GaXXXVI122 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Psalmus CXIX. EL iT T um xXXXVI 12 UUPIIRL. . 000 — EP; N12«511661099 021 Pa DETILLTLIT N übingen » 7&. PSALMUS CXIX ts Hs s s of P P EX IPSO FON TE HEBRAICO .LATINUM FECIT ET UTTERAI.ES DIFFICIL'ORIBHS LOCIS NOTAS AD]ECIT SEBASTIANUS SEEMILLER CAN. REG, POLLINGANUS, . $. THEQL. ,LICENT. ET PROF, * Cun Per;mj]il Superwrum. ä AAE NORIBERGAE IN OFFICINA FELSECKERIANA MDCCLXXIX, ä ] É La — p E v AC 5 - A EM n — - VR ELAT 6 YTR UR d PROOEZAIHIUA. falmaus CXIX. ceterorum omnium longiffimus fimul & elegantiffimus, nec minus ad folidam pietatem Letctorum mentibus infüllandam adcom- modatifimus eft, utpote fum- mam, quae ex d1v1nae legis me- ditatione, & obfervantia dima. nat, utilitatem mira prorfus ar- te ita complexus, ut continua fere ejusdem argumenti repe- Aa tit1o- 4 ——X tiione nullum Le&ori fafü- dium, fed novurn femper gau- dium, & legendi defiderium adcrefcat Merito proinde Ecclefia Ro- mano-Catholica eundem omni- bus, Ecclefiaftico oxdini adfcri- ptis, quotidie recitandum pro- Etü.vero vulgata hu- pofuxt jus Pfalmi translatio intelle&u haud.adeo fit difficilis, multa tamen occurrunt, quae Letto. rem hebraicae Linguae 1ignarum impediunt, id, quod multorum teítimoniis, f1 opus effet, com. probare poffem. Ratio hujus- «emodi difficultatis haud aliun» de —— M de repetenda videtur, quam quod vulgata hujus Pfalmi, ut ceterorum ommum translatio non ex ipfo fonte hebralco, fed ex veríione feptuaginta inter- pretum profeGta fit;. quae qui- dem ipfa, cum nimium plerum- que litteralis , fit, Le&oribus hebraicae Linguae ignaris non poteft non effe obícura Quo- niam itaque Pfalmus ifte ex Ec- clefïaihco inftituto à Clericis qüotidie recitari confuevit, iis faltem, qui hebraicae Linguae gnari funt & longiores in eundem Commentarios pervol. vendi vel tempore, vel occa- Íjone defütuuntur, haud inuti, 4 Á 3 lem GAGOUTCHNE CO DERTOSEREE ERa 6 ]em hac mea verfione, ex ipfo fonte hebraico expreffa, ope- ram praeftitiffe mihi videor. Ita quippe eam adornare ftudui, ut litterae hebraicae adcurate in- haereret ubi id, falva fenfüs fi perfpicuitate, fieri poterat vero id adíequi haud me poffe viderem, à verborum qu1dem proprietate non receffi, hebrai- cas vero loquendi formulas, à Jatini fermonis' . confuetudine alienas,. latinis auribus adcom- modare conatus fum Unde etiam terfae latinitatis haud po- ftremam mihl curam fuiffe pro- / fiteor, ÉEre. 7 Breves adnotationes littera» les (myftici enim fenfus hoc in Pfalmo certa veftigia non de. prehendi) difficilioribus locis & me adje&tae, Le&oribus meis non difplicebunt, tum quod in Commentarus, qui plerorum. que manus occupant, haud paf- fim fint obviae, quin, ex parte faltem fruítra in iisdem requi- rantur; tüm quod iis plerum- que locis fint additae, ubi ver- fionis meae, à Vulgata defle- &entis, neceffario reddenda ra- tio videbatur. Quoniam deni- que in toto hoc Píalmo o&oni femper Verficuli ab una, ea. demque hebraici Alphabeti lit- tera Af' (^ AXTEE ^ 8 tera incipiunt, ita quidem , ut totfint o&konarii, quot hebrai- htte- C€&i Alphabeti litterae : ram cujufque oCtonarii initia- & lem eidem pro le&toris com- Todo, praefigere placuit, etfi nullum hac fub re myfterium latere perfuafus fim. Si labo. reni meum eruditis Le&toribus gratum effe intellexero, alio- rum quoque Pfalmorum, quo- rum frequentior eft in Eccle- fia ufus, latinam dabo verfio- nem ii i m i VE Pfal- æï " PSALMUS CXIX. . EX ï IPSO FONTE HEBRAIC()V IN il - | LINGUAM LATINAM 'TIFAN SLATUS, Aleph. * : eati, quorum integra eít vï:i, Db qui feeundum legem 1eho- N vae a) ambulant. À s Bca; ä &) Nomen .'17'-'1' ( Jehovah) eft Deo quafi proprium, utpote nulli purae creaturae ig E teto Veteri Teftamenro tribui folitum, no- tat. AREUASEabortRerme E UI ROV M DN 1oO 2. Beati qui ob(ervant teftimonia p cejus, & totg corde requirunt eunt. 3. Qui nec iniqtfi quidquam agen- ulant! c) tcs,þ fecundum vias ejus amb L IH & per fe fubfi- tatqué €ns néceffarium , ftens, nde, cum nulium fit latinis voca- bulum, quo tota hujus nominis vi$, atque poteftas perfe&e exprimatur, id in latina verfione omnino retinendum effe cenfui, b Praecepta. Dei multoties hoc in pfalmo Tfiimonia-adpellat vates facer, eo quod In« pr,aeceptis, quid velit, Deus teftetur. terpretum nonnuli, ex' Rabbinorum . ple- rumque fententia , teftimoniorum nomi:e leges intelligi volunt eas, quae in fa&i ali- cujus, vel beneficii Ifraclitis à Deo colla. ti, memoriam, ac veluti teftimonium peren- nt datae funt; qualis e. g. erat lex de ob. fervando Pafchate, utpote in memoriam exitus de Acgypto lata, ) Iuterpretes. quam ;plurimi, Septuaginta && ulum red- Vulgatam fccmïti, aliter huuc Verfic didere n ir1 4, Tu mandata tua quam exa&Giili- me obfervanda praecepilti. $. Utinam re&tae effent viae meae, ut obfervarem decreta tua! 6. 'Tunc non confundar, fi atten- dero ad.omnia praecepta tua. 7. Celebrabo te re&to corde, eum didicero juíta judicia tua. 8. Decreta tua obfervabo, ne un« quam deferas me. ) Beth didere, nimirum fic: Non exin, qui ini- que agunt, fecundum vvias. ejus ambaulant. At nefcio, qui hic particula ezim ad con- textum pemm:atP certe hebraicum F)R Cue jus loco videtur à Septuaginta, Vulgata, & $. Hieronyino fuiffe pofita, non ezim, fed etiain fignificat. J) Textus hebraicus ad verbum tránslatus. ita fonat; decreta tua obfervabo, ne deferas m nimis At poitrema hujus verficuli pare a du« 1z Beth 9. Qua ratione adolefcens irima- .culatam teddet viam fuam, ut obfes- vet matidata tua ? 10o. To- " $1 .enim duplicem poteft habere fenfum particula tegativa ze (hebr, 7MO) trahatur ad particolam mitiis (hebr. nRI2/ ). fen- fs erit: IWe penitus, vel (ut vertit Cele« berr, J. D. Michaelis) Nimis diu. derelin- quas me, Si vero pamcuh neganva 5R ponanur adficere felum verbuin öerehnquas (hebr "J'HH,) pcopoftxo erit tm;verfahter d negans, (icque poterit efferriz Ne unquam pe pror[us, vtl ze im migima quidem ve d(;"?af me, quemadmodaum illa Non ju- Jlificabitur in confbeGiu Euo omnis vivens, jdem fosat, acr Nullus ivens: juflifica- biiur £9c, Et hoc quidem pofteriori fen- fu doüram propoünopem cH'e accipiendam reor, 13 1o, Toto corde meo requiro te: ne permittas, ut aberrem à praece- ptis tuis. 11. Incorde meo abfcondl verbum tuum, ut non peccem m te. 12. laus tibi fit, o Jehova' doce Ie decreta tua. 13 Labiis meis enarro omnes oris tm fententias. 14. In via tcülmomorum tuorum perinde oble&or, ac in fumma opü- lentia. 14. Mandata tua meditor, tuxsqae aniinum intendo viis. £16. Ob« - ftor, ficque etiain eacdem particulae '7*2 & '*8-)"1.7 in v. 43. .à me translata funt.. vid, CGlaiiii Philolog, $S, Bibl, .f Tra&, V. Can, XIX, p, 410. edit, Lipf, ain. 1776« [ eitidussdidi M ELLT I 14 16. Oble&or in &?ttufis tuis; Vere bum tuum non obïivifcor. - Gimel. À —2 r7. Benefac fervo tüó: vivam, & obfervem verbum tuum. - 18. Aufer velum ab oculis meis, ut legis tuae myfteria e) videa(xp. ^ 19. $) Vox hebraica hiüäþä radicem habet Rþp. eftque Participium in Nziphal, in qua quidem conjugatione eam interpretes plerumque ex« ponunt: emrabiis fuit, indeque hïRþg;, snivabilia, At notionem occulíus, vel in« Sagatu diffivilis fuit, à radice R';Q in ea* dem conjugatione haud effe alienam , pates ex Deut, XVII, $, nec non Prov, XXX,18. ande niaäq:, hic quoque, fpe&ato con- textu, per 7oy/leria transferendum cenfui, 6 voOCá. Vide etiam, qnas infra ad v. 129. d bule I$ 19. Peregrinus fum in terra: ne abícondas à me praecepta tua. 20 . Jugi fententiarum tuarem de- fiderio alteror. 21. Increpas füuperbos; execrabi- lesfunt, qui aberrantà praeceptis tüis. 22. Áufer à me opprobrium, & contemptum; teftimonia quippe tua obfervo. 23. Etiam principes conüdent, & adverfum me confilia ineunt ; fervus wtem tuus meditatur tua ftatuta, 24. Teftimonia tua, deliciae: meac, à confxln.». Inlhl funt. Daleth 4 as. Proftratus humi. jaceo, erigae inc fecundum promiifionem tuam, a6, Va- bulo 852, quod ab eadem radice defcen- di, adaotavi, 16 46. Vias meas expono, fu vero tefpondes mihi; f) doce me tua fta- tuta- . 4-. Viam . mandatorum tuorum, fac, ut cognefcam: myfteria tua me- ditabor. 4 a8. Liquefit g) anima mea -prae moerore :. conforta m;: fecu/ndum promiffionem tuam, * 29. AmU- f) Senfus iftorum verborum bic effe videtur : totam vitae meae rationem tibi expono, pimirüm in meditatione mea: tu vero ido- nea mihi fuggeris tum rationis, tum fcriptu- kae facrae principia, quibus a&iones meae Vel adprobcntur, vel improbentur, g) Inverfione vv feptuaginta hodie quidem legitur evea£e, dormitavit, wti etiam ha« bet vulgata. Sed dndum notavit Origenes, de&ionem hanc. pro esa£e - flillavit, dif- giuoit in ver&onem f librariorum iflcug Ti —— À 17 29. Amove à me viam mendacil, tuamque legzem mihi larglre. b) 3c. Viam ventatls eligo: tuas mi- hi propono fententias; ^ x 31. Adhaereo teftxmonns tms ;.0 jehova; ne patlans, ut confundar. $. Vïam praeceptorum tuorum curro, quia cor meum exhllaras. i) He. a ria irrepfifle ; H mt"rpmïc S reécentiores fere omnes. adfentiunt , fuffuiti an ^lontate textus hebraici, & vcifomm- Aqmlae Sym- machi, nec non qnmtae hexaplms. b) Nefzio fane, qm fa&um f t, ut Septuamnn nullo plane fenfu, verterent, de lege fua miferere mei. Certe radix hebraica 'JQ largiendi, donanthue non minus quam m:ftrmd: obtinet notionem, s) Radix hcbraucn :m p.e umque eqmdem in V, Teftameato notat dilatatus effl; Verum * L ex 18 He. t 3;. Doce me:viäm ftatutorum tuo- fum, & eam femper obíervabo. 34, Inftrue me, & obfervabo le- *- sem tuam , totoque . corde cufto- diam, 35. Deduc me in viam praecepto- rum tuorum; in ea quippe oblettor. 36. Cor meum inclina ad teftimo- nià tua, non vero tur;gärrl,,ad quae- ftum. 17 L.Aver'te oculos meos, mne vie deant vanitatem: in via tua reficite Iinc. ex genio órientalium cor dilatari dicitixr, quando ab anguffiis liberatur, atque exhila- satur, Unde adpofite S. Augnftinus: Cer- dis dilatatio juflitiae «fl deleciatio, PEDTSDRCURC UNCMNCOPESRYS 19 Imple fervo tuo promiffüm tuum reca incedam fecundum ti» 10* p morem tui, Kk) B2 39. Àver- le- it) Textus hebraicus fecundum Maforethicam lo- punctationem . . ZmSN b cpm jh!;'i*') 'IWR ad verbum ita fonat : St "( to- fac fervo fuo werbum (vel promiffionem) or. iuum, quod (íc, verbum) vel qui (fc. fer- wus) ad timorem tuum, wel timore tuo. RO- Atíi pro ^VN, qui, vel quod legatur */R» lac recia incedam, prima nimirnm perfona fing fut. kal, radicis N reCla. inceffit , me- lior certe, locoq-,c convenientior prodibic Vle fenfus, nimirum Imple tuam promiffionem cite jtrvo tuo : retla incedam [ecundum timo. vem íuum, i, e. vivam ad normam, quam L mihi praefcribit timor tui, & ;evereotia, 1- Verbum certe loco pronominis relativi jjtur, "WN, qui, legiffe. vxdctur Interpres Arabs, hila- aqui fic habet: Confirma verbum tuum fer. — C€or- . * iue incedtnti in hmore fuo, Si cui tá., nnid l go 39. Averteà méopprobrium, quod metuo: bonaeé quippe funt fententiae tuae 4o. En! defidero mandata tua; conferva me pro tua aequitate. Vau. 41, Adfit mihi £ràtia tua, o. Jeho- Va! auxilium tuum, quemadmodum promififti mihi. 42. Tum refþondcre potero con- vicianti mihij confido quippe verbo tuo. 4j3. Ne inen praeplacet ledio M aforethica ^i/« qui, is aptum quoque fenfuín habebir , a fi modo pronomen iftud relativum ad "L.!- Servus, non vero ad '*W."N me:bum, vel Pramzj;dm trahat; fenfus enim erit ifte: [5« ble promi(jum, tuum fervo?tuo, qui in ti« more 2I 43. Ne eripi ex ore meo unquam "- patiaris tuae conieílionem veritatis; fententiis quippe tuis confido. 44. Legem tuam jugiter obfervem in omne facculum; 45, Latam 7) quippe viam teneo, dum mandata tuà exquiro. 46. Coram regibus. de tuis loquar teftimoniis, nec erubeícam., 47. Oblettor in praeceptis tuis, Bv quae diligo. 48. Levo manus meas ad praecepta tua, tam dile&a mihi, tuaque ftatu- ta meditor. Zamn Bæ à wore iuo mctd:t) vel fervo tuo timenti te, Atque hoc quidem habet Syrus interpres, D).Vialata viam fecuram, & 4b ommi lapfus. ,id, quod quivis, periculo immunem notat , vel me tacente, ex comcxtu colliget. £z A—————ÀÓS s ä Y Zain. 45. Recordare eorum , quàe pro- fififti fervo tuo, in quibus Jufiïfu fne confidere. $o. ld folatio inihi iri adflictione méa eft, quod promiílio tua eri- gat me. $i. Superbi continuo illüdunt mi- hi; àlege tamer tua ton declino $2 Sempitérnarum, : Jehova, fententiarum . tuarum füm memor, ineque confolor. $3. Eurus lethifer s) obruit me inde ab improbis, qui legemi tüam & derelinquunt. V $4. Sta- $) h.e, hortor corripit me propter impros bos efc, Similitudo defumpta eft à vento, qui Jalio, & Auguito potifimum menfibus 13 23 CRSISPTNRVNNITUUS. $4, Statuta tua cantilenae mihi - funt in domo, in qua fum peregri- "us, z) $4* De no&e recordor nominis tui» tuamque legvm obfervo. 1j 4s. Hoc uaüm mihi negotium eft, 1— at mandata tua ob[ervem. 0) B 4 Chet. 1« * in Arab a, & Pailaeflina aliquot minutorum tempore Hare &, quoscunque offendit, af* I fitu fuo perimere dicitur. vide J, D. Mi- L5 €haelis mnmcrf. iu 9. XI, 6. )je€ 5) Domus, in qua /^peregrinum fe effe cicit ie vates (acer, praefestem vitam denotat, quá de re le&orem monere pluribus fupervaca- neum duco, $) Textus hebraicus ad verbum qmdem ita fo- natt Haec (pro hoc) fzit (praeteritum pro 0s praefenti, ut conftanter. fere in hoc pfalme) 95 mibi, uf mandata tva obfervem. Sed quis, us hebraei fermonis ignarus, quid his verbis fas ( Q 24 ] Chet $7. Portio mea, o Jehova, dixi, hacredltaua h.zec *eft verba tua ut blerv"m $8. "Toto te corde deprecor, be- nignum te mihi exhibe, quemadmo- dum promififti, $9. Reco*rvuto vlas meas, Ppe desque meos ad tua refero prac- ceptx Feftino , nec cun&or, ad tua ob ervanda praecepta. E 61. Laquei improborum cingumt me, legis tamen tuae non oblivifcor. 620 Me- facer Vatcs velit fignificare, intelliget? Má- lui igitur fenfom, qui fpe&ato contextu vi- fus mihi eft verifimilior , quam verba red- dcrr, z * 62. Media de no&e furgo, ut te Jaudem ob juftas fententias tuas 63. Amicus fum omnibus,: qui ti« ment te, tuaque mandata obfervant. 64. "Terra plena eft bonitate tua, o Jehoya! doce me ftatuta tua. Te 65. Bona fecifti fervo, o Jehova; ex pr0m1 0 tuo. . Doce me, cufum bonum, & fcuntlam ; tuis quippe prae ce Otls ficem habeo. p) B H - 67. Prius- p) Duo hoc in vetficulo à Deo concedi fibi Tnu*um cf! ut div i« poftu'at Vátes lad:!' ^ pae legis fu thatu m per- —ut (mf"':m bos num. Akcrum vero, ut veram earum s1- quirat intelligentiam? Scientiam doce me, Addit demum rationem : Tzis quippe prae- cepti ] I 26 GU IMIERE R D A L n ! 67. Priusciuam adfügerer, erra- bam ; nunc verbum tuum obfervo. 68. Bonus es, & beneficus; , doce me tua ftatuta. 69. Mendacia adverfum me con- einnant füuperbi; ego vero toto cor- de obfervo mandata tua. 7o. Cor illorum quafi adipe incraf- fatum efít; 7) ego vero inlege tua l oþle&or. | 7roUti- ceptis fidem bab&o * quod certe idem eft, ac? firmiffime fum períuafus, fummam ineffe tuis mandatis utilitatem, etfi eam forte ha- &enas haud ita penitus perfpexerim, ut vel i/'ola fua ntilitate me allicerent, g) Senfus eft: infenfibile , acijhzþidum fa- Verba enim craffi- €Fium efü cor ecs um. tiem, dtque pinggedinem notantia ad ftupi. ditatem referuntur non folum ab Orientali- bus, Arabibus potifimum, verum. ab ipfis etiam 27 21; Utile mihi e&, dum adülgor, ut tua di(cam ftatuta. 52. Difciplina oris tui utilior en: tnihi, quam aureor um, argenteorüm- que millia; z * Tod. *3. Manus tuae fecerunt me, ate que pararunt; erudi me, ut diícam tua praecepta. 74. Qui timent te, me vifo laeta- buntur, cum verbo tuo confidam. 45. Scio, o Jchova, quod aequae fint fententiae tuac , & jufte addigas mcec. ! -6.'Tua 7 etiam Latinis; Wade iisdem bomo.naris ebefí cít homo ftupidus, nulliusque judi- €it Vid. Simenis Arcanum fermarum No« sinum Hcbr, Linguae page 135* iinfictetdpe ts MPHK IOR aE ROAT — 26, 'Tua, quaefo, boritas, o Teho- va, folati& roihi fit, quemadmodum fervo tuo promififii, 77. Obveniant mihi mlferatxones tuac, ut vivam 5 ]ex enim tu.x deh— Ó -ciae meae f'L.nt, 28. Confundantur fuperbi, quía ! dolofe mihi machinantur exitium; ego tua meditabor mandata 79. Revertantur ad me, r) qui te timent, tuaque agnofcunt teftimo- 1 nlaI $o. Cor meum integrum in man- datis tuis fit, ne confundar. Caph. $) Senfus iftorum, verborum alius" haud effc Priftinam mecum jungant videtur, quam hic : emicitiam, qui me , fuafu forte fuperborum lmmlCorum mcorum, in ftatu mifíeriae meae dereliquerunt, ut commentemor, & dxH'era. mus de tuis, o Jehova, Ratutns, quue te iuné&tis viribus cclebrcmus. 29 Caph g $1. Defiderio falvàtionis tuae lan- guet animus meus; in promiiiione tua cunf' do; 82.- Deficiunt oculi mei tuain pro- i miffa intenti: dieo; quandonam con- folaberis me? Suni velut uter fumo expofi- tus, 5) ftatutorumtamentuorum haud immemnoor. i. Quót funt dies fervi tüi, quan- donamin eos, qui me perfequuntur exercebis judicium ? , £5. Su- 5).Sicut uter fumo (hebr, ^iU*D; quam vó. Cem Sertuiginta, & V /uleata Pruina, nefcio cur, verterunt) exrofitus exficcstur, & tá- bef.it, ita cutis mea macie totá coniï*.;:tv.u*;2 6 areí.it, fvilicet prae maerore: ORE tX 39 ^ $s. Superbi foveas mihi fodunt, haud íane ex lege tua. 7) 86. Vera funt omnia praecepta tua; mendaciis infe&antur me, ad- Juva me. . Parum abeft, quin de terra ex- termuu.nt me: nec tamen defero gmandata. tua, 88. Conferya me pro tua bomtatc, & obfervabo teftimonia oris tui Lamed $9, In aeternum permanet verbum tuum, o Jchova' in coelis. 9o. In f)kNon eít incongruus, quem Vulgata exhibet / ä( hujus verficuli fenfum, Sequendum .tamen cenfui textum hebraicum, quem & omnes antiquae .verfiones, Septuaginta fi excipias, calculo,fuo adprobaat, * | 31 - 9o. In gcncratmnem, & generatm- nem veritas tua : terram firmaftl, & h! ftat. 91. Ex ordmatlone tuaadhue perfx— ftunt omnia : omnia enim tibi ferviunt 92. Nifi lex tua folatio mihi fuif- fet, jam periiffem in miferia mea. 9;. In aeternum non oblivifear maudat tua; per ea quippe erigis me. ^ g4.. Tuus fum ; ferva mes quia mandata tua exquiro. 9;. Infidiantur mihi improbi, "ut me perd'mt ; cgo teftimonia tua per- pendo. 96. Malorum extrema quaeque expertus fum: mmdatum tuum cone folatum eft me. 4 Mem. oALUEES ) Septuagmm & Vulgata: Omnis confum- malienis "widi jinem : latum mandaium [201 32 Mem. L 97. Quàntum diligo legem tuam! quotidiana haec meditatio mea eft E 98. Sa- '& ÁÍuum nimis, ReGe id. quidem fecundum litsteram. Quem vero fibi hebraicae linguae iguarus le&or ex his verbis formabit fene Ííüm? Egzo eundem in verfione mea ita ex- g prefiffe mihi videor, ut tamen à proprieta- te verborum non recefferim, Nam Con. funmatio (hebr. h?ïn vel potius ejus fy- nonymum n*B;n) faepe facris in litteris notat exitium, interitum, malum Jumimum (v1d Calmet in h; 1,) Malorum vero finem, Malorum extre- flve, ex ftylo Orientaliuni, ma videre ; idem multoties fenat, &c expee riri; quod pluribus monere füpervacaneum duco. Confirmat prioris veríiculi hujus par* txs interpretationem pars ejusdem altera. Etfi enim ad litteram ita pofï't efferri : Lae $um manudatum iuum mnimis? hac tamen phrafi !l 33 68, Sapientioreni me inimicis meis teddit mandatum tuum; quod pers petuo apud me eft 99, Prae omnibus, qui docent méj fapio, quia teftimonia tua meditatio mea funt, g E 16o. Prudentior fnm fenibus, qma mandata tuà obfervo. - 101, Àb omni via màla cohibeó pedés meos, ütfervem verbumtuum; 102. À fententiis tuis non recedó; quia tu inftruis me. ioj. Quam phrafi idem notari, ac;' mandatum tuum confolatum ef] me, ex iis conftat; quae füc pra ad V, 32, monui, Frit iteque totius hu« jus verficuli hic fenfus; Iz fammis malis lex tua folatio mibi fuit ; qui quidem cum an. tecedentibüs, à verfü inde potiffimuín 93; eprime congruit, a QDN AHer ao C TPULAUOR A TOR - 34 '-Io;.' Quam dulcia-paläto fneö funt verba tua! ^ dulciora fw,).t mel!e ori ;F Ó104. EX mandatis. tuis .erudior; propterea odi nnem viam mernda- Cenr tun. 1og, Lucerna pedi meo verbum tuum eft, & lux femitae meae. 106. Juravi, - fixumque mihi eft Obfervare juítas leges tuas. 107. Nimium adíligor, o Jehova! erige me fecundum tuum promi(fum. 108. Gratas, quaefo, habeas, o ä jJehova, voluntarias oris mei oblatioe Xts5 x) tuasque fententias me edo- .Ceas, 109. Va- AX) Haud dübie hic loci ]urämcntum, verfuü Io06, emiffum, voluntarias eris oblatignes ! -adpellat, lk 3$ 109. Vita mea femper in manu mea efít 5 y») neque tamen Iegis tuae oblivifcor. ' Üiro, Improbi laqueos mihi po- nunt; haud tamen aberro à mandatis tuis. rir, In haereditatem fempiternam elegi teftimonia tua ; funt . enim gau- RA dium cordis mei, r12. lInclino cor meum ad exe.- quenda tua ftatuta: merces aeterna eít, - Á C a Sa- )Ne mimirum mihi auferatur ab hoftibus meis. ct.enim pretiofum.thefaurum, , quan- do ejusdem amittendi ,pericuium .imminet, in manu geftare, aut certe.prope nos habe- L re folemus * ita quoque facer Vates, ob €ontinua vitae . pencnla eam in manu fe ge- ftare ad(eiit, Uade Intcrpretcs noanulli" de T M 36 Sameci*x. ; 113. Rcbelïcs zj odio haB&o; Ie« gem vero tuam diligo,. 114. Refugium meum, & clypeus ineus es tu5 verbo tuo cenfido, ' rrj, Discedite à me i'niprobi,' ut eb(ervem praecepta Dei mei,. E ,r!ö.v Ccr^ de folo fenfu folli&fri, apte hunc locum ita reddidere : Im continuis «iae periculi; co?jiitutuf. * 2) Rebelles (fc, in Deum) facto vati videntur, quicunque divinae legis praevaricatores fünr, Vox hebraica D'Däq, haud alibi in Sscra fcripturá occurrens, ex radice Arabica av* - vebellis. fuit faam . (enificationem hic loci ] habere videtur, Atque fiuc faltem-refpexifz fe puto S, Hieronymum, qui eandeii vocemi feddidit, fumultzofos; I Ls 116. Corrobora me fecundum pro- — miílionem tuam, ut vivam; nec coón- fundas fpem meam. 117, Suftenta me, ut conferver; tuaque femper meditabor mandata. 118. Spernis omnes, qui aberrant à legibus tuis; vanus quippe eft do- lus eorum, 119. Ut fcoriam abjicis 4) omnes improbos terrae; ideo diligo tua fta- ^ x tuta. C 3 . 120, Her- $) Septuaginta interpretes, Aquila, & Hie- ronymusloco D2U/2D ceffa-e feciffi, feu fa- eis, h. e. abücis, quod hodie lepitur, legif. fe videntur D3U/Tl reputa/fi, imo Septua. ginta primam omnino pctfonam.'.!;')gr.t'rj ! reputavi, quod & vulgata habet, Verum moderna textus hebraici le&tio videtur ve* vifumilior, tum quod contextuj, ut patet, más | 38 120. Horret mihi cutis prae timo- te tui; tua judicia expavefco; Ain. ; 121. Quod juftum, & aequum eft, facio; ne me permittas opprimenti- bus mé, 122. Sponde pro fervo tuo in ejus — bonum, ne füperbi me opprimant. 123. Deficiunt oóculi mei in auxi- * Tium, juttumque eloqumm tuum in- — tenti. 124. Àge cum fervo tuo, ut tua fert clementia, meque tua ftatuta edoce; ä 125,. Ser- ! magis congruat, tüm quod chaldaicae para. phrafeos, Theodotionis, nec non q,íze edi- tionis Hexaplaris auctoritate, comimunique fere recentiorum interpretum confenfa fir. meturj 33 125. Servus tuus fum; inftrue me, ut tua diícam teftimonia. 126. Tempus eft operandi pro Te- l hova: &)abrogarunt legein tuam. 127. Idco plus, quam aurum; & obrizum, diligo praecepta tua. 128. Ideo omnia mandata tua omni | ex parte re&ta agnofco, omnem viam mendacem odio habeo, C 4 a Pe. E D) i. e, ferviendi ]c!;;)vae. Ita (Eha!dacus, & Syrus interpretes, quos fequi minime dubita- vi, Nam & litterae hebraicae quu yb ny, -T 5 hïn*ä tempus 'faciendi*-rq jehovae) & eontextui adprime congrni t iffhaec intere i ad divi- þretatio. Certe id Davidi major ffimam. obfervantiam inci« nae legis adcurati mg—!cnm» fuiffe videtur, quod ilaim ab im. ac pene ir- probï s he&enus violari þäüïm, ritam reddi cerneret, Unde ii f equentibus Ideo di- ftatim duobus vegücnlis fubjungit : ligo &e, D I) 4o Pe. 129. Plena myfteriis e) funt tefti- - monia tua: igleo ea fcrutatur anima mea. 130. Manifeftatio fermonuin tuo- rum illuminat; ^ rudibus dat i:xtqlli- gentiam, 131. Aþc- €) Vox hebraica RL?Q. quam interpretes ple- rumque reddunt rmirabile, Te$ mira, ex fignificatione radicis 55 apud Arabes ufi. $ tàta, nimirüm izdagavit, exploravit, rem alto indagure dignam hic quidem loci no. tare videtur, Unde re&e verti poteft 71/5. Flerium, ve; niyflerio[a, plem myfteriis. Confonant huic interpretationi verba mox - fequentia: Ideo fcrutatur ea amina mea. * Nam à radi-e "IY aotionem fcrutandi, vel meditandi hä/nd effe alienam, cognata Ara. bum radix 202, & feptnaginta Interpre. tum,.quos fecuta Vulgata habet fcmtala t/, docet an&oritas, 41 131* Áperio os meum, & anhelo; praecepta quippe tua defidero. 13;. Reípice me tuaque gratia me compleü;re, pro-tua erga amantes poninis tui aequitate. r 11j. Dirige greffus meos fecun- dum verbum tuum; nec dominari patiaris in me ullam iniquitatem, - 334. Libera me ab oppreftione | khomifnum, & obfervabo mandata tua, 13$. Nitea: facies tua fervo tuo; *? d) tuaque ftatuta edoce me. 136. Rivi aquarum defluunt ex -oculis meis, propter eos qui non gb- fervant legem tuam. ï C ; s. ngc, d) Niteat facies iua e£c, h, e. gratiofum àt« que benignum te exhibe .fc-,gvo)tx;lo,. pigeda — 42 Zade. * 137* ]ul'cus es o Jchova, re&aquc ) fant judicia tua. 138. Teftimonia tua, jufta, & ve- ri, quam exa&iílime obíervanda praecepifti. 139 Zelus meus mutum me reddit, e) quia inimici mei verborum tuoe rum obliti funt. 14o. ProbatifTimum f) eft verbum tuum; ideo fervus tuus illud diligit. 141. Exi- Dimsctu Teor EL NI M o e) Hanc radicis hebraicae TWOV notionem utpote praefentiJoco admodum congruam, ex lingua. Arabica repetere non dubitavi, f) Hebraica Tadix.F|"X proprie notat :gn* vel purgav it. lnde nemo non p obavit , mtelhmt füummam divinae legis puritatem à facro vate hic commendari , quae, ut 3us yum , igaüe quaü probata , mveutaquc fit pura« 43 14r. Exiguus fum, & contemtus; tüa tamen inandata non obliviícor, 142. Juftitia tga juftitia aeterna elt & lex tua veritas. 143. Anguíliac occupant me: prae- éepta tüa meae funt deliciae;] 144, Tuorum aequitas teftimonia- fum in aeternum permanet ; erudi me; & vivam. Koph 'Toto ex corde meo clamo: Y45- exaudi me, ]..hova, obfervabo tua ftatuta. 146. Invoco te: conferva me, tuá- que teftimonia obfervabo. 147. Praeverto diluculum, & cla- fno: verDo tuo confido. ^ 148. Oct- , isttolcutinanr u o BIN 44 * 148, Oculi mei praevertunt vigi- lias g), ut mediter verbum tuum 49. Protua, o Jehova, bonitate exaudi me, pro tua jultitia conferva me. 150. Se&antes fcelus propinquum habent ierminum; declinant a lege tua b). 151. Propinquus tu quoque es Te- hova, & omnia praecepta tua veritas. 152. Du- 2 ) Priusquam vigiliae iacipiunt, excutio fo. mnum ex oculis, ut tua mandata mediter, & b) !mprobi finem fuum facile confequuntur ; haud quippe iis aliud opus eft, quam ut & lege divina declicent, Sed propinquum quoque habent fcelernm ultorem ]ehovam, quod veríu mox fequenti iudicat Propheta Propinquus es Jehova etc. Senfus hic, lit. terae hebraicae haud certe repugnans, cog textui, ut pateét, optime congrult, s. RRR C a W RTT MEREROSAO Bo t m A. 45 s2. Dudum novi; quod teftima- nia tua in àeterhum firma effe velis. Refch - 153, Vide miferiam meam, & li- bera me,. quia legis tuae haud fum oblitus. 154. Áge caufam rmeam; meque redime, & conferva ex tua promif- fione. 155. Procul eft faius ab 1mprob1s, quia tua ftatuta non exquirunt. 155. Magna eft 0 Jehova; miferi- cordia tua: pro tua aequitate ferva me; , 157. Multi perfequuntur; & an; gunt me: mec tamen declmo à tuis teftimoniis. 158. Video praevaricatores curi faftidio, quia verbum tuum non ob« fervant. 159, Vi« m 46 159 ."Vïde, o Tehova, quod tua di- Iligam mandata:. pro bonitate.tua con- ferva mihi vitam. 16o. Mandatorum tuorum fumma eft veritas, ,& aeterna eft . omnis ju- fta fententia tüa. Schin. 161. Principes fruftra perfequun- lï tur me: à verbo tantum tuo trepidat cor meuni. 162, Verbo tuo.perinde dele&tor, ac'qui opimum na&us eft fpolium. 163, Odimendacium, & deteftor, ?. legem tuam .diligo. 164. Septies quotidie laudo te ob juftas fententias tuas. 16s. Magna eft tranquillitas tuae legis amatoribus: nec timendum eft eis offendiculum, 166, Spe- 47 166, Spero tuum o Jehova, auxi- lium;5 praecepta enim tua exequor. 167. Obfervat anima mea tefti- moniatua, eaque ardenter diligit. 168. Scrvo mandata tua, & tefti- monia; omnes enim viae meae tibi patent. ^Tav. 169, dcmor meus in 'iuurh; o Je- hova, confpectum veniat: erudi me fecundum tuum promiffüm. 17o0, Veniat ante te deprecatio mea : .febpndum verbum ;uum redi- ine me. x M. Superfluent labía mea laudes cum tua me ftatuta edocueris, 172. Eloquatur linguamea verbum tuum: omnía enim praecepta tua j q-o fta funt, 171. Àuxi- l 48 173. Auxilio mihi fit manus tuà: quoniam mancdata tua elegi; 174. luum 6 Jehova; auuhumg conéupifco, lexque tua meae funt dé- liciae. 175. Vivam. & Iaudem té; tuaeque fententiae me adiuvent; 176. Erravi, ut ovem perditani quaeré fervum tuüm,; quia praees ceptorum tuorum necduni oblitus funi od « Erroves typi corrigen s Pag; 13. lin, 16, translatá —— translataé; Jbid lin; 17 Bibl — Lib pag. 15. lin. 12, tam m tuá, ibid, lir; 4- alteror cpxumm atterofa à z. - n -m';ï | Y E ÁB 1 — — h ! ) j DA um — UP Z mm " M F — Mu EL 6 |2o Euroskala Offset R o Q :o. VierFarbSelector Standard * " Balance O Ro - Hj a ] Focus ä N Uc. f0 PSALMUS CXIX. . 13 | Cf5 P Hs Hs of ) P 12 EX I 11 IPSO FONTE HEBRAICO | 10 LATINUM FECIT ET l LITTERALES DIFFICILIORIBUS | LOCIS NOTAS ADJECIT i SEBASTIANUS SEEMILLER CAN. REG, POLLINGANIUS; $. THEOL E LICENT, ET PROF, : Cum Permifu Superiorum. £. H t a * dl NORIBERGAE IN OFFICINA FELSECKERIANA MDbCCLXXIX, » Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com