Fr48_qt_1
author: Lohenschiold, Otto Christian von

N 12 c5 10258533 021

UIIIIIIIIIIIIVIAIII

U08

Tübingen

HS

THESES
INAUGURALES

HISTORIA POLITICA
PROMISCUE DEPROMTAE,

QAs
SUB AUSPICIIS DIVINI. NUMINIS,

PKAESTLDEZ

OTTONE CHRISTIANO
DE LOHENSCHIOILD,

HISTORIARUM PROFESSORE PUBL. ORDINARIO,
URIS EXTRAORD.

PRO RITE CAPESSENDIS LAUREAE SECUNDAE
HONORIBUS

PUBLICE DEFENDENT

XXXV. CANDIDATII.

TVBIXNG ,
LITTERIS BAUHOF - ET FRANCKIANIS.

I veram Regum magnitudinem juſtis ex cauſis velis
dimetiri, Carolum XI. Suecorum Regem, Patre pa-
riter atque Filio longe majorem extitiſſe invenies; li-

cet vulgus hiſtoricorum illum neutri eorum compa-
randum cenſuerit.

II.
Factum Chriſtinæ Reginæ Sueciæ, Marchionem Monal-
deskium in ipſo Fontisbellaquei palatio neci tradentis, ex-
cuſari poteſt atque debet, quicquid in contrarium ſtatuerint
Viri Summi, Bynkershoœck, Barbeyrac, & Wicquefort.

III.
Opinio nuper à Viris doctis in medium prolata, qua Zin-
garorum origo à Tartaris, ſeculo decimo tertio ducibus
Gingis-Cani deſcendentibus, magnam Europæ partem longe

lateque devaſtantibus, derivatur ‚noſtra quidem ſententia non
debet admitti.

:( 2 IV. Ex

S859 See
IV.

Ex altera parte neutiquam a veritate videtur alienum,
hoſce ipſos Tartaros occaſionem præbuiſſe ad inveniendam &
perfectiorem reddendam artem confecétionis pulveris 79-
Fii; de cujus vera epocha, ut & artis autore, nondum fſatis
conſtat.
V.
Accuſatio Imperatori Sigismundo vulgo intentata, quod
nempe ſalvum conduétum Johanni Huſs impertitum, Con-
ſtantiæ violaverit, falſa eſt & temeraria.

VI.

Eo majore autem admiratione dignum videtur, quod fere
nullus ſcriptor, ipſum hunc imperatorem, perfidiæ & perjurii
reum egerit eo nomine, quod ſalvum conductum Papæ Jo-
hanni XXIII. conceſſum, ſponte & prædeterminato conſilio,
uti omnes circumſtantiæ demonſtrant, violaverit.

VII.
Celeberrimus Montesquiou minus recte ſtatuit, in ipſo
regionum, fluviorum, montium &c. ſitu & natura cauſam
eſſe quærendam eamque permanentem, cur ſuperioris Aſiæ
provinciæ intra Euphratem & Indum poſitæ, à gentibus in-
ferioris Aſiæ dominis, nunquam potuerint penitus ſubjugari
& per longum temporis tractum poſſideri; ſicuti paribus ex
rationibus ſuperioris Aſiæ poſſeſſores, inferiorem nunquam
niſi per poſſeſſionem momentaneam, obtinere potuerunt.

VIII. Hoc

SS5e eee
VIII.

Hoc tamen credimus, Regni Perſici expugnationem à Tur-
cis perficiendam, licet Perſas viribus longe antecellant, ad res
moraliter impoſſibiles referri, ſubſiſtente præſente rerum ſtatu,
debere. Eædem enim rationes, quæ ſimilibus fere ſub cir-
cumſtantiis, illisque accidentalibus, antiquis Romanis obſti-
terunt, quo minus Imperium Arſacidarum ſubverterent, ad-
hucdum intuitu Turcarum relative ad bPerſas ſubſiſtunt.

IX.
Quæ Herodotus nimis credulus, ad fidem Sacerdotum
gyptiorum, de ſplendore quo Regnum Ægypti ſua ætate
gaviſum fuerit, deque incolarum ejus numero, memoriæ pro-
didit, ita (quod pace omnium diétum ſit, qui in hoc ſcripto-
re hiſtoriæ patrem venerantur) ſunt comparata, ut ex una
parte mira exaggeratio, ex altera vero falſitas narrationis ex
ipſa rerum natura deducta undique appareat.
X.
Contra nimios rerum Chinenſium æſtimatores ſtatuimus,
tam univerſam conſtitutionem regni & reipublicæ Chinenſis,
quam leges ejus civiles, ut & politiam, longe diſtare à per-
fectione illa imaginaria, quam ipſis tribuerunt peregrinantes
vel male inſtructi, vel ob proprium intereſſe veritatem cor-
rumpentes & circumſtantias exaggerantes.

XI.
Suſtinemus e contrario, hæc omnia, in regno Chinæ
tantis encomiis celebrato, ita eſſe comparata, ut majorem fe-
licitatem populorum directo impediant; quippe quæ, re cu-
J.:C( 3 ratius

S65. e e e

ratius perſpecta, neutiquam talis eſt, ut aliqua gentium Eu-
ropæarum, ſi Turcas & Tartaros exceperis forſan, ſorti Chi-
nenſium invidere debeat.

XII.
Populus Japoniæ unicus in orbe terrarum cognito dici
poteſt, qui omnium aliarum gentium auxilio penitus indige-
re, & earum vires contra ſe reunitas poſſit contemnere.

XIII.
Gloria victoriæ Muratenſis contra Carolum Audacem Bur-
gundiæ Ducem reportatæ magna ex Parte tribui debet copiis
Germanis, Renato Lotharingiæ Duci opem ferentibus, licet
hac in re minime nobiſcum ſentiant Scriptores Helvetii fere

ad unum omnes, omnem penitus ſucceſſus laudem ad depræ-
dicationem gentis ſuæ traducentes.

Hoc ipſum occaſione pugnæ ad Nancejum, qua ſuccubuit,
ſed cui non ſupervixit ultimus Burgundiæ Dux, aſſeri debet.

Vir immortalium erga rempublicam litterariam merito-
rum, Præſes de Montesquiou, in libello aureo Grandeur des
vomains & leur decadence Cap. 3. obſervationem propoſuit,
curatiori indagatione plane dignam. Oblervat nempe ex Cte-
Ficle, apud Atbenæum lib. 6. Athenas in luſtratione a De-
metrio Phalereo inſtituta 431000. incolas continuiſſe.
Eodem fere tempore circa annum XIV. poſt expulſionem re-
gum, Romæ 440000, hominum in iisque ultra 120000. capite
cenſi reperti ſunt; omnes ad ſubeundam militiam proprii, teſti-

bus Livio & Dionyſio Halicarnaſſæo. Numerus vero hornuinu
2

20d arm
Dore A
Conclu
tum R
Athenis
nemhu
lententi⸗
Reipod!
Roma
dore g
Ws nim
ne! Be
noſter!
Aul e
utemn p
(alaen
Giffeili⸗
les, ha
iſices en
Vero tar

conſider
diſfeeiie

Nuol,
Onami
bilttte,

m Eu-
1CIu-

to dici
indige-

bor-
copiis
,licet
,fi fere
depte⸗

cubuit,
ebet,

nerito⸗
elir (
poluit,
ex Lte-
a De-
inuiſe.
em te-
capite
teſti

ad arma capeſſenda idoneorum, qui eo de quò loquimur tem-
pore Athenis inventi ſunt, vix ultra viginti millia aſeendebat.
Concludit exinde Dnus de Montesquiou, numerum pube-
rum Romæz quartam omnium hominum partem expleviſſe,
Athenis vero puberes tantum vigeſimam exæquaſſe. Ratio-
nem hujus phænomeni, nullo unquam conſilio noſtra quidem
ſententia explicabilis, in eo ſe quæſiviſſe credidit, quod ſtatus
Reipublicæ Athenienſis eo tempore jam erat corruptiſſimus,
Roma vero econtrario omni inſtitutionis ſuæ primævæ ro-
bore gaudebat. Quæ vero erat corruptio Athenienſium: Lu-
xus nimius. Qualis erat primæva inſtitutio Reipubl. Roma-
næ? Bellum perpetuum contra omnes, uti ipſe fatetur autor
noſter ſingulis paginis. Quis vero unquam dixit, luxum in
cauſa eſſe, quod regiones fertiles in deſerta evadant, bella
autem perpetua efficere, ut numero hominum ſtatus creſcant?
Cauſa erroris, in quem incidit Vir ſummus, perſpectu non eſt
difficilis. In numeratione Demetrii Phalerei ſervi, paupe-
res, homines, qui apud Romanos reputabantur infames, ar-
tifices extranei quoque, in computum fuerunt relati, Romæ
vero tantum illi, qui capite cenſebantur cum familiis. His
conſideratis ratio differentiæ non amplius perſpectu erit
difficilis.
XVI.

Nullam plane meretur reprehenſionem Pompejus Magnus
eo nomine, quod ſortem Reipublicæ Romanæ, in decretorio

illo prœlio in campis Pharſalicis, ſine magna ſucceſſus proba-
bilitate, permiſerit fortunæz.

XVII.

S65e eee
XVII.
Injuria quoque accuſatur Pompejus, quod in celebri hac
pugna nihil tanto Imperatore, & priſtina quam acquiſiverat,
gloria, dignum præſtiterit: licet contrarium adſtruxerint ve-
teres & recentiores fere ad unum omnes.

XVIII.
Vel ſola Numantini Belli narratio & dijudicatio ſufficere
poſſet ad refutanda omnia encomia, quæ ſcriptores tum Ro-
mani, tum recentiores plerique, nimii antiquitatis admirato-
res, in populum romanum coacervarunt ex capite obſervatio-
nis fidei datæ, & amoris juſtitiæ erga alias gentes demon-
ſtratæ.
XIX. .
Negare placet, Wenceslaum Romanorum & Bohemiæ Re-
gem juſtis ex cauſis ab Electoribus fuiſſe depoſitum.

XX.
Immanem illam ſtragem, quæ Pariſinarum Nuptiarum no-
mine venit, & quam plerique hiſtorici prædeterminatis e
longinquo conſiliis, adſcribi debere ſtatuerunt, urgentibus
potius fatis & caſu fortuito, quem Rex Carolus IX. nec prævi-
dit, nec prævidere potuit, quique ejus animum ut & univer-
ſam rerum faciem penitus immutavit, (de vulnere Ad-
miralio inflicto loquimur) eveniſſe, cum
P. Daniel credimus.

X N
* * .

*5

DN

V 2

X

W
VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

R
17 19

16

18

us O alance

15
EFEEEEE
RRE
ſtttttttt
C

7 8 9 10 11 12

6

△ Copyright 4/71999 VXyMaster GmbH wwW.Xymaster. com

CHESES
UGURALES

pRIA POLITICA
IISsCUE DEPROMTAE,

QUAsS
6PICIIS DIVINI NUMINIS,

K AEITLDZ

NE CHRISTIANO
DHENSCHIOLD.,

PROFESSORE PUBL. ORDINARIO
JURIS EXTRAORD.

CAPESSENDIS LAUREAE SECUNDAE
HONORIBUS

PuBLICE DEFENDENT

XV. CANDIDATI.

SEPTI 4 ADCIIl.
H. L. Q C.
ü

2

—

TVBING £,
I8 BAUHOF - ET FRANCKIANIS.