FoXIIa293t_qt

2c¶.¶8—ſrr r YMVĩèü

.

N 125 10293417 021

IILIIIINIIAIIII

8B
—

us Tübingen (N

Archwvfilm
vornanden

,
„ 6

. AI ggs. ANM. D c. XX.

ELENCTVS

— —

LI B E L L I

F A 24 0 ⁸ I

Ar1
INSCRIBITVKk:

—

Secretiſßtima Inſtructio Gallo-Britanno-Bataua, F riderice
V. Ceun Palatino Blectori dataæ.

ℳ —

K

12

litarum my
Sycophant
cipe, reforn
mo Regi B-
exiſtimetur
& poparun
rum omni
huius libell
tra omnem
Comme
quæ nouur
& alexiphs
Ctlam in ac
hemiæ, I.
exceptis,
re, ſuaque
quidem. I
Zat, cuma
conſilium

—

ELENCHVS LIBELLI
FAMOSI QVIIN.
SCRIBITVR:

Secretißima Inſtructio Gallo-Britanuo-Bataza, Friderico
V. Comiti Palatine Electori Data.

X Loyolitici corui ouo pullum hunc, tam
fodis calumnijs criſtatum prodijſſe, qui
non videt, is ſponte cæ cutit. Exprimit gra.
. phicè Theologiæ ſuæ, vel potiuùs Lhyialo-
iæ genium Eheclogus; Theologique Ie-
finc ingenium ſua Theologia. Conuenit,
concinitque vir orationi; oratio viro, ſed
ſemifero. Documenta ex reconditis Loyo-
litarum myrotheci js, intimiſque myſterijs deprompta, fingit in
Sycophantica hac, quam extruxit, ſcena, ab eximio quoda Prin-
cipe, reformatam religionem profeſſo, tradi &inſtillari Sereniſſi-
mo Regi Bohemiæ; nempe vt ſi is eiuſmodi præceptis imbutus
exiſtimetur, tanquam publici odij victima, non modò Paparum
& poparum emiſſitijs ſicis ac ſeceſpitis petatur, ſed etiam bono-
rum omnium, & miſotyrannorum diris configatur Operoſa
huius libelli confutatione opus non eſt: Compendio, eoque ex-
tra omnem obſcuritatis aleam poſito, confici res poteſt.
Commemorat, tragiceque exaggerat hic Hiſtorio pericula
quæ nouum Regem circumſtant, ac præcepta tanquam amuleta
& alexipharmaca ei ſubijcit, qui bus illa vel prudenter vitare, vel
ctiam in aduerſarios queat retorquerc. Suadet igitur Regi BoO- Apb. 3.
hemiæ, I. vt ſtatuat omnes ſibi ede perdendos, ne illis quidem
exceptis, quos nunc potentiæ ſuæ adjutores habet, ni ipſe peri- A b..).12
re, ſuaque perdere malit. I I. vt nemini fidat, ne coniun tiſſimis
quidem. II I. vt tum demum ad patrandum facinus ſe accin- Apb. 24.
gat, cùm aduerſari omnes ſimul capi vel occidi poſſunt. IV. vt
conſilium hoc diſſimulet, ſummoque ſtudio occultet, tantiſper

Apb.a6.23. ſtitutis, Lutheranos & Huſſitas exterminet. VI. vt regnum

Apb. 27.

Ahh 30,33. Corumque morte, vel exilio regnum ſibi firmet. VIII. vt aliam

4Aph. 29.

Bohemiæ in familia ſua ſtabiliat, & hereditario jure ad poſteros
transmittat. VI I. vt Tiberij exemplo, Proceres, quos hiſce
molitionibus obſtituros, conſentaneum eſt, primùm honoribus
ornet, deinde ſecuros, aut altiora adfectantes repenté opprimat,

religionem profitentes, ac libertatis, quæ regno inimica, aman-
tes, remoueat, aliosque per ſpeciem honoris ſumptuoſis legatio-
nibus, calumnioſis litibus alios implicet. I X. vt qui in vrbibus
autoritate & potentia pollent, largitione ſibi adjungat, Kob⸗
noxios habeat, ipſarum vrbes hac arte in poteſtatem redigat;

Apb.29,.30. Ex his non nullas, Iulij Cæſ. exemplo, prædæ cauſſa diripiat: vt

diſcordias ſerat, plebeios cum patricijs committat: ſpicas emi-

nentes decutiat, &&e.
Hæc, & reliqua eiuſdem furfuris documenta, non ex arte po-

App. 34. litica vt nugatur Sycophanta, ſed ex Loyolæ Lyceo deprompta
eſſe, oſtendet parallelus teſtimoniorum ſyllabus, ex eorum, qui
inter Ieſuitas familiam ducunt, ſcriptis contextus. — 4
De fdeber. Becanus Ieſuita Moguntinus ſic ſcribit: Si Lutherana religio
laru. c. 10. commodè impediri & preftigari peteit, niſi cum maiore dumno
tg· d9 44 Reip. tunc aliquo tempore tolerari poterit. Et Pag. 102. Magiitra-
tus Cathelicus omnibus modis impedire debet libertatem Religio-
nis Lutheranæ; ſi tamen id facere non poteſt ſine grauiore incom-
mods boni publici, poteſt eam tolerare ad euitandum maius ma-
Hoc ſuadet Hiſtrio noſter Regi Bohemiæ, Aph. 26.28.
pe prin. Obtonat autem Petrus Ribadeneira, & acerbè inuchitur in
Lxs,5. politicam prudentiam eorum, qui vtilius eſſe iudicant ſeruire

tempori, conniuentiaque & lenitate reguum (de Scotico loquitur)
ſeruare, quàm ſeuera animaduerſione euertere. Interjectis ali-
quot paginis, addit: Nullum Regem, nullum Principem eſſe, cui ha .⸗
politiæ ratio potior viſa eſt, qui non ſtultitiæ & temeritatis grauif-
ſimas pœnas dederit. ” 2
igamus, Ieſuitam, id eſt, lutum ſanguine mace-
ratum,

Nempe vtintell

dum illi, velut indagine cincti, vno impetu proſterni, omniaque
corum bona cum puluiſculo poſſint conuerri. V. vt rebus con-

xatum, non
nere, vulpin
Ratisbonæ
fratris Rude
crepabat, qu
fundendam
tur; in eum
eſſe ineunda
In Catecl

Papa Sixtus

liano, cum i:
Hoc exe
poſcit, imit:
Aph. 24. 3
regnum ſtal
ænam quol
42 ſrualche
Qui nem
mini vt fide
rat Frideri.
Princi pes:
um (quales
poſſe ſciſe
auctor Ape
Verona Ie
dicta Regi
micerius:
ſe, & magis
rum gratia
quiuocatic
co referen-
re non ver
unt, eum?
fingebat ſe
petebat.
nullum eſt

R.

rebus con-

vt regnum
id poſteros
quos hiſce
honoribus
opprimat,

I. vt aliuim

ica, aman-
ſis legatio-
in vrbibus
at, Kob⸗
n redigat;
iri piat: vt

picas emi-

Xarte po-
eprompta
orum, qui

ma religio
ore damno

Magidtra-
w Religio-

yre incom-
naius ma-

28.

lchitur in

ſernuire
loquitur)
jectis ali-
ſe, cui hæc

tis grautſ-

ine mace-

ratum,

ratum, non niſi inuitum, & ad incitas redactum, à cruore abſti-
nere, vulpinamque pellem leoninæ adſuere. Sic & in comitijs
Ratisbonæ anno 1603. celebratis, Commonefactio, Matthiæ,
fratris Rudolphi Imp. vices tum gerenti, exhibita, nihil aliud
crepabat, quàm non vltra cunctandum, pecuniam ac vitam pro-

fundendam, vt Monaſteria à Lutheranis occupata recuperen-

tur; in eumque finem arctiorem Catholicorum conjunctionem
eſſe ineundam, extremaque omnia tentanda, &c.
In Catechiſmo lIeſuitarum hæc leguntur: Memineris quomodo
Papa Sixtus IV. Mediceæ familiæ Florentiam eripere tentarit, lu-
liano, cum in Eccleſia Miſsam audiret, trucidato.
Hoc exemplum Catcchiſta ille Catechumenis ſuis, vbi res
poſcit, imitandum proponit: neque hine abludit Hiſtrio noſter
Aph. 24. 30. Vbi vel trecentorum procerum morte aut exilio
regnum ſtabiliendum eſſe monet. Simancha ſic loquitur: Ad
pæœnam quoque pertinet, & odium hereticorum, qubal ſides illis da-
ta ſeruanda non ſit. . He
Qui neminem ſibi fidum arbitrari iubetur, is procul dubio, ne-
mini vt fidem ſeruet, monetur: quod noſter hic paſſim inſuſur-
rat Friderico. Sed quid pluribus opus? Qu reges & ſupremos

Princi pes à priuatis, ex conſilio virorum eruditorum & graui-

L. 2.F. 17

Inſtit. Cæ-
thsl. ktit. 4.6
§.

um (quales hodie ſoli Ieſuitæ ſcilicet) ritè ac legitimè trucidari

poſſe ſciſeunt; quemadmodum exſertè docet Mariana, itemq;
auctor Apologiæ pro Io. Caſtello, qui putatur eſſe Franciſcus
Verona Ieſuita: & Creſuel ſeu Andr. Philopater, aduerſus E-
dicta Reginæ Elizabethæ, imo & Bellarminus, Ieſuitarum pri-
micerius: Qui mentiendi ac ſimulandi artem non minus ſtudio-
ſèe, & magis ſeriò quum Naſo amandi artem excoluerunt, in quo-
rum gratiam Martinus Nauarrus Azpilcueta Tractatum de æ-
quiuocationibus conſcripſit: Qus ipſummet Chriſtum, horreſ-
co referens, diabolicæ huius artis æρaſαν & auctorẽ indigeta-
re non verecundantur, quod faciunt Cottonis patroni, cùm ai-
unt, eum quinquies vſum eſſe ſimulatione 1. in Infantia, cum
fingebat ſe neſcire difficultates quarum ſolutionem à doctorib.
petebat. 2. Cùm ſimulauit ſe fructum quærere in arbore, in qua
nullum eſſe ſciebat. 3. Cum dixit: Soluite hoc templum, qu g
audi-

De Rege, l. ?
cap. 6.

Pag. 14 5 de
Pent. Rom.
l. 5. Ca. 7.

In Reſp. ad
Anticott.

Pag. 55*

T haanis
lib. 39.

auditores de Salomonis templo intelligebant. 4. Cùm dixit, Soli

Patri extremum diem eſſe notum. 5. Cùuùm præ ſe tulit, ſe velle
vltra pagum Emaus progredi, &c. (Quaſi ex eo, quòd Chriſti
dicta quæ dam ac facta perperam ab alijs fuere accepta, colligere
liceat, eum qui eſt αριαος 7τ⅜ad fraudes, & præſtigioſas æ-

quiuocationes exemplo & patrocinio ſuo muniuiſſe.) Denique

qui è ludo ſuo tanquã ex equo Trojano alaſtoras illos emiſerunt,
Gulielmum Parrium dico, quem Benedictus Palmius Ieſuita
Venetijs, Hannibal Coldrettus, eiuſdem loci atque ordinis, Lu-
tetiæ; plures alij Lugduni, ad cædem Elizabethæ Reginæ inſti-
garunt: Eduardum Squirrum, à Richardo Valpolo Ieſuita ad
ejuſdem Reginæ perniciem ex Hiſpania ſummiſſum: Baldaſa-
rem Girardum, qui Principem Auraicum interfecit; Petrum
Barrerium quem Varada Pariſienſis Ieſuita ad obtruncandum
Henricum IV. animauit: Qui machinamento pluſquam tar-
tareo Sereniſſimum magnæ Britanniæ Regem cum Regina, re-
gia ſobole, totiusque regni Optimatibus, inter quos non pauci
Pontificij, ſuffoffo Auguſtali, ſubiectoque puluere nitrato, vno
impetu difflare & fruſtillatini iſerpere aggreſſi ſunt; Quos

nec Dei metus, nec conſcientiæ morſus, nedum Regis reueren-

tia, aut patriæ caritas, aut poſteritatis cura, aut proditionis in-
famia, à ſcelere, poſt homines natos, atrociſſimo reuocare po-
tuit. Qui nefarios parricidas, meritiſſimis ſupplicijs adfe ctos,
martyrum choro, Suorum albo inſerunt; Q docent, ſatius eſ-
ſe, vt quantum eſt Regum in vniuerſo terrarum orbe, male pe-
reat, quàm vt vel ſemel Confeſſonis ſigillum violetur. Anob-

ſecro religio his fuerit, iſta Secretiſſimæ Inſtructionis theorema-

ta ad praxin transferre, Procerum alios morte, aut exilio è me-
dio tollere; alios perſpeciem legationis amoliri; Oppida præ-
dæ cauſſ diripere; Optimatum fidem largitionibus ſollicitare;
ærarium in poteſtate habere; diuerſæ religionis hominibus in-
ſidias & exitium machinari; plebem aduerſus patricios conci-

tare; lites inter omnes ſerere; denique aliud ſimulare, aliud a-

gere; aliud corde premere; aliud ore promere? Quiſquis ſuo,
non Elephanti corio circuntectus eſt, nec peponem cordis loco
habet; is non ouum ouo, non lac lacti ſimilius eſſe deprehen-

det, quàn
nis doct
Kuplaie g6
in gradu
diritate!
tibus ſer
auſus eſt
lera ſuis
ſis venef

Leopol

ſuadend

te, regijſ
dueret,
mo, niſi
eſt capax
poteſt ſa
nent Ap

quid tun

tempori
cuè decl-
Mirun
num Sp
rum ſuff/
ſua abute
mat: qu
non mos
mitti poſ
neganti
luculent
dio ſcoriß

mem am

de, parti

uina &

conuelle
fectum,
illum vn.

dixit, Soli

it, ſe velle
d Chriſti
a, colligere
ti gioſas æ-
)Denique
emiſerunt,
ius Ieſuita
rdinis, Lu-
ginæ inſti-
Ieſuita ad
: Baldaſa-
t; Petrum
uncandum
quam tar-
Legina, re-
non pauci
trato, vno
int; Quos
Is Treuerenh-
itionis in-
ocare po-
adfe ctos,
t, ſatius eſ-
„malèe pe-
ur. Anob-

theorema-

xilio è me-
opida præ-
ſollicitare;
ninibus in-
cios conci-
re, aliud a-
iſquis ſuo,
vordis loco
deprehen-
det,

det; quàm ſunt iſta Secretiſſimæ imò feeleratiſſimæ Inſtructio-
nis documenta, vulgò receptis, notifhmiſque leſuitarum
oplaie Jé*as ſimilia. Diſcrimen ſi quod eſt, non id in ſpecie, ſed
in gradu ponendum videtur; quandoquidem iſta, atrocitate &
diritate ſuperantur ab ijs, quæ ex Loyolitarum publicè proſtan-

tibus ſcriptis, & vulgò notis facinoribus adduximus: non enim

auſus eſt Inſtructionis huius conſarcinator tam cothurnata ſce-
lera ſuis præceptis inſerere; nempéè, vt Rex Fridericus, ſubmiſ-
ſis veneficis ac ſicaris necem machinetur Ferdinando, Alberto,
Leopoldo, totamque ſtirpem Auſtriacam deleat; prius enim

ſuadendum, & perſuadendum erat Friderico, vt poſito diadema-

te, regijſque inſignibus, pullam cum adunca fibula veſtem in-
dueret, & Loyolæ ſacramentum diceret; quandoquidem ne-
mo, niſi Societatis myſterijs initiatus, tàm tragicorum ſcelerum
eſt capax. Interim tamen doli huius fabricator, diſſimulare non
poteſt ſanguinariæ ſuæ doctrinæ indolem, cuius vngues promi-
nent Aphor. 24. vbi, ſi ſimul capi vel occidi poſſint Auſtriaci,
quid tum facto opus ſit, quid Loyoliticæ ſapientiæ Genius, eo
temporis articulo poſtulet; remotis fucis ſtrophiſque, perſpi-
cuè declarat. J on
Mirum verò quàm miſerè rotet raptetque hoc genus homi-
num Spiritus vertiginis: Quod (accedente aliquot Loyolita-
rum ſuffragio) cuiuis priuato licere volunt, vt Regem poteſtate
ſua abutentem, aut hæreticis fauentem, veneno, ferrouè peri-
mat: quod populoin publicis, liberiſque Comiti js congregato,
non modò licere, ſed non ſine proditæ Reip. infamia ab eo o-
mitti poſſe ſtatuunt, etiam in hæreditario regno; id ritè factum
negant in Electiuo: cuius notæ Bohemicum eſſe, tam ſolidis ac
luculentis rationibus pridem eſt demonſtratum, vt illæ ſolis ra-
dio ſcriptæ videri queant. Regem vitio creatum, per defor-

mem ambitum; nefariorum Patriæ proditorum, partim frau-

de, partim vi aperta, obtruſum; pacta conuenta, imò omnia di-

uina & humana iura temerare auſum; ipſa regni fundamenta

conuellere aggreſſum; dum illud ex Electiuo hæreditarium ef-
fectum, primum quidem in familia fua ſtabilire; deinde verò ad
illum vniuerſi Orbis prædonem Hiſpanum tiansferre molitur;

piorum perſequutorem immaniſſimum; Romani Idoli culto-
rem deuotiſſimum; lIeſuiticæ ſocietatis, id eſt, maleficæ, & in hu-
mani generis perniciem natæ ſectæ, vindicem ac patronum
aut potius mancipium addictiſſimum; ſacrorum Codicum in-
cendiarium; templorum non modò lapideorum, ſed etiam vi-
uorum, Spiritus S. habitaculorum, euerſorem; ſepultorum cor-
porum refoſſorem ac violatorem; ipſius denique Regni cui in-
hiabat, non rectorem, ſed vaſtatorem; Talem inquam Princi-
pem, ab ijs, penes quos, ab omnium retrò ſeculorum memo-
ria ſemper fuit jus eligendi; abdicari, ſummoque omnium ordi-
num & Prouinciarum ad Regnum illud pertinentium, conſen-
ſu & concentu, alium eligi; immane nefas videtur Loyolitis,
quibus omne fas & ius, non niſi in ſumma injuria ſitum; qui
quæ alijs præripere prohibentur, ſibi eripi queruntur. Tartare-
as has omnium turbarum incentrices furias tandem inde ex-
turbatas, bonis omnibus pulcherrimum, reliquis peſſimum fa-
cinus perpetuò videbitur. Nimirum cum reliquarum familia-
rum, ſiue religioſorum ordinum, Monachi, in hanc curam præ-
cipuè incumbant, adeoque in hunc vnum finem inſtituti, & a
probati fuerint, vt ſuperſtitionem in vulgo alant, & hoc pacte
Rom. Eccleſiæ Pomœria proferant: eo minimè contenti Ieſu-
itæ, toti ſunt in remporali totius Europæ, imò vniuerſi terrarum
or bis (ſi quà fata ſinant,) Monarchia, vel Hiſpano, vel Pontifici
Romano concilianda. Hic ipſorum finis 5iwrs:vra &;, hoc
ipſorum ésa: quæ reliqui Monachi agunt, =as. Cætera e-

orum ſtudia tanquam media, ad ſcopum hunc aſſequendum

ſunt comparata; eam ob cauſſam quartum illud, & huic ſectæ
in quarto modo proprium nuncupant votum, totque extraor-
dinarijs Bullis, priuilegijs & immunitatibus muniuntur, vt non
modèò majore ſoli, quàm omnes reliqui Monachorumordi-
nes conjunctim facultate ad quiduis audendum polleant, ve-
rùm ipſis etiam Epiſcopis metuendi videantur. Quid, quod
ad ipſius Pontiflcis Romani &ιπ, sαα Cüniculis ſuftodi-
enda, jam ſe accinxerunt. Hactenus certè ſolus Papa, quaſi
in ſacroſanctæ Trinitatis conſortium admiſſus, ſibi in terris
hoc decus vindicauit, Quod non poßit errare: Idem verèò

PrI-

priuilegi
nipularis
ille in con
cte, tenebr
Tita cum
forte capa
ſunt Ieſui
ſa ſua fult
etatis frat
ſcrinio cii
lio ſuo de
ctas vide
quod à I
nuper Bo
que ſanio
Galli, &è!
caſſent po
nam Loy
guſtiſſime
bi Diſcipr
cino ſuo
tuum, qu

4

Poſt I
totius co
fuerat He
tiſimos

7v dhimg
ram ne fi

dæ feritat
CoOor, aut

blanditij.

cicuratur

ne quid d

li culto-
X in hu-
ronum,
cum in-
iam vi-
um cor-
cui in-
Princi-
memo-
m ordi-
conſen-
yolitis,
in; qai,
Tartare-
nde ex-
num fa-
familia-
am præ-
ti, & ap-
e pactoe
iti Ieſu-
errarum
Pontifici

&tera e-

uendum

nic ſectæ
extraor-
„ Vt non
Imtordi-
ant, ve-
d, quod
ſuffodi-
a, quaſi
In terris
em verè

1I-

priuilegium non ſolùm generalis Societatis Præſectus, ſed ma-

nipularis quiuis Ieſuita ſibi arrogat: Sic enim Apologiſta
ille in confutatione Anticotonis: Iungatur, inquit, dies cum no-
cte, tenebræ cum luce, calidum cum ſrigido, ſanitas cum morbo,
vita cum morte; tùm demum ſes erit, leſuitæ caput hæreſeos
fore capax. Igitur totidem deinceps habebimus Papas, quot
ſunt Ieſuitæ, ni hilque opus erit illo, qui e Vaticana arce fuligino-

ſa ſua fulgetra vibrat. Gregarius quilibet Giganteæ huius ſoci-

etatis fraterculus, omnia diuina & humana jura in pectoris ſui
ſcrinio circunfert. Viderit Pater ille patratus, ne tandem de ſo-
lio ſuo deturbetur à noua hac Titanum ſobole: ſed & ipſa Soci-
ctas viderit, ne in ea proſcribenda, exemplum Venetorum,
quod à Britannis & Batauis ipſis fuit propoſitum, imitati ſunt
nuper Bohemi, Hungari, Tranſyluani, Moraui, Sileſij, alij-
que ſaniores populi, plures deinceps imitentur: Atque vtinam
Galli, & florentiſſimo regno ſemel exactam hydram non reuo-
caſſent poſtliminio; ſtaret non modò Pyramis illa, ad ſempiter-
nam Loyolitarum infamiam erecta, ſed tu quoque Regum Au-
guſtiſſime Henrice qui nunc cadauer es, ſtares: qui dentem ti-
bi Diſcipuli ſui cultro excuſſerant, vtinam non & mentem faſ-
cino ſuo tibi ademiſſent. Iam verò nefaria Secta cor quoque
tuum, quod teſtamento ei legaueras, perfoſſum, euulſumque

Abitulit illa; habeat ſecum, ſeruetque ſepulcro.

Poſt Baſilicx, & Cephalicæ huius venæ ſectionem, reliquum
totius corporis ſanguinem jam ſitit, paulatimque cxugit. Spes
fuerat Henrico, beneficijs, quæ larga manu in homines ingra-
tiſſimos congerebat, eos delinitum iri, ignarus quam ſit ;εαρ0ρ
7oν animal leſuita; ſemper ad ingenium rediens; cuius natu-

ram ne furcàâ quidem expellas; quanquam id vnum perdoman-

dæ feritati remedium efficaciſſimum judicant omnes, quibus
cor, aut ſaltem pectus ſapit. Æthiopem dealbare conatur, qui
blanditijs, aut poppyſmis truculentiſſimam hanc beſtiam ſe

cicuraturum confidit. Illi demum Magiſtratus operam dant,
ne quid detrimenti capiat Reſp. qui funeſtis vicinorum exem-

BCza —ð plis

Anno 6t.
Pag. 102.

plis admoniti, filicem hanc, ſuarum ditionum agris innatam,
matur?è exurunt. Minore noxa a profugis ſcribuntur ac ſpar-
guntur Libelli Famoſi ac furioſi, quam intra viſcera malum
hoc fouetur; impetigine ſua reliqua membra paulatim corripi-
ens ac depſcens.
Agite verò Ranæ Apocalvpticæ, coaxate, vlulate, exclama-
te, Coœlum, terras, maria Neptuni: ilia clamando, menticendo,
calumniando rumpite:

Quxlibet in quemuis conuicia figite deinceps.

Leſſus hie veſter, & lugubris exulantium præficarum nænia, eti-

am Syeophantica veſtra ſcripta, Sereniſſimo Regi noſtro, boniſ-

que omnibus non minus jucundum erunt acroama, quàm for-
midabiles erant molitiones illæ, quibus intra Bohemiæ penetra-
lia deliteſcentes, peſtem ac perniciem patriæ meditabamini. Sa-
tanicæ veſtræ, quas noſtris decumano diaboliſmo adfingitis,
Inſtrultiones, non magis nocebunt Friderico Regi, quàm viperæ
Ja.23.. Morſus nocuit Paulo Apoſtolo; cujus exemplo eas in ignem,
quem vos quoque (ni culeum mauultis) Commeruiſtis, excuti-
mus. Meminit Rex noſter, quibus imperet; leges, per quas ad
regnum vocatus eſt, nunquam eſt violaturus. Nouit probè, non
omne regnum eſſe id, quod Græci vocant æaucaezv. Scit aliud
elſe principatum abſolutum, legibus ſolutum; aliud principa-
tum, conditione pacti conuenti temperatum;in quo Reſp. habet
ſuos Harmoſtas, Ephoros, Defeſores legum, qui partem Princi-
pi, partem Patriæ debent. Fridericus notter aà puero, puro pe-
ctore adbibit diuinarum legũ oracula, & quæ Regis ſint partes,
quæ Tyrannorum artes, purgato mentis oculo perſpexit. Ad
heæc, hamanioribus literis apprimè excultus, & in hiſtoricis om-

nium gentium monumentis ſingulari cum cura & induſtria ver-

ſatus, ampridem didicit, nullum tetrius & generi humano peſti-
lentius eſſe monſtrum, quàm Tyrannum, ex omnium ſcelerum
& flagitiorum cinno conflatum: (Ieſuitam ſi addere voles, non
reclamabit.) Vtrumique cane pejus & angue cùm oderit, perri-
diculus eſt Secretiſſimæ Inſtructionis architectus, parumque
£ ſcenaæ

ſcenæ ſer
ciſſimi he
tus, ea ſe
tum à nar
luti Circ
grinum,
e quære
Hii hauſe
prolueru
ſcilicet f.
lijs ditio
cati, Ac
quàm Vt
recto, fin
baræque
Carinth
Jeοσ0ο
mùm no
tam Bet
quid en
Præſidi
in Auſti
heroem
nim no
ſtriacis
Peccat,
niſi ipſi
rheis, f-
gi ſupp
exemp
Philiſt
Turcic
ſub Ar
uet, In.
mæ tiſt
tenus!

hnatam,
ac ſpar-
malum
corripi-

Xxclama-
ntiendo,

Xnia, eti-

o, boniſ-

uàm for-
penetra-
nini. Sa-
dfingitis,
m viperæ
n ignem,
6, Excuti-
quas ad
robè, non
Scit aliud
Principa-
ſp. habet
m Princi-
puro pe-
nt partes,
exit. Ad

ricis om-

iſtria ver-

ano peſti-
ſcelerum
oles, non
rit, perri-
arumque
ſcenæ

—

ſcenæ ſeruire aut foro vti didicit, dum ſub Educatoris, præſtan-
ciſſimi herois, perſona, tanquam, in Angelum lucis transforma-
tus, ea ſe documenta propinaturum confidit, quibus optimè
tum à natura factus, tum ab inſtitutione formatus Princeps, ve-
luti Circei poculi hauſtu, in Tyrannum mutetur. Quare pere-
grinum, cui os ſublinas, vel potius Auſtriacis tuis, qui non lon-
gè quærendi, hanc ſeplaſiam vendito. Nimis impigrè iam diu
Ili hauſerunt ſpumantem hanc pateram, & Babylonio auro ſeſe

proluerunt. Lugenda nunc, & luenda ipſis hæc amentia. Hinc

ſcilicet factum, vt poſt amiſſum fœderatum Belgium, tot jam a-
lijs ditionibs, integriſque Regnis exuti, incaſſumq; ſuperos pre-
cati, Acheronta moueant; ac nihil propius factum eſt nuper,
quàm vtipſa quoque Auſtria excuterentur; neque tamen ſatis
recto, firmouè in ea ſtant talo; imminentibus Hungaris, Bar-
baræque diritatis, quam fideles Dei ſerui in Auſtria, Styria, &
Carinthia, perpeſſi ſunt, poenas expoſcentibus. Eorum Regem
Seocogs, cum Secretiſſimæ Inſtructionis rhapſodus hoc potiſſi-
mùm nomine infamare conatur, quòd in Turcxæ ſit clientela; non
tam Betlemum, quàm Auſtriacos conſpuit & conſpurcat. Ec-
quid enim aliud hinc colligas, niſi hoc vnum, puta, plus fidei &
præſidi] in juratis Chriſtiani nominis hoſtibus reperiri, quam
in Auſtriacis? hi enim truculentia & immanitate ſua, fortiſſumum
heroem externa hæc auxilia circumſpicere coegerunt. Quis e-
nim non malit per Turcas in tuto collocari, quam ab Au-
ſtriacis jugulari? Neque verò protinus in fidem Chriſtianam
peccat, qui cum alienis ab ea, foedus pangit, aut ſocietatem coit:
niſi ipſum quoque fidelium patrem Abrahamum, cum Amor.
Theis, fodere & armorum ſocietate conjunctum, & Sodomæ re-
gi ſuppetias ferentem, atro carbone mnotet Sycophanta: cujus
exemplum, cur Betlemo minus imitari licuerit, quam Dauidi,
Philiſtæis militanti; cauſſam non video: cum præſertim ſub

Turcico imperio multo melius conſultum ſit conſcientijs, quam

ſub Auſtriaco & Hiſpanico. Nulla illic, quæ hic perpetuo fer-
uet, Inquiſitionis Carnificina. Suadet fortè alicui Turca Maho-
mæ tiſmum; nemini imperat, vt Hiſpanus Papiſmum; neq; hac-
tenus fando auditum, equuleo, aut rogo aliquem fuiſſe impoſi-
tum,

Gen. 14.

1. Sam. 28
V. ½

tum, ob rfepudiatum Alcoranum, ſicuti multas hominum
myriadas exquiſitiſſimis tormentis conſumptas conſtat, ob fal-
tidita æaaοτπαπια dogmata. Mirum veròô, vnde tantum fami-
liaritatis Sycophantæ noſtræ cum purpuratis illis Satrapis; vt

Betlemi literarum apographa ad ipfum miſerint: Sed inſulſæ &

calumnioſæ hæ nugæ, quemadmodum ſolo Loyoliticæ virulen-
tiæ Spiritu confinguntur, ita ſolo inficiationis ſibilo con-
fringuntur & diffſlantur: imò ſuapte contradictione vaneſ-
cunt. Priores literæz ſummam cum Baſſis conjunctionem,
at mirificum in amplificanda Turcarum potentia ſtudiũ ſpirant:

Poſteriores alia omnia; ſummamq; de Baſſis diffidentiam & me-

tum arguunt. Interim verò non eſt crimini dandum Betlemo,

quod cum Turca pacem colat, aut etiam vectigal ei pendat. Con-

jecta eſt in hanc neceſſitatem Hungaria ab ipſis Auſtriacis, jam
inde à Ferdinandi I. temporibus, cum is dotalium pactorum

obtentu, Iohannem Sepuſium regno illo cxutum iret. Tribu-
tum pendunt Turcæ, ipſi Impp. à multis jam annis; etiamſi id,

munus, aut penſionem indigetent, lenitate verbi triſtitiam rei

mitigante. Eſt autem feſtiuum ac lepidum, quod rhapſodus no.

ſter, aphoriſmo 13. narrat, Betlemum, ſi Cæſar ei Hungariam in
feudum dare velit, ſummis viribus anniſurum, vt Bohemia Au-
ſtriacis reſtituatur; quaſi non lippis jam & tonſoribus no-
tum ſit, proximo Menſe Auguſto, Cæſarem miſſis Lega-
tis, datiſque ad Betlemum literis, ei regnum Hungariæ non in
feudum, ſed cum ſupremi Imperij titulo ac jure, vltrò ob-
tuliſſe, nihilque aliud ſtipulatum, niſi vt ille foederi cum
Bohemis inito renuntiaret, nulliſque deinceps auxiliaribus
copijs eos juuaret: quod poſtulatum generoſiſſimus Prin-
ceps auerſatus, mori ſe malle teſtatus eſt, quàm famam no-
menque ſuum tam fœda perfidiæ maculâà inuſtum, ad poſte-
ros tranſmittere. .
Sed non deerunt ſuæ Betlemo vindiciæ: Nos id orbi Chri-
ſtiano ſpondemus ac teſtatum volumus, Seremißimum Regem

noſtrum Fridericuns, tam procul à documentorum, famoſo

illo libello comprehenſorum, praxi abeſſe, quam procul à
vero & honeſto ſemper abfuit viperina Loyolæ progenies.
en-

Aſſentitt
loquenti
gatum e

eſſe, leg

ann qui

regnare.

imperar-
veheme
gis, dice
licere c
ſyriorur
eEx Hiſt.
leges ar
quem
maluit
refigere
ſeruane
dore v
nobis e
neris er
pe ac
quibus
ta tect:
ſpicijs
ſtam, 1
aut inr
prius e
ficilius
qui, ni
Ktant:
pirauit
vtrum
PFrider
mortu

ſelicib

*

vominum
t, ob faſ-
im fami-
apis; vt

nſulſæ &

virulen-
10 COn-
e vaneſ-
tionem,
ſpirant:
n & me-
etlemo,

at. Con-

cis, jam
Ctorum

Tribu-
umſi id,

iam rei
dus no.
riam in
nia Au-
pus no-
Lega-
non in
rò ob-
ri cum
jaribus
Prin-
im no-

poſte-

Chri-
Regem
Ar
ocul à
genies.
Aſſen-

Aſſentitur ille optimis Impp. Theodoſio & Valentiniano, ita
loquentibus: Digna Majeſtate regnantis vox eſt, Legibus alli-
gatum eſſe Principem fateris & reuera maius quiddam imperio
eſſe, legibus ſubmittere principatum: A Platone didicit: E-
um qui Legibus ſeruit, Deo ⸗s,. Deo autem ſeruire eſt
regnare. Ab Ariſtotele: Qui legem præeſſe vult, is vult Deum
imperare : qui hominem, is etiam belluam adiungit. Probat
vehementer illud Theodati Gothorum & Romanorum Re-
gis, dicentis: Cum, Deo præſtante, poßimus omnia ſola nobis
licere credimus laudanda. Quanta fuerit potentia Regum Aſ-
ſyriorum, Babyloniorum, & Medorum, puer olim didicit
ex Hiſtoria ſacra: at illi ne eas quidem, quas ipſi tulerant,
leges antiquare ſuſtinebant, vt liquet ex Danielis periculo, Pas. 6.v.
quem Darius impensè dilectum, liberare cùm diſcuperer; *5.
maluit tamen rem Deo committere, quàm Legem à ſe latam
refigere. Tantam Religionem ſi Rex Ethnicus adhibuit, in
ſeruanda Lege, quam Aulicorum ſuorum, qui Danielis ſplen-
dore vrebantur, aſtu circunuentus, tulerat: quanto certior
nobis eſt fiducia, Fridericum, Chriſtianæ pietatis lacte à te-
neris enutritum, diuinoque munere, nobis datum, omni o-
pe ac ſtudio adlaboraturum, vt Legibus illis præſertim, ſine
quibus neque regnum hoc ſtare, neque regnare ipſe poſſet, ſar-
ta tecta conſtet auctoritas; neque poſt profſigatam felici bus au-
ſpicijs Loyvoliticam excetram, Legibus ac Regibus, juxta infe-
ſtam, noui Sinones aut Cyclopes in hoc Regno ſuccreſcant,
aut inueteraſcant; in hoc, inquam, Regno, cujus incolis non
prius extorquetur libe tas, quam vita, quippe quibus longè dif-
ficilius eſt ſeruire, quam mori: Cur autem mori non malint:,
qui, niſi Tyrannos pellant, duriora & diriora morte expe-
Gtant? Callimachus quidam prælio Marathonenſi ſtans ex-
pirauit, ſi vera eſt Hiſtoria, & dubios reliquit ſuperſtites,
vtrum moriendo vicerit, an vincendo ſit mortuus: Bohemi
Friderico duce & auſpice, & vincent viui, & non jacebunt
mortui; de victoria cogitant, de vita miniméè ſolliciti: ſciunt
ſelicibus eſſe non licere, niſi qui fuerint FErtes. Tibi eid
dele-

ſceleratiſſime Sycophanta, quem non puduit trium inclytarum
nationum, Gallorum, Britannorum, & Batauorum nominaim-
puro & virulento lolliginis tuæ ſucco perfundere & inquinare;
petulantẽ animam, non militis gladius glorioſo prælio, ſed car-
nificis laqueus meritiſſimo ſupplicio eripiet. Conclamatæ cauſ-
ſæ patrocinium non aliud meretur ſalarium, quam quod olim
Germani, Romano cuidam cauſſidico, ore ejus conſuto,
reciſa prius lingua, perſoluerunt, cum hac ac-
clamatione: Tandem vipera ſibi-
lare deſite.

lar. lib. 4.
a. 5*

FINIS.

lytarum
ninaim-
quinare;
ſed car-
atæ cauſ-
od olim
ſuto,

ELENCTVS

L I B E L L I

F A M O § I

2V1
I NSCRIBITVR:

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

Secretiſsima Inſtruéctio Gallo-Britanno-Bataua, Friderice
V. (omiti Palatine Electori data.

. Copyright 4/71999 VXyMaster Gmbh wwwW.yXymaster. com