GaXXXVI122

EL iT

T um

xXXXVI

12

UUPIIRL. . 000

—

EP;

N12«511661099 021

Pa

DETILLTLIT N

übingen

»

7&.

PSALMUS CXIX

ts Hs s s of P P

EX

IPSO FON TE HEBRAICO

.LATINUM FECIT

ET

UTTERAI.ES DIFFICIL'ORIBHS LOCIS

NOTAS AD]ECIT

SEBASTIANUS SEEMILLER

CAN. REG, POLLINGANUS, . $. THEQL.

,LICENT. ET PROF,

*

Cun Per;mj]il Superwrum.

ä

AAE

NORIBERGAE

IN OFFICINA FELSECKERIANA

MDCCLXXIX,

ä

]

É

La

—

p

E

v

AC

5

-

A

EM

n

—

-

VR ELAT 6 YTR UR

d

PROOEZAIHIUA.

falmaus CXIX. ceterorum

omnium longiffimus fimul

& elegantiffimus, nec minus ad

folidam pietatem Letctorum

mentibus infüllandam adcom-

modatifimus eft, utpote fum-

mam, quae ex d1v1nae legis me-

ditatione, & obfervantia dima.

nat, utilitatem mira prorfus ar-

te ita complexus, ut continua

fere ejusdem argumenti repe-

Aa

tit1o-

4

——X

tiione nullum Le&ori fafü-

dium, fed novurn femper gau-

dium, & legendi defiderium

adcrefcat

Merito proinde Ecclefia Ro-

mano-Catholica eundem omni-

bus, Ecclefiaftico oxdini adfcri-

ptis, quotidie recitandum pro-

Etü.vero vulgata hu-

pofuxt

jus Pfalmi translatio intelle&u

haud.adeo fit difficilis, multa

tamen occurrunt, quae Letto.

rem hebraicae Linguae 1ignarum

impediunt, id, quod multorum

teítimoniis, f1 opus effet, com.

probare poffem.

Ratio hujus-

«emodi difficultatis haud aliun»

de

——

M

de repetenda videtur, quam

quod vulgata hujus Pfalmi, ut

ceterorum ommum

translatio

non ex ipfo fonte hebralco, fed

ex veríione feptuaginta inter-

pretum profeGta fit;. quae qui-

dem ipfa, cum nimium plerum-

que litteralis , fit, Le&oribus

hebraicae Linguae ignaris non

poteft non effe obícura

Quo-

niam itaque Pfalmus ifte ex Ec-

clefïaihco inftituto à Clericis

qüotidie recitari confuevit, iis

faltem, qui hebraicae Linguae

gnari funt

& longiores in

eundem Commentarios pervol.

vendi vel tempore, vel occa-

Íjone defütuuntur, haud inuti,

4

Á 3

lem

GAGOUTCHNE CO DERTOSEREE ERa

6

]em hac mea verfione, ex ipfo

fonte hebraico expreffa, ope-

ram praeftitiffe mihi videor. Ita

quippe eam adornare ftudui, ut

litterae hebraicae adcurate in-

haereret

ubi id, falva fenfüs

fi

perfpicuitate, fieri poterat

vero id adíequi haud me poffe

viderem, à verborum qu1dem

proprietate non receffi, hebrai-

cas vero loquendi formulas, à

Jatini

fermonis' . confuetudine

alienas,. latinis auribus adcom-

modare conatus fum

Unde

etiam terfae latinitatis haud po-

ftremam mihl curam fuiffe pro-

/

fiteor,

ÉEre.

7

Breves adnotationes littera»

les (myftici enim fenfus hoc in

Pfalmo certa veftigia non de.

prehendi) difficilioribus locis &

me adje&tae, Le&oribus meis

non difplicebunt, tum quod in

Commentarus, qui plerorum.

que manus occupant, haud paf-

fim fint obviae, quin, ex parte

faltem fruítra in iisdem requi-

rantur; tüm quod iis plerum-

que locis fint additae, ubi ver-

fionis meae, à Vulgata defle-

&entis, neceffario reddenda ra-

tio videbatur.

Quoniam deni-

que in toto hoc Píalmo o&oni

femper Verficuli ab una, ea.

demque hebraici Alphabeti lit-

tera

Af'

(^

AXTEE

^

8

tera incipiunt, ita quidem , ut

totfint o&konarii, quot hebrai-

htte-

C€&i Alphabeti litterae :

ram cujufque oCtonarii initia-

&

lem eidem pro le&toris com-

Todo, praefigere placuit, etfi

nullum hac fub re myfterium

latere perfuafus fim.

Si labo.

reni meum eruditis Le&toribus

gratum effe intellexero, alio-

rum quoque Pfalmorum, quo-

rum frequentior eft in Eccle-

fia ufus, latinam dabo verfio-

nem

ii i m i

VE

Pfal-

æï

"

PSALMUS CXIX. .

EX

ï

IPSO FONTE HEBRAIC()V

IN

il

-

| LINGUAM LATINAM

'TIFAN SLATUS,

Aleph.

*

:

eati, quorum integra eít vï:i,

Db

qui feeundum legem 1eho-

N

vae a) ambulant.

À s

Bca;

ä

&) Nomen .'17'-'1' ( Jehovah) eft Deo quafi

proprium, utpote nulli purae creaturae ig

E teto Veteri Teftamenro tribui folitum, no-

tat.

AREUASEabortRerme E UI ROV M DN

1oO

2. Beati qui ob(ervant teftimonia

p cejus, & totg corde requirunt

eunt.

3. Qui nec iniqtfi quidquam agen-

ulant! c)

tcs,þ fecundum vias ejus amb

L IH

& per fe fubfi-

tatqué €ns néceffarium ,

ftens, nde, cum nulium fit latinis voca-

bulum, quo tota hujus nominis vi$, atque

poteftas perfe&e exprimatur, id in latina

verfione omnino retinendum effe cenfui,

b Praecepta. Dei multoties hoc in pfalmo

Tfiimonia-adpellat vates facer, eo quod

In«

pr,aeceptis, quid velit, Deus teftetur.

terpretum nonnuli, ex' Rabbinorum . ple-

rumque fententia , teftimoniorum nomi:e

leges intelligi volunt eas, quae in fa&i ali-

cujus, vel beneficii Ifraclitis à Deo colla.

ti, memoriam, ac veluti teftimonium peren-

nt datae funt; qualis e. g. erat lex de ob.

fervando Pafchate, utpote in memoriam

exitus de Acgypto lata,

) Iuterpretes. quam ;plurimi, Septuaginta &&

ulum red-

Vulgatam fccmïti, aliter huuc Verfic

didere

n

ir1

4, Tu mandata tua quam exa&Giili-

me obfervanda praecepilti.

$. Utinam re&tae effent viae meae,

ut obfervarem decreta tua!

6. 'Tunc non confundar, fi atten-

dero ad.omnia praecepta tua.

7. Celebrabo te re&to corde, eum

didicero juíta judicia tua.

8. Decreta tua obfervabo, ne un«

quam deferas me. )

Beth

didere, nimirum fic: Non exin, qui ini-

que agunt, fecundum vvias. ejus ambaulant.

At nefcio, qui hic particula ezim ad con-

textum pemm:atP certe hebraicum F)R Cue

jus loco videtur à Septuaginta, Vulgata, &

$. Hieronyino fuiffe pofita, non ezim, fed

etiain fignificat.

J) Textus hebraicus ad verbum tránslatus. ita

fonat; decreta tua obfervabo, ne deferas

m nimis At poitrema hujus verficuli pare

a

du«

1z

Beth

9. Qua ratione adolefcens irima-

.culatam teddet viam fuam, ut obfes-

vet matidata tua ?

10o. To-

"

$1 .enim

duplicem poteft habere fenfum

particula tegativa ze (hebr, 7MO) trahatur

ad particolam mitiis (hebr. nRI2/ ). fen-

fs erit: IWe penitus, vel (ut vertit Cele«

berr, J. D. Michaelis) Nimis diu. derelin-

quas me, Si vero pamcuh neganva 5R

ponanur adficere felum verbuin öerehnquas

(hebr "J'HH,) pcopoftxo erit tm;verfahter

d

negans, (icque poterit efferriz Ne unquam

pe pror[us, vtl ze im migima quidem ve

d(;"?af me, quemadmodaum illa

Non ju-

Jlificabitur in confbeGiu Euo omnis vivens,

jdem fosat, acr Nullus ivens: juflifica-

biiur £9c,

Et hoc quidem pofteriori fen-

fu doüram propoünopem cH'e accipiendam

reor,

13

1o, Toto corde meo requiro te:

ne permittas, ut aberrem à praece-

ptis tuis.

11. Incorde meo abfcondl verbum

tuum, ut non peccem m te.

12. laus tibi fit, o Jehova' doce

Ie decreta tua.

13 Labiis meis enarro omnes oris

tm fententias.

14. In via tcülmomorum tuorum

perinde oble&or, ac in fumma opü-

lentia.

14. Mandata tua meditor, tuxsqae

aniinum intendo viis.

£16. Ob«

- ftor, ficque etiain eacdem particulae '7*2 &

'*8-)"1.7 in v. 43. .à me translata funt.. vid,

CGlaiiii Philolog, $S, Bibl, .f

Tra&, V.

Can, XIX, p, 410. edit, Lipf, ain. 1776«

[ eitidussdidi M ELLT I

14

16. Oble&or in &?ttufis tuis; Vere

bum tuum non obïivifcor.

- Gimel.

À —2

r7. Benefac fervo tüó: vivam, &

obfervem verbum tuum. -

18. Aufer velum ab oculis meis,

ut legis tuae myfteria e) videa(xp.

^

19.

$) Vox hebraica hiüäþä radicem habet Rþp.

eftque Participium in Nziphal, in qua quidem

conjugatione eam interpretes plerumque ex«

ponunt: emrabiis fuit, indeque hïRþg;,

snivabilia, At notionem occulíus, vel in«

Sagatu diffivilis fuit, à radice R';Q in ea*

dem conjugatione haud effe alienam , pates

ex Deut, XVII, $, nec non Prov, XXX,18.

ande niaäq:, hic quoque, fpe&ato con-

textu, per 7oy/leria transferendum cenfui,

6 voOCá.

Vide etiam, qnas infra ad v. 129. d

bule

I$

19. Peregrinus fum in terra: ne

abícondas à me praecepta tua.

20

. Jugi fententiarum tuarem de-

fiderio alteror.

21. Increpas füuperbos; execrabi-

lesfunt, qui aberrantà praeceptis tüis.

22. Áufer à me opprobrium, &

contemptum; teftimonia quippe tua

obfervo.

23. Etiam principes conüdent, &

adverfum me confilia ineunt ; fervus

wtem tuus meditatur tua ftatuta,

24. Teftimonia tua, deliciae: meac,

à confxln.». Inlhl funt.

Daleth

4

as. Proftratus humi. jaceo, erigae

inc fecundum promiifionem tuam,

a6, Va-

bulo 852, quod ab eadem radice defcen-

di, adaotavi,

16

46. Vias meas expono, fu vero

tefpondes mihi; f) doce me tua fta-

tuta- .

4-. Viam . mandatorum tuorum,

fac, ut cognefcam: myfteria tua me-

ditabor.

4

a8. Liquefit g) anima mea -prae

moerore :. conforta m;: fecu/ndum

promiffionem tuam,

*

29. AmU-

f) Senfus iftorum verborum bic effe videtur :

totam vitae meae rationem tibi expono,

pimirüm in meditatione mea: tu vero ido-

nea mihi fuggeris tum rationis, tum fcriptu-

kae facrae principia, quibus a&iones meae

Vel adprobcntur, vel improbentur,

g) Inverfione vv feptuaginta hodie quidem

legitur evea£e, dormitavit, wti etiam ha«

bet vulgata. Sed dndum notavit Origenes,

de&ionem hanc. pro esa£e - flillavit, dif-

giuoit in ver&onem f librariorum iflcug

Ti

—— À

17

29. Amove à me viam mendacil,

tuamque legzem mihi larglre. b)

3c. Viam ventatls eligo: tuas mi-

hi propono fententias;

^

x

31. Adhaereo teftxmonns tms ;.0

jehova; ne patlans, ut confundar.

$. Vïam praeceptorum tuorum

curro, quia cor meum exhllaras. i)

He.

a

ria irrepfifle ;

H mt"rpmïc S reécentiores

fere omnes. adfentiunt ,

fuffuiti an ^lontate

textus hebraici, & vcifomm- Aqmlae Sym-

machi, nec non qnmtae hexaplms.

b) Nefzio fane, qm fa&um f t, ut Septuamnn

nullo plane fenfu, verterent,

de lege fua

miferere mei.

Certe radix hebraica 'JQ

largiendi, donanthue non minus quam

m:ftrmd: obtinet notionem,

s) Radix hcbraucn :m p.e umque eqmdem

in V, Teftameato notat dilatatus effl; Verum

*

L

ex

18

He.

t

3;. Doce me:viäm ftatutorum tuo-

fum, & eam femper obíervabo.

34, Inftrue me, & obfervabo le-

*-

sem tuam , totoque . corde cufto-

diam,

35. Deduc me in viam praecepto-

rum tuorum; in ea quippe oblettor.

36. Cor meum inclina ad teftimo-

nià tua, non vero tur;gärrl,,ad quae-

ftum.

17 L.Aver'te oculos meos, mne vie

deant vanitatem: in via tua reficite

Iinc.

ex genio órientalium cor dilatari dicitixr,

quando ab anguffiis liberatur, atque exhila-

satur, Unde adpofite S. Augnftinus: Cer-

dis dilatatio juflitiae «fl deleciatio,

PEDTSDRCURC UNCMNCOPESRYS

19

Imple fervo tuo promiffüm

tuum

reca incedam fecundum ti»

10*

p

morem tui, Kk)

B2

39. Àver-

le-

it) Textus hebraicus fecundum Maforethicam

lo-

punctationem

.

.

ZmSN b cpm

jh!;'i*') 'IWR ad verbum ita fonat : St "(

to-

fac fervo fuo werbum (vel promiffionem)

or.

iuum, quod (íc, verbum) vel qui (fc. fer-

wus) ad timorem tuum, wel timore tuo.

RO-

Atíi pro ^VN, qui, vel quod legatur */R»

lac

recia incedam, prima nimirnm perfona fing

fut. kal, radicis N

reCla. inceffit , me-

lior certe, locoq-,c convenientior prodibic

Vle

fenfus, nimirum Imple tuam promiffionem

cite

jtrvo tuo : retla incedam [ecundum timo.

vem íuum, i, e. vivam ad normam, quam

L

mihi praefcribit timor tui, & ;evereotia,

1-

Verbum certe

loco pronominis

relativi

jjtur,

"WN, qui, legiffe. vxdctur Interpres Arabs,

hila-

aqui fic habet: Confirma verbum tuum fer. —

C€or-

. * iue incedtnti in hmore fuo, Si cui tá.,

nnid

l

go

39. Averteà méopprobrium, quod

metuo: bonaeé quippe funt fententiae

tuae

4o. En! defidero mandata tua;

conferva me pro tua aequitate.

Vau.

41, Adfit mihi £ràtia tua, o. Jeho-

Va! auxilium tuum, quemadmodum

promififti mihi.

42. Tum refþondcre potero con-

vicianti mihij confido quippe verbo

tuo.

4j3. Ne

inen praeplacet ledio M

aforethica ^i/«

qui,

is aptum quoque fenfuín habebir ,

a

fi

modo pronomen iftud relativum ad "L.!-

Servus, non vero ad '*W."N me:bum, vel

Pramzj;dm trahat; fenfus enim erit ifte: [5«

ble promi(jum, tuum fervo?tuo, qui in ti«

more

2I

43. Ne eripi ex ore meo unquam

"-

patiaris tuae conieílionem veritatis;

fententiis quippe tuis confido.

44. Legem tuam jugiter obfervem

in omne facculum;

45, Latam 7) quippe viam teneo,

dum mandata tuà exquiro.

46. Coram regibus. de tuis loquar

teftimoniis, nec erubeícam.,

47. Oblettor in praeceptis tuis,

Bv

quae diligo.

48. Levo manus meas ad praecepta

tua, tam dile&a mihi, tuaque ftatu-

ta meditor.

Zamn

Bæ

à

wore iuo mctd:t) vel fervo tuo timenti te,

Atque hoc quidem habet Syrus interpres,

D).Vialata viam fecuram, & 4b ommi lapfus.

,id, quod quivis,

periculo immunem notat ,

vel me tacente, ex comcxtu colliget.

£z

A—————ÀÓS

s

ä

Y

Zain.

45. Recordare eorum , quàe pro-

fififti fervo tuo, in quibus Jufiïfu

fne confidere.

$o. ld folatio inihi iri adflictione

méa eft, quod promiílio tua eri-

gat me.

$i. Superbi continuo illüdunt mi-

hi; àlege tamer tua ton declino

$2 Sempitérnarum, : Jehova,

fententiarum . tuarum füm memor,

ineque confolor.

$3. Eurus lethifer s) obruit me

inde ab improbis, qui legemi tüam

&

derelinquunt.

V

$4. Sta-

$) h.e, hortor corripit me propter impros

bos efc, Similitudo defumpta eft à vento,

qui Jalio, & Auguito potifimum menfibus

13

23

CRSISPTNRVNNITUUS.

$4, Statuta tua cantilenae mihi

-

funt in domo, in qua fum peregri-

"us, z)

$4* De no&e recordor nominis tui»

tuamque legvm obfervo.

1j

4s. Hoc uaüm mihi negotium eft,

1—

at mandata tua ob[ervem. 0)

B 4

Chet.

1«

*

in Arab a,

& Pailaeflina aliquot minutorum

tempore Hare &, quoscunque offendit, af*

I

fitu fuo perimere dicitur. vide J, D. Mi-

L5

€haelis mnmcrf. iu 9. XI, 6.

)je€

5) Domus, in qua /^peregrinum fe effe cicit

ie

vates (acer, praefestem vitam denotat, quá

de re le&orem monere pluribus fupervaca-

neum duco,

$) Textus hebraicus ad verbum qmdem ita fo-

natt Haec (pro hoc) fzit (praeteritum pro

0s

praefenti, ut conftanter. fere in hoc pfalme)

95

mibi, uf mandata tva obfervem. Sed quis,

us

hebraei fermonis ignarus, quid his verbis

fas

(

Q

24

]

Chet

$7. Portio mea, o Jehova, dixi,

hacredltaua h.zec *eft verba tua ut

blerv"m

$8. "Toto te corde deprecor, be-

nignum te mihi exhibe, quemadmo-

dum promififti,

$9. Reco*rvuto vlas meas,

Ppe

desque meos ad tua refero prac-

ceptx

Feftino , nec cun&or, ad tua

ob ervanda praecepta.

E

61. Laquei improborum cingumt

me, legis tamen tuae non oblivifcor.

620 Me-

facer Vatcs velit fignificare, intelliget? Má-

lui igitur fenfom, qui fpe&ato contextu vi-

fus mihi eft verifimilior , quam verba red-

dcrr,

z

*

62. Media de no&e furgo, ut te

Jaudem ob juftas fententias tuas

63. Amicus fum omnibus,: qui ti«

ment te, tuaque mandata obfervant.

64. "Terra plena eft bonitate tua,

o Jehoya! doce me ftatuta tua.

Te

65. Bona fecifti fervo, o Jehova;

ex pr0m1

0 tuo.

. Doce me, cufum bonum, &

fcuntlam ;

tuis quippe prae

ce Otls

ficem habeo. p)

B

H

-

67. Prius-

p) Duo hoc in vetficulo

à Deo concedi fibi

Tnu*um cf!

ut div i«

poftu'at Vátes lad:!'

^ pae legis fu thatu m per- —ut

(mf"':m bos

num.

Akcrum vero, ut veram earum s1-

quirat intelligentiam? Scientiam doce me,

Addit demum rationem : Tzis quippe prae-

cepti

]

I

26

GU IMIERE R D A L n

! 67. Priusciuam adfügerer, erra-

bam ; nunc verbum tuum obfervo.

68. Bonus es, & beneficus; , doce

me tua ftatuta.

69. Mendacia adverfum me con-

einnant füuperbi; ego vero toto cor-

de obfervo mandata tua.

7o. Cor illorum quafi adipe incraf-

fatum efít; 7) ego vero inlege tua

l

oþle&or.

| 7roUti-

ceptis fidem bab&o * quod certe idem eft, ac?

firmiffime fum períuafus, fummam ineffe

tuis mandatis utilitatem, etfi eam forte ha-

&enas haud ita penitus perfpexerim, ut vel

i/'ola fua ntilitate me allicerent,

g) Senfus eft: infenfibile , acijhzþidum fa-

Verba enim craffi-

€Fium efü cor ecs um.

tiem, dtque pinggedinem notantia ad ftupi.

ditatem referuntur non folum ab Orientali-

bus, Arabibus potifimum, verum. ab ipfis

etiam

27

21; Utile mihi e&, dum adülgor,

ut tua di(cam ftatuta.

52. Difciplina oris tui utilior en:

tnihi, quam aureor um, argenteorüm-

que millia;

z

*

Tod.

*3. Manus tuae fecerunt me, ate

que pararunt; erudi me, ut diícam

tua praecepta.

74. Qui timent te, me vifo laeta-

buntur, cum verbo tuo confidam.

45. Scio, o Jchova, quod aequae

fint fententiae tuac , & jufte addigas

mcec.

! -6.'Tua

7

etiam Latinis;

Wade iisdem bomo.naris

ebefí cít homo ftupidus, nulliusque judi-

€it

Vid. Simenis Arcanum fermarum No«

sinum Hcbr, Linguae page 135*

iinfictetdpe ts MPHK IOR aE ROAT

—

26, 'Tua, quaefo, boritas, o Teho-

va, folati& roihi fit, quemadmodum

fervo tuo promififii,

77. Obveniant mihi mlferatxones

tuac, ut vivam 5 ]ex enim tu.x deh—

Ó

-ciae meae f'L.nt,

28. Confundantur fuperbi, quía

!

dolofe mihi machinantur exitium;

ego tua meditabor mandata

79. Revertantur ad me, r) qui te

timent, tuaque agnofcunt teftimo-

1

nlaI

$o. Cor meum integrum in man-

datis tuis fit, ne confundar.

Caph.

$) Senfus iftorum, verborum alius" haud effc

Priftinam mecum jungant

videtur, quam hic :

emicitiam, qui me , fuafu forte fuperborum

lmmlCorum mcorum,

in ftatu mifíeriae meae

dereliquerunt, ut commentemor, & dxH'era.

mus de tuis, o Jehova, Ratutns, quue te

iuné&tis viribus cclebrcmus.

29

Caph

g

$1. Defiderio falvàtionis tuae lan-

guet animus meus; in promiiiione

tua cunf' do;

82.- Deficiunt oculi mei tuain pro-

i

miffa intenti: dieo; quandonam con-

folaberis me?

Suni velut uter fumo expofi-

tus, 5) ftatutorumtamentuorum haud

immemnoor.

i. Quót funt dies fervi tüi, quan-

donamin eos, qui me perfequuntur

exercebis judicium ?

,

£5. Su-

5).Sicut uter fumo (hebr, ^iU*D; quam vó.

Cem Sertuiginta, & V

/uleata Pruina, nefcio

cur,

verterunt) exrofitus exficcstur, & tá-

bef.it, ita cutis mea macie totá coniï*.;:tv.u*;2

6 areí.it, fvilicet prae maerore:

ORE

tX

39

^

$s. Superbi foveas mihi fodunt,

haud íane ex lege tua. 7)

86. Vera funt omnia praecepta

tua; mendaciis infe&antur me, ad-

Juva me.

. Parum abeft, quin de terra ex-

termuu.nt me:

nec tamen defero

gmandata. tua,

88. Conferya me pro tua bomtatc,

& obfervabo teftimonia oris tui

Lamed

$9, In aeternum permanet verbum

tuum, o Jchova' in coelis.

9o. In

f)kNon eít incongruus, quem Vulgata exhibet

/ ä(

hujus verficuli fenfum,

Sequendum .tamen

cenfui textum hebraicum, quem & omnes

antiquae .verfiones, Septuaginta fi excipias,

calculo,fuo adprobaat,

*

|

31

-

9o. In gcncratmnem, & generatm-

nem veritas tua : terram firmaftl, &

h!

ftat.

91. Ex ordmatlone tuaadhue perfx—

ftunt omnia : omnia enim tibi ferviunt

92. Nifi lex tua folatio mihi fuif-

fet, jam periiffem in miferia mea.

9;. In aeternum non oblivifear

maudat tua; per ea quippe erigis me.

^ g4.. Tuus fum ; ferva mes quia

mandata tua exquiro.

9;. Infidiantur mihi improbi, "ut

me perd'mt ; cgo teftimonia tua per-

pendo.

96. Malorum extrema quaeque

expertus fum: mmdatum tuum cone

folatum eft me. 4

Mem.

oALUEES

) Septuagmm & Vulgata: Omnis confum-

malienis "widi jinem :

latum mandaium

[201

32

Mem.

L

97. Quàntum diligo legem tuam!

quotidiana haec meditatio mea eft

E

98. Sa-

'&

ÁÍuum nimis,

ReGe id. quidem fecundum

litsteram. Quem vero fibi hebraicae linguae

iguarus le&or ex his verbis formabit fene

Ííüm? Egzo eundem in verfione mea ita ex-

g

prefiffe mihi videor, ut tamen à proprieta-

te verborum non recefferim,

Nam Con.

funmatio (hebr. h?ïn vel potius ejus fy-

nonymum n*B;n) faepe facris in litteris

notat exitium, interitum, malum Jumimum

(v1d Calmet in h; 1,) Malorum vero finem,

Malorum extre-

flve, ex ftylo Orientaliuni,

ma videre ; idem multoties fenat, &c expee

riri; quod pluribus monere füpervacaneum

duco. Confirmat prioris veríiculi hujus par*

txs

interpretationem pars ejusdem altera.

Etfi enim ad litteram ita pofï't efferri : Lae

$um manudatum iuum mnimis? hac tamen

phrafi

!l

33

68, Sapientioreni me inimicis meis

teddit mandatum tuum; quod pers

petuo apud me eft

99, Prae omnibus, qui docent méj

fapio, quia teftimonia tua meditatio

mea funt,

g

E

16o. Prudentior fnm fenibus, qma

mandata tuà obfervo.

-

101, Àb omni via màla cohibeó

pedés meos, ütfervem verbumtuum;

102. À fententiis tuis non recedó;

quia tu inftruis me.

ioj. Quam

phrafi idem notari, ac;' mandatum tuum

confolatum ef] me, ex iis conftat; quae füc

pra ad V, 32, monui, Frit iteque totius hu«

jus verficuli hic fenfus; Iz fammis malis lex

tua folatio mibi fuit ; qui quidem cum an.

tecedentibüs, à verfü inde potiffimuín 93;

eprime congruit,

a

QDN AHer ao C TPULAUOR A TOR

-

34

'-Io;.' Quam dulcia-paläto fneö funt

verba tua! ^ dulciora fw,).t mel!e ori

;F

Ó104. EX mandatis. tuis .erudior;

propterea odi

nnem viam mernda-

Cenr

tun.

1og, Lucerna pedi meo verbum

tuum eft, & lux femitae meae.

106. Juravi, - fixumque mihi eft

Obfervare juítas leges tuas.

107. Nimium adíligor, o Jehova!

erige me fecundum tuum promi(fum.

108. Gratas, quaefo, habeas, o

ä

jJehova, voluntarias oris mei oblatioe

Xts5 x) tuasque fententias me edo-

.Ceas,

109. Va-

AX) Haud dübie hic loci ]urämcntum, verfuü

Io06, emiffum, voluntarias eris oblatignes

! -adpellat,

lk

3$

109. Vita mea femper in manu

mea efít 5 y») neque tamen Iegis tuae

oblivifcor.

'

Üiro, Improbi laqueos mihi po-

nunt; haud tamen aberro à mandatis

tuis.

rir, In haereditatem fempiternam

elegi teftimonia tua ; funt . enim gau-

RA

dium cordis mei,

r12. lInclino cor meum ad exe.-

quenda tua ftatuta: merces aeterna

eít,

-

Á

C a

Sa-

)Ne mimirum mihi auferatur ab hoftibus

meis. ct.enim pretiofum.thefaurum, , quan-

do ejusdem amittendi ,pericuium .imminet,

in manu geftare, aut certe.prope nos habe-

L

re folemus

*

ita quoque facer Vates, ob

€ontinua vitae . pencnla eam in manu fe ge-

ftare ad(eiit,

Uade Intcrpretcs noanulli"

de

T

M

36

Sameci*x. ;

113. Rcbelïcs zj odio haB&o; Ie«

gem vero tuam diligo,.

114. Refugium meum, & clypeus

ineus es tu5 verbo tuo cenfido, '

rrj, Discedite à me i'niprobi,' ut

eb(ervem praecepta Dei mei,.

E

,r!ö.v Ccr^

de folo fenfu folli&fri, apte hunc locum ita

reddidere : Im continuis «iae

periculi;

co?jiitutuf.

*

2) Rebelles (fc, in Deum) facto vati videntur,

quicunque divinae legis praevaricatores fünr,

Vox hebraica D'Däq, haud alibi in Sscra

fcripturá occurrens, ex radice Arabica av*

-

vebellis. fuit faam . (enificationem hic loci

]

habere videtur, Atque fiuc faltem-refpexifz

fe puto S, Hieronymum, qui eandeii vocemi

feddidit, fumultzofos;

I

Ls

116. Corrobora me fecundum pro-

—

miílionem tuam, ut vivam; nec coón-

fundas fpem meam.

117, Suftenta me, ut conferver;

tuaque femper meditabor mandata.

118. Spernis omnes, qui aberrant

à legibus tuis; vanus quippe eft do-

lus eorum,

119. Ut fcoriam abjicis 4) omnes

improbos terrae; ideo diligo tua fta-

^

x

tuta.

C 3

. 120, Her-

$) Septuaginta interpretes, Aquila, & Hie-

ronymusloco D2U/2D ceffa-e feciffi, feu fa-

eis, h. e. abücis, quod hodie lepitur, legif.

fe videntur D3U/Tl reputa/fi, imo Septua.

ginta primam omnino pctfonam.'.!;')gr.t'rj

!

reputavi, quod & vulgata habet,

Verum

moderna textus hebraici le&tio videtur ve*

vifumilior, tum quod contextuj, ut patet,

más

|

38

120. Horret mihi cutis prae timo-

te tui; tua judicia expavefco;

Ain.

;

121. Quod juftum, & aequum eft,

facio; ne me permittas opprimenti-

bus mé,

122. Sponde pro fervo tuo in ejus

—

bonum, ne füperbi me opprimant.

123. Deficiunt oóculi mei in auxi-

* Tium, juttumque eloqumm tuum in-

—

tenti.

124. Àge cum fervo tuo, ut tua

fert clementia, meque tua ftatuta

edoce;

ä

125,. Ser-

!

magis congruat, tüm quod chaldaicae para.

phrafeos, Theodotionis, nec non q,íze edi-

tionis Hexaplaris auctoritate, comimunique

fere recentiorum interpretum confenfa fir.

meturj

33

125. Servus tuus fum; inftrue me,

ut tua diícam teftimonia.

126. Tempus eft operandi pro Te-

l

hova: &)abrogarunt legein tuam.

127. Idco plus, quam aurum; &

obrizum, diligo praecepta tua.

128. Ideo omnia mandata tua omni

|

ex parte re&ta agnofco, omnem viam

mendacem odio habeo,

C 4

a

Pe.

E

D) i. e, ferviendi ]c!;;)vae. Ita (Eha!dacus, &

Syrus interpretes, quos fequi minime dubita-

vi, Nam & litterae hebraicae quu

yb ny,

-T

5

hïn*ä tempus 'faciendi*-rq jehovae) &

eontextui adprime congrni

t iffhaec intere

i ad divi-

þretatio.

Certe id Davidi major

ffimam. obfervantiam inci«

nae legis adcurati

mg—!cnm» fuiffe videtur,

quod ilaim ab im.

ac pene ir-

probï

s he&enus violari þäüïm,

ritam reddi cerneret,

Unde ii

f equentibus

Ideo di-

ftatim duobus vegücnlis fubjungit :

ligo &e,

D

I)

4o

Pe.

129. Plena myfteriis e) funt tefti-

-

monia tua: igleo ea fcrutatur anima

mea.

130. Manifeftatio fermonuin tuo-

rum illuminat;

^

rudibus dat i:xtqlli-

gentiam,

131. Aþc-

€) Vox hebraica RL?Q. quam interpretes ple-

rumque reddunt rmirabile,

Te$ mira, ex

fignificatione radicis 55 apud Arabes ufi.

$

tàta, nimirüm izdagavit, exploravit, rem

alto indagure dignam hic quidem loci no.

tare videtur, Unde re&e verti poteft 71/5.

Flerium, ve; niyflerio[a, plem myfteriis.

Confonant huic interpretationi verba mox -

fequentia: Ideo fcrutatur ea amina mea.

*

Nam

à radi-e "IY aotionem fcrutandi, vel

meditandi hä/nd effe alienam, cognata Ara.

bum radix 202, & feptnaginta Interpre.

tum,.quos fecuta Vulgata habet fcmtala

t/, docet an&oritas,

41

131* Áperio os meum, & anhelo;

praecepta quippe tua defidero.

13;. Reípice me tuaque gratia me

compleü;re, pro-tua erga amantes

poninis tui aequitate.

r

11j. Dirige greffus meos fecun-

dum verbum tuum; nec dominari

patiaris in me ullam iniquitatem, -

334. Libera me ab oppreftione

|

khomifnum, & obfervabo mandata tua,

13$. Nitea: facies tua fervo tuo;

*?

d) tuaque ftatuta edoce me.

136. Rivi aquarum defluunt ex

-oculis meis, propter eos qui non gb-

fervant legem tuam.

ï

C ;

s.

ngc,

d) Niteat facies iua e£c, h, e. gratiofum àt«

que benignum te exhibe .fc-,gvo)tx;lo,.

pigeda

—

42

Zade.

*

137* ]ul'cus es o Jchova, re&aquc

)

fant judicia tua.

138. Teftimonia tua, jufta, & ve-

ri, quam exa&iílime obíervanda

praecepifti.

139 Zelus meus mutum me reddit,

e) quia inimici mei verborum tuoe

rum obliti funt.

14o. ProbatifTimum f) eft verbum

tuum; ideo fervus tuus illud diligit.

141. Exi-

Dimsctu Teor EL NI M o

e) Hanc radicis hebraicae TWOV notionem

utpote praefentiJoco admodum congruam,

ex lingua. Arabica repetere non dubitavi,

f) Hebraica Tadix.F|"X proprie notat :gn*

vel purgav it.

lnde nemo non

p obavit ,

mtelhmt

füummam divinae legis puritatem

à facro vate hic commendari , quae,

ut 3us

yum , igaüe quaü probata , mveutaquc fit

pura«

43

14r. Exiguus fum, & contemtus;

tüa tamen inandata non obliviícor,

142. Juftitia tga juftitia aeterna elt

& lex tua veritas.

143. Anguíliac occupant me: prae-

éepta tüa meae funt deliciae;]

144, Tuorum aequitas teftimonia-

fum in aeternum permanet ; erudi

me; & vivam.

Koph

'Toto ex corde meo clamo:

Y45-

exaudi

me, ]..hova, obfervabo tua

ftatuta.

146. Invoco te: conferva me, tuá-

que teftimonia obfervabo.

147. Praeverto diluculum, & cla-

fno: verDo tuo confido.

^

148. Oct-

,

isttolcutinanr u o BIN

44

*

148, Oculi mei praevertunt vigi-

lias g), ut mediter verbum tuum

49. Protua, o Jehova, bonitate

exaudi me, pro tua jultitia conferva

me.

150. Se&antes fcelus propinquum

habent ierminum; declinant a lege

tua b).

151. Propinquus tu quoque es Te-

hova, & omnia praecepta tua veritas.

152. Du-

2

) Priusquam vigiliae iacipiunt, excutio fo.

mnum ex oculis, ut tua mandata mediter,

&

b) !mprobi finem fuum facile confequuntur ;

haud quippe iis aliud opus eft, quam ut &

lege divina declicent,

Sed propinquum

quoque habent fcelernm ultorem ]ehovam,

quod veríu mox fequenti iudicat Propheta

Propinquus es Jehova etc.

Senfus hic, lit.

terae hebraicae haud certe repugnans, cog

textui, ut pateét, optime congrult,

s.

RRR C a W RTT MEREROSAO

Bo t m A.

45

s2. Dudum novi; quod teftima-

nia tua in àeterhum firma effe velis.

Refch

-

153, Vide miferiam meam, & li-

bera me,. quia legis tuae haud fum

oblitus.

154. Áge caufam rmeam; meque

redime, & conferva ex tua promif-

fione.

155. Procul eft faius ab 1mprob1s,

quia tua ftatuta non exquirunt.

155. Magna eft

0 Jehova; miferi-

cordia tua: pro tua aequitate ferva me;

, 157. Multi perfequuntur; & an;

gunt me: mec tamen declmo à tuis

teftimoniis.

158. Video praevaricatores curi

faftidio, quia verbum tuum non ob«

fervant.

159, Vi«

m

46

159 ."Vïde, o Tehova, quod tua di-

Iligam mandata:. pro bonitate.tua con-

ferva mihi vitam.

16o. Mandatorum tuorum fumma

eft veritas, ,& aeterna eft . omnis ju-

fta fententia tüa.

Schin.

161. Principes fruftra perfequun-

lï

tur me: à verbo tantum tuo trepidat

cor meuni.

162, Verbo tuo.perinde dele&tor,

ac'qui opimum na&us eft fpolium.

163, Odimendacium, & deteftor,

?.

legem tuam .diligo.

164. Septies quotidie laudo te ob

juftas fententias tuas.

16s. Magna eft tranquillitas tuae

legis amatoribus: nec timendum eft

eis offendiculum,

166, Spe-

47

166, Spero tuum o Jehova, auxi-

lium;5 praecepta enim tua exequor.

167. Obfervat anima mea tefti-

moniatua, eaque ardenter diligit.

168. Scrvo mandata tua, & tefti-

monia; omnes enim viae meae tibi

patent.

^Tav.

169, dcmor meus in 'iuurh; o Je-

hova, confpectum veniat: erudi me

fecundum tuum promiffüm.

17o0, Veniat ante te deprecatio

mea : .febpndum verbum ;uum redi-

ine me.

x

M. Superfluent labía mea laudes

cum tua me ftatuta edocueris,

172. Eloquatur linguamea verbum

tuum: omnía enim praecepta tua j

q-o

fta funt,

171. Àuxi-

l

48

173. Auxilio mihi fit manus tuà:

quoniam mancdata tua elegi;

174. luum 6 Jehova; auuhumg

conéupifco, lexque tua meae funt dé-

liciae.

175. Vivam. & Iaudem té; tuaeque

fententiae me adiuvent;

176. Erravi, ut ovem perditani

quaeré fervum tuüm,; quia praees

ceptorum tuorum necduni oblitus

funi

od

«

Erroves typi

corrigen s

Pag; 13. lin, 16, translatá —— translataé;

Jbid

lin;

17

Bibl

—

Lib

pag. 15. lin. 12, tam

m

tuá,

ibid,

lir;

4-

alteror

cpxumm

atterofa

à

z.

-

n

-m';ï

|

Y

E

ÁB

1

— —

h

!

)

j

DA um

—

UP Z mm

" M

F

—

Mu EL

6

|2o

Euroskala Offset

R

o

Q

:o.

VierFarbSelector Standard *

"

Balance

O

Ro

-

Hj

a

]

Focus

ä

N

Uc. f0

PSALMUS CXIX. .

13

|

Cf5 P Hs Hs of ) P

12

EX

I

11

IPSO FONTE HEBRAICO

|

10

LATINUM FECIT

ET

l

LITTERALES DIFFICILIORIBUS | LOCIS

NOTAS ADJECIT

i

SEBASTIANUS SEEMILLER

CAN. REG, POLLINGANIUS;

$. THEOL

E

LICENT, ET PROF,

:

Cum Permifu Superiorum.

£.

H

t

a

* dl

NORIBERGAE

IN OFFICINA FELSECKERIANA

MDbCCLXXIX,

» Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com