fęmina illa deo re:quia faciunt id multi. Et tanta eſt per⸗ enebe exhibet. Chꝛiſtus enim loquitur in coꝛdi⸗Mierſitas generis humani: vt aliquando uhane bus bonarum fęminarum:loquitur intus qmetuendum ſit ne caſtus erubeſcat inter kiton vvbi non audit vir: quia nec dignus eſt ſi impudicos. Ideo non ceſſo tangere iſtaʒ ubo talis eſt. Loquitur ergo ille interius ⁊ di, quintam choꝛdam pꝛopter ipſam peruer, uncnn cit:et filiam ſuam conſolatur huiuſmodi ſam conſuetudinẽ ⁊ labem totius vt dixi enhin verbis: De iniurijs viri tui toꝛqueris: qð generis humani.Si quis inter vos faciat onoc tibi enim fecit dole:ſed ipſum noli imita- homicidiũ qð auertat deus: pellere eum uubet rivt male facias:ſed ipſe te imitetur in bo vultis de patria:⁊ continuo ſi fieri poteſt eoetyen no. Ham in eo ꝙ male facit noli eum pu- excludere. Siquis faciat furtum: odiſtis imn Ctalay tare caput tuum: ſed time me deum tuũ. illum:nec videre vultis. Si quis dicat fal n ſeloclio Nam ſi et in eo ꝙ male facit caput eſt: et ſum teſtimonium: abominamini:nec vo/ umme ſecuturũ eſt coꝛpus caput ſuum:eunt am / bis bomo videtur. Si quis concupiſcat num Mipyp unſen ensaſtetiſi ſun Aen gcatline ANNger Cle ſt oſtcin Rermmnin un arit ben nungnunyann dbann ais auchesnn hns An u bachans cle Halene⸗ * unckofune — — S= A Nolpoleei hscknnrden ſeninnprun Lamentöpe niLafer dis ſanpolecd nsien roe . mücdus fun ſooncklegsf nlignannai, i rarandea ninenti 1 ucaſticninnn Hanind Mniorilfmnias Nnadbeſoct norinclemn .,Superland eihmamni⸗ uortelgu⸗ alsanntd Unessonbet Aununetpr ertalgund zeubeſa un ſommgrriß — Bermo xCvI. Dñica quart alienas res: raptoꝛ et iniuſtus deputat᷑. Si quis volutatur cum ancillis ſuis: amatar: blande accipitur:conuertunt᷑ vulnera in io⸗ c tangis ſeptimã choꝛdam: cecidit beſtia ra/ ca. Si quis autem exiſtat qͥ dicat ſe caſtum: non facere adulterium: notum autem ſit ꝙ non faciat:erubeſcit accedere ad illos nõ ſui ſimiles:ne inſultent:ne irrideant:ne dicant non eſſe virum. Ad hoc delapſa eſt huma/ na peruerſitas vt vir habeatur a libidine vi N4ctus: et vir non habeatur victoꝛ libidinis. Triumphantes exultant et non ſunt viri: iacent pꝛoſtrati et viri ſunt? Si ſpectabas in amphitheatro ſic expectabas vt ille tibi vigderetur foꝛtioꝛ qui iaceret ſub beſtia qᷓ; qui perimeret beſtiam. Sed quia diſſimu/ latis a pugna interioꝛe et delectant vos pu/ gnę exterioꝛes:ideo non vultis pertinere ad Põ.i43. canticum nouum:vbi dicit᷑: Qui docet ma/ nus meas ad pꝛeliũ: ⁊ digitos meos ad bel- P lum. Eſt enim bellum quod ſecum agit ho/ Ca.I5. mo dimicans contra cõcupiſcentias malas: frenans auariciam: elidens ſuperbiam: ſuf/ focans ambitionem: trùcidans libidinem. Has pugnas facis in occulto: et non vince/ ris in aperto. Ad hoc docentur manus ve/ ſtrę ad plium:et digiti veſtri ad bellum. Mõ eſt hoc in ſpectaculis veſtris. In illis ſpecta culis non idem eſt venatoꝛ quod cithariſta: alud agit venatoꝛ: aliud cithariſta. In ſpe/ ctaculo dei vnum eſt. Tange eaſdem decem dicas: ad foꝛnicem vado: ad meretricẽ per/ cis. Tangis pꝛimam choꝛdam qua colitur vnus deus:cecidit beſtia ſuꝑſtitionis. Tan gis ſecũdam qua non accipis nomen domi/ ni dei tui ĩ vanum: cecidit beſtia erroꝛis ne/ fandarum hęreſum quę id putauerũt.Tan/ gis tertiam choꝛdam vbi pꝛo ſpe ſuturę qui- extis facis quicquid facis:interſicit᷑ crudelioꝛ cęteris beſtjs amoꝛ ſęculi huius. Pꝛopter enim amoꝛem ſęculi huius laboꝛant homi⸗/ nes in omnibus negocijs. Tu aũt in omni/ bus bonis operibus tuis laboꝛa: nõ ꝓpter tangis et beſtias occidis: id eſt et cithariſta es et venatoꝛ.Non vos delectant talia ſpe/ /ↄtinent᷑ decẽ:ibi ↄtinent᷑ duo.Sʒ dicl: S ctacula vbi non ꝓmeremur oculos editoꝛis Exo,⁊0. ſed oculos redemptoꝛis. honoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuam: tangis quartam choꝛdam vt honoꝛem parentibus deferas: cecidit be/ H ſtia impietatis, NHon męchaberis: tangis lo. Si ſim męchus et aliquid tale moliar: id aamoꝛem ſeculi huius: ſed pꝛopter requiem ſempiternam quam pꝛomittit deus. Uide quomodo vtrumq; ſimul facis: et choꝛda ẽ aũt:Qð tibi ſieri nõ vis alij ne feceriſ. ꝓbꝛ Non occides: tangis ſextam choꝛdam:ceci⸗ dit beſtia crudelitatis. NHon furtum facies: pacitatis. Mõ falſum teſtimoniũ dices: tan/ gis octauam choꝛdam: cecidit beſtia falſita,/ ta in. XL. Ber. quintam choꝛdam: cecidit beſtia libidinis. tis. Non cõcupiſces vxoꝛem ꝓximi tui:tan gis nonam choꝛdam:cecidit beſtia adulteri/ nę cogitationis. Aliud enim eſt non facere aliquid tale pꝛeęter vxoꝛem: aliud non appe ppc- tere alienam vxoꝛẽ: Ideo duo pᷣcepta ſunt: Mon męchaberis: ⁊ non concupiſces vxoꝛẽ pꝛoximi tui. Hon concupiſces rem pꝛoximi tui:tangis decimam choꝛdaʒ: cecidu beſtia cupiditatis. Ita cadentibus omnibus be/⸗ ſtijs: ſecurus ⁊ innocens in dei dilectione et humana ſocietate verſaris: Tangens choꝛ/ das decem quot beſtias occidis: NHam mul- tę beſtię ſunt ſub iſtis capitibus. In ſingu/ lis choꝛdis non ſingulas beſtiaſ:ſed greges interſicis beſtiarum. Sic ergo canticum no/ uum cum amoꝛe non cum timoꝛe cantabis. bas: immo quem manduces: quem bibas. Abſtine te a foꝛnicationibus. Ne foꝛte mihi choꝛdas et feras occides: vtrumq; ſimul fa / go:ad pꝛoſtitutã eo:nec illud ſceptum vio⸗/ lo quo dictum eſt: Hon męchaberis: quia vxoꝛem nõdum habeo: nec poſt illã aliquid facio. Hec illud pᷣceptum violo quo dictum eſt: Mon cõcupiſces vxoꝛem ꝓximi tui:qui ad publicam vado:in quod pceptum incur-⸗ ro? Non inuenimus choꝛdam quam tanga/ mus: non inuenimus choꝛdam quo neruo Holi dicere tibi quando foꝛte aliquid luxu/ & rianter vis agere: Vxoꝛem non habeo: face Ca.16. re poſſum qð volo: non enim poſt vxoꝛem meam pecco. Jam noſti pꝛecium tuum: iam noſti quo accedas: quid maãduces: quid bi/ ligemus fugitiuum iſtum? Hon fugiet: ha ⸗-/ bet vnde ligetur: ſed amet et non erit liga⸗ mentum:ſed oꝛnamentum. Mon enim liga/ mentũ ſed oꝛnamentũ in ipſis decem choꝛ/ dis inuenimuſ. DPecem enim p̃ᷣcepta ad duo la referunt᷑:ſicuti audiuimusvt diligamus deũ ⁊ ꝓximũ: ⁊ duo illa ad vnũ illud. VUnũ — — facio qð ab altero pati nolo.Si parentibus meis honoꝛem non deferam quãdo volo vt tũ ſi faciã id facio qð pati nolo.Si occidã id deferat᷑ mihi a filijs: id facio quod pati no — . Bancti Aluguſtini de tempote facio quod pati nolo. Ham ſi interrogetur a velles vt ſeruiret tibi ſeruꝰ tuus: Seruis m utuuſti me dico: Nolo vt vxoꝛ mea aliquid tale fa- melioꝛi domino deo. Seruũ tuum nõ tu fe ſmei ciat. Si cõcupiſco vxoꝛem ꝓximi mei: nolo ciſti:⁊ te et ſeruũ tuum ille fecit. Vis vt tibi nin ti quiſqᷓ; concupiſcat meam: id facio quod pa / ſeruiat cum quo factus es:⁊ nõ vis ſeruire ei Ginſoh ti ti nolo. Cum vo ad meretricem eo:cui facio a quo factus es:? Ergo cum vis vt ſeruiat ti alnnn qð pati nolo? Reſpõdet᷑ tibi:qð grauius eſt bi ſeruus tuus homo:⁊ tu nõ vis ſeruire do⸗ kel Mattb.⁊ꝛ. ipſi deo. Intelligat ſanctitas vr̃a:Eteni qð mino deo: facis deo quod tu pati non vis. nnen mn fleri tibi nõ vis: alij ne feceris. Ad duo ſᷣce Ergo illud vnum pceptum cõtinet duo:illa Cnigan⸗ he pta ꝑtinet. Quomõ ꝑtinet ad duo ſcepta: duo continent decem: illa decem continent ſerienmi ſi homini non feceris qð pati non vis ab ho omnia. Cantate ergo in pſalterio decẽ choꝛ Vszꝛ. llucien mine? Ad ꝓximi pꝛęceptũ pertinet:ad dile/ VYdarumanticũ nouum. Vt aũt cantet can- mmlugiui 5ctionẽ ꝓximi:ad ſeptem choꝛdas. Si aute,y ticum nouũ: eſtote homines noui. Diligite nnuſnen⸗ gõ non vis pati ab homine: ipſi deo vis fa- iuſticiam: habet pulchꝛitudinẽ ſuam. IJdeoo iſutrnt cere? Quid eſt hoc nõ facis alteri qð pati nõ non vultis illam videre:quia aliud amatis. ltchepeen vis? Charioꝛ factus eſt tibi homo qᷓ; deus?: Mam ſi aliud nõ amaretis: eam vtiq; vide her ug Ergo quomodo facio inquis ipſi deo? Coꝛ/ retis. Quare illam videtis quando illã ex ſiginonne rumpis teipſum. Et vnde iniuriam facio gitis? Illã exigis quare laudas ſidẽ qñ illaz Mntors deo:quia coꝛrumpo meipſuʒ? Vnde tibi fa/ exigis de ſeruo tuo? & pulchꝛa res ẽ fides:· nnantainan cit iniuriam qui voluerit foꝛte lapidare tuã ſed tunc pulchꝛa eſt quãdo de ſeruo exigit: etet rtn tabulã pictam: in qua tabula imago tua eſt tũc videt᷑ quãdo ab altero expetit᷑: quendo Pocclunnca in domo tua inaniter poſita ad vanum ho/ de te exigit᷑ non videtur. Aurũ vides:fſidem Aſineſante noꝛem tuũ:nec ſentiens nec loquens nec vi · nõ vides?: Sicut lucet aurum ad oculos coꝛ/ Nnnirunk: denſ: Si quis illam lapidet:nõne in te facit poꝛis: ſic lucet fides ad oculos coꝛdis. Aꝑis uteluntgut contumeliã? Cum vᷣo imaginẽ dei qð es tu ad illam oculos coꝛdis:quando vis vt exhi/ ldonusdega coꝛrumpis in te ꝑ foꝛnicationes ⁊ ꝑ diffluen beat illã tibi ſeruus tuus.Si tibi illam exhi / ſee. Ged dic tias libidinis: attẽdis quia ad nullius vxo/ buerit:laudas ſeruũ tuum: ⁊ pdicas eum et ſorhebord rem acceſſiſti: attendis quia poſt vxoꝛẽ tuã dicis: Pꝛęclarũ ſeruũ habeo: magnũ ſeruũ (dens ni nihil feciſti:quia vxoꝛem non habes:et non u habeo:ſidelem ſeruum habeo. Qð laudas lenpoſuechn attendis per libidines illicitas foꝛnicatiõöis in ſᷣuo nõ exhibes dño:⁊ eo ſceleratiꝰ:qꝛ vis eElenoſen cuius imaginem violaſti. Poſtremo deꝰ qui vt melioꝛẽ tu habeas ſeruũ qᷓ; te deꝰ. Jubet Mſuetn ſcit quid tibi vtile ſit: qui vere non ſic ſuos deus ſeruo tuovt bonꝰ ſit erga te:quõ iubet lepafec ſeruos gubernat ad vtilitatem illoꝛum: nõ vxoꝛi tuę:vt et ſi tu męchaberis nõ męchet: Qeſonpen ad ſuam. Mon enim indiget ſeruis quaſi ad Sic iubet ſeruo tuo vt ⁊ ſi tu nõ ſeruis deo: TMiahnter adiutoꝛium: ſed tu indiges domini auxilio. ſeruiat tibi. Sed hoc totũ vide:vt ad moni/ lin Atglauisig Ipſe ergo dominus qui ſcit quid tibi ſitvti tionem tuam valeat:non ad perniciẽ tuam. mmulif le:vxoꝛem cõceſſit nihil amplius:hoc iuſſit: Etenim ſeruus ille ꝙ tibi ſeruit indigno di/ atbneßfn hoc pꝛęcepit:ne per illicitas voluptates coꝛ: gne:id eſt ꝙ indigno tibi bene ſeruit et ſide/ Aluen ruat templũ eius quod eſſe cepiſti. Mũquid liter ſeruit ⁊ pure te diligit: deo debet nõ ti⸗ Unnrchnef 1.Corj.z. hoc ego dico? Apoſtolũ audite: Heſcitis qi bi. Juſtum eſt ergo ⁊ tu attendas: quia ſub. M templũ dei eſtis:⁊ ſpiritus dei habitat ĩ vo/ domino es ad quem ꝛ⁊ ille attendit vt ſerui/ umnnan bis: Si quis templũ dei corruperit:coꝛrum/ at nibi. Imple ergo quod dictuʒ eſt: Quod DU pet illum deus. Videtis quomodo minat᷑. tibi fieri non vis: alij ne feceris. Sed ipſum Adnt Mõ vis coꝛrumpi domũ tuam: quare coꝛrũ/ alij cum dicis: vtrunq; attende ⁊ pꝛoximũ ⁊ AIme pis domũ dei? Certe non facis alicui qð pa deum. Canta in pſalterio decem choꝛdarü: teinn ti non vis. Non eſt ergo qua euadat᷑. Cene᷑ canta canticum nouum. Concoꝛda cum ſer/ Maitb. ·. mn ,i lle qui ſe teneri non putabat. Omnia enim mone dei cum eſt tecum in via: concoꝛda cũ lgiene peccata hominũ aut ad coꝛruptelã pertinẽt aduerſario tuo cito: ne cum diſcoꝛdia veni/ li ⸗ flagitioꝛum:aut ad facinoꝛa nocendi:qꝛ deo as ante iudicem.Si facis quod audis:con/ menn noceri nõ poteſt in facinoꝛibus: in flagitjs coꝛdaſti cum eo: ſi autem non facis rixaris inn eum offendis: in coꝛruptelis illum offendiſ: cum eo:⁊ nondum compoſuiſti quouſq; fa⸗/ ni R in te illi facis iniuriam. Facis enim iniuriaʒ cias. Vt auteʒ concoꝛdetis: abſtinete vos a 2 i Ca.17. gratię ipſius:domo ipſiꝰ. Seruũ ſi haberes deteſtabilibus coꝛruptelis: et a deteſtabili/ ca.i1. Weſt Cemleln innn bus inquiſitiõibus a mathęinaticis:ab aru- Ad hoc enim ducit᷑ vxoꝛ: nam id etiã tabu/ ben Uon ſpicibus: a ſoꝛtilegis:ab al guribus a ſacri/ le indicant: vbi ſcribit᷑ liberoꝛum pꝛocrean/ nnörtſnne legijs:abſtinete vos quãtum poteſtis a nu/ doꝛum cauſa. Quaãdo tu vti vxoꝛe amplius nuntnn gatoꝛijs ſpectaculis „Si quę delectationes ? q; neceſſitas ꝓcreandoꝛum liberoꝛum cogit nöulning ſeculi ſurrepũt in anima: exercete vos in mi volueris: iam peccatuũ eſt. Et ipſa talia pec⸗ iunnmn rcete vos in elemoſynis:in iecata quotidianę elemoſynę mũdat. In iwbis nenaln quotidiana peccata: quę nõ poſſunt niſi ſur cedis moduũ ⁊ amplius accipi q; necelle eſt: pſünnti en npere ĩ anima pꝛopter fragilitatẽ humanã. peccas. Quotidiana ſunt iſta quę dico: ſed ein caß Holi illa cõtemnere: quia minoꝛa ſunt: ſed tamen peccata ſunt ⁊ non leuia: quia plura. * icn time quia plura ſunt. Attendite frages mei Quia vo quotidiana ? plurima: timeda eſt ⸗ non ig minuta ſunt:non ſunt magna. Non eſt be- ruina multitudinis: ⁊ ſi non magnitudinis. aniſimt ſtia ſicut leo: vt vno moꝛſu guttur frangat: Talia peccata dimittimus fratres quotidi/ utlum ſed beſtię plerũq; minurę multę necant. Si anis elemoſyms poſſe mundari. Sed facite iemnſigir pꝛojciat᷑ quiſq; in loco pulicibus plenum: elemoſynas ⁊ nolite ceſſare. Attendue vitã dcundlig nũquid non moꝛitur ibi? Hon ſunt quidem veſtram quotidian ipſis peccatis ſcaturiẽ/ Abisſtigil, beſtię maioꝛes:ſed inſirma eſt natura huma tem: minutis ipſis dico. Et cum facis ele/ Ca. 20. Nlchintseſte⸗ na quę etiaʒ a minutiſſimis beſtijs interini moſynã non ſuperbe facias:nec ſic oꝛes quẽ odeſnotigf poteſt. Sic ⁊ modica peccata attenditis: da admodum ille phariſęus. Sed tamen quid napen; gnſt modica ſunt:cauete quia plura ſunt.cc&ε mi ibi dixit? Jeiuno bis in ſabbato: decimas Aud 18. Ai itsin nutiſſima ſunt grana arenę: ſi amplius i na / do omniũ quęcũq; poſſideo:⁊ nondũ fuſus umnibeglut uim mittant᷑: mergũt illã vt pereat. & mi/ ęærat ſanguis domini. Lantũ pꝛo nobis pꝛe/ lscois ds nutę ſunt guttę plunię: nõne flumia implẽt cium accepimus:et ſaltem nec tantũ eroga/ undoniſſtcdn 2 domus deijciunt? Ergo iſta nolite cõtem2/ mus quãtum phariſęus.Etr habes alio loco Aabilunct nere. Sed dicturi eſtis: Et quis poteſt ſine aperte dicenteʒ dominũ: Hiſi abundauerit Mattb. 5. tzceant iſtis? NHe hoc diceres:quia habere nemo po/ iuſticia veſtra plusqᷓ; ſcribarũ ⁊ phariſęoꝛuü: bo:ugnülni. teſt:deus miſericoꝛs vidẽs noſtrã fragilita- non intrabitis in regnum cęloꝛum. Ergo uli eo Qdutn tem poſuit contra remedia. Quę ſunt reme· dant decimas:tu ſi centeſimam dederis ali⸗- oſcclenntgſt dia: Elemoſynarũ: ieiunioꝛum et oꝛationũ. quid magnum te feciſſe gloꝛiaris. Artendis örng ie Ipſa ſunt tria. Vr autẽ verum dicas in oꝛa- enim quid alius non faciat: non quid te iu/ ngietlilii tione: perfectę implendę ſunt elemoſynę. beat facere deus. Metitis te de comparati⸗ ansſünht. AQusę ſunt perfectę elemoſynę? Vt ex eo qd one peioꝛis: non de iuſſione mehoꝛis. NMon uröſenis ⸗ T tibi abundat des ei qui nõ habet: et ꝙ telę·/ gquia ille nibil facit: ideo tu magnũ aliquid teneuonn Xa. 19. dit aliquis ignoſcas illi. Sed ne putetis fra facis: ſed quia gaudet᷑ ad quędam minima lencing res:quia facienda ſunt quoxidie adulrenia: opera veſtta: quia tanta eſt ſtenlitas veſrra ceutiupn et elemoſynis quotidianis mũdanda ſunt. vr ad modica gaudeat᷑. Quaſi ſecuri vobis derniſi Ag illa ſcelera maioꝛa non ſufficiunt quoti- blandimini de minimis elemoſynarum gra/ utiin diang elemolynę vt ea mnundent. Allud eſt nis: zaceruos obliuiſermin hecestoꝛũi. Pꝛo-⸗ igeſi vbi mutes vitam:aliud eſt vbi toleres vira. tuliſti foꝛte neſcio quid paruũ: qð alius aut m ire Illa mutanda eſt: Si męchus eras:noli eſſe non habuit: aut non pꝛotulit cum haberet: un n męchus. Si ſoꝛnicatoꝛ eras: noli foꝛnicari. Moli attendere poſt te quis non faciat: ſed nauje lin Si homicida: noli homicida eſſe. Siibas quid te iubeat deus facere. Poſtremo qrei ns . ad mathematicũ et ad cęteras peſtes ſacri/ iſtis affectõibus ſęcularibus nõ vobis ſuſñi/ mteinm legas:iã deſine. Arbitraris hęc niſi fleri de- ciunt quos pꝛeceſſiſtis: ſed vultis eſſe diui/ annde ſinant: quotidianis elemoſynis poſſe mun/ tes:ęquales ditioꝛibus vobis?:? Hõ attendi/ Cnnhan NAI dari?: Alla dico quotidiana peccata: quę aut tis quãtos pauperioꝛes tranſcenditis:? Tin muann per linguam facile cõmittunt᷑: vt eſt verbuzʒ cere vultis ditioꝛes.Sʒ i elemoſynis habet nolttin, durum: aut cum labit᷑ aliquis in nſum imo/ modꝰ. Hic dicit᷑: iã quouſq; facio: et illicnõ wluuli deratũ: aut in huiuſmodi nugas quotidia/ dicit᷑: quat diuitibꝰ ditioꝛ ſũ. Mõ attẽdunt᷑ ſon iu nas. In ipſis conceſſis peccata ſunt. Lum egeſtates inumerabiliũ mẽdicoꝝ: nõ reſpi - inniſi⸗ ipſa vxoꝛe ſi excedit᷑ cõcumbendi modus ꝓ. cuunt᷑ poſterioꝛes młtitudines pauperũ: ſemfd uimu creandis liberis debitus:iam peccatum eſt. paucitas cedẽtiu diuitũ añ oculos poniX᷑. Bancti luguſtini de tempoꝛe Lud. 19. Cur in oꝑe bono nõ attendit᷑ ille Zacheus: qui dimidiũ rerũ ſuarũ dedit pauperibus: Sed optare cogimur vt attendat᷑ ſaltem ille Zucl.is. phariſęus:qͥ oim ꝗ̊ poſſidebat decimas da/ E* Ca. 21. u bat.Holi parcere theſauris caducl ⁊ vanis: Noli ſub imagine pietatis augere pecuniã: Filijs meis ſeruo. Magna excuſatio:ſfilijs meis ſeruo. Videamꝰ. Seruat tibi pf̃ tuus: In li.Soiho/ ſeruas tu ſllijs tuis:ſilij tui:filijs ſuis: Et ſic mel. 48. b. EzS ꝑoẽs:⁊ nullꝰfacturꝰẽ ſᷣcepta dei.QAuare nõ ului potiꝰ impẽdis:qͥ oia fecit ex nihilo? Qui fecit te:ipſe te paſcit ex his ꝗ̊ fecit: ipᷣe paſcit ⁊ fllios tuos. Neq; em̃ melius cõmittis ſilio tuo patrimoniũ tuũ:qᷓ; creatoꝛi tuo.Et men tiunt᷑ quidem homines. Mala eſt auarcia. Palliare ſe volũt noĩe pietatis et dealbare: vt q̃ſi ꝓpter ſilios videant᷑ ſeruare hoĩes qð ꝓpter auariciã ſeruãt. Nã vt noueritis qꝛ ſic plerũq; ↄtingit. Dicit᷑ de quodã:Quare nõ Mattõ.25. facit eiemoſynam? Quia ſeruat filijs ſuis. Cõtingit vt amittat vnũ. Si ꝓpt filios ſer/ uabat:mittat poſt illũ partẽ ſuã.QAuare ülã tenet in ſaculo:et illũ relinqͥt ab aio? Redde illi qð ſuũ eſt: redde qð illi ſeruabas. M.0οτε.M tuus ẽ inqᷣt: ad dñm pᷣceſſit:pars ipſiꝰ pau peribꝰ debet᷑. Illi debet᷑ ad quẽ ꝑꝛexit.Chꝛi ⸗/ ſto debet᷑. Ad illũ em̃ ꝑꝛexit:⁊ ille dixit:Qui vni ex minimis meiſ dederit:mihi dedit.Et q vni ex minimis meis nõ dederit: mihi nõ dedit. Sed qͥd dicis? Seruo fratribꝰipᷣiꝰ.Si viueret ulle:nõ erat cũ ſuis fratribꝰ diuiſurꝰ. O ſides moꝛtua. Moꝛtuus eſt em̃ filius tu- us. Quicquid dicas: moꝛtuo debes qð vi⸗ uo ſeruabas. Moꝛtuus eſt filius meus: ſed tñ ptẽ ſilij mei ſeruo fratribus ipſius. Si cre dis qꝛ moꝛtuꝰẽ:ſi ꝓ ullo chꝛiſtꝰ moꝛtuꝰnõ eſt: moꝛtuꝰ ẽ iple. Si aũt ĩ te ſides eſt: viuit ſiliꝰ tuꝰ. Viuit ꝓꝛſus:nõ deceſſit:vᷣ ſᷣceſſit.Qua fronte venturus es ad ſiliũ tuũ qͥ ſceſſit:cui ſcedenti nõ mittis partẽ ſuã in cęlũ? An nõ põt mitti in cęlũ: Poteſt pꝛoꝛſus: ſicut dicit ipſe dñs: Theſauriʒzate vobis theſauros in cęlo. Si ille theſaurꝰ meliꝰ ẽ cuſtoditꝰi cę/ lo: nũquid tũc mittẽdus ẽ filio qñ ſi miſſus fuerit nõ ꝑibit:? Tenebit᷑ hic vbi põt ꝑire:nõ mittit᷑ illuc vbi chꝛiſtꝰẽ cuſtos. Certe ea ꝗ̊ hᷣ tenes ⁊ non vis mittere poſt filiũ tuſ:quibꝰ cõmẽdas actoꝛibPꝰtuis cõmẽdas illiꝰ partẽ qͥ pceſſit:⁊ chꝛiſto nõ cõmèdas ad quẽ pſᷣceſſit: An idoneꝰ eſt tibi ꝓcuratoꝛ tuus:minꝰ ido/ neus chꝛiſtꝰ? Videtis frẽs: qꝛ mẽdaciũ ẽ qð dicũt homies: filijs meis ſeruo. MOnendaciũ eſt frẽs mei:mẽdaciũ eſt. Auari ſunt hoies. Vel ſic certe cogant᷑ aſiteri qꝗð nolũt:cũ eru⸗ beſcũt tacere qð ſũt. Fundãt: vomant in co⸗ feſſiõe qð poꝛtãt. Pectꝰ ſᷣmit᷑ crapula iniq/ tatis: euomat eã cõfeſſio: ̊ nõ canino moꝛe redeat᷑ ad vomitũ.Eſtote chꝛiſtiani. Valde vx parũ eſt vocari chꝛiſtianꝰ. Quanta donatis Ca.22. hiſtrionibꝰ:quãta donatis venatoꝛib:quã/ ta turpibꝰ ꝑſonis. DHonatis em̃ eis qui vos occidunt. Per ipſas em̃ exhibitiones volu-⸗ ptatũ interſiciũt animas veſtras:⁊ inſanititt qs plus donet. Si inſaniretis qͥs plꝰ ſeruet: nõ eſſetis ferẽdi. Quis plus ſeruet inſanire auaricię eſt:Quis plus donet inſanire ꝓfu/ ſionis eſt. Hec auarũ te deus: nec ꝓfuſũ te vult. Collocare te vult ꝗ̊ habes nõ ꝓiqcere. Certatis qͥs vincat in perꝰ:nõ datis operã qͥ ſit melioꝛ:atq; vtinã nõ daretis:qͥs ſit peioꝛ. Et dicitis:Chꝛiſtiani ſumus.Ad fauoꝛẽ ꝓxli pꝛoijcitis res vr̃as:⁊ cõtra iuſſa chꝛiſti tenet res vr̃as. Ecce nõ iubet chꝛiſtꝰ. Rogat chꝛi⸗ ſtus:eget chꝛiſtꝰ.Eſuriui dicit chꝛiſtꝰ:et non xn dediſil mihi mãducare. Egere voluit ꝓpter te:vt haberes vbi ſeminares trena ꝗᷓ dedit: ⁊ meteres vitã ęternã. Nolite pigri eſſe ⁊ ma le ſecuri. Moꝛes emendate:peccata redimi/ te.Et cũ hęc faceritis:deo gratias agite:a qͥ accepiſtis bene viuere. Et nõ inſultetis his qui nõdum bene viuũt:ſed eos ipſos moꝛi- bus veſtris adhoꝛtamini.hhęc faciẽdo habe tis ꝑfectam quãtum in hac vua poteſt iuſti/ cia: cõſeruãtes vos in bonis operibꝰ:in oꝛa/ tionibus:in ieiunijs:in elemoſynis pꝛopter minuta peccata: et abſtinendo vos ab illis magnis peccatis:cõcoꝛdatis cũ aduerſario: et ſecuri dicitis in oꝛatione: Limitte nobis Maub.. debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debito ribus noſtris. habetis em̃ qð quotidie vo/ bis dimittat᷑:qui habetl qð quotidie dimit/ tatis. Sic ambulando ſecuri in via nõ time/ bitis latrocinia diaboli: qꝛ chꝛiſtus viam et ſtratam magnꝗ ſeipſum fecit qui ꝑducit ad patriã: vbi omnis ſecuritas: omnis quies: vbi et ipſa opera miſericoꝛdię ceſſabunt:qꝛ nulla erit ibi indigentia miſeroꝛũ. Erit ergo illud ſabbatũ ſabbatoꝛũ:vt qð hic deſidera m m h faciam te in gentẽ magnam. Gꝛaue Veſt diſcutere ꝑſonam qui in inſideli/ tatam cadit: dum maius qð accepit perdit. Quis iudęoꝛũ inexolubiles nodos neſcit: s: ibi inueniamus. “” Eodem die He filijs iſi rael: Ser⸗ Ser. xCVI cEc dicit dominus Moypſi: Sine vt Exo. 32. losvorutta „ atnmeslhle rin can ilnſt. elenredy⸗ Pl geſenlingu gurdepage ninintany Gſoncinnns mamgenen: Puurütinut fin durgub⸗ Pori penn, pmad bles lueign attb. 25‧. ueſounerin nlgaloat Gartceruru Acapecona ginenutan ſbaßguranke ſbenainrein ſhendt wnd Giekpopoli gedeſpenst⸗ itus ſtun ſohnleante ſehukcnis ſannsndn tit ſceles de tifunfua elimn⸗ ſoſiſinute Ueſtatpe Quicdaube akintck fonſenns ſuin ſeponestn ſirmntn MNeno⸗ glnſi ſenecönun lſtien taneſzessr Nlnandes rhentiſci olskine naininie n Wine lin anigin odansie scsſlpet⸗ 6 Aigi ſiceiitne . Rogetchn nepelur pte gienas dodn kigtelerm Pacnanein tusegter inillnsts s gſosbt⸗ Kfacitarn nus orkutß onettiin ſpepenee ows thli⸗ ſeblnte 4 ei. a hi⸗ . . Quis perſidiã ⁊ audaciã non deponit: Le/ gunt elogia ſua:qð in puaricatiõe parẽtum non defuiſſet vindicta. JIrata ſęeueritas pꝛo/ mitur: ⁊ cõtumacia non emendat᷑. Clemen⸗ tia leuius iraſcit᷑:quia citius miſeret᷑. Ipſiꝰ erit iudiciũ:⁊ pꝛobare dignum:et delinquẽ/ tibus indulſiſſe peccatũ.Quid dico? Deus illos hoꝛruit:aut amauit?: Abſit.Si hoꝛruit peccatoꝛes cõtempſit. Sʒ amauit: ideo fre/ Zacharie,i. quẽter indulſit.Reuertimini inquit ad me: trreuertar ad vos.Eoꝛum quidẽ ſu Job.sS. qut rea lingua:aut ↄſciẽtia criminoſa. Vos ſcelera inquit de patre diabolo eſtiſ.Mõ poteſt dif/ ferri vindicta:vltio nõ ꝓcraſtinabit᷑. LCanta em̃ ſunt crimina vſurpatione cõcepta vt nõ parcant generi:cũ rei videant᷑ auctoꝛi. Cla/ mauerũt inquit ad dñm cũ tribularent᷑:mit/ titur dux qui populũ iſraeliticũ redderet li- B beratũ.Parant᷑ ęgyptis dignę ⁊ innumera Exo.⁊.et.S. hiles plagę ignominię: advindictã ſcynifes Gchilictned ! ꝓceſſerunt:vineas bꝛuchus abſũpſit:fructi⸗ fera ligna locuſta vaſtauit:terroꝛem ex gran dine:vlcera:tumultus:voces:flammas:ad/ dicta pecoꝛa: armenta ꝓſtrata:aquas in ſan guinẽ mutatas: ꝓſtratas ranas:piſces occi9 ſos: pſᷣdurant᷑ elementa nullo rigoꝛe: ſiccant fluenta in rei miraculo curuata: et in muro ſuſpendit᷑ vnda: inſuetũ iter mirant᷑ fluctꝰ: mirat᷑ ⁊ populũ. Quid incredule popule no cte deſperas? Signũ tibi erit colũna: quam chꝛiſtus illuminat. Securus iter quod arri/ pis vade:antecedet te chꝛiſtus.Et quia pꝛo/ ſequit᷑ chꝛiſtus fiducia non terroꝛ debet eſſe: ſecurus ad ꝓmiſſa ꝑuenies atq; vtinam nõ Exo. 14. rebelles. Apertũ intrant mare ęgyptij quos circũfuſi fluctus feſtinanter ruentẽs ꝑdunt. Meglij maris arena vn gulã ſenſit:mare cur/ ſus ſuſtinuit equitẽ. Sed hęc vindicta debe bat᷑ vt citiꝰperiret:qͥ cõſequi denegauit ſalu tẽ.Quid dubitas de hoſte:? Tute iã ꝓcede: moꝛtuũ videbis:ꝓbabis defunctũ:cui ante fueras ſeruus. In heremũ exitur:nec contu Exo. 16. Melia differtur. Murmurant: petunt cepas Rumeri.ij. ⁊ pepones:merito inſulſi ⁊ quos non gratię ſales condunt:vilem expetunt cibũ. Cepas ait: vt extoꝛquerent᷑ eis lachꝛymę ex delicto collectę.Mõ aquam in fluuijs natura dege/ nerat:cõmunẽ liquoꝛẽ amaritudo triſtaue/ Exo.i⁊. rat:lignũ mittit᷑:dulcedo reparat᷑. Petra ꝑ/ cuſſa ſitientibus potũ pᷣbuit virga: nec ve⸗ ternoſa eis diſſuta ſunt veſtimẽta: aruo ſte/ rili non defuit mõna. Pulmentariũ poſcit: . . . . 1 * „ . . 1 7 . deſiderijs omnia conferunt᷑. Sapoꝛem ſen/ ſit quiſq; quem voluit in oꝛe dum manduca uit.Petunt ſibi qð colerent: atq; vtinã ſim/ pliciter poſtulaſſent. Sed ꝑplebs quę dota⸗ les tabulas lege mariti ꝑceꝑat:de coꝛrupte/ la diſponit:et de adulterio cogitat. QAuid te inſidelis vis iũgere cõſoꝛtio digno? Mater tua diſplicuit repudiata ꝑ libellum repudij ꝓnunciãte Eſaia:nec ſummo chariſmate es digna:cum execrabilibus factis videaris in grata. Hon ſe eruies inquit deo alieno. Aurũ igni apponit᷑: ⁊ ingrati infauſtũ ſcelus expe/ tunt: adoꝛant imaginem quam ſuccenſus eiecerat ignis. Vbi eſt quod mandatuʒ eſt: Audi iſrael:dominꝰ deus tuus vnꝰ eſt? Vi/ tulus tuus vbi erat:cum tibi chꝛiſtus in ma/ ri itinera pᷣparabat:mare aperuit: ſitientibꝰ potũ pſᷣbuit:feſſos ieiunio reparauit? Luxu/ rioſa gentilitas: poſt ſaturiem luſuʒ quęrit. Sedit inquit populus mãducare ⁊ bibere:⁊ ſurrexerunt ludere. Atq; vtinam verbis fu/ iſſent dicta:nõ factis fuiſſent admiſſa. Ecce iam pater abꝛaham tranſfert᷑ in gentem ma/ gnã.Ecce quid criminis admittit pꝛimitiuꝰ: quid gratię meretur ſecundus. Vendidiſti mihi pꝛimatus tuos: delicto factus ſeruu/ lus fratri tuo. Radix quideʒ me aliena poꝛ/ tat:ſed noua gratia meũ caput impinguat. Ducem ſe ergo dominus ingrato populo p/ bebat: exercitũ chꝛiſti ꝑ inacceſſa loca et de/ uia deſerta terrarũ nõ turbauit iter ignotũ. Igitur exoꝛit᷑ impugnãte diabolo ꝓphana temptatio:fit repente populꝰ diuinis bene/ ſicijs ingratꝰ:mens eius a veritate deſciſcit: deſeruit vitę largitoꝛẽ: et ſecutus eſt moꝛtis Bermo xXCVII. Düica quarta in. x. Ber. II Exo16. Exo. 32. Eſa.So. Exo. 20. Exo.ʒ ⁊. Deutj. 6 Exo.ʒ32. Geũ.15. auctoꝛẽ. Vnde ſimulacra colentiũ cęca ſtul/ ticia:ĩmo nõ ferenda dementia:moꝛtali ma/ nu foꝛmatum vitulum putare diuinũ? Acer⸗/ bioꝛ indignitas rerũ eſt:vt pecoꝛis ſit figura terroꝛi:⁊ cum deus animalia omnia homini ſubiecerit:ipſe ſe in famulatũ pecudũ ſpon/ te deiecerit. Adeo foꝛmat᷑ vitulus ſtultoꝛũ collationibꝰ inauratus:et quẽ nullus natu/ ralis motus quacũq; flectebat: eum demen tia ꝑſidoꝛum ſubiugata ceruice poꝛtabat:et cuius aures nullus penetrabat auditus:vł aliqua cõmotio ſenſibilis agitabat:has in/ caſſum demẽtis populi oꝛatio ſtulta pulſa/ bat:⁊ cui viſum modulãtibus palpebꝛis vi / tali motu artiſicis phãtaſia nõ dederat: nec genitrix natura cõtulerat: eũ vidẽtes ingra⸗ ti deo ſupplices adoꝛabant. Pꝛęcedebat in n Ber. XCVIII. Feria ſcdᷣa py q heremo populũ carẽs ſpiritu vitulus figura tus: vt tali duce demens populus vteret᷑: E qualis fuerat et ipſe delictis effectus. Et ne tanti mali ſine vindicta in poſteros mana- ret exemplũ: ſtatim vindicat᷑ ĩ reos.Dũ em̃ malis modus imponit᷑: frangit᷑ licentia pec/ catoꝛum. Frequẽter enim plagis diſciplina coꝛrigit᷑: ſi nihil ꝓficiant hoꝛtamẽta iuſtoꝝ. A damnabilib factis homies vindicta cõ/ peſcit:quos in bonis operib bñſicia dei re/ tinere nõ poſſunt. Si em̃ nõ inter pᷣmos pec cantiũ lapſus cõſuleret:ſed in futurũ ſuſpen deret vltionis occurſum diuina cenſura: ꝓ/ culdubio ſceleſtoꝛũ omniũ latius ꝓceſſiſſet audacia. Deniq; ſi vis tuoꝝ ꝓficere diſcipli⸗ nã: exerce cenſurã. Vbi dei futurę vindictę ſollicitudo verſatur:illic aut non peccat᷑:aut tardius delinquit᷑. Cenſura em̃ interdũ qui/ dam ſuſcipiũt ſupliciũ: vt multi coꝛrigantk ĩ paucis: ne poſtmodũ ira cõmotus incipiat graſſari ꝑ multos.Riſus frequẽs coꝛrumpit moꝛes: relaxat quoq; neruos rigoꝛis aſtri- ctos:ſęuerus autẽ vultus cuſtos eſt diſcipli nę. Si enim delin quẽtibus frequẽter indul⸗/ ges: peccatoꝛ nõ ꝓficit ad . alutẽ. ¶In eadem d Ddominica Pom elia 2 eõ quod ſcriptum eſt in euangelio JZob. . zn oſar. Abiſcieſu tranf ma- Zihe qð eſt tyberiadis ⁊c̃.quę abet in feipolttione doctoꝛis Ibi⸗ ſe ſecũda poſt quartã domi⸗ Ser xCvII nica: de Thuribulis: Sermo 1 ODdo fratres dilectiſſimi cũ diuina lectio legeret᷑: audiuimus dixiſſe do . minn ad moyſen: yt thuribula in ꝗ/ et ꝓducta in laminas altari affige/ ret:vt eſſent in teſtimoniũ rebelliũ ⁊ ſuꝑbo/ Numeri.Is. rum. Thuribula inquit dñs quę ſanctifica/ ta ſunt ĩ moꝛtibus peccatoꝝ: facito ea lami/ nas ductiles ⁊ circũda ex eis altare:quia ob lata ſunt coꝛam domino ⁊ ſanctiſicata ſunt. Hhoc ergo per hanc figuram videt oſtendi:ꝙ thuribula iſta ꝗᷓ ſcriptura nomiĩat ęrea: ima- ginem teneant ſcripturę diuinę.Cui ſcriptu rę hęretici ignem alienũ imponẽtes:ſenſum videlicet ꝑ erroꝛem ⁊ intelligentiã alienam a deo⁊ veritati contrariã introducẽtes:incen/ ſum domio nõ ſuaue ſed execrabile offerũt. Iſta ergo thuribula ęrea: id eſt eretiooum . voces:ſi adhibeamus ad altare dei vbi diui nus ignis eſt:vbi vera fidei pꝛedicatio: me/ lius ipſa veritas ex falſoꝛũ cõparatione ful/ gebit. Si em̃ verbi gratia dicã: ponã dicta arrianoꝛũ vel manichęoꝛũ: aut alterius cu/ iuſuibet hęreticoꝛũ:⁊ hęc ſermonibꝰveritatiſ ac ſeripturarũ diuinarum teſtimonijs velut diuini altaris igne confutẽ:nõne euidentioꝛ eoꝛum ex ipſa cõparatione aparebit impie/ tas? H ſi doctrina eccleſiaſtica ſimplex eẽt ⁊ nullis extrinſecus hęreticoꝛũ dogmatũ al ſertionibus cingeret᷑:nõ poterat tam clara ⁊ tã examinata videri ſides noſtra. Sed idcir/ co doctrinã catholicã cõtradicentiũ obſidet impugnatio:vt fides nr̃a nõ ocio toꝛpeſcat: ſed multis exercitationibꝰ elimet᷑. Pꝛopter hoc deniq; ⁊ aplus dicebat: Opoꝛtet aũt et rũ thuribulis altare circũdari:vt certa 1 ma/ nifeſta oibꝰ fiat ſideliũ atq; infideliũ differẽ/ tia. Cum em̃ fides catholica velut auxꝝ cępe⸗ rit fulgere:et ſdicatio eius vt argentũ ligne ꝓbatum intuentibꝰ reſplenduerit: tunc ma/ ioꝛe cum turpitudine: ⁊ dedecoꝛe hereticoꝛũ voces obſcuri gramenti vilitate ſoꝛdebunt. heęc autẽ diximꝰ de thuribulis eoꝝ qui con/ demnati ſunt:quę altari iubent᷑ affigi:qð ex cõparatione impioꝛũ iſti clarioꝛes apareãt: ſimul vt et poſteris daret᷑ᷣ exem plũ: ne quis pᷣſumptiõe ſuꝑbi ſpũs nõ ſibi a deo datum munus pontificatꝰ inuaderet: ſed vt illi cre/ dat᷑ quem non ambitio humana: non fauoꝛ N I. Corl. II. hereſ. es eſſe vt pꝛobati quiq; manifeſti fant inter vos.hoc eſt dicere: Oèpoꝛtet hęretico/⸗ B coꝛruptus aſciuerit: nec munerũ oblatio ꝓp-/ phana ſurrogauerit: ſed meritoꝛũ ↄſciẽtia ⁊ dei volũtas aſſumpſerit. Qð ergo ptulerũt ſuperbi illi leuitę qui domino non iubente ſibi ſacerdotium vendicabant: hoc patiunt᷑ quicũq; ſe aut ad epiſcopatus:aut ad pᷣſby/ teratus: vel diaconatus officiũ vel muneri/ bus aut adulationibꝰ impudẽter conantur ingerere. Quomodo combuſti ſunt illi i coꝛ/ poꝛe:ſic iſti exurent᷑ in coꝛde. hoꝛtatur ergo KC 5. moyſes pontiſicem magnũ vt offerat incen/⸗ Mumerl1. 4 ſum in caſtris:⁊ exoꝛet pꝛo populo. Jam em̃ inquit vaſtari populus cępit. In ſpiritu vi/ debat moyſes quę gerebantur. Abijt ergo aaron vt offerret incenſum ꝓ populo:⁊ ſte/ tit inter viuos ⁊ moꝛtuos: et mitigatꝰ eſt fu/ roꝛ dei. Si intellexiſti hiſtoꝛię oꝛdinẽ:et ocu/ lis vt ita dicam cernere potuiſti ſtantẽ pon/ . . , ſenneuli itini nouspo ntte aan Zenonnin⸗ unnnel gieſonins unmn gtt⸗ halumvtqon Gtun von, hocſulego itͤtangeus Aolebꝛte Uirenſru⸗ beoguinee milaseuh ſorula nnoſplapaen ſiaspupun bulſetangen Purzernrine oſhiſinga⸗ ntietbiscen urn nkenoo⸗ gino aduen ſnnaiparco ſeupbkkein honinisraa gloltunno ommrinc Umeneſa Gnprbrni ſtusnien banotoi pongteret Innotuori. mmernorcn lenaſinitr, Ventebic Codpodis bi Aen Pungen W Conäönon L Ulmngen zut lll gun Nguumpo⸗ nanede Mnenſan BB cohun pbidin⸗ nin ne⸗ ohefil⸗ i dien ris l/ enturi spelu dentic inie blexei atüal⸗ Ncunt dici⸗ obſde peleat: Nopter taütet At ſtifiant eretico 1tna, differe⸗ che⸗ uüͤigne uncma, rencoi gebunt. guicon 3 gigder pareit. neguis 9datum iliae⸗ oufo: no ſaienat puletit lubente patiunk di⸗ wmuneri conantu tilliic urogel D inceen u. Pnen⸗ ſpiriu ſdit ltf Grekſi lepo er. quõ verus pontifex ieſus chꝛiſtus aſſumpto thuribulo carnis humanę:et ſuꝑpoſito igne altaris:anima ſine dubio illa magniſica cuʒ qua natus eſt in carne: adiecto etiã incenſo qui ẽ ſpiritus imaculatꝰmedius inter viuos ⁊ moꝛtuos ſtetit: ⁊ moꝛtem non ꝑmiſit vltra deb.ꝛ. graſſari:ſed ſicut apoſtolus dixit: deſtruxit eum qui habebat moꝛtis imperiũ:id eſt dia/ bolum:vt qui in ipſum pontiſicẽ chaiſtũ cre/ dit: iam non moꝛiat᷑ ſed viuat in ęternum. Hhoc fuit ergo myſteriũ:quod poſtea futurũ iã tũc angelus ille qͥ płm vaſtabat expauit. Agnoſcebat enim figuram thuribuli ⁊ ignis ⁊ incenſi:⁊ qualis offerenda eſſet deo hoſtia ab eo qui medius moꝛtuoꝛũ viuoꝛũq; cõſti/ tuẽdus erat ſuidebat:⁊ illos tunc imago p̃⸗ figurata ſaluauit: ad nos autẽ ſalutis veri- tas ipſa ꝑuenit. Neq; enim indumenta pon tiſicis purpura ac lana byſſoq; cõtexta eru⸗ buiſſet angelus ille vaſtatoꝛ:ſed iſta quę fu/ D tura erant indumenta domini et ſaluatoꝛis noſtri ſingularis ⁊ magni pontiſicis intelle/ xit: et his ceſſit quibus vtiq; vniuerſa crea/ tura inferioꝛ erat. Puto autem ꝙ non ſolũ pꝛimo aduentu domini et ſaluatoꝛis noſtri foꝛma ipſa completa ſit: ſed eadem foꝛtaſſe ſeruabit᷑ ⁊ in ſecundo. Veniet iterum filius hominis:⁊ cum venerit ſine dubio inueniet quoſdam moꝛtuos: quoſdã viuentes. Hoc loco non incõgrue moꝛtui intelligunt᷑ illi qͥ nimietate ſcelerum in peccatis ſuis moꝛtui compꝛobant᷑:viuentes autem illi qui in ope ribus vitę ꝑmanſerint. Verũtamen vtroli/ bet modo ſtabit etiã in futuro magnus hic pontifex et ſaluatoꝛ noſter medius viuoꝛuʒ ⁊ moꝛtuoꝛũ. Sed ⁊ tunc foꝛte medius viuo/ rum et moꝛtuoꝛum ſtare dicendus eſt: cum Watth. 25. ſtatuet quidem oues a dextris: hedos au/ tem a ſiniſtris:⁊ dicet his qͥ a dextris erunt: Venite bñdicti patris mei ꝑcipite regnum quod vobis paratum eſt ab oꝛigine mũdi. His autem qui a ſiniſtris ſunt dicet: Ite in ignem ęternum operarij iniquitatis: quem hparauit pater meus diabolo ⁊ angelis eiꝰ: quoniã non noui vos.Et ſunt vtiq; moꝛtui qui in ignem mittunt᷑ ęternum: Sunt auteʒ viui illi qui mitrunt᷑ ad regnum. Ad quod regnum vos pius dominus ꝑducere pꝛo ſua pietate dignet᷑:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre ⁊ ſanctoſpũ in ſęcula ſeculoꝝ:Amẽ. XCIX. Feria ſcdᷣa pꝰ tiſicem mediũ inter viuos et moꝛtuos:aſcẽ- de nũc ad verbi huiꝰ celſioꝛa faſtigia: ⁊ vide Eodẽ die:De virga Aaron: Ser⸗/ mo II Ser. XCIX. nis pꝛinceps tribus populi ha/ A Vngde et paulus apoſtolꝰ quia pᷣnceps erat populi: idcirco dicebat: Quid vulti: In vir⸗/ ga veniam ad vos: an in charitate ⁊ ſpiruu manſuetudinis? Omnes ergo pꝛincipes tri/ buũ habeãt neceſſe eſt virgas ſuas: ſed vnꝰ eſt ſolus: ſicut ſcriptura dicit: verus põtifex cuius ille aaron ſacerdos p̃ferebat figuram. Huius ergo virga germinauit. Sicut enim virga aaron germinauit in populo iudęo- rũ: ita crux chꝛiſti floꝛuit ĩ populo gentium. Verum quoniã vt ſepe oſtendimus:verus pontifexchꝛiſtus eſt:ipſe ſolus eſt cuius vir ga crucis nõ ſolum germinauit ſed ⁊ floꝛuit: ⁊ omnes credentiũ populoꝛũ fructus exhi/ 9 ☛ virgam. Hon enim potelſt quis MNumeri. 17. regere populũ:niſi habeat virgam. 1. Corl. 4. buit. Quis autẽ iſte eſt fructus quem attu B lit? Amygdalas inquit. Amygdalę fratres: nuces ſunt. Qui fructus pꝛimo quidem in/ dumento amarus eſt: ſequenti munit᷑ ac te/ gitur:tertio ſumentẽ paſcit ac nutrit. Lalis ergo eſt in eccleſia chꝛiſti doctrina legis ac ꝓphetarũ. Pꝛima litterę facies ſatis ama/ ra eſt: quę quidem circũciſionem carnis pᷣci- pit:quę de ſacriſicijs mandat:⁊ cętera quę ꝑ occidentem litteram deſignant᷑.hhęc omnia tanq; amarã nucis coꝛticein ꝓpijce. Secũdo in loco ad munimenta tecta ꝑpuenies:ĩ quo vel moꝛalis doctrina vel ratio continentię deſlgnat᷑. Quę neceſſaria quidem ſunt ad cuſtodiam eoꝛum queę ſeruant᷑ intrinſecus: frangenda tamẽ quãdoq; et ſine dubio diſ/ ſoluenda ſunt: vt ſi verbi cauſa dicamus: abſtinentia ciboꝛũ ⁊ caſtigatio coꝛpoꝛis do/ nec ſumus in coꝛpoꝛe iſto coꝛruptibili ⁊ paſ/ ſibili ſine dubio neceſſaria eſt: cum aũt ſuꝑ/ ueniente moꝛte confractũ fuerit et reſolutũ: ⁊T reſurrectionis tẽpoꝛe incoꝛruptibile ex coꝛ/ ruptibili reddituʒ: atq; ex animali ſpiritale: non iam laboꝛe afflictionis nec abſtinentię caſtigatiõe: ſed qualitate ſui nulla iam coꝛ/ poꝛi coꝛruptela dominabit᷑: Sic ergo ⁊ nunc durioꝛ teſta nucis velut neceſſaria abſtinen tię ratio videt᷑: ⁊ poſtmodum nõ quęrenda. Tertio autem loco:reconditũ velut in nuce inuenies ſecretum myſterioꝛũ ſapientię ⁊ ſci entię dei ſenſum: quo nutriant᷑ et paſcantur animę ſanctę:non ſolum in pᷣſenti vita: ſed n à2 BGancti ꝗluguſtini de tempoe etiam in futura. Ipſe enim eſt pontificalis Matth.5. fructus:de quo pꝛomittit᷑ his qui eſuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiam:quia ipſi ſaturabunt᷑. oc igitur modo in omnibus ſcripturis triplex Proller . huiꝰ ſacramẽti ratio ꝑcurrit. Sic ⁊ ſapientia tripliciter: ad reſpondendũ inquit verbum veritatis his qui ꝓpoſuerunt nobis. Nam Numeri.i⁊. quia ſacramentũ ſacerdortale eſt vᷣga nucis: Hiere.i. idcirco arbitroꝛ etiam hieremiã qui erat vnꝰ ex ſacerdotibns ex anathot vidiſſe virgã nu ceam:⁊ ꝓphetaſſe de ea illa quę ſcripta ſũt: vel de virga nucea: vl de lebete ſiue olla ſuc cenſa:quaſi oſtenderit ꝑ hęc in virga nucea eęeelſe vitam: ⁊ in lebete ſuccenſa eſſe moꝛtem. Hiere.ꝛI. Vita eniʒ ⁊ moꝛs ponit᷑ ante faciem noſtrã: et vita quidẽ chꝛiſtus in ſacramentũ nucis: moꝛs autẽ diabolus in ſigura lebetis ſuccẽ/ ſeę. Si ergo peccaueris: poꝛtionẽ tuã pones tatem:ſurgat in virtute: Seminatũ in igno miniã:ſurgat in gloꝛia: Et ſeminatũ coꝛpus animale: reſurgat coꝛpus ſpiritale. Iſta ſũt quattuoꝛ:quę virga arida coꝛpoꝛis noſtri in reſurrectione germinabit. Sed redeamꝰ ad monet:vt deſcribamus eam nobis in coꝛde /ea quę de virga dicere cęperamꝰ. Poſſum⸗ adhuc ſic intelligere eoꝛum quę virga germi nauerat differentias. Ominis qui in chꝛiſto F credit:pᷣmo moꝛit᷑:⁊ poſt hoc renaſcit᷑.Et eſt etiã in figura ꝙ virga arida poſtmoduʒ ger/ minat.Eſt ergo pꝛimũ geriẽ:pꝛima homis in chꝛiſto confeſſio. Secũdo frondeſcit: vbi renatus donum grartię dei ſanctiſicationẽq; ſuſceperit. Inde affert floꝛes:vbi ꝓficere cę/ perit:⁊ moꝛum ſuauitate decoꝛari ac fragra- tiã miſericoꝛdię ⁊ benignitat effundere.Ad vltimũ quoq; affert etiam fructus iuſticię: quibꝰ non ſolum ipſe viuat:ſed etx alijs vitã pꝛębeat. Cum autem ad perfectũ venerit:⁊ un⸗ en nnpofn⸗ mnebs ſoſcipt Lobanne⸗ iettend ehade did⸗ Gnun t ttbosetd cum olla ſuccenſa. Si autẽ iuſte egeris: effi · pꝛotulerit ex ſe verbum ſidei: verbũ ſcientię n cietur poꝛtio tua in virgã nuceam cum ma / dei:⁊ per doctrinam ſuam alios lucrifecerit: ſrit de Cant.i. gno pontiſice. Sed et in canticiſcanticoꝛũ hoc eſt attuliſſe fructus quibꝰ alij nutrianf. ndſs i ſponſa dicit᷑ deſcendiſſe in hoꝛtũ nucis: vbi Sic ergo ſinguli quiq; credentium de virga Anananonn etiã pariter cum nucibus ſacerdotaliũ quo/ aaron quę chꝛiſtus eſt germinant᷑.Quoꝛum ogctu dãmodo pomoꝝ copiam pſcribit᷑ inueniſi MAAuarettdr iſtę differentię in alis ſcripturę lo/ ns Helun D Diligenter attendite fratres:quia vnũ pꝛo⸗ is velut ętates quattuoꝛ deſignant᷑: quas tclig Qn miſit deus futurũ in virga: ſed plura dedit. Johannes apoſtoſus in epiſtola ſua diſtin/ Pbuenrhin Verũ eſt fratres: Conſuetudinis ſuę rem fe· ctione myſtica cõpꝛehendit. Ait enim: Scri/ Conoconmn alt dominus noſter. Semꝑ enim maioꝛa tri / pſi vobis pueri: ſcripſi vobis adoleſcentes: Mhakegku Numeri.i⁊. buit qᷓ; ꝓmittit. Et erit inqͥt homo quẽcũq; ſcripſi vobis iuuenes: ſcripſi vobis patres. Cllusdomin elegero:virga eius germinabit: hoc eſt ſolũ In quibus vtiq non coꝛpoꝛales ętates:ſed lcesſaipt qð pꝛomiſit deus:vt virga eius quẽ eligeret ſpiritaliũ pꝛofectuũ differentias ponit. Sic nlöcogoea germinet. Abi vo ad rem venit᷑: vt qð pꝛo/ etiã in hoc ſacerdotalis virgę germen obſer fotteſume miſſum eſt oſtendat᷑ impletũ:non vnũ ilug uabimꝰdeſignani.habent᷑ & oia hęc nõ tã in Gᷓ Mſeinlig qð ꝓmiſſũ fuerat effectũ dicit᷑:ſᷣ vide quan/ virga aaron q; ĩ ea vᷣga ꝗᷓ exut ð radice ieſſe: Eſa.ri. unafens ta addant᷑.Ait em̃ ſcriptura: Ecce germiauit ⁊ flos de radice eiꝰaſcendit:ſupᷣ quẽ reqeſcit yrnnono virga aaron in domo leui.hoc eſt vnũ illud ſpiritus dei. In quo nec hocipſum videtur ag uckfizze ſine dubio qoᷣ fuerat repꝛomiſſum. Sed ad/ ocioſum:qð exire dicit᷑ virga:⁊ flos aſcende mtoduun dunt alia: ⁊ dicit᷑:Et ꝓduxit frondes: ⁊ pꝛo⸗ re.ccus enim vnus ſit chꝛiſtus:ſingulis tñ mincte⸗ tulit floꝛes:⁊ germinanit nuces. Cũ ergo de diu erſus efficitur: pꝛout indiget is qui ope-/ tnuneton ſolo germine fuiſſet repꝛomiſſum:vide quã/ ratur. Qui ergo ſegnioꝛ eſt et negligentioꝛ: Azitclen ta largit᷑ deus:vt non ſolum germen ꝓduxe pꝛo diſciplina chꝛiſtus ei efficitur virga: ⁊ in itoeſten rit:ſed ⁊ frondes:et non ſolum frondes: ſed virga non aſcendere dicit᷑ ſed exire. Exeun- clorſe ⁊ floꝛes:⁊ nõ ſolũ floꝛes ſed ⁊ fructus.Quid dum nãaq; eſt ei qui inutilis ignauus eſt de hetlinn igDit eſt qð ex his colligi et cõtemplari poſſit eo ſtatu in quo non recte conſiſtit:tranſeun/ nini, E videamus. Pꝛimũ omniũ reſurrectionis ex dum ad alium ſtatum tanq; virgę compulſi/ ine moꝛtuis ſacramentũ in his euidenter agno/ one: id eſt ſęueritate doctrinę rigidioꝛis ad/ hitin ſcimus. UVirga enim arida germinat: cũ coꝛ; monitu. Qui vo iuſtus eſt:quia iuſtus ſicut Ps u de pus extinctum cęperit reuiuiſcere. Quę ſüt palma floꝛet: in hoc aſcendere dicit᷑ chꝛiſtuſ. mnn autem quattuoꝛ iſta:quę reſurgenti coꝛpoꝛi Sic ergo qui verberibus indiget:exit ad eũ ein ſe 1. Cor.I5. pſtabunt᷑: At ſeminatũ in coꝛruptionẽ:ſur: virga. Qui autem pꝛoficit ad iuſticiã: aſcen⸗ Ae Gat in incoꝛruptiõe:Et ſeminatũ in infirmi/ it ei in floꝛem. Aſcendit autẽ quouſq; afe/ dainn . Ber. C. Feria tertia pꝰ quartã do.ĩ.xL. Ger.I. Dritas: Dar ã attulerũt: ita ⁊ de iſtis duobus:id ẽ dile nutuntcharlaspar. vufartulerraia eveigig vuobusidonie unnulnin Sal.5. rat fructus ſpiritus:qui untcharitae ieſu ctione dei ⁊ ꝓximi dicit. In his Sielhet ie patientia: et reliquę virtutes in ptis tota lex pendet ⁊ ꝓphetę. Sicut eni domino noſtro. ́MU vna illa chꝛiſtum deum ſigurauit: ita mane Wasneſni M 2 PHomelia de eo repꝛomiſſiõis in qua natus hnctk m im⸗ nt 4 Hadͤem gſein enangelio bm viget H eſt: Veritas Ws. 84. nn hoſin, uod ſcrip ſcha iudę pletum eſt illu Anes a⸗ tninem . Job. . eerat paſchaluck oꝛta eſt. Quomodo autẽ beata m wi 67 it ieſus hieroſolymam de it terra repꝛomiſſionis: quęꝑ pꝛo- minn 2. ſee in expoſitione docto p an fuit o ante ꝓmiſſa eſt: Namp beatu — . ris IJhidẽ. Elſaiã dominꝰ eam ante nnrgernnl gi Elſa.7 “ HW „— „ cia repꝛomil 1. Deu; als ſt arn Feria terzia hoſ ngr doii, vtero n Edien paner aun Erbii Semo.C. torious er deborro Sermo enim de qus legumns: Surerunt mel dere, Denrſ.z vmnihſg C. S — . ſirma petra. Et de ipſa or. ro. – cũ diuina lectio legeret᷑: audi- tra: et olcumn e Echet chꝛiſtus. Et illud: 1.Cord,i0 Atin ao iechger illo quo miſſi ſürt ptum en⸗ Pelra uteer guine vue. Et iterũ: Deutt 32. uimus ꝙ tem Cum adigdpe reniũ:⁊ ℳ—☛e⸗ ſ Señ.49. mumsilhig loꝛatoꝛes ad conſide it in vino ſtolam ſuam: ⁊ amictũ ſuũ f Weec duogecim explo⸗ llis vuã NLauabit in vino ſtolam . aleſi Mumeri. 5terrã iſſionis: duo ex illis vuã Anatft Hhec inq; vua in ligno ſuſpẽ R randã terrã repꝛomiſſionis: lerint ad in ſanguine vuę. hHę uę nobis vtiq; ninüret: ni itudinis ĩ phalãga detulerint ad um deferk obſequio: quę nobis imiſa ſlios in Duo iſti fratres dilectiſſimi: mul⸗ ſenr im dictum eſt: duum teſtamentoꝝ re/ Ptiumm. incõgrue ſignificaſſe 1dirt: ciiceg w m in p̃cium noſtrũ paſ amenta non incogr AEN 20 dit: cuius vinu S ſt arca⸗/C. 7 duo pcepta quibus diligitur llegoꝛia expᷣſſione pꝛofluy ibꝰ rerũ. Hãc umi mn ſſunt etiam in hiſtoꝛia et allegoꝛia toꝛũ aperiri effectibꝰ rerũ. . mus. Poſſun 8 typũ na ſacramen te penden- sſagur⸗ intelligi. &ρautem duũ teſtamentoꝛũ uam duo deferunt inſerto vecte pende un habuengtebine Stonctntnclcam wucr ⸗Hodunr mü agsrare, Amaalne dus⸗ kolſord⸗ quomodo in medio duoꝛum in ſi daicum populũ ſigurare. Iſti : Arenn an Dibia legit: ita in medio ———— , eſt ſynagoge vel lchi ren cdue⸗ 31dolcienus chꝛiſtus dominus euidenter ee ꝛioꝛ fuit iudęoꝛũ populus pᷣcedit . gen eumu Horn . duum ani,. pPaor uit iideorn Salutẽ ſuã hic ante con⸗ iwhon lud quod ſcriptum eſt: In medio duum ſequit᷑ chꝛiſtianus. Salutẽ ſu . na qr . oui vel ſequiæ cꝛiſtianus. S ſt doꝛſum. Hic ob/ alesinuſi maliũ cognoſceris:id eſt in medio nouiv : ſpectũ ſuum gerit:ille po malmg cognolcene dixit: In medio: ſpectũ ſuums ötemptum. Ideo et de iu/ mushent 91 vetens teſtamẽti. autẽ dixi o / ſequiũ ſfert: ille cõtem k oculi eoꝛũ Pz. s8. erent ic intelligenduũ eſt: ꝙ chꝛiſtus inter ne s ꝓpheta teſtatur: bſcurent᷑ oci – Non ſie intellige u ſic fuerit medius dęis ꝓph lloꝛum ſemꝑ incurua. güberrotin uum et vetus reſtamentũ ſic inerek. Nõ ne videãt: et doꝛſum ill ite ſina. Hie de n õõ eteri contineret᷑. Nõö ſi ſacro faſce oꝛdine ſuo.hhi. omiceid yt nec in nouo nec in ve ir. Ir ncedunt duo ol Sef cgin nn medio duuma 6 ris teſtamẽ- ꝓximit if: iudeus ſolo onere medio veteris teſtamẽ go pᷣſenti munere fruit᷑: iudę darse ettint. tiendum eſt Xſir in interioꝛi 2 ſpi / ergo pᷣſenti munere cut credenti ſalꝰ: hi :7 ꝛid intus in interioꝛ ſgrauat᷑: Quia chꝛiſtus ſicui credenti ſa nadtglon ti:⁊ in medio noui: „ 3 uę non ſoluʒ Rgraua ⁹ 72 d nti Judęis enim ille ierisciohe Corl.ʒe ritali intellectu:non in littera q 1 tita onus eſt non credenti. Ju icti etͤ: ubgliae . . ſed eti omnes cõſueuit n ſciatus:de quibus dic Ziecnton tiam hęereticos ſpecialiter annũciatus:de erũt: Sact? Yob. 1. ntgiann ueoa lede in ſpiri mnes chꝛiſtianos ſpe it: ⁊ ſui eum nõ receperũt: Factꝰ 3 urigrin occidere: ſed in ſpiritu qͥ omn In ſua venit: ⁊ ſui eu idali: &t quẽ Ro.5. unit: e . viuificat. Hoc eſt 1 ſiõis ⁊ petra ſcãdali:Et q Erun ſpiritaliter intelligentes viu : b eis lapis offenſlõis ⁊ petr it. EꝑEt emie. Ett . . imaliũ cognoſceris: E eis lapi it: gentiũ ſides recepit.E nusetn ergo in medio duum anim iſrael non cognouit:genti. ſuã ſub oculis gunnie in⸗ iſiue veteris teſtamen ilraeln k iſte:ſed ſpem ſuã ſub ocu in interioꝛe ſenſu noui ſit ideo poſt ſequit᷑ . g. dit᷑ ſ tenmſan a nerio⸗ ua a duobus. Iſti aſt bens antecedit ⁊ pꝛoſicit:ille pᷣoꝛ grae on D ti.Exhibita eſt ergo v pꝛomiſſionis afferre habens antecedit ⁊ pꝛoſicit: dẽ chꝛiſtü in ie, igunnn de terra repꝛomiſſionis affe deſerit recedit. Poꝛtat quidẽ chꝛiſtũ 1 duo qui vuã de terra rep: poſſunt intel deſerit ⁊ recedit. Poꝛtat q- ſterijs poꝛtat h ‚ſicut iam diximus: poſſunt inte iudeus: ſed a gra quã in myſterijs pe ultux ligi etiaʒʒ duo pꝛęcepta dilectionis: id e auerſus eſi: quia quẽ dicatiõe akclil. ligi erdz 5 dg e pximũ. Heniq; conſi- aucrſas⸗ it incredul: ⁊ quẽ vnus aſper· ed MWatt.22., liges deum 7d ges Pximu. ctus:coꝛde ꝑdic ine tb. 22. lig cut illi duo pendentẽ c geii derate fratres: quia ſicur illl duor nist⸗ 3 S —rr . b- —☛ ⸗ I. Ber. CI. Feria tertia py quartã do.ĩ.xL. Ger.iI . natur in lege: alter mirat᷑ in coꝛpoꝛe. Vnde noꝛ et imperiũ cum patre et ſpirituſancto in en amboꝛũ dñs ⁊ redemptoꝛ nr̃᷑ ab hoc adoꝛãte ſecula ſeculoꝛũ: Amen. m laupin geſtat᷑:ab illo ſe auerſãte ſuſpẽdit᷑: Ac ſic im Sodem die: De ſerpente eeo: Numeri. 21. 1 Nend pꝓletũ eſt i iudęis: Poſuerũt ad me doꝛſa: et BGermo II Sermo. Cl. — D nõ facies ſuas. Et qꝛ chꝛiſtũ dũm quẽ pꝛioꝛ lectione quę nobis recitata ẽ fra/A nanir pplus indęoꝝ ⁊ poſt doꝛſum reliquit ⁊ cruci- tres chariſſimi: audiuimꝰ ꝙ eo tẽpo tunn ien ſixit: nos poſtea veniẽtes adoꝛare ⁊ poꝛtare e quo ꝓpter ſuꝑbiã iudęoꝛũ ⁊ mur/ ſule ens Corj.s. Meruimꝰ:pm illud qð aplus ait: Gloꝛiſicate murationẽ eoꝝ cõtra dñm a ſerpentibꝰ regu hſen ſe ⁊ poꝛtate deũ in coꝛpoꝛe veſtro:quãtũ poſſu lis: id eſt baſiliſcis ĩ deſerto płlus vaſtabat᷑: usſtn mus cũ ipſius adiutoꝛio laboꝛemꝰ: ne a cer- ßceperit dũs moyſivt ſerpentẽ eneũ faceret: Numerl ar. ummn uicibus nf̃is tã ſanctã ſarcinã malis operibꝰ eũq; in ligno ſuſpẽderet:quẽ ꝑcuſſi reſpiciẽ deponamꝰ. Sarcina em̃ chꝛiſti:leuare cõſue- tes ab mſteritu ſanarent᷑. Serpens iſte frẽs Naliſtlg Matth.ii.uit nõ ſmere.Sic ⁊ ipſe ĩ euãgelio dixit: Ju/4 dilectiſſimi:licet hoc ſatis mirũ eſſe videat᷑: ouſin gũ meũ ſuaue eſt:⁊ onus meũ leue. Si eni, tamẽ figurauit incarnationẽ dñi.DLurũ foꝛ⸗ itmrr iugũ chꝛiſti ſubdita ⁊ humili ceruice ſuſcipi te alicui videri poterat iſta ſigniſicatio: niſi mmumtü mus:magiſ nos poꝛtat q; a nobis poꝛtetur. hocipſe dñs in euãgelio ſuo dixiſſet. Sic em̃ ngennt Siẽ em̃ iugũ ſęculi ſemꝑ pᷣmit:ita iugũ chꝛi/ ait:Sicut moyſes exaltauit ſerpentẽ ĩ deſer/ Zob.. NNan E ſti leuare conſueuit.Et qꝛ oĩis hõ aut chꝛiſtũ to:ita exaltari opoꝛtet filiũ hominis.Suſpẽ ſtkkf poꝛtando erigit᷑:aut iugum ſęculi ſuſtinẽdo ſus eſt & tũc ſerpens ęneus in conto: qꝛ chꝛi⸗ 1 omieni ad inferioꝛa depꝛimit᷑: attendat vnuſquiſq; ſtus ſuſpendẽdus erat ĩligno. Lũc em̃ qui⸗ tom ed cõſcientiã ſuã:⁊ ſi ſe ſanctis cogitatiõibus cũq; fuiſſet a ſerpẽte ꝑcuſſus:ſerpentẽ ęneũ ianui bonis oꝑibus iugũ chꝛiſti poꝛtare cognoue/ reſpiciebat ⁊ ſanabat᷑:nũc vᷣo humanũ gen⸗ ſpagin, rit: gaudeat ⁊ deo gr̃as agat: ⁊ cũ grãdi ſol qðs a ſpiritali ſerpente diabolo ꝑcuſſum fue/ Mrönnka licitudine vel timoꝛe ꝑſeuerare contendat. rat:chꝛiſtũ credendo reſpicit et ſanat᷑. Qui/ homüdehen Qui vo luxurioſis cogitatiõibꝰ ⁊ malis ope cũq; ꝑcuſſus ſerpentẽ illũ ęneũ nõ vidiſſet: gi ſapennd ribꝰ duriſſimo mũdi huiꝰ iugo ſe nimiũ gra / moꝛiebat᷑. Ita eſt fratres:niſi quiſq; in chꝛi⸗ beagooii uari cognoſcit:oꝛatiõibꝰ: ieiunijs vel elemo ſtũ crediderit cruciſxũ: diaboli veneno pꝛe/ ſotackdcbe ſynis ꝓijciat iugũ diaboli:vt mereat᷑ excie mit᷑.Tunc em̃ vnuſquiſq; reſpiciebat ſerpẽ/ Wlenndach iugũ chꝛiſti:⁊ de omnibꝰ malis actibus ſuis tẽ moꝛtuũ: vt poſſet euadere viuũ: Nũc vo ſhennenl s.u. cũ ꝓpheta ſideliter dicat: Dirüpumꝰ vincu / qvult diabolivitare venenũ:chꝛiſtũ reſpici/ Enääben la eoꝛũ:⁊ ꝓijciamꝰ a nobis iugũ ipſoꝝ. Lũc at crucifixũ.Et qꝛ moꝛs a moꝛſu nomẽ acce· B elhiaütain em̃ de illa ſpiritali vua de qua nobis vinũ pit:⁊ generi humano moꝛſus antiqui ſerpẽ⸗ ütnihog lęticię plũ crucis expᷣſſit:cũ ſecura cõſcientia tis acciderat:⁊ moꝛs niſi a moꝛte ſuꝑari non Ruprüh bibere poterimꝰ: ſi nos nec luxuria ſoꝛdida / poterat: ideo moꝛtẽ chꝛiſtus ſuſtinuit: vt in zupoele, uerit: nec iracũdia cõbuſſerit: nec inflauerit iuſta moꝛs iuſtã vinceret moꝛtẽ: et liberaret littigz ſuꝑbia:nec auaricia obſcurauerit:nec iuidia reos iuſte dũ ꝓ eis occidebat iniuſte.Quic/ fanben vipereo veneno ꝑcuſſerit. Omnia em̃ iſta de quid em̃ diabolꝰ in adam exercuerat: quaſi Seſnz. laßficn coꝛde ſuo debet expellere:qui ad altare deſi/ iuſte videbat᷑ egiſſe in homie: qui ſe vnius lenſiein derat vel optat accedere. Et qꝛ ſpirital vin- arboꝛis delecratiõe vẽdiderat. In adã Sſi ilkcii⸗ demia: id eſt paſchalis ſolẽnitas ĩminet: in in ꝓpꝛio ſeruo iure ſibi dño dominiũ vendi/ feſinh q̊ feſtiuitate botrus ille de quo ſuꝑius dixi- cauit:in paſſiõe aũt chꝛiſti in q̊ peccati macu Wuln mus ꝑ iniuriã vel pondera crucis expᷣſſus ẽ: lã nõ iuenit:iniuſte mala oia pꝑpetrauit.Sic ſii de tanta ac tali vua accepturi calicẽ ſaluta- ⁊ipſe dũs in euãgelio dixit: Ecce venit pꝛin Job. 14. inn ris ⁊ vinũ lęticię bibituri: exceptoꝛia coꝛdis ceps huiꝰ mũdi:⁊ in me nihil inuenit. Quid lin yel pectoꝛis nf̃i cũ grãdi nitoꝛe ac diligẽtia: eſt nihil inuenit: Nullũ oĩno peccatũ.Et in teg drin lul ieiunijs:vigilijs:oꝛatiõibus:elemoſynis:et pſalmis:Qusę nõ rapui inqͥt tunc exoluebã. Nõ.ss. nſegt. e ungGrde 4 non A a Mcee pcipue caſtitatis nitoꝛe mũdemꝰ: Cõtra nul Qõ g iuſte debebat adã:chꝛiſtꝰ iniuſte moꝛ/ legnni lũ hominẽ odiũ in coꝛde ſeruãtes:et nõ ſolũ tẽ ſuſcipiẽdo ꝑſoluit. Ille expãdit manũ ad ſagluur⸗ amicos ſed etiã inimicos ⁊ aduerſarios dili / pomoꝝ dulcedinẽ:iſte ad crucis amaritudi/ ule gẽtes:cũ ſecura cõſcientia in oꝛatione domi nẽ. Ille arboꝛẽ necis:iſte ſalutis oñdit. Ale neten MWatth.s. nica dicamꝰ: Dimitte nobis debita nf̃a: ſiẽ ſe coͤtra deũ erexit ⁊ cecidit:chꝛiſtus ſe humi W anos dimittimus debitoꝛibus noſtris: pꝛię liauit vt oẽs erigeret. Adã moꝛtẽ vniuerſis Aunllu ſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto:cui eſt ho/ intulit:⁊ chꝛiſtꝰ vitã omnibꝰ reparauit. Re/ chln he B er. CII. Feria quarta ppe quarta Ddo.i. xL. B er. I ſpiciebat ̊ vnuſquiſq; ad ſerpentẽ eneũ:⁊ a iubet᷑ moyſes eleuare virgã: et mare cogno/ ene Bumerl. 21. venenatis ſerpẽtib ſanabat᷑. Serpẽs eneus ſcene venturi ligni ſiguram: moxiter popu/ in ligno poſitus venena viuoꝝ ſerpentiũ ſu lo pandit inſuerũ. Si ad aquã myerbęama- Exo. 15. Drinig perauit:⁊ chꝛiſtꝰ in cruce ſuſpẽſus et moꝛtuꝰ rã venit᷑: niſi lignũ in ſe ſuſceperit nõ dulce/ iumeg; * antiqua diaboli venena reſtrinxit:⁊ oẽs qui ſcit.Quę res erat indicio: amaritudinẽ gen/ iufein Cab eo ꝑcuſſi fuerant liberauit. Quare tñ ſer· tiũ ꝑ lignum crucis iĩ vſum dulcedinis qñii –R pẽs ille nõ de auro:nõ de argẽto ſᷣ de ęramẽ eſſe vertendam. Si autẽ nõ habet aquã po/ Exo. 17. atanhe to fuerit factus videamꝰ. Hhoc mihi videt ꝙ pulus vnde bibat: perra ligno ꝑcutit᷑:et dat W duas ſigniſicationes hfe poſſit. Unã ꝓpter P gratiã qð nõ habuerat ꝑ naturã. Si ama/ Abi g. ni nk diuturnitatẽ: qꝛ vaſa ęnea durare diutiꝰ ſo / lech ſeuus hoſtis occurrit: ieſus filius naue uealcti lent.Aliã ꝓpter vocis claritatẽ:nã inter oia virgã tenere manu iubet᷑: ⁊ mopſes bꝛachia kkfi metalla vaſa erea maioꝛẽ tinnitũ rêaddere er ſua in modũ crucis extendere: ac ſic ꝑ ſigurã mmücſenief longius ſonare ſolent. Doctrina non in vna crucis vincit᷑ inſuperabilis inimicꝰ. Sed nec E ri duii, tm̃ gente iudęoꝛũ innorteſcere:ſed ꝑ vniuer / heliſeus ligni huiꝰ myſtici virtutẽ penitus 4. Reg.s. lgnienati ſum mundũ claro ſalutiferę ſdicatiõis ſono ignoꝛauit:qui ſecurim de manubꝛio in gur⸗ wdle i poterat ꝑuenire:ideo ſerpens ille eneus effi · gitem lapſam miſſo in flumine ligno de ꝓ/ ſanmio, Clitur: vt doctrina chꝛiſti in vniuerſo mundo fundo euocauit: ſigniſicans vtiq; dura coꝛ⸗ idonntsi clariꝰ ſdicet᷑: ſm illud qð de aplis ſcriptũ ẽ: da et ferreas hominũ ceruices de pꝛofundo Sncng⸗ Ps.i8. In omnẽ terrã exiuit ſonꝰ eoꝝ: ⁊ in ſines o: emerſas erroꝛe:⁊ ligno crucis eſſe in poſterũ 1. g bis terrę verba eoꝛũ. Et tñ frẽs etiã ſm me/ ſubiugandas.O crux cuius tantus ac talis :ſeimi dicoꝛũ carnaliũ diſciplinã quibus de moꝛte decerpit᷑ fruectus. Fructus aũt crucis: gloꝛię wbnmig ſerpẽtis cõtra viuoꝛũ ſerpentiũ venena ſalu eſt reſurrecrio. hic fructus ligni huius:vere 5.1. Nolunſ bꝛia pᷣparant᷑ antidota:non eſt incõgruũ:vt plantatꝰẽ ſecus decurſus aquaꝝ. Semp em̃ naſnni A⸗ moꝛtuũ debeat ſerpentẽ intendere:quia vi/ cruci baptiſma iũgit᷑. Dedit h̊ lignũ fructũ ĩ Neün iſt uoꝛũ ſerpentiũ venenis deſiderat liberari. tꝑe ſuo: dedit fructũ interi dñi reſurrectiõe: igaigni Hec ergo oia ideo diximꝰ:vt quoſcũq; ſervẽ dabit ⁊ cũ aparuerit de celis ille qͥ viſus eſt Hoünen tis:id eſt diaboli ⁊ angeloꝛũ eius venena ꝑ / ſup terrã: cũ pᷣcedẽte ipſo crucis ſigno iã ful- ſiccrl⸗ cuſſerint: ad chꝛiſtũ qui ĩ ſilitudine illiꝰ enei gido venerit de ſuxnis: tũc reſurgent coꝛpa eyuui fic ſerpentis in ligno ſuſpẽſus eſt ſideliter aſpi / ſepultoꝝ:tũc exultabũt ſancti in glia:tũc in g. i49. ð ciãt: vt cũ beato paulo apło dicere poſſint: ſuis cubilib letabunt᷑: ꝗ nic de ſui regis ac Ncrüonid 5 HGak.6. ibl Bar aoſt Sloriert uen in aee doinN dni cruce nõ ↄfundunt᷑:ſ potiꝰ gloꝛiant᷑. smnnaeed u chꝛiſti: ꝑ quẽ mihi mũdus crucinxus eſt 5 eod die Pomolig 508 Ee D ⁊ ego mũdo. Et qꝛ de beatę crucis myſterio Ae o6* die omelig deeo 8 nurienn ego müdo e reliquas ei? ſcriptũ ẽ ſm Johannæe: Jã die feſto qotz.. Cteuens diuti loqui ⁊ dulce ẽ et ſalubꝛe:reliquas ei diãte: aſcẽdit iefus in templũ . ſignificatiões bꝛeuiter ſi iubetis chariratis Mecdlate: aſce gin tempu et Ntkglen gnincatdes bꝛeuiter ſi iubetis charitatis docebat ⁊c̃. ueg habet᷑ in expoſitio⸗ uixd vfrę auribꝰ intimamꝰ.Quid em̃ dulciꝰ:quid ne doctoꝛis Abidem. l“ fſuauiꝰ vel cogitari vel dici põt qᷓ ſanctę cru⸗ ä . Uleniu cis myſteriũ:ꝑ quã non ſolũ ab inferis reuo/ eris quarta poſt quarta dñica in ie u cari: ſed etiã in celos eleuari meruimꝰ. Quia quadrageſima: De eo ꝙ ſenioꝛ po⸗ ſine vlla dubitatione vbi caput noſtrũ chꝛi ꝰ pulusg i deſerto mortu? e: et iunior * ſtum aſcendiſſe credimꝰ: mẽbꝛa iliꝰ ſecutura i terra repꝛomiſſiots ingreſſus efft:· un eſſe cõſidimus. Ligni crucis etiãẽ vmbꝛa vel)· Dermo — 111— Sermo. CIl. uenn 6ꝑNM ſigurę:in veteri quoq; teſtamẽto plurimum ¶ Cireet intelligere debemus fratres A nm valuerũt. Nullü moyſes ſignü ſine ligni ſaa dilectiſſimi:quia ſenioꝛ populꝰiudę Numeri.14. innan 4 Exo.a⸗. cramẽto ꝑegit. Vt em̃ ſigna ⁊ ꝓdigia ĩ egyy, oꝛũ qui ꝓpter incredulitatẽ in deſer an % pꝛo faceret virgã accepit a dño: et ad ſigna / to moꝛtuus eſt:ſigniſñcauit pꝛioꝛem populũ unech Aꝗquęq; diuinit audiebat ⁊ dicebat᷑ ei: Eleua Cudęoꝛũ: paruuli vᷣo eoꝛum:id eſt iunioꝛ po/ ikinln virgã tuã. Non vtiq; deus virgę auxilio in/ pulus ſigurauit populũ gentiũ.Sicut enim iumnn digebat: ſed erigebat᷑ vt ſcire poſſimus quã/ ſenioꝛe populo moꝛtuo: iunioꝛ terram repꝛo Nnn tum eſſet illud futuri ligni myſterium: cuius miſſionis accepit: ita repꝛobato iudęoꝛũ po — fuerat vmbꝛa figuratũ virgę illius ſacramẽ- pulo:iunioꝛ populus chꝛiſtianoꝛũ gratiã di/ ninich Axo. 14, tum. Soꝛte ſi rubꝛum mare diuidendum eſt: uinę benedictionis obtinuit. Tom es noiN muu . 9 RZ . . . “ . .èr f. ͥk̃ Bancti luguſtini de tempoꝛe chariſſimi non tranſitoꝛie vel negligenter:ß cum ingenti tremoꝛe conſiderandũ eſt:quia Numeri.i⸗. de ſexcentis milibus duo tm̃ terram repꝛo/ miſſionis ingreſſi ſunt.hoc ergo audiant: qꝗᷣ ita dominũ miſericoꝛdẽ eſſe volunt:vt iuſtũ eſſe non credant. Si enim diligenter atten/ dimus fratres chariſſimi:⁊ erga illa ſexcenta milia quę in heremo moꝛtua fuerãt deus no ſter miſericoꝛs fuit:⁊ circa illos duos qui ter ram repꝛomiſſionis intrarunt iuſtus appa/ ruit: Quomodo nõ fuit miſericoꝛs: qui eos ꝑ quadraginta annos reſeruauit ⁊ expecta/ uit ad pęnitentiã: ⁊ nõ ſolum conuerti nolu/ erunt:ſed etiam frequenti rebellione contra dominũ murmurantes: ad peccatoꝛũ ſuoꝛũ cumulum grauioꝛem ſemꝑ ſarcinam addide runt: Quomodo nõ eſt miſericos: qui nos tanto tempoꝛe expectat vt coꝛrigamur?: Hũ/ quid tam ꝓlixa miſericoꝛdia poteſt deo au/ ferre iuſticiã? Quanto em̃ diutius expectat: tanto grauiꝰ vindicat. Quãdo em̃ pꝛolixis tempoꝛibus peccamus:⁊ nihil mali a domi/ no ſuſtinemus: patientia eſt non negligen- tia. Non ille potentiã ꝑdidit:ſed nos ad pę/ nitentiã reſeruauit.Ergo ⁊ in illis qͥ in here/ mo moꝛtui ſunt miſericoꝛs fuit: quos tanta longanimitate ſuſtinuit: et in illis duobus ꝓmiſſa compleuit: quos fidei merito in ter/ B rã repꝛomiſſiõis induxit. Sed dicit aliquis ꝙ etiam ſi egiſſent pęnitenti terram repꝛo/ miſſionis intrare non potuiſſent:quia deus Abi.S. diffinitã illis dederat ſententiã dicens: Mõ intrabitis terram ꝓ qua iuraui patribus ve ſtris: ſed in ſolitudine iacebunt cadauera ve ſtra. Mon ita eſt fratres chariſſimi: Atq; vti/ nam tam cito peccatoꝛ hõ reſurgat ad pęni/ tentiã: q;cito etiã deus diffinitã vult muta/ re ſententiã. Audi ipſum dominũ ꝑ ꝓphetã ſpem maximã humano generi pꝛomittentẽ. Hiere.2 6. Repẽte inqᷣt loquar ad gentẽ:vt ꝓ peccatis ſuis faciã eis malũ: et ſi ꝓ iniquitatibꝰ ſuis egerit pęnitentiã: et ego pgnitentiã agã ſuꝑ malo qð cogitaui vt facerẽ eis:⁊ nõ faciam. Vigete frẽs quanta ſit circa nos pietas dei noſtri:⁊ agnoſcite vtrũ velit negare miſeri⸗/ coꝛdiã:qui de cõuerſione noſtra ſuã dixerat mutare ſententiam. Conuertamur ergo fra/ tres chariſſimi: nec emendationẽ noſtrã ad extremũ vitę noſtrę tempus differrevelimꝰ: Ecẽi.s. ſed audiamꝰ ꝓphetã dicentẽ: MHolite tarde conuerti ad dominũ:nec differatis de die in Pꝛouer. ꝛ27. diem: quia neſcitis quę ſuꝑuentura pariat dies. O homo quare differs de die in diem: foꝛte hodie habiturus vltimuʒ diem?: Sem/ per ergo fratres chariſſimi cum ingenti ti/ C moꝛe atq; tremoꝛe ad memoꝛiã reuocemus: ꝙ tanta ſit apud dominũ noſtrũ iuſticia: vt ſicut iam ſupꝛa dictũ eſt de ſexcẽtis milibus duo tm̃ terrã repꝛomiſſiõis intrauerint.hhec ſi humili ⁊ cõtrito coꝛde aſſidue cogitare vo/ lumus:ſalubꝛẽ nobis metũ incutiẽtes:medi camẽta nobis de alienis vulneribꝰfacimꝰ:⁊ alioꝛũ moꝛs ꝓficit ad noſtrã ſalutem. Iterũ atq; it Cum rogo vos fratres ⁊ admoneo vt iſtam ſeueritatem ⁊ iuſtum iudiciũ dei quo ſenioꝛ ille populus ꝓ peccato murmuratio/ nis in deſerto ↄſumptus eſt: cũ grandi ſem- per metu ⁊ ſollicitudine cogitemꝰ:⁊ ſicame/ mus dei miſericoꝛdiã:vt tamẽ iuſticiã time/ amus. Parcit modo et tacet: ſed non ſemꝑ tacebit. Modo em̃ ꝓ ineffabili pietate ſuas non ſolum nos admonet:ſed etiaʒ rogat vt nos a peccatis moꝛtiferis reuocemuſ.Audi⸗/ amus illũ dum rogat: ne nos poſtea nõ au/ diat ille dũ iudicat. Audiamꝰ eum ꝑ ꝓphe/ cens deo.Quid ad hęc reſpõdebit humana fragilitas? Deus te rogat vt tui miſerearis: ⁊ nõ vis.Cauſam tuã apud te agit:⁊a te nõ poteſt impetrare. Et quomodo te audit ille in die iudicij ſuplicantẽ:cũ tu eum ꝓ teipſo tã dicentẽ: Fili inqᷣt miſerere animę tuę pla. Ecei.ʒo. nolueris audire rogantẽ? Quis em̃ nõ expa P ueſcat et metuat frẽs chariſſimi: ꝙ pꝛo qua/ draginta dierũ ſpacio:annis qdraginta po/ pulus iudęoꝝ pęnã reciꝑe meruit ĩ heremoꝛ Si em̃ ꝓ vnius diei culpa vniꝰ anni ſpaciũ recõpenſandũ eſt pena:nos qͥ tanta quoti/ die peccata cõmittimus: ſi elemoſynarũ vel pgnitẽtię nõ ſᷣuenerint medicamẽta: timeo ne nobis nõ inferant᷑ tempoꝛalia ſed ęterna ſuplicia.Et qꝛ calidis vulneribꝰ ſolẽt medi- camẽta celerius ſubuenire:quotiẽſcũq; pec/ cauerimꝰ nõ expectemꝰ moꝛtifera ſecuritate vulnera ipſa putreſcere:nec iterum vulnera vulneribꝰaugeamꝰ:ſed cõtinuo ad ſpiritalẽ medicũ recurrẽteſ:ſalutẽ recipere feſtinemꝰ. Et ideo quõ qñ in coꝛꝑe vulnus accipimꝰ:ſi ſtatim medicamẽta reqͥrimus: cito ſanitatẽ recipere poterimꝰ:ita ſi moꝛã fecerit: neceſſe eſt vt tardius ad ſanitatem plaga ipſa rede/ at:aut aliqua fęda cicarrix in coꝛpoꝛe noſtro remaneat.Si hęc in coꝛꝑe facimꝰ:quãtoma⸗ gis ĩ animę vulneribꝰadhibere debemꝰ: vbi ad imaginẽ et ſimilitudinẽ dei facti ſumus? SGeb. 4 noc h u popinee Guhenlscete 4 Gnßui tli⸗Suen tlam Ar lunuteis afienfa nami Chrrpdeni mguun pefunnoe Iuenaa ſenclſnltuc cohanesch Uſtanen⸗ ſobieindienea disutieje Mpbusounar hoagaen⸗ Arllitedont WMarinpen Uſalgſeeuo ht Hubentire ſenbiii lirüri Armieſtm meiicinne enſeinminn aiznern wnu. Ad⸗ Gsoſtendöt⸗ wang be⸗ ruinemede i ttuimia leagruen Ndoteauchi⸗ weunee seilöant limngpog Sidngien hentſdaon mnbͤemniſhul itune i enofnut lcami N b'Clinci Ber.CIII. Feria quĩta pꝰ quartã Si tantã curã impedimus coꝛpoꝛi qð veli / muaus nolimus in puluerem redigendum eſt: gqujWuãtam ſollicitudinẽ ⁊ curã erga ſalutẽ ani/ mę debemus awonere:vt ſicut dicut aplus: Eph.ꝭ. ſine macula vel ruga mereamur ante tribu/ nal ęterni iudicis awparere?: Me foꝛte ſi multł peccatoꝛũ vulneribꝰ lacerati et vitioꝛũ pan- mnmieis ſoꝛdẽtibus inuoluti ad illud nuptiale cõ uiuiũ venerimꝰ: dicatur nobis illud qð ipſe WVWoanß. 22. ſponſus celeſtis in euangelio dixit: Amice quomodo huc intraſti: non habenæg veſtem nuptialẽ: Auertat a nobis deus illud quod ſequit᷑. Cum em̃ hęc peccatoꝛ ille audiẽs ob/ muteſceret: dixit paterfamilias: Ligate illi E manus ⁊ pedes ⁊ ꝓij cite in tenebꝛas exteri⸗ oꝛes:ibi erit fletus et ſtridoꝛ dentiũ.Ecce q̃ lem ſententiã accepturi ſunt qui maioꝛẽ de üſecei. coꝛpoꝛe qᷓ; de aĩia ſollicitudinẽ gerunt:⁊ pluſ 40 cogitant qualiter caro ſua paruiſſimo tem/ poꝛe viuat in oculis hominũ:qᷓ; quomõ ani/ ma ſua oꝛnata bonis operibꝰ ad beatitudi/ nẽ vel ſimilitudinẽ perueniat angeloꝝ. hęc eergo fratres chariſſimi: ſicut ſuꝑiꝰ ſuglica- ui: ſi attentiꝰ voluerimus cogitare:remedia nobis in die neceſſitatis acquirimꝰ: vt cum dies iudicij venerit: nõ cum impiüis ⁊ pecca/ toꝛibus puniamur:ſed cũ iuſtis ⁊ deũ timẽ/ tibus ad ęterna pꝛeęmia fęliciter veniamus: auxiliãte domino noſtro ieſu chꝛiſto: cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre et ſanctoſpiritu in ſęcula ſęculoꝛũ: Amen. ¶ Item eodem die Homelię deeo gngd ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm 305.5, Johannẽ: Pꝛęteriens ieſũs vidit hominẽ cęcum a natiuitate ⁊c̃.quę habent᷑ in expoſitiõe doctoꝛis Ibĩ⸗ dem: Eti libꝛo Quinquaginta ho- * ℳ₰ meliarũ.xliij. Seria quinta poſt quarta domi/ Humeri.⁊2. Nicã in quadrageſima: de Balaam Ser. Clll. et Balach: Sermo i A Ectio quę nobis hodie recitata eſt fratres chariſſimi dicit:qð ꝓfecti ſi/ ij iſrael collocauerũt caſtra ad occi/ ⁊ vidit balach filius ſephoꝛ:⁊ reliqua omnia quę de balaam ⁊ aſina ſcribit hiſtoꝛia plena negocijs. Interioꝛ vᷣo intellectus multũ ne/ gocioſioꝛ eſſe põt:vel ipſas tantũ hiſtoꝛię ex planari facit ſententias: deo tamẽ donante dentẽ moab iuxta ioꝛdanẽ contra hiericho: bꝛeuiter ꝗ̊ poſſumꝰ enarramus.hic balaam famoſiſſimꝰ erat in arte magica: ⁊ i carmini⸗/ do.i. XL. Ber. I bus noxijs ſᷣpotens. Non em̃ habebat po teſtatẽ vel a ſe verba ad bñdicendũ: ſed ha, bebat ad maledicẽdũ. Dęmones em̃ ad ma⸗ ledicendũ iuitant᷑: nõ ad bñdicendũ: ⁊ ideo quaſi exꝑtus in talibꝰ: opinioni erat omibꝰ qui erãt in oꝛiente. MNHiſi em̃ expimẽta pluri / ma ſceſſiſſent:ꝙ frequẽter maledictis hoſtẽ vertiſſet armatũ: nõ vtiq; ſᷣſumpſiſſer rex H poſſe fieri ſermonibꝰ:qð ferro ⁊ acie vix poſ/ ſet impleri. Certus & balach de hoc ⁊ frequẽ ter exꝑtus: omiſſis omnibus inſtrumẽtis et auxilijs bellicis: mittit ad eum legatos di⸗ cens: Veni nũc maledic populũ hunc qꝛ foꝛ tioꝛ hic eſt q́ᷓ; nos: ſi foꝛte poſſimus aliquos pcutere ex eis:⁊ eijcere eos de terra.Et addi dit: Scio inqͥt ꝙ quos bñdixeris:benedicti erunt: ⁊ quos maledixeris maledicti erunt. Ego non credo: quia ſciret ꝙ quibus bene/ dixerit benedicti ſint: ſed videt᷑ mihi adulã/ di gratia hęc dicere:vt artem eius efferens ?⁊ extollens: ꝓmptioꝛẽ reddat ad facinꝰ. Sed tamẽveniũt ad balaam legati. Venerũt em̃ inquit ſenioꝛes moab ⁊ ſemoꝛes madian:et diuinacula in manibꝰ eoꝛũ. Igit᷑ balaã diui naculis acceptis:cũ ſolerent dęmones ad ſe venire: fugatis quidem vidit adeſſe domi/ num. Venit ergo ipſe domins ad balaam: non dignus eſſet ad quem veniſſet deus: ſed vt fugarent᷑ illi qui ad maledicendum et ad malefaciendum adeſſe conſueuerunt. Et dixit deus ad balaam: Hõ eas cum eis neq; maledicas populum: Eſt enim benedictus. Deus ire balaam atq; iuocare demones ad maledicendum pꝛohibet: ſi tamen a cupidi/ tate ceſſaſſet. Sed quia perſiſtit in deſiderio pecunię:indulgens deus arbitrij voluntatẽ rurſus ire ꝑmiſit. Aſcendit ergo aſinam ba/ laam: occurrit ei angelus qui excubabat ꝓ iſrael: de quo ſcriptum eſt dicente domino ad moyſen: Angelus meus ibit tecuʒ. Per- tendens autem ire compꝛimit᷑ in via:conte/ ri᷑ ab aſina.Sed magus dęmones vidit:aſi na tamẽ angelũ videt:non ꝙ digna eſſet vi/⸗ Exo. 52. dere angeluʒz: ſicut nec loqui digna erat: ſed vt ↄfutaret᷑ balaam:vt ait ſcriptura in quo/ dam loco: Mutũ animal humana voce re/ ſpondens argueret ꝓphetę dementiã. Heęc aſina:id eſt eccleſia pꝛius poꝛtabat balaam: nunc autẽ chꝛiſtũ ex quo ſoluta eſt a diſcipu lis: ⁊ a quibꝰ innexa erat vinculis relaxata: Bancti eᷣluguſtini de tempoꝛe vt filius dei ſederet ſuꝑ eam:et cum ipſa in ⸗/ grederet᷑ ſanctã ciuitatẽ hieruſalẽ: ſicut ſcri Matthᷣ.⁊iI. ptum eſt: Holi timere ſilia ſion:ecce rex tuuſ Zob.12. venit tibi mitis:⁊ ſedet ſuꝑ ſubiugalẽ:id eſt aſinam. Aſinam:credentes ſine dubio ex iu dęis dicit: ⁊ pullum nouellũ eos ꝓfecto qui ſunt ex gentibꝰ credẽtes in chꝛiſtũ. Balaam Chic qui interpᷣtat᷑ populꝰ vanus: videt᷑ mihi habere ꝑſonam ſcribarum et phariſęoꝛũ iu/ daici populi. Balach vo qͥ excluſio vł deuo⸗/ ratio interpꝛetat᷑: et ipſe habere ꝑſonam in/ telligendus eſt vnius alicuiꝰ mũdi huiꝰ con/ trarię poteſtatis: quę excludere et deuoꝛare cupiat iſrael. Pꝛimũ ergo omniũ de ipſo ba laam requiramꝰ: cur in ſcripturis nũc vitu perabilis ẽ:nũc laudabilis ponit᷑. Mã vitu/ perabilis eſt cũ ędiſicat aras ⁊ victimas im/ ponit dęmonijs ⁊ aparatu magico poſcit di uina conſulta. Cuipabilis eſt: cum conſiliũ peſſimũ dat vt populꝰ decipiat᷑ ꝑ mulieres madianitas: ⁊ cultum idoloꝛũ. Rurſus lau/ dabilis eſt:cum verbũ dñi ponit᷑ in oꝛe eius: cum ſpũs dei ſfit ſuꝑ eũ:cum de chꝛiſto ꝓphe tat:cum iudęis ⁊ gentibꝰ de aduentu chꝛiſti myſteria futura ꝓnunciat:cũ ꝓ maledictio/ nibus:benedictionẽ populo largit᷑:et nomẽ iſrael ſuꝑ viſibilẽ gloꝛiã myſticis excolit elo/ D quijs. Heęc fratres chariſſimi pauca de pluri mis ꝓ tempoꝛe vobis dicta ſufficiãt:ſed oĩa in coꝛde diligentiſſime retinete:et coꝛda vf̃a ſemꝑ ad ſpiritalia agnoſcenda cõuertite: vt quia omniũ ꝓphetiã iam ꝑ euãgeliũ nobis dñs reuelauit:ad illud gaudiũ ꝑuenire me/ reamur:qð pie ⁊ iuſte viuentibus dñs repꝛo miſlit: Jpſo adiuuãte qui viuit ⁊ regnat cum patre ⁊ ſpũſancto in ſecula ſęculoꝝ: Amẽ. tem eodem die Homelięeg de eo quod ſcriptum eſt in euangęelio m do.5F. Jopanne atermengvnvmoc õoõperat᷑ ⁊ ego operoꝛ ⁊c̃.que habẽ⸗/ tür in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ: Et in libꝛo Quinquaginta Home/ liarum. xxij. N¶ ¶ Jeria ſexta poſt quartã dominicã Jobd.ri. in quadrageſima: De ſuſcitatione Ser. CiiI’I. Lagari: S AUlltis quidẽ ſignis ac virtutibꝰ dñs iaA ſaluatoꝛ noſter chꝛiſtꝰ ieſus diui⸗ mtatis ſuę potentiã declarauit: ſed ĩ laʒari moꝛte: vt in p̃ſenti lectione audiuit dilectio veſtra: oſtẽdens ſe eſſe de qͥ ſcriptũ erat:Oñs virtutũ nobiſcũ:ſuſceptoꝛ Nõ. 4 . noſter deus iacob. Quas tamẽ virtutes do minus ac ſaluatoꝛ noſter duplici genere ope ratus eſt:⁊ coꝛpoꝛaliter ⁊ ſpiritalit:id eſt vi⸗ ſibiliter ⁊ inuiſibiliter: vt ꝑ viſibile opus in/ uiſibilẽ virtutẽ oſtẽderet. Suꝑius cęcũ a na tiuitate lumine oculoꝛũ illuminauit viſibili Jov.9. opere:vt inuiſibili illa virtute cecitatẽ iudę/ oꝛum cognitionis ſuę lumine ũluſtraret: In . pᷣſenti Vvo lectiõe laʒaro moꝛtuo vitã dona/ goh.i. uit vt iũcredula coꝛda iudęoꝛũ de moꝛte pec cati ſuſcitaret in vitaʒ. Deniq; multi iudęo⸗ rum ꝓpter laʒarum chꝛiſto dño crediderũt. Cognouerũt em̃ in reſurrectiõe laʒari mani- feſtã ſilij dei potentiã: quia moꝛti poteſtate ꝓpꝛia imperare nõ eſt cõditionis humanę: ſᷣ diuinę naturę.Legimꝰ quidẽ ⁊ apoſtolos Acu.9.et. ꝛ0 moꝛtuos ſuſcita ſſe:ſed illi vt ſuſcitarẽt dũm oꝛauerũt.Suſcitauerũt autẽ nõ ſua virtute: nec ſua poteſtate:ſed inuocato nomie chꝛiſti qui moꝛti ac vitę dñat᷑: filius aũt dei laʒarũ virtute ꝓpꝛia ſuſcitauit.DHeniq; vt ait dñs: B Laʒare exi foꝛas:ſtatim ille egreſſus de mo⸗ J0d.ij. numẽto eſt:neq; moꝛs tenere poterat:quem “ vita vocabat. In naribus humoꝛ ſepulturę erat: Caʒarus viuꝰ aſtabat. Mõ erpectauit moꝛs iteratã vocẽ ſaluatoꝛis audire:qꝛ vᷣtu⸗/ tẽ vitę ferre nõ poterat: ſed ad vnã vocẽ dñi moꝛs ⁊ coꝛpus laʒari de monumẽto et aiam dimiſit de inferno: ⁊ totus laʒarus de monu mẽto viuꝰ ꝓceſſit:qͥ totus ibi nõ fuerat.Lar dius qᷣs de ſomno ſuſcitat᷑ q; laʒarꝰ de moꝛ/ te. Humoꝛ coꝛpis adhuc erat i naribꝰ iudęo rũ:et laʒarꝰ viuus aſtabat. Sed iã caput le/ ctionis ipſiꝰ videamꝰ.Ait & dñs ad diſcipu⸗C los ſuos: vt audiuit ĩ pᷣſenti lectiõe dilectio vfa: Amicꝰ inqͥt nr̃ laʒarus doꝛmit: ſᷣ vado vt a ſomno ſuſcitẽ eũ. Bñũ dixit dñs: amicꝰ nf laʒaxus doꝛmit:qꝛ vere de moꝛte velut ð ſonmo erat ſurrecturꝰ.Sed diſcipuli ignoꝛã teſ cur h̊ dñs dixiſſet:aiũt ad illũ:Dñe ſi doꝛ mit ſanꝰerit. Tũc rũdens ait illis manifeſte: Laʒzarus moꝛtuꝰẽ:ſᷣ gaudeo ꝓpter vos vt credatis:qꝛ nõ ibi erã. Sed ſi gaudere ſe diẽ hic dñs ꝓpter diſciplos de laʒari moꝛte: dd eſt ꝙ poſtea fleſſe refert᷑ in laʒari moꝛte? S aduertamus rationẽ gaudij:et lachꝛymaꝝ. Gaudebat dñs ꝓpter diſcipłos: flebat ꝓpt iu dęos. Pꝛopter diſcipulos gaudebat:qꝛ ꝑ reſurrectionẽ laʒari cõſirmari habebat ſideſ ipſoꝛum in chꝛiſto. Pꝛopter iudęoꝛuʒ flebat iß e. mari ſuan goe:urt Vundipel Cermasd Gediderun Counde (s metes glennleen Pous ulriquizg ſtingaun gigaudia P masfudit jedeamus losſuos: luus eſt: guia noͤen liumn:qao Mmn . Cume luuseltef dit. Heq ſenaullo⸗ Quomoc Eßſenst Wtius mu Ledhicg ſchamen dlit Hons Euinitatenr venilerd ſyarupn ſuiſtiseu poſuse lzanun, Mieſtate „Meric uußllteran Wieet: atumſan oſetpe Cain: Vb Peſco. (reointen ricicic al. Deni eſuse citns eſt⸗ Cniſte Ber. CIII. J –M 4 incredulitatem: quia nec reſurgente laʒaro Kyüntsn chhꝛiſto domino fuerant credituri. Aut foꝛte igenee idcirco fleuit dominꝰ:vt lachꝛymis ſuis mũ ltitein Matthᷣ.ꝛb. qi peccata deleret.Si petrus potuit lachꝛy/⸗ Plecten marũ ſuarum fuſione ꝓpꝛia peccata abſter/ Wl gere: cur non credimus lachꝛymis domini huntſbi mundi peccata deleta fuiſſe? Deniq; poſt la R5Z chꝛymas domini multi ex populo iudęoꝛuʒ llin i crediderunt. Vicit ex parte incredulitatẽ iu/ * li⸗ Aeoꝛum dominicę pietatis affectus: diſcoꝛ D NKes mẽtes eoꝛũ molliuit pꝛima fuſio Jachꝛy/ ent marũ. Et idcirco foꝛte vtrũq; de domino in nlgüte⸗ pᷣſenti lectione refertur: ꝙ ⁊ gauiſus ſit ⁊ fle/ hocrüitni. Põ.i25. uit:quia qui ſemiat in lachꝛymis:vt ſcriptũ elnnn eſt:in gaudio metet. Lachꝛymę ergo domi/ Wlpockt ni gaudia mũdi ſunt:quia idcirco uᷣle lachꝛy nis hunng O mas fudit: vt nos gaudia mereremur. Sed nipoſuik redeamus ad oꝛdinem.Ait ergo ad diſcipu/ uſatmidin los ſuos: Amicꝰ inquit noſter laʒarus moꝛ⸗ 0 ſuunim tuus eſt: ſed gaudeo ꝓpter vos vt ſciatis hnomiechti quia nõ eram ibi. Aduertamus ⁊ hic myſte/ zütdeilazui rium:quomodo nõ ſe illic dominus fuiſſe di GNainh Zoh. 1I. cit. Cum em̃ dicit manifeſte: Laʒarus moꝛ/ Geſusdeno tuus eſt:pᷣſentem ſe illic fuiſſe euidẽter oſtẽ/ poteangen dit. Heq; enim hoc dicere dominus potuiſ⸗ morlepllun ſet:nullo ſibi nunciante niſi pꝛęſens fuiſſet. Böepeaut Quomodo em̃ in loco vbi lazarus moꝛtuus udiregrin eſt pᷣſens nõ erat dominus: qui omnia loca 1wni wedi totius mundi diuina poteſtate circũuenit: unitoettin Sed hic quoq; dominus ac ſaluatoꝛ noſter gmus denon ſacramentũ in ſe carnis ac diuinitatis oſten höftennt u dit. Hon erat ibi ᷣm carnem:hic erat ſm di/ gnenn E uinitatem: quia deus vbiq; eſt. Cum ergo nanb'i⸗ veniſſet dominus ad mariã ⁊ marthã ſoꝛoꝛẽ cdïatt laʒari:videns turbam iudęoꝛũ ait: Vbi po/ z1 dlichh ſuiſtis eum:? Mũquid neſciebat dominꝰ vbi e dlent poſitus eſſet laʒarus:qui abſens moꝛtuum — laʒarum ꝓnũciauerat:⁊ qui diuinitatis ſuę tdis:n⸗ maieſtate vbiq; erat? Sed hoc dominus ex memut veteri cõſuetudine fecit. Nam ⁊ ad adam ſi/ aliii Seu 3. Militer ait: Abi es adam: mhõ quia neſciret ſnn vbi eſſet adã:vᷣ idcirco interrogauit: vt pec/ – . catum ſuum adam oꝛe ꝓpꝛio confiteret᷑: vt lonan 4 poſſet peccati veniã ꝓmereri. Interrogat ⁊ ppie⸗ 4 SGeñ.· cain: Vbi eſt frater tuus abel?: Et ille dixit: glen i Meſcio. Mon quia neſciret vbi eſſet abel:id uinan⸗ circo interrogaret cain: ſed cum ille negaret gninone parricidiũ eius argueret qð in fratre cõmiſe/ lulnn rat. Deniq; adam quia interrogãti domino 6: ſehnhi ↄfeſſus eſt peccatũ quod cõmiſit: venię red/ uietn ditus eſt: cain qꝛ negauit parricidium quod nn cõmiſit:ęterna pęna damnatꝰ eſt: Sicut hic wu⸗ eria ſexta pꝰ quartã do.ĩ.xL. S cum dicit dominus: Abi poſuiſtis eum: nõ idcirco interrogat quia neſciret vbi poſitus eſſet laʒarus:ſed vt turba iudęoꝛũ ad moruu mentũ laʒari ſequerent᷑:vt videntes diuinã chꝛiſti potentiã in laʒari reſurrectiõe:ipſi ad uerſus ſe teſtes exiſterent:ſi tantę virtuti nõ crederẽt. Dixerat em̃ illis ſuꝑius dñs:Si mi Jołᷣ.10. hi nõ creditis:vel operibꝰcredite:⁊ cognoſci te qꝛ pater in me eſt:⁊ ego in illo.Heinde cũ F veniſſet ad monumentũ: ait ad circũſtätes iudęos: Tollite hinc lapidẽ. Quid dicimꝰ? Jobᷣ.iI. Mũquid lapidem dñs a monumẽto pᷣcepto remouere non poterat: qui inferni clauſtra ꝓpꝛia virtute remouit: Sed qð ab homibꝰ ſieri poterat homies facere ſcepit:qð aũt di uinę virtutis erat:ſua potẽtia demõſtrauit. Lapidẽ em̃ a monumẽto reuocare humanę virtutis ẽ:animã vo ab inferno reuocare:ſo lius diuinę potẽtię eſt. Verũ facile ſi voluiſ/ ſet ſola iuſſione verbi remouere a monumẽ/ to lapidẽ potuiſſet:qͥ verbo mundũ creauit. Cum Sremouiſſent lapidẽ a monumẽto:ait ᷓ magna voce:Laʒzare veni foꝛas: oſtendens ſe eſſe de quo ſcriptũ erat: Vox dñi in virtu s. 28. te:vox dñi in magniſicẽtia.Et iterum: Ecce dabit virtuti ſuę vocẽ virtunt. Virtutis pla⸗Rs.7. nę ⁊ magnificẽtię vox iſta eſt:quę ſtatim la/ ʒarũ de moꝛte ad vitã reuocauit:⁊ ante ani/ ma coꝛpoꝛi reddita eſt q; ſonum vocis miſe/ rat.Licet alibi eſſet coꝛpus:alibi aia:tamen vox iſta dñi ſtatim ⁊ anim coꝛꝑi reddidit:?: coꝛpus aĩię repᷣſentauit. DPeterrita em̃ moꝛs eſt:audita voce tantę virtutis. Mec mirũ ſa⸗ ne ſi ad vnã vocẽ dñi reſurgere lazarus po/ tuit:quãdo omnes qͥ in monumẽtis ſuntad vnã vocẽ ſolã reſurrecturos in euãgelio ipſe declarauit dicẽdo: Venit hoꝛa quãdo om̃s Job.⸗ qui in monumẽtis ſunt audient vocem fili Ddei: ⁊ reſurgent. Vnde ſine dubio tũc moꝛs audita voce dñi oẽs moꝛtuos a ſe potuiſſet dimittere: niſi ꝓpꝛie vocatũ laʒarũ cogno⸗ uiſſet. Vt ait ergo dñs:Laʒare exi foꝛas:ſta H tim ille exiuit ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ: ⁊ fa⸗ Jebili cies eiꝰſudario erat cooperta. Quid ⁊ hic di/ cemꝰ? Nũquid dñs in lazaro ſepulturę vin/ cula rũpere non poterat:qͥ moꝛt¶ vincula di- ruperat? Sed hic dñs ac ſaluatoꝛ nr̃ duplicẽ virtutẽ in laʒaro ſuę oꝑatiõis oſtẽdit:vt vel ſic incredulitati iudęoꝝ fidẽ credulitatis in/ funderet. Mõ em̃ minoꝛis admiratiõis ẽ la/ ʒarum ligatũ pedibus ambulare potuiſſe qᷓ; a moꝛtuis reſurrexiſſe. Bancti aluguſtini de tempoꝛe ¶¶ Eodem die iuſto dei iudicio fi lij iſrael terrã repꝛomiſſiõis recepe/ Sermo.Cv. runt:Sermo I Nlectionibus ꝗᷓ nobis recitatę ſunt Wtuo moyſe:ieſus ſuſceperit pꝛincipa tũ:⁊ trãſito ioꝛdane expulſis vel interfectis gentibus chananęis:terras eoꝛũ filijs iſrael tradiderit poſſidendas. Quotiẽs lectiones iſte fratres chariſſimi: de teſtamento veteri recitant᷑:ſolent pagani:⁊ vel maxime immũ diſſimi manicheęei: oꝛe ſacrilego blaſphema/ re ⁊ dicere: quia iniuſticia dei fuit: vt filios iſrael per violentiã de terra ęgypti tolleret: et poſtea expulſis chananęoꝛũ gentibꝰ: ter/ ras eoꝛum eis tradiderit poſſidẽdas.Vnde ne foꝛte ſimplices quoſq; vel imperitos iſta murmuratio ꝓphana decipiat:quãtũ poſ/ ſum bꝛeuiter deo auxiliãte ſanctitati veſtrę demonſtrare cupio:ab antiquis patribꝰ tra ditam veriſſimã rationem:⁊ oſtendere quia deus noſter:non ſolũ miſericoꝛs ſed ⁊ iuſtus eſt: ⁊ iudicia eius plerũq; ſunt occulta:nun/ B q; tamẽ iniuſta. Tradunt maioꝛes nf̃i:ꝙ qñ Señ 1o0. filij noe omnẽ terrã inter ſe inuicẽ diuiſerũt: terra iſta quę dicit᷑e chananęoꝛũ:in diuiſione oꝛbis:ſenioꝛi filio noe:id eſt ſem:in poſſeſſi- Joſt uc. I. 4 onem obuenerit: ⁊ eam tempoꝛe non paruo poſſederit. Poſtea vᷣo increſcẽtes ppli chana SGSeñ.9. nęi:de illo vtiq; filio qui a patre fuerat male dictus:venerũt ad loca illa: ⁊ ꝑ violentiã ex pulſis fratribus ſuis:id eſt filjs ſem:terram eoꝛum moꝛe barbarico poſſederũt. Et quia Geñ.iI. beatꝰ abꝛahã:de genere ſem legit᷑ fuiſſe: fili eius:id eſt populi iſraelitę:nõ alienam terrã tradente domino ꝑuaſerunt: ſed ſuam pꝛo/ pꝛiã quã ꝑ violentiã patres eoꝛũ ꝑdiderant receperũt. Et qͥa chananęi:excepto illo pec/ cato:ꝙ poſſeſſionẽ alienã inuaſerant:multa nefanda ⁊ inaudita crimina committebãt: intantũ vt quãdo dominꝰ ſodomã ⁊ gomoꝛ Señ.i5. ram ſubuertebat:dixiſſe legat᷑: Necdum em̃ cõpletę ſunt iniquitates amoꝛręoꝛũ:⁊ expe⸗/ ctabat dominꝰ: vt aut cõuerterent᷑ ⁊ agerẽt penitentiã: aut certe ſi conuerti nollent: cri/ mina criminibꝰ cumulãtes:⁊ peccandi men/ ſurã implentes:iuſtiſſimã dei ſententiã ſuſti nerent. Quia ergo eos dupliciter iuenit re/ os diuina cenſura:pꝛo eo ꝙ ⁊ terras alienas inuaſerant:⁊ poſtea ſcelera ⁊ crimina inaudi ta cõmiſerant:iuſto iudicio puniunt᷑:⁊ iſrae/⸗ fratres chariſſimi: audiuimꝰ ꝙ moꝛ litico populo antiquoꝛũ patrũ poſſeſſio re⸗ foꝛmat᷑.Et quidẽ ſᷣm litterã:ſicut in ſcriptu/C ris ſanctoꝝ ſcptũ inuenimꝰ:charitati veſtre ruſtico ⁊ ſimplici ſermone quem toti intelli gere poſſent: inſinuãda credidimꝰ:vt habe/ N2 atis qð reſpondere poſſitis ꝑditis ⁊ ſacrile/ gis manichęis: quia ſicut iam dictũ eſt: filij iſrael antiquoꝝ parentũ ſuoꝝ terrã recipiũt non alienã quaſi ꝑ iniuſticiã tollunt. Et hec quidem ſᷣm litteram: iuſto dei iudicio geſta reſerug: ſed quia ſicut dicit apoſtolus:om/ i.c nia in ſigura contingebant illis:ſcripta ſunt aũt ꝓpter nos:in qͥs fines ſęculoꝛũ deuene/ runt: Quid etiã ſpiritaliter iſta ſigniſicẽt:ſi diligenter ſicut deo inſpirante conſueſtis at tenditis: ratione euidẽtiſſima cognoſcetis. Terra repꝛomiſſiõis quã totiẽs deꝰ dicit la⸗/ cte ⁊ melle manantẽ:nos fuimus anteq; pec caret adam:quãdo in nobis nihil aliud erat q́ᷓ; quod miſericoꝛdia contulerat conditoꝛiſ. Poſtq; autẽ in adam omnes moꝛiunt᷑:⁊ ite/ rum oẽs eunt in cõdemnatione ꝑ tranſgreſ/ ſionẽ pꝛimi hominis: terraʒ repꝛomiſſionis chananęi cęperant poſſidere. Voluntas em̃ domini poſſeſſionẽ coꝛdis noſtri:non vitijs ſed virtutibꝰnaturaliter deputauerat.Quę poſt ſᷣuaricationẽ adę inſoleſcentibꝰ vitijs tanq; populis chananęis a ꝓpꝛia regione: id eſt ab intellectu vel mẽte rationabili vir/ tutes ſanctę depulſę ſũt:⁊ vitia remãſerũt. Cum virtutibus rurſum ſi ꝑ dei gratiã poſ/ ſeſſio animę nr̃e recepta fuerit:nõ tam alie/ nas occupaſſe terras qᷓ; ꝓpꝛias videbimur recepiſſe.Cum em̃ auxiliante domino:a po/ pulo virtutibus cõtra ſe dimicãtibus: vitia fuerint ſuperata:locũ quẽ ſibi ĩ coꝛde noſtro cõcupiſcẽtię vel foꝛnicationis ſpiritus reten tabat:deinceps caſtitas occupabit:quẽ fu/ roꝛ cępit:ſapientia poſſidebit:queʒ triſticia moꝛtẽ operans inuaſerat: ſalutaris ⁊ plena gaudlij lęticia obtinebit:quem deſidię tepoꝛ vel negligẽtię vaſtabat:humilitas honeſta⸗ bit:quem cupiditas obſcurũ fecerat:miſeri/ coꝛdia ad claritatẽ pꝛiſtinã reuocabit:quem inuidia veneno ſuo ꝑcuſſerat:benigna ſim/ plicitas adoꝛnabit. Ita ſingulis vitijs ex/ pulſis:eoꝝ loca:id eſt affectus:virtutes ecõ trario poſſidebunt. Ipſe tamẽ virtutes:filij iſrael:id eſt animę videntis deum nõ imme-/ rito nuncupant᷑: ⁊ cum vniuerſas deo auxi/ liante coꝛdis ſui expulerint paſſiones: non tam alienas poſſeſſiones ꝑuaſiſſe q; ꝓpꝛias orl. 10. gr. msreupen zunefing giutohi elegelutr erlegen yetea ſcehorenmea ſopopnio ſe Maner Phü inan ſonapople⸗ guingentes gnlapeceut nnponnſn ((ducepotue an odian hen ertſſteis⸗ und.Siat 0Ddbolono⸗ ſ gucnn ſencodizdolo ſes lit Ethoeftat Miſionisnön cdaniskuun Cuiaa ſpinir Cnſcentän Mptſmnipen ſelisifceine ningve pobi ſnüvelurmu s mnne So ln nglirtcaſt ubthonne 0nis. Quons luignininn nliut kterguxue nu llcc⸗ heſtonesbui Cafn Pr euenb Nonnno vent Mnnen lagnnpn hpäimng lennepen noeni ſemoſumu lisdiunf öunglien 1 Diezenu WSW WH, hlisſopeſn 6sſealoidatn⸗ g iaſgniͤi Emmteconſueen limognts inonisdealtn Sfumnsanti dbisnihliuden Uulen wndtot. Nmes nonuntl. mnonepaunge mizconlion Ger. Donnsti snoſinnſn uem nacſennbe'nt⸗ 61 utgen ir minhi, tnuummini lodagnie iuent tötmai⸗ uus itch Amtedonioee — SS=S Dimncäcbcade . ſbüigtenn onisſhinuen Nt glii cbrectaſrfi Ber. Cv. Feria ſexta pꝰ quartã do.ĩ.xL. Ger E terras recuperaſſe credẽdę ſunt.Et illud ad/ uertite frẽs: qð ſpecialiter ad donum gratię ptinere cognoſcit᷑. Mõ enim lege naturę:nec per legẽ litterę: quia non per moyſen: id eſt per legem veteris teſtamenti: ſed per ieſum ſucceſſoꝛem moyſi terra repꝛomiſſionis iſrae lico populo refoꝛmat᷑.Sic enim ⁊ apoſtolus heb.⁊. ait: Hihil inquit ad perfectum adduxit lex. Non ergo ꝑ legis litteram: ſed ꝑ euangelicã gratiã:gentes crudeles ⁊ peſſimę: id eſt oꝛi/ ginalia peccata vel actualia crimind de ter/ ra repꝛomiſſiõis:id ẽ de chꝛiſtianoꝛũ coꝛdibꝰ ieſu duce potuerũt effugari:ſicut ipᷣe in euã/ Matth.i2. gelio dicit:Nemo poteſt domũ foꝛtis intra/ re ⁊ vaſa eius diripere:niſi pꝛius alligauerit Job.is. foꝛtem. Et iterum:Conſidite: quia ego vici mundũ.Sicut enim vetus adam cõſentien/ do diabolo nos de terra repꝛomiſſiõis exclu ſit: Ita ecõtrario nouus adam chꝛiſtus reſi/ ſtendo diabolo ad antiquã patriam reuoca- Joſue ꝗ. uit.Et hoc fratres attẽdite: quia terra repꝛo miſſionis nõ recipit᷑: niſi pꝛius regnãte ieſu ioꝛdanis fluuius tranſeat᷑. Ita eſt fratres: quia ad ſpiritalẽ terram repꝛomiſſionis: id conſcientiã puram:non niſi per ſacramentũ baptiſmi peruenit᷑. Deniq; per ipſuʒ fluuiũ F ieſus iſraeliticũ populum tranſire fecit.lheęc enim quę vobis ſuggeſſimus fratres charilſ/ ſimi: velut munda animalia ſpiritaliter ru/ Apocj.ʒ. Minate.Scriptũ itaq; ẽ: uos deus amat: Ecẽi 27. arguit ⁊ caſtigat. Et vaſa figuli pꝛobat foꝛ/ nax: ⁊ homines iuſtos temptatio tribulati- onis. Quotiẽs domino diſpenſante tribu/ lari ꝑmittimur:vel aliquas aduerſitates cõ/ tra iuſticiã ſuſtinemus:parienter et ęquani/ miter auxiliante domino ſufferamus: ꝓpter Ro. S. illud qð apoſtolus ait: Non ſunt condignę paſſiones huius tempoꝛis: ad futurã gloꝛiã 1. Corj.i. quę reuelabit᷑ in nobis. Cum tribulamur a domino coꝛripimur: vt non cum hoc mũdo damnemur. Magis timere debemus ſi aut nullas aut paruas tribulationes in hoc ſecu lo patimur: quia ſi deus flagellar omnẽ ſiliũ quem recipit: ſine dubio quem nõ flagellat non recipit. Si pꝛo terrenis bonis tanto la- boꝛes ⁊ tam grauia pericula homines e’quo animo patiuntur:quare pꝛo fide ⁊ theſauro ęterno ſumus pigri? Quare ſumꝰ timidi ꝓ illis diuitijſ:quas nec naufragia nobis poſ/ G ſunt auferre: Juſtus eniʒ naufragus euadit Zob. 1. diues ⁊ nudus.hhis diuitijs plenus erat ſan ccus iob. Hibil in domo remanſerat:omnia vno ictu perierunt quibus opulentus pau/ loante videbat᷑: ſubito mendicus in ſterco re ſedet: a capite vſq; ad pedes vermibus ſcatens. Quid iſta miſeria miſerius? Quid interioꝛe fclicitate fęlicius? Perdiderat om- nia illa quę dederat deus: ſed habebat ipᷣm qui omnia dederat deũ. Nudus inquit exi- ui de vtero matris meę: nudus reuertar in terram. Dominus dedit: dominus abſtulit: ſicut domino placuit ita factũ eſt:ſit nomen domini benedictũ in ſecula. Certe pauꝑ eſt: certe nihil habet.Si nihil remanſit: de quo theſauro iſte gemmę laudis dei pꝛoferunt᷑e Poſtea temptatoꝛ ad carnem acceſſit:omni bus ſublatis temptatricẽ vxoꝛem reliquit. Euam dimiſit:ſed adam ille non fuit.Et ibi qualis inuentꝰ eſt:quomodo reſpondit vxo II ri blaſphemiã ſuggerenti:? Locuta es inquit Job. 2. q̃ſi vna ex inſipientibꝰ mulieribꝰ. Si bona ſuſcepimꝰ de manu domimi: mala quare nõ ſuſtineamus?:O virum putrem ⁊ integrum: O fędum ⁊ pulchꝛum: OQ& vulneratum et ſa/ num:Q in ſtercoꝛe ſedentẽ:⁊ in cęlo regnan/ tem. Si amamus imitemur: vt imitemur la/ boꝛemus. Adiuuat certantem: qui certamẽ indixit. Non te ſic expectat deꝰ in agone cer tantem vt populus aurigam. Clamare em̃ nouit:adiuuare non nouit: Coꝛonę veniam parare poteſt:vires ſubminiſtrare non põt: hoc em̃ non deus.Et foꝛte dũ ſpectat:plus laboꝛat ſedẽdo qᷓ; ille luctando. Deus quã/ do ſpectat certatoꝛes ſuos: adiuuat eos in, uocãtes. Nam vox athletę ipſius eſt in pſal/ mo:Si dicebam motus eſt pes meus: miſe/ Ns.⸗93. ricoꝛdia tua domine adiuuabat me. NMon & pigri fratres mei quęramus:petamus:⁊ ꝑul ſemus.Qui quęrit iuenit:qui petit accipit: LZucj.ii. ⁊ pulſanti aperniet᷑:pꝛęſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto: cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cum pa- tre ⁊ ſpirituſancto in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. ¶ Item eodem die Homelię deeo 339 ſcriptum eſt in euangłelio ſᷣm ohannẽ: Erat qnidam languens Lazarus ⁊c̃.quę habent᷑ in expoſi⸗ tione doctoꝛis Ibidẽ:Et inter ſer/ mones de Uerbis domini.xliiii.et lij. Et in libꝛo.lxxxiii.quęſtionum: quęſtione.lxv. abbato poſt quartã dominicã Job. 11. in quadrageſima:de eo quod ieſus Joſue.i. pꝛeęcepit populo vt parati e ent ad Ber. c.vI. Sabbato pe quartã do.ĩ.xL. Ger.⸗ tranſeundũ ioꝛdanem: Et de Raab Zoſue.s.: meretrice: Et ſubuerſiõe Hiericho: Ser.C.v.. Sermo Icut frequẽter charitati veſtre ſug/ geſſimus frẽs chariſſimi:moyſes nõ ſolũ typũ chꝛiſti ſed etiã figurã legis ntelligit᷑ habuiſſe.DPeniq; in mõte vbi dſis trãſfiguratꝰ eſt: moyſes ⁊ hellas loquebant᷑ cũ eo. Et in illis duobꝰ lex ⁊ ꝓphetia ſigni/ ficatę ſunt. Moꝛtuo & moyle ieſus ſuſcepit imperiũ:⁊ ceſſante lege dñũs noſter verus ie/ ſus totius mũdi obtinuit pncipatũ. Jeſus ergo ille qui typũ dñi ſferebat: veniens ad ioꝛdanẽ dixit ad populũ: Parate vobis ci/ bos ad diem tertiũ.Diem tertiũ frẽs charil/ ſimi:trinitatis agnoſcimus eſſe myſterium. Quos ergo cibus pᷣparare debemus: vt ad diem tertiũ veniamus: Videt᷑ mihi ꝙ cibuſ iſte fides intelligi debeat. In chꝛiſtianis em̃ fides eſt ꝑ quã in trinitatẽ credit᷑:⁊ ad ſacra⸗ mentũ baptiſmi puenit᷑. Qð ergo tũc ieſus ulle dixit lo ſuo:hoc nũc ⁊ verus ieſus ꝑ mi niſtros ſuos dicit lo chꝛiſtiano. Quid eſt gJoſue.I. em̃ aliud dicere: Parate vobis cibos ad diẽ tertiũ: niſi trinitatis ſuſcipite ſacramentũ: B Poſt hec ioꝛdane tranſito quaſi baptiſmi cõ JZoſue.ʒ. pleto myſterio:lus iſrael terrã repꝛomiſſi/ onis ingredi᷑. Verũ eſt fratres chariſſimi: Niſi quis ꝑ baptiſmi ſacramentũ tranſierit: terrã verę repꝛomiſſionis: id eſt ęternã bea/ Zoſue.a. titudinem non videbit. Aittit tamẽ ieſus duos exploꝛatoꝛes ad ciuitatem hiericho:et ſuſcipiunt᷑ a meretrice. Jeſus duoſ mittit ex ploꝛatoꝛes:qꝛ verus ieſus daturus erat duo ſcepta dilectionis.Quia ⁊ reuera qͥd nobis aliud qͥs mittit verꝰ ieſus niſi vt diligamus deſ:diligamꝰ ⁊ ꝓximũ?: Dixit & ieſus: Pꝛę/ parate vobis cibos: ⁊ eſtote ꝑati ad diẽ ter⸗ tiũ. Sicut em̃ tũc pꝛeparatis cibis die tertio ventũ eſt ad ioꝛdanẽ fluuiũ:ita ⁊ nũc in eccle ſia catholica aſſumpti ſpiritalibꝰ cibis ſidei: ſpei ⁊ charitatis: puenit᷑ ad trinicatis myſte Crniũ ⁊ ad baptiſmi ſacramentũ. Tulit aũt ie/ goſue.ꝗ. ſus duodeciʒ lapides:⁊ poſuit i ioꝛdane.Ex ipᷣo ioꝛdane tulit alios duodeci: ⁊ flxit ĩ loca caſtroꝛũ.Illi duodeci qͥ miſſi ſũt in ioꝛdane: vident᷑ mihi typũ habuiſſe priarcharũ.Illi vo q leuati ſunt de ioꝛdane: figurã habuiſſe aploꝛũ. Poſt moꝛtẽ em̃ moyſi ſepultis patri archis:apli ſurrexerũt.Sic et in pſalmo legi Ns. aa. mus: Pꝛo patribindqt tuis nati ſunt tibi ſ⸗ lij: cõſtitues eos pᷣncipes ſuꝑ omnẽ trã. Sic nua, ſepulti patriarchis apli naſcunt᷑:quõ ſepul⸗ ai to ſenioꝛe plo: iunioꝛ lus ieſu duce in ter/ l hee ram repꝛomiſſiõis inducit᷑. Senioꝛ ille łus ea typũ habuit iudęoꝛũ:iunioꝛ vᷣo figuram ho- e buit gentiũ. Ille wlus ſenioꝛ trãſito mari ru lus — . bꝛo ſepelit᷑ t heremo: iunioꝛ vᷣo plus ad hoc icen tranſijt ioꝛdanẽ fluuiũ vt acciperet regng. ſin 6 Verũ eſt fratres. Nemo beatitudinẽ renen muna cęleſtis accipiet:niſi pꝛius ꝑ baptiſmi ſacra- e mẽta taſierit. Mã de illo ſenioꝛe nõ ampliꝰ gent Gn q́ᷓ; duo meruerũt terrã repꝛomiſſiõis ĩtrare: ublegenl ⁊ in ipſis duobꝰ alidd flguratũ eſſe cognoſci inn Qus muſ. Sicut em̃ ſupꝛa dictũ eſt: duo ſunt pe-· ſodnih cepta dilectiõis: ꝗᷓ chꝛiſtiani łm inuitart ſllulii vt vitam ęternã accipiant: Ita illi duo fue⸗ Msnibümn runt qui iudęoꝛũ ꝓpło conſiuiũ dabant gqð ſi enthültzbi in deũ crederẽt: fęliciter terrã repꝛomiſſiõis P luonenoci introirẽt. Poſt hęc ad ciuitatẽ hiericho ven/ J ue. frinleusſon tũ eſt:⁊ muri eius ad clamoꝛẽ populoꝝ ⁊ ſo/ . clapacator no tubarũ vſq; ad fundamẽta deiecti ſunt. ltorpene Hericho frẽs typũ habuit mũdi huiꝰ.Sicut ſegalennt. em̃ tũc canẽtibꝰ tubis muri illi ceciderũt: ita cſenondudi ⁊ nũc opoꝛtet vt ciuitas mũdi: id eſt ſuꝑbia mporstub cũ ſuis turribꝰ:auaricia ſcilicet inuidia atq; Nusöhbun luxuria ſimul cũ ppus id ẽ omnibꝰ cõcupiſcẽ⸗ ſeoqoen tijs malis:aſſidua ſacerdotũ ſdicatione de, oauttenn ſtruat᷑ atq; diſpereat.Hõ & opoꝛtet vt ſacer / vententüe dotes in eccleſia taceãt: ſed audiãt dñũm di / enimaures centẽ: Clama ne ceſſes:quaſi tuba exalravo Eſa.S58s. emlunen cẽ tuã:⁊ annũcia plo meo ſcelera eoꝛũ.Cla⸗-/ wmünunsa mare ergo iubemur: et vehemẽter damare. ſießdatot Ne parcas inqͥt: id eſt peccatoꝛis iniquitati Gruonten ne tacendo pereas:⁊ dũ verecũdię eius con- ſaeſpcsſe ſulis nõ cõſulas ſanitati:ne vulnera illius ꝗᷣ Nttaptin clamado reſecare poteras:reticẽdo in peius⸗ atopapll enutrias. Clamare & iubemur: ⁊ ne qͥs ſenö cqylicits audiſſe dicat aut quẽqᷓ; vox lateat ſacerdo- ſcolrata tis:vehemẽter clamare.Et ne foꝛte hoc ipᷣm ue nne Anen nõ ſufficeret: addidit dicens: Sicut tuba ex/ mnlee alta vocẽ tuã. Scitis ꝙ tuba non tam oble/ icln ctationis eſſe ſoleat qᷓ; terroꝛis:nõ tam dele/ deinkͤ ctationẽ pꝛęferre: qᷓ; inferre foꝛmidinẽ. Tu/E Piſcun ba itaq; peccatoꝛibus neceſſaria eſt: quę nõ teſnüif ſolum aures coꝝ penetret:ſed ⁊ coꝛ ↄcutiat: mmän nec delectet cantu: ſed caſtiget auditu:a ſtre ſnſrn nuos quoſqʒ hoꝛtet᷑ in bonis:⁊ remiſſos ter- eAeudin reat pꝛo delictis. Hã ſicut in pꝛęlio tuba foꝛ/ Neſuſin midoloſi militis mentẽ deijcit: ⁊ animũ foꝛ/ anae⸗ tis accendit: ita ⁊ ſacerdotalis tuba mentez lnge peccatoꝛis humiliat: animos viri ſancti coꝛ ſun i roboꝛat: Nec parcit voci:vt parcat ſaluti:et undin 9 1W iemtitis lnkig veicn uin ennlete — Gobeptini ſeneſn Pochisin Mudtſecgn tickdabſinr, münbun 1. Jalliuin llädebengtl mi eponlis atihiancpm, . we oploeth mans daea in. mädbud Sn miAigateirn nideidcäſtgrr daiandog onnid lagit tüdtcandten⸗ zoponantin dauditdin aſinbzcun ſcceneni tmninanmm, untsniglin italsin neniad Mur: e 6 ſ arluutſumt rbunebeeſt vGltnii tenrncht nsnuͤmn, Bermo c. vII. Dñica in paſſõe di vno eodemq; ſono iſti ad hoꝛtationem dat quẽadmodũ ſit foꝛtioꝛ ad vincendũ: illi ter⸗ roꝛem incutit quẽadmodũ ſit tardioꝛ ad pec candũ. hęc enim cõſuetudo tube eſt: vt de/ linquẽtium opera diſſipet: et ſanctoꝛũ facta JZolue.s. cõſirmet. Deniq; ſacerdoralibus tubis hie⸗ richo muri qui intra ſe cõtinebant peccato/ rum populũ coꝛruerunt. Mon illos pulſauit aries:non expugnauit machina: ſed qð mi⸗ mm eſt ſacerdotalis ſonus aut tubę terroꝛ cuertit. Muri qui aduerſus ferrumanexpu⸗- gnabiles extiterant:ſacra tubarũ voce colli/ ſi ſunt.Quis em̃ non ſtupeat in illo facto ſa⸗ xa ſono dirupta: fundamenta clangoꝛe eſſe quaſſata:⁊ ita vniuerſa collapſa:vt cum vi/ ctoꝛes nihil manu lęderent:apud aduerſari- os nihil ſtabile remaneret:? Sʒ qᷓ;uis muros illos nemo cõtingeret:expugnabant᷑ tamen foꝛinſecus ſono iuſtoꝛũ:intrinſecus habita/ cula peccatoꝛũ. Sic enim ęquo dei iudicio ⁊ iuſtis aperuerũt viam: et defenſionẽ ꝑfidis negauerunt. Sed bec omnia in figura facta FGeſſe non dubiũ eſt: Nam ſacerdotales illius tempoꝛis tubas quid aliud pſſiguraſſe credi/ mus q; huius tempoꝛis ſacerdotũ ſdicatio⸗ nes:ꝑ quas non ceſſant peccatoꝛibꝰ terribili ſono auſterum iudiciũ nũciare:triſtẽ gehen/ nę interitũ hdicare:et quodã cõminationis ſtrepitu aures delinquẽtium verberare? Si/ cut em̃ tunc tubaꝝ clangoꝛ deſtructis cemẽ- toꝛũ muris ad populi interioꝛa peruenit:ita nũc pᷣdicatio ſacerdotũ deſtructis pꝛauis co gitationibꝰ ad animę nuda pꝑtrãſit. Et ſicut ſacrę vocis ſonus contumacẽ populũ deſtru xit ⁊ captiuauit:ita ⁊ nunc lacerdotalis pᷣdi/ catio populũ peccatoꝛẽ ſubiugat. Septem ergo diebus ſicut ſcriptura dicit: muri hie/ ifiilcho ſacerdotalibꝰ tubis circũdanti cecide/ ..Corl.2. runt. Unde nos ſpiritalibus ſpiritalia com⸗ parantes: dicimus ꝙ hoc ſeptenario nume-/ ro nũc ꝑ ſacerdotes dei non tamvna ciuitas deſtruit᷑:qᷓ; totius mũdi iniquitas diſſipat᷑. Nʒã ſicut in ſingularis vꝛbis nũcupatiõe vni uerſi mũdi habitus ſigurat᷑: ita ſeptem die/ rum circulo totius mundi ſpacia diſtingunt᷑ ꝑ quę ſacerdotaliũ ſdicationũ tubę ipſi ſecu lo excidium annũciant ⁊ iudiciũ cõminant᷑: i1. Job.2. ſicut ſcriptum eſt: Quoniã mundus peribit ⁊ omnia quę in mundo ſunt. Qui autẽ facit voluntatẽ dei manet in ęternum:ſicut ⁊ chꝛi ſtus in ęcernũ manet:Cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia cum patre et ſpirituſancto in ſęcula ſeculo/ rum: Amen. ¶ĩ Item eodem die Homelia deeo Ju94 ſcriptum eſt in euangelio m Johannẽ: Ego ſum lux mündi 2c. Joß. . ug habet᷑ in expoſitione doctoꝛis Abidem. (Hominica in paſſione domini:de Samſone: Sermo 1 Ser. C. VIl. Nlectione iſta quę nobis recitata ẽ A fratres chariſſimi:multa⁊ nimia ob Uura diuina myſteria continentur. Quę qͥa non poſſunt bꝛeuiter explicari: hac ſola ex ce ſa pſalmos matutinos temperi· voluimus cõſummare: ne vos ſermo ꝓlixi/ oꝛ fatigaret.Et quia hoꝛa ↄſuetudinaria de eccleſia exituri eſtis: ea quę dicẽda ſunt ſᷣm veſtram conſuetudinẽ cum ſilentio ⁊ quiete attento animo audite. Samſon fratres dile ctiſſimi qualem foꝛtitudinẽ habuerit de gra tia dei non de natura pꝛopꝛia iam audiſtis. Nam ſi foꝛtis eſſet natus:cum ei capillus di minueret᷑:foꝛtitudo non adimeretur.Et vbi erat illa potẽtiſſima foꝛtitudo: niſi in eo qð ſcriptura dixit: Incedebat cum ilio ſpiritus domini: Ad domini ſpiritũ ꝑtinebat illa foꝛ titudo. In ſamſonvas erat:in ſpiritu pleni/ tudo erat. VUas impleri et exinaniri poteſt. Videamꝰ ergo allophylis qualem parabo/ lam ſamſon ꝓpoſuit. De manducante inqᷣͥt exiuit cibus: et de foꝛte eſt egreſſa dulcedo. Pꝛodita eſt hęc parabola: delata ẽ ad ami/ cos:ſoluta eſt:victus eſt ſamſon.hhic ſi iuſtꝰ eſt latet valde:et in pꝛofundo eſt viri huius iuſticia. Mam et qð legit᷑:victus blanditis muliebꝛibus: ⁊ ꝙ ad meretricem intrauerit: videte huius meritũ vacillare minus intel/ ligentibus ſecreta veritatis. Requiramus fratres chariſſimi quid ſigniſicauerit victuſ: quid figurauerit virtus: quid ſigniſicauerit cedens blanditijs muliebꝛibus: quid ſigni/ ficauerit ꝓdens ſecretum parabolę:quid ſi/ gnificauerit intrans ad meretricem:quid ſi/ gniſicauerit vulpes capiens: et percaudas vulpium quibus ignem alligauit inimicoꝝ fructus incendens. Quos quidem fructus de compendio incendere potuit:ſi nõ in vul pibus myſterium cogitaret. HNũquid ſtipu/ lia arida ardere nõ potuit: niſi ignem ꝑ eam vulpes traxiſſent:? Intelligamꝰ ergo fratres 0 2 Indicj.i4 Judicj.5. charifſiimi grandia hic latere myſteria ꝗ̊ vi⸗ D derat.Samſon fratres dilectiſſimi chꝛiſtum ſigniſicabat. Lerum mihi dicere videoꝛ:ſed continuo occurrit cogitantibus: Et chꝛiſtus vincetur blanditijs muliebꝛibꝰ? Et chꝛiſtus quomodo intelligit᷑ ad meretricẽ intrare po ctuiſſe? Deinde ⁊ chꝛiſtus capite nudat᷑:capil lo raditur:virtute ſpoliatur:alligat᷑:excęca⸗/ tur: illudit᷑? Euigila ſides: attende quid ſit chheiſtus: non ſolum quid fecerit: ſed etiam quid paſſus eſt chꝛiſtus. Quid fecit?: Oèpera lus eſt vt foꝛtis: paſſus eſt vt infirmus. In vno intelligo vtrũq;: video foꝛtitudinẽ fili dei:video infirmitatem filij hominis. Acce/ Ait ⁊ aliud:quia chꝛiſtus totus quomõ eum Epvð.ꝭs.ſcriptura cõmendat:⁊ caput ⁊ coꝛpus eſt.Si cut ecdleſię caput eſt chꝛiſtus: ita chꝛiſti coꝛ/ pus eccleſia eſt. Habet ergo eccleſia in ſe foꝛ/ tes:habet infirmos.habet iuſtos: habet et iniuſtos. Modo em̃ coꝛpus chꝛiſti qð iuſtis Nr, area eſt: poſtea hoꝛreũ erit. Lamẽ cum area MWattð.1ʒ. eſt:nõ recuſat paleas ſuſtinere. Cum tempꝰ aduenerit reponet triticum: ⁊ a paleis ſegre Cgabit. Quędã ergo fecit ſamſon ex ꝑſona ca pitis:quędam ex ꝑſona coꝛpoꝛis:totũ tamẽ ex ꝑſona chꝛiſti. In eo enim ꝙ virtutes ⁊ mi rabilia operatus eſt ſamſon: caput eccleſię chꝛiſtũ ſigniſicabat:in eo auteʒ ꝙ pꝛudenter fecit:illoꝛũ qui ĩ eccleſia iuſte viuunt: imagi⸗/ nem geſſit. Vbi foꝛte ſuentus eſt:⁊ incaute egit:eos qui in eccleſia peccatoꝛes ſunt ſigu rauit. AMeretrix quã ſamſon ĩ cõiugium ſu/ mMit eccleſia eſt: quę ante agnitionem vnius dei cum idolis foꝛnicata fuit: quã poſtea ſi/ bi chꝛiſtus adiunxit. Poſtq; ab eo illumina/ ta fidem ſuſcepit: etiã hoc meruit vt ꝑ eum ſalutis ſacramenta cognoſceret:⁊ ab eodem reuelarent᷑ ei myſteria cęleſtium ſecretoꝛum. Nã queſtio ipſa quę cõtinet:De edente exi/ uit cibus:et de foꝛte ẽ egreſſa dulcedo:quid aliud ſigniſicat qᷓ; chꝛiſtum a moꝛtuis reſur/ ʒoõ. 6. Gentem? De edẽte vtiq;: id eſt de moꝛte quę cuncta deuoꝛat atq; conſumit exiuit cibus ille qui dixit: Ego ſum panis viuus qui de cCcoglo deſcendi:quẽ humana exacerbauit ini/ Aqruitas: eiq; aceti ⁊ fellis amaritudinem pꝛo pinauit:atq; ab eo plebs gentium vitę dul/ cedinẽ cõuerſa ſuſcepit:ac ſic de moꝛtui leo/ nis oꝛe:id eſt de chꝛiſti moꝛte qui accubans doꝛmiuit vt leo:apum: id eſt chꝛiſtianoꝛum Judiet ⁊i ·.· pꝛoceſſit examen. Quod autẽ dicit: Mõ in/ ueniſſetis pꝛopoſitionem mes:niſi araſſetis AA „eNWCů — in vitula mea:heęc vitula:id eſt eccleſia reue⸗ enn ⸗ lata ſibi a viro ſuo ſecreta fidei myſteria tri/ opontn nitatis:reſurrectiõis:iudicij pariter ⁊ regni: ſrbau⸗ in fines terrę apoſtoloꝛũ ⁊ ſanctoꝛum doctni/ Umuntiad ſe⸗ na ⁊ pſᷣdicatione vulgauit: ⁊ intelligentibus ſlenytmo atq; cognoſcentibus ęternę vuę pꝛemia re Agls enen pꝛomiſit. Sequit᷑ autem: Iratus eſt ſamſon ſlencheun quia duxit ſodalis eius vxoꝛem eius. So/ in ſecueffcren dalis iſte omniũ heęreticoꝛũ figuram geſſit. Atociebant Magnum ſecretũ eſt fratres mei. Nam hę/ cuumapen retici qui ecdeſiã diuiſerunt: vxoꝛem domi/ pemt. ni ſui ducere ⁊ abducere voluerũt. De eccle/ ſeodittqul ſia enim ⁊ de euangelijs exierunt:qui impie nounekA tatis adulterio eccleſiam: id eſt chꝛiſti coꝛpꝰ ſauirqviain in partem ſuam conantur inuadere. VUnde ſlscklolt ſidelis ille ſeruus ⁊ amicus dominicę ſpon/ dlſagtelunen ſe loquitur:Deſpõdi enim vos vni viro vir / 2. Corj. n. muutomnes ginem caſtam exhibere chꝛiſto. Nideamus Ooueütten myſteriũ: iſte ſamſon quid fecerit offenſus. onvots Ceępit enim vulpes:id eſt adulterãtes ſoda/ Judic.15. gſeni Quid les: de quibus dicitur in canncocanticoꝛũ: emnoinen Capite nobis vulpes paruulas exterminã/ Cantiꝛ. mg ſenited tes vineas. Quid eſt capite:? Id eſt compꝛe ſſuschrltul hendite:cõuincite:confutate: ne exterminẽ/ rtincaum tur eccleſiaſticę vineg. Quid ẽ aliud vulpes u mntunenſe capere: niſi hereticos diuinę legis auctori/ Alten get tate reuincere: et ſanctarum ſcripturarum Soefene teſtimonijs velut quibuſdam vinculis alli/ ſcntonbab gare atq; conſtringere? Uulpes capit: liga- hatnenant tis caudis ignem awonit. Quid ſibi volũt llbhes 4 caudę vulpium colligatę? Caudę vulpium worienn quid ſunt:niſi poſterioꝛa hęreticoꝛũ:qui pꝛi/ Gn ſanlanh ma habent magna et blanda et deceptoꝛia Mneno opera: poſterioꝛa ligata:id eſt damnata: et lonbe ignem in fine trahentia: vt eoꝛum fructus ⁊ Re acta cõſumant: qui ſuis ſeductionibus acq⅛ ti . eſcunt?cc&ρ autem intrauit ad meretricem:ſi E Alin ſine cauſa fecit quicũq; fecit: ummũdus eſt. Judicj.i. “ ll Si non ita intrauit vt cõcumberet:myſterij “ Ken cauſa foꝛtaſſis intrauit. Sed cõcubuiſſe nõ heſie legimus.Sequit᷑: Inimici vᷣo expectabant lacrbl ad poꝛtas ciuitatis vt compᷣhenderent eum un tts cum de meretrice ad quaʒ intrauerat fuiſſet 4 D egreſſus. Ille autẽ doꝛmiebat. Videte quẽ- ee gii admodum nõ ſcriptum eſt: quia mixtus eſt ntanſnx meretrici:ſed ſcriptum: qͥa doꝛmiebat. Abi W ſurrexit inqͥt media nocte exijt: abſtulit po ueneit tas ciuitatis ipſius cum ſeris: ⁊ eaſdem poꝛ läian tas in cacumine mõtis poſuit. Ab allophy⸗ unt.5 lis teneri non potuit:poꝛtas ciuitatis quibꝰ latugrfi ad meretricem intrauit abſtulit: et in montẽ Ungen leuauit.Quid eſt boc? Infernum ⁊ amoꝛem Nrouer „% al e Ber. C. vIII. Feria ſcẽ mulieris:vtrũq; ſcriptura cõiungit. Inferni ignem tenebat domus meretricis. Pꝛo infe ris ponitur domus meretricis. Recte ꝓ infe ris ponitur:quia neminem repellit: omnem intrantẽ ad ſe trahit. Agnoſcimus hoc loco redemptoꝛis noſtri opera. Poſtqᷓ; ſynagoga ad quã venerat a ſe per diabolũ ſeparata ẽ: poſtea qᷓ; eum decaluauit:id eſt ĩ loco calua⸗ Ber. I litate cęcati chꝛiſtũ nec virtutes operantem nec aſcendentẽ ad celeſtia cognouerunt.Cę, citas ergo ſamſon quam intulerunt: cecita- tem iudęoꝛum ſigniſicabat. Chꝛiſtus autem a iudeęis ⁊ compꝛehẽſus eſt ⁊ occiſus.Addu/ xerunt eũ inimici vt illuderent ei. Jam hic imaginem crucis attendite. Expanſas eniʒ manꝰ ad duas colũnas quaſi ad duo ligna iln Pattb. 27. rie cruciſixit: ad inferna deſcendit: et inimici crucis extendit: ſed aduerſarios ſuos inter/ Nsne. hand⸗ cuſtodiebant locum doꝛmientis:id eſt ſepyul emptus oppꝛeſſit: et illius paſſio interfectio muwennen cchhꝛum: ⁊ capere volebant quem videre non facta eſt ꝑſequẽtium. Et ideo ſcriptura con- Nuit Necc⸗ F poterant. Ille autem doꝛmiebat vi.hoc cdudit: Plures moꝛtuus occidit:qᷓ; viuus oc Nenglini ideo dixit:quia vere moꝛtuus erat.Et quod ciderat. Mam hoc myſterium in domino no ückenſten dictum eſt: Media nocte ſurrexit:hoc ſigni / ſtro ieſu chꝛiſto impletũ eſt: Redemptionẽ – ficauit: quia in ſecreto ſurrexit. Aperte enim noſtrã quam ipſe viuens minime celebꝛaue paſſus eſt:ſolis autẽ diſcipulis ⁊ certis qui- rat:moꝛtuus ↄſũmauit:Cui eſt honoꝛ ⁊ glo⸗ — buſq; reſurrexiſſe manifeſtus eſt. Ergo ꝙ in / ria in ſęcula ſeculoꝛũ: Amen. m⸗ trauit omnes viderunt: ꝙ ſurrexit pauci co — ini gnouerũt:tenuerunt ⁊ palpauerunt. Tollit 4 3 tem in eadem dominica Home⸗ 8 . tamen poꝛtas ciuitatis: id eſt aufert boꝛtas lia de eo quod ſcriptum eſt in euan- . ik inferni. Quid eſt poꝛtas inferni tollere: niſ gelio m Johannem:Quis arguet ↄob.8. Snugatä moꝛtis imperiũ remouere? Recipiebat em: me de peccato ⁊c̃.quę habet᷑ iĩ expo ls enii e non remittebat. Quid autẽ fecit dominus ſitione doctoꝛis Ibidem. e Ackonge ieſus chꝛiſtuſę Ablatis poꝛtis moꝛtis:aſcen/ urnm Acrj.1. dit in cacumen montis. Houimus enim eũ E. eria ſecũda poſt dominicã paſ-⸗ ilule Iudic. 16. T reſurrexiſſe: in celos aſcendiſſe. Quid eſt ionis Dñi:de Gedeon:Sermo ISer. C. VII. elegsun auutem ꝙ et in capillis virtutem habebat? n ſpumm Et hoc fratres diligenter aduertite. Virtu/ Odierna die audiuimus fratres: ꝙꝓ A n Mhalsl tem non habuit in manu:non in pede:nõ in h cum ſub arboꝛe quercus Gedeon ſi- Judicj.. lescannle⸗ pectoꝛe:non in ipſo capite:ſed in capillis:in lius Joas triticeã meſſem virga ceę⸗ Qis irri crinibus. Quid ſunt capilli:quid comę: Et ngelo pꝛomittente audire meruit: ꝙ auce mhun nos videmus:⁊ interrogatus apoſtolus re / ipſe a poteſtate inimicoꝛũ in libertatem dei cunlin 1. orj. 11. ſpondet nobis: Coma velamentũ eſt. Et in populũ vindicaret. Hec mirum ſi electus ad aa eee velamento chꝛiſtus habebat virtutẽ: quan / gratiã:cum ſub vmbꝛa iam tunc ſanctę cru/ Sckdannitd do vmbꝛę veteris legis eum tegebant. Co/ cis ⁊ venerabilis ſapientię ſdeſtinato incar roguunfucne ma ergo ſamſon in velamento erat: quia in nationis futurę myſterio cõſtitutus feracis Uanminlt chꝛiſto aliud videbat᷑:et aliud intelligebat᷑. ſegetis ſenſibilia de latibulis frumenta pꝛo ðü Quid ſibi autem vult ꝙ pꝛoditum eſt ſecre gduceret:eleccionemq; ſanctoꝛũ a purgamen Pimnniclsch tum: et decaluatus eſt ſamſon: Cõtempta ẽ tis inanis paleę ſequeſtraret: qui tanq; vir/ Gbernnſten lex:⁊ paſſus eſt chꝛiſtus.Chꝛiſtũ em̃ non oc ga veritatis exercitati:ſuꝑflua veteris homi cabulen ciderent: ſi legem non cõtempſiſſent. Nam nis cum actibus eius deponentes: quaſi in mochenhhnl nouerant ⁊ ipſi quia cis chꝛiſtũ non licebat toꝛculari ita in eccleſia congregant᷑.Eccleſia nlaem Zob. 18. occidere. Hicebant iudici: Nobis non licet em̃ toꝛcular eſt fontis ęterni: in qua cęleſtis mrti occidere aliquem. Decaluatus eſt ſamſon: vitis fructus exundat. Gedeon vo cum au⸗ H nrelch reuelata ſunt condenſa: remotũ eſt velamẽͤ giſſet ꝙ ꝑ eum dominus plebem ſuã a mul- . ed tum:⁊ chꝛiſtus qui latebat aparuit. Capilli titudine hoſtium liberaret:obtulit in ſacriũ na autem rediuiui caput iterum veſtierunt: qda cio hedum capꝛarũ: cuius carnem ſᷣm pꝛece/ n iudęi nec reſurgentem chꝛiſtũ agnoſcere vo- pta angeli ⁊ aʒyma ſupꝛa petram poſuit: ⁊ ĩ utins S luerunt. Fuit quidem in molendino:ſuit cę eam ius ꝑfudit. Quę ſimul virge cacumine gile⸗ lr, catus: fuit ĩi domo carceris. Domꝰ carceris quã gerebat angelus dei cõtigit:et de petra 4 Ab 4 vel molendinũ laboꝛ eſt huius ſeculi. Excę ignis erupit: atq ita ſacriſiciũ quod offere/ — catio auteʒ ſamſon illos indicat: qui inſide batur abſumptum eſt. Per quod indicium iten 0° 3 R—Rã declaratum videt᷑: ꝙ petra illa typum habu T. Cor.lo. ęrit coꝛpoꝛis chꝛiſti:quia ſcriptum eſt:Bibe pant autẽ de ſpiritali cõſequente eos petra: petra autem erat chꝛiſtus. Qð vtiq; non ad diuinitatẽ eius ſed ad carnem relatum eſt:ꝗ̊ ſitientium coꝛda populoꝛum penni riuo ſui ſanguinis inundauit. Jam tüc igitur in my ſterio declaratũ eſt: quia dominus ieſus in carne ſua totius mundi peccata cruciſixus aboleret: nec ſolum delicta factoꝛũ:ſed etiiö cupiditates animoꝛũ. Caro em̃ hedi ad cul/ pam facti refert᷑: ius ad illecebꝛas cupidita⸗/ Numeri.li. tum:ſicut ſcriptum eſt: Quia cõcupiuit po/ pulus cupiditatẽ peſſimã:et dixerũt: Quis Judicꝭ.s.nobis dabit carnem? c& igitur extendit an/ gelus virgam et tetigit petram:de qua exi⸗/ uit ignis:oſtẽdit ꝙ caro domini repleta ſpi⸗ ritu diuino:peccata omnia humanę cõditi/ Zncj.i⁊. onis exureret. Vnde ⁊ dominꝰ ait: JIgnem Cveni mittere in terram. Aduertit igitur vir doctus ⁊ pᷣſagus futuroꝛũ ſuꝑna myſteria:⁊ ideo ᷣm oꝛacula occidit vitulum a patre ſuo idolis deputatum: ⁊ ſeptennẽ alium imola/ uit deo. Quo facto manifeſtiſſime declara/ uit: poſt aduentũ domini omnia abolenda eſſe gentilitatis ſacriſicia: ſolumq; ſacriſiciũ deo dominicę paſſionis ꝓ religione populi deferendum. Etenim vitulus ille erat in ty/ po chꝛiſti. Septem autem annoꝛũ erat:quia Eſa.iI. in chꝛiſto ſeptem ſpiritaliũ plenitudo virtu/ Se.S. tum:vt Elaias dixit:habitabat.hunc vitu Job.s. lum abꝛahã obtulit:quãdo diem domini vi dit ⁊ gauiſus eſt.Hic eſt qui nunc in hedi ty/ po:nunc in ouis:nunc in vituli offerebatur: Hedus qðs ſacrificiũ pꝛo delictis ſit:ouis qð volſũtaria hoſtia:vitulꝰ qð imaculata ſit vi⸗ ctima. Pꝛęuidit ergo myſteriũ ſanctus Ge/ D deon. Deniq; elegit trecentos viros ad pꝛę/ Judicj.s. lium:vt oſtenderet non in numero multitu/ dinis: ſed in ſacramento crucis mũdum ab incuriu grauiũ hoſtium liberãdum.Trecen/ ai em̃ in gręca.ſ.tau ſimilitudinẽ crucis oſtẽ/ dunt. Et licet foꝛtis eſſet et ſidens:plenioꝛa adbhuc de domino futurę victoꝛię documen/ ta quęrebat dicens:Si ſaluas in manu mea iſrael quẽadmoduʒ locutus es domine:ecce ego pono lanę vellus in area: ⁊ ſi ros factus fuerit ſuꝑ vellus et ſuꝑ omnẽ terrã ſiccitas: cognoſcã quia in manu mea ᷣm ꝓmiſſa tua populũ liberabis.Et ita factũ eſt. Sed adie cit poſtea vt rurſus ros ꝓflueret per totam terram: ⁊ ſiccitas eſſet in vellere: et ita com/ mpoꝛe pletum eſt. Ros enim in vellere ſides erat in E iudęa:quia ſicut ros verba dei deſcendunt. Vngde et moyſes ait: Expectet᷑ ſicut pluuia Deuti.ʒ2. eloquium meũ:⁊ ſicut ros verba mea.Ergo quando totus oꝛbis infructuoſo ęſtu genti⸗ lis ſuperſtitiõis arebat: tunc erat ros ille ce⸗ leſtis viſitationis in vellere: id eſt in iudęa. Poſtea vo qᷓ; oues quę perierant domus Mattb. 5. iſrael: vnde puto ſigura iudaici velleris ad⸗ umbꝛatã: oues inqua illę fontem aquę viuę- negauerunt:ros fidei exaruit in pectoꝛibus iudęoꝛũ?meatuſq; ſuos fons ille diuinus in coꝛda gentiũ deriuauit. Inde eſt ꝙ nunc fi- dei roꝛe totus oꝛbis humeſcit: at vero iudei ꝓphetas ſuos ⁊ cõſiliarios ꝑdiderunt. Hec mirũ ſi ꝑfidię ſubeunt ſiccitatem: quos do⸗/ minꝰ deus ꝓphetici imbꝛis vbertate pꝛiua/ uit dicens: Mrandabo nubibus ne pluant Eia. 5. ſuꝑ vineam iſtam. Eſt enim ꝓpheticę nubis pluuia ſalutaris: ſicut dauid dixit: Deſcen/ Ps.ai. det ſicut pluuia in vellus: et ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terrã. Hanc nobis ſcripturę diuinę totius mundi pluuiam pollicebant᷑: quę ſpiritu diuini roꝛis rigaret oꝛbem ſub domini laluatoꝛis aduentu. Venit ergo iaʒ ros:venit ⁊ pluuia: venit dominꝰ ſtillicidia ſecum celeſtia deferens:⁊ ideo iam nos bibi mus qui ante ſitiebamus: ⁊ diuinum illum ſpiritũ hauſtu interioꝛe potamus.hoc ergo puidit ſanetus Gedeon:quia verum ⁊ ſpiri- talem roꝛem etiã gentes nationeſq; erant ſi- dei ꝑceptione bibuurę. MHec tunc ocioſe Ge/⸗ deon vellus nec in campo poſuit nec in pꝛa/ to: ſed poſuit in area vbi meſſis eſt tritioeiic. Meſſis autẽ multa operarij vo pauci: eo ꝙ Matth.9. ꝑ ſidem domini ĩ eccleſia futura eſſet meſſis fęcunda virtutum. Hec illud ocioſum eſt ꝙ exiccauit vellus iudaicũ:et roꝛem eius miſit in peluim vt replere᷑ qua: non tamen ipſe ex eo roꝛe pedes lauit:Alij debebat᷑ tanti pᷣ⸗ rogatiua myſterij.Expectabat᷑ chꝛiſtus:qui ſoꝛdes omniũ ſolus poſſet abluere.Hõ erat tantus gedeon:qui hoc ſibi myſteriũ vendi,- . caret. Hon enim gedeon ſed filius hominis Mat:.no. yenit nõ miniſtrari: ſed miniſtrare. Aliquo/ F tiens ea que dicunt᷑: rogo vos fratres vt nõ moleſte accipiatis: quod pꝛopter tardioꝛes quoſq; ⁊ ſimplices bꝛeuiter replicamꝰ. Qui em̃ litterati ⁊ docti ſunt:deo ꝓpitio ſine la- boꝛe intelligũt quę dicunt᷑:reliquis vo idio/ tis atq; ſimplicibus niſi bꝛeuis recapitula/ tio ſacta fuerit: timeo ne ex his quę dicunt „ 2 N. 0 S zunmger linihn lanaenn Auutiratune loun pop, Cuietgvonm lumauds 1 e diaboli nele terebat teſelſpun critunupog ſenschuit, leſlcapnle ganuit hir gipleintpr Awen ſub (ucenſgnii oguigeie erat⸗LSicenin umn enrchlins. Nnnügenus Ounngeus gnis tcöſun cſtumet: crötchanta Uconlompe aux chtiſtusinen lgeintenan Tuns do Ouadenqut nioblamse ſepiploen ſormtſg aeapoſuit lereſers Aare leun meintoe Upopalän hopeläomn lheſosyer üdus n woinyelen ſoquͤchit heraſton lenanſttin n loram donmnes Nuunye nerum egenn tganre⸗ huuge Garktige nnin. Zecapltulatio parum capere poſſint. Sedeon fratres dile/ ia du⸗ ctiſſimi typum geſſit domini ſaluatoꝛis. Et enͤ quia trecenti ſᷣm gręcũ computũ crucem fa- teg. ciunt:ita tunc SGedeon in trecentis viris iu/ * . dęoꝛum populũ de crudeliſſimis gentibus rdaci⸗ eripuit:quomodo poſtea chꝛiſtus per myſte leird den rium crucis totum genus humanũ de pote/ Nensth. ſtate diaboli liberauit. Toꝛcular enim vbi W. meſſẽ terebat:ꝓpter aſſiduas tribulatiões lutbs eccleſię typum geſſit. Meſſis quę cedebat Wunen chꝛiſtianũ populũ ſigniſicanit: quem adue/ Nnunef. niens chꝛiſtꝰ virga diſciplinę vel baculo cru oilde cis ſuę:a paleis: id eſt a peccatis omnibꝰ ſe/ mt. her parauit. Hã ⁊ angelus ille quivenit ad euʒ: guosdo⸗ et ipſe in typum domini ſaluatoꝛis accipit᷑. Ne en Arboꝛem ſub qua ſtetit ⁊ virgã quã tenuit: hepluant en crucem ſigniſicaſſe manifeſtũ eſt. Petra illa ſcenubis ſuꝑ quã gedeon obtulit holocauſtũ: chꝛiſtꝰ Deſten din erat. Sic enim ait apoſtolus: Petra autem ſtilidda . 1. Corj. 10. erat chꝛiſtus. edus ille qui oblatus eſt:hu ſanptur⸗ manũ genus peccatis obnoxiũ deſignauit. lcebank: Q angelus virga ſua tetigit petram ⁊ exijt ahenſab ignis ⁊ cõſumpſit hedum illum: crux tetigit nergoiq; chꝛiſtum: et de petra que erat chꝛiſtus ignis ſtüliadie exijt charitatis: qui humani generis pecca/ nnosbbi ta conſumpſit. De ipſo enim verus gedeon lum Aunn Lucj.iꝛa. chꝛiſtus in euãgelio dixit: Ignem veni mit/ boceng⸗ tere in terram: ⁊ quid volo niſi vt accendat᷑: unthni⸗ Taurus vo quem occidit: ⁊ ipſe dominũ ſi- Gennß⸗ gurabat:qui ꝓ redemptione generis huma gecſeßbe ni oblatus eſt. autẽ ſeptem annoꝛũ erat: geenpnn ſeptẽplicem gratiã ſpirituſſancti quę in chꝛi et nno⸗ BG ſto venit ſigniſicaſſe videtur. Vellus qð in haucitog r area poſuit ⁊ rogauit dominũ vt in ſolo vel/ etnels lere eſſet ros ⁊ ĩ omni terra ſiccitas: ⁊ factũ ẽ ſunet ita:⁊ iterum rogauit vt vellꝰ remaneret ſic⸗ RM cum: ⁊ in tota area eſſet ros:vellus ſigniſica umnerhhe uit populũ iudęoꝛũ:area autẽ in toto mũdo nirui, populũ omniũ gentiũ. Et quia pꝛimo tem/ l poꝛe ros verbi dei in ſola iudęa fuit: ⁊ totus Pen mũdus in ſiccitate remanſerat: ideo pꝛimũ e ros in vellere venit et area ſicca fuit: poſtea cnüye ts vo quãdo iudęi chꝛiſtũ dominũ occiderunt: shonm per paſſionis iniuriã expꝛeſſum eſt vellus:⁊ r. Blcno⸗) remanſit iudęoꝛũ populus aridus et ſiccus: mtuii ? in totam aream:id eſt vniuerſum mũdum rndios ad omnes gentes:non ſolum ros:ſed etiam an, pluuia verbi dei ⁊ apoſtoloꝛũ flumina ꝑue/ D nerunt. DNeniq; in vniuerſa terra quaſi area onplih rore gratię ꝑſeuerante in nobis ſpiritalis ir- ruplli, rigatur eccleſia: ⁊ infelix ſynagoga ab omni glediun humoꝛe vel pluuia diuini verbi ſicca reman/ Ber. C.x. Feria tertia pꝰ do.paſſõis ſit et arida. AUt hęc ſpiritalis pluuia et ros qh diuinę gratię ꝑſeueret in nobis: omnia quę pꝛędicant᷑ ſalubꝛiter cogitando ⁊ nobis inui cem colloquẽdo velut mũda animalia rumi nemus: vt vtilem ſucũ vnde anima noſtra in ęternũ poſſit viuere habere poſſimus: et talibus delitüs ſatiati cum pꝛopheta dicere merea mur: & dulcia faucibꝰ meis eloquia Ps. us. tua domine.Sed tunc in nobis dulcedo ver bi dei poterit ꝑmanere: ſi hoc etiã alijs ple/ na et ꝑfecta charitate frequẽtius referendo voluerimus ingerere:vt nõ ſolum de noſtra ſᷣ etiã de alioꝛũ ſalute lucra nobis ſpiritalia poſſimus ꝓuidere: auxiliante nobis domi/ no noſtro ieſu chꝛiſto: cui ẽ honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre et ſpirituſancto in ſecula ſeculo/ rum: Amen. ¶tem eodem die Homelia deeęo uod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm ohannẽ: Miſerunt pꝛincipes et ↄvob. . pᷣhariſei ⁊c̃.que habet᷑ in expoſitio ne doctoꝛis Jbidem. Feria tertia poſt dominicã paſſi / onis:de illo vſu pſalmi: Sicut de/ As. sn. ficit fumus deficiant ⁊c. Sermo I Ser. C. X. Vgdiuimus ⁊ cõtremuimus quod in A poce pſalmi eſt ꝓphetatũ. Ait em̃: Sicut deficit fumus deſiciant: ſicut Nõ.o. uit cęra à facie ignis: ſic pereãt peccatoꝛes a facie dei. Hon dubito fratres chariſſimi ꝙ omniũ veſtrũ coꝛda cõcuſſa ſint: nec cuiuſqᷓ; cõſcientia ſub his verbis intrepida ſteterit. Quis enim gloꝛiabit᷑ caſtum ſe habere coꝛ: Mꝛouer.20. aut quis gloꝛiabi᷑ mundũ ſe eſſe a peccatiſe Ac ꝑ h̊ cũ ſcpᷣtura dicit: Siẽ fluit cera a facie ignis:ſic pereãt peccatoꝛes a facie dei: quis non cõtremiſcat: quis non pauibũdus exi⸗ liat? Quid ̊ faciamus: aut quę ſpes nobis eſt? Heq; enim fruſtra hec cantant᷑. Aut vo B cum heęc dicit pꝛopheta optat ea hominibꝰ: ac non potius ventura pꝛeęuidet? In verbis quidem ſigura optantis apparet ſed intelli/ gitur pꝛęſciẽtia nũciantis. Sicut em̃ quędã in ſcriptura ꝓpherarũ tanq; in ſteritũ facta narrant᷑ cũ futura pdicant᷑: ita quędã tanqᷓ; voto dicunt᷑ optantis. Sʒ qui recte intelli⸗ gunt qð audiũt:viſionẽ ᷣnunciantis agno⸗/ ſcũt.Longe autẽ ante natiuitatẽ dominicę incarnatiõis:iſti pſalmi dicti atq; conſcripti Bancti cluguſtini de tempoꝛe ſunt. Non ante deũ chꝛiſtũ:ſed ante natum mini voluntas.Huũquid ergo quia dixerüüt·· ngi ex virgine maria chꝛiſtũ. Nam ꝓfecto pater iat voluntas dei:optauerunt apoſtolo vt uanna abꝛahã longe ante dauid regẽ cuiꝰ tempoꝛe talia pateret᷑:ac nõ potius mentẽ ſuam ſub/ ten ho hi pſalmi cantati ſunt:fuit.Dñs autẽ dixit: limi et diuino ſtatuto deuotiſſime ſubdide/ apiner Joh. 8. Ante abꝛahã ego ſũ. Ipſe eſt em̃ verbũ dei runt:Sic ⁊ ꝓpheta cum dicit: Sicut fluit cę Ps. s7. ſo⸗ enea Job.i. ꝑ qð facta ſũt oia:ſed ipſe implẽs ꝓphetas: ra a facie ignis: ſic pereãt peccatoꝛes a facie ſein fn in carne ſe eſſe venturũ ꝑ eos ſᷣdixit. Ad eiꝰ dei:videt hoc certiſſime peccatoꝛibus immi ſe lano aũt incarnationẽ ꝑtinet paſſio. Neq; em̃ po nere:⁊ placet ei qð deus ſtatuit:ne deo ipſe ell l tuit pati illa ꝗᷓ in euãgelio ſcripta ſunt niſi ĩ diſpliceat. Quid ergo facimus fratres: niſi D thz carne moꝛtali ⁊ paſſibili quã gerebat.Et ibi vt dum tempus eſt vitam mutemus:⁊ faca ndi gne vtiq; legit᷑: quẽadmoduʒ dño cruciſfixo hi noſtra ſtqua ſunt coꝛrigamꝰ: Vt quod ſine ſaln n⸗ Job.i9. crucifixerũt eũ veſtimẽta eius diuiſerũt ſibi: vlla dubitatione venturũ eſt peccatoꝛibus: nau ⁊ cũ inueniſſent in eis tunicã deſuꝑ textam: nos non inueniat ſuꝑ quos veniat: non qa ſin aun noluerũt eã ↄſcindere: ſed ſoꝛtẽ ſuꝑ eã miſe nõ erimus: ſed vt nõ tales inueniat qualibꝰ lor,⸗ runt: vt ad quẽ ꝑueniret integra ꝑueniret: venturũ eſſe pdictũ eſt. Pꝛopterea ſe iudex uuten⸗ qua ſigniſicabat᷑ charitas:ꝗ̃ diuidi non põt. venturum minat᷑:vt nõ inueniat quos pu lutcgnib Heęc ergo cũ in euãgelio iam facta narrant᷑: niat cum venerit. Pꝛopterea illud cantant nmck⸗ longe ante multos annos ĩ pſalmo cũ futu pꝓpherte vt coꝛrigamur: Si damnare vellet Gndcoc⸗ ra ᷣnunciarent᷑: tanq; geſta ⁊ trãſacta narra taceret.Nemo volens ferire: dicit:obſerua. ſoantnieit Ns.au1. ta ſunt. Foderũt inqͥt manus meas ⁊ pedes Xotũ fratres qð audiuimꝰp ſcripturaſ: vox nount tant meos:et dinumerauerũt oia oſſa mea. Ipſi eſt dei dicentis: Obſerua. Et totũ qð pati- mmotllud vo cõſiderauerũt ⁊ inſpexerũt me:diuiſerũt mur tribulatiões in hac vita:flagellũ dei eſt nuque dee⸗ ſibi veſtimẽta mea:et ſuꝑ veſtẽ meã miſerũt coꝛrigere volentis ne damnet in fine.Quaſi mwenn ſoꝛtẽ.Omnia tanq; ſᷣterita dicunt᷑: ⁊ futura dura ſunt:moleſta ſunt:hoꝛrent quãdo nar/ ſgüntgei pdicant᷑. Sicut ̊ in verbis ſᷣteriti tempoꝛis rant᷑. Quę quiſq; grauia valde patit᷑ in hac Quandodi futura facta ſigniſicant᷑:ſic in ſigura optãtis vita:in comparatione autẽ ęterni ignis non wmotbent ſᷣnunciantis mens intelligẽda eſt. Sic ⁊ de parua ſed nulla ſunt. Siue ergo nos flagel/ blkaulns iuda domini traditoꝛe tanqᷓ; optat ei ꝓphe / lemur: ſiue cũ alij flagellant᷑: admonemura ohrepte tai:qð venturũ eſſe pdicit:Et de ipis iudęiſ: dño. QOia iſta fratres ꝗᷓ in hac vita infligunt᷑ unctbent NxS. 68. Fiat inquit menſa eoꝛũ in laqueũ:⁊ in vena a domino:admonitiones ſunt ⁊ ſtimuli coꝛ/ m Munckte tionem et in ſcandalũ. Quod de his pꝛedi/ rectionis noſtrę. Veniet autẽ ignis ęternus E Wonnesg ctum eſſe ſine dubitatione exponit: ſicut de de quo dicet᷑ illis qui ad ſiniſtrã cõſtituendi cheben ck. iuda quę ſub eadem figura pᷣnunciata ſunt ſunt: Ite in ignem ęternũ qui parat ẽ dia/ Watth.25. ne ſetee ꝙ& apoſtolus petrus cõmemoꝛat. Mec ſine cau/ bolo ⁊ angelis eius.Lunc acturi ſunt quidẽ ewicenat ſa ⁊ quę futura ſunt tanq; tranſacta dicunt᷑. pęnitentiã. Nam ſcriptum eſt in libꝛo quo/ geſunate Deo enim ſic certa ſunt: vt iam ꝓ factis ha / dam ſapientię:Dicent intra ſe penitentiam Sap.s dolbadte beant᷑:⁊ tanqᷓ; optans videt᷑ dicere ꝓpheta: agentes: ⁊ pꝛę anguſtia ſpiritus gementes: nmannh qð certum pᷣuidet eſſe venturũ: nihil aliud Quid nobis ꝓfuit ſuperbia:⁊ quid diuitia/ nirunen quãtum mihi videtur oſtendens:niſi nobis rũ iactantia cõtulit nobis:? Tranſierunt oĩa tetiefn non debere diſplicere cognitã ſententiã dei illa tanq; vmbꝛa. Erit em̃ ibi pęnitẽtia: ſed ſeglcbent quã fixam immobilẽq; cõſtituit. Et ideo in infructuoſa.Erit ibi pęnitẽtia ſed doloꝛẽ ha beleneng actibus apoſtoloꝝ: cum quidã ꝓpheta no- bens:medicinã non habens. MNunc eſt fru/ hoe ſuent mine agabus ſdiceret apoſtolũ paulũ ĩ hie· cctuoſa pęnitẽtia quãdo coꝛrectio libera:pę/ Aunos chn roſolyma a iudęis multa eſſe paſſurũ ⁊ vſq; niteat te ad vocem ſcripturę. Nam ad vocẽ achnciin ad vincula ꝑuenturũ: cũ hoc audito fratres ſp̃ſentis iudicis:ſine cauſa pęnitebit te.Lũc W reu ocare ⁊ retinere vellẽt ne illuc ꝑgeret: qͥd iam ille ſententiã dicturus eſt:Et nõ erit qð innefe Actj.⁊i. facitis inquit cõturbantes coꝛ meũ?Ego em repꝛehendas quãdo ſententiã dicturus eſt. Raſtis nõ ſolum alligari ſed etiã moꝛi paratus ſum Mon enim tacuit ante ſententiã. Hon em̃ te endl pꝛo nomine domini noſtri ieſu chꝛiſti. Atq; diſtulit niſi vt coꝛrigeres te:quãdoquidẽ la⸗ — ita cum viderent fratres immobilem viri ad troni in cruce pendenti ſe mutare permiſt. Kns⸗ oĩs ꝑferenda conſtantiã dixerunt: Fiat doę Tunc em̃ latro pendens cum domino credi/ Zucj.2 Ber. C. Qx. Feria tertia pj do.paſſõis O ggocnigdee – dit in chꝛiſtũ: quando de illo diſcipuli titu/ niet: Vſq;adeo ſumus duri ⁊ lapidei coꝛdis nmniſine bauerũt.Cõtempſerũt iudęi moꝛtuos ſuſci vtlegamus ſcripturas:et videamus omnia deſineibte tantẽ: non cõtempſit latro ſecũ in cruce pen pꝛoꝛſus ad litterã eueniſſe quę ſcripta ſunt: drgeiin dentem. Hon eſt ergo qð in ſine dicak domi ⁊ de his quę remanent deſperemus⸗ Qua/ = no: Mõ me ꝑmiſiſti bene viuere:aut dilatio / tũ eſt em̃ qð remanet: ad ea quę iã nobis ex NRWr nem coꝛrectionis non mihi dediſti: aut non hibita videmus: Tam plura deus oſtendit MM Im oſtendiſti quid apeterẽ: quid vitarem. VUi/ ⁊z⁊ de reſiduo nos fraudaturꝰ eſt: Veniet iu/ ud dete quia non tacet: videte quia differt: vi/ dicium redditurum pꝛo meritis: Bonis bo⸗ — nunſih dete quia blandit᷑:hoꝛtat᷑: minat᷑. Coõſtituit na: malis mala. Poni ſimus ⁊ ſecuri iudi /) lerſen verbũ ſuuʒ in ſublimitate: per totũ mundũ cem expectemus. Fratres mei maxime nũc & Au recitat᷑ vniuerſo humano generi.Mõ eſt qui dicentem me audite:Holo tecum computa . Vaunhe iã dicat: Heſciui: nõ audiui. Implet᷑ qð di/ re pꝛęterita.Ab hodierna die te muta: cras Syrnunmn Ps. 18. ctum eſt in pſalmo: Mec eſt qui ſe abſcõdat te alterũ inueniat. Hos aũt ꝑuerſitate no mmenatgniſß a caloꝛe eiꝰ. Modo & caloꝛ eiꝰ in verbo ei ẽ. ſtra ſic volumus deum eſſe miſericoꝛdẽ: vt pterleia Abputare modo a caloꝛe eius:et non deflues non ſit iuſtus.Alij rurſus quaſi pꝛeſidentes Genmn os, GFdſicut cęra ab igne eiꝰ.Nam illud fratres mei de iuſticia ſua: ſic volunt iuſtum vt nolunt miüldann venturũ eſt aliquãdo qð modo ridẽt impij: miſericoꝛdẽ. Vtrũq; ſe exhibet deuſ:vtrũq; idannar e qð modo cõtemnũt deriſoꝛes: qð putãt fal / pꝛęſtat: nec miſericoꝛdia eius pᷣſcribit iuſti/ Eedicnoblan. ſo cantari aliquãdo venturũ eſt. Si non ve/ cię:nec iuſticia eiꝰ aufert miſericoꝛdiã. Mile Plopane nerunt tanta quãta pꝛędicta ſunt: deſpere/ ricoꝛs eſt:et iuſtus eſt. Vnde miſericoꝛdem Ewtüga⸗ mus ⁊ illud aliquãdo venturũ.Si autẽ om / pꝛobamus: Parcit modo peccatoꝛibꝰ: dat Aſugelideit nia quę de eccleſia futura pꝛenũciata ſunt: veniam conſidentibus. VUnde pꝛobamus inine QAd iam videmus exhibita et cęcoꝛũ etiã oculos quia iuſtus eſt: Quia venturus eſt dies iu/ rmtgritont feriunt: quid dubitamus etiã illa ventura? dicij quem modo differt: non aufert. Et cuʒ Aepakbe Quando dicebat᷑ eccleſia chꝛiſti futura ꝑ to⸗ venerit redditurus eſt pꝛo meritis. An hoc mniglem tum oꝛbem terrarũ: dicebat᷑ a aucis ⁊ ride vultis vt reddat auerſis qð reddetur cõuere aworvstnne bat᷑ a multis. AModo iã impletũ eſt qð tan / ſis: Fratres: iuſtum videt᷑ vobis vt ibi pe/ kadnonenu to ante pꝛędictũ eſt: Diffuſa eſt eccleſia ꝑ to / natur iudas vbi poſitus eſt petrus: Et ipſe eniainfian tum oꝛbem terrarũ. Ante milia annoꝛũ pꝛo / ibi poneretur ſi ſe coꝛrexiſſet: Sed de venias ⁊ deſperans: potius ſibi collum ligauit qᷓ; re / Matth.27. rtſinue Ben⸗12, et. 22. Miſſum eſt abꝛahę: In ſemine tuo benedicẽ- delpe gis clementiã ſupplicaret. Itaq; fratres ſi/ qh iinugmut tur omnes genteſ. Venit chꝛiſtus ex ſemine lementia 3 ſricöfneni abꝛahę:benedictę ſunt in chꝛiſto iã oẽs gen / cut dicere cęperam: non eſt vnde repꝛehẽda – tes. Pꝛedicta ſunt ſciſmata:et hereſes futu / mus deum. Quid cõtra illum dicamus: nõ Guniſunrgti rę: videm ꝰilla. Pꝛedictę ſunt ꝑſecutiões:fſa/ erit cum venerit iudicare. Cogitet vnuſqᷣſq; Külbon ctę ſunt a regibus colentibꝰidola. Pꝛo ipſis peccata ſua: æ modo illa emendet cum tem- Enmirmmi idolis aduerſus nomẽ chꝛiſti repleta eſt ter / pus eſt. Sit fructuoſus doloꝛ: non ſit ſterilis ep⸗ ns ra martyꝛibus. Sparſum eſt ſemen ſangui / pęnitudo.Tanq; hoc dicit deus:Ecce indi/ wegret⸗ nis: ſurrexit ſeges eccleſię. MNec fruſtra oꝛa- caui ſententiam: ſed nondum pꝛotuli. Pꝛę- He pe.diſ. uoln⸗ uit eccleſia ꝓ inimicis ſuis. Crediderunt ⁊ q dirxi:non fixi.Quid times quia dixi: Si mu nouit. unnne ꝑſequebant᷑. Pꝛeędictũ eſt etiã quia ipſa ido / taueris:mutatur. Nam ſcriptum eſt: ꝙ pę/ Señ.s. — la euertenda eſſent per nomẽ chꝛiſti. Ram æ niteat deum. Nũquid quomodo hominem ſclda hoc inuenimus in ſcripturis: Ante paucos ſic pęnitet deum?: Ham dictum eſt: Si pęni/ Hiere.18. Funrfin annos chꝛiſtiani illa legebãt ⁊ nõ videbãt: tuerit vos de peccatis veſtris: pęnitebit et giolbeng⸗ adhuc futura illa expectabãt: et ſic abierũt: me de omnibus malis quę facturus eram ſunad non illa viderunt: ſed tamen credentes qd vobis. Nunquid quaſi errantem pęnitet ittin futura eſſent cum fide abierunt ad dominũ. deum? Sed pęnitentia dicitur in deo mu/ Enocn⸗ Noſtris tempoꝛibus etiam ipſa cernuntur. tatio ſentẽtię. Non eſt iniqua:ſ iuſta. Qua joinuch DOmnia quę ante pꝛedicta ſunt de eccleſia: re iuſta? Mutatus eſt reus: mutauit iudex ji onti videmus impleta. Solus dies iudicij nõ eſt ſententiã. Noli terreri.Sentẽtia mutata eſt dogici, venturus? Ipſe ſolus pꝛenunciat᷑ ⁊ non ve/ non iuſticia. Juſticia integra manet:qꝛ mu- e nll °% 5 ion H Bancti Aluguſtini de tempoꝛe gemo ſcirtz tato debet parcere qui iuſtus ẽ. Quõ ꝑtina ⸗/ neſcit ⁊ diſperit:quando ſe multũ extulerit. llocſel ci non parcit: ſic mutato parcit. Ipſe rex eſt Quia ergo ſuperbus ſic ſe erigit cõtra deũ: numa indulgentiarũ:qui datoꝛ eſt legis. Miſit le quomodo fumus contra cęlum:reſtat vt ita nennu gem:venit cum indulgentia. Reum te fece/ deſiciat ⁊ tanq; in ventos ſuę vanitatis ela- naſainn rat lex: abſoluit te qui dedit legem. Immo tione diſſipatus intereat quẽadmodum diil/ guklgei non abſoluit. Nam abſoluere eſt innocentẽ perit fumus elatus: tumida non ſolida ma/ Ppane iudicare. Donat potius peccata conuerſo. gnitudine inflatꝰ. Sic eſt em̃ fumus. Vides biiu Omnes em̃ ſunt rei qui peccatis ſuis inuo / magnã molẽ:habes quaſi qð videas:⁊ non Arore:dl luti ſunt. Nemo ſe optet abſolui. Om̃s ve- habes quod teneas.Talem ergo pęnã fra/ m Pin niã depᷣcemur. Venia vᷣo datur mutato.Et tres ante omnia deteſtamini: nec defenda- Enalane PS.67. erimꝰ ſecuri cum audierimꝰ: Sicut fluit cera tis peccata veſtra.Et ſi adhuc facitis:nolite manlad, a facie ignis: ſic pereant peccatoꝛes a facie defendere. Subdite vos deo: et ſic tundite lsinne J dei.Certe fratres modo pereunt peccatoꝛes pectoꝛa veſtra: vt ⁊ ipſa quę remanſerũt nõ anarermne⸗ ⁊ nõ pereunt peccatoꝛes. Si incipiant iuſte ſiant. Conamini non facere: et ſi fieri poteſt ſtum pgenia viuere ꝑibunt vtiq; peccatoꝛes:ſed nõ peri/ nulla facite: ſi autem fieri non poteſt vt nul/ gaticuc 25, . 4 duo,. bunt homines. homo peccatoꝛ:duo nomia la faciatis:maneat tamen illa pia confeſſio. tanentume . ſunt:homo vnũ nomen eſt: et peccatoꝛ vnũ Erit enim reſpectus miſericoꝛdię ipſius: vt noramur⸗ nomen eſt. In his duobus nominibꝰ intel / te conante omnia perimere ⁊ quãtum adiu/ ſoes Hüͤn ligimus quia vnũ hoꝛum deus fecit: alterũ uerit perimente:de reliquis quę tibi reſtant ſmnoviuont hoꝛũ homo fecit.hHominẽ em̃ deus fecit:pec in itinere in vento ⁊ in conatu compꝛehenſo ſuceederente catoꝛẽ ſe ipſe hõ fecit. Quid ̊ contremiſcis? facile ignoſcat: Tantũ ꝓficere affecta: non etmaterecd Quando tibi dicit deus: Pereant peccato/ delicere.Si non te inuenit dies vltimus vi / eantauten res a facie mea:hoc tibi dicit deus: Pereat ctoꝛem:inueniat vel pugnantẽ:non captũ ⁊ ernilunt. in te qð tu feciſti:⁊ ſeruo qð ego feci. Et mõ addictum. Eſt autẽ miſericoꝛdia abundan/ ir achiſto vit ardet ignis in caloꝛe verbi: res eſt in feruoꝛe tiſſima ⁊ larga eiꝰ beniuolẽtia: qui nos ſan/ ti eſth ſpirituſſancti:ſicut diximus iamdudũ:quia guine filij ſui redemit: cum pꝛopter peccata Uinpaſſus: NPöʒ.18. ſcriptum eſt ĩ alio pſalmo: MNec eſt qui ſe ab- noſtra nihil eſſemus.MNam ipſe aliquid ma/L hgelinten ſcondat a caloꝛe eius. Spiritũ autẽ ſanctũ gnum fecit:cum hominẽ ad imaginẽ ⁊ ſimi⸗ Señ.i. Aacpitteſur Bo. 12. eſſe caloꝛem dicit apoſtolus:Spiritu feruen litudinem ſuaʒ creauit. Sed quia nos nihil honineace tes.Ergo ꝓ facie dei:tibi pone interim ſcri / feri voluimus peccãdo: ⁊ traducem moꝛta / incönnt pturã dei.Liqueſce ab illa: pęniteat te cum litatis de parentibus duximus:⁊ maſſa pec Gun. Qin audis hęc de peccatis tuis. Cum autẽ te pꝓę cati: maſſa irę facti ſumus: placuit tamẽ illi tmgenan nitet: ⁊ cũ teipſum excrucias ſub caloꝛe ver / per miſericoꝛdiã ſuã redimere nos tanto pꝛe fonzaſten bi:cum etiã lachꝛymę currunt: nõne cęrę ta- cio:dedit ꝓ nobis ſanguinẽ vnici ſui inno/ pan beſcenti ⁊ tanq; in lachꝛymas currenti ſimi/ cẽter nati:ĩnocẽter viuentis:innocẽter moꝛ/ nan, Ahe lis inueniris: Modo ergo fac qð in poſterũ tui. Qui nos tãto pᷣcio redemit:nõ vult pe/ Alncgp times:⁊ non habebis qð in poſterũ timeas. rire quos emit. Mõ emit quos ꝑdat:ᷣ emit nſint. e Tantũ non ſicut fumus deſiciãt.Nã vtrũq; quos viuifſicet. Si peccata noſtra ſuperant ltumee ibi habes poſitũ: foꝛte non ſine cauſa:quia nos:pꝛeciũ ſuum non contemnit. Deus pꝛe RKũjK eſt etiã diſtãtia peccatoꝛũ. In ipſo vno ver / ciũ magnũ dedit:nec tñ nobiſ tantũ de ipſi niclle⸗ bo:vtrũq; poſuit pſalmus:Sicut deſieit fu / miſericoꝛdia blandiamur:ſi nõ fuerimus co trigt muus deſiciãt:et ſicut fluit cera a facie ignis: nati aduerſus peccata noſtra: nec ſi aliqua daanne RR ſic pereant peccatoꝛes a facie dei. Qui ſunt maxime capitalia fecerimus ſperemus ita ſun⸗ 8 qui ſicut fumus deſiciunt:? Qui ſunt niſi ſu/ futurã eſſe miſericoꝛdiã vt ei ↄiũgat᷑ iniqui/ ini n perbi:non cõſitentes peccata ſua ſed defen- tas. Nunqͥd em̃ ⁊ eos qui nihil egerũt quẽ/ die bi dentes? Quare fumo cõparati ſunt: Quia admodũ coꝛrecti viuerẽt:ſed in pertinacia ⁊ ment fumus erigit ſe:extollit ſe tanq; in celuʒ:ſed duricia animi ꝑmanſerũt:accuſauerũt etiazʒ Rau quanto ſit ſuperioꝛ:tanto facilius euaneſcit deũ defendendo peccata ſua ibi conſtitutu/ mi ⁊ diſperit. Rurſus conſiderate qð dixi:So/ trus eſt vbi cõſtituit ſanctos apoſtolos:pꝛo/ Linih lidioꝛ eſt ſumus igni ꝓximus:et terrę pꝛoxi / phetas: patriarchas ⁊ fideles ſuos bene de md mus. MNondũ ſic euanuit:nondũ ſic eſt diſʒ/ ſe meritos: ſibi ſeruientes: ambulantes in gusn ſus in ventos.Quãdo autẽ attenuat᷑ ⁊ eua/ caſtitate:modeſtia:humilitate:elemoſynas H —Bermo C. X. Feria mapppgife an necdeiend⸗ hueknansnie⸗ dehraſincte erenanieittt naſiſeidor orpoleknu apincnecr. deignon Letquitund n sgge whincten knconprhen⸗ iagesſeannon diesylrintsi Entegoncti rdiscbunctn r gniinsinn wenehenn iſerigndul Ainsgnetſ ti Ctananrethi Tuducenpadd musmdlipt egaaithnil enostantohe. ie miiſitnd srimnocaun mitnoh. os Aurfeni Noin em A vitam. MParentes qui nos genuerũt ad moꝛ faciẽtes:ignoſcẽtes qð a quoq; ꝑpeſſi ſunt: Talis eſt enim via iuſtoꝛũ:talis eſt via ſan⸗ ctoꝛũ tenẽtiũ deũ patrẽ:tenẽtiũ eccleſiãẽ ma / trem:nec illum parentẽ:nec iſtam offenden/ tes:ſed in amoꝛe vtriuſq; parentis viuẽtes: et ad hęreditatem ęternam ꝓperantes:non lęſo patre:nõ lęſa matre: datur vnicuiq; hę/ reditas. Quia duo parentes nos genuerũt ad moꝛtẽ: duo parentes nos genuerunt ad tem:adam eſt ⁊ eua. Parentes qui nos ge/ nuerunt ad vitam:chꝛiſtꝰeſt ⁊ eccleſia.Et pr̃ meus qͥ me genuit ad moꝛtẽ adã mihi fuit: et mater mea eua mihi fuit.Nati ſumus ᷣm iſtam ꝓgeniem carnis ex munere quidẽ dei: quia ⁊ iſtud munus nõ eſt alterius ſed dei:⁊ tamen fratres quomõ nati ſumus? Certe vt moꝛiamur.Pꝛeceſſoꝛes genuerũt ſibi ſucceſ⸗ ſoꝛes: Nũquid genuerũt ſibi cum quibꝰ hic tem eodem die DHomelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Johannęe: Ambulabat ieſus in ga- lleam ⁊c̃.ꝗuę habet in expoſitione doctoꝛis Jbidem. Feria quarta poſt dominicã paſ⸗ ſiõis:de illo verſu pſalmi:Tibi de/ relictus eſt pauper ⁊s 1 Antauimus dño ⁊ diximꝰ: Tibi de/ relictus eſt pauꝑ: pupillo tu eris ad iutoꝛ. Qugramus pauperem: quęra mus pupillũ. Hec mirũ ſit qo admoneo vt quęramꝰ quos ſic abundare cernimꝰ et ſen⸗ timꝰ. MHõne pauperib plena omnia? Hõne pupillis plena ſũt omina:Et tamẽ inter om nia quęro pupillũ. Ac pꝛius oſtendendũ eſt charitati veſtrę: id qð putamusnõ hoc eſſe ſempꝑ viuant: Sed tanq; deceſſuri: qui illis ſuccederent genuerũt ſibi. DPHeus autẽ pater et mater eccleſia: non ad hoc generant. Ge⸗ N J nerant autem ad vitam ęternam:quia ⁊ ipſi gterni ſunt.Et habemus heęreditatẽ ꝓmiſſã a chꝛiſto vitam ęternam: ſᷣm qð verbũ caro factũ eſt: ⁊ habitauit in nobis. Nurritus cre uit:paſſus: moꝛtuus et reſuſcitatus accepit heęreditatem regnũ cęloꝛũ. In ipſo homine accepit reſurrectionẽ ⁊ vitam ęternã: In ipᷣo homine accepit: in verbo autẽ non accepit: qa incõmutabiliter manet ab ęterno in ęter/ quod quęrimus. Qui enim dicunt᷑ paupe/ res ⁊ ſunt:in quos a deo mandatę elemoſy/ nę ſiut:de quibus fatemur ſcriptũ: Include elemoſynam in coꝛde pauperis:⁊ ipᷣa oꝛabit pꝛo te dominũ. Abundat quidem hoc genꝰ hominũ: ſed altius intelligendꝰ eſt iſte pau num. Quia ergo accepit reſurrectionẽ ⁊ vi/ tam ęternam: caro illa quę reſurrexit ⁊ viui/ ſicata aſcendit in c-lum:hoc nobis ꝓmiſſuʒ eſt. Ipſam hęreditatẽ expectamꝰ:vitã ęter⸗ — per de quo dictum eſt: Beati pauperes ſpũ quoniã ipſoꝛũ eſt regnum cęloꝛũ.Sunt pau . . Joh. 7. D P5. 9. A . 7 Ecẽi.29. Mattß. 5. S peres non habentes pecuniã:victum quoti dianũ vix inuenientes:alienis operibus mi ſericoꝛdia ſic indigentes vt etiã mendicare non erubeſcant:Si de his dictum eſt: Tibi derelictus eſt pauper:nos quid facimuſ qui hoc non ſumus? Ergo nos qui chꝛiſtiani ſu/ mus: non ſlumus deo derelicti? Et quęalia nobis ſpes eſt:ſi nõ ſumus illi derelicti: qui nos nõ dereliquit: Diſcite ergo eſſe pauꝑes nam.Adhuc enim non totũ coꝛpus accepit:et deo relinqui o cõpauꝑes mei. Diues eſt: quia caput in ceęlo eſt:membꝛa adhuc in ter⸗. ſuꝑbus eſt. Mam et in diuitijs iſtis ꝗ̊ vulgo ra ſunt. Nec caput ſolum accepturũ eſt here ditatem:⁊ coꝛpus relinque᷑᷑. Lotus chꝛiſtuſ accepturus eſt hęreditatem. Lotus ᷣm ho/ minẽ: id eſt caput ⁊ coꝛpus. Mρα mbꝛa ergo chꝛiſti ſumus:ſperemus heęreditatẽ: quia cũ iſta omnia tranſierunt: hoc bonũ accepturi ſumꝰ qð non trãſibit:⁊ hoc malũ euaſuri qð nõ trãſibit: ęterna ſunt em̃ vtraq;. Mõ enim Si qõ pꝛomiſit non amamus:ſaltem qð mi aliqd nõ ęternũ ꝓmiſit ſuis:⁊ aliqd tꝑale mi natꝰẽ impiſjs.Quõ vitã: btitudinẽ: regnũ: heęreditatẽ ſempiternã ſine ſine ꝓmiſit ſan/ ctis:ſic ignem ęternum minatus eſt impijs. natus eſt timeamus. apellant᷑ diuitię:quibꝰ eſt contraria vulga/ ris iſta pauꝑtas:in diuitüs ergo iſtis nibiẽ ſic cauendũ q; ſuꝑbię moꝛbꝰ.Qui em̃ nõ ha bet pecuniã:nõ habet ampliſſimas faculta/ tes:non habet vnde ſe extollat.Si ergo qui nõ haber vnde ſe extollat:non laudatur pꝛo eo ꝙ non ſe extollit: qui habet laudetur ſi ſe P 3,9. non extollit. Quid ergo laudo humilẽ pau- perem? Vnde ſuperbiat non habet. Quis aũt ferat ⁊ inopem⁊ ſuperbũ? Lauda diuitẽ humilẽ:lauda diuiteʒ pauperẽ. Tales vult apłus paulꝰ: qͥ ſcribẽs ad Timothęũ dicit: Pꝛecipe diuitibus huius ſeculi nõ ſuꝑbe ſa/ pere. Moui qᷣd dicã. Hoc illis ſᷣcipe.habent diuitias intrinſecꝰ ſuꝑbiã ꝑſuadẽtes: habẽt 1. Timoth. 6. Ser. C. X. Bancti aluguſtini de tempoꝛe diuitias in quibus laboꝛent eſſe humiles. Zudj.19. DHa mihi Zachęũ habentem magnas diui⸗ tias:pꝛincipem publicanoꝛũ:confeſſoꝛẽ pec/ catoꝛum:ſtatura bꝛeuem: animo bꝛeuioꝛeʒ: aſcendentem lignum:vt tranſeuntẽ videret qui ꝓ illo pendebat in ligno. Da mihi dicẽ/ tem: Dimidiũ rerum mearũ do pauperibꝰ. Sed multũ diues es o zacheę: multũ diues es.Ecce dimidiũ dabis: Dimidiũ q̃re reſer/ uabis? Quia ſi cui aliqͥd abſtuli:quadruplũ araike ait mihi quiſq; mẽdicus:debili⸗ ate feſſus:pãnis obſitus:fame languidus: Sreſpondit mihi ⁊ dixit: Mihi debet᷑ regnuʒ Lud.i6. cęloꝛũ: ego enim ſimilis ſum illi laʒaro qui iacebat vlceroſus ante diuitis domum: cu/ ius canes lingebant vlcera: et quęerebat de micis quę cadebant de menſa diuitis: Ego illi ſimilioꝛ ſum inquit. Moſtrum genus eſt: cui debet᷑ regnum cęloꝛũ: non illi generi qui induunt᷑ purpura ⁊ byſſo:et epulant᷑ quoti/ die ſplendide. Talis enim erat ille ante cu/ ius domũ iacebat pauper vlceroſus. Et vi/ dete exitus amboꝝ.Contigit enim moꝛi in/ opem illum: et auferri ab angelis in ſinum abꝛahę. Moꝛtuus eſt diues:et ſepultus eſt. Nam pauper foꝛte nec ſepultus.Et quid poſtea? Cum apud inferos diues ille in toꝛ mentis eſſet:leuauit oculos ſuos:vidit pau perem quẽ contempſerat in abꝛahę gremio quieſcentẽ. Deſiderauit guttam: a quo ille micam. Est quoniam dilexit opulentiã: non et aliud non attendis. Quid inquit atten/ do? Lege ſcripturas:⁊ inuenies quod dico. Laʒzarus pauper fuit:in cuius ſinum leuatꝰ eſtdiues fuit.Contigit inquit moꝛi inopem illum:⁊ auferri ab angelis. Quo? In ſinuum abꝛahe: id eſt in ſecretum vbi erat abꝛahã. Nolite enim carnaliter intelligere:qð velut in ſinum tunicę abꝛaheęe leuatus ſit pauper. Sinus erat: quia ſecretũ erat. Vnde dicit᷑: Redde vicinis noſtris in ſinum eoꝛũ:id eſt NPõ.⁊s. in ſecreta eoꝛũ.Quid eſt: Redde in ſinũ eo/ rum? dꝛque conſcientiã eoꝛum. Lege:aut ſi legere nõ potes:audi cũ legit᷑ ⁊ vide abꝛa/ Señ.iʒ. ham opulẽtiſſimũ fuiſſe in terra auro: argẽ⸗ to:familia: pecoꝛe: poſſeſſione: et tñ diues iſte pauper fuit:quia humilis fuit.Humilis aũt fuit: Credidit abꝛahã deo:⁊ deputatũ ẽ Seũ.is. illi ad iuſticiã. Juſtiſicatus eſt gratia dei nõ pꝛopꝛia ſſumptione. Fidelis crat:bene ope rabat᷑. Filium iuſſus eſt ĩimolare: neq; cun/ Seſ.2ꝛ2. ctatus eſt ei offerre qð acceperat a quo acce/ perat. Pꝛobatus eſt deo:conſtitutus eſt ex/ emplũ fidei. Jam deo notus erat:ſed nobis monſtrandus erat. Hon eſt inflatus quaſi i operibꝰ bonis ſuis:quia pauper erat diues iſte.Et vt ſcias quia nõ eſt inflatus tanq; in bonis operibus ſuis. Sciebat enim qꝛ quic/ quid habebat:a deo habebat:⁊nõ i ſemet⸗ ipſo:ſed in domino gloꝛiabat᷑. Audi paulũ apoſtolũ:Si enim abꝛahã ex operibus iuſti Bo.4. ficatus eſt:habet gloꝛiam ſed non ad deum. inuenit miſericoꝛdiã. Voluit ſubueniri fra/ Vladeris:aula cum abundent pauperes:re/ E tribus ſuis:ſemper vęcoꝛs: ſero miſericoꝛs. D Nihil omnio qð poſtulauit:accepit.Diſcer/ namus ergo inqᷓ; mihi pauperes et diuites. Quid me ad alia intelligenda exhoꝛtaris: Aperti ſunt pauperes: aperti ſunt diuites. Audi ergo me de hoc quod ꝓpoſuiſti domi/ ne pauper. Cum illum ſanctũ vlceroſum te eſſe dicis:timeo ne ſuꝑbiendo non ſis quod dicis: Moli contẽnere diuites miſericoꝛdes: diuites humiles.Et vt citius dicam qð pau loante dixi:Niuites pauperes noli contem/ nere o pauper.Eſto ⁊ tu pauper: pauper:id eſt humilis. Si enim diues factus eſt humi/ lis:quantomagis pauꝑ deber eſſe humilis: Pauper non habet vnde inſletur:diues ha/ bet cum quo luctet᷑. Audi ergo me:Eſto ve/⸗ rus pauper:eſto pius:eſto humilis. Mam ſi de ipſa pannoſa ⁊ vlceroſa pauꝑtate gloꝛia⸗/ ris: quia talis fuit ille qui ante domũ diui/ tis inops iacebat: attendis qꝛ pauper fuit: te quęrimus pauperem. In turba quęrim⸗ et vix inuenimus. Occurrit mihi pauper et quęro pauperem. Interim tu manũ poꝛri/ ge pauperi quem inuenis. Ex coꝛde queris quem quęris. Tu dicis pauper ſum ſicut la/ zarus: diues iſte meus humilis nõ dicit di/ ues ſum ſicut abꝛaham.Ergo tu te extollis: ille ſe humiliat. Quid inſlaris et non imita/ ris? Ego inquit pauper leuoꝛ in ſinum abꝛa/ hę:Non vides:quia diues ſuſceptoꝛ eſt pau peris? Si enim ſuperbis contra eos qui ha/ bent pecunia: negas eos ad regnum ceęloꝛũ ꝑtinere:cum in eis foꝛtaſſe inueniatur humi litas quę in te nõ inuenit᷑. Mõ times ne tibi cũ moꝛtuꝰ fueris dicat abꝛahã: Recede a me quia blaſphemaſti me? Admoneamꝰ & diui/ tes nros qð apłs admonuit: Mõ ſuꝑbe ſape 1. Cimotb.s. re: neq; ſęare i incerto diuitiarũ. Admoniti F ſumꝰ. Diuitię ille ꝗs putatis plenas eẽ deli tiarũ:plenioꝛes ſũt ꝑiculoꝝ. Pauper erat:⁊ ſabeioluen hcbitſeino ide eo rke ienm. Aud muoinhücn oſunus Ptanen olen na amdrleu Nesininten fmaloun ſoafiepen ſbts multe beuuntetint Cuivolun umibi lle dllesſfienir ultdives f ur Auciarl lan. Dicat (minccdiei iſtülnen lein Vus luderdeſe Wegunrbo kaltater lepelpen Nlfenic Mdedonie immns,) ſannopalt Uitne de Mämonn Nchet. ben ulktig⸗ lgenn itatten is ſecurioꝛ doꝛmiebat.Sic nãq; aliꝰ accedebat Amnpen Nüſinmn te ſecuritati pauperũ. Sed audiat diues iſte tatnhi. 1. Funoth. 6. vt non ſuperbe ſapiat: neq; ſperet in incerto göpeln diuitiarum. Atatur mũdo tanqᷓ; nõ vtens. puper Stclat ſe viam ambulare: et in has diuitias ſledick: tanqᷓ in ſtabulo intraſſe. Reſiciat:viatoꝛ ẽ: Nel:igeſt in reficiat ſe ⁊ tranſeat. NHon ſecum tollix qð in lſinüͤ eo⸗ ſtabulo inuenit. Alius viatoꝛ exit ⁊ iple ha/ Legent debit: ſed non auferet. Omnes hic selicturi deibin hi Job.I. ſunt:quod hic acquiſierunt. Nudus inquit :ags exij de vtero matris meę:nudus reuertar in ttidiles 1⸗Tüimoth.6. gerram. Audi alium pauperem: Mihil intuli bunls mus in hũc mundũ: ſed nec auferre aliquid Putatüe bai poſſumus. Victum ⁊ tegumentũ habentes nadeind his contenti ſimus. Nam qui volunt diul/ beneope tes fleri: incidunt in temptationẽ et deſide/ eg ann/ ba ria multa ſtulta ⁊ noxia:quę mergunt homi⸗- Noage, nes in interitũ et ꝑditionem. Radix eſt om/ isekter⸗ niũ maloꝛum auaricia: quã quidam appeten Adnobis tes a fide gecrauerunt:⁊ inſeruerunt ſe dolo/ 1quaßl ribus multis. Qui ſunt iſti quia fide ꝑerra/ tn dinen uerunt et inſeruerunt ſe doloꝛibus multis: tnnn QAui volunt diuites fieri. Modo reſponde- nnun at mihi ille pannoſus. Videamꝰ ſi nõ vult iſenen diues ſieri: videamꝰ: interrogemus eũ ſi nõ diprli vult diues fleri. Reſpondeat:non mentia/ dusiuſi k tur. Audiat linguam: ſed interrogo conſciẽ/ Adeun⸗ tiam. Dicat ſi non vult ſieri: ſi autem vult: — iam incidit in temprationẽ ⁊ deſideria mul/ gugm ta: ſtulta ? noxia. Hon enim opes: ſed deſi/ du 4 deria. VUnde? Quia vult diues fieri. Quid napge inde: Heſideria multa ⁊ ſtulta et noxia:quę ni ei mergunt homines in interitũ æ ꝑdirionem. keann Vigdes vbi ſis: QAuid mihi oſtentas nullas nlak⸗ facultates:cum ergo vincã tantas cupidita lade tes? Ecce iam compara duos. Iſte diues ẽ: enolis ile pauper. Sed iſte diues eſt: iam eſt: non onimſ vult fleri: iſte diues eſt: aut de parentibus: nabu⸗ aut de donis et hereditatibus. Ponamus: pc faciamus. DNiues eſt etiam de iniquitatibꝰ: Sl , n Gn limitem cupiditati:iam coꝛde militat pieta⸗ urtbun ti. Diues inquis. Reſpõdeo:Hiues eſt. Ite leesnenbi rum tu accuſatoꝛ reſpondes ⁊ dicis: De ini/ Aelesnt quitate diues eſt. Quid ſi facit amicos de weg mãmona iniquitatis? hHominꝰ nouerat qð gbeſne dicebat. AUtiq; non errabat: quando ſcipie lnmm Zucd. 16, bat: Facite vobis amicos de mamona ini- gcil quitatis: vt ⁊ ipſi recipiant vos in taberna- aai culaęterna. Quid ſi hoc facit iſte diues: Jã Ber. C.x. Feria quarta pj do.paſſõis Ger.I finit cupiditatem: exercet pietatem. Tu ni⸗ ad duram terram: q́; ad lectum inargenta hil habes: ſed diues vis feri: incides in tem tum. Attendite curas diuitum: et compꝑsra/ prationẽ. Sed foꝛte inde factus es pauperri mus ⁊ egentiſſimus: quia neſcio quid habe bas paternum quod te ſuſtentaret:⁊ calum/ nia aliqua competitoꝛis abſtulit. Genꝰ au / dio: tempoꝛa accuſas. Quod genus ſi poſ/ ſis facis. An non videmus:an non quotidi/ anis exemplis plena ſũt omnia:Heri geme⸗ bat quia ꝓꝑdebat ſua:hodie pergens ad ma? ioꝛem rapit aliena. Inuenimus verum pau „„ perem:inuenimus pium:humilẽ: non de e ſidentem: pauperẽ virum: membꝛũ paupe/ ris: qui pꝛpoter nos pauper factus eſt cum 2. or.. diues eſſet. Uide diuitem noſtrũ:qui ꝓpter nos pauper factus eſt cus diues eſſet. Vide illum diuitem. mnia per ipſum facta ſunt Job.1. ⁊ ſine ipſo factũ eſt nihil. Plus eſt aurum fa cere q; habere. Diues es auro:argento: pe/ coꝛe:familia:fundis:fructibus:tibi iſta crea lam nõ vult addere: impoſuit modum:ſixit/Hramꝰ pupillũ:qꝛ in pauꝑe reqrendo fatigati re non potuiſti. Vide illum diuitem: Om/ nia ꝑ ipſum facta ſunt. Vide illum paupe/ rem: Verbũ caro factum eſt:et habitauit in nobis. Quis digne cogitat diuitias eius? Quomodo faciat qui nõ fit: quomodo cre- et non creatus:ſoꝛmet non ſoꝛmatus:muta bilia manẽs:tẽpoꝛalia ſempiternus? uis digne cogitat diuitias eiuss Paupertatem cogitemus: ne foꝛte pauperes vel ipſam ca/ piamus. Concipitur vtero virginali: inclu/ ditur viſceribus matris. O paupertas. In anguſto diuerſoꝛio naſcit᷑: inuolutus infan⸗/ tilibus tegumẽtis in ſſepio ponit᷑. Fit ciba ria iumẽtis pauꝑibꝰ:deinde celi ⁊ terre dñs. Creatoꝛ angeloꝛũ:omniũ viſibiliũ et inuiſi/ biliũ effectoꝛ ⁊ conditoꝛ:fugit:vagit:nutri?: creſcit:tolerat ętatem: occultat maieſtatem. Poſtea tenet᷑:cõtemnit᷑:flagellat᷑:illudit᷑:cõ ſpuitur:colaphiʒatur:ſpinis coꝛonat᷑:ligno ſuſpenditur:lancea perſoꝛat᷑.O paupertas. Ecce caput pauperũ s requiro:cui pauꝑis Tuch. 1 et. De MWattd. 27. G — mẽbꝛu inuenim virii pauperé. Bacuiter a/ J ſumꝰ. Dſñe ieſu:pupillũ ꝗro. Fatigat ꝗro ci to reſpõde vt inueniã. Ne vobis dicat inde patrẽ in terra: Inuentꝰ eſt pupilłꝰ iſte. Oꝛet pupillus iſie. Audiamus eũ:⁊ imitemur eũ. Qusę eiꝰ ẽ oꝛatio? Qm̃ pater meꝰ ⁊ mattmea Nẽs.⁊c. dereliquerũt:dſñis autẽ aſſũpſit me.Si ergo beati pauperes ſpiritu qm̃ ipſoꝛũ eſt regnũ MWattð.5. cęloꝝ:tibi derelictus eſt pauꝑ.Si pater meꝰ Nẽ.. ⁊ mater mea dereliquerũt me:dũs aſit aſſũ⸗ B er. C. XI. F eria quĩt oſit me: pupillo tu eris adiutoꝛ. P ſitione voc tem eodem die Homelia deeo modriprumen i euangelio ſᷣm gJob.o. Johannem: Facta ſunt encenia in zieroſolymis ⁊c̃.quę habeĩ in expo toꝛis Iidem. ¶ Jeria auinta poſt dominicã paſ/ ſionis: De aduerſitate tempoꝛali: erma 1 —VB ANotiẽs fratres chariſſimi aliquę ad uerſitates veniũt:quotiẽs aut hoſti litas aut ſiccitas aut moꝛtalitas iu/ ſto dei iudicio nobis fuerint irrogata: non eiꝰ iniuſticię nfis q̊ peccatl imputare debe mus. Qnuia ſiẽ dicit apłs:Mõ iniqueſt de qͥᷣ infert irã. M.-ultoꝝ em̃ malis moꝛibꝰ atq; cla moꝛibꝰexagitat ẽ mũdꝰ.Et vt hoc oẽs intel ligere poſſint: apertiꝰ chantati vre inſinuo ſic ſunt boni ⁊ mali: quõ ſi duo vaſa ſint ple na:⁊ vnũ habeat putredinẽ:⁊ alið aromata pcioſa cũ vno ventilabꝛo ventilata. Illud vas vbi fuerint aromata odoꝛẽ deſiderabi- lem:aliud autẽ fctoꝛẽ intolerabilem reddit: Ita ſimul boni atq; mali indiſcrete quidem turbati:ſed alto dei iudicio ſeꝑati.QAuotiẽs aliqua tribulatio ĩ mũdũ venerit qͥ boni ſũt velut ſancta vaſa gfas agũt deo qͥ eos caſti / gare dignat᷑. Illi vᷣo qͥ ſunt ſuꝑbi:luxurioſi: cupidi: blaſphemant ⁊ murmurãt ↄ deũ di⸗ centes:O deus qͥd tanti mali fecimꝰ vt talia patiamur. Vñ ſępe ſit vt infęlices iſti amo/ re huiꝰ vitę obligati: nec iſtã tenere poſſint: ⁊ illã ſempiternã de qua fugiet doloꝛ ⁊ gemi tus amittãt.Et qð peius eſt nec iſta mala pſᷣ/ ſentia poſſũt euadere: ſᷣ ad illa ꝗ̊ ęna mala ſũt eoꝛũ crimia eos faciũt puenire. Hõ inſul Apocie2. tans ſᷣ gemẽs ⁊ dolens hęc dico.Ecce ſicut ĩ eo qͥ ſuꝑbo ⁊ rebelli ſpũ emẽdare ſe noluerit: implet᷑ illud qð ſcriptũ eſt: Qui i ſoꝛdibꝰ eſt ſoꝛdeſcat adhuc. Juſtus aũt iuſtioꝛa faciet: ſanctus ſanctioꝛa. NHon em̃ ſpes bonoꝝ in RBo. S. Vos alloquit᷑ veritas dilectoꝛes mũdi: vbi iſto eſt mundo poſita. Spes em̃ ꝗ videt᷑:ait apłus:nõ eſt ſpes:cam̃ ⁊ ipſa ſpes mũdana ã videt᷑ in amaritudine vera eſt. Amarã em̃ potionẽ mũdus ſuis dilectoꝛibꝰꝓpinat.iO infglicitas generis hũani. Amareſt mũdus ⁊ diligit᷑:putas ſi dulcis eſſet q̃liter amaret᷑: eſt qð amaſtis: vbi eſt qð ꝓ magno teneba/ ns:vbi eſt qð dimittere nolebatis:vbi ſunt tot regiones:vbi tantę ſolẽdidiſſimeę ciuita/ tes.Lugẽdo poti iſta dicta ſunt qᷓ; inſultan do. AMagno affectu iſta deputarent᷑ ſi tantũ mõ audirent᷑.At cũ oculos nr̃os dira calami tas ⁊ obſidionis ꝑcuſſerit:æ nunc te moꝛta- litatis affligat moꝛtuoꝛum hoim ſepeliẽdis coꝛpoꝛibus: vix illi qͥ remanerevidebant᷑ oc/ currerent. Conſiderãtes etiã illa mala ꝗᷓ iu- ſto dei iudicio illata ſunt: quando totę pꝛo/ uincię in captiuitatẽ vuctę ſũt:ſuſtinuimus matreſſa milias abductas: pꝛęgnãtes abſci/ ſas et nutrices auulſis e manibus paruulis atq; in vias ꝓiectis: nec viuos ipſos filios retinẽ: nec moꝛtuos ꝑmiſerũt ſepelire. Cr. ciatus magn z doloꝛ: timoꝛ et hoꝛroꝛ toꝛto⸗ 2* res coꝛdis pariter inſiſtebãt: maxime cuma talibꝰſeminis hoc impia barbarica exigebat potennia: vt quę ſe ſciebat multoꝝ mcipio/ rũ ſuiſſe dominã:barbaroꝝ ſe ſubito ſinevl⸗ lo pᷣcio lugeret ancillã.Sic impletũ eſt i nopſᷣ illud qð dictũ eſt ꝑ ꝓphetã dauid: Uendi/ Nã 4. diſti populũ tuũ ſine pꝛecio: ⁊ nõ fuit multi- tudo in cõmutatiõibꝰ eoꝛũ. Dura a delicatt et a nobilibus mulieribus ſeruitia ſine vlla miſeratione humanitatis a barbaris exacta ſunt. Strepitus clamoꝛis huius in auribus noſtris vrget:dum talia audimus atq; vide mus. Mũquid ferreę ſunt carnes hominũ: etiã ſi ſeruus ferreus ĩ aliquibus inueniat? NQuis iſta audiẽs vidẽſq; nõ doleat? Unde cum ꝓpheta dicere poſſumus: Quis dabit Hiere 9. capiti meo aquam aut oculis meis fontem lachꝛymaꝝ:⁊ ploꝛabo die ac nocte intfectos filię gli mei? HNõ ſolum moꝛtẽ coꝛpoꝛũ:verũ etiã aĩiaꝝ.Chꝛiſtianis loqmur: multos cog/ uimus in iſta vaſtatione ſine ſacramẽto ba/ ptiſmi ex ipſa vita fuiſſe ereptos atq; inter vaſa irę relictoſ. Quis luctus idoneoꝛ: quis planctus celſioꝛ inueniri poteſt:quando ſic exarſit ira omnipotentis vt repelleret etiam tabernaculũ ſuum in quo habitauit ĩi homi/ nibus?Et ille etiam qui vnico filio ſuo non Ro.s. pepercit: ſed ꝓ nobis omnibꝰ tradidit ülũ: nec pꝛeciũ tanti ſanguinis attenderit: nulli eccieſię:nulli clero:nullę ſacratę virgini:nul li parcere ciuitati. Nos vᷣo fratres chariſſi / D mi quibus dominꝰ non pꝛo noſtris meritis parcere: ſed adhuc ad pęnitentiã reſeruare dignat᷑:nõ ſine grãdi timoꝛe debemꝰ cõſide/ rare ꝙ hęc omibꝰ nobis ſbent᷑ exempla.Et ideo illoꝝ moꝛs ꝓſiciat ad nfaʒ ſalutẽ: eoꝛũ tribulatio ſit nfa coꝛreptio. De alioꝝ plagiſ lucen Bo. 9 4 iihnh⸗ ſchoednatin tailuegt⸗ Geäceinu Ubonitndan nspoltſere Asleteddicimn Allicimin Dthnn Ulucibee h Adeuuetuc ſpentrſielie lchusyfisdun cuiugi crikli ln netenfna liesincgll: eiratier vos Pbepeedi Gnende Wſ ar ſoge ienign Muonsdo Satſere ſiedeſue nehgeden eta Nltee Matſſinn ienenitden paven halntdi Cſchter ) — νισαſndn ſNere ſpe Ode anes Ax vrj ßn. 2 Nt 88 . 441 Feria ſexta pꝰ do.paſſiõis Ber.I Cktutn aciamus medicamenta vulneribus noſtris. ſit vera ſciẽtia: veraq; ſapientia: qꝛ ſapien i Cor! . — Et ſemper timeamus quod dominꝰ in euã/ tia huius ſeculi ſtulticia eſt apud deũ. Sciẽ RD Lucj.iʒ. Selio dixit: Putatis ꝙ hi galilei pꝛę omni/ tia vera eſt a diaboli ſeruitio qð ſunt pecca- — dus pctõꝛes fuerint quoniã talia paſſi ſunt: ta recedere: ⁊ ſapientia perfecta eſt deſ cole *MW Non dico vobis ſed niſi penitentiã egeritis reſcõm mandatoꝝ illius veritatẽ: qꝛ in his ile omnes ſimilit᷑ peribitis.Et ideo qui ſolebat duobus vita beata acquirit᷑:ſicut pſalmiſta V ntoe eſſe luxurioſus ſit caſtus: qui ſuꝑbus ſit hu/ ait: Diuerte a maloꝛ fac bonũ.MNec etiã ſuf/ Nõ.ʒ. malgin milis:qui erat inuid ſit benignꝰ:qui ꝑ frau/ ficit cuiq;; mala nõ facere niſi etiam bona fa/ note g des vel calunias ſolebat res alienas rapere: ciat: nec bona facere niſi etiã mala omittar. fiuums incipiat de ſuis largioꝛes elemoſynas dare. Om̃is ergo qui ſic ſapiens eſt: pꝛoculdubio esabſc Nimis delicatũ eſt qð a nobis requirit dñs beatus erit in ęternũ.Beata ſiquidẽ vita ẽ: hanuls noſter frẽs chariſſimi:nõ dixit nobis ieiuna cognitio diuinitatis.CLognitio diuinitatis: ſostlie⸗ ge plus q; poteſtis:⁊ pluſ q; vires veſtrę ſuf/ virtus boni operis eſt: virtus boni operis: ie n ferunt vigilate. Mõ nobis dicit:a vino vel a fructus eſt erernę beatitudinis. Adhucergo B 6 mtlono⸗ carnibꝰabſtinete.Hõ a nobis iſta requirũt᷑: onũ habemus ſolatiũ diuinarũ lectionem meams ſed hoc dignat᷑ iniungere qð oẽs hoĩes poſ J ſcripturaꝝ:qꝛ ſacraꝝ lectio ſcripturaꝝ diui/ neugebat ſunt cũ ipſius gra ſine grãdi laboꝛe cõplere. njç eſt pꝛęcognitio non parua beatitudinis. mäapio⸗ Sed qð peſſimũ eſt:młti ſunt qui duriſſimũ In his em̃ quaſi in quodã ſpeculo homo ſe⸗/ ſtoſterl ⁊ amariſſimũ auaricię iugũ cũ multis labo / ipſum conſiderare poteſt qualis ſit: vel quo Getitoeh rimꝰ volũt ferre:⁊ dulce iugũ chꝛiſti ⁊ onus, tendat.Cectio aſſidua puriſicat om̃ia: timo Denci pig eius leue:diſſimulãt hũeris ſuis imponere: Sem incutit gehennę:ad gaudia ſuperna coꝛ ultmulr⸗ Malũt cũ multis peccatis ſub ſarcina gra ainſtigat legẽtis. Qui vult cum deo ſemper delen WMatth. 11. ui ſuccubere q; iugũ chꝛiſti qð eos poteſt in elſe:frequẽter debet oꝛare ⁊ legere. Nam cũ 3üney⸗ cęlũ eleuare ſuſcige. Uos vᷣo frẽs nobiſcum oꝛamus:ipſi cum deo loquimur: cũ vo legi⸗ nsctag ſapient᷑ ⁊ ſideliter cogitãtes dirũpatis a cer/ ns ͤdeus nobiſcum loquit᷑. Seminũ con- zaunbus uicibus vfis durũ ⁊ aſperũ auaricię iugum:⸗ert donũ lectio ſanctarũ ſcripturarũ:ſiue rqz te et iugũ chꝛiſti ſuauiſſimũ vfis humeris im/ Jintellectũ mentis erudit: ſeu qꝛ a munch va- honmini: Nbiłʒ. ponẽtes: ſᷣm apim: conuerſationẽ veſtrã le nitatibus abſtractũ hominẽ ad amoꝛem dei nuenick: uãtes in cęlũ: vt cũ chꝛiſtus aparuerit vita pducit.Caboꝛ honeſtus eſt lectionis:⁊ mul/ Ande Colł.ʒ. veſtra tũc ⁊ vos cũ ipſo apareatis ĩ gloꝛia: tũ ad emundationẽ animi pꝛoſicit. Sicut em̃ isdabit bin qð ipſe pꝛeſtabit in ⁊c. ex carnalibꝰ eſcis alitur caro: ſia ex diuinis ſolten — eloquijs interioꝛ homo nutrit᷑ ⁊ paſcit᷑: ſicut gifeans ¶ Item eodem die: Homelia de eo pfſalmiſta ait: &W dulcia faucibus meis elo/ Nsz. ns. —MZ nodg ſcriotum eſt in euangelio m , quia tua dſe:ſuꝑ mel æ fauum oꝛi meo. Sed oohß Lucj.7. L ucã: Rogabat ieſum RurgPh Ale beariſſim eſt qui diuinas ſcripturas ver nüobe⸗ riſęus ⁊c̃.quę babet᷑ in libꝛo Quin. ꝭtit in opera. Omnes plane ſcripturę ſanetę C giten quaginta bomeliarũ.xxiij. ad noſtrã ſalutẽ ſcripturę ſunt: vt ꝓficiamus nb ¶ Feria ſexta poſt dominicã paſſio eie ventatagttone eſen ,nn, nooſe I dit q; vidẽs: ſic ignoꝛãs legẽ dei ſepiꝰ igno/ rant᷑ peccat q; ille qͥ ſcit. Siẽ cęcꝰ ſine ducto/ nis: De ſtudio ſapiẽtig meditatio/ detun Ser. C. XI. ne legis dei: Sermo tibom re:ſic hõ ſine doctoꝛeviã rectã vix gradit᷑ Er ideo frẽs chariſſimi quicũq; ex vob lectiões ſiotot sq¹ Poꝛtet frẽs chariſſimi vt mũdo coꝛ/ imi ꝗ ex vob aitui o de ⁊ caſto coꝛpoꝛe ſapientiã diuinẽ ſacras legere et intelligẽ poſſint:ĩ his ſtudiũ nuli V diſcere diligatis: et intelligere abe impẽdãt:vt eaꝝ frequent meditatõe vtant᷑. nüit tatis:qꝛ ipſa cognitio dei ſe ſideliter ꝗrenti · Qui vo ſenſum locutiõis ſacrę ex lectiõe nõ bus et inſtanter meditãtibꝰ tribuit. Cogni/ poſſint ꝑcipere:attentiꝰ audiat interpᷣtantẽ: chan 5 tione aũt dei nihil meli eſt:qꝛ nihil beatius vt recipiãt ſaltẽ inde ędiſicatiõʒ.Eũ vᷣo ma- ma eſt:⁊ ipſa vera beatitudo eſt. Vnde ⁊ ſalua/ giſterio celeſti inſtructi quid faciendũ:qᷣd ve an ↄohᷣ.iꝛ toꝛ ad patrẽ ait: Heęc eſt aũt vita ęterna: v vitandũ ſit dilectiſſimi accipiatis:nõ ſit mo c cognoſcãt te vnũ verũ deũ: ⁊ quẽ miſiſti ie- ra in faciẽdo:qð intꝰ ſapiatis intelligẽdo:qꝛ lr „ſũ xpᷣm. huiꝰ ſapiẽtię noticia aliter adipi- yt beatus paulus aplus ait: Hõ auditoꝛes Ro. 2. i 2 ſcat audite. Pꝛimo oim ãqrendũ eſt homini legis iuſti ſũt apud deũ: ſed factoꝛes legis. zMes 0 esnitn mdtale eal. wech. Se veß. 6& Br Pgst, griene Nxy „ Ser. CxIII Babbato pe dnicã paſſiõis Ger.1 le⸗ Lucj.2. Et ipſa veritas ait:Seruus qui ſcit volũta / ſicut dicit pꝛopheta: diligat videre dies bo / Ps. zʒ. ſen tem domini ſui ⁊ non facit: vapulabit mul/ nos. Nam in diebꝰ malis moꝛs potius op⸗ baune: JZacobi.. tis. Item alibi ſcriptũ eſt: Scienti bonum æ tatur q; vita.Nonne audiuimus⁊ vidimus H ne lihi⸗ non facienti: peccatũ eſt illi. Ytaq; omni dili homines in aliquibꝰ tribulationibꝰ ⁊ angu/ habe gentia ſtudete vt cognoſcatis voluntatem ſtijs: cõfliccationibus ⁊ ęgritudinibus dum 1 biͤen⸗ dei.Poſtq; aũt cognoueritis voluntatẽ eiꝰ: ſunt cõſtituti ⁊ vidẽt ſe laboꝛare:nihil aliiud ie ſummo niſu cõtendite:vt hanc faciatis im/ dicere: HNeus mitte mihi moꝛtẽ: accelera di,· o nic plẽtes mandata illius:⁊ inſtanter depoſcite es meos?Et quãdo venit ęgritudo: currit᷑: nn don vt in hoc ꝑſeuerantes ꝑueniatis ad ꝓmiſſa adducunt᷑ nelieieſolichi munera ꝓmittun W. ſone illius. Ad qð nos adiuuare dignet᷑ ipſe qui tur. Dicit tibi ipſa moꝛs:Ecce aſſum quam Drone ꝑ ſuam bonitatem nos vocauerat:⁊ ꝑ ſam pauloante a domino petebas: Quid mihi ennie gratiq liberauerat: quiq; bene certantibus modo fugere vis: Inueni te falſatoꝛẽ et mi/ de⸗ cęleſtia regna ꝓmiſerat ieſus chꝛiſtus domi/ ſerę vitę amatoꝛẽ. De his aũt diebus quos (E. nus noſter: qui viuit et regnat cum deo pa- agimus apoſtolus ait: Redimẽtes tempus Epb.ʒ. * cn tre ⁊ ſpũſancto:ꝑ oĩa ſecula ſculoꝝ: Amẽ. quoniã dies mali ſunt. Non ergo ſunt mali 3 nnau . . dies quos agimus in coꝛruptela huius car/ 7 nidein Item eodem die Homelia de eo nis i tanta vel ſ tanta ſarcina coꝛruptibilis ine 1 uod ſcriptum eſt in euangelio ſm coꝛpoꝛis: inter tantas temptatiões: int tan/ Anſindiſ Job. u. Johannẽ: Lollegerunt pontifices tas difficultates: vbi falſa voluntas: nulla ſünhumtd æt phariſęi conſiliũ aduerſus ieſum ſecuritas gaudij: timoꝛ toꝛquẽs: cupiditas unk ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione docto auida:triſticia arida? Ecce q́ malos dies et unilton ris Ibidem. nemo vult ſinire ipſos dies malos:multũ Muin tten —— . hinc rogant homines deum vt diu viuant. uſe ſhgtt ¶ Sab bato poſt dominicã paſſio/⸗ AQuid eſt autẽ diu viuere: niſi diu toꝛqueri? mnidſnent nis: Devita moꝛtali et immoꝛtali: MWtuid ẽ aliud diu viuere q; malos dies ma iAlepon Ser. CII. Germo 1 8 lis diebus addere:Et cuʒ creſcunt pueri:q̃ſi ehkeutal . — B cabccedunt illis dies:et neſciunt qꝛ minuunt᷑: Mnnbuscen A Ixit dñs cuidã adoleſcenti: Si vis et ipſa eſt falſa cõputatio.Creſcentibus em̃ ctiſtueon — venire ad vitam ſerua madata. NHõ decedunt dies potius qᷓ; accedunt. Conſti/ Aleppdei Matth.19. NQ dixit: Si vis venire ad vitã ęternã:5 tuit alicui homini nato: verbi gratia: octo Muhetglini ſi vis venire ad vitam: eam deſiniens vitã ginta annos: quicquid viuit de ſumma mi/ Aaenanobis quę fuerit ęterna vita.huius ergovitę amo nuit: ⁊ inepti hoĩes gratulant᷑ plurimis na- hd ſtes, rem nos pᷣmitus cõmendemꝰ. Etenim amat᷑ talicijs:tam ſuis q; filioꝛũ ſuoꝛum. virum C euchindii et qualiſcunq; vita iſta:⁊ ipſam qualẽcunq; pꝛudentẽ:ſi tibi vinum minuat᷑ in cuppa tri/ intbnotgen erũnoſam: miſerã finire homines timent et ſtaris:dies ꝑerdis ⁊ gaudes? Mali ergo ſũt neininen: pꝓꝓpaueſcunt. hinc videndum eſt: hinc cõſide- dies:⁊ eo peioꝛes:qꝛ diligunt᷑. Sic blandit Smuhnrofrnn 4tandun eſt quẽadmodum amanda ſit ęter· hic mundus vt nemo velit finire erůònoſam Algmmei na vita:quando ſic amat᷑ miſera iſta:⁊ qñ; vitam. Vera em̃ vita vel beata hęc:cum re hkeaonn. finienda vita: conſiderate fratres quãtum ſurgimus ⁊ cum chꝛiſto regnabimus. Nam . yolebono amãda ſit vita vbi nunqᷓ; finies vitã. Amas ⁊ impij reſurrecturi ſunt:ſed in ignem ituri. Nbeigtdun ergo iſtam vitam: vbi tantũ laboꝛas:curris: Vita itaq; non eſt niſi beata.Et beata vita diglintei ſatagis:anhelas: et vix enumerant᷑ quę ne/ eſſe nõ poteſt niſi ęterna: vbi ſũt dies boni: mianenn ceſſaria ſunt in miſera vita:ſemingre:arate: nec muiti: ſed vnus. Ex cõſuetudine huius ligen nouellare: nauigare: molere: coqũere: texe / vite apellati ſunt dieſ. Dies ille neſcit oꝛtũ: ſni . re:⁊ poſt hęc om̃ia finire habes vitã. Ecce ꝗ neſcit occaſum. Illi diei non ſuccedit craſti/ W Kiinnn pateris in miſera iſta quã diligis vitã:⁊ pu/ nus:quia eum non ſcedit heſternus.hhunc Peizs tas ee ſemꝑ victurũ ⁊ nunqᷓ; moꝛiturũ. Cem diem vel hos dies ⁊ hanc vitam ⁊ verã vitã akinn den plxea: marmoꝛea: ferro plũboq; conſoli / in ꝓmiſſis habemus.Alicuius ergo operis uten dara tamen cadunt:⁊ homo ſe nunq; putat merces eſt. Si enim mercedem amamus:in WD geann gu moꝛiturũ: Diſcite ergo fratres querere eter / opere non deſiciamus ⁊ in gęternũ cum chꝛi / i d nam vitã:vbi iſta nõ tolerabitis:ſed in ęer ſto regnabimus. i ſüen B num cũ deo regnabitis. CAui em̃ vult vitã: Ketscift Maſnhn s od⸗ ltinns zang⸗ 1odun ☛ lendin cumt: nitrun quam Enbi ketmi⸗ Squos empus 6,ö ntmalt lscar⸗ nbilis nttan⸗ ulla ſcitas les et llüq want. gueri⸗ esmna⸗ enq uunt: s eß Lonſti ocko/ mam⸗ nis na⸗ nunt n roſit Mandi noſam unte⸗ PBanm nitur. lavin gbonti ehuius tond: cati ,bun nin opens nusin ncen Bel Ber. ( esbo Ne Ser. C. xiiil paſſione domini: Sermno Dmonet vos fratres chariſſimi ad ¶ Item eodem die Homelia de eo Poaͤſeriptn eſt in euangelio vᷣm ohannẽ: Subleuatis ieſus ocu/ lis in cęlũ dixit: Pater venit hoꝛa ⁊c̃.que habet᷑ in expoſitiõe docto⸗ ris Jbidem. ðDͤͤ Dominica in Ramiſpalmarũ de I Dſolennitatẽ dominicę paſſionis:ipᷣe in quo eam nec muta elementa ta- cuerunt. Celebꝛet eam lux fidei linguis ho/ minũ quã cõclamauerunt etiã ſilentia tene/ bꝛarũ.Hodie dñs noſter i ſtatera crucis pꝛę ciũ noſtrę ſalutis apendit:⁊ vna moꝛte vni/ uerſum mundũ ſicut omniũ cõditoꝛ:ita om/ niũ reparatoꝛ abſoluit. Indubitanter enim credamus ꝙ totum mundum redemit: qui plus dedit qᷓ; totus mũdus valeret. M⸗eri/⸗ tum enim redemptę mercedis dignitas inſi- gnis pᷣcij ſuꝑgreſſa eſt. Inter redemptũ ⁊ re/ dimentẽ diſpenſatio fuit: compenſatio non fuit.Qui ergo non habebat peccata ꝓpꝛia: digne deleuit aliena. Solus hic pia victima ꝓ omnibus cecidit:vt omnes leuaret.Et qꝛ debitũ ſolus non habuit:recte fſcnus miſeri/ coꝛdię pꝛo debitoꝛibus erogauit. Perpende inter hęc qui talẽ pꝛo nobis dedit pecuniaʒ: qualem a nobis ſit exacturus vſurã. In hac itaq; die fides ꝓpheticę annũciationis im/ Eiſa. So. pleta eſt:ita dicẽtis: Coꝛpus meũ dedi ꝑcu/ tientibus ⁊ genas meas vellẽtibus: faciem meã nõ auerti a feditate ſputoꝛũ. Suſcepit B mala noſtra:vt tribueret bona ſua.hhinc in⸗ telligamus quãtũ hominẽ diligere dignatꝰ ſit ante culpam: quẽ ſic diligit poſt ruinam. Agnoſce homo quãtum valeas:et quãtum debeas:⁊ dum tantã redemptiõis tuę ꝑſpi- cis dignitatẽ:ipſe tibi indicito peccandi pu- doꝛem. Ecce pꝛo impio pietas flagellat᷑:pꝛo ſtulto ſapientia illudit᷑: pꝛo mẽdace veritas necat᷑. Damnat᷑ iuſticia ꝓ iniquo:miſericoꝛ/ dia afficitur ꝓ crudeli. Pꝛo miſero repletur ſinceritas aceto:inebꝛiat᷑ felle dulcedo. Ad/ dicit᷑ innocẽtia ꝓ reo:moꝛit᷑ vita ꝓ moꝛtuo. Expauit ſcelus hominũ natura rerũ: ⁊ queʒ creatura rebellis non agnoſcit: eum mundi dominũ tremens terra teſtat᷑: et celi regẽ ſol fugiens cõſitet᷑. Chlamyde coccinea induit᷑: quia ſanguine martyꝛũ ſuoꝛũ eccleſię coꝛpꝰ XIIII. Dñica in ramis one ſymboli: Sermo 1 oꝛnat. Coꝛona ſpinea capiti eius imponit᷑: quia punctio peccatoꝛũ noſtroꝛũ quoꝛũ re/ almarũ Ber. I miſſione redemptoꝛis gloꝛia ſtruitur: aridis tribulis comparat᷑. Studeamꝰ nunc e diuer/ ſo:vt membꝛoꝝ vita capitis ſit coꝛsona.Qð vo ſitire ſe ĩ cruce poſitus dicit: fidem incre/ dulę gentis concupiſcit. Sed ecõtra acetum deo acceperaãt peccando coꝛruperãt. Velum Obſeruatio antiqua diſſoluit᷑: eccleſię vni/ tas pᷣmonſtrat᷑. AMonumenta aperiunt᷑: qͥa moꝛtis iura iure ſuperant. Laxata ſede tar/ tarea a domino rerũ ꝓfundęnoctis clauſtra reſerant᷑: ⁊ quẽ homines nõ recipiunt: inferi deũ eſſe cognoſcũt. autẽ triginta argen⸗ teos iudas venditoꝛ ꝓphanꝰ refudit:indica Videamus quid hoc refuſo pꝛecio emptũ eſſe eloquia diuina teſtant᷑. Emerunt inquit ex eo agrũ ſiguli in ſepulturã ꝑegrinoꝛũ. Fi/ gulus chꝛiſtus eſt:ager chꝛiſti eccleſia:acqui ſitio peregrinoꝛũ populus gentiũ. Suꝑeſt chariſſimi vt agri huiꝰ quotidiani atq; per/ petui ſtudeamus eſſe cultoꝛes:ſeminemus ĩ eo frugem bonę cõſcientię: vt cum tempus meſſis:id eſt cõſummationis ⁊ dies redden/ dę rationis aduenerit: cum ſecuritate ⁊ exul malicię poꝛrigunt:quia vinũ ſapientię qð a tteumhpli ſcindit᷑: qa ſynagoga honoꝛe nudat᷑. bat nihil ſibi chꝛiſti pꝛeciũ ꝓfuturũ: ſed ſalu tis beneficiũ ſcelere ſuo alijs conferendum. tatione bonoꝛũ operũ manipulos repoꝛte mus:⁊ poſt cõtritionem ieiunioꝛũ pꝛeſentis quadrageſiimę laudabiliũ actuum candoꝛe veſtiti ⁊ indumẽto caſtitatis oꝛnati:ad feſta futura ꝓcedamꝰ:⁊ paſcha illud ęternũ pioꝝ inſerti concilijs cclebꝛemus: pᷣſtante domi/ no noſtro ieſu chꝛiſto qui cum patre ⁊ ſpiritu ſancto viuit ⁊ regnat i ſecula ſeculoꝝ: Amẽ. ¶ In eadem dominica: De traditi⸗ VYmbolũ qð vobis tradituri ſumus fratres chariſſimi cõpꝛehenſio eſt ſi- dei nfr̃e atq; ꝑfectio. Simplex: bꝛe/ enũ:vt ſimplicitas conſulat audientiũ ue: p ctrinę. Qð enim gręce ſymbolũ dicit᷑: latine collatio noĩat᷑.Collatio itaq; deo:qꝛ collata in vnum totius catholice legis fides ſymbo/ li colligit᷑ bꝛeuitate.Cuiꝰ textũ vobis modo deo annuente dicemꝰ. Petrus dixit: Credo in deuũ patrẽ omnipotentẽ. Johanes dixit; P A uſticitati:bꝛeuitas memoꝛię:plenitudo do/ Ber. C. xv. Dñica i in Kamis palmarũ⸗ ieſtatis aduentũ:neceſſ e fuit vt dumahgi in⸗ firmitati diuinũ adeſſet auxiliũ. Sancta efri Creatoꝛem cęli ⁊ terrę. Jacobus dixit: Cre/ do ⁊ in ieſum chꝛiſtũ fllium eius vnicum do/ minũ noſtrũ. Andreas dixit:Qui cõceptus eſt de ſpirituſancto: natus ex maria vᷣgine. Philippꝰ ait: Paſſus ſub pontio pilato:cru/ cifixus: moꝛtuus et ſepultus. Thomas ait: Deſcendit ad inferna: tertia die reſurrexit a moꝛtuis. Bartholomeus dixit: Aſcendit ad celos ſedet ad dexteram dei patris omni- potentis. Mattheus dixit: Inde venturus iudicare viuos? moꝛtuos. Jacobus alphei: Credo et in ſpiritũſanctũ ſanctam eccleſiam catholicam. Simon ʒelotes:Sanctoꝛũ com munionẽ: remiſſioneʒ peccatoꝛũ. Judas ia- cobi:Carnis reſurrectionẽ. Matthias com/ B pleuit: Vitam ęternam amen. Audite ergo fratres chariſſimi redemptoꝛis noſtri vocẽ Vs.5z. per ꝓphetam dicentem: Venite filij audite me:timoꝛẽ domini docebo vos. Fllios vo- cat: quos ĩ gremio eccleſię collocat. Mec em̃ poteſt mater vocari: niſi filios pꝛocreauerit. Ergo chariſſimi ad ꝑenne pꝛęmiũ vos inui- tari cognoſcite:qui ſideliter cum dei adiuto/ rio lauacrum aquę vitalis accepiſtis vel qui expetitis: vt cum ad ſacrum fontem vel ve/ ram pęnitentiã pueneritis: per ſpiritũſan⸗/ ctum ſalutaris ⁊ cęleſtis vos vnda ꝑfundat. Igeoq; chariſſimi huius myſterij ſacramen/ tũ ſicut fide cõcepimus ⁊ coꝛde credimus: p/- g fectis vocibus declaremus. Credo in deum patrem omnipotentẽ: ⁊ reliqua ſi cut ſupꝛa. Ergo dilectiſſimi hec verba non humana ſed domini ſunt cęleſtia ſacramenta: quę in yveſtris coꝛdibus ipſius miſericoꝛdia Hſtante reſideant:vt gratiã domini incoꝛrupta im/ maculatã vſq; ad finem ꝑcipiatis. Repeti/ mus adpucchariſſimi ſymvolſi: vt aun my⸗ ſterio cõueniat trinitatis. Lredo in deũ.Cre dendũ nobis eſt fratres chariſſimi in deum patrẽ:ita ⁊ in ieſum chꝛiſtũ filiũ eius. Pater ſine filio credi nõ poteſt: quia licet diſtincta ſit in eis ꝑſonarũ ꝓpꝛietas: tamẽ vna eſt et indiſcreta maieſtas.Sicut totũ ergo potuit ſemꝑ pater:ita totũ poteſt ſemꝑ filius.Aui cõceptus eſt de ſpirituſancto: natus ex ma/ ria virgine. Sacramentũ hic ſuſcepti coꝛpo⸗ ris demonſtrat᷑:vt quẽ ante ſecula pater ge/ nuit:in ſine iã ſeculi maria virgo ſpirituſan/ cto inſpirante cõcepit.Et ideo de ipſa domi Lucj.i. ni matre angelus gabꝛiel dicit: Spirituſſ an ctus ſuꝑueniet in te:⁊ virtus altiſſimi obum bꝛabit tibi. Ad excipiendũ em̃ dominiceę ma libus baptizatis admonitio noſtra cõueni/ maria vt virgo peperit: ita virgo concepit. Qualiter hęc aut quomodo ſalua virginali integritate ꝑfecta ſit:credere magis qᷓ; enar⸗ rare poſſumꝰ. Fidei in his plurimũ licet:ſer⸗ moni parũ. Paſſus ergo ſub pontio pilato: cruciſixus: moꝛtuus ⁊ ſepultus. Deſcẽdit ad inferna:tertia die reſurrexit a moꝛtuis. Aſcẽc dit ad cęlos ſedet ad dexterã dei patris. Se/ dere ad dexterã patris dicit᷑: nõ vt dicat᷑ ma- ioꝛ: ſed vt oſtẽdat᷑ qualis.hec omnia teſti/ monia ſunt dominiceę paſſionis:vt dominũ ielum chꝛiſtũ ſicut vere paſſum et vere moꝛ/ tuũ:ſic vere reſurrexiſſe ⁊ triumphaſſe. ecreda mus. In quo nobis chꝛiſtus dominus reli/ quit exemplũ:vt ſicut eum non dubitamus natũ ⁊ moꝛtuũ ⁊ reſurrexiſſe et viuè:ita nos quoq; ſicut natos ⁊ moꝛtuos eſſe nouimus: ſic poſt moꝛtẽ reſurrecturos et in ęternũ eſſe victuros noſcamus. Sequit᷑: Inde venturꝰ iudicare viuos et moꝛtuos. Credo et in ſ pi⸗/ ritũſanctũ: Vtiq; vt ęqualis credulitas dei patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti ęqualem oſtẽderet poteſtatẽ. Credo ſanctã eccleſiã catholicaʒ. Bene ſymbolũ eccleſiam catholicã nomia/ uit ⁊ ſanctã:quia multę eccleſię hereticoꝛum ſunt:ſed quę non eſt catholica nec ſancta di⸗ ci poteſt. Sequit᷑: Sanctoꝛum cõmunionẽ. Credentes ergo ſanctã eccleſiam catholicã ſanctoꝛũ habentes cõmunionẽ:quia vbi eſt fides ſancta:ibi eſt ⁊ ſancta cõmunio:crede/ re vos quoq; in coꝛpoꝛe reſurrectionem ⁊ re/ miſſionẽ peccatoꝛũ opoꝛtet.Omne ſacramẽ tum baptiſmi in hoc conſtat: vt reſurrectio/⸗ nem coꝛpoꝛũ ⁊ remiſſionẽ peccatoꝛũ nobis a deo pᷣſtanda credamus.Supꝑeſt vt cuiꝰau/⸗ diſtis paſſionẽ: audiſtis aſcenſionẽ:audiſtis iudiciũ: quotidie expectetis aduentũ. . Anſcequag ſſpiſgan gui nuc Ea vtchiſ Frdn Eenini otchnoneo⸗ kaſvelzan gitisdiedsr ſauennncon e msbono gekenertis, (bacüciam Ncolſeoge Nie goeſenim: D ſatevosdin lbocineof lheetnißgn Nuindinirrn Gel ſent Dae Dimineurpob ſonmnſein Uedenco ſaltnosdin ſtmcnpen iniocdiobed ſennsſin Mhrininun⸗ Mperfunti ſeralariant Vell . En eadem dominica: Ad compe/ germo iutie tentes Dermo III Odie fratres charilfimi ſpecialiter ad cõpetentes hũilitatis noſtrę ſer⸗/ mo dirigit. Et q;;uis omibꝰ etiã fide⸗ at:⁊ vnuſquiſq; qui de animę ſuę ſalute ſol/ licitudinẽ gerit vnde ꝓficere poſſit:credimꝰ 2 ꝙ in iſta humili ſuggeſtione noſtra reperiat: peculiariter tamẽ eos qui nunc baptiſmi ſa- cramenta deſiderant volumus admonere. intg n neſio ul ſkeoet noqlaone lrgalfent e lideyt N Gofunn un. lleantſ mnadit n aſlio rhin in nrpang llnnntgt = =☛ = „ Nötdickn, beconnaneti nis ytdonni umetyeenen umpbaſegk domninus e, on dabimns teinas eſſenouins aingenicke Zudeyenun Lchetnhhi Ccclltusde mlenokilan Aſäcatholcz. olici nonin ſeheaetamn necſancad⸗ ncönunn. ſun aaholci negluwie nunocet regionentie Onnelaam ptteſeneg⸗ Cutaui nob ckrroltn ſnienucſi⸗ Cuenth. Adconpe ll — niſtuin is nottſi nih aiſit⸗ orrconen ſeſluſ, doircetn Ntunnete lbmiul S — S —— — L— . — = — Pꝛimũ ergo competentes iſti:quare hoc no mine vocent᷑ agnoſcant. Competentes di/ cunt᷑ ſimul petentes: quomodo conſedẽtes nihil eſt aliud niſi ſimul ſedẽtes:⁊ colloquẽ/ tes nihil aliud eſt:niſi ſimul loquentes:con/ currentes ſine dubio non intelligunt᷑:niſi ſi/ mul currentes: ita ⁊ competẽtes nõ poſſunt aliud intelligi niſi ſimul petentes. Ecce iam quare hoc nomen cõpetentes habeant: di⸗ dicerunt. Nunc vo iſti qui ſimul petunt:de⸗-/ bent ſcire quid petunt.Quid ergo ꝑgetunt qͥ baptiſmi ſacramenta deſiderant? Quid vti/ q; niſi vt qui erant vaſa diaboli mereantur effici vaſa chꝛiſti? Lotum in nobis ſpiritali/ B ter implet᷑ miniſterijjs angeloꝛũ. IJdeo rogo vos ⁊ cõmoneo omnes competentes:⁊ con/ teſtoꝛ ſimul ⁊ annũcio:vt cum dei adiutoꝛio in iſtis diebus vſq; ad paſcha:diligenter ꝑ/ ſcrutemini conſcientias veſtras: ne foꝛte ſit vel vnus homo contra quem odium in coꝛ/ de teneatis. Si enim ille qui baptizandus eſt: iracũdiam vel odium in coꝛde reſeruat: neſcio ſi ĩ eo gratia diuina pꝛoſiciat. Dictu/ Matthᷣ.õ. rus eſt enim: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut et nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris. Et ſi hoc in eo futurum eſt qð ipᷣe oꝛat: quid ſupereſt niſi quõ ipſe dimiſerit:ſic ei iuſticia diuina dimittat? Scõm illud quod dominꝰ LZucj.õ. ipſe dixit:Date ⁊ dabit᷑ vobis: Dimittite:⁊ dimittetur vobis. Ac ſic qui non dimiſerit: ipſe contra ſe ianuã diuinę miſericoꝛdię clau dit:dicendo: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ. Pꝛimo ergo hoc ſpe/ cialiter competentes attendant:ne vllũ ho⸗/ minẽ odio habeant.Secũdo interrogent cõ ſcientias ſuas:⁊ ſi alicui vt euenire ſolet fece runt iniuriam:cito veniam petant.Tertio ſi aut per furtũ aut per falſum teſtimoniũ aut per aliquã calliditatem aut per ſtateras do/ loſas vel menſuras duplices cuicũq; aliqͥd Aud.19. abſtulerũt:ſi ſcõm exemplũ Zachęi nõ poſ/ ſunt in quadruplum: vel ſimplo reſtituant. Nam neſcio qua fronte gratiã diuinę miſe/ ricoꝛdię ſe credit poſſe accipere:qui res alie/ nas quas male abſtulit diſſimulat refoꝛma/ Cre.Sed foꝛte hoc etiã opoꝛtet competentibꝰ obſeruare:vt ſi agnoſcunt ſe ꝑſuadente dia/ bolo furtum: homicidiũ: aut adulterũ com/ miſiſſe: aut ſi aliqua mulier competens po/ tiones diabolicas aliquãdo ad aboꝛſum ac/ cepit: et filios ſuos adhuc in vtero poſitos aut etiã natos occidit: quia ſatis graue pec/ ñica in Ramis palmarũ Ber. III catum eſt: ꝓ omibus his cum gemitu ⁊ com punctione dei miſericoꝛdiã quęrant:⁊ ad ba ptiſmi ſacramenta ꝑ pęnitentiã mundati ꝑ/ ueniant. Et hoc ante omnia quicũq; ſe has culpas habere vident: obſeruent vt caſtita/ tem ⁊ ante baptiſmũ cuſtodiant:et poſt ba⸗/ ptiſmũ non paruo tempoꝛe ſe a voluptate cuſtodiant. VUenenũ inuidię fugiant:ne imi tatoꝛes diaboli eſſe videant᷑: de quo ſcriptũ eſt: Inuidia diaboli moꝛs intrauit in oꝛbem Sap.2. terrarum: imitantur autem eum qui ſunt er parte illius. Superbiã etiam per quam ipſe diabolus cecidit vitare contendant: quia chꝛiſtus quem ſequi deſiderant: mitis fuit ⁊ Matth.ii. humilis coꝛde. Et ſatis timendum eſt illud quod ſcriptum eſt: Deus ſuꝑbis reſiſtit:hu/ Jacobi.4. milibus autẽ dat gratiam. Mendaciũ etiaʒ de oꝛe ſuo nõ ꝓferãt: ꝓpter illud qð ſcriptũ eſt: Perdes omnes qui loquunt᷑ mendaciũ. Ns.ð. Et iterum:Os quod mentit᷑:occidit animã. Sapᷣ.i. Nec ſolum a ꝑiurio ſed etiam a iuramento abſtineant: quia non mentit᷑ qui dixit: Vir Ecẽi.25. inultũ iurans implebit᷑ iniquitate: ⁊ nõ diſ/ cedet de domo illius plaga. Vinum vᷣo et D iſtis diebus parum accipiãt: ⁊ cum dies pa/ ſchę venerint:cum grandi ſe cautela a crapu la vel ebꝛietate cuſtodiant: ne foꝛte quod ꝑ ſacramentũ baptiſmi mundatũ vel illumi- natuʒz fuit: ſi crapula ſurrepſerit ꝑ intempe/ rantiã obſcuret᷑. Et ideo etiã ſi aliquis eos per inimicã anicitiamad bibendum cogere voluerit:omnino refugiãt ⁊ nunqᷓ; penitus acquieſcant: ſed quod decet et expedit chꝛi/ ſtianis in cibo vel in potu ꝑcipiant.Et quia omnes competentes vterus matris eccleſię chꝛiſto inſpirãte concepit: nihil iniuſtũ aut inhoneſtum exerceant: ne foꝛte male agen- do viſcera materna cõcutiant:et ante legiti/ mũ partum velut aboꝛſum eos mater ſan⸗/ cta ꝓnjciat: ſed magis omnes competentes benigni ſint:humiles:mãſueti:ſobꝛij: vt ad ſalutaris baptiſmi ſacramentũ oꝛdine legi/ timo cõuenientes: de hedis conuertant᷑ ad agnos:de ſiniſtra tranſferant᷑ ad dexteram: cum illis qui ad dexteram erunt: illam deſi /· derabilẽ vocẽ fęliciter audituri: Venite be/ Mand. nedicti patris mei:percipite regnum qð vo/ bis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi. Si ſᷣm con / ſuetudinẽ ſuam charitas veſtra diligẽter at/ tendat: agnoſcere poteſtis admonitionẽ no ſtram:licet ad cõpetentes dicta ſit: poſſe ta/ men omnibꝰ baptiʒatis fidelibus cõuenire. P 2 BGer. C.xvII. Feria ſcdᷣa pꝰ do.palmarũ Ge. MN E Et ideo nos qui iam ante multa tempoꝛa in diſpergent᷑ oues gregis. Triſtis erat: quia incn chꝛiſto renati ſumus: iſtis qui baptizandi nos paruulos relinqᷓbat. Anima triſtis erat glmm ſunt exemplũ ſanctę cõuerſationis in omni / nõ pꝛo ſua paſſione: ſed ꝓ noſtra diſperſio/ ianubi bus ſbeamus: vt ſi nos imitari voluerint: ne. Pꝛoditoꝛẽ oſculo libenter ſuſcepit: non iranizon Mattð.⁊. non ꝑ latam et ſpacioſam viam trahant᷑ ad quia deus dei filiuſ moꝛtẽ timebat:ſed quia tncu eig moꝛtẽ:ſed per artam ⁊ anguſtã ꝑuenire me/ nec malos ꝓ ſe perire volebat. Juda oſculo nl̃ tind⸗ reantur ad vitam. Et ideo non ſolum exem / filiuʒ hominis tradis? Fungebaris diſcipli / len. ope plis ſed etiã verbis eos ad omne opus bo/ na virtutis:⁊ diſcipulus factus es cõſilij ini⸗ Cupeninnt num admonere debetis:hſᷣcipue tamẽ qui f gquitatis. Officio ſanguinem fundis:pꝛo pi/ cpoutmmn lios aut filias exciꝑe religioſo amoꝛe deſide/ gnoꝛe amoꝛis vulnus infigis:pacis argumẽ P nuners Ac rant:⁊ anteqᷓ; baptiʒent᷑ ⁊ poſteaqᷓ; baptiza to moꝛtlem imittis: ſeruus dominũ tradis: Nenſtonenon ti fuerint de caſtitate: de humilitate: de ſo diſcipulus magiſtrũ pꝛodis. Vtilioꝛa ſunt Pꝛouer. 27. narninc. . bꝛietate vel pace eos admonere vel docere vulnera amici qᷓ; voluntaria oſcula inimici. an tldvehtiat nõ deſinant:⁊ agnoſcant ſe fideiuſſoꝛes eſſe Signo dato:ab his qui cum fuſtibus vene/ lcitenpi ipſoꝝ. Pꝛo ipſis enim reſpõdent:ꝙ abꝛenũ / rant detinet᷑. Inijcit manus turba: nectunt᷑ Matb.2c. Urnredernt cient diaboli pompis et operibus eius. Et vincula: detinet᷑ iuſticia et tradit᷑ ab iniuſti / Ne Ceiusta ideo tam illi qui excipiunt qᷓ; qui excipiunt᷑: cia. Percuſſit ergo petrus aurem pueri pꝛin/ auu Coonan id eſt tã patres qᷓ; filj pactũ qð cũ chꝛiſto in cipis. Quare petrus? Quia ipſe accepit re/ geles aoune baptiſmi ſacramento conſcribunt cuſtodire gni cęloꝛum claues:⁊ ſoluendi ligandiq; ipᷣe Wn Ur contendant:nec vnq; aliqͥd de diaboli pom adeptus eſt poteſtatẽ. Abſciſa eſt pueri au- (cuidast pis vel mundi iſtius luxurioſis oblectatio/ tricula male audientis: aure interioꝛe chꝛiſtũ altanacendit nibus cõcupiſca t: vt deo adiuuante et illi male intelligentis: qui paſſus non eſt ſe pꝛo/ woteentt qui filios ſuſcipiũt ſi caſte aut iuſte vixerint: phetam eſtimari: ſed dei filium docuit ſideli ſcnnt nntun ⁊ illi qui excipiuntur ſi eos imitari voluerint cõfeſſione ſignari. Limus ſuum agnoſcit o igti Ven ſicut credimus pariter ad pꝛęmia ęterna per / operatoꝛẽ: ⁊ caro ſuam ſequit᷑ operatricem. exbonusren ueniant: pᷣſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto Jubere potuit: operari maluit qͥ e limo ter- Ppelsqui dn qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat rę coꝛpoꝛis membꝛa foꝛmauit:qui hoſtes ſu- lieheſanas in ſęcula ſęculoꝛũ:Amen. o.s nõ paſſus eſt vulnerari. Illi iuſto moꝛtẽ thiezcien è ZM inferebant: ꝑſecutoꝛũ vulnera iſte ſanabaot. urbeteigttn ten in eadem dominica deeo/ Petr ſequebat᷑ a longe. Neq; enim negare ſcolle dem alius ſermo: qui habeĩ i libꝛo potuiſſet:ſi xo dño adheſiſſet.Ter me inqᷣt llunttesde Nuinquaginta Homeliarũ.xlix. negabis. In domo pᷣ̈ncipis ſacerdotũ ignis muh. ”ců e uauargdebat: vbi petrus occultus ſedebat. Fri/ — ¶ Item in eadem dominica aliug gus erat vbi chꝛiſtus nõ erat. Petrus ab an dbinntin ermo de ꝑpꝛimo verſu pſalmi viceſi alla ꝓditus negat. Mallem petrũ dominũ iuitinn s. F. Mipꝛimi: Deus deus meus reſpice negaſſe q; iuã dominũ vendidiſſe. Inter⸗ — in me:qui ſumit᷑ ex expoſitione do/ rogatus petrꝰ: Et tu inquit ex illis es qui cũ ſurinnr ctoꝛis Jbidem. 5. galileo erant. Hon em̃ erat quia iĩ pꝛincipio inine — 2 eerat:hominẽ negauit: hominũ conſoꝛtiũ re⸗ s CD eeodem etiã pſalmo tractat᷑ in futauit. NHon em̃ hominis erat apoſtolꝰ: qui kitna libꝛo de gratia no teſta.ad honoꝛa fuerat chꝛiſti diſcipulus.Ergo fleuitama: 4 l tum.ca.uj.et ſequẽtibus. maluit ipᷣe ſuũ accuſare peccatũ: vt iuſtiſica/ uchnd rr . ret᷑ fatendo qᷓ; grauaret᷑ negando. Lachꝛx/ nitt ¶ Feria ſecũda poſt dominicã Dal mas lego:ſatiſfactionẽ nõ lego. Petrus ne/ W Sermo marũ:De paſſione domini et Juda gauit in nocte: ſed confitet᷑ in die. Habebat nannin C.xvII. traditoꝛe:Sermo IHhachꝛymas petrus quas pio fundebat affe/⸗ ikd cctu:non habebat ꝓditoꝛ fletus quibus cul/ nſonſ A AVſcepit dominus triſticiã noſtram pam ablueret:vt dum reus ſuo iudicio dam Wznel . vt nobis largiret᷑ lęticiam ſuam. Et nat᷑: ſpontaneũ facinus expietur. Peccaui u lfanms veſtigis noſtris deſcendit vſq; ad inquit: ꝙ tradiderim ſanguinem iuſtum. Et ſtupenl oꝛtis erumnã: vt nos ſuis veſtigijs reuo/ iudęi:QAQuid ad nos: Tu videriſ. Pertinaci/ Bninlliae 1 caret ad vitam. Percutiã inquit paſtoꝛem ? bus ſtudijs funeſtã ſibi vendicãt ſanguinis wihun Z en nBe ven Anii n dibeſ ſct dadſetgi Julroglie Mnsdſa escſlin⸗ ndtspo Nsargune nini mdts Diin ſun ſalainine. uſthusdene t Ebadennt d Cäabinuch enpoenpen Nſeacteptn ligancigß⸗ Zektpueinn lenorechiſi onetſege⸗ ndocritial mgeſeten openmum. rqelno⸗ uibeſtefn i iuſonan liſteſenea . geninnegnr ceotiſhi M uhn Gdona le zwt liscguii luipincpe jconotü 1poſtobeq ⸗Niuchin 900⸗ Ut ,Ponte die hite ndchtii gutebl iucio⸗ 4 u. Peun nfunß pemmn ilnpun⸗ Ser. C.xvIII. Feria ſcdᷣa p' do. auctionem: cum refunderet venditoꝛ ſacrile gij quãtitatem. Pꝛeciũ ſanguinis a iudęo/ rũ gaʒophylacio ſeparat᷑: et ager ſiguli chꝛi/ ſti pecunia comparat᷑: locus humandis pe/ regrinoꝛũ reliquijs ꝓphetię teſtimoniũ ad/ implet᷑: ⁊ ſurgentis eccleſię myſterium reue/ latur. Ergo pꝛecio ſanguinis emit᷑ mũdus: Venit enim vt ſalue᷑ mundus. Non enim cognouit mundus eum qui fuerat in mũdo D mundus. Accuſat᷑:et tacet. Bene tacet qui defenſione non eget. Ambiant defendi:qui timent vinci. Non vt reus excuſat ſe tacen/ Matt. 27. do: ſed deſpicit falſidicos refellendo . Ma/ nus quidem pilatus lauit:ſed facta ꝓbauit. Vxoꝛ verberat᷑ in nocte: admonet virum in die. Veritas fatigat᷑: ⁊ a ſeruo dominꝰ iudi/ catur. Coꝛonam de ſpinis annexã compun/ gentes caput eius coꝛonant: et illudentes adoꝛant. Vt rex ſalutat᷑: vt victoꝛ coꝛonat᷑: T quaſi deus ⁊ dominus adoꝛatur. Pulchꝛe crucem aſcendit:iudiciovictoꝛ aſſiſtit. Lalis ergo aſcendit qui ſęculũ vincere parat. Po⸗ ſuerunt titulum ſcriptum: Hic eſt ieſus rex iudęoꝛũ. Vermis in cruce:ſcarabeus in cru/ ce.Bonus vermis qui hęſit ligno:bonꝰ ſca/ rabeus qui clamauit eligno. Quid clama/ uit? He ſtatuas illis hoc peccatũ. Alis vtiq; petebat veniam a quibꝰ accipiebat iniuriã. Zacj.23. Hodie inquit mecũ eris in paradiſo. Nec mi rum ſi conuerſo culpam ignoſcebat: qui in/ ſultantibus veniam relaxabat. Potauerũ eum aceto. Bene ad cõſummanda un coꝛruptio ſinceritatis haurit᷑. IJtaq; acet n bibitur: vinum cum felle non bibit᷑. Sine ritati nõ debuit amaritudo miſceri: quia ꝓ nobis dominũ ſine peccato decuit cruciſigi. Pater inquit:in manus tuas cõmendo ſpi/ nitũ meũ. Bene tradidit qui nõ amiſit.Spi/ rfitus patri cõmendat᷑ vt peccatoꝛũ vincula EFE reſoluant᷑. Sol occidit ſacrilegis vt ſpecta/ culum obumbꝛaret funeſtis. Findunt᷑ petrę ⁊ iudęoꝛũ coꝛda durant᷑.Elementa fugiunt: terra concutit᷑. Judęus arguit: miles cuſto/ dit:monumẽta reſerant᷑: ⁊ iudęoꝛum ꝑſidia denudat᷑.Diſcipuli vigilant:⁊ fletibus ocu/ los męſtos ſomnus inuidus captat. Judęi qd curioſi eſtis:vbi caro cruciſixa remanſit: Paniel.ʒ. In flammis cuʒ tribus pueris aparuit: qui Lucj.2. poſtea paruulus dignatus eſt naſci.Stabãt tamẽ mulieres hęc videntes:ſtabat ⁊ mater dñi ſuo filio teſtimoniũ perhibente. Joſeph Job.is. æ Ricodemus chꝛiſtũ ſepeliũt:vnus iuſtus: valmarũ Ber. II alter in quo dolus non erat. NHam ſi apoſto. li ſepelirent: dicerent non ſepultũ:quẽ iudei nũciauerant raptum. Nicodemus nocte ve/ nit ꝓpter metum iudęoꝛũ. Simplicitas em̃ quęrit᷑: non ambitio deſiderat᷑. Quomodo iuſtus latebꝛas periculi timeret: qui coꝛpus non timuit ſepelire? Ideo occulte poſtula- uit vt coꝛpus celaret:non vt periculũ pᷣcaue ret. Mulieres de longe ſtabant quę diligen/ Mattð. 27. ter locum ſeruabant. Sexus innutat: deuo⸗/ tio calet.Et cum diſcipuli fatigarentur:ſole tamẽ ab angelo ne timeant admonent᷑.Ho/ Joſᷣ.20. li me inquit tangere: nondum enim aſcendi ad patrem meũ.Nondũ tibi aſcendi quę vi/ uentem cum moꝛtuis quęris.Quare pꝛimũ mulieri:? Per mulierẽ moꝛs antea eſt nuncia ta: per mulierem vita hominibus reparat᷑. AMulier quid ploꝛas? Mulier chꝛiſtũ vide⸗ bat:ſed hoꝛtulanum putabat. Deus eſt qui adoꝛatur:homo eſt qui tenebat̃. Mõ renuit tangi a femina: qꝛ non omnes poſſunt chꝛi/ ſtum tangere reſurgentẽ quem tetigerant in coꝛpoꝛe cõmemoꝛantem. ¶ In eadem feria de paſſiõe domi/ Sermo nier Suſanna Dermo II C. xvI. ꝛſitan mirum videt᷑ nobis fratres cur dominus apud pſſidem pilatum Matthᷣ. 22. a pꝛincipibus ſacerdotũ accuſet᷑:nec liquem iam eoꝛum reſponſione cõuincat: Icum vtiq; ingratã accuſationẽ nõ niſi repel- lere ſolet ſubſecuta defenſio. Mrum inquũã ſit fratres qð arguat᷑ ſaluatoꝛ ⁊ taceat. Laci turnitas enim negat qð obijatur: cum non vult reſpondere qð quęritur. Accuſationem ſuam dominus tacendo non firmat: ſed de⸗ ſpicit non repellendo. Bene enim tacet:qui defenſionem nõ deſperat. Ambiat defendi qui metuit ſuperari. Feſtinet loqui: qui ti/ met vinci. Chꝛiſtus aũt cũ cõdemnat᷑ exupe rat: cum iudicat᷑ vincit: ſicut ait pꝛopheta: Vr iuſtiſiceris in ſermonibus tuis ⁊ vincas zs. 5o. cũ iudicaris. Quid ergo opus erat ei loqui ante iudicium:cui ipſum iudiciũ erat plena victoꝛia? Vicit ergo cum iudicatur chꝛiſtus: quia ſic innocens apꝛobat᷑. Vnde ait pila⸗G tus: Innocens ego ſum a ſanguine huiꝰ iu/ Mattö.2 7. ſti. Melioꝛ eſt igitur cauſa quę non defendit᷑ ⁊ pꝛobatur: plenioꝛ iuſticia quę non verbis aſtruitur: ſed veritate fulcit᷑. Laceat lingua neceſſe ẽ:vbi ipſa veritas ſibi adeſt. Taceat p 3 OO Bancti dluguſtini de tempoꝛe lngua in bono negocio:quę ⁊ in malis cau/⸗ ſis obticere conſueuit. Molo ſic defendi iuſti ciam:ſicut ſolet iniquitas excuſari.Qð vin/ cit chꝛiſtus:nõ rationis eſt ſed virtutis.Sci/ uit enim ſaluatoꝛ qui eſt ſapiẽtia quomodo tacendo vinceret: quomodo non reſpondẽ/ do ſuperaret:atq; ideo cauſam ſuam maluit compꝛobare q; dicere. Ad vincendum foꝛ⸗ taſſe metus eum cogeret ne ſalutem ꝓderet niſi qð ipſa erat tota cauſa victoꝛi. Suam enim ſalutem pꝛodidit vt ſalutem omniũ lu craretur. In ſe vinci maluit vt victoꝛ eſſet in Cciuũctis.Sed quid de deo chꝛiſto loquar? Su SBsniet.iʒ: ſanna mulier inimicos ſuos tacuit et vicit. Non enim apud danielẽ in ſermone tuitio ẽ ſed in ſancta femina tacente lingua pꝛo ea caſtitas loquit᷑. Caſtitas em̃ ſuſannę affuit Seſ.ʒ. in iudicio: quę euę defuit in paradiſo. Ibi enim pudoꝛi eius conſuluit: hic ſaluti. JIbi ne macularetur pudicitia: hic ne innocentia damnaret᷑.Caſtitas enim ſuſannę ⁊ pᷣbbyte/ ros impudicos conuicit in paradiſo: ⁊ in iu/ dicio falſos accuſatoꝛes obtinuit: biſq; vi/ ctrix reos facit teſtimonij: quos reos facit adulterij:atq; tandem iudicem meret᷑ caſti/ tas danielem puerũ iunioꝛem: necdum pu/ beſcentis ętatis. Multũ igitur de deo pudi citia conſequit᷑: cum iudicem virginẽ ꝓme⸗/ retur. Secura enim eſt de victoꝛia caſtitas: cui eſt iudicatura virginitas. Pudicitię aũt cauſas:niſi vir pudicus audire non debuit. Tale enim arbitriũ meret᷑ caſtimonia:apud D quem non periclitet᷑ verecundia. Cognito igitur daniel ſuſannę negocio:cum eam fal/ ſis accuſationibꝰ vellet plebs imperita dam Danieł.iʒ. nare:ait idem: AMũdus ego ſum a ſanguine huius.Quo dicto:peccantis populi reuoca uit erroꝛem. Hac ergo voce circa ſuſannam daniel vtit᷑:qua circa dominũ vſus eſt pila/ MWattp.ꝛ7. tus.Ait enim pilatus: Mundus ego ſuma ſanguine huius iuſti. Eadem igit᷑ ſententia abſoluit᷑ pudicitia:qua eſt et abſoluta iuſti/ cia. Sed daniel melius q; pilatus. Ille eniʒ pudicum ſanguinẽ nec cõdemnat et liberat: hic autem iuſti ſanguinem confitet᷑ ⁊ tradit. Quid em̃ ꝓfuit teſtimoniũ ꝑhibuiſſe inno/ centię: ⁊ velut reum addixiſſe nequicię: niſi qð grauius peccatũ eſt vnũ eundẽq; ⁊ ꝓnũ/ ciare iuſtũ ⁊ tradere criminoſis? IOpſe enim iniquitatis ſuę teſtis eſt: qui oꝛe abſoluit et coꝛde cõdemnat. Cauerit licet manus pila⸗ us:tamẽ ſua facta non diluit.uis abſter gere ſe putauerit iuſti ſanguinẽ de ſuis mẽ- ſhin bꝛis:eodem tamẽ ſanguine mens eius tene/ “” Poltee⸗ tur infecta. Ipſe enim occidit chꝛiſtum qui bencsnd eum tradidit occidendũ. Judex enim bonꝰ tinci ⁊ conſtans: ne ſanguinem innocentis addi/⸗ N gfis ceret: nec inuidię cedere debuit: nectimere. . ue in Daniel ergo melius qᷓ; pilatus. Ille peccan/ n. ſctotn tis populi reuocauit erroꝛem: hic autẽ furen ſtau gütecl tis ſynagogę ſacrilegiũ cõſirmautt. ** er s eadem feria de Symbolo: Sermo an C.xx. „ — Pyfspe Embolum eſt bꝛeuiter complexa re⸗ A +— gula fidei:vt mentẽ inſtruat nec one nnn 1 Jret memoꝛiã:paucis verbis dicatur lliſn vnde multũ acquiratur. Credo in deum pa- m c trem omnipotentem. Vide q; cito dicit᷑: et Cinaft quãtum valet. DHeus eſt:et pater eſt. Deus unln poteſtate:pater bonitate.e&α fęlices ſumus ſam Ernd qui dominũ noſtrũ patrem inuenimus. re uitinnobis. damus ergo in eum: ⁊ omnia nobis de ipſiꝰ unckſeüren miſericoꝛdia ꝓmittamus.QAuia omnipotẽs uiſolisſen eſt: ideo in deum patrem omnipotentẽ cre/ Cpolutthe dimus. Nemo dicat: nõ mihi poteſt dimit/ e ubon tere peccata.uomodo nõ poteſt omnipo/ Müͤmmer: tenſ? Sed dicis:Ego multũ peccaui.Et ego niebisgui dico:ſed ille omnipotens eſt.Et tu: Ego ta/ Penoeninpe lia peccata cõmiſi: vnde liberari et mundarni · bswias non poſſum. Reſpondeo:Sed ille omnipp/ ipſundede tens eſt. Videte quid ei cantetis in pſalma. mnſciln Benedic inquit anima mea domino:et noli Ps.ſo-n. ſunnen obliuiſci omnes retributiones eius.Qui ꝓ/ Noieſalin pitius fit omnibus iniquitatibꝰ tuis:qui ſa/ Aiulencone nat omnes languoꝛes tuos. Ad hoc nobis Lnphopelis eſt eius omnipotẽtia neceſſaria. Mam vni/ Gucftmone uerſę creaturę ad hoc erat neceſſaria vt crea- Vius don retur. Omnipotens eſt ad facienda maioꝛa Midodſ ⁊ minoꝛa. Oipotẽs ẽ ad celeſtia et terreſtria. hreebͤſe⸗ Omipotẽs eſt ad faciẽda ĩmoꝛtalia ⁊ moꝛta nctogiu lia.Omipotẽs eſt ad faciẽda ſpiritalia ⁊ coꝛ/ ſe Aennag poꝛalia. Omipotẽs eſt ad faciẽda viſibilia ⁊ Aninin inuiſibilia:magnus in magnis: nec paruus feotencit⸗ in minimis. Poſtremo omnipotens eſt ad ncin facienda omnia quę facere voluerit.Hã ego ſicttce dico quanta non poſſit. Mõ poteſt moꝛi:nõ ſennnt poreſt peccare:non poteſt mentiri: non po/ tlanlati teſt falli. Lanta non poteſt: quę ſi poſſet:nõ fihin eſſet omnipotens. Credite ergo in eum ⁊ cG ſtinen⸗ fitemini. Coꝛde enim creditur ad iuſticiam: Ro.10. oꝛe autem confeſſio ſit ad ſalutem. Jdeo cũ ictin credideritis opoꝛtet vt cõfitesmini. Quan/· Ber. (C. xIX. Feria ſcðᷣa do ſymbolũ redditis: accipite modo qð te/ neatis:⁊ poſtea reddatis:⁊ nunq; obliuiſca/ B mini. Poſt hoc quid: Et in ieſum chꝛiſtum. Credo dicis in deum patrem omniporentẽ: ⁊ in ieſum chꝛiſtũ ſilium eius vnicum domi/ num noſtrũ.Si filiũ vnicũ:ergo patri ęqua/ lem. Si flliũ vnicum: ergo eiuſdem ſubſtan/ tię cuiꝰ eſt pater. Si ſiliũ vnicum: ergo eius omnipotẽtię cuiꝰ eſt pater. Si filium vnicũ: ergo patri coęternum. hoc in ſe ⁊ apud ſe et nhol & Lud.i.et.2. ꝗpud patrem. Pꝛopter nos quid:? Ad nos conplen⸗4 ſmnunaone ebdisdicn dindanr Sckodichg terel. Dar flicsſum eninns e noboodeſp⸗ nonmniootis lorentie portkdint Neſtonn. caui Ceg⸗ tEen iermunde lleonnpo⸗ ginglin nimganni islp misgin a boenobs 1 Bonn u, mon tuantſti. latpan inglatee⸗ nnn heepe —K ni, Hich eſt on quid: Qui cõceptus eſt de ſpirituſancto: na tus ex vᷣgine maria.Ecce qua venit: Quis: Ad quos. Per virginem mariã: in qua ope ratus eſt ſpirituſſanctus: non homo mari⸗- tus:qui fecundauit caſtam et ſeruauit inta/ cxam. Sic ergo carne indutus eſt dominus chꝛiſtus: ſic factus eſt homo qui fecit homi/ nem:aſſumendo quod non erat:nõ ꝑdendo Job.i. qð erat. Verbũ enim caro factũ eſt:et habi⸗/ tauit in nobis. Hon verbum in carnem ver⸗ ſum eſt:ſed verbum manens carne accepta. Inuiſibilis ſemper:factus eſt viſibilis quã/⸗ do voluit ⁊ habitauit in nobis. Quid eſt in nobis? In hominibus. Factus vnus ex ho/ . minũ numero:vnus ⁊ vnicus. VUnicus pa/ tri. Nobis quid: Et nobis vnicus ſaluatoꝛ. NMNemo enim pꝛęter ipſum ſaluatoꝛ noſter: ?z nobis vnicus redemptoꝛ. Hemo enim pꝛę/ ter ipſum redemptoꝛ noſter: non auro: non argento:ſed ſanguĩe ſuo.Ergo ipſa vbi em/ pti ſumus eius cõmertia videamꝰ.Cũ enim dictũ eſſet ĩ ſymbolo:Qui cõceptus ẽ de ſpi rituſancto:natꝰ ex virgine maria: iã quid ꝓ CZnobis paſſus eſt ſequit᷑: Sub pontio pilato cruciſixus moꝛtuꝰ ⁊ ſepultus. Quia filiꝰ dei vnicus dominus non crucifixus: filius dei vynicus dñis noſter nõ ſepultꝰ eſt:hHomo cru ciſixꝰ ẽ:hõ ſepultꝰ ẽ: deus nõ eſt mutatꝰ:deꝰ non eſt occiſus: ⁊ tamẽ ᷣm hominẽ occiſus. .Corj.2. Si enim cognouiſſent:ait apoſtolus:nunqᷓ; dominũ gloꝛię crucifixiſſent.Et dominũ glo rię oſtendit:⁊ cruciſixum confeſſus eſt: quia ſi quis etiã tuam tunicã illęſa carne tua con ſcindat:tibi facit iniuriã: nec ſic clamas pꝛo veſte tua vt dicas:conſcidiſti tunicã meam: ſed conſcidiſti me: fila de me feciſti. Loque⸗/ ris iſta integer:⁊ verum dicis:⁊ de carne tua nihil detraxit qui lęſit.Sic et dominus chꝛi⸗ ſtus cruciſixus eſt: dominus eſt:vnicus pa/ tri eſt: ſaluatoꝛ noſter eſt: dominus gloꝛię do. palmarũ Ber. III eſt: tamen crucifixus eſt: ſed in carne: et ſe/ pultus in ſola carne. Ham vbi ſepultus eſt: et quando ſepultus eſt: tunc ibi nec anima fuit. Sola caro in ſepulchꝛo iacebat: ⁊ tamẽ confiteris ieſum chꝛiſtum filium eius vnicũ dſim noſtrũ:Qui cõceptus eſt de ſpirituſan cto: nat ex virgine maria.Qui ieſus chꝛiſtꝰ vnicus ſilius dei dominus noſter ſub pon/ tio pilato cruciſixus:Qui ieſus chꝛiſtus vri cus dei filius dominus noſter et ſepultus. Qui ieſus chꝛiſtus vnicus dei filius domi⸗ nus noſter: ſola caro iacet: et tu dicis: Do/ minus noſter. Dico:plane dico: quia veſtẽ intueoꝛ ⁊ veſtitum adoꝛo.Caro illa ilius ve ſtimentum fuit: quia cum in foꝛma dei eſſet Nhit.2. non rapinam arbitratus eſt eſſe ſe equalem deo: ſed ſemetipſum exinaniuit foꝛmam ſer- ui accipiens:non foꝛmam dei amittens: In ſimilitudine hominũ factus ⁊ habitu inuen tus vt homo. Mon cõtemnamus ſolam car/ nem: quando iacuit: tunc nos emit. Qua/ re nos emit: Quia non ſemper iacuit: Ter/ D tia enim die reſurrexit a moꝛtuis.hoc ſequi Matthᷣ.28. tur in ſymbolo:Cum confeſſi fuerimus eius paſſionem: cõſitemur ⁊ reſurrectionem. In paſſione quid egit: Docuit quid toleremꝰ. In reſurrectione quid egit: Oſtendit quid ſperemus. Hhic opus: ibi merces. Opus in paſſione:merces in reſurrectione. Nec quia reſurrexit a moꝛtuis hic remãſit. Sed quid ſequitur:? Aſcendit in celum. Et modo vbi eſt? Sedet a dexterã patris. Intellige dex/ teram:ne quęras ibi ſiniſtram. Dextera dei dicitur eęterna fęlicitas. Dextera dei dici / tur ineffabilis:ineſtimabilis:incompꝛehen/ ſibilis beatitudo atq; pꝛoſperitas.Hhec eſt dextera dei. Ibi ſedet. Quid eſt ibi ſedet? Ibi habitat. Sedes em̃ dicunt᷑ vbi quiſq; habitat. NHon enim qnãdo illum vidit Ste/ phanus ſanctus:mentiebatur qui dicebat: Sedet ad dexteram patris: Quomodo em dicit Stephanus: Ecce ego video cęlũ aper Actj.7. tum ⁊ filium hominis ſtantem ad dexteram dei . Quia ille vidit ſtantem: mentiebat᷑ foꝛ/ te qui dicebat tunc:Sedet ad dexteram pa/ tris? Sedet ergo dictũ eſt: manet: babitat. Quomodo: &τπι nomodo tu. Quo ſtatu?ꝰ Quis dicet: Dicamus quod docuit: dica / mus quod nouimus. Quid? Inde ventu- rus iudicaturus viuos et moꝛtuos. Conſi/ teamur ſaluatoꝛem: ne timeamus iudicem. b 4 4 Qui eniʒ modo in eum credit ⁊ ſᷣcepta eius facit ⁊ diligit eum:non timebit quando ve/ niet iudicare viuos ⁊ moꝛtuos:nõ ſolum nõ timebit: ſed vt veniat optabit. Quid enim nobis fęlicius q; quando venit quem deſi/ deramus? Quando venit quem amamus: Sed timeamus quia iudex noſter erit: qui modo eſt aduocatus noſter: ipſe tunc erit iu . Joh. 1. dex noſter. Audi Johannẽ: Si dixerimus quia peccatum non habemus: noſipſos ſe- ducimus ⁊ veritas in nobis non eſt. Si autẽ confeſſi fuerimus peccata noſtra: dixit: ſi/ delis eſt et iuſtus qui dimittat nobis pecca/ u1. Job.ꝛ2. ta: et mundet nos ab omni iniquitate.hęc ſcripſi vobis vt non peccetis.Et ſiquis pec- cauerit: aduocatuʒ habemus apud patrem ieſum chꝛiſtũ iuſtum: ⁊ ipſe eſt exoꝛatio pec/ catoꝛum noſtroꝝ. Si haberes cauſam apud aliquem iudicem agendam:⁊ inſtrueres ad/ uocatum:eſſes ſuſceptus ab aduocato:age/ ret cauſam tuã ſicut poſſet:⁊ ſi non illã finiſ- ſet: ⁊ audires illum iudicio venturũ:quantũ gauderes quia ipſe potuit eſſe iudex tuus: qui fuit pauloante aduocatus tuus:cEt mõ ipſe pꝛo nobis oꝛat:ipſe pꝛo nobis interpel/ lat. Aduocatũ enim habemus ⁊ iudicem ti/ meamus: Immo quia aduocatuʒ p̃miſimꝰ*: E ſecuri iudicem venturum ſperemus.Tranſi/ tum eſt in ſymbolo qð ꝑtinet ad ieſum chꝛi- ſtum filium dei vnicum dominũ noſtrum: Sequit᷑: Et in ſpiritũſanctũ: vt cõpleat᷑ tri⸗ nitas:pater et filius et ſpirituſſanctus.Sed de filio multa ſunt dicta: quia filius ſuſcepit hominẽ:ſfilius verbũ caro factum eſt:nõ pa/ ter:non ſpirituſſanctus:ſed carnem filij tota trinitas fecit. Inſeꝑabilia enim ſunt opera trinitatis.Sic ergo accipite ſpiritũſanctum vt non credatis minoꝛem eſſe qᷓ; filium: et minoꝛem eſſe qᷓ; patrem. Pater enim ⁊ filius et ſpirituſſanctus tota trinitas vnus deus. Nihil ibi diſtat:nihilvariũ:nihil defectiuũ: nihil alteri cõtrariũ:ęquale ſemper:inuiſibi/ le ⁊ incõmutabile pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſan ctus.Liberet nos trinitas a młtitudine pec/ ECücatoꝛũ. Jam qð ſequit᷑ ad nos pertinet. In ſanctam eccleſiam. Sancta eccleſia nos ſu/ mus: ſ nõ ſic dixi:nos:quaſi ecce qui hicſu/ mus:qui me modo audiſtis.Quotquot hic ſumus deo pꝛopitio chꝛiſtiani ſideles in hac eccleſia:id eſt in iſta ciuitate:quotquot ſunt in iſta regione: quotquot ſunt in iſta ꝓuin/ Bancti Auguſtini de tempoꝛe cia: quotquot ſunt et tranſ mare:quotquot oꝛtu vſq; ad occaſum laudat᷑ nomen domi⸗ ni. Sic ſe habet eccleſia catholica mater nr̃a ſunt in toto oꝛbe terrarum: quoniam a ſolis Nõ. 49. vera:vera illius ſponſi cõiunx:honoꝛemus eã quia tanti domini matrona eſt. Et quid dicam? Magna eſt ſponſo et ſingularis di/ gnatio: meretricem inuenit:virginem fecit. Quia meretrix fuit non debet negare:ne ob liuiſcat᷑ miſericoꝛdiã liberantis.Auomodo non ergt meretrix: quando poſt idola et dę/ monia foꝛnicabatur? Foꝛnicatio coꝛdis in omnibus fuit. In paucis carne: in omnibuſ coꝛde.Et venit et virginem fecit. Eccleſiam virginem fecit. In fide virgo eſt. In carne paucas habet virgines ſanctimoniales: In ſide om̃es virgines debet habere ⁊ feminas 2 viros. Ibi enim debet eſſe caſtitas ⁊ puri/ tas et ſanctitas. Nam vultis noſſe qᷓ; virgo ſit? Apoſtolũ paulum audite: amicũ ſponſi audite zelante ſponſo nõ ſibi: Aptaui vos 1 Corl.r. indqᷣt vni viro.Eccleſię dicebat. Et cui eccle/ ſię: Quocũq; litterę illę ꝑuenire potuerunt: pens euam decepit aſtutia ſua. Serpẽs ille nũquid coꝛpoꝛaliter concubuit cum eua:Et tamẽ virginitatem coꝛdis eiuſ extinxit.hhoc timeo dicit: ne coꝛrumpant᷑ mentes veſtręa . Aptaui vos vni viro virginem caſtam expi bere chꝛiſto. Timeo autem dixit:ne ſicut ſer/ caſtitate queę eſt i chꝛiſto. Virgo ẽ ergo eccle ſia: virgo eſt: virgo ſit. Caueat ſeductoꝛem ne inueniat coꝛruptoꝛeʒ. Virgo eſt ecdeſia. Dicturus es mihi foꝛte: Si virgo eſt:quo/ mõ parit filios? Aut ſi non parit ſilios:quo modo dedimus nomia noſtra vt de eius vi ſceribus naſceremur: Reſpondeo: Et virgo eſt ⁊ parit. AMariã imitatur quę dominũ pe/ perit.NHũquid non virgo ſancta maria ⁊ pe perit ⁊ virgo ꝑmanſit:? Sic ⁊ eccleſia⁊ parit ⁊ virgo eſt. Et ſi cõſideres chꝛiſtũ parit: quia membꝛa eius ſũt qui baptiʒant᷑. Vos eſtis i. Conl.i. Min le iglie inquit apoſtolus coꝛpus chꝛiſti et membꝛa. Si ergo membꝛa chꝛiſti parit:marię ſimilli/ ma eſt. In remiſſionem peccatoꝛum. hęc in S eccleſia ſi non eſſet: nulla ſpes eſſet remiſſio peccatoꝛũ. Si in eccleſia non eſſet: nulla fu/ turę vitę ⁊ liberatiõis ęternę ſpes eſſet.Gꝛa/ tias agimꝰ deo: qͥ eccleſię ſuę dedit h̊ donũ. Ecce venturi eſtis ad fontẽ ſanctũ:diluemi⸗ ni baptiſmo ſalutari lauacro regeneratiõis. Renouamini:eritis ſine vllo peccato:aſcen/ * erelolus un aͤ olſtl . unwosnn Pnrun Quot Gnſſaclnsu t dſer lo Runit etaſt Anemnae Gts wntena nehoe Nuhieore Pulnonele ouiledomit d desaccep geel roridia Ee eadci NemeSar bmiſinipecen Pemtlanen Guesgammi⸗ ſahmnsrelu enmnglüüno lnnscui Cinuhr . lshoſtra nte lurtgged Ginte nntngr, glire nrginn dẽtes de illo lauacro. Oia ꝗᷓ nos ſterita per/ onuntſt “ ſequebant᷑:ibi delebunt᷑:Egyptus inſequẽ/ onne tibus iſraelitas ſimilia erant veſtra peccata dlamun, Exo.iX· perſequentibus: ſed vſq; ad mare rubꝛum. urdemen Quid eſt vſq; ad mare rubꝛum? Uſq; ad wuch Hi fontem chꝛiſti cruce et ſanguine conſecratũ. haſnglund Quod enim rubꝛum eſt rubet. Non vides tnproneniet quomodo rubeat pars chꝛiſti: ĩterroga ocu/⸗ danegmr los fidei. Si crucem vides: attende et cruo/ ns QAn rem. Si vides qð pendet:attende qð fudit. otin. Yob. 19. Lancea pfoꝛatũ eſt latus chꝛiſti: et manauit nendale pꝛecium noſtrũ. Ideo ſigno chꝛiſti ſignatur Menonnih baptiſmus: id eſt aqua vbi tingimini:et qſi nſec Sden in mari rubꝛo tranſitis. Peccata veſtra:ho/⸗ hoel Nan ſtes veſtri ſunt. Sequũtur: ſed vſq; ad ma/ nunnonueg re. Cum vos intraueritis euadetis: illa de/ hubaetimin lebuntur: Quomodo euadentibus per ſic/ ſeſtsten cum iſraelitis:aqua cooperuit ęgyptios:Et nstoſezic quid dixit ſcriptura? Unus ex eis non re- lun mcihn manſit. Peccaſti multa:peccaſti pauca: pec, R caſti magna: peccaſti parua: quod eſt minꝰ rl. Kaictt ex eis non remanſit. Sed quoniam viuituri Mnirgenanr. ſumus in iſto ſęculo vbi quis non viuit ſine enalnet peceto:ideo remiſſio peccatoꝛũ nõ eſt in ſo/ –WM la ablutione ſacri baptiſmatis: ſed etiam in lu Sblit⸗ oꝛatione dominica ⁊ quotidiana: qu ʒ poſt RK octo dies accepturi eſtis. In illa inuenietis aemimibe quaſi quotidianũ baptiſmũ veſtrũ: vt aga, inangſenn tis deo gratias qui donauit hoc munus ec· nand 6 deſię ſuę: qð cõſfitemur in ſymbolo. Vr cum mich di erimꝰ: Sanctã eccleſiã:adiũgamus: Re/⸗ S hh mi ſionẽ peccatoꝝ. Poſt hęc: Carnis reſur- chl ractionẽ. Iſte iam finis eſt. Sed ſinis ſine fi/ Ancten ne erit reſurrectio carnis: Sʒ erit poſtea nul- zmüſint la moꝛs carnis: nullę anguſtię carnis: nulla tanNdle fames⁊ ſitis carnis:nullę afflictiões carnis: nien uni nllła ſenectꝰ ⁊ laſſitudo carnis. Noli & hoꝛre⸗ Aurdont e r carnis reſurrectionẽ. Bona eius vide:ma mammnd la o biuiſcere. Pꝛoꝛſus quicquid querelarũ tuleluſlnt ẽ carnaliũ modo:tunc ibi nõ erit.Eterni eri- iimi mu Watt. 22. Mus: ęquales angelis dei. Unã cũ angelis mani:S ni⸗Doe ſanctis ciuitatem habebimus: a dño poſſi- fietnentn debimur: hereditas eius erimus:⁊ ipᷣe hęre tnnteſ . Aitas noſtra erit:quoniã ipſi dicimꝰ modo: nun br Nẽ. 15. Hoinnne pars hęreditatis meę. Et de nobiſ geſan/ Wö. 2. Vlctü eſt filio iiꝰ: Poſtula a me 1 dabo tibi eſeeſlii gentes hbeęreditatẽ tuã. Poſſidebimꝰa poſſi penllthh bimur:tenebimus⁊ tenebimur. Quid dica⸗ deltbol Colimur ⁊ colimꝰ. Sed colimus vt deũ:coli gauvinn mur vt ager. At ſciatis qꝛ colimur: dominũ Joh. 15. gudite: Ego ſum vitis vera: vos eſtis ſarmẽ gaunn „ . ta: pat er meus agricola. Si ag ricola dicit᷑: agrum colit. QAuem agrum? Colit nos. Et agricola terrę huius viſibilis arare poteſftt:· fodere poteſt: plãtare poteſt: rigare ſwi aqduã inuenerit poteſt: nunquid poteſt incremen· tum dare:germen educere in terrã: radicem figere: in auras ꝓmouere: robur addere ra/ mis:fructibus onerare:folijs oneſtare: Muũ quid agricola poteſt: Agricola tamẽ noſter deus pater omnia iſta poteſt i nobis. A s re? QAuia credimus in deum patrẽ omni po/ tentẽ. Ergo tenete qð et ꝓpoſuimus vobil: ? quomõ deus dare dignatus ẽ expoſuimꝰ. tem eodem die alius ſermo de eodem: qui habet᷑ in libꝛo Quin — quaginta Homeliarũ.xlij. Wiem eodem die Homelia deeo * guod ſcriptum eſt in euangelio yjm Johannẽ: Ante ſex dies paſche ve⸗ ñiit ieſug Bethaniam ⁊c.que habet᷑ in expoſitiõe doctoꝛis Jbidem. marũ: De reparatione generis hu⸗ ermo 1 itaq; nobiſcum vixit in carne vt pꝛęferret ex- MRequenter audiuimus fratres dile/ ctiſſimi beatum Paulum apoſtolũ Ddicentem: Deus erat in chꝛiſto:mũ/ dum reconcilians ſibi: id eſt diuinitas ope⸗/ rabatur in coꝛpoꝛe. Aparebat in fragilitate hjumanitas: et in virtute maieſtas. Ad hoc Job. 12. ¶ Feria tertia poſt dominicã Dal 2. Cor J. F. ſubijt: vt conferret munera ſalutis ęternę·. HhHominẽ ad hoc induit vt erudiret: ad hoc tradidit vt redimeret: ad hoc reſumpſit vti deum ſumeret. Vitam ad hoc depoſuit vt donaret: moꝛtem ad hoc ſuſcepit vt vince. ret: cui tamen moꝛtis ſᷣſumptum dominiũ redditur: ⁊ quaſi ſeruus quidem ſuccubuit: ſed quaſi dominus imperauit. Siquidem nec animã inferni poꝛta: nec coꝛpus tenere potuit ſepultura:ꝗ per illud triduũ nequaqᷓ; carnẽ moꝛtali coꝛruptione violabat:quia in inferno ſub eadẽ moꝛa regnũ moꝛtis aia de ſtruebat. Quid reribuemꝰ dño ꝓ muneribꝰ tantę dignitatis:De plenitudine cęleſti pꝛso nobis in facturã ſe ſuam factoꝛ exinaniut:: Bancti cluguſtini de tempoꝛe ſigulus in figmentũ ſuum tranſijt:et rex cęli ſingularis et q; ſtupenda deuotio. Sub illo llatn homini militauit. Ailitauit dixi: Crux eĩ tempoꝛe credidit reus quo negauit electus. tan unt pugnantem indicat:reſurrectio ttumphan⸗ Laudabiliꝰ hoc itaq; in latrone ac magniiſin ꝗ Nob 5, tem. Quis tantã poſſit narrare pietateʒ: A centi- fuit qð hoĩem addictũ et int extrema chumne ſummo celo eius egreſſio: et vſq; ad inferni deſicientẽ ſupplicia deũ credidit:qᷓ; ſi int vir/ G nsttn ꝓfunda deſcenſio. In vna eademq; ꝑſona tutum opera credidiſſet. Hon itaq; ſine cau lunn in q́ᷓ; bene manifeſtant᷑ humana pariter et di/ ſa tantũ meruit. Aduertamus plenius quo mne⸗ . uina. Nam ſedem tartari penetraturus ho/ tempoꝛe dominũ confitet᷑. Feruebat impie/ ſoen mn minẽ ſe cõfeſſus eſt dum deſcenderet: deum tas ꝑſequẽtiũ:exultabat impietas blaſphe⸗/ ltn ſe ꝓdidit dũ rediret. Vt redimeret impios: mantiũ:cõtritio:liuoꝛes ⁊ vulnera ſolũ chꝛi/ Gytt ſicut ait ſermo diuinꝰ: vt redimeret iniquos ſtum hgminẽ demonſtrabãt.Sacrarũ ma⸗ neunun Zudj.22. et.23. inter iniquos reputatus ẽ: inter duos quos nuũ in ligno crucis extenſio ⁊ reuerẽda con/ nennnci ⸗ dextra leuaq; legimus pependiſſe. Seipſuʒ fixio:quę cõdemnabat adę ⁊ euę manus ad lip linenn cõfuſioni ⁊ oppꝛobꝛio crucis tradidit: vt la/ interdictũ ligni cibũ ingemiſcẽda ſęculi traſ/ S tronem gloꝛiſicaret. Sed ſi bene reſpicimuſ: greſſione poꝛrectas.heęc inqᷓ; confixio ꝑx om/ ngtin hin non illi ſoli hoc ſtitum eſſe dephendimus. nia infirmitatẽ hominis aſſerebat. Ylli ſe . ipllianltin Nam dum tantũ reũ benigne relaxat: dum latus lanceę tremẽda ꝑcuſſio quãtum oſten Urſmntonn tanto debitoꝛi refundit ĩimanis debiti cau/ debat hoĩem: tantũ abſcõdebat deũ. Apo/ mirtpolen tionem: humano generi ↄſcripſit ſecuritatẽ: ſtolis poſt diuina miracula deſperãtibꝰ: ſo/ utinmnen vt cõſolatio ac ſpes fieret totius populi ab/ lus hic nõ acquieſcit ſcandalo crucis ⁊ moꝛ/ ſnegmnnpe ſolutiovnius deſperati:⁊ pꝛiuatũ donum in tis.Solus hic teſtis eſt maieſtatis:qui ſociꝰ Mcdenteeg publicũ creſceret beneſiciũ. CAuare indubi- pꝛobat᷑ doloꝛis. Et ideo adhuc iĩ latrocinijs betgaport tanter credendũ eſt: vt qð latroni illi ad cõ/ poſitus: inuiſibilem deũ angelicis iam ocu/ Müegtenunn mendationem fidei ſuę venerat: etiaʒ cau lis videt. Illuminarat credo naſcentẽ idem MSsCnartidd ſpei noſtrę et vtilitatis acceſſerit. Imment lateri iam credentis in chꝛiſtũ ꝓpius ceꝛpo/ ſlerſomur enim dei noſtri bonitas libẽter tribuit: quę re admota diuinitas: quę ſe largiꝰ ſub mo/ Nbecnasneun etiaʒ generaliter ꝓfutura pꝛęnoſcit.Et ideo mẽto illo ꝓ ꝑagenda redẽptione infude/at. Genüpoliin iuxta ſiduciam tantę clementię: ſi quis nrmm p. Videamus autẽ qualis fuerit ipſa depᷣcatio ſongcapusſui crimina ſua pꝛobabili cõuerſatione damna//conſitentis: M0n*emento inquit mei domine alcpeweus uerit: ⁊ chꝛiſtũ toto coꝛde crediderit:etiã cuʒ ( Ocum veneris in regnũ tuũ. Non dixit:ſi deꝰ unnotbusſri latrone in ſemetipſo ingreſſũ paradiſi abe⸗ es de ſůſenti ſuplicio eripe me:ſed magis q: apeſtonedon ruiſſe ſe nouerit. Quaãtum autẽ ſit in ſpe ſa / vere de es: de futuro iudicio libera me. & Aunrbntlr lutis humanę magnitudo ſidei: et altitulo cito eum repleuit ſanctiſpiritꝰ eruditio: ger —æũ diuitiarũ miſericoꝛdię dei: et patientię ma/ quã futuri examinis diẽ cogitans:⁊ ſi intole nkeigerun gnitudo oſtendit᷑: cum hominẽ in ſceleribuſ rabile pꝛobat eſſe qð ſentit: grauiꝰ tamè . Altmii inuolutũ:pęna miſit ad innocentiã:⁊ offen / telligit eſſe ꝗð metuit. Pꝛędicat ſeculis iu di Len haal ſa perduxit ad gloꝛiam. Quem ſaluti culpa cem regẽq; ſeculoꝝ nondũ vocatus eriã ele/ ronidnin ꝑdiderat: ꝑditio inuenit: cruciat abſoluit: ctus:nondũ famulus etiã amicus:nondum S damnatio conſecrauit. Sed non ſine cauſa diſcipulus etiã magiſter atq; ex latrone con Anintkin Ctantũ meruit. Videamꝰ quo tempoꝛe ſide/ feſſoꝛ: quia ⁊ ſi pena cęperati latrone: nouo ☛⁊æ Ais apparuit. Ecce inter ſigna atq; virtutes genere cõſummat᷑ in martyꝛe. Memẽto in / 1uniee ( airelſent vus miraculis acclamãtibus:ali quit mei dñe.De ligno crucis clamat:ſed iã fulenc⸗ ñquotiẽs in diſcipulis mens iam robuſta ti/ tẽpoꝛa retributiõis cogitat. Videau quid nitange tubauit:⁊ nũc chꝛiſti ſuplicjs quodãmodo inter iſta reſpondeat diues ⁊ larga dei bori/ nunied cõtradicentibus in latrone ſides nouella cõ tas:que ſicut excedit vota:ita gratiã adiuſi/ V l ualuit. Sub ipſo paſſionis tempo:e ab an/ gir ad merita. hHodie iquit: tanq; ſi diceret: rlint dn Mattð.26. cilla interrogatus vnus ex diſcipulis bea 3 HAQuid me inquit o fideliſſime comes et vmi/ wiſc ge petrus: peculiarius chꝛiſto cognitus: ita r cus tanti teſtis triumphi:quid me tantop nebtine ſpondit: Mon noui hominẽ iſtum. Et iſte ꝗ re exoꝛandũ putas:vt die iudicij mei memi/ inan⸗ n Lucj.aʒ. ante non nouerat exclamat: M.n emento mei neri tui: Quid me ad pᷣſentẽ retributiõʒ pa üimn m. dominẽ cum veneris in regnum tuum. tiũ in tꝑa tã longa diſſimulaſ:Quid i futura Agne Ne Ludcj.25. Beß. 5 ſecula fldem in te ꝑfectam fatigas? hodie mecum eris in paradiſo. Ergo tanqᷓ; heredi/ taria et paterna ſedes: quę expulſo adam: quę expulſis duobus clauſa eſt: innumeris populis te introeunte reſerabit᷑. Ingredere illuc pꝛimus: ſed ingreſſu fęlicioꝛe q; pꝛimꝰ. Intra paradiſum:nequaq; vltra cum adam viſurus infernũ. Nullũ illic cibum lętalem: nullã iam legem: nullã arboꝛem ꝑtimeſcas. Ego tibi illic ero victus ⁊ vita:⁊ ne foꝛte ve/ moꝛe: ne antiquus ille latro inſidiet᷑: poſſeſ/ ſio tibi illic me introducente firmabit᷑. Rece E nhloenem. jungelcsimnde⸗ Monaoniidn niti pus neſebig'lud Hroneinfhe nantiple ean) Noni maidenn eneſetni it ndtog gimatlint Arralin zmicdene 4 rlenont scanttſtn nh dat ergo inſidelitas quę deum ⁊ hominẽ nõ recognoſcit. NHam ſicut diabolus eſt qui de padiſo expulit:ita deus eſt qui reducit. hheęc chariſſimi ꝑ omnẽ geſtoꝛũ oꝛdinem:deũ ſub homine agnoſcamus operantẽ. Poſitus in patibulo verus arbiter in medio damnato/ rũ:negantem rexpulit:ſuſcepit confitentem. Hunc deputat regno:illũ relinquit inferno. Per hec ergo credamus in maieſtate iudica- turũ: quem iam in cruce ⁊ miſericoꝛdiã vide xiũ faciat natura vlł gratia. Agnoſcat homo quantũ ab illo expectet deus: ⁊ quem tanta dignatiõe habuit charum:qᷓ; velit eſſe in c⸗ uerſatione pᷣcioſum. Agnoſcat homo quãtũ valeat ⁊ quãtum debeat: et dum pꝛeciũ ſuũ cogitat: vilis ſibi eſſe deſinat:⁊ potius vicẽ muneris ſaluatoꝛi ex ipſo bono ſuo:id eſt de cõſeruata ſalute reſtiuat. Cuſtodiamꝰ ergo ſollicite qð tanti ſui cruoꝛis cõmertio chꝛiſtꝰ nguinis chꝛiſti:qͥ violat et cõmaculat ani/ mam chꝛiſti ſanguine et paſſione mundatã blaſphemus:homicida:caſtitatis pꝛoditoꝛ. Hec tria capitularit occidunt. Conteſtamur charitati veſtre cauſas ęternoꝛũ maloꝛum. Blaſphemus:homicida:pꝛoditoꝛ caſtitatis ſuę:expugnatoꝛ alienę:id eſt qui legitimi cu bilis iura tranſgredit᷑:qui extra coniugẽ ſuã ꝑ moꝛtiferos errat amplexus:reus erit ęter⸗ nę moꝛtis:quia vilem in ſe habuit ſanguinẽ redemptoꝛis. Et qͥa clamat apoſtolꝰ: Neq; ti. Corj.é. rapaces neq; adulteri regnum dei poſſide/ bunt:abſtineamus manus ab alienis: ocu/ mus exercere⁊ iudiciũ.Credamus inq; deũ: los ab aliena fcmina caueamus: ne coꝛpoꝛi vel ex ſola virtute patientię:qui dum ab ho mine crucis neci traditur: ſic quoq; homini gloꝛiã pollicet᷑:qui illas ipſas iniurias ⁊ pla gas in coꝛpus ſuũ cõuertit in pꝛeciũ noſtrũ. Sed ⁊ ipſa totius mũdi irrationabilis crea/⸗ tura:motibus ſuis deũ loquit᷑. Mam in me/ dia paſſione domini ſaluatoꝛis:cęleſtia ⁊ ter rena turbant᷑: lux cum nocte miſcet᷑:elemen/ ta quatiunt᷑:et ab antiquis miniſterijs effa/ gant᷑.Apte rerum natura ꝑſpicit᷑ cõmoueri: yelut in vindictã auctoꝛis ſui velit armari. Terra ipſa cõcuſſa a fundamẽtis ſuis quaſi quę crucẽ domini vix ſuſtineat:tanq; ad ſce/ lus ꝓpꝛium cõtremiſcit. Dhies refugo lumie quomõo poteſt ſumit lamentũ:⁊ fuſco triſtiũ tenebꝛarum habitu moꝛe lugentis induit᷑:⁊ vt tota cęli facies dominicę natiuitatis glo/ riã noua luce teſtat᷑: ita crucis iniuriã nouis tenebꝛis deteſtat᷑.Et quę duricia coꝛdis hu/ mani: Vg eis qui int᷑ iſta non credunt:quã/ doquidem creatura irrationabilis quę reſpi cere nõ poteſt credulitatis affectũ: dat tamẽ deo cõfeſſionis obſequiũ:et cum ꝓ ſolo ho⸗/ mine chꝛiſtus moꝛtuus ſit: ꝑhibet ei tamen etiã pars illa mundi teſtimoniũ diuinitatis ad quã non ꝑuenerunt beneſicia paſſionis. SNQAQuseę cuz ita ſint chariſſimi: agnoſcat homo — — quãtum valeat: ⁊ qustum illum deo obno/ illi qð de noſtro chꝛiſtus aſſumpſit: iniuriaʒ faciamus in noſtro coꝛpoꝛe. Caueamus ita peccatis ⁊ criminibus vitam pꝛodere: vtad nos nõ reſpiciat ꝓphetia illa terribilis: Mõ Ns. 9. eſt inquit deus in conſpectu eius: polluunK+ vię eius in omni tempoꝛe: auferunt᷑ iudicia tua a facie eius. Irremediabile periculũ eſt: ſic aliquem vitijs ⁊ cupiditatibus frena la/ xare vt ſe rationem deo non meminerit red diturũ. Puto qꝛ magna ſit iã peccati pęna: metum ac memoꝛiaʒ futuri ꝑdidiſſi e iudicij. Mon nobis ita dulcia ſint pauperũ ſpolia: poſtmodum nimis amaricatura. Mihilomi/ nus ſicut dictum eſt:refugiamus carnis ali/ enę abominanda contagia: vitemus obſce/ na inimicę voluptatis incendia. Meęc qͥ agit chariſſimi: de ſtipula ac lignis iniquitatum perpetuos ſibi ſuccendit ignes:et nunq; ex/ tinguendos concinnat vapoꝛes. Hon tanti eſt vita ſi ad h̊ viuat homo vt in paucis hu/ ius vitę annis cõſummandeę ęternas et ſub bꝛeui fine congreget ſibi pęnas ſine ſine mã ſuras. Sed ne foꝛte chariſſimi aliquem ni/ G mis ſecurum faciat aut remiſſum tam noua fęlicitas credulitatis: ne foꝛte dicat aliqs in coꝛde ſuo:Mõ mevſq;adeo ↄturbet ⁊ cruciet rea ↄſciẽtia: nõ me vſq;adeo cõtriſtet culpa, bil vita: video ſõ momẽto: video ſõ exiguo :rnete redemit. Reus itaq; erit non parui pᷣci: ſeld rearis ne tibi aliquis hoſtis in illo beato N Ber. C.xxXI. Feria tertia ꝑꝰ do. ſpacio latroni crimina ſua donata: et mihi reſoluta mente cõcipiunt᷑: Pꝛimũ conſide/ Zucj.ꝛ3. randũ in latrone illo: nõ ſolum credulitatis cõpendiũ: ſed deuotio: ſᷣ tẽpoꝛis illiꝰ ſub qͥ hęc agebant᷑ occaſio:qͥ iuſtoꝝ legit᷑ titubaſ- ſe ꝑfectio. Deinde ante mihi fidem latronis oſtẽde:⁊ tũc tibi latronis btitudinẽ pollicè. Immittit diabolꝰ ſecuritatẽ vt inferat ꝑdi/ tionẽ: neq; dinumerari poſſint: quãtos hęc inanis ſpei vmbꝛa deceꝑit. Deterreant q̃ſo nos ab hac ꝑſuaſione:innumerabiles popu li ſub tali ſecuritate nudi et vacui bonis: et malis pleni ex hac luce pꝛepti. Quotidie ex/ paueſcenda tranſitus noſtri ⁊ cõmigratiõis incerta:quę et modo vel inſperata vel ſubi/ ta ſunt:et in ęternũ remedijs caritura ſunt. Pꝛeueniendus eſt dies: qui ſuenire cõſue/ uit. Ipſe ſe ſeducit: ⁊ de moꝛte ſua ludit qui hoc cogitat: poteſt mihi extremi tẽpoꝛis in / dulgentia ſubuenire.Mõ eſt hoc: Pꝛimum: quia pꝑiculoſiſſima eſt in vltimũ diem pꝛo/ miſſa ſecuritaſ: Deinde ſtultiſſimũ ẽ vt cau/ ſa quę de neceſſitatibus agit᷑ ęeternis:in uti- litatibus vitę deſicientis cõmittatur extre/ mis. Odibile eſt apud deum: quãdo homo ſub fiducia pęnitentię in ſenectutẽ reſeruatę liberius peccat. Credite chariſſimi: difficile ẽ vt callida diſſimulatio oꝛdinãdę ↄſumma/ tionis obtinere digna ſit facultatem. Apud illum coꝛdis interpꝛetẽ:ars non admittetur h ad ſalutem. Ille auteʒ de quo locuti ſumus beatus latro: beatꝰinquã nõ iam iuxta viã inſidias tendens:ſed viam ipſam in chꝛiſto tenens:ac vitę pꝛędã ſubito rapiens:imuta to genere: ⁊ noua ſpolia de moꝛte ꝓpꝛia re/ poꝛtans: ille nec ſalutis tempoꝛa ſciẽs diſtu lit: nec remedia ſtatus ſui in momenta vlti/ ma infęlici fraude poſuit:nec redemptionis ſuę ſpem in deſperatiõis nouiſſimũ reſerua uit: nec religionem ante nec chꝛiſtum ſciuit. Qõ ſi ſciſſet:fuiſſet foꝛſitan inter apoſtolos non poſtremus in numero: qui pꝛioꝛ eſt fa/ ctus in regno. Ergo etiaʒ ex hoc in extremo placuit deo:quia ad conſequẽdã fidem:non fuit extrema hoꝛa illa ſed pꝛima. Opus eſt g̊ vt ſibi homo quotidiano actu ꝓuideat:⁊ ꝓ/ curet cõſummationẽ: opus eſt vt tota vita noſtra talis ſit in cõuerſatione:vt liberi me-/ reamur eſſe in fine. Inceſſabiliter diẽ tranſi/ tus noſtri ⁊ tempus iudicij cogitantes: nos quoq; cũ latrone iugiter ꝓclamemus: MÆe/ mento mei domine cum veneris in regnum ¶ An eadem feria de paſſione domi Anes inquit dominꝰ ieſus ſcanda 3 lum patiemini ĩ hac nocte. Diſcipuli terrent᷑ tali auditu:⁊ iudam non ter/ ret tanti ſceleris cogitatus. Conſulite apo/ tuum. ni⸗Sermo II — — ſtoli dominũ:interrogate diſcipłi magiſtrũ. Qui mecũ inquit mittit manũ i parapſide: ipſe trꝗditurus eſt me. O induratã frontem talia de ſe audire: et adhuc delectat᷑ accum/ bere. Videt publicari ſuam cõſcientiã:et ad huc manũ poꝛrigit ad buccellã. Nũquid ego ſum rabbi? O iuda cui dicis:nũquid ego ſũ rabbi? iam dic ego ſum. Mõ eſt obliuio neſci entis:ſed pietas miſerantis.Tu iuda quem poſſedit cupiditas: omnia in te nouit diui/ nitas: ſed vę tibi in quo ſemel perijt huma/ nitas. Omnes inquit ſcandalũ patiemini i — hac nocte.Et petrꝰ: Et ſi omnes ſcãdaliʒati fuerint in te:ego tamen non ſcandaliʒaboꝛ. Cęperunt altercari medicus ⁊ ęgrotus. Ille ſine ęgritudine ſe eſſe putabat: ille futuram acceſſionẽ videbat.Cui dominus ait: Pau/ lulum ſequeſtremur: donec rei exitũ cõpꝛo/ bemus.Et iudas: Quẽ oſculatus fuero ipᷣe eſt:tenete eum. O ſignũ ſacrilegum:o placi/ tum fugiendũ: vbi ab oſculo incipit᷑ belluʒ: ⁊ pacis indiciũ pacis rumpit᷑ ſacramentũ. Venerũt ad hoꝛtũ qui iam antea ꝑdiderãt paradiſum:quęrẽtes dominũ ieſum chꝛiſtũ. Egrediunt᷑ querentes qͥ ante ſᷣuenerant ve/ nientes. Stat ieſus ⁊ dicunt: Jeſum quęri/ mus.Aſpicit eos ipſe ſaluatoꝛ:quos pſᷣcede- bat iudas tenebꝛoſus ducatoꝛ. Ducatũ pꝛę bebat ⁊ magiſtrũ nõ videbat:nõ quia ieſus mutabilis erat. Erat qð erat. Lucẽ in tene/ bꝛis quęrebant:ſed lucem tenebꝛę non com-/ pᷣhenderunt. Sed audiamus vocem lucis: qͥd dicit tenebꝛis venientibꝰ cum laternis: Quem quęritis: Illi dixerunt: Jeſum. Re⸗ ſpondit ieſus:Ego ſum. Audita voce abie/ runt ꝓſtrati in faciem cęcitatis. Sed quia lucet lux ĩ tenebꝛis:excitat eliſos a moꝛtuis. Iterum dicit eis: Quẽ quęritis? Jeſum in/ quiunt.Et ait illis:Ego ſuʒ.O inſenſati iu/ deęi:interrogaſtis ⁊ cecidiſtis: leuati eſtis:et ingrati eſtis.Qua vos cõcutiemini cõmina tione vel terroꝛe:qui ad ſolam cecidiſtis ſim plicẽ vocem: Dic iſrael: Veniſti tenere me: da ego defendi te a ꝑſequẽtibus te: Vtins palmarũ Ber. netsn ars Holt⸗ Ser. C.xx MWatth. 26. lake unue ns arhotüp faberen anbular⸗ piodomi ſtütcenan ibillinin nncgpite lemuusch poſturi. (gualgan asſotnnn tnus. Au pulusdon ponderen gcluuarer docnindre lͤſubitot thocke ne nithei l Nin mec cheymari. güſuune Wenter Curitatenmn pimedin on video theotuo⸗ poſtumny mhonſttin dominus. mslach u Galio⸗ norinfug nbrpe Ahon eutur. B Joh. 18. Job. 1. Jo b. 18. Agt, T. lmnito Plllorer lehatur ieds dle⸗ porckii Auſtt iel Ber. C. xXI. Feria tertia pe do. palmarũ Ger. II Exo.IA· teneres me:⁊ non ꝑderes te. In aquis pari/ medont etes conſtruxi: faculam columnę micantis Se erexi:ęgyptios cecitate ꝑcuſſi: tota nocte ꝓ sſencn te pugnaui. Factũ eſt mane: et tranſiſti in/ eDlchid columis mare. Amale me aueritis:ices ceci/ mnontn diſtis. Ecce qualiter cadunt:qui male domi ſleo. gob s, um quęrũt.Tenet᷑ interea dominus ad ſa/ 5.1s, cerdotũ pꝛincipẽ pducendus: æ cum viſcipu/ rnſte li laberent᷑: petrus ꝓmiſſoꝛ egregius cępit RKWH ambulare longinquius:peruenit ad punci/ Ckaan pis domũ: ⁊ quia petrũ frigus vꝛgepat: ca/ mian liefaciendus ſollicitus aſiſtebat. Ecce ille qui j 4 nihil inſirmitatis ſe putabat habere: paula/ nule tim cpit ad verba medici peruenire. Megat ucth territus chꝛiſtũ:qui ſe ꝓmiſerat animã ꝓ eo Uluoeſt poſiturũ. Pꝛoſtrauit eũ anicula decrepita: ndigen gquaſi grauis febꝛicula. Pꝛeſſit eũ lethargi/ nouno cus ſomnus:⁊ cępit eum pco impiger matu/ enitbunn tinus. Audit gallũ cantantẽ:⁊ vidit ſe diſci/ enin pulus dominũ offendiſſe. Sub ancilla cępit ſigilhei pondere vergi atq; demergi. Non erat qui dalzzbo. adiuuaret niſi de interioꝛibuſ ſtoꝛij petrum votns Ne dominꝰ reſpexiſſet.Cuʒ nox media declina/ lefunumn tũ ſubito teneret incurſum:gallus cantauit: Saitehen ⁊ nocte naufragus reſpirauit. Contũ inue/ ii cine nit ſidei liberaleʒ quouſq; impelleret nauẽ: g fueroiße vt in medio ſcopuloꝛũ poꝛtum quęreret la/ m:oplac⸗ chꝛymarũ. Vidit nauim coꝛdis ſui ſine mer/ ikbelig cibus nudam:flere cępit amare: quia domi/ gunenti. nũ ſuum cępit amare.Jeſus pelago nauiga 1 icein5 toꝛem terrebat:⁊ petrus de gubernatoꝛe ſe- unchiti. curitatem ſperabat. Domine inquit petrus nerantwe⸗ vbi me dimiſiſti? Lumẽ tuũ video:te adhuc un gugn Nn non video. Lauiſti pedes meos: terſiſti lin- RZ theo tuo:lumie tuo aperi oculos meos. Qñ Mcatügre. poſſum videre te: niſi reſpexeris me:? Ita ꝑ/ ninienls manſit in amaritudine lachꝛymarũ quouſq; Eintene⸗ dominus de poꝛtis erumperet inferoꝛũ. Pe noncon⸗ trus lachꝛymas fudit confeſſionis: et iudas enuas: D oſculũ poꝛrigit falſitatis.Oꝛate inquit diici ſieme. MVatth. 26. pulis: ne intretis in temptationẽ. Inquieta ſun. Re N nox in fugam cõpulit piſcatoꝛes. Paſtoꝛ te/ werthe netur: ⁊ petrus turbatur. Ipſe paſtoꝛ triſtis geigli erat:anima eius turbat᷑:diuinitas incõcuſſa atts. letatur. Oꝛat ſemel: oꝛat et iterum: tertioq; ſunin pꝛecat᷑. Lanq; aquila tegebat nidum ſuum ſi velamẽto pennarũ:⁊ ſollicitus cum oꝛat ad n⸗ pullos reuertebat᷑: ꝓpter quos triſticiã pa/ ni tiebatur. Obtulerunt iudęi triginta argen- iche teos. Ille tali pᷣcio debet comparari:cui nõ – poteſt aliquid eſtimari. Bene ſynagoga tri/ nini ginta ſtateres argenti penſaſti:vũ dei ſiliuʒ ſuſpendiſti. Abijt ergo iudas: et laqueo ſe Mattõᷣ.27. ſuſpendit. Vide iudas ſententiã diuinema· ieſtatis: quę re puniri noluit manibus alie- nis. Pendes in laqueo:⁊ argentum iacet in templo. Hullus gratulat᷑ de tali cõmertio: quia ſacrilegum pꝛonũciat pꝛeciũ. Hon licet mitti in coꝛbonan:quoniã pꝛeciũ ſanguinis eſt. Ecce iudęoꝛũ impꝛobitas cõdemnat ad/ miſſum:⁊ nõ cõdemnat ſacrilegiũ. Si tolle/ re nõ licet pꝛeciũ:cur implere feſtinas homi/ cidium? Aut pꝛeciũ innocentis ſanguinis in coꝛbonan non licebat mittere: ipſum inno/ centẽ licebat occidere? Emerũt inquit agrũ in ſepulturam peregrinoꝛũ. Inuenit tandẽ mens cęca remediũ. Ad requiem peregrino/ rum: ſaluatoꝛis deputant pꝛeciũ.Licet non agnoſcant:implet᷑ tamen myſterij ſacramen tũ. Interrogauit pilatus ieſum: Tu es rex E iudęoꝛũ:Et ieſus: Tu dixiſti. Qui ait vul/ go: Quem vultis dimittam vobis: barra/ ban an ieſum? Uulgus clamat: cruciſigat᷑. O inoꝛdinata nequicia iudicantis. Pꝛonũ/ ciat innocentẽ:⁊ eligendi tribuit facultateʒ. Multa enim ſum paſſa ꝓ iuſto iſto hac no⸗ cte:eius mulier mandat. In natiuitate mun di:vxoꝛ ducit virum ad moꝛtem:in paſſione chꝛiſti vxoꝛ ꝓuocat ad ſalutem. Alic ſerpen/ tis ſubtilitas ſcipitat: hic terroꝛ angelicus reuocat:vt inde inciperet venia:vnde vidẽ/ tur ꝓꝛupiſſe peccata. Aqua manus lauat di cens: Innocẽs ſum a ſanguine huius iuſti. Illuminat᷑ per aquę myſterium iudicis ſen/ ſus:⁊ chꝛiſtũ pꝛonũciat iuſtum vt populum faceret reum. Magnũ tibi delicti vendicas pꝛincipatũ. Ecce iudex ſaluatoꝛis ſe amoꝛe excuſat:⁊ traditoꝛ ſe cum iudęis ꝓpꝛia voce condemnat. Omnia ſunt elementa ꝑmota: cęlum non eſt quietũ: cum caput dominicũ colaphis verberat᷑. Mon curia ceęleſtis celo cõtenta ꝑmanſit:quia in cõmotione fuerũt. Celi luminaria còturbant᷑: ⁊ de ſtationibus ſuis ſtellę ſulphureę cadũt in lapſum. Ligni cuſpide rumpit᷑ golgatha: reſonant mallei ſecureſq; cedentes: ſcindunt᷑ montis ſacrati petrę: ille ſolus petrus qui fuerat ſuꝑ petrã tanq; in mollem tenuemq; arenam ſolueba- tur ex petra. Catro veniã petiüt: deitate lar/ giente percepit. Ille ſui meminiſſe rogauit: ſaluatoꝛ in paradiſo ſecũ veniſſe ꝓmiſit. ¶ In eadem feria: Sermo III Mattð.⁊2. totius mũdi facinoꝛe in cruce pependit dſs IZlectiſſimi fratres: dominus noſter ieſus chꝛiſtus nobis ſalutem exhi/ buit:diuinę vo naturę nihil minuit. SGtꝛatias ergo agamus pietati eius:qui inſir mitati noſtrę de homine ſuo vitale compo/ ſuit medicamentũ. Magniſicemus eũ:quia nullũ diuinę virtutis dum nobis ſubuenit fecerat detrimentũ. Vere piꝰ:vere ſaluatoꝛ: qui intantũ dilexerit opus ſuum:qui intan/ tũ reputauerit ſeruũ ſuum:id eſt humanum genus vniuerſuzʒ:vt culpam eius ſuo verbe⸗/ re expiaret:vulnera eius ſuo liuoꝛe ſanaret. Deniq; ille peccat:h̊ vapulat. Ille ſᷣuarica/ tur:iſte cruciſigi᷑. Quis hoc exiſtimet:et qͥs cogitet: Quis compenſet dominũ ꝓ ſeruis moꝛi dignatũ:Et hoc ꝓ quibꝰ: Pꝛo ſcelera tis:ꝓ impijs.Quid tibi dñe retribuet opus tuũ bonũ a te factũ: ꝓpꝛia volũtate ꝑuerſũ: ſed tua miſeratiõe reparatũ? Quid ab eo ꝓ tantis bñficijs expetis: Nũquid aliquid eiꝰ eges:aut ab eo qð ei non dediſti reqᷣreſ: An foꝛte imo h qris vt aptũ facias cui miſerea/ ris:vt dignũ cõſtituas quẽ ĩmoꝛtalitatl tuę pticipẽ reddas:vt facias bonũ quẽ coꝛones in ęternũ: Sed qͥd a nobis vt hoc retribue/ B res accepiſti? Nihil certe:an aliquid: Indul geat dñs terrę miſerę:ſi quippiã terra ⁊ cinis hſumpſerit dicere. Non repudiar inſipientẽ ſed reſpiciat confitentẽ. Dicat terra domino ſuo:dicat homo factoꝛi ſuo. Nempe accepi/ ſti aliquid ex me:qð non habuiſti in te. No/ lens em̃ ſubuenire terrę:ſed excedere nolens modũ iuſticię: moꝛtalẽ moꝛte tua redimere cogitabas: ᷣ vnde moꝛi poſſes ex te nihilo/ minus non habebas.Tu omnipotens:ego egens. Tu imoꝛtalis:ego moꝛtalis. Accepi⸗ ſti ex me ęggeſtatẽ pulueris: ſumpſiſti de me moꝛtẽ carnis. Fudiſti ꝓ me pꝛeciũ redẽptio/ nis.O pᷣcioſum pꝛeciũ ꝑditoꝛũ. Dicant nũc qui redempti ſunt a dño: quos liberauii de Ns.106. manu hoſtis: Cõſitemini dño quoniã bonꝰ: quoniã in ſęculũ miſericoꝛdia eius. Dicat ei terra redempta: terra irrigata: redẽpta ſan/ guine:irrigata baptiſmate: Magna miqui/ tas mea:ſed maioꝛ eſt redẽptio tua. Audiat ergo vocẽ dñi mei humani generis aduerſa/ rius:⁊ nihil iam ſibi applaudat elatus:qꝛ ꝓ Job.i2. noſter ieſus chꝛiſtus. Nũc inquit iudiciũ eſt mũdi:nũc pꝛinceps huiꝰmũdi mittet᷑ foꝛas. Et ego cũ exaltatus fuero a terra:omnia tra ham ad meipſum. O q; bene te tuo impe/ tu diabole ꝑcuſſiſti: Crudelitas tua tibi exi⸗ tium:nobis attulit cõmodũ. DLum nulli par cis:teipſum tandẽ interimis. Per vnius de/ lictum omnes captiuaſti:ꝑ vniꝰ iuſticiã oẽs nihilominꝰ amiſiſti. Si illũ qui tibi cõſenſe⸗ rat inuaſiſti:iſtũ in quo nihil inueneras cur Ber. C.xxII. Feria tertia pꝰ palmarũ Ger.II Sermo indebite occidiſti: Effudiſti innoxiũ ſangui / nẽ:redde damnatã ꝓgeniẽ. Tu certe illees qui tibi diuinitatis ſimilitudinẽ arrogabas elatus: nũc ab homie diuino ꝓſterneris ſu/ peratug. Et quid mirũ ſi te vtpote creaturã ſuã virtꝰ diuina viciſſet? Sed hoc ẽ magnũ atq; mirificũ vt de puluere aſſumeret: vnde tuã nequiciã ꝓſterneret atq; cõtereret: vt qͥ ſupꝛa ſydera ſuꝑbus erigebaris:nüc a carne ſuꝑeris. Ille igitur ſanguis quem effudiſti te vicit:me redemit.Heniq; illũ bibo:et ve/D neni tui ꝑniciem ſaluatus vltra non timeo. Pꝛęualuiſti in paradiſo:ſed victus es de pa tibulo.QAuid mihi circumiectã ꝑadiſo igneã rhomphęam owonis?Ecce exaltati cruciſixi pꝓfluẽs vnda reſtinxit verſatilẽ flammã. Jã iam patet hũano generi ꝑadiſus: in quo la⸗ tronẽ conſitentẽ reduxit dñs ieſus chꝛiſtus. O q; grande myſteriũ. Paradiſus qui clau/ ſus fuerat huaricatoꝛi:iã reſerat᷑ latroni. An foꝛte ⁊ in hoclatrone totũ hominẽ:vel illum etiã pꝛimũ generis hũani parentẽ aduerte/ re cõuenit:? Si em̃ is qui alüs inſiciẽdo intu / lerat moꝛtem latronis accepit nomẽ: quãto magis qui ipſam moꝛtẽ quę non erat peccã/ do inuenit: latronis nõ iĩmerito crimẽ incur/ rit? Chꝛiſtus autẽ ait latroni: Hodie inquit Lucj.ꝛʒ. tarda videat᷑ eſſe conuerſio:cũ latronis iam pendẽtis: iam moꝛiẽtis nõ fuerit repudiata cõfeſſio:O ampla dñi miſeratio:obliuiſcẽt! iniuſti crimẽ:ſuſcipientis pęnitẽtis fidẽ:pꝛo ſcelere damnatũ faciẽtis electũ:moꝛtis debi mecũ eris ĩ ꝑadiſo. Cui aliquãdo chariſſimi E ctoꝛẽ reddẽtis ęternitatis vitę participẽ. S plane huiꝰ latronis extrema quidẽ ſed non minima ſides:qui dſim tunc nõ ſuſcitantem moꝛtuos:ſed moꝛientẽ ꝓ peccatoꝛibꝰ pꝛope modũ agnoſcere ⁊ cõſiteri ꝓmeruit. Solus deniq; petrus paſſionis timoꝛe perterritus: quaſi hominẽ denegat: latro cruciſixũ ado/ rat. Sed petrum dominus coꝛrexit reſpici/ endo:latronem vᷣo beatiſicauit in gloꝛia aſ- ſumendo. O latronem laudabilem: mirabi- lem: imitabilem: ſęuientem gladio: violen/ tum cęlo: rapinis inhiantem: fide feruentẽ. Sed bhęc mutatio dexterę excelſi eſt:vtveriã Po. 76. . (Nℳ ſten tliae atinon tvatetbſl emneneni ſnenen del ſitnigeſ,⸗ NesMunam ſo wlenust inuſt gonmd han Glnonsfen Oulmnst icusaoto⸗ Nauortaud mnn eet eoui dis Nean wainol fonenapobe ſos ladorn niene Pe (lolftotoe novata ſ tepontüſt ſunhevcat c Gpinptsin Allinlie aen W Gnboli E* 0 Puünd a.6 ſimmgeor Petiuitpie u nirtoli⸗ 4 Aiterts igi polvens mepaun. 6 Nibabest⸗ fenglinef toneone lensgeu⸗ Gntine Nüponiotr ltenon elcͤſte, dingmnin Neenddene Maeniͤten core, —., 2 tusud Gäöteeet⸗ mnsnüczan Scnen eunt Aäbihoeed anonnne. nausezen nigacloige lnnionuf liſunni A üringeol⸗ gieſnschnine. Aalusgricln Galurvni Mmineſelun nentgdu⸗ zinſaöͤthin tnoni gi onani nnoainetan botenuti litotmint alunonsin Uant ndun oeobluſck timane tchi gniſetſel goſuſauinmn G⸗aed pẽdentẽ de pęnali ligno redemit. Etem̃ fra Sermo vicem redderet diabolo chꝛiſtus: videlicet vt quẽadmodum diabolus pꝛimũ depꝛauã/ do hominẽ abſtulerat de paradiſo:ſic chꝛiſtꝰ latronem confitentẽ erueret de inferno. Iille ſᷣſumentem de interdicto ligno decepit: iſte tres aſſumamꝰ ⁊ nos vocem latronis huius ſi nõ volumus eſſe latrones. Dicamꝰ ⁊ nos: Memẽto noſtri domine cum veneris in re/ gnum tuũ.hanc ergo confeſſionẽ illius ſan/⸗ cti latronis fratres chariſſimi quã dęcantan do ꝓtulimus ⁊ reſpondendo ꝓpꝛia voce fe/ cimus:deuotione certiſſima ꝓferamus:⁊ ſic dicamus vt audiamur:ſic cõſiteamur vt ſal/ uemur. SFide ergo dicamus:coꝛde clamemꝰ. Ipſe autẽ dñs noſter ieſus chꝛiſtus audiet ꝓfecto vocẽ noſtri clamoꝛis: ſi integrã deuo tionem appꝛobauerit mentis. Ipſe perducat nos ad arboꝛem vitę: qui eruit nos de lacu miſerię. Ipſe aperiat nob ianuas paradiſi: qui confregit poꝛtas inferni. Ipſe populum ſuum eruat a flageilo: qui ſe cõtineri ꝑmiſit ante pontiũ pᷣſidem pilatũ. Ipſe in regnum ſuum ꝑducat cõſitentes:qui pati dignatus eſt ꝓ impijs innocens:vt ſit nomen domini benedictũ in ſecula ſęculoꝝ:Amen. n ead m feria: De expoſitione C.xII. Symboli:Serm IIII Ag MDoꝛtet attendere fratres chariſſimi 0 uãta dei pietas ſit erga hũanũ ge- nus. Omnipotẽs deus creatoꝛ ⁊ cõ/ ditoꝛ angeloꝝ ⁊ hominũ:oĩs creaturę viſibi lis ⁊ inuiſibilis patrẽ ſe voluit vocari ab ho Geñ.2. mine ⁊ ꝓ filijs habere quos fecit ex limo ter/ E. Si ̊ credis deo:dęmonẽ relinque:ſi deũ equi volueris:quicqͥd deo nõ placeat deui/ tare ꝓcura. Gaude ⁊ exulta:qꝛ vnũ eundẽq; deũ habes ⁊ patrẽ:ipſũ cole:ipſũ dilige:ipᷣiꝰ fac volũtatẽ. Hihil de idoloꝛũ cultu vel ſup/ ſtitionibꝰ paganoꝛũ cogites: qꝛ deꝰ eſt omi/ potens qͥ oia ꝗ tibiꝓmittit potẽs ẽ reddere. Et in ieſum chꝛiſtũ fliũ eius vnicũ dñm no/ ſtrũ.Niſi em eundẽ dei ſiliũ:eundẽq; chꝛiſtũ filiũ homis tota mente abſq; vlla hęſitatiõe credideris atq; cõfitearis:nec patrẽ tibi pꝛo/ derit cõſiteri. Crede ergo filiũ dei vnigenitũ ab ingenito deo patre:vità a vita:verũ deũ de vero deo:coęternũ ⁊ coeſſentialẽ: coomi/ potentẽ ⁊ coęqualẽ ꝑ omnia patri:⁊ ad ęter/ na cũ eo ⁊ cũ omibꝰ ſanctis eius gaudia me/ Ber. C. xXIII. Feria tertia p' do. palmarũ Ger. IIIi reberis puenire. Qui cõceptus ẽ deſpũſan/ B cto:nat᷑ ex maria vᷣgine. Cũ ſpm̃ſanctũ mi/ Xud.iꝛ.et.2. niſtratoꝛẽ tantę natiuitat audieris:nullate⸗ nus dubites virginẽ potuiſſe cõcipere. Cur nõ credis eum in vtero incoꝛruptę virginis potuiſſe hoiem ſigurare: quẽ credere debes hoĩem feciſſe de limo terrę? Mec dubites ma ria virginẽ manſiſſe poſt partũ: qᷣa qualiter h factũ ſit non hũanꝰ ſermo neq; ſenſus põt cõpꝛehendere: qm̃ deus pater voluit ſiluum ſuũ coęqualẽ ſibi ꝑ omnia in nulloq; diſſimi lem humanã ꝓ homnibꝰ ſuſcipere carnẽ: vt omnibꝰſibi credẽtibus eiuſq; obſequẽtibus voluntati ęternã vitam largiret᷑ ⁊ gloꝛiã: vt hominẽ ad imaginẽ dei factum et ꝑ inuidiã deceptũ diaboli atq; a regno expulſum ęter/ no:ꝑ vnicũ filium ſuum carnem aſſumendo et humanã naturã ſuſcipiẽdo erueret a dia/ bolo ⁊ regno reſtitueret ęterno.QAui paſſus Mattᷣ.27. eſt ſub pontio pilato:cruciſixus:moꝛtuus et ſepultus.Qui ꝓpter te humanę carnis acce pit coꝛruptionẽ:ipſe ꝓ tua redemptiõe ⁊ ſa/ lute in hũanitate quã accepit crucis pertulit paſſionẽ: qꝛ paſſio illiꝰ noſtra eſt vira: moꝛs illiꝰ eſt liberatio noſtra. Tertia die reſurrexit a moꝛtuis.Si te triduana domini ſepuiltura cõturbet:reſurrectio gloꝛioſa ↄfirmet.Quic9 quid em̃ infirmitatis audis in chꝛiſto:noſtrę hoc neceſſitatis:noſtrę redẽptiõis eſt cauſa: quicquid gloꝛię:eius eſt pꝛopꝛię poteſtatis. Qui ideo moꝛtuus eſt vt nos reuiuiſceret: ideo reſurrexit vt nos ad vitam reſuſcitaret ęternam. Aſcendit ad cęlum ſedet ad dexte/ ram dei patris omnipotẽtis.Si tibi magnũ C Marci.I6. et pᷣcioſum videt᷑ ꝙ ꝓ te filius dei pependit in cruce:illudq; ſublune ꝙ aſcendit in celuʒ: illud te multomagis ſtupere opoꝛtet ꝙ ꝓ te moꝛtuus eſt ⁊ ſepultus. Quia ad hoc deſcẽ/ dit vt ea quę humansę diſplicent inſirmitati ꝓ tua ſalute ſufferret:et te ad ęternã ⁊ ad cę- leſtem gloꝛiã ſecũ ꝑduceret. Inde venturus 2. Cimoth. 4. eſt iudicare viuos ⁊ moꝛtuos. Ipſe qͥ ab ini/ quis ⁊ impijs iudicatus eſt ad moꝛtem:ipſe omnes bonos et iuſtos iudicaturus eſt ad gloꝛiam: omneſq; impios detruſurus ad pę- nam.Et in ſpiritũſanctum.Sicut credidiſti D deum patrẽ omnipotentẽ ⁊ filium eius vni/ genitum: pari fide et veneratione crede ſpi/ ritũſanctũ vnũ deũ eſſe patri filioq; coęqua lem in omnibus: in nulloq; diſſimilẽ. San⸗ ctã ecchiã catholicã: ſanctoꝝ cõmunionẽ:re/ miſſionẽ pctõꝝ. In qua omnis qui renatus Job. ⸗. q 2 C. fuerit ex aqua ⁊ ſpũſancto ęternã omniũ ꝑci piet indulgẽtiã peccatoꝛũ:extra quã omnes iniqui ⁊ impij ad ſuplicia deputant᷑ ęterna. Carnis reſurrectionẽ ⁊ vitã ęinã. Qð ĩ chꝛi⸗ ſti gloꝛioſa reſurrectiõe audiſti cõpletũ: hoc in te oĩno in futuro iudicio crede eſſe cõplen dum: Et camis tuę reſurrectio te reparet in gternũ. Niſi enim credideris reparandũ te eſſe poſt moꝛtẽ:ad pſᷣmiũ vitę ętxernę ꝑuenire nõ poteris.Si autẽ credideris:ęternis gau⸗/ dijs inſeraris: Per chꝛiſtũ dominũ noſtrum viuentẽ ⁊ regnantẽ cũ patre ⁊ ſpũſancto nũc ⁊ ſemꝑ:⁊ in omnes ęternitates ſęculoꝝ ſęcu/ S merig guart poſt dominicã Dal⸗ CKXIII. marũ: De paſſione oni:Sermo 1 Manb, 26. lis ſuis: ſterno die recitata eſt frẽs chariſſimi audiuimus dominũ dixiſſe diſcipu/ mnes vos ſcandalũ patiemini in * ac nocte ꝓpter me. Cui beatus petrus ait: Etiã ſi omnes ſcãdalizati fuerint:ego nunqᷓ; ſcandalizaboꝛ. Sed dñs inſpectoꝛ coꝛdis re/ ſpondit ⁊ dixit:Amen dico tibi anteq; gallꝰ cantet ter me negabis. Ille autẽ dixit: Etiã ſi me moꝛi opoꝛtuerit pꝛo te:non te negabo. Videte frarres chariſſimi verꝰ ⁊ cęleſtis me/ dicus venam coꝛdis inſpexerat: et qua hoꝛa temptatiõis pondus vel infidelitatis friguſ venturũ eſſet dixerat. M ομicus pdicabat otus negabat. Sed vbi ad hoꝛã ventũ eſt: falſuz fuit qð ꝓmiſerat homo:⁊ verũ ap/ paruit qð pᷣdixerat deus.Quid enim homo ſine dei gratia poſſit: timoꝛ beati petri apłi euidenter oſtendit. Per ſolũ enim liberum arbitrium nõ addito etiã dei adiutoꝛio pꝛo/ miſerat ſe ꝓ domino moꝛiturũ. Sed quid ẽ homo ſine gratia dei:niſi qð fuit petrus cuʒ Eſa.40. negaret chꝛiſtũ:⁊ niſi qð ait ꝓpheta: Omis Matth. 16. caro ſenum?: Et ideo beatũ petrum paululũ dominus ſubdeſeruit:vt in illo totũ huma/ Rlectione euãgelica quę nobis he/ — num genꝰ poſſet agnoſcere: nihil ſe ſine dei gratia pꝛeualere:et vt eccleſię rectoꝛi futuro ignoſcendi peccãtibus quędã regula pone/ ret᷑.Credendę enim erant petro apło claues eccleſię: ĩmo creditę ſunt ei claues regni cęlo rum.Credenda quoq; ei erat populoꝝ innu mera multitudo ꝗᷓ eſſet ꝓ ſuę naturę vitijs: paſſionibus:culpis inuoluta atq; peccatis. Deniq; ſic ad eum ſaluatoꝛ dicit: Tibi inqͥᷣt dedi claues regni cęloꝛũ. DNeinde ſequit᷑ di/ ob chꝛiſti iniuriam ſerui pꝛincipis ſacerdotũ declarat auricula. Hic igit᷑ tam durus tanq; eſt ſeruus:non liber:non phariſęus: nõ ſcri/ XXIIII. Feria quarta p? do. palmarũ Ber.I N cens: Quęcũq; ligaueris ſuꝑ terrã eruntli⸗ gata ⁊ in cęlo: videlicet vt ĩ clauibus fidelis lanitoꝛ:in ſententiuᷣs eſſet clemẽtiſſimꝰ diſpẽ ſatoꝛ.Erat enin reuera hic petrus paulo du/ rioꝛ ⁊ ſeuerus: ſicut eius auſteritatẽ trücata ſeuerus ſi dono nõ peccãdi a dño fuiſſet in/ deptus:quę venia cõmiſſis populis dono⸗ niſcn ret᷑: Sed idcirco diuinę ꝓuidẽtię ſecretũ ita nin temperauit atq; ꝑmiſit vt pꝛimꝰ ipſe laberet e len ac rueret in peccatũ:quo erga peccantes du⸗ . u rioꝛem ſententiã ꝓpꝛuj caſus inruitu tempe/ gnan raret.Quãtum igit᷑ diuini muneris erga ſa- manten lutem hominũ:quantũ curę quãtüq; ſollici/ Gninurfud tudinis impendat᷑ aduertite. Zotius coꝛpe Auutlnit ris moꝛbum in ipſo capite curat eccleſię:⁊ in lmote ipſa vertice cõponit membꝛoꝛũ omniũ ſani/ ennen tatẽ: in ipſa cõfeſſionis chꝛiſti crepidine: in liugnoti ipſo ĩmobilis ſidei fundamento:in petro ſcʒ bidalaoegt illo qui dixerat: Etiã ſi me opoꝛteat moꝛi te/ Watth.26. Moſouien cum non te negabo.hic eſt petrus qui diui/C. Domiſein na reuelatione pꝛioꝛ omniũ veritatẽ meruit Aullidocn cõſiteri dicẽs: Zu es chꝛiſtus filius dei. hic Matth. rs. umade⸗ tantus ⁊ talis venit ad illã noctẽ in qua dñs ecoödonat tradebat᷑: ⁊ cũ ſe calefacere veller ad pꝛunas Johᷣ.is. AConſcenn acceſſit ad eum puella ⁊ dicit ei:Et tu heſter- Alisfieni no die cũ homie hoc eras.Art ille mox reſbõ⸗ hßutmnad dit:Heſcio hominẽ iſtũ. Quid agis o perre Mtitaracl futurę rectoꝛ eceleſię:quid loqueris? Intue- lancentie re quid ſis interrogatus:vel quid interogã lplumſpen ti reſponderis. Vox tua repente mutata eſt. koſuben Hoc eſt omne illud quod cito: ſed nõ cauto pobamg ſermone ꝓmiſeras? Hoc eſt totũ qð etiã om nonnin'n nibus negãtibus te vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeuern,⸗·ͤ- fesgeſpen re iuraueras:? Hondum ſidem tuam aliquis (Aulenyi temptauit atq; diſcuſſit:nondũ te ob chꝛiſti fumicante negationem aduerſarius traxit ad publicũ: kummlg nõdum es apud reges ⁊ pꝛeęſides ꝓpter no/ men eius exhibitus: non tibi flagella: non/ dum ſunt admota toꝛmẽta. Quis poꝛro eſt qui te interrogat: ꝙ tam cito negaſti? Ron nſg⸗ M. Ne le⸗ Ne ue 4 ſe ba:non ſacerdos: non miles:non centurio: non ſpicularoꝛ: nullus poſtremo eoꝛum qui auctoꝛitate ſua poſſet foꝛmidinem incutere conſtenti. Mulier te ſimplici voce inteno- aan gat:⁊ foꝛtaſſe nec ꝓditura cõfeſſum. Nec vo lnngte tantũ mulier ſed puella: æ non ſolum puella ſllenne ſed oſtiaria:vile ꝓculdubio abiectũq; man⸗/ ſge cipium. O res ſtupenda. Puella accedẽs ſi/ finin dem petri diſcuſſit:⁊ mirũ ſi ſoliditatẽ petri nirnn Be wnl⸗ facs v Ulodr tüntn Ndot gtangg ler Ś”ÿM feiina loberet nes du⸗ tenpe agaſt⸗ ſollc, po⸗ ſeain lüſani⸗ nnerin etoſq; norite, Wat nidini⸗A. meruit gladis ubeſen rtelo⸗ 0pene nenogs neatnent hnocauto etäo Maa⸗ aligois bchuti hublch: pterno⸗ la:non/ gordeb uhn noͤſan nunt: otunm au⸗ inaee einten⸗ Bete⸗ nn ſon Celisl Aien Ber. non turbo:nõ imber:ſed roꝛis leuiſſima gut ta trãſfixit. Petrus labia puelleę nõ ſuſtulit: ſed vbi locuta eſt:ille turbat᷑. Pꝛoceſſit ſer/ mo puellę:⁊ imobilis columna concuſſa eſt. NVlirũtamẽ inſtabat illa interrogans ⁊ dice⸗ bat:Et tu heſterno cũ homine hoc eras? Pe trus autẽ eo magis opꝛeſſus foꝛmidine:ho/ minẽ ſe ſcire negauit.Quẽ reſpiciens chꝛiſtꝰ ſuoꝛũ fecit recoꝛdari ſermonũ. At ille intelli⸗ gens factũ:cõuerſus ad pęnitentiã amariſſi me fleuit.Agnouit em̃ ſibi vt homigi pecca/ ti irrepſiſſe ꝑniciem: qð totum hacłenus vt memini diuinitus ꝓcuratũ eſt. Videte ergo „ fratres chariſſimi quẽadmodũ exiguę culpę ꝑmittitur ſubiacere tantus apoſtolꝰ:vt emẽ datus elatiõis vitio atq; coꝛrectus: integro veſtia᷑ moderatiõis ⁊ clementię indumẽto. Jam enim eruditus es et edoctus in petro: quẽadmodũ eũ dñs tui cauſa patit᷑ circũſcri bi delicto: quẽadmodum illum ſidei pieta- tiſq; ſigniferũ: ⁊ generis humani columnaʒ permiſerit metu dominãte quaſſari: vt po/ puloꝛũ doctoꝛibus et magiſtris eſſet exem-/ plum:a deo ſibi non peccandi gratiã mini/⸗ me cõdonatã:ſicut dicit apoſtolus paulus: ᷣat.s. Conſiderans te ne ⁊ tu tempteris: cum foꝛ/ te quis fuerit in eccleſia delicto pꝛęuentus: nõ ſtatim abijciat: nõ condemnet:ſed com- patiatur ac lugeat:conſolet᷑ ⁊ reuocet:cõmo det iacenti affectum:poꝛrigat manũ: erigat lapſum:ſpem ei diuinę dementię repꝛomit/ tẽs:ſub q̃ etiã ſeruire exemplo tantoꝝ com/ pꝛobat magiſtroꝛũ. hęc aũt nos vt ſupᷣ me/ moꝛauimꝰ nõ iuſtos culpando:ſed peccato/ res ad ſpem erigendo pꝛotulimus: et pꝛimo quidem virtutes eius extulimus: vt ⁊ iuſtis foꝛmã cautelę: ⁊ peccatoꝛibus ſalutis mon/ ſtraremus exemplũ. Serno Aneaae feria:de expoſitiõe Sym oli:Sermo II C XXV. Redimus in vnũ deum patrem om nipotentẽ:et in vnigenitũ filiũ eius ieſum chꝛiſtum deum ⁊ dominũ ſal/ uatoꝛẽ:⁊ i ſpiritũſanctũ deũ.Hõ tres deos: ſed patrem ⁊ filium ⁊ ſpiritũſanctũ vnũ deũ colimus ⁊ cõfitemur. Mon ſic vnũ deũ qua/ ſi ſolitariũ: nec eũ deniq; qui ipſe ſibi pater ſit ipſe ⁊ filius:Sed patrem verũ qui genuit filium verum: id eſt deũ ex deo:lumẽ de lu/ mine:deum verũ de deo vero:omnipotentẽ poteſtatis. Pat filiũ genuit:nõ volũtate:nõ C.XxXV Feria quarta do.pꝰ palmarũ GBer.II de omnipotẽte:vitã ex vita:perfectũ ex per/ fecto: totum a toto: plenũ a pleno: Mõ crea/ tum ſed genitũ: non ex nihilo ſed ex patre: vnius ſubſtantię cum patre:qð gręce dicit᷑ homouſion. Spiritũ vo ſanctũ deũ non in- genitũ:neq; genitum:non crearum neq; fa/ ctum: ſed de patre ꝓcedentẽ et filio: patris et ſilij ſpiritũ: ſemꝑ in patre et filio coęternũ coęqualem ⁊ cooperatoꝛẽ cõſitemur et ve/ neramur. Ideoq; in nomine patris et filij et ſpirituſſancti vnum cõñtemur deũ:qꝛ deus nomẽ eſt poteſtatis nõ ꝓpꝛietatis. Pꝛopꝛiũ nomen eſt patri pater: et pꝛopꝛiũ nomen eſt filio filius:⁊ pꝛopꝛiũ eſt ſpirituiſancto ſpirit ſanctꝰ.hãac trinitatẽ vnũ deũ credimus. Et vnũ eſſe deũ patrẽ:et ex vno patre ſiliũ qͥ eſt vniꝰcũ pf̃e naturę vniuſq; ſubſtãtię:⁊vnius neceſſitate ſed natura. Filius vltimo tẽpoꝛe S ꝑ quẽ omnia facta ſunt:quę in cęlis ⁊ quę in cołꝛ. terra:viſi bilia ⁊ inuiſibilia ad nos ſaluãdos et adimplendas ſcripturas venit a patre: qͥ nunq; deſijt eſſe cum patre: quẽ credimꝰ cõ/ ceptũ de ſpirituſancto ⁊ natũ de virgine ma ria:verbũ carnem factum: non demutatuʒ: ſed deum ꝑmanentẽ: hominẽ natũ non pu/ tatiue ſed vere: Hon aeriũ ſed coꝛpoꝛeũ:nõ phantaſticũ ſed carneũ:oſſa:ſanguinẽ: ſen/ ſum et anunã habentẽ:hoc eſt ꝑfectũ homi/ nem:verum hominẽ:⁊ verum deum intelli/ gimus:vt verum deũ verum homine fuiſſe nullomodo ambigamꝰ. Nõ enim amiſit qoð erat:ſed cępit eſſe qð nõ erat:vt ꝑfectus ſit iĩ ſuis:et verus ſit in noſtris. Nam qui deus erat homo factus eſt:et qui homo natus eſt operat᷑ vt deus:et qui operat᷑ vt deus vt hõ moꝛit᷑:et qui vt homo moꝛit᷑ ſurgit vt deus. Qui deuicto moꝛtis imperio:cum ea carne qua natus ⁊ paſſus ⁊ moꝛtuus fuerat reſur, rexit. Aſcendit ad patrẽ ſedetq; ad dexterã Marel.16. eius in gloꝛia quã ſemꝑ habuit habetq;. In eius moꝛte ⁊ ſanguine credimus nos emun/ datos:et ab eo reſuſcitãdos die nouiſſima i hac carne in qua nunc viuimus ⁊ quã habe/ mꝰ cõſecuturos nos aut vitã ęternã ꝓ pſᷣmio boni meriti:aut penas ꝓ peccatl ęterni ſup/ Lucf. 1. et. 2. plicij. Heęc retinete: huic fidei animas vfas ſubiugate: a chꝛiſto domino pꝛęmia cõſecu/ turi regni cęloꝛum: Amen. ¶ In eagem feria: De oꝛatione do⸗ minica: Dermoa III q 5 xXxvI. Feria quarta pꝰ do. palmarũ: Ger. III. N NANoniã dſio gubernãte iam eſtis in cia tollit᷑:⁊ humane vitę inſinuatur incertũ: ſunin ſm illud: MHolite ſolliciti eſſe ĩ coaſtinũ. Ve⸗ Mattb.s M M re em̃ incõueniens eſſet eũ in multos annos regia cõſtituti:⁊ pꝛope eſt dies quo ad ceęleſtis regis veluti cõſiſtoꝛiũ ve/ niatis:moneo vos chariſſimi vt pᷣcem legiti ⁊ tꝑa vel certe in aliũ diẽ neceſſaria poſtula- Giingonn mã patri et deo offerendã ante diſcatis. Mã re: cui foꝛte ſub nocte eſſet vita flniẽda. Sic Lucj.i⸗ ſeopeen qꝛ ſtupida mens hoim ⁊ ignara cęleſtiũ: nec em̃ ⁊ ille auariſſimꝰ diues qͥ reſtruct hoꝛreis gentn ſcire nec inuenire poterat quẽadmodũ deũ ⁊t repletis dixerat ad alazʒ ſuã:habes multa naerſditn digne pcaret:ipſe verus dñs ⁊ magiſter oſtẽ bona in annos multos: epulare: audiuit a ſcputhen dit ⁊ docuit. Per ſe quidẽ ſanctos apłlos: ꝓ dñio:Stulte:hac nocte repetũt aĩaʒ tuã:quę Nortflutl pᷣparaſti cuiꝰ erunt?Cõpetenter &oꝛamꝰ pa/ na. nẽ noſtsũ quotidianũ hodie nobis dari: qᷣa craſtinus dies qͥd pariat ignoꝛamꝰ. Dicimꝰ* D deinde: Dimitte nobis debita nr̃a. Debita Matthð.s,. fratres peccata intelligunt᷑. Hã debitũ con-⸗ trahit᷑ quotienſcũq; delinquit᷑:Quod debi⸗/ tũ quãdoq; ſolui in gehenna neceſſe eſt. Et qꝛ hũanę fragilitati nõ deeſt quotidie vnde delinquat: ideo petimꝰ vt debita nobis dũ illos autẽ nos quõ debeamꝰ oꝛare. Sic inqͥt Matth̊.s. oꝛabitiſ: Pater nr̃ qui es ĩ cę-lis:Sancctiſicet᷑ nomẽ tuũ:Adueniat regnũ tuũ: Fiat volũ/ tas tua ⁊c. O vere cęleſtis oꝛatio: ꝗᷓ tota eſt oꝛatio. Hã ſi ſingula vᷣba ꝓut ſunt latiꝰ tra/ De vᷣbis diii ctare voluerimꝰ:dies anteq; ſermo defſiciet. Sr.28,5, Attamẽ breuiter peurram Dicim: Hater meliag. 2.a r qui es ĩ cęlis. Sic incipiẽdo:bonitatẽ dei ⁊ gratiã ꝓteſtamur. Ham qñ nos terreſtres ⁊ miſeri ⁊ imbecilles ⁊ inutiles ſerui audere/ mus vultũ leuãtes ad celũ dicere: Pater nr̃: niſi ipſe ꝑ ſuũ nobis vnigenitũ hanc ſiduciã ſumus in coꝛpoꝛe dimittant᷑: ne vſq; ad no/ Matth.. uiſſimũ quadrantẽ deſudemꝰ. Bñ autẽ ad/ iũ git᷑: DPimitte nobis debua nr̃a:ſicut⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus nr̃is. Vides chariſſi Job.ꝛ. ſtitiſſet: Sicut ſcriptũ eſt: Quotquot eum les ch receperũt dedit illis poteſtatẽ filioſ dei fieri: me quãta nos cõditiõe diuinꝰ ſermo ꝑſtrin/ his qui credunt in nomie eius. Accepta igiẽ gat.Dimitte & vt dimittat᷑ tibi. habes ali- SBo. S. Poteſtate patrẽ vocamꝰ deũ:quia ꝑ ſidẽ ſpi - quẽ debitoꝛẽ qͥ in te peccauit:qui foꝛte iniu⸗ loelenls in ritũ adoptiõis accipimus:vt nos factos dei riã fecit:dimitte illi roganti:indulge poſcen Enesthobi B filios gratulemur. Deinde dicimꝰ: Sanctiſi ti:parce pęnitenti:nedũ denegas pietatem lecedeigg cet᷑ nomen tuũ.hoc actiogratiaꝝ eſt:veluti fratri:tibi claudas indulgentiã. Jã vᷣo vti/E eſnacun ſi dicat᷑: Sanctũ ſit ⁊ benedictũ nomen tuſ. liſſimo ſine oꝛatio ſacra complet᷑:oꝛando cõ/ uſiunpen Decet ̊ gratias agere qui gratiã meruerũt. tra tẽptationẽ ⁊ malũ.Dicimꝰ em̃:Ne indu⸗ riblee Adueniat regnũ tuũ.HNon vtiq; vt incibiat cas nos ĩ temptationẽ:ſ libera nos a malo. icitino, ille regnare cuius regnũ eſt omniũ ſęculoꝝ: Inducit deꝰin tẽptationẽ hoĩem:cũ tẽptari “ Nnen ſed hoc optamꝰ* vt finẽ nr̃is faciat malis: et pꝓmittit vt ꝓbet:nõ vt ꝑimat᷑. Temptat aũt – veniẽs de cęlo nos aſſumat in regnum. Hoc non quaſi mentiũ neſcius humanaꝝ:ſed vt din em̃ dicto admonemur vbi vitã noſtrã ⁊ ſub/ ſuos ſideles faciat in ſęculo manifeſtos: ſicẽ A i ſtantiã ⁊ regnũ ſperare debeamꝰ. Similiter ſcriptũ eſt: Vaſa figuli ꝓbat foꝛnax:homies ecei.ꝛ. i dicimꝰ: Fiat volũtas tua ſicut in cęlo ⁊ĩ ter- aüt iuſtos tẽptatio tribulationis. Sic abꝛa/ ranus ra. Quis em̃ obſtat deo:quo minus ſiat vo / ham temptauit in filio ⁊ honoꝛauit: ſic Job ſe haent luntas eius vbiq;:? Sed hoc oꝛamꝰ: vt ſitut dando ĩ tẽptationes varias ꝓbauit:ſic ſan- uedhe in celo ſit voluntas dei vbi nullus offendit: ctos apłos:ſic beatiſſimos martyꝛes ꝑ ignẽ nueg⸗ ita virtutẽ nr̃is animis tribuat: vt eius voę quoq; et gladios coꝛonauit.Ex quo awaret ano lũtatẽ nos qui ſumꝰin terra facere ⁊ implere a deo tẽptatiões huiuſmodi ꝓuenire: ⁊ dia/ leno poſſimꝰ. Vel certe cũ dicimꝰ: Fiat volũtas bolum nihil ſine dei ꝑmiſſione valere.Ergo W tua:docemur ſemꝑ ad dei nõ ad noſtrã reſpi deus ſolus adoꝛand“ eſt:qui põt educere de Marnrani cere voluntatẽ:qꝛ in nr̃a volũtate aliquoti- temptatiõe.Educit vo cũ liherat a malo.A gerſei ens cõtraria ſunt: in dñi autẽ volũtate vita malo aũt liberat:quãdo ſuꝑ id qð poſſumꝰ luthud Cueſt ſemꝑ ⁊ bonitas. Cõſequẽter iã poſt cele· nõ nos ꝑmittit tẽptari.habetis fratres oſtẽ SF gikit⸗ ſtia etia terreſtria poſtulamꝰ*: ſed tñ neceſſa, ſum:⁊ quẽ debeatiſ oꝛare:⁊ cui gratias age/⸗ krſöhide ria.Mã dicimꝰ: Panẽ noſtrũ quotidianũ da re:⁊ cuiꝰ cupere regnũ vel expectare volun/ naſcnneg nobis hodie. ſapiẽtia vera ⁊ diuina ꝓui/ tatẽ:Deindecõtra tẽptationes et malũ cuiꝰ fuctſen dentia:ꝗᷓ docuit ⁊ panẽ ſolũ petere:et hodie nomiare. hHoc em̃ dicto:⁊ auiditas cũ auari/ ſit auxiliũ ſſtolandũ.Ecce in paucis oia:⁊ i bꝛeuitate cõpleta ſunt.QAuia g non difficile leitsdei ſnnenn agimn übebeenln luealtui⸗ Maüzmin hrgda bisden oan. Dap ℳ „. tunkn Dunh Hidchticon iQuosde⸗ Ahecelech e „ 1 ebiea nobod eneyſcotntd . Biuids ninattnos Vieschanli Pſamopiin⸗ . bebesd⸗ griſoteno⸗ nllgepeſen gas picaen ni. Fizon ſckorunchc Pen⸗ Beinir nnsan ſencätchen Tenpmuadt Jo. . Johannẽ: Sermo ve gnotdenge cXXEI managſat nanitelonſe Gmarbonies ti H altſtſn⸗ nmes ih nis tbnn i⸗ men diſcitur: immo facile retinet᷑: omnes hoꝛtoꝛ tam viros q; feminas diſcite retinere:vt cuʒ fueritis gratiã domini quam cupitis conſe/ cuti: inter omnes ſanctos hanc pꝛecem oꝛe conſono ꝓferre poſſitis: et coꝛde mũdo dili/ gere:vt chꝛiſtus ſedens ad dexteram patris in oꝛe vro vᷣba ſua videns et ĩ coꝛde vro ſua ſcepta:⁊ hic vos cuſtodiat:⁊ futuro ęuo di⸗ gnos efficiat. Ipſi gloꝛia in ſecula ſeculoꝛü: Amen. G — ¶ Feria quinta In cęena domini:de eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm it a cena et ponit . Sur ſtimẽta ſua ⁊c. Serio I S&Addie fratres chariſſimi audiuimus euangeliſtã dicentem: Quia cũ ſur/ nenta ſua ⁊ ſcinxit ſe lintheo:⁊ cępit lauare pedes diſcipuloꝛũ. Quid nos dilectiſſimi in hoc loco dicturi ſumus?:Quã excuſationem ſᷣtendere poterimꝰ:qui dedignamur impen dere peregrinis:qð ille dignatus eſt impen/ dere ſeruis ſuis: Sed ſũt foꝛte aliqui viri po tentes ⁊ nobiles:ſunt aliquę delicatę matro nę quę dedignant᷑ ſe inclinare vſq; ad veſti / gia ſanctoꝛum in hoc mũdo peregrinantiũ: hoſpitum pedes nõ ſolum ipſi nõ dedignã/ tur abluere:ſed nec ſuoꝛũ quidem cuiqᷓ; vt ꝓ ſe faciãt imꝑare.Erubeſcũt foꝛſitan nobiles delicatis manibꝰ viri vl mulieres chꝛiſtianę in hoc mũdo ſanctoꝛũ contrectare veſtigia: quia hoc natalium pᷣꝛogatiua non patitur. Mala nobilitas: quę ſe per ſuperbiã apud deũ reddit ignobilem. Erubeſcũt ergo nobi les ⁊ potentes ſanctis ⁊ peregrinis abluere pedes in hoc ſęculo: ſed ſi ſe nõ coꝛrexerint: plus habẽt erubeſcere ⁊ dolere cum ab illo⸗/ rum cõſoꝛtio ſeparati fuerint in futuro. Lũc ſine vllo pęnitentię remedio affligent᷑: cum illos quos deſpexerant ꝓpter humilitatem viderint accipere regnum:ſe ꝓpter ſuperbiã meruiſſe ſupliciũ. TCimeamus ergo fratres illud quod beatꝰ petrus aplus timuit quã/ do audiuit dominũ dicentẽ: Si non lauero te:nõ habebis partẽ mecũ: Et dum petrus recuſat:negat illi chꝛiſtus regnum niſi acce/ piſſet obſequiũ:ne foꝛte et nos ſi ſanctoꝛum pedes dedignamur abluere: partẽ cum illis non mereamur habere. Inclinemus nos po tius ad ſanctoꝛũ vel peregrinoꝛũ veſtigia: rexiſſet a cęna dominꝰ: poſuit veſti - quia cũ hoc ſancta humilitate complemus: illoꝛum quidẽ pedes manibꝰ noſtris tangi / mus: ſed animarũ noſtrarũ ſoꝛdes et macu/ las ꝑ ſidem ⁊ humilitatẽ abluimus:et nõ ſo/ lum m inuta ſed etiã capitalia peccata pur/ gamus. Gaudete ergo dilectiſſimi ⁊ exulta/B te in dño:qui nobis in hac die ſalutiferę con ſolationis myſteria cõſecrauit. Vnde a uteʒz cõmendauit dominus coꝛpus ⁊ ſanguinem ſuũ? Vnde niſi de humilitate ſua? Niſi em̃ eſſet humilis: nec manducaret᷑: nec bibere. Reſpice altitudinẽ ipſius: In pꝛincipio erat Job.i. verbũ. Ecce qualis eſt cibus ſempiternuus.. Sed manducant angeli:mãducant ſuperng virtuteſ: maducant celeſtes ſpiritus. Man/ ducant ⁊ ſaginant᷑:et integrũ manet qð eos ſatiat ⁊ lętiſicat. Quis autẽ homo poſſet ad illum cibum aſcendere? Quia ergo ad illum panem homo nõ poterat aſcendere: digna/ tus eſt panis ipe deſcendere ad hominẽ. Et hoc cum ineffabili pietate factum eſt: quia opoꝛtebat vt mẽſa illa angeloꝛũ lacteſceret: ad paruulos ꝑueniret. Sic ergo fecit ſapi/ entia dei:ſic nos ꝑ carnis aſſumptionem pa uit pane cęleſti:Quia verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis. Vide ergo humilitatẽ: quia panem angeloꝛũ mãducauit homo:id eſt verbũ illud vnde paſcunt᷑ angeli ſempi- ternum quod eſt ęqquale patri manducauit: homo.Et ideo fratres chariſſimi:qꝛ nos do C minus noſter patientia docuit:pęna libera⸗ uit:moꝛte redemit:ſperemus ſemꝑ in dño:⁊ nihil ſine eius voluntate ⁊ adiutoꝛio ᷣſuma mus. Hoſtis em̃ quid temere beatuſ petrus RM ꝓmiſerit chꝛiſto:Et ſi omnes inqͥt ſcandali-Mattb.6. ʒati fuerint in te: ego nunq; ſcandaliʒaboꝛ. Dñs qui nouerat fragilitatẽ humanã:⁊ ſcie,. bat nõ eſſe in ꝓmiſſione ſed in cõſummatio/ ne virtutẽ: Amen inqt dico tibi ꝙ in hacno/ cte anteq; gallus cantet ter me negabiſ. DHi/ cit ei beatus petruſ:Etiã ſi me moꝛi opoꝛtu/ erit tecũ:non te negabo. Videte fratres re/ ſponſionẽ diſcipuli: ⁊ intelligite dilectionis eſſe qð dixit.Sed qꝛ ꝑ ſolum ſui amoꝛis ſtu/ dium nõ addito etiam adiutoꝛio dñi voluit eſſe ꝓmiſſum:ſtare nõ potuit ꝑ hominẽ:qð ſub diuinitate pendebat. Fuit quidẽ in vo/ luntate:ſed nõ fuit in virtute: ſicut ipſe dñs dicit: Spiritus ꝓmptus eſt:caro autẽ infir, eabi.q ma.Et iterum: Sine me nihil poteſtis face/ Jołᷣ.15. cere. Vſq; ad moꝛtẽ ꝓmiſit: ⁊ i timoꝛe nega/ uit.hHabuerat confeſſionẽ mirabilem: ſi ha/ gq 4 Ber. C.xxvIII. Feria quinta in cena dñi: GBer. II N. D buiſſet in cõſummatione virtutẽ. Vnde di/ culoꝛum: Ammmhmen. I. D nuſe lectiſſimi fratres rogo et admoneo vos: vt 4ðððJM . i v zodem die de Juda ſcariothb: mago vnuſquiſq; recurrat ad teſtem idoneũ:id eſt Eode ee Zud vrd Sermo nſefi olſcientiã ſuam: ⁊ ſi ibi aliqua vulnera inue/ — C-XXVII ioeis nerit peccatoꝛũ:confugiat ad remedium la⸗ Etinet ſanctitas veſtra fratres nos A ne chꝛymarũ. Peniteat ſe feciſſe qð fecit: inci·¶ xr. vobis hoc ꝓxima dominica pꝛedi⸗- iugtn piat vigilantiſſimo coꝛde ſterita curare:pieꝛ· caſſe: ꝙ iudas ſcarioth ꝓpꝛia ſenten Manb.27. flulere ſentia vitare:futura ꝓſpicere:⁊ deo auxiliã ctia cõdemnatus:ad phariſęos dominici ſan i Fitci te omnia mala repellere: quia q;diu quis in guinis mercedem repoꝛtaret:et actus pęni- afane hoc ſęclo viuere poſſit ignoꝛat:nec licet eua- tentia refuderit venditionis pꝛeciũ:ſed con- tune u dere niſi pęnitentia pꝛęcurrente. Alud ante ſcientiaſuę nõ reſoluerit ſcelus.DHeniq; poſt kin ne onmnia dilectiſſimi fratres qð ſpecialiter per redditum pꝛeciũ laqueo ſe ſuſpendit:vt qui uu n⸗ tinet ad fideles:pia ſide et tota animi deuo/ ſe multauerat pecunia: multaret ⁊ vita. In/ * uotione cogitate. Acceſſuri ad altare domi/ telligens enim quãtum ſcelus admiſerit:nö A Nein ni dei noſtri inſpicite vniuerſa latibula coꝛ/ ſuffecit ei ſacrilegij carere mercede:niſi caree nſunſun dis veſtri: ne foꝛte ſint ibi aliqua peccata ꝗᷓ ret ⁊ ſalute.DPignum enim ſe moꝛte iudicat e(fummll3 nõdum curata ſint elemoſynis atq; ieiunis: ꝙchꝛiſtum vitam omniũ tradidiſſet. Sęue- ß Aeitinneg 1. Corj. I. Z timete illud apoſtoli: Qui manducauerit riſſimus igitur iudas ſui iudex:vel in vlciſcc· Cmſdn coꝛpus domini ⁊ biberit ſanguinem eius in - do confitet᷑: quem negauerat in tradendo. nonnſeqn digne:reus erit coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis domi- Reſtituit ergo pecuniam phariſęis: ſed nec Eicnibuen ni. Pꝛobet autẽ ſeipſum homo:et ſic de coꝛ; phariſeęi eam libenter accipiunt. Dicunt em̃ nicenng poꝛe illo edat ⁊ de calice bibat. Nullꝰ ex vo / illicitum ſibi eſſe in ſuis eam habere theſau/ yſluzinis⸗ bis contra vllum hominẽ odium reſeruet in ris. Vide igitur quãta vis dominice ſit pe/ pineck coꝛde ſuo: vt ſecuri poſſitis dicere: Dimitte cunię quã inde iudas reijcit:hinc phariſei in Pp Gaſduaßh nobis debita noſtra:ſicut ⁊ nos dimittimuſ loculos nõ recludunt. Juſti enim ſanguinis bngoren debitoꝛibus noſtris. Caſtitatẽ aũt ante olia pꝛeciũ ꝑtimeſcit iniquitas poſſidere: conſi⸗ lid non beb cuſtodite:gulam refrenate:ebꝛietatem fugi- liũ tamen ineunt phariſei:vt ex ea ager ſigu alennuaf te:pauperibus ſᷣm quod vires ſupetunt ele li comparet᷑:in quo ꝑegrinoꝛum coꝛpoꝛa col/ (emaluc) moſynas date. Et hoc ante omnia rogo fra- locent᷑.Qð quidẽ ꝓuidentia dei factum pu⸗/G limitocor⸗ tres chariſſimi:vt gaudiuʒ quod nobis huc to:vt pꝛecium ſaluatoꝛis non peccatoꝛibus ſtosſingrlon uſq; de veſtra deuotione feciſtis:in die cra- ſumptũ pꝛębeat:ſed pereginis requiem ſub/ Aosſcleuat ſtina:id eſt in paſſione domini compleatis. miniſtret:non ſacrilegis ſit ad luxũ: ſed de/ Uerehnſtiin Mattb.io· Non enim qui cęperit ſed qui perſeueraue/ functis ſit ad ſepulchꝛũ:vti iam exinde chꝛi/ cienn . rit vſq; in finem: hic ſaluus erit. Et ideo ſic ſtus ⁊ viuos ſanguinis paſſione redimat:et Obeenies agere debetis: ne per vnius diei negligen, moꝛtuos pcioſa poſſeſſione ſuſcipiat. Pꝛe/ elitenr. tiam perdatis:quod per totam quadrageſi/ cio ergo dominici ſanguinis ager figuli com Pbpoleſiotbe mam acquiſiſtis. Sic eſt enim tota quadra / parat᷑.Legimus in ſcripturis ꝙ totius gene iprr geſi ma abſtinere:oꝛare vel pſallere:⁊ in paſ/ ris humani ſalus redempta ſit ſanguine ſal/ . uonſinoo ſione domini: id eſt in paraſceue de eccleſia uatoꝛis:ſicut ait apoſtolus petrus: hoc ſci/ 1· Petri. · Alentbi, ſe ſubtrahere: quomodo ſi aliquis cum grã/ entes quia non coꝛruptibilibus auro vel ar/ nninn di laboꝛe ſtudeat terram colere:⁊ meſſem nõ gento redempti eſtis de vana veſtra cõuer/ ülnti mereatur accipere.Et ideo rogo vos vt nul- ſatione paternę traditionis: ſed pᷣcioſo ſan / Unnen lus ſe de eccleſia ſubtrahat: niſi foꝛte quem guine quaſi agni immaculati ⁊ incõtamina/ llarun aut coꝛpoꝛis infirmitas:aut grandis ⁊ publi ti ieſu chꝛiſti. Igitur ſi pꝛeciũ vitę noſtrę ſan ietndn ca neceſſitas tenuerit occupatum. Ipſe em̃ guis eſt domini: Vide ergo quia illo non tã tnihn in paſchali ſolennitate legitimum gaudium redempta ſit agri terrena fragilitas: qᷓ; totiꝰ iſ ſen poterit celebꝛare:qui in paſſione domini ſe mundi incolumitas ſempiterna. Ait namq; Ene noluit de eccleſię conuentu ſubtrahere.AQui euangeliſta: Hon enim venit chꝛiſtus vt iu/ JYob̃.5. mi W me in hac ſuggeſtione libenter audierit: con dicet mũduʒ: ſed vt ſalue᷑ mũdus ꝑ ibſum. ſhaſei fido ꝙ illi deus et in hoc ſęculo et in futuro Vide inquã ne pecunia illa nõ tam compa/ otelsd „ — „ „» 1 „ „ . 4 „ — * N gloꝛioſa pꝛęmia recõpenſabit: qui cum pa⸗/ rati ſit agri parua poꝛtio:qᷓ; totius mũdi co/ numn tre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſęcula ſę/ pioſa poſſeſſio:ſicut ait dauid ꝓpheta:Po/ Ps.2. eun n 5, “ 2 E fnmse unicrpet⸗ ODpr ſanen 1 dodinaen shgl⸗ üͤtſesen⸗ Daliggl Dendei fatpin Adniſemd. leceniſan⸗ nortelucier Cila Sa⸗ nyeliani. inmadente nleis:lalte 1. Dionten Abegethetuh hninceſtpe inepomin ninſanguns ſicen coſ⸗ reaageſo ncopornl eifnnnzb geccancbes regtienſi⸗ utieſcde nerintechn geſelinae piu. pe –— = ſtula a me et dabo tibi gentes hereditatem tuam: ⁊ poſſeſſionem tuam terminos terrę. ChAger ergo iſte mundus hic totus eſt:in quo nos diſperſi et diſſeminati domino fructum voni operis germinamus. Sed ſi foꝛtaſſe ꝑ/ quiras a me: ſi ager mũdus eſt:quiſ nam ſit figulus qui mũdi poſſit habere dominatũ: MNMöBiſi falloꝛ:ipſe eſt figulꝰ:qui vaſcula coꝛpo/ ris noſtri fecit ex limo: de quo dicit ſcriptu/ Seſ.2. fa:Et fecit deus hominẽ de limo terrę. Ipſe eſt ſigulus qui carnium noſtrarũ ænoſum lutum vapoꝛe ſui ſpiritus animauit: ⁊ mate- riam fluidam atq; terrenam igneo caloꝛe de/ coxit. Ipſe inquã eſt figulus qui nos ꝑ ma/ nus ſuas foꝛmauit ad vitam:per chꝛiſtũ ſuũ refoꝛmauit ad gloꝛam: ſicut ait apoſtolus: 2. Corj. 3. Ad eãdẽ imaginẽ refoꝛmamur de gloꝛia ad gloꝛiam: ſcilicet vt qui a pꝛioꝛe factura pꝛo/ pꝛijs vitijs coꝛruimus: in ſecnuda natiuita/ te figuli huiꝰ materia reparemur:hoc eſt qui per adę tranſgreſſionẽ in moꝛtem cecidimꝰ: per ſaluatoꝛis gratiam denuo reſurgamus. Ipſe plane eſt ſigulus: de quo dicit beatus Ro.9. apoſtolus: Hũquid dicit ſigmentũ ei qui ſe finxit: quare me feciſti ſic:Et iterum: Mun/ quid non habet poteſtatem ſigulus luti ex eadem maſſa facere aliud quidem vas in ho noꝛem: aliud vo in cõtumeliam? Ex eodem enim luto coꝛpoꝛis noſtri deus tamen ꝓ me⸗ ritis ſinguloꝛum alios cuſtodit ad regnum: alios reſeruat ad pgnam. Juſte itaq; figuli ager chꝛiſti ſanguine emptus eſt:peregrinis inqᷓ; qͥ erant ſine domo ⁊ patria:⁊ his qͥ toto oꝛbe exules iactabant᷑ reqͥes chꝛiſti ſangui- ne ꝓuidetur. Et quibus non eſt in mundo D poſſeſſio: his in chꝛiſto fit ſepultura. Iſtos autẽ peregrinos quos eſſe dicimus: niſi de/ uotiſſimos chꝛiſtianos: qui renũciantes ſę/ culo:⁊ nihil poſſidentes in mundo:in chꝛiſti ſanguine requieſcũt. Chꝛiſtianus enim qui mũdum nõ poſſidet hic: totum poſſidert ſal/ uatoꝛem. Ideo autem peregrinis chꝛiſti ſe/ pultura pꝛomittit᷑:vt qui ſe a carnalibus vi/ tijs tanq; peregrinũ et alienum cuſtodierit: is chꝛiſti requiem mereat᷑. Sepultura enim chꝛiſti quid eſt aliud niſi requies chꝛiſtiani: Mos ergo peregrini in hoc mundo ſumus:⸗ tanqᷓ; hoſpites ĩ hac luce verſamur: ſicut ait 2. Cor.S. qpoſtolus dicẽs:Etenim dum ſumus in coꝛ/ poꝛe ꝑegrinamur a domino. Peregrini inq; ſumus:et nobis ſaluatoꝛis empta eſt ſepul⸗ Ro. s.tura.Conſepulti enim ſumus:ſicut ait apo/⸗ il Ber. C. xXIX. Feria quinta in cena dñi: Ger. III ſtolus:cum illo per baptiſmum in moꝛtem. Baptiſmus igitur chꝛiſti nobis eſt ſepultu/ ra:in quo peccatis moꝛimur: criminibus ſe/ pelimur:⁊ veteris hominis conſcientia reſo/ luta in alteram natiuitatem rediuiua infan/ tia reparamur. Baptiſmus inquã ſaluato/ ris nobis eſt ſepultura: quia ibi perdidimuſ qð ante viximus:et ibi denuo accipimus vt viuamus. AMagna igitur ſepulturę huiꝰ eſt gratia: in qua nobis ⁊ vtilis moꝛs infert᷑: et vtilioꝛ condonat᷑. M.agna inquã ſepulturę huius gratia:quę ⁊ puriſicat peccatoꝛem: et viuiſicat moꝛientem. L ¶ Eodẽ die: De fide recta: Ser. ill Sermo ⁊ hanc vnam eſſe diuini nominis trinitatẽ: patrem nõ eſſe filium:ſed habere filium qui pater non ſit:filium nõ eſſe patrem:ſed filiũ dei eſſe natum: ſanctũ quoq; paraclitũ eſſe q̃ nec pater ſit ipſe nec flliꝰ:ſed a patre filioq; ꝓcedat. Eſt ergo ingenitus pater: genitꝰ fli / lius: nõ genitus ꝑaclitus: ſed a patre ⁊ filio ꝓcedens. Pater eſt cuius vox hęc eſt audita a patre exiui et veni in hunc mundũ. Para/ clitus eſt ipſe de quo ſiliꝰ ait: Miſi abiero ad Abis patrẽ paclitꝰ nõ veniet ad vos. Hhãc eſſe tri- nitatẽ ꝑſonis diſtinctã: indifferentẽ. Pꝛęter illam nullã diuinã eſſe naturã vel angeli vel ſpũs vel virtutis alicuiꝰ ꝗᷓ deus eſſe credat᷑. Hhüc igit᷑ filiũ dei deũ natũ a patre:⁊ eſſe pᷣn/ cipiũ: Patrẽq; illũ ſanctiſicaſſe in vtero ma/ rię virginis:atq; ex ea vnũ hoĩem ſine viri ſe mine generatũ: Id eſt:ſuſcepiſſe dũm noſtꝰ ieſum chꝛiſtũ nõ imaginariũ coꝛpus: aut foꝛ ma ſola cõpoſitũ:vᷣ ſolidũ:Atq; hũc ⁊ eſuriſ- ſe ⁊ ſitiſſe ⁊ doluiſſe ⁊ fleuiſſe:et oĩa coꝛpoꝛis exercitia ſenſiſſe. Poſtremo cruciſixũ: moꝛ/ Mattß. 27. tuũ ⁊ ſepultũ: Tertia die reſurrexiſſe:cõuer et.28. ſatũ poſtmodũ cũ diſcipulis: Quibꝰ ſanctũ paclitũ miſit dũ ad cęlos aſcẽdiſſet.hhunc ſi/ lium homiĩs nũc vocari.Reſurrectionẽ verã humanę credimus carnis. Animã hominis non diuinam eſſe ſubſtantiã vel dei patris: ſed creaturã diuina voluntate ꝓlapſam. Si B quis ergo dixerit atq; crediderit a deo om- nipotente mũdum hunc factum non fuiſſe: ag 5 Regimus in vnũ deum patrem ⁊ fi- C· lium ⁊ ſpiritũſanctũ:viſibilium ⁊ in- iſibilium factoꝛem: ꝑ quem cretta ſunt omnia in celo ⁊ in terra. hũc vnũ deũ: de celis: Hic eſt filius meus dilectus:in quo Matth. z. mihi bene cõplacui. hic ſilius eſt qͥ ait: Ego Job.16. 4 Bancti luguſtini de tempoeꝛeꝛ· thema ſit.Si qͥs nõ dixerit pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſ/ occaſiõe ſalutis erecta eſt.hhęc em̃ crux inuu merabiliũ nobis bonoꝛuʒz extitit cauſa.hęc . eecnil atq; eius omnia inſtrumenta: anathema ſit. ſanctivnam diuinitatem: parem maieſtatẽ· ennsll Si quis dixerit atq; crediderit deum patrey potentiã: vnam gloꝛiaʒ: dominationẽ:vnũ cpugnune eũdem filium eſſe vel paraclitũ: anathema regnum atq; vnam voluntatem: anathema (ciitude ſit. Si quis dixerit atq; crediderit deum ſi/ ſit.Si quis tres perſonas non dixerit veras Mtrden lium eũdem eſſe patrem vel paraclitũ: ana patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti ęquales:ſemper inicnni thema ſit.Si quis dixerit atq; crediderit pa viuentes:omnia cõtinentes viſibilia ⁊ inui⸗ nmmii raclitũ ſpiritũ eſſe patrem ſeu ⁊ filium:ana/ ſibilia:omnia potentes:omnia iudicantes: urunti thema ſit. Si qͥs dixerit atq; crediderit ho/ omnia viuiſicantes: omnia facientes: omia miubmn minem ieſum chꝛiſtum a fllio dei aſſumptũ queę ſaluanda ſunt ſaluantes:anathema ſit. ümiͤc nõ fuiſſe:anathema ſit.Si quis dixerit atrc Si quis non dixerit adoꝛandum ſpiritũſan)/?q dttcte crediderit filiũ dei deum paſſum fuiſſe:ana ctum ahomni creatura ſicut filium ⁊ patrẽ: oenit thema ſit.Si quis dixerit atq; crediderit ho anathema. ſit. Si quis de patre et filio bene edin minẽ ieſum chꝛiſtũ hominẽ impaſſibilẽ fuiſ/ nmſenſerit: de ſpiritu auteʒ ſancto nõ recte ha/ hnel aß ſe:anathema ſit. Si quis dixerit atq; credi-/ buerit: hęreticus eſt. omnes hęretici de uhinn . derit alterum deum eſſe pꝛiſce legis alteruzʒ filio dei et ſpirituſancto male ſentientes: in Menſhein euangelioꝛũ:amathema ſit. Si quis dixerit ꝑfidia iudęoꝛũ ⁊ gentilium inueniunt᷑. ſi e atq; crediderit ab altero deo mundũ fuiſſe quis patiatur deum patrem et deum filum ngün t Señ.ᷣi.factum qᷓ ab illo de quo ſcriptuũ eſt: In pn / ⁊ deum ſpiritumſanctũ deos dici ⁊ non den ippmamnk cipio fecit deus cęlum ⁊ terram:qui ſolus ve ꝓpter diuinitatem ⁊ potentiam vnam quã ngkegen rus deus eſt: anathema ſit. Si quis dixerit credimus eſſe ⁊ ſcimus patris et filij ⁊ ſpiri- ℳsfuanſfnl atq; crediderit coꝛpa hũana nõ reſurectura tuſſancti: anathema ſit. Si quis ſubtrahẽs unneg poſt moꝛtẽ:anathema ſit.Si qͥs dixerit atq; aut filium aut ſpiritũſanctuzʒ:ita ſolum exi⸗ (Atiſeznie crediderit animã humanã dei poꝛtionẽ vel ſtimet eſſe deum patrem dici aut credi vnũ (glüigntel dei eſſe ſubſtantiam:anathema ſit. Si quis deum:anathema ſit. Mrpſni aliquas ſcripturas pꝛęter eas quas catho/ ⸗ Mlauemſa lica eccleſia recepit: vł auctoꝛitatẽ habẽdas ¶ Item in eadem feria: Homelia de naoumbine eſſe crediderit:vł fuerit veneratꝰ:anathema eo quod ſe/ criptum eſt in euangelio Eetcungin Cſit. Si quis non dixerit ſemꝑ patrem: ſemꝑ m Johanne⸗Andee diem feſtum pa zos. . zmoenie fllium ⁊ ſempꝑ ſpiritũſanctũ eſſe: anathema ſchęſciens ieſus ⁊c̃.quę habetur in volinsek ſit. Si quis non dixerit filium natum eſſe de expoſitione doctoꝛis bidem. Cthrnaltiuc patre:id eſt de ſubſtãtia paterna:anathema UGMdUʒ Eücſbuiege ſit.Si quis non dixerit verbũ dei filium dei tem eodem die alius ſermo de ſe. Ppeen eſſe et deum patrem eius:et omnia poſſe:et ſalmo ſexageſimotertio:Exaudi Poͤ. 63. ucifnann omnia noſſe:⁊ patri ęqualeʒ: anathema ſit. deus oꝛationem mea ⁊c̃.qui ſum⸗/ Plerofid Si quis dixerit ꝙ in carne conſtitutus ſiliuus ptus ẽ de expoſitiõe doctoꝛis eiuſ- Mkofnan dei cũ eſſet in terra ĩ cęlis cũ patre non erat: dem pſalmi. ð Rphenme anathema ſit. Si quis dixerit ꝙ in paſſione 38 tosglier crucis doloꝛem ſentiebat filius dei deus et 1 Item eodem die alius ſermo fa⸗ fiekrrnde VYbil.2. non caro cum anima qu induerat foꝛmam ctus ad fratres i heremo: qui inter ealen ſerui quã ſibi acceperat: ſicut ait ſcriptura: ſermones ad eoſdem habẽt.xxviij. haſtüche anathema ſit. Si quis non dixerit ꝙ in car/⸗ Ga Aheſted ne quam aſſumpſit ſedet in dextera patris eria ſexta In paraſceue:de cru/ Sermo Gne Serid in qua venturus eſt iudicare viuos et moꝛ ce et latrone:Sermo I C. XXX peanntes tuos:anathema ſit.Si quis non dixerit ſpꝛi ½Sä/ “OèGM MM Peginn ritũſanctũ de patre eſſe vᷣe ac ꝓpꝛie ſicut filiꝰ Odierna die dominꝰ noſter fratres A futſiate de diuina ſubſtantia: ⁊ deum verũ: anathe/ pependit in cruce: et nos epulamur Wattb.27. Abei ſ ma ſit.Si quis dixerit ſpiritũſanctũ facturã diſcatis qm crux chꝛiſti ferię ſũt e n D aut per filium factuʒ:anathema ſit.Si quis nũdinę ſpiritales.Antea nãq; crux nomẽ cõ hetn non dixerit omnia per filium ⁊ ſpiritũſanctũ dẽnatiõis erat: nũc vᷣo facta ẽ res honoꝛis. patrẽ feciſſe:id eſt viſibilia ⁊ inuiſibilia: ana Pꝛius in dãnatiõe maledicti ſtabat: nũc in tl Uin NKoncgin Vbhoeſe MRerezdon . Natnondei mangi aflitton⸗ isſuboth uuſolunet⸗ uci vonelede euungelo gfeſtunpe babeweln biden. ſemod oEudi guiſun, worss el⸗ ſenmo ſn gniihen häi Ber. C.xxx. Feria ſexta in paraſceue:G nos de erroꝛibus liberauit: hecnos ſedẽtes in tenebꝛis illuminauit: hęc nos ex diabolo expugnatoꝛe recõciliauit deo: ⁊ ex alienatis reſtituit in domeſticos: De longinquis ꝓxi/ mos fecit:de ꝑegrinis reddidit ciues.hheęc ẽ inimicitiarũ interemptio:pacis firmamẽtũ: ⁊ omniũ nobis bonoꝝ theſaurus. Pꝛopter hanc iam nõ erram in ſolitudinibꝰ: viã em̃ veritatis agnouimꝰ*:nec iam extra regnũ ſu/ JZoh. I0. B 1.Cor. 5. Pös. 117. mus: ianuã em̃ regis intrauimꝰ. Jam igni/ tas diaboli ſagittas non timemꝰ. Vntẽ em̃ viteę quo extinguerent᷑ inuenimus. Pꝛopter hanc iã in viduitate nõ ſumus:ſponſum em recepimus. Nõ expaueſcimꝰ lupũ:qꝛ bonũ paſtoꝛẽ inuenimꝰ.Ego em̃ ſum ait paſtoꝛ bo nus. Pꝛopter hanc nõ foꝛmidamꝰ tyꝛannũ: regi em̃ adhęremꝰ. Pꝛopter hanc diẽ feſtum agimus:crucis memoꝛiã celebꝛantes. Ita ⁊ magiſter gentiũ docet ꝓpter crucẽ annua fe ſta conſtitui.Epulemur inquit nõ in fermen to veteri:neq; in ſermẽto malicię ⁊ nequicię ſed in aʒymis ſinceritatl et veritatl. DPeinde cauſã agendę ſolẽnitatis adijciens ait: &m̃ paſcha noſtrũ ꝓ nobis imolatus ẽ chꝛiſtus. Vbi autem ſacriſicium:ibi ⁊ interẽptio pec/ catoꝛum:ibi reconciliatio dei fiet. Nox lęti/ cigę ⁊ ſalutis:in tabernaculis iuſtoꝛũ.Sed et oñimnis terra letetur: paſcha noſtrũ ꝓ nobis Heb. 9. imolatus eſt chꝛiſtꝰ. Et vbi ĩmolatꝰ eſt: Di/ cito:in alritudine crucis. Mouũ eſt altare ſa criſicij huiꝰ:qm̃ ⁊ imolatio noua ⁊ admirabi lis. Ipſe em̃ ⁊ hoſtia erat ⁊ ſacerdos.hoſtia quidẽ ſᷣm carnẽ:ſacerdos vo ſᷣm ſpm̃. Idem ipſe ⁊ offerebat quidem ſe ſᷣm ſpiritũ:offere/⸗ bat᷑ vo ᷣm carnẽ. Audi igit᷑ nic quõ vtra; hęc manifeſtauerit paulus.Omnis inqͥt ſa/ cerdos qui ex homibꝰ accipit᷑: ꝓ homĩb cõ/ ſtituet᷑: vnde neceſſariũ eſt:vt ⁊ ipſe habeat qð offerat.Ecce ipſe offerebat ſeipſum.Ali/ bi dictũ eſt: QAm̃ dñs ſemel oblatꝰ eſt ꝓ ob/ latione ſui: deinceps vt multoꝝ auferat pec cata. Secũdo vo ſine peccato videbit᷑ his:qͥ expectant eũ in ſalutẽ. Ecce iſtic oblatus ẽ: Cibi ſeipſum obtulit. Vidiſti quõ ſimul ⁊ ho/ Eſa. S5ʒ. Zucj. 22. Heb. 13¾⸗ ſtia ⁊ ſacerdos factus ẽ:⁊ altare erat crux.Et cuiꝰ rei cauſa nõ in templo offert᷑ hec hoſtia: ſed extra ciuitatẽ ⁊ extra muros:vt illud ad/ impleret᷑ qð ſcriptuʒ eſt: Am̃ inter iniquos deputatꝰ eſt. Cuiꝰ igit᷑ rei cauſa in altitudi⸗ Hb hoc ſcilicet vt aeris naturã mũdaret: ꝓ/ pterea non in altari:nec tecto ſuꝑpoſito:ſed ne crucis ĩmolat᷑:et nõ ſub tegmine ędiſicij- ſub celo. Aer em̃ purgabat᷑: cũ in altitudine imolaret᷑ ouis. Terra etiã purgabat᷑:qꝛ ſtil⸗ er.J labat ſanguiſ dñi ſuꝑ eã: Ideo nõ ſſ tegmie neq; in templo iudęoꝝ: vt nõ ſubtraherẽt ſa criſiciũ ſalutare iudęi. Neq; exiſtimes ꝓ illa tantũmodo gente hanc hoſtiã offerri. Pꝛo/⸗ pterea em̃ extra ciuitatem ⁊ extra muros:vt intelligas qm̃ cõmunis eſt hoſtia ꝓ genere humano oblata:⁊ ideo cõmunis eſt puriſica tio: non ex aliqua parte quẽadmodũ fuerat in iudęis. MNã iudeis ideo pᷣcepit deus relin/ quere vniuerſam terrã: ⁊ in vno loco offerre ſacriſcia ⁊ vota reddere: qm̃ ĩmũda erat tũc vniuerſa terra fumo ararũ nidoꝛe buſtoꝛũ: cęteroꝛũq; coinquinatoꝛũ: eoꝛũ quę de pꝛo/ phanis gentiliũ ſacrilegijs inferebant᷑ ſuper eã. Nobis vo iã quõ chꝛiſtꝰ adueniens vni/ uerſam terrã expiauit:oĩs locus oꝛatoꝛiũ fa/ ctũ eſt:Et idcirco beatꝰ paulus hoꝛtat᷑ ⁊ ſci/ pit ſine intermiſſiõe oꝛare vbiq; dicẽs: Vo⸗/ lo oꝛare viros in omni loco leuãtes manus ſanctas. Vides quõ mũdatus eſt oꝛbis ter/ rarum. Et ideovbiq; ſanctas manus leuare poſſumꝰ: qm̃ vniuerſa terra ſanctiſicata eſt: vt ſanctioꝛ ſit qᷓ; illa quę ĩ interioꝛibꝰ templi veteris erãt ſanctaſanctoꝝ. Ibi nãq; irratio nabile aĩal ouis offerebat᷑:hic aũt ſpiritalis eminẽtioꝛ ſãctiſicatio:idcirco feſtiuitas epu⸗/ lationis eſt crux chꝛiſti. Vis diſcere et aliud crucis beneſiciũ? Paradiſũ ante quinq; mi/ lia vel ampliꝰ fere annos clauſum:hodie no bis aperuit. In hac em̃ die ⁊ in hac hoꝛa la/ tronem introducẽs chꝛiſtꝰ:duplex beneficiũ oꝑatus eſt: vnũ quidẽ qꝛ ꝑadiſum aperuit: aliud vo qꝛ latronẽ introduxit. odie reddi dit nobᷣ patriã pᷣncipalẽ: hodie reduxit nos in ciuitatẽ paternã: ⁊ ęternã domũ redona⸗ uit cõmuni hoĩm naturę. Hodie mecũ eris ĩ ꝑadiſo.Quid dicis?:Crucifixꝰ es:⁊ clauis cõ fixus: ⁊ ꝑadiſũ ꝓmittis? Ita inqͥt vt in ipſa crucevirtutẽ meã agnoſcas:qm̃ res heęc triſti cię videbat᷑: vt nõ in crucis lignũ attẽdas:vᷣ virtutẽ eiꝰ qͥ cruciſixꝰ ẽ diſcas. In cruce hoc miraculũ oꝑatus ẽ: vnde maxiĩe potẽtiã ſuã declarat ompᷣs. Mõ moꝛtuũ reſuſcitãs: non mari ⁊ ventis imperãs:nõ dęmones eijciẽs cruciſixꝰ ⁊ cõſputat i facie: clauiſq; cõſixꝰ: cũ iiurias ⁊ maledicta ſuſciꝑet: deriſus atq; cõtemptꝰmalignã illã atq; longo ſceleꝝ vſu obduratã latronis mentẽ ĩimutare ᷣualuit: D oblata eſt. Et quãto maioꝛ ẽ oblatio: tãto ⁊ E Lucj.23. vt ex vtroq; virtutẽ eiꝰ inſpicias. In eodem Bancti luguſtini de tempoꝛe em̃ tempoꝛe paſſionis cruciſxus vniuerſam creaturã turbauit: et ſaxa dirupit: durioꝛem vo lapidibus animã attraxit pariter ⁊ hono Lucj.23. rauit dicens:hodie mecũ eris in ꝑadiſo. Et F certe cherubin cuſtodiuit ꝑadiſũ:ſed hic etiã Señ.ʒ cherubin dñs eſt. Flãmea rhomphęa obuol uit᷑:ſed ipſe ⁊ flammę ⁊ gehẽnę ⁊ vitę ⁊ moꝛ/ tis poteſtatẽ habet. Et quidẽ nemo regum aliquando paſſus eſt latronẽ homineʒ: aut quẽq; alium eiuſdẽ naturę conſeruũ ſecum aſſumens ita ĩ ciuitatẽ introducere:ſed chꝛi/ ſtus hoc fecit qui moꝛtis ⁊ diaboli victoꝛ:et ſacratiſſimã ingrediens patriã ſecum latro/ nẽ introducit:nõ cõculcans paradiſum iſtiꝰ pietatis opere ſed honoꝛans: neq; ↄfundẽs latronis introitu illuſtrãs.HHonoꝛ nãq; ꝑa diſi eſt:talẽ dominũ habere qui etiã latronẽ dignũ facere poſſet paradiſi delitiaꝝ.Eteni cum publicanos et meretrices introduceret in regnũ cęloꝛũ: non confudit ſed extulit re/ gnum cęloꝛũ:neq; deiecit ſed potius hono/ rauit ꝑadiſum. Honoꝛ enim vt dixi eſt para/ diſi talem habere dominũ: qui et latronem dignũ facere poſſit delitijs ⁊ poſſeſſione pa/ radiſi. Lalis eſt em̃ domini regnũ cęloꝛũ:vt ⁊ meretrices ⁊ publicanos ita ꝓbabiles red dat:vt digni apareãt gratia et gloꝛia ꝗ̊ illic eſt.Quẽadmodũ enim medicũ tũc maxime admiramur: cum viderimus eum difficiles hominũ valitudines curantẽ:moꝛtiſq; peri/ cula medendi arte vincentẽ:ita ⁊ chꝛiſtũ ad/ mirari iuſtum eſt:quãdo inſanabilia vulne/ ra in coꝛpoꝛibus ⁊ mentibus curat: quando publicanũ ⁊ meretricẽ ad tantã ſanitatẽ per ducit:vt etiã celo dignos oſtendat.Et quid tali dignum quiete egerat latro:vt poſt cru- cem quã meruerat: repẽte paradiſo dignus iudicaret᷑i Vis bꝛeuiter dicam virtutẽ fidei eius? Quãdo petrus negauit deoꝛſum: tũc ille cõfeſſus eſt ſurſum. Et hęc non vt accu⸗ ſans beatiſſimũ petrũ locutus ſũ: qð abſit: ſᷣ latronis magnanimitatẽ oſtẽdere volẽs. Nam ille diſcipulꝰminas abiectę puellę nõ ſuſtinuit: latro vᷣo multitudinẽ totiꝰ populi vidẽs circũ ſtantẽ:⁊ clamantẽ inſanas blaſ/ phemias ⁊ owꝛobꝛia atq; maledicta iaculã- tem:nõ attẽdit illis:nõ cogitauit viſibilẽ ab iectionẽ eius qͥ cruciſigebat᷑: ſed oculis fidei hec cũcta trãſcurrens:⁊ vt abiecta ⁊ leuia ve ritatis ipedimẽta pᷣteriẽs ⁊ reliquẽs:cogno⸗/ Lucj.23. uit dñm cęli:⁊ ait dicens: M0nmẽto mei dñe in regno tuo.Ne ergo bꝛeui cõmemoꝛatione dimittamꝰ latronẽ iſtũ:neq; ↄfundamur do ctoꝛẽ accipere:quẽ dñs nr᷑ nõ erubuit pꝛimũ in ꝑadiſũ introducere: He inq; erubeſcamꝰ magiſtrü habere hoiem: qui ante omnẽ ge/ neris humani naturã meruit dignus haberi regno cęloꝛũ. Sed ſingula intentiꝰ diſquira mus vt virtutẽ crucis agnoſcamꝰ. Nõ dixit ad eũ dñs quẽadmodũ ad petrũ: Veni poſt Matth. 4. me faciã te piſcatoꝛẽ hominũ. Nec dixit ad eum quẽadmodũ ad duodecim diſcipulos: Qm̃ ſegebitis ſuꝑ duodecim thꝛonos:iudi⸗ Mattb.19. cantes duodecim tribus iſrael:ſed ne quale- cũq; verbũ dignatꝰ ei dicere:nullũ miracu/ lü oſtẽdit:nõ moꝛtuũ reſuſcitatũ: nõ demo nẽ expulſũ:nõ mare obediẽs:nõ deniq; ali- quid aut de regno cęloꝛũ ei locutus: aut de gehẽna cõminatꝰ eſt:⁊ pꝛioꝛ omniũ latro cõ feſſus eſt eũ:⁊ hoc alio expꝛobꝛãte fecit. Im/ pꝛoperat ei ⁊ ille alius latro. Audiſti latronẽ ⁊ latronẽ:ambos in cruce:ambos cõuerſati/ one latronũ: ambos ex eadem malignitate veniẽtes:ſed iã nõ ambo in hiſdẽ mẽtibus ⁊ meritis ſunt cõſtituti.Mã aliꝰquidẽ regnũ adipiſcebat᷑:alius vᷣo in gehennã mittebat᷑. Ita ⁊ pꝛidie in diſcipulis ſile diſcrimen fuit. Nã ⁊ iudas quidẽ diſcipulus fuit vt illi vn/ decim: ſed illi quidẽ dicebant dño: AVbi vis paremꝰ tibi paſcha mãducare: iſte vᷣo ſe ad tradendũ dñm pſparabat et dicebat: Quid vultis mihi dare:et ego vobis eũ tradã: Et illi quidẽ ad miniſteriũ diuinũ ſe ſ̃parabãt: bic aũt ad tradendũ feſtinabat. Ita⁊ in hoc loco latro ⁊ latro:ſed vnꝰ quidẽ impꝛopera/ bat:alius adoꝛabat. Alius blaſphemabat: alius laudabat:⁊ blaſphemantẽ coꝛripiebat dicẽs: Nec times dñim tuũ? Vidiſti ſiduciã latronis: vidiſti liberam volũtatẽ in cruce. Audiſti philoſophiã in tribulatiõe: ⁊ reuerẽ tiã diuini timoꝛis in ſuplicio. Qm̃quidẽ in ſemetipſo erat et clauis cõfixus:nõ ſaucium intellectũ neq; cõſixũ ſenſũ habebat. Quis nõ admiret᷑ ⁊ cõpungat᷑: Hõ ſolum em̃ qð in ipſo erat:ſᷣ ⁊ ea ꝗ̊ circa ſeipᷣm erãt relinquẽs: de alto curã gerebat ĩ cruce:doctoꝛ effectꝰ:et coꝛripiẽs ⁊ dicẽs:Hec times dñm tuũ? Noli inquit attendere iudicio huic qð deoꝛſũ eſt: alius iudex inuiſibilis eſt. Me ergo conſide/ res:qꝛ deoꝛſum a iudice moꝛtali cõdemnatꝰ eſt:non enim talia ſunt ſuperna iudicia.hic aũt in terreno iudicio:⁊ iuſti cõdemnabunt᷑: ? iniuſti effugiũt:⁊ rei dimittunt᷑:⁊ innocen/ tes puniunt᷑. Volẽtes nãq; ⁊ nolẽtes multũ Anbun nunglutn untenclen lttinhi otonbit ſialotmß tusneg M⸗ nur deni eountans ſ helpeete tonogene Cruprotune⸗ Pemeludcin loricliiore Toalldecn ligoüiſti⸗ Cesncrnqn geudencöten Pameteik. Pneteyiun; WVlleñs Colgeſapſu Ciineunna; usopobart ghinctinpto pororniſae ſeäſiehöͤn obleotende Nnnendtsce ſent dimc Cunosgliie geecimine 66 Mikgron nngninluig 1 Penoin ſelllguut Alläüted ſblinaigeſt o Höckan gizoch lipenati ſtconieſio leſugen Ndeledvenn Aitaopdone mhilhre⸗ D Geggnoe Gockedane Cpipann gad igrl uunnge . Dincnnn delltmn ncenheen ameonni, tdigusdihn hunpnign n inn cüAer⸗ Bentn ndſchlen hNthonesiute elſed gecte tanienödenn 8Nodenigl⸗ lanms de —. . ommniülgndch dritefenn n Audiſtilnoni nboschvanten en mulgnine nbilce gäubus tanidingi⸗ Nenni ninc, edlainenfin. sfuitytin rdio TDie eririoſet lebat Al seüadeen üſeipedi u. Zanübe ideingopen huſohenahn metonen Didifiiiſ fötatiſnane, ride n Qügutin monöſwcun Nchl C imati grittelnge⸗ vantichi düͤn nicht errant qui iudicãt. Ignoꝛãtes em̃ iuſticiã ſe/ ducunt᷑: vel certe ſciẽtes ꝑ auariciã coꝛrum/ punt᷑ vt ſanguinẽ inocentẽ vendãt. In ſuꝑ/ nis vo nihil taie. Judex em̃ iuſtus eſt:⁊ iudi ciũ eius tanq; lumẽ ꝓdijt non habens tene/ bꝛas neq; ignoꝛantiã. Vt & nõ diceret: qm̃ damnatꝰ deoꝛſũ in terris: ⁊ abiudicatꝰ ẽ pę/ ne: ꝑduxit eũ ad iudiciũ ſuꝑnũ: cõmemoꝛa/ ult tribunal üllud hoꝛribile tantũ nõ dicens ſibi: Reſpice te et nõ poꝛtabis ſententiã dã/ nationis ęternę: nec ſtabis in ſoꝛte ndicum coꝛruptoꝛuũ: reſpiciens ad ſalutẽ futurã in ſu/ R pernis iudicium. Vidiſti philoſophiã latro/ nis:vidiſti intellectũ ⁊ doctrinam: ſubito in ictu oculi de cruce in cęlũ tranſiliuit:ita iã ex abundatia receptę iuſticię ꝓximũ illũ vel ſo ciũ quõdã ſuũ arguens vr diceret ei: Mõ ti- mes inquit qm̃ in ipſo iudicio ſumus: id eſt in eadem cõdemnatione? Bõne inqᷣt ⁊ tu in ipſa cruce es? & obꝛẽ in quo ſociũ increpas penę:teipſum ꝓ illo reum ſtatues?: Quẽad/ modũ em̃ is q in peccatis eſt:ſi alios audeat accuſare:ſeipſum ante illos accuſat:ita et is qui in erumna poiſtus eſt:ſi alijs eã ſui obli/ tus expꝛobꝛat:ſibi ante illoſ dicir opꝛobꝛiũ: qm inqᷣt in ipſo iudicio ſumus.Quid agis o latro? Satiſfacere incipiẽs:ſocium tibi dũñm feciſti: Nõ inqᷣt emẽdo hãc de me opinionẽ in ſubſequẽtibus. Nam neeſtimes ꝙ ꝓpter damnatiõis cõſoꝛtiũ criminis quoq; cõſoꝛtẽ fecerit dñm: ſubtexuit emẽdationẽ dicens: Et nos quideʒ iuſte: digna em̃ patimur bis quę cõmiſimus. Vidiſti cõfeſſionẽ ꝑfectam: Eſa. 4. Vldiſti quõ in cruce ſe exuit a peccatis. Dic inquit ni iniquitates tuas pꝛioꝛ vt iuſtiſice- ris.MNemo cõpulit: nemo vim fecit: ſed ipſe ſe diuulgauit: ipſe cõdẽnauit dicẽs: Et nos quidẽ iuſte digna factis recipimus: hic aũt nihil mali geſſit:Memẽto mei dñᷣe in regno tuo. Mõ eſt auſus ante dicere: memẽto mei deus: qᷓ; ꝑ cõfeſſionẽ iniquitatis pterite ſar/ cinã peccatoꝛũ deponeret. Vides quãta res ſit confeſſio.Lõfeſſus eſt et paradiſum ape/ ruit:ↄfeſſus eſt ⁊ tantę fiducię robur accepit vt de latrocinio regnũ depoſceret: ↄſiderãas quãtoꝝ bonoꝛũ nobis cauſa ſit crux. DLicito mttſhi latro regnũ petens: quid in eo tale vi/ des ex quo petis? Dhic mihi:nã qð in conſpi/ cuo eſt: clauos et crucẽ cernis. Sed hęc inqᷣt crux:iplſa regni inſigne eſt: ⁊ ꝓpter eã ieſum regem awello: quia video cruciſixuũ. Opus enim regis eſt vitam luam ꝓ his quibus re- gnat opo ! nus animã ſuam ponit ꝓ ouibus. Igituret H nere. Vnde ⁊ ait: Ania paſtoꝛ bo/ Jobao rex bonus animã ſuam ponit ꝓ his quoꝛũ pꝛinceps eſt. m̃ igit᷑ animã ſuam poſuit: ideo eum regẽ cognoſco:et dominũ awello: Aemẽto mei inquit domine in regno tuo. LZud.a3. Cõſideraſti quomõ et regni inſigne ſit crux. qð ſi aliunde vis dicere:hocipſum: non reli/ quit eum ſolũ ſuꝑ terrã: ſed attraxit in cęlo. AVnde hocipſum ſcire potes:quia pariter cGd·4⁴h ipſo veniet in ſecũdo ⁊ gloꝛioſo eius aduen/ tu: vt diſcas quõ vera et magniſica eſt cux. Vngde et gloꝛioſam eam dixit:in ea gloꝛiãte aplo. Sed videamus quõ cum cruce veniet. Hieceſſariũ eſt em̃ ⁊ hocipſum oſtendere. Si Watth. 24. dixerint inquit ecce ĩ ꝓmptuarijs eſt chꝛiſt: ecce in ſolitudine eſt:nolite credere: de ſecũ/ da pſſentia ſuę gloꝛię dicens:pꝛopter pſeudo chꝛiſtos:et pꝛopter fallos ꝓphetas:pꝛopter antichꝛiſtũ:ne aliquis erroꝛe ſuentus in fai- ſos incidat chꝛiſtos:qm chꝛiſti ſaluatoꝛis ad uentũ pꝛeęueniet antichꝛiſtus. Ideo ſollicite hſᷣcauendũ eſt:ne quis paſtoꝛẽ quęrens lupũ inueniat. Ob hoc ſdico tibi:vnde dinoſ caos veri paſtoꝛis aduentũ. HMã q mus aduen/ tus eius latent᷑ factus ẽ: ne eſtimes quoniã ſecidus aduentus eius talis erit: hoc dedit ſignũ. hHęc em̃ fuit volũtas eius vt pꝛimus aduẽt latẽter fleret et quęreret qað periemat: Secũdus vᷣo aduẽtus: nõ ita ſimplicit: au: J Quẽadmodũ inquit fulgur exiens ab oꝛien Matts. 24. te aparet in occidente:ita erit aduentus fili homis.Subito omibꝰ awarebit:nec erit in/ digens quiſq; inrerrogare: ſiue hic: ſiue illic eſt chꝛiſtus.Quẽadmodũ em̃ cũ fulgur emi/ cuerit: nõ egemus inqrere ſi facta ſit coruſca tio:ita cũ reuelatio ſſentię eiꝰ effulſerit non indigebimꝰ interrogare an venerit chꝛiſtus. Sed qð queęrit᷑: ſi cũ cruce veniet:nec em̃ ꝓ/a⸗ miſſę expoſitiõis oblitus ſum. Audi igit᷑ ſubd ſequẽtia. Lũc inquit quãdo venturꝰ eſt: ſol abi. s. obſcurabit᷑: ⁊ luna nõ dabit lumẽ ſuũ. Lan/ ta enim erit eminẽtia ſplẽdoꝛis in chꝛiſto:ꝛvt etiã clariſſima cęli lumiaria ̊ fulgoꝛe lumis diuini abſcõdant᷑.Tũc ſtelle cadent: quãdo aparuerit ſignũ filij hoĩs i cęlo. Cõſideraſti quanta virtus ſit ſigni: hoc eſt qucis. Sol obſcurabitur: luna non dabit lumen ſuum. Crux vᷣo fulgebit:⁊ obſcurabit luminaria cę li:delapſiſq; ſyderibus ſola radiabit: vt dil⸗ cas quoniam crux: ⁊ luna lucidioꝛ:⁊ ſole eit pclarioꝛ: quoꝛum ſplendoꝛẽ diuini luminis E . l „. . . ——= 5 . * 4 2 * V . 5 . . Alluſtrata fulgose ſuperabit. Quẽadmoduʒ enim ingrediente rege in ciuitatẽ:exercitus antecedit:pſ̃ferens humeris ſigna atq; vexil la regalia: et ambitu ſparationis armiſonę annũciat regis introitũ:ita domino deſcen/ dente e cęlis ſcedet exercitus angeloꝛũ: qui ſignum iullud:id eſt triumphale vexillũ ſubli mibus humeris pferentes diuinũ regis cęle/ ſtis ingreſſum:terreſtriũ mẽtibꝰ nunciabũt. MWatthᷣ.2a 4. Tunc inquit cõmouebunt᷑ virtutes cęloꝛũ. De angelis dicit: Tremoꝛ em̃ illos apꝛehben det et timoꝛ magnꝰ.Cuius igit᷑ rei cauſa dic mihi? Quia tũc tã terribile erit iudiciũ illud vt etiam ab angelis timeatur. Omnis enim natura generis humani incipiet iudicari: et aſtare terribili iudici. obꝛem g̊ tũc angeli cõtremiſcent:⁊ vnde tremoꝛ appꝛehẽdet eoſ: Non em illi habent iudicari:Sed quẽadmo dum pꝛincipe iudicante:non ſolum rei ſed ⁊ officia quę nihil ſibi cõſcia ſunt: timoꝛe ⁊ tre moꝛe compꝛehẽdunt᷑ ꝓpter iudicis terroꝛẽ: ita ⁊ tunc cũ genꝰhumanũ iudicabit᷑ etiã cę/ leſtes miniſtri pauebunt:⁊ terribili apparatu de iudicis intuentis hoꝛrenda foꝛmidine cõ/ N tremiſcent. Sed quare crux aparebit tunc: ⁊2 quã ob cauſam in eius pſᷣlatu dominus ad/ ueniet:ratio ꝑſpicua eſt:vt agnoſcant conſi/ liũ iniquitatis ſuę qui dominũ maieſtatis cruciſixerũt. Per hoc enim ſignũ impudens iudęoꝛum redarguit᷑ impietas:et quomodo ꝓpter hocipſum habens crucẽ veniet: audi Abi.s. lpſum in euãgelio ꝓteſtantẽ: Quia tũc plã/ gent omnes tribus terrę videntes accuſato/ rem ſuum:id eſt ipſaʒ crucẽ:⁊ ipſo arguente cognoſcẽt pctm̃ ſuũ ſero: et fruſtra fatebunt᷑ impiã cęcitatẽ. Quid aũt miraris ſi crucẽ af/ Zacharie.i⁊. ferẽs veniet:vbi ⁊ ipſavulnera oſtẽdet: Tũc Joh.iꝰ. videbũt inquit in quẽ compunxerũt. Quẽ/ admodũ enim in thoma fecit: volens incre⸗/ dulitatem diſcipuli coarguere erroꝛẽq; coꝛri gere ꝓ multoꝛũ ſide:⁊ ingerens oſtendit illa ſigna clauoꝛũ:⁊ ipſa de dauis vulnera et di/ Joðdᷣ.⁊0. xit: Mitte manũ tuã: ⁊ vide qm̃ ſpũs oſſa ⁊ uqᷣ. carnẽ nõ habet quẽadmodũ me videtis ha/ bere:tũc oſtẽdet vulnera ⁊ crucẽ manifeſta/ OQ bit: qm ipſe eſt qui cruciſixus eſt. Mõ ſolum aũt de cruce:ſed de verbis ipſis quę in cruce habuit: ĩmenſã pietatem eius poſſumꝰ con/ ſiderare. Hã cũ adhuc in cruce confixus eſſet Lucj.⁊ʒ. dicebat: Pater dimitte illis peccatum: non em̃ ſciunt quid faciũt.Et cruciſixus ꝓ illis qͥ cruciſxerant oꝛabat:⁊ quidẽ illi e diuerſo di/ cti Rluguſtini de tempoee cebant: Si filius dei es: deſcende de cruce. Sed ꝓpter hoc nõ deſcendit de cruce:qm fi/ lius dei eſt. Pꝛopter hoc em̃ venit vt cruciſ/ geret᷑ ꝓ nobis. Deſcende inquiũt de cruce: ⁊ credimus ĩ te.hęc verba ſunt ⁊ occaſionis et incredulitatis. Hã plus fecit qᷓ; ſi de cruce deſcẽdiſſet.Aultũ em̃ maius fuit lapide ad monumentũ appoſito reſurgere qᷓ; de cruce deſcẽdere.Laʒaꝝ etiã quatriduanũ iam fu/ Joh.n. nere fctidũ de ſepulchꝛo reſuſcitaſſe magis fuit q; ge cruce deſcendere.Et illi quidẽ dice bant:Si filius dei es:ſalua temetipſũ.hhęc autẽ omnia faciebãt: ⁊ impꝛoperabãt ei pa // riter. Dimitte inquit illis peccatũ. Vtiq; di/ miſit ſi vellent pęnitere.Si em̃ nõ dimiſiſſet illis peccatũ: nõ vtiq; ſtatim poſt aſſumpti/ Acij.2ꝛ· et. 4. onẽ ei tria milia ⁊ quiq; milia credidiſſent: AQm̃ inquit multa milia iudęoꝝ crediderũt. Audi quid dicunt Paulo apoſtolo: Vides Acij.ar. inquiũt frater: quot milia ſunt iudęoꝛũ qui crediderũt? Imitatoꝛes ergo dñi eſe debe / P mus:⁊ ꝓ inimicis oꝛare exemplo ipſius:qui Lucl.23. cũ eſſet cruciſixus ꝓ cruciſigẽtibꝰ ſe patrem poſtulabat vt dimitteret illis pctm̃.Et quõ indqs poſſuʒ dñm imitari? Si volueritis:po/ teritis. Si enim impoſſibile erat imitari eꝗä: quõ dicebat: Diſcite a me qm̃ mitis ſum et Mattb.ii. huũilis coꝛde? Mã ſi impoſſibile eſſet imitari eũ nũq; paulꝰ dixiſſet: Imitatoꝛes mei eſto/ 1. Cor.4· te ſicut ⁊ ego xpᷣi. & ſi dñm imitari nõ vis: imitare ſeruũ eius ſtephanũ:quẽ ⁊ aplm di/ co: nã ille dñm imitatꝰ eſt.Et quẽadmoduʒ chꝛiſtꝰ inter cruciſigẽtes ſe relinquẽs crucẽ: relinquẽs ꝓpꝛiã ꝑſecutionẽ: ꝓ cruciſigẽtibꝰ ſe depᷣcabat᷑ patrẽ:ita ⁊ ſeruꝰ eius int᷑ lapidã tes ſe ſuſcipiẽs iacula ſaxoꝛũ et doloꝛes qͥ ex ipᷣis fiebãt dicebat: Dñe:ne ſtatuas illis pec catũ B. Audiſti quõ ſᷣm dñm locuteſt ſeruꝰ. Ille ait: Pater dimitte illis peccatũ:neſciũt Lucj.ꝛʒ. em̃ qͥd faciunt.At iſte dicit: Dñie ne ſtatuas illis q̊ pctm̃. Et vt diſcas qm̃ cũ omni ſolli- citudine oꝛauit: Poſitis inqͥt genibꝰ oꝛabat Aci.7. dicens: Dſie:ne ſtatuas illis hoc peccatũ:qᷣ viuis ⁊ regnas in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. . Eodem die:De expoſitiõe Sym/ Sermo oli ad Gpetentes Bermo II C. XxXXI. Veſo vos frẽs chariſſimi vt nobis AR reſerãtibꝰ expoſitionẽ ſymboli attẽ/ tius audiatiſ.Quę doctrina ſymbo li virt eſt ſacramẽti:illumiatio aĩę:plenitu/ do credẽtiũ:in eo qð docet᷑ aut diſcit᷑ et vni/ Act. 8. nsonoßf 6ſtonl dtnc oestfenpen lopmnors⸗ oittsAuic⸗ Itnanuan Kaneria Cgetuogterd &1 ſchieneibon Ldpninrien eulerunao⸗ (aopanercöfte Enmſinichlen (tsnſctenün fpfſrdoli oe ſcnanin Gaunpanen lmpthieſean NMürofrüign Ms rmans Muonanchpn Uenurte Mndtadgl Mbonmoaten Mostmotu ſngiereſen mlenilint mnenonin Enabisdlen ltaane wweimnnn Ueniepoli hinineciftt ſbciſgen tgſndbelne Wnlsſe ulniglen letisden RE Ulanee ndeemn Nanre Pntauß Mitdene traanign aröldenng diulgt Nri Nan nniinin ſarſeng⸗ iigucide menpie pendiree nödiniſe poſtaſunpn iagetidſen opgeicoi. oſtolo. Taa e n deig pdi eiedehen pbpſusni iiſepanm spamn. Si lvands, ntimtaned ünisined⸗ lecſeiniun Wrsniiei mitanröns gitannnn gtangnen dcs ngräien hcuiſſth ausirli⸗ adolnagid⸗ vatekle Acti ait⸗ tas trinitatis:et trinitas diſtincta ꝑſonis:et opulẽtia creatoꝛis:⁊ redẽptio paſſiõis.hhoc nexus inſidelitatis abſoluit᷑:hoc vitę ianua pandit᷑:hoc gloꝛia ↄfeſſiõis oſtendit᷑. Sym⸗/ boluũ dilectiſſimi bꝛeue ẽ verbis:ſed magnũ eſt ſacramẽtis. Paruũ oſtendẽs iĩminutione latitudinis:ſed totum cõtinens compendio bꝛeuitatis.Exiguũ ẽ vt memoꝛiã nõ obꝛuat ſed diffuſum vt intelligentiã ſuꝑcedat: cõſir mans omnes ꝑfectione credendi: deſiderio cõſitendi:ſiducia reſurgendi.Digne q̊ ⁊ attẽ tioꝛes ⁊ frequẽtioꝛes:et ꝓ ratione tempoꝛis ipſius purioꝛes ad audiendũ ſymbolum cõ/ ueniſtis. Quicquid em̃ ſſiguratũ eſt in pa/ triarchis: quicquid nunciatũ eſt ĩ ſcripturis: quicquid pꝛędictũ eſt in ꝓphetis vel de deo ingenito:vł ex deo dei vnigenito:vel de ſpi rituſancto:qᷓ;uis latenter oſtenſum ſit:vł de ſuſcipiendi hominis ſacramẽto:vel de moꝛ/ te domini reſurrectiõiſq; myſterio: totũ hoc bꝛeuiter iuxta oꝛaculũ ꝓpheticũ ſymbolũ in ſe continet cõſitendo. Lenendo ergo fratres chariſſimi collationem ſidei ⁊ gratiã: ꝓfeſſi/ onis myſteriũ memoꝛię cõmodatũ: iam ad iſtiꝰ ſymboli ꝓfeſſionis ſacramentũ textũq; „. . .. veniamꝰ:Qð in hunc modũ incipit: Credo in deum patrem omnipotentẽ creatoꝛẽ cęli ⁊ terrę:⁊ in ieſum chꝛiſtũ filiũ eius vnicũ do/ minũ noſtrũ:qui cõceptus eſt de ſpũſancto: natus ex maria virgine: paſſus ſub pontio pilato:cruciſixus:moꝛtuꝰ⁊ ſepultꝰ.Deſcẽdit ad inferna: tertia die reſurrexit a moꝛtuis. Aſcendit ad cęlos:ſedet ad dexterã dei pa/ mis omnipotentis: inde venturus iudicare viuos ⁊ moꝛtuos.Credo in ſpiritũſanctum: ſanctã eccleſiam catholicã:ſanctoꝛũ cõmuni onẽ: remiſſionẽ peccatoꝛũ: huius carnis re ſurrectionẽ: vitam ęternã amẽ. Repetẽdus eſt nobis dilectiſſimi ſermo ſymboli huius: qualiter ea quę dicimus veſtris ſenſibꝰ me/ lius inſeramꝰ. Credo in deũ patrẽ omnipo/ tentẽ:creatoꝛẽ cęli ⁊ terrę. Tertia igitur vice repetitur: vt ad reliqua capiẽda fideli curſu ꝑuenire poſſimꝰ. Et quia lex ſidei noſtrę in trinitate cõſiſtit: vt ipſe numerus repetitio/ nis cũ ſigno veniat trinitatis: tertia vice oꝛ/ do ſ ymboli recenſendus eſt. Impꝛimis dile⸗ ctiſſimi qᷓlis ſermo ſit in capite ſymboli dili/ ſollicitius pertractate. Ergo in piimo habet genter aduertite: et quali pꝛincipio inchoet᷑ Credo. Vide ꝙ dominus noſter nõ nos iu/ bet diſcutere diuina iudicia ſed credere: nec rationẽ requirere: ſed fidẽ ſimpliciter ⁊ imo/ XXXI. Feria ſexta in paraſceue Ger. II biliter exhibere. In deũ patrẽ. Aduertite cum dei patris nomẽ in cõfeſſione cõiungit: ſtea pater:ſed ſine vllo initio ⁊ deus ſemꝑ et oſtendit ꝙ non ante deus eſſe cęperit et po/ pater eſt. Quia ergo ſemꝑ fuit pater: ſemꝑ habuit ſilium cui pa ter eſt. O&mnipotentem vo ideo dicit:quia omnipotens eſt:cuiq; ni/ hil impoſſibile eſt: qui cęlum: terram:mare: homines:atq; omnia animalia ⁊ reptilia nõ aliquo operis actu ſed ſolo verbi creauit im perio: Et ideo nõ nob veniat in cogitationẽ quomodo hoc aut illud potuit fieri:qui om/ nipotentẽ pꝛęcipimur confiteri. Creatoꝛem ceęli ⁊ terrę.hoc ait quod ſuperius dixi:quia omnia ſola verbi poteſtate perficit. Credo ⁊ in ieſum chꝛiſtum filium eius. Aduertite ꝙ gquomodo in patrem: ſic et in flium creden⸗ dum ſit. Et quia cum patre ęqualis eſt ma/ ieſtate: tantũ ipſi quãtum et patri honoꝛis nos debere nouimus⁊ ſeruitutis obſequiũ. Jeſum chꝛiſtũ. Jeſus ſaluatoꝛ interpꝛetat᷑: chꝛiſtꝰ vo a chꝛiſmate dicit᷑: quia ſicut anti⸗ qui reges a ſacerdotibus oleo ſacro ꝑfunde/ bant᷑:ſic dominus noſter ieſus chꝛiſtus ſpiri tuſſancti infuſiõe repletus ẽ. Qui cõceptus eſt de ſpirituſancto. Non poterat aliunde qᷓ; de deo cõcipere: quę deum meruit ꝓcreare. Natus ex maria virgine. Non potuit nõ ta/ lem habere conceptũ:quę virgo erat ꝑman/ ſura poſt partum. Paſſus ſub pontio pila / Mattð. 27. to. Iſte pilatus iudex erat ĩ illo tempoꝛe ab imperatoꝛe poſitus in iudęa:ſub quo domi/ nus paſſus eſt:cuius mentio ad tempoꝛis ſi gniſicationẽ:nõ ad ꝑſonę illius ꝑtinet digni tatem. Cruciſfixus eſt ⁊ ſepultus. Crucẽ illã in qua ille cruciſixus eſt ĩ coꝛpoꝛe:nos geſta/ mus in fronte. Sepultus eſt. Sicut in veri⸗ tate natus:ita in veritate moꝛtuus ⁊ ſepul/ tus.Tertia die reſurrexit. Triduanę ſepultu Xucj. Le⸗ Lucf. rę moꝛa euidenter oſtendit: ꝙ dum coꝛpus in ſepulchꝛo iacuit:anima illa de infernis tri umphauit.Aſcendit ad cęlos:id eſt conditi/ Marci.ic. onem naturę noſtrę quam de homine matre Actſ. 1 natus aſſumpſit: ſuper cęlos in dexterã dei patris collocauit. Inde venturus iudicare viuos et moꝛtuos. In ipſo coꝛpoꝛe ventu⸗ rus eſt ad iudicium:in quo aſcendit ad celũ. Chꝛiſtianos iudicat ⁊ paganos:iuſtos ⁊ pec catoꝛes:fideles ⁊ impios. Credo⁊ in ſpmſan ctũ. Aduertite ꝙ ſicut in patrẽ:ita et in ſiliũ et ĩ ſpmſanctũ ſit ccedendũ.Hã qͥ vel invnã Ber. C.xxXII. In vigilia Paſche Ber. de trinitate pſonam non crediderit: in dua/ bus illi credidiſſe non ꝓderit.Sanctã eccle ſiam catholicã.Sciendũ eſt ꝙ eccleſiã crede/ re non tamen in eccleſiã credere debeamus: quia eccleſia nõ eſt deus:ſed domus dei eſt. Catholicam dicit toto oꝛbe diffuſam: qꝛ di- uerſoꝛũ hęreticoꝛũ eccleſię ideo catholicę nõ dicunt᷑:quia ꝑ loca atq; ꝑ ſuas quaſq; ꝓ cias continent᷑: hęc vo a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum vnius fidei ſplendoꝛe diffunditur. Sanctoꝛũ cõmunionẽ:id eſt cũ illis ſanctis qui in hac quã ſuſcepimus ſide defuncti ſũt: ſocietate et ſpei cõmunione teneamur. Re/ miſſionẽ peccatoꝛũ. Opoꝛtet enim vt poſt remiſſionẽ quę nobis pꝛeſtat᷑ munere redem ptoꝛis in baptiſmo:plenę credulitatis tene/ amus affectum. Carnis huiꝰ reſurrectionẽ. Carnem quã in hac vita ſub moꝛtali condi/ tione poꝛtamus: reſurrecturã eſſe immoꝛta/ lem ac rationalẽ rediturã ꝓ animęconſoꝛtio credamus. Vitam ęternam. Abſq́; vlla du/ bitatione fatemur vos vitam ęternã conſe⸗ cuturos:ſi hęc quę vobis exponimus ſacra/⸗ mẽta fideliter teneatis:ac bonis actibus cõ/ ſeruetis. hunc bꝛeuem ſermonẽ de vniuerſo ſymbolo vobis debitũ reddidi.Quod ſym/ bolum cum audieritis: totum iſtum ſermo/ nem noſtrũ bꝛeuiter collectũ recognoſcetis: ngec vt eadem verba teneatis vllo modo ſcri bere debetis:ſed audiẽdo ꝑdiſcere:⁊ memo/ ria ſemꝑ tenere atq; recolere. Quicquid em̃ in ſymbolo audiſtis iam: diuinis ſcripturaꝝ ſancrtarũ litteris continet᷑. Cõmemoꝛatio ſit ꝓmiſſionis dei: vbi ꝑ ꝓphetam ꝓnunciãs Hiere z1. teſtamentũ nouũ dixit: hoc eſt teſtamentũ quod oꝛdinabo eis poſt dies illos dicit do/ minus:dans legem meã in mente eoꝛũ: ⁊ in coꝛde eoꝛũ ſcribam ea.huius rei ſigniſicãdę cauſa: audiendo ſymbolũ non in tabulis vł in vlla materia:ſed in coꝛdibus ſcribit᷑: Pꝛę/ ſtabit ille qui vos vocauit ad ſuum regnum vt eius gratia regeneratl vobis etiã ſpiritu ſancto ſcribat᷑ in coꝛdibus veſtris: vt quod Sał.S. creditis diligatis: ⁊ fides in vobis ꝑ dilecti/ onem operetur: ac ſic domino deo largitoꝛi bonoꝛũ omniũ placeatis:nõ ſeruiliter timẽ/ do pęnam: ſed liberaliter amãdo iuſticiam. Hoc ergo ſymbolum quod vobis ꝑ ſcriptu/ ras ⁊ ſermones eccleſiaſticos inſinuatũ eſt: ſub hac bꝛeui foꝛma fidelibus confitendum ꝓpfitendum eſt. ¶ Sabbato in vigilia paſchę: De a Dilato ⁊c. Sermnmo 1 chꝛiſti ⁊ reſurrectiõe in qua fidei no⸗ ſtrę omnis ſumma conſiſtit:emergit uidam ioſeph olim quidem amatoꝛ ⁊ dilſci pulus domini:⁊ qui ꝓ ratiõe tẽpoꝛis defun/ cto exequias occultas impendat:quia ⁊ no ti miſexicoꝛdiã furoꝛ ꝑſequentiũ ꝓhibebat. Quocd factũ:ita iohãnes euangeliſta narra⸗ Joſeph qui coꝛpus domini petijt Sermo C. XKXXII. Eracta paſſione domini noſtri ieſu A nighabe⸗ ngſunroln uit. Rogauit inquit pilatum ioſeph occulte Job.19. ꝓpter metũ iudęoꝛũ:⁊ petiuit coꝛpus ieſu:⁊ ꝑmiſit pilatus.Cum in animo religioſo me/ tus cum deuotiõe certaret:excogitat ſtatim qð ⁊ fidei ſatiſfaceret ⁊ timoꝛi:et occulte po/ ſtulans vt ⁊ humo mãdaret occiſum:⁊ decli/ naret inſaniam iudęoꝛũ. Judex vo eundem ſeruans animũ moꝛtuo quem impendit au/ dito:nam quẽ coactus dederat penę:libens tradit ſepulturę. Poſtqᷓ; vᷣo coꝛpus ieſu hu/ matũ eſt:ſtatim potentiã ſuam repetit:qua venerat reditura maieſtas. Mam cuiꝰ nati uitas hominis oſtenderat filiũ: moꝛs pꝛodi/ dit deũ.Cum em̃ maria magdalenę veniſſet Job.a0. ad monumẽtũ quã memoꝛẽ ſaluatoꝛis amiſ ſi ſida deuotio in lachꝛymas cõpellebat: vi / dens reuolutũ a foꝛibus lapidem: cum non inueniſſet in ſepulchꝛo dominũ:cępit acriuſ dolere qð ꝑdiderit ⁊ defuncrũ. M.ox aũt ad petrũ eius diſcipulũ ꝑuolat:quem ꝓ meriti qualitate vel fidei:maioꝛ de eius obitu cura tangebat. Nunciat inane ſepulchꝛũ: quęrit᷑ coꝛpus ablatum. Petrus vᷣo reſurrectionis G filij dei ⁊ ante crucẽ cõſcius quã pdixerat ipᷣe paſſurus:ſub tali nũcio nõ fleuit aut doluit ſed moꝛẽ ſuũ in diuinis virtutibꝰ ſeruãs:/ perat experiri quod credidit. Ad ſepulchꝛũ itaq; domini celeri curſu feſtinat:letioꝛ redi/ turus ſi nõ inueniret quẽ quęrebat. Beatus autẽ euãgeliſta ⁊ ex cõſequẽtibus ꝓbat po/ Cuziinn tnettcut ginminuint uicuſizon dinponds Pnunpguntgu naonodannn tütiicnit orenalaleti nena lchrmas Cuispensaut renecenela feailepicho⸗ Gifchaneecc Ponoconlcn Mpentehnd ebisalogik⸗ uqricgnse! DPAoouuola m ſEogendie ſcen ſtegiguens⸗ mcogneſcis:d enaruin nteünchitä henegenunn 1t ſedoſte 4 annn 1e üypruſvat (oſpelilena tentiã reſurgentis. Venit inquit ſimon pe/ Abi.s. trus ⁊ introiuit in monumentũ. Et cum nõ inueniſſet dominũ: vidit lintheamia poſita ⁊ ſudarium qð fuerat ſuꝑ caput eius. Nam manifeſtius deus ꝑlaturus quẽ viuiſicaue/⸗ rat in cęlũ: ⁊ moꝛtẽ vacuat ⁊ ſepulchꝛũ.Nã lintheamine quo funꝰ tegebat᷑ expoſito: re/ liquit terrę exuuias:vitali iam coꝛpoꝛe indu ta maieſtas. Petrus igitur videns reſurre⸗ ctionẽ quã dei filius ꝓnunciauerat implets: Mmsfien. ſoſtitlichih tl ketlgi harntiuſtca⸗ lutoſpun Ulled nun⸗ Mmnoretin etögtin, unnnarbi (ahinne Afconln noſtgſante Nnöpe inntitſ luſceino⸗ Ser. C.xxXXIII. In vigilia paſche: Ber. II tna tamẽ reſurrectionis ignara non ceſſat la⸗ ort dſ os defun, kquiztno⸗ Ppbibehat. lſanan, ephocellte en Ppusieſuer ligioſo ne,/ Natſtatin Ncultepo umerdecli deunden penditan, nerlibens gieſuhu⸗ petin eus ncuina⸗ lotsptod⸗ leveniliet Ku torisannil llebat: r amnon Mlmnil rküted npnert bitucun itgugii mecnonis bö treutthe i dolult uas: / epulchii tioꝛred⸗ Beats pbat po/ Sermo Eodem die: De ſepulchꝛo domi⸗/ C. xxxiiii ni: Se II Joh. 1 ſnonpe a tnno ſiapoſtss us. Ham iuitcaue⸗ cnu. NR oſto:te⸗ pcreilcn 6 ſciune ipia qui ſollicitus venerat: ſecurꝰ abſceſſit. Ma/ chꝛymas fundere: neſciens hanc eſſe domi/ nici coꝛpoꝛis gloꝛiã quã putabat iniuriam. Cuius inanes męroꝛes angelus magis pꝛo/ hibet q; conſolat᷑:vt euangeliſta teſtat᷑:a ria inquit quid ploꝛas? Si ſpiritali pꝛudẽtia intẽtionẽ diuini ſermonis intelligas: lachꝛy marũ cauſaʒ non tanq; ignarus interrogat: ſed impoꝛtunos fletus dolentis obiurgat. Aaria inquit quid ploꝛas:cũ vacuaso mo/ numẽto nõ damno funeris: ſed merito reſur gentis ieſu chꝛiſti coꝛpus virtus ſibi nõ faci- nus vendicaſſet: Culpat eodem tempoꝛe a maria lachꝛymas fũdi quo debuit gloꝛiari. Quid ploꝛas:aut quẽ quęris? Angelus in/ ſtruit neſcientẽ ſano cõſilio:ne viuentẽ quę/ reret ĩ ſepulchꝛo. Quę mulier quia reuixiſſe quẽ flebat nec coꝛrecta cognouit:a ſuꝑfluis poſtmodum lachꝛymis reuocatur: vocibus reſurgentis ſimilibus. Etenim ieſus mariã verbis alloquit᷑: Mulier inqͥt quid ploꝛas: aut quẽ quęris? Hhoc eſt dicere:me iã viuẽte ꝓ quo moꝛtuo lachꝛymas fundis:aut me p̊/ ſente quẽ quęris? At ula ieſum ſecũdo appel lata cognoſcẽs:diuinę maieſtatis operante potentia viuũ inuenit:quem quęrebat occi/ ſum ieſum chꝛiſtũ dominũ noſttũ: cui ſemꝑ in patre gloꝛia in ſecula ſęculoꝝ: Amẽ. rmo Ideamus fratres de domini coꝛpo/⸗ re poſtea qᷓ; de cruce deponit᷑ qͥd ge/ Accepit illud Joſeph ab arima/ thia vir iuſtus:ſicut ait euãgeliſta:⁊ in nouo ſuo ſepeliuit monumẽto:in quo nondũ qͥſq; poſitus fuerat. Beatũ ergo coꝛpus domini noſtri ieſu chꝛiſti: qð cũ naſcit᷑ ex vtero virgi nis gignit᷑:cum recedit iuſti tumulo cõmen/ dat᷑. Beatũ plane coꝛpus qð virginitas pe/ perit: ⁊ iuſticia cuſtodiuit. Cuſtodiuit enim illud ioſeph tumulo incoꝛruptũ: ſicut ſerua uit illud marię vterus illibatũ. Sicut enim pollutione ibi nõ tangit᷑: ſic moꝛtis coꝛrupti one nõ lęditur. Vbiq; beato coꝛpoꝛi defert᷑ ſanctitas: vbiq; vᷣginitas. HNouus illud ven ter cõcepit: nouus tumulus cõcluſit. Dñica Set vᷣgo vulua: ⁊ virgo eſt ſepultura:AQuin potiꝰ ipſam ſepulturã vuluã dixerim:eſt em̃ ilitudo nõ parua. Sicut em̃ dñs de matris vulua viuus exiuit: ita et de ioſeph ſepultu/ ra viuus ſurrexit: Et ſiẽ de vtero tũc ad pᷣdi/ candũ natus eſt:ita ⁊ nũc ad euãgeliʒandũ renatus eſt de ſepulchꝛo: Miſi ꝙ gloꝛioſioꝛ ẽ iſta q; illa natiuitas. Illa enim coꝛpus moꝛ/ tale genuit:hęc edidit imoꝛtale. Poſt illam natiuitatẽ ad inferos deſcẽdit᷑:poſt hanc re/ meatur ad celoſ.Religioſioꝛ eſt plane iſta qᷓ; illa natiuicas. Illa em coꝛpꝰ moꝛtale genuit totius mũdi dñm nouẽ mẽſibꝰ in vtero clau ſum tenuit: hęc autem triduo tantũ tumuli gremio cuſtodiuit. Illa cũctoꝛũ ſpẽ tardius ꝓtulit: hęc omnuũ ſalutem citius ſuſcitauit. Foꝛtaſſe qͥs dicat de pꝛioꝛi dñicę natiuitatis B ſdicatione:in qua ſdicauimꝰnõ minoꝛẽ eſſe gloꝛiã ꝙ tumulus Joſeph ſuſcitauerit dñm q; ꝙ euʒ ſanctę marię vterus ꝓcrearit: QAuę cõparatio ventris ⁊ tumuli:cũ ex intimis vi ſceribus illa ediderit filiũ:hic aüt ſolũmodo locũ ſſtiterit ſepulturę? At ego dico: nõ mi/ noꝛem ioſeph affectũ fuiſſe q; marię. Siqui⸗ dem illa vtero dñm:hic coꝛde concepit. Illa ſaluatoꝛi membꝛoꝝ ſuoꝝ ſecretũ pſtitit: hic ſecretũ ſui coꝛdis nõ negauit. Illa dominũ pannis inuoluit cũ natus eſt:hic lintheis cũ receſſit. Alla ꝑunxit beatũ coꝛpus oleo: hic aromatibus honoꝛauit. Cõueniũt ergo ſibi obſequia:cõuenit ⁊ affectus: Inde neceſſe ẽ ertis meritũ conuenire:niſi ꝙ mariã ad obſe/ quiũ angelꝰ admonuit: ioſeph autẽ iuſticia ſola ꝑſuaſit. Igit᷑ ioſeph ĩ ſuo ſepulchꝛo po/ ſuit dominũ. Legimꝰ ĩ ꝓpheta:Sepulchꝛũ C· patẽs eſt guttur eoꝝ.Si ergo ſepulchꝛũ pa/⸗/ Nõ.ð. et iz. tens ẽ guttur hominũ:vide ne foꝛte ſᷣm hãc ſimilitudinẽ dñm ioſeph nõ tã i terrena po/ ſuerit ſepultura qᷓ; in monumẽto ſui coꝛdis collocauerit:⁊ cuſtodiendũ illum ſuſceperit: non tã memoꝛia fragili moꝛituroꝝ q́; memo ria ſancta virtutũ.HhHeęc em̃ virtutũ fidelis eſt memoꝛia: quę intra ſe cõtinens chꝛiſtũ:lędi eũ hereticoꝛũ coꝛruptiõe non patit᷑. De qua memoꝛia in ſacramẽtis dñs dicit: Quotiẽſ/ cunq; feceritis hęc: in memoꝛiã mei facietis donec veniã. Quotiẽſcũq; em̃ chꝛiſtũ loqui/ mur:totiens eũ ſanctioꝛi memoꝛię cõmẽda- mus. Sepulchꝛũ patens: guttur hominũ recte plane dicit ꝓpheta. Sepulchꝛũ enim chꝛiſti patẽs eſt euãgeliſtaꝝ beatũ guttur:ꝑ qð illud ętno lr̃aꝝ theſauro cõdiderũt. Pa/ tens aũt ſepulchꝛũ iõ dicit᷑: qꝛ qͥ vult ad xpᷣi ꝑuenire myſteriũ: non ingredit᷑ ad illud niſi ꝑ euãgelicę ſcripturę ſecretũ. In litteraꝝ em̃ T 1. Cor. 11 Ber. C. xxXIIII. In vigilia paſche: Ser. III ſecreto quaſi quodã nouo vaſculo cõmẽda/ tus eſt dñs. QAulſq; igit᷑ illum videre deſide rat:ibi ⁊ paſſiõis eius ſacramentũ inueniet: ⁊ reſurrectiõis gloꝛiã recognoſcet. Patens S̊ guttur ſanctoꝛũ eſt. Unde aplus ad Coꝛin/ 2. Corj. s. hios ait: Os noſtrum patet ad vos o coꝛin/ thij:inuitans eos vt ꝑ pᷣdicatiõis ſuę aꝑtam ianuã:ingrediamur chꝛiſti ſecreta myſteria. Inn hac igit᷑ pectoꝛis memoꝛia collocat᷑ oñs AZuej.9. a ioſeph:vt in iuſticię ſede requieſcat: et ha⸗ H beat fllius homis vbi caput reclinet. Videa mus igit᷑ quare ſaluatoꝛ in aliena ſepultura ponat᷑: ac ſuam nõ habeat ſepulturã. IJdeo in aliena ſepultura ponit᷑:qꝛ ꝓ alioꝛũ moꝛie/ bat᷑ ſalute. Moꝛs em̃ iſta nõ illi accidit: ſed nobis ꝓſicit. AMoꝛs iſta nõ illi illata eſt:ſed nobis delara. VUt qᷣd ergo ei ꝓpꝛia ſepultu/ ra:qui in ſe moꝛtẽ ꝓpꝛis nõ habebat?:ct qͥd illi tumulus in ternis:cuiꝰ ſedes manebat in cęlis? Vt quid illi ſepultura:qui tridui tan/ t tempoꝛis ſpacio nõ tam in ſepulchꝛo moꝛ tuus iacuit:qᷓ; veluti i lecto cõquieuit? Ipſa em̃ tempoꝛis bꝛeuitas declarat potius ſom/ nũ fuiſſe q; moꝛtẽ.Sepulchꝛũ aũt moꝛtis eſt habitaculũ. Neceſſariũ ergo nõ erat moꝛtis habitaculũ chꝛiſto qui vita eſt:nec opus ha/ bebat ſemꝑ viuens habitaculo defunctoꝛiſũ. Recte aũt hanc vitã nos ĩ noſtro ſepulchꝛo cõdimꝰ:vt viuificet moꝛtẽ noſtrã: vt cũ ipſo E a moꝛtuis reſurgamus. Vnde et illa maria magdalenę ꝗᷓ dñũm int᷑ cęteros defunctos in Luejſ.2 4 ſepulchꝛo reqᷣrebat arguit᷑:⁊ dicit᷑ illi: Quid Aq̃+LQusris viuentẽ cum moꝛtuis?: hoc eſt quid quęris in tumulo:quẽ adoꝛare debes ĩ cęlo⸗ Quid queęris apud inferos: quẽ rediſſe iam cõſtat ad ſuperos?Quẽ illa adhuc nõ intel/ ligens nec cognoſcẽs: reſpondit illi:hũñe:ſi tu ſuſtuliſti eum:dicito mihi:vbi poſuiſti eſũ ⁊ ego eum tollã.Eſtimabat em̃ eum ſicut di/ cit ſcriptura hoꝛtolanũ eſſe.Sancta &̊ ⁊ ſim/ plex fęmina chꝛiſtũ reqͥrit a chꝛiſto: ac deuo/ tione mentis ꝓphetat ⁊ neſcit.Ait em̃ domi Job.⁊o. no de ſemetipſo:Si tu ſuſtuliſti eum: dicito mihi. Recte interrogat: ſi tu ſuſtuliſti eum. Ipſe em̃ tulit coꝛpus ſuũ: qui illud pꝛotulit de ſepulchꝛo. Ipſe tulit coꝛpus:qui illud ia/ cens ⁊ doꝛmiẽs ſua aſpiratiõe collegit. Ipſe tulit coꝛpus ſuũ:qui illud diuinitatis virtu/ te geſtꝗs poꝛtauit ad cęlos: Atq; ideo muli/ er ſapiẽter interrogat ⁊ requirit:Si tu ſuſtu/ liſti eum dicito mihi vbi poſuiſti eum: hocẽ ſi ilud auferens de ſepulchꝛo ad paradiſum e 1 tmaſtuliſti. Audierat em illi dicentẽlaron: mn Hodie mecum eris in ꝑadiſo. Aur certeſi de Tucſ. „ al ſ hl inferno in patris dexterã collocaſti:ſicut ait D ſeſten aplus:Auę ſurſum ſunt quęrite: vbi chꝛiſtꝰ cor-. M lugt eſt in dextera dei ſedens. Beatus & qui ita nd la ſ quęrit chꝛiſtũ dominũ:vt credat eũ et in ꝑa⸗ Amsn diſo conſtitutũ ⁊ in celeſtibꝰ collocatũ.Naʒ ne qui eum in inferno requirit aut ĩ tumulo: di/ Auur! citur ei:Quid quęris viuentẽ cũ moꝛtuis? nugen ¶Item eodem die alins ſermo de an eodem de quo ſupꝛa:qui habet᷑ in ulektchl libꝛo Quiñnquaginta Homeliaru: mutlmtcl Homelia.xxxvi. DũU Pau 2 W uiſplee ¶ Eodem die de eo quod ſcriptum guak eſt in Beneſi: In incigio creauit in deus celum et terrã ⁊c.· Ser. III Senno zleen Vlta ſunt ⁊ magna veneranda pa/ ſlbrn, ſchę myſteria quę diuinis libꝛis ſüt mnnacog cõſecrata:⁊ ĩ antiquis iudęoꝝ archi/ 1 dens: uis fuerant reſeruata: quoꝝ admirabilis ra/ glan. tio ⁊ mira: fides pura: religio ſincera veluti Uetisg quodã velamie tecta ſuã ſanctitatẽ in abdi/ ſuit tis ocu lebant:⁊ pꝛiſci antiſtites adumbꝛata Aauparllt cernebant: ⁊ ſacriſicia cruenta munerib offe ſdfait rebant.Hanc artifex non terrenis coloꝛibus ſofſtnhece ſed cęleſtibꝰ virtutibꝰ clypeo deuotiõis au/ lufſofuct ro coꝛuſcante depinxit: ⁊ animũ tenaciter di in ſlherabf ligens in ipſo teinplo humam coꝛꝑis dedica Muas. Sl uit: integris ⁊ acerrimis ſenſibꝰ officia diſtri Hplinnot buit:⁊ amoꝛẽ in eius coꝛde cõcluſit. Et cum Midelse ille clarus rectoꝛ aſtroꝛum:poli genitoꝛ: dux hiius diei:luminis imperatoꝛ:intiectoꝛ germinis: Mmelliget⸗ autũni temperies anni curſuʒ ⁊ quadriꝑtita onnnis ſo tempoꝝ ſpacia cõpleuerit:diei huiꝰ ſolẽnita deidictus tem nos docuit celebꝛare.Quãta nobis bo/ tesdeir na dñiicę paſſionis admirabiles triũphi con daihien tulerint:moꝛtali ⁊ humana voce nec ſdicare (Mginarius nec memoꝛiter valeo numerare.Ex illo iaick munlete beneſicioꝝ aceruo quę celeſtis muniſicentia lrsquan humano generi largita eſt: vnũ granũ fſidei mnlih qð in ſe cõtinet multiplicẽ vitę rationẽ ĩ gre/ mnfuge mio ſapientię collocabo: vt in ipſo pꝛudẽtię unſo ſulco coaleſcat diuini ſermonis imbꝛe ſatũ: slncie, magnaq; ⁊ admiranda ex modica pſᷣbeat ſtir uusſpi, pe:⁊ oꝛatiõis opacitate exuberantia pꝛęſtet. Mbeky In pᷣncipio inquit fecit deus cęlum ⁊ terrã. S Aidens Excluſit omniũ infęliciũ erroꝛes:vnũ impe/ donin⸗ ratoꝛẽ deũ patrẽ oſtendit: vnũ conditoꝛem u vniuerſitatis ſilium indicauit. Fiat lux. Er u BGer.C.xxxv. In vigilia paſche: Ber. IIII facta eſt lux.Et vidit deus lucem quia bo/ tus. Fecit ergo in pꝛincipio cęelum ⁊ terram. D Dern Nälanent — na eſt: non ꝙ deus lucem ante nõ noſſet qus Celum ſpiritũ: terram carnem: hoc eſt homi nan non niſi viſam laudaret:cũ ſit lux ſolus om / nem ſpiritalẽ. In pᷣncipio:hoc eſt in chꝛiſto. ſchf⸗ ZJo5. 8. niu ipſe: ſicut euangeliſta teſtatur: Ego ſum Interrogauerũt eum iudęi: Quem re diciſ· ign 1. Timotb.s lux mundi: Et apoſtolus: Qui habitat lucẽ Reſpondit: Pꝛincipiũ:qui ⁊ loquoꝛ vobis. Josd.8. kigte inacceſſibilem: quã nemo hominũ vidit nec Terra inquit inuiſibilis ⁊ incõpoſita: c Auia Natd hr videre poteſt.Hhanc lucem dixit in ſęculo:qꝛ: carnem hominis chꝛiſtus aſſumere diſpone umllad, bona eſt m hominẽ: non m deum. Heus bat: incompoſita dicebat᷑. Compoſita nec mornise enim non tantã hanc lucem tribuit quã po/ dum erat:quia necdum gabꝛielis angeli an/ terat ipſe largiri: ſed quãtum moꝛtalis ocu- nunciatione compoſita: necdum aſſumpti- ſemno de lus capere potuit: Hec qui vniuerſũoꝛbem one domini viſibilis facta: necdum virtutũ habetin illuminat tribueret ſplendoꝛẽ: niſi quẽ moꝛ frugibus plena. Diuiſio aquarum: iudęoꝛũ mella. Ses. u. talitas cape aut ſuſtinere vtiq; poſſet. Ter· populoꝛũ ⁊ chꝛiſtianoꝛũ: ſicut apocalypſis: ra erat inuiſibilis ⁊ incompoſita. Sed terra Aquas quas vidiſti populi ſunt z natiöes. Apocj.17. inuiſibilis eſſe non poterat:Cui ergo inuiſi- Cum aquas dicit ſuꝑ celos impoſitas: chꝛi ſctiptun bilis erat? Si angelis: vbi tanta moles ab/ ſtianum populũ nunciat. Tertia die germi/ Señh.1. ogeall, ſcondi poterat: Si hominib: adhuc homo nat terra herbam pabuli m ſuum genus: et r. Ul gg Ws. 1555. non erat. Deus quippe fundauit terram ſuꝑ ommne lignum faciens fructum. Cum igitur aquas:⁊ medietatẽ aquarũ ſuper cęlos im terram germinare iubet:in eccleſia cathecu/ uncn o, poſuit: ⁊ medietatem abyſſis demerſit: et in mini ſunt quaſi herbę. Cum credunt:velut iollbꝛolit maria cõgregauit: ⁊ ſic terra aparuit. Et di in culmo ſe erigunt. Fideles quoq; in ſpice Ceoparchi xit deus: Fiat firmamentũ inter aquam et maturi accreſcunt: vnde et ſanctoꝛũ grana: iubeisre aquam. Et vocauit deus firmamentũ cęlũ. in hoꝛreis celeſtibus recondunt᷑. Lignũ em̃ een weln Videtis quia aquam ſuꝑ firmamentum cęli fructiferum:diuerſa ſunt genera ſanctoꝛum. Ms nab impoſuit: ⁊ ꝑ ſeparationẽ aquarũ arida ter · Quas arboꝛes nec turbineſ cupiditatũ poſ- dunbu ra aparuit: ⁊ recedentibus aquis viſibilem ſunt euertere: nec ardẽtis libidinis flammę mnerid'ofe ſigniſcauit. autem inuiſibilis et incom / exurere. SFiat inquit luminare marin incho stololb⸗ poſita: necdum fuerat oꝛdinata: necdum di/ atione diei: ⁊ luminare minus in inchoatiõe Votsed ¶C¶uerſis fructibus plena. Tenebꝛeę inquit erãt noctis.Sol chꝛiſtus eſt. Luna eccleſia in oꝛ/ end Señ. . ſuper abyſſos: ſpiritus dei ferebatur ſuper be completa: ſolis claritate quotidie illuſtra modele aquas. Si enim faculam ĩ tenebꝛis inferas: ta. Stellę quoq; lucentes: ſanctoꝛũ ſunt mi/ ofosdict continuo illuminant᷑ vniuerſa: quotomagis lia:id eſt apoſtoli: patriarchę:martyꝛes:vir/ l. Kan ybi deus erat: tenebꝛę eſſe nõ poterant: hic gines: ſacerdotes: cuncti iuſti pariter ⁊ fide- nirdl ſpiritus quidẽ res eſt dei:non tamẽ ipſe deꝰ les virtutũ ſuarum flãma radiantes.Quin/ Gemins intelliget eſſe. Mam etſi ſpiritus dici: non ta die fetus ſuos piſces ⁊ aues factum eſt vt 8 ucſi omnis ſpiritus deus eſt. Sic enim ſi piritus ꝓducerent. In comparatiõe piſciũ ſa anctos ſn dei dictus eſt: quomodo ⁊ angelus dei:hoc dicimus qui in aqua baptiſmatis viuunt. ebo eſt res dei: non tamẽ ipſe deus qui ſpiritus Ideo piſces benedictionẽ pꝛimo conſequi 1nd hicnt dei. Hic ergo ſpiritus qui ſuꝑferebat᷑ aquas meruerunt:quia ſideles in ſacramento bap/ mu enr ſeminarius eſt animandę cõditionis. Vnde tiſmatis benedici potuerunt. Sexta vᷣo die necg i ⁊ aquę ⁊ terrę mox iuſſu dei emerſerũt: quia fecit deus hominẽ ad imaginem et ſimilitu/ idn nec aqua nec terra viueret aut aliquid gene,-· dinem ſuam. ” H H nmin raret: niſi hoc dei ſpiritꝰ animaret. Nndet igmni terra fruges: ⁊ aqua pꝛoduxit piſces. HDHuos Eodem die: De expoſitione oꝛa/ Sermo nan autem ſpiritus eſſe: vnum dei: alterum huiꝰ tiois dominicę poſt redditũ Sym/ C.xxxv Nle LCEorj. a, Mundi apoſtolus dicit: Hos iam non habe- bolum:Sermo IIII inneſti mus ſpiritũ huius mũdi:ſed ſpiritum qui ex andl Caßben deo eſt: vt oſtenderet alium eſſe ſpiritũ dei Eddidiſtis qð creditis: audiſtis qð A ntape⸗ qui deus eſt: alterum ſpiritũ huius mundi oꝛetis:quomõ inuocare nõ poſſetis luntlcſ i⸗ quo animant᷑ vniuerſa. Amos pꝛopheta di /· in aus non credidiſtis: apoſtolo di⸗ lim cit: Qui ſolidat tonitruũ: et cõdidit ſpiritü: cente: Quũomodo inuocabũt in quẽ nõ cre/ Go. 10. nuing eum vtiq; qui deus dici nõ poterat genera / diderunt: Ideo pᷣus ſymbolũ didiciſtiſ:vbi ulr. Nr 2 eſt regula ſidei veſtrę bꝛeuis ⁊ grandis. Bꝛe/ uis numero verboꝛũ: grandis pondere ſen/ tentiarũ. Oꝛatio autem quam hodie accepi- ſtis tenendam:et ad octo dies reddẽdam ſi/ cut audiſtis cum euangeliũ legeret᷑: ab ipſo domino dicta eſt diſcipulis ipſiuſ:⁊ ab ipſis Ss. 18. puenit ad nos: quoniã in omnẽ terrã exiuit ſonus eoꝛum. Ergo nolite inherere terrenis qui patrem inueniſtis in cęlis. Dicturi enim MVattð.s. eſtis: Pater noſter qui es ĩ ceclis. Ad magnũ De vbis dñi Genus pertinere cępiſtis.Sub iſto patre fra- Ser. 28. a. tres ſunt dominus et ſeruus: ſub iſto patre In li. So.ho/ fratres ſunt imperatoꝛ et miles: ſub iſto pa/ mer. 42. a. „ Tam gre fratres ſunt diues ⁊ pauper. Omnes chꝛi ſtiani fideles diuerſos ĩ terra habẽt patres: alij nobiles: alij ignobiles: vnum vo patrẽ inuocant qui eſt in cęlis. Si ibi eſt pater no/ ſter:ibi nobis ſparatur hęreditas.Talis eſt autem iſte pater: cum quo poſſideamus qð donat. Dat enim hęreditatem: ſed non mo/ riens illam no bis derelinquit. Hon em̃ ipſe Diſcedit:ſed ille ꝑmanet vt nos accedamus. Quia ergo audiuimus a quo petamus:ſcia mus ⁊ quid petamus:ne foꝛte talem patrem mala petendo offendamus. Quid ergo nos docuit dominus ieſus petere a patre qui eſt B in celis? Sanctiſicet᷑ nomen tuũ. Quale be/ Watth.s. neſiciũ eſt cum petimus a deo:vt ſanctiſicet᷑ nomen dei? Semper ſanctũ eſt. Quare ergo petimus vt ſanctificet᷑: niſi vt nos ꝑ ipſum ſanctificemur? Qõð ergo ſemꝑ ſanctũ eſt: vt in nobis ſanctifice᷑ oꝛamus. Sanctiſicatur in nobis nomen dei: quando baptiʒamini. Ai quid hoc oꝛabitis cũ baptiʒati fueritis: niſi vt qð accipitis perſeueret in vobis? Se/ quit᷑ alia petitio. Adueniat regnum tuum. Siuc petamus:ſiue non petamus:venturũ eſt regnum dei.Quare ergo petimuſ:niſi vt veniat ⁊ nobis quod venturũ eſt omnibus ſanctis: vt et nos deus in numero ſanctoꝛũ ſuoꝛũ habeat: quibus venturũ eſt regnum eius? Dicimus tertia petitione:Fiat volun/ tas tua ſicut in celo ⁊ i terra. Quid eſt hoc?: Vt quomõ tibi ſeruiũt angeli in cęlo:et nos tibi ſeruiamus in terra. Angeli ipſiꝰ ſancti obediunt illi: non illum offendunt: faciunt iuſſa amando eum. Hoc ergo oꝛamus: vt et nos pſᷣceptum dei charitate faciamus. Iterũ verba iſta et aliter intelligunt᷑. Fiat volun/ tas tua ſicut in cęlo ⁊ in terra. Cęlum in no/ bis anima eſt:terra in nobis coꝛpꝰeſt.Quid eſt ergo:fiat volũtas tua: Sicut ⁊ nos audi⸗ iſta vita tranſierit: nec panem illum queri/ uimus pſcepta tua: ſic nobis cõſentiat caro noſtra:nedum cõtendũt caro ⁊ ſpiritus:pꝛe/ cepta dei minus implere poſſimus. Sequit᷑ C in oꝛatione: Panem noſtrũ quotidianũ da nobis hodie.Siue exhibitionẽ coꝛꝑi neceſſa riam petamus a patre: in pane ſigniſicãtes quicquid nobis eſt neceſſariũ:ſiue quotidia nũ panem illum intelligamus quẽ acceptu/ ri eſtis de altari:petimus bene vt det nobis eum. Quid ẽ enim qð oꝛamus: niſi ne male aliquis admittamus:vnde a tali pane ſepa/ remur? Et verbũ dei qð quotidie ſdicatur panis eſt. Hon enim quia nõ eſt panis ven/ tris:ideo non eſt panis mentis? Cum auteʒ mus quẽ quęrit fames:nec ſacramentũ alta ris habemus accipere: quia ihi erimus cum chꝛiſto: cuius coꝛpus accepimus: nec verba iſta nobis dici habent quę dicimus vobis: nec codex legendus eſt quando ipſum vide/ bimus qð eſt verbũ dei:ꝑ qð facta ſunt oia: Job.r. quo paſcũt᷑ angeli:quo illuiant᷑ angeli:qͥ ſa/ piẽtes fiũt angeli:nõ ꝗrẽtes verba locutiõis amfractuoſę:ſed bibentes vnicum verbum: ⁊ inde impleti ructant laudes:et nõ deſiciͤTl in laudibus. Beati em̃: ait pſalmꝰ: qui ha / Nõ. dʒ · bitant in domo tua:in ſęcula ſeculoꝛum lau/ dabunt te. Ergo in hac vita petimus qð ſe/ quit᷑:DHimitte nobis debita noſtra ſic ⁊ nos D dimittimus debitoꝛibus noſtriſ. In baptiſ/ MWatth.. mo oĩa debita: id ẽ pctã pꝛoꝛſus dimittunt nobis. Sed quia nemo hic poteſt viuere ſi⸗ ne peccato:⁊ ſi non magno crimine vnde ſe/ paret᷑ ab illo pane: tamen nemo poteſt ſine pctis eſſe in hac terra:⁊ nõ poſſumus acciꝑe niſi vnum baptiſmũ:ſemel in oꝛatione acci/ pimꝰ:vnde quotidie lauemur vt nobis pec/ cata noſtra quotidie dimittant᷑: ſed ſi facia ,/ mus qð ſequit᷑: Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debi toꝛibus noſtris. Itaq; fratres mei moneo vos i dei gratia filios meos: ⁊ ſub illo patre fratres meos moneo vos:vt quãdo aliquis offendit ⁊ peccat in vos: ⁊ venit ⁊ confitet᷑ ⁊ petit a vobis veniam vt ignoſcatis illi: ⁊ cõ tinuo ex coꝛde dimittat: ne vobis a deo ve/ niam venientẽ ꝓhibeatis. Si enim non di / mittitis vos:nec ille dimittet vobis.Ergo ⁊ hoc in iſta vita petimꝰ: quia ⁊ hic poſſunt di mitti vbi poſſunt haberi peccata. In illa au tem vita non dimittunt᷑: quia nec habent. . DHeinde petimus:dicẽtes: NHe nos inducas E in tẽptationẽ: ſed libera nos a malo.Et boc e6 uebeele, in ſchunee uiſe lriunudl inmmhnen Crsnbern necesltehe ſcivonenun ieboe ehnt ſotttcorin colclenuds Pininencbis Katnltgln icaenöͤſen⸗ hietmeii Ccede'on; cgtam⸗ .„ ſiuenſned nethüine (Nercode endeg oſunn lisdeve (Ndieſa atdo lüiposnech ſiennihnd gnesgee anerlani leumtien lnolverürar egicnice⸗ ſcrocnnnni ncliceit Enlancbin Noogliſet Vonarar Monnlide ffehnn tundelen . ſsdäſiig otſiinen linls gn iqnorttnin ecopinute Pneſglia lfuegune D enetderwti nus:niitente eanaloneic⸗ uondeegnn nöekanen Nnet umnun nenilongen ſucummitn ulbiaimsan imus: naratn ediamnuswos ndoiptennit Sfacalumein N iani angelcſ Gpebaloanis wmiamyeder. les:anoentit pbantguibv ſealguna petinuso noſna ſend triJoby eusdimien dpoteſue imine me onopotek oſumshe noranotenh Urytrobiſe⸗ Mirſeuſſ Dinitin'de les nei one iſibſlopn cligo nn enittanſe oletsi D Sienintonn tnetuli⸗ — 4 — = — — ––– — SS. — — — — — — 17 6 = = S — — — — — 1bicpoln NO n in iſta vita nobis neceſſariũ eſt petere:ne in/ feramur in temptationẽ:qꝛ hic ſunt tẽptati/ ones:et liberemur a malo:qꝛ hic ẽ malũ.Ac ꝑ boc oẽs iſte petitiões ſeptẽ:tres ad vitam MWattb.s. ternã ꝑtinẽt:q̃ttuoꝛ ad vitã pſentẽ.Sancti ·ʒficct nomen tuũ: ſemꝑ erit. Adueniat regnũ tuũ: hoc regnũ ſemꝑ erit. Fiat volũtas tua ſicut in cęlo ⁊ in terra:ſemꝑ erit. Panẽ noſtꝝ quotidianũ da nobis hodie:non ſemꝑ erit. Dimitte nobis debita nr̃a:nõ ſemꝑ erit.Ne nos inducas in temptationẽ:ſed ligera nos a malo:nõ ſemꝑ erit.Sed vbi eſt temptatio ⁊ vbi eſt malũ: ibi neceſſariũ eſt vt petamꝰ. Vnde deꝰ omps ita a nobis oꝛandus eſt:vt quicqͥd hũana fragilitas cauere ⁊ vitare nõ hualet:hoc ille ꝓpitius nobis ↄferre dignet᷑ ieſus chꝛiſtus dñs nr̃ qui viuit ⁊ regnat cum patre ⁊ ſpũſancto in ſęcula ſeculoꝝ: Amẽ. tem eodeʒ die alij ſermones de eodem de quo ſupꝛa:qui habent᷑ in libꝛo Quinquaginta Homeliaru rlij· Et de verbis domini.xxviij. [UIn die ſancto Paſche: de eo qð vss.n. ſcriptum eſt aſalmo es en dies „ qua fecit dominus ⁊c.Sermo . te cõcipio oꝛe ꝓferre:⁊ coꝛdis mei lę/ iitciã lingua nõ explicat. hoc aũt nõ ſolũ egopatioꝛ qͥ cupio narrare ꝗᷓ ſentio: ſed etiã vos mecũ patimini plꝰexultantes in cõ ſcientia qᷓ; in eloquio ꝓferẽtes. Videt᷑ mihi hec dies ceteris diebeſſe lucidioꝛ:ſol mũdo clarioꝛ illuxiſſe:aſtra quoq; oĩa vel elementa lętari:⁊ ꝗ̊ͥ patiẽte dño ꝓpꝛiũ lumẽ retraxerãt ⁊ noluerũt creatoꝛẽ ſuum aſpicere cruciſixũ: ecce nũc victoꝛẽ illũ et ab inferis reſurgentẽ nouo claritatis ſuę venerant᷑ obſequio. Cre dit cęlũ:credit terra:⁊ ſagena ꝗ̊ totũ mundũ Ps.i7. piſcata eſt:iudęos tenere nõ potuit.heęc eſt dies quã fecit dñs:exultemꝰ⁊ letemur in ea. AQuõ maria virgo mater dñi inter oẽs muli⸗ eres pᷣncipatũ tenet: ita ⁊ inter cęteros dies bęc omniũ dierũ mater eſt. Rem nouã dico: ſed ꝗ̊ ſcripturarũ vocibus cõpꝛobat᷑.heęc di⸗ es vna de ſeptẽ:⁊ extra ſeptẽ eſt. hec dies ꝗ̊ᷓ Nõð. 5. et. 1. appellat᷑ octaua. VUnde ⁊ ĩ quibuſdã pſalmo/ fi titulis ſuꝑſcribit᷑ ꝓ octaua.hec eſt in qua .— ſynagoga finitur: ⁊ eccleſia naſcit᷑.hec eſt in Ged.7. cuiꝰ numero octo animę ſeruatę ſunt in arca noe.Et quid mihi neceſſe eſt inſinita repli⸗ Ber. C.xXxxXXVI. In die ſctõ paſche: Ber. I. care: Dies me deſiciet:ſi voluero omne diei iſtius exponere ſacramentũ hoc rantũ dico vniuerſa ſabbati gfa ⁊ antiqua illa feſtiui tas ppli iudęoꝝ diei iſtiꝰſolẽnitate mutata ẽ. B Illi in ſabbato non faciebant opus ſeruiule: nos in die dñica: hoc eſt in die reſurrectiõis opus ſeruile nõ facimus:qꝛ peccatis ⁊ vitijs nõ ſeruimꝰ*. Qui em̃ facit pctm̃:ſeruꝰẽ pecca Joð.S. ti. Illi ð domibꝰ ſuis nõ egrediebant᷑: ꝛ ngo de domo chꝛiſti nõ egredimur. Sumꝰ em̃ in Exo. 20. eccleſia. Illi nõ accẽdebãt ignẽ in die ſabba/ ti:nos ecõtrario accendamꝰ in nobis ignem ſpũſſancti:⁊ om̃e vitiũ excoquamus pctõꝝx. De quo igne dñs ait: Ignẽ veni mittere in LZucj. 12. trã: ⁊ qͥd volo niſi vt ardeat? Dheſiderat dñs iſtũ ignẽ ardere in nobis: m apłm: ſpiritũ Ro. 12. ſctm feruere: vt nõ refrigeſcat charitas dei. Matth.24. Illi ꝑ diẽ ſabbati nõ ambulãt in itinere:ꝑdi derũt em̃ eũ qͥ dixit:Ego ſũ via: Mos aũt di Job..4. cimꝰ: Beati imaculati ĩ via:qͥ ambulãt in le Ns. us. ge dñi. Et iterũ: Viã veritatis elegi:⁊ viam iuſtifſicationũ tuarũ doce me. Illi de ſpinis Matth.27. dñim coꝛonauerũt:nos aũt ſi fuerimus lapi/ des pᷣcioſi: noſtrũ dũm coꝛonabimꝰ. Caput imꝑatoꝝ ſeculi iſtiꝰ oꝛnant diademata: nos ideo in capite nr̃i regis imponimur vtoꝛne/ mur a capite. Illi non receperũt chꝛiſtum:et On queo fratres chariſſimi qð men ſuſcepturi ſunt antichꝛiſtũ:nos recepimꝰhu milẽ filiũ dei vt habeamꝰ poſtea triũphãtẽ. Et ad extremũ nr̃ hyꝛcus ante dñm imolat᷑ ĩ altari:illoꝝ hyꝛcus antichꝛiſtꝰ cõſputꝰ ⁊ ma/ Leuit16. ledictus ꝓijcit᷑ in ſolitudinẽ. Noſter latro cũ Zud..a5. dño ingreſſus eſt ꝑadiſuʒ: illoꝝ latro:homi/ cida atq; blaſphemus moꝛit᷑ in ſuo peccato. Illis barrabas latro dimittit᷑: nobis chꝛiſtꝰ Mattð.2⸗. occidit᷑. Pꝛo quibꝰ vniuerſis fratres chariſſi mi cõſona pariter voce cantemꝰ: hęc ẽ dies Põ.i7. quã fecit dñs:exultemꝰ ⁊ lęremur ĩ ea. Igni/C. eã illã rhompheęã ⁊ ꝑadiſi ianuã quã nullus Señ.ʒ. potuit effringere: hodie chꝛiſtus cũ latrone reſerauit. Hodie dixit chꝛiſtus ad angelos: Aperite mihi poꝛtas iuſticię:ingreſſus ĩ eas NPs.i17. cõſiteboꝛ dño.Quę cũ ſemel aꝑta ẽ:nũqᷓ; re dẽtibus claudit᷑. Ex eo tꝑe qͥ paſſus eſt dñs vſq; ad pᷣſentẽ diẽ:hęc poꝛta clauſa ẽ ⁊ reſe/ rata. Clauſa eſt pctõꝛibꝰ⁊ incredulis:reſera⸗/ ta eſt iuſtis ⁊ credẽtibꝰ. Per hãc ingreſſus ẽ petrꝰ: ꝑ hãc ingreſſus ẽ ⁊ paulꝰ:ꝑ hãc oẽs ſci martyꝛes intrauerũt:ꝑ hãc quotidie de toto mundo iuſtoꝝ aię ingrediunt᷑. Duę em̃ ſunt poꝛtę:poꝛta padiſi:⁊ poꝛta ecclięg. Per poꝛtã ecclię intramꝰ in poꝛtã ꝑadiſi. Ita &O debemꝰ ras a beſtjs deuoꝛemur: quas ĩ alio loco ꝓ/ Pz. 75. pheta foꝛmidans cõmemoꝛans ait: He tra- das beſtis animã cõſitentem tibi.Ecce nũc dominus ſtans in paradiſi ianua loquitur 4 ad nos qui ſumus in domo ipſius cõgrega/ Pöõ.I7. ti et dicit:hęc eſt poꝛta domini: iuſti intra/ bunt ꝑ eam. Sermo n eodem feſto:de deſcenſu chꝛi C.xxxvIi ſti ad inferos Sermo II Aſſionẽ vł reſurrectionẽ dñi ⁊ ſalu ctus euidẽter oſtẽdit dicens: Deus vltionũ dñs:deꝰ vltionũ libere egit. Solꝰ etenĩ ipſe libere egit:qͥ nobis hodie oſtẽdit qͥd egerit. N——. Nõ.S7. ꝓphetatũ:qꝛ factus ẽ ſicut hõ ſine adiutoꝛio inter moꝛtuos liber. Vultis tñ audire quid egerit? Audite qͥd fecerit. Nulla neceſſitate ſed ꝓpꝛia volũtate in ligno ſe ſuſpendi ꝑmi/ ſit:clauis coꝛpus ſuũ ꝑfoꝛari nõ renuit: ani/ Warci.27. mã ponẽdo moꝛtẽ ſuſtinuit: carnẽ in ſepul/ chꝛo poſuit: et comitãte ſecũ aĩa ad inferna B deſcẽdit.Per hanc electi qͥ q;uis in trãquilli tatis ſinu tñ apud inferni clauſtra tenebãt᷑: ad ꝑadiſi amęna reducti ſunt. Qð ante paſ/ ſionem dixit: in reſurrectione ſua dominus Jobõ. 12, impleuit: Si exaltatus fuero inquit a terra: omnia traham ad me. Omnia etenim traxit qui de electis ſuis apud inferos nullum reli/ quit.Omnia abſtulit:vtiq; electa. HNeq; em̃ inſideles quoſq; ⁊ pꝛo ſuis criminibus ęter/ nis ſupplicijs deditos ad veniam dominus rreſurgendo reꝑauit: ſed illos ex inferni clau/ ſtris rapuit: quos ſuos in fide ⁊ actibus re/ Oſee.iʒ. cognouit. Vnde recte etiam per Oſee dicit᷑: Ero moꝛs tua o moꝛs: ero moꝛſus tuus in/ ferne. Id nãq; quod occidimus:agimus vt penitus non ſit. Ex eo autem qð moꝛdemꝰ: partem abſtrahimuſ:partemq; relinquimꝰ. Quia ergo in electis ſuis funditus occidit moꝛtẽ:moꝛs moꝛtl extitit.Quia vo ex infer/ no partẽ abſtulit ⁊ partẽ reliqͥt:nõ occidit fũ ditus:ſed momoꝛdit infernũ. Ait ergo: Ero moꝛs tua o moꝛs. Ac ſi aꝑte dicat: Quia in electis meis te funditꝰ perimo. Ero moꝛſus tuus inferne:qꝛ ſublatis meis te in ꝑte trãſ/⸗ toꝛis nir̃i frẽs dilectiſſimi licet oĩa ve teris teſtamẽti volumia multo ante Hdixerint:tñ etiã ꝑ os dauid ꝓphetę ſpũſſã/ Liibere em̃ egit: de quo multo antea fuerat 4 — ——ð . 7 Ber. C.xxXVII. In die ſancto paſche: Ger.l. viuere ne eijciamur de domo illa: ⁊ eiecti fo/ figo. Tũc etenĩ dñs nr̃ ieſus chꝛiſtus illũ te/ nebꝛaꝝ ⁊ moꝛtis pᷣncipẽ colligauit:legiones illius ꝑturbauit: poꝛtarũ inferni vectes fer⸗ reos cõfregit:oẽs iuſtos qͥ oꝛiginali peccato aſtricti tenebant᷑ abſoluit: captiuos ĩ liber· tatẽ pᷣſtinã reuocauit: peccatoꝝ tenebꝛis ob cęcatos ſplẽdida luce ꝑfudit. Ecce audiſt ꝙ C defenſoꝛ nr̃ vltiõis dñs libere egiſſe deſcri, Ns. 3. bit. Poſtq; em̃ exaltatꝰ:id eſt a iudeis ĩ cru⸗ ce ſuſpẽſus ẽ:vt hęc bꝛeuiter cũcta ꝑſtringã: mox via piritũ reddidit: vnita ſuę diuinitati aia ad inferoꝝ ꝓfunda deſcẽdit.Cũq; tene/ bꝛarũ terminũ q̃ſi quidã depſᷣdatoꝛ ſplẽdidꝰ ac terribilis attigiſſet:aſpiciẽtes eũ impię ac tartaricę legiones: territę ac tremẽtes inqui rere cęperũt dicẽtes:Quiſ nã ẽ iſte terribilis ⁊ niueo ſplẽdoꝛe coꝛuſcus? Hunq; nr̃ talẽ ex/ cepit tartarus: nunq; in noſtrã cauernã talẽ euomuit mũdꝰ. Inuaſoꝛ iſte nõ debitoꝛ:ex/ actoꝛ eſt nõ peccatoꝛ. Judicẽ videmꝰ nõ ſup plicẽ. Venit iubere nõ ſuccũbere:eripere nõ manere. Vbi iã ianitoꝛes nr̃i doꝛmierũt:cũ — — iſte bellatoꝛ clauſtra vexabat? hic ſi reus eẽt tã potẽs nõ eſſet.Si eũ aliqua peccata fuſca rent:nunq; nr̃a tartara ſuo diſſiparet fulgo⸗ re.Si deus:vt qͥdvenit: Si homo:qͥd ſflum pſit: Si deus:qͥd in ſepulchꝛo facit: Si hö: quare peccatoꝛes ſoluit: Mũquid cũ actoꝛe nr̃o fędus cõpoſuit: aut foꝛte cõgreſſꝰ ⁊ iᷣjm vicit:⁊ ſic ad nr̃a regna aſcendit: Certe moꝛ/⸗ ſciuit: quã hic ſtragẽ ꝓcuraret inferno crux illa: fallens gaudia nr̃a:parturiẽs dana nf̃a. Per lignũ ditati ſumus:ꝑ lignũ euertimur. Perit poteſtas illa:ſemper pplłis foꝛmidata. Nullꝰ h̊ viuus iutrauit:nemo carnifices ter/ ruit: nunq; huic cęnolẽto loco et nigra ſemꝑ caligine cęcato iocũdũ lumen apparuit.Aut foꝛte ſol de mũdo migrauit:Sʒ nec celũ nu/ bes aſtraq; aparẽt:⁊ tñ infernꝰ lucet.Defen dere contra ipſum cuſtodiam carceris noſti non valemus. Male intrauimus:lumen ob tenebꝛare nequiuimus:inſuꝑ ⁊ de noſtro in/ teritu foꝛmidamꝰ. Vnde eſt iſte tam ſplẽdi/ dus:tã foꝛtis:tam pᷣdlarus:tanq; terribilis? Aüũdus ille qͥ nobis ſubditus fuit:ſemꝑ no ſtris vſibꝰ moꝛtis tributa ꝑſoluit:nunqᷓ; no/ bis talẽ miſit: nunq; talia inferis munera de· ſtinauit. Quis & iſte eſt ꝗ ſic itrepidus nr̃os ſines ingredit᷑: ⁊ nõ ſolũ nf̃a ſuplicia nõ ve) ret᷑: inſuꝑ ⁊ alios de vinculis nfis abſoluit enlemtg 6 nen 8 chiu Annſtn Aumtſne Glerhil ai ſili llihee Pnet lfebi nntitt (keoNMMe (le⸗ ſglunit⸗ ſos ſrteron uſoſtitn fegtcupru aseouming⸗ ſbnisſen Vrtnoboodege ſlmnfin gbiirnon ſigtoenire meteitde Crnugsal agieritcar Cinpsni Ucensgead lii Pentoi cutatu goigiouse Pppeggen Aüiponidne tuus erat:certe illuſus erat. Pꝛęliatoꝛ nr̃ ne- gescallin alicogroren ſuchneell osotidſin (annlüre (Fldonnnniet, Göfnaiſanr ſhlesſanan Cpeinnſlat (ypnuabllei Manen Zen Mlignedeſ u gphete⸗ loingelgent nunſfe ligenpeſo Gimadin beenſien 2 —ℳ 8 Putign fent Neced dnnln tiogilbe, ncnc l B e kautggi . rginr. lurini r lünn sciimhen Memisnt ſeſſetenbis lunönftnie nicnenin Hödehlrer iden naa bereenperens ſdormicircd hiclltassi upettaatt liparrtò bonotöin vhcr guidci oe cögeen ieenene., alunn Ainteno au nisdintin Müetetim . ſosfornidn. amniiceste/ detnigiſn 3zneeqluſu luea Dein Atensten uslunad 1denofro⸗ fennſin cnndii fliſene „ LicnutöOH nmpcunn An foꝛte ipſe eſt ille de quo pᷣnceps nr̃ paulo uunnte dicebat: ꝙ ꝑ eius moꝛtẽ totiꝰ mũdi acci peret poteſtatẽ:? Sed ſi iſte eſt: in ↄtrariũ eſt nf̃i ſliatoꝛis verſa ſentẽtia:⁊ dũ ſibi vincere viſus eſt:ipſe potius victus atq; ꝓſtrat eſt. O pnceps nr᷑: hic ne eſt ille de cuiꝰ tibi ſemꝑ futura moꝛte plaudebas: Ipſe ne eſt in cuꝰ cruce omnẽ mũdũ tibi ſubiugandũ eſſe cre/ debas? AIpſe ne eſt in cuiꝰ exitu nobis tanta ſpolia ꝓmittebas:?: Quid ẽ qð egiſti: Quid qͥ ſub nr̃is ſolebãt ſuſpirare toꝛmẽtis:inſul/ res fregit:captiuos eiecit: ligatos ſoluit: lu/ eſt qð facere voluiſti: Ecce iã totas tibi tene bꝛas ſuo ſplẽdoꝛe fugauit:⁊ oẽs tuos carce/ ctus eoꝛum in gaudiuʒ cõmutauit.Eccei tant nobis de ꝑceptione ſalutis: ⁊ nõ ſolũ iã nihil verent᷑: inſuꝑ ⁊ minant᷑. Nunq; hic ita ſupꝑbi erãt moꝛtui:nec aliqũ ſic potuerũt lęti eſſe captiui. Vt qͥd huc iſtũ adducere volui/ ſti: quo veniẽte oẽs ſunt lęticię reſtituti qui ante fuerãt deſperati: Hullus hic iã ſolitus eoꝝ mugitus audit᷑: nullꝰ reſonat gemitus. Factũ ẽ aũt captiuis redẽptiõis cõmertiũ. OQpᷣnceps ni: illas tuas diuitias qᷓs pꝛimũ acqſieras ꝑ ꝑadiſi amiſſionẽ: nunc ꝑdidiſti ꝑ crucẽ. Perit oĩs lęticia tua: in luctũ cõuerſa ſunt gaudia tua. Dũ tu chꝛiſtũ ſuſpẽdis ĩ li⸗/ gno:ignoꝛas quãta damna ſuſtineas ĩ infer no. Pꝛęuidere nõ poteras:qꝛ euerſoꝛẽ regni tui ĩ moꝛtẽ ſine reatu aliquo ꝑducebas: At/ tẽderes cauſã: reqreres culpã. In quo nibii mali cognoueras:quare eũ ad noſtrã patriã 5F ꝑducebas: Libeꝝ huc adduxiſti: ⁊ tot obno os ꝑdidiſti. Poſt iſtas crudeliũ miniſtroꝝ ainfernaliũ voces:ſine aliqua moꝛa ad impe/ A riũ domini et ſaluatoꝛis noſtri omnes ferrei cõfracti ſunt vectes. Et ecce ſubito innume⸗ rabiles ſanctoꝛũ populi qͥ tenebant᷑ ĩ moꝛte captiui:ſaluatoꝛis ſui genibus aduoluti:la/ dicentes: Adueniſti redemptoꝛ mũdi:adue- chꝛymabili eũ voce cũ obſecratiõe depoſcũt niſti quẽ deſiderãtes quotidie ſperabamus. Adueniſti quẽ nobis venturũ lex nũciaue- rat ⁊ ꝓphetę. Adueniſti donans in carne vi/ uis indulgentiã peccatoꝛibꝰ mũdi:ſolue de/ functos inferni. Veniſti poſt longas lachꝛy mas: eripe ſolus qͥ paſſus es ꝓ nobis. Ceęli cõditoꝛ:ad inferos intrare dignatus es. Te enim noſtra vocabãt ſuſpiria:te larga requi rebant lamenta. VUnde ſpes deſperatis:vn⸗ de conſolatio in toꝛmẽtis: In aduentu tuo catena noſtra cecidit:nox effugit. Vita veni ente moꝛs moꝛitur:nec toꝛtoꝛ inſtat:nec per/ cuſſoꝛ.Damnati vota capiunt:creatoꝛ impe rat non inuaſoꝛ. In tyꝛanno catena innecti⸗ tur: et toꝛtoꝛ noſter pęna toꝛquet᷑. Solue re/ demptoꝛ mundi: defunctos captiuos infer- ni. Deſcendiſti ꝓ nobis ad inferos:noli no/ bis deeſſe cuʒ fueris reuerſurus ad ſuperos. NPHoſuiſti titulũ gloꝛię in ſeculo: pone ſignũ victoꝛię in inferno. Hec moꝛa poſtqᷓ; audita eſt poſtulatio atq; allegatio innumerabiliũ captiuoꝛum: ſtatim a domini iuſſu omnes antiqui iuſti iura poteſtatis accipiunt:atq; ſi in ſuos toꝛtoꝛes ipſi pꝛotinus toꝛmenta con uertunt: humili ſupplicatione cum ineffabili gaudio clamantes domino atq; dicentes: Aſcende domine ieſu ſpoliato inferno:⁊ au/ ctoꝛe moꝛtis ſuis vinculis irretito:redde iaʒ lęticiam mundo. Jocundent᷑ in aſcenſu tuo fideles tui: aſpicientes cicatrices coꝛpoꝛis tuleecit hoc cpentue ſicut iam ſuperius di/ ctum eſt: Sacta pꝛeda in inferno:viuus exijt de ſepulchꝛo. Zple ſe ſua potentia ſuſcita/ uit: et iterum ſe immaculata carne veſtiuit. Diſcipulis ſuis apparuit vt dubitationem Joh.20. auferret incredulis. Clauoꝛunm vulnera de./ monſtrauit: vt nullã ſuſpitionem relinque⸗ ret manichęis. Manifeſte manducauit ⁊ bi/ bi:poſtea vo in conſpectu multoꝛum appa/ ruit. Per nubem ceęlos aſcẽdit: in ſede ſuam carnem ad patris dexteram vnde nunq; ver bum dei diſceſſerat collocauit.Exultẽt ergo populi chꝛiſtiani: ꝓ quibus ſanguis effuſuus eſt chꝛiſti. Jocundemur in domino: qui re/ ſurrectionem carnis ſolenniter celebꝛamus in chꝛiſto. Omnis per totum mũdum catho lica gratuletur eccleſia: quia chꝛiſtus domi/ nus ⁊ de ſua diuinitate nihil minuit:⁊ homi nem quem creauerat liberauit. Unde exul/ tantes voce humili ſuplicemus:vt pꝛo qui/ bus iſta pertulit cum venit in mũdum:libe/ ratos nos de manu inferi attollere ſecum di gnetur in cęlum: cui eſt gloꝛia in ſęcula ſecu/ loꝛum: Amen. ¶ In eodem feſto:de Reſurrectio/ neiSermo III Augete fratres chariſſimi:qꝛ redem g ptionis noſtrę p̃cium ꝑſolutum eſt. Nõ modica quãatitate cõſtamus: ꝓ „ . r. C. XxXXVIII. In die ſancto paſche: Ber. III — . r. Act TI. Sermo C.XXXVIII Bancti aluguſtni de tempoꝛe. quibꝰ ipſe HactuseR pᷣciũ qui redemit.Chꝛi⸗/ ſtus em̃ dñs ⁊ ſaluatoꝛ ideo natus eſt vt do/ ceret:ideo moꝛtuus eſt vt ſanaret. Crux fuit moꝛtifera chꝛiſto: ſed ſalutifera chꝛiſtiano. Surrexit ſaluatoꝛ chariſſimi cunctis diuini/ tatis ſuę manifeſtus indicijs. MHãa ſecutę ſũt eum ſtelle poſt vterũ: gloꝛia poſt ſepulchꝛũ. Regreſſum cuſtodit angelus:qui nunciaue/ rat naſciturum. Reddunt inferna victoꝛem et ſuperna ſuſcipiunt triumphantẽ. Suſtu⸗/ lit erroꝛem natꝰ:moꝛtẽ calcauit occiſus. Re/ uocauit ab inferis quẽ creauit: in illius cru/ ce pᷣcium noſtrũ pependit ⁊ regnũ. Redit in lucem creatura cum domino. Lumen enim ex lumie ſuſcipere meruiſti: qð cum chꝛiſtus oculos clauderet ꝑdidiſti. Pꝛoijciant ſuperi tenebꝛas: quas ſaluatoꝛ inferis denegauit. Cõgaudeant hic elementa quę planxerant: quia chꝛiſtus de ſua maieſtate nihil ꝑdidit: B ⁊ hominẽ quẽ fecerat liberauit. Judęi tamẽ MWattb.ꝛ7. pꝓſidi monumẽti lapidem ſignauerũt: vt nõ haberet chꝛiſtus egreſſum.Sed ſicut eũ mũ/ dus nõ capit:nec ſepultura cuſtodit. Tenet ibi:ſed vbiq; regnat.Difficile ſurgeret:ſi nõ anteq; reſurgeret regnaret. NHam quomodo de ſepulchꝛo exire nõ poſſet: qui ex incoꝛru/ LZucj.2. ptis matris viſceribꝰ ſalua virginitate pꝛo/ ceſſit? Fefellit cuſtodeſ:exiliuit ð ſepulchꝛo: awaruit diſcipulis ianuis nõ apertis. Inde clauſus exijt:huc excluſus intrauit. Immẽſe maieſtatis arcanũ: fecit etiã in moꝛte mini/ ſteriũ. Cruciſixꝰ redit ab inferis et triũphat. Job.20. Infer manũ tuam thoma lateri ſaluatoꝛis tange vulnera quę noſtra peccata fecerunt. Scrutare vnde ſanguis effluxit:vt nobis ſa nitatis poculum ꝓpinaret. Intuere thoma pᷣciũ noſtrũ:ſigna clauoꝝ diligẽter attende: ⁊ in ipſis vulneribus medicamentũ vel the/ ſaurũ humani generis recognoſce. Niſi hoc ligno figeret᷑:ligni illius ſᷣuaricatio minime tolleret᷑. Sed ideo ſe ille ꝑcuti voluit:ne nos diutius peccata ꝑcuterent. Innocentẽ tradi dit: vt reum abſolueret. Quis tantã digne poſſit eloqui pietatem? Innocẽs affligit᷑: vt noxiꝰ liberaret᷑. At redimat᷑ ſeruus: occidit᷑ filius. Vtitur pij et foꝛtiſſimi regis officio: dum cicatrices quas ꝓ ſalute populi ſui ex/ Cucepit:oſtendit. Aſpicite phariſęi vacuũ mo/ numentũ:⁊ impietatis veſtrę cognoſcite ſa/ crilegiũ. Clauos quos fixeratis agnoſcimꝰ: ⁊ quem occidiſtis adoꝛamus. Videte quem compunxiſtis. Poterat fixuras clauoꝛũ dñs reſurrectione ſua cõponere: ſed ideo reſera, uit vt qui hoc ſacrilegiũ cõmiſerant videant et confundant᷑.O crudeliſſimi phariſęi:im⸗/ pios vos videtis ⁊ perſidos. Vni moꝛs da⸗/ ta eſt vt omnibus tolleret᷑. Sed chꝛiſtus do/ minus quãdo moꝛtẽ ſuſcepit: ita coꝛruptio/ nẽ non ſenſit:quomodo quãdo natus eſt in / tegritatẽ marię virginitas non amiſit. Pꝛo/ perate diſcipuli:⁊ accepta poteſtate ꝑ om̃es gentes excurrite. Renaſcant᷑ in ſpiritu: qui naſcun?᷑ in carne. Salutare lauacrũ diluat: quicquid pᷣuaricatio ſoꝛdidauit. Baptiʒent᷑ WMatth. 28, omnes gentes in nomie patris ⁊ filij ⁊ ſpiri/ tuſſancti: vt impleat᷑ illud quod ſcriptũ eſt: ginpoono⸗ deutih Niſi quis renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpirituſan- Job.ʒ. cto:non poteſt intrare in regnum dei. Nos vo chariſſimi qui nullis ſᷣcedentibꝰ meritis de inferni carcere et de tenebꝛis ęternę noc- tis meruimus liberari:ita ſobꝛie:caſte ac pie viuere ſtudeamus:vt ſtolã baptimi ſine ali/ qua luxurię macula integrã illibatãq; ſeruã/ tes:ad ęterni ſponſi thalamũ ⁊ ad illud cele ſte ac nuptiale conuiuiũ charitate ſplẽdidi: bonoꝛũ margaritis operum oꝛnati feęliciter veniamus:ipſo adiuuante qui cum patre et ſpirituſancto viuit ⁊ gloꝛiat᷑ deus: Per om / miaa ſęcula ſeculoꝛũ: Amen. ¶ In eodem feſto de Reſurrectiõe Sermno coꝛpoꝛũ cõtra gentiles Ser. IIII C.xxxX Er hos dies ſiẽ recolit charitas ve⸗ ſtra fratres ſolenniter legunt᷑ euan/ gelice lectiones ad reſurrectionẽ do/ mini ꝑtinẽtes. Omnes em̃ euangeliſtę quat tuoꝛ:neq; de paſſione domini:neq; de reſur/ rectione tacere potuerũt. NMam qͥa multa fe/ cit dominus ieſus: nõ omnes oia cõſcripſe/ runt:ſed alius iſta:alius illa:ſummatũ con/ coꝛdia veritatis. Multa etiã cõmemoꝛat io⸗ hãanes euãgeliſta facta eẽ a dño ieſu chꝛiſto q a nullo alioꝝ ↄſcripta ſũt.Tãta facta ſũt: quãta tũc fieri debuerũt. Tanta ſcripta ſũt quãta nunc legi debuerunt. Vt autẽ oſten/ dant᷑ euangeliſtę omnes quattuoꝛ in eo qoð ſimł oẽs dicũt ⁊ nõ ſtermittũt:id eſt de paſ/ ſione vel de reſurrectione chꝛiſti non inter ſe dixiſſe cõtria:valde operoſus eſt laboꝛ. Mõ nulli em̃ putauerũt eos int᷑ ſe eſſe cõtrarios: cum eſſent contrarij aię ſuę.Et ideo data eſt 2. Retrac.16. opera ab eis qui potuerunt adiuuante do/ mino vt oſtenderent᷑ inter ſe non eſſe con / trarij. Sed ſicut dixi ſi hoc vobis oſtendam toutavent nnctidol ſv Kouf ſtne euane igenm. atdoctio hafucultan betfacll ngencifi nezgelne nusctnere fnloneen ſonisvel ſendonn fscltati nnegonon ubo tamentüͦ⸗ ſmisopus lypequen hore:ccon oneſtoon üllus in ſtſcrenu Unelvan ndiſputa lter.Qui ſgenrius Allen inſ Contrgani leneismot llporytn etavefi Nico⸗Dar uinbip⸗ demonäiſ nſotents nbotents Cecisegn biodeiſo ri ſuic fideroge W tenei liaterſt Ptiontba dors. 9 eltaze ſihern Kcnrrn d ſaitick atſpntind nunde Hos entbenents isgene lecaſeaeht Pptimiſrerin batigſeni 140lludge luate gitc dmnatifflcte maneee ens: Poon eſrectege Ger. Illor tcharine leguntcuen Grectiotedo ngelitecen neqzdeſein gamnlut⸗ giacoleide⸗ ummnatico zmemorato 9 ieinchin inbuen an niſchnſ ltauteoſes mor ncpt idetdene inoninne ſtlebe.N ſecönn 4 ideodann nuund on eſen — . et in populo velim iſta tractare: multitudo audientiũ pꝛius obꝛuitur tedio q; reueletur ſcientia veritatis. Sed ſcio fidem veſtram: id eſt ſidem huius totius multitudinis:⁊ eo/ rum qui hodie hic non ſunt: et tamẽ ſideles ſunt. Moui ſidem eoꝛum ſic eſſe certã de ve/ ritate euangeliſtarũ vt expoſitione mea no indigeant.QAui nouit quomodo iſta defen/ dat: doctioꝛ eſt nõ fidelioꝛ. Habet ſidem: ha/ bet facultatem defendendi fidem. Alius nõ habet facultatem ⁊ copiam ⁊ doctrinam de/ fendendi fidem: ſed habet ipſam fidem. Ille autez qui nouit defendere ſidem: titubanti/ bus eſt neceſſarius non credentibus. In de⸗ fenſione enim fidei curant᷑ vulnera dubita/ tionis vel inſidelitatis. Qui ergo defendit fidem: bonus eſt medicus. Sed in te non eſt infidelitatis moꝛbus. Quãdo ille nouit cu/ rare qð non habes. Mouit ille ponere medi/ Mattð.9. camentũ: ſed in te non eſt vitium. Mon eſt ſanis opus medicus:ſed male habentibus. Tamẽ queę poſſunt expeditius dici pꝛo tem/ poꝛe: et comodius audiri: ſubticere vobis B non eſt conſilij. De ipſa reſurrectione domi⸗ ni cuius in ſeipſo dominus pmiſit exemplũ vt ſciremus qð etiam in coꝛpoꝛibus noſtris in fine ſeculi ſperare debeamus: multi mul/ ta diſputant: aliqui fideliter: aliqui infide/ liter. Qui ſideliter diſputãt:ſcire volunt di/ ligentius qͥd reſpondeant inſidelibus.Qui autem infideliter diſputant: argumentant᷑ contra animas ſuas:diſpurantes contra po tentiam omnipotentis:dicentes: VUnde ſie/ ri põt vt moꝛtuꝰ reſurgat: Dico ego: Deus eſt quę facit:⁊ tu dicis fieri non poteſt. Non dico: Da mihi chꝛiſtianũ:da mihi iudęũ:ſed da mihi paganũ multoꝛũ idoloꝛũ cultoꝛem: dęmonũ ſeruum:qui non dicat deũ eſſe om/ nipotentẽ. Megare chꝛiſtũ põt:negare om/ nipotentẽ deum non poteſt. Quem tu ergo credis:quaſi pagano loquoꝛ. Quem tu cre⸗ dis deũ omnipotentẽ: ipſum ego dico moꝛ/ tuoꝛũ ſuſcitatoꝛẽ. Si dixeris: MNõ poteſt fie- ri:derogas omnipotenti.Si autẽ credis illũ omnipotentem:me quare reſpuis iſta dicen/ tem?: Si diceremꝰ carnẽ reſurrecturã: vt eſu/ riat et ſitiat: vt ęgrotet:vt laboꝛet:vt coꝛru/ ptionibus ſubijciat᷑: merito credere non de/ beres. Habet enim modo caro iſta has ne/ ceſſitates vel calamitates.Et h̊ vnde? Cau/ ſa peccatũ eſt. In quo peccauimꝰ: et omnes ed coꝛruptionẽ nati ſumus. Maloꝛũ omniũ noſtrũ cauſa peccatũ eſt. Mon enim ſine cau ſa homines mala iſta patiuntur. Juſtus eſt deus: omnipotẽs eſt deus: nullo modo iſta pateremur ſi nõ mereremur. Sed cũ eſſemꝰ in pęnis:ad aquas venimꝰ de peccatis. Do/⸗ minus noſter ieſus chꝛiſtus voluit eſſe in pę nis noſtris ſine peccatis ſuis: ſuſtinẽdo ſine culpa pęnam: culpam ſoluit ⁊ pgnam. Cul pam ſoluit peccata donando: pęnam ſoluit a moꝛtuis reſurgendo:Moc ꝓmiſit:⁊ nosin ſpe ambulare voluit: ꝑſeueremus et ad rem BGer.C. xXXIX. In die ſctõ paſche: BGer. IIIi ꝑueniemus. Caro reſurget incoꝛruptibiliss caro reſurget ſine vitio: ſine defoꝛmitate: ſi/ ne onere ac pondere.Auãa nũc tibi facit toꝛ/ mentũ: poſtea tibi erit oꝛnamentũ. Ergo ſi bonũ eſt habere coꝛpus incoꝛruptibile:qua// re hoc facturũ deũ volumꝰ deſperare? Phi⸗ loſophi ſęculi huiꝰ qui magni fuerunt et do⸗/ cti et ceteris melioꝛes:animã humanã ĩmoꝛ/ talem eſſe ſenſerunt. Nec ſolum ſenſerunt: ſed quãtis potuerũt argumẽtationibus de/ fenderunt:et ipſas defenſiones conſcriptas poſteris reliquerũt.Sũt libꝛi: legunt᷑. YJdeo iſtos philoſophos dixi alijs fuiſſe melioꝛes in cõparatione peioꝛum: quia fuerunt philo ſophi qui dicerent homini cũ moꝛtuus fue/ rit: nullã vitam poſtea remanere. Talibꝰ illi vtiq; ponendi ſunt.Et in quo illi melioꝛes erant qᷓ;uis in multis a veritate deuiantes: tamẽ in quo erant iſtis ſuꝑioꝛes:veritati fu/ erant ꝓpinquãtes.hi ergo qͥ ſenſerunt atq; dixerunt animas humanas immoꝛtales:de malis hominũ: de erumnis erroꝛibuſq; moꝛ taliũ quęſierũt cauſas quãtum homines po tuerũt:⁊ dixerũt ſicut potuerũt pᷣceſſiſſe ne/ ſcio quę ĩ alia vita peccata: quoꝛũ peccatoꝝ merito iſta coꝛpoꝛa velut carcerẽ animę me/⸗ rerent᷑. Deinde quęſitũ ẽ ab eis ꝙ poſtea cũ fuerit homo moꝛtuꝰ qd erit: in hoc contriue/ runt ingenia ſua et laboꝛauerũt quãtum in/ genia potuerũt reddere hominibꝰ rationem vel ſibi vel alijs: Et dixerunt animas homi/ nũ male viuentiũ immũdas peſſimis moꝛi/ bus:cũ exierint de coꝛpoꝛibꝰrurſus cõtinuo reuolui ad alia coꝛpoꝛa:⁊ pęnas hic luere q̊s videmus: eas vero animas ꝗ̊ bene vixerũt: cũ exirent de coꝛpoꝛibꝰ: ire ad ſuꝑna cęloꝛũ: requieſcere ibi in ſtellis ⁊ luminibꝰ iſtis con/ ſpicuis vel quibuſcũq; cęleſtibus abditiſq; ſecretis: obliuiſci omniũ ſteritoꝛũ maloꝛũ. Et rurſus delectari: redire ad coꝛpoꝛa et ve/ nire iterũ ad iſta patiẽda.hoc ergo intereſſe Ber. C. x. Feria ſcdᷣa paſche: Ber. . voluerunt inter animas peccatoꝝ ⁊ animas iuſtoꝛum:quia peccatoꝛũ animas de ꝓximo ſtatim cũ exierint de coꝛpoꝛibꝰ: dicũt reuo ui ad altera coꝛpoꝛa: iuſtoꝛum autẽ animas diu eſſe in requie nõ tamen ſemper: ſed rur/⸗ ſus delectari coꝛpoꝛibus:et de ſummis cęlis poſt tantã iuſticiam ad iſta mala facere rui- E nam. Hhoc dixerũt valde magni philoſophi mundi huius:de quibus dicit ſcriptura no/ 1.Corj.Ii ſtra: Stultam fecit deus ſapientiã huiꝰ mũ/ di. Si ſapientiã: quantomagis ſtulticiam?: z. Corj.5. Si ſapientia mũdi ſtulticia eſt apud deum: ſtulticia mundi qᷓ; longe eſt a deo? Eſt tamẽ quędam ſtulticia mundi huius: quę ꝑuenit 1. Corj. I. ad deum. De qua dicit apoſtolus: Quoniã in ſapiẽtia dei non cognouit mũdus per ſa/⸗ pientiã deum: placuit deo per ſtulticiã pdi/ cationis ſaluos facere credentes. Et dicit: Judei ſigna petunt: et gręci ſapientiã quę/ rũt: Nos aũt ſᷣdicamꝰxpᷣm crucifixũ:iudeis quidẽ ſcandalũ: gentibus ſtulticiã:ipᷣis aũt vocatis iudęis ⁊ gręcis chꝛiſtũ dei virtutem 7 dei ſapientiã. Venit dominus chꝛiſtus ſa/ pientia dei:ęlum tonat:ranę taceant.cQð dixit veritas:verũ ẽ. Qð dixit ĩ malo quidẽ eelſſe genꝰ humanũ cauſa peccati: manifeſtũ eſt. Sed qui crediderint in mediatoꝛem qui conſtitutus eſt medius inter deum et homi/ nes: inter deum iuſtum ⁊ homines iniuſtos medius homo iuſtus:hũanitatẽ habens de imo:iuſticiã de ſũmo:⁊ ideo mediꝰhinc vnũ et vnum inde:quia ſi vtrũq; inde ibi eſſet:ſi vtrũq; hinc nobiſcum iaceret: medius non eſſet.Aui ergo crediderit in mediatoꝛẽ:⁊ fi / deliter ac bene vixerit: exit quideʒ de coꝛpo⸗ re ⁊ erit in requie: poſtea vᷣo recipiet coꝛpus non ad toꝛmentũ:ſed ad oꝛnamentũ ⁊ viuet cum deo in ęternum. Mon eſt qð eum dele / ctet vt redeat:quia ſecũ habet coꝛpus.Ergo chariſſimi qui ꝓpoſui vobis hodie quid di/ cant etiã philoſophi mũdi huius:quoꝝ deꝰ ſapiẽtiam tanq; veram ſtulticiam repꝛsoba⸗ uit:craſtino adiuuãte domino exponere po/ terimus. ¶ Item in eodem feſto alius ſermo de Reſurrectione domini et canta/ tione Alleluia: qui habet᷑ in libꝛo Quinquaginta homeliarũ.xvj. EC. eria ſecũda paſchę:de eo quod ſcriptum eſt in euagelio ᷣm Lucam: D.oc wih PiſeæC „ α Pn canoνeα Practatn 2 Duo ex diſcipulis ieſu ibant ⁊c· AZud.24. BGermo 1 SBer. C. XI. Eſterno die: id eſt nocte lecta eſt ex A euangelio reſurrectio ſaluatoꝛis.Le . ta eſt autem ex euangelio 'm Mat Watth. 28. thęum. Hhodie vo ſicut audiſtis ꝓpnunciare lectoꝛem: recitata eſt nobis domini reſurre/ ctio: ſicut Cucas euãgeliſta conſcribit. Qð QZucj. 24. ſepe admonendi eſtis ⁊ memoꝛiter tenere de betis. Mõ vos debet mouere qð alius euã- geliſta dicit ſi quid alius pᷣtermittit: quia et ille quhtermittit qð alius dicit: dicit aliqd quod ille termiſerit. Aliqua vo ſinguli di- cũt alij tres non dicunt:aliqua duo dicunt alij non dicunt: aliqua tres dicunt et vnus non dicit. Auctoꝛitas autẽ tanta eſt euange lij ſancti:vt quia in eis loquebatur ſpiritus vnus:verum ſit etiam qð dixerit vnus.hoc ergo quod modo audiſtis: qͥa dominꝰ ieſus poſtea qᷓ; reſurrexit a moꝛtuis:inuenit dues in via ex diſcipulis ſuis colloquẽtes inui/ cem de his quę contigerãt:⁊ dixit illis:cui aabis ſunt ſermones iſti quos loquiminivobiſcũ: ⁊ cętera:ſolus dicit Lucas euãgeliſta. Bꝛe/ uiter hͥ attigit Marcus: QAuia apparuit duo/ Marcl.1. bus i via: ſed quid illi dixerint domino: vel quid eis dixerit dominꝰ pꝛętermiſit. Quid B ergo iſta lectio contulit nobis? M0.n agnũ ali/ quid ſi intelligamus. Awaruit ieſus: vide/ batur oculis et non agnoſcebat᷑. Magiſter ambulabat cum illis in via:⁊ nõdum illi am bulabant in via. Inuenit em̃ eos exoꝛbitaſ/ ſe de via.Quando em̃ cum illis fuerat ante paſſioneʒ:omnia pᷣdixerat paſſurũ ſe fuiſſe: Matthᷣ.20. moꝛiturum:tertia die reſurrecturũ. Omnia pꝛędixerat: ſed ſermo illius illoꝛum obliuio fuit:ſic ꝑturbati ſunt quando eum viderunt in ligno pendentem. Mos inquiũt ſperaba/ LZuej.24. mus quia ipſe erat redempturus iſrael. O& diſcipuli ſperabatis: ergo iam nõ ſperatis? Ecce chꝛiſtus viuit:ſpes moꝛtua eſt i vobis. Pꝛoꝛſus viuit chꝛiſtus.AMoꝛtua diſcipuloꝝ coꝛda inuenit: quoꝛum oculis apparuit et nõ apparuit:et videbat᷑ ⁊ abſcondebat᷑.Nam ſi non videbatur:quomodo illum interrogan tem audiebant: interroganti reſpõdebant: In via cum illis tanqᷓ; comes ambulabat:⁊⸗ ipſe dux erat. VUtiq; videbant:ſed nõ agno/ ſcebant.Tenebantur oculi eoꝛum:ſicut au/ diuimus: ne eum agnoſcerent. Eia fratres: E vbi voluit dominus agnoſci?: In fractione panis. Securi ſumus: panem frangimus: Har Conini⸗ bipeopter cameert Aulauss Cittanus ſteaauſsi Auncret geobſent nliet an Cehilnee gogedebe henden bantmoetu in.Coll Gcuosnone irtacd oſalcepen longinqus tuih venen 1A4, un zun ſeendi ſuuore, obtruin fecnonep dilate vbi gidomi⸗ göelin Mouerunt. gnltieſt pmedunm ſentaukle Gſteincgli⸗ flgöne gönovit⸗ lkſiesre nnus. Len nenigt. R ggado Gyendun lerſes eünen⸗ ☛ lesdee linerver lanimno. Gnoge kſupt Konaen 1.. dltti Mhirſun terteneede dallsani uun ine dict ali ofoghlid⸗ duodicunt untetpnus deſtenange ur ſpinns Vnus, bor dmindſeins lentduos leles inui/ llis⸗Quien nipobicc̃: liſ. Dee⸗ Mnitdro r minoee. ilt.Qud . Negnüeli ſus: pide Daglen umnilianm crorbirt⸗ lennt ante Iſeſiſe Nnn .‚Onnie noblui⸗ D / Sg. Qxl. Feria ſvà paſche: X dominũ agnoſcimus. Noluit agnoſci niſi ibi pꝛopter nos:qui non eum viſuri eramus in carne:et tamen maducaturi eius carnem. Quiſquis & fidelis es:quiſquis nõ inaniter chꝛiſtianus vocaris:quiſquis eccleſiam non ſine cauſa ingrederis: quiſquis verbum dei cũ timoꝛe ⁊ ſpe audis:conſolat᷑ te fractio pa/ nis:abſentia dſñii nõ eſt abſens.Ha beto ſidẽ ⁊ tecũ eſt quẽ nõ vides. Illi qñ cũ eis dñs lo quebat᷑ nec fidẽ habebant:qꝛ eũ reſurrexiſſe nõ credebant:nec reſurgere poſſe ſpsrabãt. Perdiderant fidẽ:ꝑdiderant ſpem:ambula/ bant moꝛtui cũ viuente: ambulabãt cũ ipſa vita. Cũ illis ambulabat vita:ſed ĩ eoꝝ coꝛ/ dibus nondũ erat vita. Tu vo ſi vis habere vitã:fac qð fecerũt vt agnoſcas dñm:hoſpi/ tio ſuſceperũt.Similis em̃ erat dñs ranq; in longinqua ꝑgenti:uli vo tenuerũt eũ. Poſt ea q; venerunt ad locũ quo tendebant dixe/ runt: Jam hic nobiſcũ mane: declinauit in veſperã dies. Lene hoſpitẽ:ſi vis agnoſcere ſaluatoꝛẽ. Qð tulerat inſidelitas: reddidit hoſpitalitas. Dñs ergo pᷣſentauit ſeipſuʒ in fractione pãnis. Diſcite vbi dñm quęratis: diſcite vybi habeatis: diſcite vbi agnoſcatis quãdo mãducatis. Noꝛũt em ſideles aliqͥd qð meliꝰ intelligũt in iſta lectione qᷓ; illi non nouerunt. Dñs his cognitus eſt:⁊ poſtea qᷓ; cognitꝰ eſt nuſq; cõparuit ab eis. Affuit coꝛ/ poꝛe:dum tenebat᷑ ſide. Ideo em̃ dñs nr̃ ab/ ſentauit ſe coꝛpoꝛe ab omni eccleſia ⁊ aſcen/ dit in cęlũ vt fides ędificet᷑. Si em̃ non noſti niſi qð vides:vbi eſt ſides? Si autẽ credis ⁊ qð nõ vides: cum videris gaudebis. Ediſi- cat᷑ ſides:qꝛ reddit᷑ ſpecies: veniet qð vide- Wattb. 21. mus. Veniet fratres veniet: vide quõ te in⸗ ueniat. Ham veniet qð dicunt homies:vbi eſt:quãdo eſt:quomõ eſt:quãdo erit:quan/ do venturũ eſt.Certus eſto veniet:non ſolũ veniet:ſed ⁊ ſi nolis veniet. Vę qui nõ credi derũt: ⁊ magnũ gaudiũ eis qui crediderũt. Gaudebũt ſideles:cõfundent᷑ infideles. Fi/ deles dicturi ſunt: Gfas tibi dñie:vera audi uimꝰ: vera credidimꝰ: vera ſperauimꝰ:vera cernimꝰ. Infideles aũt dicturi ſunt: Abi eſt qð nõ credebamꝰ: vbi eſt qð illa ꝗ̊ legebant᷑ mẽdacia putabamꝰ? Ita fiet: vt cõfuſiõi red dat᷑ ſupliciũ. IJbunt enim illi in cõbuſtionẽ ęternã:iuſti aũt in vitã ęternam. Ser. CxII Eodẽ die: dereſurrectiõe: Ser. I er. II EEſurrectio domini noſtri ieſu chꝛiſti r ex moꝛe legit᷑ his diebus ex omnibꝰ nis anen euãgelij. In hac lectiõe animaduertimꝰ quomodo diſcipulos ſuos pᷣma membꝛa ſua hęrentes lateri ſuo obiur/ gauit dominus ieſus: quia quem dolebant occiſum fuiſſe:nõ credebãt viuũ eſſe patres ſidei:nõdum ſideles magiſtri: vt crederet to tus oꝛbis terrarum qð pſdicaturi fuerant: et ꝓpter quod fuerant moꝛituri:nõdum crede/ bant. Quem viderãt moꝛtuos ſuſcitaſſe nõ credebãt reſurrexiſſe. Merito ergo obiurga/ bant᷑: oſtẽdebant᷑ ſibi vt innoteſcerẽt ſibi q eſſet ꝑ ſeipſos: quid futuri eſſent ꝑ illũ. Sic etiã petrus demõſtratꝰ eſt ſibi quàdo deum Mans. 26, iminente paſſiõe ſᷣſumpſit: et veniente ipſa paſſione titubauit. Vidit ſe in ſe: doluit ſeĩ ſe:fleuit ſe in ſe:cõuerſus eſt ad eum qui fece rat ſe.Ecce iſti nõdum credebant. Qualis il liꝰ dignatio qui nobis dedit credere qð nõ/ dum videmus:mon credimus verbis eoꝛuʒ: illi non credebant oculis. Reſurrectio auteʒ dñi noſtri ieſu chꝛiſti noua vita:⁊ vita eſt cre dentiũ in ieſum:et hoc ſacramentũ eſt paſſi/ onis ⁊ reſurrectionis eius: qð valde noſſe ⁊ agere debetis. Non enim ſine cauiſa vita ve nit ad moꝛtẽ. Nõ ſine cauſa fons vitę vnde bibit᷑:bibit hũc calicẽ qͥ ei non debebat᷑.Nõ enim chꝛiſto debebatur moꝛi. Vnde venerit moꝛs:oꝛiginẽ ipſius queramus. Pater moꝛ tis peccatũ eſt. Si enim nunqᷓ; peccaret᷑: ne⸗/ mo moꝛeret᷑. Legẽ dei:hoc eſt pꝛęceptũ dei cum conditione homo pꝛimus accepit: vt ſi ſeruaret viueret:ſi coꝛrũperet moꝛeret᷑. Non D ſeſe credendo moꝛiturũ fuiſſe qð dixerat qui legem dederat: inde moꝛs: inde laboꝛ: inde miſeria: inde etiã poſt moꝛtem pꝛimã moꝛs ſecũda eſt: poſt moꝛtem tempoꝛalem: moꝛs ſempiterna.huic ergo traditioni moꝛtis ob noxius:his legibus inferni obſtrictus naſci tur omnis homo: ſed pꝛopter illum hominẽ deꝰ homo factus eſt ne periret homo. NHon enim legibus obſtrictus venit: ideo dicitur in pſalmo: Inter moꝛtuos liber. Queʒ ſine concupiſcentia virgo concepit: quem virgo peperit ⁊ virgo permanſit: qui vixit ſine cul pa:qui eſt moꝛtuus pꝛopter culpã nõ ſuam: Nam moꝛtuus eſt pꝛopter noſtram. Pęna culpę moꝛtis dominus ieſus chꝛiſtus moꝛi venit:peccare non venit:cõmunicando no⸗ biſcum ſine culpa pęgnam et culpam: ſoluit Bancti aluguſtini de tempote. oCX. etn ⁊ penam. Pęna quã ſoluit quę nobis debe/ nitatẽ et quęritis mendaciũ?: Qð mendaciũ letume bat᷑ poſt iſtã vitam. Ergo cruciſixus eſt:vti quęriti? Mn Fngdu. Beati eſſe vultl: ſcio. Da Nterlusde cruce oſtenderet veteris homis noſtri occa⸗ mihi hominẽ latronem:ſceleratũ:foꝛnicato-) uenensnn ſũ.Et reſurrexit:vt in vita ſua oſtẽderet no/⸗ rem:maleſicũ:ſacrilegũ:omnibꝰvitijs inqui ſeiaude ſtrę vitę nouitatẽ. Sic enim docuit doctrina natũ:omnibꝰ flagitijs ſeu facinoꝛibꝰ obꝛutũ gitritn apoſtolica: Lraditus inquit eſt ꝓpter pecoaa qui nõ velit beatã vitã viuere. Scio omnes . ſingai ta noſtra: et reſurrexit pꝛopter iuſtiſicationẽ vultis beate viuere: ſed vnde homo beate — Cnoſtrã. Huius rei ſignũ circũciſio data erat viuat:hoc nõ vultis quęrere.Queris aurũ: us⸗ Seſ.i. patribus: vt octaua die circũcideret᷑ omnis quia putas te de auro beatũ futurũ: ſed au/ ſanci Joſue.. maſculus.Circũciſio ſiebat ex cutellis petri /⸗ rũ te non facit beatũ.Quare quęris menda ſ aie 1. Corj.io. nis:qꝛ petra erat chꝛiſtꝰ. In iſta circũciſione ciũ?iare vis eſſe in iſto ſęculo ſublunatꝰ: ldee ſigniſicabat᷑ expoliatio carnalis vitę octaus Quia honoꝛe hoim et pompa ſeculi putas Igknun gi die ꝑ chꝛiſti reſurrectionẽ: Septimꝰ em̃ dies te beatũ futurũ:ſed pompa ſeculi nõ te facit madb) ge hebdomadiſ ſabbato cõplet᷑. Sabbato dñs beatũ.Quare quęris mendaciũ?Et quicqͥd ule 8 iacuit in ſepulchꝛo: octauo aſit die reſugẽdo hic aliud ꝗ̃ris cũ ſecularit queris: cũ amãdo ſoken nos innouauit. Hos ergo octauo die reſur/ terrã quęris: ꝓpterea ꝗris vt ſis beatꝰ. Sed eli gendo circũcidit: nos in ipſo ſpe viuimus. nulla res terrena te faciet beatũ. Quare nõ fundht. 4 cor. ʒ. Audiamus apłm dicentẽ: Si coꝛeſurrexiſtis ceſſas quęrẽdo mendaciũ? Vnde ergo eris oritlin⸗ cü chꝛiſto. Quãdo reſurgemus qui nodum beatus? Filij hominũ vſq;quo graui coꝛde? Ns. 4 Cutnchſm moꝛtui ſumus? Quid eſt ergo qð voluit di· Mõ vultis eſſe graui coꝛde:qui terreno men nemmiaſt cere apłus:Si cõꝛeſurrexiſtis cũ chꝛiſto?: Nũ dacio oneratis coꝛ veſtrũ: Quouſq; fuerunt 1rCenigs quid ille reſurrexit:niſi pꝛius moꝛtuꝰfuiſſet? graui coꝛde homies? Anteq; veniret chꝛiſtꝰ: Nü ggam Viuẽtibus loquebat᷑: nõdum moꝛiẽtibꝰ iã anteq; reſurgeret chꝛiſtꝰ: fuerũt hoĩes graui Gunſenone reſurgentibꝰ. Quid ſibi vult? Videte quid coꝛde.QAuouſq; graui coꝛde: vt qͥd diligitis Nechenosam dicat:Si reſurrexiſtis cũ chꝛiſto:quę ſurſum vanitatẽ ⁊ ꝗritl mẽdaciũ: Volẽtes beati eẽ: ulornon vu, ſunt quęrite vbi chꝛiſtꝰ eſt in dextera dei ſe- eas res ãritis vnde miſeri ſitis. Fallit vos tum ne.T. dens: quę ſurſum ſunt ſapite:nõ quę ſupꝛa qð ãꝗritis: mẽdaciũ eſt qð ꝗqritis. Beatꝰ vis Rocozaunt terrã. Moꝛtui em̃ eſtis. Ipſe dicit:Hõ ego: eſſe? Oſtẽdo tibi ſi vis. Unde habes beatꝰ Mnsmoni mu Ps. u5. ſed tamẽ verũ dicit:Et ideo dico ⁊ ego:Ere/ eſſe:? Sequit᷑ ibi: AUſq;quo qui coꝛde:vt qͥd E zmoreinoe didi ꝓpter qð locutus ſum. Si bene viuimꝰ diligitl vanitatẽ ⁊ qritis mẽdaciũ? Scitote. ian nönar moꝛtui fuimꝰ ⁊ reſurreximꝰ.Qui aũt nondi Quid?: QQm̃ dñs magniſicauit ſanctũ ſuuʒ. Clsglivent moꝛtuꝰ eſt:nec reſurrexit:male adhuc viuit. Venit chꝛiſtꝰ ad miſerias noſtras: eſuriuit: MSsquiner Et ſi male viuit:nõ viuit:Moꝛiat᷑ ne moꝛia ſitiuit:fatigatꝰ eſt:doꝛmiuit:mira fecit: ma/ DRDW! tur. Quid eſt moꝛiat᷑ ne moꝛiat᷑: Mn tet᷑ ne la paſſus eſt:flagellaxꝰ eſt:ſpinis coꝛonatus (Eocen Coł.ʒ. damnet᷑.Si reſurrexiſtis cũ chꝛiſto:verba re eſt: ſputis illitus: alapis cęſus:ligno flxus — peto apli: quę ſurſum ſũt quęrite vbi chꝛiſt eſt:lancea vulneratus eſt:in ſepulchꝛo poſi/ 1Ml eſt in dextera dei ſedens:quę ſurſum ſunt ſa tus: ſed tertia die reſurrexit: Finito laboꝛe: pite:nõ ꝗ ſuꝑ terrã. Moꝛtui em̃ eſtis:⁊ vita veſtra abſcondita eſt cum chꝛiſto in deo.Cũ moꝛtua moꝛte. Ecce ibi oculuʒ habete in ei⸗ reſurrectiõe:qꝛ ita magniſicauit ſanctũ ſuũ niüs Uran letemog enim chꝛiſtus aparuerit vita noſtra: tunc et vt reſuſcitaret eum a moꝛtuis:⁊ daret ei ho/ ſtig nos cum illo aparebimus ĩ gloꝛia: hhęc ſunt noꝛem in cęlo ſedenti ad dexterã ſuã.Oſten hnttlien verba apoſtoli. Et qui nondũ moꝛtuus eſt: dit tibi quid debeas ſapere ſi vis beatꝰ eſſe. ttcinſi dico vt moꝛiat᷑.Et qui adhuc male viuit:di/ hic em̃ beat eſſe nõ potes:qꝛ nemo hic bea ſehentbe co vt mutet᷑.Si em̃ male viuebat:⁊ iam ma/ tus eſſe poteſt.Bonam rem quęris: ſed ter⸗ enn le nõ viuit:reſurrexit. Sed quid eſt bene vi⸗ ra iſta nõ eſt regio eius quã quęris.Quid ꝗᷓ/ ſintg uere: Quę ſurſum ſunt ſapere:nõ quę ſuner ris? Beatã vitam. Sed nõ eſt hic.Aurum ſi ſenrin Geñ.ʒ. terrã.diu terra es:i terrã ibis:diu lin / quęreres ĩ illo loco vbi nõ eſt: ille qui nouit: gigec gis terra? Amando terrã:lingis vtiq; terrã: qꝛ non eſt ibi:nõne diceret tibi:qͥd fodis:qᷣͥd deg 8 ⁊ efficieris eius inimicus:de quo dicit Pſal. terram ſollicitas? Foſſam facisq̃ᷓ deſcẽdas: nonl Nð. 71. Et inimici eius terrã lingent. Quid erratis nõ vbi aliquid inuenias: quid es reſpõſurꝰ bnee Nð. 4. filij hominũ? Quid eſtis ſilij dei? Filij homi admonenti te: Aurũ quęro.Et ille:Mõ tibi ne⸗ W. nũ vſq; quo graui coꝛde:vt quid diligitis va dico: Nihil eſt qð quęris: ſed non eſt ibi qð ai 3 fontnn prſsnnt boduni Scdones homno bente uganti⸗ ur:ſedat, lens mend bſublunar⸗ euliputn⸗ lnöteſnat Cgu :amid beat. get Quaren eeigoens auicorder die menonen ſefuennt etcheiſk: diesgal aͤdiligins obeatiee⸗ fallt vos Beat vis es ben⸗ denrce? Bauote. aüſuuz. cunur. feal: ma⸗ oonatus ohs ho pol lobore: neine auſuü eteibo⸗ Oſten ohiehan ul ſe Nn. Ber. C. XxLII. C. XLIII. S qWuęris. Sic ⁊ tu quando dicis: Beatus eſſe volo:bonam rem quęris:ſed non eſt hic.Si habuit illud hic chꝛiſtus: habebis ⁊ tu in re/ gione moꝛtis tuę.Quid ille inuenit hic attẽ de:veniens de alia regione: et quid inuenit niſ qð hic abundat? Æanducauit tecũ: qð abundat in cella miſerię tuę. Acetum hic bi/ bit:fel hic habuit.Ecce qͥd in cella tua inue/ nit. Sed ad magnã mẽſam ſuam te inuita/ uit: mẽſam celi:mẽſam angeloꝛũ:vbi ipᷣe pa nis eſt. Deſcẽdens ergo⁊ iſta mala iueniẽs 4 in cella tua:et non dedignatus eſt talẽ men- ſam tuam: ꝓmiſit ſuam. Et quid nobis di/ cit: Credite credite vos venturos ad bona menſę meę: quãdo nõ ſum dedignatus ma/ la menſe veſtrę. Malũ tuum tulit:⁊ bonuti ſuum dabit. Vitã ſuam ꝓmiſit nobis. Sed incredibilius eſt qð fecit. Moꝛtẽ ſuam pᷣꝛo/ gauit nobiſ:tanqᷓ; diceret:Ad vitam meam vos inuito:vbi nemo moꝛit᷑:vbi nemo deſi/ cit. Ecce ad qð vos inuito: Ad regionẽ an/ geloꝛũ: ad amicitiã patris et ſanctiſpũs:ad cgnam ſempiternã: ad fraternitatem meaʒ: poſtremo ad meipſum. Ad vitam meã vos inuito:non vultis credere:quia dabo vobis vitam meã. Tenete pignus: moꝛtem meaʒ. Mogdo g cum in iſta moꝛte coꝛruptibiliviui/ Uð mus:moꝛũ mutatione cũ chꝛiſto moꝛiamur: a moꝛte iuſticię cũ chꝛiſto viuamus:beatam vitam nõ accepturi niſi cum ad illũ veneri/ mus qui venit ad nos:⁊ cum illo eſſe cęperi/ mus qui moꝛtuus eſt ꝓ nobis. Ser. CxLI Eodem die Serma III Alutis humang fratres chariſſt immi 1 müdi rediuiua libertas nõ modica taxatione requit᷑: ſed chꝛiſti ſangui/ hetemꝑat. Sed quãtũ venerabilis diei hu/ ius o fficiũ credentibꝰ cõtulit gaudiũ: tantũ incredulis interitũ poꝛtauit ⁊ luctũ. Cõfert lęticiã chꝛiſtianis ex ſide:ingerit pęnã iudęiſ deſpantib ex cruce. Illis iiuria filij dei ęter/ nam contulit moꝛtẽ:nobis ad perpetua ꝓſi/ cit ſalutẽ.Quis rogo diuinę pietatis exceſ/ ſus eſt: vel quanta amoꝛis amplitudo mon/ ſtrat᷑: Ad hoc deus pꝛopter hominẽ perditũ de celo voluit deſcẽdere:nõ vt honoꝛẽ in mũ do accepere videret᷑:ſed vt ſuſpẽderet᷑ in eu ce. Et dũ voluit deceptũ laqueis moꝛtis exi mere:ipſaʒ ſubire nõ dedignatus eſt moꝛtẽ. Et qualẽ moꝛtẽ:Quę deteſtabilioꝛ omi moꝛ Eodẽ die: Ger. III IIII te extitiſſet. hoc aplus aſſeruerat dicẽs:hhu Nbil. . miliauit inqt ſe vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ autem crucis. VUnde poſt moꝛtẽ victrix reſurrectio parabat᷑.Dicamꝰ fratres:lheęc eſt dies quaʒ Bs.i17. fecit dñs:gaudeamus ⁊ epulemur in ea:hoc teritũ redit:hoc voluit᷑ in futurũ. ¶ Eodem die ſermo:de Reſurrecti⸗ eſt paſcha qð colimꝰ: ĩ hoc pegrinamur:hoc one coꝛpoꝛum contra infideles: Sermo Sermo IIII C. XIII — NRopꝛia fides eſt chꝛiſtianoꝛũ: reſur/A rectio moꝛtuoꝛũ. Hhanc in ſeipſo: id Neſt reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ caput no/ ſtrũ chꝛiſtus oſtẽdit. Et exemplũ ſidei nobis pſtitit:vt hoc ſperẽt mẽbꝛa in ſe qð pſᷣceſſit in capite. Heſterno die vobis inſinuauimꝰ ſa⸗ pientes gentium quos philoſophos dicunt ipſos qui in eis excellentiſſimi fuerunt ſcru/ tatos fuiſſe naturs: ⁊ de operibus artiſicem cognouiſſe:pꝛophetã non audierũt:legẽ dei non acceperũt:ſᷣ eis deus quodãmodo ſilẽs ipſis mũdi operibus loquebat᷑:et ad eos ad quęrendũ artiſicẽ rerũ:mũdi ſpecies inuita- bat. Nec potuerũt in animũ inducere: celuʒ ⁊ terrã ſine auctoꝛe conſtare. De his beatus paulus aplus ita loquit᷑: Reuelat᷑ inquit ira Bo.r. dei de cęlo ſuꝑ omnẽ impietatẽ.Quid ẽ ſuꝑ omnẽ:?: Mõ ſolũ ſuꝑ iudęos q dei legẽ acce/ perunt et legis datoꝛẽ offenderũt: verũetiã ſuꝑ impietatẽ gentiũ reuelat᷑ ira dei de cęlo. Et neaulſc aicezet: quare cũ ipſi legem nõ acceperint?lecutꝰ adiunxit:Et iniuſticiã eo/ rum qͥ veritatẽ dei in iniquitate detinẽt. Jã tu reſponde: Quã veritatẽ? Mõ em̃ accepe/ runt legem: Hõ em̃ audierũt ꝓphetã. Audi quã veritatẽ. Qm̃ qð notũ eſt inqͥt dei: ma⸗ nifeſtũ eſt in illis. VUnde manifeſtũ? Adhuc audi:DHeus em̃ illis manifeſtauit.Si adhuc ãris:quõ manifeſtauit quibꝰ legẽ nõ dedit: Audi quõ: Inuiſibilia em̃ eius a cõſtitutiõe mũdi ꝑ ea ꝗᷓ facta ſunt intellecta ↄſpiciunt᷑. Inuiſibilia em̃ eius: hoc eſt inuiſibilia dei a cõſtitutiõe mũdi: id eſt ex quo cõſtituit mũ/ dũ ꝑ ea ꝗᷓ facta ſunt intellecta ↄſpiciunt᷑: illa ꝑ heęc intellecta cõſpiciunt᷑. Sempiterna q: verba apłi dico:ipſa attexo: Sempiterna q; virtus eius ⁊ diuinitas ſubaudis:intellecta cõſpiciunt᷑ vt ſint inexcuſabiles. Quare in/ excuſabiles?Quia cognoſcẽtes deũ non ſiẽ deũ głiſicauerũt aut gras egerũt.HNon dicit ₰ ôêc * . 5 .„ 3 . . . . Dechαρν⅜ʃh ä— dei P cacaa BGancti dᷣluguſtni de tempoꝛe. neſciẽtes deum:ſed cognoſcẽtes. Vnde co⸗ — Ex his ꝗᷓ fecit. Introga pulchꝛi/ 2 wm tudinẽ trę: Interroga pulchꝛitudinẽ maris: Introga pulchꝛitudinẽ dilatati ⁊ diffuſi ae/ ris: Introga pulchꝛitudinẽ cęli: Introga oꝛ/ dinẽ ſydeꝝ: Infroga ſolẽ fulgoꝛe ſuo diẽ cla riſicantẽ: Interroga lunã fulgoꝛe ſuo ſequẽ-/ tis noctis tenebꝛas tẽꝑantẽ: Interroga ani⸗/ malia ꝗ mouent in aquis: in terris: ꝗ volãt in aere latẽtes aias: ꝑſpicua coꝛꝑa:viſibilia regẽda:inuiſibiles regẽtes: Interroga iſta: Reſpõdẽt tibi oia:Ecce vide pulchꝛa ſumꝰ: pulchꝛitudo eoꝝ: ↄfeſſio eoꝝ ẽ. Iſta pulchꝛa mutabilia quis fecit:niſi incõmutabilis pul B cher in ſeipſo: Peniq; homiesvt poſſent in/ telligere ⁊ cognoſcere deum vniuerſi mundi creatoꝛem iĩipſo homie interrogauerũt hec duo: coꝛpus⁊ animã: hoc interrogabãt qð ⁊ ipſi geſtabant:videbant coꝛpus:animã nõ videbant. Sed coꝛpꝰniſi de aia nõ videbãt. Videbãt em̃ ꝑ oculũ:ſed intus erat qui ꝑ fe neſtras aſpiciebat. Deniq; diſcedente habi tatoꝛe iacet domus:Diſcedẽte qui regebat: cadit qð regebat᷑.Et quoniã cadit: cadauer dinẽ imaginis coꝛruptibilis hois. Zdola di⸗ cit.Et parũ erat facere idolũ ad ſpeciẽ homi nis:⁊ ad ſui oꝑis ſimilitudinẽ addicere arti/ ficem:paꝝ fuit hoc.Sed inſuꝑ quid?Et vo⸗ lucrũ ⁊ quadruplũ ⁊ ſerpentiũ. Omnia qͥe iſta quaſi muta animalia et irrationabilia illi quaſi magni ſapientes deos ſibi fecerũt. NRepᷣhendebam quãdo adoꝛabas imaginẽ hominis:qͥd tibi faciã quãdo adoꝛas imagi nẽ canis:imaginẽ colubꝛi:imaginẽ crocodi/ li?ꝰ Pevienerũt vſq; ad iſta.Quãtũ ꝗrentes An ſuꝑna euecti ſunt: tantũ cadentes in ima demerſi ſunt. Altius em̃ mergit᷑ qð de alto cadit.Hi ergo ſicut hodie vos cõmonui quę ſierunt qð poſtea:id eſt qð poſt hanc vitam ſit futurũ. Quęſierũt ſicut homines: ſed qñ inuenirent cũ homines eſſent: doctrinã dei non habuerũt: ꝓphetas non audierũt: non potuerũt inuenire:ſuſpicati ſunt. Retuli he/ ri vobis ſuſpitiones illoꝛum. Excunt animę D malę inquiũt: et quia immũdę ſunt: conti/ nuo in alia coꝛpoꝛa reuoluunt᷑. Exeunt ani/ meę ſapientiũ atq; iuſtoꝛũ: ⁊ quia bene vixe/ runt:volant ad cęlũ. Age bene:bñ inueniſti iſta duo:coꝛpus qð videt᷑:⁊ animã quę non vocat᷑. HNonne ibi oculi integri:Et ſi pateãt illis locũ:volantes ad celũ ꝑuenerũt.Et qd nihil vident. Aures aſſunt:ſed migrauit au/ ibi? Ibi erunt inquiũt:⁊ requieſcent cũ dijs: ditoꝛ. Linguę oꝛganũ manet:ſᷣ abſceſſit mu Sedes eoꝛũ erunt ſtellę. Nõ malũ habitacu ſicus qui mouebat. Interrogauerunt ergo lũ illis inueniſtis: vel ibi illas dimittite:no⸗ lite illas deijcere.Sed inquiũt: Poſt tẽpoꝛa videt᷑: ⁊ inuenerũt melius eſſe illud qð non videt᷑ qᷓ; illud quod videt᷑:maioꝛem eſſe ani/ mã latentẽ: deterioꝛẽ carnẽ awarenteʒ. Vi/ derüũt iſta:intuiti ſunt: diſcuſſerũt vtrũq;: ⁊ inuenerũt vtrũq; mutabile in ipſo homine. Mutabile coꝛpus ꝑ ętates: ꝑ coꝛruptiões: ꝑ alimẽta:ꝑ refectiões: ꝑ defectiões:ꝑ vitã: ꝑ moꝛtẽ.Tranſierũt ad aĩiaʒ quã vtiq; cõpꝛe hẽderãt melioꝛẽ ⁊ inuiſibilẽ mirabant᷑: ⁊ in uenerũt et ipſam mutabilẽ:modo velle:mõ nolle: modo ſcire: modo neſcire: modo me miniſſe: modo obliuici: modo timere:mo⸗ do audire:modo ire in ſapientiam:modo in ſtulticiam deſicere. Viderunt ⁊ ipſam muta bilẽ:trãſierũt et ipſam. Quęſierũt em̃ aliq ð⸗ imutabile.Sic ergo ꝑuenerũt ad cognoſcen Cdum deũ qui fecit per iſta quę fecit: Sed nõ Bo.i. ſicut deũ honoꝛauerũt aut gratias egerunt: vt ipſe dicit aplus: Sed euanuerũt in cogi/ tationibus ſuis:⁊ obſcuratum eſt inſipiens coꝛ eoꝛũ:dicẽtes ſe eſſe ſapientes:ſtulti facti ſunt.ſEt quo ꝑuenerunt: Et imutauerũt in/ quit gloꝛiam incoꝛruptibilis dei:in ſimilitu/ longa facta penitus obliuione veterũ miſe/ riarũ incipiũt velle reuerti ad coꝛpoꝛa: 1 de/ lectabit eas venire: Et rurſus veniũt ad iſta patiẽda: ad iſta toleranda: ad obliuiſcendũ deũ:ad blaſphemandũ deum:ad ſequẽdas coꝛpoꝛis voluptates:ad pugnas contra libi dines. UVeniüt ad iſtas miſerias:vnde et eꝛ Dic mihi quare:? Quia obliuiſcunt᷑:bliui⸗ ſcunt᷑ ⁊ delectatõeʒ carnis:hoc ſolũ mali ſui meminnerũt vnde ruerũt. Veniũt.Quare? Auia delectat eos rurſus in coꝛpoꝛibus ha/ bitare. Vnde delectat eos: niſi ꝑ memoꝛiã: qꝛ ibi aliqñ hitauerũt? Dele totã memoꝛiã: ⁊ foꝛte reſiduã facies ſapiẽtiã. Mihil fmane/ at qð reuocet. Et hoꝛruit qͥdã auctoꝛ ipſoꝛũ cui demonſtrabat᷑ vel qui inducebat apud inferos demõſtrantẽ patrẽ ſilio ſuo. MHoſtis em̃ ꝓpe oẽs hęc:atq; vtinã pauci noſceretl. Sed pauci noſtis in libꝛis:multi i theatris: qaꝛ gneas deſcẽdit ad inferos: et oſtendit illi pater ſuus aias romanoꝛũ magnoꝛũ ventu/ Peneiusne nberoensſu leſcitoohu lelregiigco⸗ laroiradie meſmnes beblemni dics ncheboto Gtranſauntt lſusbudvite Cwelvens.S lenns:auö ocogrtes: ſeſuntate: naneſcünn lügnigenück nimttent Nanis Sineſa micoſüden Munani nelbumzene Ulgteßflin leeeſedof pnsfi nenrede ſſeſontngy edluc de ntentüe uleſioquis⸗ ras in coꝛꝑa:expauit ipſe ęneas ⁊ ait:O pat᷑ Air.ene.i.⸗ Nenfinte an ne aliquas ad cęlũ hinc ire putandũ eſt: „ Umagnne . 8cis⸗ Prge nidtcenn ſpglg i Q ainntongg. dehsſbiiei hcdusilge dondengn n mmagnnigon, Qäiins ladentufi Negigöein woscönonnigt poſtbneſun hommnen ugi enn daentid audicitn iſun, Heulte üdekauncon⸗ i,Eratoꝛ agabeteſit enedäͤinueiti uenit G⸗ chenini omaläbettag 1dimniaten⸗ ünpokt⸗ one einl⸗ acopon snenitgtſkt cbluleni mit Quu apatblsſn nigneden enotinnene 7 Dtdini, duccbn 4 iouo. imgaie⸗ Ber. C. Xx.III. Feria Sublimes aias iterũq; ad tarda reuerti Coꝛ poꝛa. Sentiendũ ne ẽ inquit ꝙ eant ad celũ pido. Meliꝰ filiꝰ intelligebat qᷓ; pater expo/ nebat. Repᷣhendit cupiditatẽ aĩiaꝝ rurſus ĩ coꝛꝑa redire volẽtiũ. Dixit dirã cupiditatẽ: E dixit eas mileras:nec erubuit eaſ.Ad G̊ pꝛhi ꝑduxiſtis:vt purgẽt᷑ aię:ꝑueniãt ad ſummã mũdiciã:⁊ ꝑ ipſã mũdiciã obliuiſcant᷑ oia: ? ꝑ obliuiões miſeriaꝝ redeãt ad miſerias coꝛ poꝛũ.Dicite obſecro:nõne etiam h& ſi vera eſſent inquã ꝗᷓ ſine dubio falſa qꝛ fęda ſunt: nõne melius neſcirent᷑: An foꝛte dicturꝰ es mihi: nõ eris ſapiẽs ſi iſta neſcieris. AVt qͥd illa ſciã: poſſum ne eſſe mõ melioꝛ qᷓ; tũc ero in cęlo: Si ĩ cęlo qñ ero melioꝛ ⁊ ꝑfectioꝛ:ob/ liuiſcar oĩa ꝗ̊ hic didici:⁊ hęc ibi melioꝛ neſci turus ſum? Sine modo illa neſcire. In cęlo habitantẽ dicis omnia obliuiſcentẽ:ſine in terra eſſe hoꝛũ omniũ neſcientẽ. Heinde ro/ go te: an ſciant ſe iſtę aię ĩ celo paſſuras eſſe rurſus huiꝰ vitę miſerias: an neſciũt:? Elige qð volueris.Si ſciũt ſe paſſuras eſſe tantas milſerias:quõ ſunt beatę miſerias ſuas futu ras cogitãtes: Quomõ ſunt beatę:vbi ſunt ſine ſecuritate?: Sʒ video qͥd eligas: Dictu/ rus es:neſciũt:Laudas & ibi hanc ignoꝛan⸗ tiã quã me nũc habere nõ ſinis: docẽdo me in tra: qͥd me neſciturũ dicis ĩ c‚lo: Meſciũt inquis.Si neſciũt ⁊ ſe non putant paſſuras errãdo ſũt beatę.&α em̃ paſſurę putaãt ſe nõ paſſuras:qð falſũ putare:qͥd ẽ aliud qᷓ; erra- re:Erunt & erroꝛe fęlices:erũt beatę nõ ęter/ nitate ſᷣ falſitate. Liberet nos vᷣitas vt bea tii vere eſſe poſſimꝰ:qm̃ nõ vacat ſermo redẽ ↄJopᷣ.s. Płoꝛis nr̃i: Si vos filiꝰ liberauerit:tũc ve li/ beri eritis. Ipſe em̃ dixit: Si mãſeritis ĩ ver/ bo meo: vere diſcipuli mei eritis:⁊ cognoſce F tis veritatẽ: ⁊ veritas liberabit voſ.DPHeinde audite aliud peius:aliud dolendũ vel poti irridendũ: hic ſapiẽs:hic phᷣus:hoc eſt ĩ ter/ ra:verbi gra:pythagoꝛaſ:plato:poꝛphyriꝰ: et neſcio quis alius ipſoꝛũ.QQuare philoſo/ pharis? Pꝛopter indt beatã vitã. Qñ habe bis iſtã beatã vitã? Cũ hoc coꝛpus inqͥt reli/ quero ĩ terra:mõ ergo miſera vita gerit᷑: ſed ſpes eſt beatę vitę: ibi beata vita gerit᷑: ſed ſpes eſt miſerę vite. Ergo ſi ſpes nię infelici tatis eſt flix: ⁊ felicitas infclix: abijciamus hęc:⁊ vel rideamꝰ qꝛ falſa ſunt: vel doleam⸗ qꝛ magna exiſtimant᷑. Sunt em̃ iſta frẽs mei mag:magnoꝝ delyꝛamẽta doctoꝛũ.Quãto ? iterũ redeãt: Quę lucis miſeris tã dira cu/ . ſcdᷣa paſche:Ger.IIII melius tenemꝰ magnoꝝ ſacramenta docto/ rũ? Amoꝛe coꝛpoꝝ dicũt redire aias purga / rasmücatas ſapiẽtes:purgatas aias amo/ e coꝛpoꝛũ redire ad coꝛꝑa. Ergo aia purga/ ta ſi ſic amat:nõne amoꝛ iſte magnę ſunt ſoꝛ des? Sed coꝛpus eſt ome fugiendũ: magn“ G eoꝝ poꝛphyꝛiꝰ philoſophus: fidei chꝛiſtianę i. Getrac.4. acerrimus inimicus:qꝛ iã chꝛiſtianis tpibus fuit: ſed tñ ab ipis delyramẽtis erubeſcẽdo: a chꝛiſtianis ex aliqua parte coꝛreptꝰ: dixit. Coꝛpus eſt om̃e fugiendũ: Omne dixit: q̃ſi omne coꝛpus vinculũ erũnoſum ſit animę. Et ꝓꝛſus ſi coꝛpus qualecũq; eſt fugiendù: nõò eſt vt laudes eius coꝛpus et dicas: Quõ deo docẽte fides noſtra laudat coꝛpuſ:quia ⁊ coꝛpꝰ qð mõ habemꝰqᷓ;uis habeamꝰ hinc de peccato pęnã:⁊ coꝛpus qð coꝛrumpit᷑ ag⸗/Sapᷣ.ꝰ. grauat anima: tñ habet coꝛpus iſtud ſpecis ſuã:diſpoſitionẽ mẽbꝛoꝛũ:diſtinctionẽ ſenꝰ ſuũ:erectã ſtaturã: ⁊ cerera quę bñ ↄſideran/ tes ſtupẽt: Verũtamẽ illud oino icoꝛrupti bile:oino imoꝛtale: oino ad mouendũ agile et facile erit.Sed ait poꝛphyriꝰ: Sine cauſla mihi laudas coꝛpus. Qualecunq; coꝛpus:ſi vult eſſe beata aia: coꝛpꝰ eſt om̃e fugiendũ. Hoc dicũt philoſophi:ſed errant:ſᷣ delyrãt. Cito pꝛobo: nolo diutius diſputare: libꝛos veſtros lego:qꝛ illa ꝗ̊ͥ dicata ſũt:debẽt ha/ bere ſubditũ.Duo em̃ ſunt inuicẽ ſibi cõne/ xa:hſdicata ⁊ ſubdita.Suꝑat oia deus:huic cũcta ſũt ſubdita.Et aia ſi habet aliquẽ ho⸗ noꝛẽ apud deũ:debet habere aliqͥd ſubditũ. Sed nolo hinc diutiꝰ diſputare:libꝛos vr̃os lego:mũdũ iſtũ animal dicitis:id eſt cęlũ et terrã:maria: oĩa quę ſunt ingẽtia coꝛpoꝛa:⁊ imenſa vſq;quaq; elementa. Lotũ hoc vni/ uerſum coꝛpꝰ qð ex his elemẽtis omnibꝰ cõ/ ſtat dicitis eſſe animal magnũ:id eſt habere anim ſuã:ſed ſenſus coꝛpis non habere:qi. extrinſecus nihil eſt qð ſentiri poſſit:habere tñ intellectũ:hęrere deo:⁊ ipſam animã mũ⸗/ di vocari iouẽ vel vocari hecatẽ:id eſt quaſi animã vniuerſalẽ mũdũ regentẽ:⁊ vnũ qð/ dꝗ aĩial facientẽ:Eundẽq; mũdũ ęternũ eſſe dicitis ſuꝑfuturũ ſinẽ nõ habiturũ. Si ergo ęternꝰ eſt mũdus:⁊ ſine ſine manet mũdus: ⁊ aial ẽ mũdus: aĩa iſta ſemꝑ tenet᷑ ĩ mũdo: certe coꝛpꝰ eſt omne fugiendũ.Quid eſt qð dicebas: Coꝛpꝰ eſt omne fugiendũ?: Ego di/ co beatas aias incoꝛruptibilia coꝛpoꝛa ſem/ per habituras.Tu q dicis:coꝛpꝰomne fugi/ endũ:occide mũdnm. Tu dicis:vt fugiã de 22. de Ciui/ tate dei. ca. 26. Bancti luguſtini de tempoe. carne mea: fugiat iupiter tuus de celo ⁊ ter/ eria tertia Paſchę: Sermo I Sermo lnerui pꝛeeparate. — Jꝗ ra. q; inuenimꝰ eundẽ platonẽ magiſtrũ Ce.e. Xl.A AM eelmit iſtoꝛũ omniũ in libꝛo quodã ſuo quẽ ſcriplit ·yEſurrectio domini nii ieſu chꝛiſti et AR mehnit de cõſtitutiõe mũdi: inducere deũ factoꝛem r hodie recitata eſt:ſed de altero libꝛo . ocsubien deoꝛũ:facientẽ ſcilicet deos ceęleſtes: ſtells eceeuangelij qͥ eſt ᷣm Lucã. Pꝛimo em̃ AVletirAn omnes:ſolẽ ⁊ lunã.Dicit ergo deũ opiſicem lecta eſt ̃m Matthęũ: heſterna aũt die ſm Watth.ꝛ28. ſmutant deoꝝ cęleſtiũ: dicit ipᷣas ſtellas habere aaas Marcũ: hodie m Lucam. Sic habet oꝛdo Marci. 75. hencch intellectuales ꝗᷓ intelligũt deũ ⁊ coꝛpoꝛa vi / euãgeliſtaꝝ.Sic em̃ paſſio ipſi ex omnibus Lucj.ꝛ . chelieclin ſibilia ꝗᷓ cernunt᷑. Dico vt intelligatis: Sol eudgeliſtis cõſcripta eſt: ſic dies iſti ſeptẽ v cpacſomt. iſte qͥ videt᷑: nõ videret᷑ niſi coꝛpꝰ eſſet. hoc octo durant ſpaciũ: vt ſᷣm om̃s euãgeliſtas litopſeiel verũ eſt. Stella vlla vel luna nõ videret᷑ niſi reſurreetio recitet᷑. Paſſio aũt qꝛ vno die le/ i honioel 1. Corj. 15. coꝛpꝰ eſſet: verũ dicit. IJdeo dicit ⁊ apłs: Et git᷑: nõ ſolet legi niſi ſm matthęũ. Voluerã Cliesgiens coꝛpꝑa cęleſtia: et coꝛꝑa terreſtria. Et ſequit᷑: aliqñ vt ꝑ ſingulos annos ſᷣm om̃s euageli/ gethetn Alia gloꝛia cęleſtiũ:alia ⁊ terreſtriũ. r rur / ſtas etiã paſſio legeret᷑:factũ ẽ: nõ audierũt loer pben ſus dicẽs de gloꝛia cęleſtiũ coꝛpoꝛum aplus homies qð cõſueuerũt ⁊ ꝑturbati ſunt.Qui rnlcnio agiunxit et ait: Alia gloꝛia ſolis: alia gloꝛia autem amat lr̃as ⁊ nõ vult ſemꝑ eſſe idiota: cit Pire lunę: alia gloꝛia ſtellarũ. Stella em̃ a ſtella oia nouit: ⁊ oĩa diligẽter inquirit. Sed ſicut Ro.ꝛ. 1 jiſtent Differt in gloꝛia: ſic et reſurrectio moꝛtuoꝛũ. cuiq; a deo parata eſt menſura ſidei: ſic qͥſq; ſkiaalt Vligdetis qꝛ ꝓmiſſa eſt ſanctoꝛũ coꝛpoꝛibus ꝓficit. Nũc attendamꝰ qð hodie cũ legeret᷑ Vasi claritas: ⁊ diuerſa ſpẽs claritatis qꝛ diuerſa audiuimꝰ. Nãaã qð heri cõmendaui charitati elll ſunt merita charitatis. Sed illi qͥ dicũt:ſtel · veſtrę expᷣſſimus: hodie audierimus inſide/ un n lę iſtę quas videtis coꝛpoꝛa ſunt quidẽ: ſed litatem diſcipuloꝛũ:vt intelligamꝰ quãtum r habeẽt ſuas aias intellectuales ſunt dij ite eius beneſicio nobis pſtitũ eſt. Si credam⸗ a l R rũ de coꝛpoꝛibꝰ qꝛ coꝛꝑa:verum dicũt. Sed qð nos audiuimꝰ:vocauit eos:iſtruxit eos: nehas a väy3⸗trtrũ habeant aias ſuas: vt qð diſcutio mõ vixit cum eis in terra: fecit ante oculos eoꝛũ mnnnmn⸗ veniamus ad rem. Inducit᷑ deus a platone.tata mirabilia vſq; ad moꝛtuos ſuſcitãdos. thunnan ipſo alloqui deos quos fecit de coꝛꝑali ⁊ in /· AMoꝛtuos reſuſcitauit: carnẽ ſuam nõ crede fikuezpen coꝛpali ſubſtãtia: atq; int cetera dicere illis: bat reſuſcitare. Venerũt mulieres ad monu B nilcſinei Qm̃ eſtis oꝛti imoꝛtales eſſe ⁊ indiſſolubieſ mentũ:coꝛpus in monumẽto nõ inuenerüt: taſgan. nõ poteſtis. Jam ad iſtã vocẽ illi intremiſce reſurrexiſſe dominũ ab angelis audierũt:ſę briglgigt⸗ re poterãt.Quare?QAQuia ĩmoꝛtales eſſe cu/ minę viris nũciauerũt. Et quid ſcriptũ eſt:· ücſangu piebant ⁊ moꝛi nolebant.Ergo vt eis aufer· qͥd audiſtis? Viſa ſũt iſta ante oculos eoꝛũ Aucl.24. nennktinch ret timoꝛẽ: ſecutꝰ adiũxit atq; ait: Hõ tamẽ quaſi delyꝛamẽta. Magna infidelitas con/ (6P Banch diſſoluemini: neq; vos vlla moꝛtis fata peri ditiõis humanę. Qnñ locuta eſt eua qð dixe Sef. 5. Enn Mnſuhn ment: nec erũt valentioꝛa qᷓ; cõſiliũ meũ:qð rar ſerpẽs:audita eſt: cito mulieri creditũ ẽ: MWhlopith maius ẽ vinculũ ad ꝑpetuitatẽ veſtrã qᷓ; ila fęminis vera dicẽtibꝰvt viueret chꝛiſtꝰ minꝰ ſlitan quibꝰ colligati eſtis. Ecce deus ſecuritatem creditũ ẽ᷑. Mã h̊ eſt qð egit dñs ieſus chꝛiſtꝰ: ,. ledonthen dat dijs a ſe factis: Securitatẽ illis dat im· vyt pus illud ſexus femine nũciaret.Quia g (hairtn, moꝛtalitatis: Securitatẽ illis dat ꝙ nõ relin ꝑ ſexũ fęmineũ cecidit hõ:ꝑ ſexũ femineũ re ſlntilare quãt globos coꝛpoꝛũ ſuoꝛũ. Certe coꝛpus ẽ paratꝰẽ hõ:qꝛ virgo chꝛiſtũ peꝑit: fęmia re- thiügnbe omne fugiendũ. Quãtũ exiſtimo rñſum eſt lſurrexiſſe nũciabat:per feminã moꝛs:ꝑ fęmi lihmodede illis: ſicut intelligere poteſtis:ſicut ⁊ nos lo/ nãvita.Sed nõ crediderũt diſcipuli qð dixe alttguren qui poſſ. umꝰ: quãtũ hoꝛa ſermonis ꝑmittit: rant fęminę:delyꝛare putauerũt: qñ verita/⸗ Pognedeff quãtũ capacitas noſtra ſinit: reſponſum eſt tẽ nũciabãt. Ecce alibi:Duo ambulabãt in ſeber n eis. Jam vo qð ⁊ ipſi dicãt de reſurrectione via ⁊ loquebant᷑ ſecum de his ꝗ acciderãt in Misſelpere coꝛpoꝛu qſi acute: et non eis ſicut arbitran᷑ hierłm: de iniqͥtate iudęoꝝ:ð moꝛte chꝛiſti: “ waelſachan etiã nos reſpõdere poſſumus: multũ eſt vðt ambulabãt fabulãtes:⁊ quaſi moꝛtuũ dolẽ/ „ ioſcpler Hogie vobis dicã. Sed qꝛ ſemel ꝓmiſi vob: tes:reſurrexiſſe neſcientes. Apparuit ⁊ ip̃is: ddnisfug ꝑ iſtos dies iſtã de reſurrectione carnis ꝗſti/ factus eſt tertiꝰ viatoꝛ: miſcuit cũ eis amica ahllop onem eſſe verſandãa: ad ea quę reſtant adiu/ colloquia: oculi eoꝛum tenebant᷑ ne agno/ uneh uante domino: ⁊ aures ⁊ coꝛda in craſtinum ſcerent eum. Opoꝛtebat enim vt melius coꝛ dlntken inſtrueret᷑. Cognitio differtur:quęrit ab eis ſis tnenhe 4 Gane 1 quid inter ſe loquerent᷑: et qð ipſe neſciebat . Cilli faterent᷑.Et ꝙ audiſtis:mirari ccperunt: fiſuchike qꝛ de re dara ⁊ tam maniteſta velut a neſci⸗ eilmn Zucl.24. ente interrogabant᷑: Lu ſol inquiũt pegri⸗ uci Pinde nus es in hieruſalẽ:et neſcis ꝗᷓ ibi geſta ſũt: Maitdende At ille dixit: Quę? De ieſu naʒareno qͥ fuit Abihel. pPppheta potens factis ⁊ dictis. O diſcipuli: Reronnbus u. ꝓpheta erat chꝛiſtus dñs ꝓphetarũ: iudici Nesſilgter nomen pᷣconis imponit:ad alienigenaꝝ ver is aigis ba deuenerant. Quid eſt qð dixi? Recolite lgmoele MWattt. 16, quãdo ipſe ieſus ait diſcipulis ſuis: Quẽ hei Alri. dicũt homies eſſe filiũ homis: Reſpõderũt moßscligl opiniões alienas: Ali dixerũt ꝙ helias es: ienödtee alij qꝛ iohes baptiſta: alij qꝛ hieremias: aut tbanfun vnus ex ꝓphetis. Verba iſta alienoꝝ erãt: myeleit non diſcipuloꝝ. Ecce ad iſta verba diſcipuli nin, Setfa venerũt. Nüũc ergo vos quẽ me eſſe dicitis: nſcenſtic Reſpõdiſtis mihi opiniones alienas:fidem glecilrt veſtrã volo audire.Tũc petrꝰvnus ꝓ omni Utatichnini bus: Tu es chꝛiſtus ſiliꝰ dei viui. Mon qui/ d cũq; vnꝰex ꝓphetis:ſᷣ flliꝰ dei viui:adimple inmusnite⸗ , 5 antgunn toꝛ ꝓphetaꝝ: creatoꝛ angeloꝝ. Z.l es chꝛiſt a. Darhm filius dei viui. Audiuit qð decuit eum audi/ intoe re ex hac voce ⁊ tali voce: Beatus es ſimon lemesi bariona:qꝛ nõ tibi reuelauit caroꝛ ſanguis: licnin ſed parer meus qui in cęlis eſt. Et ego dico 8 nr tibi: Tu es petrus ⁊ ſuꝑ hanc petrã ędiſica- enſi ut bo eccdleſiã meã: ⁊ poꝛtę inferi non ſualebũt lgeb guin aduerſus eam. Tibi dabo claues regni cęlo nante ruũ: ⁊ quęcũq; ſolueris ſuꝑ terrã: ſoluta erũt um, ⁊ in cęlo: ⁊ quęcũq; ligaueris ſuꝑ terrã liga⸗ nitſaiticke ta erunt ⁊ in cęlo. Fides hoc meruit audire: eoaloznl ns hõ. Ham ipe homo quid erat niſi qð ait hitdiddi Ps. 15. pſalmiſta: Omnis homo mendax: Deniq; Kteugd cõtinuo poſt hęc verba denũciauit eis paſſi leicttli onẽ ſuã ⁊ moꝛtẽ: Expauit petrꝰ et ait:Abſit uchnſen . a te domine: nõ ſiet iſtud. Tunc dominus: elsc: Mat: 6, 16. Redi poſt meſ. athanas. Petrus ſathanas: eunt Al vbi ſunt illa verba: Beatus es ſimon bario/ tüfgnnche na:?: Hũquid beat ſathanaſe? Beat de deo: ehiefent⸗ ſathanas de homie. Deniq; ipſe dominꝰ ex/ incsi poſuit quare illũ dixerit ſathanã. Mõ enim Cpricöen ſapis quę dei ſunt:ſed ꝗᷓ ſunt homis. VUnde iregi in tũc beatꝰ:? Quia nõ tibi reuelauit caroꝛ ſan/ Unbabän guis:ſed pater meus qui eſt in cęlis. Vnde acitaiit poſtea ſathanas? Hon ſapis quę dei ſunt:ꝗᷓ notectit quãdo ſapueras beatus eras:ſed ſapis quę omiO D homis ſunt.Ecce quomõ alternabat anima gunttiß diſcipuloꝝ quaſi ex oꝛtu ⁊ occaſu:modo ſta/ cicome bat: modo iacebat:modo illuminabat᷑: mo/ t enmn Qdo tenebꝛabatr᷑: q; de deo illumiabat᷑:de ſuo endlun Ps.3ʒ. tenebꝛabat᷑. Unde illumiabat᷑: Accedite ad Ber. C. XL. IIII Feria tertia paſche: Ger. eũ ⁊ illuminami. Unde tenebꝛabat᷑: Qui lo Jod.s. quit᷑ mẽdaciũ de ſuo loquit᷑. Flliũ dei eũ di/ xerat et timebat ne moꝛeret᷑ cũ ſiliꝰ dei eſſet. Miſi ille veniſſet vt moꝛeret᷑:nos vnde viue remus? VUnde nos habemꝰvitã:inde illeba buit moꝛtẽ: Ipſũ euãgeliũ attende: In pn/ Zob.. cipio erat verbũ:⁊ verbũ erat apud deum:⁊ deus erat verbũ. Quęre ibi moꝛtem?: Ubieę Vnde: Quomõ: Erat verbũ: verbũ apud deũ:deus verbũ.Si inuenis ibi carnẽ ⁊ ſan guinẽ:inuenis moꝛtẽ: Ergo ille verbũ. Vñ illi moꝛs? A nobis hominibus in terra poſi- tis: moꝛtalibuſ:coꝛruptibilibꝰ: peccatoꝛibꝰ. AVnde vita?: Nõ erat illi vnde haberet moꝛ/ tem: non eramus nos vnde haberemꝰ vitã: Accepit ille moꝛtẽ de noſtro:vt daret nobis vitã de ſuo.Quomõ ille moꝛtem de noſtro? NVerbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis. Accepit hinc a nobis qðs offerret pꝛo nobiſ. Vita autẽ vnde nobis?:Et vita erat lux ho/ minũ. Ipſe nobis vita: nos illi moꝛs. Sed qualis moꝛs: Dignatiõe non cõditione:qa dignatꝰ ẽ:qꝛ voluit: qꝛ miſertꝰ eſt: Poteſta/Job.io. tem habeo ponẽdi animã meã:⁊ iterũ ſumẽ di eam. Hęc petrꝰ neſciebat:qñ audita moꝛ/ te dñi expauit. Sed ecce iã dixerat dominꝰ moꝛituꝝ ſe ⁊ reſurrectuꝝ tertia die: Sactum eſt qð pᷣdicabat:⁊ nõ credebãt qð audierãt. Ecce iam triduũ eſt ex quo iſta facta ſunt:et E g.2 nos putabamꝰ⸗ ꝙ ipſe erat redempturꝰ iſrr. . 4. Sperabatis: iã deſperatis: de ſpe cecidiſt:: leuat vos qui vobiſcũ ambulat. Diſcipuli erant:ipſum audierant magiſtrũ: nouerant ipſuʒ: ab illo inſtructi erant ⁊ non potuerũt imitari ⁊ habere fidem latronis pendentis in cruce. Sed foꝛte aliqui veſtrũ neſciũt qͥd dixi de latrone:nõ audiendo paſſionem ſᷣm omnes euangeliſtas. Iſte enim euangeliſta LZucj.23. lucas narrauit qð dico: quia duo latrones cruciſixi ſunt cũ chꝛiſto:dixit ⁊ hoc matthęꝰ: Sed vnus eoꝛum latronũ qui inſultauit do⸗ mino:⁊ alter eoꝛuʒ qui credidit chꝛiſtũ:mat/ thęus nõ dixit: lucas dixit. Recolamus fidẽ Matth. 27. latronis quã nõ inuenit chꝛiſtus poſt reſur- rectionẽ in diſcipulis ſuis. Pendebat in cru ce chꝛiſtus:pendebat ⁊ latro. In medio ille: illi a lateribus. Inſultat vnus: credit alter: iudicat mediꝰ ille. IOlle enim qui inſultabat H dixit: Si filiꝰ dei es libera te.Et alius ad illum: Lu non times deum. Si nos pꝛopter facta noſtra merito patimur:ipᷣe quid fecit? Et cõuerſus ad eum: Memento inquit mei Zucj.a25. Bancti Aluguſtini de tempoe domine dum veneris in regnũ tuum. Maα Quid vobis dicam? Laudo vos:in hocnõ in gna fides: huic ſidei qͥd addi poſſit ignoꝛo. laudo: ſed gemo ⁊ plango. Et quid faciim 8 ſinit Titubauerũt qui viderunt chꝛiſtũ moꝛtuos fratres:ĩmutate vitam in melius. Mutate: dis . ſuſcitantem:credidit ille quem videbat ſecẽ quia finis incertus eſt. Omnis homo cum – in ligno pendentẽ. Quãdo illi titubauerũt: caſu ſuo ambulat.Quid differtis bene viue 8. igtintuin tunc ille credidit. Qualẽ fructum chꝛiſtꝰde re:cum putatis quia longa erit vita? Lõgã De vbis dſi icnotu arido ligno ꝑcepit: Quid em̃ dominus dixe vitam putatis:⁊ moꝛtem ſubitaneam nõ ti / Ser.16. g. nn guſuaini rat: Amen dico tibi hodie mecũ eris in pyra metis.Sed ecce longa ſit:Et quęro vnũ pe,/ nn diſo. Lu differs te: ego agnoſco te.Quãdo nitentem:⁊ nõ inuenio. Quãdo melius bo⸗/ A obonieg hoc ſperaret latro:adductus de latronicino na longa qᷓ; mala vita erit?: LCõgam cęnã ma uu c ad iudicem:a iudice ad crucẽ: de cruce ad pa lam feræ nemo: longã vitam malaʒ omnes radiſum. Deinde ipſe attendens merita ſus habere volunt. Vtiq; ſi grãde quod viuimꝰ⸗ nu non dixit: Memento mei vt liberes me ho / bonũ ſit ipſum grande.QAuid enim vis ma/ — die:ſed cum veneris in regnũ tuum:tũc me/ li dic mihi in oĩbus actibus tuis:cogitatio⸗ r . moꝛ mei eſto:ſi mihi toꝛmenta debent᷑:vel à nibus:cupiditatibus: In terrã nõ vis ſege- nuu uſq; veneris in regnũ tuũ.Et ille:non ſic in- tem malã:non vis vtiq; malam ſed bonam lit uaſiſti regnum cęloꝛũ:vim feciſti:credidiſti: arboꝛem:equum:ſeruũ:bonum amicũ: bo⸗ Maͤſi rapuiſti:hodie mecũ eris in paradiſo.Nõ te num ſilium:vxoꝛem bonã. Et quid hęc ma/ Kran differo. Tantę flidei hodie reddo qð debeo. gna cõmemoꝛem:quando nonvis veſtẽ ma (NEn Latro dicit: AMemento mei dñie cum vene/ lam habere: ſed bonam: caligam poſtremo Glifulen ris in regnũ tuũ:Non ſolũ credebat reſurre/ ipſam non vis niſi bonam? Aut da mihi ali/ numnſi ctionẽ: ſed etiã regnaturũ: Pendenti cruci · quid te velle qð malũ eſt: nec te velle aliqᷣd uelioins⸗ ſixo cruenti ligno hoꝛrenti:cuʒ veneris int bonum: Puto villam malã non vis:ſed bo/ (etdei in regnũ tuum: et illi:nos ſperabamꝰ. Ubi nam:ſolã animã malaʒ vis? Quid te offen/ eh Eae Flatro inuenit:diſcipulus ꝑdidit.DPeinde iazʒ diſti? Quid de te tuipſe male meruiſti? Int Phlescan chariſſimi magnũ ſacramentũ qð cognoui/ bona tua non vis eſſe malum niſi te ſolum. walgib Qucj.24. Mus: audite. Ambulabat cum illis:ſuſcibitẽ Puto:quia dico qð ſoleo:et facitis qð ſole/ litchih hoſpitio:panem frangit ⁊ cognoſcit᷑.Et noſ tis. Ego coꝛam deo excutio veſtimẽta mea. Aſcotidig nõ dicamuſ:qꝛ chꝛiſtũ non cognouimꝰ: No⸗/ imeo ne mihi imputet᷑ quia nõ dico: offi/ Aanmndt uimus ſi credimus. Verũ eſt: NHouimꝰ ſi ore cium meũ impleo: fructum veſtrũ quęro:de Alcetnai dimus: habemus ſi credimus. Habebãt illi bonis operibus veſtris gaudiũ habere vo/ riuntun chꝛiſtũ cõuiuio:nos intus in animo. Plus ẽ lo:non pecuniã. Non em̃ qui bene viuit di/ ſoem Slenge chꝛiſtũ habere in coꝛde qᷓ; in domo. Coꝛ em̃ uitem me facit:et tamẽ diuitię megę non niſi Picketö noſtrũ interius nobis eſt q; ſit domꝰ noſtra. ſpes veſtra ẽ: in chꝛiſto gaudiũ meũ:ſolatiũ ſfocbieiſoi Jam vo vbi debet eum fidelis agnoſcere? meũ:⁊ reſpiramentũ periculoꝛũ in his tem/ ron Qne Agnoſcit qui ſidelis eſt:qui autẽ cathecumi ptationibus nullũ eſt niſi bona vita veſtra. (EylſtäTuE nus eſt ignoꝛat. Sed ianuam cõtra eum ne· Obſecro vos fratres ſi obliti eſtis veſtri:mi/ öunelue mo claudat:vt nouerit.hHeſterna die admo⸗/ ſeremini tamẽ mei. “ igödice nui charitatẽ veſtrã: quia reſurrectio chꝛiſti ⸗ ogtfunceni elt in nobis ſi bene viuamuſ. Si vita noſtra Eodem die:de Reſurrectiõe do/ germo uid S mala moꝛiat᷑: ⁊ quotidie noua ꝓfciat. Abũ/ mini:Serme I C. XLV. ͤſtſtis⸗ dant hic pęnitentes.Quando illis imponit᷑ .?.ͦ.èů . (Etßflſe manus:ſit oꝛdo longiſſimus.Oꝛate penitẽ/ E reſurrectione dñi qðò ſequebat᷑ in AR ies :? eunt oꝛare pęnitentes. Quomõ pęni euangelio ſᷣm Cucam:hodie ternmiu·· ☛ tet qð ſit:ſi pęnitet non fiat.Si autẽ ſit:ꝛnon natum eſt: vbi audiuimꝰ apparuiſſe nenen nomẽ erat: crimẽ manet. Aliqui ipſi ſibi pę dominũ in medio diſcipuloꝛũ ſuoꝛũ diſcre/ nneſo nitentię locũ petierunt: aliqui excõmunicati pantiũ et non credentiũ. Lam vᷣo inopina/ acnl a nobis in pęnitentię locũ redacti ſunt: no / tum fuit ⁊ incredibile: vt nec videntes vide/ fortntcig lunt inde ſurgere:quaſi electus ſit locus pę rent. Videbant enim viuũ quẽ planxerant ns, nitentiũ. Qui debet eſſe locus humilitatis: moꝛtuũ:videbant in medio ſui ſtantem quẽ i ng ſir locus humilitatis. Vobis dico qui voca- doluerant in cuce pendentẽ. Videbãt ergo u n mini pęnitentes et non eſtis: Nobis dico. ⁊ quia ſuis oculis non credebant:vt verum Eein wsne Etaucse us n 4 n⸗ dreſſen eittn lie ngeromi i⸗ engin nnagen eqtodruir Gtennnenn sigtnin ninöneſer lanſelbonn mamcid,. quidbene nnsrelem Sunpoſbenn idanhiah liereleu mnisſeld Qud eoſtn lenenik N Dnidteſn. ſtcinsſ⸗ Fehiniand. iunöicgoß eſnügogode ü baberſo ibeneruutd⸗ ienetonni iͦ neitſalni ni ubiolen ania ſehn . AKseIhn ſecnoe do 1 eeuchn⸗ eholelan, innanli⸗ ſon oin 1Sonni identes ii⸗ Lucl.ꝛ4. viderẽtifalſũ putabant.Eſtimabãt ſicut au diſtis ſe ſpm̃ vidè. Qð poſtea crediderũt de chꝛiſto peſſimi hęretici: pᷣus hoc crediderũt titubãtes apli.Sũt em̃ hodie qui nõ credũt carnem habuiſſe chꝛiſtũ:qꝛ ⁊ partũ virginis deſtruüt ⁊ nolũt eũ natũ ex fęmina credere. Job.i. Verbũ caro factũ eſt: Pꝛoꝛſus a ſua ſide vel potius a ſua inſidelitate: totã iſtã diſpenſa/ tionẽ ſalutis noſtrę:ꝙ facius eſt hõ ꝓ inue/ niendo homie qui deus fecerat hominẽ: to/ tum boc qð chꝛiſtus in remiſſionẽ pęccatoꝝ noſtroꝛũ verũ nõ falſum ſanguinẽ fudit: et got:.a. de vero ſuo ſanguie chirographũ peccatoꝝ noſtroꝝ deleuit: hoc totũ hęretici damnabi les euacuare conant᷑: totũ hoc manichęi nõ credũt.Ecce loquit᷑ ⁊ euangeliũ: Stabat do minus inter diſcipulos ſuos:nondũ creden tes ꝙ reſurrexerat. Videbãt eum ⁊ putabãt ſe ſpiritum videre. Si nihil mali eſt credere chꝛiſtũ fuiſſe nõ carnem:ſi nihil mali eſt: di/ mittant᷑ in iſta opinione diſcipuli. Attẽdite vt intelligatis qð volo dicere:heus autem donet vt dicam: vt ſic dicã: quõ vos audire B expedit. Ecce hocipᷣm repeto.Aliqñ ipſi de/ teſtabiles carnẽ dereſtãtes:⁊ ᷣm carnẽ viuẽ/ tes:aliqñ h̊ dicunt ⁊ ſic decipiũt:Qui meliꝰ credũt ð chꝛiſto:illi qͥ dicũt qꝛ carnẽ habuit: an nos qui dicimus:deus erat ſpũs:et ocu/ lis hominũ nõ coꝛpus ſed deus aparebat⸗ AQuid eſt melius:caro an ſpiritus: Quid re/ ſponſuri ſumus: niſi ſpiritũ carne eſſe meli/ oꝛem: Si ergo dicis: Conſiteris qͥa ſpiritus melioꝛ eſt q; caro. AMeliꝰ ergo de ſpiritu ſen/ tio:qui eũ ſpm̃ fuiſſe dico:nõ carnẽ.O infe/ lix erroꝛ.QAuare ergo ſpm̃ ⁊ carnẽ dico fuiſie chꝛiſtũ?: Tu dicis ſpiritũ:ego ſpm̃ ⁊ carnem. Mõ tu melius dicis: ſed minꝰ dicis. Audi ꝙ totũ qð dico ego:id eſt catholica fides:⁊ qð dicit fundatiſſima ſides et ſereniſſima veri/ tas.Tu qui dicis ſpiritũ tm̃ fuiſſe chꝛiſtum: qð eſt ⁊ ſpũs noſter:id eſt aia noſtra:hoc di/ cis tm̃ fuiſſe chꝛiſtũ. Audi quid dicas:Dico qð dicas. Erat ipſe ſpiritus ex ea natura ex ſubſtantia vnde ⁊ nr̃ eſt ſpũs. Quãto minꝰ dicas:attende.Erat ibi verbũ:Tu dicis hu manus ſpiritus ſolus. Ego dico:verbũ ſpi/ ritus coꝛpus deus et hõ.Si duo nolo dicere iſto vtoꝛ cõpẽdio: Deus ⁊ hõ:⁊ verus deꝰ ⁊ verus homo.Sed de ipſo homie ſi quęris a me.Duo iterũ dico:Anima hũana:caro hu⸗ mana. Tu homo es pꝛopter animã ⁊ carnẽ: ille chꝛiſtus ꝓpter deum ⁊ hominẽ.Ecce q Cnon explico:fatigoꝛ hęſico:ſuccũbo:nõ poſ/⁊ dee pa Pak Frrc er. II. dico. Sed tu melius te dicere putas: quia dicis:ſpũs erat:ſpũs aparebat:ſpũs vide- bat᷑:ſpũs ĩ homie ↄuerſabat᷑.Hoc dicis:hoe dixi:hoc putabãt et diſcipuli.Si nihil malũ dicis: ſi bonum eſt quod dicis: bonum erat qð diſcipuli putabãt:Si dominꝰ eos dimit/ tit vt ſic putent: dimittendus es et tu. Hoc em̃ credebat qð ⁊ tu: ſi bonũ ẽ qð tu credis: bonũ erat qð illi credebant.Sed nõ erat bo nũ: Ait illis dominꝰ: Quid turbati eſtis:et Lud.24. cogitationes aſcenduũt in coꝛ veſtrũ: Cogita tiões iſtę terrenę ſunt. Si em̃ ceęleſtes eſſent deſcenderent in coꝛ:non aſcenderẽt. Quare enim dicit᷑ nobis:Surſum coꝛ veſtrũ:niſivt terrenę cogitatiões nõ ante ſe inueniant coꝛ noſtrũ qð ſurſum poſueramꝰ: Ergo qͥd tur/ bati eſtis:⁊ cogitatiões aſcẽdũt in coꝛ vim?ę Videte manus meas ⁊ pedes meos:palpa/C te ⁊ videte. Parũ ẽ vobis attendere: Manꝰ mittite: ſi parũ eſt attẽdite.Nec ſufficiat at/ tendere:palpate: Nec rãgere ſolũ dixit: ſed palpate ⁊ cõtrectate. Pꝛobent ſibi manꝰvfę ſi mẽtiunt᷑ oculi veſtri:palpate ⁊ videte:ocu lios ⁊ manus habete. Quid palpate: ⁊? quid videte:quia ſpiritus carnẽ ⁊ oſſa non habet ſicut me videtis habere.Errabas cũ diſcipu lis: Coꝛrigere cum diſcipulis. Humanũ eſt: cõcedo. Putatis ſpiritũ chꝛiſtũ:hoc ⁊ pettrꝰ: hoc ⁊ cęteri qui ſpiritũ putauerũt ſe videre: ſed in iſto erroꝛe non remanſerunt: vt ſcias pꝛoꝛius hoc fuiſſe in coꝛdibus eoꝝ:medicus nõ dimiſit: acceſſit: medicamẽtũ adhibuit: vulnera ĩ coꝛdibꝰ videbat: et vnde vulnera coꝛdiũ curaret in coꝛpoꝛe cicatrices ferebat. Si ergo credamus: ſcio quia creditis ſic:ſed ne foꝛte in agro iſto domini ſit herba mala: etiaʒ eos alloquoꝛ quos non video. Nemo credat de chꝛiſto: niſi qð de ſe credi voluit chꝛiſtꝰ: Anteq; nobis expedit vt credamus qð credi de ſe voluit:qui nos redemit: qͥ ſa⸗ lutem noſtrã quęſiuit:qui pꝛo nobis ſanguia nem ſuũ fudit: qui pꝛo nobis qð nobis non . debebat᷑:attulit: hoc credamus qð chꝛiſtus eſt filius dei:verbũ dei.Auid eſtverbũ dei? DO Q Ziccre 2⁵ poteſt verbũ Hampelr hocẽ Pe uts ge verbũ dei.Quęris a me:quid ſit verbũ dei? SPe vbis dut Si tibi vellem dicere quid ſit verbũ homis: Se 3, c. Aehev . » .: ſum explicare vim verbi hũani.Ecce anteq́; Pijora dicam vobis: quod volo dicere iam verbũ eſt in coꝛde meo:nondum a me dictum eſt:⁊ apud me eſt: Dicit᷑ a me ⁊ ꝑuenit ad te et nõ Bancti dᷣluguſtini de tempoꝛe. Job. 10. JZob. 1. E recedita me: Intẽditis vt audiatis verbũ a me: mentes veſtras paſco cũ loquoꝛ.Diui/ deritis inter vos cibũ ſi afferrẽ ventribꝰ:nec totꝰ ꝑueniret ad ſinglos. Sed quãto plures eſtis: tanto in plura fruſta qð ponerẽ diui⸗ deretis:⁊ tanto minꝰquiſq; acciperet:quãto maioꝛ eſſet multitudo accipientiũ. AModo autẽ cibum attuli mentibus:Dico accipite: ſumite ⁊ comedite.Accepiſtis:comediſtis:⁊ non diuiſiſtis. Quicqͥd loquoꝛ:et omnibus totũ eſt: ⁊ ſingulis totũ eſt. Ecce quomõ nõ poteſt ſatis explicari quãtam vim habet ho minis verbũ:et dicitis mihi:quid eſt verbũ dei? Verbum dei paſcit angeloꝝ tot milia. Mente em̃ paſcunt᷑:mente replent᷑. Implet angelos:implet mundũ:implet vᷣginis vte/ eſt verbum dei? Ipſe bꝛeuiter de ſe dicit:ſed magnũ eſt qð dicit: Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ. Nolo murmures vᷣba apẽde.Quid g: Plu ra verba de vno verbo nõ ſufficiũt explicã/ do verbũ. Ergo qð nõ poteſt explicari ver/ bum: caro factum eſt et habitauit in nobis. Suſcepit totũ quaſi plenũ hominẽ: animã et coꝛpus hominis. Et ſi aliquid ſcrupulo/ ſius vis:animã ⁊ camnẽ habet ⁊ pecus.Cum hocipſum alijs verbis dixit:ſed ab eadẽ ſen dico animã humanã ⁊ carnem humanã: to/ Marci. 16. Sermo C.XLVI. cutũ e tam anim humanã accepit. Fuerunt enim qui hinc hęreſim facerent ⁊ dicerent: qꝛ ani/ ma chꝛiſti nõ habuit mentẽ: nõ habuit intel lectũ:non habuit rationẽ: ſed verbũ dei illi fuit ꝓ mente ⁊ ꝓ intellectu ⁊ ꝓ ratione.No/ lo ſic credaſ. Lotũ redemit qui totũ creauit: totum ſuſcepit: totũ liberauit verbum. Vbi mens homis ⁊ intellectus:ibi anima viuiſt/ cans carnẽ. Caro vera ⁊ integra erat ibi:pec catum ſolum nõ erat ibi. Egodem die: de eo quod ſcriptum hec autem duobus ex his am mo M . Odierno die iam ecce tertio audiui/ h mus ex euangelio dñi noſtri reſurre/ ctionẽ: quẽadmodum me vobis lo/ vt ſᷣm omnes euãgeliſtas reſurrectio domi- ni recitet᷑. Marci euangeliũ eſt:qð modo cũ legeret᷑ audiuimus. Marcus autem meruit iſtam diſpenſationẽ: cuʒ in numero illoꝛum duodecim non fuiſſet: quẽadmodum ⁊ Lu⸗ eſt in euangelio 'm Marcu: 4 bu a. „Be e meminiſtis: quoniã hoc moꝛis eſtt . buͥs apparuit in alia efigie⸗ 7 cas. Nam cũ ſint quattuoꝛ euangeliſtę:mat thęus:iohannes:marcus et lucas:duo ſunt ex illis duodecim apoſtolis:id eſt mattheus iohannes. Sed illoꝛũ pᷣceſſio infęcũda nõ fuit:vt conſequẽtes comites non haberent. AMarcus ⁊ lucas apoſtoloꝛũ non pares: ſed ſupares fuerunt. Ideo iam voluit ſpũſſan/ ctus etiã ex his qui inter duodecim non fue/ rũt eligere ad euangeliũ cõſcribendũ duos: ne putaretur gratia euangeliʒandi vſq; ad apoſtolos perueniſſe:et in illis fontem gra/ tię defeciſſe. Eum enim dicat dominus de ſpiritu ſuo: ⁊ de verbo ſuo: qð ſi quis pcepe/ Job. A rit digneq; habuerit: fiet in eo fons aquęſa/ lientis in vitam ęternã: fons vtiq; manãdo iniſnaci e‚ſe indicat: nõ remanando. Per apoſtolos ꝑ/ rum: nec ibiſpaciat᷑: nec hic anguſtat᷑. Quid uenit gratia ad alios:et miſſi ſunt euangeli / ʒzare:quoniã qui vocauit pꝛimos:ipſe voca⸗ uit ſecũdos:ipſe vocauit etiã vſq; ad nouil/ ſimũ tempus coꝛpus vnigeniti ſui:id eſt ec cleſiã toto oꝛbe diffuſam. Auid ergo audiui mus marcũ dicentem? &Æμ awaruerit domi/ B nus in via duobus:ſicut dixit ⁊ lucas:cuius duobus in via in alia effigie. Lucas autem tentia nõ deuiauit. Lucas enim quid dixit: Tenebant᷑ oculi eoꝛum:ne eum agnoſcerẽt. Marcus quid dixit? Apparuit eis in alia effi gie.Qð ille dixit: Cenebant᷑ oculi eoꝛum ne eũ agnoſcerẽt: hoc iſte dixit: In alia effigie. euangeliũ heri audiuimus. Aparuit inquit WMarcſels. lusineigede Alia enim effigies viſa eſt:retẽtis oculis nõ apparẽtis. Quid ergo fratres:quoniã lucas dixit: qð credo vos de leccione heſterna re/ centiſſime meminiſſe: qð cum benedictũ frã geret panem: aperti ſunt oculi eoꝛum? Ergo clauſis oculis in via cum illo comitabant᷑:⁊ poterant ſcire vbi greſſus ponerent: ſi caau⸗ ſos oculos haberẽt? Aperti ſunt ergo ad co/ gnitionem:non ad viſionem. Dominꝰ itaq; noſter ieſus chꝛiſtus:ante panis fractionem ignotus loquit᷑ cum hominibus: in panis fractione cognoſcit᷑: quia ibi percipit᷑ vbi vi ta ęterna percipit᷑ hhoſpitio ſuſcipit᷑: qui do C mum parat in cęlo. Ait enim ſᷣm euangeli⸗ ſtam iohannẽ: Multę maſiones ſunt apud Job.i4. patrem meũ: alioquin dicerem vobis: ibo parare vobis locuʒz. Sed ſi iero ⁊ parauero: iterum veniens aſſumã vos.hoſpes in ter/ ra eſſe voluit dominus cęli: peregrinus in mundo: per quem factus eſt mundus. hho⸗ ſpes eſſe dignatus eſt:vt tu haberes ſuſcipi- lbeheberett Magenszain genetdi ufllumnm⸗ hucdconiun Cun Hepon emmanintait b lunen letckonen Peteclut ſa Uplacemolei Gnendum Muäniendun ſatbelaunita Ehonsoleir Loluperutt. woſciprun Gquospote Cennesztinn bangniden Penoſge fushalgesf cpiets:din gpiebatan loaidaba (coltperdi ler nödicn El Egofut Genſſape Ueinnre., Munigi uctecpin icet deus us wbi N ii Cnigtueen Rucergn ſguisgepe N Mignnicn 1 Dſonsegleu BGer.C.XxL.vI. Feria tertia paſche: Ger.III De v̈bis dñi Ser. 26. 9. endo benedictionẽ: non quia ille indigebat: cum hoſpes intrabat.Heliam ſanctũ famis tempoꝛe per coꝛuum dominus paſcebat: et quem ꝑſequebant᷑ homines: ei ſeruiebant aues. Afferebat ſeruo dei coꝛuus mane pa/ nes:ad veſperam carnes. Hon indigebat g ille quem deus miniſtris auibus paſcebat: apoſlt . luntangt nostioſennen Vſcgadorl niſniigcke⸗ idaponuclis gawendont ⁊ tamẽ q;uis helias non indigeret:mittit᷑ ad viduam ſareptanã:et dicit᷑ ei: Nade:illa vi⸗/ dua paſcet te. Defecerat ei deus: vt ad vidu am mitteret᷑: Sed ſi deus ſeruo ſuoſine hu/ mano miniſterio ſemꝑ pberet paneʒ: vidua vnde haberet mercedẽ? Mittitur ergo non indigens ad indigentẽ: non eſuriens ad eſu rientem: et dicit ad eam: Vade ⁊ affer mihi puſillum vt manducem. Illa modicũ habe/ bat qð conſumptura erat:⁊ moꝛiendo defe / ctura. Reſpondit:quãtum haberet:ꝓphetę intimauit:⁊ ait illi ꝓpheta: Vade pus affer mihi. Illa non dubitauit ſed obtulit. Obtu lit refectionem: ſed meruit benedictionem. Benedixit ſanctus helias hydriam farinę: capſacem olei. Illud in domo repoſitũ erat tlnasne antingtnn. Luasaneen dabetie ingritn. eisin diueh Nculieotunde Naluefe insollsſ guoniildes ebeſeni chun nib,c enulch⸗ D cõſumendum: ⁊ illud oleum in palo pende/ bat ſiniendum. Acceſſit benedictio: et vaſa illa theſauri facti ſunt. Laguncula olei facta eſt fons olei: farina parua vberrimas ſege⸗ tes ſuperauit.Si helias non indigebat:chꝛi ſtus indigebat: Ideo fratres mei admonet nos ſcriptura ſancta:quia plerũq; ſeruos ſu os quos poteſt paſcere deus:ideo facit indi biar:quia dat pauperi:chꝛiſtuſ pauper fuit. HNemo ſuperbiat:quia hoſpitẽ ſuſcipit: chꝛi regde Donin ſag Gfciecn us:in gch kwhn ſcli. ſe mnaumgi cs unt 4 nwohoth lgnun nchs. H unzliß⸗ geghs gentes: vt inueniat operantes. Nemo ſuꝑ/ ſtus hoſpes fuit.Melioꝛ eſt ſuſceptus q;ᷓ ſu/ ſcipiens: ditioꝛ accipiens qᷓ; tradens. Qui accipiebat cuncta poſſidebat:qui dabat ab illo cui dabat acceperat quod dabat. Hemo ergo ſuperbiat fratres mei quãdo dat pau/ peri:nõ dicat in animo ſuo: Ego do:ille ac / cepit. Ego ſuſcipio:ille indiget tecto. Foꝛte quem ſuſcipis iuſtus eſt: ille indiget pane: tu veritate. Ille tecto: tu ceclo. Ille indiger pecunia: tu iuſticia. Fgneratoꝛ eſio: eroga iudicet deus. Pꝛoꝛſus eſto feneratoꝛ: ſed deus tibi dicit: Quid vis? Fęnerari vis. Quid eſt fenerari? inus dare ⁊ plus acci/ pere.Ecce mihi da:ego accipio minus:⁊ do plus. Quẽ queęris cui des: vnde creſcat pe cunia tua:hominẽ quęris: quando accipit gaudet:quando reddit ploꝛat. Vt accipiat quod recipias: noli timere: ne te fgneratoꝛẽ pꝛecat᷑: ne reddat calumniat᷑. Da quidem et homini: ⁊ noli te auertere ab eo qui mutuũ petit.Sed tu dediſti:nõ ploꝛat cui dediſti:⁊ ſi hocipſuʒ quod daturus eſt:vel quod acci/ pit exigit᷑:foꝛte ad manũ nõdum habet:per tuliſti petentem: expecta habentẽ: cum ha/ buerit reddet tibi. Sed auarus es:dicit tibi deus: Me cõueni:ego filium diuitem: pau⸗ perem ꝓpter te feci. Pꝛopter nos em pauꝑ factus eſt cũ diues eſſet. Aurum quęris:ille E 1. Corſ. 8. fecit. Familiã ꝗris:ille fecit. Pecoꝛa quęriſ: ille fecit. Poſſeſſiões ꝗqris: ille fecit. Argen,· tũ queris: ille fecit.CQuid quęris tantũ quę fecit:? Ipſum accipe qui fecit:cogita quẽad/ modum te dilexit. Omnia per ipſum facta ſunt:⁊ ſine ipſo factum eſt nihil.Omnia per ipſum:⁊ ipſe inter omnia.Qui fecit hominẽ factus eſt homo:factus eſt quod fecit:ne pe riret quod fecit. Qui fecit omnia: factus eſt inter omnia. Attende diuitias: eo ꝑ quem facta ſunt omnia?Et tamẽ ille cũ Quid ditiꝰ diues eſſet: moꝛtalem carnem accepit ĩ vte⸗/ ro virginis. Infans natus eſt:pannis inſan tilibus inuolutus eſt: in ᷣſepio poſitus eſt: patienter expectauit ętates: patienter tem/ poꝛa ꝑtulit: ꝑ quem facta ſũt tempoꝛa. Su/ xit:vagiuit:infans aparuit.Sed iacebat et nũciabat᷑:⁊ ſtella fulgente declarabat᷑. Ta/ les diuitię:talis paupertas: diuitię vt crea⸗/ reris:paupertas vt reſtituereris. Quod ille ergo pauper ſuſceptus ẽ hoſpitio quaſi pau per:dignatio fuit ſuſcipientis: non miſeria egentis. SFoꝛte dicis tibi: beati qui meru/ erunt chꝛiſtũ ſuſcipere.Si ego tunc fuiſſem: O ſi vnus fuiſſem de duobꝰ illis quos inue nit in via Tu eſto in via:non deerit hoſpes chꝛiſtus. Putas enim iam non tibi licere ſu/ ſcipere chꝛiſtũ:? Unde inquis licet?: Jam re, ſurgens manifeſtatꝰ eſt diſcipulis ſuis:aſcẽ- regnabai:a matre nutriebatur:⁊ ab angelis , Zucj. 24. dit in cęelum: ibi eſt ad dexteram patris:non eſt venturus niſi in vltimo ſęculo ad iudicãa dum viuos ⁊ moꝛtuos. Venturus eſt auteʒ in daritate:nõ in infirmitate:daturꝰ regnũ: nõ ã̃ſiturus hoſpitiũ. ñ dabit regnũ:exci cidit tibi qð dicturꝰẽ: Cum vni ex minimis Matth.25. meis feciſtis: mihi feciſt? Ille diues:egẽs ẽ vſq; i finẽ ſeculi.Eget ꝓꝛſus:nõ ĩ capite ſᷣ in le qͥd me ꝑſequeris:Obſequamur chꝛiſto. Nobiſcũ eſt i ſuis:nobiſcũ eſt ĩi nob:nec fru⸗ mẽbꝛis ſuii: vbi dolebat qñ dixit: Saule ſau Acj.. ſtra dixit: Ecce ego vobiſcũ ſũvſq; ad ↄſum/ Mattd.28, s 5§ * ſum in bonis operibus: nõ coꝛpoꝛe ſed coꝛ-/ de:non oculis carnis ſed oculis ſidei. Quia/⸗ yvidiſti:credidiſti: ait cuidã diſcipulo ſuo in/ J0. 20. Sermo C.XxLVII oꝛu c A/NV Zebus his ſanctis reſurrectionẽ dñũi uit ⁊ reliqas dedit eis. DNicit᷑ em̃ nob: Si coꝛ d dedicati: quãtum donãte ipſo poſ/ ruptio coꝛꝑis nõ reſurget: quare mãducauit Zucj.24· Quid turbati eſtis:et cogitatiões aſcendũt poteſtatis ſuit nõ neceſſitatis.Sic reſurger in coꝛ veſtrũ? Putauerũt enim ſe ſpiritũ vi/ B rinen⸗ homines. Quid em̃ aliud face . 9 ſeculi. hec ſa ciẽdo agnoſcimꝰ chꝛi⸗ credulo:qͥ dixerat: Non credo niſi tetigero: Veni tange: ⁊ noli eſſe incredulꝰ. Tetigit ⁊ clamauit: Dominꝰ meus ⁊ deus meꝰ.Quia vidiſti credidiſti:ipſa eſt tota ſides tua:quia credis qð vides: laudo eos qui non vident ⁊ credunt:quia cum viderint gaudebũr. odem die: de Reſurretione coꝛ⸗ õtra gentiles: Sermo IIII ſumus de carnis reſurrectiõe tracte/ mus.heęc em̃ fides eſt nra: hoc donum i dñi noſtri ieſu chꝛiſti nobis carne ꝓmiſſum eſt: ⁊ in ipſo pſᷣceſſit exemplũ. Voluit em̃ nobis qð ꝓmiſit in fine nõ ſolum pꝛonũciare: ſed eætiã demonſtrare. Illi quidem qui tunc fue- runt cum illũ viderẽt: ⁊ cum expaueſcerent: ⁊ ſpiritũ ſe videre crederẽt:ſoliditatẽ coꝛꝑis tenuerũt. Locutus eſt em̃ nõ ſolũ verbis ad aures eoꝛum:ſed etiã ſpecie ad oculos eoꝝ: parũq; erat ſe ᷣbere cernendũ:niſi etiã offer ret ꝑtractandum atq; palpandũ. Ait enim: dere. Quid turbati eſtis inquit ⁊ cogitatio/ meas⁊ pedes meos:Palpate ⁊ videte:quia ſpiritus oſſa et carnem non habet ſicut me videtis habere. Contra iſta 1 euidentiam rent homines qui ea quę ſunt hominũ ſa- piunt:qᷓ; ſic diſputare de deo contra deum⸗ Pẽ̃. 9ʒ. Ille em̃ deus eſt: iſti homies ſunt. Sed de⸗ nouit cogitationes hominũ qm̃ vanę ſunt. ↄſu dunt: qð nõ ſolent non credunt. Pꝛeter cõ/⸗ ſuetudinẽ facit deus miracula: qꝛ deus eſt: Aaioꝛa quidẽ miracula ſũt tot quotidie ho mines naſci qui non erant: qᷓ; paucos reſur⸗ rexiſſe qui erãt:⁊ tamẽ iſta miracula nõ con⸗/ ſideratione compᷣhenſa ſunt:ſed aſſiduitate viluerunt. Reſurrexit chꝛiſtus:abſoluta eſt MWatthᷣ.⁊7. res. Coꝛpus erat:caro erat:pependit in cru⸗ :emiſit animã: poſita eſt caro ĩ ſepulchꝛo. Exhibuit illã viuã:qui viuebat i illa: Qua/ re miramur:? Quare nõ credime Deus eſt qͥ In homie camnali tota regula intelligẽdi ẽ: o cernẽdi. Quod ſolent videre cre/ „ . 4 . . „ — . , 4 . 4 . fecit. Cõſidera auctoꝛẽ:⁊te Queęrunt ergo homies: vtrũ coꝛruptio iſta in relurrectione moꝛtuoꝝ? Dicimus non fu/ turam. Reſpõdent nobis: Si coꝛruptio non erit:quare mãducabit᷑? Aut ſi non mãduca/ bit᷑: quare poſt reſurrectionẽ dominꝰ mãdu/ cauit? odo euangeliũ cum legeret᷑ audiui mus:qꝛ cum exhiberet ſe viuũ oculis mani/ tolle dubitationẽ. oꝛpoꝛis quã ſentiüt in carne ſua: futura ſit buſq; diſcipuloꝛũ ſuoꝛũ: parũ illi viſum eſt ad demõſtrãdã euidẽtiã coꝛꝑalẽ:ᷣ addidit: lerũt ei ꝑtẽ piſcis aſſi fauũ mellis:mãduca/ dñs chꝛiſtus? Legiſtis qꝛ manducauit:nun/ Jad legiſit: qꝛ eſunuit? maducauit ieſus: poteſtatis fuit: non egeſtatis. Si deſidera/ ret mãducare: egeret. Rurſus ſi manducare nõ poſſet:minus valeret. NMũquid ⁊ angeli Señ.rs. qñ ſuſcepti ſt hoſpitio a patribꝰnfis nõ mã / Tobie. . ducauerũt:⁊ tñ coꝛruptibileſ nõ fuerũt: Rur ſus dicunt: Reſurgẽt vitia ꝗᷓ erãt in coꝛpoꝛe ſano cũ quib?ꝰmoꝛit᷑ homoe Reſpondemꝰ: Nõ reſurgent vitia. Et dicit᷑ nobis: Quare 3 ergo dñs cum ſuoꝝ vulnerũ cicatricibus re/ ſurrexit?Quid adhuc dicimus: niſi qꝛ ⁊ hoc * voluit:ſic voluit quibuſdam dubitantibus exhibere in illa carne cicatrices vulneris:vt ãꝗt ⁊ quęrũt a nobis: Paruuli qui moꝛiunt᷑: paruuli reſurrecturi ſunt an ętas erit plena reuiuiſcentiũ quoꝛũ erat parua moꝛientiũ: Hoc quidẽ in ſcripturis deſinitũ nõ inueni/ mus. Incoꝛruptibilia coꝛꝑa ⁊ imoꝛtalia re/ ſurrectura ꝓmiſſa ſũt.Sʒ ſi parua ętas red/ dit᷑:ſi ſtatura puſilla rcuocat᷑:nũquid ⁊ pꝛo/ pterea infirmitaſ reuocat᷑: Si parui erũt:nũ gquid iacebũt ⁊ ambulare nõ poterunt: Cre⸗ dibiliuſ tñ accipit᷑ ⁊ ꝓbabilius ⁊ rõnabilius plenas ętates reſurrecturas: vt reddat᷑ mu/ nere qð acceſſurũ erat tꝑe. Nec em̃ redditu/ ri ſumꝰ ſenectã reſurrecturã anhelã ⁊ curuã. Poſtremo coꝛreptiõeʒ tolle: ⁊ qð vis adde. Sed inqs:Quõ erit terrenũ coꝛpus in celo: Philoſophi eniz gentium illi valde magni: uoꝛum vobis iam vel inſanas certe vel hu manas ſententias intimaui: quęſierũt qpe iſta non ſpiritu dei ſed cõiectura coꝛdis hu/ mani. Hhinc maxime faciunt quęſtionẽ: tra/ ctant ſubtiliter de momẽtis pondeꝝ ⁊ oꝛdi: Habetis hic aliquid qð mãducet᷑: Et obtu/ Zucſꝛ4. nes aſcendunt in coꝛ veſtꝝ? Videte manus a vulnꝰ incredulitatis. Adhuc diſpu mnannit ſcſenſ⸗ lfut⸗ austl⸗ Elange . otcAu iheluni, ſeronenüch Gin.⸗Senn ewouaniau Cettenere in Lrcniundepen Mnoerntrbive ſhus, Ban ecltpeponde l (aetinumsde H Pekioaungus (eclngti⸗ nile Moroſtizgu⸗ iduregte ltabebꝛetſ⸗ ginus Quilter Cuidoninus lbeshomine. hidei alih loſetquanen Uncstcopue EChoncerade Ns ſebünon linepenenno ehltenüdn Kunncuniie Gendllnc s dſchliein oſaanen labge in yiſode ANeponſtutäe itenennis Aikſonpoe ndauntd Mlügpzgn a üelin Aa nlelegte tſccl Alo⸗ ſerneiſol ltkintteh fubngcis unnte . pdoit Nfuuuntt Gnae lupgonon nidln Rekandii ulsman, iylunet addd : LCoben lucne midacan ob⸗icor⸗ Nöducauit auitinun⸗ uutleſus: deliders⸗ anducare it angeli baͤn — jsömi’ Nen aüte Bur nnce vonden“ 6:Quare laahot reine anäbis neniecdte noriunt: plena olentiü⸗ Ginueni⸗ lalia /e⸗ gaste/ dapro/ erüt:nu nte Cie⸗ nabiius daima⸗ eantu/ 16 4002. zng5 mo. evelbu nutape disbi⸗ one: ns/ 7 . 4 udi ne elementoꝛũ:⁊ dicunt ꝙ etiã videmus mũ dum ſic eſſe diſpoſitũ: vt ima ſit terra tanqᷓ; in fundo eius:ſecũda aqua ſuperfundat᷑ ter/ rę:tertius aer veniat: quartus ęther cuncta cooperiat. Illud elementũ ſupernum quod ether apellant:ignem dicunt eſſe liquidum ⁊ purum: inde ſydera eſſe foꝛmata: ibi nihil poſſe terrenũ:quoniã oꝛdo ponderũ non ad dere enim debemus talia coꝛpoꝛa nos habi / E Marci.16. mittit. Si dicamus eis noſtra coꝛꝑa in terra eſſe noua victura ⁊ in celo non futura: auda citer ⁊ temere ĩmo inſideliter dicimus. Cre/⸗ bile eſt. Nam quid eſt aliud:nõ poteſtis eſſe imoꝛtales: ſed vt non moꝛiamini ego facio: niſi ⁊ qð fleri non põt ego facio? Volo tamẽæę aliquid etiã de diuerſitate diſputare. Rogo F dic mihi: Terra terra eſt: Aqua aqua ẽ: Aer ger eſt: Ether eſt celum: Et ignis ille liquidꝰ cęlum eſt. Quattuoꝛ nempe iſta grauida q̃ſi cõſtruxerunt ⁊ ediſicauerũt mũdum: hoc eſt ex his quattuoꝛ ędiſicatus ẽ mũdus.Quod in imo ſit:terra eſt. Qð deſuꝑ:aqua.Quod Cre ſuꝑ aquam: aer eſt. Qð ſuꝑ aerem:celuʒ eſt: turos:vt vbi velimus quando voluerimus ibi ſimus. Nam ſi reſpondemꝰ abſoluendã de oꝛdine ponderum quęſtionẽ:in terra nos eſſe victuros:de ipᷣo coꝛꝑe domini nobis eſt quęſtio cum quo aſcẽdit in c-lum. Audiſtis . gð de euangelio modo recens ſonuit in auri bus noſtris:quia eleuatis manibus ſuis be/ nedixit eis: ⁊ factũ eſt vt benediceret eis:re/⸗ Leſſit ab eis:et ferebat᷑ in cę-lum chꝛiſtus do/ minus.Qui ferebat᷑ icelum? Dñs chꝛiſtus. Qui dominus chꝛiſtus: Quid enim ſeꝑatu rus es hominẽ a deo:⁊ facturus es alia per/ ſonã dei: aliã hominis:vt iam non ſit trini/ tas ſed quaternitas?: Quomõ tu homo ani/ ma es ⁊ coꝛpuſ:Et ſicut anima ⁊ coꝛpus vnꝰ eſt homo: ita deus ⁊ homo vnus eſt chꝛiſt?. Sed verbũ non receſſit a patre:⁊ ad nos ve nit:⁊ patrem non deſeruit: et in vtero carnzʒ Zud. 24, accepit ⁊ mũdum rexit.Quid ergo leuatum eſt in celũ:niſi qð ſumptum eſt de terra? J diſcipulos ait:Palpate ⁊ videte:qꝛ ſpiritus oſſa et carnem non habet ſicut me videtis habere.Credamus hoc fratres:et ſi argumẽ ta philoſophoꝛũ difficile ſoluimus:illud qðᷣ demonſtratũ eſt in domino ſine difficultate ſidei teneamus. Illi garriant:nos credamꝰ. Sed non poteſt inquiũt eſſe terrenũ coꝛpus in cęlo.Quid ſi hoc velit deus? Reſpõde cõ tra deum ⁊ dic:non poteſt deus. Noõne et tu quicũq; paganus: dicis omnipotentẽ deũ: 22. de Ciuita/ te dei.ca.26 Nõne in libꝛo platonis qð heſterno die de⸗ claraui: legit᷑ dixiſſe deus non factus dis a ſe facti: QAuoniã eſtis oꝛti: ĩmoꝛtales quidẽ eſſe ⁊ indiſſolubiles nõ poteſtis:nõ tñ diſſol uemini:neq; vlla vos moꝛtis fata perimẽt: nec erũt valentioꝛa qᷓ; conſiliũ meũ: qð ma/ ius eſt vinculũ ad ꝑpetuitatem veſtrã qᷓ; illa quibus eſtis colligati? Totũ ad voluͤratem ſuam redegit deus: qui poteſt ⁊ qð impoſſi/ 7 cther eſt. Qð coꝛpoꝛa ſolida ꝗᷓ tenent᷑ atq; tractantur: non humida dico quę labunt᷑ et fluunt:coꝛpoꝛa dico. Tractabilia vnde lũt: Terrę deputanda ſunt:an aquę:an aeri: an eri? Reſponſurꝰ es:Terrę.Terrenũ ergo coꝛp⸗ eſt lignũ? Plane terrenũ. In terra na/ cit᷑: in terra alitur:in terra creſcit. Tractabi/ le eſt nõ fluxibile. Redi mecũ ad illũ oꝛdinẽz ponderũ.Terra eſt in fundamento. Oꝛdinẽ ſequere.Quid ſuꝑ terram: Aqua. Quareli gnũ natat ſuper aquã: Terrenũ eſt coꝛpus. Si reuoces ad illum oꝛdinem ponderũ: ſub aqua eſſe debuit non ſupꝛa. Inuenimus in terra ⁊ liguum aquam mediã: ſubter terram aquam:⁊ ſuper aquã iterum terram: quãdo quidẽ lignũ terra eſt. Perdidiſti illum oꝛdi/ nem:tene fidẽ. Ergo terrena coꝛpoꝛa inuen/ ta ſunt ſuꝑ elementũ qð ſecundũ eſt in oꝛdi- ne elementoꝛum quando natant ligna neq; mergunt᷑. Attende aliud qð plus mireris. Aorpa ipſa grauiſſima et tamẽ terrena mox eſt caro illa: coꝛpus illud: de quo loquẽs ad vt dimiſſa fuerint ſuper aquaʒ: cõtinuo de/ mergunt᷑ et ad ima ꝓfunda ꝑueniunt: ſicur ẽ ferrũ:poſtremo ſicut ẽ plumbũ. Quid em̃ plũbo grauius? Accedit tamẽ manus artiſi / cis ad plumbũ: facit inde aliquod vas con/ cauũ: ⁊ natat plumbũ ſuꝑ aquã.Ergo nenõ deus dabit coꝛpoꝛi meo: qð dat artifex plũ bo: Deinde aquam ipſam vbi ponitis? Re/G dite ad oꝛdinem elementoꝛũ. Certe reſpon/ debitis:ꝙ aqua ſit ſuꝑ terram. Auare ergo anteq; in terram currat: pendẽt in nubibus flumina? Reuoca nũc ↄſiderationẽ tuam et cogitationẽ ad ea ꝗᷓ dicturꝰ ſum:ſi dño adiu uãte explicare potuero.Quid faciliꝰ moue/ tur:quid velocius agitat᷑: grauiꝰ coꝛpus an leuius? Quis non reſpõdeat leuius: Leui/ oꝛa enim coꝛpoꝛa facilius mouent᷑:velocius aguntur: grauioꝛa difficilius atq; tardius. Certe regulam fixiſti: certe conſideraſti: et circũſpectis omnibꝰ reſpondiſti: qꝛ facilius Bancti aluguſtini de tempoꝛe. mouent᷑: et agunt᷑ velociꝰ coꝛpoꝛa leuioꝛa q tiam in remiſſionẽ peccatoꝛũ ꝑ omnes gen/ Aun grauioꝛa. Ita eſt dicis. Reſpõdę ergo mihi: tes: incipientibus ab hieroſolymis. Illud naenumnn QAuare leuiſſima aranea tarde ſe mouet: er non vidimus: ſed hoc videmus. Quando ſünen grauis equus velocit᷑ currit? De ipᷣis homi/ iſta ꝓmittebant᷑:nõdum videbant᷑. Apoſto tenplön nibꝰ loquar: maius coꝛpꝰ homis grauiꝰ eſt: li chꝛiſtum ſſentem videbant:ſed toto oꝛbe ,Noort Cen⸗ brꝛeui⸗ coꝛpꝰ qð min habet põderis leuiꝰ?. terrarũ diffuſam eccleſiam non videbant. ni Apen Ita vo eſt: ſed alius poꝛtet. Si autem ipſe Videbant caput:⁊ de coꝛpoꝛe credebãt:ha ſitonuncdi homo coꝛpus ſuum poꝛtat: validus currit: bemus vices noſtras:habem gratiã diſpẽ/ cauznun macer languoꝛe vix ambulat. Awende ma/ ſationis ⁊ diſtributiõis noſtrę ad credendũ Paniumu, crũ ⁊ robuſtũ hominẽ:illũ languoꝛe vix pau certiſſimis documẽtis:tempoꝛa nobis ivna Ylolnite cas libellas appendentẽ: illũ ſalubꝛitate coꝛ fſide ſuꝑt diſtributa. Illi videbant caput et ſcogectelle poꝛis multa pondera in carne ſua gerente. credebant de coꝛpoꝛe:nos videmus coꝛpus ſeiendua Tempta tu ambos tollere: grauis eſt vali- credamus de capite. ſcidedveno dus:leuis eſt macilẽtus. Recedat poꝛtatoꝛ: . S crhasl axareat ambulatoꝛ: ipos dimitte ſibi:ferãt vFerie quarta Paſce:dę eo quod R coꝛpoꝛa ſua: video validũ robuſtũq; currẽ⸗? ccriptu eſt ĩ eu gelio m Johannẽ: lichikii⸗ tem. Si hoc valet ſanitas: imoꝛtalitas quid Manifeſtauit ſe iterũ ieſus ad ma- Serma i rict vꝛalebit: Dabit ergo deus mirã facilitarem: re tyberiadis ⁊c. Sermo C.xLVIII u ſunis hN mirã leuitatẽ. Mõ ſine cã illa coꝛꝑa ſpirita⸗ XT hodie lectio recitata eſt de bis ꝗ (mtiſmunl lia nũcupata ſunt: nõ iõ dicta ſũt ſpiritalia: a ſunt poſt reſurrectionẽ dñi:ſᷣm airlin da erũt ſpũs non coꝛꝑa. MHã iſta ꝗ modo ha - euãgeliſtã iohannẽ. Audiuit nobil/ Yob ar. niachen bemꝰ dicunt᷑ aialia coꝛꝑa:et tñ aię nõ ſunt s cüũ charitas veſtra dominũ ieſum chꝛiſtũ ad öncn coꝛpoꝛa:ſic illa ſpiritalia dicunt᷑:ſed nõ ſunt mare tyberiadis oſtẽdiſſe ſe diſcipulis ſuis: nrdſaͤpl ſpiritus: niſi qꝛ ad nutũ ſpũs ſeruiẽt. Nihil Et qui eos iã fecerat piſcatoꝛes hoĩm:inue/ me hocgomn c⸗ tibi contradicit ex te: nihil in te rebellat ad / nit eos adhuc piſcatoꝛes piſciũ. Per totam in iuion See. s. uerſus te:nõ ibi erit quod aplus gemit: Ca/ noctem nihil cęperunt: viſo aũt dño ⁊ eo iu/ n ro cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ:ſpiritᷣ aduer/ bente:retia mittentes cęperũt quãtũ nume/ neſrtiln! Ro.. ſus carnẽ:nõ ibi erit: Video aliã legẽ in mẽ/ rũ audiſtis.Nunqᷓ; hoc dominꝰ iuberet:nilſ . nan bꝛis meis repugnantẽ legi mẽtis meę. hec aliquid ſigniſicare vellet: qd nobis noſſe ex/ nd 4 bella ibi nõ erũt:pax tibi erit: pax ꝑfecta ibi pedirer. Quid & pꝛo magno potuit ad ieſũ dhchdz erit. Vbi volueris:eris: ſed a deo non rece / chꝛiſtũ ꝑtinere:ſi piſces caperent᷑:aut ſi non l hai des. Vbi volueris eris:ſᷣ quocũq; ieris deũ caperent᷑: Sed illa piſcatio:ſigniſicatio no/ Ulgeſenne tuũ habebis.De quo beatus eris:ſemꝑ cuʒ ſtra erat. Recolamus & vobiſcũ duas iſtas ikenntn illo eris. Hemo & fallat: nemo argumentet᷑: piſcatiões diſcipuloꝝ factas eſſe iubẽte dño Uniſunen nemo ſua ſuſpitiõe delyꝛet: Quid nobis ꝓ/ ieſu chꝛiſto: vnam ante paſſionẽ:alterã poſt Muupeſeol milit deus? ventun eſſe certiſſime teneamꝰ. reſurrectionẽ. In bis &̊ duabꝰ piſcationibꝰ rgni,En J Quãdo videbat᷑ chꝛiſtus frẽs mei:qñ ſpiri / tota ſigurat᷑ eccleſia:⁊ qualis mõ: ⁊ qlis erit mnenſen tus putabat᷑: vt ſe coꝛpus eſſe ꝑſuaderet: nõ in reſurrectione moꝛtuoꝝ. Modo habet em̃ muckllt ſolũ ſᷣbebat oculis videndũ: ſed etiã mani ſine numero multos bonos ⁊ malos:poſt re innuneun bus cõtrectãdũ.cQuibꝰ ad exhibendã ſidei ſurrectionẽ aũt habebit certo numero ſolos D veritatẽ in coꝛpoꝛe: dignatus eſt etiã nõ ne· bonos. Recoꝛdamini ergo pꝛimã piſcatio/- cocemonu ceſſitate ſᷣ poteſtate cibũ ſumere.Tñ adhuc nem: vbi videamus eccleſſaʒ qualis eſt iſto oeſeafen illis ſ̊ gaudio trepidãtibus:firmamẽtũ coꝛtempoꝛe. hHominꝰ ieſus inuenit diſcipulos Lud. j. Engoletin .Y dis adhibuit de ſanctis ſcripturiſ:⁊ ait illis: ſuos piſcantes:quando pꝛimũ eos vocauit nkrina Lud.⁊4. Hec ſunt verba quę locutꝰ ſum ad vos cum vt ſequerent᷑ eum. Tunc tota nocte nihil eę⸗ geütinngn adhuc eſſem vobiſcũ:qm̃ neceſſe eſt impleri perunt:Eo autẽ viſo audierunt ab illo:mit/ la Mhlsdeiſl ia quę ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis tite retia. DHomine inquiunt per totam no/ Wingrngntn ⁊ pſalmis de me. Tũc aperuit illis ſenſũ:ſiẽ cxem nihil cępimus:ſed ecce i verbo tuo mit ittmnen⸗ euãgeliũ loquit᷑ qð mõ lectũ eſt: vt intellige timus.Miſerũt:iubẽte omnipotẽte.Quid mmiͤefeſnne rẽt ſcripturas:⁊ dixit eis: Quia ſicſcriptũ ẽ: potuit aliud ſieri:niſi qð ille voluiſſet?: Sed ideſclig ⁊ ſic opoꝛtebat chꝛiſtũ pati ⁊ reſurgere a moꝛ tñ codẽ ipᷣo facto:aliqͥd nob vt dixi qð noſſe nnenisgit tuis die: ⁊ Rᷣdicare in nomie eiꝰ penitẽ expediat ſigninicare dignatus ẽ. Milſſa ſüt Klunn⸗ hns retia. Adhuc dñs nondũ erat paſſus: nõdũ n Aen reſurrexerat:miſſa ſunt retia: cęperũt tantũ cent P piſciũ vt duo nauigia implerent᷑: ⁊ ipᷣa retia nſaltne⸗ eadem piſciũ multitudine ſcinderent᷑. Cunc mrin. WMarci. 1. llis dixit: Uenite ⁊ faciã vos piſcatoꝛes ho rcrlaet,· udl.5. minũ. Acceperũt ab illo retia verbi dei: mi/ Vgninſß ſerũt in mundũ tanqᷓ; in mare ꝓfundũ:cępe d Kotiec runt quãtaʒ multitudinẽ chꝛiſtianoꝝ cerni/ Gunchein mꝰ et miramur. Duo aũt illa nauigia: duos WWRrl populos ſigniſicabant: iudęoꝝ ⁊ gentiũ:ſy/ ſensc nagoge et eccleſieę:circũciſionis et peeputij. Illoꝛũ em̃ duoꝝ nauigioꝛũ tanqᷓ; duoꝛũ pa/ rietũ de diuerſo venientiũ: lapis angularis decogol cſt chꝛiſtus. Sed quid audiuimꝰ:? Ibi ſᷣme- Jobaonn. boanf nauigia pꝛę multitudine: ſic ſit modo: ä multi chꝛiſtiani qui male viuũt eccleſiã pꝛę/ o. I mäüt. Parũ eſt quia ᷣmunt: et retia dirum/ Gcfiit punt. MHam ſi nõ eſſent retia ſciſſa: ſciſmata minegiis. Cnon eſſent cõmiſſa.Trãſeamus ergo ab iſta Zutiltti N piſcatiõe quã toleramꝰ: ⁊ ad illaveniamus. innliüi Argdenter optamus: ? ſideliter exoptamus. Ceiete Ecce dñs moꝛtuꝰ eſt:ſed reſurrexit: aparuit nlchluu ad mare diſcipulis ſuis: iubet eos retia mit/ s niuu tere. IHô quomodocũq; intendite. Nam in ni. haun Zob. 21. pma piſcatione nõ ulis dixit: AMittite retia didt in dexterã aut ſiniſtra. Me ſoli mali vel ſoli mnaünne boni ſigniſicarent᷑ ſi diceret:in dexterã:ideo nellbenn nõ dixit: vel in ſiniſtrã: quia ꝑmixti erãt ca⸗ hobisſoſeg piendi boni cũ malis. Jam mõ poſtreſurre/ otuttd ctionẽ qualis erit eccleſia audite:diſcernite: laufſon gaudete:ſperate:cõpꝛehẽdite.Mittite inqͥt ignifatoſoO retia i dexterã partẽ. Jam dexteri capiunt᷑: ſn dusſu nulili mali timeant᷑. Scitis em̃ qui dixit ſeſe ſeibirdi paratunꝝ eſſe oues a dexteris:dicturũ: Acci/⸗ Nilnimt pite regnũ: Ecce vnde mittit retia? In dex⸗ lannt terã partẽ miſerũt:cęperũt:certꝰeſt numerꝰ: ot nemo eſt ibi ſuꝑ num erũ. Modo aũt quãti oℳohbeten ſuꝑ numerũ accedũt ad altare:qui in popu/ mnospoſte lo dei vident᷑: ⁊ in libꝛovitę nõ ſcribunt᷑. Ibi nunaolip⸗ ergo certus numerꝰ eſt.De quibꝰ piſcibus ⁊ imi land vos eſſe affectate:non audiẽdo tantũ ⁊ lau/ tlgetn dando:ſed intelligẽdo ⁊ bene viuẽdo.Ałit/ r oics tunt᷑ &retia: capiunt᷑ piſces magni. Quis ẽ eawe Watth. 22. em ibi tunc paruus: quando erunt ęqquales ocentl. z50 D angelis dei: Capiunt᷑ & piſces magni:centũ tablen r. quinquaginta ⁊ tres. Dicet mihi aliquiſ.Et enn O. tot erũt ſancti? Abſit a nobis:vt tantã pau/ otonr citatẽ eſſe ſanctoꝛũ et in illo regno futuroꝛũ “ etiã de ſola iſta eccleſia ſuſpicemur. Certus iſctol numerus erit: ſed milia miliũ erunt de popu u ie Abocl. 14, lo iſraelitico. Yohanes ſanct?i Apocalypſi lun de ſolo pplo iſrael duodecies duodena milia Ber.C.XxLvVIII. Feria quarta paſche: Ger. I. dicit futuros: qui ſe cum mulieribus nõ co⸗ inquinauerũt:virgines em̃ ꝑmanſerunt.At vo de cęteris gentibus venire dicit cũ ſtolis albis tanta milia hominũ:quę numerare ne mo poteſt. Aliquod ergo ſignũ vult iſte nu/ merus:⁊ anniuerſaria ſolennitate ſermonis huius cõmemoꝛare vobis debeo: qð omni anno ſoletis audire. Centũ quinquaginta ⁊ tres piſces:numerus eſt ſigniſicãs milia mi/ liũ ſanctoꝛũ atq; ſidelium. Quare ergo iſto numero tot milia quę futura ſunt in regno celoꝛũ:dominꝰ ſigniſicare dignatus eſt: Au dite quare. Scitis legem datã eſſe ꝑ moyſen E populo dei: ⁊ in ipſa lege pᷣcipuũ cõmemoꝛa ri decalogũ:id eſt decẽ ſcepta legis: Quoꝝ eſt vnũ pᷣceptum de colendo vno deo: ſecũ/ Exo. 20. dum pᷣceptum de obſeruatione ſabbati: qð chꝛiſtiani ſpiritaliter obſeruãt:iudęi carna/ liter violant. Iſta tria ᷣcepta ad deum ꝑti/ nent:reliqua ſeptem ad homiĩes: ꝓpter duo H illa pꝛincipalia: Diliges dominũ deũ tuum MWat:5.22. i toto coꝛde tuo:⁊ ex tota anima tua:⁊ ex to/ ta mente tua:et diliges ꝓximũ tuũ tanq; te ipſum. In his duobus mandatis: tota lex pendet ⁊ pꝛophetę.Quia ergo duo ſunt iſta Scepta in illo decalogo:tria ꝑtinent ad dile- ctionem dei:⁊ ſeptem ad dilectionẽ ꝓximi. Qusę ſunt ſeptẽ ꝑtinẽtia ad hominẽ:hHono/ ra patrem tuum ⁊ matrẽ:nõ męchaberis:nõ occides:nõ furaberis:nõ falſum teſtimoniũ dixeris:nõ cõcupiſces vxoꝛem ꝓximi tui:nõ cõcupiſces rem ꝓximi tui. Heęc decẽ pᷣcepta nemo implet viribus ſuis: niſi adiuuet᷑ gr̃a dei. Si ergo legẽ nemo implet viribus ſuis: niſi deus adiuuet ſpũ ſuo: iam recolite quẽ=⸗/ admodũ ſpũſſanctus ſeptenario numero c mendat᷑: ſicuti ſanctꝰ ꝓpheta dicit: implen/ gſa. iu. dũ hoĩem ſpũ dei:ſapiẽtię ⁊ intellectus:cõſi lij ⁊ foꝛtitudinis:ſciẽtię ⁊ pietatis:ſpũ timo/ ris dei. Iſte ſeptẽ oꝑatiões cõmẽdãt ſepte/ nario numero ſpmſanctũ: qui qſi deſcendẽs ad nos:incipit a ſapiẽtia: finit ad timoꝛem: Nos aũt aſcẽdẽtes incipimꝰ a timoꝛẽ: ꝑfici/ mur in ſapiẽtia. Initiũ enim ſapiẽtię timoꝛ pſii. Si ſpũ opus eſt vt lex poſſit impleri: . „ accedãt ſeptẽ ad decẽ:fit numerꝰ decem ⁊ ſe/ ptẽ. Si cõputes ab vnovſq; ad decẽ ⁊ ſeptẽ: fiũt centũ quiq̃ginta et tres. Hõ opus ẽ oĩia annumerare: apud vos nũerate:ſic cõputa/ te: vnũ ⁊ duo ⁊ tria et q̃ttuoꝛ ſũt decẽ. Quõ ecẽ ſt vnũ ⁊ duo ⁊ tria ⁊ q̃ttuoꝛ: ſic adde cę⸗ teros nũeros vſq; ad decẽ ⁊ ſeptẽ:⁊ inuenis Ber. C.XxLIX. Feria quarta paſche: numerũ ſacratum fidelium atq; ſanctoꝛũ in cęleſtibus cum dño futuroꝛũ. em die: Serma I1 Odgie terminatũ eſt de his quę nar/ h erat Johãnes:quomõ apparuerit do/ minus poſt reſurrectionẽ diſcipulis is. Lompellauit ergo apoſtolũ petrũ illũ hfhflſumptoꝛẽ ⁊ negatoꝛem cum loqueret᷑: et iã Joð.ai. viuus moꝛte deuicta et dicebat: Simon io/ hannis. Sic enim awellabat᷑ petrus: Amas me. Reſpõdebat ille qð erat in coꝛde ipius. Si petrus reſpõdebat qð in coꝛde habebat: dominus quare quęrebat qͥ coꝛda videbat: Deniq; ipſe etiã petrus mirabat᷑:⁊ cum quo dam tedio audiebat quęrentẽ quẽ nouerat oĩa ſcientẽ. Semel dictũ eſt: Amas me. Re/ ſponſũ eſt: Diligo te tu ſcis.Et iterũ: Amas me: Dñe tu oĩa noſti:tu ſcis qꝛ diligo te.Et tertio: Amas me:Contriſtatꝰ ẽ petrꝰ.Quid contriſtaris petre? Quia reſpondes amoꝛẽ: oblitus tuũ timoꝛẽ. Sine interroget:inter / roget te dominus:medicus eſt qui te inter/ rogat:ad ſanitateʒ ꝑtinet quod interrogat. Noli tedio affici. Expecta:implet᷑ numerus dilectionis vt deleat numerũ negationis: vbiq; tamen idem in ipſo ternario numero interrogationis ſuę dominus ieſus reſpon / denti amoꝛẽ cõmendat agnos ſuos: ⁊ dicit: Paſce oues meas:tanq; diceret: Quid retri bues:quia diligis me:dilectionẽ oſtende in ouibus?: Quid mihi pᷣſtas:quia diligis me: quãdo ego tibi pꝛęſtiti vt me diligeres?: Si dilectionẽ tuã erga me habes:vbi oſtendas habes vbi exerceas: paſce agnos meos. B Quatenus autẽ eſſent paſcendę agni domi nici oues:tanto pᷣcio comꝑatę:quãta eſſent dilectione paſcendę:in cõſequẽtibꝰ demon⸗ ſtrauit. Poſtq; enim petrus impleto legiti/ mo numero trinę reſponſiõis: ꝓfeſſus eſt ſe eſſe domini dilectoꝛẽ: cõmendat ſibi ouibꝰ eius:audit de ſua futura paſſiõe hic demõ/ ſtrauit dñs ſic diligendas oues ſuas ab eis AIgbus eas cõmendat vt ꝑati ſint moꝛiꝓ eis. 3. Joh.s. Sic idem iohãnes in epiſtola ſua ait:Sicẽ ꝓ nobis chꝛiſtus animã ſuam poſuit:ſic ⁊ nos debemus ꝓ fratribus animas ponere. Re⸗/ ſpongderat ergo dñio petrus ꝑ ſuperbã qua- Job.iʒ. daʒ ſᷣſumptionẽ:qñ ei dixerat: Animã meã pꝛo te ponã. NMondũ vires acceperat quibꝰ impleret ꝓmiſſũ. Modo iã vt poſſit hoc im plere: charitate implet᷑. Jdeo dici᷑: Amas „ liſta: ipᷣe qͥ ſcribit de quo dictũ eſt h: Sic euʒ me. Et reſpõdet: Amo:qꝛ hoc nõ implet niſi charitas. Quid eſt ergo petre:? QAñ negaſti quid timuiſti? Lotũ quod timuiſti:hoc erat moꝛi. Viuꝰ tecũ loquit᷑ quẽ moꝛtuũ vidiſti: noli iã timere moꝛtẽ: in illo vita ẽ quã time bas. Pependit ĩ cruce:cõſixus ẽ clauis: ſpi ritũ reddidit: lancea ꝑcuſſus ẽ: in ſepulchꝛo poſitus.hoc timuiſti qñ negaſti: ne h̊ pate/ reris timuiſti:moꝛtẽ timẽdo vitam negaſti. Aodo intellige: ñ timuiſti moꝛi tũc mo. tuus es. Moꝛtuus eſt em negando: ſed ſur, rexit ploꝛando. Quid deinde ait illi? Seq̃re Job.ꝛ. me: ſciẽs eiꝰ maturitatẽ.Si em meminiſtis: imo meminerũt qͥ legerãt. Dixit petrus:Se⸗ quar te quocũq; ieris. Et dñs ad illũ: Non Job.iz. potes me ſequi modo:ſequeris aũt poſtea. Abpodo inqͥt nõ potes: ꝓmittis: ſed ego vi/ deo vires tuas. Ego venaʒ coꝛdis inſpicio: ⁊ qð verũ eſt ęgroto renũcio: Mõ potes me mõ ſequi:ſeqris aũt poſtea. Sʒ iſta renũcia tio nõ eſt deſperatio. Adiũxit ⁊ ait:ſequeris aũt poſtea. Eris ſanus ⁊ ſeãris me iã. Quia vidit qͥd agat᷑ in coꝛde ipſiꝰ:et vidit ꝙ donũ dederit dilectiõis aĩę ipſius. Dicit ei:Seq̃re me.Ego certe dixera: Mõ potes mõ:ego mõ dico: ſequere me. Reſpexit petrus ad diſci/ Job.au. pulũ quẽ diligebat ieſus:id eſt ad ipᷣm iohã/ nẽ qui euãgeliũ hoc ſcripſit: et ait dño:Dñe iſte qͥd? Scio qꝛ diligis eũ:quõ ego ſequoꝛ ?⁊ iꝑſe nõ ſequit᷑: Ait dñs:Sic eũvolo manere donec veniã:tu me ſequere. Ipſe vᷣo euẽsge,· volo manere donec veniã:ſecutus adiunxit verba ſua in euãgelio ⁊ ait:natã fuiſſe famã inter fratres pꝛopter hoc verbũ:qꝛ diſcipulꝰ ille nõ eſſet moꝛiturꝰ. Et vt tolleret iſtã opi/ nionẽ adiunxit: Mõ aũt dixit eũ nõ eſſe mo/ riturũ:ſed tm dixit:Sic eũ volo manere do/ nec veniã:tu me ſequere.hhanc ergo opinio/ nem qua putabat᷑ iohãnes non eſſe moꝛitu/ rus:abſtulit ipſe iohãnes verbis ſuis conſe/ quẽtibus:ne hoc credat᷑:et ait:HNon hoc di/ xit dominus:ſed hoc dixit.Quare autẽ hoc dixerit: iohãnes nõ exponit: ſed nobis reli quit: pꝛopter qð pulſamus ſi foꝛte aperiaf᷑ nobis: Quãtum mihi dominus donare di/ gnat᷑:quãtum mihi videt᷑. Videt᷑ autẽ ⁊ me/ lius melioꝛibus:ſic puto iſtam ſolui quęſtio⸗ nem duobus modis: aut de paſſione petri dixit dñs qð dixit: aut de euãgelio iohãnis qð ẽ de paſſiõe:vt hoc:ſeq̃re me:ſit patereꝓ me:patere qð ego.Cruciſixꝰ eſt em̃ xpᷣs: cru/ utheanabe xlatanhar ineleltensg NNE tichinssmuirt cP gedlir (ſornmmnſa Gnnegenmrärg (ſerca Fapdin miledei:e pncpioapue Qus vide lſchurquss wrleligtan Awonanere Mkpenettoe hne (oclotptur Ugolnare? Aintha 1 Neingun Ber. C. L. Feria quinta paſche: Ber. . fure verevs eſtaαπ⁵ aſtede ſ 2escde mgr flixus eſt et petrus. Expertus eſt clauos:ex ſionis patefecit. Iſte eſt inquã qui ſimul vi/ miſge pertus eſt cruciatus. Johãnes autem nihil ctima ⁊ ſacerdos: omnẽ veteris ſacerdotij ⁊ nid Zob.11. hoꝛum expentus eſt: hoceſt: Sic eum volo ſacriſici vmbꝛã dlara luce reuelando ſiguris ſu⸗ manere:ſine vulnere:ſine cruciatu:doꝛmiat ⁊ gnigmatibus finem impoſuit:nouo auteʒ Legnimm⸗ et expectet me:tu me ſeq̃re. Patere qð ego: eccleſię populo nouum ſacerdotiũ ⁊ nouum icaliuſn ſanguinẽ fudi ꝓ te: funde ꝓ me. VUno ergo ſacriſiciũ initiauit: vt videlicet nouũ vinum Mattð.9. ünſgnen iſto modo exponi poteſt qð dictũ eſt:Sic eũ in vtres nouos mitteret᷑. Quod ſi granũ fru Job.ꝛ2 Aſtrzenp volo manere donec veniam: tu me ſequere. menti cadens in terrã ⁊ moꝛtuũ tam mirabi hlanent Nolo vt ipſe patiat᷑: tu patere. Scom autẽ liter omnia inouauit: multomagis in ſeipſo Einaitͤtne, euãgeliũ Johãnis:h̊ modo videt᷑ intelligi: rediuiuũ cum fructu multiplicato reſurgẽs gmnanſtſe t. qð petrus ſcripſit de dño:ſcripſerũt et alij:b cuncta fęcundauit: et non ſolum ſpiritali⸗ keitlligiſe e ſcripta eoꝝ magis circa hũanitatẽ dñi vidẽ bus rationabilis terrę incrementis: ſed etx enneninike tur occupata.Dñs em̃ chꝛiſtꝰ et deꝰ eſt ⁊ hö. ipſis quoq; terrenis ſeminibus hoc tempo/ Nntpansn. Quid eſt hõ? Anima ⁊ caro.Quid aũt chꝛi / re amplioꝛẽ ꝓuentũ dedit. Vnde modo in is dli N ſtus eſt: Verbũ:aia ⁊ caro. Sed qualis aias germina erũpentis terrę tota hilarioꝛ facies s airpeln. Naʒ ⁊ pectoꝛa habẽt aias. Verbũ: rationa / vario ſuoꝛum fructuũ oꝛnatu omnẽ hactenꝰ mis:ſelecpnn lis aia ⁊ caro:hoc totũ chꝛiſtuſ. Sed de diui / quaſi moꝛtuã rerum naturam reſurgẽti ſuo isiipn nitate in litteris petri nõ aliud: In euãgelio domino cõꝛeſuſcitat: vbi arboꝛum ⁊ herba/ Pöporane auüt iohãnis multũ memini: In pᷣncipio erat rum grata venuſtas:diuerſo quidem germi Gziſaſei v̈bũ. Ipſe dixit: Trãſcẽdit nubes:⁊ tranſcẽ nũ munere pari tamẽ geſtu lęticię:ſingulari ttaitſtgnns dit ſydera:tranſcendit ⁊ angelos:tranſcẽdit huic ſolennitati feſtiua occurrit. De cęli aüt B nei Qui omnẽ creaturã: ꝑuenit ad verbũ ꝑ qð facta nunc vſq; quodãmodo triſti: tandẽ vᷣo lęta 4 engdon Job.i. ſunt ola. In pꝛincipio erat verbũ:⁊ verbum facie quid dicã: quę aliquãdiu iam denſa ca Dictargeſe erat apud deũ: et deus erat verbũ:hoc erat ligine nubium adoperta aeris huius ſpaciũ J Eöndaeãrki.dd in pꝛincipio apud deũ:omnia ꝑ ipſum facta omne turbauit: Et ecce repente quaſi iuſti/Ns. s4. demsunid ſuunt. Quis videt:quis cogitat: quis digne cia de cęlo in terram ꝓſpiciente mira ſereni/ tntintti ſuuſcipiat: quis digne ꝓnunciet: Lũc huncq tas mũdo arridet: ⁊ in vnã lęticiã celi ⁊ terrę taldiein bene intelligit quãdo chꝛiſtus venerit: Sic vota cõcurrunt:vt deũ ⁊ hominẽ chꝛiſtũ cõ⸗ RH cũ volo manere donec veniã: expoſui ſicut muni exultatione excipiant: qui cõmunem polomener potui: poteſt ipſe melius in coꝛdibꝰ veſtris. vtriſq; pacem afferre venerat:⁊ mediũ pari/ ſezoait⸗ — —„B etem macerię ſoluẽs:fecit vtraq; vnũ. Hinc eibren ¶ Item eodem die Homelia de eo aſtroꝛum omniũ fomes:ſplendoꝛ ille ſolaris n uod ſcriptum eſt in euangelio m ſuam frontẽ admodũ rugata iam iamq; ex/ m Bob,ar. Pobanne⸗Wanlteſkaitte iterũ ie / purgat:⁊ quaſi rex cõſpicuus in diademate iſ le us ad mare TCyberiadis ⁊c̃.que ha capitis ſui:in die deſponſatiõis ſuę:⁊ in die igdan bet in expoſitione doctoꝛis Jbidẽ leticię coꝛdis ſui cęteris ſtellis velut comiti/ lanin prus ſuis largioꝛa luminis ſui dona impen/ ndin Ser. C. L. ¶Feria quinta Daſchę: Sermo I dit. Luna em ab ipſo oꝛtus ſui die ſempꝑ in oanerede quodam ſui diſpendio poſita: ad paſchalia cgoopind W Gnus ille legalis cuius imolatione gaudia pleno ſe lumine parat. Et vt cuncta Beſenae Exo.12 antiquus hebꝛęoꝛũ populus ęgyp / bꝛeuiter ꝑſtringã:ſicut omne quod in rebus ſisſniscte tie ſeruitutis iugum abiecit:quomõ ſubſiſtit diuina diſpenſatione hominis im. onben ultimodis ſacramẽtis verioꝛẽ ſanctę eccle perio ſeruit: ſic de ſalute humana omnibus rnliin ſię hoſtiã in ſigura ſui contineat: tunc potiſ Eyna exultatio incumbit. Cum igitur ꝓ ho/ mntel, 1orl-5. ſimu ipſa rerum veritate ꝓbatum eſt: quan- mine omnis creatura tãtis indicijs ſua gau/ ſott dQo paſcha noſtrũ iĩmolatus eſt chꝛiſtus: qui dia monſtret: cõſequens eſt vt ab hominibꝰ sdenmt Ela. 53 ſicut ouis ad occiſionem ductus eſt: et ſicut ipſis teſtimonia tali leticię nõ deſint. Pꝛe/C letautit⸗ agnus coꝛam tondente ſe ſine voce: ſic non figurata eſt in ꝓtoplaſto adam chꝛiſti reſur/ oligf aperuit os ſuum. Iſte eſt agnus qui in alta- rectio:quia ſicut ille poſt ſopoꝛem ſurgens: Geũñ.2. aſoneh ri crucis hoſtia viua deo patri pꝛo nobis in euam de latere ſuo fabꝛicatam agnouit: ita i⸗ chind odgoꝛem ſuauitatis oblatus: tranſitũ nobis chꝛiſtus a moꝛte reſurgens ex vulnere late / ſtnnan de regione vmbꝛę moꝛtis ad terrã repꝛomiſ/ ris ſui ędiſicauit eccleſiam. Noe quoq; vir Señ.9. i s Bancti Auguſtini de tempoꝛee. agricola cum plantaſſet vineã: ⁊ inebꝛiatus vino obdoꝛmiſſet:⁊ diſcooꝑtus iaceret in ta bernaculo ſuo: expergefactus a ſomno filio ſuo verecũdiã ſuã nõ celanti maledictũ per/ petuę ſeruitutis imponẽs: chꝛiſtũ ſigniſica/ uit: quivineã ſuam fecit eccleſiã:cuiꝰ amoꝛe poculo paſſiõis inebꝛiatꝰ:⁊ aſſumptę carnis tegmine nudatus a moꝛtuis reſurrexit:ſicut Cantl.S. ipſe ait i canticiſ:Expoliaui me tunica mea: quomõ induar illa? Jonas vᷣo qualiter ⁊ ipe in ſe dñi moꝛtẽ ⁊ reſurrectionẽ expᷣſſerit:euã/ D gelicus ſermo aꝑte declarat. Quia igit᷑ fra⸗ tres omnis creatura quodã charitatl officio noſtrę ſaluti cõgaudet: noſtrũ eſt ex hoc no⸗ bis in vſum viuendi aliquid trahere: ne cõ/ munis omniũ lęticia ius ſuũ in nobis amit/ tat: quos cauſę totius ſumma in capite ſpe/ ctat:et pᷣmũ quidẽ velut oues paſcuę dñi in Ro. ꝛz ara coꝛdis igne charitati aſſati: noſmetipᷣos offeramꝰ hoſtiã viuentẽ:ſanctã:deo placen⸗/ Cotł.ʒ. tẽ:⁊ aʒ ymis cõtinentię:moꝛtiſicata iã habẽ/ tes membꝛa noſtra quę ſunt ſuꝑ terrã: id eſt foꝛnicationẽ:immũdiciã:⁊ cętera vitioꝛũ er/ gaſtula declinemus:⁊ in ſtatione virtutũ ſe/ dem nobis aptemus: moꝛtuis quoq; operi/ bus abꝛenũciantes: fructum optimũ vr ter/ ra bona afferamus:exemploq; bonę arboꝛiſ in omni bonitate et iuſticia fructiſicemꝰ. Ne vo ⁊ claritas ſolis noſtrę deſit cõuerſationi: Watth̊.S. Luceat lux noſtra coꝛã hominibꝰ vt videãt opera noſtra bona:⁊ gloꝛiſicẽt patrẽ noſtrũ qui in cęlis eſt.Si igit᷑ ita agentes vltimus nos dies inuenerit:erit nobis qñũq; in ᷣmio Cotł.ʒ. jpſa quoq; coꝛpoꝝ reſurrectio:vbi cũ chꝛiſtꝰ apparuerit vita noſtra:tũc ⁊ nos agparebimꝰ cũ ipᷣo in gloꝛia: qui viuit ⁊ regnat deus per omnia ſęcula ſęculoꝛũ: Amẽ. mala: ſperamꝰ bona. Hoc facit miſericoꝛdia eius qui creauit nos. Sed tempoꝛe miſenię noſtrę ⁊ ſicut ſcriptura loquit᷑: diebus nati/ uitatis noſtrę noſſe debemus vnde debeat eſſe ipſa triſticia. Triſticia em̃ ſiceſt:quomõ ercus. Stercus nõ loco ſuo poſitũ unmũ⸗ icia eſt. Stercus nõ loco ſuo poſitũ:immũ⸗ dam facit domũ:loco ſuo poſitũ fertilẽ facit agrum. Videte ſtercoꝛis locum ab agricola ficet: niſi qui cõtriſtatur ex me?Et alio loco: tem impęnitenda operat᷑.Qui ſᷣm deum tri ſtis ẽ: in pęnitẽtia triſtis ẽ de peccatis ſuis. Triſticia de iniquitate ꝓpꝛiã iuſticiã partu/ rit. Pꝛiꝰ tibi diſpliceat qð es vt poſſis eẽ qð non es. Queę ſᷣm deũ eſt inquit triſticia:pęg/ nitentiã in ſalutẽ impęnitends operat᷑. Peę/ nitentiã inquit in ſalutẽ.Qualẽ ſalutẽ:? JIm pęgnitendã. Quid eſt impęnitendã? Cuiꝰ te omnino pęnitere non poſſit.habuimus em̃ vitã cuiꝰ nos debuimus pęnitere: habuimꝰ vitã pęnitendã: ſed non poſſumus ꝑuenire ad vitam impęnitendã niſi ꝑ malę vitę pę nitentiã.HNũquid fratres vt dicere ccperam in maſſa tritici purgata iuenies ſtercus:? Lñ ad illum nitoꝛem:ad illam ſpeciẽ et pulchꝛi/ tudinẽ ꝑ ſtercus ꝑuenit᷑: reipu blicę fſditas via fuit. Merito etiã dominꝰ dicit in euan/ trienniũ eſt ꝙ venio ad eam: et fructũ in ea non inuenio: ſcidam illam: ne mihi agrum impediat. Intercedit colonus: Intercedit iam ſecuri ĩminente infructuoſis radicibus: ⁊ pene feriente: intercedit colonus: quomõ interceſſit deo moyſes. Intercedit colonus Tꝓ dicit: Domine dimitte illam et hoc anno: Circũfodio ei ⁊ adhibeo cophinũ ſtercoꝛis: ſi fecerit fructũ bene:ſi quo minus:pꝛęcides eam. Arboꝛ iſta genus eſt humanũ. Viſita/⸗ uit iſtam arboꝛẽ dominꝰ tꝑe patriarcharũ: quaſi pᷣmo anno. Viſitauit eam tꝑe legis et ꝓphetarũ:quaſi ſecũdo anno.Ecce in euan gelio tertius annus illuxit. Jam quaſi ſcidi debuit:ſed interpellat miſericoꝛs miſericoꝛ/ dẽ. Qui em̃ ſe volebat exhibere mi᷑icoꝛdẽ: ipᷣe ſibi opoſuit interceſſoꝛẽ. Dimittat᷑ inqͥt hoc anno:circũfodiat᷑ ei foſſa: lignũ eſt hũi/ litatis:adhibeat᷑ cophinus ſtercoꝛis:ſi foꝛte det fructũ:imo qꝛ dat fructũ:ex ꝑte non dat fructũ: veniet dñs eiꝰ⁊ diuidet es. Quid eſt Ser.C.. ¶ Eodem die Sermo II 1 Ic ſe habet fratres chariſſimi: Sic NVabet miſeria noſtrę ↄditionis ⁊ dei W miſeratio: vt tempus męſticię: tem/ pus lęticię pꝛęcedat: id eſt vt pꝛus ſit tem/ pus męſticię: poſterius tempus lęticię. Pꝛi⸗ ſit tempus laboꝛis:poſterius quietis:pꝛius ſit tempus calamitatis:poſterius fęlicitatl. Sic ſe habet miſeria noſtrę cõditionis vt di ximꝰ⁊ diuina miſeratio. Lẽꝑus em̃ męſticię laboꝛis miſerię peccata nf̃a nob repererunt. Tempus vo lęticię quietis fęlicitatis:nõ ve nit de meritis noſtris:ſed de gra ſaluatoꝛis. Aliud meremur: aliud ſperamꝰ. MÆ.eremur pꝓuiſus. Ait aplus: Et quis eſt qui me lęti/ 2. corj.2. gelio de quadã arboꝛe infructuoſa. JIs ecce LZucj.iʒ. ge itcl uuſt uonir octn ſtun⸗Ann Cioloasofott liatliſi ſisetegnueni (rilevlocung ſenpercic n XTriſticia inquit ſᷣm deũ pęnitentiã in ſalu/ 2. Con.. WyKafenstuln ſinüdimon?op Uetdnzgnapn Ndgaudiſen vebigickenun Pgenenteßent? loeunquero. eyeiiperit ſſiboneſtoniic MWrgo Aud⸗ ugoten won fſcunplouram tlafuewsn olulgipruns: ℳbNinacitinme neccati. 0hſentorante (.Putendian niens Egodini umnini nei gep 6oldegri⸗ ſ Ponolocbe⸗ flcunpemnt uſeneſtcget ſreebütni Pdetatoiüngd leninia ſenppennllnen Nimmhann Phrgucngn uuhlmani nanirgt Unktbo de hlsdeolnte Aftſinodio wiinl nefllidzeſe uthihenne uunil MIundadel, ni Al ==== Se. rap. fuctnlenng Kuenpen guidech S = ☛ usndedn chlckenn; ſu Doſtüinri⸗ ſu⸗ doltitnni⸗ oltüfniehe aun begi ncktelimeke⸗ Xerltiohe Aolenänli „Qufnmnn e depetenslie i utcigann esſetis⸗ inguitofrrg, Anf.ias Qualsſuietire — n houngei eninedihin voſfunnsgeene Ulemaenir rnertent eniss ſtemel ſpenict tn publig fii nin dicrinann uaneſr ea meafudine nenenhtin nns: ield ols aru hcolones: en Nteretr n lamaboeme vpbini ns omniaus unmi bt ne Pamimndn . Teintheet = . . — Ber. doiuidet: Quia ſunt boni ⁊ ſũt mali. Mo0do autem in vno cętu tanqᷓ; in vno coꝛpoꝛe ſunt conſtituti. Ergo fratres mei vt dixi: Ster⸗/ coꝛis locus opoꝛtunius dat fructum:impoꝛ/ tunius autẽ locũ facit immundũ.Neſcio qͥs triſtis eſt?· Inueni neſcio quẽ triſtem: Ster/ cus video:locum quęro:dic amice vnde tri- ſtis es?: Perdidi inquit pecuniã. Locꝰ imun 2. Con.7. dus: fructus nullus:audiat apoſtolũ: Triſti cia mũdi moꝛtẽ operat᷑.Non ſolũ fructꝰ nul lus: ſed magna ꝑnicies. Sic ⁊ de cęteqʒis re/ dus ad gaudia ſęcularia ꝑtinentibus:quas res longũ eſt enumerare. Uideo aliũ triſtã/ t᷑ẽ: gementẽ flentẽ: Multũ ſtercoꝛis video: ⁊ ibi locum quero.Et cum viderem triſtem: ſlenteʒ: inſpexi ⁊ oꝛantẽ. Oꝛans neſcio quid mihi bonę ſignificatiõis ingeſſit. Sʒ adhuc locũ quęro. Quid eniz ſi iſte oꝛans: gemẽs: magno fletu moꝛtẽ roget inimicis ſuiſ: Etiã ſic iam ploꝛat:iam rogat:iam oꝛat:locus im alltenliller· mMũüdus: fructus nullus. Plus eſt qð inueni/ mus in ſcripturis: Rogat vt moꝛiat᷑ inimic Võ.ios. ipſiꝰ:incidit in maledictõeʒ iudę.Oꝛatio eiꝰ fiat in peccatũ. Inſpexi aliũ rurſus gemen⸗ tem:flentẽ:oꝛantem:ſtercus agnoſco:locuʒ quęro. Intendi autẽ oꝛationi eius:⁊ audito Põ.40. dicentẽ: Ego dixi domine miſerere mei: ſa/ na animã meã qꝛ peccaui tibi:Gemit pecca/ tũ:Agnoſco agrũ:expecto fructũ:Heo gra/ tias. Bono loco eſt ſtercus: non ibi vacat: fructum parturit. hoc eſt vere tempus fru/ ctuoſe meſticię:vt conditionẽ moꝛtalitatis noſtreę: abũdantiã temptationũ: ſurreptio/ nes peccatoꝛũ:adũſitates cuꝑiditatũ:rixas cõcupiſcentiarũ contra bonas cogitationes ſemꝑ permultuantiũ doleamus: hinc triſteſ D ſimus.hoc tem ſerie noſtreet gemit⸗ itue Hꝛerogatu eſt illi noſtri: quadraginta dies illi ſigniſcãt ante retribuã dño. Quid e :quid retribuã? Re⸗/ paſcha.Leęticia vᷣo quę poſterioꝛ erit:quiet: fglicitatis: vitę ęternę:regni ſine fine:qð nõ/ , dum eſt: his diebus quinquaginta quibus/ Dieiebus deo laudeſ dicunk igniſtcat. Signi/ ficant᷑ em nobis tempoꝛa:vnũ ante reſurre/ ctionẽ domini:alterum poſt reſurrectionem domini. Vnũ in quo ſumus: alterũ in quo nos futuros eſſe ſperamus. Tempꝰmęroꝛis qð ſigniſicãt dies quadrageſimę: ⁊ ſigniſica mus ⁊ habemꝰ.Tempus autẽ lęticię ⁊ quie/ tis ⁊ regni qð ſigniſicãt dies iſti:ſigniſicamꝰ ꝑ alleluia: v nõdũ habemꝰ laudes. Sed nũc ſuſpiramꝰ ad alleluia. Quid ẽ alleluia? Lau date deũ. Sed nõdũ habemꝰlaudes iĩ eccle- a.I. Feria quinta paſche: Ger. I ſia frequẽtant᷑ laudes dei poſt reſurrectõeʒ: quia nobis erit ꝑpetua laus poſt reſurrecti/ onem noſtrã.Domini paſſio tempus noſtri ſigniſicat in quo nũc flemus. Flagella: vin/ cula:cõtumelię:ſputa: ſpinea coꝛona: vinũ fellitũ:in ſpongia acetum:inſultatiões: op/ pꝛobꝛia: poſtremo ipſa crux: in ligno mem/ bꝛa ſacra pendentia:qͥd nobis ſigniſicãt niſi tempus qð agimus: tempus męroꝛis:tem/ pus moꝛtalitatis: tempus tẽptatiõis? IJJeo fędum tempus: ſed fęditas iſta ſtercoꝛis ſit in agro:non in domo. AMgroꝛ ſit de peccatiſ non de cupiditatibus fraudatis. Fędũ tem pus:ſᷣ ſi bene vtat᷑:ſidele tempus.Quid fę/ tidiꝰagro ſtercoꝛato? Pulchꝛioꝛ fuit ager an teqᷓ; cophinũ ſtercoꝛis haberet: perductꝰ eſt ager ad fęditatem vt veniret ad vbertatem fidei. Ergo feditas huiꝰ tẽpoꝛis ſignũ eſt: 5 deamus ergo cũ ꝓpheta quid dicat: Vidi/ mus eum. Qualẽ:? Hon habentem ſpeciem neq; decoꝛẽ. Quare: Aliũ ꝓphetã interro⸗ ga:Dinumerauerũt omnia oſſa mea.Hinu/ Ns. 21. merata ſũt oſſa pẽdentis. Fęda ſpecies:cru⸗/ cifixi ſpecies: ſed iſta feditas pulchꝛitudinẽ parturit. Quã pulchꝛitudinẽ? Reſurrectio⸗/ nis: Quia ſpecioſus foꝛma pꝛę filijs hoim. z. 44. Laudemus ergo fratres dominũ:quia eius E fidelia ꝓmiſſa retinemus:nondũ accepim. NParũ putatis:quia pꝛomiſſoꝛem tenemus: vt iã debitoꝛẽ exigamꝰ: Pꝛomiſſoꝛ deus de. bitoꝛ factus eſt bonitate ſua: nõ ſꝛiogantia noſtra. Quid ei debemus vt eum debitoꝛẽ teneamus? An foꝛte qo audiſtis in pſalmo: Quid retribuã dño. Pꝛimo qñ dicit: Quid Pö. 1 5. retribuã domino: verba ſunt debitoꝛis: nö debitü exigentis. Pꝛerogatũ eſt illi:Quid pendã. Pꝛo qua re? Pꝛo omnibꝰ ꝗ retribui mihi.Quid retribuit mihi:? Pꝛimo nihil er? ¶ fecit me: ꝑieram ꝗſiuit me:quęrẽs inuenit me:captiuum redemit me: emptũ liberauit me: de ſeruo fratrẽ fecit me. Quid retribuã dño? Non habes qͥd retribuas.Quãdo ab illo totũ expectas:qͥd habes retribuere?Sʒ expecta. Heſcio quid vult dicere. Cur ꝗqrit? Quid tribuã dño ꝓ omnibus quęretribuit mihi: Circũſpiciens vndiq; quid retribuat: q̃ſi inuenit. Quid inuenit: Calieẽ ſalutaris accipiã. Retribuere cogitabas: adhuc acci/ pere qrebas. VUnde rogo? Si adhuc acciꝑe quęris:adhuc debitoꝛ eris quando retribu/ t nobis ſit iſta fęditas tempꝰ fertilitatis. Vli/ Ela. 55. H ) Ber. C.LII. Feria ſexta paſche: Ber. I. toꝛ. Si ergo ſemꝑ debitoꝛ eris: quãdo retri / Johannẽ:Maria ſtabat ad monu/ ↄob.a0. bues?: Mon inuenis qð retribuas:niſi quod dederis non habebis. Vide quando dice⸗/ pas.: Quid retribuã:ad illud ꝑtinet qð dixi/ 5Hſti:Omnis homo mẽdax. Qui em̃ voluerit dicere:quia retribuet aliqͥd deo: mẽdax eſt: (Omnia ab illo ſperanda ſunt:a nobiſipſis hter illũ nihil niſi foꝛte peccatũ) et mẽdaciũ de ſuo loquit᷑. Vere plene de ſuo abundat homo:mendaciũ oino hic habet ⁊ theſaurũ mendacioꝝ:coꝛ ſuũ mentiat᷑ quãtum poteſt nõ deficit: ſingat quicqᷣd poteſt:mentiat᷑ qͥc- qd põt.Quare? Quia qð grat habet:de ſe habet:nõ illud emit.Qñ venit᷑ ad veritatẽ: ſi verax vult eſſe:nõ erit de ſuo. Mdax pe- trus de ſuo. VUbi mẽdax: Pꝛęmiſit nob dñs Mattb.iõ. paſſionẽ:⁊ dic: Abſit a te:nõ ſiat illud.Oĩs Ps. 5. homo mẽdax. VUnde mẽdax? Ipſum domi/ nmnũ audi: Hon ſapis queę dei ſunt: ſed ꝗᷓ ſunt homis. Verax autẽ petrus. Quãdo? Tu es chrꝛiſtus ſiliꝰ dei viui. Vnde iſta veritas ho/ mini mẽdaci:? Ecce homo diẽ: Tu es chꝛiſt AHiiliꝰ dei viui. Quis dicit? Petrꝰ.Quid erat petrus?: homo qui dixit verũ. Certe omnis homo mẽdax.Ecce:ecce lingua eiꝰ: ecce lin/ gua de lingua eius. Quomõ omnis homo mmmBendax: Audi:qꝛ omnis homo mendax:qꝛ de ſuo. Ergo vnde petrus verax? Audi ipſã veritatẽ: Beatus es ſimon bariona. Unde beatus? De ſuo: Abſit: quia tibi nõ reuela/ uit caro ⁊ ſanguis:ſed pater meus qui in cę/ S lis eſt. Laudemus ergo dominũ fratres cha riſſimi:laudemus deũ:dicamus alleluia. Si gniſicemus iſtis diebꝰ diem ſine fine.Signi ffiicemus locum imoꝛtalitatis: tempus imoꝛ- NPõ. 33. talitatis. Feſtinemus ad domũ ęternã. Be/ ati qui habitant in domo tua:in ſęcula ſęcu/ loꝛum laudabunt te. Lex dicit: ſcriptura di⸗ cit:veritas dicit: VUenturi ſumus ad domũ dei quę eſt in cęlis. Ibi non quinquaginta Auali die . mit:ſides me tangit. Videt᷑ ergo iſta maria cui dixit dñs: Holi me tangere: nõdum em̃ J0ö.r⁰%.%. diebus deum laudabimuſ:ſed quẽadmodũ ſcriptum eſt: In ſecula ſeculoꝝ. Uidebimꝰ: amabimus:laudabimus.Mec qð videbimꝰ Ddeficiet:nec qð amabimus ꝑpibit:nec qð lau dabimꝰ tacebit.Sempiternũ totũ erit: ſine ſine erit. Laudemꝰ:laudemꝰ: ſ̊ nõ ſolis vo/ cibus:laudemꝰ ⁊ moꝛibꝰ: laudet lingua:lau det vita:ſed habeat charitatẽ inſinitã cũ vi/ ta ieſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ:qui ⁊c. Item eogdem die: Homelia deeo quod ſcriptum eſt in euangelio m doctoꝛis Jbidem. ¶ Feria ſexta Daſchę Sermo I Ser. CIj oñis ieſus mulieri quęrẽti coꝛpus eius: et eũ dum em̃ aſcendi ad patrẽ meũ.Dixi aũt vo/ bis ⁊ meminiſſe debetis:non omnia omnes credendi eſſent:ſed abſit cõtentio:⁊ aſſit pie tas intelligẽtis. Ham ſicut legit᷑ apud euã/ geliſtã matthęũ:poſtea q; reſurrexit occurrit Mattb.a, xit eis:Auete. Illę autẽ acceſſerunt ⁊ tenue- runt pedes eius:⁊ adoꝛauerunt eũ.Et vtiq; ad patrẽ nõdum aſcenderat. Quomõ huic dicit᷑: Moli me tangere: NMondũ em aſcennſnii ad patrẽ meũ: Sic enim verba iſta videnrk ſonare:quaſi tunc eũ poſſet tangere maria: ero. Fide tetigit: ⁊ ſanitas ſubſecuta eſt quã be te cõpꝛimũt:⁊ dicis qͥs me tetigit?Et ille: tũc ĩ chꝛiſtũ credidit: cũ aſcẽdiſſet ad patrẽ. go eccleſiã toto oꝛbe terrarũ diffuſam: cuius ꝓſona erat i vna femina: ⁊ vna voce mihi re⸗ bene nõ tetigerũt:qꝛ nõ bñ crediderũt.Vis mentũ ⁊c̃. uę habet in expoſitiõe Arrationẽ reſurrectiõis dñi nr̃i ieſu A chꝛi ᷣm euangeliſtã Jobannẽ hodie lectam ſcitis: ⁊ cõmendauerã vobis im omnes quattuoꝛ euãgeliſtas iſtis diebꝰ reſurigctionẽ dñi recitari. De his ergo ꝗ au/ diſtis illud tantũ ſolet moueri:quare dixerit iam viuũ agnoſcenti: Holi me tangere: nõ- Job. 20. dicere:ſed dici ab alijs quę ab alijs ſᷣtermil/ ſa ſunt:non tamen ita vt inter ſe repugnare duabus mulieribꝰ:in quibꝰ ⁊ iſta erat:Et di qñ aſcẽdiſſet in celũ. Si in terra poſitũ non tangit:in cęlo ſedentẽ quis moꝛta liũ poteſt tangere? Sed ille tactus:fidẽ ſigniſicat.Ta/ git chꝛiſtũ: qͥ credit in chꝛiſtũ. NHa æ illa muli/ Qud. . er ꝗᷓ fluxũ ſanguinis patiebat᷑:apud ſeipſaʒ ait: Si tetigero ſimbꝛiã veſtimẽti eiuſ:ſalua hᷣſumpſit. Deniq; vt nos ſciam qd ſit vree tangere: dñs continuo dixit diſcipulis ſuis: Quis me tetigit: Et dixerũt diſcipuli:Tur/ Tetigit me aliqᷣs.Quaſi diceret: Curba pꝛę aſcẽdi ad patrẽ meũ: ecclłię geſtare ꝑſonã:ã Ecce vos interrogo qñ credidiſtis: interro/ ſpõdet.Tüc credidit cũ ieſꝰ aſcẽdiſſet ad pa/ trẽ. Quid ẽ tũc credidi:niſi tũc tetigi? Mul/ 9 benetan Cogternn nibüom mn homsſ Lunon ſeyiuin aAA Nctii ſeyeni Auie ſctobt⸗ ſthotmt ſalunti nobioll nouime ſuuregen greetel pogblce gtanone laoco oidpan honeltü⸗ fmbaik guid cogt dentua T ſhüͤente; büroßßs⸗ Mlegep Plenierür gnnon Ptul Rötblen Meritub oinnine ledecel blglagt los plus: Uptioznn nolaneee Dhulchny mbieAn di ſtan esluneſa lchunk cloneno⸗ hrepaſc inbecen ti carnales chꝛiſtũ tmmõ hoĩem putaucrũt: diuinitatẽ in illo latentẽ nõ intellexerũt:⁊ iõ ül tapaſtie — isdfitfiil! Wannihocr Cuneri ode olſis dieß hr agog u gluredte useinorctel etungee d Dinaüre⸗ onnigonnes alishtemt fſeſepugnare Mio:talitpie git apud eui⸗/ mentoccnnt hMe. ſigenttdi unrttenne. tei Errng Quonobee üci endi baiſtn idee ingerenmn Tupoſtüton otniͦ oetk ſgiaki — mlaſap itiauitin u ſeuunctgi W uime ſuſr nigteki an ſame ind nſu ſet dpun, iſis: tono⸗ ſamaun⸗ an ciſee Nin nnen h len nini ui⸗ Ber. C.LIII..Feria ſexta paſc vene tangere? Intellige chꝛiſtü vbi eſt patri cogternus: ⁊ tetigiſti. Si aũt hoiem putas ⁊ nihil amplius putas: tibi nondũ aſcẽdit ad patrẽ. Adhibuit & dñs ieſus ſpeciẽ coꝛpoꝛis bomis ſenſibꝰ: ad cõſirmandã carnis reſur/ Crectionẽ. Mihil nos docere voluit oſtẽdẽdo ſe viuũ in coꝛpoꝛe poſt reſurrectionẽ ſuã:niſi 1 orj.4. vt credat᷑ a nobis reſurrectio moꝛtuoꝛũ: do/ nec veniat dñs ⁊ illumĩet abſcõdita tenebꝛa rũ. AQAuid eſt hoc? Audi qð ſequit᷑:Et mani/ feſtabit cogitationes coꝛdis.Coꝛ videre dei eſt:hominũ aũt nõ eſt:niſi de his qmanitfe/ ſta ſunt iudicare. Modo & cogitationes nr̃e nobiſipſis ſingulis quibuſq; in luce ſunt: qꝛ nouimꝰ eas: ſed ꝓximis noſtris in tenebꝛis ſunt:qꝛ nõ vident eas. Ibi qð noſti te cogi/ tare:et alter ſciturus eſt. Quid times? Mõ vis abſcondere: modo times publicare co/ gitationes tuas. Foꝛte em̃ aliquid mali ali/ quãdo cogitaſ:foꝛte aliquid turpe:foꝛte ali/ quid vanũ.MNihil ibi niſi bonũ:nihil ibi niſi honeſtũ:nihil ibi niſi verũ: nihil ibi niſi pu/ rũ:nihil ibi niſi ſincerũ. Quando ibi fueris: quid cogitabis: Quomõ vis videri mõ fa/ Qiem tuã: ſi tunc voles videri coſcientiã tuã: MNã ⁊ ipſa agnitio chariſſimi: nõne oĩm no/ ſtrũ erit: Ibi erit inuicem agnitio. Sicvide bũt om̃s ⁊ multo excellẽtiꝰ:quomõ hic ſolẽt videre ꝓphetę.Hiuine videbũt: qñ de deo pleni erũt: nec qð offẽdat erit:nec qð lateat cognitoꝛẽ. Erũt ergo ibi mẽbꝛa integra:etiã hic pudenda: ibi tamẽ pudenda non erũt. Nõ ibi erit ſollicitũ integritatis decus: vbi nõ erit libidinis dedecus. Ecce etiã hic vbi omniũ noſtroꝛũ operũ neceſſitas mater eſt: quę neceſſitas tũc nõ erit: tamẽ inuenimus aliqua quę deus poſuit in coꝛpoꝛibꝰ ad nul/ los vſus:ᷣ ad ſolũ decus. Nulla ibi erit coꝛ/ ruptio:nulla defoꝛmis pꝛauitas:nulla erum noſa neceſſitas:ſed interminatę ęternitatis D pulchꝛa veritas: ſumma fęlicitas. Sed dicis mihi: Quid acturus ſum? Mulla actio tibi videt᷑ ſtare:videre:amare:laudare:Ecce di/ es ſunt ſancti:qui poſt reſurrectionẽ dñi ce/ lebꝛant᷑:ſignificant futura vitã poſt reſurre/ ctionẽ noſtrã.Sicut em̃ quadrageſimę dies ante paſcha ſigniſicauerũt laboꝛioſam vitã in hac erumna moꝛtali:ſic iſti dies lęti ſigni/ ſicant futurã vitã vbi erimus ſine ſine cum domino regnaturi. Vita quę ſigniſicat᷑ qua drageſima ante paſcha modo habet᷑: vita ꝗ̊ᷓ ſigniſicat᷑ quinquaginta diebus poſt reſur/ rectionem non habet᷑ ſed aa, 2ſ perando amat᷑.Et in iſto amoꝛe deus qui ꝓmiſit iſta laudat᷑: ⁊ ipſe laudes alleluia ſunt. Quid eſt enim alleluia: Nerbum eſt hebꝛeũ. Alleluia laudate dominũ: Alleluia laudate deũ. Po namus et inuicẽ nos excitemꝰ ad laudandũ deũ: nec nõ coꝛdibus melius q; cith dis dicimus laudes. Deo canamꝰ alleluia: et cũ cantauerimꝰ: ꝓpter infirmitatẽ recedi/ mus vt coꝛpoꝛa reficiamus. Quare reficdimꝰ niſi qa deſicimus: Deinde tanta eſt inſirmi/ ras carnis:tanta huiꝰ vitę moleſtia: vt que/ libet magna res veniat in faſtidio.Quomõö deſideramus iſtos dies ad annũ venturos cũ modo abierũt:⁊ quãta auiditate ad illos venimus ꝑ tempoꝛis interuallũ? Si diceret nobis ſine ceſſatione dicite alleluia: excuſa/ remus. Quare excuſaremus? Quia laſſi nõ poſſumus:qꝛ ⁊ ad ipſum bonũ faſtidio fati/ garemur: vbi nullus eſt defectus:nulla faſti dia. State:laudate qui ſtatis in domo dñi: Pö. 135. in atrijs domus dei noſtri. Quid quęris: dad ibi facturus ſis? Beati ait qͥ habitant in do/ Ns. 8ʒ. mo tua:in ſ⸗ eeula ſeculoꝛũ Dudabht te. Eodem die Serno II Ser. C. LIii E. Acramentũ dilectiſſi imi dfice reſur/ A rectionis diuina voluit ꝓuidẽtia va js ſiguris rerũ ⁊2 ꝓphaꝝ oꝛaculł ali- quotiẽs Eſignari: quaten ꝑ oẽs ſęculi labẽ- tis ętates oĩs ſanctoꝛũ ſpes ad illũ tenderet ſolũ qui eſt expectatio omniũ gentiũ. VUnde ilud q5 iipſe o mũdi naſcẽtis exoꝛdio mater SGeñ̃.2. omniũ viuentiũ eua de coſta viri doꝛmiẽtis eſt ꝓducta:matrẽ credentiũ eccleſiã ex late/ re chꝛiſti in cruce moꝛiẽtis monſtrat exoꝛtã: ſicut in actu euigilatis adę figura eſt dñi re/ ſurgẽtis a moꝛte. Vnde dicit aplus: Factus 1. Corj. 15. eſt pᷣmus hõ in animã viuentẽ:ſecũdꝰ homo in ſpm̃ viuiſicantẽ. Noe vxo q in opere arcę Señ.5. ⁊ ipſo ſuo nomie requiẽ dei in ſanctis ſigni⸗/ ficat:in eo vel maxime redemptoꝛis nr̃i ſfluua rã reßſentat: qð cũ eſſet agricola vineã pian tauit:⁊ vini poculo ebꝛiatus:in ſuo taberna culo eſt denudatus. Qusę res ad illum pꝛo/ pꝛie ſpectat: qui calice paſſiõis adeo factus eſt ebꝛius:vt ipſo tegmine coꝛ poꝛis nudare/ tur ad tempus: ⁊ ſtatim in reſurectione eui/ gilans:illis daret benedictionẽ qui in myſte rio venerant᷑ eius paſſionẽ:irriſoꝛibus autẽ ſuis dignam maledictionem. De quo calice xk 2 Ber. C.LIIII. Feria ſexta paſche: Ber. Ii S. 22. dicit pſalmiſta: Calix meus inebꝛians:qᷓ; ⸗ Jobᷣ.18. carus eſt. Et in euangelio dominus: Calicẽ quem dedit mihi pater: non bibam illum?: B Virga quoq; moyſi in terram pꝛoiecta et in Exo.⁊. dꝛaconẽ conuerſa:cum teneret᷑ ꝑ caudam re/ dijt iterum in virgam: quia illa poteſtas di ⸗/ uinę maieſtatis de celo deſcendens ad terrã ꝓ nobis voluit eſſe moꝛtalis:ſed poſt ꝑactã carnis aſſumptę diſpẽſationẽ:recepit ſe ad Jone. 2. paternę dexterę ſedem. De iona quem ab/ ſoꝛptũ piſcis euomuit illęſum in aridã: eui/ dentem habemus ipſius domini ſententiã: MWattb.i⁊. ꝙ ſicut ille fuerit ĩ ventre ceti tribus diebꝰ et triibus noctibus: ita foꝛet hominis ſilius in coꝛde terrę. Extant ⁊ alia q; plurima de hac ſolẽnitate ſolennitatũ ſancta ſconia: qͥbus onmnib aſtipulat᷑ et ipſa tempoꝛũ ratio quę paſchalem terminũ vernali dedicauit ęqui/ noctio: expectato dũtaxat ſequẽte pꝛimi mẽ ſis plenilunio: vt ſicut ab inferioꝛibꝰ ſol i al- tum ꝓficiens: pꝛimo nũc adęquat longitu/ dine noctes: luna etiã ꝑ diurna ſuę lucis in crementa videt᷑ eſſe pleniſſima: ita reſurgẽs ab inferis ſol iuſticię: eccleſiã eatenus in te/ Cenebꝛis conſtitutã ſuo illuſtraret lumine.hhęc ſunt ſacroſancta huidiei paſchalia gaudia: hec ſeculis omnibus deſiderata ⁊ pꝛędicata ſolennia: ꝗᷓ nos ſemꝑ animo venerari:ſemꝑ opere ꝓ modulo noſtro iuſtum eſt imitari: .. Job.2. ſicut dicit apoſtolus iobhannes: Qui dicit ſe in chꝛiſto manere:debet ſicut ille ambulauit ⁊ ipſe ambulare.Et ille quidem ꝓ nobis ad ud.9. tempus crucifixus eſt: nos quotidie crucem „ tollere ⁊ ipſum ſequi opoꝛtet. Moꝛtẽ ille ad Coł.ʒ. hoꝛam guſtauit:nos ſemꝑ debemus moꝛti⸗ ficare membꝛa noſtra quę ſunt ſuper terraʒ: foꝛnicationẽ:ĩmundiciã: et cętera. Reſurre/ xit ille a moꝛtuis: reſurgere nos iubemura Ep h.ð. vitijs:dicente apoſtolo: Surge qui doꝛmis et exurge a moꝛtuis: et illuminabit te chꝛi/ ſtus. Qõ ſi modo carnem noſtram pꝛo chꝛi- ſto cum vitijs ⁊ cõcupiſcentijs cruciſixerimꝰ Bo.s. complantati etiam ſimilitudini moꝛtis eius moꝛtiſicatione vitioꝛũ fuerimus: cum chꝛi/ Cohʒ. ſtus apparuerit vita noſtra: tunc ⁊ nos appa- rebimus cum ipſo in gloꝛia:qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſęcula ſeculo/ X rum: Amen. Ser. C. LIIII Eodem die: Serma II /d Eus milericoꝛdię ⁊ iuſticię hodie re/ üQlurrexit a moꝛtuis ꝑ potẽtiã pfis:vt paul. ait: Qui ſuſcitauit eũ a moꝛtuis. Et Sat.. ꝓpheta: Inter moꝛtuos liber eſt. In quo et Nõ. 87. nos omnes poſt reſurgemus et viuemus. Quia enim pꝛeſtitit nobis ducatũ ad regnũ ſuũ:iubemur et nos ſparare viam dño:hoc eſt humilitatẽ: dilectionẽ dei ⁊ ꝓximi:iuſti / ciam:bonitatem:integritatẽ:patientiã:cha ritatem:prudentiã: pietatem ⁊ innocenti... Hec omnia pᷣcepit nobis dominꝰ per ſemet/ ipſum exemplis qui per agnuʒ ſigniſicatur. Qugęrit᷑ ergo: quare agn iſte nõ die ſed ad veſperm iĩmolet᷑: hHęc cauſa maniteſta eſt. Dominꝰ em̃ noſter ac ſaluatoꝛ in cõſumma/ tione ſeculoꝛum paſſus eſt:vt iohannes ait: Filioli mei nouiſſima hoꝛa eſt. Hodie fides eccleſię cõfirmata eſt in chꝛiſto: et in ſemine abꝛahe omnes gentes benedicunt᷑:ac ſalua- toꝛ mũdi innotuit: ⁊ plenã ſuꝑnis ciuibus et hominibꝰ lericiam cõtulit:cum viuũ ſe poſt paſſionem ſuam ſbuit iuxta ꝓmiſſum ſuũ. 1. Yo . 2. Señ.22. Bene quoq; dominicꝰ ſermo ac reſurrectio B domini ↄiungunt᷑. Venerabilis ẽ hec dies: qui dñicus dies:⁊ dies pꝛimus atq; ꝑfectus eſt: et dies clarus:in quo viſa eſt pꝛima lux. Señ.r. In quo tranſgreſſi ſunt ſilij iſrael mare ru⸗ Exo. ꝛc. bꝛũ ſiccis pedibus: ⁊ in qͥ pluit manna filijs Exo.i6. iſrael in deſerto: et quo dominꝰ baptizatus Matth.z. eſt in ioꝛdane: Quo vinũ de aqua in chana Job. 2. galileę factum eſt. Quo benedixit dominus Matth. a. quinq; panes quibus ſatiauit quinq; milia hominüũ. In quo reſurrexit domina moꝛte. Quo intrauit dominꝰ ĩ domos clauſas vhi erant diſcipuli congregati pꝛopter metũ iu/ deęoꝛum. In quo ſpirituſſanctus deſcẽdit in Actl.x. apoſtolos. Et in quo ſperamus dominũ no ſtrũ ieſum chꝛiſtũ ad iudiciũ venturum. In quo die omnis creatura refoꝛmabit i meliꝰ: vt ſol ⁊ luna ſeptuplũ lumẽ accipiant:⁊ ſan⸗ cti homines vitã eternã ꝓpter merita bonę obedientię recipient a deo. Sabbato poſt diem ſanctũ p ſchę: Sermo enim euangeliũ ſᷣm Johannẽ:audi/ uimus quę in alijs libꝛis euangelij nõ audi/ eramus. Omnibus quidẽ cõmunis eſt pꝛę dicatio veritatis: ⁊ de fonte vno omnes bi/ bderunt. Sed in pꝛędicatiõe euangelij: ſicut ſeępe cõmonui charitatẽ veſtrã: alia omnes: NTTybhodie reſurrectio domini recitata eſt de ſancto euangelio.Lectum eſt Joh. 20. A ſcnar umeaoneſi Ctarunſun 601. iu restals iaueſn 2 urlatablen Cndiet gee ſcdenücannt Pleuntdonn Cntircunpenn ciſchlnt⸗ imaanhoe ainiapwmn Arnainvidi huſcnpcurss izae Eg hoegeuttr Apnmtelpe Pffienerpeun laelegoreme neveglgen nenngeerna Peyiteamns Mcundt. Nenondüen och Nunteum dila msdetunr Unglle⸗⸗ Drieſsget nigguonoc Aopnne nuſmn mgrreinten baoſcten mopore⸗ mherne Nern t iet 4 oninlne⸗ Nhzſgün ſerödeſctn amuniche Mincäſnnn Miobmmestt det botefig loralniete cicnniſ⸗ gnscudss un muiſenc gniſunti nonr einent hisihedie nloaggns ckanal ti ſac nren lu nir broihmub⸗ engnaincnu alrtdontuub uitquinaolt donittnor gosdaulsd oyernriſt cusdeidtnO nusdonnün Ivenunn / anabiind hint tervanmd. — £ — =S SS alia tres: alia duo: alia ſinguli poſuerunt. Mogo ergo quod audiuimus ᷣm Johannẽ euãgeliũ:quia maria vidit dominũ:et dixit ad eam dominus: Noli me tangere: nondũ enim aſcendi ad patrẽ:ſolus euangeliſta io/ hannes cõmemoꝛat.Hinc ergo loquendum JZob.ꝛo. eſt ſanctitati vrę. Viſis em̃ lintheaminibin ſepulchꝛo:dominũ non reſurrexiſſe credide/ rant:ſed ablatum eſſe. Ipſe iohãnes ſeipᷣm enim dicit quem diligebat ieſus:cum audil⸗/ ſet denũciantibus mulieribus et dicẽtibus: Tulerunt dominũ meũ de monumènto:cu/ currit cum petro:⁊ atttendit in monumẽtũ: vidit ſola lintheamia: ⁊ credidit nõ quia re/ ſurrexerat:hoc ſequentia verba teſtant᷑. Sic enim ſcriptum eſt quod modo audiuimus. Atrendit:vidit ⁊ credidit:nõdum enim ſcie/ bat ſcripturas:qꝛ opoꝛtebat eum a moꝛtuis reſurgere.Ergo qui credidit qð fidei nõ erat hoc credidit: credidit: ſed fallum credidit. Apwaruit ei poſtea dominus: fugauit falſũ: inſeruit verum. Tamẽ illud quod ſolet mo⸗ uere lectoꝛem et auditoꝛem non incurioſum neq; negligentem:quomodo ſit dictũ:MNoli me tangere:nõdum enim aſcendi a patrem: lic videamus quid domino ipſo adiuuãte dDdictum ſir. Mouert em̃ hoc quidẽ: MHoli tan/ gere:nondũ enim aſcendi ad patrem. Qua/ do em̃ aſcendi ad patrem? Sicut indicant Actj. 1. Actꝰ apoſtoloꝛũ: quadrageſimo die voſt re⸗ ſuurrectionẽ ſuam: quem diem in nomie ipſiꝰ celebꝛaturi ſumus:tunc aſcendit ad patrem: tunc eum diſcipuli qui manibus tetigerunt oculis deduxerũt.Zũc ſonuit angelica vox: Viri galilei:quid ſtatis aſpicientes in cęlũ: hic ieſus qui aſſumptus eſt a vobis: ſic ve/ niet quomodo eum vidiſtis euntem in ceęlũ. Si ergo tunc aſcendit ad patrem:quid dici/ mus fratres mei? Maria non poterat eum tangere in terra ſtantem:et poterat tangere in cęlo ſedentẽ? Sic hic non poterat: quãto miaus porerat ibi? Quid eſt ergo:Moli me tangere:nõ enim aſcẽdi ad patrem? Sic em̃ ſonant verba tanq; diceret:tũc me tange cũ aſcendero:anteq; aſcendam noli me tãgere. O domine hic es ⁊ nõ tango: cũ aſcenderis tangã? Deinde ſi anteq; ad patrẽ aſcẽderet tactum hoꝛrebat humanũ:quomodo ſe dil⸗ cipulis non ſolum videndũ:ſed etiã contre Zucj.2 4. ctandũ ſbuit quando ixit: Quid cogita⸗ tis in coꝛdibus veſtris: Videte manꝰmeas ⁊ pedes meos:palpate ⁊ vide:quia ſpiritus Ger.CcLv. Sabbato p diẽ ſanctũ paſche:Ger.l. carnem non habet ſicut me videtis habere. Incredulus etiã ille diſcipulus thomas teti git latus ꝑfoꝛatum ⁊ exclamauit:Hominus meus ⁊ deus meus. An foꝛte aliquis inſipi/ ens dixerit: anteq; ad patrem aſcẽderet: vi- ri eum poterant tangere:mulieres autẽ non poterant niſi cum ad patrem aſcẽderet. Ab-⸗ ſurda eſt iſta cogitatio: ⁊ peruerſa ſentẽtia. Pꝛoꝛſus quod audiuit maria: audiat eccle⸗¶ ſia.Hoc omnes audiant:deum intelligant: omnes faciant. Quid ergo eſt: Holi me tan Joh. 20 gere:nõdum enim aſcendi ad patrem? αιο +G& me vides hominẽ ſolum putas:patri ęqua/ lem eſſe adhuc neſcis: noli me tangere talẽ: noli in hominẽ ſolum credere: ſed verbum ęquale genitoꝛi intellige.Quid ergo ẽ: Mo/ li me tangere:? Noli credere. Quid noli cre/ dere: Quia hoc ſolũ ſuʒ qð vides. Aſcendã ad patrem: et tunc tange.Tibi aſcendo: qñ intellexeris e’qualem. Quãdo me putas mi⸗ noꝛem: nondum aſcendo tibi. Tangere aũt credere eſſe puto:quia facile poſſumus intel ligere de illa muliere quę tetigit fimbꝛiam veſtimenti chꝛiſti: ⁊ ſalua facta eſt. Recoꝛda mini euangeliũ:Dominꝰ ieſus chꝛiſtus ibat᷑ Tucj.dᷣ ad viſitãdam archiſynagogi filiam:quę pꝛi/ mo nunctata fuit infirma: poſtea moꝛtua. Illo pergente:ecce mulier de tranſuerſo ve⸗/ nit quę fluxũ ſanguinis patiebat᷑ ꝑ duode/ cim annos: ⁊ in medicis fruſtra curantibus ⁊ non ſanantibus omnia ſua cõſumpſerat: dixitq; in coꝛde ſuo: Si tetigero fimbꝛiã ve/ ſtimenti eius:ſalua ero.hocipſum dicere iã tangere fuit. Deniq; audi ſententia: cũ ſal/ ua facta eſſet ſm ſidem ſuam: ait dominus ieſus chꝛiſtus:Tetigit me aliquis: Et diſci- puli: Turbe te compꝛimũt:⁊ dicis: quis me tetigit:Et ũlle.Tetigit me aliquis:nam ego ſcio virtutem exiſſe de me. Gꝛatia ſceſſit vt illa ſanaret᷑: nõ vt ille minueret᷑. DPicũt ergo diſcipuli:Pꝛęmunt te turbę:⁊ tu vnum aut vnam ſeuſiſti. Et ille: Tetigit me aliquis: illę pꝛeęmũt:iſta tetigit.QAuid eſt illę pꝛemũt iſta tetigit? Judęi aſſtigũt: eccleſia credidit. Scoðm hunc ergo intellectũ quoniã videmꝰ 2 mulierẽ tetigiſſe quod eſt credidiſſe:ſᷣm hoc ergo dictum eſt ad mariã: Moli me tangere: aſcedam ⁊ tange. Lunc enim tange quiddo cognoueris: In pꝛincipio erat verbũ:? ver/ 3 bum erat apud deũ:et de erat verbũ. Ner- bum quidẽ caro factum eſt:verbum incõta⸗ minatũ: imaculatũ: ĩimutabile manet inte⸗ 1 3 grum. Sed quia tu hominẽ ſolũ vides:ver/ bum nõ vides: nolo credas in carne ⁊ relin/ quas verbum: totus chꝛiſtus tibi apareat: quia ęqualis eſt patri in verbo. NHoli ergo inquit modo tangere:ſcio quia nondum vi/ des quid ſim. Eccleſia ergo cuius ſiguram maria gerebat:audiat quod audiuit maria. Tangamus omnes ſi credamus:iam aſcen/ dit ad patrem: ſedet ad dexterã patris. Con ſitetur hoc hodie vniuerſa eccleſia: Aſcẽdit in cęlum: ſedet ad dexteram patris. oc au/ diunt qui baptiʒant᷑: hoc credũt anteq; ba/ ptizent᷑. Quando ergo credunt: maria tan/ git chꝛiſtum. Intellectus obſcurus ⁊ ſanus: incredulis clauſus: ſide pulſanti eſt apertꝰ. Ipſe ergo dominus ieſus chꝛiſtus:⁊ ibi eſt: nobiſcum eſt:⁊æ cum patre eſt:⁊ ĩ nobis eſt: 2a ab illo non recedit:⁊ nos non deſerit:⁊ oꝛa re docet vt magiſter:⁊ cum patre exaudit vt filius. 7 Ser C. VI ¶ Eodem die: Sermo II A DIggne fratres chariſſimi pijs ſtudijs 4 exultemus in chꝛiſto ſub ſſenti ſo/ lennitate:in qua nobis inferoꝛũ do/ minus diues ſpolijs redditus eſt: in qua re/ dijt celſitudo de ꝓfundis: lux de renebꝛis: vita de moꝛtuis.Ecce quãtuzʒ ꝓ ſalute ouiũ perditarũ benigna pij paſtoꝛis ſollicitudo diſcurrit. Sub vno eodemq; tempoꝛe et ho/ minẽ vſq; ad paradiſum reuocare dignat᷑: ⁊ moꝛtẽ vſq; ad inferna perſequit᷑: gloꝛioſius captiuandaã in regno ſuo: ⁊ magniũcentius in ſuis ſedibus triumphandã. Ad deſcenſũ itaq; ceęleſtis domini ꝓfundum inferi pan/ ditur: peregrinũ ſibi lumen inferri nox ęter- na mirat᷑. Expauit ergo nox ſubito non ſuũ moꝛtuũ: immo expauit moꝛtẽ ſuaʒ. Aderat enim ille qui dudum per ꝓphetam ſuũ dixe Eſee.13. rat: O moꝛs ero moꝛs tua: ero moꝛſus tuus inferne.Et ideo non ſolum in eo inuenire nõ potuit quod teneret:ſed eos quos antea re/ tinebat reuocari ad ſuperos ſe nolente con/ ſpexit:⁊ quem debitoꝛem ſuum putabat: ex actoꝛẽ potius experta eſt. Et quem quaſi ca ptiuum inferni vinculis aſtringendũ eſſe cre debat:quaſi liberatoꝛem cum recepta capti- uitate redire mirata eſt: ac ſic quem deſcen/ ſione hominẽ iudicauerat: deum regreſſiõe B cognouit. Potuerat quidẽ dominus noſter fratres chariſſimi hoſtem humani generis ſola maieſtate ꝓſternere ſine incarnationis tam. Y humilitate: ſine certamine paſſionis:ſed hõ qui pꝛopꝛio tranſgreſſionis crimine tenebat᷑ obnoxius:qui ꝑ culpam ſuam incurrerat ſer uitutem:non violentia liberandus fuit:ſed miſericoꝛdia redimẽdus.Et quia deus ęqui tas ⁊ iuſticia eſt:ipſe ſibi lex eſt.Et qꝛ homo Ber.o.LvI. Gabbato pꝰ diẽ ſanctũ paſche: Ger.ij iudicij ⁊ iuris ſui ac liberi arbitri ſᷣditus vo luntate:quivoluntarius ruerat:iniuſtũ erat vt erigeret᷑ inuitus.Equius ⁊ ſalubꝛius fuit vt qui ꝑ ſuperbiã a diabolo ꝑſuaſus fuerat ad moꝛtẽ:a deo ꝑ humilitatẽ ſolidaret᷑ advi ſto ergo oꝛdine qui ꝑ calliditatẽ ma liuoli ſerpentis non impulſus ſed ſeductus fuerat ad perditionẽ:rurſum ꝑ ſapientiã be/ niuoli redemptoꝛis nõ compellit᷑: ſed ducit ad ſalutem. Et qui cum ſua voluntate coꝛ/ ruiſſe videbat᷑:cum ſua rurſus voluntate re/ pararet᷑ vt eſſet virtuti ac remunerationilo/ cus. Non em̃ piipit eum per violentiã ſuaʒ: ſed potius ꝑ iuſticiam et beniuolentiã ſoli/ dat ⁊ eruit ad vitam:quia benignitas ꝓuo/ cantis etiam meritũ deſiderat acquieſcẽtis: ⁊ dignantiſſimi medici ſtudium: infirmi re/ quirit aſſenſum. Cuius ineffabilem ad eru/ endos nos dignationẽ:etiam pſᷣiſens euãge/ lij lectio declarauit. Ait enim ficut audiſtis: C Cum eſſet ſero die illo vna ſabbatoꝝ:venit Job.20. ieſus ianuis clauſis:⁊ ſtetit ĩ medio diſcipu⸗ loꝛũ ſuoꝛum. QAQuid mirũ ſi domin ad diſci/ pulos gloꝛiſicatũ coꝛpus clauſtris ſtupenti ·ꝰ& bus intromiſit: qui illeſo materni pudoꝛis Lud.2. ſignaculo:ianuã mundi huius intrauit: Cu- ius oꝛtũ naturę neſciunt: nõ dubites ſi potẽ tiã exercere videas triumphantẽ: quẽ tã ſtu penda ꝑſpicis egiſſie naſcentẽ. Quid hic re/ Matth.27. ſpondebũt iudęi ſepulto dño deſcẽdentes ⁊ ſignãtes lapidẽ cũ cuſtodibus? Quę cũ ita ſint:quomõ eũ repellere potuit obiectus re- paguli:quẽ nõ coercuerat põdus ſepulchꝛi⸗ Immo quõ eũ obſerata domꝰ excludere po tuit:quẽ includere moꝛtis poꝛta nõ potuit⸗ Quid mirũ ſi ſubſtantiã coꝛꝑis nr̃i ꝑ dauſa oſtia tranſmiſit: cui etiã penetralia ſuꝑnoꝛũ ⁊ ſolis angelis familiare ſecretũ patere con/ ſueuit: Cũ & dixiſſent alij diſcipuli:vidi dſim: rũdit thomas ⁊ dixit eis: MHiſi videro Zoh.20. inqᷣt in manibꝰ eiꝰ fixurã clauoꝝ:⁊ mittã di⸗ gitũ meũ in locũ clauoꝝ:⁊ mittã manũ meã in latus eiꝰ non credã. bona ignoꝛãtia ꝗᷓ erudiuit ignaros:ꝗ inſtruxit incredulos.ρ bona inſidelitas: ꝗ ſęculoꝛũ ſidei militauit. Niſi videro inqᷣt in manibꝰ eiꝰ flxurã dauo/ imuſ D ] A e i ſul oedictdoen leancddt uunkutyu Nitnineit ennn lbitunonis ſfQ⸗ ſenwuins gonsnoͤe Gnbugr, Cursin ncio. Cke (AWnidenme ſſoctanci gengnno nettntercog Cſonrauent. Gttpomast Hoogencre 9benrtehine Clnentücozg ſcheltomntra Ehonandei Alitanin ntentcopo⸗ ſgonsauan golcacite an uuns ppheti⸗ lartniugn Mlinnuin Aerckine eiüſtenſon llſclane wenonug konlsſpon Nlaſarin legurtſoiir tiͤ ſelinee asing nicſconpe fak ni flguboni enüguid⸗ BGer.C.LvII. Dñica in octa.paſche: Ger.I. Daſioni . . — ruũ. Vox iſta inquirẽtis eſt: nõ negãtis. Dũ unianntt hoc dicit doceri voluit:conſirmari deſidera/ emnilzfii uit: et ideo ad eum dñs ita ait: Infer digitũ llneng tuum huc ⁊ vide manus meas:⁊ affer manũ gekninn tuã ⁊ mitte in latus meũ. Dũ benignũ pᷣbet dinzing veritas moderata reſpõſum: in aplo ſuo nõ untiiin⸗ dubitationis vitiũ ſᷣ ſollicitudinis inſtruxit Btlittt affectũ. Quia ergo illo in tempoꝛe tantimy- 6 „ in ſterij nouitas verſabat᷑:merito curioſę ꝑſcru . R tationis nõ eſt: ſed vtilitas excluſa accedit: oelicni qð in his apoſtoli verbis mũdi vtilixas agi/ ſatlann tur. AUnius interrogatio: vniuerſit ttis ẽ in/ ulcas ſtructio. Oſtendit ergo manus ⁊latus. He/ moſimii⸗ ceſſariũ enim erat vt manifeſtarũ pᷣſens ex/ npcdiſlnk p̃ſſio cicatricũ cruciſixi coꝛꝑis faceret ſidem: uW q: ſplendoꝛ nouę lucis pꝛiſtinam obduxerat tliozoennn veritatẽ:⁊ cognitionẽ quodãmodo claritas vemnanitid obſcurauerat. Viſis ergo cicatricibꝰ:reſpon ernicenüſg dit thomas ⁊ dixit: Dñs meus ⁊ deꝰ meus. Nninglani Nouo genere veſtigia vulnerũ diuinitati ꝑ/ benignuns an hibent teſtimoniũ: quia templũ erat dei in/ a cgeits dumentũ coꝛꝑis vulnerati. Duas hoc loco Kiun:ämi⸗ in chꝛiſto mirare ſubſtantiaſ. Fixurã ꝑſpicit lefeplendten E coꝛpoꝛis:⁊ deũ pdicat maieſtatis. Abi ſunt nuniſasgi qui dicũt animas nouis in quibꝰ antea non inſantutin viyxerũt coꝛpoꝛibꝰ induendas?: Ecce in reſur/ ſobbamrent rectionis auctoꝛe hocipᷣm video reſurrexiſſe timedtodichr quod cecidit: æ ideo moꝛtui doꝛmire dicunt᷑: riAH Ds. 40. iuxta ꝓphetã: Mũquid qui doꝛmit nõ adij/ Euitiöſprn ciet vt reſurgat:Quare moꝛtẽ ſomno aſſimi naueni uinnl lauit:? Quia in vno eodẽq; homie: Mũquid usinmuul, alter eſt qͥ in ſomno reſoluit᷑: alter vᷣo qui in olpusſi eiuſdem ſomni ſtupoꝛe ad vigilandi officis unle iin ſuſcitatur? Non vtiq;: ſed ipſa abſq; dubio Autttt “ membꝛa euigilaſſe credenda ſunt: ꝗᷓ doꝛmi⸗/ onetidann tionis ſtupoꝛe laxata ſunt. Ita moꝛs coꝛꝑis . Audͤn qð in puluere ↄfectura ſuſceperit:idem ipᷣm – diſcuſſa reſtituit: nec rude ſed rediuiuũ vas lce cognatꝰ ſpiritꝰrecognoſcit.Et ꝓpterea my⸗/ Ncen nn ſteriũ reſurrectionis etiã de minimis expo⸗/ – nens: ita aplus loquit᷑:reſurrectionẽ grano wn, Con. 15. tritici comparãs. Etenim tu qꝗð ſeminas nõ Man 4 viuiſicat᷑: niſi pus moꝛiat᷑. Si qñ vt moꝛis ẽ nemit fruges botri ſulcis agricola fenerante credũ nieii tur: nũquid aliud eſt qð ſepelitur in ſemia: lihllir eGN aliud qð vireſcit ĩ germina:? Sed ſingula qꝗq; csl coꝛꝑa nõ de nihilo ſᷣ ſui oꝛigine ꝓducunt᷑:et ngilnn recẽtia de veteribꝰ innouant᷑. Cũ aũt de re⸗ nirimmni ſurrectiõe loqueret᷑ aplus dicẽs:Qð ſemias vntheii nõ viuiſicat᷑:niſ pus moꝛiat᷑:vides qꝛ moꝛs vumn qð ſuſceꝑit: hoc refundit: Et vnicuiq; inqͥt n ſeminũ ꝓpꝛiũ coꝛpꝰ. Mõ vtiq; a genere ſuo 1 Pannẽ: Una ſabba lenę venit mane ⁊c̃.quę habet in ex alienũ:ſᷣ naturę ſuę ꝓpꝛiũ:et de materię ſuę qualitate reꝑatũ. Reuocabit᷑ &̊ in cõtuber/ niũ pᷣſtinũ aię ⁊ coꝛpis vnitas:⁊ nullis vnqᷓ; ſeculis diſſocianda germanitas. Noſtrũ eſt gra auctoꝛis ⁊ redẽptoꝛis inniti:vt ad illoꝛũ numerũ ꝑtinere videamur: de quibꝰ aplus dicit: Simul rapiemur obuiã chꝛiſto in aera 1. Theſſalł.4 7 in nubibꝰ:et ſic ſemꝑ cũ dño erimꝰ.Nignũ em̃ eſſe iudicauit vt germana coꝛpoꝛis aĩęq; ſubſtantia cũ chꝛiſto ſimul regnet in celis: q chꝛiſto ſeruiuit in terris. tem eodem die Homelia dee ſcriptum eſt in euangelio m Jo ati maria magda-Job. 40. poſitione doctoꝛis Ibidem. Itẽ eodẽ die aliꝰ ſermo de Epla: quũi habet᷑ in libꝛo Quinquaginta homeliaꝝ. xx. ¶ Dominica in octauis paſchę:ad competentes: Sermo I Ser. C. LVII Aſchalis ſolẽnitas hodierna feſtiui A p tate cõcludit᷑:et ideo hodie neophi⸗/ toꝝ habitꝰ cõmutat᷑:ita tñ vt cãdoꝛ qui de habitu deponit᷑:ſemꝑ ĩ coꝛde teneat᷑. In qua quidẽ pꝛimũ nobis agenduʒ eſt: vt qꝛ paſchales dies ſunt:id eſt indulgentię ac remiſſiõis:ita a nobis ſanctoꝝ dierũ feſtiui⸗ tas agat᷑: vt relaxatiõe coꝛpoꝝ puritas non obfuſcet᷑:ᷣ potiꝰ abſtinẽtes ab oiĩ luſu:ebꝛie tate:laſciuia:demꝰ operã ſobꝛię remiſſiõi ac ſanctę ſinceritati: vt qͥcqᷣd mõ coꝛꝑali abſti/ nẽtia nõ acqͥrimꝰ:mẽtiũ puritate ꝗramꝰ.Ad oẽs quidẽ ꝑtinet ſermo:quos cura nr̃a com·· plectit᷑: verũtñ hodie termiata ſacramẽtoꝛũ ſolennitate:vos alloqmur nouella germina ſanctitatꝭ: regenerata ex aqua ⁊ ſpũſancto: germẽ piũ:examẽ nouellũ.Flos nr̃i honoꝛii ⁊ fructus laboꝛis:gaudiũ ⁊ coꝛona mea:oẽs Nhil. 4. qᷣ ſtatis ĩ dno. Aplicis vᷣbis vos alloqᷣꝛ: Ec/ B ce nox pᷣceſſit:dies autẽ appꝛopinqbit: Abij Bo. 13. cite oꝑa tenebꝛaꝝ: ⁊ induite vos arma ludl: ſiẽ in die honeſte ambulemꝰ.MNõ in comeſſa tiõibꝰ ⁊ ebꝛietatibꝰ:nõ in cubilibꝰ ⁊ impudi⸗/ ciths:nõ in ↄtentiõe ⁊ ęmulatiõe:ſᷣ induimi dñm ieſũ chꝛiſtũ.Hhabemꝰ inquit certioꝛẽ ꝓ/ ⁊· Neeri.i. pheticũ ſermonẽ:cui bñfacitis:intendentes tãq; lucernę ĩ obſcuro loco:donec dies luceſ- cat: ⁊ lucifer oꝛiat᷑ ĩ coꝛdibꝰ vfis. Sint glũbi Xud.i⸗. 4 Bancti aluguſtini de tempoꝛee veſtri accincti ⁊ lucernę ardẽtes: ⁊ vos ſimi/ les hominibꝰ expectãtibus dñim ſuũ quãdo reuertat᷑ a nuptijs. Ecce dies adueniunt:in Joh.16. quibns dominꝰ dicit: Puſillũ inquit ⁊ non videbitis me:⁊ iterum puſillum ⁊ videbitis me. Meęc eſt hoꝛa de qua dixit: Vos triſtes eritis:ſęculũ auteʒ gaudebit:id eſt vita iſta temptationibꝰ plena: i qua ꝑegrinamur ab co.Sed iterum inquit videbo vos:⁊ gaude bit coꝛ veſtrũ:⁊ gaudiũ veſtrũ nemo tollet a vobis.Cuiꝰ ſpei tam gratũ et tam gratuitũ 2. Corj. et. S. etiã pignus ſanctũſpm̃ accepimꝰ:qui in coꝛ⸗ dibus noſtris inenarrabiles gemitꝰ operat᷑ Eſa.⁊ꝛ6. ſanctoꝝ deſiderioꝛũ.Cõcepimus enim ſicut ait Eſaias:parturiuimus ſpiritũ ſalutis.Et Job.is. Mulier cũ parturit:ait dñs: triſticia eſt illi qͥa venit dies eius:ſed cum peperit fit gaudiũ: qm̃ natus eſt hõ in ſęculo. hoc eſt gaudiuʒ quod nemo aufert a nobis:quo in ęternę vi Emce ex hac fidei cõceptiõe trãſfundimur. ſc ergo ieiunemꝰ ⁊ oꝛemus:cũ dies partu Critionis eſt. Hoc totũ coꝛpus chꝛiſti in toto oꝛbe diffuſum: id eſt tota hęc agit eccleſia:⁊ NPöẽ.6o. illa vnitas quę dicit in pſalmo: A finibꝰ ter/ te ad te clamaui:dum anxiaret᷑ coꝛ meũ. Uñ iam nobis elucet:cur quadrageſima inſtitu/ ta ſit huiꝰ hũiliationis ſolẽnitas.Qui enim a flnibus terrę clamat cum anxiaret᷑ coꝛ eiꝰ: a quattuoꝛ oꝛbis terrę partibꝰ clamat:quas frequẽter etiã ſcriptura cõmemoꝛat: oꝛiente ⁊ occiduo:aquilone ⁊ meridie.Per hoc totũ ille decalogus legis iam non ꝑ litterã tanrũ modo metuendꝰ:ſed ꝑ gratiã charitatis im plendꝰ indict* eſt. Unde quater multiplica- tis decẽ:videmus quadraginta cõpleri. Sʒ adhuc in laboꝛe tẽptationis cum venia deli Exo.⁊o. cxcoꝛum.Quis em̃ ꝑfecte implet: Mõ concu/ piſces? Vnde ieiunandũ ⁊ oꝛandũ eſt:a bo/ no tamẽ opere nõ ceſſandũ.Cui laboꝛi mer/ ces illa redditur in fine: quę denarij numeri nücupatur. Sicut autẽ ternarius a tribus: gq uaternarius a quattuoꝛ:ita denarius a de/ cem nomẽ accepit. Qui cõiunctus eſt qua/ dragenario tãq; merces laboꝛi reddit᷑. Qui/ quagenarij numeri figura tempus illiꝰ gau/ dij ſignificat:qð nemo auferet a nobis.Cu/ ius in hac vita nondũ ꝑfectionẽ habemus: ſed tamẽ poſt ſolennitatẽ dñicę paſſionis a die reſurrectiõis eius ꝑ dies quinquaginta gquib ieiunia relaxamus: hoc in dominicis laudibus ꝑſonante alleluia celebꝛamꝰ. Nũc itaq; in ꝑſona chꝛiſti vt nõ poſſideamur a ſa S Meoliuiüe thana:exhoꝛtoꝛ vos dilectiſſimi vt quotidi/ gteſicolan⸗ anis ⁊ largioꝛibꝰ elemoſynis:frequẽtioꝛibꝰ lusanigialn oꝛationibus dominũ ꝓpitiemur. Nũc tem- itnptnn pus eſt vt vnuſquiſq; abſtineat ſe nõ tm̃ ab ttegaſions illicitis:ſed etiã a quibuſdã licitis:⁊ oꝛatiõi/ i tartogun be atq; ieiunijs vacet: Euis et ꝑ totũ annũ noets certis diebus hoc facere debeat:⁊ quãto cre eemmnoms bꝛius:tanto vtiq; meliꝰ:qꝛ et qͥ cõceſſa imo/ itertene derate apetit:eũ qͥ cõceſſit offendit.Oꝛatio u annison quippe ſpiritalis res eſt:⁊ ideo tanto eſt acce laniedden griorꝛquaromant ſuę naturę implet affectũ. icidcene Tantomagis aũt ſpiritali oꝑe fundit᷑: quã⸗ Glchlle tomagis animus qui eã fundit a carnali vo luptate ſuſpẽdit᷑. Quadraginta dies ieiuna Exo.4. quanta religione nos opoꝛtet accipere hec us gihahatif n uit moyſes legis adminiſtratoꝛ: qdraginta 5. Regl.19. – helias ꝓphetaꝝ excellẽtiſſimus:q̃draginta Mattb.4. N tit dei ipſe dñs:teſtimoniũ habẽs a lege ⁊ ꝓpheti. . mante Baptiſmꝰ ille ponit᷑. Johannes em̃ bapti/E i in zauit chꝛiſtũ:cum ſe chꝛiſto ꝓfiteret᷑ minoꝛẽ. Mattb.ðs. ſnan . Chꝛiſtus autẽ baptiʒauit chꝛiſtianũ: qui ſe ſukfundun oſtẽdit ⁊ iohãne eſſe maioꝛẽ:ſicut circũciſio/ Mintn ne carnis: q́;uis eam ⁊ cheiſtus accepit ⁊ ne/ Lucd..2. ſtnmunna mo chꝛiſtianꝰ accepit. Melius eſt ſacramẽ/ ncſnndb tum reſurrectiõis chꝛiſti: qð ad expoliandãa ſPmnbcft carnalẽ hãc veterẽq; vitã coꝛde circũcideret᷑ leeni⸗ chꝛiſtianus:vt audiat apoſtolũ dicentẽ:Si/ RBo.õ. ſſßhoninü cut chꝛiſtus ſurrexit a moꝛtuis per gloꝛiã pa- Nammen tris:ſic ⁊ nos in nouitate vitę ambulemꝰ:ſ:ẽ iß pdacgut⸗ ipſum vetus paſcha qð agni occiſione cele· Etrelgn bꝛare ſceptum eſt:nõ ideo quia hoc cũ diſci/ bengudre pulis celebꝛauit chꝛiſtus:iam melius eſt pa/ 1. Corj.X“. rßſenuinn ſcha noſtrũ qð imolatus eſt chꝛiſtus. Perti/ atinllede nuit em̃ ad pᷣbendum nobis humilitatis et ſerpunes⸗ deuotionis exemplũ:vt illa etiã ſacramen/ WWegeingss ta veniens ſuſcipere dignaret᷑:quibus ven/ Ogosrennur turus ipſe pꝛęnunciabat᷑:vt hinc oſtendeet srlcirc, e Gluſir, ſacramẽta:quibus iam veniſſe nunciat᷑. Rõ engtnöi ergo quia chꝛiſtus poſt acceptum baptiſimũ ſiucieit continuo ieiunauit tanqᷓ; regulã obſeruati/ Gititſed⸗ onis dediſſe credendꝰ eſt:vt poſt ipſius chei ölleer ſti baptiſmum acceptum continuo ieiunare fng Auiſan neceſſe eſſet: ſed plane illo exemplo docuit mlugen ieiunandũ eſſe:quãdo foꝛte acrioꝛe luccami/ 44 ian ne cum temptatoꝛe confligit᷑. Ob hoc enim ulesden et chꝛiſtus qui ſicut homo dignatus ẽ nalci: ſickre V nõ reſpuit ſicut hõ temptari: vt chꝛiſtianus ⸗ tniine⸗ magiſterio ei inſtructꝰ: nõ poſſit a tẽptatiõe naden ſuperari.Siue ergo cõtinuo poſt baptiſmũ: – ſiue quolibet interuallo tẽpoꝛis interpoſito e⸗ quãdo ſimile pꝛeliũ tẽptationis infert᷑ homi Kr. amn ni ieiunandũ ẽ:vt ⁊ caro impleat de caſtiga/ nine henne hien netſein unnti Nigtümmi deungitn addgſtinn tofentl n⸗ teo lanoctie. einplgtfci ditscmiite tione militiã: et anima impetret de humili/ lgate victoꝛiam. In illo ̊O dominico exemplo illius cauſa ieiunij nõ ioꝛdanis tinctio:ſᷣ dia FS holi temptatio fuit.Cur autẽ nos ante ſolẽ/ nitatẽ paſſionis dñi ieiunemꝰ:⁊ illa ieiunio/ rũ relaxatio quinquageſimo die ꝑficiat᷑:hęc ratio eſt. Ois qͥ recte ieiunat:aut animã ſuã in gemitu oꝛatiõis ⁊ caſtigatiõe coꝛpoꝛis hu mili ⁊ ex ſide non ficta affligit: aut ab illece/ bꝛa carnis inopia aliqua ſpiritali veritatis ⁊ lapiẽtię delectatiõe ſuſpẽſa:ad famẽ ſitiq; ſitiendã deſcendit. Interrogãtibꝰ phariſeis cur diſcipuli eiꝰnõ ieiunarẽt: Mã de illo pᷣmo Gndisſenn Watth. 9. q habet aię humiliationẽ: Hõ poſſũt inqͥt oröͤcngtn nusdngm aleget e, mnescidne Pitareiniwe be hnifini gii ſantctriaſ⸗ kusaceenetle Uusekliame⸗ Padepponndi. Rleainiotet lünieniN noheghie remörlered Nigealnecc⸗ gubordſdi nneltgcf cheikus. Pen⸗ humnlatse aiiſacamen gubs ſe⸗ bincoſkende e acapee ſenunan i undiniti gli odſenan goſtoſtsci ünuoannne H oan⸗ iniun blaem V Ciſiumn iralhhni vakbinit⸗ goirrinn nirthon ohtnihen —RZ lugere ſilij ſponſi q;diu cũ eis ſpõſus eſt:ſed veniet hoꝛa qñ auferet᷑ ab eis ſponſus ⁊ tũc ieiunabũt. De illo aũt altero qð habet epu- Abi.õ las mẽtis ita cõſequẽter locutus eſt: Memo aſſuet pannũ nouũ veſtimẽto veteri:ne ma/ ioꝛ ſciſſura fiat:neq; mittunt vinũ nouum in vtres veteres ne rumpant᷑ ⁊ vinũ effundat᷑: ſed vinum nouũ in vtres nouos mittunt:et ambo cõſeruabunt᷑. Pꝛoinde qꝛ iam ſpõſus alifilis hominũ:cuiꝰ diffuſa gra in labijs eiuſ. Inter manus ꝑſequẽtiũ nõ habuit ſpeciem Eſa.ʒ. Neq; decoꝛẽ: et ablata eſt de terra vita eius. Et recte lugemꝰ: ſi flagramꝰ deſiderio eius. Beati quibꝰ eũ licuit ante paſſionẽ tũc ha/ bere ſſentẽ: interrogare ſicut vellent:audire ſicut audire deberẽt. Iilos dies cõcupierũt vigere patres ante aduentũ eius neq; vide/ runt:qꝛ in alia diſpenſatiõe fuerãt oꝛdinati: ꝑ quos venturꝰ annũciaret᷑:nõ quibꝰ veni/ ens audiret᷑. De his em̃ aplis loquit᷑ dicẽs: WMatth.13. Multi iuſti ⁊ ꝓphetę voluerũt videre ꝗᷓ vi/ detis ⁊ nõ viderũt: et audire quę auditis et nõ audierũt. In nobis aũt illud impletũ eſt qð idẽ ipſe dicit: Nenient dies qñ deſidera/ bitis videre vnũ de diebus iſtis: ⁊ nõ pote/ ritis. Qui ſancti deſiderij flãma vꝛit᷑:quis h̊ non lugeat: quis nõ laboꝛet in gemitu ſuo: NS. 41. quis nõ dicat: Factę ſũt mihi lachꝛymę meę proanes die ac nocte: dũ dicit᷑ mihi quotidie: S vbi eſt deus tuꝰ: Credimꝰ quipe eũ iam ſe⸗/ 2. Corj.S. dentẽ ad dexterã patris:ſed tñ q;diu ſumus in coꝛꝑe ꝑegrinamur ab eo:nec de eo dubitã tibus vel negantibꝰ ⁊ dicẽtibus:vbi eſt deꝰ tuuſ:valemus oſtẽdere.Merito aplus eius Phil.i. concupiſcebat diſſolui ⁊ eſſe cũ illo: manere autẽ in carne nõ ſibi optimũ dicebat ſed ne/ ablatus eſt: vtiq; nobis filijs illius pulchꝛi S. 44. ſpõſi lugendũ eſt. Specioſus em̃ foꝛma pꝛę Ber. C.LvII. Dñica in octa. paſche: Ber. I. ceſſariũ ꝓpter nos: vbi cogitatiões moꝛta lium timidę et incertę ꝓuidentię noſtrę: qm̃ depꝛimit terrena inhabitatio ſenſum multa Sap.9. cogitantẽ:inde temptatio ẽ vita hũana ſuꝑ Job.. terrã: ⁊ in hac nocte ſeęculi circuit ſicut leo q/ 1. Netri.5. rens quẽ deuoꝛet. Mon leo de tribu iuda rex Apoc.5. noſter:ſed leo diabolꝰ aduerſariꝰnr̃. Ille em̃ qᷓttuoꝛ aialiũ de Apocalypſi iohannis figu/podj.2. rã in ſe vno expꝛimẽs:natus vt homo: ope/ rat᷑ vt leo: imolatus vt vitulus: volauit vt aquila. Volauit ſuꝑ pẽnaſ ventoꝝ:⁊ poſuit Ns.i7. tenebꝛas latibulũ ſuũ. Poſuit tenebꝛas ⁊ fa Ns.ioʒ. cta eſt nox:in qua ꝑtranſeũt oẽs beſtię ſiluę. Catuli leonũ rugientes: temptatoꝛes vide/ licet ꝑ quos diabolꝰquęrit quẽ deuoꝛet.Hõ i. Netri. . quidem habẽtes poteſtatẽ:niſi in eos quos receperint:quia ⁊ in pſalmo ipſo ita ſequit᷑: Quęrẽtes a deo eſcam ſibi. In tam ꝑiculo/ ſa ⁊ tẽptatiõibus plena huiſęculi nocte:qͥs nõ timeat: quis nõ medullis omnibꝰ cõtre/ miſcat: ne dignus iudicet᷑ qui deuoꝛandus dimittat᷑ i fauces tã crudelis inimici?: Unde q Lieiunandũ ⁊ oꝛandum eſt: ⁊ tanto potius: tanto inſtantius: quanto ꝓpinquius ⁊ ipſa dominicę reſurrctiõis ſolẽnitate paſſioniſq; celebꝛitate anniuerſaria: quodamodo nobiſ eiuſdẽ noctis memoꝛia reſculpit᷑ ne obliuio/ ne deleat᷑: ⁊ nos nõ coꝛꝑe ſed ſpiritu doꝛmiẽ/ tes ille rugiens deuoꝛatoꝛ inueniat.MNam et ipſa dñica paſſio quid nobis aliud in capite noſtro ieſu chꝛiſto: q; ipſam vitę huiꝰ tẽpta/ tionẽ maxime cõmendauit? Vnde aduenie⸗ te iã moꝛtis ſuę tꝑe petro dixit: Poſtulauit Zud.22. ſathanas vexare vos ſicut triticum: et ego rogaui pꝛo te: ne deſiciat ſides tua. Vnde ⁊ tu confoꝛta fratres tuos.Et plane confoꝛta/ uit nos ꝑ apoſtolũ: VUnde cum his duobus in mõte ſe oſtendit. Nos autẽ quia tam lon gum ieiuniũ perpetrare non poſſumus:vt ꝑ tot dies et noctes nihil alimentoꝛũ ſicut illi accipiamus: ſaltem quãtum poſſumus faci/ amus: exceptis diebus per quos certis de cauſis mos eccleſię ꝓhibet ieiunare: Domi/ no deo noſtro vel quotidiano vel crebꝛo ie / iunio placeamus.Sed nũquid ſicuta cibo ⁊ potu abſtinẽtia:per tot dies non poteſt eſſe continua? Quãdoquidem tempus humili/ 3 andę animę quãtum potui maxime cõmen/ daui:tamẽ ꝓpter hominũ erroꝛes qui ꝑ va⸗ niloquas ſeductiões ⁊ pꝛauas cõſuetudines nobis moleſtã ꝓ vobᷣ curã inferre nõ ceſſat: tacere non poſſumus.Sunt quidã obſerua⸗/ Ber.c.LvIII. Dñica in octa. paſche: Ger. Al na eſt:debitum relaxare conſeruo:vt tibi re⸗ laxet᷑ a domino. Vtrũq; opus bonũ celeſtis Zucj.s. magiſter diſcipulis cõmendauit dicens:Di/ homies. Quid em̃ aliud facerent homines qui ea quę ſunt hominũ ſapiunt q; ſic diſpu/ tare de deo contra deũ? Ille enim deus eſt: toꝛes q̃dra geſimę delitioſi potiꝰ qᷓ; religioſi: mittite ⁊ dimittet᷑ vobis: Date ⁊ dabit᷑ vo/ vfinimei exquirentes nouas ſuauitates:magis qᷓ; ve bis. Mementote ſerui illiꝰ cui omne debitũ Mattð.1. matii teres cõcupiſcentias caſtigantes: qͥ pcioſs dominꝰ eius qð donauerat replicauit: quia nan copioſiſq; apparatibus fructuum diuerſoꝛũ cõſeruo ſibi debenti centũ denarios mileri⸗ nuttatt quoꝛũlibet varietates ⁊ ſapoꝛes ſuꝑare con coꝛdiã nõ rependit:quã de talentoꝛũ decem Cunonſ⸗ tendunt. Vaſa in quibus coctę ſunt carnes milibꝰ quę debebat accepit. In hoc genere Plefude tanqᷓ; immũda foꝛmidant:⁊ in carne ſua vẽ/ operis boni nulla ẽ excuſatio:vbi ſola volũ/ Honguil tris ⁊ gutturis luxuriã nõ foꝛmidant. Jeiu/ tas tota facultas eſt. Poteſt quiſq; dicere: Gnltuniſi nant nõ vt ſolitã tẽperando minuant edaci /· Me ſtomachus doleat ieiunare nõ poſſum. mſeclicin tatem: ſed vt imoderatã differendo augest Poteſt etiã dicere: Volo dare pauperi:ſed (ſcentonel auiditatem. Nam vbi tempus reficiẽdi ad, vnde non habeo:aut tantũ habeo vt timeã etlleun uenerit:optimis menſis tanq; pecoꝛa pꝛeſe / egere ſt dedero: q; ⁊ in his operibꝰ excu/ ſck lopu pibus irruũt:ventreſq; diſtendũt: artiſicio⸗ ſationes pleriq; ſibi homies falſas faciunt: ecenitan ſis et peregrinis cõdimentoꝛũ diuerſitatibꝰ q́s veras inueniũt:verũtamẽ quis equideʒ cputilan n tantũ capiunt manducãdo:quãtum digere ꝑ dicat:ideo nõ ignoui veniam petenti:qꝛ me nnmu re non ſufficiũt ieiunãdo. Sunt etiã qui vi / valitudo impediuit:aut qꝛ manus qua poꝛ Aſtar n num ita non bibunt:vt alioꝛũ expᷣſſione po/ rigerem non fuit: Dimitte vt dimittat᷑ tibi. Zud. s. ſicheugi moꝛũ alioſq; ſibi liquoꝛes nõ ſalutis cauſa ß Coꝛdis hoc opus eſt: nullum vel carnis ſuę ſcctpons iocunditatis exquirant: tanqᷓ; nõ ſit quidra membꝛũ in adiutoꝛiũ animę aſſumit᷑ vt hoc figieiunee geſima pię humiliatiõis obſeruatio:ſed no / impleat qð rogat᷑. Volũtate agit᷑: volunta/ ſtmtun. Rel uę voluptatis occaſio. Quãtũ em̃ honeſtiꝰ teꝑficitur. Fac ſecurus: nihil in coꝛpoꝛe do/ ſcitune 1. Timotb.5. eſſet:vt qͥ ꝓpter infirmitatẽ ſtomachi aqua lebis: nihil in domo minus habebis. Jam Clcdbiigua potare non poterat:vino vſitato et modico So fratres videte quid malũ ſit vt pęnitenti uncucaute ſuſtentaret᷑. Quid autẽ abſurdius qᷓ; tempo fratri nõ ignoſcat:cui ſᷣceptũ eſt vt inimicũ Maneivinu re quo caro artius eſt caſtiganda:tantã ſua/ adhuc diligat. Quę cũ ita ſint:⁊ cuʒ ſcriptfũ galonanid uitatẽ carni ꝓcuret:vt ipſa fauciũ cõcupiſcẽ ſit:Sol nõ occidat ſuꝑ iracundiã veſtrã:cõſi Epb.A. ißpunet tia noller quadrageſimã pᷣterire? Quid incõ derate fratres vtrũ chꝛiſtianus ſit dicẽdus: Uuns tporleſes ueniẽtius q; diebus humilitatis quãdo pa qui aut his diebus inimicitias nõ vult fini / Cuocnuncn⸗a un victus onenib⸗ initandu eſt viuere re:quas nunqᷓ; debuit exercere. ſtorſirfuu vt ſi toto tẽpoꝛe ſic viuat᷑: vix poſſint victũ ſcrusdedit panimonis uſtincree anete iſa vllectil⸗ (Sadem dominica: Sermo II Semo ene Ecẽi.is. mi:cogitate quid ſcriptum eſt: Poſt concu/ Vantũ dño donãte poſſumꝰ:de car A donninec piſcentias tuas nõ eas. Quod ſaluberrimũ nis reſurrectiõe tractemꝰ.hec eſt em̃ nücit pᷣceptum ſi omni tempoꝛe obſeruandũ eſt: ſdes nfa: hoc donũ in dũi nĩi ieſu ulitieie quãto amplius his diebus quãdo ita turpe chꝛiſti nobis carne ꝓmiſſũ ẽ:⁊ in ipſo pſᷣceſſit Sdelgen eſt: ſi cupiditas nr̃a ad vſitatas relaxet᷑ ille, exemplũ. Voluit em̃ nob qð ꝓmiſit in fine d ninanen cebꝛas: vt merito culpet᷑ qui nõ reſtrinxerit nõ ſolũ ꝓnũciare:ſᷣ etiã demõſtrare. Illiqͥ‚ 3glttungt K vſitatas? Pꝛęcipue ſane pauperũ memẽto / dem q tũc fuerũt cũ illũ viderẽt:⁊ cũ expaue cunibs te:vt qð vobis parcius viuẽdo ſubtrahitis: ſcerẽt:⁊ ſpm̃ ſe videre crederẽt:ſoliditatẽ coꝛ R in celeſti theſauro reponatis. Accipiat eſuri / poꝛis tenuerũt.Locutꝰẽ em̃ nõ ſolũ vᷣbis ad irtei ens chꝛiſtus qð ieiunans minꝰ accepit chꝛi- aures eoꝝ: ſ̃ etiã ſpecie ad oculos eoꝝ. Pa/ 18 boßn . ſtianus.Caſtigatio volentis: ſiat ſuſtẽtatio rũq; erat ſe pᷣbere cernendũ:niſi etiã offerret Onſonn non habentis.Copioſę voluntatis inopia: ꝑtractãdũ atq; palpãdũ.Ait em̃:Quid tur⸗ l fiat neceſſaria inopis. Lopioſa ſit etiã in ani bati eſtis:⁊ cogitatiões aſcẽdũt ĩ coꝛda vr̃a: – mo placabili ⁊ humili miſericoꝛs ignoſcẽdi Putauerũt em̃ ſe ſpm̃ videre. Quid turbati Eucj.: plt 1 facilitas. Petat veniã:qui fecit iniuriã. Det eſtis inqᷣt:⁊ cogitatiões aſcẽdũt in coꝛ vrẽs nil veniam:qui accepit iniuriã: vt nõ poſſidea⸗ Videte manꝰ meas ⁊ pedes meos:palpate Ulln mur a ſathana: cuius triũphus eſt diſſenſio ⁊ videte:qꝛ ſpũs carnẽ ⁊ oſſa ñ habet ſiẽ me . en chꝛiſtianoꝛũ.Et hęc em̃ magni lucri elemoſy vigetis hr̃e. Cõtra iſtã euidẽtiã diſputabãt B . hehe idab⸗ 9, omengiin Etchlaling denans i hlengiden .Aübeeenn noepdiſcuni taignn narehieſin. De aloelſl übebeoſtüni bchaſpen Esſalis taune miagisegnig Wmpetenngne emanrscrpe eVtdimnz:nd mmanse neoſtuminde leage ohnn blincopoed⸗ habebis Jin lüſntpenuem ü cknrnind, „ ſuntaz ſoye Undiä eniclle nusſt detis tusnölin . . ven heete! Undüti tiniſoien pnirnin nöta. nirtcüct⸗ olctnäin oſolihibi „,4 jibabaſin Põ.93. iſti homines ſunt.Sed dominꝰnouit cogita tiones hominũ:quoniam vanę ſunt. In ho mine carnali tota regula eſt intelligendi:cõ/ ſuetudo cernẽdi. Qð ſolent videre credunt: q uod non ſolent nõ credunt. Pꝛeter cõſue/ tudinẽ facit deus mirabilia: quia deus eſt. Maioꝛa quidẽ mirabilia ſunt: tot quotidie homines naſci qui nõ erant:qᷓ; paucos reſur rerxiſſe qui erant. Et tamẽ iſta mirabilia non cõſideratione comp̃henſa ſunt:ſed aſſiduita te viluerunt. Reſurrexit chꝛiſtus: abſoluta res eſt. Coꝛpus erat: caro erat: pependit in cruce:emiſit animã:poſitus in ſepulchꝛo:ex/⸗ hibuit illam viuã:qui viuebat in illa.Qua/ re miramur?: Quare nõ credimus? Deus eſt qui fecit. Conſidera auctoꝛẽ: ⁊ tolle dubita/ Ctionẽ.Quęrũt ergo homies:vtrũ coꝛruptio iſta coꝛpoꝛis quã ſentiũt in carne ſua futura ſit in reſurrectione moꝛtuoꝛũ. Dicimus non futuram. Reſpondent nobis.Si coꝛruptio nõ erit:quare manducabit᷑: Aut ſi non man ducabit᷑:quare poſt reſurrectionẽ dominus manducauit? Modo cum euangeliũ legere/ tur audiuimus:quia cum exhiberet ſe viuũ oculis manibuſq; diſcipuloꝛũ ſuoꝛũ:parum illi viſum eſt ad demonſtrandã euidentiam Ludj.24. coꝛpoꝛalẽ:ſed addidit: habetis hic aliquid q luod manducet᷑: Et obtulerunt ei partẽ pi- ſcis aſſi:⁊ fauum mellis. Aanducauit:⁊ re/ liquias dedit eis. Dicit᷑ em̃ nobis:Si coꝛru/ ptio coꝛpoꝛis non reſurgit:quare manduca/ uit dominꝰ chꝛiſtus: Legitis quia mãduca/ uit: nũquid legitis quia eſuriuit? Quod mã ducauit ieſus:poteſtatis fuit non egeſtatis. Si deſideraret manducare egeret: rurſus ſi 1. manducare non poſſet: minus valeret.Hũ/ quid ⁊ angeli quando ſuſcepti ſunt hoſpitio aa patribus noſtris non manducauerũt? Et tamen coꝛruptibiles non fuerunt. Rurſus Dicũt: Reſurgunt vitia: Et reſpondet᷑ a no/ bris.: Hon. Quare ergo inquiunt dominus cum ſuoꝛum vulnerum cicatricibus reſurre/ xit:Quis adhuc dicimus:niſi quia ⁊ hoc po teſtatis fuit non neceſſitatis? Sic reſurgere voluit:vt quibuſdam dubitantibus exhibe ret in illa carne cicatrices vulneris.⁊ ſanaret vulnus incredulitatis. CNX. (Eadem dominica: Sermo III Ectio euangelica fratres chariſſimi quę nuper auribus noſtris inſonuit X. Dñica in octa. paſche: Be continet magnum miraculum. uis vbiq; ZZM „ . „ . . — . . ſit dominus:ipſius miraculum continet be/ neficium in quo acceperũt diſcipuli ſpiritũ ſanctũ. Miraculũ eſt ꝙ dominꝰ noſter ieſus Jobᷣ.20. chꝛiſtꝰ in carne vera intrauerit ad diſcipuloſ ꝑ oſtia clauſa. Requiris a me foꝛſitan ratio/ nem: ⁊ argumentũ requiris. Si vera inqui/ es caro fuerat ꝗ̊ᷓ reſurrexit: quõ ipſa clauſis ianuis ad diſcipulos introiuit? Ita ne vero inquies cuiuſpiã capit auditus: qð non ob/ ſeruat opus:et intrare quiſq; limen in coꝛpo re potuit: Redde mihi inquit rationẽ. O hGö ſi rationẽ a me poſcis:nõ erit mirabile. Exx emplũ quęritur: non erit ſingulare. Credis ☛ nempe dominũ chꝛiſtũ ſuꝑ aquas maris fir/ Mattb.14. mis greſſibus ambulaſſe: Credis vtiq;.Di⸗ cis igitur mihi: Si per oſtia clauſa chꝛiſtus intrauit:vbi eſt coꝛpoꝛis pondus? Recedar pauliſper modus et pondus. Ille heęc fecit cui nihil im poſſibile eſt:chꝛiſtus qui carnem ſuam potuit de ſepulchꝛo ꝓducere:non po/ tuit clauſis ianuis ad diſcipulos introire? Quando audis miraculũ:ſerua ſidem:non inquirat animus rationẽ.hinc eſt qð ⁊ tho/B mas diſcipulus titubauit nec credidit: ſed eum dominus poſtea cõſirmauit. Dixerant enim ⁊ cõdiſcipuli eius: Vidimus dominũ. Job.20. Ille autẽ:niſi videro inquit in manibꝰ eius fixurã clauoꝛũ: et mitta digitũ meũ in latus eius nõ credã. Sciebat em̃ clauis in cruce cõ fixũ:ſciebat lancea latus ꝑcuſſuʒ.hęc ſigna Arebat:iõ nõ credebat.Manꝰ ꝗrebat:⁊ latꝰ ⁊ dũ curioſus exiſtit in vulnere:moꝛtẽ incur rerat in fide. O beate apoſtole: ante oculoo tuos chꝛiſtus laʒarũ potuit ſuſcitare:et ipſe Job.ii. non poterat de ſepulchꝛo ſurgere? Quęris loca clauoꝛũ: ⁊ oblitus es miracula tanta ſi / gnoꝛũ?: Mõne ante oculos tuos cęcos illumi nauit:palyticos ſanauit:lepꝛoſoſ mũdauit?: Sic ꝑdidiſti in triduo memoꝛiã magiſtri: vt potentię nõ crederes chꝛiſti?: AMos chꝛiſti in carne:vita tua debet eſſe iĩ fide. Vidiſti qui/ dem pcutientẽ lancea: ᷣ diuinã nõ penetra/ uit potentiã. Ecce iterum venit dñs:ne peri . . ret diſcipulus:⁊ dicit thomę: Infer digitum Job.ꝛ0. tuũ huc:⁊ vide manus meas: et affer manũ tuã ⁊ mitte in latus meũ:⁊ noli eſſe incredu/ lus ſed fidelis. O pietas ſaluatoꝛis quę non dedignat᷑ locũ oſtẽdere cicatricis. Reſpõdit nmwwhomas ⁊ dixit: Dñs meus ⁊ de meus.M 5 eſt dñs ⁊ deꝰ tuus:qꝛ voluit vt videres: neĩ incredulitate aiaʒ ꝑdideres. Merito ad eo Ber. C..x. Dñica in octa. Paſche: Ger.III M dyiñ̃ʒs ſic loquit᷑: Quia vidiſti me credidiſti:be altera ad nouitatẽ. Nam quos videtis rec⸗ itmun ati qͥ nõ viderũt et crediderũt.Ecce diſcipu/ tes a partu:veteres naſcunt᷑. Vetus homo ummni lus trepidauit: ecce eccleſia quod non vidit noſter dictus eſt adam ex quo naſcimur: no ufiidi credidit. Beatũ meritũ noſtrũ fratres: ſi in uus homo chꝛiſtus ꝑ quẽ renaſcimur. Iſti G pugtuntn eccleſia catholica teneat᷑ acceptum. hHicacci ⁊ noui ſunt:⁊ renati ſunt ad aliam vitã:⁊ eſt un pitur merces:vbi vera tenet᷑ et cognoſcit᷑ fi iillis ſi dici poteſt quãdo naſcunt᷑ noua ve⸗ C. gennin des.hHanc igit᷑ eccleſiã chꝛiſtꝰ ſua reſurrecti tuſtas.Ecce miſcent᷑ hodie fidelibus infan/ ſettwslun one cõſtituit: in hac ęterna pᷣmia collocauit. tes noſtri:⁊ tanqᷓ; de nido volant. Neceſſe ẽ teten Credite fratres: ille ſperet requiem qui non ergo vt parturientes eos alloquamur. Sic Ner clifu diſceſſerit a radice: cui eſt honoꝛ et gloꝛia in em̃ recolitis fratres mei:hyꝛundinũ vel do/ negennbonu ſecula ſęculoꝛum: Amen. meſticoꝛũ paſſerũ pullos quando volare de nini hon nigdo cęperint: matres cum ſtrepitu circũůuo- lebt⸗Diaun Ser C.Lx ¶ Eadem dominica:Sermo IIII lant: ⁊ vocibus pijs teſtant᷑ pericula filioꝛũ. (nn Etbie Stcimus ergo multos qui awpellant᷑ ſideles neco wlmna 1A PNVUgiuit charitas vfa cũ ſanctũ euã/ male viuere: ⁊ gratię quã acceperũt moꝛibꝰ nusſum:no ZJob.20. geliü legeret᷑: dñm et ſaluatoꝛẽ no/ ſuis non cõuenire:laudare deũ lingua:blaſ/ bicet hone ſrüũ ieſum chꝛiſtũ poſt reſurrectionẽ phemare vita. Scimus aũt alios inter iſtos Penedeg ſuã clauſis oſtijs introiſſe ad diſcipłos ſuoſ. multos tanq; inter multã ⁊ abundantẽ pa/ hbapthenu Ahpagnũ miraculũ:ſed mirari deſinis:ſi deũ leã velut grana gementes in tritura:ſed ſi pe Genhnncnit. cogitaueris. Mirum em̃ eſſet ſi ſolus homo horꝛrei ſe collocãtes. Duo iſta genera homi⸗ Adapehkegt hoc feciſſet. Refer ad omnipotentiã: nõ ad nü ſcimus eſſe in eccdleſia. Aream dominicã ets Ciits phantaſiã.Oſtijs clauſis intrauit. Reſpon/ eccleſiã nouimuſ:ventilationẽ in die iudicij ſepchekont deo tibi vt ſcias quia vera caro fuerat:cica/ ſperamus:maſſam frumenti in reſurrectiõe fagandie trices tangendo monſtrauit. Sed ſicut non deſideramus: hoꝛreũ in vita ęterna ſumere i nebabe eſt inquis naturę coꝛpoꝛalis ꝑ ianuam clau- cupimus. Ibi nulla palea erit:ſicut in gehẽ⸗ Mldetgle ſam intrare:ſic non eſt naturę coꝛpoꝛalis ſu/ na nullũ granũ erit. Nunc ergo fratres mei ig ißatguuit ,per fluct maris ambulare. Intrauit ꝑ clau/ cum ſciamus duo iſta genera hominũ eſſei eiegtünd ſa oſtia: reſponde mihi:da mihi ſoliditatem eccleſia: pioꝛũ ⁊ impioꝛũ:bonoꝛũ ⁊ maloꝛũ: elitterge Mattb.4. carnis. Ambulauit ſuꝑ aquas maris:da mi timentiũ ⁊ cõtemnẽtiũ:quibꝰcõiungant᷑ iſti Pcöſtenss⸗ hi ⁊ tu pondus carnis. Vis noſſe hoc omni-/ neſcimus.Qð autem velimus ⁊ ipſi ſciunt: Gattckd potentisę fuiſſe: Et petro dedit.Qui qð vo/ vtrũ deillis vota noſtra compleant᷑:thuma⸗ se ligitedo luit dedit: qð ꝓpꝛiũ erat ſibi ſeruauit. IJlle na ignoꝛãtia ſollicitudine fatigat᷑ aliquãdo fnantn . em̃ viuens per clauſas ianuas intrauit: qui ⁊ falſis ſuſpitionibꝰ agitat᷑. Ex his diſcit in futres 4 Aucj.a2. naſcendo integritatem matris nõ violauit. hac terra:vbi ſine tẽptatione nõ viuit᷑. Ad/D dann EErgo fratres admirati credamus: credẽtes moneo ergo vos ſancta germina: admoneo ſonn, obaudiamus: obaudiẽtes ſperemus ꝓmiſ/ vos nouellę in agro dominico plantę:ne de ſn ſa:ſi facimus iuſſa:qꝛ vt faciamus iuſſa:ipſe vobis dicat᷑ qð de vinea domus iſrael dictũ n knd Peadiuuat a quo ſperamus pꝛomiſſa. Hhodie eſt: Expectaui vt faceret vuas:fecit autẽ ſpi ſa.s. deend octauę dicunt᷑ infantiũ:reuelanda ſunt capi nas. Botrũ in vobis iueniat:qui botrus ꝓ dltn⸗ ta eoꝛum:qð eſt indicium libertatis.habet vobis calcatus eſt. Vuam ferte: bene viui⸗ Alsdedt em̃ libertatẽ iſta ſpiritalis natiuitas: ꝓpꝛie te. Fructus em̃ ſpiritꝰ eſt:ſicut dicit apoſto/ Gal.. hewdn autem carnis natiuitas ſeruitutẽ. Duę ſunt lus:charitas: gaudiũ: pax: longanimitas: naunei vtiq; homis natiuitates:naſci ⁊ renaſci.tNta benignitas:bonitas:manſuetudo:ſides:cõ Muſgüde ſcimur ad laboꝛem:renaſcimur ad quietem. tinentia:caſtitas. Quando ad nos venerit undee .: Naſcimur ad miſerias: renaſcimur ad ęter- agricola noſter cuius nos operarij ſumꝰ:ille (töpat nam fęlicitatẽ. Ham illi pueri:infanteſ:par- qui intus dat incrementũ:nam nos foꝛinſe/ ſablann uuli: lactentes: maternis vberibus inberen cus plantare nouimus ⁊ rigare:ſed ait apo⸗ uis heſir tes: ⁊ quãtum in eos gratię referat᷑ neſcien / ſtolus: Heq; qui plantat eſt aliquid: neq; qͥ 1. Corl... mninua tes:vt ipſi videtis quia infantes vocant᷑: et rigat:ſed deus qui incremẽtũ dat: Qui mwoũöo . füincnn⸗ ipſi habent octauas hodie.Et iſti ſenes: iu/ videt quomodo audiatiſ:qui modo inſpicit Ooubitdo uenes: adoleſcẽtuli: omnes infantes. na quomodo timeatis:aut iam cõtinere incipi / uſecllor quippe illoꝛũ infantia ꝑtinet ad vetuſtatem: gtis:cum ad vos ille agricola venerit:inue DZ i NntxNbil. 4. niat in vobis qð dixit aplus: Gaudiũ meu Eitinet ſanctitas veſtra fratres ſupe & omſär E ⁊coꝛona mea: omnes qui ſtatis in dño. Fra ⸗ r noꝛẽ tractatũ:ĩ quo ſcripſimꝰ ſanctu tres: filij dulciſſimi: filij chariſſimi: imitami Thomã apoſtolũ ad cõſirmandã fi,· broeonos:cauete malos. Scio enim qꝛ venturi dem omniũ poſt reſurrectionẽ dñici coꝛꝑis ſulunt ad vos homines mali:⁊ ꝑſuaſuri vobi membꝛa palpaſſe:⁊ ad repellendã ambigui/ Pin vinolentiã: ⁊ dicturi ſũt vobis. Quare: Nõ tatẽ vniuerſoꝛũ vulnerũ eius cicatrices ſcru ne ⁊ nos ſumꝰ fideliſſimi? Scio:inde doleo: tari voluiſſe. Mon em̃ ꝓpter ſe tm̃ hoc ope/ ingde timeo. Jam tu ſi dixeris cõſtanter frat ratus eſt beatus aplus:ſed qð ſibi geſſit:cũ⸗ nec te vellẽ facere qð facis: ſed ſi te nõ poſſũ ctis ꝓficit.Cũ ſuã em̃ exercuit ſollicitudinẽ: ducere in bonũ meũ: vel noli me trahere ad ſidẽ omniũ cõſirmauit. Quis em̃ ex hoc du/ mBalũ tuũ.hHominibiſtis vt fieri ſolgt caput bitet rediſſe a moꝛtuis ſaluatoꝛẽ: cuius poſt polebit. Dicturus eſt tibi vicinus tuus aut inferos pᷣſentiaʒ agnoſcat oculus: attrectet vicina: Eſt hic incantatoꝛ: eſt h remediatoꝛ manus:digitus ꝑſcrutet᷑: uis igit᷑ modi/ taliosines tabuntninn inmmnſte tngenenben⸗ Beandontti bgindjeintc inteſenare ⁊ neſcio vbi mathematicus.Tu dicis:Chꝛi ſtianus ſum:non licet mihi.Et ſi ille dixerit tibi:q̃re? Mõne ego chꝛiſtianꝰ ſũ? Lu dictu/ rus es: Sed ego ſidelis ſum. Et ille tibi: Et ego baptizatus ſum. Fiunt angeli diaboli: membꝛa chꝛiſti. Quia ipſum poſſidet inimi/ cus: trahere quęrit ⁊ aliũ. Inueniat vos pa / ratos: qui iſta vobis ſꝑpauit. Ideo loquoꝛ: ideo cõteſtoꝛ: ideo nõ taceo: ideo veſtimẽta mea excutio:ideo in tribunali dei mei excu/ cę ſidei homo: q́;uis imbecillis ingenij chꝛi⸗ ſtianus:nunq; ſollicitudinẽ ſuã inquiſitioni thomę ęqparare potuiſſet. Nunq; em̃ poſt agnitionẽ ae ↄuerſationẽ loquela auſus eẽt petere:vt etiã tactu chꝛiſtũ ꝑſcrutaret᷑ in chꝛi ſto: ⁊ in ipſo homine quẽ cerneret hominis coꝛpus inqreret: ⁊ reſurrectionẽ eius non tã mirabiliũ gloꝛia crederet q; paſſiõis iniuria cõpꝛobaret. Thomas ergo cum eſſet ſanctꝰ figdelis et iuſtus:hęc omnia ſollicite requiſ/ namſm ſatũ me habeo. Dicã deo meo: Homine nõ uit:nõ ꝙ ipſe aliquid dubitaret: ſed vt oẽm cnlalni taciu:dñe talentũ qð mihi dediſti nõ abſcõ, ſuſpitionẽ incredulitatis excluderer. Nam mpfmigi Watt. 25. di: erogaui: lpoc poterit mihi dicere: Ser/ ſuffecerat illi ad fidem ꝓpꝛiã vidiſſe quẽno/ 1 dniüch ue nequã:tu dares:ego exigerem. Ecce dñe uerat:ſed nobis oꝑatus eſt:vt tangeret quẽ maitnini deldi:tu exige. Et ſi foꝛte vos vet titillaue xigdebat: vt ſi foꝛte diceremꝰ deluſos eẽ ocu/⸗ öingil rit cõſuetudo: habetis quem interpelletis. los: nõ poſſemus dicere manus illius fuiſſe notilluur AHaioꝛ eſt adiutoꝛ q; oppugnatoꝛ. Ideo ge fruſtratas. In reſurrectiõis em̃ manifeſtati/ npeentbent Watth.d. Mitis:ideo oꝛatis:ideo dicitis: He nos in/ſe one de aſpectu ambigi poteſt: de tactu non igttlglit FS Nras in temptationẽ. Obſeruate illud etiam poteſt dubitari. Cõſtat enim veritatis ipſi/B ibisdliln fratres mei qð ſupꝛa dicitis: DHimitte nobis us teſtimonio rediſſe ab inferis ſaluatoꝛem. eno ind, 3 Ddebita noſtra:vt faciatis qð ſequit᷑: Sicut ? Quis nõ ſpem ſuã in chꝛiſto collocet? auis nnazdnonts Goplentetekde. nus irdlnn nos dimittim debitoꝛibus noſtris.Elemo/ nõ ſidem ſuã ponat in dño: vt dũ illũ credit ignoſcet᷑ tibi. Erogas:erogabit᷑ tibi. Deum ab inferis:ipſe reſurgat a moꝛtuis: DHicit be atus aplłus:Si em̃ moꝛtui nõ reſurgũt:neq; i.Corj.i5. audi dicentẽ: Dimittite: et dimitte᷑ vobis: chꝛiſtus reſurrexit. Quia ergo ſurrexit chꝛi/ Date:⁊ dabit᷑ vobis. In mente habete pau ſtus:ſuſcitabunt᷑ et moꝛtui: quia reſurrexii peres. Omnibus dico: Facite elemoſynas dñs: et ſeruuli reuiuiſcent. Ipſe em̃ eſt ſicut ot.r. grſeckadhi 4 tcnibenehn . — d⸗ nerbeneru/ nctepdin onganinlat nnco:ſtand Auos fenni nnifun mnos ſini ered ictit ießi⸗ Dir⸗Quin noconnincn fratres mei:facite ⁊ nõ ꝑdetis. Deũ credite. Non ſolũ dico vobis: non ꝑditis qð facitis em̃ eſt apud ſuperos idem pꝛimogenitus in cum pauperibus: ſed plane dico vobis:pboc ſolũ nõ ꝑditis: cętera ꝑditis. Ecce videamꝰ ſi exhilaratis pauperes hodie: hoꝛrea ipſo/ rũ vos eſtis:vt det vobis deus vnde detl:⁊ cula ſeculoꝛũ: Amen. ait aplus: pꝛimogenitus ex moꝛtuis. Sicut multis fratribꝰita ⁊ ab inferis eſt pmogeni tus ex defunctis. Pꝛimogenit aũt dicit᷑ qs ex eo qð ſecuturis alus pꝛimus gignit᷑. Pꝛi/ mogenitus ergo chꝛiſtus vocat᷑ ex moꝛtuis: Ecci. ꝛ9. dimittat qð foꝛte peccatis. Includite eilemno ſynaã in coꝛdibus pauperũ: ⁊ ipſa pꝛo vobis cxoꝛabit dominũ: cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia ĩ ſę⸗ qð pꝛimũ illum ex inferni tenebꝛis in lucem yſui renaſcat᷑. Mariuitas em̃ reſurrectionis treſurrectionis partus edidenit. Partus em̃ tartari legibus moꝛit᷑: vt rediuiuo coꝛpoꝛis tinaendht enenenne/ apud ſuperos moꝛs quędam inferoꝛum eſt. S H G * Ser. C. LxI ¶ Esdem dominica Sermo. v Vnde ipſa moꝛs moꝛtẽ quodãmodo patit᷑: dum ei inuite defunctoꝛüũ multitudo ſubtra 1.Corj.iʒ5. hit᷑. Mam ſic beatus apoſtolus dicit: Mouiiſ/ ſima autẽ inimica deſtruet᷑ moꝛs.Et iterum: Abſoꝛpta eſt moꝛs iĩ victoꝛia. Cũ ergo abſu/ mit᷑ moꝛs in victoꝛia:defectionis quadã ſuę internitione deſtruit᷑. Defectionẽ autẽ patit cum poteſtas eius cunctis reſurgẽtibus va- cuat᷑. Uideamus autẽ quid ſit qð ait: Mο tem in victoꝛia eſſe cõſumptam. Cõſumpta eſt plane moꝛs in victoꝛia ſua: dum chꝛiſtũ inferni legibus ſubijciens:ipſa ſe cũ eũ vin/ cit obtriuit. In eo enim in quo illum quem ſe ſuperaſſe credebat poſſedit: ab eo victa ẽ Chcum reſurrexit.Lotam ergo ſidẽ noſtram in reſurrecrionis gloꝛia collocare debemus: et in futura mag vita ſperare de dño. Sic em̃ Abi.s ait ſanctus apoſtolus: Si in hac vita tantũ in chꝛiſto ſperamus: miſerabilioꝛes ſumus om nibꝰ hominibꝰ. Miſer ergo eſt qui ĩ hac tantũ vita ſperat ĩ domino. Miſer plane ẽ: quia cito ſpes eius ſubducit᷑: dum cito hęc bꝛeuis vita finitur. Ham ſpes illius caduca efficitur:dum tempoꝛali tranſitu dulcedinis eius voluptas elabit᷑.De tali enim ſpe dicit Ro. S. qpoſtolus: Spes autem quę videt᷑ non eſt ſpes. In futura igitur vita ſperemus in do/ mino: quę ſolida eſt atq; ꝑpetua:vt non mi/ ſerabilioꝛes cunctis hominibus: ſed melio/ res eſſe poſſimus. VI de reſurrectione coꝛpoꝛũ ꝓmiſſa veritas:dqᷣa veritas quę mentiri non nouit: totũ neceſ eſt vt impleat qð pꝛomiſit.hanc em̃ reſurre/ ctionẽ coꝛpoꝛũ:vt futurã certiſſime noueri/ mus: ipᷣe dominus nobis in ſuo coꝛpoꝛe di/ gnatus eſt demonſtrare. Reſurrexit chꝛiſtꝰ vt reſurrecturũ ſe non dubitet chꝛiſtianus. Qõ em̃ ſceſſit in capite: ſequet᷑ in coꝛpoꝛe. B Noſſe em̃ debemꝰ dilectiſſimi fratres:duas eſſe moꝛtes:⁊ duas eſſe reſurrectiões. Dicit᷑ em̃ moꝛs pᷣma: dicit᷑ et ſecũda. Poꝛro pꝛimę moꝛtis duę ſũt partes. Vna q̃ peccatrix aia culpã diſceſſit a creatoꝛe ſuo. Altera qua Ger. C. LxII. Dñica in octa. paſche: Ger. vI. iudicante deo:excluſa eſt per pgnam de coꝛ/ —¶ . ðð „ poꝛe ſuo.M oꝛs autẽ ſecũda: ipſa eſt coꝛpo- ris ⁊ animę punitio ſempiterna. Per moꝛtẽ vo ſecundã anima ſolius mali hominis in ęternũ cuʒ coꝛpoꝛe ſuo cruciat᷑. Utraq; ergo moꝛs omnẽ hominẽ tenebat obſtrictũ:quia naturę tranſgreſſio vnũquẽq; peccatis pꝛo/ pagat obnoxiũ. Venit autẽ dei filius imoꝛ talis ⁊ iuſtus vt moꝛeret᷑ ꝓ nobis:in qua car ne quia nullũ potuit habere peccatũ:ſine re/ eis ęternam beatitudinem largiat᷑. Reſuſci ſurrexerimus coꝛpoꝛe: mereamur cũ chꝛiſto ſaluatoꝛe ſine ſine regnare. Tüũc abſoꝛbebit᷑ moꝛs in victoꝛia. Tunc dabit᷑ fidelibus vera ¶ Eadem dominica:de Reſurrecti - croꝛia. wer M vilta: veraq; lęticia. Tunc deus pꝛo meritis Ser. C. XIl one: Sermo Ertiſſima eſt fiducia chꝛiſtianoꝛũ di uinitus ꝓmiſſa:reſurrectio moꝛtuo/ D rũ. Hanc em̃ veritas ipſa pꝛomiſit. Veritas em̃ mentiri nõ poteſt. Alioquin ve ¶ ritas nõ eſt: ſi mẽtiri poteſt. Vera eſt igitur . ectio moꝛtuoꝛũ: teſtimoniũ reſurrectionis atu pesꝶulit peccati ſupliciũ.Secundã itaq; pꝛi mę moꝛtis partem: id eſt ſolius coꝛpoꝛis moꝛtẽ: dei filius ꝓ nobis accepit:per quã a nobis ⁊ dominationẽ peccati ⁊ penam ęter ne punitionis excluſit.lhoc ergo chꝛiſtus in ſuis fidelibus miſericoꝛditer operat᷑: vt hic eos pᷣmo in anima reſuſcitet:donans fidem vt recte credant:tribuẽs charitatẽ vt bonis operibus libẽter inſiſtant. In nouiſſimo o die ad hoc eis coꝛꝑa reſuſcitare dignabit᷑:vt tati ergo in anima per fidem dilectiſſimi fra/ tres: cuzʒ iuſticia viuamus vt etiam coꝛpoꝛe ad ęternam lęticiam reſurgamus. Diſceda/ mus ab operibus malis quę moꝛtiſicãt ani mã:etiã dum viuit coꝛpus:vt in ęternis bo,) nis ⁊ anima noſtra mereat᷑ eſſe ⁊ coꝛpꝰ.Ser/⸗ uemus pꝛimę reſurrectionis munus:qð no⸗/ bis per ſidem largitus eſt chꝛiſtus: vt cũ re⸗ figdei atq; bonoꝝ operũ dabit ſuis fidelibus regnum cęloꝛũ: Qui viuit ⁊ regnat cum pa/ tre ⁊ ſpirituſancto in vnitate deus ⁊c. Aſcha chꝛiſti dilectiſſimi regnum eſt A gli:ſalus mũdi: vita credentiũ: o½ caſus inferni: gloꝛia ſuꝑnoꝛũ:reſur/ diuinę: pꝛecium redemptionis humanę:co⸗- gnitio moꝛtis abolitę.Qusę feſtiuitas dei ſa crata myſterio ⁊ cognita ſacramento:virtu/ tẽ dominicę reſurrectionis ꝑ angelos indi- cat:per apoſtolos manifeſtat:per coꝛda cre/ dentiũ bona multiplicat. Hic igitur eſt dies Ps. 7. Dilectiſſimi quem fecit dominus:vt audiſti/ celſioꝛ cũctis: lucidioꝛ vniuerſis: in quo do/ . adem dominica: Sermo I CLX lein har. tiltctr⸗ unn ſug ltoneheſt⸗ uciſiden ſabnnnoct enitnnscan ſotolocatina nuntbnadil Menushotie efime ein wdennall lonlitkrrtei Ptarniuei 1. Con. 15. 1; enenonel 4 minus reſurrexit:in quo ſibi nouam pleber liiſe⸗ eonoſre Cſtemiare ſeſpeteniam upand genus Gotenumen Cosetwuncde ſkuipoſtind morelcona fnte atate. Uemepuncna guioln nchen poſuarncids ſdemandtse ligohzoraai Umnittack⸗ ſemn. LTusn Clgims an Duunan. B degudiac önkalunze penemelaus paluci, zn nlaminan lnononence hifame nulamn „ugudonin akilm i Neatſinty opinqi Cofonteft ulanſep dſſe tice ſchanans –D vt ipſi videtis regenerationis ſpiritu cõqui/ rn ſiuit: in quo ſinguloꝛũ mentes gaudio et ex ldonn ultatione perfudit. hic ergo dies reſt urrecti/ n ſen onis chꝛiſti: vefunctis vita: peccatoꝛibꝰ ve/ nden nia: ſanctis eſt gloꝛia. Si quidem operatio/ 6 ꝰR ne virtutis eleuat de imis: ſuſcitat de terre/ iunn nis: collocat in excelſis: conſũmat iuſtos: fir- en Bmatr dubios: damnat increduloſ. Adhoc em̃ laa ᷑dominus hodie reſurrexit: vt imaginem no San bis futurę reſurrectiõis oſtenderet: Et ideo ean hodie vt vitali lauacro reſurgens de popu/ Alsagn lus ad inſtar reſurrectionis eccleſiam noſtrã Mhegi⸗ ſplendoꝛe niuei candoꝛis illuminet: gratias Nigunc agere deo noſtro debemꝰ: ꝙ dum ſancti pa/ mchlu ſchę ſolennitatem colimus:futurę reſurrecti porehe nis ſpeciem iam videmus: reſurrecturũ eſſe donunken. humanũ genus in ſęculi conſũmatione poſt ume moꝛtem:nunc reſurgit in baptiſmo: ſuſcitã⸗ Mouiſtn dus eſt tunc dei populus poſt ſopoꝛẽ: nunc edgeee ſuſcitat᷑ poſt inſidelitatẽ: liberandus eſt tũc ii iin a moꝛtali conditione: nunc liberat᷑ ab igno/ Nlalinifs rantię cęcitate: renaſciturus eſt ad ęterni/ aunapee tatem: nunc naſcit᷑ ad ſalutem. Omnes em̃ nus Dicdr qui olim in chꝛiſto baptizati aſſumere non gorhcä poſſunt candidam veſtem: conuerſationem ngenso. ſaltem candidam nõ relinquant. Solet ſub ece nigro habitu aia ſat pura latitare: nec mul⸗ nusaeꝛ Go. tum interelſt: ſi quis non habet candidã ve/ dus:adſ⸗ ſtem. Talis latro fuit ille qui in euangelio nurchcit cruciſixus cum ſaluatoꝛe clamaſſe dicitur: idſebe A Zuc. 23. Memento mei domine dum veneris in re/ iclbreren gnum tuum. Attendite ergo chariſſimi ⁊ vi/ Sponenu dete:quid fidelis obtinet: quid meret᷑? Re/ us icai gnum laluatoꝛis latro poſcit in cruce: ⁊ duʒ tann penę multitudinẽ patitur: ad pꝛęmia eterna W perduci᷑. Imitamini ergo eius deuotionẽ: imuamini amare regnũ chꝛiſti:quod poſcit o latro moꝛiendo:vos deſiderate beneviuen/ do. Illiꝰ credulitati paradiſus aperit᷑: ⁊ no/ epunct ſftræ ſpei eternoꝝ monſtrat᷑ firmitas pꝛęmio/ eni rum. Letemur ergo ⁊ exultemus in hac die: D in qua dominus reſurgens intulit pacẽ: in/ in Ze 5 tulit ſalutem. Hoc itaq; admoneo fratres nne Decide.dil. dilectiſſimi: vt quotiens paſchalis ſolenni/ nmn tas venit:quicũq; viri:quęcũq; mulieres de utu⸗ 4 ſacro fonte ſilios ſpiritaliter exceperunt:co⸗ ſnte gnoſcant ſe pro ipſis ſideiuſſoꝛes apud deũ ges 9, extitiſſe: ⁊ ideo ſemper illis ſollicitudinẽ ve/ gud⸗ 4 ręcharitatis impẽdant: et admoneãt vt ca/ i ſtitatẽ cuſtodiant:virginitatem vſq; ad nu/ n ptias ſeruent: a maledicto vel periurio lin/ nſn 7 Ber. C.LxIII. Dñica in octa. paſche: Ger. vII. guam refrenẽt: cantica turpia vel luxurioſa ex oꝛe non ꝓferant: nõ ſuperbiant: nõ inui/ deant: iracundiã vel odium in coꝛde non te/ neant: auguria non obſeruent: philateria ⁊ characteres diabolicos nec ſibi nec ſuis ali⸗ quãdo ſuſpendãt:incantatoꝛes velut mini/ ſtros diaboli fugiant: ſidem catholicam te/ neant:ad eccleſlam frequẽtius currant:con/ tempta verboſitate lectiones diuinas attẽ/ tis auribus audiant: peregrinos accipiant: et ſcm ꝙ ipſis in baptiſmo dictum eſt: bo. ſpitum pedes lauent: pacem ⁊ ipſi teneant: diſcoꝛdes ad concoꝛdiam reuocare conten/ dant: ſacerdotibus et parentibus honoꝛem amoꝛeverę charitatis impendant.heęc ergo oinnia et his ſimilia ſi ſilios ⁊ filias veſtras admonere contenditis: cum ipſis ad ęrernã beatitudinẽ feciliter puenietis. Nemo ſe cir/ cũueniat fratres chariſſimi: nuilꝰ homo ſibi ſolũmodo viuat: Et ſicut frequẽter ſuggeſ/ ſi:quãtoſcunq; aliquis exemplo ſanctę vitę ędiſicauerit: cum tantis et pꝛo tantis merce/ dem beatę vitę retributionis accipiet: Et quatiſcunq; exemplum male conuerſatio/ nis etiam ſi non eum illi ſequant᷑: ᷣbuerit: ꝓtantis ſe malis rationẽ nouerit redditu⸗ rum. Et ideo ſicut iã ſupꝛa ſuggeſſi:neophi⸗ tis noſtris auxiliante domino exemplũ bo/ nęe cõuerſationis quãtum poſſumus debe/ mus oſtendere: vt non ꝓ illoꝛum deſtructi/ one pęnam recipere:ſed potius ꝓ ędiſicati/ one ad indulgentiã peccatoꝛũ mereamur ꝑ/ uenire:hſᷣſtante dno noſtro ieſu chꝛiſto. ¶ Eadem dominica: ad haptizatooꝛ eſia imi/ Sermo lI C. LXIII Odierna die qᷣ baptiʒzati ſunt ixpᷣo A vt bonosg nõ malos in ece tentur: Sermo v ⁊ regenerati:alloqmur eos ⁊ vos in is 1 ipſos in vobis. Ecce facti eſtis milis tibi. Non enim digne cogitari poteſt illa dignatio dei. Deſecit omnis ſermo ſen/ ſuſq; humanus veniſſe vobis gratuitã gra⸗ tiam nullis meritis pꝛecedentibus. Ideo et gratia dicit᷑: quia gratis dat᷑. Quã gratiã: Vrt ſitis mem bꝛa chꝛiſti filij dei:vt ſitis frẽs vnici. Si ille vnicus:vnde vos fratres: nii qꝛ vnicus natura: vos gratia fratres facti? = M . ꝛiſti. Si cogitet quid facti eſtis: ommia veſtra oſſa dicent: Domine quis ſi/ Ber. C.LXIIII. Dñica in octa. paſche: Ger. viI AQuia ergo mem bꝛa chꝛiſti facti eſtis:admo/⸗/ neo vos: timeo de vobis: non tantũ a paga nis: non a iudęis:non ab hęreticis: quãtum a malis catholicl. Eligite vobis de populo dei qͥs imitemini. Nam ſi turbã imitari vo⸗ lueritis:int paucos anguſtã viã ambulãtes nõ eritt. Abſtinete vos a foꝛnicatiõe:a rapi/ nis:a fraudibꝰ:a ꝑiurijs:ab illicitis rebuſ:a iurgijs. Ebꝛietas repellat᷑ a vobis. Adulte/⸗ rium ſic timete quomodo moꝛtem: moꝛtem non quę animã ſoluit a coꝛpoꝛe:ſed vbi ani/ B ma ſemper ardebit cũ coꝛpoꝛe. Fratres: Fra tres mei:ſilij mei:filię meę:ſoꝛoꝛes meę: ſcio agere diabolũ partes ſuas:nec quieſcere lo/ qui in coꝛdibus eoꝛum quos obligatos ſuis vinculis tenet: Scio foꝛnicatoꝛibuſ:adulte/ ris qui contenti nõ ſunt coniuge ſua: dicere diabolũ in coꝛdibus eoꝛum: nõ ſunt magna carnis peccata. Lontra hanc diaboli ſuſur / rationem debemus habere chꝛiſti incarna- gitimat eſt illa: iam dixi: meretrix eſt. Sʒ ſeruat tibi tioneʒ. Hoc eſt vnde chꝛiſtianos decipit ini- micus per carnis illecebꝛas: cũ eis facit leue quod graue eſt: leue quod aſperum eſt:dul/ ce quod amarum eſt. Sed quid ꝓdeſt quia ſathanas facit leue: quod chꝛiſtus oſtendit graue: Hũquid nouum aliquid facit diabo/ lus dicere chꝛiſtianis ſidelibus: nibil graue eſt qð facis in carne tua peccans:? Rundqd in ſpũ facile delet᷑ carnis peccatũ: facile a deo venia dat᷑? Quid facẽ magnũ?: Artiſiciũ ſuũ Señ.5. facit: qð ⁊ i ꝑadiſo dixit: Mnα£ducate ⁊ eritis ſiẽ dij:nequaqᷓ; moꝛiemi. Deꝰ dixerat: Qua die maducaueritis: moꝛte moꝛiemi.Monet inimicus ⁊ ait:Mon moꝛiemini:ſed aperien- tur oculi veſtri et eritis ſicut dij. Dimiſſa eſt iuſſio dei: ⁊ audita eſt pſuaſio diaboli.Cũc inuenta eſt vera iuſſio dei: et falſa deceptio diaboli. Nũquid pꝛofuit obſecro vos: quia dixit mulier: Serpens deduxit me? Mũquid valuit excuſatio? Si valuit excuſatio:quare Cuſecuta eſt damnatio? Ideo vobis dico fra⸗ tres mei: fllij mei qui habetis vxoꝛes:vt ni/ hil aliud noueritis: ⁊ qui non habetis et du cere vultis: integeri vos ad eas ſeruate: ſi/ cut integras vultis inuenire. VUos qui con- tinentiam deo vouiſtis: nolite retroſpice/ re. Ecce dico vobis: ecce clamo vobis: ego me abſoluo: Erogatoꝛẽ me poſuit deus:nõ exactoꝛem:ſed tamẽ vbi poſſumus:vbi da/ tur locus: nõ ceſſo:vbi ſcimus:coꝛripimus: obiurgamus: anathematizamus: excõmu/ nicamus: ⁊ tamen non coꝛrigimus. QAuare: Quia neq; qui plantat:aliquid eſt: neq; qui rigat:ſed qui incrementũ dat deus. Modo qui loquoꝛ: quia moneo: quid opus eſt niſt exaudiat me deus pꝛo vobis: hoc eſt in coꝛ/ dibus veſtris? Bꝛeuiter dico:et vobis com/ mendo:⁊ fideles terreo:et vos ędiſico.Mẽ-/ membꝛa meretriciſ? Sed dicit aliquis:Me⸗/ retrix ron eſt quam habeo: concubina mea bꝛa chꝛiſti eſtis: nolite me:ſ apoſtolũ audi,· te: Tollens inquit membꝛa chꝛiſti: faclam 1. Cor.s. eſt. O ſancte epiſcope:meretricẽ feciſti cõcau⸗/ binã meã. NMũquid ego dixi: Apls damatr:⁊ ego icurri calumniã? Ego volo te eſſe ſanũ: quare in me furis ſicut inſanus?: Habes vro rem qui hoc dicis.Habeo inquiſ. Bene: ve lis nolis ulla quę pꝛęter vxoꝛem tecum doꝛ/ mit: meretrix eſt. Ecce vade et dic ei qᷣa iniu/ riam tibi fecit epiſcopus.habes vxoꝛem le⸗ gitimã tuam: ⁊ alia tecum ꝛmit: quęcũq; vxoꝛ tua fidẽ:nec nouit aliũ niſi te ſolũ:⁊ nõ viſpoſuit ſe noſſe alteꝝ.Cũ & üla ſit caſta:tu ꝗ̃re foꝛnicaris? Si illa te vnũ: qre tu duas? Sed dicis:ancilla mea cõcubina mea ẽ: Nũ qͥd ad vxoꝛẽ alienã vado? Nũquid ad mere- tricẽ vado publicã? An nõ licet mihi facere in domo mea quę volo? Dico tibi: Mõ licet. In gehennã vadunt qui hoc faciũt:in ſem/ piternũi ignem ardebunt. Vel hic liceat mi/ hi loqui 1 dicere: Coꝛrigant ſe qui tales ſũt dum vinunt: ne poſtea velint et nõ poſſint: quia ſubito venit moꝛs et non eſt qui coꝛri/ gatur: ſed vt in ignem mittat᷑. Nam quãdo veniat illa nouiſſima hoꝛa neſcit᷑ et dicitur: coꝛrigo. Quando coꝛrigis: quando muta/ ris? Cras inquis. Ecce quotiens dicis:cras cras:factus es coꝛuus.Ecce dico tibi cum fa cis vocem coꝛuinam:occurrit tibi ruina. Haã D 4 ille coꝛuus cuius voceʒ imitaris: exijt de ar/ Señ.. ca ⁊ non redijt. Tu autem frater redi i eccle/ ſiam quam tunc illa arca ſigniſicabat. Sed vos me audite: O baptiʒzati audite me:per ſanguinem chꝛiſti qui eſtis renati: Obſecro vos ꝑ nomẽ quod ſuꝑ vos inuocatũ eſt:per illud altare ad quod acceſſiſtis: per ſacra/ menta quę accepiſtis: per iudiciũ ſuturum viuoꝛum ⁊ moꝛtuoꝛũ. Obſecro vos:obſtrin go vos ꝑ nomẽ ieſu chꝛiſti: vt nõ imitemini eos quos infideles eſſe cognoſcitis: ſed iluꝰ ſacramentũ maneat in vobis qui de ligno — õ * R1 00 getol en ere deeoquo raga nna⸗ enewot cmn ſponinie 4 4 Ulſceepec Nolseuen degs nden⸗ enieunus. Naso camusnos neyedäde hetgſcye ſenaumiegen ſangtan⸗ Aluabt ipe fntiamusp aperg n n ſeſclos Büͤn Gröſepaſch tulneſtqun ſpſoopeſan eſivelaſin nnonea fumrann MMoqne⸗ bchlinie Nange ltgoroſ, nnsn ſärguigen thegetnnn uninoet ge Ger.C.Lxv. Dñica pᷣma voc. Den paſche: Ber. I. deſcendere noluit: ſed voluit de ſepulchꝛso dimus deo de vita noſtra:ſumus etiam pꝛę/ tdas reſurgere: Amen. poſiti: vnde rationẽ reddimus deo de diſpẽ/ * 1 ßMUDVä Aſaltiõe noſtra. Ad hoc iſtam difficultatẽ pꝛo/ * en (Ziem in eadem dominica: Home ponimus: vt cõpatientes nobis: oꝛetis pos rnin is de eo quod ſcriptum eſt in eugn nobis. Venit em̃ dies quo cũcta adducunt᷑ Ecẽs.12. Pei, 23oß. 20. gelio 'm Johanne: Cum ſero eſſet in iudiciũ. Et ule dies ſi ſculo longe ẽ: vni- ites die illa vna ſabbatoꝛũ ⁊c̃.quę ha/ cuiq; homini vitę ſuę vltim ꝓpe eſt.Lamẽ a l bet in expoſitiõe doctoꝛis IJbidẽ · vtrüũq; latere deus voluit: ⁊ quando veniat i Akan —R finis ſęculi: ⁊ quando ſit in vnoquoq; homi Sermo ¶ Dominica pma poſt octauas pa/ ne huius vitę ſinis. Vis non timere diem nn C. LXV ſchęg: De paſtoꝛibus: Sermo I occultum: quando veneritinueniat te para/ nüſthic tum. Cum ergo pꝛeępoſiti ad hoc ſint vt eis bum A Pes tota noſtra quia in chꝛiſto: et quibus ſſint conſulant: in eo ꝙ pꝛęſunt nõ õ quia omis vera ⁊ ſalubꝛis gloꝛia no vtilitatem ſuam attendant: ſed eoꝛum qui nechedeen ſtra ipſe eſt: non nunc didicit pꝛimũ miniſtrãt. ſi quis ita pꝛępoſitus eſt:vt in gulſ barn ſcharitas veſtra. Eſtis enim in eius grege:qᷓ eo ꝙ pꝛępoſitus eſt gaudeat: ⁊ honoꝛem ſuũ nunde intendit ⁊ paſcit iſrael. Sed quoniã ſunt pi quęrat:⁊ cõmoda ſua ſola reſpiciat:ſe paſcit 1dhr ſtoꝛes qui paſtoꝛü nomine gaudere volunt: non oues dei. Videte quẽadmoduʒ vos ſe- basoent paſtoꝛis autem officiũ implere nolũt.Quid curos fecerit deus.Qualeſcũq; ſunt qui no/ Nnit gaui ad eos ꝓpheta dicat: ſicut lectũ audiuimꝰ: bis pꝛęſunt:qualeſcunq; nos ſumus nobis. Glnutct recenſeamus. Audite vos cum intentione: Securitatem dedit qui paſcit iſrael. Nam ilteſclien Aſtelen ad me verbũ domini dicens: Fili hominis: pęnas debitas luent:⁊ oues pꝛomiſſa perci/⸗ Piſen Ane ꝓphetiʒza ſuper paſtoꝛes iſrael.hanc lectio-⸗ pient. Videamus ergo quid loquat᷑ paſto/ C numnüͤfi nem cum legeret᷑ audiuimus. hinc cum ve nibus ſeipſos paſcentibus: non oues:ſermo Ta.j. guididne⸗ ſirę ſanctitati aliquid loqui decreuerimus: domini nemini palpans. Lac conſumitis: ⁊ Eʒecv.34. nhiht aciuuabit ipſe vt vera dicamꝰ: Si nos no- lana vos tegitis:⁊ qð craſſum ẽ interſicitis: abi öla. ſtra dicamus:paſtoꝛes erimus: paſcẽtes nõ ⁊oues meas non paſcitis.Quod inſirmatũ cürtnien oues ſed nos. Si autem illius ſunt quę dici- eſt non confoꝛtaſtis:⁊ quod ęgrotat non co⸗ lbielceunig mus.:per quelibet ipſe nos paſcet.hhoc dicit roboꝛaſtis: et qð contribulatũ eſt non colli⸗ Clirid B dominꝰ deus: Veę paſtoꝛibꝰ iſrael qͥ paſcunt gaſtis:⁊ quod errabat non reuocaſtis:et qð RKH Ca. 2. ſe ſolos. Nũquid oues paſcunt paſtoꝛes: id perijt non inquiſiſtis:⁊ qð foꝛte fuit confeci/ RK eſt nõ ſe paſcũt paſtoꝛes ſed oues:? hhęc pᷣma ſtis:Et diſperſę ſũt oues meę:eo ꝙ nõ ſit pa Pimauin cauſa eſt quare arguant᷑ paſtoꝛes iſti: quia ſtoꝛ. Dicunt᷑ enim paſtoꝛes paſcentes ſemer icdun ſeipſos paſcunt non oues. Qui ſunt qui ſe· ipſos non oues:qui diligunt:qui negligũt. mignm Pbil.a. ſipſos paſcunt:? De quibꝰ dicit aplus: Om̃s QAuid ergo diligũt: Lac cõſumitis:et lanis dlsen em̃ quę ſua ſunt quęrũt: nõ quę ieſu chꝛiſti. vos tegitiſ. Apoſtolus dicit: Quis plantat ethtana Nam enim quos in loco iſto de quo pericu/ vineã:⁊ de fructu ei nõ ſumit? Quis paſcit ui loſa ratio reddit᷑:dominꝰ ſi non digniratem gregem:⁊ de lacte gregis non ſumit? Inue/ – ſuam:ſi non meritũ noſtrũ conſtituit:habe / nimus ergo eſſe lac gregis quicquid a plebe uc⸗ mus duo quędam plane diſtinguẽda. VUnũ dei tribuit᷑ ſpoſitis ad ſuſtentandũ victum n t ꝙ chꝛiſtiani ſumus: Alterum ꝙ pꝛępoſiti ſu/ tempoꝛalẽ. Inde enim loquebat᷑ apoſtolus ſichn mus. Illud ꝙ chꝛiſtiani ſumus pꝛopter nos cum hec diceret quę cõmemoꝛaui.Et ꝙ apo uinu eeſt. Qð autem pꝛepoſiti ſumus pꝛoptervos ſtolus q;q; eligeret manibꝰ ſuis laboꝛare:et mn g eſt. In eo ꝙ chriſtiani ſumus attendit᷑ vti / nec ipſum lac ꝗqreret ab ouibus:tamẽ lactis alidnn litas noſtra. In eo ꝙ pꝛępoſiti: non niſi ve/ poreſtatẽ pcipiendi habere ſe dixit: ⁊ ſic do/ ſsit E ſtra. Sunt autẽ multi chꝛiſtiani ⁊ non ppo minum expoſuiſſe: vt qui euangeliũ annũ⸗ iaß n ſiti: qui ꝑueniunt ad deum facilioꝛe foꝛtaſſe ciant᷑: de euangelio viuant. Er dicit alios ath . itinere:⁊ tanto expeditius ambulãtes: quã, coapoſtolos luos vſos fuiſſe hac poteſtate: iumm/ to minoꝛẽ ſarcinam poꝛtant. Nos autem ex/ nõ vſurpata ſed data: Plus llle fecit vt nec nti cepto ꝙ chꝛiſtiani ſumus: vnde rationẽ red/ gquod debebatł᷑ acciperet. Ipſe ego A⸗ Eʒee.4. qudiamus nos cum tremoꝛe. Et factum eſt deus non deſerit oues ſuas:⁊ mali paſtoꝛes Bancti dluguſtini de tempoꝛte uit et debitum: ſed alius non exegit indebi/ nunciant vnde viuant.Si enim ſic vendũt: onen tum. Ille plus fecit. Foꝛtaſſis enim ipſum magnam rem vili pꝛecio vendunt. Accipiãt utont Lud.i0. ſignificabat: qui ęgrum cum adduceret ad ſuſtentatiouem neceſſitatis a populo: mer- mig anͤ ſtabularium dixit: Si quid amplins eroga cedem diſpenſationis a domino. NHon enim Untetert ueris: ĩ redeundo reddam tibi. De his ergo eſt idoneus populus reddere mercedemii⸗-⸗ “ 4 eieuch⸗ dui non indigent lacte gregis:quid plura di lis qui ſibi in charitate euangelium ſernaii··· ne camꝰ: Mliſericoꝛdioꝛes ſunt: vel potius ipſi unt: non expecrent illi mercedem niſi vnge –— miſericoꝛdię officium largius impendunt. etiſti ſalutem. Quid ergo iſti increpantur: nagiſimnn Hoſſunt enim: ⁊ quod poſſunt faciũt.Lau⸗ vnde arguantur:qui cum lac ſumerent:æ l⸗ lu- mane: dentur hi:neq; damnentur illi. Nam et ipſe nis ſe tegerent:oues negligebãt: Sua ergg ᷣ iſeun apoſtolus qui hoc nõ quęrebat: fructuoſas tantũ quiæ querebant non quę ieſu chꝛiſti. Rbil. . kan obl tamen oues eſſe cupiebat: non ſteriles ſie Sed quoniam diximus quid ſit lac ſumere: ſau d lactis vbertate. Itaq; cum eſſet quodã tem quęramus quid ſit lanis ſe tegere.Qui pꝛę Ce. 4. d . poꝛe in magna indigentia victus in confel bet lac: victum pꝛebet:qui pꝛebet lanambo utfern ſione veritatis: miſſum eſt illi a fratribus noꝛem pꝛębet. Iſta ſunt duo quęa populis gunnaſtun vnge neceſſitati ⁊ indigentię miniſtraretur. quęrunt: qui ſemetipſos paſcunt non oueſ. ſennunt Reſpondit autem ullis:gratias agens et di / CLõmodum ſupplendę neceſſitatis: et fſauoꝛ Kepacunu xit: Bene feciſtis cõmunicare neceſſitatibus honoꝛis et laudis. Etenim veſtimentũ pꝛoo⸗ 4 wnſen⸗ Pbit. . meis. Ego enim didici in quibus ſum ſuffi/ pterea bene intelligitur in honeꝛe: quia nu⸗ e atlwni caens eſſe. Scio ⁊ abundare: ⁊ penuriam pa itatem tegit.Etenim vnuſquiſq; homo in/ nmnunond ti. Omnia poſſum ĩ eo qui me cõfoꝛtat. Ve/ firmus:⁊ quid eſt quiſquis vohis pꝛęeſt:ni/ ſnglallun rütamen vos bene feciſtis vſibus meis mit ſi quod vos eſtis: Carnem poꝛtans moꝛtta⸗ (d fens. tere. Sed vt oſtenderet in eo qð illi benefe / lis eſt: manducat: doꝛmit:ſurgit: natus eeſ: caunnNpe cere: ꝙ non ipſe quęreret: ne inter illos eſet moꝛiturus eſt. Si ergo cogitatis quid ſit: ee feeonni qui ſeipſos paſcant non oues: non tam ſuę ipſe homo eſt:tu tamen honoꝛando eum ve Wan dedi gaudet ſubuentum neceſſitati: q; illoꝛũ gau lur angelum contegis quod infirmum eſt. uongepebi debat fecũditati. Quid ergo ibi querebat? Huiuſmodi indumentum acceperata bona Eiimgui Non requiro inquit datum ſed requiro fru / dei plebe. Idem paulus cum diceret: Sicix Neunsnonn cctuũ.Mon ergo inquit vt explear:ſed ne vos angeilum dei ſuſcepiſtis me:teſtimoniũ vo/ Sal. 4. lnns⸗ Qoͤ inanes remaneatis. Qui ergo non poſſunt bis perhibeo: quia ſi fieri poſſer oculos ve⸗ myedache facere qð paulus:vt in mambus ſuis tranſ/ ſtros eruiſſetis:et dediſſetis mihi.Sed cim Cnnspeſten igant: accipiant de lacte ouium: ſuſtentent tantus honoꝛ exhibitus eſſet: nunquid pꝛ (icndutg ſuam neceſſitatem:nõ hoc ſibi quęgrant tan / prer ipſum honoꝛem ſibi exhibitum: ne fo p ſcitſtiate q; cõmodum ſuum: vr ex neceſſitate ſuę pe- te cum argueret negaret᷑:et minus ipſe apo/ Uuennno cunię videant᷑ñ annunciare euangelium: ſed ſtolus laudaretur pepercit errantibus? Hiaʒ ueshepan hominibus illuminandis pꝛebeant lucem ſi hęc feciſſet: eſſet inter illos qui ſeipſos pa/ bopeiuts. verbi veritatis. Sint enim tanq; lucernę: ſi ſcunt: non oues: diceretapud ſeipſũ: Quid nuneedei Rud.i2. cut dictum eſt: Sint lumbi veſtri pꝛecincti:? ad me pertinet? Quiſq; quod velit agat: nunenle Wansßb. 5. lucernę ardentes: Et nemo accẽdit lucernã: victus meus ſaluuſ erit:⁊ lac ⁊ lana ſatis eſt Nentsti et ponit eam ſub modio: ſed ſuper candela- mihi:eat quiſq; q põt: Ergo integra tibi ſüt nsnmnanmn bꝛum:vt luceat ominibus qui i domo ſunt: omnia: ſic eat quiſq; quo põt: nolo te gᷣpo/⸗ Aalent ſit luceat lumen veſtrũ coꝛã homibvt vide/ ſitũ facere: vnum te conſtituo de ipſa plebe: natdente ant bona oꝑa vfa ⁊ gloꝛiſicẽt patrẽ vrm q¶ in Si patitur vnũ membꝛ:ũ compatiunt᷑ om/ n.cona. Adltag cęlis eſt. Si ̊ tibi lucerna accẽderet᷑ idomo: nia membꝛa. Pꝛoinde ipſe apoſtolus cum elyendon nõne adijceres oleu ne extingueret᷑?e Poꝛro eos cõmemoꝛat quales fuerint erga illum: AUffuin ſi lucerna accepto oleo non luceret: non erat Me quaſi oblitus eoꝛum honoꝛiſicentia vi⸗ iißt nentie plane digna quę in candelabꝛo poneretur: deretur: et teſtimoniũ perhibet: ſicut ange/ iſnd ſed quę continuo frangeret᷑. AUnde enim vi/ lum dei ſuſceperunt eum: et ꝙ ſi fleri poſſet n. uitur: neceſſitatis eſt accipere: charitatis eſt oculos ſuos vellent eruere ⁊ illi dare: Et ta/ Rdn n⸗ pꝛebere: HNon tanq; venale ſit euangeliũ vt men accedis ad ouem languidam: ad ouem iiune iſtud ſit pꝛecium eius quod ſumunt qui an / putridam: ſecare vulnus: non pacere pune u “ un dini. Ergo inimic factus ſũ vobis verũ delate pꝛedicans? Ecce ⁊ accepit de lacte ouiũ: dinhe, ſicut pauloante memoꝛauimus:et indu renenin, mBentũ ex lanis ouium: ſed tamen oues WK Pbil.a2, non neglexit. Non enim ſua quęrebat: Zl ſed quę ieſu chꝛiſti. Abſit ergo vt dica/ Rinmn mus vobis: Viuite vt vultl: ſecuri eſto/ tünnnt te: deus neminem perdit: tantũmodo ſi RMWH dem chꝛiſtianam tenete: Hõ perdet ille Ninn n quod redemit: non perdet pꝛo quibus Uülinnz ſanguinẽ ſuum fudit. Et ſi ſpectacslis kar volueritis oblectare animos veſtros: S ite:QAuid mali eſt: Et feſta iſta quę cele Plund bꝛant᷑ per vniuerſas ciuitates in lęticia — conuiuantium et publicis menſis ſeip/⸗ W ſos vt putant iocũdantium: reuera ma/ ansciun gis pereuntium: ite celebꝛate: magna hniſe eſt dei miſericoꝛdia: quę totum igno⸗ ner uun SBaß. 2. ſcat: Coꝛonate roſis vos anteq́; marce/ uighemt ſcant: in domo dei veſtri quando volu/ hepetn eritis cõuiuamini: implemini cibo ⁊ vi/ umns a⸗ no cũ veſtris. Ad hoc enim data eſt iſta Grns creatura vt perfruamini. Non enim im/ sgoſte pijs et paganis eam dedit deus:ſed vo/ mnchanen bis eam dedit. ſhęc ſi dixerimus: foꝛ/ Ginud te congregabimus turbas amplioꝛes. Hausbe Et ſi ſunt quidam qui nos ſentiant hoc ennSa dicentes non recte ſapere: paucos oſtẽ/ ſinoniio dimus: Qð ſi fecerimus: nõ verba dei: lls non verba chꝛiſti dicentes:ſed noſtra:⁊ꝛ tiSalan ſumus paſtoꝛes noſmetipſos paſcenteſ —R E non oues.Cum autem dixiſſem quę di/ RK Ca. 5· ligãt iſti paſtoꝛes: dicã et quę negligãt. Gusec itia enim ouium late patent. Craſſe RK oues perpauceę ſunt: id eſt ſolidę in ci⸗ iſareehe bo veritatis: vtentes paſcuis bene de cſitui munere dei. Sed mali illi paſtoꝛes non parcunt talibus. Parum eſt ꝙ illas lan- guentes ⁊ inſirmas ⁊ errantes et perdi/ nguthiin tas non curant: ſed iſtas foꝛtes et pin/ gloteſr⸗ gues necant quãtum ĩ ipſis eſt. Illę vi/ Pſaper uent de miſericoꝛdia dei: tamẽ quãtum en u ad paſtoꝛes malos attinet occidũt ma/ — le viuendo: malum exemplũ pꝛębendo. u An fruſtra dictum eſt ſeruo dei eminẽti eLſus. 2. in membꝛis ſummi paſtoꝛis: Circa om̃s –— teipſum bonoꝛum operum pꝛębe exem- ſnͤ plum: et foꝛma eſto ſidelis? Attendit ſion enim ouis etiam foꝛtis plerũq; pꝛępoſi 2 tũ ſuum male viuentem:ſi declinet ocu ninſ B er. C. LXV. Důnica pma pe 0 c. paſche: . los a regulis domini: etintendat in ho/ minẽ: incipit dicere in coꝛde ſuo:Si pꝛę/ poſitus meus ſic viuit: ego quid ſuʒ qui non faciam quod ille facit? Si foꝛtem er/ go occidit ouẽ: iam de cęteris quid faci⸗ et: qui illud quod non ipſe foꝛtiſicaue/ rat: ſed foꝛte aut robuſtũ inuenerat ma/ le viuendo interſicit: Dico charitati ve/ ſtrę et ſi viuunt oues:⁊ foꝛtes ſunt oues in verbo domini: et tenent iſtud qucd audierunt a domino ſuo: Quę dicũt fa/ MWattb. 5 cite:quę autem faciunt:facere nolite: ta mẽ qui in conſpectu domini male viuit: quãtum in illo eſt eum a quo attenditur occidit.Non ſibi ergo blandiat᷑:quia il⸗ le non eſt moꝛtuus: ſed homicida eſt: quomodo cum laſciuus homo intendit in mulierẽ ad concupiſcendũ eam: Ecce illa caſta eſt: er męchus eſt iſte. HPomi ni em̃ vera ⁊ aperta eſt ſententia.QAuil. Wattb. 5⸗ quis viderit mulierem ad concupiſcen/ dum eam:iam męchatus eſt eã in coꝛde ſuo: NHNon peruenit ad illiꝰ cubiculũ:⁊ in terioꝛe iam ſuo cubilivolutatur. Sic om nis qui male viuit in conſpectu eoꝛum quibus pᷣpoſitus eſt:quãtum in ipſo eſt occidit et foꝛtes oues. Qui ergo imita⸗ tur pꝛepoſitum malum moꝛitur: qui nõ imitatur viuit: tamen quãtum ad illos pertinet ambos occidit.Et qð craſſum Ezcchᷣ.ʒ eſt interficitis: et oues meas non paſci⸗ tis. Jam audiſtis qui diligant: audite qui negligant. Quod infirmum eſt non Ta.s. cõfoꝛtaſtis:⁊ quod tabuit nõ coꝛꝛoboꝛa/ ſtis:⁊ quod contribulatum eſt:id eſt cõ/ fractum non colligaſtis:⁊ quod errabat non reuocaſtis: ⁊ quod perijt non inqui ſiſtis: ⁊ quod foꝛte fuit confeciſtis: id eſfr interfeciſtis⁊ occidiſtis. Infirmũ quime animũ gerit ouis:quando temptatiões ſibi pꝛofuturas non credit. Paſtoꝛ enim negligens: quando ſic credit talis inſir/ mus:nõ illi dicit: Fili accede ad ſeruitu⸗ Ecẽi.a. tem dei: ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe: et pꝛepa ra anim tuam ad temptationem. Qui autem hoc loquit᷑: cõfoꝛtat infirmum:⁊ ex infirmo facit firmum:vt non eum cre diderit pꝛoſpera huiꝰ ſeculi ſperare. Si autem doctus fuerit ſperare pꝛoſpera ſęculi:ipſa pꝛoſperitate coꝛrumpit᷑:Su/ B V 4. Bancti aluguſtini de tempoꝛe peruenientibus autẽ aduerſitatibꝰ ſau/ Matthᷣ.. ciat᷑: aut foꝛtaſſis extinguit᷑. Hõ & eum ędificat ſuꝑ petrã qͥ ſic ędificat: ſed ſuꝑ 1.Corj.io. arenã. Petra aũt chꝛiſtus ẽ. Chꝛiſti aũt paſſiões imitãdę ſũt:nõ chꝛiſtiano deli/ tię cõquirendę.Cõfoꝛtat᷑ inſirmus cũ ei dicit᷑: Spera quidẽ temptatiões huius ſeculi: ſed ab ominibus eruet te domi/ nus:ſi ab illo non recedet retro coꝛ tuũ. NMNam ad confoꝛtandum coꝛ tuum venit ille pati:venit ille moꝛi:venit ille ſputis Mattðᷣ.22. liniri:venit ſpinis coꝛonari: venit oppꝛo bꝛia audire: venit poſtremo ligno con- figi. Omnia hec ille pꝛo te: tu nihil pꝛo illo ſed pꝛo te. Quales autem ſunt qui timent eos ledere quibus loquuntur: non ſolum non pꝛęparant ad imminen/ tes temptatiões:ſed etiã ꝓmittunt fęli/ citatem huius ſeculi:quã deus ipſi ſecu lo nõ ꝓmiſit. Ille pꝛędicit laboꝛes vſq; in finem venturos ipᷣi ſęculo:⁊ tuvis ab iſtis laboꝛibus exceptuʒ eſſe chꝛiſtianũ: quia qui chꝛiſtianꝰ eſt aliquid plus paſ/ ſuurus eſt in ſeculo. Etenim ait apoſto/ Timotb.ʒ. lus: Oẽs qui pie volunt in chꝛiſto viue/ re:ꝑſecutionẽ patientur: Tu dicis ſi vo⸗ lueris in chꝛiſto pie viuere:abundabũt tibi omnia bona:et ſi filios non habes: ſuſcipies et nutries omnes. Nemo tibi moꝛitur:heęc em̃ eſt ędiſicatio tua. Attẽ/ de quid facias:vbi ponas: ſuper arenã eſt quod cõſtituis: venturus eſt imber: influxurus eſt fluuius:flaturus eſt ven/ tus:⁊ impingent in domum iſtam: ⁊ ca/ det:⁊ fiet ruina eiꝰmagna.Leua de are⸗ na ⁊ pone ſupꝛa petrã: in chꝛiſto ſit quẽ vis eſſe chꝛiſtianum. Attẽde ad paſſio/ nes chꝛiſti. Attẽde ad illũ ſine vllo pec/ PS.õs. cato:quę non rapuit exoluentem. Attẽ/ Heb.i2. de ſcripturam dicentem: Flagellat au⸗ tem omnem filium quem recipit:Et pa/ ra te flagellari: aut certe non queęras re/ cipi. Flagellat autem omnẽ inquit filiũ quẽ recipit:Et tu foꝛte exceptus a paſſi/ one flagelloꝛum: exceptus a numero ſi/ lioꝛum. Ita ne inquies: flagellat omnẽ filium vt vnicum?Et vnicus ille de pa- tris ſubſtantia natus: ęqualis patri in foꝛma dei:verbum:per quem facta ſunt omnia: non habebat vbi flagellaretur: ad hoc carne indutus eſt vt ſine flagello Yoh. 1. non eſſet.QAui ergo flagellat vnicũ ſine peccato: nũquid relinquit adoptiuum cũ peccato: In adoptionẽ vocatos nos eſſe:apoſtolus dicit: Adoptionem ſilio/ Sał. X. rum accepimus:vt eſſemus vni cohęre/ des:eſſemus etiam hęreditas. Poſtula z. 2. a me ⁊ dabo tibi gentes hęreditatẽ tuã: Exemplũ nobis pꝛopoſuit in paſſioni / bus ſuis. Sed ne futuris temptationi- bus deficiat infirmuſ:nec falſa ſpe deci/ piedus: nec erroꝛe frangendus ſit: dic ei:Pꝛepara animã tuam ad temptatio/ Ecci.2. nẽ. Sed foꝛte incipit labi: cõtremiſcere: nolle accedere: habes aliquid: Fidelis de qui non vos ſinit temptari ſupꝛa qᷓ; ferre poteſtis. Illud autem pꝛomittere et pꝛędicare futuras paſſiones: infirmũ ↄfirmare ẽ. Timenti aũt nimiũ ⁊ exhoc deterrito cũ polliceris miſericoꝛdiã dei: nõ qꝛ tẽptationes deerũt: ᷣ qꝛ nõ ꝑmit/ I.Corj.lo. tit tẽptari ſupꝛa qᷓ; poteſtis ferre: fractũ colligare eſt. Sunt em̃ qui cum audie/ rint venturas tribulationes: armant ſe magis:⁊ quaſi potum ſuum ſicut paruã ſibi eam putant fidelium medicinam: Sed queęrẽt martyꝛis gloꝛiam. Sũt alij qui auditis futuris ⁊ neceſſario venien / tibꝰ temptationibꝰ:quas pꝛopꝛie opoꝛ/ tet venire chꝛiſtiano: quas nemo ſentit niſi qui voluerit eſſe vere chꝛiſtianus. Imminẽtibus ergo ſibi aliquibus:fran gitur ⁊ claudicat:affer conſolationis al/ ligamentum: alliga quod fractum eſt: Dic ne timeas:nõ deerit i temptationi/ bus ille in quem credidiſti: Fidelis deꝰ Abi.s. qui non ſinit te temptari ſupꝛa qᷓ; potes ferre. Mon hoc a me audis:Apoſtolus dicit: qui etiam dicit: An vultis experi/ 2.co mentũ eius accipere qui in me loquitur chꝛiſtus? Hoc ergo cum audis ab ipſo chꝛiſto:audiſ ⁊ ab illo paſtoꝛe qui paſcit iſrael. Ili enim dictũ eſt: Potabis eos Nõ.· 79. in lachꝛymis in menſura. Quod enim ait apoſtolus: Mon ſinit temptari vos ſupꝛa qᷓ; poteſtis ferre:hoc ait ꝓpheta: In mẽſura tm̃.Tu noli dimittere coꝛri/ gentem:adhoꝛtantẽ:trementem: ⁊ con/ ſolantem: ⁊ ſanantem. Quod infirmuʒ S eſt inquit non confoꝛtaſtis: paſtoꝛibus Ta.7. malis dicit:paſtoꝛibꝰ falſis: paſtoꝛibus ſua quęrentibus:non quę ieſu chꝛiſti:ex Rbil.2. 4 glol cönd NC1. 6nogobecns ontioonch ebebutno Gckronftm. gotun 6 Piinetine oſnnbee ſepolums itngveret: Cisplener Uinsrabe ioloner N toluun fun Cnsuteian nrapidrue Uancrvioden ende o Mltaelantt⸗ us Goneos bonabeore. lanſrmirate honglunt:lee QAliago vid Noſosimmit olerautnon oliapia cbipſsbon Uoriäleteg lngucretan Mdaſtt n ganiſtigsi fenenong legun gpen Unizſinan unopens Mini pant onenbes reborogan Klungtene Liagodito ictparini elſcun hoektien Pocalns ſpnt benegli Auin lendr ten gencnsſd nadtenprngot, Ecötentee laui c nyeniign en gonio lones nini niwtütahe lenconciäde esgenögri ſͤſene fini icun uge⸗ önman. unſatnmi. n Dedaon . un. i ſanoyenten Noprie ⸗ 8nemo ſaur echnitunas⸗ iqublsfn ſolbnonisdr iunc . enplanot⸗ eciedeb rncho Aool sthen 4 veloquan ls bipe⸗ enigai otmppen Quodan empten ſo⸗ it e niraeann em:Lch⸗ eten ſrin dnnce, hus cõmodo lactis ⁊ lanę gaudẽtibus:oues omnino non curantibus. Et quod ma/ le habuit nõ coꝛroboꝛaſtis:aut inſirmũ: id eſt non firmum. Mam dicunt᷑ infirmi etiam ęgrotantes: ſed inter infirmum et ęgrotum: id eſt male habentem: hoc mihividet᷑ intereſſe.Etenim iſta fratres que diſtingere vtcunq; conamur:foꝛte ⁊ nos poſſumus maioꝛe diligẽtia melius diſtinguere:⁊ alius peritioꝛ vel lumine coꝛꝑis plenioꝛ: interĩ ne fraudemi quã/ tum ad verba attinet ſcripturę qõ ſen- tio loquoꝛ. Infirmo ne accidat tempta/ tio ⁊ eum frangat:timendum eſt. Lan/ guens autẽ iam cupiditate aliqua ęgro⸗ tat: cupiditate aliqua impeditur ab in⸗/ tranda via dei:a ſubeundo iugo chꝛiſti. Atltendite illos homines volẽtes bene viuere:iam ſtatuẽtes bene viuere:⁊ mi/ nus idoneos mala pati ſicut parati ſũt bona facere. Pertinet auteʒ ad chꝛiſtia/ nam firmitatem non ſolum operari quę bona ſunt: ſed ⁊ tolerare quę mala ſũt. Qui ergo vident᷑ feruere in operibꝰ bo/ nis:ſed imminentes paſſiones tolerare nolle: aut non poſſe: infirmi ſunt. Qui vo aliq̃ cupiditate mala amatoꝛes mũ/ Aii ab ipſis bonis operibus reuocantur: languidi et ęgroti iacent: quippe in ipſo languoꝛe tanq; ſine vllis viribus nihil boni poſſunt operari. Lalis in anima Marci.2. paralyticus ille fuit quem cum domino inferre non poſſent qui eum poꝛtabant: tectum aperuerunt ⁊ depoſuerũt: id eſt tanq; ſi in anima hoc velis facere vt te/ ctum aperias:⁊ deponas ad dominum animã paralyticam: diſſolutam omni/ brvus membꝛis:⁊ vacantem ab omni ope re bono:grauatam vtiq; peccatis ſuis: et languentem moꝛbo cupiditatis ſuę. Si ergo diſſoluta ſunt membꝛa omnia: ⁊ eſt paralyſis interioꝛ: vt peruenias ad medicum. (Foꝛte enim latet medicus: hoc eſt iſte verus intellectus in ſcriptu/ ris occultus)eſt aperire tectum ⁊ depo/ nere paralyticum.Qð qui nõ faciunt:⁊ facere negligunt:audiſtis quę audiant: Quod male habuit nõ coꝛroboꝛaſtis:⁊ Szech. 3 44 quod cõtribulatum eſt non colligaſtis: iam hinc diximus. Fractus enim erat terroꝛe temptationis. Accidit aliquid Dñica pᷣma p' oc. paſche: T er. I vnde quod fractum eſt colligetur conſo latiõe illa: Fidelis deus qͥ nõ vos ſinit · Cor.i0. temptari ſupꝛa qᷓ; poteſtis ferre: ſed fa- ciet cum temptatione etiam exitum vt poſſitis ſuſtinere.Et quod errabat non hh reuocaſtis: Ecce vnde inter bęreticos a. S. ꝑiclitamur.Et quod errabat non reuo caſtis: et quod perijt non inquiſiſtis. Hainc inter manus latronum: et dentes lupoꝛum furentium vtcumq; verſamur. Et ꝓ his periculis noſtris vt oꝛetis oꝛa/ mus.Et cõtumaces oues quia quęrunt᷑ errantes:alienas ſeſe a nobis dicũt: er/ roꝛe ſuo ⁊ ꝑditione ſua dicunt:quid vos vultis: quid vos quęritis?quaſi nõ ipᷣa cauſa ſit vt quęrere eos velimꝰ.Et qua/ re quęrimꝰ? Quia errant ⁊ pereunt.Si in erroꝛe inquit ſum: ſi in interitu: quid mevis?quid me quęris?:? Quid in erroꝛe es? Reuocare volo: qꝛ periſti: inuenire volo. Sic volo errare:ſic volo ꝑire. Sic vis errare:ſic vis perire:quanto melius ego nolo: Pꝛoꝛſus audeo dicẽ: Impoꝛ/ tunus ſum. Audio enim dicentem apoo ſtolum: Pꝛeędica verbuzʒ: inſta opoꝛtune 2. Timothᷣ.4. impoꝛtune.Quibꝰ opoꝛtune:quibꝰ im/ poꝛtune? Opoꝛtune vtiq; volentibus: impoꝛtune nolẽtibus. Pꝛoꝛſus impoꝛ/ tunus audeo dicere:tuvis errare:tu vis perire:ego nolo. Mon vult poſtremo il/ le qui me terret. Si voluero:vide quid dicat: vide quid increpet: Quod erra/ Sʒech. 34. bat non reuocaſtis:⁊ quod perijt nõ in/ dqſiſtis. Te magis timebo qᷓ; iÄßm? Opoꝛ ꝛ. Cor.5. tet nos omnes exhiberi ante tribunal chꝛiſti. Mõ te timeo:non em̃ potes euer-/ tere tribunal chꝛiſti. Reuocabo erran/ tem:requiram ꝑditum. Et ſi me lanient inquirentẽ vepꝛes ſiluaꝝ:ꝑ oia anguſta me coartabo: oẽs ſepes excutiã quantũ mihi viriũ dñs terrens donat: oĩia pera⸗/ grabo:reuocabo errãtẽ:requirã ꝑeuntẽ: timeo negligentẽ:etiã qð foꝛte ẽ occidã. Vigde em̃ qð ſequit᷑:Et qð foꝛte fuit ↄfe/ Eʒecb.ʒ4. ciſtiſ. Si neglexero errantẽ atq; ꝑeuntẽ: et eũ qui foꝛtis eſt delectauit errare atq; perire. Cupio lucra exterioꝛa: ſed timeo plus damna interioꝛa. Si indifferenteʒ habuero erroꝛem tuũ: attendit qui foꝛ/ tis eſt: putat ire in bęreſim quando ali⸗ quid cõmode ſęculo reluxerit vnde imi/ v* 5 Banti Auguſtini de tempoꝛe tetur: ſtatim mihi dicit foꝛtis ille peritu rus:cuʒ te perditũ nõ requiro:⁊ via hac deus eſt: quid intereſt? homies inter ſe litigantes hoc fecerunt: vbicũq; colen/ dus eſt deus. Si foꝛte illi dxerit aliquis donatiſta: non tibi do filiam meam ni/ ſi fueris de parte mea. Ille opus eſt vt attendat et dicat: ſi nihil mali eſſet eſſe de parte eoꝛum: non contra illos dice/ rent tanta paſtoꝛes noſtri: pꝛo illoꝛum erroꝛe ſatagerent. Si ergo ceſſemus et taceamꝰ:contraria locuturuſ eſt:vtiq; ſi malũ eſſet eſſe ĩ parte donati loquerent᷑ cõtra: redarguerẽt eos: ſatagerẽt lucra/ ri illos:ſi errant reuocarent illos. Mon fruſtra ergo cum iam dixiſſet ſuperius: Quod craſſum eſt interfeciſtis: Ipſa eſt enim repetita ſententia:niſi ex his quę ſupꝛa dixit nata eſt: Qa errabat non re-/ uocaſtis:et quod perijt non requiſiſtis: et hoc faciendo quod foꝛte eſt interfeci/ J ſtis. Pꝛoinde audi quid ſequitur de iſta Ca.9. negligentia maloꝛum:ĩmo falſoꝛum pa/ Eʒecð.34. ſtoꝛum:Et cum diſperſę ſunt oues meę: eęe wwnõ ſit paſtoꝛ:et factę ſunt in come/ ſturã omnibꝰ beſtis agri: Furant᷑ lupi inſidiantes:rapiunt leones frementes: cum oues non hęrent paſtoꝛi. Ham pꝛę/ ſens eſt paſtoꝛ:ſed male agentibus non eſt paſtoꝛ:et inherent paſtoꝛibus nõ pa/ ſtoꝛibus: ſeipſos nõ oues paſcentibus: et lętalis erroꝛ cõſequit᷑. Eunt in beſtias depꝛędãtes ſe:et de eoꝛum moꝛte ſatiari cupientes. Lales em̃ ſunt omnes qͥ gau dent de erroꝛibus alienis:beſtię ſunt pa ſtę moꝛſibus diſperſarum. Et diſperſę ſunt:et errauerunt oues meę in omnem montẽ:et in omnẽ collem altum. Viam montibus et collibus:tumoꝛ terrenus ⁊ ſuꝑbia ſeculi extulit. Suꝑbia donati fe⸗ cit ſibi partẽ ſubſequẽtẽ cũ parmenianꝰ illi cõſirmauit errorẽ. Illle mons eſt:ille collis eſt. Sic oĩs cuiuſlibet auctoꝛ erro/ ris terrena elatiõe intumeſcẽs: pꝛomit/ tit ouibꝰrequiẽ:bona paſcua:et aliquã/ do inueniunt ibi oues paſcua de pluuia diei:non de duricia montis. Habent em̃ et ipſi ſcripturas: habent ſacramenta: non ſunt iſta montium: ſed cum inueni/ untur in montibus:male remanent in montibus. Errando enim in montibus et in collibus deſerẽdo gregem: deſerũt vnitatem: deſerit vnitas cohoꝛtes con-⸗ tra leones et lupos. Inde ergo reuocet deus ipᷣe: Reuocet modo:audietis ipſũ reuocantem. Errauerunt inquit oues meę in omnẽ montem:et in omnem col/ lem altum:hoc eſt ĩ omnẽ tumoꝛem ter/ rę. Sunt enim ⁊ montes boni. Leuaui Ns. 120. oculos meos in montes vnde veniet au xiliam mihi.Et vide:qꝛ non tibi a mon/ tibus ſpes eſt. Auxilium inquit meuʒ a domino:qui fecit cęlum ⁊ terram. Noli putare iniuriam facere te montibus ſan ctis: quando dixeris: Auxilium meum non in montibus: ſed a domino qui fe/ cit cęlum et terrã. Ipſi montes hęc tibi clamant. Audio in vobis ſacramentum ſum pauli: ego apollo: ego cephe: ego autem chꝛiſti. Leua oculos in iſtũ mon/ tem: remaneas. Audi enim quid ſe/ quatur: Nunquid paulus crucifixus eſt ꝓ vobis? Ergo poſtea qᷓ; leuaueris ocu/ los in mõtes:vnde venit auxilium tibi: id eſt in auctoꝛem ſcripturarum diuina/ rum: Attende omnibus medullis ſuis: omnibus oſſibus clamantem: Domine Põ. 82. quis ſimilis tibi:vt ſecurus ſine vlla in/ iuria montium dicas: Auxilium meum NPs. 120. a domino qui fecit celum ⁊ terram: Rõ ſolum tunc tibi non ſuccenſere montes: ſed tunc amabũt:tunc magis fauebũt. Si in ipſis ſpem tuã poſueris: cõtriſta⸗ bunt᷑. Angelꝰ multa diuina ⁊ mira oſtẽ/ dens homini ab homine adoꝛabatur: tanqᷓ; leuantem oculos in montem: ait ille ſe reuocans ad dominum: Noli in/ Apocj.22 quit facere: illum adoꝛa.Nam ego con/ ſeruus tuus ſum ⁊ fratrum tuoꝛum. In omnem montem:⁊ in omnẽ collem:⁊ in omnem faciem terrę lucẽt: Ipſi amant: ipſi diligunt: volunt moꝛi vt abſcon/ datur vita ipſoꝛum in chꝛiſto ſuper om/ nẽ faciem terrę et dilectionẽ terrenoꝛũ. Et quia errantes oues ſunt ſuper omnẽ faciem terrę:ſed tamen hęretici per totã faciem terrę:alij hic:alij ibi: nuſq; tamẽ deſunt:ipſi nõ nouerũt.Alia ſecta ĩ afri ca:alia hęreſis in oꝛiẽte:alia in ęgypto: fleri: vt vnuſquiſq; veſtrum dicat: Ego ·Corj.1. nu linittpo malui raſegue ſen aocater ſauninerere lasgegergue fagreuocane algnmue llnunuepate honfacenten ſiferetſdin Eoroiti uln uodeig il euu niusan us, Auid Musdals, 4 Ger.C.Lxv.Dñica pᷣma pꝰ oc.paſche: Ber.I. wünenn an alia ĩ meſopotamia. Aerbi gratia: Diuerſil zabengn locis ſunt diuerſę: ſed vna mater ſuperbia – om̃es genuit: ſicut vna mater noſtra catho/ R lica omnes chꝛiſtianos fideles toto oꝛbe di,/ * fuſos. Mõ ergo mirum ſi ſuperbia parit diſ / men ſenſionem: charitas vnionem: tamẽ ipſa ca/ ein ng tholica mat et ipſe paſtoꝛ in ea vbiq; querit enn errantes: confoꝛtat infirmos: curat langui- nlauß dos: alligat confractos: alios ab iſtis: alios lemman ab üllis nõ ſe inuicem ſcientibus. Sed tamẽ mnthiunn ulla om̃s nouit: qͥa cũ omibus fuſa eſt. Ver/ huuglinar⸗ bi gratia: Eſt in africa pars donati: Euno/ tenn. lld. miani non ſunt in africa: ſed cum parte do / enonndelrn nati eſt hic catholica. Sunt in oꝛiente euno/ unlunnan miani:ibi auteʒ non eſt pars donati:ſed ibi donmoguif⸗ eſt catholica. Illa ſic eſt tanqᷓ; vitis creſcen/⸗ vonesne do vbiq; diffuſa:illic ſunt tanq; ſarmenta in Sſacmmam utilia agricolę falce pꝛeęciſa merito ſterilita/ wumden tis ſuę:vt vitis putaretur: non amputaret᷑. cgocehbe Sarmenta ergo illa vbi pꝛęciſa ſunt:ibi re hstitinon manſerũt. Vitis autem creſcens in omnia: nin guie ⁊ ſarmenta ſua nouit:quę in üla manſerũt: Pancine et iuxta ſe quę de illa pꝛęciſa ſunt. Inde ta aung x men reuocat errantes: quia et de ramis fra uunlun. KRo. nm. (tis dicit apoſtolus: Potens eſt enim deus Naun diunn iterum inſerere illos: ſiue dicas oues erran- Petulss ii⸗ tes a grege:ſiue dicas ligna pꝛęciſa de vite: ten. Donemh necad reuocandas oues: nec rurſus inſeren noſneſetb . da ligna minus idoneus eſt deus: quia ille – ſummus paſtoꝛ:ille verus agricola:⁊ in om/ enubi nem faciem terrę diſperſę ſunt: ⁊ nõ fuit qui loenon redqreret: ſed in malis illis paſtoꝛibꝰnon fuir ſuchit ER homo qͥ requireret. Pꝛopterea paſtoꝛes au⸗ . dite verbum vomini: Tliuo ego vicit domi/ ias⸗ nuß nus deus. Videte vnde cępit: tanq; iuratio en eſt dei teſtiſcatio vitę. Viuo ego dicit do⸗ talahl minus: moꝛtui ſunt paſtoꝛes: ſed ſecurę ſunt mli oucs. Aiuit dominus. Viuo ego dict do⸗ un. K minus deus:quia autẽ paſtoꝛes moꝛtui ſũt ſunchhl, quęrentes non quę ieſu chꝛiſti. Erunt ergo hncun ) ⁊ inuenient᷑ paſtoꝛes:non quę ſua ſunt quę/ üclenin rentes ſed ieſu chꝛiſti.Erunt plane ⁊ inueni/ Plamm entur plane:nec deerunt:nec deſuerunt.Ai nir dhen deamus ergo quid dicat dominus qui ſe di/ ſtoſuye ct viuere: AUtrum dicat ablaturum ſe oues Ni enand, a paſtoꝛibus malis paſcentibus ſeipſos nõ tſeogoon oues: et daturum ſe eas paſtoꝛibus bonis encee Ezecb 534. Paſcentibus oues nõ ſe. Viuo ego dicit do⸗ Hhuißn minus deus: quia pꝛo eo ꝙ factę lunt oues aſcni mee in comeſtura omnibus beſtijs campi: luugh ęo ꝙnon eſſet paſtoꝛ: Rurſus paſtoꝛem di⸗ cit ⁊ pauloante:⁊ nũc non ait: ſᷣ ex eo ꝙ non ſint paſtoꝛes.QOuibus enim talibus male er rantibus: male pereuntibꝰ non eſt paſtoꝛ:2 ſi ſᷣſens ẽ paſtoꝛ:⁊ ſi ſſens ſit paſtoꝛ:qꝛ et cũ Hſens ſit lux. Et nõ ꝗſierunt paſtoꝛes oues meas:⁊ pauerũt paſtoꝛes ſeipos:oues autẽ meas non pauerunt: Pꝛopter iſtud paſto/ res: audite verbũ domini. hęc dicit domi⸗ nus deus:Ecce ego ſuper paſtoꝛes:⁊ inqui/ ram oues meas de manibus eoꝛuzʒ. Inqui/ ret moꝛtem eoꝛum. Dicit enim alio modo ꝑ eundem pꝛophetam: Fili hominis ſpecula/ Ezecb. z. et 35. toꝛem dedi te domui iſrael: ⁊ audies ex oꝛe meo ſermones: et pꝛęmonſtrabis eis ex me in eo cuʒ dixero peccatoꝛi:Mhoꝛte moꝛieris: ⁊ non fuerit locutus vt caueat impius a via ſua: ille facinoꝛoſus in ſuo facinoꝛe moꝛie/ cur: ſanguinem autem eius de manu ma re⸗ quiram. Tu autem ſi ̊ᷣnunciaueris facino⸗ roſoviam eius vt auertat᷑ ab ea:⁊ non fuerit auerſus a via ſua:ille in facinoꝛe ſuo moꝛiet᷑: tu animã tuam liberabis.Quid eſt fratres? Aigdetis q; ſit tacere periculoſum: Moꝛitur iile ⁊ recxe moꝛit᷑ in impietate ſua:et peccato ſuo moꝛitur. Negligentia enim eius occidit gum. Nam paſtoꝛem inueniet viuentẽ:quia ait: Vlius ego dicit dominus deus: ſed cum fuerir negligens non admonente illo quiad hoc eſt pꝛepoſitus et ſpeculatoꝛ vt admo⸗ neat: ⁊ ille iuſte moꝛitur:⁊ iſte iuſte damnat᷑. Si auteʒ dixeris inquit impio: moꝛte moꝛi- eris: cui ego ſuero gladium cõminatus: et ille neglexerit vitare iminentem gladium: ⁊ venerit gladius ⁊ interfecerit eum:ille i pec/ cato ſuo moꝛietur: tu autem animam tuam liberaſti. Pꝛopter hoc ad nos quideʒ perti/ ner non tacere. Ad vos autem et ſi non tace amus: de ſcripturis ſanctis verba paſtoꝛis audite. Videamus ergo:quia ſic pꝛopoſue/ X ram: vtrum auferat oues a paſtoꝛibus ma/ Ca. us. Doc enim dicit dominꝰ: Ecce egoipᷣe ſuꝑ Ezech.. paſtoꝛes:et inquiram oues meas de mani/ bus eotũ: et auertam ab eis vt non paſcant oues meas: nec paſcant amplius paſtoes ſemetipſos: Quæ dicunt facite:quę faciunt Mattb. 25 faci ce nolite:tanq; diceret: mea dicũt:ſua fa aut. Si diceret: facite ſecuri qð faciũt:ipſos damnabo male viuentes:vobis autẽ parcã qui ſecuti eſtis pꝛępoſitos veſtros. Si hoc diceret: vederar malis paſtoꝛnbus paſcen- tibus nõ oues:ſed ſe. Sed quonis terret nõ Bancti ᷣluguſtini de tempoꝛe ſolum cęcum ducẽtem ſed cecum ſequẽtem. Neq; enim ait:Cadit in foueam ducens: et Watth.15. non cadit ſequens: ſed ceæcus cęcum ducens ambo in foueã cadunt. Admonuit oues et ait: Quę faciunt facere nolite. Cum em̃ non faciatis quę faciunt mali paſtoꝛes: non vos ipſi paſcunt. Cum autem facitis quę dicũt: ego vos paſco: Mea dicunt em̃ ⁊ nõ faciũt. Securi inquiũt ſeqmur epiſcopos noſtros. Dicũt hoc ſępe hęretici quãdo veritate ma- nifeſtiſſima cõuincunt᷑:nonne oues ſumus: Illi de nobis reddent rationẽ:reddent pla- ne mala de moꝛte noſtra: de moꝛte eius ma/ ligna reddit malus paſtoꝛ malam rationẽ. Nũquid ideo viuit ouis:quia deſignat᷑ pel/ lis ipſius? Increpatur paſtoꝛ quia neglexit ouem errantẽ: et ꝓpterea in fauces lupi ir/ ruit vt deuoꝛaret᷑.Auid illi ꝓdeſt: qͥa affert pellem ſignatã? Paterfamilias vitam eius inquirit. Sed ecce malus paſtoꝛ attulit pel/ lem:reddat de pelle rationem: vere menti/ turus eſt. Videbit deſuper qui poſtea iudi/ cat: cui verba:ille facta numerat:cogitatio/ nes inſpicit: Reddat paſtoꝛ malus rationẽ pellis ouis moꝛtuę: Clamaui ei verba tua ⁊ ſequi noluit: dedi operã vt a grege nõ aber/ raret:⁊ nõ obtemperauit:plane ſi hoc dicat: et verum dicat: Mouit autẽ ille vtrum verũ dicat: reddat bonam rationem de oue ma- la. Si autẽ inſpicit deus quia neglexit erran tem:qͥa non quęſiuit pereuntẽ:Quid ꝓdeſt qð inuenit pellem quam referret: ipſam re/ uocaret ne pellem moꝛtuę demonſtraret.Si ergo non bonam rationem reddit: quia non quęſiuit errantem: qualem facit qui fecit er- rantem: hoc eſt qð dico: Si in catholica cõ/ ſtitutus epiſcopus non bonam rationẽ red/ dit de oue:ſi non quęſierit errantem de gre/ ge dei:qualem rationẽ redditurus eſt hereti cus:qui non ſolũ nõ reuocabit ab erroꝛe:ſed etiã compulit in erroꝛem? Sed videamusvt dixi:quomodo reuocet deus oues a paſtoꝛi/ MWattðb.⁊z. bus malis: Jam cõmemoꝛaui:Qusę dicũt fa cite:quę autem faciunt facere nolite.iEt non ipſi vos paſcũt ſed deus:quia velint nolint paſtoꝛes vt ꝑueniant ad lac ⁊ lanam: verba Bo.⁊. dei dicturi ſunt.QAui pꝛędicas non furandũ furaris:dicit Aplłus ad eos qui bona dicũt: ⁊ mala faciunt.Tu audi ſdicantem ne fure MWatth. 7. ris:qᷣa fieri nõ poteſt de ſpinis legere vuam. Maitb.aʒ. Et rurſus dixiſti mihi: ꝙ quęcunq; quę di⸗ tuam et veni: vt ſaluos facias nos: Plane Ca. i5. cunt facite:quę autem faciunt facere nolite: inn⸗ AAuomodo vis de ſpinis me colligere vuã nna n verbi:Cui reſpõdebit᷑: Non eſt illa vua ſpi/ –— Pon narum: ſed aliquando increſcens ſarmentũ lontor nin implicat ſe in ſepe:⁊ pendet vua inter denſa ii50 ue ſpinarum:ſed nõ ſurgit de radice ſpinarum. ud lg Zu ſi eſurieris ⁊ aliud nõ habes vñ ſumas: b caute manũ mitte ne lacereris a ſpinilſ: id eſt etlblni,t ne facta imiteris maloꝛũ: ⁊ lege vuam inter sdeehil . ſpinas pendentẽ:ſed de vite naſcẽtem. At/ꝛM atenn⸗ tende:veniet botri alimentũ: ſpinis ſeruat᷑ Ca. 12. Gfunhin ignis toꝛmentoꝛũ.Extrahã inqt oues meas gutannun de manibus eoꝛũ: et non erunt eis adhuc in Eʒec. 34. olmline cibũ. Hoc ⁊ i pſalmo dicit᷑: Mõne cognoſcẽt Ns. 8. (ihnilenn omnes qͥ operant᷑ iniquitatẽ: qui deuoꝛant Hi. Aſunen populũ meũ vt cibum panis:? Et non erunt cgtunt ne⸗ eis adhuc in cibũ.Quoniã hęc dicit domin Cenaunancn deus: Ecce egoipſe abſtuli a malis paſtoꝛi/ onilocnate bus oues:monendovt dixi:ne qð faciũt ma berninig li paſtoꝛes faciant incaute negligẽtes oues. tapoluu Et quid ait:cui dat quod illis abſtulit:foꝛte clie Clblini. bonis paſtoꝛibus: Hõ hoc ſequet᷑.Et qͥd di / Alanensde cemꝰ fratres:nõne ſunt paſtoꝛes boni: Mon Aponibetin ne alio loco ſcripturarũ dicit᷑:Et conſtituam hiere.ʒ. aptlmes! ceis paſtoꝛes ſ̃m coꝛ meum:et paſcent eas de nötes its diſciplina?: Quomodo ergo oues quas ma/ laum Zoipe lis paſtoꝛibus tollit:non dat bonis:bᷣ tanqᷓ glilingeaudl omnino nuſq; remãſerint boni: DNicit: Ego Glcguidern⸗ paſcam: Petro dixerat: Paſce oues meas. Job. 2r. dal. uluer⸗ Quid ergo faciemus:cuz petro cõmendant᷑ Anontsſan oues?: Non ibi dixit dominus: Ego paſcam Clitspehib oues meas:non tu: Sed petre amas: paſce Uunnpbenun⸗ oues meas: an foꝛte quia modo nõ inuenit᷑ leſnegeſ petrus? Jam enim aſſumptus eſt in requiẽ nonibeh apoſtoloꝛũ ⁊ martyꝛum:non eſt cui dicat ſe⸗ curus dominꝰ ouium: Paſce oues meas: et ing onstnnngei quodãmodo quaſi neceſſitate deſcendit ad .Dluscoun officiũ paſcendi oues ſuas:non babens qaum imeil ſi bus cõmendet nec tamen deſerens.hHoc em̃ ſigboi videt᷑ ſequi.hoc enim dicit dominus deus: DEiumſtabul. Goosoftendin Ecce egoipſe: cui dicebamꝰ: Qui paſcis iſił Nö. . atir intẽde:qͥ deducis tanqᷓ; ouem Joſeph popu Gnarſtli lüũ in ęgypto cũſtitutũ: Jam diffuſus in gen tninſe tibus iſrael:ipſe eſt ioſeph. Moſtis em̃ qꝛ mi RKR grauit ioſeph in ęgyptu: vendentib fratri/ gefs. mlin buſ. Factũ eſt: vendiderũt chꝛiſtũ iudeęi ſine ſtnn cauſa:⁊ inter apoſtolos ipſe iudas venditoꝛ Manb. 6. ſiin Ninkengte fuit. Cępit eſſe chꝛiſtus in gentibus:ibi bo i iin noꝛatus eſt:ibi creuit populus eius:nõ eum M deſerit paſtoꝛ eius. Excita inquit potẽtiam mm ſgnen igs ner A4 Ber. C. LXV. ein facit ⁊ faciet. Ait enim: Ecce egoipſe inqui/ teklue ram oues meas: ⁊ viſitabo eas ſicut viſitat insſinc paſtoꝛ gregem ſuum. Hon curauerunt ma- innngg li paſtoꝛes. Non enim ſuo ſanguine redime- Nteſn rũt. Sicut viſitat inquit paſtoꝛ gregem ſuũ Refiſne in die. In qua enim die: Cũ fuerit nimbus Prſtüc et nubis: id eſt in plunia et nebula. Pluuia kenn II nebula erroꝛ ſeculi huiꝰ: caligo magna ſur⸗ lanng gens de cupiditate hominũ: et nebula cõte- ein rens terram: Et difficile ẽ vt nõ errent oues ſPpnsſmid ex iſta nebula:ſed paſtoꝛ non deſeritsas:in/ ntcunma quirit eas:penetrat nebulam oculis acutiſſi uncsilunt mis:non impedit᷑ caligine nubiũ: videt vn/ himraglii diq;: errantem reuocat:ti ſiat qð in euange lddan oß. 1o. lio: Qug ſunt oues meę: audiunt vocẽ meã: eEnmmenn 2 ſequunt᷑ me. In medio ouium diſperſarũ: Kdlden ſic inquiram oues meas: et educam eas ab 1malsitnn omni loco quo diſperſę ſunt. Illic in die nu/ neqͤfrün bis ⁊ nimbi quando difficile eſt eas inueni/ Glgikslla. n.. Tüc ego inueniam: craſſa nebula eſt: pin/ Sahſulndn Ezech.34. Slis nimb . Oculos em̃ eiꝰ nihil latet. Et glck Gitdn educam eas de gentibus: ⁊ colligam eas de trsbenefn regionibꝰ:et inducam eas in terram earum: Gonkiune et paſcam eas ſuper montes earum. Conſti/ uplontsde. muit mõtes iſrael: auctoꝛes ſcripturarũ diui/ olcsclignn⸗ narum: IObi paſcite vt ſecure paſcatis: quic/⸗ tbonitftuih quid inde audierit: hoc vobis bene ſapiat: gi Diorey quicquid extra eſt:reſpuite ne erretis in ne/ eolesbee ⸗ bula. Auditevocem paſtoꝛis: Colligite vos R ad montes ſcripturę ſanctę. Ibi ſunt delitie sepllan coꝛdis veſtri: ibi nihil venenoſum: nihil alie/ nramait num: vberrima paſcua eſt: vos im̃ ſane ve- onötnnt nite: ſane paſcimi. In mõtibꝰ iſrael ⁊ i riuis nuch unli ꝛ in omni habitatione terrę. A montib em̃ etaidttt quos oſtendimus: manauerũt riui pdicati/ seean .1, Onis euangelice:cum in omnẽ terram exiuit nhdn ſonus eoꝛum: Et facta eſt omnis habitatio mg Eʒech.ꝭa terrę ad paſcẽdas oues lęta atq; fecũda. In nn te paſcuis bonis paſcam eas:⁊ in mõtibus ilił᷑ cſcen eerunt ſtabula. Erunt illic:hoc eſt vbi requi/ enn f eſcant: vbi diſcant. Verum eſt: manifeſtum ne . eſt: non fallimur. In gloua dei requieſcent “ . tanq; in ſtabulis ⁊ doꝛiient: hoc eſt: requi/ diflinen eſcent ĩ delitijs bonis: ⁊ ĩ paſcua pingui pa/ fuſuc ie ſcent᷑ ſuper montes iſrael. Jam dixi: mõtes ntend ſ iſrael:montes bonos quo leuamus oculoſ: hii, Ys. 110. vt inde nobis veniat auxilium noſtrũ a do/ e mino qui fecit celum ⁊ terram: Ideo ne veli muhel mõtibus bomis eſſet ſpes noſtra: cum dixiſ- clzlin ſet: Paſcam oues meas ſuper mõtes iſrael: uti Rurſus ne tu ſpem poneres in montibus: 1M² 7 Dñica pma py oc.paſche:?F ſubiecit ſtatim: Ego paſcam oues meas. Le ua oculos tuos in montes: vnde veniet au / xilium tibi. Sed attende dicentem: Ego pa/ Eʒecb. 54., ſcam. Auxilium enim tuum a deo: qui feclcit cęlum ⁊ terram. Ego requieſcere faciam eas dicit dominꝰ deus. Sed vt requieſcere faci atr:pꝛimo curauit:poſterius dicit:hic eſt do⸗ minus deuſ. Pꝛimo quod perierat requirã. gqs errauit reuocabo: ⁊ qdð imminutũ eſt col/ ligabo: et qð exanime eſt confoꝛtabo: etx qð pingue eſt cuſtodiam. Quod non faciebant mali paſtoꝛes ſeipſos paſcentes non oues. Non ait dominus:Cõſtituam alios bonos paſtoꝛes qui faciant hoc: ſed ego inquit pa/ ſcam oues meas: nulli cõmittâ: Securi vos fratres:ſecurę vos oues: Nobis videt᷑ timẽ paſcit cum iudicio. Quis enim homo iudi⸗ cat de hoĩie? Lemerarijs iudicijs plena ſunt omnia: De quo deſperauim ſubito cõuer/ titur et ſit optimꝰ: De quo multũ p̊ſumpſi- mus: ſubito delicit et fit peſſimus. Hec ti⸗ dum: quas idem paſtoꝛ bonꝰ daudit ſic: Ex & paſcam eas cum iudicio. Uide quia ſolus Ca. 14. moꝛ noſter certus eſt:nec amoꝛ noſter certus eſt. Quid ſit hodie quiſq; homo:vix nouit ipſe homo: tamen vtcunq; ipſe quod hodie quid aut oues:nec aut ipſe paſcit.Ergo cuʒ iudicio diſpertientis pꝛopꝛia pꝛopꝛijs :hęc iſtis: illa illis: debita eis quibus debet᷑ hoc aut illud. Houit enim quid agat: cum iudi/ cio paſcit: quos iudicatus redemit. Paſcit ergo ipſe cum iudicio. In ꝓpheta enim hie/ remia ait: Clamauit quidem perdix: cõgre- gauit quę nõ peperit: faciens diuitias ſuas nõ cum iudicio. Paſcit iſte paſtoꝛ cum iudi⸗ cio: Quare ille ſine iudicio: Quia cõgrega/ uit quę nõ peperit.QQuare iſte cum iudicioę-ꝛ quia fouet qð peperit. De paſtoꝛe tamẽ bo⸗/ no loquit᷑. Paſtoꝛes boni aut non ſunt: aut larent. Si enim non ſunt: quid agimus? Si latẽt: qͥd de eis tacet᷑: Perdix quidem illa a quibuſdã maioꝛibus: ⁊ ante nos ſcripturas tractãtibus diabolꝰ intellectus eſt: congre/ gans quę non peperit. Mon enim ille crea/ toꝛ: ſed deceptoꝛ eſt: faciens diuitias ſuas non cum iudicio. Non enim ad eũ pertinet q iſto aut illo modo erret:oẽs errantes vult quibuſlibet erroꝛibus: q; diuerſę ſunt hęre/ ſes: q; diuerſi erroꝛes. Ille enim in omni⸗/ bus vult errare homines: Non dicit diabo/ lus donatiſtę ſint:non ſint arriani: ſiue illic Bancti dluguſtini de tempoꝛe ſit ſine iſtic:ad eum pertinet congregantem ſine iudicio. Idola inquit adoꝛet:meus eſt: iudęoꝛũ ſuꝑſtitione remaneat:meus eſt:de⸗/ ſerta vnitate in illam vel in illam hereſim pergat:meus eſt. Congregat ergo ſine iudi cio faciens diuitias ſuas.Sed quid faciens ſequat᷑ in dimidio dierum eiuſ: derelinquet eas:⁊ in nouiſſimis ſuis erit inſipiens. Ve/ nit ule congregans oues ſuas in dimidio di erum eius:puſqꝙ; ſperabat: anteqᷓ; putabat derelinquet eas: et erit inſipiens in nouiſſi- mis eiuſ. Quare in pꝛimis ſuis ſapiẽs erat: vt in nouiſſimis ſuis ſit inſipiens? Audite fratres: dicit᷑ aliquando in ſcripturis ſapien tia ꝓ ſtulticia abuſione verbi: non ꝓpꝛieta/ 1. Cori.. te. EUnde enim dicit᷑: Ubi ſapiens: vbi ſcri⸗ ba:vbi conquiſitoꝛ huius ſeculi? Mõne ſtul/ ticiam fecit deus ſapientiã huius mũdi?: Et iſte perdix: id eſt dꝛaco: id eſt tanq; ſemꝑ ſa/ piens erat:et non adam per euam decepit: Vtrum dicere putas eſt bonum conſilium dare exiſtimatus eſt contra deum creditus eſt. Qð non dicit᷑ ſapientia abuſiue verbi et in malo conſuetudine quidem ſcripturarum veſtrarũ: Mam quẽadmodum loquunt᷑ au/ ctoꝛes mundi:quid ad nos?habes in eodeʒ Geñ.ʒ. libꝛo: Erat ibi ſerpens ſapientioꝛ omnibus beſtijs: aſtutus ⁊ acut ad decipiendũ agno/ ſcitur:nõ poſtea ei credit᷑. Et dicit᷑ ei:Renũ/⸗ ciamus tibi: ſufficiat ꝙ incautos pꝛimo de- cepiſti. Ergo ita erit in nouiſſimis ſuis inſi⸗ Hiere.17. piens: qui congregauit quę non peperit: et fecit diuitias ſuas nõ cum iudicio:paſcit cõ⸗ tra illum redemptoꝛ noſter cum indicio. Et exiſtat aliquis hęreticus:⁊ ſi non frater dia/ boli: certe adiutoꝛ et ſilius:⁊ ipſum dixerim ꝑdicem cõtentioſum animal: hoc eſt anima vt aucupes noꝛunt etiaʒ contendẽdi ſtudio capit᷑. Contendunt iſti contra veritatẽ:⁊ cõ/ tendere ex quo ſe diuiſere modo dicunt:con tendere volumꝰ:qꝛ iam capti ſunt nolo con/ tendere.OQ capte aliquando tu eras qui pꝛi/- mis tempoꝛibus ſeditionis tuę traditoꝛes arguebas: innocentes damnabas: iudicio imperatoꝛis: iudicio epiſcopoꝛũ non conſen tiebas victus: totiẽs appellabas apud ipᷣm: i patrẽ ſtudioſiſſime litigabas: cõgregabas ſ nõ peperiſti. Ubi eſt nunc ceruix tua: vbi lingua tua:vbi ſilius tuus: Certe in nouiſſi⸗ mis tuis factus es inſipiens:pauiſti ſine iu/ dicio. Hon enim verũ vis vei de erroꝛe tuo: vel de veritate iudicare: paſcit contra chꝛi⸗ ſtus cuʒ iudicio: diſcernit oues ſuas ab oui⸗ bus nõ ſuis. Quę ſunt oues meę inquit:au/ Job.io. diunt vocem meam:⁊ ſequũtur me.hhac in⸗ uenio omnes paſtoꝛes bonos in vno paſto/ Ta.ꝛj. re. Mõ enim vere paſtoꝛes boni deſunt: ſed in vno ſunt: multi ſunt: qui diuiſi ſunt. hHic De vbis dfi vnus pꝛędicatur: quia vnitas cõmendatur. er. o b. Neq; enim vere modo ideo tacent᷑ paſto res et dicit᷑ paſtoꝛ: quia non inuenit domi/ nus cui cõmendet oues ſuas: Tunc autem ideo cõmendauit:quia petrum inuenit:imo vðo ⁊ in ipſo petro vnitatẽ cõmẽdauit.aMul/ ti erant apoſtoli:⁊ vni dicit᷑: Paſce oues me Joh.ꝛi. as. Abſit vt deſint modo boni paſtoeeꝛ: abſit a nobis vt deſint: abſit a miſericoꝛdia ipſiꝰ vt nõ eos gignat atq; cõſtituat: Vtiq; ſi ſunt bonę oues:ſunt ⁊ boni paſtoꝛes. Nã de bonis ouibꝰ fiunt boni paſtoꝛes:ſed om/ nes boni paſtoꝛes in vno ſunt. Vnũ illi pa/ ſcunt. Chꝛiſtus paſcit. Nõ enim vocẽ ſuam Jobᷣ.ʒ. dicunt amici ſponſi:ſed gaudio gaudent p· pter vocem ſponſi. IJdeo ergo ipſe paſcet cum ipſi paſcent. Et dicit: Ego paſco: qua in illis vox ipſius: in illis charitas ipſius. Nam ⁊ ipſum petrum cui cõmeudauit oues ſuas:quaſi alter alteri vnum ſecũ facere vo⸗ lebat: et ſic ei oues cõmendaret vt eſſet ille caput: ille ſiguram coꝛpoꝛis poꝛtaret: id eſt eccleſię:Et tanq; ſponſus ⁊ ſpõla eſſent duo i carne vna. Pꝛoinde vt oues cõmendaret: quid illi pꝛius dicit: ne illi tanq; alteri com- mendaret:? Petre amas me. Et reſpondit: Amo. Et iterum: Amas me. Et reſpondit: Amo. Et tertio: Amas me. Et reſpondit: Amo: ↄfirmat charitatẽ vt cõſolidet vnita/ tem. Jpſe ergo paſcit vnus in his: et hi in vno: et tacetur de paſtoꝛibus.Sed non ta/ cetur de illis ouibus. Gloꝛiantur paſtoꝛes: ſed qui gloꝛiant᷑ in domino gloꝛientur: hoc uCorj.r. eſt ĩ chꝛiſto paſcere:et cũ chꝛiſto paſcere:pꝛę ter chꝛiſtũ non paſcere:neq; vota impia pa/ ſtoꝛum tanq; iſta futura mala tẽpo:a ꝓphe/ ta pꝛędiceret: dixit: Ego paſco: non habeo cui cõmendem:etiam cum ipſe petrus erat: cum adhuc ipſi apoſtoli erant in hac car⸗ ne et in hac vita:tüc ait ille vnus in quo vᷣo omnes vnum: Habeo alias oues: quę non Joh.10. ſunt de hoc ouili: opoꝛtet me et has addu/ cere: vt vnus ſit grex: et vnus ſit paſtoꝛ. Q Sint ergo omnes in paſtoꝛe vno:⁊ audiant Ca.is. .C eengrfons ſhuniptart cmun Eton 6 atoltalis ſ⸗ wefunes l ſntwbieſl Ponniainun lantoues: onen Auſi nttluunt zinn bebesn⸗ Eickakcuistt caiEunnpneen labus anchet ningegerdea Crtroſesge hnaiunns Uiſtmpern Gleinpuzore lmguenge ſlaumminen ſcerduvel nssdokun. gegenluumit lonnmazen MGmooſtan ſorus Quse Cchecumin'ſt Hondincach, ſuſteſponit ſtlenato ſcepobran Vinanerilt dun derindiniai danfanae Mancoun. ulfanes A Kinurfcuce 1sQumno⸗ goſetoggn bisleeckti kenrsliguun (lanandiet Aauncct cuuncoelne ſgleſothe Noſuo.Fli⸗ ſng hi lfunusec ſinpente birnmnee Kintgete –RM vocem paſtoꝛis vnam: quã audiant oues:? ſequant᷑ paſtoꝛem ſuum: non illum aur illũ: innedtn ſed vnum. Et omnes in illo vnam vocem di wüm h i.Corl.i. cant: diuerſas voces non habeat. Obſecro ndin vos fratres vt idipſum dicatis oẽs: et non – ſint in vobis ſciſmata. Hanc vocem liquatã MRKK ab omni ſciſmate:purgatam ab omni hereſi —N audiant oues: ⁊ ſequant᷑ paſtoꝛem ſuum di⸗ — os.i0. centem: Quę ſunt oues meę: meã vocem au n Nn diunt ⁊ ſequunt᷑ me. Mam vis noſſe heretice Win q́ᷓ non habes vocem paſtoꝛis: et peculoſe Wuggtign te ſequat᷑ ouis:tectũ indumento ouiũ ⁊ intꝰ l Wattb. 7. lupum rapacem: audiat vocem tuam. Vli / Pienk geamus an chꝛiſti eccleſiam quęrit inſirma donietue ouis a grege aberrans: neſciẽs vbi ſit grex: kanmletada quęrit quo ſe aggreget:quo intret edem:vo tinn cem audiamus an chꝛiſti ſit: Audiamꝰ vtrũ nipafons. agni ſit an perdicis. Ouis dei gregem ſuum Atorgſcten quęrit:puta ouem de oꝛiente veniſſe in afri: nr. Duälin cam:quęrit gregẽ ſuum:incurrit in te:in ba⸗/ nin ociſtuunN ſilicam tuã intrare vult: cõmoueris ignota iogaulet, facie: vel tu vel miniſter tuus ſtans vel ſe⸗ ago iehee dens ad oſtium: interrogat ouem quęrentẽ Egoprte gregem ſuum: immo gregem dei cum grege chuntz hus lſuuo intrare vult:ibi eum eſſe putat.Quęris Snenduutens paganus ſit an chꝛiſtianꝰ? Reſpondit:Chꝛi niſiced ſtianus. Ouis eſt enim dei.Queris ne foꝛte Urerytelgie cathecuminꝰ ſit ⁊ irruat in ſacramẽtis: Re/ pontanni ſpondit: SFidelis. Quęris cuius cõmuniõis Hölneſuk ſit: Reſpondit: Catholicus:chꝛiſtianus.Si net fidelem catholicũ repꝛobas:tenes:ita vᷣo p/⸗ Möalenen. icere pꝛoba:a te repꝛobatus chꝛiſto pꝛobat᷑. Eerirttr Vtinam et illi qui ſunt apud te cognoſcant cmt Diere. 17. e: T in dimidio dierũ derelinquẽt te. Qui/ rmd dam fratres noſtri heſterno die ierunt ad ba liann ſilicam eoꝛum: ⁊ ſi ad malos fratres: tamen betir aag fratres. Attẽdite fratres mei quid inter- eeſn ſit inter ſiduciam veritatis et timoꝛẽ falſita/ 4 iner tis. Quando aliquos eoꝛum in hoc populo r RM agnoſcitis:quomodo gaudetis:quia in vo/ Cenmn bis ille eſt qui quęrit quod perierat? Sugge fonſaeſt retur aliquando nobis vt vos audiat ⁊ diſ/ votinpuſp cedat:audiet et irridebit:audiat et irrideat. inun Al/iquando ſapiet: aliquãdo cognoſcet:ali/ Goenonk quando relinquitur populo ſuo:remanet in ſehenuen coꝛde ſuo: Renũciat erroꝛi ſuo: gratias agit minbt, deo ſuo. Illi autẽ qͥd? Qui eſtis?: Chꝛiſtiani lsingpin HM ſumus. Hõ:ſed exploꝛatoꝛes.Et illi:Catho enrclein lici ſumus: conati ſunt iniuriare melioꝛi con ahnotit ſilio: Pęnitet eos:atq; vtinã ſic pęniteat:et SNA ibi remanere pgnituit eos qui ingreſſi ſunt onu iniuriare: tamẽ quos ꝓiecerunt chꝛiſtianos: Ber. . xxv. Dnñica pma p' oc. paſche: Ser. I. ſideles: catholicos:quos tenuerunt nolo di cere: quos pꝛoiecerunt video: quos tenue/ rũt chꝛiſti dicant.Dicant ergo vocem ſuam: videamus an chꝛiſti ſit vox: an paſtoꝛis ſit vox quã ſequant᷑ oues: ſiue ꝑ bonũ ſit vor iſta:ſiue per malum hominẽ: vtrum ſit vor attendamus. Quęrit infirmus eccleſiam: B XTu quid dices? Partis donati eſtis.Eccle/ a.17. ſia: Ego vocem paſtoꝛis inquiro: lege mihi hoc de pꝛopheta:lege mihi de pſalmo: reci/ ta mihi de Eſaia:de lege:de euangelio reci/ ta:recita de apoſtolo. Inde ego recito eccle/⸗ ſiam toto oꝛbe diffuſam:⁊ dominũ dicentẽ: QAuę ſunt oues meę: vocem meam audiunt Job.10. ⁊ ſequũtur me.Quę ẽ vox paſtoꝛis:Et hᷣdi/ Lucl.ꝛ4. caturi in nomie eius pęnitentiam ⁊ remiſſi/ onem peccatoꝛũ:per omnes gentes incipiẽ/ tibꝰ ab hieruſalẽ. Ecce vox paſtoꝛis: agno/ ſcis eã ⁊ ſequeris ſi ouis es:Sed illi codices tradiderũt:ac illi thus idolis poſuerunt.Et ille:Quid ad me de illo⁊ illo? Si fecerũt:nõ ſunt paſtoꝛes. Tu vocem paſtoꝛis edicito: quia nec de illis vocẽ paſtoꝛis annũcias:tu accuſas:nõ euãgeliũ tu accuſaſ:nõ ꝓphetã: nõ apłm. De illo credo: alijs nõ credo. Sed acta ꝓfers:acta ꝓfero: Credamꝰtuiſ:erede ⁊ tu meis. Hon credo tuis:noli credere meis. Auferant᷑ chartę hũanę: ſonẽt voces diuię. Ede mihi vnã ſcripturę vocẽ pꝛo parte do/ nati. Audi innumerabiles ꝓ oꝛbe terrarum: quis eas enumerat? Quis eas terminat? Tamen vt pauca cõmemoꝛemus:legem at - tende: pꝛimũ dei teſtamentũ.In ſemie tuo g. 22. benedicent᷑ omnes gentes. Et in pſalmo: Poſtula a me ⁊ dabo tibi gẽtes hęreditatẽ ʒ. tuam:⁊ poſſeſſionem tuam terminos terrę. CLõmemoꝛabunt᷑ et conuertent᷑ ad dominũ Ps. 21. vniuerſi fines terrę. Et adoꝛabunt eum in conſpectu eius vniuerſę patrię gentiũ:Qm̃ ipſius eſt regnũ ⁊ ipſe dominabit᷑ gentium. Cantate dño canticũ nouũ: cantate domi⸗/ Nz. 95. no ois terra. Et adoꝛabũt eũ omnes reges Nõ. 71. terrę: omnes gentes ſeruiẽt illi. Quis enu-/ merare ſufficiat?: Pꝛope omis pagina nihil aliud ſonat qᷓ; chꝛiſti eccleſiã toto oꝛbe diffu ſam:Sine aliquo dubio ꝑitura ſuiſſe dicũt: Peritura pdicta eſt tot teſtimonijs manſu-· ra? HNec vna vox iſta ꝑ legem:per ꝓphetas: ꝑ cantica:paſtoꝛis eſt. Nec em̃ illi verũ dice/ re ſine verbo dei potuere qð ẽ chꝛiſtꝰ. Audi vocẽverbi:miratus ſidẽ Centurionis: Amẽ Mattð.s. inquit dico vobis:nõ inueni tantã fidem in õ iſrael. Pꝛopterea dico vobis:quia multi a oꝛiente ⁊ occidẽte veniẽt. Ecce ecclia chꝛiſti: ecce grex chꝛiſti. Tu vide ſi vis eſſe: Mõ em̃ te latet grex qui vbiq; eſt: nõ habebis quid reſpõdeas iudicio tuo: quẽ non vis eſſe pa/ Ps. 18. deas iudicio tuo.Neſciui:non vidi:non au/⸗ diui. Quid eſt quod nõ ſciſti: Mec eſt qui ſe abſcondat a caloꝛe eius. Quid eſt qð nõ vi/ diſti? Viderũt om̃es ſines terrę ſalutare dei exiuit ſonus eoꝛũ: ⁊ in fines oꝛbis terrę ba eoꝛum. Sed recte nobis. Quare vox chꝛiſti: Ca. 18. cti amoꝛis: ſanctę charitatis:ſanctę dulcedi/ nis. Plane volo inde audire vocẽ paſtoꝛis: Cantj.i.ſum: Annũcia mihi quẽ dilexit oia mea:vbi vox paſtoꝛis quã oues audiant et ſequant᷑⸗ Non inuenitis quid dicatis: vocem paſto/ ris nõ habetis:Audite ⁊ ſequimini. Dimit/ tite vocem lupi: ſequimini vocem paſtoꝛis. Damus inquit audiamus. Damus et nos vocem paſtoꝛiſ. Audiamus:In canticis in/ quiunt canticoꝛũ:loquit᷑ ſpõſa ad ſponſum: eccleſia ad chꝛiſtũ. NHouimꝰ cantica cantico/ rum: ſancta cantica: amatoꝛia cantica: ſan/ vocẽ dulciſſimi ſponſi eccleſię. Si aliqͥd ha/ bes:audiamꝰ.Sponſa inquiũt dicit ad ſpõ/ paſcis:vbi cubas.Et ille inquit reſpõdit:in meridie. M. anifeſta tibi teſtimonia ꝓferebã 3. 2. quẽadmodũ interpᷣtareris. Poſtula a me et dabo tibi gentes hęreditatẽ tuã:⁊ poſſeſſio⸗ nem tuã terminos terrę. Cõmemoꝛabunt᷑ et cConuertent᷑ ad dominũ vniuerſi fines terrę. 4 „ 7 deus vt videatis ibi ſanũ intellectũ: Pꝛimo ꝙ ab omib imperitis facillime iudicat᷑:vba ipſa male diſtinguũt:nüc audietis:nũc pꝛio T babitis.Eteni ſic ſe habet textus ipſe lecti/ Quid eſt qð mihi de canticis canticoꝝ pꝛo/ fers:qð foꝛte nõ intelligis? Eteni illa cãtica ęnigmata ſunt: paucis intellligẽtibus nota ſunt: paucis pulſantibꝰ aperiunt᷑. Lenebo te:accipe aperta:vt merito tibi pandant᷑ ab/ ſcõdita. Quomodo eris penetratoꝛ obſcuro rum:cõtemptoꝛ manifeſtoꝝ? Ecce tñ vt poſ⸗ ſumus fratres hęc verba diſcutiamꝰ. Aderit Ca. 19. onis: Sponſa loquit᷑ ad ſponſum: Annũcia Cantj.i. mMihi quẽ dilexit anima mea:vbi paſcis:vbi cubas. Quid ſpõſa ſponſo dicat:? Quid ec/ cleſia chꝛiſto dicat? Mec nos dubitamꝰ*: nec ili:ſed omnia verba ſponſę. Audi verbum: AQAuare qð adhuc ſponſę eſt: vis tribuere iã ſyonſo? Audi omnia quę dicit ſponſa: ctũc Sancti Auguſtini de tempoe ab reſpondebit ſponſus. Audi euidẽtius hane diſtinctionẽ quã dicturus ſum:nõ inuenies aliquid plus: Annũcia mihi quẽ dilexit ani ma:vbi paſcis: vbi cubas in meridie? Ipſa adhuc dicit: VUbi paſcis:vbi cubas in meri/ die:Et inde qꝛ adhuc ipᷣa dicit. Sequit᷑ em: Ne foꝛte fiam ſicut oꝑta ſuper greges ſoda/ liũ tuoꝝ: Puto omnes peritos imperitoſq; diſcernere genus maſculinũ et femininum. Operta quero cuius generis ſit?: Ab omni homiye quęro: maſculini eſt aut fcminini. Annuncia inquit mihi quẽ dilexit aia mea: quẽ cum dicit: maſculũ alloquit᷑: ſponſũ al loquit᷑.Quia vere fęmina virũ alloquit᷑:cõ/ ſequẽtia vᷣba indicãt: Annũcia mihi vbi pa ſcis: vbi cubas ĩ meridie: ne foꝛte fiam ſicut operta ſuper greges ſodalium tuoꝛuʒ. Huc uſq; verba ſpõſę. Jam incipiũt verba ſpõſi de manifeſto: Miſi cognoueris temetipſam. Agndſce viriliter fęmina: teipſaʒ inquit nõ cognoueris.Audi reliqua: Opulenta inter mulieres: niſi cognoueris temetipſam. &ρ pulchꝛa inter mulieres exi tu ĩ veſtigijs gre/ gũ:⁊ paſce hedos tuos in tabernaculis pa/ ſtoꝛũ:nõ i tabernaculo paſtoꝛis. Vide quo/ modo cõminetur ſponſus:vide qᷓ; in pericu/ lo q́;uis ille dulcis abſtulit de medio blan/ dimẽta: qᷓ; blande illa: Annuncia mihi quẽ dilexit anima mea:vbi paſcis:vbi cubas in meridie:? Veniet enim dies medius quãdo ad vmbꝛaculũ concurrant paſtoꝛes: et foꝛte latebit me vbi paſciſ:⁊ vbi cubas i meridie: ⁊ volo mihi annũcies ne fiam operta: id eſt ſic occulta et nõ cognita.Ego em̃ manifeſta ſum:ſed ne ſicut occulta ⁊ ſicut celata incidã ſuper greges ſodalium tuoꝛum. Omnes eim beretici a chꝛiſto exierunt: omnes qui facti ſunt paſtoꝛes mali: hñtes greges ſuos ſub nomine chꝛiſti: illiꝰ ſodales fuerunt:illiꝰ cõ/ uiuiũ accipere. Sodales enim dicunt᷑ tanq; vniꝰ conuiuij.Latina em̃ lingua ſic dicti ſũt quaſi ſimul edales:eo ꝙ ſimul edant. Audi illum in pſalmo arguentem ſodales malos: id eſt vniꝰ cõuiuij:Si inimicus maledixiſſet Nõ.· 5· mihi: abſcondiſſem me vtiq; ab eo: et ſi ſuꝑ me magna locutus fuiſſet: tu vo vnanimis ⁊ notus meus qui ſimul mecum dulces ca/ piebas cibos. Ergo multi ſodales ingrati menſeæ dominicę exierunt foꝛas: mali ſoda/ les fecerũt ſibi menſas ſuas ⁊ erexerũt.Et ſi putas quia meridies africa eſt: q;q; poſſem obtinere magis mũdi meridiem eſſe pates cWaWS1 dotetgnllent ſealuscn Purcgntn mwernetius unihuuſni i ſinus⸗ tupbllen ſe Sdun tce gigeconſen t ſocles ne aun oun uteenetinuoc Plucareaudi⸗ euuciorcbeg iwasniaud anbicuezdin ſtiabesiuwen Eeeit Hgene Tumt – naor ncn gütwponaela ſeiniitebapt lecicönend. ußs tol ſi ſcnobanguim mlennrſcuen (hlen ſotſed omgnn moinguten ſgts lcue Vntengoer nnpuguy söpalnin llan. neg clonocogec Mn ſoctlaczenti eeyſgneoun cgs ginn ſülogoen Dtitäſpet Wanlei ſuniſtee lanmune Agtocriein ſidiingen tentnhin licanbian de. güntt biadwin dt. Segf nruih nslte e lictzufnnn edlaitune logni ſei AMileni⸗ müczntntn mneſeuefinſn Mlunnnhn Ctütrehneeit gensneneſn tepleziugr⸗ 1 Cprlenuire tenetn. nu ipecigsoe nubenzals llons Darnn = = eiecinenn deneio n nnumganbige srbiahet eseduscti etors dfne absiuente iunopotut Epciönnei ſatcdanne gun. Qnns ,onnesci 2 Se * ☛SG 1 = grtſitiſ = gierunt. gindiantt noufeok . — =n n,æ = – 4 = — S= —— ęgypti:⁊ illas exuſtas ſole regiones vbi plu uia non awaret: quia ipſa eſt meridies vbi fernet medius dies. Vbi autẽ heremus ple/ na milibus ſeruoꝛũ dei? Vnde ſi ad meridiẽ locoꝛũ velimus aduertere:quare non ibi pa ſfſccat magis ille:⁊ ille requieſcat:quãdo ante Põ.Io6. dictum eſt: Aberrauernut deſerta heremi: Ded ecce conſentio:africa ſit meridies. Hhic ſunt ſodales mei. Eccleſia tranſmarina in aliquoꝛũ ſuoꝛum nauigante: in africa ſollici ta ne erret:inuocat ſponſum ſuũ: et dicit ei: Abungdare audio hereticos in africct abun/ dare audio rebaptizatoꝛes ĩ africa.Eſſe aũt ibi vos minꝰ audio:⁊ illud audio: ⁊ hoc au/ Canij.i. dio:ſed qui ſunt tui a te volo audire.Annũ/ cia mihi queʒ dilexit anima mea:vbi paſcis vbi cubas in meredie. Audio duas partes herentẽ: Tu mihi dic quo eam: ne foꝛte ve/ lut operta: id eſt ignota ſuper greges ſoda/ lium tuoꝝ: incurrã in greges hęreticoꝛũ:co/ nãtes ponere lapidẽ ſuꝑ lapidẽ qͥ deſtruat᷑: ne irruã ĩ rebaptiʒatoꝛes. Annũcia mihi.Et ille qui cõmendat vnitatẽ paſtoꝛis in hac le- Secb. 54. ctione dixit: Ego paſcam. Paſtoꝛes autem . repꝛobat:qui multi eſſe voluerũt:vnitatem amiſerunt:ſeueriſſime non blande reſpõdẽ/ Cantj.ie xis:ſed ꝓ magnitudine periculi:MNiſi cogno ueris inquit temetipſam o pulchꝛa inter mu lieres. Pulchꝛa es int mlieres:ſed agnoſce. AVbi te agnoſces? In toto oꝛbe terrarũ. Si enim pulchꝛa vnitas eſt ibi:vbi diuiſio fędi/ tas:nõ pulchꝛitudo. Niſi cognoueris temet ipſam. In me credidiſti: agnoſce te. In me gquomodo credidiſti? & uomodo et illi mali Job.i. ſodales cõſentiũt verbum carnẽ factũ: natũ ex virgine: cruciſixum:reſurrexiſſe: aſcẽdiſſe in ceęlos. Si talẽ me credidiſti: talem ⁊ illi ſo/ nãt.Cognoſce te:⁊ me in cęlo:te ĩ toto oꝛbe. Vtrũ quẽlibet ex ecclłia tanq; eccleſiã chꝛiſtꝰ alloquit᷑: HNã quomõ eccleſia quęrit: Eccle/ ſia ſᷣm ipſos loquit᷑: Annũcia mihi quem di/ lexit aĩs mea: vbi paſcis:vbi cubas. Quid quęris eccleſia: Et ille tanqᷓ; oſtẽdens eccle/ ſiã dicit: In meridie:ſicut ulli volũt.Reſpõ⸗ deeant mihi:quomõ ecclia ꝗqrat eccleſiã: An/ nũcia mihi quẽ dilexit aia mea? Quę loquit᷑ eccleſia? Quid ſibivoluit annũciari:vbi pa/ ſcis:vbi cubas in meridie:id eſt vbi ſit eccle ſiia loquitur: ⁊ interrogat vbi ſit eccleſia? Et reſponder ille vt putanr in meridie. Si in ſo la meridie eſt:vt dicũt iĩ africa:et quęrit quõ eſſe:Vnam donati: alterã vniuerſo tuo co/ er. C. LxXvV. Dñica pᷣma pꝰ oc.paſche: Ber. I. ipſa interrogat vbi ipſa ſit: an vo poꝛtio ec/ cleſię tranſmarine bene interrogat de meri/ die ne ille erret. Et alloquit᷑ vnũquodq; mẽ- bꝛoꝛũ ecclię ſuę chꝛiſtus tanq; ſuã eccleſiã:et dicit: Hiſi cognoueris te o pulchꝛa int᷑ muli/ eres exi.Exire hęreticoꝛũ eſt. Aut cosgſce te: aut exi: Aut ſi te non cognoueris exitura qͥ: in veſtigijs gregũ ſequendo malos greges: ne foꝛte putes qꝛ obeſſe queris ſi exis: audi quid ſequit᷑:Exi tu in veſtigis gregũ: ⁊ pa- ſce hedos tuos iaʒ nõ oues. Moſtis fratre vbi erũt hedi? Ad ſiniſtrã erũt oẽs qͥ exierũt Marts.25. ab eccłia. Manẽtibꝰ Petro:paſce oues me- Jop.21. as: exeũtibꝰ hęretico paſce hedos tuos.Eſt ᷑ inquiũt ⁊ aliud teſtimoniũ nihilominꝰ con/ Ca. 20. tra te. Dic vt audiamꝰ: Erit ſic cõtra te:quõ hoc qð putabis pꝛo te. Si meridiẽ inquiũt interpᷣtaris ęgyptũ: Multis quideʒ modis interpᷣtamur meridiem: ⁊ ęggyptũ poſſumus ad locum mũdi: ⁊ ipſam africã ſic intelligã. Audi quid intelligam ꝑ meridiẽ: Intelligo feruoꝛẽ ſpiritaliũ:flagrantẽ igne charitatis: ſplendentẽ lumine veritatis. Nam dicif in qͥdam pſalmo: Dexterã tuã notã fac mihi:⁊ Nz. S9. eruditos coꝛde ĩ ſapiẽtia: Ipſi ſũt ĩ meridie. Vngde dicit᷑ a ꝓpheta: Et tenebꝛę tuę ſicut Eſa.5s. meridies erunt. Multis modis poſſumꝰ in- telligere meridiem:ſed pꝛoꝛſus africã intelli⸗ go:accipio a te aliquid foꝛte melius qᷓ; ſape/ rẽ niſi a te cõ memoꝛarer.Africa ſit meridieſ: Timet eccleſia trãſmarina incidere ĩ rebapti zatoꝛes: timet incidere tanq; ignoꝛata ĩ gre/ ges ſodaliũ: quęrit ab ſponſo ſuo vt annũ/ ciet illi vbi paſcit: vbi cubat in meridie. In alijs paſcit:in alijs nõ paſcit:in alijs cubat: in alijs nõ cubat:audiat conſiliũ:veniat ad catholicã eccleſiã: nõ incurrat in greges ſo/ daliũ:nõ paſcat hedos ſuos.Sed dic aliud qð te dicebaſ eẽ dictuꝝ. Pꝛopheta inqᷣt aitt: Deꝰ ab africo veniet.Alterũ chꝛiſtũ i africa Abachuc.ʒ naſci:⁊ ire ꝑmũdũ hęretici annũciãt.Rog qͥd ẽ: Ab africo deꝰ veniet: Si diceretl:Neꝰ in africa remanſit: vtiq; turpiter diceretis. Nuüc aũt etiã ab africa veniet dicitis chꝛiſtꝰ: Vbi natus chꝛiſtꝰ: vbi ſit paſſus: vbi in cę⸗ lum aſcẽderit: vnde diſcipulos miſerit: vbi eos ſpũſancto repleuerit: vbi ꝑ totũ mũdũn euãgeliʒzare iuſſerit: ⁊ obtemꝑarint ei:adim plet᷑ oꝛbis terrarũ euãgelio:et tu dicis: Deꝰ ab africa veniet.Ergo tu mihi inqͥt expone: q̃d eſt:deus ab africo veniet.Dic totũ:⁊ foꝛ⸗ taſſis intelliges:deus ab africo veniet:⁊ ſan S Bancti dluguſtini de tempoꝛe ctus de monte vmbꝛoſo. Tu mihi expone: ſi iam ab africo:quomodo de mõte vmbꝛoſo? De numidia nata eſt pars donati:ipſi miſſi ſunt pꝛimi in diſſenſionẽ ⁊ tumultũ et ſcan/ dalum quęrentes ingensvulnus. NHumidię miſerunt:ſedens igiſitanus miſit. AVbi ſit tigiſi notũ eſt:qui miſſi ſunt clerici extra cõ/ gregauerũt: ab eccleſia ad clericos carthagi nis accedere voluerũt:viſitatoꝛẽ poſuerũt: a lucella ſuſcepti ſunt:auctoꝛ totiꝰ huiꝰ ma⸗/ li numida heęreticus fuit in numidia: vnde ventũ eſt huc cũ tanto malo viſcariũ vix in/ uenit᷑:cum cupſonibꝰ habitant.Quomodo mons vmbꝛoſus numidia?: Dic mihi ergo: noli hucuſq; recitare:Deus ab africo.Exigo ſententiã: et ſanctus de mõte vmbꝛoſo. Sʒ oſtende mihi partem donati a numidia de monte vmbꝛoſo venire: Inuenis nuda oĩa: pingues quidẽ campos ſed frumẽtario: nõ oliueti fertiles:nõ cęter nemoꝛibꝰ amęnos. Vngde ergo mons vmbꝛoſus ĩ numidieę par/ &XT tib?: Unde hoc ſcandalũ:? Tu mihi inquis: Ca. 21. Ergo expone quid ẽ: DHeus a libano veniet: ⁊ ſanctꝰ de monte vmbꝛoſo? Vide facile ex/ ponã.Pꝛimo illud audi qð ait dñs:Opoꝛte Ancj.⁊4.bat chꝛiſtũ pati:⁊ reſurgere tertio die:⁊ pᷣdi/ Act. Ie⸗ cari in nomie eius pęnitentiã ⁊ remiſſionem pctõꝝ ꝑ oẽs gentes: incipiẽtibꝰ ab hierim. Vigde vtiq; ſe in ſanctis ſuis ad alias gẽtes venturũ pdixit eẽ.Lege diuiſionẽ trę ſilioꝛũ iſrael in omnibꝰ tribubus:in libꝛo ieſu naue vbi aperte dictũ eſt:hiebus ab africo veni/ et: quę eſt hieruſalẽ.Lege:quęre:inuenies. Vtinã cũ inueneris:credas:vtinã animoſi/ Zoſue.18. tatẽ deponas.hiebus ab africo quę eſt hie/ ruſalẽ:et dominꝰ incipiẽtibus ab hieruſalẽ: hoc eſt:deus ab africo veniet. Quomõ ergo a mõte vmbꝛoſo: euãgeliũ iam lege:de mõ/ te oliueti chꝛiſtus aſcẽdit in cęlũ.Sequere ⁊ qͥd lucidiꝰ: Audiſti de monte vmbꝛoſo:legẽ recitamꝰ:euãgeliũ recitamꝰ. Audiſti incipi/ entibꝰ ab hierim: audiſti ꝑ oẽs gentes: Per eũ ꝓphetã ſeq̃re vᷣba illa ꝗᷓ ↄtempſiſti: Deꝰ ab africo veniet: et ſanctꝰ de monte vmbꝛo/ ſo:Cooperiet montẽ vmbꝛa eiꝰ:et gloꝛia eiꝰ plena eſt terra. Per omnes ergo gentes in⸗ cipientibus ab hieruſalẽ:deus ab africo ve/ niet:⁊ ſanctus de monte vmbꝛoſo ⁊ cõden/ ſo:id eſt a mõte oliueti vbi aſcendit in celũ: vnde miſit diſcipulos ſuos: vbi etiã aſcen/ Abi,õ.ſurus ait: NHon enim veſtrũ eſt ſcire tempoꝛa quę pater poſuit in ſua poteſtate:Sed acci/ pietis virtutẽ ex alto:et eritis mihi teſtes in hieruſalẽ ⁊ in iudęa ⁊ ſamaria ⁊ vſq; iu totã terrã.Ergo deo veniente chꝛiſto:⁊ nomẽ eiꝰ ⁊ pᷣdicatio euangelij eius ab hieruſalẽ:id eſt ab africo et monte vmbꝛoſo: id eſt a monte oliueti ꝑ omnes gentes diffamatũ eſt euan/ Nõ. 77 geliũ. Operuit mõtes vmbꝛa eius: id eſt re frigeriũ eius:ꝓtectio eius:⁊ laude eius ple// na eſt terra. Cantate ergo cũ tota terra can/ Pz. . ticũ nouũ:non canticũ vetus cũ angelo ter/ rę. Dicunt ⁊ aliud: Cyꝛeneus inquit quidaʒ ſimon engariatus eſt vt tolleret crucem: le/ Ca. 22. gimus: ſed quid te adiuuet volo ſcire. Cme⸗/ neus inquit afer eſt:quare ipſe angariateſt qui crucẽ tolleret: Vbi ſit cyꝛene ne foꝛte ne- ſcis libya eſt:pentapolis eſt: cõtigua eſt afri cę:ad oꝛientẽ magis ꝑtinet: vel in diſtribu/ tione ꝓuinciarũ. Imperatoꝛẽ cognoſce:im / peratoꝛ oꝛiẽtalis mittit ad iudicẽ ad cyꝛenẽ: Bꝛeuiter reſpõdebo:vbi eſt pars donati nõ inuenit᷑ cxꝛenẽ: vbi eſt cyꝛene nõ inuenit᷑ ꝑs donati. Manifeſta veritas cõuincit erroꝛẽ. Det mihi cyꝛenẽ vbi eſt pars donati:det mi hi partẽ donati vbi ẽ cxꝛene. Manitfeſtũ eſt em̃ fratres in pentapoli eccleſiã eſſe catholi⸗ cã: partẽ ibi donati nõ eſſe:ſed ſecuri irridea mus flendos:⁊ fleamus irridẽdos.Quid di cis: meritũ cyꝛenẽſis huiꝰ magnũ cõmemo/ ras qꝛ tulit crucẽ dñi: ⁊ afrum dicimꝰ:oꝛien- talis eſt. Libya em̃ duobus modil dicit᷑: vel iſta quę ꝓpꝛie africa eſt: vel illa oꝛiẽtalis ꝑs quę cõtigua eſt africeę: et oino collimitanea. Sed afer fuit cyꝛenenſis: beatũ putas ꝙ an/ gariatus crucem tulerit: quãto melius foꝛte diceret quis in arimathia remanſiſſe eccleſfiiu chꝛiſti: qꝛ ioſeph ille diues ab arimathia ha/ Wand.27. bens ante oculos regnũ dei:non angariatꝰ: non coactus venit ad crucẽ dñi: de ligno de / poſuit:obſecutus eſt funeri:in ſepulchꝛo cõ⸗ didit:laudatus eſt in euãgelio.Quia vᷣo de arimathia fuit iſte pius tm̃ exhibens oble/ quiũ coꝛpoꝛi domini:in arimathia remanſſit eccleſia? Aut ſi magis vos delectat angaria/⸗ tus: id eſt qui cogit tollere crucem: Recte faciunt imperatoꝛes catholici: qui vos co/ gunt ad vnitatem. ¶ Item in eadem dñica: Homelia Job. 10. de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ſm Johannẽe:Ego ſum paſtoꝛ bo- nus ⁊c̃.que habetur in expoſitione Pr Setaauitdi n ei tiue nendinl ſclensvolun Ddshoniben ell:donsi sgleſitt . red. ltgriescni lermaneed tschie aſegentdie Coruprat onamenmirs 066 Deaipdala: lvodainnppit (girwonyul enpon, faseſecͤten ndeſflosee ſfeetonecö bmsnend nietdeiſce⸗ niguistf bentinpert ſepieni, Cpenanpen Eunc Fit ubelnpe⸗ Men Mi ſungzaen nocktanen Napeher dlegösn ndgte lronger lepiſbinäi Mckonto daſſata Popläan ulckinh nunnſun hlnenmi bbienltii diid — kmictn RKH”õü üumnt nöchengt⸗ nonngntg Negaumbt tyobſirln Plengnr laaan eerns in omibinuenire. Hanc ſuis hęreditatẽ Nndſin deognolrid did taodguni lenönreni öinctene. . Donaddan e. Cmictick gcſäcſeath ſedleaniinta Gicos Auti Gni nen dicn den noclin Auoꝛitls 1ocolinttn . Ai atnse inneluutt nuniletui bennuhut onmngnnt diideln BGer.c.LxvI. Dñica ſcdᷣa ꝑꝰ oc.paſche: Ber. Sermo ¶ Dominica ſecũda poſt octauas C.Lxvl. paſchę:De pace et vnitate:Ser. Egimus in euãgelio frẽs chariſſimi ꝙ ſaluatoꝛ ⁊ dñs noſter cũ awꝛopin. guaret paſſiõi:⁊ tranſitũ ſuũ de hoc mundo ad patrẽ diſcipulis inſinuaret:inter alia verba quę ob ſui cõmemoꝛationẽ dile/ ctis comitibus ſuis impẽderat: maxime pa/ cis bonũ ⁊ vnitatis quaſi ſpeciale munꝰ illiſ ZJoh̃.14. cõmendauit dicẽs: Pacẽ meã do vobis:pa/ cem meã relinquo vobis. Ac ſi dicet: In pace vos dimiſi: in pace vos inueniã. Pꝛo/⸗ ficiſcens voluit dare: quę deſiderabat redi⸗ deldit: dona oiĩa ſuę pollicitatiõis ⁊ ᷣmia:in pacis ↄuerſatione ꝓmiſit. Atq; ideo fratres ſi hęredes chꝛiſti eſſe voluerimꝰ: ĩ eius pace eſie ⁊ manere debemꝰ*. Pacẽ nobis ſicut au/ diſtis chꝛiſtꝰ dedit:cõcoꝛdes atq; vnanimes eſſe pᷣcepit:dilectiõis ⁊ charitatis fędera in/ coꝛrupta atq; iuiolata mãdauit. Cuiꝰ pacis oꝛnamẽta mirabilit alio oſtẽdit loco dicens: Mattð.S. Beati paciſici:qm̃ ſilij deivocabunt᷑.Et ſi fi/⸗ lius dei incipit vocari qui paciſicus eſſe iam cgpit: non vult ſili dei dici qui pacẽ nolue- rnit amplecti. Hegat deũ ſibi patrẽ:qui paei/ ficus eſſe cõtemnit. Paciſicos ergo eẽ opoꝛ/ tet dei filios:coꝛde mites:ſermõe ſimplices: affectione cõcoꝛdes: ſideliter ſibi vnanimi/ B tatis nexibꝰ cohęrẽtes. Sed hęc pax cũ bo/ nis ⁊ dei ſᷣcepta ſeruãtibꝰ cuſtodiẽda eſt:nõ cũ iniquis ⁊ ſceleratis:qui pacem inter ſe ha bent in peccatis ſuis. Pax chꝛiſti ad ſalutẽ ſempiternã ꝓſicit:pax quę in diabolo eſt ad ꝑpetuam venit ꝑditionẽ. Pax cũ bonis: et dellum cũ vitijs ſemꝑ habenda eſt: mala ſi/ quidẽ impioꝝ hominũ odio habenda ſunt. MNam homies ipſi q́;uis mali ſint: amandi ſunt:qꝛ creatura dei ſunt. Pax vᷣo quę in bo nis eſt:concoꝛdiã fratrũ ⁊ charitatẽ copulat ꝓxioꝝ: Pax ſpm̃ ſpecialit dei ꝓmeret᷑: Pax dilectiõis mater eſt: Pax indiciũ ẽ ſanctita/ Tacharie.S. tis:de qua dñs ꝑ ꝓphetã ait: Pacẽ ⁊ verita tem diligite. Pax plebis ſanitas: gloꝛia ſa/ cerdotis:et patrię lęticia:et terroꝛ hoſtiũ ſi/ ue viſibiliũ ſiue inuiſibiliũ. mnibꝰviribus pax eſt cuſtodienda frẽs:qꝛ ſemꝑ in dño ma/ net qui in pace ſancta manet:et cum ſanctis Cdei ſocietatẽ habet. Sacerdotis eſt in pace populũ admonere quid debeat agere: Po⸗/ puli eſt in humilitate audire ꝗᷓ monet ſacer/ dos. Quicquid nõ licet paſtoꝛis eſt ꝓhibere ne ſiat: Plebis eſt audire ne faciat:atq; vni/ taris vinculũ omnes debent ſᷣlati ſimul et ſubditi in ſide ⁊ dilectione ꝑ oia ſeruare: da ſine pace non ſuſcipit᷑ ſacerdotis oꝛatio: nec plebis oblatio. Si ergo volum⸗ velociter a deo exaudiri: ⁊ gratanter munera noſtra ab eo accipi: debemꝰ vtiq; i pace cõuerſari. DOQe qua nos ipᷣa veritas inſtruere dignata ẽ: Si Mattö. 5 offers inqͥt munus tuũ ad altare:⁊ ibi recoꝛ/ datus fueris:qꝛ frater tuus habet aliqͥd ad/ uerſuʒ te:relinque ibi munꝰtuũ ante altare: ⁊ vade pᷣus recõciliari fratri tuo:⁊ tunc veni ens offeres munus tuũ.QAuia & vnitatẽno/ ſtrã ⁊ concoꝛdiã deus deſiderat: oſtẽdit ipſe ſaluatoꝛ in euãgelio ad patrem ita loquenſ: Pater inquit ſancte ſerua eos in nomie tuo JZobv.r⸗. quos dediſti mihi:vt ſint vnũ ſiẽ ⁊ nos. Vñ ⁊ aplus fideles hoꝛtat᷑ dicens: Obſecrovos 1. Cori.i. frẽs:vt idipſũ ſapiatis: ⁊ vnũ dicatis om̃s. Et item: Hõ ſit indt inter vos zelus er con/ i. cori.5. tentio. Ois amaritudo ⁊ ira ⁊ indignatio et goꝑ. 4. clamoꝛ ⁊ blaſphemia tollat᷑ a vobis cũ omi malicia. Itẽ alibi ait: Suſtinentes inuicẽ in Abi.z. charitate:ſolliciti ſeruare vnitatem ſpũs in vinculo pacis. Vnũ coꝛpus et vnꝰ ſpũs:ſii vocati eſtis in vna ſpe vocationis vrę.lhec D itaq; vnanimitas ſub aplis olim fuit. Sic nouꝰ credentiũ pplus dñi mandata cuſtodi⸗ ens:charitatẽ ſuã tenuit:pꝛobat ſcriptura ꝗᷓ dicit: Turba autẽ eoꝝ qui crediderant: vna Actl.2. anima ⁊ mẽte agebãt. Et iterũ: Et erãt ꝑſe/ect.i. uerantes oẽs vnanimes in oꝛatiõe:cũ muli/ eribus⁊ maria ꝗ fuerat mater ieſu:⁊ fratribꝰ eius.Et ideo efficacibꝰ pᷣcibus oꝛabãt: ideo impetrare cũ ſiducia poterant quodcũq; de dci miſericoꝛdia poſtulabant. In nobis vo ſic vnanimitas diminuta eſt: vt et largitas oꝑationis infracta ſit.OHomos tũc venüda/ bant:⁊ theſauros ſibi in cęlo reponẽtes: di⸗ ſtribuẽda in vſus indigentiũ pᷣcia apłis offe rebant. At nüc de patrimonio nec decimas damꝰ. Et cũ vendere iubeat dñs:emimꝰ po tius ⁊ augemꝰ*.Sic in nobis emarcuit vigoꝛ fidei: ſic credentiũ roboꝛ elanguit. Et idcir/ co dñs tempoꝛa nr̃a reſpiciẽs: in euangelio — ſuo dicẽs ait: Filius homis cũ venerit: pu/ Zuq.i8. tas inueniet fidẽ in terra? Videmus ſfieri qð ille pꝛedixit: in dei timoꝛe:in lege iuſticię: in dilectiõe:in opere ſides eſt. Nemo futuroꝛü metũ cogitat.Diẽ et iram dñi:et incredulis ventura ſupplicia: ⁊ ſtatuta ꝑſidis ęterna toꝛ⸗ x 2 menta nemo cõſiderat:quę metueret cõſciẽ/ tia nr̃a ſi crederet:qꝛ non credit oĩno nõ me/ tuit. Si auteʒ crederet ⁊ caueret:ſi caueret ?⁊ E euaderet.Excitemꝰ nos quãtũ poſſumꝰ dile ctiſſimi frẽs:⁊ ſomno inertię veterl abꝛupto ad obſeruanda ⁊ gerenda dñi ſᷣcepta vigile/ mus.Simus tales quales nos eſſe ipſe ſᷣce/ Lucj.i⁊.pit dicẽs: Sint lũbi vfi ſᷣcincti ⁊ lucernę ar/ dẽtes: ⁊ vos ſimiles homibꝰexpectãtibꝰ do/ minũ ſuũ qñ reuertat᷑ a nuptijs: vt cũ vene/ rit ⁊ pulſauerit aperiãt ei.Et beati ſerui illi: quos adueniẽs dũs ĩuenerit vigilãtes. Ac/ cinctos nos eſſe opoꝛtet:ne cũ expeditionis dies venerit:impeditos ⁊ implicatos appꝛe/ Matth.5. hendat.Luceat in bonis oꝑibus noſtrũ lu/ mẽ ⁊ fulgeat:vt ipſũ lumẽ nos ad lucẽ dari/ tatis eęternę de hac ſeculi nocte ꝑducat: quo cũ chꝛiſto ꝗᷣ eſt verę pacis auctoꝛ:⁊ cũ ſanctiſ angelis eius eterna pace ⁊ ꝑpetua feęlicitate Depac tjele nt— pP-rene XW aαα Iherrno Sßhmone lvy eudkis e E, o Prae n etteE Dñica tertia pꝰ oc.paſche: Ber.r. macia ergo ẽ:crimẽ ẽ qð iubet᷑ cõtẽnere:qoð hcipit᷑ nolle fieri:qð imꝑat᷑ declinare.Quid tibi cõmune cũ diſcoꝛdia chꝛiſtiane? Quid ſimultates amaſ:ꝗ̊ auctoꝛi placẽ nõ poſſũt?⸗ Quid exerces inimicitias? Qui eas pᷣmus inuenit:? In initio nãq; inimicitias in ꝓtho/ plaſtũ dũ ſerpens exerit: interficit: dũ homi Señ̃.5. inuidet ipſe ꝓſternit᷑: dũ ada cupit deciꝑe: ipſe pꝛimus iugulat᷑.Quare aut chꝛiſti cha/ ritatem amplectere chꝛiſtiane:aut diſcoꝛdię auctoꝛi de ſimilitudine operum parẽ te ipſ⸗ cognoſte. j Eadenm ominica: edileci on Serno 2. e: H Aiece een R diuinis voluminib⸗ ,fcs chariffi⸗ A mi:ita diſpenſauit ſpũſſanctus vt⁊ anis oꝛnamẽta ⁊ ęgrotis ſi piritalia fruamur:pᷣſtante dño noſtro ieſu chꝛiſto qui/ medicamta deeſſe nõ poſſint.Quã rẽ ego cum patre et ſpũſancto viuit ⁊ regnat deus der omnia ſecula ſculoꝝ: Amẽ. Item in eadẽ dñica: Homelia de quod Eripru eſt in euangelio obin Joß.s. obank⸗ MWod ca et iam videbi mne 2. nęe ha bet᷑ in expoſitione oo ctoꝛis Bidem. Sermo O Dñica tertig poſt octauas Da⸗ C. LxVII. ſche:de pace: Sermo 1 Ox domini ẽ fratres cor Mmie Pa cem meã do vobis: pacẽ meã relin⸗ vobis. De pace dicturi pꝛius ꝗᷓ pacis ſint cõmoda videamꝰ. Eſt pax ſereni/ tas mẽtis: tranquillitas aĩę:ſimplicitas coꝛ/ E& dis: amoꝛis vinculũ: ↄſoꝛtiũ charitatis. Hec = =ðð paæ eſt ꝗ̊ ſimultates tollit:bella cõpeſcit:compꝛi S iß eſvaſ r* mit iras: ſupbos calcat: hũiles eleuar: diſcoꝛ P d e Se α☛ des ſedat: inimicos cõcoꝛdat. Eüctis eſt pla nn o ſeu = cita: non Arit alienũ: nihil deputat ſuũ. Do- ℳ οτι νιςνυ. ’. ſſ , Areen er E cet amare ꝗᷓ odiſſe nõ nouit. Meſcit extolli: S. „ ſt 2 4 P ſe de; ,e&* neſcit inflari. Hanc &SD qui accipit teneat: qui : =S ꝑdidit reparet: qui amiſit exquirat: qm̃ aat S AI4 Fey. R in eadé nõ fuerit inuẽtꝰ: abdicat᷑ a patre:ex/ . 1.-— as&ιiſονα.1 hgredaf a filio: nihilominꝰ a ſpũſancto alie- 1 aenreſe ERr nus efficit᷑. Reſpuit em̃ munꝰ oblatũ qͥ datę . o e alen FTlegise cõtempſerit bonũ:nec poterit ad heęre- Bracat al .aa e & Qitatẽ dñi puenire qͥ teſtamẽtũ noluerit ob/ ſ eruare. Hõ põt cõcoꝛdiã habere cũ chꝛiſto: r⸗ 2ad gui dors polert eſſe cũ chꝛiſtiano.Cõtu/⸗ 2—. dño donante cognoſcens:vnde aiaꝝ reme/ dia poſſitis accipere: ſpiritalia antidota ſtu dui ꝓuidere.Collegi ergo quãtũ potui pau cos de amęniſſimis ſcripturaꝝ mõtibus fio res:vnde ſicut iam dictũ ẽ:et ęgrotis medi/ camẽta cõſicerẽ:⁊ de theſauro cęleſti pcioſiſ⸗ ſimas margaritas a pctõꝝ coꝛruptiõe libert oꝛnamẽta cõponerẽ. Pꝛimũ medicamentũ eſt aieę ęgrotãti plena⁊ ꝑfecta dilectio:x quã poſſit nõ ſolũ amicos ſᷣ etiã inimicos dilige re. QAuã rem qualit᷑ ſideliſ chꝛiſtian credere: tenere ⁊ obſeruare debeat: ð veteri ac nouo teſtamẽto: ꝓut potuimꝰ vnicũ ac ſingulare remediũ aiaꝝ ꝓ amoꝛe inimicoꝝ: pauca ca/ pitula excerpſimꝰ:ꝗ̊ vnuſ. qſe q; ſi nõ diſcutiẽ/ do ̊ credẽdo ſuſceꝑit:⁊ pctõꝝ ſuoꝝ indulgẽ tiã accipiet:⁊ ad ęt᷑nã beatitudinẽ deo auxi/ liãte pueniet. In pᷣmis ↄſiderandũ ẽ quata BP in beato Jacob fuerit charitas vt odientẽ ſe Heß.18. fratrẽ ſuũ maluit in longinqꝗᷣs regionib fu⸗ gere q; vicẽ odij repẽſare:quẽ ſievitare ſciuit ita odiſſe neſciuit.Et reuerſus multis mune ribus vt eũ ſibi placatũ faceret honoꝛauit. — — Deinde attendendũ ẽ q; benigna fuerit etiã erga inimicos antiquoꝝ ſanctoꝝ charitas. Na beatꝰ ioſeph: ꝓ parricidij crimie impis ⁊ inimic fratribꝰ ſuis nõ odij amaritudinẽ: fſFSKecharitatis dulcedinẽ repenſauit. Oſcula/ Seſ45 bat em̃ ſingulos: et ꝑ ſingulos flebat:qͥbus nõ ſolũ nihil mali repẽdit: ſᷣ oia bona retri / buens tã viuo qᷓ; moꝛtuo patre germano ſx amoꝛe dllexik. Peatus quoq; moylſes cũ fre . Lerti— ved g* alcα StS. eddec R vnrale . ſſe E.e „ οτνποàν . 1 io 01. ⸗ iaunt nenoris zrtſettdce aen nede üdetett aii iualh Et leni: rocty⸗ li Etiten ceutellut Cuoboe⸗ nüinin ar nugoho Niohed⸗ ſaverie ſteltern wbnn ued del ſninicim nuli ve dauihe llitiel denas Cloinin ſmalec (Crelen iñn no fu 1baha ptios (osocci msipſa Pen anento⸗ diinctr loabin coani ſienar gucat. deinin odiüin domen geſuo wallle Cade 1alert lhu . Lii48, lent 3 homir hien (caro de lent ſenten Nar Megze nusilptn ahit Nehe urcheitichr udſltt npatepl Nlegicnet⸗ I fischerii⸗.4 andust is ſpintnia Quitieg⸗ letig ene⸗ aneidotahr üponipa zmötbusſo Gotsetß leſizcol⸗ nptöelbe leccamend lectoglii. micosdige tan gedee. Ceriacnoto neſingeerr eauach nodlltd, vopiulig needel diegin tocleniſt gond O vltuelon ultismue hoouul. fuenuene 4 chanlis. nie inps 7 Ber. C. LXVIII. Dñica tertia p' oc. paſche: Ger. II. Ktoͤſi quẽter eũ populꝰrebellis nõ ſolũ cõtemnere ſed etiam lapidare vellet: diuinę charitatis memoꝛ:ita ꝓ illis dño ſuplicabat vt clama⸗/ Exo.32. ret ⁊ diceret: Si nõ dimiſeriſ peccatũ ꝓpli tui dele me de libꝛo tuo quem ſcripſiſti. In ipſo em̃ veteri teſtamẽto legimꝰ ſcriptũ: Itinera eoꝛũ qui iniuriã retinẽt malefacti in moꝛtẽ. Leuiti.I9. Et iterũ: Ne memoꝛ inqᷣt ſis iniurię ꝓximi Exo.⁊ʒ. tui.Et iterũ:Si videris aſinũ inimici tui ia/ centẽ ĩ luto: nõ pſteribis niſi pᷣus alleues eũ. Quo loco diligẽter vnuſqͥſq; cõſideret: ꝙ ſi aſinũ inimici nõ licet in luto dimitia: quãto Geñ.i. magis hõ ad imaginẽ dei factus non debet odio haberi nec negligi. Beatus quoq; iob ita verã et ꝑfectã charitatẽ etiã cũ inimicis ſideliter retinebat:vt gaudẽs⁊ libera cõſciẽ/ Job.ʒi. Lia ad deũ diceret:Si gauiſus ſum ad ruinã inimici mei: ⁊ exultaui in eo ꝙ inueniſſet eũ Cmalũ:vel ſi in coꝛde dixi:bene? Beat quoq; dauid licet virtutibꝰ multis fuerit exoꝛnatꝰ: nilła tñ eũ actio familiariꝰ deo cõiũxit q; dile 2. Beg'.16. ctio inimicoꝝ ſuoꝝ. Cui cũ inimicꝰ ſuus ĩ fa- ciẽ malediceret: maluit tñ parcere ⁊ dei iudi/ cio reſeruare:qᷓ; ſuę iracundię ſatiſfacẽ.Et in tm̃ nõ fuit ſimulata nec vł falſa dilectio ſua: 2. Begj.I. vt ipᷣos etiã adũſarios ſuos fleret:et i illis qͥ eos occidere ſᷣſumpſerãt vindicaret. Jõ ſecu rus ĩ pſalmo dicebat illud qð oẽs hoiĩes ſat P?.. attento⁊ tremẽti aio dicere debẽt:Si reddi/ di inqᷣt retribuẽtibꝰ mihi mala:decidã meri/ to ab inimicl meis inanis. Perſequat᷑ inimi cus animã meam ⁊ compꝛehẽdat: ⁊ cõculcet ĩ terra vitã meã: ⁊ gloꝛiã meã in puluerẽ de/ de inimicis diligendis dei ſᷣcepta cõtemnẽs odiũ in coꝛde uare nõ metuit. Vñ cõſiderã/⸗ dum eſt q̃ fronte vel q̃ ↄſcia verſiculũ iſtũ ex oꝛe ſuo ꝓferre poterit qͥ inimicis ſuis malaꝓ malilſ retribuit. Per ſalomonẽ q; ſpũſſanctꝰ NPꝛouer.⁊ 4. clamat et dicit:Cũ ceciderit inimicꝰ tuus:ne ⁊ auertat iracũdiã ſuã ab eo: Et vtiq; cũ ab illo auerterit: ad illũ dirigat qui de inimici NPꝛoner. 17. ruina gaudebat.Scðm illud: Qui in ruina Eccẽi.⁊S. lętat᷑ alteriꝰ:nõ erit ipunituſ.Itẽ ibi.homo homi reſeruat irã: ⁊ a deo ꝗ̃rit medelã:?Et in Hoiem ſilem ſibi nõ habet miſericoꝛdiã. Ipᷣe cũ caro ſit reſeruat iram ⁊ ꝓpitiationẽ ꝗrit a deo:qͥs exoꝛabit ꝓ delictis ipſiꝰ DNicit᷑ qͥdeʒ Leuiti.i9. in veteri teſtamẽto: hiliges ꝓximũ tuum ⁊ Mattð.5.odio habebis inimicũ tuũ.Sed ꝗ ſano intel lectu ſcripturę diuinę ſenſũ agnoſcere cupit: ſententia iſta B mõ intelligit: vt diligat om/ ducat. Ecce q̃li maledicto ſeipᷣm cõdẽnat:q gaudeas:ne foꝛte videat deꝰ⁊ diſpliceat illi: nẽ hominẽ ꝓximũ ſuũ:odio habeat diabolũ inimicũ ſuũ.Qð etiã in vno homie malo im pleri põt. In ipſo em̃ vno qͥ malꝰẽ ⁊ ꝓximũ habes et inimicũ. Nã ꝙ hõ eſt ꝓximꝰ tuꝰ ẽ: ꝙ malꝰẽ:nõ ſolũ tuꝰ ſed etiã ſuus inimicꝰẽ. Dilige &̊ in eo carnẽ ⁊ aiaʒ:hoc ẽ ꝓximũ tuũ quẽ deꝰ fecit:et odio habe maliciã quã ipſo ↄſentiẽte diabolus itromiſit. Qð cũ ſancto et pio alo feceris:vices cęleſtis medici agis odio habẽs moꝛbũ et diligẽs egrotũ. Item D ꝑ ſalomonẽ loquit᷑ ſpũſſanctꝰ: Si eſurierit Mꝛouer.25. inimicꝰ tuꝰ ciba illũ: ſi ſitit potũ da illi:hoc Ro.i2. em̃ faciens: carbones ignis cõgeres ſuꝑ co⸗ put eiꝰ. Hoc loco cũ grãdi diligẽtia obſer/ uandũ eſt: ne foꝛte dũ eũ bñ nõ intelligimꝰ: de medicamẽtl nobis vulnera faciamꝰ.So⸗/ lent em̃ nõnulli h̊ ſceptũ q̃ſi ad ſatiãdũ furo rẽ ſuũ aſſumere. Dicũt em̃ apud ſe: Ecce ci- bo inimicũ meũ vt ardeat ĩ ęternũ. Auertat de ?ꝰHmõi intelligentiã ab ais nr̃is.Qualit᷑ g̊ accipi debeat locꝰ iſte: ſancti ⁊ antiqui prfes reuelante ſpũſancto diffinierũt:Si eſurierit inimicꝰtuꝰ:ciba illũ ⁊c̃. H̊ em̃ inqͥt faciẽs car/ bones igniſ cõgeres ſuꝑ caput eiꝰ.Caput in hoiĩie ſenſꝰ rõnalis ĩtelligit᷑. Qui ſenſus cũ a feruore charitat recedẽs factꝰ fuerit frigidꝰ: Vñ ſcriptũ ẽ: Quia abũdauit inidtas refri- Maits.24. geſcit charitas młtoꝝ: neceſſe ẽ vt qð obeſt ſaluti ↄriũ ſapiat:vt cui deberet eẽ amicus: inimicexiſtat.Ad ſanandũ talẽ freneticũ: hoĩes ſanctos⁊ charitatis igne ſuccẽſos hoꝛ tat᷑ ſpũſſanctꝰ dicẽs: Carbones ignis cõge/ res ſuꝑ caput eiꝰ.Cũ em̃ inimico tuo pio aio frequẽtiꝰ bñ feceris qualibet ſit impiꝰ ⁊ cru- delis:barbarꝰ⁊ cruẽtꝰ:tñ tandẽ aliqñ erube- ſcet ⁊ dolet ⁊ penitè incipit qð admiſit. Nã cũ pęnitẽtiã cęperit agere:ſenſus rõnalis:G ẽ caput ip̃iꝰincipit charitat: igne ſuccẽdi:⁊ qͥ pᷣus quaſi frigidus ⁊ freneticꝰ õ te ↄſueuerat iracundiã retinere:ſpiritali caloꝛe de tua bo⸗ nitate ſuccenſus incipit toto coꝛde diligere. Ecce quõ ſãcti pr̃es hũc ſcpᷣturę locũ intelli- gẽdũ eẽ dixerũt.Hã abſit a ſenſu catholico vt eo aio qͥſq; boni aliqͥd inimico ſuo conet᷑ ipẽdere: vt eũ ꝓ h̊ bñſicio velit ętno incẽdio cõcremari. Vñ cũ grãdi cautela ð pace ſidei ↄſiderãdũ ẽ: ⁊ timẽdũ ne ſeq̃mur lr̃aʒ occidẽ tẽ:ſᷣ magl ſpm̃ viuiſicantẽ diligamꝰ. Et illð E frẽs chariſſimi cũ grandi tremoꝛe cõſiderare debemꝰ qð in pſalmo terribilit ſpũſſanctus dixit: Cũ em̃ illã cęleſtẽ hierlm: id eſt cögre, gationẽ oĩm ſanctoꝝ ꝗᷓ cũ chꝛiſto ẽ regnatu· ra ad laudandũ dñm ꝓuocaret:cũ dixiſſet: x 3 Zer. C. xIX. Dñica in Bogatiõib her. NPõ.I47· Lauda hierim dñm: addidit: Qui poſuit fi,· apud deũ ↄſciaʒ meã. Et qꝛ nullꝰ vnq; erit qͥ ſuſucn nes tuos pacẽ.Ergovt ipivideti: hierm illa ſei vᷣitate valeat excuſare ꝙ verã pacẽ ⁊ ve/ nn norptie ccleſti muros de pace ↄſtructos habet. Qui rã charitatẽ tenere nõ poſſit:totis viribꝰmi⸗ ilian em̃ talẽ pacem ⁊ talẽ charitatẽ habet:vt oẽs ſericoꝛdiã dei depᷣcemur:vt nob illã charita⸗ A auſi⸗ hoies diligat: ⁊ ꝓ bonis oꝛet vt melioꝛes fi/ tẽ ſine q nullꝰ vnq;; deũ videbit inſinuare et i avocn ant: pꝛo malis ſupplicat vt cito ſe coꝛtigant: donare dignet᷑:vt nullꝰnec toꝛmẽtis nec dã⸗/ . — de ã pte voluerit intrare illiꝰ celeſtis hierlrm nis ac pſecutiõib ab illiꝰ dilectiõe vl dulce/ fdiſi poꝛtas aꝑtas merebit᷑ inuenire. Qui aũt nõ dine ſeꝑet᷑.Si iubetis iã nõ ẽ opus vt ꝓlixi / gina tin vult hr̃e talẽ charitatẽ q̃lẽ ⁊ chꝛiſtꝰ ſᷣcepit et oꝛi vos ſermone diutiꝰ fatigemꝰ. Et ideo is ggna le abplus docuit: ex omi ꝑte hierim poꝛtas clau iſta ꝗᷓ ad pſᷣſens dicta ſunt vfę charitati ſuffi- ſeſcgue ſas iueniet. Et qꝛ oleũ charitatl hr̃e noluit: ciãt:dũ hęc deo placito ꝗᷓ accepiſt ſanct co⸗ ſünnſacll QLaauſis ianuis ſpõſi cũ illis fatuis vᷣginibus gitatiõsbꝰ velut mũda aialia aſſidue rumia/ hmni hn Vattbᷣ./25. illã metuẽdã audietvocẽ: Amẽ dico vob:ne/ tis:⁊ qliter ea cũ dei adiutoꝛio poſſitis adim uglleroin ſcio vos vñ ſitis. Quõ em̃ illis qᷣnq; vᷣginibꝰ plere ĩvfis ais diffinit::ea ꝗᷓ ſequũt᷑ ð amoꝛe angtdent Acharitat oleũ habuerũt: illa celeſti hierlrm inimicoꝝ:aut die craſtino:aut certe die dñi/ mntglſt,n aꝑiet ianuas ſuas vt intrẽt ĩ gaudiũ dñi ſui: co abſqʒ aliqua laſſitudine coꝛꝑis opoꝛtuniꝰ Pgly ſenit⸗ ſic illis ecõtrario q ſine charitate veniũt clau audietis. ſeidoobn det: ⁊ ętna a ſe ſepatõe repellet: ⁊ iplebit᷑ il“ü0 01[Ü[Ü[DÜ[HnnY MM hleſſid qð in pſalmo dicit᷑ de hierm: Qm̃ inqͥt ↄfoꝛ ¶ Itẽ in eadẽ dñica: Homelia deeo EEtniiitiße ſirmatis ſeris nũq; exiet amic: nunq; intra- nẽ: Tado ad eu qͥ me miſit zc.ꝗ ha- Jor, Alllans re poterit inimicꝰ:qꝛ ſic iuſtus nunq; erit eri bet in expoſitiõe doctoꝛis IJbidez. hligope turꝰ a glia:ita ⁊ pctõꝛ nũqᷓᷓ poterit liberaria Et int᷑ mones de Ulerbis dni.lxj. (rgödlic⸗ pęna. Et iõ ſi volumꝰ vt ab iſtis malis nos ¶ Pñ - Sermo Medoaat⸗ dignet diuina pietas liberare ⁊ felicit ad ilã Dñica in Rogatiõibus: de pace: c Xx urdiins even Hienm mereamn n rate totiviſlb. MSerno 1 E fulingvo, llalaboꝛem vt ĩ nobis impleat᷑ illud qð apzlus / PEl ices pacifici:qm ſilij dei vocabun A mnnunsde ZRo. 8. drrin ul nos ſenahit achaitare chini⸗ Ktur. Meritũ chꝛiſtianę virtutis vi/ MWanh.. npſmiß mes: an nuditas: s⸗ n Diecul oren a lefſcit in cunctis ſi vnitatẽ nõ haber (Kudinto es:an nuditas: an ꝑiculu: an gladiꝰ? Et il · pacis:nec ꝑuenit ad vocabulũ filij niſi ꝑ no/ 6acedosdit lud: Cert ſũ em̃ qꝛ neq; moꝛs:neq; vita:ne⸗/ mẽ paciſfici.Pax eſt ꝗ̃ expoliat hoĩem ſerui⸗ ſfſſcisvoluird q; ãgeli:neq; pᷣncipatꝰ:neq; ptãteſ: neq; a ti tute:dat nomẽ ingenuũ: mutat cũ cõditide cmuunbeluen tudo:neq; ꝓfundũ:neq; iſtãtia:neq; futura: ꝓpſonã: ex famulo liberũ: filiũ facit ex ſeruo: ontipſczs neq; creatura aliqͥ potit nos ſepare a charita deũ patrẽ vocat ⁊ cõmutat ſeruũ ĩ filio: ami M D 5§ te dei:ꝗᷓ eſt ĩ xpᷣo ieſu dño nr̃o.Ecce ſicut au/ cuũ facit ex deo:patrem reddit ex dño. Sic ſic (dalsti diſtis:beatũ apłm et aplicos viros:tanta ac facit:qͥ nõvult ꝑire qð facit: Fgliceſ paciſici: lacua tã tribilia a charitate dei ſegare nõ poterät. qm̃ filij deivocabunt᷑.En ſilius dei eſſe inci/ . ltepe ne Vñ nimis dolẽdũ ẽ: ꝙ cũ illi a charitate dei pit:qͥ paciſicꝰ eſſe cępit. Hõ vult filiꝰ dici:qꝗ nbi zn nec toꝛmẽtiſ poterat ſeꝑari:nos interdũ oci- paciſicꝰ noluerit inueniri. Hegat ſibi patr ihen⸗ oſis fabulis ſeparamur: ⁊ nõnunq; ob ꝑuiſ- deũ qui heres pacis eſſe nequiuit. Seuerũ ichl ſimũ cõuitiũ ⁊ cuiuſcũq; miſeri homis detra ſenſurus eſt deũ: quem clementẽ blandũq; ſice ctionẽ:ita dereliquimꝰ charitatẽ: vt nõ ſolũ dedignatꝰ eſt patrẽ. Fglices paciſici:qm ſilij e aln cũ eo multis diebꝰ ſ̊ etiã mẽſibꝰ foꝛtaſſis et dei vocabunt᷑.Gaudeamꝰ hoc noie qſi filij 6e d lkcl annis nec loq nec ad conuiuiũ ꝑuenire veli- heredes dei:cohęredes aũt chꝛiſti. Quãta ⸗ innun mus: Et non attẽdimꝰquia dum nos inuicẽ hui pacis retributio: hereditatẽ poſſidẽ ee, uuß in odio habemus: ita muros ciuitatis hierlrm cchꝛiſto:ſubſtãtiã pfis hf̃e cũ filio: cęleſte re, n ick tra nos claudimꝰ vt nullꝰ nobis aditus re· gnũ pticipari cũ dſio:⁊ in cõſoꝛtiũ ꝑpetuita/ otän maneat ꝑ quẽ intrare poſſimus. Et qͥa ciui/ tis admitti cũ dũo? Queę ſit hęc pᷣuitaſ moꝝ ing 1.05, 4 tas illa bhabitatoꝛẽ deũ habet: dicente Johße iuidere melioꝛibꝰ atq; ĩ ſoꝛdioꝛibꝰ inhęrere: W 4 euãgeſta: De charitas ẽ: ꝗq charitatẽ hfe no adoptati victoꝛiazʒ ꝑdere:ac nolle hęredita-⸗ ſihcheth luerit:q̃ frõtevel qᷓ ↄſcia ad dñm qͥ ẽcharitaſ tẽregnoꝝ cęleſtiũ poſſide? Etem̃ filiũ ſe dei ſtcnnetz ſemie accedere: heęc oia frẽs chariſſimi dũ ⁊ cohęredẽ denegat chꝛiſti:qͥ recuſauerit pa- ngtnge vob pfna pietate freqnter inſinuo: abſoluo tris regimie gubernari. Pax acoꝛdia fratrũ: B 4 nun Snn E ae e Passt a derl. DBaAE. dr Pje . P K- .☛ veNe de .,Be Ber. C. Lxx. Dñica in Rogatiõibe: Ber. II un Ecẽi·25· ſicut ſcriptũ ẽ: In trib placuit ſpũi meo que Plebis eſt: audire qð admonet. Quicquid tmsihn ſunt ꝓbata coꝛã deo ⁊ homibꝰ: Cõcoꝛdia fra nõ licet: paſtoꝛis eſt ꝓhibere ne fiat: Gregis slicn trũ: ⁊ amoꝛ ꝓxioꝝ: ⁊ vir ⁊ mulier ↄſentiẽtes eſt audire vt faciat. Vtraq; cõueniat: ⁊ vni/ tdriſnn ſibi. Cõcoꝛdia & fratrũ: volũtas dei eſt: iocũ uerſa ſaluata ſũt: Hec deus inuenit ĩ plebe MBF 4 ditas chꝛiſti: pfectio ſanctitat::iuſticię regu- qð puniat: nec ſacerdos põt habere qð do⸗ — la: materia doctrinę: moꝛũ cuſtodia atq; kre/ leat. Seruem mãdata que vitę ſunt: teneat E i⸗ le bus omnibꝰ laudabilis diſciplina. Pax ſuf/ ſe ꝓfunde pacis nexibꝰ colligata fratnitas: 7 W “ fragiũ pcũ ẽ: ſupplicationũ facilis atq; ipetra ⁊ ſalutari vinculo charitatl: mutua ſe dilecti Kn Cini bilis: qꝛ deſiderioꝝ oim cõpotens ẽ plenitu/ oneↄſtringat:qꝛ dilectio magnanimũ facdtt. fhmmſt⸗ do: ſiẽ ſcriptũ eſt ĩ apło: Pax cõuẽtiõis ama / Suauis eſt dilectio: non zelat᷑:non ęmulat᷑.i· Cori.iʒ· pſtſnln bilẽ deo facit ĩ fratribꝰ: ꝗᷓ charitat idicat te· Dilectio nõ eſt falſiloqua:nõ inflat᷑:nihil de Kuaſttemnin ſtimoniũ. Pax S dilectiõis mat eſt:oõcoꝛdie decoꝛis admittit:nõ quęrit quę ſua ſunt:nõ goppſterdt vinculũ ac purę mẽtis indiciũ manifeſtũ:qꝛ exacerbat᷑:non cogitat malũ:non gaudet in iſanüideme ſibi exigit de deo qð velit:qᷣcqͥd voluerit pe iniuſticia: cõgaudet autẽ veritati. Oia cre⸗ uanedeni Ctat:⁊ quicqᷣd voluent ſumat. Pax ſᷣcept re dit:omnia ſperat:oĩa ſuſtinet. Dilectio ergo u Zoh. 14. galib oſeruãda eſt: dño chꝛiſto dicẽte: Pacẽ omnibꝰvotis ac deſiderijs amplectẽda eſt: q meõã do vob: pacẽ meã relinquo vob. Qui tot bona põt habere:qͥt hmia. Cuſtodienda diſcipulꝰ xpᷣi ẽ:chꝛiſti ᷣcepta ſeruat. Serua / omnib“ viribꝰ pax eſt: qm̃ deus ſemꝑ in pa- onelu et re mãdatũ:ẽ pacẽ in oibꝰ cuſtodire.Hã diui ce eſt. Non habeat locũ quo obꝛepat inimi/ liofm Job dere vnitatẽ:nõ eſt magiſtꝝ ſeqͥ: eius mãa/ cus: ne in tritici ſegetẽ valeat ʒiʒania ſemi/ Uittee e datũ calcare. Sequi em̃ chꝛiſtũ:ẽ hr̃e pacẽ: nare:et ſecuro iam ruſtico ſpe longi laboris dtis nõ ſequi qð pacis ẽ:hoc eſt:hoc hr̃e in mgfo eluſus ſpectatus: in ipſa meſſis maturitate rbos dicn Ex pte qð diligas: ⁊ ex ꝑte qð dãnes. IJllud ẽ ſubducat᷑: Aut vinũ vetuſtate ſuauiꝰ:ĩ acri⸗ 4 aunmare doctoꝛẽ: doctoꝛis mãdata in oibꝰ cu / oꝛi ſubito ꝑſidia demutatũ in effuſe fecis ſe blgdepec⸗ I ſtodire:dicẽtis: Pacẽ meã do vobis:pacem ꝑmixtiõe cõiungat: Aut inter dulcia mella: meã relinquo vobᷣ. Licet frẽs in pace ꝓtra/ fellis venena amarioꝛa ſuffundat: Aut inter Uidewan?! here moꝛas:delectat h̊ dixiſſe frequẽter:⁊ ite vernantes floꝛibꝰ copos ac pꝛatozu vanieta- meyumms r rũ atq; iterũ pconari. Pacẽ meã do vob:pa/ te gemiatos: tribuloꝝ interiectiõe aĩas gra/ itatsöbd cẽ meã dimitto vobiſ.In pace vos dimitto: ti odoꝛis occidat. Pꝛocul cõtentiones: ꝓcul — in pace vos dimiſi:in pace vos iueniã. Pꝛo/⸗ lites ⁊ odia: ꝓcul maledicta mutant᷑: ⁊ qꝛ la/ a ctſccgvalult enre: gu dendersbattedieng ourngmeriatlingna:ſunto neh uinguis utdcni in omibꝰ inuenire.Cõſultũ voluit eẽ cui de pareat aię ſueę ne in ſuppliciũ ſuü vincula ſi/ iiarertien derat: vſq; ad regreſſuʒ ſuũ fuare gqao Hſti/ bi moꝛtis adducat. Amate pacẽ:⁊ tranquil/ mniiilnen terat imꝑabat. QAuid ꝗ facturꝰ eſt hõ:cũ ve/ la ſũt oĩa: vt ⁊ vos ſᷣmia ⁊ nob gaudia reſer/ trninbtl nerit deus ⁊ ꝗſitũ nõ inuenerit qð donauit? uetis: vt electa dei vacis vnitate füdata: pfe i MZ . Qua excuſ⸗ atiõe vſurꝰ: 4 pacẽ ſ⸗ eruare nõ po cta teneat diſciplina: * ieſũ chꝛiſtü dñm no/ Pcci tuit? Pacẽ meã do Vobis pace meã dimitto ſtrũ:cui eſt gloꝛia in ſecula ſeculoꝝ: Amẽ. eii vobis. In pace vos dimiſi: in pace vos in- .. . eet un o deyhi mãdatũ ſ. ruatetdigla voy. E: Eadem dominica: De dilectione germo n ſeui D Inueniã qð dimiſi. Plantare pacẽ:radicitꝰ inimico Sermo H (C. IXx vun. dei eſt: euellere penitus inimici. Amoꝛ fratt·· MNrengdite fratres mei ad charitateʒ A an⸗ ani ex deo eſt:odiũ ex diabolo cõſtat. Pꝛopt᷑ qð quam ſic laudat ſcriptura diuinavt Mafgn 1· Job.5. damnãda ſunt odia:qꝛ ſcriptũ eſt: Qui ode- ¶ niuhil ei coęquet. Cum nos moneat Cntreiſin rit fratrẽ ſuũ homicida eſt. Cohibeamꝰ iraz: deus vt nos inuicem diligamus: nunquid it A: Wattß. 5. qꝛ ſcriptũ eſt: Qui iraſcit᷑ fratri ſuo:reus erit hoc tantum monet vt diligas diligentem ſci iudicio. Amãda eſt pax ⁊ diligẽda cõcoꝛdia. te? hec eſt mutua dilectio hoc non ſufficit p cn Iſta ſunt quę generãt charitatẽ:et ſcitis hjm̃ deo: Peruenire enim voluit vſq; ad inimi/ nnügen r. Joh. 4 gplin: ꝙ deus charitas eſt. Sine deo eſt: q cos diligẽdos dicens: Diligite inimicos ve/ Mattb. 5. ezninin nõ habet charitatẽ. Paternus affectꝰnõ põt ſtros:benefacite eis qui oderunt vos:⁊ oꝛa/ Nbelbgaen. nõ amare qð docet. Pax plebis gloꝛia ſacer te pꝛo eis qui vos perſequuntur:vt ſitis fſilij oleteneib dotis: ⁊ parentũ leticia: ꝑfecta charitas ſili · poatris veſtri qui in cęlis eſt: qui ſolẽ ſuũ oꝛi/ rifleim aoꝛum. Sacerdotis eſt: qð debet admonere: ri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos: qui pluit ſuꝑ iu/ vel ln Bancti luguſtini de tempoꝛe . ſtos ⁊ iniuſtos. Quid diciſ:Diligis inimicũ tuũ? Reſpõdebis foꝛte ꝑ infirmitatẽ: nõ poſ ſum. Sed ꝓſice ⁊ age vt poſſis:maxie qꝛ oꝛa turꝰ es iudicẽ: quẽ fallere nemo põt:qͥ actu/ rus ẽ cauſã tuã. Interpella & hũc iudicẽ:vbi nullus tabellariꝰcõturbat: nullus officialis remouet: nullꝰ emit᷑ aduocat: qͥ poſſit ꝓ te ſᷣces effundere:aut verba dicere:ꝗᷓ nõ didi/ ciſti: Sed ipſe filius dei vnicus ęqualis pfi: ſedẽs ad dexterã patriſ:illiꝰaſſeſſoꝛ:tuus iu/ dex eſt:docuit te pauca vᷣba q̃ quiuis idiota poteſt tenere et dicere: et in eis cõſtituit tibi cauſam tuã:docuit te ius cęleſte quõ pᷣceris. Sed foꝛſitan reſpondebis: Per quem peto: per me:an ꝑ aliũ? Qui te docuit oꝛare:ipᷣe ꝓ te allegat pᷣcẽ: qꝛ tu reus eras. Saude qꝛ ille erit tũc iudex tuꝰ:qui mõ aduocat tuus eſt. Jõ ̊ᷣ qꝛ oꝛaturꝰes:acturꝰ es cauſã tuã:paucl Matth.õ. Ybis venturꝰad illa ba:Dimitte nob debi ta nr̃a:ſic et nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nufis. Dicit em̃ tibi deꝰ:QAuid mihi das:vt ego di mittã tibi debita tua?: Quale munꝰ offers: quale ſacriſficiũ cõſciẽtię tuę imponis altari/ bus meis: Cõtinuo docuit te:quid petas:⁊ quid offeras. Petis:Dimitte nobis debita nr̃a.Et tu offers.Quid: Sicut ⁊ nos dimit- timus debitoꝛibꝰ noſtris. Debitoꝛ es ei qui Se vbis dñi falli nõ põt. Habes ⁊ tu debitoꝛẽ: Dicit tibi Ser.I5S. b. Oſee.6. Matthᷣ.9. deus: Tu debitoꝛ meus es:ille debitoꝛ tuꝰ: hoc facio ergo tibi debitoꝛi meo:qð tu fece/ ris debitoꝛi tuo. Inde offers mihi munus: vnde peꝑceris debitoꝛi tuo. Rogas me pꝛo miſericoꝛdia tua:noli eſſe piger in miſericoꝛ/ dia.Attẽde qͥd ſcriptura dicit:Miſericoꝛdiã volo magis q; ſacriſiciũ. Moli offerre ſacriſi/ 1 ciũ ſine miſcðia: qꝛ nõ remittunt᷑ tibi pecca/ ta tua niſi offeras cũ miſcðia. Sed foꝛte di/ cis:Hõ habeo peccata. Quãaãtũ vis cautꝰ ſis frater: tamẽ in carne viuens in ſeculo: agis inter ſſſuras ⁊ anguſtias:⁊ int᷑ numerabilia tẽptamẽta verſaris:nõ poteris eſſe ſine pec- cato.Certe dicit tibi deus: Securus eſto de peccato:noli dimittere ſi non habes qð ego tibi dimittã:ſed magis exige ſi nihil debes. Si auteʒ debitoꝛ es:magis gratulare te hf̃e debitoꝛem:in quo facias qð ſiat in te.Audi me: et diſcute te:qꝛ vel de paucis ꝓdeſt qui poſſint veracit᷑ oꝛare:oꝛationẽ dñicã veracit᷑ dicẽ: Dſñie dimitte mihi:ſicut ⁊ ego dimitto. Nõ fallaciter: non ficte ex coꝛde vero fac: vt et in te verũ fiat.Si em̃ qui te lęſit: qui in te peccauit:petit a te veniã:⁊ ignoſcis:iam po tes ſecurꝰ dicere: Dimitte nobis debita nr̃a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nf̃fis. Nam ſi reſiſtis roganti:ↄtemneris ⁊ tu cũ rogaue/ ris. Clauſiſti ↄtra pulſantẽ: clauſũ inuenies cũ pulſaueris. Hã ſi aꝑueris viſcera indul/ gentię roganti te: aꝑiet ⁊ tibi deus cũ roga/ ueris eum. Aõ em̃ illos alloquoꝛ qui petũt C veniã a fratribus ſuis chꝛiſtianis:⁊ nõ acci/ piũt:Ecce tu ſi cõceſſeris:ſecurꝰoꝛabis. Ille vo ſi te rogauerit:⁊ ſi nõ cõceſſeris quõ ſecu rus eris?:Quiſqͥs em̃ es qͥ peccaſti:⁊ veniam nõ meruiſti:noli timere:interpella deũ ipſiꝰ ⁊ tuũ:aebita em̃ ſunt. Nũquid poterit debi ta exigere ſeruus:ꝗ donauerit dñs: Si foꝛte nõ te rogauerit qͥ in te peccauit:ſi veniã non depcat᷑: ſi peccauerit iſuꝑ adhuc ⁊ iraſcit᷑: tu qͥd facies? Dimittis an nõ dimittiſ:Ecce nõ dimiſiſti. Quare:Quia nõ rogauit.Si pꝛo/ pterea nõ dimiſiſti qꝛ nõ rogauit: noli titu- bare in dñicã ofonẽ:ſecurꝰ illã dic.Hon tibi pectus ꝑcutias: qꝛ nõ roganti nõ dimiſiſti. Ergo ille qͥ ũ rogauit remãſit.Exigit᷑ ꝓꝛſus: exigit᷑ ab illo: Verũtamẽ in te ſit ꝑfecta cha/ ritas:roga ꝓ nõ rogante:qꝛ rogas ꝓ multũ ꝑiclitante. ic iam attende magiſtrũ ⁊ dũm D tuũ:nõ in cathedra ſedentẽ:ſed in ligno pen dentẽ: circũſpectis vndiq; turbis inimicoꝛũ et dicentẽ: Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt qͥd Zud.ꝛ. faciũt. Vide magiſtrũ:audi imitatoꝛẽ.Nũ/ quid tunc dñs chꝛiſtus ꝓ rogantibꝰ rogauit ⁊ nõ potius ꝓ inſultãtibus ⁊ interficiẽtibꝰ: MNuũquid deſeruit medicus officiũ ſuũ: quia frenetic ſęuiebat:? Dic em̃: Ignoſce illis: qꝛ neſciunt quid faciũt. Saluatoꝛẽ occidũt:qͥa ſalutem nõ quęrũt. Ecõtra et tu foꝛſitan di/ cturꝰ es:Et qñ ego h̊ poſſuʒ qð dñs potuit?: Quare h̊ dicis? Attẽde vbi hoc facit:attẽde qꝛ in cruce h̊ fecit:nõ in celo. Semꝑ em̃ deus in celo cũ patre:in cruce aũt pꝛo te hõ vbi ſe imitandũ pſᷣbuit omnibꝰ. Pꝛo te enim miſit ipſam vocem: vt ab omnibꝰ audiret᷑. Mam potuit pꝛo illis oꝛare in ſilentio: ſed tu non haberes exẽplũ.Sed ſi multũ eſt ad te dñs: non ſit ad te multũ ſeruus. HNon potes imi / tari dominũ tuũ cũ penderet in cruce: Ste/ phanũ ſeruũ eius cũ lapidaret᷑ attende.Pꝛi mum ait tanq; ſeruus ad dominũ: Dñe ieſu A accipe ſpiritũ meũ:⁊ poſt hęc genu flexo ait: Dne ne ſtatuas illis hoc peccatũ:⁊ cum hoc dixiſſet obdoꝛmiuit ĩ requie dilectiõis.Pa/ cem pinguiſſimã inuenit: qͥa pacẽ inimicis optauit.Nũquid et ipſe tunc ꝓ rogantibus rogauit:⁊ non ꝓ ſeuientibus: pꝛo lapidãti/ bus ⁊ interſiciẽtibꝰe habes exemplũ: diſce: hunf, in hoet⸗ ltht hin, t lie ceneniſoß citenad gomniutnde 6Spſahe clerk nen önanesn ſſen ſnen Veblecnone Plbtoſhen Nonined Gos ſun A Phenne A ilperi choſtoner Gei ſccic Neeocͤſ ur Dom ſnt mnd unti Ger⸗ W./, Gents Beyc Naänödesen nffrensthenie notirpe urkuih de uonl Folede n Een Ro⸗ dobenin t llntonnne klſienur⸗ bontloſei all. 7. Mutopentnn luti h imun hbei nͤn anantuge Ponini utidi Cherian 6 nucänngn⸗ duinn ine bidansii enngita Nansrthech⸗ n hdl N Neſensgtiie tltſtetpnnen iapelie guitormde distiſer unſzenätet chuctmnſchn dinin⸗Eed wgrt io auit:nola⸗ HiderBede niinöindt. 1. Euges eſitptenchr nwgs nnli enughninin rbisininian Nsgniuii liniunifi Cnnyngl innefcabe ofcüüſria olellag õ atufolend⸗ 3isgout ticrti Senhei dau golttiffe teinnin duei. un nnorſeiunn elatedi Ponponuin Ber. C. LxxXI. Feria ſcdᷣa in Roga. Ber. I. vide quomõ ꝓ ſe ſtans oꝛauit:⁊ ꝓ illis genu flexit. Putamꝰ fratres qꝛ plus eos diligit qᷓ; ſeipᷣm? Pꝛo ſe vᷣo ſtãs tanq; iuſtus facile ex/ audiebat᷑. Ham ꝓ iniquis genu figendum erat. Oſtendite ergo dilectionẽ vſq; ad ini- micos veniã rogantes. Ergo fratres ꝓpter ſecuritatẽ dñicę oꝛatõis:rogãtibus ex coꝛde dimittite: vt et dominꝰ vobis veſtra pecca/ ta dimittat in hoc moꝛtali coꝛpoꝛe et futuro vſq; in ſęcula ſęculoꝛũ: Amen. 7 Item in eadem dñica alius fermo De pace:qui habet᷑ inter ſermones ad fratres in heremo.ij. C Item in eadẽ dñica alius ſermo De dilectione inimicoꝝ: ꝗqui habet rum .VP * ¶ Item in eadẽ dñicã: Homelia de eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm Zob. 16. SQObhannée: Amen amen dico vohis Si quid petieritis ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis Ibidem. CFeria ſecũda in Rogationibus: de eo að ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm Zud.n. Lucam: Quis veſtru habebit ami- Sermo cum ⁊c̃.Sermo 1 C.U QAauis dñis et mitis frẽs chariſſimi habet ianuã pietatis:nec repellit in/ de pulſantes:ſed culpat potiꝰ negli/ gentes. Heq; em̃ aliqͥd petit᷑ qð nõ habeat: vt cũ nõ dederit erubeſcat. Piues ẽ ⁊ pius: affluens ⁊ benignus:dat et nõ impꝛoperat: Immo tüc thelauri domꝰ eius triſticiã pa/ tiunt᷑:quãdo deſũt delectabilia faſtidia pe/ titionũ. Ipſe dñs dicit: Vſq; mõ nihil peti/ Lud.iI. ſtis: Petite ⁊ accipietis: pulſate ⁊ aꝑiet᷑ vo/ Job.io. bis.Ego ſuzʒ oſtiũ ⁊ ianua. Quare trepidat pulſando manꝰ vr̃a:⁊ doꝛmitat in mẽdicita te cõſcientia vfa:Ego ſum ianua vitę.Mon hoꝛreſco ſoꝛdidũ pulſatoꝛẽ:non pauperẽ re/ pudio petitoꝛem: tantũ nemo ſuã negligat pauꝑtatẽ. Pulſate et aperiet᷑. Stant angeli ad ianuã vt introducãt non vt repellãt: vt ſuggerãt nõ vt terreãt. Nulla eſt pompa in ianua mea: Ego ſuʒ ianua:qͥ ſuſtinui crucMis ignominiã. Quare timeãt petẽtes ęgentiã: cũ nilłi aliqũ denegauit miſericoꝛdia? Quis ſperauit in dño ⁊ confuſus eſt:? Si pulſant qͥ in libꝛo Quinquaginta Homelia/ deſiderãt caſtitatẽ:dat eis cõtinuo gratiã et ſanctitatẽ: ⁊ dicit eis:Nolite ambulare pol/ luti:nolite incedere maculoſi.Sancti eſtote Leuiti.19. qꝛ ego ſancxꝰ ſũ.Si accedat pupillꝰ ꝑua ma,⸗ nu pulſare ianuã paternã: nũciant eũ ange/ li dño: Pupillꝰ pulſat: defẽiõis pietatẽ ex/ pectat: Reſpẽ ĩe illi dñe: Tibi em̃ derelictꝰ s. eſt pauꝑ:pupillo tu eris adiutoꝛ. Reſpõdet illi q́ͥ diues eſt: miſericoꝛdia plenꝰ:qͥ miſeris pater eſt: Ego ſũ iudex viduarũ: ⁊ pater otꝛ phanoꝛũ. Hemo ledat qs ego ſuſcipio: ne- mo expoliet quos ego defendo. Et qͥ acceſſe rint ad ipſã ianuã: q;uis diuidãt vocẽ diſpa ris pᷣcis:tñ ab vnius diuitis patriſfamilias domo oẽs accipiũt pietatẽ.Hhoc amat ianua ſaluatoꝛis:vt pulſatoꝛibꝰſemꝑ abũdet opoꝛ tunis:ipoꝛtunis. Pꝛopterea ipſe dñs vidẽs ianuã ſuam a petitoꝝ voce:a pulſantiũ cla/ moꝛe ſilere:ĩuitat om̃s ad oꝛationẽ:oitꝰ pa⸗/ ratus tribuere pietatẽ. Petite:⁊ ſi non acce/ periti adhuc petite:⁊ ꝑſeuerate pulſare.Mo/ lite deſficere: qꝛ non necat deus fame animã iuſti.caui tamẽ voluerit eſſe dulciter humi⸗ lis ⁊ benignus:ſecurꝰ tanq; in tutiſſimo poꝛ tu cõſiſtit. Opponit g ꝑabolã cuiuſd hoĩs cuiꝰ hoſpes impꝛouiſus aduenit: et hoſpes hoſpitẽ excepit.Paſſus eſt verecũdiã:abijt cõtinuo ad domũ diuitis magnã. Mon ſine ſacramento tres petit panes:qꝛ vnꝰ hoſpes erat gra pietatis:ſed ſubᷣa trinitatis. Möne vnꝰ hoſpes erat in tribꝰ qui venit ad patrẽ abꝛahã? Hoſpes ⁊ amicus: pꝛãſoꝛ ⁊ mãſoꝛ:⁊ oia illi in trinitate ſunt exhibita hũanitatis obſeqᷣa:qꝛ trinitatis gloꝛia refulget.Trimũ attulit vitulũ pr:tres menſuras ſimilaginis cõſperſit futura mat:paritura filiũ ꝓ quo pr mactaret agnũ:⁊ ipſa coꝛpꝰchꝛiſti ĩ trinitate iã fecerat ſacramẽtũ. Ita ⁊ iſte amicꝰ veniẽ/ te hoſpite ꝑgit ad domũ diuitiſ:⁊ triũ panũ allegat neceſſitatẽ. Pulſat et nullꝰ rũdet de ianitoꝛibꝰ qꝛ oẽs tenuerat ſomnꝰ.Mõ ãgeli: nõ archangeli: nõ ꝓphetę:nõ miſtri. Et ille pulſat:q;uis nemo rñdeat.Aſiq; paterfami lias ad ipoꝛtunitatẽ pulſantis rñdit illi de interioꝛibꝰ ſacris:de thꝛono quietis:qͥd pul / ſas ſine tꝑe:qui piger fuiſti cũ tꝑe:Dies fuit ⁊i lumie nõ ambulaſti.Hox ſuꝑuenit:⁊ pul/ ſare cepiſti. Excuſat tẽpus qð ipꝛobus ꝗrit affectus. Jᷓ pueri quieſcũt:⁊ non eſt dignũ vt ꝓpter te iniuri patiant᷑. Anteq; venires Heñ. 18. diutiꝰvigilauerunt:modo ꝓ tẽpoꝛe quieue⸗/ ruut: nõ eſt qui poſſit tibi dare reſponſũ.Er Ber.C.LxXxXII. Feria tertia in Roga. Ber. I QZucf. 1 Ie Zob. 10. ille: Dſie a te peto:ad te pulſo:ĩmo te pulſo: tu es ianua: tu ſurge: da mihi miſericoꝛdiã Señ.2. qui nõ es dedignatꝰ de luto limi foꝛmare vi P3. 120 Mattb.iI. Apocj. 1. * PS. 117. MNMP ö. 35. P Jo. 20. ſis oſtijs in tribulatiõe venit:nõ ſperatꝰ ſed Apocj.ʒ. ſcera mea. Miniſterio nõ indiges: quia oĩa potes.Sed ſi pueri tui doꝛmiũt: tu nõ doꝛ/ mis qui cuſtodis iſrł. Sꝛatis peto: ſbᷣ gratia mẽdico:non ſub lege ſſumo.Sed ſi lex ⁊ ꝓ/ phetę vſq; ad iohannẽ:ſed tua gratia nõ ha bet ſinem. Quo euenerũt pueri tui:ꝓphetę tui:⁊ ego noui.Sed tu dñie qui es initium et fſinis: pꝛimꝰ ⁊ nouiſſimꝰ: noli ad me tediare nouiſſima hoꝛa noctis perentem: qui nocte media captiuã duxiſti captiuitatẽ.Quid fa/ ciet paterfamilias tãti ꝑſeueratoꝛis voce cõ ſtrictus? Non excitat ꝓphetam: nõ imittit angelum:nõ archangelũ:ipſe ſurgit ⁊ dabit illi quãtum deſiderat. Bene ꝑtinax ille peti9 toꝛ ⁊ nocturnus mendicatoꝛ ad hoſpitẽ pꝛo/ pꝛium repedauit: diues factus refecit: nec hoſpes ab hoſpite irrefectuſ diſceſſit. Quis eſt iſte hoſpes rogo vos fratres qui in nocte venit:⁊ imparatũ hoſpitẽ inuenit:ĩmo ideo nocte venit hoſpes in ꝑpetua et deſiciente pauꝑtate: In nocte venit hoſpes: gratia in ſũma ignoꝛantia: in magna ęgentia:imittit triſticiã:quãdo dicit nocturnus petitoꝛ: In tribulatione inuocaui dominũ:⁊ exaudiuit me in latitudine.Et iterum: Multę tribula/ tiones iuſtoꝛũ:et de omnibus his liberauit eos dñs:qm̃ ꝓximus eſt. Ideo hoſpes ſuꝑ/ uenit impꝛouiſus ſubito:cum quiſpiã tedio afficitur pſſurarũ. Suꝑuenit illi oꝛandi deſi/ deriũ:flẽdi arripiẽs votũ. Illa hoꝛa hoſpes venit gratia vt cõpungat conſcientiã: ne in ſua moꝛiat᷑ ggentia.Sed eat ⁊ petat ad diui tem:nõ ſuis meritis: ſed merit hoſpitis ve/ nientis: et accipiat tres panes:vt in patre ⁊ filio ⁊ ſanctoſpũ poſſit ⁊ ipſe paſcere cęteros indigẽtes.Quicqͥd boni cogitauerit homo ſubito coꝛde ꝑcuſſus: ſciat qꝛ hoſpes ille ve/ nit de cęlo:et bñ venit qͥ nocte venit. In tri / bulatiõe ſi ubuenit: nõ ingerens tediũ pᷣ affe/⸗ ctũ. Et qꝛ dñs chꝛiſtꝰ ad diſciplłos ſuos cla optatus:lalutauit ĩ pace:⁊ hoſpes hoſpites ſuos refecit i pace. HNõne eſt iſte hoſpes qui diẽ: Ecce ſto ⁊ pulſo:ſi qͥs aperuerit mihi:in/ trabo et cęnabo cũ illo:ego ⁊ pater meꝰ: c& bona domus:vbi pater ⁊ filius ingredit᷑ ho/ ſpes amicꝰ:qͥ ⁊ ſpũſſanctꝰ. Ipſe ibi exhibet ĩ domo pauꝑis:in hoſpitio puritatis diuerſa pulmẽtaria: ꝓpter cęnã dñicã. Quę ſüt iſta pulmẽtaria:?: GSaudiũ:longanimitas:cõtinẽ⸗ iiimn tia: fides: caſtitas. Lantũmõ nõ pigeat ho mintepin ſpitem ſuſcipere dñm:ipſe ſecũ poꝛtat dulce nfinnet dines delitiarũ: vt paſcat ibi lętantes exer⸗ 4 — citus angeloꝝ.Cũ illo hoſpite pax eſt ⁊ iocũ igindishe ditas: qui venit ad hoſpitẽ ſuũ nõ toꝛquere ggiſnlecl ſed paſcere:nõ expoliare ſed veſtire:nõ pcu ſſerdetpeſun tere ſed ſanare. Ipſuʒ hoſpitem ſemꝑ aꝑtis nluetn e coꝛdis nr̃i ianuijs ſuſcipiamꝰ:⁊ nunq; nobiſ leläere⸗ dominet᷑ tyꝛannꝰ inimicꝰ: ⁊ ĩ omnibꝰ chꝛiſto mieig donãte eius mãdata ſeruemus. Poonena „ ?V uin fue ten eadem feria: Homelig de tuin 1 eęodẽ de quo ſupꝛa: quę habet᷑ int R – ſermones de Uerbis domini. xxix. mgltone Et libꝛo.ij.de queſtionibꝰ enange/ enrelgſt, lioꝛũ.ca.xxi.et.xxij. endogi ¶ Item eadem feria alius ſermo de Whc Epiſtola diei:qui habetur in libꝛo nſene QAuiĩqua ita homelia.xij.et.xlvi. Tain, et. xlvij.Et ad frẽs in heremo.xxx. Umsdeten Eeris tertia in Rogationibus: Sermo minedſl ermo I C. LXXII (Hifmnu bun Vomõ ieiunioꝛũ tẽpus eſt frẽs cha⸗ A inleſte riſſimi: de ieiunio cũ ſanctitate vr̃a Aliäſtii tractandũ ẽ: vt ſciatis quẽadmodũ ihilanabe ieiunetis. Jeiunia em̃ chꝛiſtianoꝝ ſpiritalit hrtſtriänn potiꝰ qᷓ; carnalit obſeruãda ſunt. Fñ a pec unnicani catis nr̃is pᷣncipalit ieiunemꝰ:ne ieiunia v/ſra nnnfengr ſiẽ iudęoꝝ ieiunia a dño reſpuant᷑. Quale Afrgmane em̃ vt a cibis qͥs dñs creauit neſcio qͥs impo uundlanüit ſtoꝛ abſtineat: et pctõꝝ ſagina pingueſcat: heunaunte Nõ tale ieiuniũ ego elegi diẽ dñs. MNã ſi fle/ Eſa. s. Gazene ctas inqᷣt vt circulũ ceruicẽ tuã:ciliciũ auteʒ Heclgelen ⁊ cinerẽ ſubſternas:nec ſic vocabis inqᷣt ieiu ei Aeße niũ acceptũ.Sed quid? Solue inquit omnẽ oapeiin nodũ iniqtatis: ⁊ obſtinationẽ maloꝛũ.Di/ ſPefapentage mitte cõflictos in requiẽ: et omnẽ cõöuentio⸗ Aintherin nẽ diſſipa. Parũ eſt em̃ ieiuniũ abſtinere tã/ ngkenin ſmodo a peccatis niſi addamus et bona. Alemritife Frange eſuriẽti inqͥt panẽ tuũ: ⁊ ęgenũ ſine Abi.s. Uipcners tecto induc in domũ tuã. Si videris nuduʒ Ulyelra veſti. Poꝛro aũt ieiunüs vfis etiã illð opoꝛ⸗ ſicenenid tes accedere:qð dñs in euãgelio pſᷣcipit:Cuʒ Mattb. s. lſle ci ieiunatis inqᷣr: nolite ſieri ſicut hypocritę tri e Mröliet ſtes. Exterminãt em̃ facies ſuas vt apareãt Kgelignnt hominibꝰ ieiunãtes. Amen dico vobis: re⸗ üiſiege perũt mercedẽ ſuã. Vos aũt cũ ieiunati vn⸗ telienie⸗ gite capitavra: ne apareat hoĩbꝰieiunãteſ: ſnaneſ ? pater veſter qͥ videt ĩ abſcõſo: reddet vob giigt⸗ d Ber. C. LXXIII. In vigilia aſcẽſiõis: Ger. I. Ree miningsi „* e in palã. Quare fratres nõ pᷣuidet ſanctitas iniquitatis ⁊ obſtinationẽ maloꝛũ.Dimitte ſeienn veſtra aliter ieiunia acceptari non poſſe:niſi quaſſatos in requiem: et omnẽ iniquã con/ bi u contigerit legaliter ieiunare? Scom apli di / uentionẽ diſſipa. Frange eſurienti panem n ed⸗ Nhil. ʒ. ctum: fratres me quidẽ hec eadẽ vobis dice tuũ:⁊ egenos ſine tecto induc in domũ tuã. ſid A B re nõ piget:vobis aũt tutiſſimũ. Sed dñs Si videris nudũ veſti: et domeſticos ſemis inndn MWattb.Iʒ. euãgelio:Ois inquit ſcribadoctus in regno tui ne deſt picias.Tũc erumpet tempoꝛaneũ W Mem cęloꝛũ:ſimilis eſt homini patrifamilias:qui lumẽ tuũ:⁊veſtimẽta tua cito oꝛient᷑:⁊ hibit cine. pꝛofert de theſauro ſuo noua 7 vetera. VUt & ante te iuſticia: et claritas dei circũdabit te. 4 uſßt ſciat ſanctitas veſtra fratres:non ſolũ noua Xiũc inuocabis ⁊ dñs exaudiet: dum adhuc DWUU onncn dicẽda: ſed ⁊ verera repetẽda:legimus ſom̃ loqueris dicet:Ecce aſſum. Hhęc ſũt em̃ qui/ nus. ſanctũ ꝑ Eſaiã ꝓphetã taliter ꝑfectos incre· bus homo ⁊ refectꝰ cibo frequẽter impetrat Eſa.I. pantẽ: Heomenia veſtra ⁊ ſabbatum: dies qð exoptat:⁊ ieiunãs maioꝛa ſmia cõſequi / Dorndee magn“ nõ ſit in eo dicit dñs: Jeuiniũ eſt q tur ſanctitat. Tale ieiuniũ delectat chꝛiſtũ: E e habein ꝓbat altiſſimꝰ: nõ ſolũ intermiſſa coꝛꝑis re ali deniq; delectat᷑ cũctipotẽs:quẽ ad ieiu dönini m fectio: verũetiã a maliſ actibꝰfacta diſceſſio. nandũ non imaniũ delictoꝛũ frequẽs reat nibbcunnge Itaq; ſi neq; mens tua grauet᷑ oppᷣſſa pecoca impellit: ad quẽ nõ deniq; adipiſcendę glo/ tis:neq; animꝰtuꝰvitioꝝ illecebꝛis delectet᷑: rię tẽpoꝛalis vel cumulãdi patrimonij cupi/ digna deo exoluiſti ieiunia. Ceterũ ſi top ditas inanis aſcendit:ſed vꝛget ſemꝑ religi- noſemnode tuũ ieiunia longa cõſumpſerint atq; illi ſub onis affectꝰ ⁊ deuota ſinceritas.Quã cũ fu/ ewrinico traxeris cibũ cũ non detrahis vitia in malis erint comitata plena pietatis officia:quãtũ ntäerth. perſeuerans: magis hoꝛres qᷓ; placeas deo. ille valebit: tantũ ille ꝓficiet. Taliter agẽdo creno. Tunc erũt deo accepta ieiunia: ſi operibus merebit᷑ ſtatim pᷣſentẽ dñm ꝓpitiũq; ſenti/ ⸗ ſanctis fuerit expiata cõſcientia. Cur em̃ coꝛ re. Imple ergo miſeratiõis officia:⁊ ſanctiſi onidas on prus fame diſcutias: cui turpiter peccando caſti ieiunia. Sagina pauperũ viſcera: ⁊ aia l Cblãdiris? Pꝛincipaliter ergo animꝰ ieiunet tua muneribꝰ ſanctitatis pingueſcit. Veſti ocktiscn a malis:et ſic coꝛpus ſubeat exercendo ieiu/ nudũ:⁊ tua peccata cõtecta ſũt. Peregrinũ ſanaineft niea. Hã cũ ſit ieiuniũ animę hũiliatio: qua / hoſpitio tuo cõtende ſuſcipere: vt ⁊ te deus alinmi le ẽ hũiliari cibo ⁊ augeri peccato? Qui igi᷑ in cęloꝛũ regna ſuſcipiat: Per omnia ſęcula urhr Ccospoꝛi ſuo ieiunta deuot indicit: pꝛincipa/ ſeculoꝛum: Amen. . Sie liter renuciet viths. Cupiditatũ fomites cõ ́”MUyÿ& . M eielnire prꝛimat: frangat impet mẽtis: libidines vin ¶ Item in eadem feriga: Homelia de ui Au (cat: faces auaricięg ardẽtes extiguat: latiuſc eo quod ſcriptum eſt in euangelio totpih vim dilectiõis extẽdat:atq; in alimẽtis pu bm Mattheũ: Nolite ſanctum Ddare Manß.. R perum abꝛupti aparatus ſtipendia largiat?. canibus ⁊c̃.quę habet in libꝛo.j.de is Fütd„ Dia eniʒ coꝛpis nefanda peccata animi vir/ſermone domii in mõte ca· xxiij.et 1 dicüun tute calcent᷑:vt ⁊ aia ſanctitate coꝛꝑis adiu- ſequẽtibus.Et inter ſermones de l es uc en r inperan patertt ͦoprarin UVerbis domini.v. de⸗ caſto coꝛge aioq; deuoto ici ta⸗ . c engnndmnm ris vlenaprura obfernortdio aiſoyin/ ¶ In vigilia Aſcenſionis domini: Sermo enlii cedat.hhęc ſunt quę diuinã cõmouent pieta⸗ M micuann tem:quę ad impetrandã pᷣcibus ſanctitateʒ Kire debemus et intelligere fratres A jablinert D ſemꝑ aditũ faciũt.Cęterũ ſi caput ſſſternas chariſſimi:qꝛ dies cõpuctiõis ⁊ pęni Necbin atq; cineres deſuper ſpargas:ſi deniq; collũ titit?ᷣẽtię celebꝛamꝰ: ⁊ ideo nõ nos opoꝛ: tegeniii tuũ velut circulũ toꝛqueas: atq; ad exoꝛan/ tet nimio riſu vel in aliquo minus cauto et ing dãa clementiã dei largos ſletus effundas:ni- cõgruo cachinno diſſolui: timentes illud qd uſpe 4 hil ꝓſicis. Cõmouere em̃ diuinã nõ poreris dñs in euangelio dixit: VUe vobis qͥ ridetis: Zud.s. bfhthis⸗ pietatẽ:qui circa ꝓximos tuos debitam ne / qꝛ lugebitis ⁊ flebitis. Et illud qð alibi ſcri · bſpeeoꝛ n Elſa. 58. glexiſti charitatem. Scriptũ eſt em: Hõ tale ptũ eſt: Extrema gaudij luctꝰ occupat. NHec Mꝛouer.t . gin ieiuniũ ego elegi:dicit dñs. Nec ſi flectas vt aliquibuſ durũ eſſe videat᷑: quod magis ad oben circulũ ceruicem tuã:ciliciũ autẽ ⁊ cinerẽ ſub triſticiã vel planctũ q; ad lęticiã vos ꝓuoca/ tinuiſt ſternas:nec ſic vocabo inqͥt ieiuniũ accepta,/ re videmur. Si enim diligenter attenditis = bile. Sed quid:? Solue inquit omnẽ nodum fratres:in omnibſcripturis hoc dũs hoꝛtat᷑ nena⸗ Ber. C.LxxXIIII. In feſto Alſcẽſiõis dñi:Ger.I. ⁊ admonet:vt ſic in hoc ſeculo debeamꝰ eſſe ſolliciti: vt in futuro poſſimus eſſe ſecuri:ſi/ Vs.125. cut ait pſalmiſta: Qui ſeminãt ĩ lachꝛymis: Mattð.s.in gaudio metent.Et in euangelio: Beati qͥ Mattð.ꝛ.lugent:qm̃ ipſi cõſolabunt᷑.Quia arta ⁊ an guſta via eſt quę ducit ad vitam: lata ⁊ ſpa/ cioſa ꝗ̊ᷓ trahit ad moꝛtẽ: Meliꝰ ẽ nobis poſt paucas anguſtias ad ęternam beatitudinẽ ꝑuenire:qᷓ; poſt bꝛeuẽ lęticiã ad inferni pꝛo/ funda deſcẽdere. Vnde totis viribus elabo Zucj.is. rare debemus: vt pęnam prupurati diuitis poſſimus euadere:⁊ ad beatitudinẽ paupe/ ris laʒ ari ꝑuenire.Quid em̃ illi ꝓfuit ſuper/ bia diuiti: ꝙ hic paruo tempoꝛe luxurioſus paſcebat᷑ delitis ſuis:⁊ nũc ſine vllo termi/ no inferni flãmã paſcit medullis ſuis? Æne lius eſt gvt vos paruo tẽpoꝛe ad ſalubꝛẽ tri/ ſticiã ꝓpuocemus: et poſtea vobiſcũ ad ęter/ nam lęticiam puenire mereamur q; ſi vobis ad tempus falſam dulcedinẽ velimus inge/ rere:et poſtea vobiſcũ ꝑpetuã amaritudinẽ B ſentire.Et licet omni tẽpoꝛe fratres chariſſi/ mi vobis opoꝛteat dei miſericoꝛdiã coꝛpoꝛe cõtrito ⁊ coꝛde cõpuncto requirere: ⁊ ab illo indulgentiam peccatoꝝ fideliter poſtulare: nũc tamẽ ꝓpter iminentẽ peccatis noſtris debitã ⁊ grauiſſimã ſęueritatem: cum ingẽ/ ti rugitu vel gemitu aſſiduis oꝛationibꝰ et largioꝛibꝰ elemoſynis debemus dei miſeri/ coꝛdiã imploꝛare:vt ipſe nobis miſericoꝛdiã et bñdictionẽ aquarũ cęleſtiũ tribuat: pacẽ reddere dignet᷑:peccatoꝛũ indulgentiã dare ⁊2 ꝓſpera dignet᷑ ꝓ ſua pietate cõcedere. In bis pᷣcipue diebus ocioſis fabulis ſinem co/ nemur imponere:⁊ quãtum vires ſuwetunt oꝛare ſtudeamꝰ ⁊ pſallere. Et ſi pacem tem-/ poꝛũ deſideramꝰ accipere:nõ diſſimilemus pacem cum ꝓximis cuſtodire. Si em̃ in ve/ ritate vis vt vincat᷑ diabolus inimicꝰ tuus: cito tibi recõcilie᷑ pximus tuꝰ. Cõtra nullũ hoieʒz deſęuiat ira tua:⁊ cito a te indignatio diuina ceſſabit:ſᷣm illam ꝓmiſſionẽ domini MWattb.6, z ſaluatoꝛis: Si inquit dimiſeritis homibꝰ C peccata eoꝛũ:dimittet et vobis pater veſter cęleſtis peccata veſtra. NHullus ſibi de indu- ſtria aliquas occupatiões inquirat: ꝑ quas ſe de eccleſię cõöuentu ſubducat.Sine dubio peccatoꝛũ ſuoꝛũ vulnera diligit:qui in iſtis tribus diebus ieiunando:oꝛando ⁊ pſallen/ do medicamenta ſibi ſpiritalia nõ requirit. Abundant ⁊ nimiũ abũdant negligẽtię:q̃s ꝑ totũ anni ſpaciũ cõgregauimus: ⁊ ideo vł in iſtis tribus diebus qð ad nitoꝛẽ vel pur/ iuſin gationẽ animę ꝑtinet agere ſtudeamus.No honm⸗ lite vos de eccleſię conuentu ſubtrahere: qᷣa gelucen nõ tam longo ſpacio fatigamur:vt hoc ſuſti Gononn nere nõ valeamus.Sicut qui in iſtis ſex ho-⸗ ntſal⸗ ris de cõuentu eccłię nõ ſubducit ſe:magnũ H luneel remediũ animę ſuę noſcit᷑ ꝓuidere:ita econ lſfh trario qui aut ꝑ cupiditatẽ:aut ꝓ alia quali venbuin bet minus neceſſaria occupatione adeſie no uſtset luerint: inde ſibi faciunt crudelia vulnera: ermmd vnde habere potuerant medicamenta ſalu/ Cunuin bꝛia: vende ſe grauant vnde ſubleuare po-⸗ Aſuni tuerãt. Sed credo de dei miſericoꝛdia qð ita man dil vobis inſpirare dignabit᷑: vt non negligen- ems nue tiã peccatoꝛũ acquirere:ſed magis ꝑ cõpun/ ſeyosche ctionem ieiunãdo:oꝛando:pſallendo et ele/ cletſnn moſynas faciẽdo ad remediũ poſſitis indul ſelsqbed gentię ꝑuenire: ſſtante domino noſtro ieſu autle⸗ chꝛiſto:cui eſt honoꝛ et gloꝛia in ſecula ſęcu/ Quisno⸗ loꝛum: Amen. letle S=Sèð Connralu (Item in eadem vigilia: Homelia MMus De eo quod ſcriptum eſt in euunge olus lio im Jobannẽ: Subleua ieſus Joß. . l oculis ⁊c̃.ꝗuę habet in expoſitione non Ddoctoꝛis Ibidem. Lulapt ¶ In feſto Aſcenſionis domini: gemo Aluct Berm 1 En lgord .oꝛiſicatio domini noſtri ieſu chꝛi⸗/ A 1dicenr ☚ ſti reſurgendo ⁊ aſcendendo cõpleta inn eike eſt. Reſurrectionẽ ipſius paſchę do/ uuse minico celebꝛ auimꝰ: Aſcenſionẽ hodie cele/ Node bꝛamꝰ. Feſtus nobis dies vterq;. Ideo em̃ A aſcendt reſurrexit vt nobis exemplũ reſurrectionis nnliis, ſeuͤhoc oſtẽderet.Et ideo aſcendit:vt nos deſuꝑ ꝓ/ Act.. inligne tegeret.abemus ergo dominũ ⁊ ſaluatoꝛẽ gculsse noſtrũ ieſum chꝛiſtũ pᷣus pendentẽ in ligng: iltisf nüc ſedentẽ in celo. Pꝛeciũ noſtrũ dedit cuʒ Matrb27. gun penderet in ligno:collegit qð emit cum eſſet z ,ſ in cęlo. Cum em̃ omnes collegerit qͥs vtiq fin ꝑ tẽpoꝛa collegit:ĩ fine tẽpoꝛis veniet:⁊ quuöö denen ſcriptũ eſt: Deus manifeſtꝰ veniet: nõ quẽ/ Ns. “. ont admodũ pꝛimitꝰ venit occultus:ſed ſicut di eſt ctũ eſt: manifeſtus. Occultũ em̃ opoꝛtebat musz eũ venire vt iudicaret᷑:maniteſtꝰ aũt veniet 8 vt iudicet. Si em̃ pᷣus maniſeſtus veniſſet: in⸗ P iudicare manifeſtũ qs auderet?: Qñquidenm Ge dicit apłs paulꝰ: Si em̃ cognouiſſẽt: nunq; Corl. ſine dñm gloꝛię cruciſixiſſent. Sed ſi ille nõ occi-B ſut deret᷑:moꝛs non moꝛeret᷑.Trophęo ſuo dia⸗ Miten ntniien acms munptherſlc ulmnitisſrtn Catſemngi Mderelan n pelng Anonesgeſeng dclanlnen Gicnmennld e ſublaune do ſeitalacdl Etnonnegigen magispcipen Pſallncoate üpoſinisintn ninonoſhe ee ginſccuaſen⸗ i: Ponel na bleyat ieſcs erpoltone s domini g voci ech 4 dencocople lus paſchedo onehoſech⸗ enqy. epen reſunecnond tnosdeilht mni ſoluaad geneinloo⸗ oKrüdedechc. enttaneſch gent iii henien a enieteol nsſckſunn eß ghultt ſaittmi hnos in dliſenuf ſleticu hgohon bolus victus eſt. Exultauit em̃ diabolus qñ hominẽ pꝛimũ ſeducendo deiecit in moꝛtẽ. Seducendo pꝛimũ hominẽ occidit: occiden do nouiſſimũ pꝛimũ de laqueis ꝑdidit. Fa-⸗ cta eſt ergo victoꝛia dñi noſtri ieſu chꝛiſti cũ reſurrexit ⁊ aſcendit in cęlũ:⁊ impletũ eſt qð Apocj.S. qudiſtis cũ Apocalypſis legeret᷑: Vicit leo de tribu iuda. Ipſe leo dictus eſt: ipſe agnꝰ occiſus eſt. Leo pꝛopter foꝛtitudinẽ: agnus ꝓpter innocentiã. Leo quia inuictus: agnꝰ quia mãſuetus. Et ipſe agnus occiſus moꝛ/ te ſua vicit leonẽ qui circuit querẽs huẽ de/ Uoꝛet. Dictus eſt em̃ diabolꝰ leo: feritate nõ 1. Petri. 5. virtute. Apoſtolꝰquixpe ait petrus: Vigila/ re vos opoꝛtet aduerſus temptatiões: quia aduerſarius inquit veſter diabolꝰ circuit:ꝗ̊- rens quẽ deuoꝛet.Sed quomõ circuit dixit: Sicut leo rugiẽs circuit ꝗrens quẽ deuoꝛet. AQuis nõ incurreret ĩ dentes leonis huiꝰniſi viciſſet leo de tribu iuda? Contra leonẽ leo: contra lupũ agnus. Exultauit diabolus qñ moꝛtuus eſt chꝛiſtus:et ipſa moꝛte chꝛiſti eſt diabolus victus:tanq; in muſcipula eſcã ac- cepit. Gaudebat ad moꝛtẽ: quaſi ſᷣpoſitus moꝛti. A quo gaudebat:inde illitenſum eſt. Muſcipula diaboli crux dñi: eſca qua cape ret᷑ moꝛs domini.Et ecce ſurrexit dñs noſter ieſus chꝛiſtus: Abi eſt moꝛs quę pependit ĩ ligno? Vbi eſt inſultatio iudęoꝛũ? VUbi eſt typus et ſuꝑbia:caput ante crucẽ agitantiũ 7 dicentiũ: Si filius dei eſt deſcendat de cru Matth.7. ce: Ecce plus fecit q; illi inſultãdo exigebãt. DPllus em eſt de ſepulchꝛo reſurgere: q; de li⸗ C. Sno deſcẽdere. Jam vᷣo quãta gloꝛia eſt qð Actj.i. aſcendit in cęlũ:qð ſedet ad dexterã patris: Marci.is. ſed hoc oculis nõ videmus:qꝛ nec pendentẽ in ligno vidimus. Lotũ hoc fide tenemus: oculis coꝛdis intuemur. hodie em̃ ſicut au/ diſtis fratres: dñs ieſus chꝛiſtus aſcendit in cęlum: aſcẽdat cũ illo⁊ coꝛ noſtrũ. Audiamꝰ Cobł.ʒ. ꝗpoſtolũ dicentẽ:Si cõſurrexiſtis cũ chꝛiſto quę ſurſum ſunt quęrite: vbi chꝛiſtus eſt in dextera dei ſedens. Quę ſurſum ſunt ſapite non quę ſuꝑ terrã.Sicut em̃ ille aſcendit nec receſſit a nobis:ſic ⁊ nos cum illo ibi iam ſu/ mus:qᷓ;uis nondũ in coꝛpoꝛe noſtro factũ ſit qð pꝛomitti᷑ nobis. Ille iam exaltatus eſt ſuꝑ cęlos. Neq; em̃ ꝓpterea nobᷣ deſperãda eſt ꝑfecta ⁊ angelica cęleſtis habitatio:qꝛ di/ Yoð.ʒ. Eit: Hemo aſcẽdit ĩcelũ niſi qͥ deſcẽdit de cę- lo filiꝰ homis qᷣ eſt i cęlo:vᷣ hoc dictũ ẽ ꝓpter vnitatẽ q̃ caput noſtrũ eſt: et nos coꝛpꝰ eiꝰ. er. C. LxXV. In feſto Aſcẽſiõis dñi: Ger. II. Cum aſcendit in cęlũ:nos ab illo nõ ſepara- mur. Qui de ceęlo deſcẽdit:nõ nobiſ inuidet cęlũ: ſᷣ quodãmodo clamat: Mea membꝛa eſtote ſi aſcendere vultis ĩ celũ. In hoc ergo ipſi interim roboꝛemur: in hoc votis omibꝰ ęſtuemur. Hoc meditemur in terris:qð com putamur in cęlis. Tunc exuituri carnẽ moꝛ talitatis:nunc exuamus animi vetuſtatem. Facile coꝛpus leuabit᷑ in alta cęloꝝ:ſi nõ pꝛe· mat ſpiritũ ſarcina peccatoꝛũ. in eodem feſto: Sermo II Sermo Aluatoꝛ noſter dilectiſſimi frẽs aſcẽ A V dit in cęlũ. NHõ ergo turbemur i ter⸗ ra. Ibi ſit mens: et hic erit requies. Aſcendamꝰ cum chꝛiſto interim coꝛde: cum dies eiꝰ ꝓmiſſus aduenerit: ſequemur ⁊ coꝛ- poꝛe.Scire tamẽ debemus fratres: quia cũ chꝛiſto nõ aſcendit ſuꝑbia: nõ auaricia:non luxuria:nullũ vitiũ noſtrũ aſcendit cũ medi/ co nr̃o. Et ideo ſi poſt medicũ deſideramus aſcendere:debemus vitia vel peccata depo- nere. Omnes em̃ quaſi quibuſdã cõpedibꝰ nos ſmunt: et peccatoꝝ nos retibus ligare cõtendũt:et ideo cũ dei adiutoꝛio ᷣm qð ait pſalmiſta: Dirũpamꝰ vincula eoꝝ: vt ſecuri Ns.2. poſſimꝰ dicere dño: Dirupiſti vincula mea: NMs. 15. tibi ſacrificabo hoſtiam laudis. Reſurrectio B domini ſpes nfr̃a eſt: aſcẽſio dñi gloꝛiſicatio noſtra ẽ.Aſcẽſiõis hodie ſolẽnia celebꝛamꝰ. Si ergo recte:ſi ſideliter:ſi deuote:ſi ſancte: ſi pie aſcenſionẽ dñi celebꝛamꝰ*: aſcendamuſ cũ illo: ⁊ ſurſum coꝛda habeamꝰ. Aſcendẽ/ tes autẽ nõ extollamur:nec de noſtris quaſi de ꝓpꝛijs meritis ᷣſumamus. Surſũ auteʒ coꝛda habere debemꝰ ad dominũ. Surſum em̃ coꝛ ad dominũ:nõ ſuꝑbia vocat᷑. Surſũ autẽ coꝛ ad dominũ refugiũ vocat᷑. Videte frẽs magnũ miraculũ. Altus ẽ deus: erigis te:⁊ fugit a te.humilias te:⁊ deſcẽdit adte. Quare hoc?: Quia excelſus eſt ⁊ hũilia reſpi z. 157. cit:⁊ alta de longe cognoſcit.hũilia de ꝓxi/ mo reſpicit vt attollat: alta: id eſt ſuꝑba de lõge cognoſcit vt depꝛimat. Reſurrexit em̃ chꝛiſtꝰ vt ſpem nobis daret: quia ſurgit hõ qui moꝛit᷑:ne moꝛiendo deſperaremꝰ:⁊ vitã noſtrã i moꝛte finitã putaremꝰ:ſecuros nos fecit. Solliciti em eramꝰde ipᷣa aĩa:⁊ ille no/ bis reſurgẽdo de carnis reſurrectiõe ſiduciã dedit. Crede & vt mũderis. Prius te opoꝛ/ tet credere:vt poſtea ꝑ fidẽ deum merearis * Ber. C. LXXVI. Infeſto Matth. 5. aſpicere. DPeũ em̃ videre vis:audi ißm. Bea ti mũdo coꝛde:quõ ipſi deũ videbũt. Pꝛius Scogita ð coꝛde mũdãdo:qᷣcqͥd ibivides qð dDdiſplicet deo: tolle. Venire ad tevult deus: Job.14. audi ipᷣm dicentẽ: Ego ⁊ pr̃ veniemꝰ:⁊ mãſi/ onẽ apud eũ faciemꝰ. Ecce qͥd ꝓmittit deꝰ: Si ego qualiſcunq; fragilis hõ venturũ me ad domũ tuã ꝓmitterẽ:ſine dubio mũdares eã:ſuꝑflua ꝓijceres:ꝗᷓ erãt neceſſaria pᷣpara res: Deus ad coꝛ tuũ venire vult: ⁊ piger es ei domũ mũdare: QOia vitia iimica ſũt deo: ⁊ ideo ipo auxiliãte ꝓijce illa:ſi vis excipere deu. Mon em̃ amat deꝰ habitare cum auari/ cia ĩimũda:ſoꝛdida⁊ inſatiabili:cui inſideles ho miĩes ᷣuire nolũt:⁊ deũ videre cupiũt.Et tu ꝙ mũda coꝛ tuũ.Si potes id age: id oꝑa/ re:vt chꝛiſtꝰ mũdet vbi maneat: Roga:ſup/ Jacobi.ꝗ. pplica: hũiliare. Audi ſcripturã dicentẽ:Dhe⸗ 1. Netri. ſuꝑbis reſiſtit. Eſto hũilis: vt in te reqᷣeſcat deus. Idẽ ipſe chꝛiſtus tibi eſt via ⁊ patria. Scõm hoiĩem via: ſᷣm deũ patria. Si fidelit curris:ꝑ ipᷣm vadis:⁊ ad ipᷣm ꝑuenieſ.Etem̃ tibi ęterna via aſſũpſit qð nõ erat:nõ amiſit qð erat. Jpſiꝰ & miſcõiã depᷣcemur:vt nobiſ fidẽ rectã ⁊ intellectũ ſibi placitũ ad exercen/ da oꝑa bona cõcedat: Qõ ipe pᷣſtare dignet᷑ Aä viuit ⁊ regnat ꝑ oia ſęcula ſeculoꝝ: Amẽ. C. LXxVI ¶An eodem feſto: Sermo III in hoc mũdo ſub fragilitate nr̃a mi/ racula edidit:nobis ꝓficiũt: qui dũ hũanã cõditionẽ ſyderibꝰ impoꝛtauit:credẽ tibꝰcęlũ patere poſſe mõſtrauit:⁊ dũ victoꝛẽ moꝛtis ĩ cęleſtia eleuauit: victoꝛibꝰ qͥ ſequãt᷑ oſtẽdit.Aſcẽſio &̊ dñi catholicę fidei cõfirma tio fuit:vt ſecuri in poſterũ ctederemꝰ mira/ culi illiꝰ donũ: cuiꝰ iã in ᷣſenti ꝑcepiſſemus effectũ: et ſidelis qͥſq; cũ iã tanta ꝑceperit:ꝑ ea ꝗᷓ cognoſcit pſſtita:diſcat ſperare ꝓmiſſa: ac dei ſui ſteritã pſᷣſentẽq; bonitatẽ quaſi fu/ D turoꝝ teneat cautõeʒ. Suꝑ excelſa & celi ter renũ coꝛpꝰ imponit᷑:oſſa intra ſepulchꝛi an/ guſtias pauloante cõcluſa angeloꝝ ceętibus inferunt᷑: in gremiũ iĩmoꝛtalitatis moꝛtalis natura tranſfundit᷑:⁊ ideo ſacra aplicę lecti- Acij i. onis teſtat᷑ hiſtoꝛia. Cũ heęc dixiſſet inqͥt vi⸗ dentibꝰ illis eleuatꝰ eſt. Pũ audis eleuatũ: agnoſce militię cęleſtis obſequiũ. Vnde ho dierna feſtiuitas homis nobis⁊ dei ſacramẽ ta manifeſtauit. Sub vna eadẽq; ꝑſona ĩ eo dQ eeleuat diuinã potentis: in eo aũt qͥ eleuat Ania chariſſimi ꝗᷓ dñs ieſus chꝛiſtꝰ Aſcẽſiõis dñi: Ber.III. humanã cognoſce ſubſtantiã. IJdeoq; omni modis deteſtãda ſunt venena oꝛiẽtalis erro ris: q impia nouitate pſumit aſſerere filium dei ac filiũ homis vniꝰ eſſe naturę. In alter/ utra em̃ ꝑte vel qͥ ſolũ hominẽ fuiſſe dixerit: negabit cõditoꝛis gloꝛiã: vel qͥ ſolũ deũ:ne⸗/ gabit miſcðiaʒ redẽptoꝛis. Quo genere nõ facile arrianꝰ euãgelicã poterit habere veri/ — tatẽ:vbi filiũ dei nũc ęqualẽ legimꝰ:nũc mi/ noꝛẽ. Qui em̃ vniꝰ naturę ſaluatoꝛẽ noſtrũ moꝛtifera ꝑſuaſione crediderit:ſolũ hominẽ aut ſoli deũ coget᷑ dicere crucifixũ. Sed nõ ita eſt. Moꝛtẽ em̃ nec ſolus deꝰ ſentire: nec ſolus hõ ſuꝑare potuiſſet. Nos ꝙ nouerimꝰ C in chꝛiſto duplicẽ geminãq; ſubſtantiã. He patre cęleſtẽ: de matre terrenã. Quã vtrãq; in vno eodẽq; redẽptoꝛe ſuis ꝓmptũ eſt te- ſtimonijs explicare.Quaſi hõ dicebat:quia pater maioꝛ me eſt:ſed idẽ quaſi deꝰ ꝓnũcia Joꝶ. 14. bat:Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ. Quaſi hõ dice/ Johᷣ.ro. bat: Triſtis ẽ aia mea vſq; ad moꝛtẽ: ſ̊ qua/ MWatth.26, ſi deꝰ fiducialit᷑ loquebat᷑: Poteſtatẽ habeo Zobᷣ.io. ponẽdi aĩaʒ meã:⁊ poteſtatẽ habeo iteꝝ ſu/ mẽdi eã. Quaſi hõ in cruce pendebat: vᷣ q̃ſi Tucſ.ꝛD3. deus regnũ cęleſte donabat. Arriani aũt cõ/ fuſa mẽte diſtinctas ſubſtãtias penitꝰ nõ vi dẽtes:ꝗ̊ᷓ erãt homiĩs ad deũ impie retulerũt: credentes qð minoꝛ loqueret᷑ diuinitas:vbi iũcta deo homis demonſtrabat᷑ infirmitas. Nullã itaq; facientes inter cęleſtia ⁊ terrena rationẽ:dũ int᷑ deũ et hoĩem diſtinguere ne⸗ ſciũt:dei ſubſtãtiã diuiſerũt:⁊ dũ ad ſola ho minis vba reſpiciũt:deũ ſine intellectꝰlumi ne ꝑdiderũt. HNos vᷣo vt ſfati ſumꝰ:dei ꝛho minis duplicẽ ſubſtãtiã:ſed ſimplicẽ noueri mus eſſe ꝑſonã. Ille etiã erroꝛ valde refugẽ/D dus eſt:qͥ impie aſſerit qð beata maria ſolũ deũ peperit:eo qð ſibi ſaluatoꝛ ni celeſtẽ ne/⸗ ſcio quã carnẽ intraviſcera matna ꝑfecerit:⁊ ita trãſierit ꝑ virginis vterũ:q̃ſi ꝑ coꝛpꝰ alie,/ — nũ.Sʒ cũ dicat ꝑ ꝓphetã ſermo diuinꝰ: De Ns. 109. toꝛrẽte ĩvia bibet:ꝓpterea exaltabit caput: ſi nõ eſt coꝛpꝰ nr̃m:quõ eſt caput nrᷣm?Et cũ alio loco ꝓpha cõmemoꝛat: Paruulꝰ natꝰẽ Eſa.⸗ʒ. nobis:Mõ nobis natꝰ ẽ:ſi nihil ſũpſit ex no⸗ his. Si nihil de nf̃o ſuſcepit:nihil nobis pſᷣſti tit. Pꝛoinde chariſſimi ſi nõ in nr̃a carne dia bolũ triũphauit:ſe exercuit: nõ nobis vicit. Si nõ in nr̃o coꝛꝑe reſurrexit: cõditioni nr̃e reſurgẽdo nihil cõtulit.hhęc qᷣ dicit:ſuſceptę ⁊ aſſũptę carnis nõ intelligit rationẽ:cõfun⸗ dit oꝛdinẽ: euacuat vtilitatẽ: ſi nõ in noſtra ſdritanose dawadcele 1tencätn B Gerauſbiſu ſarczioſoſd ſtgonciſe fmmnfnns⸗ anal Maß⸗ oentſchait ſbong lun fapokpunurd ſerirhzmrare Cokſlnme syilners uf wpirobſe nitedlickr Asdauclun Gfarücap⸗ Ainiteipin e ſintng⸗ P agies A es upn ſocacſen unoſneſai munnin Gwib?gobes⸗ Nunni enoblcl mnptin önonedit che NWiwbi B er. C. LxxvVII. C. LxXXxVIII. 5 n eodẽ fe.ſer. IIII v ä 5: – cõtri/ Rir ad patrẽ:⁊ eõt öͦ meẽ. Aſcenſu ec ſe dixit ad pe oema deſe⸗ edicinã. Solã & ex hoie naſcẽ⸗ me ſer li eos coꝛpoꝛali ſoꝛm d pa- git medicinã. Solã ex hoĩe ſtati lũt diſcipli: eos ce 5: vado ad po2ę2 — Ae elinnnts Meccdata Kaa we ſenetrani errorrgalſan diligeretis Ablẽ. enctiie di elegit iniuriã. Ree ro eſt qð apendit: de trẽ: triſticia ipleuit coꝛ veſtrü: d patrem: ⁊d. “ culoſa ꝑſuaſio. De nro eſt qõ an ð cecidit trẽ:triſticia ip vtiq; qꝛ vado ad patrem: qꝭ lneri iculoſa ꝑſuaſio.De nf. ſtoꝛ eſſe qõ c auderetis vtiq; qꝛ vad ret: ideo ſub- H vicu! 5 82 uit. Meũ teſtoꝛ eſſe qð e öila meg ioꝛ me eſt: Hoc eſt ſi diceret:id 320. ename Pnn⸗ ſuo ẽ qõ donauit it. Meũ teſtoꝛ eẽ qꝛ pat maioꝛ me eſt: Hoe erui foꝛmã in qᷓ pr ma z42r V i reſurrexi Ern. ſcẽdit ĩ cę/ parm „ zlis iſtã ſerui foꝛm 1fozꝛma re, Meſüſentn⸗ “ vt meũ ſit qð lũ:vt meũ ſit qð aſc iſti ctraho vfis ocu 16 Mka le rnis ſerui foꝛma re/ dqſcliei. cuit intra tumulũ: vt ris coꝛꝑe nos chꝛi ioꝛ me eſt: vt ab oculis carnis⸗ ſſitis. Ergo et Qgtern E lü. In illo ita; :os reſurrectio erexit: no mota dñm ſpiritalit vic ſuſceperat verũ . cauit: nos ꝛiginis coꝛ ã foꝛmã ſerui quã omie ma/- ſmübiheng, moꝛs viuiflcauit: illo noſtrę oꝛiginis Ppter vera foꝛmã ſerui tiq; homie ma. m . uit. In illo ne ditiõis im/· ꝓpter ver me eſt: qꝛ vtiq; hom Eleirtnicn aſcẽſio cõſecta is arrã nf̃e conditiõ dixit: Pat maioꝛ me eſt ma vei in d yma⸗ 16 Riie it. Elaboꝛ em Scharilſim d ſaꝑna cõ tcũ patre verũ dixit: Ego 2 5 erat: ſed B cirſgienti poſuit. Elaboꝛer nr̃o cũ coꝛꝑe a Enet cũ patre Eꝑ id qð hõ erat: lhapſi in hac die nfo cũ ce oſſumꝰ ſpe aſcẽ s. Aſcẽdit &ad patrẽ ꝑid qð h carne ad cßti. Sele aü dñs oſt illũ quõ p it S id qð deserat: qꝛ in carne a0 “ ſcẽdit:ita nos poſt ſo affectu par 5 atre ꝑ id q t. Aſcẽdit ind sde'ſenire ſcẽau:i ſe uamur. Jpl 3 . Te mãſit in pa ⁊a pfe nõ receſſit. Aſcẽc F. i. ni damꝰ et coꝛde ſeq lluͦ: et ia p vitia ac maſit ſſit: æa pfe nõ receſſit.⸗ habita- JYobß. Bospolait damꝰ et Edamus poſt illũ: ſub / nos pꝓceſſit: ⁊ a ð caro factũ eſt vt he . ſteng⸗ fectu aſcẽda ſqſq; noſtrũ ſu ad patrẽ verbũ qð caroſ niſit dicens: Gin pamioes gagn Rara laſelas ſtare nhe⸗ ncl faon is: Elus hlenna Sro⸗ ad cöſfüͦ Wattb.a. X gere eas ibi ſtude⸗ du conſtruit: quo po Ecce ego vobiſcũ ſũ o z ſerui diẽ de illo hödichetgi ſcat:exi cõſcendere. Eleua lã nobis fa / mationẽ ſecul Ypſe ẽ verus de: ⁊ vi D aldesginng rint infra nos. De vitij ã cũ bonitat au foꝛmã dicit t: nõ ta pinã ar/ £ 4 rint infra ne 7. 9, Hã cũ bo Scõoöm dei * : nõ rapina a Quai bödir N 1 :ſi vitia ipᷣa calcamꝰ. lio virginis na. cũ in foꝛma dei eſſet: nõ ioſin⸗ Anonifn cnd 2m) ſcẽdit malicia: qauã aſcendũt vi/ 97 ſe ęqualẽ deo: ſed ſeme m fo a⸗ toꝛe nõ a ia. Hõ inquã a ſ: binrat eſt eſſe ſe equalẽ de ns. Scm foꝛ Mteknihde — luxuria. Hõ inqu ſt iuſtũ: ei à ſerui accipiens. Scðt ſi ſu Joᷣ.io. a libido atq; luxuria. :peccata po exinaniuit foꝛma ſerui :Ego 2 pater vnſ ſit Jo/io0. ibabeniaſ tiia poſt virtutũ parentẽ: peccal ire p'medi/ exinani⸗ ſe de ſe loquit: Ego ⁊ pe mea vſq; Wartbi26. u trtaa poſt virt oꝛbi poſſũt ir *: msõ dei ipſe de ſel⸗ Triſtis ẽ ala mea vſch pendchanfe. nec inſirmitateſ aeme edici regnũ volum ⸗ us:ſᷣm foꝛmã dicit: ia: vñ iſta foꝛmido? ig S . ñ iſta fo e Amnuniücauh k ſi intrare ipiꝰ m inem? 2 cuſto- m de illa fiducia: vñ iſte ſe: iſta H0o ls nbeſif pᷣus vulnera nfa ven, ſubſtatie: ne ani- vtiq; vox ex ꝓpꝛietat te. ec S npieſeniein diamꝰ ĩ novᷣ ſtatu re is poꝛtionẽ tartar x ꝑticipatiõe inſirmitatis aſſum ſcriptur: e NiozS& omis p celo ſan ex ꝑticipatiõe in telligẽtes de ſcriptur inining mã nobilioꝛẽ vtiq; h iß ſecũ potiꝰ cęlo ſan iſſimi pꝛudẽter intelli⸗ :ſed dũ diſcer- me infenioꝛ: lecũ poti? celo ſo chariſſimi pꝛuc diſcermamꝰ:ſed dũ diſcer⸗ Nkinfmins pars deuoluat infe a gloꝛioſioꝛ: ipſo anctis: dſi legim diſce intellectuͦ ab iyſo tuumn lniſtcati ei geckre gnatin izruls ſenloy. ncgte⸗valeſ enemus ellertl in ſe⸗ ngterl⸗. adiuuãte qͥ viu oſtulemus:c 2 ialiin Incodem feſto: Sermo IIII na waalotum: Benen Senno v Serno iuelecl Sermo ¶ In eodem feſto: Sern ,ð t = em feſto:Sermo . ES n di VIO õis dñi nfi ieſu chꝛiſti ſanc ¶Ine cenſionis ergo dſücę inclytũ etre. A npleinuoain C. LXXVII.— ſiõis d ie⸗ ͤexulte/ onis ergo dñ⸗ a⸗ „—„ . 65 le nis dies hodie inrute deſcẽ Sie nenenigachentns derralen 7 iri eelon⸗ iocudemur ĩ eo. Chꝛiſt? de , gale m. lũ.Canit etiã totꝰ mũdu⸗ ir Bs. 112. nan b mus ⁊ io ür. Chꝛiſtꝰ aſcẽdit: ſupi ⸗ O — it ad cęlũ.¶ hos dñi ſui: qꝛ erexit K“D gin dit: inferloꝛa patu inronlcbi⸗ mẽtiani feſt: agit gauahs eſonteer aaaute paupe iugient oꝛa damerdt. Ch ui inferno: viſiten kai Re a terra inopẽ erar Peree QAuiil igit᷑ nnr töt nnayi cuſtodes. ꝛcredãt oẽs gentes. Jpſ. ẽ: euq; leuauit ad patrẽ.u tranſire: miſi ule ſnune 4 1 iſt? in cęlo: credã is: qᷣ eſt largi · rẽ:e 20s demones tran rrux illa eßß⸗ tes. Chꝛiſt“ i ſermonis: q eſt lar⸗ ſcẽdere: ⁊ aereos demon it hfe? Crux ula tahe 8 debet eſſe auctoꝛ nf uo aliqͥd loqᷣm ſolus aui peccatũ nõ pon bis chꝛiſt' vicit: luabaecty. ſalutis. NHã de quo aliqᷣ loqbak lolus qu d ꝓfuit: qꝛ ⁊ no lcheg: negd toꝛ noſtrę ſal llo qᷓ mõ ex euã gelio 0 5 obfuit ſed ꝓf it. Hon ſepulchꝛa: unin⸗ 4 vobis: niſi de illo ꝗqͥ mõ ex rẽ:dicebat nõ ob en n5 potuit. Won kepn Edix 6 . . . atrẽ:diceba ille in ea ſugꝑarin e carnem: expẽd anulen vobig:! is: Aſcẽſur em ad patrẽ:x YZme in ea! cẽ domuere carnem: e E vo⸗ irſit Jo5. 14. fmelnsete⸗ taanr, ariafaner⸗ au⸗ 4 inbomie godocrenerar: rn ananiz hlunten vobiſcũ. Paraclitꝰ aũ docebit ola: de Elidentes h ſſentes a ctoꝛe pauidi: ei,ti Tsmoneir vorois ankcha Buiisguin ſemeribm n:onns mepicleclegunnt vo⸗ iginit ccõmonebit q; foꝛmidet. Audit is guns mente cõſuſi:ocuj 2 Gdn pert coꝛ veſtrũ neq; foꝛmid ſ: qꝛ pr maioꝛ erſce bet coꝛ ve do ad patrẽ meũ: q SSl dixi vobis:vado ohehfnx Niunn nec vltra ſolutã nubẽ ſerena dies excipet: et Recepit igit᷑ ſe intra velamia diuina c crr, , eAlu fulgoꝛe coꝛuſco vallatũ hũanis ↄſpectibꝰoc ne maieſtas didicit cęlũ poꝛtare hoĩem:atq; iler cultaret.Cũ & eũ diſcipuli tanto lumie ꝑcul/ ſub pedibꝰchꝛiſti famulãtia ethera iacuerüũt. lt⸗ gapi⸗ ſi nõviderẽt:⁊ curioſos oculos iubar rubidũ Ecce iã poꝛta patet quã clauſerat adã: cau uen⸗ coꝛuſcis ictibꝰ euitaret:cõfeſtim ex victoꝛibꝰ ſtrũ qð ceęlo iniqͥᷣtas inflxerat repararũ ẽ. Si – angeli directi duo:metu ⁊ doloꝛe pꝛoſtratos qͥs ſe ad chꝛiſtũ tenuerit ⁊ vniꝰ ſubſtãtię pa/ t der Actj.i. aplłos vbis talibꝰↄſolant᷑: Aliri galilei quid trẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ſanctũ cõfeſſus fuerit:cęli ia nctil nans aſhicietes i celu: Iſte ieſus daſuor⸗ nuas ꝑ ipᷣm ſecurꝰ intrabit: mẽ. 5 linen eſt a vobis in cęlũ:ita veniet quẽadmodum pæ SH E— SBeno owel vichihige euntb inceld. Sie vemterinulur (n eodem feſto: Germo V Crx. ua manifeſtuſ:quẽadmodũ nũc tollit᷑ ſuꝑ aſtra ⸗ Vantis oꝛnatibꝰ gaudioꝛũ refulſit 22 niſrmut darꝰ:⁊ poli ſecreta ſuſcipiũt quẽ refundat: chodie aula celoꝛũ? Angeli em̃ vota ellisho ſanctiſica diuino comitatu:imenſus aer:ꝛet lua ſperata diutiꝰ receperũt ex hym/ nioncenn ols illa volitãs turba ꝑ auras chꝛiſto aſcẽdẽ/ nũ dixerũt. In alleuatiõe poꝛtarſ lux i cęlis lenbsfle te traſtringit: pauet ome cęlũ:mutant᷑ aſtra: ſplẽdoꝛ in ianuis: qꝛ chꝛiſtꝰ rurſũ aſcẽdit:ꝓ/ N·A. inodel cõcurrit cõfeſtim fulmineꝰ ille militię cęeleſtis cedens de thalamo ſuo:aſcenſurꝰ in thꝛono ithiten exercitꝰ: Vidẽt regẽ ſuũ viuę carnis manu/ ſuo. AVſi ſanctꝰ dauid poſuit oꝛganũ ſuũ in Nmpemaee bias repoꝛtare:atq; hoſte debellato hoiem ĩ foꝛibꝰ cęloꝛũ:cantãs canticũ nouũ:m̃ qui munigenar ſuꝑna cõſcẽdere:agnoſcũt i cicatncibꝰ ſigna deſcẽdit:ipſe eſt q aſcẽdit ſuꝑ oẽs Aos Ar. Epb. Pidenatn belloꝝ: adoꝛat i carne vulnera iã ſanata: vbi tioꝛibꝰ & fiſtulis oꝛganũ tangẽs reſultat ⁊ di gil coatug nihil peccati macula extinxerat: nec quipiã cit pꝛotoferũ ęterni cõſulis cernens nõ auro ſumpoeo ſua virulentia grauidꝰ ille veneni dꝛaco vo gẽmiſq; decoꝛũ: F̊ nubiũ glacie candidatũ: Fitllntſu muerat. Serpẽs em̃ veſtigiũ in petra nõ fl· Qui ponit inqt nubẽ aſcenſũ ſuũ q ambu/ Ns. io. e gebat. Plauduũt agmia: tubę ſonãt: lętis ſe lat ſuꝑ pẽnas ventoꝛũ. Jã em ſuꝑ aſpidẽ et Ms. 90. an Noode miſcẽs blanda modulamina choꝛis fundit᷑. baſiliſcũ ambulauit:⁊ cõculcauit leonẽ ⁊ dꝛa H) Pea Ecce céſeſtim ſplẽdidus ille ſenatꝰ cęleſt ex conẽ: Pede moꝛti: planſu reſurrectõis. Mi⸗/ d sn regnis ſolnit᷑. HMãq; in imis poli lęta carmi / rabilis in oculis nr̃is clariſicatꝰ coꝛuſcat aſcẽ nibꝰ regia ampla dei reſerat᷑: vndiq; ſyderei ſiõis virtutibꝰ:ſedens ſuꝑ nubẽ leuẽ:cõpla/ enſie repagina cęli atq; aſtriferi oꝛbis arcana ſo- ens aplos pacis hęreditate et teſtamẽtarea =W luta penit? cõpage pateſcũt. Receſſit in ge· chariate: Pacẽ indqt meã do vobis: pacem Job.14. güthaten mina arcẽ diuiſuſ aer:⁊ lati ardua cęli latera relinqͥ vobiſ.Ad hc melodiã ſonaãtiü oꝛga/ B Tuancn conciſis marginibꝰ dependerũt. SFit vnꝰ ibi noꝝ afi aulã regiã cęloꝝ iuican ſequũt᷑ apłi lenner, ſine cęlo dies et clarl titubat fulgoꝛibꝰ:⁊ tůc bñdictiõis gratiã petituri: gradunt᷑ cũ dño Rl alternis int ſe ita reſonãt obſeqͥa lęta carmi/ flij ſpõſi pignꝰ accepturi ſpũſſancti. LCeuus D Ps. az. Nibꝰ: Tollite poꝛtas pᷣncipes vr̃as ⁊ eleusmi aũüt manꝰ ſuas bñ̃dixit eos:dedit eis arram u ichi i Cpoꝛtę ętnales ⁊ introibit rex glię. Aſcẽdebat ſponſalẽ muner pᷣcioſã: nõ ex auro gẽmiſe di em̃ cruoꝛis ruboꝛe ꝑfuſus a tropheis victri/ diſtinctã:ſ charitatis anſulis contextã cat hen 4 cibꝰ laureatꝰ. Videruũt cęlites cũcti ſpecioſũ nã: q̃ alligati ſequãt᷑ eũ ad ſponſã agni hie/ ez vulneribꝰ chꝛiſtũ:ſpolia caſtris tyꝛanicis re- ruſalẽ patriã ſempiternã.DLñe inquiunt q̃re n chſtr poꝛtata:⁊ admirãtes fulgẽtia diuinę vtutis nos derelinqᷣs aſcendẽs: qͥ nos elegiſti in ri⸗ H vexilla:talib ↄcrepũt hymnis:deducũtq; lę pa ſcedens:? Lñe qñũ ſum⸗ vba tua ſuꝑ mel ulc nude tãtes: Quis ẽ inquiũt iſte rex glię? Et aiũt: ⁊ fauũ eminꝰ ꝑcepturi: ⁊ ſtillãt: roꝛãtiſq; gfę can Pſis vᷣtutũ ipſe ẽ rex glię.hic ẽ ille cãdidꝰ ?⁊ balſamũ de tuis labijs ac faucibꝰ libaturi: ſilked roſeus cõpunctꝰa młxitudine:hic ẽ ille qͥ nõ Aut inſtrue quo aſcẽdis:aut ne deſeras cuʒ ginen habuit ſpeciẽ neq; decoꝛẽ:infirmꝰin laqueo: aſcẽdis: q̃ſi ſcuto benignitat tuę remãſimꝰ glighe foꝛtis in ſpolio:vilis in coꝛpuſculo: armatꝰi in aꝑto nudati tanq; pupilli matris ample/ 6llani⸗ ſlio:fſędus ĩ moꝛte:pulcher ĩ reſurrectiõe:cã⸗ ccẽtis pẽnarę velamie deſtituti.vañ venies Olmrchin didus ex virgine:rubicũdꝰ i cruce: fuſcus in ad nos:q redemiſti nos? Moꝛs tua fuit pec/ Unaſe oppꝛobꝛio:clarus in cęlo.QAñ id quiſpiã frẽs catũ noſtrũ:ſit aſcẽſus tuꝰ pignꝰ ntᷣm:ne ni/ ulclücin noſſet vt delateret i carne:maieſtas habira mis abſoꝛpti męroꝛe mergamur: qͥs eleuaſti thgetes ret in coꝛꝑe: ⁊ ita ĩ mũdo gereret pᷣliũ vt ißm de gemitibꝰ inferoꝝ.Aſcẽdens & dñs alũno Wnbi coꝛpus poſt ſepulchꝛa mox leuaret ad celu? rũ ſuoꝝ triſticiã excelſa de nube ſuſpiciens: uu Murncg Neng nbſungin . 6 R Wägi rii Wgkleiſfen ccithn uniiet ſiiinn mirigtpoe launl tun oli it escnalot feilltaerd Wensnöun de andidh ſi ande Nn ſugthgice e uitleonetd ſunegdis. cntd elaicp Autaninn wNgu mOH ſnitiag5 uſeguütepk duiciti⸗ ſunci Laig icom rauginlg coeni nlizgnihi⸗ „ uguiuntqe na leni winſag cbilboaun e deſnech netenin Ginsanhe . cni⸗ uſfli nened riylac wis llgn H Zucj.24. emittit cõſolatoꝛes męroꝛis nũcios aſcẽden Acti.i. tis ⁊ iudices reuertẽtis. Viri inquiũt galilei Ig ſtatis aſpiciẽtes i celũ:hic ieſus qͥ aſſum⸗ ptus ẽ a vobis in celũ:ſic veniet quẽadmo/ dũ vidiſtis eũ euntẽ i celo. Sic veniet: na erit euectio: vna lęticia nubifera: vna ſpẽs8 mhſueta:ſᷣ iuſtis clariſica ⁊ pctõꝛibꝰ metuen da. Mõ vos terrebit aduẽtus q̊s cõſolat᷑ eiꝰ aſcenſus. Sic veniet:clauoꝛũ vulnera illęſa demoſtrans ⁊ foꝛaminũ cruẽta monilia. No bis fſilijs ſponſi cũ coꝛonã ceęleſtis kxhibebit imꝑij crucẽ:vulnera nõ mutabit:qꝛ ſignũ fi- lij homis fulgebit. Accepto & apłi aſcẽdẽtis mãdato deſuꝑ venturo ſanctiſpũs pignoꝛe pᷣcioſo:ĩ templo erãt vnanimes collaudãtes dfſim: vtvna eos ſueniret coꝛona ignea aduẽ tantiũ gratiaꝝ. In tẽplo & frẽs ſemꝑ vnani⸗/ mmmDes demoꝛemur: ⁊ in domo dñi ambulãtes PxS. 28. cũ cõcoꝛdia pacis eius ſperemꝰ aduentũ: et itemplo eiꝰ oẽs dicamꝰ gloꝛiã:vt etiã ignis gfę inſidat ſuꝑ nos: Amẽ. In eodem feſto: Sermoa vi Electat aſpicere xpᷣm dſim poꝛtato rijs nubibꝰaſcendentẽ cũ reſurgẽs a moꝛtuis reuerti cępit ad cęlũ: vnde venerat ſaluare genꝰ hũanũ.Qui ſunt qͥ ex/ pectãt aſcẽdentẽ:qͥ viderũt reſurgentẽ:fugi erüt pendentẽ:⁊ ſequunt᷑ oculis aſcẽdentẽ: Timoꝛ in cruce: amor ĩ nube:vilus delecta/ bilis in aere. O dulcis deſcẽdẽtis affectus: O delectabilis euolãtis aſpectꝰ. Facit vale 2 bſidicit in pace. Illi ſe cõmẽdant:⁊ ille bñ/ dictiõis gratiã relinquit. Bñdicit eos exten ſis manibꝰ: ⁊ parati i occurſũ imponit᷑ nu- bibus. Finit eloquiũ ⁊ iã repetit celũ. Can/ dida em ſubito aparuit nubis euectio para ta in cęlo. Aparuit nubes: intrauit iĩ eã:qui Nõ.i34. educit nubes ab extremo erę:vt oblectaret oculos eoꝝ nubis amęnitas:⁊ irroꝛaret eos afcẽdẽtis de celo ſuauitas: ne ſola deſiderã/ tiiũ inanis remaneret anxietas.Ecce ĩ dipeo actuũ apłoꝝ pendentiũ viuũt picta lumina piſcatoꝛũ:adeſt cõſolatoꝛ qui aſcẽdit ſalua/ B toꝛ: AMHittit cõtinue duos ceęleſtes pᷣtoꝛes vt Alünos ſuos ſecuros redderet metuẽtes:et i gaudiũ cõuerteret lachꝛymãtes.Opoꝛtebat eim ceęleſtes mitti cõſolatoꝛes ne remanerent trepidi piſcatoꝛes. Ma ⁊ cũ imꝑatoꝛ de vꝛbe trãſit ad vꝛbẽ c eius nüciat᷑ aduẽtus:nõ mit tũtur niſi domeſtici pꝛętoꝛes ac palatini: vt nücient ꝓuincialibꝰ ꝙ eſt regis aduẽtus aut ſitione Symboli Sermo 1 litarib? reditꝰ: Ita ⁊ dño aſcẽdente pſtoꝝ celeſtiũ tur ba reſplẽduit decantantiũ vt tanq; ꝓuinci/ aliũ reſpirare facerẽt a timoꝛe coꝛda paſton: qñ etiã patit᷑ ac reſurgit domeſtici angeli de ſtinãt᷑ vt a nube ac ſᷣtoꝛio monumẽti reſurre xiſſe nüciarent dñm celi:⁊ nũc cũ aſcẽdit:de choꝛo ſcedentiũ poteſtatũ:de multitudine cantantiũ in aere caſtroꝛũ duo palatini cęle/ ſtis imperij dirigunt᷑: vt ⁊ flebilia reqᷣeſcerẽt lumina piſcatoꝛũ:hymnũ cęleſtem recitant: Piſcatoꝛes viri inqunt galilei qͥd aſpicitis ĩ Actj.:.i ieſũ euntẽ in celũ:ſic veniet quẽadmodũ vi // diſtis eũ euntẽ in cęlũ. Pꝛofectꝰ eſt deſidera C bilis:nõ veniet vob tribił:nubes i occurſu: nubes ĩ reditu. VUulnera poꝛtauit: ipᷣa iterũ repoꝛtabit.Crucẽ retulit cũ triũpho:ſignũ ſi lij hoĩs vobis parebit ĩ cęlo:Sic veniet ĩ ipo coꝛpꝑe:in ipſa nube:in ipᷣa veritate: vobisin amoꝛe:impijs i tremoꝛe.Beati qͥbꝰve dicik: Sic veniet quẽadmodũ vidiſtis eũ euntẽ in cęlũ.Nũquid ſic veniet oculis pctõn? ꝓpſa erit veritas:ᷣ nõ ipᷣa erit ſecuritaſ. DHies erit tremẽdi iudicij:deſcẽſꝰ angeloꝝ:reſurrectio moꝛtuoꝝ. Aſcendent angeli ⁊ quodã digito tubę ſonãtis tangẽt ſepulchꝛa terrę tremẽtii vt pignoꝛa reſtituãt thꝛono igneo iudicãtiſ. Aſcẽdent angeli ad ſepulchꝛa ꝓph̊aꝝ ⁊ ipᷣo/ rũ aploꝝ oimq; ſanctoꝝ: ⁊ dicẽt eis:icce eiit Q ſic iterũ redit quõ aſcẽdit. Hos diximꝰ:qa ſic veniet quõ eũ vidiſtis euntẽ in celũ:q de- duxiſtis euntẽ:ſuſcipite redeuntẽ. Iſta allo⸗· cutio nõ eſt linguaꝝ ſeptuaginta:ſed paren/ ter nubes dicunt᷑ pluuiales vt occurrãt ĩro⸗ re ⁊ refrigeroſa amęnitate qͥ ↄſcię nõ cõtinẽt Aſtionẽ. Petamꝰ & a dño deo nf̃o vt ſic ho- die aſcẽſiõis celebꝛamꝰtẽpus ⁊ diẽ:ita reuer tẽtis mereamur matutinã ſuſciꝑe pietatez: vt dicamus ei: M0. ane adoꝛabo dñe: mane łes. 5. aſtabo tibi ⁊ cõtemplaboꝛ te. M n vigilia Pentecoſtes:de expo Sermo 2 C. KKXXI Otũ eſt dilectiſſimi charitati vre«l n nwmilites ſęcłi bñficia tpalia a tꝑalibꝰ Pꝛefatto dſiis accepturi: crat ni⸗ us ſacramẽtis mi/ bligant᷑: ⁊ dñjis ſuis fidẽ ſe ſeruatun ros ꝓfitent᷑: Quãtomagis & ęterno regiii litaturi ⁊ ęterna ſmia ꝑcepturi: debẽet ſacra⸗ mẽtis cęleſtibꝰ obligari:⁊ fidẽ ꝑ quẽ ei placi,· turi ſũt publice ꝓfiteri. Dicit em̃ apłus: St/ bevᷣ.1i. ne fide impoſlibile eſt placere veo. Mhancin coꝛdibus noſtris agnoſcit qui ſcrutat᷑ renes s m Ber. CLXXXI. In vigilia pentecoſtes: Ger.I.. cctt Aꝓ ⁊ coꝛda.Sed ꝓpter cõ eruandã eccłięg vnita,/ et hecſaluti nee ſint. Aliud eiñ eſt ete⸗ eiudhot tẽ diſpẽſationi hui tꝑis cũ fide orlonercl, ere lui anin GKriart gdd en er de —— * eſt vn Ro. 10. ſaria eſt oꝛis cõfeſſio: Quia coꝛde credit᷑ ad de cre SSEE gtsecpirch orednedfeſfio nradialurenotstad dereilc; edere wiple⸗ den A rrwtudt nuitu „ Shdicatoꝝ etiã auditoꝝ. Hõ em̃ alit frat de diligere illl.Eteaceke awſe l uten ratre ſentiret:nec pax ecclię fuaret᷑:nec aliũ ti ⁊ mali poſſunt Znca eſeidlkmn . nunihli eoocere aut ab alio diſcere ſaluti neceſſari A Fe e F . Sſeenipptert õ 20 3 Dnecenaria lunt ea facere ſua: qꝛ ad hoc pedũ pigri ſũt cſegtippten poſſet:niſi qð in coꝛde haber:ſignis vocũ tã dere aut ipſũe pedu pigri ſur. muliettein et. Eſt ergo fides coꝛde ſerusda ⁊ oꝛe pꝛo q diligüũt illi: qͥ nõ ſolũ noie chꝛiſtiani ſunt aind⸗ mẽda. Fides nãq; oim bonoꝝ ẽ fundamẽtũ ſed gũt illũ:qͥ nõ ſolũ noie chꝛiſtiani ſunt: Mrkrhnon e ei. ſed ⁊ facłis ⁊ vita:qꝛ ſine dilectiõ ina. apnusetde zhuͦang ſalut inttin. Sine bacnemo ad nu- nis eit⸗Cui dilecriot ſides ccrioe ſſes ina⸗ eg 7 , unem. Sinebaen 1nu- nis eſt. Cũ dilectiõe ſides chꝛiſtiani: Nsbolusu merũ filioꝝ dei poterit puenire:et ſine ipſa i lectione ſides dęmoni ghriſtiani:ine di⸗ ee ſeclo nec iuſtificatiõis ↄlequit᷑ grazʒ: neci fu/ ectione fides dęmonis. Qui nõ volũt cre Onoclein e fg graʒ: nec i fu / dere chꝛiſtum:adhuc nec demones imiran. llnaoll turo vit poſſidebit etnã. Et ſi ds ũ ãbulaue Ja credit chꝛiſtũ:s ec demones imitant. f v EKrie e Eerli deh abut credit chꝛiſtũ:ſᷣ odit chꝛiſtũ:habet cõ ochn ritg ſidẽ ſ pueniet ad ſpeciẽ. Hocattẽdetes ſionẽ ſideli timo: Kͤhabct coſeſ lini ſacti apli: certã regulã fidei tradiderũt: quã lonẽ ſidei ĩ timoꝛe pęnę: nõ i amoꝛe coꝛonę. llenenagan . radiderũt:qua MHã ⁊ illi puniri timebãt.Heni ſᷣm numeꝝ aplicũ duodeci ſentẽtijſ cõpꝛehẽ cũ dñ puniritimebãt. DHeniq; beat petrꝰ Erſer erynitate:“ egreticã couince re vident᷑ ex oꝛe: ſ ill io qꝛ cũ odie eAlixent B rent pꝛauitatẽ. Symbolũ &ᷣ tali rõne inſti k ex oꝛe: illoꝝ confeſſio qꝛ cũ odio Peuipenid N-tũ maioꝛes nir̃i raihrekaet arerrſig enteri 6. theceſt anata en. Nlt ä Niünn aſcenſionẽ dñia ſaluatoꝛis nfi ad patrẽ: cũ ꝑ m ne remunerate iõe ꝓceſſit: eterna beatitudi Urnſiitl. D nent ſpũſſancti diſcipuli eius innamal V greſtlg vei fum⸗ ickcoede eg varn B.. li linguis oim loqrent᷑ ad ſingulas qſq; natio⸗ 1 lo: Credo in deũ patrẽ nö Sõ 0 ung ic; na omnipotentẽ: hoc eſt ſic ei cedamꝰvt ei pe/ Ageten nes: vt dei verbũ p̃dicarẽt ituri ac d —ommpore amꝰvt ei per amunseſtn ab iniuicẽ noꝛmã usſibt fru e ieenn Rertioneaahercam . Aanel parrzomut⸗ Ihgllif, cõmune ſtatuerũt: ne localit ab inuicẽ diſce⸗ in cöͤeſſiör coͤu⸗ tite ꝙ cuͦ dei patris nomen mrd dẽtes: diuerſũ vel diſſonũ ſdicarẽt his qͥ ad eſſe oe coun gitrotekaet En arre deus ttmn ſtdechuſtiinuitabank O7igik in vnii voll uns ſemn de ſeate nr B gtmun, andlet Ablin ti ⁊ ſpũſãcto repleti bꝛeue ſũt ſdicatiõis in⸗ bat eſn. Patre aut eum audis: Mtüſec diciäf oferzdo in vnii . in⸗ agnoſce qð habeat ſiliũ Fanz sð diciũ ↄferẽdo in vnũ qoð ſenti 8 dis 9⁰ qð habeat ſiliũ veracit᷑ genitũ:quõ dey 2 iebat vnuſqᷣſq; poſſeſſoꝛ dicit᷑ qͥ ali heopn cõputabat:atq; hãc ita credẽtibꝰdan dz dieit qͥ aliqᷣd poſſidet: et dñis q ali/ laſcena reaul inſtirorſ ãᷓ eſſe cui dñat᷑.HNeus &̊ pater ſecreti ſacramẽti vo- ſcha. regulã inſtituerũt.Symbolũ at. Deus & pater ſecreti ſacramẽti vo- (eſvoeat ulninuertt. Symbgidſ baenee sbie cabulieitrut vereſllßeverviWerduert ü ramẽtis. Quicqᷣd em̃ ſ̃figu- quomõ genuit filium: A (chnhoſ ratũ eſt in patriarchis: quicqͥd denũciatũ in pheti . * ſum:qs er angell neſeiunt: ſtipdin ſcibeuris:anliecſd pdictũ ẽ in ꝓphis:vl deo Leherigel mnc getel in il dictuz in nuuusdene ngenito: vel ex deo in deũ nato: vel de ſpã diſcutẽc bit⸗ Heca nobits Eſa. 5§. Danso ſãcto: vł de ſuſcipiẽdo omiĩ ſa ometoei dilcnde due eſt deus credẽdus Sed vtbee — morceoſitieſin aenſcgemnſehm ſe, atenis luticit nob eue e genuit ſux liſnen a rendentg q; eiuſq; myſterio:to⸗/ ſplẽdoꝛẽ.O entẽ vo.i liſen tũ bꝛeuit h̊ ſymbolũ ↄtinẽ ſplẽdoꝛẽ.Qmipotentẽ vo ideo dicit:qꝛ om- dN dꝛeu ↄtmet ⁊ ↄtinẽdo hab nipotens eſt: lbi äüͤ hacrne ð Warerbomieoraich ola dnali ertent⸗ elle oꝛa geſtãtiũ ĩ baptiſmo: c ad annos intel lia nõ aliqͥ opi ꝛatq; oĩa aialia et repti/ g Mind ligibiles venerit. Ja ad iſti ſynboll vkellt. lia no alidonis actu ſed ſolo ybiimgioes arh Conis ſacr̃jm textũq; qð in hũc modũ incipit. it. Et ideo nõ nobis veniat in cogitationẽ cie eddl a. · Redo in d eum pa trẽ ge modi mncple quõ hoc aut illud potuit ſieri q omnipoten/ enind AIire Gnpmis dnecauimianis monrtipn, as uren s . de. . luin boli capite diligẽter attẽdite.E enicũ dſim nr̃m. Aduertite quõ in patrẽ: ſic Ca. 2. ſnmnok Edite. Ergo in pᷣm in fuliũ credendũ eſt. Et qꝛ cũ ignaf⸗ habet credo. Vide ꝙ d 1 ũ credendũ eſt.Et qꝛ cũ patre equalilI Naddhd vil. 59 Side &! non nos iubet eſt maieſtate:tantũ ipſi quaãtũ uae Aladibe⸗ diſcutere diuina iudicia ᷣ credere:nec rõnez ri ſta te: tanti ipſt quatũ ⁊ patri hono iadinde reqᷣrere ſᷣ fidẽ ſimplicit et imobiliter exbibe⸗ Zeſns⸗ debere nouimꝰ et fuitutt obſequiũ. u ſir re. Nõ dicit credo deũ: vel credo deo:qᷓ;uis di i antẽ ſaluatoꝛ interpꝛetat᷑. Jeſus aũt mnd ehent icit qð ſaluet populũ. Chaſtꝰ a cbꝛiſmate toen Aleßet Atenteed⸗ iinüie . onesidtu. zibebtitß engreanone. gben'en GSchiteflugde / 7 . 7 *.. — 2 dicit᷑:qꝛ ſi antiqui reges oleo ſacro ꝑfunde/ bant᷑:ita dñs nr̃ ieſus chꝛiſtꝰ ſpũſſancti infu ſione replet eſt. Vnicus ideo:qꝛ nec cõpara tionẽ recipit cũ creaturis: nec ſilitudinẽ:qͥa oĩm rerũ ſummꝰ ipᷣe creatoꝛ eſt.homies aũt — ſilij dei vocant᷑ ꝑ gratiã:ille ſolus filiꝰgenitꝰ ꝑ naturã. Oſtẽdunt iſta in eũ iure credendũ eſſe:qui ꝓpter hoc qð ęqualis pfi eſt ſalua/ toꝛ nr̃ eſt redimẽs nos:et chꝛiſtꝰeſt rex regẽs nos:⁊ vnic dñs noſter ſpoliato antiquo ho epe oε Oh Pe feſd r. Prone quare dñs ĩ patibulo ſe pati elegerit? Ad qð triꝑtita ratio reddit᷑. Pꝛima vt chꝛiſtꝰ ꝓ rea/ —- tu mũdiredemptio daret᷑:et antiquꝰ hoſtis velut hamo crucis caperet᷑:ſcʒ vt quos ab/ ſoꝛbuerat euomeret: nõ potẽtia victus ſᷣ iu/ ſticia. Secũda cauſa eſt:vt ſecutoꝛibꝰ hoibꝰ vitę magiſteriũ pᷣberet. Ad hoc em aſcẽdit i crucẽ vt nobis paſſiõis et reſurrectiõis ſbe/ ret exemplũ.Tertia cauſa eſt ſuſceptę crucl: vt ſuꝑbia ſęcli ⁊ inflata ſapiẽtia:ꝑ cruc ſtul⸗ Ruqj.i. ſte ſingulari dominio ſuo aſciſcẽs nos.Qui tã vt putat᷑ pdicationẽ: hũiliata coꝛrueret: cõceptus eſt de ſpũſancto:id eſt cułꝰ cõcepti onis ſolus auctoꝛ fuit ſpũſſanctꝰ. Sicut em̃ vermis calefaciẽte ſole ð puro limo foꝛmat᷑: * ſic ſpũſancto illuſtrante ⁊ ſanctiſicãte coꝛ vir ginis: caro chꝛiſti de ſola carne virginis nul la ſemẽtiua carnis oꝛigine operãte concepta eſt. Vnde ſe vermi cõparans:ꝑ pſalmiſtã di demonesae LXZucj. 2. Ceptus moꝛe hũano. Hatus ex maria vir ſioctcdot ndl e Mmabennind doptone g 4 Abr. Nkon lechc luettenn ingoce cogtann. onnnipote/ n e koblegul⸗ 0 ii DTels londelen 39 . ſe. Qui veniebat inueteratam peccatis h mzminũ renouare naturã:nouã legẽ voluit ha/ bere naſcẽdi. Vnigenitꝰ igit᷑ dei factꝰeſt ho/ minis filiꝰ:vt qͥ creatoꝛ mũdi erat:ſieret ⁊ re/ dẽptoꝛ.Qð vo maieſtatl deus de maria in/ carnatus eſt: nõ eſt ſoꝛdidatꝰnaſcẽdo de vir, ni mici verſue gine: qui nõ fuit pollutꝰ hominẽ cõdens ex nimur.Hoc em̃ ſigno crucis coõſecrat coꝛpus puluere.Deniq; ſol aut ignis ſi lutũ tangat: dominicũ:ſanctiſicat᷑ fons baptiſmatis:ini/ qð tetigerit purgat:⁊ ſe tñ nõ inquinat.Nec ſuit deo iniuria cauſa miſericoꝛidię: neq; ſit incredibile qð ipſe natꝰ de virgine:qui adã de virgineo puluere ⁊ pᷣmã mulierẽ potuit ð coſta foꝛmare. Deus filiũ ſuum quẽ ſolũ de coꝛde ſuo ęqualẽ ſibi genitũ ranq; ſeipſũ di/ E ligebat: ipſuʒ dedit marię vt naturalit eſſet vnꝰ idẽq; cõmunis fllius dei ⁊ marię.Omis natura a deo creata eſt: ⁊ deꝰ eſt ex maria na tus. Deus oĩa creauit:⁊ maria deũ genera/ uit.Deus qͥ oĩa fecit:ipſe ſe ex maria fecit:et ſic oĩa ꝗᷓ fecerat refecit. Qui potuit oĩa de ni hilo facere:noluit ea violata ſine maria reſi/ Cruciſixus.hhinc multa ꝓphetę ſᷣdixerũt:q liter cruciſixus in cruce in cõſpectu li mali/ gni manibꝰ extẽſis pepẽderit: Tamẽ vt bꝛe/ ⁊ ſciret id qð ſtultũ eſt dei ſapiẽtiꝰ eſſe homi/ Jnib?. Sed adhuc videndũ eſt:quare dñs ta/ NPõ.ꝛ1. cit: Ego ſum vermis ⁊ nõ homo:id eſt nõ le genꝰ moꝛtis elegerit.Legimꝰ em̃ in euan/ gelio qð phariſęi voluerũt eum pcipitare de monte: At ille trãſiens:ꝑ mediũ illoꝝ ibat. vt iacerẽt in eũ:ipſevo abſcondit ſe:⁊ exiuit e templo. Quare noluit dñs pᷣcipitari:aut apidari: vel etiã gladio truncari? Vtiq; cau ſa nf̃e ſalutis hͥ fecit. Moꝛs em̃ chꝛiſti ſignũ eſt noſtrę ſalutis. Moluit & lapidari aut etiã gladio ꝑcuti:qꝛ videlicet nos ſemp nobiſcũ lapides aut ferrũ ferre nõ poſſumꝰ qͥbus de/ fendamur: elegit vo crucẽ: ꝗᷓ leui motu ma/ — nus expᷣmit᷑:qꝛ ⁊ cõtra inimici verſucias mu tiant᷑ etia pᷣſbyteri ⁊ ceteri gradꝰeccłliaſtici:⁊ ola quęcũq; ſanctiſicant᷑:hoc ſigno dñicę cru cis cum inuocatiõe chꝛiſti nomis cõſecrant᷑. — & De mſui αα aαπνα. cdb,a r leTfe = .A V wk ere rz. Etecoſtes: Ber. J. 1. Corj. i. Lucl. 4. Alibi quoq; legimꝰ ꝙ iudei tulerũt lapides Jobᷣ.S.· ã a ipſa aur magni in ſemyſteni cotinet cuiꝰ poſitio tũc eſt vt ſuꝑioꝛ ꝑs celos petat: Za- uiter dicat᷑:in cruce ſuſpẽſus eſt:vt nos a dã natiõe lignivetiti diſſolueret.⁊ a moꝛte libe/ raret/Sed quęrit᷑ qd ſit crucis ſigniſicatio:2 inferioꝛ terrę inhęreat: fixa in internoꝛũ ima cõtingit: latitudo aũt eius ꝑtes mũdi axpe-/ tat. Qua ⁊ chꝛiſtꝰ ꝑ paſſionẽ crucis angelis ꝓfudit i celo: quoꝛũ numerus qꝛ ꝑ apoſtatã angelũ iminut fuerat: ex aiabꝰ fideliũ quo⸗ tidie adimplet᷑: ⁊ nobis qͥ ſumꝰ i terra: ⁊ illis qͥ ꝓpter oꝛiginale peccatũ derinebant᷑ apud inferos:ſᷣ ⁊ ipſis qͥ in diuerſis mũdi ꝑtibꝰha bitabãt, Jacẽs vo crux quattuoꝛ mũdi par/ cere. Paſſus ſub pontio pilato: cruciſxus: , mgiruns et ſepultus. J e pilat? iudex erat —— tes apetit: oꝛientẽ videlicet ⁊ occidentẽ:aq/ n illo tpe ab imꝑatoꝛe poſitꝰ in iudęa:ſub à lonẽ ⁊ meridiẽ:qꝛ ⁊ chꝛiſtus ꝑ paſſionẽ ſuam dñs paſſus eſt. Cuiꝰ mentio ad tꝑis ſigniſi/ 2s 201 bi iuge cationẽ nõ ad ꝑſonę illiꝰ ꝑtinet dignitatem. iuxta qð ipſe ſurgens a moꝛtuis dicit: Data MWatth. a8. oẽs gentes ad ſe trahit: ⁊ oĩa ſibi ſoiugauit: eſt mihi oĩs poteſtas in cęlo ⁊ in terra.Cõti⸗ net᷑ etiã in hac crucis figura altius ſacramö⸗ tũ:qð quãto eſt altius: ranto attẽdendũ di/ ligẽtius. Intelligi᷑ nãq; in latitudine cruciſ He vxbisapli. dilectio ꝓximi: ꝗ nõ tantũ vſq; ad amicos: ſed etiã extẽdenda eſt vſq; ad diligẽdos ini/ d Ser.. b In li. 50. ho/ S H”” 4 s aaaaaa 4 . . .ẽꝭẽ⅞t . Bancti dluguſtini de tempoe micos. Intelligit᷑ quoq; in eiuſdẽ longitudi ſtras foꝛmauit.HNec ĩmerito vno die et du⸗/ ne longa ⁊ ꝑſeuerans laboꝛum ⁊ ꝑſecutionũ bus noctibꝰ iacuit in ſepulchꝛo: qꝛ videlicet ſuſtinẽtia: quã patient᷑ ferre debet ad patriẽ lucẽ ſuę ſimplę moꝛtis: tenebꝛis nr̃e duplę ſuſpirãs nr̃a ꝑegrinatio: tã ꝓ dilectiõe ꝓxi moꝛtis adiũxit. Venit em̃ ad nos qͥ in moꝛ/ moꝛũ qᷓ; pꝛo exhibitiõe oim bonoꝛũ operuʒ. te carnis ⁊ ſpũs detinebamur: et ſuam vnã Figurat᷑ ſili rõne in altitudine eius eminen- moꝛtẽ carnis detulit:duaſq; nr̃as ſoluit.Si tia ſpei:penetrãs vſq; ad interioꝛa velamis: em̃ ipe vtrãq; ſuſciꝑet: a niła nos liberaret. vbi viſione pacis ꝑfruent᷑ ꝗͥ hic a ciuibꝰ baK/q Sepultꝰ eſt: vt ad cõſolationẽ ſepultoꝝ be/ qh Suniden bylonię multiplicit rercentvoncein ubert, nedictionẽ coꝛꝑis eiꝰ ⁊ terra ſuſciꝑet. Inſir, Ea: ů. nndt tatẽ guię ſilioꝝ dei a ſeruitute coꝛruptiõis hů ma incarnati vᷣbi cõmemoꝛant᷑:de qᷣbꝰ apls üinmnai . ius liberent᷑. Attẽdenda eſt etiã crucis ꝓfſun dicit: Qð infirmũ eſt dei:ſoꝛtius ẽ homibꝰ. i. Corlr. Ietoldeſcen ditas:qꝛ ꝓfundũ eſt myſteriũ crucis:in quo Matus!᷑ſt ex virgine:vt nos naſceremur ex Zud.ꝛ. eutnde multoꝝ qᷣ ſapiẽtes dicunt᷑ ingenia defecerũt/eccleſię ↄginis vtero.Temptatꝰc:vt a tem/ Matt. A. iblu d qð hoc auſi ſũt rephendere qð nõ potuerũt ptatiõe liberaret.Zentuſ:vt dimitteremur. Matth.26. Mlgttlole hũana rõne cõpꝛehẽdere:videlicet cur vᷣbũ Ligatus:vt nos a nodo maledictiõis abſol 4 in ſnestupſin deo parri coęternũ oĩò cõtinẽs: oĩa implẽs: ueremur. Illuſus eſt: vt nos ab illuſiõibus uy ſiftſanipe iin aſſumpto homie totũ ſe cõcluſit:⁊ tñ totũ dęmonũ liberaret. Nenũdatus eſt: vt nos alenen mundũ regere:cõplere ⁊ cõtinere non deſie- redimeret. huũiliatus eſt: vt nos exaltaret. Ea ad der rit. Nulla g ſit nobis de cruce chꝛiſti cõfuſio: Capt? eſt:vt nos a captiuitate demonũ au· ((cdgriudci Gqꝛ habemꝰ de eiꝰ paſſiõe victoꝛiã. Sicut em̃ ferret.Spoliatꝰ eſt: vt nuditas pᷣmi homis ceguonnhllt Ca.5. ſempitern dei filiꝰ nõ ſibiſed nobis natus: ꝑ quã moꝛs ingreſſa ẽ tegeret᷑. Spinis coꝛo/ iuamntür ita imaculatꝰ dei agnus nõ ſibi ̊ nobiſ paſ- natus eſt:vt nos liberaret a ſpinis peccato-) A gepenturusiiu ſus eſt.Quis autẽ nõ miriſicũ aduertat eſſe rũ:vel potiꝰ vt mõſtraret ſe cũ eis coꝛonan/ ocepore myſteriũ vbi ipſe hõ ſdicat᷑ qͥ deus eſt:⁊ vvi dũ:illoſq; caput ⁊ coꝛonã ecclię futuros:qui MU eitauceii idẽ dũs annũciat᷑ qͥ aſcribit᷑ cruciſ̃xus: Nec ſpinoſi erãt amãdo vitia. Aceto eſt potat: Aagnln iltos incogitata ei qð ꝑemptuſ eſt: aut impꝛouiſa vt nos inebꝛiaret dulcedine cęleſtis deſide/ us Cisefe ſtait res accidit qͥ diuinitatis ſuę conſilio idcirco rij ⁊ ęterni gaudij. Poſtremo in altare cruc iIcritt ſuſcepit hoĩem vt ꝓ hoĩe poſſet occidi. Sup ſacrificatꝰ eſt:vt totiꝰ mũdi peccata deleret. ougat pliciũ aũt crucis elegit:vt ſublimioꝛẽ victo⸗ AMoꝛtuꝰ eſt: vt moꝛtis captiuaret imperiũ. ALiſmcti riam pararet pęna deterioꝛ: ⁊ d vniuerſitatꝭ· Seꝑultꝰc:vt ſepulturę ſanctoꝝ bũdiceret: uns fisde bono patiebat᷑:q̃ſi in cõſpectu mũdi in altiẽ ⁊ vt nos ſibi vitijs ⁊ cõcupiſcẽtijs ſepeliret. eunniſt ſublatus occũ beret: ſimul vt qᷣ cruciſixũ vi/ heęc & infirmitas chꝛiſti ſupauit omnẽ infir/ in diee Aebant mirabilia cernerẽt cruciſixi. NHa ſatꝭ „ mitatẽ mũdi. Deſcẽdit ad inferna: vt adam ꝗ antene abundęq; gloꝛiã patigtis oſtẽdit repentina/⸗ pꝛotoplaſtũ: et patriarchas: ⁊ ꝓphas: oẽſq; E.7. . ſolis obſcuritas: tremoꝛ terraꝝ:ſaxoꝛũ diui/⸗ uſtos qͥ ꝓ oꝛiginali peccato ibidẽ detinebã⸗ hecin P Lucj.23. ſio:reſurrectio moꝛtuoꝝ. Illud aũt quãti eſt tur liberaret:⁊ vt de vinculis peccati abſolu n teſtimonij ꝙ etiaz pariter cruciſixꝰ latro me- tos de eadem captiuitate et inferni loco:ſuo lhin . moꝛiã ſui in celeſti regno ſieri a ſoꝛte ſuplich ſanguine redemptos ad ſuꝑnã patris: erald 1 u pe pᷣcabat᷑.hHinc eſt chariſſimi ꝙ üluſiones ⁊ ꝓ ppetuę vitę gaudia reuocaret. Reliqui d ſu/ Kencüe bꝛa ꝗᷓ ꝑtulit chꝛiſtꝰ: crucẽ moꝛtẽq; eius non pꝛa oꝛiginale peccatũ pᷣncipalẽ culpã cõmiſe euü ſuſpirijs ingemiſcimꝰ: ſᷣ cõtinuis celebꝛamꝰ rũt:vt aſſerit ſcptura:ĩ penali tartaro rema/ – audibꝰ. Moꝛtuug. Moꝛs dñi nfi ieſu chꝛi- ſerũt:ſicut in ꝑſona chꝛiſti dictũ eſt ꝑ ꝓphe/⸗ Magnl O ſti nõ fuit in aia: ſed in ſola carne : moꝛs Ho taã: Ero moꝛs tua o moꝛs: id ẽ moꝛte ſua chꝛi⸗ Oſee. 1· ſhlchende nfr̃a non ſolũ in carne ſed etiã in aia. In aia ſtus hũani generis inimicã moꝛtẽ interfecit: umu mi⸗ ꝓpter peccatũ:in carne ꝓpter pęnã peccati. ⁊ vitã dedit. Ero moꝛſus tuꝰ inferne. Parti Mgienn 1. Petri. 2. Ille vo qꝛ peccatũ nõ fecit:nec habuit i aia: momoꝛdit infernũ ꝓ parte eoꝝ qs liberauit: benali nõ eſt moꝛtuus niſi carne tm:⁊ hoc ꝑ ſiimili- partẽ reliqᷣt ꝓ ꝑte eoꝝ qͥ ꝓ pᷣncipalibꝰ crimi /G hoſtutt Bo.S. tudinẽ carnis peccati quã de adam traxit. nibꝰ in toꝛmẽtis remãſerũt.Tertia die reſur Mattb.a. cpiyri Igit᷑ ſimpla eius moꝛs pꝛofuit duplę moꝛti ert a moꝛtuis. Si credidiſti de chꝛiſto qõ nehotöſin nfeę: et ſimpla eius reſurrectio:reſurrectioni dedecoꝛis eſt:crede qð głię eſt. Si credidiſti echgiten alisę et coꝛpis. Reſurrectio quipe eius dues qð moꝛtis eſt:crede qðo vitę eſt. Sicut em̃ in uuſinise moꝛtes nr̃as ſoluit:⁊ duas reſurrectiões no/ paſſiõe myſteriũ pietatis Eꝛita ĩ reſurrectiõe — Ber.C.LxxXI. In vigilia Pentecoſtes: B dnntann Bob. 10. oꝑatio poteſtatis:vt ipſe ait: Poteſtatẽ ha/ illa ipſü ante ſe hominẽ cõſtituendũü:et ibpſã Ctnsen heo ponẽdi animã meã:⁊ iterũ ſumẽdi eam. ſibi vitã in coꝛdis ſpeculo demonſtrandã:et Unang Warcl. 16. Aſcgdit ad cęlos: id eſt cõditionẽ naturę no teſtes cõtra eã nõ defoꝛis aliqñ ſed intus de nmnaſung Actʒie Nrę quã ex hbomie matre nat aſſumpſit: ſup ipſa aia ꝓferendos. Adijcienda erut nõ ali Eligſoui Acelos in dextera dei patris collocauit.Aſcẽ/ peregrina:ſed nimiũ nota teſtimonia: id eſt undslbamnm — damꝰ ⁊ nos cũ xpᷣo interim coꝛde:vt cũ dies opa ſua. Oꝛdinabunt᷑ ante infeęlicẽ aiaʒ pec/ S eius ꝓmiſſus aduenerit ſequamur et coꝛpe. cata vel crimia ſua: vt eã ⁊ couincat ꝓbatio: 1itan inaa Saretñ debem ſres:qꝛ cũ chꝛiſto nõ aſcen· ⁊cõſundat agnitio: ſjm illud qð ſcniptũ etſif:·· Ni dit ſupbia: no auaricia: no luxuria: nullũ vi· Arguã te ⁊ ſtatuã cõtra faciẽ tuã. Quicũq; Wo. 45. takiniͤ ti nim aſcẽdit cũ medico nfo: gdeo ſipoſt ſemõ vu licet emẽdare neglexerit: ante illuz. Griimmel medicũ veſideram aſcendere: veb m vitia celeſtẽ populũi pᷣmũu exceptur ent decõſuſi⸗ Wrenmnte Vl peccata deponere. Oẽs em̃ qſi buſdam one ſupliciũ: æ aia ꝗͥ mõ p penitentiã cõpen nnninnu cõpedibus nos pᷣmunt ⁊ peccatoꝛũ retibus dioſã traſactas pctoꝝ ſuoꝛũ putredines cu⸗ gieg „;: nos ligare cõtendut: zx ideo cũ dvei adiutoꝛio rare diſſimulat: ante illud tribunal metuen⸗ osrhiliäine Ns. v. ſm qð ait pſalmiſta: Dirũpam vincula eo / dũ ſine vllo remedio in ꝑpetuo tartaro ma Cauchnn Nõ.i5ð. rũ:vt ſecuri poſſumus dicere dño:Dirupiſti 7½ nebit. Quę cum ita ſint:bñ nobiſcũ ageret᷑: ensgan. vincula mea: tibi ſacriſicabo hoſtiã laudis. ſi iam nüc ſic pęniteremꝰ ſuꝑ malis nfis quõ Ca.5. unsc⸗ Seget ad dextera dei patris omnipotẽtis. tuũc ſine vllo remedio pęnitebimus:ſi fędita ar ntſi . Saie iudicãtis eſt:Et qꝛ redẽptoꝛ nr̃ aſſũ/ tes ⁊ cõfuſiões nr̃as quẽadmodũ tüc viſuri An ni m. . (Vptus in cęlũ: æ nũc oia iudicat: ⁊ ad extremãa ſumꝰ:ſic iam eas nũc videre ⁊ hoꝛrere poſſe/ N. MNc RmpR iudex omniũ veniet: ſedere deſcribitur. In/ mꝰ. O ſi iã nũc faciẽ peccatrict aĩę liceret ocu bnegund cs. S. de venturus iudicare viuos ⁊ moꝛtuos. In lis coꝛpis intueri:⁊ ↄſciẽtię nr̃e vultũ in ocu⸗ = pio coꝛpoꝛe venturus eſt ad iudiciũ: in quo loꝛũ ſſentiã ꝑmitteremur adducere:qð ſi li- l innagl aſcẽdit ad cęlũ: chꝛiſtianos iudicaturꝰ ⁊ pa ceret: nec dici põt quãto ſtudio: quãto metu Nuncg : ganos: iuſtos ⁊ pctõꝛes: ſideles et impios. vꝛgeremur fędata componere: maculata ter negetsſea 2.,or. 5. Oẽs em̃: vt ait apłlus: aſtabimꝰ ante tribu/ gere:vulnerata curare. Ideoq; qꝛ nõ poſſu/ ninnent nal chꝛiſti: vt referat vnuſquiſq; ꝓpꝛia coꝛ mus oculis coꝛꝑis: inſpiciamꝰ nos inquaãtũ ieuradelt poꝛis ſui ꝓut geſſit ſiue bonũ ſiue malum. poſſumꝰ oculis coꝛdis:et vnuſqͥſq; cõſciẽtiã uum inpeni. Quã rem etiã dñs in euãgelio denũciat di / ſuã ante cõſpectũ interioꝛis homĩs ↄſtituat: aor bidam WMattb. 26. cens: Filius homis venturꝰ eſt in gloꝛia ſua ipſi noſmetipſos caſtigemꝰ*: ipſi nobiſcũ ra- leins ſocin. cum angelis ſuis: et tũc redder vnicuiq; ᷣm tionẽ de ſtilane cõuerſatione ſaciamꝰ:ipſi Mutonliffn oꝑa ſua.Hiligẽter quęſo attẽdite frẽs:⁊ me/ nos accuſemꝰ quoridie iudici nro:⁊ dũ ĩ car/ ninnznann cũ pariter expaueſcite:qꝛ nõ dixit:vt reddat ne ſumꝰ cõtra ipſã carnẽ auxiliãte dno quo⸗ 1banih“ vnicuiq; 'm miſericoꝛdiã ſuã: ſed im opera. tidie dimicemꝰ. Qα5 q fecerit: ab auditu ma- vibidennehi Hic em̃ eſt miſericoꝛs:ibi iuſtus.Nã qð non lo liberabit᷑. Qui aũt cõtemnit: qͥd faciet inn· elnnthdl ſtatim in pctõꝛes vindicat: patiẽtia eſft non illo metuẽdo iudicij die: cum tremẽte mũdo Maud.25. tnſenio negligẽtia. Mo ille potentiã ꝑdidit: ſed nos dñs pcinẽtibus angeloꝝ buccinis in fllo ma wrihumud⸗ ad pęnitẽtiã reſeruauit. VUnde valde timen ieſtatis ſuę thꝛono circũdatꝰ cęleſtis milttig * . Raaudl⸗ dũ ẽ:ne quãto diutiꝰ ſpectat vt coꝛigamur: luce cõſederit: ibiq; de trę gremio ⁊ antiquo ichichle tanto grauiꝰvindicet ſi emẽdari noluerimꝰ. puluere ſuſcitato hũano genere:aſtate teſti/ Mliunmdreb Scire et intelligere debem frẽs chariſſimi: monio cõſciẽtię ſinguloꝝ:poſitis in ↄſpectu icick ee nihil eſſe nobis ſalubꝛiꝰ qᷓ; vt damnatis oim peccatoꝝ pęnis iuſtoꝛũq; ᷣmijs:rationẽ vi/ inctelutit⸗ hßlſentiũ rerũ voluptatibꝰ: id potius cogite· tęcęperit poſtulare:⁊ plus ia iuſtus q;; miſe/ tenerm mus qñ̃ erimꝰ de hoc ſeculo traãſituri: vel qm ricoꝛs ſeueritate iudicis cõtempte miſericoꝛ; ⸗ 1. tabernaculũ coꝛpis vltimo die ſupueniente dię:reos cęperit accuſare ⁊ dicere:xgo tehö nieſbemm depoſituri: ⁊ iterũ illud reſurrectiõis tꝑe re/de limo manibꝰ meis feci: ego terrenis artu Señ.2. ⸗ . . cepturi:vt cũ eodẽ recivbiamꝰ ꝓut geſſimus bus infudi ſpm̃:ego tibi imaginẽ noſtrã ſili/ na⸗ S ꝙ ſiue bonũ ſiue malũ.Et ideo rogo frẽs vt / tudinẽq; cõferre dignatꝰ ſum: ego te int ꝑa/ age tidie cogitemꝰ: quales erimus in die iudicij diſi delitias collocaui:tu vitalia mãdata cõ- ecn puriſſimis angeloꝝ ↄſpectibꝰofferẽdi:⁊ ęter temnẽs:deceptoꝛẽ ſequi qᷓ; deũ maluiſti.Cũ n no iudici rationẽ de libꝛis aicię reddituri:re- expulſus de pꝑadiſo iure peccati moꝛtis vin/ denne motis omnibꝰ ꝓbatiõibus. Certũ eſt in die culis tenereris: virginalẽ vterũ ſine diſpen⸗ aiſcnc, * 5 iutoꝛio in poteſtate nr̃a eſt:cõſideremꝰ cõſci/ entias nr̃as:et ſi aliqua crimina vel peccata capitalia: necdũ elemoſynis et oronibꝰ pur/ gata nobis adhuc dñari cognoſcimꝰ: poꝛtũ pęnitẽtię deuictis peccatoꝛũ fluctibꝰ chꝛiſto 1 cta ſunt intellecta cõſpiciunt᷑: ⁊ p crearuram creatoꝛ intelligit᷑ fm has cõparatões ⁊ alias ꝙ; plures. Sol: candoꝛ ⁊ caloꝛ: ⁊ tria ſunt vo- cabula: ⁊ tria vnum. Qð candet hoc calet: 2 qð calet hot candet: tria hęc vocabula: res Bancti dluguſtini de tempoꝛee Vxl uqd·. dio vginitatis pariẽdus introiui. Inſſepio iuuante feſtinemus intrare. Et ſi quidi na, nime⸗ expoſitus: æ pannis obuolutus iacui:infan / uicula anime nr multis tempeſtatibꝰ pec· nnſte tie cõtumelias hũanoſq; doloꝛes qbus tibi catoꝛũ fluctibꝰ: aut ꝑ ſupbiã fractũ: aut per ſſteſat. ſimilis fierẽ: ad hoc ſcilicet vt te mihi ſimilẽ auariciã ruptũ: aut ꝑ luxuriam reſolutũ eſſe hafuiu⸗ Mattb.27. facerẽ ꝑtuli: irridentiũ palmas ⁊ ſouta ſuſce cognoſcimꝰ:cõponere vel repare bonis ope⸗ funnun pi: acetũ cũ felle bibi: flagellis ceſus: vepꝛi- nibus feſtinemꝰ. Studeam iugiter vitioꝛi iſnan bus coꝛonatꝰ: cruci affixꝰ: vulnere ꝑfoſſus: exhaurire ſentinã. Hõ em̃ nocẽt peccata ſte ꝰ ſariohonn yt tu eripereris moꝛti:anima in toꝛmẽtis di⸗rita:ſi nõ placent ſſentia. Sicut em̃ nulli iu. otaane miſi. En clauoꝝ veſtigia quibꝰ affixus pep ſtoꝛũ ſufficit iuſticia ſua ſi non pſeuerauerit lbns in . di:en pfoſſum vulnerib latus. Suſcepi do/ v—ſq; in finẽ: ita nulli peccatoꝛũ nocere pote- igeſai loꝛes tuos:vt tibi gloꝛiã darẽ:ſuſcepi moꝛtẽ rit iniage ſua ſi anteqᷓ; de coꝛpoꝛe iſto diſce gtilu tuã vt in eternũ viueres. Conditus iacui in datad emoſynarũ remedia vel ad penitẽ/ n u ſepulchꝛo: vt tu regnares in cęlo. Cur qð ꝓ tię medicamẽta cõfugerit. Sed quia qũ vel fſibtün te ꝑtuli ꝑdidiſti? Cur ingrate redẽptiõis tuę q̃ hoꝛa de hoc ſeculo rapiamur ſcire nõ po/ Anſunpt munera renũciaſti? Hõ te ego de moꝛte tua ſumus: ſine vlla dilatiõe vl moꝛa de ſiniſtra laſtiEtli Nætande Eie quęro:redde mihi vitã tuã ꝓ qua meã dedi. fugere feſtinemꝰ ad dexterã. Hõ ſanitatiꝛnnõö⸗ ninſii Redde mihi vitã tuã: quã vulneribꝰ pctõox ętati credendum eſt. Hõ in remediũ ſalutis ſienyadoꝛ indeſinent᷑ occidiſ. Cur habitaculũ qð mibi ſuęſemꝑ ſinis tardãdus eſt: qͥ vite ſue ſe in⸗ lanktan in re ſacraueram: luxurię ſoꝛdibus polluiſti? certus eſt:qꝛ qui nos ſecuros facit dicendo: ofenii Eur coꝛpus meuũ illecebꝛaꝝ turpitudine ma- Peccatoꝛ in q die ↄuerſus fuerit:oẽs iniqui/ Eʒech. z.et:3 ſoleshi culaſti: Cur me grauioꝛe criminũ tuoꝛũ cru/ tates illiꝰ obliuioni tradunt᷑:ipſe nos etim ſerolae ce: q; illa in qua quõda pependerã afflixiſtie cautos eſſe voluit dicens: Molite tardare Eci. ũODpD. ſutirne Hꝛauioꝛ em apud me peccatoꝝ tuoꝛũ crux ẽ? conuerti ad dominũ:nec differatis de die in ingelg in qua inuitus pendo: q; illa in qua tui mi- diem. Cõuertamur & ad melioꝛa: dũ in nr̃a ſiſtczetli⸗ ſertus moꝛtẽ tuã occiſurus aſcendi. Cũ eſſẽ ſint poteſtate remedia. hic extinguamꝰ mo-ꝛ Nbricn impaſſibilis ꝓ te pati dignat ſuzʒ:ſed tu de/ tem moꝛiendo peccatis: hic viã viteę meritis Altt fti ſpexiſti in homie deũ:in infirmo ſalutẽ:⁊ da acquiramus. heęc & frẽs dilectiſſimi ſapiẽter ntnten poſt oia mala tua ad medicamẽta pęnitẽtie ac ſideliter cogitãtes: ad penitẽtię remedia etntzegt cõfugere noluiſti: ab audito malo nõ mere- cõfugere feſtinemꝰ: ⁊ ꝑ caſticatẽ vel hũilita/ WMRZ Mattð.25. beris liberari.AQui tüc erit ſtridoꝛ dentiũ:cũ tẽ:ꝑ opera iuſticię ac miſericoꝛdię ęterna no Saneien ſanctoꝝ multitudine ad dexterã regis et ad bis apud deũ cõparem. Sed vt ad id redea Pacnlumt gloꝛiã ſegregata: peccati ꝓlus ĩ ꝓfundo rar, mus vnde digreſſi ſumꝰ: ſequit᷑ i hoc ſancto ins Plpflb tari ſine vlla miſeratiõis ac venię ſpe demer ſymbolo. Mredo in ſi mſanctũ.Aduertite ꝙæ N An ann ſus:excludi ſe tenebꝛis ſuis a beata ſanctoꝝ/lſicut in patre: ita ⁊ in filiũ ⁊ in ſpm̃ſanctũ ſit ca.ꝛn. u Aunn Iluce viderit: ⁊ in ꝓfundi ſinũ ſine ſine deſce⸗ credendũ.NNã qui vel in vnã de trinitate ꝑ nu ndli NPs. 6s. dens vꝛgẽte os ſuũ puteo ęterna ſuplicia ? ſonã nõ crediderit:in duabꝰilli credidiſſe nõ andi i ppetuã moꝛtẽ nõ moꝛiturus aſpexerite ru / ꝓgerit. Fides nãq; catholica hec eſt: vt vnũ . Klih . ſtra aũt a pauꝑe quẽ in hac vita deſpexit mi deiü in trinitate: ⁊ trinitatẽ in vnitate vene/ ſguan Zuej.ic. ſericoꝛdi poſtulabit:fruſtra extremũ laʒari remur: credamus ⁊ colamꝰ ⁊ cõſiteamur. Et Wephenit⸗ digitũ quo ardens refrigeret᷑ ardentibus la- in hac trinitate nibil pᷣus aut poſteri: quia N Wem P bijs rogabit apponi. vellet miſer cũ pau ſicut nunqᷓ; pater ſine filio:nec filius ſine ꝑpa/ Pinen perũ gloꝛiã viderit duris quondã pauperta/ tre:ſic ⁊ nunq; fuit pater et ſilius ſine ſpiritu tutne 2 tis ſubiacuiſſe laboꝛibꝰ: illa vita ꝗᷓ cum vi/ ſancto. Coeęterna ergo eſt ſancta trinuas: er W ta moꝛeret᷑ mala poꝛtaſſe: ne ad illa ęterna inſeꝑa bilis vnitas: ſine initio ⁊ ſine ſine.Hi lieran OContr Al mereret᷑ ſuplicia ꝑuenire. Vt gtã dura er ta hil maius aut minus. Equalitatẽ ꝑſonarũ Nnenep . Ca. 1o. rerribilia añ illud tribunal ęterni iudicis nõ dicit:qꝛ ſancta trinitas ęqualis eſt:æ⁊ vna erk Uhlboie mereamur audire: dũ adhuclicet ⁊ cũ dei ad deitas:aplo dicẽte atq; docẽte: Per ea ꝗ fa⸗ VBe. 1. ſopſelcrn ubhͤn „ . 6/ 4 end HAär usdez, u. Ber. C. LXXXI. In vigilia Pentecoſtes — . 4 — 2 — — ontanatnone o& ee MM ν α ℳ πnας Prra Ber. I. etprn vna cognoſcit᷑: Ita pater ⁊ filꝰ ⁊ ſpũſſancrꝰ tinent᷑: hec vo a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum tunn tres ꝑſone in deitate vnũ ſunt et indiuidua vnius ſidei ſplendoꝛe diffundit᷑. Nullę ſunt nick⸗ vnitas recte credit᷑. Item de terrenis:vena: Znalazer diuitię:nulli theſauri:nilli honoꝛeſ: Aebonizenn fons:fluuius:tria hęc vocabula: et tria vnũ qnulla huiꝰ mũdi maioꝛ ſuba q; ẽ catholica ſi/ ore ini tin ſua natura: ita triũ ꝑſonarũ patris et ſiij des: ꝗᷓ pctõꝛes hoiĩes ſaluat: cecos illumiat: hgungr ſpuſſancti ſubſtãtia ⁊ deitas vnũ eſt. Neq inſirmos curat: cathecumios baptizat:ſide/ entullin patris ꝑſona neq; ſpirituſſancti:ſed ſola ſilij les iuſtiſicat:pęnitẽtes repat:iuſtos augmẽ/ 1Mamnut ſuſcepit carnẽ.Et vt hoc intelligas cõparati tat:martyꝛes coꝛonat:clericos oꝛdinat:ſacer Unoegedete onibus vtar. Certe vt intelligas ex creatura dotes conſecrat:regnis cęleſtibꝰ pᷣparat ⁊ in Weiodice c(eatoꝛẽ:i aia ẽ ⁊ ratio: Et cũ ſint vnũ:aliud eterna hęreditate cũ angelis ſancti cõmuni⸗ ntlateni⸗ agit aia:aliud ratio. Anima viuinm:ratione cat.Quiſqᷣs ille eſt ⁊ q̃liſcũq; ille eſt:chꝛiſtia⸗ igugit ſapimꝰ. Ita pr̃ ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ cum ſint nus nõ eſt qͥ i chꝛiſti ecclia nõ ẽ. Sola we ẽ rſrnd⸗ vna ſubſtãtia:tora trinitas oꝑata eſt hoĩieʒz: ꝑ quã ſacriſiciũ dñs libent accipiat:ſola ndeſſin quẽ aſſumpſit nõ tota trinitas ſed ſola ꝑſo/ errãtibꝰ fiducialit intcedat. Vñ eriã de agni ölmntnni na filij. Et licet ipſe dei filiꝰ deus ⁊ hõ eſſet: boſtia dñs pᷣcepit dicẽſ: In vna domo come Ero. a. R— hõ tĩ paſſiõi ſubiacuit.Sicut verbi gratiag: deti:nec efferet de carnibꝰeiꝰ foꝛas. In vna ⁊4. q.ꝛ.qᷣ· wuſuſge⸗ vigdemꝰ arboꝛem ſplendoꝛẽ ſolis in ſe habẽ nãq; domo agnꝰ comedit᷑: qꝛ in vna catholi ex ſola rnntr tem: Er cum incidit᷑: videmꝰ q: ictus ferien / ca ecclia vera hoſtia redẽptoꝛis imolat᷑. De dbit tis feri ſplẽdoꝛẽ ſolis excipit huſq; ptinga? cul camib diuia iuſſio effem ſoꝛas phibet: Nünean lignſi: H ſplendoꝛ cu ibi ſt: nõ põt nec incidi ꝛ dari ſanct canib vetar. Sola ẽ in à opꝰ Wattö. 7. rtna necca dolete ſeparari: Sic etia diuinitas nec boni fructuoſe pagit: vnde mercedẽ dena/ MWartd.20. muekNet ſepari põt nec incidi: Yllud aũt paſſiõi ſia, tij nõ niſi qͥ intra vineã laboꝛauerãt accepe/ iniiui cuit: qð ſiẽ lignũ ⁊ ligari poſſit ⁊ teneri. Igit rüt.Sola eſt intra ſe poſitos valida chanr – ſiẽ i pr̃eʒ ⁊ ſiliũ:ita ⁊ i ſomſanctũ credẽ debe/ tatis cõpage cuſtodit. VUñ ⁊ aqua diluuij ar Seß.7. nuh· m'. Hecchariſſimi loſfenſa regula vitatis: cã quidẽ ad ſublimioꝛa ſuſtulit: om̃s aũt inivi äy39f„lttt quoꝝ vnũ eſt ⁊ vnũ ſunt:a nobis non ſe / extra arcã inuenit extinxit.Sola eſt in my/⸗ nin mi⸗ parent᷑ in terris. Mã ſicut diuinitati nibil de ſteria ſuꝑna veracit ↄtẽplemur. Vñ ad mopy creaturis ęquari põt: ita omnẽ diuiſionẽ et ſen dñis dicit:Eſt locꝰ apud me:⁊ ſtabis ſupᷣ Exo.ʒʒ. Eebe “Hr inęqualitatem natura diuinitatis excludit. petrã.Et paulo poſt:Zollã manũ meã ⁊ vi dgenen Scom em̃ euãgelicã veritatẽ: ſiẽ filiꝰ a parre debis poſterioꝛa mea. Quia em̃ ex ſola ca/ 2 4. q. i.qꝛ itihrte Zo .16. exiuit:ita ⁊ ſpũſſanctꝰ a pfe ꝓcedit:⁊ ſiẽ vni/ tholica ecclia vᷣitas cõſpicit᷑:apud ſe eẽ locũ exſo linmſim Zob. 15. genit⸗ flli dei eſt: ita 2 ſpuſianctꝰ dei ẽ: et ſi dñs pꝛohibet de qͥ videat᷑. In petra moyſes aliam i Exo.33. Pf cui vult miſeret᷑: ? flliꝰ cui vult patrẽ reue ponit᷑ vt dei ſpeciẽ ↄtemplet᷑:qꝛ niſi qs ſidei Hͤlnciht⸗ rd⸗ ir. lat:ita etiã ſpũſſãctꝰ ⁊ iſpirare legi ꝓut vult ſoliditatẽ tenuerit:diuinã pſſentiã nõ asſcit. denmulateh dona ceęleſtiũ graꝝ diuidere ꝓut vult. Uñ q Auelle inqᷣt radiũ ſolis a coꝛꝑe:diuiſionẽ lu⸗ ordcſelkéd Eſa.ii. bſi eiuſdẽ ſpũs gr̃a ſeptifoꝛmis a ꝓpha de 2/· cis vnitas nõ capit. Frange ramũ ab arbo,. ecknmn ſcribit᷑:quia nimirũ ⁊ ꝑ eiꝰ inſpiratõezʒ ad re/ re:fractus germiare nõ poterit.AA fonte pᷣci/ „.ͦ) ineſche quiẽ ꝑuenit᷑:⁊ in eiꝰ plena ꝑceptiõe ac viſiõe de riuſi: pᷣciſꝰ areſcit. In his Cvpꝛiani vᷣbis iamur. reqes vera poſſidet᷑. De quo recte ꝓmittit᷑: intelligimucẽ nõ cape diuiſionẽ:niſi in ſan Nſer gus Joðd.iꝙ. IYpſe vos docebit oĩa: qꝛ niſi iſdẽ ſpũs coꝛdi ctis regno dei ſdeſtinatis:qͥ diuidi ab ecclia ueſle⸗ aſſit audiẽtis:ocioſus ẽ ſermo doctoꝛis.He⸗/ nullo mõ poſſũt:⁊ nõ germiare ramũ fractũ 1sſpehhrin mo docẽti homi tribuat:qð ex oꝛe docẽti in / ſalutiſ ęternę germie accipimꝰ: Ariditatẽ vᷣo nimun telligit: qꝛ niſi intꝰ ſit qͥ doceat:doctoꝛis lin riui a fonte pᷣciſi:in eo ꝙ ſpũſancto vacuank ineinen gua exteriꝰ inuacuũ laboꝛat. Vñ qꝛ ſine eo q; abvnitate ſepant᷑:agnoſcimꝰ.Saãctoꝝ cõ⸗/P tti onun nihil boni agè poſſumꝰ:ipſo opitulãte tales/ munionẽ: id eſt cũ illis ſanctis qͥ in hac quã s. 13. ckumd nos reddamus ad qͥs ſpũſſanct? aduenire: uſcepim ſide defuncti ſunt: ſocietate ⁊ ſpei beaſi⸗ O in qbꝰ habitare dignet᷑. Sanctã eccliã catho cõmunione teneamur. Si igit᷑ cũ ſanctis in geuum ca:n. licã.Sciendũ eſt ꝙ ecclia credere:nõ tũ in ec· eęterna vita cõmunionẽ hfe volumꝰ: de imi⸗ cstii⸗ = Aleſis credere debemꝰ: qꝛ eccłia nõ de: do/ tatiõe eoꝝ cogitem Debẽt em̃ iĩ noð aliqᷣd nulurni mus dei ẽ. Catholicã diẽ toto oꝛbe diffuſã: recognoſcere de ſuis virtutibꝰ:vt pꝛo nobis orgiei qꝛ diuſoꝝ hereticoꝝ ecclię iõ catholicę nõ di dignent᷑ dño ſupplicare. Si em̃ toꝛmẽta quę Ntln cunt᷑:qꝛ ꝑ loca atq; ꝑ ſuas qſq; ꝓuincias cõ, ſancti ꝑtulerũt ferre nõ poſſumꝰ:vłõ malas * 6 cõcupiſcẽtias ipſis intercedẽtibus repugne⸗/ mus. Hã nec abꝛahã nec iſaac nec iacob occi ſi ſunt: et tñ fidei ⁊ iuſticię meritis honoꝛati int pfiarchas pᷣmi eẽ meruerũt. Ad qͥꝝ cõui/ uiũ cõgregat᷑: qͥſqͥs fidelis ⁊ iuſtꝰ ⁊ laudabit᷑/ inuenit. Vñ et nos frẽs chariſſimi etiã ſi ni. tale ꝑpetiamur:ſi nõ vincula:nõ vᷣbera:non carceres:nõ ſupplicia coꝛꝑis alia:nullã hoĩm ꝓſecutionẽ ꝓpt᷑ iuſticiã toleramꝰ: ſocietateʒ tamẽ ſanctoꝝ obtinere valebimꝰ:ſi caſtiga/ re coꝛpus noſtrũ ⁊ ſeruituti ſbᷣjcere curamꝰ: ſi in ſpũ hũilitatis et in aĩa cõtrita dũo ſupſ/ plicare aſſueſcimꝰ:ſi illatas a ꝓximo contu/ melias placida mẽte ſuſcipere ſatagimꝰ: ſi ꝰ os q nos odio habẽt qui iniurias nobis in/ ferũt:diligere:his bſñfacere: ⁊ ꝓ hoꝛũ vita ⁊ ſoſpitate gaudeamꝰ exoꝛare:ſi cũ virtute pa tientię bonoꝝ quoq; operũ fructibꝰ adoꝛna Bo. 12. ri cõtendimꝰ. Lalit etem cõuerſantibꝰ nobᷣ: ⁊ coꝛꝑa nf̃a: iuxta aplivocẽ:hoſtiã viuentẽ: ſanctã: deo placentẽ exhibentibꝰ: celeſti di/ gnatiõe donabimur:vt cõmuni cũ eis qͥ mẽ/ bꝛa ſua in moꝛtẽ ꝓ dño dederũt gloꝛia remu neremur:qꝛ ſicẽ moꝛs illoꝛũ: ſic et vita noſtra Vs nz. pcioſa ſit in ↄſpectu dñi: diruptiſq; vinculis 4 „ 1. carnis ⁊ ipſi atria ſuꝑnę ciuiat intrare atq; inter choꝛos beatoꝝ martyꝛũ vota gratiarũ . Tedẽptoꝛi nfo reddere merebimur. Hec ſunt 2α veſtigia ꝗ nobiiſ ſcti qͥq; reuertẽtes in patriã „ reliquerũt: vt illoꝛũ ſemitis inherẽtes ſeq̃re/ mur ad gaudia. Cur nõ ꝓperam ⁊ currimꝰ: vt patria noſtra videre poſſimꝰ? Magnus illic charoꝝ numerꝰexpectat:parentũ:frat- filioꝝ frequens nos ⁊ copioſa turba deſide⸗ rat:iã de ſua incolumitate ſecura: adhuc de nr̃a ſalute ſollicita. Ad eoꝝ cõplexũ ⁊ cõſpe⸗/ ctũ venire: quãta illis ⁊ nobis in cõmune lę/ ticia ẽ? Illic aploꝛũ gloꝛioſus choꝛꝰ: Illic P/ Sancti Tuguſtini de tempoe his cito eſſe:⁊ cito nos ad chꝛiſtũ ↄuenire cõ tingat: ad eũ quẽ huiꝰ itineris ducẽ habea- mus ſalutis auctoꝛẽ:lucis pᷣncipẽ: lęticię lar gitoꝛẽ. Remiſſionẽ pctõꝝ.Credenda eſt ſᷣci Q bue frẽs pctõꝝ remiſſio: qͥa h̊ vnũ remediũ Ca. 14. eſt:qð hoĩm genꝰ a ſnia ꝑpetuę moꝛt abſol/ x uat. Idcirco vnigenitꝰ altiſſimi dignatus ẽ carnẽ aſſumè: ↄtentꝰ eſt cruce:vt te qͥ cimnia tua euadẽ nõ potas:indulgẽtia faceret ino/ centẽ. Ideo imaculatꝰ occiſus ẽ agnꝰ:vt eiꝰ cruoꝛe hnᷣani generis macula tergeret᷑. Mi⸗/ roꝛ aũt qſdã ſic obſtinatos eſſe vt dandã nõ putẽt lapſis pęnitẽtiã:aut pęnitẽtibꝰ exiſtię mẽt veniã denegandã:cũ ſcnptũ ſit:emẽ Abpoel.2. to vnde excideris ⁊ age pęnitentiã:⁊ fac po⸗ ra oꝑa. Vtiq; ei dicit᷑:quẽ cõſtet excidiſſe:et quẽ dñs hoꝛtat᷑ ꝑ oꝑa rurſus exurgẽè: qꝛſcri⸗ ptũ ẽ: Elemoſyna a moꝛte liberat:Et nõ vti/ Tobie. q; ab illa moꝛte quã ſemel xpᷣi ſanguis extin xit ⁊ aqua nos ſalutaris baptiſmi et redem/ ptoꝛis nr̃i gr̃a liberauit: ſᷣ ab ea ꝗ̊ᷓ x delicta poſtmodũ ſcpᷣſit.Mã cũ ſcptũ ſit: Dñs moꝛ/ tẽ nõ fecit: nec lętat᷑ in ꝑditiõe viuoꝛũ: vtiq; qui neminẽ vult ꝑire: cupit pctõꝛes pęnuẽ/ tiã agere:⁊ ꝑ pgnitẽtiã denuo ad vitã redire. Ideo ⁊ ꝑ iohei ꝓphᷣaʒ clamat ⁊ dicit:Et nũc dicit dſis deꝰveſter: Reuertimi ad me ex to/ to coꝛde vfo: ſimulq; i ieiunio ⁊ fletu et plã⸗ ctu:⁊ ſcindite coꝛda vr̃a ⁊ nõ veſtimẽta vfa: ⁊ reuertimi ad dũm deũ vfm:qꝛ miſericoꝛs ⁊ pius ẽ ⁊ patiẽs ⁊ multę miſeratiõis: ⁊ qͥ ſen- tẽtiã flectat aduerſuſ maliciã irrogatã.Dſs q; in euãgelio pietatẽ dei pr̃is oſtẽdens ait: Quis ẽ ex vobis hõ quẽ ſi petierit filiꝰ eius Matð. panẽ:nunqd lapidẽ poꝛriget ei: Aut ſi piſcẽ poſtulauerit: nũquid ſerpentẽ illi poꝛrigit ?? Si ergo vos cuʒ ſitis mali:ſcitis bona data dare filijs vris: quãtomag pfr vf de cęlo da⸗ phetaꝝ exultãtiũ numerꝰ iſignis: bimar⸗ bit ſpm̃ bonũ petẽtibꝰ eũ? Cõ arat hic dſis tyꝛũ plus inumerabilis ob certaminũ victo⸗ Hcarnalẽ patrẽ: ⁊ dei pfis ęternã largãq; pieaas riam coꝛonat᷑. Alic clariſſima virginũ turba tτι. Qð ſi iſte in terris nequã pf offẽſus gra⸗ letat᷑: illic etiã ↄfeſſoꝝ foꝛtitudo laudat᷑. Sʒ Eetiã illoꝝ remuneratio cenſet᷑:qͥ ſ̃cepta dni-/ ca ſeruates: ad celeſtes theſauros trena pa- trimonia trãſtulerũt. Quę aũt lingua dice⸗ re:vel qᷣs intellectꝰ caꝑe ſufficit illa ſuꝑnę ci/ uitatis quanta ſint gaudia:angeloꝝ choꝛis intereſſe cũ heatiſſimis ſpiritibꝰ: glię ↄdito/ ris aſſiſtere: ſſentẽ dei vultũ cernẽ᷑: incircũ⸗ ſcriptũ lumẽ videre:nllo moꝛtis metu affici: incoꝛruptiõis ꝑpetuę munere lętari:Ad hoſ electos dei auida cupiditate ꝓperemꝰ:vt cũ uiter a filio peccatoꝛe ⁊ malo:ſi tñ eũ poſtmo dũ viderit refoꝛmatũ: ⁊ depoſitis pᷣoꝛis vitę delictis: ad ſobꝛios ⁊ bonos moꝛes: ad ino/ centię diſciplinã pęnitẽtię doloꝛe coꝛrectum gaudet ⁊ gratulat᷑:⁊ ſuſceptũ quẽ ante ꝑdi/ derat cũ voto patnę exultatiõis amplectitii:k· quãtomagis vnꝰ ille ⁊ verus pf bonꝰ: miſe /⸗ ricoꝛs: pius: imo ipſa bonitas et miſcðia et pietas:letat᷑ ĩ pgnitẽtia filioꝝ ſuoꝝ: Nec irã pgnitẽtibꝰ aut plangẽtibꝰ et lamẽtãtibꝰ nec pęnã cõminat᷑: ſᷣ veniã magis et indulgẽtiã Atin Gruntd gert ſi⸗ Johel. z lics Ccellsi famaor⸗ gbonop fucenel garudias Uugosdon pundl penentin, sckdeh niünet ennoſniut jecedil Göuenſse zoſloat nlcktöc leluinich liablcee: mindb dio dieſuen⸗ mierninn wulcire weibisz Pniſonen wllegrtt ſunidehen finm audi ff. Berze mepaor finsaie “ Erdegſa eenleref Wnngss, ruge lihn. ugügtn äͤlting RM pollicet᷑: Si em̃ tantũ potuit diabolusvt de ſi cũ lamẽtatoꝛes coꝛpoꝝ moꝛtiſq; cõmunis na excelſis virtutũ faſtigijs in ꝓfundũ te duce- tã dure ⁊ tq vehemẽter hoc faciãt:cũ ſciant ? nlcitg ret maloꝝ:quãtomagis poterit de te ad ſů / certi ſint nihil ꝓdeſſe fletus ſuos ad vitam iactt mũ bonoꝝ verticẽ reuocare:⁊ non ſolũ in id defuncti: nos nihil tale ꝓ aię lamẽtatiõe fa⸗ N fieuocare qð fuiſti: ̊ ⁊ beatioꝛẽ multo q; pus ciamꝰ q reſtitui in ſtatũ ſuũ ꝑ pęnitẽtiã no N RR vigdebaris efficere: Tantũ ne cõcidaſ animo uerimꝰ. Scimꝰem̃ plures ꝓlapſos ab itinere G dga Ca.ʒ. neq; ſpem tibi abſcidas bonoꝝ: ne ꝗſo acci recto ⁊ pcipitatos ab ingreſſu vię anguſtę:⁊ Ca. 16. ſonn dar tibi qð impijs ſolet. Mõ em̃ pctõꝝ multi ita rurſus reꝑatos eſſe: vt poſterioꝛibꝰ poꝛa uerin, tudo adducit in deſꝑationẽ ſᷣ᷑ ipietas.Et ꝓ/ trãſierit: atq; ad palmã ꝑuenerint ⁊ coꝛonã: ginc NHaꝛouer.18. prerea ſalomon nõ dixit: quia oĩs qͥ venerit numeroq; rurſus ⁊ choꝛo aſcripti credant᷑ eẽ i. NH in ꝓfundũ maloꝛũ cõtemnit: ſᷣ imviꝰ inqᷣt ſi ſanctoꝝ.Et nolo putes:qꝛ de his ſermo mi / unmti venerit in ꝓfundũ maloꝝ ↄtemnit. Impio/ hi ſit tantũ qui in paucis ⁊ leuibus peccaue-. AE rũ & eſt deſpare ſalutẽ ⁊ cõtemnere cũ in pꝛo / runt: de illo loquoꝛ qͥ oibꝰ ſuccubuit malis: iſt Geni fundũ venerit maloꝛũ:nõ pctõꝝ. Impietas qͥ imanitate ſcelerũ viã ſibi excluſeritr reoni uütſahn em̃ nõ ſinit eos ad deũ reſpicere:⁊ illuc redi / ceęloꝝ: ⁊ nõ de inſidelibꝰ ſᷣ de fidelibꝰ fuerit: addſen re vnde dilapſi ſũt. Iſta Scogitatio ꝗͥ ſpuem et ex his qͥ pus placuerũt deo: poſt hęc autẽ e gcccx cõuerſiõis abſcidit ab impietate deſcẽdit: er ceciderũt:vel in adulteria: vł in oẽs impudi/Eov. 2. 1ENid O lſicut lapis grauiſſimꝰ ceruicibꝰ aię incũbẽs: citjas:ꝗ vt aplus ait: turpe eſt dicere. Nũqᷓ; ngiscn ſſeumpꝑ eã deoꝛſũ in trã cogit aſpicere: ad deũ/ em̃ ſpernit pęnitentiã ſi ei ſincere ⁊ ſimplicit: hletkrien vo ſuũ oculos nõ ſinit leuare.Sʒ virilis ani ʒofferat᷑: ſuſcipit:libẽter accipit:amplectit᷑:fa Ndda. mi eſt ⁊ ᷣclarę mẽtis deicere a ceruicibꝰ aię cit oĩa q̃tenus eũ ad pꝛioꝛẽ ſtatũ reuocet:qð Diste e ſuę inimicũ pondꝰ:imo depᷣmentẽ ſe diabo / qꝛ eſt adhuc pᷣſtantiꝰ ⁊ eminẽtiꝰ:etiã ſi qs nõ füning lũ abucere: ⁊ imꝑare alę ſuę vt canẽs verba potuerit explẽ oẽm ſatiſfaciẽdi oꝛdinẽ:quã⸗ ſagii⸗ Nõ.1a22. ꝓphetica dicat ad dnm: Sic oculi ſeruoꝝ in tulacũq; tñ ⁊ q̃ibet bꝛeui geſtã non reſpuit R maniboſioꝝ ſuoꝝ: ⁊ ſiẽ oclłi anculę ĩi manibꝰ pęnitẽtia: ſuſcipit etiã ipſam nec patit᷑ q;uis iubti dññj ſuę: ita oculi nri ad dñm deũ nrᷣn: done? exiguę auerſiõis ꝑire mercedẽ.hoc em̃ mibi umratn milereat᷑ nri. Miſerere nri dñe miſerere nfi: videt᷑ indicare Eſaias: vbi de pplło iudęoꝛũ ien ali gaꝛ multũ repleti ſumꝰ deſpectiõe. Pꝛęclara quędã talia ait: Pꝛopter peccatũ modice cõ Eſa. 54. R—Kõq vere ĩ his vᷣbis ⁊ celeſtt phię doctrina ẽ. Re/ triſtaui te:⁊ ꝑcuſſi te: ⁊ auerti faciẽ meã a te: R pleti ſumꝰinqᷣt deſpectõe: H ẽ qð docere nos ⁊cõrriſtatus es:⁊ ambulaſti triſtis:⁊ cõſola/ ertſc voluit: qꝛ ⁊ ſi pctõꝝ nr̃oꝝ młtitudine repleti ꝙ tus ſũ te. ec igit hñtes exempla peęnitẽtie —KH ſum⸗/deſpectõe atq; opꝛobꝛijs cooꝑti: oculi non ꝑſeuerem in malis:nec deſpemꝰ recõci- ſihnetn tñ nfi ad vñm deũ nr̃m ſint donec miſereat᷑ liationẽ ̊ dicamꝰ: Etiã nos redeamꝰ ad pa- uniren nr̃i. Nec pus ab obſecratiõe ceſſemꝰ: qᷓ; ixe- trẽ ⁊ apꝛoximemꝰ deo. Nuq; crede mihi ad/ aufii trare pctõꝝ vemã mereamur. hoc em vere ũülſabit᷑ ad ſe cõuerſũ. Ipſe em̃ dic: Deꝰ apꝛo ipenet cõſtatis aĩę eſt ⁊ pꝑtinacis:vt nequaq; repel piãs ego ſũ:⁊ nõ de de lõge.Et iteꝝ ꝑ eůdẽ 4 6 na luat de pſeueranda poſcendi deſꝑatõe impe· ꝓphetã: Peccata inqͥt ſeꝑant int me ⁊ vos. Eſa. 59. ah trãdi: ̊ pſeueret ac ꝑſiſtat i obſecratiõibꝰ do Si & peccata ſũt ꝗᷓ nos ſeꝑant a deo:aufera/ n ene nec miſereat᷑ ei. Et ne ſoꝛte arbitreris te off?ᷣ mus mediũ iſtud obſtaculũ:a nihil ẽ qð nos Nanch ſam magis ↄtrahere apud deũ ſi cũ nõ mere ꝓhibeat ↄiũgi deo. Pꝛoptea em̃ creauit nod nis aris audiri impoꝛtunꝰ ꝑſiſtas in pᷣcibꝰ: recoꝛ deꝰ:⁊ eſſe nos fecit qͥ nõ eramꝰ:vt ęrna ĩ nos ifing⸗ dare euãgelij ꝑabolam:⁊ ibi inuenies ꝙ ꝑſe-· ↄferat bona:⁊ ſᷣſtet regna cęloꝝ.Nõ em̃ nos icn Eucj.i. Vveraãtes ⁊ impoꝛtunos pcatoꝛes dñs nõ ſibi ad hoc fecit vt gehennę nos tradat ignicd xx is nngti oſtẽdit ingratos. Ait em̃: Et ſi nõ dabit ei ꝓ petuo. Regnũ cęloꝝ ꝓpt᷑ nos:gehenna ꝓpt atset) pter qð amicꝰ eiꝰ ẽ: ꝓpter ipꝛobitatẽ tñ eius diabolũ facta cẽ.Et hęc ita eẽ ex euãgelijſ do rumg, ſurget:⁊ dabit ei qutũ opus habet. Intelli ceã. Jpᷣe em̃ dñs diẽ his qͥ a dextris ei erüt: nimti ge chariſſime &̊ qꝛ ꝓpterea diabolꝰ deſꝑati· Venite bñdicti patris mei ꝑcipite regnũ qdð Maus.a2. is e onẽ ſubijcit impetradi:vt ſpẽ bonitatis dei vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi.Illis aũt tai i nobis abſcidat:q̃ ẽ dux itineris qͥ itur ad c· quia ſiniſtri eius erũt: dicet: Diſcedite a me S lũ.Sicut aũt ꝓ moꝛte cõmuni philoſophicũ maledicti iĩ ignẽ ęternũ 4 parat ẽ diabolo er on:hun eſt a lachꝛymis temꝑare:ita in aię moꝛte cõ⸗ ãgelis eiꝰ. Si gehẽna ignis ꝓpt᷑ diabolũ: maunt ſolationẽ reciꝑe et inſipiẽs et irreligioſũ du / ꝓpt hoieʒ aſt regnũ cęloꝝ a aſtitutõe mudi – co.Quinimo ⁊ ignauię nos arguẽdos puto v1 7 Bancti aluguſtini de tempoee· gnl⸗ Sbparatũ eſt: Lantũ eſt ne noſmetipſos ab rint reſediſſe: ita ⁊ diues ille ãſi ſomniũ ha/ nnn ingreſſu bonoꝛũ:pſiſtendo in malis ꝑtinaci/ buit huiꝰ vitę: vbi diſceſſit nihil cũ l⸗ n iin ter excudamus. Donec enim ſumus in hbac ßteritoꝛũ pęnitudo a pſentiũ pgna pmanſit. En vita quãtacunq; nobis acciderint peccata: Heęc recoꝛdare: et ignẽ illi gehenne his qᷣſe I an poſſibile eſt omnia ablui ꝑ penitentis. Cum nuũc exagitant flamis libidinis ⁊ cupiditatis Ta.. nhen aũt abducti fuerim ab hoc ſeculo:ibi iã etis opone. Ignis hic qͥ in ſenti ẽ vita abſumit ge ſ pęnitebit nos: Valde em̃ nos pęnitebit:b cũcta ꝗᷓ recipit:ille vo quos ſuſcepit ſꝑ cruc· hi⸗ . nita erit vtilitas pęnitẽtię. Et licet ſit ſtrido: at:⁊ pęnę ſuę ſꝑ integros ſeruat. Pꝛopterea ſnnd dentil: licetvlularus t flerus: licet ſundamꝰ em ⁊ inextinguibilis dicit: nõ ſolli qꝛ ipſenõ i pᷣces ⁊ inumeris obſecratiõib ꝓclamemus: extinguit᷑:ſed qꝛ nec eos quos ſuſceꝑit extin uhiſu nemo audiet: nemo ſubueniet: nec extremo guet autvimet. Scriptura etenĩ dicit: quia innni q̃dẽ digito aquã qᷣs infundet linguę nfe po / ⁊ pctõꝛes induãt icoꝛruptionẽ: ſcʒ nõ ad ho⸗ nmeſi ſitęi flãmis: ᷣ audiem illud ꝗð diues ille au noꝛẽ vitę: ad diuturnitatẽ ſupplicij ꝓfutu/ emmun ucj.is. diuit ab abꝛahã:Quia chaoſ magnũ ſirma rã.Huiꝰ aũt pęnę ⁊ ignis illiꝰ potentiã: nul⸗ wuak tũ eſt inter nos ⁊ vos:⁊ neq; hinc illuc trãſi/ la vox exponeè᷑:nullꝰ poterit ſermo explana/ W „ Z te ds põt: neq; inde huc. Heſipiſcamꝰ gtan/ re. Nihil eſt em in rebus coꝛruptibilibus qd bhſtert A a. . dé: 2 recoꝛdemur qd ꝓfuerit illis qͥ in luxuria cõferri poſſit incoꝛruptibilibꝰſiue bonis ſiue ſülui D coꝛpꝑis et ſentis vitę voluptatibus vſq; ad malis. Ibi qͥd agemꝰ: Quid reſpõdebimꝰ: fnorun diem vltimũ pmaſerũt. Antuere nüc ſepul · Rihil enit niſi ſtridoꝛ dentiſ: niſi vlulatus ? Mattb.s. Ml il chꝛa eoꝝ: a vide ſi eſt in eis aliquod iactãtię fletus:⁊ ſera pęnitẽtia ceſſantibꝰ vndiq; au/ lut ſueę veſtigiũ:ſi aliqua diuitiaꝝ vel luxurię ſi/ xilijs: et vndiq; inualeſcẽtibus pęnis: Sed nenmnpo⸗ gna cognoueris. Require nũc vbi veſtes et ſolatiũ quidẽ nullũ. MNullus ibi occurret ocu nuußthiu odoꝛamẽta pegrina: vbi ſpectaculoꝝ volup lis nr̃is:niſi ſoli pęnarũ miniſtri: ⁊ facies di/ uußae tas: vbi aſſeclarum turbę: ⁊ conuiuioꝝ ceſſit ꝙ ra toꝛtoꝛũ. Verũ bas pęnas:hos cruciatus Se opulentia: riſus: iocus ⁊ imoderata atq; in nõ ſolũ euadere: etiã ęternã beatitudinẽ: ſ . nd effrenata leticia quo abijt: q abſceſſit. Abi moõ de malis nf̃is pęnitentiã agimꝰ: poſſu/ m Ctcs illa nuc: et vbi ipſi. Quis ſinis vtroꝛũq;. In mus acqrere. Tides quãta eſt virtꝰ pęniten Sen. tuere diligẽtius: ⁊ accede ꝓpius ad ſingulo/ tię:? Vides quãtũ meriti cõuerſſo reparauit? ⁊ N rũi ſepulchꝛa. Uide cineres ſolos:et vermiũ Coꝛrumpit᷑ autẽ pęnitẽtia: ſi eiſdẽ s ꝓ qbꝰ Ca. i9. be ſętidas reliquias:⁊ recoꝛdare hũc coꝛpoꝝ eẽ ↄſitet᷑:murſus inuoluat᷑ malis. Vnus em̃ in/ Ecẽi. · Nt nẽ: etiã ſi in delitijs ⁊ leticia: ſi in laboꝛe et quit ędificans ⁊ alius deſtruẽs: qͥd cõſequẽ- kinmande cõtinẽtia trãſegerintvitã.Hã ſi res ois oiſq; tur niſi laboꝛẽ: Et qͥ baptiʒat᷑ a moꝛtuo:⁊ iilt cnennert caulſa vſq; ad cineres veniret ⁊ vermes:par/ rũ tangit moꝛtuũ: qͥd ꝓſicit in lauacro ſuo: tinitn ua penderent᷑ hęc damna: ⁊ facile poſſit ex Ita ⁊ hõ q ieiunat ꝓ peccatis ſuis:⁊ iterrum lunnih cuſare naturę cõditio: Nũc aſt cõuerte tuoſ vadit ⁊ eadẽ agit: oꝛationẽ eiꝰqͥs exaudiet: uupinat oculos ab iſtis cineribꝰ ⁊ ſepulchꝛis: ⁊ reuo/ Et iterũ dicit: Qui redit a iuſticia ad pecca/ liupih ca cogitationẽ tuã ad illud diuini iudicij tri- tũ:dñs ſcipitat eũ in gladiũ. Et ſicut canis Nꝛouer. 25. Nuſiͤeet bunal hoꝛrendũ:qs ardens ſluuius flãmeis cũ reuertit᷑ ad vomitũ odibilis ſit:ita⁊ ſtult ſertonn Mattb.ꝛ5. ambit fluentis: vbi fletus et ſtridoꝛ dentiũ: cij reuertit᷑ ad peccatũ ſuũ.Sed nũc qͥd dica iinn Fn.Sg. vbi tenebꝛeę exterioꝛes: vbi ille vᷣmis ↄſcię us auſculta. Sępe accidit vt ꝑ pgnitentiiõ cann o:· nunq; moꝛit᷑: et ignis qui nunqᷓ; extingue. qs multa ⁊ magna coꝛrexit:int hęc tñ bona gii⸗ Recoꝛdare ꝑabolã laʒari:et diuitis illiꝰ qui ꝑ penitentiã coꝛrexit ⁊ peccata cõmiſit:Et n Aucj.is. opſ tantaꝝ dñis: qͥ purpura indutꝰ ⁊ byſſo: hoc eſt qð maxie deſpationẽ inducit aiĩo:qͥa rinen vnã nüũc aquę gutta inuenire nõ potuit: cuʒ vigdet᷑ h̊ deſtruxiſſe qð ędiſcauerat: ⁊ oẽs i hbnine eſſet in ardoꝛis neceſſitate cõſtitutꝰ.DNicſſo los laboꝛes inanii eſudiſſe:Et hęcẽ cogita⸗ künin te qd plus habet vita iſta q; ſomniũ? Sicut cio ꝗᷓ ſcipue aię pondꝰ deſpatõis iponit.Sʒ aunie cm hi q in metallis cõſtituti vel cõdemnati: illo rurſus opoꝛtet cogitari: ꝑ qð peſſima et anin vel in alia alibet pęna poſiti:cum foꝛte poſt inimica vitę nfę cogitatio iſta repellat᷑:quia 8 multũ durę vitę paululũ relaxati fuerint in illa bona ꝗ̊ᷓ egimus ⁊ emendatio illa q ꝑ pę/ Riſs ho lini ſomniũ: et vidẽt ſe inter plures dapes poſi/ nitentiã queſita eſt niſi fuiſſet ⁊ velut cotra⸗ V tos: epulis copioſiſſimis ꝑfrui:vbio ſurre/ riũ pond ponderi huic qð ex peccato nobis gind xerint: nihil ſibi gr dilectiõe ſomnij inuene/ i1introductũ eſt obſtitiſſet: nihil fuerat quod lin bemtühr Mci ſnn Guhnant aumebinſe apctu rpand Pohter lapen⸗ legtenn nidngei ſgnöasbe⸗ Pplcd r otennänl⸗ wehi lblcsd nebonisſe hodebine lnst Penid . Penis:el iocanada i thtocsd osancuns ennmane Gne doſ ninggin ſonpanun = is 6 H ccdean⸗ wanoete laoſe lietiamn Ga ales Siume⸗ irtnſ nntalmn ) e nahnli Cucrnot⸗ antoi Ghictage Weblne fvfvh M ðẽðẽÿ . 2 ——W 8 ””M 5 —e⸗ PeE απσυnm de aa— ſeva ꝗααιυ Pr rmon rij * ½¾Paſr Prene j in ꝓfundũ maloꝛũ nos decidere phiberet. Niuc aut ſicut foꝛtis quędãa loꝛica iaculũ gra ue ⁊ amarũ non ꝑmiſit vſq; ad vitalia viſce/ 3 er. C. LXXX II. In vigilia 8 -.222 . Bẽtecoſtes: Ber. II. id eſt ꝑſeuerare: ſiẽ ꝑ eundẽ pſalmiſt de eil/ dẽ dicit᷑: Quia caro ſũt ſpũs vadẽs ⁊ nõ redi Ns. 7. ns.Ald hanc & reuerſionẽ ſiue reſurrectionẽ H . e rũ penetrare:ſed vim lętalis teli maximã fre Miccciſania fuit medicinalis gra redẽptoꝛis:q git. Certũ eſt em̃: qꝛ qui fert ſecũ illuc plura opera bona ⁊ plura oꝑa mala:in ipſis pęnis habebit aliqͥd refrigerij:qui aũt bonoꝝ ope/ rũ nihil habet: maloꝛũ aũt ſecũ multã copiã defert qͥd eũ maneat non opus ẽ dicere.Erit em ibi ſine dubio cõpenſatio bonoꝛũ malo- rũq; ⁊ velut ĩ ſtatera poſita vtraqpps. Quę dejmerſerit illa ſibi eoꝝ quo momẽetũ vergit operariũ vẽdicabit.Si ́ maloꝝ multitudo ſuꝑauerit: oꝑariũ ſuuʒ ꝑtrahit ad gehennã. Sivo maioꝛa fuerint opa bonoꝝ:ſumma vi obſiſtent ⁊ repugnabũt malis:atq; oꝑatoꝛẽ ſuũ ad regionẽ viuoꝛũ ex ipſo etiã gehennę cõſinio reuocabũt.heęc S frẽs chariſſimi ſi at tentiꝰ voluerimꝰ cogitare:remedia nobis in Die neceſſitatis acqramus: vt cũ dies iudicij venerit nõ cũ impijs ⁊ peccatoꝛibus punia/ mur:ᷣ cũ iuſtis ⁊ deũ timẽtibꝰ ad ęterna pꝛę mia fęliciter veniamus: Amẽ. In eadem vigilia: De expoſitiõe AVVo ſunt chariſſimi ꝗᷓ pncipalit᷑ attẽ/ Aere deber huũana circũſpectio: ? di/ gnitatẽ ſuę cõditiõis:⁊ excellẽtiã ſuę refoꝛmatiois. DPignitatẽ ſuę ↄditiõis:vt pec care timeat:excellentiꝗ redẽptiõis:vt gratię redimẽtis ingratꝰ* nõ exiſtat. Sola qͥe vo// lũtate redẽptoꝛis hõ de terrę vilitate ſuble uatꝰẽ:⁊ ad dei ſilitudinẽ puilegio rõnis ſub limatꝰẽ.hanc miſer hõ ꝑdidit:cũ diabolica pſuaſiõe ſeductꝰ:a cõditoꝛis ſui inſtituto ſu/ ꝑbiendo receſſit.QAuẽ lapſũ pſalmiſta ↄſide P õ. 48. rans: ꝗᷓſi dolendo dicebat: Hõ cũ in honoꝛe eſſet no intellexit: cõparat eſt iumẽtis inſi/ piẽtibꝰ ⁊ ſilis factꝰẽ illis. De ſumma erecti⸗ one ꝓpꝛio arbitrio coꝛruens:merito vltima deiectiõe damnatꝰ ẽ: qͥ ꝑ ſe cadere potuit: F . ſe reſurgere nõ valuit.hhũc caſum plãgere habet qͥtidianis lamẽtis hũana fragilitas: quatenꝰ eo redeat ꝑ quotidiana lamẽta: vñ coꝛruit ꝑvana oblectamẽta:⁊ ꝗᷓ cecidit pede ſupꝑbię: reſurgere ſtudeat pede obedienti-. Ns.ʒʒy. HPoc attẽdens pſalmiſta dicebat: Nõveniat mihi pes ſuꝑbię:⁊ ibi ceciderũt qͥ oꝑant᷑ ini/ quitatẽ: expulſi ſunt nec potuerũt ſtare. Ex/ pulſi ſũt ab intima qete:nec potuerũt ſtare: ermo atiõigs dominicęg adneophitos: C.LXXXII Dermo II . anaret huilitate qð coꝛruptũ fuerat elatiõc ſuꝑbię. Aſſumpſit &̊ verbũ dei foꝛmã ſerui i qua poſſet cõſeruos vᷣbo inſtruere:⁊ ad exẽ/ plũ vitę ſuę moꝛũ diſciplina infoꝛmare.hhu/ militatẽ quipe ⁊ obediẽtiã vᷣbo et exemplo inſinuabat: qñ diſciplis exhoꝛãdo dicebat: Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos: ⁊ diſcite a me da MWattd.ii⸗ mitis ſũ ⁊ hũilis coꝛde. Jugũ em̃ meũ ſuaue eſt: ⁊ onus meũ leue. Jugũ i em̃ eiꝰ obediẽtię merito ẽ ſuaue:cui ſeruire ẽ regnare:et onus Rceptoꝝ leue:qð nõ ᷣmendo grauat:ſed ad implẽdo ꝑ gratiã adiuuat. Inſinuauit etii⸗ vᷣbo ſobꝛietatẽ:vbi dixit:Mon grauent᷑ coꝛ⸗ Qucj.at. da vfa in crapula ⁊ ebꝛietate. Hocuit exeblo ui turbã ſe comitantẽ nõ refecit ſumptuo/ JYob.s. ſis delitijs: ſᷣ panibꝰ oꝛdeaceis.DNocuit etiã intẽtionẽ noſtrã ad interna bona diriges ꝗ/ liter eẽt ieiunãdũ qũ dixit:Cũ ieiunatis no⸗ Mattð.s. lite ſieri ſiẽ hypocritę triſtes. IJllos notans luctuoſis ſoꝛdibꝰ rigoꝛẽ ſimulãt abſtinẽtię :· vt videan?᷑ bomibꝰ ieiunãtes. Qualit etiz ſit facienda elemoſyna:ſilẽtio ſᷣterire noluit vbi dixit: Lũ fadl elemoſynã:neſciat ſiniſtra Abi.s. tua qd faciat dextera tua. Hoc documẽto in/ ſinuans: qꝛ elemoſynã et ome opus miſcðię dõ facimꝰ nõ venãdo laudes hoim: ᷣ ꝓpter intẽtionẽ vitę ęternę:ꝗͥ ꝑ dexterã ſigniũcat: facere admonemur. Qualiter q eſſet oꝛãdũ C monuit vbi aut: Tu auũt cũ oꝛauerl intra ĩ cubiculũ: id eſt habeto coꝛ qᷣetũ ⁊ ab omi tu/ multu extxerioꝛũ liberũ:et clauſo oſtio: id eſt excluſa fantaſmatũ turba: oꝛa pfeʒ tuũ.Ec⸗ ce dictũ eſt qliter ſit oꝛandũ:addit etiã quid ſit oꝛandũ:ita ſubiũgens: Sic aũt oꝛabitis: Mattb.s. Pater noſter qᷣ es in celis ⁊c᷑. hęc oꝛatio c⸗⸗ pendioſis verbis: id eſt ſeptem petitionibꝰ om̃s ſpecies oronis cõpꝛehendit:quibꝰ deũ interpellamꝰ: aut ꝓ awetẽdis bonis: aut ꝓ vitadis malis: aut ꝓ delẽdis cõmiſſis.haꝝæ ſeptem petitionũ tres pᷣus poſitg ꝑtinentad gtrternitatẽ: quattuoꝛ ſequẽtes ad vitę pᷣſent neceſſitatẽ.Nã nomis dei ſanctiſicatio ⁊ ad uentũ eius q̊ in claritate venturꝰẽ: ⁊ cõpleta volũtate eiꝰ ſiẽ in cęlo ⁊ in terra:ſiue iuſtos ⁊ pctõꝛes:ſiue aĩazʒ ⁊ coꝛpꝰ:ſiue xpᷣm ⁊ eccliã in telligamꝰ:q;uis ab hũili aduetu xpᷣi exoꝛdiũ ſumant:tamen non niſi ſęculi terminatione complebunt᷑: Et omnis tria i ęternũ mane· Bancti luguſtini de tempoeꝛ bunt. Reliqua autẽ quattuoꝛ ad hanc vitã tempoꝛalẽ ptinere vident᷑:quia ⁊ panis quo tidianus ⁊ ſpiritalis licet ſit ſempiternꝰ: ad hoc tantũ tempuſ pꝑtinet inquãtũ miniſtra animę quibuſdã ſignis ⁊ dictis vel ſcriptis: 1 ideo panis dicit᷑:quia laboꝛando ⁊ diſſerẽ/ do diſcit᷑: ⁊ ita quaſi mandendo glutit.Nũc quoq; peccata dimittunt᷑ nobis ⁊ nos dimit timꝰ alijs: quę ẽ inter quattuoꝛ ſecũda peti/ tio: ⁊ nũc temptatiões vitam noſtram infe/ ſtant: ⁊ ipſa liberatio a malo ad hanc vitam ꝑtinet:quia dei iuſticia moꝛteʒ incurrimus: vnde ipſius miſericoꝛdia liberandi ſumus. AQuę cũ ita ſint:ipſaꝝ petitionũ verba dili/ gentiꝰ ꝑtractãda ſunt:vt intellecta ⁊ maioꝛẽ generẽt coꝛdis affectũ:⁊ qð petit᷑ advelocio/ D rẽ ꝑducat᷑ effectũ.Dicamꝰ : Of nf:cui nõ ti MWatthᷣ.s. moꝛe ſᷣ amoꝛe famulamur. Nõ hoc pplo poꝛi dDictũ eſt vt patrẽ oꝛaret: ᷣ dñs inſinuatꝰ eſt eis:cui nõ filiali obediebant amoꝛe:ſᷣ ſeruili ſubijciebant᷑ timoꝛe. Admonent᷑ aũt h̊ vᷣbo diuites ⁊ nobiles:cũ chꝛiſtiani facti fuerint: q̃tenꝰ ſe nõ extollãt aduerſus pauꝑes⁊ igno biles:qm̃ ſił dicuut Pr nr̃:qð vere ac pie di/⸗ cere nõ poſſũt niſi ſe frẽs eẽ cognoſcãt. hoc noie et charitas excitat᷑: qꝛ filijs nihil chariꝰ debet eſſe q; pater:⁊ ſupplex affec cũ hoĩes dicũt Pf nr̃:⁊ ꝗdã impetrãdi pſᷣſumptio qð petit᷑:cũ etiã ante petitionẽ tam magnũ do nũ accepimꝰ: vt poſſimꝰ dicẽ Pr̃ nr̃. Quid em̃ iã nõ det filijs petẽtibꝰ pat:qͥ iã hocipſũ dedit vt eſſẽt filij? Poſtremo quãta cura ani mum eius tangit qͥ dicit Pr nr̃:vt tantopfe nõ ſit ĩidignꝰ. Utat᷑ & łs noui teſtamẽti vo⸗ ce: pplus nouꝰ ad ęternitatẽ vocatꝰ Pat᷑ nr̃. QOꝛatio fraina eſt:nõ dicit: pr᷑ meꝰ tanqᷓ; pꝛo ſe tm oꝛãs:ſed Pf nr̃:oẽs videlicet vna oꝛa/ tiõe cõplectẽs qͥ ſe in chꝛiſto frẽs eſſe cogno/ E ſcũt.Qui habitas in cęlis:id ẽ in his quoꝛũ Nhil.ʒ. ↄuerſatio ẽ in cęlis. Et accõmodatiſſima eſt iſta ſilitudo: vt tãtũ ſpiritalit diſtare credat int iuſtũ ⁊ peccatoꝛẽ:quãtũ diſtat coꝛꝑaliter Geſ.ʒ. int᷑ cęlũ ⁊ terrã. Peccatoꝛi em̃ dictũ eſt:Ter/ ra es ⁊ ĩ terrã ibis.Cuiꝰrei ſigniſicãdę gfa cũ ad oꝛandũ ſtamꝰad oꝛientẽ vᷣtimur vnde cę/ lũ ſurgit:nõ ideo ꝙ ibi ſit deus tanqᷓ; cęteris mũdi ꝑtibꝰ relictl:ſᷣ vt admoneat᷑ animꝰ ad excellentioꝛẽ naturã ↄſurgere:id eſt ad deũ. Mattð.o. Jq qͥd petendũ ſit:Attendamꝰ.Sanctiſicet nomẽ tuũ.Qð non ſic petit᷑ qſi nõ ſit ſanctũ dei nomẽ:ſᷣ vt ſanctũ habeat᷑ ab hoibꝰ:⁊ita — inoteſcat illis deꝰ vt exiſtiment aliqᷣd ſancti nõ eſſe magis timeãt eũ offendẽ:qꝛ iuſtũ ẽ nomẽ dei ſãctiſicare ⁊ deũ timere:de qͥ dicit᷑: Dñs nomẽ illi.hic timoꝛ pᷣmo gradu ẽ inter Amos.⸗. beatitudines:de qͥ dicit᷑: Initiũ ſapientię ti/ Ecei.i. moꝛ dñi.Et alibi:TZimoꝛ dñi ſanctꝰ ꝑmanẽs Ns.is. i ſęculũ ſęcli. Sequit᷑: Adueniat regnũ tuũ: Matth.s. id eſt manifeſtẽmũdo.Sicut pᷣſens lux ab/ ſens ẽ cęcis:ita dei regnũ qᷓ;uis vbiq; ſit:de/ eſt tũ ignoꝛãtibus: Vel ita:vt tu in nobis:⁊ nos in te:te donãte regnemꝰ.eęc petitio ad pietatẽ exinet: ꝗᷓ eſt ſecũdo gradu int beati/ tudines. Sic em pietas ẽ:q̃ beati ſũt mites. Matth.ʒ. Petamꝰ vt veniat regnũ dei ĩ nos:id eſt mi/ teſcamus ⁊ nõ reſiſtam*.Sequit᷑: Fiat volũ/ SF tas tua ſiẽ in cęlo ⁊ ĩ tra: id eſt ſic in angelis: Mattð.s. ita in homibꝰ:⁊ ſicut in iuſtis:ita ⁊ in pctõꝛi/ bus:vel ita cõſentiat caro tuę voluntati: ſiẽ ↄlſentit ſpũs.hheęc petitio ad ſciẽtiã ꝑtinet:ꝗᷓ tertio gradu ẽ int᷑ beatitudines. Hã ſic ſcien tia eſt:q̃ beati ſunt qͥ lugẽt.Oꝛemꝰvt fiat vo Matth.5. lũtas dei ſiẽ in celo:ita ⁊ ĩ tra: id eſt vt cõſen⸗ tiat caro ſpũi:qꝛ nõ aliũde tantũ doloꝛẽ ha/ bet hũana miſeria:quãtũ inde ꝙ caro cõcu / Gat.s. piſcit aduſus ſpm̃:et ſpũs aduůſus carnẽ:vt cũ aplo exclamare cogamur: Infęlix ego hõ Bo.7. qͥs me liberabit de coꝛpe huiꝰ moꝛtis? Seqᷣ᷑ quarta petitio: Panẽ nr̃m qtidianũ da nob hodie. Põt ⁊ ſimplicit intelligi de coꝛꝑali ci⸗/ bo:⁊ ſpiritalit᷑ de pane diuinivbi.Si de coꝛ/ poꝛali agit᷑:nõ extẽdit petitionẽ ſuã ĩ longũ iſte oꝛatoꝛ: ̊ ſᷣceptũ ſequit᷑ euangelicũ: vbi dicit᷑: Holite cogitare de craſtino. Craſtin Mattð.s. em̃ dies:ipſe cogitabit ſibi.Sic ⁊ beat'apls monet:hHabẽtes victũ ⁊ tegumẽtũ:his con/ i. Timoth.s. vl ipᷣm chꝛiſtũ intellige qͥ eſt ſuꝑſubſtãtialis aieę panis:qꝛ omnẽ ſuꝑat ſubſtantiã:qͥ de ſe/ ipſo ait: Ego ſum panis viuus qͥ de celo de / Job. . ſcẽdi: Vel ipſũ intellectũ vᷣbi diuini qͥ nobii neceſſariꝰ eſt ad reſiciẽdas ruinas aię:donec cognomiat᷑ hodie. heęc petitio ad foꝛtitudi/ nẽ ꝑtinet:ꝗᷓ quarto loco ponit᷑ aſcẽdẽtibꝰad ſummã beatitudinẽ. Sic em̃ foꝛtitudo eſt:q̃ beati fiũt qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã. Oꝛandũ Matth.ð. nobis ẽ vt det᷑ nobis iſte panis quotidianꝰ: quo cõfoꝛtati ad illã perfectã ſaturitatẽ ve/ nire poſſimꝰ. Sequit᷑: Et dimitte nobis de/ GjHS bita noſtra. Foꝛte peccauit in te aliquis: di/ Wattb.. mitte illi veniã a te petẽti:ne dum fratri ne⸗ gas miſericoꝛdiã:tibi daudas patris indul/ gentiã:dicente Jacob apoſtolo: Judicium Jscobi.a. em̃ ſine miſericoꝛdia ei qui non fecit miſeri/ 1 ebe⸗ Uuhs otüi beuu inſoopon glei lie Pininan 5 ſecen'ton Cetatianp eninniicin ikinene ſepanansho⸗ tͤnnpenſ teinccdhe naannosde gufiscarch ltueePenn ſaoloeopon cintcleg'e pegnabrb Dempvöind dapeerconky Secli⸗edl Scapo ſonequopact elnonicögr uulnesobt baniironaß ſiscoglroin wbislbere lolbes no⸗ Goptionisde Ktindspern 1diochſenig bgüßmmtne nloinrrltdä abtniin Mstnin naenun⸗ ſnicsͤlit ntgenenaa Kooruptioni Nletipan Engſan nicdek Cheisconi Richogeß tlnngne gecitſtenn 8 1 lecniguos Pugcrpo⸗ ncap' lete⸗ he dgtigi dei d⸗ Pslrit Sbigitde wünobese bahenthn Amiben⸗ nits e MoSitee R iuni ſinnge . ntinpais wnnit tign ,Biſſien mentferhe Matth. 6. Segquit᷑: Sed libera nos a malo:nõ tantũ in dcktacen üdoee egtrocib d ene iitati ornaedet imimng jvecrpal dSdecn iſi e 06 etbete ſai ibisco⸗ uagnlii⸗ nfinl müN zwl Ber. C. LXXXIII. In feſto coꝛdiã. Petitio hęc refert᷑ ad conſiliũ: quod quĩto loco ponit᷑ inter gradus beatitudinũ. Mattð. 5y. Sic em̃ ↄſiliũ eſt: qͥ beati ſunt miſericoꝛdes. Matth. . Dimittamꝰ ̊ debitoꝛibꝰ nf̃is debita ſua: et ſic oꝛemꝰ vt dimittant᷑ nobis debita nr̃a: id peccata nr̃a: ꝓpter ꝗ differimꝰab impetrãda quit᷑: Et ne nos inducas in tẽptationẽ:id e 6 purgant medicina: qꝛ ſiẽ facin nocuit pxio: ſic elemoſyna ꝗᷓ extra nos eſt ⁊ ꝑ coꝛpꝰ tamẽ dat ꝓdeſſe debet ꝓxio. Flagicia vo cõgrue medicinali mundant᷑ parſimonia:qꝛ ſic caro lęta traxit ad culpam: ſic afflicta reducere de bet ad veniã. Si qͥ vo ſunt qᷣbꝰ hęc medica/ poſſunt ꝓpter nimiã pauꝑtatẽ:aut ieiũnare venia niſi eã acceleret fratrũ ruendde Aẽta nõ cõgruat: vt vel elemoſynã dare nõ ne epatiaris nos induci ĩ tẽptationẽ. Aliud em̃ temptari ſine quo nullꝰ ꝓbatus eſt iuſt?: aliud in temptationẽ induci:id eſt a tempta toꝛe induci. Hoc eſt ergo qð oꝛamus vt non 1. Cor. 10. ꝑmittat nos deus tẽptari ſupꝛa id qð poſſu/ mꝰ: ſ̊ faciat cũ tẽptatiõe ꝓuentũ vt poſſimꝰ ſuſtinere. Petitio hęc ꝑtinet ad intellectũ:qͥᷣ ſexto loco ponit᷑ ĩ numero beatitudinũ. Sic MWatth. . em̃ intellectꝰ ẽ:qͥ beati ſũt mũdi coꝛde: id eſt q purgatũ habẽt oculũ mẽtl terreno pulué. ꝛemꝰ nõ induci ĩ tẽptationẽ:id eſt nõ hr̃e duplex coꝛ: ſᷣ vnũ et ſimplex alpetere bonũ. qð induci poſſumꝰ: vᷣ etiã ab illo in q̊ͥ inducti ſ um: quo ꝑacto nihil reſtabit lugẽdũ. huic petitioni cõgruit ſapiẽtia:ꝗ ſeptimũ int᷑ bea titudines obtinet locũ. Maã ſic ſapiẽtia eſt:q̃ MWatth.5. beati ſüt paciſici: id eſt qͥ oꝛdinatis moꝛibus ſuis cogũt oĩa ſeruire ſpuũi.Orandũ eſt itaq; nobis vt libercmur a malo. Ipſa em̃ libera/ Ro.S. tio liberos nos facit: id eſt ſilios dei: vt ſpbũ adoptionis clamemus: abba pater. Amen aũt in his petitionibꝰ ſigniſicat indubitcãte a dño cõferri qð petit᷑:ſi vltimę cõditiõis pe hHl ctũ firmit᷑ tenea. Hęc tria remedioꝛũ gene ra ſpiritalit cõmẽdauit nobis celeſtis medi/ 4, cus: elemoſyna videlicer ⁊ ieiuniũ ⁊ ofohẽ:q bus tanqᷓ; medicinalibꝰ antidotis poſſemꝰ inueterata mala cufare:pſentanea pellere:⁊ ſeruãdo ſalutẽ futura cauere.Et cõgrue tria ſunt genera curationis:ſic tria Bcedũt gene⸗ ra coꝛruptionis. Om̃e em̃ pctm aut fit in aia ꝑ ↄſenſũ pꝛauę ſuggeſtiõis ad violandũ dei templũ: aut ſit male vtẽdo coꝛꝑe ad ledẽdũ ꝓximũ qð eſt facinoꝛoſũ:aut fit male vtẽdo coꝛꝑe ad coꝛrũpendũ ſeipᷣm:qð ẽ flagicioſũ. en em̃ licet ꝑ coꝛp fiãt:q̃lia ſũt homi/ cidia:rapinę: furta: nõ tũ coꝛpꝰ faciẽtis affi/⸗ 1. Corj. 6. ciut vel Lcoꝛrupũt. De qᷣbꝰ dixit aplus: ODme peccatũ quodcũq; fecerit hõ extra coꝛpus ẽ. Flagicia vo ⁊ ꝑ coꝛpꝰ fiũt: ⁊ coꝛpꝰafficiũt et inficiũt. De dbꝰ dicit apłus: Qui aũt foꝛni/ caf in coꝛpꝰ ſuũ peccat. AMerito facinoꝛa ꝗᷓ 4 extra copus ſüt: deinol vna kanch exrtentori . ꝓpter ſtomachi imbecillitatẽ:habent tertiũ gen⸗ medicinę a quo ſe excuſare nõ poterit: niſi qͥ moꝛbos aĩię ſuę ſanare cõtẽpſerit.hoc 5̊ medicamẽto qð nulli ſane mẽti deeſſe pot ſtudioſe ⁊ pie frequẽtemꝰ:iplẽtes illud apli / cũ pᷣceptũ: Sine intermiſſiõe oꝛate. hoc em̃ antidotũ ita omibꝰ moꝛbis occurrit: vt aſſi/ duatũ moꝛbos oẽs depellat:et oĩa coꝛrupta integritati reſtituat:pᷣſtante dño noſtro ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia i in ſe Leuls ſ⸗ cculo rum: A en. ¶ Itẽ in eadẽ vigilia aliug ſermo de eodẽ qui habet᷑ in libꝛo Quinqua- inta homeliarũ.xlij. ſcriptũ eſt iñ euagelio pᷣm Jo/ hanne: Si diligit me madata m̃ea ſeruate: aue habetur in expoſitione doctoꝛis 3 bidem. n feſto Pentecoſtes:de miſſiõe ſouſſancti: Sermo 1 Anctitati veſtręe chariſſimi votoꝝ iã nora debet eſſe feſtiuitas.Quid em̃ Qqua ratiõe curemus: ex ipſa annua cele iterũ reuoluit᷑ trãſacta ſolẽnitas: doctioꝛes efficimur dũ eã ſepius celebꝛamꝰ. Penteco⸗ ſten agamꝰ hodie:hoc eſt quinquageſimũ diẽ a reſurrectiõe dñica:nõ ꝙ hac die ſic ple/ entecoſtes: G er. I. 1. Theſſat. S. Item in eagẽ vigilia: Hom elia de eõ ꝗað! E 95. 14. Sermo C. LXXXIII 2 bzitate cõdiſcimꝰ. Hã cũ in veſtigia ſuas riq; putant: ad cęlos ſaluatoꝛ aſcẽderit. Hmä⸗ poſt reſurrectionẽ cũ aplis cõuerſatꝰ: q̃dra/ geſima die ad dei patriſ dexterã remeauit:ſi cut lucas euãgeliſta ait: Quibꝰetiã exhibuit ſeipim viuũ pꝰ paſſionẽ ſuã: ꝑ dies qdragita aparens eis. Quadraginta 86 tempoꝝ curri culo cõuerſationẽ ſuã diſcipulis ſuis ſalua/ toꝛ exhibuit: ſcʒ vt tanto numero reſurrecti/⸗ onis eius gratia letaremur: quanto ⁊ paſſi/ onis eius iniurias fleueramus:totidẽq; tem poꝛum ſpatio eo reſiceremur pᷣſente: quo ie- iunauimus abſente. Mõ igit᷑ hodie chꝛiſtus aſcendit ad cęlũ:ſed chꝛiſti ſpiritus deſcẽdit Ber.C.LxXXIIII. In feſto Pentecoſtes: Ger. II. Job.c. de celo:ſicut ipſe dũs ꝓmittens ait:Cũ aũt aſcẽdero ad patrẽ: mittã vobis ꝑaclitũ ſpm̃ B veritatis:⁊ ipſe vos docebit omĩa.Mnagna plane gra: duplex gaudiũ:qð abeuntẽ chꝛi⸗ ſtũ nõ amiſimꝰ:et venientẽ ſom̃ poſſidemꝰ. Nã illũ retinemꝰ fidei merito:hũc ſanctiſica tionis acceſſu.Cũ abiero inqͥt ad patrẽ: mit tã vobis ꝑaclitũ. Credimꝰ em̃ ad patrẽ per- ueniſſe filiũ: cũ videmꝰ ad aplos deſcẽdiſſe ꝑaclitũ. Credimꝰnãq; eũ regnare ĩ cęlis:quẽ cernimꝰ munera ſancta donare ĩ terris:ſicut Nõ.s. ſcriptũ ẽ ꝑ ꝓphetã:Aſcẽdens in altũ capti/ uam duxit captiuitatẽ:dedit dona homibꝰ. AUVliuctoꝛ vtiq; munerat᷑: victoꝛ dona largit᷑. Vnde ⁊ ſaluatoꝛvictoꝛ diaboli:cũ poſt triũ/ phũ diſcipulos qͥs liberauit a captiuitate: etiã bñdictione ditauit. Liberauit aũt nos cũ ad reſurgendũ ꝑ ſeipᷣm tartara nobis ape ruit:ditauit nos cũ ad regnandũ ꝑ ꝑadlituʒ nobis cęleſtia reſerauit. Quibuſdam em̃ qᷓſi ꝓfectuũ gradibꝰtũc de moꝛte ad vitã didici mus remeare:mõ autẽ de terris ad cęlos do Joh.iꝗ. cemur aſcẽdere: ſiẽ ſcriptũ eſt: Ipſe vos do⸗ Ccebit oia.Quid docet ſpũſſanctus? Vtiq; B nouit docere qð ſanctũ eſt.Quid docet nos poaclit*: Illud vtiq; docet qð dicit ſaluatoꝛ: Job.i6. Multa habeo vobis dicere:ſed nõ poteſtis poꝛtare mõ:Cum venerit ille ſpũs veritatis ipſe vos docebit oĩa. Bonꝰ itaq; magiſter ẽ paclitꝰ:qꝛ dicit ꝗ̊ chꝛiſtus dicenda ſeruauit. Hoc em̃ docet ſpũſſanctuſ:qð dñs docendũ hfre ſe dixit. Bonꝰ plane magiſter ẽ qui ſᷣce/ ptoꝛũ executoꝛ ẽ ſaluatoꝛis. MNeceſſe eſt igit᷑ vt vniꝰ ſit ſubſtãtię natura cũ chꝛiſto:quem videmꝰ vniꝰ cũ chꝛiſto eſſe doctrinę.Et ideo chariſſimi mũdemꝰ nos ab omĩ inqͥnamẽto carnis:vt ſpm̃ſanctũ ꝓmereri ⁊ acciꝑe poſſi mus.Si hũc mundũ relinquimꝰ:nos ſimilẽ ꝑaclitũ ſicut apli:id eſt ſom veritatis quem Bo.2. mittet nobis pf accipiemꝰ:QAm̃ nõ ẽ ꝑſona/ rũ acceptio apud deũ patrẽ:ſᷣ ꝓmiſſa apło/ rfũ nobis ꝓfſiciũt: ſi oꝑa ⁊ deſideria et actus Põ.i8. gerimꝰ qͥs apli fecerunt.Si vᷣo legẽ dñi ĩima culatã ⁊ cõuertentẽ aias implendo mãdata eius ꝑficiamꝰ: noſmetipſos hęredes dñi et coheredes chꝛiſti ad hęreditatẽ ſempiternã 7 ad cõmoꝛationẽ angeloꝝ cũ gratia chꝛiſti cõmittimus:qð ipſe pᷣſtare dignet᷑:quiviuit ⁊ regnat in ſecula ſęculoꝝ:Amẽ. Sermo In eodem feſto:de miſſione ſpiri/ C.LXXXIIII tuſſancti: Serno II De Nceſſurꝰ e mũdo iſto er aſcẽſurus in A Aducuͦn celũ dñs nr̃ atq; ſaluatoꝛ frẽs chariſ/ ſi tee ſimi: ꝓmiſit aplis ſuis ꝙ ſom̃ſanctũ Nun i. ad eos mitteret qñ ad deũ patrẽ ipᷣe remeaſ/ mlleſie ſet.Sic em̃ vt nũc audiſtis ad diſcipulos ſu/ ile os locutꝰẽ dicẽs: Cum auũt venerit paclitus Job.. le ſi auẽ ego mittã vobis ſpm̃ veritatis qͥ a pf̃e D ninnen ꝓcedit:ille teſtimoniũ ꝑhibebit deme. Im/ giliein pleta eſt chariſſimi frẽs ꝓmiſſio ſaluatoꝛis. i in Aſcẽdit dñs ieſus chꝛiſtꝰ:deſcendit ſpũſſan/ i e⸗ ctus: Supeſt vt vtrũq; h̊ impleat᷑ in vobis: Angi⸗ id eſt v habeatis ſpm̃ſanctũ qui deſcẽdit: ſenilli ⁊ ꝑ bonã vitã chꝛiſtũ ſequamiĩ qͥ aſcẽdit. DOi ſbrnoh ſit &̊ nobis ſaluatoꝛ ſpmſanctũ:ſicut diſcibu ntns bt lis ſuis ipſe ꝓmiſit dicẽs: Expedit vobis vt (nlgt ego vadã.Si em̃ nõ abiero:paclit'nõ veniet Joð i.. ptpennnül / ad vos:Si aũtabiero:mittã eũ ad voſ.Q ðd B chmothe dixit mittã eum:ne foꝛte aliquis veſtrũ cogi Gltottons tet ꝙ quaſi de inferioꝛe dixerit mittã: vel ſicẽ ſtuumiel heęretici dicũt: ꝙ ſpũſſanctꝰ quaſi ſubiectus ſnsnegain ac ſeruiens deo:pareat imperãti. Abſit avo (pſeplün bis iſta ſuſpitio. In trinitate em̃ nõ minus lcibüanisd aliquid aut maius: qꝛ ſi in deo aliqd minus Wons: dicit᷑:imꝑfecta diuinitas accuſat᷑. Vnde ob/ Vppecnliani ſecro vos frẽs chariſſimi: vt ſide itegra vnũ (Gllerbemit deũ in trinitate:⁊ trinitatẽ in vnitate creda/ lt iteantod tis: ne pedes veſtroꝛum ſenſuũ daudicent: laigfesen aut oculi parũ videant:aut manus aridę ſi- tsdalsinſt ant. Omnis em̃ qui fidẽ catholicã nõ bñ ſe- ſentiernie quit᷑:pedes debiles habet.Qui veritatis lu 6pſiſena cem nõ videt:oculoꝛũ caliginem patit᷑.Qui iſntir⸗ miſericoꝛdię fructũ nõ habet: manuũ aridi/ llſteſeſiͤ tate ſiccat᷑. Id & agite: id elaboꝛate: ne alid (lid membꝛoꝝ veſtroꝝ poꝛtio hac debilitate vi/ then ſnriſtnt⸗ tietur: ne aut gula in vos hoꝛreat:aut aua/ üöſotedh ricia diſpliceat:aut inſidelitas langueat: vt lielidehi emundati penitus ac puriſicati: habitaculũ . – dei efficiamini: et ſpu ſſanctq deſcendife in euand aplos hodie legit᷑:i vobis ſemꝑ eſſe dignet: guͤgeu ſſtante domio noſtro ieſu chꝛiſto: qui viuit ugb et regnat in ſecula ſęculoꝛum: Amen. nnn Itẽ ĩ eodẽ feſto:de eo qð ſcriptũ ẽ ucdlinn in euagelio 'm Johannęe: Si qs di Job4. iüidmnin ligit me ſermone meũ ſeruabit ⁊c..,., u Deitzft habet ĩ expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ. aeimnin eria ſecũda Dentecoſtes demiſ/ Sermo aſetche ſioue ſpirituſſancti: Sermo I C.XXXV Moſvon ſt illã ſingularẽ inſignẽq; victoꝛiã Mkümniſ q̃ public ppugnatoꝛ mũdo ⁊ miliita unteline uit ⁊ vicit:poſtq; fragilitatẽ cõditio⸗ unonorin js nf̃e non ſolũ de inferis eruit: ſ̃ etiã in re. RN ghi ſui excelſa ſubuexit:in bac die iuxta vᷣbũ iine Nenin uinet R rtiinin Munnfiz S= ☛n nogſie Adleplte⸗ Ber.O.Lxxxv. Feria ſcdᷣa pentecoſtes:E Joh. 14. Nenenmgiin N nlioſiunns nhei nwebie iggidti agd expectationẽ tanti muneris ſparata:illũ ninden. Ehetirchon Nrclrtörene ke nieüih griseſriog nini⸗ paſe 1 an abies rin. Abterd Mecind nuns deotatginns clli. Vutecb⸗ Ntüteirgeni n mieuegetn nlöchuden 4mmnusenceß⸗ bolciröbe. Qlirananela Gnunninnil Pbonteheli haedebllaten herezuautas nolanghen, anebabiandd auſen mytlenge. gaborurui 1An. iutiſir ii in ceeun 4 C QLucf. 12. Deut. 4. dabit vobis. Aliũ vtiq; nõ minoꝛẽ:aliũ ꝑa/ Da pfe mittẽdꝰ.QQuãta ⁊ q; ineffabilis pietas E pleau vobiſcũ ſit in ęternũ. Affuit & in hac opꝑatiõis:ſᷣ ꝑ ipſã pᷣſentiã maieſtatis:atq; in Jã quidẽ chꝛiſtũ ꝑ vniuerſa poterãt pſᷣdicare ſᷣ adhuc ꝓ chꝛiſto vſq; ad moꝛtẽ certare non poterãt: vſq;adeo vt nullũ ex diſcipulis co- ronauerit palma martyꝛij ante aduẽtũ ſpũſ⸗ ſancti. Pꝛęterea iã receſſerat ex oculis eoꝛũ dñs ieſus qͥ eos ſᷣdicatione viſibili os ad os loquẽs coꝛroboꝛabat: ⁊ virtutũ miraculis ĩ/ niſſet: verũ deũ eẽ cognoſceret.Et aliũ indt ſtruebat:⁊ dũ cũ eo erãt:facile credebãt ꝗᷓ vi debãt. Fides adiuuabat᷑ aſpectibꝰ:pᷣſentibꝰ ꝑaclitũ: Aaieſtatis intellige ſociũ:quẽ ma⸗ H ieſtati ꝓſpicis cõparatũ. Et ego rogabo in / ↄfirmabat᷑ opꝑibꝰ:ſigniſ ac vtutibꝰpaſceberk. qͥt patrẽ:⁊ aliũ ꝑaclitũ dabit vobiſ. bene Voſtq; vo dñjs ieſus ſublatꝰ ex oculis eoꝛũ Acti.ii⸗ ſub titulo ꝓmiſſionis:diſtinctionẽ applicuit receſſit in cęlũ:nõ ſufficiebãt atronite ac tre trinitatis. Pat᷑ eſt qͥ indicat᷑ rogãdus: filius pide eoꝝmentes:non ſufficiebant vt dignũ eſt qͥ intelligit᷑ rogaturꝰ:ſpũſſãctꝰ qͥ ꝓmitti erat celeſtia ⁊ ęterna cogitare: nec ualebãt adhuc poꝛtare anguſta eoꝝ pectoꝛa diuino⸗ rũ ſenſuũ magnitudinẽ vt poſſent intelliggs chꝛiſtũ: quõ erat verbũ deꝰ apud deũ: ſic eis Job.i. ipe dñs adhuc ĩ coꝛpe cõſtitutꝰ euideni inſi/ nuat dicẽs: Multa habeo vobis dicere: ſed gos. 16. nõ poteſtia ea poꝛtare modo:cũ aũt venerit iterũ hũanis diuina miſcent᷑: id eſt vicanus ſpũs viitatis ipſevos docebit omnẽ vᷣitatẽ. redẽptoꝛis: vt bñficia ꝗᷓ ſaluato: dñs incho · Tides ꝙ poſt diſceſſionẽ adoꝛandę ſũmęq; auit: peculiari ſpũſſancti virtute cõſũmet: et virtutis diſcipuloꝝ pectoꝛa dilatata ſũt: ad qð ille redemit:iſte ſanctiſicet: qð ille acqᷣſi ſuſtinẽdã magnirudinẽ diuim lumis:⁊ inteil uit: iſte cuſtodiat: ac ſic vnitas deitatis per ligentiã vitatis? Deꝰ itaq; ẽ qͥ põt poſt mu/ vnitatẽ gre ac muneris apꝛobat᷑:vt ſpũſſan niſicenti ſuã accumulare gratiã: augere ſa⸗/ ctus deus in ſuba vnꝰ: in ꝑſona aliꝰ: ęquali piẽtiã: ↄfirmare cõſtantiã. Videamꝰ añ vi/E miſeratiõe vnicꝰ:ęquali reuerẽtia ſit colẽdꝰ**G ſitationẽ cęleſil cõſolatoꝛis:quãtũ eiſ de ma Ergo ſpũſſanctꝰ i hac die ad ſꝑata ſibi aplo gnanimitate: quãtũ de ꝑfectõe defuerit. HlG· rũ ſuoꝝ tẽpla: velut imber ſanctiſicatiõis i pmũ cũ eũ ſupᷣG tumẽtia maris doꝛſa vidiſſẽt Mattb.i4. lapſus eſt: Mõ iã viſitatoꝛ ſubitꝰ:ſᷣ ꝑpetuus ſubſtratis fluctibus ambulantẽ: et cum aq̃/ cõſolatoꝛ: ⁊ cohabitatoꝛ ęternꝰ. Na ſicut de rum iter inſtabile ſp diuinis ſolidaret vnda ſemetipᷣo aplis ſuis dixerat: Ecce ego vobiſl- famula veſtigſjs: turbati ſũt dicẽtes: Fan/ cũ ſũ oibꝰ diebꝰ vſq; ad cõſũmationẽ ſęculi: taſma eſt:⁊ ̊ timoꝛe clamauernut.Poſt in- ita etiã de ſpũſancto:ꝑaclitũ inqᷣt dabitvob fuſionẽ vo ſpũſſãcti iã nõ dicũt qꝛ fantaſfma eſt:ſ in pᷣncipio erat verbũ:⁊ bũ erat apud vob.i. Deũ:⁊ deꝰ erat vbũ. Et iterũ: Erat inqͥt lux vera:ꝗ illumiat omnẽ hoiem venientẽ i hũc mũdũ.Et apfus dicit: Quia ipſe ẽ ante oẽs cołi. ⁊ oĩa ꝑ ipſũ cõſtãt. Vnꝰ aũt ex diſciplis po tius oꝛbiſ impleret᷑: ⁊ apꝛopinquãtes ad eo- mas nõdũ hui⸗ muner bñdictiõe ditatꝰ: cũ rũ doctrinã dei flerẽt capa ces atq; ꝑticipes. in coꝛꝑe iã gloꝛiflcato:in coꝛꝑe iã cęleſti ꝑ car Sedit &̊ ſuꝑ ſingłos q̃ſi ignis: de qͥ ſaluatoꝛ nis vulnera deũ ꝗreret:⁊ ad credendã incoꝛ/ nf̃ teſtatur: Ignẽ veni mittere in rerrã.De q̊ ruptibilẽ diuinitatẽ fixuris clauoꝛũ ⁊ cicatri dictũ eſt: DPeꝰ nr̃ ignis cõſumẽs ẽ. Ipſe ita cũ teſtimonijs indigeret: MNiſi videro inqᷣt ĩ Joh.ꝛ0. apłos ſuos viuę luci fonte ꝑfudit:vt ipi poſt manibꝰ eiꝰ fixurã clauoꝝ:⁊ mittã manũ meã modũ vniuſũ mũdũ tãq; duodeci ſolis radij iĩlatꝰ eiꝰ:nõ credã.Aliꝰvo iã ſanctiſpũs eru/ ac totidẽ lãpades vᷣitatis illuminẽt: ⁊ inebꝛi ditiõe repletꝰ:conſidẽter exclamat:Qð erat · Joh.I. ati nouo vino repleãt atq; irrigẽt ſitiẽtia coꝛ ab initio: qð audiuimꝰ:qð vidimus oculis da pploꝝ. Indramꝰ B; loco poſt reſurrectionẽ noſtris: quod ꝑſpeximus: et manus noſtrę vł aſcẽſionẽ dñi:qͥd adhuc adijci poſſit aplo⸗ palpauerunt:de verbo vitę:et annũciamus rũ ꝑfectioni ꝑ ꝑticipationẽ ſpũſſancti. Erat vobis vitã ęternã:quę erat apud patrem:et quidẽ in eis fides: ᷣ ſiducię cõſtãtia deerat. axaruit nobis.Et iteꝝ alio loco paulꝰapls ſuũ ſanctũſpm̃ donauit:de quo iã aplis ſuiſ dixerat:Et ego rogabo patrẽ: ⁊ aliũ ꝑaclitũ clitũ:id eſt ſilis glię vel naturę eiuſdẽq; ſub/ ſtantię:vt diſcipuloꝝ ſides veridica ſpõſiõe quẽ ſibi a dño in locũ dei ꝓmiſſũ eſſe memi/ redẽptoꝛis? Hominẽ poꝛtauit ad cęlũ:⁊ deũ miſit ad terras. Quãta eſt auctoꝛi cura pꝛo inſtauratiõe facturę ſuę? Ecce iterũ noua de ſuꝑnis medicina mittit᷑: ecce iterũ infirmos ſuos ꝑ ſeipſã maieſtaſ viſitare dignat᷑.Ecce le fidelibꝰ ſuis nõ iã ꝑ gratiã viſitatiõis et vaſa nõ iã odoꝛ balſami:b ipa ſuba ſacri de/ fluxit vnguẽti:ex cuiꝰ fragrãtia latitudo to/ 7 Bancti Aluguſtini de tempoꝛe N i hoc itaq; muſtd ſpiritales aię inebꝛiatę: et penitus cõmutatę:abſtinẽtiã delitijs: vigi⸗ pleamur iocũdis pᷣcioſiſq; odoꝛibꝰ caſtitat: ſidei ⁊ cõpũctiõis incẽſo:balſamo beniuolẽ/ zmate der ntnign . „ ſzg. . 2 ſiglent⸗ 2. orl. 5. tante maich Et eaplerat Alarnn: Käucls lias dulcibi ſomnis: pauptatẽ diuitiis ane ntun⸗ rpteſtat᷑: Et ſi cognouimrm carnẽ xpᷣm: ponũt.Arduũ ↄtra vitia laboꝛẽ iocſidiſſimãũ rgzgtod G ß nũc iã nõ nouimꝰ. Beatꝰ petrꝰ dñi paſſise cõputant voluptatẽ. DLulceſcũt eis vilia: frnt iã ꝓxima:nõdũ diuina ꝑacliti inſpiratõe fůũ ꝗpᷣus fuerãt pᷣcioſa vileſcũt. DNiligũt inimi⸗ gauſnen Matth.⁊6. datus:nolẽs a ſe chꝛiſtũ coꝛpalier ſepari:in cos ſuos:⁊ bñfaciüũt his qͥ ſe oderũt:nõ con/ uulun traditoꝛẽ ⁊ gladiaroꝛes gladiũ ſtrigit: ⁊ vim uicunt᷑ indignãtibꝰ: nõ irtitant ĩ opꝛobꝛijs: n ſicii eſnmarepllenda. Seeran autẽ plenꝰ nõ frangunt᷑ in iniurijs: pꝛſus hoꝝ nihil ſen Gnn ſpũſancto: iã nõ in tra chꝛiſtũ reqrit: ſᷣ apꝑto tiũt ppter feruoꝛẽ ſpũſſancti:⁊ ꝓpter ęternã g, (pdendie clo viit gloua veiꝛnec ia ve vindicra cogi retributiõʒ. Hoc ſyintali mero calebar mar⸗ nifrenen Acnl.7. Pß. ed ſecutoꝛibſuis exoꝛat ⁊ ſupplicat: tyꝛes: qu abijciẽtes ⁊ poſt ſe iactãtes oiaſe⸗ I gm Pnene ſtarussilie b pe. Unte aduentů culi biandimẽta: ibãr ad paſſiöes: obliuiſe55 Mhen Wattb. 26, 2 ancti ſo ipſo crucis dñicę tꝑe: alij ex tes facultates ⁊ affectiões:pfimonia ac ma/ in diſcipulis effugant᷑:alij vniꝰ ancillę voce ter trimonia ſua:⁊ vincẽtes armatã ↄtra ſe par/ 4 Mec rent᷑: ⁊ metu coꝛda trepida penetrãte: dim uuloꝝ pignoꝝ fletib pietatẽ: vociferãtes qᷣ ſtullintin ſuü negare cogunt᷑:poſt illuſtrationẽ vo ſpi dem parẽtes:puluerẽ mittẽtes ĩ capita ſua: nunta; Nl Aar rituſſancti æ coſirmationẽ: cuſtodijs exeruci z matres facies ſuas auulſis crinibdilacerã all ct Act.5· ati:verberibꝰ afflicti:ibant gaudẽtes:qꝛ di / tes.Sed illi hęc oĩa tanqᷓ; ebꝛij nõ videbãt: lektölutt gni eſſent ꝓ chꝛiſti nomie ↄtumelis pati.Et nec cosſcebant ſuos:qꝛ infuſo ſcoꝛdijs ſuis Nuteguunit Mattb.26. qui ante negauerãt cũ iuramẽto: qꝛ nõ noui ſpũſancto ad doloꝛes: ad ſupplicia tanq; ad thnlic mus holĩem iſtũ: nũc ꝓpt᷑ eũ in ſuplicijs gio cõſolatiões ⁊ ad ſmia feſtinabãt. Itaq; an⸗/ J n Nbciſi riant᷑:æ oꝑante in ſe ſpũſancto:parũ putant niuerſariũ quidẽ diẽ celebꝛamꝰ de aduentu mn paltee eſſe q ꝓ chꝛiſti amoꝛe patiunt᷑. Et qui ante ſpuũſſancti: ſed nos ita agamus: vt quotidie inmnhül verhis deterrebant᷑: nũc pęnis ⁊ cruciatibuſ eũ ad nos caſtis oꝑibꝰ caſtis pectoꝛibꝰ inui ndtbie roboꝛant᷑:⁊ chꝛiſtũ dñũm nõ ia vocibꝰſ̊j moꝛi temꝰ. Ita em̃ puri atq; purgati ſenſibꝰ ? co⸗ Dnit) nntpeneian bus cõſitent᷑:ac dilectiõis magnitudinẽ: ſan gitatiõibꝰ eſſe debem: ita nos opꝛotetoꝛi izuſt guinis effuſiõe teſtant᷑: Et int bęc calefacti ? coꝛdi adhibere cuſtodiã: vt nos dignos eiꝰ Mr ieſaiii Bo. S. accenſi mero dñicę charitatis exclamãt: Hõ viſitatiõe ⁊ illumiatõe faciamꝰ: æ videamur MWEl 8 ſunt cõdignę paſſiones huiꝰ tuis ad futurã liberi eſſe ab omni imundicia cogitationũ: ſhönirbe gloꝛia ꝗ reuelabit᷑ ĩ nob.Ergo beati apli illo qꝛ vt dixi: Peruerſę cogitatiões ſeparant 4 Saß. 1. Nnoei Aucj.12. ſidei igne feruẽtes: de à ipſe dñjs dicit: Ignẽ deo.Studeamꝰ liberi eſſe ab omni obtrecta uig iegdnte geni mittere in terrã: ⁊ qͥd volo niſi vt accen tione omniq; malitia:qꝛ in maliuolã animã ickni . at: ab impia multitudine putabant᷑ ebꝛij ⁊ nõ ingredit᷑ ſapiẽtia: nec habitat in coꝛpo ſen gicnin Acij.ꝛ. muſto pleni.Et dicebãt ad inuicẽ: qꝛ muſto ſubdito peccatl.Per irã ac ſuꝑbiã:aię negli/ Nin motclias pleni ſunt iſti. At vo nouo viuo repleti erãt gentiũ:ſpũſſancti cuſtodia ? ꝓtectõe nudã⸗ iilin Wares qꝛ ſpũſancto iã fuerãt innouati:⁊ aparebat tur. Non ꝑ hmõi paſſiões cõtriſtemꝰſpm̃/ Pſftan Pi Mattb.9. ĩ eis qð ipe dñs dixerat: Nouũ vinũ i vtres ſanctũ:ſᷣ potiꝰ eũ ad ſedẽ coꝛdis nr̃i iã glicigt nouos mirtedũ eſt. Iſtud vᷣo nouũ vinũ nõ hũilitatis et pacis mälnetalneaicer es Ut i putem ſolos tũc aplos ſuſcepiſie.hoc mu/ letiſicemus eum oꝑibus ⁊ ꝓfectibꝰ noſtris: – ſto inflaman?᷑: ⁊ hoc ſclaro poculo quotidie quia ipſe dicit: Suꝑ queʒ requieſcã:niſi ſuꝑ eſa.⸗ Nrtirf, inebꝛiant etiã coꝛda ſideliu: æ aię ↄuertẽtiũ. bumilẽ ⁊ quietum: et trementem ſermones e. aſr E5. frequẽter ſieri videmus: qi ꝓ deſideris meos: Si ergo ꝓmereri cupimꝰ tanti viſita/ hcn ſalutis ſuę parẽtes ⁊ patriã ſuã fugiũt.Exe/ toꝛis ingreſſũ:mũdemꝰ pꝛimũ domũ ai ſolee unt nullo cõpellente de tra ⁊ de cognatione ab indignis carnalis cõcupiſcẽtię paſi S Reine⸗ ſua: ⁊ moꝛtui huic mũdo:alioſ ſpiritalit aia. nals cocupicene pantol: nanoef ta: æ⁊ moꝛtui huicmũdo:alioſ ſpiritalit aia/ a ſupbię dñatiõe: a fetoꝛe iactãtię: a tepoꝛs boptinſi⸗ ru inquirut paretes: ⁊ liberi ſõ iugo veniũt: hoꝛroꝛe:de qͥ ipſe dñs dicit: AVtinã inqᷣt fri Apod. dingen ⁊ pauloante elati atq; ſublimes hũilia affe gidus eſſes aut calidꝰ: nũc vo qꝛ tepidꝰ es: H lie we ctant: ſuꝑba faſtidiũt: ⁊ cupiũt eſſe qð ante incipiã te euomere ex oꝛe meo:id ẽ ex vilceri mii deſpexerãt: a odiſſe incipiũt qð fuerat. Pꝛę/ b⸗= mei itimi coꝛdis expuè. Pꝛeparemꝰite udginx Rnd heſpucs:inturo v ametikoeg: cterna hãc domũ qͥtidie ad ſacri retis adlusellecses uß n patriã cõtẽpta paliũ falſitate ſuſpirãt. diuſis ꝓbabiliũ moꝝ floꝛibꝰ adoꝛnemꝰ. Re/ ſonitn blaceri ldebi is ſuis Mihed duenun notidie einvi ſbeeco⸗ Ntetonl ? gosel deamur Mrants Si obneca cepoe ieneg., en'ſomnn oens cena Koſtns: nillog e44 mmones i icoanOu epi i⸗ c. LxxXVI ſanct a3 H 2 vᷣtutibꝰ inſertis:deſtructa ĩ noð habitatõe diaboli: muremur in templũ dei: vt tã beat hoſpes nitido delectatꝰ hoſpitio: ſtabilẽ ac ecm ad nos ille deſcẽdit:vt nos ad illũ poſſi mus aſcendere:cui eſt gloꝛia cũ pr̃e ⁊ ſpũſa cto in ſecula ſeculoꝝ: Amen. Re Ogdlierni diei ſolennitas dñidei ma/ gni ⁊ magnę gratię ꝗ̊ ſuꝑfuſa eſt ſuꝑ 2 nos recoꝛdationẽ facit. Deo em̃ ſolẽ/ nita ꝛat᷑: ne qð ſemel factũ ẽ:de memo ria deleat᷑. Solẽnitas em̃ ab eo qð ſolet ĩ an no:nomẽ accepit:cQuõ ꝑennitas flumis di/ cit᷑: qꝛ nõ ſiccat᷑ ęſtate ſᷣ ꝑ totũ annũ fluit:iõ ꝑenne: ꝑ annũ:ſic et ſolẽne qð ſolet in anno celebꝛari. Celebꝛam?ꝰhodie aduentũ ſpũſſã/ cti. Dũs em̃ ſpmmſanctũ de cęlo miſit quẽ in terra ꝓmiſit: ⁊ qꝛ ſic ꝓmiſerat de cęlo eẽ mil⸗ ſurũ:non põt ille venire ait:niſi ego abiero: dũ aũr abiero mittã illũ ad vos: Paſſus ẽ: moꝛtuꝰ ẽ:reſurrexit:aſcẽdit: reſtabat vt iple ret qð ꝓmiſit. Hoc expectãtes diſcipuli eiꝰ: Actj.i. gĩię vt ſcriptũ ẽ centũ viginti decuplato nu/ Sermo Eodem die: de aduentu ſpirituſ⸗ mero aploꝝ. Duodeci em̃ elegit ⁊ cẽtũ vigin ti ſpm̃ miſit.hhoc & ꝓmiſſũ expectãtes ĩ vna domo erãt. Oꝛabãt:qꝛ deſiderahãt:iaʒ ipſa MWattð.. flde:qð ipᷣa ofone:ipſo ſpãli deſiderio:vtres noui erãt: vinũ nouũ de cęlo expectabat᷑ e ia ſcðᷣa pẽtecoſtes. B tie: thimiamate charitati:vt ãputatis vitijſ . . gra nouitas ẽ.Quãtocũq; hõ in meliꝰ fuerit inouatꝰ:tanto amplius capit:qð veꝝ ſapit. Bulliebat muſto:⁊ muſto bulliẽte linguę gg tiũ 3Dat ⁊? mõ. Quare & nemo loquit᷑ liguis oim gentiũ:ſicẽ loqᷓbat᷑ qͥ tũc ſpũſancto iplebat᷑: Quare? Quia qs illud ſigniſcabat impletũ eſt.Quid ẽ illud? &α celebꝛauimꝰ qdrageſi⸗- mã:recolite:qꝛ cõmẽdauimꝰvob dũim ieſum xpᷣm eccliã ſuã cõmẽdaſſe ⁊ aſcẽdiſſe. Quę⸗ rebãt diſcipuli: Añ erit ſinis ſeculi? Et ille: ANetj.i. Nõ eſt vrjm ſcire tꝑa vłmomenta quę pater poſuit in ſua poreſtate. Adhuc ꝓmitebat qð hodie cõpleuit.Accipietis virtutẽ ſpũſſã cti ſuꝑueniẽtis in vos:⁊ eritis mihi teſtes in hierim: ⁊ i tota iudęa ⁊ ſamaria: ⁊ vſq; i ſined erę.Ecclia tũc ĩi vna dvomo erat: accepix ſom̃ ſanctũ: in homib paucis erat:in linguis to/ tus oꝛbis erat. Ecce qð tendebat modo. HNaʒ ꝙ ülla ecclia parua: linguis oim gentiũ loqbat᷑:qͥd ẽ ꝙ ecclia iſta magna a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſuʒ linguis oim gentiüũ loquit᷑e Abõ implet᷑ qð tũc ꝓmittebat᷑. Audiuimuſ: videmus.Audi ſllia ⁊ vide:ipſi reginę dictũ Nz. 44. eſt: Audi filia ⁊ vide. Audi ꝓmiſſũ:vide cõ/ pletũ:nõ te fefellit deꝰ tuꝰ: nõ te fefellit᷑ ſpõ/ ſus tuus:nõ te fefellit qͥ ſuo ſanguie te dora uit:nõ te fefellit qͥ de fęda pulchꝛaã:de ĩmũda virginẽ fecit.Lu tibi ꝓmiſſa es:ſᷣ ꝓmiſſa in paucis:implet⸗ i multis. Hemo & dicat: Ac- epi ſpmſanctũ re non loquoꝛ linguis oim venit. Jã em̃ fuerat magn“ botrus ule calc Senhin vultis hr̃e ſpm̃ſanctũ:intendite Job.7. tus ⁊ gliſicatꝰ.Legimꝰ em̃ ĩ euãgelio:Spũs em̃ nõdũ erat datꝰ:qꝛ ieſus nõdũ fuerat glo D rificatꝰ. Jã qͥd rũdit:audiſtis magnũ mira- culũ:Os qui aderãt vnã linguã didicerat. Venit ſpũſſanctꝰ:impleti ſunt: cperũt loqͥ liguis varüs oiĩim gentiũ qs nõ nouerãt nec didicerãt:iᷣ docebat ille qͥ venerat:intrauit: ipleti ſunt:fudit.Et tũc h̊ erat ſignũ:quicũ/ ꝙᷓꝛu aſpiciebat ſpm̃ſanctũ ſubito implet ſpũ: liguis oĩm loq bat᷑:nõ illi ſolũ centũ viginti. Docẽt nos lę ipᷣę: poſtea crediderũt hoies: baptiʒati ſũt: acceperũt ſomſanctũ:linguis oĩm gentiũ locuti ſũt. Expauerũt qͥ aderãt: alij admirates: alij irridẽtes: ita vt dicerent: Iſti ebꝛij ſunt: muſto pleni ſũt. Ridebant ⁊ aliqdveꝝ dicebãt. Impleti em̃ erãtvtres no Matth.9. uo vino.Audiſtis cũ euangeliũ legeret᷑: Me/ mo mittit vinũ nouũ in vtres veteres:ſpiri/ talia nõ capit carnal. Carnalitas vetuſta ẽ: frẽs mei: Spũis nr qͥ viuit ois hõ:ala vocat᷑: ſpũs nr q̊ viuit ſingulꝰ qͥſq; hõ:aia vocat᷑:et videtis qͥd facit aĩa in coꝛꝑe.Oia mẽbꝛa ve⸗ getat:ꝑ oculos videt:ꝑ aures audit:ꝑ nares olfacit:ꝑ liguã loquit᷑:ꝑ manꝰ oꝑat᷑:ꝑ pedes ambulat:oibꝰſił adeſt mẽbꝛis vt viuãt:vitã dat oĩbꝰ: officia ſinglis.Hõ audit oculꝰ: nõ videt auris:nõ videt lingua:nec loquit᷑ aur ⁊ oculꝰ tñ viuit:viuit auris: viuit lingua: officia diuſa ſi:vita cõis. Sic ẽ ecclia dei: in alijs ſanctis facit miracula:in alus ſanci lo/ quit᷑ vitatẽ:ĩ aljs ſanct cuſtodit vᷣginirxatẽ: i alijs ſctis cuſtodit pudicitiã ↄiugalẽ:i alijs hoc:in alijs illud:ſinglłi ꝓpꝛia oꝑant᷑:Fᷣ ꝑiter viuũt.Qð aũt ẽ aia coꝛꝑis hois:hoc ẽ ſpũſ⸗/ ſãct coꝛꝑis xpᷣi qð ẽ eccłia:hoc agit ſpũſſãctꝰ i tota ecclia:qð agit eccłia ĩ oĩibꝰ mẽbꝛisvniꝰ coꝛꝑis.Sed videte qͥd caueatl:videte qͥd ob ſeruetis:videte qͥd timeatis.CLõtingit vt in boſpes!: etat/hoſpi pfluebãt. Nũquid mõ frẽs nõ dai ſpui⸗ E Prr ꝑpetuã ĩ nobis faciat mãſionẽ. Pꝛopter Ditens Aintidane eſt dignd acci BGer. C.LxxxvVII C. LXXXVIII. Fe. III. III pẽ. ſer. . —. coꝛpe hũano: imo de coꝛpe aliaõ ſcidat᷑ mẽ itaq; dono ſpſſancti ꝓꝛſus alieni ſũt:q ode N ſucic bꝛũ: manꝰ: digit : pes:nũquid pciſũ ſequi rũt gratiã:qͥ ſocietatẽ nõ retinẽt vnitatt.Ci/ bttlb ala:Ciũ in coꝛꝑe eſſet viuebat: pᷣciſũ amittit cet em̃ etiã ipi hodie ſolẽnit᷑ cõgregent᷑: licet . Feleren vitã. Sic ⁊ hõ chꝛiſtianꝰ catholicus eſt dũ in iſtas audiãt lectiões:qᷣbꝰ ſpũſſãctꝰꝓmiſſꝰ⸗ ſin ni tenn coꝛpoꝛe viuit:pᷣciſus heęreticꝰ factꝰ eſt mẽbꝛũ miſſꝰẽ:ad iudiciũ audiũt:ñ ad pᷣmiũ.Quid fecnis amputatũ:nõ ſequit᷑ ſpiritꝰ. Si ergo vultis em̃ eis ꝓdeſt ꝑcipere auribꝰqð coꝛdibꝰreſpu/ u fielie viuere ð ſpũſancto: tenete charitatẽ:amate unt:⁊ eius diem celebꝛare cuiꝰlumẽ oderũt: nu nl veritatẽ: deſiderate vnitatem: vr ꝑueniatis Vos aſit frẽs mei:mẽbꝛa coꝛꝑis xpᷣi:germĩa . wrl ad eternitatem: amen. eriraeisꝛſitt pacis:hunc diẽ agite lęti:cele/ achl ————— ꝛate ſecuri.Hoc em̃ in vobis implet᷑ qð illis Nt⸗ d⸗ Stẽ gogẽ die: Homelig de eo ꝗð diebqñ venit ſpäſtancr'plignabak. Be em̃ iiccnl ſerxriptũ eſt i euãgelio im Jobannẽ: tũc quaſpmſanctũ pcipiebat etiã vnꝰ hõ lin inann gob.ʒ. Dic deꝰ dilexit mnũdũ ⁊c̃.ꝗᷓ ſumꝑta guis oibloqbat᷑:ſic ⁊ nũc ꝑ oẽs gentes oibꝰ Pduunins eſt de expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. linguis ipſa veritas loquit:in q̃ ↄſtituti ſpm ſteni Sermo eria tertia pentecoſtes:De miſ/ nſanctũ habetis qͥ chꝛiſtũ ecclia loquẽte omi/ Fiſman CLXRXX ſioneſ üſtancit: erino arſan i bus linguis vobis ſciſmate diſcidetis. ike 4 NJes nobis frẽs gratꝰ illuxit qͥ ſancta e&A . mlia uld NA ecchia fideliũ fulget aſpectib feruet i re eode die: 0 melg oogaan lngnson ¶coꝛdib. Celebꝛamꝰ quipe iſtũ diẽ nitu e enagelio em zobannes: rdl A aAEze . Ammen améẽ dicovobis q̊ nõ intratꝑ 7os. 10. chari. dñs ieſus chꝛiſtꝰ reſurrectiõe:aſcẽſiõe gloꝛi⸗ oſtium c. que habet᷑ i fiti neochu⸗ ſicatus miſit ſpm̃ſanctũ. Sic em̃ ſcriptũ eſt doctoꝛis I e e in erP0 enos P Ensdeld Job.7. in euangelio cum diceret:Si qͥs ſitit veniat de erbi 81 e. E rltter erm es imocli ad me ⁊ bibat: Qui credit in me: flumia flu,· Oe Cerbis domini. xlix. . in1 ent de ventre eius aquę viuę.Euãgeliſta ſe/ Fera Quarta pentecoſtes: de miſ/ Sermo. c. Mhie cutus exponit ⁊ ait: hoc aũt dicebat de ſpũ ſione ſpuſſancti:Serma I LxXxXXVII Pegit quẽ accepturi erãt credẽtes in eũ. Nõdũ em tres chariſſimi hodierna die an/A Ponnden erat ſpũs datꝰ: qꝛ ieſus nõdũ fuerat gliſica⸗¶ mmuerſaria ſolẽnitas agitur: qua die Huſanctu tus. Reſtabat & vt clariſicatio ieſu cũ reſur ·½ VWdñs noſter ieſus chꝛiſtus ſpmſanctũ Mholen rexit a moꝛtuis ⁊ aſcẽdit ad c-los:iam darek Waclitũ miſit quẽ diſcipulis ante ꝓmiſit.DOi ligrin ſpũſſanctꝰ ab eo miſſus a qͥ ꝓmiſſus: ſicur æ/ verat em̃: Hõ põt ille venire niſi ego abiero. Joh.16. ſnguelo⸗ factũ eſt. Quadraginta em̃ dſis poſt reiurrè uadrageſimo itaq; die pꝰ reſurrectiõʒ ſuã fücaladͤ ctionẽ diebcũ diſcipulis cõuerſatꝰ:aſcẽdit ĩ/ cui⸗ſolẽnitatẽ añ decẽ dieſ egimꝰ:aſcẽdit ĩ c ilecden cclũ: et die qͥngeſimo quẽ hodie cęlebꝛamꝰ lũ: nec ĩmemoꝛ pollicitatõiſ ſuę:hodie miſit Act. ·ißg bleti eſt Actj.x. miſit ſom̃ſanctũ:ſiẽ ſcriptũ ẽ: SFactꝰẽ ſubito ſpm̃ſctm̃:qͥ ipleti ſũt pᷣus cẽtũvigiti:qᷣ ſi X·frftue euiiitpin ſon“ꝰ de cęlo: q̃ſi ferret᷑ flat vehemẽs:et viſę rãt cõgregati:eandẽq; dñi ꝓmiſſionẽ fldelit nouumin ſũt illis linguę diuiſę ſiẽ ignis:qͥ inſedit ſup expectabãt. Scniptũ eſt em̃:Subito de cloo uul. ah⸗ vnũquẽq;: ⁊ cęperũt linguis oĩbꝰ loqui qu? ſonꝰ factꝰ ẽ:q̃ſi ferret᷑ ſlatꝰ vehemẽs ⁊ vilę ſe n gihuolo B ſpũs dabat eis ꝓnũciare. Flatꝰ ille a caDarna/ illis liguę diuiſę ſic ignis qͥ ⁊ inſedit ſuꝑ vnũ üſunt,) li palea: coꝛda mũdabat. Ignis ille fenũ ve· quẽq; illoꝝ ⁊ cęperũt linguis oĩibꝰloqui quõ iitg teris ↄcupiſcẽtię ↄſumebat. Linguę illę qbꝰ* ſpũſſanct dabat eis ꝓnũciare. Flatus illea Hiſancho loqbant᷑ a ſpũſancto impleti: ꝑ oim gentiũ carnali palea coꝛda mũdabat:igniiſ ille fenũ eit linguas futurã eccleſiã deſignabãt. Siẽ em̃ veteris cõcupiſcẽtię cõſumebat. Itaq; qwe gufin Señ.ii. poſt diluuiũ impietas ſuꝑba hoim turrim tũc placuit ſpũſſancti ſigniſicari hᷣſentiã: vt ſotuet⸗ dlfſim ędiſicauit excelſ: qñ ꝑ liguas diuerſas qui eum accepiſſent linguis omibꝰ loq̃rent᷑ lniſei diuidi meruit genꝰ hũanũ:vt vnaquęq; gẽs Pꝛius itaq; videamꝰ bꝛeuit᷑ qre dixit qñ eũ ſaltszlin lingua ꝓpꝛia loqᷣret᷑ ne ab alijs inteligerek: ꝓmiſit: Mõ põt ipſe venire niſi ego abiero. nugdĩ Sic hũilis fideliũ pietas eaꝝ linguaꝝ diuer Meq; em̃ ſeꝑabilẽ a filio dei ſpũſſãctꝰ:aut i/ buynt ſitate ecclię cõtulit vnitatẽ: vt qð diſcoꝛdia porẽs erat eo pſſente venire a qͥ nõ põt oino iaz diſſipauerat:colligeret charitas:⁊ huani ge- diſcedẽ.Sʒ qm̃ diſciplis adhuc inſirmis foꝛ/ bgrir⸗ neris tanq; vnicoꝛpis mẽbꝛa diſꝑſa ad vnũ mã ſerui dnñs demõſtrabat:in ᷓ vᷣbũ caro fa/ hn caput chꝛiſtũ cõpaginata redigeret ⁊ ĩ ſancti ctũ eſt et habitauit inobis: Cauſã vo ſerui: H coꝛꝑis vnitatẽ dilectiõis igne cõflaret. Ab q̊ id eſt carnẽ dñi etiã carnaleſ poterãt intuen: niin .ẽfẽW Eg Ten Sb. A Ortauag rirs heren õ er. C. LXXXIX. In feſto ſancte Trinitatis: Bei ni nüntt 4Pbil. Foꝛma autem dei in qua nõ rapinam aMl X. arbi Gn tratus eſt eſſe ſe equalẽ deo: annnaen nida Ranmiu⸗ entib csſtnutierbocen erctie finc ſpiritalibus cogitari: pꝛopterea dixit: Mon A ſi wmembeie coꝛhio ehꝛiſtiꝛſponle⸗ chꝛili⸗ Knüg Zob. 16. põt ille venire niſi ego abiero: Tãqᷓ diceret: ſiud 3 du ſe⸗ Sufferetes inuicẽ in dilectide Ep;. 4. candſin q́;diu circa meã carnẽ occupat᷑ veſter carna/ Pacſe Gicerege vnitatem ſpuͦs in vinculo – lis affectus: tamdiu meã diuinitatẽ nõ ſuſci mulck:ihi ſe q; vbi ſcepit vt ſuſtineamus Neiign pit ſpiritalis veſter obtutus. Hono em̃ ſpiri vnitatis: bi⸗ ir dilectõez: vbi ſpm noiauit agieicd tuſſancti ꝓmiſerat eos introducẽdos in om domus dei endit vincull vaeis. Pec en innii tsle Atctj. 15 nẽ veritatẽ: ſicut ſcriptũ eſt: Fide mũdans talẽ patrẽfe rinis lapidibꝰ fabꝛicata: in d R Wattö. . coꝛda eoꝛũ. Beati aut mũdo coꝛde: qm ipſi ecuibs ẽfamilias delectat habitare: cuius — deoeii Vigebuͦt Apſectti it itaq; coꝛꝑalis foꝛma zuius diuiſiõis nõ debet offendere. dñi a coꝛꝑalibꝰ oculis eoꝛũ: vt ꝑ ſt 1 dsgentese vt ꝑ ſpmſanctũ . inn . B diuinitas dñi inſinuaret᷑ coꝛdibꝰ eoꝛũ. Mũc cri ke⸗ eoge die: Momelig de eo as lgtiän deinde videamꝰ qre cũ h erat ſignũ ſᷣſentie u eſt in enãgelio m Johannẽ: RKZ 4 ſpũſſancti: vt qui eũ accepiſſẽt: linguis om -⸗ in . kolen eſt venire ad me niſi pat᷑ goß.s. AVatj.a. niũ loquerent᷑. Heq; em etiã nũc cum datur ſu g milt nie arexit eu ⁊c. quę ludeto x ſpüſſanctus: qui eum accipiũt: nõ loquunt᷑ i e deexp oſitione doctoꝛis cone linguis omnibꝰ: quo euideti miraculo ſe illo Zbic E. Sier ſer monib? de erbis nimnng. reddeb danöltabar lglen intelligendũ ẽ fra/⸗ (i nin V5. ecoſan chariſſimi: hũc eẽ ſomſanctũ: quo cha/ n feſto ſancte Trin imn S Bo. 5. fitas dei diffundit᷑ ĩ coꝛdibꝰ nr̃is:⁊ quo cha/⸗ ebꝛa⸗ Dñnica in Fllltatie auod ritas eccliã dei ↄgregatura fuerat toto oꝛbe Kes: de ſancta Lrinitate: Sermo Sermo H irarũ: ⁊ 9 tüc etiã vnꝰ hõ potat vt ſomſctem̃ /LVdio frẽ de LXXXIX. Dhsn cccipiẽs linguis oĩm loqret᷑: nũc ſpũſancto tant: esg quidaz inter le diſpu⸗ 1 agregata ipa vnitas ecclię liguis oibꝰ lol. anci⸗ . refgte meu n ſeritut mnden! Pꝛoinde ſi qſq;ᷓ dixerit alicui nrjm: Accepiſti ſtis ex qusſtione r Vlide- de Pötanernane nõ linguis omibꝰ loqris A Qutu vas ſict E denienloſa ir diſpuratio. ksſidi. Reſpòdere debet: Loquoꝛ ſane omnibꝰ . vas ictuc Pecreatorc viſpurar: z ad Nne mir 4 ⸗ narurg ſuę rõneʒ nõ põt ꝑuenire: 3 ant Earandid⸗ 60 ien chril coꝛꝑe:hoc eſt ĩ eccle rit ſcire de myſterio tr inikatſead engeltäg. , iepthe O quit᷑ omnibꝰ linguis. Quid im rünmigfſti tüc aliud ſigniſicat deꝰ ꝑ ſpũſſancti pſentciã an paſuut. Qni em dicſir angelt in lin niſi eccleſi ſuã li uis ẽ iſte rex glię: dñs virtutũ ipe eſt Lé.23. uã linguis omibꝰ locuturã? ꝓm edoleni Matth.9. pletũ eſt itaq; qð ꝓmiſerat dnminꝰ: Nemo rergaeeSilei n Ziele⸗ Auiseiͦ iſte lez. Fntiſr mittit vinũ nouũ in vtres veteres: ſed vinũ Vid Id vieat. om candida veſtimeta eſ⸗ niſoniſci nouum i vtres nouos mittit ? vtraq; ſerua/ lc id diefie: pulchitu din Pdicant: re natura tacent: Ergo ⁊ nos ſimplicit dicamꝰ. biptegn bunt᷑. Merito ergo cũ audirent᷑ linguis om/ Dis ſene natura, vei puctt dicam. nm cti.2. nibus lo qui:nonullt icebat: Hl muſto ple is ſcire naturaʒ dei: hoc ſcito qð neſcias: nec in h cõtriſteris qꝛ neſcias ſcrihnl ni ſunt. Jam em̃ facti fuerãt vtres noui ſan/ ſi. iqꝛ vL angeli ne, e cierũt ⁊ ſilr oẽs creaturę.Sʒ diẽ aliqͥſ:QO hugen ctitatis gr̃a renouati: vt vino nouo: hoc eſt Scredo qð . Sz diegticltQus * neſcio? Quõ chꝛiſtianꝰſum:qͥ Emale ſpũſancto repleti: linguis omnibꝰ loquẽdo ſcio qus l chꝛ An . iſtianꝰ?: Dicã ſimplicit ant igileſei feruerẽt:⁊ eccleſiã catholicã ꝑ oĩm gentiũ lin aliq de ſcri c pturis ꝓferã. O chꝛiſtiane q tibi 1 gch⸗ guas futurã euidentiſſimo illo miraculo pꝛie vigerj nihil ſcire: ſi ſ. Ag ſignarẽt: Ac p h ę viger nihil ſcire:ſi ſcias hocipᷣm qð neſcias: niſenän Et: Ac ꝑ hoc recte credunt᷑ hęretici ſpi,· none mag' plus videris a ceteris ſcire:G ſbibit. ritũſctm̃ nõ hr̃e qͥ diuidũt᷑ a coꝛꝑe:qð ꝑ oms tilis hõ videt lapidẽ: eris lenee Ben⸗ en pidẽ:⁊ deũ putat: Philoſo⸗ ertgic gentes linguis omibꝰ meruit pꝑſonare. Hũc phi vidẽt celũ: Oe⸗ itaq; diẽ dilectiſſimi ſic celeb elũ: a deũ putant. Alij videt ſolẽ: jegothe⸗ ccelebꝛate tanq; mem 2d . n be Fir clis cheiſ. Ho⸗ em̃ fruſtra ce/ ess Puri edarlants e eo Zol vrenn oc eſtis qð celebꝛatis:illi eccleſie deꝰ iiun coherẽtes quã dũs implens ſpũſancto toto zi eogs 5ötoltenn ſund in T ire⸗ tiant n gte ei te cagnon cit ſuã ⁊ agnoſcitur a tileſ aũt iĩ eo qð ſe dicũt ſcre:neſeiüt: ar falla imin . puis: 6 nr na! vanl am Aobis Ppt ſunt ꝗ ꝗᷓ nouerũt: Silłq; cõſidera ꝙ voceris fi/ riue enam. Vobis em̃ delis nõ rõnal. Deniq; accepto baptiſmo h BGer. C. xC. In feſto ſancte Trinitatis: Ger. II. dicimus: Fidelis factus eſt:ſiue factus ſum: credo qs neſcio: ⁊ ꝓpterea ſcio:quia me ſcio neſcire qð neſcio. Sed dicit aliquis.hoc nõ eſt exponere: ſed erpoſitionẽ fugere.Et nos ſciebamus ſcire qð neſciebamꝰ:tu nos dice/ pas ſcire qð ignoꝛamꝰ. Nonne meũ eſt pie ignoꝛantiã conſiteri:qᷓ; temere mibi ſcientiã vendicare? In die iudicij nõ damnoꝛ qꝛ dicã neſciui naturã creatoꝛis mei:Si aũt aliquid temere dixero:temeritas pęnã habet: igno/ B rantia veniã ꝓmeret᷑. Dicamus aliquid de ſcripturis non rationẽ ſequẽtes:ſed auctoꝛi/ tatẽ dñi ſaluatoꝛis.Chꝛiſtꝰ em̃ dicit aſcenſu/ rus in cęlum ad apoſtolos loquens:quibus ſdicat vt magiſter ⁊ dominꝰ. NHemo em̃ no/ uit ſic de natura ſua dicere quõ ipſe qui deꝰ eſt: Mobis aũt ſufficiat ſcire de trinitate:qð dominꝰ exponere dignatus eſt. & ergo di/⸗ Wattð.28. cit ad apoſtolos: Ite ⁊ baptiʒzate om̃s gen/⸗ tes in nomie patris ⁊ fllij ⁊ ſpũſſancti: Tria nomia audio: ⁊ vnum dicit᷑ nomẽ. Non em̃ dixit in nominibus ſed in nomine.Tria no/ mina dicit: et quomodo vnũ ponit? In no/ mine patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti vnum eſt:ſed trinitas eſt nomẽ qð dicit᷑:in nomine patris dei:in nomie filij dei:in nomiĩe ſpirituſſancti dei:pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus vnũ nomen eſt diuinitatis. Sed requis a me quomodo vno nomine tres apellant᷑: Heſcio et libere me neſcire ꝓfiteoꝛ:qð chꝛiſtus voluit indica/ re hoc ſolũ ſcio:qꝛ in hoc chꝛiſtianus ſum:qꝛ C vnum deum in trinitate cõſiteoꝛ. Si autem dixero vnam ꝑſonam eſſe patris ⁊ filij ⁊ ſpi- rituſſancti:ſabellianus axelloꝛ:⁊ incipio nõ eſſe chꝛiſtianus ſed iudęus: quia et iudęus vnũ deũ dicit: et qꝛ patrẽ neſcit ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ ſed natura ſociant᷑. Nidete:hocipſum ſcan- dalum:philipus quõdam aplus ſuſtinebat quãdo dixit ad ipſum dominũ: Dñe oſtẽde Johᷣ.14. nobis patrem. Cui reſpõdens dũs ait:Phi lippe tanto tempoꝛe vobiſcũ ſum ⁊ nõ igno/ uiſtis me.Quividet me videt ⁊ pr̃eʒ.Quid ipſe pater eſt:ipſe filius: hoc impiũ eſt dice/ re:ſed hoc dicit: in eo ꝙ filiũ vides intellige patrẽ. Non em̃ poteſt apellari filius niſi ba/ buerit patrẽ.Qñ dicit᷑ pater:nõ dicit᷑ niſi ha buerit filiũ. Multa ſunt quę dici poſſunt:sᷣ D ſufficiant fidelibus pauca de myſterio trini/ tatis audiſſe. Rogovos:hoc maius int᷑ nos certamen ſit quomõ aduerſariũ ſuperemuſ: quomodo ieiunemꝰ: quomodo peccata nr̃a plangamꝰ: quomõ ꝓ tanto ſcelere ſatiſfaci/ amus:quomõ elemoſynis inſiſtamus:quo/ modo cogitatio nr̃a nõ nos captiuos in libi dinẽ trahat: quomõ contra omnẽ iniuriam patientiã habeamus: quomõ fratri iniuriã facienti nõ reſiſtamꝰ:ſed vincamꝰ eum in hbu militate:quã a chꝛiſto didicimꝰ:qui cum pa / i. Metrl.2. teret᷑ nõ cõminabat᷑.QAñ venerit cogitatio⁊ ꝓpoſuerit quid ẽ deus:⁊ quę eſt ratio trini⸗ tatis:nobis ſufficiat credẽ qꝛ eſt:⁊ nõ teme/ re rationẽ quęrere trinitatl:ſed timere ⁊ oꝛa/ re dominũ ſemꝑ debemꝰ: et ſibi ſoli ſcientiã noſtrã in hac parte expibeamꝰ:vt diebei ac noctibus laudes canamus: Cui ſit gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ:Amen. —==— “ ¶ In eodem feſto: de eo quod ſcci ptum eſt: Splendoꝛ eſt enim lucig gas.r. terne et imago inuiſibilis dei c. gternę et imago inuiſibilis e Serme C. XC. Bermo, ſanctũ: ꝓpterea myſteriũ nõ nouit trinitatt. Ergo ſi ſic dicimus vnum deũ vt patrem et filium ⁊ ſpiritũſanctũ excludamꝰ a myſterio trinitatis:iudei efficimur. Ergo libere dico: non ex me ſed ex ſentẽtia ſaluatoꝛis:ſcanda/ lum eſſe qð in animo naſcit᷑ auditoꝛis: quo/ modo tres vnũ ſint:quomodo pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus nõ diuidant᷑ in diuinitate:ſed in ꝑſonarũ qualitate.QAuandocũq; ꝑſonas appello:rogo vos ne me putetis ꝑſonas ho⸗/ minũ dicere:ego ꝑſonas in patre ⁊ filio ⁊ ſpi rituſancto non dico quaſi ꝑſonas hominũ: ꝑſonam patris dico qꝛ pater eſt: et filij qꝛ fi- lius eſt:⁊ ſpũſſancti qꝛ ſpũſſanctus eſt. Nõ eſt pater filiꝰ: nec filius pr: nec ſpũſſanctus pater aut filius.Diuidunt᷑ em̃ ꝓpꝛietatibus II Poſtoli lectionẽ mecũ pariter audi/ A „* ſtis dilectiſſimi. Ait em̃ de dño ieſu chꝛiſto: Splendoꝛ eſt em̃ lucis ęter / Saß. 7. nę zimago iuiſibilis dei: eo ꝙ imago ſolis Sobi· lux ſua ſit quę de eo ſole ꝓcedit.Quippe cu,ʒ conſtet lumen iſtud diuinitatis eſtimari:cõ/ pꝛehendi ⁊ diffiniri non poſſe:ideo ſᷣmoneo vt tm̃ de vnitate ſubſtãtię ſpiritaliter creda⸗ tis:⁊ filium verũ de vero patre cognoſcatiſ. De qualitate autẽ rei quęrere non debetis: quia deus credi ſe voluit: nec examinari: qa quãtus ſit ſciri non poteſt.hoc em ꝓphete: hoc apoſtoli ſᷣdicauerũt.Deniq; ꝓ captu: ꝓ viribus: ꝓ fide nr̃a intueamur: deus qͥd ſit: 2z videamꝰan aliquid poſſit ei comꝑari.Cer/B te boc eſt deus:qð ⁊ cuzʒ dicit᷑ nõ poteſt dici: hrenzstre nzdgewcsdul iniruorola medihut Uncdhurcht wuigeſon. Re eloynpener Aairguntatſkea. witoispotete Mipclei:crno⸗ Wntlardesa kien Bachi ra Erg lisdbei, T Weihrediun (rnueld Clnepiciod⸗ — „ Nchſhugi Ee Ackinznn hnuginge nödakniſh nedaeſuns denien. Nemansnte tlnüſpennte nocoheantt toſcclgeſnſec niſkumns slpnuosnt Tomne inunun möfaminii mcamannn unegriange en nmandogtn echmonn⸗ eckttutn⸗ ledancetr eſbiſollarri . ie . ri n . Corj. 2. ſine eo iuſſit aut fecit. Virtus dicit᷑:qꝛ ꝓpꝛie . Cuiſgun rcnglosſi tlinlness ſbblls da 1 1 =— Kihninid kaaniͤ aga eker Ntinagolcltt dAuſe⸗ gnockinunh ſeidoiponn õ – enondtkan. ti M nahun rdausctſ⸗ tumnl! iud cum eſtimat᷑ non poteſt eſtimari: cũ compa⸗ ratur non poteſt comꝑari:cum diffinit᷑ ipſa Egſa. 40o. diffinitiõe creſcit: qꝛ cęlũ manu ſua cooꝑit: pvpvrugno oẽm mũdi ambitũ claudit:quẽ totũ omnia neſciũt:⁊ metuendo ſciunt.Luiꝰ no/ mini ⁊ virtuti famulat᷑ hic oꝛbis: et ipſa ſibi elementoꝛũ ſuccedentiũ momẽtanea viciſſi/ tudo ſeruiendũ teſtat. Videte ergo ſi aliqͥd eſſe poſſit:cui pater et ſilius poſſit cõparari: quia talis eſt filius qualis et pater. Non em̃ ʒoõb.io. ipſe cũ patre vnũ ſe diceret:niſi talẽ ſe de pa tre qualis ẽ pat᷑ ſciret. Ratio quidẽ qᷓ apud ero⸗ logos nũcupat᷑: inter patrẽ vel filiuʒ ꝑſonas vel vocabula diſtinguit: qꝛ ⁊ ipſe fi/ lius ratio dicit᷑:quę tamẽ ratio multis nomi nibus appellat᷑modo verbũ:mõ virtus:mõ ſapiẽtia: modo dextera: modo bꝛachiũ:mõ margarita: modo theſaurus: modo retia: modo aratrũ: modo fons: modo petra: mõ lapis angularl:modo hõ: mõ agnus:modo vituluſ:modo aquila:modo leo:modo via: mogo veritas ⁊ vita:cũ ſit deus oĩa in omi/ bus:vt ꝑ hęc vocabula diuinarũ diſpoſitio/ nũ myſteria cognoſcant᷑:nõ vt ipᷣa maieſtas filij dei ꝓpꝛię diffinita monſtret᷑. hHoc enim fllius dei qð pater eſt nõ aliud:id eſt ꝑ quem Job.i. omnia facta ſunt.Nam ⁊ hoc verbũ nuncu/ C pat᷑:qꝛ ſemꝑ in patre ⁊ ð patre: ⁊ nihil pater Abi. ;. de deo ⁊ ois poteſtas in ipſo cõſiſtit. Sapi entia apellat᷑: qꝛ non aliũde q; de patre ve/ niens credentibus arcana cęleſtia reuelauit. Dextera nũcupat᷑: qͥa ꝑ eũ oĩa diuina opera Eſa.Sʒ. Nſecta ſunt. Bꝛachiũ dicit᷑: quia ab ipſo oĩa Manto. 1z. Cõtinent᷑. Margarita appellat᷑:vt nihil eo pᷣ/ Abi.S. cioſius habeat᷑. Theſaurꝰ dicit᷑: quia ĩ ipſo omnes opes:diuitię cęleſtiũ regnoꝝ recõdi/ Mantb.iʒ. te cognoſcunt᷑. Retia dicit᷑: qꝛ ꝑ ipſum et in ipſo de mari ſęculi diuerſaꝝ gentiũ multitu/ do moꝛe piſciũ ꝑ baptiſmũ in ecdleſia cõgre/ gat᷑: vbi bonoꝛũ maloꝛũq; diſcrimen agno⸗ Lucj.9. ſcit᷑. Aratũ nũcupat᷑:qꝛ ſigno crucis eius du ra pectoꝛa ſubiugãt᷑ vt neceſſario ſemini pꝛę Job.4. parent᷑. SFons aquę viuę apellat᷑:quia ex eo ſitientia coꝛda cęleſtis aquę gratia irrigant᷑. 1. Corj.io. Petra dicit᷑: quia credentibꝰ foꝛtitudinẽ:in/ Eph.⁊. credulis duriciam pꝛęſtat.Lapis angularis Dicik᷑: quia vtroſq; parietes noui et veteris teſtamẽti: ip̃e vnus ⁊ mediatoꝛ in ſemetipſo .· continens copulauit. Agnus aſpellakꝛvt in⸗ nocentia 2 paſſio chꝛiſti demonſtret᷑. Hhomo digik: quia ſm carnem pꝛopter nos homies Ban Ber. C. XCI. In feſto ſancte Trinitatis: Ber. III naſci dignatus eſt. VNitulus dicit᷑: quia pꝛo⸗ pter noſtrã ſalutem imolari ſuſtinuit. Rqui⸗ la dicit᷑: quia poſt venerabilẽ reſurrectionẽ ad patris ſui reuolauit ſedem. Leo eſt dictꝰ: Apocj.5. quia ipſe eſt rex regũ:qui moꝛtẽ ac diaboluʒ virtutis ſuę poteſtate cõminuit. Via eſt:qͥa Job. 14. per ipſuʒ ad patrẽ acceſſus eſt. Veritas eſt: quia mendaciũ neſcit. Vita eſt: quia dat vi tam: Ypße vnuuerſa ſigniſicat. Eſt ergo pat: H deus imenſus: ęternus:incõpꝛehẽſibilis:in⸗ eſtimabilis. Eſt et ſilius deus et dñs noſter tantus quãtus eſt pater: ſed non aliunde ; de patre:quia ego inquit de patre exiui:hoc Jod.is. eſt lumen de lumie. Sed ne ex eo occaſionẽ aliquã hęreticus capiat: cum duo nomia vł duas ꝑſonas:id eſt patriſ ⁊ filij ſtatuo:quaſi duos ex diuerſitate conſingã:nos patrẽ ⁊ ſi/ liũ ita nominamꝰ vt vnũ deũ in his ꝑſonis ⁊ in o mnibꝰ aſſignemꝰ. Poꝛro pater ⁊ filius ⁊ ſi duę ꝑſonę credunt᷑ rõne tamẽ ⁊ ſubſtãtia vnũ ſunt:quia inęqualiũ ſocietas melioꝛis offenſa eſt: ⁊ iniuria eſt eiꝰ qui verus eſt deꝰ ſi non verus alius comꝑet᷑. Deũ em̃ qui in⸗ iuſte comꝑat:violat.Cum autẽ ego patrẽ et filiũ ſtatuo: vnitatẽ generis aſſigno:⁊ ſi ullã in pſonis diuido:diſcretionẽ tamẽ ꝑſonarũ rurſum eadem nomia in vnitatis ſui natura lis ſęderis lege cõſigno. n eodem feſto: De ſancta Trini tate cõtra Arrianos: Sermo III ger. C. xc AUlra quidẽ ⁊ frequẽter auſi ſunt ar, riani hęretici aduerſus ſeruos dei qͥ fſidem rectã et catholicã cuſtodiũt ꝑ terinã doctrinam aſſerere ⁊ oꝛtodoxos ꝑſequi tẽptauerũt. Intantũ aũt nunc exur/ rexerũt cõtra fidem: ita vt multos ex nobis polluerint ⁊ aures nf̃as cõmouerint vt aias laniarẽt.Sceleratę aũt hęreſis ſuę ꝑfidiã te- gunt: ſed nõ diutius hic vel facere ꝑmiſſum eſt.Eſt em̃ gubernatoꝛ eccleſiarũ ſuaꝝ dñs: qui ꝓ omiĩbꝰ nobis moꝛtẽ ſuſtinuit.Et ideo indeſiciẽs nobis eſt oꝛatio dilectiſſimi frẽs: Pꝛimo:vt ſãcta dũñi ⁊ catholica ecclia diſpẽ ſationibꝰomnibꝰ ⁊ hęreſibus carẽs:vnitatẽ ſpũs ĩ vinculo charitatis vbiq; ↄſeruet:quã Eps.4. ꝑ ſidẽ rectã et vitã imaculatã tenere:ample-, cti: ſeruare: cuſtodire omnibꝰ inuocãtibus dominũ: eſt quidem iuſtũ ſcipue epiſcopis qui eccleſijs ſſunt.Secũda: vt eccleſię regu la ſanctaq; patrũ traditio atq; iudicis i per⸗ Bancti luguſtini de tempoe· petuum firma ſolidaq; ꝑmaneant. Eſt autẽ BG patrũ noſtroꝛũ fides hęc: Credimus in deũ patrem omnipotentẽ: cunctoꝛũ viſibiliũ et inuiſibiliũ conditoꝛem. Credimus et in do/ minũ ieſum chꝛiſtum: per quem creata ſunt omnia:verum deum vnigenitũ: verum dei filium: nõ factum aut adoptiuũ ſed genitũ: vnius cum patre ſubſtantię:qð gręci dicunt homouſion: atq; ita ꝑ omnia ęqualẽ deo pa tri: vt nec tẽpoꝛe:nec gradu:nec poteſtate eẽ poſſit inferioꝛ.Lantũq; eſſe cõſitemur illum qui eſt genitus: quantus eſt ille qui genuit. NRNon aũt quia dicimus genitũ a patre filiũ: diuinę ⁊ ineffabili generationi aliquod tem pus aſcribimus: ſed nec patrẽ dicimus ali/ quando cępiſſe nec ſlium. Non em̃ poſſumꝰ aliter conſiteri ęcernũ patrem: niſi confitea/ mur etiam et filium coęternũ. Ex filio pater dicit᷑:⁊ qui ſemper pater fuit: ſemper filium Chabuit. Credimus ⁊ in ſpiritũſanctũ deum verum ex patre ꝓcedentem: ęqualem ꝑ om- nia patri ⁊ filio:natura:volũtate:poteſtate: ꝑgternitate:ſubſtãtia. MNec ẽ pꝛoꝛſus aliquis ĩ trinitate gradus:nihil qð inferiꝰ ſuꝑiuſq; di ci poſſit. Ideo tota deitas ſua ꝑfectiõe ęqua lis eſt:vt exceptis vocabulis quę ꝓpꝛietatẽ ꝑſonarũ indicãt:quicquid de vna ꝑſona di/ citur: de tribus digniſſime poſſit intelligi. Atq; vt cõfutantes Atriũ:vnam eandemq; dicimꝰ trinitatis ſubſtantiã eſſe:⁊ vnũ in tri bus ꝑſonis fatemur deũ: Ita impietatẽ ſa- bellu declinantes:tres ꝑſonas expꝛeſſas ſui ꝓpꝛietate diſtinguimꝰ: nõ ipſum ſibi patrẽ: ipſum filium:ipſum ſpiritũſanctũ eſſe dicen tes:ſed aliam patris:aliam filij: aliam ſpiri/ tuſſancti eſſe ꝑ ſonam. Non em nomina tan/ tũ modo: ſed etiã nominũ ꝓpꝛietates: id eſt ꝑſonas conſitemur. Nec pater filij aut ſpiri/ tuſſancti ꝑſonam aliquãdo excludit:nec rur/ ſus filius aut ſpũſſanctus patris nomẽ ꝑſo/ namq; recipit:ſed pater ſemper pater:ſilius ſemꝑ ſilius:ſpũſſanctus ſemꝑ ſanctus:itaq; ſubſtantia vnũ ſunt:perſona ac nominibus D diſtinguunt᷑. Ipſum autẽ dei filiũ: qui abſ/ q initio cum patre et ſpirituſancto eſt: dici/ mus in fine ſęculoꝛü ꝑfectum naturę noſtrę hominẽ ſuſcepiſſe ex maria ſemꝑ virgine:et verbũ carnem eſſe factũ: ſed aſſumendo ho⸗- minẽ non ꝓꝑmutando deitatem. Nec vt qui/ dam ſceleratiſſimi opinant᷑ ſpmſanctũ dici/ mus pꝛo ſemine fuiſſe: ſed potentia ⁊ virtu/ te creatoꝛis operatũ.Sic autẽ conſitemur in chꝛiſto vnam filij eſſe ꝑſonam vt diſcamus duas atq; integras eſſe ſubſtantias:deita⸗/ tis ſcilicet ⁊ hũanitatis quę ex anima cõſtat ⁊ coꝛpoꝛe: atq; vt cõdemnemꝰfotinum: qui ſolum ⁊ nudum hominẽ confſtet᷑ in chꝛiſto: ita anathematiʒzamus apollinarẽ et eius ſi⸗ miles:qui dicunt dei filium minus aliquid de humana ſuſcepiſſe natura: ⁊ vel in carne vel in anima vel in ſenſu aſſumptũ hominẽ his ꝓpter quos aſſumptus eſt fuiſſe diſſimi lem: quomodo abſq; ſola peccani maculad naturalis non eſt:nobis cõſitemur fuiſſe cò/⸗ foꝛmem. Illoꝛum quoq; execramur ſimiliter blaſphemiã:qui nouo ſenſu aſſerè conant᷑:a tempoꝛe acceptę carnis omnia queę erant di⸗ uinitatis in homine demigraſſe:⁊ rurſũ quę humanitatis erant in deũ eſſe tranſfuſa: vt qð nulla vnq; hereſis auſa eſt dicere:vincat᷑ hac cõfuſione vtraq; exinanita eſſe ſubſtan/ tia:⁊ deitatis ſcʒ et hũanitatis: ⁊ amiſſo ꝓp⸗/ pꝛio ſtatu in aliud eſſe mutata:vt qui tã deũ ꝑfectũ in filio q́; hominẽ cõſitemur: nec deũ vere nec hominẽ temere credamꝰ. Nos autẽ E ita dicimꝰſuſceptũ a dei filio hominẽ:vt de⸗ tñ impaſſibilis ꝑmaneret. Paſſus eſt eteniʒ Ddei fllius non purtatiue ſed vere omnia quę ſcriptura teſtat᷑:id eſt eſuriem:ſitim: laſſitu⸗/ dinem: doloꝛem: moꝛtẽ:⁊ cętera huiuſmodi: ſed ſ'm illud paſſus eſt qð pati poterat: non ſm ülam ſubſtantiã quę aſſumpſit: ſed ſm illam quę aſſumpta eſt. Jpſe enim dei filius ſᷣm deitatem ſuaʒ impaſſibilis eſt vt pater: incoꝛruptibilis vt pater.Et qᷓ;uis ꝓpꝛie per/ ſona fui: id eſt dei verbũ ſuſceperit paſſibi/ lem hominem: tamẽ eius inhabitatione ſᷣm ſuaʒ ſubſtantiã deitas vᷣbi nihil paſſa eſt vt tota trinitas quã impaſſibilẽ eſſe neceſſe ẽ. Moꝛtuus ꝭ eſt dei filius eadẽ natura carni/ in qua natus ẽ ⁊ paſſus: in qua ⁊ reſurrexit. Nõ enim exinanita eſt humanitatis ſubſtã⸗ tia: ſed gloꝛificata i ęternũ cum deitate mã⸗ ſura. Venturus eſt ad iudicandũ viuoꝛum ⁊ moꝛtuoꝛum: vt ⁊ iuſtos remuneret ⁊ puniat peccatoꝛes. Reſurrectionẽ carnis ita credi/ mus:vt dicamꝰ nos i eadẽ in q̃ nũc ſumꝰve/⸗ ritate mẽbꝛoꝝ eẽ reparãdos: qualeſq; ſemel poſt reſurrectionẽ fuerimꝰ effecti:ĩ perpetuũ manſuros. VUnam eſſe ſanctoꝛũ vitam om- niũ:ſed pꝛęmia pꝛo laboꝛe diuerſa: et econ/ trario pꝛo modo delictoꝛũ peccatoꝛũ quoq; eſſe ſupplicia. Gaptiſma vnum tenemus:qð & ijſſdem ſacramẽti verbis infantibus quibus pushomin diteton N ehra ueleſtbſten unusengen GGcnneſinn ſitannt. Erea cun uidicun eſeßceptu gstſtaboſ iguipinzsn ſicoclcat⸗ nutzanus eti Utamismen nprübommi egerolur, mem quidie Wmnnam. Ho⸗ ſftutes ussb Unſtconſten lenperindi kegiaunman Unnaenon ſnoeleunt Uegeütol ſeoſerpen beetſie (czdidio imgttce mmnpopole — Yuquo lodeüeſe Mepoeund Nthipndoii Mogvens Nensinte ſarſtcurſe alenk, . — — = — — = — EE S S= Dlaum hllsdel, * innceen Ein B Leteils,, lgiie Nnane Mübonti ledilini rfuiſeec, Erlndbe kconant inſcuſg⸗ Nerpincn eſubſtan⸗ miſo unidei rherdeß Bosaus ⸗ naytde eſtaeng nun mero quem ſancteę eccleſię catholice tradit mitterent᷑. Execramur etiam blaſphemiam tem fatebit᷑: cum hęc ipſa qᷓ; facile operatur eoꝛum qui dicunt:impoſſibile aliquid homĩ· ſi aguerit: Pꝛopheta loquit᷑ in pſalmo: IJpᷣe a deo eſſe ᷣceptum: ⁊ mandata dei nõ a ſin/. dixit ⁊ facta ſunt:ipſe mãdauit ⁊ creata ſũt: nni e. elaſim, uſmnoct rat:gon eifiluus tpae: ptieper⸗ paſſcbi lonefmn el teſe i. ami neut ubſti⸗ leni⸗ gumt zſed ſin. ne etiã maioꝛibus dicimus eſſe celebꝛandũ: hominẽ ſi poſt baptiſmũ lapſus fuerit: pꝛi- mo per reconciliationẽ: deinde per pęniten/ tiam credimus poſſe ſaluari. Nouum ct ve/ tus teſtamentũ recipimus in illo libꝛoꝛũ nu/ auctoꝛitas. Animas a deo dari credimus: quas ao ipſo factas dicimꝰ: anathematiʒã⸗ tes eos qui animã quaſi partẽ dei diuinę di cunt eſſe ſubſtantię. Eoꝛum quoq; condem/ namus erroꝛem:qui eas ante peccaſſe vel in cęlo conuerſatas eſſe dicunt qᷓ; in Poꝛpoꝛa C.xCII. In feſto ſancte Trinitatis: S cõſidentia: cuʒ agnoſcunt illum omnia pſi- ſe quẽ credunt. Oèmnipotentẽ ergo dominũ ac deum noſtrum ipſa eius in pꝛimis opera teſtant᷑ qui fecit hunc mundũ totum de ni⸗ hilo: et totam quę magna eſt pulchꝛitudinẽ tanq; ſpecioſas rerum foꝛmas:⁊ nulla mate ria extante compoſuit. De ipſo em̃ dicit ſcri ptura diuina: In pꝛincipio fecit deus cęlum Señ̃.r. ⁊ terram. Et rurſus:Quoniã ipſius eſt mare Ns. 94. ⁊ ipſe fecit illud. Quis ergo neget omnipbo. tentẽ eſſe quem tam clara cognoſcit opera/ tum? Sed multomagis eum eſſe omnipotẽ gulis: ſed ab oĩbꝰ in cõmune poſſe ſeruari:·¶ Abſq; vllo laboꝛe: abſq; difficultate aliqua vel qui pꝛimas nuptias cum manichęo:vel ſecũdas cũ cathaphꝛigis damnãt. Anathe⸗/ matiʒzamus etiã illos qui dei filium neceſſi/ tate carnis mentitũ eſſe dicunt: ⁊ tũc ꝓpter aſſumptũ hominẽ non omnia facere potuiſ/ ſe quę voluit. Jouiniani quoq; damnamus erroꝛem: qui dicit nullã in futuro meritoꝛuʒ diſtantiam: Hos quoq; eas habituros eſſe virtutes quas hic habere negleximꝰ: Libe⸗ rum ſic confitemur arbitriũ:vt dicamus noſ dei ſemper indigere auxilio:⁊ tam illos erra re qui cum manichęo dicunt hominẽ pecca- tum vitare non poſſe: qᷓ; illos qui cum ioui/ niano aſſerunt hominem nõ poſſe peccare. Vterq; em̃ tollit arbitrij libertatẽ.Nos vᷣo dicimus hominẽ ſemꝑ et peccare ⁊ non pec/ verbo res condidit:quicquid ratio hbumana mirat᷑ non laboꝛe deus ſed iuſſione refoꝛma/ uit. Imperio eiuſ extiterũt omnia:quę ante non fuerant cum ex nihilo tanta pꝛocedunt: omnipotentẽ loquunt᷑ auctoꝛem. Neq; vᷣo B a deo iſta ſola creata ſunt quę videmus: ſeld maioꝛes potentię diuinę diuitias inuiſibilia eius opera teſtant᷑. Si quidem ab ipſo crea/ te ſunt om̃es angelicę poteſtates: quę q;uis non videant᷑ a nobis: tamẽ vt ex ſcripturis diuinis agnoſcimus:deo militant ⁊ ipſi ſer/ uiunt:thꝛoni:dominatiões ac virtutes om⸗/ nes ⁊ ſpiritalis ſubſtantię poteſtates. Qui Ns. 1o3. facit angelos ſuos ſpiritus⁊ miniſtros ſuos ignem vꝛentem. Vnde vꝛentem tanti regis exercitũ ꝓpheta deſcribens: Milia inquit Haniel. care poſſe: vt nos liberi cõfiteamur eſſe arbi milium miniſtrabant ei:⁊ decies milies cen/ nuimus ⁊ tenemus:quã credimus ⁊ a nobiſ deinceps poſſe teneri. Ser. C. xCII trij.hec eſt ſides dilectiſſimi fratres quaʒ in catholica didicimus eccleſia:quãq; ſemꝑ te/ ¶ In eodem feſto: De ſymholo ac Deitate et omnipotetia patris:S mo IIII Stendimus fratres dilectiſſimi vt veſtra certe dilectio recoꝛdat᷑:deum in quo vos credere ꝓmiſiſtis: ⁊ cre/ ditis verũ eſſe deum: ita etiã verũ patrem: hunc vᷣo eundẽ etiã omnipotentẽ.hic enim oꝛdo ſymboli monſtrat᷑ eſſe. Nam licet hoc ipſo ꝙ verus deus eſſe ꝓbat᷑:ſine dubio om⸗ nipotens intelligat᷑: tamen magis hoc ſidei pꝓficit:ſicut ſcripturis ſanctis omnipotentia eius aſſerit᷑. Magna enim credentibus oꝛit᷑ tena milia aſſiſtebãt ei.Certe ſi bꝛeuit agno⸗ ueritis ex creatione iſta viſibiliũ et inuiſibi/ lium omnipotentiã dei: nunc ⁊ eandeʒ eius virtutẽ ex adminiſtratiõe cognoſcite. Cum enim toto ſub noe peccante mundo diluuiũ geñ.⸗. induxit:cum ſodomam ⁊ gomoꝛram pluuia geñ.19. ignis exurit: cum populo ſuo de ęgyptioꝛũ Exo. 14. Jeruitute liberato ſiccam in mari pꝛębetvis: quid aliud q; ſe omnipotentem teſtatur:⁊ ſe ipſum qui mare fecit: qui illud etiaʒ ſiccauit ex ea parte qua voluit? Cum vᷣo ipſum po⸗/ pulum per quadraginta annos ĩ ſolitudine cibauit: id eſt manna: ineffabilẽ virtutẽ ſuę Exo.ic. diuinitatis aſſeruit: vt oſtenderet quia non in ſolo pane viuit homo: ſed in omni verbo Zeutj.. quod pꝛocedit de oꝛe dei. Et vt innumeras virtutes dei pauca cõmemoꝛando pꝛętereã: oſtendit etiã nunc omnipotentiã ſuam deꝰ: cum filium ſuum quẽ ̃ᷣm hominẽ u vo⸗ 2 Bancti aluguſtini de tempoꝛe Actj.⁊. Iuit: pꝛo ſalute noſtra ſolutis inferni legibꝰ a moꝛtuis ſuſcitauit:vt in chꝛiſto oſtenderet ſe eſſe a quo moꝛtales homines ſunt creati: qui etiã ĩmoꝛtalem fecit ex moꝛtuo.Ad ipſiꝰ omnipotentię virtutẽ pertinet vt iſtũ mun/ dum quẽ aliquãdo fecit ex nihilo: in fine ſę/ Eſa.ʒ4. culoꝛum diſſoluat. Vnde pꝛopheta: Cęlum inqͥt plicabit᷑ reuolutũ vt liber:⁊ omia ſyde/ ra cadent vt folia devite:⁊ ſicut folia cadent Mattðᷣ.24. de ſicu.Et ſaluatoꝛ in euãgelio:Quia cęlũ ⁊ tra trãſibũt:vba aũt mea nõ trãſibũt.Eadẽ omipotẽtia oẽs homiĩes qͥ ſũt moꝛtui: quiq; moꝛient᷑ ĩ ſinem: ad diẽ iudicij ſuſcitabit: vt s. 61. ꝓpheta dicit: Reddet vnicuiq; iuxta opera ſua.Et alios quidem in cęloꝛum regno con/ ſoꝛtio copulabit angeloꝛum: alios vero in D gehennę ſupplicio diabolo iunget. In hunc credentes deũ dilectiſſimi fratres: omnipo/ tentẽ: iuſtum:ſęuerum:⁊ his tamẽ benignũ qui hic ſeueritatem eius timẽdo peccata vi/ tauerunt. In hunc inquã credentes deũ:cũ Pbik.⁊. omni timoꝛe et tremoꝛe: vt ait apoſtolꝰ: ve/ ſtrã ſalutem operamini: ⁊ ab omni peccato: ⁊ ab omnibꝰcriminibus ⁊ vitijs recedentes: ad ſola opera iuſticię feſtinate: ambulantes Joh.i2. ſicut ſaluatoꝛ ait:in luce dum habetis lucem ne tenebꝛę vos compᷣhendant.Cauete a ma loꝛũ conſoꝛtijs atq; colloquijs ⁊ ad ſola ver/ ba dei audienda fidelium pparet᷑ auditus:⁊ ad res ſanctas ſolas loquendas lectoꝛũ lin- gua moueat᷑:vt auditũ bonum ⁊ ſermonem bonum bona opera ſubſequant᷑.Qð domi/ nus noſter ieſus chꝛiſtꝰ i nobis ſᷣm bonę vo⸗ luntatis ſtudiũ ꝑſicere dignetur: Cui eſt ho/ noꝛ ⁊ gloꝛia cum patre et ſanctoſpiritu in ſe cula ſeculoꝛum: Amen. ¶ Ineodem feſto: De dominoieſu chꝛiſto ꝙ ab initio ſit cum patre ſᷣm Ddeitatem̃ qui ̃m hominem nobis a Sermo certo initio natus eſt ex virgine: C.XxCII Sermo V— Vcuſq; fratres dilectiſſimi de deo patre in quẽ creditis locuti ſumꝰ: vt ꝙ̈ipſe ſit verus deus: ꝙ verus pater: ꝙq omnipotens diuinarum ſcriptura/ rum auctoꝛitate monſtrat᷑: Nunc vero iuxta oꝛdinem ſymboli trãſimꝰ ad filium. Poſtqᷓ; dixerimus in ſymbolo: Credo in deum pa- trem omnipotentẽ. Sequit᷑: Et i ieſum chꝛi/ Zucej.⁊. ſtũ ſiliũ eius: Qui natꝰ eſt ex maria virgine cõceptus de ſpiritu ſancto. hic iã ſollicitus auditoꝛ attẽdat: vt ſciat vnam filij dei ean/ demq; ꝑſonam iuxta ſuſcepti hominis veri· tatem. Hic enim cum dicimus credere nos in chꝛiſtũ filium dei: qui natus eſt ex maria virgine:non eo modo dicimus: vt in homi⸗ nem tm̃ verum nos fideʒ habere fateamur: ſed in deũ verũ qͥ ſuſcepit hoĩem verũ. Vnꝰ em̃ et idẽ eſt dñs nr̃ ieſus chꝛiſtꝰ:qui ⁊ verbũ dei eſt:⁊ ſine initio genitus eſt ex patre:⁊ hõ verus in fine ſeculoꝝ natꝰex virgine. Gemi⸗ na enii in hoc loco hęreſis contrarjs nos nititur impugnare ſententijs. Inde apolli⸗ naris: hic arriꝰ qͥ ſic in chꝛiſto hominẽ perfe/ ctum ſuſcipit:vt deum illum neget eſſe per/ fectũ: dum ipſum dei verbum pꝛincipio ip/ ſi conatur includere: et eum non creatoꝛem ſed creaturam fatetur. Apollinaris vᷣoita dei filium econtrario perfectũ credit eſſe deũ vt ei verum hominẽ timeat copulare: dum metuit ne ſuſcipientis dignitatẽ ſuſcepti ho minis obfuſcet infirmitas. Hos autẽ catho/ lici contra vtrũq; diuinarum ſcripturarũ au/ ctoꝛitate muniti:aduerſus arrium veram et perfectãverbi diuinitatem:aduerſus apolli/ narem perfectã hominis in chꝛiſto defendi / mus veritatem. Itaq; ſicut contra arriũ ſu/ perioꝛe tractatu perfectionẽ deitatis in chꝛi/ ſto aſſeruimuſ:ita nunc contra apollinarem perfectũ hominẽ cõpꝛobabimꝰ. Vnde luci- diſſima ꝓ nobis eſt apli auctoꝛitas dicẽtis: Abiſit deꝰ filiũ ſuũ factũ ex muliere. In pꝛi/ Sal.4· mis dicẽdo:factũ:diſtinguit humanã aver⸗ bi diuinitate ſubſtantiã. SFactũ em̃ vel cre⸗ atum dei verbũ dici omnino nõ poteſt: per quod omnia facta ſunt:ſicut beatus iohan / Job.r. nes ait: Omnia per ipſum facta ſunt: ⁊ ſine ipſo factum eſt nihil. Miſit inquit deus ſi/ Gal.4. lium ſuum factũ ex muliere.Cum ergo dicit factum:oſtendit ſe hic non de diuinitate tra ctare.Cum autẽ addidit:ex muliere:ſubſtã/ tiam veri hominis expᷣſſit: vt hęc ſit natura facti hominis:quę fuit ipſius vnde facteſt: id eſt vt ea credat᷑ eſſe natura chꝛiſti: qui eſt factus ex virgine: quę fuit natura virginis ex qua chꝛiſtus foꝛmatus ⁊ natus eſt. Inde eſt qð alibi ideʒ apoſtolus de dei ſilio dicit: Qui factus eſt ei ex ſemine dauid ᷣm carnẽ. Ro.. Nam etſi non interceſſit ſemen hominis in conceptione virginis: tamen quia ex carne chꝛiſtus foꝛmatus eſt quę cõſtat ex ſemine: dicit᷑ factus ex ſemine.Quẽadmodum ergo arpwpne no (nurliſtin rckigbumanita barbun⸗ MniNerentate Mhänaeerye Acäuinnit Mgpnſnn mnobunden ſſcckentelunau Ulaklen unnn Pdet Peng iin ſpun. lenn „. Neſtlumtrwen fhrcquogzer lrllschnten Wnuenie d ſginobis nenſnni Agimniein nriſteſegele ſhllns. utart iſtepeten Ehuniue = E =☛- S — =2 Se — — S = S E ☛ = = D22 ☛ = EEa =S =ẽ = = — S= SEE — =ͤ — ☛E —— ☛ ER lallins de den syer, lerees kenan Ninbonmn⸗ ſatenma veni Dr⸗ ryerbä Danenho Ine Gent⸗ taris nos nde gpoll⸗ minepare lteſſeher Wapoip entoren ans foln alteſſedei Nlare dun ſulcepabo Autecatho⸗ Dnurarüarn n verane ninsapeli ſo deienci mn män. nsinchi pollinaren Vncelua⸗ tus dicene ne. Jupe nmnne en w poeſke⸗ msioban N ſunt:eſe tdeus / nagodic ininten⸗ geſubſti ſitnamn leiug inn an iilode linani vonnins etlanmn dune ſim diuinitatem vna eſt patris ⁊ filij natura: ita etiã iuxta humanitatẽ eadem eſt matris ⁊ filij:id eſt marię chꝛiſtiq; natura:ex vtraq; ſubſtantia ⁊ diuinitatis ⁊ humanitatis vnꝰ atq; idẽ eſt dei filiꝰdominꝰ noſter ieſus chꝛi⸗ ſtus:vt deus verus:ita etiãẽ homoverus:at/ Ro.ð. teſtante apoſtolo atq; dicente: Ex quibus chꝛiſtus ᷣm carnem:qui eſt ſuꝑ omnia deus 1. Cimot.2. benedictus in ſęcula.Et alibi: VUnus eſt em̃ Eſa.7. ſignum: deus:vnꝰ eſt mediatoꝛ dei ⁊ hominũ:homo chꝛiſtus ieſus: Vnũ ergo atq; eundẽ domi⸗/ nũ noſtrũ ieſum chꝛiſtum:cũ ex alij Rtum ex his apoſtolicis ſentents ⁊ deũ verum com LCpꝓbauimꝰ ⁊ hominẽ.Qui cũ eſſentiã ęqualẽ impaſſibilem et imoꝛtalem cum patre poſſi/ deat:pꝛopter noſtrã tamẽ ſalutẽ paſſibilem atq; moꝛtalẽ ſuſcepit hominẽ:non vt ꝑmu/ taret᷑ in humanitatẽ diuinitas:ſed vt diuini tati ſociareẽ᷑; humanitas. Scðõm ergo huius hominis veritatẽ:dei filius ad redemptionẽ noſtrã natꝰ ẽ ex vᷣgine:cõcept ð ſpũſancto. Sic em̃ ad mariã in euãgelio angelus loqui And.1. tur: Spirituſſanctus ſuꝑueniet in te et virtꝰ altiſſimi obumbꝛabit tibi:⁊ pꝛopterea quod naſcet᷑ ex te ſanctũ vocabit᷑ filius dei. Quã mirabilem natiuitatẽ olim Eſaias ꝓpheta pꝛedixit. Ipſe inquit dominus dabit vobis ce virgo in vtero concipiet ⁊ pa/ riet filium: ⁊ vocabit᷑ nomen eius emanuel: Wanth.I. Qõ interpᷣtat᷑ ab euãgeliſta: Nobiſcũ deuſ. Hã hoc quoq; ex effectu rerum dominꝰ no/ ſter ieſus chꝛiſtꝰ nomẽ acceptat: qui aſſum/ pto naturęnr̃e homie nobiſcũ eſſe dignatꝰ eſt: qui ꝓ nobis fecit omnia: paſſus eſt oia: eſuriem:ſitim:laſſitudinẽ:ſletum:doloꝛem: ad extremũ etiam moꝛtẽ: qui a pontio pila / Mattð.27. ro pᷣſide flagellatus atq; cruciſixus: moꝛtuꝰ eſt ⁊ ſepultus. Condemnatꝰ eſt enim iuſtus pꝛo imuſtis: ⁊ pgnam quę peccatoꝛibus de/ bebat᷑ ſine peccato ipſe ſuſcepit: vt illoꝛũ ꝓ quibus punitus eſt ⁊ pgnam auferret ⁊ pec/ cata deleret. Moꝛtuus eſt moꝛte bꝛeui ac tẽ/ poꝛali:ne nos moꝛtem ſubiremus ęternam. D Sed vſq; ad hanc rerum ſeriem i chꝛiſto na/ turę hũanę inſirmitas intelligat᷑: MNã qͥ fuit paſſibilis vſq; ad moꝛtẽ:ĩcoꝛruptiõis gloꝛiã et ipſe moꝛtiſ imꝑiũ accepit.Siquidẽ hoc iã in carne chꝛiſti pꝛeciũ ꝙ iuxta dauid ꝓphe/ tiã: caro exanimis et vſq; ad tertiũ diem ſe/ pulra:tamẽ incoꝛrupta permanſit. Sic enim ecerx ꝑſona chꝛiſti legimus in pſalmo dicentis Ns.15. ad patrem: Quoniã non derelinques in in- 2 er. C. x CIII. In feſto ſancte Trinitatis ferno animã meã:nec dabis ſanctũ tuum vi dere coꝛruptionẽ. Vnde et beatus petrus: Er. V. Jeſum inquit naʒarenũ virum appꝛobatum Actj.2. a deo in vobis: in virtutibus:ꝓdigijs et ſi/ gnis quę ꝑ illum fecit deus in medio veſtri ſicut vos ſcitis: hunc deſinito conſilio ⁊ pꝛę/⸗ ſcientia dei traditũ in manus iniquoꝛũ affi/ gentes interemiſtis.Quem deus ſuſcitauit ſolutis doloꝛibus inferni:iuxta qð impoſſi⸗ bile erat teneri illum ab illo. Moꝛtuus eſt ieſus chꝛiſtus pꝛo nobis: et die tertio reſur/ rexit.Ham ſi moꝛs quoq; eius pꝛo nobis fa- cta eſt: quãtomagis eius vita ꝓ nobis eſt⸗ Qui poſt reſurrectionẽ accepta a patre omi poteſtate:diſcipulos cõſolatur ⁊ dicit: Ecce Matthᷣ data eſt mihi omnis poteſtas in cęlo ⁊ in ter .28. ra. Et alibi: Euntes inquit in mũdum vni- Marci.16. uerſum:pꝛedicate euangeliũ omni creaturę: Qui crediderit et baptiʒatꝰ fuerit ſaluꝰ erit: qui vᷣo non crediderit cõdemnabitur. Poſt E heęec ꝑ quadraginta dies inter diſcipulos eſſe dignatus eſt ⁊ imoꝛtalis: moꝛtaliũ tamẽ nõ eſt aſpernatus habere conſoꝛtium: Vriq; vt docendo apoſtolos: fide ⁊ veritate comple/ ret:quę ad nos illoꝛum quoq; teſtimonio ꝑ⸗/ uenirent. Confirmatis vᷣo diſcipulis:eleua / Actj.i. tus eſt in celum:et tam de peccatis q; etiam de moꝛte ad patrem victoꝛ aſcendit:qð ma/ nifeſte in euangelio legimus: Et dominus Mareci.16. quideʒ ieſus poſtq; locutus eſt eis:aſcendit in cęlũ: et ſedet a dexteris dei. Quo ſermo⸗ ne non humana in deo membꝛa ſigniſicant᷑: ſed honoꝛ quo chꝛiſtum pater ſuſcepit expꝛi mit᷑. Vnde illum deſcenſurũ eſſe credimus ad viuoꝛum moꝛtuoꝛũq; iudicium: non in infirmitate quã habuit:ſ in ſlimitate quã poſſidet. Qui enim in infirmitate venit vt redimeret:in poteſtate venturus eſt vt iudi/ cet. Sic enim legimus in actibus apoſtolo/ rũ: Cũq; intuerent᷑ in cclum euntem illum: Act.1. ecce duo viri aſtiterunt iuxta illos in veſtibꝰ albis:qui ⁊ dixerũt: Viri galilei quid ſtatis aſpicientes in celum:hic ieſus qui aſſumptꝰ eſt a vobis in cęlum: ſic veniet quẽadmodũ vidiſtis eum eũtem in celum. Ad hunc ergo aduentum domini noſtri ieſu chꝛiſti parati ſimus fratres dilectiſſimi:et timeamꝰ ne ille nos non tales inueniant quales voluit inue nire:qui omnia pꝛo nobis eſt paſſuſ:vt nos inueniret rales quibuſ non ſupplicia inferret ſed ſmia redderet ſempiterna. Ad quę nos dominꝰ ac deus gratia ſua ncius dignet᷑ 3 Ber. C. xCIIII. In feſto ſancte Trinitatis: Ber. vI. . e adducere:cui eſt glia ĩ ſecula ſeculoꝝ: Amẽ. ſanctũ: nõ remittet᷑ ei neq; hic neq; i futuro. inctn MhMieicc eſt ſpũſſanctus quẽ dñs aſcenſurus ad 1n5 in =ð ¶ In eodem feſto:He ſymbolo et patrẽ diſcipulis ſuis repꝛomittit dicens:Ciũi Joh.iðõ. nuun ner ſpoirituſancto: eiuſdẽ ſit ſubſtãtię autẽ venerit ꝑaclitus quẽ ego mittãa patre pib er Sermo acq; deitatis cuius eſt pater et filiꝰ: ſpm̃ veritatis qui a patre ꝓcedit: ipſeteſti⸗ n ſeun XCIII. Bermo VI moniũ ꝑhibebit de me: De quo ſuperiꝰ ait: ttnuuſer = 2 Paraclitꝰ autẽ ſpũſſanctus quẽ mittet pat Job.i4. cnni onnr NRdinem ſymoli fratres dilectiſſimi in nomie meo:ipſe vos docebit omnia. Ipᷣe oſtennicate. in quo totius fidei noſtrę ſacramẽta ergo ſpũſſanctus:quẽ mittet pater ĩ nomie gugentoſ S cõſiſtunt:nos adiuuante deo ſtatui · meo:qui ex patre ꝓcedit:oſtendit᷑ vniꝰ cum Nansdes: mus abſoluere. Et qð bene vos meminiſſe patre ⁊ filio eſſe ſubſtãtię.Et diligẽter atten mhnnne arbitroꝛ quid de patre deo ſentire:quid etiã dite ꝙ àd diſcipulos ſuos rurſus idẽ domi/ de fllio ęque deo ſentire debeatis:quãtũ in / nus ait:Expedit vobis vt ego vadã. Nam gcoden ſtructioniveſtrę:vtputa opus eſt:ſufficiẽter ſi non abiero:ꝑaclitus nõ veniet ad voſ.Si (Gen. oſtendimus.Hüc reſtat vt etiã de ſanctiſpi⸗ ritus deitate dicamus.hic em̃ eſt oꝛdo ſym/ boli:vt poſt patris ⁊ filij ꝑpſonam ſpũſſancti confeſſio ſubſequat᷑. Tũc em̃ pꝛodeſt in pa/ trem⁊ filium credidiſſe:cũ etiã ſpiritũſanctũ autẽ abiero:mittã eũ ad vos.hoc qð dicit᷑: Aittã:nõ minoꝛẽ:qð abſit indicat ſpm̃ſan/ ctũ:ſᷣ ſimplicit᷑ abſq; adulatiõe vnitatẽ atq; concoꝛdiã indicat volũtatis.Attendite aũt gð dixit: Expedit vobis vt ego vadã. Ham Job. 16. ES ngei E l eadem ſidei veneratione credideris.hhanc ſi ſi nõ abiero:paraclitus non veniet ad vos. ſci benerſ quidẽ ſanctę ſidei noꝛmã ipſe dominꝰ noſter Quomõ expedit diſcipulis vt ab illis chꝛi/ ſimedifn ieſus chꝛiſtus inſtruxit:⁊ nemo niſi impiꝰ de ſtus aſcendat ad patrẽ:ſi minoꝛ eſt ille quiꝓ ſiſnc A⸗ ea fidei catholicę regula dubitat quã ille di / chꝛiſto ad diſcipulos eſt mittẽdus? Sed ex⸗ (ſlinnalin ctauit:cui fides ipſa debet᷑. Ipſe ergo domi pedit diſcipulis vt ab eis chꝛiſtus aſcendat: ßeſtint nnus noſter ieſus chꝛiſtus: cũ iam gloꝛiſicatꝰ quia ęqualis eſt patri et filio ſpũſſanctus qͥ ſiſisfeſn reſurrexit a moꝛtuis: in celuʒ aſcenſurus ad ad diſcipulos venturus eſſe pꝛomittit᷑. c Eritinſin patrem:heęec ſacramẽta fidei diſcipulis:id eſt autem ꝑaclitus dicit᷑ ſpũſſanctus:ꝓpꝛietas cteetu MWattð.aS. apoſtolis dereliquit.Ait em̃:Euntes bapti/ patiõis eiꝰexpᷣmit᷑. Paraclitꝰ em̃ gręce:lati or i⸗ in zate omnes gentes:in nomie patris ⁊ filij et Rdickk cõſolatoꝛ.Et bñ ipᷣe ꝓ chꝛiſto ad dil⸗ i 4 ſpirituſſancti: docẽtes eos ſeruare quecũq;cipulos mittit vt eos conlolet int oẽs tnibu- ton mãdaui vobis. Rerum ipſaꝝ docet effectus lationes quas ipſi erant cõfeſſione paſſuri. in nitdſ vt in vna deitate ꝑſonarum potentiã creda/ his ergo frẽs dilectiſſimi diuinarũ ſcnptu/ In ut mus: ⁊ quẽadmodum pater in cuius nomie rarũ teſtimonijs inſtructi:ſpm̃ſanctũ deum Raaſbler baptiʒzamur deus eſt: ita etiam ſpũſſanctus elſſe ęqualẽ patri et filio tota fidei ꝑfectione ſellenani in cuius nomine baptiʒzamur deus eſt.DPe ̊ fatcamur. Quia enim deũ patrẽ:deuʒ filiũ: ſinſſätled certe beatus petrus apoſtolꝰ abſolutiſſime deum ſpm̃ſanctũ in ſcripturis diuinis legi/ üban Acij.S. ꝓnunciauit dicens ad ananiam: Cur tem/ mus:quẽadmodü non poſſumꝰ de patris ? aſgubgicki⸗ ptauit ſathanas coꝛ tuũ:mentiri te ſpũiſan/ cto?Et paulopoſt:MNõ es mẽtitus homi ſed ſilij:ita nec de ſanctiſpũs deitate dubitare. Abſit autẽ longe a chꝛiſtianis mẽtibus pol/ (Mrncloscl ane le ebgrtiegg deo. Aptiſſime quẽ ſpm̃ſanctũ dixerat: hũc lata gentilis erroꝛis impietas: vt triũ ĩ vna ugfamrenn 1. Cori.i2. poſtea deũ nomĩauit.Et beatꝰ paulus apo/ ↄfeſſione ꝑſonarum:tres deos videamur fa lalrnßfi ſtolus: HNemo põt dicere dñs ieſus niſi ĩ ſpũ teri.Abſit hoc inq; ⁊ ꝓcul a pioꝛũ mentibus bllätort ſancto. Diuiſiões graꝝ ſunt: idẽ vero deus excludat᷑. Et nos em̃ iuxta ſcripturę ſancte Euntcnide qui operat᷑ omnia in omnibꝰ. Hic quoq; q́ᷓ auctoꝛitatẽ nominũ tantũmodo ac ꝑſona Pkfignlt euidẽtervas electiõis:quẽ ſpm̃ſanctũ noue/ diſtinctionẽ in trinitate facimus:deitatẽ vᷣo lkaltlittd rat: eundẽ eſſe deũ dixit ac dominũ operan · vnã indiuiſibilẽ cõſitemur: ipſa eſt in patre: Airenen B tẽ ex ꝓpꝛia poteſtate qð vult. hic eſt ſpirit ipſa in ſilio: ipſa in ſpũſancto:vna et ꝑfecta ſterge ſanctꝰ ĩ quẽ peccare adeo ſacrilegũ ẽ: vt nec diuinitas. Non ergo tres deos dicimus: qꝛ tilneine⸗ hic: nec ĩ futuro iudicio remittat᷑. Sic em̃ iße vnã deitatẽ fatemur.Non em̃ obliti ſumus A be ſhiſh . domin noſter ieſus chꝛiſtus in euãgelio io/ diuinam ſcripturã dicentẽ: Audi iſrael:dñs Deun. 9. (lllaltltft Mattb.ꝛ2. quit᷑: Quicũq; dixenit verbũ ↄtra filiw homi deus tuus vnꝰẽ. Et rurſus: Dſis deus vnꝰ Neui. illlitite nis: remittet᷑ illi: Qui autẽ dixerit ↄtra ſpm̃ bic eſt in cęlo ſurſum et in terrs deoꝛſum: et non eſt alius niſi ipſe. o inq; obliti ſumus ſuns vnũ deũ eſſe:quẽvtiq; ſcpᷣtura dicẽte cogno lengſl zi uimꝰ. Sed inter duos erroꝛes ⁊ maxime he⸗/ tapare. reticos ad ſidei veritatẽ dirigimꝰ: vt nec cũ ſſetetl⸗ gentilib numeꝝ ĩ deitate faciamꝰ:nec cũ iu/ peat dxis myſteriũ in trinitate negemꝰ: ſed exiſte inn ai n re patrẽ: exiſtere ſiliũ: exiſtere ſpiritũſanctũ nnig 55e in pſonarũ ꝓpꝛietate credentes vnitatẽ dei⸗ ri nomie tatis in trinitateveneremur:id eſt vt tres ꝑ/ vniaun ſonas patris ſcʒ et ſilij ⁊ ſpũſſancti vnũ eſſe Geratn dicamꝰ deũ: Cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ledond feculoꝛum: Amen. d Bag Zer. C. xCV Weoem feſto:De fide catholi- nin Oso ⁊ admoneovos frẽs chariſſimi nditegit vt quicũq; vult ſaluꝰ eſſe:ſidẽ rectã dö,Ban i ac catholicam diſcat. Ita & opoꝛtet tadpos. ynicuiq; obruarevt credat pr̃eʒ ⁊ ſiliũ ⁊ ſom̃ ilischi⸗ ſactũ. Pr deꝰ: filiꝰ deus:ſpũſſanct deꝰ: tñ tlegtip nosõ tres dij ſᷣ vnꝰ. Qualis pr: talis filiꝰ:talis Sclo füſſanct“. Attamẽ credat vnuſqſq; fidelis aſcndat ꝙ fili ęqualis ẽ patri ſᷣm diuinitatẽ:⁊ minoꝛ – elſt pfe ſim hũanitatẽ carnis quã de nr̃o aſſũ/ nt, pſit: ſpũs vᷣo ſanctꝰ ab vtroq; ꝓcedens. Cre nan. dite &chariſſimi in deũ patrẽ omnipotentẽ: aa⸗ credite ⁊ in ieſum chꝛiſtũ ſiliũ eiꝰ vnicũ dũm grli. Lucj.i.et. 2. noſtrũ:credite eũ cõceptũ eſſe de ſpũſancto ſpiü⸗ ⁊ natũ ex maria virgine.Quę vᷣgo ante ꝑtũ ſemp fuit:⁊ abſq; cõtagionevel macula pec- nſin. QCcati pꝑdurauit. Credite eum ꝓ nr̃is peccatis ſe? Wattb. 22. paſſum ſub pontio pilato:credite cruciſixũ: naüdaum credite moꝛtuũ ⁊ ſepultũ:credite eũ ad infer iofenone nũ deſcẽdiſſe:diabolũ obligaſſe:⁊ aĩas ſan/ dez ſli. ctoꝛũ ꝗᷓ ſub cuſtodia detinebant᷑: liberaſſe: inis legn eaſq; ad celeſtẽ patriã ꝑduxiſſe.Credite eum depan Act;. 1. in cęlis cũ carne quã de nr̃o aſſumpſit: aſcẽ/ dubſtꝛoc. Warci. 16. diſſe. Eredite ꝙ i dextera ſedet patris:credi/ abusol te venturꝰ ſit iudicare viuos et moꝛtuos. ttuipne Credite in ſpm̃ſanctũ: credite ſanctã eccliazʒ ſdeumurtn catholicã: credite ſãctoꝝ cõmunionẽ: credi/ menubu⸗ te remiſſionẽ peccatoꝛũ:credite vitã ęternã. mure lnc⸗ B Igit ſi qs vult diſe cipulꝰ chꝛiſti eſſ e: mãdata ac onan ſua cuſtodiat: humilitatẽ diſcat: vt ipſe ait: delae“Wattb.II. Diſcite a me qꝛ mitis ſũ ⁊ hũilis coꝛde. Deũ nnpane coꝛde roget. multi ſunt qͥ foꝛis vident᷑ ſe nnetpiea⸗ hũiliare:intus aũt pleui ſunt tumoꝛe ſuper/ ſeinlsg VNihk. a. big. Chꝛiſtus ꝓ nobis humiliauit ſe: foꝛmã giilinu ſerui accepit: factus eſt obediẽs vſq; ad moꝛ inuniin, tẽ:moꝛtẽ aũt crucis.Pꝛo nobis: frẽs:vt pec deusm mniun n feſto ſancte Trinitatis: B eudãgelio dicit: S 8 er. VII. cata nfrᷣa deleret carnẽ hũanã aſſumpſit. Ma Zucj.2. tus eſt ex virgine:poſitus in pᷣſepio:pannis inuolutus:a iudęis repꝛobatꝰ: ab ipſis ꝑſe/ cutus: coõpꝛeheſus: flagellatus: ſputis ſoꝛdi/ Matth. 26. datus: ſpinis coꝛonat:clauis cruciſixus:lã/ ei.27. cea ꝑfoꝛatus:cruci appenſus:Aceto cuʒ felle potatus:⁊ inter iniquos reputatus.Ad hoc oĩa chariſſimi totũ ſuſtinuit:vt nos de fauci bus inferni liberaret. Ergo fratres chariſſi - mi dũ tanta ⁊ talia dũs ꝓ nobis ſuſtinuit:ſi ad eum volumꝰ ꝑuenire:veſtigia eius debe mus ſequi: exempla ſanctoꝝ imitari. DHDns uãgelio quis vult poſt me venire Zucj. 9. abneget ſemetipſum: ⁊ tollat crucẽ ſuã et ſe· quat᷑ me.Et alibi dicit: Nade vende omnia Matib.i9. quę habes ⁊ da pauperibꝰ et veni ſeqre me. Sancti martyꝛes frẽs chariſſimi ſecuti ſunt veſtigia illiꝰ:⁊ calicẽ quẽ ipſe bibit biberũt. Petrus aplus ꝓ nomine chꝛiſti cruciſixus ẽ: paulus decollatꝰ*: ſtephanꝰ lapidat“*: reliqᷓ Aectj.7. qᷓ; plures ꝓ nomie ipſius ſic paſſi ſũt. Ergo fratres cruciſigite ⁊ moꝛtiſicate mẽbꝛa vr̃a ꝗ Coł.ʒ. ſunt ſuꝑ terrã: vt poſſitis placere illi qͥ vos creauit. Qui fuit ſuꝑbus:ſit hũiliſ. Qui fuit incredulus:ſit ſidelis. Qui fuit luxurioſus: ſit caſtus. Qui fuit latro:ſit idoneus.cQui fuit ebꝛioſus:ſit ſobꝛius. Qui fuit auar⸗: ſit largus.Qui fuit bilinguis:ſit beniloquus. Qui fuit detractoꝛ aut inuidioſus:ſit puruſ ⁊ benignus.Qui aliqñ ad eccleſiã tarde ve/ niebat:frequẽtiꝰ ad eã currat.Elemoſynaꝝz · copia vnuſqᷣſq; ſe redimat: qꝛ ſicut aqua ex/ Ecẽi.ꝭ. tinguit ignem:ita elemoſyna peccatũ. Heci mas annis ſingulis de omni fructu qð colli/ gitis eccleſijs ⁊ pauꝑibus erogate. Jeiunii amate: voꝛacitateʒ ⁊ crapulã vini deuitate. Eſuriẽtes paſcite:ſitiẽtes potate:nudos ve/ Manuh⸗ ſtite:⁊ qͥ poſiti ſunt in carcere requirite:infir mos viſitate.Hoſpites in domos vr̃as colli gite et pedes eoꝝ lauate: lintheo extergite: oꝛe exoſculamini:et lecta ipſoꝛum pᷣparate. Non homicidiũ vllus faciat:non furtũ:nõ gxo.20, adulteriũ:non ꝑiurium:non falſum teſtimo nium dicat:honoꝛet patrem ⁊ matrem vt ſit longeuus ſuper terrã. Diligat deum pluſq; ſe: amet pꝛoximũ ſicut ſeipſum. Quicunq; de his ſupꝛadictis cõmiſit:cito emendet:cõ/ feſſionem donet:veram peęnitentiã agat: et remittuntur ei peccata ſua. Si hęc quę ſug⸗ geſſi fratres implere volueritis:remiſſioneʒ peccatoꝛũ ꝓmerebimini:⁊ vitã Keiug. Potem in eodem feſto alius ſermo Dẽ in vnitate: incipiens: Sancta et dini⸗ na eloquia egul ſumptꝰ eſt ex ſer⸗ monibus de Uerbis apli.j. ¶ Item in eodem feſto alius ſermo: mnapiss: Exoꝛſiſti mi dilecte fili ⁊c̃. q ſũpt eſt ex libꝛo cõtra fęlicianũ. co ds ſcriptũ eſt in euãgelio m Jo⸗ Zohᷣ./ʒ. hannẽ: Erat homo ex phariſeis Ni . . * YB Seſ 2⸗ . 7 2„ ¶NItem in eodẽ feſto:alia Homelia do eo qðsð ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm Job.15.· Johannẽ:Cum venerit paraclitus quẽ ego mitta vobis ⁊c.ꝗᷓ ſumpta eſt de expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ. Bominica pʒima poſt feſtum ſan Sermo cte Trinitatis: De auaricia vitãda: C.xCVI. Berm I E2) Vi deü timetis:nõ dubito qͥn vᷣbũ eiꝰ cũ timoꝛe audiatis:⁊ cũ hilarita/ te faciatis:vt qð ꝓmiſit mõ ſperetl: proſt aecipiatis. Dominũ modo audiuimus Scipientẽ nobis chꝛiſtũ ieſum filiũ dei. Pꝛę⸗ cepit nobis veritas ꝗ̊ᷓ nõ falli᷑. Audiamus: —„ „ . qt vobis:abſtinete ab omni auaricia. Quid eſt ab omni? Quare addidit:ab omnie Põt ad eum vt adderet ab omi ⁊ diceret: Cauete ab omni auaricia. Quare hoc dixerit velut occaſio ipſa:vnde natꝰẽ ſermo awaret i ſan/ cto euãgelio. Interpellauit em̃ eũ quidã cõ/ tra fratrẽ ſuũ qͥ totũ primoniũ abſtulerat:et fratri ſuo partẽ ſuã nõ reddebat.Quã bonã Scauſam habuerit interpellatoꝛ iſte aduer/ titis. Hõ em̃ rapere ꝗrebat aliena:ſed ſua a micũ fratrẽ:ſed iuſtũ iudicẽ inuenerat cõtra inimicũ fratreʒ. Deberet ꝑdere in tã bona cauſa iſtꝗ occaſionẽ: Aut quis diceret fratri diuidua trinitate ⁊ inſeꝑabili ¶Item in eodẽ feſto: Pomelia de gCcogdemus nomie⁊c̃.quę ſumpta eſt AOS fer o— De expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. Et De ex ſermonib? de Uerbis apli xiiij. ucdj. u2. timeamꝰ:caueamꝰ. Quid && p̃cepit:Nico in / * em̃ ⁊ ſic dicẽ:Cauete ab auaricia. Pertinuit parẽtibꝰ ſibi derelicta ꝗrebat:⁊ ipſa dño in, terpellato ⁊ iudicãte poſcebat.habebat ini eius: redde partẽ ſuam fratri tuo: ſi chꝛiſtus nõ diceret: Ale iudex hoc dicturus erat quẽ foꝛte frat᷑ ditioꝛ et raptoꝛ ſᷣmio coꝛrũpebat: Aiſer ergo et paternis opibus deſtitutus: tali ac tanto iudice inuẽto accedit:interpel/ lat:rogat:cauſã ſuã bꝛeuiſſime exponit. Vt qͥd em̃ opꝰ erat cauſã ꝓtelare:quãdo ei loq/ bat᷑ qui coꝛ poterat et videre:? Dſie inqᷣt:dic fratri meovt diuidat mecũ hęreditatẽ. Non ei dixit dñs:veniat frater tuus:ſed nec miſit vt adeſſet: aut cum affuiſſet interpellatoꝛi dixit: woba quod dicebas. Petebat dimi⸗/ diam hęreditatẽ. Petebat in terra dimidiã: in cęlo dominus offerebat totaʒ. Plus dũĩs dabat q; ille poſtulabat. Dic fratri meo: vt diuidat mecũ heęreditatẽ. Cauſa iuſta:cauſa p' feſtũ trinitatis: Ger. I. Abi. Z. bꝛeuis. Sed audiamꝰ⁊ iudicantẽ ⁊ docentẽ. Homo ait: homo. Qui em̃ ꝓ magno habes B iſtã hęreditatem:qͥd es niſi homo: Volebat illũ facere aliquid pluſq; eſt hõö. Quid plus illum volebat facere: cui volebat auariciam tollere? Quid eũ plus volebat facere? Dico vobis: Ego dixi dij eſtis et ſilij excelſi om̃s. Ns. 81. Ecce qͥd eum volebat facere. Inter deos nu merare:qui auariciã nõ habẽt. hHomo quis Lud.i2. me cõſtituit diuiſoꝛem inter vos:Et paulus aplus ſeruus ipſiꝰ qñ dicebat: Obſecro vos fratres vt id ipſuʒ dicatis om̃es:⁊ nõ ſint in vobis ſciſmata: nolebat eẽ diuiſoꝛ.Denicha doluit eos qͥ ad ipſiꝰ nomẽ currebant:⁊ chi / ſtũ diuidebant. Unuſquiſq; vrm dicit: Ego Abi.. ſuʒ pauli: ego apollo:ego cęphe:ego chꝛiſti. Diuiſus eſt chꝛiſtꝰe Mũquid paulꝰ ꝓ vobis crucifixus eſt: aut in nomie pauli baptizati eſtis? Videte & qᷓ; mali ſunt homies qvolũt eſſe diuiſi. Qui noluit eſſe diuiſoꝛ: quis me inqᷣt cõſtituit diuiſoꝛẽ inter vos? Petis bñ/ 1. Corf. I. ficiũ:audi cõſiliũ. Ego dico vobis: Cauete ab omi cupiditate. Foꝛte inqs: Tu auarũ ? cupidũ diceres: ſi quęreret aliena. Ego aüt dico: Cupide ⁊ auare non appetas nec tua: hoc eſt ab omni. Cauete inqᷣt ab omni aua/ ricia. AMagnũ pondus. Si foꝛte hocpõdus infirmis imponit᷑: roget᷑ vt qͥ imponit vires dare dignet᷑. Mõ em̃ leuiter habendũ eſt fr⸗ tres mei: qñ dñs noſter: redemptoꝛ noſter: ſaluatoꝛ noſter: qui moꝛtuus eſt ꝓ nobis:qͥ ſanguinẽ ſuũ pᷣciũ dedit vt redimeret nos: aduocatꝰ ⁊ iudex noſter:nõ eſt leue qñ dicit: Cauete.Nouit ille quãtũ mali ſit: nos non nouimꝰ. Illi credamꝰ. Cauete inqt. Quid: Mayruui 60ℳ 4 N. fgrüe du unitumid emdicav öldeusde Ponuctnise Ecenogote; eetenats; Uscruminar hpßaptideien lolitepelo⸗ linncke⸗ Utolnboreae Ditaitvirn Reistolon Nehlundiven Uana. Cſe flenitlbber Adineſole ſepgens lewhopnian lcug ſan Ehatur. nielatton unindes Mhalsnut ntbe nen - . Dnihmm unanyie⸗ iin Ai⸗ Uarnink Hondto di Nlegzteb zu dmrenn toen enonππαα.h Rπιροα Dar 92 Feta we xxx. oec. B er.X Dfica pma pyfeſt. trinitatis: B er. II. imo. — Vnde?: Ab omni auaricia.AMeũ ſeruo: non mino placuit ita factum eſt: Ergo ſit nomen iochri alienũ tollo.Cauete ab omni auaricia. NHon domini benedictũ: Nudus exij de vtero ma s inn ſolũ auarus eſt qui rapit aliena: ſed ille aua tris meę:nudus reuertar in terrã. Nudus fo wiriun rus eſt qui cupide ſeruat ſua. Sed ſi ſic cul / ris:intus veſtitus. Nudus foꝛis a pannis ehnli pat᷑ qui cupide cõſeruat ſua:quõ iudicaturꝰ putribilibus pannis: intus veſtit. Unde: Ps. 51. egliie rr eſt te: cũ nõ ſoluʒ ſeruas tua ſed etiã quęris Sacerdotes tui induant᷑ iuſticia. Sed quid enze. Dirninned aliena? Da mihi hoĩeʒ qͥ cũ timoꝛe audiuit: ſi dicat:cum contempſeris ea quę poſſides: D Krüni Caue ab omni cupiditate:et nõ mihi dicat: quid ſi dicat:occido te? Reſponde illi ſi chi⁊ꝝ * ſhn Ego homo pauꝑ ſum: plebeius:mediocris: ſtum audiſti: ccidis me? Melius tu carnẽ nanſt gregalis: quando me ſpero ante iudicem fu/ meã:qᷓ; ego ꝑ linguam falſam animã meam. lnenclun turum: non timeo iſtam temptationẽ: cuuus Quid facturus es mihi:? Occiſurus es car/ ach dn / periculũ ante oculos poſuiſti. Ec dico et nem: Exiet anima libera in finem ſeculi: eet lemdinicii pauperi:qð timere debeat. Vocat te diues ipſam quam contempſit carnem receptura. uz Plsdls ⁊ potens:vt pꝛo illo dicas falſũ teſtimoniũ. Quid ergo mihi facturus es? Si autem fal/ äung Auid facturus es? Modo dic mihi:hHabes ſum teſtimoniũ dixero ꝓ te de lingua mea: uſtilte us bonuʒ peculiũ:laboꝛaſti:acquiſiſti:ſeruaſti. occido me:⁊ non in carne occido me.Os em̃ Sap̃.i. metdocenti Exigit ille: Dic ꝓ me falſum teſtimoniũ: et quod mentit᷑:occidit anima. Foꝛte hoc non nughobebeb tantũ ⁊ tantũ dono tibi.Tu qui non quęris dicis. VUnde non dicis? Viuere vis. Vis vi ono⸗ Voch aliena: dic abſit a me: nõ quęro quod mihi uere: cũ deꝰ hͥ limitẽ viuẽdi cõſtituit?: Certe hö.Qtitah noluit deus dare: non accipio: recede a me. caue ab omi auaricia. hucuſq; deus voluit cbatanunceon Hon inqt vis acciꝑe qð do: qð habes tollo. vt viuas:quouſq; iſte ad te acceſſerit. Foꝛte Afer⸗ Dio Ecce modo te ꝓba: mõ te interroga. Quid occiſurꝰ ẽ te vt martyꝛẽ faciat. Noli habere Miecell os, bin me attendis: Intus attende:intus vide:in / cupiditatẽ viuendi:⁊ non habes eternitatẽ Aedevsn tus examina: ⁊ conſtitue te ante te: ⁊ in ecu/ moꝛiendi. Videtis quia vbiq; auaricia illa i. bonogeis ue lio pᷣcepti dei extende te:⁊ timoꝛe toꝛque te: cum plus volum q; opus eſt: facit nos pec/ ſosetpals et noli te palpare. Reſpõde tibi: Ecce ſi hoc care. Caueamus ab omni auaricia: ſi voli⸗ t quiſqᷓ; minet᷑ qd facies? Credo tibi:qꝛ qð cũ mus frui eterna ſapientia. zegthönri tanto laboꝛe acquiſiſti minime perdere vis. diiin.Deig Abinat᷑ tibi:MHiſi pꝛo me falſum teſtimoniũ (Iee adem dominica: De Dauid Sermo RWL dixeris tollo illud: Sʒ ſi pꝛo me falſum teſti/ et Enatreſn ſuo et de Holiad ſpu⸗ CXCvWI. vindier monium dixeris: do illud. Cauete ab omni rio: ermno 11 eehei. auaricia. Oſerue meus dicit tibi de: quem aud e redemi ⁊ liberũ feci: quem de ſeruo fratrem ull haplh adoptaui: quẽ in coꝛpoꝛe meo mẽbꝛũ poſui: niuhtl audi me:Tollat qð acqſiſti: me tibi nõ tollit ſce:glieome ne pereas. Seruas tua: Hõ tibi dixi: Caue⸗ werPaubti te ab omni cupiditate:? Ecce turbaris: ecce Uſ. cripturis diuinis fratres charil . ſimi hęc eademq; ꝑſona pꝛout tem/ pus ⁊ locus fuerit:diuerſam ſigniſi/ habere poteſt. Ham beatus iſaac Señ.22. optime nouit ſanctitas veſtra: quando neilan fluctuas.Coꝛ tuum quaſi nauis tempeſtati- a patre oblatus eſt: chꝛiſtum dominũ ſigu⸗ . –— Wartß. bus quatitur. Doꝛmit chꝛiſtus:Excita doꝛ/ rauit:cum v⁊o filio ſuo iacob benedixit: ⁊ ad Señ.24. 6 pi . mientẽ:⁊ non patieris tempeſtatẽ ſeuientẽ. accipiendam vxoꝛem in meſopotamiam mi Ipſum excita qui nihil hic habere voluit:ꝛet ſit:iacob typũ habuit chꝛiſti:et iſaac dei dei pa⸗ liur totum habes:qui vſq; ad crucem ꝓ te perue tris imaginẽ geſſit. Iterũ beatus iacob qui aponn. nit: cuius nudi atq; pendentis oſſa ab inſul typum chꝛiſti habuit quando vxoꝛem acce, — tantibꝰ numerata ſunt:⁊ caue ab omni aua / pit: dei patris figuram geſſit. Quando em̃ Ses z7 „ mance ricia. Parum eſt auaricia pecunię: caue ab beatum ioſeph plus omnibus filijs dilige⸗ dendi 4 D auaricia vitę.Hhoꝛrenda auaricia:metuenda bat: et tunicam ei polymitam fecit:incarna/ mprn e auaricia. Aliquando homo cõtemnit qð ha tionẽ domini ſaluatoꝛis ſigniſicauit. Quo/ tnnihe bet:⁊ dicit: Hon dico falſum teſtimonium. moce ergo tunc factum eſt fratres chariſſi/ cüinan io⸗ Non dico dicis mihi? Tollo quod habes. mi in beatis patriarchis: in Iſaac videlicet et in Jacob: ita in Iai patre Dauid figu. ratum eſſe cognoſcimus.Quãdo enim Iſai 1. Regl.17. Dauid ſilium ſuum mittebat vt requireret 5 4 Tolle qð habeo:non tollis qð intus habeo. lrnd NMon enim pauper remanſerat qui dicebat: ob. I. Hominus dedit:dominus abſtulit:ſicut do Bancti luguſtini de tempoꝛe ꝓphetã ex ꝑſona dñi ſuplicantẽ: Erue a fra Ns. 21. fratres ſuoſ:typũ dei patris habuiſſe videt᷑. Ilai miſit dauid vt reqreret frẽs ſuos: ⁊ deꝰ pr̃ miſit vnigenitũ ſuũ:ex cuiꝰ ꝑſona ſcriptũ PS. 21. eſt: Marrabo nomẽ tuũ fratribꝰ meis. Ad re/ qͥrẽdos em̃ frẽs ſuos venerat chꝛiſtꝰ: qñũ dice Matth.i5. pat:Mõ ſũ miſſus niſi ad oues ꝑditas domꝰ B iſrł.Dixit &̊ iſai ad dauid ſfiliũ ſuum: Accipe 1. Begj.I7. ephi polẽtę ⁊ decẽ foꝛmellas caſei:⁊ vade re/ qre frẽs tuos.Ephi:triũ modioꝛũ mẽſura ẽ: Et tribꝰmẽſurl:myſteriũ intelligit᷑ trinitatt. Bñ nouerat hoc myſteriũ etiã ⁊ beatꝰ abꝛa/ Señ.is. ham.Deniq; qñ ſub ilice mãbꝛeę in tribꝰ ꝑſo/ nis ſacramẽtũ videre meruit trinitatis: tria ſata ſimile miſceri ſᷣcepit.Tria ſata:tres mẽ ſurę ſunt.hãc ̊ mẽſurã ⁊ iſai dedit ſilio ſuo. In decẽ foꝛmellis caſei:intelligit᷑ decaloguſ veteris teſtamẽti. Venit ̊ dauid cũ tribus mẽſuris ⁊ decẽ foꝛmellis caſei vt frẽs ſuos ĩ nlio poſitos viſitaret:qꝛ venturꝰ erat chꝛiſtꝰ cum decalogo legis ⁊ mſtyerio trinitatis:vt genus humanũ de poteſtate diaboli libera⸗ C ret. Veniẽte aũt dauid: vnꝰe fratribꝰ incre 1. Regl.17. Pauit eũ dicens: Quare dimiſiſti pauculas oues illas: ⁊ veniſti ad hſliũ: Frater iſte ſeni/ oꝛ qui dauid typũ chꝛiſti gerentẽ ꝑ maliciã increpauit:ſigniſicauit pm iudęoꝝ:qui per inuidiã chꝛiſto dño qui ꝓ ſalute hũani gene ris venerat detraxerunt: ⁊ multis frequẽter iniurijs affecerũt. QAuare inqͥt dimiſiſti oueſ illas ⁊ veniſti ad pᷣliũ:Quaſi non tibi videt᷑ ꝑ os eiꝰſaluti hoim inuidens diabolꝰ loqui: Mattb.i8. tanqᷓ; ſi diceret chꝛiſto: Quare dimiſiſti no/ . —— . 1 naginta ⁊ nouẽ oues ꝗᷓ nõ errauerũt:⁊ veni/ ſti vt vnã requireres ꝗᷓ ꝑierat:et eã de manu ſpiritalis golię: id de poteſtate diaboli per crucis baculũ liberatã ad ouile ꝓpꝛiũ reuo- cares? Quare inqᷣt dimiſiſti paucas oues il/ las?: Malo quidẽ ⁊ ſuęgbo animo:ſed tamen veꝝ dicebat:qꝛ ieſus:ſic iã dictũ eſt:dimiſſu rus erat nonaginta ⁊ nouem oues:vt ꝗreret vnã:⁊ ad ouile ꝓpꝛiũ: id eſt ad angeloꝝ cõ/ D ſoꝛtiũ reuocaret. Pꝛius tñ q; veniret dauid 1. Regl.16. cũ iã vnctus eſſet a beato ſamuele: ſiẽ ⁊ ipſe 1. Begl. 17. ſauli regi ſuggeſſit:⁊ leonẽ ⁊ vꝛſũ ſine armis occidit.Sed ⁊ leo ⁊ vꝛſus ambo typũ diabo li ᷣferebãt.Qui ꝓ eo qð de ouibꝰ dauid ali/ qͥd iuadere auſi ſunt:ipſiꝰ dauid virtute ſũt ſuffocati. oc totũ frẽs chariſſimi qð tũc in dauid legimꝰ figuratũ:ĩ dño nr̃o ieſu chꝛiſto cognoſcimꝰ eſſe completũ.Zũc em̃ ⁊ leonẽ ⁊ vꝛlſũ ſtrangulauit:qũñ ad inferna deſcẽdens: om̃s de eoꝝ faucibꝰ liberauit. Deniq; audi mea aiaʒ meã:et de manu canis vnicã meã. Libera me ex ote leonis.Et qꝛ vꝛſus i manu foꝛtitudinẽ habet ⁊ leo in oꝛe: in iſtis duabꝰ beſtijs idem diabolꝰ figuratꝰẽ.hhoc & ex ꝑpſo na chꝛiſti dictũ eſt:vt vnica eiꝰ eccłlia dema/ nu:id eſt de poteſtate:vel de oꝛe diaboli tol / leret᷑. Venit dauid ⁊ inuenit iudęoꝝ łm i E valle terebinthi poſitum vt allophylos di i. Reg..r. micaret:qꝛ venturꝰ erat verꝰ dauid chꝛiſtus vt de cõualle pctõꝝ ſiue lachꝛymarũ hũanũ genꝰ erigeret. Stabãt aũt ĩ valle õ̊ allophy/ los. In valle erant:qꝛ eos pctõꝝ pondꝰ op/ p̃ſſerat. Stabant em̃ ⁊ pugnare q aduſarios nõ audebãt.Quare nõ audebãt: Quia da/ uid qui typũ chꝛiſti gerebat nõdũ venerat. Verũ ẽ frẽs chariſſimi.Quis em̃ ↄ diabolũ pugnare poterat:anteq; chꝛiſtꝰ dñis genꝰhu manũ ð poteſtate diaboli liberaret? hauid em̃ interpᷣtat᷑ manu foꝛtis. Quid eo foꝛtius frẽs qͥ vniuerſũ mũdũ vicit:armatꝰ nõ ferro ſed ligno? Stabãt & filij iſrł ↄ aduſarios qua draginta diebꝰ. Quadraginta dies: ꝓpter qttuoꝛ tꝑa:⁊ q̃ttuoꝛ ꝑtes oꝛbis trę vitã ſſen tẽ ſigniſicãt:in q̃ cõtra goliad vł exercitũ eiꝰ: id eſt ↄtra diabolũ ⁊ angelos eiꝰ: chꝛiſtiano⸗ rũ pplus pugnare nõ deſinit. Mec tñ vincere poſſet:niſi verꝰ dauid chꝛiſtꝰ cũ baculo: id ẽ cũ crucis myſterio deſcẽdiſſet. Ante aduẽtũ Veniẽs chꝛiſtꝰ fecit de eo qð in euãgelio di/ vaſa eiꝰ diripere:niſi pꝛius alligauerit foꝛtẽ. Venit & chꝛiſtꝰ ⁊ alligauit diabolũ.Sed diẽ aliqs:Si alligatꝰ ẽ:quare adhuc tantũ pſᷣua/ let? Verũ eſt frẽs chariſſimi: qꝛ multũ pua/ let:vᷣ tepidis ⁊ negligẽtibus:⁊ deũ in vᷣitate nõ timentibꝰ dñat᷑.Alligatꝰ eſt em̃ tanqᷓ; iin nexus canis catenis:⁊ neminẽ põt moꝛdere niſi eũ qͥᷣ ſe illi moꝛtifera ſecuritate ↄiũxerit. IJã videte frẽs qᷓ; ſtultꝰeſt hõ ille:quẽ canis ĩ catena poſitꝰ moꝛdet.Tu te illi ꝑ volũtates ⁊ cupiditates ſeculi noli cõiungere:et ille ad te nõ pᷣſumit accedere.Latrare poteſt: ſolli/ citare poteſt: moꝛdere omnino non põt niſi volentẽ. Mõ em̃ cogendo ſed ſuadendo no cet: nec extoꝛquet a nobis cõſenſum ſed pe/ tit. Venit ergo dauid ⁊ inuenit iudęoꝛũ po/ pulum contra diabolum pꝛeliantem: ⁊ cum nullus eſſet qui pꝛęſumeret ad ſingulare cer 5 eñrm̃ chꝛiſti frẽs chariſſimi ſolutꝰerat diabolꝰ: ctũ eſt: Nemo põt intrare in domũ foꝛtis et Mattb.iꝛ. tamen accedere:ille qui figuram chꝛiſti gere bat ꝓceſſit ad ſlium: Luut baculũ in manu crtin baiag lune en gonn ſin eroluge n⸗ Gder ninua⸗ Cpübabunn ſisetoit ngrentepee Gockincpur Ptoitafct Annenii! Etioreguic (uicenitine ungetären daucpeſurin boltosfuinu teſcl liaularsspec s badeſnaarm kinqurechibe Alintspeceat Ultchiſusi gidonusdi⸗ tenplädeie ſnnosinchet klgrolck gintarapoſtolus Unheoſiſen founnoshan pfladeſgn bontzuneſis Kueſaiglondd hneneposinn ſllonenbe nig nsnnii Lns Eniſis übarz 9 , u. — — — „ E S = * — =SSSS E = = —— — —— EE =— = £ ☛ . eduebo — = = S= = = —E S — Se . — —. „ daicchn marühän ad⸗ Noncho⸗ Nezacülnig⸗ di⸗ QAn Uöcüan, Genduboli ibdisgerhe denee Daud Aigeoſetis nna höfen atiſanosge nnnden opte Noteſliſen Aglermatich Gehechuſun⸗ Rertipiner dübealeit⸗ — Se 1. Auenlai tigadisbol⸗ Znaiglodn donüſans liguentut Huenmniiu emulifus .rdeön un . Akeändt- i Msdirt⸗ ni oenotde nturzimt. legianie Uig wöͤtue ngeealen Ber. C.xCVIII. hãm⸗a: ⁊ exijt cõtra goliad. Et in illo quidẽ tũc figuratũ eſt:qð in domino ieſu chꝛiſto com/ pletum eſt. Venit em verus dauid chꝛiſtus: qui contra ſpiritalem goliad: id eſt contra diaboluũ pugnaturus crucem ſuam ipſe poꝛ SG tauit. Videte fratres vbi dauid goliad pꝛę/ 1. Regl. 17. cuſſerit: In fronte vtiq; vbi crucis ſignacu/ lum non habebat.Sicut em̃ baculus crucis typũ habuit:ita etiã ⁊ lapis ille de quo per/ cuſſus eſt:chꝛiſtũ dominũ ſigurabat. Ipſe ẽ Ps.iI. enim lapis viuus:de quo ſcriptũ eſt: Lapi⸗ dem quem repꝛobauerũt ędiſicanteꝑ: hic fa/ cQLctus eſt in caput anguli. Qð autẽ dauid nõ 1. BRegl. 7. habens gladiũ aſcendit ſuꝑ goliad:⁊ ſuo eũ ꝓpꝛio interfecit gladio: deſignatũ eſt: ꝙ in aduentu chꝛiſti ſuo gladio diabolus victus eſt:qui ꝑ nequiciã ſuam ⁊ iniuſtã ꝑſecutionẽ quã exercuit in chꝛiſto:omniũ in eum credẽ/ tium ꝑdidit pꝛincipatũ. Qð aũt arma golię dauid poſuit in tabernaculo ſuo: arma dia/ boli nos fuimus.Sic enim dicit apoſtolus: eo. 6. Sicut em̃ exhibuiſtis membꝛa veſtra arma iniquitatis peccato:ita ⁊ nunc exhibete mẽ/ Abi.5g. bꝛa veſtra arma iuſticię deo.Et iterũ: MNoli/ teę inquit exhibere membꝛa veſtra arma ini/ quitatis peccato. Arma enim inimici noſtri miſit chꝛiſtus i tabernaculo ſuo:quãdo nos qui domus diaboli fueramus:ꝑ ipſius gra-/ tiã templũ dei eſſe meruimus. Mam ⁊ vicil/ ſim nos in chꝛiſto:⁊ ĩ nobis chꝛiſtus habita/ re cognoſcit᷑.Qð aũt chꝛiſtus in nobis habi Epbᷣ.ʒ.ſat: apoſtolus pꝛobat dicens: In interioꝛe homine ꝑ fidem habitare chꝛiſtũ.a auteʒ iterum nos habitemus in chꝛiſto:idem apo Sal.z. ſtolus deſignat dicẽs: Quotquot in chꝛiſto baptiʒati eſtis:chꝛiſtũ induiſtis.Et dominꝰ Johᷣ.i4· ĩ euãgelio ad diſcipulos ſuos: Ego in patre h meo: ⁊ vos in me:⁊ ego in vobis.Qð vᷣo nõ in alio membꝛo: ſed ĩ fronte ꝑcuſſus eſt: hoc ſigniſicat: quod modo in noſtris competen- tibus exercet᷑: quia quando cathecuminus in fronte ſignat᷑:ſpiritalis goliad percutit᷑:⁊ diabolus effugat᷑.Et quia de coꝛdibus nr̃is ꝑ gratiã chꝛiſti diabolũ effugatũ eſſe cogno/ ſcimus:pariter ⁊ ſentimuſ:quãtũ poſſumus cum ipſius adiutoꝛio laboꝛemus: ne malis operibꝰ noſtris ⁊ impijs vel luxurioſis cogi/ tationibus iterũ eum in nobis inuitare veli mus:vt eo inſpirãte ad ęterna pᷣmia fęliciter venire mereamur. Q ipſe pꝛeſtare dignet᷑: qui cũ patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat in ſe/ cula ſeculoꝛum: Amen. ODñica ſcöa p' feſt gtis: ¶ʒ Item in eadẽ dñica alius ſermo de eodem: qui habej in libꝛo Qui- quaginta homeliarũ.xxxj. ¶ Ntem in eadem dñica: Homelia xxiiii.et.xxv.Et i libꝛo Quiquagin⸗/ aliquã poſſidere videbat᷑ in hierlm: qꝛ licet grũ delerent᷑. Rex & ille paganꝰ: plm gẽtiũ nõ inuẽtus ẽ locus dignꝰ vbi altare dñi po/ — de eo qað ſcriptum eſt in euangelio ſm Luca: Homo quida erat diues Zud 16. et induebat᷑ purpura ⁊c̃.quę habet᷑ inter ſermones de Terbis dðomini ta homeliarũ.vij.Et li.ij.de quęſtit⸗·· hu ein⸗ gelioꝝ.xxxviij. & r at, &Wπwν eſlif )l PDñica ſecũda poſt feſtum ſancte Serno Trinitatis: de plaga dei: Ser. I CXCVII. m regdũ lectio legeret᷑: audiuimus A ꝙ cũ dei plaga ſęuiret in populo iu/ ęoꝛum: angelus dñi qui ꝑcutiebat 2. Regj.24. ſteterit iuxta areã areuna hiebuſęi. Et dixit dñs ad angelũ:Extende manũ tuã ſuꝑ hie/ ruſalẽ:vt diſperdã eã. Cũq; extendiſſet ma/ nũ angelus: miſertꝰ eſt dñs ſuꝑ afflictionẽ: ⁊ ait angelo ꝑcutiẽti plm:Sufficit nũc:cõti⸗ ne manũ tuã.Et ceſſauit plaga a wło.Areu na frẽs chariſſimi rexerat hiebuſęoꝝ: ⁊ ꝑteʒ oẽs in circuitu natiões ſubditę fuerint regi dauid: nõ tñ ꝑmiſit deꝰ vt hiebuſxi ad inte/ figurabat. Aduertite frẽs:qꝛ in iudęoꝛũ t᷑ra neret᷑: ſed in terra gentiũ locus eligit᷑: vbi et angelꝰvidet᷑:⁊ dñii altare cõſtruit᷑:⁊ ſic ira oĩ/ potẽtis dñi mitigat᷑. Jam tũc figurabat᷑ qð in iudęoꝛũ coꝛdibꝰ ad offerendas ſpiritales hoſtias locus dignꝰ non poſſit inueniri: ſed gentiũ terra:id eſt chꝛiſtianoꝝ ↄſciẽtia eligi/ tur:vbi templũ dñi collocet᷑. Quã rem apls 2 euidẽter oſtẽdit: dũ iudęos increpat dices· Vobis inqͥ t opoꝛtuit loqui pᷣmũ verbũ dei: Acti.iʒ. ſed qꝛ vos indignos iudicaſtis ęternę vitę: ecce conuertimur ad gentes:hoc eſt dicere: Quia chꝛiſtũ repuliſti ⁊ dignũ locũ nõ pᷣpa/ raſtis in q̊ altare dñi poneret᷑:in tra gentiũ: id eſt ĩ coꝛdibꝰpploꝝ altare dñi collocabimꝰ. Et inde ẽ qð nobii idẽ aplus clamat:Tẽplũ 1. Corl.ʒ. dei ſanctũ eſt:qð eſtis vos.Et ideo attẽdite frẽs chariſſimi:qꝛ tũc gẽtilis regis tra eligit᷑: qñ lus iudęoꝝ dei plaga ꝑcutit᷑:Qð ĩ paſ/ ſiõe dñi videmꝰ eſſe cõplẽtũ. Nã qñ iudęoꝝ populꝰ cruciſigẽs dñm repꝛobat᷑:tũc in area gentiũ:id eſt i omi terra altare dño cõſecrat᷑. Bancti aluguſtini de tempoꝛe Angelus ergo domini in area regis gentilis pigre ad certamẽ deo adiuuãte ꝓceſſimus: 4 leni fenia ſtetit: ⁊ verus angelus:id eſt chꝛiſtus gentũ Adiutoꝛiũ noſtrũ a domino qui fecit cęlũ er Rõ.iꝛ. cepeaſunn B populũ viſitauit.Rex ergo ipſe obtulit bea/ terrã. DHonabit certanti victoꝛiã: qui certãti Gemmtentine⸗ 2. Begl. 24. to dauid aream et boues ad holocauſtũ:ſed dedit audaciam. Hõ nos hoſtiũ turba: non ktrſindur rex dauid accipere noluit:niſi pꝛius pꝛecium bellantiũ reuocet foꝛma:nõ quaſi vitrea ful/ ſetmanupene daret. Et hoc in aduentu domini ſaluatoꝛis gẽtia terreãt arma: Soliã magnũ: robuſtũ: . Reg r. in lpnisſhefole impletũ eſt: qui gentiũ coꝛda ſibi aſſumere armis terribilibus ingentiq; turba munitü Gorhosnenst noluit: niſi pꝛius ꝓ eis pcioſum ſanguinem dauid ſolus puer paruus atq; inermis:vno eenclee in daret. Quid ergo dedit:Quinquaginta in/ lapidis ictu ꝓſtrauit: totaq; allophyloꝝ ca/ ſſoglenoſe quit ſiclos argenti. In quinquagenario nu ſtra turbauit atq; fugauit. QAuid autẽ aliud tiunlu mero ⁊ gratia ſpirituſſancrti intelligit᷑:⁊ pec / petra contra goliã miſſa:niſi chꝛiſtũ contra üonnn fons Acij.2. catoꝛũ remiſſio deſignat᷑. Nam quinquage/ diabolk ex ſemine dauid venturũ eſſe ſigni/⸗ Consdenznin ſimo die ſpirituſſanctꝰ apoſtolis mittit᷑:Et ĩ ficauit: Aggrediamur iam:cęteroꝝ quę dixi leeletoenrne Leuitj.25. veteri teſtamẽto quinquageſimꝰ annus:re/ mus quinq; genera ꝓponamus. Pagani di Zaranl inccurn miſſioni ⁊ indulgentię conſecrat᷑ DHauid qui/gunt: Quid eſt ꝙ nos exhoꝛretis atq; abijci/ erthun dem ille argentũ dedit:noſter vᷣo dauid i Hiotanch multos colentes deos: Ecce ⁊ vos ſesaungee ille trypum tenebat: pcioſum ſanguinem fu/ deum quem pdicatis colendum: flium ha⸗ ſnmr dit. Ergo vt aream pagani regis dauid eme bere dicitis: ⁊ ſine alterius cõmixtione ſexuſ Aüver ret: ſidlos quinquaginta obtulit: ⁊ verus da natum eſſe cõſingitis. Judęi dicunt: Quo- Judi nn 4 uid chꝛiſtus vt in area gentiũ altare ſibi con odo vnum colitis deum:quãdo ⁊ hominẽ .R rl ſtrueret: quinquageſimo die gratiã ſpirituſ( quẽ patres noſtri cruciſxerut: deũ dicẽtes: Abchicn ſancti ⁊ peccatoꝛũ indulgẽtiã dedit.Et ideo hominib extoꝛquetis vt tanqᷓ;ᷓ filiũ dei vo- Auacgatn fratres quia in nobis et de nobis templũ ſi/ hiſcũ venerent᷑ ⁊ colant: Manichei dicunt: Wanichel n bi dignatus eſt facere: in domo ſua non pa/antaſiam eſſe ꝙ dicit᷑ dominũ ieſum chꝛiſtũ aun A tiat᷑ iniuriam: quia ſi de peccatis noſtris in/ꝭ yfemineo poſſe naſci ex vtero. Non enim di⸗/ nlamhtt iuriam ꝑtulerit: cito diſcedit:⁊ vę miſerę ani gnũ eſt inquiũt: vt tanta maieſtas ꝑ ſoꝛdes mmkanugn mę de qua ille diſceſſerit. Sine dubio enim qualores fęminę tranſiſſe credat᷑. Sabel/ Sabelllann urmgum qui a lumie deſerit᷑: a tenebꝛis occupat᷑. Ita/ liani dicunt: id eit Patripaſſiani: vnus eſt nfunan ergo cum ipſius adiutorio agere ſtudeamꝰ 2 deus pater ⁊ filius: quoniã qui pater ipſe et ,inſthaf vt ram pium dominũ non ſolũ hoſpitem re¶ ſilius.NHam ſi aliter dixerim: dicemur mul⸗ uni Au⸗ cipere: ſed etiã perpetuũ habitatoꝛẽ habere colę. Arriani dicunt: Alius eſt pater: alius Arriani ingnine mereamur: ſſtante eodem domino nfo ieſu/jeſt filius: ſed minoꝛ eſt ſilius: Quomõ enim nimatn chꝛiſto:cui eſt honoꝛ cum patre ⁊ ſpirituſan/. flieri poteſt vt genitoꝛi genitꝰ extet ęqualiss n olLum ccto in ſecula ſęculoꝛũ: Amen. Ecce ſunt erroꝛum ꝓpoſitę quęſtiões: quaſi C tauſtlait . . hoſtiũ compoſitę acies. Contra iſtas acies Ta z. lollon Sermo ¶ An eade dominica: De quinq; peſtiferas ſanctiſſmi fratres: aſſumite arma vob.s. citunine . C xcCix. bęreſibus: Serma l Dei vt poſſitis reſiſtere in die malo: ⁊ in omn ½ chi Qlenn . . ſfe⸗ nibus pfecti ſtare: Accingimini lumbos in unnzali Ebitoꝛ ſum fateoꝛ non neceſſitate co veritate:nemo trepidet:nemo foꝛmidet.Eſt chünnne gente: ſed qð eſt vehemẽtius chari/ loꝛica iuſticię: eſt ſcutũ ſidei: in quo ſagitt lmunnpllun tate.Ad compellendum non poteſt malignoꝝ extinguant᷑.Eſt galea ſalutis:eſt Etiſnuſti eſſe moleſtus exactoꝛ: quãdo ad reddenduʒ gladius ſpiritus qð eſt verbũ dei. Quiſqᷣs S ukſktanibe deuotus eſt debitoꝛ.Sed vt impleã qð pꝛo/ ſidelis chꝛiſti militũ his armis fuerit munitꝰ nnenmmn mili: adiuuate me ſanctis oꝛatiòibꝰ veſtris: nõ cuiuſq; foꝛmidabit ꝑſonã: non terroꝛe tẽ/ ſtieet vt dominꝰ? omnipotes det gratia ſermonibꝰ poꝛis a certamine reuocabitur. Eia fratres Mgliſonitd meis vt ſatiſfaciam pijs mẽtibus ⁊ auribus certamen in pꝛomptu eſt:feruet opus:vꝛget deguſhhnn⸗ veſtris. Si meminiſſe dignamini qui ĩ tem/ aduerſarius: ſpicula parat:iacere temptat: laglſclgc poꝛe affuiſtis:quinq; hoſtiũ genera eſſe diri nemo expaueſcat. Plures ſunt nobiſcum q;ᷓ 4. Regl.6. uhglit mus: contra quęerxpugnanda inducias po/ cum illis. Hobiſcum eſt moyſes ille magn Exo. 17. indenn ſtulauimꝰ: vt neceſſaria arma pparare poſſi/ amicus dei:qui vt hoſtẽ vinceret ſliantem: ſtlcnfeitde mus. Pꝛomiſſus dies illuxit:nos quoq; im / manus ad cęlũ extẽdit:iam tũc figurã crucis S kegaling Exo.14. Oſtendit: ipſe diuino imperio tumentis pon Ger.C.xCIX. Dñica ſcdᷣa p' feſt trinitatis: Ger. II ergo hunc fecit pꝛimũ ⁊ ſolum ⁊ vnum. Bo/ liengian, ti voluenti flexuoſis ſinibus vndas:vnius nus autem ei viſus eſt ⁊ pleniſſimus omniũ nquicni virge percuſſu traiſciendo populum aridos bonoꝛũ. Quãtum pleniſſimꝰ iohãnes euan kümndann interim vertit in campos. Hobiſcũ eſt ieſus geliſta dicat: De plenitudine eius omnes ac JYohᷣ.r.⸗ Uallpinu poſt moyſen dux populi iſraelitici foꝛtiſſim cepimus gratiã pꝛo gratia. Bonꝰ autẽ ei vi⸗ Gniebeſiue GRliatoꝛ:cuius etiã nomen indicat nomẽ ſal/ ſus eſt:⁊ pleniſſimus omniũ bonoꝛũ. Et ſe⸗/ uhumn IJoſue. 10 Uatoꝛis: ipe potẽtia ſua ⁊ diuina fiducia:diẽ quit᷑: Letatus eſt. Cui vel cum quo lętatus nanign ſui curſus metas ne ꝑageret ſtatuit: et nocti eſt? Et valde dilexit tanqᷓ; vnigenitũ ſuum Wprlorag ne accederet imperauit. Ipſe gentiũ reges quẽ pᷣmo factũ dixit: poſtea vnigenitũ appel ideiii nõ ſingillatim ſed gradatim ſuꝑauit: capti- lauit. Item alio loco ſic dixit: Flius bũdicti citücn uauit:humiliauit ⁊ occidit. Mobiſcũ eſt da dei atq; bonę volũtatis: cuius nomen non nicheit uid manu foꝛtis: quid dicam:?: Serus dei: poteſt humano oꝛe narrari. Quęrebas pa/ neng gniilt. electus dei:amicus dei:parens dei:nouerat gane coniugẽ dei? Audi mercuriũ: para frõ/ nisngtie ſr are apen een ae SNrmer ee⸗ RRKr oſtendere ⁊ patientiã cuſtodire. Ipſe inimi ris: ictus lapidis nõ cutem aperiat frontis: RKrZ cos ſuos cum ꝑſequeret᷑ non ꝑnicioſus: ⁊ cũ non venam rumpat ſanguinis:nõ faciat ſo nmnoreia vinceret non extitit impius. Nobiſcũ ſunt ueam vulneris:ſed ſignum faciat crucis.Cõ Niunn E N alij atq; alij viri:qui omnia futura ſᷣuiderũt iugem dei quęris: abijciat᷑ ex coꝛde tuo im, Kiottanu et pᷣdixerunt. Non eſt ergo qð nos terreat. pꝛoba pꝛauitas.Cõiunx dei: bona volũtas Eeiiins Tantũ expectate: audite et oꝛate: intentioꝛ eſt. Quomodo ⁊ pater ſit deus:⁊ filiꝰ deus: füin⸗ ⁊ auctioꝛ circa me veſtra ſit oꝛatio. NHon di/ nec tamẽ duo dij ſed vnus deus: tecum diſ/ Nci dan utius imoꝛemur: iam quę ꝓpoſuimus pꝛo / putare non debeo: quia niſi credideris nul/ D R D ſequamur.QAuid dicis pagane: Deus inqs iatenus intelligere potueris. Lamẽ ſiliũ dei Wumch Ca. 4. ſi delectatus eſt filium:indiguit coniugio:ſi dominũ fatet᷑ mercurius. hoc lapide ꝑcuſ/ henelnn hoꝛruit coniugiũ: ſolus eſt ſine filio. Quid ſus:lapideus deſinat eſſe ſacrilegus.Audia F cketſuen enim poterat inueniri ſimile deo qð cõiun / mus quid etiam ſibylla vates eoꝛũdem di/ Ca. s⸗ artni tt geret᷑ deovt pareret filiũ deo: Neinde ſic di / cat.Alium inquit dedit deus filium homini inimuch citis. Si habet filiũ deus: iam non vnũ co/ colendũ. Quãtum apwaret in his ſententis gunnpe litis deũ.Quid agimuſ? Ab allophylo miſ/ ercurij ⁊ ſibyllę:Sabellius etiã iudicatur. dunun ſum excepimꝰ: qͥd ſemiteimuo⸗AubäibetAeru ⁊ patrem deũ dicit ⁊ filium: ⁊ ſi/ atpumiu⸗ miſerimus telum: licet ꝑueniat ad illum:qd¶bylla dicit aliũ:Sabellius dicit non alium: Aunben pꝛodeſt:Quare? Quia durus eſt:quia lapi / quia eundẽ patrem aſſerit quẽ ſilium: Opti/ Panaggud PNPs. iʒ. qeus:idola colit. Scriptum eſt enim: Simi-/ mũ valde eſt ſi modo nõ vnũ tm̃:ſed etiã ad Uetocs i les illis ſunt om nes qui faciunt ea:⁊ omnes quãtoſcũq; miſſus ꝑuenire potuit:aduerſa- mmikunc qui cõſidunt in eis. Sanctas ſcripturas nõ rios hoc ictu ꝑcutiamuſ. Item ſibylla dicit: 1Aſumirmm“ accipit. Quęramus ergo lapidem quo ꝑcu / Ipſum tuum cognoſce deũ dei filium eſſe. emalo:thhon tiatur: vt ꝑcuſſus quaſſet᷑: quaſſatus cõmi/ Verſus iſte ⁊ paganum increpat ⁊ iudeum. ninibundostt nuat᷑:cõminutus in puluerẽ conuertat᷑:con / Alio loco ſiliũ dei ſymbolum apellat: id eſt Pofentdas uerſus in puluerem compluat᷑: complutus conſilium vel conſiliariũ.Et ꝓppheta dicit: Einghoſgn⸗ ſerat᷑: ſatus faciat fructũ:non qui igne cõſu / Vocabit᷑ nomẽ eius admirabilis: conſilia/ Eſa. 9 lalllst E mat:ſed qui ĩ hoꝛreo recondat᷑.hermes qui rius:deus foꝛtis: pater futuri ſeculi. hic ar⸗ de⸗Lul 5. latine mercurius dicit᷑: ſcripſit libꝛũ qui lo/ rianus arguit᷑:qui cum dicat minoꝛem dei ſi is fuenmr goſchelios appellat᷑:id eſt verbum ꝑfectum: lium: dicit aliquãdo deũ non habuiſſe.Et ſi obteneß magnũ nomẽ libꝛi huius: quia magnus eſt fuit ſine ſilio: fuit ſine cõſilio.Ecce ad quãta u. li de quo ſcriptus eſt. Quid enim ꝑfectius ver ꝓuocamur:ſed quia deus nunqᷓ; fuit ſine cõ ctogleng Ns. S7. bo: qui ſolus eſt inter moꝛtuos liber: Audi⸗/ ſilio:etiam cõtradicente arriano:nunq; etiã ae ee amus quid loquat᷑ mercurius de verbo per/ pater potuit eſſe ſine filio. Quid agis paga/ n piant“ fecto. Dominus inquit ⁊ omniũ factoꝛ deo / ne: Aperi aures: noli eſſe ſicut aſpis ſurda:ꝗᷓ ſalrth rũ:ſcòm fecit dominũ.Et poſt paucavt oſtẽ obdurat aurem ne audiat vocẽ incantãtis. entzunn deret quid dixerit repetijt ⁊ dixit: Quoniãs Mon tibi meos auctoꝛes ꝓfero:tuus eſt mer ſieſani⸗ ⁊ bene nouerat non ſolũ Parcere ſubiectis ſed ⁊ debellare ſuperbos: Verũetiã virtuteſ tem:excipe lapis lapidem:cade vt erigaris: frangere vt cõfirmeris: deſtruere vt ędiſice. Bancti Auguſtini de tempoꝛe curius: cuiꝰ int deos tantus honoꝛ cultuſq; a vobis allatus eſt: vt eius noĩie diẽ domini vocaretis. Ipſum audi:ipſe te cõuincat:ipᷣe expugnet:vt cum te vicerit: illi cedas et mi/ hi credas. Aercurius dixit: Dilexit deꝰ vni genitũ ſuũ. Ipſe dixit: Filius benedicti dei atq; bonę volũtatis. Et ne de ciꝰ nomĩe te/ dium interrogatiõis ſuſtineret: ſecutus ad/ iunxit: Cuius nomẽ nõ poteſt humano oꝛe narrari.Quid tu mercuri ab hominibus di/ cis nomẽ dei filij narrari non poſſe? A te nar retur qui nõ homo:ſed deus ab hominibus eſtimeris. Loquit᷑ autem ad filium ſuum di cenſ: Eſt enim quis filij inenarrabilis ſermo Job.i. ſapientię ſpirituſſanctus: Nõne hoc eſt: In opncipio erat verbũ? Dic hermes: ſermo iſte ſapientię habet matrẽ: Sequit᷑ de ſolo deo: DHominꝰẽ omniũ dominãte deo moꝛtalibꝰ. Et quia ab hominibꝰ indagari non poteſt: addit ⁊ dicit:ſuper homies eſt. Nomen filij dei narrare non poſſum:quia nõ ſum deus: dicant homines quaſi homines qð nõ ſum: ego agnoſco qð ſum. Sermo ſapiẽtię de ſo⸗ lo deo eſt. NMõ ergo ibi pagane hũanũ ſuſpi/ ceris aut fingas fuiſſe cõiugiũ:de ſolo domi no eſt:et ſuꝑ homies eſt. Increpat te ſibylla dicens: Ipſum tuũ cognoſce dominũ dei fi/ lium eſſe:ipſum non alium:non martẽ:non iouem:non mercuriũ: ſed quẽ conſitet᷑ mer/ curius. Quid miraris chꝛiſtiane ꝙ talia de JYacobi.2. patre ⁊ filio dicant: Et dęmones credunt et cõtremiſcunt. Nempe in euangelio tranſeũ/ Marci.i. te domino dicũt: Mouimus ꝙ ſis filius dei: veniſti ante tempus perdere nos. Utinam quomõ dęmones iudicem:ſic homiĩes agno/ G ſcerent ſaluatoꝛẽ.Quid dicit iudeus: Unuſ Ca. 7. Kſt nobis deus pater:ipſum nõ alium noui/ mus. Illum vo quem dicitis chꝛiſtũ:patres noſtri non deũ ſed hominẽ occiderũt.MNem⸗ pe hoc eſt qð dixi: Vtinã quomõ dęmones iudicem: ſic homines agnoſcerẽt ſaluatoꝛẽ. Ecce demones viderunt ⁊ tremuerũt:homi nes viderunt ⁊ occiderũt. Dęmones cofeſſi ſunt:homies ꝑſecuti ſunt.Que infęlicitas ⁊ quãta miſeria imparẽ demonibus inueniri: Item homies credunt:dęmones ꝑeunt:ho⸗/ Ps.76. mines ſanant᷑:dęmones puniunt᷑. Sed hec imutatio eſt dexterę excelſi:nõ pſᷣſumptio ho minis de ſuis viribus cõſidentis.Cõtra iſtũ iudęũ nõ laboꝛo:pugnent contra illum codi ces ſui:pugnent lex ⁊ ꝓphetę:⁊ aut victus ⁊ hũiliatus ſaluabit᷑:aut ſuꝑbus ⁊ ꝑtinax pu niet᷑. Dixit dominꝰad moyſen:Ecce ego mit Exo.aʒ. to angelũ meũ qui pcedat te:et cuſtodiat in via ⁊ introducat in locũ quẽ paraui: Obſer/ ua eum ⁊ audi vocem eius: nec cõtemnẽdũ putes. Audiſti angelum:agnoſce dñm:tMNec cõtemnendũ putes. Quare:uia nõ remit tet cum peccaueris:⁊ eſt nomen meũ in illo. Quis eſt ille magnus cui deus et poteſtatẽ ſuam dedit ⁊ nomẽ? Hominꝰvirtutũ ipſeeſt Nõ.ꝛ53. rex gloꝛię.Et vnde pꝛobamus qð cum dicit᷑ h angel * debeat intelligi deus? In libꝛo qui Ca. S. awellat᷑ Geneſis. Venerũt inquit duo ange vᷣe li ſodomã veſpere:ſedente loth p̊ foꝛibus ci/ uitatis:quos cum vidiſſer ſurrexit ⁊ iuit ob/ uiam eis. Quid plura? Suſcepit et obſecu/ tus eſt eis tanq; ꝑegrinis. Cõſuetudine ho/ ſpitalitatis liberatus eſt a ꝑiculo ciuitatis: ⁊ tẽpoꝛale euaſit incendiũ:⁊ ęternũ cõſecutꝰ eſt hᷣmiũ.Diſcite chꝛiſtiani:ſine diſcretione hoſpites ſuſcipere:ne foꝛte cui domũ clauſe/ ritis: cui hũanitatẽ negaueritis ipſe ſit deꝰ. Nõ ampliꝰ euagemur a ꝓpoſita actiõe.An/ geli venerũt ad loth ⁊ dixerũt. Videte ⁊ ad/ uertite:qꝛ angeli loqui dicũt᷑. Quid dixerür angeli: Salua aĩaʒ tuã:noli reſpicẽ poſt ter/ nens manũ ſuꝑ aratrũ ⁊ tergo reſpiciẽs aptꝰ eſt regno dei. Heq; ſtes in omni regione cir/ ca: terrenis nõ inhęreas voluptatibꝰ:ſed in monte ſaluũ te fac. Spes tua deus ſit:ne et tu ſimul pereas cum ſodomis. Dixitq; loth ad eos. Vide hominẽ videntẽ nõ cęcũ:ſicut iudęum et ſabellianũ: MNon lipientem:ſicut arriani:ſed oculos ſanos habentẽ: ſicut ca⸗/ tholici chꝛiſtiani: ⁊ angelos vidit ⁊ dominũ gui. Hhoc ſcriptũ eſt ĩi euangelio:qꝛ nemo po/ LZucj.9. intellexit. Quid dixit angelis: Dixitq; loth Se.19. ad eos:Domine ſi inuenit ſeruus tuus gra- tiã ante te:⁊ magniſicaſti miſericoꝛdiã tuam quã feciſti mecũ vt ſaluares animã meam. AMagna res: cum volo indęum ferire:ſicut moyſes foꝛtiſſimus vir haſtam verbi ſui vi/ bꝛauit: ⁊ miſit vt ꝑ iudeum ad ſabellianum tranſiret arrianũq; percuteret. Quid agis loth ſancte: Angelos vides: non vnum ſed duos:⁊ dicis domine:Ad vnum verbum fa cis:vnum pꝛecaris:⁊ nõ metuis ne alteri in/ iuriam facere videaris: Abſit. Recedite ar-/ riani:quia parum videtis:Ego video qð vi deo:nec cõtemno:nec erro.Duos video:ęq/ les video. Vnũ rogo: nulli iniuriã facio:qͥa mall gtonenn 4 ſeenride⸗ eun. Copen . mnscueriun lagtin bglmi iflenpauube rebectoh⸗ nlnoun. ſelbalae, ſalteick⸗ Plrcnehonin Mrolaarequce cligrdeunta hemmiruseg nnitſctenoee ſiſpenant Sei (, Mgelidebereia⸗ n cbentunecten ſoſotonan tge Nnlnodecgos Pep luogpane⸗Sian Usdoninone MurflodicD ſckclietungn utvoflange watnidtqvon higtütnonge Alieniccho d minbeKäͤr Uue poennite elsedis ſaEledi 6heagelee Nheibtus. Mh cbu udspeni ſgglintnl ☛ = =☛,[-ͤü- 5 . . Wustgute nkuegti⸗ tlegalit, tngnidon dochzfnnug tlunenttuich uſaptatbſen Cölnendnede 1Paloaunte 1genichee tauidonüͤcn⸗ antisipleſtde⸗ poltnace oN nit. Didaetth i Quidaiei ütehyredokt Geliorgenenogo l worehitiz⸗ omniregoonedn Nuprunbeſctn madeusſbtes ni Dingho cninöctiſn Algienenia hebentiſana⸗ gnicittonin toeLitgle ſauusmog ilncodänn Gunmninen un inie tumnretiſlt d ſebelann nu. Qut lonund numſwtu⸗ isheimni ſt Nouni⸗ . Sntng S= — tiuitg⸗ patrem er filiũ non diuido. Nam vt intelli⸗ gatis me nõ falli cũ duos tanq; vnũ depᷣcoꝛ: videte vtrũ duo an vnus reſpondeãt.P: cibus petijt vt in modica ciuitate et ꝓxima refugiũ haberet ⁊ viueret. Reſpõdet᷑ ei. Vi/ deamus quot ſunt qui reſpõdent. Verba li bꝛi ſubſequũtur. Dixitq; ad eũ:quaſi reſpõ/ ſio ſingularis. Adhuc ſequere:videamꝰ.Ec/ ce etiã in hoc ſuſcepi pᷣces tuas vt nõ ſubuer tã vꝛbem ꝓ qua locutus es. Feſtina ergo et ſaluare ibi: qꝛ nõ poſſuʒ facere quicq; donec ingrediaris illuc. Vide iudęe: ⁊ dici gngelũ ⁊ eſſe deũ. Audis arriane duos patrẽ ⁊ filiũ ꝓpter ſabellianos:ſedvnũ patrẽ ⁊ filiũ. Au/⸗ di quid dictũ eſt:? Suſcepi pᷣces tuas. Audis quid dicit? Non ſubuertã vꝛbẽ. Audis non potero facere quicq;: Ergo iudęus angelum intelligat deum:ſabellianus legat duos ve/ niſſe:arrianus legat vnũ reſpõdiſſe:⁊ nõ cõ/ temnãt:ſed erroꝛẽ fugiant:ne ad ignem ęter nũ ꝑueniant.Sed vt pleniꝰ oſtẽdamꝰ dictũ Ca.ꝰ. angelũ debere intelligi deũ:huius lectionis Señ.i9. lequentia recitemus. Igit᷑ inquit dñs pluit ſuꝑ ſodomam ⁊ gomoꝛrã ſulphur ⁊ ignem a domino de celo.Quid eſt dñs a dño: niſi ſi/ Põ.ioꝰ. lius a patre? Sicut et alio loco: Dixit domi- nus domino meo ſede a dextris meis. IJdeʒ pater filio dicit:Honec ponã inimicos tuos Expo.ʒ. ſcabellũ pedum tuoꝛũ. Item in Exodo: Ap/ praruit moyſi angelus dñi in flãma ignis de rubo: ⁊ vidit quoniam rubus ardebat igni: rubus aüt non cremabat᷑: Et dixit moyſes: Vadã ⁊ videbo hoc grande viſum q̃re non cremat᷑ rubꝰ.Cũ vidiſſet aũt dñs:qꝛ accedit videre: vocauit eum dominꝰ de rubo. Ecce angelus ipſe dñs.Et ſequit᷑ dicẽs: Moyſes moyſes. Et ille dixit: Quid eſt dñe? Ait illi dñs: Ne acceſſeris huc niſi ſoluerĩ calciamẽ- ta de pedibꝰ tuis:Locus em̃ in quo ſtas tra ſancta eſt. Adhuc audi quid dixerit ei: Ego ſum deus patrũ tuoꝛũ: deus abꝛahã: deus iſaac: deus iacob. Et ideo iudęus ſic legat angelũ vt intelligat deũ ⁊ timeat dñm. Sa/ bellianus ſic ↄſiteat᷑ patrẽ vt nõ neget ſiliũ. æca. R Zeſus etiã naue ſicut liber dicit qui eius no o. mine cõſcriptus eſt:Lum bhoſtibus cũ dimi/ caret: in ipſo cõſtitutus ꝓcinctu:vidit virũ ſtantẽ cõrra ſe ⁊ euaginatũ tenentẽ gladiũ: Joſue.5. pꝛexitq; ad eum ⁊ ait:Noſter es an aduerſa - rioꝛũ? Qui reſpondit nequaq;:ſed ſum pꝛin ceps exercitꝰ dñi: ⁊ nũc adueni. Cecidit aũt ieſus ꝓnus in terram ⁊ adoꝛauit. Et nũc ſe⸗ rogatus quis eſſet: Reſpondit: Pꝛincipiũ ꝗͥ Job.s. et loquoꝛ vobis? Quid turbaris ieſu naue: BGer.c.XCIX. Dñica ſcdᷣa pe feſ.trinitatis:Ger.Ii. quere iudęe ducem tuũ: videt: interrogat et adoꝛat. Viſio cõionẽ habet. Videt᷑ em̃ ⁊ qð agnoſcit᷑ ⁊ qð nõ cognoſcit᷑:ergo viſo cõmu nionẽ habet:interrogatio ignoꝛationẽ:ado/ ratio ſidem:quia videt hominem. CLuius eſt homo iſte: Ipſe eſt cuiꝰcontra inimicas gen tes ſᷣnunciabat᷑:deſiderabat᷑: expectabatur aduentus. Quis eſt pꝛinceps exercitus do/ mini? Nonne ipſe eſt qui in euangelio inter/ 4 * Quare fremuerũt gentes ⁊ populi meditati s. 2. ſunt inania: aduerſus dominum ⁊ aduerſus xpᷣm eiꝰ: Vides armatũ:noli metuere.MNon contra te venio ſed pꝛo te:quia nõ ſum miſ/ Mattb.15. ſus niſi ad oues ꝑditas domus iſrael. AQuich eſt ieſus qð vides:interrogas ⁊ adoꝛas: ho minẽ video: interrogo quẽ video:audio nõ quem video: adoꝛo non qð video ſed quod credo: Quia fides ex auditu: auditus autez Ro. 10. ꝑ verbũ chꝛiſti. Quid ergo quęris:? Aduerte 2 ſequere. Hominẽ video: ſed p̊ filis hoim eſt qð intelligo. Meſcio quid mihi coꝛuſcat: ⁊ de latebꝛis fulgidum ſplendet. Vadam ad eũ qui venit ad me:ſcrutaboꝛ qð video:hoc grande viſum quod video: ⁊ non eſt homo: Immo ⁊ homo eſt ꝓpter manicheũ:et plus q́ᷓ; homo eſt ꝓpter iudęũ. Perge ieſus meꝰ: dux meus perge. Quare: niſi quia cum me inquiris:me acquiris? Ecce venio: hominẽ inueni:intus neſcio quid intelligo: obſcurũ eſt:nõduʒ video:tecta eſt facies moyſi vela⸗ Exo.ʒ4. mine:im pedit aciẽ:latet veritas. Hõ agnoo ſco qᷣd ſit: opus ẽ interrogatiõe. DNic tu hõ: Joſue. . noſter es an aduerſarioꝛũ? Si aduerſarioꝝ: ⁊ homo es:⁊ inimicus es. Si noſter es:⁊ hõ es:⁊ ſaluatoꝛ eſ. Poſt me venit:ſed ante me factus ẽ.Si ſaluatoꝛ es:⁊ ieſus es. Interro/ get pꝛioꝛem poſterioꝛ: ſed tamẽ minoꝛ maio/ rem: interroget deſiciens creſcentem:figura interroget veritatem: vt luceſcat dies et re/ moueant᷑ tenebꝛę tempoꝛales. Ecce venio: ſcio:ſpiritꝰ carnem ⁊ oſſa non habet. Adhuc Lud.24. latet myſteriũ. Interrogo virum:audio ver bum: remoueo velum: adoꝛo deum. In eo vYieſus vidit nec cognoſcit: furioſam gentẽt iudęoꝛum ſigniſicabat:quę ſi videns cogno n Corj.2. uiſſet:nunqᷓ; dominũ gloꝛię crucifixiſſet. IJn eo autem ꝙ audiendo credidit et adoꝛauit: iſtum ſigniſicabat populum de quo ſcriptiui eſt: Populus quem non cognoui ſeruiuit Nõ. ri. mihi: i obauditu aur obediuit mihi. Audi Bancti aluguſtini de tempote Cum manichęo certare diſpoſueras non cũ iudęo:Contra manichęũ noua tela ſunt ne/ ceſſaria:non antiqua:quia nouũ non vetus accipit teſtamentũ.Sed mihi qͥ ↄtravtroſq; ſuſcepi certamẽ: vndiq; arma ſunt neceſſa/ Ladhuc: Quęrebas denm Kamiſſe Wium Ca. . qudi qð dicit pater ꝑ Eſaiã: Pater ni uid Eſa.. eęgo qͥ alios parere facio: ipſe nõ pariã dicit dñis:? Ergo ego qui generationes cęteris tri/ buo:nũquid ſterilis remanebo: dic dũs deꝰ ſu s. 2. tuus? Cui dictũ eſt: Filius meus es tu:ego ria: maxime qꝛ iſta noua ex veteribꝰ fabꝛica/ hodie genui te. Quid me ſtimulas arrianę ⁊ ta ſunt:ergo nec illa abijcienda ⁊ iſta poꝛtan rides: cum audis hodie? Apud deũ nund; da ſunt. Diuerſis em̃ telis diuerſi concidũt᷑ craſtinus:nunqᷓ; heſternus dies eſt:non ſuc/ aduerſarij. Oꝛdo itaq; iſte ſeruandus eſt:vt cedẽtibus ac decedẽtibus tranſigi᷑ menſis diebus:non hoꝛę mutant᷑:non variant᷑ tem/ poꝛa vł momẽta vbi deus ẽ:nec termino in/ cludit᷑:nec initio inchoat᷑. Audiat adhuc iu/ dęus per ꝓphetã quid adhuc dñs dicat: au/ diar arrianus:audiãt et oẽs qui ſiliũ dei aut Eſa.45. nõ eſſe:aut eſſe minoꝛem dicũt: Ego inquit deus ⁊ nõ eſt alius.Et quid de ſilio dũe ſi tu Abi.s. ſolus es deus? Audiadhuc qͥd feſtinas:? In memetipſo iuraui. Abi ẽ iuratio:nllła ẽ du/ bitatio. In memetipſo iuraui: Egrediet᷑ de oꝛe meo iuſticię vᷣbũ. Ecce habes ſiliũ:egre/ diet᷑ de oꝛe meo vᷣbũ ⁊ nõ reuertet᷑.Quid eſt nõ reuertet᷑: Me ſabellianꝰ dicat: ipſe ẽ pr qͥ filius: egreſſum verbũ nõ reuertet᷑: qꝛ pater pater eſt:filius filius. Sileat aliquãtulũ hę/ reticoꝛũ loquacitas:nullã habentes verecũ/ diam: impleãt domini ſententiã: et filio dei flliũ ⁊ vocabitur nomen eius emanuel.hhoc aur nullus aduerſabit᷑:aut qui aduerſus ex· etiã euãgeliſta cũ diceret:ſecutꝰ ẽ:⁊ expoſuit titerit: cõfundet᷑. Egrediet᷑ inqͥt de oꝛe meo iuſticię verbũ etx nõ reuertet᷑: qꝛ mihi curua/ bit᷑ omne genu:et ꝑ me iurabit omis lingua deo. Et filius quid? Audi ergo in dño dici: Eſa.45. Aheę ſunt ſummę iuſticię ⁊ imperiũ.Age &̊. Et quid poſtea: Ad eũ venient ⁊ cõfundent᷑ omnes qͥ repugnãt ei. Ite nũc om̃s pagani: heęrerici:iudęi: aduerſamiĩ et repugnate filio dei. Ad eum venietis ⁊ cõfundemi oms qui mis:natus eſt hõ:nõ deſtitit eſſe deus: nat Ca. 12. repugnatis ei. Non parua de filio dei ſm di eſt paruuſ:latens magnus:qͥ libẽter ample/ uinitatẽ locuti ſumꝰ:et reſiſtẽtibus inquãtũ ccitur deum natũ:nõ hoꝛret virginis partũ. otuimꝰ aduerſarijs nõ pepercimꝰ: Nũc vo/ Dicit de creatoꝛ homis: fllius hoĩs: Quid lo ad eius incarnatõeʒ accedẽ: ⁊ manichęus . inſiſtit impꝛobus.Quare? Quia dei ſiliũ nõ . vult dici etiã homis ſiliũ. Et vbi eſt qð ſcri/ Eſa.4S. ptum eſt: Roꝛate cęli deſuꝑ ⁊ nubes pluant iuſtũ:aperiat᷑ terra ⁊ germiet ſaluatoꝛẽ: ⁊ iu/ ſticia oꝛiat᷑ ſił: ego dñs creaui eũ. Iteʒ: Ecce Eilſa.p. paruulꝰ natꝰ ẽ nobis: ⁊ filiꝰ datꝰẽ nob: ⁊ fa ctus ẽ pᷣncipatꝰ eiꝰ ſuꝑ hũeros eiꝰ: ⁊ vocabit᷑ nomẽ eius admirabilis: cõſiliariꝰ: deus foꝛ. tis:pater futuri ſęcul:pnceps pacis. Item: Eſa.. Ecce virgo cõcipiet in vtero ⁊ pariet ſiliũ:et MWartb.i. Vocabit᷑ nomen eius emanuel. Dicit aliqs: pbbag: Quid agis de paulo aplło:qᷣ in exoꝛ dio eplłſtolę ſuę ad Romanos ſcribens ait: gatus in euangeliũ dei:qð ante ꝓmiſerat ꝑ ꝓphetas ſuos in ſcripturis ſanctis de ſilio ſuo qui factus eſt ei ex ſemine dauid ſᷣm car/ nẽ?: Audis quia euangeliũ nõ exhiberet᷑ niſi ꝑ ꝓphetas antea ꝓmitteret᷑: Audis dei ſiliꝰ quia ſᷣm diuinitatẽ factus eſt filiꝰhomis ſᷣm carnẽ:Quid eſt em̃ in quo ꝓphetę contrarij li deſuꝑ ⁊ nubes pluant iuſtũ. Veniat ange lus pᷣdicet verbũ:aꝑiat᷑ terra:audiat maria: germiet ſaluatoꝛẽ: pariat ieſum. Pꝛopheta filio qui factus eſt ei de ſemine dauid ſᷣm car nem. Qð ꝓphetę ſuiderũt ⁊ pᷣdixerũt:hoc apli viderũt ⁊ ᷣdicauerũt: Quia erat: factꝰ eſt.Quid erat: quid factus eſt? Deus erar: homo factus eſt: ſuſcepit humanitatẽ: non amiſit deiratẽ:factus humilis:manſit ſubli/ libidinis cõceptus cupiditate:Ego matrem de qua naſcerer feci: Ego viã meo itineri h/ nichęe: mater ẽ mea: ſed manu fabꝛicata eſt mea:Si potui inquinari cũ eã facerẽ:potui inquinari cũ ex ea naſcerer. Siẽ trãſitu meo illiꝰ nõ eſt coꝛrupta virginitas:ſic ⁊ mea non eſt ibi maculata maieſtas. Si ſolis radius cloa carũ ſoꝛdiciem deſiccare nouit:inquina ri nõ nouit:quãtomagis ſplendoꝛ lucis ęter nę in quo nibil inquinamenti occurru quo/- loquẽs de euãgelio nõ ſileã de ꝓphetis.Sʒa ego inqt manichę: nec moyſen accipio nec Ca. j. Q paraui atq; mũdaui.hanc quã deſpicis ma Paulus ſeruieſu chꝛiſti vocatꝰapłus ſegre/ Bo.a. opeg An . üöntonoc iulinniusg 6amnachume ſunt euãgelio? Dixit em̃ ꝓpheta: Roꝛate cę/ Eſa.A5. dixit: Ecce virgo in vtero concipiet ⁊ pariet Eſa.r. dicens: Nobiſcũ deus. Fruſtra manichęe co Mattð.i. naris aduerſari ꝓppᷣis:Ecce aplus dicit:De Bo.i. eſt qð te ꝑmouet in mea natiuitate: HNõ ſum Ca. 14. 46hunminüͤgri, hlynadiuci WCititlireſe monti (annscol a lspotensois Ceſrunaccre⸗ toeiesfu (lsröecn Obolegitete EVaeis go ſonebenen eilten onsſenigt euſtutti Selehteecd i i Mlalsoenoe⸗ 8 – Npletſinsinnen Wlüdedhln Celen A lit Cunſentherc lthie ſhngleti buznde R lei e Wtingat —à. Z ſunde cuũq; radiauerit mundare põt: Stulte: vnde nonyeng ſoꝛdes ĩ virgine matre vdi nõ eſt cõcubitus umnypnlg cũ homie patre:? Vnde ſoꝛdes in ea ꝗ̊ᷓ nec cõ/ nr neeſe⸗ cipiendo libidinẽ: nec pariẽdo eſt ꝑpeſſa do/ tbeftbecg loꝛem? VUnde ſoꝛdes in domo ad quã nulluſ tltaporen hoſpes acceſſerit?: Solus ad eã dñs ⁊ fabꝛi⸗ coneddi⸗ catoꝛ venit: veſtem quã nõ habebat induit nanseſn ea.anm quã ſicut inuenit clauſã reliquit. Sicut hets ag Ps. 87. ille nat eſt ſolus inter moꝛtuos liber:ſic iſtiꝰ Accipio net dig ex qua natus eſt matris pudoꝛ ſolus eſt inte lorqtnern ger. Eua inobediens meruit pęnam: maria nbens SBeüñ. z. Oobediendo cõſecuta eſt gratiã. Illa Niſtauit plisſegt dꝛ» Ppbibitum maledicta: hęc credens angelo eſt pnniſen) Aucj. 1. benedicta. Illa nobis moꝛtẽ cõtulit:hęc vi/ ciis deſlo. tã nobis peꝑit.Quid agis manichęee?: Chꝛi⸗ uidfne, ſtianũ pᷣmis:nõ chꝛiſtũ defendis. Laceat im biberetni. mũda vanitas:qꝛ mũda nata eſt diuinitas. disdeifl. PVellem adhuc manicheęeũ ꝑſequi:ſed infeſtũ Pbotnisſn a.ið. patioꝛ arrianũ:qui cõſidit i virtute ſua:et in arconen abundantia diuitiarũ ſuarum gloꝛiat᷑. Jam Rorntetg i quidẽ cũ alijs reſpõderemus:nec ipſi tacui- Nenutnng mus. Scd iam nũc ſeruato ipſi oꝛdinis mõ Ciatmana⸗ videamus ꝗᷓ ſpicula iaciat. Mulliꝰ terreat p/ peonan Ela. 40. ſona potentis: ois caro fenũ. Vides quoti/ etepane die fenum creſcere:vides floꝛere:quid expa/ danueban ueſcis? Lales fructus deſerta germiet terra: Leyoſi agricolas nõ accuſo ſed qro. Vbi mihi eſtis unchgt o boni agricole: Quid agitis: Quare vaca⸗ s diclen⸗ tis: Videtis quo malo iſta plena ſit terra: uidtnoan Hinc ſpinę:hinc tribulꝰ:hiĩc fenũ ſurgit. Spi . te nas intẽdite ⁊ tribulos eradicate: fęnũ ſeca/ uan tei:noua ſemia ſpargite:nõ terreat byems:⁊ nane Wattb. 24. ſi abundat iniqtas: tñ ferueat vr̃a charitas. Deucli Serite hyeme qð metiat ęſtate. Sed quibꝰ nalel dico? Abi eſtis fontes lachꝛymaꝝ? Quibus nſtiue agricolis loquoꝛ?: Alij ſunt moꝛtui:alij fuga/ knanen Zob.9. ti: Terra tradita eſt i manu impii:tribulatio arne s. 59. 7 neceſſitas inuenerunt nos dñe. Da nobis emishaſlt auxiliũ de tribulatiõe:vt ſalus homis nõ ſit vie Qud Q vana ſed vera. Quid dicis arriane? Interro nerhoͤſun a. 16. ganti ꝗſo reſpondeas. Molo deſpicias par/ Egomammn uulũ:nõ te grãdis foꝛma iuuabit:nõ magna Noitnei 1. Regi. 17. ꝓtegunt arma: vniꝰ lapidis ictu frontẽ pe/ jdetpcen netrat galeatũ. Dhic mihi ergo qð te interro/ fbllang go. Credis in deũ patrẽ omnipotentẽ: Cre/ faccepotl AQo inquis. Credis in filiũ eius ieſum chꝛiſtũ riſune deü ⁊ dñm noſtrũ? Credo inqͥs. Credis deũ ſeineiq Zud. uet 2 T hoiem ieſũ xpᷣm: cõceptũ de ſpũſãcto:natũ ſolotqH . . ervx virgine maria? Credo inquis. Bñfacis. Ninindkn Adhuc interrogo: Sicut pat᷑ deꝰ eſt: ita ⁊ fi- loluabee lius deus eſt: an aliꝰ eſt pater:alius ſiliꝰ? aung maxime ęqualis eſt patri fſilius: Equalis in/ Ber. C. xCIX. Dñica ſcoᷣa 4 py feſt. trinitatis: Ger. II. quis. Quid reſtat? Ecce ad omnia ꝗᷓ inter- rogaui reſpodit. In eo e credere ſe diẽ deu patrẽ ⁊ deum filiũ: cõtrarius eſt mecũ paga/ no. In eo ꝙ chꝛiſtũ deü ⁊ hoiem cõceptũ de ſpũſancto natũ ex virgine maria:mecũ eſt iudęũ ⁊ manichęũ.In eo ꝙ credit patrẽ et ſi/ lium: mecũ eſt cõtra ſabellianũ. Age: ſi me⸗ cũ eſt in omnibus:quare litigamus?: Sivna nobis eſt hęreditas:ſimul poſſideamꝰ. Ecce q́ᷓ; bonum et q; iocundũ habitare fratres in vnũ. Si bonum ⁊ iocundũ eſt habitare fra⸗ tres in vnum:quę eſt noua fabꝛica ante mu/ rum? Simul ad cuſtodiã noſtrę hęreditatis vigilemus. Ecce em̃ hęreditas mea pclara: habemus inuidos: habemꝰ inimicos. Ipſi poſſidere volunt:nõ nobiſcũ ſed cõtra nos. Pö. 131. Põ. i5. Nemo ſibi vſurpet aliqͥd: hęreditas iſta ſic eſt nobis dimiſſa vt indiuiſa poſſideat᷑:non partibꝰ diſſipet᷑. Smul colligamꝰ ne diuidẽ/ do ꝓꝑdamus. Paupertas ſollicitũ me fecit: rogo te noli foꝛas ſter te colligere:ne incipi/ as ſpargere. Qui aũt nõ colligere vult ſpar/ git: quia ſi oblitus ſum cũ quo agebam:ſed non ſum oblitus: interrogo arrianũ quẽ de⸗ ſidero eſſe catholicũ chꝛiſtianũ. Nicit aliqs. Ad oĩa quę voluiſti reſpondit:in reſponſio/ nibus illius nihil inuenit᷑ aduerſum. Quid amplius quęris? Expecta frater: noli facile iudicare:habeo adhuc qð interrogẽ:nolici/ to te illi cõmittere:reſpõſio claret:virtus la/ tet. Quid dixiſti?: Equalis eſt patri ſilius: Equalis indqs.Eia modo vigila:modo ma/ nifeſtat᷑ qð latebat.Quomõ dicis ęqualem patri fili? & peratiõe an oꝛigine? Potèſta/ te an ęternitate? An foꝛte in vtroq;? Abſit inquis. Operatiõe et poteſtate ęqualis eſt: nõ ęternitate:quõ em̃ fieri poteſt vt genituſ ſit ę’qualis ingenito? && adeſto ĩ illo qͥ mecũ R Ca. 17. quaſi cohęres ambulabat: dolus apparuit qui latebat:mecũ poſſidere putabatur:vult diuidere ſed non ꝑmitto. Pꝛoꝛſus reſiſto vt teſtatoꝛis volũtati in omnibꝰpareat᷑.Si qͥs cõtra volũtatẽ teſtatoꝛis facere voluerit:ca/ ret hęreditate: ſed nõ ſilẽt leges ſub armis. Ad hoc pꝛoꝛſus laboꝛat᷑:ad hoc pugnat᷑ vt ſeruiat᷑. LCeſtamẽtũ ꝓfero:verba teſtatoꝛis recito: ſi eſt qð diuidat᷑:ibi iuenio.Si nõ eſt qð diuidat᷑ de ipo teſtamẽto:ibi reſiſto. Au/⸗/ di quid habet teſtamentũ. Pacẽ meã do vo bis:pacẽ relinquo vobis. hec eſt hęreditas qui eſt ipſe ſaluatoꝛ. Lege teſtamentũ et in/ uenis. Cum ꝓpheta de domio loquere ait: Bancti oauguſtini de tempoe dſio: dic fratri meo vt diuidat mecũ hęredi- Zucj.12 tatẽ. Audi rñũſum diuinũ:audi iudicẽ iuſtũ: Michee. y. Magniſicabit᷑ vſq; ad termios oꝛbis terrę: Zucj.⁊. ⁊ erit ipſe pax.Gloꝛia in excelſis deo:⁊ in ter ra pax hominibꝰ bonę volũtatis:nõ diuiſo/ ribus ſanctę vnitatis. Ipſe hereditas: ipſe S teſtatoꝛ:ipſum quęris diuidere.Quid parti Ca.18, ris vnũ? Si vnũ diuiſeris:integrũ nihil ha/ . bebis. O arriana hęreſis:o crudelis et ipia: 3. Regl.z. Meretrix ne vnũ viuum:ne vndecũq; cõce/ ptũ iãq; ꝑtü ꝑderet: nõ permiſit diuidi filiũ ſuũ:⁊ tu diuidiſ dñm deũ tuũ: Illa ⁊ ſi mere trix tñ pia:qꝛ mat᷑: tu aũt et meretrix ⁊ ipia: nõ vt mater qð paris pfocas:qð nõ ꝑis con gregas. Quomõ alienũ lactas: quę tuũ ne/ cas? Viſcera tua duruerũt: illiꝰ tremuerũt. Quid dixit:? Date illi puerũ:ne diuidat eũ: filius em̃ meus eſt. Sed melius apud illam gaudeo viuũ: qᷓ; diuiſũ lugeã moꝛtuũ. Filiꝰ meus eſt inqͥt:ſed pꝛodero mater puero ſi vi tã quã nõ cõfero affero: volo illiꝰ crudeles a ꝑuulo afferre vberas:ſᷣ magis cogoꝛ iudicis timere macherã. Date illi filiũ meũ: meus ẽ natus:ſed migret ad illã totus:apud mema neat affectus. Date illi puerũ: verũtamẽ nõ auferat᷑ vita membꝛoꝛũ: nõ diuidat᷑ integri/ tas:mihi nõ eripit᷑ pietas.Quid dixit:Da⸗ te illi puerũ nolite diuidere eũ: Ecce ego di⸗ co:totũ poſſide et noli diuidere hęreditatẽ. Sine pᷣiudicio quomõ habeo diuidere:Pa⸗-⸗ ter maioꝛ ẽ:filiꝰ minoꝛ? O partes:o iuſticia: o ęqᷣtas. Una pars maioꝛẽ: alia minoꝛ.Mõ cõſentio: non facio partẽ: non diuido pacẽ. Si enim facta fuerit pax: iã non eſt pax: ſed quomõ apud te pax illibata eẽ poteſt apud quẽ fides integra nõ eſt? Quare? Quia me/ cũ nõ vis poſſidere:hęreditatẽ nõ potes ob/ XT tinere. Poſtremo ſi moꝛtuo nõ parcis:ᷣ ꝑfi/ Ca.19. dię ſtudes: vade interpella iudicẽ: videamꝰ quid tibi dicturus eſt.habes iudicẽ oꝛdina⸗ riũ:nolo mihi adductas ex diuerſis partibꝰ alias atq; alias poteſtates. Mõ mihi armi/ ger ſed legifer neceſſariꝰeſt: ⁊ vbi inqᷣſitũ in/ uenio. Vbi autẽ eũ inuenies: Audiꝓphetã dicentẽ:Nominꝰ iudex noſter: dominꝰ legi- fer nr̃. NHec cõtemnẽdũ iudicem putes: audi q̃d ſequit᷑: Dñs rex noſter:dñs ipſe ſaluabit nos.Ecce habes iudicẽ.Si paꝝ eſt:⁊ rex no wi ſter ante te eſt: Sic eſt in celo vt non deſerat iere. ꝛ3. xerrã? Cęlũ inqͥt et trã ego impleo. Vobiſcũ MWatth.ꝛ8. ſum omnibꝰ diebꝰ vſq; ad cõſũmationẽ ſecu li.Nobiſcũ eſt:⁊ cũ patre eſt:qꝛ nec patrẽ di/ miſit cũ ad nos deſcẽdit:nec nos deſeruit cũ ad patrẽ aſcendit.Ipſum interpella:ipſi dic Eſa.ʒʒ. Abi. F. audi pacẽ: fugientẽ litẽ:quid ait: Amice qͥs me conſtituit iudicẽ aut diuiſoꝛẽ inter vos: Vis diuidere pacẽ ⁊ queris adire iudicẽ pa⸗ cem? Judex tuus nolo eſſe:Ego pax ſum:li/ tigare nõ noui:ↄſentiẽtibꝰ aſſideo:litigãtes fugio.Si tu cũ eſſes inimicꝰ patri meo recõ/ ciliaui te ꝑ me: quomõ ergo a patre ſeꝑabis me? Ego cũ eſſes longe veni vt reducerẽ te: Cũ inter mõtes ⁊ ſiluas errareſ:ãſiui te: Int lapidis ⁊ ligna inueni te:in lapidibus offen· debas:ipſis adhęrebas:qꝛ ligna et lapides adoꝛabaſ.Et ne lupoꝝ feraꝝq; auido oꝛe la patri meo reddidi te: laboꝛaui: ſudaui: ca/ Prethead put meũ ſpinis ſupoſui: manꝰ meas clauis obieci:lancea latus meũ aperuit: quãtis nõ Job.19. dicã iniurijs ſed ⁊ aſpꝑitatibꝰlaceratꝰ ſũ:ſan-⸗- guinẽ meum fudi:animã meã poſui vt mihi cõiungerẽ te ⁊ tu diuidis me.Audi qͥd reſpõ A deat᷑ diſcipulo qui filiũ nouerat ⁊ patrẽ q̃re/ Ta·20. bat. Ait philipꝰ dño: Dñe oſtẽde nobis pa/ Job.14. trẽ ⁊ ſufficit nobis. Nũquid nõ ⁊ ipᷣe filiũ ſe- ꝑauit a patre? Jã te inqͥt nouimꝰ:patrẽ tuũ nõ nouimꝰ. Et quid vis:? Oſtẽde nobis pa/ trẽ ⁊ ſufficit nobis.Et dñs ad eũ: Si velis ⁊ tu arriane audire cum aplo erraſti: redi cum apło. Sit illiꝰ obiurgatio: etiã tua curatio. Quid ait dñs? Tanto tꝑe inqͥt vobiſcũ ſum Abi.b. ⁊ nõ cognouiſtl me:Philipe ego veni patri meo te applicare:et tu noli me ſeꝑare.Quid queris q̃ſi alterum ſter me? Qui me videt: videt ⁊ patrẽ:tanta in nobis eſt vnitas:tan ta ſimiltudo:tanta charitas: et ego in patre 7 pater in me.Sentio ſabelliane quid muſi/ tas:aut in arriano me cõcludere:aut ab arri ano auocare feſtinas: ſed in noie patris ⁊ fij / lij ⁊ ſpũſſancti:nõ triũ ſed vniꝰ dei:cũ illi re/ ſpõdeo te nõ ſtereo. Quid dixit dñs? Qui me videt:videt ⁊ patrẽ.Nũquid dixit:Ego ſum filiꝰ ⁊ pater: Sed dixit: Ego in patre et pater in me:qͥ me videt:videt ⁊ patrẽ. Uniꝰ ſpᷣe qui dicit:⁊ patrẽ diſcernit ⁊ flliũ:teq; de⸗/ möſtrat nec patrẽ habere nec filiũ.Dic mihi ⸗ arriane patrẽ dicis deũ: ⁊ maxime qᷣd filiũ? Ca.ar. Ipſum quoq; deum ꝓfiteoꝛ:bene agnoſciſ: qꝛ cũ ꝓnũciaret᷑ in carne venturꝰ:de ipſo ꝓ/ pheta dixit:Nicite puſillanimes: ↄfoꝛtami: a.ʒ· nolite timere:ecce deus noſtervltionẽ addu cet retributionis:deꝰ ipſe veniet et ſaluabit nos. Agnoſce in eo qð te agnoſcere dicis: ludihelli ſenoen wni e obemesdi Sunmnionnad enlſeht Neuvesibäne nireris colligi te:humeris meis poꝛtaui te: uCreniCuuf gtebunnedate gicznonche aintnepoen ſoneensdiidic lchurgret Nasenteanus, Nigebiern. Bo ſgenamsekrn ₰ 4 itaiqons⸗ lsznleeden Kgnertücfut⸗ ſinnb'ercudat ain holedica? Dist fulhutiesbͤdo. Gpotpauca gia Egoenig bmpeiian uigl:vrüfue Mipeapyt Eichneinavit (eſetenpt köſeſctern nAgein ni daus⸗ Wmeſedäſen gemanͤg Aftiedenn iiftfilei ſing leſupets ſßinadetre enkpebi, ſihirggapen lflieſede 1 Nenihtfli nnigin Npenl Ar d N unn rili d min ſieninzin Oumintonei⸗ aneſcehi⸗ Iylnecucgtitr. ite ifirt Gpldbleeſn inelene genicocen Nsolnir i. ituiat 4 nſnepgni⸗ Mik glinsro leenp ſiſ. anni Adgeril n un u Kitenchon nitieflüͤſ⸗ in peninl Nitenobo dei⸗ Sinc maſietelar vphete nõ aduerſaris. Quid ergo dicis de patre:? Deus eſt.Quid ſilius Deus eſt. Ko⸗/ ktem⸗ eſt patri filius? Non er qñ nõ erat filiꝰ ſᷣm te. Si St, nõ erat ſilius:ergo fuit tempꝰ qð non fecit filius.Si fuit tempus qð nõ fecit filius: nõ oĩa ꝑ ipſũ facta ſunt. Jam em̃ erat tempꝰ qñ nõ erat ſi/ uus. Si erat tempꝰ qñ nõ erat tempus: Jo/ hannes euãgeliſta non debuerat dicere: In Joh.i. pᷣncipio erat verbũ:ſed in pncipio erat tem/ pus. Johannes dicit: QOia ꝑ ipᷣm fa E ſunt: Et arrianꝰcontradicit. Dic arriane: Uñ ſcis quia erat tẽpus qñ non erat filius? An foꝛte dicturꝰ es:⁊ iohãnes vnde ſcit:qꝛ in pᷣncipio Zop.1z. erat verbũ: Quia ſuꝑ pectꝰ dñi diſcũbebat: ⁊ inde hauriebat qð in cõuiuio chꝛiſti bibe⸗ bat᷑:qꝛ in pᷣncipio erat verbũ. Zamẽ dic mi/ hi:qñ in pᷣncipio erat verbũ:vel qñ iohãnes ſuꝑ pectus dñi diſcũbebat: ⁊ a verbo domi/ ni diſcebat:qꝛ verbũ erat in pᷣncipio:et vᷣbũ deus erat: arrius vbi erat:? MNHeſcio ſi audes dicere:ibi erat. Notum eſt enim et legit᷑ quo tẽpoꝛe natus eſt: merito meritoq; ſit damnat*. Mo/ tũ eſt etiã quomõ moꝛtuus fuerit: ideo non audes dicere de arrio:ſicut de verbo ? fuit ⁊ eſt:qꝛ nec tũc fuit arrius: nec mõ eſt.Sʒ vt ĩ omnibꝰ excludat᷑ arrianꝰ: audi quid ꝑ ſalo- Ca. a2. monẽ dicat᷑. Dñs fecit regiones ⁊ ſines inha nimanm. Peꝛouer. s. bitabiles ſ celo. Cũ ꝑaret celũ aderam illi. iwbiclin ego ipen aini Quinerids tnui ne uu, lgenten noiennbt z nedctäli⸗ diri dist uis nut⸗ 1 t Et poſt pauca: Erã ego apud illũ cũcta dil/ ponẽs. Ego erã qñ faciebat foꝛtia fundamẽ ta trę. Ego erã cui aggaudebat. Sʒz dicis de tpe agit᷑: vtrũ fuerit ſiliꝰ anteq; eſſet tempꝰ: Audi ipſuz ꝑ ꝓphetã dicentẽ. Ex tempoꝛe: Ex tẽpoꝛe inquit: QAuid eſt ex tꝑe: Nũquid quo eſſe tempus cepit: 2Mõ ſic impie arria e:nõ ſic: ſed ex tꝑe anteq; fleret tempus ibi erat. Wagel iaʒ qñ nõ erat: In pᷣncipio erat verbũ. Melius ⁊ gręci dicũt logos. Logos quippe verbũ ſigniſicat et rationẽ. Vides g qꝛ ſemꝑ erat ð quo tu audes dicere:nõ erat. Aut ſi dicis deum aliqñ ſine verbo aut ſine ratiõe fuiſſe:iam non ſilio tm̃ ſed ⁊ patri ad/ Ccẽi.24. erſariꝰ eris. Ego inquit ex ore altiſſimi ꝓ/ dij:quis dicit verbũ ⁊ verbů:ergo verbũ:et cuiꝰ erat verbũ? Mõ duo ſed vnũ ſunt. NHon inquit: quia verbũ poſteriꝰ eſt eo cuiꝰẽ ver/ bum:vnde aparet filiuʒ eſſe minoꝛẽ: negas itaq; filiũ eſſe deũ. Nõ nego inds: ⁊ patrem deũ dico ⁊ filiũ deũ:ſed patrẽ maioꝛẽ:ſilium minoꝛẽ. diu pater maioꝛ:ſfiliꝰ minoꝛ? Dic mihi: a video te calculari velle giemitatez: Ser. . xCIx. Dñica ſcðᷣa pyfeſt. trinitatis:B er. II. quot annis hcedit deus pater filium ſuum? Vbi diẽ natiuitatis filij dei legiſti: Filij di⸗ co:nõ dico ſilij dei ⁊ momis. VUbi ergo diem natiuitatis legiſti: Cum quo mathematico creationis ſyderũ cõſtellationẽ quęſiſti atq; tractaſti: Quę tempoꝛa: quas hoꝛas:ꝗᷓ mo/ menta: quos numeros: quas minutas mo/ mentoꝛũ natiuitatis illiꝰ qui ea cõdidit col⸗ legiſti? Quieſcate ergo heretica non religio vᷣ ſuꝑſtitio: de chꝛiſti initio deſicit calculatio. Quia cum audit᷑: ſine initio ęternitas:nulla ibi quęrit᷑ ętas.Si pater deus: et filius deꝰ: Z Pater maioꝛ:filius minoꝛ:iam nõ vnꝰ deus Cs.254 ſed duo dij.Quid eſt g̊ qð dicit dñs ꝑ ꝓphe tam: Ante me nõ ẽ foꝛmatꝰ deus:et poſt me Eia.4. nõ erit:Quid dicis arriane: Cui iſtas depu/ tas voces: Si patris ſunt: dicẽdo: Ante me nõ eſt foꝛmatus deus: et poſt me nõ eſt aliꝰ: aut ipſe pater nõ erit: aut filius nõ erit deꝰ. Si em̃ hoc diceret:Ante me non eſt foꝛmatꝰ deꝰ: nec adderet: poſt me nõ erit:liberũ tibi erat hec verba patri tm̃modo applicare: Cũ aũt ſequit᷑ ⁊ dicit: Poſt me nõ erit: ſm te vt dixit:⁊ ſe patrẽ ⁊ filiũ negat deũ. Item ſi ſi/ lij ſunt hęc verba: patrẽ ſuũ ⁊ deum negat ⁊ patrẽ. Si e em̃ non diceret:ante:ſᷣ tm̃ diceret: poſt me nõ erit:poſſet foꝛſitan dici filiũ illud fuiſſe locutũ. Mõ autẽ cũ dicit: Ante me nõ eſt foꝛmatꝰdeus:⁊ poſt me nõ erit:patrẽ ſuũ nec deũ dicit eſſe nec patrẽ. Itẽ ſi patris ſũt hęc verba:quis dicit: cui dicit: Filius meus ꝓes. 2, es tu: ego hodie genui te? An foꝛte qð abſit mendacio arguẽdus eſt deꝰ: Sed ſi filij ver / ba ſunt:quis dicit:cui dicit: Pater meꝰvſq; goꝶ.5 mõ oꝑat᷑: An foꝛte ⁊ iniurioſus patri iudicã/ dus eſt ⁊ ingratus: Sed nũquid ingrato di/ ceret᷑: Poſtula a me ⁊ dabo tibi gẽtes heredt Pös. 3. tatẽ tuã ⁊ poſſefſionẽ tuam terminos tenee An foꝛte ꝓpheta:aut quid diceret:neſciuit: aut fallere voluit:aut vt mitiꝰ aliquid de ꝓ/ phetis dicamꝰ ſinxiſſe credo ſibi duos cõfa/ bulãtes:id patrẽ dicentẽ:⁊ filiũ patrẽ:Ante me nõ eſt foꝛmatus deus:adiũxit ſilius dicẽ do:Et poſt me nõ erit.hhumana ſunt ꝗ̊ agi/ S mus: an diuina? Pꝛochdoloꝛ: parce: parce a. 24. hęretica impietas.Cuʒ tu deum nõ capias: nos quoq; ad blaſphemiã ꝓuocas.Nõ hoc docer ſancta eccleſia. Pater:pater eſt: filius filius eſt:⁊ ille nũq; nõ fuit pater: ⁊ iſte nũqᷓ; nõ fuit fllius: ambo ęterni: nec cęperũt eſſe: nec deſierunt: qð pater loquit᷑ filius loquit᷑: n vᷣbũ patris ẽ: et qð ſiliꝰ loquit ari loquit õ „ , Bancti luguſtini de tempoꝛe ꝗ carniſices pilati non ſunt auſi cõſcindere: et Zobᷣis. vos conami charitatem dei in ceęlo ſedẽtis: imo deũ ipſã charitatẽ diuidere? Sed cona/ J05. 14. quia pater verbi eſt. Im verbü dicit: Ver⸗ ba ꝗ̊ᷓ ego loquoꝛ a meipſo non loquoꝛ. Cõce/ Aite ꝗſo creatoꝛi:⁊ in creatura ſi poteſtis ca- pite creatoꝛẽ. Ecce igtis ⁊ ſplẽdoꝛ: duo ſũt: alter ex altęro: nec ſine altero alter ẽ. Ignis pater:ſplendoꝛ ſiliuſ. Ipſe ſi poſſit dicit:qð luceo nõ a meipſo luceo: ſed qͥ me miſit ipſe mihi dedit vt luceã. Ignis em̃ ſplẽdoꝛẽ mit Job.ic: tit:⁊ ſic fllius de pf̃e dicit: pat᷑ mecũ eſt:ita ⁊ —— gltero. Hoc em̃ poſſe a creatoꝛe tributũ ẽ cre/ ſplẽdoꝛ dicere põt:ignis mecũ eſt.Extingue ignẽ: ſplẽdoꝛ nuſqᷓ; parebit. Iſte & igniſ pf ⁊ ſpꝓlẽdoꝛ filiꝰ: vnꝰ ſine cõiuge pf: aliꝰ ſine mr̃e filiꝰ. HNec diuidi alt᷑ ab altero põt: ⁊ cũ ſit alt ex altero:initiũ tñ alterius eſſe non põt ſine aturę. QAQuid põt ipᷣe creatoꝛ:? Accedat paga/ nus:accedat ſabellianꝰ:videat arrianꝰ. Vli/ deãt qð in deo videre nõ poſſunt.Mõ facio iniuriã ſi aliqua ꝑte tanti creatoꝛis cupiens oſtẽdere poteſtatẽ: ignis ſiue lucernę offerã 8. ante illũ ſilitudinẽ.Scriptũ eſt em:Lucerna pedibꝰ meis verbũ tuũ dñe:et lumẽ ſemitis eutj.4. Meis. Et de deo dictũ eſt: Ignis cõſumens. ZJob. 14. in me: ſic ⁊ filius dicit: Ego in patre: ⁊ pat in hec dicit dñs chꝛiſ me? Accedat arrianꝰ:videat et ipſe alterũ ex ſtraſq; fatuas tenebꝛas remouete/ Paganꝰ intueat᷑ ſine cõiugio eſſe patrẽ:et ſi cęcus nõ es diſce filium: ⁊ ibi vide:inter ignẽ ⁊ ſplen/ doꝛẽ ꝗqre mediũ:ſi nullũ eſt mediũ: nuillũ eſt coniugiũ.MNoli velle ſcrutari mediũ:ne ma⸗ gnũ patiaris incendiũ. Accedat ſabellianus videat duos ĩ vnũ:ignẽ ⁊ ſplẽdoꝛẽ.Nũquid nõ recte dicè põt ſplẽdoꝛ:ego in igne ⁊ ignis altero: nec tñ naſci poſſe alteruʒ ſine altero: Nemo eoꝝ pᷣoꝛ:nemo poſterioꝛ.Coęui ſunt pr̃ ⁊ filiꝰ:ſplẽdoꝛ ⁊ ignis. Nec ignis ſne ſplẽ doꝛe: nec ſplẽdoꝛ ſine igne. Aut certe ſi pla/ cet mitte manũ:diuide alterũ ex altero:oſtẽ- de mihi ignẽ ſine ſplẽdoꝛe:vł ſplendoꝛẽ ſine igne. Abſit:abſit:ardere tmmõ poter:ſeꝑa/ re alterũ ab altero nõ poteriſ. Sic em̃ ignis ⁊ ſplẽdoꝛ alter ex altero eſt:nec eſſe alter ſine altero põt. Mõ illis oꝛtꝰ qui nõ eſt: ſᷣ eterni- tas vna eſt: vna ſuba. Ignis ⁊ ſplẽdoꝛ tpa/ les ſunt: pat᷑ aũt ⁊ filiꝰ eterni ſũt.Sũt dico qͥ patrẽ ⁊ filiũ deũ dico:dualitas in pꝛole:vni/ tas in deitate. Alterũ facit vniꝰ natiuitas:p vnũ oſtẽdit eſſe diuinitaſ.Cũ dico ſiliꝰ:alter c.Cũ dico deꝰ:vnꝰẽ. Aliꝰẽ: qꝛ filiꝰẽ.Aliud quidẽ non eſt:qꝛ deꝰ eſt.Erubeſcite arriani: Tunicã homis iã iudicati in cruce pendẽtis mini quãtum poteſtis:vos iam in infernuʒ ruiſtis: nã illã tunicã nunqᷓ; rupiſtis. Iteʒ ꝑ 9 ꝓphetiã dñs dic: Mõ ẽ vltra abſq; me deꝰ. Ca. 25. Deus iuſtus ⁊ ſaluãs nõ eſt ſᷣter me.hic ſa⸗ Eſa. 45. v bellianꝰ exultat: AUt em vnũ eundẽq; patrẽ oñdat ⁊ filiũ:talibꝰſe teſtimonijs credit mu, niri. Et cõtra arriani vt ꝓbẽt aliũ eſſe patrẽ? alteri filiũ:alia ꝓferũt teſtimonia in qͥbꝰ di cãt: Alter eſt pater: alter ẽ ſiliꝰ: alter maioꝛ:: alter mino:: vt pf̃ dicat ſfilio: Dedi te in lucẽ gſa. 42. gentiũ: Et filiꝰdicat: Pr miſit me:quãtũ in/ JZoh.s. 4, „☚ telligo:lucẽ iſtã gentiũ cõpꝛehendẽ nõ valéet atq; ꝑſpicere: vnde cecati nõ mecũ poſſunt ambulare: potiꝰ oberrare. Arrianꝰ aliud: ſabellianꝰ aliud. Quale bellũ? Quid ad hęc catholicus? Arma inqᷣt ꝗᷓ poꝛtat mea ſũt:mi hi militant ambo:cõtra ſe pugnãt:ſed ꝓ me vtinã ambo deſiciant:⁊ nõ alter ad alterum trãſeat.ſed ad me ꝓperẽt: ⁊ ego aliqͥd vnge vtriq; ꝑcutiant᷑ ꝓferã. Tu arriane dicis ma/ AA Accedite & lucernã diligẽter cõſiderare: ve ⸗ioꝛẽ eẽ qui mittit:minoꝛẽ qͥ mittit᷑. Interro/ Ca. 26. go te ⁊ ego:quis eſt maioꝛ:cui pſparat᷑ aliqͥd veniẽti:an qͥ ᷣparat: Cui exhibet᷑ officiũ an qui exhibet? Atiq; ſi hoim genꝰinterroges: rñdebit illũ eſſe maioꝛẽ cui ſparat᷑. Tu aũt inde vis pꝛobare minoꝛẽ ſiliũ: qꝛ miſſus ẽ:⁊ ego oſtendã eũ qui miſit pcedere illũ quem miſit: nec vnũ dico eoꝛum maioꝛẽ: qꝛ nõ au/ deo dicere vel minoꝛẽ. Eſaias ꝓpheta dicit: . dño meo:cuiꝰ appꝛehẽ/ ſa. 4 di dexterã:vt ſubijciã ante faciẽ eius gẽtes. Eccce iaʒ filio miſſo quõ pſcurſoꝛ ẽ pr. Adhuc ſedre: Et doꝛſa regũ vertã:et aperiã coꝛã eo ianuas: ⁊ poꝛtę nõ claudent᷑. Ecce ille qͥ mi/ ſerat pꝛęcurſoꝛ factus eſt. QAuis enim:maioꝛ aut ſuperioꝛ:ante minoꝛẽ ianuas aperit:vel quomõ ſiet niſi paululũ ſceſſerit: Audi ad huc: Et poꝛte inquit nõ claudent᷑.Quomõ: Ego ante te ibo. Audis qꝛ qͥ miſerat ⁊ comi/ tant᷑ ⁊ cedit:qui mittit᷑ nõ diſcedit. Jam tu diſcerne qͥ ſit maioꝛ:qͥ potioꝛ: ego em̃ nullaz diſcretionẽ video:ſed potius ęqualitatẽ cõ/ ſpicio. Filiꝰ dicit de patre: Miſit me. Pater filio dicit: Ego ante ibo. Recedit de medio diſcoꝛdioſa calamitas: ęq̃litas h exhibet nõ diſparilitas. Adhuc ſequere vt clarius awa reat qͥs cui dicat:ego ante te ibo:et glioſos trę hũiliabo.hic eſto ⁊ tu pagane. Audiqͥd dicat ꝓpheta: Nõ mihi ego qð volui ſcnpſi: s loeraonslen ethoonone leler De⸗ did loetnͤck⸗ . mltudusde eſiecger ineinehect e tli: Arene lrunbik Pnuconuͤdi Aners venob uifaacliü mu. Cnipeſtechn ſſen cpecabe n itennäfoꝛna Mherepöperet (ppolanbäͤen fiſöngelen igflänuzde he Uretfi (hummwflii aAKagcänngün 4n lunttdeſlio nutahin deſonnsdun (ztniſie flceseb c Aluntebaſtn Glchsclen ſoltetentl Mmnantkrdi⸗ — “ Ber. C. XCIX. ſnteree nlkoleiis Aeegele mininſenn wtishn d neden a terne hee⸗ li ancicotti nsgeuitn talüͤeſeeae. oniane E:aliernie Delitelllcis emegritiig e 7 hentenori meci voſun Amm alct: 6Quisah Närnerſüngt ugnänſcse lrerzaslenun egorlqdnee manensn A nini ten“ dlßoaakaic thibekofcün gen intenoge Ppani. Luti⸗ r gemiſusen tage ü gen niiͦ glotd 1 ppbensd . deciſgntn fckeis etn re⸗A aapenicclien . Earleein⸗ uis cnimmntiot Glusthtirſe eſete Aul 4 centQuond inianttc cgoent 4 seclalutic⸗ Giitne pen cceͤrdeſne Codex in quo hec ſcripta ſunt i armario iu⸗ dęi habet᷑. Inimicus meꝰ teſtis meꝰ:ab ipſo Eſa. 45. quęre: Aꝑi lege ⁊ crede. Doꝛſa inqͥt regũ ver tã:⁊ gloꝛioſos trę hũiliabo. Mõne reges erę vides: qͥ ante ꝑſequebant᷑ chꝛiſtianos:nunc integros eſſe chꝛiſtianoſ: Hõne vides eos q hjyüiliabãt eccliã:hũiles introire ĩ eccłiã: Hõ⸗/ ne ipſos hfr̃e defenſoꝛes:qͥs ante habuit ꝑſe/ cutoꝛes: Ego inqᷣt ante te ibo ⁊ glioſos terrę hũiliabo. Poꝛtas ęreas cõterã:⁊ vectes fer/ reos ↄfringã.Et dabo tibi theſauros abſcõ⸗/ ditos⁊ arcana ſecretoꝝ: vt ſcias qꝛ qgo ſum deꝰ:qͥ voco nomẽ meũ qm̃ deꝰiirł.Audiat ſa abi. s. bellianꝰ. De dic: hõ dic. Audiat ⁊ arrianꝰ: BB Ego deꝰ ⁊ nõ eſt aliꝰ extra me. Diu ẽ ex quo ca.17. kra iſtas duas hereſes certãdo laboꝛo: ⁊ pe ne ſũ fatigatꝰ: Veni dñe meꝰ ieſu ſᷣliatoꝛ foꝛ uiulſſime:pnceps exercitꝰdſii:qͥ diabolũ viciſti Põ.34. ⁊ ſęculũ: Aꝛehẽde arma ⁊ ſcutũ:⁊ exurgeĩ dadgiutoꝛiũ mihi. Pꝛoceſſurꝰ ad pliũ ⁊ victurꝰ in mũdo mũdũ:oꝛauit:nõ tanq; vᷣtutis im/ potens: ſ vt nobis ꝓpter qð venerat hũili/ JJb.17. tatis miniſteriũ exhiberet. Et qͥd dixit: Pr clariſica filiũ tuũ. M arrianꝰ dicit: Vides qꝛ minoꝛ eſt: ⁊ claritatẽ nõ hfr̃et niſi patrẽ pe/ tiſſet? Expecta hõ:quid feſtinas:tu hominẽ Ps.S. vides: in q̃ foꝛma nõ ſolũ patri: ſᷣ ⁊ angelis minoꝛ ẽ:hõ paret:deus latet.Lu mihi oſtẽ/ dis hoĩem hũilẽ:aꝑi oculos ⁊ vide deũ ſubli mẽ:nõ angelis minoꝛẽ ſᷣ pr̃i coęqualẽ. Pat᷑ inqͥt filiũ tuuʒ clariſica: ecce minoꝛẽ. Adhuc ſere: Vt et filiꝰ tuꝰ clariſficet te: ecce ęqualẽ. CEC Inuenim⸗ filiũ agnoſcentẽ patrẽ atq; oꝛan/ ca.a6. F eiq; cõiunctũ nõ vt putabat᷑ ingratũ. Ai/ MWartb. 17. deam?qͥd de filio dicat ⁊ pr: Aſſumpſit ieſus petrũ ⁊ iacobũ ⁊ iohannẽ fratrẽ eiꝰ: euãgelij verba ſunt: ⁊ duxit illos in montẽ excelſum ſeoꝛſuʒ: ⁊ trãſſiguratꝰ ẽ ante eos:Et reſplen duit facies eiꝰ ſicut ſol: veſtimẽta aũt eiꝰ fa/ cta ſunt alba ſicẽ nix. Ecce apparuit illis moy- ſes ⁊ helias cũ eo loquentes.Qui ſunt mov ſes ⁊ helias:niſi lex ⁊ ꝓphetę:Loqbant᷑ cuʒ illo:qꝛ locuti erãt de illo: oſtẽdebãt ꝗ̊ ſdixe/ rãt:manifeſtabãt ꝗᷓ ꝓphetauerãt.CLoqbãt᷑. OPutas qͥd loãbant᷑: Vr iudęi cõuincerent᷑: pagani cõuerterent᷑:manichęi cõfunderent᷑: heretici cõpꝛimerent᷑:catholici cõfirmarent᷑. Codbat᷑ lex ⁊ gra:lenitas ⁊ aſꝑitas:terroꝛ et mãſuetudo: pſceptũ ⁊ adiutoꝛiũ: ferramẽtũ 2 medicꝰ: vm bꝛa ⁊ lux:pᷣco ⁊ iudex:ſentẽtia ⁊ miſcia. Et quid poſtea? Reſpõdens petrꝰ Abi.s. dixit ad ieſũ: Dſie bonũ eſt nobis hic eſſe:ſi Dñica ſcdᷣa py feſt. trinitatis: Ger. II. vis faciamus hic tria tabernacula:tibi vnũ: moyſi vnũ:⁊ helię vnum. Quid dicis ſancte petre? Müdus ꝑturit ⁊ tu ſecretũ petis? VUi des tot gentes in vnũ cõueniſſe et tu requiẽ ꝗris: Vides tenebꝛas mũdi:⁊ tu lumen ab/ ſcõdis? Nemo accẽdit lucernãꝛ ponit eã ſub modio ſed ſuꝑ candelabꝛũ vt luceat omnibꝰ qui in domo ſunt. Iſta domꝰ totꝰẽ mũdus: lucernę accẽſio: vᷣbi incarnatio: candelabꝛũ aũt crucis eſt lignũ: lucerna in candelabꝛo lucẽs chꝛiſtꝰ in cruce pendẽs.HNemo accẽdit Matth. 5. lucernã ⁊ ponit eã ſub modio:ſᷣ ſuꝑ candela bꝛũ vt luceat omnibꝰ qͥ in domo ſũt. Vides tu:videamꝰ ⁊ nos:Tenebꝛę ſũt nõ offenda⸗/ mus in paganis: nõ erremꝰ cũ hęreticis:lu/ ceat nobis lucerna: doceat nos verbũ in car ne. Videamꝰ qͥd dicit euãgeliſta:videamꝰ ſi HOD admiſſũ eſt cõſiliũ petri. Adhuc inqᷣt eo lo/ Ca.29. quẽte:ecce nubes lucida obũbꝛauit eos:Et Mattb.r7. ecce vox de nube dicẽs.Om̃s audiamꝰ: ne/ mo aures claudat. Audiãt pagani irriſoꝛeſ: audiãt iudęi ꝑſecutoꝛes:audiãt manichęi fã taſma ſomniãtes: audiãt heretici erronei liti gatoꝛeſ:audiãt⁊ maxie audiãt etiã catholici ſideles dei cultoꝛes. Iſti audiãt ne ſeducãt᷑: illi vt puniant᷑. Quid dicit vox ð nube:hic api. ů. eſt filiꝰmeus dilectꝰ in quo mihi cõplacuit: Vbi eſtis qͥ aduerſami filio dei? Or dic:hhic eſt filiꝰ meꝰ:⁊ tu dicis nõ habet ſiliũ deꝰ.Lu pagane quid ſtas foꝛas ⁊ murmuras? Intra huc in ſcholã dei: api aures coꝛdis tui: audi vocẽ dſii tui ⁊ diſce ſiliũ dei.Quo fugieti iu- deęi qui occidiſti filiũ dei? Quo fugietis: vbi vos abſcõdetl?cQui mõtes:ꝗ̊ petrę ſuꝑ vos caſurę ſũt? Et ſi i cauernis petrarũ vos abſ/ cõderitis:inde extrahã vos dic dñs.Sed et vos venite:intrate: cõſiliũ meũ audite: de⸗/ ſperare nolite: qm̃ ſũt relie homi paciſico. Ns.ʒ6. Seęuiſtis:occidiſtis:ſanguinẽ chꝛiſti fudiſtt: increduli fuiſtis:in ꝑiculo poſiti eſtis:Quid facere nüc habetis:niſi vt credẽtes baptiʒe/ mini ⁊ viuatis? Sanguinẽ quẽ fudiſtis nõ ẽ qð hoꝛreatl: Fuſus eſt ſanguis medici:factꝰ eſt medicamẽtũ freneticis. Quid dubitatl?: Guſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis ẽ dñs.Quid tiu Ns.ʒ3. manichęe:qᷓ;diu fantaſma ſomniaberis? Nii· gila ⁊ vide:nubila tonãt. Quid tonãt: hhic Manb.i7. eſt filiꝰ meus dilectꝰ. Vide i terra hoĩiem ve/ rũ:audi de cęlo deũ verũ. Vide ĩ tra homis filiũ:audi de cęlo dei eſſe filiũ. Vtrũq; verũ eſſe cognoſce:id ẽ deũ ⁊ hoĩem: filiũ dei ⁊ ſi⸗ lium bomis:vnũ eundẽq; eſſe denn hoiem ”” ”Mð 4 — trinitatis: B er. I. . . B er. Cc. Dñica tertia p⸗ feſtüt C Agnoſce bominẽ: et placabis deũ. Caue ne ⁊ deſinãt ꝑſequi te: Sabelliani te ſᷣtrabũt: i offendas in petra:ne moꝛtis patiaris ruinã: arriani te minuũt.Tu qᷣͥd dicis de te: Pf di⸗ uui, par qꝛ qð tu ſomniaris vanitas eſt:qð deus to/ xit vt te audiamꝰ:Cũ te audimus:ipᷣm auni 1 eſeau nat veritas ẽ. Audi tu ſabelliane:audi de cx mus:vno ictu vtroſq; ꝑcute aduſarios.Pe/ lec⸗ lo patrẽ:vide in terrã filiũ:⁊ noli dicere idey reant inqͥt vaniloqui:⁊ mẽtis ſeductoꝛes:at alc a pf̃ qͥ filiꝰ. Audi ⁊ tu arriane:⁊ in pfe ⁊ in fili rianꝰ ⁊ ſabellianꝰ.HNõ ego ⁊ p vnꝰ ſumꝰ:ſed miucin noli errare: ſᷣ ſeäre vnitatẽ:⁊ vide diuinita- egoꝛ pat᷑ vnũ ſumus.Qð dico: vnũ:audiat da. nt tẽ.Dſie audiuimꝰ:qͥd dic de filio tuo: hHic ẽ arrianꝰ:qð dico:ſumꝰ:audiat ſabellianꝰ:nõ ſſtn nine filiꝰ meꝰ dilectꝰ in qͥ mihi cõplacuit.Et quid diuidat arrianꝰvnũ:nõ deleat ſabellianꝰ ſu⸗ ſobſlaa aliud? Jpm audite.Gfas tibi deꝰętna virtꝰ m:ſed ambo veniãt et ſint etiã ipſi nobiſcũ elgntd⸗ gras tibi pr ompᷣs:qui ⁊ filiũ tuũ oſtẽdiſti:- in vnũ:ſicuti ego ⁊ pr̃ vnũ ſ ſumꝰ. Ergo ſi pr 2 Joh.1. nnſunze mihi doctoꝛẽ dediſti. Recedat ſabellianus: filiꝰ vn ſũt:imo qꝛ indubitater vnũ ſũt: nõ ulinie recedat arrianꝰ:recedãt ceterę peſteſ:recedar duo ſᷣ vn⸗ deꝰ. Mõ i. iniquũ aliqͥd ꝓpha ſcri/ oin ini doctrina. Zoceat deus: no iniqu artia bit: ſed verũ dixit deũ dicentẽ: Ante menõẽ ela.5 i humein EE nus:doceat dei filiꝰ:non aduerſarij filꝰ. Pic foꝛmatꝰ deꝰ ⁊ poſt me nõ erit. DPocuit itas llutbdalſin Ca.o. dſie meꝰ ieſus:doce:diſcã.Quid doceã? Sa Sitatẽ: et gladio ſic acuto oĩm ꝑemit errorẽĩ. uhmnauil bellianꝰicit: ipſe eſt pr qᷣ filiꝰ. Arrianꝰdicit: Si adhuc heęretici reluctant᷑:audiãt catholi⸗?FF elhlnnma. alius pf: aliꝰ filiꝰ:pater maioꝛ: filiꝰminoꝛ:ad ci diffinitiuà ſentẽtiã: quã ſequãt᷑. Audiſtis a1. Mnann uerſat᷑: clamat:litigat: chꝛiſtũ dimicat. J patrẽ qͥd dixerit de ſilio: audiſtis filiũ qd Äde gllwi Seuin le ſãguinẽ fudit vt redimat:tu pecuniã ſpar / patre dixerit vel de ſe.Si qͥs vobis euãgeli/ Salr HuNNonſaldi gis vt ꝑimas: Spelũcã fabꝛicat: illic catho / ʒauerit p̃ter id qð accepiſtis:anathema ſit. ſöſtustavale licũ pᷣfocat: chꝛiſtianũ vocat paganũ:bapti/ Diximus de patre ⁊ filio qð potuimꝰ: quã/ prbtcaualit zato ingerit baptiſmũ: ↄtra id qð ſcriptũ ẽ: tum potuimus:ſi tamẽ aliquid digne potii ngdenegmuit Job.iʒ. Qui ſemel lotꝰẽ:nõ indiget denuo lauari. mus.De ſpirituſancto tacuimꝰ: ſed nõ eum ſomrfluunſbi Clamat hõ chꝛiſtianꝰ ſũ:qͥd me dicis eſſe qð ſtteriuimus.Quicqͥd em̃ de patre filio dixi Cbonus.Gipol nõ ſũ? Clamat fidelis ſum:⁊ ille dicit:accipe mus: de ſpũſancto diximus.Eſt em̃ in illis ⁊ ſhotnl Cenien aurũ. Quid das aut qͥd aufers: Das pecu/ cũ illis vnꝰ ⁊ verus deꝰ: nõ minoꝛ aut terti* (ennebultusn niã vt auferas gratiã: das pᷣcium vt auferas deus. Quid adhuc dicã fatigatis: fatigatꝰ: ſchlaeſenpon qð emꝑt ſũ.Quid emis ab empto:? Pꝛeciũ Qui ſpm̃ſctm̃ a pfe ⁊ ſilio etnitate ⁊ ſuba vlł ſiounnöerenn meũ nõ auꝝ ſᷣ ſanguis xpᷣi ẽ: nõ me ſeducis: cõione ſeꝑant:eũ qͥ negat ſpm̃ſanctũ nõ eſſe Alungucſti⸗ nõ me decipis: quãtũcũq; mihi cõferas: nõ patris ⁊ filij:plenus eſt ſpũ imũdo:vacu eſt anden Actj.S. mihi tollis pᷣ Pciũ meũ: NPecunia tua tecũ ſiti a ſpũſancto. Ideo em̃ dicit᷑ deus charitas: 1. Jo . ℳ. o vebate pditiõe. Hã pᷣciũ meũ nõ habet eſtimatõey. qꝛ ꝑtibꝰ nõ diuidit vnitatẽ: ſed ineffabiliter uüttitlint Elamat hõ:fidelis ſũ ⁊ exufflat᷑:clamat:ĩ no coagulat trinitatẽ. Ipſa eſt em̃ trinitas vnꝰ Nlkkeripſote mine pfis ⁊ filij baptiʒatꝰ ſũ: ⁊ tu irritũ facł.· deus:turris foꝛtitudinis a facie inimici: qui uboencequs Quid & chꝛiſtiano reſeruas:in qͥ patrẽ ſiliũ iſe credẽtes Nodiklſt Kenlor Amẽ. Mntiidb Enſaneen geetgelornu ſidem: ttn noui aptiſma: nouũ deũ de tran marinis . uinn langa ſ. uetteegset vnitatẽ aner tri gnazc. ꝗᷓ ſ habẽet int foe nes de 5n4. ulg Kakl e nitatẽ diuidit: ſibi nõ ↄſentiẽtẽ rebaptiʒare bis Somintexnxtak. Et li.ij de queſti/ u n 1.Cor.. cõtẽdit.Quid facit: In chꝛiſto ieſu ꝑ euige onibus euagelioꝛu ca xxx. enen liũ tuũ me genuiſti:in ipſo baptiʒat ſũ. An . l Epᷣ. 4. foꝛte ẽ alia ſides: aut aliud baptiſma? Vna Dñica tertia poſt feſtũ ſancte Tri. .Reg. g 8 mtmr ſides:vnũ baptiſma:vnꝰ deꝰ ⁊ pr oim. Si gS nitatis: De iudicio Salomonis et Ser. Cc. W dur vna fideſ:imo qꝛ ⁊ vna ſides:vnũ baptiſma duabus meretricibus Sermo I “ t vnꝰ deus ⁊ pf oiĩm:iã credidi:iã baptizatus E duabus meretricibus dilectiſſimi Ge aen cle ſũ:iã deũ habeo patrẽ:q̃re homicidã patioꝛ ratres quę ad iudiciũ Salomonis Reg.. Pononenn Nð.44. arrianũ? Subueni dñie meꝰ ieſu ⁊ accingere venerunt: vnde nobis ad veſperam ngann gladiũ tuũ circa ſemur potẽtiſſime. Oim po iee o recitanda eſt: ex quibus vna quę erat ue dui⸗ tẽtiſſime egredere:occide eos in ſe:viuãt i te non ſolũ luxurioſa:ſed etiam crudelis et im/ lelir ſtdabäͤr⸗ Maſfn enand. nosepe cnrzz –D Müaudiar zu, lianin pünobiſch Eolpfrz fle Müſänno Pſat nemende eu ocuit tn s mitenon, iͤtcathol k. Zudiſtis an flliü idde is euagel be Abema ſ. uimn'nqli digneponut :ſeanöeum netſliodii teüindls oraut ten ns: fangar: Atetſuba mau noͤele orzor/d ochentas: inefabllie nmnitsn eininic: 1 alor Ani Ban Ber..]1. Dñica tertia pia clamabat ad regem vt diuidi iuberet in/ fantem: Hunc ſi libenter accipitis: de ipſis quid ſancti patres noſtri expoſuerunt: cha/ ritatis veſtrę auribus cupimus intimare. Illa enim auę clamabat:vt puer integer ſer uaret᷑: eccleſię catholicę typum gerebat: illa alia crudelis ⁊ impia quę clamabat vt puer diuideretur: arrianam hęreſim delignabat. Catholica enim quaſi mater pijſſima:omni bus hereticis clamabat: Molite chꝛiſtũ mi/ noꝛem facere patre:nolite vnitatem diuide/⸗ re:nolite vnũ deum diuerſis gradibiis diui dendo veluti idola gentium in veſtris coꝛdi bus fabꝛicare: totum nobiſcum poſſidete:ſi vultis habere pacem: nolite vnitatem ſcin⸗ dere. MNon eniʒ ſi vos totum tenueritis: no⸗/ bis nihil remanet.Tanta eſt illius omnipo/ tentia:vt eum omnes totũ poſſideant:⁊ ſin/ guli totũ. Sed impia ⁊ crudelis hęreſis cla⸗ mat: non:ſed diuidat᷑.QAuid eſt diuidat᷑:ni⸗ ſi nõ fllius ęqualis ſit patri?Dum enim filio ſubtrahit ęqualitatẽ:⁊ bonum omnipoten/ temq; denegauit patrẽ. Deus enim pater ſi potuit filium ſibi ſimilẽ gignere ⁊ noluit:nõ eſt bonus. Si voluit ⁊ nõ potuit:nõ eſt om/ nipotenſ.Certi eſtote fratres mei:quia huic ſententię nullus vnq; arrianoꝛuʒz poterit re/ ſpondere:ſed quotiens conſtricti fuerint ve/ riſſima ratiõe:velut anguis lubꝛicꝰ ad alias quaſcunq; queſtiones callidas et toꝛtuoſas B refugiunt.Ergo fratres chariſſimi: teſtamẽ- tũ ꝓfero: verba teſtatoꝛis refero. Si habet qð diuidat᷑:ibi inuenio.Si non habet quod diuidat᷑:ex ipſo teſtamẽto illis reſiſto.O in/ ſelix heretice: quid habet teſtamentũ audi: Jo. 14. Pacem meã do vobis: pacem relinquo vo/ bis. Hec eſt chꝛiſtianoꝛũ hęreditas: et quis eſt ipᷣe teſtatoꝛ? Lege teſtamentũ ⁊ inuenis. gniſicabit᷑ vſq; ad terminos terrę:et iſte erit Zudi.⁊. pax.Gloꝛia in excelſis deo:⁊ in terra pax ho minibus bonę voluntatis: Non diuiſoꝛibꝰ ſancte vnitatis: ſed hominibꝰ bonę volun/ tatis. Ipſe eſt hęreditas:ipſe teſtatoꝛ:ipſuʒ quęris diuidere. Quid partiris vnum? Si vnũ diuiſeris:integrũ nihil habes.O arria/ na hęreſis crudelis ⁊ impia erubeſce. Judi2 5. Regl.s. cante ſalomone:meretrix ne vnum viuũ:ne vndecũq; conceptũ etiam natum pꝛoderet: nõ dimiſit diuidi filium ſuum: et tu diuidis deum tuũ: Illa ⁊ ſi meretrix:tamẽ pia:quia mater: Zu bęreſis impia:quia nõ mat.ðᷣ· p'feſtũ C Michee.õ Cum ꝓpheta de domino loqueret᷑ ait:M a 8 èñ paris pfocas: a51 non parturts congregas. Viſcera tua duruerunt: illius tremuerunt. Quid dicit illa:quę typum gerebat catholi/ cę matris: Date illi puerum: ⁊ nolite diuide/ re eum. Filius meus eſt:ſed melius apud il/ lam migret natus:migret totus:tamẽ apud me maneat maternus affectus. Hate illi pu/ erum: non auferant᷑ vota: mem bꝛoꝛũ llius integritas non diuidat᷑:ne mihi pietas aufe ratur.Qðõ dicit:date illi puerum:⁊ nolite di uidere:ecce et ego dico: Zotũ poſſide:⁊ noli diuidere deum. HNon inauit: ſec ſ ſi vis habe/ C re pacem: diuide hęreditatem. Sine piudi/ cio dico. Et quomodo habeo diuidere? Au/ di: Pater maioꝛ me eſt: filius minoꝛ:ſpirituſ Job.14. creatura. O partes:o iuſticia: o cquitas. Fa cio partem: quia diuido pacem: Si em̃ fra⸗/ cta fuerit pax:iam non eſt pax. Sed quomõ apud te pax illibata eſt: apud quem fides in tegra non eſt: Unde quia mecũ vis poſſide/ re: ⁊ pacem vis diuidere:hęreditatẽ non vis diuidere:? Poſtremo ſi moꝛe tuo nõ paci ſecd perſidię ſtudes:vade interpella iudicem chꝛi ſtum: videamus quid tibi dicturus eſt. Dic ei quod in euangelio dictũ eſt: Domine dic Zucl. 132. fratri meo:vt diuidat mecum hęreditatem. Sine dubio reſpondet tibi:Amice:quis me conſtituit iudicem aut diuiſoꝛem? Elis diui dere pacem:et quęris habere iudicẽ pacem: iudex tuus nolo eſſe. Pax ſum: cõſentienti/ bus aſſid eo: litigantes fugio. Si enim om/ nibus chꝛiſtianis meis per vnam voluntatẽ vnum coꝛ habere concedo: quomodo inter Act. 4. me ⁊ patrem diuido vnitatem: qui omnibꝰ fidelibus meis:vnum coꝛ ⁊ vnũ tribuo cha⸗ ritatem? Quid ait dominꝰ philipo? Tanto Job. 14. tempoꝛe vobiſcũ ſum: ⁊ nõ cognouiſtis me: Philippe: ego veni patri meo te adiungere: tu noli me ſeparare.Quid quęris quaſi alte rum pᷣter me: Qui me videt:videt et patrẽ. Tanta eſt in nobis ſimilitudo:tanta vnitas tanta charitas:vt ego in pfe ſim:⁊ p in me. Per quã vnitatẽ vos dñs ſibi iũgere et con ſeruare dignet᷑:pᷣſtante eodẽ dño noſtro ieſi chꝛiſto:qui cum patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ re⸗ H gnat in ſecula ſeculoꝝ: Amen. tant᷑ frẽs chariſſimi:frequẽter adno uivt nõ ſeq̃mur litterã occidentẽ:⁊ 4† viuillcan E ſpm̃ relinquam. Sien aplus ſica:de Helia:Ser. 11. Ser. CC.. Nlectiõibꝰꝗᷓ nobis diebꝰ iſtis reci/A Bancti Auguſtini de tempoꝛe ¶W¶. 2. orl. 5. git: Littera em̃ occidit: ſpũs viuiſicat. Si em̃ mi vbi beat belias viduã illã inuenit. Exie/8. ptniE L cidit: t. S b inuenit. Exie/ 3. Reg. ĩ. Ulotent, hoc tm̃ volumꝰ intelligere qð ſonat ĩlittera: rat em̃ vt aqua ſe lauaret:⁊ ligna ciigent⸗⸗ . cnn,e Et aut paruam aut ꝓpe nullam gdiſicationem Quid em̃ aqua ⁊ qͥd ligna ſignificẽt: videa- jnolſeeſtan de diuinis lectiõibus capiemus. Illa enim mus. Satis em̃ iſta duo ecclię ⁊ amica ⁊ ne/ behtudil oia ꝗ̊ᷓ recitant᷑: typus erãt ⁊ imago futuroꝝ. ceſſaria eſſe cognoſcimꝰ:id eſt lignũ ⁊ aquã. opnlbealip⸗ B In iudeęis em̃ flgurata: in nobis gfa dei do / Deniq; ſic ſcriptũ eſt:Et erit tanq; lignũ qð Nẽz.i. ſentidenna mnãte cõpleta ſunt. Geatꝰ em̃ helias txpũ ha plantatũ eſt ſecꝰ decu arũ. Nã in li/ liertacgepu 5. Begl. 19. huit oñi ſaluator.Sic em̃ helias a iudęis ꝑ/ go crucis myſteriũ: —‚—————ê tuinin ſecutõʒ paſſus e:ita ⁊ verꝰ helias dñs nt᷑:ab tis ſacr̃m. Exierat & vt colligeret duo ligna. 3. Beg..rr . uttſonfat ipſis iudęis repꝛobatꝰẽ ⁊ ↄtẽptꝰ. elias re¶ Sic em̃ rũdit beato helię:cũ ab ea cibũ pete “ nitoſepien liqᷣt gentẽ ſuã: ⁊ chꝛiſtuſ deſeruit ſynagoga. ret. Dixit enim: VUiuit dñs:qꝛ nõ habeo niſi httggt Helias abijt in deſertũ: ⁊ chꝛiſtꝰ venit ĩ mun pugilli farinę:⁊ modicũ olei in vaſe: et ecce mnmiiut dũ. Helias iĩ deſerto coꝛuis miſtrãtibꝰ paſce/ ego exeo vt colligs duo ligna: ⁊ faciã mihi ci minint bak: ⁊ chꝛiſt in deſerto mũdi huiꝰ gentiũ ſi bũ ⁊ filio meo: ⁊ mãducabimꝰ et moꝛiemur. “ duteade Qdervreſicit᷑. Coꝛui em̃ illi qͥ beato helię iubẽte Sicut & ſup:a dixi: vidua illa typũ habebar uimili, dſño miſtrabãt: gentiũ lm ſigurabãt. Pꝛo⸗/ ecclłię:ſiliꝰ viduę ſigurã gerebat ppli chꝛiſtia ⸗ 4 ſi Cant].i. pterea ⁊ de gentiũ ecclia dici᷑: Higra ſum ⁊æ ni. Aeniẽte & helia: exijt vidua colligée duo iat foꝛmoſa ſilia hiern. Vnde ẽ ecclłia nigra et ligna. Videte frẽs:qꝛ nõ dixit tria:nec q̃ttu/ Goſonder foꝛmoſa? Nigra ꝑ naturã: foꝛmoſa ꝑ gratiã. oꝛ:nec vnũ tmmõ lignũ: ſᷣ duo ligna colligè alihnli AVnde nigra? Ecce ĩ iniqtatibꝰ cõceptus ſũ: voluit. Ideo duo ligna colligebat:qꝛ ĩ typo “M tiiil tin delictis pepit me mater mea. Vnde foꝛ/ helieę chꝛiſtũ excipiebat. Duo ligna volebat imu ſ NPãz. 50. moſa? Aſpes me hiſopo et mũdaboꝛ:lauab colligẽ: qꝛ cruc myſteriũ deſiderabat agno⸗ Reiuſl me ⁊ ſuꝑ niuẽ dealbaboꝛ. VUñ nigra? Aplus ſcere.Crux em̃ dñi ſaluatoꝛis duobuſ lignis DD Ro. . dicit: Aideo aliã legẽ in mẽbꝛis meis repu/ aprata ẽ. Ideo duo ligna colligebat vidua ützmles gnantẽ legi mẽtis meę: ⁊ captiuũ me ducen illa:qꝛ ĩ illũ qͥ duobꝰlignis pepẽdit creditu iſen tẽ in lege peccati. Vnde foꝛmoſa? Quis me ra erat eccia. Dixit gvidua illa:Colligo duo nſchinſu liberabit de coꝛpe moꝛtis huiꝰ: Gfa dei pie ligna vt faciã cibũ mihi ⁊ ſilio meo:⁊ mãdu,⸗/ ſb ß ſum chꝛiſtũ dñm noſtrũ. AVere ecclia gentiũ cabimꝰ ⁊ moꝛiemur. Verũ eſt frẽs dilectiſſi⸗ gnüdf coꝛuis ſilis erat: qũ viuentẽ dñm ↄtẽnebat: mi. Nemo ĩ xpᷣm cruciſfixũ credẽ merebit᷑:ni/ ütchen C m ante acceptã gratiã velut moꝛticinis cada ſi huic ſeculo moꝛiat᷑. Hã qcũq; coꝛpꝰ chꝛiſſii ulanmett „Rg.. 7 Reribetdoll mitrabat. oſt heciube be dignemaducare voluctit: necdr eſt pt mo, iſttch 17. lias ꝓficiſci in ſareptã ſidonmioꝛi: vt ibi pa- riat ſſteritis ⁊ viuat futuris. Tlidua Silla ſi E aunnn ſcat᷑ a vidua. Sic em̃ ad eũ dñns dixit: Tlade dixim eccliã ſigurabat: filiꝰ viduę typũ gen annimn in ſareptã ſidonię: ego mãdaui viduę: vt te tilis ppli ſferebat. Fili⸗ viduę defunctꝰ iace- gktünncial paſcat ibi. Quõ ⁊ ꝑ quẽ mãdauit deꝰ viduę at:qꝛ ⁊ filiꝰ eccłię:id eſt płus gentiũ:mltis m ogleln cũ ꝓpe nullꝰtũc alius eſſet ꝓpha cũ quo dej¶ ¶peccatis ⁊ crimib moꝛtuuꝰẽ. Oꝛãte helia ſi Mndnnnm 5 maniteſtiꝰ loq̃ret᷑ niſt beatus helias: Quia lius viduę ſuſcitat᷑:veniẽte chꝛiſto ſiliꝰ eccłię Mrneedi licet eſſent eo tꝑe aliqui de filijs ꝓphaꝝ: ira id ẽ pylus chꝛiſtianꝰde carcere moꝛtj reducit᷑. uniilih ꝑſecutionẽ ieʒabel metuebãt: vt vix vel ab· Helias inclinat ĩ orone ⁊ viuiſicat᷑ viduę fl 4 bienenanen ſcõditi euadere poſſent. Ego inqt dñs man/ liuſ:⁊ chꝛiſt ꝓcũbit ĩ paſſiõe:⁊ ſuſcitat plus amigſeßni daui viduę. Quõ madat dñs:niſi inſpirädo chꝛiſtianꝰ. autẽ tribꝰ vicib beat⸗ helias dnmeſanen að bonũ ẽ intin aia ꝑ gratiã ſuã? Ac ſic ois ad reſuſcitandũ puerũ incuruatꝰẽ: hoc etiã uleniſcn⸗ hõ qͥ boni aliqd oꝑat᷑: deꝰ illi loquit᷑ intus. anteq; ego dicã:credo qð charitatis vfe ßue ßſlleftlte i.Corj.i. Nemo & de ſe ſed de dño glie᷑. Nũquid tũc uit intellectꝰ.Nã ꝙ trib⸗ vicib inclinat᷑:my/ rlmning in iudęa nõ erant multę viduę?:Et qͥd fuit ꝙ ſteriũ trinitatis oñdit᷑. Viduę em̃ ſiliũ:id eſt Gunlinihi nulla iudęoꝛũ vidua beato helię cibum me· Plm gentiũ: nec ſolꝰpf ſine ſilio: nec pf ⁊ fi/ uanial, ruit miniſtrare: ad viduã gentilẽ mittit᷑ vt liꝰſine ſpũſancto: tota trinitas ſuſcitauit. enſglign ab ipla paſcat᷑: Aidua em iſta ad quã ꝓpha Deniq; etiã i ſacto baptiſmatl demõſtraf: igen kan mittit᷑: typũ ecclię gerebat: ſicut ⁊ coꝛui illi ꝗq vũ tertia vice vetꝰ hõ mergit᷑:vt nou⸗ ſurgẽ inindenu helie miſtrauerãt: ſigurã gentiũ habuerũt. mereat᷑. Poſt hec oñdit ſe beatꝰ helias regi: ꝗ lunſtaui Venit & helias ad vidua: qꝛ chꝛiſtꝰ ventur⸗ alten Ra oner ufracer poſuit caput · Bes/.1, nſin i D erat ad eccleſis. Sed videamꝰ frẽs dilectiſſi/ Aſuũ int genua ſua:⁊ oꝛauit vt dũs daret plu ncktlin otherare⸗ nalime Ber.CCII. Dñica quarta pꝰ feſtũ trinitatis: Ger.I. uiã ſuꝑ terrã. Et dixit ad pueꝝ ſuũ: Reſpice mũda animalia aſſidua cogitatiõe in veſtris cõtra mare. Et renũciauit puer ſe penitꝰ ni/ coꝛdibꝰ ruminatis: implebit᷑ in vobis illud Hil vidiſſe.Et ait illi:Nade ⁊ cõſidera ſepti / quod ſcriptũ eſt: Theſaurus deſiderabilis Mꝛouer. 21. eęxees. Septima aũt vice renũciauit ⁊ dixit: Ui reqeſcit ĩ oꝛeſ apiẽtis: Regnate ipᷣo dño deo deo nubeculã paruulã quaſi veſtigiũ homis noſtro ieſu chꝛiſto: cui eſt honoꝛ et imperiũ aſcechente de marlE ſubito Henner wrl ſut cũ patre ⁊2 ſpſiſancto in ſeęcula ſeculoꝝ: Amz Cccli: et facta ẽ pluuia magna. Helias & ſiẽ di x- — —— ximus: figurã habuit dñi ſaluatoꝛis. Helias S minica quarta noſt feſt ſan. cꝛauit ? ſacnſiciũ obtulit: æ chꝛiſt'p vniuer, cte =rIIitacis: de eo q& ſcriptũ efft ſo mũdo ſeipſum ĩmaculatũ ſacriſiciũ tradi , i euãgelio ᷣm Matthęũ: Nolite iu Manð. 7. ſo mũdo ſeipſum imaculatũ ſacrificiũ tradi⸗ di ö iudicemi ? dit. Helias oꝛauit in mõte carmeliyt chꝛiſt“ Qicare vt nõ iudicemi ⁊c. Ser. I cüinhi in monte oliueti. helias oꝛauit vt pᷣluuia in Vdiuim euãgeliſtã dicentẽ fratres — ternã veniret: v chꝛiſtus vt in coꝛdibꝰ huma/ ꝗ chariſſimi: Holite iudicare vt nõ iu- übah en nis gfa diuina deſcẽderet. aũt dixit hel/ d emini.Quid eſt h frẽs cũ ipe dis lichiſfin as ad puerũ luũ: VUade ⁊ aſidera ſepties:le ine lio loco euãgelij dixerit: Holite fm faciẽ Joꝶ.7. hligt uo Pltifoꝛmẽ ſanctiſpũs gratia: ꝗ danda erat ec/ iudicare:ſed iuſtum iudiciũ iudicate.Et ali/ Zacharie.. * cieeſię deſignabat. Et ga ipſe dixit ſe vidifſe bi dicatur: Judiciũ veꝝ iudicate? NHõ enim . mercgt nubeculã paruulã aſcendentẽ de mari:car/ ſibi diuina lectio contraria eſſe põt:ſed intel maſli⸗ nẽ chꝛiſti ſigurabat:ꝗᷓ in mari mũdi iſtiꝰ na/ lectũ ſobꝛiũ quęerit. In cõöuerſatione hũana ugitppo ſcitura erat. bzꝛem ne foꝛte aliqͥs dubitet dilectiſſimi frẽs ſunt aliqua ꝗ̊ rõnabiliter re/ N nubẽ illa veſtigiũ homis habuiſſe: dixit:il- pᷣhendunt᷑:Sũt vo quędã ꝗᷓ nõ ſine peccato burahto⸗ Watth.1, lius vtiq; homĩs q dixit: Quẽ dicũt homĩies iudicant᷑. Aꝑta em̃ mala et iudicari et argui uſlni eẽ filiũ homis? Sicut gᷣoꝛãte helia poſt tre debẽt. Illa vo ꝗ̊ ignoꝛamꝰ:et vtrũ bono an baide annos ⁊ ſex mẽſes pluuia de cęlo deſcendit: malo aio fiant ſcire nõ poſſumꝰ:iudicare pe⸗ ltaein ita ⁊ ĩ aduẽtu ſaluatoꝛis tribꝰannis ⁊ ſex mẽ nitꝰnõ debem.ꝰ Verbi gra: Vides hoieʒ fre ligod⸗ ſibus quibꝰ pᷣdicare dignatꝰ eſt: pluuia vbpi quẽti⸗ ieiunãtẽ:cõgaude ⁊ noli nimis lauda etmüd dei totũ mũdũ felicit irrigauit. Et ſicut tũc re:qꝛ põt hoc ⁊ ꝓ hũana gloꝛia fieri. Sed et dlenii⸗ in aduẽtu helię oẽs ſacerdotes idoloꝝ inter noli vituperare: qꝛ põt ⁊ pꝛo deo ⁊ ꝓ animę Nbleni fecti ſunt ⁊ deleti:ita in aduẽtu veri helię:id remedio ieiunare. Vidiſti aliũ ĩidicto publi-/ pecheiti, eſt dñi nr̃i ieſu chꝛiſti obuatio ſacrilega pa/ co ieiunio velle pꝛandere:cum dilectiõe ad⸗ ſtyeno⸗ ganoꝛũ deſtructa eſt. Mec bꝛeuiter charitattꝭ mone. Si dixerit ꝓ ſtomachi laſſitudine ſe zllaſel vrę ſenſibꝰ intimãtes: velut pauca capitula ieiunare nõ poſſe:crede⁊ noli iudicare:quia püͤgen q̃ſi quędã indicula ſidei vre oculis demon / vtrüũq; poteſt ſieri:vt ꝑ gulã vel luxuriã pꝛã- c iac⸗ ſtramꝰ: ꝑ quę ſancta deſideria vra ad ꝑſcru- gderevelit: ⁊ infirmitate ieiunare nõ poſſit. ͤ:mitis tanda diuina myſteria ſalubꝛiter incitent᷑: ? Vigdiſti alteꝝ ſoditis ſuis cũ ſeueritate diſci/ ebelian vyt ſpiritale pabulũ ſanctis aiabꝰ vfis iugit plinã imponere: et indulgentiã tardiꝰ dare: ſpeeche ruminandũ ſalubꝛi cõſilio ꝓcuremus:ne foꝛ noli iudicare crudelẽ: qa foꝛſitan non hoc fa/ educkt. te de memoꝛia excidat:ſi iubetis recapitula cit moꝛbo iracũdię:vᷣ ʒelo diſciplinę ⁊ amoꝛe idueſ · ¶ Recapitulatio tionẽ ex his ꝗᷓ dicta ſunt ſaciamꝰ. Sicut ſu iuſticię: ꝓpter illud qð ſcriptũ eſt: Zelus do s. 6s. t ie pꝛa dixim“:ſanctũ helia intelligite typũ hba- mus tuę comedit me. Foꝛte aliquis vicinus elas buiſſe dñi ſaluatoꝛis. Deniq; ſic dũs poſtea aut amicus tuus dũ animũ ſuũ habet in re⸗ hoi Varci. 15. et 16 q; multas vᷣtutes exercuit: poſtea q; paſſus bus ſatis ſibi neceſſarijs occupatũ:tardij te rfrie eſt reſurrexit ⁊ aſcẽdit in celũ: ita ⁊ helias pꝰ ſalutauerit: aut tardi occurrerit i; debuit: ln 4.⸗Begl. 2. Multa mirabilia ꝗᷓ per eum deus fecit igneo noli eũ ſuꝑbũ iudicare:noli malignũ crede:· iidi! 5. Begj. 19. curru eleuat᷑ ad cęluʒ. c& helias deſeruit iu / mag hoc aut ꝑ obliuionẽ aut bnegligen/ cgtti dęam: ſigniſicauit qð chꝛiſtus reliquerit ſy tiã: qᷓ ꝑ deſpectũ vel ſuꝑbiã factũ crede: qͥa aut. Begl. 17. nagogam. Coꝛui qui helię miniſtrauerunt: foꝛte ⁊ tibi hoc vt eſt humana fragilitas fre/ öſri ſicut iam dictuz eſt: ſiguram gentilis popu/ quẽter eueni: vt in rebus alijs nimis inten Sſdi li monſtrauerũt. Vidua illa quę eum in ſa/ tus: aliquid minus caute ac minus ſollicite „S repta ſuſcepit:typum geſſit eccleſię. DHuo li / feciſſe videar?: ⁊ tñ noluiſti te ꝓ hac re malo t65 gna quę colligebat: crucis myſteriũ figura/ aio iudicari. In iſtis ergo ⁊ in his ſimilibꝰ ꝗᷓ unn bant.Hec ergo fratres chariſſimi ſi ſincera ſi vtrũ bono an malo aio ſiant ſcire non poſſu cut credimꝰ benignitate ſuſcipitis:et velut mus: melius eſt vt ad partẽ dexterã noſtrũ ps. 6. ſtã dicentẽ: Turbatus eſt inqᷣt pᷣ animũ declinemꝰ:qꝛ tolerabilius eſt nos in oc ſpſiniri: vt eos qui mali ſunt bonos eſſe credamus: q; ex cõſuetudine iudicandi etiã de bonis qð malũ eſt ſuſpicemur. De iſtis g queę ſunt deo nota et nobis incognita:ꝑicu loſe noſtros ꝓximos iudicamus. De ipſis Mattð.⁊. em̃ dominꝰdixit: Nolite iudicare:vt nõ iudi cemini. De illis vᷣo quę aꝑta ſunt et publica mala: iudicare ⁊ redarguere cuʒ charitate tñ ⁊ amoꝛe ⁊ poſſumꝰ ⁊ debemus:odio haben/ tes nõ hominẽ ſed peccatũ:nõ vitioſum ſed vitiũ deteſtantes:moꝛbũ potius q; egrotũ. Na publicꝰ adulter: raptoꝛ: aſſidue ebꝛiol?: ꝓgitoꝛ:ſi upbe: ſi iudicati vel caſtigati nõ fue rint: iplebit i in eis illud qo beatiſſi imemartyꝛ cypꝛianꝰ de talibꝰ dixit: Qui peccantẽ vᷣbis adulãtibꝰ palpat: peccati fomitẽ ſomiſtrat. , Ad hanc rem ꝑtinet fratres chariſſimi etiaʒ illud qð in hac ipſa euãgelica lectione audi/ uimus. Quid em̃ vides feſtucã in oculo fra/ tris tui:⁊ trabẽ in oculo tuo nõ vides: Vidi ſti hoĩem ſbᷣito iraſci: noli cõtinuo iudicare: ſ expecta paululũ: foꝛſitan qᷓ;veloci iraſcit᷑ tam celeriter mitigat᷑. Quid tamen feſtuca: quid trabes ſigniſicet videamus. Subita em̃ iracũdia feſtuca eſt: ira vᷣo quę in longũ tempus ꝓtrabit᷑: dum ꝑ odiũ falſis ſuſpiti/ onibꝰ nutrit᷑: trabes efficit᷑. Cito ergo iraſci ⁊ cito placari feſtuca eſt: iracundiã diu ĩ coꝛ/ de tenere ac ſeruare: trabes eſt. Ergo! iracũ/ dia inueterata cõuertit᷑ ad trabẽ. Et q̃ fron/ te ille qui odiũ ſeruat in coꝛde illum iudicare hſumit: in cuius oculo non trabẽ ſed feſtucã eſſe cognoſcit: Hã coꝛdis oculũ feſtuca tur/ bat:trabes excecat. Qõ dixi chariſſimi:ſcri/ pturaꝝ debeo teſtimonijs apꝛobare.Quo/ modo ira coꝛdis oculũ turbat: audi pſalmi/ ira oculus meus.Quomodo autẽ odium Kuiag coꝛdis SS excecat:iohãnes euangeliſta teſtat᷑: Qui in/ quit odit fratrem ſuũ in tenebꝛis eſt: ⁊ in te/ nebꝛis ambulat:⁊ neſcit quo vadat:quoniã tenebꝛę obcęecauetüt oculos eiꝰ. Scom hec ergo ꝑ ſubitaneã iram coꝛdis oculus turba/ D tur: ꝑ odiũ lumẽ charitatis extinguit᷑.Ergo frẽs chariſſimi capitula vobis quędã ⁊ indi/ cula q̃liter hęc intelligẽ ⁊ acciꝑe debeatis in- ſinuo. Mã vos deo ꝓpitio meliꝰ hec cape et obſeruare poteſtis. VUt hęc ꝗᷓ dixi tenaciꝰ ve ſtris coꝛdibꝰ inſ. ſerant: bꝛeuit repeto qð ſug⸗ geſſi. In his em̃ rebꝰ ſic iã ſupᷣ dixi piculoſe alios iudicamꝰ: de his ꝗᷣ dubiũ ẽ vtrũ bono vel malo aio faͤt:1 eſt ieiunare: vigilare:ele Ber.CC.III. Dñica quarta p' feſt.trinitatis:Ge er. II. moſy ynas facere:a vino ⁊ carnibꝰ vel abſtinẽ vel nõ abſtiné᷑᷑:⁊ reliqua his ſilia:ꝗ et ꝓ deo ⁊ ꝓ hũana glłia fieri poſſunt.Et qꝛ ignoꝛam2 q̊ aio flãt: iudicare penitꝰnõ debem. Pꝛopt ea hec dicit dñs: Holite iudicare vt nõ iudi/ Mattb.7. cemini. Pꝛopter aꝑtã vᷣo iniqtatẽ dictũ eſt: Argue obſecra: increpa:cũ oĩ patiẽtia ⁊ do/⁊. Timotb.4, ctrina. Et illud qð ſupᷣ p̃ memoꝛauimꝰ: Juſtũ J05.7. iudiciũ iudicate.Hęc em̃ frẽs chariſſimi ſi di E ligẽter ſicẽ credimꝰ ↄſiderare ⁊ cũ grãdi ſollici tudine deo donãte obſeruarevolumꝰ:nõ de paruoctõ cũ dei adiutoꝛio liberamur. M xima em̃ pars generis hũani indiſcreto iudi cio ad rephendendũ pꝛompta ⁊ parata eſſe pꝛobat:cum t tamẽ nõ ita ſe velit ab alijs iu/ dicari quomõ vult alios iudicare. Pꝛopter hoc ſcriptura diuina admonet dicẽs: Pꝛius Ecẽiit. q́ᷓ; interroges:ne vituperes quẽq;: ⁊ cum in/ terrogaueris coꝛripe iuſte.Omnis hö pꝛius ſe vult interrogari: ⁊ poſtea ſi reus eſt patiẽ/ ter tolerat rephendi. Et quicqͥd nobis om̃s volumus ab alijs flieri: iuſtum eſt vt hocin alijs ſtudeamus implere. Pꝛius cum patien tia interrogemus et ſolliciti ſimus:et cũ ali- quid certius agnouerimus:tunc aut ſi mala ſunt repᷣhendere: aut ſi bona defenſare va/ leamus: ꝓpter illud qð ſcriptũ eſt: Oia quę/ Matb. . cũq; vultis vt faciant vobis homies: ⁊ vos facite illis ſimilit. heęc eſt em̃ lex et ꝓphetę. Et ideo cõuerſi ad dominũ eiꝰ imploꝛemus auxiliũ: vt ipſe nobis ⁊ verã diſcretionẽ ⁊ / fectã charitatẽ pſtare ꝓſi ua pietate dignet᷑: cui eſt gloꝛia ⁊ imperiũ cũ z pate ſpuͤſaucte in ſecula a ſeculoꝛũ: Amen. ¶ In ea dominica. De miſerico:- Senmo ulgentia: Sermo II Cc. II Nter oĩa quib hũana indiget fragi / A litas maxie neceſſaria ẽ mĩicoꝛdia: qꝛ qᷓnto fragilioꝛ ẽ coꝛrupta natura: tanto maioꝛe indiget ꝓuidẽtia bñficij. Et i iõ frẽs:qꝛ ſine hac vita nf̃a ſubſiſtere non põt: diſcamꝰ quomõ in nos pꝛimũ dininã pꝛouo cemus clementiã:vt ſᷣm multitudinẽ miſera tionũ ſuaꝝ: noſtrę miſerię ſubuenire digne⸗/ tur: quatenꝰ in pſᷣſentis vitę curſu vitemus nfę ſalutis damnũ: ⁊ in futuro interitũ poſ- ſimꝰeuadere ꝑpetuũ. Ad hoc em̃ impetrãdũ Dilectiſſimi ſiẽ nobis ſcriptura ſacra oſtẽdit: ſᷣcipuũ eſt miſcðię bonũ: de q̃ ipſe ſaluatoꝛ ait: Beati miſericoꝛdes: qm̃ ipſi miſcðiã cõ/ Mattb. . ſequẽt᷑.MNõ põt peccatoꝛ miſericoꝛdiã a deo ſperare:qui miſericoꝛdiã non facit peccãtibꝰ Ne giſe. Es liwtmen oltosal auimie⸗ ls:V unſe helſpent Alts fegk debi lüiſpecta Anle galodon luc Gloteen Prig letismit ctlupbo nniuſos. Mhicuih Ctmileri glacbie moebet höpoten Unen tac Ulnaſen loͤindenk deomiſe ſplodebe tmilen ſejoane sßpar glepon niok aum Lbonüeke cuitnos 1me Lenlſn Uitz, Dunitti leltsho boopater elisho ninetryo lenkiu bisuie ſokeo iue mong Urraiud osdelin dehobis ns Ntamt ⸗ Monens Uueſs icheſtod Gkagon Ger. CC. IIII. in ſe. Ergo dimittat homo tempoꝛale debi/ tũ:vt mereat᷑ reciꝑe ęternale bonũ. Si aias noſtras cupimus peccatoꝛũ ſoꝛdibus emun dari: milſericoꝛdiã in nos peccãtibus nõ ne/ Meyn gemus: vt in die retributiõis ad ꝓmerendã liſtuidinie⸗ dei miſericoꝛdiã: miſericoꝛdię operibꝰ adiu/ olpaniitdoin uemur.Quomõ miſericoꝛdiã a deo expectat nangnimtglii vel ſperat:qui crudelis eſt in cõſeruos ſuos: Schnſiniin Sicut qͥs cupiat deũ ſibi miſereri:ita ⁊ miſe ichgätiſcle reat᷑ debitoꝛibus ſuis. Certiſſime indulgen/ Nerolungöde tiã ſpectare poterit:qͥ alis iudulgere nouit. dlbennmn D Ad milericoꝛdię opus optime nos iʒ euan/ Miindiigaguc gelio dominus exemplo roboꝛauit: vbi ait: nte. Zucj.6. Eſtote ergo miſericoꝛdes:ſicut pat veſter cę eyeltabaieu Watth. 5. leſtis miſericoꝛs eſt: Qui ſolem ſuũ oꝛiri fa/ lar, Donn cit ſuꝑ bonos et malos:⁊ pluit ſuꝑ iuſtos et nerdiin ſtus iniuſtos. Omnis miſericoꝛdia faciet locum gräßtanntn vnicuiq; ſᷣm meritũ operũ ſuoꝛum. Qui fa/⸗ Onnshöin cit miſericoꝛdiã: deo offert ſacriſicium ſatis lmusetoi⸗ placabile. In iudice miſericoꝛdia et diſcipli/ icieobirdft na debet eſſe:quia vna ſine altera bene eſſe uneithen nõ poterit. Miſericoꝛdia ſola ſi fuerit:ſecuri Pusanhnn tatem faciet peccãdi ſubiectis. Iterũ ſi diſci innsait⸗ plina ſemꝑ aderit: vertit᷑ animus delinquẽ/ Sneutitt tis in deſperationem: ⁊ iudex non merebit᷑ a u detſeen deo miſericoꝛdiã: ſed hanc miſericoꝛdiã a ſe gtichtut⸗ ipſo debet homo incige.Quomodo in alijs Ehonient eſt miſericoꝛs: qui in ſeipſo crudelis eſt: n igagien ſeißo crudelis eſt: qui ſibi ꝑpetuas peccatis ji inmon ſuis hᷣparat flãmaſ.Bene miſericoꝛs eſt:qui ſamreip a ſeipſo incipit:⁊ ſe diligẽter cuſtodit ne pu/ fidlcane niat᷑ cum diabolo: et ſic alis pꝛęſtet qð ſibi rah C bonũ eſſe ꝓſpicit. Per indulgentiã auũt do/ meihn cuit nos dominꝰ.quomõ poſſimus impetra re miſericoꝛdiã ab illo: cum in euãgelio ait: „„ QLud. 6. iamnirei 7 . . Demienact, Wattõ,s. Dimittite ⁊ dimittet᷑ vobis. IJtem: Si dimi ſ ſeritis hominibꝰ peccata eoꝛũ:dimittet ⁊ vo . I.. bis ittcrvo is pater celeſtis peccata veſtra: Si nõ dimi muinlgafih ſeritis hominibꝰ:nec pater veſter cęleſtis di/ nuinftut mittet vobis peccata veſtra. Hec quoq; vᷣa nngtn ulſt ſentẽtia: magnã ſuꝑ nos miſericoꝛdiã ſonat Enubhich his qui eã recte intelligere poſſunt. Igit᷑ ex hlieenon noſtro iudicio iudicat nos deus. Quodam/ nüdinnie⸗ modo in poteſtate noſtra eſt:quomõ iudice/ lincitinie mur a iudice. Si miſericoꝛditer iudicemus i niedie⸗ nos delinquẽtibus:miſericoꝛdit᷑ iudicat deꝰ nſ nuc de nobis in ſe peccãtibus. Intendamꝰ ergo muo meni e in exemplũ illiꝰ:ſicut doctoꝛ gentiũ nos ad- cechinheni Cob.ʒ. monens ait. Donate vobiſmetipſis ſi quis unlengfil aduerſus aliquem habet querelã: ſicut deus S ichꝛiſto donauit vobis: ita ⁊ vos facite: hoc lntci eſt: quomõ deus ĩ chꝛiſto nobis peccata do/ ſauntinn nhuan Oñica quarta ¶ In eagem dñica:de eo II p' trinitatis: Ber. III nauit: ſic etiã nos qͥ in nos peccãt dimitta/ mus. Itẽ alibi idẽ aplus ait: Mulli mali ꝓ Ro. 12. malo reddentes. Et alio loco: Moli vinci a abi.s. malo:ſed vince ĩ bono malũ.Sciendũ ẽ cer/ tiſſime qð vnuſquiſq; talẽ indulgentiã acce, pturus eſt a deo:qualẽ ⁊ ipſe dederit ꝓximo ſuo. Tunc oꝛatio nr̃a ꝓ peccatis nr̃is ad au/ res omipotẽtis dei cito ꝑueniet:ſi delinqu?’/ tiü pᷣces ĩ noſtris auribꝰ acceptabiles erunt. Qui clement᷑ peccãtibꝰ ignoſcere nouit: cle⸗ mentiã diuinę pietatis certiſſime accipiet. Vngde ⁊ ſcriptũ eſt:Aui ꝓnus eſt ad miſeri/ NMꝛouer.22. coꝛdiã:benedictꝰ a dño.Sic em̃ remittit᷑ no⸗/ bis:vt nos remiſerimus eis qui nobis qua⸗ cũq; malignitate nocuerũt. Multa itaq; ge .ſen. diſ. nera ſunt miſerationũ:quę cũ facimus adiu 15emulta uamur vt dimittant᷑ nobis noſtra peccata. Sed ea nihil eſt maius:qua ex coꝛde dimit/ timus qð quiſq; peccauit. Non ſolũ em̃ qui Mattb.25. dat eſuriẽti cibum:ſitienti potũ:nudo veſti/ mentũ:pegrinantibus hoſpitiũ:⁊ cetera hu iuſmodi: verũetiã qui dat veniam peccanti elemoſynã dat:Et qui emẽdatverbere i quẽ q5. dil. et q̃. poteſtas dat᷑:vel coheret aliqua diſciplina: ⁊ tamẽ peccatũ eius q ab illo lęſus aut offen ſus eſt dimittit ex coꝛde:vel oꝛat vt ei dimit tat᷑:nõ ſolũ in eo qð dimittit atq; orat:verũ etiã ĩ eo qð coꝛripit⁊ aliq emendatoꝛia pęna plectit: elemoſynã dat: qꝛ miſericoꝛdiã pꝛę/ ſtat. Pꝛoinde fratres obſecro vt ante oĩa mi ſericoꝛdię operã detis:⁊ in quibuſcũq; poſſi tis ꝓximos veſtros adiuuetis. Ad indulgẽ/ dum quoq; ꝓximis vfis delicta eoꝝ pꝛom/ pti ſitis: vt peccatoꝛũ vr̃oꝝ veniã ꝓ hoc ab omnipotente iudice adipiſci valeatis:⁊ vi⸗ tam ęternã cum ſanctis omnibꝰ in celeſti re/ gno ꝑpetualiter habere mereamini:pᷣſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto:qui cum patre et ſpirituſancto viuit et regnat deꝰ per omnia ſecula ſeculoꝛũ: Amen. l A ee de deo aigtun elt de lancto LDeulęgo: Atcende cal- ue ⁊c᷑.Sermo TIII 4. Regl.2. Vm diuina lectio legerek: audit imꝰ* % 4qð pᷣtereũte beato Hheliſęo: pueri ir -/ ridẽtes: clamauerũt: Aſcẽde calue. 4. Regj. 2. Ob quã rẽ olãte heliſęo:egreſſi ſũt duo vꝛſi ð ſaltu:⁊ lacerauerũt quadragitaduos puen ros. Inimici dei ⁊ hoſtes aię ſuę imũdiſſimi manichei:qͥ ſcpᷣturã veterl teſtamẽti nõ ſolũ reciꝑe nolũt: etiã rabido oꝛe blaſpyhemare hſumũt: ſolent dicere:Quę fuit tanta crude litas in helięo: vt ꝓpter iocularia verba in/ fantũ: quadraginta duos pueros fecerit la/ cerari:Et ideo qualiter eoꝝ inſanię reſpon/ dendũ ſit:bꝛeuiter charitati veſtrę ſuggere/ B mus. Tempoꝛe illo quo beatus heliſeus in iudęa fuit:tam ille q; reliqui ꝓphetę:nõ ſo/ lum nõ honoꝛabant᷑ ex maxima parte wli: v etiã irriſui ⁊ oppꝛobꝛio habebant᷑: ⁊ velut in/ ſani atq; arrepticij credebant᷑:intantũ vt eo tempoꝛe quo beatus heliſeus vnũ de filijs ꝓphetaꝝ mitteret:vt iehu vngeret ĩ regem: 4· Beg.ꝰ. pncipes qui ſedebãt cũ iehu dixerũt: Quid ad te venit inſanus iſte? Pꝛophetã dñi vide bant:⁊ eum eſſe arrepticiũ blaſphemabant. Nam illo tempoꝛe ſancti ꝓphetę ita in grã / di cõtemptu ⁊ opꝛobꝛio habebant᷑:vt etiaʒ beato heliſęo qui tãta miracula faciebat: ſi/ cut ſupꝛa diximus: pueri indiſciplinati cla/ 4. Regl. 2. Marent: Aſcende calue:aſcende calue.Quã rem etiã parẽtibus ſuis inſtigãtibus feciſſe credendi ſunt. Manifeſte pueri illi non da/ marent:ſi hoc eoꝛum parẽtibus diſpliceret. Dolens ergo beatꝰ heliſeus de interitu ppli: imo ſanctuſſpũs ꝑ beatuʒ heliſęum volens repꝛimere ſuꝑbiã iudęoꝛũ:fecit venire duos vꝛſos:⁊ lacerauerũt qᷓdragitaduos pueros: vt ꝑcuſſis paruulis:maioꝛes reciperẽt diſci/ plinã: ⁊ moꝛs filioꝛũ ſieret diſciplina paren- tum: ⁊ ꝓphetã quẽ mirabilia facientẽ nole/ bant amare:diſcerent vel timere.Sed ita ꝑ/ ſeuerauerũt iudęi ĩ malis ſuis:vt ſibi de me/ dicamẽtis vulnera facerẽt:⁊ inde acqͥrerent moꝛtẽ:vnde poterãt obtinere ſalutem. Con uerterũt enim ſibi lucem in tenebꝛas:⁊ dul- . cedinẽ ĩ amaritudinẽ cõmutauerũt. Deniq; Hiere.⁊. impletũ eſt in illis qð ſcriptum eſt: Percuſſi Cfilios vros:⁊ diſciplinã nõ recepiſtis.Nemo ergo beato heliſęo oꝛe vipereo derogare pᷣſu mat:qꝛ hoc qð de pueris illis factum eſt: nõ tam ipſe ꝓpꝛia virtute q; ꝑ illũ ſpũſſanctus feciſſe credendus eſt. Sʒ hoc ſiẽ dixi:ꝓ grã⸗ di pietate⁊ ineffabili miſcðoia factũ eſt:vt qꝛ deo humiliter pꝛędicãtibus ꝓphetis iudęi nolebãt credere: vel cũ ſeueritate vindictã irrogatẽ metuerẽt: ⁊ timẽtes moꝛtẽ coꝛpoꝛũ vel ſic ſalutẽ requirerẽt animarũ. Quã rem non ſolũ in veteri teſtamẽto:ſed eriã ĩ nouo Acuj.5. beatũ petrũ apłm in anania et ſaphyꝛa le imus fuiſſe cõpletã. Quos ideo petri ſen/ tetia damn auit: vr nullꝰ in oblatiõibus vel muneribus ſuis ſpũiſancto mẽtiri pᷣſumat. Nono bon Et quidẽ fratres chariſſimi ſm litterã ira re mrli dendũ eſt: vt ſupꝛa ſuggeſſimus: ꝙ beatus Lbmnn ti heliſęus non iracũdię moꝛbo cõmotus:ſed acliditu ʒelo dei ſuccenſus:ad coꝛrigendũ popuium ſrnponne⸗ iudęoꝛum:paruulos illos ꝑmiſit lacerari:nõ ſtici⸗ vt vindicaret ſed potius vt illos coꝛrigeret: tine.20 tamẽ in hoc facto etiaʒ paſſio domini ſalun⸗ cegclenedi toꝛis ſᷣſigurata fuiſſe euidẽter oſtendit᷑. Mã ꝰ ſcrlalen quomõ pueri illi indiſciplinati clamauerurrr beato heliſęo:Aſcende calue:aſcende calue: 4. Beg. 2. den ine ita et iſenſati populi iudęoꝛũ: heliſeo chꝛi- Neogdſ ſto tempoꝛe paſſionis voce ſacrilega clama/ eflucir uerũt: Cruciſge:cruciſige. Quid eſt: aſcẽde Auc.25. te ale calue: aſcende calue:niſi aſcende crucẽ inlo Gahori co caluarie:? Et hoc attẽdite fratres:quia ſiẽ V ſub heliſęo quadragintaduo pueri lacerani iin ſũt:ita ⁊ poſt quadragintaduos annos paſ/ nuig eienagen ſionis dñicę:venerũt duo vꝛſi:veſpaſianꝰet entreag titus.Et hoc cõſiderate fratres:quia in ſolẽ/ Gerno nitate paſchali facta eſt obſidio iudęoꝛũ: t iuſto dei iudicio ex omnibꝰ ꝓuincijs cõgre/ gati iudei:in ipſis diebus pęnam ſibi debi/ hril tam ſuſtinerent: in quibꝰ verũ heliſeum do/ 3 minũ ⁊ ſaluatoꝛẽ noſtruʒ in cruce ſuſpende/ mig Qlberi rant. Illo em̃: id eſt quadrageſimoſecundo unſeunn anno:a die paſſiõis domini noſtri:quaſi di⸗ ummetan uina manu acti iudęi:hieroſolymis ſicut ſo/ äinſen In hiſtoꝛijs legimꝰ: ꝙ tũc tricies cẽtena mi/ 1 ſia hoĩm ex iudęis hieroſolymis fuerint con uigt gregata:ex quibꝰ ferro ⁊ fame vndecies cen-ꝰꝛ!“ſ ſtpeſer. tena milia legunt᷑ eſſe cõſũpta:⁊ centũ milis 4 iuuenum romam ꝑducti ſunt in triumphũ. uiing Duobus em̃ annis oblſeſſa eſt ciuitas illa:et iti tanta multitudo moꝛtuoꝛũ de ciuitate ꝓie/ .* lee cta eſt:vt muni ipſa cadauera coęquarent᷑. drereh Iſtaʒ ergo vaſtationem figurabant illi duo lalli vꝛſi:qui quadragintaduos pueros pꝛopter ſch irriſionẽ beati heliſęi laceraſſe dicũt᷑: Et uni Kowul pletũ eſt qð dixerat pſalmus:Exterminauit Vs. v9. nunſec eam aper de ſilua:⁊ ſingularis ferꝰdepaſtus nlen eſt eam. Quia ſicut dictum eſt: poſt quadra. ſdufte gintaduos annos a duobus vꝛſis: veſpaſia W no ⁊ tito:gens illa ſacrilega qð merebat᷑ ex- ſnſgutn cepit.Et quia infglices iudęiꝓpter ſuperbiã E hoben P repudiari ⁊ deſpici: ac ꝑ totũ mundũ diſygi nſin ſo⸗ meruerũt: nos quibꝰ tanta beneſicia pietas Pöſllunn diuina cõceſſit: cum omni hũilitate fidem re ncnpnn⸗ ctam tenentes:⁊ vt ſuꝑbia in nobis locũ in/ ehſi ⸗ uenire nõ poſſit:charitatẽ integrã cum omi⸗ N bus hominibꝰ?cõſeruantes:vſq; ad finẽ vitę Mtien Ber. CC. v. Dñica quĩta py feſtũ trinitatis: Ger. I. nifunn, ftnoſtrę mundo coꝛde et caſto coꝛpoꝛe ſeruire pis. Ante cõſpectũ tanti iudicis: iam te nõ Nenine domino laboꝛemus:vt poſt laboꝛem bono/ furem reneo:ſed ereptoꝛẽ. Parce tibi: miſe/ eFbennns rum operũ: illam deſiderabilẽ vocẽ audire rere tui. Adhuc vita iſta dat tibi dilationẽ: noe el Wattb. 25. Wereamur: Euge ſerue bone ⁊ fidelis: intra noli abijcere coꝛreptionẽ. Fuiſti heri fur:no/ ipopolon gaudiũ dñi tui:’“Quia bene adminiſtraſti vi / li ⁊ hodie. Jaʒ foꝛte ⁊ hodie fuiſti:cras noli. lcenruns tã tempoꝛaneã:accipe ſempiternã. Quia cu Aliqñ fini malũ: ⁊ pꝛo mercede exige bonũ. corngeren ſtodiſti pᷣciũ ſanguinis mei: ſume conſoꝛtũuũ HBona habere vis:⁊ bonus eſſe nõ vis:Cõ/ Winiſdg, regni mei.Ad quod regnũ vos pietas diui/ traria eſt vita tua votis tuis. Si magnũ bo encft.BI na pducere dignetur: quę viuit et regnat in num eſt habere villam bonã: quãtũ malum Unaleln ſecula ſeculoꝛum: Amen. eſt habere animã malã: Diſceſſit diues con /⸗B — . triſtatus:⁊ ait dñs: & difficile eſt vt qui di / Mattb.19. elleochi⸗ Item in eadem dñica: Homelia uitias habet: intret in regnũ cęloꝝ.Et q; eet egang, de eo qs ſe criptum eſt in eua gelio difficile: ſimilitudine ꝓpoſita: oſtendit tam lctaſcte u Nucl,6. 'm Lucã: Remittite et remittet᷑ vo/ elſſe difficile vt oino ſit impoſſibile. Omne aucein⸗. bis ⁊c̃.quę habet᷑ in libꝛo Quiqua em̃ impoſſibile difficile eſt: ſed nõ omne dif⸗ gigliuſt ginta homeliarũ.xxix. Aſf6,ggile ẽ impoſſibile. Quale difficile ẽ: ſimili⸗ n lacen — H ⸗ tudinẽ attende: Amen dico vobis: facilius RZh ¶H nica quinta:de eo ꝗð ſcripbtum eſtcamelũ ꝑ foꝛamen acus intrare: qᷓ; diuitẽ lnet Wattb. 19. eſti euã gelio 'm Matthęeũ: Si vis iaiuſole⸗ bich Vangelica lectib qus mõ ꝑſonuit in uus fieri diuitũ: Raupꝑes audite chꝛiſtũ:po/ ſeundo auribꝰvfis fratres: auditoꝛẽ magis pulo dei loquoꝛ. Plures eſtis pauperes: vel ae⸗ (A(AAtq; factoꝛẽ: q́; expoſitoꝛẽ deſiderat. vos appꝛehẽdite: ⁊ tamẽ audite.Quicũq; de C cſeune Watt. 19. Quid hac luce clarius: Si vis venire ad vi, pauptate gloꝛiamini: cauete ſuꝑbiã: ne vin- guſdi⸗ tam ſerua mandatũ: Quis eſt qui nolit vi cãt vos hũiles diuites. Cauete ipietatẽ: ne ſart tam: ⁊ tamẽ qui velit ſeruare mandatũ? Si vincãt vos pij diuites.Cauete ebꝛietatẽ:ne 9 mãdata ſeruare nõ vis: quare vitã quęris? vincant vos ſobꝛij diuites. Molite de pau⸗ engenl Si ad opus piger es:quare ad mercedẽ feſti ꝑtate gloꝛiari:ſi non debent illi de diuitiĩis Kenanm nas? Dixit ſe ille diues adoleſcens ſeruaſſe gliari. Audiãt diuites:ſi tñ ſt:audiãt aplm: i.Timotłᷣ.s. nenintcon mandatũ:Audiuimꝰpᷣcepta maioꝛa: Si v;is Pꝛęcipe diuitibꝰ huiꝰ mũdi:qꝛ ſunt diuites De vbis apli lecesee⸗ plect“ eſſe: vnũ tibi deeſt: vade vende oĩa ꝗᷓ alteriꝰ ſęculi pauꝑes. Sũt diuites alteriꝰ ſę⸗ Ser. 22. d. entünli habeſ:⁊ da pauꝑibꝰ:nec ꝑdis ſ habebis the culi apli: Sũt diuites alrerius ſęculi qui di/ .Cor.s. nunphi. ſaurũ in cęlo:⁊ veni ſequere me.Nã qͥd tibi cebant:CTanq; nihil habẽtes:⁊ omnia poſſi lza, tugllan ꝓgeſt ſi feceris et nõ ſequeris me? Abſceſſit dẽtes. Vt ſciatis de quibꝰloquat᷑ diuitibꝰ: 453 itate gi⸗ tamẽ męſtus ſicut audiſti:habebat em̃ mul/ addidit:huiꝰ mũdi.Audiãt ergo apoſtolũ: uaren tas diuitias.Qõð audiuit ille:audiuimus et diuites huiꝰmũdi: Pꝛęcipe inquit diuitibꝰ htiliduo nos. Os chꝛiſti euãgeliũ eſt. In cęlo ſedet: bhuiꝰ mũdi:nõ ſuꝑbe ſapere. Pꝛimꝰ vermis plopter ſed in terra loqui non ceſſat. Nõ ſimus ſur diuitiarũ ſuꝑbia: Mala tinea:totũ rodit:et i.Timotb.s. Ein di: nam ille camat. Nos non ſimus moꝛtui: ad cinerem vſq; ꝑducit. Pꝛecipe ergo nõ ſu/ aminaun 10 nam ille tonat. Si maioꝛa nõ vis facere:mi/ perbe ſapere:ne foꝛte diues doꝛmias ⁊ pau/ deheſls noꝛa fac. Onꝰ maioꝛũ ad te multũ ẽ:vel mi per ſurgas.MNeq; ſperare in incerto diuitia- ſtmd, noꝛa pꝛẽde. Quid advtraq; piger es? Quid rũ: Apoſtoli verba ſunt: ſed in deo inquit eſpela vtriſq; aduerſaris? Maioꝛa ſũt: Vende oia viuo. Fur tibi tollit aurũ:quis tollit deum⸗ ceheteN⸗ ꝗ̊ habes: da pauꝑibus ⁊ ſequere me.ορ no Quid habet diues ſi deũ non habet? Quid rſupebuß⸗ ra ſũt: Mõ homicidiũ facias: nõ adulteres: non habet pauꝑ: ſi deum habet:? Non ergo Gü dN nõ falſum teſtimoniũ quęras:nõ fureris:ho in diuitijs ſperare ait: ſed i deo viuo: qui hᷣ/ rugiens noꝛa patrẽ ⁊ matrẽ: diliges ꝓximũ tuũ tãq ſtat nobis ahundater omnia ad fruendum: eſtent teipſũ. Iſta fac. Quid ad te clamo: vt ven / cum quibꝰomnibꝰ ⁊ ſeipſum. Si ergo nõ de Ebocli⸗ das res tuas: cui extoꝛq̃re nõ poſſum ne ra / bent de diuiths ſperare:non in eis cõſidere: aunan⸗ pias alienas:? Audiſti:non furaberis: tu ra fpin deo viuo: de diuitijs quid fackue ſunt⸗ iſrin⸗ geoꝛü: ve der. CC.v. Sermo venire ad vitam ſerua mandata ⁊c̃. intrare in regnũ cęloꝛũ. Camelũ intrare ꝑ fo ramen acus: ſi diceret pulicem: impoſſibi/ le eſſet. DHeniq; h audito ↄtriſtati ſunt diſci/ puli ⁊ dixerunt:Si ita eſt:quiſnã poterit ſal⸗ Bancti Aꝗluguſtini de tempoꝛe 1. Timot.6. Audi qͥd? Diuites ſint ĩ oꝑibꝰ bonis. Quid eſt hoc? Expone apoſtole. Multi em̃ qð no/ lunt facere: nolũt intelligere. Expone aple. Noli dare occaſionẽ mali operis ꝑ obſcuri/ tatem ſermonis.Dic quid dixeris? Diuites ſint in operibꝰ bonis. Audiant:intelligant: non ꝑmittant᷑ ſe excuſare:ſed ſe potius inci/ piant accuſare: ⁊ dicere qð audiuimus mo/ PS.ðo. do in pſalmo: Quoniã peccatũ meum ego cognoſco.Dic tu:quid ẽ:Diuites ſint ĩ ope/ ribus bonis? Quid eſt: Facile tribuãte HNũ/ quid ⁊ hoc intelligit᷑: Facile tribuant cõmu⸗/ nicent:? habes tu: non habet alius: com/ munica vt cõmunicet᷑ tibi. Cõmunica hic:⁊ cõmunicabis ibi. Cõmunica hic panem: et accipies ibi panem. Quẽ hic panẽ? Quem colligis cũ ſudoꝛe ⁊ laboꝛe:ex maledicto pꝛi/ Johᷣ.s. mi homis.Quẽ ibi panem? Qui dixit:Ego ſum panis viuus qͥ de cęlo deſcendi. Diues es hic:ſed pauꝑ es ibi.Habes aurũ:ſed non dum tenes pſſentẽ chꝛiſtũ. Eroga qð habes vt accipias qð nõ habes.Diuites ſint ĩ ope/ ribus bonis: facile tribuant: cõmunicent. Ergo ꝑdituri ſunt res ſuas:cõmunicẽt dixi: non totũ dent. Teneant ſibi quãtum ſuffi- cit:teneãt pluſqᷓ; ſufficit! Demus inde quã- Mattð.⁊5. dam partẽ. Quã partẽ: hecimã ꝑtẽ.DNeci⸗ mas dabant ſcribę et phariſeęi. Erubeſcam⸗ fratres.DPecimas dabent: ꝓ quibꝰ chꝛiſtus nõdum ſanguinẽ fuderat. Decimas dabãt ſcribę ⁊ phariſęi:ne foꝛte aliquid magnũ fa/ cere te putes:qꝛ frangis panem pauperi:et vix eſt milleſima iſta facultatũ tuaꝝ:⁊ tamẽ non repꝛehẽdo. Vel hoc fac.Sic ſitio:ſic eſu rio:vt ⁊ ad iſtas micas gaudeã. Sed tamen quid dixerit viuus qui ꝓ nobis moꝛtuꝰ eſt: Mattð.S. nõ tacebo: MNiſi abundauerit iuſticia veſtra ingquit ſuꝑ ſcribarũ ⁊ phariſęoꝛũ:nõ intrabi/ tis in regnũ cęloꝝ. Ille nos nõ palpat: Æe dicꝰ ẽ: vſq; ad viuũ ꝑuenit. Niſi abũdauerit iuſticia vra pluſq; ſcribarũ ⁊ phariſęoꝝ nõ ĩ⸗ trabitis ĩ regnũ cęloꝝ.Scribę ⁊ phariſęi de/⸗ cimas dabat. Quid eſt:? Interrogatevoſip/ ſos. Videte quid faciatis:de quanto facia/ tis:quid detis:quid vobis relinquatis:qͥd miſericoꝛdię impẽdatis: quid luxurię reſer/ uetl:Ergo facile tribuãt:cõmunicẽt:theſau/ riʒent ſibi fundamẽtũ bonũ in futurũ:vt ap E pᷣhendãt verã vitã. Admonui piuites:Au⸗ dite pauꝑes. Vos erogate:vos raꝑe nolite. Vos tribuite facultates:vos frenate cupi ditates. Audite pauꝑes eundẽ ipſuʒ aplm: Eſt autẽ queſtꝰmagnus.Quęſtꝰ eſt acquiſi i. Cimotb.. tio lucri.Eſt autẽ queſtꝰmagnꝰ inqͥt:pietas cum ſufficiẽtia. Cõmunẽ habetis cum diui/ tibus mundũ:non cõmunẽ habetis cũ diui tibus domũ:ſed cõmue habetis celũ:cõmu⸗ nẽ lucẽ:ſufficiẽtiã quęrite.ð ſufficit queri/ te:plus nolite. Cętera grauãt:nõ ſubleuãt: onerant nõ honoꝛãt. Quęſtꝰ magnꝰ:pietas cũ ſufficiẽtia. In pᷣmis pietas. Pietas ẽ dei cultus:pietas cũ ſuſfficiẽtia. Nihil em̃ intu/ limus in hunc mundũ:Pauperibꝰ loquit᷑:v nec auferre aliqͥd poſſumꝰ. TVlictũ ⁊ tegumẽ/ tũ habłtes: his cõtenti ſimꝰ. Nã qͥ volũt di⸗ uites fieri:qͥ volũt nõ qͥ ſunt. Mã qͥ ſũt:ſint. Qõ ad illos ꝑtinet audierũt vt diuites ſint ĩ oꝑibus bonis:Facile tribuãt:cõicent.Au⸗ dierũt ipſi:vos qͥ nõdũ eſti audite:Qui vo/ lũt diuites fieri:incidũt in tẽptatõʒ ⁊ laque/ os:⁊ deſideria multa ⁊ noxia.Non timetis: Audite quid ſequit᷑: Quę mergũt homies ĩ interitũ ⁊ ꝑditionem. Mon times? Radixẽ omniũ maloꝝ auaricia. Auaricia eſtvelle eẽ diuitẽ: nõ iam eſſe diuitẽ. Ipſa eſt auaricia. Aergi non times in interitũ ⁊ ꝑditionem: Non times radicem omniũ maloꝛum auari ciã?: De agro tuo ſtirpas radicem ſpinarum: ⁊ nõ extirpas de coꝛde tuo radicẽ malarũ cu piditatũ? Purgas agrũ tuũ vnde fructũ ca/ piat venter tuus:⁊ non purgas coꝛ tuũ:vbi habitet deus tuꝰ? Radix eſt em̃ omniũ ma- loꝛũ auaricia: quã qdaʒ ſequẽtes:a fide ꝑer rauerunt ⁊ inſeruerũt ſe doloꝛibus multis. Audiſtis quid faciatis:audiſtis quid timea ? tis:audiſtis vnde emat᷑ regnũ cęloꝝ. Om̃s in verbo dei cõcoꝛdate:⁊ diuitẽ ⁊ pauperem deus fecit. Scriptura loquit᷑: Diues ⁊ pauꝑ Nꝛouer.22. occurrerũt ſibi:Fecit aũt amboſ dñs.hiueſ ⁊ pauꝑ occurrerũt ſibi: In q̃ via niſi ĩ iſta vi ta? Matus eſt diues:nat ẽ pauꝑ.Occurriſti vobis pariter ambulãtes viã. Tu noli ſme/ re:tu noli fraudare. Iſte eget:ille habet. Fe cit autẽ ambos dñis. Per eum qui habet iu/ uat egentẽ:ꝑ eum qui nõ habet ꝓbat habẽ/ tẽ. Audiuimus:diximꝰ:timeamꝰ:caueamꝰ: oꝛemus vt ꝑpueniamus ad regnum:pᷣſtante dſio noſtro ieſu chꝛiſto:qui viuit ⁊ regnat cũ patre ⁊ ſpũſancto deus:per omnia ſecula ſę/ ꝛzum:Amen. n eadẽ oñica:De heliſęo:Ser. I Iut de beato helia diimꝰ frẽs cha riſſimi ꝙ typũ habuerit dñi ſaluato⸗/ ris: ita ⁊ ſctm beliſeũ cõfident ⁊ ſecu⸗/ VI. Sermo Sr. eiſein:: lummutte Nediulns tectedit ſlos neos habeetiud it Ciuird glo vngar fianistoi goigala tnid hiſclin debitügan r del fſpüſuſin i obrotiiſe pecatis dinidmat debitocap lugerate poſtenih disviſta P Vndeen Vndenia lcordtsin wumgenen beat. Cof leuit. napid torpen chuſto dii lüoleni flatispin li, Quie rs genmns, uis tuis: ſnop.⸗ plletli Imutemey na bete Qenm nlencon Alechde ibons des gui allleſeo ccpiür Lmncten eſgo fie⸗ lnaſen Ber. CC. vI. Dñica quĩta py Trinitatis: Ger. II. uie iire aſſerimꝰ: ſaluatoꝛis nr̃i imaginẽ pſtuliſſe. nec debitũ reddere poterat. Verũ eſt chariſ/ asandi Clamauit em̃ ad beatũ heliſęũ: ſicut in lecti ſimi. Qui ſe ſolũ diligit: nec ſibi ſufficit:nec Pegtiii one diuina audiſtt: vidua quędaã: ⁊ voce fle peccatoꝛũ ſuoꝝ debitũ reddit.Cũ vo in alie hoclüin, 4· Beg . 4. bili ſupplicauit dicẽs: Vir me moꝛtuus eſt: nis vaſculis:id eſt omnibus vicinis ⁊ ꝓpin/ ſctgne ⁊ ecce creditoꝛes veniũt ⁊ volũt mihi tollere quis: ⁊ omnibꝰ oĩno hominib ceperit oleũ röͤſiſai⸗ filios meae Nlo une interrogauit eã quid charitatis infüͦdere: tũc et ſibi ſufficere et ab RZ haberet in domo ſua: Reſpondit mulier et omnib ſe debitis poterit liberare.Et vᷣe fra bianidi ait: Viuit dñs:qꝛ nõ habeo niſi modicũ olei tres talis ẽ natura ſancti amoꝛis ⁊ verę cha/ Rhlehimp quo vngar. Et dixit heliſeus: Pete vaſa a ritatis: vt erogãdo creſcat.Et quãtũ in alijs hi⸗ vicinis tuis:⁊ clauſo oſtio:mitte ex illo oleo plus expendit᷑:tantũ in ſe abüudantiꝰ cumu/ ninnmni in oĩa vaſa: c c plena fuerint: vẽde ⁊ redde let᷑. Cibũ coꝛpis ſi volueris egenti tribuere: Ri imin qeditoꝛibꝰtuis. Vidua iſta frẽs chariſſimi ad pᷣſens qðs illi dederis tu hf̃e non poteris. ſicſicr Begl. 17. typũ ecclię ſferebat: ſicut ⁊ illa gq metuit bea Panẽ charitatl ſi dederis centũ hominibꝰ: dangen tũ heliã excipere. Vidua & iſta: id eſt ecelkia integer manet. Si vniuſo mũdo largiri vo/⸗ Puneuſſ debitũ graue cõtraxerat nõ ſolidoꝝ ſed pec· lueris:tibi nihil deſicit:imo nõ ſolũ nõ deſi- cnlen d catoꝝ.DNebitũ habebat:⁊ creditoꝛẽ crudeliſ cit:ſed oĩm illoꝛũ quibꝰ largitꝰ fueris: lucrũ dle Quind ſimũ ſuſtinebat: qꝛ ſe diabolo młtis peccati tibi multiplicit᷑ creſcit. Verbi gr̃a: VUnũ pa/ Nöztltano Eſa.So. Obnoxiã fecerat. Sic em̃ et ꝓpha pſdixit: In nẽ charitatis habebas:Si nemini dediſſes: Bontineis peccatis vr̃is venditi eſtis:⁊ in ſceleribꝰvrfis ipſum ſolũ haberes. Mille hominibꝰ dedi/ äthonis dimiſi matrẽ vr̃am. Vidua gilla ꝓ tã grãdi ſti:mille panes acquiſiſti:qꝛ tanta eſt poſſeſ/ mest hati debito captuua quodãmodo tenebat᷑.Cap/ ſio charitatis:vt ⁊ ſingulis tota ſit:⁊ omibꝰ rucheleä tiua erat:qꝛ redemptoꝛ nõdum venerat. Sʒ integra eſſe poſſit. Ergo ⁊ alijs dediſti:et tu lackuuei poſtea qᷓ; viduã iſtã verus redẽptoꝛ chꝛiſtus nihil penitus ꝑdidiſti: Immo non ſolũ non iigaitonen. dñs viſitauit:ab omibꝰ debitis liberã fecit. ꝑdidiſti: ſed ſicut iam dixi:quicqͥd alijs a te nalomnauei B Vngde em̃ illa vidua liberata ſit videamus. collatũ eſt: tu centupliciter acquiſiſti. Ergo lenſpinann. Vnde:niſi de augmento olei? In oleo miſe / frẽs chariſſimi: agnoſcite viduã nõ alio niſi Cicinalena ricoꝛdia intelligit᷑. Ergoviduę illi ideo debi de oleo a ſuis creditoꝛibꝰ abſolutã:⁊ intelli -/ yndefuaicn tum creuerat: qꝛ oleũ miſcoię peccãdo ꝑdi/ gite eccleſiã catholicã nõ aliunde niſi ꝑ oleũ 1scnipti derat. Cõſiderate frẽs. Defecit oleũ:⁊ debi/ miſcðis dei de ſuis fuiſſe criminibꝰ liberatã. eñ onmniünn tũ creuit.Creuit oleũ:⁊ perijt debitũ.Creue Sed hoc attendite frẽs: ꝙ mulier illa q;diu D Stes:a ſoepe⸗ rat cupiditas:⁊ perijt charitas. Redit chari/ habuit vaſa vbi oleũ infunderet:tãdiu oleũ nibusmnuls tas:⁊ perit iniquitas. VUeniẽte vero heliſeo creuit. MNã dixit ſilio ſuo: Affer mihivas.Et kisquidune chꝛiſto dſo: vidua: hoc eſt eccleſia ꝑ augmẽ/ ille reſpõdit: Hõ habeo.Et ait ſcriptura:ſte icclop Li⸗ tũ olei:id eſt donũ grę ⁊ miſericoꝛdię vłcha/ tiſſe oleũ: poſtea q; vbi poneret nõ inuenit. getpaupann ritatis pinguedine:de peccatoꝝ debito libe Sic dilectiſſimi frẽs tãdiu charitas augetur Dilestto rat᷑. Quid tamẽ ei beatꝰ heliſeus dixerit:vi q;diu tribuit᷑.Et ideo etiã ex induſtria debe doſtis Ou Besl. 4. deamus. Pete vaſa multa a vicinis et ꝓxi- mus vaſa queęrere vbi oleũ poſſimꝰ infunde Poniliiken mis tuis: ⁊ clauſo oſtio infunde in vaſculis re: qꝛ ꝓbauimus qð dũ alijs infundimꝰ plꝰ g Oun vicinoꝝ.Qui erant iſtivicini:niſi gentiũ po habemus. Vaſa charitatis:homies ſũt.Si Tunolite puli:Et licet vidua illa eccleſię typũ habue/ charitatis oleo volum⸗ abudare: nõ ſolũ bo ilebehe. . rit: tamẽ vidua erat: et ideo vicini illi vnde nos ᷣ etiã malos debemꝰ diligere. Ponos: hatibabatt vaſa petebant᷑ populũ gentiũ ſigurabant. quia boni ſunt. Malos:vt boni ſlãt.habet . athalß Quę tamẽ vaſa vacua exhibebant᷑:vt oleũ em̃ hanc virtutẽ oleũ charitatis:vt ⁊ bonos g alann: miſericoꝛdię acciꝑe mererent᷑:qꝛ oẽs gentes melioꝛes faciat: ⁊ malos de peccatoꝛũ tene/⸗ Me ziant anteq; donũ gr̃g cõſequant᷑: fide ⁊ charitate bꝛis ad lucẽ veritatis reducat. Qð autẽ ait numnglu⸗ ſcriptura:clauſo oſtio viduã illã oleũ i vaſcu ⁊ bonis oꝑibus vacuę eſſe pꝛobant᷑.Deniq; oẽs qui ad ſalutare baptiſmũ cõſequẽdum eccleſię offerunt᷑:⁊ chꝛiſma⁊ oleũ bñdictiõis accipiũt:vt iam nõ vaſa vacua ſed deo ple⸗ Cna et templũ dei eſſe mereant᷑.Conſiderate ergo frẽs chariſſimi: diu vidua illa oleũ in vaſculo ꝓpꝛio habuit:nec ſibi ſufficiebat lis infudiſſe:hoc ſigniſicauit vt vnuſqᷣſq; ele moſynam clauſo oſtio faciat: id eſt pꝛo ſolo dei amoꝛe:Mõ ideo vt laudet᷑ ab hominibꝰ: ſed vt apud deum inuenire gratiaʒ mereaft᷑. Qui em̃ ꝓ laude humana elemoſynã facit: aꝑto oſtio facit:qꝛ aꝑtũ omnibꝰ nalet. Qui 4 . ssä . . 4 R 2 2⸗ “ . — 4 . Ber. CC.vII. Dñica ſexta pꝰ Trinitatis: Ger. I. vo pꝛo ſola vita ętna ⁊ remiſſiõe peccatoꝝ CN7 talti ſurus crucis patibulũ. Inclinauit ſe heliſeꝰ Wanh.27. ſh tuln bona oꝑa fecerit: etiã ſi publice faciat:clau/ vt puerũ reſuſcitaret:hũiliauit ſe chꝛiſtus vt irni ſe ſo oſtio facit: quia de illa elemoſyna nõ hoc mũdũ in peccatis iacentẽ erigeret. Miſit he ticun quęrit qð videt᷑: ſed quod non vide᷑. Laus liſeus oculos ſuꝑ oculos:manus ſuꝑ manꝰ?ꝰ. e tetent em humana videt᷑:ęternũ pᷣmium nõ videk. Tidete frẽs quãtũ ſe vir ille ꝑfecte etatis cõ u⸗ Aun 2. Corj.4, Sed audi quid dicẽ aplus: Quę em̃ vident᷑ traxit: vt paruulo moꝛtuo et iacenti cõgrue/ heni ci tempoꝛalia ſunt:quę aũt nõ vident᷑ ęterna. ret.Qð em̃ heliſęus ĩ puero pᷣſigurauit: hoc ttbog ni⸗ Securꝰ ergo vnuſquiſq; elemoſynã faciat: in toto genere hũano chꝛiſtus impleuit.Au/ Maniſo . tantũ eſt vt ꝓ illa gloꝛiã humanã nõ reqrat. di apłm dicentẽ: Humiliauit ſemetipſuʒ fa NPbit. ꝛD. ſgtanue . E Poſt hec audiuimꝰ ꝙ dum beatus heliſeus ctus obediẽs vſq; moꝛtẽ.Quia paruuli era/ uinfin . Bes 4. tranſiret ꝑ Sunã quędã mlier magna ſuſce mus:paruulũ ſe fecit.QAuia moꝛtui iaceba/ ſiemmoern perit eum: ⁊ dixerit ad virum ſuũ: Animad/ mus:pius ſe medicus inclinauit: quia et re/ ſticteoſe uerto ꝙ homo iſte vir dei ſit: Faciamus illi uera fr& nemo poteſt iacentem erigere: ſiſe ritcidd cenaculũ: ⁊ ponamꝰ ei in eo lectum: mẽſam: noluerit inclinare. & aũt puer oſcitauit ſe/ ieuneſey ſellam ⁊ candelabꝛũ:vt quando venerit ma pties:ſeptifoꝛmis gratia ſi anctiſpũs oſtẽdit᷑ nitims Li neat ibi. Et mulier illa ſterilis erat:ſed oꝛäte quę humano generi vt reſuſcitet᷑ in adu-tu ſeobaici heliſęo genuit filiũ.Sic ⁊ eccleſia anteq;; chꝛi chꝛiſti tribuit᷑. De ipᷣo ſpũ dicit aplus:Siqͥs Ro.s. oncvefill ſtus veniret ſterilis fuit: Et ſic illa oꝛãte he/ ſpm̃ chꝛiſti nõ habet:hic nõ eſt eius. Ipſum Mimnede liſeo genuit filium: ita ⁊ eccłia veniẽte ad ſe etiã ſpm̃ dñs dedit diſcipulis: quãdo inſuf/ Oiakuemi chꝛiſto:genuit populũ chꝛiſtianũ. Sʒ filius flauit ⁊ dixit: Accipite ſpm̃ſanctũ.Os enim Job.20. Ccbiloc muleris illius dũ heliſeus abſens eſſet:moꝛ quodãmodo ſuꝑ os poſuit: quãdo inſufflã⸗ ſoſpent.5 tuus eſt: ſic et ſilius eccłię:hoc eſt lus gen / do ſom̃ dedit. Gꝛatias &̊ agamꝰ pijſſimo re/ Unribrtnic tiũ anteqᷓ; chꝛiſtus veniret peccatis moꝛtuꝰ demptoꝛi: qui nos nullis ſᷣcedẽtibꝰ meritis nncdoptan erat. Deſcẽdente de monte heliſęo ſilius vi/ ſuſcitauit:⁊ nõ ſolũ ð moꝛte ꝑpetua eripuit: ſeeniſes⸗ duę huic vitę reddit᷑: deſcẽdẽte de celo chꝛi/ ſed etiã adiuuante gratia ipſius ſi bene ege/ Ceinwwnue ſto: filiꝰ eccleſię: id eſt płus gentiũ ſuſcitat᷑. rimus ęterna pmia repꝛomiſit: qð ipſe Rſta/ ſtrkautien F Sed hoc qualiter factũ ſit: videamꝰ. Moꝛ/ re dignet᷑:qui cum patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ fetöhetni tuo em̃ filio ſuo mulier illa abijt et veſtigjs regnat deus in ſęcula ſeculoꝝ: Amẽ. ſntnicarn ſe ſancti heliſęi ꝓſtrauit: beatꝰ vo heliſęus — Lnnnurbdin dellit baculũ ſuũ puero ⁊ dixit ad eũ: Vade ñica ſexta: de Naaman Syꝛo: Sermo Mloefenn ⁊ mitte baculũ meũ ſuꝑ faciẽ pueri.Si te ſa,) Sermo 41 CC. VII ltdone He lutauerit homo:nõ reſalutes eum.hoc locco B enetſniet frẽs videte ne alicui ſurripiat impia cogita- Vm Maaman regis ſyꝛie pꝛinceps A Ai in tio: ⁊ dicat ꝙ auguriũ beatꝰ heliſeus obſer/ ꝑfuſus lepꝛa fuiſſet: ⁊ ſibi vel cũctis · Besl.5· r ſnn, ulare voluerit: ⁊ ideo iuſſerit puero ſuo vt ſa hoꝛret: dolebat rex ſyꝛię virũ ꝑ quẽ ſfnnt lutantẽ ſe in via nõ reſalutaret. Frequẽtet plurima cõfecerat bella: gentes domuerat: Rugctd in ſcripturis legimus:ſed ꝓ celeritate eſt di / ⁊ victoꝛias ꝑpetrarat. Tunc audit naaman innen ctum:nõ ꝓ aliqua ſuꝑflua ⁊ ſacrilega obſer/ apud iſrael eſſe ꝓphetã heliſeũ mirãdis vir/ ſetr e uatione pᷣceptũ. Ac ſi diceret: Ita velociter tutibus ꝑditũ:⁊ ſtupẽdis oꝑibus nomiatũ: R ambula: vt nullis fabulis ĩvia occupari aut ꝑ quem poſſet ⁊ cauſe periculo liberari:et ꝑ/ nandi retardari ſſumas.Abijt ̊ puer ⁊ miſit bacu nicioſa varietate tergi:Mox ſuũ ꝑgit ad re/ ua lũ ſuꝑ faciẽ pueri:⁊ penitꝰ nõ ſurrexit. Puer gẽ:⁊ cõmẽdaticias litteras ad iſraelitarũ re/ enllk.he Exo.a. iſte typũ habuit beati moyſi.AMiſit em̃ eum gem depoſcit. Cõfeſtim rex ad regẽ litteras lancn deus cũ baculo in ęgyptũ: ſed baculus ſine mittit dicẽs: M iſi ad te naaman ſeruũ meu lſtuinl chꝛiſto flagellare egyptũ potuit: de oꝛigina / vt cures eum a lepa s. Cũ rex a rege lit unidiun li vo vel actuali peccato liberare vel reſuſci / teras accepiſſet: cidui emimẽta ſua dicens: akſadn heb.7. tare nõ potuit. Hihil em: dicẽte apło: ad ꝑ· Vigete qm̃ maliciã qu ęrit iſte: qui miſit ad Mdenet fectũ adduxit lex: Opus erat vt qui baculũ me hominẽ vt curẽ eum. Nũquid ego deuſe icdans miſerat: ipᷣe deſcenderet. Baculus ſine heli · O fides: Naaman pꝛinceps ſidelit᷑ feſtinat Ggayn ſeo nihil valebat:quia crux ſine chꝛiſto nihil ad deũ:⁊ rex ꝑfidus ſuũ diſſipat veſtimẽtũ. Nenun G poterat. Venit g̊ beatus heliſęus: ⁊ aſcẽdit ¶ Rex ſyꝛię credit poſſe fieri quod audierat:et eſtent 4· Beg!.· 4/ in ccnaculũ:qꝛ venturus erat chꝛiſtꝰ: ⁊ aſcen rex iſrael nõ credit fieri poſie quod nouerst. e alhisoſite Ctei nactin Araplages ſens hſin quidonne ni. Osenin K Uiͦdoinſuſti⸗ nepekinote abenens venachei usſbenetg⸗ ngͤpſeiſtn Blanaoyut, nun Srtoge ſi⸗ nium ſbinichen nermioan sdondens udetcann iniiden sponigl: lbenanag i lat⸗ Cacllatüd ſegelitn⸗ nſenind 1dien, ani lcgn dſtin. neſinen udlent AApouen 8 Ber. CC.vIII. Dñica ſexta pye trinitatis:G Bic ad heliſtũ cum regis cõmotio pferret᷑: mitte inqͥt ad me naaman ſyꝛũ: vt ſciat qͥa eſt deus in iſrł. Adducit᷑ itaq; ad oſtiũ homi nis dei cũ quadrigis ⁊ equitibus. Ad quem ait: Vade baptizare ĩ ioꝛdane ſepties:⁊ mũ daberis.Quo audito naaman:cõmotus di xit:Ego putabã ꝙ egrederet᷑ ad me:et ſtans iuocaret nomẽ dñi dei ſui:et tãgeret locũ le/ pꝛę:⁊ curaret me.Si em̃ aquis me mundari oportet: Hõne melio:es ſunt apud nos aꝗ: Lũc vnus ex ſuis ait: Nũquid hoc difficile verbũ eſt qð locutus eſt ꝓpha ad t Qua/ re nõ facis qð dixit: Tũc naaman reuerſus ⁊ in ioꝛdane ſepties baptiʒat: aſcẽdit inde mũdatus. Luüc mirat᷑ naaman:tunc ſtupet: tũc ꝓphetã cõſpicit: tũc cęlũ attẽdit: mirat vno iuſſu affuiſſe virtutẽ:mirat᷑ operatũ do mini: mirat᷑ deterſũ tanti tempoꝛis vitium. MANirat᷑ naamã ſe mutatũ coꝛꝑe:⁊ mẽte ꝑni/ cioſa ab illo contagiũ pellit᷑: et optata ſani/ tas repara᷑. Gaudet naaman: ꝓpheta lęta/ tur:⁊ ab vtriſq; dñs collaudat᷑. Saudet naa man qð optauerat ſe ꝑcepiſſe: ⁊ qð credide/ rat inueniſſe.GOaudet ꝓpheta i oꝑe: lętatur plus in virtute. Gaudet iudęa ꝙ veniẽtib ſtent᷑ auxilia: diſcũt ĩ iſł qð apud ſe inue/ nire nõ poterãt. Qui curatus eſt ſᷣdicat:qui ſentit nũciat:nemini dubiũ habet᷑ qð i naa/ Cman mirabilia ꝓteſtant᷑. Tũc lętus naamã heliſęo offert munera:tũc ſanitatis voto ob tulit dona. Mõ em̃ pᷣciũ curatiõis eſt qð offe ro: nec ſanitate ꝑcepta iſto munere redimo ſanitatẽ quã merui. Hec pᷣcio poterit redimi nec vllo munere inueniri. Mihi inqᷣt heliſę⸗ qð offers nõ accipio: qð ingeris vt alienum recuſo.Nec em̃ tibi ſanitatẽ pſtiti:nec ꝑnici/ oſum in te vitiũ egoipſe coꝛrexi. Eſt potens lceęleſtibus deus:cuiꝰimperiũ ſeruo: officio pareo:ſeruituti inſiſto: cui ſoli pparandus ẽ ſenſus:dicandus animus:tribuendꝰ in oĩbꝰ famulatꝰ. Huic em̃ ſi ſoli ſeruieris aut obſe/ quia debita mãcipauen: anteq; reddas ſer/ uitia: añ melioꝛẽ mereberis medicinã.Mox naamã diuinã ſibi diſciplinã indicit: ſuꝑſti⸗/ cioſa abſcidit.Cõtinuo ſe deũ venerari teſt tur:⁊ deteſtari idolũ pꝛoſite᷑. Mũc inqͥt co ui qꝛ deus colẽdus ẽ ſolus:nũc pꝛimũ addi/ dici quia vnus venerandus eſt dñs. Ceterũ ) dij gentium nec ſaluare poterũt: nec nocete merent᷑ aut ſanũ quẽpiam facere:qui ſe nò man ꝓſiciſcit᷑ in ſyriã lętus:tũc ad ſuos pꝛo/ = perat ſanus. Lętant᷑ om̃s qͥ cũ eo triſtes ad/ uenerãt: gaudent cũcti qͥ eiꝰ iualitudinẽ ex/ boꝛrebãt .· Magnalia dei cũcti ſecũ loquũt᷑: ⁊ virtutes eius vniüũſi inuicẽ fabulant᷑.Sta/ tim ꝓpheteę puer ſecũ loquit᷑ dicens: A naa/ man ſyꝛo noluit quicq; acciꝑe: pergã vt qð ille noluit ſuſcipe ego ſumã. MNec ceſſauit:ꝑ/ git feſtinãter. Quẽ cũ puer videret cõcurrẽ/ tem ⁊ dño nunciaret: mox naaman ſuoꝝ ſta tuit currus:in obuiã redit: cauſam exquirit. Ille auarus iactat mẽdaciũ.Dicit a ꝓpheta * eſſe mãdatũ vt argenti aliquid mitteret: gcd adueniẽtibꝰ ad ſe ꝓphaꝝ liberis tribuiſſet. Continuo naaman puero duplum q; petie- rat dedit: qð ꝓpheteę ipᷣe ſulex vt acciperet extoꝛquere nõ meruit. In ſequeſtri ̊ᷓ depoſi to:in heliſęi conſpectu ſolito moꝛe conſiſtit. Vbi inquit fuiſti: vel quid negocij geſſiſti⸗ Nuſqᷓ; inqͥt diſceſſi. Cũc ꝓphᷣa ſãctiſſimꝰait: Nõne coꝛ meſũ tecũ fuit: quãdo naaman ti / 22. de Ciui/ bi in obuiam ꝓperauit? Argentũ accepiſti: tate dei.ca.29. ⁊ eiꝰ lepꝛã ſumpſiſti. O meritũ heliſei: VUno tempoꝛe duplex virtus oſtendit᷑:et gemina poteſtas ꝓphetę ſanctiſſimi demõſtrat᷑. Cu/ ratur naaman ſyrus: et lepꝛa gieʒi ꝑfundit᷑. Seruo ſyro ſideli gloꝛiã attollit: ⁊ ſeruo ꝑfi/ do intulit pęnam. Ale de ſyꝛia veniens qoð deſiderauit accepit: hic puer ꝓphetę plaggs ſibi de ꝑſidia ſumpſit. In aquis naaman cu ratur ⁊ gaudet:gieʒi vulnerat᷑ ⁊ deflet. Aliꝰ ſuis reddit᷑ ſanus:alius cũctis oſtendit᷑ ma/ culatus. Deus in naaman laudat᷑:ꝙ depo/ ſita lepꝛa integer reuerſus eſt ⁊ ſanus. 2 ¶ Item in eadẽ dñica:de eodem de quo ſupꝛa al ſermo factus ad fra- tres in heremo:qui inter ſermones ad eoſdem habet xxxij n rr XQ rrin CC. VII ¶ In eagẽ⸗ dñica: De heliſeo et gie⸗ zi puero: Serma 1 frẽs chariſſimi:beatũ heliſęũ typum diſcipulꝰ: nõ incõgrue iudã traditoꝛẽ vel iu/ dęoꝛũ populũ intelligit᷑ figuraſſe. Sicut em̃ gieʒi ideo ſuiebat beato heliſęo vt pecuniã poſſet acqͥrere:ita ⁊ iudas ꝓpterea adhele⸗/ rat dño ſaluatoꝛi vt fraudẽ faceret: ⁊ trenas . . . D poſſunt de nõ colẽtibus vindicare.Tũc naa diuitias cõgregaret. Deniq; ſic in euãgelio 5 ſcriptũ ẽ: Quia fur erat ⁊ loculos habebat: Job.12. habuiſſe dñi ſaluatoꝛis: Gieʒi autezʒ 4. ☛2Pr Beg!. 5e Bancti luguſtini de tempote· ⁊ ea quę mittebant᷑ aſpoꝛtabat. Nam gieʒi N gratis datur. Sic em̃ dominꝰ in euangelio Be aMαιροαρ†+☚nn Beso; X*. eL W qui gratiam magiſtri poterat ꝓmereri:ſicut diſcipulis dixit: Infirmos cnrate: moꝛtuos Mattö.i. nncenn ⁊ dominus ſuus cõſecutus fuerat beati he ſuſcitate:dęmones expellite.Gꝛatis accepi/ s Ardun lię: cupiditatevictus meruit in ęternũ crude ſtis: gratis date. Et quia omnia ſacramenta ſeplchyſu li lepꝛa ꝑfundi. Judas vᷣo ꝓ amoꝛe pecunie ⁊ myſteria dñi noſtri quę in iudeęis erant pᷣſt,/ geitmnsdi, ⁊ apoſtolatꝰ gratiã ꝑdidit: ⁊ laqueo vitã fl· gurata:in nobis videmꝰeſſe completa: quã- aapin⸗ niuit. Ac ſic intelligimus oẽs auaros ⁊ cupi- tas poſſumus deo gratias referamus:vx cũ hoſtuneſt dos:intus in anima peccati lepꝛa eſſe perfu / dies iudicij aduenerit: ab auditu malo libe/ 7 1Aud B ſos.Naaman vo pꝛinceps militię qui lepio rati: illa ad nos vox deſiderabilis dirigat᷑: geon ſus erat:⁊ ſuggerente ancilla ad beatũ heli · Aenite benedicti ꝑcipite regnum quod vo Manb 15. nleſna⸗ ſeum ſanãdus aduenit: populum gentiũ fi/ bis paratum eſt ab oꝛigine mũdi. Ad quad bunun 4. Beg!. 5. gurauir. Puella illa quę captiua fuerat de vos dẽs ſub ſua ꝓtectione perducat: cui eſt nuline iudeęa ducta et ſuggeſierat dominę ſuę:ꝙ ſi honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre ⁊ ſpũſancto in ſę hntt bbaen⸗ ad beatũ heliſeũ ſuus dominus pergeret:ſa cula ſeculoꝛũ: Amen. “ nbarlia nitatem reciperet:puella inquã illa ꝓppetiee· , nimas imaginẽ geſſit: quia licet tempoꝛe illo in ſo/ ¶ AItẽ in eadẽ dñica: Homelia de eg — la iudęa gra ꝓphetię floꝛuerit: tñ nõ potuit qð ſcriptũ ẽĩ enageiſ nasthen . mmd nn ſieri niſi vt etiã ad vicinas gentes beata eiꝰ Amnen dico vobis: Hiſi abundaue/ Wans.„ uann noticia ꝑueniret. Audiuit ergo naam puel/ rit iuſticia veſtra ⁊c̃.quę ſumpta eſt do lam: ⁊ venit ad heliſeum: Audiuit populus exli.j.de ſermone dñni iñ monteę.ca. be gentiũ ꝓphetiã ⁊ venit ad chꝛiſtũ. Naamã vj.et.vij.Et ex ſermonibus de Uer/ un veniens ad heliſeum ſanat᷑ a lepꝛa:⁊ populꝰ bis domini.iiij.Et ex libꝛo Quin/ H gentiũ veniens ad chꝛiſtũ: ab omĩ peccato/ quaginta homeliaru. xl. Kuu Crũ lepꝛa purgat᷑. Poteſt tamẽ ſicut iam dixi —, “ Kn u 4 gieʒzi etiã iudęoꝛum populũ ſigurare:qui eo ¶ Dñica ſeptima: deeo qð ſcriptum lce “ tẽpoꝛe peccati lepꝛa ꝑcutitur:quo ab ea gen eſt in euanigelio m Marciũ:Lũ tur Marci. Ss. Min Puid — ti populus liberat᷑. Deniq; ſic infeęlices iu/ ba mlta eſſet ſeſn nec haberẽt qð Mug Mäͤtſi Mattb.a . deęi in paſſione dñi clamauerunt: Sanguis maducarent ⁊c. Serma I f Sermo. ntopepn eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros. Luüc enim ””M miſeri CC.X (arn. peccati lepꝛa ꝑfundi meruerũt:quãdo cõtra Ltitudinẽ diuinitatis ſuę et miſeri/A Pfane Teſlem medicũ oꝛe ſacrilego clamauerunt: coꝛdiam hũanitatis multis ⁊ varijs Redon J05.19. Tolle tolle:crucifige eum. Ergo eo tempoꝛe modis in ſcripturis ſanctis domin? beent in illis remãſit lepꝛa:quo ad gentes domini oſter ieſus chꝛiſtus oſtendit: quẽadmodũ 5 Nhenus tranſijt gratia. Deniq; ſic ⁊ apoſtolꝰpetrus ſolet in myſterijs ⁊ ſacramẽtis: vt ⁊ petẽtes Matth.. mda Actj.izi ad eos locutus eſt dicẽs: Vobis inqͥt opoꝛ/ ſaccipiant:⁊ quęrentes inueniãt: ⁊ pulſanti/ emie tuit pꝛimũ loqui verbũ dei:ſed qꝛ vos indiꝰ / bus aperiat᷑. Omnia em̃ quę in hoc mundo nöß⸗ gnos iudicaſtis ęternę vitę:ecce cõuertimur ſ fragilitate noſtra exhibuit miracula: no/ geltes n ad gentes. Quãdo doctrina aploꝝ ad gen / bis ꝓfſiciũt. Mõ vtiq; ſine cauſa faciebat ea untadte tes tranſijt: tunc in miſeris iudeęis peccati le dominꝰ:vel quaſi fruſtra ⁊ inaniter. Verbũ Meckin HH p:ꝛa remãſit. Quid tamẽ mãdauerit beatus dei eſt chꝛiſtus:qui nõ ſolũ ſonis: ſed etiam pede · Bes ·5.·ꝓ heliſęus naaman ſyꝛo:videamus: Vade in / factis loquit hominibꝰ. Hoc em̃ etiã qð ho/ quuit ⁊ lauare ſepties in ioꝛdane.Qð autem die de ſancto euãgelio lectum eſt: quęrit in/ ecbin fſione⸗ audiẽs naamã vt lauaret᷑ ſepties i ioꝛdane: tellectoꝛem:⁊ cum fuerit intellectũ:ſpiritale ſeterane ingignat?eſt ⁊ nolebat annuere:⁊ ab amicis facit gaudiũ.Et in hac lectione ſimul cõſide Unn ltago⸗ ſuuis conſilio accepto acquieuit vt lauaret᷑ et randa eſt in vno eodemq; redẽptoꝛe noſtro intA purgatus eſt: hoc ſignificauit: qꝛ plus gen/ diſiũcta operatio diuinitatis ⁊ hſanitatis: WD tiũ anteq; chꝛiſtus cruciſigeret᷑ ipſi ꝑ ſe chꝛi, atq; oimodis deteſtãdus erroꝛ eutycetis: q ſden d ſto loquẽti nõ credidit:ſed poſtea dicãtibꝰ vnã tm̃ in chꝛiſto dogmatiʒare Hſumit ope/ ſauaren aplis ad ſacramentũ baptiſm: ſideliter ve- rationem. In alterutra enim parte vel qui nerit. nit.Naaman munera obtulit beato helil, ſolum hominẽ fuiſſe dixerit:gloꝛiã negabit loie Liille acciꝑe noluit: Chꝛiſti ĩ hoc gratiã figu- cõditoꝛis:vel qui ſolum deum negabit mile Keed rratam intellige: quę ideo gratia dici᷑: quia ricoꝛdiam redemptoꝛis. Nempe ꝙ ſuꝑ tur- los B Dñnica ſeptima pꝰ Trinitatis: Ger. I. wecndzee boeanm miſeret᷑ dominus:ne vel inedia:vel lõ/ tudine:? Adhuc aplos tenebat incredulitas: Ahah gioꝛis vię deficiat laboꝛe: nouerimus affe/ donec myſteria reuelarent᷑:nec recoꝛdabant᷑ amnuſannt ctum eſſe atq; compaſſionẽ humanę fragili / qð fecerat de quinq; panibus ⁊ duob piſci/ fniulesan; tatis. autem de ſeptem panibus et pau/ bus. Et interrogauit eos ieſus quot panes Sckeconpln cis piſcibꝰ ſatiauit quattuoꝛ milia hominũ: haberẽt. Qui dixerũt:Septẽ.Et ſᷣcepit tur abi.õ. Pninin B credimus diuinę opus eſſe virtutis. Atten / be vt diſcũberẽt ſuꝑ trã. Et accipiẽs panes et Mattb.15. Cminn dat ergo ſanctitas veſtra: qꝛ hoc nobis pꝛo/ gfas egit:⁊ dedit diſcipulis ſuis vt apone/ ſtendleie⸗ poſitum eſt qð cum veſtra charitate tracte- rent. Et piſces ſiłr bdixit: ⁊ poſuit añ illos. ergnnenin, mus: Quid ſibivelit huius rei tantũ myſte- Et mãducauerũt ⁊ ſaturati ſũt: ⁊ ſuſtulerũt neni. num: ꝓ eo modo ſe den diſcipulis demon/ ſeptẽ ſpoꝛtas plenas. Erant aüt qͥ mãduca/ en ſtraſſe ſancta teſtat᷑ ſcriptura: quomõ euan/ uerũt q̃ſi qttuoꝛ milia extra młieres ⁊ infan/ nethäſng gelium narrat. Ait enim euãgeliſtain hodi- tes. Et virtutes quidẽ domini maniteſtiſſi/ Warci.s. erna lectione: Cuʒ multa turba eſſet cũ ieſu: me credimeſſe factas in pᷣſenti:ſed qͥd latet in myſterio:ipſi gratia donãte reqramꝰ. In D ſupioꝛi em̃ lectiõe de nq; panibꝰ: duobus Watib. 14. piſcibꝰ qnq; milia hoim ſatiauit: hic ſeptem nec haberent qð mãducarẽt:cõuocatis diſci pulis ait illis: Miſereoꝛ turbe huic. Sed re/ quiramus qð ait ſuperiꝰ: In illis diebus cũ — = E — — =☛ ¶AäY io Dey MWarci.7. turba multa eſſet. Superius em̃ acceſſerunt panibꝰ ſaturauit q̃ttuoꝛ milia hoiĩm. Ibi dil lepnc iudęi ad ſaluatoꝛem: accuſantes diſcipulos cipuli ſuggerũt dño dicẽtes:Locꝰ deſert eit gueſanyac eius:eo ꝙ non lotis manibus mãducarent. ⁊ hoꝛa pᷣterijt: dimitte turbas vt eũtes in ca fliünon Quos dominꝰ redarguit: quia quę de coꝛ ſtella emãt ſibi eſcas:hic penitꝰ tacẽt diſci⸗/ ulbosde de mala pꝛocedunt:ea potius hominem co / puli:ᷣ ipᷣe dſis ꝓ eis ſollicitꝰẽ. VFideamꝰq̃re nlhrohr Abi.S. inquinarẽt. Et relictis illis venit in finibus tacẽt:Quia necdũ miſſi fuerãt pſᷣdicare gen/ tibꝰ: ſ̊ potiꝰ ad oues ꝑditas domꝰiſrł. Pꝛi⸗/Matth. 15. 4. gentiü: vbi mulier chananęa quę eſt mater oꝛ & illa ꝑabola ꝑtinet ad iudęos:iſta vo ad gentiliũ:pꝛo ſilia ſua: id eſt eccleſia dominũ ocdſoinon depꝛecat᷑. Quę tamdiu poſtulauit donec ac gentes. Ibi qͥnq; panes fuerũt:hoc eſt qͥnq; DW Wini (ima Warei. 7. ciperet qð petebat. Poſt hęc iterum curauit libꝛi moyſi: Hic vo ſeptẽ panes: qᷣ ſũt ſepti/ berbebant. Warci.8, mutũ ⁊ ſurdũ. Ergo in his diebus cũ multi- fo:mis ſpũs dona: ſic ait ſctũs eſaias ꝓpha: no I * tfudo populi cõcurriſſet:nec haberet qð mãa Spũs ſapiẽtię ⁊ intellectꝰ:ſpũs cõſilij ⁊ foꝛti Eſa.ii. DWẽ — ducarent. Turbas enim hic omnes gentis tudinis: ſpũs ſcię ⁊ pietatis:⁊ replebit eum gnisſtectnlie⸗ D ſigniſicare creaturas intelligim pꝛo quibus ſpũs timoꝛiſ dñi. Ibi duodecim cophini ple vnllotinß ipſe dominus miſericoꝛda cõmouet᷑: ꝙ non ni ſpũſancto: hic ſeptẽ ecclię ſiue ſeptẽ cãde- slugsdoni haberent qð manducarent. Hic ſpiritaliter labꝛa aurea. Ibi duo piſces q ſũt duo teſta/ r gani debemus intelligere: ꝙ ideo non habebant mẽta:ſiue vn liber oim ꝓphaxꝝ: vłſancti io atrntipein qð mãducarẽt: quia gentes legem nõ habe/ hanis pᷣdicatio:hic ideſinit numerꝰponit᷑:ꝗᷓ ðèðUBB müͤrtolind bant: id eſt quinq; libꝛos moyſi: non ꝓphe/ ſũt dona gfaꝝ: ſic ait apłus: Alij ꝑ ſom̃ dał᷑ 1. Corj.i2. generun tas: nõ pdicationem ſancti iohannis: quia ſermo ſapiẽtię: alij ſermo ſcię: alij ꝓphetia: rninulun, gentes non per legem ſed per fidem vene, alij genera linguaꝝ: alij iterpᷣtatio ſermonũ: titaen runt ad redemptoꝛẽ. Ideo triduo ꝑſeuerãt: ola vo hec oꝑat᷑ vnꝰ atq; idẽ ſpũs. Ibi ſuꝑ . n Nori hoc eſt in natiuitate: in paſſione: in reſurre fęnũ recũbunt:⁊ hic ſuꝑ terrã. Vtrinq; vna elſa ctione domini: ſiue ĩ patre:⁊ in ſilio:⁊ ĩ ſpiri cõuerſatio: vna gfa: vna virtꝰ:vna deitas. add ⸗ tuſancto. Perſeuerare em̃ ꝑmanere eſt in cð Ibi ſuꝑ fenũ diſcũbunt: hoc eſt moꝛtiſirtta Achcun Wattð.io. ſeſſione:ſicut ipſe dominait: QAui autẽ per· oꝑa carnis:qꝛ Ois caro fęnũ:ait ꝓpha.hic Eſa. 40.0 unth un Cſeuerauerit vſq; in finem:hic ſalus erit. DHPi/ ſupꝑ terrã diſcũbũt: id ẽ oꝑa terrena ↄculcãt. leni Marci.s. cit ergo domimꝰ: Non habent qð mandu/ Ibi qnq; milia refecti:qͥ numerus ꝑtinet ad rlict, cent. QAuia legẽ nõ habent: ⁊ dimittere eos iudęos.Hã poſt aſcẽſionẽ dñi loquẽte ſãcto Acij.4· tignnr ieiunos nolo ne deſiciant in via: At qui per petro:qͥnq; milia ſũt baptizati. Hic aũt q̃t / Pthinn ſidem chꝛiſti crediderunt: per:fidem chꝛiſti tuoꝛ milia:hoc eſt de tota terra oẽs gentes a manntai ſaluarent᷑. Quidam aũt ex his de longe ve- qttuoꝛ cardinibꝰ cęli:de ſeptiſoꝛmis ſancti/ neßantc nerũt. Longe enim erant gentes a deo:errã ſpũs gfa eſſe repletas ĩ vita ęternã. Et ideo ncterah do ꝑ idola: Et modo omnis qui peccat lon / dilectiſſimi nos qui nõ per legẽ: ſed ꝑ fidem goui pt ge eſt a deo. Dicunt diſcipuli eius: Vnde credimꝰ in dño nſo ieſu chꝛiſto:qͥ nõ ex oper· Ueſtunt iſtos quis poterit ſaturare panibus in ſoli- bus:ſed ipſius gr̃a ſumus redẽpti:qui nõ ex Nkf 1 Ger.CC.x. Dñica ſeptima pꝰ trinitatis: Ger.Il. luapſa eſt: non incongrue chꝛiſtus dominus intelligit᷑ Securis illa quę cecidit adam ſiue totũ genus humanũ ſigniſicaſſe dicit᷑. Te/ nebat ergo ſilius ꝓphetarum ſecurim in ma nu ſua:⁊ dominus ac ſaluatoꝛ noſter hũanũ rum. Quid eſt lignum mittere ⁊ ferrũ in lu⸗ rexiſtis: niſi quia cecideramꝰ: Et alibi idem apoſtolꝰ: Surge qui doꝛmis:⁊ exurge a moꝛ Epð. 5· tuis ⁊ illuminabit te chꝛiſtus.QAuaſi nõ tibi videtur ad ſecurim in limo iacentem clama/ re? Surge inquit qui in pꝛofundo gurgite quinq; panibus: id eſt ex quiq; libꝛis moy / cem ꝓducere:niſi patibulum crucis aſcende iehtuui ſi: ſed ex ſeptifoꝛmis gra ſpũſſancti ſumꝰ re / re: et de ꝓfundo inferni humanũ genus eri / phuntrateg pleti: ſicut beatus Eſaias ꝓphetauerat di/ gere:ac de omniũ peccatoꝛũ limo per crucis icr ſoren Eſa.. cens:Spũs ſapiẽtię ⁊ intellectus:ſpũs cõſi myſteriũ liberare:? Poſtqᷓ; vo natauit ferrũ: Gponcnspe Ilij ⁊ foꝛtitudinis:ſpũs ſciẽtię ⁊ pietatis:⁊ re miſit manũ ꝓpha et recepit illud:⁊ redijt ad clekwenudt pPrlebit illũ ſpũs timoꝛis dñi · In hac ergo ſe / vtiles vſus domini ſui. Ita et de nobis fa- Pcornantec ptifoꝛmi ſpũſſancti gratia maneamꝰ:in qua crtum ẽ dilectiſſimi fratres:qui de manu do achanſicnt vocati ſumus: repleti dono ſpũſſancti: per mini ſuꝑbiendo cecideramuſ:ꝑ crucis lignũ Gonentanss dominũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ: qui viuit ⁊ re/ iterum ad manum vel ad poteſtatem domi/ Phoerpenit gnat i vnitate eiuſdẽ ſpũſſancti deus: ꝑ oia ni redire meruimus.Et ideo quãtum poſſu⸗ tonrätun. ſeęcula ſęculoꝛũ: Amen. mue cuin ennns adiutoꝛio laboꝛemꝰ:ne ite⸗ crocane 4 S . rum ſugbiendo de manu domini coꝛruamꝰ. (Wenetine⸗ Ser. CC. x. n eadẽ nicgide PHeliſeo et ſecu· Et qut hullis ccdeneibns meritis de tene mummi ri in gurgite lapſa: Bermo II. bꝛis pꝛoducti ſumus ad lucem:de moꝛte ad (ciſeaunon .3 Vm diuina lectio legeret᷑ frẽs cha / vitam reuocati:de multis erroꝛibus in viam acrinutbr 4. Regl. 6 riſſimi: audiuimus qð eunte beato reducti: curramus dum lucem habemꝰ*: nec Aetitueye heliſęo cum filis ꝓphetarum ad ioꝛ pꝛeętereuntia ſalutis tempoꝛa negligamus: ſotöenonſt danem fluuium: dum ſibi ligna conciderẽt nec nos delectet mundi huius male dulcis eſtſobisad cecidit ſecuris in aquam: Et ille de cuuus ⁊ nimium ꝑiculoſa lęticia:ne iterum deope/ rlnözatin manu ceciderat clamauit ad beatum heli/ ribus ſanctis et de iuſticię via quaſi de ma csfan ſeum: Heu domine mi:⁊ ipſam mutuo ſuſce nu domini coꝛruentes:ad luxurioſum mun/ eunr aici peram. Poſt hęc in loco vbi ſecuris illa coꝛè gdi huius fluuium recurramus:⁊ in omnium unnen ryuerat beatus heliſeus miſit lignum ⁊ nata / peccatoꝛũ limum infęlici iterum ruina mer/ uit ferrũ.heliſęum fratres dilectiſſimi typũ gamur:ſed audiamus apoſtolũ dicentẽ: Si Col. .· Ne z habuiſſe domini ſaluatoꝛis frequẽter chari/ coõſurrexiſtis cum chꝛiſto:quę ſurſum ſunt ſa ene Ge tati veſtrę ſuggeſſimus. Sed et ĩ puero qui pite:vbi chꝛiſtus eſt in dextera dei ſedens:X7 N NMen erat de ſiljs ꝓphetarũ:cui ſecuris de manu ſurſum ſunt quęrite. Quare dicit: Si reſur/ latemat genus qðò creauerat in manu potentię ſuę. doꝛmis:⁊ ꝑ crucis myſterium illuminabit te htuttene Sed quomodo ſecuris illa de manu ꝓphe/ chhꝛiſtus. Jam iſta oia fratres chariſſimi per C btnci ttg in pꝛofundũ coꝛruit:ita ⁊ genus humanũ baptiſmi ſacramẽtũ deo auxiliante ſic age/ ſadͤ de manu domini omnipotentis ꝑ ſuperbiã re ſtudeamꝰ:vt nobis bñficia dñi noſtri non ſellnne ſe excuſſit ⁊ cecidit:⁊ in fluuio luxurię vłom/ iudiciũ pariant ſed ꝓfectũ.Et ita dulcedinẽ ngenmitt nium peccatoꝝ gurgite ſe ſubmerſit. Secu/ charitatis:puritatẽ coꝛdis ⁊ caſtitatẽ coꝛpo/ gnugne ris illa in ꝓfundo iacebat:quia genus hũa, ris teneamus: ne in nobis dei ſacramẽta pa fclng nõ in omniũ criminũ abyſſum infęlici ruina tiant᷑ iniuriã.Si em̃ verũ eſt:imo qꝛ verũ eſt encide NPs.õs. coꝛruerat:ſicut ſcriptũ eſt: Inſxus ſum in li / qs dicit apłus:Quia templũ dei ſumus: et i· Cor5 letni tup mo ꝓfſundi. Et iterum: Deueni in altitudi, ſpũs dei habitat in nobis:quotiẽs aliquecd ſeyngee nẽ maris:⁊ tempeſtas demerſit me. Fluuiuſ peccatũ aut cogitãdo:aut loquẽdo:aut etiã lenenien eenim ille vbi ſecuris cecidit:ſigniſicat piter operando ꝑficimus: templũ dei deſtruim7: 8iuctatu fſfluentẽ ⁊ fugitiuam ⁊ in abyſſum deſcenden ⁊ei qui in nobis habitat iniurias irrogamꝰ. nerns. tem voluptatem:vel luxuriam ſeculi huius. Et ideo ſi quis in ſe templũ dei aut turpibꝰ antrde Fluuius enim a fluendo nomen accepit. Et cogitatiõibus ſoꝛdidauit:aut luxurioſo ſer/ lmgreito quia omnes peccatoꝛes trãſitoꝛijs volupta-⸗ mone polluit: vel quibuſcũq; crimibꝰ foꝛte Mgersboft tibus inherentes fluere dicunt᷑adeo ſecuris iã vſq; ad fundamẽta deſtruxit:dũ tpᷣus eſt fGckigtoo⸗ D illa in fluuio ⁊ in limo iacebat oxꝛeſſa. FHle· cũ dei adiutoꝛio ſtudeat reꝑare ꝑdita: erigẽ degeyte 4· Begl.s. niens vᷣo hęliſeus: miſit lignũ ⁊ natauit fer· lapſa:deſtructaq; cõſtruere:vt cũ dies iudi⸗ ntegen cij aduenerit:a ſi coꝛonẽ nõ meremur accigꝑe lchgense Ber. CC.XxI. Dñica ſeptima p' trinitatis:Ger. III. vel ad peccatoꝝ mereamur indulgẽtiã pue/ toꝛ populus veſcitur:nec dei cultum quęrit. nire. Qð autẽ dixi:vł ad pctõꝝ indulgẽtiä: Inquinatas carnes et hoꝛrendas eſeas fa/ ꝓ humilitate quę nobis ſatis eſt neceſſaria mes ⁊ neceſſitas poſcit:⁊ adhuc figmentum videoꝛ ſuggeſſiſſe.Hã medicus ille cęleſtis hominũ duricia colit. Pabula denegant᷑:et compunctis pęnitentibus ⁊ elemoſynas lar iüllicita a peccatoꝛibus exhibent᷑. Deus a po gius facientibus:nõ ſolũ veniam ſed etim pulo peccatoꝛe nõ quęrit᷑: ⁊ idolum adoꝛaX᷑. deſuun. D coꝛonam recompenſare conſueuit.Ego fra / Mutat᷑ in ſigmentũ dei cultura:mutat᷑ reli/ ulganui tres chariſſimi ⁊ ſi negligens: tamẽ qliſcũ; gio:mutat᷑ ⁊ eſca:mutat᷑ dei ſancta cultura: Nkund hco veritatis a domino conſtitutus:quod ? mutant ⁊ hominibꝰ pabula: interdicta ve/ oginnoſ⸗ vobis expedit audire: et me opoꝛtet dicere: ſcunt᷑. Vt em̃ alienũ eſt qð colit᷑: ita alienũ aldemt⸗ ſi non quãtum debeo:vel quantum poſſum eſt qð cõtra regulã eſuritur. Nec em̃ difficile dannanun. . ſuggero:clamo: admoneo. Qui contemnit eſt populum famem poſſe ſentire: quem mma · Monentodetn ſconem: timeat iudicem. Nullus ee nobis le viuẽdo conſtat ſpiritaliter eſuriſſe. In te/¶ Wndennn ante tribunal chꝛiſti ſe excuſare poterit non rea creſcunt cũ vitijs augmenta famis: ⁊ pñe Scnorbusaren ſe fuiſſe admonitũ: vt omnibꝰ vitijs reſiſte / cata matrum: cadauera appetunt filioꝛum: ?z enhabenee ret: ⁊ virtutibus operam daret.Et qꝛ vobis alternis vicibus mulieres duę ſuos natos gignnn quid vitare vel fugere debeatis aſſidua pꝛę/ uaeuoꝛare diſponunt. Pꝛohdoloꝛ: In cibum uusne dicatiõe monſtratũ ẽ: ſic deo auxiliante agi/ pietas vertitur: in pabulum ſuſcepta ſobo/ neitnndenr te:vt vobis admonitio veſtra magis ad pꝛę les cõmutat᷑. Ante parricidiũ geritur qᷓ; ad in gulenn mium q; ad iudiciũ ante tribunal ęterni iu- funeſtas epulas veniat᷑. Anima artubus eli Hupunobunnen dicis ꝓficiat. Quod ipſe vobis cõcedere di/ citur:⁊ matrum viſcera polluunt᷑. Innocẽs ustanin Kggetur: cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſecu ſanguis effundit᷑:vt parentum fames rabi/ Uonn mune loꝛum: Amen. Sea ſaginetur. Apud illas enim totum crude ottiüdeen — le nefandum eſt inquã inſontis ſanguinem rnimſunn Sermo ¶ In eggẽ dominica: De fame Sa / fundere: innocẽtis carnes cõcoquere:deco/ umdaltegi CC. XI. marię:Sermo III cctos artus auidis faucibus tranſuoꝛare: vt mredicn Sier —— “́́MZRUẽieM iq natum conuertat in cibum:quem deus con/ mebahiin A/ Vm a cultu dei gens iniqua diſce didit in ſolatiũ.Sed poſtq; ad funeſtas epu netcmngeemes 4. Begl. usuſiin lius adadeʒer regis ſyꝛię in ſamariam ⁊ ob / ter in viſcera ſilium: nuper viſceribus ꝓcrea hurnmtn ſedit eam: ⁊ facta eſt fames magna ita vt ve tum.Eſto tui nati ſepulchꝛũ:eſto eius coꝛpo wwinct gn nũdaret᷑ caput aſini qͥnquaginta ſiclis argẽ ris diuerſoꝛiũ: Eſto eius vt ita dixerim mo/ hnlunnnit ti: ⁊ qnq; ſiclis argẽti q̃rta pars cabi ſterco numentũ.Intra te paululum comeſtus in/ wcumſig. ris columbini. Cur famem o miſerrime pate fans redeat:qui pꝛę fame viuere iam iamq; umimeſein ris? Cur inopiam teterrimã ſentis?:Cur tan / non poterat. MHaterni ſinus quivitalem in/ unüiſii ta penuria laceraris: Creſcit famis quotidie tra ſe enutrierant: ⁊ nutritum in luce pꝛotu- indlti pena: qa quotidie creſcit ⁊ culpa. Perſeue/ lerant:particulatim ſibi redditum recogno/ aſtiin rãt flagella:qꝛ ĩ pło ꝑſeuerãt ⁊ delicta. Pꝛo ſcant.Recipiat nunc comeſtũ vterus:quem deiſagnming pter te em̃ hoſtis irruit: inimicus obſedit:ꝛad viuum ediderat partus. Repetat habitacu / timg erſaris tua pabula deuoꝛauit. Tu eſuris: ? lum moꝛtuus: vnde nuper exierat viuus: ininnd⸗ ille pingueſcit. Tu famẽ hoꝛridã pateris: ert quoniaʒz fames vꝛget: neceſſitas cogit. Cur uonistiht/ ille de tuis pabulis ſuis vacat epuł. Tu aſi- em̃ nato ſuperſtite moꝛiar: ⁊ non magis na-⸗ Nqlitcan noꝛũ cadauera ⁊ ſtercoꝛa columbarũ argen/ tum ego mater cõſumam: Igit᷑ cum hec mu ibeidefun B to mercaris. Callida deinceps vita: damna liercomeſtũ iam conſpiceret puerum ſuum: iniuines, peccata: delicta compeſce: ad deũ ↄuertere: ab iſta clade ſubtrahit ſiliũ. Negat ſe factu/ ldei Aupt relinque idolum: abominare ſigmentũ: tũc ram in ꝓpꝛio:qð cum matre fecerat in alie- urlunmtot poteris hoſtes diuino adiutoꝛio vincere: er no. Sufficit inquit mihi: ſufficiat tuo ſceleri g anndb'i cęleſti ſlio ſuperare. Nec quiſq; tibi poterit mulier conſenſiſſe:ſufficit me funeſtas epu/ 16 Nichs nocere vlterius:ſi damnato ſcelere diuinus las deguſtaſſe: et innocentis carnibus mea uln in te germiauerit cultus. Pꝛoh nefas: hoꝛ/ viſcera polluiſſe. Crudele em̃ tecum partici / minun renda cadauera ⁊ columbarũ ſtercoꝛa pecca paui conſilium: vt nephandum exercerem munn dit: hoꝛrenda fame cõpꝛimit᷑: ⁊ iuſta neceſſitate turbat᷑. Venit inquit ſi- hoꝛtat᷑: Recipe inquit: recipe miſerãda ma/ las ventum eſſet: altera mulier alteram ex/ BSancti Aluguſtini de tempoꝛe de meo filio parricidiũ:qð tecũ admiſi expi/ are nõ poſſum:nefandũ ſcelus recuſare non valeo.Eſto ſaltem releuata in meo:ꝗ̊ ſic gra uaris in tuo. Deſine meo ſcelere: deſine tuo grauioꝛe cõmiſſo. Vtinã nec tu faceres qð feciſti: nec ego ſcelus admitterẽ qð incurri: vt homicidiũ facereʒ ⁊ parricidiũ ꝑpetrarẽ. Ex me diſce quid feceris:qꝛ ⁊ ego ꝑ te merui qð amiſerim. Quare iſtud qð cogis non fa/ cio:qð ſuades effugio: qð igeris ꝑhoꝛreſco. E Zunc ad regẽ alta alterã ꝑtrahit:ad iudiciũ 4. Begl. 6. ducit: cauſam tanti ſceleris publicauit: qð enoꝛmitas facinoꝛis publicare coegit. Tũc inq; ſceleratũ factũ ꝓdidit doloꝛ:tũc ĩimane facinus:pietas ꝑſida denudauit. Ardet in/ ſana mulier:qꝛ parricidiũ fecit:ardet qꝛ filiũ ſuum deuoꝛauit: ſed plus ardet qꝛ in illa cla de filiũ ſuũ alia non ĩmolauit. Aut ego cum hac inquit moꝛiar: aut certe vt hęc meũ: ita illius natũ inuadã. Pactum noſtrũ iuſticia iniqua rex iuſte confirma:qꝛ ego nunq; meũ natũ occiderẽ:niſi ſuũ occidendũ amaro pla cito locauiſſet.Ergo dñe rex:aut meũ qui co meſtus eſt reddat: aut ſuũ qͥ eſt abſcõditꝰꝓ/ dat.Certe vt dignũ ẽ vtraſq; nos pari ſentẽ tia ꝑcute: ne aut ego poſt tantũ facinus vi/ uã:aut hęc ſeſe gaudeat nõ fuiſſe in ſuũ filiũ parricida. Quo audito rex:veſtimẽta cõſci/ dit: vultum mutauit:et cõtinuo ꝓpheta ad regem mandauit. heęc dicit dñs: Hac hoꝛa craſtina die mẽſura ſimilaginis ſiclo emet᷑:⁊ dug menſurę oꝛdei ſiclo ĩ poꝛta ſamarię emẽ/ tur. Mũciat ꝓpheta ſanctiſſimꝰad regẽ cęli/ tus vbertatem:quã ſola fides crederet:⁊ ꝑfi- dia poſſe ſieri denegaret. NHũciat in locũ fa/ mis futurã abundantiã ſimilaginis: nũciat ceſſaturã famẽ:ſucceſſurã vbertatẽ. Nũciat ſubito magnalia dei ſucceſſura virtute altiſ- ſimi:et addit᷑ ꝓpꝛio ſceleri ꝑſidia hoĩs. Tũc hõ qͥ miſſꝰ fuerat a rege ait:MNec ſi cataractę cęli aperiat᷑ poſſunt ſieri quę narrant᷑.O ꝑſi/ dia homis. Hon credit ꝓmiſſam poſſe fieri vbertatẽ:qui hoꝛrendã ſenſerat egeſtatem. Mec cõſiderat deũ ꝓmiſiſſe abũdantiã: qui pplo irrogarat penuriã. Sceleſtiſſime hõ et cur mirabilibꝰ nõ credis? Cur farra nõ acci/ pis?: Cur ꝓmittentẽ dñm ꝑhoꝛreſcis? Crede qð credẽtibꝰ dat᷑:crede plło futurũ:cuiꝰ te iã negaueris ſociũ.Et qꝛ bonis tautis indignꝰ es:hęc tibi videre ↄcedit᷑:⁊ poſſe ꝑfrui dene/ S gat᷑. Igit᷑ dũ hęc gerunt᷑:auditũ fecit dñs in caſtris ſyrię:vt pplo ꝓmiſſam tribueret vber/ 5 tatẽ:quadrigarũ ſtrepitus ⁊ curruũ ſonitus ⁊ armatoꝛũ tumultus inimicoꝛũ auribꝰ ma⸗ luit reſonare: vt poſſet iã ſuũ łm liberare. Quo ſtrepitu ꝑculſi inimici fugiunt:ſine pu gna terga vertunt: vtenſilia relinquunt: et iſraelitę egreſſi ciuitatẽ caſtra hoſtiũ iuadũt dep̃dantes. Reuertẽti ò̊ lo onerato: ille q nõ crediderat cecidit lapſus:et vbertatẽ vi9 dens in populo cecidit:pꝛeſſus eſt. nica octaua:de eo qð ſcriptum hil hadẽtes:Et ſunt qui ſe humiliãt cũ ſint diuites. Redẽptio anime vi / ri diuitię eiuſ: pauper aũt nõ ſuffert Sermo minas:Sermo 1 CC. XII Ancta ſcriptura ꝗᷓ mõ ĩ auribꝰ nf̃is A lecta eſt admonuit nos:imo ꝑ illam deus qui iubet nobis loqui advos: quęrere vobiſcũ ⁊ ꝑtractare qͥd ſit:⁊ qͥd ſibi dendũ:ꝙ de iſtis diuitijs quibus inflant᷑ ſu/ perbi:deviſibilibus iſtis dico atq; terrenis: curauerit ſcriptura ſancta nos admonere vt vel eas pꝛo magno habeamꝰ:vel nõ habere timeamꝰ. Quid em̃ ꝓdeſt homini: ait aliqᷣſ: qͥᷣ ſe diuitẽ videri affectat:cuʒ nihil habeat: Iſtũ notauit ſcriptura atq; repᷣhendit.Sed nec ille valde admirãdus aut imitãdus eſt ꝓ magno optãdus quẽ videt᷑ in laude po/ ſuiſſe: ſi tempoꝛales atq; terrenas diuitias intellexeriſ.Et ſunt in quit qui ſe humiliant cũ ſint diuites. Ille recte diſplicet nobis: qͥ cum nihil habeat ſe diuitẽ affectat. Quid⸗: Iſte placet nobis:qui cũ ſit diues humiliat ſe? Foꝛte placet:quia humiliat ſe:non tamẽ placet: quia diues eſt. Accipiamus ergo et B hoc. MNõ indecoꝛum eſt nec inhoneſtum:nec inutile:quod ſcripturę ſanctę nobis cõmen/ dare voluerunt humiles et diuites. Mihil enim tam timendum eſt in diuitijs qᷓ; ſuper/ bia. Deniq; apoſtolus paulus hoc admo/ net timotheum: Pꝛecipe inquit diuitibus i.Ti huius mũdi:non ſuperbe ſapere.NHon enim diuitias expauit:ſᷣ moꝛbũ diuitiarũ. Moꝛ⸗/ bus autẽ diuitiarũ:eſt ſuperbia magna.Mã grandis animus eſt: qui inter diuitias iſto moꝛbo nõ temptant᷑. Maioꝛ animꝰ diuitijs ſuis qͥ eas vincit nõ cõcupiſcẽdo ſed cõtem/ eſt:Sũt qui ſe diuites affectant ni/ Nꝛouer. y. elit qð lectũ eſt. Sũt qͥ ſe diuites affectant Pꝛouer. . nihil habentes:⁊ ſunt qui ſe hũiliant cũ ſint diuites. Mõ em̃ arbitrandũ ẽ neq; oino cre/ t. 6. V. MX ſento e⸗ nmhipun naemnin ſons En⸗ omnalteu gintoſt gtendis Cuiplens Lapalet. nid ösd testtohn enicſek aneletdiu eeguuͤſe Aueninir boenaltpe uelliusy odiuie Cpiupbine hortesſi cicusnoꝛ ſchseſtau gaftause ſauseſtan lunpſrdit falspeupe mshonon r Pptnapia ündeuse ghuddeſ Nkisedeg baedincs eloitedi pertatsei Gultinnot Utlegvizin Neeherg; ſcbigcöei n paſe wosnnigut lglians. ſs hend Olesince nlitſeanri Cnunen megglen Nonigitun en hepe Pen müͤſonins unſte hngumne ſtüinni, detnglle, c. giptun ehumlin Nanimey tnöſuſfensn — iaunbenfis einopllan oquisdyos: Aſinralb lessfennt ie öllantcäln neqzoinoge⸗ usinfaniſe Uqhlenenis: admoncen yalnohꝛbee iniraiteliſ⸗ nihilhaben.: hencit S⸗ imuücs Ainlaudepo⸗ enas diultens liſchunlian hlcetnobist ſatat Quiſ iuesbunlir tſenontame amnusergo⸗ honetomne nobiscöen hites. Rh utisihſe s bo in guiu dilthle⸗ umni . uimeſn mmin n 60 llchn ecant ni te C 2. Cor. 8. nendo. Magnus eſt & diues:qui nõ ſe ideo magnũ putat qꝛ diues eſt. Qui autẽ ideo ſe magnũ putat:ſuꝑbus ⁊ egenus eſt. In car/ ne crepat:in coꝛde mẽdicat:inflatus eſt non plenus. Vtres aũt duos ſi videas:vnũ ple/ num:alterũ inflatũ:in vtroq; eadem eſt ma/ ghitudo:ſed nõ invtroq; eadem plenitado. Si attendis falleris:ſi agpendis inuenies. Qui plenus eſt difficile mouet᷑: qͥ inflatꝰ eſt cito aufert᷑. Pꝛęcipe ergo inqᷣt diuitibꝰ huiꝰ mũdi.Nõ adderet:huiꝰ mũdi:niſi qꝛ ſũt di uites ⁊ nõ huiꝰ mũdi. Qui ſunt diuites nõ huiꝰmũdi?cAauoꝝ pᷣnceps⁊ caput eſeille:de quo dictũ eſt: Pauper pꝛo nobis factus eſt: cum eſſet diues.Sʒ ſi ille ſolus:quid ꝓfuit: Vide quid ſequit᷑: At illius pauꝑtate vos ditaremini. Puto:qꝛ pauꝑtas chꝛiſti nõ no/ bis attulit pecuniã:ſed iuſticiã. Paupertas autẽ ullius vnde? Quia moꝛtalis effectꝰ eſt. Ergo diuitię verę ĩmoꝛtalitas. Ibi em̃ vera Zer. CC.XII. Dñica octaua p' feſt. trinitatis: G deles:ſed non diuites huius mundi. Deni/ q;ᷓd diuitias ſuas nec ipſi ſentiunt: ſentient poſtea. Viuit radix:ſed hyemis tẽpoꝛe etiã viridis arboꝛ aridę ſilis eſt. Lẽpoꝛe quippe hyemis ⁊ arboꝛ ꝗᷓ aret:⁊ arboꝛ ꝗᷓ viget vtra/ copia:vbi nulla indigentia. QAuia ergo nos imoꝛtales ſieri non poſſemus: niſi ꝓ nobis chꝛiſtus moꝛtalis eſſet effectꝰ: ideo pauper factus eſt cum eſſet diues:et non ait: Pau⸗/ per factus eſt cum diues fuiſſet: ſed pauper factus eſt cum diues eſſet:paupertatem aſ- Joh. 1. ſumpſit:⁊ diuitias nõ amiſit. Intus diues: foꝛis pauper. Latens deus in diuitijs:axpa⸗ rens homo in pauꝑtate. Vide diuitias eiꝰ: In pꝛincipio erat verbũ:⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deus erat verbũ. Hoc erat in pᷣncipio apud deũ. Omnia ꝑ ipſum facta ſũt.Quid ꝙᷓ; nuda ẽ onere folioꝛũ:vtraq; vacua onere frugum: veniet ęſtas: et diſcernet arboꝛes. Viua radix folia pꝛoducit: implet᷑ fructibꝰ: D arida inanis ęſtate:ſicut hyeme remanebit. Itaq; illi hoꝛreum pꝛęparat᷑:huic ſecuris ad hibetur:vt amputata in ignem mittat᷑. Sic ęſtas noſtra chꝛiſti eſt aduentus:hyems no/ ſtra chꝛiſti occultatio: ęſtas noſtra chꝛiſti re/ uelatio. Deniq; arboꝛibus bonis ⁊ fidelibꝰ hanc allocutionem pꝛębet apoſtolus: Moꝛ. tui enim eſtis: et vita veſtra abſcondita eſt cum chꝛiſto in deo. Certe moꝛtui:ſed moꝛtui ſpecie:viui in radice. Attende autem ventu rum tempus ęſtatis: quomodo ſequatur et dicat: Cum autẽ chꝛiſtus aparuerit vita ve- ſtra:tunc ⁊ vos cum ipſo apparebitis in glo/ Col. ʒ. ria. hi ſunt diuites: ſed non huius mundi. E Mec tamẽ ⁊ diuites mundi contempti ſunt. Et ipſos lucratus eſt ſua pauꝑtate:qui cum diues eſſet:pꝛopter nos pauper effectus eſt. Nam ſi eos cõtempſiſſet: et in numero ſuo⸗ rum habere noluiſſet:non timothęo ſicut di cebã apoſtolus pᷣcepiſſet vt et ipſe pᷣciperet: Pꝛecipe inqͥt diuitibꝰ huiꝰ mũdi non ſuꝑbe ſaꝑe. Inter hos qͥ ſide ſũt diuites:ſunt qui/ dam diuites huius mundi: Pꝛecipe illis:qꝛ ditius eo:ꝑ quẽ facta ſunt omnia? Aurũ ha ⸗ bere diues poteſt:creare nõ poteſt.Cũ itaq; eius iſtę diuitię cõmendatę eſſent:vide pau pertatẽ eius:Et verbũ caro factũ eſt:⁊ habi tauit in nobis. Hac eius ſumꝰ pauꝑtate di/ tati:quia in ſanguine eius qͥ manauit de car ne eius:qð vbũ caro factũ eſt vt habitaret i nobis:cõſciſſus eſt ſaccus peccatoꝛũ noſtro⸗/ rum. Per ſanguinem illum abiecimus pan/ nos iniquitatis: vt indueremur ſtola imoꝛ/ talitatis. Omnes ergo diuites: boni ſide/ les. Memo ſe contemnat: Pauper in cella: diues in conſciẽtia. Diues quippe in conſci⸗ entia ſecurioꝛ doꝛmit in terra: qᷓ; diues i pur pura. Ibi non excitat ſollicirudo maligna compuncto coꝛde de ſcelere.Serua diuitxiaſ in coꝛde tuo: quas tibi contulit paupertas domini tui. Immo ipſum adhibe tibi cuſto/ dem: ne pereat de coꝛde quod dedit: ſeruet ipſe qui dedit.cmnes ergo diuites boni fi/ et ipſi membꝛa illius pauperis facti ſunt. Pꝛecipe illis quid in illis timeas a diuitijs. Non ſuperbe ſapere:neq; ſperare in incerto diuitiarũ. Inde em̃ ſuꝑbit diues qꝛ ſperat ĩ incerto diuitiaꝝ. Mã ſi incerta diuitiaꝝ pꝛu/ denter attenderet: nunq; ſugbiret: ſed ſem/ per timeret. Quãto eſſet ditioꝛ:tanto ſieret ſollicitioꝛ:et ſm hanc vitam:non ſolum ſᷣm 2, Cor. 8. 1. Timotb. 6. —— illam. Aulti enim in iſtis ſęculi ꝑturbatio nibus ſecurioꝛes pauperes fuerunt: Multi autẽ propter ſuas diuitias quęſiti et coꝛre/ pti ſunt. Multi ſe habuiſſe planxerunt: qð ſemper habere minime potuerũt. Multos penituit cõſiliũ ſui domini nõ recepiſſe:qui — dixit:Holite vobis theſauros cõdere in ter/ ra:vbi tinea ⁊ comeſtura exterminat: et vbi fures effodiũt ⁊ furant᷑: ſed theſaurizare vo⸗ Matth. 60 bis theſaurũ in ceęlis.MHõ dico vobis vt ꝑda tis:ſed vt migretis. Multi enim hoc facere noluerũt:et non ſe obediſſe doluerunt:quã⸗ do nõ ſolum ſua ꝑdiderunt: ſed pꝛopter illa Bancti Auguſtini de tempoe ECS⸗ ipſi perierũt. Pꝛęcipe ergo diuitibus huiꝰ 1.CTimoth.oõ. mũdi non ſuperbe ſapere: ⁊ flet in eis quod Pꝛouer.iʒ. gudiuimus in ꝓuerbio ſalomonis: Sunt qͥ I1. Timotb. 6. ſe humiliãt cũ ſint diuites.Et ſᷣm iſtas diui/ tias tempoꝛales ſfieri poteſt. Sit hũilis: plꝰ gaudeat qꝛ chꝛiſtianus eſt qᷓ; quia diues eſt. Nõ inflet᷑: nõ extollat᷑: attendat pauperem fratrẽ:non dedignet᷑ frater pauꝑis appellari. Quãtũcũq; em̃ diues ſit: ditioꝛ eſt chꝛiſtus qui fratres ſuos voluit eſſe ꝓ quibꝰ ſangui/ nẽ fudit. Lamẽ ne dicerent diuites nõ ſe ha bere quid faciãt de diuitijs ſuis: admonuit timothęũ: vt etiã eos ↄſilio regeret:nõ ſolũ pᷣcepto cohiberet.Cũ dixiſſet: Meq; ſpare in icerto diuitiaꝝ:ne ſe ſpẽ gdidiſſe arbitrarẽt᷑: ſubiecit: Sed in deum viuũ:qui pſᷣſtat nobis omnia abũdãter ad fruendũ: Tẽpoꝛalia ad vtendũ:ęterna ad fruendũ.Sed de diuitijs ſuis quid faciãt? Diuites ſint inqͥt in operi / bus honis:facile tribuãt.hHoc ꝓſint diuitię: ne ſit tibi difficultas tribuẽdi. Vult em̃ pau per ⁊ nõ põt:vult diues ⁊ poteſt. Facile tri- „6 Ludl.16. 1. Timotb. 6. Pꝛouer.I3. buant:cõmunicent:theſauriʒent ſibi funda mentũ bonũ in futuro: vt apꝛehendant ve/ ram vitã. Ham iſta vita falſa eſt. Huius vi/ tę falſitate deceptus ille in purpura ⁊ byſſo: iacentẽ vlceroſũ pauperẽ ante ſuã ianuã cõ/ temnebant.Sed ille linctus a canibus:the/ ſaurũ ſibi ęternũ in abꝛahę gremio cõpara⸗/ bat:⁊ ſi nõ abundanti facultate:pia tamẽ et optima voluntate. Ille autẽ diues qui ſibi magnꝰ videbat᷑ i purpura et byſſo:moꝛtuꝰ ⁊ ſepultuꝰ ẽ in inferno.Et qͥd inuenit?Eternã ſitim:indeſicientes flãmas. Succeſſit ignis purpurę et byſſo:ea tunica ardebat:q̃ ſe ex/ poliare nõ potat. Pꝛo epuł ariditas ei erat ⁊ deſideriũ guttę ð digito pauꝑis:ſic illi mi⸗ carũ de mẽſa diuiti idigẽtia fuit.Sʒ illiꝰege ſtas ſᷣteriẽs:huiꝰ pęna ꝑmanẽs.hoc atten/ dant diuites huiꝰ mũdi:et nõ ſuꝑbe ſapiãt. Facile tribuant: cõmunicent:theſauriʒent ſibi fundamẽtũ bonũ in futuro:vbi ſuntve- ri diuites:ſed non huius mũdi:vt apꝛehen dant verã vitam. Foꝛte ergo hoc admonuit ſcpᷣtura diuina vbi ait: Sunt qui ſe diuites affectant nihil habẽtes: ꝓpter ſuꝑbos pan/ Abi.S. ſtatur:Secuta em̃ adiunxit: Redẽptio ani / noſos.Si em̃vix tolerat᷑ diues ſuꝑbus:pau perem ſuperbũ quis ferat?: Mͤ eliores ſunt g̊ illi qui ſe humilant cum ſint djuites. Verũ tamẽ de alijs diuitijs ſe dicere ſcriptura te/ me viri diuitię eius:pauper autẽ non ſuffert minas: Intelligere debemus ex alia neſcio qua pauꝑtate pauperẽ:⁊ ex alijs neſcio qui⸗ bus diuitüs diuitem. Altius em̃ diuites in coꝛde: diuites pleni foꝛtitudine: opimi pie/ tate: abundantes charitate:ſecum ſunt di/ uites:interioꝛes ſunt diuites.Sunt aũt qui ſe diuites affectant cum ſint pauperes:iuſti ſibi vident᷑:cum ſint impij. Diuitias quippe illas intelligere debemꝰ:qm̃ aperuit ſcriptu ra qͥd dixerit: Redẽptio animę viri: diuitie ipſius. Intellige inqͥt:quas tibi diuitias cõ mendem: quoniã dixi:Sunt qui ſe diuites affectaat:nihil habẽtes:⁊ ſunt qui ſe humi/ liant: cum ſint diuites:illas tempoꝛales et frenas ⁊ viſibiles diuitias cogitabas. Ego autẽ nõ ipſas dico:ſed quas dicã: cõſequẽ/ ter admoneo. Redemptio animę viri: diui/ tię ipſius ſunt. Ergo qui nõ habent animę redemptionẽ:qꝛ iniqui ſunt ⁊ iuſtos ſe vide ri affectant:quia hypocritę ſunt:ipſi ſunt de quibꝰ ait:Sũt qui ſe diuites affectant:nihil habẽtes:iuſtos ſe volunt videri: cum in cel/ la cõſcientię nõ habeant aurum iuſticię.Et ſunt pleni:tanto hũilioꝛes: quãto ditioꝛes: de quibꝰ dictũ eſt: Beati pauꝑes ſpũ:quo / Mattb·. niã ipſoꝝ eſt regnũ celoꝛũ.QAuid &̊ queęris di uitias:quę oculis humanis ⁊ cameis blan/ diuntur? Lucet aurum:ſed plus lucet fides. y„ Elige quid habere in coꝛde debeas. Intus plenus eſto: vbi diuitias tuas deus videt: homo non videt.Nec tamẽ qꝛ homo nõ vi⸗ det ideo debes cõtem nere qð intus babes. Vis videre:qꝛ et oculis iniquoꝛũ plus lucet fides qᷓ; aurũ:? Quõ laudat etiã auarus dñũs ſeruũ fidelem? Mihil illo dicit eſſe pᷣcioſiuss imo eum oino pᷣcium non habere teſtat᷑.ha/ beo ſeruũ inquit:nõ habet pᷣciuʒ. Expectas tu vnde? Foꝛte bene ſaltat:aut optimus co⸗ quus eſt. Mon. Attende interioꝛem laudẽ. Nihil inquit fidelius. Placet tibi homo ſer/ uus tuus ſidelis:⁊ tu nõ vis eſſe deo ſeruꝰſi delis? Attendis:qꝛ habes ſeruũ: attende qꝛ habes⁊ dñm.Seruũ tuũ potuiſti cõparare: nõ creare.Pñs tuus ⁊ vᷣbo ſuo creauit te:et ſanguine ſuo redemit te. Si viluiſti tibi:re/ cole pᷣcium:ſi hoc ⁊ oblitus es:lege euange/ iiũ:inſtrumentũ tuum. Fidem amas in ſer/ uo tuo:⁊ dominꝰ?tuus nõ quęrit eam in ſuo? Redde qð exigis.Qð tibi gaudes reddi ab inferioꝛe: redde ſuperioꝛi. Amas ſeruuʒ qui fideliter cuſtodit aurum tuũ: noli cõtemne/ re dñm: qui miſericoꝛditer cuſtodit coꝛ tuũ. unasatet uatl ans ſun ico⸗ oer en ſulninlanu, ungvonot cnlalente Corfesꝛet hmdlrorei aunl uinnig Moduitiinin ſetklaimitan Ciets:utb anequocog ſaanaus: ciſe Senn ge öbenipen euiuraaee⸗ ncienplon pener Ann (anore, oldense⸗ eneethab Ceuuteretur. Uüdunloor Uunpenate Lteeua be ſihubebat. ſöfetinebet lchnir⸗ lgensdio fonnihabin Uniag ecpenn ge Aini Peninean noeſtobiin Uhendesat ebrecöceba ſdc in cüpennd N npſen iduite höſfenn ſohabens ſygii lcdoa Mlnr hon nas Qs lenedien liun H Ber.CC.xXxII. Dñica octaua pꝰ CTrinitatis:G ann Omnes ergo habent oculos ad laudanda,ʒ ⁊ domem:foꝛte temptat.Mon facio: nõ mi⸗ wän lke⸗ ſidem: ſed quando illam exigunt reddi ſibi. hi adduco peccatuʒ. Tantũ negat:quouſq; eſaniſt Nam quãdo ab eis exigit᷑: claudũt oculos: diues minari incipiat. Sed quia pauper eſt J un⸗ nolunt eam videre q; pulchꝛa ſit. Aut foꝛte. nõ ſuffert minas. Quid eſt:pauper eſt: Nõ irn niͤe ſtulta inſania ꝓpterea nolunt reddere ne ꝑ habetr diuitias interioꝛes quas martyꝛes ha 12 Mrz dant: quomõ timet quis reddere pecuniaʒz: buerunt: qui hꝛo veritate ac ſide chꝛiſti oes . unns n cũ reddiderit eam: nõ habebit. MNon ſic red minas ſeęculi cõtempſerũt. Nihil de coꝛde „ Wihaniſnhn ditur fides:et reddit᷑ et habet᷑. Mirũ dictu: diderũt:in cęlo quãtum inuenerũt: Pauper memiin IHMmt immo ſi nõ reddit᷑: non habet᷑. Redemptio ergo nõ ſuffert minas.Non poteſt dicere di N aliduing Pꝛouer.iʒ. animę viri:diuitię ipſiꝰ.Aerito illi vaniſſi · uiti cogenti ſe ad alicuiꝰ iniuriã: aut falſum ungniſeduin mo diuiti inſultauit deꝰ: vt admoneret nos teſtimoniũ non facio: Mõ habet intus vnde uiantguebn⸗ ne talia imitaremur. Cui regio frucwmoſa ſuc reſpõdeat: Mõ eſt theſauro interioꝛe ſolida/ Slenpgiese cedens:turbauit homineʒ copia plus q; in/ tus ⁊ plenus: MNon eſt qui dicat: qꝛ non ha/ cogrts opia.Cogitauit em̃ apud ſe dicẽs: Quid fa/ bet vnde dicat. MNon eſt qͥᷣ dicat: QAuid mihi nus dcnchſni ciam:quo cõgregẽ fructus meoſ:Et cũ ęſtu/ facturus es qui minaris? Vt multũ: ablatu Nunineſindun aſſet artatus: tandẽ ſibi viſus eſt cõſiliũ in- rus qð habeo.Tollis qð relicturus ſü.Tol/ nödaben nin ueniſſe. Sed vanũ conſiliũ.hoc em̃ cõſiliũ lis qð ⁊ ſi nõ tollas: dũ viuo foꝛſitan ꝑditu/ t lnaſeſi Zucl.12. nõ inuenit pꝛudentia: ſed auaricia. Deſtruũ rus ſum. De arca interioꝛe nihil ꝑdo. Cum flunnipeſetn inquit veteres apothecas minoꝛes:⁊ nouaſ mihi minaris auferre qð habeo:vere vis au saferunnbl faciã amplioꝛes:⁊ implebo eas:⁊ dicam ani ferre qð intus habeo.Sed illud potes aufer giteranuch mę meę: Anima:habes młta bona:ſatiare: re ⁊ habere: Fidem ſi minando abſtuleris: umnift iiocundare. Ait illi: Stulte in quo tibi ſapi ego ꝑdo: ⁊ tu nõ habebis. Mõ ergo facio qð gündinn ens videris: Stulte quid dixiſti? Dico ani- hoꝛtaris: non curo qð minaris. Sed potes tugehi gnn meę meę:habes mlta bona: ſatiare.hhac no ſuiendo etiã de patria me pellere.HNocuiſti Aulzennen cte auferetur a te anima tua:hęc quę paraſti ſi illuc me expuleris: vbi deũ meũ inuenire tanatu Watth. 16. cuius erunt:? Quid em̃ ꝓdeſt homini ſi torũ non poſſum. Foꝛte valebis etiam occidere. Lpslugitt mũdum lucret᷑: animę autem ſuę detrimen · Ruẽte carnali domo: incolumis habitatoꝛ lechens Na⸗ L tum patiat᷑: Ideo redemptio animę viri:di abſcedo:⁊ ad illum cui ſeruo ſidem ſecurus tus del,ſitk Nuitię eius.Has ille vanus ⁊ ſtultus diuitias exibo:⁊ te amplius nõ timebo. Vide em̃ dd tiabomiin nõ habebat. Animã quippe ſuã elemoſynis minaris: vt falſum teſtimoniũ dicã: moꝛtẽ zimsbure nõ redimebat:fructus ꝑituros cõdebat. Re minaris: ſed coꝛpoꝛis.Plus ego eum timon t cõdebat inq; ꝑituros fructus ꝑiturus: nihil qui dixit: Os quod mentit᷑:occidit animã. Sapᷣ.i. umnau⸗ largiens dño ad quẽ fuerat exiturus. Quã . His diuitijs intus plenus et opimus: talia un frontẽ habiturus erit in illo iudicio:cũ audi minãti vel melioꝛa reſpondet. Pauper autẽ – Mattð.a5. re cęperit:Eſuriui ⁊ nõ dediſtis mihi mãdu/ nõ ſuffert minas.Simꝰ ergo diuites:⁊ time bumiil care: Animã em̃ ſuã ſuꝑſluis et nimijs epu/ amus eſſe paupes. Queęramꝰ ergo impleri ufenz on, lis ſatiare cupiebat: pauperũ tot inanes vẽ coꝛ noſtrũ diuitijs ab illo qui vere diues eſt. rugnlet tres ſuꝑbiſſimꝰ ↄtẽnebat. Neſciebat pauupe Etſi foꝛte vnuſquiſq; veſtrũ intrat i coꝛ ſuũ Gumenmint rũ ventres apothecis ſuis eſſe tutioꝛes.dð ⁊illic diuitias iſtas nõ inuenit:pulſet ad di/ untte em̃ recõdebat ĩ illis apothecis ſuis:foꝛtaſſis uitem. viat ante ianuam diuitis illius pius cſeſn ⁊a furibꝰ auferebat᷑.Si aũt recõderet ĩ pau/ mẽdicus:vt ſit illo donãte diues impletus. leni mnnin perũ ventnbꝰ: ĩ terrã quidẽ digerebat᷑: ſK in Et vere fratres mei: pauꝑtatẽ noſtrã:eęgeſta nuiſichun AM ceęlo tutiꝰ ſeruabat᷑. Ergo redemptio animę tem noſtrã debemus domino deo noſtro cõ ſcenm Mꝛouer. 15. viri: diuitię ipſiꝰ. Et qð ſequit᷑: Pauper aũt fiteri. hanc cõfitebatur publicanus: qui nec Lucj.is. ipluiftihtn nõ ſuffert minas: Paupꝑ ſcʒ inanis iuſticis: oculos ad ceęlum audebat leuare. Hõ enim eslegeeu⸗ nõ habens intus ſpũs plenitudinẽ:oꝛnamẽ habebat cũ qua ſubſtantia leuaret oculos denmulſ ta ſpiritalia: ſupellectilẽ ſpiritalẽ: totũq; i / ſuos homo peccatoꝛ. Attendebat ad inani/ ugtantſß lud qð oculis nõ videt᷑: ſed mente plus cer / tatem ſuam: ſed plenitudinẽ dñi cognoſce/ gbantt nitur. Mon habens heęc intus:nõ ſuffert mi/ bat. HNouerat ſe ad fontem venire ſitientẽ: Anuſoncſ nas. Quãdo ei dictum fuerit ab aliquo po/ Aridas fauces oſtẽdebat: pie vbera implen 4 golchen tente: dic hoc verbũ cõtra inimicũ meũ: dic da pulſabat: Oñe inquit: tundens pectus: if u falſum teſtimoniũ:vt ego quẽ volo opꝛimã oculos deiciens in terra: ꝓpitius eſ⸗ mihi peccatoꝛi. Dico ego:qꝛ iam ex aliqua parte piues erat:cũ iſta cogitabat ⁊ petebat. NMaʒ ſi adhuc omnimodo pauꝑ erat:huius cõfel/ ſionis gemmas vnde ꝓferebat: Sed tamen abundãtioꝛ ⁊ pleniot de templo deſcẽdit iu/ ſtificatus. Ille autẽ phariſęus ad oꝛationeʒ aſcẽdit:⁊ nihil rogauit.Aſcẽderũt inquit ad templũ adoꝛare. Iſte rogat: ille non rogat. Sed ille vnde oꝛat? Sunt qͥ ſe diuites putãt nihil habẽtes. Dñe inquit gras tibi ago qͥa non ſum ſicut cęteri homies: Iniuſti:rapto/ res:adulteri:ſicut etiã hic publicanus. Jeiu no bis i ſabbato:decimas do omniũ ꝗᷓ poſ/ ſideo. Jactauit ſe:ſed inflatio eſt iſta:nõ ple nitudo.Diuitẽ ſe putauit nihil habẽs:pau⸗/ perem ſe ille cognoſcit iam aliquid habens. Vt nihil aliud dicã:habebat ipſã confeſſio/ nis pietatẽ.Et deſcẽderũt ambo.Sed iuſti⸗ ſicatus inquit publicanus ille magis q; ille phariſęuſ:AQuia oĩs qͥ ſe exaltat hũiliabit᷑:⁊ qui ſe humiliat exaltabi=k. ¶ Item in eadem dñica: Homelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio Wattb.7. vim Matthęũ: Attendite a falſis ꝓ/ bhetig qui veniunt ad vos ⁊c̃.quę abet in libꝛo. ij. de ſermone oñi iñ mõte. ca. xxvij. et. xxviij.Et inter ſer- mones de Uerbis dñi.xiij. „ milis erit: exaltabit᷑ in gloꝛia. Pꝛimus hu/ AMilitatis gradus eſt: veritatis ſermonẽ hu⸗ Semo Doſninica nona:De timoꝛe dni et. zmiliter audire: memoriter retinere: volũta/ CC. xII ſ● vera humilitate:Sermo 1 Auid ꝓpheta ⁊ pſalmiſta: qui teſte ſcriptura: ſᷣm coꝛ dei electꝰ fecit om/ nes volũtates eiꝰ: Ipſe fratres cha/ riſſimi qui 1 in his apetat et Nõ.u2. diligat quodã loco oſtẽdit:ita dicẽs: Quis ſicut dñs deus noſter:qui in altis habitat:⁊ humilia reſpicit in cęlo et in terra? Si dñs altiſſimus cuiꝰ excellentię et magnitudinis non eſt ſinis:in omni creatura ſua:et ea quę in ſuꝑnis:⁊ ea quę in infimis eſt conſtituta: in angelis videlicet ⁊ in hominibꝰ humil tem conſiderat ⁊ ꝓbat:quãtũ neceſſe eſt no / re:quatenꝰ ille te exaltet in tẽpoꝛe retributi/ bis humilitati ſemꝑ ſtudere:ipſamq; in om/ nibus cõſeruare:vt ſie placeamus conditoꝛi noſtro? Quãta aũt ſit verę humilitatis vir⸗ tus:facile exverbis domini agnoſcit᷑:qui vt Zuej.iA.et 13, ſuperbiã phariſeoꝝ damnaret: dixit: O&m/ nis qui ſe exaltat humiliabit᷑:⁊ qui ſe humi/ liat exaltabit᷑.Hhumilitatis quipe paſſibus limν aaàεουN«nονGν αι ααπι alta a longe cognoſcit. Alta poſuit ꝓ ſuper- militatẽ ꝑ quaʒ deo ꝓpinquare poterimus: to humilia te in omnibꝰ:et coꝛam deo inue/ riie pficere. Eã quipe quã non inuenerit hu/ ante oculos tuos deſpectioꝛ.In ſummo ho⸗ trinitatis ad ceęli culmina conſcendit᷑:quia deus excel/ ſus non ſuꝑbia ſed humilitate attingit᷑. DHe quo dictum eſt: Deus ſuperbis reſiſtit: hu- Jacobi. . milibus autẽ dat gratiã. Unde ⁊ in pſalmis dicit᷑:Excelſus dominꝰ ⁊ humilia reſpicit:et NRõ.1ʒ7. bis. Hũilia vᷣo reſpicit vt attollat: alta:id ẽ ſuperba cognoſcit vt deijciat.Diſcamus hu ſicut ipſe in euangelio ait: Diſcite a me quia MWattbit. mitis ſum et humilis coꝛde: ⁊ inuenietis re/ quiem gnimabus veſtris. Per ſuperbiã mi⸗ B rabilis angeloꝛũ creatura cecidit de cęlo: ꝑ humilitatem dei fragilitas humanę naturę afcendit in celum.honeſta eſt em̃ inter ho/ mines humilitatis ↄſuetudo:ſicut ſalomon ait: Vbi fuerit ſuperbia:ibi erit ⁊ ↄtumelia: Nꝛouer. l. vbi autem humilitas:ibi ⁊ ſapientia. IJtem·n alius ſapiens: Quanto inquit maioꝛ es:tã/ Ecei.ʒ. nies gratiam. Item deus per ꝓphetam aitt Ad quem autẽ reſpiciã: niſi ad humilem et Eſa.ss. quietũ ⁊ trementẽ verba mea?Quicũq; hũi lis ⁊ quietus nõ fuerit:non poteſt in eo habi tare gratia ſpũſſancti. Deus humilis factus eſt noſtrę ſalutis cauſa: erubeſcat homo ſu/ perbus eſſe. Quãtũ humilitate inclinat᷑ coꝛ ad ima: tantũ pꝛoficit ĩ excelſo. Qui em̃ hu/C milẽ veritas fugit mentẽ.QAuanto quis hu/ milioꝛ erit de ſeipſo:tanto maioꝛ erit in con/ ſpectu dei. Superbus vo quanto gloꝛioſioꝛ axaret inter homines: tanto deiectioꝛ erit ante deum. Qui enim ſine humilitate bona opera agit:inventũ puluerem poꝛtat. Item ſcriptura dicit: Quid ſuperbit terra ⁊ cinis: Ecẽi.io. dum vento ſuꝑbię diſpergit᷑: qð ieiunijs et elemoſynis cõgregare videt᷑: Moli o homo in virtutibus gloꝛiari tuis:quia alterumpba biturus eris iudicẽ nõ teipſum. In cuiꝰcon/ 1. Netri. 5. ſpectu teipſum in coꝛde tuo ſtudeas hũilia onis ſuę. Deſcẽde vt aſcẽdas: humiliare vt exalteris: ne exaltatꝰ hũilieris.QQui em̃ ſibi vilis videt᷑ eſie:ante deũ pulcher ẽ.QAui ſibi diſplicent:deo placent. Eſto igit᷑ paruus in oculis tuis:vt ſis magnꝰ in oculis dei. Lan to em̃ eris apud deũ pᷣcioſloꝛ:quanto fueris 6heaudeiin a ſelton codel nenui od Seulen iopopte Natundtune ans genödenmo cbionnb'n ſeeiusuni inn ltgdeo dic gewafugi⸗ Porchterl dei Quinin igupiglane lſclcuoneſe Gtalansten huntl Benusbo uſeideit eAliinen atponſe Direhelltpe giüferdain lmadeipu dalinhen syrrtin inis Tine fuunin N. ſanecien mobͤſenii⸗ Mlöſecnzit ſiz ſludeet ſunieus⸗ wegneft Möuen coposd wentigve — bienttnanit 1ſepienn n uitnaiatsti„ 1candetine erppbeuga i hunlng nea Aiighi ckiacobet msbunlisſuns Wheſadonott . itueitclics Aucivl ns ononihi⸗ inee wiin⸗ oinuenenbe Qumdauohn miackn umpgoiin muodeena ebuntrebons Sõ Himtli⸗ iasiamise , Mlobon Auuclenmg n. Pah iucen iin Gn Ber. CC. xIIII. Dñica nona p' Tri noꝛe: ſumma tibi ſit hũilitas. honoꝛis laus D eſt:hũilitatis virtꝰ. Sed hac vere hüſilitati⸗ virtutẽ nemo ſine timoꝛe dei habere põt:qͥa eoꝝ neuter ſine altero eſſe põr.Quid aũt ti / æct᷑i.i. Moꝛ dei efficiat:frẽs audite: Initiũ ſapiẽtię timoꝛ dñi.Magna eſt cautela peccati:dei ſꝑ . pᷣſentiã timere. Qui ꝑfecte deum timet:dili Abi.j. genter ſe a peccatis cuſtodit. Timẽti deũ in nouiſſimo die bñ erit: ⁊ merces eius ĩ ęternũ ꝑmanet. Qui erubeſcit in conſpectu homis peccare: quatomagis dignũ ẽ ꝙ erubeſcat ĩ cõſpectu dei iniquitatẽ agere:qui nõ ſolum Ecẽi.2. oꝑa:ſed ⁊ coꝛda cõſiderat? Qui timoꝛe ſan/ cto deũ metuũt: inquirũt ꝗ̊ beneplacita ſũt E illi.Alius eſt timoꝛ filioꝝ: alius ẽ timoꝛ ſer- uoꝛũ. Serui em̃ ꝓpter toꝛmẽta dños timẽt: filij vo pꝛopter amoꝛẽ patres timẽt. Si filij dei ſumꝰ: timeamꝰ eũ ex charitatis dulcedi/ Ecẽi.is ne:nõ de timoꝛis amaritudine.homo ſapi⸗ ens ĩi omnibꝰ deũ metuit oꝑibus ſuis: ſciẽs ſe eius nunq; ſᷣſentia effugere poſſe:ſiẽ pſal/ NRãõ.iʒ33. Miſta deo dicit: Quo ibo a ſpũ tuo:⁊ q̊ a fa/ cie tua fugia?: Itẽ:Quia neq; ab oꝛiẽte neq; ab occidẽie: ſubaudit᷑: patet locus fugienti deuũ. Qui timet dñm accipiet doctrinã eiꝰ: qui vigilauerint in mãdatis eius:inueniẽt bñdictionẽ ſempiternã. Timẽtis deũ beata eſt ala:⁊ a tẽptatõe diabolica tuta remanet. Beatus hõ qui ſemꝑ eſt pauidus:et cui do/ natũ eſt dei timoꝛẽ ſemꝑ ante oculos habe/ re. Qui timet dñm recedit ab itinere pꝛauo: ⁊ ad vtutũ ſemitã vias ſuas dirigit. Zimoꝛ 4 7 dei repellit pctã:⁊ adijcit vᷣtuteſ. Cimoꝛ cau/ F tũ facit hoiem:⁊ ſollicitũ ne peccet. Ubi vᷣo timoꝛ dei nõ eſt: ibi diſſolutio vitę eſt. Qui deũ in ꝓſperis nõ timet:timeat vł in aduer/ Pẽs.in. ſis:refugiat ad ulũ qui flagellat ⁊ ſanat.Be atus vir qͥ tinet dñm:in mãdatis eius cupit nimis. Timoꝛ dei timoꝛẽ expellit gehennę: qꝛ facit hoĩem peccatũ cauere:et iuſticię oꝑa p̃ceptoꝝ dei oĩno fugiatis:illudq; ſedulo co gitetis:q̃liter timentes deũ:⁊ mãdatis eius obediẽtes:ad vitã vadũt ꝑpetuã:cõtemnẽ/ tes vᷣo ⁊ ᷣcepta eius ſpernẽtes in pęnã ibũt ęternã:hũilitatẽq; verã in coꝛde vr̃o intꝰ ha beatis: ſicq; eã nõ ſicte moꝛibꝰ coꝛã ꝓximis vfis inſinuetis:vt ⁊ ipſi bonis exemplis ve/ ſtris inſtructi gloꝛiſicent deũ:⁊ vobilcũ ęter nã in cęlis ſtudeant ꝑcipere remunerationẽ: hſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto:quiviuit regnat. n eadem dominica: De timoꝛe 8 R On dubito dilectiſſimi fratres inſi/A tum eſſe coꝛdibus vfr̃is timoꝛeʒ dei: Aquo ad verã et ſolidam foꝛtitudinẽ ꝑducamini. Cum em̃ foꝛtis ille dicat᷑ qui ne/ minẽ᷑ timet: ꝑuerſe foꝛtis ẽ qui pᷣmo deũ nõ vult timere:vt timẽdo audiat: audiẽdo dili gat:⁊ diligẽdo nõ timeat.Tũc erit vᷣe foꝛtii⸗ ſimus:nõ ſuꝑba duricia:ᷣ cura iuſticię.Sic etiã ſcriptũ ẽ᷑: Timoꝛ dñi:ſpes ſoꝛtitudinis. Cũ em̃ timet᷑ pęna quã minat᷑: diſcit᷑ amare Mꝛoner.14. hſmiũ qð pollicet᷑: ac ſic ꝑ timoꝛẽ pęnę bona vita retinet᷑. Per bonã vitã bona cõlcia cõ⸗ parat᷑: vt ꝑ bonã cõſcientiã nulla pęna time atur.Quapꝛopter diſcat timere:qui nõvult timere. Diſcat ad tempus eſſe ſollicitꝰ: qui ſemꝑ vult eſſe ſecurus. Vt em̃ dixit ioban⸗ B nes: Timoꝛ nõ eſt in charitate: ſed perfecta r. Jopᷣ.4. charitas foꝛas mittit timoꝛeʒ. Dixit ſane et veraciter dixit. Si & hr̃e nõ vis timoꝛẽ: pᷣus vide vtrũ iam ꝑfectã habeas charitatẽ quę foꝛas mittit timoꝛẽ. Si vo ante iſtã ꝑfectio/ nem timoꝛ excludit᷑: ſupbia inflat: charitas ędiſicat. Mã ſic i bona valitudine fames nõ faſtidio ſed cibo pellit᷑: ita in bona mente ti⸗ moꝛ nõ vanitate ſed charitate pellẽdus eſt. õ5 vis. Moli ſuꝑficiẽ cõpalpare:deſcende in augere. Poſt hęc ad illũ ꝑueniet timoꝛẽ qui cute itaq; cõſciẽtiã tuã: quiſqͥs timere iã Psð.18. diat᷑ ſanctꝰ: ⁊æ ꝑmanet in ſeculũ ſeculi: qꝛ i dilectiõe. Sic ergo frẽs timeamꝰ deũ vt d 1.Joh. 4. ligamꝰ eũ:qꝛ ꝑfecta charitas foꝛas mittit ti/ moꝛẽ ſeruilẽ:atq; ita abundantiã br̃e poſſu/ mus ſecuritatis ⁊ plenitudinẽ omniũ bono Nẽ. 3ʒ. i. VUnde et ꝓpheta ait: Timete dñm om̃s ſancti eius:qm̃ nihil deeſt timẽtibꝰ eũ.Diui tes eguerũt ⁊ eſurierũt:inquirẽtes aũt dñm B nõ minuent᷑ omni bono. Quapꝛopter obſe/ cro vos dilectiſſimi:’vt timoꝛẽ dei ſemꝑ ante mentis veſtrę oculos habeatis:⁊ obliuionẽ te:penetra interioꝛa coꝛdis tui.Rimare dili/ geter: vtrũ nulla ibi vena venenata tabifi⸗ cũ amoꝛẽ ſeculi ſugat et ſoꝛbeat: vtrũ nulla carnalis voluptati mouearis ⁊ capiaris ille⸗ ceb:a:nulla inani iactantia tumidus extol/ laris: nulla cura vanitatis exęſtues: ſi iam iniquitatis diligẽtia nõ fatigat:vtrũ ęquali tatis negligentia nulla ſurrepat.Si hęc ita ſunt:recte gaudes eſſe te ſine timoꝛc.lxclu⸗ ſerit eũ charitas dei quẽ diligis 2 toto coꝛ/ Matthᷣ.22. . de: z ex tota anima: et ex tota mente tua: ex coꝛpus ⁊ animã in gebennã ignis occidere. teinſon⸗ cluſerit eũ ⁊ chantas ꝓximi:quẽ diligis tã; Eſt autẽ alius timoꝛ dñi caſtus pmanens in ſeionteue teipſum. Et ideo ꝓ illo ſatagis: vt etiã iboſe ſęculũ ſęculi.Mõ ergo eũ ꝑfecta charitas fo/⸗ e18. cltiruſen tecũ ex toto coꝛde:ex tota anima:ex tota mẽ ras mittit: Alioquin nõ pmaneret in ſęculũ 9 8,4 Alian te diligat deu: quia nõ aliter recte diligis ert ſexculi. Nec fruſtra cũ dictũ eẽt: Limoꝛ doimm· mnctpelent teipſum: niſi quia ſic diligis deũ vt non pio ni:additum eſt: caſtus:atq; ita ↄiunctũ eſt: Kograeſin pterea minus eũ diligas: qꝛ conuerteris vel ꝑmanens in ſęculũ ſeculi.Quare:niſi qꝛ ile eſignung Cad teipſum. Si autẽ q;uis intra teipſum nul timoꝛ quẽ foꝛas charitas mittit: ꝓpteres bfä· nla pe a ir:itaris cupiditate: qð quidẽ de ſe quis git animò ne amittat᷑ aliquid qð in creatura gunchiſtin 5 audeat gloꝛiari:tamẽ ſi teipſũ in teipſo dili / diligit᷑: vel ipſa ſalus et requies coꝛ poꝛalis: ſchtnzete. gis:⁊ de teipio tibi places:hoc ipſum vehe/ aut aliquid tale poſt moꝛtẽ? Pꝛopterea em̃ geſeännpiru mẽtius timere debes:quia nihil times. Nõ timent᷑s apud inferos pęnę ⁊ doloꝛes ac toͤꝛ getbus moꝛ ecm̃ quacũq; dilectiõe foꝛas mittẽdus eſt ti · menta gehennaꝝ. Cum vo cauet animaane unmnonadin mo:: ſed recta dilectione qua tota diligim deus illã deſertꝰ deſerat:timoꝛ eſt caſtus ꝑ hemmus:coue pddeum: et pꝛopterea ꝓximũ:vt ſic ⁊ ipſe dili / manens in ſęculũ ſeculi.De quo latius dice ndun inne gat deũ.Se autẽ in ſe diligere:⁊ ſibi placere rem: niſi ſermo iam longioꝛ et meis ſenilibꝰ lu Ervtbee nõ eſt iuſticię charitas: ſed ſuꝑbię vanitas. viribus:⁊ veſtrę foꝛtaſſe ſatietate parcere co ſeepaen⸗ Ac ꝑ hoc aplus iuſta repᷣhenſione perculſſt grrrrttte. ꝗ Ctgesſuntan 1. Job. 4. ſeipſos amãtes ⁊ ſibi placentes. Perfectaags — = Ranſg D charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Sed ea dicen/ ¶ Item in eadem dñica: Homelia de wenmdl da eſt charitas:quę nõ eſt vilitaſ.Quid aũt eo qð ſcriptum eſt in euangelio hſm cunſuyn vilius q; homo ſine deo: Ecce quid amat q Lucam: Muidã homo erat Dines qᷓ Zaucl.. mg glenol ſeipſum non in deo ſed in ſeipſo amar: Re habebat villicu ⁊c. quę habet inter egltoe Ro. iI. cte huic dicit᷑: Moli altũ ſapere:sᷣ time.Qui ſermones de Uerbis ðnñi.xxxrv. ofne. Erub eerm altũ ſapit ⁊ ideo nõ timer: vtiq; ꝑnicioſe — è idenlensot nõ timet. Neq; em̃ mitis ⁊ pius eſt:qui ſeip⸗ fiica decima: De chꝛiſtiano no/ Sermo a doſit⸗ fſWunum in ſeipſo amat ⁊ laudat: ſed elatus ⁊ fe-· mine:Sermo „1 (CLo. XV. onncekbe d PS. 53. rox non nouit dicere: In deo laudabit iaas 2 unree . mea:audiant mites ⁊ lętent.Quid em̃ boni NOMOgo vos fratres chariſlimi vt attẽ/ A *R efil amat: qui foꝛte hocipſum ꝓpter hocipum r tius cogitemus quare chꝛiſtiani ſu/ (oguf eagmqmat nihil timere:? Põt em̃ hoc ſibi ꝑęuade · Amus: ⁊ crucẽ chꝛiſti in fronte poꝛta⸗ u chaſe rei: nõ ſanitate ſed imanitate. Verbi gratia: mus. Scire em̃ debemꝰ qꝛ nõ nob ſufficircdd nenllen Eſt aliquis audaciſſimꝰ latro: quãto puerſe nomẽ chꝛiſtianũ accepimus ſi opera chꝛiſfſi edanin foꝛtioꝛ: tanto ꝑiculoſe crudelioꝛ. Qui ꝓpter na nõ fecerim: ſiẽ iße dñs in euãgelio digtꝛ: gbenl ipm amoꝛẽ ſuũ qͥ amat nihil timere: ingẽtia Quid ꝓdeſt ꝙ dicitis mihi: Oñe dñe:⁊ non Lud.X. en duſe facinoꝛa moliat᷑:vt qð amat exerceat: et ex Ffacitis quę dico? Si te militem chꝛiſtianũ di ſaſ Kti ercẽdo cono boꝛet: Quãto eiꝰ fuerit maioꝛa cas:⁊ iugiter cruce chꝛiſti te ſignes:⁊ elemo hnlſuntcͤ * cõmiſſa:tãto maio erit nõ timẽtiſ audacia. ſynã ſm vires tuas nõ feceris:charitatem et binpun Mõ hoc& ꝙ magno bono amandũ eſt: qað ⁊ iuſticiã vel caſtitatẽ habere nolueris: nihil lilltectl in homie peſſimo inueniri poteſt. Quapꝛo, tibi ꝓdeſſe poterit chꝛiſtianum nomẽ. Ma⸗ MleNſy 1. Job. . pter timeat chꝛiſtianus anteq; pfecta chari gna res ẽ ſignũ chꝛiſti ⁊ crux chꝛiſti:⁊ ideo X. z. Cen. . tas ſoꝛas mittat timoꝛẽ: Credat ⁊ intelligar iſto tam pᷣcioſo ſignaculo res magna ⁊ pci⸗ WV Sap.y. ſe pꝑegrinari a dño:qᷓ;diu viuit in coꝛpoꝛe qõ ſa ſignari debet.Quid em̃ ꝓdeſt ſi de anule T uenmn coꝛrumpit᷑ ⁊ aggrauat animã. Lanto minoꝛ aureo ſigillum facias:⁊ putridas paleas in 1s Caltneemnn ſit timoꝛ: quãto patria quo tendimꝰ ꝓpioꝛ. tus recondas:Quid ꝓdeſt ſi ſignũ chꝛiſti in iler hunnguin Aaioꝛ em timoꝛ debet eſſe ꝑegrinantiũ:mi fronte ⁊ in oꝛe geſtamus:⁊ int in anima ci ankumnrim noꝛ ꝓpinquãtiũ:nullus puenientiũ.Sic ⁊ ti mina ⁊ peccata recõdimus: Qui enim male nedunen moꝛ ꝑducit ad charitatẽ: ⁊ pfecta charitas fo cogitat: male loquit᷑:male operat᷑:ſi ſe emẽ/ mminäſaz. ras mittit timoꝛẽ. Timeat aũt chꝛiſtianꝰnõ dare noluerit: quãdo ſe ſignat:peccatũ illiꝰ MQnuuuſnein Zud.i⁊. eos qui coꝛpus occidũt et poſtea nõ habent nõ minuit᷑ ſed auget᷑. ulti enim dum ad In li. xo. bo / bidamni. AQAluid faciãt: ſed eum qui habet poteſtatẽ et funtũ aut ad adulreriũ vadunt:ſipedem im ee eniſgle ppreend. Pugermg chpanls: Poopterch dolcesdetge Ger znine. ctalnsg Lolgtinsdice meisſenuib⸗ Mepantceo honelizde ngelog aroſnesg u⸗ habeiinte immm — „ . BGer. Cc. xv. Dñica decima py trinitatis:G pegerint ſignant ſe:⁊ tamẽ de malo ope re non reuocant ſe: et neſciunt miſeri qꝛ includũt in ſe magis dęmones q; exclu / dunt. Qui auteʒ a ſe cum dei adiutoꝛio vitia ⁊ peccata repellit:et quod bonum eſt cogitare ſimul ⁊ implere cõtenderit: iuſte ſignum crucis labijs ſuis apoonit: quia talia opera conatur agere quę ſi/ B gnum chꝛiſti mereant᷑ accipere.Et quia 1. Corj. 4. Icriptuʒ eſt: Regnũ dei nõ eſt in ſermo/ Jacobi. 2. fini trn echniſtiniſt lftonnegan⸗ noöufig lopenchi 4. vos añ oĩa digelodr Diedietiet Uckikindd rarteicn chmuuene lueis:dh nnnnd Pitetidco nugnnt0 De cõſe.diſ. C PS. 14. Exo. 25. Ecẽci.20. ne ſed in virtute.Et iterum: Fides ſine operibus moꝛtua eſt:vt nomen ch iſtia/ num non ad iudiciũ ſed ad remediũ ha/ beamus:cõuertamus nos ad opera bo/ na dum in noſtra ſunt poteſtate reme/ dia.Et vt hęc deo auxiliãte poſſitis im/ plere:pacem ⁊ ipſi habete:⁊ eos qui diſ/ coꝛdes ſunt ad cõcoꝛdiã reuocate:M0en dacium fugite:periurium velut moꝛtem ꝑpetuam nolite facere. Ante omnia ſi/ cut iam ſupꝛa dictum eſt:ſcõᷣm vires ve⸗ ſtras elemoſynam pauperibus exhibe⸗ te:oblationes quę in altario conſecrent᷑ offerte. Erubeſcere debet homo idoneꝰ ſi de aliena oblatione communicauerit. Qui poſſüũt aut cereolos aut oleum qð in cicindelibus mittat᷑ exhibeãt. Sym/ bolum vel oꝛationem dominicã et ipſi tenete: et filijs veſtris oſtendite. Nam neſcio qua fronte ſe chꝛiſtianum dicat: qui paucos verſus ĩ ſymbolo vel in oꝛa/ tione dominica parare diſſimulant. Fi/ lios quos in baptiſmo excipitis:ſcitote vos ſfideiuſſoꝛes pꝛo ipſis apud deum extitiſſe.Et ideo tam illos qui de vobis nati ſunt:qᷓ; illos quos de fonte excipi/ tis ſemper caſtigate atq; coꝛrigite:vt ca- ſte ⁊ iuſte et ſobꝛie viuat. Et voſipſi ita agite: vt ſi vos filij veſtri imitari volue/ rint: non vobiſcum in igne ardeant: ſed ſimul vobiſcum ad pꝛęmia ęterna per/ ueniant. Qui cauſas audiunt iuſte iudi cent:nec munera ſuper innocentes acci/ piant:quia munera excecant coꝛda ſapi entum:⁊ immutant verba iuſtoꝛum: ne foꝛte dum acquirunt pecuniam perdant animã ſuã. Hemo em̃ habet iniuſtũ lu/ crum ſine iuſto damno. Abi lucrum:et ibi damnũ. Lucrum ĩ arca: damnum in conſcientia. Hullus ſe inebꝛiet: nemo in re qᷓ; opoꝛtet: ne per ebꝛietatem et ſuam et illius animã perdat émni die domi/ nico ad eccleſiam cõuenite. Si enim in⸗ fęlices iudęi tanta deuotione celebꝛant ſabbatum vt in eo nulla opera terrena exerceant: quãtomagis chꝛiſtiani in die dominico ſoli deo vacare ⁊ ꝓ animę ſuę ſalute debent ad eccleſiam conuenire? Quando ad eccleſiam conuenitis: pꝛ’o peccatis veſtris oꝛate. Holite rixas cõ/ mittere:nolite lites et ſcandala concita/ re. Qui ad eccleſiam veniens heęc fece/ rit: ibi ſe litigando vulnerat vbi ſe oꝛan do ſanare potuerat. In eccleſia ſtantes conuiuio ſuo co gat alium amplius bibe nolite verboſari: ſed lectiones diuinas patienter audite. Qui enim in eccleſſa verboſari voluerit:et pꝛo ſe et pꝛo alijs redditurus eſt rationem: dum verbum dei nec ipſe audit nec alios audire per/ mittit. Et decimas de fructibus veſtris eccleſijs reddite.Qui fuit ſuperbus ſit humilis: qui erat adulter ſit caſtus: qui ſolebat furtum facere:vel res alienas in uadere: etiam de pꝛopꝛia ſubſtantia in- cipiat pauꝑibus erogare.Qui fuit inui/ dus ſit beniuolus. Qui fecit iniuriam: cito veniam petat. Cui iniuria facta eſt cito dimittat.Quotiens aliqua inſfirmi tas ſuꝑpuenerit:coꝛpꝰ et ſanguinẽ chꝛiſti ille qàͥ ęgrotat accipiat: et inde coꝛpuſcu/ lum ſuum vngat: vt illud quod ſcriptũ eſt impleatur in eo: Inflrmatur aliquis Jacobi.5. inducat pꝛeſdyteros et oꝛent ſuper eum vngentes eum oleo: et oꝛatio fidei ſal/ uabit infirmũ:⁊ alleuiabit euʒ dominꝰ: et ſi in peccatis ſit:dimittent᷑ ei. Tidete fratres:quia qui in infirmitate ad eccle/ ſiam cucurrerit:⁊ coꝛpoꝛis ſanitatem re cipere ⁊ peccatoꝛum indulgentiã mere/ bitur obtinere. Cum ergo duplicia bo/ na poſſint in eccleſila inueniri:quare per ſᷣcãtatoꝛes: ꝑ fontes ⁊ arboꝛes ⁊ diabo/ lica filateria: per characteres et aruſpi/ ces ⁊ diuinos vel ſoꝛtilegos multiplicia ſibi mala miſeri homines conantur in- ferre? Sicut iam ſupꝛa diximus filios et omnes familias veſtras adͤmolete fra⸗ 1 RE Bancti Augul tres ſemper: vt caſte ⁊ iuſte ac ſalubꝛiter viuant:Nec ſolü eos verbis ſed etiã ex/ emplis ad bona opera pꝛouocate. Ante omnia vbicunq; fueritis: ſiue in domo: ſiue in itinere: ſiue in conuiuio: ſiue in cõſeſſu: verba turpia ⁊ luxurioſa nolite ex oꝛe vr̃o ꝓferre: ſed magis vicinos et ꝓximos veſtros iugiter admonete: vt ſemper quod bonum eſt ⁊ honeſtum lo⸗ qui ſtudeant:ne foꝛte detrahendo:male loquẽdo ⁊ in ſanctis feſtiuitatibus cho/ ros ducendo:cantica luxurioſa ⁊ turpia ꝓferendo de lingua ſua:vnde debuerãt deum laudare: inde ſibivulnera videã/ tur infligere. Iſti enim infęlices⁊ miſeri homies qͥ ballationes ⁊ ſaltatiões ante ipſas baſilicas ſanctoꝛum exercere nec metuunt nec erubeſcunt:Et ſi chꝛiſtiani ad eccleſiam venerint: pagani de eccle/ ſia reuertunt᷑: qꝛ iſta cõſuetudo ballan/ di de paganoꝛum obſeruatione reman/ ſit.Et iam videte qualis eſt ille chꝛiſtia/ nus qui ad eccleſiam venit oꝛare: et ne/ glecta oꝛatiõe:ſacrilega verba pagano/ rum non erubeſcit ex oꝛe pꝛoferre. Vi⸗ dete tamen fratres chariſſimi: ſi iuſtum eeſt vt ex oꝛe chꝛiſtianoꝛum vbi coꝛpus Lobie. chꝛiſti ingreditur: luxurioſum canticum quaſi venenum diaboli pꝛoferat᷑: Ante omnia quicquid vultis vobis ab alijs fleri:hoc alijs facite.Qð vobis ab alijs non vultis fieri:nulli alij feceritis.Quã rem ſi volueritis implere: ab omni pec- Cato poteſtis veſtras animas liberare: 5 qꝛ ⁊ qͥ litteras non nouit:iſtas duas ſen tentias memoꝛiter teneat:⁊ cum dei ad/ iutoꝛio operibꝰ et põt et debet implere. Et licʒ credã ꝙ illa infęlix conſuetudo ꝗᷓ de paganoꝛũ pꝛophana obſeruatiõe re- manſit: iam nobis caſtigantibus et de locis iſtis fuerit deo inſpirante ſublata: tamẽ ſi adhuc agnoſcatis aliquos illam ſoꝛdidiſſimam turpitudinem de hinni/ cula vł ceruula exercere:ita duriſſime ca ſtigate vt eos pęniteat rem ſacrilegam cõmiſiſſe.Et ſi quãdo luna obſcurat᷑ ad/ huc aliquos clamare cognoſcitis:⁊ ipos aghmonete denunciantes eis quod gra/ ue ſibi peccatum faciunt: quando luna tini de tempoꝛe quęe deo iubente certis tempoꝛibus ob/ ſcuratur: clamoꝛibꝰ ſuis a maleſcis ſa⸗ crilego auſu ſe deſenſare poſſe confidũt. Et ſi adhuc videtis aliquos:aut ad fon⸗ tes:aut ad arboꝛes vota reddere:⁊ ſicutx iam dictum eſt:ſoꝛtilegos etiam et diui/ nos vel pꝛęcantatoꝛes inqrere:filiateria etiam diabolica et characteres aut her/ bas vel ſuccos ſibi aut ſuis appendere: duriſſime tanta eoꝛum peccata increpã/ tes dicite: quia quicunq; fecerit hoc ma luiꝶ: perdit baptiſmi ſacramentum.Et quia audiuimus quod aliquos viros vel mulieres ita diabolus circũueniat: vt quinta feria nec viri opera faciant: nec mulieres laniſicium: coꝛam deo et ſanctis angelis eius conteſtamur: quia quicunq; hoc obſeruarevoluerint:niſi ꝑ pꝛolixam et duram pęnitentiam tale ſa- crilegium emẽdauerint: vbi arſurus eſt diabolus ibi et ipſi damnãdi ſunt. Iſti em̃ infęlices⁊ miſeri qui in honoꝛe iouis qnta feria opera non faciunt:non dubi/ to ꝙ ipſa opera die dominico facere nec erubeſcunt nec metuant. Et ideo quoſK/ cunq; tales eſſe cognoueritis:duriſſime caſtigate. Et ſi ſe emendare noluerint: nec ad colloquium nec ad conuiuium veſtrum eos venire permittite. Si vero ad vos pertinent: etiaʒ flagellis cędite: vt vel plagam coꝛpoꝛis timeant: qui de animę ſuę ſalute non cogitant. Nos em̃ fratres chariſſimi cogitantes periculum veſtrum paterna vos ſollicitudine ad⸗ monemus. Si nos libenter auditis et nobis facietis gaudium: et vos fęliciter peruenietis ad regnum. Quod ipſe pꝛę- ſtare dignetur: qui cum patre et ſpiritu ſancto viuit et regnat in ſęcula ſęculo/ rum: Amen. eadem dominica: De chꝛi/ Senno ſtiano nomine:Sermo. II Cc. xvI. R dele Enano att s copote Itnoluene Frtoln Gucſum nun olal pfe nenne debe ſoge Cort unentnte Ceſuheami agunenuee i, Acnoſa ſoocn eiaſolüch ttp ctepotoluſ⸗ lichinoſpen ſes umuson lnnon oos 6ontaanine bck. Auue⸗ Thesſane ſoihdeanin onoclorura Gan. Nred loniamise⸗ ſatperdeiurn Mogtenn Pocopore l⸗ lolnapeucs Malten no ftetegnadit Mnpatigtur aßlus poe mine hbors nchltute kungern 5 – Moennn lnendi hundete dubaleſn IAſfurunt . Pardigh Mlicis,, fecorfci galtatſ, alarſan cunetdil igeſlannn lans authen sappendee enboemn Awennun. Se. igos nid rünenr. Pera fzcan an deoe amur: u berinenigg nam neleſ- larſums e idiſunr honoretous nenondubi loſacgener Eideoquoh ns:danſine renoluenur: CoNuiuiun Me. Slpen klaggtr eant:qulde ut. Bosen Spenalun Cmudinens r Wdins4 tyost obpeſt⸗ meetſont n ſu⸗ Decht N 1Dec⸗ 4 1 RR* X Audeamas fratres chariſſimi: ⁊ deo gratias agimus: quia ᷣm Vdeſideria noſtra vos incolumes inuenire meruimꝰ.Et vere fratres: iuſte et merito pater gaudet quotiens filios ſuos ⁊ coꝛpoꝛe ſanos ⁊ in dei timoꝛe de/ uotos inuenerit. Et quia tam de veſtra q; de noſtra ſalute duplicatum nobis gaudium nunc pietas diuina conceſſit: quod ad ꝓfectum animarũ veſtrarum pertinet debemus charitati veſtrę ſug⸗ gerere.Opoꝛtet fratres chariſſimi to ta mentis intentione inqrere vel intelli/ gere ſtudeamus quare chꝛiſtiani ſumuſ: et quare crucem chꝛiſti in fronte poꝛta/ mus. Agnoſcite et intelligite fratres: nõ ideo chꝛiſtiani facti ſumus vt de iſta tm̃ vita ſolliciti ſimus. Sicut enim di/ 1Corj.iS. cit apoſtoluſ:Si enim in hac vita tantũ in chꝛiſto ſperãtes ſumus: miſerabilio/ res ſumus omnibus hominibus. Qui enim non cogitat niſi de iſta tantũmo/ do vita: animalibus et pecoꝛibus ſimi/ un 5 P lis eſt. Quid em̃ quęrunt animalia: niſi mãducare: bibere:luxuriari: ⁊ doꝛmire: Tales ſunt qui plus cogitant de carne ſua q; de anima: qui plus diligunt gu/ lam ac luxuriam qᷓ; caſtitatem atq; iuſti/ ciam. Scire debetis fratres chariſſimi: quoniam ideo chꝛiſtiani facti ſumus:vt ſemper de futuro ſęculo: ⁊ ð ęterno pꝛę/ mio cogitemus: Et plus pꝛo anima qᷓ; pꝛo coꝛpoꝛe laboꝛemus: quoniam caro noſtra paucis annis erit in mundo:ani/ ma autem noſtra: ſi bene agimus: ſine ſine regnabit in cęlo. Si vero qð deus non patiatur: ſi mala opera exerceamꝰ*: et plus pꝛo carnis luxuria qᷓ; pꝛo ſalute animę laboꝛemus: timeo ne quãdo bo/ ni chꝛiſtiani cum angelis accipiuntur in vitam ęgrernã: nos qð abſit ſᷣcipitemur in gehennam. Mõ nobis ſufficit fratres ꝙ chꝛiſtianum nomen accepimus ſi bo/ na opera non fecerimus chꝛiſtiana. Illi enim ꝓdeſt ꝙ chꝛiſtianus dicit᷑: qui ca/ ſtitatem diligit:ebꝛietatem fugit:ſuper/ bieam deteſtat᷑: inuidiam velur venenũ diaboli reſpuit. Ille vere chꝛiſtianus eſt qui furtum non facit: qui falſum teſti/ decima py trinitatis moniũ non dicit: qui nec mentitur nec periurat: qui adulterium non cõmittit: qui ad eccleſiam frequẽtius venit: qui de fructibus ſuis non guſtat niſi pꝛius ex ipis deo aliquid offerat:qui decimas annis ſingulis erogandas pauperibus reddit: qui ſacerdotibus ſuis amoꝛem impendit: qui omnes homines ſicut ſe ipſum diligit: qui nullum hominẽ odio habet. Ille vero non ſolum chꝛiſtianus eſt: ſed ipſe chꝛiſtus in illo habitat:qui ſtateras doloſas et menſuras duplices velut gladium diaboli pertimeſcit. Ille bonus chꝛiſtianus eſt: qui quando ad eccleſiam venit:⁊ oblationem quę in al- tario mittatur exhibet: et pauperibus ſcõm ꝙ vires habet argentum poꝛrigit aut buccellam: Qui peregrinos ĩ domũ ſuam excipit: Qui hoſpitibus pedes la- uat:Qui non ſolum lites non concitat: ſed etiam diſcoꝛdes ad concoꝛdiã reuo/ cat:AQui maioꝛibꝰ⁊ parẽtibus honoꝛẽ ⁊ amoꝛẽ verę charitatis impendit: Qui ⁊ iſe caſte viuit:⁊ filiosvł vicinos ſuos vt caſte ⁊ ſobꝛie viuãt: ⁊ vᷣbis admonet: ex exẽplis docet. Ille bonꝰ chꝛiſtianus eſt: q quotiẽs ſanctę ſolẽnitates veniũt: vt ſecuriꝰ cõmunicet ante plures dies caſti tatẽ cũ ꝓpꝛia vxoꝛe cuſtodit:vt ſincera ⁊ ſecura cõſcientia ad altare domini caſto coꝛpoꝛe ⁊ mundo coꝛde pꝛeſumat acce/ dere:cQui ſymbolũ et oꝛationem domi/ nicam memoꝛiter tenet:et filios vel ſili⸗ as ſuas vt ipſi teneant ſideliter docet. Ecce audiſtis fratres quales ſint chꝛiſti/ ani boni.Et ideo quãtum poſſumus cũ C. dei adiutoꝛio laboꝛemus vt nomen chꝛi ſtianum non ſit falſum in nobis: nec in nobis chꝛiſti ſacramenta patiantur iniu riam:ſed ſemper opera chꝛiſtiana ⁊ cogi temus in coꝛde et impleamus in opere. Nam ille chꝛiſtianus qualis eſt: qui vix aliquando ad eccleſiam venit: et quan- do venerit non ſtat vt oꝛet pꝛo peccatis ſuis:ſed vt cauſas dicat: aut lites et ri- xas cõcitet: ⁊ ſi locum inuenerit vſq; ad vomitum bibit:et poſtq; ſe inebꝛiauerit ſurgit quaſi phꝛeneticꝰ inſanus diabo/ lico moꝛe ballad ⁊ ſaltare: einit abs . ẽð . s . Be er. CC. xVII. Dñica XI. py trinitatis: S cr.. turpia ⁊ amatoꝛia vel luxurioſa canta- Mon autem eam foꝛtem inuenit: ſed in- ſ hrienn⸗ re. Iſte talis nõ dubitat furtum facere: ueniendo foꝛtem fecit. Ham vt eam in⸗ (coonſtn adulterium non timet admittere: fal · ueniret: nonaginta nouem dimiſit in Matts. 1. Auaden ſum teſtimoniũ dicere: maledicere: per· montibus: et quęſiuit vnam quę erra/ lſt. iurare. Siue viri ſiue mulieres qui talia uerat:⁊ humeris ſuis impoſitã ad ouile Geſaccune opera faciunt: non ad remedium ſed ad pꝛopꝛiũ reuocauit. Lanam et linum fe/ iin: iudicium:chꝛiſtianum nomen et baptiſ/ cit manibus ſuis. Lanificam et liniſicã (equidag mi ſacramenta ſuſcipiunt: ⁊ niſi pęniten matronam iſtam ſanctus ſermo deſcri/ N uine D tiam egerint:in ęternum peribũt. Ecce bit. QAueris foꝛte a nobis:quid ſit lana: kant fratres oſtendimus vobis quales ſint quid linum? Lana carnale aliqͥd linũ vo Donrenditl chꝛiſtiani boni:et quales ſint mali.Et ſpiritale ſigniſicat: quia in oꝛdine veſti,-/ rn enenltpe ideo quos bonos videtis: imitamini: mantoꝛuũ: interioꝛa ſunt linea veſtimen- iſaunſuma quos vero malos eſſe cognoſcitis:caſti / ta lanea vo exterioꝛa. Lana etiã de cõ⸗ Gtomtpienu gate ſemper: increpate: coꝛrigite: vt de mixtione animaliũ naſcit᷑: Linum vero L gemete pꝛofectu veſtro ⁊ de illoꝛum perfectione ſine carnis voluptate de terra pꝛocreat᷑: zufuhe duplicem mercedem habere poſſitis. ideo caſtitatis imaginem pferre videt᷑: itenf OQui ergo boni ſunt:caſti:ſobꝛij: humi/ intantũ vt ſacerdotes veteris teſtamen Exo. 28 4 ſeſtopu⸗ les ⁊ benigni: deo auxiliante ꝑſeuerent ti ex pꝛęcepto legis:ꝓpter caſtitatis in/ ſesdomeſic in operibus ſuis bonis. Qui vero ope- dicium: lineis ſemoralibus vterentur. lurſeu ra mala faciunt: cito ſe coꝛrigant anteq Ergo in lana carnale aliqd: in lino vero bchetet illoꝛũ animę de hac luce diſcedant:quo/ ſpiritale ſigniſicat᷑. Pꝛo laude etiam po enſcnc . niam ſi ſine pęnitentia moꝛtui fuerint nunt᷑.Inuenis enim hominẽ poꝛrigen/ Eeeitit non veniũt ad vitam ſed pꝛęcipiant᷑ id tem manu elemoſynas pauperi: necta/ ien moꝛtem. De qua pęna nos pius domi/ men de deo ibi cogitantẽ:ſed hominibꝰ 3 i nus liberare dignetur: qui cum patre et placere cupientem: laneam veſtem quę D . ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſe⸗ videri poteſt: habet: interioꝛem lineam Gcl cula ſęculoꝛum: Amen. en habet. Inuenis alium dicentem ti/ ſain Nꝛouer. z1. vominica vngecima: de eo 88 ecckeſtam ire: aut n biliter canns nn CC. xvI. quis inueniet vc. Sermo mo⸗ ca. Hon nouit neq; commnendak malis opera mulier iſta. Inuenit heęc mulier la thnnſon Ccleſia catholica fratres charil⸗ nam er linum et fecit vtile. Multi inue⸗ irtnnl ſimi non ſolum poſt aduentum miunt: ſed non faciunt vtile manibus llnie domini ⁊ ſaluatoꝛis noſtri pꝛędi ſuis. Cuʒ libenter auditis inuenitis: cũ Unnſiopen cata eſt:ſed etiam ab initio mundi mul/ bene viuitis facitis. Bꝛachia ſua flrma/ ſtmolot tis figuris et ſacramentis ſecretioꝛibus nuit in fuſo. De fuſo iſto quod dominus Eioder. 1. (iam deſignata.Naʒ ⁊ in ſancto abel eccleſia dederit: dicam:neq; iſta laniſicia ſunta Lathn⸗ catholica fuit: ⁊ in noe:⁊ in abꝛaham:et viris aliena. In fuſo lanificium ſignat: leſt izi⸗ in reliquis vſq; ad aduentum domini in laniſicio bonuʒ opus tanqᷓ; caſte mu/ J en ſaluatoꝛis. De ipſa enim ait ſalomon: lieris et matronę impigre. Diligenter Cuyloſ Mulierẽ foꝛtem quis inueniet:cà– tamẽ attende in lanificio duo inſtrumẽ Eenindann dixit:quis inueniet: difficultatem inue/ ta: colum et fuſum. In colo lana inuo⸗ bſſorpan niendi non impoſſibilitateʒ opoꝛtet in, luta: quę ſilo ducenda trãſeat in fuſum. lt Dedet telligi. Mulier iſta foꝛtis: eccleſia eſt. Quod in colo inuolutũ eſt: adhuc in ſi / lagan Quomodo nũc eſt foꝛtis quę ab initio niſtra ⁊ nonduʒ in fuſo eſt. Quod in fu/ hemure out mundi tantis tribulationibus fatigat᷑: ſo collectuʒ eſt: iam pꝛeteritũ eſt. Opus Pscen c.5i.e z tamen non vincit᷑: Mulierem foꝛtem ergo tuum in fuſo ſit: nõ in colo. In co/ üond quis iueniet: Quis alius niſi chꝛiſtus? lo enim eſt quod facturus es: et in fuſo ſeunn ttgeſe nlrüiflin . Pungieh Ameii MkAinnm edelmpnng Den öſenenie Sharitthumg. ladnlnodn Noluutegungr bomnienen 1ooel deetn umniſckbennir Wen kene Tuundnent ſantenadan nandicuin Pbüue nteongd 1bobeeſnemmn Nentdetnlon mnie Daliin mmenneu nsnnlnaln awosdonils Riunicrinn Pnnöaiz P 4 —„ 5 7. — . 5 . Piouer. 1 S . . .. M — 4. quod feci. Quod pendet in colo ad fu traijciendum eſt: non autem quod collectuʒ eſt in fuſum: ad colum reuocandũ eſt. Ergo vide quid agas: vt habeas in fuſo: vt bꝛa // thia tua firmes in fuſo: quod te conſoletur: quod te confirmet: quod tibi det flduciam depꝛecandi ⁊ ſperandi. Sequit᷑: anus ſu/ as aperuit pauperi. Eia fratres exexcete la- nificium ſanctum. Si quis habet plènũ cel- larium: plenum hoꝛreum: Omnia iſta in co lo ſunt:tranſeant in fuſum. In ſiniſtra ſunt q;diu pauperibus non erogaueriſ:at vbi c/⸗ peris elemoſynam facere: tra ſerunt᷑ ad dex⸗ terã: ⁊ fit opus vnde veſtis fieri poſſit. Om/ nes domeſtici eius veſtiti ſunt. Mũquid de nuditate ſeruoꝛum ſuoꝛum ſollicitus erit vir eius habens coniugem talem? Quis eſt iſte vir:niſi chꝛiſtus:aut quę eſt cõiunx niſi eccle ſia? Veſtiti ſunt quotquot in chꝛiſto bapti/ zati ſunt. Et boni ſerui ⁊ mali: veſtiti ſunr. Non ceſſat illa mulier omnes veſtire:vt ne/ mo queratur ⁊ dicat:ideo nõ ſum bene ope/ ratus:quia non ſum bene veſtitus. Dupli/ cia pallia fecit viro ſuo. Pallia laudes ſi ſides ⁊ cõfeſſiones. Laudas — hominem. Dupliciter laudas: ⁊ ſimpliciter laudas. Dupliciter: quia homo eſt ⁊ deus. Simpliciter:vt non ſis fictus. Sotinꝰ a quo heretici fotiniani apellant᷑: q̃ſi ſimplex pal/ liu fecitviro ſuo. Solũ em̃ hominẽ credidit: chꝛiſtũ deiũ colere noluit. Exiſtit alter tex?s viro ſuo pannoſũ palliũ. Ait em̃:chꝛiſłèdeꝰ eſt uñ: oino homis nihil habens: hoc mani⸗ chei dicunt. Fotiniani dicunt:homo tm̃ eſt. Manichei dicüt: deus tm̃ eſt. Ecce de qli ecdeſia qᷓ; pᷣcioſa veſtimẽta ꝓcedunt.Et ꝓ/ ptera de illa ſcriptũ eſt: ꝙ duplicia pallia fe/ cerat viro ſuo. DHuplicia pallia.Conſfitemur enim deum in homine:⁊ hominẽ in deo.De byſſo ⁊ purpura veſtimẽta ſpiritalia ſᷣpara- uit.De byſſo candidam cõfeſſionẽ:De pur/ pura gloꝛioſã paſſionẽ. Byſſum: cum deum cõſitemur:agnoſcimus. Purpuras in mar- txyꝛibus collaudamꝰ. Hos fratres quibꝰ deꝰ tim̃ bonũ cõferre dignatus eſt: vt nec de iu/ deis: nec de hęreticis naſceremur: ſed catho licę eccleſig ſilij eſſe mereremur:quãtuʒ pol/ ——, KyNr. W . , „ . 1 : XVIII. Dnica XI. pꝰ Crinitatis: B quod feciſti. Vide ergo ſi habes aliquid in fuſo. Ibi enim firmant᷑ bꝛachia tua: ibi erit foꝛtis conſtantia tua:ibi ſecurus deo dices: Da: quia dedi. Dimitte: quia Dimet: Sae ſumus deo gratias referamꝰ:qui nobis ſidẽ rectã: ⁊ ſibi placitam inſpirare vel inſinuare dignar' ẽ: Et totis viribꝰ:qꝛ fides ſine ope/ ribus nos ſaluare nõ põt.Ad ſpiritale lani / ſicium illud: noſtros aios pareʒ.ꝰ Jugiter ideo elemoſynas facientes: de colo trahere feſtinemꝰ ad fuſum: ⁊ de ſiniſtra trãſferamꝰ ad dexterã: vt ꝑ elemoſynas pauperũ ſtoll vvnuſquiſq; noſtrũ pparet in ęternũ:vt ſicut 2. Cor:.⸗ dicit aplus: in cęleſti conuiuio veſtiti ⁊ non nudi inneniamur: ne nobis dicatur: Amice Mat. 22. quomodo huc intraſti non habens veſtem nuptialẽ? Sed mag ab auditu malo libera/ ti:illam fęlicem ⁊ deſiderabilẽ vocem audire mereamur: Venite benedicti patris mei ꝑ- Warth. 2. cipite regnum quod pſᷣparatũ eſt ab oꝛigine mundi:qð ipſe ſſtare dignet᷑. ¶ In eadem dñica: De audiedo:et muliere foꝛti be dei Sermo Der. II C. gVUiII. Ogo vos fratres chariſſimi: vt m * HWM onſuetudinẽ fideliũ cum ſilentio et uiete ea quę vobis pᷣdicant᷑ accipiꝰ tis. Rnimus enim noſter quãdo donante eo aliquid potuerit de lectione ſanctarum ſcripturarũ concipere: ſpiritalem nidum in coꝛdibus veſtris deſiderat inuenire.Et ideo velut caſtiſſimi turtures diuina verba ſan- ctiſpiritus feruoꝛe in nidum coꝛdis veſtri fo⸗ uere cõtendite:nec ꝑmittatis vt in vobis ſe- men verbum dei peccatoꝛũ frigoꝛe congele/ ſcat. Pꝛopter illud qð ſcriptum eſt: Abun/ Wattð. 24. dauit iniquitas:refrigeſcir charitas. Eſtote magis ſicut dicit apoſtolus: Spũ feruẽtes. Bo. 12: Quomõ enim columbę vel turtures poſtqᷓ; genuerint oua: ſi illa ꝑmiſerint refrigerari: ꝑdẽt fructũ illoꝛũ: Ita ⁊ vos ſi cõceptũ ver/ büũ dei ꝑ obliuionẽ refrigerari ꝓmittitl:deſi/ rabilem fructſũ habere nõ poteſtis. Pꝛeſtate invobis niduũ ſermonibꝰ ſanctis:ſᷣm qð ſcri/ ptum eſt: Turtur inuenit ſibi nidum vbi re- NPõͤ. Sʒ. ponat pullos ſuos.Et quoniam nobis ſcri/ B ptura ſalomonis cõmendat mulierem ma gnã: habentẽ magnũ virũ dicens: Mulierẽ foꝛtẽ quis inueniet:? Ideo de hac ᷣm tenoꝛẽ pauca ꝗᷓ deus dignat᷑ ſuggerere:auribꝰ vfis cupimus intimare. Mulierẽ foꝛtem quis in- ꝛouer. zi⸗ ueniet: Difficile eſt inuenire eam: et difficio····⸗ le eſt neſcire eam. Nonne ipſa eſt ciuitas in Matto. 5. monte quę abſcondi nõ poteſt? Quare ergo =ò ”õ“õ R Ber. CC.xIX. Dñica XII. p' Trinitatis: Ger. I. dictũ eſt: quis inueniet: cum dici debuerit: quis non inueniet:? Sed tu ciuitatẽ in mon/ te poſitam vides. Ut autem in mõte poni/ Matth. 18. tur: inuenta eſt. Ipſa eſt enim ouis illa quę pierat.Et reuera fratres ecclłia catholica eſt: quę iaz illuſtrata eſt:quis ergo eã nõ videt: Qnñ latebat:quis eam iueniebat: Situt em̃ iam dicta eſt ipſa ciuitas:ita⁊ ouis quã per/ ditam quęſiuit paſtoꝛ. Jpe paſtoꝛ mons eſt: ouis ergo in humeris eius ciuitas eſt in mõ/ te. Facile eſt eam videre collocatã in mon- te. Quomõ aũt eam inuenires cum lateret inter vepꝛes ⁊ ſpinas vtiq; delictoꝛũ ſuoꝛũ: Ibi eaz quęſiſſe magnũ: ibi inueniſſe mira/ bile eſt:hęc ouis difficilis:cõmendat᷑ inuen/ tio:cum dicit᷑: Mulierem foꝛtem quis inue/ niet:id eſt eccleſiã. Quis nõ videt eam iam a chꝛiſto inuentã:iam eminentẽ: iam cõſpi/ cuam:iam gloꝛioſam:iam oꝛnatam: iam lu/ cidam:⁊ vt cito explicẽ toto terraꝝ oꝛbe dif/ fuſam? Mulierẽ iſtã eccleſiã qui quęſiuit et inuenit:chꝛiſtus agnoſcit᷑.Et poſtq; eam in/ uenit:non ſolũmõ de ſpinis peccatoꝝ ſuoꝝ eripuit: ſed etiã lapidibus pᷣcioſis oꝛnauit. Ideo de ipſa dicit᷑: Pꝛecioſioꝛ eſt lapidibus pꝛecioſis. Volo aliud cõmendare charitati veſtrę:quãtum capitis:quãtuʒ timeo:quã⸗/ tũq; timere debetis de his lapidibus pᷣcio/ ſis. Sunt in eccleſia lapides pᷣcioſi ⁊ ſemper fuerunt docti ſcʒ abũdantes ſciẽtia ⁊ eloquẽ tia ⁊ omni inſtructiõe legis. Pꝛecioſi plane iſti lapides ſunt:de ipſis fuit cypꝛianus:de ipſis fuit ambꝛoſius:⁊ cęteri eoꝛum ſimiles. Ex eoꝛum numero quidã errauerũt ab oꝛna/ tu huius mulieris. n eadẽ dominica: Homelia de eo qð ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm Lucam: Dixit ieſus ad quoſdã qͥ in ſe confidebãt ⁊c̃.quę habetur inter ſermones de Uerbis dñi.xxxvij. ucj. 18. ℳ . dis decimis: Sermo Sermo¶ Dominica duodecima:De reddẽ/ CC. XX. 4 ꝓpe ſunt dies in quibꝰ meſſes colli/ gere debeamus:⁊ ideo gratias agẽ/ tes deo qui dedit:de offerendis:imo reddẽ/ 16. qel. decime qig decimis cogitemꝰ. Deus em̃ qui digna/ tus eſt totũ dare: decimã a nobis dignatur repetere:non ſibi ſed nobis ſine dubio ꝓfu/ turã.Sic em̃ ꝑ ꝓphetam ipſe ꝓmiſit dicẽs: Roplttio chꝛiſto fratres chariſſimi iã Inferte inquit onmẽ decimã ĩ hoꝛreis meis Malacbie.. vt ſit cibus in domo mea:⁊ ꝓbate me in his dicit dñs. Si nõ aperuero vobis cararactas cęli et dedero vobis fructũ vſq; ad abũdan⸗/ tiã. Ecce ꝓbauimus quomodo nobis deci- mę magis q; deo ꝓſiciant. O homies ſtulti quid mali imperat deus vt nõ mereat᷑ audi/ ri? Sic em̃ dicit: Pꝛimitias areę tuę ⁊ toꝛcu/ Exo.22. laris tui non tarda bis offerre mihi. Si tar⸗ en e ndontbi dius dare peccatum eſt: quãto peius eſt nõ dediſſe: Et iterũ dicit:honoꝛa dominũ deũ Nꝛouer.. tnum ge tuis iuſtis laboꝛibus: deliba ei de fructibus iuſticię tuę vt repleant᷑ hoꝛrea tus frumento:vino quoq; toꝛcularia tua redun/ dabunt. MNon ſᷣſtas hoc gratis: qð cito reci/B pies magno cñ fgnoꝛe.Quęris foꝛte cui ꝓfi- ciat qð deꝰ accipiat redditurꝰ? Queris ite/ rum cui ꝓficiat qð pauꝑibus dat᷑? Si cedis tibi pꝛoſicit: ſi du bitas ꝑdidiſti.Decimę fra / 16.1.a. decin tres chariſſimi tributa ſũt ęggentium aiarũ. Redde ergo tributa pauperibus: offer liba/ mina ſacerdotibus. & ſi decimas non ha/ bes fructuum terrenoꝛũ: ꝙ habet agricola: qðcũq; te paſcit ingeniũ:dei eſt:⁊ inde deci/ mas expetit vnde viuis: De militia: de ne- Abi.e. gocio et de artiſicio redde decimas. Aliud enim ꝓ terra dependimus:aliud ꝓ vſura vi/ tę penſamus. Redde ergo homo: qͥa poſſi / des:redde qꝛ naſci meruiſti.Sic em̃ dicit do minus: Dabũt ſinguli redemptionẽ anima/ rũ ſuaruʒ:⁊ nõ erũt in eis moꝛbi neq; caſus. Ecce habes in ſcripturis ſanctis cautiones dñi tui ꝑ quas tibi ꝓmiſit:ꝙ ſi decimas de/ 16. q.1. decim eris:nõ ſolũ abũdantiã fructuũ recipies:ſ etiã ſanitateʒ coꝛpoꝛis conſequeris. Reple/ ꝓꝛouer.. bunt᷑ inquit areę tuę frumento: vino quoq; toꝛcularia tua redundabũt:⁊ nõ erunt in eis moꝛbi neq; caſus. Cum em̃ decimas dando d neh et terrena ⁊ cęleſtia poſſis munera ꝓmereri: quare ꝑ auariciã duplici bñdictione te frau/⸗ das? Audi indeuota moꝛtalitas. Hoſti:qꝛ C. dei ſunt cuncta quę percipis:⁊ de ſuo nõ ac/ cõmodas rerũ omniũ conditoꝛi? Non eget dominus deus: nõ pꝛęmiũ poſtulat ſed ho⸗ noꝛẽ: nõ de tuo aliquid exigit qð refundas: Pꝛimitias rerum et decimas dignat᷑ petere ⁊ negas auare?QAuid faceres ſi nouem par/ tibus ſibi ſumptis: tibi decimã reliquiſſet: AQõ certe iam factũ eſt cum meſſis tua pluui arum bñdictione ſubtracta ieinna defecit:⁊ vindemiã tuam aut grando ꝑcuſſit:aut pꝛu/ ina decoxit.Quid auide ſuwutas:? Rouem degeristt ſtenhe lleten neeriſtin , piomlliti Pluchie, gin ſtaperis pobisben pemfuuc nggroy (declne nes Bene Monnüät deoſtbid doſliere Deuse a n gialu nien ven localoꝛ⸗ Uiuendi: cima me potens horätim oboiae ſce diu finituse Bedim dumpe mani⸗ auara Ginec alterü lito din Wem Uätuäit littedin Depon duriſſin mittit. aile neert a dnn dareno banpen masns domic coagp⸗ Bern Ber. CC. xXx. R du tibi partes retractę ſunt: quia decimã dare MRũhK noluiſti. Conſtat quidẽ qð ipſe nõ dederis: aebic 16,4. 1. decime ſed tamen deus exigit. Hec enim eſt domini nobiede, iuſtiſſima cõſuetudo: vt ſi tu illi decimã non onigzfli dederis: tu ad decimã reuoceris. Scriptum RMH eſt em: Heęc dicit dñs: Quia decima agri tui ermn pmitię terrę vobiſcũ ſunt. Vidi aũt ⁊ fallere “ me exiſtimaſtis:intus in theſauris veſtris ⁊ ascfi 6. q.1. decime in domibus veſtris erit direptio. Dabis im/ Malachie.ʒ. pio militi:qð nõ vis dare ſacerdoti.Cõuer/ ninin timini quoq; ad me dicit dñs omnipotens: kboman yt aperiã vobis cataractas celi: ⁊ eſfendam znunein vobis benedictionẽ meã deſuꝑ:⁊ non coꝛrũ/ gcn, pam fructꝰ terrę veſtrę:neq; languebit vitis nralzi in agro veſtro:⁊ beatos vos dicent oẽs gen Aun 6:/1. decime tes. DHenefacere deus ſemꝑ paratus eſt: ſed nd hominũ malicia ꝓhibetur: Quia a domino olec deo ſibi dari vult omnia: et non vult ei quę eineftu u „ poſſidere videt᷑ offerre. Quid ſi diceret de: wumn dad. Aeus eſt homo quẽ feci: mea eſt terra quã offerlbe colis: mea ſunt et ſemina quę ſpargis: mea nonhu animalia quę fatigas: mei ſũt imbꝛes ⁊ plu/ tagieolt uisę: ⁊ ventoꝝ flãmina mea ſunt:meuſ eſt ſo ingedeiß lis caloꝛ? Et cum omnia mea ſint element⸗ lin dene⸗ l viuendi:tu qui manus accõmodas:ſolã de/ ns. Auld cimã merebaris. Sed qꝛ pie nos paſcit omi/ PNuntt potens deus:ampliſſimã tribuit munus la⸗ oſi boꝛãti mercedẽ:ſibi tantũ decimã vendicãs: i dictde D nobᷣ ola cõdonauit. Ingrate fraudatoꝛ ac ꝑ⸗ neanima ſide: diuina te voce cõuenio. Ecce annus iã eq calus ſinitus eſt: redde domino pluenti mercedẽ. cautiones Redime te homo dum viuis:redime te ipſe ecimes de dum potes: Redime inq; te dum pᷣcium in reapiesß manibus habes:redime te: nedum te moꝛs 1. Reple en auara puenerit:⁊ vitã ſimul ⁊ pꝛęmiũ ꝑdas. ino no gn Sine cauſa hoc dimittis vxoꝛi: quę foꝛſitan murines alterũ habebit maritũ. Sine cauſa hoc ma- 36 d4ld ,4ι⅝ rito dimittis mulier: quia aliã cupit habere pmeren vxoꝛem. Fruſtra parẽtibus ac ꝓpinquis cu/ getefau rã tuã iniũgis:nemo te poſt moꝛtẽ tuꝗ ſige⸗ Hoſtien . lit redimet: qꝛ ĩ vita tu te redimere noluiſti. ſtonott Depone iã auaricię ſarcinã de ceruicibꝰtuiſ: Pon ctt cõtemne crudeliſſimã dominã ꝗᷣ dũ te iugo luſelbo⸗ duriſſimo pmit: iugũ chꝛiſti ſuſcipere nõ per findn mittit. Sicut em̃ iugũ auarieię in infernü ß/ nipeen mere: ita iugũ chꝛiſti in cęlũ leuare cõſueuit. engr dn decime Necime enim ex debito requirunt᷑: ⁊ qui eas iciſei dare noluerit: res alienas inuaſit: Et quãti 1 lut pauperes in locis vbi ipſe habitat illo deci/ ube mas nõ dante:fame moꝛtui fuerint:tantoꝛũ din homicidioꝛũ reus ante tribunal ęterni iudi⸗ cis apparebit:qꝛ a dño pauꝑibus delegatam Dñica xII.pꝰ/ Crinitatis:G ti ſalmo: Deus maniteſte veni/ ſuis vſibus reſeruauit. Qui & ſibi aut ᷣmiũ cõparare:aut peccatoꝛũ deſiderat induigen tiã ꝓmereri:reddat decimã: ⁊ de nouẽ ꝑtib⸗ ſtudeat elemoſynã dare pauꝑibus:ita tñ vt quicqͥd excepto victu mediocri ⁊ veſtitu ra/ tionabili ſuꝑfuerit nõ luxurię reſeruet᷑: ſed ĩ theſauro celeſti ꝑ elemoſynã pauperũ repo/ nat᷑.Quicqͥd em nobiſ deus plus qᷓ; opus ẽ dederit: nõ nobis ſpecialiter dedit: ſᷣ ꝑ nos alijs erogãdũ trãſmiſit: qð ſi nõ dederimus res alienas inuaſimus. ¶ In eadem dñica:De eo ꝗð ſcriptũ BGermo I1I ſtrę:pauca de pᷣſenti pſalmo quę do/ aat dominus: gratãter accipite. DHe ieſu chꝛiſto ꝓphetatũ eſt in iſto oſalmo: vbi audiuimus ⁊ cantauimꝰ:Heus manifeſte veniet:deꝰ noſter nõ ſilebit. Itpſe em̃ dominus chꝛiſtus: deus noſter:ſiliꝰ dei: Dexboꝛtãdas mẽtes charitatis ve/ A Põ. 49 Sermo CC. KXK. NPõ. 4. Pꝛimo aduẽtu:venit occultus:Secũdo ad/ uẽtu: veniet manifeſtꝰ. Quãdo venit occul⸗ tus:nõ innotuit niſi ſeruis ſuis.Quãdo ve/ niet manifeſtus: innoteſcet bonis et malis. Quãdo venit occultus: venit iudicandus. Qñ veniet manifeſtꝰ: veniet iudicaturꝰ. De/ niq; tũc cum iudicaret᷑ ſiluit:⁊ de ſilentio eiꝰ ꝓpheta ſdixerat: Sicut ouis ad imolandũ Eſa. 55. ductus eſt: ⁊ ſicut agnꝰ coꝛã tondẽte:ſic non aperuit os ſuũ. Sed deus noſter manifeſte veniet:deus noſter ⁊ nõ ſilebit. Hõ quomõ ſiluit quãdo iudicãdus erat: ita ſilebix quã/ do iudicaturus erit. Et nũc nõ ſilet:ſi ſit qui B audiat.Sed dictũ eſt:Luũc nõ ſilebit quãdo Apodo em̃ quando dicunt᷑ ſcepta dei:qui/ buſdã in riſum veniũt.lt quoniã qð ꝓmiſit deus mõ non oſtẽdit᷑: ⁊ qð minat᷑ mõ nõ vi/ det᷑:qð pſcipit irridet᷑. Modo em̃ fęlicitatem queę dicit᷑ huiꝰmundi:habent ⁊ mali.Infęli/ citatem queęe dicit᷑ mũdi huiꝰ:habent ⁊ boni. Attendũt homies qui credũt pᷣſentia ⁊ non credunt futura:qm̃ iſta bona ⁊ mala pſentis ſeculi ꝓmiſcue habent᷑ bonis ⁊ malis.Si di uitias optant: vident habere diuitias ⁊ peſ/ ſimos homiès:⁊ bonos homiĩes. Vidẽt etiã ſi exhoꝛrent pauꝑtatẽ ⁊ miſerias hui ſeculi: laboꝛare ĩ his miſerijs nõ ſolũ bonos etiã maloſ:⁊ dicũt ĩcoꝛde ſuo:qꝛ res hũanas deꝰ vocem eius agnoſcent:⁊ qui mõ cõtemnũt. nec reſpicit nec regit: ſed oĩno ĩ intimo quo/ dam mundi huius fundo dimiſit nos caſibꝰ volui:nec aliquã ꝓuidentiã exhibet nobis: Ac per hoc ſit in illis cõtemptus pᷣcepti:qͥa nonvident manifeſtationẽ iudicij. Nerũta/ men etiaʒ modo deber quiſq; attendere:qͥa quando vult deus reſpicit ⁊ iudicat. Ad ho/ am autẽ non differt: qñ vo vult differt. Et vnde hoc:Quia ſi nunq; in pſenti iudicaret nõ eſſe crederet᷑: Si omnia in pᷣſenti iudica/ ret:nihil iudicio reſeruaret. Ad hoc em̃ mul/ ta ſeruant᷑ iudicio:⁊ quędaʒ in pᷣſentia iudi/ cant᷑:vt illi qui differunt᷑ timeant et conuer/ tant᷑. Mon em̃ amat deus damnare: ſed ſal- uare.Et ideo patiẽs eſt ĩ malos:vt de malis Zo. 1. faciat bonoſ.Sic em̃ dicit aplus:Quia reue labit᷑ ira dei ſuꝑ oẽm impietatẽ:⁊ reddet de vnicuiq; ſᷣm opera ſua.Admonet autẽ ⁊ coꝛ/ Bo. ⁊. ripit hominẽ cõtemnentẽ:⁊ dicit:An diuiti/ as bonitatis ⁊ longanimitatis contemnis: Quia bonus eſt in te:quia longanimis eſt: quia patiens eſt in te:quia differt te ⁊ nõ au fert te:cõtemnis:et oĩno nullum iudiciũ dei Abi. S. putas: ignoꝛans qꝛ patientia dei ad pęnitẽ/ tiã te adducit? Tu autẽ ſᷣm duriciam coꝛdis tui:theſaurizas tibi iram in die irę ⁊ reuela/ tionis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiq; CSm opera ſua. Quicqd ergo homo facit mõ in theſaurũ mittit: ſed neſcit quid colliget: quomõ diuites qui in theſaurũ terrę mittũt quaſi ſciunt quid colligũt:ſed neſciũt cui col ligũt. Quis em̃ poſſideat diuitias eoꝝ poſt moꝛtẽ ipſoꝝ ꝓꝛſus ignoꝛant:⁊ aliquãdo di⸗/ uitię eoꝝ ad inimicos eoꝛũ ꝑueniũt.Et ideo ſe qͥſq; fraudat nolẽs mãducare vt diteſcat: vt alius de laboꝛibus eius fluat ⁊ luxuriet᷑ ⁊- diſſoluat᷑.Quomõ ergo colligunt quidẽ ſci/ entes:ſed cui colligant neſciunt:Sic contra in theſaurũ cęleſtẽ boni quid colligãt ſciũt: mali quid colligant neſciunt. Bonus enim ponit in theſauro ceęleſti omnia opera miſe- ricoꝛdię quę fecit circa homies quibꝰ ſubue/ nit:⁊ ſcit qm̃ fidelis eſt cuſtos:qui illi ſeruat omnia quę reponit. Et non ea videt:ſed de theſauro ſuo certus eſt: quia neq; aliquid a fure ſurripit᷑:neq; ab hoſte inuadit᷑:neq; ab inimico ⁊ impꝛobo ⁊ potẽte quaſi euicto tol/ lit᷑:ſed ſemꝑ manebit: quia a dño potentiſſi mo cuſtodit᷑. Si em̃ pecunias homines ſide/ li ſeruo cõmendant ⁊ ſecuri ſũt: miſcðias ſu/ as cõmendant potenti dño et ſolliciti ſunt: Nouerunt ergo:qꝛ quicquid reponũt:totuʒ Gancti aluguſtini de tempoꝛe ibi ſaluũ eſt:qui fideles ſunt:potentię domi ni ſui ſidem iungũt.Credunt em̃ qꝛ ſeruat:⁊ iueniũt qð ſeruat.Nam ⁊ homies qui pecu/ niam colligunt: nũquid vident arcã ipſam: vt in arca pecuniã ſemꝑ colligũt ⁊ mittunt: aut infodiunt ⁊ ſeruant:? Mõ vident:⁊ tamẽ quaſi cõſcientia eoꝝ ſcit: quia ibi eſt in loco illo vbi poſuerũt.Et foꝛte iam fur tulit:⁊ va nus gaudet qui inaniter reſeruauit.In the/ ſauro autem cęleſti ſi quid poſuerimus:⁊ de domini cuſtodia ſecuri ſumus:⁊ oĩno furem nulliũ ꝓatimur: nec damnũ aliquod ſuſtine/ mus. Aali vo ⁊ ipſi mittunt᷑: vt in theſau/ ro oia mala opera ſua ſeruet illis deus.hhoc eſt qð dixit aplus: Theſauriʒas tibi iram in die irę iuſti iudicij dei. Sʒ qm̃ ſeruat᷑ quicqͥd gentes:ſicut dicit in euangelio:⁊ ſeparabit: quoſdam ponens ad dexterã: quoſdam ad ſiniſtram: et incipit iam tractare theſauros vtroꝛũq;: quid qͥſq; poſuit vt inueniat. Ve/ Matth.ꝛ5. nite benedicti inquit patris mei:ad eos qui ſunt ad dexteram:ꝑcipite regnum qð vobis paratũ eſt ab initio mũdi.Regnũ cęloꝛũ:re/ gnum ſempiternũ:ſocietatem cum angelis: ęternã vitam: vbi nullus oꝛitur: neq; moꝛit᷑ hoc ꝑcipite.Quando em̃ operaveſtra in the ſaurũ mittebatis:regnum cęloꝝ amabatis. Percipite regnũ qð vobis paratũ eſt ab ini tio mũdi. Etiã oſtẽdit illis theſauros ſuos: Eſuriui et dediſtl mihi mãducare. Sitiui et abi.s. potaſtis me. Nudus erã:⁊ veſtiſtis me.hho/ ſpes fui:et adduxiſtis me. In carcere fui: et veniſtis ad me.Eger fui:⁊ viſitaſtis me.Et reſpondent illi:Domine:quando te vidimꝰ in his neceſſitatibꝰ conſtitutũ:⁊ miniſtraui⸗/ mus tibi? Et ille: Quando vni ex minimis meis feciſtis:mihi feciſtis. Quia ergo quan/ do vni ex minimis meis feciſtis:mihi feciſt: ꝑcipite qð miſiſtis:poſſidete qð emiſti. AMi⸗/ hi em̃ ſeruatoꝛi ideo credidiſtis. Deinde cõ/ uertet ſe ⁊ ad illos qui ſunt a ſiniſtris:⁊ oſtẽ- det illis theſauros ſuoſ inanes operis boni: Ite inquit ĩ ignẽ ęternũ: qui paratus ẽ dia/⸗/ x bolo ⁊ angelis eius.Eſuriui et non dediſtis mihi mãducare.Aut ſi aliquid inueniſtis in theſauro iſto: aut aliquid miſiſtis: cogitate mali faciũt: et neſciunt. Vbi venerit deꝰnf O manifeſtus ⁊ nõ ſilebit: cõuocabit ad ſe oẽs Nõ. 49. ⁊ reddet᷑ vobiſ.Sed nunq; te inquiũt ipſi vi dimus eſurientẽ.Et ille:Quando vni exmi nimis meis nõ feciſtis:nec mihi feciſtiſ. Foꝛ te em̃ ideo mihi nõ faciebatis:qꝛ me in terra Cuntorni ſenbifeli. lei vobt Eincgloſeh hameniterr negehant. tpeniſen ginimos ne nmpolui: ckninthel oünanibu bllanenit Ehachricen Atödictu Pordoade heplcopus haberequane NS ſeik. 4 NckDnug guumſiueme ſentinfua leiwuere: ge Luncd tentinign ß ſpienie Utaniiact ſeultonn hgenltebitee (Poſanablli ocohat ſeis Cu lunstus tinpi Chagwace doninun akeignen Ur leniegope Rbonninib Motetfa Dtgia, Merquat Ecuert ntommn Maer Donini unmiſe lcitenmnn Höntennn bickinle elninlten enal tr brnnlsn Mls cino fen filinntiim wni: llher ak llsdens he unzusnbiirane gölenut guit Dbipenentden Coctbiradſecigk Klortſchanht Wie goſdang name hecun epmmener d WSneatesn eguuncdee Regnicdoiͤ umanmngas otitun neg ni gpennenute naoremehets eanickebtt 8cheſunds iuts innar Ailce Meiinsneo Nanarfiis miltone Punthleſiin õ emierninns CQuuacgoqun temhielt ſts. Delctt, 1nihtstd nes gan⸗ 1 Ulperatdse lenmn =☛ = ☛ , = — S= S= S= Ber. CC.xXI. Dñica XIII. pꝰ Trinitatis:B er. I. ambulare nõ videbatis. Lam mali eſtis:vt ſi videretis ſicut iudęi crucifigeretis.odie em̃ mali homiĩes qui conant᷑ ſi fieri poſſet nõ eſſe ecclłias vbi illis ſdicent᷑ ſᷣcepta dei:nõ/ ne et ipſum chꝛiſtũ occiderent ſi in terra vi/ uentem inuenirent? Sed audebunt dicere: quaſi illi qui neſciat cogitationes hominũ: Diſie:quando te vidimus eſurientẽ:Et ille: Quando vni ex minimis meis non feciſtis: nec mihi feciſtis. Minimos meos: ęgentes poſuerã vobis in terrã: Ego tanq; caput di/ cet:in celo ſedebã ad dexterã patris:ſed mẽ/ bꝛa mea ĩ terra laboꝛabãt:mẽbꝛa m Oin ter/ ra egebant: Mẽbꝛis meis ſi daretis:⁊ ad ca put ꝑueniſſet qð daretis.Et ſi ſciretis quia minimos meos egentes quãdo vobis in ter ram poſui: laturarios vobis inſtitui: q oꝑa veſtra in theſaurũ meũ poꝛtarẽt.Et nihil in eoꝛũ manibus poſuiſtis: ꝓpterea apud me nihil inueniſtis. Lũc ergo nõ ſilebit ſed ap/ E parebit: ideo dictum eſt: Mõ ſilebit. AModo autẽ dicit illud lectoꝛ de codice: ⁊ cõtemnit᷑. Dicit illud de oꝛe ſuo tractatoꝛ aut diſputa/ toꝛ epiſcopus:et irridet᷑. NHũquid ſic irrideri habet: quando ab ipſo iudice potentiſſimo ,Edelz. dicik᷑: VUnuſquiſq; recipiet qð fecit: ſiue bo⸗ bb.dᷣ num: ſiue malũ? Tũc dicturi ſunt homines ſera ⁊ infructuoſa pęnitẽtia: O ſi poſſemus iterũ viuere: ⁊ qð cõtempſimus audire ⁊ fa/- cere. Tunc dicent illi quos ex aduerſo cõſti- tuent iniquitates eoꝛum: ſicut dicit᷑ in libꝛo Saß.ð. ſapientię: Quid nobis ꝓfuit ſuperbia:⁊ di/ ultiarũ iactantia quid cõtulit nobis? Tran/ ſierunt omnia ſicut vmbꝛa. Videtis quia pgnitebit eos:ſed iſta pęnitentia cruciabilis nos ſanabilis. Vis habere vtilem pęnitẽtia: Modo habe. Si em̃ modo habueris: coꝛri/ geris. Cuʒ coꝛrectus fueris: fundet᷑ illic the/ ſaurus tuus vbi colligebantur mala opera tua: ⁊ implebit᷑ alius theſaurus: vbi bona opera tua colligant᷑. Sed foꝛte cõuerſus ad dominum:ſtatim moꝛieris: opera tua nulla foꝛte inuenient᷑ ĩ illo theſauro.Plane ibi in/ Zucj.⁊. uenies opera tua:qꝛ ſcriptũ eſt: Pax in ter/ ra hominibus bonę voluntatis. Deus non annotat facultatem:ſed coꝛonat voluntatẽ. Scit quia voluiſti et non potuiſti:ſic te an⸗/ notat quaſi feceris qð voluiſti. Ergo opus ẽ vt cõuertaris:ne differendo ſubito moꝛia ris:⁊ omnino nihil inueniat᷑ quod in ſſenti habeas et in futuro poſſideas: Conuerſi ad dominũ ⁊c̃. Amen. * mini ve ¶ Dominica tertiadecima:de eo ꝗqð criptum eſt: Deponentesg menda g.4. ciũ loquimi veritatẽ vnuſquiſq; cũ 5 ermo ꝓximo ſuo ⁊e Germo 1 Dogo fratres chariſſimi cũ diuina n lectio legeret᷑: audiuimus apoſtolũ dicentẽ: DHeponẽtes mendaciũ loqͥ- Epðs.4. itatẽ vnuſquiſq; cum pꝛoximo ſuo. Nemo ita cogitet cum chꝛiſtiano loquẽdam veritatẽ et cũ pagano mendaciũ:Cum ꝓxi/ mo tuo loquere veritatẽ. Pꝛoximus eſt ois homo: ꝓximus tuus ille eſt qui tecũ natus eſt ex adam ⁊ eua. Oẽs ꝓximi ſumꝰ ratione natiuitatis: et alter alteri frater. Ila ſpe cæ leſtis hereditatis ꝓximũ tuũ debes putare omnẽ hominẽ etiã anteq; ſit chꝛiſtianꝰ. Mõ em̃ noſti qualis futurus ſit apud deũ aliqñ quem rides:idolum adoꝛantẽ: conuertet᷑ vt adoꝛet deũ:foꝛtaſſis religioſius qᷓ; tu qui eea pauloante ridebas. Multi qui vident᷑ chꝛi ſtiani male agendo: et in malo opere ꝑſeue/ rando:ab eccleſia excludendi ſunt.Multi qͥ foꝛis eſſe vident᷑ ita credituri ſunt ⁊ in bono opere ꝑmanſurivt in ęternũ ſocient᷑ eccleſię. Et ideo nec illi ſuꝓbiant: nec iſti deſperent: qꝛ ꝗᷓ futura ſũt ſcire nõ poſſumꝰ.Omnẽ igit hominẽ chꝛiſtianũ putemꝰ nõ ſolũ conditõe moꝛtalitatis hũanę qua in terra eadeʒ ſoꝛte deuenimus:ſed etiam ſpe illius hereditatis qꝛ nõ ſcimus quid futurũ ſit. Qui em̃ iudęꝰ eſt:hęreticus:aut paganus:foꝛte ſicut dictũ eſt: per miſericoꝛdiã dei cõuertet᷑ ad deũ: vt inter ſanctos pꝛimũ locũ hr̃e mereat᷑. Iraſci B mini et nolite peccare. Si ꝓpterea iraſceris abi.5. ſeruo tuo qꝛ peccauit:ne tuipſe pecces iraſce tibi. Sol nõ occidat ſuꝑ iracundiã veſtram: intelligit᷑ quidẽ ſᷣm tempus frẽs chariſſimi: qꝛ ⁊ ſi ex ipſa hũana cõditione ⁊ infirmitate moꝛtalitatis quã poꝛtamꝰ:ſurrepat ira chꝛi⸗ ſtiano: nõ debet diu tenere ⁊ fieri pꝛidiana. Eijce illam de coꝛde anteqᷓ; occidat lux iſta viſibilis: ne te deſerat lux inuiſibilis: ſed et alter meliꝰ intelligit᷑: qꝛ noſter ſol iuſticię et veritatis chꝛiſtus: nõ iſte ſol qui adoꝛatur a paganis ⁊ manicheis: et videt᷑ etiã a pecca/ toꝛibus:ſed ille alius cuiꝰvirtute anima hu/ mana illuſtrat᷑:ad quem gaudẽt angeli.Nõ ergo occidat.ol iſte ſuper iracundiaʒ tuam: id eſt non deſeret chꝛiſtus mentẽ tuam:quia non vult deus habitare cum iracundia tua. Occideris autẽ tu ab iracũdia tua: aLi ira⸗ Ber. CC. xxXII. cũ inueterauerit fit odiũ: cum factum fuerit 1. Joh.. Odiũ iam homicida es. Ois em̃ qui odit fra- trem ſuũ: homicida eſt:ſicut dicit ZSohãnes 1. Job. a: apłus. Item ipſe dixit: Oèmnis qui odit fra/ trem ſuũ:in tenebꝛis manet. Hõ mirũ ſi ille Cmanet in tenebꝛis a quo occidit ſol. Ad hoc Mattð.S. ꝑtinet foꝛte qð audiſtis etiã in euãgelio: Pe riclitabat᷑ nauigiũ in ſtagno ⁊ doꝛmiebat ie/ ſus. Nauigamꝰ ĩ hac vita q̃ſi ꝑ qðdã ſtagnũ ⁊ ventꝰeſt:⁊ ꝓcellę nõ deſunt temptationũ: vnde hoc fit niſi qꝛ doꝛmit in te ieſus?Si nõ in te doꝛmiret: trãquillitatẽ haberes intrin/ ſecus. Quid eſt auteʒ ꝙ in te dicit᷑ doꝛmire ieſus:niſi quia fides tua ꝗ̊ᷓ eſt de ieſu ſopita eſt i coꝛde tuo: Quid facies vt libereris? Ex Abi. S. cita ieſum ⁊ dic:Magiſter perimꝰ. Euigila/ bit ille:id ẽ rediet ad te fides tua:⁊ manebit tecũ in ęternũ.Euigilante chꝛiſto ſi tẽpeſtas illa immerſerit: nec opleuerit nauem tuam. Jam ſides tua imꝑabit ventis ⁊ fluctibus ⁊ D nõ tranſiet ꝑiculũ. Fratres ſępe diximꝰ:ſepe dicemus: ⁊ q;diu vixerimꝰ dicere debemus: qꝛ eccleſia tpis huiꝰ ⁊ paleam habet ⁊ frumẽ/ tum:nemo ꝗrat expellere totã paleã niſi tꝑe ventilatiõis:nemo ante tempꝰdeſerat areã: ne dũ foꝛte nõvult peccatoꝛes ſuſtinere:pᷣter aream inuẽtus pᷣus ab auibꝰ colligat᷑ qᷓ; in/ grediat᷑ in hoꝛreũ.QAuomõ aũt fratres dica/ Sneadem dñiica:de beato Jobꝛet mus:attendite: Gꝛana cũ cgperint triturari inter paleã ſe nõ iam tangũt: ⁊ quaſi non ſe nouerũt: qꝛ intercedit medio palea. Et qui⸗ cũq; longius attẽdit areã: paleã ſolũmõ pu/⸗ tat:niſi diligẽtius intueat᷑: niſi manũ poꝛri/ gat:niſi ſpũ oꝛis:id eſt flatu purgante diſcer nat: difficile ꝑuenit ad diſcretionẽ granoꝛũ. Hhec ſilitudo ad illũ ꝑtinet qui cum ꝓfecerit putatx ꝙ ipſe ſolus ſit bonus. heęc cogitatio frẽs etiã heliã temptauit cũ dixit: Pꝛophe⸗/ tas tuos occiderũt:altaria tua ſuffoderũt: ⁊ ego remãſi ſolus ⁊ quęrunt animã mã. Sed 0.II. q̃d dicit illi reſpõſum diuinũ?: Reliqui mihi ſeptẽ milia viroꝛũ:qͥ non curuauerũt genua ante baal. Moli inquit te putare ſolũmodo: adhuc ſeptem milia ſunt: quid te ſolũmodo E putas: Intẽdat ergo mecũ ſanctitas veſtra ⁊ aſſit miſcðia dei.Audite bꝛeuiter.QAuiſqͥs adhuc malus eſt:nõ putet neminẽ bonũ eẽ̃. Quiſqͥs bonus eſt:non putet ſe ſolũmodo eſſe. Tenete hoc: Ecce repeto. Videte quia dico: quiſquis malus eſt: interrogans con/ ſcientiã ſuam non arbitret᷑ neminẽ eſſe bo/ num.QAuiſquis bonꝰ eſt:non arbitret᷑ ſe ſo/ Dñicax lũmodo eſſe bonum.Et non timeat bonus III. py trinitatis: Ser.II. imixtionem maloꝝ:quia veniet tempus vt ſeꝑent᷑ mali a bonis. Interim ſicut dictũ ẽ: Qui boni ſũt: ſuſtineant malos. Qui mali ſunt: imitent᷑ bonos.Nec boni in ſuperbiã erigant᷑:nec mali periculoſa deſperatiõe frã/ gant᷑. Modo enim qͥ boni ſunt poſſunt deũ offendere: ⁊ qui mali ſunt ſi cito ſe emẽdaue rint poſſunt dei miſericoꝛdiã ꝓmereri.Cum vo de hac luce diſceſſerimus:nec bonus po/ terit vnq; malus ſieri: nec malus qͥ eſt ad bo nitatẽ venire. hec ergo fratres chariſſimi ſa -⸗F i . Saudum lubꝛiteogitantes:pꝛo ſalute animę noſtrę non ſimus ſurdi ad illud qð nos dñs miſe,/ ricoꝛditer ꝓuocat dicens: Holite tardare cõ Ecẽi. 5. uerti ad dominum: nec differatis de die in diem. Et iterũ: Quęrite dominũ deũ dũ in/ Eſa. 55. ueniri poteſt: inuocate eum dũ ꝓpe eſt. Ille enim qui eum dũ inueniendi tempus eſt nõ quęſierit: in ęternũ inuenire nõ poterit. Sic ergo cum dei adiutoꝛio agere ſtudeamus vt pᷣcepta ⁊ mandata domini noſtri magis no/ bis piant de ſequacitate remediũ:qᷓ; de trãſ/ greſſione iudiciũ:pᷣſtante eodem dñũo noſtro qui cuʒ deo patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝛũ: Amen. de eo qð ſcriptũ eſt in pſalmõ:Can/ vs.⸗7. tate et ielicte et pſallite in cithara Serino et voce pſalm erno II E.Nl. Eatus Job fres dilectiſſimi de quo A nobis heſterna lectio recitata eſt:tã ſanctus fuit vt in illo cõpleret᷑ illud qð in pſalmo ſpũſſanctꝰ dixit: Pfſallite dño Vs. 97. in cithara:⁊ voce pſalmi.Non vocẽ ſolã ſed opera aſſumite: vt nõ tantũ cantemꝰ: ſed et manibꝰ opemur. Qui cãtat ⁊ operat᷑:pſallit ĩ pſalterio ⁊ cithara. Qui pſallit i pſalterio: diuina de celo verba canit. Qui aũt operat manibꝰ:humana opera ꝑficit.Extẽde manꝰ et da pauperi:nudum veſti: hoſpitio recipe ꝑegrinum. Sed cũ facis: pie et hilariter ſfa. Recole illi te facere:qui dicturus eſt: Eſuri/ Mattbᷣ.2 5‧. ui ⁊ dediſtiſ mihi mãducare. Videte qualia B oꝛgana adiũgat᷑ i ſilitudinibꝰ. In tubis in/ quit ductilibꝰ. Beatus iob frẽs dilectiſſimi ita dei ſpũ plenus erat: vt velut ductilis tu⸗ ba laudes domini dulciter decantaret. Sic enim de talibus ſonitus eſt: In tubis du/ Nö. 7. ctilibus ⁊ in voce tubę coꝛneę. Ductiles ereg Puterumn eAimahr ſenenon renlpenuno hamsnde ſontoeſtg Cblsenetbe⸗ asdanis: locöna dun ntnbllan e Niodecit di lgloſtnon otihdllge Habſolüſut einpoteſt Peruluse lenes gobir Ugiobquäik petaul Bec⸗ n euigelita benuonoln. Ccdiſinä pen Qukkenät bautnegnig Pn polilanden Kronntben ullerreſen ſallecrade aſeſeunnek, niſtenäd ppenäͤſedn Eligking Gänſtagn ifleneye ſorſobuin leeripoci, eſedtäi mlsggons duababe fenpubeie 5 Aainin⸗ Uduchli lnſpenn Madem Oſenüfen egin Mondie alun ne m inerden Nntttmngf lan lkenütne ugmenn C sneedonnsn mlusgeſec mrschniſinn uemnmnentt gönosdis gi⸗ Boluetubaeg i ifemnsdeneeig ominideidiin — — — — ndüpeck Ae. Aitenpuscin enopotent neſtucennnset lnoſminagere meciüzzeni Woen dionot⸗ onuittſenn Men. benro ob⸗ pſalno⸗ N lienathant 4 laiindenn! io eatunekti oigeni it n Paliedie n idiu anteneſtte openipali ltiptlenn⸗ Ouizütopen, bgritenn hoſpiii⸗ ho ethlarue. t Nuil⸗ Aoarun Fubiſl fibnlanin Autduailoch cunmns. 9 gnbbn Duoicegn Ber. CC.xXII. Dñica XIII. py trinitatis: ſũt tubę:⁊ tundẽdo ꝓducũt᷑.Qñ em̃ ꝓducũ/ tur: Qñ maloꝝ hoĩm ꝑſecutionẽ patimur: ſi patienter omnia ſuſtinemus:⁊ nunqᷓ; con/ tra diſpenſationẽ dñi murmuramꝰ:vapulã/ do erimus tubę ductiles ad laudẽ dñi ꝓdu⸗/ ctę:ſi cum tribulatione ꝓſicimus. Tribula- tio tunſio eſt: ꝓfectus ꝓductio ẽ. Cuba du ctibilis erat beat iob:qñ a diabolo ꝑcuſſus tantis dãnis:oꝛbitate etiã filioꝛũ afflictus:i nullo cõtra dñĩm murmurauit. Tunſiõe illa tanteę tribulatiõis: factus eſt tuba ductilis. Ergo audiam“ ſi ipſa tuba bñ ſonuiꝶ Audi: Job.i. Dñs dedit dñs abſtulit: ſiẽ dño placuit ita Cufactũ ẽ:ſit nomẽ dñi bñdictũ. Videte fratrel quõ ⁊ q́ᷓ; diligẽt ſonuit:qᷓ; ſuauẽ ſonũ dedit. Nec h̊ ſolũ ſufficit: niſi adhuc tũdat᷑. Datꝰẽ autẽ in poteſtatẽ ſathanę: vt caro ꝑcuteret᷑. Percuſſus eſt:cępit putreſcere:ita vt eſ ſca⸗ tentes globi vermiũ exararẽt. Ipſe tñ bea/ tus iob quãlibet eſſet iuſtus:nõ tũñ fuit ſine peccatl. Neq; em̃ melio: erat ſancto iohãne 1, Jodᷣ.I. euãgeliſta qͥ ait:Si dixerimꝰ qꝛ pctm̃ nõ ha- bemus:ipſi nos ſeducimus.Per illã em̃ cru deliſſimã pęnã:minuta peccata purgabãt᷑. Qusã rẽ etia ipſe intelligẽs:deo gr̃as refere/ bat:⁊ negligẽtiaꝝ ſuaꝝ qſi viſſimꝰiudex nõ Job.2. molli lintheo: ſᷣ teſta radebat ſaniẽ fluentẽ. Ex omnibꝰ tñ bonis ſuis: ſola ei a diabolo mulierreſeruat᷑. Supoſita ẽ vxoꝛ eua: qua/ ſi ad ſeductõeʒ.hoc erat neceſſariũ:vt vxoꝛ ei reſeruaret᷑. Equidẽ nõ ad ſolatiũ mariti:ſ ad miſteriũ diaboli. Suggeſſit mulier blaſ// phemia: ſed iob nõ obtemperat ſed recuſat. Geñ.ʒ. Euã adã in paradiſo nõ repulit: repulit iob euã in ſterquilinio. In ſtercoꝛe ſedebat iob cũ flueret vermibꝰ atq; putreſceret: ſed me lioꝛ iob vulneribꝰ plenus in ſtercoꝛe q; adã iteger i ꝑadiſo. Equidẽ adhuc vxoꝛ ſua eua erat:ſed iã ille adã nõ erat.Quid &̊ dixit mu Job. 2. lier? Eᷓlaſphema deũ ⁊ moꝛere. Ecce audiui mus quomõ tundit᷑ tuba iſta. Percuſſit euʒ diabolꝰa capite vſq; ad pedes graui vulne⸗/ re:⁊ putreſcens vermibꝰ ſedebat in ſtercoꝛe. D Audiuimꝰ quẽadmodũ tunſus eſt:tubę hu ius ductilis vocẽ dulcẽ ſi placet audiamus. Abi.ð. Reſpõdit em̃ vxoꝛi: Locuta es inqͥt q̃ſi vna ex inſipiẽtibus mulieribꝰ: Si bona ſuſcepi/ mus de manu dñi: mala quare nõ tolerem⸗ O ſonũ foꝛtẽ: o ſonũ dulcẽ: Quẽ nõ doꝛmi/ entẽ excitet ſonus iſte? Quẽ nõ excitet ſᷣſum ptio in dño:vt aduerſus diabolũ ſecurus ꝓ/ cedar in pliũ:⁊ nõ ſe ſuis viribꝰobtecturus: tientię: Sermo III ſed dei auxilio ꝓtegendus? Ipſe em̃ adiuto riũ dedit: qui eũ temptari ꝑmiſit. Nõ enim tunderet diabolus de ſeipſo:nihil em̃ facere poterit:niſi qð diſpenſatio diuina ꝑmiſerit. De illiꝰ em̃ diaboli pęna futura: ꝓpheta cõ/ memoꝛans ait:Cõtritus eſt malleus vniuer Hhiere.50. ſe terrę. Malleũ vniuerſę terrę:diabolũ vo/ luit intelligi. De ipo malleo in manu dñi po ſito: id eſt in poteſtate dei: tundunt᷑ ducti⸗ les tubę:id eſt animę ſanctę:vt reſonent dei laudes. De iſto malleo ⁊ iuſtus tundit᷑ ⁊ pec E catoꝛ. Ille vt ꝓbetur:ilie vt puniat᷑. Aut cer te vt iuſtus augeat᷑ in bonis: ⁊ peccatoꝛ coꝛ/ rigat᷑ a malis. Sub iſto em̃ malleo i manu: id eſt in poteſtate dñi cõſtituto: tundunt᷑ nõ ſolũ hũiles ſed et ſuꝓbi. Sed humiles ꝓdu/ cunt᷑:ſuꝑbi cõminuunt᷑vt vitꝝ. VUna eadẽ; tunſio bonos ꝓducit ad glouã: malos redi- git in fauillã: vt impleat᷑ in eis illud qð ſcri- ptũ eſt: Et erit tanq; puluis quẽ ꝓcit ven / Vs. 1. tus a facie terrę. De ipſo em̃ malleo quotiẽs aię ſanctę deo diſpẽſante vel ꝓꝑmittẽte tun/⸗/ dunt᷑:in nullo murmurant:in nullo penitus ↄtradicũt:mag hũiliter velut ductilis tuba ꝓclamãt: Juſtus es dſie:⁊ iuſta iudicia tua: Adhuc minus patimur qᷓ; meremur: Et hęc quidẽ dicũt animę ſanctę. Animę vᷣo ſuꝑbę et peccatis noxię: quotiens aliqua aduerſi tate pulſant᷑:rebelles cõtra dominũ murmu rare ᷣſumunt dicẽtes: DPeus quid nibi feci: QAuare tanta patioꝛ mala? Quibꝰ in cõſciẽ/ tia reſpõdet diuia iuſticia: Bene dicis:o deꝰ quid tibi feci? Verũ eſt:qꝛ nihil mihi feciſti: ſed totũ tibi. Si em̃ aliqd boni feciſſes:mihi feceras: Cũ vᷣo peccata et crimina cõmiſiſti: tibi oĩa feciſti:nõ mihi. Et qꝛ quęcũq; ſemi/ nauerit homo:hęc ⁊ metet:nõ eſt iniuſtũ qð ſpinas ⁊ tribulos peccatoꝝ colligat qui ne/ quiciã ſemiauit. Nos vo fratres chariſſimi audiamꝰ apoſtolũ dicentẽ: Seminemus qð bi.S. bonũ eſt ad omnes:maxime ad domeſticos fidei. Limeamus ne foꝛte ſi in carne ſemina/ mus:ſᷣm apoſtolũ:de carne metamuſ coꝛru/⸗ ptionẽ: ſed ipſo atteſtante ſeminemꝰ in ſpũ vt de ſpiritu metamus vitaʒ ęternã:ad quã nos dominus ſub ſua ꝓtectione ꝑducat:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. — neagẽ dominica: De bono pa/ 4 . . BSancti Aluguſtini de tempoꝛe . Sermo · Irtus animi que patiẽtia dicit᷑:tam ra et incerta belloꝛum: imanium plagarum iiiſeli CC. xXIII. „)macnd dei donũ eſt: vt etiã ipᷣiꝰqui ictus ⁊ vulnera hoꝛrenda nõ ineuitabili ne/ mmir⸗ Anobis eam largit᷑:qui malos vt coꝛ⸗ ceſſitate:ſed culpabili volũtate ꝑferre. Ve/ zlae guit Ca. I. rigant᷑ expectat:patientia pᷣdicet᷑. Ita q;uis rum hę licitę quodãmodo videntur inſanię. gup⸗ deus nihil pati poſſit:patiẽtia vᷣo a patiẽdo Mãq; auaricia: ambitio:luxuria: et varioꝛũ D ſbeſee⸗, nomen acceperit: patientẽ tamẽ deũ nõ mõ oblectamẽta ludoꝛũ: niſi ꝓpter illa facinus α unigſun — fideliter credimus?: verũetiã ſalubꝛiter confi,/ aliquid admittat᷑:ſiue flagitium qð legibus n ſic l temur. Sed dei patiẽtia qualis ⁊ quãta ſit: ꝓhibet᷑ humanis: putant᷑ ad innocẽtiã pꝑti⸗ geniach quẽ nihil patientẽ nec tamẽ impatiẽtẽ: imo nere: imo etiam qui ſine fraude cuiuſq; aut lrshotſe etiã patientiſſimũ dicimꝰ: verbis explicare ꝓ habenda vel augenda pecunia: aut ꝓ adi innmatquut⸗ quis poſſit:? Ineffabilis eſt ergo ila patien / piſcendis vel retinendis honoꝛibus: aut in aunpoſtn tia:nõ tamẽ nulla: ſicut zelus eius: ſicut ira agone ꝓrtando ſeu venando: ſeu theatricũ Astaniolin eius:⁊ ſi quid huiuſmodi eſt. Na ſi tanq; no aliqᷣd plauſibiliter exhibendo: magnos la/ ſufflnue ſtra iſta cogitemꝰ:in illo nulla ſũt.Nihil eim̃ boꝛes doloꝛeſq; ꝑtulerit: parũ eſt qdð popu/ Apoſiebiti⸗ hoꝛũ nos ſine moleſtia ſentimus. Abſit aũt lari vanitate nulliſq; repᷣhenſiõibꝰ cohibet᷑: fneluules k vt impaſſibilẽ dei naturã ꝑpeti vllam mo/ ſed inſuꝑ extollit᷑ laudibus: Qm̃ laudat᷑:ſi/ Ps.. ns Siergot leſtiã ſuſpicemur. Sicut autẽ zelat ſine ali, cut ſcriptũ eſt: peccatoꝛ in deſiderijs animę meyeenk MAiuoꝛe:iraſcit᷑ ſine aliqua ꝑturbatione:miſe- ſuę. Vis em̃ deſiderioꝛũ facit tolerantiã la/ llerthlu Pret᷑ ſine aliquo doloꝛe:pęnitet eũ ſine alicuiꝰ boꝛũ ⁊ doloꝛũ:et nemo niſi ꝓ eo qð delectat Aeſuſfert o ſuę pꝛauitatis coꝛreptiõe: ita eſt patiẽs ſine ſponte ſuſcipit ferre qð cruciat. Sed iſtę vt (cubkäſren⸗ — Vlla paſſiõe. Hũc itaq; hũana patiẽtia aus dikl cupiditates ꝓpter qs explẽdas qͥ eis fla (feneimer capere poſſumꝰ ⁊ habere debemꝰ: cuiuſmo/R grãt młta dura ⁊ acerba patientiſſime ſuſti / 6pecanee di ſit:quãtũ dũs tribuit ⁊ quãtũ patit᷑ bꝛeui nẽt: licite eſtimãt᷑ legibuſq; ↄceſſę. Quid ꝙ E (ilantzinin B tas pᷣſentis ſermonis expediat᷑. Patientia etiã ꝓ apꝑtis ſceleribꝰ nõ vt ea puniãt ſᷣ vt ꝑ/⸗Ca. ,-. (pnuncort QLa. 2. homis ꝗᷓ recta eſt atq; laudabilis ⁊ vocabu/ petrent:multa homies grauiſſima ꝑferunt?: (iiinpelan „. Pe⸗ enere F ſt lo digna virtutis:ea phibetur qua ęquo aio Mone de quodã nobiliſſimo patrię parrici -/ öſelatt mala toleramus:ne aĩo iniquo bona deſera da ſeculariũ lf̃aꝝ loquũt᷑ auctoꝛes:ꝙ famez: Cennakerpe mus:per quę ad melioꝛa ꝑueniamus. Qua/⸗ ſitim: frigus ferre poterat: eiuſq; erat coꝛpꝰ Puktcrſufe „ pꝛopter impatiẽtes dũ mala pati nolũt: nõ patiens inedię:algoꝛis:vigilię:ſupꝛa qᷓ; cu fureare efficiunt vt a malis eruant᷑:ſed vt mala gra / ; credibile eſt? Quid de latronibus dicam: ichinent uioꝛa patiant᷑. Patientes autẽ qui mala ma quoꝛũ om̃s cũ inſidiant᷑ viatoꝛibus:noctes fiuidctepy lunt non cõmittendo ferre:qᷓ; nõ ferendo cõ/ ppetiunt᷑ inſomnes: atq; vt trãſeuntes exci di Zerteſici mittere:⁊ leuioꝛa faciũt quę ꝑ patientiã pa/ piant innocẽtes:ſub qualibet celi aſperita/ Boͤir tiunt᷑: et peioꝛa euadunt quibꝰ ꝑ impatien / te nocentẽ animũ coꝛpuſq; deũgunt:.Qui/ 6ethen tiã mergerent᷑. Gonavo ęterna ⁊ magna nõ dam vo eoꝛũ inuicẽ toꝛqueri ꝑhibent᷑:ita vt bopereni AAdunt: dũ malis tẽpoꝛalibꝰ bꝛeuibuſq; non exercitatio cõtra pęnas nihil diſtet a pęnis. at Waal VBo. S. cedũt: Am̃ nõ ſunt cõdignę paſſiones huiꝰ MNon em̃ tantũ foꝛtaſſis excruciant᷑ a iudice ſao » tempoꝛis:ſicut apoſtolus dicit: ad futuram vt a dolẽtibus veritas inquirat᷑: quãtum a Vuu Dhen gloꝛiã quę reuelabit᷑ in nobis. Et iterũ ait: ſuis ſocijs vt a patientibꝰ nõ pꝛodant᷑. Mi⸗/ K ler 2.· Corl.4. Qõ eſt tempoꝛale leue tribulationis noſtr:: randa eſt porius qᷓ; laudãda patientia: imo icte henn in incredibilem modũ ęternę gloꝛię pondus nec mirãda:nec laudanda quę nulla eſt: ſed HKH an Coperat᷑ nobis. Intueamur itaq; chariſſimi miranda duricia: neganda patientia. Mihil 2 inetn Ca.ʒ.quãta in laboꝛibꝰ ⁊ doloꝛibus homines du/ autem illic iure laudandũ:nihil vtiliter imi/ i au⸗ ra ſuſtineant ꝓ rebus quas vitioſe diligüt: tandum. Tantoq; rectius maioꝛe ſuplicio HWð chäft 2 quantũ ſe his fęlicioꝛes fierſ putant:tanto dignũ iudicaueris animũ:quantomagis ii n kauuſcn infęlicius cõcupiſcunt.Quãta ꝓ falſis diui/ tioſus odit inſtrumenta virtutũ. Patientia nepnit tijs: quãta pꝛo vanis honoꝛibus:quãta pꝛo comes eſt ſapientię:nõ famula cocupiſcen- oblier ludicris affectiõibꝰ ꝑiculoſiſſima ⁊ moleſtiſ tię.Patientia amica eſt bonę cõſcientię: nõö⸗ dſeut ſima patientiſſime tolerant᷑. Ptcunieę ⁊ glo/⸗ inimica innocentię. Cum ergo videris quẽ 5 ulmg⸗ rię cupidos videmus: vt ad deſiderata ꝑue/ V qᷓ; patienter aliquid pati:noli continuo lau ?*tů. petten niãt:adeptiſq; nõ careãt:ſoles:imbꝛes:gla / dare patientiã: quã non oſtendit niſi cauſa flunnen cies:fluctꝰ⁊ ꝓcelloſiſſimas tẽpeſtates:aſpe / patiendi.Quãdo illa bona eſt:tũc iſta vera nan .⸗ C Ser. CC.xxIII. ñ̃ica XIII. pꝰ Trinitatis: Ber. III tim tamẽ ea vtitur animus in ſeipſo:partim quando illęſo et intacto coꝛpoꝛe aliquid qð nõ expediat vel nõ deceat facere aut dicere: quibuſlibet aduerſitatibus aut ſęditatibus rerum ſeu verboꝛũ ſtimulis incitat᷑:⁊ patien ter mala omnia tolerat:nec ipᷣe mali aliquid opere vel oꝛe cõmittat. Per hanc patientiã ꝓ ſuſtinemꝰ etiã cũ coꝛpoꝛe ſani ſumꝰ:qð inter Ca.s. huiꝰ ſeculi ſcãdala beatitudo noſtra difſfert᷑: Inde dictũ eſt qð pauloante cõmemoꝛaui: Si qð nõ videmꝰ ſperamus: ꝑ patientiã ex/ pectamus.Hhac patientia ſanci“ vauid cõui/ tiantis oꝛobꝛia tolerauit:⁊ cũ facile poſſet vlciſci:nõ ſolũ non fecit:verũ ⁊ aliũ ꝓ ſe do/ lentem cõmotũq; compeſcuit:⁊ poteſtatẽ re ek v in coꝛpoꝛe ſuo. In ſeipſo vtit᷑ patientia: ’N u RBo. 8. ſtras. Si ergo tanta ſuffert aia vt poſſideat ¶giam magis adhpibuit ꝓhibendo qᷓ; exercen do vindictam. Heq; tũc eius coꝛpus aliquo moꝛbo affligebat᷑ aut vulnere:ſed humilita/ tis tempus agnoſcebat᷑ ac ferebat᷑ voluntas dei: ꝓpter quã patientiſſimo animo amari⸗ tudo cõtumelię bibebat᷑.hac patientiã dũs Matth.i, docuit:quãdo cõmotis ʒiʒanioꝛũ ꝑmixtiõe ſeruis volentibus ea colligere:dixit reſpon/ diſſe patrẽfamilias: Sinite vtraq; creſcere vſq; ad meſſem. Opoꝛtet em̃ patiẽter ferri: qð feſtinãter non opoꝛtet auferri. Huius et ipſe patientię pꝛebuit ⁊ demonſtrauit exem / pluũ:qð ante paſſionem coꝛpoꝛis ſui diſcipu lum pꝛiuſq; oſtenderet traditoꝛem ꝑtulit fu/ rem:⁊ ante experimentũ vinculoꝝ ⁊ crucis ⁊ moꝛtis: labijs eius doloſis nõ negauit oſcu/ Matts. 26. lum pacis. Hheęc omnia ⁊ ſi qua alia ſunt quę D cõmemoꝛare longũ eſt: ad eũ patientię mo⸗ dum pꝑtinent: quo animus non ſua peccata ſed quęcũq; extrinſecus mala patiẽter ſuſti / net in ſeipſo ſuo pꝛoꝛſus coꝛpoꝛe illęſo. Aliꝰ E Job̃. 12. et tz. eſt autẽ patientię modus quo idemipſe ani Ca. 10. (mus quęcũq; moleſtia ⁊ grauia in ſui coꝛpo/ ris paſſionibus perfert: non ſicut ſtulti vel maligni homines ꝓpter adipiſcenda vana vel ſcelera perpetranda: ſed ſicut a domino hatib. 5. diffinitũ eſt ꝓpter iuſticiam. VUtroq; mogo ſancti martyꝛes certauerũt. Nam ⁊ impioꝛũ oppꝛobꝛijs ſaturati ſunt: vbi animus a coꝛ/⸗ poꝛe intacto quaſdam veluti plagas ſuus integer ſuſtinet: 2 in coꝛpoꝛibus vincti ſunt: Peb.it. incluſi ſunt: fame ac ſiti affecti ſunt: toꝛti ſunt:: execti ſunt: dilaniati ſunt: incenſi ſũt: trucidati ſunt:⁊ pietate immobiles ſubdide runt deo mentẽ cum paterent᷑ in carne:quic/ quid exquirenti crud clitat venit in mente. lgenn eſt. Quando illa nõ polluit᷑ cupiditate: tũc dultabllige, a falſitate iſta diſtinguit᷑. Cum vo illa tene ſene De⸗ crimine:tũc multũ huiꝰ errat᷑ in nomie. urinlant cæqm ſicut oẽs d ſciũt ſunt ꝑticipes ſciẽtię: ita erici D oẽs qui patiunt᷑ ſunt ꝑticipes patiẽtię:ſed ᷣ x llafncnls di⸗ paſſiõe recte vtunt᷑: hi patiẽtię veritate lau/ Cölgag . G dant:hi patiẽtię munere coꝛonant᷑. Verũta Noeiniͤhe a.7. mẽ cũ ꝓ libidinibꝰ vel etiã ſceleribꝰ:cũ deni/ ainſgan q; pꝛo iſta tẽpoꝛali vita ac ſalute multa ho/ 1 ltici mines hoꝛrẽda mirabllit ſufferũt: ſatis nos brs:nin admonẽt quãata ſufferẽda ſint ꝓ vita bona: Aibemni vt etiam poſtea poſſint eẽ ęterna: ⁊ ſine vllo RZ tis termio:ſine vtilitatis vllius deimẽto o n Aucj.21. vera felicitate ſecura. Dñis ait: In vfa patiẽ echbbe tia poſſidebitis aias vr̃as.Hõ ait: villas ve ☛—ꝰ ſtras: laudes vr̃as: luxurias vr̃as:ſᷣ᷑ aias ve ndn vnde pereat: quanta debet ſufferre ne ꝑeat: Pdalnt Deinge vt illud dicã qð culpabile non eſt: ſi liſen tanta ſuffert ꝓ ſalute carnis ſuę inter man 16 4 ſecantiũ ſiue vꝛentiũ medicoꝝ: quãta debet ſineſt⸗ ſufferre inter furoꝛes quoꝛũlibet inimicoꝛũ: Cuie cuũ medici ne coꝛpuſ moꝛiat᷑ ꝑ penas coꝛpoꝛi AUdt conſulant: inimici aũt pęnas ⁊ moꝛtẽ coꝛꝑis ufn⸗ Ecöminandovt anima ? coꝛp in gehenna oc/ abſeun cidat᷑ impellant:qᷓq; ⁊ ipſi coꝛpoꝛi tũc ꝓuidẽ Meparnch tius cõſulat᷑: ſi tẽpoꝛalis ſalus eiꝰ ꝓ iuſticia ngſni cõtemnat᷑:⁊ pena vel moꝛs ei patientiſſime ent oy ꝓ iuſticia ſufferat De coꝛꝑis qͥpe redẽptiõe racha⸗ Ro. S. in fine futura ẽ loquit᷑ aplus vbi ait:Et ipᷣi us dican: mmn nobiſmetipſis ingemiſcimus adoptionẽ us:nockes fiilioꝛũ dei:expectãteſ redẽptiõeʒ coꝛꝑis nf̃i. unesete Abi,. heinde ſubiſxit: Spe em̃ ſalui facti ſumuf: laſpentu⸗ Spes aũt ꝗᷓ videt᷑ nõ eſt ſpes.Qõð em̃ videt n. Qn qͥs:qͥd ſperat: Si aũt qð nõvidemꝰ ſperamꝰ denkitnſt h ꝑ patientiã expectamꝰ. Cũ ergo toꝛquẽt ali- etapchio. Ca. S. qua mala: ſed nõ extoꝛquẽt opera mala: nõ t aludie ſolũ aia ꝑ patientiã poſſidet᷑: verũetiã Tein gliums ꝑ patientiã coꝛpꝰ ipſum ad tempus affligið lank. ⸗ vel amittit᷑: in ęternã ſtabilitatẽ ſalutẽq;ᷓ re/ ntia imo ſumit᷑:⁊ ei ꝑ doloꝛẽ ⁊ moꝛtẽ inuiolabilis ſani laeſkſe tas.: feęlix imoꝛtalitas cõparat᷑. VUnde ⁊ do/ gtia.Rbi minꝰ ieſus ad patientiã exhoꝛtãs martyꝛes lterir ſuos:etiã ipſi coꝛpoꝛis integritatẽ futuram ſiglco ſine cuiuſq; nõ dicã membꝛi ſed capilli amil/ omago⸗ri Eael2r, ſione ꝓmiſit: Amen dico vobis inquit capil Patat Enh.5. lus capitis veſtri non peribit: Ut qm̃ nemo Haugleen vnq;: ſicut aplus dicit: carne ſuam odio ha/ ennen buit: magis homo fſidelis ꝑ patientiaq; per ol inpietatem pꝛo ſtatu ſuę carnis inuigilet: et uolu“ futurę incoꝛruptiõis ineſtimabili lucro qua/ iiat. 5 talibet eius ſᷣſentia damna com pẽlet. Par⸗ cim Bancti Auguſtini de tempoꝛe Maius ſane patientięg certamen eſt: quãdo non viſibilis inimicus perſequẽdo atq; ſeui/ endo vꝛget ĩ nefas:qui palam ⁊ aperte ante cõſentiẽte vincat᷑: Sed ipſe diabolus qᷣ etiã per filios inſidelitatis tanqᷓ; ꝑ ſua vaſa filioſ lucis inſequit᷑: per ſeipſum occultus im pue gnat: ſęuiendo inſtans vt contra deum ſiat Laliquid vel dicat᷑. Lalem illum iob ſanctus Ca. ai. expertus eſt: vtraq; temprtatiõe vexatꝰ: ſed in vtraq; ſtabili patiẽtię roboꝛe ⁊ armis pie/ PpPmo tatis inuictus. Ham pꝛius illęſo coꝛpoꝛe cũ/ Job. 1. cta que habebat amiſit: vt animus ante ſuę carnis cruciatũ ſubtractis rebus quas ma- gnipendere homines aſſolent frangeret᷑: et aduerſus deum loqueret᷑ aliquid:his amiſ/ ſis ꝓpterq; illũ dolere putabat: Percuſſus etiaʒ omniũ ſubita oꝛbitate ſilioꝛũ: vt quos ſingillatim ſuſceperat ſimul perderet: tanqᷓ; eoꝛum numeroſitas nonvnde fęlicitas oꝛna retur extiterit:ſed vnde calamitas augeret. AVbi autẽ iſta ꝑpeſſus in deo ſuo manſit im mobilis: eius affixus eſtvoluntati:quẽ non poſſet amittere niſi pꝛopꝛia voluntate: et ꝓ his quę perdidit eum qui abſtulit tenuit: in quo inueniret qð nunq; periret. Neq; enim ille abſtulerat qui nocendi habuit volunta/ M tem:ſed ille qui dederat poteſtatẽ. Aggrel/ Ca, 12. ſus eſt inimicus ⁊ coꝛpus:nec ea quę homi/ ni extrinſecus inerant: ſed ipſum iã hominẽ zoba. in qua potuit parte ꝑcuſſit.A capite vſq; ad pedes ardebant doloꝛes: ſcatebãt vermes: ſanies deſluebat: manebat ĩ putrido coꝛpo/ re animus integer:hoꝛrendoſq; cruciatꝰ car nis cõtabeſcentis inuiolata pietate ⁊ incoꝛ/ rupta patientia ꝑferebat. Aderat vxoꝛ nec ferebat opem aliquã viro:ſed in deum blaſ/ phemiam ſ uggerebat. Etenim eam diabo/ lus cum etiam filios abſtuliſſet tanq; no- cendi peritus reliquerat: qui quãtum eſſet neceſſaria temptatoꝛi:iam in eua didicerat: ſed modo alterum adam quem per mulierẽ caperet non inuenerat. Cautioꝛ fuit iſte in doloꝛibus:q; ille in nemoꝛibus. Ille victus eſt in delitijs: iſte vicit in penis. Conſenſit iülle oblectamentis: non ceſſit iſte toꝛmen- tis. Aderant amici non vt in malis conſola/ rent᷑:ſed vt mala ſuſpicarent᷑. Neq; enim euũ qui tanta patiebat᷑ innocentem eſſe crede/ bant:nec tacebat eoꝛum lingua qð illius cõ/ ſcientia non habebat:vt inter immanes ciatus coꝛpoꝛis: :etiã falſis animus cechete 2 ſuis diabolicę crudelitatis effugeret. Mon autẽ fecit. Abſit enim vt in ſe cõmitteret ipᷣe oppꝛobꝛijs. At ille ſuſtinẽs in carne doloꝛes ſuos:coniugis coꝛripiebat inſipientiã:ami⸗ cos docebat ſapientiam: ſeruabat vbiq; pa/ tientiam. Hunc intueant᷑ qui ſibi ingerunt n ona quando quęrunt᷑ ad vitam: ⁊ ſibi au⸗ Ca.1ʒ. ndo pſſentem: abnegant ⁊ futuraʒ. Qui ſi ad chꝛiſtũ negandum vel aliquid contra iuſticiam faciendũ ſicut veri martyꝛes coge/ rent᷑:omnia potius patienter ferre:qᷓ; ſibi im patienter moꝛtem inferre debuerunt. Qð ſi fugiendoꝛum maloꝛum cauſa recte fieri poſ/ ſet: iob ſanctus ſe ipſe perimeret: vt tanta malann rebus ſuis:in filijs ſuis:in membꝛiſ vir ſapiens: qð nec mulier ſuggeſſit inſipi/ ens:quia ⁊ ſi ſuggeſſiſſet:merito et hic illud audiſſet qð audiuit ſuggerẽdo blaſphemiã: Locuta es tanq; vna ex inſipientibus muli/ Job.2. eribus: Si bona ꝑcepimus de manu domi/ ni:mala nõ ſuſtinemus: Et ipſe quippe pa/ tientiam ꝑdidiſſet ſiue blaſphemando ſicut illa voluerat:ſiue ſe interſiciendo qð nec illa auſa fuerat dicere: moꝛeretur: atq; eſſet iter illos de quibus dictũ eſt: VUę his qui ꝑdide Eccl.a. runt patientis: ⁊ augeret potius qᷓ; euaderet pęnas:qui poſt ſui coꝛpoꝛis moꝛtem ſiue ad blaſphemoꝛũ ſiue ad homicidarũ ſuxplicia raperet᷑. Si enim parricida eo ſceleratioꝛ eſt ᷓ; quilibet homicida: quia non tm̃ hominẽ verũetiã ꝓpinquum necat:in ipſis parrici⸗ dis quanto ꝓpinquioꝛem quiſq; ꝑemerit: tanto iudicat imanioꝛ:ſine dubio peioꝛ eſt qͥ ſe occidit: quia nemo eſt homini ſeipſo pꝛo⸗ pinquioꝛ. Quid ergo miſeri faciunt: qui cũ ⁊ hic ſibimet ingeſtas ⁊ poſtea nõ ſolum im pietatis aduerſus deum: ſed etiã ipſiꝰ quã in ſe exercuerunt crudelitatis luant debitas pęnas: inſuꝑ quęrunt ⁊ martyꝛũ oreasich etiã ſi pꝛo vero chꝛiſti teſtimonio ꝑſecutionẽ paterent᷑: ⁊ ſe interficerent ne aliquid a ꝑſe/ cutoꝛibus paterent᷑:recte illis diceretur: Aę Abi.b. his qui ꝑdiderunt patientiã: Quomõ enim iuſto pꝛemiũ patientię reddit᷑:ſi ⁊ impatiẽs paſſio coꝛonat᷑: Aut quomõ innocens iudi/ cabit᷑ cui dictum eſt: Diliges ꝓximũ tuum Wattb.22. ſicut teipſum:ſi homicidiũ cõmittit in ſeipo qõ cõmittere pꝛohibet᷑ in ꝓximo? Audiant Audiant rgo ſancti de ſcripturis ſanctis hcepta pa/ Sticntis⸗ Fili accedens ad ſeruitutẽ dei:ſta in gcd.2. nuſtiia⸗ timoꝛe: 1 para animã tuam d t⸗ 0 tinen. (A tinnon ſhneneit mieutena e hoͤbat⸗ cotecvptb e Kiinlcosle Hben Minſc n dont ep⸗ nns. ſyirfagela Nt Clodt iſ e⸗ geptibit nſunfglcc. . nime npoletun (nnalafecie Padlven p 4 gayhuns: Auan (umenögun ſigustelb broclt E fer dkin imnnetdeſpe y nenenupel bieipruper Rers gidck⸗Den⸗ ſin ſlbe ges Ze edonü negui ngti g apult Redenmm untsringu Uneſesnne du mae vebblloett glantesrc logfidioßo esſcirſt + n fnn Ber. CC. XXIII. Dñica XIII. p' trinitatis: Ger. III. käigmin . ptationem. Depꝛime coꝛ tuum ⁊ ſuſtine:vt rũ falſa ſapientia? A quo eſt autẽ vera ſapi⸗ beudt cr eſcat in nouiſſimis vita tua. Om̃e qð tibi entia:ab illo eſt ⁊ vera patiẽtia.Huic em̃ cã- iringn ſuꝑuenerit accipe:⁊ in doloꝛe ſuſtine:⁊ ĩ hu-⸗ tatille ſpũ pauper: Deo ſubiecta eſt anima s. ét. nunetſiigi. miilitate tua patientiaʒ habe: Quoniam in mea: qm ab ipſo eſt patientia mea. Sed re- OQ tſinng 4 igne pꝛobat᷑ aurum et argentum: homines/pondent ⁊ loquunt᷑ dicẽtes: Sicutvolũtas Ca.16. Aalgit vyvero receptibiles in camino humiliationis. 5 hominis ſine vllo dei adiutoꝛio viribꝰ liberi nimmg 3 NVꝛoner. z.: Et in loco alio legitur: Sili ne deſicias in di arbitrij tã multa grauia ⁊ hoꝛrẽda pfert ſiue 4 eiröi Heb. 12. ſciplina domini: neq; fatigeris: cum ab illo in animo ſiue ĩ coꝛpoꝛe:vt moꝛtalis vitę hu- Sü increparis. Quem enim diligit dominꝰ coꝛ ius ⁊ peccatoꝝ delectatione ꝑfruat᷑: cur non lnnin ripit: flagellat autem omnẽ filium quem re, eodem mõ eadem ipſavolũtas homis eiſdẽ r cipit. Quod hic poſitum eſt: filium quem re viribus liberi arbitrij nõ ad hoc ſperans ſe Pfigngain cipit: hoc ĩ ſupꝛadicto teſtimonio eſt: homi/ diuinit adiuuari: ſed ſibi naturali poſſibili/ teg nes receptibiles. Hoc em iuſtu eſt t qui dex tate ſufficiẽs quicdd laboꝛis vel doloꝛis in/ c 4 pꝛiſtina ſęlicitate paradiſi ꝓpter cõtumacẽ gerit᷑ pꝛo iuſticia vita ęterna patientiſſime anmn⸗· . delitiarü aperentiã dimiſſi ſumus:ꝑ humi/ ſuſtinet:? An vo inquiüt idonea eſt iniquoꝝ ruglſtiiß lem moleſtiarũ patientiã recipiamur. Fuga volũtas deo nõ adiuuãte: vt ſe ipᷣi in crucia/ nnnatd ces mala faciendo: reduces mala patiendo. tibus ꝓ iniqtate: et anteqᷓ; ab alijs crucient ſin⸗ aſteni NPSed vera patientia quę huiꝰẽ nomine di / exerceant:idonea ẽ volũtas moꝛas vitę hu⸗ ſpendusmk Ca. 15. gna virtutis: quęrẽdũ eſt vnde ſumat᷑. Sũt ius amantiũ vt deo nõ adiuuãte inter atro⸗ 5 denualldent enim qui eam tribuant viribꝰ volũtatis hu//ciſſima ⁊ longa toꝛmẽta in mendacio pſeue⸗ egnen mmangę:nõ quas habent ex diuino adiutoꝛio: rent:ne ſua facinoꝛa cõſitentes iubeant᷑ oc⸗ Wbenntoſen ſed quas ex libero arbitrio.Erroꝛ aũt iſte ſu- cidi:⁊ nõ eſt idonea iuſtoꝛũ voluntas niſi ei Genchca . per bus eſt. Eoꝛũ eſt enim qui abundant: de vires deſuꝑ ſuggerant᷑ quaſlibet pęgnas vel m ngeſan Ps. 122. quibꝰ dicit᷑ in pſalmo: Oppꝛobꝛiũ eis qͥ abũ/ ipſius decoꝛe iuſticię vel ęrernę vitę amoeꝛ Gebogrihtct Qant: et deſpectio ſuꝑbis. Hon eſt ergo iſta pferre? Qui hec dicunt: nõ intelligũt quẽq;. neiein Ps. 9. Patientia pauperũ: quę non perit in ęternũ/⸗ niquoꝛũ tanto eſſe ad quęcũq; mala ꝑpferen ECa. 17. ncnen ſten Hi em̃ pauperes:ab illo eã diuite accipiunt qda durioꝛem: quanto in eo maioꝛ eſt cupidi⸗ tiniſn PS. 15. cui dicit: Deus meꝰ es tu: qm̃ bonoꝛũ meo/ tas mũdi: ⁊ quẽq; iuſtoꝛũ tanto eſſe ad que⸗ oldd Zacobi. 1. rũ nõ eges. A quo eſt omne datũ optimũ: ? cũq; mala ꝑferenda foꝛtioꝛem:quanto in eo . nontüboni omne donũ ꝑfectũ: Ad quẽ clamat ęgenꝰ et eſt maioꝛ charitas dei. Sed cupiditas mun/ nunpps eni bpauper qui laudat nomen eius:et petendo: dlinitiuʒ haber ex arbitrio voluntatis: pꝛo/ lmi MS.70. quęrede: pulſando dicit: Deus meus eripe greſſum ex iocũditate voluptatis:firmamẽ⸗ dubiopececkt me de manu pctõꝛis: et de manu legis pter/ mentũ ex vinculo conſuetudinis. Charitas Ro. 5. min ſehſenn euntis ⁊? iniqui: qm tu es patientia mea do / autem dei diffula eſt in coꝛdibus noſtris:nõ ſacuntqec mine:ſpes mea a iuuentute mea. Iſti aut q vtiq; ex nobis: ſed per ſi piritũſ⸗ anctum qui ſeanöſtndgx. abundant et egere ad dominũ dedignant: datus eſt nobis. Pꝛoinde ab illo eſt patien/ Beii p ne ab illo aecipiãt verã patiẽtiã:de ſi ua falſa tia iuſtoꝛum: per quem dffundit᷑ charitas undhah Wo. 1.. gloꝛiantes: conſiliũ inopis volunt cõfunde⸗ eoꝛum. Quam charitatem laudans atq; cõ- nnigonutl re: qm dñs ſpes eiꝰ eſt. Nec attendũt cũ ho/ mendans apoſtolus:inter cętera eius bonas eniri mines ſibi ⁊ ſuę:id eſt humanę volũtati tan dixit eam ⁊ cuncta ſufferre.Charitas inquit i. corf.rz. ilkil tũ tribuũt: in illud ſe incurrere qð ſcriotum magnanima eſt. Paulopoſt ait: Omia tole cgenneb, Hiere. 17. eſt: M aledictus homo:qui ſpẽ ſuã ponit in rat. Quanto ergo maioꝛ eſt in ſanctis cha- amnit homine. Vnde etiã ſi eis cõtingatvt aliqua ritas dei:tantomagis ꝓ eo qð diligitur: Et unnt dura ⁊ aſpera vel ne diſpliceant hominihbus quanto maioꝛ eſt in peccatoꝛibus cupiditas limn vl ne grauioꝛa patiant᷑:vł ſibi placẽdo amãa, mundi: tantomagis pꝛo eo qð cõcupiſcitur neen QAdoc ſſumptionẽ ſuã eadeʒ ipſa ſuꝑbiſſima omnia tolerant᷑. Ac per hoc inde eſt patien· sgendm voluntate ſuſtineãt:hoc illis dicendũ eſt de tia vera iuſtoꝛũ: vnde eſt ĩ eis charitas dei. zmimunſen patiẽtia: qð de ſapiẽtia beatꝰ iacobꝰ aplus Et inde eſt patientia falſa iniquoꝛum:vnde n Ml Zacoblt. dicit: HMo eſt iſta patiẽtia de ſurſum deſcen / eſt in eis cupiditas mũdi. Pꝛopter qð dicirn aißfun 4 dens:ſed terrena: aialis diabolica. Cur em Johãnes apoſtolꝰ: MNolite diligere mundũ: 1. Job. 2. ni non ſit ſuꝑboꝛũ falſa patientia:ſicut ſuꝑpo⸗ nec ea quę in mundo ſunt⸗Si quis dilexerit ninmmin E 4 M Bancti ᷣluguſtini de tempoꝛe mundũ:dilectio patris nõ eſt in ipᷣo: qꝛ om̃e qð i mũdo ẽ:cõcupiſcẽtia carnis ẽ ⁊ cõcupiſ/ centia oculoꝝ: ⁊ ambitio ſęculi:quę nõ eſt a patre:ſed ex mũdo eſt.hęc igit᷑ cõcupiſcẽtia qus nõ eſt ex patre ſed ex mũdo:quanto fue rit in homine vehemẽtioꝛ ⁊ ardentioꝛ:tanto fit quiſq; pꝛo eo qð concupiſcit omniũ mo/ leſtiarum doloꝛũq; patientioꝛ. Idcirco ſicut ſupꝛa diximus:nõ eſt iſta patientia de ſurſũ deſcendens: patientia o pioꝛum de ſurſum Jacobi.ʒ. eſt deſcẽdens a patre luminũ. Itaq illa ter⸗/ rena eſt: iſta celeſtis. Illa animalis:iſta ſpiri talis. Illa diabolica:iſta deiſica: qm concu/ piſcentia qua fit vt peccantes omnia ꝑtina/ citer patiant᷑:ex mũdo eſt.Charitas autem qua fit vt recte viuentes omnia foꝛtiter pa/ tiantur: ex deo eſt. Et ideo ulli falſe patiẽtię poteſt ſine adiutoꝛio volũtas humana ſuffi cere:tanto durioꝛ quanto cupidioꝛ: ⁊ eo tole rabilius mala ſuſtinens quo ipſa fit peioꝛ. Huic autẽ quę vera patientia eſt:ideo volũ tas humana niſi deſuper adiuta ⁊ inflãma/ ta nõ ſufficit: quia ſpũſſanctus eſt ignis eiꝰ: quo niſi accenſa diligat impaſſibile bonuʒ: S ferre nõ poteſt qð patitur malũ.Sicut enim ga. 18. diuina teſtant᷑ eloquia: Deus charitas eſt: . Job.. qui manet in charitate:in deo manet ⁊ deuſ n eo. Quiſquis ergo cõtendit haberi poſſe . dei charitatẽ ſine dei adiutoꝛio: quid aliud RÖcontendit niſi habere deum poſſe ſine deo? Quis autẽ hoc dicat chꝛiſtianꝰ:qð nullꝰ au/⸗ det dicere inſanus? Exultãs ergo apud apo ſtolũ vera:pia ſideliſq; patientia dicit in oꝛe Ro.S. ſanctoꝛum: QAuis nos ſeparabit a charitate chꝛiſti? Lribulatio? an anguſtia:an perſecu/ tio:an fames:an nuditas:an periculum:an s. 43. gladins? Sicut ſcriptũ eſt: Quia pꝛopter te moꝛtiſicamur tota die: deputati ſumꝰ ſicut oues victimę.Sed in his omnibꝰ ſuꝑuinci⸗ mrmmus ꝑ eum q dilexit nos. Deinde ſequit᷑ et Ro. 8. adiungit: Certus ſum em̃: quia neq; moꝛs neq; vita: neq; angelus: neq; pꝛincipatus: neq; poteſtateſ:neq; pꝛeęſentia:neq; futura: neq; altitudo:neq; pꝛofundũ: neq; creatura glia poterit nos ſeꝑare a charitate dei quę ẽ Ro. 5. in chꝛiſto ieſu dño noſtro.hheęcẽ illa charitas dei ꝗᷓ diffundit᷑ in coꝛdibꝰ nf̃fis:nõ ex nobis: ſed ꝑ ſpm̃ſanctũ qͥ datus eſt nobis. Maloꝝ adutt cõcupiſcẽtia ꝓpter quã in eis ẽ falſa pa/ 2. Job. 2. tiẽtia: nõ eſt ex patre: ſic dicit apls iohes:ſᷣ T ex mũdo eſt. hic dicit ⁊ aliqs: Si ex müdo ẽ SH cẽtia maloꝝ ꝑ quã fit vt mala oia ꝓ * eo ꝙ ab illis cõcupiſcit᷑ ꝑferant: quõ ex eoꝛũ dicit᷑ voluntate? Quaſi vo nõ ⁊ ipſi de mũ/ do ſint cum ab eis diligit᷑ mũdus:deſerẽtes eũ ꝑ quẽ factus eſt mũduſ.Seruiũt em̃ crea Bo.i. turę: potius qᷓ; creatoꝛi: qui eſt bnñdictus in *„ ſecla. Siue itaq; mũdi vocabulo iohes apłs dilectoꝛes ſignificauerit mũdi: volũtas qauYg ex ipſis eſt vtiq; ex mũdo eſt: ſiue mũdi no/ mine cęlũ ⁊ terrã ⁊ quęcũq; in eis ſunt:hocẽ vniuerſã cõplexus ſit creaturã:volũtas ꝓ/ culdubio creaturę ꝗᷓ nõ eſt creatoꝛis ex mun do eſt. Pꝛopter qð talibꝰ dñs dicit: VUos de Jↄob.S. deoꝛſu eſtiſ:ego de ſurſũ ſuʒ. Vos de hoc mũdo eſtis: ego nõ ſũ de hoc mũdo. Aplis autẽ dicit: Si de mũdo hoc eſſetis: mũdus Job.ij. qð ſuũ erat diligeret. Sed ne ſibi ampliꝰ ar / rogarent qᷓ; eoꝝ mẽſura poſcebat:et hoc qð cos nõ eſſe dixit ex mũdo: naturę putarent eſſe nõ gratię: Quia vᷣo inqt: De mũdo nõ eſtis: ſed ego elegi vos de mundo: ꝓpterea odit vos mũdus: Ergo de mũdo erant.Mã vt et de mũdo nõ eſſent:electi ſũt de mũdo. Hanc aũt electionẽ non pᷣcedentiũ in bonis U operibus meritoꝛũ: ſed electionẽ gratię de/ Ca. 20. monſtrans aplłus ſic inquit:Et in hoc tẽpo/ Go.u re reliquię ꝑ electionẽ gratię ſaluę facte ſũt. Si aũt grfa:iã nõ ex operibꝰ: alioqͥn gra iaʒ nõ eſt gra. heęc eſt electio gratię:qꝛ oia bona merita pueniunt᷑ hũana. Si em̃ vllis bonis meritis dat᷑:iam nõ gratiſ donat᷑ ſed debita reddit᷑:ac ꝑ hoc nõ vero nomie gra nũcupa/ tur:vbi merces:ſicut idẽ dicit apłus:nõ im/ Bo. 4· putat᷑ ſᷣm gratiã ſed ſᷣm debitũ. Si auteʒ yt vera ſit gratia:id eſt gratuita:nihil inueniti homine cui merito debeat᷑: qð bñ intelligikt etiĩ eo qð dictũ eſt: Pꝛo nihilo ſaluos facies Ps.· 55. cos: ꝓfecto ipſa dat merita:nõ meritis dak. Pꝛeuenit ergo etiã fidẽ:ex qua omnia bona opera incipiũt. Juſtus em̃: ſicut ſcriptũ eſt: Abachuc. „ ex fide viuit. Poꝛro aũt gratia nõ ſolũ adiu/“· uat iuſtũ:verũctiã iuſtiſicat impiũ. Et ideo etiã cum adiuuat iuſtũ et videt᷑ eius meritis reddi:nec ſic deſinet eſſe gratia:qm id adiu/ uat qð ipſa ẽ largita. Pꝛopt᷑ hanc itaq; gra- tiam quę cuncta bona merita humana ſce/ det: non ſolum chꝛiſtus ab impijs occiſus ẽ: o.. verũetiã ꝓ impijs moꝛtuꝰẽ.Et anteqᷓ; moꝛe/ retur non vtiq; iuſtos ſed iuſtificandos ele/ git apłos:qͥbꝰ ait: Ego vos de mũdo elegi. Job.r· Quidus em̃ dixit: De mũdo nõ eſtis:ne pbu tarẽt ſe nunq; fuiſſe de mũdo:mox addidit: Sed egovos de mũdo elegi. Pꝛofectovt de CN. . . Cuoarea iulcheenn gido un h⸗ ncteſ pien aemmßitore otitlegss NNN 4 min Quifoct inclnai 1 Ultetannigu u lubacſgech ppochuſtu Szetofuigo — (penbuonef Geneop oͤt Aunſent Zpl ſiibonge antee ep ochaai pocalnier o bartaniopoſ opolins neq; Preni vor SKänlainamer kietne A ſſtecntan föcamsektch Ulipeefuiten ſtiltuerie Glepeusilu bennneii lufactie, r legltisſee Ve ſolus iohäne Alipſedle r, wno ſensin lepelgatede Quidet Ceſurmnig⸗ Agtange bokalgaeye uſgane luguord nglöde⸗ lifcanci esiihtnti, Ulindet ebr Wagonn 8. dlube enobions 5 0 W de 1Nt ideni Unnsdeſti enüͤteie tkimn dothern . D E arwliget kienicſcd Nasſunnbit Wügglne. Retsn d Dornee 1.Vosdee Xnido N eſens nid lchnnabec Aue uenn : Denicenu ndo: ran nicoem H. mlürdenih, Gannännbon h migenede u Einbectih⸗he kſuueiug:ſi. loctgeri⸗ nnegcuden en nobons untſaldchi⸗ ecfni taphsro⸗ Eubhlnettt . Pͤbi uli⸗ loſaluos is Konnudeu ugnnich . niſoisdi⸗ nni Eltel aicnaneni⸗ vant tu hummmn ſe, anthni⸗ S ockuneft rulitn Peſanmn . Ber. CC. xXIII. Dñica mũdo nõ eſſent: ipſius iĩ eos electione colla tũ eſt. Quocirca ſi ꝑ ſuã iuſticiã nõ ꝑ gratiã eius eligerent᷑:nõ de mũdo electi eſtent:qm̃ de mũdo iam non eſſent ſi iam iuſti eſſent. Deinde ſi ꝓpterea ſunt electi:quia iam iuſti erant:ipᷣi poꝛes iã dominũ elegerant.Quis enim poteſt eſſe iuſtus:niſi eligẽdo iuſticiã?- Ro. 10. Finis aũt legis chꝛiſtus ad iuſticiã omi cre/ 1.Corj.I. denti: Qui factus ẽ nobis ſapiẽtia a deo et iuſticia ⁊ ſanctiſicatio. Ipᷣe eſt & nr̃a iuſticia. X Vnde ⁊ antiqui iuſti ante incarnationẽ ver Ca.⁊1. bi:in hac ſide chꝛiſti:⁊ in hacvera iuſticia qð eſt nobis chꝛiſtus:iuſtificati ſunt:hoè credẽ/ Eph.2. tes futurũ qð nos credimꝰfactũ: Gꝛatia ſal/ ui facti ꝑ fidẽ: nõ ex ſeipſis ſed dei dono:nõ ex operibus ne foꝛte extollerent᷑. Gona qͥpe opera eoꝝ nõ puenerũt miſericoꝛdiã dei:ſed ſecuta ſunt. Ipſi quipe audierũt:ipſi ſcripſe rũt longe anteq; chꝛiſtus veniſſet in earne⸗ Exo.ʒʒ. Miſereboꝛ cui miſertus ero:et miſericoꝛdi⸗ Sltabo cui miſericoꝛs fuero.E quibꝰ dei ver Ro. 9. bis: tanto poſt apłus paulꝰ diceret: Igitur nõ volẽtis neq; currẽtis:ſed miſerẽtis ẽ dei. Ipſoꝝ etiã vox eſt longe anteõ; chꝛiſtus ve/ Ps. 58. niſſet in carne: Heus meus: miſericoꝛdia eiꝰ pᷣueniet me.Quomõ autẽ poſſent alieni eſſe a fide chꝛiſti:quoꝛũ charitate etiã nobis pꝛę/ nũciatus eſt chꝛiſtꝰ:ſine cuiꝰ fide quiſq; moꝛ/ taliũ nec fuit: nec eſt:nec eſſe aliquãdo pote rit iuſtus? Si ergo iã iuſti a chꝛiſto eligerent᷑ abpli: pꝛius illum ipſi elegiſſent: vt iuſti eligi poſſent:ſine illo iuſti eſſe poſſent. Sed non ZJ05.15. ita factũ ẽ. Ipſe quipe illis ait: HMõ vos me elegiſtis:ſed ego vos elegi. Unde dicit apo 1 Joß. 4. ſtolus iohanes: Mõ qò dilexerimꝰ deũ: ſed qbuia ipſe dilexit nos. Qð cũ ita ſit: quid eſt Ca. 22. homo vtens in hac vita ꝓpꝛia volũtate an/ teq; eligat ⁊ diligat deũ: niſi iniuſtus et im/ piꝰ? Quid eſt inq; homo aberrãs a creatoꝛe creatura: niſi creatoꝛ eius memoꝛ ſit eius:et eligat eum gratis ⁊ diligat gratis:quia non põt eligere vel diligere:niſi pᷣus electus dile ctuſq; curet᷑:qͥ cęcitate eligenda nõ cernit:et Bedhoc que? Aeqir απαπαιςε hal es α X III. ppe 1 — rinitatis: Ber. III nis charitas dei eſt ꝗᷓ tolerat oia:ſi in malis I. Cori.⁊5 mũdi cupiditas. Sed heęc charitas ꝑ ſpiritũ Go.S. ſanctũ eſt in nobis:qͥ datꝰẽ nobis. VUndea quo nobis eſt charitas:ab illo eſt patientia. Mundi autẽ cupiditas qñ patieter ſuſtinet onera cuiuſlibet calamitatis:gloꝛiat᷑ de viri· bus ꝓpꝛię volũtatis: tanq; de ſtupoꝛe moꝛ/ bi:non de roboꝛe ſanitatis. Inſania eſt iſta gloꝛiatio:nõ eſt patiẽtię ſᷣ demẽtię. Volun⸗ tas iſta tanto videt᷑ patiẽtioꝛ acerboꝝ malo rũ:quãto ⁊ auidioꝛ tẽpoꝛaliũ bonoꝝ qꝛ ina/ nioꝛ ⁊ ęternoꝝ.Qõð ſi eã exagitat ⁊ inſlãmat fallacibꝰ viſis ⁊ ſuaſionibꝰ imundꝰ ⁊ diabo/ licus ſpũs:⁊ maligna cõſpiratiõe ſociatꝰ effi cit homis voluntatẽ vel erroꝛe dementẽ:vel appetitu cuiuſlibet mũdanę delectatiõis ar/ dentẽ:quęcũq; vident᷑ intolerabilia mirabi/ liter ſuſtinere.Mõ tñ ideo etiã volũtas mala & ne inſtigatiõe alteriꝰ imundi ſpũs: ſicut vo Ca. 24. lutas bona ſine adiutoꝛio ſãctiſpũs nõ põt eſſe. Hã eſſe poſſe voluntatẽ mals etiã ſine aliquo ſpũ vel ſeducẽte vel incitante in ibſo diabolo ſatis oſtendit᷑:qui ꝑ nullũ aliũ dia⸗ bolũ ꝓpꝛiavolũtate factus diabol inuenit᷑. Volũtas itaq; mala ſiue cupiditate rapiat᷑t ſiue timoꝛe reuocet᷑:ſiue lęticia diffundat᷑:ſi/ ue triſticia cõtrahat᷑:atq; in his omibꝰ ꝑtur⸗ bationibꝰ animi quęcũq; ſunt:alijs vel alio tꝑe grauia cõtemnat ⁊ ꝑferat: põt ⁊ ſine alte rius ſpũs inaictu ſeipſã ſeducere:et defectu a ſupꝑioꝛibus in inferioꝛa lapſando: quanto iocñdius eſtimauerit qð adipiſci apetit vel amittere metuit: vel adeptum gaudet: vel amiſſum dolet:tantũ tolerabilius ꝑferre qð ſibi minꝰ ẽ ad patiendũ q; illud ad fruendũ. Quicqͥd em̃ illud eſt:ex creatura eſt:cuiꝰ no/ ta voluntas eſt. Quodãmodo em̃ familiari cõtactu atq; cõnexu ad experiendã eiꝰ ſuaui tatẽ adiacet amanti creaturę amata creatu/ ra. Volũtas aũt creatoꝛis de q ſcriptũ ẽ: Et Za. 25. toꝛrente voluptatis tuę potabis eos: longe NMõ. 35. alteriꝰgeneris ẽ. Neq; em̃ ſiẽ nos creatura ẽ. Niſi &ᷣ amoꝛ eiꝰ det᷑ inde nobis: nõ eſt vnde languoꝛe diligẽda faſtidit: Sed foꝛte ds di eẽ poſſit in nob. Ac . 6 volũtas bona q̃ dili⸗ cat: quõ deꝰ pᷣus eligit ⁊ diligit iniquos aut git᷑ deꝰ i homie nõ põt eſſe: niſi in q̊ͥ deꝰ ope/ Phil. 2. iuſtiſicat:cũ ſcriptũ ſit: diſti dñe oẽs oꝑan tes inidtatẽ.Quõ putamꝰ:niſi miro ⁊ ineffa bili mõ? Et tñ etiã nõ poſſumꝰ cogitare: qð medicꝰ bonꝰęgrotũ ⁊ odit ⁊ diligit.Odit em̃ quia ęgrotat: qui diligit ita vt ęgritudinem Z pellat.hHec ꝓpter charitatẽ dicta ſint:ſine Ca.23. n nobis nõ põt eſſe vera patiẽtia: qꝛ in bo/ rat᷑ ⁊ velle.heęc igit᷑ volutas bona:id eſt vo/ ſtas deo ſideliter ſubdita: volũtas ſancti⸗ tate ſuꝑni ardoꝛis accẽſa: volũtas ꝗᷓ diligit deum ⁊ ꝓximũ ꝓpter deum: ſiue amoꝛe de quo reſpondit aplus petrus: Dñe tu ſcis qꝛ amo te:Siue timoꝛe:de quo dicit apoſtolu/ paulus: In timoꝛe et tremoꝛe veſtra ipſoꝛũ Ebib2. Yob. 21. OIl⸗ſia er rorp'οh Ber. CC.XxXIIII. Dñica XIIII. p?' trinitatis: Ger. I. ſalutẽ operamini:Siue gaudio:de quo diẽ: gendũ eſt alia eſſe dei dona filioꝝ illius hie/ Bo. 12. Spe gaudẽtes:iĩ tribulatiõe patiẽtes:Siue ruſalem quę ſurſum libera eſt mater noſtra. Satł.4. triſticia: q̃lẽ ſe dixit habuiſſe magnã ꝓ fra- Mhec ſũt em̃ quodãmodo heęreditaria in qͥbꝰ tribꝰ ſuis: Quęcũq; amara ⁊ aſꝑa ſufferat: ſumꝰ hęredes dei: cohęredes autem chꝛiſti. d· 1. Corj.is. charitas dei eſt ꝗᷓ oia tolerat: que nõ diffun / Alia v ꝗᷓ poſſunt acciꝑe etiã filij cõcubina/ *.5: qit᷑ in coꝛdibus noſtris niſi ꝑ ſpmſanctũ qui rũ:qᷣbꝰ iudęi carnales ⁊ ſchiſmatici vel here⸗ AA vatus eſt nobis. AUnde nequaq; dubitante tici cõparant᷑.uis em̃ ſcriptũ ſit:Eijce an Señ.2r. Ca. 26. pietate: ſicut charitas ſanctę amantium: ira cilla⁊ filiũ eiꝰ: Meq; em̃ hęres erit fili cõcubi patientia pie tolerantiũ dei donũ eſt. Ne ne cũ filio meo iſaac: Et abꝛaę dixit deꝰ: In etĩ ſcriptura fallit aut fallit᷑: quę non ſolum in vereribus libꝛis habet huirei teſtimonia NPs.iie cũ deo dicit᷑: Patiẽtia mea tu es: et ab ipſo eſt patientia mea:Et vbi alius ꝓpheta diẽ: accipere nos ſpm̃ foꝛtitudinis: verũetiaʒ in Nhil.i. ꝗpoſtolicis litteris legitur:Quia vobis da/ tũ eſt ꝓ chꝛiſto nõ ſolũ vt credatis in eũ:ſed vt etiã patiamini ꝓ eo.MHõ ̊ quaſi de ꝓpꝛio faciat animũ elatũ: qð ſibi audit eſſe dona/ tũ.Si quis autẽ nõ habens charitatẽ ꝗͥ ꝑti/ Ephᷣ.ꝗ. net ad vnitatẽ ſpũs ⁊ vinculũ pacis:quo ca tholica ecclia cõgregata cõnectit᷑: in aliquo ſchiſmate cõſtitutus: ne chꝛiſtũ neget patit tribulationeg: anguſtias: famẽ: niditatẽ: p/ ſecutionẽ: picula:carcéres: vincula: toꝛmen/ ta:gladiũ vel flammas:vel beſtias:vel ipſã crucẽ timoꝛe gehennaꝝ ⁊ ignis ęterni:nullo modo iſta culpãda ſunt:imo vo⁊ hic laudã/ da patiẽtia eſt. Mõ em̃ dicere poterimꝰ me/ lius ei fuiſſet vt chꝛiſtũ negãdo nihil eoꝛum pateret᷑ quę paſſus eſt cõfitendo: ſed exiſti/ mandũ foꝛtaſſe tolerabilius ei futurum q; ſi chꝛiſtũ negãdo cũcta illa vitaret:vt illud qð 1.Corj.iʒ. ꝗit aplus: Si tradidero coꝛpꝰ meũ vt ardeã: charitatẽ aũt nõ habeã:nihil mihi ꝓdeſt: ni tate ditemur. Magna quippe inde pignoꝛa hil ꝓdeſſe intelligat᷑ ad regnũ cęloꝛũ obtinẽ accepimꝰ qð ad nos ditãdos pauꝑ factꝰ eſt dlCu:nõ ad extremi iudicij tolerabilius ſupli/ chꝛiſtus:quo in ſupernas diuitias exaltato: HB ciũ ſubeundũ.Sed merito ꝗri poteſt: vtruʒ miſſus eſt qͥ ſancta deſideria nr̃is coꝛdibus . patiẽtia donũ dei ſit:an viribꝰ tribuen/einſpiraret ſpũſſanctꝰ. Hoꝝ pauperũ adhuc Aa ſit volũtatis hũanę: qua quiſq; ab eccle credẽtiũ nondũ ↄtẽplantiũ: adhuc ſperãtiũ . ſia ſepatus nõ ꝓ erroꝛe qui eum ſeꝑauit:ſed nondũ tenentiũ:adhuc deſiderio ſuſpirãtii’ ꝓ veritate ſacramẽti ſeu verbi quę apud eũ nõdum fglicitate regnãtiũ: adhuc eſuriẽtiũ remãſit timoꝛe pęnaꝝ ęternaꝝ pęnas pati ⁊ ſitientium nõdum ſanatoꝛum. hoꝛũ ergo Rs.si. tẽpoꝛales.Cauendũ eſt em̃ ne ſoꝛte ſi dei do pauperũ patientia non peribit in ęternum: nũ iſtã patiẽtiã dixerimꝰ: hi quibꝰ ineſt etis non quia ⁊ illic patientia erit vbi qð tolerek ad regnũ dei ꝑtinere credant᷑. Si autẽ donũ non erit: ſed nõ ꝑibit ſicut dictũ eſt: qꝛ infru dei eſſe negauerimꝰ:cogamur fateri ſine ad/ cruoſa nõ erit. Fructũ aũt habebit ęternũ: iutoꝛio ⁊ munere dei in volũtate homis eſſe ideo nõ ꝑpibit in ęternũ.Quiſqͥs aũt laboꝛat poſſe aliqd boni.HNeq; em̃ hoc non eſt bonũ inanit᷑: cũ eũ ſpes fefellerit ꝓpt᷑ quã laboꝛa/ vt credat ęterno ſupplicio ſe eſſepuniendũ ſi bat:merito diẽ᷑: Perdidi tantũ laboꝛẽ.Quiiſ negauerit chꝛiſtũ: vt pꝛo iſta ſide qualecũ; quis vo ad ſui laboꝛis ꝓmiſſa ꝑuenerit:gra ſupliciũ ꝑferat humanũ. Pꝛoinde ſicut ne⸗ ulãs dicit: Non ꝑdidi laboꝛem mecũ.Pici᷑ ( Sandũ non eſt etiã hoc eſe donũ:ita intelli/ ergo laboꝛ nõ periſſe:nõ qꝛ manet ꝑpetuus: pᷣtatuſ:vt diceret:id ẽ nõ qᷣ filij carnis hi filij Gat.4. dei:ſeꝗ filij ꝓmiſſionis deputant᷑ in ſemine: vt intelligeremꝰ ſemẽ abꝛahę ſᷣm iſaac ꝓpt chꝛiſtũ ad dei filios ꝑtinere qͥ ſũt coꝛpus chꝛi ſti ⁊ mẽbꝛa:id eſt ecclia dei vna:vera:germa⸗ na:catholica:tenens piã ſidẽ:nõ eã ꝗ ꝑ elati onẽ vel ꝑ timoꝛẽ:ſed eã quęꝑ dilectionẽ ope Gal.5· rat᷑. Tamẽ etiã filios cõcubinaꝝ quãdo a ſi/ lio ſuo ilaac diuiſit abꝛahã:nonllła eis largi tus ẽ munera:ne relinrent᷑ oino inanes:nõ aũt abꝛahã omnẽ cenſũ ſuũ iſaac filio ſuo:et filijs cõcubinarũ ſuarum dedit abꝛahã mu/ nera:⁊ diuiſit eos ab iſaac filio ſuo.Si ſilj ſumꝰ liberę hierim: alia dona exheęredatoꝝ: alia intelligamꝰ hęredũ. Hhi em̃ hęredes ſũt qͥbꝰ dicit᷑: MNon em̃ accepiſtis ſpm̃ ſeruitutis Ro.S. iterũ in timoꝛe: ſed accepiſtis ſpm̃ adoptio/ nis filioꝝ:in qͥ camamꝰ:abba pater.lame Pꝛ mus ꝭ ſpũ̃ charitatis:ſed donec veniamꝰad Ca. 29. hereditatẽ in q̃ ſemꝑ maneamꝰ:liberali amo re ſimus:nõ ſeruili timoꝛe. Patiẽter clame/ mus qᷓ;diu pauꝑes ſumus:donec illa hęredi iſaac vocabit᷑ tibi ſemẽ:Qa ſic ẽ apłs inter- Ro.9. “ — — — = —= ̃ — — =ẽG ſcktnn eiit ſ abirungen nnnſe nus genne giiiimi tipatenn undonut — —, = S eninen Cocoſcteptu o ſci Beti cbeliliſer irrvi. vt tenerent᷑ heredes. Sic em̃ legimꝰ: Dedit Señ̃.ꝛſj. „ n 1 Bern⸗ Cnbonen Sigan⸗ (Pudtemoſ node bder ultcäectn Nlgenrbinet. or Agepteu. untapenan Aerrtacriy fſfoelesrpol Menpatruno Copenns vno tennopiäͤe Udtatenuln i anictna. nutakaud neg nöf ſihſbfagn (Mentae Mepegusſenn Diaganri beuehndieb lgnayigote Mubak Den Wiolenbar sputre⸗ Wanönoctn agudre fialiß ns ſen Ban llüshe berhoſnn be⸗ ng ince enchiſti Un Göabin. ayalber⸗ ubiten dAH Hiöbe utden Plsinre⸗ RNS nstiilQ, „ eo qs ſcriptum eſt in euangelio m nſenne Aucj.10,. Luca: Beati oculi qni vident ⁊c̃.ꝗᷓ lune habet᷑ int᷑ ſermones de Uerbis oo⸗/ D5l mini.xxxvij.Et in libꝛo Quinqua- tugemnn ginta homeliarũ.xxxviij. den 4Sermo ¶ Hñica quartadecima: De beato KXII. Job: Serno . nd A HBomptioꝛẽ me ad loquẽduʒ veſtra r Deit aün ſanctitas pᷣmonet: etiã dudũ de ſcri * ppturis inſinuata omni cũ deuotione abi icẽdi fiduciã tribuit: quẽ deus gratãter vo on bis audire mõſtrauit. Sic nos veſtra ſancti/ Siäfl tas de Job dientẽ accipiat:vt audire ſe tã- neaglor: q́; ruſticũ credat.Hõ fuco ſermões infectos ritsſi dicere arbitret᷑:qui illiꝰ magiſterio ſimplicit᷑ ſeniuns 34 Job. 1. dicere ꝓfitetur. Aduerſus iob diabolus pu/ Ma gnam impetrauit: cuiꝰ filios ruina cũ extin/ Lline gueret: factꝰ ẽ poſt diuitias ĩops:poſt fami/ niam al lun lias ſolus: poſt numeroſam ſobolẽ nullius Aalano pater: patrimonio naufragꝰ: in coꝛpoꝛe eda- ercame/ ces pęnas vno roboꝛe ſidei ſuſtinebat.Hiui labgeti tisę in inopiã ceciderunt. hic noua exgꝑgilſcit᷑ pignors nuditate:nullꝰ fuit ꝓximus: qꝛ rara eſt miſe ohace ris amicitia. Coꝛpoꝛis ſanitas vulneribus rilao: imutat᷑:Gaudiũ in doloꝛẽ conuertit᷑:nullus coribus artus qͥ nõ flagellis valitudinũ agitet᷑. De/ nüschu niq; ſub ſterquilinio iacuit pſclara iuſticia:et ſperͤni c(cui vulnerata caro ꝓbaret᷑ in mẽbꝛis:incolu/ nipruni me pectus ſeruabat interiꝰ. Nihil erat a ca/ curieti pite vſq; ad pedes qð non affligeret pęna. houage B Vndiq; circũuallãtibus peęnis ſtetit:æ vnde ctenun: feruebat diaboli inuidia: inde ſumpta eſt fa goͤtclen⸗ tigata victoꝛia. In coꝛpoꝛe toꝛquebat᷑:⁊ ſpũ gift ꝓbabak. Vermibus coꝛpus inquietis dolo itgend. ris tolerabat geminata ſupplicia:quem fluxę tlͤon carqnis putredinẽ ſdurabat ſęcunda calami/ liſebo· tas: nõ noctibus quies: nõ diebus requies. l Toꝛquebat᷑: ⁊ oꝛabat. Aliud poſtulabat ho nenn ſtis:aliud pᷣcabat᷑ vociferatio ↄfeſſoꝛis.Dil⸗ cii bil ſolutis neruis ſaniei ꝓfluuiũ aſperioꝛ teſta atus Ger. CC. XxvV. ſed qꝛ nõ eſt inaniter fuſus. Sic ⁊ patientia pauperũ chꝛiſti ſed ditandoꝛũ hęredũ chꝛiſti nõ peribit in ęternũ:nõ qꝛ ⁊ illic patiẽter fer/ re videbimur:ſed qꝛ ꝓ his quę hic patienter ꝑtulimus ęterna beatitudine pꝑfruemur. Mõ dabit fſinẽ ſempiternę fęlicitati:qui donat tẽ poꝛalẽ patientiã volũtati:qꝛ vtrũq; munus donate donatũ eſt charitati. . Item in eadẽ dñica: Homelia de Dñica XxII. py trinitatis: radebat: atrox cruciatꝰmutabat. Reges nõ agnoſcebat:⁊ cõfoſſum coꝛpus in ſtercoꝛe re/ cũbebat. In naufrago coꝛpoꝛe incolumis iu ſticia tutatur:⁊ periclitãtibus membꝛis:au/ ctoꝛi vulnerũ pectus ſerat᷑. Omnia excepto ſpiritu occupauerat hoſtis. Hon fuit qui re/ C cipꝛocũ redderet munus mercedibꝰ: delica⸗/ ta matrona in alienis domibus ſeruit: quę imperare cõſueuerat. Vbi poſt ſolis occaſũ diurna ſupplicia dure tranſigebat:quietẽ ex/ pectabat:⁊ fatigatis matrona digitis:ſucce dentẽ diem lachꝛymãtibus oculis deduce/ bat. Oꝛbata in męroꝛe filioꝛũ mulier locatur vt ſeruiat: nec ad lachꝛymas vacat. Adhuc matrona iã vidua:vbiq; mercẽnaria: nuſqᷓ; domia:nec ſterilis:nec mater vteri ſui lania tus deflet. Ecce inquit marite quę pateris: dic aliquid aduerſus deum ⁊ moꝛere. Pecca Job.2⸗ uit ſola ꝗᷓ viro miſericoꝛdiã denegabat:obli⸗- uiſci vxoꝛẽ iob in filijs didicerat:⁊ omnibus membꝛis fluens:ſolus animꝰ fideliter repu⸗ gnabat. Bellatoꝛ mũdi in vno viro toꝛquet᷑ 2 du toꝛquet et pęna reuertit᷑ in auctoꝛẽ. Ecce Abi.S. inquit dñs tradã uülũ tibi:animã illiꝰ tantũ/ modo cuſtodi. Secure pugnat: qͥ hoſte me- tuẽte ſeruat᷑. Sic hoſtis furebat vt timeret: inſigit doloꝛẽ crudelitas:⁊ deſicit in ſuis vi/ ribus. Pęna fugata reuertit᷑ ſanitas: ⁊ cica/ tricibus fęlicioꝛ reddit᷑ medicina. Celeriꝰ cu/ rat dñs qᷓ; vulnerarat inimicꝰ. In gaudia ge mitus migrauere: ⁊ in foſſis vulnerũ nume⸗/ rabant᷑ monumẽta victoꝛię. Pꝛopter iob re/ gina: ꝓpter quem ⁊ mercẽnaria.Duplici re/ greditur fęnere:vt amiſſa poſſent duplo re/ cipere. 5 5 3 eu vominica De beato Sermo — —= J CC. XXV. MRlectiõe quę nobis lecta eſt fratres A chariſſimi: audiuimus ꝙ gloꝛioſiſ⸗ Mſimus dei athleta contra hoſtem cal lidiſſimuũ admirabiliter p̃liatus ſit:et ᷣm qð apoſtolus ait: Spectaculũ deo ⁊ angelis eiꝰ L. con.4. — H ⁊ hominibus:dignũ non ſine ingenti admi/ ratiõe audire:⁊ quodãmodo oculis ſidei vi⸗ dere meruimus. Vidimus beatũ Job non ſolum cõtra ſęlicitatẽ mũdi: ſed etiã contra paupertatẽ aſperrimos doloꝛes:et contra filioꝝ oꝛbitatẽ foꝛtiter ⁊ fgliciter dimicantẽ. Qui cũ eſſet diues: nullũ ↄtemptũ habuit. Cũ penuriã pateret᷑:neminẽ blaſohemauit: Bancti luguſtini de tempoꝛe nec cõtra dei diſpenſationẽ murmurare pꝛę⸗ Job. 51. Job. 1. B ſumpſit:ſed locuples dicebat: Domus mea omnibꝰ viatoꝛibus patuit: et de velleribus ouiũ mearũ calefacti ſunt humeri infirmoꝝ. Poſtea vᷣo cum pauꝑtate pᷣmeretur: in an-/ guſtijs loquebat᷑:Dñs dedit dñs abſtulit:ſi cut dño placuit ita factũ eſt. Et foꝛtiter col/ luctatus eſt diabolus: ſed athletã dei ſupa / re nõ potuit. Immanes ſuſcitauit fluctus: 2 firmiſſimã petrã cõmouere nõ valuit. Ma chinatiões ſuas adhibuit: ⁊ turrim validiſ/ ſimã nõ ꝓſtrauit. Arboꝛẽ cõcuſſit ⁊ decutere poma nõ valuit. Et ramos quidẽ cõfregit: ſed radici nihil nocuit. Parietẽ ꝑfoꝛauit:ſed theſaurũ auferre nõ potuit. Theſaurũ autẽ dico nõ auri ⁊ argenti:ſed fidem iuſti.hunc em̃ eius theſaurũ diabolus diripere feſtina/ bat:quãdo eum omni facultate nudatũ pla ga intolerabili cruciabat. Vidiſti augmen/ tari fluctus: vidiſti petrã firmiſſimã: vidiſti turrim inexpugnabilẽ: vidiſti deũ gloꝛiſica/ tum ⁊ diabolũ ↄfractũ: Et quali nomĩe hũc iuſtũ appellem: ignoꝛo. Athletã eũ vocẽ? Sʒ Ddicã? Sʒ firmioꝛẽ video. Militẽ apellabo:⸗ cellit tantarñ copia coꝛonarũ. Petrã eum Sed robuſtioꝛẽ cerno cõſtantia. Turrim en nominabo: Sed eminet ſapientia. Arboꝛẽ eũ dicã? Sʒ decoꝛoſioꝛ inuenit᷑. Fructũ illũ apellẽ? Sed pᷣcioſioꝛ demonſtrat᷑. Theſauꝝ eum nomiabo: Sed copioſioꝛ eſſe dinoſcit᷑. uenio. Audiãt hęc diuites: audiãt hęc pau⸗/ Et quali vocabulo appellẽ ſanctũ illũ nõ in/ peres quẽadmodũ hic beatus vir i diuitijs ſuis ⁊ fęlicitate benignus diſpenſatoꝛ exti/ tit diuitiarũ: ⁊ in tẽptatione pauꝑtatis pa/ tienter et foꝛtiter tolerauit. Vides igit᷑ non elſſe impoſſibile diuitẽ eſſe in operibus bo/ „ Matth. 25. nis:⁊ pauperẽ ꝑ patientiã ęgeſtatis poſſe eeẽe beatũ. Molo mihi dicas: quia pauꝑtatẽ ti/ meo. Pauptatem times:⁊ peccatũ non me/ tuis: Holo timeas pauꝑtatẽ:ſed iniquitatẽ time:quę mater eſt toꝛmẽtoꝛũ. Dñs a te ſti/ pendiũ poſtulat: ⁊ dare ei nõ vis. Cũ enim audis eũ dicentẽ:ccεdiu feciſtis vni ex mini mis iſtis: vtiq; ſi tribuas pauꝑi chꝛiſto fene ras. Si cõtrahis a pauꝑe manũ tuam:quõ ⁊ qua fiducia in illa die ⁊ tu a dño miſericoꝛ/ diã poſtulabis? Mõne arguet te dicens: Vi/ diſti me nudum ⁊ non operuiſtu eſurientẽ et nõ pauiſti? Quid tu ad hęc reſpondebis:et quã veniam depꝛecaberis: Mõne cõſcientia tua reum te faciet ⁊ obmuteſces: Et tu qui/ dem multis a⁊ pcioſis vel exquiſitis delite interdũ vſq; ad crapulã ſatiaris: et pauperi vnge eſuriem repellat vel cibũ ſimplicẽ diſſi mulas erogare. Veſtibus etiaʒ nimiũ pᷣcio⸗ ſis indutus incedis: ⁊ pauperi nudo nec vi⸗ liſſimũ tribuis veſtimentũ. Domũ tuam in omi pompa cõponere vel oꝛnare cõtendis: foꝛſitan nec in angulo eius ꝑegrinũ vel pau perẽ recipiſ.Sed qui talis eſt: cũ ei irreuoca- bilis aduenerit finis:ſi pęnitentia nõ ſubue/ nerit:ꝑget ad inferos nudus boniſ operibꝰ: remanente domo cũ omni oꝛnatu ſuo in te- ſtimont:ũ auaricię ſuę. Unuſqͥſq; em̃ ſtereũ/ tium dicet: eęc domus illius fuit raptoꝛis: pdonis:auari.QAQuãtas viduaſ afflixit:quã/ tos oꝛphanos denudauit:quantos miſeros fecit:vt hanc domũ tantis expenſis de iniqᷣ/ tate quęſitis regeret.Sed dicit aliqs: Mobi 2 lis ſum et in honoꝛe conſtitutus. Mobilita- tem nemo repᷣhendit: de iſtis dignitatibus nemo diſputat: quę a deo bene hominibus cõcedunt᷑. Diuites ergo in honoꝛibus cõſti , / tuti ſi iuſte ⁊ caſte ⁊ miſericoꝛditer vixerint: rephẽdere nemo debet. Illi vo dolẽdi ſũt ⁊ lugẽdi:q inflati ſuꝑbia dignitatũ:putant ſe imoꝛtales cũ ipſa dignitate futuros:⁊ nõ cõ ſiderant condtionẽ ſuã qꝛ de terra ſunt et in Seũñ.ʒ. puluerẽ redigent᷑:⁊ ꝓ parua leticia vitę huꝰ ſi tamẽ lęticia vel vita dicẽda ẽ:ꝑpetua ſuſti nebunt toꝛmẽta. Attendis pauperẽ ⁊ deſpi⸗ cis: et nõ recogitas qm̃ homo eſt ſicut et tu. Homo chara ⁊ amica poſſeſſio dei:hõ cuius cauſa firmatũ eſt ceclum: ⁊ extenſum eſt ma/ re: fundata eſt terra: ꝓpter quem ſol oꝛitur ⁊ occumbit:luna creſcit ⁊ deſicit:aſtra micã/ tia ſurgunt.Tu ne & cotemnis hominẽ pau perẽ: ꝓpter quẽ deus talia⁊ tanta cõſtituit: Ad extremũ vt adhuc amplius dicã: ꝓpter quem dei filius humanã carnem aſſumpſit: oppꝛobꝛia ⁊ flagella ſuſtinuit: crucẽ ꝑtulit et Mattb.27. flagelli amaritudinẽ ſenſit: moꝛtẽ guſtauit: ad inferna deſcẽdit:⁊ eos qui a diabolo de⸗/ tinebant᷑ obnoxij ſanguinis ſui pᷣcio libera⸗/ uit.Ecce quanta ⁊ qualia hũano generi pie- tas diuina conceſſit. Videte ergo ſi iuſtũ eſt vt a nobis pauꝑ quiſq; deſpiciat᷑:cui tot be neſicia pietas diuina largi᷑: Amemus ergo fratres chariſſimi ⁊ nõ deſpiciamꝰ pauperes „7 »„ 2* vel ꝑegrinos:ne nos ille deſpiciat qui ꝓpter 2. nos pauper factus eſt cũ eſſet diues. Cõſide E rate fratres ⁊ diligẽter attẽdite: quia ab ini/ tio nullũ pauperem deſpicere voluit deus. rCOX gunkarinſa linuin ncinpinen ſanglarh unztun ſnſaaucpli orusergog . 4 taepoſinma iisſuntbun unielupb Cihrs neua Pllenodeot ſipuhſttua lrslustiwt tmmſſne heinenifn Pnieuraend Poconundeiue litpisciſae cuttafꝛau Ccumeciekb ſlenavrngan oclan urflln, ſlonbien (Eſnun wldinite W. WTodin⸗ lbondeg ſmgesiler Mieettea Uangnin Alezcnocn Ubantten⸗ Achugli hun A ho⸗ Mangcliſi Wanenn “ ſugefcg AQiinſant giſtnit ngen amnanecitenei⸗ Nomnäne räücgnue⸗ enngnöſcbue usdanſce. lemmnſton lſſzeiteti us buütnprnis taſaffintgti Auumosnniens chenisdeinig Natelids: Ron⸗ Unus. Robu is dignlanber Nenedonine donoubuscoc dlernrenn. libodclidiſae t. Nüntiutute, eiumdsttoc⸗ deltenn uotetg lencunnedun igeuuſ puupgitdehn wockiatdea. ſodetchöclins mumuneknn unſalgnn cictaſanc nobonneht tuntzcͦkten us i c Nenaſunnin Notigiſtunt iaduebolod⸗ ſuicolten no geſeihie agolulie iniinee. Znenns unsgeue peutgltt, guci eſobit n ðä êùôòẽẽ B W Ber. CC. xXVI. MNam ũacut in ſcripturis diuinis frequẽter et diligẽter audiſtis: vt ſuperbiã ⁊ vanitatem mundi repꝛimeret deus: nõ elegit rhetoꝛes: nõ eloquẽtes:nõ conſules: nõ diuites: non potentes:quibus verbi ſui ſecreta cõmitte ret:fed aut opiliones:ſicut patriarchas ⁊ be 1. Regl. 16. Atũ dauid: aut piſcatoꝛes ſicut beatũ petrũ Wꝛntg.4· vel reliquos apłos: vt ꝑ inſirma deſtrueret .Corâ1. foꝛtia: 2 bumilia excelſa ? ſuꝑba deijceret. Amemus ergo pauperes: vt cum illo partẽ Mattb.ij. habere poſſimus qui dixit: Diſcite a me qͥa mitis ſum ⁊ humilis coꝛde. NHã quis genus humanũ ꝑ ſuꝑbiã moꝛtale vulnꝰ acceperat: chꝛiſtus medicamentũ hũilitatis exhibuit. Noli ergo deſpicere humilẽ pauperẽ:qui cũ ſibi pauꝑ ſit:facere te diuitẽ poteſt.Qui em̃ Diuites ſunt:imitent᷑ beatũ iob hũiliter lar/ ꝓſperis: etſi ſiniſtrũ aliquid dño ꝑmittente lo contra dei iudicia murmurantes: ſed hu/ mili ⁊ pia cõſcientia cum beato iob dicant: Job.i. Dominus dedit dñs abſtulit: ſicut domino prlacuit ita factũ eſt:ſit nomen domini bene/ dictum:cui eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cum patre et ſpũuũſancto:in cuncta ſęcula ſęculoꝝ:Amẽ. ¶ Item in eadem dñica Homelia de eo qs ſcriptum eſt in euangelio ud.i m Lucam: Et factum eſt dum iret leſus in hieruſait:tranſibat per me/ diam ſamariã ⁊c̃.quę ſumpta eſt ex libꝛ0.ij.de quęſtionibꝰ euangelio- ru.ca.iiij. Et er᷑ ſermonibꝰ factis ad fatres in heremo.xxxij. Sermo . Dominica quintadecima: De be⸗ CXXV. to Tobia: Dermo — quẽadmodum angelus monet: quem eſti/ mabant terrenũ ſub cęleſti gloꝛia mercenna rium. Ad hoc enim cęcitatis incurrit exitiũ: vt angelũ ſuſciperet medicũ:qui diuinis fa- Cobie.12. cibus incẽſus ſic anhelauit:Honeſta eſt oꝛa/ tio cum ieiunio et elemoſyna. Oꝛatio iuſti: cdauis eſt cęli. Aſcendit pᷣcatio: et deſcendit dDei miſeratio.Licet alta fit terra:altũ cęluʒ: gas elemoſynas facientẽ. Hon extollant᷑ in ꝑtulerint: non depꝛimant᷑ aduerſis:⁊ in nul- NEeatus Tobias qui panem ſuũ no/ Nuerat frangere eſurienti: mercedem NAcelerem mercẽnario ſparat laboꝛan l. Patient lectione ꝑcepta quę nuꝑ eſt reci tata: admirabamur patris filijq; tractatuz: audit tũ deus hominis lingnã:ſi mundã ha/ beat conſcientiã.Cum ſenſibus loquit᷑:ſi ſit ſolus noſter gemitus. Sufficit auribus im/ ber oculoꝛum: fletus citius audit q́; voces. Oꝛatio inuidi: ſolet de auribus ꝓpulſari. Oñica xv. p? Trinitatis: Ber. I. Erat patris ⁊ filij anima vna:dum eſſet pꝛo/ B pꝛietas mem bꝛoꝛũ erat illis ſingularis ger⸗ manitas animoꝛũ. Fili inquit dimittamus Cobie. 12. iſtum hominẽ adijcientes ad mercedẽ placi/ tam:quia nobis multa opere ſuo cõ tulit byo na.Et fllius relato tractatu alloquit᷑ patrez Pater:nũquid nã iſti tam benedicto opera- rio merces tm̃ placita debet penſari: cuius bhonus ducatus nõ poteſt eſtimari? Parum illi honoꝛis reddemus:ſi eius meritis men/ ſuram ſigamus. Mũquid ipſe id tantũ exhi⸗ buit qð placuit:hoc placuerat:vt mibi regi onẽ ⁊ virum cui argentũ cõmendaſti demõ/ ſtraret. Pꝛimo iter quaſi cęleſte carpens: es mihi ⁊ tibi parauit neceſſariũ de piſce colly/ riũ:aAe deduxit: argentũ recepit:ſarã mihi vxoꝛem deſpõſauit.Mercede placita tantũ eſt dignus:qui mihi tanq; cęleſtis extitit pa ranymphus:⁊ qð plus ẽ bone pater oculoꝝ tuoꝛũ maculas albugine detracta curauit:⁊ totã domũ noſtrã illuminatis oculoꝛũ tuo/ rum lampadibus illuſtrauit? Clarius modo video:quia te videntem aſpicio. Nonne iſte optime pater dignus eſt media ſubſtantia? Iſte ralis ductoꝛ atq; ꝓuiſoꝛ: medicus atq; cuſtos:vt dixi:medię ſubſtãtię quã ipſe me/ cum ꝑtulit accipiat poꝛtionẽ:qui mihi duca tu ſuo tantã pᷣbuit pietatẽ. Placet bono pa⸗C tri ſapientis ſilij reſpõſio. Rogare cepit mer api.s. cẽnariũ:vt mercedis ſuę ſumat effectũ.Fra/ ter inquit accipe qð tuũ eſt: ⁊ tunc vade ſal/ uus.Recipe mercedẽ tuam:quia pᷣbuiſti mi hi ⁊ filio meo bonam miſericoꝛdiã. Tolle vt dixi mediã ſubſtantiã quã cum meo filio re/ poꝛtaſti:nam gratia quã tibi debemus non poteſt ponderari. Cõtinuo angelus gaudet de cogitata mercede: qui miſſus fuerat gra/ tis f acere pietatem. Tobis inquit vel tobia quid de mea mercede ſatis ſuꝑflue cogita/ tis? habete qð vobis donauit pater ille ceo- leſtis: Ego miniſter ſum curationis: ille eſt auctoꝛ ſanitatis. Neſcitis cuius mercẽnari ope perfrui meruiſtiſ. Defunctos captiuita/ tis ſepelire ſ᷑õ timuiſti tobis: aſcenderũt ad dominũ opera tua:quia relicto pꝛandio red didiſti moꝛtuũ ſepulturę. Ego domino me/ dullata intuli ſacriſicis ꝓ venerabili Zpul⸗ Bancti Aluguſtini de tempoꝛe tura: ego directus ſum oꝑarius foꝛi cęleſtis. Ahboꝛtuũ ſepeliſtis:et moꝛtis aculeum nõ ti/ muiſtis. Ipſe ſepultus: ꝓ vobis voce tacita pꝓclamauit. Pꝛobationis fuerat cęcitas ocu loꝛũ: vnde patientia tua clarius meriſſet de ccleſtibꝰ oꝛnamentũ.Ego ſum raphael: vnꝰ ee ſeptẽ angelis qui aſſiſtimꝰ ante claritatẽ dDdei. Mõ indigeo fructu hũanę mercedis: di/ uitem me facit cõuerſatio maieſtatis. Diueſ eelſt ille qui me miſit: gratis iuſſit impẽdi:qui gratis ipſe cõceſſit.HNec ipſum honoꝛem gra tiarũ mihi deputetis: qꝛ nihil meis viribus Tobie. 12 pcepiſtis: Heũ benedicite ⁊ illi cõfitemini:⁊ D ipſũ gloꝛiſicate:qꝛ vobiſcũ fecit bona.Subi to patefacto myſterij celeſtis honoꝛe: voce raphaelis angeli attoniti:tobis⁊ tobias col lapfſi in terrã ꝓꝛuerũt: vocẽ tremulã penituſ ooccultarũt: quia vocem inſolitã audierunt. Auid meruiſtis pater tobis filiuſq; tobia: Abercennariũ habere celeſtem: ⁊ tanqᷓ; ope/ rarium locare terreſtrem? Celauit vobis an/ Tobie.5. gelus nomen: Aʒarias ſum inquit ananię magni filius: ⁊ non dixit: Ego ſum raphael angelus. Celauit in pꝛimo nomine dignita⸗/ tem: ne faceret locatoꝛi terroꝛẽ. Si em̃ dice/ ret: Ego ſum angelus: nõ eſſet tobię mercen narius.Seruata eſt dignitas nomiĩis:vt po/ ſtremo magnitudo clareſceret dignitatis. Vigdete chariſſimi quãtũ ſit elemoſynę me/ ritũ. Angelũ meruit habere operariũ. Vide tis quãtum ꝓſicit moꝛtuos ſepelire:vt obla tio eius ꝑ angelũ raphaelẽ ad cęleſtẽ aſcen/ Tobie i. deret maieſtatẽ. Videtis quia elemoſyna a moꝛte liberat:et ipſa purgat peccata. Facit purgationẽ oculoꝛũ: liberat a tenebꝛis pec / catoꝝ. Tobis via ſua deducit᷑: Sara tot vi/ ris io otriſtata ꝑ angelü matrimonio co pulat᷑. In eade ominica: De facigdis Sermo e emoſynis: CC.xxVII. cuſare poſſet:dominus⁊ ſaluatoꝛ noſter pꝛo Wantb. 10. calice aquę frigidę mercedẽ ſe redditurũ eſſe tatem perdas quod ꝑ elemoſ yvnã dare potu as quod ꝓ remedio animę tuę poſſis pau/ Si v⁊o vt iã dictũ ẽ: frequẽter luxuria deuo⸗/ rat qð miſericoꝛdia in cęlo theſaurizare po/ iendis elemoſynis fratres charil ſimi: charitatẽ veſtram admonui et . coõſiliũ dare pᷣſumpſi. Et licet apud lures deo inſpirante pꝛofecerit admonitio noſtra:timeo tamẽ ne ſint aliqui qͥ aut minꝰ faciant qᷓ; poſſint:aut nec foꝛte faciant. Sed dicit aliquis: Pauper ſum: ideo Aelemoſynã “W dare non poſſum. Vt nullus ſẽ pauper ex· amplius habes in ſubſtantia tua q; tibia aut in victu aut veſtitu rationabili aut mediocri ſufficiat:ſola tibi poteſt bona voluntas ſuf⸗ ficere. Sed rogo te:diligenter conſcientiam tuam interroga:ne foꝛte aliquotiens ꝑ ebꝛie eras: ne foꝛte ꝑ gulam ſtudeas in terra con.— ſumere qð per elemoſynã debueras in celuzʒ recõdere: Me foꝛte delitias ̃parando oꝛna/ menta ad luxuriam comparando:non habe peribus erogare. Et cum pꝛecioleveſtes no/ ſtre a tineis ſoleant deuoꝛari: pauperes nec vilia veſtimenta merent᷑ accipere. Si ergo iſta omnia impedimẽta non aggrauant ani⸗ mã noſtrã:⁊ hoc ſolum habemus qð nobis vel noſtris ſufficere poſſit:non aparebimul rei ſi elemoſynam pauperibus nõ erogamꝰ. tuerat: coꝛrigamur dum tempus eſt: ⁊ quod hucuſq; aut non fecimuſ:aut foꝛte minus q; opoꝛtuit fecimus: implere totis viribus ſtu/ deamus. Et ideo o anima chꝛiſtiana quę me B cũ audis legis:adiuua te conſilio ſanctiſſi/ mi danielis. Sic enim ait: Conſiliũ meũ ac/ Zantet 4. cipe et peccata tua elemoſynis redime.dð coſilium ſi non libenter audieris: ad celum ſine cauſa pulſabis.OQ anima quę intra car / neos et fragiles parietes habitas: vigila: . oꝛa:pete:quęre:pulſa. Vigila inquã peten⸗/ Mattb.⸗. do:oꝛa quęrendo: pulſa operando. Vigilan ti tibi et petenti: reſ pondet dominus: Ecce aſſum. Si tranſieris per ignem tecum eſt do Ela. 45. minus tuus:⁊ flamma non ardebit in te:qᷣa ſicut aqua extinguit ignem: ſic extinguit ele moſyna peccatum. Si ergo aperueris pau/ peribus manus tuas: chꝛiſtꝰ tibi aperiet ia/ nuas ſuas vt paradiſi poſſeſſoꝛ introeas. Si foꝛte putas qð finis mundi tardius ve- niat: vel tuum conſidera finem. Ecce paula/ tim deſicit mundus:ſubtrahunt᷑ omnia bo/ na quę fuerant: et accedunt mala quę non erant.Quotidie quod pᷣdixit dei ſermo com pletur:⁊ nec ſichomo mutatur. Accipe ergo conſilium:dum in manibus tuis habes pᷣci/ um tuum. Dona tibi de tuo dum tuum eſt: quia fragile eſt quod tenes:et cęteroꝛum eſt quod attendis. Conſidera quale pꝛo te pꝛe/ cium dederit dominus tuus: Sanguinem fudit. Charum te habuit: quem tam charo C pꝛolnint.· Dicis ergo: Rauper ſum. Sinihi pꝛecio comparauit. Diuitis purpurati fuge Zuel.is. . . u. rguuf usconcinia nnuntlu ſes Dues Gleign emenn lenspeeb⸗ llteſfatres nsgebenne⸗ cucadur Ie ſenſennkarde Gbendochtem lngtagncil hendanunte Mas fhnr ,uman nine Lazaru Uefigeretln tgnn ur Cameuſenn ibonnagus ſeuitondin itckors. ſtoo Ton Kütami Unſulcaig Mdunqub utenent verlotmnils Pacn Cus eine Aytdolei Gucarere iſeuune girglee elQunc C ſepe de Renn Kim Poſbrng e Ber. CC. xxVII. Dñica xv. py' trinitatis: Ger. I. Autn frater exemplũ: cuius canes pauper laʒarus euangeliũ tonuit. Annunciatũ eſt ſuppliciũ appln ſcl ſuis vulneribus pauit: ⁊ micas cadentes de impioꝛũ: iuſtoꝛum pꝛeęmiũ eſt repꝛomiſium. il menſa diuitis non accepit. Sed poſt non Tu vmbꝛas et nebulas ſeculi huius tenere = longum tempoꝛis interualluʒ: mutatę ſunt te credens: diuina ſcepta velut inanes fa/ i bchit vices. Pauper beatitudinem emit mendi,: bulas reſpuiſti. Interueniant pꝛo te pau⸗ nadeen. citate: et diues ſupplicium facultate. Ille in peres: et quicquid petieris dono. Sed iu- Künmnd abꝛahę gremio ab angelis eleuatur: diues ſto iudicio vicem tibi reddo: Quia iudiciuʒ Jacobi.ꝛ. tensincchz D vo ad inferni ꝓfunda perducit᷑. De quo lo/ ſine miſericoꝛdia ei qui non fecit miſericoꝛ/ Wmmtoenn co vidit diues pauperem: imo iam pauper diam. Mõ tibi poterit pꝛeęſtare iuſticia mea: mannnbibe diuitem. Deſiderat guttam: qui negauerat niſi quod merentur opera tua. Sine cau/ epoſſsen micam. Hęc ergo cogitent diuites:qui facul ſa moꝛtuus in poteſtate aliena poſitus cla/ kuoſepeſtspn tatibus ſuis ſe redimere nolunt: n ſimilia mas: qui eo tempoꝛe quo potuiſti cum me nauperesne patiantur. Diues fuit ille de quo nc loqui/ videres in paupere cęcus eraſ. Fratres mei E Cher. Sieg mur: Sunt ⁊ hic diuites ad quos nũcloqui manu dei foꝛmati: magno mecum pꝛecio agguantg, mur. VUnius ſunt nominis: caueant ne ſint comparati:audite conſilium domini dei no ensgöod vnius conditionis. Ergo inter diuitez pur / ſtri: implete deſidenum pontificis veſtri: oniprbinil puratum ⁊ lazʒarum vlceroſum mutatę ſunt vt cum ipſo accipiatis hereditatem in re- usnöcogen⸗ vices. Duues perdidit qð habebat: pauper gno patris veſtri. Ex ſeruo factus es ami/ Nlutunadeu⸗ cępit eẽ qð nõ erat. Diues ille in ſęculo apo cus. Contemne qð natus es:fac tibi vicem barungenn thecas plenas reliquerat:⁊ in inferno guttẽ cum chꝛiſto. Quare non accipiat partem de nhuseſetgm le ardens petebat ⁊ impetrare nõ poterat. At/ ſubſtãtia tua:qui tibi pꝛemia pꝑparauit ęter/ Ufegins6 tedite fratres. Totum diuitis coꝛpus flam/ na: Quare non accipiat vel decimũ:q cõtu/ onsiblek mis gehennę cõſumit᷑: ⁊ ſola lingua ampliꝰ lit totum? Contra terrenum patrimonium: heanhmnaenes cruciatur. Ideo ſine dubio in lingua maio / deus offert celum. Sic enim ait: Venite be / Wattb. 25. Conilioſancſgd. rem ſentit ardoꝛem: quia per eam ſuꝑbe lo⸗ nedicti ꝑcipite regnum: quia eſuriui ⁊ dedi/ Cntlünidg. quendo cõtempſerat pauperem. Ipſa enim ſtis mihi manducare. Cunc vos ſi modo eile . NöödneA lingua ꝗ̊ᷓ noluerat dicere vt elemoſyna pau/ moſyvnas largiter ſideliterq; facitis:fęliceer tenu atcinl pern donaret᷑: grauius gehennę flãmis exu- dicere poteritis: DHomine quando e vidi/ Abi.s. iimen Abi. S. ritur. Clamauit enim ⁊ dixit: Pater abꝛahaã mus eſ⸗ unentem: miniſtrauim tibi? Quid * dabinsrni mitte Laʒarum vt intingat digitum ſuum eſt hoc fratres: Conuenit ſidelis debitoꝛ: et lisgäpaen ⁊ refrigeret linguam meã.O diues qua fron creditoꝛes excuſant: vobis reſpõdebit 60 Tigen te quęris gutram: qui noluiſti poꝛrigere mi- pater: dominus ⁊ amicus: cum quo feciſtis M⸗ e cam: Juſte nunc exigeres ſi dediſſes. &Oο mũ cceleſte cõmertium: diu feciſtis vni ex mi/ ni 4 di bona: apud inferos mala. Acceſſerunt ad nimis meis: mihi feciſtis. Monne ego quę anen ſeruitium diuitis ignes: ⁊ ad obſequium ſę accipit terrena: accepi? Cęleſtia reddam: da nucht ki ui toꝛtoꝛes. Patitur duros tartaroꝛum mi/ bo ęternum pꝛęmiũ: ⁊ ad partem dexteram ſeammngin V niſtros. Zoꝛquetur ⁊ clamat: O iuſte ⁊ inte, regnum. Mon quia non peccaſtis: ſed quia Gannmn ger iudex vel ſcm peccata mea compenſen/ peccata veſtra elemoſyvnis redemiſtis. Ro/ bippengli tur ſuplicia iſta: vel contra ſpacia annoꝛum go vos fratres vt iſta recipiant᷑ i animis ve/ ſn mndeus meoꝛum quibus habui bona: mala recipiãä: ſtis:⁊ ita pꝛoficiat pereginis:vr ante tribu/ Gitunduse aut certe in duplum vel quadruplum. Cur nal ęterni iudicis ⁊ mihi ꝓ benigna admo/ n aefn per tot milia annoꝛũ me teneri iubes in flã/ tione venia: ⁊ vobis pꝛo elemoſynarũ largi nkontte mas? Peccatoꝛũ meoꝛum ſum nexibus alli- tate ęterna gloꝛia tribuatur: pꝛęſtante do/ nala ge d gatus ne fugiam. Per momenta compun/ mino noſtro ielu chꝛiſto: cui eſt honoꝛ cum telſanpct goꝛ vt doleã. Seuit in me ignis ⁊ nõ parcit: patre et ſpirituſancto in ſęcula ſeculoꝛum: . Aacpee cruciat et reſeruat: nec totum eſt q punit: Amen. wisbebesſll D cui ſęuum eſt quod ignoſcit. Poſt illas la⸗ , „ — duntuunch mẽtabiles voces:potuit ei ſine dubio reſpꝰ Ztem in eadem do minica: Dom e annund deri: Quid faciam tibi? Elemoſynas non fe lia de eo ð ſcriptu eſt in euangelio iepooleyt ciſti: quę peccatoꝛũ tuoꝛum penas extingue ᷣm Matth eum: Nemo poteſt duo waus.s. Snguinch rent. Clamauit ribi ſcriprura ⁊ non audiſti: bus dominig ſe ermiree⸗aug habet amce pꝛopheta non tacuit: apoſtolus ſdicauit: li.ij.de ſermone dniin mot eceXv. upunnſi,n H d Ger.C.xxvIII. Dñica xvI. pꝰ C rinitatis: B. er. I. ret inter exercitus victum: et inter arma ca ptiuũ. Parat᷑ conuiuiũ regi: iudith intereſſe ¶ Semo Dominica ſextadecima:de Judith CC.XXVIL, Sermo 1 A On ſufficit moꝛtalls eloquentia iu/ tq; triumphos grauidaſq; referre virtutes:quas omnipotens deus dedit eis quibus ſolet conferre victoꝛiam: qui viros ac feminas vigere ꝑmiſit: qui et flammã ca/ mini refrigerio diſperſit: ⁊ inſidioſos exerci / Judith.⁊. tus capite ſublato nudauit. Nam cũ holo/ fernes ille filioꝛum iſrael: imo ſui capitis ini micus exterarũ gentium ſibi ius vendicaret atq; obſidione armis ignibus quoq; pugna ret:nec non ⁊ multarũ gentium campos ca/ nis meſſibus oneratos in cinerem paſcente flam ma conuerteret: iudith ſanctiſſima cu⸗ ius bcibus patuit celum:oꝛatiõis arte arma victricia fabꝛicauit:quibus aduerſa cõflige / ret:⁊ paueſcentes viros fęmina vindicaret. Zudith. 7. Squalebat e ciuitas:obſidione barbarę feri/ tatis. Ita em̃ vniuerſa languebãt vt in ma/ nibus hoſtium iam tradi cõmodius iudica/ rent q;ᷓ pernicioſę famis populatione vexa/ B ri. Ecce iudith poſt pᷣcem et ſaccum: poſt ci Judith. 1o. nerem ad cultus puellares redit: ſpes om/ niũ populoꝛũ pꝛocedit: ſollicitos populos redditura ſecuros ſua ſapientia conſolat᷑: ꝗᷓ pꝛomittens victoꝛiam quam omnis natio miraret᷑:poꝛtam ſibi paululum remotis obi cibus poſtulat aperiri. Pꝛodijt ſecura vni⸗ꝰ⸗ puellę comitatu cõtenta:et hoſtium ſecuris greſſibus ꝓperauit in caſtra. Intra muros ſollicita fuit:ſecura fit dum ad timenda per/ uenit. In qua feęmiua inſidioſę pulchꝛitudi- nis nouitatem hoſtilis exercitus vehemen/ ter expauit:vt in eius obſequio vires amit/ terent: arma ꝓijcerent: ? colla curuarẽt. De/ ducit᷑ ad ſ̊toꝛium ſubiectis oꝛdinibus fraus holofernis: et lugentis victoꝛia ciuitatis. Quã cũ videret holofernes ſolutꝰ ẽ ſenſibꝰ: animã cum capite perditurus. Jacuit enim dedecus iuuenum mulieris vultu captiuꝰ: licuit mulieri exiarmare iuuenes:⁊ debellare victoꝛes: ſollicitam defendere ciuitatem:et barbarum ſubuertere bellatoꝛem. Decepit ſincera coꝛruptũ:fefellit caſta pollutum:pu/ dica perimit adulterum:ſobꝛia iugulat ebꝛi⸗ oſum. Illa enim tam barbarosanimos in/ ſidioſi ſui vultus fraude confuderat: vt eum ligaret multarum arte fabularum:vt redde/ ſtoꝛum omnium oꝛationes eximias iubetur. Illa conſentit vt vincat:accedit ad cõuiuiũ:nihil de cibis aut de poculis hoſtiũ Judith 12. guſtatura: quę ſuis vtenſilibus voluit eſſe Gntento. uis ille bellatoꝛ armoꝛũ tam ca ſtiſſimę fęminę male ſanus attẽderet vultů: illa tũ qᷓre venerat de eius capite cogitabat: quo ſublato defectis ciuib ſbᷣueniret:⁊ mul/ ta capita tueret᷑:defenderet: vindicaret. At vbi conuiuij ſagina ſines exceſſit: et grauis Judith. 13. calicibis ſomnus ſucceſſit: vidẽs iudith ini· mici coꝛpoꝛis inclinatas ebꝛietate ceruices: ſurgens ipſiꝰ cruentum arripuit collum: co mam quoq; barbari capitis manu occupa/ uit: domiue inquit cõſirma bꝛachium meuũ. Et percuſſit tertio in collo eiuſ:⁊ amputauit caput eius.Exiens foꝛas tradidit puellę ca- put holoſfernis:⁊ miſit illud in perã.Et poſt puſillũ exiuit foꝛas quaſi ad oꝛationẽ ſᷣm cõ/⸗ ſuetudinem. Ecce caſtitas. Oꝛationis fauo/ re caſtitas pudoꝛem ꝓpꝛium ſeruauit inta/ ctum ⁊ quietum: decepitq; alienum. Jacet incluſum cadauer:et iam foꝛis eſt caput.Cũ palmifera caſtitate iudith ad ciues ſollicite 2 Judlth. 14 feſtinat: nec pꝛohibet᷑ regreſſu: cui quaſtl ad oꝛationem ante ire fuerat cõceſſuʒ. Jam re/ cipit attonita ciuitas tantę victricis reditus triumphales: iam luctus conuertunt᷑ in gaau dium: iam poꝛtę pleniſſima ſecuritate pan/ dunt᷑: iam pendet muris victoꝛibus caput. Omnis erat in ciuitate victoꝛia:⁊ ĩ hoſtilibꝰ caſtris tremoꝛ erat ⁊ fuga. Judith in ciuita/ te cuʒ ſecuris ſecura. Vbi enim aſſiduis pul ſatur oꝛationibus cęlum potentia ſemꝑ cal/ catur armoꝛum. Ecce gloꝛioſę feminę caſtita tem ſeruauit oꝛatio:⁊ hoſtem ſeruare nõ po feęmina valuit vindicare:⁊ tantus exercitus regem nõ potuit cuſtodire. Efegden dominica: de Judith: BDermo II clangoꝛe vel rauciſono ęris cantu in bilibus foꝛmidoloſa imago moꝛtiſ occurrit: intrepida viroꝛũ foꝛtium pectoꝛa ſolent lau/ tuit multitudo. Lugentem ciuitatem vna Sermo. CC.XXIX Otiẽſcũ cũq; bellicꝰ rumoꝛ terribili fa⸗ A ma crebꝛeſcit:aut hoꝛriſono tubarũ crepuerit lętiferum murmur: feminis ac de⸗/ dis amoꝛe flagrare: atq; bellica ſoꝛte vbi fu/ ginbrede 2: . ion clorn Aunted hein nannnan Cne ipnnann — ve⸗ en blnen len uho ſumi e anamnin clugsten tlanentano altuunceci no aiuatn zin scönun M Gnoeblutae ſbionmamenn lihenciram umnin ſss gennate Musoimican Gienpa Penroleyin nunondebel Unerebelarn mgonanns Keopuubanu. ltglansen alkoclron tnautodita Mn mentdeſce guitancllann (ceſeninqr (nmrgvontä 4 Mnebop⸗ Clternunga dumteper ingin loguſnce lunedon c Minonie bus guoc 9 en moleſbni hapiesinn Cnuptiann ſkunnun n Cnmgpon feinsp urgd Ba Ber. CC. xXIX. Mer Umge hctbinmnſet tagtetitgs doalshoti mngtünng niteeplli⸗ Melogtibrn Lenneet⸗ ndſant. N nageng lisiucthini Ane lenice. Uücolumecd. numocagn Achiun naſ,. Etanpuu . neſto imbꝛe denſati pliantes moꝛtifera ob- unmbꝛatione texerint partes conſertas ſub/ ſtridulo teloꝛum curſu cuentu iam errantes lęetifero:ſᷣcipiti ardoꝛe triumphales pꝛopin/ quant ad palmas: Judith bellatoꝛ animus alienum pectus obſedit. Illa abiecta foꝛmi dine fęminarũ: victoꝛiam in periculis quę/ rens: nec moꝛtẽ in periculis timuit: nec am/ Juditb.. biguitatem foꝛmidauit. Cum igitur bethu/ lię męnia holofernes hoſtili obſidione calca ret:⁊ auertẽs tractus aquarum:pꝛima indi/ ceret certamina ſiccitatem: iudith flens ſui coniugis fędera acerbo diſcidio rupta lugu/ bꝛi lamentatione ſeruabat. Quę vt rexperit captiuandę ciuitatis inducias poſtulatas: mox ei pꝛiuatum doloꝛem congeminauit ci/ B uitatis cõmunis doloꝛ.Quę exoꝛata cõſur/ Uikua⸗ Zudith.10. Gens abluit aqua coꝛpus ſuum: imponens nperi Set Nationefnch Mationis en D ſenautin⸗ Menun. Ne N Sckaapnri aiestolian ani gualud ceſez. Anne lancsedins uenuntingan ſecuntueden. tonbusau. urtiboku⸗ Cubincirn neſicrisye mmuſenpl fminan ſenaetipe cuieuen m msattnls deguli⸗ ceterbii ! oononubrn gis Atuln ſenmnsaede Criocum. uſpentu irs Judith. 13. ſibi oꝛnamentũ: pendulas aureas diuitias ſuſpendit:⁊ manibꝰ lapillatos circulos ſplẽ- dentes induxit:fluentes ſinus purpureę ve/ ſtis gemmato collegit pectoꝛe: caſto vultu pꝛius dimicatura c; ferro. Moniliũ tela pu/ doꝛi ſemꝑ aduerſa hoſtem ferire didicerunt. Gentis ſuę vindex ſumpſit oꝛnamentoꝛũ ar/ ma:non de bello nuptias ſubitura:ſed de ci uitate bellatrix ꝓcedit ſponſa. Mec fuit leui tas oꝛnatus:qui ad homicidium tanti capi/ tis aptabatur. Pergit diuino ſpiritu ducta: ⁊ ſingularis ancillę ſolatio contenta.Speci/ es cuſtodit quę blandit᷑:⁊ ne violenter pudi citia cuſtodita lędatur:holofernem alloqui/ Judith.iI. tur:vt deſiderium inane concipiat᷑: Ego in/ quit ancilla tua:miſit me dominus deus fa/ cere rem in qua mirabit᷑ omnis qui audierit eam:quoniã ancilla tua deum ceęli obſeruo: et nunc ibo per noctem ⁊ oꝛabo ad dominũ cęli: et nunciabit mihi quando faciet hęc:t ducam te per mediam iudęam er ponam ſe/ dẽ tuaʒ in media ciuitate:⁊ canis nõ mutiet lingua ſua contra te:quoniã heęc mihi oſten⸗ ſa ſunt a domino. Non docuit pudica men- tiri:non intelligentibus dixit: perfecit acti/ bus quod ꝓmiſit. Dum regi alto ſermone imaginarijs verbis blanditur: bellatoꝛ ani- mus laſciuia ſoluit᷑: in amoꝛe armoꝛum toꝛ/ pẽt vires innumerabiles militũ:luxu regiſi/ co nuptiarum pompa nullo nubente con/ ſtruitur:cuncti ebꝛietate ſoluunt᷑. HMon deli⸗ cata matrona pugnauit:ſed ſopoꝛ tibi queʒ ferias pᷣparauit.Lonſtructo thalamo conſci tatur ad ducem pꝛonũ amoꝛe: victum ſom/ no:eliſum virũ ĩ ſtratu:bellatoꝛis crines im Oñica xvI. peꝓ Trinitatis: Ger. II. plicuit pulchꝛitudine digitoꝝ:poſt teneritu — mini. xliiij. dinẽ fuſi ebeni capulum quęrit.Mucro ma/ tronã nõ terruit armauit: ꝗᷓ ira pugnauit. Coꝛuſcus enſis caput abſtulit hoſti:ꝑſoluit in patrijs męnibus victoꝛia ſuſpendit᷑. Ar- mis ſtupentibns cunei denſant᷑: pꝛępoſtero oꝛdine triumphant. Sequit᷑ bellum: vino fu ſi:ſoluti ſomno:in certamẽ nec clamoꝛe pꝛo uocante conſurgunt:tegunt᷑ armis coꝛuſcã/⸗ tibus montes. Quid alienigena fremis? Quid bella componis? Quid aciem paras habens quem in cubiculo quęras? omnem varium furoꝛis impetũ retine: tantũ vobis reliquimus ducem: agnoſcenda partem ha⸗ bemꝰ in poꝛta pendentẽ. Tantã animus de deo ſuſcepit largitatem: quãtam credulitas ſibi poterit vendicare. MRMZ Item in eadem dominica: PHome lia de eo Aoaſeriorum en in euann gelio ᷣm Lucam: Abat ieſus in ciui/ ALucd..ꝛ. fatem quę vocat᷑ Naym ⁊c̃.quę ha/ bet᷑ inter ſermones de Uerbis do/ ¶ Feria quarta de eo qð ſccribdtum eſt in euangelio m Matthęũ: Cum Mattðd.17. veniſſet ieſus ad turbas acceſſitad geno eum ⁊c. Et de ieiunio et oꝛatione: cc xxx. Bermo — . 6 8 Duerſus dęmonum nequiciam quę A nobis dominus arma oſtendit de./ bemus vtiq; retinere. oc ait ge / Watth. 17. us i o eij citur niſi oꝛatione ⁊ ieiunio. lheęc cum plena ſide exercent᷑:pietas eſt. Pie i. Timoth.40 tas autem ad omnia vtilis eſt: ꝓfeſſionẽ ha⸗ S bens vitę pꝛeſentis et futurę. Inſpiciamus ergo vtiliter oꝛationis fructus et ieiunij: qa ipſa ſunt arma aduerſus impꝛobas cogita/ tiones. Jeiuniũ purgat mentẽ:ſubleuat ſen ſum:carnem ſpiritui ſubijcit. Jeiuniũ coꝛ fa cit conrribulatum ⁊ humiliatũ qð deus non Nẽs. 56. ſpernit. Jeiuniũ cõcupiſcentię nebulas diſ/ pergit:libidinum ardoꝛes extinguit:caſtita/ tis verum lumen accẽdit. Jeiunium verbo⸗ ſitatem non amat: diuitias ſuꝑfluitatem iu/ dicat:ſuperbiam ſpernit:humilitatẽ cõmen dat:pꝛęſtat homini ſeipſum intelligere qð ẽ inſfirmum ⁊ fragile:atq; dum ita ſe intelligit imbecillem: aptioꝛem virtutẽ dei ginuoꝛem Ber. CC.xxxX. Feria quarta pꝰ dñ̃icã xvI. Ber. I. quęrit ⁊ accipit.Quęrit aũt per frequentes B orationes:⁊ obſecratiões. Oratio quidem refectio eſt ieiunioꝝ:aduocat gratiam ſpiri/ tuſſancti.Oratio duritiã cordis mollit: au/ ſteritatẽ temperat:ieiuniũ dulcificat.Sicut em̃ ſine potu nõ eſt plena refectio: ſic ⁊ ieiu/ nium ſine oꝛatione non poteſt animam per⸗/ fecte nutrire. Quid autem oratio niſi aſcen/ ſio animę de terreſtribus ad celeſtia:inquiſi tio ſupernorũ:inuiſibiliũ deſideriũ? Abeat diſcenſio ſęculariũ morũ quibus pręmitur mens humana quotidie. Oratio cõiunctio ſpirituiſancto:ſi tamen orationi intẽtus ſit NPSõ.sa⁊.animꝰ:ſicut clamat propheta: Sitiuit in te anima mea q; multipliciter tibi ⁊ caro mea. Quid autẽ ſitiendũ eſt ſequitur: Vt videat virtutem.Credite mihi ſi ad videndam ple/ nam virtutem dei: plene ſitiant animę hu/ manę ſubſtantię:nec faſtidio victa diſſimu/ ler:replebit᷑ adipe⁊ pinguedine ſpiritali.Et ſitiens illam dei viſitationem ſenſu pꝛopꝛio cũ ſide clamabit: Adhęſit anima mea poſt te:ſuſcepit me dextera tua. Jeiunium iner/ tiam tollit de anima: impedimẽta carnalia auferet.Oꝛatio vero perſeuerans iũgit deo atq; ita gaudens aſſiſtere ſe domino gloria/ tur. Adhęrẽs autem anima mea dño incipit ſecuritatem habere ⁊ libertatẽ:nec pauores ſuſtinet timoris. Suſcepta anima tanto pa trocinio dexteręe dei:quomodo poterit noce ri ab aliqua poteſtate? Sicut ſcriptũ eſt:qð nemo illud rapit de mauu patris: hoc pꝛe/ ſtat ieiuniũ:hoc pꝛeſtat oꝛatio. Sermq Dominicad cimaſeptima de Ebri CC.xxx. etat virana⸗ Sermo I —— — cet ꝓpitio chꝛiſto fratres chariſn i⸗ mi credã vos ebrietatis malum ve/ lut inferni foueam expaueſcere:⁊ nõ ſolum ipſi non velitis amplius bibere: ſed nec alios adiurare vel cogere plus qᷓ; opoꝛ- tet accipere:tamẽ non poteſt fieri niſi ſint ali qui negligentes qui ſobꝛij eſſe non velint: Vos qui ſemper cõuiuia ſobꝛia exhibetis nolite ad noſtram iniuriam reuocare: quia nobis neceſſe eſt aliquos ebꝛioſos arguere. Cum enim fratres chariſſimi ebꝛietatis ma/ lum ſit graue vitiũ et deo odibile: ita ꝑ vni/ uerſum mundũ a pluribus in conſuetudinẽ miſſum eſt:vt ab illis qui dei ſᷣcepta cogno/ ſcere nolunt:iam nec putetur uec credat᷑ eſſe peccatũ:intantũ vt in cõuiuijs ſuis irrideãt eos qui minus bibere poſſunt:⁊ per inimicã amicitiam adiurare homines non erubeſcũt vt potũ amplius accipiant qᷓ; opoꝛtet. Qui enim alterum cogit vt ſe plus q; opus eſt bi bendo inebꝛiet: minus malũ ei erat ſi carnẽ eius vulneraret gladio q; animã eius ꝑ ebꝛi/ etatem necaret. Et quia coꝛpoꝛa noſtra terB rena ſunt:quomõ pluuia nimium grandis P? diuturna ſi fuerit:terra infundit᷑ et in luuum reſoluit᷑ vt nulla ĩ ea cultura poſſit fieri: Sic ⁊ caro noſtra quãdo abundantioꝛi potu fue rit ineb iata: nec ſpiritalem culturã accipe⸗ re: nec fructus animę neceſſarios poterit ex/ hibere. Et ideo quomodo omnes homines ſufficientẽ pluuiam ĩ agris ſuis accipere de⸗ ſiderant: vt et culturam valeant exercere et de fructuum vbertate gaudere:ita ⁊ in agrg coꝛpoꝛis hoc tm̃ deberẽt bibere qð opoꝛtet: ne per nimiã ebꝛietatem ipſa coꝛpoꝛis terra velut in paludem conuerſa: magis vermes et ſerpeutes vitioꝛũ generare:qᷓ; fructus bo/ noꝛum operum poſſit afferre. Omnes enim ebꝛioſi tales ſunt:quales paludes eſſe vidẽ/ tur. Qð enim in paludibus naſcat᷑:nõ igno rat charitas veſtra:totum qð ibi naſcit᷑:nul lum fructum habere cognoſcit᷑. Naſcunt᷑ ibi ſerpentes: ſanguiſugę: Naſcunt᷑ ibi ranęet diuerſa genera vermiũ: quę magis hoꝛroꝛẽ poſſunt generare qᷓ; aliqͥd qð ad victum ꝓ/ ficiat exhibere. Iſtę enim herbę vel arboꝛes queę aut in ipſis paludibus aut circa ripas earum naſci ſolẽt:nihil vtilitatis habere vi / dent᷑:intantũ vt in annis ſingulis incendio cõcrement᷑. Videte quid de ebꝛietate naſci- tur igni p̃paratur. Lales em̃ ſunt ſicut iam C dixi omnes ebꝛioſi: quoꝛuʒ pꝛandia ducunt᷑ vſq; ad noctem:quoꝛuz cęnas lucifer videt: qui ſtare non poſſunt: etiã cum vident᷑ eſſe ieiuni: quoꝛũ ſenſus tardi: graues:obtuſi ⁊ quodãmodo iam ſepulti. Deniq; in ipſa fre quẽter ebꝛietate nec ſeipſos nec alios reco/ gnoſcunt:nec ambulare valent: nec ſtare:di cere aliquid vel audire qð ad rationẽ perti neat oĩno non poſſunt. Frequẽter etiã vſq; ad vomitũ ingurgitare ſe nõ erubeſcũt ⁊ ad menſuras ſine menſura bibere. Maioꝛa em pocula ꝓuident᷑:certa bibendi lege conten/ dit᷑:qui poterit vincere laudem meret᷑ ex cr- mine. Inde lites ⁊ rixę naſcunt᷑:inde diuer/ ſis ⁊ hoꝛrendis ſaltationibus membꝛa toꝛ quent᷑:inde adulteria ⁊ nõnunq; homicidia pebisdede Mutln Nunadconrn unpolventi Nanlcus: u uustluse Clunenstdr Neunminunice ukunſw ſocciungis. ſenolicoge leNqrärm Glineypolue hopeenns. özmininue ampl iyopo Papenbus e Nliwelitdan Lonolssvid tomiern glitglesſun elüt:pan leaein Mambelanea ekocͤd ſwggead ademne fickapude Eholttangn Canflim) gläconnin larerunte Pizditi lutonnnin fonpe Cunenin dberſcn Apeltor dis lieint mmngein . nonenbeci Scpone A söehlueſ, demnſan; micnshn W. di Uluun polting niniggnin Nalrincih, tosdotnte mneshommns ſisheen⸗ antganare geintinagn argscann cnponsten magsene eöfunshe Cnnssain utezcſenici nuſatniſpe cinnckeul Gl. Raianii untbinnea mugobongi zAnn tenelavans u da ns N Be Ger. CC. xx ꝑpetrant᷑. Et quotiens nimiũ potum acci/ piũt:tanqᷓ; i paralyſim reſoluti dũ ſuis pedi/ bus ambulare non poſſunt:fędiſſima latera alioꝛũ manibus poꝛtant᷑ ad lectum. Et ẽ in illis oculoꝝ caligo: vtigo: fatigatio ⁊ doloꝛ capitis: ſuffuſio vultus: membꝛoꝛũ omniũ tremoꝛ:animę ac mentis ſtupoꝛ. In talibus implet᷑ qð ſcriptũ eſt: Cui vę:cui tumultus: cui irę:cui rixę: cui ſine cã vulnera:cui ſuffo/⸗ ſio oculoꝝ? Hõne his qui moꝛant᷑ in vino:⁊ eis qui inueſtigant vbi potus fiũt ⁊ ſtudent D calicibꝰ epotãdis.Sed illi qui tales eſſe vo/ Mattb. 25. gishedce 1 clsiumnd meanelni⸗ iuneſeur anl D nuun luair ſo: nnten dſe esrobtuſ ſcginigaft cnlios ſech r ne ſaen lunt miſerabiliter ſe excuſare conaſt:dicen / tes: Ingratũ habeo amicũ meũ ſi quotiens illum ad conuiuiũ reuocauero:potũ ei quã/ tum voluerit ipſe non dedero.Et non ſit ti- bi amicus: qui te deo vult facere inimicũ:qͥ tuus ⁊ ſuus eſt inimicus. Si ⁊ te ⁊ aliũ in/ ebꝛiaueris: habebis hoĩem amicũ:habebis deum inimicũ.Et ideo ſapienter cõſidera ſi iuſtum ſit vt te a deo ſepares:dum te ebꝛio/ ſo cõiungis. Ad extremũ tu eum noli adiu/ rare:noli cogere:ſed ĩ poteſtate illius dimit/ te: vt quãtum ſibi placuerit bibat ⁊ ſi ſe in/ ebꝛiare voluerit vel ſolus pereat ⁊ non am/ bo pereatis. O infęlicitas generis humani q́; multi inueniunt᷑ qͥ ebꝛioſos ⁊ luxurioſos ampliꝰ q; opoꝛtet cogũt bibere:⁊ ante oſtiũ pauperibus petentibus vel vnum calicem diſſimulãt dare:nec attendũt:quia illud qð luxurioſis vident᷑ ingerere:chꝛiſtus in pau/ peribus deberet accipere qui dixit:Qõ feci/ ſtis vni ex minimis meis:mihi feciſtis. Sed qui tales ſunt quando alios in nimio potu ſepeliũt: pauperi elemoſynã petenti dicũt: vage vade inante: ⁊ dabit tibi deus:⁊ vtiq; dũ ambulauerit homo ei daturus eſt. Quid eſt ergo qð dic̃:vade inante ⁊ dabit tibi deꝰ niſi vade ad illum hominẽ qui habet deuz: quia daturus eſt deus: Ac ſic oꝛe ſuo ipſe cõ fite᷑ apud ſe deum non eſſe quo inſpirante E poſſit erogare pauperibus. Rogo fratres chariſſimi diligẽter: attẽdite ⁊ videte:quia quãdo animalia ducunt᷑ ad aquam vbi ſa/ tiauerunt ſitim ſuam:etiam ſi ſupꝛa aquam ipſaʒ diutius teneant᷑ repleta ſiti bibere no/ lunt omnino: nec poſſũt. Cõſiderent ebꝛio/ ſi ſi non peioꝛes animalibꝰ indicandi ſunt. Cum enim animalia amplius q; eis opus ẽ bibere nolunt:illi ⁊ duplum ⁊ triplum qᷓ; eis expedit potum accipiunt. Et vnde triũ aut quattuoꝛ dierum refectionẽ potuerãt ratio/ I . Dñica xvII.py trinitatis: G er. I. nabilem habere: vno die cum grandi pecca- to contendunt perdere potius q; expendere pꝛopter inuidiam aut ebꝛietatem: atq; vti/ nam potum tm̃modo ꝑderent et non etiam ipſi perirẽt. Quãtũ mali in ſe habeat ebꝛie- F tas: rex magiſtrũ piſtoꝛum cruci apendi fe/ Geñ. 40. cit pꝛopter inuidiam aut ebꝛietatem. Popu lus autẽ iudęoꝛũ de quo ſcriptum eſt: Sedit Exo. 52. populus manducare et bibere ⁊ ſurrexerunt ludere: poſtq; vinum plus qᷓ; opoꝛtebat ac/ cepit:idola ſibi fabꝛicari fecit:⁊ ĩi honoꝛe ido rũ idoloꝛũ cępit frenetico choꝛos ducere moa re: diuerſis ſaltatiõibus membꝛa toꝛquere. Herodes quoq; vbi nimio vino cõcaluit:ad Matth.14 vnius puellę ſaltationẽ ſanctũ iohannẽ ba/ ptiſtam interfecit. Quid adhuc de ebꝛietatꝭ malo naſcat᷑: ſpũſſanctus per ſalomonẽ t⸗e- ſtatur dicens: Uinũ inquit ⁊ mulieres apo/ Eccler⸗. ſtatare faciũt a deo ſapiẽtes:⁊ arguunt ſen/ ſatos.Et iterum: Ne intuearis vinum quã / Mꝛouer. 23. do flaueſcit: cũ ſplẽduerit in vitro coloꝛ eiꝰ. Ingredit᷑ em̃ blande ⁊ in nouiſſimo moꝛde/ bit vt coluber:⁊ quaſi regulus venena diffũ det.Oculi tui videbũt extraneas:et coꝛ tuũ loquet᷑ puerſa. Paulus etiã apoſtolus con/ tra ebꝛietatis malum nos admonet dicens: Nolite inebꝛiari vino in quo ẽ luxuria. Ite/ Epðbᷣ.. rum atq; iterum quid mali in ſe ebꝛietas ha beat:eis qui illam diligunt ſanctarũ ſcriptu rarũ teſtimonijs euidenter oſtendimus. Iun ſalomone ſcriptum eſt: QAui amat vinum et Mꝛouer. 2r. pinguia non ditabit᷑. Et iterum: Moli regi/ Mꝛouer. 51. bus dare vinum:quia nullũ ſecretuʒ eſt vbi regnat ebꝛietas:ne foꝛte bibant ⁊ obliuiſcã⸗ tur iudicioꝛũ dei:⁊ mutant cauſam filioꝛum pauperum. Item hic ait: Operarius ebꝛio/ Ecei. 19. ſus non locupletabit᷑.Et iterum: Vinum ſi Ecẽi.ʒi. bibas moderate eris ſobꝛius. Itẽ illic: Vi/ Abi. S. num in iocũditatẽ creatum eſt:non in ebꝛie/ tatẽ ab initio.Exultatio animę et coꝛꝑis vi- num moderate potatũ: ⁊ ſanitas coꝛpoꝛis ?⁊ animę. Vinũ multũ potatum:ebꝛietatt ani⸗ moſitas:impꝛudẽtis offenſio:minoꝛans vir/⸗ tutẽ ⁊ faciens vulnera. Sed quãdo iſta ſug/ G gerimus foꝛte iraſcunt᷑ contra nos ⁊ murmu rant ebꝛioſi:⁊ q́;uis non deſint qui iraſcunt᷑: deo tamẽ pꝛopitio multi erunt qui libenter ſalubꝛe conſiliũ audientes: de iſto tam gra/ ui peccato per dei miſericoꝛdiã liberabunt᷑. Ipſi tñ qͥ ↄtra coalumna et amicã ſuã ebꝛie/ tatẽ loquẽtibꝰ iraſcunt᷑: libera a nobis voce audiãt:qꝛ quicũq; ebꝛioſus pencri⸗ de ißa 4 Bancti Auguſtini de tempoꝛe adiurare vel cogere voluerit:et pꝛo ſe et pio et verecundia ſit vobis:quare non poteſtis non egerit ſed vſq; ad mortem ſuam in ipſa illis i die iudicij reus erit. Et quia qð peius nengit ebꝛietate pmãſerit: in ęernum pꝛofecto pe eſt:aliqui etiam clerici qui hoc deberẽt pꝛo⸗ nos . ribit:quia non mentit᷑ ſpũſſanctus:per apo hibere: ipſi cogũt bibere aliquos plus q; ex ſendell 1. Corj.6. ſtolu dicens: Meq; ebꝛioſi regnum dei poſſi/ pedit. Amodo incipiant ſeipſos coꝛrigere ſutn 1 debũt. Et ideo quicũq; ſunt ebꝛioſi: melius et alios caſtigare:vt cum ante tribunal xpᷣi heſmne, faciunt vt non nobis ſed ſibi potius iraſcan venerint: nec de ſua nec de aliorũ ebrietate atnnin tur:⁊ cum dei adiutoꝛio de luto fecis ſe exruu incurrant ſuppliciũ. Sed magis dũ ⁊ ipſi ſe irnu tiant: vel de cloaca ebꝛietatis: dum adbuc emendꝗãt ⁊ alios caſtigare non ceſſant:per- gicſetan tempus penitendi eſt feſtinent quanta poſ/ uenire ad eternum pręmium mereant᷑. Et il ſonnßn ſunt celeritate deo auxiliante conſurgere: et lud ante omnia rogo: ⁊ per tremendũ diem bporſan totis animę viribus cum ꝓpheta ſupplican / iudicij vos adiuro:vt quotienſcunq; vobis Arefſle Ps. 68. tes domino dicant: Eripe me de luto vt nõ inuicẽ còuiuia exhibetis:illã fedam cõſuetu Aſrenpli Abi.5. inhęream. Et illud: NHon me demergat tem / dinem per quã grandi menſura ſine menſu⸗ Pun leluu peſtas aquę: neq; abſoꝛbeat me pꝛofundum ra tres homines aut volentes aut inuiti ſo/ ſoneginpee neq; vꝛgeat᷑ ſuꝑ me puteus os ſuum. Ebꝛie/ lebãt bibere:tanq; venenum diaboli de ve⸗ ſertaunn tas em̃ quaſi inferni puteus quoſcũq; ſuſce/ ſtris cõuiuijs reſpuatis: quia iſta infelix coͤ⸗ oleinaup perit niſi digna ſubuenerit pęnitẽtia: ⁊ emẽ ſuetudo adhuc de paganorũ obſeruatione Euunſ datio fuerit ſubſecuta:ita foꝛtiter ſibi vendi remanſit. Et quicũq; hoc in ſuo cõuiuio aut Aubbbꝛsan cat vt eoſdem ipſos de inferni tenebꝛoſo pu alieno fieri acquieuerit: diabolo ſe ſacriſi- mu ſobln o⸗ teo ad charitatis vel ſobꝛietatis lucem redi/ caſſe nõ dubitauerit. De qua bibitione non eerek, G re ſine pęnitentia non ꝑmittit.Sed hic ante ſolum anima occidit᷑:ſed etiã coꝛpus debili enigreges omnia intelligere et ſeire debemus:quia nõ tat᷑.Sed credo de dei miſericordia ꝙ ita vo/ deo ppltio⸗ vna die efficiunt᷑ homines ebꝛioſi: ſed cum bis inſpirare dignabit᷑:vt tã lugendũ ⁊ etiã beierwotoc paulatim adiurantibus et cogentibus cru/⸗ erubeſcendum malũ ita vobis in horrorem deſniſeytet deliſſimis inimicis potiuſq; amicis:per ſin / veniat:vt illud nunq; fieri permittatis: ſed ſhrianeſind gulos dies ſingulos ſibi aut binos calices quod in illa ebrietate periturũ erat:in pau/ ſoteingen ad potum conſuetudinariũ addunt. At vbi perũ refectionẽ proſficiat:preſtante domino ntes Qui boc in vſum miſerint: ita eos ipſius ardoꝛ noſtro Jeſu chriſto: Qui cum patre ⁊ ſpiri- nmninist ebꝛietatis occupat vt illos ſemper ſitire com tuſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſęcu/ nöana hH pellat. Sed qui ſe de hoc malo deſiderat li/ lorum: Amen. “ñG fmrdens berarcrgudmns ſibi õõ potũ Aitigonn addendo ad ebꝛietatis tenebꝛas ꝑuenit: ita n eaden ini ohrippate . May paulatim ſubtrahendo ad ſobꝛietatis lucẽ Knnda ac de ehrietate Serno ell redeat. QAui ſi ſemel totum qð amplius acci — — —–— CC. XXII. nnann piebat ſubtraxerit: vbi nimia ſiti cęperit ex/ Requenter charitatem veſtram: fra ene 8 ardeſcere cum grandi amaritudine clamat Vtres chariſſimi: paterna pietate am/ 1 erin 7 dicit: Malle ſe moꝛi qᷓ; ſibi bibendi vel in/·V monui: vt ebrietatis malum tanq́; “ nnat * eebꝛiandi conſuetudinẽ tollere: HMec attendit Oinferni foueam vitare vel fugere deberetis. la ꝙ tolerabilius erat illi ĩ carne moꝛi q; in ani- St licet apud plures ꝓficeret caſtigatio ; ziune⸗ ma per ebꝛietatem interfici. Et ideo vx. ee Imulti tñ ſunt qui nec deum timent:nec eos aun ardoꝛem nimiũ patiatur: ⁊ de tam graui ma / qui honeſti ſunt vel ſobrij reuerent᷑ ⁊ tamẽ ann lo quod patitur liberet᷑: ſicut iam dictu eſt: bibunt vt interdum neceſſe habeant viſce/ och per interualla dierum ſibi aliquid de nimie⸗/ ra nimio potu plena ꝑ vomitum relaxare: verkſli, tate potus ſubtrahat quouſq; ad rationabi et tanq; fractę ⁊ naufragę naues:ita ipſius hanliu lem bibendi conſuetudinẽ redeat. Qui hoc ebrietatis fluctibus fatigantur vt nec vbi eunniit ita vt diximus ꝑ partes ſubducere voluerit: ſunt recognoſcant:⁊ dicere aliud uel audire Achd ⁊ de ebꝛietate liberabit᷑: et ilam intolerabi/ quod ad rationem pertinet omnino nõ va/ ennerl. J lem penam non patiet᷑. Ergo fratres chariſ/leant. IJllud vero quale eſt qð ipſi inſęlices ſanlust ſimi dũ hęc ſuggero: me abſoluoupud deũ. ebrioſi qñ ſe nimio vino ingurgitant nident ſcuu⸗ Quicũq; me audire cõtempſerit: ⁊ ad bibẽ 2zt vituperant eos qui rõnabiliter hoc tm̃ qð dulent dum pꝛonus fuerit: vel in cõuiuio ſuo alios ſufficit bibere volũt:dicẽtes eis:Erubeſcite uanl twun⸗ ahist pei ei ⸗ dlsqzer connger⸗ buntipi chnent⸗ düriplie ſantpen⸗ nk.Ei ndäͤ dien. inq wobis n cöſten nement⸗ inuitiſo⸗ bolideye⸗ ſenatione duinioavt ſe ſati⸗ itionenon pos debll agla, ndüteni 1bonoren ittansſol mmpan⸗ ntedomino Ber. C.xxxXII. Dñica xvVII. pꝰ Trinitatis: S P B3. 140. bibere quãtum nos. DLicunt em̃ eos nõ eſſe viros.Et videte miſeriã ebꝛioſoꝛũ. Se dicũůt eſſe viros qui in ebꝛietatis cloaca iacent: et illos non dicunt eſſe viros qui honeſte ⁊ ſo/ bꝛie ſtant. Jacẽt ꝓſtrati ⁊ viri ſunt:ſtant ere cti ⁊ viri non ſunt? Tlictoꝛ ebꝛietatis vitupe rat᷑:⁊ victus ebꝛietate laudat᷑. Irridet᷑ ſobꝛiꝰ qui et ſe ⁊ alios poteſt regere:et nõ irridetur ſimo non plangit᷑ ebꝛioſus qui nec ſe nec ali/ B os poteſt agnoſcere.Solent ebꝛioſi ita ſe ex/ cuſare velle vt dicant: ꝑſona potens me coe git vt amplius bibam: ⁊ in cõuiuio regis nõ potui aliud facere. Ad excuſandag excuſa- tiones in peccatis iſta ᷣtendimus: ⁊ qð im/ plere nolumus non potuiſſe nos dicimus. Nolle in culpa eſt noſtra et nõ poſie pꝛeten/ dit᷑. Etiam ſi ad hoc veniret᷑:vt tibi diceret᷑: Aut bibas aut moꝛieris:melius erat vt caro tua ſobꝛia occideret᷑ q; ꝑ ebꝛietatem anima net ſnH ſculs ſer ebrietategn I (NGX. . Veſamft gictate n Aum ng edeberels, igeno: —R t r tane ennt ie⸗ n ſclarate grla hhius ttaſt dvel dit ninond n i nſeſins Ninnten ghoe inc⸗ Enbeiin nporſt moꝛeret᷑. Sʒ excuſatio iſta falſo obijcit. YPi enim reges ⁊ quicũq; ſunt alij potenies: qa deo ꝓpitio ⁊ chꝛiſtiani ſunt ⁊ pꝛudẽtes ⁊ lo⸗/ bꝛij:⁊ toto coꝛde deum timẽtes:ſi te viderẽt deſniſſevt eis nõ acquieſcas pꝛo timoꝛe dei ĩiebꝛiari: ſi tibi ſð hoꝛa videant᷑ iraſci:poſtea vo te in grandi admiratione ſuſcipiunt di/ centes: Quãtum cum illo egimus: quantis eum minis ⁊ terroꝛibus fatigauimꝰ:et tamẽ nunq; eum a ſobꝛietate ſeparare potuimus. Nam ⁊ deus qui te videt per eius amoꝛẽ in ebꝛiari non velle: ipſe tibi gratiã etiã illoꝛuʒ dabit qui te vt amplius biberes videbant᷑ hoꝛtari cogere. Hemo dicat fratres chariſſi⸗ mi: ꝙ in iſtis tempoꝛibus martyꝛes nõ ſint: quotidie martyꝛes fiunt. Martyꝛ em̃ teſtis interpꝛetat᷑. Quicũq; &̊ ꝓ veritate teſtimo/⸗ niũ dederit:⁊ omnes cauſas cum iuſticia in/ dicauerit: quicquid ꝓ teſtimonio veritatis vel iuſticię ꝑtulerit:totũ ei dominus ꝓ mar/ tyꝛio computabit. At ſic et ille qui ebꝛietati reſiſtit: ſi cũ dei adiutoꝛio ꝑſeuerare volue/ rit:⁊ ꝓ ipſa ille aliquas ꝑtulerit tribulatio/ nes:omnia ei dominus ad martyꝛij gloꝛiaʒ Creputabit. Velim tamẽ ſcire fratres chariſſi/ mi: cuʒ dominus habet plures ſeruos ſi vel vnum ex illis velit fieri ebꝛioſum. Sine du/ bio nullus tam malus qui hoc voluerit ali2- quãdo aut velit.Et qua fronte:qua conſciẽ/ tia qui ſeruũ non vult habere ebꝛioſum:ipſe vult ebꝛioſus ſieri? Ecce de donis dei tu ha/ bes ſeruum:⁊a te habet deus ſeruum: quali/ ter vis vt tibi ſeruiat ſeruus tuus: taliter et iuſtum tibi videtur vt tu habeas ſeruum ſo/ bꝛium: ⁊ deus habeat ebꝛioſum: ac ſic te di/ gnum iudicas:cui ſeruus ſobꝛius ſeruire de beat: Heęc ergo fratres chariſſimi diligenter attendite ⁊ conſiderate:quia non eſt iuſtum vt faciamus deo qð nolumus nobis fieri. Foꝛte dices: Quomõ deo facio qð mihi ſie ri nolo? Aut quõ tibi non placet ſeruũ ebꝛi/ oſum habere: et tu non vis ſobꝛius deo ſer uire? Ideo enim chariſſimi tanta infęlicita⸗ D te ſe inebꝛiant homines: quia putant ebꝛie tatem:aut paruum:aut nulluʒ peccatũ eſſe. Sed pꝛo iſta ignoꝛãtia maxime ſacerdotesi die iudicij reddituri ſunt rationẽ:ſi cõmiſſis ſibi populis: quę vel quanta mala de ebꝛie- tate naſcũt᷑ aſſidue noluerint ſᷣdicare. Qui ergo credit ebꝛietateʒ eſſe paruum peccatü: ſi ſe non emẽdauerit: ⁊ pꝛo ipa ebꝛietate px- nitentiaʒ non egerit cum adulteris ⁊ homiꝰũꝰÿßl cidis ęterna ſine remedio illum pęna crucioa bit: ſᷣm illud quod ipſi bene noſtis beatum er. II. tu ſeruire deo tuo debes. DNic mihi rogo te ſi apoſtolũ pꝛędicaſſe: Meq; inquit foꝛnicarij: 1. Cor..6. neq; idolis ſeruiẽtes:neq; molles:neq; maſ- culoꝛum cõcubitoꝛes:neq; auari: neq; adul- teri: neq; ebꝛioſi regnum dei poſſidebunt. lis ſeruientibus: ⁊ maſculoꝛũ concubitoꝛibꝰ ⁊ adulteris iunxit:t ilud:Molite inebꝛiari Ep vino in quo eſt luxuria. Et ideo deſiniat ac deliberet vnuſquiſq; apud ſe ebꝛietatẽ gra/ ue eſſe peccatũ:et tũc aut nunq; aut difficile eum ebꝛietas poterit ſuperare.Cuʒ em̃ non ſolum in futuro ſęculo pꝛopter ebꝛietatem toꝛquẽdi ſunt homines: ſed etiam in pᷣſenti per ipſam ebꝛietatem multis frequenter in/ firmitatibus fatigant᷑ vel moꝛbum coꝛpoꝛis ANligdete ebꝛioſos cum foꝛnicatoꝛibus ⁊ ido 5.5. timeant qui de animę ſuę ſalute non cogi,· tant: Oculoꝛum ſuffuſionem atq; caliginẽ: capitis vertiginem et membꝛoꝛũ tremoꝛem etiaʒ clericis dicimus: quia quod peius eſtt expaueſcant qui inferni ſupplicia non foꝛmi/ dant.Et hęc quidem non ſolum laicis: ſed multi ſunt etiam maioꝛis oꝛdinis clerici: qui cum alijs ſobꝛietatis bonum deberent iugiter ſdicare: non ſolum hoc non faciũt: ſed etiam et ſe alioſq; inebꝛiare non erubeſ/ cunt nec metuunt. Sed agnoſcant ⁊ doleãt quicũq; tales ſunt: quia ſi ſe noluerint emẽ/ dare: ⁊ pꝛo ſe et pꝛo alis neceſſe eſt eos ęter-- na ſupplicia ſuſtinere. Ilud vero quale eſt iam trãſacto cõuiuio expleta ſiti cĩ amplius SBancti luguſtini de tempoꝛe bibere non poſſint nec debeant: tunc quaſi nouelli:quaſi ⁊ qui ipſa hoꝛa ſuperuenerint diuerſis nominibus incipiunt bibere: non ſolum viuoꝛum hominũ ſed etiam angelo/ rum ⁊ reliquoꝛũ antiquoꝝ ſanctoꝛũ:eſtimã/ tes ꝙ maximũ illis honoꝛem impendant ſi ſe in illoꝛũ nominibꝰ nimia ebꝛietate ſepeli/ ant: ignoꝛantes ꝙ nullus tam grauẽ iniuriã ſanctis angelis vel ſanctis hominibꝰ agno/ ſcitur irrogare q; illi qui in eoꝛum nominibꝰ bibendo per ebꝛietates ſuas animas ꝓban/ FCetur occidere. Sunt em̃ aliqui qui ſola ex cau ſa aliqua ſalſa cibaria ſibi oꝛdinant fieri: vt ꝑ ipſã ſalſitudinẽ nimia ſe poſſint ebꝛierate obꝛuere. Heęc em̃ ſi pagani qui deum igno/ rant faciunt: nec mirandũ eſt:nec mimis do/ lendum: quia ⁊ in deo ſpem non habent: er antiquã parentũ ſuoꝝ ↄſuetudinẽ ſeruant: 1. Petri. 2. Chꝛiſtiani o quos deus de tenebꝛis duxit ad lucem: de moꝛte vocauit ad vitã:quibus omnes ſcripturę clamant ebꝛietateʒ fugere: ſobꝛietatẽ diligere: quare turpiſſimas illo/ rum ebꝛietates comitant᷑:de quoꝛum ꝑfidia liberari per dei miſericoꝛdiaʒ meruerũt:? Et ideo rogo⁊ ꝑ tremendũ diem iudicij vos ad iuro: ⁊ vt quãtum poreſtis ebꝛietatis malũ auxiliante deo fugiatis:⁊ iã vobis incipiat verecũdũ eſſe qð hucuſq; gentibus ⁊ paga⸗ nis in ebꝛietatis turpitudine vos voluiſtis ſiłes exhibẽé. Et ideo qꝛ deo ꝓpitio illis dilſ⸗/ ſimiles eſtis ĩ fide:ſimiles eſſe ĩ ebꝛietate pe/ nitus nõ debetis: Quia etiã ſi reliqua pecca ta chꝛiſtiani nõ admittũt:ſola eos ſi frequẽſ fuerit ebꝛietas ⁊ emẽdatio ac pęnitentia nõ ſubuenerit:in inferni pꝛofunda pſcipitat:ſᷣm n. Corj.6. illud quod iam dictum eſt: Meq; ebꝛioſi re/ gnũ dei poſſdebũt.Sed dicet aliquis: Ego regnum dei nolo: ęternã requiẽ tm̃ obtinere deſidero. Hemo ſe decipiat fratres: Duo enim loca ſunt:⁊ tertius nõ eſtvllis.Qui cũ ryo regnare non meruerit:cũ diabolo abſq; S dubitatione vlla peribit. Ad extremum qui amico ſuo nimiũ ꝓpinat:in anima efficitur inimicꝰ:coꝛpus quoq; eius debilitare ⁊ ani/ mã pꝛobatur occidere.Melius erat vt illud 36 vna die plus eum bibere coegit qᷓ; expe/ it:p duos aut tres dies ipſum amicũ ad cõ uiuiũ reuocaret ſuũ:⁊ vnde vna die eum ni/ miũ bibendo debilitauerat: ipſum in alijs diebus ſufficiente potu reſiceret:nec potum ille perderet:nec amicũ deciperet. Aut certe qð eſt melius:quicquid nimio potu ꝑditum erat gula: pauperibus daret᷑ in elemoſynã: vt ⁊ caro rationabiliter bibendo reficeret᷑: · miſericoꝛdiã pauperũ aię redemptio pꝛę/ pararet᷑.Et nos quidẽ iſtaʒ caſtigationẽ nõ ꝓpter eos qui ſunt honeſti ⁊ ſobꝛij diximꝰ: quia cum dei ſubſidio multos nouimꝰ par⸗ ca et ſobꝛia conuiuia pᷣparare. Et ideo vos qui ꝓ dei amoꝛe hoc tm̃ ſumit qð opoꝛtet: 7 qð ebꝛioſis in terra perdit᷑:a vobis per ele/ moſynam in celo reponit᷑. Non vobis ſuffi/ ciat ꝙ vos honeſti ⁊ ſobꝛij eſtis:ſed quãtum poteſtig ita caſtigate et coꝛripite ebꝛioſos: vt eis nunq; liceat vobis ſſentibus ampliꝰ bibere qᷓ; opoꝛtet:vt dum ⁊ ipſi ſobꝛietatem diligitis: ⁊ alios per veſtrã admonitionẽ ab ebꝛietatis perditione reuocatis: non ſolum pꝛo veſtra ſed etiã pꝛo alioꝛũ ſalute duplicia vobis pꝛęmia in ęterna beatitudine ſpare/ tis. Et illud q; lugendum ⁊ erubeſcendũ eſt qh fratres chariſſimi: ꝙ dicunt aliqui ruſtici qñ aut vinũ habuerint aut alia ſibi pocula fece rint:q̃ſi ad nuptiale conuiuiũ:ita ad biben/ dum vicinos vel ꝓximos ſuos inuitare vt eos per quattuoꝛ aut duos dies teneant et nimia ebꝛietate ſepeliãt:et tãdiu ad domos ſuas de illa lugenda potatione non redeãt: donec omnẽ potum quẽ ille qui eos inuita- uerat:habuit:pexpendat:et vnde ſe vel per duos aut tres mẽſes cum omni familia ſua rationabiliter reficere potuit: quattuoꝛ aut duobus diebus dolenda aut erubeſcenda bibitione cõſumat. Ergo fratres chariſſimi dum hec humiliter ⁊ cum grandi charitate ꝓ ſollicitudine patna cõmoneo:abſoluo apud deum conſcientiã meam. Qui vᷣo me liben/ ter audierit ⁊ ſideliter qð ei pꝛedicatũ eſt im/ plere voluerit: habebit pꝛęmium ęternum. Qui aũt ↄtempſerit:timeat ne ei ęternũ ne/ ceſſe ſit ſine vllo ſine ſuſtinere ſupliciũ.Sed credimus de miſericoꝛdia dei ꝙ ita oẽs ebꝛi- oſi de ebꝛietatis malo ad bonuʒ ſobꝛietatis funt per dei gratiã redituri vt ⁊ nobis gau/ dium faciant ⁊ ipſſi fęliciter ad ęternum ꝑue/ nire mereant᷑ pꝛemiu: Amen. (Item in eaqẽ dominica alius ſer⸗ o factus ad fratres in heremo: qᷓ . 7„ xxxiii. ¶ Feria quarta quattuoꝛ tempo2ũ occurrentiũ poſt feſtum exaltatiõis inter ſermones ad eoſdem habetur leniczütlu fholttbiten iepoſtoli⸗ Cormaſsdo⸗ ylſcänscn 4,Sfloanbulate (y Minnisane eldaunelun beten Bäih Efugiesmand obabedist bhetioſcente. ſlileſoad uuolletufte 9. Dorse Eexotenebris (c(eno potes aünplls, ,An benücen eenmm Ne hnnsekt Aliigtdüm⸗ inſuain Teniruen Ulhnsensno lecsſennorr ((gerodei Woniramn⸗ liri ltne iiiiſeenr⸗ mugnlits „ fülanei Aueg baami lich htni⸗ r un nn Mhnte ur Ufligannt tindigus Uteche 4 2. er. CC. xXXIII. Feria IIII. quattuoꝛ tpm: S. er. f. ciꝛn ſancte Crucis:de eo qð ſcriptum eſt 2 nõ habent vbi ponat. Vide ergo: Dimitte rog⸗ ün euggelio! bm Mattheũ:Ecce vnd qð tenes:⁊ accipis qð queris. Dimitte tem/ wnen WNattd. 19. accedẽs ait illi: Mogiſi er bone ⁊c̃. poꝛalia ⁊ caduca: ⁊ accipies ęternã ⁊ ppetuã dion Sermo = — vitã. Dimitte terrena: ⁊ accipis cęleſtia. Ait C n CC.XXXIII. rl aut quidã ad ieſum: Magiſter bone qᷣd bo/ Wanb1,. . A Qminus acredẽptor noſter in euan ni faciã: vt habeã vitã cternã? VUtiq; qui di / gelio ſuo loquit᷑ dicẽs:Cũ doꝛmirẽt cebat:quid boni faciã: vitã ęternã deſidera⸗ pon. Wattbs. N A. D . mhomies venit inimicꝰ ⁊ ſuꝑſemiauit bat: ſed plus amabat qð tenebat. Vidit do peree Nsucf ʒziʒania. Inimicus:in ſigura homo dictꝰ eſt. minus occupatas manꝰ:dare vult:⁊ nõ ha/ linn Epö. 5. Audi apoſtolũ dicentẽ: Fuiſtis aliqũ tene- bet vbi ponat. Oecupatę ſunt manus acc Nicſaese:. beꝛꝛx:nũc aũt lux in dño. Audi homo. Mõ em pientiũ.Dicit em̃ tibi dñs: Vade vende oĩa Abl.s. Samps ille dedit tibi tenebꝛas: qui dedit tidi luceʒ. Auo vadis homo:quo traheris?QAuid cõö/ 2 da paupibus:et pone illa ĩ cęlo:qꝛ in terra impediũt. Quid times o hõ dare pauꝑibꝰ umen cupiſcẽtias carnales ſectaris:quãdo audis: Mõ pꝑdes ea: ſed ſeruant᷑ tibi in celo. NHõ vt ſoln. Sat.S. Spũ ambulate ⁊ cõcupiſcẽtias carnis noli / pdas iuſſi dicit dñs:ſed vbi ponas ſuggelli. dupic Zacharie.I. te ꝑſicere: Audi potius dominũ dicentẽ: Cõ Poſt hec habebis hõ theſaurñ non in terra Nõ.3ʒ3. uertimini ad me ⁊ cõuertar ad vos. Accedi/ periturũ:ſed in cęlo ꝓꝑmanſurũ.Aliqñ venit e gpare te ad eum ⁊ illumiamini:⁊ facies vre nõ eru / homini tribulatio: venit timoꝛ damni. Ti⸗/ encüchb beſcent. Audi homo. Si receſſeris a deo:nõ mes o homo vt nõ pecuniã tuã ꝑdas:times mutiag eeffugies manũ eius. Si aũt ad eũ acceſſert: ne argentũ tuũ gdas: times ne poſſeſſionẽ dalfte ilico habebis eum qꝛ nuſq; recedit. Audi ꝓ/ tuã perdas:et nõ times ne tu ipſe totus pe- ubben NPs.iʒs. phetã dicentẽ: Si aſcẽdero in celũ tu illic es: reas? Pꝛo hoc dicis falſum teſtimoniũ: pꝛo ultale ſf deſcẽdero ad infernũ ades. Abi ergo nõ ẽ hoc mentiris ⁊ rapis aliena: pꝛo hoc iuras ⁊ teneanc deus quẽ tu fugis? Malus es tu: qui bonũ piuras qð oĩno lex vetat. Nonne cũ hęc oĩia Adons fugis.Aoꝛs es tu:qͥ vitã fugis. Inuoluere facis:totus fęnũ es:totus ſtipula: totus pa dnfeteit te vis tenebꝛis:vbi te abſcondas: ſed ilum lea:⁊ nõ times ne totus ardeas? Semꝑ tur/ olnuns latere nõ potes:cuiꝰ oculi omia vident. Aitr bata eſt aia tua amoꝛibꝰ ſęculi. Dic: Quare Ps. 41. eſeyelpe Bo.s. aũt apłus: Quẽ fructũ habuiſtis tũc ĩ illis: triſtis es aia mea:⁊ qᷓre cõturbas me: Auarꝰ umluſu in quibꝰ nũc erubeſcitis: Sequit᷑ vox iudi / ꝓ auro ſuo habet triſticiã: patit᷑ tribulatio/ mman WMattb. 25. cis dicens: Ite maledicti in ignem ęternũ: nẽ: habet picula fuoꝝ:piculal latronũ. Aua- tubeſcenen qui paratus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Ergo rus amat aurũ pluſq; aiaʒ ſuã: tu chꝛiſtiane chanini qui fugit dũm ⁊ recedit a deo:ille confundit ama chꝛiſtũ pluſqᷓ; oĩa tua. Ille feruet ĩi amo chanmntt ⁊ perit in ſua impietate. At ergo nõ pereat re auri: tu chꝛiſtiane ferue ĩ amoꝛe xpi:⁊ eris oluogpu tũc:nũc reuertat᷑ ad dominũ ⁊ illumiabit᷑: ? beatꝰ in regno chꝛiſti. Audi o hõ: Aurũ ĩi rra zomelbden B vultus eius nõ erubeſcet. Dicã tamẽ fratreſ eſt:⁊ ex tra eſt: ⁊ terra:⁊ ꝑs t᷑rę eſt. Impiꝰ di lcnickin⸗ mei qð ſentio: ⁊ qð dixero intelligite. Inter diligit creatura: offendit creatoꝛẽ:et amittit ngmun. vos ſegetes dei ſũt mixta ʒiʒania:id ẽ ama/ eũ qui creauit ex nihilo oĩa. Audi o hõ nõ tu a benüͤne toꝛes mũdi:amatoꝛes pecunię: amatoꝛes de ꝓdis deũ: ſ̃ ipſe peris a deo. Ille ẽ redẽptoꝛ lci o Pbil. 2. litiarũ: aſ⸗ ultoꝛes nugaꝝ: oẽs quęrẽtes ꝗſua aię quẽ vis amittere.Quid em̃ ꝓderit tibi ſi Matthᷣ.is. ntitt ſũt: nõ ꝗᷓ ieſu xpᷣi. In ecclia chꝛiſti ſicte intrã totũ mũdũ lucreris: aię vo tuę detrimenti rentt tes: ꝓmittẽtes ⁊ nõ facientes: vouẽtes ⁊ nõ patiaris Expgiſ⸗ cere aliqñ o ho ama xp̃m. nobisll reddẽtes:renũciantes malo et iterũ idẽ faci · hec eſt em̃ ſapiẽtia vera:id ẽ amare chꝛiſtũ. Ungu⸗ entes: hęc amãtes: ziʒania ſunt. Non amãt Wulti em̃ dicũt ⁊ ſcire volũt: qre illũ vocat D genunnt. uli chꝛiſtũ: qui aliquid plus amat qᷓ; chꝛiſtů. ad ſe dñs: ⁊ illũ nõ vocat. VUni ſubuenit: e et wanth. 10 Audi homo vocẽ dñi dei tui:Qui diligit in· vni non.hunc dignũ habet:⁊ illũ indignũ. gaſe qquuit patrẽ aut matrẽ: aut vxoꝛẽ: aut filios: Iſtũ honoꝛat:⁊ illũ cruciat ⁊ affligit. Audi o galu⸗ 4 aut filias:aut fratres:aut agros ſuꝑ me: nõ hõ: Hũc dignũ habet ꝓ bonis operibſuis: befeſo eeſt me dignus. Si vis tenere qð nõ habes: illũ habet indignũ /p oꝑibꝰſuis maliſ:qꝛ de/ anptben dinmitte qð habes: vt amoꝛ chꝛiſti ſit ĩ coꝛde bitoꝛ eſt dñs: et reddet bonis bona: ⁊ malis tuo. Ecce petis a deo ⁊ dicis: DPñe da mihi. mala.Dicturꝰ es foꝛſitã. Quare ille ſic: Re- j Auid tibi dabit:qui aliũde manus tuas vi ſpõdet tibi dñs deꝰ tuus:qꝛ bonũ nõ dene/ nmnnen get occupatas: Ecce dñs vult dare ꝗᷓ ſua ſt: gaui:ſed dixi pus: Lauamini: mũdi eſtote. æta.i e Bancti Aluguſtini de tempoꝛe Quid volebas:? Quid quęrebas: Quid cu/ piebas? Gꝛatiã dei. Ergo ſi gratiã dei quę/ ris: aufer pꝛimũ nequiciã ab anima tua:et a AY . 3ʒ. cõſpectu oculoꝛũ meoꝝ. Jam ceſſa a malo ⁊ fac bonũ: inqͥre pacẽ ⁊ ſequere eã totis viri/ bus tuis.Et cũ hęc feceris:⁊ gratiã meã ꝑci/ pies: ⁊ oculi mei ſuꝑ te erũt: ⁊ aures meęad pᷣces tuas:et pᷣuſq; me inqſieris dicã aſſum. E Faciamꝰbona frẽs chariſſimi:vt mereamur i futuro ſęculo iuenire requiẽ: quã noð dñs Mattbᷣ.5. nf̃ ꝓmiſit dicẽs: Beati miſericoꝛdes:qͥa ipſi milericoꝛdiã cõſequent᷑.Et cum ꝓpheta do Ps.ioo. Mino exultãtes dicamꝰ: Miſericoꝛdiã ⁊ iudi cium cantabo tibi dñe. Miſericoꝛdiã inue/ niunt:qui ſunt miſericoꝛdes. Judiciũ time/ ant cõtemptoꝛes:qui nec ſibi parcũt nec mi ſerent᷑ aljs:qui dicũt: Peccemꝰ ⁊ parcet no/ bis deus:quia miſericoꝛs eſt ⁊ bonuſ.QOiĩino miſericoꝛs⁊ bonus eſt deus:Sed qui modo parcit: in futuro nõ parcet. Judiciũ paratũ habẽt ſine miſericoꝛdia impij. Intelligamꝰ fratres:et videamꝰ vbi ſpem noſtrã ponere debeamus. Miſericoꝛdia illi:qui fecit miſe/ ricoꝛdiã. Beati miſericoꝛdes: quia ipſis mi/ ſerebit᷑ deus. Spes eſt in dei miſericoꝛdia:ſi ab opers miſericoꝛdię nos nõ fuerimus ari/ di.& homo quid quęriſ a deo miſericoꝛdiã: ſi ipſe nõ es miſericoꝛs: Quid quęris a deo indulgentiã peccatoꝛũ tuoꝛũ: cum ipſe tibi Fſimili nõ indulges:? Audi homo:audi vocẽ Zucj.iõ. domini dei tui:vbi dicit ipſe:Nate et dabit᷑ vobis.DNimittite:⁊ dimittetur vobis. Audi iterum vbi ipſe dicl: Dimitte nobis debita noſtra:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ no⸗ ſtris. Si em̃ tu nõ dimiſeris aduerſario tuo: ipſe tibi pᷣus eris aduerſariꝰ. Ille te lęſit au/ ferendo pecuniã tuã:tu te lędis nõ indulgẽ/ do aduerſario tuo. Foꝛſitan dicturꝰ es: Mõ illi parcã:quia me leſit multũ: ⁊ ſanguinem Matt5. G. meuũ queęſiuit.Tu ſi nõ illi indulges:ꝑditio/ nem animę tuę habebis. Inſuꝑ adhuc dicl. Non illi parcã:qꝛ aduerſariꝰ mihi fuit.Cre/ de mihi homo:peioꝛtibi eris aduerſarius:ſi non illi parcas.Dicis tu: Ille me nõ rogat. Si te ille nõ rogat:tu ꝓ illo roga:vt ei a do/ mino dimittat᷑ qð in te deliquit. Nam ſi tu dicis:nõ illi parcã:litigare vis: nõ dimitte/ re. Et qua fronte aut qua fiducia dicturꝰ es DdDdvdſio tuo:Dimitte:quia ego dimiſi? Cõſide/ Ro. ⁊. ra o homo et vide aliam legem in membꝛis tuis repugnantẽ legi mẽtis tuę ⁊ captiuan/ tem te in lege peccati. Jam ipſe captiuus inter nos diſcoꝛdia:ſed vult eſſe in nobis cõ coꝛdiam vocibus ⁊ moꝛibus.O flix laus in tis huius cõtinemur:vitium nobiſcũ poꝛta⸗ hic depono. Reſpondet incredulus: Ergo piam vocem clamaſti: Educ de carcere ani traheris: ⁊ expoliatoꝛi iraſceris?: Nemono/G bis imputet fratres mei: ſi per uos domini/ cam pecuniam duplicare non potuerimus. Aali ſerui erimus: ſi nõ fecerimꝰ qð nobis ſᷣceptũ eſt. Si autẽ fecerimus:boni ſerui eri/ mus: ⁊ cũ domino ſine fine lętabimur. IJllũ omnes amemus:ꝑ quẽ facti ſumus. Illum diligamꝰ*:ꝑ quem redempti ſumuſ. Pꝛo illo nos inuicẽ diligamꝰ i hoc ſęculo: vt cum eo gaudere mereamur pariter in futuro:qm̃ ſic placuit dño deo noſtro de nobis:vt hic con/ ſtituti cã veſtra charitate cantemꝰ ei: LCau/ demus dominũ fratres lingua:coꝛde:oꝛe:et voce.Sic enim ſibi vult dici laudẽ:vt nõ ſit cęlo:vbi templũ dei angeli ſunt. Ibi eſt con coꝛdia ſumma laudantium: vbi nulla lex in membꝛis noſtris repugnat. Ibi nõ eſt rixi: nec vlla cupiditas. Hic ergo cantemus dño laudem ſolliciti:vt illic poſſimus eſſe ſecuri. QAuare autẽ hic ſimus ſolliciti fratres mei: H Audite quare:?Quia temptatio eſt vita hu/ Job.7. mana.Sic namq; nos dñs exhoꝛtat᷑ ſuo elo/ eſehorigarel hhicktn mnien nelinuapi⸗ grefanes tc⸗ enaepol inmg Cau cant:uia Aptrünotr ucur Lenas Poriuentum lueütten uatmalea egiuſopan (nositera Gühgenbene Eebieinlunen ſerduubolus aeneinten 3Dioenant⸗ quia dicens: Vigilate ⁊ oꝛate vt non intre- Mand.26. en ilnluntodſe tis in temptationẽ. MNõ vis eſſe ſollicitus qũ videris dicẽ᷑: Dimitte nobis debita noſtra? Maub.. Quõ es ſecurꝰ:qui qͥtidie videris petere re/ miſſionẽ peccatoꝛi?Quomõ es ſecurus:qñ adhuc dicis:Dimitte mihi peccata mea: Eeet iterũ dicis: Et ne nos inducas in temptati/ Abi. 95. onẽ:ſed libera nos a malo?Quomõ & vide/ ris clamare: Libera nos a malo:ſi ſecurꝰese Audi homo:audi.Tu es malus:qſi te deus liberat a te ißo malo. Vides aliã legẽ in mẽ Ro.. bꝛis tuis repugnantẽ legi mẽtis meę:⁊ capti uantẽ te in lege peccati. Audi qͥd ſumꝰ nos: quid nobiſeũ poꝛtamꝰ? &diu in coꝛꝑe moꝛ/ mus.Audi iterũ ꝓphetã dicentẽ:Nñie educ Nõ.i⸗i. de carcere animaʒ meam. Carcer meus eſt: vſq;dum in coꝛpoꝛe moꝛtis fuero. Nam qñ fuero de hoc coꝛpoꝛe liberatꝰ:terra terrę red/ ditur:ſpũs cęlo recipit᷑. Nado ergo dimitto terram:quia qᷓ;diu hic ſuʒ:mente ſeruio legi dei:carne autẽ legi peccati.Dicet aliquis ꝑ⸗ q fidoꝛũ: Ergo cum fueris ab hac carne libe/ Sitbace H” fchtüͤpoct danntderte mutdliges, hodlchloß Aucäei blauenrſer hmndlpbil ſlenpenst Gensguie Gunnmtpin „ feladee lah Diceb udnez nreqt di⸗ ratus:iam nõ eris tu niſi ſpũs.Audi S here/ tice. Larnẽ quã dico:nõ in ęternũ pono:ſed rediturus es ad coꝛpus moꝛtis:? Et vnde t mã meã? Audi imperite totra quotidianas Ahenonn — lectiones ſurde: Redeo ad coꝛpus non moꝛ/ toneing Corſ.r5. tis huiꝰ:quia coꝛruptibile hoc induet᷑ incoꝛ/ nedsnode ruptione: ⁊ moꝛtale hoc induet᷑ imoꝛtalita- bonlſnicn te. Modo eſt animale: tũc erit ſpiritale. Me/ bin ll mo porteſt accipere ęrernale: niſi pꝛius tem/ ms Pin poꝛale dimiſenit. Ergo dimitte tẽpoꝛale hoc – malũ vt accipias eternale illud bonuʒ. Au⸗ rane dite fratres c cauete. hic enim irer agimus: ungie ꝛ in itinere poſiti ſum: noõdum in patriã p/ – uenimus. Caueamus eos d in itinere nobiſ at r inſidiant᷑: quia hic agunt aduerſus nos: ne *R ad patriã noſtra:id eſt ad paradiſum reuer/ * tamur. Terra autem iſta moꝛientiũ eſt: Illa e ws, 6. V. viuentium eſt: vde qua ꝓpheta dicebat: irl 6 NVs.26. Credo videre bona dñi in terra viuentium. Ar lolh In illa aũt terra ſemꝑ viuet᷑ ⁊ nũq; moꝛie. Rickon CLucet terra illa plus qᷓ; ſpecies argenti: vbi nulaerin ciiues iuſtoꝝ angeli ſũt. Illi in terra illa gau nöeſtun dẽt:nos ĩ terra iſta lugeamꝰ vt ad illoꝛũ gau ennsdi dia ꝑuenire mereamur. Videte fratres: Ec/ leſean ce hic in itinere poſiti ſumus: inſidiatoꝛ no/ mtzne,b ſter diabolus aduerſatur in via: nobᷣ quęrit tiabi, i ocere ne in terram viuentium reuertamur. iſnoo. K Duo em ſunt pſᷣcepta dilectiſſimi quę nobis un imn/ Iu Watt. 22. oino ſunt obſeruãda: id eſt diliges dominũ Acinsgi deum ruũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota mente anoſnt ed tua:⁊ diliges ꝓximũ tuũ tanq; teipſum. In pererete/ bis duobus pſᷣceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphe auus:gi tę. Quicũq; em̃ in his duobus pſᷣceptis am/ mea:E bulauerit:ſeſtinet in via:⁊ ꝑueniet ad patriã emptat N paradiſi: vbi lętant᷑ omnes ſancti in gloꝛia öside⸗ redemptoꝛis ſui:⁊ laudẽ dicunt nomini ſan/ ſecuntes cto eius:qui erepti ſunt de hac ꝑegrinatiõis te dele erumna:⁊ viuũt ſemꝑ in lęticia ſempiterna. ginni d e on Babhato quattuoꝛ tempoꝝ occur non⸗ rrentiüü poſt feſtũ ſanctę crucis: Ho/ genn) melia de eo að ſcriptuùm eſt m Lu/½ lpoy·· ucj.15. ca n: Dice bat ieſus turbis hãc ſimi- ſeeduc pin litudinẽ:Arboꝛem fici habebat qui cnk dam ⁊c.quę habet inter ſermones ganc de Uerbis domini.xxxrj. un ¶ Dñica decimaoctaua de eo quod olcg Watts. 22. Oomiminterrogauit indeos cuius eng Sermo filium diceret eſſe chꝛiſtu: Der. I elbe. WC. XXXIII ben A Mterrogati iudęi: ſicut nũc ex euan⸗ notſe gelio cum recitaret᷑: audiuimꝰ:quo/ en Warth. 22 odo eſſet dñs noſter ieſus chꝛiſtus e ü * I. Dñica xVIII. py trinitati lius danid: quẽ dũm ſuũ dixenit ipe dauid:· 8: B er. I. reſpõdere nõ potuerũt.Hhoc em̃ i dño noue, rant quod videbant. Apparebat em̃ eis filiꝰ hominis:occultus autẽ erat ſilius dei.hine eſt qð eum ⁊ ſuperari poſſe crediderunt:⁊ li gno ſuſpenſum irriſerunt:dicẽtes: Si filius Mattb.2. dei eſt deſcendat de cruce ⁊ credimus in ei6. Aliud videbant: aliud nõ cognoſcebãt. Si i. corj.2. em̃ cognouiſſent: nunqᷓ; dominũ gloꝛię cru· H cifixiſſent. Sciebãt tamẽ chꝛiſtũ filiũ dauid. NMNã etiã nũc ipᷣm ſperant eẽ venturũ. Latet eos qð venerit:ſᷣ volentes latet.NHeq; emſi pẽdentẽ nõ agnouerũt:et regnantẽ agnoſee· nõ debuerũt. In cuius enim nomine vocan tur ⁊ benedicunt᷑ omnes gentes:niſi in eius quẽ putant chꝛiſtũ nõ fuiſſe? Ipſe em̃ filius dauid: vtiq; ex ſemine dauid ſᷣm carnem: ff,ß/· lius ẽ abꝛahã. Si aũt dictũ ẽ ad abꝛahã: In Seſ.ꝛ2·· ſemine tuo benedicent᷑ omnes gentes:et vi /½· dent iam i chꝛiſto nr̃o benedici om̃s gentes: quid expectant qð iam nõ venit:⁊ nõ timẽt qð venturũ eſt:Lapidẽ em̃ ſe dixit ipſe dñs nr̃ ieſus chꝛiſtus: ꝓphetico ad ſe aſſerendcua vtens eloquio. Lapidẽ autẽ talem: vt ſi qs Ns.ii⸗. in eum offenderit: conquaſſet᷑:ſuꝑ quẽ autẽ Mattb.ai. lapis ille venerit cõterat eum. Quando em—ẽ? in eum offendit᷑: humilis iacet: iacendo hu/ milis quaſſat offendentem: veniendo excel/ ſus conterit ſuꝑbientẽ. Jam ergo iudęi illa offenſione quaſſati ſunt:reſtat vt eius ſᷣcla, ro aduentu etiã conterant᷑:niſi foꝛte cum vi / uunt agnouerint ne moꝛiant᷑. Patiẽs em̃ eſr deus:⁊illos quotidie inuitat ad fidem. Sed B cum iudęi reſpondere nõ poſſent dño ꝓpo/ nenti quęſtionẽ ⁊ dicenti:Cuiꝰ ſiliũ dicerent Mattt.ꝛ. chꝛiſtũ:atq; illi reſponderẽt:filiũ dauid: ad, denti ⁊ ꝓponenti:quomõ ergo dauid in ſpũ vocat eũ dñm dicẽs: DNixit dñs dño meo le/S.io9. de ad dexterã meã:donec ponã inimicos tu . os ſub pedibus tuis: Si ̊ dauid inquit in ſpũ dicit eum dominũ:quomõ eſt filiꝰ eius⸗ Nõ dixit:non eſt filiꝰ eius:ſed quomõ ẽ filiꝰ eius: Quomõ:cuʒ dicit: verbũ quęrẽtis eſt non negãtis: tanqᷓ; ſi hoc eis diceret: GBene quidem dicitis chꝛiſtũ filium dauid:ſed ipſe dauid dominũ eum dicit.Quẽ dicit ille do⸗ minũ:quomõ eſt filius? Dicerent iudęi ſi in ſtructi eẽnt fide chꝛiſtiana quã nos tenemꝰ: ſi cõtra euangeliũ coꝛda non clauderent: ſi vitam ſpiritalem in ſe habere voluiſſent:re/ ſpõderent huic quęſtioni ⁊ dicerẽt: Quoniã in pꝛincipio erat verbũ: et verbũ erat apud Job/i. deum: 1 deus erat verbum. Ecce quond eſt oominus dauid. Sed quia verbum caro fa- ctum eſt:a habitauit in nobis: Ecce quomõ eſt filius dauid. Sed neſcientes obmutue/ runt: nec oꝛe ſaltem clauſo aures aperuerũt: vt qð reſpondere non potuerunt interroga/ Cti: noſſent edocti. Sed quia magnũ eſt noſſe myſteriũ: quomodo ſit dominꝰ dauid ⁊ filiꝰ dauid:quomodo ſit vna ꝑſona homo ⁊ deꝰ: quomodo ſit ĩ foꝛma hominis minoꝛ patre: in foꝛma dei ęqualis patri: quomodo iteruʒ Zoh . dicit: Et pater maioꝛ me eſt: Et ego et pater vnum ſumus: quia magnũ eſt ſacramentũ: vt capi poſſit: moꝛes infoꝛmãdi ſunt. Indi⸗ gnis enim clauſum eſt: ꝓmerentibus aperi/ tur. Hec lapides: nec vectes:nec pugni:nec calces ſunt quibus pulſamus ad dominũ: AVita pulſat:vitę aperit᷑. Coꝛde petitur:coꝛ/ de quęrit᷑: coꝛde pulſat᷑: coꝛdi aperitur. Coꝛ autẽ hoc quod recte petit: recteq; pulſat: et querit: pium eſſe debet: Pꝛimo amare deũ gratis. Heęc eſt enim pietas:nec ſibi extra il/ lum ponere mercedem: quã expectet exillo. AIlullo enim melius eſt nihil.Et quid charum petit a deo: cui ipſe deus vilis eſt? Terram dat: ⁊ gaudes:amatoꝛ terrę: et factus terra. Si gaudes quando dat terram:quanto am plius gaudere debes cum ſeipſum dat tibi qui fecit celum ⁊ terram? Sꝛatis ergo aman dus eſt deus. Mã diabolus hoc ſancto Job neſciens quod in illo intus ageret᷑: magnũ Job. 1. crimen obiecit dicens: Mũquid gratis colit iob deum? Ergo ſi aduerſarius hoc obiecit: timere debemus ne hoc nobis obijciat᷑. Cũ magno em̃ calumnioſo habemus negociũ. Si quęrit fingere quod non eſt:quantoma/ gis obijcere qð eſt: GOaudeamus tñ:quia ta/ lis ẽ iudex qͥ falli ab accuſatoꝛe nr̃o nõ põt. MNam ſi hominẽ haberemus iudicem: huic qcquid vellet fingeret inimicꝰ. Nemo eſt em̃ diabolo aſtutioꝛ falſa crimia ad ↄſfingendũ. ã ⁊ nũc oĩa falſa crimia de ſanct ipſe ↄſin- git. Scit ſuas criminationes valere nõ poſ/ ſe apud deum: inter homines illas ſpargit. Et hoc ei quid pꝛodeſt: cũ dicat apoſtolus: 2. Corj. 1. Gloꝛia noſtra heęc eſt teſtimoniũ conſcientię noſtrę? Putatis tamẽ quia ille falſa crimina nulla aſtutia cõſingit? Nouit quid inde ma li agat: niſi ei reſiſtat vigilantia fidei. Ideo enim ⁊ de bonis mala ſpargit: vt inſirmi nõ putent aliquos eſſe bonos:⁊ tradant ſe rapi „ * * 8 endos libidinibus ⁊ diſſipandos: dicentes apud ſeipſos: Quis eſt enim qui ſeruat mã/ datum dei:aut quis eſt qui ſeruat caſtitatẽ Dum putat quia nemo: ipſe ſit nemo. hHoc Bancti dluguſtini de tempoee NM. & agit diabolus. Sed talis erat vir iob: de quo nihil poſſet confingere. HNota enim erat 2 nimis clara vita eius.Sʒ quia multas ha/ bebat diuitias:hoc obiecit.Qð et ſi eſſet:in coꝛde eſſe poſſet: in moꝛibus aparere nõ poſ ſet.Colebat deum:faciebat elemoſynas.Et qð coꝛde faciebat:nemo ſciebat:nec ipſe dia bolus: ſed deus nouerat. Perhibet deus te⸗/ ſtimonium ſeruo ſuo: Diabolus calumnia?᷑ ſeruo dei. Permittit᷑ ille temptari:pꝛobatur iob: confundit᷑ diabolus. Inuenit᷑ iob gra/ tis colere deum: gratis diligere. Non quia aliquid: ſed quia ſeipſum non abſtulit. Ait eniz: Dominus dedit: dominus abſtulit: ſi/ Job. 1. cut domino placuit ita factum eſt: ſit nomẽ domini benedictũ. Ignis temprtationis ac/ ceſſit: ſed aurum non ſtipulam inuenit. Ab/ ſtulit ⁊ ſoꝛdes:nõ conuertit in cinerẽ. Quia E ergo ad ſacramentũ dei intelligendũ: quo/ modo chꝛiſtus ⁊ homo ⁊ deus ſit: coꝛ mun- dandum eſt. M.undat᷑ autem moꝛibus:vi/ ta: caſtitate:ſanctitate: dilectiõe:et ſide quę per dilectionem operatur.hoc autem quod Gakł. . loquoꝛ: totum tanq; arboꝛ eſt quę radicen habet ĩ coꝛde. Heq; em̃ facta ꝓcedũt niſi de coꝛdis radice:vbi ſi plantaueris cupiditatẽ: ſ Pina peeunt. Staum dominus poſt iſtam quęſtionem ꝓpoſitam iudęis: illis reſpon/ dere non valentibꝰ: ſubiecit de moꝛibus lo/ qui:vt oſtenderet quare illi indigni fuerint intelligere qð interrogauit.Miſeri enim ꝛſu perbi:cum reſpondere non poſſent:vtiq; de buerunt reſpondere:NHeſcimus nos: Magi ſter dic nobis: &bmutuerunt in ꝓpoſitiõe: nec os aperuerũt ad inquiſitionẽ.Et ſtatim dominus de ſuperbia illoꝛũ: Cauete inquit ZBanba. a ſcribis:qui amant pſſidere in ſynagogis:⁊ diligũt pꝛimũ locũ ĩ cõuiuijs. Hõ quia acci⸗/ piunt: ſed quia diligunt. Hic enim coꝛ eoꝛũ accuſauit. Accuſatoꝛ coꝛdis autem eſſe non poſſet: niſi coꝛdis inſpectoꝛ. Opoꝛtet enim vt ſeruo dei habenti aliquem honoꝛem in eccleſia deferat᷑ pꝛimus locus:quia ſi nõ de/ ferat᷑:malũ eſt illi qui nõ defert: nõ tñ bonũ eſt illi cui defertur. Opoꝛtet ergo vt in con/ gregatione chꝛiſtianoꝛum pꝛępoſiti plebis eminẽtius ſedeant: vt i ipſa ſede diſtingus⸗ tur ⁊ eoꝛum officium ſatis apareat: non ta/ men vt inflent᷑ de ſede:ſed vt cogitent ſarc/ nam vnde reddituri ſunt rationẽ. Quis aũt Schonin'n MsPrben utnmund ſrotleeſt ſreun e⸗ ſosteinagel Gbodetlal (adncoun. horeundtere ſoͤlteuttt Uhrtergvin lt inaieq Nichet. Ama Cenn fonee nun Aluiſo deletdeſavt Uiceleret ſoncunqo ntaapar uun (eneit on xtnoser nustaeſe l, ngamus. enenſun: lungfeaus Obltusine lentond ſeg deiichriton ſcebat. paudent, Mertionisd knerpeten cunecnauie jeamboluch Uun. Fh Aſcengendo loerAlene Nis lunetero⸗ unnii ſioqgietie adn oterieus olſ (ensmi elene üipſis ndlni ereree Arh gpo atinte B n hoe ltiobede eninen lashe ſelſenin genöpol lms erpledi edeuste alumnisi upodar Uiodger Boncuin dſtult. A keſtnoni Miionisac nwenir o⸗ nere, Qliz endiͤ:gvo⸗ mu nonbus:d eadegbe b⸗ ten quod Aue tadſcen ccdütnilde cupicitui: soſtiſan ls veſpon emorhosſo dignifuen ſienimid lenrvrigde snos: g in ppoſtie ni Eſuun uuriniiti ſinngohé hüͤlinunn cinchtnn enekenm Opouet n borornt nouit:vtrum hoc ament an nõ ament: Res iſta coꝛdis eſt: iudicem habere nõ poteſt ni⸗ ſi deum. Ipſe autem dominus admonebat ſuos ne inciderent in tale fermentũ: qð alio Mattð.is. loco dicit:Cauete a fermento phariſęoꝛũ:et ſaducęoꝛum. Et cum putarent illi ꝓpterea hooc eum dicere qꝛ panes non intulerant:re/ Abi.. ſpõdit eis:Excidit vobis quot milia ſatura ti ſunt ex quinq; panibus? Tunc intellexe/ runt inquit:quia fermentũ doctrinã eoꝛum dicebat. Amabant eniz illi iſta tempoꝛalia: ęterna vo nec timebant mala:nec diligebãt brona. Clauſo coꝛde intelligere nõ poterant G qð dominꝰ interrogauit.Quid auteʒ faciat dei eccleſia vt poſſit intelligere qð pᷣma me⸗- ruit credere: Saciat capacem animũ ad reci piendum quod dabit᷑.Quod vt fieret:id eſt vt capax animus eſſet: dominꝰ deus noſter ſuſpendit ꝓmiſſa:non abſtulit. Ideo ſuſpẽ/ dit:vt nos extendamus. Ideo nos extendi/ mus:vt creſcamus. Ideo creſcimus: vt at- ꝓbił.ʒ. tingamus. Vide apoſtolũ paulũ in ſuſpen/ ſa extenſum: NHon quia iam acceperim: aut iam ꝑfectus ſim: Fratres:ego me non arbi/ troꝛ apꝛehendiſſe. Unum autem:quę retro oblitus:in ea quę ante ſunt extentus:ᷣm in/ tentionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatiõis dei ĩ chꝛiſto ieſu. Ille in tra currebat: ſᷣ i ſpũ aſcẽdebat. Vide extentũ:vide ad ſuſpẽſa pendentẽ. Sequoꝛ inquit ad palmã ſuꝑnę vocationis dei ĩ chꝛiſto ieſu. Ambulandũ g eſt:nec pedes vngendi: nec iumenta quęrẽ da:nec nauis ꝓuidẽda.Affectu curre: amo/ re ambula:charitate aſcende.QAuid quęris? Viam. Inhere chꝛiſto: qui deſcendendo et aſcendendo ſeipſum fecit viam. Vis aſcen/ dere: Aſcendentẽ tene. Tu enim per teipſuzʒ Job.z. leuare te nõ potes: Quia nemo aſcendit in cęlum:niſi qui de cęlo deſcẽdit: filius homi/ nis qui eſt ĩ c-lo. Si nemo aſcendit: niſi qui deſcendit: Ipſe autẽ eſt filius hominis dñs noſter ieſus:vis ⁊ tu aſcendere:mẽbꝛũ ipius eſto qui ſolus aſcẽdit. Etenim ille caput cũ ceteris mẽbꝛis:vnus homo eſt.Et cũ aſcen/ gere nemo poteſt:niſi qui ĩ eius coꝛpoꝛe mẽ/ bꝛũ ipſius factus fuerit: implet᷑: quia nemo aſcendit niſi qui deſcendit. Hõ enim potes dicere: Ecce quare aſcẽdit:verbi gratia: pe/ trus:quare aſcendit paulus:quare aſcende/ runt apoſtoli:ſi nemo aſcẽdit niſi qui deſcẽ/ dit: Reſpondet᷑ tibi:Petrus:paulus:ceęteri er. CC. xxXIIII. Dñica xVIII. p' trinitatis: B — * * 2 cr. I. apoſtoli:⁊ om̃s fideles quid audiũt ab apo/ ſtolo? Vos autẽ eſtis coꝛpus chꝛiſti:⁊ mem/ i. Cori.i2. bꝛa ex parte. Si ergo coꝛpus chꝛiſti et mem / bꝛa ſunt:noli facere duos. Reliquit eniz ille m patrem ⁊ matrẽ:⁊ adheęſit vxoꝛi ſuę vt eſſent Epõ.ð. duo in carne vna. Reliquit patrem: quia nõ hic ſe oſtẽdit ſe ęqualẽ patri:Semetipſũ em hil.2. exinaniuit: foꝛmam ſerui accipiẽs. Reliquit matrem ſynagogam:de qua carnaliter na- tus eſt. Adheſit vxoꝛi ſuę: id eſt eccleñę ſuę. Qõð teſtimoniũ et ipſe cum cõmemoꝛaret ꝙ ſeparari non liceret coniugiũ: demõſtrauit. Non legiſtis inquit: qꝛ deꝰ qͥ fecit ab initio Mattðᷣ.i9. maſculũ ⁊ feminã fecit eos? Erunt duo inqͥt in carne vna.Qð ergo deus ↄiunxit: homo non ſeparet. Et quidem: duo in carne nna. Sequit᷑ ⁊ dicit: Igitur iam nõ duo: ſed vna abi.e. vt noueritis quia vnus homõ eſt ſponſus ⁊ caro. Hemo aſcendit: niſi qui deſcendit. Hã Jobs. 5. ſponſa vm carnem chꝛiſti: non m diuinit⸗ tem: nam ſᷣm diuinitatẽ qð eſt ille: nos eſſe non poſſumus:quia ille creatoꝛ: nos creatu ra:ille effectoꝛ:nos facti:ille cõditoꝛ:nos cõ/ diti: ſed vt eſſemus cum illo vnũ in illo: ca/ put noſtrum eſſe voluit accipiendo carnem ex nobis in qua moꝛeret᷑ ꝓ nobis. Vt noue/ ritis ergo quia hoc totum vnus eſt chꝛiſtus: per Eſaiam dixit: Sicut ſponſo alligauit mi gſa. si. hi mitrã: ⁊ ſicut ſponſam induit me oꝛnamẽ 1 oſe ſponſus: ipſe ſponſa. Ipſe plane ſponſus in capite:ſponſa in coꝛpoꝛe. Erunt Ephᷣ.ʒ. inquit duo in carne vna. Et non iam duo:ſ vna caro eſt. Itaq; ad membꝛa ipſius perti/ nentes: vt hoc ſacramentum intelligamus: vt dixi:fratres pie viuamus: deũ gratis di/ ligamus. Ipſe autẽ qui oſtendit peregrinã/ tibus foꝛmam ſerui:ſeruat ꝑueniẽtibus foꝛ/ mam dei. De foꝛma ſerui ſtrauit viam: de foꝛma dei cõdidit patriam. QAuia ergo mul- J tum eſt ad nos capere hoc: ſed non eſt mul/ tum credere hoc. Miſi em̃ crediderit ait eſa/ ga.7. ias: nõ intelliget!: Ambulemꝰꝑ ſidem q;diu 2. gorl. 5⸗ pegrinamur a domino:donec ad ſpeciem x ueniamus: vbi videbimus facie ad faciem. iCorj.iʒ Et ambulantes per ſidem: bene operemur. In bonis operibꝰ gratuita ſit dilectio dei: benefica ſit dilectio pꝛoximi. Deo em̃ quod ſſtemus non habemus:Sed quia pꝛoximo habemus qs pſᷣſtemns:pꝛeſtando indigenti ꝓmerebimur abundantẽ. Inde vnuſquiſq; qð habet: pꝛęſtet alteri⸗Qulcattih plus ha/ 2 BGer.CC.xxXxvV. Dñica xvVIII.poſt trinitatis:Be gaſſe filiũ eſſe dauid. Mon ſe filiũ dauid ne/ bet largiatur inopi.Alius habet pecuniam: paſcat pauperẽ:veſtiat nudũ: ędiſicet eccle/ ſiam: Operet᷑ de pecunia quicqͥd boni põt. Alius habet conſiliũ:regat ꝓximum:pellat tenebꝛas dubitationis luce pectoꝛis.Alius habet doctrinaʒ: eroget de cellario domini: miniſtret conſeruis ciharia:cõfoꝛtet fideles: reuocet errantes:quęrat perditos: Quantũ poteſt faciat. Eſt qð ſibi pauperes etiã ero/ gent: alius claudo pedes accõmodet: alius cęco ſuos oculos duces ſᷣbeat.Alius viſitet infirmũ:alius ſepeliat moꝛtuũ.Sunt iſta in omnibus:vt pꝛoꝛſus difficile inueniatur ali/ quis qui non habeat vnde alteri aliquid pᷣ̊/ ſtet.Et illud extremũ ⁊ magnum qðs ait apo Sabl.o. ſtolus: Inuicem onera veſtra poꝛtate: et ſic aga.implebitis legem chꝛiſti. Sermo CC.xxxvV. quo ſupꝛa:Sermo II Veſtionẽ ꝓpoſitam iudęis:debent a ſoluere chꝛiſtiani. Dominꝰ em̃ ieſus cCcC(cnhꝛiſtus qͥ eã iudęis ꝓpoſuit: ipᷣe nõ ſoluit iudęis:nobis aũt ſoluit.Et cõmemo⸗/ rabo charitatẽ veſtrã:⁊ inuenietis qꝛ ſoluit: qͥd eis videret᷑ de chꝛiſto: cuiꝰ eſſet filius:qᷣa ⁊ ipſi ſperant chꝛiſtũ. In ꝓphetis legerunt: venturũ expectauerũt: ſᷣſentem occiderũt: gquia vbi legebant venturũ chꝛiſtũ: ibi lege⸗ bant quia occiſuri erant chꝛiſtũ. Sed illius futurum aduentum ſperabant in ꝓphetis: nam futurũ ſuũ facinus non videbant. Sic ergo eos interrogauit de chꝛiſto: non quaſi de incognito: aut cuius nomẽ nunq; audiſ-/ ſent:aut cuiꝰ aduentũ nunq; ſperaſſent. Nã qm̃ adhuc euʒ ſperant:ideo errant. Equidẽ ⁊ nos ſperamus eum:ſed venturũ iudicem: non venturũ iudicandũ. Pꝛophetę autem ſancti vtrũq; ꝓphetauerunt. Venturũ eum miꝛtiiniuſte pꝛius iudicandũ: venturũ poſtea iu/ Mattb.22. ſte iudicaturũ. Quid ergo inquit vobis vi/ detur de chꝛiſto cuius filius eſt? Reſponde/ runt illi:Dauid. Pꝛoꝛſus de ſcpᷣturis:Quo/ modo dauid in ſpiritu vocat eum dominũ: dicens:Dixit dominus domino meo ſede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos ſcabellum pedum tuoꝛũ? Si ego dauid in ſpiritu vocat eum dominũ:quomõ filiꝰeius eſte Hic cauendũ eſt ne putet᷑ chꝛiſtus ſe ne/ n eadem dominica: de eodẽ de pᷣmo nodũ videte ꝗſtiõis.Quęſiuit a iudęis gauit: ſed modũ quęſiuit. Dixiſtis filiũ eſſe dauid:non nego: Sed ſi ille eũ dñm vocat: dicite mihi quomodo ſit filius:qui eſt dñs: Dicite quomõ: Illi nõ dixerunt:tacuerunt. B Dicamꝰ ⁊ nos:exponẽte ipſo chꝛiſto. Vbi⸗ Per apłm ſuũ. Pꝛius in de ꝓbemus:qꝛ ipſe chꝛiſtus expoſuit. Apoſtolus dicit: An vul- 2. gorj.1y. n gelamni ) tis experimentũ accipere eius qui in me lo/ quit᷑ chꝛiſtꝰ: Ergo in apoſtolũ iſtam digna⸗/ tus eſt ſoluere quęſtionẽ. Pꝛimũ ꝑ apoſtolũ loquens chꝛiſtus: quid dixit ad timocthęũ: Memoͤꝛ eſto chꝛiſtũ ieſũ reſurrexiſſe a moꝛ- 2. Timoth.. tuis ex ſemine dauid: ſᷣm euangeliũ meum. Ecce chꝛiſtus filius eſt dauid: Quomõ eſt ⁊ dñs dauid: Dic apoſtole: Qui cuʒ in foꝛma Mbil. 2. dei eſſet: nõ rapinã arbitratus eſt eſſe ęqua/ lis deo. Agnoſce dñm dauid. Si agnoſcis dominũ dauid: dominũ noſtrũ: dñm ceęli et terrę:dñm angeloꝝ: ęqualem deo in foꝛma dei. Si agnoſcis vnde filius dauid:attende qð ſequit᷑. Apoſtolꝰ dñm dauid tibi oſtẽdert dicẽdo:Qui cũ in foꝛma dei eſſet:nõ rapinã arbitratus ẽ eſſe ęqualis deo. Filius dauid vnde? Semetipſum exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens:in ſimilitudine hominũ factus:⁊ habitu inuẽtus vt homo. Hũiliauit ſemet/ binnsek mnahſiet Mepumne Petplunee ſenn ſdeeog⸗ tſe eſcoo bioſhuin m (Diut Mſthoninl Kai ccen ipſum: factus obediens vſq; ad moꝛtẽ: moꝛ/ tna tem autẽ crucis: Pꝛopter qð ⁊ deus illũ ex- Enpheſtie altauit. Reſurrexit chꝛiſtꝰ: ex ſemine dauid: unele filius dauid: quia exinaniuit ſe. Quomodo . as Arntseſi erxinaniuit: Sumẽdo qð nõ erat:nõ perden laſchtie do qð erat. Exinaniuit ſet:humiliauit ſe. Cũ ptluucbo eſſet deus:homo apparuit. Contemptus eſt 6 Mdomn in terra ambulãs:qͥ cęlũ fecit.Cõtemptus ẽ ataneſin quaſi hõ:q̃ſi nulliꝰ virtutis. Hõ ſolũ cõtem/ nns. m ptus: ſed inſuꝑ ⁊ occiſus. Lapis erat iacẽs: Auglere offenderũt in eũ iudęi:⁊ quaſſati ſũt. Quid Moſereimr autẽ ait ipſe?Qui offenderit in lapidẽ iſtũ: Matth. 21. Nhtuui cõquaſſabit᷑. Suꝑ quẽ venerit lapis iſte:cõ/ blereſns. teret eũ. Pꝛius iacuit ⁊ offenderũt. Vemiet bcönende deſuꝑ:⁊ cõteret quaſſatos. Accepiſtis ⁊ filiũ C kEEeſllde dauid:⁊ dñm dauid. Dñm dauid ſemꝑ:filiü Eue Ehnbon dauid ex tempoꝛe. DLHñm dauid natũ de ſub/ genetd ſtãtia patris:ſiliũ dauid natũ ex maria virgi LZud.a. clorplee ne cõceptũ de ſpũſancto. Vtrũq; teneamꝰ. ſdenismin AVnũ hoꝝ nobis erit habitatio ęterna:alte/ deofuchu rum hoꝛũ nobis eſt a ꝑpꝑegrinatiõe liberatio. methet Dñs em̃ nr̃ ieſus chꝛiſtus niſi dignatꝰ eſſet kchoncet. fleri homo: periſſet homo. Factus eſt qð fe/ . Panhckn cit:ne ꝑiret qð fecit. Homo verus:deꝰverus dedayng sdedg Oalilen Deus ⁊ bomo totus chꝛiſtus hhęc eſt catho/ fllüͦeſe lica fides.Qui negat dominũ chꝛiſtũ?: Foti⸗/ inper nianꝰ.Qui negat hoiem xpᷣm: Manichę. leki. Qui conſitet᷑ dñm ęqualẽ patri chꝛiſtũ ⁊ ho/ Acenooet. minẽ verum:paſſum vere: ſanguinẽ fudiſſe to. Dig verũ: Non em̃ veritas nos liberaret ſi falſũ nsgipe pᷣciũ ꝓ nobis daret: Atrũq; qui cõſitet᷑: ca/ tAunbie, tholicus eſt. Habet patriã:habet viam. Ha/ inne· FSob. 1. ber patriã: In pꝛincipio erat verbũ. Habet ndigt⸗ Nbil.ꝛ. patriã: Cum in foꝛma dei eſſet nõ rapinam apoſtoli arbitratus eſt eſſe ęꝓqualis deo. Habet viã: imothei⸗ Semetipſũ exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs. leannn Ipſe patria quo imus: ipſe via qua imus. füneumn.. Per ipſum ad ipſum eamus:⁊ nõ erramus. inſ ¶ Item in eadẽ dominica: Home⸗/ eletuu liea de eo að ſcriꝑtum eſt in euange/ gogg Wattb. 22. lio 'm Matthęu: Acceſſerũt ad ieſũ incgie hariſęi: Et interrogauit eũ vnꝰ ex inton legiſdõctoꝛibus⁊c̃.quę habet in li/ RKr bꝛo Quinq̃gita honieliaꝝ.xxxviij. dan Sermo 6 Dñica decimanona: De eo quid uni CC. xXXVI ſit homini facere bonn: Sermo I ae Ectiones diuinoꝛũ eloquioꝛũ cũ re/ *Wr cceitarent᷑: audiuimꝰ. Ea nobis ẽ ma- uul teries loquendi ꝓpoſita:inde ſape/ ren re debemus: inde ſeminare qð ſapimus: ad/ sl iuuante illo ĩ cuiꝰmanu ſunt: ſicut ſcriptum ol eſt: ⁊ nos ⁊ ſermones noſtri. Nec fruſtra alio on Nð.ð ꝭð. loco ſcriptũ eſt: Laudabo ſermonẽ:in domi heſcen no laudabo verbũ. hoc laudat᷑ in domino uitſeli qð dat dominꝰ. uis ergo infirmi ſimus: nptuse vaſa tamẽ ſumus eius:capimus quãtũ poſ/ engalzf ſumus: cõmunicam ſine liuoꝛe qð capimꝰ. lichen Supleat ille in coꝛdibus veſtris qð nos mi/ at udhs nus fecerimus: qꝛ et qð operamur in auribꝰ ſit Cuil . vyveſtris: quid eſt: niſi totũ ille agat in coꝛdi⸗ iti ſl Ne. B bus veſtris: Lectio pᷣma ꝓphetica quid no/ dsſtet g9 bis cõmendauerit:me cõmemoꝛante recoli/ 1.Ven te.Quid dignũ inquit offerã domino?Quę ſtiotfliͤ̃ K rebat homo ſacriſiciũ quo placaret deũ: vel lengfli WMicbee. 6. q placeret deo: Curuabo inqᷣr genu deo ex/ nüdeſlO celſo: placabo eum in milibus tauroꝛũ: aut nununigi q i denis milibus capꝛarũ pinguiũ: aut offerã lenenn⸗ deo fructum ventris mei pꝛo peccato animę tenan meę: Reſpõdet᷑ ò̊ tibi o homo. O homo a q̊ elbern. reſpondet᷑: niſi a quo factus es homo? Re/⸗ Gn eſia ſpondet᷑ ergo o homo quęrenti quid offeras ſtdOH deo: ⁊ vnde places dominũ:vel vnde place/ derans as deo. Reſpondet tibi quid ſit bonum:aut quid aliud dominus exquirat a te:niſi vt fa cias iudicium et iuſticiam: ⁊ diligas miſeri/ coꝛdiam: paratuſq; ſis ire cum domino deo tuo? Quęrebas quid offerres ꝓ te:fferte. Quid em̃ dominꝰ queęrit a te: niſi te? Quia in omni creatura terrena: nihil melius fecit te. Querit te a te:quia tu perdideras te. Si autẽ facias quod iuſſit: inuenit in te iudicuua ⁊ iuſticiã. Judiciũ pꝛimo in teipſo:iuſticiam ad ꝓximũ tibi. Quomõ iudiciũ in teipſo?- Vt diſpliceas tibi qð eras: et poſſis eſſe qð non eras. Judiciũ inquã de teipſo in teipio ſine acceptione ꝑſonę tuę:vt nõ parcas pec/ catis tuis: nec ideo tibi placeãt qa tu facis. HNec te laudes i bonis tuis:⁊ deum accuſes in malis tuis. hoc em̃ eſt ꝑuerſum iudiciũ: ⁊ ideo nec iudiciũ. VUt enim oſtẽderet deus ꝑuerſum iudicium non eſſe iudiciũ:non ait: quid dominus quęrit a te:niſi facere rectum iudicium:ſed facere inquit iudiciũ.Si enim rectum:tunc iudiciũ. Si autẽ ꝑuerſum:non iudicium:ſed vitiũ. Quid ergo faciebas qũ te ꝑdideras: et poſt tuam ꝑditionem ibas? Ibas ⁊ non redibas.Quid faciebas? Scio quid faciebas. In bonis tuis te laudabas: in malis tuis deum blaſphemabas.hoc eſt ꝑuerſum iudiciũ:⁊ ideo vt dixi:nec iudiciũ. Vlis ergo facere rectum iudiciũ?:hoc eſt iu/ diciuʒ: Alud qð faciebas coꝛrige: pꝛępoſte/ ra:⁊ rectũ erit.Quid eſt coꝛrige? Dheũ lauda in bonis tuis:te accuſa in malis tuis. Cum tibi ergo ꝑuerſus diſplicueris:teq; illo qͥ cre/ auit adiuuãte coꝛrexeris: rectꝰ ſeruabᷣ iuſti/ ciã. Placebit em̃ tibi deus ſi rectus fueris. Nõ diſcrepabis a recto: niſi pꝛauus atq; ꝑ/ uerſus. Rectus aũt recto cõuenies:⁊ ſine du bio tibi placebit deus. Qñ em̃ diſplicebat: puerſitati tuę diſplicebat. Audi ſanctũ pſal mũ: &O- bonus iſrael deuſ: rectis coꝛde. Iſte * qui hoc dicit i pſalmo: diſplicuerat illi deꝰ⸗ Abſit a me vt arguam:⁊ nõ potius cõſitenti credã. Ecce audite mecũ:⁊ conſiderate quid E dixerit: & bonus deus inquit iſrael. Qui / bus?: Rectis coꝛde.Mei autẽ inquit quůdo non eram rectus coꝛde:mei autẽ pene cõmo ti ſunt pedes: paulominus effuſi ſunt grel/ ſus mei.Quid eſt:cõmoti ſunt pedes? hoc eſt effuſi ſunt greſſus mei. Quid eſt pene: hoc eſt paulominus. Quid itaq; ait pene?- Paulominus cõmoti ſunt pedes mei:effuſi ſunt greſſus mei. Pene inquit lapſus ſum: pene cecidi. Unde in tantũ picnli paen iſtie Bancti luguſtini de tempoeꝛ· vN Quia ʒelaui inquit in peccatoꝛibus:pacem me.Quouſq; laboꝛ:Donec introeam in ſan nign peccatoꝛũ intuens. Zelaui inquit ĩ peccato/ ctuariũ dei: et intelligam nouiſſima. Intra umu ribus intuens pacẽ peccatoꝛum:hoc eſt ma / ergo in ſanctuarium dei anima ſidelis:intra wune los homies vidẽdo fęlices:titubaui ſub deo in ſanctuariũ dei anima pia: cui non diſpli- rdu pene cecidi a deo.Eccevnde illi diſplicuerat cet deus in malis tuis:⁊ in bonis maloꝛum: ci goo F deus: quare mali habent bona:? Deniq; vi/ cui nõ diſplicet deus.Et ſi neſcis qua ratiõe niuoht dete verba titubantis: quę apud ſe dixerit: fiat:crede non iniuſte ſieri qð ſinit aut facit on uni xs. 2. Ecce ipſi peccatoꝛes. In ipſo pſalmo verba deus.hũana ratione ducebaris:diuina au/ Uhel n ſunt titubantis.Ecce ipſi peccatoꝛes in ſecu ccoꝛitate reuocare:⁊ crede aliquid ibi eſſe gcBG tun lo obtinuerunt diuitias:et dixi:Quomodo telatet. Nã deũ ꝑuerſum ⁊ iniquũ nõ poſſe· mhhor . ſciuit deus? Ipſe dicit in pſalmo:ipſe loqui/ eſſe:ſic intrans ſide in ſanctuariũ dei:intrãs “W lolene tur: cui nondum recto deus diſplicuerat qd credendo:dicis intelligẽdo. Sic em̃ ait: Do/ ngnoren. mali abundarent bonis. QAuomodo inquit nec intnoeã in ſanctuariũ dei.Quo intrat ſi/ ſac⸗ ſciuit deus:⁊ ſi eſt ſcientia in altiſimo? Vi/ des: ⁊ poſt ſidẽ qͥd? Et intelligã nouiſſiimm. d D dete adhuc quid adiungat. Videte quẽad Aenient nouiſſima: qñ nulli bono erit ma· IIOed modũ titubando ꝓpinquet caſui: ⁊ ſit vici- le: nulli malo erit bene. Venient inquã no/ 1 E nus ꝑditioni. Videte inquã quid adiũgat: Nũquid vane iuſtificaui coꝛ meũ: et laui in innocentibus manus meas: Perdidi inqͥt uiſſima:quãdo diſcernent᷑ pij ab impijs:iu⸗ ſti ab iniuſtis:laudatoꝛes dei a blaſphema/ toꝛibus dei. Venient qñ diſcernent᷑ vt nulli totum qð bene vixi. Juſtificaui coꝛ meũ:la/ ſicut dictum eſt bono ſit male:nulli malo ſit Greenus ui in innocentibus manus meas: ad hoc vt bene.Quare && modo nõ ſic? Foꝛte et modo h ſtine aig mali ſint fęlices:⁊ ego tribuler.Et fui inquit ſic.Sed qð nũc eſt in occulto:poſt erit in ma geann Lun flagellatus tota die. Saudent illi:et ego fla⸗ nifeſto. Ingredere mecũ ſi potes in ſanctua gelun eut gelloꝛ. GSaudent qui blaſphemãt deum:fla-/ riũ dei:foꝛte ibi ſi poſſũ docebo te:ĩmo diſce Auua ſiuten veſt gelloꝛ qui colo deum. Quomodo ſciuit deꝰ* mecũ ab eo qui docet me:etiam nũc nõ ma/ budeme Hinc titubauit:hinc pene cecidit:hinc puta lis eſſe bene: et melius eſſe bonis qᷓ; malis: Seegone uit ad deũ res hũanas nõ ꝑtinere. Cũ ergs q́;uis nondũ venerit bonoꝛũ fęlicitas: non/ nienn. hoc putaret: nõ recto ſed ꝑuerſo coꝛde:⁊ q̃ſi duũq; venerit maloꝛũ pęna nouiſſima: Foꝛte Grodcon veriſimili ratione duceret᷑ ꝓpter iſtam incõ/ intelliges mecũ:non eſſe bene malis.Rogo lulentlea uenientiã credere ad deum gubernationẽ re em̃ te ⁊ quęro abs te:tibi quare male eſt: Re Miqvide rum hũanarũ nõ ꝑtinere:placuerat illi ſic ſjů/ ſponſurus es:Egeſtas angit: pſmit difficu - gee ltüeſeni dicare: hoc aſſerere: hoc docere. Reuocatus tas: doloꝛ foꝛtaſſe membꝛoꝛũ: timoꝛ ab ini cqmiluiinn eſt ſanctoꝛũ auctoꝛitate. Videte eniʒz verba mico.Libi ideo male eſt: quia pater mala: Gndüpan eius: Si dicebam inquit:Si dicebam narra ⁊ bene eſt illi qui eſt ipſum malũ? M.ultum maeni bo: ſic dicabo:ſic docebo: ſic dicam homi/ intereſt inter malũ eſſe et malũ pati. Tu qð eno n nibus:ad deum curam rerum humanaꝝ nõ pateris nõ es. Malum enim pateris:ſed tu poniſoacun S ꝑtinere.Si dicebam:narrabo ſic:Ecce gene malus nõ es. Ille autem malũ non patitur fe Ten Abi.s. rationẽ ſilioꝛum tuoꝛum repꝛobaui. Quo/ et malus eſt. Noli ergo falli: noli falli. Non edcun mogdo ꝭ̊ narrabo ſic: MHon ſic narrauit moy / poteſt fieri vt tibi male ſit:quia pateris ma/ angllal ſes:nõ ſic narrauit abꝛaham:iſaac et iacob: lum:⁊ illi bene ſit qui eſt malus. Cum enim . (dd. O non ſic narrauit hieremias: non ſic eſaias: eſt malus: putas quia non patitur malum:. Veftue non ſic cęteri ꝓphetę. Iſti autem omnes fl/ cum patitur ſeipſuʒ? Tibi male eſt:quia ma — lij tui. Ego ergo ſi narrabo ſic:generationeʒ lum alienum pateris in coꝛpoꝛe tuo: et illi en filoꝛum tuoꝛum repꝛobabo. Quid ergo fa/ bene qui malum ſeipſum patitur in coꝛde iu ciam? Suſcepi inquit cognoſcere. Suſcepi ſuo: Tibi male eſt:quia malaʒ habes villã: ian inquit cognoſcere: ſed magnũ eſt cognoſce/ ⁊ bene eſt illi qui malam habet animã:? Eſto q goc 4 re: difficile eſt cognoſcere. hoc inqt poſtaa bonus:qui habes bona.Bonę ſunt diuitię: an qᷓ; dixit: Suſcepi cognoſcere: hoc laboꝛ eſt bonum eſt aurum: bonę familię: bonę poſ/ ſe ante me. Quomõ cognoſcam ⁊ iuſtum deũ ſeſſiones. Omnia iſta bona ſunt: ſed vnde m eſſe:⁊ res humanas noſſe: et peruerſis bene facias bene:non quę te faciant bonum. Ha/ “ Aul eſſe:rectis male aliquando eſſe? Quomodo beto bona quę te faciant bonum. Quę ſunt Orne ſit iuſtum ſuſcepi cognoſcere:et laboꝛ ẽ ante inquis iſta:? Sac iudicium:fac iuſticiam: bo/ Micbeæ.. zai o⸗ Dinrarh OuiflinMg. demm, nmuino⸗ npis:u⸗ ſobens⸗ kytnuli imaloſt etmnode b entinna ſancn no diſce enöna, Ber. CC. xxXVII. Dñ na ſunt quę habes. Sac iudicium: fac iuſti/ ciam: Eſto ⁊ tu bonus:inter bona tua.Eru/ beſce bonis tuis: Eſto bonus manſurus in / li eſſe malus in eis: ne pereas cum eis.Cete / ra quomodo ſe habeant fratres chariſſimi: nica ter bona peritura. Erubeſce bonis tuis.Ho quomodo ſit ſeruanda iuſticia: ⁊ quomodo diligenda miſericoꝛdia: 7 quomodo debeat quiſq; paratus eſſe ire cuʒ domino ſuo: alio tempoꝛe donãte domino diſputabimus vo bis. Tenete me debitoꝛem: ne diu habeatis fatigatoꝛem. E adem dominica: Senno ba/ Sermo bitus ad menſam ſancti Cypꝛiani CC.xxxvli in die dñico:de iuſticia: A 1 Matthᷣ.⁊o. ritatem veſtram vt de iſta vinea et de cõdu/ Bloe:. s: non na: Fone . Rogo eeſtene diflH nebini mals: Hulun Tud ns:ſetu npetitur l. Hon ensma⸗/ unn enimn melaN:. gian oa li inat hes rlli: nükhe tdiunte⸗ epe⸗ ſd wnoe un. be ur Umrbo Michee.6. II Ectiones ſanctas plures cum reci tarent᷑ audiuimꝰ:⁊ de his nos opoꝛ/ tet dicere:qð dominus fuerit dona/ re dignatus. Sed lectionum omnis auditoꝛ gõð recentius lectum eſt magis meminit: et vt inde aliquid a tractatoꝛe verbi dicat᷑ ex/ pectat. Cum ergo in vltimũ ſit ſanctũ euan- gelium recitatum: nõ dubito expectare cha/ cris: ⁊ de mercede denarij aliquid audiatis. Sed ego memini ſuperioꝛe dominico quid pꝛomiſerim. Cum enim de ſancto pꝛopheta quod lectum fuerat aliquid exponere vo/ luiſſem: lectum autem fuerat querenti ho/ mini quibus ſacriſficijs placaret deuʒ: renũ/ ciatũ eſſe nihil ab illo deum quęrere niſi fa/ cere iudicium ⁊ iuſticiam: et dili igere miſeri⸗/ coꝛdiã:paratũq; eſſe ire cũ domino deo ſuo: tractaui quãtum potui de iudicio: tantũq; ſermo ꝓductus eſt: vt non remaneret tem/ poꝛi ſpacium quo poſſem de cęteris diſputa re. Vnde me ꝓmiſi hodierno die de iuſticia eſſe dicturum. Sed qui expectabatis vt de euangelio loquerer: nolite vos putare frau/ datos. Opus enim in illa vinea: ipſa eſt iu/ Mattðb.2o. ſticia. Putate ergo vos eſſe cõductos.Qui puerivenerunt:pꝛima hoꝛa ſe adductos pu/ tent: qui adoleſcentuli:tertia: qui iuuenes ſexta:qui grauioꝛes:nona:qui decrepiti:vn decima. De tempoꝛe nolite cauſari. Opus quod faciatis audite:mercedem ſecuri expe ctate.Et ſi attenditis:dominus veſter qua/ lis eſt:nolite inuidere ſi merces ęqualis eſt. Auod eſt opus noſtis: Sed cõmemoꝛabo. Audite quod noſtis:⁊ facite quod audiſtiſ. B Diximus opus dei eſſe iuſticiã. Interroga/ tus auteʒ dominus ieſus qð eſſet opus dei: XIX. p⸗ trinitatis: S er. II. reſpondit: Hoc eſt opus dei: vt credatis in Johß 6 eum quẽ ille miſit. Poterat dicere: Juſticia eſt opus dei. Nũquid ergo nos pſumere ali⸗ mus: Si iuſticia eſt opus dei:ſicut ego dixi: quid conducti contra patrẽfamilias auſi ſu- quomodo erit opus dei quod dominꝰ dixitr: vt credat᷑ in eum:ſi ipſa ſit iuſticia credere in eum?: Sed ecce inquis:a domino audiuimꝰ: Hoc eſt opus dei vt credamꝰin eum:a te au⸗ diuimus quod opus dei ſit iuſticia. Pꝛoba nobis credere in chꝛiſtum: hanc eſſe iuſtici⸗ am? Videtur mihi quoniã iam reſpondeo queęrenti ⁊ iuſta flagitanti: videt tibi crede/ re in chꝛiſtum nõ eſſe iuſticiam? Quid eſt er/ go? Impone huic operi nomen. Pꝛoculdu/ bio ſi bene conſideras qð audiſti: reſponſu/ rus es mihi: Iſta fides vocatur: Credere in chꝛiſtũ:fides vocat᷑. Accipio qð dicis:crede⸗/ re in chꝛiſtũ fides vocat᷑. Audi ⁊ tu aliũ ſcri / pturę locũ: Juſtus ex fideviuit. Facite iuſti/ Ahachuc.2. ciam:credite: Juſtus ex ſide vimit. Difficile eſt vt male viuat: qui bene credit. Credite ex toto coꝛde: credite non claudicãtes: non heęſitantes: non contra ipſam fidem huma/ nis ſuſpitionibus argumẽtantes. Fides ap Bo. 1. pellata eſt ab eo quia ſit qð dicit᷑: Duę ſylla be ſonant:cum dicit᷑ fides. Pꝛima ſyllaba ẽ a facto: ſecunda a dicto. Interrogo ergo te vtrum credas? Dicis: Credo. Fac quod di- cis:⁊ ſides eſt. Ego enim reſpondentisvocẽ audire poſſũ:coꝛ credẽtis videre nõ poſſuʒ. Sed nũquid ego ad vineã cõduxi: qͥ coꝛ vi/ dere nõ poſſum? Nec ego cõduco: nec opus iudico:nec ego denarium mercedẽ pꝛęparo. Cooperarius veſter ſum. Pꝛo viribus quas ille donare dignatur:in vinea laboꝛo.Quo autẽ animo laboꝛem:qui me cõduxit videt. AMihi enim: ait apoſtolus: minimũ eſt vt a vobis iudicer. Et vos vocem meã poteſtis adhuc tenebꝛas moꝛtalitati huiꝰcircũferimꝰ ⁊ ad lucernã ſcripturę ambulamꝰ: ſicut dicit C 1. Cor.4. audire:nõ poteſtis coꝛ videre. Oẽs coꝛ nim deo videndũ ꝓponamꝰ:⁊ opus ex aio facia/ mꝰ. Cõducentẽ nõ offendamꝰ*: vt libera frõ/ te mercedẽ accipiamꝰ. Et nos chariſſimi vi/ debim inuicẽ coꝛda nr̃a: ſᷣ᷑ poſtea:nũc autẽ aplus petrus: Habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ Petri. ſermonem: cui benefacitis intẽdentes tanqᷓ; lucernę in ꝗbſcuro loco donec dies luceſcat: ⁊ lucifer oꝛiat᷑ in coꝛdibus veſtris. Pꝛoinde chariſſimi ꝓpter ipſam fidem qua credimus in deũ:in cõparatione inſideliũ dies ſumuſ. 4 — “ — N Bancti Aluguſtini de tempoꝛe In infidelitate nox cum ipſis fuimꝰ: modo Epbᷣ.5. ſux:dicente apoſtolo: Suiſtis aliquãdo tene bꝛę:nũc aũt lux i dño. Tenebꝛeę in nob: luxi i. Theſſal. 5. dno. Itẽ in alio loco: Oẽs em̃ vos filij lucis eſtis:⁊ filij diei.Mõ ſumus noctis neq; tene/ Bo. 13. pꝛarũ:Sic vt ĩ die honeſte ambulemꝰ.Dies ergo in cõparatione infidelium: In compa/ 1.Corf.15. ratione vo illius diei quando reſurgẽt moꝛ/ tui: ⁊ coꝛruptibile h̊ induerit incoꝛruptiõʒ ⁊ moꝛtale ̊ iduet᷑ imoꝛtalitate:adhuc nox ſu/ mꝰ. Nobis tanq; iã in die dicit aplus Johã/ 1. Jovᷣ.· 3. nes: Dilectiſſimi: filij dei ſumꝰ: Et tñ qꝛ ad huc nox ẽ:qͥd ſequit᷑:Et nõdum apparuit qð erimꝰ. Scimꝰqm̃ cũ aparuerit ſiłes ei erimꝰ: qm̃ videbimꝰ eũ ſicuti eſt. Sed iſta merces eſt:nõ opus. Videbimꝰ eũ ſicuti ẽ:ipſa mer/ ces ẽ. Lũc erit dies qͥ clarioꝛ eſſe non poſſit. Nũc & in iſto iã die honeſte ambulemꝰ. In iſta adhuc nocte nõ de inuicẽ iudicemꝰ. Vi/ ZRo. 13. dete em̃ ⁊ ĩm aplm paulũ qͥ dixit: Sic vt in die honeſte ambulemꝰ*:nõ reſultare neq; dil- 2. Petri.I. ſonare a coaplo ſuo petro:qͥ dicit:Cui bñfa // citis intẽdẽtes ſermoni:ſcʒ diuino:tanqᷓ; lu/ cernę in obſcuro loco: donec dies luceſcat:⁊ lucifer oꝛiat᷑ i coꝛdibꝰ vfis. Videte h̊ ipᷣm di/ 1. Cor.A. centẽ et aplm paulũ: Itaq; nolite ante tpᷣus quicq; iudicare.Et qñũ erit tᷣus? Donec ve/ niat dñs ⁊ illuminet abſcõdita tenebꝛarũ: ⁊ maniteſtabit cogitatiões coꝛdis:et tũc laus erit vnicuiq; a deo. Quid ẽ ante tempꝰ:niſi anteqᷓ; coꝛda inuicẽ videati? Intẽdite ſi hoc eſt qð dixi: Oia verba ipſiꝰ ſentẽtię pauliſꝑ audite. Nolite ante tempꝰ quicq; iudicare. Et quãdo erit tempus: Donec veniat dñs ⁊ illuminet abſcõdita tenebꝛarũ: ⁊ manifeſta/ bit cogitatiões coꝛdis: et tunc laus erit vni/ cuiq; a deo. Quomõ te repᷣhendent tenebꝛę quãdo a luce laudaberis? Tũc patebũt coꝛ/ da:modo latent. Suſpectus eſt neſcio quis quaſi inimicus:⁊ foꝛte eſt amicus. Videt᷑ al/ ter quaſi amicus: ⁊ eſt foꝛſitan occultus ini/ micus. O tenebꝛę:ſęuit ⁊ amat: blandit᷑ et ⁊ odit.Si ex vocibꝰ iudico:trãquillũ vitãs: ſcopulũ incurro. Fugio amicũ:heęreo inimi/ co. Hoc fecit coꝛ latẽs. Ibi credendũ eſt: ibi intus:vbi latet: vbi occultũ eſt. Ad hoc ex/ colendũ cõductus es. Ibi credendo cooꝑe- . tare:vbi te non videt cooperarius tuus:ſed Abachue.· ꝛ videt te dominꝰ tuus. Juſtus ex ſide viuit. E hoc age. Jũ de iudicio pꝛioꝛe dominico diſ/ putaui:vt iudicares teipſum:⁊ cum te inue/ nires ꝑuerſuʒ:nõ tibi blandireris:vᷣ coꝛrige/ res te ⁊ fieres rectꝰ ⁊ tibi placeret de rectus. Nã rectꝰdeꝰ:puerſo nõ placet. Vis vt place at tibi rectꝰ deꝰ:eſto rectꝰ. Judica teipſũ: no li tibi placẽ. Qð tibi ĩ te merito diſplicet:ca/ ſtiga:emẽda:coꝛrige.Scptura ſancta ſit tibi tanq; ſpeculũ.Speculũ h̊ habet ſplẽdoꝛẽ nõ mẽdacẽ:ſplendoꝛẽ non adulantẽ:nulliꝰ ꝑſo/ nam amantẽ. Foꝛmoſus es: foꝛmoſuʒ te ibi vides. Fędus es:fedũ te ibi vides.Sed cuʒ fędus acceſſeris:⁊ fedum te ibi videris:noli accuſare ſpeculum. Ad te redi: non te fallit ſpeculũ:tu te noli fallere. Judica de te: ↄtri/ ſtare decua fęditate:vt cum abieris ⁊ diſceſ/ ſeris triſtis:fędus: coꝛrectꝰ poſſis redire foꝛ⸗ moſus. Cum ergo iudicaueris teipſum ſine adulatione iudica: ⁊ ꝓximũ cum dilectione. Eſt em̃ qð iudices:ad qð vides. Fieri enim F põt vt aliquid mali videas vnde ſoꝛdeſcas. Fieri poteſt vt malũ ſuum ipſe ꝓximus tuꝰ tibi cõſiteat᷑ et pꝛodat amico qð texerat ani/ mico. Quod videris iudica: quod nõ vides deo dimitte. Quãdo aũt iudicas:dilige ho⸗ mines:oderis vitiũ. Noli ꝓpter hominẽ di⸗ ligere vitiũ:nec pꝛopter vitium odiſſe homi nẽ.homo: ꝓximus eſt tuus. Vlitiũ:inimicũ ꝓximo tuo.Tunc amas amicũ:ſi oderis qBöꝰ nocet amico. Si credis facis: quia iuſtus ex Roei. fide viuit.Qð abundat in rebus humanis: hoc dico. Aliqñ amico tuo chariſſimo inimi⸗ cus eſt aliquis qͥ erat amicus amboꝝ. Inci- piũt eſſe de tribꝰ amicis duo inter ſe inini / ci: quid faciat medius qͥ remãſit? Vult: exi/ git: flagitat a te vt oderis cũ illo quẽ odiſſe cgępit:⁊ hęc verba tibi dicit: Hõ es amicꝰme qui es amicꝰ inimici mei. Quę vox huiꝰẽ ad te:ipſa eſt ⁊ illiꝰ ad te.Tres em̃ eratis: Tres eratis: duo cęperũt eſſe diſcoꝛdes: remãſiſti tu. Si huic te iũxeris:illũ habebis inimicũ. Si illi:iſtũ. Si ambobus:ambo murmura/ bũt.Ecce tẽptatio:Ecce ſpinę in vinea q̊ cõ/⸗ ducti ſumuſ. Expectas foꝛte a me audire qd facias. Permane amicus amboꝛũ.Qui dil/ coꝛdant inter ſe: concoꝛdent ꝑ te. Mala ſi q̃ audis ab altero de altero:noli ꝓdere alteri: ne foꝛte ſint poſtea amici qͥ modo ſũt inimi/ ci:⁊ ꝓditoꝛes ſuos pꝛodant ſibi.Sed hoc ꝓ/ pter homines dixi:non ꝓpter oculos eius qꝗͥ nos ↄduxit.Ecce nemo te ꝓdit.Audiſti:deꝰ videt qͥ te iudicet. Audiſti ab irato verbũ:a Ecti.1is. dolente:a ſuccenſente: moꝛiat᷑ in te. Quare pꝛodit᷑:quare ꝓfertur: Hon em̃ ſi in te fuerit dirumpet te. Dic ſane amico tuo: qui vult 4 aaluidico: i. Minſciſui r. Wlatn eunn Munten ili⸗ ſchona aloltſnin Ccheo nin Hiaun: hone ainheveſe aouebit: Ctungun eleMaiun oplnüsnn Utenänon glunſen lboncüv. emeanei eſdorſia guawenco Cned er nodelligtc⸗ ccllone. Ap harctu oalofan nononise hendeocrto ſtandeoe Aumneb nbes Jul Uuniturtr Ubeoenono Peehun Dices Uehencisira fepchende. bes Hüſoc bes Tebes Ennonlon Genpei leltiEmt tolictgfi nlzeder: nuuſt. Ee⸗ manbene nolocilef Chhaueſis oErneſp ſolſſetg fanenſti eſecni deſfeen sytpe te facere inimicũ amici tui. Alloquere etiam teipſinn. gęgrotantem animũ: medicinę lenitate ꝑtra/ ilere cta. Dic illi: Quare vis vt ſim inimicꝰ illiꝰ⸗ aaſtrtb Reſpondet:Quia inimicus meus eſt. Vis Nltokni ergo vt ſim inimicus inimici tui? Inimicus mllpſe eẽ debeo vitij tui. Iſte cui me vis ſacere ini/ oſtzteti micum: homo eſt. Eſt alius inimicus tuus: Selan cui debeo eſſe inimicus: ſi amicus ſum tuuſ. enono Reſpõdebit: Quis eſt alius inimicus me/⸗ wuteſtli Vitium tuum. Reſpondebit: Qð eſt vitiũ deie oNi meũ? Odium quo odiſti amicũ tuum. Eſto nstdſicf ergo ſimilis medico. Medicꝰ nõ amat ęgro/⸗ gielteit⸗ tantem: ſi non odit ęgritudinem. Et liberet apſune egrotum: pſequit᷑ febꝛem. Nolite amare vi- Olecnone tis amicoꝛũ veſtroꝝ ſi amatis amicosvr̃os. feinn S Sed cui dico? Putas ne facio ipſe qð dico⸗ B Fratres mei:facio ĩ me. Pꝛius facio. In me prinnsd autẽ facio: ſi a domino accipio:facio. Odio ern ni vitia mea: coꝛ meũ ſanandum offero medi/ niſtie co meo. Perſequar ea quãtum poſſum:ge/ goieis mo de illis: conſteoꝛ: quia ſunt in me: ⁊ ecce eh abcccuſo me. O qui me rep̃ᷣbendebas: coꝛrige thonme. Watth. 7, re, Hhec eſt iuſticia: ne dicat᷑ nobis: Stipulã vaſetenn in oculo fratris tui vides: ⁊ trabem in oculo uiiemmch tuo non vides: Hypocrita: Eijce pꝛimũ tra/ lodeneld bem de oculo tuo:et tunc videbis eijcere fe/ ninſteg ſtucam de oculo fratris tui. Ira:feſtuca eſt. sbumans dium:trabes eſt. Sed nutris feſtucam:ſit ſinonnin, trabes. Ira inueterata: ſit odium: Feſtuca bor N, nutrita:fit trabes. Vt ergo feſtuca non ſiat erſeinini trabes: non occidat ſol ſuper iracũdiam ve- 1Dulnen Eph.4. ſtram. Vlides:ſentis te odio liuentem:et re/ ogioaſſe pꝛehendis iraſcentem? Tolle odium ⁊ recte samione⸗ repꝛehendis. Ira eſt i oculo eius:in tuo tra- bußitl bes.Nã ſi odiſti tu: quomodo vides qð tra gunsAn bes: Trabes eſt in oculo tuo.Quare trabeſ orneniſi. eſt in oculo tuo? Quia feſtucam ibi natam bisininic. cõtempſiſti. Cum illa doꝛmiſti: cum illa ſur/ omummuns/ rexiſti. Eam in teipſo excoluiſti: falſis ſuſpi-/ vineno⸗ tionibus irrigaſti. Verba adulantiũ ⁊ ad te enudiee mala verba de amico deferentium credẽdo i Quidl nutriſti. Feſtucam non auulſiſti: diligentia e.Oauli tua trabem feciſti. Tolle trabẽ de oculo tuo: gagenlan noli odiſſe fratrẽ tuum. Expaueſcis: an nõ⸗ Coſituin Expaueſcis: dico tibi: noli odiſſe et ſecurus .Selbeeh eris.Et reſpondes mihi: et dicis mihi: quid dalozgi eſt odiſſe:Et quid mali eſt: quia odit homo Aucſtn/ inimicũ ſuũ:Odiſti fratrẽ tuum: ſed ſi odiũ neti.“ 1. Job. 5. cõtemnis: audi qð non attendis: Qui odit Aun fratrem ſuũ homicida eſt. Qui odit: homici 4 hnin da eſt: Nũquid mõ potes dicere: qd ad me orgu, Ber. CC.xXXVII. Dñica XIX. py trinitatis: Ber. II. vt homicida ſim? Qui odit homicida ẽ. Nõ venenum paraſti: non ad ꝑcutiendum ini/ micũ cum gladio pꝛoceſſiſti: non miniſteriũ ſceleris ſᷣparaſti: non locum: non tempus: poſtremo ipſum ſcelus non feciſti:Tantum odiſti: ⁊ pᷣus te qᷓ; illũ occidiſti. DHiſcite ergo iuſticiam:vt non oderitis niſi vitia:homies ametis.hoc ſi tenueritis:et hanc iuſticiã fe/ ceritis:vt homines etiã vitioſos ſanari ma/ litis potius q; damnari:bonum opus in vi⸗ nea feciſtl. Sʒ exercete vos in hoc frẽs mei. Ecce poſt ſermonẽ fit miſſa cathecuminis. Manebunt ſideles: venietur ad locũ oꝛati/ onis.Scitis quo acceſſuri ſumus:quid pᷣus deo dicturi ſumꝰ? Dimitte nobis debita no ſtra:ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibus no H Mattð.6. ſtris. Agite vt dimittati: agite. Veniet em ad iſta verba oꝛationis: quomõ ea dicitis: quomõ non dicitis?: Poſtremo interrogo: Dicitis:an non dicitis?Odiſti:⁊ dicis? Re⸗/ ſoondebis mihi: Ego non dico. Oꝛas:⁊ nõ dicis? Odiſti:⁊ dicis.Oꝛas:⁊ non dicis? Ci⸗ to reſpondeo:Ergo ſi dicis:mentiris.Si nõ dicis:nihil mereris.Obſerua te:attende te. Modo es oꝛaturus: dimitte ex toto coꝛde. Litigare vis cum inimico tuo: pꝛius litiga cum coꝛde tuo. Dic coꝛdi tuo: Moli odiſſe. Jilud autẽ coꝛ tuum: animus tuus odit ad huc. Dic animę tuę: Moli odiſſe. Quomõ oꝛabo:quomõ dicam: Dim iitte nobis debi/ ta noſtra? Poſſum quidẽ hoc dicere: Sʒ qð ſequit᷑ quomõ dicam? Sicut ⁊ nos. Quid: Sicut ⁊ nos dimittimuſ. AVbi eſt fides? Fac qð dicis: Sicut ⁊ nos.Et non vult dimitte/ re anima tua:et cõtriſtat᷑: quia dicis ei:mMo/ li odiſſe. Reſponde illi:cQAuare triſtis es aĩa mea:⁊ quare conturbas me? Quare contur. bas me:?: Quare triſtis es: Holi odiſſe:ne ꝑ/ das me. Quare ↄturbas me? Spera in deo. Langues:anhelas:ęgritudine ſauciariſ:nõ potes tibi tollere odium. Spera in deum: medicus eſt: pꝛopter te pependit in ligno: Ps. 41. ⁊ nõdum eſt vindicatus.Quid vis vindica⸗ ri? IJdeo em̃ odiſti vt vindiceris. Vide pen/ dentẽ dominũ tuum: vide pendentẽ:et tibi deligno tanq; de tribunali pᷣcipientem. Vi⸗ de pendentem: et tibi languenti de ſuo ſan/ guine medicamentũ facientem. Vide pen/ dentem: vindicari vis? Vindicari vis: vide ℳ „ pendentẽ: Audi pᷣcantẽ: Pater ignoſce illis quia neſciunt quid faciunt. Sed potuit hoc BGancti cluguſtini de tempoꝛeꝛ inimicis oꝛare. Sed paululũ quęſo teo ſan/RK facere dicis mihi:ego non poſſum. Ego em̃ homo ſum: ille deus: homo ego: homo ille deus homo. Deus ergo vt quid bomo ſi non coꝛrigit᷑ homo? Sed ecce tibi loquoꝛ & homo:multũ ẽ ad te imitari dominũ tuum: attende ſtephanum conſeruũ tuum. Certe ſtephanus ſanctus:homo erat an deus: Et homo erat. Plane homo erat: hoc erat qð tu. Sed quod fecit:non fecit niſi donãte illo quem rogas ⁊ tu. Vide tamen quid fecerit. Loquebatur iudęis: ſęuiebat et diligebat. Alirunq; oſtendere debeo:qꝛ dixi:ſęuiebat: dixi:⁊ diligebat. Utrũq; debeo demonſtra/ re:⁊ ſeuientem ⁊ diligentem. Audi ſęuientẽ: Dura ceruice. Verba ſunt ſancti ſtephani Actj.7. quando loquebat᷑ iudęis: Dura ceruice ⁊ in circũciſi coꝛde et auribus: vos ſemper reſti- tiſtis ſpirituiſancto. Quẽ ꝓphetarum non occiderũt patres veſtri:? Audiſti ſęeuientem: alterum debeo: Audi ⁊ diligentem. Irati il/ li facti ⁊ grauius inardeſcen tes:et mala pꝛo bonis reddentes ad lapides cucurrerunt: dei famulum lapidare cęperunt. Hic pꝛoba ſancte ſtephane dilectionem tuam: hic te vi/ deamus:hic ſpectemus:hic victoꝛem diabo li triumphatoꝛemq; cernamus. Audiuimus ſeuientem aduerſus tacentes: videamus ſi diligis ſęuientes. Sęuiebas aduerſus tacẽ/ tes:videamus ſi diligis lapidantes. Si em̃ odiſti et odiſſe potuiſti: nunc eſt tẽpus quã/ do lapidaris. Tunc maxime odiſſe debes. AVidgdeamus ſi reddis duriciam coꝛdis lapidi bus duris:lapidibus qui te lapidant. Lapi des enim mittunt lapides: dura duri. Qui in lapidem legem acceperunt: lapides mit/ tunt. Videamus chariſſimi: videamuſ:ſpe/ ctemus magnum ſpectaculuʒz. Expectemus ⁊ diei craſtino ꝓponẽdum. Videamus: Ec/ ce ſtephanus lapidat᷑: ſit conſtitutus quaſi ante oculos noſtros. Eia membꝛum chꝛiſti: eia athleta chꝛiſti:inſpice illum qui pꝛo te pe pendit in ligno. Cruciſigebatur ille: tu lapi/ Lucj.235. daris. Ille dixit: Patet ignoſce illis:quia neſciunt quid faciunt. Tu quid dicis:? Au- diam:videam:teneam: foꝛte poſſum imita/ ri vel te. Pꝛimo beatus ſtephan ſtans oꝛa/ Actj.⁊. uit pꝛo ſe et ait: Domine ieſu: accipe ſpiritũ meũ.Deinde poſitis genibꝰꝓ lapidatoꝛibꝰ oꝛans: Dñe inqͥt:ne ſtatuas illis hoc pecca/ tum. hoc dicto obdoꝛmiuit. O fglix ſomnꝰ trequies vera. Ecce qͥd eſt requieſcere: pꝛo cte ſtephane:expone mihi hoc:neſcio quid: quare pꝛo te ſtans oꝛaſti: ⁊ pꝛo inimicis ge/ nu flexiſti? Reſpõderet foꝛtaſſe quod intel/ ligimus. Pꝛo me ſtans oꝛaui: quia pꝛo me qui recte deo ſeruiui: oꝛando ⁊ impetrando non laboꝛaui. Pꝛo me nõ laboꝛaui:qꝛ qͥ pꝛio iuſto oꝛat:nõ laboꝛat: Ideo ſtans pꝛo ſe oꝛa uit. Ventũ eſt vt oꝛaret pꝛo iudęis: ꝓ inter fectoꝛibus chꝛiſti: ꝓ interfectoꝛibus ſancto/ rum: ꝓ lapidatoꝛibus ſuis: attendit nimiã ⁊ magnam eſſe im pietatẽ ipſoꝛum quę diffi⸗ cile doſari poſſet: ⁊ genu fixit. Fige genu in hac vinea foꝛtis operatoꝛ: Fige inquã genu in opere huiꝰ vineę:foꝛtiſſime operare.Ma gnũ opus tuuʒ: egregium laudandũ mul,· tum. Multũ altum fodiſti:qui odium inimi coꝛum de coꝛde exuiſti.Cõuerſi ad důim. PDominica viceſima: De bono diſ Sermo. C Vlti ſunt qui ſane doctrinę aduer- A ſant᷑: iuſticiam culpant: ⁊ diſciplinã Ta.l. Vimperiũ eſſe iudicant: ac rationabi/ gationem ſuperbię aſſignant: cum non ſit imperium niſi vbi aliquid iubet᷑ in- iuſtum:nec ſit ſuperbia niſi vbi negligit᷑ diſ ciplina. Diſciplina igitur magiſtra eſt religi onis:magiſtra verę pietatis:quę nec ideo ĩ/ crepat vt ledat:nec idco caſtigat vt noceat. Deniq; moꝛes hominũ irata coꝛrigit: inflã/ mata cuſtodit: Ita ſalomone dicẽte: Fili ne Nrouer. · deſicias a diſciplina domini: neq; fatigeris cum ab eo increparis. Quem enim diligit dominus increpat:flagellat autem omnèẽ fl/ lium quem recipit. MHihil ꝓfecto eſt qð non diſciplina:aut emendet:aut ſaluum faciat. Qus ſi quis ſapiens apꝛehenderit:nec gra/ tiam amicitiarum perdit:nec periculũ dam / nationis incurrit. Hemo diſciplinam irrati/ D onabilem putet: ſub qua videt vniuerſis ꝗᷓ Ta·2. in cęlo ⁊ ſub cęlo ſunt verbo cooperante cõ/ poſitis:omnipotentis dei ſtare conſiliũ. In pꝛincipio enim operis ſui: deus nihil pꝛius qᷓ diſciplinam fecit. Nam cum aſſiſtente ſa/ Ræ pientia cęlum ſuſpenderet: terram pararet: maria concluderet: et ſuis locis ſuiſq; tem·· poꝛibus curſum ſolis lunęq; globum diſpo neret:oĩa ſub diſciplina cõſtituit.Quid aũüt nõ eſſet tenebꝛoſũ: qͥd nõ incõpoſitũ:qͥd nõ uer. 8. ciplin· Sermo 1 XXXVIII. gtuntim ſecötinen yentisal potecto wundum ſdeo ppe cgelcsß buin perarem animä faclepo tispery [ cplinee⸗ 05 phelam Pr egexul diſcplin Peteatis ſs umo⸗ ſplogin insuct nangeſ⸗ ſoaſtur ninonp analit fſumpt ſubmer lilcoſti ſtofine tdnod Cnſent niatſtan Gar i⸗ leanirnn ipinn Oneyi lg zihen feſpcin ſuintſ bneſt m ſotedſin haberet᷑ abſurdum: niſi conſtitutis legibus vbi pꝛo amoꝛe diſciplinę crimen admiſſi ſce/ eſco cuncta ſtarent elementa: Nũquid ſine diſci leris ſupplicio vindicat᷑ latronis: cum ſenten ninicse. plina agitur ſolis curſus? Qui qᷓ;uis diurni tia vindicantis iuſtis legibus ſeruiat:=⁊ non quocdintch itineris neceſſitatem infatigatus impleue/ ſolum pſſentibus ſed etiam futuris maraum guapoone rit: ad officiũ tũ ſuũ matutinus occurrit: et poꝛrigat. Quis igitur non licite crederet ſe mnpetnn, ſe in parte cęli quotidie terrarũ ſpacia luſtra debere peccare: ſi impudicis et impijs acti⸗ uig turus oſtendit. Tanta eſt diſcipling ratio: bus iudex non ꝑſcriberet diſciplinam? Ni⸗- spoſec vt intra tempoꝛũ metas lege cõſcriptas ita deamus quid lex loquat᷑: Non occides: non ro.20. gs:pine⸗ indefeſſi itineris alternis vicibus ſyderum adulterabis: non falſum teſtimoniũ dices. dusſina curſus agitetur:vt nec luna defectionis ſuę Ppę ſunt diſciplinę legis: quib etiam diſtri endt ninii damna effugiat: nec ſolem diurni luminis ctio ſententię ſecularis obſ. equit᷑:impugna/ magheff flamma deſtituat. HNũquid ſine diſciplina ẽ do turpia: reſecando criminoſa. Haʒ adijcir Fgegenii vꝓꝙvtanti maris fluctus humili terrariʒ litto⸗ ſcriptura: Judex non eſt vindex poſitus bo/ Ko. 15 inglign re cõtinent᷑: ⁊ in ſuo ſinu frequenter incitata ni operis: ſed mali: ita vt etiam vicarium g Perun ventis altioꝛ aggere vnda cõcludit᷑: Omnia ne genus exigat cum dicat: Oculum ꝓ ocu/ Leuit.24 M pꝛofecto inſipiens natura confunderet: niſi lo: dentem pꝛo dente. Sed iſtam antiquam æE – mundum diſciplinę ratio gubernaret. Hec ſentẽtięſęueritatem: facile vitare poſſumꝰ: Ca. 5. Adin ideo ꝓpoſuimus dicere: vt diſceretis euan / ſi flammas ſuturi iudicij cogitemus. Abſo⸗ gelicis pᷣceptis obedire: cęleſtibus obtem/ lute autem docet paulus apoſtolus poſſe cõ bonodf perare mandatis. Quid autem rationalem temni ſęcularis arma iudicij: q dicit: Si vis 0d animã ⁊ ad dei imaginem factam expediat: poteſtatem non timere: qð bonum eſt fac. Bo. 13 I facile poteſt homo intelligere cũ videt ſacra Sed hec nõ ocioſe tractanda ſunt. Nam cc e l tis per voluntatem dei cõſtitutionibus diſ/ de his terrenis poteſtatibus apoſtoli doctri ung ale⸗ 8 Cciplinę etiam elementa ſeruire? Audite pꝛo/ na cõmemoꝛat:ſenſibus noſtris cęleſtis iudi dſaglmni Ca5. phetam dicentẽ: Seruite domino in timo / cij partes inſinuat. Ham cum docet ſeruien/ Neatonnd Rs, * re: æ exultate ei cum tremoꝛe: Apꝛehendite dum ſeculi legibus:admonet neceſſario ho/ giunnan diſciplinam nequãdo iraſcatur dominus: ? minẽ futuris cauere tempoꝛibus. Si vis in/ ——17 uicd ubein pereatis de via iuſta. Bene i omnibus cau/ quit non timere poteſtarem: quod bonum inegtgkni ſis timoꝛ obtemperat diſciplinę: qui ꝓ hoc elt fac:hoc eſt dicere: Si vis futurum non ti/ linek ſeig ipſo ꝙ imminentes cauſas periculoꝛum aut mere iudicium: declina a maloꝛ fac bonum. Ns. 56. . ueneriteoi iras iudicum cauere nouit: poteſtateʒ cõſer Ergo hanc pꝛimam cõſtitutionis foꝛmã quę a Nrocea uandę ſalutis obtinuit. Quid igitur aduite ſeęculi legibus caret: cauere debemus et vin/ oengin inſti. ro caſtum: quid furi eſſet tutum: quid latro/ cere:vt poſſimus a nobis illud pᷣiudiciũ per dlcete lie ni non peruiũ? Quis non expaueſceret con/ petuę moꝛtis excludere:quia quos iſta tem- nech figen caua littoꝛum: ſecreta ſyluarum? Quid non poꝛalis non affligit pgna: hos illa in ęternũ cnin dit ᷣſumptio poſſideret: niſi furoꝛem animoꝛũ inſatiabili toꝛmentoꝛũ pſequit᷑ doloꝛe. Ne/ Uenontef ſub metu penę diſciplina compeſceret?: Ac mo autem illud homicidij crimen euaſiſſe ſe goetaoot niſi cõſtitutus eſſet oꝛdo viuendi: nunq; ꝓ/ eſtimet: quem excuſatũ ſęcularis iudicij co- Auum nan. fecto ſinem poneret natura peccandi. Nihil rupti ſententia abſoluerit. Hec ille adulterij Genttegn eſt quod non gula ſuadeat: ſi gulę diſciplina facinus ſtermiſſum putet q indulgẽtię lege englion conſentiat. Hihil eſt quod non perdat luxu depꝛehenſus euaſit. Nemo cum ſanam dex- glunmi ria: ſi amoꝛe vitioꝛum a te diſciplina diſce / teram videt falſitatis: reo debita iure ſuppli⸗ — dat. Mihil eſt quod non habendi cupidita- cia iudicet fuiſſe cõceſſa.Defunctis coꝛpoꝛi/ oennlth te animus occupet: niſi auaricię vitium diſ/ bus ſalua ſũt crimia: niſi fuerint pꝛius apud conlli ciplina condemnet. Omnia ſub metu diſci- deum lachꝛymarum interceſſione purgata. Vrtiſn piinę vitia latent. Jam non eſt in quo ſides Expectat enim reum ſuum gehenna debi⸗ nnh a. 4. vnq; erubeſcat: ſi homo futurum dei iudiciũ tis armata ſuplicijs: ad confuſioneʒ magis na * reſpiciat: ? cuuſam reddendę rationis inten pꝛęſentis vitę: non ad abſolutionẽ criminis mnſ ig dat. Hec eſt in quo vindex ſteleruͦ ſaͤma de⸗ pertinet auctoꝛitas ſententię ſecularis. Il/ anſi ſe ſeuiat ſi intuitu diſciplinę: aut res quę ſũt la ergo nobis ſũt ante omnia cogitada ſup- auti honeſte cogires: aut quę ſũt pudenda caſti / plicia: vbi homo viuet durãte pęna: vbi nec ltitcin ges. Multi ibi nomẽ crudelitatis imponũt Ger. Cc. XxXXVIII. Dñica XX. pꝰ CTrinitatis: Ger. I. toꝛmenta coꝛpoꝛi: nec deſunt membꝛq toꝛ/ Ro.iz lo: Vis nõ timere poteſtatẽ:qð bonũ eſt fac tyhabebis laudem ex ea. QAuis ſapiens non ad bęc diſciplinę bona animũ lętꝰ amponat: vbi poteſt homo nõ ſolũ criminis pęnaʒ vi/ æ tare:ſed etiam gratiã laudatiõis acquirere: g a.,6 Audite ꝓphetã dicentẽ: Apꝛehendite diſci Pð.a. plinã ne qñ iraſcat᷑ dñs et ꝑeatis de via iu/ ſta. In hoc loco ad illos puto ꝑtinet iſta ſen tentia ad quos nõdum diſciplina ꝑuenit:qᷣ adhuc in deuijs moꝛant᷑:capti antiquo ſuꝑ/ ſtitiõis erroꝛe. Pꝛobant᷑ em̃ nunq; ſub lege viyxiſſe qui admonent᷑ ſtudiũ vt apꝛehẽdant Vbi.ð. diſciplinę. Sequit᷑ in pſalmo: Neqñ iraſcat᷑ vñs et ꝑeatis ð via iuſta:Ergo ſi illos ꝓphe ta reos ſtatuit ad quos diſciplina nunq́; ꝑ- uenit:quid de illis iudicandũ putamꝰ quos diſciplina deſtituit? Inter vtroꝛũq; actꝰ au/ ctoꝛitas ꝓpheticę lectionis incuſat minoꝛẽ plane culpã nõ ꝑueniſſe ad diſciplinã q; legẽ Sap.ʒ. diſciplię reſpuiſſe.Ecce diẽ ꝓpha:Qui ſper/ nit diſciplinã: odit animã ſuam. Et vere vt dixit ita eſt. Nam hoſtis eſt et inimicus ani/ mę ſuę qui ſpꝛetis diſciplinę monitis:diabo B ſicis occupat᷑ officijs. Dicunt aliquãti diſci/ 9.7. plinã ſatis duris legibus cõſtitutã. Loquãt᷑ iſta ſatis miſeri:quos ad omne facinus ille diabolus auctoꝛ moꝛtis inuitat:quoꝛũ men tes inſatiabilis gula poſſidet: ſuꝑ quos re- gnat ebꝛietas:quos turpis luxuria captiuoſ tenet:et a quibus nunqᷓ; ſuꝑbia ingrata dilſ⸗ ceſſit. Illis auteʒ quibus eſt ſtudiũ honeſte ſidem ſeruare cõtinentię: hũilitati pietatiq; Mattb.ii. ſeruire:dulce diſciplinę onus eſt:⁊ leue iugũ dñi:qð nõ grauat niſi perditos aut ꝑituroſ. H Erubeſco dicere in cõfuſionẽ humanę negli⸗ Ca. S. gentię: quare apud aliquantos parũ ꝓficiat dDiſciplina: cuʒ videamus paſtoꝛale magiſte riũ etiam apud muta aialia nõ ꝑire.Doceãt nos ecce ſeruare oꝛdinẽ diſciplinę:tam doci/ les equoꝛũ animi cũ in gyꝛũ ducti flexuoſis greſſibus membꝛa cõponũt:⁊ ſub vnius ha bensę retinaculo ita ſtudioſe conſentiunt:vt curredi ⁊ ſtandi modus:ſub quadã legũ diſ/ poſitiõe ſeruet᷑: ita qs natura numero diui⸗ dit: ſtudio diſciplinę cõiungit. Videte qᷓ; foꝛ ta boũ coꝛpoꝛa plauſtro ſubiaceãt:ꝗ̃ in tan⸗ to imꝑio animũ parãt: vt tumẽtia naturalit leui iugo colla ſuponãt: ita diſtiplinę cõſti- tutiõibus ſeruiũt:etiã queę in feritate naſcũ/ tur. AUnde miroꝛ aliquotiẽs hoiem cui ineſt Bancti Auguſt toꝛi. Quę tamẽ facile vitare poſſumus ſiba penas diſciplinę teneamus:dicente apoſto/ ni de tempoeꝛ ſapientia ⁊ intellectus: pꝛudẽtię paſſim pꝛę cepta diſciplinę negligere:cum videamꝰ mu tum animal vitia cauere: iuſſis obtemꝑare: V impꝑio deſeruire:atq; ita ad omnẽ obediẽtiã animos aptare: vt cuʒ opus fuerit armatis legionibus occurrat:⁊ hoſtilibꝰ ſe telis obij/ ciat iuſſũ. Audite in hoc loco ꝓphetã dicen/ tem: Cognouit bos poſſeſſoꝛẽ ſuũ et aſinus eſo..· ſſepe dñi ſui: Iſrael autẽ non me cognouit. Vereoꝛ dicere: ne veſtrã negligentiã pulſet iſta ſentẽtia.HNõ autẽ cognouit dominũ qui cõditionis ſuę non cognoſcit officiũ.Oſten/ dam ſane quomõ dñ̃s poſſit aut inueniri: aut cognoſci:ſi tamẽ eſt animꝰ videntis.Si vis videre dominũ:require mendicũ: reſpi/ ce ad pauperẽ:ſuſcipe peregrinũ:viſita inſfrr mũ:curre ad carcerẽ. Si vis videre deũ: vin cula captiuitatis abſolue: nodos iniquitatꝭ ſa. s. incide. Audi de hoc dominũ dicentẽ: Eſuri: Wanb.25. lguin ui ⁊ dediſtis mihi mãducare: Sitiui ⁊ dedi. ſtis mihi bibere:hoſpes fui ⁊ ſuſcepiſtis me: nudus fui ⁊ veſtiſtis me:infirmꝰ fui ⁊ viſita/ ſtis me:in carcere erã ⁊ veniſtis ad me.ρ . neo itaq; ne deſpicias nudũ: ne ceco manũ ſubtrahas:nec inuolutũ pannis cõtemnaſ. Asſuli Ane O Cotibusn ſninbun (hluttn ſonsomit. u gglaline d u ſuleo ſor lbeuſe lucbleta lcerſin funghos hrltepie nſem wupenautt hchſoen Ctnbialia Quntüsd Grlenpeon Velcettale Orh iluddie Clunrent In hac em̃ veſte pꝛimũ dñs cum a magis ꝗ/ Watth. . (inrern reret᷑ inuẽtus eſt. Et quia de diſciplina feci-· ꝗʒ mus mentionẽ ſub qua ſides chꝛiſtiana vi/ Ca.9. get:neceſſe eſt vt omnia in aures veſtras vi tę oꝛnamẽta deferant᷑:vt intelligatvnuſqᷣſ; parum ſibi ꝓdeſſe cõuerſationis famã: niſi in cõtemptu mundi amauerit diſciplinam. Ergo cui ſtudiũ eſt chꝛiſtum colere: pᷣus coꝛ/ dis et coꝛpoꝛis ſuſcipiat indumenta. Omis igitur vita religionis ꝓfeſię: integritatl de⸗ bet famam ſentire: ne quem expectat coꝛo/ na virtutis:pudoꝛis damno feriat: Coꝛpo/⸗ ris integritas vitã muniat:integritatẽ ſideſ incõtaminata cuſtodiat:vt manẽte vtriuſq; partis beneſicio: immaculatũ hominẽ faci- at regnare cum chꝛiſto. Sed in hoc ſolum cõ ſtat cõuerſationis noſtrę ratio vt boni ſimꝰ. Laboꝛandum igitur illi ante omnia eſt:vt qᷣ bonitatem ſequit᷑:bonus eſſe iudicet᷑. Mam qᷓ;uis homo purum coꝛpus imaculatũq; cu/ ſtodiat: laceratam vitam ad deum poꝛtat: cuius actus vultum infamat: licet ſciamus conſcientiã ſolam bonis actibus poſſe ſuffi/ cere. Sed quanto melius eſt vt ſemper dete bene ſentiat:qui ſemper circa ianuã ſuã va/ nis ſuſpitionibus frequẽter ęgrotat. Inſitũ eſt enim naturalitervulgovt de bonis ſemꝑ oölvenaa celtsoncd Mantid ſechlkorl Ninenfan Reitig bunn egrians beſenebue lpbincone gulfeſtnar ecunech Glitenann llnennoe ulnusdih Rlühen boropen Uinlapte hiiten un e male iudicet. Sed tu qui curam bonę famę ſsching colis:ſtudio tuo gratiã integrę opiniois ac- omnicht quire. Vita ergo noſtra ita ſit lucida: vt ſit sſgtinn omnibus nota. Integritas religioni: pudoꝛ lbeſttie ſeruiat humilitati. Quem amoꝛ tenet ſeruã/ oigt dę integritatis ante omnia falſi ad ſe famã fniſlicin R non admitrtat erroꝛis. Magnũ eſt quidem ⁊ 4 ca.io. gloꝛioſum et vſq; ad cęlũ omniũ oꝛe pſferen/⸗ dum: nunq; malis actibus locũ dediſſe:ſed nl multo foꝛtius eſt: nunq; falſis ſuſpitiõibus rhfiigin laboꝛaſſe. Quid em̃ tibi pꝛodeſt ſo bꝛietas: ſi – vitia ebꝛietatis exerceas? Quis te nõ ebꝛiũ in in iudicet: ſi inter eſſluentes vino caliexs ſaltã/ R tium gyꝛos imiteris? Quis te caſtum puta/ * bit:ſi te viderit meretricũ fabulis mixtum: Nnlepſſaii ſcenico ſermone compoſitis: aut loquẽtem enttiſt H turpia: aut inhoneſta reſonantẽ? Laudo qᷣ ochotiglt dẽ ꝙ cõſcientiã habeas caſtitatis in te:ſ᷑ odi Cortniſnn. colloquiũ meretricl. In quo loco foꝛtaſſe di eSilitn cat tibi aliquis: Sufficit mihi pura ↄſciẽtia. ſuſcpſtonr Quantũ ad innocentiã ꝑtinet tibi ſoli ſuffi⸗ im'fitnin cit:ſed pꝛouidendũ eſt ne facilitate tua alter ſtsad peccet: alienũ peccatũ in te redũdet: iuxta füngunni Matth.18. illud qð dicit ſcriptura: Vę uli ꝑ quem ſcan/ mnslienn dalum venit.uis autẽ pcioſo ſerico coꝛpꝰ sannge veſtias: et niueo vellere membꝛa cõponas: dedichlmiee; nõ ſine macula diem tranſigis ſi camini ar/ Neschinnan ni dentis oꝛa cõtigeris. In omni igit᷑ actu tuo Aurrs inu, vitam tuã diſciplina comitet᷑.Si vis place/ geligtmnuſcſ⸗ re chꝛiſto:elaboꝛa vt pꝛofeſſionẽ tuam ſides nonsianieni⸗ adiuuet:fama cõmendet. Pꝛęcedat vos pa/ tedlaplnn. tientia humilitatis ſocia: aſſiſtat pudicitia ne gls⸗ integritatis magiſtra:fugiat cupiditas:eru/ Cunenn Ai⸗ beſcat ebꝛietas: luxuria actus ſuos lugeat: e dtegtui ſuꝑbia confuſa diſcedat. Quicũq; igitur eſt ICheutn qui feſtinat deũ agnoſcere: ſub hoc diſcipli/ oirtt ane nę oꝛdine chꝛiſtum poterit inuenire. Multa Urguteitl quidem erant adbuc dilectiſſimi: quę diſci/ nunae riig plinę ratio ſuadebat aꝑire: quę interim pu/ ilonnitc⸗ tauimus differenda: ne ocioſis auribus fa- iteſtung ſtidiũ pararet longa narratio. Sane ne qͥd doiſme . in hoc opere ſubtraxiſſe videamur: elaboꝛa/ nnucht bimus vt ea quę religioſis actibus cõpetũt eucethHh. ſequẽti teinpoꝛe diſſeramus. mnul Setmo An ead m dñica: De diſciplina c unu’ CDziſtiana: Sermo J — kluniei, CC. xxXIX SAE — — ur aſine A HLOcutus eſt ad nos ſermo dei: et de/ nenne⸗ a.i. l pꝛomptꝰ eſt ad exhoꝛtationẽ noſtrã: zum 1 — dicéte ſcriptura: Accipite diſciplinã e in domdpiſciplinę. Diſciplina: a diſcẽdo di/ ñica XX.p' trinitatis: B viuere.Diſcũt chꝛiſtiani:docet chꝛiſtus. Pꝛi mo & quid ſit bñ viuere: deinde quę ſit mer/ ces bonę vitę: tertio qui ſint veri chꝛiſtiani: cta eſt. Diſciplinę domus:eſt eccleſia chꝛiſti. Quid & hic diſcit: Vel quare diſcitur? Qui diſcũt? A quo diſcũt: Diſcit᷑ bñ viuere. Pꝛo⸗ pter h̊ diſcit᷑ bñ viuere: vt pueniat᷑ ad ſemꝑ quarto qͥs ſit verus magiſter: pauca loqui⸗/ ½ tibus nobis ſicut dñs donat audire digna/ . „ imnini.Oẽs in domo diſciplinę ſumꝰ:ſed mul ſuis hr̃e nolũt:ſᷣ nec illã ſecũ ferre etiã ad do mũ diſciplinę. Ideo apud qͥs nõ vacat vbũ w dei qͥ coꝛ auri ↄiungũt:qͥ nõ ſũt via vbi ſemẽ qð ceciderit ab auibꝰ colligit᷑: qui nõ ſũt pe/ troſa loca vbi ſemen qðs ceciderit altã radicẽ hr̃e nõ põt ⁊ ad hoꝛã exit ⁊ ĩ eſtu areſcit:qͥ nõ ſunt ager ſpinoſus vbi ſemè cũ germinaue- rit ⁊ in auras ſurgere cęperit ſpinarũ denſi/ tate ſuffocat᷑: ſed qͥ ſunt terra bona parata ſemẽ accipere: et fructũ reddere vel centenũ vel ſexagenum vel tricenum: recoꝛdentur nõ ſine cauſa intraſſe diſciplinę ſcholam: es Vix cophinꝰ ſeminãtis. Ipſe in me ponè di has me ſilitudines ex euãgelio cõmemoꝛaſ/ ſe. Qui ergo tales ſũt: accipiãt qð ꝑ me dñũs dicere dignat᷑. Ego qm̃ ille ſemiat: qͥd ſum? gnet᷑:qð vob ſpargat. Molite ò̊ attẽdere ad vilitatẽ cophini: ſed ad charitatẽ ſeminis: poteſtatẽ ſemiatoꝛis. Quid eſt g̊ bñ viuere? C Quid hic diſcit᷑: Pꝛęcepta multa ſunt in le/ Ca. z. ge: quibꝰ ipſa vita bona cõtinet᷑: imperat᷑ et diſcik. Multa oĩno pᷣcepta ſunt et innumera bilia. Pꝛęceptoꝝ ipſoꝛũ paginas vix quiſq; enumerat:quãtomag ipſa qvoluũt? Tamẽ nõ pñ̃t facile intellige:vt excuſationẽ nemo habeat ĩ die iudcij: voluit ſic ſcriptũ eſt:ↄſu- mmare ⁊ bꝛeuiare verbum ſuper terrã: ſicut de? ꝓpter eos qͥ ſe volũt excuſare: vel qꝛ eis nõ vacat legere: vel qꝛ nõ noꝛũt legẽ:vel qͥa ti nolũt audire diſciplinã: et qð eſt ꝑuerſius Ea. 2. nec ĩ domo diſciplinę volũt habere diſcipli- naã. Cũ ꝓpterea debeant in domo diſciplinę acciꝑe diſciplinã vt ſeruent illã et in domibꝰ ſuis:ipᷣi ð diſciplinationẽ nõ ſolũ in domibꝰ de illo ꝓpheta pdixerat. Verbũ em̃ cõſum/ gſa.io. mãs ⁊ bꝛeuiãs faciet dũs ſuꝑ terrã.hhoc ipᷣm verbũ conſummatũ ⁊ bꝛeuiatũ:nec obſcurũ eſſe deus voluit. Ideo bꝛeue:ne nõ vacaret legere. Idęo apertũ: ne dicat nõ mihi licuit intelligere. Zheſaurus & eſt magnꝰ diuinaꝝ D ſcripturaꝝ:habens in ſe mirabilia pꝛecepta Ca. 4. multa:tanqᷓ; multas gemmas:⁊ pᷣcioſa mo⸗ 4 . 2 „ 2 ”ð ⸗ Bancti luguſtini de tempote VNl nilia: ⁊ vaſa ingentia ⁊ magni metalli. Sed tanq; ſe? Hõ ergo iraſcat᷑ vnuſquiſq;:ſi diſ Almin quis põt ſcrutari theſaurũ iſtum: æ vti eo:et cutio quomodo ſe diligat. Certe ego diſcu/ celiet⸗ puenire ad omnia quę ibi ſunt: Quãdo hãc tio:ipſe ſe inueniat. Vt quid enim diſcutio: ubapfe ſimilitudinẽ dñs dedit in euangelio ſuo ⁊ di quia ego inuenturus ſum: Ideo diſcutio vt 3 ſcrsnoch Matth.3. xit: Simile eſt regnũ celoꝛũ theſauro inuen/ iplſe ſe ĩterroget:ipſe ſibi apareat: ipſe ſe nõ iblemd to in agro: ne quis ſe minus idoneũ diceret lateat: ipſe ſe ſibi non abſcondat: ipſe ſibi niͤnguißs ad ꝑſcrutandũ theſaurũ: cõtinuo dedit aliã ſe ante oculos ſuos: non poſt doꝛſum po/ Pnncrii Abi.s. ſimilitudinẽ:Simile eſt inquiẽs regnũ celo/ nat.Me loquẽte faciat hoc:me neſciente fa/ nchlati rum homini negociatoꝛi quęrẽti bonas mar ciat hoc. Quomõ te diligis quiſds me au/ nrlslal garitas:qui inuenit vnã pᷣcioſam margari/ dis:ĩmo quiſqs deũ per me audis ĩ hac do/ mtithe tam: ⁊ vendidit omnia ꝗᷓ habuit ⁊ emit illä: mo diſcipline: Attẽde te quomõ te diligis. iiibeet vt ſi piger eras ad ſcrutandũ theſaurũ: non Pꝛofecto em̃ ſi te interrogẽ vtrũ diligas te: , init ſis piger vnam margarits ſub lingua ferre: reſpõdebiſ qꝛ dilig. Quis em̃ ſe odit: Ergo z ncer E ⁊ quo vis ſecurus ambulare. Quid eſt ergo nõ diligis iniquitatẽ: ſi te diligis. HNam ſi di pientie Ca. . verbũ cõſummãs ⁊ bꝛeuians:Diliges dũm ligis iniquitatẽ:nõ ego dico: Pſalmũ audi: vpu Mattðᷣ.⁊2. deũ tuum ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota anima Qui diligit iniqtatẽ odit animã ſuã. Ergo Ps. 10. i⸗ tua: 2 ex tota mẽte tua: ⁊ diliges ꝓximũ tuũ ſi diligis iniquitatẽ: audi veritatẽ: Veritatẽ n ionge tanq; teipſuʒ. In his duobus pᷣceptis tota non te balpanteʒ: ſ. ed aperte tibi dicentem: n enigl lex pendet ⁊ ꝓphetę.Ecce quid diſcit᷑ in do Odis te. Quãtomagis diciſ:quia amas te: nimhß mo diſciplinę: Diligere deum: diligere ꝓxi- ogis te. Qui em̃ diligit iniquitatẽ: odit ani/ in en mũ.Deũ tanq; deũ: ꝓximũ tanq; teipſum. mã ſuã. Quid dicam de carne: quępars eſt . ſn Nõ enim inuenis parẽ deo:vt poſſit tibi di· vilioꝛ hominis: Si animã odit: quomõ car⸗ ni ocn ci: Dilige deũ ſicut diligis illum. Pe ꝓximo nen diligit: Deniq; qui amant iniquitatẽ: Aellittt inuenta eſt tibi regula: quia inuẽtus es ꝓxi ⁊ odiunt animã ſuam: omnẽ turpitudinẽ ex/ Enutiud mo tuo par. Tu ipſe quęris quomõ diligas erxcẽt de carne ſua. Jam ergo qui diligis ini/ un Modſe n ꝓximũ.Attende teipſum: et quomõ te dili · quitatẽ:quomõ tibi volebas committi ꝓxi/ ſeſehiri gis:ſic dilige ꝓximũ.Mõ eſt vbi erres. o/⸗ mũ: vt diligeres eum tanq; te:homo quid nail lo ergo iam et tibi cõmittere ꝓximũ tuũ: vt perdis te: Si em̃ tuipſe ſic te diligis: vt per/ genoitbe 5§ diligas eũ tanqᷓ; teipſum. Volo: ſed adhuc das te:ſic ꝓfecto ꝑditurus es ⁊ eum quẽ dili nu hfſef⸗ Ca.s. rimeo. Volo tibi dicere: ZLilige ꝓximũ tuũ gis ſicut te. Nolo ergo quẽq; diligas:vel ſo⸗ UAlunva ſicut teipſum: et timeo. Adhuc em diſcutere lus peri: aut coꝛrige dilectionem: aut reſuſue NMiarmͤne volo: quõ diligas teipſũ.Noli ergo egrefer· ſocietatem. Dicturus es mihi: Diligo ꝓxi/ nu ſanii Lon re. Mon es tu ipſe facile dimittẽdus: cui eſt mũ tanq; meipſũ. Audio plane:audio. In/ Ca·ð. mnugle pꝓpximus cõmittẽdus. Mõ tranſitoꝛie tecum ebꝛiari vis cuzʒ illo quẽ diligis tanq; teipᷣm. luſennen agendum eſt. Tu vnus homo es: ꝓximi tu Bene nobis faciamꝰ hodie:quãtum poſſu/ Tpeanadin multi ſunt. Hon em̃ pᷣmo ſic debes intellige mus bibamꝰ. Vide qꝛ ſi ſic te diligis:⁊ illuʒ u. Pöean re ꝓximũ:vel fratrem: vel cognatũ:vel aff// ad te trahis: et ad qð amas vocas: neceſſe R leonbeb⸗ nem: Pꝛoximꝰ eſt omni homini: omnis hõ. eſt vt quẽ diligis tanq; teipſum: illuc eum ſe legine Pꝛoximi ſibi dicunt᷑: pater ⁊ filiꝰ ſocer ⁊ ge- trahas ad qð ⁊ tu amas. Humanus homo: “M ers Eb⸗ ner. Mihil tam ꝓximũ:qᷓ; homo⁊ homo. Sʒ imo beluinus: amando talia qualia beluę. kieibeni, ſi putamꝰ nõ eſſe ꝓximos: niſi qui de hiſd̃ᷓ Beluas enim deus ꝓſtratas in faciem fecit Lichuedi parẽtibus naſcunt᷑:adam et euã attendam paſtum quęrentes de terra: te in duos pe/ Glohean ⁊omnes fratres ſumus.Et ſiquidẽ fratres des erexit de terra: tuam faciem ſurſum at- D ſm ꝙ homies ſumꝰ: quatomag ſᷣm qð chꝛi/ tendere voluit.Non diſcoꝛdet coꝛ tuum a fa nkite pi⸗ ſtiani ſumuſ? Ad id ꝙ homo es:vnus pater cie tua: non habeas faciẽ ſurſum ⁊ coꝛ deoꝛ⸗ eladptinon fuit adam: vna mater eua.Ad id ꝙ chꝛiſtia/ ſum. Immo verũ audi:⁊ verũ fac ſurſũ coꝛ: an ntin nus es:vnus pater ẽ deus:vna mater eccle ne mẽtiaris in domo diſciplinę. Quãdo em̃ loinins⸗ ſia. Videte &O quãtos ꝓximos habeat vnus audis: reſponde: ſed ſit verũ g reſpõdes. natntübi bomo. Omnes homies in quos incurrerit: Sic te dilige: et diligas ꝓximũ tuum tanqᷓ; Aiicdli S quibꝰ iungi potuerit: ꝓximi eius ſũt. Quõ teipſũ. Quid eſt em ſurſum habere coꝛ:niſi fbeden⸗ Ca. 7. ergo diſcutiẽdus eſt vtrum diligat ſe: cui cõ qð dictũ eſt pꝛius: Diliges dominũ deum MWattb. 22. geelck , mittendi ſunt tot pꝛoximi: vt ſic eos diligat tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota aia tua: et ex „ Mdoeyeg n „ 3 tota mente tua? Quia ergo duo cepta füt: Hane Ca.5. ſi vni diceret nõ ſufficeret. Sufficir 2 vnu ſi nſun intelligat᷑. Mã ⁊ aliqñ ſic loquit᷑ ſcriptura:ſic ne Bo.n. pan aplus: Hõ adulterabis:nõ homicidiũ cen . facies: nõ cõcupiſces: ⁊ ſi qꝗð eſt aliud mãda/ . in eſ tũ: in H ſermõe recapitulat᷑: Diliges ꝓximũ M W tuũ tãqᷓ; teipʒ. Dilectio ꝓximi malũ ñ opat᷑ . glan⸗ Plenitudo aũt legis ẽ charitas.Quid ẽ cha * “M 1 ritas: Dilectio. Hihil videt᷑ dixiſſe de dilecti en lhuedd one dei:5Fᷣ ſolã ꝓximi dilectionẽ dixit ſuffice aledlgs re ad implendã legẽ. Quicqͥd eſt aliud man/ idlgut datũ: in boc ſermõe recapitulat᷑: in ͥ ſermo/ eüſeontesg Marth. 22. ne implet᷑. In quo: Diliges ꝓximũ ꝛuũ tãq; iesan teipᷣm. Ecce vnũ eſt. Certe duo pᷣcepta ſunt nPalnint in qᷣbꝰ ſceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphetę. Vi niniſubnß dete quõ plus bꝛeuiatũ eſt: ⁊ adhuc pigri ſu enni Veii mus.Ecce ꝗ duo erãt: vnũ factũ eſt. Pꝛoꝛſ⸗ ſetbidenen ꝓximñ dilige: ſufficit: Sʒ dilige quõ teipᷣm gtuane. diligis:nõ quõ teipᷣm odiſti. Dilige ꝓximũ Uituoditn . tuũ tanq; teibm: Sed pus eſt vt diligas te/ ne glehtize ipᷣm. Quęrere debes quõ diligas teipm: et Ndie gronon audire habes:Diliges dñm deũ tuũ ex toto Nunt niguinti coꝛde tuo:⁊ ex tota aia tua: et ex tota mente empindnic, tua.hõ em̃ quõ a ſe fieri nõ potuit:ſic nec be Pguidligoin Ca. 10. atus a ſe fieri põt.Alia res eũ fecit hoĩem qð Bnnin n nõ ẽ ipſe hõ: alia res eũ factura eſt beatũ qð Srehonott nõ eſt ipſe bõ. DNeniq; errãs videt ipſe:quia Edlge ꝑ ſe nõ põt beatꝰ eẽ: ⁊ amat aliud vñ ſit bea/ stann ledl tus. Vñ ſe fieri putat beatũ H̊ͥ amat. Quid Fnlggſti⸗ putamꝰ amat:vñ putat ſe fieri beatũ?: Pecu Nenutfehte niã:aurũ:argentũ:poſſe eſſiões. Bꝛeuit᷑ dico Ni h d. .totͦ pecuniã. Lotũ em̃ quicqͥd hoies poſſidẽt in mealto 1 terra:oĩa quoꝝ dñi ſũt: pecunia vocat᷑.Ser/ golmnußn. uus ſit:vas:ager:arboꝛ:pecus:quicqͥd hoꝝ Kõ ẽ: pecunia dicit᷑.Et vñ eſt pᷣmũ vocata pecu/ Edligstl nia? Jõ pecunia: qꝛ antiqͥ totũ qð habebãt wai in pecoꝛibꝰ habebãt: A pecoꝛe pecunia vo/ ineinn Geũ.ʒbð. ca᷑. Legimꝰantiqͥs patres fuiſſe diuites pa/ obone ſtoꝛes. Ergo pecuniã diligis o hõ vñ putas n d. te fieri beatũ. Pecunia eſt: ⁊ multũ eã diligl. nuln 8 Volebas diligẽ ꝓximũ tanq; teipᷣm: diuide rhtn cũ illo pecuniã tuaʒ. Quid eſſes diſcutiebã: len duce Inuẽtus es:apparuiſti tibi:vidiſti te:cõſide/ en ſutuna⸗ raſti te. Mõ es ꝑpatus diuidere pecuniã tuaʒ gunmnn E cũ ꝓximo tuo. Sed qͥd mihi rũdet benigna iminn Ca. 1I. quaricia:? Quid mihi rñdet? Si diuiſero cuʒ nni illo:minus erit:⁊ mihi⁊ illi minuek qð amo: e⸗ a nec totũ habebit ille: nec totũ habebo ego: jeril Sed qꝛ diligo eum tanq; meipᷣm:opto illivt güun . tm̃ habeat:vt nec meũ minuat᷑: et ipſe mihi Hagelki uis cogquet᷑. Optas vnde nihil ꝑdas: atq; vti/- noii iu⸗ na poc veri dicas vel optes. Timeo e em ne pe trinitatis: B. er. II. inuideas.Quõ em̃ ſocialis erit fglicitas tua quã toꝛquet fęlicitas aliena? Mone cũ ceꝑit diteſcere vicinꝰ tuus: ⁊ inciꝑe quaſi ſurgere ⁊ ire poſt te: times ne ſequatur te: times ne trãſeat te? Certe diligis ꝓximũ tuũ tanq; te ipᷣm. Sed nõ loqr de iuidis. Auertat em̃ de haͤc peſtẽ ab animis oĩm hoĩm: ne ſiat xpᷣia⸗/ noꝝ:vitiũ diaboli:cũ 4 ſolo diabolꝰreꝰeſt: ⁊ inexpiabilit᷑ reꝰ. Hõ em̃ dicit᷑ diabolo vt dã/ net᷑: adulteriũ cõmiſiſti:furtũ feciſti:villam alienã rapuiſti:ſᷣ homi ſtanti lapſus inuidi⸗ ſti. Inuidẽtia diaboli cõuitiũ ẽ: ᷣ habet ma trẽ ſuã. Suꝑbia vocat᷑ mr̃ inuidię. Supbis inuidos facit: Suffoca matrẽ:⁊ nõ erit filia. Jõ hũilitatẽ docuit chꝛiſtꝰ. Nõ &̊ loquoꝛ in / uidis: bñ optãtibꝰ loquoꝛ. Illis loquoꝛ qui optãt bñ amicis:vt habeãt tantũ quãtũ ha bẽt ⁊ ipᷣi.Optãt bñ egentibꝰ vt habeãt quã/ tũ ⁊ ipſi: ſed nolũt illis dare ex eo qð habẽt. Inde te iactas hõ chꝛiſtiane:qꝛ optas bene: Melioꝛ te ẽ mẽdicꝰ qͥ plura tibi optat ⁊ nihil habet. Bene vis optare nihil a te accipiẽti: Da aliqͥd bñ optãti. Si bonũ eſt bñ optare: redde mercedẽ. Optat tibi bñ pauꝑ qͥd trepi das? Addo aliquid. In domo diſciplinę es. Addo aliqᷣd qð dixi:Da bñ optãti:chꝛiſtꝰẽ. A Ipſe a te petit qui tibi dedit.Erubeſce. Ille Ca.12. diues pauꝑ eſſe voluit: vt haberes pauꝑes dqᷣbus dares. Da aliqd fratri tuo. Da aliqd ꝓximo tuo.Da aliqd comiti tuo. Tu diues es:ille pauꝑ ẽ. Vita iſta via ẽ:ſil ambulati. Sed foꝛte dic?: Ego diues ille pauꝑp. Simul ambulatis an nõ? Quid ẽ qð dicis: ego di/ ues: ille pauꝑ: niſi ego oneratus:ille leuis: Ego diues:ille pauꝑ.Sarcinã tuã cõmemo ras:põdꝰ tuũ laudas.Et qð graui Eꝛcõſtri/ xiſti ad te ſarcinã tuã: ideo nõ poteſ poꝛrige⸗ re manũ tuã. Onera te:liga te:qͥd te iactas? quid te laudas 2Solue vincula tua: minue ſarcinã tuã. Da comiti:et illũ adiuuas:et te releuas. Inter has voces tuas laudãtes ſar cinã tuã: adhuc chꝛiſt petit ⁊ nõ accipit ⁊ of/ Ca. 15. fẽdis nomẽ pietatis crudelibꝰ vocibꝰ ⁊ dicl: Et qͥd ſeruo filijs meis? Chꝛiſtũ illi opono: filios ſuos mihi reponit. Iſta vo iuſticia ma gna vt habeat vñ luxuriet᷑ filꝰ tuus: egeat pſis tuus? Cũ em̃ vni ex minimis meis feci/ Wartd. 15. ſtis:mihi feciſtis.Mõ legiſti:non aduertiſti: Cũ vni ex minimis m meis nõ feciſtis:mihi nõ feciſtiſ· Mõ legiſti:nõ timuiſti? Ecce qͥs eget ⁊ filios tuos numeras⸗: Poſtremo numera fl lios tuos: : addc vnũ illui iter illos tuũ. 2 R R Bancti luguſtini de tempoꝛee ui Vnũ habes: ſit ille ſecũdꝰ. DHuos habes:ſit ille tertius. Lres habes:ſit ille qrtus. Nihil hoꝝ vis: Ecce quõ diligl ꝓxim tuũ quẽ tibi faci ſociũ ad iſtã ꝑditiõeʒ.QAuid tibi dicturꝰ ſũ:Diliges ꝓximũ? Quid illi ĩ aures inſuſur rabis hõ auare:niſi fili aut frater aut pr: bo/ nũ eſt nobis vt cũ hic viuimꝰ:bñ ſit nobis: Qustũ habebis:tantꝰ eris. Frũge lunã:fac foꝛtunã? Iſta inſuſurrabis ꝓximo tuo:ꝗᷓ nõ didiciſti ĩ domo diſciplinę nec audiſti. Nolo O ſic diligas ꝓximũ tuũ.O ſi poſſeʒ facere:vt Ca. 14. nili iũgererl.Coꝛrũpũt em̃ moꝛes bonos col 1.Corl.i. loquia mala. Sʒ nõ poſſũ. Mõ poſſũ facere vy3t nulli iũgaris:cui mala iſta quę nõ vis de/ diſcere inſuſurres: ⁊ nõ ſolũ nolis dedoceri: ſed affectas etiã docere. Nolo:imo volo ſed nõ poſſũ te diſiũgere ab auribꝰ alioꝝ. Alios admoneã:ad quoꝝ aures ambis:qͥrũ aures penetrare moliris: ad qrũ coꝛda ꝑ aures in/ trare diſponis.O qͥ accipis vbũ ſanũ in do⸗ mo diſciplinę:ſepi aures tuas ſpinis. Coꝛrũ ccxi. 28, pũt moꝛes bonoſ colloda mala. Sepi aures tuas ſpinis. Sepi ⁊ ſpinis ſepi:vt ille qͥ ipoꝛ tune intrare auſꝰ fuerit:nõ ſolũ ñ repellat᷑:b etiã cõpungat᷑.Repelle illũ a te:dic:chꝛiſtia nꝰ es:chꝛiſtianꝰ ſũ.Nõ accepimꝰ h̊ in domo dDiſciplię. Hõ h̊ accepimꝰ ĩ illa ſchola: quã g/ tis intrauimꝰ. Hõ hoc didicimꝰ ſõᷣ illo mgro cuiꝰ cathedra ĩ cęlo ẽ. Moli mihi iſta dicere: aut noli ad me accedere.hoc ẽ em̃:Sepi au⸗ P res tuas ſpinis. Cõuertã me ad illũ: Auarꝰ Ca. 15. es:pecuniã amas. Beatus eſſe vis:deũ tuũ ama.NPecunia te nõ facit beatũ: Tu eã facis oꝛnatã:nõ illa te beatũ. Sʒ qꝛ multũ amas pecuniã: video qꝛ ꝑgis qͥ iuſſerit cupiditas: Piger ꝑge qͥ iubet charitas. Reſpice ⁊ vide q́ᷓ; multũ interſit int pecuniã tuã ⁊ deũ tuũ. Pulchꝛioꝛ eſt iſte ſol qᷓ; pecunia tua:⁊ tñ iſte ſol nõ eſt deꝰ tuus. Poꝛro ſi pulchꝛioꝛ eſt lux iſta qᷓ; pecunia tua: quãtũ ẽ pulchꝛioꝛ qͥ fecit hanc lucẽ? An foꝛte comꝑare vis pecuniã lu ci?: Ecce occidit ſol.Oñde mihi pecuniã tuã. Nitet ⁊ nocte:ſubtraho lucernã:Ecce diues es:oſtẽde mihi diuitias tuas. Jã ſi lumie p/ ueris: iã ſi nõ habeas vñ qð habes videas: vbi ſunt diuitię tuę?Et ſic iñ hoꝛrẽda ꝓfun/ Adiitas auaricię nõ patet oculis et ſcatet ani/ mis. Vidimꝰ⁊ cęcos auaros.icat᷑ mihivñ auari ſunt cęci qͥ nõ vidẽt? Qð habet nõ ha/ bet:⁊ tñ auarꝰ ẽ cęcus.Quare? Quia credit ſe hfe:auarꝰeſt. Fides eũ facit diuitẽ.Credẽ do diues ẽ:nõ vidẽdo. Quãto meliꝰ cũ ſidẽ ↄnertit ad deũ. NMõ vides qð poſſides:⁊ den tibi ſic ᷣdico. Nõdũ vides: ama ⁊ videbis. Amas pecuniã o cęce: quã nunq; videbis. Ceęcus poſſides:cęcus moꝛiturꝰ es:qð poſſi .. —0 des h̊ relicturꝰes. Nõ tenebas ⁊ qiñ videbaſ: qꝛ nõ videbas qð habebas. De deo qᷣd tibi ₰ dicit᷑: Ecce h̊ tibi dicit ipa ſapia: Amate illã Ca. 16. tanqᷓ; pecuniã. Indignũ eſt:iniurioſũ eſt:vt ſapiẽtia pecunię comꝑet᷑:ſᷣ amoꝛ amoꝛi com parat᷑. Video em̃ hic vos ſic amare pecuniã vt iubẽte amoꝛe pecunię laboꝛes ſuſcipiat: ieiunia toleretis:mare trãſeatis:vẽtis ⁊ flu⸗ ctibus vos cõmittatl.habeo vnde eligã qð ametiseſ nõ habeo qð addã ad amoꝛẽ quo amatis.Sic me amate:plus nolo me amari dicit dñs. Impꝛobis loquoꝛ: Auaris loqr: Pecuniã diligitis:tm̃ me diligite.Certe me lioꝛ ſũ incõꝑabiliter. Nolo a vobis amplioꝛrẽ? amoꝛẽ. Quãtũ diligitis pecuniã: tantũ me amate.Erubeſcamꝰ:ſaltẽ ↄſiteamur ⁊ pecto ra tundamꝰ: nõ vt ſuꝑ peccata nr̃a pauimẽé/ tũ ſolidemꝰ. Mã qͥ tundit pectꝰ ⁊ nõ coꝛrigit᷑: ſolidat pctã ⁊ ñ tollit. Lũdamꝰpectꝰ ⁊ ceda/⸗ mꝰ nos:⁊ coꝛrigamur a nob:ne ille p?ea nos cedat qͥ mgf̃ eſt. DHiximus em̃ iã qͥd h̊ diſcat᷑: qᷓ̃re diſcat᷑: Quare iſti in ſcholã:et vapulaſti ⁊ a parẽtibꝰ ductus:⁊ fugitãs ꝗſitꝰ et inuẽt attractꝰ es:⁊ adduct extẽſus es? QAQuare va puluſti:q̃re tãta mala iĩ puericia ꝑtuliſti? VUt diſceres. Quid diſceres? Litteras. Quare: Alt haberet᷑ pecunia:aut vt cõꝑaret᷑ honoꝛ: ⁊ teneret᷑ ſublimitas dignitatt. Vide qꝛ peri 8 Ca. 17. turꝰ es ꝓpter ꝑiturã rẽ. Periturã rẽ cũ tanto laboꝛe didiciſti in tantis pęnis: ⁊ amabat te qui te ad pęnas trahebat. Ipſe qui te ama- bat:ipᷣe te ad pęnas trahebat vtvapulares: amando faciebat vt diſceres. Quid? Lfas. Bo nę ſunt litterę.MNoui.Dicturus es mihi: QAluare ⁊ vos ep̃i lr̃as nõ legiſtis: Quarenõ diuinas ſcripturas in ipſa lr̃atura tractaſt: rẽtes nf̃i qñũ nos in ſcholã mittebãt:h̊ nobis poſſitis codices dñicos. Nec ipᷣi chꝛiſtiani ſi/ lijs ſuis h̊ dicũt.Sed qͥd: DNiſcite lr̃as.Qua Ita vo ſ᷑ nõ ad h̊ didicimꝰ lr̃as.Mõ em̃ pa dicebãt: Diſcite lrfas vt habeatis vñ legere re? Vt ſis hõ.Quid em?: Mõ pecus ſũ:&5⅝ dico vt ſis hõ:bhoc ẽ vt ſis eminẽs int hoies. Vñ ⁊ illud ꝓuerbiũ:Quãtũ habebis:tantꝰ eris:vt habeas quãtũ cęteri:aut quãtũ pau ci:aut pluſq; cęteri:aut pluſq; pauci:habeaſ inde honoꝛeʒ: habeas inde dignitatem. Et vbi erunt iſta oia cũ moꝛs venerit:Quõ ſti/ S mulat: quõ metiſte interpellat? Quõ nomẽ Ta:is ipᷣm a me cõmemoꝛatũ oim coꝛda percuſſit⸗ cus inor⸗ Uliui mnnngen neiee Vetu eteher⸗Sen⸗ ſefiestf Gnelsno necſama Grgpoles na uſtnnel n ſtitisQuis ſi orechl li Scevit itii Ane fünäbond ſiiins. An Cuidigetii üfoges t Pbidetdeus: Pnone pn⸗ Laouimeeti ſongenae lünanötn Gürno. Aud⸗ Cabſihope n dcstibie ſorroͤpot iltosgla Nlenorqb nohegocader Nbeireſen ſtbtegoret nas:naußn Unierinors nenesnan bun Og Cſamiſun mhinevlc ittsdine uldinen lenotesne ling. Dhlenotui Nlinnciſ⸗ leosintia agucicg zan dreg A Uunotenec Mengin Mizope (häntn Ber. CC.XxL. Dñica XXI.pꝰ Trinitatis: Ber. I. ee QAuõ timoꝛẽ vrjm teſte gemitu declamaſtis? Aala moꝛs:auerſãda moꝛs:finẽ reſpice:chꝛi W Audiui: audiui: gemuiſtis: moꝛtẽ timetis. Si ſtianꝰ es:ſidei oculũ intẽde. Cõtigit moꝛi in- Dedoetiz⸗ timeris:q̃re nõ cauetis: Moꝛtẽ timetl. Quid opẽ illũ: et deferri ab angelis in ſinũ abꝛahæ. Nrntl timetis:? Vẽtura ẽ.Timeã an nõ timeã:veni Quid ꝓderat diuiti ſepulchꝛũ marmoꝛeũ:ſi/ MR re habet. Sero an cito vẽtura eſt. Si timeas: tiẽti apud inferos? Quid oberãt pauꝑi pãni manmt N nõ efficies: vt ñ ſit qð times: Illõ potiꝰ time: cũ ſanie vlcerũ eius:reqͥeſcẽti in ſinu abꝛahę: = n að ſi nolis nõ erit. Quid: Peccare. Peccare Lõge vidit eũ reqeſcentẽ:quẽ ↄtẽpſerat iacẽ/ Ke Tun time: qꝛ ſi amauenis peccata: i aliã moꝛtẽ irru/ tẽ. Mõ elige moꝛtẽ. Dic mihi quis bñ moꝛ/ u lhll. es: q̊ poſſes nõ venire ſi nõ amares peccata. tuus eſt:qͥs male? Puto qꝛ meliꝰ ille pauꝑ q; nstft⸗ TMõ aũt ꝑnerſꝰ:plꝰ amas moꝛtẽ qᷓ; vitã. Ab/ ille diues. An vis aromatibꝰ ſepeliri:⁊ ad in/ mteclih Ca.19. ſit inqͥs. Quis eſt hoĩm qᷣ plus amet moꝛtẽ q; feros ſitire? Reſpondes: Abſit a me. Puto ꝙ udmi . vitã? Soꝛte cõuinco te qꝛ plus amas moꝛtẽ q hoc eliges. Diſces &̊ bñ moꝛi:ſi didicerꝭ bñ vi,/ Engonemr, vitã.Ecce vñ te ↄuinco: Amas tunicã tuã:bo uere.Merces em̃ boneę viteę ętna eſt. Qui dil/ . 42 dr nnsg her nã eã viſ. Amas villã tuã: bonã eã viſ. Amaſ cũüũt chꝛiſtiani ſũt. Qui audiũt 2 nõ diſcũt: qͥd Ca. 22. enldnn flliũ tuu: bonũ eũ vis. Amas amicũ tuũ: bo/ ad ſeminãtẽ: Seminãtis manũ nõ terretvia: Mattb. i. Wwobtnle nũ eũ vis. Amas domũ tuã: bonã eam vis. nõ terrẽt lapides: nõ terrẽt ſpinę. Jactat ille mnä:unine Quid ẽ ꝙ etiã bonã vis hr̃e moꝛtẽ:Quotidie go ſuũ eſt. Qui timuerit ne cadat in trã malã ſiemmmtge em̃ rogas vt qm̃ moꝛs vẽtura eſt:bonã moꝛtẽ nõ ꝑuenit ad trã bonã.Et nos dicimus:ſpar/ Aanispuin, tibi det deus:⁊ dicis: Deus auertat a me ma / gimꝰ ſemia:iactamꝰ ſemia.Sũt qͥ cõtemnũt: n inöͤaange⸗ lã moꝛtẽ. Plus &̊ amas moꝛtẽ tuã qᷓ; vitã tuã. ſunt qͥ repᷣhendũt: ſunt qͥ irridẽt. Iſtos ſi nos n petat Aboꝛi male times:et male viuere non times. timuerimꝰ:nihil habemꝰ ſeminare:⁊ in meſſe nelleyate Coꝛrige male viuere:time male moꝛi.Sʒ no/ habemꝰ eſurire. Ergo veniat ſemẽ ad trã bo/ iigtbdice . li timè:nõ pᷣt male moꝛi:qͥ bñ vixerit. Pꝛoſus nã.Scio qꝛ qͥ audit⁊ bñ audit:deſicit 1 ꝓficit. Ni ammuti cõfirmo. Audeo dicere: Credidi ꝓpter qð lo / SDefſicit iniqᷣtati: ꝓficit veritati. Deficit ſecło: Giranf V cutꝰ ſũ:Nõ põt male moꝛi:qͥ b vixerit. Aam eꝓfſicit deo.Quis ẽ em̃ mgr qͥ docete Mõ qliſ/ uNud Ca. 20. tu dicis tibi: Mõ mliti iuſti naufragio ꝑierũt? cũq; hõ:ᷣ aplus. Plane aplus: ⁊ tñ nõ apks. „ nuu uifed Certe nõ põt male moꝛi:qͥ bñ vixerit.Hõ mul An vultis inqᷣt exꝑimẽtũ eius acciꝑe qͥ in me 2. Corſ. 13. inens. Qlue tos iuſtos gladiꝰ ꝑemit hoſtilis: Certe nõ pᷣt loquit᷑ chꝛiſtꝰ: Chꝛiſtꝰẽ qui docet:cathedrã in tininn male moꝛi:qͥ bñ vixerit. Nõ multos iuſtos la celo habet vt pauloante dixi: Schola ipiꝰ in 2 n Vegze trones occiderũt? Nõ młtos iuſtos beſtię la/ terra eſt:⁊ ſchola ipᷣiꝰ coꝛpꝰ ipſiꝰẽ. Caput do/ i en niauerũt? Certe nõ põt male moꝛi:qͥ bñ vixe/ cet mẽbꝛa ſua:lingua loquit᷑ pedibꝰſuiſ:Chꝛi Ns mtut rit.Et ego reſpõdeo: hhęc em̃ tibi videt᷑ mala ſtus eſt qͥᷣ docet. Audiamꝰ:timeamꝰ:faciam. Z egiem moꝛs: naufragio ꝑire: gladio ꝑcuti: a beſt Et ne ↄtẽnas ipᷣm chꝛiſtũ: qꝛ. pbter te ĩ carne Ca. 23. R laniari: moꝛs mala tibi eſſe videt᷑. Hõne has natꝰẽ:pãnis moꝛtalitat circũdatꝰ. . Pꝛopt te Watth. 4. R moꝛtes martyꝛes ſi ubierũt: arũ natalicia cele⸗ eſuriuit ⁊ ſitiuit. Hꝛopter te laſſatꝰ ad puteũ Johᷣ.4. mcne . bꝛamꝰ: Qð genꝰ moꝛtis nõ ſubierũt:Et tñ ſi ſedit. Pꝛopt᷑ te fatigatꝰ iĩ naui doꝛmiuit.Pꝛo Matth. 8. mg 4 chꝛiſtiani ſumꝰ:ſi ĩ domo diſciplie nos eẽ me / pter te cõtumelias indignas audiuit. Pꝛopt᷑ J05.7. et. 10. – minimꝰ:vel cũ hic ſumꝰ: vel cũ hic audimꝰ:ſi te a facie ſua ſputa hoĩm nõ abegit.Pꝛopt te Parth.a6. lumnluni exeũtes hinc nõ obliuiſcimur:ſi meninimꝰqd alapas in faciẽ ſuã accepit. Pꝛopt te in ligno er lnlihl h audimꝰ:nõne martyꝛes beatiſicamꝰ: Quę/ pepẽdit. Pꝛopt te aĩiaʒ effudit. Pꝛopter te in Unhülbidle re moꝛtes martyꝛũ: Oculos carnis iterroga: ſepulchꝛo poſitꝰẽ. hec oia foꝛte ↄtẽnis ixpᷣo. hansſiimn Ag, 115. male moꝛtui ſũr. Oculos ſidei introga: Pꝛeci Vis noſſe qs ſit? Recole euangeliũ qð audi⸗ finſun⸗ oſa ẽ in cõſpectu dñi moꝛs ſctõꝝ eiꝰ. Quicqͥd ſti: Ego⁊ pr̃ vnũ ſumꝰ. Nos ↄuũᷣſi ad deũ ſce/ JZob. 10. lateli fuln Seſt qð exhoꝛres ĩ moꝛte:oĩno nõ exhoꝛreas pta eiꝰ cuſtodiamꝰ:vt ęterna pᷣmia ab i ißa bci inentſih ſi eos imitaris. Id age vt bonã vitã habeas: piamꝰ: pſtãte eodẽ dño nr̃o ieſu xpᷣo qͥ cũ pfe hituini et quęcũq; occaſio fuerit vt exeas de h̊ coꝛpe: ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnat iĩ i ſecka ſi enzAmæ jbabehi exis ad requiẽ: exis ad btitudinẽ ꝗ̊ nõ haber ¶ Hnica viceſimapn ma:Detribꝰpue Sermo bunii XS᷑Ä timoꝛẽ nec finẽ. Nã q̃ſi bona moꝛs diuitis in 3 i foꝛnacẽ ignis: Sermo I CC.XL. uutih 21. f. purpura ⁊ byſſo:ſ mala moꝛs ſitiẽtis⁊ int toꝛ bet tyꝛann foꝛnacẽ incẽdi:et qua, „ nnun 17 mẽta guttã aꝗᷓ deſiderãtiſ.Quaſi mala moꝛs tũ ipſe igne furoꝛis ardebat:tãto ſan Santcr.ze Gen, Mil i iacẽtis pauꝑis ante ianuã diuitis: int liguas Kctioꝛes pueros cõſũmabat.Nũc vn⸗ ng canũ in fame ⁊ ſiti: micas de emeſa deſideraͤtk. dãtis i dẽſitate cgla dregit: uuͤchorifco Gulkhen 5 W , uinę ſeueritatis ꝑ ſuplicia mõſtraret᷑. Seuie/⸗ pat violẽtꝰ inimicꝰ ſuppliciũ ſuis famulis ꝗſi/ turꝰ. Seęuiebat ñ vt iuſtos trucidaret: ſᷣ vt ſu is interitũ ꝓcuraret. Sęuiebat ñ vt creſcerẽt B Daniel. 3 pęnaꝝ augmẽta: ſᷣ vt cũctis mõſtraret᷑ diuia poteſtas:vt dũ impij ſuplicijs glłiarẽt᷑:flãma rũ impetu voꝛarent᷑. Sęuiebãt ſcelerati chal/ dęi ſuplicijs pᷣſentibꝰ ꝑituri:⁊ futuroꝝ ignari miſtri iuſſa accelerãt: parant incẽdia:flãmas exaggerãt. Crudelitas eiꝰ poſſidet mentẽ: ſeę/ uitia imutat volũtatẽ. In foꝛnacẽ miſſi ſunt ſancti: fugiũt flãmę:cędũt ignes: incẽdia ex/ paueſcũt. Timẽt ignes lędere: qͥs fuerãt iuſſi incolumes reſeruare. Oſtẽdũt iuſtoꝝ meritũ igne iocari:qͥbꝰcũ homibꝰnõ licuit cõmoꝛari. nõ licuit honoꝛari. Licet flämaꝝ mercri obſe dũ tyꝛãni cõremnũt imperiũ. Licet ſanct cũ Licuit iĩ foꝛnace deũ venerari:quẽ apð hoies quia: qͥ nõ meruerãt chaldęoꝝ ſuplicia.Licet ignibꝰ ↄſeruari illeęſos:q̊ͥs tyranꝰ dederat exu rẽdos.Licet i pgna eẽ ſecuros:qͥs extra pęnã nõ licuit eſſe intactos:vt vbi interitꝰ ibi ſalꝰ: vbi ſupplicia ibi inuenirent᷑ refrigeria.Accipe hoſtis a ſuplicijs exemplũ:qͥ hũanitatis ꝑdi/ diſti ↄſiliũ. Fugiũt ignes iuſtos qͥs iniuſte dã naſti:expaueſcũt flãmę ⁊ innocẽtes ꝓnũciãt q̊s dignos ſupllicio deputas:⁊ ꝗᷓ ſeuire cõſue uerant:dignos ſanctos in foꝛnace cernebãt. DHamnãt hoſtes: et abſoluũt ignes.Chaldeęei adijciũt:⁊ pęnę defendũt. Homies ſęuiunt:⁊ Cſuplicia venerant᷑. Lyꝛannus putabat tantũ toꝛmẽta poſſe ſęuire: quãtum ipſe ſacrilegus exiſtimabat ſe poteſtatẽ hfe. Ignes iuſtis ce/ dũt:ardoꝛes flãmaꝝ iĩ refrigeriũ vertunt᷑:⁊ in ſtituta naturę voꝛaces impetꝰobliuiſcunt᷑:vt crudelitas tyꝛãnica ſuꝑata ꝓſternit᷑:dũ ſui ſa iuſtos venerãtes timerent: ⁊ eoꝝ hoſtes ꝑſe/ quẽtes punirẽt. Ignes iuſtos hoſpitio cũ oĩ honoꝛe ſuſcipiũt: et libẽter obſequiũ pꝛębẽt. Hhoſtis mutato genere ſęuit:nec aliqua pieta te mouet᷑:nec hũanitate blandit᷑. Poſſet vin cere ſi ignibꝰ imparet. Offerunt Fignib iuſti veſtitu tecti: vincuł colligati:defẽdunt᷑ ardo/ ribus iuſti: ⁊ qs vis hũana dãnauit:ignis ab ſoluit. Mihil cogitat: nihil metuit. Sic nãq; tellites deuoꝛant᷑. Cernit pęnã:et ſeruoꝝ dei aſpicit gloꝛiã Juſtis ignes obſequiũ pſſtant: liiuſtis interitũ ſoᷣmiſtrãt.Dũ vinclicat flãma D impij necant᷑ ⁊ iuſti ſaluant᷑. Cum ad foꝛnacẽ tyꝛann“ feſtinãter accederet:ſtupet laudẽ:mi/ rat᷑ factũ:venerat᷑ deũ cũ tribꝰ pueris ĩ foꝛna/ ce.Aſpicit iuſto diuinoq; ambitu pꝛotegi: qͥs Bancti luguſtini de tempoꝛe ſonitu chaldeęi cũcti terrent᷑: vt magnitudo di nup iuſſerat violẽtus extingui. In illis in foꝛ nace videt: quẽ in illis ante nõ eſſe putaret. Quo viſo territPꝰfuroꝛi addit lenitatẽ:ſit repẽ te cõfeſſoꝛ:qui nuꝑ fuerat ꝑſecutoꝛ. Pꝛędicat venerãtes dãnauit. Rogat de foꝛnace iuſtos ꝓcedẽ:pᷣcat᷑ ð igne dei famulos ꝓſilire.Exite Panieł.ʒ. inqᷣt ſui dei excelſi. Nũc me defenſoꝛẽ dei ꝓ/ fiteoꝛ:cuiꝰ inimicũ fuiſſe cõſtat:vt cuiꝰſeruos quẽ paulo ante negabat:venerari ſᷣcipit:qui ignarꝰ pſequebar:eiꝰinimicos vt defenſoꝛ vl / ciſcar. Lũc de foꝛnace egrediunt᷑ illeſi hebꝛxi: letant᷑ imolumes: triũphant victoꝛes ꝙ deo fidelit puierũt:⁊ furoꝛẽ tyꝛãni ↄtẽpſerũt. ¶ In eadem dominica:De augurijs Sermo BSermo II Ene noſtis frẽs chariſſimi:me vobis frequẽtiꝰ ſuplicaſſe: ⁊ pr̃na ſollicitu⸗ dine cõmonuiſſe ꝑit᷑ ⁊ ↄteſtatoſ eẽ:vt CC.XII A has ſacrilegas paganoꝝ ↄſuetudines obſer uare mime deberen. Sʒ quãtũ ad me mltoꝝn relatiõe ꝑuenit:apud aliqͥs paꝝ ꝓfecit admo nitio mea:qꝛ ſi vobis ego nõ dixero:⁊ ꝓ me⁊ pꝓ vobis malã ſũ redditurꝰ rõnẽ ĩ die iudicij: ⁊ vobiſcũ mihi erit neceſſe et᷑na ſuplicia ſuſti nere. Ego me apud deũ abſoluo:dũ iteꝝatq; iteꝝ admoneo ꝑiter ⁊ cõteſtoꝛ:vt nullꝰexvob caragos vel diuinos vlł ſoꝛtilegos reqrat:nec de qlibet eos aut cauſa aut infirmitate inter⸗ roget. Nullꝰ ſibi cantatoꝛes adhibeat:qꝛ d/- cũq; fecerit H̊ malũ:ſtati ꝑibit baptiſmi ſacra- mẽtũ:⁊ ↄtinuo ſacrilegꝰ paganꝰefficit᷑:⁊ niſi grãdi elemoſyna ⁊ dura ⁊ ꝓlixa pnia ſpᷣuene⸗/ rit ſtati in enũ ꝑibit.Silr ⁊ auguria obſuare nolite: nec in itinere poſiti aliqᷓs auiculas cã/ tãtes attẽdite:nec ex illaꝝ cãtu diabolicas di uinatiões annũciare pᷣſumite. ANullꝰ ex vob obſeruet qua die de domo exeat: qᷓ die iterũ reuertat᷑:qꝛ oẽs dies deꝰ fecit:ſic ſcðtura diẽ: Et factꝰẽ pᷣmꝰ dies ⁊ ſecũdꝰ dies ⁊ tertius:ſilłr 7 quartꝰ ⁊ qͥntꝰ ⁊ ſextꝰ et ſabbatũ.Et illõ: Fe/ cit deꝰ oĩa bona valde. Illas vo nõ ſolũ ſacri legas:ſᷣ etiã ridiculoſas ſternutatiões ↄſide/ rare et obſeruare nolite:pᷣ qͥtiẽs vob in qᷣcũq; ꝑte fuerit neceſſitas ꝓperãdi: ſignate vos in nole ieſu xp̃i:⁊ ſymbolũ vel oronẽ dñicã fide⸗/ liter dicẽtes:ſecuri ð dei adiutoꝛio iter agite. Et qꝛ qñ ſupᷣdicta oĩa ſacrilegia deo vobis i/ ſpirãte ⁊ ↄtẽnere vł deſpicere ceꝑitis:moleſte h accepturꝰ ẽ diabolꝰ: qꝛ vos videt de amici⸗ tia vl ſocierate ſua diſcedere:et ſacrilegia ꝑ vos decipiebat cõtemnere:aliquas neqcias vobis facturꝰ: aut inſirmitatẽ aliquã imiſſu⸗ Señ. 1. B NC. knltelih nineckeb giuibfend⸗ aerrenins: eſit mnorſcchcun lſtoneich ſtenthh frlntetarid⸗ upoſit chregletes leellehite iitioptb'd Gorbſtinuen ſünkatiſep lunindi crl gohfuans giiſtu. Boe neijſcende⸗ bol deſpi llenachchd ſuritlolernit on Piodentdin (iet. Slrre t autt Quisne Mlatoeange. Onnudttasar chiſtanineet Atneglgares Etlyclleued zalk:tz deün Landetetich Aligsrdfacn Dininifregn ſeſctipturan ignyen uß Teyntei MI. Gzlt fuernke Aaininn Clnt Ber Niban mmümtäin Ulloinäf aitague gtoti ofteopa EAinttin estſeſes ſlkane ginai Nielfi 5 — rus ẽ: aut aliqð aĩal:aut ꝑ moꝛbũ: aut ꝑ eua/⸗ entniizte gationẽ eſt ablaturus: qꝛ ad vos ꝓbãdos ꝑ/ un ei mittit hᷣ fieri deꝰ: vt agnoſcat vtꝝ ad ipᷣm ſide enricgtnn liter venitis:⁊ ſi toto coꝛde diaboli machina/ – mẽta deſpicit: ⁊ vtrũ plus valeat apud vos bͤhlin amoꝛ ſu qᷓ; cuiuſq aĩalis amiſſ io. Sʒ ſi ſemel —RS aut ſcðᷣo neqcias qᷓs diabolꝰ imiſerit cũ aĩo ⁊ unind tota fide ↄtẽpſerisl:ita ipᷣm diabolũ poſtea a m tann⸗ vrf̃a infeſtatiõe deꝰ dignabit᷑ repellere:vt nũ/ * unn qᷓᷓ vos poſſit ſua calliditate decipe. homies libchn em̃ negligẽtes ⁊ faciles lãguida deſideria ⁊ ſi tnuntsgd dẽ deſidẽ hñteſ:⁊ iõ etiã ſi incipiãt iõ diu pſe Ahſei uerãt ĩ oꝑibꝰ dei: ſᷣ vbi ſe ĩ antedictis ſacrile/ Denngmtes⸗ giujs abſtinuerũ t: ⁊ vył vnã neqciã diaboli ꝑtu lerũt:ſtati ſe penitẽt ad dñm ↄuerſoſ eẽ:⁊ ma . 1 tc᷑X&mnrhina mẽta diaboli reliqᷣſſe:et iterũ reuertunt᷑ imimepbi 2. Petri. 2. ad obuatiões augurioꝛũ velut canes ad vo/ 1pfn ſclin⸗ mitũ ſuũ. Vos vo qbꝰ deꝰ ⁊ ſapiaʒ cõtulit et 1Neſtuſtün verã fidem dedit:ita cito coꝛde circũuentiões gauudinescin diaboli deſpicite:et fidelit᷑ vos ad deũ cõuer/ iadnento tite:⁊ ꝗcũq; diabolꝰvoluit imittere patiẽter ⁊ glatzn fottit toleretiſ: vt cũ beato Job dicèé poſſitis: dreetnet Job.I. Dñs dedit dñs abſtulit: ſic dño placuit ita fa idieincc. . ctũ eſt. Silr ⁊ cũ aplo firmo ⁊ integro coꝛde di mulunlc SBo. sS. catiſ: Quis nos ſeꝑabit a charitate xpᷣi: Tri/ odüian bulatio: an ꝑſecutio: an anguſtia:an fames: drtdulerO an nuditas:an gladiꝰ:an ꝑiculũ? Goni enim Epornienn chꝛiſtiani nec toꝛmẽt ſeꝑant᷑ a xpᷣo:tepidi v. nimiür⸗ et negligẽtes interdũ ocioſis fabulis ſeꝑant᷑. Sachberg e Et ſi vel leue damnũ ꝑtulerit:ↄtinuo ſcãdali⸗ bmtinitun zant᷑: ⁊25 deũ murmurare hſumũt ⁊ ad nefan ifeitſi Cda ⁊ deteſtãda auguria redeũt.Sed foꝛte diẽ lueiblen⸗ aliqᷣs: qd faciemeo ꝙ auguria ipᷣa ⁊ caragivł Nannobfu diuini frequẽter nob vera annũciãt? De hac snialud re ſcriptura nos cõteſtat᷑ ⁊ mon et dicẽs: Etiã Nneboice ſi qua vera vobis dixerit:nolite credere illis. e Zeut,15. Teptat em̃ vos dſis de vf: vtrũ timeatl eũ ahn * aAn nõ. Sʒ iterũ dicis: Aliqͥtiẽs ſi cãtatoꝛes Eedarn nõ fuerint: aut de moꝛſu ſerpẽtis: aut de alia ſiſch 4 IZlibet infirmitate ꝓpe vſq; ad moꝛtẽ młti ꝑi/ g neg 1 clitant᷑. Uerũ eſt frẽs chariſſimi: qꝛ ꝑmittit HGᷣ ttiic de diabolo: ſic iã ſup̃ᷣ dixi:ad/ ꝓbandũ chꝛiſti/ W anũ: vt cũ intdũ ꝑ illa ſacrilegia aliqᷓ remedia unnbes /, in illa infirmitate pcipere et aliqͥd verũ potu/ 3 nbniin erint agnoſcẽè: faciliꝰ ꝓpterea diabolo credãt. ſnet Sed qͥ totã chꝛiſtianã religionẽ deſiderat cu/ oliriliſt ſtodire:opoꝛtet vt hec oĩa tota animi virtute eitn Sat. 4. ↄtẽnat: timẽs illõ qð ait aplus increpãs: Di/ ndon 4 es ⁊ mẽſes ⁊ tꝑa obſeruat:timeo ne ſine cau⸗/ gtunii ſa laboꝛauerim i vobis. Ecce aplus dicit: ꝙ qꝗᷣ letdemnt auguria obſeruauerit ſine cã doctrinã eiꝰſuſci ſarlegt priet. Et iõ quãtũ poteſtis circũuentiões dia⸗ ſunn, D boli fugite. Et illð ante oia ſcitote frẽs: nee aii Ber.CC.XxLI. Dñica XxXI.py trinitatis:S iob anteq; dñs ꝑmitteret diabolꝰ lędere po⸗ voſipſos:nec eos qͥ advos ꝑtinent:nec aĩalia vfr̃a:nec reliquã ſubaʒ vel in paruis rebꝰ dia/ bolus põt lędere:niſi quãtuʒ a deo poteſtatẽ acceꝑit: quõ nec ſancti iob facultatẽ auſꝰ fuit Job.r. ſbuertere niſi dño ꝑmittẽte.Et ſic in euãgelio Matthᷣ.S. legimꝰ:qñ ab homibꝰ expulſi ſũt demones ro gauerũt vt vel in poꝛcos ire ꝑmitterent᷑. Si ĩ poꝛcos nõ ſũt auſi intrare dęemões: niſi a deo ꝑmiſſionẽ acciperẽt: quis ita erit infidelis vt eos bonos chꝛiſtianos credat poſſe lędere: niſi deus ꝓpꝛia diſpenſatiõe ꝑmitteret?: Per ⸗ mittit autẽ hoc deus ex cauſis duabꝰ: vt aut nos ꝓbet ſi boni ſimus: aut coꝛrigat ſi pecca/ toꝛes. Sed qͥ patiẽter diſpẽſationẽ dñi tolera uerit:⁊ ſic iam dixi:qñ aliqͥd ꝑdiderit:dixerit: Dñs dedit dñs abſtulit:ſic dño placuit ita fa Job.i. ctum eſt:ſit nomẽ dñi bñdictũ: Pꝛo iſta deo placita patiẽtia: aut coꝛonã accipit ſi iuſteſt: aut indulgẽtiã ſi pctõꝛ. Et hęc attẽdite frẽs: dqꝛ cũ oẽm ſubaʒ diabolꝰ“ euertiſſet beati iob: nõ dixit iob: dñis dedit: diabolꝰ abſtulit: ſed dyis dedit dñs abſtulit. Vir em̃ ſanctꝰ noluit iſtã głiã diabolo dare: vt aliqͥd potuiſſet tol/ lere qð dñs nõ ꝑmiſiſiet auferre.Cum em̃ nec filios nec pueros nec camelos nec aſinos bti tuiſſet:quare credimus ꝙ xpᷣianis ampliꝰ ali/ qd faciat q; qð deiſico ac ſecreto iudicio ſuo diuia potẽtia ꝑmiſerit:Et iõ certiſſime credẽ/ . tes ꝙ nihil poſſumꝰ ꝑdere: niſi quãtũ nobis deꝰ ꝓgmittit auferri:toto coꝛde nr̃o ad illiꝰ mi/ ſericoꝛdiã eamꝰ: ⁊ ſacrilegas obſᷣuatiões fide lit᷑ relinntes:de illiꝰ adiutoꝛio ſꝑʒ ſᷣſumamꝰ. Nã qͥ pdictis malis:id eſt caragis⁊ diuis:au/⸗ E ruſpicibꝰ vel philaterijs et alijs qbuſlibet au/ gurijs crediderit:⁊ ſi ieiunet:et ſi oꝛet:et ſi iu⸗/ giter ad eccłiã currat: et ſi largas elemoſynas faciat:⁊ ſi coꝛpuſculũ in omi afflictiõe ſuũ cru ciauerit: nihil ei pꝛoderit q́;diu illa ſacrilegia nõ reliqrit: qꝛ impia illa ſacrilegij obſuatio: iſta oĩa bona obꝛuit ⁊ euertit.Et qͥ cũ his ma lis etiã aliq̃ oꝑa bona exercere voluerint:eis yꝓgeſſe nihil pñ̃t: qͥa verũ eſt qð dixit aplus: Abodicũ fermentũ totã maſſam coꝛrũpit.Et 1. Cor. F. illud: Mõ poreſtis calicem domini bibere: et 1. Cori. 10. calicem dęmonioꝛũ. Mon poteſtis menſę do/ mini ꝑticipes eſſe ⁊ mẽſę dęmonioꝛũ. Et dñs in euãgelio: Hemo põt duobus dñis ſeruire. Matth. s. Pꝛo quare nec ad arboꝛes debent chꝛiſtiani vota reddere: nec ad fontẽ oꝛare:ſi ſe volũt ꝑ gratiã dei de ęterno ſuxplicio liberari.Et ideo gquicũq; in agro ſuo aut i villa aut iuxta villã 4 7 B — Ger.CC.XxIII. DOñica xxII. p trinitatis: Ger.I. 5 aliq̃s arboꝛes:aut aras vel ꝗlibet vana habu erit:vbi miſeri hoĩes ſolẽt aliq vota reddere: ſi eas ñ deſtruxerit atq; ſucciderit: ĩ illis ſacri/ legijs ꝗᷓ ibi facta fuerint:ſine dubio particepſ erit.Hã ⁊ illud q̃le ẽ:ꝙ qñ arboꝛes illę vbi vo ta reddunt᷑ ceciderint: nemo ex illis arboꝛibꝰ lignũ ad focũ affert? Et videte miſeriã vlł ſtul ticiã generis hũani. Arboꝛi enim moꝛtuę ho/ noꝛẽ impẽdũt:⁊ dei viuẽtis ſᷣcepta ↄtemnũt. Ramos arboꝛis nõ ſũt auſi mittere in focũ:⁊ ſeipos ꝑ ſacrilegiũ ſᷣcipitant in infernũ.Et iõ q̃ ̊ malũ hucuſq; nõ obſeruat: gaudeat ⁊ deo gr̃as agat:⁊ ſidelit᷑ ĩ bonis oꝑibꝰ ꝑſeuerare cõ tẽdat.QAuivo ĩ iſtis diabolicl rebꝰ hucuſq; ca ptiuãdũ diabolo tradidit ſe:toto coꝛde ꝑęni- tẽtiã agat: ⁊ illa ſacrilegia ſupᷣdicta cũ oĩ hoꝛ/ roꝛe fugiat ⁊ cõtemnat:vt illi deꝰ⁊ indulgẽtiã dignet᷑ dare:et ad ęternã beatitudinẽ ob gliã nomis ſui faciat ꝑuenire.Et qꝛ etiã⁊ h̊ ꝑuenit ad me:ꝙ aliqͥ aut ꝑ ſimplicitatẽ:aut ignoꝛan/ tiã:aut certe qð plꝰcredendũ ẽ:ꝑ gulã de illis ſacrilegijs vel ſacrificijs vel ſacrilego cibo: ꝗᷓ adhuc ſᷣm paganoꝝ ↄſuetudinẽ fiũt: mãduca re nec timeãt nec erubeſcãt: cõteſtoꝛ vos coꝛã deo ⁊ angelis eiꝰac denũcio:vt nec ad illa dia bolica ↄuiuia:ꝗ̃ᷓ aut ad phanũ ad fonteſq;:ad aliqs arboꝛes fiũt veniatis:Et ſi vob inde ali 1. Cor].Io. qͥq trãſmiſſũ fuerit: tãq; ſi ipʒ diabolũ videat ꝑhoꝛreſcite ⁊ reſpuite:⁊ ita repudiate vt nec ĩ domũ vfraʒ ꝑmittati de illo ſacrilego cõuiuio aliqͥd exhiberi: ꝓpt illð apli qð iã dictũ ẽ:MNõ poteſtl calicẽ dñi bibere:⁊ calicẽ demonioꝛũ: neq; mẽſę dñi ꝑticipare ⁊ mẽſę demonioꝝ.Et qꝛ ſolẽt aliqͥ dicere: Ego me ſigno ⁊ ſic mãdu/ co. Nullꝰ h̊ facẽ ſᷣſumat. Qui ſic ẽ qͥ ſe ſignat ⁊ aliqͥd de ſacrilego cibo mãducat:quõ ſe ſiãt ĩ oꝛe:⁊ gladiũ ſibi mittit ĩ pectoꝛe? Quia quõ gladio coꝛpꝰ occidit᷑:ita de illo cibo ſacrilego aĩa occidit᷑. Sʒ credimꝰ de dñi miſcðia:qꝛ vo bis agè ꝗ̃ᷓ ſancta ſũt inſpirare dignabit᷑:⁊ nũ/ qᷓ; vobis nec in augurijs:nec in alijs ꝗ̊ ſupᷣdi⸗ cta ſũt ſacrilegis obſeruatiõibꝰ vł diuinatiõi/ bus diaboli neqͥcia poſſit ſurriꝑe:ſᷣ totaʒ ſpẽ veſtrã in dño poſituri: q̃tenꝰ vt nunq; ad illa nefanda mala ꝗᷓ ſuꝑiꝰ cõpꝛehẽſa ſũt redeat:: hſtante dño nr̃o ieſu chꝛiſto:cui honoꝛ ⁊ impe riũ in ſecula ſęculoꝝ:Amẽ. E eadẽ dñica: Homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m Joha/ Job.4. ẽ: Erat quidã regup cuiꝰ filiꝰ infir/ mabat Eec gue habet in expoſitione Ddoctoꝛis Jbidem. i moꝛtis exitiũ.Egregiũ poꝛtabat caput:cuiꝰ vultũ integra ↄſcia ſublimabat ad cęlũ. Pꝛo Dñica viceſimaſecũda:De Suſan/ Sermo Berm, H1! Cl. XII. Votiẽſcũq; in ̊ ꝑuerſo ſeculo lau A dabiles viros mitifoꝛmes tẽdunt᷑ in/ ſidię: vel diuerſę calũniaꝝ emerſerint d hõ peſtilẽs cogitet: qͥd diabolꝰ ma⸗/ chinet᷑ non metuet iuſtus: qꝛ cũ ipſo ẽ chꝛiſtꝰ. Eligat᷑ hõ miles ĩ ſlio cõſtitutꝰ:officia ſꝑ exer cere virtutũ. Vnũ ̊ de duobꝰ amplectit᷑:aut patefactꝭ inſidijs ei innocẽtia ĩ lo clareſcit: aut ꝑſequẽtibꝰ inimicis pſᷣuẽtus cũ cõditione moꝛtis exxeſſerit:moleſtis ſęcularibꝰliberatꝰ lacu ꝓiectꝰleonũ timoꝛe ꝑculſus expauit:ſeid int᷑ iſta beſtiaꝝ oꝛa ↄſiſtẽs dñm tota mẽte pla cauit: ⁊ tyꝛãnicas diſpoſitiões illęſus euaſſit. Zacharias põtifex magnꝰ ꝓ cultu dei: ꝓ le/ 2. palipo.24. gibꝰ ſacris:ꝓ cenſura in tẽplo ſacerdotali re/ bellẽ increpãs głm:moꝛtẽ cõſtãter accepit:et deteſtabilis acies iudęoꝝ eiꝰ cruoꝛe pauimẽ/ tũ infecit. Zacharias martyꝛ triũphat: ⁊ da/ niel confeſſoꝛ exultat. Vnꝰ moꝛit᷑ ⁊ triiphat: alter euadit ⁊ regꝗt.Sʒ nec fęmineꝰ ſexus ſuiſ D fraudat᷑ exẽpliſ:ꝗᷓ pudicitię oꝛnatũ ſalubꝛiter poꝛtũ ſecuritat intrabit. Daniel ꝓpha nec in Haniel.õ.et 14 reſeruauit. Suſanna illuſtris: decꝰ pudicitię Danlet. . vicit ipudentiã iudicũ:petulantiã ſenioꝝ cõ/ pᷣſſit audacẽ: ne caſtitas ĩ ea pateret᷑ iniuriã. Stabat ſuſanna ĩ iudicio falſoꝝ mẽdacibꝰop pᷣſſa teſtimonijs dãnatoꝛũ:ſtabat nõ tãq; rea Fᷣ ꝓ caſtitate firmit᷑ moꝛitura. Ibat & pudica ad ſuppliciũ:nõ adulteroꝝ coꝛpꝰ in qͥ extrema libido exarſerat: ⁊ diabolꝰinflaãmauerat. ö ꝓtexerat virtus ⁊ oꝛnabat pudoꝛ: illęſũ ibat pter dãna pudoꝛis ſalut vota cõpꝛeſſit:⁊ cui fuerũt chara hmia caſtitatl: vitę gaudiũ non amiſit.Cõtempſit vnũ:⁊ ↄſecuta ẽ totũ.Et ꝗᷓ E moꝛi voluit: cũ glłia caſtitatis euaſit. Et qua ſnia pᷣua deiecerat: illuſtris cõſcię integritas erigebat: metuſq; dei et iminẽtis ſacri iudicij idubitata crudelitaſ. Oamoꝛ honeſtat ⁊ leg Suſanna adulterij ↄſciaʒ grauioꝛẽ iudicauit q́; pgnã. Cũ duceret᷑ nõ dolebat de ſupplicio: qm̃ gaudebat de teſtimonio falſidico. Inno/ cẽs accuſat᷑ ꝑ ſniaʒ: ſᷣ nutu dei ſuſpẽdit᷑ pena vt iudicantũ falſitaſ denudaret᷑:⁊ inocẽs pur garet᷑. Infirmꝰſexus ↄ viros ſurgit foꝛtioꝛ:ꝛer pugt libidinẽ caſtitas ⁊ honeſtaſ:ipulſu luxu rię hoꝛiẽᷣda ꝓſternit᷑ ipꝛobitaſ. Suſãna ꝓpꝛiã vtutẽ aĩ ſuauit ⁊ iudiciũ ploꝝ ↄſtãt᷑ excepit. Cõſflant᷑ de inocẽte falſa crimia. Ille em̃ mu⸗/ nitꝰẽ: qͥ deũ hũerit defenſoꝛẽ. Deniq; daniel D — gGblinue ſcüno hen GSemo 1 (MW. iog camtt gecpiüte karenolu necmen R.üätaptt 6956 5 Poliein (äiig ſalomoie ſaplates Gcaſtita Vroresh Uutin ſludd lsfs Etjen tisfuar Acepite ſesd Neſa siai woꝛdb⸗ ſegc 4pte umiler ſſime (llcitay ö adulter deigfe Pluni Naken Bej. Ber. CC. ciũ:exclamauit.Stupet łs ꝓ iudicio repẽti abzn, n no: reuocat᷑ addicta: falſos teſtes pauoꝛ liua- ztiinnk in dit: Gemit diabolꝰ qð ipiꝰ cõmẽta nudant᷑: enaſe gaudẽt angeli de pudoꝛis integritate cõꝑta dundabein qð defendat᷑ ĩ tris vitas fatigata. Introga Möchi⸗ tũ eſt q in loco ſi uſanna facinꝰ qͥ arguebat᷑ ad fnhar Abi.s. miſit: Hic ſub lẽtiſco dicit:ille ſõ pꝛino.Cũ g̊ lenkal eoxn diſcrepãt ꝓlasa rñſa: ſic repugnãtia di/ crtit ctoꝝ facta nudant᷑:vt vigoꝛe mẽtis increpa/ icict to lo:teſtibꝰↄfuſis vitas oñderet᷑. Saudet ulbre vplus de pudoꝛis integritate:triũphat mari- — tus ꝙ fidã iuenerit cõiugẽ. Lętat᷑ familia ꝙ W N nihil inuenerit in ea qð puniat: qð adulterij/ 4 factũ nõ inuenerit:nec homicidiũ diabolus qð ꝓcurabat impleuerit. ſen Sermo (In e Ben dñica: De caſtitate cõ/ nie CC. XII. inugali: Sermno In Finaig AK adocũq; caſtitatẽ frẽs chariſſimi: alale q fm ꝙ decet ⁊ expedit cõmẽdamꝰ:foꝛ wwepanine — te adoleſcẽtes ⁊ adhuc i viridi ętate phantdn poſiti dicũt: Juuenes hoĩes ſumꝰ:cõtinẽ nõ Erniht valemꝰ. Quibꝰ nos rñũdere ⁊ poſſumꝰ⁊ debe reſensſilb mꝰ:ne foꝛte iõ caſtitatẽ cuſtodire nõ poſſint: l luubhiu qꝛ ampliꝰmãducãt qᷓ; expedit:⁊ vinũ ampliꝰ et guciane N accipiũt q; opoꝛtet:familiaritatẽ mulieꝝ vi/ i ſniopch tare nolunt:atq; earũ ſuſpectã ſocietatẽ hr̃e iget mn. nec metuũt nec erubeſeũt.Qui tales ſũt au⸗ nideby 1. or:.6. diãt apem dicẽtẽ: Fugite foꝛnicatõʒ. Et illö: notidaa ESpb. 5. Molite inebꝛiari vino in à ẽ luxuria.Et illud batg pudi Ecẽi.i9. ſalomõis: Vinũ ⁊ młieres apoſtatare faciũt inqerhem ſapiẽtes:et arguũt ſenſatos. Illi vo qͥ dicũt navent O ꝙ caſtitatẽ fuare ñ poſſint: rũdeãt nobᷣ vtrũ onileſüber väyvryoꝛes habeãt an nõ. Si hñt q̃re nõ attẽdũt audg?“ Wattb. 7. illud qðᷣ vitas i euãgelio ait: Oĩa ſcũq; vul a0 l. pe tis vt faciãt vob hoĩes:⁊ vos facite illis ſilr. öneſittai Et q̃re nõ fust ſidẽ vxoꝛibꝰ ſuis quã ſibi ab egndiͤnn, eeirs ſuari deſiderãt? Cũ em̃ vir a vᷣtute nomẽ imi i acceꝑit:⁊ mlier a mollicie: id ẽ fragilitate:q/ uſt. Etqii re crudeliſſimã beſtiã libidinẽ vult vnꝰqᷣiſq; inrgtu⸗ vxoꝛẽ ſuã victricẽ eſſe: cũ ipᷣe ad pᷣmũ libidi- ſagiiddil H nis ictũ victꝰ cadat: Hoc loco foꝛte qͥ adhuc gtefen tet vxoꝛibꝰnõ ſunt ↄiũcti:dicũt ſe excuſare poſ/ ,igaſer : qꝛ cõiugia nõ hñt qͥbꝰſidẽ ſeruare debeãt ni udtant ſe:qꝛ cõiugia nõ hñt db ruare debeãt kdeſiinn ⁊ ꝓpta cõtinere nõ poſſint. Iſtis qͥ iſtã falſã ſcſergn⸗ miſerabilẽ excuſatõeʒ conant᷑ ſtẽdere: iu- pitigen ſtiſſime rñderi ⁊ põt ⁊ debet: qꝛ nullꝰmagis izhe ulicita vitare debet:qᷓ; qͥ reſpuit ꝗ licebãt:cũ lne vrvpoꝛẽ acciꝑe licet:et õjᷓ oĩm ſcpᷣturaꝝ auẽtem . un agdulteriũ cõmittere nunq; liceat:quare cum ſihllu 4 dei gfra nõ accipis qð licet:⁊ cum dei offenſa llimn hᷣſumis qð nõ liceat? Velim tñ ſcire ſi illi qͥ ar vxoꝛes nõ hñt: ⁊ pᷣuſq; cõiugijs copulẽt᷑ ad/ Denigdn ILIII. Dñica XXII. p? trinitatis: Ber. II. Olſen Daniet. iʒ. ꝓpha inſtictu dei cõmonitꝰ: Redite in iudi/ ulteria cõmittere nec metuũt nec erubeſcũt: vtrũ velint ſpõſas ſuas anteq; ad nuptias veniant ab aliqᷣbꝰ adulteris violari? Cũ em̃ nullꝰ ſit qͥ q̊ patiẽter accipiat: q̃re vnuſqᷣſq; ſpõſę ſuę nõ ſeruat ſidẽ quã ſibi ab ipa fuari deſiderat?: Quare vxoꝛẽ v ginẽ optat acciꝑe: cũ ipᷣe ſit coꝛruptꝰ: Quare viuẽti vxoꝛi deſi/ derat copulari:cũ ꝑ adulteriũ in aia iã ipᷣe ſit moꝛtuꝰ: Scdm illud qð ſcriptũ ẽ: Aia ꝗ pec/ Eʒech.i8. cauerit ipſa moꝛiet᷑: Et illud qð terribili ca mat aplus: Foꝛnicatoꝛes iudicabit deuſ.Et heb.1z. illud: Heq; adulteri regnũ dei poſſidebunt. 1. Cor·6. Et iteꝝ:Oẽs adulterates ⁊ adulteros tanqᷓ; clibanꝰ coꝛda eoꝝ. Sed foꝛte putant aliqͥ:ꝙ C fęmis añ nuptias foꝛnicari nõ liceat: ſed vi⸗ ris liceat. Iſta puniẽda ⁊ nimiũ grauia ma/ la:qð peius ẽ:iõ a mitis viris ſine vllo timo/ re dñi cõmittunt᷑:qꝛ ita a pluribꝰ i ↄſuetudie miſlſa ſunt: ⁊ itavilia vel leuia dicunt᷑:vt nec iã int᷑ grauia crimia putent᷑.Mã i fide catho⸗ lica qᷣcqͥd mulieribꝰ nõ licet:oĩno nec viris li cet: Vno em̃ pᷣcio: id ẽ chꝛiſti pᷣcioſo ſanguie redimũt᷑:⁊ viri ſił ⁊ femię. Invnã ſidẽ vocãk ⁊ in vno eccłię coꝛꝑe cõgregant᷑:ſił baptiſmi ſacr̃a ꝑcipiũt:ſil ad altare ad accipiẽduʒ coꝛ/ pus⁊ ſanguinẽ xpᷣi accedũt:ſilvtriq; ſexui pſᷣ⸗ cepta donata ſũt.Cũ hec ita ſint:q̃ͥ frõte vel q̃ ↄſcia qð ⁊ viris ſił ⁊ mlieribꝰ nõ licet agere ſoli viri ſe credũt ĩpune cõmittere? Sed ⁊ illi qᷣ h; facere ᷣſumũt ꝓcerto cogſcãt:ꝙ ſi cito ſe nõ emẽdauerit: ⁊ eis fructuoſa pęnitẽtia nõ ſubuenerit:⁊ ſic ſubito de hac luce rapti fue rint: etna illos flaãma ſine vllo remedio cru/ ciabit. Et illud q̃ie ẽ qð młci viroꝝ añ nupti D as cõcubinas ſibi aſſumere nõ erubeſcũt:q̃s poſt aliqͥs ãnos dimittãt:⁊ ſic poſtea legiti⸗ mas vxoꝛes accipiãt.Tractãt em̃ apud ſe vt pᷣus de mult calũnis ⁊ rapinis ⁊ iniuſtas di nitias ⁊ iniq̃ lucra cõquirãt: ⁊ poſtea ↄ rõnẽ plus nobiles qᷓ; ip̃i ſunt vel ditioꝛes vxoꝛes accipiãt. Ecce quãtis malis ſe obligãt: qͥ nõ ſolũ luxurię v etiã auaricię vel cupiditati:in felicit uire deſiderãt. Vñ coꝛã deo ⁊ angeliſ cõteſtoꝛ atq; denũcio iſta mala ⁊ ſe ꝓhibuil/ ſe ⁊ nunq; ei placita fuiſſe: qꝛ pᷣcipue tꝑibus chhꝛiſtianis cõcubinas hf̃e nunq; licuit:nũqᷓ; licebit. Sʒ qð peiꝰẽ faciũt h̊ multi viri iure foꝛi:nõ iure cęli:nõ iuſticia iubẽte:ſᷣ libidine dñante. Cũ em̃ apłus cõiugia hñtibꝰ dicat: Teẽpus bꝛeue ẽ ⁊ ſuꝑeſt vt qͥ hñt vxoꝛes tãq; i. Corj.2ꝛ. nõ hñtes ſint.Et illð: Abſtinete ad tpᷣus vt Abis. vacetis oꝛatiõi. Quõ adulteras cõcubinas emittit habere qui caſtitatẽ fuare ⁊ in cõuu⸗ 5 Bancti aluguſtini de tempoee WE gys poſitis p̃cepit? Pꝛo qua re iterũ atq; ite dit deũ eſſe:ꝗ in tenebꝛis ⁊ ĩ occulto illa ßllſten tiete⸗ rũ voce libera clamo:quia qͥ ante legitimas te deo facit: q publice facere pᷣſentibꝰ hoibꝰ nbiin nuptias cõcubinã ſibi adhibere pſᷣſumit:pe / ꝑtimeſcit. Neſcit infglix:qꝛ vult dñi ſuꝑ faci s. vi. Wel in ius peccatũ facit q; qui adulteriũ cõmittit: entes malavt ꝑdat de tra memoꝛiã eoꝝ. Sʒ –— — QAuia qͥ adulterat adhuc tã graue malũ ſe / foꝛte dicit aliqs: Ecce cõpellẽte negocio aut ed ao “ crete vult agere: in publico autẽ aut metuit iubẽte rege abvxoꝛe tot mẽſibꝰaut annis ſe/ nngiit aut erubeſcit cõmittere: Iile vo qui publi- patus:quõ caſtitatẽ ſeruare poſſim? Cui iuu· alon ben ce concubinã habere voluerit:fronte impu/ ſtiſſime rñũderi põt:vt redeat ad vxoꝛẽ ſuazz. annl 1 dentiſſima rem execrabilẽ toto pło vidente Sed cũ h;̊ negociatoꝛi dixcto: põt mihi dicc:· ilſin E licẽter ſe putat admittere. Sed foꝛte illi qui qꝛ ſi negociũ dimiſerit nõ habeat vñ viuat. nid ſiſto peccato nõ ſunt maculati dicũt: QAuare Militãs diẽ: Si exercitũ dimiſero: iracũdiã Nſeſncin q hoc agũt a cõione nõ ſuſpẽdũt: Jõ em̃ tã⸗ regis incurro. Iſtis talibꝰ veracit dici põt: uulhullg tũ ſcelꝰ a ſacerdotibꝰ minime vindicat᷑: da a Si timet regẽ: ⁊ iõ nõ redit ad vxoꝛẽ ſuã ꝓ/ Atinun mlcis admittit᷑. Si em̃ vnꝰ aut duo aut qtu/ pꝛiã:debet timere deũ vt nõ tangat alienã. 4 oꝛ vł qͥnq;: mala iſta facere ſſumerẽt:⁊ pote / Nã quõ illũ qͥ non iuſſus relicto exercitu re- (euc⸗ rant ⁊ debebãt:nõ ſolũ a cõione ſuſpẽdi:ſed uertit᷑ ad vxoꝛẽ ſuã rex põt occidere:ſic ⁊ illũ d chlgel etiã a colloqͥo ⁊ ↄuiuio chꝛiſtiani pli ſeꝑari: q longe poſit adulterat:põt deꝰ ꝑpetua pꝛ·· DH .Corj.S. p̃m illud apłi: Cum hmõi nec cibum quidẽ na dãnare. Rogo vos frẽs chariſſimi:ſi ꝓpt᷑ ſumere: Multitudo tñ peccãtiũ: ſiẽ iã dictũ negocij neceſſitatẽ et reg iuſſionẽ vnuſqᷣſqʒ eſt: ꝓhibet ſacerdotes dñi in illis diſtigere: ab vxoꝛe ſua int᷑tdũ etiã lõgo tꝑe ſeꝑat᷑: qua/ Facliũt tñ boni ſacerdotes qð pñt: ⁊ cũ ꝑfe/ re ꝓpt᷑ deũ ⁊ aiaʒ ſuã tã longo ſpacio tꝑis ca cta charitate ↄtẽdũt oꝛare ⁊ ſuſpirare iugit: ſtitas nõ ſeruat᷑: Aeret᷑ negociũ:meret᷑ reg Mnictno ⁊ gemitꝰ ac rugitꝰ effũdũt:vt i qͥbꝰꝓpter in / iuſſio vt tantis diebꝰ nõ agnoſcat᷑ vxoꝛ ꝓpᷣa uulurer os finitã multitudinẽ nõ pñt ſeueritatẽ vł diſcei ⁊ nõ meret᷑ amoꝛ et iuſſio dei vt nõ cõtingat tocsſene plinã eccłiaſticã exercere:monẽdo vel oꝛädo aliena? Sʒ qͥ ꝓpter negociãdi lucrũ et reg Mpernsine ꝓ eis poſſint eos vł aliqñ ad pęnitẽtiã ꝓpuo imꝑiũ ſeruãt:et ꝓpter deũ ſeruare diſſifsant telon⸗ care. VUnde iterũ atq; iterũ rogo pꝑiter ⁊ con / ſciat qͥ talia agãt ꝙ ſi eis nõ pnia ſbuenerit: aleytholt teſtoꝛ:vt qͥ vxoꝛẽ optat acciꝑe: ſiẽ illã ᷣginẽ cũ ante tribunal chꝛiſti ſtare cęperint:ab au/⸗ ſuuhn elncu inuenire deſiderat:ita ipſe vſq; ad nuptias ditu malo liberari nõ poterũt: Sed dicet᷑ i / Mxoofah . vIgo ſit:qꝛ ſi non fuerit:bñdictionẽ acciꝑe cũ lis:Diſcedite a me maledicti in ignẽ ęternũ. Matth.25. utilici ſpõſa ſua nõ merehit᷑. Et iplet᷑ in eo qð ſcri· Et illud quale ẽ ꝙ aliquotiẽs vir foꝛtiſſin“72. lllishonib Ps.ios. ptũ eſt:Moluit bñdictionẽ ⁊ elõgabit᷑ ab eo. ꝓcedẽs ad pliũ foꝛte nõ minꝰ decẽ inimicos Mennzadi IZsũã vide ſi pnię remediũ nõ ſubuenerit:quid occiderit: ⁊ ex ipſa victoꝛia aliquã puellãA de iſtoadinn Dde illo erit: vel q ſnia eũ neceſſe erit ĩ futuro pda accipiẽſ:dũ cũ illa ꝑ adulteriũ iũgit᷑:aiĩa . uiuIres n iudicio ſubiacè: qͥ iã in ̊ ſeculo bñdictiõʒ cũ ſua peccati gladio iterſicit᷑. Et videte qusltu·⁴⸗ bricnse ſpõſa ſua nõ fuit dignꝰ acciꝑe.Et illud attẽ/ malũ ſitvt aliqͥſ crudelioꝛ exiſtat ĩ ſe ſuã aiaʒ Ugenaben dite frẽs:ſi in tã graui ꝑiculo ſũt qͥvxoꝛes nõ occidẽdo ꝑ luxuriã: mag q; ꝑ carnalẽ victo- lepnabad habẽt:⁊ aut cõcubinas ſibi adhibẽt:aut ad/ riã aduerſarioꝝ coꝛꝑa trucidãdo. Vere lugẽ Pesinere * ulteria admittũt: qͥd de ſe infęlices illi cogi· dũ eſt ⁊ dolendũ:vt ille qͥ ſiẽ iã dixi:decẽ ad/ P winudete tant:qui foꝛte ↄiugia hñtes adulterãt:et in- uerſarios vicit:ab vna muliere ſuꝑet᷑:⁊ qͥ tot Niku ſano furoꝛe vel crudeli infęlicitate de iudicio inimicos occidit in coꝛꝑe: ab vna puella iu/ semane dei deſꝑant: qͥ nec ſuplicia iferni foꝛmidãt: gulet᷑ in coꝛde. Vere nimis graue malũ ẽ vt D lute nec deſiderãt ſmia ęterna.Si em̃ ſidẽ habe/ vir foꝛtis qͥ ferro nõ vincit᷑:libidine ſuꝑet᷑:et fünn; rent: vtiq; deo crederẽt:⁊ vẽturũ iudiciſi cũ eũ mollia aut blãda ſubuertãt quẽ dura nõ üiatſ tremoꝛe metuerẽt. Pꝛobat᷑ em̃ qꝛ hoibꝰ cre/ ſuꝑant: ⁊ q eſſe captiuꝰ vel ſeruꝰ homibꝰ de/ ſenent dũt:⁊ deo nõ credũt:vt publice vbi homies dignat᷑:ſeruꝰeſſe peccati mereat᷑:cũ indigniꝰ neall vidẽt adulteria timeãt:et ſecrete vbi deꝰ vi/ ſit mẽte ſeruire qᷓ; coꝛpoꝛe:ſᷣm qð ſcriptũ eſt: wore det oino nõ timeãt.Si qualẽcũq; ſcintillã ſi A quo em̃ quis vincit᷑:huiꝰ ⁊ ſeruus effici᷑ 2. Petri. 2. iis, ann⸗ dei haberẽt: ſic nõ ꝑmittũt fuos ſuos i pſen hec ergo fratres chariſſimi:ſi vobis ego nõ OH ark⸗ tia ſua peccare:ita nec illi in cõſpectu dñi ſui dixero:rationẽ ꝓ aiabꝰ veſtris in die iudicij ahrh aagu—lterare pᷣſumerẽt. Sed de talibꝰclamat redditurero. Quicũq; aũt mag mihi iraſci D Raden Pö. 15. et 522. ꝑ ꝓphetã ſpũſſanctꝰ: Dixit inqͥt inſipiẽs in q; ſe emẽdare voluerit: non hʒ vñ ꝑ ignoꝛ/ Hl coꝛde ſuo:nõ eſt deꝰ. Certũ eſt em̃ qꝛ nõ cre triã ſe poſſit añ tribunal ętni iudic excuſare: ürten l B er. CC. xLIIII. Dñica XXII. p'! C rinitatis: B er. III. p vt dicat ſe non fuiſſe ad monitũ:nec a malis diiſtni 8 ꝓhibitũ:nec ad ea ꝗᷓ ſũt deo placita caſtiga⸗ ia 36 tione ⁊ admonitiõe frequẽtiſſima ꝓuocatũ. egogoan Sed credimus de dñi miſcdia:ꝙ ita negligẽ Nannisſe tibus quibuſq; inſpirare dignabitur: vt ſibi melli, magis vel peccatis ſuis q; medicamẽtis ſa-⸗ rniſn cerdotalib iraſcant᷑. Et quomõ ęgrotantes nbidi a carnalibꝰ medicis requirũt ſanitatẽ coꝛpo giſiut rũ: ſic a ſpiritalib nedicamẽta deſiderẽt ani iiti marũ. Sed cõſidimus qꝛ pᷣſtabit hoc diuina kdidi⸗ milericoꝛdia: ꝙ ita nobis de ſua emẽdatiõe niſii, ſtudebunt gaudiũ facere: vt ad ęternũ mere n liei, ank ß hmium feęliciter euenire: pſtante dñoꝛc. nen n (An eadem dominica: De caſtita te cõtugali: Sermo III ede, CC.XLIIII. – Sen niſpi Agnũ mihi gaudiũ facitis fres eha, nuſiſg riſſimi:dũ in ſolẽnitatibus martyꝛũ alqun tanta deuotiõe ſidei ad eccleſiã con/ oths Sed ſi vultis deo auxiliãte ⁊ veſtrũ menker plecti et noſtrũ gaudiũ ſpiritalit adimplè: n ita inter vos ⁊ pacẽ ⁊ charitatẽ inſpirãte do/ chtnger mino cõſeruate:vt cõtra hominẽ nullũ odiũ getteg⸗ habeatis in coꝛde: ꝓ bonis oꝛate vt ſemper diſlnt ad melioꝛa ꝓficiant ꝓ malis aſſidue ſuppli/ ſPbuenert: cate vt cito ſe coꝛrigant:⁊ ſᷣm ſᷣceptũ domi/ ind Watth. 7. ni: Quxęcũq; vultis vt faciãt vobis homies: ed diceki⸗ hec ⁊ vos facite omnibꝰ.Tũc em̃ in veritate nigemni. Un pax ⁊ iuſticia ⁊ miſcõia cuſtodit᷑: qñ nõ ſolũ ſortiſſin? nullis homibꝰ malũ facimꝰ:ſed etiã vbicũq; ininicos poterimꝰ adiuuare contendimꝰ. Si ergo hęc ipuellide chꝛiſto adiuuante ſideliter agamus: beatos gügken mart yꝛes in his quę ſupꝛa diximus: pſᷣcipu/ cteqiti is ⁊ ſclaris oꝑibus imitãtes:partẽ cum illis ſeſus iz in ęterna beatitudine habere poterimuſ.Et meras tũc ꝓ nobᷣ abſq; vlla dubitatiõe ſancti mar/ Laelugi tyꝛes intercedunt:qñ in nobis aliqͥd deſ uis edecins B virtutibꝰ recognoſcũt.Caſtitatẽ ante oĩa cũ gainn dei adiutoꝛio cuſtodite: ꝓpter illud qð ſcri/ znullann 1. Cor.b. ptũ eſt: Meq; adulteri regnũ dei poſſidebũt. milit Veb.15. Et illud: Soꝛnicatoꝛes et adulteros iudica/ beſchte bit deus. Pueri vel puelle qui in cõiugio cõ dunad⸗ iũgendi ſunt:virginitatem vſq; ad nuptias 1 nirn ſeruent. Nam ſi ante legitimã cõiunctionẽ ho ier ꝑ adulteriũ coꝛrupti fuerint:ad nuptias coꝛ⸗ poꝛe quidẽ viui veniũt:ſed in aia moꝛtui cõ/ mi ſ Sed 8. pꝛobant᷑: qꝛ ſcriptũ eſt: Aia ꝗᷓ peccauerit ipᷣa ust maoꝛiet᷑. Nulla mulier potationes ad aboꝛſũ degn accipiat: nec filios aut cõceptos aut iam na/ nruhe tos occidat:qꝛ quęcũq; fecerit hoc:ante chꝛi nnni ſti mmibunal ſciat ſe illic eoꝛũ cauſã auos occi lanin — ð potariões malictes debent accipere. mal⸗ er autẽ quęcũq; fecerit hoc ꝑ qð iam nõ poſ9/ ſit it cõcipere: quãtoſcũq; parere poterat:tan/ toꝛũ homicidioꝛũ ſe reã eſſe cognoſcat. Mu lier autẽ ingenua quę moꝛtiferas potatiões accipit vt non cõcipiat:velim ſcire ſi hoc an/ cillas vel colonas ſuas facere velit?: Et ideo ſicut vnaquęq; vult vt ſibi mãcipia naſcan/ tur quę illi ſeruiant:ita illa quãtoſcũq; cõce/ perit: aut ipſa nutriat: aut nutriendos alijs tradat: ne foꝛte illos aut cõcipere nolit: aut qð eſt grauius occidere velit: qui boni chꝛi⸗ ſtiani poterãt fleri generati. Quotiẽs ad ec/ C cleſiã in qualibet ſolẽnitate venitis:⁊ ſacra⸗ mẽta chꝛiſti pcipere voluerit:ante dies plu⸗ res caſtitatẽ ſeruate: vt cũ ſecura cõſ. cientia ad altare dei poſſitis accedere. Quã rẽ etiã ptotã quadrageſimã: ⁊ vſq; ad clauſulã pa/ ſchę ſideliter cuſtodite:vt vos ſolẽnitas pa/ ſchalis caſtos ⁊ puros inueniat. Qui enim bonus chꝛiſtian“ eſt: non ſolũ ante dies plu/ res q; cõmunicet caſtitatẽ ſeruat:ſed ⁊ vxoꝛẽ ſuã excepto deſiderio ſilioꝝ nõ agnoſcat: qꝛ vxoꝛ nõ ꝓpter libidinẽ:ſed ꝓpt ſilioꝝ ꝓcre/ ationẽ accipit᷑. Deniq; et ipſe tabulę matri⸗ moniales hoc cõtinẽt:liberoꝝ inquit ꝓcreã/ doꝛũ cauſa. Videte qꝛ nõ dixit libidinis cau ſa:ſed liberoꝛũ ꝓcreandoꝛũ. Velim tamẽ ſeci re fratres chariſſimi: ille qꝗᷣ vxoꝛe ſua incõti/ nẽter vtit: ſi ĩ quotiẽs eũ luxuria victũ agno⸗ uit:totiẽs ſuũ agrũ in vno anno arauerit vł ſeruerit: qualẽ meſſẽ colligere poſſe it? Qui g̊ ſe cõtinere nolunt: ſi totiẽs terrã quõdã ſuã quã iam ſeminauerãt:iterũ arent ⁊ ſeminẽt: vidcamꝰ q̃liter de eius fructu gaudebũt: qᷣa ſicut optime noſtis:nulla terra poterit dare legitimũ fructũ: in qua frequẽter in vno an/ no fuerit ſemiatũ.Qð & nõ vult aliqᷣs ĩ agro ſuo: quare facit in coꝛꝑe ſuo: Sed dicet ali/ quis:hõ iuuenis ſum:cõtinere nõ poſſũ.Ne foꝛte ideo te non cõtineas: quia plus man, ducas q; expedit: et plus vinum accipis qᷓ; opoꝛtet. Foꝛte etiam turpibus cogitationi/ bus occupas mentẽ tuam:⁊ luxurioſa verba non ſolum libenter ſed etiam frequẽter aut ipſe dicere aut alijs dicentibus audire nec metuis nec erubeſcis. Incipe cum dei adiu- toꝛio:gulę cõcupiſcẽtias refrenare:caſtis co/ gitatiõibꝰ honeſtis monibꝰ mentẽ vel lin guã tuã iugit occupare:⁊ videb qꝛ deo auxi/ liãte caſtitatẽ voten cuſtodire:nec te Hegeat Bancti Aluguſtini de tempoꝛe a coꝛpoꝛis infirmitas nõ ꝓhibet:frequẽtius ieiunare:ad eccleſiã maturiꝰ ſurgere: vt poſ/ ſis tuam animã a libiginoſi⸗ s maculis nitidã cuſtodire. Et ſi hoc nõ inſideliter faciens vi/ des te adhuc carnis impugnatiõib⸗ fatiga/ 2 foꝛte aliquotiẽs excepto filioꝝ deſiderio ad cognoſcendã vxoꝛẽ ꝓpꝛiam vinci:ſᷣm vi/ res tuas qͥtidianas elemoſynas adde: qm̃ Ecẽi.ʒ. ſcriptũ eſt: Sicut aqua extinguit ignem:ita elemoſyna extinguit peccatũ.Et illð qð cõ/ tra oĩia peccata magnũ eſt ⁊ ſalubꝛe medica- mentũ: omnibꝰ qui in te peccauerint plenã indulgenriã tribue:vt qð ꝑ incõtinentiã in- quinat ieiunijs: elemoſynis: ac pſᷣcipue per E inimicoꝝ indulgẽtiã diluat᷑. Sed diciſ:vxo/⸗ rem excepto deſiderio ſi lioꝝ agnolcere: pec- catũ nõ eſt. In tantũ peccatũ ẽ vt ꝓpha pę/ Ps. 5o. nitens clamet: In iniquitatibꝰcõceptꝰ ſum: ⁊ in delictis peperit me mater mea. Et ſic in veteri teſtamẽto legimus:qñ populꝰ iudęo/ rum acceſſurus erat ad montẽ ſinai: ex pꝛę/- Exo.I9. cepto dñi dicebat᷑ eis: Sanctiſicami ⁊ eſtote parati in diem tertiũ: et ne apꝛopinquetis vxoꝛibus veſtris. Et illud: Si quis noctur/ no pollutus fuerit ſomno: nõ mãducet car nes ſacriſicij ſalutaris: ne pereat anima ſua de populo. Si poſt pollutionẽ ̊ nobis no/ lentibus fieri ſolet:nobis cõmunicare nõ li/ cet:niſi pᷣus ſcedat cõpunctio ⁊ elemoſyna: et ſi inſfirmitas nõ ꝓhibet:etiã ieiuniũ:quis eſt qui poteſt dicere illud qð vigilates ⁊ vo/ lentes facimꝰ nõ eſſe peccatũ:? Deniq; mulie res qñ maritos accipiũt:ꝑ trigita dies intra/ re in eccleſiã nõ Hᷣſumãt.Qdð etiã ſiłr viri ob/ ſeruare deberẽt. Sed dicis: pctm̃ quidẽ eſt: ſed tamẽ paruũ ũi eſt. Mec nos dicimꝰ qꝛ capi/ tale peccatũ eſt: ſed tamẽ ſi frequẽtius exer/ ceat᷑: ⁊ ieiunijs vel elemoſynis nõ redimat᷑: nimis imũda aĩazʒ facit.Moli deſpicere pec- cata tua: quia parua ſunt: nam et pluuiarũ gutteę ſunt:ſed flumia implent: ⁊ moles tra- hbunt:⁊ arboꝛes cũ ſuis radicibus rollũt.Tu qui dicis:qꝛ paruum peccatũ eſt:velim ſcire quotiẽs tale peccatũ admittis: ſi tot paruu/ las plagas in coꝛꝑe:⁊ tot maculas aut ſciſſu ras in veſtibus tuis ſieri velis? Cum ergo in coꝛꝑe tuo plagas:nec ĩ veſte tua ſciſſuras vł maculas fieri acqeſcis:qua cõſcientia hoc fa cere in anima tua nõ metuis: Ac ſic quicũq; hoc fecerit:plus amat veſtẽ ⁊ carnẽ ſuam qᷓ; animã. Cuʒ em̃ ad imaginẽ dei facti ſumus: quotiẽs aliquid turpe:aut loquimur: aut fa dete ſi ̊ vos deceat:aut opoꝛteat: Vere di⸗ bis deus meret᷑:vt in nobis imago ipſiꝰ per ad eccleſiã cõuenire:neſcio qua cõſciẽtia cuʒ anima ꝑ luxuriã ſit inqͥnata: pᷣſumit ad alta- re accedere:nõ timens ild qð aplus dixit: Qui em̃ mãducat coꝛpus et ſumit ſanguinẽ dñi indigne:reus erit coꝛꝑis et ſanguis dñi. Si erubeſcimus ac timemꝰ euchariſtiã ma/ nibusdoꝛdidis tangere: plus debem time/ re ipſam euchariſtiã intus in anima polluta ſuſcipere. Et quia ſicut dixi: in aia nr̃a facti ſumꝰ ad imaginẽ dei:ſi in tabula aut lignea aut lapidea faceres imaginẽ tuam: et aliqͥs re:velim ſcire ſi cõtra eum nõ moueret᷑ ani/ mus tuus: Rogo te ſi imaginẽ pictam in ta/ bula moꝛtua ſic zelaueris:putas qualem in/ iuriã patit᷑ deus:qũ in nobis imagoſ ſua per luxuriã ſoꝛdidat᷑:i Et ideo ſi nobis nõ parci/ cimꝰ:totiẽs dei imaginẽ ſoꝛdidam. Etia vi⸗ co vobis fratres chariſſimi:qꝛ nõ hoc de no⸗ malas cõcupiſcẽtias iniuriã patiat᷑. Et cuim nullus homo velit cum tunica ſoꝛdibꝰ plena 1. Corj. . impudẽs homo vellet illam imaginẽ aut la- pidib frangere: aut aliqbus ſoꝛdibꝰ inqna/ mus ꝓpter noſi ſmetipſos: parcamꝰ nobis vl ꝓpter imaginẽ dei ad quã facti ſumꝰ. Ante omnia vt quotiẽs dies dñicus aut alię feſti/ uitates veniũt: vxoꝛem ſuam nullus agno/ ſcat.Et quotiẽs fluxum ſanguinis mulieres patiunt: ſimilit᷑ obſeruãdũ eſt. Pꝛopter qꝰõꝰ ait ꝓpheta: Ad mulierẽ mẽſtruatã nõ acceſ/ ſeris. Mã qui vxoꝛẽ ſuã in ꝓfluuijs poſitam agnouerit:aut in die dñico vel in alia qlibet ſolẽnitate ſe cõtinere noluerit:qui tũcconce pti fuerint:aut lepꝛoſi:aut epilẽtici: aut etiã foꝛte dęmoniaci naſcent᷑. Deniq; quicũq; le/⸗ pꝛoſi ſunt:nõ de ſapiẽtibus hominibꝰqui et in alis diebus ⁊ in feſtiuitatibꝰ caſtitatem G Eezech. ,. cuſtodiũt: ſᷣ de ruſticis maxie qui ſe cõtine- re nõ ſapiũt naſci ſolent.Et reuera fratres ſi animalia ſine intellectu non ſe cõtingũt niſt certo ⁊ legitimo tempoꝛe: quãtomagis ho- mies qͥ ad imaginẽ dei facti ſunt: hoc obſer/ uare deberẽt. Sed qð peius eſt: ſunt aliqui ita luxurioſi vł ebꝛioſi: qͥ aliquotiẽs nec pꝛę⸗ gnãtibus vxoꝛibus parcũt.Et ideo ſi ſe non emẽdauerint: ipſi videãt ſi nõ peioꝛes aiali/ poſſidere in honoꝛe ⁊ ſanctiſcatione:non in paſſiõe deſiderij:ſicut ⁊ gentes quę ſpem nõ habent. Et quia ſunt multi qui legitima nõ bus iudicãdi ſint. Iſtis talibꝰ clamat apo⸗ ſtolus dicẽs: Vt ſciat vnuſquiſq; ſuum vas 1. Cheſtal 4. ge Gtpliit ſudie⸗ Gbosinin n haeno mii inch aum gran ſebus voe apelitdi onnu noiniuce admonet criſny goſchg foluentie ſtollist⸗ niſcöiag gonſolü⸗ (dtro⸗ luro dupl G 6 bpboͤ fegbein Clinent tuesqu diuinita egenie blant⸗ Uinentia Uienen quenon lieſcliag leelttig naffu⸗ oniͤe Paera ſis:in⸗ ſutur⸗ bentn 60 dir ltiſal emali. losin umgle ung Ane en Teen i hoe de 16 age Pl Acöſcinne lunitadel duhlis dr niſungtne ilmglisdet chaniktin deben e Wmimapolun naisnite ulgautligen muamatlis hagnniguln Oadibeinggn Mnoucei ni epictamig. sqoeleni inagoſuape bisnöpac⸗ m nobis t. liſum. Anrs autallefeti nullusagne nis muliers Propter,. atinad uis poſtnn in alialbe guitüccnee leichalti igucige⸗ ominiMle becaſtien giſeehtne nenfines, cötngitni itomnaged nn hoechſc/ t ſuntalen otioselpt⸗ ieollelen gchtstii Aamatopo/ S Ber. CC. XLV. Dñica XXIII. p trinitatis: Ger. I. * cuſtodiũt caſtitatẽ cum ſuis vxoꝛibus:ſicut ſupꝛa dixi:largas elemoſynas faciant ⁊ om/ nibus inimicis ſuis indulgeãt: vt ſicut iam dictũ eſt:ꝙ luxuria ſoꝛdiduʒ effecit: aſſiduis elemoſynis abluatur. Rogo vos fratres:vt mihi indulgeatis: qꝛ ꝓ ſalute animę veſtrę cum grandi timoꝛe et cũ verecũdia de talibꝰ rebus vos admosere videoꝛ: qꝛ et hoc mihi expedit dicere ⁊ vos opoꝛtet audire.Et ideo quoſcũq; negligentes agnoſcitis admonere Sermo 4 cCC.xLv. tinentia ⁊ ſuſtinentia: Sermo I AAeo ſunt quę in hac vita veluti labo in affluentia rerum ſimus ſiue in anguſtia: P omnia quę a nobis audiſtis: vbicũq; fueri/ tis iniuicẽ vobis dicite: et cũ charitate vos admonete. Sicut em̃ reus ero ante ibunal chꝛiſti ſi vobis nõ dixero: ita ⁊ vos ſi inuicẽ nolueritis: timere debetis ne vobis neceſſe ſit ꝓ illis reddere rationẽ.Sʒ credimꝰ de dei miſcðia ꝙ ita nobᷣ agere inſpirabit:vt vobiſ non ſolũ de noſtra deo placita cõuerſatiõe: ſed ⁊ pꝛo alioꝛũ ſalute ⁊ in hoc ſęculo ⁊ in fu/⸗ turo duplicata a deo pmia repẽſent᷑: Amẽ. Bominica viceſimatertia: De cõ/ 7 ſuſtinere. Jubemur em̃ continere ab his quę in mũdo dicunt᷑ bona:et ſuſtine/ re quę in hoc mundo abundant mala. Illa cõtinentia: iſta ſuſtinentia vocat᷑. Duę vir/ tutes quę mũdant animã ⁊ capacem faciũt diuinitatis. In refrenandis libidinibꝰet co/ ercendis voluptatibus: ne ſeducat qð male blandit᷑: ⁊ eneruet qð ad ꝓſperum dicit᷑: cõ⸗ tinentia nobis opus eſt: non credere fęlicita ti terrenę:⁊ vſq; ad finem quęrere fęlicitateʒ quę non habet finem. Vt autẽ eſt continen/ tię fglicitati mundi nõ credere: ita ſubſtinen tię eſt iniquitati mũdi nõ cedere. Siue ergo expectandus eſt dominus: qui ⁊ quod vere bonũ et ſuaue eſt det:et quod vere malũ eſt auertat a nobis. Bona dei quę ꝓmittit iu/ ſtis:in finẽ ſeruant᷑. Bona et mala quę ver/ ſantur ⁊ miſcent᷑ in ſeculo: nec boni ſoli ha/ bent nec mali. Quicquid boni in hoc mun/ do dixeris:habent boni:habent ⁊ mali. Ve luti ſalutem ipſam coꝛpoꝛis et boni habent ⁊ mali. Diuitias ⁊ apud bonos ⁊ apud ma/ los inuenies. Succeſſum filioꝛum 7 bonoꝛũ ⁊ maloꝝ donũ videmus eſſe cõmune.Vitã longam diu viuunt boni: equidẽ diu viuũt et mali.Mο äos: doloꝛes: damna:oppꝛeſſi/ ones:oꝛbitates:cõmunis hec eſt omniũ ma teries lachꝛymarũ. Facile eſt ergo videre et bona ſeęculi apud bonos ⁊ malos:⁊ mala ſe culi apud bonos maloſq; ꝑferre. Et iõ quo/ C rũdam pedes ĩ via dei titubãt:⁊ exoꝛbitare conant᷑. Multi etiã deuiant ⁊ exoꝛbitãt:cuʒ inſtituerint et ꝓpoſuerint aĩio ꝓpterea fᷣuire ſe deovt bonis trenis abũdent:et malis ca/ reant eaq; deuitẽt. Cũ em̃ hoc ſibi ꝓpoſue/ rint ⁊ hanc mercedẽ conſtituerint pietatis religionis ſuę: quãdo viderint ſe laboꝛare ⁊ floꝛere iniquos:quaſi ꝑdiderint ſpem: quaſi eos fefellerit quivocauit:quaſi fruſtra opus indixerit qui in mercede decepit:renunciant deo. Et quo ſe miſeri conuertũt auertentes ſe ab illo a quo facti ſunt:et inheęrentes illis quę facta ſunt? Cum perierit quod factũ eſt: vbi erit amatoꝛ tempoꝛis qui ꝑdidit ęrerni tatem? Pꝛoinde ꝓpter illa bona quę nõ da/ bit deus niſi bonis: ⁊ pꝛopter illa mala quę nõ inferent᷑ niſi malis:qꝛ in fine aparebunt vtraq;:credi ſibi vult deus.Quę enim mer/ ces fidei: aut qð omnino vel nomen ſfidei: ſi modo vis videre quod teneas: Hon debes ioſa ſᷣcipiunt᷑ a domino: Cõtinere ergo videre quo credas:ſed credere vt vide/ as: Credere q;diu non vides: ne cũ videris erubeſcas. Ergo credamus duz tempus eſt fide: anteqᷓ; ſit tempus ſpeciei. Sic enim di/ cit apoſtolus: diu ſumus in hoc coꝛpoꝛe 2. Corj.5. pegrinamur a domino.Per ſidem enim am bulamus.Ergo ꝑ fidem ambulamus:qᷓ;diu credimus qð nondũ videmus. Ten ebimus autẽ ſpeciem: cum viderimus facie ad faci ſicuti eſt. TCempus ſidei:⁊ tempus ſpeciei io G hannes etiã apoſtolus diſtinguit in epiſto- la ſua dicens: Dilectiſſimi: nunc filij dei ſu/ I. Jobᷣ.ʒ. mus:⁊ nõdum apparuit qͥd erimus.Scimus quoniam cum apparuerit ſimiles ei erimus: quoniã videbimus eum ſicuti eſt. Laboꝛio/ ſum eſt ſidei tempus: Quis negat:Laboꝛi⸗ oſum eſt:ſed hoc eſt opus cuius illa merces eſt. Noli piger eſſe in opere: cuius merce deʒ deſideras. Si enim ⁊ tu ipſe mercenna/ rium conduxiſſes:nõ ante mercedem nume/ rares q; in opere exerceres. Diceres ei: Fac ⁊ accipe.Mon tibi diceret:da ⁊ facio.Sic er⸗ go et deus: Tu non fallis mercennariũ tuũ timens deum:⁊ te ipſe deus fallit qui iuſſit ne fallas mercennariũ? Tamen tu quod ꝓ/ miſeris potes ⁊ non dare:et ſi non eſt in coꝛ/ de tuo dolus falſitatis: eſt tamen in fragili/ tate humana inopia difficultatis. Quid de deo timeamus qui nec fallere poteſt qͥa ve// ritas eſt: ⁊ abundat omnibꝰqui fecit omnia? 5F Credamus ergo deo fratres: hoc eſt pꝛimũ Sceptum:boc eſt initium religionis ⁊ vię no ſitrę: fixum habere coꝛ in fide: et figendo coꝛ in ſide viuere bene: Abſtinere ab omnibus ſeductoꝛibuſ: ſuſtinere mala tempoꝛalia.Et qᷓ;diu illa blandiunt᷑ ⁊ illa minant᷑:aduerſuʒ vtrũq; in hoc habere coꝛ: ne in illa defluas: ne in illa frangaris. Habendo ergo continẽ/ tiam: ⁊ habendo etiã ſuſtinentiã: cum bona tempoꝛalia tranſierint: et mala quę inferan/ tur non erunt: habebis omne bonũ: habe/ G bis nullum malũ. Ideo in lectione:quid vo Eeẽi.⁊. bis dictum eſt? Fili accedens ad ſeruitutem dei: ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe:⁊ pꝛepara animã tuam ad temptationẽ. Depꝛime coꝛ tuum et ſuſtine: vt creſcat ĩ nouiſſimis vita tua. Hõ vt modo ſed vt in nouiſſimo: vt creſcat in nouiſſimo vita tua. Quãtum putamus qᷣa creſcat? Ut fiat ęterna. Modo enim vita hu mana q;diu videtur pꝛoduci: decreſcit po/ tiꝰ qᷓ; creſcat. Attẽdite et videte: quia decre/ ſcit. Matus eſt homo: Verbi gratia: conſti/ tuit illi deus vitę ſuę ſeptuaginta annos. Accedit illi vita dicimus creſcendo. Acce/ dit: an decedit? Ecce de ſeptuaginta an⸗ nis vixit annos ſexaginta: remanſerunt de/ cem. Deminutũ eſt quod erat ꝓpoſitum: et quanto plus viuit: tanto minus illi reſtat. Ideoq; viuendo hic decreſcit vita:non tre/ ſcit. Lene qð tibi ꝓmiſit deus:vt in nouiſſi /⸗ hh mis creſcat vita tua.Deinde ſequit᷑ quod le Abi.S. ctum nõ eſt: Omne quod tibi awlicitum fue rit accipe:⁊ in doloꝛe ſuſtine:⁊ in humilitate tua patientiã habe: Quoniam in igne pꝛo/ batur anrum ⁊ argentum: homines vo acce ptabiles in camino humiliationis. Durum videtur:defeciſti. Monne illud quod nõ de/ ficit perdidiſti? Miulti multa patiunt᷑ pꝛopt᷑ pecuniam perituram:⁊ tu non vis pati pꝛo/ pter vitam manſuram? Sic recuſas laboꝛa- re pꝛo dei pꝛomiſſis:quaſi non laboꝛares ꝓ cupiditatibus tuis. Quanta patiunt᷑ ꝓ ſua iniquitate latrones:quanta patiunt᷑ ꝓ ſuis ſceleribus perditi:pꝛo ſua nequicia luxurio- ſi:Pꝛo ſua auaricia negociatoꝛes mare trãſ-⸗ meantes: ventis tempeſtatibuſq; coꝛpus ⁊ anima cõmittentes:ſua relinquentes:igno/ ta quęrentes? Judex ſi pꝛonunciet exilium: tremoꝛ eſt:deus moꝛtem minatur et lęticia: Quid ergo magnum tibi imperat ſapientia imagine dei ambulet homo:tamen vane cõ turbabitur? Theſauʒzat et neſcit cui ea colli- qð nõ poſſet imꝑare ⁊ auaricia? Tñ cum im· perat auaricia facis.Et cũ feceris quod im/ perauerit auaricia quid habebis? Plenam J „. . domum auro ⁊ argento.Mõ legiſti:z in Nz. 38. gat. Quare ergo cãtaſti ⁊ dixiſti deo: Auri/ bus percipe lachꝛymas mgas:? Quare tu nõ percipis auribus verba eius:a quo vis per/ cipi lachyꝛmas tuas? Si accuſaueris auari/ ciam tuam: inuitaberis ad ſapientiã ſuam. Sed cum ſuſceperis iugum ſapientię:labo/ rioſa eſtt. Laboꝛioſa plane. Sʒ vide quo ſi- ne:qua mercede. Nũquid quod ꝑ ſapientiaã colligis:neſcis cui colligas ea:Tibi colligiſ. gacc ccſrnit utcci cloguol (ſerenson. lovatidt ſpenellun fenſalett igarnon autoott ninesdiultie ſunzennhl iuoſustt irfidui Exꝑgiſcè:euigila: habeto coꝛ foꝛmicę.Eſta⸗ Pꝛouer.s. tis tempus eſt: collige quod tibi ad hyemẽ pꝛoſit. HNoli eſſe piger: collige grana ð area: de area dñica: id eſt vᷣba dei de ecckia dei:et reconde intus in coꝛde. QAuis em̃ eſt qui di/ cat:bene mihi erit ⁊ nõ moꝛiar?: cuis amet vitam: moꝛtem timet. Ipſe timoꝛ moꝛtis: hyems quotidiana eſt.Et tũc maxime pun- git timoꝛ moꝛtis: quando nobis bene eſt. Nam quando male eſt: non timemus moꝛ/ tem. Quando nobis bene eſt: tunc magis timemus moꝛtem. Ideo ille diues quem de lectabant multę diuitię ſuę: Habebat enim magnas diuitias: et magnas poſſeſſiones: credo quod interpellabatur timoꝛe moꝛtis: et inter delitias contabeſcebat. Cogitabat enim ſe illa bona relicturum. Congregaue/ rat ⁊ neſciebat cui: et aliquid cupiebat ęter/ num: ⁊ venit ad dominũ:⁊ ait illi:Magiſter bone: quid boni faciam vt vitam ęternam conſequare Bene eſt mihi:ſed labitur quod teneo. Bene eſt mihi:ſed ſubito non erit qð habeo. Dic mihi vnde habeam quod ſemꝑ erit? Dic mihi quomodo ꝑueniam ad id qð non perdam?: Et dominꝰ uli: Si vis venire ad vitam ſerua mãdata.Quęſiuit: quę mã/ data? Audiuit. Reſpõdit ſe a iuuentute ſuas omnia ſeruaſſe. Ait dominus conſiliarius vitę eternę. VUnum tibi deeſt: Si vis perfe/ Abüð. ctus eſſe: vade vende omnia quę habes: et da pauperibus:⁊ habebis thelaurum in cę/ lo. Non enim dixit:perde:ſed ſerua:et veni ſequere me. Ille qui delectabat᷑ diuitijs: et ꝓpterea quęrebat a domio: quid boni face- ret vt vitam ęternam cõſequeret᷑:quia a de/ litijs ad delitias migrare cupiebat: et has quibus delectabat᷑ relinquere foꝛmidabat: entopti nuldiues o ſſtfatbabe neuar znanklenu ſerntinesn ſugan hietn bbinon nne Uus tuus, 6 lenequietno E Conpara ſeuuninuen ſeecnong letunenpe lvenapere Sanarthün antefactk Gtönendan⸗ Cud ne pol PEgoingnirt MRusſam leytdares quandogec lebat glon Ei bmnego. D Nhledpen heriſidia ſetplugee Nugtanen Coguundeo füinerenp glid fecdan Gfena der nlſtieten ne Qiua Ge Eig Mede linlinn abſceſſit triſtis ad theſauros ſuos terrenos. Sl Noluit credere domino:quia poteſt ſeruari D hen in cęlo quod periturum eſt in terra. Noluit nd Grg eſſe verus amatoꝛ theſauri ſui. Male tenen Nngte do perdidit: multũ diligendo amiſit. Nam nual ſi bene illum diligeret:migraret quo ipſe po lidanz, ſtea ſequeret᷑. Domum illi deus oſtẽdit vbi usQluen L migraret: non locum vbi perderet. Secutus gdſe Wattb. s. enim ait: Vbi emem fuerit theſaurus tuus: Naluensau illic erit ⁊ coꝛ tuum. Sed videre nolunt ho/ Kipmniſin mines diuitias ſuas. Fac quod in terra the/ nltgenne he ſauriʒent: Nũquid non timent videri diui- e Gnitgu tias ſuas? Et cum obſtruxerint ⁊ cooperue 1rol)lpeni rint: Nũquid vident quod habent: Hec iße SenThalgr videt: ⁊ optat vt lateat: timet ne ꝑeat. Eſſe R vult diues ĩ opinione: nõ in veritate. Qua/ S ſi ſufficit habere in cõſcientia quod ſeruat in = ne terra: O quanto maioꝛ tibi ⁊ melioꝛ cõſcien/ eldeecladie tia erat ſi ſeruares ĩ cęlo. Hic cũ opꝛueris in uisehckgin terra: times ne ſciat leruus tuus ⁊ auferat nareCene fugiat. Hic times ne auferat tibi ſeruus tuꝰ: ennamns ibi non times: quia bene tibi ſeruat domi/ RM nus tuus. Sed habeo inquis ſeruum ſide/ hirbszbereh lem: qui et nouerit ⁊ non pꝛodat et non tol DnmuRr lat.Compara illum domino tuo.Si fideleʒ eci r⸗ ſeruum inueniſti:dñs tuus quando te fefei- õ lit: Et ſi non poteſt ſeruus tuus tollere: po- R— r teſt tamen perdere: dominus tuus nec tol- ſfn lere nec perdere poteſt nec perire permittit. nseleſſc Seruat tibi:manet tibi: liberat te: manen/ Wmr u tem te facit. Hec perdet te:nec perdet quod h. lon ei cõmendaueris. Veni inquit:accipe quod n Chetn apud me poſuiſti. Abſit.Hõ h̊ tibi dic deꝰ: ilapenlann Al Ego inquit tibi qui te ꝓhibui fenerare: fene unl Kucht⸗ rarns ſum a te. Volebas eniʒ fenera creſce⸗ unen e:vt dares homini vt tibi plus redderet:et ſ dlbinrgt auan0 accipiebat gaudens:et quãdo red/ bipmment debat ploꝛans. Hoc volebas: et pꝛohibe/ hangllem ꝓs. 14. bam ego. Dixi enim: Qui pecuniã ſuã non anal10 dabit ad vſuram. Pꝛohibebam te a ſęnoꝛe. Sirisenn Hoc tibi dicit dominꝰ tuus: Pauca vis da/ ueſui i re: ⁊ plura eccipere? Relinque hominẽ qui raunennute plangit quando exigis: me inueni qui gau⸗ nscolſlum deo quando reddo. Ecce inquit aſſum. Da 8 8 Hinoͤnent 16 peluumnn⸗ Terrena dediſti:celeſtia ſume. Cempoꝛalia edſeune Ape dediſti:ęterna ſume. AMea dediſti:meipſum Du une ſume. Qiud enim dediſti: niſi ex eo quod ac aiin cepiſti? Ergo ne qð dederis non reddo: qui vnde dares dedi⸗ Qui teipſum aui d dares u 2 mitn Ber. CC.xLV. Dñica XXIII. p trinitatis: Be ⁊ ſume:tempoꝛe redditiõis reddam tibi.Et 3 glebttan guid reddam? Pauca dediſti: plura ſume. dedi:qui tibi chꝛiſtum cui dares dedi qui ti⸗ bi diceret: Quando vni ex minimis meis fe Mattb. 2 5, ciſti: mihi feciſti. Ecce vt des paſcit et eſu/ rit pꝛopter te. Donat et eget. Quando do/ nat vis accipere: quando eget nõ vis dare. Eget chꝛiſtus: quãdo eget pauper. Qui om nibus ſuis vitam ęternaʒ paratus eſt daret in vno quoq; paupere tempoꝛaliter eſt di/ gnatus accipere: et conſilium dat quo mi/ gres. Dedit enim conſiliũ quo migrare de⸗ beas. Migra enim de terra in celum: ne per das. &αmulti enim qð ſeruabant perdide/ runt: ⁊ nec ſic coꝛrecti in celo ponere didice/ runt. Si foꝛte tibi aliquis diceret: trãſpoꝛta ; diuitias tuas ab occidente in oꝛientem ſi nõ vis vt pereant:ęſtuares: laboꝛares:ſatage res: attẽderes quę haberes:videres te mul⸗/ tiplicitate rerum tuaruʒz facile in longinqua migrare non poſſe. Sed ⁊ foꝛte fleres: quia ire cogereris: ⁊ quomodo tecum tolleres qð collegeras non inueuires. In longinquioꝛa te migrare iuſſit:qni non ait: Migra ab oc/ cidente in oꝛientem:ſed ait: Migra de terra in cęjlum. Eſtuas quaſi difficultatem maio/ rem tibi videris pati:⁊ dicis tibi: Si non in ueniebam iumenta ⁊ nanes quibus ab occi dente migrarem ad oꝛientem: quomodo in⸗ ueniam ſcalas quibus e terra migrem in cę/ lum? Moli inquit tibi deus laboꝛare:noli la⸗ boꝛare:qui te diuitem feci:qui tibi qð dares dedi.Laturarios tibi pauperes feci.Si ver/ bi gratia: inuenires aliquẽ inopem de tranſi mari: aut quo ire velles inuenires inde ci/ uem neceſſitatẽ patientem: nonne diceres tibi:ciuis iſte inde ẽ quo ego volo ire? Eget hic: do illi quod ibi mihi reddat. Ecce eger hic pauper:q ciuis eſt regni cę-loꝝ.Quid du bitas facere traiecticium? Sic eniʒ dant qui hoc faciunt vt plura accipiant:cum ad ea lo ca venerint:vnde eſt ille qui accepit. Facia/ mus ⁊ nos.hoc fit ſi eredamus:ſi ſidem ex⸗ Q citemus. Nam vane cõturbamur:quia doꝛ MWatth. 6. miente chꝛiſto in naui: pene naufragauerũt diſcipuli. DPoꝛmiebat chꝛiſtus: ⁊ turbaban?!» diſcipuli. Venti ſeuiebant: fluctus excita/ bant᷑:nauis mergebat᷑.Quare:Quia ieſus doꝛmiebat. Sic et tu quando tempeſtates temptationũ ſęuiunt in iſto ſeculo: turba- tur coꝛ tuum tanq; nauis tua. Quare: niiſi quia doꝛmit fides tua? Sic enim paulꝰ apo/ ſtolus dicit: Cuia babitatchelſitgpe per ſe Epbez⸗ Bancti Aluguſt in coꝛdibus veſtris. Excita ergo chꝛiſtum in coꝛde tuo: vigilet ſides tua: tranquillet᷑ con P ſcientia:ec liberetur nauis tua.Senti: quo/ niã qui ꝓmiſit verax eſt. NHõdum oſtendit: qꝛ nõdum eſt tempꝰ vt oſtẽdat.AMulta etiã tamen oſtendit: chꝛiſtũ ſuum pꝛomiſit ⁊ de/ dit. Reſurrectionem eius pꝛomiſit et dedit. Euangeliũ eius pꝛomiſit ⁊ dedit.Eccleſiam ſuam toto oꝛbe diffundendam pꝛomiſit et dedit. Tribulationes ipſas in rebus huma/ nis pᷣdixit ⁊ oſtendit. Quanta ſunt quę re- ſtant?:? Implent᷑ quę pꝛomiſſa ſunt: implen/ tur quę pꝛędicta ſunt:et titubas ne non ve/ niat quod reſtat: Tüuc timere deberes: ſi qð pᷣdictum eſt non videres.Bella ſunt:fames ſunt:contritiones ſunt. Regnum ſuꝑ regnũ eſt:terremotus ſunt:abundantia ſcandalo/ rum: frigus charitatis: copia iniquitatis. hec omnia lege pſᷣdicta ſunt: Lege: vide qͥa omnia quę vides pdicta ſunt: et crede te vi/ ſurum eſſe quod nondum venit: numerans quanta venerunt. ZLu auteʒ videndo deum oſtendere quę pꝛędixit:non credis daturum eſſe quod pꝛomiſite Ibi credere debes: vbi Q turbari cepiſti. Si ſinis mundi eſt: migran⸗ dum eſt de hoc mũdo:nõ amandus eſt mũ/ dus. Ecce turbat᷑ mundus: et amatur mun- dus.Quid ſi trãquillus eſſet mũdus: Foꝛ/ moſo quomodo heęrereſ:qui ſic amplecteris fędũ: Floꝛes eius quomodo colligeres:qui ab ſpinis non reuocas manũ. Mõ vis relin/ gquere mũdum: relinquit te mundus: et ſe/ queris mũdum. Coꝛ ergo mũdemus chariſ/ ſimi ⁊ non ꝑdamus ſuſtinentiam: ſed ꝑcipi- amus ſapientiam:⁊ teneamus continentiã. Tranſit laboꝛ:venit requies. Lranſeunt fal ſa delicioſa: ⁊ veniet bonum quod concupi/ uit anima fidelis: cui inardeſcit et ſuſpirat omnis peregrinus in ſęculo. Patria bona: patria cęleſtis:patria cum populis angelo/ rum: patria vbi nullus moꝛitur:quo nullus poſtis admittitur: patria vbi habeas ſempi ternum deum amicum: vbi nullum timeas inimicum. Sermo ¶ In eadem dominica: Ad iuuenes CC.xLvV vt contineant:Sermo E II D vos mihi ſermo o iuuenes: flos etatis:periculum mentis. Tempus guidem omne atq; omnis ętas qua 1R . . , — . coꝛruptibilis caro illa poꝛtat᷑: vacare a tem/ ſuperet᷑: in periculis agit: qᷓ;diu cum illo ſi/ cut in arenoſo quodã ſtadio: ſic in iſta moꝛj te contendit.Mox enim vt homo ſeęculo na ſcitur: et vitam plenam miſerię velut pꝛo⸗ pheta futuri laboꝛis ſui pꝛęconio lachꝛr- moſę vocis ingredit᷑:etidm ſi nondũ in ani mo ſuo: in animo tamen parentum ſuoꝛum vel quoꝛũlibet hominũ: in quoꝛũ manibus nutriẽda eius infirmitas iacet:temptari iaʒ poteſt diaboli circũuentionibus rapi:aut per ligaturas execrabilium remedioꝛuʒ: aut per ſacrilega ſacra gentiũ: aut ſi foꝛte moꝛs vꝛget negligentia renũciationis in baptiſ⸗ mo ſalutari: Et vt bꝛeui cõplectar: temptat᷑ illa ętas cum a ſuis in mundo diligitur et in chꝛiſto negligitur. Trahit enim ſecum pꝛo/ paginem moꝛtis:et i illo peccati vulnere ra⸗ dicatur qð pꝛimo homini ex quo coꝛruptio / Señ.5. nis oꝛiginem duximus:venenoſo dente ſer/ pentis inflictum eſt. VUnde ſanctus iob: ne/ Job. 15. minem eſſe mũdum dicit a peccati vtiq; ſoꝛ dibus:nec infantem cuius eſt vnius diei vi/ ta ſuper terram. Sed de iam nato quid lo/ quar: cum dauid luctuoſa voce clamet: In Pð. 50. iniquitatibus conceptus ſum: ⁊ in peccatis concepit me mater mea. Suꝑflua enim poſ/ ſent videri baptiſmata recentium paruulo/ rum:niſi omnes homines moꝛerent᷑:⁊ oꝛigi⸗/ nale peccatum per parentũ viſcera vſq; ad fructum pꝛolis tramite moꝛtalitatis excur/ reret:cũ ⁊ moꝛtalem creaturã dominus om/ nipotẽs lege ſui oꝛdinis foꝛmat: ⁊ imoꝛtali/ tatem renouationis optimus pater miſeri/ coꝛdię gratia ſubminiſtrat. & ſi nec infanB tia moꝛtalis hominis pꝛopter coꝛruptionis vinculum a temptationibus vacat:quid de cęteris ętatibus dicam? An foꝛte ſenectus excepta eſt: et in carne iam vicina cadaueri ſanguis ac membꝛa illicitę concupiſcentię friguerũt:⁊ a feſſo ac pꝛope moꝛtuo iam coꝛ⸗/ poꝛe materies temptationis emarcuit? Im/ mo vero tantus eſt in malis ſenibus plerũ/ q; gurges auiditatis et inſatiabilis voꝛago ventris et gutturis: vt quanta boni ſenes pꝛudentia ſerenant᷑:tanta iſti vinolentia ſe- peliantur:quaſi ad hoc in eis arida viſcera ⁊ ſucco exhauſta curruent᷑: vt ad vigoꝛem pꝛi/ ſtinum reparandum ebꝛietatis inundatiõe ℳ H ptationibus non poteſt. Et tamdiu quiſq; 1· Con.9. d⸗ bonus in agone luctatur ne ab aduerſario aſict⸗ zin mloru nſto Ma ſ guunt⸗ nibllſan nptbs genertgao gis cus n (gebto⸗ t:clae gunina ſhelkal aalon pal hot nonen gituuen coconſtut ſgeſſtt:ꝛetn celitehee gunonüten ſtur Peeſu Gatun pom fegutexopt ſpalorum v. Gedamarit leſttemen Numeſt D ſuarizoſcu lic Lornip ſuachabien itet Rüot lclismalcen ſpebinte Mbenero oinanii llenelupe 5 miporus. ſideylau thelt ge⸗ feunpenin Ueickingia Mnſeneye deſrenn Nnband N onenur ufeſorer ſicoſamin etic ap ſnann Khin dib uctnſtn eleniſenen onoſelln ſnentluz, Konio hen, lnoncüitn, Ber. CC. xLVI. Dñica xXIII. p trinitatis: B rigãda ſint. Quid auaricia quę radix eſt om niũ maloꝛum? Honne in frigidis ſenibus tanto ad acquirendum feruentius inarde/ ſcit: quanto citius relictura eſt qð acquirit mirabili ſane dementia? Sꝛauioꝛibus enim ſumptibus ſe onerare feſtinat: cuʒ iam per/ CQ öuenerit quo tendebat.Si ergo puerilis ⁊ ſe⸗ Fnrumnſcen Aunümanbbs ennniin lbdsnee kenecianza uionenos lons ubrpr⸗ Nenantenptn odiigemen ninſccunge ipulneen⸗ guoconugnd ti nilis ętas non eſa temptationibus libera: quarum altera: id eſt puerilis nõdum bene ingredit᷑:altera iam egreditur iſtam vitam: et altera pauloante non erat: altera paulo poſt non erit: quid ſentiendum eſ de fla/ grãtia iuuenilis ętatis: quę vtriuſq; in me/ dio conſtituta ⁊ ab infirmitate puericię iam receſſit: et nondum ad toꝛpoꝛem ſenectutis acceſſit:?hęc pluribus atq; maioꝛibus tem/ ptationũ tempeſtatibus quatitur. heęc flu/ ctuũ crebꝛioꝛe impetu ſęculi inundãtis ope/ ritur. Pꝛęſumit viribuſ:foꝛmę diꝶnitate ia/ ctatur: pompa rerum tem poꝛaliũ pꝛęfulge/ nolodentelc nanstbele Sꝗe eenn ngſ⸗ Rwniusdieli nnuoqudho⸗ ce caner m. tnpecen Pfus eninpol ltiumanrle erentecacG viſcen ſg lians enan jdonminuse nan iinoti⸗ 1s pun nin Olnminen gconnytoni ncnngudde ſtte ſenea⸗ re aut exoptat aut gauder. Itaq; iuuentuti maloꝛum venenũ eſt quicquid veritas pꝛę cepit: eſca eſt quicquid diabolus ſuggeru: Sed amaritudo iuſticię medicamẽtũ eſt vi/ rilis ętatis: Hulcedo auteʒ iuſticię muſcipu/ Pꝛouer. 27. la eſt temeritatis. Ad hoc pertinet quod ſcri ptum eſt: Dulcioꝛa ſunt vulnera amici qᷓ; vo lũraria oſcula inimici.Et illud quod ait da/ uid: Coꝛripiet me iuſtus in miſericoꝛdia et increpabit me: oleum auteʒ peccatoꝛis non impinguet caput meũ. Arat veritas ⁊ tamẽ ſanet. Hã oleũ peccatoꝛis adulatio aſſenta/ 7 . toꝛis mulcet: ſed decipit. IJbi enim lenitur ſuperbia: ſed labit᷑ vita. Loquit᷑ enim pꝛo/ pheta ex ꝑſona eius qui iam medicũ quęrit: qui manũ curantis etiam cum doloꝛis acer- bitate ſuppoꝛtat: qui egritudinem ſuam ſa/ D nari potius q; laudari deſiderat. Periculo/ nncadade noupileent ttuoandn emancuit t Gnibls ge büis uc⸗ ſũ vᷣo ẽ vlcus iuuẽtutis qð cupiditatibꝰ cõ/ tabeſcit.Sed ſpes iſta deſperatoꝛũ eſt:ſpes rerum perituraꝝ:quę animę miſerę non ſol/ uit:ſed inflat a ffectum:facitq; illam tactum non ferre veritatis:vt etiã de ſua ĩmoꝛtalita te deſperans:amet dicere:amet etiã iſta ſibi dici: Manducemus et bibamus:cras enim Abi.s̊. moꝛiemur. Oderit aũt ⁊ dicere ⁊ audire: So „ 7 * ———— bꝛij eſtote ⁊ iuſti ⁊ nolite peccare. Amet per/ nicioſam inimici lenitatem: oderit ſalubꝛem medici aſperitatem. Iſta puerſitas:iſta ve/ ſania in iunuenili ętate maxime foꝛmidanda eſt. Hinc ille naſcitur ſermo hominũ in flagi △ . tia defluentiũ: ⁊ inde ĩ ſcelera crudeſcentiũ. Dixerunt em̃ cogitantes apud ſe non recte: Exiguũ ⁊ cum tedio eſt tempus vitę noſtreę: ⁊ non eſt refrigerium in fine hominis:⁊ non er. II. Sap. T eſt qui agnitꝰ ſit reuerſus ab inferis. Ueni/ te ergo fruamur bonis quę ſunt:et vramur creatura tanq; in iuuentute celeriter. VUino pꝛecioſo ⁊ vnguentis nos impleamus: ⁊ cę/ tera qua in eodem loco attexent᷑ geſtientis verba luxurię hominũ de vita ęterna deſpe/ rantiũ: et ſpem ſuam tanq; in arena toꝛren/ tis: ita in tempoꝛali carnis coꝛruptione po/ nentiũ.Ex hac autẽ enumeratione libidinũ ⁊ putredinũ et vermibus flagicioꝛũ: videte in quę facinoꝛa ⁊ in q́; immania ſcelera pꝛo/ ſilit᷑. Exhauſti enim atq; ſubmerſi immode-⸗ ratoꝛum delictoꝛũ turpiũ coꝛruptela:vel dũ ſeęueritatẽ veritatis ſibi contradicentis ode/ runt: Oppꝛimamus g& inquiunt pauperem et iuſtũ ⁊ non parcamus viduę nec ſeni:nec re/ uereamur canos multi tempoꝛis.Sit auteʒ foꝛtitudo noſtra lex iuſticię. Qð infirmũ eſt inutile inuenit᷑. Circũueniamus ergo iuſtũ quoniã inutilis eſt nobis ⁊ contrariꝰ eſt ope ribus noſtris. Lalia de dño noſtro ieſu chꝛi/ Abi. g. ſto iudęoꝝ ipietas cogitauit. QAd manifeſti in verbis cõſequẽtibus inuenit᷑. Paulo em̃ poſt dicẽ: Pꝛomittit ſciẽtiã dei ſe habere:⁊ ſi/ liũ dei ſe nomiat.Deinde rurſus paulo poſt dicunt: Cõtumelia ⁊ toꝛmento interrogemꝰ illũ: vt ſciamꝰ reuerentiã illius. M οate tur- piſſima cõdemnemꝰ eũ. Erit em̃ reſpectꝰ ex ſermonibꝰ illius. Sed attendite quã de illis ſententiã ferat ſpũſſanctꝰ: qñ ſtatim ſubiũ⸗ git:Hec cogitauerũt ⁊ errauerũt: Exceęcauit em̃ illos malicia illoꝛũ.Omnia hoꝛrenda fa/ cinoꝛa quę timent᷑ ĩ ſceleratis hominibꝰ: vi⸗ dete de qua labe cõſurgant. Quid em̃ mol/ lius q; illa luxuria?quid durius q; iſta crude litas? Jam dudũ dicebant: Fruamur bonii quę ſunt:⁊ vtamur creatura tanq; in iuuen/ tute celeriter: ⁊ non ptereat nos flos tꝑis:et vbiq; relinquamꝰ ſigna lęticię: NMũc dicunrt oppꝛimẽtes pauperẽ: Hõ parcamꝰviduę nee reuereamur ſenem: Circũueniamꝰ iuſtũ:cõ/ tumelia ⁊ toꝛmẽto interrogemꝰ eum: moꝛte turpiſſima cõdemnemꝰ eũ. Vinũ ſequit᷑ fu- roꝛ: vnguẽta toꝛmẽta: ſanguis roſas: ira lę⸗ ticiã. A talibꝰ ligatꝰ:ceſus:interfectꝰ ẽ dñs. Quis de coꝛonis floꝛẽtibus cruenta vincu/ la foꝛmidaret:Quis de ſuauibꝰ pacalis do/ 1 6* 4 2 loꝛes ſeuiſſe imos puideret? Quis de mollib nulla ętas:nulla luxuria: niſi iuuentus floꝛi tempoꝛis comparata eſt? Sic enim dixerũt: AVtamur creatura tanq; in iuuentute celeri/ FC,iter. Vos ergo o iuuenes maxime monemꝰ et hoꝛta mur vt verę virtutis pulchꝛitudine capiamini. MNulla ſpecies terrena vl cęleſtis: vel adhibitꝰ carnis oꝛnat*: nullus quarũli- bet choꝛdarũ atq; tibiarũ ſonus:nulla odo/ rum iocũditas:nulla ſopoꝛum ſuauitas:nul li amplexus pulchꝛitudini: inſpiratiõi: dul/ cedini fomentis ſapientię comparant᷑. Ab his enim quę turpiter amantur non ab ipſo amoꝛe ꝓhibemur. Amare vultis:amate ſa/ pientiaʒ: ambite vt perueniatis ad eam: vt ncon vos exboꝛreat eius aſpectus in homiĩe li oꝛnamẽta coꝛpoꝛis:ſic illa coꝛdis inquirit. Nec de veſtris diuitüs hęc oꝛnamenta pꝛo/ feratis: quia odit ſuperbos: et quaſi de ſuo u. Cor. 4. ſe iactare cupientes. Quid autem habes qð non accepiſti? Ipſa ergo donat vnde illli placeas. Tantum dilige eam et ſeruabit te. Nꝛouer. 4. Circũda eam et exaltabit te:ponoꝛa eam et amplexabitur te: vt det capiti tuo coꝛonam . Sapᷣ.õ.gratiarum. Clara eſt ⁊ quę nunqᷓ; marceſcet ſapientia: ⁊ facile inuenitur ab his qui dili/ gunt illam. Pꝛoponite hanc adiungere vo/ bis: in illam ſuſpirate: in illam exardeſcite: amaritudinẽ conuerſatio illius. Si amato res eſtis hanc amate:ſi foꝛmoſi eſtis deo pl⸗ . ccete:ſi iuuenes eſtis diabolum vincite. D⸗ . Hanieł.9. niel ab angelo vir deſiderioꝛum appellatus eſt. Quę illa eius erant deſideria: niſi quib in ſapientię pulchꝛitudinem ardenter inhia/ bat:quia in iuuenili ętate calcauit laſciuiam S ⁊ regum ſuperbiã pꝛęſſit captiuus:⁊ oꝛa leo/ num clauſit incluſus. Nec vos feminę ado/ leſcentulę alienum a vobis arbitremini hũc eſſe ſermonem. Ad vos enim non tamen vt confundam vos heęc dico: ſed vt filias meas 1.Tnot:. chariſſimas moneo. Juuenilia deſideria fu/ Nucj. a.et.i. Gite: nupte ſuſannã: viduę annam: virgineſ S mariã cogitate.HNec in publicũ ꝓpterea pꝛo cedatis vt floꝛem fęni veſtri oculis hominũ oſtentare cupiẽteſ:ꝛin domo vitę moꝛtẽ quę⸗/ Ea. qo. ratis. Omnis em̃ caro fenũ: æ clariras bomi Sancti aluguſtini de tem pꝛatis tã dirũ crueis lignũ ſᷣnoſceret:⁊ tamẽ num erit 0/ mini qð manet in ęternũ cineres veſtros nõ nullꝰ fulgoꝛ metalloꝛũ: nulla nemoꝝ amęni/ tas:nullę floꝛũ purpurę:nullus vł naturalis xuria noſera. Qρuomodo ergo parceret chꝛi⸗ vos in timoꝛe componite.Sicut laſciui ocu⸗ in illam deperite. Teipſum abnega tibi:ꝛne Sap̃.S. illli te abneges dum tibi places. Non habet dam nõ . S —= . „ 77. . — — . — . . . nis vt floꝛes feni. Quid ergo facietis cim fe num aruerit:flos deciderit: VUerbũ aũt do facile inuenturũ putatis: qð nũc ſuꝑba ęta/ tis viriditate contemnitis.Stricte iterũ di/ co atq; conteſtoꝛ:iuuenilia deſideria fugite. Si auditis hoc:ſi obtemperatis:ſi tanq; dei verbũ cum honoꝛe ⁊ timqʒe ſuſcipitis:nõ ſo⸗ lum pulchꝛi ante oculos dei ſed ⁊ ſani eritis. Si auteʒ de hac admonitione noſtra etiam iocos foꝛtaſſe amatoꝛios vobis faciatis: de ipſis fexramẽtis medici moꝛtifera vobis vul nera inſligitis. Eerte iudęi qui dñm cruciſi- xerunt:qð cum audimus hoꝛreſcimus et in/ genti execratione ꝓſequimur:ſed tamen illi cum de ſua luxuria cogitarent delitioſoꝛum agroꝛum ſolitudines meditabant᷑ dicẽtes: Nullum pꝛatum ſit quod non ꝑtranſeat lu/ Sapᷣ.a. ſto ſi cum inueniſſet in terra qui quidem nõ ſolitaria pꝛata irritandis libidinibus ſuis: ſed frequẽtiſſimas eccleſias eligit regnãtis in cęlo? Ecce tertio cõteſtoꝛ ⁊ dico: deſideria iuuenilia fugite:danielis deſiderijs ęſtuate. Filij a iuuentute veſtra eligite doctrinam: ⁊ Ecæi.s. vſq; ad canos inuenietis ſapientiã. ¶ Dominica viceſimaquarta: De Sermo anleerine habitu viroꝛum ac mu/ CC. X VI lierum: Sermo 1 Vdiuimus ex parabola euangelica quẽdam patrẽfamilias nuptias fi/ MWatth. 22. lio ſuo feciſſe:⁊ ad eas plurimos in/ Inter quos cum ingreſſus eſſet qui/ abens habitum nuptialem:viſus a patrefamilias iuſſus eſt non tm̃ excludi a 2 2 nuptijs: ſed in tenebꝛas exterioꝛes retrudi. Hhec parabola inſenſatos homines hui tem poꝛis euidenter redarguit: q;uis altioꝛi dil/ certione aliquid ſecretius ⁊ ſacratius poſſit intelligi. Pꝛius ergo quęramus quis ſit iſte paterf amilias: quis ſit iſte ſilius: quę ſint iſte nu ptię. Quibus ꝓſpectis faciliꝰ intelli/ gere po terimꝰ: cur ille ab his nuptijs exclun ſus ſit: qui ad eas cum adulterina veſte ach ceſſit. Intelligimus itaq; hunc patremfami lias: deum patrem omnipotentẽ: cui famu/ lant᷑ vniuerſę familię gentiũ:qui coęternum ⁊ cogęqualem ſibi genuit filiũ in cęlis ſub pa/ tre: in terris ſub matre. Cui nuptias fecit: quando ei eccleſiã ex omni genere bominũ VCY ainit onuocat llhre onniseta lotnitl mlumnſ Ateneite fbectota gthenlle. nonͤpion⸗ oronanan (Mdelasvn⸗ nltota tep ſelateat: wo,Aui Mohretecit. fonels enovici rä gnitinent negriarr Irban. Luncman lpauaele Upnalis:! llodeten nenamial funnqoiat lscſtacu Mbit'coꝛo nancapll Afeannn n nensnece de. n etinento isain Cdlltennt lateincion Dunſ loßtenie leodercte cliets⸗ cuintue gentiſin uc Afareco l leneri Nanäti lidnan (hublin Maano SH ſociauit. Ad hanc chꝛiſti T ecclelle ſocietateyʒ tres noſtros doctoꝛes egregios qui ante noſ nhen conuocati ſunt nobiles ⁊ ignobiles:diuites contra iſta ſcripſerunt:⁊ irrefra gabili aucto/ nitſihng⸗ .* ⁊ pauperes: omnis conditio: omnis ſexus: ritate damnauerũt. Audiamus paulum do iriein omnis ętas. Inter hos acceſſit vnus:qui ſo ctoꝛem gentiũ:de ſupflua capillatura dicen/ linafti lus excludi meruit:quia habituzʒ talium nu- tem coꝛinthijs: Vir ſi comam nutriat:igno/ 1. Corj. 1. tis * prtiarum ſanctitati congruentẽ non habuit. minia eſt illi. Cum enim vir ex dei oꝛdinati/ ainn Attendite fratres: iſte vnus multi ſunt: et one pꝛimatũ habeat ſupꝛa mulierẽ:qui con/ tſn ſ⸗ tñ hec tota multitudo vnitatis nomie com / tra honoꝛem ſui ſexus ſuꝑfluitate capilloꝛũ an pꝛehendit᷑. Multi enim ſunt quãtum ad nu caput velat: pꝛimatum ſuum ſibi abiudicat du e merũ ꝑſonalis diſcretionis:ſed vnus ſunt ꝑꝓ vt merito de eo dicat᷑: Homo cum in hono/ Ns. 4. innade conſonantiã vnius pꝛauitatis. Sicut enim re eſſet nõ intellexit: comꝑat eſt: vt vera di/ nbenl eccleſia vna eſt per fidem ſub capite chꝛiſto: camus:non tm̃ mulieribus:ſed etiam iumẽ/ lnünauß, ita tota repꝛoboꝛum multitudo ſide pateat tis inſipientibus. Judicio enim legum iure 11. q.z. uileglũ mgſämsgn ſiue lateat: vnum coꝛpus ẽ ſub pꝛincipe dia- ab obtenta dignitate deijcit᷑:qͥ pꝛiuilegio ſi/ 74. dil. vbi ita rſictuneril brolo. Qui ergo per infidelitatẽ manifeſte a bi conceſſo abutit᷑. Audiamus et beatũ Cy⸗ E 1daltoſoun deo recedit:ad has nuptiaſ nõ accedit. Qui pꝛianum egregium martyꝛem et ſuauiſſimũ abank dlates vo inſidelis eſt accedit coꝛpoꝛe:recedit men/ doctoꝛem: de adulterino habitu diſputan / npcranleul, te:nobiſcũ intrat eccłiã: cõmunicat nobiſcũ tem. Dicit enim in epiſtola quam ſcribit de Cvpꝛian⸗ oparceretcht⸗ Watth. 13. chꝛiſti menſam. Boni et mali pilces adhuc habitu virginũ. Opus dei ⁊ factura eius t guiquident latent intra retia: donec diuidant᷑ in littoꝛe. plaſma eius: nullo modo adulterari debet dindis ſi Matth.3. Adhuc tolerat᷑ palea: donec ventile᷑ area. in habitu flauo coloꝛe vel nigro: vel quoli/ aligt enua Watth. 22. Lunc manifeſte aparebit: quia multi voca/ bet deniq; liniamenta natiua coꝛrumpente dicordeſcene XC ti pauci electi. Tunc iſte adulteratoꝛ habitꝰ medicamie. Dicit enim deus: Faciamus ho Señ. 1. ideriseſnnt⸗ nuptialis: iuſſu patriſfamilias et manifeſte minẽ ad imaginem ⁊ ſimilitudinẽ noſtram: tedoenmantet excludet᷑: ⁊ i carcerem retrudet᷑.J nterim ta / ⁊ audet quiſq; mutare ⁊ conuertere qð fecit eni. men amici ſponſi talem ſimulatoꝛẽ nõ igno/ deus? Manus deum offendunt:quando id rant:quia habitus impudicus coꝛpoꝛis:nũ/ quod ille foꝛmauit refoꝛmare ⁊ tranſfigura/ garnde 4 cius eſt adulterini coꝛdis. Inpudicus autẽ re cõtendunt:ſcientes qð opus dei eſt omne Nrumsce abit coꝛpoꝛis eſt in viris:ſuꝑflua ⁊ inoꝛdi/ qs naſcit᷑:diaboli quodcũq; mutat᷑. Siquis nata capillatura: veſtimentoꝛũq; muliebꝛi? pingendi artifex vultum alicuius ⁊ ſpeciem — affectata ſimilitudo: calciamentoꝛũ quo ⁊ coꝛpoꝛis qualitatem ęmulo coloꝛe ſignaſ- u uunt metas neceſſitatis excedens ſimulata longi ſet: et ſignato iam conſũmatoq; ſimulacro: snugtiuf ,5hN% tudo. In mulieribus facies fucata:virillum manus alius afferret: z iam foꝛmata: i. iam pi 6unntt,„ veſtimentoꝝ imitatio: capilloꝛum natiui co cta: guaſi peritioꝛ refoꝛmaret:grauis pꝛioꝛis. eluseſee 6 loꝛis adulteratio. hic habitus i vtroq; ſexu artificis iniuria et iuſta indignatio videret᷑. enntas adulterinus eſt: ⁊ ſanctarũ nuptiarum ſocie Et in ſequẽtibus. Non metuis ne cuz reſur/ hin ianiu⸗ tate indignus: ⁊ a conſpectu tanti ſponſi:et rectionis dies venerit: artifex tuus nõ te re/ ncne nd. D tante ſponſę pꝛoꝛſus amouendus. Hec ſilẽ nxcognoſcat:⁊ ad ſua ſᷣmia ⁊ ꝓmiſſa venientẽ e n tio Rterire hoc debent amici ſponſi:diligen / remoueat ⁊ excludat: increpans vigoꝛe cen-/ . En tes decoꝛẽ domus dei. DHebent huiuſmodi ſoꝛis ⁊ iudicis dicat: Opus hoc meũ nõ eſt: plinſ. adulterijs publice oblatrare: ne dicat᷑ ð eis: nec imago hęc noſtra eſt: cũ te flauo medica wnnee Eſa. 6. Canes muti latrare nõ valentes. Qui enim mine polluiſti: cũ foꝛmã quã dederã tibi:mẽ uagluſ ſ quãtitatem vel foꝛmã quã omnipotẽs ⁊ piu dacio defoꝛmaſti: facies coꝛrupta eſt: mẽbꝛa flus⸗ di dentiſſimus plaſmatoꝛ finxit:in aliam traſfi aliena ſunt:deũ videre nõ poteris:qm̃ ocuii ſecll gſa. 45. GSlrare contendit: nonne euidenter dicere ei tibi nõ ſunt quos deus fecit: ſed qs diabolꝰ Nupthenhi, 26. videt᷑ qui ſe finxit: Cur me feciſti ſici ꝓImpꝛo infecit. Audite me itaq; vt parentẽ: audite ninnt 1 ba temeritas cõditoꝛis plaſmata viliſicare: ꝗſo vos docentẽ: pariter ac monentẽ. Audi/ cumnin yt quãtitatẽ ſuã ⁊ foꝛmã quantũ in ſe eſt: in te vtilitatibꝰ veſtris ⁊ cõmodis ſideliter cõ/ ti aifin aliud tranſfiguret: qð ſi a natura haberet in, ſ ulentem Eſtote tales quales vos deus ar/ Micgenn coõpabiliter ſe habere doleret. MNec iſta dici/ tifex fecit: eſtote tales quales vos manꝰpfis glaſtir musa nobis tanq; ex nobis. Habemus pa/ inſtituit. Mneat vobis facies :oUpts ugtius il Ber. CC. xLVII. Dñica XXIIII. p/ trinitatis: B. er. I. BGer.CC.xL vIII. Dñica XXIIII. pꝰ trinitatis: Ger. II. 3 ceruix pura: foꝛma ſincera: A calciamentis ſuꝑfluis pedes liberi:crines nullo coloꝛe fu/ Fdſcati:oculi conſpiciendo deum digni. Apo⸗ ſtoli vox eſt:quem dominus vas electionis 1. Eori.15. appellauit. Dicit em̃: Pꝛimus homo de terra terrenus:ſecũdus homo de celo celeſtis.Si/ cut poꝛtauimus imaginem terreni:ſic poꝛte/ mus imaginẽ cęleſtis.hanc imaginem poꝛ tat virginitas:poꝛtat integritas:poꝛtat ſan ctitas ⁊ veritas: poꝛtant diſciplinę dei: me/ moꝛes iuſticiã cum religione retinentes:ſta/ biles in fide: humiles ĩ timoꝛe: ad omnẽ to/ lerantiam foꝛtes: ad ſuſtinendam iniuriam mites: ad faciendam miſericoꝛdiaʒ faciles: fraterna pace vnanimes atq; concoꝛdes: Quia oila obſeruare:diligere et implere de/ bemus: vt apoſtoli ceptuʒ adimpleamus. Corl. s. Empti eſtis pꝛecio magno:gloꝛiſicate ⁊ poꝛ/ tate deum in coꝛpoꝛe veſtro. Deum enim in coꝛpoꝛe noſtro poꝛtamuſ:cum imaginẽ eius ꝑ ĩmundas ⁊ pꝛophanas adinuentiones nõ defoꝛmamus:cum ꝑ omnia ſeruitutis obſe/ quia redẽptoꝛis imperio parere ſtudemus. Ita enim imaginẽ ſuam in nobis recogno/ ſcet:⁊ nuptiali veſte oꝛnatos a ſuo ſanctoꝛũ q; conſoꝛtio non excludet:quod nobis miſe „ ricoꝛditer p̃ſtare dignet᷑: qui viuit et regnat deus per omnia ſęcula ſeculoꝛũ:Amẽ. neadem dominica: De continẽ/ Bermo II —L z„0.——— — — „ Bmonet nos lex diuina ⁊ exhoꝛtat᷑ fratres chariſſimi: vt cõcupiſcentiã IWuius mundi deuitantes: continen ie ſalubꝛi operam demus: ne nos illecebꝛa jvoluptatũ ꝑvaria ducat deſideria:⁊ laqueo moꝛtis irretitos:in ſᷣcipitiũ ⁊ voꝛaginẽ tra/⸗ AQAat inferni. Loquit᷑ ſapiẽtia homini ⁊ dicit: Eccai.18. Poſt cõcupiſcentias tuas non eas: et a vo⸗ luntate tua auertere. Si pꝛeſtes animę tuę concupiſcentiã eius: faciet te in gauli ini⸗ micis tuis. Amoꝛ enim iſtius mundi: parit Jacobi.⸗. inimicitiã dei. Vnde ſcriptum eſt:Qui vult amicus eſſe huius ſęculi:inimicus deiconſti tuit᷑.hhoc enim apoſtolus ſciens iohannes: L. Id.2. Pſuadet nos et dicit: Holite diligere mũdũ: neq; ea quę in mundo ſunt. Si quis dilexe/ rit mũdum: non eſt charitas pamis in illo: quia omne qð in mũdo eſt:cõcupiſcẽtia car/ nis eſt:⁊ cõcupiſcentia oculoꝛũ:et ſuperbia 60. 42 Aoel ſpiritꝰ. hoc ⁊ coapoſtolus eius paulus rur/ ueims ſus monet ⁊ dicit: Qui emunt ſic ſint quaſi i·Corj.. Mflu non poſſidẽtes:⁊ qui hoc mũdo vtunt᷑ qua- ſocit Son ſi non vtant᷑:pᷣterit enim figura huiꝰmundi. nf e lun Vnde ⁊ ipſe ſaluatoꝛ in parabola ſua oſten/ Tenonbi: dit:qð diuitię ⁊ voluptates ſęculi ſuffocant Matib.2 nſs hoſt verbũ:ita vt nõ referat fructũ. Et alibi ᷣce-/ ,. Bonusing pit dicens: Qui vult venire poſt me:abne/ Mattb. 16. Mn, ſipſen. get ſeipſum: et tollat crucem ſuam ⁊ ſequat᷑ Ptbeſauo⸗ me.Et item: Qui non renunciauerit inquit Lucj.- r4 aeig Pronherg omnibꝰ quę poſſidet: non poteſt meus eſſe an alirmi diſcipulus. Hec igitur conſiderãtes fratres fanes deco chariſſimi:ꝑpendite quãtum neceſſaria vo/ e nul ere bis ſit cõtinentia: ꝑ quam chꝛiſti diſcipula⸗/ gundenus tui cõdigni:ad regnũ poteſtis cum eo veni/ Una etvis re ꝑpetuum. Continentia vᷣo ⁊ ſobꝛietas nõ B mnlanecan in ſola integritate carnis conſiſtit: ſed etiam eitenin in cultu ⁊ oꝛnatu:vita pariter ⁊ moꝛibus cõ/ Setg co babennt ſiſtit. Debet enim vnuſquiſq; continẽs eſſe caplo ab omnibꝰ illicitis. is autẽ quę licita ſunt ſnennt debet cuʒ modeſtia ⁊ ſobꝛietate vti. Hõ em̃ m Etuen decet chꝛiſtianũ ſęculi lucris inhiare:cui pꝛo eniane miſſum eſt regnum ceęleſte: ſed ſuo domino oſcentis. ꝑ continentiã condigne viuere: vt poſſit cũ . glane eo in ꝓꝑpetuum gaudere. Caſtitatem deber Munn ⸗ amare:⁊ foꝛnicationem fugere: Mõ auaricię cheic ſtudere:ſed victu ⁊ veſtitu cõtentus eſſe:nõ · Timotb.. nucn ſuperbire: neq; ſperare in incerto diuitiarũ: ninſn ſed humiliter ſentire:⁊ mũdi pompã cõtem/ u hr nere. Mõ debet eſſe vaniloquax ⁊ arrogãs: c nõ mendax neq; iniurioſus: neq; bilinguis: ſul non ſuſurro neq; detractoꝛ: ſed veritatẽ de/ nhbe bet ex oꝛe ⁊ coꝛde ꝓferre.Linguã ſuã a mul/ lencit tiloquio tẽperare: quia ſcriptũ eſt: In mul/ Prouer. l0. sini tiloquio non effugies peccatũ. Oculos con/ Nen cMaah tra vanitatẽ claudere: Auditũ a ſcurrilitate dr dalade⸗ ⁊ falſitate: imo ab omni eloquio malo auer/ npen: tere: Riſũ excelſũ et excuſſũ nõ amare: Gut⸗ huntſi tur ⁊ naſum ad illecebꝛã dulciũ ciboꝛũ ⁊ ſua- maſea uium odoꝛum nõ libenter adhibere:ſed ma- gis bonum ⁊ ſuauem odoꝛem virtutũ appe/ SEo Dori tere. Manꝰ et pedes ⁊ omnia mẽbꝛa coꝛpo- II. Kigtee ris ſollicite cuſtodire: ne fiant arma iniqui/Ro.As. tatis peccato:ſed magis potentię arma deo ANRX ad deſtruendũ ſpiritalẽ inimicũ. Coꝛ quoq C r debet miles chꝛiſti ante omĩa ſollicita cuſto 1 dia ſuare: ne foꝛte illud iactãtia extollat:ira AAleſtq inflãmet:ĩuidia ꝑfoꝛet:auaricia infeſtet:libi du z ede do exurat:triſticia grauet:toꝛpoꝛ et ignauia nido oneret: Et ne illud qð cũctis grauiꝰ eſt: ꝑ no Aeſten uitatũ ſᷣſumptiões hęreſis ſcindat.Qui em̃ uoun Den alem coꝛdis occulta per continentiam quieta ſer/ vmuute⸗ uare intus contendit: vtiq; et membꝛa coꝛ- mkn, poꝛis facilius contra pꝛauos actus foꝛis cu/ abubnne Pꝛouer. 4. ſtodit. Scriptum eſt enim: Omni cuſtodia guſucſn ſerua coꝛ tuum: quia ex ipſo vita pꝛocedit. liſiſhen b Item alibi: Moꝛs tecuʒ in introitu delecta Ealbiie tionis poſita eſt. Et ſaluatoꝛ in euangelio: Alneidle e Wattö. 12. Bonus inquit homo de bono theſauro coꝛ- untſgi dis ſui ꝓfert bonum: ⁊ malus homo de ma/ ugningnt lo theſauro coꝛdis ſui pꝛofert malũ.Et iteʒ: ctnengeſ. Matth. 15. De coꝛde: ait: exeunt cogitatiões malę:ho⸗ citesfint micidia:adulteria:foꝛnicationes. Cum ergo Utellnigpo fratres de coꝛdis radice fructus ſiueboni ſi Kidlce, ue mali exeant: neceſſe eſt vt pꝛimum coꝛ Santoreni mundemus: deinde carnem noſtram per ie/ 1ſohienstit iunia et vigilias et laboꝛem vtilem caſtige/ Rrſetcun D mus: ne carnis libido mentẽ maculet. Diffi/ znordusch cile eſt enim vt in delitijs viuentes:mũdum ntnigeſ. 1Torz/9. coꝛ habeant. Inde dixit apoſtolus: Caſti-⸗ melanſen go coꝛpus meũ: et in ſeruitutem ſubijcio:ne ten. iei foꝛte cum alijs ſdicem: ipſe repꝛobus effici/ binratnt Sał.s. ar. Et item: Qui autem chꝛiſti ſunt: ait:car/ R nem ſuam cruciſixerunt cum vitijs ⁊ concu/ H Titũ.2. piſcentijs. Sobꝛie quippe ⁊ pie viuamus in nen dd poc ſęculo: expectantes beatam ſpem: ⁊ ad/ * uentum gloꝛię magni dei: ⁊ ſaluatoꝛiſ noſtri necſen⸗ ieſu chꝛiſti: qui dedit ſemetipſum pꝛo nobis en vt nos redimeret ab omni iniquitate:⁊ mũ-/ dunnem. daret ſibi populum acceptabilem: ſectato/ Golchn rem bonoꝛũ operum:vt cum venerit in ma/ rtanh ieſtate ſua cum ſanctoꝛum angeloꝛum mili⸗/ Gblng bus: pꝛo bonis laboꝛibus ⁊ ſancta cõuerſa⸗ iide tione reddat nobis pꝛęmia vitę ęternę po/ iſuinnll 1 tius qᷓ; pꝛo deſidia ⁊ voluptate pſſentis vitę ck Zummn cruciatum retribuat ſempiternum:quia ve/ Gabeen Parg5, t6 raciter de eo ſcriptum eſt:qð reddat ſinguliſ 1umliur Inpm opera: ieſus videlicet chꝛiſtus: qui cum oaloaa patre ⁊ ſpũſancto viuit et regnat deus: per rd omnia ſecula ſeculoꝛũ: Amen. rſitx Bominte viceſimaquinta: De ca muDermo ſtitate et mudicia: Sermo 1 mainind . TLoꝛioſum et inſignem inter ceterae veumnde virtutes caſtitas et mundicia locum Car hegl tenet: fratres chariſſimi: quia ipſa latuaſo ola eſt quę mũdas mentes hominũ pꝛęſtat ln WMatth. 5. videre deum. VUnde ipſa veritas ait: Beati ictelbl mũdo coꝛde:quoniam ipſi deum videbunt. aignuu⸗ Ac ſi econtrario diceret: Jili vᷣo miſeri ſunt ſyeſton quoꝛum coꝛda ſunt carnali concupiſcentia Cg . „y rr8 . Ber. CC. XxLIX. Dñica XxXv. py trinitatis:R polluta: quia ęternas merguntur in pęnas. Caſtitas enim angelica eſt vita: caſtitas cũ humilitate ſpirituſſancti merebit᷑ habitati/ onem:quam expellit imundicia libidinum: dicente ſcriptura: CLoꝛpus peccatis ſubditũ ſpirituſſanct“ effugiet. Mmbꝛa noſtra de⸗ bent deo eſſe dicata:non foꝛnicationi. Op/ Saß. I1. ponat homo deſiderio carnis ſuę ęternoꝛuʒ flammas toꝛmentoꝛũ.Aſſueſcat iuuenis ca/ ſtitatem:vt ſit dignus ſapiẽtia dei. Vbi im mũdicia eſt coꝛpoꝛis: ibi habitatio diaboli/ ci ſpiritus: qui maxime gaudet in iniquina/ tione carnis noſtre. Omnes immũdicię deo diſplicent: et maxime quę non ſunt natura/ les. Admonet itaq; nos ſcriptura ſancta di / cens: Poſt concupiſcentias tuas non eas: ? Ecẽi.is. a voluntate tua auertere. Si pꝛeſtas anime tuę conpiſcentias eius:faciet te in gaudium inimicis tuis venire. Eiuſmodi quoq; ſalo/ mon ſapientiſſimus pꝛoferebat ſententias de cauenda immũdicia dicens: Fauus diſtil NMꝛouer. 5. lans labia meretricis: et nitidius oleo gut/ tur eius:nouiſſima auteʒ illius amara qua/ ſi abſinthium:et acuta quas gladiꝰ biceps. Pedes eius deſcendunt ad moꝛtem: et ad inferos greſſus illius penetrãt: Per ſemitã vite non ambulant:vagi ſunt greſſus illiꝰ ⁊ inueſtigabiles. Hunc ergo fili audi me:⁊ ne recedas a verbis oꝛis mei. Longe fac ab ea viam tuam: ⁊ ne apꝛopinques foꝛibus do/ mus eius.hoc ſiquidem non ſolum de me/ retricum immũdicia dixit:ſed etiam de omi carnis concupiſcentia: quę ſollicitat animã ſuam conſentire ſuis deſiderijs. Sed ratio mentis pꝛohibere debet impetus carnis: et refrenare voluptates eius iniquas. Item il/ £ le qui ſupꝛa pꝛohibet cohabitationem fęmi/ narum:iuuenibus dicit: Mũquid abſconde/ NMꝛouer. 6. re poteſt homo ignem in ſinu ſuo: vt veſti/ menta illius non ardeant: aut ambulare ſu/ per pꝛunas:et non comburent᷑ plantę eiuss Sic qui ingreditw᷑ ad mulierẽ pꝛoximi ſui:ꝛnõ erit mũdus cũ tetigerit eã. Similiter ⁊ beatꝰ aplus admonet nos: Bonũ eſt inqens muli C orſ.. erẽ non tangere:quaſi ſtatim in tactu ꝑiculũ eſſet. Pulchꝛa eſt enim caſta iuuenum pudi/ citia et deo amabilis: et ad omne bonũ vti/ lis. Qui filios habet ſpiritales vel carna- les:nutriat illos in caſtitate deo:non in foꝛ⸗ nicatione diabolo. Quid pꝛodeſt homini ſi/ lium habere: nutrire: amare: ſi ęternis eum Bancti cluguſtini de tempoee ui nutriat toꝛmentis? Qui in caſtitate viuunt: angelicam habent in terris conuerſationeʒ. Caſtitas hominẽ cęlo coniungit:angelis fa/⸗ cit ciuem. Qui mulierem habet legitimam: legitime vtatur ea tempoꝛibus opoꝛtunis: a.Cor.7. vt ſcõm apoſtolũ poſſit vacare oꝛationi: et benedictionẽ mereatur ſilioꝛum a deo acci/ pere. Hemo dicat a foꝛnicatione ſe cuſtodi/ .Coriaio. re nõ poſſe. Fidelis enim eſt deuſ:dicit apo/ ſtolus:qui non ꝑmittit non temptari ſupꝛa id quod poꝛtare poſſumus: ſed faciet cum temptatione ꝓuentum. Talis vnicuiq; ho- mini temptatio datur:ſiue in carnis deſide-/ rio:ſiue in ambitione ſeculi:vel etiã in qua/ cunq; temptationis moleſtia: qualem aut cum laude vincere: aut cum oppꝛobꝛio ſuc/ P cumbere poterit. Omnibus enim caſtitas . neceſſaria eſt: ſed maxime miniſtris chꝛiſti altaris:quoꝛum vita alioꝛum debet eſſe eru ditio:⁊ aſſidua ſalutis ſdicatio. Tales eniʒ decet dominum habere minſtros:qui nulla contagione carnis coꝛrumpant᷑: ſed potius continentia caſtitatis ſplendeant: et totis honeſtis fulgeant in populo exemplis: qui/ Leuitj.i9. bus dominus per legiſlatoꝛem dicit:Sancti eſtote:quia ⁊ ego ſanctus ſum dominꝰ deus 1. Joh.1. veſter. Deus enim lux eſt: ⁊ tenebꝛę in eo nõ ſũt vllę:nec aliqua feditas ei ſociari poteſt. Et ideo fratres chariſſimi:ſiue viri:ſiue femi nę:ſiue clerici: ſiue laici: f̃m apoſtoli admo⸗ 2. Corj. 7. nitionem: mundemus nos ab omni inqui/ namẽto carnis ⁊ ſpiritus: ꝑficientes ſancti/ ſicationem in timoꝛe dei. Studeamus: vt ei qui ad ęternam ſuam gloꝛiam nos voca- nuit placeamus:quatenus cum eo fęliciter in gęternum regnare poſſimus: pꝛęſtante domi no noſtro ieſu chꝛiſto: qui cum patre ⁊ ſpiri/ tuſancto viuit ⁊ regnat. Sermo ſamiliaritate extranearũ mulieruzs: . Bermo Aê a Emo dicat fratres chariſſimi ꝙ tem J n poꝛibus noſtris martyꝛũ certamina eelſe non poſſint. Habet enim ⁊ pax geſſimus iracundiã mitigare:libidinẽ fuge/⸗ re:iuſticiam cuſtodire:auariciam contemne re:ſuꝑbiam humiliare: pars magna marty/ rij eſt. NMon incõgrue dictum eſt fratres cha/ riſſimi: Auariciam cõtemnere: iracundiam mitigare:libidinem fugere. Contemnenda eſt enim auaricia:quę nobis ideo iniqua lu/ ℳel nmnif ſeſenicin n eadem dominica:De incauta yꝛes ſuos. Maʒ ſicut frequẽter ſug/ cra pꝛocurat vt ſuos faciat nos. Moſtri eniʒ eſſemus ſi illa nr̃a nõ eſſet.Contemnẽda eſt inquã auaricia:quę velut ignis: quantoma gis acceperit: tanto amplius quęrit. Iracũ/ dia vo mitiganda eſt: quę pꝛius nocitunis impedit qᷓ; nocendis. ggautem libidinem B fugiendam eſſe ſuggerimus: apoſtolus pau lus euidenter oſtendit: qui cum omnibꝰ vi / tijs pdicauerit reſiſtendum: dum contra libi dinem qoqueret᷑:non dixit: Reſiſtite:ſed fu/ 1. Corj.sᷣ. gite foꝛnicationẽ: Ac ſic contra reliqua vitia deo auxiliante debemus in pᷣſenti reſiſtere: libidinem vᷣo fugiendo ſuperare. Sic et ali9 bi in ſcripturis diuinis legimuſ: MHoli inquit Ecti.9. in faciem virginis intendere:ne te ſcandali/ zet vultus eius. Et beatus ioſeph vt impu Geñ z9. dicam dolninã poſſet euadere:pallium quo appꝛehenſus fuerat reliquit ⁊ fugit. Ergo cõ vis obtinere victoꝛiam. Hec tibi verecundnun ſit fugere ſi caſtitatis palmam deſideras ob tinere. Unde fratres chariſſimi ab omni/C bus chꝛiſtianis:pꝛęcipue tamen clericis ſiue monachis indigna et inhoneſta familiari/ tas fugienda eſt: quia ſine vlla dubitatione qui familiaritatẽ non vult vitare ſuſpectaʒ: cito dilabit᷑ in ruinam. Sed foꝛte negligens quiſq; ⁊ minus de animę ſuę ſalute ſollicitꝰ. reſpondet et dicit:Ecce ego et familiaritatẽ habeo mulierũ extranearum:⁊ tamẽ caſtita tis oꝛnamenta cuſtodio. Infclix eſt ⁊ nimiũ periculoſa iſta pᷣſumptio.Multi enim dum ſe putabant vincere victi ſunt.Sed dicit ali quis: Inter mulieres extraneas habitans continẽtiã teneo:⁊ volo habere qð vnicam. Quid eſt dicere: Volo habere qð vnicã:ni- ſi viuere deſidero ſõ ruina? Sed ego inquit libidinis impetũ tanq; aduerſariũ meũ vo lo captiuũ iugiter retinere. Vide ne contra te incipiat ipſa captiuitas ſualere:et vbi te putabaſ obtinere triumphũ:inde ęternũ in/ curras oppꝛobꝛiũ. Inter oĩa chꝛiſtianoꝛũ cer tamina ſola durioꝛa ſunt ſᷣlia caſtitatis:vbi q̃tidiana eſt pugna ⁊ rara victoꝛia.Gꝛauem caſtitas ſoꝛtita ẽ inimicũ: qͥ quotidie vincic et timet᷑.Et ideo ſicut iam dictum eſt:ꝛnemo ſe falſa ſecuritate decipiat: nemo de ſuis vi/ ribus periculoſe pſᷣſumat: ſed audiat apoſto Nn dlierh n gtenn niait⸗ en⸗Etel noonulen⸗ emtunppi aſttatison bllsindie güpeinont nicontmame iutoes di loheenecn cnpooſuod⸗ musiogiter. gredignet Din'chuͤ loͤpolliüͤt.4 chriſtveſteſ ſſtetillequ⸗ Eevoluert Alimiviru tyebisſin icqz venie guärumße. Vlresbabuea ſckphescd Enbecob munnonto lanteerſes fingrie (lewmulqu locutioney Maniorcod ſumliantat ſrorpein brlhis penigm ſlaoritay ſioreen nomenti Nenet. nillerane kantthe ancn Penone lonten ſcii . Poſtien oniemnitzc equanton — E huns poctus len bicnng hokollsn umomnb uncnnmnlt dlttete feig Nrigun. enn ellee e Se . Cl Rolinglta neteſenndd. ſobrtinu epalung fugt. Ehr dendefugent Gbireneand ndeſcanscn imichomi, en denas ſe eſta fumliain ladubientone tareſlgeanz ouenegigens . lueſtlcr tfamlantu unicti Ureſtnini Ultieninden .Gesdiatalh cas hobleats rqoman. görniin⸗ cdcgo nau⸗ ſanüneiw ſgenecont laeetpbit eckeni ſktanonc Aſtuunsgbi Ber. CC. L. Dñica xXV. pꝰ Trinitatis: Ger. II. 1. Corj.é. li dicentẽ: Jugite foꝛnicationẽ· Dauid eni, pmanet. Sed dicit aliqᷣs: Homo iuuenis ſũ: G facio qð me delectat:et poſtea pęnitentiam PHꝛo uer. 6. ille ſanctiſſimꝰ in mille paſſibus mulierẽ nu/ gdatam vidit ⁊ ſtatim homicidiũ fecit ⁊ adul⸗ teriũ. Et aliqui in aliena domo cum extra/ neis mulieribus putant ſe caſtitatis obtine/ re triumphũ:ignoꝛantes dupliciter ſe apud deum reos exiſtere:dum ⁊ ſeipſos in pericu/ lum mittunt: et alijs exemplũ ꝑuerſę famli/ aritatis oſtendũt.Quãticũq; em̃ illoꝛũ ſtul/ ticiam imitantes ꝑ inhoneſtã familiaritatẽ caſtitatis oꝛnamẽta ꝑdiderint: illoꝛũ animę ab illis in die iudicij requirent᷑:qui eis exem plũ ꝑditionis oſtendũt.Et ideo frẽschariſſi mi contra moꝛtifera blandimenta: et contra adiutoꝛes diaboli qͥ familiaritatẽ ſuſpectaʒ habere nec metuũt nec erubeſcũt:ne nos ex/ emplo ſuo decipiant dei adiutoꝛiũ imploꝛe/ mus iugiter:vt nos ð laqueo venantiũ libe/ rare dignet᷑:ſciẽtes ꝙ ĩ malis omibꝰ ꝗᷓ ſupꝛa diximꝰ chꝛiſtianis qtidiana martyꝛia deeſſe Fenõ poſſũt. Si em̃ caſtitas et vitas ⁊ iuſticia chrꝛiſt“ eſt: ſic ⁊ ille qui eis inſidiat᷑ ꝑſecutoꝛ eſt:et ille qui ⁊ ĩ alijs defendere ⁊ in ſe cuſto/ dire voluerit: martyꝛ erit.Et ideo qͥ hęc tota animi virtute ⁊ ipſe diligit et vt alij diligãt: 2 verbis ſimul ⁊ exemplis oſtendit: et vbi/ cũq; veritasvl iuſticia ſiue caſtitas laboꝛãt: gquatum pᷣualet ſe etiã vltro iugiter et ᷑m vires habuerit defendere cõtendit:non vnã ſed plures coꝛonas deo remunerãte ꝑcipiet. Et vr hęc obtinere cuʒ dei adiutoꝛio merea/ mur: non ſolũ ab extranearũ mulierũ fami/ liaritate: ſed etiã ancillarũ noſtrarũ vł qua- rũcunq; vicinarũ aut ſilię aut alũnę aut an/ cille vnuſquiſq; familiaritatẽ vel ſecretã col locutionẽ vitare cõtendat:quia quãto earũ vicinioꝛ cõditio: tanto facilioꝛ ruina eſt. De familiaritate em̃ taliũ ſalomon nos admo⸗ net dicẽs: HNũquid alligabit qͥs ignẽ in ſinu ſuo ⁊ veſtimẽta eius non ardebũt? Aut am/ bulabit qͥs ſuꝑ pꝛunas ⁊ nõ cõburent᷑ plãtę eiꝰ: Et illud: Pꝛeciũ meretricis vix dimidiũ panis: mulier auteʒ pᷣcioſam viri animã ca- pit. Et quanta iniquitas ⁊ q́; lugenda puer/ ſitas:ita vt animã quam chꝛiſtus ſanguine ſuo redemit:luxurioſus quiſq; ꝓpter vnius momenti delectationem libidinis diabolo vendat. Vere enim nimium plangenda: et miſeranda cõdirio eſt:vbi cito pᷣterit qð de/ lectat ⁊ per diabolũ in cruce manet ſine ſine qð cruciat. Sub momento em libidinis im- petus tranſit et opꝛobꝛium infęlicis animę ago.Hoc eſt dicere:percutio me gladio cru/ deli: ⁊ poſtea ad medicum vado: et neſcit ꝙ vnius hoꝛę in puncto vulnus accipit᷑: et vix longo tempoꝛe ad ſanitatem pꝛiſtinam re/ uocatur. Qui enim adulterans:dicit ſe poſt ea peęenitentiã acturum: quare non timet ne eum ſubitum ꝑicuium ſuꝑueniens rapiat: ⁊ pereat illi delectatio: et ſuccedat illi damna tio? Et de infglici libidine vnde ſupꝛa dixi/ mus credendum eſt illud qð ꝓpheta dixit: Quomodo confractus eſt malleus vuiuerſę hiere. 50. terrę? &uis autem poſt aduentũ domini ꝑ innumerabilia monaſteria: ⁊ per cleros vel laicos caſtitatem ſeruantes quaſi cõfractus eſſe malleus videat᷑ ille: adhuc tamẽ qð pe/ ius eſt multo plures ſunt: qͥ ab ipſo malleo confringunt᷑: qᷓ; illi ꝗͥ de ruina vel colliſione ipſiꝰ liberant᷑. Unde iterum atq; iterum ro/ hh go:vt diligentius conſideremus: ⁊ quãtum poſſumus timeamus qðõ dominꝰ in euange lio dicit:Qui viderit mulierẽ ad cõcupiſcen Mattb. 5. dum eaʒ: iam męchatus eſt eã in coꝛde ſuo. Pꝛo qua re ſicut iam dictum eſt: non ſolum ab extraneis muliertbus ſed etiã ab ancilliſ ꝓpꝛiüs refrenãda eſt ⁊ ſecreta familiaritas ⁊ oculoꝛũ incauta fragilitas: NHe impleat᷑ ĩ no bis illud qð ꝓpha terribilit᷑ clamat: Intra / Hiere.. uit moꝛs ꝑ feneſtras veſtras. Per q̃s em̃ fe/ neſtras moꝛs ad animas nr̃as ingredit᷑: niſi ꝑ viſum oculoꝛũ:⁊ auditũ aurium? Si ꝑ lin/ guã aut amico tuo aut ſeruo tuo iuſſeris vt ad te meretrix adducat᷑:ꝑ os tuuʒ ad animã/ tuã gladius ęternę moꝛtis ingredit᷑.Si eniʒ conſiliuʒ malum libenter audieris: ſi detra / hentem vel aliquid luxurioſe loquẽtem:aut etiam cantica turpia ꝓferentem nõ reſpuis: per coꝛdis feneſtram moꝛs intrauit in ani/ mã tuã.Et quia dominus dixit:Qui vide/ rit mulierem ad concupiſcendã eam: iã mę⸗ chatus eſt eam in coꝛde ſuo:intelligit᷑:ꝙ vo/ luntas perfecta faciendi reputabit᷑ pꝛo ope/ re facti: Ac ſic dũ aliquis libidinoſo animo cõſiderat: per feneſtram coꝛpoꝛis in ſecretũ coꝛdis venenum moꝛtis inſtillat. Lalis em̃ J cogitatio etiam ſi aliquo impedita caſu nõ impleat voluntatẽ ſuam: nihilominus acti, onis crimine condemnat᷑ a domino:Ac ſic illa caſta eſt cum qua libidinis malum vo⸗ luit exercere: et ille iam adulter tenetur in coꝛde.Et ideo audiamus pꝛophetã dicentẽ: 4 . Ber. CC. LI. Dñica xXVI.ſi occurrat: Ger. . Pꝛouer. 4. Omni cuſtodia cõſerua coꝛ tuum. Et illud: NPõ.iIS. Auerte oculos meos ne videant vanitateʒ. Quomõ enim ſi aliquis carbones ignis ab/ pꝛehẽdat:ſi eos cito ꝓiecerit nibil nocebũt: ſi ᷣo diutius tenere voluerit: ſine vulnere eos iactare nõ poterit: Ita ⁊ ille qui ad cõcu piſcendũ oculos deſixerit:⁊ libidinis malũ ĩ coꝛde ſuſcipiẽs moꝛas in ſuis cogitatiõibus habere ꝑmiſerit:excutere eas a ſe ſine animę occiſione vel plaga non poterit.Et ideo cuʒ Ns.24. ꝓpheta iugiter clamemus: Oculi mei ſemꝑ ad dominũ:quoniam ipſe euellet de laqueo pedes meos dc. 8 ¶ Item in eadem dñica:de eo quoe ſcriptum eſt in euangelio m Johã/ Zob.s. Nem: Cum ſubleuaſſet ieſus oculos ⁊c̃.incipiens: Miracula ꝗ fecit do/ minus ⁊c̃.quę ſumpta eſt de expoſi tione doctoꝛis Ibidem. ¶Pñica viceſimaſexta ſi occurrat: NPoðͤ. 45. De eo quod ſcriptũ eſt: Uacate ⁊ vi Sermo dete qm ego ſum deus ⁊c̃. Ser. l dem i heremo bus vel mundi illecebꝛis abſtinentes:tm̃ di uinis cultibꝰ ſeruiamus: dantes ſcilicet diei huic honoꝛem et reuerentiam:pꝛopter ſpem reſurrectionis noſtre: quã habemus in illa. Nam ſicut ipe dominus ieſus chꝛiſtus ⁊ ſal uatoꝛ reſurrexit a moꝛtuis:ita ⁊ nos reſurre⸗ cturos in nouiſſimo die ſperamus. Apparet autem hunc etiã in ſcripiuris ſanctis eſſe ſo/ 2m lennem. Ipſe enim eſt pꝛimꝰ dies ſeculi: In Señ.i. ipſo foꝛmata ſunt elementã mundi: in ipſo creati ſunt angeli: in ipſo quoq; a moꝛtuis Matth.28. reſurrexit chꝛiſtus: in ipſo de cęlis ſpũſſan/ Actj.ꝛ. ctus ſ apoſtolos deſcendit: manna in eo/ Exo.is. pꝛimũ de cęlo datum eſt. His C enim ſpeciebus ac talibus indicijs:domini / N dies extat inſignis: Ac iõ ſancti doctoꝛes N ccleſię decreuerunt omnẽ gloꝛiã iudaici ſab atiſmi in illam trãſferre: vt qð ipſi in figu/ ra:nos cslebꝛaremus i veritate: Quia tunc erit requies noſtra vera: quando reſurrectio fuerit ꝑpetrata: et remuneratio in anima et coꝛpoꝛe ſimul ꝑfecta.Obſeruemus ergo diẽe dominicã fratres ⁊ ſanctiſicemꝰ illam: ſicut antiquis ſceptum eſt de ſabbato:dicentele 32 . 8 Ciendum eſt fratres chariſſimi: ꝙ igdeo a ſanctis patribus noſtris con/ w ſſtitutũ eſt chꝛiſtianis ⁊ mandatũ:vt in ſolẽnitatibus ſanctoꝛũ ⁊ maxime in domi nicis diebus ocium haberent:⁊ a terreno ne gocio vacarẽt:vt paratioꝛes ⁊ pꝛomptioꝛes eſſent ad diuinũ cultũ:cum nõ haberent qð eos inde retardaret incõmodũ:reliquerẽtq; eo tempoꝛe terrenã ſollicitudinẽ:quo faciliꝰ poſſent dei intendere voluntatẽ. Inde ipſe PS. 45. dominus ꝑ ꝓphetã dicit: Vacate ⁊ videte: quoniã ego ſum deus.At hi qui diuerſis cu ris ac negocijs implicati:hanc ſententiã dei ſpernũt: ⁊ diuinę cõtemplationi vacare no/ lunt:timeo ꝙ in futuro iudicio illis ianuam dñi pulſantibꝰ atq; aꝑiri poſcẽtibus: domi⸗ Zud.iʒ. nus reſpondeat: Amen dico vobis: neſcio vos. Diſcedite a me omnes qui operamini iniquitatẽ. Et qui modo deum quęrere ne/ gligunt:ab ipſo tunc reſpuunt᷑.Idcirco fra⸗ nes mei nõ ſit vobis moleſtũ:in dominicis diebus ⁊ in natalicijs ſanctoꝛũ diuino ſtude B re cultui.Dominicũ ergo diẽ apoſtoli ⁊ apo/ ſtolici viri ideo religioſa ſolennitate haben/ Mattb.as. dum ſanxerunt: quia in eodem redempto: Pnoſter a moꝛtuis reſurrexit.Quiq; ideo do/ minicus appellatur: vt in eo a terrenis operi/ ꝛabitis ſubbataveſtra. Videamus ne ociũ noſtrũ vanum ſit: ſed a veſpera diei ſabba/ ti vſq; in veſperam diei dominici ſequeſtra- ti a rurali opere:⁊ ab omni negocio: ſolo di/ uino cultui vacemus. Sic quoq; ſanctiſica/⸗ mus rite ſabbatũ domini:dicente domino: Omne opus nõ facietis in eo. Veniat ergo cuicunq; poſſibile ſit ad veſpertinã atq; no- cturnam celebꝛationẽ:⁊ oꝛet ibi in conuentu eccleſię ꝓ peccatis ſuis deum. Qui vo hoc non poſſit:ſaltem in domo ſua oꝛet:⁊ nõ ne- gligat deo ſoluere votum: ac reddere penſũ ſeruitutis. In die vo nullus ſe a ſacra miſſa rum celebꝛatione ſeparet:neq; ocioſus quis domi remaneat:cęteris ad eccleſiam ꝑgenti bus:neq; in venatione ſe occupet: ⁊ diabo/ lico mancipet᷑ officio: circũuagãdo campos ⁊ ſiluas:clamoꝛem ⁊ cachinnũ oꝛe exaltans: non gemitũ nec oꝛationis verba ex intimo pectoꝛe ad deum ꝓferens. Adhuc quoq; qð E deteſta bilius eſt ad eccleſiã aliqui veniẽtes non intrant: non inſiſtunt pᷣcibus:nõ expe,· ctant cum ſilentio ſanctã miſſarum celebꝛa/ tionem: ſed quando lectiones diuinę intus legunt᷑:tunc ipſi foꝛis aut cauſas dicere:aut dinerſis ſtudent calumnijs impugnare:aut yvidelicet in alea vel in iocis inutilibus inſu/ ginatote⸗ A veſpere vſq; ad veſperam cele-/ Exo. 20. D . ne Kiene . CAE1 e Aal leinr weannt cllomorit ichcodu nſenen lant Aese Utlubieme ſſonnoſe⸗ nlunentu ltepoſne uſtel ſoſpenpſos alotnofib ſonbuoſtud eboineſes inurſcpue Scagamun ilnnshee! gninantdbi liordipeind daerincon, lunesaſt gedoleodun Glaſuntati Hundncum deuotadle Portemnn lbiumcante anſeauipe gugtenusynn Talavumd Plaseoun fattesneid kaientbose bekclunet lbsperen (unrunb otenpon Cpiendotad ukn damntilan tusriuic lnehien Polteint lndelee henseſte letan luscher ſcunkin tetde e Nerſpen Loiniln. ſtuustſal sfelune⸗ An noeſelo ſlzrin R M:indp⸗ Mhonlis Deg lin Wi ngine ene nek boel. s:domini Adogans ludaiciſab Kinſgt Quia ue feſunern manimse uucnd Uam: ſat oedicentele penncel⸗ mus neoci diei ſabbs eiſegneir⸗ io:ſolodt Pſancnih uedoning, Venineg) tinä aice.. iin onuenn AQuizode⸗ artthiſe Alcareni aſann gcollss clan Dnn – Cidnaane de n⸗ Rei inmnan e oͤche nnglthu⸗ N. dare. Aliquotiens enim qð peius eſt aliqui nindmia iracundia ſuccendunt: et amariſſime riyxant᷑:ita vt armis ſe vel fuſtibus alterutrũ immpetant: 7 ſepe homicidiũ ꝑpetrent:et hoc ab illis maxime fit:qui pleni inuidia ⁊ odio: Diabolo ductoꝛe in cõuentũ eccleſię ꝑgunt: non vt ſemetipſea os adiuuent:ſed vt alios lę/ dant. Tales etiam ſi homicidio ibi pereunt: aut ſubita moꝛte rpiunt᷑: quo alias:niſi cuʒ ipſo cuius ſecuti ſunt veſtigia vadũt in ęter/ Fna toꝛmenta: Nolite hęc facere fratres mei: nolite voſmetipſos decipere: nolite in con/ uentu veſtro locuʒ dare diabolo:ſeomagis voſmetipſos pᷣparate hoſpitiuʒ chꝛiſto. Mõ ergo foꝛis fabulis: ſed intꝰ pſalmodię ⁊ oꝛa- tionibus ſtudete. Holite inuicem in eccleſia verboſari:ſed quieti ti eſtote. Sunt enim plu rimi: ⁊ cipue pleręq; muliereſ:que ita in ec- cleſia garriunt:ita verboſant᷑: vt / ectiones diuinas nec ipſę audiant: nec aliõs audire ꝓmittant. Nũquid talis conuentus:cum ta li oꝛdine in domo dei debet fieri: aut taliter decet in conſpectu dei et ſanctoꝛum angelo/ rum eius aſſiſtere? Adhuc c quoq; quod val/ de dolendum eſt conqueri vobiſcum volo: quia ſunt aliqui: et maxime potentes iſtius mundi:cum veniunt ad eccleſiam:non ſunt deuoti ad laudes dei celebꝛãdas: ſed cogũt pᷣſbyterum vt abbꝛeuiet miſſam:⁊ ad eoꝛum libitum cantet:nec ei licet moꝛem eccleſiaſti/ cum ſequi pꝛopter illoꝛuʒ gulam ⁊ auaricia: gquatenus vnus punctus diei ad dei officiũ: ⁊ reliquum diurnum ſpacium cum nocte ſi/ mul ad eoꝛum deputet᷑ voluptates. Nolite fratres mei dilectiſſimi hęc facere:nolite hec facientibus conſentire: quia non ſolum qui bec faciunt:ſed etiam qui conſentiũt facien/ S tibus pereunt. Ante omnia ergo cauſas in feſtiuitatibus nolite dicere neq; audire: ſed alio tempoꝛe ⁊ cum iuſticia: nec munera ac-/ cipiendo ſubuertatis iuſta iudicia: quia ſᷣm MWattð.⁊. domini ſententiã:quocũq; iudicio iudicaue ritis: iudicabit᷑ de vobis. Nullus ſe veſtrũ inebꝛiet: quia ebꝛius inſano ſimillimus eſt. MHolite in hominibus bibendo nomina ve⸗ ſtra delere de cęlo. Sunt quidem multi qð peius eſt: qui non ſolum ſeipſos inebꝛiant: ſed etiam alios cogunt et adiurant: vt am/ plius q; expedit bibãt: ⁊ inde ſepe inter eos naſcunt᷑ iurgia ⁊ homicidia.Nũquid ꝑpen/ ditis fratres:cuius iſti in hoc ſequant᷑ volũ/ .ꝑcorj.6. Latem? Ebꝛioſi enim: ait apoſtolus:⁊ homi/ ſoꝛoꝛes:per nomẽ domini noſtri ieſu chꝛiſti: et per regnum venturũ eius ac iudicium: vt ſubtrahatis vos ab omni homine ambulã⸗ te inoꝛdinate:⁊ digne ambuletis vocatione qua vocati eſtis: nec negligatis honoꝛẽ ve- ſtrum: neq; paruipẽdatis redemptionẽ quę eſt in chꝛiſto ieſu. Filij dei nuncupati eſtis: quia verus ſilius dei vos liberauit. Stude-⸗ te bonis moꝛibꝰ tanto parenti placere:qua/ tenus vos non vt nequiſſimos ſeruos ꝑpe/ tuam tradat ad pęnam: ſed vt chariſſimos filios ſi upernã ducat ad patriam: vt ſitis co⸗ heęredes filij eius ieſu chꝛiſti: cũ quo viuit et regnat deus in vnitate ſpũſſancti: ꝑ omnia ſeculi ſeculoꝛũ: Amen. ðJMUM ermo I — ——ʒ— ris vel templi feſtiuitatẽ colimus: ſi uñſigeliter ac diligenter attendimus:⁊ ſancte ac iuſte viuimꝰ: quicquid in templis manufactis agitur:totum in nobis ſpiritali edificatiõe complet᷑. Non em̃ mentiꝰ eſt ille templũ ſunt ſpũſſancti qui in vobis eſt: Et ideo fratres chariſſimi: quia nullis ſᷣceden/ tibus meritis:per gratiã dei meruimus ſie/ ri templũ dei:quãtuʒ poſſumus cum ipſius adiutoꝛio laboꝛemuſ:ne dominus noſter in templo ſuo:hoc eſt i nobiſipſis inueniat qð oculos ſuę maieſtatis offendat: ſed habita/ culum coꝛdis noſtri euacuet᷑ vitijs 2 virtuti⸗/ bus repleatur: claudat᷑ diabolo: ⁊ aperiatur chꝛiſto: ⁊ ita laboꝛemus vt nobis bonoꝛum operum clauibus ianuam regni cęleſtis ape rire poſſimus. Sicut enim malis operibus quaſi quibuſdam ſeris ac vectibus vitę no bis ianua clauditur: ita abſq; dubio bonis operibus aperitur. Et ideo fratres chariſſi/ * mi vnuſquiſq; conſideret conſcientiã ſuam: ⁊ quando ſe aliquo crimine vulneratuʒ eſſe cognouerit: pꝛius oꝛationibus:ieiunijs vel elemoſynis ſtudeat mũdare cõſcientiã ſuãs: ⁊ ſic euchariſtiam pᷣſumat accipere.Si enim agnoſcens reatum ſuum ipſe ſe a diuino al tari ſu btraxerit cito ad indulgentiaʒ diuing miſericoꝛdię ꝑueniet:Quia ſicut qͥ ſe ic LZucj.14. ct. 18. unſuertatte decicatisis e ec, Serno cleſię vel altaris: S Votienſcũq; fratres chariſſimi alta CC. LlI. qui dixit: Templũ em̃ dei ſanctũ eſt qð eſtis 1. Cor.ʒ. vos. Et iterũ: Heſcitis quia coꝛpoꝛa veſtra 1. or:.s. el. Ser.u. In Anniuerſario dedicatiõis tẽpli: Ser. 1. cidę:regnum deinon poſſidebunt. Obſecro h vos dilectiſſimi patres ⁊ matres: fratres et — Gancti Aluguſtini de tempote vNl in coꝛde retinens:hᷣſumit accedere? Auertat 2 hoc deus a nobis fratres chariſſimi: et con/ cedat vt mala iſta aut nunq; velimus admit tere:aut ſi admiſſa fuerint ſine vlla moꝛa pę nitentia vel pace ſtudeamus ſanare et lar⸗ gioꝛibus elemoſynis feſtinemꝰ abluere: ne aſpicio. Omnes viri quãdo cõmunicare de/ ſiderãt: lauant manus ſuas:⁊ omnes muli/ eres nitida exhibẽt lintheamina vbi coꝛpus chꝛiſti accipiant. Non eſt graue quod dico fratres:quomodo viri lauant aqua manus ſuas:ſic eiemoſynis lauent conſcientias ſu/ phunmiliabit᷑: ita econtrario: qui ſe hbumiliar dus excludit᷑: Qui enim in illa cęleſti bier· niſng exaltabit᷑. Qui enim ſicut dixi: agnoſcens ſalem excõmunicari meruerit: non ſolũ hoc lln reatum ſuũ ipfe ſe humiliter ab altari eccle- pęnę habebit ꝙ nec mãducare vel bibere po ſnait⸗ ſię ꝓ emẽdatiõe vitę remouere voluerit: ab terit: ſed etiam flammas infernales ſuſtine- nns Pe eterno illo ⁊ cęleſti cõuiuio excõmunicari pe bit:vbi eſt fletus ⁊ ſtridoꝛ dentium:vbi vlu udllt nitus non timebit. Rogo vos fratres dili- latus: lamenratio⁊ penitẽtia ſine vllo reme/ nntku genter attẽdite: ſi ad menſã cuiuſcũq; pot dio:vbi eſt vermis ille qui nõ moꝛit᷑:⁊ ignis Eſa.õs. Günnl⸗ tis hoĩs nemo pᷣſumit cũ veſtibus cõſciſſis qui nunqᷓ; extinguit᷑:vbi moꝛs quęrit᷑: ?ꝛ ſon ni tot ⁊ inquinatis accedere:quãtomagis a conui inuenit᷑. Quare in infedno moꝛs quęrit᷑: et htn Olidligt uio ęterni regis: id eſt ab altari domini de- non inuenit᷑: Quia quibus in hoc ſęculo vi· fihofel bet ie vnuſquiſq; inuidię vel odij veneno ꝑ / ta offertur ⁊ nolunt accipere:in inferno quę/ cg xuſſus: iracundię furoꝛe repletus cum reue/ runt moꝛtem ⁊ non poterunt inuenire. Vbi ſentes n rentia ⁊ humilitate ſubtrahere? ꝓpter illud erit nox ſine die: amaritudo ſine dulcedine: Autanoc Watib.5. qð ſcriptũ eſt: VUade pᷣus recõcialiare fratri obſcuritas ſine lumine: vbi nec diuitię: nec fanndies tuo ⁊ tũc veniẽs offeres munꝰtuũ.Et iterũ: parentes: nec coniuges: nec filij: nec vicini benngeccde MWattð.22. Amice quomõ huc intraſti nõ habens veſtẽ potuerunt ſubuenire: vbi nihil peccatoꝛ in/ Gluarn nuptialem? Sic enim habet textus euange/ ueniet:niſi qð de hoc ſeculo caſte et iuſte vi/ anpennis licę lectionis ꝙ quidam fecerit nuptias filio uendo ꝑ elemoſynarũ largitatem tranſmiſe iorserch ſuo: ⁊ intrauerit vt videret ſimul recũbẽtes: rit.hęcęrgo cogitantes fratres chariſſimi: ltatstnd — ⁊ videns ibi hominẽ non habentem veſtem tam caſti: ⁊ tam ſobꝛij: ⁊ taʒ pacifici ad iſtud Nnandcten nuptialem: dixit ad eum: Amice quomodo altare deo auxiliãte ſtudeamus accedere:vt uttd nnl Ve huc intraſti nõ habens veſtem nuptialem? ab illo ęterno altari non mereamur excludi. tmon. K Et illo obmuteſcente:dixit miniſtris: Liga / Qui em̃ ad iſtud altare caſto coꝛpoꝛe et mũ/ naingeud te illis manus ⁊ pedes ⁊ pꝛoijcite eum in te· do coꝛde cum munda ⁊ ſecura conſciẽtia ve/ gosdomnint nebꝛas exterioꝛeſ:ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽ nit: ad illud altare qð in celis eſt felici tranſ⸗ itrregn tium. Ecce qualem ſententiã merebit᷑ audi- migratione ꝑueniet. Ad extremum fratres WUM re qui ad conuiuiũ nuptiale: id eſt ad altare chariſſimi non eſt graue nec laboꝛioſum qð Veno (Eolen domini:aut ebꝛioſus: aut adulter: aut odiũ ſuggero:hoc dico quod vos frequẽter facere foꝛte ſi cum peccatoꝛum vulneribus ante tri as.Similit᷑ et mulieres quomodo nitidũ ex liu an bunal ęterni iudicis venerimus:ab illa ęter- hibent lintheolũ vbi coꝛpus chꝛiſti accipiãt: ninrit na eccleſia: ⁊ ab illa cęleſti hieruſalem perve ſic coꝛpus caſtum et coꝛ mũdum exhibeant s uemc tua excõmunicatione ſeparemur. Cõſidera vt cum bona ↄſcientia chꝛiſti ſacramẽta ſuſ/⸗ unn te fratres:rogo vos ſi hodie aliquis a cuen cipiant. Rogo vos fratres: nũquid eſt ali⸗ ſtan tu eccleſię huius pꝛo aliquo crimine pꝛoijcia quis qui in arca ſoꝛdibus plena velit mitte/ n nhefn⸗ tur foꝛas:in quanto doloꝛe vel tribulatione re veſtem ſuam? Et ſi in arca ſoꝛdibus plena Rels erit anima ſua? Et ſi intolerabilis doloꝛ eſt veſtis non mittitur pꝛecioſa: qua fronte in Uheſe dee illa eccleſia foꝛas pꝛoijci: vbi ille qui pꝛioij anima quę peccatoꝛum ſoꝛdibus inquinat᷑ nſer citur et manducare ⁊ bibere et cum homini/ cchꝛiſti euchariſtia ſuſcipit᷑: Et quia iſtis ve / unſene bus loqui poteſt: ⁊ habet ſpem vt iterũ me/ riſſimis exempiis loqui cepimuſ: etiã et hoc 66 deqnel reatur ad eccleſiã reuocari: quãtus putatis quod non noſtis inſinuo. Non puto eſſe ali/ detnnoll doloꝛ ille erit ſi aliquis pꝛo criminibus ſuis quẽ hoĩem qᷣ in arca ſua vbi pcioſas veſtes n Nnekne ab illa eccleſia que in celis eſt a cõuentu an / habet repoſitas acqeſcat aut carbonẽ viuũ oReyn geloꝛum vel ſanctoꝛũ omniũ cõgregatione aut qualẽcunq; ſcintillam includere.Quare hunſbus fuerit ſeparatus: cui nec hoc ſolum ſufficiet hoc fratres? Quia timet ne comburant᷑ ve/ ni;,Sel ad pęnam ꝙ foꝛis pꝛoijcit᷑:ſed inſuꝑ in tene/ ſtimenta quibus in feſtiuitate induit᷑. Ro⸗ Migerſig b.ꝛꝛas exterioꝛes ęterno incendio concreman/ „ go vos fratres: qui in arca ſua non vult ſcin/ a huenit⸗ Nchn, tun heg . noktiglet Sguenktnen Nouenl: nderſenl, nhieno ae inenin. D lnedltiee crdiunie fläenernint blperencrin Ahectüteyi Nennanſnie rs cheſiſint Gaſcladiſ us Medeen Gamurau coporetni⸗ onſaitade tſgann⸗ nmun fuantz labougfanc frgragiun Gnuncnrde ,tonncsnul⸗ ning biNns nve gtos N Ntagornans Nnſaeniuſt Codoniti lun anben lionniuſi ligninckii mavelemn ſtinnshen ufoltn bus ni ueeiht nouncſen ctleſi⸗ aarvone ſi minnt – non nuß⸗ tillã ignis includere:q̃re in anima ſua flam/ mã iracũdię non timet accendere? Sed qua/ re hoc fiat: manifeſte ⁊ euidenter cognoſci- mus. Ideo enim in arcã ignem nõ mittimꝰ: quia diligimus veſtem noſtrã: Flammã o iracundię ideo non extinguimus: quia non ſolũ nõ diligimus: ſed etiaʒ odio habemus gnimã noſtram: ſcõm id quod ſcriptum eſt: P xs. 10. Qui diligit iniquůltatem odit animã ſuam. Et ideo fratres chariſſimi exempla iſta attẽ/ tius cogitantes:arcellas interioꝛes:id eſt cõ ſcientias noſtras quãtum poſſumus cũ dei agdliutoꝛio cuſtodire diligentius ſtu eamuſ: v́vt cum dies iudicij aduenerit: in illa ęterna C beata eccleſia: vbi nunq; habitare poterit malus:vnde nunq; exiturus eſt bonus:non eum pannis veteribus foꝛas in tenebꝛas ex/ terioꝛes excluſi apareamus: ſed ſtola ĩmoꝛ/ talitatis induti: caſtitat vł iuſtig gemmis oꝛnati: elemoſynaꝝ luce veſtiti audire mere Wattb. 25, amur: Venite benedicti patris mei ꝑcipite regnum. Et illud: Serue bone et ſidelis in- tra in gaudiũ domini tui. Ad quod gaudiũ nos dominus ſua ꝓtectione perducat: Qui villit ⁊ regnat in ſęcula ſculoꝝ: Amẽ. Sermo ¶ Eodem die:Sermo II A/, eEcte feſta eccleſię colunt:qui ſe eccle ſię filios eſſe recognoſcũt.hheęc enim omnium credentium mater eſt: quę natos a moꝛte regenerat ad ſalutem. hęc eſt poſt ſynagogam quideʒ vocata:ſed ante ſy-/ nagogam pꝛomiſſa. hęc enim iam in pꝛimo Señ.a. homine pᷣſigurata eſt. Nam ſicut ex adę late re fabꝛicata eſt eua:ita ex chꝛiſti coꝛꝑe et vul/ Geñ.. nere redempta creuit eccleſia.Hec intra arcã diluuio exundante ſeruata: crucis beneficiũ et baptiſmatis myſterium pᷣſignauit. Hanc Geñ.⁊i. ſara ſterilis et deſperata in ſenectute vnico pignoꝛe fęcundata pꝛęcinit: qð eccleſia vni/ cum: id eũ dilectiſſimũ deo populum ſeculo B iam ſeneſcente ꝓgenuit. hheęc eſt regina illa: PS. 44. de qua ad dominũ dicitur: Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circũamicta varietate: id eſt diuerſarũ circũdata pᷣcioſo · Regl. 10. decoꝛe virtutũ.hęcẽ illa regina:quę venit a partibus ęthiopię audire ſapientis ſalomo/ nis. Sed heęc non tam ex vna regione q; ex vyniuerſis mundi partibus reges paritura conuenit: ſicut etiam euangeliſta cõmemo/ Matth.12. rat: Regina auſtri venit a ſinibus terrę au/ Ber. CC.LIII. In Anniuerſario dedicatiõis tẽpli:Ger. II. dire ſapientiã ſalomonis. Venit eccleſia ad ðèZJMGDUẽ redemptoꝛem ⁊ eruditoꝛem ſuum:vt de ſtul . ticia erroꝛis doctrinam ꝑciperet veritatis. De qua plenius ſicut audiuimus regnoꝛum ſcribit hiſtoꝛia ita dicens:Et ingreſſa regina 3· Regl.io hieruſalẽ cum multo comitatu ⁊ diuitijs cũ camelis poꝛtantibus aromata et aurum in- finitum nimis ⁊ gemmas pcioſas: venit ad ſalomonem: ⁊ locuta eſt ei vniuerſa quę ha- bebat in coꝛde ſuo.Ergo in figura reginę hu C ius eccleſia venit ex gentibus: ⁊ a finibꝰ ter/ rę: imponens finem cupiditatibus vitijſq; terrenis:vt audiret ſapientiã ſalomonis: id eſtveri paciſici domini noſtri ieſu chꝛiſti:qui fecit vtraq; vnum:ſoluens inimicitias inter Epðs.a. deum ⁊ hominẽ in carne ſua. Venit poſt ve/ teres ⁊ ꝓphanas ſuꝑſtitiones audire ⁊ diſce re de fidei illuminatione ⁊ iudicio futuro:de animę immoꝛtalitate: de ſpe reſurrectionis gloꝛię. Venit ergo in hieruſalẽ cum multo ʒ. Regj.10. comitatu:id eſt non iam cum vna tantũ gen te iudęoꝛum:ſicut pꝛius ſynagoga ſolos ha/ buit hebꝛęos: ſed totius mundi gentibus diuerſiſq; nationibuſ. Venit ergo exhibens H munera digna chꝛiſto:aurum et gemmas p̃ᷣ/ cioſas:et hoc camelis poꝛtantibus: id eſt ex gentili populo venientibus qui pꝛius fue/ rant vitioꝛum fęditate diſtoꝛti: et maloꝛum onere curui:ac peccatoꝛum pꝛauitate defoꝛ/ mes.Cum his tanq; muneribus regina hęc ingredit᷑ ad pacificũ regem chꝛiſtũ exhibens ſidei aurum: puritatis incenſa pᷣcioſa:ſplen/ doꝛeſq; gemmarũ: moꝛum ſcilicet inſignia ⁊ oꝛnamenta virtutũ: ⁊ locuta eſt ei vniuer/ ſa quę habebat in coꝛde ſuo:id eſt aperuit 4 coꝛ ſuum: manifeſtauit ei occulta conſcien- tię ſuę in cõfeſſione ⁊ pęnitudine ſcedentiũ delictoꝛum. Videamus quid agat hęc regi/ = na. Videns inquã regina ſaba omnẽ ſapi/ Abi. 5. entiam ſalomonis:⁊ domũ quam ędiſicaue rat:⁊ cibos menſę eius:⁊ holocauſta quę of/ ferebat in domo domini:nõ habebat vltra ſpiritum. Quid erat rationis:vt pꝛępotens regina: domus expenſas:⁊ cibos regios tã/ topere miraret᷑: Ergo hoc loco aliqua maio- ra nos opoꝛtet ĩquirere. Vidit ergo eccleſia ex gentibus congregata ſapientiam chꝛiſti: id eſt poſt carnalia inſtituta gentilium:poſt humanã ⁊Tanimalẽ doctrinam philoſopho/ rum:accepit intellectũ ſalutis:et vitę inſpe/ xit ſpiritalium mẽbꝛa bonoꝛũ:agnouit verũ fabꝛicatoꝛem ceęli ⁊ terrę:⁊ votentigl imũ hu⸗ II5: em H mani generis conditotem: de cuius ſapien/ Sap.ij. tia dicit᷑: QOmnia in menſura ⁊ pondere ⁊ nu FCiemero conſtituiſti. Uidit ⁊ domũ quam ędi/ ficauerat:id eſt incarnationẽ homis aſſum/ Col.⁊. pti:in quo habitat omnis plenitudo diuini/ tatis coꝛpoꝛaliter. Vidit ⁊ cibos menſeę ſalo monis:id eſt illos de quibus dominus dice Johᷣ.4. bat: Meus cibus eſt: vt faciam volũtatem eius qui me miſit patris.Cibus enim chꝛiſti eſt ſalus noſtra:reſicit᷑ cęleſtibus epulis:pꝛo fectibꝰ noſtris. Cibus eius ſumus:dum ac/ quiſiti eccleſię i membꝛa eius coꝛpuſq; trãſi/ mus. Vlel cibus eius altaris ſacramenta cę/ Nõ.77. leſtia ſunt:de quibus dicit᷑: Panẽ celi dedit eis:panem angeloꝛum manducauit homo. Vidit ⁊ holocauſta eius: oꝛationũ ſine du/ bio ſuplicationumq; myſteria:et obſtupuit vbi vidit ineſtimabiles diuitias domini ſui 35. Begl.I0. dixitq; ad regem: Verus ſermo eſt quẽ au/ dieram in terra mea ſuper ſermonibus tuis ⁊ ſuper ſapientia tua: et non credebam nar/ rãatibus donec ipſa veni ⁊ vidi oculis meis: ⁊ pꝛobaui ꝙ media pars nunciata mihi non fuiſſet. Maioꝛa ſunt ſapientia ⁊ opera tua: D qᷓ; rumoꝛ quem audiui. Cum ergo pꝑuenerit regina hęc ſiue eccleſia ſiue quęcunq; anima ſancta in ęternam hieruſalẽ: id eſt viſionem pacis:⁊ ingreſſa fuerit beata requiem ⁊ glo/ riam ceęleſtium ꝓmiſſoꝛum: multo plura et magniſicentioꝛa pꝑſpiciet qᷓ; ei ſunt in hac ter ra per ſacra eloquia:per ꝓphetas atq; apo⸗ ſtolos nunciata. Hunc enim tanq; in ſpecu/ 1. Corj.i3. Io ⁊ in ęnigmate:tunc autẽ oculis ſuis vide⸗/ bit:id eſt facie ad faciem. Lunc beata ⁊ illu/ Aris anima inter ſtupendas remuneratoꝛis ſui conſtituta diuitias:ineffabilibus reginę huius verbis vti ad deum poterit dicens: Begl. 10. Verus eſt ſermo quem audiui in terra mea ſuper ſermonibus tuis: maioꝛa ſunt opera tua qᷓ; rumoꝛ quẽ audiui. Et reuera id quod 1. orl. 2. parat deus diligentibus ſe:fide nõ compꝛe/ hendit᷑: ſpe non tangitur: charitate non ca/ pitur:deſideria ⁊ vota tranſgredit᷑. Acquiri poteſt:eſtimari non poteſt. haber de perce/ ptione fructum:non habet de ſacietate faſti dium:Ad quę vos bona ꝑducat:qui viuit . regnat in 1 ecula ſęculoꝛũ: Amẽ. ¶Eode Gem die: Sermo habitus in Sermo regiõe tertia: In baſilica ſancti Pe/ CC. LIII. tri Carthagin. III Auguſtini de tempoꝛe Ecoꝛem domus dei: et locum taber/ naculi claritatis eius diligimus:ſi NPð. 25. noſipſi ſumus. Quis ergo decoꝛ eſt domꝰ dei ⁊ locus tabernaculi claritatis eiꝰ: niſi templum eius: de quo apoſtolus dicit: Templũ enim dei ſanctũ eſt: qð eſtis vos? i. Cor..ʒ. Sicut ergo in fabꝛicis manufactis cum ele- ganter et magnifice conſtruunt᷑:coꝛpoꝛalis noſter mulcet᷑ aſpectus:ita cum lapides vi/ ui: id eſt coꝛda fidelium charitatis vinculo continent᷑: decoꝛ eſt domus dei: et locus ta/ bernaculi claritatis eius. Diſcite ergo quod amare debetis:vt amare poſſitis. QAui em̃ diligit decoꝛem domus dei: non eſt dubium quia eccleſiam diligit. Mõ i in fabꝛefactis pa/ rietibus ⁊ tectis:non in nitoꝛe marmoꝛum ⁊ laquearibus aureis: ſed in hominibus fide/ de ſuo:⁊ es tota anima ſua:et ex tota mente ſua:⁊ pꝛoximũ ſuum tanq; ſeipſum. Sed in B congregatione chꝛiſtiana quãtum pertinet ad participationẽ et cõmunionẽ ſacramen/ toꝛũ:multiplicati ſunt ſuper numerũ. Alius s. ʒ. eſt ergo numerus: alij ſuper numerũ. Nume rus eſt: de quibus dicit apoſtolꝰ: Mouit do/ 2. Timoth2. minus qui ſunt eius. Super numerũ autẽ: Quoniã in magna domo non ſolum vaſa abi.. ſunt aurea 2 argentea: ſed 2 lignea ⁊ fictilia:· alia quidem in honoꝛem: alia in contume, liam. Mumerus ergo vaſoꝛum in honoꝛem: Super numerũ autem vaſa in contumeliã. Cum ergo ſint iſta duo genera vaſoꝛum:nũ quid dubitamus vbi ſit decoꝛ domus dei? Si ergo vis diligere: agis quod cãtaſti: de⸗ C¶ coꝛem domus dei:⁊ locum tabernaculi clari Põ. 25. tatis eius: Quęre vaſa in honoꝛem: et no/ lo dicas: Queſiui ⁊ non inueni. IJdeo enim quęſiſti et non inueniſti:quia quod queſiſti tu non fuiſti. Similis ſimili cohęret: diſſi i⸗ milis diſſimiles refugit. Si fueris vas in cõ tumeliã: pꝛoculdubio vas in honoꝛem gra/ ue tibi erit ad videndum. Hon audis quo/ modo quidam de quodã dicant: Gꝛauis eſt Saß⸗a. nobis etiam ad videndum?: Qõ tibi graue eſt ad videndũ: quando erit apertũ ad inue niendũ: Vaſa enim iſta interioꝛuʒ hominũ ſunt. Mon vtiq; cum viſus fuerit iuſtus: iaz agnoſcit᷑ iuſtus.Eüdem aſpectum habet iu/ ſtus ⁊ iniuſtus. VUterq; homo:ſed nõ vterq; domus dei.Et ſi ambo chꝛiſtiani apellant᷑: vtrũq; vas:ſed non vtrũq; in honoꝛem: ſed aliud in honoꝛem: aliud in contumeliã. Nũ/ libus:ſanctis:deum diligentibꝰ ex toto coꝛ/ MWattt. ꝛ. s v nan ,cnunl cunboll: Nenller . 4 ſmien ſegloin⸗ nrte hkleginnd ne cikunen Daganionin Allen, P⸗ NIyiunn Mpintscon kalatencck oryund Iusn Iurininde ſluntnonn Hwvengn Mun genencun Abantu nocoesbe Uunſonpe lienmnanz⸗ eni ilenn nan Z llaens: uincogn flanngeis fentnafi nioin lhü er otercane ungl depeſoin llamoe Chnete fakune unng nis 1 Ri ddeec atisep, Ausdict mus magna?: Nouit vti deus:id eſt dominꝰ magneę domus et vaſis in honoꝛem et vaſis in contumeliã. Sicuti eſt maloꝛum male vti etiam bonis: ſic econtra dei bene vti etiam tonun E1I. Timoth. 4. malis. Quantis bonis vtuntur mali? om/ s uncle oponls Ppidesy, 1s pihaul, thast, ergoquod QAlic ſtdubiun eſuctisp hnmorum: nibus ide⸗ ota nente n. Sedin 5 mpernnet ſocamen eri. Alus pen eü. Bune Bonuitdo r nerü aute: olum vln is 11ficila: contume honoꝛen. ntumeli, ſoummnd omus dei⸗ citaltude aculican ti en: an eoenin od quelti get: dil⸗ zsinch norem gea zudisuo⸗ ianisti nbigene rtäastue u; honni iulus:iej nlubctin no teng 1 mpelni no ene 4 1 cli nis enim creatura dei bona eſt: Quomodo ea male vtuntur ꝓali⸗ Quomodo eos incre Zacobi4 pat ſcriptura dicẽns: Petitis et non accipi/ tis: eo ꝙ male petatis:vt in concupiſcentijs veſtris inſumatis. Quod nomen accepe⸗/ runt iſti male vtentes bonis dei? Sequi/ bi.s. tur et dicit: Adulteri. Vnde adulceri: RNe- (Ciis quis amicus huius mundi inimicus deo conſtituit᷑: Adulteri inquit. Sunt ani/ mę adulterę: ſunt foꝛnicarię. Diſcutiamus eas. Foꝛnicarię animę ſunt:multis dijs fal/ ſis quodãmodo pꝛoſtiturę. Adulterę au⸗ tem tanqᷓ; legitimo iam coniugig copulate: ⁊ ipſi legitimo coniugio non ſeruantes ani/ mę caſtitatem. Ut hoc dicam expꝛeſſius: pagani anima foꝛnicaria eſt: chꝛiſtiani mali adultera. Pasgani anima ſoꝛnicaria: legiti/ mũ virum nõ haber:ſed ꝑ diuerſa dęmonia pꝛoſtituta coꝛrumpit᷑ Chꝛiſtiani aũt aliqua re adultera eſt: quia nec caſtitatem diligit: E nec virum deſerit. Non ergo dicas: Quare 2. Timoth. 2. ſunt iſti in domo dei? Reſi pondet᷑ tibi: Va/ ſa ſunt in contumeliazʒ. Mouit eis vti deus. Mon errat qui creauit: quoniam qui potuit 2. Betrac.18. creare:nouit oꝛdinare. Habent in domo ma gna locum ſuum. Si autẽ quęris a me:quo/ modo eis bene vtatur deus?: fateoꝛ dei cõſi/ lium ſicut homo explicare non poſſum. Ho⸗/ ui enim cuʒ paulo apoſtolo expaueſcere: qð etiꝗ ille cum conſideraret ⁊ expauit:et expa/ Bo. II. ueſcens exclamauit: O altitudo diuitiarum ſapientię ⁊ ſcientię dei: q inſcrutabilia ſunt iudicia eius: inueſtigabiles vię eius.Quis enim cognouit ſenſum domini: aut quis cõ/ ſiliarius eius fuit:aut quis pꝛioꝛ dedit illi et retribuet᷑ illi :Quoniam ex ipſo ⁊ per ipſum ⁊ in ipſo ſunt omnia: Ipſi gloꝛia i ſecula ſe/ culoꝛũ. Mobis conſideratio:admiratio:tre/ moꝛ:exclamatio: quia nilla penetratio. Ipſi autem quid: Gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ. Siue de vaſis in honoꝛem:ſiue de vaſis in contu meliam: ipſi gloꝛia in ſecula ſęculoꝛũ.Alios coꝛonat: alios damnat: nuſq; errat. Alios F pꝛobat:de alijs ꝓbat:om̃es oꝛdinat. Quid faciunt inquit in hoc mundo homines ma⸗ lie Reſpõde mihi:in foꝛnace auriſicis palea quid facit? Puto non ibi eſſe ſine cauſa pa⸗ leam: vbi aurum purgatur. Videamus quę ibi ſint omnia. Foꝛnax eſt:palea eſt: aurum eſt:ignis eſt: artifex eſt. Sed illa tria: aurũ: palea: ignis i in foꝛnace:artifex ad foꝛnacem. Attende etiam iſtum mundum. Mundus: foꝛnax eſt. Palea:homines mali. Aurũ:ho/ mines boni. Ignis:trbulatio.Artifex: deꝰ. Attende et vide: Aurum non purgat᷑ ſi pa- lee non vꝛatur. Vide aurum in hoci ipo pſal o:vbi diligimus decoꝛem domus dei:⁊ lo cuen tabernaculi claritatis eiꝰ. Vide ibi au/ rum:vide vocem auri. Purgari cupit:Pꝛo/ quit dñe ⁊ tempta me:Et vide ſi non ignem quęrit. Pꝛoba me et tempta me: vꝛe renes meos ⁊ coꝛ meum. Mon times nein igne de/ ficias? Hon inquit. Quare?Quia miſericoꝛ dia tua ante oculos meos eſt. Ecce inquit quare ſecurus dico: Pꝛoba me domine ⁊ cẽ/ Ps. 25. pta me: vꝛe renes meos et coꝛ meum: non quia idoneus ſum viribus meis ignem ſuſti P öz. 25. Abi. 5. ba me domine et tempta me. Pꝛoba me in/ nere temptatiõis:ſed quia miſericoꝛdia tua ante oculos meos eſt. Qui mihi inquit do/ naſti vt aurum pꝛobatũ eſſem:in foꝛnace pe rire ꝑmittis? Pꝛoꝛſus mittis purganduꝛ: eijcis purgatuʒ. Cuſtodiat dominus introi- s. 120. tum tuũ ⁊ exitum tuũ. Vige ipſum exitũ:vi de ingreſſum in foꝛnace. Omne gaudiũ exi- Jacobi. 1. ſtimate fratres mei:cum in temptatiões va-/ rias incideritis.Ecce audiſti ingreſi uz: que⸗ re exitum. Facile enim eſt intrare: exire ma/ gnam eſt. Sed noli timere. Fidelis deus. Nempe quia ingreſſus fueras:de exitu cogiꝰ tabas. Fidelis deus qui non vos permittit 1. or.10. temptari ſupꝛa id quod poteſtis: ſed facier cum temptatione etiam exitum. Quid eſt exitum? Vt poſſitis ſuſtinere. Intraſti: inci diſti: ſuſtinuiſti: exiſti. Maαa materies eſt purgationis bonoꝛũ: abundantia maloꝛũ. Nam in multitudine maloꝛuʒ q;uis ꝑmixti lateant boni:nouit dominus qui ſunt eius. Sub manu tanti artiſicis:auri mica in ma // gna palea perire non poteſt. Quanta ibi pa lea q; modicũ aurum.Sed noli timere: tan/ tus eſt artifex vt purgare poſſit: ꝑdere non poſſit. Tide aurum beatuʒ apoſtolũ in iſta foꝛnace myndi huius quẽadmodum pericu lis pꝛobat᷑:vt veniamus ad vaſa inhonoꝛa/ 2. Timoth. 2. ta quęintus ſunt: qubus nouit bene vtido 5 Ber. CC.LIIII. In ãniuerſario dedicatiõis repli: B. er. III quid pꝛopter mala vaſa deſerenda eſt do/ — Bancti luguſtini de tempoꝛe . WC1 tibi relicturus eſt:quod binc non eſt ablatu- —H ziner minus magnę domus. Apoſtolus ergo cuʒ dicit falſa: plerumq; illi creditur. Quid fa- d. 2. Corj.II. periculis pꝛobaret᷑:quid dicebat? Periculis cit aurum? Vndiq; palea eſt. Ignis ſoꝛdes zeee in mari:periculis in deſerto:periculis ex ge· punit:non fidem. Eſto mundioꝛ ipſa exerci/ e ame nere:periculis ex gentibus. Iſta omnia fo/ tatione: eſto mũdioꝛ: valeat tibi ille qui au/ ch ien ris ſunt. Intus attende: Periculis in falſis ferat quo ſoꝛdidioꝛ es: non qui opꝛimat qðᷣ e mucr h fratribꝰ. Alloquoꝛ ego aurum dei: alloquoꝛ aurum es.Eteni ſi defeceris:peris in palae.. Alon 1 vaſa facta in honoꝛem: alloquoꝛ grana ĩ tri- Et ſi peris in palea:aurum non eras:ſed au an dis tura areę:inter paleam laboꝛantia. Tibi di/ rum eſſe te fingebas. Nauit dominus qui 2. Timotsᷣ 4e * co quiſquis audis:non me:ſed per me:Eſto ſunt eius. Illi autem qui ſunt mali: de qu/ bonus: tolera malum. Nolo dicas quis eſft bus erubeſcis quando es inter malos qui ene⸗ bonus:immo hoc volo dicaſ:quoniã quan/ ſunt foꝛis: memẽto quod non ſint in domo ine tumcunq; fueris bonus: non eris ſine ali / magna vbi es vas in honoꝛem: ſed in cõtu/ im⸗ Zud.18. quo malo. VUnde rectiſſime dicitur: Nemo meliã. Inſtruxit te apoſtolꝰ: regat te deus. “ lemd bonus: niſi ſolus deus. Sed bonus ille qui Si mali non eſſent pꝛo quibus oꝛaremus: RK wan⸗ fecit bona: deus eſt. Si ergo bonus deus qñ nobis diceret᷑: Oꝛate ꝓ inimicis veſtris? Mattb.5. snd qui facit bona:et ſolus ille bonꝰ effectoꝛ bo- An foꝛte vellemus bonos habere inimicoſ⸗ Nabenmk⸗ noꝛum: quomodo eſt effectoꝛ bonoꝛũ:ſi nul· Vnge ſieri poteſt: Non habebis bonũ ini⸗ . S lus eſt hominum bonus:? Scõðm modulum micũ:niſi fueris malus. Si autem fueris bo ed ergo pꝛoximũ:eſt ⁊ homo bonus.Qui ſi nõ nus:inimicus tuus nõ erit niſi malus.Oꝛa/ neam Mattb.ia. eſſet: deus ipſe non diceret:homo bonus: te pꝛo inimicis veſtris. Ergo boni oꝛate pꝛo ice h de bono theſauro coꝛdis ſui pꝛofert bona. malis. Redi ad coꝛ tuũ: O tu qui in iſta foꝛ R Eſto ergo bonus:⁊ tolera malum.Eſto ſim/ nace purgaris:ſi potuit eſſe vox tua:Pꝛoba Mã.ꝛ5. ee pliciter bonus: et dupliciter tolera malum. me domine ⁊ tempta me:vꝛe renes meos et Naicer⸗ Bonus:non niſi intus. Nam ſi non intus: coꝛ meum: quoniam miſericoꝛdia tua ante Mee nuſq; bonus. Eſto ergo bonus intus: ma/ oculos meos eſt:⁊ ecce redi ad coꝛ tuũ.Sub K E lum tolera ⁊ foꝛis ⁊ intus. Foꝛis tolera hęre deo es:oꝛationem fuſurus es. Occurrit tibi i — ticum:tolera paganum:tolera iudęum: tole qui te lęſit: occurrit tibi qui te pꝛęſſit: occur/ Lann Michee.7. a ⁊ intus malum chꝛiſtianuʒ: Quia inimici rit tibi qui te ſpoliauit:occurrit tibi qui te¶e in mmm . hominis domeſtici eius. Patiens moleſtos carcerem miſit.Eia attende coꝛ tuum: reſpi/ A multos intus malos ſtomacharis:indigna,/ ce dominũ tuum.Ecce malus inimicus tuꝰ: Aim ris:quaſi iam venerit tempus ventilatiõis. ecce bonus dominus tuus.Mocet tibi iniim umm In tritura poſitus es: in tritura es adhuc: cus tuus malus: oꝛa pꝛo inimico tuo dicis ti inm area triturat᷑ adhuc: adhuc grana et mani/ bi dominus tuus bonuſ. Inter inimicũ tuũ Gunamd puli cum gentes credunt ad aream colligũ malum ⁊ dominũ bonum:quid tu facturus lick. Can tur. Putas eſſe te poſſe in area triticum ſo- es?Contra hunc oꝛaturus:aut huic obtem/ lenprenn, lum: Erras. Geme in area vt gaudeas in peraturus?: Suſcipis ex ſᷣcepto domini tui NR J hoꝛreo. Fiunt multa mala a chꝛiſtianis ma/ oꝛare pꝛo maligno inimico tuo illo: Quid R . lis. Illi qui foꝛis ſe unt et nolũt eẽ chꝛiſtiani: facturus es? Dominu ſ iuſſit:dura iuſſit:ſed anlr inueniunt occaſiões ad excuſatiões.HHoꝛta,/ magna pꝛomiſit. Quę dura iuſſit? Diligite Mattð.. Hcken toꝛi ſuovt credant:iſta reſpondent: Uis me inimicos veſtros: benefacite his qui ode- —*RZL eſſe qð eſt ille et ille? Et nominat illũ et illũ: runt vos:⁊ oꝛate pꝛo ꝑſequẽtibus vos.Du⸗ aliquando et verum dicit. Cum autem non ra ſunt:ſed pꝛopter verba labioꝛum tuoꝛum s. 1. — poteſt inueniri:quid magnũ eſt calumniari? ego cuſtodiui vias duras. Vnde tibi viri/ . Cum ille non trepidat calumniari: facit alũ bus tuis cuſtodire vias duras:niſi quia mi/ “r quod non videt ſuſpicari? Tu cum hominẽ ſericoꝛdia tua ante oculos meos eſt:? Ecce N audieris iſta dicentem: foꝛte quia noſti fra- dura iuſſit: amara iuſſit: vide quę pꝛomi/ e tres tuos malos: dicis apud teipſuʒ: Terũ ſite Orate pꝛo perſequentibus vos: vt ſitis . dicit: Periculis in falſis fratribus. Sed no flij patris veſtri qui in celis eſt. Si tibi dice⸗ bi⸗ li deſicere: quod ille quęrit: tu eſto.Eſto bo/ ret: Oꝛa pꝛo inimico tuo: vt ſis filius patris nus chꝛiſtianus: vt cõuincas calumnioſum tui: ne exhęreditet te pater carnalis: qa hoc D paganum. Sed ille calumniat᷑: et de bonia den Md,. Sſondes Lereti equia⸗ inares Seſelun 8 nsrekm deguaux los gui ludono Hincön tiedens. menue: Seſhnse du nimnicol⸗ vonüin⸗ fuensbo lus. Ora, ratepeo miſaſee uepohn eoset maame us. Sub curmt nbi ſitoctu biquiten um:keipi nicuste: tibiinim wodict limicimd ufactunse uicobtenn domminituu lo:Qud 1iuſtſead Diigtede S iole zvos u getihifn iſiqui⸗ 6 aue gon os Kſns Zinbiote⸗ nennn lercnde lctebaep cipe ergo oꝛare pꝛo inimico tuo illo magno qui tibi multa mala fecit: qui in te multa dura congeſſit. Incipe pꝛo illo oꝛare:⁊ vide coꝛ tuum litigare tecum. Quod ergo vis: quod tibi placet:quod delectaris ſcõm inte/ rioꝛem hominẽ: quod obtemperas domino tuo ⁊ oꝛas ꝓ inimico tuo:aurum eſt. Quod Lte vult deus in foꝛnace purgare. Exercere ergo in medijs malis o bone: ſi quis es bo/ nus:nõ de tuo bono qꝛ fuiſti malus: ſed de vo cum oꝛare cęperis: incipit recuʒ carnalis inſfirmitas litigare: ipſe ſunt ſoꝛdes a quibꝰ dei bonus qͥ nunq; ẽ maluſ. Exercere in me/ dis malis. Hec mihi volo dicas: Saltem ſi neceſſe eſſet pꝛopter exercitationem noſtrã vt eſſent mali:pauci eſſent mali:sboni mul⸗/ ti eſſent. Non attendis:quia ſi pauci eſſent: multis non nocerent. Vltiq; conſidera vir pꝛudens: quia ſi multi boni eſſent: et pauci mali eſſent:pauci mali multis honis nocere non auderent. Si non auderent: non exer/ cerent. Nunc vo quia multi ſunt mali:labo/ ratur a paucis bonis inter muitos malos. Et cum laboꝛatur: ſudatur:et cum ſudatur: aurum purgatur. Eſto ergo in decoꝛem do/ mus dei. Jam tecum in coꝛde tuo litigauit infirmitas: inuoca vt vincas: aſſit tibi deꝰ: adiuuet qui iubet. Jam factus es victoꝛ in- firmitatis tuę: iam ſuſcepiſti animo et fru/ ctum oꝛandi pꝛo inimico tuo: vide quid bo/ ni eſt. Compara illum tibi. Iile meditatur temptationes: tu fundis oꝛationes. Ille ſi nocet:palam nocet. Zu quod pꝛo illo oꝛas: deus nouit. Ille non credit: quia coꝛ tuum non diſcutit. Cum ergo palam nocet: tu oc/ A culte oꝛas. In iſto toꝛculari eccleſia compa/ rata eſt. Uide ſi non ille qui palam nocet amurca eſt currens per publicum. Amurca per publicum currit: oleum autem ad ſedem ſuam occultos tranſitus habet. Vt occulte tranſeat:in magnitudine aparet. &ρ& multi enim o fratres mei:qᷓ; multi in iſta conflicta⸗ tione rerum:in huius mundi malicia:in iſta maloꝛum abundantia ſubtraxerunt ſe ⁊ con uerſi ſunt ad deum:et valefecerunt mundo: et ccperũt pauperibus res ſuas donare:qui pauloante rapiebant alienas.Sed multi ra ptoꝛes:inuaſoꝛes:ſpoliatoꝛes:publice axa/ CC.LV. In anniuerſario dedicatiõis tẽpli: Ger. IIII. rus: timeres et faceres: pꝛomittitur tibi pio re is duris: vt ſis filius altiſſimi: cogita pa/ trem: ⁊ agnoſce hęreditatem. Dic ergo: In/ rent: amurca illa eſt per plateam currens. Illi autem vnus hinc:vnus inde coꝛde con/ iuncto mala faciens:mala pꝑmanere erubelſ/ cens:dei monita cogitans: ſpem ſeculi irri/ dens:ſpem celeſtẽ expectans:mutans amo/ res ⁊ moꝛes: oleum ſanctitatis eſt:vas i ho/ noꝛem eſt in domo magna:aurum eſt in foꝛ/ nace:granum eſt in hoꝛreo: Ibi eſt decoꝛ do mus dei: qui viuit et regnat in ſęcula ſęcu/ loꝛum: Amen. “ Sermo ¶ Eodem die:Sermo IIII R Cc. LV. Jeut optime nouit ſanctitas veſtra A frẽs ↄſecrationẽ altaris hodie cele/ bꝛamus: et iuſte ac merito gauden⸗ tes celebꝛamꝰ feſtiuitatẽ:in qua bñdictꝰ vel vnctus ẽ lapis: in q̊ nobis diuina ſacriſicia conſecrant᷑. Sed quando feſtiuitates iſtas colimus fratres chariſſimi:diligenter debe/ mus attendere: ⁊ totis viribus laboꝛare:vt quod in templis vel altaribus viſibiliter co/ litur: in nobis inuiſibiliter compleat᷑. Quia qᷓ;uis ſancta ſint templa quę videmus de li/ . gnis ⁊ lapidibus fabꝛicari: tamẽ plus apud deum pꝛecioſa ſunt templa coꝛdis et coꝛpo/ ris noſtri: qꝛ illa fiunt ab homie carnali:iſta ab artiſice mundi. Templa de lignis et lapi- dibus humano ingenio componũtur: tem/ pla coꝛpoꝛum ipſius cęleſtis artiſicis manu fabꝛicantur: ſicut ſcriptum eſt: Manus tuę fecerunt me ⁊ plaſmauerunt me.Et iterum: Pꝛius q; te foꝛmarem in vtero noui te. Haʒ Hiere.. qð templa ſuccenduntur:ita econtrario qui charitatis luce repletus eſt:ſi negligens fue rit: cito refrigeſcit charitas: et cupiditas in/ ardeſcit. Ergo nec ille deſperet qui malus eſt:quia cito poteſt reſurgere:nec ille qui bo nus eſt aut negligẽs remaneat:aut aliquid de ſua virtute pꝛęſumat: ne gaudium ſuum conuertatur ad luctum. Et ideo dilectiſſimi fratres: caſtitatem coꝛpoꝛis: puritatem coꝛ⸗ dis cum dei adiutoꝛio ſeruare quãtum poſ- ſumus ſtudeamus. his enim rebus ignis in nobis charitatis vel compunctionis ſem ßMM ſemper accenditur et nutritur. Qui enim nec caſtitatem cuſtodit in coꝛpoꝛe: nec pu/ ritatem tenet in mente: quotiens ſanetę ſolenitates adueniunt: in coꝛpoꝛe videtur habere gaudium: in coꝛde non cclebeat Bancti luguſtini de tempoꝛe Apocl.ʒ. niſi luctum. QAuale enim gaudium conſcien tia illa poteſt habere: in cuius anima mul- tis vitis occupata magis diabolus pꝛobat᷑ habitare qᷓ; chꝛiſtus: Quale gaudiũ poteſt habere anima:quę iracundię furoꝛe ſuccen- ditur: cupiditati nigredine obſcurat᷑: ſuper/ bię amariſſimo felle repletur: inuidię vene/ no percutit᷑: luxurię ſoꝛdibus inquinatur: Nos vo fratres chariſſimi etiã ſi nobis ali/ qua vt ſolet fieri peccata ſurrepunt: quantũ poſſumus cum dei adiutoꝛio laboꝛemus:ie/ iunijs: vigilijs:oꝛatiõibus:elemoſynis mũ/ dare ſoꝛdida:lapſa conſtruere:templum dei viui regdiſicare:vt veniens dominus in no/ bis nihil inueniat qð oculos ſuę maieſtatis offendat:quia de ipſo ſcriptum eſt.Ecce ſto ad oſtium et pulſo:ſi quis ſurrexerit et ape/ ruerit mihi: intrabo ⁊ cęnabo cum illo: ⁊ ille Job.14. Mecum. Et iterum: Ego et pater veniemus 2à manſionem apud eum faciemus. &α bea-/ ta eſt illa anima:in qua pater et ſilius veni- entes:non ſolum habitare vel manere: ſed etiam cęnare dignant᷑.Qð autem dixit: Cg/ nabo cum illo ⁊ ille mecum: ſcimus euiden/ ter:quiaapoſtolus paulus oſtendit dicens: 1.Cor 5. Templũ dei ſanctũ eſt: quod eſtis vos. Et Leuitj. 26. per ꝓphetã dominus dicit: Et habitabo in/ 2. Con.b. quit in eis:⁊ inambulabo. Et quia ſicut ipſi vidiſtis fratres habitare ⁊ inambulare deſi/ derat in nobis deus: cum ipſius adiutoꝛio ita coꝛ noſtrum ſtudeamus bonis ſemꝑ co/ gitationibus occupare: ⁊ coꝛpoꝛa noſtra ab omni ſoꝛde luxunig munda vel caſta iugiter DD 3. Begl. 6. cuſtodire:vt deum in nobis delectet habita re. In templo enim a ſalomone ędiſicato le/ gimus duo altaria fuiſſe conſtituta: vnum foꝛis:aliud intꝰ. In illo qð foꝛiſ erat:anima- lium ceędebat᷑ ſacrificiũ. In illo vᷣo altari qð intus erat: thimiamatis offerebat᷑ incenſũ. Videamꝰ fratres:ne foꝛte i nobis duo ſint altaria conſtituta: coꝛpoꝛis ſcilicet et coꝛdis noſtri. DHeniq; duplex a nobis ſacriſiciũ quę rit deus:vnumvt ſimus caſto coꝛpoꝛe:aliud vt mũdo coꝛde eſſe debeamus.Ergo in exte rioꝛe altari: id eſt in coꝛpoꝛe noſtro offerant᷑ opera bona: in coꝛde odoꝛem ſuauitatis re/ doleat cogitatio ſancta. In altari coꝛdis no ſtri iugiter quod eſt deo placitum oꝑpemur. Tunc enim oꝛdinem legitimũ copſecratiõis altaris cum gaudio celebꝛamus:quando al/ taria coꝛdis vel coꝛpoꝛis noſtri munda ⁊ pu ra in cõſpectu diuinę maieſtatis offerimus. Nam neſcio qua fronte: aut qua conſcien- tia optat in altaris conſecratione gaudere: qui in coꝛdis ſui altari non ſtudet mundici/ tiã cuſtodire. Hos vo fratres chariſſimi:ita agere ſtudeamus vt ſemper feſtiuitatẽ du/ plicem celebꝛare mereamur: ⁊ quomodo de templi vel altaris cõſe ecrgtione gaudemus: ſic inuiſibiliter de coꝛpoꝛis caſtitate vel ani⸗ meę puritate ſpiritale gaudiũ habere merea/ mur. Et h cõſiderate fratres: ꝙ in illo altari E qð a ſalomone iegimꝰ dedicatũ:iugiter quo tidianu& ignis ardebat: qð vtinam ⁊ in no bis pietas diuina perſiciat. Vnde non ſolũ oꝛationibus ſed etiam bonis operibus pla/ candus eſt deꝰ: vt ĩ altari coꝛdis noſtri ignẽ ſuum ſemꝑ accendat:illuʒ de quo ipſe dixit: Ignem veni mittere in terram: ⁊ quid volo Tucj. a. niſi vt acendat᷑: Quia duo ſunt ignes:cupi ditatis ſcilicet ⁊ charitatis: ⁊ vnus de parte dei: alter de parte diaboli: vnus deuoꝛans omĩa mala: alter vniuerſa bona conſumẽs: conſideret vnuſquiſq; conſcientiã ſuam: et ſi in ſe videt ignem cupiditatis ardere: cum dei adiutoꝛio feſtinet extinguere:quia nihil in illo boni remanere poterit: quẽ ignis cu/ piditatis accẽderit:ſicut econtrario nihil in eo mali remanebit:in quo ignis arſerit cha/ ritatis. Flamma enim cupiditatis in coꝛde peccatoꝛum velut in altari deuoꝛans omnia bona:diabolo odoꝛẽ ſuauitatis exhalat: in anima vo ſancta velut in ſacroſancto altari flamma charitatis quęcũq; ſuꝑuenerint ma bet.Et quia vniuſcuiuſq; coꝛ altare eſt: aut vnuſquiſq; conſcientiã ſuam: er ſi cupidita- tis igne conſumit᷑:elemoſynarum refrigerio mitigetur:quia ſcriptum eſt:Sicut aqua ex Ecẽis. tinguit ignem:ita elemoſyna extinguit pec catum.Qui ergo cupiditate conſumit᷑: ſub/ trahat a ſe opera mala:⁊ quod bonum eſt ex accendit᷑:ſemper bonis operibus augeatur: ⁊ nutriat in ſe ignem quem in eo chꝛiſtus di gnetur accendere. . Eodem die: Sermo v la cõſumens: deo odoꝛem ſuauitatis exhi/ dei:aut aduerſarij: ſicut iam dixi: attendat ercere conetur. Qui vo flamma charitatis M eunml ß Kn. binana ancongre⸗ oncoenim gaetlepi lapthank: brotum cop gunteniſiq Lignaiſat Gbererent ſeinicecoh fennnenoh Ceoinaliqu herereſen Volens eng hobis habit Phig Handatün dligans. 4 bis Vetere gun tacieb⸗ Cgovten wosinuicen moyetrag ſautßaſcuu Lunenize⸗ ſig athabete nino antic nitena 6 domninusd hbercane Cantueamn Peoteſanc ns Domm luofneni ſPpumrne ehin penc mammiconn heeſtyen⸗ Umus:ode Norum ſ eſanockt neguicee animne amlie ie – igne RAuNgen. e mnuncii N 1ignondode mrgutm bint palmn n⸗ udahgengen grlhiut Ctiügtgan Ninunen Diteronſal Wanu Nadis oſtiigi egnnt NumtquNAnn untigesa zinnnsdepan Vnnsdenanns honaconſonin ſaenni ſume misnienn Aeregrand nir greignisa⸗ Conmrano uhlit ignisntſencn vidiuns inat, dencunsonnu. nansehrlnn ſaooſangoeen Pſuguenamn —– n altuechdl untt nannt ttn . gament Lerringalce⸗. utimaii 1 cbonuncle at ma caun nbusaugenn nannimn R N B cr. Cc. .vI. gi n ãniuerſario dedicatiõis tẽpli:B er. v. Sermo CC. LVI. A Elebꝛitas huius cõgregationis:de/ dicat tio eſt domus oꝛationis. Homꝰ ergo noſtrarũ oꝛationum iſta: dom⸗ au em dei noſipſi. Si domus dei noſipſi: nos in hoc ſeculo ediſicamur:vt in fine ſecu/ laboꝛem:dedicatio exultationẽ. Qð hic fie- bat quando iſta ſuirgebant: hoc fit modo cum congregant᷑ credentes in chꝛiſtum. Cre dendo enim quaſi de ſiluis et montibus li/ gna et lapides pſᷣcidunt᷑:cũ vo catheʒziʒant᷑: baptiʒant᷑: foꝛmant᷑:tanq; iůter mqunus fa/ bꝛoꝛum ⁊ opiſicum dolant᷑:colliniant᷑:com/ planant᷑: Verũtamẽ domũ domini non fa⸗ Ligna iſta 2 lapides ſi non ſibi certo oꝛdine cohęrerent:ſi nõ ſe paciſice innecterent:ſi nõ ſe inuicẽ coherendo ſibi quodãmodo ama⸗ rent: nemo huc intraret. DPeniq; quando vi/ des in aliqua fabꝛica lapides ⁊ ligna bñ ſibi coherere: ſ. ecurus intras:ruinam non timeſ. Volens ergo dominus chꝛiſtus intrare:⁊ in nobis habitare: tanqᷓ; ęediſicando dicebat: Job.iʒ. Mandatũ nouum do vobis:vt vos inuicẽ diligatis. Mandatũ inquit nouum do vo/ bis. Veteres enim eratis: domũ mihi non/ dum faciebatis: in veſtra ruina iacebatis. Ergo vt eruamini a veſtrę ruinę vetuſtate: vos inuicem amate. Conſideret ergo chari/ tas veſtra:ędiſicari adhuc iſtam domũ toto ſicut pſᷣdictum eſt ⁊ ꝓmiſſum oꝛbe terrarum. Cum eniʒ ędiſicat᷑ domus poſt captiuitatẽ: N s. 95. ſicut habet alius pſalmꝰ:dicit᷑: Cantate do/ mino canticũ nouum: cantate domino om/ nis terra. Qõðõ ibi dixit:canticũ nouum: hoc dominus dixit: mandatũ nouũ.Quid enim habet canticũ nouum: niſi amoꝛem nouuz? Cantare amantis eſt. Vox huius cantoꝛis: B feruoꝛ ẽ ſancti amoꝛis. Amemꝰ:gratis ame/ mus. Dominũ enim amamꝰ: quo nihil me/ lius inuenimus. Ipſum amemus pꝛopter ipſum:⁊ nos in ipſo:tamẽ ꝓpter ipſuz. Ille enim veraciter amat amicum:qui deũ amat in amico:aut quia eſt ĩ illo: aut vt ſit in illo. Hec eſt vera dilectio: ꝓpter aliud ſi nos dili gimus:oderimus potius q; diligimꝰ. Quid Ps. 1o. enim amat? Iniquitatẽ. Quid odit? Foꝛte vicinum ſuum: foꝛte vicinam ſuam. Expa/ ueſcat:odit animã ſuaʒ. Odiũ animę:amoꝛ nequicię. Ergo contra odiũ nequicię: amoꝛ animę.Qui diligitis dominũ: odio habete dʒð malũ eſt. Bonus eſt deus:malum eſt qð li dedicemur. Ediſiciũ:imo ediſicatio habet ciunt:niſi quando charitate compaginant᷑. amas: teipſum malum amas. AQuomodo amas deum: cum adhuc amas qð odit de⸗ Audiſti enim:quia deus dilexit nos: ⁊ veriö eſt. Dilexit nos: ⁊ qu ales dilexerit:ſi atten/ damus: erubeſcimus. Sed ideo nõ erubeſci mus:quia diligendo tales fecit eſſe non ta- les. Erubeſcimus recoꝛdatione Hteritoꝛum: gaudeamus ſpe futuroꝛũ. Quare enim era- beſcamus qð ſumus:⁊ non potius conſida/ mus: quia ſpe ſalui facti ſumus? Dheniq; au/ Ro.S. diuimus: Accedite ad euʒ ⁊ uluminamini:æ NRs. 33. vultus veſtri non erubeſcent.Si recedatlu/ men:redis ad cõfuſionem. Accedite ad eum ⁊ illuminamini.Ergo ille lumen:nos ſine il/ lo tenebꝛę. Si receſſeris: in tuis tenebꝛis re/ manebis: ſi acceſſeris: non de tuo lucebis. Fuiſtis enim aliquãdo tenebꝛę: ait apoſto/ Eps.5. lus ſidelibus ⁊ inſidelibꝰ: Fuiſtis aliquãdo tenebꝛe:nũc aũt lux in domino. Si ergo lux i domino:tenebꝛę ſinę domino. Poꝛro ſi lux in domino:⁊ tenebꝛeę ſine domino: Accedite ad eum illuminamini. Attẽdi ite in pſalmo E& dedicatiõis: quẽ modo cantauimus ex rui⸗ na ędificioꝛũ. Conſcidiſti ſaceum meũ: hoc Ns.29. ꝑtinet ad ruinam. Quid ergo ad ęeficiuun?zxz? Et accinxiſti me lęticia. Nox dedicationis: Vt cantet tibi gloꝛia mea: et nõ cõpungar. Abi. S. Quis eſt qui loquit᷑: In verbis eius agno/⸗ ſcite. Si expono obſcurum eſt. Ergo verba eius dicam:continuo agnoſcetis loquẽtem vt ametis alloquẽtem. Quis eſt qui dicere potuit: Eruiſti dñe ab inferis animã meam? Ns. 29. Cuius anima iam ab inferis eruta eſt:niſi ðᷣ qua dictum eſt alio loco: Hon derelinquas %ε5,15. animã meã in infer no: Pꝛoponit᷑ dedicatio ⁊ cantat᷑ liberatio canticũ dedicationis do mus: et dicit᷑: Exaltabo te domine quoniã s. 29. ſuſcepiſti me: ⁊ nõ iocũdaſti inimieos meos ſuper me.Attendite iudęos inimicos:qui ſe putabant occidiſſe chꝛiſtũ: viciſſe tanq; ini- micũ: ꝑdidiſſe quaſi hominẽ ceęteris ſimilem atq; moꝛtalem. Reſi urrexit tertia die:⁊ eius vox eſt: Exaltabo te dñe quoniã ſuſcepiſti me.Attẽdite apoſtolũ dicentẽ: Pꝛopter 35 ¹ Poil., eum exaltauit. Et non iocundaſti inimicos meos ſuper me. Jpſi quidem in chꝛiſti moꝛ/ te iocũdabant᷑:ſed in eius reſurrectiõe:aſcẽ ſione: ſᷣdicatiõe aliqui compungebant᷑. In eius ergo pdicatione ⁊ per apoſtoloꝛũ con/ ſtantię diffamationem aliqui compunge/ bankt᷑ et conuertebant᷑: aliqui obdurabank et confundebant᷑: nulli tamẽ iocundabant᷑. BGancti luguſtini de tempoe Mogdo quando implent᷑ ecdeſię putamus iocundari iudęos? Eccleſię ędificant᷑: dedi- cant᷑:implent᷑:quomodo illi iocundant: mõ ſolum non iocundant᷑:ſed etiã confundunt᷑: Ys. 29. T implet᷑ vox exultantis: Exaltabo te domi/ ne quoniã ſuſcepiſti me: ⁊ non iocũdaſti ini/ micos meos ſuꝑ me. Non iocundaſti ſuper me:ſi mihi credant: iocũdabis ĩ me. He mul ędiſicante ꝓſiciat. Qð hic factum coꝛpoꝛalit videmus in parietibꝰ:ſpiritaliter fiat in mẽ/ tibus:⁊ qð hic ꝑfectum cernimus in lapidi/ bus ⁊ lignis: hoc ędiſicãte gratia dei ꝑficiat in coꝛpoꝛibꝰ veſtris. Pꝛincipaliter ergo gra/⸗ tias agamus dño deo nr̃o:a quo ẽ omne da- Jacobi.. tum optimũ: ⁊ omne donũ perfectũ:et eius bonitatẽ tota coꝛdis alacritate laudemus: quoniã ad cõſtruendãa iſtà domũ oꝛatiõis ſi⸗ deliũ ſuoꝛum viſitauit animũ: excitauit effe ctum:ſurrogauit auxiliũ: inſpirauit necduʒ ta dicamus: ad illa quę cantauimus aliquã/ D do veniamꝰ. Quomodo dicit chꝛiſtus: Cõ/ Abi.s. ſcidiſti ſaceum meuʒ: ⁊ accinxiſti me lęticia? Saccus eius erat ſimilitudo carnis pecca/ ti. Hon tibi vileſcat: qð ait: ſaceum meũ:ibi erat incluſum pᷣcium tuum. Cõſcidiſti ſaccũ meũ.Euaſimus ad ſaccum iſtum. Cõſcidiſti ſaccum meũ: In paſſiõe cõſciſſus eſt. Quo⸗/ modo ergo deo patri dicit᷑: Cõſcidiſti ſaccũ meũ: Quomõ patri dicat᷑:vis audire:Cõſci Ro.S. diſti ſaccũ meũ? QAuia ꝓpꝛio ſilio non peper cit:ſed pꝛo nobis omnib?tradidit ulũ. Fecit enim ꝑ iudęos neſcientes: vnde redimerent ſcientes:⁊ cõfunderent᷑ negantes. Neſciunt em̃ quid boni nobis operati ſunt malo ſuo. Suſpẽſus eſt ſaccꝰ: ⁊ quaſi letatus ẽ impiꝰ. goõß. 19. Conſciet ſaccum lancea pſecutoꝛ: et fudit pᷣcium noſtrũ redemptoꝛ.Canter chꝛiſtus re demptoꝛ: gemat iudas venditoꝛ: erubeſcat iudęus emptoꝛ.Ecce iudas vẽdidit:iudęus emit: malum negociũ egerunt: ambo dam,/ nati ſunt:ſeipſos ꝑdiderũt venditoꝛ et em/ ptoꝛ. Dicat ergo caput noſtrũ: dicat ꝓ coꝛ/ poꝛe occiſo:pꝛo coꝛpoꝛe dedicato.Dicat:au⸗ diamus: Cõſcidiſti ſaccum meũ:⁊ accinxiſti volentibus vt vellent: adiuuit bonę volũta tis con tus vt facerẽt: ac ꝑ hoc deus qͥ ope- ratur in ſuis ⁊ velle ⁊ ꝑſicere ꝓ bona volun- Pbil.ꝛ. tate: hęc omnia ipſe cępit:ipſe ꝑfecit.Et qa oꝑa bona in conſpectu ſuo nunq; eſſe ꝑmit- tit inania:fidelibus ſuis quibus oꝑantibus ꝓ tanta qperatiõe mercedẽ. Adhuc ampliꝰ agendę ſunt gratię deo noſtro. Hanc enim eccleſiã quaʒ fecit nomini ſuo conſtrui: fecit etiã ſanctoꝛũ matyꝛũ reliquijs amplius ho/ noꝛari. ¶Exoplicitũ eſt opus ſermonũ de tempoꝛe Diui Aurelij Auguſtini: Baſilee ꝑ magiſtrũ Joannẽ de Amerbach: Anno ſalutiferi vir/ ginalis partus Monageſimoquinto ſupꝛa Milleſimũ quaterq; centeſilü. Ane leticia:id eſt conſcidiſti moꝛtalitatẽ meã ⁊ accinxiſti me ĩmoꝛtalitate ⁊ incoꝛruptione. 3. 29. Vt cantet tibi gloꝛia mea: ⁊ non cõpungar. AQuid eſt: non cõpungar? Jam contra me . non ferat lanceam pſecutoꝛ. Ut nõ compun Ko. 6. Gar. Chꝛiſtus enim ſurgens a moꝛtuis: iam non moꝛit᷑:⁊ moꝛs illi vltra non dominabit᷑. autẽ moꝛtuus eſt: peccato moꝛtuꝰ eſt ſe/ mel:ꝙ autẽ viuit:viuit deo. Ita et nos inqᷣt exiſtimemus nos moꝛtuos eſſe peccato: vi/ ere autẽ deo in chꝛiſto ieſu domino noſtro. E Ergo dum nouam conſtructionẽ ſanctę hu/ ius eccleſię libẽter attendimꝰ quã diuino no mini hodie dedicamus:inuenimus a nobis debere ⁊ deo noſtro maximã laudẽ: ⁊ ſancti⸗/ tati veſtre congruũ de diuine domus ediſi/ catione ſermonẽ.Tũc aũt ſermo noſter con/ gruus erit:ſi in ſe aliquid ędiſicatiõis habe⸗ at:qð vtilitati aiarũ veſtraꝝ deo vos interi ne in enlg⸗ Gmicanög tieniulles⸗ rutnrn tbonewin doe delse e, epbonn oln t Nlegſect itt nözeſehnt⸗ tibusogentbue mbratchtigi Achacann n bicn noconſtntſat samplsbe onä detene lle gnngti Mnoſelnninin imogbino i ſni. ſciceſoe cr lgiupoſk Denhnsyn hareti Operſcene uuentuteb⸗ ſcni⸗Elern ecdiditobrn ſtoamnc DPenftteno⸗ Un K. lo Lete. Pidabiraun Khbauntde Cfenehwrn Ponfecrſ deiſtbiadn fusfliü nöudlis Qgudd Enpppen ahmnd ſontinen Ntopübekf Düdocgit Lipri. N imnolt tatorn Reeogmit ertotun. Cent pp dkſenr ðäsð biliũ ſententiarũ ateriarũ ac ſe ententiaꝝ memo mozia dignarũ ex ſermonibus de tftẽporę Diui Aurelij Auguſtini col⸗ Nrtterd ummaria brennch Anno/ io Boꝛſum Ppeurzs tantoꝛũ homici⸗ I potuiſſeut.cc.xliiij. P. habere virtutem charitatis quę omnia cre dit.xlvj.E. F. G. Abꝛahã in his imitari debemnꝰ. xlvi. J. 2 abꝛaham hiſtoꝛialiter legim egreſſum de terra ſua ⁊ cognatiõe ⁊c̃.in nobis ſpiri/ taliter implendũ eſt.lj.A.lxviij. A. B. C. De eo qð abꝛahę dicik᷑: Sume tibi vaccam triẽnem ⁊c.liiij.per totum. Qꝛ radicẽ fidei nominiſq; chꝛiſtiani habe⸗ bat:qꝛ totũ illi credulitas donauit qcqᷣd legali poſſet obſeruatiõe cõferri.lxviij.A. De tribus viris qͥ aparuerũt abꝛahę ſub ar boꝛe: ⁊ qͥd figurẽt.lxviij.C. D. lxx.ꝑ totũ. VOW per fidẽ accepit filiũ in ſenectute:quẽ in iuuentute habere nõ poterat per naturã. lxviij. E. lxxij. H. L Credidit abꝛahã deo et reputatũ eſt illi ad iuſticiam: exponit᷑. lxviij. A. E. c.x. D. De myſterio quõ iubet immolari filiũ ſu⸗/ um.xlyvj. F. G. lxxj.lxxij.lxxiij. per totum. lxxv. C.et.c.x.D. Moõ dubitauit credere quãdo ei ſilius ꝓmit tebatur: ideo non trepidauit qñ exigebak offerre. lxxij. A. in fi. lxxiij. C. Non fecit ſibi quęſtionẽ quaſi de pꝛeceptis dei ſibi aduerſantibꝰ:qꝛ credidit ſuſceptu rus filiũ:credidit occiſurus: vbiq; fidelis nõ crudelis fuit.lxxij.B.lxxiij.A. Quicquid de abꝛahã ſcriptura dicit:factũ eſt:⁊ ꝓphetia fuit.lxxj.B.lxxij.. Abꝛaham ſi parricidiũ fecerit iuſtꝰ eſt:ſi nõ fecerit indeuotus eſt. xxiij.A. deo iubet᷑ filium victimare:vt manifeſtet᷑ mũdo qui iã notus erat deo.lxx. h. lxxij. E.lxxiij. C. In immolatione ſfilij oſtendit᷑ eius patien⸗ tia foꝛtis:⁊ deuotio cõſtans.lxxiij.D. De eo ꝙ mittit puerum ad rebeccam.lxxv. per totum. OR„ erat ꝓphetię ſpiritu plenꝰ et nouit de ſemine ſuo chꝛiſtũ naſcituꝝ: ideo nõ per car nale femur:ſed ꝑ deũ viuum iuramẽtũ exi/ W ioꝛũ ſe reũ eſſe ſciat:quãti genera / gebat. lxxv. A. in medio. Quid figuret ꝙ filio ſuo iſaac dedit omnẽ ſuam ſubſtãtiã: ⁊ filijs cõcubinarũ largi⸗ tus eſt munera. cc.xxiij. CC. iuſtiſicatus ſit gratia non pꝛeſumptio/ ne.c.x. D. circa finem. Abꝛahã quid nos imitandũ docet.lxxij.F. inter diuitias pauper fuit:ideo paupe/ rũ factus eſt ſuſi ceptoꝛ.c.x. D. E. Abꝛahe filij dicunk omnes in chꝛiſtum cre/ dentes.liiij. A. Abſoluere eſt innocẽtẽ iudicare.c.ix. h. Abſtinendum eſt nõ tantum ab illicis: ſed etiã a licitis:qꝛ qui conceſſa immoderate appetit: eum qͥ cõceſſit offendit.lxiiij.C. c. lvij. D. Non acceptoꝛ pſonarũ: ſed meritoꝛũ diſcre Ac toꝛ eſt deus.vij.G. Accidens omne ſcom tempus vel eſſe vel non eſſe poteſt vel potuit aut etiã poterit. xxxviij. K. αà. Qui ſe accuſat in peccatis:hunc diabolus nõ accuſabit in iudicio.lxvj.A. Accuſationem ingratã non repellit niſi ſub ſecuta defenſio. c. xviij. A. Se accuſat qui in peccatis eſt ⁊ aum ac⸗ cuſat. c.xxx. H. Adam quas virtutes ante petĩ habuit: et Ad quę mala poſt peccatũ incurrit.iij. B. O ſe et omnem ꝓlem ſuã ſerpentis pſuaſi one ſeductus ꝓ cibi vetiti perceptione iu/ go ppetuę ſeruitutis addixit.xlvij. D. In actu adę euigilantis quid figuret. c. xlix C. c.liij. K4K. Adã nõ niſi intem perãtia pꝛouocãte euam cognouit.lxxvij. B. Poterat inter delitias paradiſi incõcuſſus ſtare:ſi eua ibidem cũ diabolicis ſuaſioni bus nõ fuiſſet.lxxvij. C. Quia ſe cõtra deũ erexit: cecidit:ideo chꝛi⸗ ſtus ſe humiliauit vt oẽs erigeret.c.j. B. Adam ibi ſepultus fert᷑ vbi chꝛiſtus cruci- fixus eſſe legitur.lxxj.E. Adiutoꝛiũ diuinũ accedit vbi cõſi liũ buma nũ deficit aut nõ 6 exquirit᷑. Exẽplũ. lxxxij. D. lxxxix. E. Aduentus domini ſcõm carnẽ cũ quãta re- uerẽtia ⁊ deuotione ſit ſi nlcivit qus: pbat ſimilitudine.j.A. B. ij. A Agduentũ chꝛiſti digne ſi uſcipere volens a 4 bus ſe cuſtodiat.j.D.ij. A. C. E In aduentu dñico ſolutus eſt oĩs paterneę Annotatio pꝛeuaricationis metus. xj. A. Cũ venit in carne vitia carnis mundaturꝰ act eſt hᷣſens qui virtute nunqᷓ; fuit ab/ ſens.xij. C. Ex. C. Quãtũ iuſti antiqͥ aduẽtũ eiꝰ deſiderabãt. Aduẽtꝰ chꝛiſti duo:pꝛimꝰ in carne:ſcõs ad iudiciũ:ſiguraliter oſtendũt᷑.xcviij. K. D. Qð in pꝛimo aduẽtu donauit: exa cturꝰ eſt in ſcðòo.lxxxj. F. cc.xx. A. Aduentus chꝛiſti pꝛimus occultꝰ fuit: ſcðs erit oibꝰ manifeſt. c. xxx. L. cc. xx. A. Occultũ opoꝛtebat venire vt iudicaret᷑:ma nifeſtus aũt venietvt iudicet.c.lxxiiij. A. Aduẽtus chꝛiſti nõ terrebit quos eiꝰ aſcen/ ſus lętiſicabat. c.lxxix.C. c.lxxx. C. De aduerſario nr̃o cui concoꝛdare debemꝰ in via.xcvj. B. Q aduerſariꝰ ille ſit ſermo diuin“. xcvj. C. Aduerſarius noſter eſt ois qui hdicar cõtra vitia noſtra. xcvj. D. Cũ aduerſario nõ cõcoꝛdat qͥ ex timoꝛe be⸗ ne facit. xcvj. EK. Concoꝛdare cũ aduerſario eſt 1 bene velle: ⁊ incipere talem odiſſe qualem odit dey. xcvj. L. in fi. M. cc. xxxvij. E. Aduerſisates tꝑales ꝗᷓ nobis accidũt ꝛno i i iuſtici? dei:ſed noſtris peccatis imputare debemꝰ c. xj. A. (dio. Aduocatꝰ nr̃ chꝛiſtꝰ ẽ ⁊ iudex.c.xix. Dime Adulteriũ ⁊ foꝛmicatio differũt.cc.liiij. D. Pꝛima adulterij oculoꝝ tela ſunt:ſcða ver/ boꝛũ:ſed qui nõ capit᷑ oculis poͤt reſiſtere verbis.lxxxiij. B. Adulter veneno libidinis ardet: nõ flãma charitatis lucet. IObidem. M qs debet amare in aliena cõiuge caſtita tẽ: quã diligit in ſua: exemplũ. lxxxiij. . xcvj. C. circa finem. cc.xliij. B. Adulteriũ hinc ꝓbat᷑ magnum eſſe crimen. xcv. F. c.xx. F. cc.xliij. B. vt moꝛs ſit timendũ q⸗ ad moꝛtẽ ducit. c.lxiiij. A.in fi. Qui adulterant i gehẽnã vadut.c. riij. C. Adulteri coꝛꝑe viuẽtes:in aĩa moꝛtui eẽ ꝓ/ bant. cc. xliiij. B. (C. circa fi. In adulterio ply vir qᷓ; femina peccat.xcvj. Adulteriũ ita oĩa iuaſit vt ꝓ lege oſuerudo habeat. xcvj. F. M. cc. xliij. C. In adulrterio cũ par ſit pctm̃: innocẽtioꝛem vigeri viꝝ q; feminã: non diuina veritas: ſßs hũana puerſitas eſt. xcvj. SF. cc.xliij. C. Ab adulterio mulierẽ phibent cuſtodis: le rr. D gũ pꝛecepta:diligẽtia maritalis ⁊ terroꝛ le gũ publicarum: ſed virum caſtũ facit ipſa virilitas. xcvj. O. cc. xliij. A. Omnia crimina ſter adulteria deteſtat ho/ mines ꝓpter ꝑuerſitatem: ſed ſi nõ adul/ ter adulteris acceſſerit:quaſi non ſit vir ir ridetur. xcvj. Qà. Adulteriũ nulla vnqᷓ ſe cripturaꝝ auctoꝛita⸗ te licet:ſed vxoꝛẽ ducere lcet. cc. xliij. B. Adultera ſit aia de domo viri ſui non rece/ dens:ſi in eiꝰ cõiugio foꝛnicat᷑.xcvj.C. D. cc.liiij.D. Mõ adulterij faein ſtermiſſum putet qͥ in dulgẽt& lege depᷣhẽſuſ euaſit.cc.xxxix.E. Affectiones quõ ferũt aiam ad malum ſiue Af ad bonũ.cc.xliij.⁊.ↄ. . Africa varijs cladibus deuaſtak. c. xj. C. Agn⸗ ille legalis cuiꝰ immolatione ęgyptio As rũ ſeruitꝰ abijcit᷑ qͥd figurabat.c.xlix.A. Cur immolabat᷑ ad veſperã.c.liiij. A. Cur i vna domo comedi iubeat᷑.c.lxxxj.Q. Agri nomine mundus intelligit. lxxv E. c.xxviij. C. Alleluia verbũ eſt hebꝛeũ: ⁊ ſi ignificat lau/ Al date dñm:⁊ cur tꝑe palchali pꝛecipue ca/ nit᷑.c.lj. D.G.c.lij.D. Altaria duo a ſalomõe in templo cõſtructa ſcʒ holocauſti ⁊ incẽſi qͥd ſigniſicẽt. cc.lv. Altũ ꝓ ſuꝑbia ponit᷑.cc.xiij.A. (¶ D.E. Amalech qꝗ iſrael expugnat qͥd figurabat. Am xciij. D. E. c.j. D. in fi. Aeliꝰ eſt modica amaritudo in faucibꝰ: q; ęterna toꝛmẽta in viſceribꝰ.xcvj.N.in fi. Exemplũ. Mα. Amãdus eſt de gratis ⁊ ꝓpter ſe.lxxij.F. in fi. cc. xxxiiij. C. D.cc.lvj.B. Non amant chꝛiſtũ qui plus amãt ih chꝛi/ ſtum. cc. xxxiij. B. Nõ amat deũ q in ſe malũ amat qð odit dc us.cc. lvj. B. De triplici genere amoꝛis. lij. totum. Amatoꝛ dei:mulierum amoꝛe nõ vincitur. lxxxiij. C. Mõ ab ipſo amoꝛe ſed ab his que turpiter amãt᷑ ꝓhibemur. cc. xlvj. F. Nihil vilius qᷓ; ꝙ hõ ſeipſum nõ in deo ſed in ſeipſo amat.cc.xiiij. D. Qui alterũ huerſe amat:nec ſe recte amat. lxxxiij.B. in fine. Amoꝛ oĩa ſeua ⁊ grauia facit vt ꝓpe nulla eẽ videãt᷑.xlviij. F. (c.lxix. D. — Amo: ꝓximi ex deo eſt ? odiu er diabolo nte enenit in awi ſo aut ENNY. Ziorutu⸗ Inioscoin ſtreleti Portubi⸗ nli c Hoamicon isammiät Punzpcel lorqdmt 1, Atngel n lit⸗. dnne Eecrur Crüſteia uimancii blii B Zinicti taleſenleru laesiplas pokensrel Asa deo hec eas an ſorihade Olcvis ge⸗ loneveld Ctur. B.i Coibusm duingoli Pölegaun Aiahde Tchoy. Quiddeon olurione, Dinngore ſuntſeen gurneſca Kontnee annoech 26 5. Aninebe ſua habe Aumgi Aningal vaſtak Duntanin Cdeli inach Nüderfft ſ ĩ n limniri nnfüw i. dunmuſn. ten naininiu 1 arcc. iclii beni chns. tigie agare⸗ nocdnc Aigniti ale ni.3. (56. gtin ? . whhuiucht; Rit rlelni N. sniil immucgitd ionun, enoran. bisglemt nnupw gſeenn Enr elul Güc nicn Amare amãũtes ſe cõe eſt ⁊ naturale.lix.E. lxij. C. E. Ille veraciter amat amicũ qui deũ amat in amico: aut qꝛ eſt in illo: aut vt ſit in illo. Amicitia rara eſt miſeris cc.xxiiij. A. Amicos cõiunctio animoꝝ facit: quoꝛũ idẽ eſt velle ⁊ idẽ nollæ.xlvj.F. circa fi. Non ſit tibi amicꝰ qui te deo vult facere ini micũ.cc.xxx). D.cc.xxxij. Ddñ..s Pꝛo amico noli fieri inimicus:nec amabis vitia amici tui: ſed amicũ.c?. xxxvij. F. In amygdalo tria ſi ũt:coꝛtex:teſta nurle⸗ us: ⁊ qͥd myſtice ſignificent.xcix ·. H.C. An angeli nomine deus intelligi debeat. c. xcix. G. H. J. E. lxx. C. D. Quę anathematizent᷑ a fide catholica.vj. E.et.c.xxix.B.KC. AVltrũ ſit aia mũdi vniuerſalis.c.xliij hh. Anima melioꝛ eſt q; coꝛpus qꝛ inuiſibilis. W c.xliij. B. et. c. xlv. B. MUU Animã qᷣdã philoſophi imoꝛtalẽ: alij moꝛ/ talẽ ſenſerunt: ⁊ argumẽtationib“ defen⸗ dẽtes ipſas ſuas defenſiones conſcriptas poſteris reliquerũt.c.xxxix.D. Alias a deo dari et ab ipſo factas credimꝰ: nec eas ante peccaſſe vel in celo conuerſa tas:qᷓ; ad coꝛꝑa mitterent᷑.c.xcj F. — Si quis crediderit animã humans dei poꝛ tionẽ vel dei eſſe ſubſtãtiã:anathema ſit. Æρ„ oibus mẽbꝛis adeſt vt viuãt: ſed officia dat ſingulis c. lxxxvj. D. NMNõ ſequit᷑ mẽbꝛũ pꝛęciſũ aĩa. Ibidẽ in fi. Alia aliud agit q; ratio et tñ eadẽ eſt ala. ij .· Al.c.lxxxj.M.ante medium. Quid de animarũ iuſtoꝛũ vel peccatoꝛũ re/ uolutione qͥdã phi ſenſerũt.c.xxxix.D. Si in celo reuerſurę ſint ad coꝛpa: ꝗrit vtrũ ſciant ſe eſſe paſſuras huiꝰ vitę miſerias: aut neſciant.c.xliij. E. H Contra eos qͥ dicũt aĩias purgatas in celo amoꝛe coꝛpoꝛum redire ad coꝛpoꝛa.c.xliij. Di. E. FꝓF. ”M Anime beatę ſemper incoꝛruptibilia coꝛꝑa ſua habebũt:nõ fugient.c.xliij. G. h. Anima qñ beata vel miſera dicat᷑.j. C. Anima aut a legitimo rege regit᷑ aut a tyrã/ no vaſtat᷑. lxxxiiij. B. . M Sunt animę adulterę:ſũt ⁊ foꝛnicarię.xcv). Anima chꝛiſti habuit mentẽ: intellectũ ⁊ ra tionẽ: nec fuit illi verbũ ꝓ mente vel intel lectu aut rõne.c.xlv.E.c.xlix.D.i medio. Apollinaris hęreticus quid de chꝛiſto ſen/ Ap tiebat.c.xcj.D.c.xciij. KXA. M Diuidãt᷑ aquę ab aquis qͥd ſit.c· xxxiiij. P. Aa circa finem. D. r Ex aqua oia generant᷑.xcv.A.in medio. Aquę egyptiacę in ſanguinem verſę: quid ſignificẽt. lxxxvij. D. F. xcv. A. in medio. Aqua amara ligno dulcoꝛata:quid ſignifi/ cet.xcj. A. B. xcvij. N. Aqua tũc ſpiritaliter ĩ vinum cõuertit᷑xlj. Aarõ chꝛiſti typũ habuit.xcix.A. ( B. D. Aar Quid ſignificet ꝙ ſtetit inter moꝛtuos ⁊ vy· uos. xcvii KKKK=&c.— Arca MNoe quid figurabat.xlvj.C. D.lxix. Ar B. in medio.cc.liij. d. Arca bicamerata et tricamerata: trinitatis cCcoötinet ſacramentũ.lxix. D. Arriana hereſis olim pfigurata erat.c.xcix. Arrius quo tꝑe natus ſit: ⁊ quõ moꝛtuus. c.xcix. X. in fine. =èð Arrianus inſana audacia diſputat de ver⸗/ bo ⁊ ſapientia in coꝛde patris magete:aui nec ſeipſum põt intelligere. iiij. F. B. Arrianoꝛũ puerſitas turbauit qũq; inſirmi oꝛes eccleſię:ſed in dei miſericoꝛdia ſuꝑa/ uit catholica ſides.xl. G. c. xcj. A. Arrius ſic in chꝛiſto hominẽ pfectũ ſuſ. cipit vt deũ illũ neget eſſe ꝑfectũ:cõtra quẽ pꝛo fert᷑ auctoꝛitas apoſtoli.c.xciij. A. B. Arriani dũ inter deũ ⁊ hominẽ diſtinguere neſciunt: dei ſubſtantiã diuiſerũt: ⁊ dũ ad ſola hois verba reſpiciũt:deũ ſine intelle⸗ ctus liminę ꝑdid erũtc.lxxvj. c. &ρR dicũt ſpiritũſanctũ patre ⁊ filio minoꝛẽ OQ dicũt: aliꝰeſt pater:aliꝰ fi · (iiij. T. lius:ſed minoꝛ filiꝰ.c.xcix.B. in fi. Quomodo conuincunt᷑ ex verbis hermet! qui deũ patrẽ nũq; ſine filio teſtat᷑.c.xcix. Itẽ conuincunt᷑ ex auctoꝛitatibꝰ (E. J. veteris teſtamẽti.lxviij. D. et. lxx. B. C. HD. c.xcix.G. . J. KR. Arriani in qbus concoꝛdant cũ catholicis: aut diſcoꝛdãt.c.xcix.ca. RBR.. Arrian“ꝰ dicit: erat tẽpus qñ nõ erat filiꝰ: cõ tra qð ꝓferunt᷑ teſtimonia ſcripturarum. c. xcix.E. V. C. ” Mõ negat patrẽ deũ:nõ negat filiũ eẽ deũ: ſs patrẽ dicit maioꝛẽ: filiũ minoꝛem.c.xcix. P.in medio. A z3 Annotatio Cõuincunt᷑ exemplo naturali.c. xcix.&. Ideo dicũt maioꝛẽ eẽ patrẽ qꝛ mittit:⁊ mi / noꝛẽ filiũ qꝛ mittit᷑:qð ꝓbare nitũt᷑ ex ver/⸗ bis ꝓphetę.c.xcix.vd. M Contra quos iterum alia ꝓfert᷑ ꝓphete au/ ctoꝛitas.c.xcix. AA. Quõ arrianus ſibi nõ cõſentientẽ rebapti⸗ ʒare contendit.c.xcix.EE. Arma chꝛiſtianoꝛũ aduerſus inimici inſi- dias heęc eſſe debent. c.xcix. C. cc.xxx. . Arma inimici nfr̃i miſit chꝛiſtꝰ i tabernaculo ſuo: qñ nos qͥ domꝰ diaboli eramꝰp ipſiꝰ gram tẽplũ dei eẽ meruimꝰ.c.xcvij.G. A¶ Aſcenſio vel deſcẽſio dei nõ localiter eſt in/ telligenda. lxx. S. Aſcẽſio chꝛiſti ad celũ olim pſᷣfigurata fuit. c.vij. F. cc. J. G. Aſcenſionem chꝛiſti daui pꝛęnunciauit. Cur aſcẽdit quadrageſimo (. lxxxix.A. die poſt reſurrectionẽ.c.lxxxiij. A. De deſiderio apoſtoloꝛũ cupientiũ aſcẽde/ re cũ chꝛiſto.c.lxxix.B.c.lxxx. A. Quanto gaudio aſcendentẽ cęlici ſ piritus mirãtes ſuſcipiũt.c.lxxviij. B. C.c. lxxix. Credint chꝛiſtũ ad patrẽ aſcendiſſe qꝛ vide mus ad apoſtolos ſpm̃ paraclitũ ꝓmiſſũ deſcendiſſe.c.lxxxiij. B.c.lxxxiiij.A. Cũ eleuatũ audis: agnoſce militię ceęleſtis obſequiũ:nã ſub vna eadẽq; ꝑſona in eo q eleuat diuinã potẽtiã:in eo aũt qͥ eleuat humanã cognoſce ſubſtãtiã.c.lxxvj.H. Si nõ in vero coꝛpoꝛe aſcẽdit cõditioni no/ ſtre aſcendẽdo nil cõtulit.c.lxxvj. D. WMiſi ab oculis carnis foꝛmã ſerui ſubtrax- iſſet: dñm apoſtoli ſpiritaliter non vidiſ/ Aſcendit ad patrẽ ꝑ id qð hõ erat:ſed man ſit in patre ꝑ id qð de erat:qꝛ in carne ad nos pꝓceſſit ⁊ a pfe nõ receſſit.c.lxxvij. B. Si qs dixerit ꝙ in carne quã aſſumpſit non aſcẽderit ⁊ ſedet ad dexteram patris: ana Aſcẽdere coꝛpus in ceęlũ qͥdã philoſophi de negãt ꝓpter oꝛdinẽ ponderũ.c.xlvij.D. Poſſe coꝛpꝰ aſcendere in cęlũ cõtra garruli tatẽ illoꝝ fides catholica credit.c.xlvij.E. Idẽ exẽplis ⁊ rõnibꝰ nalibus.c.xlvij.F. G. MNõdum tibi aſcẽdit ſi nil amplius q́; homi nẽ credis.c.lij.B. c.lv. D. Ideo aſcendit vt fides ędificet᷑.c.xl.D. Aſcendẽs chꝛiſtus in altũ captiuã duxit ⁊c᷑. exponit᷑. c. lxxxiij. B. Aſcenſio chꝛiſti nf̃a eſt gloꝛificatio.c.lxxiijj. Q ſit pignus noſtrũ.c.lxxix. B. in i. Afſcẽſionis dñicę ꝙ chꝛiſt terrã ad cęlũ leus uit magnũ ⁊ regale myſteriũ.c.lxxviij. A. Vbi caput aſcendiſſe credimꝰ illic mẽbꝛa ſe cutura eſſe cõſidimus.j. DD. „ Ideo aſcendit vt nos deſuper pꝛotegeret. Ideo aſcẽdit vt te ſecũ ad celeſtẽ gloꝛiã per duceret. c. xxiij. C. in medio.et.c.xxxj.C. circa nem. Aſcẽſio chꝛiſti nos conſecrauit. c.lxxvj. D. Aſcenſio chꝛiſti catholicę fidei confirmatio fuit.c.lxxvj.A. Nemo aſcẽdit in celũ niſi filiꝰ pominis qui eſt in celo. Et videbis ceęlos aꝑtos ⁊ ange los dei alcẽdẽtes ⁊ deſcẽdẽtes ⁊c̃.exponit᷑. lxxix.C.D.E. c lxxiiij. C. cc.xxxiiij. G. Sicut ille aſcendit nec a nobis receſſit: ſic ⁊ nos cũ illo ſumus ſpe nõ re.c.lxxiiij.C. Aſcendere debemꝰ poſt chꝛiſtũ affectu pari ter ⁊ ꝓfectu.c.lxxvj.7.c. Facile coꝛpus aſcẽdit in celüu ſi non pꝛemit ſpiritũ ſarcina pctõꝛũ.c.lxxiiij. C. in fi. Si vis aſcendere:aſcẽdentẽ charitatetene: qꝛ nemo niſi in illo aſcẽdit.cc.xxxiiij. G. Aſcendẽtes nõ extollemur de noſtis meri- ritis:qꝛ nõ ſuꝑbia ſed humilitate aſcendi/ tur. c. lxxv. B. ?DUMä Cũ chꝛiſto non aſcendit ſuꝑbia nõ auaricia nec vllũ vitiũ:ideo q vult aſcẽdere pꝛiꝰ vi tia deponat.c lxxv.A.c.lxxvj.RE.c.lxxxj. J. Aſcendẽdi ſcalã de vitijs nobis facimꝰ ſi vi tia calcamꝰ.c.lxxvj.EE. Aſcenſus noſter in coꝛde noſtro eſſe debet. Aſina Balaam quid figuret. c.iij. B. Ab omni auaricia ⁊ nõ ſimpliciter ab auari Au cia cauere chꝛiſtus pꝛęcepit.c.xcvj.A. B. Qui auariciã nõ habẽt:inter deos numerã di ſunt.c.xcvj.B. Parũ eſt auaricia pecunię:caue auariciã vi tę.c.xcvj.C. Auaricia ẽ velle eẽ diuitẽ.nõ tũ eſſe diuitẽ. Sarcina auaricię ideo eſt reijcienda.cc.xix. D. cc. xxxix. Alb. Grauioꝛa imperat q; ſapiẽtia.cc.xlv.lh. J. cc.xxiij. E. Qusãto plus accẽdit᷑:tãto plꝰquęritcc.l.A. AQui auaricię ſtudent quãtis malis ſe obli⸗ gent ⸗ uoſep cNur. Obener⸗ Arriai⸗ Ntſoccul Ovanet Ttaccnn nnoſy eo pun Auaricum guenitb oſoläa geſenu Pwlaiſe Tudeaua berenäg neens Otuntün aurumn. ct Tloferui toctlre Pusour Thiaunp ignistfor lgliterlun Plskau ECicc.ri. Aues: ſpit Aguriz luntoble Quiezcot lopatüt ſavicori Aguese mnonüde Cuiaugu lelcscet Eg. E. Ai⸗ dpotis Kehunli Peyul⸗ „Lentiäye Abereſe ianee. let pot eſen llt gli,. QAuifi iache ee onnte kelmnd H Ritacniinnen iünns ai s⸗ Mt ne gdnl, R (L. m6. 1 nds eſieſ⸗ laiinn üämni i id mntichantetge amuis. nurdetofts nan⸗ dumüttteſend, tſagbiuötueid t. ultstädaegti. mn Cclan.) elnhöiun in pin ſedche e We⸗ uanui in ll nötͤche nuii ioca. ſiti nb e lont 19 jnom⸗ ole⸗ Notabiliüũ ſententiarũ gent. cc. xliij. D. Quõ ſe palliat ſub noie pietatis xcyvj. X. cc.xxxix. L. Mοι. generet vermes:exemplũ. xcj. D. Auari aia febꝛicitat curis ⁊ timoꝛibꝰagitat᷑: vt ſacculus nũmis impleat᷑.l. C. ÆOæ »&⁵Dane cöturbet. l. B. C. D. Vt acqͥrat aurum ꝑdit fidem: foꝛis veſti: intus ſpoliat᷑.l. D.xcv.E. F. cc. xv. C.ce. Ideo vanꝰ qꝛ vanis colli C. rxxvii. E. git. l. E. G. xcvj.. cc.xxxix.M. Auari cum multa collegit vanitas: parata inuenit hoſtilis crudelita l. F. Nõ ſolũ auarus eſt qꝗᷣ rapit aliena Red qᷣ cu/ pide ſeruat ſua. c.xcvj.B. in fine. Duplici ſe bñdictiõe dei pᷣuat.ce.xix.B.iĩ fl. Vnde auarus eſt ceęcus niſi qꝛ credit ſe ha⸗ bere:nã qð habet nec habet:qꝛ qð habet videre nõ poteſt. cc.xxxix. P. Oꝛ tantũ iubet᷑ diligere deũ:quãtũ diligit gurum. cc. xxxix. EK. Tãto feruẽtiꝰ ad acqͥrendũ inardel. cit: quã/ to citiꝰ relicturꝰ ẽ qð acqᷣrit.cc.xlvj. D. Plus aurũ q; aiam amat.cc.xxxiij.C. Abi auꝝ purgat᷑ tria ſunt neceſſaria:palea ignis:foꝛnax ⁊ artifex ante foꝛnacẽ:q̊ ſpiri taliter ſunt intelligeda. cc.liiij. F. G. E. Plus ẽ aurũ facere qᷓ; habere. c. x. HH. exidr. E. cc.xij. C. Aues: ſpiritales ſigniſicãt.liiij. B. N. Auguria ꝗᷓ ex auiũ fiunt cõſideratione: nõ ſunt obſeruãda.cc.xlj. A.in medio. Qui ea cõtemnũt moleſtias qñq; a diabo/ lo patiũt᷑ aut dãna:ꝗ veris ſidelibꝰvertũt᷑ in victoꝛiã:ſfict aũt i ſcãdalũ.cc.xii. B.D. Augures qſiq; vera pᷣdicũt ex inſtinctu ds; monũ deo pmittente.cc. xlj. C. Qui augurijs vel auruſpicijs intẽdit ac ma leficis cęteris credit:oia bona ꝗ facit ꝑdit. cc.xlj. E. xcvj. C. cc.xv D. E. cc.xvj. E. Augul ſtinꝰiuuenis cogit᷑ ſentibꝰ ſenibꝰ lo⸗ d: q potiꝰ elegit audire q́; docere.xlvj.A. Eiꝰ bumilitas i docẽdo.cc.xxxix. B. i fi. * Pie vult ↄfiteri ignoꝛãtiã ſuã q; temere ſci⸗ entiã vendicare.c.lxxxix. A.in fi. Libere ſe ſcire cõfitet᷑ qð chꝛiſtus voluit i in⸗ dicare.c.lxxxix.B. Licet ꝓpter multimodas cauſas ſuis ſemp adeſſe nõ poterat:nũq; tñ eis charitate ab fuit.xlij. A.xliiij. A.cc.xvj.A. Quãtũ diligebat ? ꝓcurabat ſalutẽ eoꝛum qͥs in chꝛiſto regenerabat. ..xxvj. A. c. lyj. A.c.lx. K. . et. c. lxiih. B. Auguſtini diuitix: bona erat vita ſabdͤito/ rum.c.xliiij.H. in fine. Auguſtin⸗ pauꝑ pauges dños ſuos vocat. c.x.A.circa finẽ. DN. Qꝛ erat ſuipſius pſecutor.cc. xxxvij. S. Quãtũ reqrebat errãtes ⁊ reuocabat pere, untes.c. lxv. H. Nõ timuit q̃relas hoim cõtravitia loquẽs. xcvj.D. cc.xxxix. V. cc.xliij. G. Ante tribunal chꝛiſti ſe vult habere excutũ: qꝛ vitia nõ tacuit.nec talentum ſibi cre/ ditũ abſcõdit.c.lx.E. in medio.c.xliiij.hh. circa fi.c. lxiiij. C. cc.x. D. cc.xxxj. J. 3 am ſener plenꝰ charitate :de chanitate diſ putat. xxxix. D. E. Alaam in arte magica famoſiſſimꝰ Rerat: in carminibus noxijs pꝛepo tem̃ vel a ſe verba ad benedicẽdũ: ad maledicendũ. c.iij. A. Cur pꝛius ꝓhibit poſtea iuſſus tranſi t ad maledicendũ.c.iij.B. Rtens. Hon enim habebat poteſta⸗ Balaam ⁊ balach quid interpꝛetẽt᷑: quid figurẽt. c.iij. C. (pberet. Ibidẽ. Cur balaam mõ laudet᷑ mõ ĩ ſcriptura vitu MNullü baptiſma iudęeoꝛũ 3 hua rationis malũ potuit cõferre medicinã. xxix. B. Baptiſmꝰ iohãnis nõ crimina cõmiſſa de/ leuit: ſed emẽdauit errantes. xxxvij. B. Peccatoꝛũ remiſſio baptiſmo chꝛiſti lerua/ bat. xxxvij. B. Oibus aquis bñdictionẽ dedit qñ i in ioꝛda dane chꝛiſtus baptiʒ atꝰeſt:nõ tñ ipſe indi guit. xxix. P. C. xxxvj. C. (F. xxxvj. C. Cur baptiz ari voluit q q mundus erat.xxix., O. baptiʒatꝰ ſit eo die poſt multos annos quo natꝰ: vt vno eodẽ tꝑe ederet᷑ . vir⸗ ginẽ ⁊ ꝑ myſteriũ gigneret᷑.xxxvj. A. In chꝛiſti baptiſmo aquę ſunt purificatę. xxxvj. A. xxxvij. A. Bap Baptiſmꝰ chꝛiſti altera natiuitas eiꝰ qu. / dãmodo fuit.xxxvj. B. Haptiſmꝰ chꝛiſti ideo mirãdus ẽ᷑.xxxvj.C. In baptiſmo chꝛiſti humilitas declaratur. Cur baptiʒzato chꝛiſto ce⸗ (xxxvij. B. D. li aperiũt᷑.xxix.F.ĩ fi.xxxvj.B. xxxvij.D. ÆO„ ſine baptiſmo chꝛiſti nemo ſaluat᷑: figu/ raliter oſtendit᷑.c.vj.. Baptiſmi figura olim ſceſſit. Ibidem. et cc.j.D.c. viij. D. In baptiſmo oĩa peccata dimittũt᷑: figura liter oſtendit᷑.xlvj. J. e delet quicquid huaricatio ſoꝛdiderat. A 4 Annotatio c. xxxviij. C. E oĩa pctã deleat: velut mare rubꝛum egr ptios: ⁊ baptizandi acrius impugnẽt᷑ Ixxxv. A. xc. A. B. xcj. A. c.xix. G. In eo oĩa pecata dimittũt᷑:nec debet itera/ ri. c. xxxv. D. Cur pcti fomes poſt baptiſmum remaneat xlv. E. lxix.B. circa finem. MNiſi eccłia ad aquã baptiſmi veniſſet: chꝛi / ſto ſociata nõ eſſet: figuraliter oſtenditur. lxxv.C.E. xxx A. B. lxxxv). A. Baptiſmus chꝛiſti nobis eſt ſepultura. c.xxviij. D. Ad baptiſmi gratiã cuiꝰ figura olim pceſſi it qualiter nos pparare debeamus:⁊ quali/ ter poſt baptiſmũ ſit viuẽdũ.lj. A. B. E. lxix.B.i medio.lxxxiiij. E. c.xxxiiij. D.ifi. Vtrũ baptiʒati exẽplo chꝛiſti ieiunare de/ beant. c. lvij. E. Cur accipiant candidã veſtẽ. ..lxiij. B. Baptiſmũ ſuſcepturus qualis eẽ debeat:⁊ a quibus ſe cuſtodire debeat. c.xv. B⸗ Baptiʒandi tẽpeſtiue offerẽdi ſunt: ne ne/ gligant᷑.lxxj. F. Igdeo baptiʒari quida: differüt vt flagitia ⁊ ſceleræ nulta cõmittãt.xcij. B. in fi. Baptiʒzandi tertio immergendi ſunt:figu/ raliter oſtendit᷑.xc.PB.c.vj. A.cc.j.E. Qui de baptiſmo parunlos leuant:pꝛo eis apud deũ fideiuſſoꝛes exiſtũt: ⁊ ideo eos fidẽ ⁊ oꝛationẽ dnic⸗ docere debẽt. cxv. EC.c.lxiij.C.cc.xv. B Supflua videri poſt ent baptiſmata paruu/ lorũ niſi peccatũ oꝛiginale ꝑ parentũ viſce ra in ꝓlem excurreret.cc.xlvj.A. * ſit vnũ baptiſma. c. xcj. F. Kebaptizare nõ licet baptizatu i in noie tri⸗/ nitatis.c.xcix. FF. Poſt baptiſmum recidiuare qᷓ malum ſit. lxxxiiij. D. E. Bea Beati oẽs eſſe volüt: ſedvnde beatificent nõ oẽs volũt. c. xlj. D. Homo ſicut a ſe fieri nõ potuit: ita nec bea/ tusa ſe eſſe põt.cc.xxxix. EK. Vnge ſe fieri putat beatũ h̊ amat. Ibidẽ. MNulla res terrena te beatũ facit.c. xlj. D. Beatitudo eſt vera cognitio dei.c.xij. A. Qui beatitudinẽ quęrit: bonam rem quę/ rit:ſed hic eã inuenire nõ poteſt.c.xlj.E. Beatitudinẽ veram quã in diueſis diuerſi ponũt hoĩes:in hacvita haberi nõ poteſt. xxxviij. A. S. nõ acaͤrik niſi relicto corpe c pli. 5. Beatitudinẽ adipiſeunta aui hãcꝑ pleſſio⸗ nẽ fidei ingrediunt᷑.vj.D Ad beatitudinẽ ꝑueniet nemo niſi deo ꝑ fi⸗ dem placeat. xxxviij. A. Beati qles erũt: ⁊ qͥd acturi ſint. c. lij. C. D. Bellũ cõtinuũ in hac vita eſt:⁊ quando vi/ Bel ctoꝛia.xlv. B.H. RQuale ſit illud bellüu. xcv) P. Benefacere deus ſemꝑ eſt paratus: ſed bo⸗/ Ben minũ malicia ꝓhibet᷑.cc.xix.O.in medio. Beneficia dei quę nullis pᷣcedentibus me/ ritis nobis collata ſũt: ideo frequẽter ſũt cogitanda.lxvij. D. E. Bona v⸗ bonitati cõparata in maliciã vertit᷑:qp ꝓ bat ſcripturis.xliij. D. E. F. S. xlvij. B. Bona oẽs habere volũt ⁊ boni eſſe nolũt: c.xliiij.H.cc.v. A.in fi.cc.xxxix. T. Hona tꝑalia cõia ſũt bonis ⁊ mal.cc.xx.B. Laboꝛandũ eſt: vt qͥ bonitatẽ ſequit bon⸗ eſſe iudicet᷑.cc.xxxviij. Yꝓ. Quicquid boni dixeris ĩ hoc müdo: habẽt boni: habẽt et mali.cc.xlv.B. Eſto bonꝰ qui habes bona.cc. xxxvj. J. Bona oĩa q̊ᷓ lancti oẽs habuerunt ꝑ naturã aut acqſierũt ꝑ gratiã: q̃lia ſint. xliij. B. Qð dixerit aplus bonũ cũ dicebat: Mõ em̃ qð volo bonũ hoc ago ⁊c.xliij. ꝑ totũ: ſed pcipue. H. E. xlv. ꝑ totũ.xlvij. A. B. Quõ ago bonũ:⁊ non ꝑficio bonũ.xlv. G. in fine. xlvij. B. (MB. Y. Quid ſit homini facere bonũ.cc. xxxvj. A. Sicut oẽ bonũ ꝑ bonos agit deꝰ: ita oẽ ma lũ ꝑ malos oꝑat᷑ diabolus.lxxxv. HB.C. HBoni malos ſemꝑ lucrari volũt.lxxvij.A. Quiſqͥs bonꝰes:ideo noli contẽnere malũ: nſec te ſolũ putes eẽ bonũ.cc.xxj.A. DP.E. Eſto bonꝰ tolera malũ: Eſto ſimpliciter bo nus: 7 dupliciter tolera malũ: bonꝰ nõ ni⸗ ſi intus:nã niſi intus nuſqᷓ; bonꝰ.xlvj.D. Eſto bonꝰ chꝛiſtianꝰ vt vineas (cc. !. h. calũnioſum paganum. cc. liiij. J. Si bonꝰ es nõ de tuo bonꝰ es qꝛ malus fu⸗ iſti: de bonitate dei qͥ nunq; fuit malus. cc.liiij.L. Nemo bon'niſi ſolus deus:ſic intelligitur. Botrus allatꝰꝑ exploꝛatoꝛes ſilioꝛũ iſrael Bot ex terra ꝓmiſſiõis:qd ſi gnificet. c. ptotũ. Botrũ in nobis inueniat qui ꝓ nobis bo/ (trus calca tus eſt. c. lx. D. dececkẽte aĩa coꝛpus cadit. c. xliij. B. lde licet oĩa dicãt᷑:ſed bono ſũmo Bon coõpata vileſcũt:qꝛ bonitas noſtra diuinę (cc. liiij. h. Adauera cadẽdo nomẽ accepit: qꝛ æs 0 Calitlute lunt h. ſporaccr ntcu nol v Zin f Auidltcit (niaa can ſis tſanate pnucss int ſantibusa ſanplenist 1decidunt. Uine per (c Cplliſmn Laput oſen n (hunns al manar alia ſhantashe Chantashi bonoꝛü eſt Qharitashi (ocdauend Cllictane Chaittatis toſeu virn AInda Ns cia ſuſtine Deſanctis atiſäl. Erenplüde (Dt Hoenglüde Ceenplun Genplun Qlichrtit toniorſn Ad tdont Auſfnn incon QAuichant Aeomaio ſtane Mliſene bdieaet ollindn niincehi) tanhi, b. nngſit UI.Cinnedie — ſe⸗ aofenin . Edbenoſünen H us eſnd lgielk li. Cmmt. ldoenütabera hr.. u m d ti.. nichꝛn oei e täi gmorl I. Ar. 0, obeni t. ſ5 heni. Crde: nce len slnn 0. niwiülen 13 aonianeenti icni Annn int untn . hh⸗ 1 Natſcniil Aigne gfloi ſin G thori ele elſe H nstnlag. . uniſegni NeaH Nots Cadũt in terrã qͥ deũ male quęrũt.c.xx.B. Cal Caluarię locus vnde dicat᷑.lxxj.E. cam Camieli noĩe gentes deſignant᷑.cc .liij. H. Chan Chananei a cham oꝛti gẽtẽ ex fratre ſem oꝛ/ tã expellentes terrã eoꝛũ occupantes quęg chananęoꝛũ vel terra repꝛomiſſionis ap/ pellat᷑: poſt iuſto dei iudicio amittüt. c. v. per totum. Ean Canũ noiĩe qui ſgnificẽk. xxviij. B. in fine. lrxxiiij. J. R. Aui cantat ⁊ operat᷑ in pſalterio:canit ci- thara. cc. xxij. 4AJA. Canticũ nouũ ſi gnificat amoꝛem nouũ. cc. Acvj. K. lyvj. A. in fine. . Quid ſit cãtare canticũ nouum vel vetus. Cantica canticoꝛũ ſunt cantica ſancti amo/ ris ⁊ ſanctę charitatis:ſed ęnigmata ſunt paucis intelligẽtibus nota: ⁊ paucis pul/ ſantibus aperiunt᷑.clxv. S. CLCantilenis turpibus animi illecti eneruãt 2 decidunt a virtute deſtuentes in turpi/ tudinẽ.xcvj. G. 2„* Capilli ſamſonis qͥd ſignificet. c. vij. F. G. Caput ꝓ ſenſu rõnali ponit᷑.c.lxviij. D. Lbar Charitas alia eſt diuina: alia bumana: bu- mana: alia licita alia illicita. lij. A. Charitas humana licita vel illicita queſt ir. Charitas humana licita tam (lj. B. F. bonoꝛũ eſt q; maloꝛũ. IJIbidem. (C(Croharitas humana illicita quę ſit: quomo do cauenda. lij. C. illicita nõ pöt eſſe cum charitate diuina Cbharitatis quattuoꝛ ſunt ſpeci/ (lij. D. es ſeu virtutes: pꝛima quę oĩa tolerat: ſe/ cunda oĩa credit:tertia oĩa ſperat: quarta oia ſuſtinet ⁊ nunqᷓ; excidit.xlvj.B. De ſanctis qui his virtutibꝰ charitatis 02/ nati ſũt. IJbidem. Exemplũ de pꝛima ſ pecie charitatis. xy J. CQ. D. cc.xxiij. R. Exemplũ deſcda.xlvj. E. vſq;. J. Exemplum de tertia.xlvj. J. Exemplum de quarta.xlvj.K. AQAui charitatem habere cõtẽdit ſine dei ad iutoꝛio:ſimile eſt ac ſi deũ habere velit ſi. M ne deo. cc. xxiij. S. NV ſit donũ dei: auctoꝛitatibus oſteditur. AOWO diffundit᷑ ꝑ ſpiritũſan/ ctũ in coꝛdibus .cc. xxiij. R. QAui charitatẽ nõ habet ſine deo ẽ.c lxix. O Igeo maioꝛ eſt fide ⁊ ſpe:qꝛ manet.lii.D. ſit arx oĩm virtutũ:ꝓmiſſio regni:⁊ pꝛę/ miüũ ſanctoꝛũ. IJbide⁵m. biliũ ſententiarũ c. xxiij. AA. In oibꝰp̃ Hceptis optinet pᷣncipatũ.liij. E. Qi ſit radix oim bonoꝝ ſicut cupiditas eſt radix oim maloꝝ.xxxix.C. xlij. D.xliiij. C. Sine charitate quicqͥd boni fuerit nihil eſſe poterit: 7 gue ſit vera charitas.xlij. Q. lij. A.cc.lvj. B. De radice charitatis quã deus plãtauit ni⸗ hil vnq; mali exurgit. xliiij. C. D. E. Tene charitatẽ ⁊ in ea inuenies omnẽ ſcien tiam. xxxix. A. C. De eius excellentia.xxxix B. D. xlij. A. Secura poſſidet totã magnitudinẽ ⁊ latitu dinẽ diuinoꝝ eloquioꝝ.xxxix. C. Hec ſola eſt quã ſua felicitas nõ extollit: co⸗ ſcientia mala non pungit: inter opꝛobꝛia ſecura: inter odia benefica. xxxix.EE. Charitate nihil foꝛtiꝰ:⁊ nihil faciliꝰ. IObidẽ. Æο magnas habet vires:qꝛ tanta eſt in ter/ ris quãta in celis.xlvj.L.in fine. Vera charitas coꝛpoꝛaliter diuiſos ſi pirita⸗ liter copulat.xlij. A. xliiij. A. oleo comꝑat᷑.xlij.B. Q bona ſit oꝛdinatrix.xlij.O. Ha be charitatẽ:⁊ exerce in ꝓximo tuo quę/ cunq; volueris.xlij. D. Charitas dulcis eſt:qꝛ ſitiẽti poti eſt: eſu⸗/ rienti cibꝰ:amaris dulcedo ⁊ triſtibus cõ/ ſolatio.xlij.E.xliii.B. Charitate in verbis nihil bꝛeuiꝰ:in rebeni⸗ hil ma gnificentius dici põt.xliiij. B. Charitas vera eſt nõ qut oꝛe ſed aus coꝛde ſeruat᷑.xliiij. C. PDe charitate nemo ſe p̃ſumat. xliiij. E. A charitate non habenda nemo ſe excuſare poteſt. lix. A. lxj. A. Charitatis dulcedo ſic totũ coꝛ occupet: ve locũ nõ habeat odij amaritudo.lxj. A.i fi. OR ſit dulce vinculũ mẽtiũ cũ qua pauꝑ di/ ues eſt: et ſine ea diues pauper eſt.xxxix. D. xlij. B. xiiiij/ B. lxj. A. B. Charitas diuidi nõ põt.c.ix.B.in medio. Qui charitatẽ talẽ nõ habuerit q̃lẽ chꝛiſtꝰ ̃ cepit: regnũ celoꝝ nõ intrabit. c.lxviij. E. Qusę ſint quę generent charitatẽ.c.lxix.D Perit charitas vbi cupiditas creſcit: redit charitas ⁊ perit iniquitas.cc.vj. B. OQuibꝰrebꝰ in nobis accẽdit᷑ aut ertinguk. Charitatis tãta ẽ poſſeſſio:vt ( cc. lv. B. in ſingulis tota ſit ⁊ oibus integra eſſe po teſt. cc. vj.C. Tã diu al get q̃ᷓ qᷓ; diu erogat᷑. cc. vj. D. Hac habet virtutẽ vt bonos melioꝛes faci/ gt: ⁊ malos de pctõꝝ tenebꝛis ad lucẽ ve/ A 5 Annotatio ritatis reducat. J9ldẽ. (cc. xiiij. D. Ea dicenda eſt charitas quę nõ eſt vilitas. Quãto maioꝛ eſt:tãto magis ꝓ eo qð dili- git᷑ tolerat᷑.cc.xxiij.R.. Car Carnẽ ſolus filius aſſumpſit: ꝓbat᷑ exẽplis ⁊2 auctoꝛitatibus.iij. A.B. C. MQ. nõ aſſũpſit carnẽ ſuę aia rõnali. xix. B. Carnẽ ſolus filiꝰ aſſũpſit:ſed carnẽ filij tota trinitas fecit.c.xix. E. aſſumpſit carnẽ verã:non fantaſticã:cũ aia rõnali.c.xxv.H.c.xxix.A.circa fi. Caro chꝛiſti muſcipula erat diaboli.xiiij. Q fuit veſtis chꝛiſti.c. xix. C. (A. xxj. A. CQaro cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ: ⁊ ſpiritus aduerſus carnẽ ⁊c̃.exponit᷑.xlv. C. A taqᷓ; ancilla a domina: ita debeat et ca/ ro ab anima gubernari.lvj. D. E. Caſ Caſtã femina faciũt cuſtodię multę:virũ ca ſtũ facit ipſa virilitas.xcvj. QO. cc. xliij. A. Caſtꝰ qñq; erubeſcit iter iĩpudicos.xcvj.QO. Caſtitas angelica eſt vita:ꝗᷓ cũ humilitate: ſpirituſſcti meret᷑ habitationẽ. cc.xlix.A. Hominem cęlo iũgit ⁊ angelis facit ciuem. Aſſueſcat iuuenis caſtitatem:vt dignus ſit ſapientia dei. cc. xlix. B. Licet olbꝰ ſit neceſſaria: tñ pcipue clericis. Caſtitatẽ ſi amauerꝭ mox ha/ (cc.xlix.D. bebis:qꝛ blanda ⁊ ſancta ⁊ ſuauis eſt:cuiꝰ amplexus nõ habet amaritudinẽ: nec eiꝰ cõuerſatio in domo cõſciẽtię cõtradictio/ nẽ.lxxxiij.C.circa fi. Secura eſt de victoꝛia caſtitas cui eſt iudica tura virginitas.c.xviij.C. Talẽ merebit᷑ iudicẽ apud quẽ nõ periclite o verecũdia. Ibidẽ. De Caſtitate cõiugali.cc xliiij.ꝑ totum. Quę impediunt vel adiuuant caſtitatem. cc.xliiij. D. cc.xlix. B. . Mõ tibi verecũdũ ſit fugere ſi caſtitatis pal mã cupis obtinere.cc.l. DB5. Æh inter ſeminas cuſtodiri non poteſt. cc. xxxviij. R. cc.l. E. = Inter oia chꝛiſtianoꝝ certamina ſola dura ſunt pꝛęlia caſtitatis:vbi quotidiana pu/ gna ⁊ rara victoꝛia. cc.l.D. Grauẽ ſoꝛtita ẽ inimicũ: qͥ quotidie vincit᷑ Ideo qͥdã adoleſcẽtes (z timet᷑. Ibidẽ. caſtitatẽ ſeruare nõ volunt.cc.xliij. A. Cat Cathagoꝛię decẽ ſunt.xxxviij. N. Cõtra cataphꝛigos agit.c.xcj. F. i medio. De Cataclyſmo.lxix. BD. Cau Cauſa oĩm ꝗᷓ ſunt:fuerũt vel futura ſũt:deꝰ eſt. xxxviij. S. Alelioꝛ ẽ cã ꝗ defẽdit᷑ ⁊ ꝓbat᷑.c.xviij.B.C. De cęco illuminato a chꝛiſto tranſeunte: et x⸗. quid figuret.lij.E. De cęco a natiuitate ⁊ illuminato.c.iiij. A. Cęcꝰẽ qͥ lucẽ veritatl nõ videt.c.lxxxiiij.B. Cęlũ ꝓ anima ſeu ſpũ ponitur.c.xxxiiij.D. c.xxxv. B. circa finem. De centuriõis euãgelici humilitate et fide. lxxiiij. W=D. Cenſura diuina ſi nõ inter pꝛimos peccãtiũ lapſus cõſuleret:ſed vltionẽ ſuſpenderet: ſceleſtoꝛũ lati pcederet audacia.xcvij. E. Cibus ię qͥd ſit.lvj.C.c.vj.A.in medio. c&ib Cibum caro quotidie ꝑcipit: aĩa vero vix poſt plures dies.lvj. D.in medio.„.· Sit cibus tẽperatꝰ:⁊ plus de cibo animę qᷓ; coꝛpoꝛis cogitare debemꝰ. Ibidem. Cibi qͥtidiana ſũt medicamẽta. lxxiiij. O. Cibus de ꝓaradiſo nos eiecit: eſuries redu cat.lxv. A. B. Cibꝰ chꝛiſti ſalus nf̃a:⁊ cibꝰeiꝰ ſumꝰ dũ acqͥ itorlere in mẽbꝛa eiꝰ coꝛpuſq; trãſim. De comedẽte exiuit cibꝰ: exponit᷑.c.vij. C. Cynomia muſc caninã ſignificat:vnde et Cia cCcyꝓynici dicunt᷑ qͥ voluptatẽ et libidinẽ ſum/ mũ bonũ pſᷣdicant:Et plura de eoꝝ ſecta turpiſſima. lxxxxvij. C. F. xcv. D. Cypꝛian“ꝰ ſãctꝰpꝛiuſq; martyrizaret᷑ laudẽ To inuenit: cõfeſſionẽ ꝓmiſit:in fide ꝑmãſit: moꝛtẽ nõ timuit:ſanguinẽ fudit ⁊ diabo/ lũ vicit.xciiij. F. (nũt᷑.cc.xlvij. E. Eius verba ex epła de habitu virginũ po⸗/ Circumciſio cur fiebat die octaua:⁊ cultris Cir petrinis.c.xlj. C. Ccciij. F. Qircũciſionẽ chꝛiſt* accepit vt eã auferret. ſtianus.c.lvij.E. Cyrene libya eſt:cõtigua africę:inde cyre neus q crucẽ chꝛiſti angariatus poꝛtauit. In cithara tria ſunt:ars: manus ⁊ choꝛda: Cir ars dictat: manꝰ tangit:coꝛda ſonat:⁊ qᷣd ſignificet.iij. B. in fi. (c.lxxxiiij. B. Claudi dicunt᷑ qͥ fidẽ rectã nõ bñ ſequunt᷑. Cla amoꝛ ſanctoꝝ audit᷑ apud deũ ꝑ ſilentiũ Cur chꝛiſtus circũciſionẽ accepit ⁊ non chꝛi Qlerici q̃les eẽ debeã t. cc. xlix. D. Exc. C. r Cogitationes qũ aſcẽdat vel deſcendãt in Cos coꝛ.c.xl.B. in fi. Cogitatio noſtra deo patet ſicut ante ho/ mines facta noſtra xlix. KC. . Sicut modo cogitatiões noſtre noſmetip/ ſoinluc deopate rCl ſognauo Alernon Helcog Ouocogt truit.4 Aogol lutante loedeil Lccogno gelin Cognitiod (t⸗8. Cognitiop a ſoltnos d Deus colit Oroͤſtco Sgeatis Finſinen olꝛnoͤet Coliuaft Lolibaſm Oſgniſca m ſopeutese Quleseſe aslſtodir Lönuno⸗ ſummnola r Din ſoneecc Corüfugie düſcltie ſhitoc lampin Ceptusi eytabint Nccptio Maurin Lröcpir Dne gy. Eiſindin hefomr loeyti cätran Wocepp (ſed . ieione⸗ Wfori eickyi Mht vnmnſanee ninunci,ig V ocii 1 ncgii. mleraft⸗ Uinneetiti Nlhetn n lcn iS Anmnelo laupn Mnedg., dechotnineg 6. Pün. min hi. kab inesnen diepſandin Cpulg nii. fanntean iaibicnilun⸗ lundechr an unmnmtludil ininſegnile futn tdidd⸗ Rüt adri⸗. bin rori ⅓ annntalnil Negitieldl ienle ne⸗ mnstcht Ghrſonutti ni i ſumn Aeihſun lr.d aumnt do krntolf N bunt. c.lij. C. cc.xxxvij. C. D. Cognatio noſtra quę ſit.lj. D. Aliter nouit deꝰ iuſtos qᷓ; pctõꝛes.lxx.lh. Meli cognoſcit hoiem qᷓ; hõ ſe.lxxij. E. F. Quõ cognouerũt gentiles deũ ꝑ creaturã. c.xxxix. E. c.xlii. A. Ad cognoſcendũ ſe deꝰ fideliter quęrentibꝰ ⁊ inſtanter meditantibus offert: qꝛ cogni⸗ tione dei nil meliꝰ:nil begtiꝰ eſt.c.xij.A. Tũc cognoſcimꝰchꝛiſtũ ⁊ habem ei in ipũv— . credimꝰ.c.xxxix. E. Cognitio diuinitatis virt eſt boni operis. Cognitio ꝑfecta nõ erit niſi beatis.c.lij.C. Col Colit nos deꝰ:⁊ nos colimus deũ.c.xix.ih. Deus colit᷑ pietate nõ crudelitate.lxxiij. A. nõ ſit colẽdꝰ ꝓpt᷑ bona tꝑali.cc.xlv.C. gratis ⁊ ꝓpter ſe ſolũ ſit colẽdus.lxxij. F.in fine.cc. xxxiiij. C. D. Coloꝛ nõ eſt niſi in coꝛpoꝛibus.xl. K. Colũ quid figuret.cc.xvij. CG. Colũba ſimplicitatẽ ſignificat.liiij. C.ĩ me⸗/ MQQH ſignificat ſpiritales.liiij. B. (aio. Com Mõpetẽetes qᷣ dicãt᷑: ⁊ qre.c.xvxj. A. Quales eſſe debeãt ⁊ a quibꝰ cõſciẽtias ſu/ as cuſtodire debeant.c.xvj. B. Kc-. Cõmunio ſanctoꝝ qͥd ſit.c.ilxxxj.p. Cõmunio ſancta ibi eſt: vbi fides ſãcta eſt. c.xv. D. in fine.c.xxxj. D. * — Cõionẽ eccleſiaſticã ꝓpter cõſcientiã deli⸗/ ctoꝛũ fugientes:reatũ cõgregant:⁊ reme⸗ diũ ſalutis deuitant.lvij. A. Con Chriſtus cõceptus eſt in equinoctio verna⸗- li ⁊ natꝰ in ſolſticio hibernali:⁊ qua die eſt cõceptus in vtero virginis:ipſa die reſt ur⸗ rexit ab inferis.xxij. B. In cõceptione chꝛiſti ſermo fuit maritus: yxoꝛ auricula. xv. A. Cur cõcipi voluit ſine vinii ſemine de virgi gine. xlv. F. in fi. Et ſi nõ interceſſit ſemẽ hominis:tñ ex car/ ne foꝛmatꝰẽ ꝗ cõſtat ex ſemine.c.xciij. B. Cõceptũ ſine ſemine ideo quidã denegant & cõtra naturã eſſe credũt.xj. B. C. EXÆW cõceptus ſit nõ de ſubſtãtia ſpirituſſan cti ſed potẽtia:nõ generatione ſed bene/ dictione. vj. C. M AVbi vginitas cõcepit integritas parit: ibi dei eſt virtꝰ cõſcia nõ voluptas.xxiiij. A. In cõceptione chꝛiſti nõ fuit ſpirituſſ anct? nota lunt. lxvj. A. ſis in luce ſunt:⁊ pꝛoximis in tenebꝛis:ita deo patẽt ⁊ poſt reſurrectionẽ cũctis pate ꝓ ſemine.c. xcj. D. Qui cõceptꝰẽ de ſpirituſãcto natꝰex maria virgine:exponit᷑.c.xv.C.c.xix.B. c. xxiiiij. B. c. xxv. B. c.xxix. A. circa fi.c.xxxj. C. Cõcoꝛdia fratrũ volũtas dei eſt: iocũditas chꝛiſti: ꝑfectio ſanctitatis.c.lxix. B. Cõcoꝛdiã nõ põt habere cũ chꝛiſto qui diſ/ coꝛs voluerit eſſe cum chꝛiſtiano.c.xix. C. c.lxvij. A. in meio. Cõcubinã habere nõ licet.c.lxiiij. . Qui cõcubinas tpechꝛiſtianoꝝ ante legiti- mas nuptias habuerit: peius peccatũ fa- cit q; adulterium. cc.xliij. D. Igeo cõcubinarij a cõione nõ ſuſpendunt᷑: qꝛ hoc ſcelus nõ a paucis ſed a multis cõo/ mittit᷑. cc. xliij. E. H Qui concupilſcit rẽ ꝓximi:lucrũ habet ſua cecitate:ſed damnũ de dñi nube. xcv. E. l. D. cc.xv. C. cc. xxxviij. K-. Qui rẽ alteriꝰ concupiſcit internã fidẽ pꝑdit. Mõ cõcupiſces vxoꝛrẽ (xcv.S.in medio. ꝓximi tui: exponit᷑.cxvj. P. in fine.. 2Aelius eſt nõ habere cõcupiſcẽtias:qᷓ; eas vincere. xlv. E. D. YX. Noſt cõcupiſcentias tuas nõ eas ?exponit Et cõcupiſcentias carnis ne ꝑfeceritis:ex/ ponikt.xlv. D. E. Cõcupiſcẽtia qũ agit malũ ⁊ nõ pficit.xlv. ſic qq; inſidiat᷑ ſãctis: vt faciat doꝛmi entibus qð nõ põt vigilantibꝰ.xlv. J. i fi. Cõcupiſcẽtia mũdi quãto fuerit in homine ardentioꝛ:tãto fit ꝓ eo qð cõcupiſcit oim moleſtiarũ patientioꝛ.cc.xxii. RKR. Cõcupiſcẽtia maloꝝ nõ eſt de ſurſum a pa⸗ tre luminũ: ſed terrena: aĩialis ⁊ diaboli⸗ Ca. cc.xxiij. P. in fi. R.in fi. S. in i. Si ex mũdo ẽ cõcupiſcentia maloꝝ:quõ ex eoꝛum dicit᷑ volũtate qͥ mundũ diligunt: Qui cõſidũt in deo cur beati: ⁊ cõfidentes in ſe miſeri ⁊ maledicti.xciiij.C. Cõſfeſſio nõ ſolũ eſt peccatoꝛis: ſed etiã lau dgatoꝛis.xlviij. A. Quid ꝓdeſt eccleſię cõſiteri. Ibidem. Cur velit deꝰ vt cõſiteamur pctã nr̃a cui oia (iterare. Ibidẽ. Aagnũ eſt ſalutis indiciũ pctã cõfeſſa nõ Deus cõfſſionẽ noſtrã deſiderat: vt habe,/ at cauſam ignoſcendi.lxvj. B. Cõſeſſio iuſtifcat: veniã donat:qꝛ eſt opus miſericoꝛdię:ſalus ęgroti:⁊ vnicũ cũ peni/⸗ AIAAIrinnotatio tẽtia aię medicamẽtũ.lxv).C. (xvj. B. Non eſt fructuoſa confeſſio apud inferos. Cõfeſſio padiſuz aperit.c.xxx. K. i fi. Cõiugiũ a deo eſt inſtitutũ vt homines ꝓ/ pagarentur. viij. D. In cõiugio cõſenſus reqrit᷑.lxxv.D.in fi. Cõiugati deo ⁊ ſibi inuicẽ ſidẽ debẽt.xcvj. C.circa fi. F. H. c.lxiiij. C. cc.xliij. A. ĩ fi. Ama in coniuge aliena quod amas in tua. Ad cõiugatos exhoꝛtatio.vij.hH. Coſciẽtię puritas quãta ſ. ollicitudine ſit cõ ſeruanda. lxiij. AdA. “ Cõſciẽtia nobis neceſſaria eſt:ſed fama/ꝓxi Eſiliũ dei hõ explicare nõ põt.c. liiij. F. Conſilia dei non ſunt temere diſcutienda. Conſiliũ differt a cepto.lxj. D.. Cõtẽplatiõi dei oia iuſtificationũ merita: vniuerſa vᷣtutũ ſtudia poſtponũt᷑.xlii.D. Cõtinẽtioꝛes qũq; feminę ſunt viris.xcvj. C. poſt. me. et. cc. xliij. A. in medio. Fedũ eſvirũ nõ poſſe cõtinere vbi femina cõtineat.xcvj.O. cc.xliij. A. Quibꝰ tẽpoꝛib ſit cõtinẽdũ.cc.xliiij. C. G. Qui incõtinenter viuit eſt quõ qͥ agrũ ſuũ in vno anno pluries ſęmiauerit: vnde nec legitimũ fructũ hfe poterit.cc.xliiij. C. Quę pᷣſtant cauſam incõtinẽtię. cc. xliiij. H. cc. xlix. D. lxxvij. P. l Cõtinẽtia in quibꝰ cõſiſtat ⁊ a quibus cõti⸗ nere opoꝛteat.cc.xlviij. B. C. Cõtinẽtia eſt nõ credere fęlicitati terrenę:⁊ vſq; ad finem quęrere fęlicitatem ęteruꝗ. cc. xlv. A. Igeo ſe qͥdã cõtinere nõ debere putãt qꝛ cõ⸗ iuges nõ habent. cc.xliij. B. *„ Qð ꝑ incõtinentiã inquinat᷑: ieiunijs ⁊ oꝛa/ tionib diluat᷑.cc.xliiij. D. Cõtumacię crimẽ eſt:qð iubet᷑:cõtẽnere:qð cipitur nolle:quod imperatur declinare. c. xxvi. A. Me tardes cõuerti ad dñm nec differas de die ĩ diẽ ⁊cẽ. exponit᷑.c.ij. D.i fi.c.lxxxj.ałb. Cui ſtudiũ ẽ chꝛiſtũ colere:pᷣus coꝛdis ⁊ coꝛ poꝛis ſuſcipiat conuerſionis indumẽta.cc. Vera cõuerſio ſine veſtimẽtoꝛũ cõmutatio ne ſufficit: veſtimẽto ꝝ cõuerſio ſine bonis opꝑibeiuſtũ dei iudiciũ ſuſtinebit.lxvij.h. Ad cõuiuia vtrũ ſolum pauperes 2nõ ami/ ci aut parẽtes ſint vocãdi.ij. D. Coꝛ quõ ſit mundandũ: ⁊ quare.c.lxxv. C. coꝛ cc.xxxiiij. E. cc.xlviij. C. cc.lv. C. Coꝛdis accuſatoꝛ eſſe non poteſt niſi inſpe/ ctoꝛ.cc.xxxiiij.E. in fi. (xxxvij. E. Coꝛ qũ ſit rectũ vel diſtoꝛtum. xcvj.L.cc. Coꝛ ſurſum leuare qd ſit.ct.xxxix.hh. AO ſit leuandũ ad cęlũ ne putreſcat in ter/ ra.exemplũ.xliiij.E.l. K.liiij.C.iĩ medio c.xlv. D. in fi. (c Surſuntcoꝛ nõ ſuperbia ad dñm vocatur. Ehoꝛdę decẽ ꝗᷓ ſint.xcvj.G.in fi. ( J. Dechacoꝛdũ ⁊ tricachoꝛdũ differũt.xcvj. Quõ in ſingulis choꝛdis nõ ſingulas beſti as:ſed greges vitioꝝ interficias.xcvj.P. E in ipſis decẽ choꝛdis nõ ſolũ oꝛnamẽtũ ſed etiã ligamentũ inuen iat᷑.xcvj. Q. Korreio debet vitio nõ naturę. xciiij. H. AMulti amoꝛe: multi timoꝛe coꝛrecti ſunt:ſ ꝑ tremoꝛẽ timoꝛis ad amoꝛem ꝑuenerũt. Qui nõ coꝛrigit crudelis eſt.xciiij. YAX. * Sępe plagis diſciplina coꝛrigit᷑ ſi nihil pfi⸗ ciant toꝛmẽta iuſtoꝛũ.xcvij.E. “ Sgępe coꝛrigunt᷑ multi in paucis ne ira indi/ piat graſſare in multos. IJbideYe. Quẽ nõ coꝛrigũt verba nõ coꝛrigũt experi/ Coꝛꝛtige te dũ viuis ne po (mẽta. l. J. ſtea velis cũ nõ poſſis.c.lxiiij.D. Deus amat cũ coꝛripit.xcvij. 1. Sic coꝛripere debemꝰ vt eos quos coꝛrigi volumꝰ iveritate diligam“: exẽplũ.lxxxij. Qui coꝛripit in quẽ ptãs dat᷑:ele · (E. F. moſynã facit. cc. ij. D. Des nõ tam coꝛonat merita noſtra q; dona Cur agunt᷑ qñq; velocius (ſua.xlix. J. coꝛpa grauioꝛa q́; leuioꝛa.c.xlvij. S. Vtrũ coꝛpꝰ omne ſit fugiẽdũ.c.xliij. G. h. Mõ oẽ coꝛpus ẽ vinculũ erũnoſ u. c. xliij. S. Quõ dicant᷑ coꝛpa ſpiritalia vel animalia. Coꝛpus gloꝛificatũ verũ erit (c.xlvij. H. coꝛpus nõ ſpũs.cc.xxxiij.ꝗ. Coꝛpus gloꝛificatũ quattuoꝛ virtutes ha/ bebit.xcix. E. (A. c. xliij. O. In eo recedẽt mo dꝰ ⁊ põdus.c.lix. A. c. lx. Ibi mox erit vbi eẽ voluerit. c.xlvij. D. H. Cõtra eos qͥ negãt coꝛpus terrenũ poſſe ſlu per celos trã ſferri ꝓpt elemẽtoꝛũ põdera: ꝓferũt᷑ exẽpla ⁊ rõnes.c.xlvij D. F. B. Coꝛuoꝛũ noie gẽtiles ſigniſicat᷑.cc.j.HB. hrt Chiitus⸗ 4 ,10046 anettibi e Biglisdr anathen. igle⸗ upattet laonuthe Tene Soeut. gbſc; vla te,⸗A. Oaeaute leej.h. Quomodo leit c rlin PBula eat rvii.S. ſeleedee diferunt. Ciedereich Cedereno⸗ inueltigan Ceberedel clerur. A Urun gee li. A.clp⸗ Pondebee tyideas Miderisen Pekereſolk letdiſfian edeytm lssvidere Queſintc B.L. Quibenee c texyh. Ligedisd Ahlcerd Obsgoe herſlie ij De Ciedin⸗ P honik ii eqäſity⸗ tssoſtene len pb⸗ N Chiür⸗ natlim d. e. .l. ml kni in⸗ nik . en Le meb. meninte⸗ li Lineti Ch. lnin wan. uf. . idicinte zinguasde nicnsrnp. ſolicunii iN. une Ki b. echneniaf een gani kii..). ngiinmlz uN. Muestelnde e. ki. i3. grnn niathüln Nitr 6 ngitehe curret tibi ruina.c.lxiiij .D. Ere Si quis dixerit creatoꝛẽ mundino eſſe deũ anathem ꝛta ſit.c. c.xxix. B3B. Si quis nõ dixerit oĩa per ſiliũ ⁊ ſpiritũſan ctũ patrẽ creaſſe:id eſt viſibilia ⁊ inuiſibi⸗ lia anathemata ſit.c.xxix.H. Vnũ creatoꝛẽ vniuerſitatis eſſe oſtendit᷑. c.xxxiiij. B.D. creauit oĩa ſiue viſibilia ſiue inuiſibilia abſq; vlla difficultate:qꝛ iuſſione creauit. c.xcij. A.B. AMW2 creauit ea facilitate magha au parua. lxxij. H. Quomodo creatoꝛ ꝑ creaturam agnoſci po teret. c.xliij. B. Nulla creatura eſt de ſubſtantia creatoꝛis. xxxviij. S.c.xxix. B. in fine. Credere deo:credere deũ et credere in deũ differunt. c. lxxxj. C. „„ Credere ĩ chꝛiſtũ vocat᷑ fides. cc. xxxvij B. Credere nos iubet deus:nõ ꝑ rationẽ ſidẽ inueſtigare.c.xxxj. B. Credere debemus nõ diſcutere.c. lxxxj. C. c.lxxxix. A. c.xc. A. WVtrum credere debeat aliqs quod nelcit. liij. A.c.lxxxix. A. MNon debes videre quo credas:ſed credere vt videas:credere qᷓ;diu nõ vides:ne cum videris erubeſcas.cc.xlv. D. Credere ſolẽt homines qð vidẽt:qð nõ vi/ dẽt difficult᷑ credũt.c.xlvij. B. c.lviij. B. Crede vt mũderis vt poſtea ꝑ fidem merea ris videre.c.lxxv. C. Quę ſint credendavel nõ. vj. D. E. c.xxix. B. C. D. Qui bene credit difficile eſt vt male viuat. cc. xxxvij. B. Si credis deo demonẽ relinque:et qcdd ei diſplicet deuita. c.xxiij. A. Ois qͥ credit in chꝛiſtũ quattuoꝛ habere de/ bet:ſcilicet germẽ:frondes:floꝛes ⁊ fructꝰ. iij. D. xcix. F. Credimꝰ in deũ patrẽ omnipotentẽ ⁊c. ex- ponit᷑.iiij. E. c.xv. A.C.c.xix.A. Cbri. Chꝛiſtus a chꝛiſmate:id eſt vnctione dicit᷑. ⁊ qñ ſit vnctꝰ.lxxix.C.c.xxxi.C.c.lxxxj.D Chꝛiſtũ ꝓmiſſum ⁊ veniſſe:ex lege 1pphe- tis oſtendit᷑iiij. L.vſq;.P. Idem ꝓbat᷑ ex ſcripturis gentiliũ. iiij. v. Q. c.xcix. F. G. H. Chꝛiſtüũ veniſſ. ois natura teſtat᷑. iiij R. Cra Cras cras vox eſt coꝛuina:et ſi i imitar is oc⸗/ erat de occultus 2æ homo manifeſtus. xiiij. A. xv. A. xxvj. B. c. lij. D. In chꝛiſto geminas eſſe naturas coftemur vel ſubſtãtias.vj. A. xxvij. D. E. lxxj. E. c.lvj.D.in fine: et.c.lxxvj. B. C. Q cõſtat ex hoĩe ⁊ deo. c. xlv. B. circa fi. In chꝛiſto ſic ↄfitemur vnã filij eẽ ꝑſonã vt credamꝰ duas itegras eẽ ſubſtãtias: dei- tat ſcʒ ⁊ humanitatl.xix.D. c. xciij. A. H. Sicut aia et caro vnꝰ eſt homo:ita deꝰ ho mo vn“ eſt chꝛiſtꝰ. c. xl vij. E. c.xlix. DOD. Q ſimul fuit in cęlo ⁊ in terra:ſiguraliter oſtẽdit᷑.lxxix.C.D. cxxix. KC. Chꝛiſtꝰ hõ ſine gr̃a nõ eſt niſi hõ xl viij. C. Chꝛiſtꝰ cuiꝰſiliꝰ ſit.ſi dauid:quõ eũ dũm vo catl:exponit᷑.cc.xxxiiij.et.cc.xxxv. ꝑ totũ. Quõ ſit deꝰ ⁊ homo: vt intelligat coꝛ pur⸗ gandũ eſt.cc.xxxiiij. C.E. Mobis ſalutẽ exhibuit: ſed diuinę ſug na⸗ tursę nihil diminuit. c. xxij. A. c. xxxvjj. G. circa finem.c.xxxviij. A. Chꝛiſti humilitatẽ multi cõtẽnentes:ad ei⸗ diuinitatem nõ peruenerunt.xiij.F. In chꝛiſto fuit foꝛtitudo dei et infirmitas humana:oſtẽdit᷑ figuraliter.c.vij. DB. Ideo ſuſcepit mala noſtra: vt doneret no⸗ bis bona ſua.c.xiiij. A.c. xlj. F. AQus dicit᷑ factꝰ ex muliere.c.xciij. B. nõ ſit creatus ᷣ ꝓ te creaturã ſi uſcepit. xcvj.C. ante medium. E. h. Quõ figurã quattuoꝛ animaliũ Apocalyp/ ſis in ſeh abuit. c. lvij. G. ◻ tribꝰ modis in ſcripturis chꝛiſtꝰ intelli⸗/ git᷑: pꝛimo ſcdᷣm diuinitatem: ſcõo ſcom humanitatẽ:tertio in plenitudine qua ca/, put ⁊ coꝛpus eccleſię eſt.xl.A. O. Teſtionia ſcripturaꝝ de bmo mõ. xl. B. C. Teſtimonia de ſcðo.xl. D. Teſtimonia de tertio.xl.E. M.Q. Teſtionia de duobꝰ pᷣmis modis.xl.hh. J. Quia chꝛiſtus ⁊ eccleſia vnꝰ hõ eſt ſcõm car nẽ: nõ ſcõm deitatẽ: auctoꝛitatib ꝓbat. cc.xxxiiij. G. . Qe ſit caput ⁊ coꝛpus eccleſię.xl.A. Chꝛiſtꝰlicet vnꝰ ſit:ſingulis diuerſus tñ effi cit᷑ ꝓut indigeat is qͥ oꝑat᷑.xcix.G. Sicut credẽti eſt ſalus: ita nõ credẽti onus. exem plũ.c.C. Chꝛiſtianꝰ nõ põt dici qͥ chꝛiſtũ nõ poꝛtat ⁊ ſe:⁊ chꝛiſti pᷣcepta venire ↄtẽdit.xvij.E.i Chꝛiſtianũ opoꝛtet chꝛiſtianę fidei rationẽ ſcire.liij. A. c. lxxxix. . Cru Crux chꝛiſti olim multis ſignis ⁊ enigmati⸗/ b⸗ pꝛęfigurabat᷑.lxxix.H.lxxx.E.lxxix.D·⸗ Annotatio Qui nõ eſt chꝛiſtianus ppter futurã vitam nõdum eſt chꝛiſtianus xcvj. E. Parũ ẽ vocari chꝛiſtianũ ſine oꝑe.xcvj. . EÆO— debet chꝛiſti paſſiones imitari non de/⸗ litias conquirere. c. lxv. F. “ Ad chꝛiſtianũ pertinet nõ ſolũ bona opera ri: ſed quę mala ſunt tolerare.c.lxv. G. Chꝛiſtianus quomõ chꝛiſtũ i imitant debet. c.xcv. B. C. mõ eſt chꝛiſtianus qui nõ eſt in chꝛiſti eccle ſia. c.lxxxj.QO. Chꝛiſtianũ nomen parũ tibi ꝓdeſt: ſi ope⸗ ra bona nõ feceris.cc.xv. A.cc.xvj.D. Ne nomẽ chꝛiſtianũ vane poꝛtet ad iudiciũ ſed ad remedium: deber hec obſe eruare. cc. xv. B. K. ſepe cogitare debet cur chꝛiſtian⸗ nomi net᷑: ⁊ chꝛiſti ſignũ ĩ frõte poꝛtet.cc.xvj.A. Qui dicant᷑ boni chꝛiſtiani.cc.xvj. B. Quales eſſe debeant.cc.xlviij. B. C. Mon eſt chꝛiſtianus qui maleficos: mathe/ maticos aut ſoꝛtilegos cõſulit ⁊c̃.vel qui verba turpia et luxurioſa pꝛofert.cc. xv. D. E. cc.xvj.E. cc.xlj. A. Chꝛiſtiani mali: chꝛiſtiane viuere pꝛohibẽt. lij. Es⸗ Abulti appellant chꝛiſtiani qui gratię quã acceperũt moꝛibꝰ contradicũt:inter quos boni genuũt vt grana inter paleas.c.lx. L.cc. liiij. F. G. E. Quomodo mali chꝛiſtiani bonos nitantur ſub falſo nomine decipere. c. lx. E. Fructus crucis gloꝛig eſt reſt urrectio. c. j. E. c. xlij. A. Crux chꝛiſti ferię ſunt ⁊ nüdint ſpiritales. c.xxx. A. . crux ante erat nomẽ cõdẽnationis: nũc facta eſt res honoꝛis ⁊ ſalutis.c.xxx.A. Crux chꝛiſti feſtiuitas epulationis c. xxx. B. C. D. O ſit clauis paradiſi. c.xxx.E. Crux chꝛiſti inſigne regni eſt.c.xxx. L. A. Crux chꝛiſti:fallẽs gaudia ⁊ parturiẽs dam na diaboli.c. xxxvij. D. crux fuit moꝛtifera chꝛiſto: ſe ed ſ. alutife⸗ ra chꝛiſtiano.c.xxxviij. A. In cruce pꝛeciũ ñ noſtrü pependit 7 regnum. min iligno crucifgeret : pꝛeuaricatio ligni nõ tolleret᷑.c.xxxviij. B. Cur crucifigivoluit er̃ ciuitatẽ.c.xxx.C.. Cur de cruce deſcendere noluit. c. xxx O. c. lxxiiij. D. in fine. Crux dñi muſcipula diaboli: eſca qua cape ret᷑ moꝛs domini. IJbidem. Crucis ſuppliciũ elegerat: vt ſublimioꝛem victoꝛiã pararet pęna deterioꝛ.c.lxxxj.G. Non obfuit:ſed pꝛofuit:qꝛ nobis chꝛiſtus vicit:qͥ ĩ ea ſuꝑari nõ potuit.c.lxxviij. A. Crucis ſigniſicatio quid ſit:⁊ quare domi/ nus crucifigi voluit: triplex oſtẽdit᷑ ratio: c.lxxxj. E. Sine crucis myſterio nulla cõficiunt ſacra/ mentẽ. Ibidem in fine. Crux erecta vel iacẽs: magnũ cõtinet ſi acra mentum. c.lxxxj. F. Quid figuret crucis iatitudo: logitudo: al⸗ titudo ⁊ pꝛofundum. IJbidde. Crux chꝛiſti magna res eſt:et ideo pꝛecioſa 2 magns ea ſignari debet. cc. xv. A. Qui male cogitat:loquit᷑ vel operat᷑:qñ ſe cruce ſignat demonem potius in ſe inclu/ dit qᷓ; ſecludit.cc.xv.A.cc.xlj.vF.circa ſi. Cur apparebit in iudicio.c.xxx.L. M. M. Kubieilu coꝛdis:ſecretum noniſicat. lix. J. Eu x Cupiditas ideo radix dicik᷑ maloꝛũ omniũ qꝛ in ea nil boni vnq; põt inueniri. xxxix. CL.xliiij. C. D. E. Cupiditas mundi quanto maioꝛ fuerit in peccatoꝛibus: tantomagis ꝓ eo ad cõcu⸗ pilſcit᷑ omnia tolerãtur.cc.xxiij. R. Amari nõ debet quis pꝛiuſqᷓ; eius va culpa ceꝑit manifeſtari. lxxxix. D. Dãnati ſicut foꝛis flãmis:ita intus cõſcientia ꝓpꝛia toꝛquent᷑. lxvj. B. Damaſcus in diuitijs ſeculi floꝛẽs quidſ ⸗ guret. xxxij. C. Daniel ideo vir deſiderioꝝ dicik. lxv. B. i fi. Dare vult deꝰ quę ſua ſunt ⁊ nõ habet vbi ponat: qꝛ videt manꝰ aliunde occupatas. cc. xxxiij. B. in medio. C. Dauid i in his figurã chꝛiſti geſſit. c. xcvij .p totum. et. c. xcviij.A. B. Dauid cũ ꝑſequebat᷑ inimicos ſuos nõ per nicioſus:⁊ cũ vinceret nõ extitit impius. c.xcix.C. in fine. Debitoꝛ eſt deus bonitate ſua:nõ pꝛerogã/ de tia noſtra. c. lj. E. Debitoꝛ es ei qꝗ falli nõ põt:habes ⁊ tu de/ bitoꝛẽ ꝓximũ: hoc facit deus debitoꝛi ſuo qð tu facis debitoꝛi tuo.c.lxx.B. lando 3 zhote ebitadt e⸗ e⸗ Deelrr⸗ Ztiinus⸗ obis t dareyn Ginnm odecill Oluteri gotmbut lercotibt nagtoff gnee deel nlti Povepart aldecima degerts t Veineer ſetolt: QAuitipan detetor d Obebit nis. cxy Decor veru bitnecms Quicquid ſis viſtbu ggiſcatio Pecicatio lolaborẽ Deectatio ſcni facit Ledemon nequioꝛe⸗ Demones letib pe Cxh. B. Danrius Cungenan a del diedeſe Deſerun unedeſe Mmrlory⸗ ene thume edeſp P ſenſen Reideo⸗ Gupun ni. m. . olute ne DD . uane enſihlnien mnclens, nobs Culh telni3 niye donh eſüti nte ciannilnn üchenetr 1 doigenih⸗ biti kait cten Aan.. kwcenigite MMuunill CA Faui⸗ eL. nignänlr0 i nlni dmni Ge mwenmne onun ienn . eocdic⸗ M guze ichn han 5 fünan ninn mi lo . giiniti iti/ diemn bit Een * 4 lundean Y , iosſsſin cuut hi⸗ e deusde Cnen . ttun , NPotabiliũ ſe ententiarũ Auando debitoꝛ eſt deuotus ad reddẽdũ nõ poteſt moleſtus eſſe exactoꝛ.c.xcix.A. Debita dicunt᷑ peccata: quę totiens cõtra/ hũt᷑ quotiẽs delinquit᷑.c.xxvj. D. c. xxxv. D.cc.lxx.B. cc.vj.A. Decimas a nobis repetit deus non ſibi ſi ed nobis ꝓfuturas: qui dignatus eſt totum dare vnde reddat᷑.cc.xix.A.C. Sit tardiꝰ dare peccatũ eſt: quãto peius eſt nõ dediſſe.cc.xiꝰ· A. Q' ſint tributa egentiũ aiarum. Redde er- go tributa pauperibꝰ:⁊ offer libamina ſa- cerdotibus: nec pꝛeſtas gratis qð cito cũ magno fęnoꝛe recipies.cc.xix. HH Inde decimas dare expedit: vnde viuis: denilitia: de negocio:de artiſicio.Ibidẽ. Nouẽ partes qñũq; deus auaris ſubtrahit: qꝛ decimã dare nolũt:quã tñ exiget: ⁊ niſi dederis tu ad decimã reuoceris.cc.xix.C. Decimę ex debito requirunt᷑:⁊ qui eas da re nolũt: res alienas inuadunt.cc.xix.D. AQuãti pauꝑes moꝛtui fuerint fame: tãtoꝝ detẽtoꝛ decimaꝝ reꝰ erit homicidioꝛum. E& debẽt ſideliter dari a chꝛiſtia (Ibidẽ. nis. cc.xv. C. in fi. cc.xvj. B. Decoꝛ verus eſt qui nõ alienos oculos ca⸗ pit nec mẽtes fragiles vulnerat.lxxxiij.A. H Quicquid in dedicatione templi vel alta/ ris viſibiliter gerit᷑:totũ in nobis ſpiritali ęgdificatione cõplet᷑.cc.lij.A.cc.lvj.E. Dedicatio habet exultationem: ſed ędifica/ tio laboꝛẽ. cc. lvj. A. Delectatio carnis aiam occidit ⁊ ſterit: mi / ſerã facit ⁊ tranſit.vij.C. De dęmonio muto ⁊ ſurdo eiecto ⁊ ſeptem nequioꝛes ſe aſſumẽte ⁊c.lxxxiiij. D. E. Deęmones qñũq; hoibus a ſua amicitia rece/ deẽtibꝰvarios moꝛbos immittũt et dana. cc.xlj.B. Henarius a decẽ nomen accepit: cur qua⸗ dragenario cõiungit᷑.c.lvij.circa fi. Nuncq; deſerit deus hominẽ niſi pꝛius ab hoĩe deſeratur.lxxxviij. B. Deſertum cõueniens eſt ſaluti. lxxvij. C. Tunc deſertũ pectoꝛis noſtri deus inhabi/ tat.lxxvij.D. Deſcendere deꝰ dicit᷑: quãdo curã kagllita, tis humanę habere dignat᷑.lxx. D. Ille deſperat: qui deũ aut nolle aut nõ poſ ſe miſereri diffidit.lviij.C. Nec ideo deſperandũ eſt qꝛ deus iuſte pec/ cata punit. liij. C. Deſperatio ex multitudine peccatoꝛum na⸗ ſcit ⁊ ex deſ heratione obduratio. lxxxviij. B. B. lviij. A. B. Deſperatio nec cõfitet᷑ de ſcelere nec indul/ gentiã ſperat de iudice.lxix. A.in fi. In deſperationẽ nõ ducit magnitudo bec⸗ catorileſed impietas.c.lxxxj.R.. Quid maxime ſoleat inducere deſt peratio/⸗ nẽ. c.lxxxj.æ. Hemo iam deſperet añ illi qui chꝛiſtũ cruci ſixerunt veniã ſunt cõſecuti.lxxiiij.D. Cõtra detractoꝛes ⁊ ſuſurratoꝛes:exponit᷑: Coꝛrumpunt bonos moꝛes colloquia pꝛa- ua. Et ſepi aures tuas ſpinis.cc.xxxix.. Deus eſt nomen poteſtatis nõ pꝓpꝛietatis. c.xxv. A. (C. E. . De vno deo colẽdo.xcv.A..in medio.xcvj. OOQꝛ ſit vnus deus Pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſii an⸗ ctus nõ tres dij.iij.A.iiij.E. Deum vnũ nõ tres deos cõſitemur: patrem ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũſãctũ: nõ ſic vnũ deũ quaſi ſolitarium: nec eũ deniq; qͥ ipſe ſibi bpater ſit ipſe ⁊ filiꝰ.c.xxv.A.c.xxix.A. Deus de⸗ eſt pater eſt: deꝰ poteſtate ⁊ pa/ ter bonitate.c.xix.A. Si quis trinitatẽ nõ deũ ſed deos eiſe e dixe rit: anathemata ſit c.xxix.D. in fi. Qui vnicũ nomen in deitate trinitatis eſſe nõ cõfitet᷑:maledictꝰ ſit.vj.E. Qui indiuiſam deitatẽ patris ⁊ filij ⁊ ſpüſ⸗ ſancti nõ cõfitet᷑: anathemata ſit. Ibidẽ. Qui ꝓpꝛia noĩa pſonarum tres deos: aut tres dños:aut tres ſpiritus confitek: tana⸗ themata. IJbidem. ⸗ Qui dei naturam vult ſcire hoc lciat qð ne⸗ ſciat: nec ideo cõtriſtet᷑.c.lxxxix.A. c.xc. A? De deo nemo ſic nouit diſputare quomo- do deus ſit. c. lxxxix. B. Deus hoc eſt qð cũ dicit᷑ dici non poteſt: cu eſtimat᷑ nõ poteſt eſtimari:cũ cõparat᷑ nõ poteſt cõparari:cũ diffinit᷑ ipſa diffinitio/ ne creſcit.c.xc.B. Deum qui iniuſte cõparat violat. c. xc.D. De deo quędã ſubſtantialiter: quędã relati⸗ tiue dicunt᷑.exempla.xxxviij. F. B. PD. Deꝰ de deo nõ pater łv filiꝰdicit᷑.xxxviij. SG. Quicqͥd ad ſeipſum dicit᷑ deꝰ:⁊ de ſingulis ꝑſonis dicit: ⁊ ſimul de ipſa trinitate non pluralit: ̊ ſingularit᷑ ẽ dicẽdũ.xxxviij. J. MNãõ eſt aliud deo eſſe ⁊ magnũ eſſe:ſed hoc idẽ eſt illi eſſe 1 magnũ eſſe: et bonũ eſle⸗ yxvih. J. Q. Annotatio In deo nihil ſcõm accidẽs dicit᷑:qꝛ nihil in eo mutabile ẽ: nec tñ omne qð de deo di/ cit ſcõm ſubſtantiã dicit᷑.xxxviij. K. EÆ ꝑ immenſitatẽ naturę ſuę totã creaturã ſuã impleat ⁊ cõtineat.xxxviij.H. De deo ſcriptura decẽ modis loqᷣ᷑: ſed ali/ ter ꝓpꝛię:aliter traſlatiue: aliter relatiue. xxxviij. P. &à. Q ſit ſuꝑ omnẽ exiſtentiã: omnẽ vitã: om/ nẽ intelligentiam:qꝛ ipſe ſumma eſſentia: ſũma intelligẽtia ⁊ vita ſũma.xxxviij.S. De deo omne qð dicit᷑:idipſum eſt.xl. EK. De deo quędã dicimꝰ:qꝛ nõ inuenimꝰ me/ lius qð dicamꝰ.xl. C. M2. Deus tũc ꝓpꝛie nobiſcũ eſſe dicit᷑.viij.C. Sia Diabolus qͥd ſit:⁊ cur tẽptauit pꝛimos pa⸗ rentes:⁊ quę bona eis abſtulit.iiijj.B. Nemo diabulo aſtutioꝛ eſt ad fingendũ:et cur fingit de bonis mala.cc.xxxiiij. D. E immittat ſecuritatẽ vt inferat ꝑditio/ nem. c.xx. G. = MU Oꝛ faciat leue qð deꝰgraue facit.c.lxiiij. B. O„ poſſit ad malũ inuitare nõ trahere: de⸗ lectationẽ inferre nõ poteſtatẽ: cõſiliũ in/ gerere nõ cõflictũ.vij. F. Diabolo ſic dat locus. lxxij.F. Quõ dłcat᷑ pꝛinceps mũdi ⁊ rectoꝛ tenebꝛa rum harum. xl viij. B. liiij. A. cõparet᷑ malleo quo iuſtꝰ tundit᷑ vt p/ bet᷑:peccatoꝛ vt coꝛrigat᷑.cc.xxij.D.E. Quõ dicat᷑ vrſus ⁊ leo.c.xcvij.D. Diaboli crudelitas i chꝛiſtũ: ſibi attulit ex/ itium:nobis remedium.c.xxj.C. Qꝛ ſuo trophęo victus ſit.c.lxxiiij. B. Qꝛa chꝛiſto ligatus ſit vt canis:⁊ ꝙ latrare c. xcvij. F. e poſſit: moꝛdere non poſſit niſi volentem. Quõ ĩ iudicio accuſabit peccatoꝛes.iiij.D. dies Dies vnus nõ duo:eſt pater et filiꝰ.iiij. E. Dies dñi nec initio inchoat᷑ nec termino cõ cludit᷑.c.xcix. MMD. De tribus diebus ⁊ eoꝝ myſterio.xc.A.B. Dies ſeptimꝰ curnõ habuit veſperã: ⁊ cur ſanctificet᷑.xcvj.hp. = Dies dominica ſiue paſchę inter omnes di⸗/ es mater eſt quõ maria inter omnes fęmi⸗ nas pꝛincipatũ tenet:⁊ vna de ſeptem eſt et extra ſeptẽ eſt:qꝛ octaua eſt.c.xxxvj.A. O„ huiꝰ diei gratia mutata ſit vniuerſa et antiqua illa feſtiuitas populi idęoꝛum. c. xxxvj.A.in fine. Dies dominica quibus pꝛiuilegijs p̃ cete/ ris diebus decoꝛet᷑.c.liiij. B. cc.lj. B. Dies dominica ideo inſtituta eſt celebꝛan/ Cur ſic vocetur.c.liiij.B. cc.lj.B. Qſit celebꝛãda a veſꝑa ĩ veſperã.cc.lj.C. In ea pꝛęcipue eſt eccleſia frequẽtanda: ita vt nullus ſe a miſſarũ celebꝛatione ſepa⸗ Contra eos qui domini?᷑is diebus ad eccle ſiam conueniunt:nõ vt inſiſtant pꝛecibus aut expectent miſſarum celebꝛationẽ: ſed aut cauſas dieere aut diuerſis ſtudẽt calũ/ nijs iinpugnare. cc. lj. E. F. In ea nõ licet cãs dicerevel audire.cc.lj.G. Noie diei fideles intelligunt᷑.cc.xxxvij.C. Dies obſeruare ⁊ annos vel menſes ad ali/ quod opus inchoandũ aut pagẽdũ vtri liceat. cc. xlj. A. circa fi. C. in fi. Dies quõ dicant᷑ boni vel mali.c.xiij.B. ex cõſuetudine huius vitę boni dicant᷑ OQ potius creſcentibus decidunt qᷓ; acce dunt.c.xiij. B. Dies vltimus vnicuiq; ꝓpe erit:licet dies mungdi vltimus longe ſit. xlix. J. xcvj. B. c.lxv.HB. in medio.cc.xxvij.Z8. Difficile ⁊ impoſſibile differunt. cc. v. D. Dit Quomodo deꝰ iniqͥs diligat aut iuſtificet vu cũ ſcriptũ ſit: Odiſti omnes operãtes ini/ quitatem.cc.xxiij. Pc. Non poteſt aliquis diligere deũ niſi pꝛius diligat a deo. Jbidem. ðD Deus pꝛeęſtat vt diligat᷑.c.xlix.A.in fine. Hoc quiſq; diligit quo ſe beatũ fieri putat. cc.xlvij. EK. De triplici dilectione:diuina ſcilicet:pbuma na licita ⁊ illicita.lij.per totum. Nõ aliter recte diligis ⁊ teipſum niſi ſic dili gas deũ:vt nõ ideo eũ minus diligas qꝛ conuerteris ad teipſum.cc.xiiij. B. in fi. Qui ſe ſolum diligit nec ſibi ſufficit nec ꝓxi mo debitũ reddit.cc.vj.C. Cur in dilectione ꝓximi data ſit regula et nõ in dilectione dei.cc.xxxix.E. Diſcutit quõ qui iniquitatem diligat:nõ ſe nec ꝓximũ diligat.cc.xxxix.F. G. Nõ humanus:ſed beluinꝰ dicendus eſt ho/ mo qui talia in ſe ⁊ in ꝓximo diligit qua/ lia beluę.cc.xxxix.ſqh. Quomodo dilectionẽ ꝓximi dixerit apoſto lus ſufficere ad implẽdã legẽ.cc.xxxix. J. N oddigt ſocidiuid Plectodet miſitbene Pleatioeo npenlli. Cueltren Ohautnn fforur nl Ylblection Hionnege Atqropec Lligeredel mos ud ſontra eos dlligetesſe ſun dllecti ſdetäinin Cuinodllig peicresſun Plengerpe noſſoli am cuimüanin Dligiduse Nhomo. Plos dilige ſur diligen (r).A. Cenpla ven Mrdlligen Mledictol cöeinimie ncoꝛdeler Adlecione potelt lir. Alges yn (tui⸗ exp Vedletton iunicuea Vinintoe npliͤbu Dluniͤ n Dinitter iishomn cih. . Ainiten Cerponi Dinir Aunneng ſieet leie ſſe⸗ e die 1 eſden e nigſt 4 Z 8 iu tu ðʒ aſſt ſenil i &l. nl. Aneniszdtß g ſl Lui. iniil le 5. uebenn Ninnö Neetliae n. I i. fimmn ab! ler m utid Mescwinsli heaiia un iuſaurhn OI. . upi nſe nuns ien untii Pilufuta uultieg⸗ tur. ri 8 mooh di ni mng mmolen M diligit, ꝓximũ tanqᷓ; ſeipſum qᷣ nõ vult ſecũ diuidere ſubſtãtiã ſuã.cc.xxxix. EK. ¶ Dilectio dei in bñficijs ſit r gratuita: ſed pxi mi ſit benefica.cc.xxxiiij. J. DPilectio erogando creſcit:⁊ quãtũ alijs plꝰ impendit᷑: tantũ in ſi e abundãtius cumu/ lat᷑.cc.vj.C. CAaug ſit vera dilectio. c. lyj. B. OW faciat magnanlmũ:nõ ẽ fainloquia:no inſlatur: nil dedecoꝛis admittit.c.lxix. E. In dilectione ſunt gradus.lix. A. Si omne genus humanũ duligas vt te: nõ eſt quo peccatũ intret in te.xlij. Diligere debemus bonos qꝛ boni ſunt: et malos vt boni ſiant.cc.vj. D. Contra eos qui nõ diligũt niſt bonos ꝛaut diligẽtes ſe. lxj. C. Cum dilectio ꝓximi p̃cipit᷑:non ſolũ amici ſed etiã inimici debẽt intelligi.c lxx. A. Quinõ diligũt parẽtes vel amicds: beſtijs peioꝛes ſunt.lix.E. lxj. E. Plena et perfecta dilectio qua poſſit quis nõ ſolũ amicos ſed inimicos diligere: eſt pꝛimũ animę medicamentũ.c.lxviij. A. Ziligẽdus eſt inimicus nõ vt inimicus: ſed vt homo. hx. A. cc. xxxvij. F. Plus diligẽdi ſunt inimici q; amici.lix. E. Cur diligendi ſint etiam pagani et iudgi. cc. xxj. A. Exempla veteris teſtamenti quibus doce/ mur diligere inimicos.c.lxviij.C. Abaledicto ſeipſum cõdemnat: qui de dile/ ”Z ctiõe inimicoꝝ pᷣcepta dei cõtemnit: odiũ in coꝛde ſeruans. Ibidem. H A dilectione nõ habenda nemo ſe excuſare poteſt. lix. B. lxj. A. B. Diliges ꝓximũ tuũ 7 odio habebis inimi/⸗ cuũ tuũ: exponit᷑ c.lxviij.C.in fine. e dilectione inimicoꝛũ exponit᷑: Si eſurie rit inimicus tuus ciba illũ ⁊c.c.lxviij. D. Vti inimicos diligamus chꝛiſtus nobis ex/ emplũ pᷣbuit ⁊ ſancti.lxj.C.D.c.lxx.E. Diluuiü quid figurabat.lxix. BP.. Dim Dimiiritt ⁊ dimittet᷑ vobis ⁊c̃. Et ſi dimiſe ritis hominibꝰ cc.exponit᷑ xj. F. lxiij. F. cc. ii. E. Dimmitte nobis debita noſtra ſi cut et nos ⁊cc.exponit᷑.c.xvj.B.c.xxvij.D.c.xxxv.D. c. lIxx. A. B. c. lxxxij. D.cc.xxxiij. F. Dimittere ꝓximo coꝛdis eſt opus: quia vo luntate agit᷑:voluntate ꝑficit᷑.c.lvij.L. Pic Dilcere a chꝛiſto quid debeamus.lx).E. 1 otabiliũ ſententiarũ Dilſciplina a diſcendo dicta eſt. cc. xxxix. A. Quãto laboꝛe diſcũt pueri lras vt habeat᷑ pecunia: honoꝛ vel dignitas.cc.xxxix.R. Diſciplinę domꝰ eſt eccleſia:. quid in ea di/ ſcit᷑:qre diſcit᷑: ꝗ diſcunt᷑ ⁊ a qͥ.cc xxxix.A. Q diſcit᷑ in ea bene viuere:vt ꝑueniant᷑ ad ſemp viuere: diſcũt chꝛiſtiani ⁊ docet chꝛi/ ſtus. IJbidem. In domo diſciplinę multi nolunt audire di ſciplinã:⁊ quod ꝑuerſius eſt habere diſci⸗ plinã: ſed indiſciplinationẽ. cc. xxxix. D. Quid in ea diſcat᷑.cc.xxxix.C.vſq;.R. Diſe ciplina eſt magiſtra religiõis ⁊ vere pie/ tatt:ꝗᷓ nec ideo increpat vt leędat:nec ideo caſtigat vt noceat:quia moꝛes hoim irata coꝛrigit: inflãmata cuſtodit.cc.xxxviij.A. Mihil eſt quod nõ diſciplina aut emendet: aut ſaluũ faciat: quã ſiqᷣs ſapiẽs appꝛehẽ/ derit nec gratiã amicitiarũ ꝑdit:nec peri/ culũ damnationis incurrit. IJbidem. Omnia inſi ipiẽs natura cõfunderet niſi mũ dũ diſciplinę rõ gubernaret. cc. xxxviij. B. Sub metu diſciplinę omnia vitia latent. cc. xxx viij. D. Si intuitu diſciplinę aut res quę ſunt ho⸗ neſte cogites:aut quę ſunt pudenę caſti ges: iam nõ eſt in quo vindex ſceleꝝ dele/ uiat flam ma. cc.xxxviij. D. Awulti ſunt qͥ ibi nomẽ crudelitatis impo/ nũt:vbi ꝓ amoꝛe diſciplinę crimẽ admiſſi ſceleris ſupplicio vindicat᷑.cc.xxxviij.D. 2α diſcipling legibus etiã diſtrictio ſenten tisę ſeculart obſequit᷑:iuipugnãdo rutpia: reſecando criminoſa.cc.xxxviij.D. homo per diſciplinã non ſolũ criminis ⸗ pęnã vitare poteſt: ſed etiã gratiã laudis acquirere.cc.xxxviij. E. AMinoꝛ culpa eſt nõ pueniſſe ad diſciplina ᷓ; legẽ diſciplinę reſpuiſſe.cc.xxxviij.F. Hoſtis ẽ ẽ animeę ſuę qͥ ſpꝛetis diſciplinę mo/ nitis: diabolicis occupat᷑ officijs. Ibidẽ. Quibus eſt onus diſciplinę graue aut dul⸗ ce. cc. xxxviij. G. α apud quoſdã perditos homines: ⁊ non apud animalia muta perit oꝛdo diſcipli⸗ nęe. cc. xxxviij. 55. Niſi in cõotemptu mũdi amauerit quis di/ ſciplinam: parũ ſibi ꝓdeſt conuer ſationis fama. cc. xxxviij. B. In omni actu tuo vitã tuã dilciplina comi⸗ tet᷑ ſi placere vis chꝛiſto.cc.xxxviij.RKk. Sicut ꝗ diſciplinã abicit in elix ẽ: ſic r⸗ Annotatio plins qͥ negat crudelis eſt. xciiij. J. Si vis tuoꝛũ ꝓficere diſciplinã: exerce cen⸗ ſurã.xcvij.E. Vultꝰ ſeuerus cuſtos eſt diſciplinę. Ibidẽ. Diſciplina aſſidua vertit animũ delinquen tis in deſperationẽ.cc.iij. B. Diſcoꝛdia chꝛiſtianoꝛũ triũphus eſt ſatha⸗ nę.c. lvij. R. nit Mihil ditius deo: qui ideo ꝓ nobis pauper effectꝰ eſt vt nos illiꝰ inopia ⁊c̃.c.xlvj.E. tiues Lũc vere diues es qñ nulliꝰ (cc.xxxix.M. indigens er is.lxxiuiij. M. in fi. Ille vere diues eſt in quo charitas q̊̃ deus eſt habitat.xxxix. D.xlij.B.xliij.B. Diues in cõſciẽtia ſecurioꝛ doꝛmit qᷓ; diues in purpura. cc.xij. C. in fine. Diues plꝰ gaudeat qꝛ chꝛiſtian eſt q;ᷓ ꝙ di/ ues ẽ:nec dedignet᷑ frater pauperis appel⸗ Diuites qꝛ multũ habent (lari.cc.xij. §. multum indigent.lxxiiij.M. Lauda diuitẽ humilẽ: lauda diuitẽ paupe/ Sunt qui ſe diuites affe· (crem. c.x. B. ctant nihil habẽtes ⁊ ſunt qui ſe humiliaãt cũ ſint diuites:exponit᷑.cc.xij. A. F. AMagnus eſt diues: qᷣnõ ſe ideo magnũ pu tat qĩ diues eſt: qͥ aũt ſe ideo magnũ pu- tat:ſuperbus ⁊ egenus eſt.cc.xij. B. Pꝛecipe diuitibus huiꝰ ſeculi nõ ſi upbe ſa⸗ pere neq; ſperare ⁊c̃.exponit᷑.xcij.D.cc.v. C. D. cc. xij. B. O. E. F. G. Sunt dinites hui ſe eculi:ſunt diuites non hui? ſi eculi. cc. xij. S. Diuites nõ huiꝰ mũdi quõ ipſi mõ nõ ſ. en⸗ tiãt ſuas diuitiaſ: exẽplo oſtẽdit᷑.cc.xij.D. Chꝛiſtus nõ cõtemnit diuites ſęculi qͥs ſua pauptate lucratus eſt. cc.xij. E. Si iuſte vixerint ⁊ caſte ⁊ miſericoꝛditer:ne/ mo eos rephendere debet. cc· xxv. DPD. Teneant ſibi quãtũ ſufficiat ⁊ pluſq; ſuffici at: ⁊ dent partem egenis.cc.v.D. Diues ſi dat ꝑtẽ ſarcinę ſuę pauperi comiti ſuo ſecũ ꝑviã ambulãti:⁊ illũ adiuuat ⁊ ſe releuat.cc.xxxix.. Contra diuites qᷣ ſic bene optant egenis vt nihil tribuant de ſuis.cc.xxxix.C. volũt ęquales vincere diuitijs non ele/ moſynis. xcvj. A. Auõ diuites mentiunt᷑ cũ dicũt ſeruo Gl meis:qꝛ ſi vnꝰ moꝛit᷑ nõ faciũt chꝛiſtũ heę/ redẽ nec partẽ illiꝰ egeno tribulit. xcvj. *. Cötra diuites qͥ largas res (cc.xxxix.M. donãt venatoꝛibꝰ ⁊ hiſtrionibꝰ ad fauoꝛẽ populi: ſed egenis nihil.xcvj. . Nihil ſecũ auferũt moꝛituri: ſed oĩa bicſe⸗ linqunt: exemplo viatoꝛis ſtabulũ intran/ Diues quãto ditioꝛ:tanto (tis ⁊c.c. x. F. eſt ſollicitioꝛ.cc.xij.E. R. E vult magis eſſe diues in opinione q; ve Diuitẽ fides facit d: (ritate.cc.xlv.L. credẽdo diues eſt nõ vidẽdo.cc.xxxix. P. Qsð colligũt ſciũt: ſed cuibꝰ colligũt igno/ Diues purpuratꝰ qꝛ di · (rant.cc.xx.C. lexit opulentiã non inuenit apud inferos miſericoꝛdiax.c.x.C.cc.xij. G.cc.xxvij.C. De diulte cuiꝰ ager vbe / D. cc. xxxix.x. res fructꝰ attulit ⁊c᷑. exponit᷑.cc.xij. K.L. De diuite cui dñs ait: Vade ⁊ vẽde oĩa c. exponit᷑.cc.xxxiij.C.cc.xlv.E. Facilius eſt camelũ intrare ꝑ foꝛamẽ acus: qᷓ¶; diuitẽ ⁊c.exponit᷑.cc.v.B. Qui volunt diuites ſieri in hoc ſeculo inci⸗ dunt.⁊c.exponit᷑.c.x.G.cc.v.E. Diues ⁊ pauper occurrerunt ſibi c. expon⸗/ nitur.cc.v. F. Diuitię vereę quas chꝛiſti paupertas nobis attulit eſt immoꝛtalitas.cc. xij.C. Diuitię vere quę ſint.xcv.G. Nihil diuitijs interioꝛibꝰ meliꝰ.c.v.G. EM ſint petendę ab eo qͥ vere diues eſt: exx· emplũ. cc. xij. O. Mihil ſic timẽdũ eſt in diuitijs quõ ſupbia: qꝛ vermis diuitiarum ſuꝑbia.c.x.B. cc. v. ſint pleneę ꝑiculis.c.x. F. (C. cc.xij. B. OR cõſeruatę putreſcũt: exẽplũ.xcj.D. yſint migradę de tra ad celos: ⁊ ꝑ quos: lj. J. K.L. cc. xx. D. cc.xlv. K. i fi. L. M. Hoc ꝓſint diuitię:ne ſit tibi difficultas tri / Redẽptio aie viri di/ (buendi.cc.xij. F. uitię ipſius exponit᷑ .cc.xij.h.vſq; &,. Per diuinatiões deꝰilludi hoĩes ideo ꝑmit Diui tit vt ꝓbent᷑ boni ſi ſint in dilectione dei firmi: ⁊ mali vt ꝑ ſua deſideria ſeducant᷑. SHiuinationibꝰintẽdẽti ¶(cc. xlj. B. C. D. nullũ opus bonũ eſt meritoꝛiũ ad ſalutẽ. Diuiſiones ⁊ ſcãdala nõ ſpiri (cc. xlj.E. tales ſed carnales facere ſolent.liiij.B. C. Chꝛiſtus qui nos docet cathedrã in cęlo ha ꝰ⸗ bet ⁊ ſcholã in terra.cc.xxxix.vᷣ. in fi. Aui bona docet ⁊ mala agit audiẽdus eſt nõ imitandus.c.lxv. L. Ocioſus eſt ſermo doctoꝛis niſi ſpirituſſan ctus aſſit coꝛdi auditoꝛis.c.lxxxj. M. in fi. Bonus eſt doctoꝛ qui exechto: eſt ſaluato/ ris.c.lxxxiij.C. Mand tnn zaat 4 un O ſoa dioe Po onideiiit ak⸗ mtien Pomus) nelutlr Donuocrpi (utfemina Ponatushen (luse ſoluafich laͤgſehpri Denanſeco cibsteyiſe Popnitate ejtulecceſ⸗ Ponteciptun Conſentiatte tat 55. Pers donstn ſouta dona Pormitioieſt taind lry Lc Chiensian⸗ Clüſitavt (cxer..A lnpandof irigankene fuctvanin Onnesebri itesinqb ktcetate Aucha Chioſo⸗ eculare ce Cbioſuson eſerquo i duser Qeonn Shiol bel Chienog ſehebent Ehnoſuf aanone rcb. r.. nbee uhics V. ipupens he. afl. 1s. ner crb. mrdits ibtn * i erban 45 an cigi Acces tNc Ar Kidl. Rbi ninainenn enticni) gubil miahnn nnann cidruſt it aumüts usluni in Ent . e ſani⸗ in nſhd Notabiliũ Docctoꝛ nõ erubelcat diſcere quod ignoꝛat. Doctrina catholica ſimplex (xxxviij. B. eſſet ſi nullis extrinſecꝰ hęreticoꝝ dogma tũ aſſertionibꝰ cingeret᷑.xcviij. A. Dñs a dño eſt filius a patre.c.xcix. J. Hom dei ꝗ nos ſumꝰ:qũñ et ex quibꝰ edifi⸗ cat᷑:⁊ hãc nõ faciũt niſi charitate Giunctt. Domus vnde dicat᷑ bona vel mala. xlix. D. Domus capite deoꝛſum pendet vbi meli⸗ viuit femina qᷓ; vir. xcvj.C. circa i. Donatus hereſiarcha pꝛimo.ſibi fecit ꝑtem ſed illius erroꝛẽ pꝑmenianus conſimnauit. In ſola africa eccleſiam catho/ licã eſſe heretici dicũt. IJbidẽ et Q. Donatiſtę cõuicti ⁊ dãnati iudicio impera⸗/ toꝛis ⁊ epiſcopoꝛũ:iterũ cõtentioſe appel/ Nec vnitatẽ amãt nec oꝛi (lantc.lxv.QO. entali eccleſię cõicant.xxxij. B. Mon recipiunt catholicum oꝛienfalem niſi conſentiat falſitati ⁊ rebaptiʒet᷑. c. lxv. QQaρ. c.xcix. SFF. Pars donati de numidia nata ẽ . c. lxv. El. Contra donatiſtas agit.c.lxv.qh. Doꝛmitio ieſu in naui qͥd ſignificet.cc. xxj. C.cc.xlv. Pꝛioſt us patit aduerſariã conſuetu dinem:a qua ſi ſuperet᷑ regnum dei non poſſidebit.xlv. E. Aui aliũ inebꝛiat: ⁊ ꝓpꝛiã ⁊ illiꝰ aiam edit. cc.xv. C. cc.xxxj.C.cc.lj. B. Ebꝛietas i. iam nec putat᷑ nec credit eſte pec- catũ:ita vt irrideãt᷑ qͥ minꝰ bibere poſſũ ut. cc. xxxj. A. cc. xxxij. A. D. Coꝛpoꝛa noſtra qũ abundantioꝛi ebꝛietate irrigant᷑:nec ſpiritalẽ culturã recipiũt:nec fructꝰ animę neceſſarios reddunt:exẽplũ. Om nnes ebꝛioſi ſunt quõ pa (cc.xxxj.B. ludes in qͥbꝰ nil vtile aut durabile naſcit᷑. Ex ebꝛietate multa mala tã coꝛ/ poꝛis q; aie naſcũt᷑.cc.xxxj.C.cc.xxxij. Z Ebꝛioſi quõ ſe miſerabiliter ( fi.cc.lj. excuſare conant᷑.cc.xxxj. D.cc.xxxij. B. Ebꝛioſus oꝛe ſuo cõfitet᷑ apud ſe deum non eſſe:quo inſpirãte poſſet erogare paupeti brus. cc.xxxj. D. Q comparet᷑ inſano. cc. lIj. SB8. Ebꝛioſi beſtijs peioꝛes ſunt: ideo. cc. xxxj. Ebꝛietas quid mali in (E.cc.xxxij. G. H. ſe habeat:auctoꝛitatibꝰ ꝓbat᷑.cc.xxxj.F. Ebꝛioſus ſi pęnitentiã non egerit: ſed vſq; agd moꝛtem in ſua ebꝛietate permãſerit in (c. lxv. J. (SIbigẽ. ſententiarũ eternũ peribit. cc.xxxj. S. cc xxxij. D. 4F. Ebꝛietas quaſi puteus inferni eſſe dicitur. Sicut ꝑ cõſuetudinẽ acquiri (cc.xxxj. G. ita ſtudio ſuperat᷑.cc.xxxj. H. Zolerabilius eſt in carne moꝛi q; in aia per ebꝛietatẽ interfici i. cc. xxxj. . cc.xxxij. B. Cõtra clericos qͥ cũ ebꝛietatẽ deberẽt ꝓhi⸗ bere ipſi cogũt bibere.cc.xxxj. J.cc.xxxij. Ebꝛietatis malũ tanq; inferni fo (D. .. ueã vitare debemꝰ.cc.xxxij. A. Vlictoꝛ ebꝛietatis vituperat᷑ ⁊ victꝰ ab ebꝛi etate laudat᷑.cc.xxxij.A.in fi. Qui ebꝛietati reſiſtit ⁊ ꝓ ipſa aliquas ptu⸗ lerit tribulationes:ad martyrij gloꝛia ſibi reputabit᷑.cc. xxxij. B. in fine. Qua cõſcientia vis nõ habere ſeruũ ebꝛio⸗ ſum:⁊ ipſe vis inebꝛiari.cc.xxxij.C. Per ebꝛietates aias ſuas occidunt qͥ in ho/ noꝛe hoĩm vel angeloꝛũ aut ſanctox bibe re hoꝛtant᷑.cc.xxxij.E. Cõtra eos qͥ ſalſa aut cõdita ſibi cibaria pj curant:vt foꝛtius bibant. cc. xxxij. F. Qui nimiũ pſᷣſtat amico ad bibendũ efficit᷑ inimicus:qꝛ coꝛpus debilitat:⁊ animã oc/ cidit.cc.xxxj. D.cc.xxxij. G. Qui diſſimiles ſunt paganis in ſide: ſi imi⸗ les in ebꝛietate fieri nõ debẽt.cc.xxxij.F. Sobꝛius ebꝛioſum coꝛripiat.cc.xxxij G. Eccleſia catholica nõ ſolũ poſt aduẽtũ chꝛi/ Ec ſti:ſed ab initio mũdi multis ſiguris et ſa⸗ cramentis eſt pſignata.cc.xvij.A. ÆO de⸗ repudiata ſynagoga eccleſiã ſi bi ex gẽtibꝰdeſpõſauit:hfiguratũjfuit. lxxiiij. B. FF. H. M. lxxxv. C. lxxviij.A. in medio.B. M cõſtet ex circũciſiõe ⁊ putio quaſi du/⸗ obus parẽtibꝰ ipſo ſũmo angulari lapide* chꝛiſto cõplectẽte:quoꝝ pꝛimꝰ erãt paſto/ res: alter magi. v. A. xxx. A. E. xxxj. A. xxxij.A.xxxiiij.A.xxxv.A.lxxx. B. in fi. ſit poſt ſynagogã vocata: ſᷣ ante ſyna⸗ gogã ꝓmiſſa ⁊ pᷣſigurata. cc.liij.A. MHõ ex vna gente vt regina ſaba ad ſalomo nem:ſed ex vniuerſis mundi partibus re/ ges paritura aduenit.cc.liij.B. C. D.E. Tunc in chꝛiſtũ credidit cũ ad patrẽ aſcen/ Eccleſiã chꝛiſtus virginẽ fe/⸗ (dit. c. lij. B. cit de meretrice. c. xix. F. c. vij. K. E. . ſit oĩm credẽtiũ mater: qᷓ natos 4 moꝛ tẽ regenerat ad ſalutẽ. cc.liij. „A. Eccleſi ie eſt ſicut marię ꝑpetua integritas: incoꝛrupta fccũditas.x. E. xij. B. c. xix. F. ſit mater viſceribꝰ charitati:⁊ vuoin⸗ 2 Annotatio tegritate fidei. xvj. C. et. c.xix. 5. Virgo eſſe nõ poſſet niſi ſponſum cui trade ret᷑ filiũ virginis inueniſſet.xxv. D. Intrinſecꝰ eſt viri ſui dignitate oꝛnata: nõ foꝛinſecus mẽdacio fallente turpiter colo⸗ rata.iiij. F. Quõ dicat᷑ nigra - foꝛmoſa lxxxvj B. QQ dicat᷑ vidua.cc.j.D.et.cc.vj.A. BH. QQOR dicat᷑ ciuitas in mõte poſi lta. cc. xviij. B. Cõparat᷑ toꝛculari.cc.liiij. ¶. Cõparat᷑ areę in qua grana ⁊ palee cõtinen tur: ſed in iudicio vẽtilãda.c.lx.C.cc.xxj. àQ non ſolũ ſpirita⸗ (D.E. cc. liiij. H. les: ſed ⁊ carnales habeat: figuraliter oſtẽ dit᷑.xlvj.C.D.liiij.B. C. In eccleſia boni ⁊ mali ꝑmixti ſũt vt gemi⸗ ni in vtero rebecę:.lxxviij.B. MW ha eat ĩ foꝛtes ⁊ inſfirmos:iuſtos ⁊ iniu Eccleſia militãs recibit (ſtos.c.vij. B. C. bonos et malos ſimul: triũphans nõ niſi bonos: qð figuraliter oſtẽdit᷑.xlvj.C.D. c.xlviij. A. B. C. c. lxx. C. Cõplectit᷑ bonos malos: exẽplũ̃. cc. xlvij . Eccleſia facit qð in ſn B. cc. liiij. B. C. gulis ſuis membꝛiſ facit: exeplĩ.c. lxxxvj. D. c.lxxvij.B.c.lxxxvii. D. ꝓficit exercitatiõe bereticoꝝ. xcviij. A. Si eccleſiã quę domꝰ dei eſt di / (cc.j. B. ligimus:noſipſos diligimꝰ. cc. liiij. A. Eccleſia ſancta catholica nos ſumꝰ quotqͥt cchꝛiſtiani ſumꝰ toto oꝛbe diffuſi.c.xix. F. Eccleſſã credere nõ in eccleſiã (c.lxxxi.O. credere iubemur æ.xxxj. D. c. lxxxj. O. Extra eccleſiã catholicã nõ eſt verũ ſacriſi/ cium: nec opus bonum fructuoſe ꝑagitur. Abulti qͥ in eccleſia ſũt male (c.lxxxj.O. viuẽdo ab eccleſia excludẽdi ſunt:⁊ multi qui foꝛis eſſe videntur ita futuri ſunt vt in ęternũ eccleſię ſocient᷑.cc.xxj. X. Aultę ſunt eccleſię hereticoꝝ: ſed ꝗᷓ nõ eſt catholica nec ſancta dici poteſt. c.xv. D. MQ ſit yna toto oꝛbe terrari (c.xxxj.D. diffuſa. c.ix. F. c. xlvij. JYJ.et.c.lvij.C. EÆOR ſicutvitis creſcendo toto oꝛbe terrarum diffũdit᷑.c.lxv. J. Teſtimonia qͥbus ꝓbat᷑ in toto oꝛbe eſſe ec Quõ eccleſiã in ſola afri/ (deſiã.c.lxv.R. ca donatiſtę cõtẽdũt ex eo qð ſcribit᷑ VTbi paſcis vbi cubas in meridie.c.lxv.S. AQuõ ſdictavᷣba debeãt intelligi. c. lxv. T. AQuõ eccleſiã in africa ⁊ ex africa oꝛtã falſę interßtant ex verſu pſalmi: Deus ab au⸗ ſtro veniet ⁊cc.c.lxv. V. Exponit Aug pᷣdictũ verſũ oſtedes ecke⸗ ſiã ab hieruſalẽ oꝛtã ꝑ oẽs gẽtes. c. lxv. X. In eccleſia nihil incõgruũ ⁊ inhoneſtü agi debet. cc. lij. E. cc.lj. E. Qui ĩ eccleſia vel litigat aut verboſatur p ſe ⁊ alijs eſt redditurus rõnẽ:qꝛ.cc.xv. C. Qui in eccleſia vel ante baſilicas ſanctoꝛũ ſaltationes exercere nõnetuit: chꝛiſtian nõ eſt. cc. xv.E. cc.xvj.C. Ediſicare ſupꝛa petrã aut ſupꝛa arenã quid gai Ideo egere ſeruos ſuos (ſit.c.lxv.F. gg deꝰ qieß ꝑmittit vt alios pbet. c.xlvj. C. D.et.cc.j.C. Egyptus tenebꝛę interptatur: et ſignißcat mũdũ.lxxxiiij. B. C.lxxxv. A.B. lxxt vj. Quid ſigniſicet ꝙ egyp/ ( A.lxxxvij.A. tij maritimos fluctus ingreſſi aqua vindi ce puniunt᷑.lxxxix.A. xc.B. (xc.D. Egyptij tũic ſpiritalit᷑ in nobis extinguüt: Egyptus quaãtũ diſtet a iudęa. Ixxxij. A. Elementa deꝰ cõtra ſui naturã agere cõpel Ei leret ſi hõ voluntati ei pareret.xc.C.in ſi. Quis ſit elementoꝝ oꝛdo:⁊ vtrũ vnũ poſ/ ſet eſſe ſupꝛa alterũ.c.xlvij. D. F. G. Elemoſynarũ plura ſunt genera: ſed qð ho rũ ſit maximũ.cc.iij.D.cc.xliiij.D. Elemoſyna coꝛpoꝛalis oĩbus integra eẽ nõ poteſt: ſpiritalis omnibꝰ integra manet. Elemoſyna magni meriti eſt (cc. vj.C. debitũ relaxare cõfratri tuo vt tibi relaxe tur debitũ tuũ a deo.c.lvij. EK.c.lx.F. Ab elemoſynis faciendis nullus paupꝑ ſe ex cuſare poteſt:qꝛ difficile aliquis inuenit᷑ qͥ nõ habeat vnde alteri aliqd tribuat.lxij. CL.c.lvij. K.L.cc.xxvij. A. cc.xxxiiij.J. Qus ſint ꝑfectę elemoſynę.xcvj.S. Elemoſynę meritũ angelũ meruit habere operariũ: Et facit oculoꝝ purgationẽ: qꝛ liberat a tenebꝛis pctõꝛũ.cc.xxvj.D. Elemoſynã multũ valere ad delenda pctã: ſcripturis ꝓbat᷑.l. M. M.QO. Facile curat᷑ a vulneribꝰ pctõꝛũ qui ineceſſi⸗ tatẽ curauerit pauperũ. lxxvj. A. ÆOR non poſſint nefanda crimina: ſed mi/ nuta ſine quibus hęc vita nõ agik: elemo⸗/ ſynis redimi.xcvj. Z. De mininis grauis elemoſynaꝝ quidã glo riãt᷑:⁊ aceruos obliuiſcũt᷑ pctõꝝ.xcvj.V. M nõ ſit faciẽda ꝓpter laudẽ humanã: ſecd vitã ęternã.c.lxxxij. B.in fuier. De elemoſyna nemo ſuꝑbiat:qꝛ ſi pauꝑ in/ Ahe n Qucoe le giſrarſi Lelaceente auid ſaci⸗ Aunſit metoclt Pon wlen olufien inonuli inui Genoſtun⸗ hugtaet lbavpen nk.lFint Altacth pehetſini Cuo in te ſerenpl Aperclene usaperis (lateno⸗ ſpvam:qu .C.infine Ghceno quidochlu Pectionede Peedunt be nneoſtene Quonodoe Podenon Clrnoͤeg lesnopote mnundlcc⸗ 6n Snannelne En Dicun vin os deſced mgnorun ſi ec ngrpi Cphi i j i Epiobanin todick Deimbus temporib natd giſchen⸗ cllgtt. c Einntesn elsinnerdi nntt tiel es lho⸗, ndoreiüg n nin uin⸗ ſuni nenlchitt⸗ imici ſichs actl. unet ein WAbinn Ahn⸗. Geſtaun indd B. (d. whisanguit ia. den. niager ⸗ e õ D Ntni mi ni 26. Knarſeicöhe Pusiurgnain brrgemne. nick N. imontthiſelr i ta i n nii iti ul tam n n N otabiliũ iget pane:tu foꝛte iuſticia. c. xlvj. D. AQuãdo elemoſyna ſit in dextera vel in ſi/ niſtra:figuraliter oſtendit᷑.cc.xvij. B. C. Te faciente elemoſynã neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera: exponit .lix. . et. lx. Elemoſyna publica tũc fit occul- ( totũ. ta: et occulta publica. lx. D. C. cc. vj. DO. Mon valenti ieiunare elemoſyna ſine ieiu/ nio ſufficit: ſed ieuniũ ſine elemoſyna om nino nullũ eſt bonum lxij. B. Q pcipue ĩ feſtiuitatibꝰ ſũt tribuẽde.i i. C. Elemoſynas ideo quidã facre nolũt quia pauꝑtatẽ timent.cc.xxv.C. Cũ pauperi dat᷑ nõ amittit᷑:ſed in cęlo repo nik. l. J. in fine. K.cc.xxxiiij. C. Qui facit elemoſynã nõ ꝑdit qð donat: ſed perdet ſi nõ dederit.c.lx. F. cc. xxxiij. C. Quod in terra ęgeno dat᷑ ꝑ eũ ad cęlũ mit/ tit᷑: exemplũ.l.L.cc.xx. D.in fi.cc xlv. M. Si per elemoſynas aperueris pauperi ma/ nus: aperiat tibi chꝛiſt ianuas paradiſi. Cur a te nõ accipiat elemo (cc. xxvij. B. ſyuam: qui tecũ accepturus eſt regnum? h. C. in fine. D. cc. xxv. D. E. cc. xxvij. E. Qõ ꝑ elemoſynas hoiĩes dare poſſent:quõ gquãdoq; luxurioſe cõſumunt.cc.xxxj.D. Electionẽ dei nulla noſtra (cc. xxvij. A. pcedunt bona opera aut merita:auctoꝛi/ tate oſtendit᷑.cc. xxiij. XF. QAuomodo eligat iniquos qs odiat: exem⸗/ plo demon ſtrat.cc.xxiij. py. QOur nõ elegit rhetoꝛes:nõ cõſules nõ diui⸗ tes:nõ potentes:ſed piſcatoꝛes: 7 infirma mundi.cc.xxv. E. gm Emanuel nobiſcũ deꝰ: exponit᷑ vj. A. viij. E.xx.C. xxvij. E. circa fi.c.xliij. . En Dictum virgili quomodo eneas ad infe/ ros deſcẽdit et pater ſuus oſtẽdit ſibi aias magnoꝛum romanoꝛum ad coꝛpoꝛa redi⸗/ turas ⁊c.c.xliij.D. En griphie grece qᷣd ſi . lxviij. D lxx. C. Ephi triũ modioꝛum mẽſura eſt: figurat. Epi Epiphania gręce manifeſta / (c.xcvij. B. tio dicit᷑ xxx. A.xxxj.C.in fi.xxxij. A. De tribus epiphanijs chꝛiſti ſub diuerſis tempoꝛibꝰ eodẽ tñ die. xxix. A. xxxvj. „. Er Nõ curat diabolus quomõ (xxxvij.A quiſq; erret qꝗͥ¶ omnes errãtes ſine iudicio colligit. c. lxxv. ρ . W Errantes reuocandi ſunt. c. ixv. DH. E i Ea inter oia metalla diutius durat:et plus ſonat:et quid ſigniſicet. c.). . Elſau carnales ſisurat. lxxviij. B. H Eſtatis nomine quid figuret᷑.cc. xij. D. Sicut quattuoꝛ ſunt differẽtię ętatũ in 10, Et poꝛe humano:ita ⁊ in aia:qð figuralit oſtẽ dit᷑xcix. F. cc.xxxvij.A. Cum auditur ſine initio gternitas: nulla ibi qugrenda eſt etas. c. xcix.V. in fine. Eua cur de latere viri ſit foꝛmata.cc.liij. A. Quibus maledictionibꝰ tareganger. greſſione mandati.xv. B. xxj. C. In euchariſtię inſtitutione chꝛiſtus ß ßcipue humilitatẽ ſuã cõmẽdauit.c.xxvij. B. Euchariſtiã pcepturus pꝛius diligenter co⸗ ſciẽtiã ſuã examinare debet. c. xxvij. D. Qui vult accipere vitã: mutet vitã. . A. Ille digne percipit.j. . Ibi percipit᷑ vbi vita ęterna bcipit c. xl. C. D. c. xlvj. B. in fſnine. Ante euchariſtię ꝑceptionẽ aliquot dieb⸗ cõtinẽdũ eſt a cõcubitu.cc.xlvj.c. noõ ſſumat accipere:qui ſe aliquo crimine vulneratũ eſſe cognouerit: niſi pꝛius oꝛa⸗ tionibus:ieiunijs et elemoſynis ſe mũda⸗ Qui ſe ab altari humili (uerit. cc. lij. B. ter ꝓ emẽdatione vitę remouerit: ab ęter/ no illo qð in cęlis eſt remoueri pemit? non 8 timebit.cc.lij. B. Qualẽ ſniam merebit᷑ audire:quis ad altare dñi aut ebꝛioſus aut adulter vel odiũ in coꝛde retinẽs pſumit accedere.cc.lij.C. Qui ad iſtud altare caſto coꝛpoꝛe ⁊ mundo coꝛde venerit: ad illud qð in celis eſt felici tranſt migratione puegiet. cc.lij. D. Euchariſtia nõ eſt ſuſcibienda in anima ſoꝛ dibus pctõꝛũ plena: exemplo oſtenditur. . cc.lij. EKR. Eutyces dogmatizat in chꝛiſto vna tm̃ elle e naturã.cc.ix. A. AQui euan geliũ annücianti licite ſumũt vn/ de viuãt: nõ vt rẽ magnã vili pꝛecio ven⸗ dant.c.lxv. C. circa i.· Tanta eſt euangelij auctoꝛitas vt qꝛ in euã geliſtis vnus loquebat᷑ ſpiritus: verũ ſit etiã qð locutus eſt vnus.c.xl. A. Euangeliſte aliqua ſi nguli dicunt alij tres non dicunt: aliqua duo dicunt alij non di cunt:aliqua tres dicunt ⁊ vnus non dicit. c.xl. A. c. lv. A. Nõ omnia omnes dicunt aug ab aljs pꝛe⸗ termiſſa munt: ſed ita vt inter ſe nõ repug⸗ nent. c.xxxix. A. et.c.lij. A. Eν nũqᷓ; inter ſe ſint acttkanen eſt 3 Annotatio ab eis qui hoc potuerunt adiutoꝛio dei. Cur duo euangeliſtę mar/ (c.xxxix. A. cus et lucas nõ fuerũt apoſtoli.c.xlvj. A. Eunomianus erroꝛe ſuo eccleſiam oꝛienta/ lem infecit.c.lxv. JA.circa finem. Ex Excommunicatio ex charitate pꝛocedat. xlij.D. circa finem. Aui ſuũ reatũ agnoſcẽs ipſe ſe humilit ab altari eccleſię ꝓ emẽdatione vitę remoue/ re voluerit: ab eterno illo ⁊ cęleſti cõuiuio excõicari penitus nõ timebit. cc. lij. DBD. Qui exemplum pꝛębet pꝛoximo male vite: quantum in ipſo eſt eum occidit ⁊ pꝛo eo rationem redditurus eſt T. lxv. E. cc. xxxj. J.cc.xxxij.E.cc.l.E. Quãtiſcũq; quis exẽplũ ſancte vel male vi teę pꝛebueerit: cũ tantis et pꝛo tantis mer/ cedẽ accipiet aut dãnationem ·c.lxiij. C. circa finem. cc.l.E. Exire debemus ex trib? Hj. A. B. C. rviz. A.in fine. B. C. Exploꝛatoꝛes terrę pꝛomilſſi ionis quid agu⸗ rabant. c. A. B. c. vj. B. C. Exultare debemus deo nõ nobis:et cur cũ tre eine „B. (C. ix. J. acinus quid ſit ꝓpꝛie et quomodo curet᷑. ui curam bonę ſfame (.L lxxxxij. hh. on facies alteri quod tibi nõ vis acquire.cc.xxxviij. JYꝓ. . Wagnll eſt malis actibus nũqᷓ; dediſſe lo/ cuu le e laboꝛaſſe.cc.xxxviij. k. e fame ſamarięet eius myſterio.cc.xj. per Faſtidiũ nullũ erit vbi nullus (totü. defectus.c.lij. D.circa finem. XTunc fatigat᷑ chꝛiſtus quãdo fidelẽ vopu⸗ lum inuenire nõ poteſt.xcij. A. QQ ᷓfatum nihil ſit.xxxj.B. xxxiiij.C.D. Fe TFebꝛes animę ꝗᷓ dicãt᷑.xcvj.M. (xiij. C. Mul felicius fęlicitate interioꝛi.c.v.G. Cur feęlicitatẽ mũdi habeãt mali boni in, feęlicitatẽ.cc.xx.PB. Non eſt ſocialis fęlicitas quã toꝛquet felici tas aliena.cc. xxxix. L. Feminę nomine:carnis cõcupiſcẽtia agni⸗ „ 7, 77 ficatur.lxxxiiij.B. in fi.xxxix.B. C. Qui fęminarũ extranearũ nõ vutt familia/ ritatẽ vitare ſuſ pecta: cito dilabu i in ruina cc.l. C. D. cies dei ꝓ ſeptura ſancta ponit᷑. fleri: ſic intelligit᷑.xcvj.Q.in fi. R.. colis:ſtudio tuo gratis integrę opinionis d foꝛtius eſt falſis ſuſpitionibꝰ nũq; Ad fęminas exhoꝛtatio vt iuuenilia deſide ria fugiãt ⁊ floꝛẽ carnis ſug alienis oculis nõ ingerant.cc.xlvj.G. Fenerari eſt minus dare et plus accipere. c.xlvj. D. Eſto fcneratoꝛ dei. Z bidẽ. et. cc. xlv. . AQui fenerat᷑ quãdo accipit gaudet: quan/ do reddit ploꝛat:vt accipiat pᷣcatur ne red dat calumniat᷑.c.xlvj. D. Qui feria quinta ob honoꝛẽ iouis laboꝛare nolunt: duriter caſtigandi ſunt.cc.xv. ꝓ. Feſta eccleſię recte colunt:qui ſe filios eccle ſig eſſgognoſcunt. cc. liij. A. CLar feſta ſanctoꝛũ celebꝛant᷑.cc.lj. A. Ideo ꝑ ſingulos annos celebꝛant᷑:ne qð ſe⸗ mel factũ ẽ de memoꝛia deleat.c. lxxrii. A. c.lxxxvj. A. Ita feſtiuitas ꝑagat᷑:vt relaxatione coꝛpo / rũ mentis puritas nõ obfuſcet᷑.c.lvij. A. Ficulnea triẽnio ſteril qͥd ſignificet.c.lj.B. Fia Cur infructuoſa maledicat᷑ a xpo.lxxiiij. G. Fides appellata eſt ab eo quod ſit quod di cit᷑. Duę ſyllabę ſonat:pꝛima a facto: ſcöa a dicto. cc. xxxvij. B. antiqui nõ erãt alieni a fide chꝛiſti quo⸗ rum charitate nobis pᷣnunciatus eſt chꝛi⸗ ſtus:ſine cuius fide quiſq; moꝛtaliũ nec fu it:nec eſt:nec eſſe poterit aliquãdo iuſtus. cc. xxiij. X. O* ſit earundũ rerũ ꝗᷓ nõ vident᷑. c.xl. D. ſuccedit ſpei. liij. D. Nulla erit merces fidei ſi modo vis videre qð teneas.cc.xlv. D. EÆO ſit bonoꝛũ oim fũdamẽtũ: ⁊ humang ſa lut: initiũ.xxxviij. A.in medio.c.lxxxj.A. Facit opus eſſe meritoꝛiũ ſalutis:⁊ ipſa do num dei eſt. cc. xxiij. VU. Fidẽ catholicã omnis homo:maxime ßai⸗/ catoꝛes populi addiſcant xxxviij. D. Cur quę coꝛde ſeruetur: oꝛe ſit pꝛoferenda. Figem ſimpliciter ⁊ immobili (c. lxxxj. D. ter tenere debemus nõ rationes fidei in- ueſtigare.c.lxxxj.KC. Lex ſidei noſtreę i trinitate cõſi ſtit. c. xxxj.B. Qj ſides vera non niſi apud catholicam d nõ in angulo:ſed vbiq; eſt.iiij. V. Fides a terra in cęlum erecta eſt.xxj.C. Fidei exẽplũ abꝛahã fuit.xlvj.E.vſq; J. Dat fides qð natura negat.lxviij.E. F. ÆOR libẽter accipit quicquid arduum vide⸗ debatur incredulis. lxviij. B. Cur poſt paſſionẽ chꝛiſti aeueuit: isnoli S ſo⸗ diſt ſlhluciss lshdbe gifenal ſhan fo⸗ Ouinpouir tneeſan Quiznndenh dubietatis gifien be ſalnalehe⸗ Opfaterea Sedleg ain duecti utociola l pfaüte Fihesqorn Ounesfiden Gerevolun Lun tedoft betur. Jbid Lucetadocu los carnis. Felisomnn habebitin ſclusch glii.Cc Ab. gisdeſie e Hinm o poteck di Qſtnnlsg Oſterpan lodeuser mineattan Oſtdals Mkerſedne Paonckfacn latgenims geperonn liusſen Qifloft hnipotente Aqusdir bſtantin duinn ſaltay QAlinn Nteen i el l llucn; 1.2. Mih. 4 cheniſed ei t Mutanontanen diͤſect h ignifench b.4 iiihi Ruoditgtet n gings tao inſteanika undusck chi Nönaatlünd tingnidrn Manic . nocdres iee nati⸗ NMn nchol iſanstd mommnnit nmüt Nrit noſnen bin d lun gnonrs idd cd tie d t atolut . in e 9 mei, mulrit3 t min nn i6. tiktüttt nuniß⸗ Notabiliũ rer oſtendit. lxxxiiij. A. Fides catholica chꝛiſtiano necelle aria eſt: qaꝛ in ipſa diſtin guũt᷑ filij dei a filijs diaboli: filij lucis a tenebꝛarum:hęc poꝛta viteę ⁊c. Alius habet facultatẽ defenden (liij. A. di fidem:alius illã facultatẽ nõ habet ſed ipſam ſidẽ habet.c.xxxix.A.circa finem. Qui nouit defendere fidem titubantibus eſt neceſſarius non credentibus. Ibidẽ. Quia in defenſione fidei caurantur vulnera dubietatis et infidelitatis: qui ergo defen dit fidem bonus eſt medicais nõ ſanoꝛum ſed male habentium. IJbidem. 2 O pficit exercitatione maloꝝ. lxxxviij. A. Sine dilectione inanis eſt et demonis: ſed cuĩn dilectione chꝛiſtiani. c. lxxxj. 9. Sicut ocioſa eſt ſine operibus bonis:ita ni hil ꝓficiũt oꝑa bona ſine fide recta.liij.B. Fides quoꝛundã doꝛmit:⁊ quoꝛunda vigi⸗/ lat.cc.xxj.C.cc.xlv. O. Omnes fidem exigunt ſed nõ omnes rec-⸗ dere volunt.cc.xij. J. in fine. Cum reddit᷑ habet᷑: ꝛcum nõ reddit᷑ non ha⸗ betur. IJbidem. Lucet ad oculos coꝛdis quõ aurum ad ocu los carnis. Ibidem.et.xcvj.R. SFitgelis omnis qᷣ in chꝛiſto credit quattuoꝛ habebit in ſe. iij. D. xcix. F. Fisg Figulus chꝛiſtus dicit᷑:ager figuli eccleſi ia. c.xiiij. C.c.xvij.C.c.xxj.D in ſi. ..xxviij. * * Fil Filius dei ideo multis nominibꝰ appellat. c.xc. B. in medio. C. (c.lxxxix. C. MNõ poteſt dici filius niſi habuerit patrem. ſit talis qualis pater.c.xc.B. ſit ex patre ⁊ cũ patre: omnipotẽs: equa lis deus ex deo: dies ex die: lumen de lu/ mine:attamẽ vnꝰ dies ⁊ vnũ lumẽ.iiij.E. OR„ ſit deus ⁊ dominus tantus quantus eſt pater: ſed nõ aliunde qᷓ; de patre.c.xc.D. Non eſt factus aut adoptatus: (c.xcj.B. ſed genitus: vnius cum patre ſi ubſtantis: ac per omnia ęqualis.c.xej. D. Filius ſemꝑ filius eſt.c xcj.C.in fine. Qui filio ſubtrahit ęqualitatẽ: bonũ ⁊ om nipotentẽ denegat patrẽ.cc. A.in fi. Si quis dixerit filium nõ natum de patris ſubſtantia: anathema ſit. vj. F. c. xxix. C. O natiuitas filij nõ eſt facta vel creata vel condita.vj. F. Qui verum filium dei ex voluntate tanti dicit eſſe ⁊ non potius de natiuitate:male ſ ententiarũ dictus eſt.vj. F. rlU non ſit a patre quaſi er coniun gio na⸗ tus.c.xcix. D. H Nunq; line patre fuit:oſtenditur ex dictis gẽtilium. iiij. P. Q.c.xcix.E. F. QQg filius dei nõ ſit minoꝛ patre:ex lege HD phetis oſtenditur. c xcix.G.vſq;. H. O„tanta eſt vnitas: tãta ſimilitudo æ cha ritas patris et ſili:vt in patre ſit filius: et in filio pater: nec tamen ideo filius eſt pa ter. c. xcix. ᷑N. Q ſit coęternus patri:nec fuit tẽpus quan do non erat filius: quia omnia per ipſum facta ſunt:⁊ etiã ipſum tẽpus.c. xcix.x. V Si pater deus: filiꝰ deus: pater maioꝛ: filiꝰ minoꝛ:iã nõ ẽ vnꝰ deꝰ ſ duo dij.c xcix.TZ. Filius filius eſt:⁊ nunq; nõ fuit filius 1 co/ eternus patri: exemplo oſtẽdit᷑.c.xcix.d. MQui dicit: erat tempus quando non eratfſfi· lius: maledictus eſt. vj. F. AQui diuinitatẽ filij dei dicit initiũ habere de tẽpoꝛe:oꝛtũ ex nihilo:nomen quaſi ad/ optiõis ex altero: maledictus eſt. JpidYe. Q ſit vnicus patri ęqualis eiuſdem ſub- ſtantieę cuius eſt pater: et osberngs in ſe apud ſe et apud patrẽ.c.xix. „ . ſit verus deus ex deo vero: lumen de lu mine: omnipotens de omnipotente: vita ex vita: perfectus ex perfecto: non crea- tus ſed genitus:nõ ex nihilo ſed ex patris ſubſtantia.c. xxv. A. ilio pꝛopꝛium nomẽ eſt filius. Ibidem. Filius nõ eſt harer: ed gatex patre. cxxix. A.c.lxxxix. C. in fine. Si quis dixerit filium eſſe patrem vel para .„ clitum: anathema ſit.c.xxix. BD. D ÆO ſit alius q́; pater non aliud: ſi milituch/ ne oſtenditur.c.xcix.d& Filius ſolus filius eſt. xxx viij. O. OQ ſolus ſit deus de deo: lumẽ de lumine: imago de imagine. xxxviij. B. in fine. h. Runq; nõ erat filiꝰ:aut eſſe deſinet.xxxviꝗi· Hoc ſolus habet pꝛopꝛium ꝙ ſit (k. genitus.xxxviij. L. O. ESÜ„ gqualis eſt patri: nulla tempoꝛis: nulla etatis lege concluditur.vj.A. Cum patre vnius deitatis habet potentia . ſubſtantiam et maieſtatem:non per rapi/ nam ſed per naturam.vj. B. xxvj. DOD. E non ſit minoꝛ ſed ęqualis patri: ex ver- bpis ſalomonis oſtẽditur:et ex verbis apo ſtoli. iiij. S. xl. E. P4 Annotatio AUtrumi in foꝛma dei poſſit oſtendi inęqua/ nõ ſit minoꝛ pꝛudentia:po (lis.lx. J. tentia ⁊ cęteris quę de deo dicũt᷑.xl. K. L. Ideo in nullo inęqualis ẽ deo:qꝛ.xl.a. Qui vnũ de vno: ſilium de patre impaſſi/ biliter ante omne pꝛincipiũ vel initiũ ge/ neratũ nõ conſitet᷑: maledictꝰ eſt. vj. F. Qui de ſempiterno ſilio dicit nõ erat ante/ ᷓ; de maria naſceret᷑: maledictꝰ eſt .vj. F. OQQ nõ ſit creatura ſed coęqualis ⁊ vnius cũ patre ſubſtantię.xcvj.C. E. D. O filio tantũ honoꝛis et ſeruitutis debea/ mus quantũ patri: qꝛ cũ patre eſt maieſta te ęqualis.c.lxxxj.D. Ideo vnicꝰ dicit᷑: quia nec cõparation ẽ cũ creaturis nec ſimilitudinem recipit: quia creatoꝛ eſt:homines aut filij dei dicuntur ꝓ gratiã. IJbide. Solus ſilius carnem ſuſcepit in qua ⁊ pal- ſus eſt:exemplo oſtendit᷑.c.lxxxj.M. vna ſit pſona filij dei iuxta ſuſcepti ho/ minis veritatem.c. xcj. D. c.xciij. A. B. Qui nõ cõfitet᷑ dei filiũ eundẽq; chꝛiſtũ fi⸗ lium hominis: nec patrem ei Paͤerit confi / teri. c xxiij. A. Qui cAdiderit hominẽ a filio dei nõ aſſum ptum:anathemata ſit.c.xxix. D. Filius dei et filius hominis nõ ſunt eiuſdẽ naturę vel ſubſtanti tauctoꝛitatibꝰ ꝓbat᷑. c. lxxvj. B. C. c. xcj. D. aAd nos veniens patrẽ nõ deſeruit. iiij. E. circa finẽ.xiiij. A. in medio.xxj.C.in fi. A manens apud ꝓatrẽ in diuinitate:ſuſce pit naturam infirmaͤt in humanitate. vij. Si quis dixerir 87 in carne coſtitutus filius dei cum eſſet in terra in celis cũ patre non erat:anathema ſit.c.xxix.C. Filius dei factus eſt filiꝰ hominis ſuſcipi⸗ ens quod non erat ⁊ manens qð erat.iiij. RK.viij. A.xiij. E. xiiij. A.xvj. A.xix. A. Igdeo factus eſt filius (xxvij. A. D. hominis vt filios hominum facerit ſilios dei. xxviij.C. Duplici de cauſa factus eſt filius hominis. viij. D. xxvj. B. factus eſt filius hominis per miſericoꝛ- diam:quia homo ſollicitãte diabolo per ſuperbiã eſſe voluit deus. ix. A. xiij. A. Factus eſt filius hom inis vnicus filius dei vt multos filios bominum faceret filios dei. xxiij. C. J Ideo factus eſt homo vt homo fleret der. xiij. A. xvj. A. xvij. C. Chꝛiſtus er deꝰ ⁊ homo:nõ confuſione na/ turę:ſed vnitate ꝑſonę.xix.A. factus eſt homo manens tamen deus. c.xcix. H.in fine. Filium hominis quidã aſſe erunt factum ſi⸗ lium dei: ſed filium dei nõ factũ ſilium ho minis.xix. BD. Confitendũ eſt eũ qui filius dei erat vyt de virgine naſceret᷑:aſſumpta foꝛma ſerui ſi- liũ hoĩs factũ: qð erat manentẽ: ⁊ qð nõ erat ſumẽtem. ꝓbatur auctoꝛitatibus. xix.C. D.xxij.C.xxvij.C. D. gE.,.D Aiſit deus filiũ ſuũ factũ ex muliere factũ ſub lege ⁊c.exponit᷑c.xciij. D. Teſtimonia de eiꝰ incarnatiõe ex ꝓphetis 7 nouo teſtamẽto ꝓferũt᷑ c.xcix. M. H. Quomodo mõ minoꝛ et modo ęqualis pa/ tri legit: vj. A. poſt mediũ.B.c.lxxvij. A. R apud patrẽ et cũ patre ęqualis eſt:cum ſempiterno ſempiternus: miſſus et veni / ens: in ſuſceptione hominis mino: nõ ſo lu patreß etiã angelis.iiij. h. c. xcix. BB. E& ſit minoꝛ in foꝛma ſerui ⁊ ęqualis in foꝛ/ ma dei: ꝓbat᷑ ex vᷣbis apoſtoli. xl. h. M. cc.xxxv. BD. Ideo nõ facit aliquid ex ſe: iaꝛ non eſt ex ſe ſed a patre.xiij. G. Quomodo filio omnia tradita legunka pa tre.xlviij.D.in medio. MNon ideo minoꝛ eſt qꝛ miſſus: imo potius ęqualis eſſe oſtenditur ex verbis Iſaię. Nec ideo minoꝛ qꝛ clarita (c xcix.9. AA. tem a patre petit.c xcix. BB. n2 idem ſit deus et homo: ſfilius dei et fili⸗ us hominis: voce patna de celo facta oſtẽ gitur.c.xcix.OD D. QAuomodo nemo nouit filiũ niſi 1 pater. 7c. Filij dei efficimur regenera (xlviij. D. tione ſpiritali et adoptione. lix. D. Filij liberę et filij carnis ſic diſcernuntur. cc.xxiij. BB. in fine. CI. Inter filios chꝛiſtus adoptandus eſt. rvi . X. cc.xxxix.N. Filij iſrael cur moꝛtuo ioſeph operibus egr ptioꝛum oppꝛeſſi magis creuerãt.lxxxiiij. per totum. lxxxv. A. lxxxix.B. Q iuſto dei iudicio terram repꝛomiſſionis poſſidebant:non alienã vſurpabant.c.v. De filia archiſynago gi a chꝛi Per totü. ſto ſuſcitata.lxxiiij. F. S. hH. gienrehte gisanum litſine pec iicl peccn gfagel Npenurt ltnöder Mhichtitan caireligit u guusaft volupte in Honsvohu ceio teing in ſommicatio⸗ ponit. xeyj Sornicanon Urumdto unt oſtnt fis:autno Qcc rlii ſüſorns liea ſeonseft a Shichrin act. pe Ftatisnoi c . A s Fratsnorn lir. Clr.. 1guga chic ri.Dci Rckloene Qiig⸗ unls heſct. g ſat Furlucun ſienna ndowwteer, öcgtiln nansnnnde Uenn fn n ſi lunn 4 ian mpuſamſenß⸗ Nanenigi mnide il de .D. natde e iic . Anocoglen cdiü e Wmeegunschan us: misas d vnins nuanit gii beri 1 ſitegalsntt iwininbe glegma adinbani mihneidedenn. nainn ücgnrlcetch Foꝛ Foꝛnicatio p idolatria Notabiliũ Fir Firmamẽti noĩe qd intelligat᷑.c.xxxiiij. B. Fla Flagella dei patiẽter ſunt tolerãda: exem/ plũ.lxxxij.D.E. c.v. F.cc.xxxviij. A. Quidã flagellãt᷑ vt hoſtes: quidam vt filij: exemplum.lxxxviij. C.D. Cur non omnes ita miſer ricoꝛditer flagellat vt nullũ ̊ ſe indurari ꝑmittat.lxxxviij. E. Siue flagellamur ſiue cũ alij flagellant᷑: ad mouemur vt coꝛrſamur.c.ix. DD. Si exceptꝰ es a paſſione flagelloꝛũ: exceptꝰ eris a numero filioꝝ: qꝛ ſi vnicũ flagella/ uit ſine peccato:nunqͥd relinquet adopta rũ cũ peccato.c.lxv. F. poſt mediiꝭ Igeo flagella dei ꝑſeuerãt in populo: quia ꝑſcnerant delicta. cc.xj. A. B. Fle Sicũt nõ deflere moꝛtẽ coꝛpoꝛũ e tphiloſe o/ phicũ:ita nõ flere moꝛtẽ animoꝛũ inſipiẽs eſt ⁊ irreligioſum.c.lxxxi.R.in fi. glu Fluuius a fluendo nomẽ accepit:et ſigniſ⸗ cat voluptatem ſeculi. cc. x. A. Fon Fons bonus chꝛiſtus qͥ nos de hui⸗ vitę in cẽdio refrigerat et ariditatẽ pectoꝛis tem/ (perat. xcij. B. ponit᷑.xcvj.C. cc. liiij. D. Foꝛnicationẽ nõ eſſe peccatũ quidã dicũt: Vtrum qͥ foꝛnicet᷑ cũ foꝛnice (c.lxiiij.B. aut ꝓſtituta violet pᷣceptũ: Mõ mechabe⸗ ris:aut nõ cõcupiſces vxoꝛẽ ꝓximi.xcvj. AV. cc. xliiij. B. C. D. cc.xliij. B. CLuü foꝛtis ille dicat᷑ qui neminẽ timet:puer/ ſe foꝛtis eſt qui deũ nõ timet.cc.xiiij.A. Fot Fotin⸗ chꝛiſtũ ſolũ hominẽ nõ deũ eſſe cre⸗ digdit.c.xcj.D.cc.xvij.D.cc.xxxv.C. Fratris noĩe oĩis homo intelligit v. D.i fi. cc.xxj. A. cc.xxxix. F. Fra Fratris nomine ois chꝛiſtianus intelligik. lix. C. lxj. SF. in medio.cc.xxxix. F. in fi. Fu n Fuga chꝛiſti in egyptum quid asnilicet. xxxij. D. circa finen. Mõ eſt locus fugiendia deo. cc. xxxiij. A. Qui fugit dñm recedit a deo. Ibidẽ.in fi. Fumus quãtũ ſe extollit: tato facilius eua neſcit:qꝛ ſolidioꝛ eſt i ignis ꝓximus: figu⸗ rat ſuperbũ.c. ix. K. D Fur lucrum habet in arca:⁊ damnũ in con/ ſccientia. cc. xv. C. xcv. E. Quod ꝑ furtũ ſubducis: de celo des. rey. E. SC.in medio. 5 um quid figuret. cc. xvij. C. Hau/ Audiũ verũ anima illa babere non dpoteſt:quę ⁊c̃.cc.lv. BD. Saudiũ beatoꝛü quale erit.iiij. X. ſententiarů Fide nõ compꝛehendit᷑: ſpe nõ tangit᷑: cha/ ritate nõ capit᷑:deſideria ⁊ vota tranſgre/ dit᷑: gaudiũ qð parauit deus diligẽtib ſe Quid ſiguret ꝙge⸗· (cc. liij. BD. in fi. Ged deon virga frumẽta excutit: hedum in ſa crificium obtulit.c.viij. A. B. Quid ꝙ occidit vitulum ſeptẽnem idolis a patre ſuo deputatum. c. viij. C. 4 Quid ꝙ cum trecẽtis viris Hliaturus ſi ignüͤ in vellere petit. c. viij .D. E. Cur expꝛimat roꝛẽ velleris ĩpeluim c. viij. Gedeonis hiſtoꝛia moꝛaliter (Eri in fi. replicat᷑.c.viij. F. G. Vere gemere ad deũ quid ſit. vij. B. Bem Benerationes chꝛiſti duas legimus: vtrãq; Sen mirabilẽ. xij. A. xiij. GO. xxv. P. xxvj. A. ſine initio ſit genitus tñ genitꝰ.xiij. G. Patrẽ ſempiternũ genuiſſe:⁊ filium ſempi/ ternũ genitũ:cogitemus ſi valemus:ſi nõ valemus credamus.v.C.etxiij.h. Qualis ẽ generatio cui pat᷑ moꝛiẽdo nõ ce/ dit qꝛ genitũ nõ eũ viuẽdo pᷣcedit xiij.h. Ad cogitandã ęternã chꝛiſti genetationem omne qð creatũ eſt tranſcendere opoꝛtet. Æ deũ genuit deus:ſed ſimul E. .J. gignens et genitus vnus eſt deꝰ.xxv. A. Cum genitũ dicimꝰ filiũ a patre nõ diuinę 2 ineffabili generationi aliqð tempus al⸗ ſcribimus.c.xcj. B. Pater ſi potuit filiũ ſibi gignere ſi ſi milẽ 4 no luit nõ eſt bonꝰ: ſi voluit ⁊ nõ potuit non eſt omnipotens.cc. A. in fi. ◻W genuit i ſine cõit gio: ꝓbat᷑ exeplo. c.xcix. B. D. &́. Ingenitũ cũ dicit᷑: nõ quid at ſe quod nõ . ſit ſignificat᷑.xxxviij.O. Duo parentes nos genuerũt ad moꝛtem: duo regenerauerunt ad vitam. xxviij. C. Generatio ſpiritalis nobilioꝛ: (Cc. ix. M. eſt carnali. liij. F. Nõ gloꝛieris in virtutib tuis: qꝛ alten ha/ Sloe biturus es iudicẽ:nõ teipſum.cc.xiij.C. Gloꝛificatio chꝛiſti reſurgendo et aſcenden/ do completa eſt. c. lxxiiij. A. c. xxv. BD. Soliath figurã diaboli habuit. c.xcvij. E. Sol Grado ęgyptiaca quid figuret. xxxvij.O. Hran S. xcv. E. Miſ ĩ granum frumẽti cadens in terram ⁊c. exponitur.c.xlix. K. Gratia ido gratia dicit᷑ qꝛ nullis pꝛęceden/ Hra tibus meritis dat᷑.lxvij.D. F riii. A. cc.viij.D.in medio.et.cc.xxiij.UH. R etiã . ,Annotatio Quid ſine gratia dei poſſit hõ ꝑ libeꝝ arbi⸗ triũ: exẽplo oſtẽdit᷑.c.xxiiij. A.c.xxvij.C. Qui gratiã dei ꝗqrit pꝛius auferat nequitiã ab anima ſua.cc.xxxiij.D. Gratię dei ſe obediẽtia humana nõ ſi ubtra⸗ Gratiã ſuã deꝰ dare ſemꝑ eſt (hat.lxiij. A. paratꝰ:ſᷣ hoĩm malitia ꝓhibet᷑.cc.xix.C. su Gula nos eiecit de paradiſo. lxv. A. Bule ſemꝑ iũcta eſt laſciuia. IJbidem. deſiderat: ſi tales fuerimꝰ. cc. lv. C. tũ cęteri:aut quantũ pauci:aut pluſc; ce⸗ teri:aut pluſq; pauci.cc.xxxix.R. Chꝛiſtus viciſſim habitat in nobis 7 nos in eo. c. xcvij. S3S. Signũ vtrũ de⸗habitet i in nobis. xxxiij. D. De habitu adulterino viroꝛũ ac feminarũ. Habitꝰ impudicus coꝛpis ( cc. xlvij. B. C. nũciuð eſt adulterini: qs ſit habitus ad/ ulterinꝰ.cc.xlvij.C. Qui habitũ aliũ ſibi foꝛmat q;ᷓ; naturę con⸗ gruit: pꝛudẽtẽ creatoꝛẽ quaſi inſipiẽtẽ de Idẽ ꝓbat᷑ auctoꝛitati ( ridet.cc.xlvij.D. bus ſanctoꝝ. IJbidẽ.in medio.E. F. hel helias typũ xpᷣi habuit.cc.j. B. cc.vj. A. Quid ſigniſicet ꝙ glium viduę ſuſcitauit. Quid ꝙ oꝛauit ĩ mote ꝓ plu/ paſcẽdꝰ mittit᷑ ad viduã.c.xlvj.C.cc.j.C. Cur heliſeus ꝓpter iocularia vᷣba infantũ: aſcende caluę ⁊c̃. quadragintaduos pue/ rros ꝑ vrſos fecit dilacerari. cc.iiij.A. B. Auid ſignificet ꝙ pueri indiſciplinati heli⸗/ ſęo clamẽt:aſcende calue ⁊c̃.cc.iiij.C. Typũ chꝛiſti habuit in eo ꝙ viduã a credi⸗/ toꝛe liberauit ⁊c̃. cc.vj.A. B. Quid ꝙ ſterili hoſpiti filiũ donauit: 7 eun/ dẽ moꝛtuũ reſuſcitauit.cc.vj.E. F. G. AQuid ſignificet ꝙ vno tẽpoꝛe ſeruo ſ yro ſi⸗ deli gloꝛiã attulit:⁊ ſeruo ꝑfido pena intu lit. cc. vij. D. in fi. cc. viij. A. (p totũ. De heliſęo ⁊ ſecuri in aquã delapl. a ⁊c.cc.x. Hhereditas chꝛiſti erimꝰ ipſe nra.c.xix.ih. Her Hereditas dei indiuiſa eſt poſſidenda:non ꝑtibus diſſipanda.c.xcix..in ti. uenit fidse ex qua oĩa oꝑa bona eẽ cncipiilt:. cũ videt᷑ iuſtis ꝓ meritis reddi non deſinit eſſe gratia: qm id adiuuat qð ipbplfſa eſt largita:cc.xxiij. V. Gratię cõmẽdatio. xciiij. C. Abitare ⁊ inambulare deꝰ in nobis uãtũ habes tĩ eris. cc. xxxix.M. Quãtũ habebis tãtꝰ eris vt habeas quã/ (cc. j. E. Cur qͥ paſcebat᷑ ꝑ coꝛuos (uia ⁊c̃.cc.j. F. Hheęereditate careatcstra teſtatoꝛis volun⸗ 2 tatẽ facere voluerit.c.xcix.R. . Inter heredes chꝛiſtꝰ numerãdus eſt xcvj. Hermes phus ſcripſit li / (X. cc.xxxix.H. bꝛũ de verbo ꝑfecto:cuiusverba ponunt. De tribꝰ hereſibus.iiij. A.¶c.xcix.E. F. De quinq; hereſibus. c. xcix. A. B. Cur pmittit deus hęreſes eſſe.xcviij. AXA. Q doẽs exierũt ab ecclia·.vij. D. clv. . Heęreſes oẽs diabolus ſine iudicio cõplecti tur: qð figuraliter oſtẽdit᷑.c.xxv. O. Hereticus eſt qͥſcripturã ſanctã aliter intel ligit qdebet. xcviij. N. Hęreticus eſt qui de trinitate nõ recte ſen⸗ MQ ſint ꝑ totã faciẽ ter ·¶(tit. c. xxix. D. re ſicut ſarmenta pᷣciſa de vite:vbi pꝛelci⸗ . dunkt᷑ illic ꝑmanent.c.lxv.J. Non poſſunt habere ſpiritũſanctũ:quõ mẽ bꝛa pſᷣciſa nõ habẽt animã.c.lxxxvj.D. in fi. c. lxxx dij. B.c.lxxxviij.B. in i. LCõparant᷑ beſtijs ꝓpter rapacitatẽ:monti :b bᷣ et collibꝰ ꝓpt᷑ tumoꝛẽ ſuꝑbię.c.lxv.JJ. Quia in chꝛiſto oĩa falſa eſſe dicũt:ideo ra⸗ nis ſimilãt᷑.lxxxvij.B. in medio.E.in fi. ÆOvq cõparent᷑ vulpibus:⁊ ſic (F. rcv. B. capiendi ſunt.c.vij. D. Comꝑant filijs ancillę vel concubinamum. cc.xxiij. BB. in fi. CC. Comparant᷑ ꝑdici. c. lxv. O. circa finem. Hęreticus qð parit ſᷣfocat:qð nõ parit cõ⸗ gregat. cc. B. c.xcix.S. Hięreticoꝛũ voces inter ſe diſcoꝛdãtes ſi di / uinę pſᷣdicatiõi adhibet᷑:veritas ex cõpa/ ratione falſoꝝ fulgebit. xcviij. A. c. xcix. In hereſim ꝓlapſi reuocãdi (Q. 9. ſunt.c.lxv. H. ⸗ Recte ꝑ imperatoꝛes cogunt᷑ ad vnitatem: qͥd figuraliter oſtendit᷑.c.lxv.V. ,. Homo ex aĩa ⁊ coꝛꝑe cõſtat.c.xlv. B. circa hom fi.c.xlvij.E.c.xlix.D.circa finẽ. Cur erectus gradit᷑.cc.xxxix.H. Humanũ genꝰ vniuerſum: ẽ quaſi vnꝰ hõ. Qualis ante peccatũ ⁊ qualis d. 3 poſt peccatũ factꝰ fuit.l.B. ꝓpꝛio arbitrio de ſua dignitate cadere potuit nõ reſurgere.c.lxxxij. A. Homo qui ꝑ ꝓpꝛiam culpã ſeru itutẽ incur/⸗ rerat:nõ violentia ſed miſe ericoꝛdia fuit re dimendus.c.lvj.B. Cur nõ ꝑ violẽtiã:ſᷣ iuſticiã debuit liberari . Igeo deꝰ hõ factꝰ eſt vt (xlvij. D. E. F. bõ ſe hominẽ cognoſceret. kxxlii.4. . honodun⸗ cſenodek ſcoteghat honodlo⸗ ecitnn tiä feepn⸗ gipetelen honotpeu Noinchomi ſatho en Fol ppterb ntaoalteh Qidſithom ſnauore xey hongoce eſt loaſaaam honiagaeſt ſterlitatis Quibotnicid Wocömnitten Penollud climeeuaſif lans iuoſci Pomicdarüs plngengel bowonkong hin honoꝛa patis ſoslongemn Honbonoren ntquia ſu Hororparent Wui miciti honorexhie parak.clxy Auihonore cquiritqu honoꝛislau Donorſinon ſödeſernns un bonpinay nonaautyn le hoͤſpinlitei lollbenti cüteten Qliboſpte eneet Ppoie fanepott hattertir hohhilita Hboreſtiryt hobitide⸗ . I. en Gren Ru i ( b .6. Gelſe der wi. Thi Nehg neitt M ĩ. abe. ilugiini ninrttn ſuenen denie hl ſn er.). mntüſmcigini mic De. ii.Bui. nnrhtinn ciſigbr al ſchenrire uncdio ini. iſe Gw Ndnabinnn. . Qaafin Ncn goden . ni . nmiunun kelon , itnch ibmn auß⸗ men . 1 5. dignian tuc⸗ Mlnen micnun nmui in idt⸗ aß; nbe nlont enkumtg⸗ du Notabiliũ Homo dum pꝛeciũ ſuum cogitat ſibi vilis eſſe nõ debet: ſed potius vicem liberatoꝛi ſuo reddat.cc.xxvij. B. in fi. Homo duo attendere debet ſcʒ dignitatem ſuę cõditionis vt peccare timeat:⁊ excellẽ tiã redẽptiõis ne igratexiſtat.c.lxxxij.D. Si pecꝰeſſe nõ times vel moꝛi vt pecꝰ time (as. xcv. D. noia:hominẽ fecił᷑ deus:peccatoꝛẽ ſe ipſe Homo ⁊ peccatoꝛ duo lunt fecit hõ. xciiij.h.c.ix. J. xcvj. L. c. xix. B. Noli ꝓpter hominẽ diligere vitia:nec ꝓpt᷑ vitia odire hominẽ.cc.xxxvij.F. O in fi. Quid ſit hominẽ veterẽ deponere induere.xcvj. RK. nouũ Homicida eſt qui fratrem ſuum odit: et ta/ lis a ſacramenti ꝑceptione ꝓphibek.j. D. Homicida eſt qui venena (cc.xxxvij. G. ſterilitatis ꝓcurat.cc.xliiij B. Qui homicidiũ cõmittit in ſeipſo ꝗð in ꝓxi mo cõmittere ꝓhibet᷑:nõ innocẽs iudica. Nemo illud homicidj HPomicidarũ anime plus plangendę ſunt q; coꝛꝑa.xcv.E. Homouſion gręce quid ſignificet.c.xcj.B. Heon Honoꝛa patrẽ ⁊ matrẽ tuã vt (c.xxiiij. A. ſis longemus ⁊c.exponit᷑.xcv.D. Ron honoꝛat parentes:qui cõtumelia ero/ gat quã a ſuis filijs pati nõ vult. xcvj. C. Honoꝛ parentũ ideo pᷣcipit᷑ qꝛ hęc vita ab eoꝛũ amicitia ſumit exoꝛdiũ.xcvj. J. Honoꝛ exhibitus pᷣlato recte veſtimento cõ parat᷑.c.lxv. D. Qui honoꝛẽ muneribus vel adulationibꝰ acquirit quali pęna dignꝰ ſit. xcviij. B. Honoꝛis laus ẽ virtꝰhumilitatis.cc.xiij.C. Honoꝛ ſi non deferat᷑ plato malũ eſt illi qui nõ defert:nõ tamẽ bonũ illi cui defertur. pHoꝛ Hhoꝛa pꝛima vel tertia:ſexta ( cc.xxxiiij. F. nona aut vndecima ꝗ̊ dicat᷑ cc.xxxvij. A. poſ Hoſpitalitatis cõſuetudine: loth a pericu/ lo liberatꝰ eſt ciuitatis:⁊ tꝑale euaſit incẽ diũ:⁊ ęternũ cõſecut eſt ᷣmiũ.c.xcix.lh. Qui hoſpites nõ repellit:angelos ſuſcipe⸗/ L re meret᷑. Ibidem et.lxx.B. C. Ab hoſpitalitate vix pauper excuſat᷑. lxij. Offerre põt hoſpitiũ qui non ha bet tectũ.lxviij. D. lxx. F. Hoſ pitalitas apud deũ infructuoſa eſſe nõ poteſt. lxviij. E. Hoſpitũ pedes lansdiſunt. kxx. &. (bit᷑.cc. xxiij.H. crimẽ euaſiſſe ſe putet: quẽ excuſatũ ſecu laris iudicij coꝛrupti ſententia abſoluerit. (c. xxxviij. E. Humiliare vt exalta peri nõ (K. D. ſententiarũ Quidã hoſpites vt hoſtes recipiũt IJbidẽ. Kene poſp pitẽ ſi vis agnoſcere ſ⸗a aluato ꝛem c. x Hoſpes in terra eſſe voluit peregrin⸗ dñs celi vt tu haberes ſuſcipiendo benedictio/ nem. c.xlvj. C. Nemo de hoſpitalitate ſuꝑbiat: foꝛte quẽ ſuſcipis iuſt“ eſt: ille indiget tecto tu celo: ille pecunia tu iuſticia. c. xlvj. DD. chꝛiſtꝰ hoſpitio recipi voluit: dignatio fuit ſuſcipientis non miſeria indigentis. Semꝑ hoſpitio recipi põt (c. xlvj. F. ⁊ ſi nõ in ſe tñ in mẽbꝛis ſuis J bidem. Plus chꝛiſtũ in coꝛde qᷓ; in domo hoſpita re debemus. c. xliiij. F. Hoſtium quinq; ſunt genera.c.xcix. A. tria ſint hoſtiũ genera. iiij. A. Abeliꝰ ẽ hoſtẽ nõ habere qᷓ; vincere.xlv. E. Hhoſtem viſibilem vnicis feriendo: inuiſibi lem credendo xlviij. B. Humilitas chꝛiſti nr̃a ẽ ſublimitas. xxij. C. Phu Eius humilitas medicamentũ eſt humani generis.xxvj.B. lxxiiij.L. AQuia humilis factus eſt noſtrę ſalutis cau ſa:erubeſcat ideo hõ eẽ ſuꝑbus. cc. xiij B.- Quãta ſit verę humilitatis virtus quã deꝰ in omnibꝰ creaturis ſuis ꝓbat:oſtẽdit᷑:qꝛ excelſus deus non ſuꝑbia ſed humilitate attingit᷑. cc.xiij. A. Honeſta eſt inter homines humilitatis con ſuetudo: ꝓbat᷑ auctoꝛitatibꝰ.cc.xiij. B. Quãtum inclinat᷑ coꝛ ad ima: tantũ plieit in excelſo. IJbidem in vSne. Pꝛimus humilitatis gradus eſt.cc.xiij. C. Qui ſine humilitate opera bona agit in vẽ . tũ puluerẽ poꝛtat. Ibidem. Eam quã nõ inuenit humilẽ veritas men/ (tẽ fugit.cc.xiij.C. ris:ne exaltatus humilieris:qꝛ tanto eris apud deũ pcioſioꝛ:quãto fueris ante ocu/ los tuos humilioꝛ. Ibidem. Vere humilitatis virtus ſine timoꝛe dei a teſt. cc.xiij. D. Acob patriarcha figurat ſpiritales 3 in eccleſia. lxxxviij. B. Figura chꝛiſti iacob habuit. lxxix. ificet ꝙ doꝛmiens (B. lxxx. A. capiti lapidẽ ſuppoſuit ⁊ ſealam vidit ⁊c. lxxix.E. D. AQuid ſignſticet ꝙ pꝛius gregem rachel ad/ aquauit q́; eã oſculatur: ⁊ poſt duos yrs⸗ res vurl. lxxx B. Annotatio Quid figuret ꝙ poſt duasvxoꝛes ditatum eũ laban ꝑſequit᷑.lxxx.C. DOD. Quid ſigniſicer ꝙ oĩb ſuis ioꝛdanẽ trãſmiſ ſis cũ angelo luctat᷑ ad auroꝛã: ⁊ tacto fe/ moꝛe claudicat: attñ vincẽs bñdictionẽ pe Jacob typũ gerit dei pa (cit.lxxx.D. E. tris.lxxxj.B. c.xcvij. A. Zd Idolatrię ꝑticeps eſt qui vel ad arboꝛes et aras vota reddiderit: nec eas deſtruxerit: aut qᷣ per gulã vel cõſuetudinẽ de idoloti / tis guſtauerit.cc.xlj.E. F. ge JYebuſeus quẽ iſrael delere nõ potuit: tri/ butariũ fecit qͥd figuret.c. xcviij. A. Quia chꝛiſtꝰ poſt baptiſmũ ſuũ ieiunauit: nõ ideo tanqᷓ; regulã obſeruationis dediſ ſe credẽdus eſt:vt poſt baptiſmũ acceptũ cõtinue ieiunemꝰ.c.lvij. E. in medio. Jeiuniũ a chꝛiſto ideo cõſecrat᷑.lxxvij.A. Qusę ſit cauſa ieiunij ſaluatoꝛis.lxxvij.B. Zeiunãdi foꝛmã nobis chꝛiſtꝰ tradidit vt tẽ poꝛe ieiunioꝝ tanq; in deſerto habitãtes abſtineamus ab epulis voluptatum: nec mulier nobis iũgatk. lxxvij. Q. D. Cur ante paſſionẽ dñi ieiunemꝰ ⁊ illa ieiu/ nioꝛũ relaxatio qͥnquageſimo die ꝑficiat᷑. Jeiumũ quadrageſimale (c. lvij. F. G. vitã ſſẽtẽ ſignificat:ſicut dies balcht eter nã btitudinẽ.lvj. A.c.lij. D.c.lvij.C.D. PZe exẽplis eoꝝ ꝑ quos legitimꝰ numerꝰ ie⸗ iunij qᷓdrageſimalis cõſecratꝰ legit᷑.lxiiij. cõgruü ſit tẽpus i ieiunij quadrageſi ima lis:nec lõgioꝛẽ nimeꝝ huiꝰ tẽpoꝛis debe⸗ mus faſtidire.lxix. A. .M ſalutare ſit ⁊ myſticũ. lxix.B. Quia medicina aĩę ẽ ⁊ coꝛꝑis: ſic celebꝛan⸗ dũ eſt vt nõ iudiciũ nobis pariat: ſed ꝓfe In diebꝰ ieiunioꝛũ a ſuꝑfluis (ctũ.lv.A. occupationibꝰ eſt abſtinẽdũ: ⁊ ſpiritalibꝰ exercitijs eſt magis inſi ſtẽdũ. lv. B. C. lvj. Jeiuniũ quadrageſimę cõ/ (B. lxxviij. F. parat᷑ tpi meſſis ⁊ vindemiarũ.lvj.B. In diebus ieiunioꝝ qð ſolebamꝰ pꝛandere pauperibus erogemꝰ: nec ſumptuoſas co,· Z nas et epulas qͥs ſtudeat pſ pparare:ne coꝛ/ poꝛi ſuo commutaſſe magis qᷓ; ſubtraxiſſe videat᷑ ciboꝛũ abundãtiã.lvj.D.lxiiij. D. Nihil ꝓdeſt tota die ieiunaſſe xxviij. F. ſi poſtea ciboꝝ ſuauitatevel nimietate aĩia Quidã dũ ieiunant ſunt (obꝛuat᷑. lvj. D. delitioſi magis qᷓ; religioſi exqrentes no/ uas ſuauitates magl qᷓ; veteres cõcupiſcẽ QAuid abſurdius ita tꝑe ie tias caſtigantes .c. lvij. J. Ita qdã ieiunãt nõ vr ſolitã tpando minu⸗ ant edacitatẽ:ſed vt imoderatã differẽdo augeant auiditatẽ: ⁊ tantũ capiũt maãdu⸗ cãdo quaãtũ digerere nõ ſufficiũt ieiunan⸗ (do. Ibidẽ. iunij viuere vt ſi toto tẽpoꝛe ſic viuat᷑:vix poſſẽt victũ patrimonia ſuſtinere. Ibidẽ. Jeiunãdũ eſt quotidie quadrageſimam niſi inſirmitas ꝓhibeat. lvj. E. In ieiunio exceptis dñicis diebꝰnemo pꝛã dere pſumatniſi infirmus:qꝛ alüs dieb ieiunire remedium eſt aut pᷣmiũ : in qua⸗ drageſima nõ ieiun are peccatũ ẽ.lxij. A. Totũ nõ ſeruare ſacrilegũ eſt: ex parte vio⸗/ lare peccatũ eſt. lxxvij. A. Qui ieiunare non poteſt ſecreto ſibi pꝛepa ret nec iuitet aliquẽ ne ſcãdaliʒet.lxij.A. Aui non poſſet ieiunare debet eo abundã tius elemoſynas dare: qꝛ bonum eſt ieiu- niũ: vᷣ meliꝰ vtrunq; Axij. B. Add ieiuniũ gaaaggeſmalc omnes tenek ideo.lxiij.B.C.D Quãto ſint plures dies ieiunij tãto eſtn ma ioꝛ cauſa remedij.lxix.A. Jeiunij vtilitas. lxxvij. B. cc. xxx. A. .“ Per ieiunium hõ accendit᷑ ad ꝑficiendã dei volũtatẽ:voluptas carnis extinguit᷑:mẽs purioꝛ efficit᷑lxiii. B. cc.xxx.A. OQuid interſit int ieiuniũ ⁊ ſaturitatẽ: inter vẽtrẽ vacuũ ⁊ epulis ęſtuantẽ.lxv. A.D. Jeiuniũ ſeparat bonos a malis:luxurioſũ a caſto:chꝛiſtianum a gentili. xix.C. Tantũ ieiunia nobis ad animi virtutẽ con ferunt:quãtũ a coꝛpoꝛe voluptatẽ decer/ punt.lxiiij. A. Omnis qͥ recte ieiunat:hoc facit. c. lvij. F. Dũ a licitis ieiunamꝰmagis admonemur il licita vitare:qꝛ nihil ꝓdeſt coꝛpus a cibis euacuare ⁊ animã vitijs replere.lxiiij.C. c.lvij. D.c.lxxij. A. Jeiunia chꝛiſtianoꝛũ ſpiritaliter potius d coꝛpoꝛaliter obſeruanda ſunt.c.lxxij.A. unc grata ſunt deo noſtra ieiunia:ſi illi qͥ neceſſitate ieiunãt a nobᷣ reficiãt᷑.lxiiij.D. Accipiat eſuriens chꝛiſtus qð ieiunans miè/ nus accipit chꝛiſtianus.c lvij. BR. Paruum ẽ ẽ ieiuniũ abſtinere a peccatis: ni/ ſi addamus ⁊ opera bona. c. lxxij. A. Zeiunium qð ꝓbat deus eſt nõ ſolũ inter⸗ miſſa coꝛpoꝛis refectio:verum etiam a ma lis sactibus facta diſceſſio.c.lxxij. DHD. Luncerun bos n⸗ Patchult sſtben i . niein lnche⸗ Cueſiurae ng ſaur Inplemle luniacl. gaatſiney gii ſneof debieichot Niſatfet⸗ rlepnes ievlolpmm pepoſche (Wepilt x en⸗ naue eii.D.c Qula ſoni A triſeüd Zelusſaluan eiuschiſ ponk,pij. Giezilegu 1 Nhre⸗ duol n'depter igecci Zulgnetria lunt clxr⸗ onts rſol ierſinealt Pnisnfen babpoten exponere⸗ uhll in rel Pun In Qhonod godeigon Inagodet Adnocdi Pbisret ſungnif litinen in lunte zmagoſol 13. lti thant nodenti anlcnin iti = S ms. aus uiinn S. E iſemin —*RK nedebaen unct qebounce A.b. einaeonts m Sleunjtibctn r.2. i.Bam . mdinlgeretin amoeunguinns aiütſmnti tunig ouls Luro 1gni Iul. 1 numininmnitt e ſelgani den – 1 e mustcb⸗ lgacfanu ins e. li ſeinit huf dn 0nnt voka auufi brcii u . eunuus neeuß 5 =ͥ Notabiliũ Tunc erunt accepta deo nr̃a ieiunia ſi operi bus ſanctis fuerit expiata ↄſciẽtia. IJbidẽ. Pꝛincipalit animꝰ ieiunet a malis: ⁊ ſic coꝛ- pus ſubeat exercẽdo ieiunia.c.lxxij. C. Cũ ſit it ieiuniũ aię humiliatio: qualeẽ humi⸗/ liari cibo ⁊ augeri peccato: Ibidẽ. Quse ſi ſint quibꝰ hõ ⁊ refectus cibo frequẽter ipetret qð exoptꝗr: ⁊ ieiunãs maioꝛa ſmis cõſequat᷑ ſanctitatis.c.lxxij.D. Imple miſeratiõis officia:⁊ ſanctifcaſti ie⸗ iunia.c.lxxij. E. Sicut ſine potu nõ ẽ plena efectio: ita ieiu niũ ſine of̃one nõ nutrit aiaʒ.cc.xxx.B. Hie Hiericho tubarũ clangoꝛe ſubuerſa: maauʒ ſigniſicat ⁊c.c. vj. D. E. Cur ſepties circuita coꝛruit.c.vj. F. Haieroſolymis vaſtat᷑ ꝑ Titũ ⁊ Ueſti paſlanũ tme paſchali:ãno.xlij.poſt chꝛiſti paſſionẽ: quę vaſtatio olim Rſigurabat᷑. Cun. .D. Je e Zeſus naue: figura erat veri ie xciij. D. c.v. E. c.vj.A.c.xcix.C. Quid ſigniſicet ꝙ pᷣcepit pplis vt ꝑati eſſent agd trãſeũdũ ioꝛdanẽ.c.vj. A. B. C. Jeſus ſaluatoꝛ interpꝛetat᷑.c.lxxxj.DOD. Jeſus chꝛiſtus heri ⁊ hodie ipᷣe ⁊ ĩ ſecula:ex/ ponit᷑.xiij. B. in fi. (fl. cc. viij. A. C. Gieʒzi lepꝛa pcuſſꝰ qͥs flgurabat.cc.vij.D. in Is Ignes duo ſunt:charitatis ſcʒ ⁊ cupiditatt: vnꝰ de ꝑte dei:alt᷑ ex ꝑte diaboli.cc.lv.E. Si igne celi nõ accẽderis:time ignẽ Egehene. In igne tria ſunt:⁊ hęc tria vnum (lij.F. ſunt.c.lxxxj.N. Ignis ⁊ ſplendoꝛ duo:alter ex altero: nec al⸗ ter ſine altero. c. xcix. &. 9. Ignis infernalis quomõ inextinguibilis di Huiꝰ potentiã nulla vox (cat–᷑.c.lxxxj. D. exponere:nullus ſermo explicare põt:quia nihil in rebus ei cõferri poteſt. YbideYe. Ignoꝛantia veniã habet: temeritas pęnã. c.ix. A.in fi. Im A homo dicak imago ad imaginẽ: filiꝰ ima go dei non ad imaginẽ: exemplis oſtẽdit᷑. xcvj. L. in medio. IZmago dei reddenda eſt deo in homie: quẽ⸗ admodũ ĩ nũmo imago ſua reddit celari. Ibidẽ:et. xciiij. D.circa ſi. Imaginẽ ſuã depictã in tabula quid pol⸗ lui timent: ⁊ nõ illã qua ad imaginẽ dei cõ/ diti ſunt.cc.xliiij.F. Imago ſolis lux ſua eſt.c xc. A. Imitari chꝛiſtum nõ eſt nobis impoſlbii. C.· xxx· P. us: in his. Imperiũ nõ 5 eſt niſi vbi alid iubek iniuſtũ Ingdulgentiã certe ſperare (cc. xxxviij. A. JIn põt qͥ alijs indulgere nouit. cc. iij. A. cir. fli. Talẽ indulgentiã accipiemus a deo: qualeʒ dederimus ꝓximo.cc.iij.c. De duplici infantia: vna que ptinet ad- ve/ tuſtatẽ:altera ad nouitatẽ.c.lx. B. Ex inferno chꝛiſtus partẽ abſiulit: partẽ reli quit: qꝛ non occidit funditus: ſed: momoꝛ/ it. c. xxxvij. B. c. lxxxj. J. apud inferos iuſti antiqui in tra iquillita tis ſinu tenebant᷑.c.xxxvij. B. De ſplẽdido ⁊ terribili deſcẽſu chꝛiſti ad in⸗ feros.c. xxxvij. C. vſq;. G. c. lvj. A. Infirmitaſ chꝛiſti omnẽ ſuꝑauit infirmitatẽ AQuicqͥd iſirmitat audis (mũdi.c.lxxxj.hh. in chꝛiſto: nr̃e hoc neceſſitatis: nfe redem- ptiõis eſt cauſa:quicqͥd gloꝛie eius ẽ ppꝛię poteſtatis.c.xxiij. C. Infirmus cõſirmãdus eſt ne tẽptationibus deficiat: nec falſa ſpe: decipiatur: nec o frangatur. c. lxv. ꝙXF. Inſirmꝰ ⁊ ęgrotus ſic differüt. c. lxv. S. Infirmꝰ ab eccleſia ſanitatẽ coꝛpoꝛis et aie ſuę petat nõ a malefactoꝛibus et bupſtitio/ ſis. cc. xv. D. cc. xlj. A. Inimicũ bonũ nõ habebis niſi tu fueris ma lus. cc. liiij. K. Nemo inimico ſuo debet alih boni i impen⸗ dere:vt ꝓ hoc bñſicio velit eũ ęterno incen dio cõcremari.c.lxviij. 2. Iniquus ois iniquũ vult eſſe deũ. xcvj. LZ. Innocẽtes ꝓ chꝛiſto oeciſi pᷣmitię ſunt mar-/ tyꝛum.xxxiij. A. (xlix. A. Interrogatio chꝛiſti quid ſit. c. iiij. D. E. co Inuidia ꝓpꝛie ẽ vitiũ diabolicũ: ſed habet matrẽ ſuꝑbiã. cc. xxxix.L. in me. Inuidus in ſecretis coſciẽtię qᷣbuſdã vngu⸗ lis ſe diſcerpit:⁊ alienã felicitatẽ toꝛmentũ ſuũ facit.lxxxiij.E. F. Siẽ erugo ferrũ ⁊ vipera matrẽ naſcẽdo:ita iuidia aiaʒ in q̃ naſcit᷑ interimit.lxxxiij.E. Inuidus quẽ zelo ꝑſequit ſi ubtfugere eum foꝛſitan põt:ᷣ ſe fugere nõ põt:qꝛ vbiq; ſe/ cũ hoſtẽ in pectoꝛe poꝛtat.lxxxiij. FX. Cõtra inuidiã redde hũilitatẽ. Ibidẽ in fi. Zob licer pdidit omne qð dedit deus: nõ ii 36 ipſum deũ.c. v. B. Compat ber ductili bñ ſonanti. ccxxxij. P. E&νei vxoꝛ reſeruabat ad ſeductionẽ non ad ſoistiozict. xxij. Cc xxii· M.cc. xiq. AAnnotatio Melloꝛ iob erat vulneribeplenꝰ ĩ ſtercoꝛe:q; aadã iteger ĩ ꝑadiſo.cc.xxij.C.cc.xxiij. M.. Supꝑ iob ignis tribulationis acceſſit:ſ aurũ nõ ſtipulã inuenit: abſtulit ſoꝛdes nõ ↄuer tit in cineres.cc.xxij.E. cc.xxxiiij. D. ZDuobꝰ modis tẽptabat᷑ intꝰ foꝛas.cc.xxiij. Secure pugnat qͥ hoſte metuẽte ſeruat᷑.cc. Cũ diues erat nullũ cõtẽptũ ha/ (xxiiij.D. buit:cũ pauꝑ erat neminẽ blaſphemauit: nec cõtra dei diſpoſitionẽ murmurauit.cc. Quo nomine ſit digne appellan / (xxv. A. dus.cc.xxv. B. in medio. C. Qꝛ ſit exẽplar diuitũ ⁊ paupeꝝ.cc.xxv.E. JZon Jonas ꝓpbeta chꝛiſti paſſionẽ ⁊ reſurrectio nẽ ſſigurabat.c.xlix.Q. in fi.c. liij. B. Joh Johanes baptiſta pęnitẽtiã plus exẽplo qᷓ; verbo ſpᷣdicauit.lxv. Q. De ſancto Johhe euãgeliſta:exponit᷑: Sic eũ wvvolo manere ⁊c̃.c.xlix.C.in fi. D. Joꝛ Joꝛdanis quid ſiguret:⁊ quid lapides duo/ decim inde ablati ⁊c.c.vj.C. Zoſ Joſeph pr̃iarcha ſigurã chꝛiſti habuit:i eo. Quid ſigniſicet ꝙ tunica (lxxxj.B.xcij.A. ſpoliai i lacũ mittit᷑: et hiſmaeliti vẽditꝰ: egyptũ a fama liberat.lxxxj.C.c.hxv. M. De ſomnio ⁊ eiꝰmyſterio.lxxxj.D.E.xcij.A Quõ latuit patrẽ in ęgypto cũ in tã ꝓpiquo poſitꝰ:⁊ tanta glia ibᷣlimatꝰ:⁊ tantę eẽt ęta tisvt vẽditõeʒ ſuã ⁊ ſuos agnoſceret frẽs. Cur patrẽ ſuũ de ſua moꝛte cõ (lxxxij.A.C. triſtatũ:ĩvinculis tenẽdo ſimeõ ⁊ beniami auferẽdo ampliꝰ cãtriſtauit.lxxxij. B. Quirr in carcere negligat᷑ a mgr̃o pincernarũ. OQi frẽs ſuos ſemel ⁊ iteꝝ medi/ (lxxxij.D. cabili tribulatiõe tanq; ſpiritali igne deco/ xit:nõvt ſe vidicaret: ſᷣ vt illos de ꝑꝛicidio coꝛrigeret:nobᷣ exẽplũ reliqᷣt.lxxxij.E.lxxx⸗/ Docuit ſuo exẽplo ſeruos ⁊ liberos (iij.D. in peccãdo: nõ cõditiõe ęq̃les eẽ ſed mẽte. NHNõ ſuã pulchꝛitudinẽ ad alienã (lxxxiij.A. diriuauit iniuriã: ſᷣ ad ſuã gratiã ſᷣfuauit: qꝛ nõ erat ĩ ſua poteſtate a dña ſua non vi/ deri ⁊ amari. IJIbidem. (lxxxiij. B. Ad cõcupiſcentiã ꝓuocatꝰ ⁊ rogatꝰ refugit. Q pulchꝛioꝛ erat mẽte qᷓ; coꝛpe. Ibidẽ in fi. Repulit cõcupiſcẽtiã alienã: Fᷣ amplexatꝰeſt ſuã.lxxxiij. C. (uerãt ⁊c̃.lxxxiiij.ꝑ to. Quid ſignificet ꝙ moꝛtuo ioſeph ſlij irłcre Joſeph ſpõſus marię ideo voluit eã occulte dimittere. xviij. D. F. GB.d. Hõ ſolũ erat ex genere ſacerdotali:verũetiãg ex regali flliꝰ dauid: ꝓphetaꝝ ſociꝰ ſeriba OQOQjꝛ erat pf chꝛiſti cura caſtita/ (rü. xviij. h. tis ⁊ honoꝛiſicẽtia vᷣginitatis.xviij. KR. Q erat teſtis inocẽtię:aſſertoꝛ pudoꝛis:ne ſe amiſiſſe ſpõſã:ſᷣ gliat᷑ aguiſſe deũ:ſeqᷣr ñ yt maritꝰ p obſequit᷑ vt famulꝰ.xxiiij.O. Qj erat faber lignariꝰ: ⁊ p̃ putatiuꝰ chꝛiſti. De ioſeph qͥ petijt a pila o coꝛ ( xxxvj. B. pus ieſu.c.xxxij.A.c.xxxiij.ꝑ toltil. Nõ minoꝛi deuotiõe chꝛiſtũ cõdiuit qᷓ; ma⸗ ria cõcepit.c.xxxiij..,hZ8. Quid ſqgniſicet ꝙ Joſue angelũ quẽ hoſtẽ eſtimat adoꝛat.c.xcix. Kk. JYouinianꝰ hereticꝰ aſſerit nullã meritoꝝ in qon futuro eſſe differentiã.c.xcj.F.in fi.. Hypocrita gręce ſimulatoꝛ dicat᷑.lix. B. hy Hypocriſeoꝝ maculã nõ habere:aut pauco/ rũ:aut nulloꝛũ eſt. Jbide. (A.in fi. Deꝰ iraſciꝑ ſine aliqua ꝑturbatione.c.xxiij. qr Ira pᷣus nocitur qᷓ; nocẽdis nocet.cc.l.A. Per iram fraternitas perijt.xcv.EER. QOlemẽtia leuius iraſcit᷑:quia citius miſeret᷑. Ira debet eijci de coꝛde pᷣuſq; oc/ (xcvij.A. cidat lux iſta viſibilis: ne te deſerat lux in/ uiſſibilis.cc.xxj.B.cc.xxxvij. 6... Cũ inueterat᷑ fit odiũ. IJhidem. (vij. S. ſit feſtuca: ſed nutrita fit trabes.cc.xxx/ Qui irã retinet: eiꝰ nec oblatio nec oꝛatio deo recipit᷑. cc.xxxviij.C.c.xxxvij.O. Iſaac ex credulitate naſcit᷑: nõ ſm carnem. ⸗e lxviij. E. F. lxxij. A. lxxiij. B. . Quid ſiguret ꝙ poꝛtat ligna.lxxj. . Quid ꝙ non imolat᷑: ſed ꝓ eo aries inuenit᷑ Qꝛ ibi imolat᷑ vbi chꝛiſtꝰ cruciſigit᷑.lxxj.E. In eo typum chꝛiſti habuit.xlvj.F. G.lxxj. B. lxxv. C. xxviij.A.c.xcvij. MX. Quid ſigniſicet ꝙ egredit᷑ veſpere ad medi/ tandum in agro. lxxv. . (vjij. A. In eo typũ dei patris habuit. xxix. B. c. xc/ Iſai mittens ſiliũ ſuum dauid ad frẽs ſuos typũ dei patris habuit.c.xcvij. A. . Judas ideo adhęſit xpᷣo vt diuitias cumu- qu laret et fraudes faceret:qð figuralit᷑ oñdit᷑. cc.vij.D.in fi.cc.viij.C. ” Fügebat diſciplina virtutis:et factꝰẽ diſci⸗ pulus cõſilij iniqᷣtatis.c.xvij. A. Cũ videret publicari ſuã cõſcientiã:adhuc tñ mittit manũ ad buccellã.c.xxj. A. Per pacis indiciũ iudas rũpit pacis ſacra⸗ Nõ bhabebat iudas fletus quibꝰ culpã ablu des e gulligeo Pon luffia nſſene eusia nun Quiapne. hoienfui Cuocun ktlualege Gtegente Uleſeotn wrteſtino Blneg O uemal A ſen uant Gagga n gurtlierol deipot adiatoriä lutsnfo Olntmi 9 9 alisvlte fo 17 Genüärch Vios mioꝛ Qiudeori Ulticucoip Nri.C. Nugichit dbeoleuat ömineba chuiſtlinci Lücuaßfre ones ſuag: Quiazchriſte (äfürmali mna 1o Ufuit rr thm Adſdenen Niuaſcof Ndienete . ludican delsſuk⸗ ni dlis Anüyti dre a 8 fi. (ri ne m en mt RK ziz eA. kenlut Hien. ( aüedbese lanona nn Cemd. k:nönanen! i. 6. Bane mͤi e urin fon Wi.. Vrdd un e 0 Putlarbe NMduifts fimG 5 ☛ Notabiliũ Judas pẽdet ĩlaq̃̊o argentuũ iacet in tẽplo: nullꝰ gratulat᷑ de tali cõmercio.c.xxj.D. Non ſuſficiebat ei ſacrilegij carere mercede: niſi ⁊ careret ſalute.c.xxviij. A. Judeus ideo vnũ deũ conſitet᷑: qꝛ trinitatẽ non nouit. c. lxxxix. C. Quia vnũ deũ ſolũ colũt:chꝛiſtũ nõ deũ ſed hoiĩem fuiſſe cõtendũt.c.xcix. B. Quõ cõuincãt᷑ ex ðbis gẽtiliũ.c.xcix.E. F. Ex ſua lege cõuincunt᷑.c.lxviij.D.lxx.B.cC. S negent chꝛiſtũ ve/¶ D. c. xcix. G. vſq;. L. niſſe:ſed futurũ ſperãt: ctra quos ꝓferũ/ tur teſtimonia ſcripturarũ.iiij. CA. M. Eos latet ꝙ venerit ſᷣ volẽtes.cc.xxxiiij.A. R lucernã legl tãq; lignea cã/ (cc.xxxv. A. delabꝛa ſenſu carentia gentibꝰ demõſtrãt. J udęus poꝛtat chꝛiſtũ in lege:ſed a (iiij. S. gr̃a quã in myſterijs poꝛtat auerſus eſt:ſi/ guraliter oſtendit᷑.c. C. D. Zugdei poꝛtãt chꝛiſtianis lr̃as diclnas nõ ad adiutoꝛiũ ſalutis ſuę:ſed ad teſtimoniũ ſa⸗ lutis nr̃eę.xxx.C. in fi.xxxj.D.xxxv. D. QO ſint mẽdaces a ſe ⁊ veraces contra ſe:qa alüs vitę fontẽ oſtendũt ipſi ĩ ſiccitate mo⸗ riunt᷑.xxxiiij.B.in fl. ſeruiãt chꝛiſtianis:poꝛtando codices:vt maioꝛ mioꝛi ad cõuincẽdos paganos.xxx. OD.xxxij.E. lxxviij.C. c.xcix.A A.circa ſi. S„ iudęoꝛũ pplus chꝛiſtũ cõtẽneret: gentiũ mltitudo i ipm ſuſciꝑet: ſiguraliter oſtẽdit᷑ c.xcvij. C. c.xcviij.A. B. cc.j. A. Judxi chꝛiſtũ introgantes retro ceciderũt: ab eo leuati ingrati extiterũt.c. xxj. B. chꝛiſti in cõſcientiã. c. xvij. C. c.xxj.D. Cũ cruciſixerũt chꝛiſtũ: nõ intellexerũt acti/ ones ſuas:⁊ fecerũt cauſas nr̃as.iiij.S. Quia chꝛiſto ſeruire noluerũt: ideo ſerui fa/ cti ſũt mali:bonoꝝ ſeruoꝝ chꝛiſti.xlvj.C. Cur nõ ex toto deleant᷑ ꝓpheta/ (lxxviij. tũ fuit.xxxj.D.E. Exhoꝛtatio ad iudęos vt ouertant᷑ 7 intrent ad fidem:nec deſperẽt. c. xcix. ODD. De iudicio ſalomonis.cc.ꝑ totũ.c.xcix. S. Judicare terrã quid ſit.xciiij. A. Judices rrę coꝛpꝰſuũ caſtigẽt libidi ies frenẽt amẽt ſapiazʒ:vincãt ↄcupiſcẽtiã. Ibidẽ. L Terra iudicãs terrã timere debet eũ 4 icio eſt iudicans terrã. xciiij. D. Si te iuſte agentẽ: iudex iniuſte damnat: te deus iuſtꝰ coꝛonabit.xciiij. F. Vtrũ aliqͥs eſſe poſſit iudex meritis vel pe⸗/ runia vt luſticig ſeruiat.xciiij. 6B35. Mõ mitrebãt pᷣciũ chꝛiſti in arcã:v ſanguinẽ ſententiarũ Judex pᷣus iudicare debet ſe ex ſe: tũc pri⸗ mum quomõ ſe. Ibidem. ÆO ꝑſeqͥ debet peccata nõ peccãtẽ. xciiij. H. Judex bonus et cõſtans:ne ſanguinẽ inno/ centis addiceret: nec inuidię cedere debet: nec timoꝛi.c.xviij. D.in i. In iudice duo eſſe debẽt: milericoꝛdia 6 et diſciplina. cc. iij. D. Cũ accipit pecuniã ꝑdit animã. cc. xv. C. . Quando iudicas:dilige hominẽ:odi vitiũ. cc.xxxvij. F. (cc. xxxvj. C. Judiciũ ꝑuerſum nõ eſt iudiciũ ſed vitium. Auctoꝛitas iudicij ſe ecularis magis ad pſe en/ tis vitę cõfuſionẽ q; ad crimis abſolutionẽ Male iudicare de bo (ptinet. cc. xxxviij. EE. nis naturalit inſitũ ẽ vulgo.cc.xxxviij. J. J deo neminẽ iudicare debemꝰ:qꝛ neſcimus qualis futurus ſit. c. lxv. O. Quid ſit iudicare ante tempꝰ.cc. xxxvi. B. Eſto iudex tuus:aſcẽde tribunal mẽtis tug: adhibe toꝛtoꝛes cõſciẽtię ⁊c.xciiij. B. Ante iudiciũ cõpone cauſam tuaʒ: qꝛ iudex noõ fallit᷑ nec coꝛrumpit᷑: nã erit iudex cauſe tuę qͥ mõ eſt teſtis vitę tuę.xcvj.A. circa ſi. Qualit᷑ iudicemur ĩ die iudicij (c.lxxxj. k. in noſtra poteſtate eſt. lxj.F. lxvij. G. Ex nr̃o iudicio iudicat nos deꝰ.cc.iij.C. Qui ſe iudicat ſine adulatione: iudicare de/ bet ꝓximũ cũ dilectiõe.cc.xxxvij.E. in fi. Tũc homo ſeipſum recte dijugicat: ſi deum laudat ⁊ ſe accuſat.cc. xxxvj.⸗ D. Judiciũ diuinũ ⁊ humanũ in hoc differunt⸗ QQ nõ ſit iudicatꝰ pf̃ vłſpũſſanctꝰ (c.xxx. J ſed ſolus ſilius:qͥ vicit iudicatꝰ qꝛ ſine pee⸗ cato eſt iudicatꝰ.xlix.C.D.c.xviij. A. Judicia dei plerũq; ſũt occulta:nunqᷓ; tñ ich iuſta.lxxxij.B. lxxxviij. E. c. v. A. Cur multa reſeruent᷑ in iudicio: ⁊ quędã i iu⸗ dicant᷑ in Pn⸗ enti. cc. xxj. B. in fi. C. deus nõ taceat ante ſentẽtiã ne tueniat quos puniat.c.ix.D.E. Ante iudiciũ iudicauit ſententiã ſed nõ tulit:pᷣdixit nõ fixit.c.ix.h. Judicij dies:ſiguraliter oſtendit᷑:⸗ quatum ſit timẽdus. liiij. D. E. Quia differk: iõ nõ timet᷑.xcvj.A.c.lixxxj. Rk Cito erit futurũ qð lõge abeſſe putat᷑.xcvj. Solũ iudiciũ negat᷑ futuꝝ (B. cc.xxvij. B. attamẽ oĩa completa videmꝰ ꝗᷣ haicta fue⸗ runt ꝑ ſcłipturas.c.ix. F.cc.xxvij.P. De ſignis iudiciũ pᷣcedẽtibꝰ.c.xxx.L. A.. Ita terribile erit:vt etiã ab angelis timeak⸗ c.xxx.M. circall.. L 2 S ſepius ſit cogitandũ deeo plo pꝛędicã dum. lxvij. A. B. c. lxxxj. L. M. Si hõ futuꝝ iudciũ reſpiciat cauſã reddẽ/ deę rõnis intẽdat:iã nõ ẽ in quo fides vnqᷓ; erubeſcat.cc.xxxviij. D. Si futuꝝ iudiciũ non vis timere:ea ꝗ̃ſy eculi legibꝰ pꝛohibent etiã cauere debem?ꝰ⁊ vin cere.cc.xxxviij.E. Irremediabile periculũ eſt ſic aliquẽ vitijs frena laxarevt ſe rationẽ deo in iudicio nõ putet reddituꝝ. c. xx. F. circa fi. Quõ in iudicio ſtabit diabolus accuſaturꝰ eos qͥ poſt renunciationẽ ſęculi ad peccata relapſi ſüt.iiij. D. (ercuit iudiciũ.c.xx.E. Credimꝰ in maieſtate iudicatuꝝ qͥ ĩ cruce ex Venturꝰ eſt ad iudiciũ ĩ ipſo coꝛꝑe in q̊ aſcẽ dit ad ceęlũ.c.xxxj. C.c.lxxxj.E.c.xciij.l. Quõ dicat᷑ iudicare viuos mortuos: ſigu⸗ raliter oſtendit᷑.xcviij.C.D. Deus iudex iuſtꝰ falli ab accuſatioꝛe nõ po⸗/ teſt.cc.xxxiiij.D. (C.xix.D.in me. AZole erit iudex qͥ nũceſt aduocatus noſter. Certe veniet vide quõ te inueniat.c.xl.D In iudicio redditurꝰ eſt ꝓ meritis. c. ix. G. c.lxxxj. RK. Cur ſol opera pietatis facta aut non facta cõmemoꝛabunt᷑.xlij. C.l.M. M. O. In iudicio quõ chꝛiſtꝰimpꝛoperabit ingrat: bñficia ſua.lxvij. D.E. c.lxxxj.L. De iudicio Aug diſpurguit'ce xxxvi.. E Jugũ chꝛiſti ferre qd ſit. xlviij. E. Quõ leue ſit iugũ. c. lxxxij. B. Sicut iugũ ſeculi ñ̃ pᷣwit: ita iugũ xpᷣi leuare ↄſueuit: exemplũ.c.C.D.cc.xix.D.in me. Signũ qñ ꝗs poꝛtat iugũ xp̃i vel ſęcli.c.E. AQuõ iugũ ſeculi amatoꝛibus facile videat. Aviij. F. Zuratio dei eſt teſtificatio vite. c.lxv. IN. Igeo iuſtus deus dicit᷑:qꝛ hõ in rebuſ vltra iuſticiã nil melius cogitare pᷣt.xl. I. Zuſticia dei nõ aufert miſcõiaʒ eiꝰ. c. ix. G. Juſticia habet pulchꝛitudinẽ ſuã.xcvj.R. ſit vbiq; tota ⁊ ab oĩbus videat᷑.xl.C. Juſticia nil alið ẽ q; nõ peccare.lix. F. cir. ſi Niſi abũdauerit iuſticia veſtra ⁊cc.exponit᷑. cc.v.D. in me. Vt inueniar in illo nõ habens meã iuſticiã quę ex lege eſt: ſed illaʒ quę ex ſide eſt ieſu chꝛiſti:exponit᷑.xlix.per totũ. Quõ iuſticia dicit᷑ noſtra vel dei xlix. F. Juſticia ꝑfecta qñ erit.xlix.qh. Zuſticia perfecta ſemper in bonis ſeruat te⸗ noꝛẽ ſui.lxviij.D. Annotatio Integra manerrgem mutato debet bparcereq iuſtus eſt. c. ix. . Plenioꝛ eſt iuſticia ꝗͥ nõ verbis aſtruik 5 ve ritate fulcit᷑.c.xviij.B. (excuſari. Ibidẽ. Holo ſic defendi iuſticiã quõ ſolet iniqtas Inter iuſtũ ⁊ iniuſtũ tantũ diſtat quaͤtu in / ter cęlũ ⁊ terrã.c.lxxxij.E. Juſtus ⁊ iniuſtus eundẽ habent aſi pectum qꝛ vterq; hõ. cc. liij. C.ꝰ (viuũt. xlix. K. Nemo qui iuſte viuit cõparet ſe illis qͥ male Qui ideo iuſte viuit vt laudẽ cõſequat᷑ hu manã mercedoperdet. lix. F. (cc. xlvj.A. Juuẽt Juuẽtutivenenũ eſt quicqͥd veritas pᷣcipit: ⁊ eſca quicqͥd diabolꝰ ſi uggerit. cc. xlvj. C. Periculoſt um eſtvlcus iuuẽtutis qð cupidi⸗/ tatibus cõtabeſcit.cc.xlvj.D.E. Exhoꝛtatio ad iuuenes vt ſapiẽtiã nõ vani/ s ament. cc. xlvj. F. Laboꝛa pꝛo aia tua quantũ pꝛo ca, rne tua ⁊ ſaluaberis.lv.B. lvj.B. Plus laboꝛãt mali pꝛo ſeculo q;; boni ꝓ cę/ lo. xlviij. SF. et.cc. xxiij. DS. Laboꝛum tolerantiã facit vis deſiderioꝛũ. cc.xxiij. C. D. E. Lachꝛymę chꝛiſti müdi ſut gaudia. c.iii. . LZac Lachꝛymas Pern lego: ſatiſfactionẽ nõ le⸗ Lana na aliqᷣd ſigniflcat. cc. xvij. B. Zan In laniſicio duo ſunt inſtrumẽta: ſcz colũ ⁊ fuſum ⁊ ſigniſicãt ſpiritaliter.cc.xvij. C. Lapidũ noie gẽtiles ſigniſicant᷑.xxviij L Lap De beato latrone.c.xx.per totůũ. Lar In eo ꝓ ſe accuſauit deum laudauit et vitã ſuam beatiſicauit.xlviij. K. Züccrilian cũ apli negabãt. c. ix. E. ĩ me- c. xx. C. c. xxij. E. c.xxx. G. c. xliiij. E. V Adhuc i latrocinijs poſitꝰ iuiſibilẽ deũ u an⸗ gelic iã oclis videt.c.xx.C. cir.fl.c.xxx.G O ex latrone ſit cõfeſſoꝛ: qꝛ ⁊ ſi pęna cępe/ rat in latrone:nouo genere cõſũmat᷑ i mar tyꝛe.c.xx.D.c.xxx.h. Dum pęnę multitudinẽ patik adß mia tter na ꝑducit᷑.c.lxiij. B.circa fi. In latrone illo nõ ſolũ cõſiderandũ eſt cre/ dulitatis cõpendiũ:ſed⁊ deuotio ⁊ tempo ris occaſio.c.xx.G.c.xxij.E. Qui ſi ſciſſet chꝛiſti ſidẽ:pꝛius foꝛſi tan inter apłos nõ poſtremus fuiſſet i numero: qui oꝛ factus ẽ in regno.c.xx.h.c.xxx. D. OQlatronis mentẽ ſero pęnitentis chꝛiltus mutauit ⁊ in paradiſum induxit: maximũ uꝑꝶ flos eſt ętatis ſed periculũ mẽtis. Aban typũ diaboli tenuit. lxxx. C. Lab ſcrup⸗ Ounb Vno lle aurani⸗ i Pbech ſanctoti Meitch umn uotl ebluti ſotdes ai⸗ peccatsp⸗ A Laudared⸗ (otnimat deü la ekpredic Quiſelau gicſbiyul boſtinten hoclaudat Landansi ſaluus erc Gellslaud Laudarede ſaſticio ca Parecius homiesin 1i Lozan ſuſe Avii.A Uzarus m le leonnoꝛec faardiade Mousett Surarch leryens euigelio⸗ Diqs dire lopeida lerderen gäͤinen Lerinnaun Köhakback Lerinnoen Höinpe Eamiue trüreos liſticiam egis amn ſutlis dcdecdo deolͤ din hen dütn, Gnablisee udiſenih, ſteigini wuszne gger alil⸗ innseat bpiiiſn⸗ Nüen. 1 maguntüo ſdie rnstan. ſugula cii ,ſauſaaonihi mmarhholt . uulauauutdt Notabiliũ Agnũ potẽtie xp̃i? clemẽtię fuit.c.xxx. E. S NAV in tribulatiõe factus eſt phᷣus:⁊ in cruce doctoꝛ.c.xxx. J. . Latro ille totũ genꝰ hũanũ ſignificat.c.xx// Laturarij qͥ dicant᷑.l.L.cc.xx.N.cc.xlv.M. LZaua Erubeſcãt qͥ ob ſuꝑbiã nolunt lauare pedes ſanctoꝛũ vel ꝑegrinoꝝ ꝑ ſe vel ꝑ ſuos:cum vigdeãt chꝛiſtũ pᷣus lauiſſe pedes diſcipulo/ rum ſuoꝛũ.c.xxvj. X. In ablutiõe pedũ illoꝝ ꝑ hũilitatẽ non ſolũ ſoꝛdes aĩaꝝ et minuta ſed etiam capitalia peccata purgamus. Ibidẽ in fi. au Laudare deũ digne lingua nr̃a nõalet quẽ coꝛ nr̃m adhuc ꝑfecte vidẽ nõ põt.xxv.A. pꝛędicamus.xlviij.A.circa ſi. Qui ſe laudat deum nõ laudat: ſed ſe a deo 22 deũ laudamꝰ tanqᷓ; eũ qui ſine peccato E . Sic ſibivult dici laudẽ vt (auertit.xlix. Kk. nõ ſit inter nos diſcoꝛdia.cc.xxxiij.G. Hhoc laudat᷑ in dño qð dat dñs.ec.xxxvj.A. Laudans inuocabo dñm:⁊ ab inimicl meis ſaaluus ero:exponit᷑.xlviij.B. circa ii. Aeliꝰlaudamus deũ coꝛde qᷓ; cithara.c.lij. Laudare deũ opus eſt beatoꝛũ (D. in me. faſtidio carens.c.lj.G.c.lij. D. Perfectius deũ laudãt angeli in excelſis qᷓ; homies in terris bonę volũtatis.xxiij.B. Zaʒ Laʒari ſuſcitatio ⁊ eiꝰ ſolutio qͥd ſigniſficẽt. xlviij.A.in medio.c.iiij. ꝑ totũü. Laʒarus mẽdicꝰ quos figurabat.c.x.C. D. Ze Leo in oꝛe omnẽ habet foꝛtitudinẽ: ⁊ ſigni/ flcat diabolũ.c.xcvij.D. (c.lxxiiij.B. Dictus eſt diabolus leo feritate nõ virtute. Figurat chꝛiſtũ ꝓpter foꝛtitudinẽ. Ibidẽ. ex vetus nõ eſt data ab alio qᷓ; a deo:necẽ euãgelio ↄria.xlix.B. lxx. H.lxxij.C.D. Si qs dixerit alterũ pᷣſce legis:alterũ euãge lioꝝ eẽ datoꝛẽ: anathema ſit.c.xxix.B.ĩ fi. Lex vetꝰ cur data ẽ quę nõ ſanabat.xlix.B. HReũ faciebat nõ abſoluebat.c.ix.h.cir.fi. Cex intrauit vt abũdaret delictũ: exponit᷑. Cõꝑat᷑ baclo heliſei.xiij. F. cc. vj. F (xlv. h LCex inuocat chꝛiſtũ.xciij.D. Nõ implet᷑ ſine gr̃a chꝛiſti.c.xlviij.E. Eam iudęi ſeruabãt timoꝛe pęnę: nõ amoꝛe Vtrũ reos tenebat qͥ ᷣm (iuſticię.xcvj.EK. iuſticiam quę ex lege eſt cõuerſabant᷑ in ea ſinè querela.xlix. A. E. Legis amaritudo ſic cõuertit᷑ in dulcedinẽ ſpiritalis intelligẽtię.xcj. A. BDB. Cõdelectoꝛ legi dei ᷣm interioꝛẽ hoĩem:ᷣ vi deo aliã legẽ ⁊c.exponit᷑.xlvij.Rto. ſententiar Lex ſpirital ego aũt carnalis ⁊c.qͥd ſit.xl-j. VTegibus diuinis etiã diſtrictio le- (D. E. gis ſecularis obſequit᷑.cc.xxxviij. DP. Leges ſub armis ſilent.c.xcx.kRR. In letania: ſer.c.lxxj.c.lxxij.et.c.lxxiij.ꝑ to Cur liberet deꝰ quoſdaʒ in aꝑto: quoſdã in occulto.cc.xlij.A. B. (A. c. lvj. N. Deꝰvltionũ libere egitc.exponit᷑.c.xxxvij. Zib QCur hõ naturali poſſibilitate liberi arbitrij põt ꝑficere malũ: bonũ aũt nõ niſi cũ adiu toꝛio gratię dei.cc.xxiij. Q. R. Sic liberũ arbitriũ cõſtemur vt dicam ꝰnos ſemp indigere grę auxilio.c.xcj. F. in ſi. Libya duobus mogis dicit᷑: vel illa ꝗᷓ ꝓpꝛię eſt africa: vel illa oꝛiẽtalis ꝑs quę cõtigua eſt africę.c.lxv. . in medio. Coõtra libidinẽ appᷣhende fugã ſi vis obti⸗ Multi dũ volũt libi/ (nere victoꝛiã.cc.l.B. dinẽ vincere: victi ſunt.cc.l. c. Cõtra eos qui vt libidinẽ vincãt fęminis ſe periculoſe ingerũt.cc.l.D. Tales dupliciter peccant.cc.l. . Lignũ cur natet ſupᷣ aquas:cũ ex oꝛdine ele Zig mẽtoꝝ deberet eſſe ſub a quis.c.xlvij. F. Linũ caſtitatẽ ſigniſicat:qꝛ de terra ſine car⸗ in nis voluptate ꝓcreat᷑.cc.xvij. B. Litterę cur addiſcant᷑.cc.xxxix.RKR. Littera occidit: ſpũs aũt viuiſicat:exponit᷑ Zit lxx. A.lxxxj. A.xcj.A. B. c. A.cir. fi. cc.j.A. Locuſte:detrahẽtes 7 diſcoꝛdãtes ſigniſicãt Loc lxxxvij. D. in me. S. xcv. E. circa ſfl. (Y. Logos gręce plura ſigaiſicat.c.xc.B.c.xcix. Zog Longanimis quõ dicat᷑ deꝰ.xcvj. C. Lon Longe quõ dicimur a deo eſſe.v.C.in fine Longũ nõ eſt qð finẽ habet.xcvj.B. Chꝛiſtꝰ quõ qũq; loquat᷑ ex foꝛma hominis: Zoq qñq; ex foꝛma dei.vj.B. Deus quõ loquat᷑ intus in aia homis bonũ nõ ſolũ ſonis:ſᷣ etiã (inſpirãdo.cc.j.C. factis nobis loquat᷑ chꝛiſtus.cc.ix.N. Locutionũ decẽ ſunt genera qbus homies ſuos ſenſus int ſe cõmunicant.xxxviij. P. Ille loqui feſtinat qͥ ſe vinci timet.c.xviij. A NMNõ eſt loquẽda veritas cũ chꝛiſtiano:⁊ cum pagano mendaciũ.cc.xxj.A. Loth cur duos angelos videns ad vnũ lo/ Zot Lucrũ iniuſtũ nõ ẽ ſine iu/ (quat᷑.c.xcix.h. Zu ſto dãno.xcv.E. F.iĩ me.cc.xvj.C.cc.xv. Luſum poſt ſaturiem luxurioſa gentilitas quęrit.xcvij.C.circa ſi. C 3 Annotatio Recte lugent aͤ dei deſiderio fla grãt. c. lvij. S.. in medio. Lugere potiꝰ debemꝰ in hac vita q; gaude/ Lucerna ꝗᷓ accepto oleo nõ (re.c.lxxiij.A. lucet: digna nõ eſt in candelabꝛo poni: ſed cõfringi.c.lxv.C.in fl. Lucerna ſuꝑ candelabꝛũ qͥd ſit.c.xcix.CC. Inter lucernã ⁊ lumẽ:hoc intereſt.xlviij.C. Lux cũ ſit eadẽ:ꝓ diuerſis tñ coꝛpoꝝ qlitati bus diuerſo ea nitoꝛe aſi ſpergit. xl. k. ſit bona ſᷣm hoĩem nõ ſᷣm deũ: deus em̃ nec tantã tribuit quatã poterat ipſe largi/ ri:ſed quãtũ moꝛtalis oculus capere pote- rat.c.xxxiiij. B. Quid ſit lumiare maiꝰ ⁊ minꝰ.c. xxxiiij. D. Lumẽ de lumie xpᷣs ẽ de pr̃e: nõ duo lumia/ ria ̊ vnũ.iiij. F. xxvj.D.xxxviij. G.i fi.hh. NQuãtũ illud amare 7 deſiderare (xcvj. E. debeamus. lij. E. (nit᷑.c. xxj. B. Lux in tenebꝛis lucet: tenebꝛę eã ⁊c.expo/ Vbi luxuria:ibi locꝰ diaboli.cc.xlix.B. Aagis fugiendo q; reſiſtẽdo ſuꝑat᷑.cc. l. B. De luxuria qᷓ; hoꝛrẽda facinoꝛa in ſceleratis homib cõſurgũt. cc. xlvj. E. Lunã ꝗᷓ q̃ certis tpibus obſcurat᷑ quidã lacri⸗ lego aifſtu defenſare poſſe ↄſidũt.cc.xv. F. ag Agoꝛũ triũ munera fidem trinitatis habuerũt.xxix.E. Apud eoꝝ ſenſus nec hũilitas nati/ uitatis reuerẽtiã diuinitat diminuit.xxix. Zoſoꝝ munera diuio my- (G. xxxv. B. D. ſterio plena erãt. xxix.G. in fi.xxxvj.D. Cũ magis qualia mynera offerre debeam⸗ ccheꝛiſto. xxix. G. xxxvj. D. in fl. Ne erat pᷣmitię gentium. xxx· A. E. xxxj. A. xxxij. B. xxxv. A. xxxvij. NA. Eoꝝ illumiatio magnã iudęoꝝ indicat ceci/ MNõ chꝛiſtũ tã regẽ iu/ (tatẽ.xxx.C.xxxj.B. dęoꝛũ q; ſeculoꝛũ agnouerũt. xxxj.B. circa fi.C.xxxiiij.B.xxxv.B. Cur ſtellã ꝑdiderãt.xxx.C.xxxj.D. xxxv.D Cur ꝑ aliã viã reuertant᷑. xxxij. F. Wal Malleus vniuerſę terrę contritus eſt: quid ſit. lxxxv. B. C. cc.xxij. D. E. Aaledictiones male credentiũ quę ſint.vj. E.c.xxix. B. C. D. (B. E. Mali ſemꝑ bonos extiguere cupiũt.lxxviij. Q ꝓſint bonis.lxxviij. D. Maalis homib diabolus quaſi inſtrumẽtis vtit. lxxxv. B. C..cc.xxij. D. E. Hũ malis modus imponit licentia peccandi Kangt. xcvij. E. QR mali floꝛeãt ihoe ſeclo: facit bonos ſepe i ſide hęſitare.cc.xxxvj.E. F. G. cc.xlv. C. Aalus nõ arbitret᷑ neminẽ eſſe bonũ:nepe riculoſa deſperatiõe frangat᷑. cc. xxj.E. Malis deus bñ vtit᷑: ſicut mali male vtunk bonis dei:exemplũ.cc.liiij. D. Quõ malis bñ vtat᷑:homo explicare nõ põt 2. Maloꝛũ abũdantia materies eſt (cc. liiij. E. purgationis bonoꝝ vtpalea auri. cc. liiij. Eſto bonus intus:tolera malos fo/ (F. G. ras ⁊ intus.cc.liiij.hh.J. (cc.liiij. L. Cur mali ſint multi:⁊ boni pauci. lxxviij.E. Mõ ide fugiẽdi ſunt:ſᷣ tolerãdi.cc.xxj.DD. Mali miti facti ſũt boni. cc. liiij. M.cc. ly. B. Inteſt int malũ pati ⁊ malũ eẽ.cc.xxxvj.h. Malus patit᷑ malũ:cũ patit᷑ ſeipᷣm. Ibile. Cũ agunt homies malũ quõ ſe aplo ſimiles eſſe eſtimãt. xliij. A. xlv. NA. Melius eſt vt intus poſitus pꝛopter bonos toleres nęalos:qᷓ; foꝛas exiens bonos relin quas ?7 malos. xlvj. D. ing interpᷣtatio: et qͥd ſignificet. Et aa ſit Wan minutũ ſicẽ ſemẽ coꝛiandri ⁊ cãdidũ.xqj.C. Quid ꝙ ſexto die ĩ duplo colligebat: reſer⸗ uatũ ſcaturiebat. IJhidẽ.et.D.E. Quõ ßſᷣm cuiuſq; voluntatẽ ſapiebat. xcj. E. Mandatũ dei non vnius loci lex (xcvij. * eſt ſed mũdi.lxxvij.C. Mandato nouo chꝛiſtꝰ fecit hominẽ nouũ. Qui mãdata ſeruare nõ vult:fru Exxix. B. ſtra vitã quęrit. cc.v.A. Manicheęi duas ponũt ↄtrarias (F. in me. naturas boni ⁊ mali.xlv. D. Aſſerũt aliũ laroꝛe veteris qᷓ; noui teſtamẽ/ ti.xlix. B. cc. iiij. A (xxxviij. A. Ideo euãgeliũ recipiunt. lxx. h. lxxij. C.D. Nõ colunt chꝛiſtũ qualẽ in euãgelio legüt:b qualẽ ſibi ſingunt. lxxij. D. Dicũt xpᷣm nõ verũ ſᷣ phantaſticũ coꝛpꝰ ha/ buiſſe: quos ꝓferũt᷑ teſtimonia.iij. B. C. Chꝛiſtũ ſolẽ eẽ eſtimãt. iiij. F. ((c. xlv. A. B. Euũ tm̃ deũ ⁊ nõ hoiem eẽ credũt.cc.xvij.D. O OR adoꝛẽt ſolẽ. cc. xxj. B. (cc.xxxv. C. Dicunt phantaſiã eſſe e dicit chꝛiſtü femi/ neo vtero poſſe naſci:nec dignũ eſſe vt tan ta maieſtas per ſoꝛdes ⁊ ſqualoꝛes feminę trãſiſſe credat᷑.c.xcix. B. ( mẽti.c. xcix. K. Cõtra quos ꝓfert᷑ auctoꝛitas veteris teſta/ Quia nec moyſen:nec ꝓphetas recipiũt:iõ ex nouo cõuincẽdi ſunt.c.xcix.M. . Cõtra manichęeos agit. c. v. A. c.xcj. FꝓF. Manus ſigniſicãt oꝑationes. raii. . Monuset Mluun ,Plrenn At . lnadie Iterois Lsgoc crutee Cuõ vo uetteßf Ciricet Giltyi ſan i Oditiea liimpera Qanctage effk pol dulicuu Gicutincd partupp Muneii nustq:dü tügöge Quöoo plurinül Pöholäde linß dei ic llfaca Mnret⸗ (idins- Hoct vio geſt c De toton Ndeifli Fopman Pparui amolti Saneſfe ſatliofem Tin Oiscurfu MNomnid leniret. Lölgin Gnüpei mnytors Pegni ter oicey ſne pude Agelid snrhens nentgai linüugii ntidti , Holightttr miſhchn et Gbalg nt. u nii n nd . vm e n. nsiien ſwAS nnbimn isl ii g,n 19 inmuübl. aind igatiic⸗ ni 82 . cſiin NHotabiliũ Manus arida quid ſit.c.lxxxiiij. B.in fi. Manus dextera vel ſiniſtra quid ſigniſicet. lix. h. lx. C. c. lxxxj. B. in fi. cc.xvij. C. MWar Mare rubꝛũ quid ſigurabat.c. xix. G. kyir. A.xc. B. Maria dicit terra repꝛomiſſiõis.c.B. Inter oẽs fęmias pᷣmatũ tenet.c.xxxvj.A. Vt vgo cõciperet:⁊ vᷣgo pareret:pᷣſiguratũ erat:⁊ ꝓphetũ.ix.A.B. xviij. A. J. lxxvij. Quõ vgo peperit:⁊ vᷣgo ꝑmãſit: (B. in fi. patet teſtimonijs ⁊ exemplis.iij. C. D. Circũdat virũ angelo ſidẽ dando:qꝛ eua ꝑ/ didit virũ ſerpenti cõſentiendo.i . OOW ſciaʒ diuinoꝝ libꝛoꝝ nõ potuit Ignoꝛare I ipſã plenitudinẽ pepit ꝓphaꝝ. Ibi. in ſi. Edit foꝛm ſerui in terris: quẽ hñt ange⸗ li imperatoꝛẽ in cęlis.x. B. Sancta credidit:ſancta concepit:⁊ ſanctioꝛ efficit᷑ poſt partũ: qꝛ v̈ginitatẽ du pareret Duplicauit. IJbidem. Sicut in cõcipiendo nec libidint: ita nec in partu ꝑpeſſa eſt doloꝛẽ.c.xcix. N. Marie ſdara eſt vᷣginitas ⁊ gloꝛioſa fecũdi/ tas:qꝛ dũ vterꝰvacuat᷑:vᷣginitas ñ violat: ꝛiõ qð genuerat cũ exultatiõe mirat᷑.x.C. Auö ygo peperit:⁊ vᷣgo cõcepit: ſidei ĩ his plurimũ licet: ſermoni parũ.c.xv. C. in fi. 5 ſolũ deũ peꝑit vt quidã pu/ (c.xxiij. B. tãt:ſᷣ deũ ⁊ hoiĩem:auẽte ꝓbat. c. lxxvj.D. V ſil facta ẽ mater ⁊ vgo.xiij.B.xvij.NA. Maarig eſt operne integritas: incoꝛrupta 1 cũditas.x.E.xij.B. xxxvj. A. Nõ eſt violata partu:que magis ſanctiſſca⸗ ta eſt cõceptu.vj. A. De toto mũdo eligit᷑: qꝛ tm̃ habuit meritü vt dei filiũ in ſe ſuſciperet: poſt bartũ vir⸗ go pꝑmaneret.xiiij. D. In partu integritas potius creuit qᷓ decre⸗ uit: ampliata potius qᷓ; fugata eſt.xv. A. Z Facta eſt feneſtra cęli: ſcala celeſtis: reſtau⸗ ratio feminaꝝ. xv. B. xviij. B. Tribus bonis ſublimat᷑ cõtra tria mala eue Oẽs curſus naturę ĩ chꝛiſto ſuſcepit ( xv. B. vt omnibꝰad ſe cõfugiẽtibus ſęminis ſub/ ueniret. xv. C. xxj. B. Cõiugata peperit cõiugij auctoꝛẽ: v̈goy vir⸗ ginũ pꝛincipẽ:data marito et mater nõ de marito:ſᷣ caſtioꝛ qᷓ; de marito. xxv. D. Regnũ tenet vᷣginitatl:qꝛ regẽ genuit caſti⸗ In cõceptiõe nõ eſt inuẽta (tatis.xviij. A. ſine pudoꝛe: nec in ꝑtu cũ doloꝛe.xviij. B. AQuomõ ſit impꝛegnata. xviij.C. D. E. Angelũ de modo cõcipiẽdi interrogauit:nõ ſententiarũ de ꝓmiſſo du bitauit. xviij. EKE.. Locepit vgo:pepit vᷣgo: vgo Sraulca⸗ogo feta: vgo ꝑpetua.xix. A. xxj. C. In maria pᷣſciſũ eſt euę inkglicitatis elogiu: qꝛ illa lachꝛymas:iſta gaudiũ poꝛtauit: ◻ peccatoꝛẽ: iſta edidit innocentẽ.xxj. c. Impleta eſt gr̃a: ⁊ euacuata ẽ culpa. gbidẽ. L Ideo bñdicta in mulieribus:qꝛ vitã viris et mulieribꝰ peperit:nã eua occidẽdo obfuit: maria viuiſicãdo ꝓfuit:pcuſſit illa: iſta ſa/ nauit.xxj.D.c.xcix.O.in fi. Marię cantus eue planctũ excluſi it. xxj. . Ideo marię ſpũſſanctꝰ ſuꝑuenit vt pꝛolem gigneret et vginitatẽ nõ amitteret. xxj. E. in medio..c.xv. . (xxj. F. Marieę aſſenſũ ſeculũ om̃e depᷣcat᷑ captiuũ. Semp vgo eſt: 1 ſemꝑ ſponſa. xxij.. Sterilitate caruit nõ pudeꝛ?. xxiiij. B. Typũ eccleſię habet.xlj.C.H. H Maria magdalena ꝗᷓ pꝛius frontoſ⸗ erat ad ꝑditionẽ:poſt fructuoſioꝛ facta eſt ad ſalu/ Cur pᷣma reſurrectionis dñicę (tẽ. lviij. E. fuit nũcia. c. xxxij.A. c. xliiij. 8.8. Qulpat᷑ eo temꝑe flere: quo debuit gloꝛiari⸗ Culpat᷑ quęrere ĩ ſepulchꝛo quẽ (c.xxxij.C. debuit adoꝛare in cęlo.c.xxxiij. Cũ chꝛiſtũ a chꝛiſto requirit: deuotõe mẽtis Pꝓphetat ⁊ neſcit. Ibidem. CQur tãgere ꝓhibeat᷑ quẽ iam pᷣus tetigerat. c.xvij. E. in fi.c.lij. A. B. c.lv. B. C. D. Martyꝛ teſtis dicit᷑:⁊ quicũq; ꝓ veritate te/ ſtimoniũ ded erit:quicqͥd ꝓ teſtimonio ve/ ritatis ꝑtulerit: totũ ꝓ martyꝛio computa/ bit᷑. cc.xxxij.B. in ſi. NMartyꝛes duobꝰ modiſ patiebant᷑:vno ma in aia:altero in coꝛpoꝛe.cc.xxiij. J. K. Cur martyꝛũ natalicia celebꝛemꝰ. cc. xxxix. Zũc ꝓ nobis intercedũt:cũ in nobis (A. aliqd de ſuis vᷣtutibꝰ recoSſcũt.cc.xliiij.A Martyꝛes quotidie ſiũt.cc.xxxij.B.circa ſi. Pax nr̃a martyꝛes ſuos hʒ:nã contra vitia dimicare magna ꝑs martyꝛij eſt.cc.l.A. Mathematicoꝝ erroꝛ hinc falſus eſſe cõpꝛo/ Mas bak. xxxj. B. xxxiiij. C.lxiij. C. (cxix. F. Mater nõ eſt niſi ꝗ filios ꝓcreauit.c.xv.B. Cur matrimonia inueniãt patriarchę ad pu teos vel ad fontes.lxxv. C. E. lxxx. A. Mchia a cõcupiſcentia diſtinguit.xcvj. P. Wech Mechię nomie oĩs cõcubit ſter cũ vxoꝛe ꝓ⸗ pꝛia intetligit᷑:qð rõne oñdit᷑.xcvj.. Machus eſt et ſi illa caſta qui mlierẽ viderit 24 eGcupiſckͤg ci.c. Xv. E. circa ſi. 4 . Annotatio Nöm cchaberis: exponit᷑. xcvj. C. F. M. O. Alꝑchat᷑ ois qui ꝓpꝛia vxoꝛe intemꝑate ex/ cepto filioꝛũ deſiderio vtit᷑.xcv.D. Si mechat qui vxoꝛẽ ꝓpꝛiam excepto cau/ ſa filioꝛũ cognoſcit:quale putas peccatum ſit apetere alienã?xcv.F. Wed Chꝛiſtus ſic medet᷑ plagas petõꝝ vt cicatni⸗ cũ veſtigia nõ remaneãt. j. C. in fi. Quẽ medicina chꝛiſti nõ curat nemo cura⸗ re poterit.lxxiiij.L. De medico occiſo ſanati ſum'. lxxiiij. E. Qð medici carnales ꝓ ſalute coꝛpoꝝ:h̃̊ ſpi/ ritales ꝓ ſalute aĩaꝝ exercẽ debẽt.lxvij. B. Megdicamẽta aĩę plus qᷓ; coꝛpis curare de⸗ bemus. lxxxviij. G. c. j. D. Citius calidis vulneribꝰſi/ ſubuenit. J bidẽ. . Aedicꝰ bonꝰ pᷣus poculũ qð ęgro daturꝰ ẽ bibit:vt ꝑitiã artis oñdat: ⁊ ęger ſecurꝰac/ cipiat.lxxvij. A. (C. xciiij. hh. c.lxviij. C. Doloꝛẽ igerit vt ad ſanitatẽ ꝑducat.lxxiiij. Eſt febꝛis ꝑſecutoꝛ vt ſit homis lipatoꝛ. kci. Si ęgri volũtatẽ at (M. cc.xxxvij. . in ſi. tẽderet nunq; curaret.xcvj. F. in ſ. Egrotũ odit ⁊ diligit. cc. xxiij. V. Aediatoꝛ quõ xpᷣs dicat᷑.c.xxxix.E. ime. In medidð duũ aialiũ cosgſceriſ:expõit᷑.c. A. MWen Vtrũ mẽtiri liceat pietat cã.lxxxix.B. in ſi. Omnis homo mendax:exponit᷑.c.lj. F. Wer Alercutio pho tantꝰ eſt inter deos honoꝛ et cultꝰ allatꝰ vt eiꝰ noie dies mercurij voca⸗/ ret᷑: ⁊ qͥd de deo pfe ⁊ filio eiꝰſcpſerit.c.xcix Licet ab hoibꝰ deus eſtimet᷑:ipᷣe ſe (E. F. tñ hominẽ cõſitet᷑.xcix. F. in medio. Meretricis noĩe ꝗᷓ intelligat᷑.c.lxiiij.C. Comꝑat᷑ inferno.c.vij.E. Meretrices due litigãtes coꝛã ſalomone qa ſigniſicẽt.cc.A.c.xcix. S. Meridies multis modis interpꝛetat᷑. c. lxv. T.ante mediũ.V. (B. C. Win Miniſtri dei vl diaboli ſ ſic diſcernüt. lixxxv. MWir Mirabilia nõ ſunt niſi ꝗᷓ 4 homib* ſüt impoſ/ ſibilia. xviij. J. Abirari deſinis ſi deũ cogites. c.lx. A. Airacula chꝛiſti non obſcuritate verboꝝ: b eloquij puritate narrant᷑.xlj. A. Qð faciat mirabilia ſter ↄſuetudinẽ:qꝛ deꝰ eſt:ꝗ nõ cõſideratiõe cõpꝛehẽſa ſed aſſidui/ tate viluerunt. c.xlvij. B. c.lviij. B. Æρ nõ fecit miracula magis artibus vt qui/ dam putabant.iij. S. Cũ audis miracula: ſerua ſidẽ: nõ inquiras rationẽ c.lix.A.in ſi. (Cliiij. G. H. Oia chꝛiſti miracula aliqͥd ſi gnifkcabat. lxx-⸗ Continebãt beneficiil. c.lir. A. Sic nobis ꝓficiũt.c.lxxvj.A.cc.ix. A. Maximũ ⁊ pᷣmũ miraculũ chꝛiſti qð fuit. iicj Airacula ſeptẽ panũ et qᷣnq; (J. c. iiij. A. panũ ſic differũt:⁊ qͥd ſigniſicẽt. cc.i ix. D. AMiracula chꝛiſti ⁊ ſctõꝝ ſic differũt.c.iiij. A Dev miſeret᷑ ſine aliqᷣ doloꝛe.cc.xxiij.A.ĩ fi. Wit Ita quidã deũ miſericoꝛdẽ putãt:vt iuſtum denegent. c. ij. A.c.v. .c. ix. G. Pꝛolixa dei miſericoꝛdia nõ aufert eius iu/ ſticiã:qꝛ quãto diutius expectat: tanto gra uius vindicat.c.ij. A. Nõ den gat miſericoꝛdiã qui de nka couer⸗ ſione vult mutare ſentẽtiã.c.ij.B.c.ix.D. Sic amãda ẽ dei miſericoꝛdia vt timeak eiꝰ Alviſericoꝛs et miſeratoꝛ (iuſticia.c.i ij. .D. dominꝰ longanimis ⁊c̃.exponit᷑.xcvj.A. Spes miſericoꝛdię del eſt nobis ſi ab oꝑib' miſericoꝛdię nõ fuerimſteriles.cc.xxxiij. Eg& Aiſericoꝛdliã accipiet qui pꝛoximo pietatis nõ denegat officia.lxxvj. A. Nõ põt miſericoꝛdiã ſi perare 4 peccatibi in ſe nõ miſeret᷑.cc.iij. A. Ois mil⸗ ericoꝛdia facit locũ vnicuiq; m me⸗/ ritũ operũ ſuoꝛũ: qꝛ qui miſeret᷑ deo offert ſacriſiciũ placabile.cc.iij. B. Miſericoꝛdiarũ multa ſi unt genera:et quod maximũ.cc.iij. D. Aiſericoꝛs cito exaudit᷑.cc.iij. C. in fl. Eſtote miſicoꝛdes:expõit᷑. lxxvj.B. cc.iij.B. Albiſerẽ aĩę tue placẽs deo⁊c.expõit᷑.c.ij. C. Bñ miſericoꝛs eſt qui a ſe incipit.cc.iij.B. Miſſus ẽ chꝛiſtꝰ a patre ⁊ ſpũſancto.vj.C. Nõ ſum miſſus niſi ad oues⁊c.exponit᷑.lxx/ Alyiſſa ſingulis diebꝰ do/ (iiij. B. C. D. E. minicis eſt audienda. cc.lj. D. Miſſarũ officiũ nõ ꝓpter inſtãtias potẽtü: aut gulãvł auariciã abbꝛeuiãdũ ẽ.cc.lj.“F. Aoyſes vt a iudęa naſcat᷑:⁊ a filia pharao/ wor nis adoptet᷑ qͥd ſigſicet.lxxxvj.A.lxxxix.¶ Quid ꝙ ęthiopiſſã duxit vxoꝛẽ.lxxxvj.B. Quid ꝙ cũ vᷣga mittat᷑ ad ęgyptũ: ⁊ ꝙ lepꝛã manus eius incurrat.lxxxvj. C. D. E. Cur miracula facturꝰvxoꝛẽ reliqᷣt.lxxxvj. E. Aboyſes cũ vᷣga ſigniſicat legẽ cũ decẽ pᷣce⸗ Quid ꝙ moyſe oꝛate ho/ (ptis.lxxxvij. A. ſtes vincant᷑.xciij. D. E. c.j.D.in ſi. De eo ꝙ moyſi dicit᷑: Sine vt iraſcat furoꝛ meus ⁊c.xcvij. p totũ. Cur ſine ligno nõ faciat ſigna.c.j.D. Aoyſes figurã legi habuit.c.v.E. .. vj. 2. Sũt mõtes boni:ſũt ⁊ mali. c. lxv. J. in me. Won AMontes iſrael qui ſint.c. lev. n. pe Oons nn noren⸗ Housp of lſt nuh dara be Pnmel Clnorde morrisdu Hoꝛuſ nol Einedlti Loscop Horte gui Tienorit gyſeſe ſed ginp bbeni⸗ Hoꝛs tücl Hoꝛs flio⸗ Hortui Hous ue Horinale coꝛngeme idennt ſonpötm Sibonävi fitmorts tinoꝛene Hoꝛs bon Quisbän⸗ warust Allsbän orerener Moriamun noneiug Londame lenoultan Neonon yincerer⸗ Longo Mcuſare Eonost Pelyf Dos wmon mulnitu Liphons Curnori morip lne poteſt Boschn Böllie Woruue ſuraih ü 14 chic dit . g gei icz AAK. ntncit iqideni i äcbe cenmm, 14 (kance Leponi. m ſ nobsſogr ſteniesg ane ulroamdgers .. Nec eride inmegfun⸗ unieni wifn lungaoragen cilif tiſhpütn man duest n Ne . (n0. 5e l. mntinn – zic 5 ttaiuſdnng/ mnAmnt Tnrimnb, emirg m 6 “ 14 gunm at on Kiſen g. ℳ naflel, E Notabiliũ ſententiarũ Moꝛ Moꝛs a moꝛſu nomẽ accepit:quia ex eo qð moꝛdemꝰ ꝑtẽ abſtrahimꝰ: ⸗ erẽ relinqmꝰ. Moꝛtis pr̃ peccatũ eſt: (c.j.B.c.xxxvij.S. qꝛ ſi nũq; peccaretznemo moꝛeret᷑.c.xlj.B. Aoꝛtis poſſibilitatẽ initiũ vitę facit. xcvj. B. in me.lxxiiij. O. c.xxxix. B. ÆO ſint duę moꝛtes: ſcʒ pꝛima ⁊ ſcõa: omg moꝛtis duę ſi ꝑtes.c.lxij.B. (cc.xxxix.S. AMoꝛtiſ nomẽ memoꝛatũ oĩm coꝛda ꝑcutit. Eiꝰ meditatio cohibet hoĩem a malo.x.C. Aoꝛs cõparat᷑ ſomno.c.lvj.E. ( c.xiij B. Aoꝛtẽ quidã appetũt ⁊ cuʒꝙ enerit fugiũt. Tũc moꝛi timemꝰ qñ nob bñ̃ eſt.cc.ev. EK. Ipſe ſe ſeducit⁊ de moꝛte ſua ludit q hoc co gitat vt poſſit ei extremi tꝑis indulgentia ſubuenire.c.xx. SG.c.lxxxj.M. Aoꝛs tũc in victoꝛia ↄſumit᷑.c.lxj.B. cir. fl. AMoꝛs ſilioꝝ qũq; eſt diſciplina parẽtũ:exẽ/ Moꝛtui qͥ dicant᷑.xcviij. D. (plũ.cc.iiij. B. Aoꝛtẽ puerſus plꝰamat q; vitã.ct.xxxix.T Aoꝛi male times:viuere non male times: coꝛrige malã vitã ⁊ nõ timebis male moꝛi. Ibidẽ in fine. NHon põt male moꝛi qͥ bñ vixerit. Ibidẽ. Si bonãꝗ vitã habeas: quęcũq; occaſio fue/ rit moꝛtis: ad requiẽ exis ⁊ btitudinẽ ꝗ̊ nõ timoꝛẽ nec finẽ habet.cc.xxxix. . Aboꝛs bonis eſt ianua vitę.xlvj. Ab. cir. f. Quis bñ moꝛtuus eſt:diues purpurat“: an lazarus mẽdicus?cc.xxxix. X. Diſcis bñ moꝛi ſi didiceri bñ viuere. Ibi. i ſi AMoꝛere ne moꝛiar.c.xlj.C. cir.ſi. c.xliiij. F. Aoꝛiamur moꝝ mutatione cũ chꝛiſto:vt a moꝛte iuſticię viuamꝰcũ xpᷣo.c.xlj.?F.iĩ fi. Contra moꝛtis vetuſtatẽ chꝛiſtus attulit ViI tę nouitatẽ.xxxix. D. Ideo moꝛtẽ ſuſtinuit vt iniuſta moꝛs iuſta vinceret moꝛtẽ.c.j.B.c.xxxix. B. c.lvj. B. AlOꝛs qð in puluere cõfectura ſuſcepit: hoc dilcuſſa refundit.c.lvj. E. Ero moꝛs tua o moꝛs ⁊c̃.exponit᷑.c. xxxvij. HB. c. lvj. A. c. lxxxj. YꝓJ. Aoꝛs moꝛtẽ patit᷑ dũ ei inuite defunctoꝛũ multitudo ſubtrahit᷑. c. lxj. B. Cur moꝛi pꝛo nobis voluit.c.xx. A. moꝛi pꝛo nobis voluit nemo recompen/ ſare poteſt.c.xxij. A. Moꝛs chꝛiſti plus qᷓ; mũdvaluit. c xiij .A. Nõ illi ſed nobis data eſt.c.xxxiij.D. Aoꝛtuus eſt pꝛopter culpã nõ ſuã quivixit ſine culpa. c.lxxxj.B. (c.lxxxj.E. G. Cur moꝛtẽ crucis ⁊ non aliud genus elegit. (iij. B. Si xpᷣs nõ moꝛeret᷑ moꝛs nõ moꝛeret᷑.c.lxxi/ Ipſa tꝑis bꝛeuitas oſtendit potius ſomnũ fuiſſe qᷓ; moꝛtẽ.c.xxxiij. D. Moꝛtuus ẽ moꝛte bꝛeui tpali: ne nos moꝛ- tẽ ſubiremus eternã.c.xciij. C.in f. Moꝛtem ſuſcepit vt a nobis moꝛtẽ exclude/ ret.c.lxij.B. (ſtruxit. c. lxxxj. G. Moꝛs chꝛiſti ſi mpla moꝛtẽ noſtrã duplã de Niſi moꝛeret᷑ nos nõ viueremus: qꝛ accepit moꝛtẽ ð nr̃o⁊ reddidit vitã ð ſuo.c.xliiij.D Aoꝛtuus eſt ̃ᷣm ſolam carnẽ nõ ſᷣm deita / tem.xxxix. BD. N Aoꝛtẽ ſolus deꝰ ſentire nõ potuit: nec ſol⸗ hõ ſuperare potuiſſet.c.lxxvj.B. cir. ſi. ÆW in noſtri generis coꝛpoꝛe nos moꝛs chꝛi/ ſti viuiſicauit.c.xxvj.D. (eſt.c.xix.C. Deus nõ eſt moꝛtuus tũ ſ̃m hoĩem moꝛtuꝰ Ita in vera humanitate moꝛtuꝰ eſt ⁊ ſepul⸗ tus quõ natus.c.xxxj.C. In moꝛte chꝛiſti oĩa elemẽta turbãt᷑:ſola coꝛ da iudęoꝝ nõ mouẽt᷑.c.xx.E. (te. c. lix. B. Moꝛs chꝛiſti ĩ carne: vita tua eſſe dz in mẽ⸗ ſit ſignũ noſtrę ſalutis.c.lxxxj.E. in ſi. noſtra eſt liberatio.c.xxiij.B.in ſi. D Eſt pignus:qꝛ dabit nobis ſuam viti c.rij. FC..ʒcirca finẽ. KReus eſt moꝛtis chꝛiſti qui violat atam chꝛi ſti ſanguine mundatã.c.xx.F. Aoꝛs pecoꝝ ⁊ pᷣmogẽitoꝝ ęgypti qͥd ſi igni⸗ ficet.lxxxvij.C. E. F. G. lxxxix.D. xcv. F. Cũ faciliꝰ mouẽt᷑ coꝛpꝑa leuioꝛa difficiliꝰ gra/ Wor uioꝛa:cur ſe leuiſſima aranea tarde mouet grauis equus velociter currit?c.xlvij. G. Mulier a mollicie: id eſt a fragilitate nomẽ accepit.xcvj.O. cc.xlũj. A. AMulieris noĩe nõ virgineũ decus negat᷑: , wur femine ſexus oñdit᷑.xix.D.xxj.D.xlj.C. AMulieꝝ inhoneſta familiaritas fugiẽda ẽ E:· exemplũ. lxxxiij. B. Q.cc.l. C. D. Ablier foꝛt ꝗ̊ dicat᷑.cc.xvij.ꝑ to.cc.xviij.B. De muliere chananga ⁊ eius ſide.lxxiiij. ver totũ.cc.ix.B. De muliere ſamaritana.xcij.p toll. De ea ꝗ ĩ adulterio depꝛehẽdit᷑.xciiij.D.E. De muliere quę fluxũ ſanguis patiebat᷑: ⁊ a chꝛiſto ſanata:et quid ſigniſicet.lxxiiij. F. H. c.lij. A. in fi.c.lv.C. AMüũdus ⁊ oia inſtrumenta eius eſt factus a MWun deo omnipotente.c.xxix. B. Aundũ iſtũ qͥdã aĩal magnũ eſſe dixerit 7 kternũ.cꝛxliij. h. oↄſtat ex q̃ttuoꝛ elemẽtis. c. xlvij. D. F. AMũdꝰ multis modis dicit᷑.xxviij.A. Avij B. lxix.D. ce xxii⸗T. Annotatio Cur młtis maliſ atterat᷑.l.A.c.xj. A.c. . „ Amarus eſt ⁊ diligitur. c.xj.C. Quia ruit:&̊ migrãdũ ẽ.l.ꝗJ. ime. cc. xlv. Comꝑat᷑ foꝛnaci.cc.liiij.“F. Aut ridet nos:aut ridet᷑ a nobia v. . Duobus modis ſeducit.cc.xlv. A. Müũdicia inter oẽs virtutes inſignẽ locũ te⸗ net: qꝛ ißa ſola eſt q ſᷣſtat videre deum. cc. Abi nõ eſt mũdicia coꝛꝑis:ibi ha⸗xlix. A. bitatio diabolici ſpũs.cc.xlix.B. . Deus mutat ſentẽtiã ſi tu mutaueris vitam xl. B. in ſi. c. ij. B. c. ix. h. Aaman ſyꝛus lepꝛoſus ⁊ ab heliſeo uratus:quid figurabat. cc. vij. to / . tum.cc.viij. B. C. D. atiuitates chꝛiſti duę ſunt: vna viſibilis: altera inuiſibilis: vtraq; mirabilis.xij. A. xiij. G. H. xxij. A. Vna ex vtero:altera ex vnda.xxxvj.B. Vna ex vtero: altera ex ſepulchꝛo.c.xxxiij. Quattuoꝛ natiuitateſ valde mirabi/ (A. B. les oꝑatus eſt deꝰ.xj.C. xx. A. Quõ ſemꝑ ſit natus: ſi nõ valemꝰ⸗ cogitare: credere debemꝰ. xiij. H. J. Natus de pfe creauit matrẽ:creat de matre gloꝛificauit patrẽ.xij. B. xvj. B. Hatꝰ ẽ ex virgine mf̃e qͥ ante ſęcula nat eſt de deo pfe:illa natiuitatẽ ſolꝰ pr: hãc ſola mater cognouit.xxij. A. Natꝰ eſt de pf̃is imoꝛtalitate:de matris vᷣgi nitate: de pf̃e ſine matre: de mr̃e ſine pfe: de pfe ſine tꝑe: de mr̃e ſine ſemie.xxiij.A. Si illã qua ex patre natꝰ (xxvj.A .xxvij. A. eſt:non poſſumꝰintelligere:illã q̃ ex vᷣgine onatus eſt frequẽtiꝰ recogitemꝰ.xxiij. D. õ mireris vᷣginis ꝑtũ ſi intelligis deũ na⸗ Non aliter qᷓ; de vᷣgine deũ na/ (tũ.xx. C. ſci decuit.xvij.A. D.xix.A. Cur ꝑ feminã virginẽ naſci voluit. xxj. B. Vt de vᷣgine naſceret᷑:pſſiguratũ erat. xyij. B. xx.A.lxxvij. B. in fi. Hhuiꝰnouę natiuitatis ſi ignuũ: olim ꝓphetatũ fuit. viij. C. xviij. J. Æα9 omnẽ cogitationẽ humanã prurbet p/ pter n gularakale: et que in ea ſint miran⸗ da.iiij. J. v. A.viij. B. xxj. C. In xpᷣi natiuitate iura naturę mutat. xiij. B. Natiuitatẽ illã mũdus expauit:fides agno/ uit:in ſidelitaſ irriſit: ſuꝑbia tumuit ſuꝑata v. B. xiij.h. xxj. A. Naſcẽdo munꝰ fęcũditatis attulit nõ decus vginitat abſtulit:qꝛ vteꝝ ⁊ diẽ in qͥ naſccet᷑ elegit.v.A.i fi.ix.A.xiij. C. xiiij. B. xix. D. Nõ decebat vt matri pꝛiꝑpet 5oimitats n bis afferebat ſalutẽ.ix. in fi.x. D Dũ vtus mũdi naſcit᷑:nullus pariẽdi eſt ge/ Quę ſit eminẽtioꝛ (mitus.x.C. in fi.xv.A. vtus: partũ dediſſe vᷣgini: aut pfectũ ho/ minẽ de terra creaſſe? xj. B. xvij. B. Sicut nõ poterat niſi caro ð carne naſci:ita non poterat dei caro de fęmineo vtero niſt ſine generãte ꝓdire.xjA. Qui venerat triſte letiſicare ſe eculũi: naſcẽdo vẽtr nõ ↄtriſtauit hoſpitiũ.xv.A.xxv.D. Naſcẽdo matriiecũditatẽ attulit:vginitatẽ Naſcẽtꝭè dño nõ eſt abla (nõ abſtulit.xx.R B. ta ſᷣ cõſecrata vginitas.xxiiij. B. xxv. PO. In natiuitate chꝛiſti nihil ſoꝛdidũ aut ipaui natũ fuit:exẽplũ.c. lxxxj.D.i me.c.xcix. Naſcẽtis nobilitas fuit in vginitate pariẽt ⁊ nobilitas pariẽt in diuinitate naſcẽtis. Plus eſt mirãda miſcðia naſcẽtis (xxx. 8. qᷓ; moduꝰ naſcẽdi.xvj.B. xix.A. HNõ eſt diſputandũ de modo:ſ potius cre⸗ dendũ ⁊ gratias agendũ.xiij. K. Natale chꝛiſti cũ quãta reuerentia ſit ſi uſci- piendũ:exemplis ꝓbat᷑.j.A.B. HNatale chꝛiſti digne ſuſcipere volẽs:que ca⸗/ uere debeat.j.D.ij. A. C. Quibꝰ oꝛnari debeattutibꝰ.ij.A.E. vj.D Quãtũ antiq naſciturũ deſiderabãt.xx.C. Dies natal dñi pſ̊ cęteris ẽ honoꝛãdꝰ.xxij.B. Qur naſci voluit in die ep aueſ factus eſt ois Dies. v. A. viij. B. xxj. MNatalis xpᷣi dies gemia gfa reſpledet. ix. B. Huius diei gaudia nullus dignis laudibus pᷣdicare põt.vij.A.x.A.xix.A.xxv. A. Teſtimonia natiuitat qͥbꝰ de agnoſcebak puſq; mirabilia in coꝛpis ętate aliqua face ret.iiiij. K.v. A.xiij. D. Quid naſcẽdo nobis cõtulit:et ideo laudã/ dus: amãdus: ⁊ adoꝛãdꝰ.v. D. vij.A. x. C. Natiuitas chꝛiſti:ſunt ſpiritales nuptię xpᷣi Et ſi lõge a nr̃a ẽ diuſa (⁊ ecclieę.ij. B.xxj. G. nõ tñ nuptias dãnauit:ſᷣ potẽtiã ſuę diui/ nitatis honoꝛauit.viij. B. xvj.C. xxv. D. Pꝛopter duo naſci voluit. viij. C.xviij. J. Chꝛiſti natiuitas inouat ſpecies incipiẽtis Quia ex hoie naſcit᷑:nõ ceullir. . xx. A. ideo ſimplex hõ credat᷑.ix.B. xvj.D. Dum ſᷣſepis patit᷑ anguſtias:mũdus latus qui perierat liberat᷑. ix. D. In natiuitate eius oĩa gaudent: ſolus dia⸗ bolus cũ ſuis cõtremiſcit.x.C. Dũ infirmus inſirma ꝑtulit: vt deus poten / tia exercuit celeſtem. xj. D. Oykiat 2 nt ſpoſt Potus eſt i,5 Pareinpe eon⸗ naſci Zununtuit ſolgtone itiuin ulgauae Ponatuse Potſuſtul Pato chriſt ſtimoniüg Pos ganu⸗ ſeno cote rE.inf,. Phernat'⸗ ſurnalcat Oar ſti aquothin f.pir. D. hureſtu Pchriſtina ponunk x Painitas tütpietati füremet iobuß'na naxpatieta Zuchriton etänöd Quöchuice thutnik.x. Haruitare ſecüga ſoi Paniras lsleuitut orytho⸗ lchyn AA Bd njb Muesde ne kar mn unn uu teophet lurinoe Qlalig ſen n ſee n⸗ öazſiunl 6. emin. 5. di aiug Dige⸗ em inzgnnnen i dinntrttii. uniiz nd. .Bnn — üm. Atanamnu herninge 0 t A jdeidahan sihonai n zuin⸗ R hitt lusdigsaudt ArA. c mit 4 te is nDn n Hitung wntt⸗ taciiſt eft pinüfun nl — NHotabiliũ Chꝛiſti natiuitas dei eſt virtꝰ: ꝓphete hnüci ant:ſpũſſanctꝰ fatet᷑.x.D.xxvj.A.in fi.B. Natus eſt hõ deus vt liberaret homo reus. xiij. A. S. circa fi. Mat' imꝑatoꝛ vt ablueret pctõꝛ. xiij. E. iſt. Igeo naſci voluit. xvo. C. xxix. A. In natiuitate ſua magnꝗ nobis ſpem ⁊ cõ⸗ ſolationẽ ⁊ grati cõtulit.xiij. F. S.xx. A. X natiuitate chꝛiſti qui ↄſciaʒ bonã hʒ dul ciuſ gaudeat:qͥ malã attẽti timeat.vij. A. MHõ natus eſt ſibi ſed nobis.xxiiij-.A. Har ſuſtulit erroꝛẽ:moꝛtẽ calcauit occiſus. Nato chꝛiſto ois gradus te/ C. xxvviij A. . ſtimoniũ ꝑhibet.xx. B. C. E. Nan paru puos ꝗqrebat.xx.D.i ſi. xxvj. B. Nemo cõtemnat natũ qui vult eſſe renatus xx. E. in fl. Puer natꝰẽ nob 7 ſilidatꝰac. expõik. xxj. A. Cur naſcat᷑ pegrinꝰ ⁊ in diuerſoꝛixxiiij.C. VUWV nat' ſit in die q nullꝰminoꝛ erat in terris a quo tñ incremẽta dies ſumũt.xvj.D.cir. fi.xix. D.in ſi.xx. E. in fi. xxiij. A. Natꝰ eſt in ſolſticio hib erno.xxij.B. In chꝛiſti natiuitate tria nobis imitanda ponunt᷑.xj.D.in fl. Matiuitas ſaluatoꝛis hüilitat eſt inſtrumẽ⸗ tũ:pietatis merfd: ⁊ gterne ſpei maniſe/⸗ ſtũ remediũ.xxij.A Ois huiꝰ natiuitatis ſchola:hũilitatis ẽ ẽ offi cina:patiẽtię maſſa:vtutiſ agonia.xxij.C. In chꝛiſto nato doctrinã hũilitatis agnoſce etiã nõdũ loquẽte doctoꝛe.xxv.C. Quõ chꝛiſt ſ piritalit ĩ nobis cõcipit᷑: naſcik ⁊ nutrit᷑.x.E.xij.B.xvj.C.xx.E. Natiuitates homis duę ſũt: carnalis pᷣma: ſecũda ſpiritalis.xxviij.B. in fl.c.lx. B. Natiuitas ſpiritalis habet libertatẽ:carna/ lis ſeruitutẽ.c.lx.B. Abox vt hõ naſcit᷑ ꝓphᷣa eſt ſue miſerię: co nio lachꝛymoſe vocis.l. B. cc. xlvj. A. Ad natiuitates nil valet ſtellarum voſitio. xxxj. B. xxxiiij. C. lxiij. L. Naues duę diſcipuloꝛũ chꝛiſti piſcantiũ 6 ne NMebula erroꝛem ſę/ (ſigniſicẽt.c.vxlviij.B. culi ſigniſicat.c.lxv.M. (iiij. ꝑ to. Ad neophitos ſermo.c.xxvj.c.lvij.et.c.lx⸗ Cur eoꝝ habitꝰ mutet᷑.c.lvij.A.c.lxiij. B. Cur in octauis eoꝝ capita reuelent᷑.c.lx.B. Qualia ſeruabũt:⁊ a qͥbꝰcauebũt.c.lxiij.C. Exhoꝛtatio ad neophitos:vt bonos et non maloſ i ecclłia imitẽt᷑.c.lx.E. D.c.lxxiiij.A. ni Nicodemꝰ ideo occulte petijt coꝛpus ieſu vt ſententiarũ celaret: non vt piculũ ſcaueret. c. xvij. E. c. Nobilitas mala eſt gſe ꝑ ſuꝑbiã Exxij. 2. reddit ignobilem. c.xxvij. A. Noe exemplar tolerãtię fuit. xlvj. C. PD. Noe ⁊ ſi tacebat voce:ope hdicabat: ſilebat lingua: fabꝛicatiõe areę clamabat.lxix.D. Quid ſigniſicet ꝙ vineã plãtans inebꝛiat: experrectꝰ minoꝛi ſilio maledicit.c.l. C. Ne Q, nomen dei nõ põt hu / (c. liij. A. in me. mano oꝛe ꝓferri.c.xcix. F. Nõ accipias nomẽ dei inuanũ *c. erponik. xcv. B. xcvj. C. E. hh. Noticia:vide Cognitio. HWH Nox ꝓ ſecreto ponit᷑.c.vij. F. Pꝛo inſidelitate ponit᷑.cc.xxxvij. L. De numero ternario:⁊ eiuſ myſterio liüi. 8. Quid ſigniſicet numerꝰ ſeptenari*.xcvj.h. De numero denario⁊ eiꝰ GB. c.xl viij. E. myſterio.c.xcvij. B. De myſterio numeri ädragenarij. lxiiij. A. Numerꝰ qngenariꝰ quõ ↄſtet ex (lxix. B. quaternario ⁊ denario:⁊ ſigniſicat remiſſi⸗/ onẽ pctõꝝ.c.lvij.C. circa fi.c.xcviij. D. Numerꝰ centũ qͥnquaginta tres quid ſigni/ — NRn lxviij. D.lxx.B. C. D. v.lxxj.B.c.lvij.O. Numerus ⁊ ſuꝑ numerũ (ſicet.c.xlviij. D. differut. c.xlviij. C. in fi.c.liiij. B. De nuptijs ſpiritalibꝰ chꝛiſti ⁊ ecclię.iiij. 3. in fi. K.xxj.G.xlj.C.cc.xlvij.B. De nuptijs filij regis.cc.xlvij. A. In ipſiꝰ nuptijs: deus pater remittit auic⸗ quid offenderit mũdus.xxj. F. AIgeo nuptijs chꝛiſtꝰ inerfuit. xij. A. Qui ante legitimas nuptias Zaluirate . ua violauerit:bũdictionẽ nuptialẽ non mere/⸗ bit᷑ accipere.cc.xliij.E. in medio. Ante nuptias legitimas coꝛrupti:coꝛpe vi⸗ uentes aĩla moꝛtui ſunt.cc.xliiij.B. Qui nuptias pꝛimas vel ſecũdas damnat: anathema ſit.c.xcj. F. in medio. In nuce tria ſunt: coꝛiũ: teſta et nucleus: et qõ ſigniſicet.iij. D.xcix.B. C. Significat vitam. xcix. C. Bduratio nõ dei potẽtia copellente ficit᷑:ſed remiſſione vel indulgẽtia generat᷑.lxxxviij.B.E. F. 2 quoſdã flagellãdo obdurari nõ ꝑmittat. Cũ abfueris gra dei tũc obdu/ Qxxxviij. C. Ob Car obduret quoſdam ꝑcendo ⁊ flagellãdo = rat hoĩem ſua neqᷣcia:exẽplũ. lxxxviij. D. obdurari ꝑmittat.lxxxviij. KE. F. Cur deꝰ nõ oẽs ita caſtiget: vt nullũ btra ſe Annotatio Obduratio nõ niſi erdeſperatis de naſcitur. Cũü indurabo dñs diẽ: ſen (lxxxviij. B. G. tentiã ꝓtulit:quã ſe facturũ ꝓmiſerat non quã iaʒ feciſſe monſtrabat.lxxxix. A. Obedire cur debeat homo deo.cc. xxx. B. Oblatões ad altare iõ ſũt faciẽdę.cc.xvj.B Obſtetricũ miſteria nõ ſũt neceſſaria qͥbus deꝰ ꝓuenit ad aias liberandas.lxxxix. B. Oc Nõ occides:exponit᷑.xcv.E. OOccidit qͥ occidẽdũ tradit.c.xviij. D.cir.ſi. Qui ideo nõ occidit: qꝛ timet hominẽ iudi/ cem:nõ ideo innocẽs erit.xcvj.C.in me. Qui ſe occidũt dum quęrunt᷑ ad vitam:⁊ ſi/ bi auferendo ſſentem: abnegant et futu⸗ ram. cc. xxiij. M. Au iſe occidit peioꝛ eſt parricida. Ibidẽ. Se occidit ⁊ ꝓximũ: qui male vite pᷣbet exẽ/ plũ.c.lxv.E. cc.xxxj. J.cc.xxxij.E.cc.l.E. OQõ occidimꝰ:agimusvt nõ ſit.c.xxxvij.B. Tria occidũt animã capitaliter.c.xx.F. Oculis dei nõ ſolum acta nfa ſed ⁊ cogitata patent. lxiij.E. Oculi pꝛimoꝝ parentũ aꝑti ſunt adi intuen⸗ dum:nõ ad videndũ.xlv. F. Diſcãt yiri cauere oculos ſcmiaꝝ cũ 7 amot ⁊ nolũt amari.lxxxiij. A. in f. a Odiũ eſt ira inueterata: ⁊ animã facit bomi cidã.cc.xxj.B. cc.xxxvij. G. Odiũ trabi comꝑat᷑. cc xxxvij. G. Odiens fratrẽ nõ doꝛmiens ſea mortil ae⸗ dendꝰ eſt.j.D. circa ſi. QQui aliũ odit ſibi öus nocet.cc. xxxvij. G. Qui alteri vult noœre: odio ſe pꝛius cruci/ at: exem plũ.lxxxiij.E. F. O deſcẽdat in gehennã i ignar: cecus hci/ pitet᷑ in pęnam. lxxxiij. F. in ſ. Nõ odias hoiĩem ſed vitia: exemplũ. lrxi. E. F. xciiij. . cc.xxxvij. F. Odiũ inimicoꝛũ cur ꝑmiſſuʒ fuerit ĩ lege ve⸗/ Cotra odij venena redde cha/ (teri. lix. A. tritat ⁊ hũilitatl antidotũ.lxxxiij.F.ĩ fi. G. DHaiũ aĩę amoꝛ neqᷣcię:et ecõtra odiũ nedcie amoꝛ animęg.cc.lvj.B. MNiſi oderis te qualẽ te feciſti et qualẽ deus odit:nõ poteris eſſe qualẽ te deus fecit: ꝓ/ bat᷑ exemplo. xcvj.L.i fi. M. cc.xxxvij.E. Ol Olla ſuccenſa peccatoꝛẽ ſigniſicat.xcix.C. Oleũ cũctis liquoꝛibꝰ ſuꝑnatat.xlij.P. Signiſicat charitatẽ.c.lxviij.E. ge. vj. C. Signiſicat miſericoꝛdiã.cc.vj. B. Si oleo charitat volum abüdare:ñ ſolüi bo na:ſᷣ et mala vaſa debem dilige. c. . D. Signiſicat adulationẽ. c. vij. C. in fl. Opera trinitatis ſunt indiuiſa: quędã tñ ad Oy ſingulas ꝑſonaſ referunt᷑:exẽpla.iij. A.B. De⸗ꝰ oꝑat᷑ magna quõ parua.lxxij. H. in me. Deſic ĩi nob oꝑat᷑:vt ⁊ noſ oꝑemur. xciiij. C. Cum opus dei ſit iuſticia: quõ opus dei erit vt ĩ chꝛiſtũ credamꝰ. cc.xxxvij. A. cir. ſi. B. Quid ſit oꝑa tenebꝛarũ peponc᷑.iiij. A. B. DOVHpa bona filij boni: ſed int iſtos Pmogenit eſt ſides.xciiij. F. in me.xcv.F. in me. Ofo qd ſit:⁊ ꝗͥ eius vtilitas.cc.xxx.B. Oꝛatiõjs virtus.xciij. D.E. (xxxvij. b.* Si oꝛas mereris:ſi non oꝛas nil mereris.cc. Ofo ẽ res ſpiritalis:⁊ tanto acceptioꝛ quãto ſuę naturę impler affectũ.c.lvij. D. ⸗ Cũ oꝛam deo colloqu imur.c.xij. B. Nõ eſt oꝛandũ vt fruetꝰ placẽdi eaek ab hominibus.lix. JYꝓJ. Quid ſit it gꝛare dlauſo oſtio cubiculi. pbie et. lx. D. c. lxxxj. C. Oꝛatio duas alas babet. lix. J. Bona eſt oꝛatio cũ ieiunio elemoſyns: 43 ofo iuſti clauis eſt celi.cc xxvj. A. Licet alta ſit terra: aitũ celü: audit tñ deus hoĩs linguas ſi mũdã habet ↄſciam. Jbidẽ. Ofro ꝓdeſt viuis ⁊ moꝛtuiſ:exẽplũ.xcviij.C. Quę ſint quę oꝛatiõibus ad impetrada dei pietatẽ aditũ faciãt.c.lxxij. C.D. Oꝛatoꝛiũ oĩs locus eſt.c.xxx.D. Cur ſtantes adoꝛamꝰ⁊ ad oꝛiẽtẽ. ..lxxxij. g. Oꝛare quę pꝛimo loco aut quęſe ecũdo debe⸗ amus. lx. D.circa fl. E. Oꝛandi foꝛmã ideo nobis chꝛiſtus e aplos tradidit.c.xxvj.A. c. xxxv. A. Qui te docuit oꝛare: ipſe ꝓ te allegat ̃cem quia tu reus eras.c. lxx. A. Omnes ad ofones inuitat qͥ omnib'patus eſt tribuere pietatẽ.c.lxxj.A. De oꝛatiõis inſtãtia:exponit᷑ pabola euãge⸗ lica. c. lxxxj. ꝑ totũ.⁊.c.lxxxj.Q.i me.R.i ſi. Oꝛatio dñica tota exponit᷑.c.xxvj.c.xxxv.c. In ofone dñica tres petitio/ (xxxij.ꝑ totũ nes ad vità ęternã:⁊ quattuoꝛ ad hſentem ptinent. c. xxxv. E. c. lxxxij. C. In ea ois ſi becies ofonis otinet.c. lxxxij. C. Quõ ſeptẽ petitiões coꝛreſpõdeant beatitu . dinibus.c.lxxxij.E. in ſi. F. B. Oro duica delet vt baptiſmꝰ peccata. c. xix. Qusę bꝛeuitate cõplet᷑ nõ diffi/ S. circa ſi. cile diſcit᷑:⁊ facile retinet᷑.c.xxvj.YTY. Aaum e pꝛo eccleſia vniuerlali propt gunick ytaito ſe Guedeh cſatotl i dis 1 eeptled ed Cur oure huiccot Quionty ctooneinc Oeontio Outiobei guiſen. lniß5. t⸗ Cochiſie ſ Oeog be Vltia ouiũ litcraſſee Olistunc pfuturas Ouesmee hn ss Cxrvij. B. Aludoꝛey Pausnoie Gaketcurn erp. Ce Denib'pn Mreuert Pe Paraclitus Zledep⸗ hoiemnde Claugebar Nm ee loneſerg Donarpr – li idalti ban ni Matus: i frgnn Nͤpfiot⸗ n ns afllios, Pemul dl ur nus Notabiliũ ſententiarũ l Oꝛandũ eſt ꝓ bonis vt ꝓficiant ⁊ ꝓ malis iudeęoꝛũ libꝛis fuerunt reſeruata æ quo da laggtifi yt cito ſe coꝛrigant.cc.xliiij. 1. velamie litterę tecta.c.xxxiiij. A.c.xlix.C. hl Oꝛare debemus ꝓ inimicis exemplo chꝛiſti c.liij. A. B. c. lxij. A. (liij. B. Pmndlnidin ⁊ ſctõꝛũ.c.xxx. O. P. cc. xxx vij H. i fi. X. Cur pꝛimo menſe ⁊ in plenilunio celebꝛet᷑. nnmn ni Cuũ dñs iuſſit oꝛare ꝓ inimicis dura quidẽ Paſcha chꝛiſti ẽ regnũ cęli: ſalus mũdi: vi/ ngliegii pcepit ſed magna ꝓmiſit.cc.xliiij. K. ta credentiũ: occaſus inſirmi:gloꝛia ſuper/ Cmmn Aaig Eur oꝛare pcepit ꝓ inimicis cum ſcriptureę non: reſurrectio moꝛtuoꝝ. c.lxiij. A. negniiji huic cõtrariari videant᷑.lix.C. DOD. Significat ęternã beatitudinẽ.lvj. A. atrifnnn Qui oꝛat vt moꝛias inimicꝰ inuide maledi Paſtoꝛ eſſe nõ põt qͥ pane vitę gregem ſibi eſin. ionẽ incidet: c. . obdgl. cedith paſcere neſcit. xxxvih. OD. anh ꝑ oꝛationẽ multi inimici facti ſunt ami- Paſtoꝛis eſt ꝓhibere ne fiat quicquid non ide me Oꝛatio beati Auguſtini i.cc. xliiij. Al. licet: gregis eſt audire vt faciat.c.lxvj. C. weulleni quã ſemp dicere cõſueuerat᷑ poſt ſemões. Sunt q paltoꝝ noie gaudere (c. lxrr. D. nnuhingi⸗ xlviij. 5. in l. vyolunt: paſtoꝛis offciũ implere nolunt. fnichiß, s Os chꝛiſti euã geliũ ei cc. v. A. Piꝛima cauſa cur arguunt᷑ q] ſe, (c. lxv. A. – Ou Oues ꝗᷓ perierũt dom iſrael quę fuerunt. ipſos ? nõ oues paſcũt.c.xv. D. egitq Vitia ouiũ late pa ¶ xxiiij B. C. D. E. Si liceat paſtoꝛi de lacte gregl ſumere ad ſu tẽt: craſſę aũt ppaucę ſunt.c.xv. E. ſtẽtãdũ victũ: ⁊ qͥd ſit lac ſumere.c.lxv. C. daipatll OQuis tunc inſirma dicit᷑ qñ ſibi tẽptatiões Cũ paſtoꝛes lanã honoꝛis ab ouibꝰ accipi ⸗/ Pꝓſuturas nõ credit.c.lxv. Y. unt: nõ ideo debẽt errantes nõ coꝛripere. Oues meę vocẽ meã audiũt ⁊c. exponitur. Cõtra eos q errãtes ⁊ inſirmas (c.lxv.D. dal C.L lxv. O. in fine. P. Q. K. oues nõ ſolũ nõ curant: ſed ⁊ foꝛtes ⁊ pin⸗ ulccſ £ Ale e ęgyptioꝝ qᷣd ſignificẽt. lxxxiij‚j. gues necant male vite exẽplo.c lxv. E. amni PC. in medio. lxxxv. ꝑ totũ.lxxxix. B. Paſtoꝛ tũc qð infirmũ è ↄfirmat ⁊ cõ fractũ niciic NHalea qd faciat ĩ foꝛnace aurificl.cc.liiij. Y. Sic errantẽ ⁊ pereuntẽ (colligit. c. lxv. F. alliũ duplex quid ſit. cc.xvij. Dd. ingquiret vt reuocet. c. lxv. hd. Panẽ angeloꝝ mãducauit homo:exponit᷑. Megligẽtia paſtoꝝ diſpſio ẽ ouiũ.c.lxv. J. buun enhii cxxvij. B. c. xxxv. Cc. Cõminatio dei paſtoꝛibꝰ malis ſeipſos nõ ai.. In ſudoꝛe vultꝰtui veſceris pane tuo:exoo oues paſcentibus.c.lxv. kRK. tomd Panis noiĩe quid intelli (nit᷑.xlvij.C.HD. E deus reuocat oues ſuas a paſtoꝛibꝰ ma iüi ni gat᷑: ⁊ cur niſi qtidianus petat᷑.c.xxvj.E. lis: monẽdo ne faciant qð mali paſtoꝛes dumgſinmm⸗ c.xxxv. C. c. lxxxij. X. auaciunt. c. xv. E. . De tribꝰ panibus cõmodãdis ꝓ amico de Mõ excuſat malum paſtoeẽ ſi errantis ouis bis cini ⸗ via reuertenti. c. lxxj. B. ⸗ ᷑ pellem oſtendat patrifamilias eiꝰ vitã in „m. Nar Paraclitus gręce:latine dicitur cõſolato quirẽt i.Ibidẽ. . n. hoiem deiecit: ita chꝛiſtꝰ reduxit.c.xx.D. diſſipatũ in die nubis ⁊ caliginis ⁊ in m / utti nns i Claudeb atur puaricatoꝛi ⁊ reſerat᷑ latroni. tibus palcit. c. lxv. H. NSö. Claudit᷑ peccatoꝛib incredu/ (c.xxij. DO. Quid ſit paſcere in iudicio.c.lxv. . M lis: reſerat᷑ iuſtis et fidelibꝰ.c.xxxvj.O. O in vno bono paſtoꝛe omnes boni paſto . Niazi Honoꝛ paradiſi eſt talẽ habere dũm qͥ pu res ſint.c.xv. „. me blicanos ⁊ meretrices dignos faciat paDra Paſtoꝛes boni de bonis ouibus fiunt: ſed iANM⸗ 1 giſi delitijs.c.xxx. ᷣ. oumnes boni paſtoꝛes in vno ſunt. Ibidẽ. gand li Paralyticus ꝑ tectũ dimiſſus ⁊ a chꝛiſto ſa Sub vno paſtoꝛe oẽs paſtoꝛes vnã vocem Aunaa natus:quos figuret.c.lxv. GH. nõ diuerſas habẽt:ideo oues ſequunt᷑ vo m,. n Si frequenter parcit᷑ delinquenti:peccaroꝛ cẽ vnius paſtoꝛis.c.lxv.Q. sini nõ ꝓficit ad ſalutẽ. xcvij.E. in fine. Abi paſcis: vbi cubas ĩ meridie:ex ponit᷑ “S Parentes de quibus debent infoꝛmare ſu In alijs paſcit eccleſia:ꝛin (c.lxv. S. T. i,56. 1 os filios.c.xvj.E. c.lxiij. C.cc.xv. D. alijs nõ paſcit:in alijs cubat:in alijs non gnin nn Paruuli quõ nõ ſenſu ſed malicia eẽ debea cubat. c.lxv. ll. jödifß e maus.xlviij.C. in medio.c D.. Paſſio chꝛiſti figurata fuit.lxxj.B. C. . Scn Naſ Paſcheęe myſteria magna ⁊ mirãda i antids In paſſione chꝛiſti maxima relucerepott⸗ pkeprigin. Sicut de paradiſo diabolus (c.xciiij. B. Quid ſit ꝙ paſtoꝛ viſitat ⁊ cõgregat gregẽ * Q paſius ſit ſcõᷣm humani NMõ ãſi ex cõi Igẽ exẽplo ꝓbat᷑.c.xcix..&. Annotatio tas. xl vj. K. L. WDY.. In paſſione chꝛiſti agnoſcit hõ quãtũ va/ let:⁊ quãtũ debet.c xx.F. Paſſio chꝛiſti pᷣciũ eſt oꝛbis ⁊ ſignũ dilectio nis. c. xiiij. A. B. c. xx. A. Qur in paſſione accuſatus ſiluit.c.xviij.A. De paſſione dñi ⁊ iuda.c.xvijꝑ totum. Paſſio chꝛiſti noſtra eſt vita.c.xxiij.D. Paſſus eſt ſineculpa pęnã:vt culpa ſolue/ itatem nõ ſcom deitatem: pᷣfiguratũ fuit.lxxj. E. c.xix.. E paſſus ſit vere nõ putatiue:nõ ſcm il⸗/ lã ſubſtantiã quę aſſumpſit: ſed ᷣm illã ꝗͥ aſſumpta eſt. c. xcj.E. c.xciij. C. Si quis crediderit chꝛiſtũ hoiĩem impaſſibi lẽ fuiſſe: anathema ſit.cxxix. B. Si quis crediderit filiũ dei deum paſſum: anathema ſit. c. xxix. B. c. xliiij. D. Si quis dixerit ꝙ in paſſione doloꝛẽ ſentie/ bat filius dei deus: ⁊ nõ caro cũ aia quã induerat ſcõm foꝛmã ſerui:anathema ſit. In paſſiõe dñi nec muta elemẽ/ (c. xxix.C. ta tacuerunt.c.xiiij. A.c. xviᷣ· E.c.xx.E. c.xxj. E. in fine.c.lxxxj. G. In paſſione ſua nos docuit qͥd toleremus: in reſurrectiõe qͥd ſperemꝰ:qꝛ in paſſione opus:in reſurrectiõe eſt merces.c.xix. D. Paſſio chꝛiſti exẽplũ eſt infirmoꝝ.c.lxv.F. Nat Peꝰ pater nõ ante de eſſe cępit ⁊ poſtea pa ter: ſed ſine vllo initio ⁊ de ſemꝑ ⁊ pater. c.lxxxj. C. circa fi.c.xxxj. B. circa ſi. ſit deus immẽſus:eęternus:incõpᷣhenſi/ plilis ⁊ ineſtimabllis.c.xc.D. Nõ poſſumꝰ patrẽ cõſiteri eternũ niſi coſi⸗ teamur etiã ⁊ filiũ ęternũ.c.xcj. BD. habet ſiliũ ⁊ nũq; ſine filio fuit:auctoꝛi/ tate gẽtilium oſtendit᷑.c.xcix.E. FY. Igdẽ ꝓbat᷑ auctoꝛitate legis.c.xcix.G. vſq; Igem ex ꝓphetis.c.xcix. L. (L. Nunqᷓ; ſine ſilio:qꝛ nunq; ſine ratione fuit. Pater pater eſt ⁊ nũqᷓ; nõ ( vj.F.c.xcix.yV. fuit pater: ⁊ qð p ater loquit᷑ filiꝰ loquit᷑:ſi militudine oſtendit᷑.c.xcix. dR. Mõ eſt ſine filio.c.lxxxix.C.circa finem. Nũq; nõ pater fuit.xxxviij. RK.iii.E. Sine filio credi non põt:qꝛ licet ſit di ſtincta ꝑſonarum ꝓpꝛietas: eſt tñ vna ind iſcreta maieſtas. c. xv. WO. Pater hoc habet ꝓpꝛiũ.xxxviij. C. Jdẽ eſt patrẽ dicere ⁊ ingenitũ. xxxviij. . Pater nec filij nec ſpũſſancti ꝑ (c.xxix.A. ſonã aliqñ excludit ſᷣ ſemꝑ pat᷑ẽ.c.xcj.C. Q nõ ſit filiꝰ nec ſpirituſſanctꝰ.xxxviij. C. Pater in hoc ꝓpꝛiũ nomẽ qꝛ pa (c.xxix.A. ter eſt qui filiũ genuit:nõ volũtate nõ ne⸗ ceſſitate. c. xxv. B. èc Si qs dixerit patrẽ eẽ filiũ vel eũdũ eẽ para clitũ: anathema ſit.c.xxix.· B. c. lxxxix.C. Si qs cõfitet᷑ patrẽ natũ:incarnatũ aut paſ ſum: anathema ſit.vj. XF. Si maioꝛ eſt filio iã nõ vnꝰ eſt deꝰ ſed duo. Pater noſter q es ĩ celis ⁊c.ex⸗ (c.xcix.Z. ponibᷣ.c.xxvj.A.c.xxxv.A.oc.lxxxij.C. Vt patrẽ ſe deꝰ vellet vocari ab hoĩe:pieta tis fuit.c.xxiij. AdJ. .,v. O ſit pater noſter gratiam. iiij. E. Sub patre ceęleſti oẽs fratres ſunt dñs et c.xxxv. l.c. lxxxij. D. Ibi eſt pater noſter vbi nobis pparat᷑ here ditas. Ibidẽ. = ſeruus:imperatoꝛ ⁊ miles:diues et pauꝑ. Patris ſimilitudinẽ actus indicẽt ſobolis. Pater maloꝝ diabol eſt:nõ ex (xxvj.B. ipſo naſcẽdo:vᷣ ipſiꝰ neqͥtiã imitãdo.lj.C. Patrimoniũ qð habes ſi oꝑaris tuũ eſt:ſi ceſſas alienũ eſt.lxxvj.B. cc.xxv. C. Cur diuidis illud hęredi tuo ⁊ non chꝛiſtoꝛ lxxvi.B. poſt mediui. Patripaſſiani qͥ dicant᷑.c.xcix.B.in fi. Patiẽtia dei eſt nõ negligentia cũ diu pec- cãtes tolerat:exẽplũ.c.ij.A.cc.xxi.B.C. Patientia dei qua malos expectat nõ ſit ex aliqua paſſione.cc.xxiij. A. (cc. xxiij. A. Virtus animi ꝗᷓ patiẽtia dicit᷑ donũ dei eſt. Patiẽtia a patiẽdo nomẽ accepit. Ibidẽ. Patientia hois recta et laudabilis hęc eſt. Quid interſit inter patien (cc.xxiij. B. tes ⁊ impatientes. Ibidem. Quanta patiunt᷑ amatoꝛes ſeculi nõ ineui/ — tabili neceſſitate: culpabili volũtate: qᷓ qͥdãmodo vidẽt᷑ licite inſanię.cc.xxiij. C. Nõ ſine cauſa patiunt᷑ mali homines ma/ la iſta mundi. c. xxxix. C. Patiẽtiã laboꝛum facit vis deſiderioꝛum. ÆSB ꝓpter cupiditates ex (cc.xxiij. D. R. plendas qͥ eis flagrant multa dura ⁊ acer/ ba patientiſſime ſuſtinẽt: qꝛ licite eſtiman tur et legibus cõceſſę cc.xxiij. D. AMulta quidã patiunt᷑ ꝓ apertis ſ. celeribus nõ vt ea puniãt:ſed vt ea ꝑpetrent: quoꝛũ patientia nec mirãda nec laudonda:exem glun. tientia lchlpt tinical Qusd ateſte ſuntpati üpatien winetüe umtant tuntset berent Uii⸗ , Auimna n lentn cpus ſeyttel Cporterp letauten Petinas conpon luoſit, Heluse lientern ſanentie Ptenti⸗ gheiſiu Cartale Amnasbo daſuer Nteol ALtpin. Patenti desap⸗ ſint delfica. Patiti⸗ ltatede Negea Nerobo⸗ Ohorn ſjende Cſtine Opate lbuso Quipan lecöͤſt fobtt ſppl wn Munnin kdeſctn. Achn. mibheenier mii. nslun ise Sdiesann. wisioniie ndirtll noc en. imniitoll. Ngmns ich aml. otNon dkn or bai. ennucidi ⸗ Zendh. CudoG zſeg 1 DK et Mnidic⸗ arni. ii Acrhlhck Cni n. iglnüen buy Umlinne e Grati. hocges a uie al ieis “ nzite, Geiui Genete ſwlnt. —☛RnW½ =☛ Ho tabiliũ plum. cc.xxiij.E. cc.xlv. H. Patientia comes eſt ſapientię: non famu/ la cõcupiſcẽtię:amica bone cõſcientię: nõ inimica innocẽtię.cc.xxiij. E. in fine. Quãdo cauſa patiendi bona tüc patientia vera eſt:qꝛ nõ omnes q patiũt᷑ participes ſunt patientię: ſed qui paſſione recte vtun Cũ patientia tenet᷑ in cri (tur. cc. xxiij. F. mine: tũc multũ errat᷑ in noie. Ibidẽ. Cum tanta patiuſit᷑ hoĩes pꝛo his quę pe-/ reunt ac ſalute carnis:quãta ſuſtinere de/ berent ꝓ vita beata:auctoꝛitate oſtendit. xlviij. F. cc. xxiij. H. „ Anima nõ ſolũ ꝑ patientia poſ ides cũ to quent mala aliqua: ſed cum ꝑ patiẽtiam cqpus ipſum ad tẽpus affligit᷑ vel amit/ tit᷑:vt fęlix imoꝛtalitas cõpet᷑.cc.xxiij.hh. Opoꝛtet patienter ferri qð feſtinater nõ po teſt auferri. cc. xxiij. J. in coꝛpoꝛe ſuo:⁊ qð patiẽtię cerkamen ma⸗ ius ſit.cc.xxiij.J. EK. Aelius eſt patiẽter oĩa pferre q; q; ſibi impa⸗ tienter moꝛtẽ inferre.cc.xxiij.H. Patientię pᷣcepta ex ſcripturis oſtendunt᷑. H Patientia ſuꝑboꝛũ falſa eſt (cc. xxiij. D. qm eã ſuę ptãti attribuüt cc.xxiij. P. Cur falſę patiẽtię põt ſine dei adiutoꝛio vo lütas humana lufficere:verę autẽ nõ niſi delſuper adiuta ⁊ inflammata nõ lufficit. cc.xxiij. Q. Ideo quiſq; ad oferenda mala durioꝛ elt. cc.xxiij. R. in medio. Patientia i iniquoꝝ nõ eſt delurſum delcen dẽs a patre luminũ: ſed terrena non cęle/ ſtis:animalis nõſ piritalis: diabolica non 4 deifica. cc. xxiij. P. in fi. R. in fi. et. S.ĩ fi. Patiẽtia vera in nobis eſſe nõ põt ſine cha ritate dei:quę in bonis oĩa tolerat: que ſi de ſe gloꝛiet ẽ taq; ſi de ſtupoꝛe moꝛbi nõ de roboꝛe ſanitatis gloꝛiet᷑.cc.xxiij.Z. α homo per ſe ex quattuoꝛ inclinat᷑ ad ꝑ/ ferenda mala: quę niſi diuinitus adiutus ſuſtinere nõ põt.cc.xxiij. &.9. O patientia iuſtoꝝ ſit donũ dei: auctoꝛita tibus oſtendit᷑.cc.xxiij.AA. AQui patit᷑ nõ habẽs charitatẽ ĩ aliq; ſciſma/ te cöſtitutꝰ ne neget xpᷣm:nõ ẽ culpãdus 5 B laudad: licet ei nõ ſufficiat ad regnũ cęlo/ rũ obtinendũ: valet tñ ad extremi iudicij ſuppliciũ rolerabilibꝰ ſubeundũ. Ibidẽ. Utrum talis polientis ſit donum dei. ſe ententiarũ cc. xxiij. PB. EK. Panetia pauperũ nõ peribit i in fink: expo/ Paul a paululo:id eſt (nit᷑ cc.xxiij.OD. Pan modico dicit᷑: qꝛ humilis fuit xlvij. C:h. Qur ſibi nomẽ mutatũ ſit.xlvij.C. Paulus eliſus ẽ ꝑſecutoꝛ: ⁊ erectus dica/ toꝛ. xlvij. C. E. Aagis erat virtutum q; verboꝝ magiſter. Talẽ ſe cõſitet᷑ peccatoꝛẽ vt oĩis (Lxliij. C. peccatoꝛ non deſperet: quia ipſe veniam meruit.xlix. AK. Pauptas chꝛiſti qͥd nobis attulit. cc. xij. C. Pauperũ caput chꝛiſtꝰ eſt. c.x.h.cc.xij.C. Cur pauperes chꝛiſtꝰ aſſũpſit.cc.xij.C.E. Tibi delictus eſt pauper ⁊c.exponit. iiij.C. c.x.pꝑ totum. NPauperũ duo ſunt genera. c. x. A. (D. E. Paupꝑ nõ cõtemnat diuites pauperes.c.x. Paupꝑ ſupbus omnibꝰ diſplicer: quia eſt in J Patiẽtia anim“ partim vtit᷑ in ſeipſo: ptim H tolerabilis c. x. B. D. cc. xij. A. Qui paup eſt nõ ſuffert increpatiões. expo nit᷑. cc. xj. M. H. Nõ eſt de pauptate gioztandi. ce. v. E. Pauperes quęerat ſufficientia:⁊ refrenẽt eu Paupꝑtatẽ noſtrã deo piditatẽ. cc. v. E. cõfiteri debemꝰ.cc.xij.O. Pauhpes ideo nõ ſunt deſpiciẽdi. ij· WV. in fi. Zalẽ ſe quiſq; pauperi (D. cc.xxv. D. E. exhibeat:qualẽ ſibi aliũ ſi ipſe paupꝑ eſſet vellet exhiberi. lxxvj. A. (c.lxxvj. B. Pauperes deꝰ eſſe voluit ꝓpt᷑ duo.vij.ꝗ. Pauptas nõ ẽ timẽda:ſᷣ iniqͥtaſ.cc. xxv. C. De laude pacis.c.ixix. A.c.lxvij. p totũ. Pax ẽ ſerenitas mẽti tranqᷣllitas aię:ſim Pax 2 plicitas coꝛdis:amoꝛis vinculũ:conſoꝛtiũ charitatis.c.lxvij. A. Pax eſt dilectiõis mater: cocoꝛdię vinculũ ⁊ purę mẽtis indiciũ manifeſtũ.c.lxix.B. Pax plebis:gloꝛia ſacerdotis:⁊ parẽtũ leti cia: pfecta charitaſ filioꝝ.c.lxvj.c.lxix. D. Pax eſt hereditas chꝛiſtianoꝝ. cc. B. NMNõ vult ſiliꝰ dei dici qͥ pacẽ noluerit ample cti. Negat ſibi patrẽ deũ qͥ pacificus eſſe contemnit.c.lxvj. A.c.lxix.A. In pace chꝛiſtꝰ ſuos dimiſit quos in pace inuenire voluit.c. lxvj. A.c.lxix.C. Si vnitatẽ pacis nõ habet:meritũ chꝛiſtia ne virtutis vileſcit ĩ cũctis: nec ꝑuenit ad vocabulũ filij niſi ꝓꝑ nomẽ pacifici.c.lxvij. Plãtare pacẽ radicitꝰ dei eſt (A. c.lxix.A. ⁊ euellete penitꝰ inimici c.lxix.D. Par ſceptl regalib cõſeruãda ẽ c. lxix. C. O2 ſempꝑ in pace eſt.c.lxix.E Si pacẽ tẽpoꝛalẽ deſideramꝰnõ diſſimule/ mꝰ pacẽ cũ ꝓximis cuſtodire.c.lxxiij.B. Pax cũ bonis ⁊ deũ timẽtibꝰ eſt cuſtodien/ da:nõ cũ iniqs ⁊ ſceleratis qui pacẽ inter ſe habent in peccatis.c. lxvj. B. Pax cũ bonis ⁊ bellũ cũ vitijs ſemꝑ ẽ habẽ Si fracta fuerit:iã nõ erit pax: (da. Ibidẽ. nec ẽ Eillibata apud quẽ fides ĩ itegra nö ẽ. Sine pace nõ ſuſcipit᷑ ſacerdotis oꝛatio:nec plebis oblatio.c. lxvj. C. Qui poſuit ſines tuos pacem ⁊c. exponit᷑. Nec Peccatũ pꝛimi hoĩs totũ mũ (c.lxviij.E. dũ decepit: vt nullũ eſſet remediũ ſalutl niſi per chꝛiſtum.xiiij. NA. Quod oſtendit᷑ figuraliter. c.v. D. E. Peccatũ pꝛimũ oĩm maloꝝ cã ẽ.c.xxxix.C. Quq dura ſit eiꝰ cõditio ꝓbat remedij ma⸗ gnitudo.xxix.C. Illud ſoluere potuit qͥ ſine pctõ venerat. Vnde cõtrahat᷑.xlv.F. (xlv. F. in fi. Sine peccato nemo viuit quãtũlibet iuſt⸗ nec infans vniꝰ diei:non ex eo qð cõmiſit ſed quod cõtraxit. vij. B. xlix. D. in fine. C. lxxxij. D.c.ix.L.c.xxvj. D. c. xxxv. D. c.lxx. H. cc. xxij. C. et. cc. xlvj. A.in fi. Peccatũ oꝛiginale cõtrahit oĩs qui ex con⸗ iunctione viri ⁊ feminę naſcit᷑.xlix.D. Qui ſine peccatis vitã iſta le tranſi ire poſſe putat fallit᷑.lxiij. BP. C. Sicut ſine pctis minut: nulle vnc; fuit aut eſſe poterit: ita ſine capitalibꝰ criminibus auxiliate deo eẽ poaſſ umꝰz debem'. lvj. A. Mõ peccare eſt legis ſcepta ſeruare.lix.F. Peccatũ omne aut ſit i aĩia ꝑ cõſenſum pꝛa/ ueſ uggeſtiõis: aut male vtẽdo coꝛpe ad leędendũ ꝓximũ:aut ad coꝛrũpẽdũ ſeipſũ. Omnia peccata hoĩm aut ad (c.lxxxij.h. coꝛruptelã ꝑtinẽt ſlagitioꝝ: aut ad facino/ ra nocẽdi.xcvj.QA.circa finXꝗ. Quę ſint peccata criminalia et que venia⸗ lia ꝗᷓ elemoſynis redimi poſſint.xcvj.T. Aboꝛtaliter bpeccat ꝗ periculo peccati moꝛ/ talis ſe i ingerit. cc.l. D. E. Pcetã ad moꝛtẽ ⁊ nõ ad moꝛtẽ ꝗ ſint. lix. C. Petã q̊tidiana ſine qbꝰ hęc vita non agit ꝑ tria dimittunt᷑. c. lxxxij. B. C. H. xcvj. S. Peccatoꝝ remiſſio in eccleſia nõ ſolum per baptiſmũ: 5 etiã ꝑ oꝛationẽ dominicã di⸗ mittit᷑. c. xix. G. c. xxiij. D. c.xxxj. D. S dimittant peccata ꝑ igne tribulationis Cc. C. & omnibus virib t unodienda: qꝛ de? lexxi. C. D. E. cc. xxij. EC. Mõ ſunt cõtemptibiliter cõmittenda: qꝛ nõ. “ refert vtrũ minutis an magnis intereas. xcvj. S. cc.xluij. E. AOꝛ minutis creſcẽtibꝰ addũt᷑ etiã crimina⸗ lia:⁊ cumulũ faciũt ⁊ i deſpationẽ demer Aagna eſt cautela (gũt.lxxxviij. B. G. peccati: pñtiã dei ſemgꝑ tim ere.cc. xiij. D. DPeccare nõ deberet quis etiã ſi deꝰ impuni tatẽ ꝓmitteret. lij. C. in fine. xcvj. K22. Aliud ẽ nõ peccare timoꝛe pene: aliud amo re iuſticie: exemplũ.xcvj. K. Si nõ times peeratũ vel time D ducit pec/ catumecc.xxxix.S.in fi. D. 2 HNõ eſt peccandũ ſpe venię nec cũ deſpern, tione.liij. C. lviij. A. NHõ q peccat ſed qͥ in peccatis pſer euerat odi/ Qui peccatis pctã (bilis eſt deo.lviij. A. addũt:difficulter ſanant᷑:exẽplũ.lviij.B. Petã pᷣ ᷣterica nõ nocẽt ſi non placẽt.lxvij. Si peccata noſtra nos ſuperãt:pᷣciũ quo redẽpti ſum? de⸗ nõ con (BG. c. lxxxxj. Ab. temnit. c. ix. C. Peccata cõtrarijs curant᷑. lxxxv. D. Peccandi licentia frangit dum iniquis mo dus imponit᷑.xcvij.E.cc.xxxviij. . Peccata noſtra iudices nos ſentiant nõ pa tronos: accuſatoꝛes nõ defẽſoꝛes: qꝛ ſi tu agnoſcis de ignoſcit. lxxxvii. G. Aulti ſe aſſidue peccatoꝛes cõſitent᷑: quos tñ peccare delectat.vij. D. Sempꝑ magis doꝛſum qᷓ; faciẽ ponut in ſa⸗ ciem iuſti.lxxxj. B. Sicut deſicit fumꝰ et ſicut fuit terra a facie ignis:ſic pereãt pctõꝛes: exponit. c. ix.ꝑ to Peccatoꝛes quomodo pereét. tum. ⁊ non pereunt. Ibidem. J. AQui ſua peccata excuſant:fumo compank. . Pecunię nomine intelligit (c.ix.K. LC. quicquid poſſidet᷑: ⁊ dicitur a pecoꝛe quia antiqui totum qð habebant in pecoꝛib? habebãt. cc.xxxix. KK. Pecunia nõ te facit beatũ: qꝛ luci cõꝑata vi leſcit: ⁊ ſine ea videri nõ põt.cc.xxxix.P. Facile eà poteris amittere ſi in lucrũ nolue ris erogare.lxxvj. B. Seruata caſibꝰ ſuit:ꝗ in miſt ericoꝛdia reſer- uat᷑ pꝛęmiũ futurũ acquirit. Ibidem. Pectus tũdere eſt qð in bectoꝛe latet ar gu/ ere.xlviij. A. Qui pectus tũdit ⁊ nõ coꝛrigit᷑:peccata ſoli dat non ſoluit.cc.xxxix.Q.in i. ues n⸗ hopebe ſuuln ſnn ina Gu Ppitened ſcpone⸗ Prande Penieree andefe Ktyaidi Zequiſg us nite henrenti Mayen er y Aloliceat Peͤck p hactini dacimia upnindt Penuera Ahiniam newis̃ Pru nut ick aliqa (eſtenut Priedign Pennenia urlusin Auida vo⸗ Nepgnit incögruo Pemtene⸗ U.. benbe Nooqui ghngi⸗ Cömeos hoseſtin Pennent göguas Perpnin unq ſ plctero ope fig Pinide⸗ tenpns baten nnane Dsinnt wits, nptuim eidnr DZ . n Nuer D tüdanlzi. gipiülib⸗ glei lyi. un denic uninn. mrwii. 8ſenniantnon Ciſors gin mi5 Gcörni R 2 uulanute⸗ nil u. M. iinocongen. uaneqlu un en .Miigiun Kam, ſiguoiven ſoiuniite 1 n orlutn AQ graues ſint. c. lxxxj. V. MRMDc Pęnitere de dicit᷑ ine alicuiꝰpꝛauitatis coꝛ D8en Quos pęna tpalis ꝓ ſceleribꝰ nõ affligit:il⸗ los pęna ęterna inſatiabili toꝛmẽtoꝛũ pꝛo/ ſequit᷑ doloꝛe.cc.xxxviij.6d. Pęnas peccatoꝝ nemovt ſunt cõſiderat:q̃s metueret ſi crederet: ſi autẽ crederet caue- ret:ſi caueret euaderet.c.lxvj.D.in fi. reptione.xl.L.cc.xxiij.A.in ſt. Pnia in deo dicik᷑ mutatio ſentẽtię nõ iniãꝗᷓ Penitere ẽ trãſacta pec/ (ſed iuſte.c.ix.lh. cata deflere:⁊ eadẽ nõ iterdre.lxvj.C. Eſt pctã dimittere:⁊ moꝛes mutareAviij.D Sic quiſq; pęniteat vt qᷓ;diu viuat ſemꝑ cri/ mina nitet᷑ effugere.lvj. A. Peęnitentiã certã non facit niſi odiũ peccati Pnia vera eſt:qñ qͥs ſic ( amoꝛ dei.vij. . cõuertit᷑ vt non reuertat᷑. Jvbidem. Diſpliceat tibi qð es:poſſis eẽ qnõ es.c.lj Parũ eſt pęnitere: (A.cir.ſi.cc.xxxvij.E. pctõꝛẽ niſi pęgnitẽtiã egerit:nec ad emẽdan da crimia vox pęnitẽtis ſola ſu fficit.lvij.B In pniĩa duplicẽ dʒ hr̃e fletũ pctõꝛ.lxvj.C. Pęnitẽtia vera nõ annoꝝ numero cenſet᷑:ſ animi amaritudine:qꝛ deꝰ nõ tã longitudi nẽ tꝑis qᷓ; affectũ pęnitẽtis pẽſat.lxvj.D. Pnia mutat hoiem in melius:ſᷣ nec ipſa vi⸗ det᷑ aliqͥd ꝓfutura ſi ab oꝑibus miſericoꝛ/ dise ſterilis fuerit.l.Pp. Pnię digni fructꝰ qͥ ſint. IJObidẽ.et.lxvj.C. Penitẽtia coꝛrũpit᷑:ſi eis ꝓ qͥbꝰ qͥs pęniteat rurſus inuoluat᷑ malis.c.lxxxj.YX. Auidã vocant᷑ pęnitẽtes:⁊ nõ ſt.c.xliiij. G. Te pęnitẽtiali non opoꝛtet nimio riſu: aut incõgruo cachinno diſſolui.c.lxxiij. A. Pgnitẽtes ideo multũ debent diligere deũ. vij. J. mno erubeſcat penitere:qui nõ erubuit pec/ Igdeo quidã pęnitere differũt (care.lviij. F. gqꝛ longã vitam ſperant.c.xliiij. l. Cõtra eos qui pniaʒ denegãt:aut penitẽti/ bus eſtimãt veniã denegãdã.c.lxxxj.. Penitẽtibꝰ eſt credenda peccatoꝝ remiſſio: qð auctoꝛitatibꝰ pꝛobat᷑. IJbidem. Per pnĩiaʒ plures ꝓlapſi reꝑati ſt.c.lxxxj.S Nunq; ſpernit deꝰ pęnitẽtiã: ſi ſincere ⁊ ſim pliciter offerat᷑. IJObidem. Cecito pęnites:tam cito deus mutat ſentẽ- Pniĩa ideo nõ eſt differenda ad vltimũ vitę OVgęgnitendũ ẽ ſtaii poſt petm:ne ampliꝰ pee/ cãdo ſias incurabil:exẽplũ.lviij.B.C.vD. Cito ẽ pnitẽdũ pꝰpctm̃.lxxxviij.G.c.ij.D. Pęnitẽtibꝰ deꝰ indulgẽtiã repꝛomiſit: ſ̊ nõ vtrũ pęnitere debeãt.lxvij.h.c.xliiij.h. Pniĩaʒ ĩ finẽ differre ſtultũꝛ ꝑicłoſũ.c.xx.G. In extremis petẽti nõ eſt denegãda.lvij.B. Pnia infirma ẽ quę ab infirmo petit᷑: timeo ne ⁊ ipſa moꝛiat᷑. Jbidẽ. (ca.c.ix.E. Tũc pnĩa eſt fructuoſa:qũñ coꝛrectio eſt libo⸗ Apud inferos nõ eſt pnia ad ſalutẽ. Ibidẽ. et. c. lxxxj.S.in ſi.cc.xx.E. Pentecoſte quid ſit.c.lxxxiij. A. NPerdix fouet ꝗᷓ nõ peperit:fecit diuitias ſed er nõ in iudicio ⁊c.exponit᷑.c.xxv.. Perdix cõtentioſa eſt auis:⁊ cõtendẽdi ſtu/ dio capit᷑:⁊ figurat hęreticos.c.lxv.O.cir. Peregrinꝰ ẽ qͥ nil in hoc mũdo poſ- (ſi &Q. ſidet.c.xxviij.D. (eſſe. xlix. G. NHerfectio homis eſt inueniſſe ſe nõ ꝑfectum Perfectus vt deus nemo eſſe põt.lix. S. Diabolus nõ ꝑſequit᷑ niſi bonos:qð ſigura/ liter oſtendit᷑.lxxxiiij.B.C.lxxxv.A. B. Mali cũ ꝑſequunt᷑ bonos in coꝛꝑe: ſeipſos pᷣus occidũt i mẽte.lxxviij.D. (v. B. C. & ſemꝑ bonos ꝑſequũt᷑.lxxviij.B.E.lxxx/ Qẽs qͥ volũt pie viuere ĩ xpᷣo:neceſſe eſt ꝑſe⸗/ cutionẽ pati ⁊c̃.exponit᷑.c.lxv.F.in me. Perſona aliter capit᷑ in diuinis q; in huma/ Perſona vna eſt chꝛiſtus ( nis.c.lxxxix.. ſm deitatẽ ⁊ humanitatẽ.viij.B. Petite ⁊ accipietis ⁊c̃.exponit᷑.c.lxxj.p.to. Net Petra bis vᷣga ꝑcuſſa xpᷣm ſigniſicat.xciij. B Petrus apłus de deo beatuſ:de ſe ſathanas fuit.c.xliiij.C.c.lj. FꝓJ. (. c. xvij. B. Quid ſigniſicet ꝙ auriculã ſerui amputauie Petrũ ꝓſtrauit anicula decrepita:quaſi gra/ uis febꝛicula.c.xxj.C.c.xxiiij. . Aoꝛtẽ timendo moꝛtuus eſt: ſed ploꝛando ſurrexit.e.xlix.B. Aallerẽ petrũ dñm negaſſe qᷓ; iudã domi- nũ vendidiſſe.c.xvij.. ” AMaluit ſuũ accuſare pctm̃ vt iuſtiſicaret᷑ cõ ſitẽdo:qᷓ; grauaret᷑ negando. Ibidẽ. Flere cepit amare:qꝛ dominũ cępit amare. Lachꝛymas fudit cõfeſſiõis qñ iu (c.xxj.C. das oſculũ poꝛrigit falſitatis. Ibidẽ in fi. Negauit in nocte: ᷣ cõſitet᷑ in die.c.xvij.C. Petri timoꝛ oſtendit quid homo ſine gratia dei poſſix.c.xxiiij.A.c.xxvij. c. Ideo petrũ dominus deſeruit:vt futuro ec/ cleſię rectoꝛi ignoſcendi peccãtibus quędã regula poneret᷑.c.xxiiij.B. C.D. D 3 7 Aunnotatio Habuit confeſſionẽ mirabilẽ:ſi habuiſſet in cõſummatiõe virtutẽ.c.xxvij.C.c.xlix.B. Petrus cur tertio ſi dominũ amet interroge/ tur.c.xlix.A.c.hxxv. P. ”M Nba Pharao rex ęgypti:diabolũ ſigniſicat.lxxx/ iiij. B. C. lxxxv. A. B. lxxxvj. A. lxxxvij. A. Cur pharaoni imputat᷑ ꝙ dñs coꝛ eiꝰ indu/ rauerit.lxxxviij.ꝑ to. (perijt.lxxxix.ꝑ to. De pharaonis crudelitate ĩ filios iſrk ob qð NPbi Phi phᷣis ſunt melioꝛes: quãtũ veritati fue/ rint ꝓpinquioꝛes.c.xxxix.D. Quomõ ꝑ creaturas cognouerũt creatoꝛẽ: f euanuerũt cc.c.xxxix.E. c.xliij.A.B. C. Nie Pjetas quid ſit.cc.xxxiiij. . Nil Pilatus iuſti ſanguinẽ cõſitet᷑ et tradit: ideo iniquitatis ſuę teſtis eſt qui oꝛe abſoluit et coꝛde cõdemnat.c.xviij. D.c.xxj.ʒX. Niſ & piſces qͥnta die ꝓducant᷑ ex aquis ⁊ bñ/ 6 dicent᷑:quid ſigniſicet.c.xxxiiij. D.in fi. Piſcatiões diſcipuloꝝ poſt reſurrectiõʒ ⁊ añ paſſionẽ chꝛiſti qͥd ſignificẽt: ⁊ quõ inter ſe differat. c.xlviij. A. B. C. Piſces centũ qͥnquaginta tres:qͥd ſigniſicẽt Pla Placeat tibi deꝰ qualis eſt: (c.xlviij. D.E. nõ quał tu eſſe vis.xcvj.L.cc.xxxvij.E. Mõ in te placet deo ni (vanitas.cc.xiiij.C. ſi qd habes ex deo.xciiij.C. circa fi.xcvj.A 9 De plaga dei.c.xcviij.per totu. De decẽ plagis ęgyptioꝝ: et eaꝝ myſterijs. lxxxviij.per totũ.xcvij. B. (xcv. ꝑto. De cõueniẽtia decẽ plagarũ ad decẽ ſᷣcepta 0 Plato dicit in libꝛo docõſtitutiõe mũdi:ſtel las oẽs deos eſſe:⁊ aias intellectuales hr̃e Dicit ſũmũ deũ dijs ꝓmiſiſſe vt (c.xliij. J. nunq́; coꝛpibꝰ exuerent᷑.c.xlvij.E. in me. Niu Pluuia ſpiritalis quõ non pluat niſi ſuꝑ bo/ Poe Poetaꝝ carmia inani (nos.lix. E. c. viij. E. quadã inflatiõe velut ranarũ ſonis mũdo deceptiõis fabulas itulerũt.lxxxvij. B. F. Nop Populꝰ łm ſuꝑabit ⁊c.expõit᷑.lxxviij.B. C¶ &Oρ ꝓlus iudęoꝝ ſenioꝛ moꝛtuꝰ eſt i heremo ⁊ iunioꝛ intrauit ĩ terrã repꝛomiſſiõis:quid ſigniſicet.c.ij.ꝑ totũ.et.c.vj.Oo. No: Poꝛphiriꝰ phus chꝛiſtianę fidei acerrimꝰ ini/ micꝰ aſſerit om̃e coꝛpꝰ fugiẽdũ.c.xliij. S—. Poꝛtę duę ſunt:padiſi ⁊ ecclię.c.xxxvj.G. No Qipotẽtiã dei viſibiliũ et inuiſibiliũ creatio teſtat᷑.c.xcij.A.B.c.xxxix.E.c.xliij.A.B. Oipotentẽ deũ etiã pagani ↄfitẽt᷑.c.xlvij.E MNegare chꝛiſtũ gentilis põt: deũ omnipotẽ tem negare oĩno nõ poteſt. c.xxxix. B. Ideo omps deus pf dicit᷑:cui nii impoſſibi/ Placere ſibi nõ eſt iuſticię charitas:bſᷣ ſuꝑbię le eſt. c. xxxj.B.in fi.c.lxxxj.C.in fl. C. Omipotentia dei ad qͥd eſt nob neceſſaria. ſit que potens ad magna fa (c.xix.A. cienda qᷓ; ad parua. IJbidddeanm. Nõ poteſt moꝛi:nõ põt peccare:nõ põt mẽᷓ tiri ⁊c.ꝗ ſi poſſet nõ eſſet ompᷣs. Ibidẽ. Nihil pᷣcepit deꝰ impoſſibile.lix. B. lxj. B. Nꝛe Pꝛeęceptũ ⁊ cõſiliũ differũ:.lxj.D.cc.v. Aď⁊ Ideo ſcipit deus vt excitet deſideriũ:⁊ pꝛe ſtet auxiliũ.lxiij.A in ſ. Nõ intereſt vtrũ ſcepta dei domi an ĩ agro cuſtodias:cũ vbiq; ſit qͥ ſcipit.lxxvij. C. Pꝛędicctoꝛes licite accipiũt ſuſtẽtationẽ ne ceſſitatis a pplo: ⁊ mercedẽ diſpenſatiõis a Si qs felicitatẽ terrenã lici/ (dño.c.lxv⸗¶. tã ſdicaret: ples turbas colliget.c.lxxv.D. Qur ſdicãda ſt᷑ qũq; dura ⁊ aſꝑa.lxvij.B.C. Ita pᷣdicatoꝛ loquat᷑ vt ſimplices pabulum ſpiritale ccipiant:qꝛ ad altitudinẽ ſchola/ ſticoꝛũ aſcẽdere nõ poſſunt.lxxviij. A. Qñq; debẽt alta ⁊ ꝓfunda:qũq; ꝑua ⁊ ſim/ plicia ſdicari:exemplũ.lxxix.E. YF. Pꝛędicatoꝛ nõ parcat voci ne parcat ſaluti: exemplũ.c.vj.D. E. F. HS Si bona loquat᷑ deus per eũ loquit᷑:ſi mala tunc diabolus.lxxxvj.C. & malus ſit audiẽdus nõ imitãdus: iuxta illud: Quę dicũt facite ⁊c̃.c.lxv. L. & debeat facere recapitulationẽ ppter me/ moꝛiã ſimpliciũ.c.viij. F. cc.j. Bd. Pꝛelati ad duo obligant᷑:ſcʒ ꝓ ſe ⁊ ſubiectl. Ad hoc ſunt in ecclia vt eis qͥbꝰ (c.lxv. B. pſunt cõſulãt nõ ſuã vtilitatẽ attẽdãt:qꝛ ſi honoꝛẽ ſuũ ꝗrũt ſe paſcũt nõ oues. Ibidẽ. Cur eminẽtius ſedeant.cc.xxxiiij. F. Licite a ſubiectis neceſſaria viteę ſumãt:ex/ emplo apoſtoli.c. v. D. Pꝛęlatura ꝓpt᷑ duo ĩ plis ꝗrit᷑.c.lxv. C.D. Nõ qui ſlaturã accipiũt:ſed qui diligũt vi/ tuperant᷑ a deo.cc.xxxiiij.E. in fi. TYXT. Pꝛępoſiti tanto difficilioꝛe itinere ad deum ꝑueniũt:quãto maioꝛi ſarcina onerant᷑.c. lxv. B. cc. xxxiiij. XF. Negligẽtia pᷣlati occidit eum.c.lxv. K. Si nõ bonã rationẽ reddit qꝛ nõ ꝗſiuit errã tẽ:q̃lẽ redditurꝰ ẽ qͥ fecit errantẽ.c.lxxv. D. Pꝛimogenitũ ðꝛ ex eo qð ſecutur alijſ pᷣmũ Nꝛi gignit᷑:⁊ quõ xpᷣs dicat᷑ pᷣmogenitꝰ.c.lxxxj. Pꝛimogenitoꝝ ęgyptioꝝ in ( B. cc. vj. D. teritꝰ qͥd ſigniſicet.lxxxvij.E. G.in me. Pꝛimogenita coꝛdis nr̃i quę ſint.xcv.ꝓ. Qui pᷣuilegio ſibi cõceſſo abutit᷑ legum iure ab obtẽta dignitate deijcit᷑.cc. xlvij. D.ĩſi. 4 Jð opbete poniſa Genoma Pooucen teocd Gl e Pwuini Phalerei 4 lani Phlben blcan Peorie Popterg letis vot Pociciti Detnbp nnamin Atierp Pulcher) Pulchrai (önmutab Palchoꝛ cultupuea DHiiote Pollaten ccponit. Popilsqg Moiepup lttuto⸗ Curdep (oſdä Ccteſt neſu AQAeſlgrsn guelite ierſis Quimal dt dun el * zun ß di 4 eH he! di. . utmnir Nlhenſnis diocheyl. gäch. alonn e. ss ven a n Bonn.. Gicg ut m5. errſdug: –— . gniſne ticnsn C.I. 46 gletite. n inüigt oats i⸗ mmii5. ni inen 4 Glin i⸗ 4 eudan en k. oifuunn Mt,. n inin ven 20. . . iumn t gonipine l ”L”Vs . 2 ⸗. 3 Pꝛo Pꝛophete ſancti in quãto oppꝛobꝛio olim habebãt oſtẽdit᷑.cc iij. B. (cc. xxxiiij. G. Paꝛomiſſa ſua cur deus differat nõ auferat. Sempꝑ maioꝛa dat q;ᷓ; ꝓmittit.xcix. D. Pꝛouidẽtia dei nullis mũdi ꝑtibus deeſt. Ideo qͥdã ꝓuidẽtiã diuinã dene (lxiij. C. gat. cc. xx. B. cc.xxxvj. E. F. G. Pꝛoximũ tuũ oẽm hoĩem intellige.liij. F. Pꝛoxim?e eſt omnthoĩ oĩs hõ: qꝛ nil tã ꝓxi- mũüũ q; hõ et hõ. cc. xxxix. F. Pꝛopinqᷣoꝛ nemo ẽ hoi ſeipſo. cc. xxiij. n. Vſal Pſallere i pſalterio ⁊ cithara qͥd ſit.cc.xxij. Pſalteriũ.x.choꝛdaꝝ qᷣd ſtt.xcvj.G. (A. Plalteriũ cantãti eſt voluptas:timẽti onꝰ. „* Nublicani qᷣ ſint.lix.E. (xcvj. EK. Psdicitię cãs nõ niſivir pudicus audire de Pꝛopter pudicitię dãna ſa (bet.c.xviij.C. lutis vota cõpꝛimenda ſunt.cc.xlij. D. Pudicitia deo amabilis ⁊ ad oẽ bonum eſt De tribꝰ pueris miſſis ( vtilia cc.xlix.C. in caminũ ignis. cc.xl.x totum. Foꝛtiter pugnat qͥᷣo ſe pugnat. vij. C. Pulcher vbiq; chꝛiſtꝰ eſt. xiij. E. Pulchꝛa iſta ⁊ mutabilia nõ fecit niſi din in / cõmutabil pulchꝛioꝛ in ſeipſo ẽ.c.xliij.A. Pulchꝛioꝛ ille eſt qͥ nõ diſpẽdio caſtitatis ß cultu pudor ſpecioſioꝛ eẽ ꝓbat᷑.lxxxiij. A. Aaioꝛ eſt pulchꝛitudo coꝛdis qᷓ; coꝛpoꝛis. Pullſate ⁊ aperiet᷑ vobis ꝛ. (lxxxiij. B. exponit᷑.c.lxxj.A. cc. xxxiiij. C. Pupillꝰ qͥs ſit.c.x. J. Noie pupilli omne genꝰ humanũ dicik 4 ſint tutoꝛes eiꝰ.iiij.C.c.lxxj.A. Qur de puniat quoſdã ſtatim pol⸗ petm̃: quoſdã nõ. xcvij. E. gniſicẽt ⁊ qͥd dies paſchę.lvj.A. AQuidã in q̊drageſima vaſa in aͤbꝰ coctę ſũt carnes tãq; imũda foꝛmidãt:⁊ in carne ſua ventris ⁊ gutturis luxuriã nõ re Que Quęrẽdus ẽ chꝛiſtꝰ nõ (fugiũt.c.lvij.J. crudelitate ſed credulitate.ix. D. in fi. Diuerſis modis querit᷑. xxxiiij. C. Qui male ꝗrũt in terrã decidũt.c.xxj.B. Queęſtus eſt acqᷣſitio lucri.cc.v.E. Achel furat᷑ idola patris ſui ⁊ quid ſignificet. lxxx. B. D. Ba 7 Ad rõnẽ qd ꝓpꝛie ꝑtineat.iij.A. Radices oĩs boni aut mali duę ſũt exlij. . In radice qᷣcqͥd lateat eſtas idicat.cc.xij.D. Nanari noie d ſignificet. lxxxvij. V. 5. Vadrageſimę ſancte dies quid ſi⸗ Natio multis modis dicit᷑. cxc. B. ſententiarũ Raphadin interptat ſanitas iudicij 12ſ piri⸗ HWZ taliter ſignificat.xciij. A. KRebecca qͥd ſiguret. lxxv. C. D. lxxviij. Quid ſignificet ꝙ i vtero rebeccę ꝑuuli col⸗/ lidebant᷑.lxxviij.A.in medio. B. A. Beb Cito recõciliet᷑ ꝓximꝰ tuꝰ:ſi in veritate vis Becon vt vincat᷑ diabolus inimicꝰ tuꝰ.c.lxxiij.B. Recri coꝛde qͥ ſint. xcvj.L. cc.xxxvij. E. Bed Inter redemptũ ⁊ redimẽtem diſpenſatio fuit: cõpẽſatio nõ fuit.c.xiij. A. Opus regis ẽ vitã ſuã ꝓ his qbꝰ regnat op Res Regina auſtri qͥd figu onere. c. xxx. R* rabat. cc. liij. B. C. Chꝛiſtcur nõ rex getiũ:b iudęgoxꝝ appellek. Qui cũ xpᷣo reòre nõ meruerit (.xxxj. C. cũ diabolo abſq; dubio pibit. cc.xxxij. F. Regnũ cęloꝝ extollit᷑ nõ confundit᷑:cũ illic publicani ⁊ meretriceſ itroducat᷑.c.xxx.F. Acqᷣri põt:eſtimari nõ põt.cc.liij. G. Licet oibꝰ aſſit: deeſt tamẽ ignoꝛantibus. Adueniat regnũ tuũ:exponit C.lxxxij. kK. c.xxvj. B. c.xxxv. D. Regnü peccati ſic euertit᷑. lix. D. Relationes iu diuinis ſic intelligẽdę ſunt. Bel Initiũ religionis chꝛiſtianę Exxvit. F. hoc eſt. cc. xly. F . Remiſſio pctõꝛũ ideo p ßcipue credenda eſt. n NRenüciare diabolo ⁊ põpis (c.lxxxj. &ο. eius quid ſit.iiij. B.C. D. Reſurrectio chꝛiſti in veteri lege multiplici⸗ Bei ter ſfigurata fuit. c.l. C. c.liij. A. B. Seipſũ reſuſcitauit. c.xxxiij.E. in medio. AMoꝛtuos ſuſcitauit ⁊ carnẽ ſuã non credit᷑ reſuſcitare?c.xliiij. Ain fi. In reſurrectione chꝛiſti fuit oꝑatio ptatis: ſicut ĩ paſſiõe myſteriũ pietatl.c.lxxxj. Jꝰ Difficile reſurgeret ſi nõ anteq; ſi urgeret re⸗ gnaret. c. lxxxviij. B. Lur ſabbato quieuit i i ſepulchꝛo 7 die octa⸗ ua ſurrexit.c.xlj.A. Ea die reſurrexit ab inferis guls conceptus eſt in vtero virginis. xxij. B. De gloꝛia dñicę reſurrectionis . triumpho apud iferos: ⁊ q cũ eo ſurrexerũt.c.xxxvij. ꝑ totũ:ſed pꝛincipalius.G.c.lvj.A. In chꝛiſti reſurrectione cũcta elemẽta letãt᷑ ſicut in eiꝰ paſſiõe cõtriſtabãt᷑.c.xxxvj.A. Sicut oẽ qð ĩ rebꝰ ſbſiſtit diuina diſpẽſatio ne hoĩs impio ſeruit: ſic ĩ reſurrectiõe om/ nibꝰ vna exultatio incũ bit.c.l. B. D. Reſurrectio chꝛiſti quantũ credu lis cõtulit Baudiutſf tm̃ incredhnlis interitũ ñpoꝛtauit et D 4 luctum.c.xlij. A. . Cur poſt reſurrectionẽ pꝛimo ſe mulieribꝰ oſtẽdit:⁊ ꝑ eas nũciat᷑.xvij.D.c.xvij.E. E poſt reſurrectionẽ mãducauit ptãtis fu it nõ neceſſitatis.c.xlvij.B. J.c.lviij.C. Cur poſt reſurrectionẽ loca vulnerum reti / nuit. c. xxx. M.c.xxxvij. G. c. xxxviij. C. In reſurrectionis manifeſtatione de aſpe/ ctu dubitari põt de tactu nõ põt.c.lxj.A. ſurrexit clauſo ſepulchꝛo ⁊ itroiuit clau/ ſo oſtio: quõ natꝰ eſt illęſo materni pud ris ſignaculo.c.xxxviij. B. c. lvj. C. NMihil nos docere voluit oſtẽdẽdo ſe viuũ poſt reſurrectionẽ:qᷓ; vt credat᷑ reſurrectio NReſurrectio xpᷣi ſimplex (moꝛtuoꝝ.c.lij.C. nob duas reſurrectiões foꝛmauit.c.lxxxj. Reſurrectio chꝛiſti defunctis eſt vira (G. peccatoꝛibꝰvenia:ſãctis głia ⁊c̃.c.lxiij.A. Reſurrectio chꝛiſti eſt ſpes nf̃a.c.lxxv.B. Igeo reſurrexit vt nos ad vitã reſuſcitaret Ad h̊ ſurrexit vt imagi (eęternã.c.xxiij. C. nẽ nobis futurę reſurrectionis oſtẽderet. c.lxiij. B. et.cc.lj. B. Si nõ in vero coꝛꝑe reſurrexit cõditioni no/ ſtrę reſurgendo nil cõtulit.c.lxxvj.D. Nemo eredat de chꝛiſti reſurrectiõe niſi qð de ſe credi voluit chꝛiſtus.c.xlv. C. In reſurrectiõe chꝛiſti qͥd imitari debeamꝰ Si cõſurrexiſtis cũ chꝛi/ (c.liij.C.c.liiij. A. ſto quę ſurſum ⁊c̃.exponit᷑.c.xlj.C. Q ſint duę reſurrectiões ſicut duę moꝛtes. Reſurrectio moꝛtuoꝝ figura (c.xij. B. liter oſtendit᷑.xcviij. C.D.xcix.D.E. Reſurrectio carnisv᷑rit finis ſine fine:quia moꝛs carnis nulla: nullę anguſtię: nulla ſenectꝰ aut laſſitudo erit.c.xix. chd. Reſurget incoꝛruptibilis caro:ſine vitio:ſi/ ne defoꝛmitate:ſine onere: ac pondere: et quę nũc tibi facit toꝛmentũ: tũc erit oꝛna. mentũ.c.xxxix.C.c.xlvij.C.ih. Reſurrectionẽ carnis etiã qͥdã phᷣi cogno/ uerüũt licet in mõ errabãt c.xxxix.D. E. Poſt reſurrectionẽ erũt mẽbꝛa integra:etiã ꝗh̊ pudẽda:ibi tũ pudẽda nõ erũt.c.lij.C. Nulla erit ibi coꝛruptio:nulla defoꝛmitas: nulla erumnoſa neceſſitas:ſed pulchꝛa ve ritas ⁊ ſumma fęlicitas. Ibidem. Q erit in diuerſa ſpecie claritatis:qꝛ diuer⸗ ſa ſunt merita charitatis.c.xliij. J. Reſurget idẽ qð cecidit:nõ nouũ coꝛpꝰ aia Reſurget coꝛpus ſpi (reinduet. c. lvj. E. ritale non ſpiritus.c.xlv. A. B. (B. Ber Retia ſciſſa:ſciſmata ſunt cõmiſſa.c.xlviij. Annotatio Quid retribuã domino ꝓ omnibꝰ ꝛdẽTc. exponit᷑.c.lj. EEKE.. Retribuere nõ debemꝰ mala ꝓ malis:exem plũ.lxxxj.F.lxxxij.E. F. Riſus frequẽs coꝛrũpit moꝛes.xcvij.E. Bil Peccatoꝝ ſuoꝝ vulnera diligit qͥ ſe in die/ bus rogationũ ab eccleſia ſubtrahit: ⁊ nõ ſibi medicamẽta aię ꝓcurat.c.lxxiij.C. NRubꝰ eſt genꝰ ſpinarũ:⁊ſignificat ſynago/En gã iudęoꝛũ.lxxxvj.C. ctio.xcv. C.xcvj.C. Quęe iudęi in ſabbato non facerep hibẽt᷑ ’rnaliter: nos in die dñica facere ꝓ hibemur etiã ſpiritaliter.c.xxxvj. BD. Sabbatũ iudeęi carnaliter:chꝛiſtiani ſpivita liter obſeruare debent.c.xlviij. E. Aeliꝰ iudęus ĩ ſabbatis ⁊ neomenijs ſuis agrũ coleret: qᷓ; i theatro ſeditioſus exiſte Strictiꝰ ſæuãt illud iudęi (ret ⁊c̃.xcvj.C. q́; chꝛiſtiani diẽ dñicũ.cc.xv.C. Qur trãſiuit in diẽ dñicũ.c.liiij.B.cc.lj.B. Sabelliꝰ qͥd de chꝛiſto ſentiat.c.lxxxix.C. Sabelliani dicũt vnam patris ⁊ filij ⁊ ſpũſ ſancti eſſe ꝑſonã.c.xcix. B. . ⸗ Sacramẽta vetera cur xpᷣs ſuſcepit qͥbꝰ vẽ gacra turꝰ ſᷣnũciabat᷑.c.lvij.. Vbi lſacrificiũ ẽ chꝛiſti:ibi interemptio pec Sacri catoꝝ ⁊ recõciliatio dei.c.xxx.B. Chꝛiſtꝰ ſacriſiciũ eſt ⁊ ſacerdos.c.xxx.B. Cur nõ ĩ tẽplo ſᷣ ſub celo oblatſit.c.xxx.C. Cur iudęis pᷣcipit᷑ i vno loco ſacriſica/ (D. re. c.xxx. D. D Duplex ſacrificiũ de?a nob exigit.cc.lv.D. Saccus chꝛiſti erat ſimilitudo carniſ pcti:q Sae coõſciſſus eſt in paſſione:⁊ effuſum eſt pᷣcci, noſtrę redemptionis.cc.lvj.D. Sa gena chꝛiſti qᷓ totũ mũdũ cępit iudęos Sas renere nõ potuit.c xxxvj. A. Salomõ chꝛiſti ſigurã geſſit.cc.lij.B. C. Deus ſaluat ꝑ miſericoꝛdiã qͥs non inuenit Si ꝓ iuſticiã ſaluare.lxvj.D. Salutare dei chꝛiſtꝰ dñi eſt.xx.E. Samaria ꝓ idolatria poni ſolet.xxxij.C. Ideo ad ſamaritanos xpᷣs venit.xcij.A. Hiſtoꝛia ſãſonis figuralit᷑: exponit᷑ dexpo. c.vij.ꝑ totũ. S . 4 Sãguis xpᷣi pᷣciũ eſt vitę c.xxviij.B. NHiabolũ vicit ⁊ nos redemit.c.xxij.C. Sanctificare nomẽ dei qͥd ſit.c.xxvj.B. Sãcti debẽt ĩ nobis aliqͥd recognoſcere de ſuis vᷣtutibꝰ vt ꝓ nobis exoꝛẽt.c.lxxxj.P. Abbatü eſt ꝗqdã vacationis indi-/ Sab Sam San Sapia vera ẽ deũ amare.cc.xxxiij.C. Say D habed Apen nceri Smpl Gapient honc⸗ Snn plete ydiſ I Yſt Honſ. ißea gu Peſcal⸗ a geinife Poois Sol Gnotu Pint ics fterea guſchen uſſten Tuier na:ſee Oias ſtalie⸗a Nuſbi Sianq lorg (ſmt habet. lamen Sl Geger⸗ ſeypd eoſ Khla Ghlt anic. Nedi o D deppe Sejpe Lerpe chſc burn⸗ lus. Dem anti Cen „ Kotablliü Sapientieę cognitio omnib ſe offert ſidelit 1elgen inqͥrẽtibus.c.xij. A. Sapia ſuꝑboꝝ ideo falſa eſt. cc. xxiij. P. ie 1 Sapientia mundi ſtulticia ẽ apud deũ: ex/ ttan. ponit᷑.c.xxxix.E. c.xliij. A. C. lethogl Sapia qñq; abuſiue in malo ꝓ ſtulticia po n thil Sapiẽtes ⁊ pꝛudentes (nit᷑.c.lxv. O. SZ mũdi ſuperbi intelligunt᷑.xlviij.C. “S Sar Sara ſterilis ⁊ in ſenio fecũdata qᷣd ſigniſi/ inss AHoꝛs ſarę inſidelitatẽ ſi/ cet. c. lij. A. gniſicat ſynagogę.lxxv. F. – Sea De ſcala iacob ⁊ ei miſterig.lxxix.ꝑ tou. —– Sei Scinifes qᷣ dicãt᷑:⁊ qͥd figuret.ixxx ryiu. B * HNõ oẽs q ſciũt ꝑticipes ſũt ſcix.ce· rri. 5. münſen Scri Scripturas veterl ac noui teſtamẽti recipi/ m'i libꝛoꝝ nũero quẽ ſactę ecclię tradidit Si qs aliqs ſcripturas (auctoꝛitas. xcj. F Ster eas q́s eccłia recepit: vel auctoꝛitatẽ lwiif. onenis ſus tntiul phꝛ/abẽdaſ eẽ crediderit: anathe.ſit.c.xxix.B. N. In ſcpͤturis pus res geſta credẽsa ẽ et poſt ⸗ myſteriũ inꝗqrendũ.lxx.A.lxxij.hh. eeen Tria ĩ eis ſũt:facies litterę:ꝛmoꝛalis doctri/ num. na: ſecretũ myſterioꝝ. xcix. B. O. nutkth EYieis pus carnalit figurabat᷑: in nobᷣ ſpi ritalit adimplet᷑.lxxxiiij. B. (rẽt. xlix. A. lapti iz Ita ſibi oẽs cõnectũt᷑ qſi ex vno oꝛe ꝓcede⸗ Sicut ꝗda futura tãq; pᷣterita narrãt:ita ꝗ/ Naentoe daã nõ voto optãtis ſed pᷣnũciantis dicũt: m. In ſcriptun. vna eadẽq; pſona (c.ix.B. C. eb⸗ ſcðm tẽpꝰ ⁊ locũ diuerſas ſignificationes ritcnr. abet. c. xcvij. lanien 0 EÆO ſanis ſint oꝛnamenta et egrotis medi⸗ camenta. c. lxviij. A. cigre N Sec Securitas nimia bditionẽ infert.c. xx. G. Soamipei 2 Sed Sedere cur ad dextera pf̃is xps credat᷑ cum tiundii ſtephanꝰ viderat eũ ſtatẽ: ⁊ qͥd ſit ſedere. d. “rRr Ideo ſedere dicit ne dicat ma/ (c.xix.D. eus Hr ioꝛ ſed ęqualis patri.c.xv. D. Sep Sepulchꝛũ moꝛt ẽ habitaculũ. c.xxxiij.D. 6 . Sepulchꝛũ patens guttur eoꝛum: exponu. Sepultura xp̃ᷣi reqes ẽ chꝛiſti/ (c.xxxiij.C. ani. c.xiiij. C.c.xvij.C. c.xxi.DH.in fi. . . Ideo in alieno ſepulchꝛo ponit᷑: qr alioꝝ 8 maaas . moꝛiebat᷑ ſalute.c.xxxiij.D. 13 Ser Serpẽſ ꝓ ſapia ponit᷑.lxxxvj.E.lxxxvij.A. mn Serpẽs quõ dictꝰ ẽ calidioꝛ cũct aiantibꝰ. on NN Serpẽs exaltatꝰ ĩi heremo quõ ( c.lxv. O. 3 ððDUD chꝛiſtũ figurabat.c.j.ꝑ totum. müb Cur nõ de auro vel ar Seno b ere fuerat ſa, l. ctus.c.j.C. D. De moꝛte ſerpẽtũ ̊ viuoꝝ ſerpẽtũ venena = antidota p̃parant᷑. Jbidem. umh, Aaioꝛ fuiet minoꝛi:exponit.lxxviij.c. P. uch ſententiarũ Ideo quidam deo ſerulunt vt honoꝛbbus creſcãt. lxxviij. B. Indigniꝰ ẽ mẽte qᷓ; coꝛpe ſeruire.cc.xliij. F. Sibylla de chꝛiſti paſſione:reſurrectione et Sxb etiã de ſcõo eiꝰ aduẽtu pſdixit.iiij.Q. Sichima interpꝛetat᷑ humerꝰ: et ſignincar. S Silere dei qͥd ſit.xcvj.A.c.ij.C. xxxj.B Symbolũ grece latie dicit collatio. c. xv. A Snn Symbolũ ẽ cõpᷣhẽſio fidei nr̃ atq; ꝑfectio: ſimplex:bꝛeue ⁊ plenũ. Ibidem. In ſymbolo reglła ſidei nr̃e:bꝛeuis nüero vboꝝ ⁊ grãdis põdere ſniaꝝ.c.xxxv. A. Doctrina ſymboli vtus ẽ ſacramẽti:illumi natio aię: plenitudo credẽdi.c.xxxj. A. Symbolu apłi tali mõ ediderũt.c.lxxxj.A. Quid quiſq; apoſtoloꝝ ſymbolo addidit. Symboli expoſitio.c.xcv.A. (c.xv. A. Simeon iuſtus agnouit chꝛiſtũ infantẽ ſe⸗ nex:⁊ factꝰ ẽ in puero puer.xiij. D.xx.D. Mo expectauit vt audiret chꝛiſtũ loauentẽ quẽ agnouit infantẽ. xx. C. Sin iterpᷣtat᷑ tẽptatio:et ſigniticat. xciij. 2. Sin Sinus ꝓ ſecreto ponit᷑.c.x.D. Sites multę ſunt.xciij.B.xcij. B. Sit Sitis chꝛiſti i cruce qͥd ſignificet.c. riiij. B. In ſole duo ſũt:caloꝛ ⁊ ſplẽdoꝛ.iij.d. Sol Lutũ tãgẽſ purgat nõ ſe inqnat.c.lxxxj.D. Sol ſpiritalis nõ oꝛit᷑ niſi iuſtis.lix.E. Solẽnitas ab eo qðõ ſolet nomẽ accepit:eo qð ſoleat in anno celebꝛari.c.lxxxvj.A. Spes vera aim ad inuiſibilia trahit ⁊ ligat Spe nec decipit:̊ fideliter ad beatitudinẽ ꝑdu Recte ſperat qͥ ab actione pꝛa/ (cit. lij. . ua diſcedit. IJbidẽ.ꝰ Spei beatitudo ſuccedit.liij.D. WZ Spes mũdi caduca ẽ: ſpes dei ſolida acꝑꝰ Spei inanis vmbꝛa mul/ (petua. c. lxj. C. tos decepit.c.xx. G. Spes bonoꝝ nõ ẽ in B müdo. c xj. B. Quii alio hoiĩe ſperat: inoꝛdinate bumilis eſt: q in ſe ſperat periculoſe ſuꝑb: vtrüq; ſperãti pnitioſum.xciiij.E. Spus melioꝛ ẽ omni coꝛꝑe.c.xliij. B. Spoi Spũs nr q viuit hõ ala vocat᷑.c.lxxxvj.D. Mõ ois ſpũs dei deꝰẽ:qꝛ ſũt duo ſpũs: dei Spũiſãcto ꝓpꝛiũ no (⁊ mũdi.c.xxxiiij.C. mẽ ẽ ſpũſſanctꝰ:licet pater ſit ſpũs et filiꝰ: ⁊ pat᷑ ſanctus et filiꝰ.xxxviij. G.c. xxv. A. Ideo ſpũſſanctꝰ aliꝰ paraclitꝰ dicit᷑:nõ mi⸗ noꝛ: qꝛ ſimił eſt gloꝛię vel naturę eiuſdẽq; ſubſtãtię: ⁊ maieſtatis ſocius.c.lxxxv.A. Neceſſe eſt vt vniꝰ ſit ſubſtantię natura cũ chꝛiſto: quem videmus vniꝰ cum chꝛiſto 2; Annotatio eſſe doctrine.c.lxxxiij.C. E2ſit deꝰ ⁊ vna in trinitate ꝑſona:auctoꝛi/ tatibꝰ ꝓbat᷑.c.xciiij. A.B. Si qͥs ſpmſãctũ dixerit patrẽ aut ſiliũ ana/ Ita in ſpm̃ſãctũ cre (thema ſit.c.xxix.B. dẽdũ ẽ ſicut in deũ patrẽ ⁊ filiũ.c.xxxj.C. in fi.c.lxxxj. M.c.xciiij.A. Si qͥs dixerit nõ adoꝛadũ ſpm̃ſanctũ ab oĩ creatura ſicut filiũ ⁊ patrẽ: anathema fit. Cũ pfe ⁊ filio vnꝰ eſt verꝰ deꝰ (c.xxix.D. nõ minoꝛ nec tertius deus.c.xcix.SSJFJ. Equalis eſt patri ⁊ filio manẽs in patre ⁊ ſi lio: ⁊ tertia in trinitate ꝑſona.iiij. C. Cõtra eos qͥ ſpiritũſanctũ minoꝛẽ aut mini ſtralẽ magis qᷓ; deũ ꝓnũciant.vj.C. Nõ eſt pater nec filiꝰ:ſed patris ⁊ filij ſpũs: patri ⁊ filio coęqualis ⁊ ad trinitatis ꝑti⸗ nẽs vnitatẽ. xxxviij. C. G. Qui negat ſpiritũſanctũ nõ eẽ patris ⁊ filij plenꝰ eſt imũdo ſpiritu:⁊ vacuus eſt ſpiri tuſancto.c.xcix. SꝓSFS. ÆO vnifoꝛmiter ad patrẽ ⁊ filiũ dicit᷑:qꝛ pa/ tris ⁊ filij ſpũs eſt.xxxviij.F. Equaliter de patre ⁊ filio ꝓcedit:qꝛ patris ⁊ filij cõmunio appellat᷑.xxxviij.O. Hhoc habet ꝓpꝛiũ ꝙ ęqualiter a patre ⁊ filio ꝓcedit.xxxviij. LD. ðJò Ideo neq; genitꝰ neq; ĩigenit dicit᷑.xxxviij. Simui ꝓcedit a patre ⁊ filio ad ſan (O. ctificandã craturã. IJbidem. verus ſit deus nõ genitꝰ nõ ingenitus: nõ creatꝰ neq; factus:de patre ꝓcedẽs et filio:patris et filij ſpiritus: ſemꝑ patri et filio coęternꝰ.c.xx. A. c. xxix. A. Nõ ẽ minoꝛ filio aut pf̃e.c.xix.E.c.xxiij.D. Si qs dixerit ſpm̃ſãctũ facturã aut ꝑ filiũ fa ctũ:anathema ſit.c.xxix. C. Si qs nõ dixerit ſpm̃ſãctũ de patre eſſe ve/ re ac ꝓpꝛie ſicut filiꝰ de diuina ſubſtãtia et deũ verũ anathema ſit. Ibidẽ. A patre ⁊ filio ꝓcedẽs ꝑ oĩa ęqualis ẽ natu ra:volũtate:ptãte ⁊ ęternitate.c.xcj.C. Si qs de patre ⁊ filio bñ ſenſerit:de ſpũſan cto nõ recte habuerit hęreticꝰ ẽ.c.xxix.D. Quomodo auctoꝛ cõceptiõis chꝛiſti dicat᷑. Quia mittit᷑:nõ ideo q̃ſi ſubie (c.lxxxj.D. ctꝰ aut ſeruꝰ eẽ credẽdus ẽ.c.lxxxiiij.B. Cur ſctificatio ſpũiſctõ attribuat᷑.xcvj.hh. Augebat aplis ſapiẽtiã:⁊ cõfirmabat cõſtã Ideo ĩ ſpecie ignis (tiã.c.lxxxv.D.E. ES. ſuꝑ ſingulos ſedit.c.lxxxv.C.c.lxxxvij.B. Sicut muſto pleni apli in aduẽtu ſpũ ſſãct credebant᷑:ita et nunc electi inebꝛiantur. Cur nõ dabat᷑ diſcipulis niſi (c.lxxxv. GB. glificato chꝛiſto.c.lxxxvj.A.c.lxxxvij.A. Cur ĩ flatu ⁊ liguis igneiſ apꝑuit.c.lxxxvij. Cur nõ mõ loquũt᷑ linguis qͥ ſojm̃ſã (B. ctũ accipiũt quõ tunc.c.lxxxvj.C.D. A dono ſpũſſãcti alieni ſũt qͥ ſocietatẽ vni/ tatis nõ retinẽt.c.lxxxvj.D.c.lxxxvij.B. Vt ſpirituſſancti ſimꝰ digni inhabitatione ⁊ illuminatiõe:quales nos eſſe opoꝛteat. Niſi aſſit coꝛdi audientis:ocio (c.lxxxv.J ſus eſt ſermo doctoꝛis.c.lxxxj. H. Cur ſpũiſãcto dttribuat᷑ remiſſio peccaton Sponſſis ⁊ ſpõſa quõ chꝛiſtus di (iiij. L. Sbon citur.xl.MH.cc.xxxiiij.hh. Sponſus ſponſe ſeruare debet fidẽ quã ſi bi ſeruari deſiderat.cc. xliij. B. Spõſa nõ ẽ ꝗᷓ virũ ſuũ nõ cognoſcit.iiij.V. Sub ſtellaꝝ ptãte nullus ſęculariũ negocio Stel rũ depẽdet ꝓuectꝰ.xxxiiij.C.D.lxiij.C. Stellaꝝ noie ſancti intelligãt᷑.c.xxxiiij.D. Stella a magis viſa nunq; pꝛius apparuit inter ſidera:nec poſtea ꝑmanſit.xxxj. B. Tiüc nos ſpiritaliter ad chꝛi (.Dxxxiiij.D. ſtů ducit. xxxiij. B. C. bat ꝑſecutoꝛes.cc.xxxvij. J. Cur ꝓ ſe ſtans ⁊ ꝓ inimicis genua flectens Pacẽ pinguiſſimã (oꝛauit.cc.xxxvij.EKk. inuenit qꝛ pacẽ inimic optauit c.lxx.D. Stephanus pꝓtomartyr ſeuiebat et dilige / Steyb Stultꝰ ibi es vbi tibi ſapiẽs videris.cc.xij. Stul Stulticia ꝗdã mũdi ẽ ꝗlõge ẽ a deo (:E ⁊ quedã ꝗ accedit ad deũ.c.xxxix.E. Stercus nõ ſuo loco poſitũ imũditia eſt: ſᷣ Ster ſuo loco poſitũ agrũ fructificat:et figurat ſpiritaliter.c.lj. A. B. C. D. circa fi. Supꝑbia nõ ẽ magnitudo ſᷣ tumoꝛ.xxvj.B. Sup Superbia amittit qð humilitas impetrat. Suꝑbia nõ eſt niſi vbi negligiẽ cxciiij. C. diſciplina.cc.xxxviij.A. Suꝑbia inuidos facit.cc.xxxix.L. Supbi fumo cõparant᷑.c.ix. K. Suꝑbꝰ quãto gloꝛioſioꝛ aparet ante hoĩes tãto deiectioꝛ erit ante deũ.cc.xiij.C. Erubeſcat hõ eẽ ſuꝑbꝰ ꝓ qͥ humilis factus Suſãna inimicos ſuos (ẽ deꝰ. cc. xiij. B. Suſ tacẽdo vicit.c.xviij.C. Suſãna decus pudicitię vicit impudicitiiã iudicũ qꝛ ꝓpter dãna pudoꝛis ſalutis vo ta cõpꝛeſſit.cc.xlij. B. Cũ ducebat᷑ non dolebat de ſupplicio quia gaudebat de teſtionio falſidico.cc.xlij.C. ltteſ⸗ Penetace Tacent l ſbigel Lcentlin auſsot n Nuliaſt in Lunered Lac ſilu Quicidin lenplo c. oͤpleke giquistel Lenpont aglelege Paoſütto Lipusom rutüoe Coöhomi⸗ Tihtauitd Teptatde⸗ chriſtusd Teptariot ſatqoͤne hommieocc Deblenpt Qootrate dum10:3 Dübol Dübolus lenitvin ostint Ulkrquos tremplä. oo ten Ano diuani Ptatione⸗ iteten Noͤpoͤrti Omittik. Tipturep tihte loquot is dbep Aluin otiy Aeumin Delang innbinn ele oren. nn lan.n miſioperun Nen t) chetfii gii b. Callnüteen ..L. Dhiſ gii mü us run mmir nn i (am⸗. michuddlcg s gens eunr it amE turch. rinslni einde ee inundt mnarafnn Dauß lins mn. iet i. 72 ri. ͦ humüs S Gors lisn D crijß unnmib⸗ RK ide c mia que dicant᷑. cc. xxxiij. B. cc.liiij. lh. vult reſpõdere qð queęrit᷑.c.xviij.A. ſibi adeſt. c. xviij. B. Taceat lingua in bono negocio quęi malis cauſis obticere cõſueuit. Ibidem. Cau Tau ljr̃a ſiłitudinẽ crucis expmit.c.viij.D. Can Tangere chꝛiſtũ ẽ in ipᷣm credere.c.xvi .8. Cactꝰ ſaluatoꝛis opus ẽ ſalutt.lxxitij. Quicqͥd in tẽplis manufactis agit᷑: oran in templo coꝛpoꝛis nf̃i ſpiritali ędiſicatione cõplet᷑.cc.lij.A.cc.liiij. A. cc.lv.A. Tem Templũ dei ẽ qͥſq; ĩ q̊ eſt charitas.xxxix.B. Si quis templũ dei violauerit ⁊c̃. exponit᷑. Tempoꝛa tria ſũt: (xcvj.Q.circs ſi.cc.x.C. ante legẽ:ſub-lege:⁊ ſub gratia.c.lj.B. Duo ſũt tꝑa:laboꝛis ⁊ mercedis.c.lj. A.D. XTeẽpus om̃e vitę nr̃ę q̃ſi ſtadiũ quoddaʒ eſt virtutũ ad celeſte bꝛauiũ.lxiiij. A. Qð homi ꝓlixũ eſt:deo bꝛeue eſt. xcvj.B. Tẽptauit deꝰ abꝛahã ⁊cc̃.exponit᷑.lxxj.lxxij. Tẽptat deꝰ:tẽptat chꝛiſtus:qꝛ (xxiij.ꝑ to. chꝛiſtus deus: tẽptat ⁊ hęreticꝰ.lxxij.DP. Tẽptatio dei nõ id agit vt ipſe aliqd agno/ ſcat qð neſciebat:vᷣ vt illo tẽptante qð eſt ĩ homie occultũ ꝓpalet᷑.lxx.h.lxxij.E. Deꝰ temptat vt doceat:diabolꝰ vt ſeducat. Qꝛ cõtra temptatiões ſit eunan Ixxij. F. dum ⁊ oꝛandũ.c.lvij. F. S.hD. Diabolꝰ cur tẽptauit ꝑ ſerpentẽ.c.iiij.A. Diabolus vbiq; temptat: ᷣ vbi mulierẽ in/ uenit vincit: vbi mulierẽ nõ inuenit victꝰ Illos tẽptare nõ ↄſue/ (abſcedit.lxxvij.C. uit: quos qꝗeto iure ſe poſſidere cognoſcit: exemplũ.lxxxiiij.B. C.lxxxv.A. B. Mogdo temptat ꝑ illos quos ſuis vinculis alligatoſtenet:quõ olim ꝑ ſerpẽtẽ. c. lxuij. Taãdiu aliqͥs nõ ſentit eius tẽ (B. cc.xxij.C. ptationẽ:qᷓ;din opera illius exercere volue rit: exemplũ.xciij. C. MNõ põt tẽptare niſi ꝑmiſſus:⁊ nõ niſi quãtü pmittit᷑.c. xxvj.E. c.lvij. G. in ſi. Tẽptare põt ſuadẽdo nõ cogẽdo.c. xcvij. 5F Ad tẽptãdũ nemo eo aſtutioꝛ.cc.xxxiiij.D. Quõ quoſdã foꝛtiꝰtẽptat ꝑ moꝛbos vł dãna qͥs ab eiꝰ amicitia reſilire ꝓſpicit.cc.xliij. B Aliud eſt tẽptari ſine qͥ nullꝰ iuſt ꝓbat eſt: aliud in temptationẽ induci.c.lxxxij. G. Igeo tẽptari chꝛiſtꝰ voluit vt chꝛiſtianꝰ ma/ Acet mõ deꝰ:ſᷣ nõ ſꝑ tacebit. xcvj. A. ALur tacebat ihs coꝛã pilato.c.xvij. aciturnitas negat qð obijcit᷑ cũ nõ gilterio eiꝰ inſtruct?nõ poſſ eta temptatoe ſuperari. c.lvij. E. circa ſi. Tẽptationũ duo ſũt genera: intus et foꝛas: exemplũ.cc.xxiij. J. KK.L.¶M.. Tptari chꝛiſtianũ neceſſe ẽ.c.lxv.F. ĩ me. Bene tacet qͥ defenſionẽ nõ deſꝑat. Ibidẽ. Taceat lingua neceſſe eſt vbi ipſa veritas Quẽ tẽptatio ꝓbabilẽ reddidit: ipſe 34 ſa⸗ nitatẽ iudcij ꝑueniet.xciij. A. A temptationibus nec infantü etas vacare poteſt. cc. xlvj. A. Aus ſit tẽptatio ſcni. cc. xlvj. 8. Ideo iuuẽtus maioꝛibus temptationũ tem peſtatibus quatit᷑.cc.xlvj.. Talis vnicuiq; tẽptatio dat᷑: qualẽ aut cum laude vincere:aut cuʒ oppꝛobꝛio ſuccũbere poterit. cc.xlix. Q.in ſi.cc.liij. G. Tenebꝛę ęgyptioꝝ palpabiles qᷣͥd ſi gnificẽt Ten Tenebꝛę dicunt᷑ pecca ¶xxxvij.E. O.in me. toꝛes:nõ natura ſed vitio.xlviij.B.añ me. Terra ĩuiſibilis ⁊ incõpoſita ſic legit aparu Ter Cur tertia die germẽ ⁊ (iſſe.c.xxxiiij. B. D. herbam ꝓtulit.c.xxxiiij. D. Terra repꝛomiſſiõis qd ſiguret. c. B. c. v. D. Quõ eam iudęi iuſto dei iudicio receperũt: nõ alienã inuaſerũt.c.v.ꝑ totũ. Quõ ſpiritalit fluit lacte ⁊ melle.c.v.D. CQur nõ ſit recuꝑata ꝑ moyſen: ſed ꝑ ieſũ na/ Cur tm̃ duo terrã repꝛomiſſiõis (ue.c.v.E. intrauerũt de filijs iſtł.c.A. B. c.ij. ꝑ totũ- Terra nf̃a ẽ caro nr̃a:ꝗ nõ debet eẽ moꝛiẽtiũ ſ viuẽtiũ:vᷣtutũ nõ vitioꝝ.lj.A.lxviij. A. Theſauriʒat ⁊ neſcit cui cõgregat ea: expo/ Thel nit᷑.l.B. C. D. xcvj.*. cc.xx. C. cc.xlv. J. Vbi theſaurꝰ tuus ibiꝰ coꝛ tuũ:exponit᷑.cc. AMagna vanitas ꝙ e urizat mo Elv. E. riturus moꝛituris.l.E. F. G ſit theſauriʒãdũ ĩ celoꝛet qre.l .H. J. k. Quid boni in theſauꝝ celeſtẽ colligãt ſciũt: mali qͥd theſaurizent ignoꝛãt.cc.xx.C. Teſtamẽta duo ſiguralit᷑ oñdũt᷑.c.A.B.i ſi. Tej Qui cõtra teſtatoꝛis venit volũtatẽ: expcre dandus eſt.c. xcix.R. Teſtimoniũ falſũ nõ eſt dandũ:nec ꝓ auari cia:nec vitę redẽptiõe.c.xcvj.C.D. MNõ ſolũ teſtimoniũ xpᷣo ꝑhibẽt vᷣba ſcptura rũ:ſᷣ facta ⁊ gẽtes.iiij.L.vſq;. R.viij.C. Timoꝛ dei pędagogꝰ eſt aie: vt ad charita/ Tim tẽ ꝑducat.lij. F. cc. xiij. F. cc. xiiij. E. Timoꝛ dñi ſpes eſt foꝛtitudinis.cc.xiiij. A. Hoc ipᷣm vehemẽtiꝰ timeas:qꝛ nõ times.cc. Timoꝛ nõ eſt mittendꝰ foꝛas qua/ (xuij.C. cũq; dilectiõe:ſed recta. IJbidem. Alłbaioꝛ timoꝛ debet eſſe ꝑegrinantiũ: minoꝛ ꝓpinquãtiũ:nullꝰ ꝑuenientiũ.cc.xiiij.E. 6 Annotatio Qui ꝑfecte deũ timet:ſꝑ ſe a peccatis cuſto/ dit:qꝛ ſꝑ dei ſſentiã cogitat.cc.xiij.D. Alius ẽ timoꝛ ſilioꝝ:aliꝰ ſeruoꝝ.cc.xiij.E. Timẽtis deũ beata erit aĩa:et a temptatiõe Diaboli libera:qꝛ ab itinere pꝛauo recedit: ⁊ ad vᷣtutũ ſemitã vias ſuas dirigit. Ibi. Vbi timoꝛ dei non eſt ibi diſſolutio vitę eſt. cc.xiij. F. cc. xxxviij.C. =SèðM Timoꝛ dei timoꝛẽ expellit gehennę:qꝛ facit hoĩem pctm̃ caue:⁊ iuſticię oꝑa agẽ.cc.xiij. Cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe veſtrã ipſiꝰ ſalutẽ (F. operamini:exponit᷑.xciiij.C. . Co Tobias ad hoc cecitatẽ incurrit vt angelũ ſuſciperet medicũ.cc.xxvj. A. — Tobig ceęcitaſ exercitiũ erat vᷣtut:.cc.xxvj.C CThomas aplus dũ curioſus extiterat i vul/ nere ſaluatoꝛis:moꝛtẽ incurrebat inſideli/ Eius bona inſidelitas:quę (tatis.c.lix.B. ſeculoꝝ ſidei militauit.c.lvj.D.c.lxj.A. OÆSW„ ſibi geſſit cũctl ꝓfecit qꝛ cũ ſuã exercebat ſollicitudinẽ oĩm ſidẽ cõfirmauit.c.lxj.A. Cran Oꝛ in trãſfiguratõe chꝛiſti awaruerũt moy/ ſes ⁊ helias:qͥd ſigniſicet.c.xcix.CC. Tranſire chꝛiſti quid ſit.lij.E. in medio. Tri In tribu atiõe cõſtitutꝰ aliquẽ cõſiliariũ ꝗᷓ rere debet: quẽ.lij.A. lxxxij.D. Cõtra futuras tribulatiões quidã ſe foꝛtius armant:quidã tribulatiõibꝰ neceſſario ve/ niẽtibus frangũtur.c.lxv.F.poſt mediũ. Tribulatio peccata purgat: aiam clariſicat vt lima ferrum: ideo libenter eſt tolerãda. lxxxij. C. D. E. c.v. .cc.xxij.C. cc.liiij.F. Bonos ꝓducit ad goꝛiã: malos redigit in fauillã.cc.xxij. D.cc.xxiij.B. Bonos pꝛobat:malos vexat.c.xj.B. Si cũ tribulatiõe ꝓſicimus: tribulatio tun: ſio eſt:⁊ ꝓfectus ꝓductio.cc.xxij.B. De trinitate locuturꝰ: nõ rationẽ ſed aucto/ ritatẽ ſequat᷑.c.lxxxix. B. Periculoſũ ẽ homibꝰ de trinitate diſputare: Trinitatis myſteriũ:ſiguraliter oſtenditur. liiij. B. lxviij. D.lxx.B. C. D. .lxxj. DB. In trinitate tres ſunt ꝑſonę diſcrete:oſten/- dit᷑.xxxvij.D.c.lxxxv. 1J. In trinitate ita eſt cõfitenda vna diuinitas vt nec ſingularis putet᷑ ꝑſona:nec triplex ĩ vnitate ſubſtantia.xxix.l.. D Qui ſm tres ꝑſonas: tres diuiſas ſubſtan/ tias eſſe conſitet᷑:anathema ſit.vj.EE. Qui ſᷣm ſingulas ꝑſonas trina noia tm̃ di⸗/ ſtincta patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſanctꝰ nõ conſitet Zua augeli in celo ſcire nõ pñt.c.lxxxix.A. Trinitas credi debet nõ inueſtigari.c.xc.A. maledictus ſit. JbidYꝗ. (&Ott. Jbidẽ?. Qui vnã ꝑſonã eoꝛũ eſſe conſitet᷑ maledictꝰ Trinitas nõ diuidit᷑ diuinitate:ſed ꝑſonaꝝ ꝗqlitate ⁊ ꝓpꝛietate.c.lxxxix.C.c.xciiij. C. Nõ ẽ q̃ternitas ꝑſonaꝝ ſᷣ trinitas.c.xlvij.E Licet addita ſit hũanitas nõ eſt facta ꝑſona rũ qᷓternitas:ſᷣ ꝑmanet trinitas.xix.A.i fi. Cur potius trinitas q́; triplex dicenda ſit. In trinitate nullꝰẽ gradꝰ:nil i/ (xxxviij.L. ferius:nil ſuꝑius:qꝛ ſᷣter ꝑſonaꝝ ꝓpꝛietatẽ quicqͥd de vna ꝑſona dicit᷑:de tribꝰ digniſ⸗ ſime poteſt intelligi.c.xcj.C. In trinimte nihil diſtat:nihil varium:nihil defectiuũ:nihil alreri ↄtrariũ: ęquale ſemꝑ indiuiſibile ⁊ incõmutabile.c.xix.E. . Cogterna eſt trinitas et inſeꝑabilis vnitas: ſine initio:ſine fine: nil maius aut minus. In tnitate ſi aliqᷣd maiꝰaut minꝰ (c.lxxxj. dicit᷑: ĩꝑfeta diuinitaſ accuſat᷑.c.lxxxiiij.B In trinitat᷑e nihil poteſt comgari.c.xc.B Si qs nõ dixerit trinitatis vnã diuinitatẽ: vnũ regnũ: vnã volũtatẽ: potentiã ⁊ glo⸗ riã: anathema ſit.c.xxix. DD. Qui trinitatis vnã ſempiternã ſubſtantiã eſſe nõ conſitet᷑:maledictꝰ ſit.vj.E. Qui vel vnã de trinitate ꝑſonã nõ credide/ rit:iĩ duabꝰ illi credidiſſe ñ ꝓdeſt.c.lxxxj.i In trinitate ſingillatim ſingulę ꝑſonę:plenꝰ eſt deus:⁊ totę tres ꝑſonę vnꝰ deꝰ:nõ duo aut tres dij.lxx. F.c.xxv.A.c.xxix.A. trinitas ſit vnus deus vnius ſubſtãtię vniuſq; eſſentię:oĩs ſcpᷣtura ſi recte intelli⸗ git᷑ inſinuat.xxxviij. C. Mõ eſt aliud pater:aliud filiꝰ: aut aliud ſpi rituſſanctuſ:qᷓ;uis ꝑſonaliter diſtinguant᷑: pꝛobat᷑ ſcripturis.xxxviij. D. Quęlibet ꝑſonaꝝ in trinitate eſt devompᷣs: ęternꝰ:incõmutabilis:⁊ ſimul oẽsvna ſub ſtantia ęterna et ꝑfecta.xxxviij. E. Quędã in trinitate ſubſtãtialiter:quędã re⸗- latiue dicunt᷑.xxxviij. F. GO.chd. Quę ſubſtãtialiter dicunt᷑ nõ pluraliter ſed ſingulariter dicenda ſunt.xxxviij. J. In trinitate ſingulę ꝑſonę habent aliqͥd ꝓ/ pꝛiũ qð inſeꝑabili ęqualitate aliquaʒ in ſe oſtendãt ꝓpꝛietatẽ.xxxviij.L. Trinitatis inſeꝑabilis eſt ſubſtantia ⁊ ope/ ratio.xxxviij. M. cc.j.E. . Inſeꝑabilis naturę vnitas non poteſtſeꝑa- biles habere ꝑſonas.xxxviij. enml. In trinitate ois naturę noiĩa vel eſſentię ſi cut ĩ vna ꝑſona ſingulariter: ſic etiã ſemꝑ i tribꝰſiugulari noie dici debẽt.xxxviij.R. ͤ di/ geiuttn atinit Pnuc⸗ gunrint. Snti Aimad (ſalet Nton taid Titicia Göniln 1 Tubarüt urcN TLube dun Luicacd ſvitie Thundu fummeqn Tuturi Gignitica NS Talaeun magna neliä 44 Qvelun dſigen Cal ges a Venator ccoctze Ghonno gtemnaſe enente Qefui Venüpe infine, Venäpe lurizace Vartere biori ur Otbil tolach Nen p Onoͤe Oton mum Liguis comn Cir. Qos Dlpmngh inen e ae, Grhlisſling Aun U l. telgni wnc Wi duinee⸗ mich mi ſutuni ſun. ſnigoelie Ptckelgi glepoeer eni AcmA us dotite mieen le iul undingu Geckdebn⸗ nn bunuſd w huin. it⸗ - Auęd Pꝓbꝛie: quedat tran atiue: gaã relati ue in trinitate dieunt᷑.xxxviij. P. Q. Ald trinitatis cognitionẽ ⁊ viſionẽ niſi ocu / o mũdato ꝑ ſidẽ verã⁊ dilectionẽ nõ pue⸗ n trinitate meli gqlitas ni nit᷑. xxxviij. R. 6 ſimilitudo dicit᷑.xxxviij.T. Anima chꝛiſti triſtabat᷑: ſed diuinitas incõ cuſſa lętabat᷑.c.xxj.D. Igeo triſticiã noſtĩ ſuſ cepit vt nobis ſuã lęticiã donaret.c.xvij.A. Triſticia de iniqtate ꝓpꝛia iuſticiã pturit: ſcõᷣm illud: Quę aũt ſcõm deũ triſticia ⁊c. Tu Tubarũ noie ſᷣdicatoꝛes figura tur. c.vj. D. E. F. Tube ductiles qͥd ſignificẽt. cc. xxij. B. D. Tuaica chꝛiſti incõſutilis qd (cc.xxiij.M. ſignificet.c.ix.B.in medio.c.xcix.&. Thuribula ſanctificata in moꝛtibꝰ beccato rum:quid ſignificẽt.xcviij.ꝑ totum. Turtur:ſpiritales ſignificat.liij. B. C. Signikficat caſtetatẽ.liiij. C. in medio. adR Acua vaſa populum gentiü figura/ Ee vaca: arietate et capꝛa ⁊c̃. liiij. Valſa aurea ⁊ argẽtea: lignea et ficnlia in magna domo: alia in honoꝛẽ alia in cõtu meliã ⁊c.qͥd ſi ignificet. cc. li h. B. C. D. E. Zel & velum templi ſcindit᷑ in chꝛiſti paſſione qͥd ſigniſicet.c.xiiij. B. in fine. Vellꝰ gedeonis qͥd ſignificet.c.viij.D. S. Aen Venatoꝛis animo ſuauioꝛ eſt capta beſtia qᷓ; cocta comedentis palato.xlviij.F. ÆO homo vendidit ſe diabolo ꝑ peccatũ in ęternã ſeruitutẽ:⁊ quid inter vendẽtem et ementẽ interuenerit.xlvij.D.E. Quę fuit cauſa venditiõis noſtrę.xlvij. F. Veniã petẽti dimitte c.xxxv.D.c.lxx.B. in fine.C. c.lxxxj.G. Veniã petat qᷣ iniuriã fecit: det veniã qᷣ in/ iuriã accepit.c.lvij.A. Venter 7 genitalia ſunt ſibi vicina ⁊ ꝑ mẽ bꝛoꝛũ oꝛdine oꝛdo vitioꝝ itelligit᷑. Ixv. A. Aer α vbũ ſit inſeparabile ⁊ ęquale cũ patre ⁊ ola cũ ipſo diſponẽs.iiij.E. Igem ꝓbat᷑ ex verbis ꝓphetę.iiij. F. M nõ põt dici verbũ de verbo:quõ filiꝰ de (patre. xxxviij. H. OR non ſint duo ſed vnum: verbum? cuiꝰeſt verbũ. c.xcix. Y. Si quis nõ dixerit verbũ dei ęquale patri et omnia poſſe ⁊ oĩa noſſie: anathema ſit. c.xxix. C. Quog ſit verbũ ſine tẽpoꝛe: ꝑ quod facta S lh. A. bãt ⁊cc.cc.vj. D. (A. Verbũ vnde angeli ſa/ ſe ententia rüũ ſunt tꝑa. xiij. dhd. Verbũ dei hoc eſt qð nõ poteltd dicere ver⸗ H bum hominis. c. xlv. D. EÆW„„ nõ ſit factũ vel creatũ.c.xciij. B8. Igeo fit hõ vel caro vt ſe noſcat homo bo minẽ.lxxiiij.L. Tolle vᷣbũ ⁊ qͥd ẽ caro niſi caro. lij. Kk. Non in carne pereundo ceſſit:ſed caro ver· bo ne ipſa periret acceſſit.xix.A.xxvij.C. In ſe manẽ̃s innouat oia:nec loco cõcludit᷑ nec tꝑe tendit᷑:nec vocibꝰ texit᷑:vterũ ma- tris aſſũpto coꝛpꝑe feęcũdauit: de ſinu paz triſ nõ migrauit: ꝓbat᷑ exẽplo.xxvij.B. C. Ad nos veniẽs ſurſũ (xlviij. C. c. xlv. D. angelos nõ deſeruit nec patrem. xxxij. D. xl. J. lxxix. C. D. c. lxxvij. B. c. xl vij. E. A ccpit eſſe homo nõ deſtitit eſſe deus: rx· verbis apoſtoli oſtẽdit᷑.xl.D.circa fi. Mõò in carnẽ verſum eſt:ſed verbã manens carnẽ accepit. c.xix. D. c. xxv. B. c. xcj. D. Si quis dixerit nõ ſimul eſſe in cęlis ⁊ in ter ra:anathema ſit.c.xxix.. Ita ſe in aſſ. umpto hoie cõcluſit vt mundũ totũ regere ⁊ cõtinere ⁊ replere nõ deſtitit. Ita ſuſcepit hominẽ vt (c.lxxxj. F. in fi. nõ ꝑmutaret᷑ in humanitatẽ:ſ vt aiuinita M ti ſociarerẽ humanitas.c.xciij.C. ſuſcepit plenũ hominẽ: id eſt aiam ⁊ coꝛ H pus hominis.c.xlv. B. E. cc. xxxv. C. Ideo aſſumpſit foꝛmã ſerui vt poſſit humi litatẽ ⁊ obedientiã verbo ⁊ exemplo inſi/ (nuare. xl.D. ciant᷑ in celis: vt manducaret᷑ ⁊ biberet᷑ ab homine in terris factiłeſt caro. c. xxvij. D. verã carnẽ ex maria aſſũpſit in qua dia/ bolũ vicit.c. lxxvj. D. c. xxv. B. 2. Fruſtra nobis euãgeliſta diuinitatẽ vᷣbi ßS/ dicaret: ſiverbi humanitatẽ taceret.xl. D. Mũõ eo mõ facit homo vba quõ factꝰ eſt io Verbũ ꝓlatũ ita ſen ( ſeꝑ verbũ.xxv. N. ſibꝰ influit vt id recipit no excludit audi⸗ toꝛ.xxvij. B. c. xlv. D Verbũ mẽtale cũ fit vox nõ mutat᷑ in vocẽ ſed manens in mẽtis luce 2 aſfumpta car⸗ nis voce ꝓcedit ad audientẽ et nõ deſerit cogitantẽ.xxvij. C.et.c.xlv.C. Verbũ hominis non diuidit᷑ ꝑ ſyllabas in audiente: ſic nec verbum dei conſcindit᷑: exemplo ꝓbat᷑.xl. B. C.c.xlv. D Verbũ dai pᷣdicari debuit gentib“: figurali⸗ . ter oſtendit᷑.lxxv. C. Eρ dicatũ ſemꝑ ad diſcẽdũ ꝓuocat:qꝛ ba Annotatio bet quo infirm⸗ recreari poſſi it ⁊ foꝛtis ro / boꝛari: exem plü. xcj. E. Qui verbũ dei audit ⁊ bñ audit deficit 2 p/⸗ In nido coꝛdis ſpũſ· (icit. cc.xxxix. F. ſancti caloꝛe foueri debet ſi fructus ex co ſperet᷑.cc.xviij. A. Q ſiat tibi qdðcũq; deſideras. xcj. E. Verbũ dei quõ vermes faciat. Jbidem. Verbũ cõſũmãs ⁊ bꝛeuiãs faciet dñs ſuper terram ⁊c.exponit᷑ cc.xxxix.C.E. Veritas de terra oꝛta eſt: exponit᷑.xvj. A. Veritas mẽtiri nõ põt:alio (D.c. B. ij. B. quin veritas nõ eſt ſi mẽtiri põt.c.lxij. A. Veritas mũdat:vanitas inqͥnat.xcv.B. Veritas meliꝰ ex cõparatiõe falſoꝝ fulget. Vermis caleſaciente ſole de (xcviij.A. puro limo foꝛmatur:⸗ ſignificat chꝛiſtum. Aeſ Veſtiri laneis ⁊ lineis:et d ſit veſtiri duplicibus. cc.xvij.B. D. Via triũ dierũ:qͥd ſignificet.xc.A.B.lxxj. Aia Vlia nobis factꝰ eſt chꝛiſtꝰ ad (B. c. vj.A. celũ:⁊ ſi amara ⁊ aſpſavideat᷑:plana facta eſt ꝑ veſtigia multoꝛũ ambulãtium in ea. De tribꝰ vijs ꝑ q̃̊s boni ambu (xlvj. ⁰. lant ad cęlũ ⁊ mali ad infernũ: ⁊ quõ vias bonoꝝ diabolꝰ obſideat.xc.E. F. iiij. V. Zi Tlitia ic ſuperant᷑.vij. E. Cõtraria cõtrarijs curãt᷑.lxxxv.D. c.v. D. QZid Deus videt nõ ſolũ opera ſᷣ ⁊ coꝛda.cc.xiij. Quomodo viſus ſit patribꝰ.. ( D. in fi. lxviij. D. lxx. D. F. Vt deus videat᷑ moꝛiẽdũ ẽ mũdo rxlix. p. Viſio dei q;pulchꝛa ⁊ delectabilł ſit. IJObidẽ. Sancti in patria mailto pfectius videbũt qᷓ; hic ſolent videre ꝓphetę. c. lij. C. . Vna ẽ ⁊ ſola viſio dei: cui merito oĩa iuſtifi⸗ cationũ merita: vniũſa vtutũ ſtudia poſt/ Qui male videt᷑ nõ (ponũt᷑.xliij.D.E. eſt culpabilis:vᷣ ſi male viderit.lxxxiij. A. Viduę quales eſſe debeant.vij.·h. ein AHGulti dũ putãt ſe vincere victi ſi üt. cc.l. C. nõ ſtatim ſe vindicat deꝰ in peccatoꝛes patientię eſt nõ negligentię.c.lxxxj. EK. Tlindicta dei duobꝰ modis licite peti põt. Vindicta a dãnabilibꝰ factis (lix.C.D. homines cõpeſte cit: quos in bonis operibꝰ beneficia dei retinere nõ poſſũt.xcvij.E. Vbi future vindictę ſollicitudo verſat᷑:illic aut nõ peccat᷑ aut tardiꝰ delinqͥ. Ibidẽ. Sunt q ita vinũ nõ bibunt vr alioꝛũ expꝛeſ ſione pomoꝝ alioſq; liquoꝛes ſibi nõ ſalu/ tis cã: ſed iocunditatis exquirãt.c.lvij.J. (c.lxxxj.D. NVinũ nouũ mittendu? ẽ in vtres nouos:ex ponit᷑.c.lxxxv.G. c. lxxxvj. B. c. lxxxviij. B. Vir a virilitate dicit᷑.xcvj. O.cc.xliij. A. Zir Noie viri ſenſus rõnalis intelligit᷑ lxxxiiij. HB. in fine. lxxxix. B. C. Vir nõ debet ire quo nõ vult vt eũ ſequat vxoꝛ ſua.xcvj. C. circa fl. M. Vir caput eſt mulieris:ſed ſi male facit ns eſt caput eiꝰ ſed chꝛiſtus.xcvj.C. Add h;̊ delapſa eſt humaſia puerſitas vt vir habeakt᷑ a libidine victus:⁊ nõ vir victoꝛ li bidinis.xcvj.QO.poſt mediũ.et.cc.l.O. Mõ eſt vir foꝛtis qͥ ferro nõ vincit᷑ ⁊ a libidi/ ne ſuperat᷑. cc. xliij. F. Virga moyſi ꝑ quã ęgyptus flagellak: ma⸗ re diuidit᷑:et petra ꝑcutit᷑:quid ſigniſicet. lxxxvj. D.xc.C.xciij. B. c. j. D. et. cc. vj. F. Quid ſigniſicet ꝙ in ſerpentẽ verſa ſerpen/ tes ęgyptiacos deuoꝛet.lxxxvj.E. in me/ dio.lxxxvij. A. c. lij. D. Sine virga nõ regit᷑ populus. xcix. A. De virga aaron ⁊ eius myſterio.xcix.per to Egrediet᷑ virga de radice ieſſe: (tũ.iij. D. Erbonit. iij. D. xcix. G. Virga gedeõiſ qͥd ſigniſicet.c.viij.A.B. F. Virgo eccleſia caueat ſeductoꝛẽ ne inueni⸗ at coꝛruptoꝛẽ.c.xix. F§. AVlbi nõ poteſt a cõcubitu caro eſſe i integra ſit in fide virgo cõſcientia. xvj. C. Virginitas coꝛpoꝛis in paucis eſt hoibus: ſed virginitas mentis in omnibus eſſe de bet. xl. F. c. xix. F. Bona eſt ſecunditas in cõiugio ſed melioꝛ eſt virginitas in ſanctimonio xxv. D. Virginitatis magnũ eſt meritũ. xviij. K. Qꝛ in maria peperit chꝛiſtü xvj. C. in me/ Virginitas ſemel amiſſa nũq; (dio. xx. B. recuperari poteſt. vij. G. De virginitate carnis ſic quiſq; gaudeat vt animę damnũ nõ patiat᷑. IYObidem. Virginitas nulli ſeruituti ſuccũbit qꝛ illuʒ diligit qui humano generi attulit liberta/ Virginitatis amica fames:ini (tem. x. B. mica ſaturitas.lxxvij.B. Virtutes tres ſunt qͥbus vniuerſę eccleſię rtct⸗ cõtinent᷑.lxx. F. Dus ſunt virtutes quę aiam purificãt ⁊ ca- pacẽ faciũt diuinitatis.cc.xlv. A. Virtaoboni opis fructẽ btitudinis.c xij. A. Non virtus ſed cauſa virtutis apud deum mercedẽ meret᷑.lix.H.circa fi.cc.xxiij.mM. In ipſis virtutibus obtinendis dubius eſt ai Uiemon Citaloge Diu pluer Vitilong gesli⸗ Uin ſ ſonpum Owene Cutilb⸗ lerrene Cuimale tln Cianoſt fto.c.N gnſnd Quid ſtt .krrr. Polbabe biomotea Giabone Vläbon Quiyttit oſimi Ouitüſtt rvitail Vribea turnoon Viräbent lerſarion Quitüdi 1Pltan! Perauäy Vafeced Onnnisy etinch Ulanoe poteſtn, Uiben lyisaa Deyinlo füſſtne⸗ Vitunst Vituline 1 Dan Errvi. 1 Abii lnus ereion n Dni ſd Cunmn Ment — 4 . n. lmeicß⸗ ww. n H i⸗ dun ulnni M 15 ſigclten n ui ſa. 5 dan Aipaſalanen meit .S. teiaren iele üii. Uctdeige ven⸗ Crd dlenh . Ucs etbobes omndbrsclen ugoſeii⸗ i n 6 onb ſicübugi unitlmn ninth niutt c 4 Notabiliũ modus ⁊ incerta diſcretio.lxiij. B. Vite moꝛtalis dura eſt cauſa.l.B. HL Vita lõga ẽ languoꝛ qᷣda lögus. lxxiiij. O. Diu viuere eſt diu toꝛqueri.c.xiij. BD. Vitã longã oẽs habere volũt:nõ bonã om nes.c.xliiij..cc.v.A.in fi. cc.xxxix.T. Vita iſta ſomno cõparat᷑.c.lxxxj.T.in fi. Comparat᷑ vię.xcvj.C.cc.xxxix.al. Æ viuendo decrełcit. cc. xlv. G. Quãtũlibet iuſte ꝑagit᷑: quodã tũ puluere rerrenę cõuerſatiõis aſpgit᷑. lxiij. B. C. D. Qui male viuit nõ viuit:moꝛiat᷑ vt viuat. c.xlj.C. in medio.c.xliiij. F. Vita noſtra pollere debet integritcte et ſa ma. cc.xxxviij. Yꝓ. Itaſit licita vt oibus ſit nota. IbidẽF. Auid ſit bñ viuere et ꝗᷣ merces bone vitę. cc.xxxix. A. C.vẽ.in fine. Noli habere viuẽdi cupiditatẽ: ⁊ nõ habe⸗ bis moꝛiendi ęternitatem. c.xcvj. .D. in fi. Vita bona ꝑ tunoꝛẽ penę retinet᷑:⁊ ꝑ bonã vitã bona cõſciẽtia cõparat᷑.cc.xiiij. A. Qui vitã iſtã plus qᷓ; futurã aſpetit: pecoꝛi⸗ bꝰo aſſimilat᷑.cc.xvj.A. Quãtũ ſit appetenda vita beata cũ ſicama/ tur vita iſta miſera qñq; finiẽda?c.xiij. A. Vitã beatã oẽs volũt:ſed vnde beate viui tur nõ omnes volunt.c.xlj. D. Vitã beatã non poteſt acquirere: qͥ de ad⸗ uerſario diabolo victricẽ non accipit pal/ Quãtũ diſtet inter vitã iſtã (mã.iiij. V. 2 vitam beatã. iiij. X. Per quã viã aliqͥs ad beatã vitam accedat vel recedat.iiij. F. xc.E. TYꝓ. Omnis vita humana debet in ſe deficere: et in chꝛiſto reficere.xxiij. A. Vita nõ eſt niſi beata: ⁊ beata vita eſſe n5 poteſt niſi ęterna.c.xii.Q. Vita beata quid ſit. c. xij. A. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata ⁊c.ex De e vitulo aureo filio (ponit᷑. c.xiij.ꝑ totũ. rũ iſrael ⁊ eius myſterio.xcvij. ꝑ totũ. NVlitulus ſaginatꝰ quid ſigniſicet.lxx.D. Vituli noie quid intelligat᷑.c.viij.C. F§. al Vlcera veſicarũ ęgyptioꝛũ qᷣd ſignifcent. lxxxvij. C. in fi. G.xciiij.E. u Aulpiũ noie qui ſiguret. c. vij. D. Vulnus cito ad ſanitatẽ ꝑducit᷑ qð putrel. cere longa abuſione nõ ſinit᷑ lxxxvii. G. En Vnũ ſi diuiſeris integrũ nõ habebis:exem Cum vnũ chꝛiſtꝰ ſuos (plum. cc. A. B. iple eſſe voluit:nõ id eos eẽ voluit qð ip / ſententiarũ ſe eſt. xxxviij. S. B De vnitate ſeruanda:⁊ quanta fuit vnitas pꝛimitiuoꝛũ eccleſię.c.xix.C.D. Vnigenit⁊ pꝛimogenitquõ chꝛiſt dicat᷑. xxvj.D.c.lxxxj.B. HMZ (2. Qur deꝰ hũc vocet ⁊ illũ nõ vocet. cc.xxxiij. Ao Voluntas creatoꝛis lõge alteni⸗ generis eſt qᷓ; creaturę.cc.xxiiij.ↄ. Initiũ voluntatis bonę ex deo z.xxxij. C. Voluntas dei tunc fit in celo quõ in terra. c.xxvj. B. c.xxxv. H. c. lxxxij. F. Volũutas vt ſit bona a deo donat᷑.xciiij. C. Voluntati bonę nil tã facile eſt q; ipſa ſibi. Cum gloꝛiat᷑ de ſuis viribus (xlviij. F. eſt ac ſi gloꝛiet᷑ de ſtupoꝛe moꝛbi nõ de ro⸗ boꝛe ſanitatis ·cc.xxiij.T. Votũ optimũ ⁊ ꝑfectũ hoc eſt vij. D. E. Vrſus omnẽ virtutẽ in manibus habet:et r ſignificat diabolum c.xcvij.D. Fglix vſura vbi ꝓ paruo dato cęlũ acquiri/ at Vſuras nõ põt accipere ( tur. c xlvj.D. qᷣ deũ noluerit fenerari. xxvj. B. Qui vxoꝛes habẽt aut habere volũt: inte/ Ax gros ad eas ſe ſeruare debent: ſicut inte/ gras eas inuenire volunt. xcvj. C. circa. fi. F. N.c.lxiiij.C.cc.xliij.B. E. QR nõ ꝓpter libidinẽ: ſed filioꝝ pereatio⸗ nem duci debeat: qð ipe tabulę matrimo niales indicant. cc.xliiij. OC. Alroꝛẽ ducẽs ad triginta dies eccleſiã non intrare debet. cc. xliiij. E. In vxoꝛe plus caſtitas qᷓ; caro diligak: ꝓba tur exẽplis.lxxxiij.C. Ab vxoꝛibꝰ quibꝰ tẽpoxibꝰ ſit abſtinendũ. ſit vtẽda tẽpoꝛibꝰ opoꝛ (cc.xliiij.C. G. tunis.cc. xlix.C. . Qui excepto deſiderio filioꝛum cognoſcit vxoꝛẽ peccat licet nõ moꝛtaliter: ſed ſi ſę/ pius ſit imũdã facit aiam: ideo ieiunijs ⁊ elemoſ ynis ſe purgare debet. cc. xliiij. E. Si peccatũ eſt ꝓpꝛiã vxoꝛem (xcvj. T. excepta cauſa filioꝝ cognoſcere: quale eſt appetere alienam?xcv. D. F. Vxoꝛes caſtę oſtendũt maritis impudicis fieri poſſe qð facere nolũt: ⁊ fieri nõ poſſe dicũt. xcvj. O. cc. xliij. A. in fi. Vxoꝛ caſta zelare debet virũ foꝛnicariũ nõ ꝓpter carnẽ Eſed ꝓpter charitatẽ.xcvj.M. Vbi meliꝰ viuit vxoꝛ qᷓ; martꝰ domꝰ capite deoꝛſũ pẽdet. xcvj. C. circa.fi.cc.xliij.A. HNõ ſequat᷑ virũ ad malũ.xcvj.C.in fi.H. Finis —- 7 5 . . . . — . . . — – * 2 * . . 2 „ a= * — . 1 — . 5 . . . „ . . . 5 — . . . ● ——* „ — X D . 2 * . . . * . *„ . 2* . 17 „. . . . . . . . 1 – . 7 . 5 ● .„ * . . N . 2 * . „ 5 2 . . * – * . 6* * 53s . Annotatio Diui Aurelij Auguſtini hipponẽ/ ſis Epiſcopi Sermonũ de San⸗/ ctis in hoc opere poſitoꝛum ac co memoꝛatoꝛuũ:oꝛdinata ac bꝛeuis Annotatio. òUM – ¶Be ſancto Andran. ¶ In vigilia ſancti Andreę: hhomelia de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ſm Johannẽ: Zob. . Stabat Johãnes ⁊ ex diſcipulis eiꝰ duo ⁊c̃. quę habetur in expoſitione doctoꝛis Ibidem. In feſto ſancti Andreę ſermo: Mirum qui vpuſdam videt᷑ cẽ. qui habet᷑ inter ſermo/ ners de Verbis domini.ix. eſancto Thoma. ¶ In feſto ſancti Thomę apoſtoli: homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Jo⸗ Job. 20 , tur didymus ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis Jbidem. ¶ De ſancto Stephano. Sermo. VIn fe ſancti Stephani:Sermo.j. Ser.2. In eodem feſto:Sermo.ij. Ser.z. In eodem feſto: Sermo.iij. Ser.q. In eodem feſto: Sermo.iiij. Ser. S. In eodem feſto: Sermo.v. Ser.s. In eodem feſto:Sermo.vj. S Ser.7. In eodem feſto: Relatio ſancti Auguſtini de miraculis ſancti Stephani: vij. ¶ De ſancto Johanne apoſtolo. In feſto ſancti Johannis apoſtoli ⁊ euãge liſte:homelia de eo quod ſcriptum eſt in Jop.aꝛ euangelio eiuſdem:Dixit ieſus petro:Se quere me ⁊c.quę habetur in expoſitione doctoꝛis: Ihidem. ¶ Ze ſanctis Innocentibus. Ser. 1In feſto ſanctoꝛum Innocentũ: Ser. j. Ser.9. In eodem feſto:Sermo.ij. Ser.io. In eodem feſto:Sermo.iij. Ser.ii. In eodem feſto:Sermo.iiij. iMiSe ſancto Vlincentio. Ser. 1 ¶ In feſto ſancti Vincentij martyris: Ser.j. Ser. 13. In eodem feſto:Sermo.ij. ¶NDe ſancti Pauli cõuerſione. Ser. 14In feſto cõuerſionis ſancti Pauli. Ser.3. ¶ In feſto cathedrę ſancti Petri: Ser.j. 2 io im Jo/ In eodem feſto: Sermo. ij. hãnẽ:Thomas vnꝰ ex duodecim qui dici Item in eodẽ feſto alius ſermo: qui habet de Verbis apoſtoli.ix. et. x. Item in eodẽ feſto alius ſermo:qui inſert eſt in ſermone. xvij. in libꝛo quinquagin/ ta homeliarũ:littera.B. et ſequẽtibus. Item in eodẽ feſto: homelia de eo qð ſcri- ptum eſt ĩ euãgelio ſm Lucã: Homo qui/uc.ic. dam erat diues qui habebat villicum ⁊c. quę habet᷑ libꝛo.j.de queſtionibus euan/ gelioꝛum. ca.xxxiiij.et ſequentibus. ¶ SZe Marie virginis puriſicatione. ¶ In feſto puriſicatiõis ſanctiſſimę virginis Marię:Sermo:hodiernꝰ dies ⁊c.qui ha betur inter ſermones de tempoꝛe.ij. N¶ De cathedra ſancti Petri. J . „,„ Ser. 16. ¶SZe Annüciatione dominica. ¶ In feſto Annunciationis dominicę: de eo qð ſcriptũ eſt in Eſaia: Et requieſcet ſuꝑ gſa.n. eum ſpiritus timoꝛis domini ⁊c̃.Ser.j. Ser.rx. In eodem feſto:de eo quod ſcriptum eſt in euangelio m Lucam: Miſſus eſt ange/ Zucj. In eodem feſto: Sermo.iij. Ser.1 Item in eodem feſto: Sermo: Vos inquã cõuenio o iudęi ⁊c̃.qui inſertus eſt in ſer/ mone quarto de tẽpoꝛe inter.L.et.RR. Item in eodem feſto:Sermo:Legimus et ſideliter retinemus ⁊c.qui habet᷑ inter ſer mones de tempoꝛe.ix. De ſanctis quoꝛũ feſta inter paſcha ⁊ pen/ tecoſten occurrunt. ¶ De ſanctis Philippo et Jacobo. In feſto ſanctoꝛũ Philippi ⁊ Jacobi apo/ ſtoloꝛũ:homelia de eo qð ſcriptũ eſt ĩ euã gelio m Johannẽ: Mõ turbet᷑ coꝛ veſtrũ Job.14. neq; foꝛmidet ⁊c.incipiens: Erigenda ⁊c. quę ſũpta eſt ex expoſitione doctoꝛis Ibi dem.Et ex ſermonibus de Verbis domi⸗/ ni.liiij.et ſequentibus.Et ex libꝛo Quin-/ quaginta homeliarum.xxxiiij. ¶Be Inuentione ſancteę Erucis. ¶ In feſto IJnuentiõis ſanctę Crucis: Home lia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm . ſncipten Pns huunel 29, ſumpta Lterle Lierit poreoce ſun vi gelicus dockot⸗ bisdon gooluen guagint gſeſto Irm, pliſt enn Neogen nn Peogen enz Peodenn Neminee ugl, tum (Abetir gebab ſbepa (Nyigiu eouos Pian hanne dern4, his e nis uleſo⸗ le⸗ Neoden 27 Peoen edcen neoen Nenin Um,, Cibtn gueint. dis apo em in neliad iin He Gerein Nnt Job. 3z. Johannem: Erat homo ex phariſeis ac. .’ incipiens: NHicodemus ex his erat cc. quę ller. ſumpta eſt ex expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ. Nnun Et ex ſermonib de Verbis apoſtoli.xiiij. Nliag. Et ex libꝛo Quinquaginta homeliaꝝ. iij. Nen⸗ ¶ Beckteris ſanctis quoꝛum feſta eodem tẽ- bom poꝛe occurrunt: l!omelia de eo quod ſcri- Man · SZob. 15. ptum eſt in euangelio 'm Johannẽ: Ego nuang ſunm vitis vera ⁊c. incipiẽs: Iſte locus euã nnbas. gelicus ⁊c.quę ſumpta eſt ex expoſitione r. Ddodctoꝛis Ibidẽ. Et ex ſernionibꝰ de Ver di bis domini. lix.. „.83 nipen —„ „„7„7 i⸗ ¶ In vigilia ſancti Johannis baptiſtę: Ho/ en . melia de eo quod ſcriptum eſt in euange- „ALucl. r. lio m Lucam: Fuit in diebus herodis re 1e, gis iudeę ⁊c.quę habetur in libꝛo Quin/ R quaginta homeliarum.xliij. ⸗ mma. In feſto natiuitatis ſancti Johannis ba/ ninenne Ser.20. ptiſtę. Sermo.j. ”“ L —RKr”l Ser. ⁊ꝛi1. In eodem feſto: Sermo.cj. es Ser. 22. In eodem feſto: Sermo.iij. apunds⸗ Ser. 25. In eodem feſto: Sermo.iiij fuschanp Item in eodem feſto: homelia de eo quod Lucj.i. ſcriptum eſt in euangelio m Lucam: hhe/ 4 lliſlabet impletum eſt tempus pariendi ⁊c̃. . que habetur de queſtionibus euangelioꝝ ie lib.. ca.ij. Et lib. ij. ca. 3. nlah De ſanctis Petro ⁊ Paulo aplis. leimt ¶ In vigilia Petri et Pauli apoſtoloꝛũ: de RZ eo quod ſcriptum eſt in euangelio 'm Jo Johᷣ.ꝛai. hannẽ:Simon iohannis diligis me plus . Ser. 24. his: Sermo. j. Ser. 25. In feſto apoſtoloꝛui Petri 2 Pauli: Ser.). Ser. 26. In eodem feſto: Sermo.ij. o Ser. 27. In eodem feſto: Sermo. iij. n Ser· 8. In eodem feſto: Sermo. iiij. mckien cr: 29. In eodem feſto: Sermo. v. H eni⸗ Item in eodem feſto:homelia de eo quod Sigendut⸗ ſcriptum eſt in euangelio ſᷣm matheum: docg i Wattb. 156. Venit ieſus ĩ partes Cęſarię philippi ⁊c. Bermonũ De Banctis. monibus de Verbis domini xiij. et. xiitj. (Be ſancta Maria magdalenaz. ¶ In teſto ſancte Marie magdalenę:hhome/ lia de eo quod ſcriptũ eſt in euangelio ſm Lucam: Rogabat ieſum phariſeus qui/ Zucj. 7. dam ⁊c̃.incipiẽs: uod admonemur ⁊c. quę habet᷑ in libꝛo Quinquaginta home/ liarum. xxiij. Q Ne ſancto Petro ad vincula. ¶ In feſto ſancti Petri ad vincula:ſhomelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio m AMattheum: Venit ieſus in partes Cęſa Watib. 16. rię philippi ⁊c. quę inſerta eſt in ſermone xxxi. de Verbis apli: lf̃a.B.et ſequẽtibꝰ. (NZe ſancto Laurentio. In feſto ſancti Laurentij: Sermo.j. Ser. 30. In eodem feſto: Sermo.ij. Ser. 31. In eodem feſto: Sermo.iij. Ser. ʒ32 In eodem feſto: Sermo.iiij. Ser. ʒ3. Item in codem feſto:hhomelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ſm Johannem:. Amen dico vobis:Niſi granum ſcumen/ JYob. 12. ti ⁊c.incipiens: Humilitatis magnę ⁊c.ꝗ̃ ſumpta eſt de expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ. ¶ De aſſumptione gloꝛioſiſſimę virgt⸗ ¶ In feſto aſſumptionis ſanctiſſimę dei geni tricis virginis Marię: Sermo. j. Ser. 54. In eodem feſto:Serme.ij. Ser. 35. Item in eodem feſto:hhomelia de eo quad ſcriptum eſt in euangelio ſm Lucam: In-Auel.10. trauit ieſus in quoddam caſtellũ ⁊c. quę habet᷑ de Verbis domini.xxvj.et.xxvij. ¶ Se decollatione ſcti Johãnis baptiſte · ¶ In teſto decollationis ſancti Johannis ba Ser. 6,. ptiſtę: Sermo.o. (EZe omnibus ſanctis. ¶ In teſto omnium ſanctoꝛum: Sermo.j. Ser. 57. Item in eodem feſto: hHomelia de eo qu.d ſcriptum eſt in euãgelio ſm Mattheum: Iebisden que inſerta eſt in ſermone. xxxj. de Ver⸗ lbvu⸗ bis apoſtoli:littera. B.et ſequentibus. . Item in octauis eoꝛũdem apoſtoloꝛũ:hho/ melia de eo quod ſcriptum eſt in euãgelio , Wattb. 14. vm AMattheum: Juſſit diſcipulos aſcen⸗ is 8 dere in nauiculã ⁊c̃.quę ſumpta eſt ex ſer/ ungen De animabus ſidelium defunctoꝛum. Videns ieſus turbas aſcendit in mõtem manp. . ⁊c̃.quę ſumpta ẽ ex pꝛimo libꝛo de ſermo⸗N0tVff· ne domini in monte. J. ⁊ c. L ¶ In die cõmemoꝛationis animarum ſidelilñ defunctoꝛum: de eo quod ſcriptum eſt in MWattb.2 5. euangelio ſᷣm Aattheum: Venite bene⸗ dicti vc?. Sermo... “” Eodem die:de iudicio extremo et parabo⸗ Ser. 39. la ziʒ anioꝛum: Sermo.ij. Ser.33. Eodem die:de iudicio extremo cogitando: Ser. 40. Sermo. ij.e Ser. 41. Eodem die: de igne purgatoꝛij: Ser.iii,j. ¶ De ſanctis in genere ſiue cõmuniter. 4 ¶ Se apoſtolis. In feſtis ſanctoꝛum apoſtoloꝛum: de eo qð ſcriptum eſt in euangelio im Cucam: De- ſignauit dominus et alios ſeptuaginta/ Ser. 42. duos ⁊c. Sermo.ffſJ. Ser. 45. In eiſdem feſtis: Sermo.ij. Item in eiſdẽ feſtis: Homelia de eo quod ſcriptum eſt in euãgelio ſm Mattheum: Manb.n. Confiteoꝛ tibi domine pater ⁊cc.quę habe tur de Verbis domini. vij. Item alig homelię: de eo quod ſcriptum eſt Job.i5. i euangelio ſm Johannem: Ego ſum vi⸗ tis vega: ⁊ pater meus agricola ⁊c.quę ha bentur in expoſitione doctoꝛis Ibidem: Et de Verbis domini.lix. Item alia homelia: de eo quod ſcriptũ eſt Joh.i5. in euangelio ſcm eundẽ: hHoc eſt pᷣceptũ meum ⁊c̃.quę habet᷑ in expoſitione docto ris Ibidem. Item alia homelia de eo quod ſcrip tũ eſt Job.i5. in euangelio ſᷣm eundem:heęc mando vo/ bis vt diligatis inuicem ⁊cc. quę habet᷑ in expoſitione doctoꝛis IObidem. (NDe vno martyre. Ser. 44n feſto vnius martyris: Sermo.j. Item in eiſdem feſtis: Homelia de eo quod Zad,t ſcriptum eſt in euangelio m Johannem. 0b. I2. expoſitione doctoꝛis Ibidem. e pluribus martyribus. Ser. 15 n keltis plurium martyrum: Sermo.). . Scr. 47. In eiſdem feſtis: Sermo.ij. Ser. 48. In eiſdem feſtis: Sermo.iij. Ser. 49. I eiſdem feſtis: Sermo. iij. Ser. 50 In eiſdem feſtis: Sermo.v. In eiſdem feſtis: Sermo.vj. Item in eiſdẽ feſtis: hHomelia de eo quod ſaiptum eſt in euangelio 'm AMattheum: Vidẽs ieſus turbas ⁊c.quę ſumpta eſt ex Maus.s. libꝛo.j.de ſermone domini in mõte.ca.j. ¶ De vno conkfeſſoꝛe. ¶ In feſtis vnius confeſſoꝛis: de ſeruo pigro qui talentum acceptum noluit erogare: Item in eildem feſtis:hoͤmelia de eo quod S ermo.j. Ser „Fle ſcriptum eſt in euãgelio ſm Mattheum: MWattb. 5. Vos eſtis ſal terrę ⁊c.quę ſumpta eſt ex li bꝛo.j.de ſermdne domini in mõte. ca.ij. Ze virginibus. ¶ In feſtis ſanctarũ virginum: homelig de mini i et. rii. e de quęſtionibꝰ euan gelioꝛu quęſtionum:queęſtione.lix. Miſi granum frumenti ⁊c̃.quę habetur in eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio ſm MÆat⸗ theum: Simile eſt regnum cęloꝛum decẽ Manp. 25. virginibus ⁊cc.quę habent᷑ de Verbis do lib.j.ca.xliij.Et in libꝛo.lxxxiij. EFinis Annotationum. oben . lgepil droge unerd nd ſer — emorl Nſtepy⸗ düsmi Altusg alta aſca Vtflioe ſtusmi ſisfeci potultf nnsdee farisffn Pmentäi nedicg B. Aug. de ſctis De ſctõ Btephano Ber. nae 6, ſnngn eogare detd ld Partbenn. wuckerl boncn ofm Ga⸗ gun deie Vabisde nonib'eun wohen. n. Annotatio namera& Diui Aurelij Auguſtini hipponẽ is epiſcopi O pus Ernoſn 8 ſan ctis tam in ſpecie qᷓ; in genere ſiue cõmuni:quoꝛũ feſtiuitates pꝛęci/ pue ſancta celebꝛat eccleſia: eo oꝛ/ dine quo occurrũt: feliciter icipit. UDe ſancto Andrea nvigilia ſctꝭ Andreę: Homelia de eo qð ſcriꝑtũ eſt in euagelio ſᷣm Job.. Johanem: Stabat iohanes ⁊ ex diſcipulis eiꝰ duo ⁊c̃.que habet᷑ in expo ſitione doctoꝛis IJbide. ¶ In feſto ſancti Andree ſmò: Wi rum quibuſdã videt᷑ ⁊c᷑.qui habet inter ſermones de Uerbis dñni· ix. ¶ Be ſancto Thoma n feſto ſancti Thome apli: PHDo melia de eo qð ſcriptũ eſt in euaãge Job. ꝛ0. lio m iohannẽ: Chomas vnus ex Duogdecim qui dicit didymꝰ ⁊c. ꝗ habet i expoſitõe doctoꝛis Ibide. Be ſancto Stephano eſto ſcti Stephani: Sermo... ordinmis ſer riſſimi cele/ monũ be iibdbiꝛꝛauimꝰ heſterna die n natalem quo rex mar operis NXtyrũ natus eſt in mũ do: hodie celebꝛamꝰ uatale quo pꝛimicęriꝰ martyrũ migrauit ex nundo.Opoꝛtebat em̃ vt pꝛimũ imoꝛtalis moꝛtalibꝰ ſuſciperet carnẽ:⁊ ſic moꝛtalis ꝓ imoꝛtali cõtẽneret moꝛtẽ.Et ideo natus eſt dñs vt moꝛeret᷑ ꝓ ſeruo:ne ſeruus time/ ret moꝛi ꝓ dño. Natus eſt chꝛiſtus in terris vt ſtephanus naſceret᷑ in celis. Ingreſſus ẽ dñs mũdũ:vt ſtephanꝰ ingrederet᷑ in cęlũ. Altus ad humilia deſcendit: ⁊ humilis ad alta aſcendit. Filius dei factus eſt hoĩs filiꝰ vt filios hoĩm faceret filios dei. Fecit chꝛi/ ſtus mirabilia:fecit ⁊ ſtephanus.Sed chꝛi⸗ ſtus fecit ſine ſtephano: Mũquid ſtephanꝰ⸗ potuit facere ſine chꝛiſto? Viuebat ſtepha/ nus de chꝛiſto:ſicut ſarmentũ de vite. Mi/ raris fructũ de ſarmẽto pendentẽ:vide ſar/ B mentũ in vite manentẽ. Eia ſancte ſtepha/ ne:dic aliquid iudęis: vt incipias lapidari Sermo. n A — qui cruciſfixerũt te. Quꝗdo ergo dixiſti: Pa ⁊ poſſis coꝛonari. Jaculare verba ⁊ excipe ſaxa. Dic aliquid de incircũciſis coꝛdibꝰ: et moꝛieris lapidibus.Dic aliqͥd de eo cuiꝰno men nolunt audire:Erubeſcãt ⁊ ſęuiãt: mu NMõ.ʒo. ta efficiant᷑ labia doloſa. Dic eis vbi vidceas viuũ quẽ irriſerunt cruciſixum. DNic eis vbi eum vides: hic non viuis:ſed cũ illo meliꝰ viuis.Dic eis qꝛ nihil eſt qð fecerunt: viuit quẽ occiderũt. Dic eis qꝛ vides ad dexterã patris ſtantẽ:quẽ irriſerunt in cruce pendẽ tẽ.Et ille inquit: Ecce video cę-los aꝑtos ⁊ Act.ꝛ. filiũ hoĩs ſtantem ad dexterã dei.At illi cla mãates cõtinuerũt aures ſuas. Aures clau/ ſerũt ⁊ ad lapides cucurrerũt: impetũq; fe/ cerũt omnes ĩ eũ:⁊ lapidabãt ſtephanũ in/ uocantẽ ⁊ dicentẽ:Adheęſit aia mea poſt te: Põ eꝛ. qꝛ? lapidat᷑ caro mea ꝓ te.Accipe ſpiritũ me um:⁊ redde mihi ꝓmiſſum tuũ.Oꝛauit chꝛi Lud..23. ſtus ꝓ ſuis cruciſixoꝛibꝰ: oꝛauit ⁊ ſtephanꝰ Actj. 7. ꝓ ſuis lapidatoꝛibꝰ. Dñs ieſus chꝛiſtus oꝛa uit affixus ligno:ſtephanꝰ genu flexo. Qui ſtando ſuũ ſpiritũ cõmẽdauit dño: pꝛo illo/ rũ delicto fixo genu oꝛauit. Oꝛabat dñm ꝓ inimicis vt amicꝰ dicẽs: Certe ego patioꝛ: ego lapidoꝛ:in me ſeuiũt ⁊ i me fremũt: ſed ne ſtatuas illis hoc peccatũ: quia vshoc di cã tibi a te pꝛimo audiui. Ego ſeruus tuus patioꝛ:ſed multũ intereſt inter me ⁊ te.Lu dñs:ego ſeruus. Tu vᷣbũ: ego auditoꝛ ver bi. Lu magiſter:ego diſcipulꝰ. Tu creatoꝛ: ego creatꝰ. Lu deꝰ*:ego homo. Multũ int eſt inter peccatũ iſtoꝝ qͥ lapidãt me: ⁊ illoꝝ Lud.23. ter ignoſce illis quia neſciunt qͥd faciũt:pꝛo magno pctõ petiſti:⁊ me ꝓ minimo petere ocuiſti. Dñe iquit ne ſtatuas illis hoc pec/ Act 7. catũ:Tanq; diceret: Ego patioꝛ ĩ carne:iſti nõ pereant in mẽte. Illi lapides mittebãt: ⁊ ſanctus ſtephanꝰoꝛatiões fundebat.Ma gna pietas fratres: magna clemẽtia. Pꝛoꝛ/ ſus qualia ĩ menſa dñi ſui comedit: talia et ipſe in ſuo cõuiuio pᷣparauit.Scriptũ eſt in lege: Ad magnã mẽſam ſediſti:ſcito qm̃ ta Ecẽi.ʒi. lia te opoꝛtet ſparare. Talia ergo iĩi oꝛatiõe exhibuit:qualia in ſui dñi menſa comedit. Domin ?chꝛiſtꝰ dixit: Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt qͥd faciunt: ſanctꝰ ſtephanus dixit: Ne ſtatuas illis hoc peccatum:⁊ hoc dicto obdoꝛmiuit in dño.O ſomnũ pacis:AQuid illo ſomno trãquilliꝰ: Quid illo ſomno qͥ/ etiꝰ? Qualis ibat ad amicos qui ſic diige- bat inimicos? Mã vt nouerit ſanctitas vrfa æ a 3 Annotatio quãtũ valuerit oꝛatio ſancti ſtephani mar/ numeralis tyris:recurrite nobiſcũ ad illũ adoleſcentẽ ordinis ſer ꝑſecutoꝛẽ nomine ſaulũ:ſicut ex libꝛo dũ le/ monũ hurꝰ geret᷑ audiuimꝰ:Qui cũ ſtephanus lapida/ operis ret᷑:⁊ ab ipſo oĩm lapidantiũ veſtimẽta ſer-/ uarent᷑: vt tani; in manibꝰ omniũ ipᷣe lapi/ .Actt.9. dari videret᷑: Hic cũ iret in via: ſubito circũ fulſit eum lumen de cęlo: ⁊ audiuit vocem dicentem ſibi:Saule ſaule quid me ꝑſeque ris? Durum ẽ tibi cõtra ſtimulũ calcitrare. Et ille: Et tu qͥs es dñe? Et dominꝰ ad eũ: Ego ſum ieſus naʒarenus quẽ tu pſequer!-: Quid mihi ⁊ tibi:?Quare te erigil ↄtra me: ad tãta mala quę cõmiſiſti in me? Olim qͥ/ dem debui ꝑdere te:ſed ſtephanꝰ meus oꝛa uit ꝓ te. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris? Sʒ qꝛ inſanis cõtra nomen meũ:ego te faciam ſeruũ meũ.O ſaule lupe rapax: comediſti: expecta paululũ ⁊ digeres. Nicã plane:eli/ ſus eſt filius ꝑditionis.Mã ſi ſanctꝰ ſtepha nus ſic nõ oꝛaſſet:eccleſia paulum nõ habe ret.Sed ideo erectꝰ ẽ paulus:qꝛ ĩ terra incli natus exauditus eſt ſtephanꝰ. Ergo quod fecit ſaulus: patit᷑ paulus.Qð fecit ꝑlecu/ toꝛ:patit᷑ dicatoꝛ.Quod fecit lupus:pati ur agſus:Quia ſic eſt in tali homine vin/ dicandum: vt diſcat pati quod faciebat: Sentiat ⁊ ipſe qð alijs inferebat.Nicit᷑ ana Abli.ð. nię a domino ieſu chꝛiſto: Vade ad eũ ⁊ ſi/ gna eũ ſigno meo. Multa em̃ patiet᷑ ꝓ no/ mine meo. Abijt ananias: baptizauit ſau/ lum:⁊ fecit ex lupo agnũ.Cępimus habere nos pdicatoꝛẽ:quũ ſanctus ſtephanꝰ habu it lapidatoꝛem. Sic ergo exauditus eſt ſan- ctus ſtephanus:vt eiꝰ oꝛationibus deleret᷑ peccatũ qð cõmiſerat ſaulus. Cõmendemꝰ ergo nos oꝛationibꝰ eiꝰ. Multomagis em̃ nũc exaudit᷑ ꝓ bene oꝛatoꝛibꝰ ſuis:a regnã te domino noſtro ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſęcula ſęculoꝛum Amen. Sermo. I. ¶ In eodem feſto: Sermßa 1 alutaris noſtri chꝛiſti nobis natiui tas illuxit:⁊ iam hodiernꝰ dies bea lartyris ſtephani coꝛona illuſtrat᷑. Mar R. tyris illius merita: nulla pars oꝛbis igno/ rat: Paſſus em̃ eſt ipſo pꝛincipio eccleſię: id eſt in ipſa vrbe hieroſolyma. Ibi em̃ dia conus miniſtrauit:⁊ in ipſo iuuentutis flo⸗ re decoꝛem ętatis ſuę ſanguĩe purpurauit. Paſſio eiꝰ inſignis eſt: multũq; mirabilis. Oſt extremũ feſtiuiſſimũ diẽ quo De ſancto Stephano Ber. Ij. Hanc modo de libro actuũ apoſtoloꝝ cum Aeuj.7. legeretur audiuimus non ſolum:ſed etiam oculis expectauimus.Chꝛiſtus ergo caput 1. Netri·2. martyrum pꝛioꝛ paſſus eſt pꝛo nobis:relin/ quens vobis exemplũ vt ſequamini veſti/ gia eius. Cuiꝰ paſſionis veſtigia pꝛioꝛ ſecu tus beatus ſtephanus confitẽdo chꝛiſtum: lapidatus a iudęis coꝛonã meruit tãqᷓ; ſuo ſibi nomine poſitam. Sephanus em̃ gręece latine coꝛona appellat᷑. Jam coꝛona nomYæ habebat:⁊ ideo palmã martyrij ſuo nomie ferebat. QAui eum lapidaret᷑:nõ ſolum nõ B expectabat de ꝑſecutoꝛibus repoꝛtare vin/ dictam:ſed eis potius de deo veniã poſtu/ labat. Meminerat em̃ dixiſſe dũm: Aihi Ko. 12. vindictã ⁊ ego retribuam dicit dominꝰ.Et iterum: Me dixeris vlciſcar me de mimicis meis:ſed expecta dominũ vt tibi auxilium ſit. Expectare nos iubet dominꝰ deus: vti die futur retributionis cũ ſanctis martyri bus vindicemur. Beati em̃ qui expectãt do Matth. . minũ:quoniã ipᷣi hereditate poſſidebũt ter ram: Illam ſcʒ terram que iuſtis eſt ſpara- ta.Tu aũt o chꝛiſtiane quęris vindicari de aduerſario tuo qui tibi foꝛſitã iniuriã fecit: eſtuas: furis: anhelas: feſtinas vindicari: attende chꝛiſtũ medicum egritudinis tuę: attende redemptoꝛẽ animę tuę. Pꝛopter te pepẽdit in ligno:⁊ nõdum eſt vindicatus: ⁊ tu vis vindicari:⁊ nõ vis tãtũ ⁊ talẽ magi ſtrũ imitari? Ideo pati voluit:vt tibi patiẽ tię ſuę demonſtraret exẽplum. Vide pendẽ tem:⁊ tibi languenti de ſuo ſanguine me dicamentum cõſicientem. Vide pendentẽ: ⁊ tibi de ligno tanq;ᷓ de tribunali pᷣcipiẽtẽ. Audi pꝛecantẽ: Pater inquit ignoſce illis Lucd..ꝛʒ. quia neſciunt quid faciũt.Sed potuit hoc C. chꝛiſtus: dicis mihi: ego non poſſum. Ego em̃ homo ſum:ille deus homo. Deus ergo vt qͥd homo:ſi nõ coꝛrigi᷑ homo? Sed hęc tibi loquoꝛ Oà homo: Multum eſta te imi/ tari dominũ tuum. Attende ſtephanum cõ ſeruum tuũ. Certe ſtephanꝰ homo erat an deus? Plane homo erat:hoc erat quod tu. Sed quod fecit: non fecit niſi donante illo quẽ rogas ⁊ tu. Vide tamẽ quid fecit: Co/ quebat᷑ iudęis:ſęuiebat ⁊ diligebat. Vtrũ/ q; debeo demonſtrare:⁊ ſeuientẽ ⁊ diligen/ tem. Audi ſęuientẽ:Hurę ceruices. Verba Actj.. ſunt ſancti ſtephani quando loquebat᷑ iu/ deęis:Dure ceruices ⁊ nõ circumciſi coꝛde ⁊ auribꝰ: vos ſemꝑ reſtitiſtis ſpirituiſancto. Deutl. ʒꝛ.· Pꝛouer. 20. 1 ſ germo co Qus pp 4 Zuciſti el⸗ unctiſte rictoꝛed Audiuim lemust leſſustac le Eleel auaſante chittlecce gendtul Aigk utnl ſelauntq gusilum funobe n ſetait De Peindeg neneſtar obdoꝛmi ECcequo honenob Guaſtlag ſetſotaſ ANl * Gotinpe ſoorgtn Venrum coubus plpida Umgni edonar heſtatu⸗ miſtno⸗ ſeuiiin nionnee (ervid nakiſed fegnat ull ( nres lene tobisain mminn heſti⸗ 4prorſcan ochelun. it tichſi⸗ se gae Ona nons ſuoni eſcun niß tare vinl enüäpoke, gm A Denks im:Gbiz donig. de mines biguxliun Pdeusi nsmum, ſicchünte seſtöpan findicenide unö ſtet SVindien: udinis ne Popterter nnacans: nieneg nubipani uine nie pendenli: Golelis hotutkal ſſun Dauseh Sedbet ſtateini anund nocmd tgoet, hunet ſutte n Vri, 7 Nn Pr Be numeralis Audiſti ſeuientẽ: audi ⁊ diligentẽ. Irati il⸗ ordinis ſer li facti ⁊ grauius inardeſcentes ⁊ mala pꝛo monũ hurꝰ bonis reddentes ad lapides cucurrerunt: z operis dei famulũ lapidare cęperũt. hHic ꝓbemus ſancti ſtephani patientiã ⁊ dilectionẽ. hHic victoꝛẽ diaboli triumphatoꝛẽq; cernamus. Audiuimꝰ ſęuientęg aduerſus tacentes: vi/ tes.Ecce ſtephanus lapidatur: ſic cõſtitutꝰ quaſi ante oculos noſtros. Ecce membꝛum chꝛiſti:ecce athleta chꝛiſti. Inſpice alũ qᷣ pe pendit in ligno. Crucifigebat᷑ ille: iſte lapi/ Lud.25. dalaat᷑. Ille dixit: Pater ignoſce ũlis: quia neſciunt quid faciũt:iſte quid dicit? Audia⸗ mus illum foꝛte vel ipſum imitari valemꝰ. Pꝛimo beatus ſtephanus ſtans oꝛauit pꝛo Actl.2.ᷣ ſe ⁊ ait: Homine ieſu accipe ſpiriſiĩ meum. Deinde genu fꝑexit:⁊ flexo genu ait: Domi ne ne ſtatuas illis hoc peccatum: ⁊ B dicto obdoꝛmiuit. Felix ſomnus ⁊ requies vera. Ecce quod ẽ requieſcere: ꝓ inimicis oꝛare. D Sed paululũ queſo te ſancte ſtephane ex/ pone nobis hoc neſcio qͥd:quare ꝓ te ſtans oꝛaſti:⁊ ꝓ inimicis genu flexiſti? Reſpõde/ ret foꝛtaſſe quod intelligimꝰ. Pꝛo me ſtans oꝛaui:quia pꝛo me qui recte deo ſeruiui oꝛã do ⁊ impetrando nõ laboꝛaui:quia qͥ ꝓ iu⸗ ſto oꝛat nõ laboꝛat: Jdeoꝓ ſe ſtans oꝛauit. UVentum eſt vt oꝛaret ꝓ iudęis: ꝓ interfe/ ctoꝛibus chꝛiſti: ꝓ interfectoꝛibus ſanctoꝝ: ꝓ lapidatoꝛibus ſuis: attendit tam multã 2 magnã eſſe impietatẽ ipſoꝛum quę diffici le donari poſſet: genu flexit ⁊ ait: DHomine ne ſtatuas illis hoc peccatũ. Ergo chariſſi/ mi ſi nõ poteſtis imitari onñm:imitamini cõ ſeruũ:imitamini ſanctũ ſtephanũ: imitami ni omnes martyres ſanctos.homies erat: cõſerui tui erant.Sicut tu nati erãt:ſicut tu nati ſed a chꝛiſto ſunt coꝛonati:qui viuit et regnat in ſecula ſ⸗ eculoꝛum Amen. Sermo. III. ¶ In eodem feſto Sermo II ſalubꝛiter:qͥ donauit ſtephano tan Tta dicere foꝛtiter. Sic cępit ad ſuos ꝑſecutoꝛes loqͥ: quaſi timeret eos: Viri fra/ tres ⁊ patres audite. Quid lenius? Quid clementius? Conciliabat auditoꝛẽ:vt com/ De ſancto Annotatio Quẽ ꝓphetaꝝ nõ occiderũt patres veſtri? cnin deamus ſi diligat leuientes. Seęuiebat ad/ uerſus tacẽtes: videamus ſi diligat lapidãa Onet mihi dominus pauca dicere mẽdaret ſaluatoꝛẽ. Blande cepit vt diu au diret᷑. Et quia hinc fuerat accuſatus ꝙ ver/ ba dixerit cõtra dominũ ⁊ legem:ipſam le/ gẽ expoſuit:vt eiꝰ legis eſſet pᷣdicatoꝛ: cuiꝰ accuſa bat᷑ eſſe vaſtatoꝛ.Et audiuimꝰ ⁊ au/ diſtis: nõ ſunt noſtra multa neceſſaria: qꝛ multa audiſtis: hoc tantum exhoꝛtandã vi 2 deo charitatem veſtram ⁊ ędiſficãdã:vt ſcia tis ſanctũ ſtephanũ honoꝛẽ chꝛiſti queſiſſe: vt ſciatis ſanctum martyrẽ teſtem chꝛiſti fu iſſe:vt ſciatis tãta eum tunc miracula in no mine chꝛiſti feciſſe.oc em̃ ſalubꝛiter ſcitis ſanctũ ſtephanum feciſſe mirabilia in nomi ne chꝛiſti:nullũ aũt miraculum feciſſe dñũm chꝛiſtũ in noie ſtephani: vt diſcernatis ſer/ uum a domino: cultoꝛem a deo: adoꝛatoꝛẽ ab adoꝛando. Quãado em̃ diſcernitis: tunc vos amat. Non em ille ꝓ ſe ſanguincẽ:ſed ꝓ chꝛiſto fudit. Videte cui animam ſuã cõmẽ dauerit: Ecce inquit video cęlos aꝑtos:⁊ fi lium hois ſtantẽ ad dexterã dei. Vidit chꝛi ſtum: cõſitens chꝛiſtũ:moꝛiturus ꝓ chꝛiſto: precturus ad chꝛiſtum. Dñs in cruce pẽdẽs ꝓ inimicis ſuis ait: Pater ignoſce illis qꝛ LZuc 253. neſciunt quid faciunt: ſtephanus ſup lapbi-⸗nù,q dibus genu flexo ait: Homine ne ſtatuas il Acuj.. lis hoc delictum. Secutꝰ eſt veſti giapaſto/ ris ſui: tanq; bona ouis. BHonus agnus ſeo⸗ cutꝰ eſt agnum:cuiꝰ ſanguis tollit peccata mundi. Impleuit quod ait apoſtolus Pe- * trus: Chꝛiſtus ꝓ nobis paſſusẽ: relinquẽs 1. Netri.2. vobis exẽplum vt ſequamini veſtigia eiꝰ. Sequunt᷑ ergo martyres veſtigia domini. Chꝛiſtus in cruce ait: Pater ĩi manus tuas cõmendo ſpm̃ meum: Stephanꝰ ſub lapidi⸗ bus: Dñe ieſu accipe ſpom meũ. Chꝛiſtus ĩ cruce: Pater ignoſce illis qꝛ neſciunt quid faciũt:Stephanꝰ ſub lapidibus: DLñe ieſu ne ſtatuas illis hoc delictum. Quomõ non * poſſet ibi iſte eſſe vbi erat quẽ ſecutus eſt: vbi erat quẽ imitatꝰ eſt? Triũphauit: coꝛo nat“ eſt. Sane coꝛona nr̃a eſt ęediſicatio ve/ ſtra.Et gaudium nr̃m ſalus vra:ſalus ⁊ tẽ/ poꝛalis ⁊ ſempiterna. Pꝛomiſſionẽ em̃ ha/ i. Timoth. 4. demus ſicut dixit aplus vitę p̃ſentis ⁊ futu re:ſed ſalutem pᷣſentẽ donat deus ⁊ homini bus ⁊ pecoꝛibꝰ:donat deꝰ ⁊ bonis ⁊ malis. Hanc autẽ ſalutem tempoꝛalẽ: ꝓ ęterna ſa lute martyres cõtempſerũt.Gaudetis ſine dubio quia ſaluos nos videtis:⁊ nos i chꝛi ſto ð veſtra ſalute gaudemꝰ:ſed ſatagite vt Bermo III De ſctõ Gtephano Ger. II B etiam in illo die de vobis gaudeamꝰ:qꝛ qd ſicexige repꝛomiſſiones. Pꝛius inquã audi ſal ait aplus:ꝓ ſua diſpenſatione tã magna et iubentẽ:⁊ tũc exige pollicẽtẽ. Jubet em̃ no/ iN biſt ampla vt eiꝰ vix veſtigia cõſectemur: hoc bis ⁊ dicit: Diligite inimicos veſtros: bene Watts. i. hnden nobis loquebat᷑ qð dicebat. Ei quem ędi/ facite his qui vos oderũt:⁊ oꝛate ꝓ ꝑſequẽ M Obil. 4. ficabat dicebat: Gaudium et coꝛona mea. tibus ⁊ calũniantibꝰ vos.Audiſti opus:ex orheſt . Quicunq; ergo ꝓficiunt in chꝛiſto de labo pecta mercedem: Vt ſitis inquit filij patris Aebalu ribus noſtris: gaudiũ ſunt ⁊ coꝛona noſtra: veſtri qui in cęlis eſt:qui ſolẽ ſuũ oꝛiri facit o nſo quia noſtrũ eſr ſideliter diſpẽſare nõ noſtra ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ in/ oen ſed dominicã pecuniã:veſtrũ eſt cũ cura et iuſtos. Attendite iſm dñm qͥ hoc iuſſit qð C ittunch ſollicitudine ſuſcipe. Ego em̃ poſſum eẽ da fecerit. MNonne poſt tanta quę in eũ cõmile/ gionn toꝛ:nõ exactoꝛ. Et datoꝛ nõ q̃ſi meę rei: ſech rũt impij iudęi:q retribuebãt ei mala ꝓ bo/ (Ccooten do vnde ⁊ ego viuo: quia ad vnã domum nis: pen Es in cruce ait:Pater ignoſce illis Lucj.ꝛʒz. nullema magnã oẽs ꝑtinemꝰ: vnũ patremfamilias quia neſciunt qͥd faciũt: Oꝛauit in homine aumene dſim habemus. Cellariũ habet amplũ: vn / q exaudiuit cũ patre. Nam ⁊ mõ oꝛat ꝓ no Gnneſzu gde nos ⁊ vos viuere poſſumus. Tantũ em̃ bis:oꝛat in nobis: ⁊ oꝛat᷑ a nobis. AVt ſater / Utis gicneki rogem faſtidiũ detergat: pꝛius donet eſu/ dos noſter oꝛat ꝓ nobis:vt caput noſtrum zmonib riem: ⁊ poꝛrigat panẽ. VUnde viuo: inde di / oꝛat in nobis:vt deus noſter oꝛat᷑ a nobis. ſcnoſt⸗ . co. Vnde paſcoꝛ: hoc miniſtro.NHam vobi·Quãdo & in cruce pendẽs oꝛabat: videbat ratot ſcũ pauꝑ ſum. Diuitię oẽs deus noſter: vi- ⁊ ſuidebat oẽs inimicos:ſed multos ex il- Ppoyio⸗ i.Corſei. ta omnium noſtrum beata ęterna. Ergo qͥ lis futuros amicos puidebat:ideo omnibꝰ G hienuſal⸗ gloriatur in dño gloꝛiet᷑:qui viuit et regnar veniã poſtulabat. Illi ſeuiebant: ⁊ ille oꝛa/ fetin vi deus ꝑ immoꝛtalia ſęcula ſeculoꝛum Amẽ. ban Nl diecbaun daeta aneisge:du⸗ cla⸗ Nelo:t - mabat: Pater ignoſce. Ina peri clauis p⸗e-⸗ Ahlöſbl Sermo. IIl. ¶ Ine vogem ienlo Berm debat: ſed lenitatẽ nõ amittebat. Illis iam lleĩ = gra Sſus filius naue in heremo pugna petebat veniã: a quibꝰ accipiebat iniuriã. eEgot xo.17. bat: ⁊ moyſes oꝛabat: Hõ qꝛambo Slli ſeuiebãt:illi circũlatra bãt: illi inſultan lelens. ugnabãt:nec ambo oꝛabãt: bᷣ vnꝰ do caput agitabãt qð ſanũ nõ habebãt:qꝛ mlerg 5 pugnabãt ⁊ aliꝰ oꝛabat.Merito qͥ pugna/ caputr quod eſt chꝛiſtus nõ habebãt: 2 qu⸗ *etras bat nõ deficiebat:qꝛ ille oꝛando vincebat. ſi in vno ſummo medico in medio cõſtituto Clarenn Ita ⁊ ego loqͥ qdẽ videoꝛ:ſᷣ alijs oꝛãtibꝰ lo phrenetici circũquaq; ſeuiebãt: pẽdebat il- mnene E ceb. anond pᷣcibus eoꝛũ cõtingat mihi qð dñs le:⁊ ſanabat: Pater inquit ignoſce illis.At niti * zech. 2. ait: Aperi os tuum ꝗ eso adimplebo illud. tendite fratres: Magna pietas: Pẽdebat (ſenbe Pẽ. So. 5 ilte ab vno tm̃ oꝛate iuuabat᷑ ⁊ nõ ſupa/ ⁊ tamẽ petebat.Et non deſcendebat: qꝛ de Ne Panndriäüweehe “ e nõ vnꝰ ſᷣ multi ro/ ſanguine ſuo medicamẽtũ phꝛenetic facie/ öMigee f. 44. Relea lande duil quẽdo iã nõ timebit coꝛ bat. Deniq; fratres poſt reſurrectionẽ ſana Actlꝛꝛ. meltl aned te Ednilsques de meu. Dñs no/ uit:quos pendens inſaniſſimos tolerauit: Aams . ue ens . D pe⸗ nobis aliqᷣd: ⁊ ꝓmit· ⁊z ſãguinẽ quẽ fuderũtſꝭ euiẽtes:biberũt cre/ aten nite ldini ic⸗ Quog iubet hic eſt: qd ꝓ dentes:⁊ facti ſunt ſequentes qui erant per (ck itrit alibi eſt. Qẽð iubet finit᷑: qꝛ tẽpoꝛale ſequentes. Ecce quare venit chꝛiſtus non ð”?”Z B eſt: qdð ꝓmittit nõ finit᷑: qꝛ ęternum eſt. à pgere quod inuenerat: ſed quęrere? ſalua/ Zuc.9 iubet opus eſt: qð ꝓmittit merces eſt. Hinc re qð perierat:vt diligẽdo ſeęuientes inimi/ ſt aduertat veſtra ſanctitas quãta eſt eiꝰ miſe cos: faceret credẽtes amicos. Sʒ ne multũ D nal lcoꝛdia erga nos:vt laboꝛẽ hic poſuerit cũ graue eſſe dicas imitari dñm tuũ qui ꝓpter an Kiiteeß 9 celo ſine hnc. Et ideo debe te paſſus eſt: relinquens tibi exemplũ vt ſe/· Vert. x ant R claboꝛare ⁊ poſtea in celo merce quaris veſtigia erꝰ: attẽde ſtephanũ cõſer/ en dẽ ſumere:qᷓ; hic mercedem velle accipere:? uũ tuũ.hhomo erat ſicut ⁊ tu: de maſſa pec⸗ ud Mattb. ð. poſtea laboꝛare. De q̃buſdã em̃ dicit: Atmẽ cati creatꝰ ſicut ⁊ tu:eo pᷣcio redẽptus quo ⁊ i⸗ dico vobis: ũt dẽ ſuã.S S e reſi⸗ . quo? Deus duiqus e⸗ geere⸗ t mercedẽ ſuã. Sʒ foꝛte tu.Diacon erat:euãgelia legebat:quęleg n fr⸗ s es ad mercedẽ et piger as laboꝛẽ: ̃ vel audis ⁊ tu. Ibi ĩuenit ſcpᷣtũ: Diligite ini Manb... leik ronte poſtulas qð ꝓmiſit deus:ſi nõ facis micos veſtros.Zidicit legẽdo: fecit implẽ K iuſſit deus? Pꝛius audi ti . ri gin gedo: p m! Ne 9 ius audi monitiones: et do.Qui cũ a iudęis ſaxoꝝ grãdine cęderet᷑: lg. Nce gnännd lbet eino⸗ kostderne keptſenie ſioptse kflignn nſe lkos tin N ultg. leücönie mubo noſellszu tinhomne dornt fo . Bſeeen nokrun ta nobi. 1 midche ultos eri⸗ Nd onad rtlecu ge Pech Ncus 1,Asun bat niuni. liinſun habehing, cbäntcte ocöſimd hetchl⸗ teilss A. :Picchn Nca:cde metifN ionilnn slolenun bibentce uicnfe l Nes inmn gi mlite nmüche⸗ . nnine Gusl urltee 4 Pugten, ſctinpl er uõ ſolũ nõ cõminabat᷑:ſed inſuꝑ lapidatoꝛi Act .7. bꝰ ſuis veniã pᷣcabat᷑. Poſitl em̃ genibꝰ oꝛa bat dicens: Dñ̃e ne ſtatuas illis h̊ delictũ. Ali lapidabant: ⁊ ille oꝛabat. Illi eum fu/ roꝛe perſequebantur:ille pacatus chꝛiſtũ ſe quebatur. Illi malicia cęcabant᷑:ille aperto celo viſo filio dei ſapientia illuſtrabat᷑. Illi lapides mittebans:ille oꝛationes pꝛęmitte/ bat tanq; dixiſſet: Domine ſi iſtos modo oc cideris inimicos: quos poſtea facies ami/ E cos:Deniq; fratres vt noueritis quantum valuerit oꝛatio ſantti martꝭris ſtephani: re currite nobiſcum ad illũ adoleſcentem no/ mine ſaulum. Qui cũ ſanctus ſtephanꝰ la- Abi.S. pidaret᷑:omniũ veſtimenta ſeruabat: ⁊ tan q́; manibus omnium lapidabat. Et poſtea ſicut noſtis accepit epiſtolas a pꝛincipibus ſacerdotũ:vt quoſcunq; inueniſſet chꝛiſtia/ nos viros ac mulieres:vinctos adduceret i Acij.ꝰ.hieruſalẽ toꝛquendos ⁊ puniendos. hic cũ iret in via: ſubito circumfulſit eum lumen de celo: cecidit in terrã:⁊ audiuit vocem di/ centẽ ſibi:Saule ſaule:quid me ꝑſequeris: Et ille:Tu quis es domine?Et dominꝰ ad illũ:Ego ſum inqͥt ieſus naʒarenꝰ: quẽ tu ꝑ ſequeris. Durum eſt tibi contra ſtimulũ cal citrare:quia nõ ſtimulũ:ſed pedes quibus calcitras vulnerabis. Quid mihi et tibi? Quare me ꝑſequeris? Quare te erigis con/⸗ tra me malo tuo? Sed contra tanta mala ꝗ̊ᷓ cõmittis in me:olim quidẽ debui ꝑdere te: ſed ſtephanus meus oꝛauit ꝓ te. Eliſus eſt ſeuiens:erectus eſt credens. Eliſus eſt lu/ pus:erectus eſt agnus. Eliſus eſt perſecu/ toꝛ:erectus eſt pꝛedicatoꝛ. DHicam planius: dicam aꝑtius.Eliſus eſt filiꝰ ꝑditionis:ere/ ctus eſt vas electiõis.Eliſus eſt ſaulus:ere ctus eſt paulus. NHam ſi martyr ſtephanus nõ ſic oꝛaſſet:eccleſia paulum nõ haberet. Sed ideo de terra erectus eſt paulus: quia in terra inclinatꝰ exauditus ẽ ſtephanꝰ. Ec/ ce qᷓre dominꝰ dicit: Diligite inimicos ve/ ſtros: quia diligendo inimicum:facis ami/ Fcum.Sed cõtra tata ⁊ talia hęc: tu quis es qui nõ diligis? Figis genu:collidis frõtem i terrã ⁊ dicis: Oꝛo vt moꝛiat᷑ inimicꝰ meꝰ. Deus ſi quid te ꝓmerui: occide inimicum meũ.Et vtiq; tu qui oꝛas vt homo moꝛiat᷑: malus oꝛas ↄtra malũ:⁊ facti eſtis duo ma li. Jile male agẽdo: tu male oꝛãdo. Tu ma lus oꝛando incipis eſſe quãdo dicis: Deus occide malum. Reſpondet tibi ipſe:cuem veſtrum? Aduertat ſanctitasveſtra. Judex homo per ſeipſum reum non occidu: ſed iubet:⁊ ſpiculatoꝛ occidit. Judex dicit:c cide:⁊ toꝛtoꝛ occidit.Et tu quãdo dicl:cc/ cide inimicum meum: te facis iudicem: et deum qusęris eſſe toꝛtoꝛem. Reſpondet tibi deꝰ: Mon ero pꝛoꝛſus:nõ ero peccatoꝛis toꝛ toꝛ:ſed liberatoꝛ:quia nolo moꝛtem pecca / Eʒecb.33. toꝛis:ſed vt conuertat᷑ ⁊ viuat. Nam ſi vo/ luntatem tuam haberem: te pꝛius occiderẽ anteq; inuitat“ venires. NHõne me blaſphe maſti? Mõne me in tuis malis operibꝰ irri / taſti: Nõne nomẽ meum de terra delere vo luiſti? Nõne me ĩ ſceptisvel in ſeruis meis contempſiſti? Si tunc te occidiſſem inimi/ cum:quem modo facerem amicum? Quid ergo male oꝛando doces me:qð non feci in te? Immo ergo dicit tibi deus: Doceam te vt imiteris me. In cruce pendens dixi: Pa ter ignoſce illis quia neſciunt quid faciunt. Docui hoc milites meos: docui martyres: Pꝛius eſto ⁊ tu martyr meꝰ: tyro meus ad uerſus diabolum: aliter inuicte nullo mo/ do pugnabis niſi pꝛo tuis inimicis oꝛaue/ ris. Conuerſi ad dñũm deum patrem⁊c̃. n eodem feſto: Sermo Vv e veneramur ſancti martyris ſte/ germo-V. D Eſterno die natalem habuimꝰ dñi A ſaluatoꝛis: hodie ſumma deuotio/ phani baſſionẽ. Heſterno quo redimimur ad pᷣmiũ:hodierno q̊ ꝓuocamur ad exem/ plũ. Bene ergo heſternę ſolennitati feſtiui/ tas hodierna cõiunctaæſt: vt llla credentes eueheret ad vitã:heęc cõfitentes duceret ad coꝛonã. Omni ergo eccleſię beatus ſtepha⸗ nus datus eſt ad ꝓfectũ. Adhuc laicus dia/ conij meruit electionẽ: ⁊ leuita martyrij op/ tinuit pꝛincipatũ. In plebe adhuc poſitus erat:ſed iam virtutibꝰ eminebat. humilis erat:ſʒ celſus fide. Diſcipulus erat oꝛdine: ſed factus eſt magiſter exemplo. Quo ſeq̃/ bat᷑ deuotione ſidei:pᷣceſſit velocitate mar/ tyrij. Scriptũ eſt em̃ de eo in actibus apło⸗/ rũ:ꝙ ad miniſterium viduarum ſit ab apo/ ſtolis deputatꝰ. In hac etiã re ꝙ ſᷣpoſitus eſt feminis:teſtimoniũ meruit ſinceriſſimę caſtitatis. Beatus ergo erit fratres chariſſi mi: qui hunc ſectatꝰ:qui hũc imitatus fue/ rit: ⁊ pudicitię palmã ⁊ martyrij conſequit coꝛonam. He quo ⁊ lectio apoſtoloꝛũ actuũ quę nobis hodie lecta ẽ dilectiſſimi fratres: cũ plurimũ habeat in ipſa ſpecie aomirati Act. 6. nis:non minus tamen cõtinet in myſterio Acu.. dignitatis.Ecce inquit beatꝰ ſtephanꝰ: vi⸗ deo celos aꝑtos:⁊ filium hois ſtantẽ a dex/ tris dei. Conſiderate attentius dilectiſſimi fratres:cũ beatus martyr dñm ieſum chꝛi/ ſtũ ad dexterã dei patris ſtare vidiſſet: cur ſe filium hois videre teſtatus eſt: ⁊ nõ potiꝰ filium dei:cũ vtiq; plus delaturus honoꝛis dño videret᷑ ſi ſe dei potius qᷓ; homis filiũ videre dixiſſet? Sed certa ratio poſtulabat vt hocita ⁊ oſtenderet᷑ in cęlo et ſdicaretur in mundo. Ommniũ em̃ iudęoꝛũ ſcandalum in hoc erat: cur dominꝰ noſter ieſus chꝛiſtꝰ qui ſᷣm carnẽ erat ſiliꝰ hominis: eſſe etiam dei filiꝰ dicerek. JIdeo ergo pulchre ſcriptu/ ra diuina filiũ hominis ad dexterã dei pfis ſtare memoꝛauit: vt ad cõfutandã iud ęoꝛũ incredulitatẽ ille martyri oſtenderet᷑ in celo qui a ꝑfidis negabat᷑ in mũdo:⁊ illi teſtimo niũ ceęleſtis veritas daret:cui fidem terrena impietas derogaret. Vnde licet iuxta pſal Põ.iS. mũ qui lectus eſt: pꝛecioſa ſit in conſpectu domini moꝛs ſanctoꝝ eiꝰ:ſi quid tamen di/ ſtare inter martyres poteſt: pᷣcipuus videt᷑ Actj. 6. eſſe qui pꝛimus eſt. Mã cum ſanctꝰ ſtepha⸗ nus diaconꝰ ab apoſtolis oꝛdinat“ ſit:apo/ ſtolos ipos beata ac triumphali moꝛte pſᷣceſ ſit:ac ſic qui erat inferioꝛ oꝛdine:pꝛimus fa/ ctus eſt paſſione:⁊ qui erat diſcipulus gra/ du:magiſter cępit eſſe martyrio:cõplens il⸗- lud quod beaiꝰ ꝓpheta in pſalmo qui lectꝰ Pöõ.II5. eſt dixit:Quid retribuã dño ꝓ omnibus ꝗ retribuit mihi? Remibuere em̃ voluit pꝛimꝰ ſtephanꝰ martyr dño:qð cũ omni humano e gen ere accepit a dño. Moꝛtẽ em̃ quã ſalua toꝛ dignatus eſt ꝓ omnibꝰ pati: hãc ille pꝛi C mꝰ reddidit ſaluatoꝛi. Poſt hęc ſubiecit ſcri Actj.⁊. ptura ſacra quę ait: Poſitis inquit genibꝰ clamauit dicens: Dñe:ne ſtatuas illis hoc peccatũ. Videte dilectiſſimi affectũ beati viri:videte magnã ⁊ admirabilẽ charitatẽ. In ꝑſecutione poſitꝰ erat: ⁊ ꝓ ꝑſecutoꝛibꝰ depᷣcabat᷑:atq; in illa lapidũ ruina quando aliꝰobliuiſci poterat etiã chariſſimos ſuos: tunc ille dño cõmendabat inimicos. Quid em̃ dicebat cũ lapidaret᷑: Dñe:ne ſtatuas il lis hoc peccatũ. Plus itaq; tunc illoꝝ dole/ bat peccata: qᷓ; ſua vulnera. Plus illoꝛum impietatẽ:qᷓ; ſuam moꝛtẽ dolebat. Et recte plus. In illoꝛũ quippe ipietate erãt multa quę plãgi potuiſſent:in illius aũt moꝛte nõ Aluguſtini erat qð debuiſſet doleri. JIlloꝝ impietatẽ moꝛs ſequebat᷑ ęterna: huiꝰ autẽ moꝛtẽ vi /· ta ꝑpetua. Imitemur ergo in aliqͥ dilectiſſi mi fratres tanti magiſtri fidem: tam pᷣclari martyris charitatẽ. DPiligamꝰ nos hoc aio in eccleſia fratres nr̃os: quo ille tũc dilexit inimicos. Sed qð peius eſt aliquotiẽs non ſolũ inimicos nõ diligimus: ſed ne amicis quidẽ ſidẽ integrã cuſtodimꝰ. Sed dicit ali D quis: Non poſſum diligere inimicũ meum: quẽ quotidie velut hoſtẽ patioꝛ crudeliſſi⸗/ mũ.O quicũq;aille es:attendis quid tibi fe cerit homno:⁊ nõ conſideras quid tu feceris deo. Cũ em̃ tu multũ grauioꝛa in deũ pecca ta cõmiſeris:quare nõ dimittis hominꝭ pa rũ:vt tibi deꝰ dignet᷑ dimittere multũ? Re/ cole quid tibi in euãgelio veritas ipa ꝓmi/ ſerit:⁊ quã tibi quodãmodo cautionẽ fece rit:Si em̃ inquit dimiſeritis hominibꝰ pec WMantb.. cata eoꝛũ:dimittet ⁊ vobis ꝓater veſter ce leſtis peccata vr̃a.Si autẽ non dimiſeritis: nec pater veſter dimittet debita veſtra. Vi detis fratres:qꝛ cũ dei gratia ĩ poteſtate no ſtra poſitũ ẽ qualiter a dño iudicemur. Si inquit dimiſeritis:dimittet᷑ vobis. Hã ſę⸗ pe dixi fratres:⁊ frequẽtiꝰ dicere debeo:ne⸗ mo ſe circũueniat: nemo ſe ſeducat.Qui vlł vnũ hominẽ in hoc mũdo odio habet:quic q̃ͥd deo in oꝑibꝰ bonis obtulerit totũ ꝑdet: quia nõ mentit᷑ paulus apoltolus dicens: Si dedero omnes facultates meas ĩ cibos 1. Corſiʒ. pauperũ: ⁊ ſi tradidero coꝛpus meũ ita vt ardeã:charitatẽ aũt nõ habuero nihil mihi ꝓdeſt.Quã rem etiã beatꝰ iohannes ↄſir/ mat dicens: Omnis em̃ qui nõ diligit fra/ 1. Job. z. trem ſuum: manet in moꝛte. Et iterũ: Qui fratrem ſuum oderit: homicida eſt. oc lo/ co fratrem: omnẽ hominem opoꝛtet intelli, gi:omnes enim in chꝛiſto fratres ſumuus. Nemo em̃ ſine charitate de virginitate ſſu mat:nemo ð elemoſynis: nemo ð ieiunijs: nemo de oꝛationibus ↄfidat:qꝛ quãdiu ini⸗ micitiã in coꝛde tenuerit:neq; in iſtis neq; i alüjs qͥbuſlibet bonis operibus placare ſibi dñm poterit.Sed ſi vult habere ꝓpitiũ do E minũ:nõ dedignet᷑ audire cõſiliũ meũ.Au⸗/ diat nõ me:ſed ipᷣm dñm ſuũ:Si offers in/⸗ Matth.ð. quit munus tuũ ad altare:⁊ ibi recoꝛdatus fueris qꝛ frater tuꝰ habet aliqd aduerſum te:relinque ibi munus tuũ ante altare:⁊ va de pꝛius reconciliari fratri tuo:⁊ tunc veni- sfee bemnus in lesrrgul ſummme⸗ . ſrhtüet idie ib⸗ lioblan plſeuton ſaloſes znorsen iInn Urbß aipſedie beneicctel nigyelna diesiube cteqghoͤfn Atäfuotl lensetin Acaduci ſcoQoc lEerrend:tu Auuincinure Aealpoſuu Pflinere. De uitiutüͤf iopecreſp iredden lperlona watiamn inordebea gizpoten ilihldia autfonei lanee ligacline Wnns:rar amus:ar loſtrüan licopo paneera foreſuci bideit quanti apati hominit hoipſe habeamn welioꝛg cations fügant le digne Bermo vI. De Bancto Gtephano Ger. vr. in ens offeres munꝰ tuũ. Et nos pugnas ha/ ⁊regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen. iln bemus intrinſecus:⁊ dolos in coꝛdeverſan H tn .“ tes:⁊ quaſi qui bonã cõſcientiã habeamus In eodem feſto Sermo V Sermo. VI. En hᷣſumimꝰ accedere ad altare:nõ timẽtes qð ———= n nCorj.iI. ſcriptũ eſt: Qui manducat ⁊ bibit indigne: F iudiciũ ſibi manducat ⁊ bibit.Sed dicit ali Voniam video noſtras diſputatio R nes graphio ceęraq; ligari ⁊ neq̃q; onisen lnencne uſumè idonei lectitare: adiuuate me * H ꝓ ꝑſecutoꝛibus ſu plicare. Mec nos nega/ ipſum quęſo interceſſu vr̃o apud martyrẽ * R mus fratres:nõ pru quidẽ laboꝛ eſtĩ hoc iſtũ:quẽ gamaliel ſtolatus reuelauit: Sau / Actj. 7 tc ſeculo: ſed grande erit pᷣmiũ in futuro. Per lus ſi poliat⸗ lapidauit: 2 chꝛiſtus pãnis in/ Zucj.s. auhalft amoꝛẽ em̃ hominis inimici: efficieris amicꝰ uolutus ditauit:a pᷣcioſo lapide coꝛonauit. Authie dei: Immo nõ ſolũ. amicus:.ed etiã filius:ſi Triumphalis eſt dies iſte beatiſſimi:trium dn cEh. Watth. 5. cut ipſe dñs dixit:Diligite inimicos vfos: phalis eſt dies ſancto ſtephano martyri: a ndeupee benefacite his qͥ oderũt vos:vt ſitis ſilij pa lapidibus moꝛtuis cõdẽnato:extra ciuita⸗ dominn tria veſtri qui in celis eſt.Si te aliqs homo tẽ lapide pᷣcipitato:coꝛpoꝛe ꝑnecato:capite nuiehe⸗ diues in hoc ſeculo vellet adoptiuũ filiũ fa vulnerato:lapide cõquaſſato:⁊ angulari la rn cere:quõ ſuires:qs ei dignitates ipẽderes: pide coꝛonato. Pulcher erat miniſter: quia noleſe. etiã fuoꝛũ eiꝰ quę ſeruitia duriſſima ⁊ aliqͥ pulcher erat ⁊ magiſter. Pulcher erat vbi⸗/ minb'geee tiens etiã turpiſſima ſuſtineres cõuicia: yvt q; ſtephan iſte:in coꝛde ⁊ i coꝛpoꝛe. HhHe ma Aeſteree ad caducã ⁊ fragilẽ hereditatẽ ipᷣiſis pueni/ giſtri pulchꝛitudine cantat᷑ in pſalmo: Spe Ns. 44. dinlenns. res: Quod & ille ſuſtinet ꝓpter ſubſtantiãs cioſus foꝛma pꝛę filijs hoĩm: diffuſa eſt gra yeln terrenã:tu ſuſtine ꝓpter vitã ęternã. Con/ tia in labijs tuis.Et ipᷣi cãtamꝰ in pſalmo: wlekaeno uincimur em̃ certiſſima ratione: quia ꝓpter Specie tua ⁊ pulchꝛitudie tua:ĩtẽde ꝓſpere cenor, S deũ poſſumꝰ quidẽ ſed nolumꝰ iniuriam ſu ꝓcede ⁊ regna. Stephano S martyri ⁊ pul/ s. iſ S ſtinere. Deniq; ſi nobis aliqua potens ꝑſo / chꝛitudo erat coꝛꝑis:⁊ flos ętatis:⁊ oquẽ⸗/ rdebebee na iniuriã facit:ſi nos etiam in faciẽ maledi tia ſermocinãtis: ⁊ ſapiẽtia ſanctiſſimę mẽæ at QAuif cit: nec reſpondere aliquid aſperũ: non dicã tis:⁊ oꝑatio diuinitati. Inuidia magna ob B hebengi yicẽ reddere auſi ſumꝰ.Quare h: Ne ab il/ ſtiterat iudeęis ob chꝛiſtianę cauſam ꝓfeſſio tricen la perſona potente adhuc maioꝛa q; ꝑtuli- nis. Videbãat em̃ ſtephanũ iudęei iudęũ:in us das mꝰ patiamur. Qð a nobis extoꝛquet hois medio iudęoꝝ ĩ ciuitate metropolitana pa/ as icbosaUS timoꝛ: deberet a nobis exigere chꝛiſtiamoꝛ. rentũ ſuoꝝ diſputantẽ cõtra ſacra iudęoꝛũ: nei i n Sig potens bſona cõtra nos ſeuit tacem 23 ſacriſicia: ⁊ cõtra legem: ⁊ ↄtra circũciſi/ nibl nb ⁊ nihil dicere auſi ſumus: Si vero ęqualis onẽ:ↄtra ſabbata: exungentes in iracũdiã nnes i aut foꝛte inferioꝛ vel leuem nobis cõtume⸗ ⁊ↄcipientes venenata ſenſa:loquebant᷑ ad ligtſ S liam fecerit: quaſi ferę beſtię ſine vlla patiẽ. 21inuicẽ ſibi talia verba: Quid eſt iſtud:quid teri C tia:ac ſine aliqua dei cõtẽplatione cõſi urgi/ eſt hoc qð agimꝰ: qͥd facimꝰ: quid dicimꝰ⸗ tborb⸗ mus:⁊ aut in ſſenti noſtrã iniuriam vindi- qͥd vult ſibi iſte homo ⁊ iuuenis ⁊ pulcher: maintl camus: aut certe ad maioꝛẽ vicem reddẽda ⁊ eloquentiſſimus ⁊ ſapientiſſimus homo: ſinu. noſtrũ animũ ſᷣparamus. Quid eſt hoc ꝙ Nam ſigna magna ⁊ mirabilia facit iſte ho iuneß quãdo potens ꝑſona nobis iniuriã intulit mo: et ſine cauſa chꝛiſtus moꝛtuus eſt ho⸗ ziant⸗ patiẽter accepimꝰ: quãdo inferioꝛ nimio ſu mo: Venite inquiunt fratres ſimulq; cõue ſiui roꝛe ſuccẽdimur? Quia ibi timuimꝰ hoiem: niam in vnũ: faciam cõſiliũ: cõſirmemus u hic deũ timere nolumꝰ. VUnde ergo fratres falſum teſtimoniũ. Fecimꝰ cõtra deũ:facia ſiß d quantũ poſſumus cũ dei adiutoꝛio coꝛ nrfm mus ⁊ contra famulũ.iximꝰ cõtra domi w K K ni ad patientia pᷣparemꝰ:⁊ in omnibus malis nũ: Expedit vt vnus moꝛiat᷑ q; tota gens Joꝑ.n. in hominibꝰ medicoꝝ vicẽ agere ſtudeamus: pereat:dicamꝰcõtra famulũ: Exterminemꝰ Miere.ii. imd 1 ⁊ nõ ipſos homines:ſed ipoꝝ maliciã odio eũ de terra viuentiũ: ⁊ nomẽ eiꝰnõ memo/ offas habeamus. Pꝛo bonis oꝛemus vt ſemꝑ ad ret᷑ amplius. Quãdo ↄſiliũ contra ieſum fe eotlams melioꝛa cõſcendãt:ꝓ malis vt cito ad emẽ, cimꝰ: multũ nobis ꝓfuimꝰ qꝛ ſualuimus: Meſun dationẽ vitę ꝑ pęnitentię medicamenta cõ/ circũuenim̃ꝰ:dedimꝰ:accepimꝰ:ligauimus: laret fugiant.Quã rem oꝛãtibus vobis ipſe pᷣta tradidimus:ſuperauimꝰ:oppᷣſſimus: cruci/ e re dignet᷑:qui cũ patre ⁊ ſpirituſancto viuit fiximus.Amatoꝛi cupiditat dedimꝰ pecu⸗ quis:Grandis laboꝛ eſt inimicos diligere: Bancti niã:quã ð mãmona iniquitatis diſtraximꝰ vnuſquiſq;. Ligauimꝰ incapabilẽ ſiliũ vir/ ginitatis: tradidimꝰ iudici iudicẽ ęquitat: ſuperauimus ſuperãtẽ imperiũ vanitatis: oppꝛeſſimus oppꝛimentẽ ſuꝑbiã calamita/ tis: conſpuim faciẽ ſanctitatis ⁊ cruciſixi- 6 mus cęci filiũ maieſtatis. Occidimꝰ tñ:ſepe liuimꝰ:eiuſq; ſepulchꝛũ anulo noſtro ſigna uimus:ſed ab angelo reſignatũ inuenimꝰ. Zicamus:iudicemꝰ ſepulchꝛũ ſignatum cu ſtodientibus cuſtodibus:⁊ miraculũ reſur⸗ rectionis videntibus: tantã pecuniã vt pi/ lato mentirent᷑ cõtulimꝰ:teſtimoniaq; ꝓdu ximus:et confuſione vigilantes caruimus. C Sed ⁊ nunco viri quid agemus: quid facie mus: quid dicemus:qui vnũ chꝛiſtum occi dimus ⁊ multos chꝛiſtianos cõſpicimꝰ? Ec ce inquiũt in vno chꝛiſto a nobis occiſo: du centi ſunt diſcipuli eius de ipſo numero no ſtro trãſlati:⁊ nicodemꝰ ſacerdos noſter eſt: ⁊ tria ⁊ quinq; milia hominũ ad eoꝝ baptiſ mum cucurrerũt: multas iudęas ⁊ gręcas ? barbaras nationes baptizauerũt: ⁊ ſuis ſa crarijs ᷣpoſuerũt.Ecce adhuc quod eſt no/ . Act.s. bis peigs ac deterius:ſeptem diacones oꝛ/ dinauerunt:inter quos vnus qui vocat᷑ ſte phanꝰ ⁊ iuuenis ⁊ pulcher ⁊ eloquentiſſimꝰ ⁊ ſapientiſſimus eſt pꝛę omnibꝰ:⁊ ſignis mi raculoꝝ eſt plenus: ⁊ ſi eſt plenꝰ neceſſe eſt . vt cõfluat ad eũ noſter populus: ⁊ in nfam cõfuſionẽ apud omnes iudęos ſit magniſi- catus:niſi noſtris manibꝰfuerit lapidatus. Cur ergo iquit adhuc ſtamꝰ? Quẽ expecta mꝰ? Quare tardamꝰ ſtephanũ iſtũ nr̃e cõ/ efuſionis demõſtratoꝛem? Publicum publi ce rapiamus ad cõciliũ: in noſtro ſtatuamꝰ medium: põtificali ꝑturbemus ſynodo: te/ ſtimonio oppꝛimamꝰ falſiſſimo: faciamꝰ mi niſtro quod fecimꝰ ⁊ magiſtro.Si em̃ nõ du bitauimꝰ magiſtrum lanceare:non debemꝰ dubitare ſtephanũ lapidare.Conſenſerunt q; omnes iudęi impij viri: ad homicidium ſemꝑ parati. Rapiũt ſtephanũ:ad ſuũq; ꝑ/ ducunt cõciliũ.Exagitant ⁊ ꝑturbãt: ⁊ int/ rogant: audiũt ⁊ attendũt. Audiunt ſapiẽ/ D tiſſimũ:⁊ cõſpiciunt ſpecioſiſſimũ.O iudęi ſemꝑ inimici dei:intendite bene:qui iudica Ps. 5ö7. tis non bene.Si ergo iuſticiã loquimini: re cta iudicate filij hominũ. Intendite ſimul põtiſices ⁊ miniſtri: ſacerdotes ⁊ ꝓpli oẽs:ſi/ mul iudęi intẽdite faciem miniſtri dei: intẽ/ Exo.ʒ4. dite faciẽ ſtephani ſi poteſtis. Moyſes em̃ Auguſtini ꝓpter excęcationẽ veſtrã cõtra faciẽ ſuã po ſuit velamẽtũ:ſtephanꝰ vero ad cõſuſioneʒ veſtrã cõtra veſtrũ cõuentũ reſurrectionis annũciat ſacramentũ. Sed o iudeęi fidẽ nul latenꝰ miramur in vobis: ꝑ multa cõgruiti iniqͥtatibꝰ veſtris. Qui em̃ faciẽ deſpicitis legiſlatoꝛis:pſonã ſuſcipitis delatoꝛis:ꝑſo/ nã iudęi ſuſcipitis delatoꝛis.Qui deſpexi/ ſtis faciem moyſi legiſlatoꝛis: ꝑſonã iudęi ſuſcepiſtis crudeliſſimi delatoꝛis:⁊ ad dede cus veſtrũ ſemꝑ additis crimen veſtrũ. Et moyſes veſter auãdo vęlamentũ poſuit cõ tra ſanetã faciẽ ſuã:nolebat videre crimino ſam faciẽ veſtrã: Stephanus vero reuelata facie ſua:ſpeculabat᷑ in cęlũ gloꝛiã dei Eili: ideo videbãt vultũ eiꝰ iudęi tanq; vultum Acj.s. angeli dei. Et nũc tãtũmodo beate martyr ſtephane terrã deſpice:cęlũ cõſpice:⁊ ponti ficem ſperne:patrem attẽde.Deſpice iudę/ um ⁊ ſacdotẽ ⁊ populũ:cõſpice in celo pa trẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũſanctũ. Indica tñ iudęo quid ſit illud quod diu contẽplaris in cclo. Ecce inquit ſtephanꝰ:video cęlũ aꝑtum: et Actj.. ieſum quẽ crucifixiſtis:quẽ illuſiſtis moꝛiẽ/ tem:quẽ ſignato ſepulchꝛo poſuiſtis iacen / tem:video ego ad dexterã patris ſtantem. Quid g& vobis ꝓfuit iudęi:quia cruciſixiſti E filiũ dei:⁊ filij dei martyrẽ lapidatis? Ecce duplo labefacti eſtis:qꝛ ciuitatem veſtram anmiſiſtis: ⁊ ipᷣm lapidatoꝛũ pꝛincipẽ ꝑdidi/ ſtis:⁊ de ciuitate ſancta eradicata eſt veſtra planta. Impleta eſt em̃ in iudęa maledicta maledictio illa dauitica: Pꝛopterea deꝰ de Ps. 5r. ſctruet te in finẽ: euellet te ⁊ emigrabit te de tabernaculo tuo: ⁊ radicẽ tuã de terra viuẽ tiũ. Silentiũ aũt fecerunt turbę iudęoꝛum damnabili animoſitate ſua: ⁊ ſuy martyrẽ ſtephanũ dentibus colubꝛinis ſtridebant: quẽ quaſi ſerpentẽ in coꝛde habebant: ſci/ pitantq; martyrem ſanctũ extra ciuitatem ſuã:ꝑmittentes teſtimonia dicentes falſita tem: ꝓijciuntq; veſtimenta ante ſauli veſti gia:⁊ currunt cũ lapidibꝰ:vlnas erigũt:bꝛa chia dirigunt:petras iaciũt: lapidantq; iu- ſtum iniuſti ꝓcũbentẽ:moꝛientẽ:oꝛantẽ at/ q; dicentem: Dñe ieſu meꝰ:oſtẽſoꝛ meꝰ:de/ fenſoꝛ meus: ꝓpter quẽ ſęuit in me nudus lapidatoꝛ meus:exaudi me: exaudi ſancte meus: virginis filius.lapis viuus: ad exau diendũ me vnus: intende in me ipſum tui fontis lauachꝛo mũdatũ: tui ſalutaris gra/ tia ſine macula ↄſecratũ: ꝓ tuo nomie ſpo/ leiati laretof canon Leumin Pper. moꝛbo cicim ſoopus notbo⸗ Neiian memno ſeport ZPipluus biyirt lseuo gligeon flame QAuic chenni ſusabi ſubmno tnemoꝛ umpe honam eeth lerare gens de ltult 1Tu lſin⸗ aleng Nnons Aitel dgu ſchuns lalsg deſpen Nni ude taddete hi. . oſutch eginnn⸗ ofeudun de nemann cetpone eiute ncgo Aiute⸗ nsincco. iumade⸗ fisncni, ſtisncen Skmm. ncinit lnigtt — — , möuten en M⸗ riuccdn nmt nichn chneſo⸗ Cuinnen Uesſlin ſulef cngürku dangy⸗/ ctunin ſened ne l⸗ e a Aernn huntl ans Mund .— 6 bãt ma ðZ ̃ 1ää EEEE= õ ..ùẽE ð ermo vII. De ſancto Stephano: Ger. vi liatum:humanis lapidatum manibus: ſed ab amoꝛe ſauli non ſeparatũ:Et ne ſtatuas illis hoc peccatũ miſericoꝛs vſq; in finem: Stephanus ſanctus moꝛiens: et in ęterna pace doꝛmiuit. tem in eodẽ feſto: Relatio ſan/ cti Auguſtini de miraculis ſancti Stephani: VII V Daquas tibilitanas epᷣo afferente piecto reliqas martyris gloꝛioſiſſi- mi ſtephani ad eiꝰ memoꝛiã venie/ ę multitùdinis cõcurſus occur/ ſus:vbi cęc ⁊ muliervt ad epᷣm poꝛtatẽ pig/ noꝛa ſacra:duceret᷑ oꝛauit:floꝛes qͥs ferebat decht: recepit:oculis admouit: ꝓtinꝰ vidit. Stupẽtibꝰ cũctis qͥ aderãt:pᷣibat exultãs: viã carpẽs: ⁊ vię ducẽ vlteriꝰ nõ requirẽs. P Memoꝛati memoꝛiam martyris quę poſi / ta eſt in caſtello ſynicenſi qð hipponẽſi co/ lonię vicinum ſt:eiuſdem loci lucillius epi ſcopus populo pᷣcedente atq; ſequente poꝛ tabat: fiſtula cuiꝰ moleſtia iam diu laboꝛa/ uerat:⁊ familiariſſimi ſui medici qui eã ſe/ caret operiebat᷑ manus: illiꝰ pię ſarcinę ve/ ctatione repente ſanata eſt: Ham deinceps Ceam in ſuo coꝛpoꝛe nõ inuenit. Euchariꝰ p/ Abpter ex hiſpania:calame habitas: vetere moꝛbo calculi laboꝛabat:ꝑ memoꝛiã ſupꝛa / dicti martyri quã poſſidius illo aduexit epi ſcopus: ſaluus eſt factus. Idem ipᷣe poſtea moꝛbo alio pᷣualeſcẽte moꝛtuus ſic iacebat vt ei iam pollices ligarentur: opitulatione memoꝛàti martyris cum de memoꝛia eius repoꝛtata eſſet:⁊ ſuꝑ iacentis coꝛpus miſſa H ipſius pᷣſbyteri tunica ſuſcitatus eſt. Fuit ibi vir in oꝛdine ſuo pꝛimariꝰ noĩe marcia/ lis:ęuo iam grauis:⁊ multum abhoꝛrens a religione chꝛiſtiana. Habebat ſane fidelem flliam ⁊ generũ: eodem anno baptizatum. Qui cũ eum ęgrotantẽ multis ⁊ magnisla chꝛymis rogarẽt vt fieret chꝛiſtianus:pꝛoꝛ/ ſus abnuit:eoſq; a ſe turbida indignatione ſubmouit. Viſum eſt genero eiꝰ vt iret ad memoꝛiam ſancti ſtephani:⁊ illic ꝓ eo quã/ tum poſſet oꝛaret:vt deus illi daret mentẽ bonam:qua credere nõ differret in chꝛiſtũ. Fecit hoc ingenti gemitu ⁊ fletu: et ſinceri ter ardente pietatis affectu. Deinde abſce/ dens de altari aliquid floꝛum quod occur/ rit tulit eiq; cũ iam nox eſſet ad caput poſu/ it.Tunc doꝛmitum eſt: et ecce ante dilucu⸗ lum clamatvt ad epiſcopũ curreret᷑:qui me cũ foꝛte tunc erat apud hipponẽ.Cum ergo eũ audiſſet abſentem: venire pᷣſbyteros po/ ſtulauit. Venerunt:credere ſe dixit. Admi/ rantibus atq; gaudentibus omnibꝰ bapti⸗ ʒatus eſt.HhHoc quãdiuvixit in oꝛe habebat: Chꝛiſte accipe ſpiritũ meũ:cũ hęc verba be/ atiſſimi ſtephani quãdo lapidatus eſt a iu/ dęis vltima fuiſſe neſciret. Quę huic quo⸗ q; vltima fuerunt:nã nõ multo poſt etiam ipe defunctus eſt. Sanati ſunt illic per eun dẽ martyrẽ etiã tres podagrici: duo ciues: peregrinus vnꝰ: Sed ciues omnimodo:pe regrinus autem ꝑ reuelationem quid adhi/ beret quãdo doleret audiuit:⁊ cũ h̊ feciſſet: doloꝛ cõtinuo cõquieuit. Audurus eſt no⸗/ men fundi vbi eccleſia eſt ⁊ in ea memoꝛia martyris ſtephani. Puerum quẽdã paruu⸗ lum cum in area luderet: exoꝛbitantes bo/ ues qui vehiculum trahebant rota obtriue runt: ⁊ confeſtim palpitauit expirãs.hunc mater arreptũ ad eandẽ memoꝛiã poſuit: ⁊ nõ ſolũ reuixit: verũ etiã illeſus apparuit. Sanctimonialis quędã in vicina poſſeſſio/ ne quę caſpilina dicit᷑:cũ ęgritudine laboꝛa ret ac deſperaret᷑: ad eandẽ memoꝛictunica eiꝰ allata eſt. Quę anteqᷓ; reuocaret᷑:illa de/ functa eſt. Hac tñ tunica operuerunt cada/ uer eiꝰ parẽtes:⁊ recepto ſpiritu ſalua facta eſt. Apud hipponẽ baſſus qͥdam ſyrus ad memoꝛiã eiuſdẽ martyt oꝛabat ꝓ ęgrotãte ⁊ periclitante filia:eoq; ſecum veſtem eius attulerat: Cũ ecce pueij de domo occurre/⸗ rũt:qui ei moꝛtuã nunciarẽt. Sed cum oꝛã/⸗ te illo ab amicis eiꝰ exciperent᷑: ꝓhibuerüt.· eos illi dicere:ne ꝑ publicũ plangeret᷑.Qui cum domũ rediſſet iam ſuoꝛũ eiulãtibꝰ per/ ſonantem:et veſtem filię quã ferebat ſuper filius ęgritudine extinctꝰ eſt.Cunq; coꝛpus iaceret exanime:atq; a lugentibus clamen tantibus exequię pararent᷑: amicoꝛum eiꝰ quidam inter alioꝛum conſolantium verba ſugeſſit vt eiuſdẽ martyris oleo coꝛpus per ungeret᷑.Factũ eſt:⁊ reuixit. Jtemq; apud nos vir tribunitius eleuſinius ſuꝑ memo⸗ riã martyris ꝗᷓ ĩ ſuburbano eiꝰ ẽ ęggritudine exanimatũ poſuit infantulũ filiũ:⁊ poſt oꝛa tionẽ quãmulticũ lachꝛymis ibi fudit:viuẽ tẽ leuauit. Vʒali etiã ꝗᷓ colonia vtice vicina EK eſt: multa pᷣclara ꝑ eundem martyrem facta E h eã pꝛoieciſſet: reddita eſt vitę. Rurſum ibi/ J dem apud nos hyrenei cuiuſdã collectarij 3 uſq; apud nos ab epiſcopo euodio ↄſtituta eſt. Cũ em̃ nuꝑ illic eſſemꝰ:petronis clariſſi mã feminam quę ibi mirabiliter ex magno atq; diuturno: in quo medicoꝛũ adiutoꝛia cũcta defecerãt languoꝛe ſanata eſt: hoꝛta/ ti ſumus volente ſupꝛadicto loci epiſcopo vt libellũ daret qui recitaret᷑ in populo: et obedientiſſime paruit. In quo poſuit etiãẽ quod hic reticere nõ poſſum. A quodã iu/ deo dixit ſibi fuiſſe ꝑſuaſum: vt anulum ca/- pillatio vinculo inſereret: quo ſub omni ve ſte ad nuda coꝛpoꝛis cingeret᷑: qui anulus haberet ſub gemma lapidẽ in renibꝰ inuen tum bouis. Hoc alligata quaſi remedio:ad ſancti martyris limina veniebat. Sed ꝓfe/ cta a carthagine:cũ in cõſinio fluminis ba/ grage in ſua poſſeſſione mãſiſſet: ſurgẽs vt iter pageret:ante pedes ſuos illũ iacentem anulũ vidit:⁊ capillatiã ʒonã qua fuerat al ligatus mirata tẽptauit. Quã cũ omnino ſuis nodis firmiſſimis ſicut erat cõperiſſet aſtrictã:crepuiſſe atq; exiliuiſſe anulũ ſuſpi cata eſt. Qui etiã ipſe cũ integerrim fuiſſet inuentus:futurę ſalut:i quodãmodo pignꝰ de tantð miraculo ſe accepiſſe pᷣſũpſit: atq; illud vinculũ ſoluens:ſimul cũ eodẽ anulo ꝓiecit in flumen. Mõ credent hoc qͥ etiã do/ minũ ieſum per integra virginalia matris enixum: ⁊ ad diſcipulos oſtijs clauſis in/ greſſum fuiſſe nõ credunt.Sed h; certe quę/ rãt: ⁊ ſi verũ inuenerint: credãt. Clariſſima fęmina eſt:nobilitesnata: nobiliter nupta: Carthagini habitat: ampla ciuitas: am- Lopla ꝑſona:rẽ quęrẽtes latere nõ ſinit. Vnũ eſt apud nos factũ nõ maius q; illa ꝗᷓ dixi: ſed tam clarũ atq; illuſtre miraculũ:vt nul/⸗ llũ arbitrer eſſe hiponienſiũ qui hoc nõ vel vigerit vel didicerit:nullũ qui obliuiſci vl/ la ratiõe potuerit. Decẽ quidẽ fratres: quo rũ ſeptem ſunt mares:tres feminę de ceſa⸗ rea cappadocię ſuoꝝ ciuiũ nõ ignobiles:ma ledicto matris recenti patris eoꝛũ obitu de/ ſtitute:quę iniuriã ſibi ab eis factã acerbiſſi me tulit:tali pena ſunt diuinitꝰ coęrciti:vt hoꝛribiliter quaterent᷑ omnes tremoꝛe mẽ⸗ bꝛoꝛum. In qua fediſſima ſpecie oculos ſu/ oꝛũ ciuiũ nõ ferentes:quaquauerſum cuiq; ire viſum eſt:toto pene vagabant᷑ oꝛbe ro/ mano. Ex his etiam ad nos venerunt duo frater ⁊ ſoꝛoꝛ:paulꝰ ⁊ palladia:multis alijs locis miſeria diffamãte iam cogniti. Vene/ Bancti Aluguſtini cognouimus:cuius ibi memoꝛia longe pꝛi/ runt autem ante paſcha ferme dies quinde decim: eccleſiã quotidie ⁊ in ea memoꝛiam gloꝛioſiſſimi ſtephani frequentabant: oꝛan tes vt iam ſibi placaret᷑ deus:⁊ ſalutem pꝛi ſtinam redderet. Venit ⁊ paſcha: atq; ipſo die dominico mane cum iam frequẽs popu lus pꝛęſens eſſet:⁊ loci ſancti cancellos vbi martyriũ erat:idem iuuenis oꝛans teneret: repente ꝓſtratus eſt: ⁊ doꝛmienti ſimillimꝰ iacuit:nõ tñ tremens ſicut etiã ꝑ ſomnũ ſo/ lebat. Stupẽtibus qui aderant: atq; alijs pauentibus:alijs dolentibus: cũ eũ quidã vellent grigere:nõnulli ꝓhibuerunt a poti⸗ exitum expectandũ eſſe dixerũt.Et ecce ſur rexit ⁊ nõ tremebat:quoniam ſanatus erat ⁊ ſtabat incolumis intuẽs intuẽtes. Quis ergo ſe tenuit a laudibus dei? Clamãtium gratulantiumq; vocibꝰ eccleſia vſq;quaq; completa eſt. Inde ad me currit᷑ vbi ſede- bam iam ꝓceſſurus:irruit alter quiſq; poſt alterũ: omnis poſterioꝛ quaſi nouum quod alius pꝛioꝛ dixerat nunciantes: meq; gau- dẽte ⁊ apud me deo gratias agente: ingre/ ditur etiam ipſe cum pluribus: inclinatur ad genna mea:erigit᷑ ad oſculũ meũ. Pꝛo/ cedimus ad populum:plena erat eccleſia:ꝑ ſonabat vocibus gaudioꝛũ: Deo gratias: deo laudes:nemine tacente hinc ⁊ inde cla/ mantium. Salutaui populum.⁊ rurſus ea/ dem feruentioꝛi voce clamabãt. Facto tan/ dẽ ſilentio:ſcripturarũ diuinarum ſunt le/ cta ſolennia. Vbi autẽ ventum eſt ad mei ſermonis locũ:dixi pauca ꝓ tempoꝛe:⁊ pꝛo illius iocunditate lęticię. Hobiſcum homo prandit: ⁊ diligẽter nobis omnẽ ſuę frater/ nęq; ac maternę calamitatis indicauit hi/ ſtoꝛiam. Sequenti itaq; die poſt ſermonem a redditum: narrationis eius libellum in cra/ ſtinum populo recitaudum ꝓmiſi. Quod cum ex dominico paſche die tertio ſieret:in gradibus exedrę in qua de ſuperioꝛe loque bar loco feci ſtare ambos fratres. Cum eoꝝ legeretur libellus:intuebatur populus vni uerſus ſexus vtriuſq; vnum ſtantẽ ſine de/ foꝛmi motu:alteram in membꝛis omnibus contrementem:et qui ipſum non viderant quid in eo diuinę miſericoꝛdię factum eſſet: in eius ſoꝛoꝛe cernebant. Videbant enim quid in illo gratulandum: quid ꝓ illa eſſet oꝛãdum. Inter hęc recitato eoꝛum libello: de cõſpectu populi eos abire pᷣcepi:⁊ de to / ta ipſa cauſa aliquanto diligentius cęperã Ne. Nipata alledet ioons bantg gaab. ſanctüt ytcana leinſo femu lusleni ſliam dematt ſeruadl Götinu⸗ niruer alte ſte Uglemn nlen: tmeng eſecern ceſiner aurest busert pbanit atteſtit ſuore⸗ dame manne Der i⸗ ſeten Nuſckloti ſeſus habe 1 4 ing nollen lomun Vuum eter mtett⸗ nodi⸗ deüme opple Aumi⸗ chr lul 1nutfuset Sgon⸗ miun deſt Ana poeto d boo⸗ uefun dici 4 leman- luninα vicnen ee lole lunan le ſuede onthi Ncom nnch MManng 4 4 Ber. vIII. De ſanctis Innocẽtibꝰ: Ger. I. Zoðd.ar. ſcriptũ diſputare. Cum ecce me diſputante voces alię de memoꝛia martyris nouę gratulatio/ nis audiunt᷑:cõuerſi ſunt eo qui me audie⸗/ bant:cęperuntq; cõcurrere. Alla em̃ vbi de gradibus deſcendit in quibus ſteterat: ad ſanctũ martyrẽ oꝛare ꝑrexerat.. Quę mox vt cancellos attigit: collapſa ſimiliter ve/ lut in ſomnũ ſana ſurrexit.Dum ergo requi reremus quid factů fuerit: vnde ille ſtrepi/ tus lętus extiterit:ingreſſi ſunt cũ illa in ba ſilicim vbi eramus:adducentes eam ſanã de martyris loco. Zũ vero tãtus ab vtroq; ſexu admirationis clamoꝛ exoꝛtꝰ eſis vt vox cõtinuata cũ lachꝛymis nõ videret᷑ poſſe ſi/ niri:perducta eſt ad eum locum vbi paulo/ ante ſteterat tremens: exultabant eam ſi/ milem fratri: cui doluerant remanſiſſe diſſi milem:⁊ nondũ fuſas pᷣces ſuas ꝓ illa:iam tamen puiam voluntatẽ tam cito exauditã eſſe cernebant. Exultabant in deĩ laude vo ce ſine verbis tanto ſonitu:quãtum noſtrę aures ferre vix poſſent.Quid erat in coꝛdi/ bus exultantium:niſi fides chꝛiſti ꝓ quo ſte phani ſanguis effuſus ẽ: Cui niſi huic fidei atteſtãt᷑ iſtam iracula: in qua pꝛędicat᷑ chꝛi⸗ ſtus reſurrexiſſe in carne:⁊ in cęlũ aſcẽdiſſe cũ carne?: Quia ⁊ ipſi martyres huius ſidei martyres: id eſt huiꝰ fidei teſtes fuerũt. ¶ De ſancto iohanne apoſtolo . li et enageliſte: Homelia de eo qð ſt in enagelio eiuſdẽ:Dixit ieſus petro: Sequere me ⁊c̃.quę habet i expoſitiõe doctoris Jbidẽ , (Deſanctis Innocentibus. ¶ In feſto ſi. anctoꝛum Innocentũ. Ser. viI Bermo Redimus iudęis quia notus aliqñ in iudęa deus:⁊ ipſi id negant pꝛo/ r quod credimus qꝛ nõ patrem nouerunt qui filium negãt. VUnũ dominũ cõmunis natura teſtat᷑: qꝛ vnus ẽ mũdus. Vnum deũ ſignificat:qꝛ vna eſt fides noui ⁊ veteris teſtamẽti. Vnũ ſpiritũſanctũ gra tia teſtat᷑:qꝛ vnũ baptiſmũ in noĩe trinita/ tis:dũ ꝓpheteę dicũt:apoſtoli audiũt. Vnũ Mattv.a. deũ magi crediderũt:auꝝ thus ⁊ myrrham ſupplices ad chꝛiſti cunabula detulerunt. Aurũ ⁊ thus ⁊ myrrha:paſtoꝛes:magi:ma⸗ chęra:vt cruentis victimis infantiũ ęterna In feſto ſancti iopannis apoſto/ repleant᷑ altaria: vbi cũ paruulivictimant: matres miſerę lamẽtant᷑. Naſcẽte dño: lu⸗ ctus cępit: nõ cęlo mũdo. Indicit᷑ matri/ bus lamẽtatio:angelis exultatio:infantibꝰ trãſmigratio. Deꝰ eſt qͥ natus eſt: innocen⸗ 2 futurus eſt cruciſigi qᷣ tollit peccata mundi. Sed oues vlulãt matres: qꝛ agnos ꝑdunt ſine voce balãtes. Grande martyriũ: crude teruenit cauſa. Sola ſtridet iuidia:cũ qͥ na- tus eſt nulli faciat violẽtiã. Sed oues cerni mꝰ matres ꝗᷓ ſuperãt agnos lugẽtes. Vox hiere. zt1. in rama audita eſt: ploꝛatꝰ vlulatꝰ magnꝰ. Pignoꝛa ſunt nõ credita ſed creata:nõ de⸗/ poſita ſed expoſita. Teſtis eſt ipſa natura d̃ pugnabat in martyres:cũ tyrãnus iacta/ ret infantes. Mater crines capitis diſſipa⸗ bat ꝗᷓ oꝛnamẽtũ capitis amittebat.Quan/ tis modis infantẽvolebat abſcõdere:⁊ ipſe ſe infantulus publicabat. Neſciebat tacere qꝛ necdũ didicerat foꝛmidare. Pugnabat matr carnifex. Ille trahebat:illa tenebat. Ad carniſicẽ matclamabat: Qnid leparas a me:quẽ genui ex me? Vterus genuit:nö mãſit ille cũ vixit: vbera mea fruſtra lacte cotoꝛquet:caute poꝛtaui quẽ a te video ma nu crudeli iactari. Modo eũ effuderunt vi ſcera mea:⁊ tu elidis ad terram. Alia accla mabat mat᷑:cũ exactoꝛ latro non cõpelleret ſimul occidi cũ paruulo matrẽ: vt qͥd me di mittis inanem? Si culꝑa eſt:mea eſt.Si nõ eſt crimẽ:iunge moꝛtẽ:⁊ libera matrẽ. Alia dicebat: Quid ꝗritis? Vnũ quęritis ⁊ mul⸗ tos occidit: ⁊ ad vnũ qui vnꝰ eſt attingere nõ poteſtis. Alia de cõtra clamabat: Veni iam: veni ſaluatoꝛ mũdi. Quãdiu ꝗᷓreris: nullũ times:videat te miles: ⁊ nr̃os nõ oc⸗ cidat infãtes. Miſcebat᷑ lamẽtatio matrũ: ⁊ ad cęlũ trãſibat oblatio paruuloꝝ.Sed il le qͥ agnũ tẽptauit: ipſe ꝑ herodẽ agnulos iugilauit.Manet auctoꝛi ⁊ miniſtro ſuppli- ciũ:diaboli ⁊ herodis iudiciũ: cũ iſta reſur/ rectio cęperit moꝛtu oꝝ.Herodes qͥd putas acturus eris qñ te tantoꝛũ claſſes infan⸗/ tiũ iudiciale cęperint exercere litigiũ: IJInue nies clarã linguã:magnã vocẽ: mẽſurã ꝑfe/ ctã: oẽs imienies cãdidatos: in menſuram æo.4. etatis plenitudinis chꝛiſti fulgẽtes.Cũ ſta re cęperint ante eum quem putaueras occi/ dendũ:ꝓ quo ſuderunt ſanguinẽ pᷣcioſum: tes illi debent᷑ victima qͥ venit dãnare mũ/ di malitiã. Agnelli debẽt imolari:qꝛ agnus le ſpectaculum. Eximit᷑ machera: nulla in/ / 7 Hemm uiſe Ipſum videbis thꝛono igneo pᷣſidẽtẽ: illos plexibus matrum:ſed reddunt᷑ gremijs an u60 ſoliũ dominicũ circũdantes:candoꝛe rubeo geloꝛum. Mihil ergo egiſti ferociſſime au⸗C. golnm ſplendẽtes ꝓpter candidã ętatem ⁊ ſangui ſteritatis audacia:potes martyres facere: lſacs nem paſſionis.Quid acturus es? quid di/ chꝛiſtum nõ potes inuenire. Putabat ſe in/ eninbi ccturus?: Tacebis reus:dum tãtus cantabit fęlix tyrannus domini ſaluatoꝛis aduentu DPgleti Apoc].s. exercitꝰ ſanctoꝛũ: Vindica ſanguinẽ ſeruo / regali ſolio detrudẽdũ:Sed nõ ita eſt. Nõ usten .Nẽ. 78. r tuoꝛũ qui effuſus eſt: Introeat in cõſpe/ ac hoc venerat chꝛiſtus vt alienam gloꝛiã No ctu tuo gemitus cõpeditoꝝ:ipſo iuuante ̊ inuaderet:ſed vt ſuam donaret.MNõ inquã anteyſte⸗ cũ patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat per ad hoc venerat chꝛiſtus vt regnum terreſte yſuunh omnia ſechla ſeculoꝛũ Amen. rineger: ſed vt celeſte enaret. Non pene – = = 3 rat ad poteſtates dignitateſq; rapiendas: Aemult Ser. x. ¶ In eodem feſto: Sermo I ſed ad contumelias 2 iniuias erengas. li ſip NMꝛaꝛiſto igit᷑ ſcõm ꝓphetię fidem na Mon ad hoc venerat vt ſacrum illud caput alusinitn oenb 4 c¶ to in bethleem iudę:tẽpoꝛibꝰ hero⸗ ad diadema gemmatũ: ſed vt ad coꝛonam gunmimpo Qis regis:de oꝛientis partibus ad/ ſpineam pſpararet.Non inquã ad hocsve/ Ciepat uentantes quidã viri ex magoꝛũ gente:per nerat vt conſtitueret᷑ ſupꝛa ſceptra magniſi aunt wart cũctant᷑ ab herode vbi nã eſſet rex qui nuę cus:ſed vt cruciſigeret᷑ illuſus. Naſcente er D alte natus eſt iudęoꝛum: affirmantes vidiſſe ſe go domino cõturbat᷑ herodes:⁊ omnis hie uuele ſtellã eius in oꝛiente:queę ſibi etiã dux itine roſolymacũ eo.Quid miꝝ:ſi pietate naſcẽ nadecorit ris extitiſſet: cauſam vero tantę ꝓperatio / teꝑturbet᷑ impietas? Ecce iacentem in ſſe Chltoint nis adoꝛandi ac venerandi nuꝑ editi regis pio ꝑtimeſcit armatus: cõtremiſcit humilẽ monigsn eſſe. Quibus ille auditis incredibiliter de- rex ſuꝑbus:obuolutũ pannis metuit pur/ nanolach terret᷑: timens ⁊ verens ne ſtatus ſui peri - puratus: cũ ſimulatione alloquit᷑ magos: guietnit clitaret᷑ imperij: Aduocatis accerſitiſq; le Ite inquit requirite de puero:⁊ cũ inuene/⸗atd. P nii Peri . gis dogoꝛibus requirens ꝑcunctat᷑ vbi nã ritis renunciate mihi: vt ⁊ ego veniens ad/ tn ſcbha Michee.ð· chꝛiſtũ naſci ſperarent. Vt vero ex michee oꝛem eũ.Simulabat adoꝛare ſe velle: quẽ füinegn . oꝛaculus locus natiuitatis eiꝰ apud beth/ conabat᷑ occidere. Sed non timet veriras i Rüpo leem deſignatus eſt: vno pᷣcepto rex oẽs la/ falſitatis inſidias. cęca feritas:quę cre, gächiſtüB ctẽtes pueros:nõ ſolũ apud bethleem: ſed debat ꝙ depꝛehendere dominũ fraudibus lgentss ⁊ in omnibus eius finibus a bimis ⁊ infra: poſſet.Ecce cuius terra celumq; oſtẽdebat ludeätelin ſcðᷣm tempus qð exploꝛauerat a magis in- aduentum:qui paſtoꝛũ nõ latebat ſimplici inerk Ete terimi iubet: ſi quo mõ etiã ieſum cũ ęque / tatem:quẽ magi de extrema veniẽtes ęthi⸗ Oynſint uis poſſet extinguere.Sed půuenit regis in - opię parte merent᷑ agnoſcere:dolis.ſuis ad Nimnalo ſidias puer adductus in ęgyptũ:parentibꝰ illum non poteſt rex ſacrilegus peruenire. AMlugente ode dolo regis angelo ſᷣnunciante cõmoni / Fallitur ergo ſtulti furoꝛ tyranni:chꝛiſtum n tis. Deceptus itaq; herodes rex ⁊ illuſus a non poteſt inuenire perſidia:quia deus nõ eclin magis: mittit ĩ bethleem ⁊ in oẽs ſines eiꝰ crudelitate ſed credulitate quęrendus eſt: gepſe B vt interficiant᷑ pueri a bimatu ⁊ infra.Occi qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſeculoꝛũ AmẽY. i⸗ dunt᷑ ꝓ chn paruuli:ꝓ iuſticia moꝛit᷑ in- 3 ſanen nocentia. eata ętas:quę necdum chꝛi/ —C ſto: Sermo c DZ ſtum poteſt loqui: mn ꝓ chꝛiſto meretur . nxyodem feſto: Sermo m. „ Ser.X. nche occidi. Nondũ opoꝛtuna vulneri:⁊ iam ido Odie fratres chariſſimi natalem il⸗ A e dl nea paſſioni. ſeęliciter nati: quibꝰ in pi h Mloꝛum infantum colimus quos ab HKH mo naſcendi limine ęterna vita obuiã ve- herode crudeliſſimo rege interfe / Mattb.ꝛ. dgrich nit. Incurrunt quidẽ inter ipſa pꝛimoꝛdia ctos eſſe euãgelij textus eloquitur.Et ideo vomine acceptę lucis periculũ ⁊ finẽ ſalutis: ſed de cũ cleſtiiᷓ ideen accepte lucis p ſalutis: ſed de cũ ſumma exultatiõe gaudeat terra celeſtiũ reiger ipſo ꝓtinus fine capiunt pꝛincipia ęternita militum et tantoꝛum parens feęcunda vir/ ees tis. Immaturi quidẽ vident᷑ ad moꝛtẽ: ſed tutum.Ecce pꝛophanus hoſtis nũquã bea nann feęliciter moꝛiunt᷑ ad vitã. Vix di guſtaue/ tis paruulis tm̃ ꝓdeſſe potuiſſet obſequio: boton rant pᷣſentem: ſtatim trãſeunt ad futuram. quãtũ ꝓfuit odio. Mã ſicut ſacratiſſimum Aithol Nondum ingreſſi infantię cunas: ⁊ iam ꝑ/ pꝛeſentis diei feſtum manifeſtat: quantum Girn ueniunt ad coꝛonas. Rapiunt᷑ quidẽ a cõ/⸗ in beatos paruulos iniquitas abundauit: ermo x. D e ſanctis Innocentibꝰ Ger.III igenißn tantũ in eis gratia bñdictionis refudit. He re:nec honis operibꝰ ſe ab ęterna moꝛte po haſinei ata es o bethleem terra iuda ꝗᷓ herodis re· terũt redimere: qꝛ ꝑcutit᷑ etiã hac animad/ Mes ſee gis immanitatẽ in pueroꝛũ extinctione per uerſione peccatoꝛ: vt moꝛiẽs obliuiſcat᷑ ſui. nabarſen peſſa es:quę ſub vno tẽpoꝛe candidatã ple qui dum viueret oblitꝰ eſt dei. Veniet dies atann bem imbellis infantię deo offerre meruiſti. iudicij:quando mouebunt᷑ fundamẽta mõ Sinei. Digne tñ natalem illoꝝ colimus: quos bea tium: ardebit terra vſq; ad inferos deoꝛ/ enun ghi tius ęternę vitę mũdus edidit: q; quos ma- ſum:quãdo celi ardentes ſoluent᷑: quando . hönni ternoꝛũ viſcerũ partus effudit. Siquidem ſol obſcurabit᷑: ⁊ luna nõ dabit lumen ſuü: Watth. 24. nuntmt ante vite pꝑpetuę adepti ſunt dignitatẽ: ; quãdo ſtellę cadent de cęlo: quãdo peccato ð + vſuram ſſentis acceperint. Alioꝛum quidẽ res ⁊ impij mitten: in ſtagnũ ignis: ⁊ fumꝰ Apocj. 1.4½ Seg pᷣcioſa moꝛs martyrũ laudem in eõfeſſione toꝛmentoꝛũ illoꝛũ aſcendet iu ſecula ſeculo. nang. Smeruit: hoꝛũ in conſũmatione cõplacuit. rũ:vbi fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ. Veniet tẽpus MWattß.. gllu nn Quia ĩcipiẽtis vitę Pꝛimoꝛdꝛijs ipſe eis ocfratres chariſſimi:qũñ nulli bono erit male: dann caſus initiũ gloꝛię dedit: qui pſentis termi/ nulli malo erit bene. Veniet inquã nouiſſi- * num impoſuit. Quos herodis impietas la ma dies:quãdo diſcernũt᷑ pij ab impijs: iu R ctẽtes matrũ vberibꝰ abſtraxit: qui iure di ſti ab iniuſtis: laudatoꝛes dei a blaſphema 9 cunt᷑ martyrũ floꝛes:quos in medio frigoꝛe toꝛibus dei. Ueniet ⁊ quando diſcernunz:ꝛ::· . ane infidelitatis exoꝛtos:velut pꝛimas erũpen / vt nulli: ſicut dictũ eſt:bono ſit male:nulli omhe tres eccleſię gẽmas quędã pſecutionis pꝛui/ malo ſit bene.QAuare ̊ modo nõ ſic? Foꝛte laneſtſi na decoxit. Et ideo dignũ eſt inta fectis ꝓ ⁊ modo ſic. Sed qð nüũc eſt in occulto:tunc enmne chꝛiſto infantibꝰ honoꝛes impendere ceri/ eritin manifeſto. Lege ſcripturã diuinã:in niat dant monias non doloꝛes:ſacramentis dare vo gredere mecũ ſi potes in ſanctuarium dei: nenu⸗ ta nõ lachꝛymis:qꝛ ipe illis fuit cauſa penę foꝛte ibi ſi poſſum docebo te:imo diſce me/ r tge qui extitit ⁊ coꝛonę: ipſe odiũ cauſę qui ̊/ cũ ab eo qui docet me: etiam nũc nõ eẽ ma ai inuen n B miũ. Parãte aũt herode paruulis necẽ:io/ lis bene:⁊ meliꝰeſſe bonis qᷓ; malis:quãuis nie i MWatth. 2. ſeph ꝑ angelũ admonet᷑: vt chꝛiſtũ dim no nõdũ venerit bonoꝝ plena fęlicitas onõdũ ſeeni ſtrũ in ęggyptũ tranſferat: ęgyptũ idolis ple q; venerit maloꝛũ pęna nouiſ ima. Si legẽ inet venn uã. Mã poſt iudęoꝝ ꝑſecutionẽ ⁊ ad occidẽ dei diligenter attendis:foꝛte intelligis me/ nnsleoe dũ chꝛiſtũ ꝓphanę plebis aſſenſum:chꝛiſt cũ nõ eſſe bene malis. Rogo em̃ te ⁊ quęro D ͦ fudbi ad gentes idolis deditas trãſire dignat᷑: ? abs te: tibi quare malũ eſt? Reſpõſurꝰ es: Nfüich iudęã relinquẽs ignoꝛanti ſeculo colendus Egeſtas angit: mit difficultas: doloꝛ foꝛ- ehatſngle infert᷑. Et quia ex ſcripturis diuinis fratres taſſe mẽbꝛoꝛũ:timoꝛ ab inimico. Tibi ideo —h chariſſimi: bonos ⁊ iuſtos viros ꝑſecutio- male eſt quia pateris mala: ⁊ bene eſt illi q RKM nẽ maloꝛũ ſemꝑ ſuſtinuiſſe cognoſcimus: ſi elſt ipſum malum? Mulſſi intereſt inter ma senenn⸗ diligenter cõſideramꝰ: inueniemꝰ illos ma- lũ pati: ⁊ malum eſſe.Tu qð pateris nõ es: mietrin ioꝛa ſupplicia ſuſtinere. Omnis eĩ homo malũ em̃ pateris: ſed tu malus nõ es: Ille W q aliũ in coꝛpoꝛe perſequit᷑: pꝛius ipſe in coꝛ boc malũ non patit ⁊ malus eſt. Noli ergo nntizt de ꝑſecutionẽ ſuſtinere cognoſci᷑.· Nam ſi falli: Mon poteſt ſieri vt tibi male ſit qꝛ pa/ lei Ani etiã illi quẽ ꝑſequit᷑ aliquid de ſubſtantia teris malũ: ⁊ illi bene ſit qui ẽ malus. Cum ſua tulerit: maius ſibi ipſe diſpẽdiũ facit:qi em̃ malus eſt: putas qꝛ nõ pati᷑ malum ecuaoa· 1 4 nemo habet iniuſtũ lucrum ſine iuſto dam/ patit᷑ ſeipſum: Tibi male eit quia malũ alie no. Vbi lucrũ ⁊ ibi damnũ:lucrum in arca: num pateris in coꝛpoꝛe tuo: ⁊ illi bene eſt qᷣ damnũ in conſcientia.Lulit veſtẽ ⁊ ꝑdit ſi/- malum ſeipſum patit᷑ ĩcoꝛde ſuo? Zibi ma uumſ :acquiitpecnnia e pdir iucicid. Sed ß lesqui tortemalambabes vua: abenr eſt Cdẽ:acquirit pecuniã ⁊ ꝑdit iuſticiã. Sed h̊ leðẽ qui foꝛte malam habes vitã: ⁊ bene eſt s aos homines ideo faciũt:qꝛ diem nouiſſimũ at/ illi qui malam habet animã? Eſto bonus ꝗ PHe xbis dũi rege nicſi tẽdere nolũt. Si enim diẽ moꝛtis ſuę cogi / habes bona. Bonę ſunt diuitię:bonum eſt Ser.12. b. iu itt tare iugiter vellent:animũ ſuũ ab omni cu/ aurum:bonũ eſt argentũ:bonę familię:poſ umeſfi piditate vel malicia cohiberent. Sed quod ſeſſiones. Omnia iſta bona ſunt: ſed vnde ſcune⸗ modo nolũt ſalubꝛiter cogitare:neceſſe ha/ facias bene:nõ quę te faciãt bonũ. Habe- ⸗ nign bent poſtea ſine vllo remedio ſuſtinere. Ue to bona:quę te faciqt bonum.Quę ſunt in achlei niet em̃ illis dies nouiſſima: veniet dies iu/ quis iſta: Fac iudiciũ ⁊ iuſticiã. Bona ſunt onſi dicij: quãdo eis nec pęnitentiã licebit age gquę habes: Sac iudiciũ ⁊ iuſticiã.Eſto tu nlunn HW zpuntn bonus int bona tua: erubeſce bonis tuis. aſſerimus paſſiões:totiẽs chꝛiſti gloꝛiã pᷣdi Eſto bonus mãſurus inter bona peritura: erubeſce bonis tuis. Moli eſſe malus ĩ eis: E ne pereas cũ eis. Ita ergo aurũ ⁊ argẽtum diſtribuit hominibꝰ cõditoꝛ rerũ ⁊ admini/ ſtratoꝛ deus:vt ipſum ꝑ ſe natura ⁊ genere ſuo bonũ ſit: copia vero eiꝰ nõ extollat bo/ *He vbis oſi nos:nec elidat inopia.Aalus aũt homo ⁊ Ser.ð.g. cum offert᷑ excęcat᷑: ⁊ cũ aufert᷑ excruciat:qꝛ In li. So.bo/ ⁊ cũ acquirũt᷑ diuitię falſam lęticiã tribuũt: mel. .· 2. 2 cũ ꝑdũt᷑ verã triſticiã derelinquũt.Diſca⸗ mus amare veras diuitias:id ẽ caſtitatem ⁊ iuſticiã:pacẽ ⁊ miſericoꝛdiã. Iſte em̃ iuſte dicunt᷑ diuitię:qꝛ bonis meritis iuſtiſq; tri/ buunt. Ille vere dicũt᷑ diuitię: qꝛ quiſquis eas habuerit nõ ęgebit:dũ iuxta aplm: ha / 1. Timot. s. bens victũ ⁊ veſtitũ his cõtẽtus eſt. Iſtas vero terrenas diuitias: iniuſtũ eſt putare diuitias:quę non auferũt ęggeſtatẽ.Lantũ em̃ magis quiſq; ardebit ęgeſtate auaricię: q́;tomagis eas diligens maioꝛes habuerit. Quomodo ergo ſunt diuitię quibꝰ creſcat inopia:quę amatoꝛibꝰ ſuis quantũ fuerint amplioꝛes nõ afferunt ſacietatẽ:ſed inflam mãt cupiditate diuitẽ? Tu putas qꝛ minꝰ indigeses:ſi minꝰ haberes. Vnde bene qui dã dixit: Creſcit amoꝛ mũmi:quãtũ ipᷣa pe/ cunia creſcit.Cũ pecunię em̃ incremento ra F bies cupiditat auget᷑. Mã oẽs auari vel cu pidi velut hydropis moꝛbo ęgrotare vidẽ/ tur. Quomodo em̃ hydropicꝰ qᷓ;tũ plus bi bit:tantũ amplius ſitit:ita auarus vel cupi dus acquirẽdo nõ ſatiat᷑. NHNos vero fratres cogitantes peregrinos nos ⁊ hoſpites eſſe in hoc ſeculo:hoc tantũ qð ad victũ ⁊ veſti/ tũ opus eſt nobis in itinere vitę iſtiꝰ reſer/ uemus:⁊ quãtũ poſſumꝰ in ęternã beatitu/ dinẽ ꝑ elemoſynã paupeꝝ dirigamꝰ: vt cũ in die iudicij cupidi ⁊ auari ꝓ ſterilitate bo Mattð.a5. noꝝ opeꝝ audire meruerũt:Diſcedite a me maledicti in ignẽ eternũ:nos ꝓ bonis ope- ribus audire poſſimꝰ: Venite benedicti ꝑ- cipite regnũ:qꝛ eſuriui ⁊ dediſtis mihi man dqucare:ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibere:nudus fui ⁊ oꝑuiſtis me. Ad iſtã benedictionẽ vos dñs ſub ſua ꝓtectione perducat:cui eſt glo nia in ſecula ſeculoꝛũ Amen. “ Sermo.xl. ¶ In eodem feſto: Sermo II NVotienſcunq; fratres ſanctoꝝ mar tyria celebꝛamꝰ:totiens laudes ſal/ uatoꝛis edicimus: ⁊ quotiens eoꝛũ — — Deſctis Innocentibꝰ Ber.IiiiI camus. Mõ em̃ ſuſpicimꝰ qð paſſi ſunt: ſed ꝓpter quem paſſi ſunt admiramur. Igitur non pęna in laude: ſed fides eſt in honoꝛe. Magniſicamus ergo martyres:ſed pᷣcipue illos qui naſcẽte chꝛiſto in ipſo exoꝛdio nõ loquendo ſed moꝛiendo cõfeſſi:ad regna ꝑ petua cęteros pſᷣuenerũt. Videte aũt quem idẽ locũ apud hominesamnereant᷑:qui apud deum locũ ſub altario meruerũt. Dicit em̃ ſancta ſcriptura: Vidi em̃ ſub ara dei aĩas occiſoꝛũ ꝓpter verbũ dei: ⁊ ꝓpter teſtimo/ niũ ieſu quod habebãt:Sub ara inquit dei vidi antimas occiſoꝛum. Quid reuerẽtius: quid honoꝛabiliꝰ dici poteſt: qᷓ; ſub illa ara requieſcere:in qua deo ſacriſicium celebꝛa/ tur:in qua offerunt᷑ hoſtię:in qua dũs eſt ſa ęternum ſᷣ̃m oꝛdinem melchiſedech?: Recte ſub altario iuſtoꝛum animę requieſcunt:qꝛ ſuꝑ altare coꝛpus domini offert᷑. Nec imeri- to illic iuſti vindictam ſanguinis poſtulãt: vbi etiã ꝓ peccatoꝛibꝰ chꝛiſti ſanguis effun dit᷑. Conuenienter igit᷑ ⁊ quaſi ꝓ quodã cõ/ cerdos:ſicut ſcriptum eſt: Tu es ſacerdos i z. i0y. ſoꝛtio ibi martyribus ſepultura decreta eſt: vbi moꝛs dñi quotidie celebrat᷑: ſicut ipſe ait:Quotienſcũq; hęc feceritis:moꝛtẽ meã annũciabitis donec veniã:ſcʒ vt qui ꝓpter moꝛtẽ eiꝰ moꝛtui fuerãt:ſub ſacramenti eiꝰ myſterio requieſcant. Mõ imerito inquã cõ ſoꝛtio quodam illic occiſis tumulus conſti tuit᷑:vbi occiſionis dominicę membꝛa po/ nunt᷑:vt quos cum chꝛiſto vnius paſſionis cauſa deuinxerat:vnius etiã loci religio co/ pularet.Legimus pleroſq; iuſtoꝛum abꝛaę ſinibus refoueri: nõnullos paradiſi amęni I. Cor. II. tate letari:nemo tñ meliꝰ pᷣter martyres me ruit:hoc eſt ibi requieſcere:vbi ⁊ hoſtia chꝛi ſtus eſt ⁊ ſacerdos:ſcilicet vt ꝓpitiationẽ ð oblatione hoſtię cõſequant᷑:⁊ benedictionẽ functionemq; ſacerdotis accipiãt. Inter cce B teros igit᷑ martyres quos ſub ara dei cõſi/ ſtere pꝛędicamus:etiam beatos illos infan tum lactentium ꝓchꝛiſto pꝛimitias marty/ rum laudemus:qui non loquẽdo ſed moꝛi- endo confeſſi coꝛonas meruerunt.Neq; em̃ dubitandum eſt eos in martyrio plura pꝛę cęteris exoꝛare:qui in inartyrio p ceteris h/ ceſſerũt.Et clamauerũt inquit iohãnes vo ce magna: Vindica dñe ſanguinẽ noſtrũ. Et datę ſunt illis ſingulę ſtolę albę:et dictũ eſt illis vt quieſcerẽt tempus adhuc modi⸗ Apod.s. vnt ⸗ epet adon fcon lanch ninice lumns janntn denty⸗ goch godei⸗ ſimia⸗ lsptl cöuerta ledeod ſiſtent: beantey ſuſtineb detepee Cerrent albe.ſ erted deen egoon lgoetin inibg binas: lesenun lece poſſel lgadh Nſeuon Ediud⸗ ſudicil ferante quiſtm eis poſ feclper Kendo⸗ pot liashe leuen buat: ntae inynt Lepul etlllix kzil mun⸗ aturn Eüp Vur nuginns ſubllenn un dn udise tſactteig Lecheege. nelankg⸗ ⸗ainen is hoſwin Uguisefi vodid̃ ldegetck A:ſaupe moe gei0 ntquippe amenti nonnaric⸗ Nulus Ni. nanbaspo⸗ s aſin⸗ Nteig zaun the fadiid een manmesne Ahoſuch ptunmneͤ⸗ Modnole i. ggs deic zllosiin inias nutt, Matth. 5. cũ donec ĩpleret᷑ numerus fratrũ ⁊ cõſeruo/ rũ eoꝛũ.Oꝛit᷑ queſtio in hoc loco:cur ſancti iam cũ dño manentes vindictã de inimicis expetãt:cũ dñs in euãgelio dicat: Diligite inimicos veſtros ⁊ oꝛate ꝓ ꝑſequẽtibꝰ et ca lumniantibꝰ vos.Sed ſciendũ qꝛ illi ſancti iam in cõſpectu creatoꝛis ſui cõſiſtentes vi/ dent voluntatẽ illẽ:⁊ ideo ab ipſo accipiũt qð eũ velle facere nouerũt:⁊ de ipᷣo bibunt qð de ipſo ſitiunt. Petunt aũt vindictã de inimicis duobꝰ modis:⁊ hoc cauſa charita tis:vt ſcʒ qͥ ad vitãternã pᷣdeſtinati ſunt: cõuertant᷑ a malo ad bonũ: qui verd pſſcien te deo damnãdi ſunt:moꝛiant᷑ ⁊ peccare de ſiſtent: vt ꝑ hoc minoꝛẽ pęnã in inferno ha- beant:vbi vnuſquiſq; ᷣm qualitatẽ operũ ſuſtinebit magnitudinẽ pęnaꝝ. Petũt aũt de repꝛobis vindictã:qꝛ optãt venire diem Cextremi iudicij: ⁊ reſurrectionẽ ſuoꝛũ coꝛpo/ Apocj.s. rũ ſſtolant᷑.E dateę ſunt illis ſingulę ſtolę albę. Per ſtolas albas debemꝰ intelligere mmercedem baptiſmi: ᷣmiũ martyrij:merce/ dẽ ęternoꝛũ ⁊ gaudiũ celeſtis patrię. habẽt ergo ante reſurrectionẽ ſancti ſingulas ſto/ las:qꝛ in ſola anima adhuc ęternis beatitu dinibꝰ ꝑfruunt᷑. Poſtea aũt accepturi ſunt .qbinas:quãdo receptis coꝛpoꝛibꝰ ĩmutabi/ les erunt in anma ⁊ incoꝛruptibiles in coꝛ⸗ Eſa.e poꝛe. De hoc eſaias: In terra ſua duplicia AVpodj.s. poſſidebũt.Et dictũ eſt illis vt quieſcerent tpᷣs adhuc modicũ donec impleat᷑ numerꝰ ↄſeruoꝝ ⁊ fratrũ eoꝝ.Dictio iſta inſpiratio eſt diuia: qua mẽtibꝰ eoꝝ deſiderãtibꝰ diẽ iudicij imittit᷑ virtꝰ patientię: vt patienter ferant omnia expectantes numerum illoꝛũ qui ſimiliter interficiẽdi ſunt ꝓ chꝛiſto cum eis poſtmodũ regnaturi:vt qui deſiderant recipere ſua coꝛꝑa:gaudeãt ex numero colli gendoꝛũ fratrũ. Lali modo loquit᷑ deꝰ om/ nipotẽs ſanctis:veluti quilibet paterfami/ lias habẽs multos filios: ſinguliſq; ð agro reuertentibus ⁊ rogantibus vt cibũ ſibi tri/ buat:reſpondet:Refectio quidẽ veſtra pa rata eſt:ſed expectate fratres veſtros:vt cũ in vnũ poſiti fueritis oẽs in cõe comedatis ⁊ epulamini gaudentes:qꝛ interſiciendi ſũt et illi vel aꝑto ſcʒ martyrio vel occulto. Di- cit᷑ & illis vindictã poſtulantibꝰ: poſt datũ munꝰ vt qͥeſcãt atq; ſuſtineãt:donec cõple/ atur numerꝰ cõſeruoꝛũ illoꝛũ. Videtis igit᷑ qgqgqm̃ ꝓpter nos martyrũ vindicta differtur. Dum em̃ nos retardamus:hoꝛum ſanguis inultus eſt. Sed hoc ↄtingit noſtra deſidia: qui nõ ſicut dictum eſt religioſe viuimus:qͥ nõ pie ſicut congruit operamur. Nam ſi bo noꝛum operũ ad dominũ iuſticia noſtra pꝛę cederet:iam cõſeruoꝛũ numerus qui expe/ Bermo xI. De ſctis InnocẽtibGer. IIIi ctatur eſſet cõpletus. Nulli autẽ dubiũ eſt: vindictã poſt iudiciũ martyres pcepturos: qui etiam ante iudiciũ pᷣmijs celeſtibus ho noꝛant᷑. Vñ opoꝛtet frẽs chariſſimi qꝛ pᷣmi/ tias martyrũ hodierna feſtiuitate venera- mur: de eina ꝗ in celis eſt martyrũ feſtiuita⸗ te ſedule cogitemꝰ:eoꝛũq; veſtigia inquãtũ poſſum ſequẽdo ⁊ ipi eiuſdẽ feſtiuitat: ſuꝑ nę participes exiſtere curemꝰ:teſtãte apło: Quia ſi ſocij paſſionũ fuerimꝰ:ſimul ⁊ ↄſo/ latiõis erimus:nec tam ð moꝛte eoꝝ lugea/ mꝰ q; ð iuſta palmę ꝑceptione lętemur.Si⸗ qdẽ ſingulos eoꝝ cũ ꝑ toꝛmẽta pellerent᷑ ex hac vita:rachel gemebunda: id ẽ ecclłia ge/ mit luctu lachꝛymiſq; ꝑſecuta:ſed iam hinc expulſos ſuꝑna hierlm:ꝗᷓ eſt ma᷑ oim nr̃jm: moxi aliã vitã obuijs lęticię miniſtris exce/ pit:atq; ĩ gaudiũ dñi ſui ꝑpetuo coꝛonãdoſ ĩitroduxit. Vñ dicit iohanes: Stabãt ante thꝛonũ ĩ ↄſpectu agni amicti ſtolis albis et palmę ĩ manibꝰ eoꝝ.Stãt em̃ mõ ante thꝛo nũ dei coꝛonati:qͥ quõdã añ thꝛonũ iudicũ terrenoꝝ iacebãt penis aſtricti.Stãt i ↄſpe 2. Corſ. I. Hiere.ʒ1. Marth. 2. Abpoci. 7. ctu agni nulla rõne illic a ↄtẽplãda eiꝰ gia ſeꝑandi:a cuiꝰ hic amoꝛe nec ꝑ ſupplicia po terãt ſeꝑari. Stolis fulgẽt albis ⁊ palmas ĩ manibꝰ habẽt: qꝛ hmig in oꝑibꝰ habẽt dũ coꝛꝑa ꝗᷓ ꝓ dño ignibꝰ vſtulari ac beſtijs di/ lacerari:flagris abſumi:ꝑ pſᷣcipitia diſſolui: vnguł abradi omnimõ pęnaꝝ genere paſſi ſũt diſſipari:ꝑ reſurrectionẽ gloꝛiſicata reci piũt.Et clamabãt inqͥt voce magna dicen · &E& magna grarũactione recolũt:nõ ſua ſe vtu te ſᷣ ipᷣo auxiliãte tribulationũ impugnãtiũ ſuꝑaſſe certamia. Dicit iteꝝ eoꝝ ⁊ pſᷣteritos tes:Salus deo nr̃o q ſedet ſuꝑ thꝛonum et Apocj.⁊. agno. Aagna voce ſalutẽ deo decãtãt:qui . agones ⁊ coꝛonas deſcribens ꝑpetuas: hhi bi.s⸗ ſũt qͥ venerũt ð tribulatone magna ⁊ laue- rũt ſtolas ſuas:⁊ dealbauerũt eas ĩ ſangui/ ne agni Stolas qe martyres in ſanguine agni lauerũt:dũ mẽbꝛa ſua ꝗᷓ oculis inſipiẽ tiũ viſa ſũt pęnaꝝ ſqualoꝛe fędari:ſic potiꝰ re contagijs:inſuꝑ ⁊ beata immoꝛtalitatis luce digna reddidere:qð eſt etiam lotas ha buiſſe ſtolas in ſanguine agni. Meo ſuns 2 fuſo ꝓ cheiſto ſanguine ab oibus mſdaue- Bermo XII. — P . S inquit ante thꝛonum dei ⁊ ſeruiũt di ac no cte ĩ templo eius.Mõ eſt laboꝛioſa ſed ama bilis ⁊ optanda ſeruitus in dei laudibus ꝑ/ petuo aſſiſtere. Dies quippe et nox nõ viciſ ſitudinẽ tempoꝛis ꝓpꝛie:ſed ꝑpetuitatẽ tro pice ſigniſicãt. Hox em̃ nõ erit illic:ſed dies Vlere. zi. vna melioꝛ in atrijs chꝛiſti ſup milia. In q̃ᷓ Apocj.⁊. non ploꝛat rachel filios ſuos:ſed abſterget Sermo. XII. ris: 4 deꝰ oẽm lachꝛymã ab oculis eoꝝ: datq; vo cẽ leticię ⁊ ſalutis ęternę in tabernaculis iu/ ſtoꝛũ:qui viuit ⁊ regnat deus ⁊c̃. ¶ De ſancto Uincentio ¶ In fe k9 ſancti Cincentij marty/ no 1 Npaſſione quę nobis hodie recita ta eſt: fratres chariſſimi euidenter oſtenditur iudex ferox:toꝛtoꝛ cruen tus:martyr inuictꝰ*. In cuiꝰ coꝛpoꝛe pęnis varijs exarato:iam toꝛmenta defecerant:et adhuc membꝛa durabant.Tot cõuicta mi⸗/ raculis ꝑſiſtebat impietas:tot vexata ſup/ plicijs nõ cedebat infirmitas. Agnoſcat᷑ er/ go operata diuinitas.Quãdo em̃ coꝛrupti/ bilis puluis contra tã imania toꝛmenta du B raret:niſi in eo chꝛiſtus habitaret? In his em̃ omnibus ille agnoſcendus: ille gloꝛiſi- candus: ille laudandus eſt qui et in pꝛima vocatione dedit fidẽ:⁊ in ſupꝛema paſſione virtutẽ. Vultis noſſe qꝛ vtrunq; donatum NVhitl.i. eſt? Audite apoſtolũ paulũ: Vobis inquit datum eſt ꝓ chꝛiſto nõ ſolum vt credatis in eum: verumetiã vt patiamini ꝓ eo. Acce/ perat vtraq; hęc beatus vincentius leuita: acceperat ⁊ habebat.Si em̃ non accepiſſet: equid haberet:? habebat ĩ ſermone fiduciã: habebat in paſi ione tolerantiã. Nemo er/ go de ſuo coꝛde ſᷣſumat quãdo ꝓfert ſermo nẽ:nemo de ſuis viribus ↄſfidat quãdo ſuf⸗/ fert temptationẽ:qꝛ vt ⁊ bona pꝛudẽter lo/ quamur:ab illo eſt nõ noſtra ſapientia:⁊ vt mala foꝛtiter ꝑferamus ab illo ẽ: nõ noſtra C eſt patientia. Recolite dũm chꝛiſtũ ſuos in euangelio diſcipulos admonẽtẽ: Recolite martyrũ regẽ cohoꝛtes ſuas armis ſpirita/ libus inſtruentent:: bella monſtrantẽ: adiu/ toꝛia miniſtrantẽ:ſmia pollicentẽ: quia cũ dixiſſet diſcipulis ſuis: In hoc mũdo pᷣſſu/ ram habebitis: mox vnde territos ↄſolare/ S.18. tur adiunxit dicens: Sed cõſidite quia vici mundum. Quid ergo miramur chariſſimi ſi in illo vincẽtius vicit:a quo victus ẽ mũ/ dus: In hoc inquit mundo pꝛęſſurã habe/ Pavſſuacα miνι ναρα ůõ ge natſtcta De ſancto vincentio Ber.i bitis:vt ſi ᷣmit nõ oppꝛimat:ſi oppugnat nõ expugnet.Duplicem mundus aciem ꝓ/ ducit contra milites chꝛiſti. Blandit᷑ vt de/ cipiat terret vt frangat. Hõ nos teneat vo/ luntas ꝓpꝛia:nõ nos terreat crudelitas ali ena:⁊ victus eſt mundus.Ad vtroſq; aditꝰ occurrit chꝛiſtus ⁊ non vincit᷑ chꝛiſtianꝰ.Si cõſideret᷑ in iſta paſſione humana patiẽtia: incipit eſſe incredibilis:ſi agnoſcat᷑ diuina potentia deſinit eſſe mirabilis. Tanta graſ ſabat᷑ crudelitas in martyris coꝛpoꝛe:⁊ tan ta tranquillitas ꝓferebat᷑ in voce: tantaq; pęnarümſperitas ſęuiebat in mẽbꝛis: vt mi ro modo putaremus vincentio patiente ali um loquentẽ non toꝛqueri.Et vere frasres chariſſimi ita erat. Pꝛoꝛſus ita erat. ANius loquebat᷑. Pꝛomiſit em̃ ⁊ hoc teſtibus ſuis chꝛiſtus in euangelio:quos ad hmõi certa/ mina pᷣparabat.Sic em̃ ait: Molite pᷣmedi/xx tari quomodo aut quid loquamini. Mõ em̃ vos eſtis qͥ loquimini:ſed ſpiritꝰ patris ve/ ſtri qͥ loquit᷑ ĩ vobis. CLaro &̊ patiebat᷑: ⁊ ſpi ritꝰloãbat᷑.Et loquente ſpiritu nõ ſolũ cõ/ uincebat᷑ impietas:ſed etiã cõfoꝛtabat᷑ infir mitas. Clarioꝛem nobis martyrem tot toꝛ/ menta faciebant. AMultiplici em̃ vulnerum varietate cõfoſſus nõ deſerebat pugnã:ſed acrius iterabat. Putares ꝙ eũ duraret:flã/ ma nõ vreret:⁊ tanq; figuli foꝛnax lutũ mol le ſuſcipiens:durã redderet teſtam? Pote⸗/E rat martyr noſter dicere daciano: Jam non vret ignis tuus carnẽ meã:quia exaruit ſi/ cut teſta virtus mea:⁊ quomodo ſcxiptũ eſft veraciter: Vaſa figuli ꝓbat foꝛnax:⁊ hoĩes Ecẽi·27. iuſtos tẽptatio tribulatiõis:ꝓbatꝰ atq; de/ coctus illo igne vincentiꝰ:dacianꝰ vero ar/ ſit ⁊ crepuit.Si em̃ nõ ardebat:vnde crema bat:Quid em̃ erãt verba iraſcentis:niſi fu mus ardentis? Ergo martyri noſtro refrige rium in coꝛde habenti: flammas extrinſecꝰ admouebat:ſed ipſe facibꝰ furoꝛis accẽſus tanq; clibanus intus ardebat:⁊ habitatoꝛẽ ſuũ diabolũ cõcremabat.Per furioſas em̃ daciani voces:ꝑ truces oculos ⁊ minaces vultus ⁊ totiꝰ coꝛꝑis motꝰ ille habitatoꝛ eiꝰ interioꝛ mouebat᷑:⁊ ꝑ hęc ſigna viſibilia tã/ qᷓ; ꝑ ſigna ſui vaſculi qð impleuerat crepã/ tis rimula ꝓuidebat᷑. Mõ tantũ martyrem cruciabãt plurima toꝛmẽta: quãtũ illũ va/ ſtabat inſania. Sed iam fratres illa oĩa trã/ ſierũt: ⁊ ira daciani ⁊ pena vincentij. Nunc aũt pęna daciano: coꝛona vero manet vin⸗/ atth. 1. pzig P öõ. 2 Ie= Hen 4 lentio. Yetrbu nunn ſegoia mabun aitunn tij dloe cianian Oo ver cpus haſſeſe ni⸗ V vicitan noxuu uer nc gulimnte Poͤſer ſtaqus uſcnodt Aaudo ii⸗ NI. Ne⸗ 4 WN es facl Merabie onis obt (eſla de (patroce beztum tmoue. eragne Aulyt mena fectuen vielz ſiofune necno⸗ plurih⸗ tutum Bne ergog fegrin exhibe cogno leyber effectu tumm officio eſſeti ſtu id Der dppugn onten 3 Ber. XIII. De ſancto? F centio.Heniq; his ſᷣmiſſis futurę videlicet retributionis finibus:etiam in hoc mundo Stenentpo⸗ Wdlts noſgidt buſin g napatön kk duin Tunein Nerdlen Re:tunnng L Khisn penentest here fanes an. Nus eſbos ſus bnöicang lteönelde min. Röei woamse Niehet iſn unöſoli⸗ drtabrtinin entiot öwneun upogniſe jdurenſi nurlͤn ſane pot no: nton s aaniſ alcnti hntboi . bar nigde n peot⸗ wncoen annaniin bon enge 6 amitie⸗ nis attiſi babine funoſtscn bienat liblals nen e Snunmnm züli ⸗ ucinni mni⸗kun pane martyrũ gloꝛiã demõſtremus. Quę hodie regio:quę ve pꝛouincia vlla quouſq; vel ro manum imperiũ vel chꝛiſtianũ nomen extẽ ditur: natalem nõ gaudet celebꝛare vincen tij diaconi? Quis autẽ hodie vel nomẽ da/ ciani audiſſet:niſi vᷣincẽtij paſſionẽ legiſſet: AQð vero tanta cura ſeruauit dñg martyris coꝛpus:quid aliud demõſtrauit niſi guber/ naſſe ſe viuentem: quẽ non reliquit exani/ mẽ? Vicit ergo dacianũ viuens viucẽtius: ſ△ vicit ⁊ moꝛtuus. Viuens toꝛmẽta calcauit: mouus maria tranſnatauit. Sed ipſe in/ ter vndas gubernauit cadauer extinctum: qui inter vngulas animũ donauit inuictũ. Nõ flexit flamma toꝛtoꝛis coꝛ eius:nõ mer-/ ſit aqua maris coꝛpus eiꝰ. Sed in his ⁊ hu/ Ps.n5. iuſmodi nihil eſt aliud:niſi pcioſcin conſpe ctu domini ſemꝑ moꝛs ſanctoꝝ eius:cui eſt Honoꝛ ⁊ imperiũ in ſecula ſeculoꝝ Amen. Ser. 4 (Bne⸗ 8 eculoꝝ Ame atq; in chꝛiſtum ſeuientis inſaniã interritꝰ adijt: modeſtus ſuſtinuit:ſecurus irriſit:ſci ens paratus eſſe vt reſiſteret: neſciens ela⸗ tus eſſe quo vinceret:qꝛ cuiꝰ amoꝛe ſpirita- libꝰ armis ſmunitus reſiſtebat:eiꝰ adiuto⸗ rio quicquid pęnarũ in illũ ferientis ira exx cogitabat: inſuperabilis foꝛtiter patiendo vincebat. Ideo nõ hũc laminę ignitę ſarta ginis:nõ eculei:non vnguleę ferreęq; man⸗: nõ vires pauendę cedentiũ:nec doloꝛ ſciſſo rũ membꝛoꝛũ: nõ foci fragoꝛ ⁊ ſtrepentis in patientis viſceribꝰ ſalis iniectio daciani qͥᷣ uerunt aliqtenꝰ ſubdere iuſſioni:Sed dum intãtũ eiꝰ vecoꝛdię tumoꝛ excreſceret: vt tã tis paſſionũ ſubactum doloꝛibꝰ aut viciſſe aut interemiſſe ſe lętabundus extolleret:ſu ſcepta ſpe fruſtratus:vnde victoꝛ viſus eſt apparere:inde victus cõpulſus eſt erubeſce re:quoniã quo dei martyr durioꝛi vrgebat᷑ peęna: eo amplioꝛi cõfeſſionis exultabat cõ ſtantia. Vnde ipſius paſſionis vel vltima eodem feſto Sermo IIÄBuidere ſeu moꝛari fratres euidentius pla- Vnctoꝝ licet dilectiſſimi gloꝛioſas cet quatenꝰ animaduertat ſanctitas veſtra martyrũ paſſiones:quos diſtincta regionibus loca meruerunt: vna ſi/ des faciãt omnibus indiſcreto honoꝛe ve/⸗ MNerabiles: ꝓpꝛiã tamẽ ſibi in hoc venerati- onis obſequio vendicant dignitatẽ:qui ec/ cleſiã dei ⁊ documẽtis pᷣ ceteris erexerunt: 6 45 ⁊ patrocinijs adiuuerũt. Inter quos iuſte beatum leuitam vincentiũ cuiꝰ confeſſione „ / ⁊ moꝛte chꝛiſtũ incredulis pſᷣdicatũ incũctan . „ 49 . „ „ 9. ter agnoſcimꝰ catholicis ſtudijs celebꝛamꝰ: Qui vt fideliũ deuotionẽ deo ſtudioſiꝰ cõ/ mendaret:altioꝛi charitatis flãmaſcens af/ fectu:moꝛti ſe ſe tãdẽ fideliter obtulit: quo videlzʒz robur fidei in ſolidiſſima petra chꝛi/ ſto fundatum ſequacibꝰimitandum daret᷑: necnõ ⁊ ſemen apoſtolicę pſᷣdicationis ꝑ eũ pluribus diſſeminatũ opę ſuę interceſſiõis tutum ac ꝑfectę cõſummationis fruge refer tũ in ceęleſtibꝰ demũ hoꝛreis cõderet᷑. NMunc ergo ampliꝰ ꝓpꝛia venerentur:quẽ etiã pe/ regrina mirant᷑: quatenus eis ſe largioꝛem exhibeat in beneſicijs:quibꝰ ſe amabilioꝛẽ eelſſet in paſſione: eiuſdẽ chꝛiſti calicẽ creden cognoſcet in gaudijs:fiatq; in eiꝰ ſolennita te vberioꝛ leticię ambitus de qᷣ fidei creuit effectus. uius deniq; ſpiritus tãto virtu/ tum munere claruit:vt ſacri miniſterij fultꝰ officio:qͥ filium dei dñm noſtrum ſecuturus tibꝰ pꝛius miniſtraret in ſalutẽ.Cuius hau/ ſtu fcliciter mente debꝛiatus rabidi hoſtis quo diabolus ſuũ ꝑduxerit dolis miniſtrũ vel quõ chꝛiſtus ſuũ in finẽ vſq; qulaq; ſer⸗ uauerit famulũ. Ex quo illud ſane erat mi/ rabile:qꝛ quantũ iſte extrinſecus multipli/ ci pęnarũ genere cõtritus artabat᷑:tantũ in trinſecus exultante interioꝛi homine dilata bat᷑:quãtũq; ille exterius iactantia tempo/ ralis potentię inflabat᷑:tantũ interius de/ ſpici ſe ꝓꝑpendens intenoꝛi vexatus homie pfocabat᷑. Contemni igitur ſe videns ſeęuie bat:nec in quẽ iam vindictã inferret inueni ebat. Videbat namq; de ſeuientiũ manus carniſicũ plus ĩ eo inuenire vulneris qᷓ; coꝛ⸗/ poꝛis:ſolũq; ingentẽ ſpiritũ eo ſtulticiã ex/ ꝓbꝛare ſuã qð ꝓuocabat veritatis noꝛmã. MNQuapꝛopter credens ꝙ cauſam cõfuſionis auerteret:ſi ꝓꝑſonam quę ſe ſpꝛeuerat abſen taret:minuſq; dacianꝰ erubeſceret ſi vincẽ/ tiũ płus nõ videret: iuſſit eum a publico re moueri. Sed nec ſic qͥdẽ caret ſupplicio.Cõ tuſa q̊ iacebat teſta ſubernit᷑: vt vis acu/ minis cõciſam molẽ ſuꝑiecti coꝛpoꝛis plus diſcinderet atq; reddita toꝛmẽtis mẽbꝛa q ſecarẽt obuia ſuſciperẽt fragmẽta. Fallit᷑ tñ vincẽdi opinione ceca crudelitas: Hã diui/ na bonitas dilectũ ſuũ ampliꝰ in ↄfeſſione comitata infert nouã tenebꝛis lucẽ:⁊ taber⸗/ naculũ ſplendidũ obſcuꝝ redit ergaſtulũ. Fouebat laceros artꝰ medica dei manꝰ: et venuſtioꝛi pꝛiſtinę ſanitatis augmẽto:foſſi b ʒ Bancti lateris dãna ſupplebat. Inſolita igit᷑ hui⸗ lumiĩs claritate ꝑculſi:obſtupuere cuſtodes quin ⁊ vocẽ angelis hymnũ deo cõcinẽtib⸗ mẽs paliidi ianitor expauit. Currit exami nis miniſter ad pᷣſidẽ:quẽ grauiꝰ relatio nũ cij q; ictus ꝑcuſſit gladij:⁊ cũ non poſſet ex magnitudine rei tacere qð viderat: tremoꝛ iudicẽ occupat:doloꝛ lacerat:furoꝛ inflam/ mat:⁊ ne in penis vincentiꝰ vincens gloꝛiã martyrij obtineret: citiꝰ inqᷣt dacianꝰ ꝓdu cat᷑ e carcere:ne dũ inſiſtimꝰ rebellem puni/ re:videamur eũ potius victoꝛia coꝛonare. Pꝛofert᷑ itaq; ex illo tetri carcerl baratro cę leſti qͥdẽ gratia pulchꝛioꝛ:⁊ ſi adhuc eẽt paſ- ſurꝰ robuſtioꝛ. Sed vbi deſideriũ ad regni vocationẽ tendentis nullo pęnarũ vel moꝛ tis genere frãgendũ intelligit:iubet inuida mẽs lenioꝛis ſtrati fulcra ſubſtitui:ac blan/ dioꝛi eũ requie ↄfoueri:ſcʒ vt ſi amoto pau/ lulũ carniſice aiam qͥetꝰ exhalaret: diceret nõ eſſe occiſus ſed moꝛtuꝰ:quaſi non eũ p/ na ꝑemerit:cum quo ⁊ pena ſimul perierit. Interea beatũ vincẽtiũ cęleſtis aula ſuſce/ pit:ac beatę feęlicitatis munere donat. Ad cuiꝰ ingreſſum angelici lętant᷑ ſpũs: omneſ q; ſimul cõciues gratulantur ſancti: MNoſq; tibi gratias agimus dñe ieſu: ꝙ anima tuo digna ↄſoꝛtio ꝗ̊ ꝑtinax tulit ſuppliciũ: men dax fugit obſequiũ: Et ꝗᷣ fuit cõtẽta ꝑſecu/⸗ . E toꝛ qͥ fureret:ſit dedignata qð parceret. Co ⸗ gnito igit᷑ iudex inſanꝰ: et qꝛ chꝛiſt*ꝰ viciſſet in vincentio:neſciꝰacianꝰ ſctõ eiꝰ abſceſſu illius ſibi ꝓmittit cadaueris expoſitiõe vin dictã:cuiꝰ gemit ex virtute victoꝛiã. Feris nãq; ⁊ canibꝰ decepta furoꝛis ſuꝑbia abſu/ mẽdũ ꝓijci mãdat lictoꝛibus: vt tali paſtu eoꝝ impleret ventrẽ:q̃rũ ipᷣe gerebat mẽtẽ. Sed vt diuinis excreſcẽtibꝰ beneſicijs ma⸗ ioꝛis victoꝛię vincentio gratia cõferat᷑: mit/ tit᷑ coꝛuꝰauis inimica cadaueribꝰ:expoſitas coꝛꝑis dapes ſᷣuatura ieiuna. hinc fratres Dilectiſſimi: hinc aduertite diſtincta merito rũ obſequia. Helias quõdã impias achab vel ieʒabelis maꝝꝰ caute declinãs in deſer/ to coꝛuis miniſtrãtibꝰpaſcit᷑:aſſertoꝛ aũtve ritatis vincẽtiꝰ daciani rabie pemptꝰ feris exponit᷑ cõſumẽdus:ſed coꝛuo famulãte ſer Beg. 17. uat᷑ illeſus. Obtinuit ergo helias diuio nu tu coꝛiis pᷣſtantibꝰ quo aleret᷑:pᷣſtitũ ẽ vin/ cẽtio obſeqnte quoq; coꝛuo ne comederet᷑. Qui vt celitꝰ ſe cuſtodẽ deſignatũ oſtende/ ret: aduẽtantes reliquas aues eminꝰ nõ ſe- Ini impetu ꝑturbabat:inter quas imanem Auguſtini quoq; lupũ ꝓpius accedentẽ: veluti qᷣ cõ⸗ miſſum theſaurũ ſacrilega audacia attãmi/ nare ſſumeret:pennis ⁊ alis deuerberãs ꝓ cul abegit.Sed ille ꝙ non tã ad inferẽdam veniſſet iniuriã q́; ad augendam miraculi pompã qdã ſui habitudine ſtupidus indi/ cabat.OQ impudens furoꝛ ⁊ ſtulta veſania: Coꝛuus obſequit᷑:lupua venerat᷑: dacianꝰ ꝑleqt᷑: nec ſubeſe velle ſe adhuc ferox ꝑde re:quẽ mãluefacta beſtialis feritas ſatage/ bat ꝓtegere. Vnde ad occulendã martyris ? laudẽ nõ iam ſecretũ ſed ꝓfundũ elegit:cre dẽs ſibi ad deliteſcendã eiꝰ gloꝛiã non clau/ ſtra fidẽ ſeruatura ſed maria:quaſi non idẽ elemẽti dñs eſſet:ꝑ quẽ dudũ ei carcerig ab dita ceęleſti fulgoꝛe radiata micuiſſent. Da⸗ tur nautis mergendũ coꝛpus in fluctibꝰ: vt ad auxiliũ ſaltem ęquoꝛa ꝓficerent: cui ad vincẽdũ ꝛiſti militẽ terra gefeciſſet. Ena/ uigatis itaq; magna ex ꝑte freti gurgitibꝰ ꝓiectũ inter ſoꝛbentes vndas pᷣpotẽs ẽ dei dextera cõſecuta:⁊ ꝗ̊ ſpm̃ intulerat in cęlũ: coꝛpus mox retulit ad ſepulchꝛũ.Sic ſdica toꝛ veritati chariſſimi nec toꝛmẽtoꝝ vincit peęnis:nec tenebꝛoſi carceris ſuperat᷑ angu/ ſtus. Non beſtijs dilaniat᷑:non ꝓfundo ce-/ lat᷑: ſed litoꝛi reddit᷑:pᷣconio diffam at᷑:vt qͥ vere cõfeſſus fuerat nomẽ deitatis: verita/ te ſibi adeſſe experiret᷑ diuine ſuffra gia bo/ nitatis.Cuiꝰ gloꝛioſam virtute vitã ita pꝛe cioſę moꝛtis gratia decoꝛauit:vt qð viuen/ do docuit: moꝛiendo cõſtãter aſtrueret:erat q; ↄſequẽs q̃tenꝰ ad eiꝰ viſionẽ ꝑ moꝛtẽ at- tingeret:quẽ ꝓbabilis vitę cõuèrſiõe ſemꝑ atteſtatꝰ fuiſſet: ſciẽs qð ð cõtẽptu pᷣſentis vitę gloꝛia ſurgit beatitudinis ęternę: pᷣſtã te dño nr̃o ieſu chꝛiſto:qͥ viuit ⁊ regnat ⁊cc.⸗ ¶ Deſoncti Dauli cõuerſione Un eſto conuerſionis Sancti auli; Sermo 1I . BSgdie de actibus apoſtoloꝛũ lectio A h Mbec pᷣnðciata eſt:vbi paulus apius ecxexvr ꝑſecutoꝛe chꝛiſtianoꝝ annũciatoꝛ facł êchꝛiſtianoꝛũ. Percutiẽs eũ chꝛiſtꝰ et ſanãs:occidẽs ⁊ viuiſicãs:occiſus agnꝰ a lu pis:⁊ faciẽs agnũ de lupis. Ita em̃ erat: vt ait ſᷣclara ꝓphetia:cũ iacob patriarcha bñ⸗ diceret ſilis ſuis:ſᷣſentia tangẽs:futura ꝓ/ ſpiciẽs. Pꝛędictũ em̃ erat qð in paulo conti git. Erat aüt paulꝰ ſicut ipſe teſtat᷑ de tribu Vbil. . beniamin. Cũ aũt iacob bñdicens filios ſu/ os: veniſſet ad bũdicendũ beniamin ait de Seß 45. Som hes As ſtendil Ser. xIIIlI. A ſlo pust gaa Ppallol ſolce ſtelun inquit ſbat vt crlote endos. el. ane geic eetel eiſuſi Vten oim vet gesach Auciu füql poece endice poſten näus iuſſtoc gl s oſtr D Quise nazaren poſitis dicebe „ K Pleäi pgrat plege torer ²½a᷑̃ duarq ferlo⸗ thsſa ſeſa adm dici leſca nns mi . cieb⸗ ſui ſerg cötn . ſaſt Aui Gain, nabgi ninien NNidn ins i Mlnin k:acde ſerge B paulo impletũ eſt:qꝛ ⁊ de illo dictũ erat. Jã nolinge Hinane 4 ſchegrer noncen nlnoniti ngßed ilen. Dr ucnben nt:isdd. lſet. EN igrge poliside nuin ii .Seie or inck atang Pfuncoc⸗ funaun ns: ſenun fnge be uiiape gs pen nnn nond ar öeſen⸗ mfſan taneifſi wirti⸗ ſne Sanc Puͤlin lus vla unücns 4 ci 6 vihel enn ſatche futut A Alocon tnenh de. N, Bermo xXIIII. De B. P illo: Beniamin lupus rapax. Quid ? Lu-⸗ pus rapax ſemꝑ ẽ: Abſit:ſ̊ qͥ mane rapit p̊/ dã:ad veſperas diuidit eſcas. Hoc in aplo ſi placet audiamꝰ illũ mane rapientẽ:ad ve ſoeras eſcas diuidẽtẽ.Aane ⁊ veſpere po/ ſiteę ſunt ꝓ eo:ac ſi diceret: Pꝛius rapiet:po Actj.9. ſtea diuidet eſcas Attẽdite raptoꝛẽ. Saulꝰ inquit acceptis eplis a pᷣncipibꝰ ſacerdotũ ibat vt vbicunq; iueniret chꝛiſtiànos ad ſa/ cerdotes attrahereꝑ:⁊ adduceret vtiq; puni endos. Ibat ſpirãs ⁊ anhelans cędes:h̊ eſt Actj.⁊7. mane rapiens.H ⁊ qñ lapidatꝰ eſt ſtepha nꝰ ꝑꝛimꝰ martyr ꝓ noiĩe chꝛiſti:euidentiꝰ ad eraꝑ ⁊ ſaulus: ⁊ ſic aderat lapidãtibꝰ vt nõ ei ſufficeret:ſi tantũ ſuis manibꝰlapidaret. Vt em̃ eſſet in oĩim lapidantiũ manibꝰ:ipᷣe oim veſtimẽta ſeruabat: mag ſeuiens om/ nes adiuuãdq q; ſuis manibus lapidãdo. Audiuimꝰ mane rapiet:audiamꝰ ad veſpe- rũ qᷓliter diuidat eſcas. Voce chꝛiſti ꝓſtra/ tꝰ de ceęlo:⁊ accipiẽs deſuꝑ interdictũ iã ſeęui endi: cecidit in faciẽ ſuo: pꝛius ꝓſternendus poſtea erigendus:pꝛiꝰ ꝑcutiẽdus:poſtea ſa nãdus. Hõ em̃ in illo poſtea chꝛiſtꝰ vineret niſi occideret᷑ ĩ eo qð male añ vixiſſet.Quid Atct. 9: O ꝓſtratꝰ audit:? Saule ſaule:qͥd me pſeque ris? Durũ ẽ tibi õ̊ ſtimulũ calcitrare. Et ille Quis es dñe? Et vox deſuꝑ. Ego ſũ ieſus naʒzaren quẽ tu ꝑſequeris. Mzbꝛis adhuc poſitis in terra caput clamabat ĩ cęlo: ⁊ nõ dicebar qͥd ꝑſequen ſideles meos: qͥd me ꝓſeqris? Et ille:Auid me iubes facere? Jã parat ſe ſd obediendũ:q pꝛius ſęuiebat ad plequẽdũ. Jam foꝛmat᷑ ex ꝑſecutoꝛe p̃dica⸗ toꝛ:exlupo ouis:ex hoſte miles. Ouis au/⸗ diat qͥd facere debeat. Cęcus ſane factꝰ*: vt iterioꝛe luce fulgeret coꝛ eiꝰ.Exterioꝛ lux ad tpᷣs ſubtracta ẽ ꝑſecutoꝛivt iterioꝛ redderet᷑ pᷣdicatoꝛi:⁊ tũ in eo tꝑe q̊ͥ cęetera nõ videbat ieſũ videbat:ita ⁊ ipᷣa cęcitaſ eiꝰ ifoꝛmabat᷑ ad myſteriũ credẽtiũ.uiſqͥs in chꝛiſtũ cre didit:ipᷣm itueri debet.Cętera creatura vi/ leſcat:vt creatoꝛ in coꝛde dulceſcat. Videa/ mꝰ g. Adductꝰẽ ad ananiã: ananias int/ pᷣtat᷑ ouis.Ecce lupꝰ rapax adducit᷑ ad ouẽ ſequẽdã nõ rapiendã:⁊ ne rapientẽ ouis ex paueſceret lupũ:ipſe paſtoꝛ de cęlo qͥ oĩa fa ciebat: nunciauit lupũ venturũ oui: ſed nõ ſeuiturũ:⁊ tñ tã imanis fama lupũ illũ ſᷣceſ ſeerat: vt nõ poſſet ouis audito eiꝰ noĩe non cõturbari. Hã cũ dñs ieſus eidẽ ananię nũ/ ciaſſet ſaulũ veniſſe:iam vt crederet ad euʒ diui a multis de viro hoc ꝙ multa mala in ananias ire ſe debere:ait ananias:Hũe au ſanctis tuis operatꝰẽ:⁊ nüc litteras accepit a pncipibꝰ ſacerdotũ vt vbicũq; inuenerit tui noĩs ſectatoꝛes ꝑtrahat. Dñs aũt ad il/ lũ:Sine:ego illi oſtẽdã quãta illũ opoꝛteat pati ꝓ nomine meo. Mira ⁊ magna res ge auli cõuerſiöe Ber. 1 rit᷑. Lupo ſęuitia interdicit᷑. Lupus ad onẽ captiuꝰ ducit᷑. Tanta aũt pᷣceſſerat fama lu/ pi raptoꝛis:vt eiꝰ noĩe audito timeret ouis etiã ſub manu paſtoꝛis.Confoꝛtat᷑ ne iã pu tet ſęuientẽ:ne timeat timẽtẽ.Ab agno pꝛo inquit illi oſtẽdã:quanta illũ opoꝛteat pati ꝓ noĩe meo. Abi terroꝛ? Vbi ſaulus? að faciebat nomẽ paſtoꝛis:patit᷑ ꝓ noĩe pa⸗ ſtoꝛis. O ſęuitia:o miſericoꝛdia. Vides illũ pᷣparare ferrũ: ſecaturꝰ ẽ nõ pempturꝰ.Cu raturꝰ ⁊ nõ occiſurꝰ.Chꝛiſtus dicebat: Ego illi oſtẽdã quanta illũ opoꝛteat pati ꝓ noie meo. Sed q̊ ſine? Ipſũ qͥ patiebat᷑ audite. ouibꝰ moꝛtuo:ſit ouis ſecura de lupo. Ego F Nõ ſunt cõdignę paſſiones huiꝰ tꝑis ad fu Bo.S. turã gloꝛiã ꝗ̊ reuelabit᷑ i nobis. Ac ſi dicat: Sęuiat mũdus:fremat mũdus:ↄcrepet lin guis:coꝛuſcet armis:qð põt faciat qͥd faci/ et rei quã accepturi ſumꝰ? Appendo qð pa/ tioꝛ cõtra id qð ſpero.hhoc nũc ſentio:illud credo: ⁊ tamẽ plus ẽ qð credo qᷓ; qð ſentio. Quicquid eſt qð ſeuit ꝓ noie chꝛiſti: ſi po/ teſt viuere tolerabile eſt: ſi nõ poteſt viue/ uere migrare hinc facit. Hon extinguit ſed accelerat ipſum pᷣmiũs ipſam dulcedinem. Quę cum venerit:ſine fine erit.Opus cum fine:merces ſine fine.HNam ⁊ operarius de⸗ ficeret in via: niſi attenderet qõ accepturus eſſet.Cum em̃ attenderis quid ſis acceptu- rus:omnia tibi erunt vilia quę pateris: nec digna eſtimabis ꝓ quibus illud accipias. Abixaberis tantũ dari ꝓ tanto illo laboꝛe. Vita nf̃a chꝛiſtus eſt:Chꝛiſtũ attẽdite.Pa ti venit ̊ głlificari. Cõtẽni: ſᷣ etiã exaltari. Aoꝛi:ſed etiã reſurgere. Iſta cogitãtes fra tres chariſſimi nõ deſperemꝰ: qꝛ ⁊ ſi pecca/ toꝛes ſumus:magnũ medicũ habemꝰ: ipᷣm medicũ audite. Hon em̃ veni vocare iuſtos Mattb.9. ſed peccatoꝛes ad pęnitentiã. Vtilitas aũt rei geſtę huiꝰ hec ẽ.Apoſtolus ipᷣe cõmemo rat in epiſtolis ſuis. DNicit em̃ ad hoc ſibi ve niã dat peccatoꝝ ſuoꝛũ:vt nemo de ſe de/ ſperet ꝗͥ fuerit magnis pctis inuolutꝰ:⁊ in magnis ſceleribꝰ irretitꝰ:quaſi veniã nõ ſir accepturus ſi cõuerſus fuerit ad cũ qͥ pẽdẽs in cruce ꝓ ꝑſecutoꝛibꝰ oꝛauit dicẽs: Pater Zud.23. 4 G Ber. xv. xvI. De cathe. B. P ignoſce illis qꝛ neſciũt qͥd faciũt. Factꝰ ẽ ille 1. Timoth.i. ex ꝑſecutoꝛe ᷣdicatoꝛ ⁊ doctoꝛ gentiũ. Qui pꝛius inquit fui blaſphemus ⁊ ꝑſecutoꝛ ⁊ in iurioſus. Vides ꝙ meritũ ꝓ pena ↄſequit᷑. Gratia em̃ ſalui efficimur de pctis nr̃is:lar⸗- giente ipᷣo dño noſtro ieſu chꝛiſto:qui viuit ⁊ regnat in ſæcula ſęculoꝛũ Amen. Sen eodẽ feſto alius ſermo:qui abet de Uerbis apoſtoli.ix.et.x. ¶ Item in eodẽ feſto alius ſermo qui inſertus eſt i ſermone.xvij.in li bꝛ0 quinquaginta homeliaꝝ: litte ra B etſequentibus. ¶ Item in egdẽ feſto Homelia de eo 98 ſcriptũ eſt in euãgelio ſᷣm lu/ cã: Homo quidã erat diues q̊ ha- bebat villicũ ⁊c̃.ꝗ habet᷑ libꝛo.j.de queſtionibꝰ euãgelioꝝ.ca.xxxiiiij.⁊ * ſequentibus. emarie virginis purificatiõe. n feſto purificationis ſanctiſſi/ me virginis marie: Se nus dees ⁊c̃.qͥ habet᷑ inter ſermo/ nes de tempoꝛe.ij. ναWιeutnt dn J. e cathedra ſancti Detiit· Ser.xv. ¶ In feſto cathedre ſcti petri:Ser.i . ſtitutio ſolẽnitatis hodiernę a ſe nioꝛibnfis cathedrę nomẽ accepit: 3 ideo ꝙ pꝛimꝰ apłoꝛũ petrus hodie epiſcopatꝰ cathedræſuſcepiſſe referat᷑. Re- cte & ecclie natalẽ ſedis illiꝰ colũt: quã apłs Matthᷣ.15. p eccliarũ ſalute ſuſcepit dicẽte dño:Tu es petrus ⁊ ſuꝑ hãc petrã ędiſicabo eccleſiam meã. Petrũ itaq; fundamentũ eccleſię dñs nomiauit: ⁊ ideo digne fundamẽtũ h̊ eccle ſia colit: ſupꝛa qð eccliaſtici ędiſicij altitudo cõſurgit. VUnde cõuenienter pſalmꝰ qͥ lectꝰ Nõ.106. eſt dicit: Exaltẽt eũ in eccłia plebis:⁊ in ca/ B thedra ſenioꝛũ laudẽt eũ. Benedictꝰ deꝰ qͥ . exaltari in ecclia hoc ſᷣcepit:qꝛ dignũ eſt vt fundamẽtũ hoc in ecclia honoꝛet᷑ ꝑ qð ad cę lũ aſcẽdit᷑ Qð natalis Scathedrę hodie co lit᷑: ſacerdotale honoꝛat᷑ officiũ.Sibi hoc ec cleſię inuicẽ ſſtant:quia tanto neceſſe plus habet eccleſia dignitati: quãto ſacerdotale officiũ plꝰ honoꝛis.Cũ ſolẽnitatõhhãc eccle/ ſijs mèrito religioſa obſeruatio introduxe- rit: miroꝛ cur apud quoſdã infideles hodie tã ꝑnicioſus erroꝛ increuerit: vt ſuꝑ tumu/ los defũctoꝛũ cibos ⁊ vina cõferãt:q̃ſi egre teę ĩnocentiã purę ſunt:aat pęnitentię ſatiſ/ go fratri parẽtũq; nroꝛli minime cibis car er. Hodier¶ etri Ber. I. II ſę de coꝛpoꝛibus animę carnales cibos re quirant. Epulas em̃ ⁊ refectiones caro tan tũ reqͥrit:ſpũs aũt et aĩa his non indigent. Parare aliquis ſuiſ char dicit qð ipe deuo C rat:qð pᷣſtat ventri imputat pietati. Ceſſa/ te & fratres ab hoc gentili infidelitatis eroo re.Animę em̃ ſanctę quę ĩ h̊ ſęculo aut ꝑx. vi,· factiõe purgant᷑:a ſaluatoꝛe nro recipiunt᷑: ⁊ cũ eo eẽ cedẽdę ſũt: ſcðm apoſtoli dictũ: Cupio diſſolui ꝗ eſſe cũ chꝛiſto. Animę er/ Nhil.. nalibꝰ delectant᷑. Offendi his mag poſſũt HFola, ſruel Je ei petus enimn ⸗ nigebe tans amoree lbetes ſtüreſp ge: etla gertz llr: no ductae nus Ccdtt. . q́;ᷓ delectari: ſi cum ille in ſacris ſedibꝰ ſint: ſetad! vos eas in terra eẽ credati.Ceſſate & abhis Ndeit erroꝛibꝰ:⁊ ſicut ſcpᷣtũ ẽ: Quę ſurſum ſũt᷑ ſa/ Coł.ʒ. mbu pite:nõ ꝗᷓ ſuꝑ terrã:vt ſuꝑſtitiones ſidei ve turtetf ſtrę ↄ̃nias repudiantes:dũ ea ꝗᷓ deo placita gli pb ſunt faciteetiã vos cũ chꝛiſto in ęternũ eſſe biieg mereamini. Qð ipe pſtare dignet᷑ qui ⁊c. — ¶ In eogem feſto no II Ser. xylI. (ͤun Hſtis fratres chariſſimi beatiſſimũ ne Wpetrũ in ſaluatoꝛis paſſiõe ſuis er/ peran⸗ rroꝛibus ꝓfeciſſe: ⁊ poſtea qᷓ; nega- Anis ſpxiie uit dñm fuiſſe apud dñm melioꝛẽ. Fidelioꝛ aſendi em̃ factꝰ ẽ poſtea qᷓ; fidem ſe ꝑdidiſſe defle/ lanair uit:atq; ideo maioꝛem gratiã reperit q; ami: Pf ſien ſit. Tanq; bonꝰ em̃ paſtoꝛ tuendũ gregẽ ac⸗ antb⸗ cepit:vt qͥ ſibi antea infirmꝰ fuerat:fieret oĩ neeg bꝰ firmamẽtũ.Et qꝛ ipᷣe ĩterrogatiõis tẽpta mrnn tione negauerat:cęteros ſidei ſtabilitate fũü ee daret. Deniq; ꝓ ſoliditate deuotionis eccle 1. Betrac ⁊0 M ſiarũ petra dicit᷑:ſicut ait dñs: Tu ès petrꝰ Mattð.is. . uin ⁊ ſuꝑ hãc petrã ędiſicabo ecclianmeã. Pe li⸗ tra em̃ dicit᷑: eo ꝙ pᷣmꝰ nationibꝰ ſidei fun/ efe damẽta poſuerit:⁊ tanq; ſaxũ ĩmobile totiꝰ noa opꝑis chꝛiſtiani cõpagẽ molẽq; ↄtineat. Pe⸗ blare . rL e an, Uub . Gcript tra & ꝓ deuotione petrꝰ dicit᷑: ⁊ petra ꝓ vir⸗ n 4 tute dñs nuncupat᷑: ſicut ait aplus: Bibe/ , Corl. 0. Mehi bãt aũt de ſpiritali ſequẽte eos petra: petra R- aũt erat chꝛiſtꝰ. Recte cõſoꝛtiũ meret᷑ noĩs rin q cõſoꝛtiũ meret᷑ ⁊ opis. In eadẽ domo em̃ uay petrꝰ fũdamẽtũ ponit:petrꝰ plãtat: dñs in 1. Corl.ʒ. ſoege cremẽtat:dñs irriguũ ſubminiſtrat. Petrꝰ gaſt gtẽptationibꝰ ſuis ꝓfſicit: fletibꝰ ſuis gau/ fuen det:piculis ſuis creſcit. hic nãq; ĩ mare dũ B iltae ſuꝑ vndas temerariꝰviatoꝛ ingredit᷑:nutat ſyen inceſſu: ſᷣ cõualeſcit affectu. Periclitat᷑ coꝛ- Ad poꝛe:ſᷣ deuotione nõ labit᷑. Aergit᷑ pedibꝰ Itti ſed chꝛiſti dextera ſuſtentatur. Suſtenta/ foolt bat enim fides:quem vnda mergebat: Et quem fluctuũ pꝛocella turbabat:ſaluatois 22ðð dilectio cõfirmabat. Ambulabat em̃ imari 6eaαμRn⁊ꝛ᷑⸗ ne m xrde Frinuy Nan Ounatuiα PPXBα Xvn uando quod negligunt. Serua inquit iuſti ciam:et pꝛębebit tibi dominus qua cõcupi e Annũciatione dñica Ber. bit: ieſus dñs noſter qui cũ patre ⁊ ſpiritu/ ſctõ viuit ⁊ regnat in ſęcula ſęculoꝛũ Amẽ. De nnũciatione dominia ¶ In feſto Annũciationis domini omini zc Bermo IÄʒ Ser. XVII. Alta nobis fratres de dei timoꝛe A hncepta ſũt: ⁊ q; ſit vtile timere dei’u inumera biliter diuina eloquia ſo/ ce: de eo quod ſcriptũ eſt in Eſaia: ſa.n. Et requieſcet ie⸗ eu ſpiritus timo 19 noꝛantem: ad ea quantũ ꝓ tẽpoꝛis bꝛeuitate potuero diſſerentẽ libenter aduer tite. Quis non ſapientẽ ſe eſſe lętet᷑: aut ſi nõdũ eſt eſſe deſideret? Sed quid dicit ſcri UvBg ptura? Initium ſapientię timoꝛ dñi. Quẽ Ecẽi.i. nõ regnare delectet? Sed audiamꝰ quid in pſalmo ſpiritus moneat:Et nũc reges intel Ns. 2. ligite:erudimini qui iudicatis terram. Ser/ uite domino in timoꝛe:⁊ exultate ei cũ tre moꝛe. VUnde ⁊ apoſtolus dicit: Cum timo ꝓ hit. 2. re ⁊ tremoꝛe veſtram ipſoꝛum ſalutem ope/ ramini. Legimus etiam ſcriptum. Concu Ecci.. piſti ſapientiam: ſerua iuſticiam: dominus pbebit illam tibi. Multos em̃ repenmꝰ ne/ gligentiſſimos iuſticię: ⁊ auidiſſimos ſapi- entię.hos docet ſcriptura diuina perueni/ re non poſſe ad id quod appetunt: niſi ſer/ ſti ſapientiam. Quis autem poteſt niſi deũ timeat ſeruare iuſticiã M ſ icit em alio loco: Nam qui ſine timoꝛe eſt nõ poterit iuſtiſca ri. Poꝛro ſi dominus non pᷣbet ſapientiam. niſi ſeruãti iuſticiam: qui aũt ſine timoꝛe eeft· nõ poterit iuſtiſicari. Recurrit᷑ ad illam ſen tentiam: Initium ſapientię timoꝛ domini. Eſaias etiam ꝓpheta cum ſeptem illa no B tiſſima dona ſpiritalia commendaret: inci/ piens a ſapientia peruenit ad timoꝛem dei: tanq; de ſublimi deſcendẽs ad nos: vt nos doceret aſcendere. Inde ergo cępit quo vo lumus peruenire:et illuc peruenit vnde de bemꝰ iucipere. Requieſet in eo inquit ſpi- gſaai. ritus dei: ſpiritus ſapientię et intellectus: ſpiritus conſili et foꝛtitudinis:ſpiritus ſcẽ tię et pietatis:ſpiritus timoꝛis domini.Si⸗/ cut ergo ille non deficiendo ſed docendo a ſapienti? vſq; ad timoꝛem deſcẽdit: c nos non ſuꝑbiendo ſed ꝓficiendo a timoꝛe vſq; ad ſapiẽtiã opoꝛtet aſcẽdere? Initiũ em̃ ſa Ectl.t· ia perrus magis dilectione q; pedibus. Non ül n enim videbat vbi pedũ veſtigium fſigeret: z n. videbat autem vbi figeret veſtigium chari/ Pbean tatis. In naui em̃ poſitus cõſiderat dñm: ⁊ un lae amoꝛe elꝰ duct deſcẽdit i mare.Hõ cogitat lnntsn labẽtes aqᷓs:nõ fluẽta currẽtia:⁊ dum chꝛ/ oaltn ſtũ reſpicit:nõ reſpicit elemẽtũ: dũ credit fi- tuneſt⸗ de: eriã int vndas ſplidũ iuenit veſtigiũ Ja adg ctet᷑ lʒ fluctibꝰ mare:vẽtis pelagus pↄturbe/ Ntolid tur: non tamen turbabat᷑ perri mita quę Auinen tt ducit ad dñm. Ambulat igit᷑ ſuꝑ aquas pe- lechiscgt trus:⁊ ſub pedibusæius mollis vnda non/ 1ug oſin Ccedit. LCegimus in veteri teſtamenio filios ſettyeſn Exo.ilAX. iſrael ꝑ mare rubꝛũ ſiccis itineribꝰ ambulaſ nezog ſe.: ad ſecuritatẽ gradientium ne laberent᷑ funſitinc vnda iter ſolidatũ: quanto hic melius vbi Nesſd e. ambulante petro nec mutat᷑ vnda nec la bi den n tur nec ſolidat᷑ aqua nec refugit: Mel in/ aeniͤeſ quã vbi eadẽ vnda quę fluctuat ſuſtẽtat: iguii⸗ ibi idẽ gurges aui mergit᷑ et famulat᷑. Illic l vyt poꝛtaret᷑ mare populus ilrael meatum ſlbenlin; ſuũ natura pdiderat: hic dũ poꝛtat᷑ iaquis eſsc⸗ petrus:curſum ſuũ fluẽtem nõ ꝑdidit. Te⸗ nie Wate. 14. merarius ergo viatoꝛ apoſtolus noui itine/ Fict ris viã carpit: modo curuan gurgitis molẽ iledet aſcendit: modo ſublabentes ſinus vndę de en⸗ ſcendit: a inter marinos fluctus aſcenſus il Nengin D li itineris deſcẽſuſq; nõ deeſt. Sed vbi tur⸗ ügnli bantibꝰ ventis exagitant᷑ ꝓcellę:incipit ti⸗ nrinnd mere qð credidit: ſtatim eir gurges ſubtrahi ioſh tur: vnda ſubducit᷑. Mox em̃ deſiciẽte ſide: biruf. defecit ſemita. Lũc exclamãs ad dñm ieſuʒ ansetline ſaluum.ſe fieri dep̃cat᷑. Quẽ appᷣhenſa ma⸗ Llc en Nen „ g . . ⸗ uiß, avi.ã. nu ſaluatꝙ liberat: ⁊ ſubiungit dicẽs: MÆι09 nei ſe. diceę ſidei:quare dubitaſti? Hoc eſt: cur tam ſaifn, modicę ſidei es: vt qui credẽdo in mare am vobleo bulare cęperas:nõ id ꝑſeuerando trãſires? lnen. h Watt. 10. Scriptum eſt em̃: Qui ꝑſeuerauerit vſq; in A . finẽ:hic ſaluus erit.Sed dũ cunctaris ⁊ du/ 1: Pbe⸗“ bitas:iter quo ingreſſus fueras perdidiſti. etmpens Cur inquã tã modicę ſidei es: vt nõ ea ſide gerei ſoß qua venire cęperas puenires? Intellige er · donden go:quia in mare credulitas te poꝛtabat:ꝑxſi tt:dionun dia ſubmergebat. Igitur ſanct* petrus dũ u. en fluctuat: dum mergit᷑: dũ periclitat᷑:ſic ꝑue/ ſusher nit ad dominũ: oſtendens nobis ꝙ non mi/ zinnen ſi per pericula ꝓberet᷑ ad chꝛiſtum Multi cinuun em̃ diaboli fluctus ſunt in hoc mundo: tem claic ptationũ multa naufra gia: a quibꝰ ita libe- tdelh ri poſſumꝰ:ſi clamantibꝰ manũ ſuam ſalua ſſenen toꝛ extenderit. Nos ergo clamare ad domi uß nũ nõ ceſſemus:ille auxiliũ ſolitũ nõ nega/ Nsteen teßſen Bancti pientię timoꝛ dñi. Ipſa eſt em̃ illa couallis ploꝛationis:de q̃ pſalmꝰ dicit: Aſcẽſiones in coꝛde eiꝰ diſpoſuit in cõualle ploꝛatiõis. Nöð. 2ʒ· Per conuallẽ quippe humilitas ſigniſicat᷑. Quis ẽ aũt humilis:niſi timẽs deũ: Et eo timoꝛe conterens coꝛ in lachꝛymis cõfeſſio/ NPs. o. nis ⁊ pęnitẽtię: Quia coꝛ contritũ ⁊ humi⸗ liatum deus nõ ſpernit.Sed nõ timeat: ne in cõualle remaneat. In ipᷣo em̃ coꝛde cõtri to ⁊ humiliato qð deꝰ nõ ſpernit: aſcẽſiões ꝑ quas ĩ illũ aſſurgeremꝰ ipᷣe diſpoſuit. Nã ita pſalmꝰ dicit: Aſcẽſiões ĩ coꝛde eiꝰ diſpo/⸗ ſuit in cõualle ploꝛatiõis: in loco quẽ diſpo ſti. Vbi flũt aſcenſiones? In coꝛde inquit. Sʒ vnde aſcẽdẽdũ eſt? Vtiq; a cõualle plo rationis.Et quo aſcendendũ eſt: In locum inquit quẽ diſpoſuit. Quis iſte locus eſt:ni ſi quietis ⁊ pacis? Ibi em̃ eſt illa clara ⁊ quę nunq; marceſcit ſapiẽtia: EUnde ad nos ex/ ercitãdos quibuſdã doctrinę gradibꝰ deſcẽ Egſa. 11. dit eſaias a ſapientia vſq; ad timoꝛẽ: A lo/ co ſcʒ ſempiternę pacis vſq; ad cõuallẽ plo rationis:vt nos in cõfeſſione pęnitentię do lendo:gemẽdo:flẽdo nõ remaneamꝰ in do/ loꝛe ⁊ gemitu ⁊ fletu:ſed aſcendẽtes ab iſta conualli in montẽ ſpiritalẽ vbi ciuitas ſan- cta hieruſalẽ mater noſtra ęterna fęcunda/ Cta eſt:imꝑturbabili lęticia ꝑfruamur. Ergo ille cũ pᷣpoſuiſſet ſapientiã: lumẽ ſcʒ mẽtis indeſiciens:adiunxit intellectum:tãq; quę⸗ rentibꝰ vnde ad ſapientiã veniret᷑:reſpõde ret:ab intellectu: vnde ad intellectũ a con/ ſilio: vndead cõſilium a foꝛtitudine: vnde ad foꝛtitudinẽ a ſcientia: vnde ad ſcientiã ea pietate:vnde ad pietatem a timoꝛe.Ergo Ecẽi.i.ad ſapientiã a timoꝛe:qꝛ initium ſapientię timoꝛ dñi. A conualle ploꝛationis vſq; ad Matthᷣ.S. montẽ pacis. Beati em̃ pauperes ſpiritu: quoniã ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝛum. Ipſi ſunt in conualle humiles:ipſi in timoꝛe coꝛ cõtri tum ⁊ humiliatũ ſacriſicãt deo. Vnde aſcẽ/ dũt ad pietatẽ vt nõ reſiſtant volũtati eiꝰ: ſiue in ſermonibꝰ eius vbi non capiunt ſen/ ſum eius:ſiue in oꝛdine ipſo ⁊ gubernatiõe creaturę cũ pleraq aliter accidunt qᷓ; pꝛiua/ ta hoĩs voluntas expoſcit. Ibi quipe dicẽ/ dũ eſt: Verũ nõ qð ego volo:ſed qð tu vis Matth.5. pater.Beati em̃ mãſueti:qm̃ ipſi heredita⸗ te poſſidebunt terrã. Mõ terrã moꝛientium ſed terrã de qua dictũ eſt: Spes mea es tu: Ns.41. poꝛtio mea inj terra viuentiũ. Ab iſta quip/ pe pietate merebunt᷑ ſcientię gradũ:vt no- R “=èð“D Aluguſtini uerint nõ ſolũ mala ſ̃teritoꝝ peccatoꝝ ſus rũ de qͥbꝰ in pᷣmo gradu pęnitentię dolore fleuerũt:ſᷣ etiã pᷣſentia ⁊c. In chꝛiſto videt᷑ fuiſſe diuinitati. Poꝛro ſi ſides dũm natũ D credit in carne:deo nõ dubitet eſſe vtrunq; poſſibile vt ⁊ coꝛpꝰ maioꝛis Sian nõ reſera- to aditu domꝰ intꝰ poſit ſſentaret:⁊ ſpõ/ ſus infans ð thalamo ſuo:hoc eſt vtero vir ginali illeſa matris virginitatę ꝓcederet. Alic nãqꝝdei filius humanã ſibi dignatus eſt coniungere naturã:vt ſibi capiti imma/ culato immacilatam oõſociaret eccleſiam: quã paulus apoſtolus virginẽ vocat:nõ ſo las in ea cõſiderãs coꝛpoꝛe virgines:ſed in⸗ coꝛruptas deſiderans omniũ mentes ⸗De/ 2. Cor.. n. ſponſaui inquit vos vni viro virginem ca/ ſtã exhibere chꝛiſto. Ergo ⁊ eccleſia imitãs domini ſui matrem: qm̃ coꝛpoꝛe nõ potuit mente: tamẽ ⁊ mater ⁊ virgo eſt. Nullo ita q; modo virginitatem manis ſuę naſcẽdo chriſtus ademit:qui eccleſiã ſuã de foꝛnica/ tione demonum redimendo virginẽ fecit. Ex cuiꝰ incoꝛrupta virginitate ꝓcreate vir gines ſanctę quę terrenas nuptias cõtem/ nẽtes eſſe etiã carne virgines elegiſtis gau- dentes celebꝛare ſolẽniter hodierno die vir ginis partum. Ille quiwe eſt natus ex femi E na:qui non eſt a maſculo ſatus in femina. Qui vobis attulit qð amaueriti: matri nõ abſtulit qð amatis.Qui ſanat in vobis qð extraxiſtis ex eua:abſit vt vitiaret qð dile/ xiſtis ĩ maria. Illa igit᷑ cuiꝰ veſtigia ſctã ſe ctamini ⁊ vt ↄciperet cũ viro nõ mãſit:⁊ vt pareret virgo permãſit. Imitaini eã quã tũ poteſtis: non fecunditate:qꝛ hoc nõ po⸗/ teſtis ſalua virginitate. Sola vtrũq; potu/ it quę omnipotẽtẽ peperit:qui ⁊ vtrũq; poſ ſe cõceſſit. Solum em̃ vnicum dei filiũ: iſto vnico incoꝛrupto partu fieri opoꝛtebat ho/ minis filium. Mec tamen ideo nõ eſt vobis aliquid chꝛiſtus: quia vnus eſt virginis fl lius. Mã ⁊ vos eũ ⁊ ſi filiũ edere non potui/ ſtis in carne:ſponſum tũñ inueniſtis in coꝛ/ de.Et talem ſponſum quem redemptoꝛem ſic teneat fęlicitas veſtra:vt pemptoꝛem nõ timeat vᷣginitas veſtra. Qui em̃ mf̃is virgi nitatẽ nec coꝛꝑali abſtulit partu:multoma/ gis in vobis eã ſpiritali ſeruat amplexu. 1 ¶ In eodem feſto:de eo qð ſcrigtũ eſt in euangelio ᷣm lucam: Miſſus Zud.. eſt angelus ⁊c̃. Sermo lI Luden Auesin mnion loſtt deali umn: plaſo llude oun Ndol adon Ultauit lnyent edidit qguia v. iacena⸗ luliher uyirge lomil nisexo⸗ nelks ledicria ne⸗Aui dis igc teciine kexecal palttisi Beneq nnty generis dominie peccatie gendo⸗ lapcat obecie Patur.) Ultäsa bak. HB firpun chuſtun keryol gepen bomno⸗ alte ig domin lutari ſue⸗ nesge quipe nserr er. xVIII. De Annüciatione dñica Ber. II ſie Ser. xyVIII. Beſt nobis dilectiſſimi: optatꝰ di / euę planctum marię cantus excluſit. Deni/C ore A es beatę ac venerabilis ſemꝑ virgiꝰ q; poſt illius benedicibile angeli pꝛęſagiũ: ck nis Marię: Ideo cum ſumma exul dum tacita ſecum virgo mentis alt ercatio- naäad tatione gaudeat terra noſtra: tãtę virginis ne conflixit:qualis eſſet iſta ſalutatio:nun/ GüH illuſtrata die ſolẽni. Hec eſt em flos campi: cius interim cęleſtis exequitur: Ne timeas ſer⸗ de qua oꝛtum eſt pꝛecioſuʒ lilium conualli maria: inueniſti gratiam apud dñm: Ecce HNx um: per cuius partum mutat᷑ natura ꝓto / cocipies in vtero ⁊ paries filium: ⁊ vocabis NENE plaſtoꝛum: delet᷑ ⁊ culpa. Pꝛęciſum eſt in aa nomẽ eiꝰ ieſum. At illa:Quomodo inqdui lee. illud euę infęlicitasis elogium: quo dici᷑: fſiet iſtud:quoniã virũ nõ cognoſco? Et an- nans Señ.· In doloꝛe paries ſilios tuos: qꝛ iſta in leti· gelus ad eã: Spirituſſancrꝰſuꝑueniet in te: nny cia dominum peperit. Eua em̃ luxit:iſta ex· ⁊ virtus altiſſimi obumbꝛabit tibi. Ideoq; cun⸗ ultauit. Eua lachꝛymas: maria gaudium Pnrana ex te ſanctũ: vocabit᷑ filius dei. noh in ventre poꝛtauit.Quia illã peccatoꝛẽ:iſta am audiſti quomõ ſiet hoc:reſpõde nunc l coidit innocentem. Virgo quippe Zenuit: verbũ. Elitam quid tricas mũdo?: Audiſti Gchein quia virgo concepit. Inuiolata peperit: qꝛ quõ ſiet hoc: qꝛ ſpirituſſanctꝰ ſupueniet in a in conceptu libido non fuit. Vtrobiq; mira te: vt ꝓlem gignas:⁊ virginitatẽ nõ ꝑdas: *l culũ et ſine coꝛruptione grauida :2 in par⸗ filiü ꝓferas . 7 poſt partũ icoꝛrupta ꝑmane zunn tIu virgo puerpera.Deſcẽdit angelus de c/ as. QO beata maria:ſęculũ omne captiuum hon lo miſſus a patre deo in noſtrę redemptio/ tuũ depcat᷑ aſſenſum: te apud deũ mundus ulloin nis exoꝛdium: ad beatam ſalutãso mariã: ſuę fidei obſidẽ fecit. Moli moꝛari virgo: nü . naſcid⸗ Luc.i. Aue ait gratia pꝑlena dominꝰ tecũ. Imple/ clio feſtinanter reſponde verbũ ⁊ ſuſcipe ſi- eonia ta eſt &̊ gratia: ⁊ euę vacuata eſt culpa.M ß luũ: da fidem ⁊ ſenti virtutẽ. Ecce inquit an niſet ledictio euę:in benedictionẽ mutatur ma/ clilla dñi:ſiat mihi ſᷣm verbũ tuũ. Nec moꝛa neaten rię. Aue inqᷣt gr̃a plena:dominꝰ tecũ.Cecũ reuertit᷑ nũcius:⁊ virginalẽ thalamũ ingre ienn dñs in coꝛde: tecũ in ventre: tecũ in vtero: dit᷑ chꝛiſtꝰ.Efficit᷑ ſubito pꝛegnãs beata dei ſtisgen tecũ in auxilio. Gratulare btã virgo:chꝛiſt genitrix:⁊ cũcta ꝑ ſecula ſdicat᷑ felix Cõce⸗/ odeeyt rex e celo ſuo incarnat᷑ in vtero tuo: ex ſinu pit mox ad credulitatẽ verbi:virilis ignara erime .patris in vterum dignat᷑ deſcẽdere matris. cõſoꝛtij: Implet᷑ vterꝰ nullo hũano pollutꝰ lſenmn. Benedicta tu inquit in mulieribus:quę vi amplexu.Extat itaq; vᷣgo cũ concepit:vᷣgo mamih tam ⁊ viris ⁊ mulieribus peperiſti. M0ter grauida: virgo cũ parit:⁊ virgo poſt partũ. pobisc generis noſtri pęnã intulit mũdo: genitrix Pꝛeclara & illa virginitas: ⁊ glioſa fęcũdi/ 9 tgdle domini noſtri ſalutẽ attulit mũdo. Auctrix talſ.Exultat maria ⁊ matrẽ ſe lęta mirat᷑:⁊ ð uſcile peccati eua: auctrix meriti maria. Eua occi / ſpũſancto ſe ꝓtuliſſe gaudet:nec qꝛ peperix niſnd dendo ebfuit: maria viuiſicando ꝓfuit. Il-· inupta terret᷑:ſed qꝛ geſuerit cm exultati/ * niiti la ꝑcuſſit:iſta ſanauit. Pꝛo inobediẽtia em̃ one mirat᷑.Gaudeamus ergo ⁊ nos fratres heſöo obedientia cõmutat᷑:ſides ꝓ ꝑſidia cõpen/ in die annũciatiõis ꝗͥ ꝑ angelũ hodie factaꝰ figpon⸗ B ſatur. Leta igit᷑ maria geſtat infantem: ex/ eſt ad aures virginis: quę dum deſponſare HK ultãs amplexat᷑ filium: poꝛtat a quo poꝛta- tur fabꝛo:cęli nupſit architecto. Pꝛomittit᷑ ilüͤrli⸗ bat᷑. Nec foꝛtuitu vt ſingũt ſabelliani repe eqm̃ ei filius per viſitationẽ ſanctiſpiritus. . R— rit ꝑuulũ: ſed decurſis nouẽ mẽſibꝰ peperit hhec illa audiens gaudet:cupitq; effici ma⸗ ck es chꝛiſtum. Plãdat nũc oꝛganis maria: ⁊ in/ ter. Quid igitur muum ſi ſine coꝛruptione ireinis⸗ ter voloces articulos tympana puerperęcõ naſcitur: qui de ſanctiſicatione cõcipit᷑: Nõ rce crepent. Cõcinãt lętãtes choꝛi: ⁊ alternãti enim decebat vt ille qͥ nobis afferebat ſalu/⸗ nonh 4 bꝰ modulis dulciſona carmia miſceãt᷑. Au/ tem:matri pꝛeriperet integritatis dignita/⸗ . ſadt dite igit᷑ quẽadmodũ tympaniſtria noſtra tem. Mam qui terra mari cęloq; non capit᷑: — ncj.i.cãtauerit.Ait em̃: Magniſicat anima mea intra vnius coꝛpuſculi membꝛa ſuſcipitur. nyn dominũ.Et exultauit ſpiritꝰ meꝰ:in deo ſa/⸗ Hhec eſt illa nouitas:hieremię ꝓphetę vati/ E ßoe, lutari meo. Quia reſpexit humilitatẽ ancil/ cinio pᷣnunciata. Faciet inquit dñs nouum Hiere.1. umulone lę ſuę:ecce enim ex hoc beatã me dicent om ſuꝑ terram:fęmina circũdabit virum. OQè f/ nunpen. nes geuerationes. Quia fecit mihi magna mina ſupꝑfęminas benedicta:quę virũ om/ W qui potens eſt ⁊c. Cauſam igitur inualeſcẽ.⸗ nino nõ nouit:⁊ virum ſuo vtero cirkumde niſfrn tis errati:miraculum noui partus euicit: et dit. Circũdat virũ maria asgelo ſidẽ dan- D Geñ.ʒ. do:quia Eua perdidit virũ ſerpenti cõſen/ tiendo. Salutat angelus puellam viri ſalu tatiõis ignarã: Terret᷑ virgo nouitate ver/ boꝛum. Ad qu angelus vt ſuperius p̃tuli- mus dixit: He timeas Maria: inueniſti em̃ LZucji.i. gratiam apud dominũ.HNe inquit a cõſi pe/ ctu meo terreari mater domini mei: ego cõ/ ceptionis tuę miniſter adueni: nõ vt virgi/ nitatẽ amitteres interueni. Ipſe me miſit ad te:qui eſt naſciturus ex te. Cõcipies em̃ ⁊ paries filium:nõ cuiuſlibet meriti homi/ nem: ſed totius ſeculi ſaluatoꝛem. Recole Eſa.⁊. AMaria in libꝛo eſaię ꝓphete virginem quã pariturã legiſti: æ gaude atq; exulta:quia tu eſſe meruiſti. Tu ibi Hſigurata es vᷣgo: Tu Maith.i. ecce cõcipies in vtero:mõ de viro:ſed de ſpi rituſancto: ⁊ grauida eris ⁊ incoꝛrupta per- manebis. Paries quidẽ filiũ: ⁊ virginitat: nõ patieris detrimentum. Efficieris graui/ da ⁊ eris mater ſemꝑ intacta.Senties pon/ dera ventris:⁊ pudoꝛem nõ ꝑdes caſtitati. Intumeſcẽt vbera tua:⁊ intacta manẽt ge Ludq.I. nitalia tua. At illa dixit:Ecce ancilla domi F ni:ſiat mihi ſᷣm verbum tuũ.O fęlix obedi/ entia: O inſignis gratia: quę dũ ſfidẽ dedit humiliter:cęli in ſe opiſicẽ coꝛpauit. Imple Oſee.o. uit in ea dñs:quod dudũ pᷣdixerat.Obedi⸗/ entiã inquit malo q; ſacriſiciũ: ⁊ ſciẽtiã dei plus qᷓ; holocauſta.heęc fuit vera obediẽtia omniq; ſacriſicio gratioꝛ:hec volũtas cũcti hoſtijs acceptioꝛ:hinc ꝓmeruit gloꝛiã: quã Lucj.i. ipſa poſtmodũ hauſit.Ecce ait:Ex hoc bea tam me dicent omnes generationes. O be⸗/ ata maria:quis tiꝑi digne valeat iura gra/ tiarũ ac laudũ ſᷣconia rependere:quę ſingu lari tuo aſſenſu mundo ſuccurriſti perdito⸗ Quas tibi laudes fragilitas humani gene⸗/ ris pſoluat: quę ſolo tuo commertio recupe G randi aditũ inuenit: Accipe itaq; quaſcũq; exiles:quaſcũq; meritis tuis impares gra/ tiarũactiones:⁊ cũ ſuſceperis vota: culpas nᷣas oꝛãdo excuſa. Admitte nr̃as pᷣces ĩtra ſacrariũ exauditiõis: ⁊ repoꝛta nobis anti/ dotũ recõciliatiõis. Sit ꝑ te excuſabile qð te ingerimꝰ:ſiat impetrabile qð fida mẽte poſcimus. Accine qð offerimꝰ: redona qð rogamꝰ:excuſa qð timemꝰ:quia tu es ſpes vnica peccatoꝛũ:ꝑ te ſperamꝰ veniam deli/ ctoꝛũ: et in te beatiſſima: noſtroꝛũ eſt expe ctatio ᷣmioꝛũ. Sctã AMaria ſuccurre miſe/ ris: igua puſillanimes:refoue flediles: ꝛa ꝓ populo:interueni ꝓ clero:intercede ꝓ de men:quicũq; celebꝛant tuã cõmemoꝛatio Auguſtini uoto femineo ſexu. Sentiant oẽs tuũ iuua// nẽ. Aſſi iſte parata votis poſcentiũ: ⁊ repen * de omnibus optatũ effectum. Sint tibi ſtu dia aſſidue oꝛare ꝓ populo dei:quę merui/ ſti benedicta redẽptoꝛem ferre mundi:qͥ vi/ uit ⁊ regnat in ſecula ſęculoꝛil. VOꝛruptũ peccatis oꝛiginalibus et attualibꝰ:mundũ mũdi cõditoꝛ ſe- ceto ⁊ mirabili ↄſilio ꝑ myſterium verbi incarnan eiuſdẽ mũdi lapſum voluit reꝑareq eo verbo quo potuit de nihilo cũ/ cta creare: potuit quę ꝑdita fuerãt refoꝛma/ s. 2. re. Ipſe nãq; dixit ⁊ facta ſunt: ie manda. uit ⁊ creata ſunt. hãc eius potẽtiã nẽcredi mꝰ iminoꝛatã: non credimꝰ imutatã: apud acobi.. quẽ nõ eſt tranſmutatio nec viciſſitudinis obumbꝛatio: quo minꝰ eſſet potẽs ⁊ ſapiẽs in refoꝛmado: qᷓ; fuerat ĩ plaſmando. m/ Pãs. 24. nipotentis quipe figuli manꝰ: cuiꝰ vniner, ſe vię miſericoꝛdia ⁊ vitas ꝗᷓ lutũ ð terra le/ uatũ rõnalis naturę dignitate ſublimaue⸗ rat: ſic voluit ruinã vaſis fragilis refoꝛma/ re vt nec peccatũ homis dimitteret impu⸗ nitũ qꝛ iuſtus eſt: nec inſanabile qꝛ miſeri/ Saß. . coꝛs eſt. Si tm̃ iuſtus eſſet: cuiꝰ ſapia attin⸗ git a ſine vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ diſponit oiꝭ ſuauit᷑:potuit ſua foꝛtitudie aduerſus ſedu/ Lucjſ.i. ctoꝛe gener hũani ↄtẽdere: ⁊ ouẽ ꝑditã ad gregè reducrã ſuo dñio reſtituere. Sʒ h̊ mõ videt᷑ eminentiã tantũ ſuę virtutis oſtẽdilſ - ſe:non medicinalẽ miſericoꝛdiã impendiſſe redemptis: nec appareret quana charitate creatoꝛ creaturã diligebat:a qua ſe diligen/ dũ eſſe multiplici beneſicio expetebat: qua tenꝰ miſer homo pᷣcedente gratia obtineret etiã ꝑ meritũ:qð ei male merito rependeba tur indebitũ. Qð ergo dei ſapientia potuit facere ſapienter ⁊ foꝛtiter: voluit facere ſua- uiter: vniens ſibi infirmitatẽ carnis noſrrr quã pꝛimo in ſe ſanaret:⁊ ꝑ hãc quaſi medi cinalẽ confectionẽ generi humano ſanitatẽ reſtitueret: nõ ꝙ nõ potuerit aliter fieri quã tũ ad pitiã ⁊ potẽtiã medici:ſed quia nõ pa. tuit cõmodius antidotũ ꝓcurari quatũ ad 1. corf.. cõplexionẽ ęgroti. Quodq em̃ infirmũ ẽ dei foꝛtius eſt hominibus:⁊ quod ſtultũ eſt dei B ſapientiꝰ eſt hominibus. Meęc cauſa nobis 12 –— ſpecialis eſſe videt᷑ cũ dei filiꝰ hominẽ indu ere voluerit ⁊ inter hoĩes cõuerſari:vt moꝛ- SermoX. 1 Linot 2 ulit bg⸗ hon vteb tione eg Al nei 11. corpe Nris dod illi⸗ CLon Virn boni mare Poſui ſuſa 4 * Bermo XIX. De Annũciatione dñica D ⸗I⸗õ⸗tk,aalitatem quã a nobis accepit moꝛiendo ſu ſcoꝛpionum carnes oleo coctę ꝑcuſſionibus kihier peraret: ⁊ naturs noſtrã ſup pꝛimę oꝛiginis medentur ſcoꝛpionum: ſic tiriaca de ſerpe.· Nen, dignitatẽ reparatã ſecum ad immoꝛtalita/ tis carne cõfecta:moꝛſibus ſerpẽtinis occur d t? E reuocaret:vt eo ſequeret᷑ humilitas gre/ rit:⁊ potiones veneno infectas in potu ſũ⸗ ðUMUD is: quo pceſſit celſitudo paſtoꝛis. Siradi pta expellit. Ad hanc ſimilitudinem medi⸗ I NA ꝗ/, us ſolis humoꝛem quẽ ad ſe trahit exiccat: cus noſter moꝛtẽ carnis noſtrę de ſerpente * ſugd ipſe tamen virtutem ſui caloꝛis ⁊ ſplendo/ venientẽ:carnis ſuę moꝛte ſanauit:⁊ ad inm / n⸗ rris nec minoꝛat ne? immutat.Sic ignis ma moꝛtalitatis ſuęg ſpeciẽ in tꝑe reſtitutiõis cõ ſ„ein teniã que aſſumit in ſe cõuertit:ngturam ve plenda refoꝛmauit. Vbi diligentius atten/ * ro ſuam ideo nec mutat nec minuit: Multo//dendũ eſt: ꝙ moꝛs ꝗᷓ ꝑ lignũ venit:ꝑ lignũ Señ.·s. Nt Deutj.a. foꝛtius ille ignis dequo dio᷑: Deus noſter ſuperata eſt. Et ipſa ligni foꝛma longitudi/ Epbᷣ.ʒ. bbod ignis cõſumens eſt: moꝛtalitatẽ nogram in ni ⁊ latitudini ⁊ altitudini hũani coꝛꝑis cõ/ enmn,, ſe aſſumpſit: ⁊ inde gratia ſanitatis totum figurata eſt:quoꝛum ſicut totũ coꝛpus mo/ ſa coꝛtis reſumpſit.Mirabile ⁊ incomꝑabile tum eſt vt manus ad vetitũ extenderet᷑: ita 2. Retrat. 56. N genus medicinę: ꝓpter quã medic voluit coꝛpus ꝑ omnia membꝛa ſua in cruce diſten Riapllzu ęgrotare:et ęgrotos quibꝰ ſalutis remediũ deret᷑:⁊ totũ qð reatu paterni delicti confra tucetk pPptcurabat: ſua decreuit infirmitate ſanare. ctũ fuerat: hoc emplaſtri malaxatione cõſo fn,· In B apparet q; incom ꝑabili chaxitate nos lidaret᷑. Sed huic medicamẽto ꝑ ſimilia cõ⸗ ⸗ HEDilexerit: qꝛ ingo ꝙ delertoꝛes ſuoòs qſiuit: poſito:admixtũ eſt ⁊ medicamentũ factũ ꝑ Pes. 2. ſemen abꝛaheg apphendit: errãtes reduxit: opoſitũ. Nã hic ſanauit obedientia: quod ee. ſaucios curauit:nihil ſibi addidit: Mon eſt ibicoꝛruperat iobediẽtia.Et qð ibi cõtãmi⸗ unenʒe. inge factꝰ altioꝛ:nõ ẽ fact' inde beatioꝛ. Co nauit gulę oblectamentũ: hic refoꝛmat cauu„, f D cfnmnn ta hec diſpenſatio noſtrę vtilitati cõſuluit: ꝙcis toꝛmentũ.Continet᷑ in hac crucis ſigura Timpn⸗ noſtrę ſaluti militauit:diuinę potẽtię nil cõ altius ſacramentũ:qð quãto eſt altiꝰ:tanto . mien 2. Timot.2. tulit. Hã ⁊ cũ eſſemꝰ vaſa cõtumelię:omni/ attẽdendũ diligẽtius. Intelligit᷑ ncq; in la⸗/ ðð Danm. Bo. .. pꝓotẽtis ſiguli manũ effugere nõ potuimꝰ: titudine crucis dilectio ꝓximi: quę nõ tãtũ ” onitoi vtebakt vaſis irę ꝓut volebat ad manifeſta vſq; ad amicos ſed etiam extendẽda eſt vſ/ nsſed uu tionẽ ſuę gloꝛię.Sic em̃ dictũ eſt pparaoni: q; ad diligẽdos inimicos. Intelligit᷑ quoq; Ju li.ʒo. ho⸗ i Exo. 93. In h ißm excitaui te vt oſtẽdã in te virturẽ in eiuſdem longitudine: longa ⁊ pleuerans ic. . zbn meã: ⁊ annunciet᷑ nomẽ meũ invniuerſa ter laboꝛũ ⁊ ꝑſecutionũ ſuſtinentia: quã patiẽ⸗ Oſtekt H ra. Honne ⁊ demones cũ a dño eijcerent᷑ de ter ferre debet ad patriã ſuſpirãs noſtra pe/ pencſſe coꝛpoꝛihus obſeſſis dũm gloꝛiſicabãt quã/ regrinatio: tam ꝓ dileciõe ꝓximoꝛũ q; pio .o nmie Vattb. 5. do dicebagt: Quid nobis ⁊ tibi ieſu ſili dei exhibitiõe omniũ bonoꝛũ operũ. Figurat᷑ diigen viui: Quid veniſti ante tempꝰ toꝛqre nos? ſimili ratiõe in altitudine eiꝰ eminẽtia ſpei. 4 dtgnn. CLonſtat ergo ex his ⁊ hmõi alijs:q: diuina penetrans vſq; ad interioꝛa velaminis:vbi Peb.s. heimnatnt virtus noſtra reparatiõe nõ eguit: ſed tů ea viſione pacl ꝑfruẽt᷑ q hica ciuibꝰ babylonie Ba.5 Ndeg bonitate qua nos cõdidit:eadem nos refſoꝛ multipliciter exercẽt᷑ donec in libertatẽ glię Ro. . . F poſuit:ſed q; lenius complexiõi ęggrotantis tur. Signiſicauit hãc charitatis latitudinẽ ak 8 X cõpetere perſpexit apoſuit. Solent quippe ds ieſus ĩ cruce caput ad oꝛiẽtẽ erigẽs: pe⸗ n VVmedicinę periti ęgritudines quas curädas des ad occidẽtẽ ſubmittẽs: manꝰ ad aqᷣlo/ lin⸗ ſuſcipiũt aliquãdo curare ꝑ cõtraria:aliqus nẽ ⁊ auſtrũ extendens: vt adimpleret qð 6G6 ſnin do ꝑ ſimilia. Hoc fecit dñs noſter ieſus chꝛi/ ſe ante paſſionẽ ſuã ſᷣdixerat:Cũ exalatꝰ fu Zob.ia? inn IAſfſus: ſua paupꝑtate nos ditãs:ſua humilita/ ero a terra: id eſt cũ crucmxus fuero:oĩa tra nO te nos ſubleuãs:ſua inſirmitate noſ ſanãs: hã ad meipᷣm:id eſt vocabo ad me totũ mũ dätidu ſua moꝛte nos viuiſicãs. Sicratione medi· dum. Hhoc ſacramẽto crucis ſanctꝰ heliſęeus 4. Regl. 4. niide cinę ſicca humidis:humida ſiccis:calida fri ſunamitis ſiliũ os oꝛi:manus ſuas manibꝰ ickhat gidis oponunt᷑: ⁊ minꝰ foꝛtia cõtraria a foꝛ eius applęans oꝛando ſuſcitauit:⁊ viuũ ma nobſ tioꝛibus cõtrarijs ſupueniẽtibus ſuperant. tri reſtituit.Eiuſdẽ vittute ſacramẽts moy/ MNumeri.20. geivtt Simili rõne:ſimilia ſimilibus aponunt᷑:cã ſes in deſerto bis ſilicẽ virga pcuſſit: ⁊ ſitiẽ n ſm quãtitatẽ vulnerũ vel tumoꝛũ mẽſura/ ti populo aquam de petra pꝛoduxit. Bina iiur longitudo vel latitudo epitematũ. Sic quipe percuſſio:duũ lignoꝛũ ſigurate intel c , — Bancti uigit᷑ in cruce facta cõpactio. Bis ergo petra Corj.io. percutit᷑:cũ chꝛiſtus de quo dicit aplus: Pe tra aũt erat chꝛiſtus:in duobus lignis cru/ K 2„ —.— cis extenſus lancea perfoꝛat᷑. De hac petra aqua pꝛofluxit:cũ ſanguis redemptionis ⁊ aqua baptiſmatis: qbus in nouũ hominẽ tranſfoꝛmamur de latere chꝛiſti manauit. Pꝛeterea inter has crucis dimẽſiões ſollert attendenda eſt crucis pꝛofunditas: qꝛ pꝛo/ fundũ eſt myſteriũ crucis:in quo multoꝛũ qͥ ſapiẽtes dicebant᷑ ingenia defecerũt:ꝙ hoc auſi ſunt repꝛehendere:qð nõ potuerũt hu/ verbũ deo patri coęternũ oĩa continẽs: oĩa Mans ratione compꝛehendere:videlicet cur implens in aſſumpto homine totũ ſe cõclu⸗ ſit:⁊ tamẽ totũ mũdũ regere:cõplere ⁊ cõti/ nere non deſierit: nõ ſatis conſiderantes ꝙ valet in minoꝛi: multomag poſſe valere in maioꝛi:cũ vox vna ⁊ tota de oꝛe loquẽtis ꝓ deat:⁊ tota ad multoꝛũ hominũ aures ꝑue niat.Qui de hac queſtione ſtrupuloſius di ſputant: ⁊ tanq; clauſo oſtio ad parietẽ pal Ro. ʒ. pãt:audiant pꝛimũ dicentem aplm:O ho-⸗ mo tu quis es qui reſpondeas deo? DPemũ initeſc?nt ⁊ cũ pietate pulſent vt aperiatur cis:⁊ iuſtũ fuiſſe cõditoꝛẽ in cõdẽnando: et miſericoꝛdẽ in redimẽdo credãt:nec potuiſ/ ſe ſanari ſine miſericoꝛdia:qð iuſte cõdem/ hauerat omnipotentis iuſticia. hinc conſe quẽter aduertant cur vſq; ad captiuati ho/ minis pauꝑtatẽ ⁊ crucis ignominiã ſe hu⸗ miliauerit diuina omnipotẽtia: quę in pa/ radiſo reũ hoiem cõdemnauerat iuſta ſentẽ otia. Cum em̃ de ꝑpetrata a dño argueret᷑ in obedientia:nõ ſe humiliter vt culpa exige/ bat accuſauit: ſed auctoꝛẽ ſuꝑbe accuſauit Geſ.ʒ. Dicens: Mulier quã dediſti mihi:dedit mi/ hi fructũ ⁊ comedi.heęc dicendo ſe putauit excuſatũ:⁊ creatoꝛẽ mulieris cõditoꝛẽq; ad peccãdũ virũ traxerat inculpatũ.Qui ſi hbu milit ſe accuſaſſet:⁊ in auctoꝛẽ ſuũ culpã nõ retoꝛſiſſet:a paradiſo nõ exulaſſet.Erat au- tẽ cõtra diuinã iuſticiã ſi reũ impęnitentem in pꝛiſtinũ gradũ eſtitueret:⁊ nõ vſq; ad di gnũ pęnitẽtię fructũ qua vellet rõne cõpel/ leret. Diuina itaq; ſentẽtia moꝛti eſt iudica tus: ⁊ cũ tota poſteritate q̃ de lũbis eiꝰ erat ꝓceſſura:eiectus eſt ð paradiſo ⁊ erumno/ ſo cõsẽnatus exilio.Et qꝛ ſine penitẽtia in ſtatum ſuũ redire nõ poterat: monẽdus et admonẽdus erat ad pęnitẽtiã: vt refoꝛma/ ret volũtania ⁊ ſubiecta humilitas qð coꝛru Auuguſtini perat male erecta iniquitas. Nõ em̃ cõueni ens erat:vt inuitꝰ traheret᷑ ad pęnitentiäs dq ſpontaneꝰ coꝛruerat in pęnã:ne itidẽ inrng tus exiſteret ſuę refoꝛmationi ſicut ingratꝰ extiterat pꝛimę cõditioni. Pꝛouiſum ẽ igit tale medicamẽtũ quale cõueniebat ęgroto: ꝙ duritiã tumoꝛis ſic emolliret vt molle fa/ ctus ſponte moꝛtiferũ virus effunderet:di/ cente pſ iſtaSaundite coꝛam illo coꝛda veſtra:id eſt ꝑ ↄfeſſionẽ eijcite de ↄſcientüs veſtris oia immũda. Qð quãdiu tardaut ol facere nũdus:tãdiu remãſit imũdus. Vt &̊ Hoctc ſieret miſit medicus noſter ſᷣcones ⁊ te/ ſtes ſuos ante ſe legiſlatoꝛes ⁊ ꝓphetgs:qᷣ coꝛda auditoꝝ ad pęnitẽtiã ſpararẽt dei in tꝑe gratię teſtimoniũ ꝑhiberẽt. Venit ipſe medicus in tꝑe plenitudinis publice:pſdica uit cauſam aduentus ſui: factꝰ doctoꝛ me/ 8: Pgnitẽtiã agite:appꝛopinq/ Matb dicinę diken ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſaluus erit: hoc ↄſiliũ me dicinę acceperũt multi. Contẽptoꝛibꝰ pla/ cuit adhuc magis ſibilus ſerpẽtis perimẽ tis: q; perſuaſio medici redimentis. Filius adoptionis audiuit:et obaudiuit voci pꝛo/ mittentis qͥ in paradiſo non obedierat ſce/ pro moꝛtẽ cõminantis. Expleta diſpenſattb· one doctrinę ſuę:⁊ cęcitate in iſrael ex ꝑte ꝑ Ro.u. durante: tadẽ exhibuit ſe medicũ ⁊ fecit de ſeipſo medicamẽtũ. Exhibuit ſe ſacerdotẽ: ⁊ fecit ſeipᷣm ſacriſiciũ: vt cõpleret ad qð ve nerat:et ꝓbaret quãta dilectione dilexerat eos ꝓ qͥbus coꝛpus ſuũ in ara crucis offere/ bat. Vnde ⁊ in euãgelio ſuo ant ſdixerat: Aaioꝛem charitatẽ nemo habet:qᷓ; vt ani/ mã ſuam ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. hinc eſt quod apłs dicit: Cõmendat charitatẽ ſuaʒ deus in nobis:qꝛ cũ inimici eſſemus recon/ ciliauit nos ſibi per moꝛtẽ filij ſui.Et qꝛ na/ turale eſt vt homines diligentes ſe diligãt: hac humilitate ⁊ charitate humiliata eſt et liq̃facꝛa duricia mundi:vt agnoſceret bene ſiciũ ſuę reparationis:quę nõ agnouerat ex cellentiã ſuę ↄditiõis. Vnde pſalmiſta: Ho Bo. 5. mo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit: cõpara/ tus iumẽtis inſipiẽtibus: ⁊ ſimilis factus ẽ illis. Poſtq; vero ad ſe reuerſus eſt:⁊ per di lectionẽ redimentis:⁊ eruditionẽ admonen tis cognouit ð quãta coꝛruiſſet glia:⁊ in q̃n ta verſaret᷑ miſeria: expertus eſt q́ magna indigeret miſericoꝛdia: ⁊ impletũ eſt qð di- cit pſalmiſta: M. ultiplicatę ſũt inſirmitates PE. ℳ 4. bit em̃ regnũ cęloꝛũ.Et itẽ: Qui crediderit Marci.is. Winn ſanp gulte ſen quce Ickan nuyſte ſonst fgcal liede achi Sen oudies, ſaſat naufra cete liſalut Auinigit,l camine hocage 6* . ſteoia ſedigit, ſtißßſent noische moria. . voneren portar Meto ce human Bermo xXxX. eoꝛũ:poſtea accelerauerunt. Pꝛędicata eſt exin virtꝰcruc ꝑ vniuerſum mũdũ:ꝗ̊ ꝑtibꝰ ſuis ꝑ quattuoꝛ mũdi ꝑtes eſt extenſa: ⁊ to/ tũ mũdũ ſua malaxatione cõplexata. Nec iam potuit mundus ex toto eſſe ingratus: qui tanta fuerat charitate ſanatus. Cruci- fixꝰ noſter a moꝛte ſurrexit ⁊ celos aſcendit: crucẽ nob in memoꝛiã ſuę paſſiõis reliquit: crucẽ reliquit ad ſanitate.hhoc ſignũ pᷣſidiũ J eſt amicis:obſtaculũ ẽ inimicl.Huiꝰ crucis myſterio rudes cathezizant᷑:eodẽ myſterio fons regeneratiõiscõſecrab:eiuſdẽ crucis ſi gno ꝑ manꝰ ipoſitionẽ baptiʒati dena gra/ rũ accipiũt:Cũ eiuſdẽ cruc charactere baſi/ lice ꝓedicãt᷑:altaria cõſecrãt᷑:altarl ſaccamẽ ta cõ interpoſitiõe dñicoꝝ verboꝝ cõſiciũt᷑: Sacerdotes et leuitę ꝑ hoc idem ad ſacros oꝛdies ꝓmouent᷑. Et vniuerſalit᷑ oia ecclłia⸗ ſtica ſacramenta:in huiꝰ virtute ꝑficiũtur. Ps. 103. fuihoe maremagnũ ⁊ ſpacioſùm in quo unt reptilia quoꝛũ non eſt numerus:abſq; naufragio trãſire deſiderat:crucẽ ſequatur: crucẽ teneat:⁊ eã nõ deſerat donec ad opta tũ ſalutis poꝛtũ ꝑueniat. hoc curſum nr̃m dirigit:hoc ad agonẽ nos inſtruit: hoc i lu/ ctamine adiuuat: hoc ad victoꝛiã ꝓuehit: hoc ad coꝛonã ꝑuehit:hoc maleficia deſtru/ it:⁊ oĩa demonũ machinamẽta ad nihilum redigit.Et qð faciebat in terris coꝛꝑis chꝛi/ ſti ᷣſentia:hoc facit cum fideli inuocatione noĩs chꝛiſti victoꝛioſę crucis inſignita me/ moꝛia. Lõgũ eſt ꝑ ſingula virtutẽ crucis ex ponere:Qui vero in angaria chꝛiſti crucem poꝛtat:prerit plura de eius virtute experi mẽto coghoſcere:qᷓ; poſſit ſᷣmo retexere vel humana cogitatio comphendere. ¶ Itẽ in eodẽ feſto: Sermo: Nog inquã cõuenio o iudei ⁊c̃.qͥ inſertꝰ eſt in ſermone quarto de tẽpoꝛe in ter. eet. Kk. ¶ Ite in eodẽ feſto:Sermo: mꝰ et fideliter retinemꝰ ⁊c̃.qͥ h tur inter ſermones de tepoꝛe . ix De ſanctis quoꝛũ feſta inter pa-⸗ ſcha et pentecoſten oc currunt. ¶ He ſanctis Philippo etiacobo¶ ¶ In feſto ſanctoꝛũ Philippi etia cobi apoſtoloꝛũ: Homellia de eo Joõ.iꝛꝗ. qð ſcriptũ ẽ ſm Johãnẽ: Nõ turbe tur coꝛ veſtrũ neq; foꝛmidet ⁊c̃· in/ — anrn o ce oide en lflca Daan Tonns de! H Fgatn. 7. De B. Johãne baptiſta Ber. ſũmata vltimi diei merita celebꝛant᷑:in hoc etiã pꝛima dies ⁊ ipſa ettam hois initia ↄſe nõdũ nat de ſecreto materni vteri ꝓphe⸗ . HW . . 1 4 18 α—ς none afmiore ane , õ 4 ee cipieb. Erigẽda ⁊c.ꝗᷓ ſũpta eſt ex ex/ poſitiõe doctoꝛis ꝗbidę. Et exſer/ monibus de Uerbis oni. liiij.et ſe quentibus.Et ex libꝛo Quinqua/ ginta homeliarum. xxxiiij. ¶ De inuentione ſanctę crucis. S In feſto inuentiõig ſancte Cru/ cis: Homelia ð eo qð ſcriptum eſt in euangelio ſm Johanẽ:Erat ho- Job.3. mo ex phariſęis ⁊c.incipies: lico demus ex his erat ⁊c̃.quę ſumpta eſt ex expoſitione doctoꝛis ibidẽ. Et exſermonibꝰ de Terbis apo⸗ homeliaꝝn. iij. De ceteris ſanctig quoꝝ feſta eo dẽ tem oꝛeoccurrut. Domelia de eo qð ſeriptum eſt in euangelio m iohannẽ: Ego ſum vitis pera ⁊c.in Jod.5. cipiens: Iſte locꝰ euagelicus ⁊c. ſupta eſt ex expoſitione doctoꝛis ibidẽ.Et ex ſermonibus ð Tclerbis Domini. lix. „, ¶ Deſancto Johanne baptiſta. ſtoli. xiiij. Et ex libꝛo Quinqginta ¶ Iu vigilia ſancti Johãnis bapti ſte: Homelia de eo qꝗqð ſcriptum eeft in euãgelio ſm Luca: Fuit in die/ Yud.i. „ herodis regis iudeę ⁊c̃.que ha/ betur in libro Quinquaginta ho- meliarum.xliiiij . ⸗ n feſto Natiuitatis ſancti Jos Sermo. xx. annis bhaptiſtę:Serm — AOſt illü ſacroſanctũ dñi natalis dꝰ A em: nulliꝰhoĩm natiuitatẽ legimꝰ celebꝛari: niſi ſoliꝰ beati iohãnis ba * — — Aptiſte. In alijs ſctis ⁊ electiĩ dei nouimꝰ illũ dilẽ coli: qͥ illos poſt ↄſũm ationẽ laboꝛũ et deuictũ triũphatũq; mũdũ ĩ ꝑbetuas eter nitates pᷣſens hęc vita parturit. In alijs cõ ant᷑: pꝛo hac abſq; dubio cauſa:qꝛ ꝑ hune dñs aduẽtũ ſuũ:ne ſubito hoies inſperatũ nõ agnoſcerẽt voluit eſſe teſtatũ. Johãnes aũt figuia fuit veteris teſtamẽti:⁊ in ſe foꝛ/ mã ſtulit leg: Et ideo iohãnes ᷣnũciaut ⸗ ſaluatoꝛẽ:ſicut lex gram pᷣcusurrit. Qdð aũt c 2 tauit:⁊ expers lucis iã teſtis eſt veritstts:⸗p ciatoꝛ 7 p̃dicatoꝛ erat.ic iã ſollicite reqra- ri⸗ eſt intelligendum:ꝙ latens ſub velamine ? rcc inter vᷣbũ ſit ⁊ vocẽ.Scripture ſacte ib carne litterę: ⁊ redẽptoꝛẽ mundo ſpũ pᷣdica 5 vbũ eẽ diffiniũt:qð intra amini ſilẽtiũ me/ i uit: ⁊ nobis dũm noſtrũ de quodã legis vte te cõcipimꝰ: Vexbü eſſe diffiniũt ipam co/ iiin ro ꝓcdlamauit. Ergo qꝛ iudęi errauerũt a v· gitationẽ quę adhuc intra cõſciẽtię ſecreta oe PS5.57. tre: id eſt a lege ꝗᷓ a chꝛiſto grauida erat: Er retinet᷑: vocẽ vero ꝑ quã verbũ ꝓfert in me a . rauerũt a vẽtre locuti ſũt falſa:iõ hͥ venit in diũ. Vox ſonꝰ eſt iudex cogitationis: ver/ Qn Job.i. teſtimoniũ:vt teſtimoniũ ꝑhiberet de lumi bũ vero ipſa cogitatio.Sicut em̃ qũ verbũ l⸗ B ne.Quod autẽ iohãnes in carcere cõſtitutꝰ coꝛde cõcipimꝰ neceſſarià eſt vox quaſi qd, cii Martb. 11. ad chꝛiſtum dilcipulos ſuos oꝛdinat:lex ad dã vehicuſ verbi: ⁊ quãlibet verbũ ipᷣm ꝑ .. euãgelia trãſmittit. Quę lex iuxta typũ io/ oꝛis ſonũ ad aliũ tranſferamꝰ:tamen illud er hannis quaſi ignoꝛãtię dauſa carcere ĩ ob integrũ etiã intsa nos: eſt clauſum a lo/ niͤc⸗ ſcuro ⁊ in occulto iacebat:⁊ iudaica cęcitate quẽte iaaffert᷑:vt tñ in ſua ſede teneat᷑: Ita fütr ſenſus intra lram tenebat᷑ incluſus.DHe hoc ⁊omnipotẽs pater inoteſcere nobis volẽs reld Joõ.5. beatꝰ euãgeliſta ꝓloquit᷑. Ille erat lucerna ſapiẽtia ⁊ verbũ illud q in pꝛincipio grat Zob.r. bgii ardẽs:id ẽ ſpũſſancti igne ſuccẽſus:vt mũ/ deus apud deũ:ſicut ipſe teſtat᷑: Eruciuit NPõ.44. Me do ignoꝛantię nocte poſſeſſo:lumen ſalutis coꝛ meũ verbũ bonũ:beatũ iohannẽ quaſi l. oſtenderet:⁊ quaſi inter dẽſiſſimas delicto/ vocẽ ꝑ quã ad nos verbũ ſuũ ꝓferret aſſũ/ Augn 2 rũ tenebꝛas ſplendidiſſimũ iuſticię ſolẽ: lu/ pſit.Quod quidẽ verbũ de illa ſede ita ad litut cis ſuę radio demõſtraret:⁊ de ſeipſo dicẽs: nos deſcẽait: vt in ſinu:id eꝭ in ꝓfundo aa ſi Mattb.ʒ. Ego vox clamantis in deſerto. Videamus terni pectoꝛis ꝑmaneret:terrena viſitãs: et leter in quo deſerto:id eſt in gẽtiliũ populo. Va celeſtia non relinquẽs.Hanc itaq; gloꝛiam E eeens aa em̃ timoꝛe dei pectoꝛa:⁊ ſpũſancto carẽ beatꝰ iohãnes baptiſta nõ de longinquo ſi nnite tia:deſerto ſqualentis heremi comparant᷑. cut reliquę ꝓphetę:ſed vicinꝰ⁊ ꝓximꝰ an/ ullit Deſert⸗ em̃ erat h mũdus ab omni cultura teceſſit. Illi aduentũ regis ante multa tem/ ſeri fidei ⁊ ſmoꝛis dei:⁊ peccatoꝛũ ſpinis obſi / poꝛa ſdicauerũt:alij dixerũt quãdoq; vẽtu myit tus ſqualebat tanq; ager icultꝰ:⁊ nullã pe trus eſt:alij ecce cito venit:iſte autẽ quẽ vůÜ2⸗ . ſerita nitus bonoꝛũ operũ fęcunditatẽ attulerat: turũ pᷣdixit: digito oſtendit: ⁊ ꝓphetiã ſuã Job.r. hoiein nullũ imbꝛem gratię ſpiritalis acceperat. per ipᷣm quẽ annũciabat aſſiſtẽtẽ cõpleuit. dei a9 . Mitrit᷑ beatꝰ iohanes ꝗ eũ ꝑ ꝓpheticã anttz Adhuc ixaq; in vtero matris ſue ſpirituſan doteſt⸗ apoſtolicã ſᷣdicationẽ annũciando pęnitẽ cco eſt repletꝰ:⁊ ſuã ipſius natiuitatẽ ꝓphe negare tiã: qua ſi rudẽ campũ ꝓſcinderet: fecunda/ tando pᷣuenit. Ad ſimilitudinẽ dñiſe anctiſi⸗ D — ret ⁊ excolext: diuini verbi ſeminibꝰ imple catus anteò; nat: intra viſcera exultans:: eateg ret: ⁊ ad maturã frugẽ: id eſt ad regenerario ſaluatoꝛis aduentũ materno oꝛe pteſtans. wris C.nis gratiã ppararet. Jam illud quantę glię Vere lucerna ardẽs in quo tam ſingularis ſpinta LZucj.i. eſt:quod ʒacharię ſacerdoti ſeni ⁊ heliſabet gratia diuinę dignationis effulſit:vt iã iã⸗ faeltef ſterili.a gabꝛiele:id eſt ab illo angelo ꝓmit · q; affoꝛe redemptoꝛẽ ſanctę genitricis voce loüre tit᷑ a quo marię natiuitas dñi nuciat᷑: ⁊ qᷣſi narraret: ⁊ ꝑ eã velut ꝑ quadã veritatis lu- ggeſtan * ex aliquo ſimilis dñi pmittit᷑ filiꝰ ſterilis an cernã:nõdũ in lucẽ ꝓlatus oſtẽderet. Hic ẽ Wõ te ſiliũ virginis: neſcio qð maius miraculũ ille qui noui ⁊ veteris teſtamẽti idoneꝰ me⸗- nc ipſa natiuitate declarãs. Inſperata ꝓle po diatoꝛ: ⁊ gloꝛioſi agni dignus oſtenſoꝛ:qui fpore ſteritas munerat᷑:qꝛ nouo partu erat mune dñm ſuiſi ⁊ annũciare vno tꝑe meruit et vi/ guafe rãda ⁊ ditanda virginitas. Pꝛęmittit᷑ ante dere:vna eadẽq; ſuę natiuitatl ętatę ⁊¶D nooo ſeſios * ieſum chꝛiſtũ iohanes:quaſi teſttamentũ ve ua incipiẽs ⁊ vetera cõcludens. De ꝑſona 5§ 6ann Ps 44. tus ante nouũ: vties diei eructet verbũ:⁊æ / MHuiꝰ euãgeliſta teſtat᷑. A diebus iohãnis re Mauß.ii. bpiſer ſacramentoꝝ obſcura ꝓfunditas euidẽtio nũ celoꝝ vim patit᷑. Mouimꝰ qꝛ familiarit ddin ribus nouę doctrinę myſterijs reuelet. Pꝛemẽs hũana ĩ diuerſis huiꝰ mũdi illecebꝛis ⁊ ndir mirxtit lucerna ante ſolẽ:ſeruus ante wdim cõcupiſcentijs deuicta fugit laboꝛẽ: expetit ſuſee amicus ante ſponſum: pᷣco ante idicẽ: vor voluptatẽ: ⁊ vix adducit᷑ vt ↄſuetudinẽ a ſe . „, r -geori e vl flpopr Watteb.z. ante verbum: Et iõ de ſe dicit: Ego vox cla vitę poꝛis excludat:S cũ cgperit cogitare vl Onkig lau⸗ mantis in deſęrto. Quid eſt ꝙ beatꝰ iopan timi diei neceſſitatẽ: ac futuri iudicij põdꝰ: .(ebe nes vocẽ ſe eſſe dixit:id eſt quia verbi annũ incitata ⁊ ſtimulata vel ſpe ᷣmq vel timo/ tin „ Ber. XXI. De B. Johãne b ert . H re ſupplicij: voluntariũ bellũ indicit paſſio Vsobis inquiunt pꝛius opoꝛtuerat verbum Actj. 1z. liͤnie nibꝰ:⁊ vim facit pꝛiſtinis ſuis deſiderjs: et dei loqui:ſᷣ qꝛ vos indignos iudicaſtis ęter töen violenter ſe vincere ipe cõtendit. Nõ em̃ ſi ne vitę:ecce cõuertimur ad gẽtes. Ergo cũ ineſene ne violentia ſieri poteſt: vt de abundantia iudęi munera ſibi parata reipuerent:publi/ Ninune ? delitijs ad famẽ ⁊ ſitim: 24 abſtinentiã ? cani ⁊ peccatoꝛes ex gẽtibꝰcrediderũt:ac ſic oniszden crucẽ trãſeat: vt ſomno pꝛiꝰatq; ocio amicã rapit eccleſia ſynagogę regnũ. Regnũ em iiti carnẽ cõtritione vigilijſq; cõſiciat. NHon in / noſtrüũ chꝛiſtus eſt. Rapimꝰ itaq; eüũ:cũ a iu tguſce quã ſineviolẽtia ſeipot wt vnuſquiſq; ira deis occidit᷑:ſepelit᷑ a nobis. Rapimꝰ itaq; ddiiinn cũdiã patiẽtia:ſup iã humilitate comuter: eü illis doꝛmiẽtibꝰ:ſicut ipᷣi ĩ euãgelio ↄſftit’ieü2“5 unglui amoꝛe pauꝑtatis diuitiarũ ac ſifficiẽtie af⸗ tur. Dicite inquit qꝛ diſcipuli eius nocte ve Mattb. 28. — ſiuentiã ſuperet: vinolẽtiã ſobꝛietate: luxu neerũt: ⁊ furati ſunt eũ nobis doꝛmiẽtibus. ih ria caſtitate cõdemnet: ⁊ homo ſubito in vi Surgat ergo qui doꝛmit: ne foꝛte chꝛiſtũ ꝑ te rũ ranſfoꝛmet᷑ pfectũ: æ quodãmoslo alter negligentiã reiolutꝰ amittat: dum mẽs ei⸗ iingle reddat᷑ ex alrero:ac ſic a talibꝰ ꝑ violẽtiq re/ in inſidelitate ⁊ in coꝛpoꝛe doꝛmitat. Rapit᷑ — S gnũ cęleſte diripi. Duo aũt ſũt abſtinẽtięx¶itaq; regnũ celoꝛũ:dũ negat᷑ a domeſticis: c ⁊cracis genera: vnũ coꝛpꝑale:aliud ſpirita- ⁊za geutibꝰadoꝛat᷑. Rapit᷑ cũ alijs ad ſalutẽ . le. Vnũ a potu atq; epulis tẽperare appeti mittit᷑ ab alijs iuenit᷑. Cũ em̃ ſui eũ recuſãt: ne tu gule: a delectationibe molliſſimis ſua/ ſuſcipiũt alieni. Inſectant᷑ ꝓpꝛij:cõplectun ſckil uitatibus coercere: ab his ꝗ ꝑ tałtũ ⁊ guſtũ tur inimici.Quãdo heęreditatẽ ciuis reſpu/ nhintn viſũq; decipiũ ſenſũ virilit reuscare:ac vi it:peregrinus inuadit: Filius repudiat: ſer ** unisg olẽter abſtrahere. Alterũ abſtinẽtię: ⁊ aud uus recognoſcit. Adhuc ⁊ alio oꝛdie: regnũ aachint genꝰ eſt pcioſius atq; ſublimius: motani-/ celoꝛũ vim patit᷑:quãdo illud hoies acqui/ nangu mi regere: ⁊ ꝑturbationes illiꝰmodeſtię tra rũt qð angeli pdiderũt:quãdo illuc adop/ gunim qquillitate placare: irę ac ſuꝑbię impetus q tati humiles aſcẽdũt: vnde ſuꝑbi incolę cę/ enulann ſi ferã beſtiã refrenare: litigare quotidie cõ ciderunt. Ergo cũ inter tantos inuidos:in/ nitoen tra vitia ſua:increpare ſe quadã cenſura au ter tantos latrones et inuiſibiles iſſidiato/ ieG. ſteritatis ⁊ virtutis: ⁊ rixvĩ quodãmodo cu res viuamꝰ: qͥbꝰ tãdẽ viribꝰ cęloꝝ regna ca beniſü Hoſe interioꝛe cõſerere. Pꝛecioſa in ↄſpectu piemꝰ:? Quis inquã niſi obediẽdo doctori- lie cgant dei ⁊ gloꝛioſa crux:cogitationes malas in bꝰ: 2 vitijs ⁊ iniuſticijs ex cupiditate naſcẽ/ ſtehhüinin poteſtatẽ redigere: voluntates ꝓpꝛias ab / tibꝰ reſiſtẽdo:deflẽdo peccata ⁊ ea ieiuuijs * mun negare:eaſq; mtortoꝛi amimalie iſn⸗ atq; elemoſynis redimendo: HWZ iidnaid⸗ tere:⁊ regẽtis imperio ſubiugare. A ſermo 4,◻ 2 . aa ne atq opere quo anima lędit᷑ taq́; a cibbis A codem feſto: Gerno E er. XI. art noxijs abſtinere: ⁊ ſenſum ab his ꝗͥ pria ſür . talẽ ſancti iohanis fratres charif A ntn ſpiritali tperantia ſobꝛiũ cuſtodire.hec ꝙ& n Umi hodie celebramꝰ: q nullivnq; lrrüi⸗ facit: pᷣrupto paſſ iõis muro: violẽter ad cę⸗ S. i anctoꝛu legimus fuiſſe cõceſſum. minuse loꝛũ regna conſcẽdit. Vim itaq; ſibi factu/ 0 uis en oi beati iohãnis dies natiui Lucl.. neinzl ra eſt anima: vt palmã laboꝛũ quã ſibi ſub/ ſaes in niuerſo mũdo celebꝛat᷑ colit. I ümbei trapi multis inimic aduerſantiba ſenrit: vi en terilis peperit: illũ virgo cõcepit. In ſin ee ribꝰ cõtẽdat eripere. Meceſſe & eſt cũ ſũmo heliſabet ſterilitas vincitur: in beata maria ncns l laboꝛe ex hoc mũdo rapere palmã ſalutis:? cõceptionis conſuetudo mutat᷑. Heliſabet bnſen quaſi excũbantibꝰ ⁊ circũiectis hoſtibꝰ ob. virũ cognoſcendo ſiliũ genuit:maria ange/ enent ſeſſos ꝑuigili intentione fructꝰ decerpere: lo credidit ⁊ ↄcepit.hominẽ cõcepit heliſa nſ Hdam a theſauro vitę velut de medio abre / bet:hoiem et maria. Sed heliſabet ſolum ns. ien, Hhh ptã ſęculi huiꝰ incẽdio repoꝛtare. Eſt ⁊ ali - hominẽ:maria deũ ⁊ haminẽ. Quid ſibi S adi ud direptionis genꝰ: qñũ aljs ꝓmiſſa ⁊ obla vult iohanes:? VUnde interpoſitꝰ: vnde pꝛę vgimin ta diripimꝰ. Saluatoꝛ ad hoc vel maxrime miſſus? Magnꝰ igit᷑ iohannes:cuiꝰ magni ialuemu ſuſcepta incarnatione deſcẽderat: vt iudeo tudini etiã ſaluatoꝛ teſtimonium ꝑhibet di “l . rũ populũ iuſtificaret:ſicut ipſe in euãẽgelio cẽs: Hõ ſurrexit inter natos mulierũ maio? Wattb. i0 ſicnnn MWattłᷣ.iʒ. loquit᷑: Mõ ſum inquit miſſus niſi ad oues iohãne daptiſta. Pꝛecellit cęteros eminet nog, quę perierũt domus iſrael. Sed ⁊ diſcipuli vniuerſis. Antecellit ꝓphetas: ſuꝑgredit inicſhi⸗ patriarchas: ⁊ quiſq; de mſ'liere natus eſt ita incredulã ſynagogę plebẽ coarguebãt: c 3 Ber. xxII. De B. J B inferioꝛ eſt iohanne. Nicit foꝛtaſſe aliqais. Si inter natos mulierũ iohanes maioꝛ eſt: maioꝛ eſt ſaluatoꝛe. Abſit. Johãnes em̃m na tus mulieris:chꝛiſtus aũt virginis natꝰ eſt. Zile coꝛruptibilis vteri ſinibus effuſus eſt: iſte impollute vᷣginis floꝛe ꝓgenitꝰ. Ideo aũt cũ iohãnis natiuitate dñi generatio de putat᷑:ne dñs extra veritatẽ videat᷑ cõditio nis humanę ſi cõparet᷑ hominibꝰ. Johan/ nes p̃ᷣmiſſus eſt ante deũ.Tanta in illo ex- cellentia erat:tanta gratia vt ipſe putatus Johᷣ.te ſit chꝛiſtꝰ. Quid &̊ dixit de chꝛiſto? Nos oẽs de plenitudine eiꝰ accepimꝰ. Quid & nos: Omnes ꝓphetę:patriarchę:apoſtoli quor quot ſancti:⁊ ante incarnationẽ pᷣmiſſi:vel ab incarnato miſſi:omnes nos de plenitu/ dine eiꝰ accepimꝰ. Mos vaſa ſumꝰ:ille fons Cheſt. Si ergo intelligimꝰ myſterium fratres mei:iohannes homo eſt: chꝛiſtus deus eſt. Humiliet᷑ homo vt exaltet᷑ deꝰ:ſcõm illud Joð.ʒ. qð ð domino ipſe iohãnes dixit: FRAlũ opoꝛ tet creſcere:me autẽ minui. At humiliaret᷑ homo:hodie natus eſt iobannes:quo inci⸗ piũt decreſcere dies. At exaltetur deus eo die natus eſt chꝛiſtus:quo incipiũt creſcere dies. Magnũ ſacramentũ fratres chariſſi/ mi. Ideo celebꝛamus natalem iohannis ſi/ cut ⁊chꝛiſti:qꝛ ⁊ ipſa natiuitas plena ẽ my/ ſterio. Quo myſterio niſi humilitatis nrĩe: ſicut natiuitas chꝛiſti plena eſt mvſterio al/ titudinis noſtrę? Ergo in hoĩie minuamur vt in deo creſcamꝰ. In nobis humiliemur: vt in illo exatemur.Humiliet᷑ hũana ſᷣſum ptio:vt creſcat diuina miſeratio. Nã huius hei ſacramentũ etiã in paſſionibus amboꝝ Mattðᷣ.ix. impletũ eſt. Vt minuat᷑ homo:caput iohã/ Maotthᷣ.⁊⁊. nis abſcidit᷑: vt exaltet᷑ deꝰ:chꝛiſtus ĩ ligno D ſuſpendit᷑. Quare aũt beatũ iohannẽ dũs ⁊ ſaluatoꝛ noſter lucernã eſſe dixerit: ⁊ qua/ re eũ mitti ante ſe voluerit:bꝛeuiter ſi iube- tis charitatis veſtre auribꝰ intimabo. Pꝛę miſſus eſt em̃ velut vox ante verbum:lucer na ante ſolem:pᷣco ante iudicem: ſeruus an te dominũ:amicus ante ſponſum. Et quia vniuerſum mundũoeccatoꝛũ tenebꝛę ⁊ nox inſidelitatis oppꝛeſſerãt:⁊ ſolẽ inſticię aſpi/ cere nõ valebant: beatꝰ iohannes quaſi lu/ cerna hmittit᷑:vt coꝛdis oculi qui lipitudi- ne iniqtatis oppꝛeſſi fuerãt: magnũ ⁊ verũ lumen videre nõ poterant:ad lumen lucer- nę pꝛimũ quaſi tenuem ſplendoꝛẽ videre cõ ſueſcerent:vt paᷣulatim peccatoꝛum nubilo lippientes oculos ad videndũ ꝓuocas: ſi 9 , . 4 remoto:⁊ infidelitatis humoꝛe digeſto:ad/ ueniente chꝛiſto ab illo cęleſti lumine lętiñi/ cari poſſent potius q; retoꝛqueri.Sicut em̃ exiguũ ſplendoꝛẽ lucernę oſtenderis:⁊ am/ plius crucias ſi lumẽ magnũ ingeſſeris:ita dominꝰ ⁊ ſaluatoꝛ noſter qui eſt lumen ve⸗/ rũ:niſi pꝛius beatũ iohannẽ velut lucernã hmitreret:claritatẽ eiꝰ tòtus mundus ſuſti nere non paſſet.Loquat᷑ iohannes ⁊ dicat: E Ego vox clamantis in deſerto. Vox erat: Mattb.J. qꝛ verbi dei ſpinitu replębat᷑. Sicut ſermo vocis quodammodo miniſterio ac vehicu/ lo ad audientẽ a loquente trãſmittit᷑:ita io hannes chꝛiſtũ ſonãs verbi erat miniſtęr et poꝛtitoꝛ. Sãctꝰ inquã iohanes typũ ĩ & le⸗ gis ꝗ̊ chꝛiſtũ longe ꝑ ſigna ⁊ indicia mõſtra bat oſtẽdit: ⁊ ideo miſit ad chꝛiſtũ duos de Mattb.n. diſcipulis ſuis. Iſti duo diſcipuli a iohãne ad chꝛiſtũ tniſſi:foꝛte duo pqpuli ſunt: quo rũ vnus ex iudęis credidit:alter ex gẽtibꝰ. Johãnes dirigit ad chꝛiſtum:lex mittit ad gratiã:⁊ per euãgelij fidẽ veterẽ deſiderat aſtrui veritatẽ. Nos ergo fratres dilectiſſi⸗ SF mi vt tam ſanctã feſtiuitatẽ nõ ſolũ coꝛpo/ rali ſʒ etiã ſpiritali cũ gaudio celebꝛare poſ ſimus:ſcõm vires noſtras ad dãdas elemo ſynas ⁊ ad tenẽdã cũ omnibꝰ pacẽ noſtros animos ſparemꝰ:⁊ ab omni ſcurrilitate vel R turpiloquio nõ ſolũ noſmetipſos:ſed ⁊ om nẽ familiã noſtrã:⁊ vniuerſos ad nos ꝑtinẽ tes ꝓ amoꝛe dei ⁊ ʒelo ſanctę diſciplinę pꝛo hibere totis viribꝰlaboꝛemꝰ:nec ꝑmittamꝰ ſolennitatẽ ſanctã cãtica luxurioſa ꝓferẽdo polluere.Lũc em̃ ꝓ nobis ſanctꝰ iohänes quicqͥd petierimꝰ poterit obtinere:ſi nos fe ſtiuitatẽ ſuã paciſicos:ſobꝛios:caſtos:abſ/ q; vllo turpiloquio cognouerit celebꝛare. Hec erge fratres chariſſimi ꝓ paterna ſolli citudine ſuggero:nã deo ꝓpitio ita de vr̃a deuotiõe cõfido:ꝙ nõ ſolũ voſipſos vᷣ etiã oẽs qͥ ad vos ꝑtinẽt cũ omni honeſtate ca/ ſtos ſobꝛioſq; conſeruetis. Unde deo gr̃as agens ſupplico: vt qͥ vobis dedit ea ꝗ ſctã ſunt ſideliter incipere:ↄcedat vobis fęlicẽ ſeuerãtiã cuſtodire:qͥ cũ patre ⁊ ſpiritu ſan / cto viuit et regnat. . (In eodem feſto: Sermo I . Ser.XXII. N Arũ de terra eligere qͥ nouerüt: vbi 2 ‚ diuitẽ ſenſerũt venã:ibi quicqᷣd art:ł : quicqͥd laboꝛis impendunt. Et ohãne baptiſta Ger. II1 ben gost din nise ſegis 1We bet. cee bus inſee nerit potui guit minit ſiche neto füſen bfpnut geeth turder criot ſterlis cüdav deo. K pigno⸗ ſabetl traſiret lelliue ttotüc colcieti dom chriſti r lepli. deih⸗ poꝛis! rela:y ſiesc haiep pe (dtort till:e diplo Lagebat atri⸗ itae hieq humen hange, nobis Walen ol Ber. XXIII. nil nos fratres qꝛ in ſancto ʒacharia ceęleſtẽ vi/ gel dimꝰ latere theſaurũ: in ipo totſi qð ſermo/ te, nis eſt noſtri:qð veſtri auditꝰ eſt occupamꝰ „W quatenꝰ cõmune lucrũ ſit:qð fuerit cõmuni 1 Lud.i. la boꝛe acdſitũ. Fuit inquit ĩ diebꝰ herodis ſurin regis iudeę:ſacerdos quidã noĩe zacharias inenn ⁊ vxoꝛ ei de filiabꝰaaron:⁊ nomẽ eiꝰheliſa/ aulun bet. Et erãt inquit ambo iuſti ante deũ: in/ mlsſi cedentes in oibusmãdatis ⁊ iuſtiſicationi/ stt bus dñi ſine querela. Beati igit᷑ fratres qͥs Tenke in ſeculo iſto aliq̃ culpa nõ ꝑcuttt:nullũ vul Se nerat crimen. Beati planę iſti qs vlla non Nchan potuit aliqñ tangełe querela. Incędẽtes in niri quit in oĩbus mãaãdatis ⁊ iuſtiſicatiònibꝰ do Eninige mini ſine q̃rela. Si pueritia:ſi adoleſcẽtia: min ſi ituentꝰeoꝝ extitit ſine q̃rela vbi tñ maxi/ inan melolet eſſe querela:qualis eſſe potuit eo/ Cüdosdede rũ ſenectus?: Si tale fuit initiũ:qualis eſſe Müticbige B potuit finis:? Et nõ erat inquit illis filiꝰ:eo line gi⸗ ꝓꝗeẽt heliſabet ſterilis.Hõ dixit:mõ erãt il/ RR lis ſilij: ſed nõ Rrat illis ſiliꝰ: qꝛ ſingularis fu anintu turꝰ erat: qͥ erat de talibꝰ naſciturus. Audi ni ean Watth. 1I. dſim dicẽtẽ: Hõ eſt maioꝛ inter natos muli – erũ iohanne baptiſta. Eo ꝙ eſſet heliſabet li . ſterilis.Erat quidẽ ſterilis coꝛpoꝛe: ſed fę lchuep cũda virtutibꝰ. Tarda ſoboli: ſed nõ tarda innsda deo. Nõ germine claula ſed tꝑe:nõ negata ihs pignoꝛibꝰ:Fᷣ ſeruata myſterio. Fratres heli mmilrni ſabet ſctẽ partꝰ nõ ablatꝰẽ:5ſᷣ dilatꝰ:donec ſosſcdton trãſiret ts carnis:paſſio coꝛꝑis:cõiugij ne ed ceſſitas: voluptat cauſa: cupiditat: ſẽſus: unenn ⁊ totũ qð hũanũ confundit:grauat:onerat lſn cõſciẽtiã. Mũdabat᷑ em̃ lõgo tꝑe ſacriſicij nmhan domꝰ: ſctitatꝭ hoſpitiũ metatũ metatoꝛis fmin chꝛiſti:anꝑeli domiciliũ:aula ſpũſſãcti: dei n ins 1.Cor..ʒ.i tẽplũ. Dei tẽplũ eſtis inquit aplus ⁊ ſpũs nrltd4 dei habitat in vobis. Deniq; vbi tota coꝛ/ atnuth, poꝛis ſedata ẽ qrela: ⁊ i toto facti ſũt ſine q̃ᷓ Naliunt rela: vox ſterilitatl fugit:reuiuiſcit ſenectꝰ: numuſl fides cõcipit:parit caſtitas:naſcitur maioꝛ in deſt hoĩe:par angelis:tuba celi:pᷣco chꝛiſti:arca pbeßs a nũ patris:ſilij nũciꝰ: ſignifer ſuꝑni reg:pec Nneſtuech catoꝛũ venia: iudęoꝛũ coꝛrectio:vocatio gẽ edeogei tiũ:⁊ vt ꝓpꝛie dicã legis ⁊ gratię ſibula queę eitatt diploidẽ ſummi ſacerdotis ſancto patri iüũ/ Nbisfeldn Cgebat in coꝛpe.Euangeliſta S virtutes pfis prinſn matriſq; deſcribit:vt generãtiũ meritis di- gnitas germinis noſceret᷑:et ꝓbaret᷑ maioꝛ hoiĩe qͥ oꝛtu ſuo excedebat leges natiuitat ro 44* humanę. Sed ſi ꝓceſſurus eſt iã nãſcat᷑ io/ cirni hannes:qꝛ inſtat natiuitas chꝛiſti.Surgat nelai nobis lucifer qꝛ iubar veri ſolis erumpit: et 6 vociferet᷑ pᷣco qꝛ adeſt iudex. Et qꝛ ꝓceſſu⸗/ uin⸗ De B. Johãne baptiſta ¶ In eodem feſto:Serin NJei hodiernę ſolenitas:ſolẽnẽ ded A . ruseſt deus:angelus p̃cedat. Verũ qꝛ qð ſupꝛa hoĩiem ẽ:homo referre nõ ſufficit:vir tutẽ naſcẽtis angeli:angelus iã loquat᷑.Di xit inquit angelus ad zachariã: Ne timue/ ris ʒ-acharia: exaudita ẽ em̃ obſecratio tua: et heliſabet vxoꝛ tua pariet tibi ſiliũ:et vo/ Ser. IIII Lucl. t. cabis nomẽ eiꝰ iohãnem: et erit gaudiũ ti- bi ⁊ exultatio:⁊ multi in natiuitate eiꝰ gau bũt.Erit em̃ magnꝰ coꝛã dño: Vinũ ⁊ ſice⸗ rã nõ bibet:⁊ ſpirituſancto replebi᷑ adhuc ex vtero matris ſuę: ⁊ multos filioꝛũ iſrael cõuertet ad dũm deũ ipſoꝛũ.Et ipſe ſᷣcedet ante illũ in ſpiritu ⁊ ᷣture helię conuertere coꝛda patrũ in filios: ⁊ incredulos ad pꝛu/ dẽtiã iuſtoꝛũ:parare dño plebẽ ꝑfectã. Na/ cat hic fratres magnꝰ ſermo: ſilet ſᷣdicatio tractatoꝛis. Quãdo euãgelico ſᷣconio iohã nis gloꝛia pdicatur:virtꝰ inſonuit:laus col laudat᷑: nec eſt qð illi iã adijciat homo cui de cõtulit totũ. Spiritu inquit ſancto rę⸗ plebit᷑ adhuc ex vtero matris ſuę. Videtis fratres quẽadmodum iohãnes ante ꝑuenit ad cęlũ q; tãgeret terram. Ante accepit di/ uinũ ſpiritũ q; humanũ.Ante ſuſcepit diui na numera q; humana coꝛꝑis mẽbꝛa. Ante cępit viuere deo q; ſibi. Immo anæ vixit il le dño q;ᷓ deus viueret illi: iuxta illud apłi: Jam nõ ego viuo:ſed viuit in me chꝛiſtus. Sexto inquit menſe:ſuę matris exultat in vtero:⁊ in vtero vᷣginis veniſſe nũciat chꝛi ſtũ. Feruens nũcius:qui ante geſtiuit nun ciare q; viuere. Impatiẽs dux qui anteqᷓ; ꝑ ueniret ad coꝛpꝰ ꝑuenit ad reg;. Ante rapu Gat. 2. it arma q; membꝛa. Aſite aciẽ petit q; lucẽ. Et vt vinceret mũdũ:vicit ante naturã.Jp ſe em̃ ſine viſceribꝰ viſcera mr̃is exuſcitat: ⁊2 qꝛ tardabat coꝛpꝰ:ſolo ſpiritu implet euã geliʒzãtis officiũ. Quid dicã fratres? Johã nes anteqᷓ;ᷓ chꝛiſtũ pꝛęcederet ſeipᷣm ſᷣceſſit. Patris:matris:ſilij coꝛda vnus atq; idẽ im plet ſpirituſſanctus:vt vno ſanctitatis oꝛ/ gano reſonet natiuitatis dñicę cãtilena. Qerat tãta expextatiõe ſermonem. Ergo adiuuãte dñio: miniſtrabimꝰ vobis qð dederit:recolentes ⁊ aĩo tenẽtes noſtri officiũ ſeruitut: vt loquamur nõ tã/ qᷓ;ᷓ magiſtri:ſed taq; miniſtri: nõ diſcipulis ſed cõditcipulis: qꝛ nec ſeruis ſed cõſeruis. Aagiſter aũt vnꝰ nobis: cuiꝰ ſchola in ter ra ẽ:⁊ cathedra ĩ cęlo.Cuiꝰ peurſoꝛ iobanes eſt natꝰ:cuiꝰ natiuitatꝭ dies hodiernꝰ tradi Ser. xxXIII. N –— Banct— tur:hodie celebꝛat᷑.hoc maioꝝ traditiqr ſu ſcepimꝰ: Bᷓ ad poſteros imitãda deuotione rrãſmittimꝰ. Johãnis nõ euãgeliſtę: ſᷣ ba SB priſtę natalẽ hodie celebꝛamꝰ.Qua pᷣma re poſita: occurrit ꝗſtio non ᷣtereũda: quare natalẽ qͥ ẽ natꝰ ex vtero iohãnes potiꝰ cele/ bꝛamꝰ:qᷓ; cuiuſlibet apłi vel martyris vel/ꝓ phetę vł pr̃iarche? Si introgemur:qͥd rñde bimꝰ: Quãtũ mihi videt᷑:qᷓ;tũ mearũ viriũ mediocritati occurrit:ẽ cã hęc. Diſcipuli do mini nati ſũt:⁊ ꝑ ętatl acceſtũ ad annos ca/ pacioꝛes ꝑducti: in diſcipulatũ aſſũpti ſũt. Illoꝛũ poſtea fides dño adheſit:vᷣ nulliꝰ il/ loꝛũ natiuitas dñio militauit. Recoꝛdemur 2 ꝓphas:recolamꝰ pfiarchas: nati ſũt ho/ mines:xtat acceſſu pleni ſpũſctõ:chꝛiſtũ ꝓ phetauerũt. Nati ſũt vt poſtea ꝓpharent: JZJohãnis aũt dũm chꝛiſtũ ipᷣa natiuitas ꝓ/ phetauit:quẽ conceptũ ex vtero ſalutauit. Iſta vt potuimꝰ ſoluta q̃ſtione: alterã ag Cgrediamur: ꝓviribꝰ q̃s dederit dñs.Occur rit em̃ alia qſtio aliquãto vt mihi videt᷑ ob⸗ ſcurioꝛ:⁊ ad ꝑſcrutandũ laboꝛioſioꝛ:in qua me multũ adiuuabit vr̃a intentio:⁊ ꝓ mea exiguitate ad dñm depᷣcatio: Johãnes iſte tata excllẽs gra:vt quẽadmodũ dictũ eſt: dñm etiã ex vtero ſalutaret: nõdũ loq̃ndo: led exultãdo:cuiꝰ gra i deũ iã tũc erat aper ta:qũ eiꝰ caro in carne erat excluſa.hic io hãnes nõ inuenit᷑ inter diſcipulos dſii:p in uenit᷑ potiꝰ diſcipulos habuiſſe cũ domĩo. Quid eſt hoc?:Quss eſt iſte hõ:homo tm̃. Quis hõ tãtꝰ*:quãcꝰ tãtus hõ?Tamẽ nõ ſe quebat᷑ intᷣ diſcipalos dñm:⁊ ſebant᷑ eũ diſcipuli. Abſit vt dicã ð̊ dñm:ſed tñ q̃ſi ex ra dñim. Diſcipulos habebat chꝛiſt*: dilci⸗ pulos habebat iohãnes. Docebat chꝛiſt*: docebat iohãnes.Quid iã dicã? Baptiʒza⸗ bat iohanes:baptiʒabat chꝛiſtꝰ. Plꝰ hic de bapriſmo dico:a iohãne baptiʒat eſt chꝛi / chꝛiſtꝰ. Abi ſũt qͥ de miniſterio baptiſmi: arrogãtia tumidę animoſitat infiãat᷑: Abi ſũt voces carẽtes humilitate: elatę ſuꝑbia: ego baptiʒzo:ego baptiʒo? Quid dixiſſes: D ſi xpᷣm baptizare meruiſſes? Magna iã q;/ tũ aduertit ſãctitav vr̃a:apparere ⁊ emine/⸗/ re cã cępit:q̃ fuerat chꝛiſtꝰ a pf̃e mittendus: ⁊ iohãnes a patre ᷣmittẽdus. Pꝛioꝛ miſſus eſt iohanes:bᷣ ſicut ab obſequẽtibꝰ antece/ dit᷑ iudex. Poſterioꝛ hõ creaxꝰ ẽ cłiſt?: ſ io/ hãnẽ creauit deꝰ chꝛiſtꝰ. Erat igit᷑ iohãnes hNhD,nos pfect“ qdẽa cuiꝰ tãta gra coõmẽdata eſt: Matth. 11. vt ipe de illo dũs diceret: In natis mulierũ Auguſtini nemo exurrexit maio: iohãne baptiſta. Iſte ergo tam magnꝰ:agnoſcit dñm i paruo ma gnũ:agnoſcit hõ eũ qͥ venerat hõ deus.Si em̃ ĩ nat mulierũ: h̊ ẽ in hoibꝰ nemo exur/⸗ rexit maioꝛ iohãne baptiſta:quiſqͥs iohãne plꝰ eſt:nõ tm̃ hõ vᷣ ⁊ de eſt. DHebuit tãtus iſte ⁊ diſcipulos ꝓpꝛios hfe:⁊ cũ diſcipulis ſuis magiſtrũ oĩm chꝛiſtũ cognoſcere. Qð em̃ eſt maiꝰ teſtimoniũ veritatl:qᷓ; ſe humi/ liando eũ agnoſcere:cui ęmulãdo potuit in uidere? Patari chꝛiſtus potuit ⁊ noluit:ex/ iſtimari chꝛiſtꝰ potuit ⁊ noluit. Dhixerũt ho miĩes cũ fallerelt ĩ eo: Nũ foꝛte hᷣ ẽ chꝛiſt⸗e Luci:. Reſpoi:dit ille qð non erat:vt maneret qð erat. Inde qͥe adã lapſus ꝑdidit qs erat: qꝛ qð non erat vſurpauit. Recolebat heiſte magnꝰ:ſᷣ in paruo chꝛiſto minimus. Nue/ rat h:recolebat h̊ ⁊ tenebatx:qꝛ reciꝑe qð ꝑ⸗/ diderat cogitabat. Homo &̊ iſte vt dixi ma/E gnꝰ iohãnes:cui dñs tale ꝑhibuit teſtimo/ niũ:quẽ ſic vᷣitas cõmẽdauit᷑ vt diceret: In Mattb.n. natis mulierũ non exurrexit maioꝛ iohãne baptiſta:potuit credi chꝛiſtꝰ: iĩmo iã ab eis q̊ eiꝰ magnitudinis gra fallebãt᷑ credebat᷑ chꝛiſtꝰ:⁊ ĩ illo moꝛerent᷑ niſi ab illo cõſitẽte coꝛrigerent᷑. Rñdit &̊ putãtibꝰ ⁊ ait: Mõ ſũ Job.r. ego chꝛiſtꝰ: Lãqᷓ; diceret:Certe ĩ honoꝛẽ me um ita fallimini:⁊ certe mihi Gq̊ putãdo ma/. guã additi laudem:vᷣ debeo cognoſcere:vt vob errãtibꝰ ille poſſit ignoſcere. Si em̃ qð nõ erat fallaciter putaret᷑:ab uũilo qͥ erat ve/ raciter amputaret᷑. Pꝛęmiſius ẽ ergo iohã/ nes: vt dũ’ũm humilem baptizaret. Bapti⸗ zari em̃ dñs ꝓpter humilitatẽ volun:nõ ꝓ/ pter iniqtatẽ. Dñs chꝛiſtꝰ q̃re ẽ baptiʒat“⸗ F Dñs chꝛiſt dei flliꝰ vnigenitꝰ: qre ẽ bapti/ zat*: Inueni qre ẽ natus:⁊ inuenies q̃re ſit baptiʒatꝰ. Ibi qᷣpe iuenies humilitatl viã quã pede ſuꝑbo nõ capis.Quã niſi humili pede calcauerl:ad celſitudinẽ qͥ ducit ꝑueni re nõ poteris. Baptiʒzat' eſt ꝓpterte:qͥ de ſcẽdit ꝓpter te. Vide quãtꝰ factꝰ ſit tãtillꝰ. Qui cũ in foꝛma dei eſſet:non rapinã arbi/ bil.2. tratꝰ ẽ eẽ ẽlis deo.Hõ em̃ erat rapina:ſed erat naturę cqlitas filij cũ patre. Johanes ſi ſe chꝛiſtũ putari vellet:uli rapina eẽt.Mõ Srapinã arbitratus ẽ eẽ ęqualis deo: Erat eñ ⁊ ſine rapina:erat coętnꝰ: ab ęterno na/ tꝰ erat. Lñ ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſer/ ui accipiẽs:h̊ ẽ foꝛmã hoĩs. Qui cũ i foꝛma dei eẽt:ñ foꝛmã dei accepit: cũ ĩ foꝛma dei eſſet:ſemetipᷣm exinaniuit.Suſcepit qð nõ erat:ita vt nõ ꝑderet qð erat. Manẽs de⸗ — —— — pt ch fof in ge⸗ f f f Vyllntblei) llt uſt 9 nl i lat⸗ Hob lus noct noo Dtth. rreun Pa cenn Gid l lori Nan ſin⸗ ——— E Sen . — = = — E —☛ͤ Sæ — ☛ — = Punn ddels 9 naan, Dl tfan dleels öſehun ⸗ nn en , Mrite manch iucden. oubee ns. bhr⸗ netit⸗ maainye Uleſting M e Nſde. müches Sachhe ctae ue: BoſN. ihondene Melorn eSiehcd tni⸗ iitt iſeibenn nicsiſen midN ininmi ntün pnuth/ lrſa!. 1 Pin . Mn. gincii s ne emnſn tbni⸗ Gtomde n zurir Ser. XXIIII. War BGer.xxIIII. In vigilia G. Pe. et Pau. Ber. I oiem aſſũpſit. SFoꝛmã ſerui accepit ⁊ factꝰ S deus homo:a quo factus ẽ homo. VideS ꝗqusę maieſtas: ꝗᷓ poteſtas:quę ſublimitas: quę cũ patre ęqualitas: Venit ꝓpter nos ad indu mentũ foꝛmę: ⁊ intellige illã a ma- giſtro tã tę humilitatviã:qm̃ plꝰ ẽ ꝙvoluit hõ fieri qᷓ; ꝙ voluit ab hoĩe baptizari. Pa ptiʒzat & inq; iohãnes chꝛiſtũ: ſeruus dñm: Joh.i. vox bum. Aementote em̃:Ego ſum vox cdlamãtis in deſerto:⁊ memẽtote:qꝛ vᷣbũ ca ro factũ ẽ:⁊ habitaiut ĩ nobis. Saptiʒat ꝗ̊ inq; iohãnes chꝛiſtũ:ſeruꝰpñm:vox verbũ: creatura creatoꝛẽ:qacerna ſolem:vᷣ ſolẽ qͥ fe/ Walachie.4. cit hũc ſolẽ:ſolẽ de qͥ dictũ ẽ. cꝛt emihi ſol iuſticię: ⁊ ſanitas ĩ pennis eiꝰ.De qͥ impij ſe it ſuꝑbia:aut qͥd diuitiarũ iactãtia con tulit nobis? Trãſierũt illa oĩa tãq; vmbꝛa: Saß. 5. r0 Peeietes latte iettut ſũt: Quid nobis ⁊ cũ vmbꝛis qͥ ſecuti ſũt vmbꝛas.Ergo inq/ unt: Errauimꝰ a via veritatis:⁊iuſticię lu/ mẽ nõ luxit nbis:⁊ ſol itelligẽtię nõ ẽ oꝛtꝰ nob. Illis nõ ẽ oꝛt chꝛiſtꝰ:a qͥbꝰ nõ eſt agni tus chꝛiſtꝰ. Sol ille iuſticię:ſine nube: ſine nocte. Ipſe nõ oꝛit᷑ malis:non oꝛit᷑ impijs: nõ oꝛit᷑ infidelibꝰ. Mã ſolẽ iſtũ de cęlo coꝛpo Matth.S.reum:qͥtidie facit oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos. Baptiz auit & vt dixi creatura creatoꝛẽ: lu/ cerna ſolẽ: ⁊ nõ ſe extulit baptiʒatoꝛ:ᷣ ſub didit baptizando. Atẽ in eodẽ feſto: Homelia de eo 8 ſcptũ ẽ i euãgelio ſm Cuca: He/ liſabet impletu Etẽpus pariẽdi⁊c. IZhader de qaneſtionib lib. j. ccij. Et lib· ij· ca· j. ¶NDe ſanctis:petro et paulo aplis. ¶ In vigilia Petri et ꝑauli apoſto lorũu: de ęo q ſcriotũ ẽ in euagelio Zob.ꝛ1. n Johanẽ: Simon iohãnis dili/ is me plus his: Sermo 1I euãgelioꝝ „ + — „ Nmminiſtis ĩ dñi paſſione fuiſſe turba/ Itum. Fuit em̃ pꝛius audax pꝛeęſum/ 7 poſtea factꝰ* ẽ timidus negatoꝛ. Pꝛo miſerat ſe ꝓ dño moꝛituꝝ:cum pꝛius ꝓ illo 6., eEẽt dñs moꝛiturꝰ. Qñ & dicebat: Tecũ pa/ Johᷣ.iʒ. Atꝰſũ vſq; ad moꝛtẽ ire:Et aiam meã ꝓ me ponã: Rũdit ei dñs: Aiam tuã ꝓ te pones. Amẽ dico tibi puſq; gallus cãtet ter me ne gabis. Wentũ ẽ ad hoꝛã.Et qꝛ de erat chꝛi NPS.iI5. ſtꝰ:hõ aũt petrꝰ:ipleta ẽ ſcpᷣtura:Kłgo dixiĩ oſtolũ petrũ pᷣmũ oĩm aplon me pauoꝛe meo: ois hõ mẽdax. DNixitaũt apo/ ſtolꝰ: Qm̃ deꝰverax:oĩs aũt hõ mẽdax. AVe Ro.ʒ. rax chꝛiſtꝰ:mẽdax petr? M.odo qͥdẽ iterro/ B gat eũ dñs: ſicẽ audiſti cũ euãgeliũ legereł: 7 dicit ei: Simõ iohãnis diligl me plꝰ his? Job.ai.⸗ Rſidit ille ⁊ dixit:Dñe tu ſcis quia amo te. Et iteꝝ dñs h̊ iterrogauit:⁊ tertio h interro gauit. Et reſpõdenti dilectionẽ:cõmẽdauit gregem. Per ſingula em̃ dicebat dñis petro ieſus dicenti:Amo te: paſce agnos meos: paſce ouiculas meas. In vno petro ſigura/ bat᷑ vnitas oĩm paſtoꝛũ:vᷣ bonoꝛũ qͥ ſciant oues chꝛiſti paſcere chꝛiſto nõ ſibi. Nunqͥd mõ petrꝰ mẽdax erat:aut amare ſe dũm mẽ dacit᷑ rñdebat: Veracit᷑ hͥ rñdebat:h̊ em̃ re- ſpõdebat qð in coꝛde ſuo videbat.ñ aũt dixerat: Aiaim meã ꝓ te ponã:de futurl vo luit pᷣſumere viribꝰ.Ois aũt hõ q̃lis ſit tũc cũ loquit᷑ foꝛte ſcit:qualis craſtino futurus ſit qͥs ſcit? Reuocabat &̊ oculos ſuos ad coꝛ ſuũ petrus qñ interrogabat᷑ a dño: ⁊ fidẽs rñdebat qð ſibi videbat᷑: Etiã dñe: tu ſcis qꝛ amo te: Qð tibi dico: tu ſcis. qð hic vi/ deo in coꝛde meo:vides ⁊ tu. Hõ auſus ẽ tũ C dicere qð dñs iterrogauerat: Mõ em̃ ſimpli citer dñs dixerat:Hiligis me:ſᷣ aqdiderat: Plꝰ his diligl me:id eſt plꝰ me dillg q; iſti: de alis diſcipulis:ille nõ potuit dicere niſi amo te:nõ auſus ẽ dicere plus his. Moluit iteꝝ eſſe mẽdax: Sufficeret ei teſtimonium phibere coꝛdi ſuo:nõ debuit eſſe iudex con dis alieni. Nerax & petrus:an verax in pe- tro chꝛiſtus?: Qñ aũt voluit dñs ieſus chꝛi/ ſtus deſeruit petrũ ⁊ muẽtus ẽ hõ petrus: quando aũt placuit dño ieſu chꝛiſto imple/ uit petrũ:⁊ inuentꝰ eſt petrꝰ verax. Verae petrũ petra fecerat: Petra em̃ erat chꝛiſtꝰ. 1. Corl. 10. chꝛiſtũ: ⁊ tertio dñũs petro ſuas ouiculas cõ Et qͥd ei nüciauit qñ tertio rũdit amare ſe D mẽdauit? Pꝛeęnũciauit ei paſſionẽ ſuã.Cũ Job.r. eẽs inqͥt iunioꝛ cigebas te ⁊ ibas volebaſ: cũ aũt ſenueri:extẽdes manꝰ tuas ⁊ alter te ciget ⁊ feret qͥ tu nõ vis. Euãgeliſta nob ex/ poſuit qͥd dixerat xpCᷣs: hoc aũt dicebat in/ quit ſignificãſ qᷓ moꝛte clariſicaturꝰeẽt dei:· id eſt qꝛ ꝓ chꝛiſto fuerat cruciſigẽdꝰ:hoc eſt em̃ extẽdes manꝰtuas. Vbi ẽ ille negatoꝛ? Deinde poſt hęc ait dñs ieſus chꝛiſtꝰ: Seqᷓ/ re me: Hõ ſic quõ pᷣus qñ vocauit diſcipu- los.Mã ⁊ tũc dixit:Seqre me:ſᷣ tũc ad do/ ctrinã: mõ ad coꝛonã. Muũqᷣd nõ qſf negauit xpm occidi timuit:hoc timuit pati qð paſſꝰ ẽ xpᷣs.Sʒ iã timere nõ debuit. Videbat em̃ c § e —*° ”ê”êc ẽMU Ber. XXV XXVI. in came viuẽtem quẽ viderat in ligno ꝓen dentẽ. Reſurgẽdo chꝛiſtꝰ abſtulit moꝛtis ti moꝛẽ: et qm̃ abſtulerat moꝛtis timoꝛẽ: me/ rito interrogabat petri amoꝛẽ.Ter negaue rat timoꝛ:ter ↄfeſſus eſt amoꝛ. Trinitas ne gationis deſertio veritatl:Trinitas cõfeſſi onis:teſtimoniũ dilectionis. Wnteſto apoſtoloꝛũ petri et pau Bermo AIlioli mei audite nos: et liberate V vos.Currite ꝓ vobis:⁊ nobis pſiſta tis ⁊ vobis.cCõmune erit gaudium fm:ſi vos viderimꝰ induere chꝛiſtũ. Juue nes ⁊ virgĩes:ſenioꝛes cũ iunioꝛibꝰ ad gra/ tiã feſtinẽt. Mater noſtra pariendo nõ diſ⸗ riuit ⁊ paulũ:vt ex lupo fieret agnꝰ. Tanqᷓ; Snatꝰ eſt ſaulus:creuit ⁊ factꝰẽ magnꝰ.Ba ptiʒat eſt a matre: illuminat a deo patre: Et cpit velle petrũ videre:⁊ cũ quęreret eũ velle videre: magis eũ petrus cępit timere. Audiuit em̃ petrꝰ:qꝛ ſaulus eũ ꝗreret.Ho⸗ li timere beate petre:qꝛ ſaulus nõ te ꝗrit: vᷣ paulus vas electiõis te cupit videre.Oſan cte petrę benedic patrẽ ⁊ ſuſcipe fratrẽ:⁊ ha bes cũ quo potes defendere matrẽ.O bea/ te petre:qꝛ cõuerſus ẽ ſaulus miraris:qua/⸗ lis es tu:erit ⁊ ipe talis:⁊ vnꝰ vobis erit na talis. Qui fecit ex ſaulo paulũ: ipſe fecit ex ſimone petrũ. Vnus vos honoꝛauit: vnus vos coꝛonauit.Mutauit ꝑſecutoꝛẽ:muta/ uit ⁊ piſcatoꝛẽ.Et ſi te pᷣoꝛẽ:tñ ambos dita/ uit honoꝛe vno. Vesi ſancte paule:veni ſe/ quere petrũ: ſed docẽtẽ nõ fugientẽ. Fugie B bat qñ te neſciebat. Nam iſte beatiſſimus paulus: ſicut in lectione actuũ apłloꝝ cum recitaret᷑ audiuimꝰ:cęleſti voce ꝓſtratꝰ eſt. Act.9. Dum fureret ad caulas in lupina rabie: et exoſum ſibi nomẽ innocẽtis agni ꝑſequit᷑: dũ grit diſcerpere aut vexare gregem: audi uit altiſonã vocẽ: Saule ſaule qͥd me pꝑſeq̃⸗ ris? Quid fruſtra inſaniſti ↄ nomẽ meũ: et occidiſti martyrẽ meũ? Olim qͥdẽ debui ꝑ/ Aal . dere te: ſtephanꝰ meꝰ oꝛauit ꝓ te. Et ille: Acij.9. Quis es dſie? Et dis ad illũ. Ego ſum in/ quit ieſus nazarenꝰ:quẽ tu ꝑſequeris. Ca/ put de cęlo ꝓ membꝛis camat. Inquietat᷑ coꝛpus:⁊ de cęlo intonat chꝛiſtus.Saule in quit ſaule:qͥd me ꝑſequeris? Quid eſt ꝙ ru/ giente laulo mugit arcanũ:⁊ contra ſeuitiã pauli militia caquerit᷑ cęli:niſi vt qͥ nõ credi derat reſurgẽti:ſaltem crederet in cęlo ſedẽ⸗/ cernit ętates. Ipſa genuit petrũ:ipᷣa partu ti? mã dicit᷑ ananię: Accede ad eum:⁊ ſigna eũ charactere meo:multa em̃ patiet᷑ ꝓ noeie meo.Et ille:Oñe audiui a multis de viro B dqꝛ multa mala fecit ſãctis tuis. Ait illi wdůé᷑:: Vade:quoniã vas electiõis eſt mihi.O be ate anania: merito in timoꝛe trepidares ſi foꝛti manu non eſſet cui militares. IJdeo ꝓp⸗ ſternit᷑ ſuꝑbia:vt erigat᷑ ſanctitas. Uenit ̊ C ananias:baptiʒauit ſaulũ:⁊ fecit pauulum. Baptiʒauit lupũ:⁊ fecit agnũ:⁊ cepimꝰha bere pᷣdicatoꝛẽ:quẽ habuimꝰpꝑſecutoꝛẽ.De- niq; cępit ſᷣdicaxe chꝛiſtum:cui antea reſiſtte bat:poſtea paratus pact ꝓ eo qj quẽ antea pugnaat. Patif᷑ paulus: qð tecerat ſaulꝰ. Saulus lapidauit: paulꝰ lapidatꝰ eſt. Sau lus chꝛiſtianos virgl affecit:paulꝰꝓ chaſto –☛ qͥnqᷣes q̃dragenas vna minꝰ accepit. Sau- 2. Cori 1. “ ſodit lus ꝑſecutꝰẽ eccleſiã dei:paulus ſubmiſſus eſt in ſpoꝛta.Saulus vinxit:paulus vincx eſt.Et dũdaulus ſęuiẽs quęrit minuere nu- merũ chꝛiſtianoꝝ:etiã ipſe atłceſſit ad nume rũ cõfeſſoꝝ.Et dũ inferret alis necẽ: ſuſce, pit ipſe ꝓ eo moꝛtẽ. Dũ intrat lupus rapax in ſtabula pecudis:ſubito ⁊ ipᷣe faccẽ ouis. Itaq; qͥs iam deſperet de magnitudine cri minis:aut de humilitate generis: Mã beaea⸗- tiſſimũ petrũ piſcatoꝛẽ:modo genibꝰ ꝓuo/ lutis adoꝛat gentiũ multitudo credẽtiũ: ꝑ. Otũ vobis omnibꝰ eſ riſſimi ⁊ vniuerſo mũdo notiſſimũ ꝙ beatiſſimoꝛum petri ⁊ pauli nata t holie:nec aliquã ꝑtẽ oꝛbis latere po- tuit tãta deuotio. Siqͥdẽ cũ ð his dicat da/ uid ꝓpheta: In omnẽ terrã exiuit ſonꝰ eo/ Ps. 1. rũ:⁊ in fines oꝛbis terrę verba eoꝛũ. In om ni terra mira petri virtꝰ eſt:⁊ in fines oꝛbis terrę epłę pauli penetrauerũt. Quis em̃ nõ audiuit ꝙ pꝛimꝰ apłus petrꝰ ſedenti ad ſpe- cioſam poꝛtã templi caudo:⁊ ex matris ſuę vtero olim iam debili pedũ reſtituerit firmi tatẽ:vt qð natura minꝰ cõtulerat:apoſtoli/ ca gra repararet: Cũ em̃ claudꝰ ille ſtipem rogãs:aliqͥd pecunię ſe ab apoſtolis crede- ret accepturũ:ait illi aplus petrꝰ: Argentũ Acl.z. ⁊ aurũ nõ ha beo:ᷣ qð habeo h̊ tibi do. In noie ieſu chꝛiſti naʒareni ſurge et ambula. Beata plane largitas quę petẽti argentũ.qᷣ dẽ nõ cõtulit:ſed cõtulit ſanitatem. Beata largitas:ꝗᷓ de theſauris ſuis aurũ non ꝓtu lit:ſed ꝓtulit medicinam. Beatx ⁊ ille clau/ dus q dũ ſtipẽ quęrit pecunię: diuitias in/ e. et Pau. B er.I II UVutb alt oest ſocon dominũ nienen cuinür Scx. n 4 neo E feſto:; Sermo II XXK fratres cha-⸗ An Zer (olu mert . ao feſt, dqds⸗ albo l ytſi inb cein tept nity fisn oiat totüe decht ſeing miap tor!. ptllite leclal CPnetep füdel ſet. bopn ſtiln⸗ mupnn tediiſea imita clej ſe la füim unz cleſt ſöis. hez dicen hante natib FKlle üdin ledun Dber lihnſſs Smianern⸗ Auadnune nen ii tluorsnon engi Gimdnect no:häben Ceni gn mdn o tonſini nihales hiͤlteſe zhiedde cci Non columitatis accepit. hoc em̃ ab aplis donũ . meruit: qð nullis theſauris a medicis redi/ mere potuiſſet. Pꝛimũ ergo ſignũ mirabile qð beatꝰ apoſtolꝰ petrꝰ fecit: claudo pedũ reſtituẽdo vt diximꝰ veſtigia. Audiſtis fre/ quẽter ipᷣm petrũ a dño petrã nũcupatũ:ſi/ n Warth. 16. cut ait: TCu es petrus: a ſuꝑ hãc petrã ędiſi- cabo eccleſiã meã.Si & petrus petra eſt ſupᷣ quã ędiſicat᷑ eccłiatrecte pꝛius pedes ſanat: vt ſicut in eccłia fidei fũdamẽtũ cõtinet:ita ⁊ in hoĩe mẽbꝛoꝝ fundamẽta cõ rmet. Re⸗/ cte inquã pedes chʒiſtianoæurat: vt iãs non petrã trepidꝰ qͥs nec imbecillis poſſit ſuxꝑa eccleſię ſtare:ſᷣ robuſtꝰ ⁊ foꝛtl icedere. Vbi aũt pauli verba nõ legunt᷑: Quis locus ea lr̃ianõ ſcribit:coꝛde retinet:cõuerſatiõe cu/⸗ ſtodit:Aui paulus a dño vas electionis ẽ noĩatus. Bonũ vas:in quo pᷣcioſa manda toꝛũ chꝛiſti ᷣcepta condunt᷑. Bonum vas: de cui plenitid ſemꝑ erogat᷑ ⁊ plenũ ẽ.Optima apłoꝛũ no/ mia petra ⁊ vas neceſſaria ſũt domui ſalua tort. Domꝰ em̃ petrarũ foꝛtitudie cõſtruit: vtilitate vaſis oꝛnat᷑. Petra ad firmitatem nec labant᷑ ſuſtentat łos:vas ad cuſtodiã Cune tẽptẽt᷑ operit chꝛiſtianos.Exitꝰ vero eo⸗/ rũ de h̊ ſeculo q; beaxꝰ fuerit:nemo qͥ igno⸗ * ret.MNã pᷣma hęc ĩ illis beatitudo eſt: ꝙ am/ bo vna die paſſi eſſe noſcũt᷑: ſcʒ vt às vna ſides ſeruitio deuinxerat:vna dies marty⸗ rio coꝛonaret. Heinde ipᷣa paſſio licet diuer 1. Cor. 3. Exe. 3. ſa ĩ ſingulis fuerit:tñ vna referta ẽ gra ſan/⸗ ctitatis. Mã petrus crucẽ ſicut ſaluatoꝛ ĩ exi tu ꝑtulit:⁊ dominicę deuotiõis ſimili moꝛ/⸗ te diſce cũ eã ꝑſecutoꝛ gladio ꝑcuſſiſſet:dicit᷑ fluxiſ/ ſe lactis magis vnda qᷓ; ſanguinis: et mi- rũ i modũ ſanctũ aplm baptiſmi gra:in ißa nece fecit ſplendidũ potiꝰ q; cruentũ. ug quidẽ res in ſancto paulo ſtupenda nõ eſt. Quid em̃ mirũ ſi abũdat lacte nutritoꝛ ec⸗ cleſię:ſicut ipſe ad coꝛinthios ait: Lac vo/ bis potũ dedi ñᷣ eſcã:hhec ẽ plane repꝛomiil/ ſiõis illa terra:quã patribꝰ nr̃is ꝓmiſit deꝰ pdicens:Habo vobis terrã melle ⁊ lacte ma nantẽ. Mõ em̃ de hac terra locutꝰ eſt: ꝗᷓ ma/ nãtibꝰ aquis cenũ iuoluit lutũq; ꝓmilſcet:vKᷣ de üla tra pauli ⁊ ſimiliũ pauli:ꝗ̃ ſuauẽ po/ tũ diſtillat.QAuę em̃ pauli epiſtola nõ mel/ le dulcioꝛ:nõ lacte cãdidioꝛ?:cuę epłę tãqᷓ; ybera eccliaꝝ płos enutriũt ad ſalutẽ. De De B. Petro et P ine ſubſtãtia viłe populis ted sO eſt: ſcʒ vt quẽ imitabat᷑ fide: imnmitaret᷑ ⁊ paſſione. De pauli vero ceruice ceruice &̊ apoſtoli ꝓ ſanguine lac manauit. Legimꝰ ĩ epła ip̃i:qꝛ caro ⁊ ſanguis regnũ · Corj. . dei nõ poſſidebũt. Jã igit paulꝰpoſſi idet re gnũ:qð caro ⁊ ſanguis nõ pñt: ꝗ impedire dicũt᷑ regnatuꝝ. Adhuc & paul i tris poſitꝰ iam in regni cęleſtis ſubſtantiã trãſſoꝛmat᷑. Igdeo fratres chariſſimi quorienſcũq; mar/ D tyrüũ memoꝛias celebꝛamꝰ:pſᷣtermiſſis oibꝰ ſeculi actibꝰ ſine aliqua dilatione cõcurrere debemꝰ ad domũ dei:reddere illis honoꝛi ficentiã:qͥ nobis ſalutẽ effuſione ſui ſangui nis pepererũt:qͥ tã ſacratã hoſtiã ꝓ nr̃a ꝓ/ pitiatione dño ſe obtulerunt:pᷣſertim cũ di cat ad ſctõs ſuos omnipotẽs deꝰ:Qui vos AZucj.ꝛ0e bhonoꝛat me honoꝛat:⁊ qui vos ſpernit me ſpernit. Quiſquis & honoꝛat martyres:bo norat et chꝛiſtũ:⁊ qͥ ſpernit ſanctos:ſpernit chꝛiſtum dominũ noſtrum:qui viuit v7. IE n eodem feſto: S ermo III Ser. XXVII. Vm oẽs beati apoſtoli parẽ gratiã A apud dñim ſanctitatis obtineãt: ne AAAcio quo tñ pacto petrꝰ ⁊ paulus vi dent᷑ ̊ ceteris pc uliari qdã in ſaluatoꝛe fi- dei vᷣtute cellere.að qͥdẽ ex ipius dñi iu⸗ dicio poſſumꝰ appꝛobare. Ham petro ſicut Matth.is, bono diſpẽſatoꝛi clauẽ regni celeſtis dedit: paulo tanq; idoneo doctoꝛi gẽtiũ: magiſte/ riũ eccliaſticę inſtitutionis iniunxit: ſcʒ vt quos iſte erudierit ad fidẽ: ille ſuſcipiat ad ſalutẽ:vt quoꝛũ coꝛda paulꝰpatefecerit do⸗ * ctrina verboꝛũ: eoꝛũ aiabꝰ petrꝰ aperiat re gna cęloꝝ. Clauẽ em̃ ꝗqdãmędo a chꝛiſto B ſciẽtię ⁊ paulus accepit.Clauis em̃ dicẽda ⸗ qua ad ſidẽ pectoꝝ dura reſerant᷑:mẽtiũ ſe creta pandũt᷑: ⁊ quicqͥd intrinſec tenet᷑ clan ſum:in palã rõnabili manifeſtatione ꝓdu/ ci᷑. Clauis inquã ẽ ꝗ̊ͥ ⁊ cõſciẽtiã ad cõfeſſio/ nẽ peccati aperit:⁊ gram ad ęternitatẽ my ſterij ſalutaris includit. Ambo igit᷑ caues a dño pceperũt:ſciẽtię iſte: ille potẽtię.Oiui/ tias ĩmoꝛtalitatis ille diſpenſat:ſciẽtię the⸗ ſauros iſte largi᷑. Sũt em̃ theſauri ſcietię:ſi cut ſcriptũ eſt:in q̊ͥ ſunt oẽs theſauri ſapien Col.2· tię ⁊ ſciẽtie abſcõditi. Ergo beati petrus ⁊ C paulꝰ eminẽt ſuꝑ vniuerſos aplos:⁊ peculi ari quadã ſ̃rogatiua ſcellũt. Verũ int ip/ ſos qͥs cui hponat᷑ ĩcertũ ẽ. Puto em̃ illos equales eſſe meritis:qͥ gles ſunt paſſione: 7 ſimili eos fidei deuotiõe vixiſſe: qͥ ſimul videmꝰ ad martyrij gloꝛiã ꝑueniſſe.HNõ em̃ ſine cauſa putemꝰ factũ ꝙ vna die vnoiin· Ber. XxXVIII. De B. Betro et Paulo Ber. III ban ſco Iſcatoꝛis ⁊ ꝑſecutoꝛis ſacratiſſimii ſ loco:tyranni vnius tolerauere ſentemiã. 2q.7. beati Vna die paſſi ſunt:vt ad chꝛiſtũ pariter ꝑ/ ℳpP diẽ geming feſtiuitatl occurſu deuo o⸗ uenirẽt:vno in loco:ne alteri roma deeſſet. tione ſcipua hodie celebꝛemꝰ. Ille Lu Sub vno ꝑſecutoꝛe:vt ęqualis crudelitas retia euaſit ſeculi: iſte qͥ ex ſᷣdone cõfeſſoꝛ dol vtrũq; cõſtringeret. Dies &̊ ꝓ merito: loc factus eſt chꝛiſti.Elegit ecce duos: vnũ pi⸗ s H oꝓ gloꝛia: pſecutoꝛ decretꝰ eſt ꝓ virtute. Et ſcatoꝛẽ:alterũ graſſatoꝛẽ. Illũ vocat ex li⸗ ⸗ ſee . in quo tandẽ loco martyriũ ꝑtulerũt ſancti toꝛe: iſtũ clamat ex itinere. Illũ accerſit ex ſaue⸗ apoſtoli? In vrbe roma ꝗ̊ᷓ pꝛincipatũ tene· ponto:iſtũ terret de cęlo. Cum igit᷑ petrus bat:⁊ caput obtinet nationũ:ſcʒ vt vbi ca / linea caſtra laxaret in freto:chꝛiſtꝰ retia mi⸗ . put ſuꝑſtitiõis erat:illic caput qͥeſceret ſan /⸗ ſit in vᷣboępit chꝛiſtꝰ: cępit ⁊ petrꝰ.Chꝛ/ n ctitatis:⁊ vbi gentiliũ pᷣncipes habitabãt: ſtus diſcipulũ:petrꝰ piſciculũ: Et dũ circũ/ iaret illic eccleſiarũ moꝛarent᷑ pꝛincipes. Cuiꝰ au dat gẽtẽ ſquamæcã: ipᷣe venit i retia. Pꝛęteri geſi tẽ meriti ſint beatiſſimi petrus et paulus: ens inqyit ieſus vidit duos fratres: ſimo/ tfin hinc poſſumꝰ intelligere:ꝙ cum dñs oꝛien / nem qui dicit᷑ petrus:⁊ andreã fratrẽ eiꝰ re/ ertht tis regionẽ ꝓpꝛia illuſtrauerit paſſione:oc/ tia mittentes in mare.Erãt em̃ piſcatozes. n⸗ cidẽtis plagã ne quid minus eſſet: vice ſni Quibus chꝛiſtꝰ ſic ait: Venite inquit poſt Matt. . d apoſtoloꝝ ſanguie illuminare dignatꝰ eſt. me et faciam vos ſieri piſcatoꝛes hominuũu. ſeneg Et licet illius paſſio nobis ſufficiat ad ſalu At illi relict retibus:ſicuti ſunt eum. Sta/ GB detun t᷑ẽ:tñ etiã hoꝛũ martyriũ nobis contulit ad bat petrug mobilitate ⁊ gurgite pẽdulus: nlite⸗ E exemplũ.hHodierna igit᷑ die beati apoſtoli ⁊ inter obſcuras aquas inqieti maris:vi⸗ leplte ſanguinẽ ꝓfuderunt:ſed videamꝰ cauſam ctum quẽ nõ habebat artiſicio requirebat: ſilane quare iſta ꝑpeſſi ſunt:ſcʒ ꝙ inter cętera mi- nutabat ſuꝑ ambiguã vndam:vt poſſit in- muns rabilia etiã ſimonẽ magũ illũ oꝛationibus lenire capturam. Vario fert᷑ referturq; ve/ dlln⸗ ſuis de aeris vacuo ſcipitij ruina ꝓſtraue ſtigio:ſtat mobilis:⁊ mouebat᷑ ſtabilis.Ri guitſa rint. Cũ em̃ idẽ ſimon ſe chꝛiſtum diceret:? makf int cęteros marini germis fluctus:ſub bischh tanqᷓ; fiblum ad patrem aſſereret volãdo ſe obſcura vmbꝛa fugitius inſequit᷑ ̃dã:ma/ ſtusin poſſe cõſcendere:atq; elatus ſubito magi/ culoſus paries fit: cęca piſcibus in mari cu⸗ 6: cis artibꝰ volare cępiſſet:tũc petrꝰ ſixis ge- ſtodia. Et dum inſidiatur petrus gregibꝰꝰ canü: nibus pᷣcatꝰ eſt dñũm:⁊ pᷣcatiõe ſancta vicit xquoꝛeis piſciũ in mari: ipſe in rete incidit ni celi . magicã leuitatẽ. Pꝛioꝛ em aſcẽdit ad dům ſaluatoꝛis. Fit de pꝛedone pdatio:de piſca tenge oꝛatio qᷓ; volatꝰ:⁊ ante ꝑuenit iuſta petitio toꝛe piſcatio:de pirata captiuitas. Venite abis. gpoſtol Fꝙᷓᷓ iniqua pᷣſumptio. Ante inquã petre i ter inquit poſt me:⁊ faciam vos piſcatoꝛes ho gocli: ris poſitus obtinuit qð rogauit: qᷓ; ſimon minum. At illi relictis retibꝰ ſuis ſegiti ſũt Sallen ꝑueniret in celeſtia quo tendebat. Tunc igi eum. Dum vellet petrus inani muro quę/ bitoig lur petrus velut vinctum illum de ſublimi rens concludere piſcem:hamo verbi chꝛiſt? fixusi aere depoſuit:⁊ quodã pᷣcipitio in ſaxo eli · ⁊⁊ ipſum tenuit piſcatoꝛem. Diſtẽdebat pe/ uitten dens eiꝰ crura confregit.Et h̊ in oppꝛobꝛio trus ſinu lini voluit in ſe vacuam coꝛtinã:⁊ ibal facti illiꝰ eſt:vt qui pauloante volare tem/ dum inſequit᷑ grauidi ſemꝑ ęquoꝛis ꝓlẽ:ca ſecuto⸗ ptauerat:ſubito ambulare nõ poſſet: ⁊ qui ptoꝛem ſuum emptoꝛem:ſaluatoꝛem trahe ocur pennas aſſumpſerat:plãtas amitteret. Sʒy bat ⁊ trahebat᷑.Exercebat in ęquoꝛe violẽ⸗ n ne foꝛte hoc mirũ videat᷑: ꝙ magus iſte / tiam ⁊ patiebat᷑ in mente capturã. Oaquę nnd ſente apoſtolò ꝑ aerem aliquãdiu volitaue genus pirata reptilium:deſeruiſti artiſiciũ pectg rat:h̊ patientia petri fecit. Permiſit em̃ ilũ hoc quẽ mutaſti de piſce ad piſcem. Eſt em̃ zſan aliquãdiu ſublimius aſcendere:vt altiꝰ ca/ chꝛiſtus piſcis ille: qui ad tobiã aſcendit de Tobie.s. ſtiſt deret. Voluit eũ inæxcelſum leuari a cõſpe flumine viuꝰ: cuiꝰ iecoꝛe ꝑ paſſionẽ aſſato: huca ctu oĩm: vt ruentem illũ de excelſo oim ꝑui/ fugatus eſt diabolus:et ꝑ amaritudinẽ fel- nno derent oculi. hec igit᷑ eſt iniquitatis elatio: lis afflatꝰ eſt cęcꝰ: ⁊ iluminatus ẽ mũdus. mite vt in altum ſe ferat:in ſublime ſe erigat:ſed De piſce inquã ad piſcẽ:de rete ad eccleſiã: hllin ſancta oꝛatio omnẽ humiliat ſuꝑpiam:vni de mari ad fontẽ:de captura factꝰ eſt factũ/ caſt uerſam.deijcit vanitatẽ: ſſtante dſo. ra. Reliqͥt &̊ ſalũ fluctuãtẽ: ⁊ cępit ambula- nan —— re poſt piſcẽ.Silitudo artis inflãmat deſſ/ Meth. ſunge Ser.xxvi’I ¶ In eodent feſto: Sermo ImI deü audiẽtis: vt qante captur latebat in gin n eciſie ai N en . liageſtg lnan igen⸗ Ch Eiari⸗ en pari nes: ing⸗ fkanic hlan eincuitte esbonni, kan, S5 htt unnsi⸗ Nglithrr enpoluie tamg fadisK. iuaus:ſb ißim 1snmani ms gegt⸗ nnetr wat Mmotdena tue. Nen lantst sſcpiſi nignd de dNttecni⸗ ſtitchue annni ucis gen umm ar c i O fianticn ſen. Cich ſecinels ſoninne⸗ nsiici, rutti cett ba conterritꝰ*:certe eliſus audacia: vt ſemi/ piſces induxit: nũc aũt hoies ſagenis ſpiri talibꝰ irretiuit. Paulꝰ aũt paruꝰ:ſed ex par uo magnꝰ:dũ diceret᷑ ſaulꝰ:ſydereę vocl tu net erectꝰ ĩ mundo doctrinã. Saule inquit ſaule quid me ꝑſequeris? Ibat igit᷑ ſaulus furijs inuectꝰ: duri pectoꝛis effla bat incen/ diũ:ſanctoꝛũq; ſãguinẽ ſitiẽs:ꝑ totã iudeã alienꝰ ferebat᷑ inſania:vt chꝛiſti membꝛa la niaret ĩ terris. Fit vna religiõe cludelis: vt queſtionarius:⁊ inocẽtiũ ꝑ cãpos ſcelera/ tiſſimi aggerl euacuatꝰ*:vt iudęa ꝗ̊ idẽ ſe/ uierat in capite:crudelitatẽ exerceret in coꝛ/ poꝛe. Acceperat em̃ ſalus ptãtem a pncipi- bus. acerdotũ:vt hoies fidei noſtrę occide/ ret:⁊ germinãtẽ fidei campũ manu nefaria detruncaret. Dũ & poꝛtat ſaulus funereũ ʒ milites chꝛiſti gladiũ: fulmineũ de cęlo ac/ cepit teſtimoni. Dũ craſſat᷑ pcuſ:t᷑:dũ chꝛi ſti ſanctos ꝑſequit᷑:violẽto radio cęleſtis lu minis cęcat᷑. Et qͥ aduerſus deũ erigebat᷑: diuina voce terribiliter ꝓſternit᷑: Saule in/ quit ſaule qͥd me ꝑſequeris? Caput ꝓ mem bꝛis clamat. Inquietat᷑ coꝛoꝰ:⁊ itonat chꝛi/ *canũ: ⁊ contra ſeuitiã pauli ꝓuincia cõque/ 2 Mattb. 2. ſtus in cęlis: Saule ſaule quid me ꝑſeque/ ris? Quid eſt qð muget popul*: muget ar/ rit᷑ cęli:vt qui nõ crediderat reſurgentẽ:ſal/ tem crederet in cęlis ſedẽtẽ: ⁊ qui defuncto apoſtoloꝛũ dño aſſueuerat ex ſepulchꝛo mẽ daciũ: ð celo viuẽtis acciperet teſtimomũ: Saule inquit ſaule quid me ꝑſequeris: Su bito igit᷑ ad iſtã diuinã vocẽ icrepatiõis in fixus in tetrã ⁊ ſeuitiã ꝑdit ⁊ ſemitam:depo nit feritatẽ ⁊ incurrit oculoꝛũ cęcitatem. ę pit habere ductoꝛes quos habuerat anteꝑ ſecutoꝛes. Vbi nam paule currebas:quan⸗ do currebas? Ecce nunc aberrãs quęris lo- cũ:⁊ qui ꝑſequebaris chꝛiſtũ:cęcꝰ curris ad manũ.O ſaule rapax lupe: comedes ſed ex pecta paululũ ⁊ digerẽs digereris. Credis 8 ſaule in deo:adhibes fidem pfido:?: Mõ ſo lẽt iſtg manus in ſanguine pollui:niſi te ad huc ab eis vider cruciari. Paꝝ erat generi tuo ꝙ crucifixerat chꝛiſtũ: inſuꝑ et manus mittere nõ foꝛmid auit in cęlũ.Expᷣſſit pati bulũ:poſuit in oſtia ſepulchꝛi cuſtodes. J ceiſtus aſcẽdit ad patrem ⁊ adhuc genitrix tua nõ caret ſeueritate. OQ iudęa ꝓphetarũ ſanguine temulenta: nõdũ ſaciara es a ſan guine abel vſq; ad ſanguinẽ ʒacharię: Flu paulus RS 7 mins tui ſcelen ſpumt: a te adhucvſq; nõ ſaciant. Ab oꝛigine mũdi ſan guinẽ bibis ⁊ adhuc ſitis: necdũ tui facinoꝛis vnda ſicca/⸗ uit etiã alueo tui ſceleris ſitis. Mοd chꝛi⸗ ſtũ patibulo crucifixiſti:⁊ tã cito crudelitate ſanguinis aruiſti? Sed ecce ꝓſterni᷑ auda/ cia tua:vt ſanctitas erigat᷑. Cadit miles dia boli: vt ſurgat ſignifer chꝛiſti. Mittit petrꝰ E in ſeculũ retiaculũ: circũfert paulus dñicũ in mũdo vexulũ.Et iſte piſcatoꝛ hoim: ⁊ ille utulat ſigno crucis gentiles. Currunt itaq; vterq; ad palmã martyrij:et vterq; pueni⸗ unt ad coꝛonã: Mõ qͥdẽ eodẽ tẽpoꝛis curiu: ſed eodẽ anni vertentis occurſu. Petrus ꝓ chꝛiſto capite deoꝛſum verſo in ligno ſuſpẽ/ dit᷑:paulꝰ ꝓ chꝛiſto gladio trucidatr᷑. Ille ꝓ/ pꝛijs greſſibus ꝓficiſcebat᷑ ad chꝛiſtũ oculiſ q; ſuperioꝛa reſpiciẽs beatũ ſpiritũ deduce bat ad cęlũ:iſte ceruicẽ curuat ad penã ⁊ of ferebat ceruicẽ capitis ad coꝛonã. Petrum erux necat: paulũ gladiꝰ immolat. Duo ge / nera ſupplicioꝛũ domini ⁊ chꝛiſti in duobꝰ apoſtolis chꝛiſti: Petrus patit᷑ crucẽ:paulꝰ ſentit pugionẽ. Piſcatoꝛem ſuſpẽdit hamꝰ crucis:ꝑſecutoꝛẽ mucro minuit ꝑſecutoꝛis. MNüc ad memoꝛiꝗ piſcatoꝛis flectũigenua im peratoꝛis. Ibi radiant gemmę diadema tis:vbi fulgent benefſicia piſcatoꝛis. Ex pi⸗/ ſcatoꝛe fecit dominꝰ apoſtoloꝛũ pꝛincipem: ex ꝑſecutoꝛe fecit apoſtolicũ cõfeſſoꝛẽ. Pꝛeę⸗ ſtitit paſſio ſocios:quos fecerat fidei pᷣdica tio copulatos. Veneremur ergo pꝛincipes gregi nfi: ſi volumꝰ caulas itrałe paſtoꝛis. neodem feſto: Sermo Ogdie duos chꝛiſtiani nominis funꝰA atoꝛes exultantis eccleſię feſta cõö⸗ elebꝛant.hi em̃ duo electi ſunt ad populoꝝ ſalutẽ. Petrꝰad iudęoꝝ: ad gẽtiũ. Petrus vt in iudęa vete/ rem ac deſertum agrũ repararet: atq; eum ſub vm bꝛa legis infructuoſum ⁊ a caloꝛe ve ri ſolis abſconditũ fidei ſalub:itate ⁊ gratie Duoꝛ fęcundaret: paulus vero ad gentes mittik: ⁊ ad terrã nouã quę nullꝗ ante dederat fru/ gẽ: nullũ fuerat experta cultoꝛẽ: qui aratro dominicę crucis ꝓſcinderet: ⁊ in rudi cam/ po chꝛiſti nouellam infatigibilis operarius excitaret. Petrus itaq; vineam vbi iam fue rat repasat: paulus plantat vbi non erat. Pertrus in iudęis arboꝛem ab antichi ger minis nobilitate degenerẽ: in radice ſua ex/ D V Ser. xXIX. Bancti colit: paulus vero in alieno fomite ꝑsgri/ nos ponit gentiũ ramos. Petrus in iudęis terrã male fecũdã excolit: paulus in gẽtibꝰ nõdũ cultã fecundat: A petro i iudęa olea KRo. 1I. reparat᷑:a paulo in gentibꝰ oleaſter inſerit᷑. Petrus in iudeis mollit duritiã:paulus in gęẽtibꝰ illumiat ignoꝛãtiã. Petrꝰ tenebꝛas ⁊ vitia pellit ex oculis: paulus reddit ocu- los a natiuitate cęcat. Vario ac diuerſo ge nere innumeri populi ad vnius regis mili/ tiã cõgregant᷑:ac ſic duo potẽtiſſimi duces petrus antiquũ de veteribꝰ reducit: paulus nouũ ð tyronibus chꝛiſti cõducit exercitũ. Diſcurrũt itaq; per vniuerſum mũdũ duo ſplendidiſſimi negociatoꝛes: poꝛtãtes coꝛã gẽtibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ filijs iſrael pᷣcioſa ſidei mer cimonia. Circũferũt aromata iuſticię: thu- ra diuinę venerationis:incenſum cõpũctio nis: balſamũ caſtitatis. Illi igit᷑ ſal pꝛuden Mattb.5. tię ſpiritalis:ð quibꝰdicit᷑: Vos eſtis ſal ter rtxł: quibꝰ vtiq; animę cõdiant᷑: vt inuiolatę B ab ęterna peccati coꝛruptiõe ſeruent᷑. Ero/ gant ꝑ omnẽ terrã ſpiritales diſpenſatoꝛes pᷣcia ſalutis theſauros ſanctitatis: Quęrũt quos ſecũ ad celos attrahant pijſſimi aiarũ parẽtee diſpares partiũ ſtudijs:operũ me ritis pares. Equales em̃ illos ac ſimiles per varia ac diuerſa virtutum genera dixerim. Nã ⁊ ſi cũ petro chꝛiſtꝰ vixit in terris:ſᷣ pau lũ cõpellere nõ dedignat᷑ e cęlis: adhuc etiã ꝑſequentẽ.Sed in opere ꝑſequẽtis apoſto⸗/ li fidẽ uidebat:⁊ ideo qꝛ ꝓſpexit ʒelũ:ho⸗/ noꝛauit affectũ. Et ꝗꝛ ſub ꝓpoſito placẽdi deo agebat᷑ ignaru ad culpã: ſtatim poſt admonitionẽ cucurrit deuotꝰ ad gratiam. Nobrem ꝛ⁊ ſi in coꝛpoꝛe nõ ẽ locutꝰ cũ chꝛi/ ſto paulus: nõ minus eſt illud qð locutꝰ eſt 2. Cor.iʒ. chꝛiſtus ĩ paulo:dicẽte eodẽ:An experimẽ/ tũ quęritis eiꝰqui in me loquit᷑ chꝛiſtus? Ac ſic quẽ foꝛis pſᷣdicationibꝰ pᷣferebat:intꝰ coꝛ de geſtabat. MHeſcio igit᷑ qͥd ei defuerit ſan- ctitatis:de cuiꝰ pectoꝛe dñs quaſi de pecu-/ liari tẽplo ſuo ſalutaria populis reddebat .C doꝛacula. Petrus ambulare ſuꝑ aquas debi MWatth. 14. ta ſoli deo poteſtaxe ſᷣſumpſit:⁊ rerũ obſtã te natura ꝑ inſueti itineris nouas vias pen dulũ inferens greſſum tumẽtia maris doꝛ/ ſa calcauit:ſed nõ minoꝛ paulus q ſicut ipᷣe 2 Cor:.ri. de ſe dicit: nocte ⁊ die ĩ ꝓfundo maris fuit. Nõ mnoꝛ inquã paulus quẽ velut noui te Jone.a⁊. ſtameñti ionã: die ac nocte ꝑ maris ꝓfun/ da iactatũ abſoꝛbuit fluctꝰ reddidit:quaſi Auguſtini ſacrũ depoſitũ violare nõ audẽs:qꝛ famula trix eũ vnda cuſtodiẽs illęſum ppłoꝛũ pᷣdi/ cationibꝰreſeruabat.hic eſt quoq; beatus petrus in illa celeſtiũ piſcipuloꝝ ſchola pᷣci puus: ac pꝛimꝰ idoneꝰ qͥ vba viteę ex chꝛiſti oꝛe ſuſcipiẽs:p euangelij poteſtatẽ iudeoꝝ gẽtẽ ꝑditã quęreret:⁊ abdicatos ad hęredi/ tatẽ vocaret: interpꝛes legi:aſſertoꝛ gratię: deſtructoꝛ ſynagogę: ecłlię repatoꝛ: ⁊ ideo ſolus int dico tibi:qꝛ tu es petrus:⁊ ſuꝑ hã petram ędiſicabo eccleſiã meã:pignꝰ certe qui ędiſi candis in domo dei populis:lapis eſſet ad fundamentũ:colũna ad ſuſtẽtaculũ:clauis ad regnũ.De hoc ait ſermo diuinus:Et po nebãt inquit infirmos ſuos:vt vmbꝛa altẽ Actj. 5. trãſeũtis petri obumbꝛaret eos.Si tũcopẽ ferre poterat vmbꝛa coꝛꝑis: quantomagis nũc plenitudo virtutis? Si tunc ſupplicãti bꝰ ꝓderat᷑ aura quędã ꝑtrauſeũtis:q;toma gis gratia nũc ꝑmauẽt? Merito ꝑ omnes chꝛiſti eccleſias auro pᷣcioſius habet᷑ ferrum illud pęnalium vinculoꝛum. Si tam medi⸗/ cabilis fuit obumbꝛatio viſitãti:quãtoma/ gis catena vinciẽt? Vt vmbꝛa inquã trãſ/ euntis petri obumbꝛaret eos.Si inanis ꝗ̃ᷓ⸗ dã ſpecies vacuę imaginis hfr̃e potuit in ſe vim ſalutis:qᷓ;to plus de coꝛpoꝛe meruerũtꝰ attrahere ſalubꝛitatis ferreo põdere ſacris impſſa mẽbꝛis vincula paſſionis? Si ad pſi dia ſupplicantiũ tam potẽs fuit ante mar⸗ tyriũ:quãtomagis efficax poſt triũppume Fglices illi nexus qui de manicis ⁊ gõpedi bus in coꝛonã mutandi:apoſtolũ còtingen tes martyrẽ reddiderũt fęlices tenę:quę nudatis pene oſſibus inhęrentes: viuas re liquias de ſanguinis ſudoꝛe iam attrita car ne rapuerunt: tactuſq; membꝛoꝛũ cruciatꝰ ſui ſanctificat inſtrumentũ: in quo dũ affi/ ctio creſcit ad penam: cauſa penę ꝓficit ad gloꝛiã. Fglicia vincula quę reũ ſuum vſq; ad chꝛiſti crucẽ nõ tam cõdemnatura qᷓ; con ſecratura miſerũt. In illa itaq; cruce imita/ ri metuẽs ſacriſiciũ redẽptoꝛis:capite in tra demergi elegit. O virtꝰ humilitat igeniteę: honoꝛari etiã ſuplicij genere ꝑtimeſcit:et qͥ nõ recuſat dñici toꝛmenta patibuli:ſimilitu dinem expaueſcit triüphi. Ser eode feſto: Homelia deeo ℳ₰ℳG qð ſcptũ ẽ i euãagelio ᷑m Mattheũ: wand. 16. Aenit ieſus in partes cęſarię phi/ lippi ⁊c̃.quę inſerta eſt in ſermone oſtolos meruit audire: Amen MWatth.ꝛ.. 6 PRNete nigi iyni deu deel quic ſubi lalu Ue 1n cent igne cc⸗ licſ ag, pul inn 4 Künn iſmO ſtwa Rch Kücen Aben g ⸗ nerſce ADAnn eaugtg seſlaad l s: vor iñcci Mons ſloplein tgröhton dhonnes bakfanmn lanmpei⸗ gätone Nqui di Ananie ⸗ otuitine enanai gae ſuos Gidi antena⸗ müpbune lſoheti/ i ctingen uenegt g:iunsſ atmdt ulcnau odüaffi egictet un ſGH men nce inin Pirutn iſeni⸗ neirul iſnlin ſ de una“ ie ſernone äxãäãeꝭ᷑xj. de Verbis apoſtoli:lr̃a. B. et ſeganentihhdas NItem in octauis eoꝛũdẽ apoſto/ lLoꝛũ: Homelia de eo að ſcriptũ eęſt Wattð.14. in ęuãgelio ᷣn Mattheum: Juſſit Diſcipulos aſcẽdere ĩ nauiculã ⁊c̃. quę ſũpta eſt eyſermonibꝰ de Uer bis domini:xii.et.xiiij. ¶ De ſancta Maria magdalena. In feſto ſance manie magdale- ne: Homelia ð eo qð ſcriptieſt in aRud.⁊. eliãgelio ſᷣm lucã: Rogabat ieſum pfhosriſeus qdã Z. Meiniens. Q admonemur ⁊c̃.quę habeĩ ĩ libꝛo Quinquaginta homeliarũ.xxiij. ¶ Deſancto Petro ad vincula n feſto ſancti Petri ac vincula Hoywmelia de eo qsð ſcriptũ ẽ in eua/ Wauðs.16. gelio m Mattheũ: Uenit ieſus in partes (eęſarie philippi ⁊c̃.que in ſerta eſt ĩ ſermone.xxxi.de Uerbis apoſtoli:littera. B. et ſequẽtibus. De ſancto Laurentio. Ser.xxx. ¶ In feſto ſancti Laurẽtij: Ser. 1 A/ o Eatiſſimi laurentij martyris: cuiuſ natalẽ hodie celebꝛamus: paſſionẽ Inoſſe vos credo:⁊ quãta in perſecu/ tione pertulerit:dilectionẽ veſtrã ſcire poſſe non dubito. Lanta em̃ eius martyrij gloꝛia extitit!vt paſſione ſua mundũ illumiauerit vniuerſũ?ꝰ Illumiauit mũdũ plane laurẽtiꝰ eo lumine qͥ ipſe accẽſus eſt: ⁊ flãmis quas ipſe pertulit:omniũ chꝛiſtianoꝝ coꝛda cale/ fecit.Quis nolit ad hoꝛã vꝛi laurentij igne: H vt ęternũ gehẽnę nõ patiat᷑ incendiũ: Bea/⸗ ti igit᷑ laurẽtij exemplo ꝓuocamur ad mar/ tyriũ:⁊ accendimur ad ſidẽ:incaleſcimuſ ad deuotionẽ: ⁊ ſi in nobis perſecutoꝛis flãma deeſt:fidei tñ flãma nõ deeſt. Non ardemꝰ quidẽ coꝛpoꝛe pꝛo chꝛiſto:ſed ardemus affe ctu. MNon ſubijcit mihi perſecutoꝛ ignẽ: ſed ſubijcit mihi deſideriũ ſaluatoꝛis. Eſſe aũt ſaluatoꝛis ignem legimus in euangelio:di Zuc. ⁊2. cente eodem domino: Meſcitis quia veni isnem mittere in terrã: ⁊ quid volo niſi vt accendat᷑: Quo igne ſuccenſi illi duo diſei- Lucj.aꝗ. puli dixerunt: Nõne coꝛ noſtrũ ardens erat in nobis:dũ loqueret᷑ in via:⁊ aperiret no/ LX bis ſcripturas:Hoc igit᷑ igne beatus laurẽ/ De ſan D . % % . „ ,„ „— tius accenſus: flammaꝝ nõ ſentit incẽdiũ: ⁊ dum chꝛiſti ardet deſiderio: ꝑſecutoꝛis pę cto Laurentio Ber. I nꝗ nõ ſentit. Inquãtum em̃ in illo fidei ar-/ doꝛ fuerit: intantũ ſupplicij flama frigeſcit. Coꝛpoꝛali em̃ beatus laurẽtius laboꝛat in/ cendio:ſed diuinus ſaluatoꝛis ardoꝛ mate- rialem tyranni reſtinxit ardoꝛem. Quãuis em̃ in fauilla membꝛa ſoluant᷑: fidei aamen foꝛtitudo nõ ſoluit᷑. Coꝛpoꝛis quidem detri mentum ſuſtinet:ſed lucrum ſalutis acqui/ rit. Non enim fratres beatus laurentiꝰ bꝛe ui vel ſimplici paſſiöe perimitur. Nam qui camino mergit᷑ vno impetu liberat᷑:hic au- tem lõga ⁊ multiplici pęna cruciat᷑:vt moꝛs ei aſſit ad ſuppliciũ ⁊ deſit ad ſinem. Dicit em̃ ab illo ſeuiſſimo ꝑſecutoꝛe hęc btõ laurẽ tio conſtituta pęna: vt ardentium expoſita maſſa carbonũ:inſuꝑ eũ ferrea crate diſten/ gladio pcutit᷑: ſemel moꝛit᷑: qui in ſammaꝝ 2 tum lenta flamma cõſumeret:vt nõ tam in/ flammando cito interimeret hominẽ: q;diun exurẽdo toꝛqueret:ita vt cũ vnum latus ex uſtum ꝑſecutoꝛ cerneret:aliud latus ignibꝰ obijceret exurendũ. Legimꝰ ananiam: aʒza/ riam ⁊ miſahelem beatiſſimos puos a re/ ge in camino ignis incluſos:in pęnarũ ſua/ rũ deambulaſſe flammis:⁊ igneos globos pedibus cõculcare: VUnde ⁊ beatꝰ laurẽtiꝰ nõ minoꝛi eſt gloꝛia pᷣferendus.Si quidem illi in pęnarũ ſuarum flammis ambulabãt hic ⁊ in ipſo ſupplicij ſui igne diſcũbit. Illi veſtigijs pedũ cõculcarunt incęndia: iſte la Daniel. terũ ſuoꝛũ diffuſione e?ringuit᷑. Illi inquã ſtantes in pęna eleuatis manibus oꝛabant ad dñm:hic aũt ꝓſtratus in ſua pęna: totò coꝛpoꝛe dominum depᷣcat᷑. Iterum ergo be atus laurẽtius in doꝛſum ſupinus vertit᷑: ? renes eiꝰ ignibus exurunt᷑:vt impleret᷑ pſal mi ꝓphetia:queę dicit ex perſona laurentij: Pꝛoba me dñe ⁊ tẽpta me:vre renes meos 1 coꝛ meũ. Vre inquit renes meos ⁊ coꝛ me um:Duplici ſe poſtulat igne cõburi. Mã ſi de ſolo mundi igne loqueret᷑: ſufficeret re/ nes tantũ exurendos incendijs obtuliſſe. Coꝛ aũt niſi flãma chꝛiſti nõ vrit: atq; ideo ad compꝛobandã deuotionẽ ſuã geminũ ſi⸗ bi ignem poſtulat: vt luctamie habito oſtẽ dat in ſe plus poſſe amoꝛem chuſti q; pęnã tyranni⸗ Oꝛemus igit᷑ fratres beatũ lauren tium: qͥ dum fide ſua ꝑſecutoꝛis inenas NP õ. 2 5. 5§ vlcit:oſtendit nobis per igeem fidei gehen nę incendia ſuperari: et amoꝛe chꝛiſti diem rnνιανυ⁴mù—äu & de Bermo xxxI. Oeę ſancto Laurentio Ger. I iudicij nõ timeri. Mos vero fratres dilectiſ/ ſimi ſi ad cõſoꝛtiũ ſanctoꝝ martyrũ ꝑueni- re volumꝰ:ð imitatione martyꝝ cogitemꝰ. Debent em̃ in nobis aliquid de ſuis virtu/ tibus recognoſcere:vtꝓ nobis dignent᷑ do mino ſupplicare. Si em̃ toꝛmẽta quę ſancti martyres ꝑtulerũt ſufferre nõ poſſumꝰ:vel cõtra malas cõcupiſcentias ipis intercedẽ/ tibus repugnemus.Et qꝛ nõ deſunt quoti/ diana peccata non: deſint etiã quotidiana G remedia. Hemo ſe credat aliquã fęlicitatẽ aut aliqð verum gaudiũ in hoc ſeęculo poſſi dere. Beatitudinẽ hic ſparare poteſt:poſſi dere nõ põt.Duo ſibi tẽpoꝛa oꝛdine ſuo ſuc cedunt:tempus flendi:⁊ tẽpus ridẽdi. Ne/ mo ſe circũueniat frẽs:nõ ẽ in h mũdo tpᷣus ridendi. Scimus fratres:ꝙ ois hõ gaudere deſiderat: ſʒ nõ toti ibi querũt gaudiũ vbi opoꝛtet inquiri. Verum in hoc mũdo gau⸗ diũ nec fuit nec eſt nec eſſe poterit. Sic em̃ ipſe dñs ĩ euãgelio ſuos diſcipulos admo/ Job.ice net dicens: In hoc mundo pꝛeſſurã habe/ bitl.Et iterũ: Mundus gaudebit:vos au/ tẽ cõtriſtabimini:ſed triſticia veſtra vertet᷑ in gauaiũ.Ac ſic in hac vita cũ laboꝛe:⁊ do loꝛe quod bonũ eſt auxiliãte dño faciamꝰ*: vt in futuro ſeculo bonoꝝ fructus colligere cũ gaudio ⁊ exultatione poſſimꝰ:pᷣſtqte do/ mino noſtro ieſu chꝛiſto qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛum Amen. Ser. xxxI. ¶ In eodem feſto Sermo . „ . dN mabo: Simile ẽ grano ſinapis:qð LZucj.iʒ. acceptũ homo miſit in hoꝛtũ ſuũ:⁊ creuit ꝛ facta eſt arboꝛ:⁊ volucres cęli requieuerunt in ramis eiꝰ. Mouet foꝛtaſſe ſenſus vr̃os: Ire regnũ dei tã ſclarũ atq; magniſicũ gra no ſinapis exiguo cõparet᷑: ⁊ ſpei noſtrę in ſe tã grande ſdlatiũ:rei viliſſimę ſimile eſſe dicamꝰ: ᷣſertim cũ alibi idẽ dñs diſcipulis Mottð.i7. ſuis dicat:Si habueritis ſidẽ ſicut granum ſinapis: diretishigjr mõti: tollere ⁊ iactare in mare ⁊ flet. Igi ferre:neceſſario ⁊ granũ ſinapis magnũ ẽ: dqq cuiꝰ ſimilitudinẽ fidem habere compelli mur. agnũ aũt dixerimꝰ:nõ ſpecie ſʒ vir tute:⁊ fidei nõ q̃litate oleris cõparãdũ:ſᷣ vi B Soꝛe acrimonię coęquãdũ. MNã ſi diligent᷑ in tendamꝰ*:inueniemꝰ a dño recte hanc ſimili auſtertaen lLri⸗ õ αιιι tnG. e Da 41 ₰α „$ ene f Kens * N αα B8 A νRα C1α 11 Icit dñs inl euangelio: Cui ſimile? egnum dei: Et cui ſimile illud eſti 3 2 k ſi fides tanta eſt quę po teſt ab ipis ſedibꝰ montiũ fundamẽta trãaſ tudinem cõparatam. Sicut em̃ granũ ſina- pis pꝛima fronte ſpeciei ſuę eſt paruũ:vile: deſpectũ:nõ ſapoꝛem pꝛęſtans:nõ odoꝛem circũferẽs: nõ indicãs ſuauitatẽ: At vbi t⸗eꝛ ri cęperit: ſtatim odoꝛẽ ſuũ fũdit:acrimoniis exhibet:cibũ flãmei ſapoꝛis exhalat:⁊ tãto caloꝛis feruoꝛe ſuccendit᷑:vt mirũ ſit in tam friuolis tãtũ ignẽ fuiſſe cõcluſum:Cuiꝰ eti/ am ſemen in cbũ homines hyemis pſcipue tẽpoꝛe magna ꝓ ſuauitate ꝑcipiut quate/ ſcerũ inxerna calefaciãt: Sepe etiã ex hoc ca piti adhibẽt medicinã:vt ſi quid inualidũ: ergo ⁊ ſides chꝛiſtiana pꝛima frõte videt eẽ parua:vilis ⁊ tenuis: nõ potentiã ſuã oſtẽ/ dens:nõ ſuꝑbiam p̃ferens:nõ gratiam ſub miniſtrãs: Ar vbi diuerſis tẽptatiõibꝰ teri cxgperit: ſtatim vigoꝛẽ ſuũ ꝓdit:acrimoniã ꝓulis dixerunt dũ cũ ipſis poſt paſſionẽ ſu/⸗ am dominus loqueret᷑: Mõne coꝛ noſtrum Zud. 24. erat ardens in nobis in via:dũ aperiret no goꝛ coꝛdium peccata cõburit. Et illud qui- dẽ aſperum algoꝛẽ frigoꝛis remouet:hęc au tẽ delictoꝛũ diabolicũ frigus expellit.Sina pis inquã granũ humoꝛes decoquit coꝛpo⸗ rũ:ſides aũt libidinũ fluenta cõſumit:łt ꝑ illud medicina capitis ꝓcurat᷑: gſidem aũt ſpiritale caput noſtrum qð eſt chꝛiſtus dñs ſępiꝰ refouet᷑. Sed ⁊ ſidei iuxta cõparatio/ nẽ ſinapis ſancto odoꝛe ꝑfruimur: ſicut ait grano ſinapis poſſumꝰ cõparare:qui diuer conſtitutus in coꝛpoꝛe erat humilis: igno- tus ⁊ vilis:poſtea qᷓ; vexatus:laceratus:ex uſtus eſt: vniuerſis ꝑ totũ mundũ eccleſijs odoꝛem ſuę nobilitatis infudit. Recte igit᷑ huic cõparatio copulat᷑. Si quidẽ granũ ſi · napis cũ terit᷑ accendit᷑:laurentius cũ patit inflammat᷑. Illud feruoꝛ attritiõis ſuę mo/ uet:hic ignem plurima vexatione ſuſpirat. Sinapis inquã ĩ vaſculo calido decoquũ: laurentius in craticula flammarũ igne toꝛ/ nus repellant ſzigoꝛa: humoꝛes egerãt: vi / indicat:caloꝛem dominicę credulitatis aſwſi rat:⁊ tanto diuini ignis ardoꝛe iactat᷑: vt et ipſa ferueat ⁊ participantes ſibi ardere cõ/ pellat: Sicut i ſancto euãgelio duo ex diſci bis ſcripturas dñs ieſus: Ergo granũ ſinaꝰ pis mem bꝛoꝛũ viſcera calefacit:ſidei aũt vi apoſtolus beatꝰ:Qm̃ chꝛiſti bonꝰodoꝛ ſu/ 2. &tf.2/ mus deo. Igit᷑ ſanctũ martyrẽ laurentium C ſis attritus paſſionibus: ꝑ totum oꝛbẽ gra tia meruit ſui fragrare martyrij. Qui ante heo⸗ fent ſec at ſubun uen “ len ftigt teſti l atla ouse ſuter Cltur⸗ veral tors htich⸗ llüte Deuo oꝛa! . euuurer deuot bide planc Meie guey lae hilmo Eeecked Etide bultc maren deben Pcioh Dein ſnän lse⸗ idem⸗ P ham diun mine füm⸗ lince el:t Wie Ven Bar mün . Ber. XXXI bat itaq; extrinſecus beatus lau/ uit: ſed ad requiem domi requiem dominicã ſancta religio üele rentius aeen ſed maioꝛ illl int inſe⸗ ſenientis incendijs: c nae. ioꝛ illu intrinſe . endijs 5 . ma toꝛrebat. Et quã cus chꝛiſti amoꝛis fla coꝛohàuit. Sʒ et ipſa flamm Rl rn . eret: incẽdia malore impꝛobꝰ ligna marerr ns vt eũ a ſide An ideo ſuſcepit e men ſanctus laurẽti oꝛa ſupponeret: ta. ſed vt ꝓbatum dño ſuor ignis mutaret: ſtün loꝛe nõ ſentit: Veiusas dafhag ſidet ca incendio beat no ſuo redderet. rert⸗ 1 ꝛe nõ ſentit:⁊ dum chꝛiſti ſ ãmas fidei c ncendio beata cõſecrata ſui et. Lali em̃ Clli, frigidum eſt illi In chꝛiſti ſcepta cogi ca cõdemnata. C ecrata ſunt viſcera: non 85 dum eſt illi omne qꝗð pati cogitat: apoſto ta. Conuenit huic paſſie era: non Löche teſt in viſceribus ig qð patit᷑. Hec em po apoſtolus: Ipſe aũ uic paſſioni qð ai ſenſibus us igniü toꝛmenta ſe m̃ po / quaſi p ignẽ pſe aũt ſaluus erit ſic ad ait ſenſibus paradiſi refrigeri enta ſentire: ꝑ ignẽ. Saluu ſaluus erit ſic tamen i. corf e les macatanteptcen = venerabdli⸗ Selſonts en ferus etꝛoala iadern pus exanime: nihil t rãni exuſa caro coꝛ atus. hec eſt erg tincendio concr. * inuald in terris:cuiꝰ anim⸗ en derrimenti pa e es Ppter quã m JIr a paſſiõis fra dictir erco ſite g demoꝛat in celi patik ꝙ ſui ſimiles c⸗ loꝛti addictꝰ eſt ſanctꝰ v 2 e ditur ergo ſuꝑ flammarũ i. in celis. Extẽ ni ſimiles cęteros hoꝛtar. eſt ſanctꝰ vir: nchi vexat᷑ in latera: marũü ignitos Robos tatio illa intantũ s hoꝛtaret. Nam exhoꝛ enici n latera: ſed gnitos Robos: ? ceden intantũ ꝓfecit: vt ille am exhoꝛ nc toꝛmenta patit᷑: tã quantũ plu os: 2 cedente: ſides eiu fecit:vt illo a ſeculo re lucß ꝛmenta patit: tãto amplius s pgnarum uerla! ‚ides eius regionis ipᷣi eculo re⸗ ptimeſcit. M tãto amplius chꝛiſtũ dñ 1uerſa puaſerit. Ita gionis ipᷣius loca vni ziir Uin :oꝛquer r ali Rilaattienmeta Pneict. e ſno nenttd nen Paguaeſt Wminni euotioꝛẽ laurẽtiũ ſaluatoꝛi eta ꝓficiüt. pulis. lurimi chꝛiſtianoꝛũ exi aſſus eſt: – cioꝛa feerunt. luatoꝛi ſupplicia atro/ uns. Zficete nobis vehetac ltat in po/ ite n eodẽ 7 I⸗ Pppte wil re martyrũ ranplal ꝓfectũ ſa/ nen odeſeſto: Sermo 1 kmadatis vomimtctoiube tongomanb⸗ wanhli Eum ves heatos martdte eccris deuinx ominicis ſubdiderũt:2 nib? a is antiquitas tradi yres s noz- ptrer euinxerunt ſe legibꝰ ſa erũt:⁊ ita cu ioniſi . ia dis quitas tradit honoꝛiſicen- pter anteactã elegibꝰ ſaluatoꝛis:vt n ””ÿ”M tia digna miremur:ñ̃ honoꝛiſice ter anteactã vitã mere luatoꝛis: vt ennn luurenti hrgna miem Rlddend en th gloꝛia nenge Worarm. fanc mar⸗ Penuno deuotiõe ſuſci iumphũ debemꝰ tot tãtũ ꝑfecerunt ſᷣ Mõ em̃ illo in temp ſnn ibi debeo: v ipere. Maioꝛ tora ſupplici nt pᷣceptũ dñ: quo cõ mpoꝛe li decbee rhiredulien ncn ere oſfecu pplilu prulere ſeid Nereleaas Aropas ellu Alai ꝙ vbi ſidem meam h cot otem patne angeliũ vixiſſe: vt chꝛiſti l is Bus uun aue wit inquã dan Wernn vortnropinio. b ltichent. Merelſe naide up⸗ ech⸗ cõpelloꝛ deuotic : vbip ea ent quoꝛũ fini inquã vt initis alron bque no Vlcht⸗ Fam ionecrcertetl ih unnn :7 martyre nnis optimus mnina h⸗ . Anuzponibilig Nsrdantleu en quãta mi- vi — is tunc dahilolu huinecn paſ/ Ptenti Et ideo tẽpoꝛis noſ ilia facta eſſe cõſpexi. cit᷑. Igit᷑ quoti e grece: latine teſti⸗ . . uinant buit cofede ienunarr goacro nodis en mmn lam ttorne d acrio wans — maret. Supꝛadictũ igit pᷣteritam cõſir/ nium phibemus. And s chꝛtſto teſtimo⸗ ſatai debem? deuoti git᷑ virüũ beatum te illa dicit᷑ quę paſſioni eꝛ crux dñi nõ tãtũ Z . - uotione ſuſcipere: . tota ne . ug paſſionis tẽpo — 6 tãtüũ D llerſu Feoſn ſanguinẽ ſuũ obe re: Pꝛimũ quia netonſktuitiſed illa grrort⸗. ligni affixio⸗ umennun Panon hrogatiuã pbrer nn rclel. Samiptrigrtmatf vitrutib⸗⸗ eamicm⸗ gvidiue lis e minimam trib 7 11 ſim no⸗ po 1vi etur ſaluatoꝛ dicen ptat᷑.De is eſſe debeat i chꝛiſti uit: oſtendens qu poſt me venire: atoꝛ dicere: Qui vult 2 gotbeh⸗ debeat i chꝛiſt endens qua ire: tollat crucẽ ſuã et ui vult Mattð. 16. idem tã ſancte cõu ianis fides: Tertio me. Nunquid em ucẽ ſuã et ſe Ur Wattb. 16. Quim nan ã̊ ſanctę cõuerſationi TLertio y cuti nquid em̃ omnes m et lequatur nã martyrij tẽpoꝛe ationis fuerit:vt co cuti ſunt dñm:cruciſi es martyres qui ſe los:n P itaer tepoꝛe pacis i it: vt coo omnes vi 1: crucifixi ſunt cñ dñ qui ſe/ ſanctitate t cis inuenerit.Sed cũ omnes virgines qᷣ i nt cñ dño:? Nũqqd catus mine wigi anta beatũ laurẽti Sed cũ quunt᷑ agnũ es qͥ iuxta Apoc 2* Hühcd n mine vidiſſent cert urẽtiũ ꝓ chꝛiſti quunt᷑ agnũ dei:cruciſixe pocalypſim ſe- Apoc. 1audis rü manifel nt certare gẽtiles: ino Müquid paul i:cruciſixę ſunt vt ſeqi ſe- Apoc.n 6 rü manifeſtos rati Etiles: erroꝛel. Nuũquid paulus apo eſunt vt ſequant᷑: 1.14. ſmf uinceret:tũ sD rationabili caſtigatio ; eo / rat cũ dice sS apoſtolus cruciſi- ant⸗ al⸗ inceret: tũc illi inebꝛiati aſtigation rat ců dicebat: Mihi us cruciſixus fue- ent⸗ eũ:⁊ cede e nigebegei denore pnerdn in cruce ebar abihi aat abſit nrin ue * incn Eri coꝛpus cdelinima ſantiarüterun beati hi mũdus cruciſixus eſt chꝛiſti: p quẽ mi⸗ Sar e. ſoll Niere beatũ coꝛpue aticula tradi ie autẽ dicit: vt i 1s elt 7 ego müdo: Hoc ſuſpiet Dus vel georreng: de nõ ad Ban wierat, barſauetel pur nar crucem e lene , dungl Snis: vel toꝛmenta a ſide chꝛiſmt immura igit vita lei ue nirutuich ghoihti Tor HW ipen immuta/ viuat:crux eſt atq; oĩs ſi ſcðᷣm euengeliũ Ger.xxXXIII. De ſancto Laurentio Ger.IIiII aſcendendo ad celũ exaltatus vt arboꝛ eſt. Sermo ¶ In eodem feſto: Sermo I EVii ſimile eſt regnũ cęloꝛũ: ⁊ cui ſi⸗ e eſt grano ſinapis. Multa pᷣſtrin/ ximus:quibus ꝓbaremꝰ regnum dei gra⸗ no ſinapis nõ immerito cõparari:⁊ diſtan/⸗ tiã in ſola ęſtimatione eẽ vᷣboꝛũ: nõ ĩ colla/ tione virtutũ. Siqͥdẽ chꝛiſtiana fides quę regnũ dei eſt:eandẽ virtutẽ obtinet:quaę ſi/ napis natura depꝛomit. Nam ſicut ſinapis granũ cũ ſumimus vultu cõtriſtamur: fron te contrahimur:ad lachꝛymas ꝑmouemur: ⁊ ipam ſalubꝛitatẽ coꝛpoꝛis noſtri cũ quo/ dã fletu auſteritatl accipimꝰ. IAllinc em̃ ama ritudo nos exaſperat:acrimonia penetrat: hinc caloꝛ ignei ſapoꝛis accendit: et toto ꝑ/ turbati coꝛpoꝛe tũc magis ſani efficimur cũ ampliꝰ deploꝛamꝰ: Ita ergo ⁊ cũ ſidei chꝛi⸗ ſtianę mandata ꝑcipimꝰ: contriſtamur ani mo: affligimur coꝛꝑe: ad lachꝛymas ꝑmo/ uemur: et ipſam ſalutẽ noſtrã cũ quodam fletu ac męroꝛe cõſequimur. Inde em̃ nos ieiunia exaſperant:illinc peccatoꝛũ cõſcien tia macerat. Hinc patrimonij iactura per/ turbat:⁊ toto contriſtati habitu mag ſalu/ teum oſchuimur ſi amplius defleamꝰ: ſcõᷣm Joh̃.16. qð ait dñs: Vos ploꝛabitis ⁊ flebitis:ſęcu/ B lũ autẽ gaudebit.Sicut aũt cum ſinapi ca/⸗ put foꝛte curandũ eſt:iubemur ad raſum ca pillos demere:impedimẽta cutis vniuerſa deponere:vt nudo coꝛpoꝛi ꝑfectius medici na ꝑueniat: Ita ⁊ cũ anima ꝑ fidẽ curãda ẽ: ſcipimur a nobis ſabſtantiã auferre ſęculi: impedimẽta auri argentiq; deponere: vt ⁊ 4 nudeę et ſoli animę congruentius ſpiritalis medicina cõueniat.QAuiſq; em̃ rebus mun/ di ⁊ diuitijs ſęculi obuolutus eſt:huic ſidei medicina nõ ꝓderit. Ergo quod ſucus ſins pis in coꝛpoꝛe: hoc fides chꝛiſtiana opera in anima. Sed qm̃ in eadẽ dominica ſentẽ/ Lucj.iʒ. tia ſcriptũ eſt: Qð acceptum homo miſit in hoꝛtũ ſuum:⁊ creuit ⁊ facta ẽ arboꝛ:⁊ volu⸗ cres requieuerunt in ramis eius:diligentiꝰ requiramꝰ quis iſte ſit:cui hęc cuncta cõue/ niant. Diximꝰ ſuperius ſanctis martyribꝰ qui diuerſis attriti ſunt paſſionibꝰ naturã Cſinapis poſſe cõgruere: Sed qm̃ dicit ſcri- lI.S. ptura: Et creuit ⁊ facta ẽ arboꝛ:⁊ volucres requieuerunt in ramis eiꝰ:arbitroʒ hoc ipſi chꝛiſtodñio dicere:⁊ rectius cõparari:qͥ na/ ſcendo in honine humiliatꝰ vt granũ eſt: mile eſtimabo illud ait dñs. Simi/ tyres ſaluatoꝛis:ad quos ſi quis ſe foꝛtiter deꝰ omnipotẽs pater voto ſupplici exoꝛo: vt qͥ mãdas nubibꝰ ⁊ pluunt imbꝛes:qͥ tan Ns.4. nerabile em̃ mihi eſt dñe:⁊ pᷣcoꝛdijs meis re uerẽdiſſimũ de matre filij tui loqui: ⁊ de ſã ctiſſimo coꝛꝑe eiꝰ linguã ſermonibꝰoccupa DWU re:ꝗ ſola meruit deũ hominẽq; paritura ſu W ſcipere:facta thꝛonꝰ dei ⁊ aula regis ęterni: ſcðm qð tu docuiſti nos ꝑ ſanctos patriar- Granũ plane ẽ chꝛiſtus dũ patit᷑: arboꝛ eſt dũ reſurgit. Granũ inquã eſt: cũ famis eſu/ Mattö. X⸗ riem ſuſtinet:arboꝛ eſt cũ quinq; milia viro/ Aucj.9. rum quinq; panibus laturat. Ibi ſterilitra⸗ tem humana cõditione patitur:hic ſacieta- tem ꝓpꝛia diuinitate largitur. Sranũ autẽ dixerim dñm cũ cedit᷑:cũ cõtemnitur: cũ in crepat᷑:arboꝛẽ aũt cũ cecos illuminat:moꝛ tuos reſuſcitat:peccata condonat.Ramos aũt huiꝰ asboꝛis ſi requiras inuenies. Ra/ mus eſt petrus: ramus eſt paulus:vamꝰ eſt beatus laurent*:cuiꝰ hodie natalitia cele/ bꝛamu Rami ſunt oẽs apoſtoli vel mar⸗ tenere voluerit:fluctibꝰ ſęculi minimeener git᷑:quinpotiꝰſub vmbꝛa illoꝝ latitãs Sehẽ nę nõ patiet᷑ ardoꝛẽ: ſecuruſq; de diabolicę tempeſtatis ꝓcella erit:⁊ de die iudicij ex/ urentis incendio ipſo adiuuante qui viuit ⁊ regnat in vnitate ſpirituſſencti deꝰ:per in flinita ſęcula ſeculoꝛum Amen. ¶ Item in egdẽ feſto: Homelia de eo qð ſcriptũ eſt in euagelio ſᷣm Jo hannẽ:Amẽ dico vobis: Niſi gra / Job. 12. nũ frumẽti ⁊c̃.incipiẽs: Humilita tis magne ⁊c̃.quę ſumpta eſt de ex. poſitione doctoꝛis Jbidem. ¶ Be aſſumptiõe gloꝛioſiſſime vir/ ¶ In feſto Aſſũptionis ſanctiſſime Sermo ei genitricisvginis marie:Ger. XxXXIIII. ND interrogata de virginis ⁊ matris A nſi reſolutione tẽpoꝛali:⁊ aſſũptio⸗ Nꝛefatio. ne penni: q itelligã reipõſurus: te gis montes ⁊ fumigãt: qui aperis terrã et germinat:quid dicã iubeas: qͥd ꝓferam pᷣ⸗ beas:ad qͥd ſermonẽ dirigam aperias. Ve Pmn . 4 6 Be⸗ güͤn eal guct cthe ſancl nü onet necc Poe und luitc lehu ſanc inum oni hate fievi⸗ leguu vttri ſanct din nẽi ego nüce ſima⸗ ,dunt ne in vege⸗ ſpſeß̃ nicot Piz 4 tensg nati⸗ cm lckffrio gig ſ urcgt ſice deie par am chas tuos:ꝓphetas ⁊ apoſtolos figurisęt ſermonibꝰ*:qbꝰ nos credimꝰ:qꝛ nũqᷓ; fefelli/ ſti:qͥ nec fallere nec falli nouiſti:oſtendẽs fi liũ tuũ coęternũ tibi et ↄſubſtãtialẽ ĩcarnã/ piin n nih mno Ber. XxXXIIII. De Aſſumptiõe Marie Ben udnk inn di:⁊ incarnatũ ꝑ virginis vterũ:de qua car pſeuerantes vnanimiter in oꝛatione cũ mu nlgche nsẽ aſſũpſit:qui coꝛꝑalia cũcta tecũ creauit lieribus ⁊ maria matre ieſu et fratribus eiꝰ. lnin auctoꝛ: adminiſtratoꝛ de :ab hoie factus Hoc dicimꝰ quia tãto quę magna exiſtunt Aſeli. eſt homo:ab ea natura ſumẽs non oꝛiginẽ: cautius tractanda ſunt:quãto ſpecialibus eſcn ſanctiſicante ſpiritu tuo:in ea vterũ huma/ auctoꝛitatum teſtimonijs nõ poſſunt ad li/ Nndn e nũ ⁊ puriſicante atq; mũdante ad cõcepti- quidũ roboꝛari. Sed qꝛ quędam ſcriptura ca i. unn onẽ filij tui:Cuiꝰ dignitat ⁊ gratię effectũ: ſancta veris indagationũ ſtudijs quęrẽda hnahnen R ienehe lingan valer exgraneze. reliquit:ꝗᷓ nõ ſunt ſuꝑflua eſtimanda vů ve haned Nõ em̃ talis cõceptus:taliſq; partꝰ niſi de- ra indagatiõe fuerint patefacta. Fęcũda ẽ . nds. N uunm decuerat:qͥ venerat redimerꝭ quos vo / em̃ veritatis auctoꝛitas:⁊ dũ diligeter dil/ e luit creav. Creare ꝓſecto maieſtate:redime cutit᷑: de ſe gignere quod ipſa eſt cognoſci- Ancde re humilitate: humilitatis naturã ſumens tur. Sępe em̃ diſcuſſa veram cõueniẽtiam IAn, ſanctã de ſanctiſicato coꝛꝑe:⁊ imacslatã de parit:quã manifeſtis ſermonibꝰ abſcõdit: ſeſtr immaculato. Ineſtimabilẽ em̃ ſanctiſicati · Et ſepe apertis ſermonibꝰ inſinuat:in qui/ R onia gram quã cõcipiẽdus ſᷣbuit:ↄceptꝰ ? b⸗ nihil pter illud qð ſonuit qrẽdũ inuitat: niete nat mõ abſtulit. Quę quãtũ ĩ coꝛpe value ·¶ Att eſt illud: qꝛ abꝛaã genuit iſaac:iſaac ge/ ebn irt virginis: lli ſol notiſſimũ eſt ꝗᷣ de eiꝰ na nuit iacob: iacob iudã ⁊ fratres eiꝰ:⁊ cetera ecq9 BG tura naturã luſcepit q; cõdidit. Per quem talia in quibꝰ ſola littera tenẽda eſt. Qug ginit te quęſo dñe:qꝛ ꝑ illũ cũcta bona tribuis:q dam autem ſic cõmendat:vt pariter litrerã . wehei vt tribuas eligis: vr me inoffenſe de tanta ⁊ myſticũ intellectum inſtruat:vt in trãſitu Exo.14. ſanctitate loqͥ tribuas. Et ſi nõ totũ vt eſt: maris rubꝛi:⁊ manna cęleſti: ⁊ tabernaculo Ero.ic. qQq5ð impoſſibile omni humanę linguę eſt:ta dei atq; arca teſtamenti:vbi futuroꝛũ figu/ Exo.25. melite mẽ ipᷣm qð eſt ex parte dicat᷑ vt eſt. Sonet ra baptiſmi videlicet chꝛiſti ⁊ eccleſię oſttſa- ofn ergo pᷣcioſiſſimum vera pcioſitate:ſanctiſſi ẽ p̃rogatiua. Quędã tm̃ myſtice:vt cũ deũ fige mũ certa ſanctitate:ineſtimabiliſſimũ:ſidiſ dicit inſufſlaſſe in faciem adã ſpiraculũ vi/ Señ. 2. Mung ſima veritate. Qug aꝛ humanã ronẽ exce / teę: q tñ os ad ſpirandũ non habetrenec ma⸗ ſtdeet, dunt:ſpiritus tu aſſit:ꝗ ſuo ſacro ſoirami- nus ad operãdum:licet ꝓpheta dicat: M Pzs. 118. n ne inducat nos in omnẽ dicẽdoꝝ veritatẽ: nus tuę fecerũt me:⁊ plaſmauerũt me.Süt . vt᷑ qꝛ de eiꝰ coꝛpoꝛe ⁊ aĩia loquẽdum eſt: qð etiam quędã: ꝗᷓ quãuis cõmemoꝛari ex to/ ſneyi⸗ ipſe ſter naturalẽ vſum ſanctiſicauit ⁊ gra/ tolomiſſa ſint:vera tamẽ ratione credunt᷑: „ tiã cõtulit:non aliena dicere patiat᷑: ſed ꝓ/ atq; ipſa ↄueniẽtia rei qðamõ quẽadmodũ ofſinesn pꝛia ad laudẽ ⁊ gloꝛiã tuam deus omnipo dux ⁊ pᷣuia creditur. Mihil em̃ de melchiſe/ Señ.14. eSI tens pater:⁊ ad honoꝛem filij tui ꝑ virginẽ dech ſacerdotĩ dei excſi iuſtieia loquitur· 2 nati: ⁊ eiuſdẽ ſpirituſſancti dei ⁊ dñi noſtri: cum ipa ſceſſiſſe tatę laudis merita cogno gimung 4 cum quo èſt tibi regnũ ⁊ imperium: in om / ſcatur. Mihil de enoch ⁊ helię poſtq; rapti geũ.5. inn e gxplicit pᷣfatio nia ſęcula ſęculoꝛum Amen. ſWDaeuunt vite feęlicitatę cõmẽdat: cunctis liqui/ q. Regſ.2. ilnste Dncipitſerme Via ꝓfundiſſimę et ſua dignitate al- do ſcientibus beate eos viuere: quos do S tiſſimę ſum reſponſurus queſtioni:le/ minus hinc in futurũ ſeruandos voluit ra⸗/ NadnN ca. I. croꝛem meum obſecro:vt ꝓ me depꝛece᷑: ? pere.Quid ergo de marię moꝛte: quidve * Slenia ſi ̊ a me pleniter dicta cognouerit: donis de eius aſſumptione dicendum eſt: vnde pſerun. dei gratus exiſtat:ſinautẽ minus:noſtrę cõ dinuina ſcriptura nihil commęmoꝛat:niſi q/ ans. patiat᷑ infirmitati. Quia licet minus vale rendum ratione quod conueniat veritati: zonest amus dicere:vera tñ ꝓculdubio volumus. fiatq; ipſa veritas auctoꝛitas: ſine qua ne / arſ De ſanctiſſimo igit᷑ coꝛꝑe pꝑpetuę virginig „ ceſſe eſt: nec valeat auctoꝛitas. Memoꝛes ca bon marię eiuſq; ſacrę animę aſſumptione:quã /Menim conditionis humanę: moꝛtem illam nun tũ deus donauerit loqui ſi/ uſcipientes: hocl ſubij ſſe e tempoꝛalẽ dicere nõ metuimꝰ: quã zee pꝛimũ dicimus:quod in diuinis ſcripturis idem eius ſilius qui deus ⁊ homo eſt: lege Nm -/ . Job. 19. poſtq; dñjs in cruce matrẽ diſcipulo cõmen/ ſoꝛtis humane ſuſtinuit: et hoc quia homo ſoniͤs Acuit: vt caſtitas caſtis tuere᷑ obſequijs: de eius ſuſceptus ⁊ ꝓfuſus eſt vtero. Sed ̃ſeil nihil reperit᷑ de ea pᷣter id quod lucas cõme ſi dicimus moꝛtis eã vinculis tenen:⁊ reſo nib moꝛat in actibus apoſtoloꝛũ: cõmemoꝛans luta in cõmunẽ putredinẽ:vermẽ ac cinerẽ: liund⸗ Acti.i. eiuſdem nominatim dicẽs: Hi omnes erat laboꝛãdũ eſt ſi ᷣ conueniat lantę Anetitatl 3 „₰ 4. „ Bancti Auguſtini Zer. tante aulę dei ſrogatiuę. Scimꝰ em̃ dictů matre:qui ſic elegit naſci deus de homie. hn Seõ.5. pꝛimo parenti: Quia puluis es ⁊ in pulue- Maria ergo ⁊ ſi communicat erumnis eue: . rẽ ibis. Quod ſi de moꝛte dicit᷑: generalis nõ cõmunicat parturiendo cũ doloꝛe. Pꝛo⸗ gelu eſt ſententia:ſi de reſolutione in puluerem: meruit em̃ hoc ſinguiaris ſanctitas eius et ll hanc conditionẽ caro chꝛiſti euaſit de carn/ ſingularis gratia: ꝙ ſuſceptione dei ſingu⸗ ne marię ſumpta: quę coꝛruptionẽ nõ ſuſti/ lariter eſtimata eſt digna. Mon imerito er⸗ ehs nuit.De hoc em̃ ſcriptũ ẽ:per dauid ꝓphe/ go a quibuſdã generalibus excipitur vera SJ ng Pa.i5. tam dicentem: Quoniam nõ derelinques eſtmatione: quã tãta ſeruat gratia: æ atto K . animã meam in inferno: nec dabis ſanctũ lit dignitatis ſ̃rogatiua. Quantũ em̃ chꝛi/ 5 uu. tuum videre coꝛruptionẽ.De quo autẽ ſan ſti poteſtag poſſit mundi oſtendit vniuerſi⸗ Ca. 5. mnaf cto dictũ ſit: archangelus ꝓdidit: qͥ ad ma tas:quantũ gratia marię monſtrat integri lalad c.i. riam ait: Et quod naſcet᷑ ex te ſanctum: vo / tas. Quę ſicut oiuerſa sſt a natura: ita di- Kef Xcxo.ac. cabitur filius dei. Vere ſanctum et ſanctũ uerlſa es ab vſu.Quid ergo: Si in tanta di a autl ſanctoꝛum. Vnde ⁊ illa ſancta ſanctoꝛũ di/ uerſitate dicimus eã humanę ſoꝛtis moꝛtẽ tieynn cunt᷑:quę illa ſeruabant:quibus ille ſigura ſubiſſſe:nec vinculis eiꝰ retineri: ꝑ quã de Vaii bat᷑ qui veraciter ſolus ſanctus ſanctoꝛum voluit naſci:⁊ carnis ſubſtantiã cõmunica⸗ diuin, nito dicit᷑. Hic em̃ idem eſt de quo archangelus re:nũquid impiũ erit: Scimꝰ em̃ ieſum om Ause gabꝛiel danieli loquit᷑ inter cętera quę fu/ ia poſſe:qui de ſeipſo ait: Hata ẽ mihi om Mattb2s. uſſnt. maniel.s. tura oſtendit dicens:Et impleatur viſio et¶ nis poteſtas in celo ⁊ in terra. Si ergo vo busiul pꝓphetia:⁊ vngat᷑ ſanctus ſanctoꝛum. hic luit integram matrem cũ visginitatis ſerua pesg em̃ ſanctus coꝛruptionẽ nõ vidit:qui tertis re pudoꝛe:cur nõ velit incoꝛruptã a putredi in me. die cum triumpho rediens ab inferis reſur/ nis ſeruare fętoꝛe:? DHicat qui cognouit ſen/Ro. n iume: rexit. Caro eiꝰ quę de maria ſumpta eſt: ert ſum domini:⁊ qui conſiliarius eiꝰ fuit: Nũ/ quod 2 Cor.I. ſi moꝛtua eſt ex inſirmitate:reuixit tũ ex dei quid nõ ꝑtinet ad benignitatẽ dñi matris qulppe virtute.Sed hoc ille qui quãdo voluit mo / ſeruare honoꝛem:quilegem ſoluere nõ ve / Mattb. . ſtumon ri:quãdo voluit reſurgere potuit. Excipi᷑ nerat ſed adimplere. Lex em̃ ſicut honoꝛẽ Exo.2o. ſapient ergo ab illa generali ſententia de virgine matris ſcipit: ita inhonoꝛationẽ damnat. Nagis⸗ ſumpta natura. Qðõ ſi marię non congruit: Qui em̃ in vita pᷣ ceteris illã gratia ſui ↄce⸗ lure effn congruit tñ filio quem genuit ieſu. Uoca / pt“ honoꝛauit:pium credere ẽ ſingulari ſal/ gen: bulum ieſus gloꝛioſum omni oꝛnatu cultu uatione eã in moꝛte ⁊ ſpeciali gr̃a honoꝛaſ/ ampe q; digniſſimũ: nomẽ quod eſt ſuper omne ſe. Potuit em̃ eam tã a putredine q; a pul/q adiung. nomen:non decuit ab hominibus appella uere alienam facere:qui ex ea naſcens vir/ Ca. 6. voloyt 2 ri:neq; ab eis efferrin mundũ:ſed ab excel ginem eã potuit relinquere. Putredo nn⸗ denntc⸗ ga. 5 lẽtioꝛi quadã maioꝛiq; natura. olt bee ⸗ q; ? vermis oppꝛobꝛium eſt humanę cõdi⸗/ iineſti aogg dicta ſunt de quibꝰ excipit᷑ marię ſiliꝰ: ¶ tionis:a quo oppꝛobꝛio cum ieſus ſit alie/ habere . cõtuẽda ſunt ꝗᷓ etiã euę dicta ſunt: ſi cůctis nus: natura marię excipit᷑ quã ieſus de ea ankq fęminis generalia ſint:⁊ ſi in aliquo excipi - aſſũpſiſſe ꝓbat᷑. Caro em̃ ieſu caro marięẽ: dignit Señ.ʒ. atur maria.Scriptum quippe eſt: Mulieri et multo ſpecialius qᷓ; ioſeph iudę cętero/ uuhe quoq; dixit deus: Multiplicabo erumnas rũq; fratrum eius quibus dicebat: Frater Señ. 7. mand tuas ⁊ cõceptus tuos. In doloꝛe paries f em̃ ⁊ caro noſtra eſt. Caro em̃ chꝛiſti quãuis kriſino lieos: ⁊ ſub viri poteſtate eris: ⁊ ipſe domi gloꝛia reſurrectionis fuerit magnificata :et Canedr Zudj.. nabit᷑ tui Erumnam maria ſuſtinuit: cuuus potent ſuꝑ omnes cęlos aſcenſione gloꝛiſi- (en aAnimã gladius paſſionis chꝛiſti ꝑtranſiuit: cata:eadẽ tamen carnis manſit ⁊ manet na ſioſs ſed conceptus nõ multiplicauit:nec ſub vi- tura quę aſſumpta eſt de maria. Ipſe enim ſtiens ni: id eſt mariti poſtate deguit:quę ĩiteger eſt qui conceptus ⁊ genitus atq; a moꝛtuis tero⸗ rimis viſceribus de ſpirituſancto chꝛiſtum ſuſcitatus eſt ꝑ gloꝛiam patris:ſicut ꝓfecto vogen ſuſcepit:⁊ virginitatis integritate manẽte ipſe teſtat᷑ poſt reſurrectionẽ:quando apo⸗ ſocor virgo pꝑmanſit. Quem qꝛ ſine peccati col- ſtolis dixit: Videte manus meas et pedes LZud.24. Ane luuione / ⁊ ſine virilis admixtionis detrimẽ meos quia ego ipſe ſum. Quid em̃ ẽ: Ipfe W to ſuſcoit:ſine doloꝛe genuit ⁊ ſinð integri ego ſum: niſi quia alter nõ ſum:qᷓ; qui tunc ii tatis violatione cum pudoꝛe virginitatis eram quãdo paſſus ſum? Hoc ſiquidem co Pe integra ꝑmanſtt.Hoc em̃ potuit efficere de gnoſcere poteſtis:qͥ ĩi manibꝰ ⁊ pedibꝰmeis lie Vv* Ber. xXXIIII. De Alſſumptiõe Marie vir. B odeheni, e er. I tnme· ct.1. clauoꝛum vulnera cognoſcitis. Ipſe ergo q; fena: Thꝛonum dei: thalamum celi do. eegy idemq; celos aſcendit: carnem quã de ma mini: tabernaculum chꝛiſti: dign um eſt ilhii tpel tee ſuſcepit ſuꝑ aſtra tranſuexit: honoꝛans eſſe vbi ipſe eſt. Lam pᷣcioſum theſaurũ di Z daneii. omnẽ humana natunã: multomagis ma, gnius eſt celum ſeruare q; terram: tantã in. Migeng, ternam. Si igit natura mattis eſt filius:cõ tegritatem merito incoꝛruptibilitas nõ pu/ nhir ueniẽs eſt vt ſit ⁊ filij natura mater: nõquã tredinis vlla reſolutio ſequit᷑. Illud ergo ſa HWRRKZ tum ptinet ad ęquam adminiſtrationẽ: ſed cratiſſ imũ coꝛpus de quo chꝛiſtus carnẽ aſ- Rr quantũ ptiner ad, eandem recipꝛocã ſubſtã ſumpſit ⁊ diuinã naturã humanevniuit:nõ – tiam: vt homo de homie: caro decarne:ma anmittens quod erat: ſed aſſumẽs quod nõ ⸗ Nirin ſen 4 iorſui a matre: nõ ad vsitatẽ pſonę erat: vt verbum caro: hocẽ deus homo ſie/ Job. i. R 6 lad vnitatẽ coꝛꝑalis naturę ⁊ ſubſtãtię. ret:eſcam vermibus traditum:quia ſentie Sang ü E n erate fadere põt gratia ſine ꝓpꝛi// nnon valeo:dicere pertimeſco:in cõmuni ſoꝛ W Ca.. etate ſpecialis naturę:quãtomagie vbi gra te putredinis futurũ de vermibus pulue/ nii tie vnitas ⁊ coꝛpoꝛis ſpecialis ẽ natiuitas. rem. De quo ſi nihil aliud ſentirem qᷓ; de p/ nüimut, Alaitas naq; gratieę eſt: vt diſcipuloꝛum in pꝛio:nihil dicerẽ niſi quẽadmodũ de ꝓpꝛio: gͤn JƷoðb.i. chꝛiſto de quibus ipſe dixit: Pater ſancte: qð abſq; vlla ambiguitate ſoluẽdum eſt in Duinnnt ſerua eos in nomine tuo quos dediſti mihi moꝛtem: poſt moꝛtẽ eſt futuꝝ putredo:poſt Wenmhhan vt ſint vnum ſicut ⁊ nos.Et item de omni/ putredinem vermis: poſt vermẽ vt dignũ n Beg bus iuſtis:Hõ autẽ ꝓ his rogo tantũ:ſed ⁊ eſt abiectiſſimus puluis. Quod de maria Gnoſn ꝓ eis qui credituri ſunt per verbum eoꝛum credẽdum nõ videt᷑ conſentibile: quia eſti/ Mind in me:vt omnes vnum ſint ſicut ⁊ tu pater mationem pꝛocul pellit munus incompa/ iogtſn in me:⁊ ego in te:hoc eſt vt ipſi ſint ꝑ gratis rabilis gratię. Quod me dicere multaꝝ cõ ¶ uchiüfi quod nos ſumꝰꝑ diuinitatis naturã.hęc ſideratio reꝝ inuitat:q̃rũ ⁊ illa ꝗdã eſt quã ca o. Ns quippe gratię vnitas quę cunctis in chꝛi- ſuis aliquãdo miniſtris ipᷣa vᷣitas ait:Qui Job.12. ſobgeni w ſtum credentibus ſeruat᷑:ſi marię nec minꝰ mihi miniſtrat me ſeqt᷑: ⁊ vbi ego ſũ:illicet ianherin⸗ ſapientiũ eſtimatione non tollitur:quanto/miniſter meus erit. Si em̃ hęc eſt genera/ Nonidaun, magis cũ gratię vnitate ipſa ſpecialitas n lis ſententia omnium ꝑ ſidem ⁊ piam ope/ igtul turę efficit vnum matrẽ ⁊ filium:filiũ ⁊ ma/ rationem chꝛiſto miniſtrantium: quãtoma eiſihinil trem? VTlidẽdũ etiam eſt qͥd de his quos ſe gis quodãmodo ⁊ ſpecialiter marię. Ma⸗ Aigebonen cum ꝑ gratiam vnũ eſſe voluit cõſequẽter riã namq; operis exhibitione ⁊ fidei ſidiſſi/ neineönn) adiungit. Ait em: Pater quos dediſti mihi maveritate miniſtrã chꝛiſti fuiſſe oĩs qͥ ſane a tnn volo vt vbi ego ſum ⁊ illi ſint mecum: vt vi ſapit intelligit.Abſq; dubio em̃ opere ad/ beunets deantclaritatẽ quã dediſti mihi.Q magnã miniſtratrix extitit: quę hũc in vtero geſſit Zucj.n.et. 2. kemni ⁊j ineſtim bilẽ bonitatem dei:qui ſecũ ſuos partuq; ꝓfuſũ aluit ⁊ fouit:atq; vt euange 1usſtii⸗ babere in gloꝛia vult vt ſua claritate fru- lium refert:ĩ ſſepe reclinauit: ⁊ a facie hem gilient an?t: qui hic ſua ſide iuncti:vnũ cum eo eſſe dis fugiens in ęgyptũ abſcondit:⁊ omnem annntt digni iudicant᷑. Si & ſecũ eos habere vult: infantiã eiꝰ pio ꝓ matris affectu eſt ꝓſecu⸗ hit n atq; hoc poteſt qui omnia poteſt: quid eſti ta:ita vt vſq; ad crucẽ in qua filiũ vidit pẽ/ Job.19. 4 ene mandum eſt de matre vbi digna ſit habe⸗ dentem iam virũ ꝑfectum:ab eius indubi/ dcnt: i R ri ſi non in pᷣſentia filij?:Quantum igit᷑ con / tanter nõ receſſerit cõſectatu: non ſolũ greſ iti⸗ 4 Ca. S. tueoꝛ:quantum intelligo: quantumq; cre· ſibus pedum tanq; pꝛo reuerentia dei: ve- nmin⸗ do:marię anima claritate chꝛiſti fruit᷑: ⁊ glo rũetiam ⁊ imitatiõis affectu. Maria er nimngen rioſis conſpectibus eius ſemper inhęrere ſi miniſtratrix chꝛiſti ſpiritalium operũ quali – tiens ⁊ ſemꝑ conſpiciens:dum ineſtimabili tatibus:ſicut deuotiſſima extitit: ita abſ n NMn ter paſcitur: excellẽtioꝛi quadã ſpecialiq; ſ̊ / dubio religiõis ſide ⁊ verę credulitati cha/ aNgaNen rogatiua a filio honoꝛat᷑:poſſidens in chꝛi/ ritate ſecutrix fuit.HNon em̃ potuit eiꝰ diui naſunfn ſto coꝛpus ſuum qð genuit gloꝛiſicatum in nitatis nõ eſſe credula: quę ſe nouerat hũc anc dextera patris:⁊ ſi nõ ſuum ꝑ quod genuit: nõ virili ſemine ſcõm oꝛdinẽ naturę:ſed di Zud.n nrutl⸗ ſamen ſuũ quod genuit.Et quare nõ ſumm uino ſpiramine nunciante archangelo cõce neni per qð genuit: Si nõ obuiauerit necdũ ꝑ/ piſſe:videns ſemper famulantiũ an geloꝛũ unum ſpecta auctoꝛitas:vere credo ⁊ per quod ge ei adeſſe frequentiam vt naſcituro ⁊ nato: eſlicie y, nuit: quia tanta ſanctiſicatio dignioꝛ cęlo ẽ quãdo videlicet facta eſt cum angelo multi egeibe 4 6¹ 4 D3 Bancti Auguſtin be tudo cęleſtis exercitꝰclamãtiũ et dicẽticm: ta ſeruare inuſta:cur abnuat i matre ꝓpꝛia Zucj.a. Sloꝛia in excelſis deo: ⁊ ĩ tera pax homini qð elegit in veſte aliena? Jonam ſeruare in Jone.x.·· bus bonę voluntatis:⁊ in ęgyptũ fugituro ventre ceti ſter naturalẽ vſum voluit incoꝛ atq; inde iterũ redituro. Quibꝰ liquido co ruptüũ ſola miſericoꝛdia: mariã incoꝛruptã gnoſcere potuit:quia talia obſequia nõ niſi Ster naturã nõ ſeruabit gratia? Seruatus WMVattð. 2. deũ decuerãt. VUnde ⁊ ſtellę annũciatio: et eſt daniei datus itemperatiſſimę fami leo/aniet. e. magoꝛum de longiſſimis partibus inſpera nũ:nõ ſeruanda eſt maria tãtis donata me ct. 14. ta adductio q́; maximũ illi extitit indicium ritis dignitatũ: Hæęc cunga quę diximꝰ: qꝛ Xud.a. veritatl. Similiter ⁊ ſimeonis ⁊ annę ꝓphe naturã ſeruantia nõ cognoſcimus:in marię tali dignitate inſolitꝰcętus:⁊ huic ſpecialis intesritateplus potuiſſe gratiã q; naturã occurſus:ug omnia ꝓcul dubio maria cõ nõ dubitamꝰ. Diuinitatis em̃ oꝑvſũt quę ſeruãs his cũctis altius ad fidem roboꝛata dicimus: ⁊ ideo poſſibiua qꝛ omnipotẽtia. pio coꝛde cõferebat: intantũ vt omnino nõ Chꝛſſtus ergo dei virtus ⁊ dei ſapiẽtia cuiꝰ i.Cori.i. nutabunda: ſed certa de filij ptãte tanq; de ſunt omnia ꝗ̊ᷓ patris ſunt ⁊ velle: Velle aũt Job.a. dei virtute vera deſiciente in nuptiis vino omnia quę ſunt iuſta ⁊ digna:⁊ ꝑ hoc vidẽ/ dixerit:qꝛ vinũ nõ habent:ſciens plane illũ tcur digna: letari facit mariã lęticia inenar⸗ hoc potuiſſe qð eũ mox cõtigit diuio mira- rabili anima ⁊ coꝛpoꝛe in ꝓpꝛio ſilio cũ ꝓ⸗ culo cõpleuiſſe. Ecce igit᷑ maria ſide et oꝑe chꝛiſti miniſtratrix:⁊ deuota vſq; ad moꝛtẽ eius ſecutrix: nõ plus greſſu qᷓ; imitatiõis: pꝛio fllio ꝑ ꝓpꝛiũ ſiliũ:nec vllam ſequi de⸗ bere coꝛruꝑtionis erumnã quã nulla ſecuta eſt tantum filiũ parturiẽdo iutegritatis coꝛ coꝛpoꝛs ſ. eruarg illeſa: veruũetiam veſtimen/ 3 vt debui: ignoſce obſecro tu ⁊ tui: Qui cũ yt credendũ eſt:affectu: ſi ibi nõ fuerit vvbi ruptio:vt ſit ſemꝑ incoꝛrupta quã tanta ꝑ/ te 3 3335 chꝛiſtus ſuos miniſtros vult eſſe:vbi ergo fudit gratia:ſit integraliter viuens quę om din. g erit:Et ſi ibi:nunquid ęquali gratia? Et ſi niũ integrã ꝑfectãq; genuit vitam: ſit cum ww MWatið.is.non ęquali:vbi ęqua dei cenſura quę vni/ illo quẽ in ſuo geſſit vtero:ſit apud illũ illa cuiq; reddit ſcõm ſua merita? Si ergo me / quę genuit: fouit ⁊ aluit illum: maria dei ge Anlu 6 rito pꝛę nnibus marię viuenti donata eſt nitrix:dei nutrix: dei miniſtratrix et dei ſe⸗ h gratia: moꝛtug erit minuẽda? Abſit: Quia cutrix: de qua vt iam dixi: quia aliter ſenti ſi omnium ſanctoꝛũ moꝛs eſt pꝛecioſa: ma- re nõ audeo:aliter dicere nõ ſſumo. Suſci/ rię ſane eſt pꝛecioſiſſima: quam tanta comi piat igit᷑ hũc ſenſum fraterna charitas: m e tata eſt gratia: vt mater dei dicatur et ſit. qð ſpiritꝰ chꝛiſti inſpirauit. Oſtẽſa ſunt ex J A Conſideratis igitur vniuerſis: vera ratio parte quę taliter hoꝛtata ſũt me dicere. Si e. Ca.io. ne cenſeo conſitendum mariã in chꝛiſto et quis autẽ refragare his elegerit: cũ dicere * apud chꝛiſtun eſſe. In chꝛiſto: qꝛ in ipſo vi nõ velit hoc nõ poſſe chꝛiſtum: ꝓferat qua/ ic Actj.i7. uimus:mouemur et ſumus. Apud chꝛiſtũ re nõ conueniat velle:ac ꝑ hoc neꝝ eſſe. Et gloꝛioſe ad ęternitatis gaudia aſſumptam cum ſe veraciter cõſiliũ dei de his noſce ma t benignitate chꝛiſti et honoꝛate ſuſceptam niſeſtauerit:incipiã credere:de quibꝰ aliter ne pꝛę cęteris quam gratia honoꝛauit pꝛę cęte- nõ poſſum ſentire. Miraboꝛ illum altitudi ris:atq; ad communem humilitatem non nem cõſilij diuini inueſtigaſſe:quã me cum . eſſe adductam poſt moꝛtem putredinis vi- apoſtolo digna reuerẽtia videoꝛ debere ad delicet vermis ⁊ pulueris:quę ſuum ⁊ om / mirari dicente:oO altitudo diuitiarũ ſapiẽ/ Ro.n. Zucj.⁊I. nium genuit ſaluatoꝛem. In cuius ſi pote- cię ⁊ ſcientię dei:qᷓ; incõpꝛehẽſibilia ſunt iu 0 ſtate eſt ſanctoꝛum de capite capillum non dicia eius:⁊ inueſtigabiles vię eius. Et qꝛ perire: eſt ⁊ illam anima ⁊ coꝛpoꝛe integra ſcðm eũdem apoſtolum:ex parte cognoſci/i. Corleiʒ. 5 poſſe ſeruare. De cuius poteſtate ſi nullus mus ⁊ ex parte ꝓphetamus:dixi de his:et Dan dubitat eccleſiaſticsꝛum quin poſſit matrẽ ſnõ quantũ eſt:tamen quẽadmodum me e Een ſine coꝛruptione in perpetuum ſeruare: cer dicere debuiſſe credidi.Si ergo vera ſunt q̃ n dubitandum eſt voluiſſe qð attinet ad tan ſcripſi:tibi gratias ago chꝛiſte:quia de ſan/ tam benignitatis gratiã? Si elegit diuuna cta vᷣgine matre tua niſi qð pium: dignũ⸗ ſ6 voluntas ſola gratia inter crepidães vehe iuſtum eſt ſentire nõ potui.Si ergo dixi vt 4 Panieł.ʒ. mentiinigniũ flammas non ſolum pueroꝛũ debui:appꝛoba chꝛiſte tu ⁊ tui. Si autẽ nõ 3 Ber. XXXV. deo patre et ſpirituſancto viuis ⁊ regnas chꝛiſto regnare. Suſfficere debet tantum ek. deus ꝑ omnia ſęcula ſęculoꝛum Amen. notici? humanę hanc vere fateri reginä fund fllozꝛum: pꝛo eo ꝙ regem peperit ange- unn Ser. XXXV. ¶In eodem feſtq Sermo II loꝛum. Sed necinuenitur apud latinos E uufxf ☛ Aliquis tractatoꝛum de eius moꝛte qui- il⸗ A Deſt nobis dilectiſſimi fratres di piam dixiſſe aperte. Mã illũ euãgelij ver⸗ ee es valde venerabilis: dies omni/ ſiculũ quem ſimeon dixit ad domini ma, dnnn unm ſanctoꝛum ſolẽnitates pꝛecel / trem: Et tuam ipſius animã pertranſibit Zud.2. * nne. lens. Adeſt inquãoies inclyta: dies ꝑcla- gladiꝰ: beatę recoꝛdationis ambꝛoſiꝰ c,’i SIni fra:dies in qua e mũdo migraſſe creditur tractaret:ait: Mec hiſtoꝛia nec littera do- ⸗ e Vviirgo maria. Et ideo laudes intonet vni/ cet mariam gladio vitam ſiniſſe. Hinc et Ngtin ( Z uerla telra cum ſumma exultatione tan/ Iſidoꝛus: Incertũ inquit ꝑ hoc dictum Küigno ag tęvirginis illuſtratꝰ exceſſu:qꝛ indignum vtrum gladium ſpiritus an gladiũ ſigniſi lte valde eſt vt illiꝰ recoꝛdationis ſoleſtnitas cet perſecutionis. Et quid de his de qui / Nent ſit apud nos ſine maximo honoꝛe: ꝑ quã bus loquoꝛ dicam:cum nec ipſe qui haun nenn⸗ merꝛimus auctoꝛem vitę ſuſcipere. Sa- accepit ante crucem domini in ſua: id eſt Yob.19. ch, tiſqꝰ pꝛępoſterum iudicandum eſt: vt cũ iohannes euãgeliſta de hoc poſteris ali gi ſanctoꝛum celebꝛamus victoꝛias marty/ quid retinendum ſcriptis mandauerit? Rinn rum:illius ſolennitatem illis non pꝛęfſera Mullus enim hoc ſidelius narrare potuit * mus quę huic mundo edidit pꝛincipem ſi illud deus manifeſtare voluiſſet: q; il⸗ unn martyrum. I—i hac ſiquidem die compe/ le vtiq; qui hãc nutriendam ſuſcepit: nec guen tenter ſpõſo illi celeſti ꝓclamat beata vir contra moꝛem filius matrem reliquit.Re iri Ns.72. go: Tenuiſti manum dexteram meã: ⁊ in ſtat ergo vt homo mendaciter non fingar ran voluntate tua deduxiſti me:⁊ cum gloꝛia apertum quod deus voluit manere occul lin aſſumpſiſti me.Hhodie inquã ⁊ ipſa a ſpp tũ. Vera autẽ de eius aſſumptione ſentꝰ:·a⸗ ndage Cant.⁊. ſo fllio et domino congrue audiuit: Jam aee eſſe pꝛobat᷑: vt ſcðᷣm apoſtolum: ? Kor.i2. adaſ⸗ hyems trãſüt: imber abiit ⁊ receſſit:Sur/l iue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛpus ignoꝛane inin , ge pꝛoxima mea: ſpõſa mea: colüba mea tes:aſſumptã ſuper angelos eam eſſe cce B ⁊ veni.hhęc ideo dicimus fratres:quia ſi / damus. his igitun pꝛemiſſis: loquamur D nnus:fn .V cut iam in conſuetudinem ſuſcepit eccle- aliquid in laudibꝰ ſacratiſſimę virginis. lulbung ſia:hodierna die ad cęlos aſſumpta fuiſſe Sed quid nos tantilli:quid actione pu/ 2 N.91 credit᷑ virgo maria. Sed quo oꝛdine hinc ſilli:quid in eius laudibus referemus: cũ dͤdce ad ſuperna tranſierit regna:nulla catho/ et ſi omnium noſtrum membꝛa verteren/ ngun lica narrat hiſtoria. Mon ſolum autem tur in linguas: eã laudere ſuffiteret nul/ geſeſ reſpuere spocripha:verũetiã ignoꝛare di lus? Altioꝛ cęlo eſt de qua loqmur:aby / olet citur hęc eadem eccleſia. Siquidem ſunt ſo ꝓfundioꝛ cui laudes dicere conamur. * ib'alte nõnulia ſine auctoꝛis nomine de eius aj· Hec eſt enim quęſola meruit mater ⁊ ſpõ atud ſumprtione cõſcripta: quę vt dixi ita cauẽ ſa vocari.hheęc pꝛimę matris damna reſol Inecun tur: vt ad confirmandam rei veritatem le uir: hęc homini perdito redẽptionem ad/ Nbeeul iminime ꝑmittantur. Hinc ſane pulſan duxit. Mater enim generis noſtri pęnã Seß.5. ive nõnulli: quia nec coꝛpus eius in terra intulit mundo: genitrix domini noſtri ſa/ uc. 2,. iurt inuenitur: nec aſſumptio eius cum carne lutem edidit mũdo. Auctrix heccati eua: 8. vt in apocripha legit᷑: ĩ catholica reperiẽ᷑ auctrix meriti maria.Eua occidendo ob/ ogt hiſtoꝛia. Quibus dicendum eſt: quia ſi Peun.34. moyii coꝛpus nõ inuenitur ab homine in en Exo.ʒʒ. terris cum quo locutus eſt deus facie ad mnlonh faciem:illius quęrere dementię eſt:ꝑ quã denn idem maieſtatis deus incarnatus efful- e Ot in terris. Neq; em̃ dignum eſt de coꝛ- rog poꝛis eius noticia ſollicitũ quẽpiam eſſe: uis quõẽ nõ dubitat ſuper cęlos eleuatam cũ ud De Aſſumptiõe R fuit:maria viuiſicando pꝛofuit. Slla ber. cuſſit:iſta ſanauit. hęc em̃ mirabili atq; ineſtimabili modo omnfui rerũ ⁊ ſuũ pe-/ perit ſaluatoꝛẽ. Quę heęc virgo tã ſancta ad quã venire dignaret᷑ ſpirituſſanctus?e Quę tam ſpecioſa: vt eam deꝰ ſibi elige/ ret ſpõſam? Quę tam caſta vt eſſe poſſet virgo poſt partum:? heęc eſt dei tempfum: „ 4 Bancti Auguſtini ʒ—.— . des ſileat lingua carnis:quas ſemꝑ ardẽ/ ter ꝓfert anima: Mũc noſtras peto vt au res doctrinarum tuarũ demulceas oꝛga ta: ſpirituſancto replera: plenitudine di/ tuita chꝛiſti ſanguine redempta et dicat: Magniſicat anima mea dominum. Sic Zud.1. Kebi. . ſons ille ſignatꝰ: ⁊ poꝛta ĩ domo deiclau/ uinitatis afflata:ad heliſabet veniſſet co ecb. ſa. Ad hanc nãq; vt dixi ſpirituſſanctus gnatam: poſt exultationem iohannis in deſcendit:hanc virtus altiſſimi obumbꝛa vtero mfis:heęc dño decãtauit cãtica lau/ N Fult. heęc eſt immaculata coitu: fecũda par dis: Magniſicat aia mea dſim: Et exulta Qud.i. tfu: virgo lactãs: angeloꝛum ⁊ hominum uit ſpũs me in deo lalutari meo. Pꝛimo R u Oubum nutniẽs. Merito namq; beata ſin/ igit᷑ in hoc loco quęrẽdũ ẽ: qͥd ſit magnii i gulari a nobis pconio extollitur:quę ſin care dñm: Heq; em̃ magnꝰ ſit a creatura el * ulare cõmertium mundo ſbuit. Deniq; creatoꝛ. Sed ſciendũ nobis eſt duobꝰmo ſen tantũ ſe ad celi faſtigia ſubleuauit: vt ver/dis dici magniſicari:idvſt aut magnũ fa fe * bum in pꝛincipio apud deum: de ſupna cere:aut magnum adoꝛare: magnum ad, lkt cęli arce ſuſciperet.& fgęlix maria:⁊ omni mirari. MÆiagniſicat enim deus g nobis: “” laude digniſſima. O virgo dei genitrix cum magnificari dieur nobis . Sed to agaoꝛioſa: o ſublimis puerpera:cuiꝰ viſce- nunquʒid ſic in nobis ſicut in beata maria ð ribus auctoꝛ celi terręq; cõmittit᷑. O fcli- eandem carnem aſſumpſit ꝓ nobis? Aue bus cia oſcula lactẽtis labijs impꝛęſſa: cũ in- inquit ad eam angelus gratia plena: do/ nup⸗ ter crebꝛa indicia reptantis infantię: vx minus tecum: benedicta tu inter mlie/ gan Aucj.a. pote verus ex te filius tibi matri allude- res. Spirituſſanctus ſuperueniet in te: 2 d ret:cũ verus ex patre dominus impera / virtꝰ altiſſimi obumbꝛabit tibi: Jdeoq; lſc ret. Nam auctoꝛem tuũ ipſa concipiens quod naſcet᷑ ex te ſanctum: vocabitur ſili nin edidiſti in tempoꝛe puberem quẽ habe/ us dei. Nuęcunq; tamen anima ſancta ſart bas ante tempoꝛa conditoꝛẽ. O fęlix pu verbum concipere poteſt èedendo:pare/ adn erperium: letabile angelis: optabile ſan- re pſdicando: magniſicat amando. Ende dele iis: neceſſarium perditis:cõgruum ꝓfli · ⁊ dauid ꝓpheta dicit: Magniſicate do/ Ns. 53. geut eraac Earis. Qui poſt multas aſſumptę carnis minum mecum:⁊ exalremus nomen eius dus iurias: z ad vltimũ verberatus flagris: in inuicem. Ac ſi diceret: Magnitudinẽ ltr MHatth.27. potgtus felle:affixus patibulo: vt te ve· dñi mecũ pꝛędicate:⁊ nominis eius hco⸗/ lon⸗ 1 ram matrem oſtenderet: verum ſe homi/ nia magna voce attollite.hinc irerum di . Apes hhnem patiendo monſtrauit.Sed quid di/ cit: vomine deus meus: magniſicatꝰ es Nz. roz. uda ge cam pauper ingenio: cum de te quicquid vehementer. Unde autem magniſicetur . ror dixero minoꝛ laus eſt q; dignitas tus me in nobis iſdem ꝓpheta ait: Magniſicata Ns. v55ũ5. gni⸗ * retur? Si cęlum te vocẽ:altioꝛ es. Si ma/ eſt vſq; ad celos miſericoꝛdia tua. hinc ¶ ſdie trem gentium dicam:pᷣcedis. Si foꝛꝛmam namq; optandum eſt in ſingulis: vt no/ ninee dei appelem: digna exiſtis. Si dominã ſtra anima magniſicet dominum: cõcipi- une angeloꝛum vocitem: per omnia te eſſe ꝓ ar dei verbum:pariat ⁊ nutriat: rcoꝛdet᷑ Ron baris. Quid ergo de te digne dicã: quid ſaluationis ſuę pia cõmertia: quomodo erult referam:cum non ſufficiat lingua carnis nullis ſuis ſcedẽtibus meritis ſit ab ini⸗ intur tuas enarrare virtutes:has interim lau quitate ſaluata:ſed ſola dei bonitate gra kumn ſalon Es Mc ſtolne 1ecm̃ de dilexit mũdũ: ait euãgeliũ:vt ſfili/ JZob.z. umne nis. Plaudat nunc tympanis ſcęna tuis um ſuum vnigenitum daret. hHinc nãqd No z ſanct ⁊ veloces articulos puerperę cõcrepent. ⁊apoſtolus: Qui pꝛopꝛio inquit filio nõ Ro. 8. vil Concinant lętantes choꝛi:⁊ alternantibꝰ pepercit:ſed pꝛo nobis tradidit illum. ) bin dom „ modulis dulciſona carmina miſceantur. mirę pietatis affectus:o ineſtimabilis ar⸗ dun Audiamus fratres:audiamꝰ pio mentis doꝛcharitatis:Quis ante tantę pietatis eullt affectu:audiamꝰ quẽadmodũ tympani/ diuitias non obſtupeſcat? Quis ante tã qlis ſtriarum doctrinis cõcrepet beata virgo ineffabilem charitatem non contremiſ/ iſc Jmaria. Audiamꝰ inquã:⁊ huic harmonię cat:? Quis vnquam poſſet ſperare: vt ex eii moꝛibus reſpondeamus. Deniq; cũ hec deo ante tempoꝛa natus:naſceretur pꝰ Nbt, Kin mulier beatiſſima ab angelo iam ſaluta- hominibus in tempoꝛe ex ſęmina homo factus⸗: Ende ſcriptum eſt: Cum venit Sal. 4. loni dn plenitudo tempoꝛis: miſit deus filium ſu laudavur extollitur:⁊ cum vituperat fue/ n um factum ex muliere: factum ſub lege: rit magnis iracundię ſtimulis agitat᷑: qui tel vt eos qui ſub lege erant redimeret: vt cum manſuetis nõ humiliatur: ſed in ſu- i agdoptionem filioꝛum reciperemꝰ. Quis perbię faſcibus eleuatus ceęteros quaſi ex net ⸗ inquã poſſet eſtimare:vt poꝛtaretur ma/ alto montis ſupercilio cõtemplatur.Sed dcen nibus fęmineis poꝛtatoꝛ oꝛbis:panis an / quis hęc ad plenum ita poteſt calcare:vt – geloꝛum aleretur:virtus celoꝛum infirma ab hac exultatione hiſdem vitijs interpel igii retur:vita omnium moꝛeretur? Magni⸗ lantibus nec ad momentum ſe credat ab Ne ficet ergo in his attima gloꝛioſiſſimę ma/ ſtrahi:cum ſcriptura pꝛonũciet: Coꝛpus Sap.. e A rię dominum: magnificet et noſtra. Ad/ qð coꝛrumpitur aggrauat animam: ? de/ * T miremus: gratulemur: amem“: fſaudemꝰ: pꝛimit terrena inbabitatio ſenſum mul⸗/ RM adoꝛemꝰ:gratias ijji agamuis:qm̃ ꝑ eiuſ. ta cogitaãtẽ: Ingemiſce ergo o ſancta ani- tech dem redemptoꝛis noſtri moꝛtem e tene ma quęcunq; in domino exultas: æ quo/ gen bꝛis ad lucem: de moꝛte ad vitam: de coꝛ tiẽs te ab hac exultatione abſtractã vide K ruptione ad incoꝛruptionem:de exilio ad ris eſſe :dicito: He pꝛoijcias me dñe a fa/ Nõ. z0. l pataam: de luctu ad gaudium de terris cie tua:⁊ ſpiritum ſanctum tuum ne aufe/ alen ad cęleſte regnum vocati ſumus. Qua/ ras a me. Redde mihi lęticiam ſalutaris di iag liſcunq; igitur anima ſancta talibus fue/ tui:et ſpiritu pꝛincipali conſrma me. Et Oι hufl rit incitamentis occupata:nihil concupi/ hic attentius intuere: quã exultationenm nunſnn ſcit terrenum:gihil tranſitoꝛium mihil qd petierit. Quod enim hebꝛaice ieſus:hoc Anlayrt ad tempus arridex: nihil quod ad pſens latine ſalutaris dicit᷑. Quę enim hec lęeri/ dd delectat.Hęc riſum luctum computat: e cia eſt ieſu:niſi contemplatio eius:qualis Sar gaudium in męroꝛem cõmutat: cui mun- venturus eſt in gloꝛia ſua? Sciendum ve/ Monmans dus carcer:celumq; habitatio eſt: Cui ex ro eſt:quia illi tunc hac claritate potient᷑: begolii ultatio de ſſentibus nulla eſt:quia in i/ qui hic poſiti redẽptoꝛis ſui veſtigia imi/ iu eus ⸗ lo tantum gaudere appetit: qui ſuper om tantur. Et quidem dominum ieſum egi Joh. 1I1 et. 4. ümm M nes eſt. Vnde in ſancto cantico cum di / mus doluiſſe: fleuiſſe: ex itinere fatiga- ugian ö Xucj. R ceret go gloꝛioſa: Magniſicat aia mea tum fuiſſe:oppꝛobꝛia ⁊ iniurias ſuſtinuiſ/ Mattb.27. nir dominum: Et exultauit ſpiritus meus:ſi ſe:ſputa:flagella:crucem ſuſcepiſſe:nun⸗ Legtinn gnãter addidit: In deo ſalutari meo. Ac quã tñ legimus eum riſiſſe:pꝛoſperatum iu u. bir! ſi diceret: Anima mea quę magniſicat do in terra fuiſſe.hinc plane:hinc in ſpe gau le:N minum: nõ in quolibet alio ſed in illo ta gdent omnes electi: cum cęperint aduerſi⸗ NR tum exultat: quem amando magniſicat. tatibus mundi fatigari: gnullis gius pꝛo Nouerat enim eſſe aliam vituperabilem ſperitatibus fallaciter dẽcipi:ſcientes ali ewone exultatiolem:qua mundus gaudere di- am vitam ſupereſſe ꝑ quã poſſint cęlos . len citur tendens ad luctum. Et de qualibus penetrare. Hinc eſt quod iſdem domin⸗ »„»ͥEꝛ² Pꝛouer. 2. ſalomon ait: Letãtur cum male fecerint: ait diſcipulis ſuis:Beati eſtis cum male Mautb.5. nnnne et exultant in rebus peſſimis. Hinc ⁊ apo dixerint vobis hoies:et ꝑſecuti vos fue/ gan Iu Nbil. 4. ſtolus non quodlibet gaudium in ſancto rint: et dixerint omne malũ aduerſũ vos . atni 1 rum coꝛdibus eſſe deſcribit: ſed in ſpiriua mẽtiẽtes ꝓpter me. Gaudete in illa die er rij VPõ. 32. ſancto. Hinc dauid cum diceret: Gaude/ exultate:ecce em̃ merces veſtra multa: eſt * fonhn te iuſti:ſubiunxit: In domino. hHinccum in celis.Sed ĩ his pᷣſſuris at- anguſtijs naun Nõ. 70. domino diceret: Gaudebunt labia mea nequaq; poſſent ſubſiſtere:⁊ qð his mai⸗ uulin⸗ dum cantauero: addidit: Tibi. hhac enim eſt gaudere: niſi veraciter in cõſpectu dei . untlen exulratione nullus eoꝛum gaudet: quiſ/ etr hominum humiles eſſent. Quibus do unt nenn quis de pꝛęſentibus tantum exultat ęter- minus eoꝛum ait: Diſcite a me quia mi/ Matth.ii. umni niſq; bonis intereſſe non concupiſcit: cui tis ſum et humilis coꝛde:et inuenietis re/ ncnn exilium patria eſſe creditur: et moꝛs vita quiem animabus veſtris. Hinc iterum di en e gtimatur:cui deus venter eſt:et oꝛnatus cit: Beati mites:quoniam ipſi poſſide/ Matt. 5. nlumn non in moꝛibus ſed in actu eſt: qui cum bunt terram. Hinc etiã hęc virgo glo joſa 8 Hiaw 3 Bancti beatam ſe dici ab omnibus generationi/ bus manifeſtat: eo qð eius humilitatem P deus reſpexit. Nã ſubdit: Quia reſpexit Luel.i.humilitatem ancillę ſuę: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. O vere beata humilitas: quę deũ homi/ nibus peperit: vitram moꝛtalibus edidit: ceęlos innouauit:mũdum puriſicauit: pa- radiſum aperuit: ⁊ hominum animas ab inferis liberauit. O inquã vere gloꝛioſa marię humilitas:quę poꝛta paradiſi effi⸗ citur: ſcala cęli cõſtituitur. Facta eſt certe humilitas marię ſcala celeſtis: ꝑ quã de/ ſcendit deus ad terras. Quia reſpexit in/ quit humilitatem ancillę ſuę: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes genera/ tiones.Et quid eſt dicere: Reſpexit: niſi compꝛobauit:placuit ei humilitas mea: ægſa. ss. Vnde per ꝓphetam dominus dixit: Ad quem reſpiciam: niſi ad pauperculum ⁊ humilem et trementem ſermones meos? .ʒ 0o. Dinc dauid domino dicit: Quia reſpexi/ ſti humilitatem meã: ſaluaſti de neceſſita tibus animam meam. Multi ſiquidem videntur in cõſpectu hominum humiles eſſe yt ab eis beatiſicentur:ſed eoꝛum hu militas a domino non reſpicitur:quia fal ſo et non vere de humilitate gloꝛiantur. Si enim veraciter humiles eſſent:deum ab omnibus et nõ ſe vellent laudari. Mõ in hoc mundo eoꝛum ſpiritus exultaret: ſed in deo ſalutari.umilitatem ſuã non ab hominibus conſpici:ſed a deo opta⸗ Q rent.Sequit᷑ in hoc ſancto cantico:cuia Lucj.i. fecit mihi magna qui potens eſt: et ſan/ ctum nomen eius.Quę tibi magna fecit domina:quę gloꝛioſa virgo vt dici beata merearis? Puto em̃ immo veraciter cre/ do:vt creatura ederes creatoꝛem:famula dominũ generares:vt per te deus mũdũ R’ redimeret:per te illuminaret:ꝑ te ad vitã „ Jeduceret.hucuſq; virgo beata de te ipᷣa quę nos ad amoꝛem dei accenderẽt:ſideli yter ꝓtuliſti: ea vero quę ſequũt᷑ humano generi pꝛophetaſti. Æ.eum autem votũ extitit ea tantit inde tranſcurrere: quęad tui laudẽ nominis pertinebant. Sed hęc quę de te ipſa narraſti: neq; tu vt digni⸗ tas tua meretur dicere potuiſti. Quas er 65 tibi laudes fragilitas humani gene⸗ Auguſtini ris perſoluet:quę ſolo tuo commertio re/ cuperandi aditum inuenit? Accipe itaq; quaſcunq; exiles:quaſcunq; meritis tuis impares gratiarũactiones: ⁊ cũ ſuſcepe/ ris vota: culpas noſtras oꝛando excuſa. Admitte noſtras pꝛeces intra ſacrarium exauditionis:⁊ repoꝛta nobis gratiam re cõciliationis. Sit ꝑ te excuſabile:quod ꝑ te ingerimꝰ: Accipe quod offerimus:im⸗ petra quod rogamus:excuſa quod time- mus: quia nec potioꝛem meritis inneni/ mus q; te ad ꝑlacãdã irã iudicis?ꝰquę me ruiſti eſſe matèr redẽpꝛoꝛis ⁊ iudicis.Suc curre ergo miſeris:iuua puſillanimes:re/ ſoue flebiles:oꝛa pꝛo populo:interueniꝓ clero: intercede pꝛo monachoꝛum choꝛo: exoꝛa pꝛo deuoto fęmineo ſexu. Serłtiãt omnes tuum leuamen: quicunq; deuote celebꝛant tuum nomen. Sit tibi compaſ/ ſio ſupe afflictis: ſit pius affectus ſuper cęloꝛum peregrinis.Et cum te lętãtẽ ſem- per aſpicis: fletus noſtros qᷓſumꝰ ipſa ad deum admittas:eumq; vt ꝓpꝛium fllium pꝛo nobis interpelles. Mos enim adhuc in hac terra affligimur:perſequimur:iniu rijs laceſſimur: oppꝛobꝛijs afficimur:eſu/ rimꝰ:ſitimus:ſomnum patimur: in carce/ re retinemur. Tu vero in celeſtibꝰ reggis.· Fflata es cunctis virginũ choꝛis: tu agnũ Apoel. 14. quocunq; ꝑrexerit ſequeris. ZTu virgine/ os choꝛos et ab incentiuę carnis illece/ bꝛis alienos per albẽtia lilia roſaſq; ver/ nãtes: ad fontes perennis vitę potädos inuitas. Tu in illa beatoꝛum fſęlixiſſima regna pꝛimi eginig dignitatan adepta plantis roſcidis oberrans: inter paradiſi amęenitatem gramineoſq; crocos tenero poplice pergis:fęliciq; palma violas im/ marceſcibiles carpis. Tu cõcinis ſine fine choꝛis coniũcta ſummis angelis archan⸗ geliſq; ſociata indefeſſa voce:ſanctus cla mare nõ ceſſas.Tu in cubiculo regis bea titudinũ gemmis ac margaritis oꝛnata aſſiſtis. Tibi thꝛonꝰ regiꝰ ab angelis col- locat᷑ in aula ęterni regis:teq; ipſe rex re/ gum vt matrem veram ⁊ decoꝛã ſpõſam p omnibus diligẽs amoꝛis amplexu ſibi aſſociat. Nec miꝝ ſi dignet᷑ tibi aggaude re deꝰ regnãs:quẽ tu paruulũ ex te homi nẽ natũ totiẽs oſculata es in terris. has a.α on † .s. 1. A Tg.ke X P2 rn ing eür Ber. xXXVI. ner en ergo tuas felicitates poſſidens conuertere 4 Tacd noſtrarũ miſeriarum ſalutem. Inter hęc e igeit fratres cum toto mentis affectu beatii daAu. . ſimę virginis nos interceſſionibꝰ commit⸗ Nn tamus: omnes eius patrocinia omni niſu mnoNn imploꝛemus:vt dũ nos ſupplici eam obſe/ quio frequentamꝰ in terris:ipſa nos ſedu/ la pꝛece cõmendarę dignetur in ceęlis.Neq A⸗, em̃ dubiũ quę meruit ꝓ liberandis ꝓferre dagxH pᷣcium:poſie plus omnibus libexatis impẽ en dere ſuffagiũ. Sed quid nobis ꝓdeſt hãc interpellare vocibꝰgiſi etiãhumilitatis eiꝰ NesNn exempla teneamꝰ? Curemus ergo ðilectiſ/⸗ enen ſimi fratres:vt cũ huis diei feſtiuitati inter nn eſſe qipimus: veſtimẽtis humilitatis atq; Sctan chautat induti appareamꝰ. Nõ nos inui/ Hdenn dia alienę felicitatis toꝛqueat:non ira vſc ☚ ad diuiſionẽ dilaniet:nõ cupiditas chꝛiſtũ nuſie a nobis excludat: nõ ſeculi triſticia exurat: tüiſn nõ ꝓſperitas euis incaute decipit: nõ lux/ Vd uria inquinet:nõ immunditia polluat:non unſus elatio coꝛrumpat:nõ ſuꝑbia inflet:vt dum i e ⸗ nos virtutibꝰ oꝛnatos charitate cõiunctos inurhin humilitate fundaros beata dei genitrix ſuę R” nos intereſſe feſtiuitati ꝓſpexerit: ardenti Pinenr⸗ nobis ſubuenire feſtiner apud ſilium ⁊? do- Pege, minũ ſuũ ieſum chꝛiſtum: deũ et ſaluatoꝛẽ tnigi noſtrum:qui coꝛonis perennis regni gloꝛiſi irn cat ſanctos ſuos:⁊ eſt ęterna laus ⁊ expecta r tio omnibus electis eiꝰ: ipſi gloꝛia: virtus: 1 poteſtas ęterna: ⁊ nũc ⁊ ſemꝑ ꝑ immoꝛtalia – ſecula ſeculoꝛum: Amen. ¶ Item in eodem feſto: Homelia ad deoe eo qòſcriptum eſt in euangelio en Anc,10, m Lucam: Jntrauit ieſus in qðᷣdã R caſteilum ⁊c̃.quę habet de Uerbis gatn ¶ De decollatione ſancti Johan/ ka nis baptief. nsem Sermo ¶ᷣIn feſto decollationis ſancti Jo tn xxxvi. bannis baptiſte: Serma 1 ſiin Odie dilectiſſimi fratres obanis ngenſt dñi pcucurrit aduẽtum natalẽ diẽ Nogceude olimꝰ:qð nulli ſãctoꝛũ meminim gtebon at᷑ttibutũ.Hodie inquã natalẽ diẽ vnica ac is bu ſingulari celebꝛitate veneramur. Undeq: 4¹ eũ recte extollere nõ valemꝰ humanę vocis ₰ — — De decollatiõe Johaãnis bap. Ber. officspᷣdicemꝰ dominicę atteſtationis oꝛa culo:ꝓloquente chꝛiſto:qꝛ inter natos mu/ Mattb.ᷣii. lierũ maioꝛ nõ eſt iohanne baptiſta. Ipſe B dicit:⁊ ideo cognoſce magniſicentiã laudis ex dignitate laudãtis: ac ſic dum nemo illo eſſe maioꝛ aſſerit᷑ in natis mulieꝝ:dat᷑ intel ligi ꝙ iohannes ſupꝛa humanoꝝ ſuit men/ ſurã meritoꝛũ. Ego vox clamãtis in deſer/ Jobᷣ.i. to.Hoc eſt dicere:Mõ ſum ego verbũ quod erat in pꝛincipio deꝰ apud deũ:ſed vox po/ tius: id eſt miniſter ſum verbi vt per me ad auditus hominũ ſenſuſq; ꝑueniat. Unde beatꝰ baptiſta pari humilitate ꝓnũciat: F lum opoꝛtet creſcere: me autẽ minui. Jllũ Job.z. inquit opoꝛtet creſcere: qꝛ ꝑ omnẽ mundi chꝛiſti euãgeliũ dilatat᷑:me aũt minui quia iohannis ꝓphetia ſinit᷑. Jllum opoꝛtet creſ cere qͥ erit exaltãdus in cruce:me aũt minui qͥ ſum trũcãdꝰ i capite. Johãnis em̃ ꝓphe tia ſinẽ accepit: qꝛ is qui ꝓphetabat᷑ adue/ nit. Johannes ergo foꝛmã venturi dñi na- B tiuitate et cõuerſatione ſignauit. Johãnes naſcit᷑ de ſene patre:chꝛiſt?ex matrea mũdi Auq.r. ſeneſcentis ętate: ętate inquã illa quę erat fide ⁊ operibus infecunda. Johanes venit deſperata generatione ꝑ ſterilẽ:et ehꝛiſtus natura obſtupeſcẽte ꝑ vᷣginẽ. Alle ſalutẽ f-/ dicauit:hic contulit. Ille baptizauit in pę/ Matth.ʒ. nitentia:iſte regenerauit in gratia. Hic eſt Matth.4. em̃ iohannes qui impietatẽ regis herodis qͥ vxoꝛẽ fratris luaſerat publica auctoꝛitate cõdẽnãs ꝓpter iuſticiã gdidit vitã: ſed lu/ „ ycratxꝰ eſt gloꝛiã.Et nosanterdinp gratia ho E minũ vel timoꝛe offenſionũ pᷣferimꝰ adula/ tionẽ ⁊ vendimꝰ veritatẽ: nõ timẽtes illudq qð terribiliter ſcriptũ eſt:Si nõ annũciaue Eʒech.ʒ. ris iniquo iniquitatẽ ſuã:ſanguinẽ eius de manu tua requirã. Solent tñ aliquotiens doctoꝛes eccleſię nõ ꝓ negligẽtia peccãtiũ ab increpatione ceſſare: ſed qꝛ eos timẽt ex ipſa caſtigatione ad peioꝛa mala ꝓrũpere. Quãdo ꝓ hac re nõ dicãt ſacerdotes:nõ poſſũt habere de taciturnitate reatũ: qꝛ ſi/ cut viri boni interdũ ex dura increpatione coꝛrigunt᷑:.ita ecõtra oẽs etiam ſugbi leniſſi ma admonitiõe ad peioꝛa ſcipitia ꝓuocan tur. Mã ⁊ intm pᷣdicatoꝛes ecclięg aliquotiẽs nõ exvolũtate ſed ex neceſſitate pctõꝛes nõ arguũt:vt interdũ ꝑ ſpiritale medicamen-/ tũ ⁊ chꝗritatis artiſiciũ ſupbos quaſq; etiã indignis laudibꝰ ꝓſequank. Et du erubel⸗ 4 2 — . — . . . 4 anatναRnας ähαℳιοπ. i⸗ 2 — efeſ cxalencen6 aσh⅝ αnνυ Or wicr⸗ Banxti tionem vite ⁊ bona opera ꝓuocent᷑: ſcõᷣm Ps.9. illud quod ſcriptũ eſt:Quoniã laudat᷑ pec/ catoꝛ in deſiderijs animę ſuę: et qui iniqua gerit benedicit᷑.Et qꝛ vera ẽ illa ſapiẽtis vi⸗ ri ſentẽtia: Sicut vera laus oꝛnat: ita falſa * vt etiã illi qui ab humanis laudibus inui/ tati bona opera exercere cęperint: deꝰ illis hoc in amoꝛem ⁊ cõſuetudinẽ vertat:ſcoᷣm illud qð de ſapientibus quidã dixit: Bene cõſueuiſſe: pudebit diſſueſcere.Et iterum: HBona loquamur:tranſiet ſermo in affectũ. Beatus tamen iohannes plena et perfecta D nõ dicere: VUnde euãgelico ipᷣe beat iohan nes alloquio coꝛda noſtra pulſat ſalutifero rate viam domini: rectas facite ſemitas dei . noſtri. Si teneamus in nobis verbũ verita tis:affectum iuſticię:erit in nobis illa via ꝑ quã humanũ pectus chꝛiſtus adeat. IJdeo autem dicit:Ego vox clamantis. Vox pſᷣco nis iudicem loquit᷑:clamoꝛ iudicium cõmi/ abit᷑.Hoc eſt ergo:qð alijs verbis euangeli Zucj.iꝗ ſta cõmemoꝛat: Qui ſe exaltat humiliabit᷑. Veniet tempus fratres dilectiſſimi vt ſe ſu perbos fuiſſe ſine vllo remedio doleant: qͥ Veniet tempus vt humiles eleuent᷑ in cę/ tur. Venieł tempuᷣ vt ſe auaros omnes fu iſſe diuites doleant: a quibus nunc chꝛiſti humangę eſt cõſuetudinis oꝛdo ſeruabitur: Zucj.16. HNõ ſemꝑ lazarus fame toꝛquebit᷑: nec ſem . per auarus diues delitiarum abundãtiaꝑ⸗ fruet᷑:ſed cito ⁊ ille de ſterquilinio ab ange lis eleuabit᷑ ĩ paradiſum: ⁊ illeqͥ elemoſynã noluit dare:ſ penitentia nõ ſubuenerit:de „ in hoc ſęculo pauperi noluit dare micã: in inferno non mereat᷑ accipere guttã: Et qui pauperẽ paſcere noluit delitijs ſuis:paſcat E flammas medullis ſuis. Nos vero fratres quãtum poſſumus laboꝛemus:vt quod ſu perbia tumidum elatũq; reddiderat in ani/ mo:humilitate ⁊ mãſuetudine cõplanetur. ſticię coꝛrigaꝛ Qð malicia exaſi perauerat: FrS Mαω△rτπονυςρ S ſeM τι πααο P „. SDeancta Br r + v&La PcWνιιιαα Gmene . 0 cunt kfalſa eſſe quę de eis diennt ad eurd c caſtigat:nõ eſt tamẽ impoſſibile apud deũ libertate maluit iniuſta ſuſtinere: qᷓ; iuſta Zucj.ʒ. dicens:Ego vox clamantis in deſerto: pa/ Abi.s. nat᷑.Et cõſequẽter annunciat: Omnis val⸗ lis implebit᷑:⁊ omnis mons ⁊ collis humili ſe nunc ſalubꝛiter humiliare diſſimulant. . . lis:⁊ ſuperhi in inferni ꝓfunditatẽ mergan . Arridentur pauperes.Hõ ſemꝑ iſte qui nũc luxurioſo cõuiuio rapiet᷑ in tartarũ: vt qui ð iſtiquitas depꝛauauerat: directione iu Aug uſtini bonitatl gratia tẽperet᷑. Inter hęc ſtudia in 5 10.8 ho⸗ ueniat in nobis chꝛiſtus dominꝰ quã ipe cõ ſo ferre dignatus eſt viam per quã nos pdau BJO feu cat ad patriã: vt de nobis dicere dignet᷑: Et 2. Corl.6. xl inambulabo ⁊ inhabitabo cum eis: ero ii „ loꝝ deꝰ. Si in iſto ſęculo ambulauerit i no pn bis: in illo habitabit in nobis qui viuit et ſol regnat in lecula ſeculoꝛum Amen. yn ¶ De omnibus ſanctis. Sam fento omniũ ſanctoꝛũ. Ser· I xxxylIl. .ſe. Ogdie dilectiſſixni omniũ ſanctoꝛũ ꝗꝗAꝗ (Ls PuCudb vna ſolennitatis lęticia celebꝛa Nun Vmus feſtiuitatem: quoꝛum ſocieta- tan te cꝗũ exultat:quoꝛum patrocinijs teqa lę hß ſun tat᷑:quoꝛum triumphis eccleſia ſanctacoꝛo tes nat᷑:quoꝛum confeſſio quanto in paſſione lit foꝛtioꝛ:tanto eſt clarioꝛ in honoꝛe: quia dũu iust creuit pugna:creuit ⁊ pugnantiũ gloꝛia:et fdu martyrij łriumphus multiglici paſſionum fem genere ad oꝛnat᷑:ꝑ quę grauioꝛa toꝛmenta ina gratioꝛa fuere ⁊ ᷣmia:dumq; catholica ma ver ter eccleſia per totũ oꝛbem longe lateq; di t get. fuſa: in ipſo capite ſuo chꝛiſto ieſu edocta ſugi contumelias crucis ⁊ moꝛtem didicit nõ ti/ her mere:magis magiſq; roboꝛata eſt nõ reſiſtẽ nen do ſed perferẽdo. VUniuerſos autem quos mol agmine inclyto carcer pęnalis incluſit:part lu et ſimili caloꝛe virtutis ad gerendum certa/ ſler men gloꝛia triumplalis inſpirauit. O vere ie⸗ beata mater ecclłia:quã ſic honoꝛ diuinę di be⸗ gnationis illuminat: quã vincentiũ gloꝛio o ſus martyrũ ſanguis exoꝛnat:quã inuiola- inn te confeſſionis candida induit virginitas: eitt Floꝛibꝰ eius nec roſeę:nec lilia dlunt. Cer⸗ lut tent nunc chariſſimi ſinguli ad vtroſq; ho/ (one noꝛes:ampliſſimas accipere dignitatũ co/ gui ronas:vel de virginitate candidas: vel de non paſſione purpureas. In celeſtibus caſtris ln dof pax ⁊ acies habent floꝛes ſuos:quibus mi ę⸗⸗ bit lites chꝛiſti coꝛonant᷑. Dei em̃ ineffabilis ⁊ B lu immenſa bonitas etiã hoc ꝓuidit vtlaboꝝ Neidn. T quidẽ tempus ⁊ agonis nõ extenderet:nec ge longum faceret aut ęternũ: ſed bꝛene:⁊ vt ” ita dicã:momentaneũ:vt in hac bꝛeui ⁊ ex- non igua vita agones eſſent ⁊ laboꝛes:in illa ve biu ro quę eterna ẽ coꝛona ⁊ ̃mia meritoꝛum: vt laboꝛes quidẽ cito finirent᷑:meritoꝛũ ve/ tola, fien ro hmia ſine fine durarent:vt poſt huiꝰ mũ H di tenebꝛas viſuri eſſent candidiſſimam lu au cem: ⁊ accepturi maioꝛem paſſionum cun/ Awar i ctarum acerbitatibus beatitudinẽ: teſtõte * ſcn. iec5 Yo. S. hoc apoſtolo vbi ait: Mõ ſunt cõdignę paſ/ NsNcxc ſiones huiꝰ tempoꝛis ad ſuꝑueturã gloꝛiã ꝗᷓ hcg reuelabitur in nobis. &α lęto ſiuu de pꝛęlio Keen reuertentes ciuitas exleſtis excipit de hoſte ie pꝓſtrato tropheęea ferentibus occurit:cũ triũ inint G phantib“ viris ⁊ feminę veniunt ꝗ cũ ſecu/ ” lo ſexũ q; vicerunt:⁊ geminata glia militię virgines cũ puerig teneros annos vtutibꝰ . & tranſeuntes:ſed ⁊ cętera fidelium turba au- SA n le ppetuę regiam intrabit: qui ſiyceritatem Iemia „ ſidei ineoncuſſis ſᷣceptoꝛũ cęleſtiũ diſcipli/ nis vnita pace obſsruauerant. Ergo agite „ bir nunc fratres:aggredia mur iter vi: reuer⸗ —R tamur ad ciuitatem cęleſtem: in qua ſcripti en Pb.2, ſums ? ciues decreti. Hon ſumus hoſpi/ unlie tes ſed ciues ſanctoꝛũ ⁊ domeſtici dei:etiazʒ egni illius heredes: coheredes autem chꝛiſti. HHu zeusd. ius nobis vꝛbis ianuas aperiet foꝛtitudo:⁊ igans ſiducia latum pꝛębebit ingreſſum. Conſide nſonm remus ergo in yᷣtam vꝛbis illius fęlicitatẽ: nnl inquantum cõſiderare poſſibile eſt. VUr em̃ dglan vere eſt:compꝛehendere nullus ſermo ſuffi eltrg Eſa.ʒ5. ciet. Dicitur de ea in quodam loco ſic:ꝙ au/ cthe fugiet ibi doloꝛ ⁊ triſticia ⁊ gemitus. Quid ctiini hac vita beatius: vbi non eſt paupertatis hnorect metus: non ęgritudinis imbecillitas: NHe- uen iced mo leditur: iraſcitur nemo: nemo inuidet. rliront CLupiditas nulla exardeſcit:nullum cibi de Nduncen ſideriũ:nulla honoꝛis pulſatio:aut poteſta u. tis ambitio. Mullus ibi diab oli metꝰ: inſi/ ndiuned dię demonum nullę: terroꝛ gehẽnę pꝛocul. mtigon⸗ Aoꝛs ibi neq; coꝛpoꝛiſ neq; animę erit:ſed nnäpue immoxalitatt munere vita iocunda. Hulla ignins erit tũc vꝙ; diſcoꝛdia:ſed cũcta cõſona:cun Nlt cta conuenientia:quia omniũ ſanctoꝛũ vna oſs concoꝛdia:pax cuncta ⁊ lęticia continet:trã girtio quilla ſunt omnia ⁊ quieta. Jugis ſplendoꝛ ſusede non iſte qni nunc eſt: ſed tanto clarioꝛ quã⸗/ guni Apoc. 21. to fęlicioꝛ: qꝛ ciuitas illa: vt legitur: non ege gtbrsti bit lumine ſolis:ſed dominus omnipotens efibli5 illuminabit eam: et lucerna eius eſt agnus: irntbie Daniel.ꝛ2. Vbi ſancti fulgebunt vt ſtelle in ꝑpetuns miamnn ęternitates: ⁊ ſicut ſplendoꝛ firmamẽti qui benett ad iuſticiaʒ erudiunt multos. Quapꝛopter itt⸗ nox ibi nulla: nullę tenebꝛę: concurſus nu/ h lere bium nullus: nec frigoꝛis ardoꝛiſq; aſperi- tahn 4 teas vlla:ſed talis quędaʒ erit rerum tempe/ ncinn . gorl. 2. ries: quam nec oculus vidit: nec auris audi mnng it: nec in coꝛ hominis aſcendit:niſi illoꝛum Ntun qui ea perfrui digni inueniuntur: quoꝛũ no nn Apocj. 22. mina ſcripta ſunt i libꝛo vite:qᷣ lauerũt ſto lgas ſuas i ſanguine agni:⁊ lũt ante thꝛonũ unc ve:lctmc Ber. xXxXVII. De oĩb? Banctis Ber. I dei ſeruiuntq; ei die ac nocte. Non eſt ſene ctus ibi: nec ſenectutis miſeria: dum om̃es . occurrunt in virum ꝑfectum: in menſuram Eobᷣ. 4. ętatis plenitudinis chꝛiſti. Nerum ſuꝑ heęc omnia eſt conſociari angeloꝛũ ⁊ archange- loꝛum cętibus:thꝛonis etiam ⁊ dominatio⸗ nibus: pꝛincipatibus⁊ poteſtatibꝰ:omniũ q; cęleſtium ſuꝑnarũq; virtutum contuber/ nijs ꝑfrui:⁊ intueri agmina ſanctoꝛum ſplẽ⸗ . didius ſyderibus micantia: patriarcharum fide fulgentia: ꝓphetarum ſpe lętãtia: apo ſtoloꝛum in duodecim tribubus iſrael oꝛbẽ iudicantia:martyrũ purpureis victoꝛię co⸗ ronis lucentia:virginũ quoq; choꝛos can/ dentia ſerta geſtãtes inſpicere. De rege au tem qui hoꝛum medius reſidet: dicere vox nulla ſufficit.Effugit em̃ omnẽ ſermontẽ: at q; omnem ſenſum humanę mentis excedit decus illud:illa pulchꝛitudo:illa virtus:illa gloꝛia:illa magniſicentia:illa maieſtas. VI tra em̃ omnẽ ſanctoꝛum eſt gloꝛiã ipſius in- eſtimabilem aſpicere conſpectũ:⁊ ſplendo/ re maieſtatis eius irradiari. Si em̃ quoti/ die opoꝛteret nos toꝛmenta ꝑferre:ſi ipſam gehennam paruo tempoꝛe tolerare vt chꝛi ſtum videre digni poſſemus in glœia veni/ entem ⁊ ſanctoꝛum eiꝰ numero ſociari: nõ/ ne erat dignũ pati omne qð triſte eſt vt tã/ ti boni tantęq; gloꝛię ꝑticipes haberemur?: Qus erit illa fratres chariſſimi iuſtoꝛũ glo. E ria: qᷓ; grãdis ſanctoꝛum lęticia:cũ vnaquę q; facies fulgebit vt ſol: cũ oꝛdinibꝰ diſtin/ ctis populum ſuũ dominꝰ in eegno patris ſui cęperit recenſere:⁊ meritis atq; operibꝰ ſinguloꝛuu pꝛęmia ꝓmiſſa reſtituere? Pꝛo terrenis cęleſtia ꝓ tempoꝛalibus ſempiter/ na:pꝛo modicis magna pꝛeſtare: adducere ſanctos in viſionem paternę gloꝛię:⁊ facere in cęleſtibus cõſedere:vt ſit deus omnia in i.Corl.iʒ. omnibus: ęternitatemq; amatoꝛibus ſuis ⁊ imoꝛtalitatem largiri:atq; eos quos ſan guinis ſui viuiſicatiõe reparauit: denuo ad paradiſum reducere:regna cęloꝛũ ſide et ve ritate ſuę pollicitationis aperire. Hęchere, * ant firmiter ſenſibus noſtris:hec intelligan tur plena fide: hęc toto coꝛde diligantur: hec indeſinentium operum magnanimita / te acquirantur. Repoſita eſt in poteſtate fa F cientis:quia regnum cęloꝛum vim patitur. MWatth. iu. Res iſtů o homo: id eſt regnum ccleſte ali ud non quęrit pᷣciũ q; teipſum. Tantũ va/ let quantum es tu. Ze da: ⁊ habebis illud. . Æſumma ⁊ ꝑpetua fęlicitas: Illic apoſto tia erit: quęa pijſſimo deo ideo multo ante Auid turbaris de pᷣcio? Chꝛiſtꝰ ſemetipᷣm loꝛum gloꝛioſus choꝛus: illic pꝛsophetarum hi 1.Corj.i5. tradidit vt acquireret te ĩ regnũ deo patri;: exultantium numerus inſignis: Jbi marty ðͦðͦðͦðè iita ⁊ tu teipſum da vt ſis regnũ eius:ac nõ rum populus innumerabilis ob certaminũ no Bo. 6. regnet peccatũ in moꝛtali tuo coꝛpo:e: ſed victoꝛiam coꝛonatur: Ollic clariſſima virgi ſint ſpiritus in acquiſitionẽ vitę. Ad hanc igik num turba letat᷑:illic etiam confeſſoꝛum foꝛ u operum ſalutariũ dilectiſſimi palmã liben/ titudo laudat᷑. Sed et illoꝛũ remunerattio ſge ter ac ꝓmpte certemus:oẽs in agone iuſti/ cenſet᷑:qui ſᷣcepta dominica ſeruantes: addd/ pinka5 i cię deo et chꝛiſto ſpectante curramꝰ.Et qui celeſtes theſauros terrena patrimonia trã/ ſeculo ⁊ mudo maioꝛes eſſe cępimus: a cur· ſtulerunt. Ad hos electos dei auida cupidi HMß ſunfr̃o nulla ſeculi cupiditate retardemur. tate ꝓperenus: vt cum his cito eſſe: ⁊ cito “”U”ðURUÿ Si expeditos:ſi celeres in hoc operis ago- nos ad chꝛiſtum ꝑuenire cõtingat: ad eum d ne currentes dies vltimus inuenerit:nuſ gquem huius itineris dcem habeamus ſa- Pich fi dominus meritis noſtris ad pꝛęmiũ deerit lutis austoꝛem:lucis pꝛincipem:lęticię lar/ U dee remuneratoꝛ. Qui coꝛonam in ꝑſecutione gitoꝛem:qui viuit et regnat cum deo patre adk purpuream ꝓ paſſione donauit: ipſe in ba omnipotente et ſpirituſancto in ſecula ſoe⸗ ce Ninentib pꝛo iuſticte meritls dabit can⸗ Ereminag 6 Sn didam. Ham nec abꝛaam:nec iſaac: necia/ . 15 l cob occiſi ſunt: ⁊ tamen ſidei ⁊ iuſticię meri/ ateeſena: Homelis 3 tis honoꝛati inter patriarchas pꝛimi eẽ me/ lio ᷣm Mattheũ: idẽs ieſus tur Maub.ꝭ. hol ruerunt. Ad quoꝛum cõgregat᷑ cõuiuiũ:qᷣſ⸗ bas aſcendit in montem ⁊c.quęſũ abi quis ſidelis et iuſtus ⁊ laudabilis inueni. eg oſ . ⸗ ſe i Karcit us pta eſt ex pꝛimo libꝛo de ſermone ſcun Semoꝛes eſſe debemus voluntatẽ nõ no domini in monte. J. 2. fe 1.Jod.2. ſtram ſed dei facere debere:quia qui fecerit i — blee eius voluntatem: ipſe manebit in ęternum De animabꝰfideliũ defunctoꝛũ. ud quomodo ⁊ ille manebit in ęternum. QAua/ n die cõmemoꝛationis anima/ zutl un pꝛopter chariſſimi mẽte integra:ſide ſrma: rum fidelium defunctoꝛum: deeo er virtute robuſta:charitate ꝑfecta parati ad quod ſcriptum eſt in euangelio ßm. —. ((Cne omnem voluntatem dei ſimus: conſeruan/- Pattheum: Venite benedicti ⁊c̃/ Manb.25. E n tes foꝛtit᷑ dominica mandata. In ſimplici Sermo 1 Sermo . tate ſeruate innocentiã:in charitate conztee 2= licah —,. RXxxXXVIII. ll * diam: modeſtiam in humilitate: diligentiã DOcdo cum euangelica lectio legere / A k in adminiſtratione: vigilantiam in adiuuã n tur: audiuimus dicẽtẽ dñm: Veni⸗/ Matth. 2 5· ſien dis laboꝛantibus: miſericoꝛdiam in fouen ·Ete benedicti ꝑcipite regnũ quodvo ſis. dis pauperibus:indefeſſa veritate conſtan bis paratum eſt ab oꝛigine mũdi. At ergo ſͤ⸗ tiam: in diſciplinę ſeuerita te cenſuram: ne iſtã vocem deſiderabilẽ audire: ?ᷣ ab audutu Enb aliquid ad exemplũ bonoꝛũ factoꝛũ in no malo poſſitis ꝑ dei gratiã liberari: totis vi- bat bis deſit. Heęc ſũt veſtigia ꝗᷓ nobis ſancti qᷓ/ ribus deo auxiliante contendite lectionem deil ꝙ reuertẽtes in patriam reliquerunt: vt il · diuinã in domib“ veſtris frequẽter legere: ſen loꝛũ ſemitis inherentes ſequeremur ad gau ⁊in eccdeſia libenter ⁊ obediẽter audire. Si chic dia. Patriam quoq; noſtraʒ paradiſum cũ cutilla vox deſiderabilis eſt ꝑ quã dicit᷑ mi an illis computemus: parentes patriarchas iã ſericoꝛdibꝰ: Venite bñdicti ꝑcipite regnũ: ume habere cępimꝰ. Cur nõ ꝓperamꝰ ⁊ currim ita ecõtrario ſceleratis ⁊ imiſericoꝛdibꝰ men“/ ſet vt patriã noſtrã videre ⁊ parentes ſalutare tuẽda eſt ⁊ valde terribilis: Diſcedite a me ait .dhp poſſimPꝰ: Magnꝰ illic nos charoꝛũ numerꝰ maledicti in ignem eternum. Auertat a no uſ expectat: parentũ:fratrum: filioꝛũ frequẽs bis hoc de fratres chariſſimi:et a b auditu aun nos et copioſa turba deſiderat: iam de ſua malo nos liberare dignet᷑: vt in nobis in / eme incolumitate ſecura: adhuc de noſtra ſalu/ pleaturillud quod ſcriptum eſt: In memo⸗/ Ps. n. Aalu te ſollicita. Ad eoꝛum complexum ⁊ conſpe ria ęterna erit iuſtus: ab auditiõe mala no vele ctum venire: quanta illis ⁊ nobis in cõmu/ timebit. Hoc eſt auditum malũ quod ausi/ wuze. n ne letigia eſt? Qualis illic celeſtium volup/ turi ſunt impij: Diſcedite a me maledicti in eihl tas coſiſeruoꝛum ſocietatem expectãtium? ignem ęternũ. Irreuocabilis enim ſenten- aiit lere Ber. XXXVIII. — . ſdicit᷑:vt a nobis totis viſceribꝰcaueat᷑. Si nen. enim nos deus noſter vellet ounire:nõ nos mnng D ante tot ſęcula cõmoneret. Inuitus quodã ſng modo vindicat: qui quomodo euadere poſ nun 4 ſimus multo ante demonſtrat. Hon em̃ te un⸗ B vult ꝑcutere qui tibi clamat obſerua.Con/ an 4„— ſiderate tñ qͥd dicturus eſt ad dexrerã poſi/ an Matth. 5. tis: Venite inquit benedicti:ꝑcipite regnũ cc qð vobis paratũ eſeab oꝛigine mũdi. Ad/ cherten⸗ uertite fratres chariſſimi qꝛ regnũ cęloꝛum Aan nobis ſᷣdęſtinatũ:gehenna aũt nidn nobis nls, ſea diabolo pᷣparata eſt. Degiq; ſic auditu/ cel⸗ Abi.ð. ri ſunt ad ſiniſtrã: Eſſiriui em̃ inquit er non ſdebgent dediſtis mihi manducare. Ergo neciilli qui uſeah, „„ ad dexterã erunt:ideo accipiũt:qꝛ nũqᷓ; pec caue it: ſed qꝛ peccata ſua mũdare elemo/ Dondh ſynis ſtuduerũt.Et illi qui ad ſiniſtrã erunt nng noõ ideo mittunt᷑ ad ignẽ qꝛ peccatoꝛes fue/ eetsete rũt:ſed qꝛ peccata ſua elemoſynis redimere ode noluerũt. Ac ſic ⁊ illos largitas ſok gloꝛiſi/ t aeſfi . (cabit: ziſtos ſolᷣ ſterilitas cõdemnabit: qꝛ ſemone ſicut impoſſibile eſt vt nullus homo poſſit ſine peccato eſſe:ſic ꝑ dei miſericoꝛdiã poſſi ngori⸗ bile eſt: vt bonis operibꝰ ⁊ ſᷣcipue elemoſy/ e, nis ſe vnuſquiſq; redimat a peccato: vt tũ 6 inmnn, Jacobi.2. in malo impleat᷑ qð ſcriptũ ẽ: Judiciũ ſine um decn miſericoꝛdia illi qͥ nõ fecit miſericoꝛdiã: Cõ gofn s. u. lequenter ⁊ in bono illud in pſalmo: Diſꝑ/ ⸗ ſit dedit pauperibꝰ: iuſticia eiꝰ manet in ſę- I culũ ſeculi.Et hoc cõſiderate fratres ꝓ qua golan re mittunt᷑ in ignẽ eternũ. MNõ em illis dicẽ/ din Vanhe dũ eſt: qꝛ homicidia feciſtis: adulteria cõmi ion ſiſtis:qꝛ alienã ſubſtãtiam rapuiſtis: ſed hᷣ , Ueg ſolũ audituri ſunt:qꝛ eſuriui ⁊ non dediſtis D Cmihi manducare. Rogo vos fratres no lite uet hec tranſitoꝛie cogitare:nec credatis ꝙ hęc munm de iudęis tantũ aut paganis vel bereticis eleunm fuerit dictũ:ſed diffinitiſſime credite qꝛ hoc u un chꝛiſtiani ⁊ catholici qui in malo opere ꝑſe – uerare voluerint: audituri ſunt. Ad iudici/ cidaͤn um em̃ nõ veniũt nec pagani: nec heretici: ue gn Joðd.ʒ.nec iudęi:qꝛ de ipſis ſcriptũ eſt:Qui nõ cre nub/N dit iam iudicatꝰ eſt. Et ideo inter illos qui ſetierde ad ſiniſtram mittendi ſunt: non ſolum laici Nuenunn⸗ erunt: ſed et multi epᷣi:quod peius eſt cleri/ eabtutin ci mali vel monachi cupidi vel ſuꝑbi: ſimul nobisn æt ſanctimoniales ⁊ viduę iracundę ſuꝑbę 1 Nend vyeoel cupide:⁊ ſi eis fructuoſeẽ a pgnitentia nõ nöenu ſupuenerit: audituri ſunr illã metuendã et Wattb. 25. irreuocabilẽ vocẽ: Diſcedite a me maledi/ ,nlotonn cti in ignẽ ęrernũ. Sentẽtia iſta ſi eã ſideli/ anſon⸗ ter cum ingẽti timoꝛe voluerimꝰ audire: ab onuon Scire debemus fratres chariſſimi ꝙ nihil ꝓ ritatem. Sicut nobis non placet ſi ſerui no De aĩab' fideliũ defũctoꝛũ Ber.I omni opere malo nos porerit reuocare. ?Ri ligẽter & cauete ⁊ videte quid veritas dixit: Diſcedite a me maledicti in ignẽ ęternũ: ··· eſuriui:⁊ nõ dediſtis mibi mãducare.Si in Ad ſrẽs in he⸗ ignem mittet᷑ qui eſurienti non dedit panẽ remo.uc. ſuũ: putas vbi mittendus eſt qui tulit alie nũ:Si in ignẽ mittet᷑ qͥ nudũ nõ veſtit vblli mittendus eſt qui veſtitum expoliauit: Si H1 cũ diabolo damnat᷑ qui hoſpitibꝰ nõ pᷣbuit l domũ ſuã: putas vbi mittẽdus ẽ qui tollit ꝰ alienam? Si periturus eſt qui carcerem nõ viſitauit: quid de illo fiet qui foꝛte in carce rẽ miſit? Rogo vos fratres chariſſimi hin attendite quã ſpẽ habere poſſunt qui mala . faciũt:qñ illi perituri ſunt qui bona nõ fa- Mattb.5. ciũt: Deniq; et alio loco dñs terribilit᷑ nos. ⸗ admonet dicens:Omnis arboꝛ quę non fa cit fructũ bonũ excidet᷑ et in ignem mittek: Non dixit ꝗᷓ facit fructũ malũ:ſed ꝗ nõ fa/ cit fructũ bonũ. hinc ergo poſſumꝰ euiden ter agnoſcere quas pęnas arboꝛ ſpinoſa in die iudicij patiet᷑:qñ illa ꝗᷓ fructũ nõ dede/ rit excidet᷑ ⁊ in ignẽ mittet᷑: Nemo ſe deſpi · H ciat frẽs chariſſimi: Hemo ſe falſa ſpe circũ ueniat:qꝛ chꝛiſtiani nois non facit ſola di- gnitas chꝛiſtianum: nihilq; ꝓdeſt ꝙ alics chꝛiſtianꝰ vocat᷑ in noĩe:ſi hoc non oſtendit in opere.Scriptũ ẽ em̃: Fides ſine operibꝰ Jacobi 2. moꝛtua eſt. Qui em̃ credit ⁊ opera bona nõ exercet:clamat uli ſcriptura diuina: Tu in⸗ Abi. S. quit credis qꝛ deus vnus eſt: benefacis.Et * demones credũt ⁊ cõtremeſcũt.Ac ſic ꝗͥ cre dũt ⁊ oꝑa bona nõ faciũt: fidẽ pęmonũ vi/ dæẽtur habere: Qui vereꝙnõ credũt:peioꝛes demonibꝰ cõpꝛobant᷑. Et illud diligẽter cõ ſiderandũ eſt qð dñs dicit: Qui audit manꝰJob.14. data mea et facit ea:ipſe eſt qui diligit me. Et iterũ:Si quis diligit me: mandata mea ſeruat: Et ſine dubio qͥ nõ cuſtodit nõ dili/ git.Et illud valde timendũ eſt qð iterũ do/ minus dicit. QAuid ꝓdeſt ꝙ dicitis: Domi/ MWattðh. 7. ne domine: et non facitis quę.dico vobis?: deſt verbis ꝓferre fidẽ ⁊ factis deſerere ve- ſtri verbis ſe ꝓfitent᷑ eſſe noſtra mancipia: et tamen non velint implere opera ſua:ita nec deo placet:ſi ſe quiſq; chꝛiſtianum ver/ bis tantũmodo eſſe ꝓnunciat ⁊ opera quę fieri iuſſitchꝛiſt implere diſſimulet.DPeniq; & beatꝰ apłus cũ de reddenda rõne in die iu/ dicij loqueret᷑ ita ꝓnũciauit decẽs:Opoꝛtet 2. Corl..ᷣnos inquit omnes ſtare ante tribunal chꝛi/ ſti: vt referat vnuſquiſq; ꝓpꝛia coꝛꝛis ꝓut geſſit ſiue bonũ ſiue malũ.Et dñs in euãge Wattð.ið.ſio: Tunc inqͥt redder vnicuiq; ſᷣm oꝑa ſua: Non dixit ſcõm ſidẽ ſuã:ſed vnicuiq; ſcõm oꝑa ſua:qꝛ ſicut iã ſupꝛa dictũ ẽ᷑: Jacobus gacobi 2. aplłus clamat: Fides ſine operibꝰ moꝛtua eſt. Mos ergo fratres chariſſimi:ſi ⁊ pęnam euadere ⁊ ad ęrernã beatitudinẽ volumus puenire:nõ ſolũ creÄdamus in deũ: ſed etia toto coꝛde diligamus: ⁊ quatũ poſſumꝰ ip- ſo adiuuante bona opera facere ſtudeamꝰ: vt cũ ipſo auxiliante fecerimus quę pſᷣcepit mereamur recipere quę ꝓmittit. Amen. ¶ Eodem Ddie:de iudicio extremo et Ser.xxxIxX parabola ʒizanioꝛu. Sermo II De Animabus Ber. 1 Aeſſoꝛes ſunt angeli qui eligunt iuſtos a peccatoꝛibus.Ligate faſciculos: hoc eſt ra/ paces cũ rapacibus: adulteros cũ adulte- ris: foꝛnicatoꝛes cũ foꝛnicatoꝛibus: homici das cũ homicidis: auaros cũ auaris:iracũ/ dos cũ iracũdis:falſos teſtes cum falſis te/ ſtibus:fures cũ furibus:deriſoꝛes cum deri ſoꝛibus:ſimiles cũ ſimilibus. Hhi ſunt faſci/ culi ad cõburendũ.Tritxicũ aſt congregate in hoꝛreum meũ:id eſt mittite iuſtos in pa⸗ radiſũ. Satres expaueſcere ⁊ timere debe/ mus de tam bꝛeui ſacietate: de tam longa fame: de tam vngis tenebꝛis:de tam bꝛei luce.Nũ tẽpus habemꝰ cõuertamurad do- minũ qui fecit nos:vt nõ mereamur intro/ ire in illas tenebꝛas:ſed in lucem:qꝛ omnis homo cuiꝰ opera facit eius filiꝰ eſt. Siope/ A Ecogitemꝰ fratres chariſſimi cũcta mala quę fecimus vt minis ęterni iudicis pterriti:ad vltimũ ſaltẽ ſtu daeamus bona facere. Unde dñs in euãge⸗ Mattðb.⁊. lio dicit:Non omnis qui dicit mihi dñe do mine intrabit in regnũ celoꝛũ: ſed qui facit voluntatẽ patris mei qui eſt in celis ipſe in tra bit in regnũ celoꝛũ.Hhoc etiã fratres cha Matthᷣ.is. riſſimi cogitare debemus:qꝛ in illa die red⸗ det devvnicuiq; ſcõm oꝑa ſua:bonis bona: MWattð.⁊5. malis mala. Bonos mittet in vitã ęternã: malos ĩ ignẽ ęternũ. Vę illi homini qui cũ diabolo mãſionẽ habebit. Pẽſemꝰ ꝙ iſtud regnũ ſinem haber:regnũ dei finẽ non ha- bet. Iſta vira laboꝛioſa:caduca et fragilis: plena ſcandalis:inuidioſa qͥd aliud quęrit niſi mãducare: biꝑere:inebꝛiari:luxuriari: detractiones facere:? Certe vbi volumꝰ per/ B.manere: illuc debemꝰ feſtiare. Fratres nos pegrini ſumꝰ i ̊ mũdo: ↄuertamur ad dñm q fecit nos. Fratres audiſtis ꝙ dñs vindi/ care veniet: ⁊ pctõꝛes mittet ĩ ignẽ ęternũ: Nöz. 57. ſicut in pſalmo dicit: Exurgat deus ⁊ diſſi⸗ penkt inimici eiꝰ. Quid aũt ſuis dicturus ſit Mattðᷣ.⁊5. in die illa audiamus: Venite benedicti pa/ tris mei.Et ſuſti regnabũt ſine ſine cũ chꝛi/ Pöz. 67. ſto:ſicut dicit:Et iuſti epulent᷑ ⁊ exultẽt ĩ cõ Mattð.iʒ.ſpectu dei. Et dñe: nõne bonũ ſemen ſemi naſti ĩ agro tuo:vade ergo mixtum eſt ʒiʒa nia?Et ait illis: Inimicus homo hoc fecit. Pꝛimũ colligite ziʒania ⁊ alligate per faſci culos ad cõburendũ. Meſſis hęc eſt genus humanũ in cõſũmatiõe ſeculi ad iudicium congregãdũ. Ziʒania peccatoꝛes: Inimicꝰ homo diabolus qui ſuꝑſeminauit peccata. ra dei facimus: filij dei ſumus. Quod mo⸗ do peccamus cito emẽdare debemus:⁊ nõ addere geccata peccatis. Vnde pſalmiſta: Apponẽ iniquitatẽ ſuꝑ imqtatem eoꝛũ:⁊ nõ intrent in iuſticiam tuã.Cõfeſſionẽ quę/ ramꝰ puro coꝛde:⁊ pęnitẽtiã donatã a ſacer dotibꝰ ꝑficiamꝰ. Molite irã recondere in coꝛ dibus veſtris:qꝛ quãdo itã poꝛtamꝰ:nec ob latio nec oꝛatio a deo recipit᷑. Date elemoſy nã:recipite peregrinos ĩ domibus veſtris: pedes eoꝛũ lauate: ⁊ lectos ipoꝛũ ſparate: dolẽtes cõſolamini. Nolite deſpicere ꝑegri nos:qꝛ ipſi peregrini eſtis. MNõ circũuenias fratrẽ tuũ in negocio:qꝛ deꝰ iudex eſt. Pau peres ⁊ viduas ⁊ oꝛphanos nolite oppꝛime/ re. Nolite de rapinis pauperũ elemoſynas facere. Triſtat᷑ qui perdit: gaudet qͥ acqui⸗ rit. Lucrat᷑ pecuniam ⁊ ꝑdit aiam. Attẽdit quid acquirit:⁊ nõ attendit qͥd pᷣerdit. Fra⸗ tres cum dñi adiutoꝛio dum tempus habe-⸗ mꝰ laboꝛemꝰ quatenꝰ a malis ſim pęniten/ tes aut per ieiuniũ: aut ꝑ elemoſynas: aut per vigilias:aut ꝑ oꝛationes: aut ꝑ charita tẽ vt mereamur ꝑuenire ad regna ceęleſtia: vbi eſt ſatietas ſine fame: vbi eſt lux ſine te nebꝛis: iuuentus ſine ſenectute: requies ſi/⸗ ne laboꝛe:gaudiũ ſine fine.Ipſe qͥ nos crea uit nos adiuuet:vt ad cęleſtia regna mere⸗ amur peruenire:per chꝛiſtũ dñm noſtrũ. Eodẽ die:de iudicio extremo co/ Wuth.14 ſac ſeo — —— ☛ S Abelal4, ti ſen büb . un WVittö,24, lete vſa⸗ clo⸗ mir den P eius ſon E1a.66, ſoꝛtr „mmes gua! loß efnig noni näͤſio tiont deip emen ru eſtpe ſat . däre dent tin nul⸗ los: teyt Pz. 68. gitando.Sermo I Ser.xx 6 Fratres chariſſimi qᷓ; timendus eſt A ) ille dies in q dñs noſter ieſus chꝛi/ ſtus pꝛoponit venire cũ flama igniſ 2? Ber. xL. XLI. De aĩabus Bẽr. III. IIII autẽ fupędiſicat ſ upꝛa fundamentũ hoc au/ rũ:argentũ:lapides pᷣcioſos:ligna:fęnũ:ſti N Guch qui inflãmabit aduerſarios ſuos ⁊ eos qui uahn Watth.24. faciunt. iniquitatẽ. In illa die plangẽt ſuꝑ ii 4 ſe omnes tribus terrę: ⁊ videbunt ſiliũ ho/⸗ n n minis veniẽtẽ in nubibꝰ cęli cũ virtute ma Kre gna et maieſtate excelſa:⁊ comouebit᷑ ante icdac eum terra:⁊ peccatoꝛes peribunt:⁊ cęlũ pli- uuſcacc cabitur ⁊ mare ſiccabit᷑:⁊ montes ſicut ter- aunce ra ardebunt: ⁊ teria vſq; ad inferos.Sol cõ bgsi uertet᷑ in tenebꝛas:et luna nõ dabit lumen erenn ſuum: ⁊ ſtellę cadent de ceęlo in tęrrã: ⁊ vir⸗ uun n tutes cęoꝛum cõmouebunt᷑:⁊ tunc appare NüNn bit ſignũ filij hoĩs ð eſt crax chꝛiſti: in cuiꝰ nn lumine tenebꝛabit᷑ totus mũdus.Tunc ſan mm m 1. Theſſal. 4. cri volabunt obuiam chꝛiſto in aera: et ſic magmn ſempꝑ cũ dñio erunt:peccatoꝛes autem peri/ 4 bũte cõfundent᷑:Et tunc ſiet iudicium. Et Quult tunc veniet dñs noſter ieſus chꝛiſtus: ⁊ mit deni Wartb.24. tet angelos ſuos ad quattuoꝛ angulos ter-/ keplllnike rę: ⁊ cogregabuut electos eiꝰ a ſummo cęli Uen enütt vſq; ad ſummo eius:⁊ tũc ſepabũ dñs ſan/ ſhienigo⸗ ctos ſuos a peccatoꝛibꝰ et mittet eos in ca/ nuiſu minũ ignis ardẽtis: ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ Dndarenen dentiſ:qui ſparatus eſt diabolo ⁊ angelis Uminc B eius. Ve illis hoͤminibus qui habebũt mã nedenes ſionẽ cum diabolo:ex qua aſcendet fumus bas ee⸗ Eſa.õs. toꝛmentoꝛũ in ſęcula ſeculoꝝ: Quoꝛũ ver/⸗ iipn mes nõ moꝛient᷑:⁊ ignis nõ extinguet᷑. In chuen qua nulla vox niſi gemitus: vbi nulla requi öarünanu es ̊ ſemꝑ inquietudo. In qᷓ nullũ habebũt ldackn refrigeriũ ſᷣ ſemꝑ flãma: vbi lux nunq; vide hltropin bit᷑ niſi tenebꝛe:⁊ non venient vnqᷓ; in me/ cenofnu moꝛiã ante deũ.Quoꝛũ cibꝰ eſt cruciatꝰ: et RKR mãſio soꝛum cum diabolo:vbi nulla viſita imn Min tio niſi a.e homo qui deſideras regnũ 4 f, dei poſſidere:cur feciſti malum: dum potes n⸗ ne emenda:dũ tempus habes clama ad omni . n potentẽ deũ:dũ dat᷑ ſpaciũ luge: dũ licẽtia nnnn eſt pęniteas:feſtina dũ potes:dum aĩa ver/ ſſun 4 ſat᷑ in coꝛpoꝛe:dũ adhuc viuis futurũ reme nd diũ require tibi pꝛius q; te ꝓfundum abſoꝛ acte bpeat pelagus:⁊ pꝛius qᷓ; te malignus rapi/ uin⸗ at infernus: vbi nulla dat᷑ indulgẽtia: vbi inglann nullꝰ regredit᷑ ad veniã: de qua pęna pius ſegliicn nos dominus eripere dignet᷑:qui cũ deo pa nhn⸗ treviuit ⁊ regnat ꝑ oĩa ſęcula ſeculoꝝ Amẽ. ind —ᷓ—ᷓ . MMM oo⸗ ode die de igne purgatoꝛij: g Ser.xLI. DSermo I HZ N lectiõe apoſtolica fratres charil/ immdi 1. gor..5. ſimi andiuimꝰ apłm dicẽtẽ: Funda tuce –— Aentũ aliud nemo põt ponere ᷣter tina id qð poſitũ eſt:qð eſt chꝛiſtꝰ ieſus.Si quis pulã: vniuſcuiuſq; opus manifeſtum erit. Dies em̃ dñi declarabit:qꝛ in igne reuelabi tur:⁊ vniuſcuiuſq; opus quale ſit:ignis cõöO/⸗ pꝛobabit.Si cuiꝰ opus mãſerit qð ſuꝑędiſl cauit: mercedẽ accipiet.Si cui opus arſerit detrimentũ patiet᷑:ipſe aũt ſaluꝰ erit:ſic tñ quaſi ꝑ ignem. Multi ſunt qui lectionem e Fnen. iſtã male intelligentes falſa ſecuritate deci/ cca me. piunt᷑:dum credũt ſi ſupꝛa fundamentũ chꝛiſti capitalia crimina ędiſicent: pctã ipſa ꝑ ignẽ trãſitoꝛiũ poſſint purgari: et ipſi po/ ſtea ad vitã ꝑpetuã ꝑuenire. Intellectꝰ iſte frẽs chariſſimi coꝛrigẽdus eſt: qꝛ ipᷣi ſe ſedu⸗ cũt qui taliter ſibi blãdiũt᷑. Illo enim trãſi/ toꝛio igne:de qͥ dixit aplus: Jpſe aũt ſaluꝰ erit ſic tñ q̃ſi ꝑ ignẽ:non capitalia ſ̊ minuta petã purgãt᷑. Et qᷓ;uis qð peius eſt nõ ſolũ maioꝛa: ſed etiã minuta ſi nimiũ plura ſint mergũt.De ipſis tñ maioꝛibꝰſiue minoꝛibꝰ peccat ⁊ ſi nõ oĩa vel aliqua cõmemoꝛãda ſunt:ne aliquis ſe inaniter excuſare cone dicat neſcire ſe quę ſint minuta peccata vei quę crimina capitalia. Et q́;uis apoſtolus B capitalia plura cõmemoꝛauerit: ſtos tñ ne deſperationẽ facere videamur:bꝛeuiter dici mꝰ ꝗ ſunt illa: Sacrilegiũ:homicidiũ:adul teriũ: falſum teſtimoniũ:furtũ:rapina:ſuꝑ bia: inuidia:auaricia: ⁊ ſi longo tꝑe teneat᷑ iracũdia:⁊ ebꝛietas ſi aſſidua ſit in eoꝝ nu/ mero cõputat᷑.Quicũq; em̃ aliqua de iſtis peccati in ſe dñari cogsoueritaiſi digne ſe emendauerit: ⁊ ſi habuerit ſpacium longo tꝑe pęnitentiã egerit:⁊ largas elemoſynas erogauerit:⁊ a peccatis ipſis abſtinuerit:il/ lo trãſitoꝛio igne: de quo ait aplus: purga- ri non poterit:ſed ęterna illũ flãma ſine vl/ lo remedio cruciabit. Quę aũt ſunt minu- CE ta peccata:licet omnibus nota ſint:tñ qua longum eſt vt oĩa replicent᷑: opus eſt vt ex eis vel aliq̃ nominemꝰ. Quotiens aliqᷣs in cibo aut in potu plꝰ accipit qᷓ; neceſſe ſit:ad minuta peccata nouerit ꝑtinere. Quotiẽs plus loquitur q; opoꝛtet: aut plus tacet qᷓ; expedit. Quotiens pauperem impoꝛtune petentẽ exaſperat. Quotiẽs cũ coꝛpoꝛe ſit ſanꝰ alijs ieiunãtibus pꝛãdere voluerit:aut ſomno peditus tardius ad eccliam furgit. Quotiẽs excepto deſiderio filioꝝ vxoꝛẽ ſu/ am cognouerit. Quotiẽs in garcere clauſos ⁊ in vinculis poſitos tardiꝰ reqſierit.Quo⸗ . Bancti rimur ſine grandi doloꝛe nõ poſſumꝰ: ⁊ ta/ mien ſi deo qͥ illam a nobis auferrivelut pi- Auguſtini ber his ſimilibꝰ minuta peccata redimũſtur quotidie. Pꝛo capitalibus vero criminbus tiẽs inſirmos tardiꝰ viſitauerit: Si diſeoꝛè/ us pater ꝑmittit:tãq; boni filij gratias aga ni des ad cõcoꝛdiã reuocare neglexerit. Si pl?* mus: ⁊ minus nos pati qᷓ; meremur cũvera n aut ꝓximũ aut vxoꝛẽ aut filiũ aut ſeruũ ex humilitate ꝓferamus. Ita peccata ipſa in pe aſpauerit q; opoꝛtet. Si ampliꝰ fuerit blãdi hoc ſęculo purganturot in futuro ille ignis „ tus qᷓ; expedit. Si cuicũq; maioꝛi ꝑſonę aut purgatoꝛius aut nõ inueniat aut certe pax . ne ex volũtate aut ex neceſſitate adulari volu inueniat qð exurat. Si aũt nec ĩ tribulatio mn erit. Si pauperibꝰ eſuriẽtibꝰ cibũ nõ dede / ne deo gras agimꝰ: nec bonis operibꝰ pec/ rit:aut nimiũ delitioſa aut ſũptuoſa ſibi cõ cata redimimus:ipſi tãdiu in illo purgato/ to uiuia ᷣparauerit. Si ſe ĩ ecclia aut extra ec rio igne moꝛas habebim :qᷓ;diu ſupꝛadicta Gzs cleſiã fabulis ocioſis de qᷣbꝰ ĩ die iudicij ra- peccata miur tanq; ligna:fenum:ſtipula po tio reddẽda eſt occupauerit. Si dũ inczute conſumant᷑. Sed dicit aliqs: Mõ ntinet ad & 4 iuramꝰ: ⁊ cũ ̊ ꝑ aliquã neceſſitatẽ implere me qᷓ;diu moꝛashabeã i tñ ad vitam ęter⸗ ni nõ poterimꝰ vtiq; ꝑiuramꝰ. Et cũ omni fa / nã ꝑrexao. Hemo hoc dicat fratres charil⸗ l cilitate vel temeritate maledicimus:cũ ſcri ſimi:quia ille purgatoꝛius ignis durioꝛ erit n 1. gorj.s. ptum ſit: Meq; maledici regnũ dei poſſide- q; qd poteſt in hoc ſeculo pgnaꝝ videri aut 60 bunt. Et cũ aliqͥd ſuſpicamur temere:qð tñ̃ cogitari aut ſentiri.Et cũ de die iudicij ccri⸗ ii plerũq; non ita vt credimus cõpꝛobat᷑:ſine ptũ ſit:ꝙ erit dies vnus tanq; mille anni:⁊ sS. 2s2s. 8 vlla dubitatiõe delinquimꝰ. Hęc em̃ ⁊ his mille anni tãq; dies vnus: vnde ſcit ynu-· no ſimilia ad minuta pctã ꝑtinere non dubiũ quiſq; vti diebus an menſibꝰ an foꝛte etiã Ni eſt: ꝗᷓ ſicut iam dixi enumerari vix poſſũt: ⁊ annis ꝑ illum ignẽ ſit trangturus. Et qui . ea quibus non ſolum populus chꝛiſtianus modo nec vnũ digitũ ſuũ in ignẽ vult mit⸗ 4 ſed etiã nullus ſanctoꝛũ immunis eſſe po/ tere:timeat neceſſe eſt vel tunc paruo tẽpo/ . D tit aliqũ aut poterit. Quibus peccatis li/ re cũ anima ⁊ toto coꝛpoꝛe cruciari.Et ideo ti cet occidi aiam nõ credamꝰ: ita tñ ea velur totis viribus vnuſquiſq; làboꝛet vt capita b — , quibuſdã puſtulis ⁊ quaſi hoꝛrenda ſtabie lia crimina poſſit euadere: ⁊ minuta pecca/ replent defoꝛmem faciũt: vt eam ad am/ ta ita operibus bonis redimere: vt de ipſis d plexus illius ſponſi cęleſtis aut vix aut cũ nihil videatur remanere qð ülle ignis poſitt grandi cõfuſione venire ꝑmittant. DHe quo abſumere. Ilh aũt qui capitalia crimina cꝰ Epðbᷣ.I. ſcriptum eſt: Aptauit ſibi eccleſiã nõ haben mittunt ſi q;diu viuũt ea redimere pęniten tẽ maculã aut rugã. Et ideo cõtinuis oꝛati tię medicamẽtis noluerint: ad illũ ignẽ de . onibus ⁊ frequentibꝰ ieiunijs et largioꝛibꝰ quo dixit apoſtolus: Ipſe aũt ſaluꝰ erit:ſic i. Cor.ꝛ. 5 elemoſynis:⁊ pᷣcipue ꝑ indulgentiã eoum tamẽ qſi ꝑ ignem: ſicut iam dictũ eſt:veni/ . qui in nos ꝑeccant aſſidue redimant᷑:ne foꝛ re nõ poterunt:ſed magis illã duram ⁊ irre . te ſimul collecta cumulũ faciãt ⁊ demergãt uocabilem ſententiã audituri ſunt: Diſcedi Maub.. anima. Quicquid em̃ de iſtis peccatis a no tea me maledicti in ignẽ eęternum. Et ideo Darg,1,, bies redẽptũ nõ fuerit: illo igne purgãdũ ẽ: dq ab iſta ꝑpetua pęna:et ab illo purgatoꝛio 5 Corj.5. de quo dixit aplus: Quia in igne reuelabi/ igne deſiderãt liberari: crimia capitalia nõ SS tur. Et ſi cuiꝰ opus arſerit:detrimentũ pa/ admittant:aut ſi iã cõmiſerunt:fſructuoſam 4 tiet᷑. Aut em̃ dum in hoc mũdo viuimꝰ:ipſi agant pęnitentiam: ⁊ illa parua vel quoti/ nos ꝑ pęnitentiã fatigamꝰ:aut certe volen- diana peccata bonis operibꝰredimere non te aut ꝑmittente deo multis tribulationi/ deſiſtant. QAuibus tñ operibꝰ minuta pctã bus ꝓ iſtis peccatꝭ affligimur:⁊ ſi deo gra- redimant᷑:plenius vobis inſinuare deſide/ tias agimꝰ liberamur. Quod ita ſit:ſi quo/ ro. Quotiens inſirmos viſitamꝰ: in carce/ 1 tiens maritus aut vxoꝛ aut filius moꝛit᷑ vel re clauſos:⁊ poſitos in vinculis requirimꝰ. ſi ſubſtãtia a nobis plus qᷓ; opoꝛtet amat᷑: diſcoꝛdes ad concoꝛdiã reuocamus: indi2 aufert᷑. Licet plꝰ chꝛiſtũ q;; ißam ſubſtãtiã cco eccleſię ieiunio ieiunamꝰ:pedes hoſpiti diligamꝰ: ⁊ ſi neceſſitas fuerit malimus ip/ bus abluimꝰ:ad vigilias frequẽter cõueni/ 6 ſam ſubſtãtiã ꝑdere qᷓ; chꝛiſtum negare: tmñ̃ mꝰ:elemoſynã ante oſtium tereũtib?ꝰpau/ d qꝛ ſierriam dixi:ſi plus eã q; opoꝛꝑet diligi peribus damus:inimicis noſtris quotiens . mus:asittere eã aut dũ viuimꝰ aut dũ mo petierint veniã indulgemꝰ. Iſtis em̃ operi/ ngo⸗ mna u eunnet ee uNH rend ſn n Ede nchn e eit niswol rin lſin variu na ⸗ Ie DAe H Bermo x.. I. De Apoſtolis Z nõ hoc ſolũ ſufficit:ſed addẽdę ſunt lachꝛy mæę: rugitus ⁊ gemitus: cõtinuata longo tẽ poꝛe ac ꝓtracta ieiunia: ⁊ largioꝛes elemo- ſynę erogandę: vlirò noſipſos a cõmunio/ ne eccleſię remouẽtes:in luctu et in triſticia multo tẽpoꝛe ꝑmanentes:⁊ penitentiã etiã publice agentes:qꝛ iuſtũ eſt vt qui cũ mul/ toꝛum deſtructione ſe ꝑdiderit:cũ multoꝛũ S ędiſicatiõe ſe redimat. Ad extremũ nõ ẽ im poſſibile vel incongruũ qð ſugsero:vel ſic lugeamꝰ extinctam noſtrã ꝗ nimã quõ alie/ nã carnẽ moꝛtuam dlangimus.Si autvxoꝛ aut filius aut maritꝰ moꝛtui fuerit: in ter/ ram ſe collidunt homines:capillos trahen⸗ ker ora murdedoꝛ uctu ⁊ penitẽtia vel in lachꝛymis nõ paruo tempoꝛe ꝑſeuerant. Rogamus fratres: exhibeamꝰ nos animę noſtrę qð illi exhibent alienę carni. Et hoc videte fratres q́; malum ſit vt lugeamꝰ qð nõ poſſumꝰ ſuſtitare. Carnẽ quã nõ poſſu⸗ mꝰ ſuſcitare plangimꝰ:⁊ animã noſtrã moꝛ tuã nõ plangimus:quã poſſumus ꝑ penitẽ tiã ad ſtatũ pꝛiſtinũ reuocare. Sed qð no/ bis peius ẽ:coꝛpꝰ moꝛtuũ plãgimꝰ qð ama/ mꝰ: animã vero moꝛtuã quã nõ amamꝰ nõ dolem nõ plangimꝰ. Et ideo mutata vice oincipiamꝰ plꝰ dũm amare q; ſeruũ:id eſt plꝰ factoꝛẽ coꝛpoꝛis qᷓ; coꝛpꝰ: Plus dñam q; an cillã: id eſt plꝰaiam ad imaginẽ dei factã:qᷓ; carnẽ de limo terrę foꝛmatã:vt cũ die vlti / mo caro nfr̃a purxreſcere ⁊ a vermibꝰ deuoꝛa ri cęperit in ſepulchꝛo: anima in abrahe gre mio angeloꝛum manibꝰ eleuet᷑:⁊ in die iu- dicij recepto ꝑ reſurrectionẽ coꝛpoꝛe audire ,Site Mat:h.25. Werea᷑: Euge ſerue bone ⁊ ſidelis intra in nhwi⸗ H gaudiũ dñi tui.Et vt hęc quę ſupꝛa diximꝰ R Bepetitio. coꝛdibus veſtris tenaciꝰ valeant inhęrere: oln d Naenen use edeſdr zmenn gunm⸗ aich gbohn i b D hon uu. ntu et ipſa apoſtolica lectio pleniꝰ poſſit intel/ ligi:bꝛeuiter ea charitati veſtrę volo repete re.Omnes ſancti qui deo ſideliter ſeruiunt lectioni vel oꝛationi vacare:⁊ in bonis ope ribus ꝑpſeuerare contendunt. Mec capita/ lia crimia:nec minuta peccata: id eſt ligna feęnũ ⁊ ſtipulã ſupꝛa fundamẽtũ chꝛiſti:ſed bona opera: id eſt aurum:argẽtũ: lapides 5pcioſos ſupꝑędificantes: p ignẽ illũ de quo dicit aplus: Quia in igne reuelabit᷑:abſq; Wla violatione tranſibũt. Illi vero qui qᷓ; uis capitalia crimina nõ admittãt:⁊ ad ꝑ⸗ petranda minuta peccata ſunt faciles:⁊ ad redimẽda ſunt negligẽtes:ad vitã ęternã ꝓ eo ꝙ in chꝛiſtũ crediderũt ⁊ capitalia pecca/ er. I ta ſto admiſerũt venturi ſunt: ſed pꝛius ait in hoc ſęculo ꝑ dei iuſticiam vel miſericoꝛ⸗ diã:ſicut iam dictum eſt:amariſſimis tribu lationibus ſunt coquẽdi:aut illipſi ꝑ mul- tas elemoſynas: ⁊ cipue dũ inimicis ſuis clementer indulgẽt: ꝑ dei miſericoꝛdiã libe randi: aut certe illo igne:de quo dicit apo/ * ſtolus: lõgo tẽpoꝛe cruciãdi vt ad vitã ęter nam ſine macula ⁊ ruga pueniant. Illi ve⸗- ro qͥ aut homicidiũ aut ſacrilegiũ aut adutu⸗ teriũ: vel reliq̃ his ſimilia cõmiſerunt:ſicut iam dictum eſt:ſi eis digna pęnitentia non ſubuenerit:nõ ꝑ purgatoꝛiũ ignem tranſire merebunt᷑ ad vitã:ſed ęterno incendio pᷣci,.,. pitabunt᷑ ad moꝛtem. Et ideo quotiẽs in le ꝗ ctiõe apoſtolica audierit: Si qͥs ſupꝛa fun/ damentum chꝛiſti ſuꝑędiſicat aurũ:argẽtũ: lapides pꝛecioſos:de ſanctis hoc et ꝑfectis chꝛiſtianis accipite:qui velut aurũ purga/ tum merebunt᷑ ad ęterna pmia ꝑuenire. IJl⸗/ li vero qui ſuꝑędiſicãt ligna:fęnum et ſtipu lam:de bonis chꝛiſtianis:ſed negligentibꝰ minuta peccata purgare: vt ſępe dictũ eſt: intelligite: quę peccata ſi nec diuina iuſti- cia multis tribulationibus purgagerit:nec vnuſquiſq; elemoſynarum largitate rede- merit:nõ ſine grãdi doloꝛe in ülis implebit᷑ illud quod dicit apoſtolus: Si cuiꝰopus ar ſerit detrimentum patiet᷑: ipſe autẽ ſalus erit ſic tñ q̃ſi ꝑ ignẽ.Nemo tñ ſicut iã ſupᷣ di * ctũ eſt:ſeipſum circũueniat:vt h̊ etiã ꝓ capi talibus criminibus ſi incuratꝗ remanſerit poſſe ſieri credat.Et idꝛo ſicut lã ſepe dixi: quantũ poſſumꝰ cum dei adiutoꝛio laboꝛe mus vt ⁊ maioꝛa peccata poſſimus euade re:⁊ minuta ſine quibus eſſe nõ poſſumus iugiter amoꝛe inimicoꝛum ⁊ elemoſynarʒum largitate redimere: pꝛeſtante dño ieſu chꝛi ſto:qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ re gnat dens in ſęcula ſęculoum Amen. ¶ De ſanctis in genere ſiue cõiter. Be Apoſtolis ¶ In feſtis ſanctoꝛum apoſtoloꝛiãi:· de eo quod ſcriptum̃ eſt in euangge lio m Lucam: Deſignauit dñs et ud. 1. alios ſeptuagitaduos ⁊c̃. Ser. I Ser.xIII. U lectione euangelij quę mado re Citata eſt admonemur quęrere ue ſit meſſis de qua dñs ait: Meſſis NQucj. 10. quidem multa: operarij autn pauci. Ro⸗ gate dñm meſſis:vt mittat oꝑarios in meſ⸗ e 2 9 Baoncti ſem ſuũ. Tũc adiecit duodecim diſpulis ſuis quos ⁊ apłos noĩauit:alios ſeptuagin ta duos:⁊ miſit illos oẽs ſicut ex verbis eiꝰ awaret ad paratã meſſem. Quęg S erat illa meſſis? Mõ em̃ illa meſſis in his gẽtibꝰerat vbi nihil fuerat ſeminatũ. Reſtat & vt intel * ligamꝰ iſtã meſſam fuiſſe ĩ ło iudęoꝝ.Ad illã meſſem venit dñs meſſis:ad illã meſſeʒ miſit meſſoꝛes:ad gentes aũt nõ meſſoꝛes: ſed ſeminatoꝛes. Intelligamꝰ meſſem fa/ ctã in plło iudęoꝝ:ſementẽ in lis gentiũ. Ex illa em̃ meſſe apoſtoli electi ſunt: vbi iã cũ meteret᷑ maturũ erat:qꝛ ibi ꝓphetę ſemi B nauerunt.Delectat inſpicere agriculturam dei:⁊ oblectari donis eiꝰ ⁊ oꝑa in agro eiꝰ. In hac em̃ agricultura oꝑabat᷑ qͥ dicebat: 1. Corj.25. Plus omnibꝰ illis laboꝛaui. Sed vires ei dabãt᷑ ad oꝑandũ a dño meſſis:ideo ſubie⸗ cit: Nõ ego ſũ ſᷣ gra dei mecũ. Hã ſe in agri 1.Corj.s. cultura vᷣſari ſati oñdit: vbi ait:Ego plãta ui:appollo rigauit.hic aũt apoſtolꝰ de ſau lo paulus:bhoc eſt de ſuꝑbo minimꝰ. Saulꝰ em̃ a ſaule denoĩiat᷑. Paulũ em̃ modicũ eſt. Vnde nomẽ ſuũ quodãmodo interpᷣtatus 1. Corj. 15. ait: Egò ſum minimꝰ aploꝝ. Ipſe S paul“: id eſt moͤdicus ⁊ minimꝰmiſſus ad gẽtes:pᷣ cipue ad gentes ſe miſſum dicit. Ipſe ſcri/ bit:nos legimꝰ*:credimꝰ:pᷣdicamus. Ipſe g̊ Gał.i.et.⁊. dicit in epiſtola ſua ꝗᷓ eſt ad Galatas:voca * tum ſe iam a dño ieſuveniſſe hieroſolymã: ⁊ euãgeliũ cũ aplis cõtuliſſe: dexteras ſibi datas fuiſſe ⁊ ſignũ cõcoꝛdię:ſignũ cõſonã/ —– . , . . „ *. . ,„„ , tię: ꝙ ab eis le ipſi dicerãt in nihilo diſcre pabat. Heinde placuiſſe dicit int ſe ⁊ ipſos . pt ipſe ad gẽtes:illi aũt in circũciſionẽ irẽt: ille ſeminatoꝛ: illi meſſoꝛes. Mecrito etiam atheniẽſes qᷓ;uis neſciẽtes nomẽ ſuũ ei dix/ . Act.l. erunt.Audientes em̃ ab eo verbũ: quis eſt inquiũt hic ſeminatoꝛverboꝝ?: Attendite g̊ ⁊ delectet vos mecũ inſpicere agriculturam dei ĩ meſſes daiaſ:vnã trãſactã:aliã futurã. Trãſactã ĩ pllo iudęoꝝ:futurã in glis gen- . . tiũ. Pꝛobemꝰ hoc:⁊ vnde niſi de ſcriptura dei: dñi meſſis? Ecce habemus ibi in pᷣſen/ Zuci.io. ti capitulo dictũ eſte: Meſſis multa:oꝑarij auteʒ pauci. Rogate dñm meſſis vt mittat oꝑarios in meſſem ſuã.Sed qꝛ in illa meſſe futuri erãt ↄtradictoꝛes ⁊ ꝑſecutoꝛes iudeęi: Abi.ð. Ecc Hqͥt mitto vos ſicut agnos in medio lupoꝝ: Euidẽtius de hac meſſe aliqd oſten/ damꝰ in euãgdlio ſᷣm iohãnẽ:ad puteũ vbi ſatigatus dñs ſedit: magna quidẽ acta ſũt Auguſtini ſacramẽta:ſᷣ anguſtũ tꝑs eſt vt oĩa ꝑtracc276 tur. Qð aũt ad pᷣſentẽ rẽ ꝑtinet audite. Sunn ſcepimꝰ em̃ meſſem eãdẽ ĩ pplis ĩ qbꝰ pꝓphe⸗ te ſᷣdicauerunt:ideo em̃ illi ſeminatoꝛes:vt S apli poſſint eſſe meſſo lier loqͥ?᷑ cũ dño ieſu: Et iter cęteracũ dixiſ/ ſet ei dñs quõ debeat adoꝛari deꝰ: ait illa: Scimꝰ qꝛ veniet meſſias qͥ dicit᷑ chꝛiſtus:⁊ oĩa nos docebit.Et dñs ad illã:Ego ſum qͥ loquoꝛ teaum. Crede qð audis: qͥd quęris quod vidcs⸗E ſũ qͥ loquoꝛ tecia ccρ aũt illa dixerat: Scemnus qꝛaneſſias veniet quẽ annüucicuerũt moyſes ⁊ ꝓphetę:qui dicitur chꝛiſtus: Jam em̃ ſpica meſſis erat gignẽ/ da:acceꝑat ⁊ ꝓphetas ſeminatoꝛes:apoſto los expectabat matura meſſoꝛes. M vt hoc audiuit credidit:⁊ hydriam dimiſit ⁊ fe ſtinãter cucurrit:annũciare dſim cępit. Di/ ſcipuli tũsierũt ad emẽdos panes: Qui re/ deũtes inuenerũt dñm loquẽtẽ cũ multere: ⁊ mirati fũt. Mõ ſunt tñ auſi dicere ei quid vel quare cũ illa loqueris. Admirationem apud ſe habuerũt: audaciq coꝛde pꝛęſſerũt. Huic &̊ ſamaritanę nõ erat nouũ nomẽ chꝛi ſti: iã expectabat veniẽtẽ:iã crediderat eſſe vẽturũ. Vnde crediderat:ſine movſe ſemia uerat:ſᷣ q̊ expᷣſſius audite.Dñs tũc ad diſci. pulos ſuos ait: Dicitis qꝛ adhuc longe eſt ęſtas:leuate oculos vr̃os:⁊ videte albas re giones ad meſſem. Et adiũgit: Alij laboꝛa uerũt:⁊ vos ĩ laboꝛes eoꝝ intraſtis. Labo/ rauit abꝛahã:iſaac:iacob:moyſes:ꝓphete laboꝛauerũt ſeminãdo:in aduentu dñi ma/ tura meſſis inuẽta ẽ. AMiſſi meſſeꝛes cũ fal/ ce euãgelij: poꝛtauerũt manipulos ad areã dñicã vbi ſtephanus trituraret᷑.hic aũt ac/ cepit paulꝰ ille ⁊ ad gẽtes mittit᷑: ⁊ nõ tacet hi cõmẽdãdo gr̃am quã pᷣcipue ꝓpꝛieq; ſu/ ſcepit.Ait em̃ ĩ ſcriptur ſuis:miſſum ſe eſſe Bo.iʒ. ſdicare euãgeliũ:vbi chꝛiſtꝰnõ erat noiatꝰ. Sed iã qꝛ facta eſt illa meſſis:et oẽs iudęi qͥ remãſerũt: meſſem attẽdamꝰqð nos ſumꝰ. Seminatũ eſt em ab aplis ⁊ ꝓphetis. Ipſe D dñs ſeminauit: Ipſe em̃ ĩ aplis fuit qꝛ ⁊ ipe meſſuit chꝛiſtꝰ. Mõ em̃ illi aliqͥd ſine illo:il- le ꝑfectꝰẽ ſine illis. Ipſe em̃ illis ait: Quia Job.iʒ. ſine me nihil poteſtis facere. Seminans ꝗ̊ chꝛiſtꝰ iam in gẽtibꝰ qͥd dicit:Exijt ſeminãs ſeminare. Ibi mittũt᷑ meſſoꝛes metere:hic exijt ſeminãs ſemiare impiger. Quid em̃ ꝑ timuit ꝙ aliud cecidit ĩ via:aliud in petroſa loca: aliud inter ſpinas? Siiſtas difficiles es. Samaritana mu Yob. . —* 4 1Coff 6S1 Lucſa; 9 4 l 4 Pob8, ——,ĩ— — — — — — --a T 6 Bermo XuII. De Apoſtolis Ber. I K4 NQNauid ad no : 33 nae ponan duenner, fexre ſacculũ aut perã: aut calciamẽta: ⁊ ne Tucj.10. n ne via ſim: ne ſaxũ: ne ſpinę: tema bona: Sieſt illic flli pacis:requieſcer ſup ili par RNz PEE: R E filiꝰ pacis:requieſcet V NIK. Paratũ coꝛ meũ vſſde tricenũ: vnde ſexa- veſtm: Siquomin⸗ ag vos fenar See D4 genũ:vnde millenũ et cẽtenũ illud minus quieuit:pdidi? Abſit hoc a mente ſanctoꝝ. r eſt: ⁊ illud plus eſt: ſed totũ triticum eſt: via Ergo nec illud accipiet Gengenee N e nõ ſit vbi cõculcatũ ſemẽ a trãſeũtibꝰ velut oboe ſetener eche ner eafrtamnn uet 2 ing auis auferat inimicus. Saxũ nõ ſit vbi mo bera:marimech Ulud vbinobe⸗ Tamp uct⸗ ¶· Aiica terta ſtatim faciat germinare qð non ter ſine diſcuſſione accipiam: ſupbiavice * ä ee poſſit ſolẽ poꝛtare. Spineęnõ ſmt: cupidita impoſita: ne quẽqᷓ; in via ſalutemꝰ. Attẽda t i tes ſeccxli:ſollicitudines vitę vitioſe. Quid mus dñim noſtrũ exẽplũ verũ ⁊ adiutoꝛiũ: NKk— . nch Penni ſollicitulline vire g puepire nõ p Pꝛobem? qꝛ adiutoꝛiũ: Sine me nihil pote qos. gG0 mittit ad vitã? Quid miſenus qᷓ; curando ſtis facere. Pꝛobemus qꝛ exẽplũ:Chꝛiſtꝰ ꝓ nt. , yita: amittere vita⸗ Quid infeliciq; nmen nobis paſſus eſt: Wetrus dicit: nobis relin Peartt. vNon do moꝛtẽ cadere ĩ moꝛtẽ? Extirpent᷑ ſpin:: quẽs exẽplũ vt ſequamurveſtigia eiꝰ. AIpſe eI pabet᷑ ager: ſuſcipiant᷑ ſemia: ꝑueniatur ad dis noſter locu nrelnigia ci.. Jpſe meſſem: boꝛreũ deſideret᷑ nõ ignis timeat᷑ emto⸗ H l eben inſos Ja.e . SAE„ ERSRer timeat. loculos iudę cõmẽdauerat. Patiebat᷑ qui-⸗ Cõcoꝛ. 12. q. 1. Ai . Ad nos itaq; ꝑtinet quos qualeſcũq; důĩↄs dẽ furẽ. Sed ego a dño meo dil⸗ upies exempiu. “M in agro ſuo conſtituit o ere i . eban ere Piss een un., cofk.z. vob emitanm ie perarioe dicere iſta dico: Oſe patiebaris furẽ: vnde habebos üu uczeiz. eric onen ge Ae een gorezalidvus vnde tolleret:me hominẽ miſerum er inſir- eNcm . . s aaͤh e circũfodere ⁊ cophinũ ſterco⸗, mũ monuiſti nec ſacculũ poꝛtare.Tu poꝛta M Aa a e Pertiner ad nos hec fideliter ſti loculos ⁊ erat vbi furẽ patereris.Sinon Mic Rsrnen a von. Aireane:ad onen nos ad poꝛtares: nec ille inueniret quod auferret. 4 Eiagen obenen:Vd credẽtes:oẽs laboꝛan Quid reſtat niſi ꝙ hic dicat mihi:intellige ſn „s; kelmnuenai in il vincẽtes.Quid gad gqðs audis: noli poꝛtare ſacculũ.uid eſt ſa . 8 S nrellz ad nos ꝑtineat volo di culus?: Pecunia clauſa :id eſt occulta ſapi/ le * ſunf e foene icui ex vobis videt᷑:qꝛ dixri entia. Quid eſt: nolite poꝛtare ſacculum⸗ hig uꝑſuũ alidd me velle dicere: ⁊ apud ſeiõm Molite ſieri ſapientes penes voſmetipſos. Ro.i. Mran loquẽs in cogitatione dicit: O ſi iam dimit Accipe ſpiritũſanctũ. Fons in te debet eſſfſe Bn tat nos:iam dixit qͥd ꝑtineat ad nos:qð ad noõ ſacculus:vnde erogat᷑: nõ vbi includat᷑. L H ipſum ꝑtinet quid ad nos? Puto melius Hoc eſt ⁊ pera qð ſacculus. Calciamẽta qͥd . Nn . eſſe in alterna ⁊ mutua charitate ꝑtineam* ſunt⸗Calciamẽta quipꝰ vtimur coꝛia moꝛ’ in ad vos. De vna modo qdem vos familia tuoꝛũ ſunt: nobis tegmina pedũ. Per h̊ er- . Gcitn eſtis: noæex eadem quidẽ familia diſpenſa go iubemur renunciare moꝛtuis operibug. Slm toꝛes ſumꝰ omnes:ad vnũ dñũm ꝑtinemus oc in figura moyſes admonebat᷑ qñ do⸗ * ͤͦtn omnes. Hec quod do:de meo do:ſed illia minꝰ loquẽs ait: Solue caleiamẽta de pedi Exo.. nöoa quo accipio et ego. Nam ſi de meo dedero: bus tuis:locus em̃ in quo ſtas terra ſancta Job. 8. mẽd bo. Qui em̃ ſi; rra lancta giezſn S. Mẽdaciũ dabo.Qui em̃ loqͥt᷑ mendaciũ: de eſt.Quid tã terra ſancta q; dei eccleſia: nſeltbN uo loquit᷑. DHebetis &audire qͥd ꝑtineat ad illa & ſtemꝰ: calciamẽta ſoluamꝰ:id eſt moꝛ nrit. diſpẽſatoꝛẽ:ſiue vt ĩ vobiſipſis ſi tales inue tuis operibus renũciemꝰ. Nã de his calcia it neritis cõgratulamini:ſiue etiã in hͥ ipſo in mentis:quibꝰcalciati ambulamꝰ cõſolatur Gn, ſtruamini. &οmulti em̃ ih . idem ipſe dñ .„Si onolaru dsn Amulti em̃ ĩ hoc popu o futuri me idem ipſe dñs meꝰ. Si em̃ ipſe calciatꝰ gi ſur diſpenſatoꝛes: ⁊ nos ibi fuimꝰvbi eſtis: nõ eſſet:non de illo iohannes diceret:Non AZuel.s. ctie Et nos qui videmur modo de ſuꝑioꝛi loco ſum dignꝰ ſoluere coꝛrigiã calciamentoꝛũ. elet cõſeruis metiri cibaria:ante paucos annoſ Sit ergo obedientia:no ſurrepat ſuꝑba du 4 Auus in inferioꝛi loco cũ cõſeruis accipiebamꝰci/ tritia. Ego inquit euãgeliũ impleo:qꝛ nudo den baria. Epiſcopus laicis loquoꝛ. Sed inde pede ambulo: Tu potes ego non poſſum. ſiui lCeio SGmultis futuris epis loquoꝛ. Ergo vi / Qõ ſimul accipimus cuſtodiamꝰ.Quomõ 1 8 deamꝰ quõ nos intelligamꝰ qð ſcepit dvñs charitate flagremꝰ*: inuicẽ diligam.: Ac ſic . . “ũ eis quos mittebat euãgeliũ ſdicare ⁊ men fit:vt ego amem foꝛtitudinẽ tuã: et tu poꝛ / — te parata meſſem videamꝰ. Holite inquit tes infirmitatẽ meõ.CQuid gut tibi videt᷑ q & zofus .— e 3 Bancti nõ vis ĩtelligẽ quẽadmodũ iſta dicta ſnt: ⁊ cogeris pꝛauiter ipſi dño calũniari de lo/ culis ⁊ calciamentis? Quid tibi videt᷑: IJta ne placet vt iter agentes occurramꝰcharis noſtris ⁊ eos nõ ſalutemꝰ maioꝛes:nõ reſa/ lutemꝰ minoꝛes? Jam ne euãgeliũ imples quia ſalutaris ⁊ taces? Hic vero nõ viatoꝛi iter agẽti:ſed miliario ſimilis eris iter oſtẽ/ denti.Ergo ſtoliditatẽ deponamꝰ ⁊ verba dñi intelligamꝰ: ⁊ in via neminẽ ſalutemꝰ. Non em̃ ſine cauſa hoc iubemur:aut nollet nos facere qð iuberet. Quid g̊ eſt:ꝛneminẽz ſalutetis in via? Põt qͥdẽ et ſimpliciter ſic accipi:qꝛ iuſſit nos feſtinant᷑ agere iniũcta. Er h ita dixit: Neminẽ ꝑ viã ſaluraueritis: Taãqᷓ; diceret:oĩa ſtermittatis dũ qð iniun ctũ eſt ꝑagat: ea locutione qua ſolẽt dicta exaggerari ↄſuetudine ſermocinandi. NHec lõge ꝑgamꝰ:in eodẽ ſermone paulopoſt di⸗/ Aud ie. cit: Et tu capharnaiũ queę vſq; ad cel exal/ tata es:vſq; in infernũ depꝛimeris. Quid eſt vſq; ad cęlum exaltata es? Hundd ciui- tatis illiꝰmęnia nubes tetigerũt: aut ad ſi/ dera ꝑuenerũt: Sed quid eſt in cęlum exal/ tata es: Nimiũ tibi fęlix videris: nimiũ po tens:nimiũ ſuꝑba es.Sicut ergo hoc exag⸗ gerandi gratia dictum eſt:in cęlũ exaltaris ei ciuitati quę nõ vtiq; exaltabat᷑ in celum aut aſcẽdebat: ſic ꝓ feſtinatione exaggera/ tionis dictum eſt: ita currite:ſic agite qð in/ iunxi:vt ne nimiũ quidẽ vos retardẽt agẽ/ tes:ſed oĩa cõtemnẽtes ad finẽ ꝓpoſitã fe- hh ſinate. Sed eſt aliud qð bic magis recogi/ tẽ:non diſſimile intelligere: qð plus ꝑtinet ad me:⁊ ad oẽs diſpẽſatoꝛes:ſᷣ ⁊ ad vos au ditoꝛes. QAui ſalutat ſalutẽ dic. Mã ⁊ anti/ Aqui in eplis ſuis ſic ſcribebãt: Ille uli ſalu/ cẽ:Salutatio a ſalute nomẽ accepit.Quid Seſt:neminẽ in via ſalutaueritis?:cQQui ſalu tant in via:ꝑ occaſionẽ ſalutãt. Video vos cito intellexiſſe:nec tñ debeo iã finire. Non em̃ oẽs cito intellexiſtis. Vidi in voce intel ligentes plures:video ſilẽtio requirentes. Sed qꝛ de via loquimur: tãqᷓ; in via ambu⸗ lemꝰ. Veloces targos expectate:et pariter ambulate.Quid g dixi:aQui in via ſalutat occaſſonẽ ſalutat: Mõ ad eũ ibat quẽ ſalu tat:Aliud agebat:aliud occurrit:aliud pe/ tebat:aliud trãſuerſo quod ageret inuenit. Qud eſt ergo ꝑ occaſonẽ ſalutare: Per oc caſiont᷑ ſalutẽ annunciare.Quid eſt aũt ali ud ſalutẽ anniſciare:qᷓ; euãgeliũ pꝛędicare⸗ Sli ergo ſdicas:hoc age ꝑ dilectionẽ non ꝑ Alu guſtini occaſionẽ.Sunt ̊ hoĩes qui ſua quęrentes nõ aliud pᷣdicãt euãgeliũ:De quibus apo⸗/ ſtolus gemẽs dicit: Omneęs em̃ ſua qugrũt Rbi. · nõ quę ieſu chꝛiſti. Et hi alutabãt: hoc eſt ſalutẽ annũciabãt:euãgeliũ ſdicabãt: ſed aliud quęrebãt:⁊ ideo ꝑ occaſlonem ſaluta bant. Et quid eſt hoc: Si talis fueris quiſ⸗/ quis es facis:immo nõ talis quiſqͥs facis: ſed foꝛte talis aliquis qui ſacis. Si talis fu eris nõ facis:ſed ſit de te.Nã ⁊ tales admi/ r ſit apoſtolꝰmõ tñ vt tales eſſent ſc ꝓpit. Et Rbit. V ipſi agunt aliquid:et ꝑficit᷑ ex ipſis:aliud ꝗ̊ runt:⁊ vꝙ bum annũciãt.Quid quęrat an⸗/ nũciatoꝛ ne cures:qð annũciat te ne velit. Quid vero attẽdit:nõ ad te ꝑtineat.Salu tẽ audi ab oꝛe ipius.Salutẽ tene ab oꝛtʒip⸗ ſius. Noli iudex eẽ coꝛdis ipſius.Si vides eũ alia reqrẽtẽ qͥd ad te? Audi ſalutẽ: Quę dicũt facite.Secuꝝ te fecit.Quid:aAQuę di Watth.ꝛ. cũt facite.Mala faciũt: ꝗᷓ facere nolite.o na facũit non in via ſalutãt: ſõ ꝑ occaſionẽ euãgeliũ annũciãt. Imitatoꝛes eoꝝ eſtote ſicut ⁊ ipſi chꝛiſti. Bonus tibi ſdicat:carpe vuã de vite. Maltibi ſdieat:carpe vuã pẽ dentẽ in ſepe. Botrꝰ implicite ĩ palmite in- ter ſpinas creuit:⁊ de ſpinis nõ germiauit. Plane qñ tale aliquid vides ⁊ eſuris:ſollici 1. Corſ. 4. te carpe:ne cũ ad vuã manũ mittis lacerert a ſpinis. hocẽ qð dico: ſic audi qð bonũ ẽ ne malos moꝛes imiteris. Pꝛędicet ex occa ſione:ſalutet in via: illi nocebit ꝙ nõ audi/ uit ſᷣceptũ chꝛiſti:HNeminẽ in via ſalutaue- Lud.ie. ritis tibi nõ nocebit. Qui ſiue a trãſeunte ſiue a veniente ſalutẽ audis: ſalutẽtenes. Apoſtolum audi ſicut ꝓmiſerã ad mittentẽ iſta. Quid em:Nũ omni modo ſiue occaſi/ one ſiue veritate chꝛiſtus annũciet᷑:⁊ in ho gaudeo ſed ⁊ gaudebo. Scio em̃ qꝛ ipſum mihi ꝓſicere in ſalutẽ ꝑ veſtram obſecratio nem. Cales igit᷑ apoſtoli chꝛiſti ſᷣdicatoꝛes euãgelij nõ ſalutãtes in via: hoc eſt nõ ali/ ud quęrentes vel agẽtes:ſed germana cha/ ritate euãgeliũ annüciantes: VUeniant ad domũ ⁊ dicãt:pax huic domui:Mõ oꝛe ſolũ dicũt:quo pleni ſunt fundũt:pꝛędicant pa/ cẽ ⁊ habẽt pacẽ. Mõ ſũt tales de qualibꝰ di ctũ eſt: Pax pax:⁊ nõ eſt pax: Quid ẽ pax pax: ⁊ nõ eſt pax? Pꝛedicantes nõ habent: laudant ⁊ amant:dicũt ⁊ nõ faciũt.Sed te- men tu accipe pacẽ:ſiue occaſione:ſiue veri tate chꝛiſtus annũciet᷑. Qui ergo plen eſt pace ⁊ ſalutat: Pax huic domui:ſi ẽ illic fi lius pacis:requieſcet ſuꝑ eũ pax illius: Si Hiere. 8. Mattb. 25 * õsl WZ . 4 . Penhn. . Lud: Peas Wotb.1o — Atra. pin n⸗ ini mcht 79 quo minus: foꝛte em̃ nõ eſt illic ſiliꝰ pacis: ntſhil perdidit qui ſalutauit. Ad vos inquit rejuertet᷑. Reuertet᷑ ad te quę non diſceſſit a te. Hoc em̃ dicere voluit:tibi ꝓdeſt qð an/ nũciaſti:nihil ꝓfuit dui nõ ſuſcepit: nõ qꝛ ille inanis remanſit:ideo tu ꝑdidiſti merce/ dem:redditur tibi pꝛo voluntate tua: red/ dit᷑ tibi ꝓ charitate quã impendiſti:reddet tibi qui te ſecurũ velit voce angelica: Pax in terra hominibus bonę voluntatis. Zucj.2. Ser. xL. II. ¶In erſdem feſtis Serma u A I omniũ ſanctoꝛi martyrũ gra nobis debet eſſe ſolennitas: fratres chhariſſimi: quãto gratioꝛ eoꝛũ qui Rſemem ſecuti ſũt pꝛincipbem martyrũ: Si agnoꝛũ:qᷓ;tomagis arietũ? Illoꝛum em̃ filij 7 7 nõ generatione carnis:ſed imitatione vir- tutis facti ſũt omnes: qui poſteriꝰ vſq; ad moꝛtẽ cõfeſſi ſunt chꝛiſtum. hos obrulerũt populi gentiũ:de quibꝰ pſalmꝰ ante canta⸗ NPz. 28. uit dicẽs: Afferte dño filios arietũ. his pꝛi mũ dñs cũ ad cõfeſſionẽ ſui noĩis hoꝛtaret᷑: nõ ſolũ ſe ꝓmiſie victoꝛię coꝛonatoꝛẽ:ſed et certaminis adiutoꝛem etiã in ipſis:⁊ poſte/ ros admonebat: qm̃ qð dicebat:ſcriptũ po ſteris relinquebat. Illis ergo ait exhoꝛtãs Mattb.iooegos: Cum aũt adducent vos ad pꝛincipes ⁊ poteſtates:nolite cogitare quid reſpõdea tis:vel quid loquamini: Mon em̃ vos eſtis qui loquimini:ſed ſpũs patris veſtri qͥ lo⸗/ quit᷑ in vobis. Meditari vetuit ⁊ cõſiteri pᷣ⸗ . cepit. Maluit em̃ auferre ſſũptionẽ huma nã: et᷑ gratiã dare diuinã: vt in ſemetipſis timidi ⁊ nrundo eſſent audaces. Vnde ⁊ in alio pſalmo vox martyrũ dicit:quaſi ex par Ps. ?. te humanę fragilitatis verendo: Eripe me de inimicis meis deꝰ meus: ⁊ ab inſurgen/ tibꝰin me libera me.Et paulo poſt de auxi- lio diuino cõſfidens dicit: Foꝛtitudinẽ meã ad te cuſtodiã. Supꝛa cęteras em̃ turbas ſi⸗ deliũ necnõ antiquoꝛũ iuſtoꝛũ ⁊ ꝓphetarũ eminẽtes apoſtolos ſuos volẽs dñs oſten: WVaith. 1· dere dixit ad eos: Peati oculi qui vident ꝗ vos videtis:⁊ aures ꝗ̊ audiunt ꝗ̊ vos au/ ditis.AMulti em̃ ꝓphetę ⁊ iuſti voluerũt vi gere ꝗ̊ᷓ vos videti: ⁊ nõ viderũt: ⁊ audire q̃ᷓ Joh.iS. quditis ⁊ nõ audierũt. Itẽ alibi: Jam inqͥt doõ dicã vos ſeruos:qꝛ ſerunelcit qͥd faciat dñs eius. Vos aũt dixi amicos:qꝛ omnia quęcunq; audiui a patre meo nota feci vo/ Matth.iS. pis. Itẽ ait idẽ alio loco: Quęcũq; alliga/ Sermo XLIH. De Apoſtohs Ber. II ueritis ſuꝑ terrã: erũt ligata ⁊ in cęlo:⁊ quę/ g Queritis ſuꝑ terrã:erũt ſoluta ⁊ in eę/ 0. ſuis ꝓfuiſſet reliquiſſe oĩia:⁊ ſequi redẽpto/ rem:reſpondit dicens: Amen dico vobis ꝙ vos q ſecuti eſtis me in regeneratione cum ſederit filiꝰ hois in ſede maieſtatis ſuę:ſede bitis ⁊ vos ſuꝑ ſedes duodecim iudicãtes duodecim tribꝰ iſrael. Iſti ſunt lux mundi: qꝛ ꝑ ipſos lumẽ fidei et verę ſcientię pꝛimũ dñis huic mſido tradidit:⁊ ab erroꝛũ ac pec⸗ catoꝛũ tenebꝛis gẽtes ⁊ populos eruit. Iſti alibi ſciſcitanti petro qͥd ſibi ⁊ ſocs Mattb. I9. * , Wartb. 5. . ſunt ſal terrę:qꝛ ꝑ eos terrigenę cõdimentũ Abi.s. ſapoꝛis vitę ęternę ꝑceperunt:vt reſtringe, rent carnis laſciuiã:⁊ a putredine peccatoꝝ 2⁊ vitioꝛũ vermibꝰſeruarẽt uᷣleęſi. Iſti ſunt la pides pᷣcioſi:quos in fundamento cęleſtis ędiſicij poſitos Johãnes in apocalypſi ſua deſcribit:qꝛ ſdicatio eoꝛũ eccleſię fundamẽ ta locauit. Unde ⁊ paulus ait: Vos eſtis ci Apod. 21. ues ſctõꝛũ ⁊ domeſtici dei: ſuꝑędiſicati ſua fundamẽtũ apłoꝛũ et ꝓphetarũ. Iſti ſun- duodecim poꝛtę hieruſalẽ nouę:que de cęlo deſcẽdit:qꝛ ꝑ ipſos ianuã ſidei pꝛimũ intra uimꝰ: ⁊ inter ciues ſctõꝝ annumerati ſumꝰ. Heęc Scõſiderãtes fratres chariſſimi: ꝗᷓ tãti implere ꝗᷓ illi iuſſerũt. Diſcamꝰ eoꝝ exẽplo mũdi diuitias cõtẽnere:pᷣſentl ſęculi volu⸗ ptatẽ nõ amare:regnum celeſte deſiderare: xpᷣo nihil pᷣponere:ſᷣ ei mãdat ĩi oibus obe dire:pauꝑtatẽ pᷣſentiũ rerũ diligere: vᷣtutũ diuitias hfe:ſapię theſauꝝ awpetere:ſpirita les delitiaſ ꝗqrere:nulli luidere oẽs hoĩes diligere:amicos ĩ deo ⁊ inimicos ꝓpt᷑ deũ: qꝛ hęc eſt vera ⁊ ſola dilectio.Nã amoꝛ car/ nalis ⁊ vitioſus in pſcipitiũ trahit:⁊ cõpar bit᷑ odio. VUnde ſcriptũ ẽ:Qui vult amicus eſſe huiꝰ ſęculi:inimicus dei ↄſtituit᷑.Iſti ̊ pᷣncipes nfi ĩ amoꝛe dei ꝑfectiſſimi:⁊ ĩ ꝓxio⸗/ rũ dilectiõe repleti: hinc potuerũt mũdi im petũ vincere:⁊ cruẽtũ ſęculũ domare:qꝛ ni hil amauerũt ĩ omni re niſi dei volũtatem. Ita ⁊ nos frẽs diligamꝰ in oibꝰ rebꝰ dei ſa/ cere volũtatẽ: ⁊ creatoꝛẽ nrſj̃m amemꝰ in ſe/ metipſo: creaturã vero ꝗ cõditoꝛe ſuo: ⁊ ſic habebimꝰ oꝛdinatiſſima charitatẽ:qꝛ deus charitas ẽ:⁊ qͥ diligit hãc dilectionẽ diligit deũ.Et ſi ita dilexerimꝰ:diligit noſ ipᷣe deꝰ: diligũt nos ⁊ ſcti apli iudices nr̃i ⁊ exoꝛãt ꝓ nobis:vt ĩ vniuerſali iudicio chꝛiſti c lpſis in ꝑpetuũ coꝛonemur. Qðò pſtare dłgnet᷑ ip duces ꝓpli nos docuerunt: ſtudeanꝰ factis Jacobi. 4. ſe iudex ⁊ dñs noſter qͥ cũ pavre ⁊ ſanctoſpi . rituviuit ⁊ regnat de oĩa ſcla ſcloꝝ Amẽ. e * 4. tem in eiſdẽ feſtis: Homelia de 6 qð ſcriptum eſt in euangello ſᷣm MWottd.ꝛi. Matcheũ: Cõfiteoꝛ tibi dnę pater ⁊c̃.quę habet᷑ de Uerbis dñi.viij. ¶ Item alie homelie de eo quod ſcriptũ eſt in eusãgelio m Johaãnẽ: Job.15. Ego ſum vitis vera:et pater meus * ggricola ⁊c̃.quę habẽt᷑ in expoſitio ne doctoꝛis Ibidẽ:Et de Corbis dDomini.lix. ¶ Irem alia homelia de eo qð ſcri/ ptum eſt in euggelio ſeᷣm eũndem: Abi.?. Hoc eſt ſᷣceptũ meũ ⁊c̃.quę habet in expoſitione doctoꝛis Ibidẽ. Itẽ alia homelia de eo quoq ſcri ptum eſt in euangelio ᷣm eundem: Zob.15. MHec mando vobis vt diligatis in nuicem ⁊c. que habet᷑ in exvoſitiõe doctoꝛis Ibidem. (MDe vno martyre Ser. xLIII. n feſto vniꝰ martyris: Ser. 1 per terrã? Defecit caso mea ⁊ coꝛ meſ:de⸗ megę: trãſcẽdit tapacitatẽ intelligentię meę aliqua ratione ꝓmereri. Patiẽter em̃ pꝑmit .7. Ber. xLIIII. De vno martyre Ber. 8 cęlis.huiꝰꝓmiſſionis amoꝛe a terrenis ſu penſus ⁊ ſguſtata ſuꝑnę ſuauitatis dulcce dine ineffabiliter a ffectꝰ: dicebat cũ pſalii· ſta: QAuid mihi eſt in cęlo:⁊ a te qͥd volui ſu Ns. 2. Ps. ⸗ coꝛdis mei:⁊ pars mea de in ęternũ.Cõtc. plabat᷑ em̃ quantũ in ęnigmate inſfirmitas humana oculũ mẽtis ĩ ęternitate ſigere po⸗ teſt:quãta ſint ſuꝑnę ciuitatis gaudia:⁊ꝛ eg enarrare nõ ſufficiẽs admirãdo clamabatt: Quid mihi eſt in cęlo:cauaſi diceret: Exce dit vires meas: excedit facultatẽ eloquẽtie — illud deus: illa gloꝛia: illa celſitudo: q̃ no/ bis a cõturbatione hominũ remotis in a ”JM ſcõdito faciei ſuę:ieſus chꝛiſtus dñs noſter Pbitʒ. refoꝛmauit coꝛpus humilitatis noſtręxõſi/ guratũ coꝛpoꝛi claritatis ſuę. hhuiꝰ perfectę D libertatis cõtẽplatione nullũ vitabat peri culũ: nulũ hoꝛrebat ſuppliciũ: ⁊ ſi mulies poſſet moꝛi: nõ putabat ſevãc digne poſſe tũt ęgroti ſe a medicis ſecari:vri:et varijs A Riumphalis beati martyris. M. ies hodie nobis anniuerſaria cele bꝛitate recurrit:cuius gloꝛiſicationi ſicit cõgaudet ecclia: ſic eiꝰ ꝓponit ſeqnda Ro. S. veſtigia: Si em̃ cõpatimur:⁊ cõgloꝛificabi/ mur. In cuiꝰ gloꝛioſo agone duo nobis pſ̃ci pue cõſiderãda ſunt:indurata videlicet toꝛ toꝛis ſęuitia:⁊ martyris inuicta patientia. Sęuitia toꝛtoꝛis:vt eã deteſtemur. Patien tia marcyria vt eã ignitemur.Audi pſalmi⸗/ NPS.ʒ6. ſtã aduerſus maliciã increpantẽ: Noli ęmu bHri in malignãtibꝰ:qm̃ tãq; fenũ velociter qreſcent. Qað aũt aduerſus malignãtes pa 4 tientia exhibenda ſit:audi apim ſuadentẽ: heb.io. Patientia vobis neceſſaria eſt:vt repoꝛte/ B tis pꝛomiſſiones. Coꝛonata itaq; eſt beati martyris patientia: mancipata eſt ęternis cruciatibꝰ toꝛtoꝛis incoꝛrecta malicia. Hoc attẽdẽs in agone ſuo gloꝛioſus chꝛiſti athle ta:nõ exhoꝛruit carcerẽ. Ad imitationẽ ca⸗ . piti ſui tolerauit ꝓbꝛa: ſuſtinuit irriſiones: flagella nõ timuit: qͥt ante moꝛtẽ ꝓ chꝛiſto pertulit ſupplicia:tot ei de ſe obtulit ſacriſi cia.Qð em̃ ꝓpinãte apło biberat alte reti- Bo.S. nebat:qꝛ nõ ſunt cõdignę paſſiões huiꝰ tẽ/ boizad futurã gloꝛiã quę reuelabit᷑ in no- bis:Et ꝗaꝛ momẽtaneũ hoc ⁊ leue noſtrę tri/ bulationis eternü gloꝛię pondus operat᷑ in ſatiaret᷑ deſideriũ ſuũ? In toꝛculari itaq; cõ amaritudinũ cõfectionibꝰ anxiari:vt tẽpo/ rali tãdẽ reſtituant᷑ ſanitati: Quãtomagis vir beatus longanimiter tolerauit omnem Se. A.l acerbitatẽ toꝛmentoꝛũ tẽpoꝛaliũ:vt coꝛona Ns. ioꝛ· Al. ret᷑ ĩmiſericoꝛdia ⁊ miſerationibꝰ⁊ in bonis ⸗ culcari voluit:vt tanq; vua matura in vinũ deficeret:et vinũ maloꝛũgranatoꝛũ dilecto ſuo ꝓpinaret:quo mẽtes religioſe debꝛiatę ſciũt viriliter cõculcare:⁊ ad ęterna in retoꝛ/ tis oculis anhelare. Qui & in tyrocinio ſuo E mũdanas cõtẽpſit diuitias:qͥ coʒꝑales etiiã refrenauit illecebꝛas:qͥ ĩ ꝓuectun muitię ſuę , multas eſt ꝑpeſſus iniurias: in ꝑfectione ſa crificij nil ſibi reſeruãs: ſeipᷣm obtulit holo/ cauſtũ:bibẽs illũ calicẽ pᷣcioſum:quẽ ſedẽs Ecẽi.sr. ſ ad magnã mẽſam ſacrę lectionis ſibi pꝛius 0 ab inuitatoꝛe ſuo videat appoſitum. Cuiꝰ 8 moꝛs quãtũcũq; videat᷑ in cõſpectu repꝛo/ . boꝛũ deſpicabilis:in oculis tñ eiꝰ eſt pᷣcioſa Bg qͥ in ſanctis ſuis eſt mirabilis. Ipſe em̃ pꝛi/ 40) mo vocauit militẽ ſuũ:ipe iuſtiſicauit: ipſe 4 magnificauit:ipᷣe dedit ei pugnare:ipᷣe de/ 1 dit ei ⁊ vincere. Longe eſt diſſimilis hec mi ? n litia mũdanę militię:in qua victoꝛes exiſti- . ſe mant᷑:qͥ qð male deſiderant aſſe eauunt:au NPꝛouer. . Cdnn letant᷑ cũ malefecerint:⁊ exultãt in rebꝰ pe 4 ſimis. In chꝛiſtiano & agone manikfeſta eſt ceii. pęna:occulta victoꝛia:ſcom quod ex ꝑęſona „. te ſqn nle. D An e. ſegi Wee Ned is wie N Nſ . . khaind Mpen Uüntles Gedoſe amömnt namms kjtihe⸗ nuge Womnen Anbe ite müfuß gi dlen ſedchtat mun esd miiee . gecignen elibce slbips wintintt nos: ⁊ nõ exibis in exercitibus noſtris. Da nobis auxiliũ de tribulatione: qꝛ vana ſalꝰ hoĩs. In deo faciem ⁊virtutẽ:Tãqᷓ; ſi dice rent: Victoꝛia noſtra:gloꝛia noſtra intꝰ eſt: nõ foꝛis ẽ. Foꝛis deſpecti:intꝰ dilecti.Hine eſt ꝙ eccłia in pᷣſſuris poſita infirmioꝛa mẽ/ Job. 16. pꝛa ſua cõfoꝛtat dicẽs: In mũdo pſſſurã ha/ bebitl: nolite tinſere puſillus grex: qꝛ ego vici mũdũ.Sed quõ vicit mundũ? Factus eelſt obediẽs patri vſq; ad moꝛtẽ· Quid aũt NMbiß.2. de moꝛte? Pꝛopterqð ⁊ dens illũ exaltauit ⁊ donauit illi nomẽ qõ eſt ſuꝑ omnę nomẽ. Quõ vicit chꝛiſtꝰ: vincere appetat chꝛiſtia/⸗ nus:vt vbi eſt chꝛiſtꝰ:eſſe mereat᷑ ⁊ chꝛiſtia / nus. Audi chꝛiſtiane militię ꝑſecutoꝛ:ipᷣm Joh.i⁊. chꝛiſtũ ꝓ militibꝰ ſuis ſic oꝛantẽ: Volo pa/ ter: vt vbi ego ſum iüllic ſit 7 miniſter meꝰ. ¶ Itẽ in eiſdem feſtis: Homelia de eò qð ſcrivm eſt i gquagelio m Jo/ Jovᷣ.ꝛ. Paninæ: Hliſi granũ frumẽti ⁊c.quę haber ĩ expoſitiõe doctoꝛis Ibidẽ ¶De pluribus martyribus Ser. x. V. ¶ In feſtis pluriũ martyrũ: Ser. I Salmus q cantat᷑ dño: videt᷑ ſan/ ctis martyribꝰ cõuenire. Sed ſi mẽ bꝛa chꝛiſti ſumꝰ: ſicut eſſe debemꝰ: ad oẽs nos ꝑtinere intelligamꝰ: Qui ſemi/ nãt in lachꝛymis:in gaudio metẽt.Euntes ibant ⁊ flebant:mittentes ſemina ſua. Ve/ nientes aũt venient cum exultatione poꝛtã tes manigulos ſuos. Quo euntes:⁊ vnde venientes:Quid ſeminãtes in lachꝛymis: Quę ſunt ſemina: qui manipuli? Euntes in moꝛtem: venientes a moꝛte. Euntes na ſcendo:venientes reſurgendo. Seminãtes opera bona: metentes mercedem ęternam. Semina ergo ſunt nr̃a quicqͥd boni feceri/ mus. Mampuli noſtri qð i ſfine recipiemꝰ. B Si g̊ð bona ſemina bona ſunt oꝑa:quare ſe/⸗ 2. Cor.9. Minant᷑ cũ lachꝛymis: cũ hilarẽ datoꝛẽ dili/ gat deꝰ? Hic pꝛimũ videte chariſſimi: quõ maxime ad beatos martyres verba iſta ꝑti neant. Nulli em̃ timm impenderũt:qᷓ; illi qui ſeipſos impenderũt:ſicut dicit aplus pau/ 2. CKorj. 12. les Et ipſe impẽdar ꝓ aiabꝰveſtris. Inpẽ erunt em̃ ſeipſos cõſitẽdo chꝛiſtũ: ⁊ implẽ Ecẽi. 31. do in eiꝰ adiutxoꝛio qð dictũ eſt: Ad mẽſam magnã ſediſti:ſcito qm̃ talia te opoꝛtet pꝛę/ parare. QAuę eſt magna menſa:niſi vndeac qñũ ſecuritatẽ a dño etiam de capillo accepe mis ſeminabat ille ip̃ius chꝛiſti magnꝰ pᷣco BGer. xLV. De pluribe martyribus Ber. I. NPss. 59. martyrũ clamat pſalmiſta: Deꝰ tu repuliſti cipimꝰ coꝛpus chꝛiſti ⁊ ſanguinẽ? Quid eſt ſcito qm̃ talia opoꝛtet te ᷣparare:niſi quod beatꝰ iohãnes exponit: Sicut chꝛiſt?ꝰ ꝓ no / 1. Job. . bis aiam ſuã poſuit:ſic ⁊ nos debemꝰ ꝓ fra tribus animas ponere?Ecce quãtũ impen/ derũt. Sed nũqͥd ſancti martyres perierũt C rũt: Perit manus:vbi nõ perit pilus?: Pe rit caput:vbi nõ perit capillus? Abi nõ pe/ rit palpebꝛa:perit oculꝰ:hac & accepta ma gna ſecuritate:impenderunt ſeipſos.Ope/ — ribus &̊ bonis ſeminemꝰ cũ tẽpus eſt: dicc⸗ te apoſtolo:Qui parce ſeminat:parce ⁊ me 2. Cor.9. tet. Infatigabiles inquit cũ tẽpus habemꝰ Sal.. operemur bonũ ad oẽs: maxime aũt ad do meſticos fidei.Et iterũ: Bonũ inquit faci/ entes non deſiciamꝰ.tꝑe em̃ ſuo metemus. Qui defecerit in ſemie:nõ gaudebit in meſ ſe.Quare & in lachꝛymis: cũ oĩa opera bo⸗/ na habere debeant hilaritatẽ? Equidem de martyribꝰ dici põt:qꝛ cũ lachꝛymis ſemina uerũt. Foꝛtiter em̃ certauerũt:⁊ in magnis tribulationibꝰ fuerũt. NHam vt eoꝝ lachꝛy⸗ mas chꝛiſtꝰ cõſolaret᷑:tranſtulit eos in ſe:et trãſfigurauit eos ⁊ dixit: Triſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtẽ. Verũtũ fratres mei vi det᷑ mihi: ꝙ caput noſtrũ infirmioꝛibꝰ ſuis mẽbꝛis cõpaſſum eſt:ne de ſe foꝛte membꝛa deſperãtia infirma:ſicut eſt humana fragi- litas:moꝛte ꝓpinquãte ꝑturbarent᷑: ⁊ dice rent nõ ſe ad dñm ꝑtinere: Mã ſi ꝑtinerent gauderẽt. Pꝛius chꝛiſtus ſub ꝑſona mar/ tyrũ dixit: Triſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛ/ tẽ:Pater ſi fieri põt:trãſeat a me calix iſte. Quis hoc dicit? Quę poteſtas: ꝗᷓ inſirmi Mattb. 16. tas: Audite ꝗᷓ dicit: Poteſtatẽ habeo ponẽ Yohᷣ.10. di animã meã: ⁊ ptãtẽ habeo iterũ ſumendi ęã. HNemo tollat eã a me:ſed ego pono eã:⁊ iterũ ſumo eã.Hheęc poteſtas triſtis erat: qñ faciebat qð nõ faceret niſi voluiſſet. Pote ſtate em̃ fecit nõ cõditiõe:qꝛ ipſe voluit:nõ qꝛ iudęus potuit. Trã ffigurſuit & ĩ ſe inſir/ ma mẽbꝛa coꝛpoꝛis ſui. Et foꝛte de illis di ctũ eſt: Qui ſeminãt in lachꝛymis ĩ gaudio ℳ₰ —+ — metẽt:id eſt de infirmiosibꝰ.HNõ em̃ ĩ lachꝛy Ps. 15. F qᷓ dicebat: Ego em̃ iã immoloꝛ:⁊ tpᷣs meęre 2. Timotb. 4. ſolutiõis inſtat. Bonũ certamẽ certaui:cur ſũ cõſũmaui:fidẽ fuaui.De ceętero mihi ſuꝑ eſt coꝛonᷣa iuſticię:coꝛona de manipuilł. Su⸗/ ꝑeſt inquit mihi coꝛona iuſticię: quã reddet mihi dñs in illu diẽ iuſtꝰ iuckex: Quaſi dice⸗/ Bantti ret: Reddet mihi meſſem cui meipſum im / pendo ſementem. Hec verba quantum in/ telligimus fratres exultantis ſunt:nõ plo/ rantis. Nunquid quando iſta dicebat: in lachꝛymis erat? Ad infirmos ergo refera- mus hęc verba:vt nec ipſi deſperent qui in lachꝛymis ſeminauerunt:quia ⁊ ſi ſemina- uerũt in lachꝛymis:tranſiet doloꝛ ⁊ gemitꝰ: tranſit triſticia cum ſine:⁊ venit lęticia ſine * S fine. Verũtamẽ audiſtis fratres chariſſimi quõ mihi videtur ad oẽs ꝑtinere qð dictũ Nõ.i25. eſt: Qui ſeminãt in lachꝛymis ĩ gaudio me tent: Euntes ibant ⁊ flebãt: mittentes ſe/ mina ſua: Venientes autẽ veniẽt cũ exul/ tatione: poꝛtãtes manipulos ſuos. Audi/ quotidie habuit iſtas lachꝛymas? Qui nonhabuit: Aluguſtini nec ea viſa ſatient᷑ qui nunc in męroꝛe ſunt conſtituti. Etem̃ fratres mei qᷓ;diu ſumꝰ in 2. Corj. ,. coꝛpoꝛe: peregrinamur a deo. Hon deſide, “ rat patriã peregrinauioo ſine lachꝛyma. Si deſideras qð nõ habes: funde lachrymas. Nam vnde dicturꝰ es deo: Poſuiſti lachꝛy Ns. 55. mas meas in ↄſpectu tuo? Unde dictuus es deo: Factę ſunt mihi achꝛymę meę pa/ No. 41. nes die ac nocte? Unde?:Dum dicitur mihi 4 Wi eſt deus tuus. Quis iuſtꝰnõ ith1 peregrinum ſe eſſe non poluit. QAua fronte te ſi adiuuante domino explicare potuero quẽadmodũ ad oẽs ꝑtineat: Euntes ibãt ⁊ flebant: Ex quo naſcimur imus. Quis em̃ ſtat: Quis nõ exquo viam intrauit cogit᷑ ambulare? Infans natus eſt:creſcendo am bulat. AMoꝛs ſinis eſt. In die iam venien/ dũ eſt:ſed cum exultatione. Quis em̃ non hHic ploꝛat in via iſta mala:quando ipſe in/ hH fans inde incipit: Atiq; infans quãdo na/ nobis: ecce ſdicat᷑ vbiq; nomẽ chꝛiſti:qua/ re abundant mala:quid aliud dicit᷑ niſi vbi ſcit᷑:de anguſtis vteri in huiꝰ mundi latitu dinẽ fundit᷑:de tenebꝛis ꝓcedit ad lucẽ:⁊ tñ de tenebꝛis veniẽs ad lucẽ ploꝛare põt:ride re nõ põt.Eſt em̃ vita iſta vt qñ gaudet᷑ hic time ne fallat:qñ h̊ ploꝛat᷑ roga vt euadas: ⁊ trãſit tribulatio:et venit tribulatio: Et ri dent homines ⁊ ploꝛant homines: ⁊ qu.d rident homines ploꝛandũ eſt. Sed ploꝛat alius damnęg ſuum, ploꝛat alius pꝛęſſurã ſuam:quia in carcere eſt cõſtitutus. Ploꝛat alius quod amiſerit moꝛtuũ aliquẽ amico⸗ fum ſuoꝛum. Ille hinc:ille hinc. Juſtus vn de: Pꝛimo de his omnibꝰ: Juſtus em̃ plo⸗ rat veraciter ploꝛãtes ſteriliter. Ploꝛat plo rantes:ploꝛat ridentes:quia ⁊ qui ploꝛant de rebus vanis inaniter plangunt:⁊ qui ri dent de rebus vanis:malo ſuo rident. Ille Jꝗ vbiq; ploꝛat:plus ergo ipſe ploꝛat.Sed ve nient cum exultatione poꝛtantes manipu-/ .loos ſuos. Vides ergo hominem iuſtũ cum aalfHaacit opus bonumhilarem eſſe? Ita plane 2. Corj.9. hilareſcit.Hilarẽ em̃ datoꝛem diligit deus. Quando em̃ ploꝛat? Quando bona opera ſua oꝛando cõmendat. Oꝛationes ſanctoꝝ voluit cõmendare pſalmus: oꝛationes pe- regilIna ntiũ:oꝛationes in hac via Raboꝛan/ tium: oationes amãtiũ: oꝛationes gemen⸗ tiũ:oꝛationes vternę patrię ſuſpirantiũ:do “ ad patru venit: qui nõ abſens ſuſpirauit: Moõne nobis quotidie dicitur: vbi eſt deus tuus: Diſcite fratres mei:diſcite de paucis png eſſe. Bene viuite: ambulate viã dei:⁊ dide te qꝛ auditt: vbi eſt deꝰ tuꝰ. Seęlices eritt. el·n hoc audieriti: infęlices ſi dixeritis. Quãdo em̃ defengimus ſidẽ chꝛiſtianã:⁊ reſł pondet᷑ Er.XLyl. J. eſt deus tuus:Qui audit gemit:quia qͥ di/ cit perit. Sunt lachꝛymę pioꝛũ:ſunt lachꝛy/ mę ſanctoꝛum quas indict oꝛationes eo, % rũ. Bene operat᷑ ⁊ hilaris eſt:⁊ ploꝛat vttbe ne operetur: ploꝛat quia bene operatꝰ ef. Ploꝛando exigit bonum opus:ploꝛãdo cõ mendat bonũ opus qð fecit. Crebꝛę erg “l ſunt lachꝛymę iuſtoꝛum:ſed in iſta via. NNeũu quid in patria? Quare nõ in patria? Quia Nõ. 125. venientes venient in exultatione: poꝛtan- tes manipulos ſuos. Feęlicitas venit: nun/ -. quid lachꝛyma redit: Poꝛro autemiilli qui . hic inaniter ploꝛãt:inaniter ridet: cupidi⸗ tatibus ſuis diſſipati quãdo fraudant᷑ ge- .ſ munt:quãdo fraudãt exultãt. Ploꝛant ipbſi in via iſta:ploꝛant ⁊ ipſi:ſed nõ in exultatio ne poꝛtantes manipulos ſuos.Quid colli/ gunt qui nihil ſeminauerunt? Immo colli⸗ gũt:ſed quod ſeminauerũt:quia ſpinas ſe⸗ . minauerunt:ignem colligunt:⁊ eunt nõ de . fletu ad riſum ſicut ſancti:Euntes ibant et flebant mittẽtes ſemina ſua: veniẽtes alt venient in exultatiõe. IJlli a fletu ad fletũ: a fletu cũ riſu ad fletum ſine riſu. Quid em̃ illis fiet? Quo eunt qũ reſurrexerit: Q&u .J=iu niſi ꝗ dominus dixit: Eigate illis manus Wanb. pedes ⁊ pꝛoijcite illos in tenebꝛas exterig res? Age quid poſtea? Tenebꝛę erunt ⁊ do⸗ M loꝛ non erit: Foꝛte palpabunt ſed non do/ 2 lebunt? Hon videbunt:nõ cruciabunture hll d Abſit.Mõ ſolũ tenebꝛę erũt:nõ eis ſola tol ₰ 6 . litur ſpecies qua gaudebant:ſed datur etiã un quod in ęternũ gemant. He contemneres * em̃ tenebꝛas: o quiſquis es flagitioſus:qui n fſooles ppter tua malaacta: 2 ꝓpter laſciua adulteria non ſolũ tenebꝛas nõ hoꝛrere: ſed e gquęrere: qui ſoles plus gaudere quãdo lu/ auau cerna extinguit᷑: nõ tales tenebꝛas habebis vbi gaudeas: vbi lęteris:vbi te voluptati- — bus carnis oblectes:non ſic erunt ipſe tene ti Matth. 22. bꝛg. Quomodo erunt? Ibi erit ſigtus ⁊ ſtri⸗ Nunn doꝛ dentoim. Loꝛtoꝛ ſine defectu: toꝛtus ſi/ e ne defectu. Nec quigoꝛques fatigatur: nec Mun. qui roꝛquet᷑ moꝛitur. Erunt ergo ęvernę la⸗ chan chhꝛymę illis qui ſic vixerunt:ęterna gaudia aI A5. 125. ſancoz: quãdo venientes venient in exul⸗ dece tatione:poꝛtantes manipulos ſuos. Nicẽt Send. em̃ tempoꝛe meſſis domino ſuo: Dñe adiu Qi e uante te fecimus quod iuſſiſti:redde quod ſnd ꝓmiſiſti nobis in ęternum. . Scr. xLVI. In eiſdemfeſtis Sermo 1 R A/EBn martynü ſola effuſio ſõguinis . rlen cõſũmat:nec ſola dat palmam exu/ —“” ſtio illa ſtammarũ. Peruenit᷑ nõ ſo eee lum occaſu:ſed etiã cõtemptu carnis ad co/ et ronã.Abſq; iniuria ſanctoꝛũ in ꝑſecutioni / i bus defunctoꝛũ dicere liceat carnẽ afflixiſ- er oſe:libidinem ſuꝑaſſe: auaricię reſtitiſſe: de en mundo triumphaſſe:pars magna marryriʒ ufi N. eſt. Si vero fratres dilectiſſimi ad cõſoꝛtiũ An martyrũ vel ſacerdotũ volumus ꝑuenire: Nar de imitatione martyrũ cogitemus. Debẽt Nrm „ enim i nobis aliquid recognoſcere de ſuis dn . virtutib“: vr ꝓ nobis dignent᷑ dño ſuppli⸗ ag , B care.Si eiᷣ toꝛmenta quę ſancti martyres i .R ꝑtulerunt ſufferre non poſſumus:vel cõtra Den malas cõcupiſcentias ipſis intercedẽtibus niun repugnemus. Et qꝛ nõ deſunt quotidiana idol pctã:non deſint etiã quotidiana remedia. ol Nemo ſe credat aliquã fęlicitatẽ aut aliqð Gnnſ⸗ verum gaudiũ in hoc ſeculo poſſidere. Be/⸗/ mtröe atitudo hic parari poteſt:poſſideri non po/ buns teſt. Duo ſibi tẽpoꝛa oꝛdine ſuo ſuccedunt: ſauii Ctempus ſlendi ⁊ tempus ridendi. Nemo ſe otei circumueniat fratres:nõ eſt in hoc mundo Qi tempus ridendi. Scio fratres:ꝙ omnis ho iuAut mo gaudere deſiderat: ſed nõ toti ibi quę/ Eenne N rüt gaudiũ: vbi opoꝛtet inquiri. Nerũ gau dn gium in hoc mundo:nec fuit nec eſt nec eſſe tmd poterit. Sic em̃ ipſe dñs in euangelio ſuos 1on Joh.ic. diſcipulos admonuit dicẽs: In mũdo pꝛel⸗ – ſuram habebitis. Et iterum: Mdus gau/ bun „₰ X Ber. XLVI. De plurib⸗ martynb us D£ 5„ 5 er. II debi wos autem triſtes eritis: ſed triſticia veſtra cõueriet᷑ in gaudiũ. Ac ſic i hac vita cũ laboꝛe ⁊ doloꝛe qð bonum eſt auxilian/ te dño faciamꝰ: vt in futuro ſęculo bonoꝝ fructus colligere cum gaudio ⁊ exultatione poſſimꝰ:ſcom illud:Qui ſeminãt in lachꝛy ⸗ Nz. 125. mis in gaudio metẽt. In hũc itaq; fratres D chariſſimi mundum ꝑ peccatum pꝛimi ho/ Geñ̃.z. minis de beata paradiſi ſece ꝓiecti ⁊ qua/ ſi in exilium miſſi ſumꝰ: ac ſic in hoc ſeculo patriam nõ habemus. Sic ⁊ apoſtolus di —¶I0 cit: Dum ſumus in coꝛpoꝛe: peregrin nur 2.Corſ. 5. a domino. Non ergo requiramu. gaudiũ in hoc mũdo:qꝛ ſicut ſupꝛa dictum eſt:verũ gaudium cõparari hic poteſt:poſſideri non poteſt. Mõ quęras in via: qð tibi ſeruatur in patria.Et quia contra diabolum chꝛiſto duce quotidie tibi pugnare neceſſe eſt: pꝛę/ mium nõ requiras in plio:qðs tibi ſeruat᷑ in regno. Mõ quęras in pugna:quod tibi ſer/ uat᷑ in futuro cũ fuerit ꝑfecta victoꝛia.ag gis illud attende qð apoſtolus dicit: êém/ 2. Timoth. z. nes qui volunt pie viuere in chꝛiſto: ꝑſecu/⸗ tionẽ patiunt᷑.Et iterum: Per multas tri/ Actl.iA. bulationes opoꝛtet nos intrare in regnum dei. Ita ergo agere debemus vt ad pꝛinci/ E palẽ patriã redire fgliciter mereamur: Abi nos parentes noſtri patriarchę: ꝓphe ęet apoſtoli ſuſcipere vel videre deſiderãt: vbi etiam cõciues noſtri angeli ⁊ ciuitas illa cę/ leſtis hieruſalem ⁊ rex ciuitatis ipſius chꝛi⸗ ſtus expanſis nos bꝛachijs charitatis expe ctant:vt ad ipſos pꝛoſtzato diabolo: pleni bonis operibus fęliciter redeamus. Scitis em̃ fratres qꝛ omnes negociatoꝛes et quix⸗ cũq; alia agentes interim in via ſunt ſollici ti vt in patria poſſint eſſe ſecuri:iet tũc ha/ bent veram lęeticiã:quãdo cũ magno lucro peruenire merent᷑ ad patriã: Ita ⁊ nos dile ctiſſimi fratres tunc animũ noſtrum pᷣpare mꝰad gaudiũ: quãdo ꝑuenire merebimur ad chꝛiſtũ. Interim modo gęudeamꝰi ſpe: veꝝ gaudiũ poſtea habituri ĩ re.Qð peius SF eſt:multi ſunt qͥ ꝑuerſo oꝛdine de volupta/ te ⁊ delitijs ⁊ luxuria ſęculi huiꝰ gaudere ſe credunt: ſed quod in gaudio vident᷑ ſerere neceſſe illis erit cum luctu ⁊ lachꝛymis reci⸗ pere:quia nõ meñntitur ille qui in euangelio dixit: Vę vobis qᷣ ridetis nũc:qꝛ lugebitis Zud.s. ⁊ flebit:? Sic fecit ⁊ ille infęlix diueg:qᷣ pur Zucj.ic. pura induebat᷑ ⁊ byſſo. Gaudiũ quidẽ ha/ buit in mũdo:ſed flãmas iuenire meruit in „ Ser. xLviI. De plurib martyribꝰ Ger.IiImn inferno. Lazarus qui iacebat ad ianaseiꝰ: triſticiã habuit in via: ſed verũ gaudiũ rece S pit in patria.HNos vero frẽs chariſſimi quã/ tũ poſſumus:dei miſericoꝛdiã depꝛecemur: vt nobis ita amoꝛẽ vitę ęternę inſpirare di/ gnet᷑:vt plus patriã velimus amare qᷓ; viã: . ⁊ amplius de futuro q; de pꝛeſenti ſęculo co gitemꝰ:Et ſic ſemper in exilio mundi huius agere ſtudeamus:vt ad futurũ iudiciũ cum libera ⁊ ſecura ↄſcientia oꝛnati bonis operi/ bus peruenire poſſimus:pꝛeſtante dño no/ ſtro ieſu chꝛiſto:cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia cũ pa tre ⁊ ſpirituſancto in ſęcula ſęculoꝝ: Amẽ. Ser.x. VIi. ¶ Ineiſdem feſtis Sermo II ctoꝛũ martyrũ ſolennia celebꝛamꝰ: ita ipſis intercedẽtibus expectemꝰ a dſio ↄſequi tempoꝛalia beneficia:vt ipſos martyres imitãdo accipere mereamur ęter/ na. Ab ipſis em̃ ſanctoꝝ martyrũ in verita/ te feſtiuitatũ gaudia celebꝛant᷑: qui ipſoꝛuʒ . martyꝝ exempla ſequunt᷑. Solẽnitates em̃ martyrũ exhoꝛtationes ſunt martyrioꝝ: vt imitari nõ pigeat:quod celebꝛare delectat. Sed nos volumus gaudere cum ſanctis:et tribulationẽ mundi nolumus ſuſtinere cuʒ ipſis. Qui enim ſanctos martyres inquan⸗ tum potuerit imitari noluerit:ad eoꝝ beati tudinẽ non poterit peruenire.Sic ⁊ paulus „ 2. Corj.i. ꝗ poſtolus pꝛędicat dicens:Si fuerimus ſo⸗/ cij paſſionũ:erimus ⁊ conſolationũ.Et dñs S Job.i5. in euangelio:Si mundus vos odit: ſcitote quia me pꝛioꝛem vobis odio habuit. Recu ſit eſſe in coꝛpoꝛe:qui odium nõ vult ſuſti⸗ B nere cũ capite.Sed dicit aliquis:Et quis ẽ qui poſſit beatoꝛũ martyrũ veſtigia ſequi⸗ Huic ego reſpondeo: qꝛ non ſolum marty/ . res:ſed etiã ipſum dominũ cũ ipſius adiu/ toꝛio ſi volumꝰ poſſumꝰ imitari. Audi non me:ſed ipᷣm dñm generi humano claman/ Matth.ii. tẽ: Diſcite a me:quia mitis ſum et humilis coꝛde. Audi ⁊ petrũ apoſtolũ admonẽtem: 1. Wetri. 2. Chꝛiſtus paſſus eſt ꝓ nobis:relinquẽs no- bis exemplũ vt ſeguamur veſtigia eiꝰ. Si/ Epð.ðs. militer paulus apoſtolus clamat: Imitato res dei eſtote ſicut filij chariſſimi.Quid ad hec reſpondebimꝰ fratres:vel quã excuſati onẽ habere poterimꝰ: Non tibi aliquis di/ cat:vt yirtutes quas fecit deus dedbeamus imitari. Juſta poteſt eſſe excuſatio tua: qꝛ virtutes ⁊ mifabilia facere nõ omnibꝰ da⸗/ Votienſcũq; fratres chariſſimi ſan te ſe poterit excuſare. Poteſt mihi aliquis In li. S0.bo dicere: nõ poſſum ieiunare: nõ poſſum vigi mel.. voluerimꝰ currere:ad ęternã patria poſſu/⸗ nebꝛis ambulat: ⁊ neſcit quo vadat:qm̃ te/ iuriam retinent malefacti in moꝛtem. Nun quid hęc vᷣba mea lũt fratres mei: De ſcri⸗ tum eſt:iuſte ⁊ caſte viuere:⁊ charitatẽ cim omnibꝰ cuſtodire:cũ dei adiutoꝛio ꝓmptũ eſt. Nã ipᷣe dñs nõ dixit: Diſcite a me moꝛ/ tuos ſuſcitare: ſuperaquas ſiccis pedibus ambulare: nõ hoc dixit:ſed quid ait? Auia Mattb. n. Pib mitis ſum:et humilis coꝛde.Et iterum: Di/ Mattb. X-. ligite inimicos veſtros: benefacite his qui oderũt vos:ſicut ⁊ patex veſter cęleſtis:qui ſolẽ ſuũ oꝛiri facit ſuper donos ⁊ malos.Et iterũ: Eſtore ꝑfecti ſicut ⁊ pater veſter cęle/ “ ſtis ꝑfectus eſt.Et licet ſint alia multa in qͥ‚/ C bus debemus veũ ⁊ beatos martyres imi/ tari:iſtatñ duo pᷣcipua ſunt:id eſt vt mites ſimus ⁊ humiles coꝛde:⁊ inimicos noſtros totis viribꝰ diligamꝰ. De diligẽdis inimi/ cis fratres chariſſimi nullus vnq; in vorita/ tere nliqltid poteſt dicere: nõ poſſum ama re: Poteſt dicere:non poſſiyn res meas to/ tas pauperibꝰ dare:⁊ in monaſterio deo de ſeruire:nũquid poteſt dicere nõ poſſum di⸗ “ꝗ” ligere? Si dixeris qꝛ non poſſis a vino vela carnibus abſtinere:credimꝰ tibi:ſi autẽ dix eris quod nõ poſſis in te peccãtibus indul/ gere:omnino nõ credimus. Et qꝛ nulla no/ bis remanet excuſatio:dũ non de cellario ſᷣ de coꝛde ꝓferamꝰ iſtã elemoſynã: iubemug· implere:vt ꝑ viã vitę ad ęternã mereamur RWD patriã ꝑuenire.Mõ ſolũ amicos: ſ etiã ini- D micos diligamꝰ:hhis em̃ duobꝰ pſceptl:id ẽ diliges deũ ⁊ diliges ꝓximũ:qſi duobꝰ ſpi Mantð.ꝛ2 ritalibus pedibus ſi ꝑ viam verę chogritatis mus fęliciter ꝑuenire. Iſtis pedibus curre bat aplus paulꝰ qñ dicebat:Ego aũt ſic cur · Corl.9. ro:nõ q̃ſi i incertũ. Qui ergo dilexerit ini⸗ micos ſuos:illud in eo impletũ erit qð dñs ſ dixit: Diligite inimicos veſtros: vt ſitis fi Mauts. 5. lij patris veſtri qui in celis eſt. Elige modo qð tibi placuerit.Si inimicos dilexeris:nõ ſolum amicus:ſed etiã filius dei eſſe mere/ beris. Si vero inimicos amare nolueris:ꝓ pitium deũ habere nõ poteris:qꝛ ſcriptum R eſt: Qui odit fratrẽ ſuũ homicida eſt. Et ite · Jo. . rũ:Qui nõ diligit:manet ĩ moꝛte.Et iterũ: “ Qui odit fratrem ſuũ in tenebꝛis eſt:⁊ in te · Job.. nebꝛę obcęcauerunt oculos eius.Et iterumi alibi ſcriptum eſt: Itinera impioꝛũ: qui in/⸗ Lucj.6, — fr e gemno“ A. 6 S õ 4 wenon⸗ De edi Kigr s k . lunct RSn Rniu loſd⸗ n NN ſum ſig dens o⸗ NNNee Nlun woyw⸗ i Eid . llaro⸗ llny he i guann tiſtandH ert⸗ eNk O e olens H l ck Eimn 1 t rtie 4 ir NHattb.s. cõſciẽtia cõuenire. Ipſe em̃ dixit: Si dimiſe pun 1 ——— ———— aAn n hin 4 ee pturis ſanctis et canonicis ꝓferunt᷑. Vt &̊ nec homicidę ſim ꝰnec in tenebꝛis remanea/ mus:ſtudeamꝰ nõ ſolũ amicos ſed etiã ini- micos diligere:vt pium ⁊ miſericoꝛdẽ dñm poſſimꝰ ſcõm caułionis ſuę vinculũ libera ritis hoĩbꝰ pctã eoꝝ: dimittet vobis pater veſter cęleſtis pctã vr̃a: Si nõ dimiſeritis: nec pater veſtesdimittet vobis debitavfa. E Diligenter attẽdite frẽs: ⁊ ſcitote aliud eſſe in deũ peccare:aliud ĩ homint᷑. Quãdo em̃ in nos peccãt hoies:ſi pgnitẽtibꝰveniã non indulgeamꝰ pecłatũ incurrimꝰ:ꝗñ aũt aliqͥ in deũ peccauerint:ſi ſine diſcrelłlione grãdi indulgere voluerimꝰ*:ꝑticipes nos eoꝝ pec cati efficimur. Dicit &̊ dñs: Si dimiſeritis hominibꝰ pctã eoꝛũ:dimittet ⁊ pater veſter cęleſtis pctã veſtra. Rogo vos fratres: qͥd delicatius:qͥd benigniꝰ dici põt? In pote/ ſtate noſtra poſuit:qualiter ĩ die iudicij iu- dicemur. Hõ dixit vade in oꝛientẽ ⁊ quęre iuſticis: nauiga vſq; ad occidentem vt acci- Zucj.s. bias indulgẽtiã: Dimitte inimico tuo:⁊ di⸗ mittet᷑ tibi. JYpdulge: et indulget᷑ tibi. Da: ⁊ dabit᷑ tibi. MNihil a te extra te querit. Ad teipſum ⁊ ad cõſcientiã tuã te deus dirigit. In te em̃ poſuit qð requirit. Mõ em̃ medi/ camẽta vulneribꝰ tuis lõge opus habes in quirere:peccatoꝝ tuoꝝ indulgẽtiã ſivis in/ tus in cellario coꝛdis tui poteris inuenire. S Sed dicis: tanta mala me inimicus meꝰ cõ/ pulit ſuſtinere:vt eũ nulla poſſim rõne dili/ gere. Attendis qͥd tibi fecerit homo:⁊ nõ at tendis quid tu feceris deo. Si cõſcientiam tuã diligenter diſcutis ⁊ inquiris: ſine vlla compenſatione maioꝛa tu peccata commi/ ſiſti in deum qᷓ; in te commiſerithomo. Et qua fronte vis vt tibi deꝰ dignet᷑ dimittere multũ:qͥ ñ vis dimittere paruum? Si hęc ꝗ̊ ſupꝛa diximus ſpiritalia medicamẽta ſicut deo ꝓpitiante cõſueſtis libenter accipitis: ⁊ in grario ſanctę cõſciẽtię veſtrę reconditũ diligẽtiſſime cuſtoditis:auxiliante dño ve⸗/ nena diaboli nõ timebitis:⁊ ꝑ odiũ vel ira/ cũdiã aut nũq; nobis animarũ vulnera in/ gerent᷑:aut ſi foꝛte ſurrepſerint:ꝑ charitatẽ Sermo vto ad pꝛiſtinã ſalutẽ reuocank. xLvVII. (In eiſdem feſtis: Sermo nmn ME/Aniũ quidẽ bonoꝝ ſideliũ chꝛiſti⸗ anoꝛũ:maxime tñ gloꝛioſoꝝ marty Ro. miM vox eſt: Si deus ꝓ nobis: qͥs ʒ . rati ſunt. Quid timebo damna mẽbꝛoꝛũ: qñ ſecuritatẽ accipio de numero capilloꝛũ: BGer. XLvVIII. De plurib' manyribꝰ Ber. IIII pes: Fremebat mũdus aduerſus eos:po⸗ Ns.2. puli meditabant᷑ inania: pᷣncipes cöuenie, baãt in vnũ: excogitabat nouos cruciat: et pęnas credibiles iueniebat ingenioſa cru/ delitas: Obruebant᷑ oppꝛobꝛijs falſis: ar⸗ guebant᷑ criminibꝰ: cuſtodijs intolerabili⸗ bus includebant᷑:vngulis artabant᷑: ferro 8 perimebant᷑:beſtijs ſubigebant᷑: ignibꝰ cre mabant᷑: ⁊ dicebãt: Si deꝰ ꝓ nobis qͥs ↄtra nos?Totus mũdus ↄ vos:⁊ dicitis qͥs conꝰ tra nos. Reſpõdent tibi: Et qͥs eſt totꝰ mũ dus: quãdo ꝓ eo moꝛimur ꝑ quẽ factus eſt mũdus: Dicãt dicãt: audiamꝰ audiamus. B Si deus ꝓ nobis qs ↄtra nos? Sęuire poſ/ ſunt:maledicere poſſunt:calũniari poſſũt: falſis oppꝛobꝛijs agitare poſſũt: Et vt bꝛe/ uiter dicã: poſtremo poſſũt nõ ſolũ coꝛpus perimere:ſed etia dilaniare: ⁊ quid faciẽt: Ecce em̃ deꝰ auxiliatoꝛ mihi eſt:⁊ dñs ſuſce Ns.ʒʒ. ptoꝛ eſt animę meę.AMuũdus interfectoꝛ coꝛ poꝛis mei:dñs ſuſceptoꝛ eſt animę meę.ct quid mihi obeſt ſi ſit mũdus interfectoꝛ coꝛ poꝛis mei:cũ dñs adiutoꝛ eſt ais meę:cQauã do aũt dominꝰeſt ſuſceptoꝛ animę meę:erit reſtitutoꝛ ⁊ coꝛpoꝛis mei.Quid mihi deerit ſi membꝛa mea dilaceret inimicus:qñ capil los meos de dinumerat? Exhoꝛtãs mar/ tyres ſuos chꝛiſtꝰ ne ab inimicis ꝑſecutoꝛi⸗ bꝰ foꝛmidarẽt: Capilli inquit veſtri nume/ Wattb. i0. . Ergo dicamꝰ:dicamꝰ ex ſide:dicamꝰin ſpe: C dicamus flagratiſſima charigate: Si de ꝓ nobis qͥs Z nos?: Ecce ↄtra te eſt rex:ſi deus ꝓ nobis qͥs 3 nos? Ecce ) te eſt plus:ſi de⸗ te us ꝓ nobis qͥs nos? Unde ꝓbas o be ⁊ gloꝛioſe martyr:vnde mihi ꝓbas qðs di/ cis:Si deus ꝓ nobis qͥs ↄtra nos? Mani⸗ feſtü eſt em qꝛ ſi de ꝓ nobis qe cõtra nos: ſed ꝓba qꝛ deus ꝓ nobis.Mõ & ꝓbo:qꝛ fl- lio ꝓpꝛio nõ pepercit:ſed ꝓ nobis omnibꝰ tradidit eũ:hoc qð ſequit᷑ ꝛeũ apłus legere tur audiſtis.Cũ em̃ dixiſſet: Si deus ꝓ no bis qͥs ↄtra nos:tanq; ei diceret᷑: ꝓba quia ⸗ de ꝓ nobis:cõtinuo qrtulit grãde documẽ tũ: continuo introduxit martyrẽ martyrũ: teſtẽ teſtium:illũ ſcʒ cui pater nõ pepercit: ſed ꝓ nobis oibus tradidit eũ. hinc ꝓba/ uit apoſtolus vere ſe dixiſſe:Si deus ꝓ no⸗ bis qͥa cõtra nos:qñ ſilio ꝓpꝛio no peꝑcit: ſed ꝓ nobis omnibꝰ tradidit illũ. Quõ nõ etiam ⁊ cũ illo oĩia nobis denguit? Quaaͤd cũ illo nobis omnia donauit:et ipſum no/ Ber. XLIX. L. De plurib' mar. Ber. v VI. D bis donauit. Terret te fremit mũdi:cui doò natus eſt artifex mũdi? Chꝛiſtũ nobis do/ natũ eſſe gaudeamꝰ:⁊ nullos chꝛiſti inimi/ cos in hoc ſęculo timeamꝰ. Quis em̃ nobis Job.i. donatus ſit videte. In pꝛincipio erat ver/ bũ:⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deus erat ver/⸗ büu. IJpſe eſt chꝛiſtus:ipſe vnigenitus ſilius dei:ipſe eſt gignenti coęternꝰ. Omnia ꝑ ip/ * ſum facta ſunt. Quõ nobis donata nõ ſũt: quęꝑ ipſum facta ſunt: qũ nobis donatus elſt ipſe ꝑ quẽ facta ſunt oĩia: Et vt ſciatis qꝛ ipſe verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in no/ bis: deſidera expetendo datã tibi vitã chꝛi/ ſti:⁊ donec ꝑueniat tene pignus moꝛtẽ chꝛi ſti. Pꝛomittẽs em̃ nobis victurũ ſe eſſe no/ biſcũ: non potuit nobis maius pignꝰ dare qᷓ; moꝛi ꝓ nobis. AMala inquit veſtra ꝑtu- li:bona mea nõ reddã: Pꝛomiſit cautionẽ: fecit pignus. Dedit euãgeliũ:⁊ tu dubitas credere? Pꝛomiſit cũ hic inter homines am bularet:cautionẽ fecit cũ euangeliũ ſcribe/ ret:Ad pignꝰ ipſius qtidie dicis:amẽ. Pi/ gnꝰ qð accepiſti:quotidie erogat᷑ tibi.Noli de ſpe deſperare:qͥ viuis ex pignoꝛe:pᷣſtãte dño noſtro ieſu chꝛiſto:quiviuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛum Amen. Se.x. N. ¶ In eiſdem feſtis: Sermoa v amine vniuerſoꝝ martyrü fulci . ri atq; eoꝝ victoꝛia quoꝛũ natalis ictricis gloꝛię celebꝛat᷑: quo robu/ . ſa ſides ſit ad agonem paſſionis cõgreſſus roboꝛari debemꝰ:certo ſcientes ꝙ in omni/ be chꝛiſtꝰ patit᷑: ⁊ ad regna cęloꝛũ ſtatim * ci exultatione coꝛꝑis trãſferunt᷑:⁊ cũ gẽtes hoꝛreãt in ęgritudine moꝛtẽ:hi i ipſa moꝛte cõſequãt᷑ ꝑpetuã hęreditatẽ. Per paſſionẽ vero trãſlationem magis credunt eſſe qᷓ ſi/ nẽ.hhęc eſt arcana ſapiẽtia quę in electis tu is dñie nõ ꝑſuaſiõe colligit᷑:ſed de tuis mar/ tryrib“ ⁊ de fonte diuino virtutes oꝛiunt᷑:qᷣ/ Ybir.i. bus viuere chꝛiſtus eſt:⁊ moꝛi lucrũ. Triũ/ ,.phantes in chꝛiſto ſua moꝛte peccata lucrã/ tes:quãqᷓ; qui in illęʒ patit᷑ omnino nõ mo/ rit᷑. Confeſſionis em̃ moꝛs non eſt ſed hęre/ ditas vitę. Martyriũ eſt igit᷑ indulgẽtia cri minũ:vtutũ caput:occaſio iuſticię:domini cę paſſionis imitatio. O fęliciſſimi marty/ res renũciãtes ſęculo:maluerũt meljoꝛa no uiſſima ẽſſe q; pꝛtima. Quoꝛũ deniq; cõſum “ . O ditati:cõfeſſi ſunt chꝛiſtũ in flagellis:in car ſarius quo adã eliſus eſt:a filijs adę cõſtan chꝛiſtü: àᷣ viuit ⁊ regnat ĩſęcula ſdoꝝ Amẽ. ¶ In eiſdem feſtis Sermo WI Serno. . dñs matio iuſtũ inieium facit.Diuino tuo nutu omnipotẽs deꝰ: gloꝛioſiſſimi martyres chꝛi ſti teſtes eſſe meruerũt. Victoꝛiã quoq; me ceribꝰ:in ergaſtulis:in ſolitudine. Juſtoiiꝛ· em̃ comes:ſemꝑ debet eſſe cõfeſſio.O inex·· te beatoꝛũ animę:⁊ gloꝛioſa victoꝛia marty rũ:inter quos deuotiſſimę fęminę ſimul ſę/ culũ ſexũq; vicerunt:pᷣliantes cũ diabolo: foꝛtioꝛes viris toꝛquẽtibꝰ extiterũt:quę car niſici gratias agẽtes erãt ſeuienti. Ab om ⸗ nibꝰ em̃ ſidẽ oxpectat deus omnipotẽs ma gis qᷓ; moꝛtẽ:ſed diabolꝰ qͥ cõſitentesodit: coꝛonas ñſtat inuſtus. Facit martyres qͥs occidit:⁊ c̊ dei ſeruos vincere cõtendit:cõ tenit᷑ ipſe dũ ſeuit.Liberalitas ̊ tua de ha ctenus nobis martyria ꝓpoſuit: vt aduer/ ter elidi mõſtraret᷑. Voluiſti em̃ hoĩem non tãtũü de diaboli ptãte eruere ꝑ fidem:ſed in/ culcatoꝛẽ ei tinterſicere ꝑ vittutẽ: vt qͥ gau/ demꝰ chꝛiſti ſanguine moꝛtui:caciliꝰ libera/ ducẽtes martyria in chꝛiſto poſtea trium/ hemcoꝛonati:ꝑ ipſum dũm noſtrũ ieſum Voniã dies ſctõꝛũ martyrũ eſt: vn A de potiꝰ alidd delectet nos dicere iſi de gloꝛia ipſoꝝ? Adiuuet nos urtyrũ. Audiuimꝰ pauloante beatũ apim ſdicantẽ: Quis nos ſeparabit a cha / o. S. ritate chꝛiſti? Iſta vox eſt martyrũ. Tribu/ bulatio:an anguſtia:an ꝑſecutio:an fames an nuditas:an periculũ:an gladius: Sicut ſcriptum eſt: Pꝛopter te moꝛtiſicamur tota die:deputati ſumꝰ vt oues occiſionis.Sed in his omuibꝰ ſuperamꝰ ꝓpter eũ qͥ dilexit nos. hęc eſt vox martyrũ oia tolerare: 2de H ſe nihil ᷣſumere:illũ diligere qͥ gloꝛiſicat᷑t in ſuis: Vt qͥ gloꝛiat᷑ in dño gloꝛiet᷑. Nouerãt i.Con.r.· ⁊illi qð nos cãtauimꝰ pauloante: Lętami/ Rs. r. ni in dño ⁊ exultate iuſti in deo. Si iuſti in dño lętant᷑:iniuſti vero nõ nouerunt lętari niſi iu ſeculo.Sed ipſe ſunt pꝛimę acies de/ bellandę:pꝛimo vincẽdę ſũt delectationes: ⁊ poſtea doloꝛes.Quõ põt ſuperare mũdũ ſeuientẽ:qͥ nõ põt ſuꝑare blandientẽ:? Dlan dit᷑ ̊ mũdus pollicẽdo honoꝛes: diuitias: voluptates. Minat᷑ hic mũdus intendẽdo doloꝛes: egeſtates: humilitates. Qui nonꝰ cõtẽnit qð pollicet᷑: quõ ſuꝑare põt qð mi/ nate Habẽt delectationẽ ſuã diuitię: Quis + G neſciat deleas articul venian noͤpoſ ſeris n dimiſe amum poon nodoy tamint os my'ſnd Obitach⸗ quib bl vonaret amit ceſtami lim:egel fem moꝛ fratres:t ſtolus:v Quante pereres noͤfrůg timetpe men p⸗ quibus macho. rare: er EQuidt toꝛes de nauigat dlitant h rendos: meeſf Lierge renöm citicoꝛ Quis bulatio L. 4. 1guar totadi ſamm tribule neang r. Dil auari. Coeſu Paure men⸗ ſcerne Ftotad I.V . e Bermo LI. De vno cofeſſoꝛe Ber.1 Fgua neſciat? Sed plus habet delectari iuſticia: miles penę:ſed diſcreta cauſa. Abi ergo di AMlni delectare diuitijs cũ iuſticia. Vbi aũt talis ſcreta eſt cauſa:certa eſt victoꝛia. Si &̊ cau/⸗ ſio Oif articulus temptatiõis inciderit:vt duo hec ſam intuemur: ſolennitates martyrũ ama/ Naolamen veniant in tẽptatiohẽ: diuitię ⁊ iuſticia: et mus. Am am in eis nõ paſſiones: ſed cau/ nnzſl⸗ nãõ poſſis habere vtrũq; equalę: ſed ſi dimi ſas paſſionũ.Hs ſi amaremꝰpaſſiões:mul cd ht⸗ ſeris manum ad iuſticiã pereant diuitię: ſi tos inuenturi ſumꝰ qͥ peioꝛa patiunt᷑ in cau . Ukirgea dimiſeris manum ad diuitias neceſſe eſt vt ſis malis. Sed ſi cauſam attẽd amꝰ:crucem Anci s. en Pan⸗ anmwittas iuſticiam: modo elige:mõ pugna: chꝛiſti attendite. ꝓbi erat chꝛiſtus: vbi ⁊ la/ nci251 mnhgizn, Ns.ʒi. modo videamꝰ ſi nõ ſine cauſa cantaſti: Le trones. Similis pena: ſed diſſimilis cauſa. intrt tamini in dño ⁊ exultate iuſti:modo videa/ Vnus latro credidit: alius blaſphemauit. tmmmuis Ro. s.mꝰ ſi n ſine cauſa audiſtiꝭ Quis nos ſeꝑa/ Dñs tqᷓ; de tribunali inter ambos iudica/ rcötntn, D bit a charitate chꝛłſti:Equidẽ pᷣtermiſit oĩa uit. YAlü qui blaſphemauit in tartarũ dam Gßuden quuibꝰ blànditur mũdus: ⁊ te vollit cõme nauit: aliũ in paradiſo ſecũ cõſtituit. Qua⸗ tndl moꝛare cui blandit᷑ mũdus. Quare:Quia re hoc: Quia et ſi equalis pena: ſed impar saectn cegamina martyrum ſᷣnũciabat: illa vti erat cauſa Eligite ergo martyrũ cauſas ſi .— iboien non ceſtamina:vbi vicerũt ꝑſecutionẽ: famẽ: ſi⸗ vult puenire ad martyrũ palmas: ꝑ domi/ — lemtetin tim: ęgeſtatẽ: ignominiã: ad exrremũ timo / num noſtrum ieſum chꝛiſtũ: cui eſt gloꝛia in . nan rem morte bodennauicklnc, Ged Vloͤese ſecula ſeculoꝛum Amnnlen. fratres:totũ ars chꝛiſti facit. Achnoner ape ê= . . e lidau ſtolus: vt ſfeamus charitatem dei můdo. ¶ Item in eiſde feſtis: homelia Ro anin las patiunt᷑: qui volũt ra eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio im nſtüͤch Su s Parſunt dArAt. Mattheum: Qidẽs ieſus turbas MWantb. 5. 3 pere res alienas? An perſecutio ait: Et ipſa? Mattheum: Cid F heg. . Deter ran nõ frãgit: Auaricia terret᷑: auarus rapit ac ⁊c̃.quę ſumpta eſt ex e.. deler o N Sen timer pęnã: ęſtuat in rapinã. Multi em fa⸗ mone domini in monte. J„. Hiänd . mem parinnt di acauſunt : ciſt lucts: De vno confeſſoꝛs ene Auibus hſcipim ieiunare: ⁊ excuſant ſe ſto⸗ eſtis vniug cõfeſſoꝛis: de ſer eeodne, .. fmacho. Llacet illis tota die ſolidos nume/ 8 Zai ui talẽtuͦ acceptu nolut dllund rare: et ieiuni doꝛmiunt. An nuditas aitt. are ertme Sccehen nolnit ne. c i euadunt: ASWe . P . i aaiga rac beccuig. Vngde quotidie per ſentia qᷣdẽ ſua nos viſitare ⁊ exhi⸗ nauigant dd pericin- iuiti ui · A larare dignati ſunt: ſed neſcio qua/ an ſnes clitant᷑ homines: niſi ꝓpter diuitias acqui, A Aürmereſſucgacimm. Pelccon Austgn rendas: Hec gladius ꝓhibet. Capitale cri re nolũr me feſſum adluuare. Hoc deo cha fapun n mẽ eſt falſitas: ⁊ tamẽ comitat᷑ hereditas. ritati veſtrę dixi ipſis raictit bs zwe uns lonis. SO1 Si ergo h̊ meret᷑ tẽpoꝛalis cupiditas: qua- dãmodo audientia veſtra interce at pme Zadlent . rens k chꝛiſti hereditas? Auarus di/ apud illos:vt qñ eos rogo faciãt ⁊ ipſi ſer/ ai eir coꝛdeſtoedfoꝛtens audet lingua ſua:: monẽ. Erogent qð acceperũt: operari ma/ n Aui abir a cupiditate auri? Tra gis q;ᷓ excuſare dignent. A me aũt fatigato Aei 44 Ziian oniabgbſtia an glecutio Poſſunt ¶ ⁊ vix loquente:pauca libenter accipite. Pa iue H s. 45. dauarid : Pꝛopter te occidimur bemus em̃ ⁊ libellũ de beneficijs dei ꝑ ſan / Elct Nö. 4;. r auaridicetc duto : Pꝛoht marty · ctũ martyrem datis: pariterlibentius audi in rern ielisdt Meimeg eesttsemnstau airad. ud ergoeſs ao vers voben: Auigt aert . gut uin MPö. 42. es ip mo⸗ Indics Pancia Bieeanan ſtis in euan gelio et bonoꝛũ ſeruoꝛũ mertuii· eß de an imes or. zrrri ri. Di ⁊ pęnã maloꝛũ. Et malitia tota ſerui illius intane tribulationẽ med:teibulant ranlatt. Eiſcer cgobaer grauiterch Nnarliſta üit gua. ammnil ne guͤſtige ſe i romneae, . patrunt et noluit erogare. Seruauit ad integrũ qo ac⸗ nlichen . erne plechtior meã: ꝓ auro acquirẽ/ cepit:ſed dominꝰ eiꝰ lucra quęrebat. Aua/ nunn go eſuriüt ? auani Diſcerne nuditatẽ meã: rus eſt deus ad ſalutem noſtram. Si ſic da- zinntin A oliant᷑ ⁊ auari. Diſcerne moꝛtẽ nat᷑ qui non erogauit: quid debẽt expecta⸗ ann mez: d atomonm zauani. Auid eſt di⸗ requipdunt? Mos ergo diſpenſaidꝛes ſu⸗ hiigen ſcerne cãm meã? Pꝛopter te moꝛtiſicamur mus. MHos erogamus: voaccipitis. Lu/ int F tota die. Ille ꝓpter aurũ:nos ꝓpter te.Si/ cra quęrimꝰ: bene viuite.Lucra em̃ croga⸗ 2 Wan.25. ehangelio m Mattheum: Simi⸗ SB tionis nfeiſta ſunt. Sed etiã ad nos noſte Mattb. 5. exiſtimare nõ ꝑtinere erogationẽ. Non po/ teſtis erogare de iſto loco ſuperioꝛe:ſed po/ teſtis vbicunq; eſtis. Vbi repᷣhendit᷑ chꝛi⸗ ſtus defendite. M. urmuratoꝛibus reſpon/ dete:Blaſphematoꝛes coꝛripite:ab eoꝛum vos ſocietate alienate. Sic erogatis:ſi ali/ quos lucramini. Agite vicem noſtrã in do/ mibus veſtris.Epiſcopus inde appellatus eſt:quia ſuperintendit: qꝛ intendendo cu/ rat. Vnuſquiſq; ergo in domo ſua ſi caput eſt domui ſuę. debet ad eũ ꝑtinere epiſcopa tus officiũ:quomodo ſui credant:ne aliqui ipſoꝛũ in hęreſim incurrãt: ne vxoꝛ:ne ſiuꝰ: ne filia:ne ipſe ſeruus:qꝛ tanti eſt emptus. Diſciplina apoſtolica pᷣpoſuit dominũ ſer/ uo:⁊ ſeruum ſubdidit domino:chꝛiſtum ta men pꝛo ambobusvnum pꝛeciũ dedit. t nimos veſtros nolite contemnere:domeſti coꝛum veſtroꝛum ſalutem omni vigilantia ꝓcurate.hhęc ſi facitis:erogatis. Pigri ſer⸗ ui non eritis: damnationẽ tam deteſtandã non timebitis. Itẽin eiſdem feſtis: homelia de eõ quod ſcriꝑtũ eſt in euãgelio ᷣm Mattheũ: Uos eſtis ſal terre ⁊c̃. quę ſumpta eſt ex libꝛo.j.de ſermo⸗/ ne domini in monte.ca.ij. ¶ De Tlirginibus In feſtð ſancka rum virginum: homelie de eo quod ſcriptũ eſt in le eſt reguum celoꝛum decem virgi nibus ⁊c̃.quę habent᷑ de Uerbis Domini.xxij.ẽt.xxiii.Et de queſtio/ nibus euangetioꝛum lib.j.ca.xliii. Et in.libꝛo.lxxxiij.queſtionũ:que/ ſtione · lir ·· „ Explicitum eſt opus ſermonum de ſan/ ctis:diui Aurelij Auguſtini: Baſileę ꝑ ma⸗ giſtrũ Joannẽ de Amerbach: Anno laluti feri virginalis partus: nonageſimoquinto ſupꝛa milleſimũ quaterq; centeſimum. ☛ n hN„5òæ? Ce 22 -.,. zI e e (1 Dateriarũ atq; ſententiarũ no⸗ tatione dignarũ ex ſermonibꝰ de nrü:ſuomaris ac bꝛeuis a anotatio. Bſtinẽtię duo ſunt genera: vnũ 2 coꝛrpoꝛale aliud ſpiritale. xx. G. Adam cũ a dño argueret᷑ de in/ obedlentia:ſe exculando aucto/ rem ſuꝑbe accuſauit. xix. G. De caula aduentus domini id carnę:er qd mũdo vtilitatis cõtuliaxix.G. H. ix. C. Adulatio vendit veritatẽ.xxxvji. C. Ag In agone certantes cur ab omnib abſti⸗ nere debeant. xxxvij. FYF. agone ſanctoꝛum duo nobis conſiderã da ſunt. xlv. A. B. In chꝛiſtiano agone maniteſta eſt pena et occulta victoꝛia. xliiij. F. Al Sub altari quõ animę ſanctoꝛũ requieſce⸗ relegunt᷑:⁊ quare.xj.A.B. Ap Eũ apoſtoli oẽs parem gratiã ⁊ ſanctitat obtineãt:cur alij alijs hferãt᷑.xxvij. A.B. Auomodo intelligendũ ſit qð ſcipit domi nus apoſtolis nõ ferre ſaculum neq; perã aut calciamenta: ⁊ neminem ꝑer viam ſa/ lutare.xlij. F. S. Apoſtoli ideo ſũme ſunt venerãdi.xliij. A. Supꝛa cęteras turbas ſideliũ ⁊ iuſtoꝝ:apo ſtolos ſuos chꝛiſtꝰ eſſe oſtendit.xliij.B. Qur dicant᷑ lux mundi: ſal terrę:lapides pᷣ/ cioſi:et duodecim poꝛtę hieruſalẽ: Ibidẽ cirea finem. In qbus apłos imitari debeam⸗ xliij. C. Aſ Chꝛiſtuð alcẽdens ſupꝛa ceęlos: in eadẽ car/ nis natura quã de matre ſuſcepit omnem humanã honoꝛauit naturã.xxxiiij.hh. Aſcenſiones in coꝛde diſponere quid ſit. xvij. B. C. An Auarus eſt deꝰ ad ſalatẽ noſtrã. lj. A. . Auarus hydropico cõparat᷑.x. FYF. Auguſtinus iam epiſcopus multis futuris epiſcopis loquit᷑.xlij.E. In pſentia coepiſcopoꝛum ſuoꝛum cogit᷑ ſ cere ſermonem. lj. A. Licet minus valeat dicere:vera tñ ſemꝑ o tat dicere.xxxiiij.C.et.xlij. E. De veris gratias deo agit:ſi aũt aliqd dixe ꝰ rit qð nõ debuit ignoſci petit.xxxiii. M. Lucrum auguſtini eſt bona vita ſubdito/ rum. lj. A. in fine.iij. C. (ligari. vj. A. Diſputationes ſuas graphio et cera videt Annotatio pꝛincipaliũ ſententiarũ ſactis Diui Aurelij Auguſtini colle 17 Hona terrena nõ te faci Diteit ſe loqui nõ ranqᷓ; magiſtrũ: ſed tanS miniſtrum. xxiij. A. Aptiʒzari chꝛiſtus voluit ppter hu/ militatem non ꝓpter imniquitatem. QNVrxxiu.E. in ſine. H Beãti quos in iſto ſęculo culpa aliqua ecu Be tit et nullũ crimen vuluerat.xxij. A. Beatitudo hic parani poteſt poſſideri non poteſt. xxx. D. et. xlvj. B. Beatoꝛum leticia qta ſit.xxxvij. C. D. E. Beatoꝝ numerus nos FEbectat. xrpů- P. (cxlvj. E. bonũ niſi inde feceris na.x. . S B6 HBonoꝛum copia bonos nõ extollit ec de/ ijcit eoꝛum inopia.x. E. Alrlrlciamenta quę de coꝛio moꝛtuon aialiũ fiüt qͥd ſignẽt.xlij.SF. Imedio* ine charitate nemo de caſtitate: — nemo de elemoſynis:nemo de oꝛationib ⁊ ieiunijs cõſidere debet. v. D. in ſine. Cathedra petri inde nomẽ accepit. xv. A. Ciuitas cęleſtis qnto gaudio excipit repoꝛ æi ttes ð hoſte trophea. xxxyij. B. xlvj. E. Quãta ſit huius ciuitatis fęlicitas.xxxvij. Ad ciuitatem celeſtem quibus (C. D. E. veſtigijs puenit᷑.xxxvij. G. Hhuius ciuitatis icitatem nemo enarrare ſufficit. xliiij. E. Quomodo conciues noſtri nos illic expe/ ctent.xxxviü.h. Claues eccleſię duę ſunt:ſcʒ ſcientię ⁊ potẽ/ tię.xxvij. B. Gxux. B. Tla Juſtoꝛum comes ſemꝑ debe vſſe cõfeſſio. co Bene oↄſueuiſſe pudebit diſſueſcere. vxyj. L.in fine. Sicut boni ex coꝛrectione dura interduũ coꝛ rigunt᷑: ita ſuꝑbi leniſſima admonitione ad peioꝛa ꝓuocant᷑.xxxvj.C. Credere impoſſibilia ſieri:facta ſi milia per &re ſuadent. xxxij. A. Qui credũt ⁊ opa bona nõ faciũt: ſdem de monũ vident᷑ habere:qu vero nõ credũt peioꝛes dęmonibꝰ cõpꝛobant᷑.xxxviij.D. Crux chꝛiſti non ſoluũ ligni eſt patibulũ: ſed æ vite virtutiſq; Pꝓpoſti. xxxij. D. Chꝛiſtus eſt granũ ſinapis dum patit᷑:⁊ ar, boꝛ dum relurgit.xxxii.C. Crucis duo ſunt genera.xx. G. Ipſa ctucl foꝛma longitudini: :loticuclini altitltudini bumani coꝛꝑis cõfigairata eſt. Quid ſigniſicet crucis latigudo: (xix.D. lõgitudo:altitudo rꝓfuiiditas xix. E. F. 3 . 4 .. . . ... . Anno tatio Crucis myſteriũ olim figurabat᷑.xix.E y Cur ſe ad cucis ignominiã hu⸗ (ca fine. miliauerit diuina potentia ãꝑ aliũ modũ hoiem liberare potuit. xix. A. S. Crucis memoꝛiã ſuę paſſiõis reliquit ad ſa- nitatẽ:qð ſignũ ᷣſidiũ eſt amicis: obſta // 3 culũ inimicis.xix.H. In huiꝰ vᷣtute oĩa ſacramẽta eccłiaſtica pſi/ Qð faciebat in terris coꝛpis (ciũt.xix.ꝗ. chꝛiſti pᷣſentia:h̊ facit cũ fideli inuocatiõe noiĩs chꝛiſti victoꝛioſe crucis inſignita me . Nihil ꝓdeſt chꝛiſtianũ di/ (moꝛia. xix. J. ci in noie ſi hͥ nõ oſtẽdet in oꝑe.xxxviij. D. Amnatl nõ ſola tollet᷑ ſpecies qua gaudebãt: ̊ dat᷑ etiã qdi eęternum cruciat. xlv. Ma. medio. e Delſerti noĩe mũdus intelligitur.xx. B. in Nemo deſperet de magnitudine criminis aut de humilitate generis.xxv. C. in fl. Deũ vnũ eſſe cõis natura teſtat᷑:qꝛ vn eſt mũdus.viij. A. di De diligẽdis vinimicis nullus ſe vno in ritate excuſare poterit.xlvij. B. C. Qui inimicũ diligere noluerit: ꝓpitiũ de deü Habere no poterit. xlvij. D. * At diligss inimicos nõ extra te ſed in e in tua poteſtate poſitũ eſt.xlvij.E. Diligere inimicos ⁊ ſi ſit laboꝛioſũ: multũ tñ ẽ meritoꝛiũ:⁊ grãde pᷣmiũ parat.v.F. Conuincimur rõne ꝙ ꝓpter deũ poſſumꝰ: . ſed nolum inimicos diligere aut iniurias ſuſtinere.v. F. in fine. O. Diligite inimicos veRlos ⁊ benefacite his: exponit᷑.iiij. B. v. C.in fine.DP.F. Nulectio carnalis ĩ ſcipitiũ trahit ⁊ odio cõ cõ * parat᷑.xliij.C. Si dimiſeriti hoib petã eoꝛũ dimittet pat veſter cęleſtis pctã vr̃a: exponit᷑.xlvij. E. . Fruſtra petit ſibi gimitti a deo multa qͥ nõ vult dimittere ꝓximo pauca.xlvij.F. Zilcere a chꝛiſto ꝗᷓ debeamꝰ.xlvij. B. De diuite purpurato et laʒaro ꝛexponitur. xxxvj. D. in medio.xlvj. F. * Piuitię falſam lęticiã tribuũt ⁊ verã triſti/ Nõ ſunt verę diuitię ꝗ amato (ciã.x.E. ribꝰ nõ afferũt ſacietatẽ ſᷣ inflãmãt cupi/ duatẽ:⁊ quę ſint verę diuitię.x.E. no Qui nos docet magiſter: eiꝰ chola i in terra ſt in celo cathedra. xxiij. A. Ecleſia eſt mater virgo. xvjj. D. Mater ecclia pariendo nõ diſcernit tates. kxv. A. larerrn duobꝰ populis: ſez ludkoꝛſi g ti x. A. Eccdeſia nõ ſolſi reſpuere: ſed etiẽ ignoꝛare dicit᷑ apocripha.xxxv. P. (xxxvij. A. Eccleſia roboꝛata eſt ꝑferẽdo nõ reſiſttdo. Ealfea rſgiazetend: nd⸗aup e getũ Ea quid ſit.xlj.ꝑ totum. Ab dem.na ſpiritali faciẽda null vr 55 ſe excuſare poterit.xlvij. c. Elemoſyna nõ ẽ faciẽda ð rapina.xxxix.C. Epiſcopus ad eo appellatus eſt: qꝛ ſgoint è dit:qĩ intendendo curarlj. D. Epiicopat officiũ vnuſquͤiſq; in damo ſua exercere debet. Jbidem. = “ S . ”JÿMMß . DW òè “”ä = * „ Euchariſtiã indigne ꝑcipit qͥ odiũ in coꝛde g Euãgeliũ nõ eſt ꝓpter lu/ (ſeruat.v.V. crũ annũciandũ: ſed germana charitate: oſtẽdit᷑ ex vᷣbis chꝛiſti.xlij. h. J. (M. O. Exultare i deo ſalutari zantc ſit.xxxv. M. Ex AElidtas nulla in hoc Fulo poſſide Fe ri poteſt. xxx. G. xlvj. Zunc feſta ſanctoꝛũ in veritate cele bꝛamꝰ: cũ ipſoꝝ exẽpla ſequimur.xlvij. A. Eâ vna ſit fides veteris ac noui teſtamẽti. Fi Fidẽ pſᷣterita cõfirmãt.xxxij.A. (viij.A. Nihil ꝓdeſt verbis ꝓferre fidẽ ⁊ factis de/ ſerere verltatẽ.xxxviij. D. (xxxiij. A. Fides recte grano ſinapis cõꝑat᷑.xxxj.HD. ⸗ Filius dei ideo fact eſt hois filiꝰ: vx fllios hoĩm faceret filios dei.j.A. (in ſine. Eius ſfiliꝰquiſq; ẽ cuiꝰ oꝑa facit.xxxix.B. Fuga chꝛilti ĩ ꝓgyptũ qͥd ſignificet.viij. D. Fn Fundamentũ aliud nemo põt ponereę ſter id qð poſitũ eſt: Si qs gdiſicat ſux 8 fun⸗ ibi quęrũt gaudiũ vbi opoꝛtet inqᷣ/ ri. xxx.G. xlvj.C. (xxxv. M.l. B. damẽtũ ⁊c̃. exponit᷑.xlj. ꝑ totum? . (Ni⸗ oẽs deſiderant: ſed nõ oẽs gau 9 Deſduplici gaudio laudabili et vituꝑabili. Neruerſe gaudẽt qͥ in voluptate ſęculi gau Eρ nõ ſit gaudẽdũ ĩ ꝓſperl (det. xlvj. F. mũdi ſ aduerſis: ꝓbat᷑ auẽtatib.xxv.O. GSaudiũ verũ in hoc mundo nec fuit nec eſt nec eſſe poterit.xxx.G. xlvj. B. C. GSaudiũ verũ eſt gaudere in illo qui ſuꝑ oĩa eſt: ⁊ quare.xxxv. M. Gaudidl verũ cõꝑari hic põt: poſſideri non poteſt. xxx. G. xlvj. B. D. Nüc gaudendũ eſt in ſpe:poſtea in re.xlvj. C.in fine. Gaudiũ beatoꝛũ quo pᷣcio acqᷣr atur. xxxvij. F. xliiij. D. — ND — . . In Innocẽtib beatis nũq; B ꝛincipaliũ Gaudiũ beatoꝝ quale ſit: xxxvij.E. D. E. xxxix.C.in fi. Nemo illud enarrare põt. xliiij. C. inhonoꝛationẽ damnat.xxxiiij. G hu Hummilitatis cõmendatio.xxxv. P. Quoꝛũdam humilitatem deus reſi vicit et quoꝛandã nõ. xxxv. P. ſa non faciũt: qualẽ ſpem habituri ut q mala faciũt.xxxviij.C.circa ſi. B. duplici igne:mũdi ⁊ ſaluatoꝛis.xxx. D. „ .E. xxxj. B. circa ſinẽ. Ignis purgatoꝛiꝰ nõ criminalia ſed venia- lia purgabit:oſtẽdit᷑ exvᷣbis apli.xlj.A. Qusę ſint ꝗ̊ᷓ purgabit.xlj.C.F. H. „J. Isnis ille pia gabit quicqͥd hic nõ fuerit oꝑa pietatis redemptũ.xlj.D. Q ſit durioꝛ q́; quicqͥd in hoc ſeculo pęna/ rũ videri vel cogitari poſſit. xij. E. Cruciat coꝛpus cũ aĩa ꝑ lõgũ vel bꝛeue ſpa/ ciũ tꝑis ſcõm qualitatẽ culpę.xlj.E. Qui ab illo igne liberari deſidesat:crimina „ capitalia nõ admittat: aut ſi iam cõmiſe/ rit: ructuoſam habeat pęnitẽtiã: ⁊ illa par ua vel quotidiana petã bonis operibꝰ re/ dimere nõ deſiſtat Ibidẽ. i hoſtis tãtũ pdeſt. e potuit obſequio quaru ꝓfuit odio.x.A. Digne natalis eoꝝ colit᷑ s beatius ęternę vitę mudus edidit:qᷓ; quos maternoꝛum viſcerũ partꝰ effudit.x.A. in medio. Ipſe eis fuit cauſa pęnę qͥ extitit et coꝛonę: ipſe odij cauſa qͥ ᷣmij.viij. B. x. A.in fi. Ideo chꝛiſto nato debebãt imolari.viij. A. In moꝛte inocẽtũ matres quõ ſint lamẽta/ Quõ herodẽ in iudicio accu (txg. viij. B. ſabunt. viij. C. De cauſa cur ab herode occidant᷑ infantes. Beata etas ꝗ̃ chꝛiſtũ nõdũ po/ (ix.A.C. tuit loqͥ ⁊ iã ꝓ chꝛiſto meret᷑ occidi.ix. B. R ſint pꝛimitię martyrũ.xj. A. (cxj. A. Nõ loquẽdo ſed moꝛiẽdo chꝛiſtũ ↄfeſſi ſũt. ʒo Johãnis baptiſtę natalis cur ſingulari cele bꝛitate veneret᷑.xx.A.xxxvj. A. Pe laude parẽtũ iohãnis.xxij. A. B. O iohannis natiuitas cũ chꝛiſti natiuita- te cõparet᷑.xx.C.xxj.A.B. xxxvj.A.HB. Ideo natiuitas iohãnis ſicut ⁊ chꝛiſti cele/ Hꝛa De rano ſinapis.xxxj.A. xxxiij.p totum. H Idropicus quãtũ plus bibit:tãto — h magl ſitit:⁊ ſigniſicat cupidũ.x.. — ex ſicut honoꝛẽ parẽtũ ſ Kapi: ita in ignẽ eeernü ſi mittedi ſint bo⸗ ſ. ententiarũ deak: e vipi plena eſt myſterio. xx. g. Cur eiꝰ natiuitas potius celebꝛet᷑ qᷓ cuiuſli bet apli vel martyris vel ꝓphete aut pa⸗ triarchę. xxiij. BD. Quid figuret ꝙ invtero materno adhuc ex pers lucl:teſtis eratveritati.xx.A.circa ſi. Johãnes venit deſperata generatione ꝓ ſterilẽ:⁊ chꝛiſtus natura obſtupẽte ꝑ virgi nem.xxxvj. B * Johãnes foꝛmã venturi dũñi natiuitate et cõuerſatione ſignauit.xxxvj.B. Hinc ꝓbat᷑ maioꝛ hoie qui oꝛtu ſuo ercede⸗ bat leges natiuitatis humanę.xxij.C. AMQ pꝛi puenit ad celũ q;; tãgeret terrã: an· te accepit diuinũ ſpm̃ q; hũanũ.xxij. D. Ferueus nũcius qͥ ante geſtiuit nũciare q;ᷓ viuere:⁊ anteqᷓ; pꝑueniret ad coꝛpus perue nit ad regẽ. Ibidẽ. AMagniſicẽtia laudis ei ex dignitate chꝛiſti laudãtis attendit᷑.xxxvj. A. CLũ inter natos mulierũ iohãnes ſit maio: cur nõ maioꝛ ſaluatoꝛe. xxj.B. xxiij.D. Cur eũ chꝛiſtꝰ lucernã dixerit: ⁊ añ ſe mitti voluerit.xx.B. E. xxj. D. Cur dicat᷑ vox clamãti in deſerto/xx. B.in medio. D. et.xxj. E. xxxvj. D. xkiij. SB. Johãnes ſuã ꝓphetiã ꝑ ipᷣm quẽ annũcia/ uerat aſſiſtentẽ cõpleuit.xx.E. c fuit noui ⁊ veteris teſtamẽti mediatoꝛ idoneus. Ibidẽ. Johãnes par angelis: tuba celi:ßco chꝛiſti: arcanũ patris: ſilij gunciꝰ: pctõꝛũ venia: iudęoꝝ coꝛrectio:vòcatio gentiũ:legis et gratię ſibula:ꝗᷓ diploidẽ ſũmi ſacerdotis ſancto patri iũgebat in coꝛꝑe.xxij. B.. Zohãznes chꝛiſt⸗ putari potuit: ſed ideo no Cur iohãnes nõ inter di / (luit.xxiij.D. ſcipulos dñi iueniat᷑: ſed potiꝰ diſcipulos habuiſſe cũ dño inuent.xxiij.C.D. Figurã legis geſſit in eo ꝙ duos ad chꝛiſtũü⸗ diſcipulos miſit.xx. H. xx;. E. Foꝛmã legis tulit qꝛ Hnüciauit ſaluatoꝛtẽ? ſicut lex gratiã ſcucurrit.xx. A.in medio. Quid ſit qð dicit: Illi opoꝛtet creſcere me aũt minui.xxxvj.A.In ſine. Piꝛopter iuſticiã pdidit vitã ſed lucratꝰ eſt gloꝛiã.xxxvj. B. Aaluit ex pfecta libertate iniuſta ſuſtinere q́; iuſa nõ dicere.xxxvj.C. in fine. MNemo iudex eſſe debet coꝛdis tetein. 34 Judex neminẽ ꝑ ſe occidit⸗ Slu. xxiiij. C. ſed ꝑ miniſtrũ.iiij.F. 4 De ſignis iudiciũ extremũ pᷣcedẽtibꝰ.xl. As⸗ Annotatio. pter tria.xxxij. A. » Judiciũ extremũ ideo ſemꝑ eſt timendũ.x. x Ideo flamma ſuſcepit martyrem: nõ vtei eũ Ad iudiciũ nõ veniẽt paga /ü/ ( C.xxxix.A. ni nec hęretici nec iudęi: ſed chꝛiſtiani: et quales. xxxviij. C. In iudicio fiet retributio non ſcom ſidẽ ſed ſcpᷣm operationẽ: ꝓbat᷑ ſcriptunt. xxxviijj. D. E. xxxix. A. In poteſtate noſtra eſt qualiter iudicabi⸗ mur. v. D. xlvij. E. Sententia iudicis bonis eſt iocunda 7 ma/ lis foꝛmidanda. xxxviij. A. eꝛ erit irreuocabilis. IJbidem. Cur ſolũ opera pietatis facta vel non facta cõmemoꝛenk. xxxviij. D. ſed mercedẽ ĩ celo ſine ſine.iiij. B. AI ASunt lachꝛyme vituperabiles: ſt et laudabiles.xlv. H. Fuerunt mihi lachꝛymę meę panes die ac nocte dũ dicit᷑ mihi vbi eſt deus tuus . exponit᷑.xlv. J. ERK. In dei laudibꝰ⸗ ppetuo coſiſtere: nõ eſt la boꝛioſa ſed amabilis ⁊ optabilis ſeruitꝰ. AMali dum erubeſcunt falle lau/ (xj. E. dari: quãdoq; ad emendationẽ pꝓpuocant᷑. xxxvj. C. circa ſinem. Sicut laus vera oꝛnat: ita laus falſa caſti⸗ gat. xxxvj. E. Laurentius cõparat᷑ grano ſ inapis ppter multa.xxxj.et.xxxiij.ꝑ totum. TZanta erat ſancti laurentij gloꝛia martyrij vt paſſione ſia mundum illuminaret vni uerſum.xxx. A. xxxj. C. Quis nolit ad hoꝛam vri laurentij igne: vt eternũ gehennę nõ patiat᷑ incẽdium.xxx. Beati laurentij exem plo ꝓuo (A.in fine. camur ad martyrium: accẽdimur ad ſfidẽ: incaleſcimꝰ ad deuvtionẽ.xxx. B. igne diuino accenſus flãmarũ nõ ſenſi incẽdiũ.xxx.Ni ſine.C.xxxj.C.i medio. Mõ bꝛeui vel ſimplici paſſiõe perinmit᷑.xxx. (C. in fine. cõſumit᷑: vñ nec minoꝛi glia ẽ tribꝰ pueris MQ in crate ferrea lento igne in camino ignis icleſis pᷣferẽdus.xxx. D. Duplici igne ſe poſrulat vri: vt oſtẽdat pl?» in ſe poſſe amoꝛẽ chꝛiſti q; pgnam tyrani. xxx. E. xxxj. C. in fine. Dum rhꝛiſti cepta cogitat: irigidum eſt il⸗ li omne gquod patit᷑.xxxj.C.poſt mediũu. HBeatus laurentuis inter omnes martyres cipua deuotione eſt venerandus pꝛo⸗/ boꝛem deus hic poſuit cum fine: a fide ignis mutaret: ſed vt ꝓbatum do / mino redderet.xxxij. B. Quę fuit cauſa paſſionis eius.xxxij. e/8 Si iuſti in domino letent᷑:iniuſti (medio e nõ nouerunt lętari niſi in ſeculo.l. B. Lex vetus gratiã pᷣcucurrit xx.A. imedio. Lex mittit ad euangelium.xx.B. xxj. E. .ů ““ Loculos cur ꝛiſtꝰ iudę cõmiſerit.xlij. F. 2. Nemo honũ ſeu veꝝ loquit᷑ ex ſe.xlij. E. ctum.xxxvj. C. in fine. Dum bona loquinfur tranſt ſermo in affe/ 8 Lucrum iniuſtũ nemo habet ſine iuſto dä/ Za Lugere debemus animas no (no. x. B. ſtras peccat extinctas:potius q; coꝛpoꝛs chariſſimoꝛum. xlj. G. Agnificat᷑ a nobis deus duob? mo a dis.xxxv. EK. L. Malis non eſt bene:ne bonis ma in fine.DP. le. x. Intern Aali tolerãdi ſunt:exemplo chꝛiſti.xlij.F. Aaria impleta eſt gratia: et euę vacuata eſt culpa:quia maledictio eue i bened icti/ onem mutat᷑ marię.xviij. A. Igeo benedicta in mulieribqꝛ vitã viris mulierib peperit. Eua pęnãa intulit mun/ do: maria ſalutẽ attulit mũdo ⁊c. Jbidẽ. nõ foꝛtuitu reperit paruulũ: ſed decur/ ſis nouẽ mẽſibꝰ peperit chꝛiſtũ.xviij.B. Marię cantus euę planctũ excluſit. xviij. . Igeo ſuꝑ eã ſpuſſanctꝰ venit vt (B. uſ ꝓlẽ gigneret et ᷣginitatẽ nõ amiteret: ſi liuũ ꝓferret ⁊ icoꝛrupta pmaneret.xviij. . Aari aſſenſum omne ſeculũ depꝛecat᷑ ca/ ptiuũ.xviij.C. in fine. Concepit ad credulitatẽ verbi:virilis igna ra cõſoꝛtij. Extat vgo cũ cõcipit:vᷣgo gra uida:virgo cũ parit 2 poſt partũ.xviij.D. Aaria dũ deſpola re᷑ fabꝛo:cęli nupſit ar/ chitecto. xviij. D. in fine. Aaria ſupꝑe oẽs feminas bñdicta: ꝗ virum omnino nõ nouit:⁊ virũ ſuo vtero circü⸗ dedit.xviij.E. Aaria circũdat virũ angelo fidẽ dando: q: eua pdidit virũ lerpẽti ↄſentiẽdo.xviij.E. Angelus cõceptionis miniſter aduenit:nõ vt virginitatẽ amitteret maria inter uenit Sentit pondera ventr is 1 pudo (Ibidẽ. rem nõ amiſit caſtitat::intumeſcunt vbe⸗/ ra ⁊ intacta manẽt genitalia. xviij. E.id⸗ (x. D. alũ pati ⁊ malũ eſſe multũ intereſt. ss eci nN i ba ſit E. 16. utſe 1 un⸗ i nrh e beo Nismn innark. lini. netci M. Adaa⸗ i. I.ii. 6 gi. ire naantc⸗ lsge co gn⸗. o 1 aenn oa ning . gent, nnn “ ri. Urtr⸗ 4. wei 4 4 Aaria quomo Dunrpumiliter ſem dn geiergli opiſicẽ in ſe coꝛpoꝛauit:⁊ mundo ſuccurrit perdito. Sit per te excuſabile quod per (xviij. F. te ingerimus:ſit impetrabile quod ſide et mente poſcimus:accipe quod offerimus: redona quod rogamus: excuſa quod ti⸗ memus. xviij. G. ſit: exemplis oſtendit᷑.xvij. D.E. Si omniũ membꝛa in linguasyerterent᷑:e ludaære ſufficeret nullus: qꝛ altioꝛ elo 2⁊ ꝓfundioꝛ abyſco. xxxv: D. R. Hec pꝛimę matris damna reſoluis:et homi/ ni ꝑdito redemptionẽ adduxit.xxxv. . Agctrix peccati eua: auctrix meriti maria: Eua occidẽdo obfuit: maria viuiſicando ꝓluit.xviij. A. xxxv. E. Aderito a nobis ſi ngulari ſ pᷣconio extollit ſingulare cõmertiũ mũdo ſbuir vxrv. 4. auctoꝛensſuum cõcipiens genuit in tẽ⸗ poꝛe puberem: quẽ habuit ante tempoꝛa cõditoꝛẽ.xxxv. D. . QMuicquid de ea dicit᷑: minoꝛ laus eſt ; di⸗ gnitas ſua mèret᷑:qꝛ eius virtutes nõ luffi cit ligna enarrare carnis.xxxv. BP. Marię humilitas facta eſt ſcala cxlip qus dñs deſcendit ad ter as. xxxv. P. Marię que magna fecit dñs.xxxv... Aaria ſuccurre miſerl:iuua puſillanimes: refoue flebiles: oꝛa pꝛo populo. xviij. G. xxxv. R. AMarię gloꝛia in celis hec eſt. xxxv. S. Mihil ꝓdeſt eã in terpellare vocibꝰ:niſi hu/ militaus eius exempla teneam. xxxv. T. De marię tẽpoꝛali reſolutione ⁊ aſſumptio⸗/ ne genni: venerabile eſt manũ linguã o cupare. xxxiiij. A4A. De ea nemo digne loquit᷑ niſt diuinitus ad iutus.xxxiiij. B. Poſt; chꝛiſtus in cruce mariã diſcipulo cõ mẽdauit:nihil de ea legit p Hter id qð lucas in actibꝰ cõmemoꝛat: dicẽs: Oẽs vnani⸗ miter in oꝛatione ꝑſeuerãtes cũ maria ⁊c̃. xxxiiij. C. AQugrendum eſt ratione quod conſentiat yeritati vbi nihil ſcriptura cõmemorat de marię moꝛtevel aſſũptione.xxxiii.D. QOQj ſcõm cõditionẽ humanam moꝛtua eſt: ſed vtrũ excipiat᷑ ab illa generali ſentẽtia ã dictũ ẽ: Puluis es ⁊ ĩ puluerẽ ibis ſicut ⁊ caro chꝛiſti de natura eiꝰ aſſũpta ꝗᷓ coꝛ muptionẽ nõ vicir:laboꝛzau E. xxxiiij. E. ſecũda fuit ⁊ virgo ema/, ſei enientiarũ gSiau chꝛiſt⸗ excipit᷑ a ſentẽtia adę: ita ma⸗/ ria a cõditione euę:qꝛ licet cõicet erumnis euę:nõ tñ cõicat parturiẽdo cum doloꝛe. MAuia ſine peccati colluuione- (xxxiiij. F. ⁊ viri admixtione concepit:ſine doloꝛe ge nuit: ſine integritatis violatione cũ pu/ doꝛe virginitatis itegra ꝑmãſit.xxxiiij.F. Hoc ꝓmeruit ſingularis eius ſanctitas et gratia: ꝙ ſuſceptione dei eſtimata eſt di⸗ gna.xxxiiij. F. in fine. Quantũ poſſit gratia marię: mõſtrat inte gritas:quę ſicut diuerſa ẽ a natura:ita di / uerſa eſt ab vſu. xxxiiij. DBD. Qui ĩ vita ſ̊ ceter illã gra ſui ocept⸗ hono rauit:piũ ẽ credere ſingulari ſaluatiõe eã in moꝛte ⁊ ſpãli gr̃a honoꝛaſſe.xxxiiij. G. Potuit eã tam a putredine qᷓ; a puluer e fa- cere alienã q ex ea naſcens virginẽ es po- tuit relinquere.xxxiiij. D. ⸗—R Cum chꝛiſtus carnẽ quã de maria ſuſcepit ſuꝑ cęloſ trãſuexit:honoꝛauit oẽm hũanã naturã: multomag materna. xxxiiij. lhh. Si vnitas gratię quę cunctis in chꝛiſtũ cre⸗ dẽtibus ſ. eruat᷑: marię nõ tollit᷑: quãaroma/ gis ſpãlitas naturę cũ grę vnitate efficit vnũ matrẽ ⁊ filiũ: ſiliũ ⁊ matrẽ.xxxiiij. J. Marię aia claritate chꝛiſti fruit᷑ dũ excellen tioꝛi quadam ⁊ ſpeciali rogatiua a filio honoꝛat᷑:poſſidẽs in chꝛiſto coꝛpus ſuum quod genuit ⁊ per qð genuit:qꝛ dignũ eſt ibi eſſe vbi ipſe ẽ: Et tã pcioſum theſaurũ dignius ẽ cęlũ ſeruare q; terrã. xxxiii. K¶. Alarig coꝛpus in eſcean verneid traditum qꝛ ſentire nõ valeo:dicere ꝑtimeſco: MHam eſtimationẽ ꝓcul ꝓpellit munus incõpa⸗/ rabilis gratię.xxxiiij. R. in fine. Aaria fide ⁊ opere chꝛiſti miniſtratrix ⁊ de uota vle q; ad moꝛtẽ eius ſecutrix: nõ plus greſſu q; imitationis æffectu:ſi ibi nõ fue- rit vbi chꝛiſtus ſuos miniſtros vult eſſe: vbi ergo erit: Et ſi ibi: nũguid ęquali gra tia:Et ſi non ęquali: vbi eſt dei cenſuraz- xxxiitj. C. Aariam in chꝛiſto et apud chꝛiſtũ eſſe:nec ad communem humaitatẽ putredinis et puluer is poſt moꝛtem adductã quę ſuũ ⁊ onpmnium genuit ſaluatoꝛem: vera ratione confitendum eſt:et exemplis oſtendhatur. xxxiiij. Alb. Indignũ ẽ marię aſſumptionẽ peyagere ſi ſi⸗ ne maximo honoꝛe:per quã meruimꝰ au- croꝛem vite ſaſcipere. xxcy. A. . 5§ ſuperna regnà: nulla hoc narrat catholica hiſtoꝛia. xxxv. B. . Abarię aiam quõ gladiꝰ dicat᷑ ꝑtranſiſſe cũ hoc de ea nõ legat᷑.xxxiiij. F. xxxv.C. Quotiẽs martyria ſanctoꝛũ celebꝛamꝰ:to⸗ o riens chꝛiſti gloꝛiã pᷣdicamꝰ.xj.A. Quãdo martyria ſctõꝝ veneramur de ęter / na eoꝝ ꝗᷓ in cęlis eſt feſtiuitate cogitare de Si ad martyrũ cõſoꝛtiũ vo/ (bemꝰ.xj.D. lumꝰ ꝑuenire:de imitatione ipſoꝛũ cogite . Mõ tolerarent niſi in eis chꝛiſtꝰR habitaret. (xij. A. in i. beãt ſidẽ ⁊ in paſſionevirtutẽ:eis donatũ CQLlarioꝛẽ martyrẽ toꝛmẽta fa⸗/ ciunt.xij. D. Mõ tm̃ martsres cruciabãt toꝛmẽta illata: mus.debẽt em̃ in nobis aliqͥd de ſuis vir/ tutibus recognoſcere vt ꝓ nobis dignent᷑ dño ſupplicare.xxx.F. xlvj.A. Si toꝛmẽta eoꝛũ ferre nõ poſſumꝰ vel ð ma las concupiſcentias repugnemus.xxx. F. MNõ ſolũ eos martyres ſuiſſe c (xlvj. B. paſſi ſint credendũ eſt:ſed etiã tũc cũ vi⸗ uerent.xxxij.C. Aartyr grecę:latie teſtis dicit᷑:Et quotiẽſ /⸗ cunq; mãdatũ chꝛiſti bonis actibꝰ facimꝰ: totiẽs chꝛiſto teſtimoniũ phibemꝰ. xxxij. Tota vita ꝛiſtiani hoĩs ſi ſcm (C.in ſi. euãgeliũ vixerit: crux eſt atq; martyrium. Cũ martyrũ creuit pugna:cre/ cxxxij.O. uit ⁊ pugnantiũ gloꝛia.xxxvij.A. In martyrijs ſanctoꝝ duo cõſiderãda ſunt ſcʒ ſęuitia toꝛtoꝛis ⁊ patia martyris.xliiij. Quot ante moꝛtẽ ꝑtulerũt ſupli (A. B. tia:tot deo obtulerũt ſacrificia.xliiij. B. De martyribꝰ exponi ſeminãt in lachꝛymis ⁊c̃.xlv.per totũ. CÆe impenderũt cõfitẽdo chꝛiſtũ ⁊ imple/ rũt illud: Ad mẽſam potẽtiſediſti.xlv. B. Ideo ſe impẽderũt qꝛ ſecuritatẽ a dño acce perũt.xlv. C. Quareĩ lachꝛymis ſeminaſſe dicũt᷑.xlv.D. Aartyrũ ꝑſonã chꝛiſtus in ſe ſuſcepit.xlv. Nõ martyriũ ſola effuſio ſanguis (D. E. cõſũmat ⁊ flãmarũ exuſtio: ſed etiã cõtem ptu carnis ad coꝛonã ꝑu enit᷑.xlvj.A. AMartyrũ ſolennitates exhoꝛtationes ſunt martyrioꝝ. xlvij. A2“ Qui martyres ſctõs inquãtũ potuerit imi/ tari noluerit:ad eoꝛũ beatitudinẽ nõ pote rit puenire.xlvij. A. M Nõ ſotũ martyres ſed ⁊ dñm ipᷣm cũ ipſius adiutoꝛis poſſumꝰ imitari.xlvij.B. Martyrũ vox eſte Si deꝰ ꝓ nobis qͥs cõtra nos.xlviij.ꝑ totũ. “è OOW . Cũ moylſi coꝛpus ab hoie nõ inueniat᷑ ĩ trꝰ Triũp ris:non cuiq; ſit dubium mariam ſuper cę los eleuatam: ſed quo oꝛdine trãſierit ad kᷣ Serſus pſalmi: QAui nõ moꝛit᷑.xlix.A Aartyriũ eſt indulgẽtiaxriminũ: virtutũ caput:occaſio iuſticię:dominicę paſſionis Inter martyres deuo/ (imitatio.xlix. A. tiſſime feminę ſimul ſeculũ ⁊ ſexũ vicerũt: ⁊ foꝛtioꝛes viris toꝛquentipus extiterüt. Elix. B. De mareyribꝰ exponit᷑: Quis nos ſegꝑabit a charitate chꝛiſtl: Et ꝓpter te moꝛiſica Ab omnibꝰ deꝰ fidẽ magis qᷓ; moꝛtem expstit.xlix.B. mur tota die.l. A. * Vt in pꝛima vocatione ha quãtũ toꝛtoꝛes vaſtabat inſania.xij. E. Qui martyres honoꝛat:honoꝛat ⁊ chꝛiſtũ. Aartyrib chꝛiſt?ᷣ ᷣmeditari (xxvj.D. vetuit ⁊ cõſiteri pᷣcepit:vt in ſemetipſis ti⸗ midi ⁊ mũdo eſſent audaces.xliij. A. AMirabile medicinę genus ꝓpter quã me/ Me dicus egrosat: vt egrotis ſanitatẽ cõferat Aedici quãdoq; curãt ꝑ ↄria:qũq; ꝑ ſimi / lia.exemplũ.xix.C. Aerces bonę vite nõ eſt ſperãda in hac vi Abeſſis multa:operarij aũt pauci: Rogate dñm meſſis:exponit᷑.xlij. A. Abeſſes duę ſunt:vna tranſacta:altera fu/ tura. xlij. C. IIges IIg&* „ E Wi Ailitia ſęculi ⁊ militia dei in hoc differunt Aliracula chꝛiſtꝰ facit ſine ſan/ (xliiij. F. ctis: ſᷣ ſãcti nõ ſine chꝛiſto.j. A.ĩ fi.iij. A. Cũ moꝛtalitatẽ noſtrã in ſe chꝛiſtꝰ aſſũpſit O ⁊ inde gratia ſanitat totũ coꝛpus reſum / pſit:nõ ideo factus eſt altioꝛ vel beatioꝛ: ſed tota hęc diſpenſatio noſtrę vtilitati cõ ſuluit ⁊ militauit: nihil ſuę diuinitati con tulit.xix. B. Cur moꝛi voluit chꝛiſtus ꝓ genere huma- no:qð ꝑ ſapientiã vel potẽtiam potuiſſet ÆO moꝛte carnis ſuę moꝛtem noſtrę carnis· de ſerpente venientem ſanauit:et ad im- moꝛtalitatis ſuę ſpeciẽ in tempoꝛe reſurre ctiõis cõplẽdã reſoꝛmauit:exẽplũ.xix.C. &O moꝛs quę per lignum venit per lignum hantes in chꝛiſto ſua moꝛte pctꝗ lu/ crantes:quãqᷓ; qui in illo patitur omnino (eſt. xij. BD. Maln ð ſupeuata eſt. xix. D. (Cccxlj. G. mmin ” AMoꝛs animę plus dolenda eſt qᷓ; coꝛpoꝛis: l2.0.ℳ.ℳ,⸗ Quid infęlicius q; timẽdo moꝛtem cadere m ’” in moꝛtem. xlij. D. circa ſfinen. enn Wn AMulier ſamaritaua pꝛima credidit ex geti/ un bus. xlij. C. in medio. Nok Müdus dupliciter ꝓducit aciem 3 milites meii cchꝛiſti: ſcʒ blãdiẽdo vt decipiat:⁊ terrẽdo E5. . vt frãgat.xij. E. ⸗ Aſcit chꝛiſtus ſine coꝛruptiõe qꝛ de er n ſanctiſicatiõe ↄcipit᷑:nec decebat vt g ã nobis afferebasſalutẽ: mſri hri- peret iutegritat dignitatẽ.xviij.D.i fine. tt. Snaltes vginitatẽ mfis ſuę nõ ademit An · eccleſiã ſuã de foꝛnicatione dęmonũ re/ ec imẽdo virginẽ fecit. xvij. D. b,; Hatus eſt ex femina qᷣ nõ eſt a maſculo ſa⸗ tus in femina.xvij. E. AA. a n naſeimur trãſim*.xlv. G. ⸗ um qͥ nõ vult ſuſtinre cũ capite end. . 0 Pi at eſſe in coꝛpoꝛe.xlvij. A.i fi. d. Oꝛ Oꝛatio pꝛioꝛ aſcẽdit ad celũ q; vola apien Vroꝛarem imhimicis chꝛi⸗ . vi. * 4 ſtus ⁊ ſanctenobis exempla reliquerunt. gli ne d * 1. B. iij. B. . iiij. E. D. oꝛauit ꝓ inimicis ĩ hoie qͥ exaudiuit cũ üm ꝛare ꝓ inimic ⁊ ſi ẽ labo/ (ꝓgatre.iii.C. HM rioſũ:multũ ẽ tſi meritoꝛii.itij. B. 7. v. F. Nim Contra eos quioꝛat deũ vt occidat eoꝝ ini . micos.iiij. F. nban Patr Atrẽ nõ nouit qͥ filiũ negat.viij. A. Ideo chꝛiſtus pati voluit vt nobis Nen patientię exẽplũ pᷣberet.ij. B. NNYNVai Paſſus eſt chꝛiſtus qꝛ voluit nõ qꝛ iudeus Nn potudt. xlv. E. „ Nõ ſunt cõdign banion es ad futurã glo⸗ Nrnm riã ⁊c.Exponit᷑.xiiij.F i5 au Paulus a paululo: id eit modico noiatur. i4 PHaulus ex lupo fact'eſt agnus: (xlij. B. t ⁊ cũ factus eſt magnꝰ: baptiʒatꝰa matre eun illuminatꝰa patre:cepit defendere matrẽ. dac „ Cõtra pauli ſęuitiã mi/ ( xiiij. D.xxv. A. ArtitGd litia cęli conqrit᷑.xxv. B. xiiij.C.xxviij.C. uuncnn Paulus patit᷑ qdð ſaulus fecerat.j.C. gin. Dum intrat lupus ſtabula pe (SF. xxv. C H cudis: factus eſt ouis. xxv. C. gulu O veſtimẽta ſeruabar vt oĩm manib“ ſte⸗ phanũ lapidaret.j.C.xiuij. B. — Elii us eſt ꝑſecutoꝛ ⁊ ereciꝰgentiũ ſdicatoꝛ: S, o iiij. E. xxv. B. C. xxviij. D. Arinte Cum queęrit minuere numerũ chꝛiſtianoꝛũ inl. etiã acceſſit ipᷣe ad nuexꝝ cõfeſſoꝝ.xxv.C. ioun P ꝛincipaliũ ſ. ententlarũ rcus factus eſt vt interioꝛe luce fulgeret. tas cõuerſiõis ſãcti pauli Ciiij D. apoſtoli her fuit. xiiij. G. Bonũ vas electionis paulus in quo pᷣcio/ ſa mãdatoꝛum chꝛiſti ſᷣcepta cõdunt᷑:⁊ de cuiꝰ plenitudine ſubſtantia vitę populis ſempꝑ erogat᷑ ⁊ plenũ eſt.xxvj.HB. Cecidit miles diaboli vt ſurgeret ſignifer chhꝛiſti. xxviij. D. Auia ſub ꝓpoſito placẽdi deo agebat᷑ ig- narus ad culpã: ſtatim poſt admonitionẽ cucurrit deuoxꝰ ad gratia. xxix. B. De paulo exponit᷑: Beniamin lupꝰ rapax Paulus pſ̊ cęteris aplis (cc. xiiij. A B' clauẽ ſciẽtię accepit. xxvij. B. De pauli ceruice cũ decapitaret᷑ lac ꝓ ſan⸗ guine fert᷑ fluxiſſe.xxvj.iC. Pacem multi pᷣdicãt ⁊ nõ habent:laudãt ⁊ amãt:dicũt ⁊ nõ faciũt.xlij. K. Aliud eſt peccare i in deũ:aliud peccare ĩ ho Nese Sicut ſine pctõ nemo eſſe (minẽ.xlvij.E. põt:ita ꝑ dei miſericoꝛdiã poſſibile eſt vt bonis operibus ſe vnuſquiſq; redimat 2 pctõ.xxxviij. B. Peccata criminalia ſ unt g aiam in ęternũ occidũt niũ ꝑ pęnitẽtiã ⁊ elemolynas lar gas redimant᷑.xlj. B Peccata minuta ſine quibꝰ hęc vita nõ agi tur ſunt xlj. C. Quia nõ deſüt quotidiana pctã:nõ deſint etiã quoridiana remedia. xxx. F. xlvj. P. Licet minuta pctã animã nõ occidãt:tñ de foꝛmẽ faciũt: ⁊ ad aenplexiiſsonſi cęleſtis venire nõ ꝑmittunt.xlj. DD. cõtinuis oꝛationibꝰ:ieiunijs ⁊ elemoſy⸗ nis:⁊ pᷣcipue indulgẽtia eoꝝ qͥ in nos bec / cãt aſſidue redimunt᷑.xlij.P. . J. &W remittũt᷑ ꝑ aduerſitates tꝑales ſi equo alo ⁊ cũ gfarũactione biſtinenk. xlj. D. Qui pctã crimialia cõmittũt ⁊ qdiu viuũt ea pęnitẽtię medicamẽtis redimere nolu/ erint:non ad ignẽ purgatdꝛiũ ſᷣ ad ęternũ deſcendent.xlj. E. in medio. Quibꝰ operibꝰ minuta pctã dimittan q ⸗ bus peccata criminalia deleant᷑.xlj. F. Creſcit amoꝛ nümi quantum pecunia cre, en ſcit.x.. circa finem. Penę damnatoꝛũ ęternę erunt.xlv. M. et xi. A.in fine ex. B. In penis ſimiles ſimilibꝰ iñ igent xxxix. B. Peregrinatio patriam nõ dellderat ne la Re ch:ymis. uv. J. £ Annotatio. Qui aliũ ꝑſeqᷣt᷑ in coꝛpꝑe ipſe pꝛi ꝑſecutianz ſuſtinere cognoſcitur in coꝛde.x. B. C. ini Pedes animę duo ſunt.xlvij.D. Petra bis virga percuſſa chꝛiſtũ ſigniſicat. xix.E. in flne. Æ— petrꝰ ꝓ ſoliditate deuoti rũ petra dicit᷑:quia pꝛimꝰ nationibꝰ fidei fundamenta poſuit.xvj. AXA. Petra ꝓ deuotione petrꝰ dicit᷑: ⁊ petra pꝛo virtute dñs nũcupat᷑:⁊ ideo recte meretur cõſoꝛtium nominis qui cõſoꝛtium meret᷑ Cũ petrꝰ linea caſſa laxaret ĩ freto: chꝛiſtꝰ re tia miſit ĩ ᷣbo:Ceępit chꝛiſtꝰ:cępit ⁊ petrꝰ. CLhꝛiſtus diſcipulum: petrus piſciculum. Petrus dũ inſidiat᷑ gregibꝰ dit ſaluatoꝛis.xxviij. Hj5. Dum temerariꝰ mare ingredit᷑ nutat inceſ⸗ ſu:ſed conualeſcit affectu:periclitat᷑ coꝛpo re:ſed deuotione nõ labit᷑:qꝛ magis dile⸗ ctione q; pedibus ambulabat.xvj. B. Abelioꝛ vnda vbi ambulãte petro nec mu/ tat᷑ nec labit᷑:nec ſolidatur nec refugit q; ꝗ̊ olim in mari rubꝛo facta legimꝰ. xvj. K.. Petrus dum deficit fide:deſicit et vnda:qꝛ eũ in mari credulitas poꝛtabat ꝑſidia ſub Ideo petrus factus eſt timidus negatoꝛ qꝛ erat audax pſᷣſumptoꝛ.xxiii. A. Trinitas negationis deſertio eſtveritatis: ⁊ trinitas cõſeſſionis teſtimoniũ dilectio/ nis. xxiiij. D. . Petrũ piſcatoꝛẽ modo adoꝛat genibꝰ ꝓuo lutl multitudo gẽtiũ.xxv.C.xxviij.E. Petrꝰ ſuis erroꝛibꝰ ꝓfecit:qꝛ ſidelioꝛ factꝰ ẽ poſtea q; fidẽ ſe ꝑdidiſſe defleuit.xvj. A. Igeo tertio ſi diligat interrogat᷑: qꝛ in vno petro figurabat᷑ vnitas paſtoꝛũ.xxiiij. B. QQ nõ mendaciter:ſed veraciter reſponde/ bat:animã meã ꝓ te ponã:Et tu ſcis quia amo te. xxiiij. D. “l Veracẽ petrũ:petra fecit.xxiiij.C. Beata petri largitas ꝗᷓ petenti argentũ nõ attulit ſed cõtulit ſanitatẽ.xxvj. AXA. NRecte petrꝰpꝛiꝰpedes claudi ſanat:vt ſicut in ecclia fidei fũdamẽtũ cõtinet: ita i hoĩe mẽbꝛoꝛũ fundamẽta cõſirmet.xxvj. B. Si petri vmbꝛa olim tranſeuntis ſupplicã/ tibus ꝓderat:qᷓ;tomagis nunc gratia per manenſs. xxix. D. Sicut in omni terra mira petri virtꝰ eſt: ita (fl. OD onis eccleſia / Q erant diſpares ptiũ ſtudijs: ſed operum piſcium in mari equoꝛeis: ipſe in rete inci/ Quid ad auditoꝛes ⁊ in fines oꝛbis terrę epiſtolę pauli pene/ trauerunt. xxvj. A. .’ Petrus ⁊ paulus fuerũt pares quo ad me⸗/ ritũ licet alter ſᷣcellat poteſtate:alter ſcien electi ſunt ad duoꝝ populoꝝ ſalutẽ: pe trus ad iudęoꝝ:paulus ad gẽtiũ.xxix. A. meritis pares.xxix. B. Cꝰ Optima aploꝛũ noia petra et vas neceſſa⸗ ria ſunt domui ſaluatoꝛis. xxvj. B. Licet ipᷣſoꝛũ paſſis diuerſa in ſingulls fue⸗/ UMU gitꝛin vng eſt referta lan titate. xxyj. . .. Petrꝰ ſimili moꝛte cũ chꝛiſto diſcerptus elctt· Bo vt quẽ ſide imitabat᷑: imitaretur et paſio ambo ſimul vna die in vrbe roma occii“ ſunt a nerone.xxvij.C. D. xxvj.E. MW ÆOꝑuenerũt ad palmã martyrij nõ eodẽ tẽ “D poꝛis curſſi:ſed eodẽ anni vertentis ocDrr ſu:petrũ crux necat:paulum gladius imo/ lat. xxviij. E. „ Nuis meriti ſint ex hoc intelligit xxvij. D. De cauſa paſſionis eoꝛunde⁊ quõ ſimonẽ magũ oꝛationibꝰ ꝓſtrauerit.xxvij. E. F. Eos ſeſtitit paſſio copulãtos quos pdica/ tio ſidei feterat ſocios.xxviij.E. in fine. Ez petrus ex humilitate capite in terram verſo cruciſigi eligit.xxix. D.in ſine. Piſcis ille qui de flumine ad tobiam aſcen/ xi dit chꝛiſtũ ſigniſicat.xxviij. B. circa ſinẽ. Ploꝛat aliꝰ hoc aliꝰ illud:iuſtus ploꝛat plo/ Pio rantes ⁊ ridẽtes.xlv.ih. . Pꝛędicatoꝛes qũ ex taciturnitate habeant “ ⁊ quid ad ſdicatoꝛes ꝑtineat.xlij.D.E. NPꝛedicatoꝛ debet erogare nõ includere:ex / r emplum. xlij. F. . Si pſᷣdicas:hoc age ꝑ dilectionẽ non ꝑ occa ſionẽ:exemplũ.lxij. G. h. è Bonꝰtibi pſᷣdicat:carpevuã de vite:malꝰti bi ſdicat: carpe vuã pẽdẽtẽ i ſepe.xlij.ꝗ. — Quod bonũ ẽ audi: nec malos moꝛes imi/ Pꝛedicatoꝛ alijs oꝛãtibꝰ digna loqᷣt᷑.iiij. A. Aptoꝛũ pęna qualis erit hinc ꝑpen a. di põt.xxxviij. KCc. Raptoꝛ dũ rapit rẽ:ꝑdit fidẽ.x. B. nptione vel repara⸗ (xxix. C. Z. tione generis humani: vide infra verbũ. . Regnum cęloꝛum aliud nõ quęrit pꝛecium ꝙ leipᷣm: da te ⁊ habebis illud.xxxvij. F. — 2 Puicipaliũ reb“ minimis cõpet᷑.xxxj.Ad. Regnum cęloꝛũ vim patit᷑ et violenti rapi/ urnt illud:duobꝰmodis exponit᷑.xx.F.G. Hh. xxxvij. F. * Caro chꝛiſti q;uis gloꝛia reſurrectionis et gloꝛiſicata: eadẽ tñũ mãſit ⁊ manet carnis natura ꝗᷓ aſſũpta eſt de marig.xxxiiij.h. DW ſiderent. viij. Ciin fine. j. B. . AAl Quod eaident hoĩes ploꝛãdũ eſt.xlv. h. SZeoeo Roma caput ẽ: ⁊ pꝛincipatũ obtinet natio/ „ emim. xxvij. D. C(cxviij. B. „ ⸗ SaAa Abelliani quid de chꝛiſto ſentiant Sacculus eſt pecunia clauſa: ⁊ ſi- AaAgniſicat ſapientiã occultã. xlij. F. Salutare ꝑ viã quid ſit.xlij. ShH. AQui in via ſalutat:ꝑ occaſionẽ ſalutat: Et qd ſit ꝑ occaſionẽ ſalutare.xlij.hh. J. Vere ſanctꝰ ſanctoꝛũ chꝛiſtꝰ dicit᷑:vñ et illa ſancta ſanctoꝛũ dicũt᷑ ꝗᷓ ila ſeqiabãt qui/ M bus ille figurabat᷑.xxxiiij.E. imm Cur ſanctoꝛũ omniũ feſtiuitas ſub vna ſo/ 1 lennitatis lęticia celebꝛet᷑.xxxvij. X. miimn Cũ ſancti volumꝰ gaudere:ſed nolumꝰ tri- ui bulationẽ cũ eis ſuſtinere.xlvij. AXA. up e Sc Scoꝛpionũ carnes oleo decoctę ꝑcuſſiones . ſcoꝛpionum ſanant.xix.E. ehthen Scriptua ſãcta ſepe diſcuſſa verã cõueniẽ/ emnl. tiã parit quã manifeſtis ſermonibꝰ abſcõ . dit: ſepe aperti ſermonibꝰ inſinuat: in qui lera ⸗ brus nihil pſter id quod ſonuit qrẽdũ inui/ tat:quedã ſic cõmendat vt pariter litterã M ac myſticũ intellectũ inſtruat:quędã tãtũ myſtice: ⁊ ꝗdã omnino omittit quę tñ ve/ enct ra rõne credunt᷑:exemplum.xxxiiij.D. SH - Cum qułdam veris indagationũ ſtudijs tsa / quęrẽda relinquit: nõ ideo tñ ſuperflua eſti manda eſt.xxxiiij. D. Küis loquit᷑ ꝑ exaggerationẽ.xlij. O. Ccrn S . BSe Exijt qui ſeminat ſeminare ſemen ⁊c̃.expo/ nitur.xlv. D. “ Semina bona ſunt opera bona. xlv. A. B. t⸗3 Qui defecerit in ſemine non gaudebit in ed. meſſe. xlij. D. „ „„ J Qui ſeipſum im pendit ſemẽtem:reddet il n . li deus meſſem. xlv. F. Reſpicere dei eſt ipſiꝰ appꝛobare.xxxv.P. afcẽſionis lub elos fuerit magniſicata ⁊ Reſuwectionẽ coꝛpoꝛũ ſuoꝛũ cur ſaneti de⸗ Salutatio adalute nomen accepit:quia an tiqui in epiſtolisiſuis ſic ſcribebãt:ille illi 2 ſalutem. xlij. hd. ſententiarä Regnum cęloꝛũ tã ſclarũ et magniſicũ cur Qui ſeminãt ĩ lachꝛymis in gaudio metẽt quõ ad omnes ꝑtineat hoies.xlv. GO. Qui difficiles terras timet: ad terrẽ bonã dum ſeminat nõ peruenit.xlij. D. randa cõuiuia.xv. H. E. De Seruo pigro qui noluit talentũ ſibi cre ditum erogare: exponit᷑.lj.per totum Super ſepulchꝛa moꝛtuoꝛum nõ ſuntſᷣpa/ Simõ magus cũ ſe chꝛiſtũ diceret ⁊ tanq;ᷓ fi A liꝰ ad patrẽ magicis artibꝰ volare tempta ret:oronibus aploꝝ pᷣcipitat᷑.xxvij.E. F. Sinapis granũ magnum eſt nõ ſpecie ſed virtute:⁊ ideo regno celoꝛũ ⁊ fidei nõ qua⸗ litate oleris ſed vigoꝛe acrimonię compa/ Sinapis ſemen tempoꝛe hyemis multam cõſfert medicinam. xxxj. B. xxxiij. A. B. Quid ſigniſicet quod ſeminatum fit arboꝛ ita vt volucres requieſcẽt in ramis eius. Sollicitudine vitę huiꝰ nil (xxxiij.C. D. So peius: quę ad vitam ęternam ꝑuenire nõ permittit.xlij.D.in medio CQur ſpirituſſancti dona eſaias cõmendãs So: a ſapientia incipiens ad timoꝛem dei per- uenit. xvij. BD. A ſtephanus oꝛauit ꝓ ſuis lapſtlatoꝛibꝰ: St ſicut chꝛiſtus ꝓ ſuis crucifixoꝛibus.j.B. Qualia in menſa domini ſui co- (iiij.D. medit:talia pᷣparauit.j.B. circa finẽ. Si non oꝛaſſet pꝛo inimicis:eccleſia paulũ non haberet.].C.iiij.E. Stephanꝰ grecę:latine coꝛona dicit᷑.ij. A. pꝛimiceriꝰ eſt matvrũ:qsia chꝛiſtũ pꝛi/ oꝛ in floꝛe iuuentutis ſanguine purpureo ſecutus eſt.j.A.ij. A. . Mõ expetebat de ꝑſecutoꝛibꝰ vindictã ſed eis potiꝰ a deo veniã poſtulabat.ij. B. QQꝛ ſeuiebat in iudęos et diligebat.ij. C. Cur ſtans oꝛabat pꝛo ſeæ genu (uii.D. flexu ꝓ ꝑſecutoꝛibus.ij. D.iiij.D.v.C. Secutus eſt veſtigia paſtqꝛis ſui vt bona &O dat“ eſt oĩ eccleſię ad ꝓ/ (ouis.iij. B. fectũ:qꝛ humilis erat ᷣ celſus fide: diſci⸗ pulus oꝛdine ſed magiſter exẽplo.v. A. In hoc ꝙ pᷣpoſitus fui feminis habuit te/ ſtimoniũ ſinceriſſimę caſtitatis.v. A. Cur ſe filiũ hominis ⁊ nõ filium dei videre a dextris dei aſſerat.v. B. Æ pᷣcipuꝰ videat᷑ inter martyres qꝛ pꝛimꝰ: 13 eſat inferioꝛ oꝛdine facteſt psim paſſi one:⁊ qui erat diſcipulus gradu cępit eſſe magiſter martyrio.v. B. in medio. . 7 M Annotatio pꝛincipaliũ ſententiarũ Plus dolebat lapidantium peccata qᷓ;ᷓ Tiea vulnera. v. C. Stephanũ gamaliel ſtolatꝰ reuelauit:ſaulꝰ ſooliat lapidauit: ⁊ chꝛiſtꝰ pannis inuo/ lutus ditauit.vj. A. Stephano erat pulchꝛitudo coꝛpoꝛis:flos „- ętatis: eloquẽtia ſermocinantis: ſapiẽtia ſanctiſſimę mẽtis ⁊ oꝑatio virtutl.vj. . , in fine. B. De cauſa cur in ſtephanũ iudęi cõſurrexe/ erunt. vj. B. C. D. E. (totum. Relatio miraculoꝛũ ſancti Stephani.vij.pꝑ Ste Stolę albę ſanctoꝛũ quę ſint.xj.C.D. Stolas lauare ĩ ſanguine agni qᷣd ſit.xj.E. £ Aciturnitas doctoꝛis quando ha/ beat reatum. xxxvj. C. Duo ſibi tꝑa oꝛdine ſuo ſuccedunt: tpᷣs flẽdi:⁊ tpᷣs ridẽdi.xxx.G.xlvj. B. Zeſtimoniũ chꝛiſto ppibemus quotiẽs mã data ipſius facimus.xxxij.C.in fine. Cur tempus laboꝛis ſit momentaneum:et mercedis ęternum. xxxvij. B. Tenebꝛe exterioꝛes qles erũt.xlv. . CTi De timoꝛe dei pꝛęcepta multai in ſe cripturis ponunt᷑.xvij. A. Eſaias cᷣm ſeptem dona 1 piritalia cõmen / daret:incepit a ſapientia ⁊ peruenit ad ti⸗/ moꝛem. xvij. B. C. Tiriaca de ſerpentis carne cofecta moꝛſib „ ſfſerrpẽtinis occurrit: ⁊ potiones veneno in / fectas in potu ſumpta expellit.xix.C. Tri Lribulatio peccata purgat ſi patienter per ferat᷑.xlj. Min mecko. Triſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtem:ex-⸗ vonit᷑. xlv. D. E. Allis ploꝛationis quid ſit.xvij. B. Ae Fecũda eſt veritatis auctoꝛitas: qꝛ u diſcutit᷑ de ſe gignere quod ip/ ſa eſt cognoſcit᷑.xxxiiij. DO. ( D. in fine. Sine veritate nõ valet auctoꝛitas. xxxiiij. Verbũ diuinũ naturã humanã ſibivniuit: nõ amittẽs ꝗð erat: ſed aſſumens qð non erat.xxxiiij. RK. in medio. xxxiiij. A ſumpſit ex maria naturã non originem Verbũ quõ differat a voce.xx.D. Verbũ diuinũ ita ad nos deſcendit et cele⸗ ſtia nõ reliquit: quõ verbũ noſtrũ a loquẽ re tr ſfert᷑ vt tamẽ clauſum in ſua ſede te / neatur. xx. D. Verbũ dei quomodo aia cõcipiat:pᷣariat 7 enutriat.xxxv. E. Verbũ dei ĩcarnari voluit:nõ qꝛ alit nõ po terat redimere hoĩem ꝑ ſapiẽtiã vel botẽ⸗ tiã:bvᷣ qꝛ ſic cõmodiꝰ cõgruebat xix. A. G. ÆOR moꝛtalitatẽ noſtrã aſſumẽs:immoꝛtali tatẽ ſuã nõ amiſit: exẽpeis oſtẽdit᷑.xix.B. Q nõ eguit nr̃a reꝑatioſte:ſed ea bonitate qua nos cõdidit eadẽ nos refoꝛmare vo⸗ luit. IJbidem omnia cõtinens: oia cõplens in aſſum pto homine totũ ſe cõcluſit ⁊ tñ totũ mun dũ regere:sõplere ⁊ continere nõ deſiuit: exenplo oſtendit᷑.xix. F. 0. Verbũ totũ de ole loquentis ꝓdit: et totũ ad multeꝛũ aures ꝑuenit.xix. SF.. Vincẽtiꝰ martyr habebat in ſermone fidu/ a tiã: ⁊ in paſſione cõſtantiã.xij. B. xiij. A. E& in eo vicit a quo victꝰ ẽ mũdus.xij X. In vincentij paſſione ſi humana patientia cõſideret᷑: incipit eſſe incredibilis:ſed ſi di uina potentia agnoſcat᷑: deſnit eſſe mira bilis. xij. DO. Vincentio refrigeriũ in corde habenti da, tianus extrinſecus flämas admouebat: ſed ipſe facibꝰ furoꝛis acce egn us intus qua ſi dibanus cremabat.xij. E. xiij. CE ÆO vicit datianum viuens: vicit moꝛtu⸗ us. xij. Fxiij. E. ẽF. Quo durioꝛi vrgebat᷑ p hfna:eo amplioꝛi cõ feſſionis exultabat cõſtantia.xiij. B. Eius paſſio ſub cõpẽdio recitat᷑.xiij.C. . Viſio dei q; iocũda ſit.xxxvij.D.in ſine. Virgines ⁊ ſi filiũ dei edere non poſſunt in carne:ſpõſum tñ teneãt redẽptoꝛẽ:quẽ nõ timeat virginitas pemptoꝛem. xvij E. . Vita pᷣſens vię cõpat᷑.xlv.S.hh.. Auid milerius q; curãdo vitẽ:amittere vi tam. xlij. D.circa finem. Vnitatem gratia facere põt ſine ppꝛietate aAs ſpecialis naturę.xxxiij. Yꝓ. RH Inter vocẽ ⁊ verbi hoc diſtat. xx. 2 . Finis ð — 4 4 * “ ho⸗ s. l hnan le⸗ Nin ünnn rir amdn eſid 44 nene emmn nd leda: nmsg 1 we loc 5. Ane. oKen Eitö A ,B mnaen gum 1 4 — r ffrrrrrrrrrr—=—=rr—=rrrr---Jů — — . S ”M”M 4 4 — * 14 4 . * * 4 4 3 . 4 er R 4 l S 3 — ——G WW 2? . — M—— . . 7 . R „ 2 * * . . . . . — . . . . . .* . . .— . . . 8 . . . .. . * 3 . . 4 . . .*° %. 4 1 7 Ad Fratres in heremo commoꝛantss: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apoſtoli: Sermones XXXVNMy. = In Epiſtolã Canonicã beati Johannis pꝛimã: Sermones X. Homelię:id eſt Sermones populars: Quinquaginta. Pe tempoꝛe: Sermones CCłVI. De Sanctis: Sermones II. U”MVM . . — . . . * R VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset Balance Q Copyright 4/1999 VxyMaster GmbH WwwwW.yXymWaster. Com