DkII166_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sophismata. Sophismata. Daran: Insolubilia. De obligationibus. Johannes <Buridanus>andAlbertus <de Saxonia> — —— N 12511950988 021 IIIIIHAIIIIIIIII 08 Tübingen M, 2. qvana Pegligime ciiini lutionesſepol Volodiudere oegide ppe migli ſnrfiplicit rlovelfutun icodieſeſt Oilargelo ſcſeoes qnoſ Neinpmaſt noꝛgã de ppo ſolut ſchod relatiop. ti tgopnooſide Nlckercatbee hönibdſunpli lode pꝛoponi hitibus ſubien thaich⸗Quntt ſcönpoce inii ſpotbeticas gtiuerecy⸗ ea libuo bi Afent ece de onbusſicnbe iinaiſteni ponbs ſihli lanop ſcho mnpyköcicrn Ns neahtſi ꝓpõnibꝰ ſipliciũ ſubiectoꝝ et de ſumma logice nonũ lutionesſophiſmatũ.Sic auteʒ volo diuidere iſtũ tractatũ qꝛ pꝛi mo agã de ꝓpõibꝰð ĩeſſe · Scðo de modalibꝰ.⁊ lʒ ſolũ ille de pᷣſẽ⸗ ti ſint ſiplicit᷑ de ĩeſſe (qꝛ ille de pᷣ teritovel futuꝛo nõ ſunt ꝓpᷣe lo⸗ Npꝛĩcipio lecture mee mo agã defũdatione quoꝛũdã pᷣn et vltimũ tractatũ dixi eſſe de practica ſophiſ⸗ matũ ſcʒ de eoꝝſolutionibꝰ⁊ for matiõibꝰ et aliqñ in eo repetã ali qua tꝛactata in tractatibꝰpꝛioꝛi⸗ bꝰæ aliqñ magis ea declarabo ſe cũdũ ꝙ mvidebit᷑ expedire ad ſo . — — cipioꝝ cõium circa dictas ꝓpòeſ ſupponẽdorũ.Scðdo de dictõibꝰ ſincathegoreumatic ſolitis poi ĩ dictis ſimplicibus cathegoreu maticis · Itẽ ĩ pᷣma illaꝝꝑtiũ ego pᷣmo agã de ſignificatiõibꝰ t᷑mĩo rũ ⁊ oronũ.Scðo de canſis veri tatũ ⁊ falſitatum huiuſmõi ꝓpo ſitionũ.Tertio de ſuppõibꝰ⁊ ap pellatiõibus ãpliatiõibꝰ⁊reſtri⸗ ctionibus ſuppõnũvłappellatõ⸗ nũQuarto ð h ꝙ vox ſigt ad płin tũ.Quĩto de menſura ꝓ qua ꝓpõ dicit᷑veravel falſa.Agẽdo igr de qndo ð ĩeſſeſed de foꝛevł de fuiſ ſigĩficationibus tmĩoꝝ⁊ ꝓpõnũ ſe) tñ large loquẽdovolo hic de ĩeſſe oẽs q̃ nõ ſolẽt dici modales Itẽ in pᷣma iſtarũ partiũ ego pꝛi moagã de ꝓpõibꝰex termis ab⸗ ſolut .⁊ ſcdðᷣo de ꝓpõibus t᷑mĩoꝝ relatioꝝ · Itẽ in pꝛĩa iſtaꝝꝑtium ego pᷣmopſiderabo de ꝓpoibꝰ ſi pliciter cathegoꝛic · Scðo de p⸗ põnibꝰ ſimplicit᷑ ypothetic¶ Ler tio de pꝛopõnibus cathegoricis hñtibus ſubiectũvelpᷣdicatũypo theticũ · Quarto de cathegoricis ſcdᷣmvocẽ indigẽtibus expõi per vpotheticas ſicut ſũt excluſiĩe ex ceptiue:redupiicatĩe ⁊ alie multe de aliqbus vᷣbisvt ĩcipit / deſinit dlffert· ⁊c.⁊ de płibus aliis dicti onibus ſicathegoꝛeumaticj. Itẽ ĩpᷣma iſtaʒꝝꝑ tiũ ego pꝛĩo aga de dicatoꝝ.ſcðo de ꝓpõibus ſubie⸗ ctoꝝvł pᷣdicatoꝝↄpoſitoꝝ ſie ex płibus recij:ſiue ex rectis⁊ obli quis · Itẽ ĩ pꝛia illaꝝꝑ ꝑtiũ ego pᷣ⸗ ꝓpõit᷑hmoiſtð Pꝛimũ ſophiſma 0 MWnis ꝓpõ vocał ẽ vᷣa Pꝛobat᷑:qꝛ q̃licunqʒ ſigt talẽ hʒ coꝛrñdẽtiã in re ſignificata:& ẽ vᷣa et ↄña eſt bona:qꝛ hocvidet᷑ requiri⁊ ſuffi cere advitatẽ propõnis.añs pa⸗ tet qꝛ oĩs vocalis ſiẽt mentalem ſibi ſimilẽ ſeu pꝛopoꝛtionabilit coꝛrñdẽtẽ iuxta illud pᷣmi ꝑyvar⸗ meniasꝙ ea q̃ ſunt invoce ſũt no te et ſigna eaꝝpaſſionum que ſũt in anima. Secundum ſophiſma· e Quus eſt aſinus · poſito ca⸗ ſuꝙoẽs equi⁊ aſini ſit oĩno ãanichilati /itaꝙ nichil ẽ equꝰ⁊ni hil ẽ aſinꝰ. Pꝛobat᷑ ſophiſina qꝛ eiusↄtradictoꝛia ẽ fła /ſcʒ nullꝰ pᷣ equus ẽ aſinus.pꝛobat᷑ qꝛ nõ eſt ita in re ſigĩficatavel in rebus ſi gnificatis ſicutipſa ſignificat:qꝛ nichil eſt res ſignificata ſcʒ equꝰ et aſinus per poſitũ. Modo ĩ eo 3· ii · qʒð oino nichil eſt nec ẽ ita eẽ nec iſta oro equꝰeſtq;iſta dictõ equꝰ aAlit᷑ eſſe: nõ ita erat ĩ re ſicutꝑꝓ quia nunq; eſt fm dicere equus põnẽ ſignificat᷑ ideo nõ erat ag dato adbuc ꝙ nullus equus eſſer ſophiſma eſt vᷣꝝ cuiꝰ oppoſitũ eſt ſi ed eſſet falſũ dicere equus eſt qð ↄceſſũ · ¶Tertiũ ſophiſma nõ eſſet niſi plus ſigniſicaret · cõ⸗ d Eus nõ eſt· Pꝛobat᷑:qꝛ q̃li ceſſo ergo ꝙ hec oro oĩs deus eſt tercũqʒ ꝓpõ ſignificat ita ẽ plus ſigniſicat qᷓ; deꝰ:et tñ ex ꝑte ergo eſtva · ꝓbałantecedens:qꝛ rei nichil plꝰ coꝛrñdet illi pꝛopo dicta ꝓpõvł ſignificat pᷣciſe ꝓpõ ſitõiqᷓ illi tmino /qꝛcũ nichil oĩ nem mentalemæ tmios eiꝰ:⁊ hec no eſſet pꝛeteꝛ deũ adhuc de d erat oĩa ſunt ĩ mẽte coꝛrñdẽtia illi ꝓ⸗ :eꝛgo nõ ẽ coꝛrũdẽtia ex ꝑte rei põi / ideo q̃litercũqʒ ipſa ſigaret totalis totali ſigificatõi huius/ꝓ ita eſſetvł vltra aliqd aliud ſigni poſitiõis omĩs deꝰeſteꝛgo ipſa ẽ ficaret ad extra.⁊ tũc q̃rovtꝝipᷣa falſa:ergo hec eſt vᷣa deus non eſt vltrapceptꝰaĩe ſigĩficet pᷣciſe de Oppoſitũ eſt ab oĩbusↄceſſum⸗ um ⁊ tũc ille eſt.iðᷣo adbuc oĩ ſi- concedendum. gĩ ficatiõi illiꝰ ꝓpõis eſſet coꝛrñ ¶ Quartũſſ. ophiſma dẽtia ĩ re:ivoipſa eẽtvᷣa · Vel ipᷣa h Oc nomẽ chimera nichil adhuc aliðõ ſigt/ſcʒ pꝛeter cõcep ſignificat · Pꝛobat᷑ qꝛ non tus aĩe et pꝛet᷑ deũ⁊ ſi tu hoc di= ſigĩficat aliud q; cbimera ſ altẽ ð cas tu nõ potes dicere ꝙ illud a⸗ pᷣncipali ſi igĩficatione:qꝛ nõ trac liud ſit niſi deũ nõ eſſe:⁊ tũcↄclu tatur hic de modis ſigniſicandi dãqꝙ deũ nõ eẽ ſignificat᷑ per hãc grãmaticalibꝰ ſʒ chimera nichil ꝓpõnẽ deus nõ eſt · ⁊ vlteriꝰ ↄclu ẽ ergo chimera nihil ſigt?¶ Con dãaigit᷑ deũ nõ eſſe eſt:qꝛ ꝓpoſitõ firmatur illðaſſũptũ / ·ſ· ꝙ h no⸗ dicẽs deũ nõ eſſe eſt affi? matĩa:i men chimera nichil aliud ſigtqᷓ; deo nõ ẽ va niſi ſubiectuʒ ꝓ aliq̃ chimerã:quia hoc nomẽ chime⸗ ſupponat et ſic deũ nõ eſſe eſt ⁊ h ra nichuũ alið ſigtq; chimeramꝑ ſignificat᷑ ꝑ illam pꝛopõnem deꝰ ſimile ſicut bõ nichil aliud ſigt nõ eſt nichil alið niſi deus ⁊ ea q;hominem / nec albedoq;albedi q̃ ſunt ĩmẽte ⁊ hec oĩaſſunt ergo nẽ igit᷑.Et confirmat᷑ iterum per ſequit᷑ ꝓpoſitũꝙ q̃litercũqʒ ipſa inductionẽ qꝛ nec ſigificat aſinũ ſiguificat ita eſt ergo ipſa eſt va · nec capꝛã nec albedinẽ:et ſic ð oĩ Itẽ hec eſt falſa oĩs deus ẽ ergo bus aliis entibꝰ. Iterũ dato ſi hpec eſtvera deꝰ nõ eſtↄña tenet ꝑ gĩficaret aliuda chimeꝛa adhuc locũ a contradictoꝛiis.añs ego ſeq̃retur ꝙ nichil ſigĩficaret:qꝛ pꝛobo qꝛ plus ſigt illa ꝓpoſitio nichil eſt aliud a chimera cũ chi⸗ deꝰ ẽqᷓ; iſte iminus deꝰ:alit᷑verũ mera nichil ſit⁊ tñ ſeqtᷣe ſi b · ẽ a eſſet dicere deꝰ ſicut eſtveꝝ dice⸗ lið aba·ꝙ vtrũqʒ eſt et b et · a· vt re deꝰ eſt / ⁊ eſt ſimile ꝙ plus ſiẽt patetꝑ ariſtotelẽ decimo metha höͤſopponit ps ſignifſcat'gaun liqvo batur⸗ ſopponeret ila faeltetanchi abe ppoſitione ergochinerani⸗ Poppoſitü ſbs eſeevorſig hafonoͤ wneporſig clünonſclünn ceregtücbuff ſgntücatien nia et ba gyet nen ſicevorſig tl. niiind acie egdipo luntmhtme lrtiucſifti ſlnpoſtüigg⸗ iul ſinſſcar pphiſma omẽ chimera dichi fcat. Pꝛobak qinen udi chimera ſelted ifcatione:genönn mocdis ſignificandl lboſzchimeranichil eranihil ſigt⸗ Con daſſüptü/l.h no⸗ ranichilaliuc ſiti; la hocnonẽ chime⸗ 1öſihti; chimeram 1do wichid aliudſi m wec Abedohelbel tconfinmak itenume qenec ſigifiſ lecalbedne nfda enttho⸗INerüung Ainda chimen Achue gichil ſigifcnnnin phiſice.Mon enti nichil eſt idẽvł diuerſũ ⁊ iterũ ſi hoc nomen chi⸗ mera ſignificet aliud tũc eius ſi⸗ gnificatio haberet in re coꝛrñdẽ tiã⁊ tunc hec eſſetvera chimera ẽ chimera qð nõ ↄcedit᷑.ↄña/ꝓbat᷑ qꝛ idẽ coꝛrñderet ſubiecto ⁊ pᷣdi⸗ cato ꝓpõnis ⁊ tñverificatio ꝓpõ nis affiꝛmatiue eſt rõne idempti tatis pꝛedicati ad ſubiectum di⸗ co idẽptitatis ad ſubiectũ uõ vo cis ſed eius qð a ꝑte rei coꝛrñdet Itẽ ſi aliqd ſigniſicaret tunc pꝛo illo deberet ſupponere ſiẽ ille ter minus lap: ſupponit pꝛo lapide: qꝛ ſignificat lapidẽ:ſed chimera nõ ſupponit ꝓ aliquo ergo nihil ſignificat · ꝙ autẽ nõ ſupponit ꝓ aliquo ꝓbatur · quia ſi ꝓ aliquo ſupponeret illa eſſetvera chime⸗ ra eſt⁊ etiam chimera eſt aliquid et he ꝓpoſitiones nõpceduntur. ergo chimera nichil ſignificat. In oppoſitũ arguit᷑ qꝛ tũc non plus eſſetvoxſignificatiuaqᷓ;buff vel baff qð nõoceditur· Itẽ om̃e nomẽ eſtvox ſignificatia ad pla⸗ citũ non ſolũ quia poteſt ſignifi⸗ care qꝛ tũc buff et baff eſſẽt voceſ ſignificatiue ad placitũ ſicut no⸗ mia etvᷣba qð ẽ falſũ:ergo oẽ no men ſic ẽvox ſignificatĩa ad pla citũ:quia iã impoſita ẽ ad ſigĩfi⸗ cãdũ ⁊ oẽ qð ĩponit᷑ ad ſignificã dum impõitur ad ſigniffcãdũ a⸗ liqdꝛ illud ſiẽt ad qð ſgnificãdũ eſt impoſitũ.ergo om̃e nomen a⸗ liquid ſignificat /⁊ hec dictio chi mera eſt nomẽ ergo ⁊ ·c.¶ Solu⸗ tioveꝝ eſt ꝙ aliqni fugere volen tes potius qᷓ;veritatẽ diſcerneꝛe voluerũt rñũdereꝙ hecvox chime ra bene ſignificat ſed tñ nõ ſigni⸗ ficat aliquid ita ꝙ nõ ſeqᷣt᷑ ſigni⸗ ficat ergo ſigificat aliqd. Sicut młti dicũ tꝙ nõ ſequit᷑ a agit:g̊ a agit aliquid.Et etiã dicũt aliq ꝙ ſignificat chimerã ſed nõ ſeqᷣt᷑ ꝙ ſignificet aliquid qð apparet:qꝛ dicũt ꝙ nõ ſequit᷑facit domũ er⸗ go facit aliquid.¶ Contra iſtos oẽs arguit᷑ pᷣmo:qꝛ ſigĩficare de ſcribit᷑ ꝙ ẽ itellectũ rei ↄſtituere ideo vox dicit᷑ illð ſignificare cu ius ĩtellectuʒnobis ↄſtituit:qᷓ ſi oẽ ſigare eſt intellectũ rei conſti tuere ⁊ oẽ ſignificare ẽ rem ſigni ficare ergo ẽ aliquid ſignificare: qꝛ res et aliqdouertibilit᷑ ſe hũt · Itẽ ſignificare ẽ eẽ ſignũ.ſignũ aũt ⁊ ſignatũ dicũt᷑ coꝛrelatie.g chimera nõ eſt ſignũ niſi alicuiꝰ ſit ſignũ · ⁊ ꝑↄñs nichil ſigniflcat niſi aliquid ſignificet ſiue aliqͥd ſit ſignatũ.ſjvł pñs pᷣteritũvł fu turũvel ſaltẽ poſſibile.ſic em̃ ẽ ð omnibus relatis nichil em̃ ẽ pr ſi nichil ẽ filius vel fuitvel eritvł poſſibile ẽ eẽ·⁊ ſic de cauſa ⁊ cau ſato pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi et ſic de a liis · S ſi hoc nomẽ chimera ſigni ficet ipᷣm eſt ſignuʒ/⁊ ſi eſt ſiguũ aliquid eſt ſignatũvel ſalteʒ fuit ⁊ c.Et hoc dicimus ſignari.ſed nõ ꝑhoc nomen chimera.Et ido Ariſ.pᷣmo metha.dicit oĩbꝰvolẽ tibus diſputare ſupponẽdũ eẽ ꝙ nomen ſiguificat aliquid ⁊ ꝙſigĩ ficat detmĩatevnſi vel młta ideo aliquidvel aliq̃ᷓ quiavnuʒ et ens conuertuntur et ſimiliteꝛ multa⁊ entia · loco pᷣallegato · . a.· lii· Quintũ ſophiſma EBñmpyplerxe ſignificabilia ſũt chhimere. Pꝛobatur qꝛ ſunt ergo ſũt ſubſtãtia vel accidentia creatoꝛvł creaturavel chimere. ſʒ nõ ſũt ſpᷣſtãtie vł accidẽtia nec crcator nec creatura & ſũt chĩere ꝓbat᷑ ↄckioꝙ ↄplexe ſignificabłi a ſũt qꝛ añq; aliqd eſſet pᷣter deũ multaoplexe ſigĩficabilia erant: hoc ꝓbat᷑ · qꝛ hõ nõ currebat tũc gᷓita erat ꝙ hõ nõ currehat· Sʒ ↄſtat tũc ita eẽ ꝙ nõ erat hõ nec curſus nec aggregatũ ex hoĩe et curſu nec aliqua ꝓpõ qꝛ nihil ho rũ eꝛat nec h erat deꝰ:qꝛ tunc ita eſſe erat ↄtingẽs ⁊ deꝰ erat ſꝑ ne ceſſariꝰ.⁊etiã hoc qðſic erat ſigĩ ficabat᷑ ꝑ hãc ꝓpõnẽ hõ nõ cur⸗ rebat ꝑ quã nõ ſigĩficabat᷑ deꝰ. hoc tũc deũ ita eẽeratvnũpplexe ſignificabłe a quolibet pᷣdictoꝛũ diſtĩctũvel nõ idẽ alicui illoꝝ.et ſic diceret de H ꝙ tũc equus nõ ãꝗ bulabat · et de hoc ꝙ lapis nõ mo uebat᷑⁊ ſic deĩfinitis aliis·iõ⁊c· Itẽ hec eſtvera atixpᷣs erit.& i⸗ ta ẽ ꝙ ãtixpᷣs erit/⁊ tñ illð ita eẽ nec ẽ ãtixpᷣs nec aliqðᷣalið ens ni ſi qdᷣdã ſigĩficabł eↄplexe· vt ptʒ ꝑ inductiõeʒ ⁊ ſi illð ẽ ita oʒpce⸗ dere ꝙ erat ãteq; deus aliqᷣd cre⸗ aret.qꝛ ita tũc fuiſſet veꝝ dicere ꝙ ãtixpᷣs erit ſicut nũc ẽ.g tũc e⸗ rat ſignificahileↄplexe · Et ſicut arguit᷑ de ãtixpᷣo ita argueret᷑ de miülle aliis qͥ erũt ⁊ nõdũ ſũt Itẽ ſignet᷑ aliqͥd creabłe qð põt deꝰ creare⁊ vocet᷑btũc iſta ẽ vᷣa b põt creari iſta etiãẽ vᷣs deꝰpᷣt creare b. ergo ita eſt ꝙ b põt creari.⁊ il lud b creari nõ ẽ deꝰ:qꝛ deꝰ ñ po teſt creaꝛi.nec ẽ b. nec aliqð ihe⸗ rẽs ip̃i b · qꝛ nõdũ ẽ b. ergo reſtat ꝙ ẽvnũ ſigĩficabłe pplexe et illð etiã erat ãteq; deꝰ crearet mũdũ qꝛ ita b poſſibile erat creari ſicut nunc ẽ.⁊ ita diceret᷑ de hoc qð eſt deũ poſſe creareb. Itẽ ſi deꝰcre⸗ at b. tũci ta ẽ ⁊ ſic deũ creare bẽ ⁊nõ eſt ipᷣm b / nec eſt deꝰqꝛdeuʒ creare b ẽ pure cõtĩgẽs / ⁊ deꝰ nõ eſt cõtingẽs ergo deũ creare bẽ vnum oↄplexe ſignificabile diſtĩ⸗ ctñ ab aliis ⁊ ita pari rõe diceret de aliis · Itẽ aliqui credũt valde difficulter arguere:qꝛ ſoꝛtẽ dili⸗ gere deuvkeſt ipe ſoꝛtes diligẽs deũ vel ẽ tke ſignificabile ↄplexe Et ſi eſt tłe ſigĩficabile cõplexe habeo ꝓpoſitũ ·ita em̃ erit dicẽð de aliis.Sʒ oñdo ꝙ nõ ſit ſoꝛtes diligẽs deũ:qꝛ tũc nõ eẽt niſi ſoꝛ tes.⁊ tũc pari rõne ſoꝛtem odire deũ eẽt ſoꝛtes odiẽs deũ /⁊ nihil aliud:& idẽ eẽt ſoꝛtẽ odire deum ⁊ diligere deũ · et hoc ẽ ĩpoſſibile qꝛ hoc eſtvalde bonũ ⁊ pᷣmiabile 2æ illð ẽvalde malum ⁊ dãnabile · ¶ Oppoſitũ eſt ↄceſſuʒ ab oĩibus qꝛ chĩere nõ ſunt · Et arguit᷑ etiã ; nõ erant ſic cõplexe ſigniſica⸗ bilia ãte qᷓ; eſſet aliqͥd pᷣter deuz: qr ĩplicatↄtradictionẽ ſcʒ nichil eſſe pᷣt deũ cõplexe ſignificabi⸗ lia eẽ ⁊ ipᷣa eſſe alia a deo · Item opoꝛteret ea eſſe et᷑na⁊ nos tene⸗ mus ex fide nichil eẽ et᷑num ſim plicit᷑ pᷣter ipᷣm deum · Item om̃e qð ẽ deꝰ eſt / vel creatura depen⸗ — feet pienech nentere hoce ppoſikionin fdereſimlin peres goͤno Loppoſitüet munen modun Poprerich dicedaali nöſbus ppönu ctpma cocluſi uſfcitpoees . snnonſin tmponaſn ſimediäteſigi Aparerigeme oelyhubrti ſoſte ſüͤttales teooniſitalie kpoclkera velſerare do Lalitreni 6.5 YLI dẽs a deo:⁊ tñ illa cõplexe ſigni ficabilia nõ erat creature:qꝛ erãt anteqᷓ; aliquid deꝰcrearet.nec e⸗ rat deꝰ vt illi dicũt · Etveꝝ eſt qꝛ tkia ſũt multavt decẽ /aut multo plura deꝰaũt ẽvnꝰ.ꝗ̊ oĩno nichil erãt hmõi cõplexe ſignificabłia Itẽ nõ erãt accidẽtia qꝛ nõ eſſet aſſignare quibꝰacciderẽt et ĩhe⸗ rerẽt/nec erant ſubſtãtie put cõ cedũt qui ponũt ea:ergo nihil oĩ ſciet ſignificatõnẽ iſtiꝰoroisvo⸗ calis hõ currit:ſʒ ſi oro ſibi coꝛ⸗ rũdens ſit ſcripts ille bñvidebit ſcripturã et ꝓtractionẽ ſeu figu⸗ ratões lr̃aꝝ:ſʒ tñ oĩno ignoꝛabit q̃d ſigbit illa ſcriptura ꝓpt᷑ hoc ꝙ ignoꝛabit quales voces huius modi Ir̃e ſignificẽt qꝛ ille lre non ſignt hoĩeʒ currere niſi mediãte hocꝙſigni ficãt tales voces.Se⸗ cunda cõcluſio ẽ voces ſignifica neceſt dedgrden no erant. tiue ſignt paſſiões / id eſtↄceptꝰ oiges / de nj ¶ Sextum ſophiſma· . anime et nõ alias res niſi mediã bo deücrenrebe n Alus homo mẽtitur. Pꝛo te ſigrione cõceptuũ ·hoc patet pᷣ igniſicabllediſi⸗ brorxrq: mẽtiri eſt cõtra mẽt?᷑ mo qꝛ ſuboꝛdiate ⁊ ꝓportiõabili Parlföediccrek ire et ꝓfeꝛre cõtrariũ qᷓ habest ĩ ktſicut ſ. e hnt l̃e advoces: ſic vo⸗ iqielt viide mente: ſed hoc eſt impoſſibile.qꝛ ces ad intẽtiones aĩe:ſed dictuʒ neregeſondi⸗ oĩ ꝓpoſitionivocali opoꝛtet coꝛ eſt ꝙlittere ſigniſicãt iſtas voces ijeſonesdilgis rñdere ſimilẽ in mente.non enim etgo⁊ c. Secundo hoc patet qͥa uftcablleapſer: pꝓferes qðᷣ nõ intelligeres. 2c· ſüt diuerſe evoces ſign lficatiue et ziſcaile c, QOppoſitũ eſt manifeſtũ ꝑ com non ſi inonime:ſʒ hñt diuerſas ſi⸗ — munem moqum loquendi· gnificationes: qᷓ tñ omnino pᷣter itg en ent dicid p NMopter iſta ſophiſmata ſũt cõceptus non ſignificãt diuerſaſ donoͤſtſonts dicẽda aliqua de ſigniſica⸗ res ſed eaſdẽ et fupponũt ꝓ eiſð tuͦcnoͤeetniſiſo tiõibusppõnum ⁊ tmiorũ. Et conuertibiliter vt ens etvnũ ideʒ föne ſonemodte eſt pᷣma cõcluſio ꝙ Ire ſcripte ſi⸗ diuerſũ /quatitas / eſſẽtia ⁊c.er⸗ vdies dei /tnthil gnificãt voces ꝓlatas vel ꝓferen go hoꝝ termĩoꝝ non ſunt ſic di⸗ ſorteodiredeum das:et non ſignt aliq̃s res extra uerſe ſignification es ꝓpt᷑ res ad aboc ipoſtiblle aĩam puta aſinos aut lapides ni extra diuerſas ſ- ʒ ſoluʒ ꝓpter di⸗ ehond4 niiable ſi mediate ſigĩficatiõe vocũ·hoc uerſos cõceptus deſignatos ꝑi⸗ malumt dinable- apparet:qꝛ magr̃i docẽtes pue⸗ ſtos kminos mediãtibꝰqbus ſi⸗ txeſuzebaſtle ros alphabetũ docẽt eos ad qð ĩ gnificãt illas res. Et hoc etiã pʒ nt⸗Etarguik etii poſite ſũt tales littere · ⁊ non do⸗ per auctoꝛes qͥ cõiter ponũt dif cöolereligtiſen⸗ Ccẽt eos niſi taliter vociferare.⁊a ferentiã inter nomen equiuocũ⁊ zaöterdenz: litvociferare docẽt ad litterã b. vniuocũqꝛ nomẽ equiuocũ hẽt ſdli ſſonan T ad litterã c.qð non eſt niſi quia plura ſi ignificata ? nõ nomẽvni⸗ ateſ nicabe⸗ ille littere ſũt impoſite ad ſigniſi uocũſ 3 pła ſuppoſita. Ideo etiã plerelis Pen caduʒ diuerſas voces. Sed tunc dicit Ariſtote· nomen equiuocuʒ ralia a deo te⸗ ego ponoꝙ aliquis habeat ydeo debere diſtĩgui ⁊ non nomen vni ſeetna ne on ma larinũ a matre ſicut habemuſ uocum.et hec non ſũtvera ratio⸗ ichil eẽ Muag. vdeoma gallicũ ⁊ ſic valde bene ne rerum ad extra ſigniſicataruʒ rdemm Nennn A. iiii. elenuſne⸗ ſed ſolũ rõne ↄceptuũ:ergo ↄcep tus illi ſũt ſiẽta illoꝝ noim. Et omiĩno apparetꝙ ꝑ iſtas duas cõ cluſiones ĩtẽdebatAril · in pᷣnci⸗ pio ſui libꝛi ꝑpyarmenias ? ſmnagi in quarto metha phiſicevbi dicit eſſe ſupponendũ:Si aliquis cuʒ aliovelit diſputare ꝙ nomẽ ſigĩ⸗ ficat aliqd vnum determĩate:⁊ ſi plura q;tũ ad nomè equiuocũ iñ nõ ĩfinita ſʒ determĩata.qðᷣnon ẽ intelligẽdũ niſi q;tũ ad ĩtẽtiões ſeuvceptꝰ:qꝛſi uppoſito ſicut ariſ toteles credit ꝙ ab eterno fieret mundus talis ſicut nunc eſt.tũc iſte terminus homo infinitos ho mines ſignificat ⁊ ſine tali ſuppo ſitione cũ h nomẽↄtinuũvel ma⸗ gnitudo ĩfinita ſigt· qꝛ oĩaconti⸗ nua ⁊ infinita ſũtotinua / qꝛ infi⸗ uite ſũt ꝑtes ↄtinui quaꝝ qlibet ẽ ↄtinua: Tertia ↄcluſio omni cõ⸗ ceptu aliquid ↄcipit᷑ vel foꝛte nõ vnũ ſolũ ſed multa ſimul.Abſur dũ em̃ eſſet dicere ꝙ aliquis ĩtel⸗ ligit ⁊ tñ ꝙ nichil itelligit vlꝙ vi det et ꝙ uichilvidet · hoc em̃ eſſet ↄtra ↄditiõeʒ vᷣbi actiui ⁊ ſignifi cationẽ qð exigit actiuuʒ poſt ſe qꝛ ſignificat ꝑ modũ actꝰ trãſeũ⸗ tis in alterũ ꝓpter qð putãdũ eſt hãc eſſe falſa · ſ . lego ⁊ nichil lego video et nichil video / ĩtelligo et nichil ĩtelligo ⁊ oẽs tales credo eẽ falſas ⁊ nõ poſſibiles ꝑ nat᷑aʒ Mec obſtat qð aliqui dicũt faciè⸗ tẽ domũ facere ⁊ tñ nichil facere qꝛ lʒ nihil faceret termĩatĩe tñ fa ceret aliquid ſbᷣiectie · ⁊ ab eo fit aliqᷣd ſubiectĩe · facit em̃ ligna eẽ domũ:⁊ ligna ab eo fiunt domꝰ Sic em̃ apparetꝙ ſi aliqð veꝛbũ actiuũvere dic at᷑ ð̊ aliquo ſubie cto opoꝛtet ꝙ verificet᷑ de illo cũ accuſatiuo ſequẽte in quẽ termi⸗ netur modus ille ſignificãdi actĩ ¶ Quarta cõcluſio eſt ꝙ etiã om̃i voce ſignificatiua ⁊ actu ſignifi⸗ cãte aliquid ſigĩficat᷑ · Et hoc de betↄcedi ⁊ ꝓbari ꝓpoꝛtionabłit ſicut pᷣcedẽs ↄcluſio /⁊hoc etiaʒ fuit bene argutũ ĩ ſcõo ſophiſma te ideo hoc uũͦlic requirat᷑.¶ Quiĩ⸗ tancluſio eſtꝙ hoc nomẽ chime⸗ ra nõ ſi gnificat chimerã:poſito ꝙ impoſſibile ẽ eſſe chimerã · Et ſic etiã hoc nomẽ vacuũ non ſigĩ ficaret vacuũ ſi ĩpoſſibile eſſet va cuũ eſſe / ſicut opinat᷑ Ariſto· hoc ꝓbat᷑:qꝛnichilꝓhiberevid et᷑ qͥn ſit bona pↄna·.hoc nomẽ chimera ſiãtchimerã:ergo chimera ſigni ficat᷑ per hoc nomẽ chimera.ſed hec eſt falſa chimera ſignificat᷑ ꝑ hoc nomẽ chimeꝛa /quia ipᷣa ẽ vyna affirmatia cuins ſubiectum ſcʒ hoc nomẽ chimerapꝛo nullo ſuppõit:qꝛ nichil ẽ chimera nec fuit nec erit nec põt eſſe · WMõ hec eſt regula de qua poſtea mag di cet᷑ ſcꝙ oĩs ꝓpõ affirmatiua cu ius ſubiectũvel pᷣdicatũ pꝛo nul lo ſuponit eſt falſa · Et ita confoꝛ miter debemꝰocludere ꝙ iſte ſũt falſe:chimera ẽ intelligibilisvel chimera eſt opinabilis / vel chi⸗ mera eſt chimera / wel chimera ẽ non ens · et ſic de aliis · Dũc ergo ẽdubitatio quid hoc nomẽ chĩe ra ſignificat ex quo ſiõt alidd vt dictũ ẽ⁊ tñ nõ ſiẽ chĩerã· Ad qð ego poſſuz dicere hᷣmo euadendo õ —T nera.9 de ͤcehufn Poninur i lococepn⸗ iitnn lalege⸗ ainmnſi ſera ntelle llo ncehen gnicolſt ceptaſiple catü ppoe reqthoel Plbentniſi ſü Pꝛin⸗ nodi adi⸗ eptn 4 gepoſez die tüfſuppoi loculadi⸗ ciacetis. bulcnoialt eglone nogmodn caſuoein ſpponer ſite gell velnocie ſicopkꝛpp Urobes a guoVerbi ceffeteh tkocep⸗ ſbanttzi lipoſſchleeſetu opinal Arito hoe lppberevihean bocnone chinen ergochimera ſigu home chinera ſed himera ſignifcal himera / quia i⸗ . 2chins ſubiectun chimerapro null chilechinera nee cpoteſe. Moͤbet guapoſtenmag d pöafirmarluucl pelpclcati pꝛonul ſloEtla nfor ludere ilt ſüt einrelighblisrel pinbliis chy — ꝙ ſiãt qnẽdãↄceptũ ſᷣm quẽ hoc nomẽ chimera fuit ĩpoſitũ ad ſi⸗ gnificandũ.Sed ſciendũ ẽ ꝙ hec reſpõtio non ſufficit:qꝛ iã nõ q̃⸗ rã ãplius de hoc noĩevocali chi⸗ mera:ſʒ de nomie mentali.ſ.de cõceptu ſᷣm quẽ illavox chĩe ra ĩ⸗ ponitur ad ſigndũ.querã gqᷣͥd il lo cõceptu ↄcipit᷑:qꝛ dictuʒ eſt ꝙ aliqdocipit᷑tñ non chimera:qꝛ dictũ ẽ ꝙ oẽs tales ſũt falſe/ ſcʒ chime ra ſiẽt᷑/ chĩera opinatc / chi mera intelligr ⁊ c. Quid Sↄcipit᷑ Iillo ↄceptu? Ad hoc rñdẽdũ eſt ponẽdo iſtã ſextãↄcluſionẽꝙ cõ ceptꝰſiplex ſi ſit ſubiectũvł pᷣdi⸗ catũ ĩ ꝓpõe mẽtali ſuppoĩt ꝓ ipᷣa re q̃ ipoↄcipit᷑ nichil eĩ ẽ qð ̊ ꝓ hibeat niſi foꝛte ſcõᷣʒ duplicẽ ca⸗ ſũ Pꝛimꝰ eſt ꝙ illa resↄcipiat᷑ ꝑ. modũ adiacẽt alt᷑i / ſicut eſſet de ↄceptu a qͥ ſũit᷑ hoc nomẽ albꝰ qꝛ poſſʒ diciꝙ eopcipr̃ albedo:⁊ tñ ñ ſuppoĩt ꝓ albedie:ſʒ ꝓ ſbie⸗ cto cuiadiacet.qꝛ ĩtelligr ꝑ moð adiacẽtis. ſedↄceptꝰ coꝛꝛñdens buic noĩ albedo ſuppoĩt ꝓalbedi ne.qꝛ illoↄceptu cõcipitalbedo⁊ nõ ꝑ modũ adiacẽtj alicui. Aliꝰ caſus ẽ in quo ↄceptꝰſĩplex non ſupponeret ꝓ re q̊ ipᷣoↄceptu eẽt ſigta:qꝛ illa res fuit ⁊ coꝛrupta ẽ vel nõdũ è ſʒ erit / vł põt eẽ⁊ tũc ſi copła ꝓpõnis nõ ſit ↄſonãs ſʒ trabẽs ad aliud tpᷣs tũc ille ↄceꝑp tꝰnõ ſuppõeret ꝓ illa re nec ꝓ ali quo Verbi gr̃a. In/ꝓpõe mẽtali coꝛrñdẽte huic oroi ãtixpᷣs cur⸗ rit lʒↄceptꝰqͥ ẽ ſubiectũ ſit cõce⸗ ptꝰ antixpᷣi tñ nõ ſupponit ꝓ ãti chꝛiſto/qꝛ ꝓpter copulã de pũᷣti ĩ pedit᷑ ſuppoſitio. Ideo illeꝰcep tꝰ ꝓ nullo ſuppõit .ſed ſi eẽt ꝓpõ mẽtalis hec ſcʒ ãtixpᷣs erit inalꝰ tũcↄceptꝰantixpᷣi ſupponeret ꝓ aliquovidelʒ ꝓ antixpᷣo · Et non apparet mihi aliqua alia rõ q̃re ↄceptꝰſiĩplex alicuiꝰrei in ꝓpõe mẽtali factꝰ ſubiectũvł pᷣdicatũ nõ debeat ſnppõere /ꝓre q̃ ipᷣo cõ cipit᷑.et q̊ͥ ego ſuppono vel pono tãqᷓ; verũ.Sʒ de ↄceptu cõplexo eſtalia rõ.Mã ſi ſitↄceptꝰ ↄplexꝰ modum determinatiõis⁊ deter mĩabilis.vt ↄceptus coꝛrñdẽteſ huic or̃oi hõ albus / ſi fieret ꝓpõ mentalis ꝙ homo albus currit / tũc lʒ ↄceptu hoĩs ↄcipiat᷑ ĩdiffe rẽter oĩs hõ:tñ ↄceptꝰille nõ ſup ponit ꝓ oĩbus hoĩbꝰ/ſed ſolũ ꝓ albis qꝛ ꝑ cõceptũ albi ſibi cõiũ ctũ reſtringit᷑. Hec conceptꝰ albi ſnpponit ꝓ oĩbus albis / ſʒ reſtri git᷑ ꝑ cõ ceptũ hoĩs ad ſupponẽð ſolũ ꝓ illis albis que ſunt homi⸗ nes.Et ideo ego ↄcludo ꝙ lʒ oĩs cõceptꝰſiplex ſupponat ꝓoĩ illo qð cõcipit᷑ (exceptis duobꝰ caſi⸗ buspus dictis)tñ nõ ẽ ita de cõ⸗ ceptn cõplexo · qꝛ cõceptꝰ coꝛrñ⸗ dẽs huic or̃oni hõ albus nec pꝛo omni homine ſupponit nec pꝛo oĩ albo /lʒeo oĩs hõ ↄcipiat᷑ rõne ↄceptꝰhoĩs /et oẽ albũ rõne con ceptꝰalbi.Ideo cõcludẽdum eſt ſeptĩo ꝙ nõ oĩs cõceptꝰcõplexꝰ qui ẽ ſubiectũvel pᷣdicatum in ꝓ põne mentali ſuppoĩt ꝓoĩ eo qð ipᷣo ſiẽt nõ obſtãtibꝰ adhuc duo bocaſibꝰ pᷣꝰ fact · Octaua ↄclu ſio ſeqᷣ᷑tſ ꝙ aliqͥs ↄceptꝰↄplexꝰ factꝰſubiectũvel pᷣdicatũ ĩ ꝓpõ⸗ ne mẽtali ꝓ nullo ſupponit et tñ multa entia ipᷣo cõcipiũt᷑.hoc de clarat᷑qꝛ ſicut invoce poſſũ foꝛ⸗ mare iſtã ꝓpõnẽ aſinus riſibilis currit:ita poſſũ ſibi coꝛrñdẽtẽ in mẽte foꝛmare · poſſũ em̃ foꝛmare cõceptũ aſini et ↄceptũ riſibilis ſił ꝑ modũ det᷑minatiõis ⁊ deter mĩabilis ⁊ ex hisↄſi ituerevnum ſbᷣiectũ reſpectu ↄceptꝰa quo ſuĩ tur Hhverbũ currit / tũc ꝑ iſtũↄce⸗ ptũↄplexũ exↄceptu aſini ⁊ ↄce⸗ ptu riſibił ego cõcipio aſinos ꝑ cõceptũ aſini ⁊ riſibilia ꝑↄceptũ riſibilis. Ideo expceptu ↄplexo multa cõcipio ſcʒ boĩes⁊ aſinos ⁊ tñ ille cõceptꝰↄplexus ꝓ nullo ſupponit qꝛↄceptus riſibił ꝓhi⸗ bet ne ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ riſi⸗ bilibꝰ Ideo nõ põt ſupponere ꝓ aſinis:⁊ ↄceptus aſini ꝓbibet ne ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ aſinis ideo nõ voteſt ſupponere ꝓ riſibilibꝰ et ſic nichil reſtat pꝛo quo poſſit ſupponere / ſicut in pᷣcedẽte ↄclu ſione dicebat᷑ꝗ in iſta ꝓpõne hõ albꝰ currit illud ſhᷣiectũ hõ albꝰ nõ ſuppõit ꝓ oĩbꝰhoĩbꝰnec ꝓ oĩ bus albis qꝛ iſte ᷑minꝰalbꝰ ꝓhi⸗ bet ne ſupponat ꝓaliisqᷓ; ꝓalbis et iſte minꝰhõ ecõuerſo ꝓhibet ne ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ hoĩbus Heindevlteriꝰnotandũ eſtꝙ licʒ vox ĩmediate ſigĩficetↄceptũ.tñ mediãte cõceptu impoſita eſt ad ſignificãdũ ea q̃ illo cõceptu con cipiũt᷑. Ideo hec dictio aſinus ĩ poſita è ad ſignificãdũ mediate cõceptũ aſini ·ſiẽt em̃ aſinos qͥ il lo cõceptu concipiunt᷑. Ideo oĩa riſibłia⁊oẽs aſini ſignt᷑ ꝑ hãcvo cemoplexã aſinus riſibił.Hheĩde etiã q;tũ ad ſuppõnẽ notãdũ ẽ ʒ tminusvocalis ſi in ꝓpõne capi at᷑ſigtiue⁊nõ mat᷑iałr nõ ſuppo nit ꝓ ſe:nec ꝓ ↄceptu quẽ ĩmedi⸗ ate ſigt ſʒ ſuppõit ꝓ illis eiſdẽ ꝓ quibꝰillecõceptꝰſibi coꝛrñdens ſuppoĩtſ.ꝓ rebꝰilloↄceptupce⸗ ptEt ita etiã tminꝰſcriptꝰſi nõ ſuppõat mat᷑iałr nec ſuppõit/ꝓp ſe nec ꝓvoce quã ĩmediate ſigt⸗ nec ꝓↄceptu quẽↄñr mediãte vo ce ſigt ſʒ ꝓ rebꝰ ꝓ quibꝰille ↄce⸗ ptꝰĩ ꝓpõe mẽtali ſupponit.ita ꝙ oĩa ĩvocevłſcript᷑a (ſi nõ mat᷑ia lit᷑ ſʒ ſiẽtĩe ſũat᷑)referẽda ſũt ad ſuppõesↄceptuũ ĩ ꝓpõibꝰ mẽta libꝰ. Jvoↄcludẽda ẽ nonaↄcłio ꝙvoxvl ſcpᷣta ſigtĩe ſũpta ſuboꝛ dinata ↄceptui ĩcõplexo pꝛo re⸗ bꝰſuppoiĩt q̃s vltimate ſigt ſcilʒ pꝛo rebꝰq̃ illocõceptu concipiũt᷑ niſi pꝛohibeãt᷑ ꝑ duos caſus pus exceptos.happet ꝑ ſextãↄcłiõeʒ Nã oẽs hoĩes ſiãnt᷑ ꝑhãc voceʒ hõ albꝰpꝛoptiſtũ tᷣminũ hõ⁊ oĩa alba pꝛopt᷑ iſtũ termĩʒ albꝰ:⁊ tñ iſte terminꝰhõ nõ ſupponit pꝛo oĩbus hoĩbus nec pꝛo oĩbꝰalbis Itẽ aliquis terminꝰ vocalis vel ſcpᷣtus pꝛo nullo ſuppõit ſi fiat ĩ aliq̃ pꝛopõe ſubiectũ.vt iſte ter⸗ minꝰ aſinus riſibilis:hoc patet ꝑ octauã ↄcłonẽ et ꝑ ea q̊ͥ nũc di⸗ cta ſũt.hec ergo nona ↄcluſio ſit triꝑtita ſicut appaꝛuit.Etpõt in ferri coꝛrelariũ ꝙ det᷑mĩatio ad⸗ dita determĩato nihil ĩfertvel re ſtrĩgit de ſigtione illius:ſʒ bñ re ſtrĩgitvł aufert oĩno eius ſuppo ſitiõeʒ . vꝓᷣbi gra.Si ego dico aſi⸗ — ltnunr/ ſunquiiß rdlcie nechu ciduquei⸗ glſi co glexopoꝛiz Nerigi⸗ Nuncnidid yrqoſci opleropot tomniopte Voces iponn ctünimnid pplero pol nhonerere inedimnenl ſoquctoin pigfeqe luoplexo/ ntrolani belanieg⸗ luſit roiane uillyreptn reſciot ſgifcite e Mleterler ſpſueilüter nſinci ſin ignls be⸗ Ulifla⸗ cor⸗ quub le ce⸗ ening Allnö matte eriga ſütac gpoͤb'nern enondckio eſüpta ſrho⸗ Plexo poore⸗ nute ſigtſa⸗ btu concipiüf os caſus gus ſertiockloe; gbacvocez ninſ hör oĩ iz albe iß onit pꝛo Geivebe bvocalis vyel ppotſi futi l.xtilke ter⸗ s:hoc paet eanuͤrdi⸗ 4cluſioſi ſt⸗Etpötin emiatioac⸗ liferelte ius:hbife eius ſupho godlcoaſſ⸗ nus riſibilis currit:nõ ẽ credẽ ᷣ ꝙ illi termini fiãt nõ ſigtiui et tñ ſũt non ſupponẽtes.Pecĩanↄcłio eritꝙiſti termiovocali chĩera nõ coꝛrñdet ſoluʒ ↄceptꝰſimplex qꝛ tũc ſupponeret ꝓ revł pꝛo rebꝰ q̃ illoↄceptuocipiũt᷑qð eſt falſũ cũ nec aliquid nec aliq̃ ſit vłſit chi⸗ mera.Sequit᷑ gvndecĩa ↄcłio ꝙ buic termĩovocali chĩera coꝛrñ⸗ det ↄceptꝰↄplexꝰquẽ pᷣmo ſigt2 ſcdᷣm quãiĩpoſitus eſt ad ſiẽndũ qꝛvt dictũ ẽ opoꝛtʒ voci coꝛrñde repceptũ quẽ ĩ mẽ tẽ ſiſt /vel ſe⸗ cũdu quẽ ĩponitur ad ſigndũ:i⸗ git᷑ ſi uõ coꝛreſpõdeat ↄceptꝰſi⸗ plex opoꝛtʒꝙ coꝛrñdeat cõceptꝰ ↄplexꝰqui pꝛo nullo ſuppõit Sʒ nuncvidẽdũ eſt quõ hoc ſit veꝝ: ꝓpt᷑ qð ſciẽdũ ẽ ꝙ om̃iↄceptui ĩ ↄplexo põt ĩponivox ĩcomplexa ⁊ omnioplexopplexa.Sʒ etiãqꝛ voces ĩponunt᷑ ad ſiondũ ad pla citũ nr̃m / ivðᷣo ↄceptui qᷓ;tũcũqʒ ꝓplexo poſſumus coꝛreſpõdent᷑ imponerevocẽ incõplexã ſiãntẽ ĩmediate illũoceptũ ↄplexũ:⁊cõ ſequẽt᷑ oĩa q̃ illo ↄceptu ↄcipiũt vᷣbi gra qdapoeta magno ↄcep⸗ tu ↄplexo ↄcipit diſtĩicte hyſtoꝛi am troianã quõ paris trãſducit helenã:⁊ ꝙ ꝓpt᷑ hoc rex grecoꝝĩ uaſit troianos ⁊c.⁊ tũ c ille poe⸗ ta illiↄceptui coꝛñdẽt᷑ diſtĩcte et ↄꝓplexe ſcripſit vnũ maguũ libꝛũ ſigĩficãtẽ ea q̃ illoↄceptu mult i⸗ pliciterↄplexo cõcipiũt᷑:deĩde ĩ poſuit iſtũ terminũↄplexũ ylias ad ſigndũ ſimul q̃litercunqʒ ille magnus liber ſigbat · ſic et huic nomi vylias coꝛrñdetↄceptꝰ valð 1 Kae multipłroplexus.Sʒ deſcẽden⸗ do ſpecialiꝰ ad ꝓpoſitũ hec or̃o locus nõ repletus coꝛpoꝛe coꝛrñ detↄceptuiↄplexo /quo intelligi mus locũ et coꝛpꝰ⁊ repletionẽ:⁊ tũ hoc nomenvacuũ impoſitñ eſt ad ſignduʒ ſimul illa omnia que ſignificat hec or̃o locus nõ reple tꝰcoꝛpore.vñ ꝓpter h̊ hec or̃o lo cꝰ ñ repletꝰ coꝛꝑe ðꝛ eẽ deſcpᷣtio vacui dicẽs qͥd noĩs q̃ ñ iudicat q̃ res ẽvacuũ:ſʒ q̃s res ⁊ quomõ ſigt hoc nomẽ vacuũ ꝓpter qð e⸗ tiã nec iſta eſt vᷣa/ vacuũ eſt locꝰ nõ repletus coꝛꝑe niſi ad iſtũ ſẽ⸗ ſũ ſᷣm ſuppõnem materialem ꝙhᷣ nomẽvacuũ ſigt eaſdẽ res et ſᷣm eũdẽↄ ceptum quas ſiãt hec oꝛa tio locꝰ non repletꝰcoꝛꝑe:ergo h nomẽ vacuuʒ ſigt multas res ſcʒ om̃s quas ſignt iſti t ermĩ locus ⁊ coꝛpus ⁊ repletꝰ:⁊ ſibi coꝛrñdʒ ↄcepꝰↄplexus quo multaocipiũ tur/⁊ tñ nec ille ↄceptus nec ilið nomen vacuũ nec eius diffinitio dicẽ s qͥd noĩs ſupponũt ꝓ aliqͥ: qꝛ illa additio nõ repletꝰ coꝛpo⸗ revel cõceptus ei coꝛrñũdens au⸗ fert ſuppõnẽ ab hoc termĩo locꝰ vel etiã a cõceptu ei coꝛrñdente: qꝛ oĩs locꝰ ẽ repletꝰ coꝛꝑe.ſicut homo nõ riſibilis ꝓ nullo ſuppo nit:qꝛ oĩs hõ eſt riſibilis · Ita gᷣ huic termino chimeracoꝛrñdetꝰ ceptus ↄplexus quo multa cõci⸗ piũt᷑ et qͥ tñ ꝓ nullo ſupponit.qꝛ dekmĩatio ẽ ĩpoſſibilis determĩa bili:vt pʒ ꝑ deſcpᷣtionẽ dicẽtẽq̃d noĩs que ponit᷑ eſſe talis Chime⸗ ra ẽ aĩal cõpoſitũ ex membꝛis ex abꝰ nichil poteſt eẽ cõpoſitũ ita ꝙ idepceptꝰↄplexꝰcoꝛrũdʒ ĩ mẽ te iſti oroivocali ⁊ huic t᷑ᷣmĩo chi p mera ⁊ ſic iſte tminꝰ chiẽra ſigt oĩa illa q̃ ſi ent iſti tmini aĩal mẽ bꝛũ et ↄpoſitũ etiã cõceptꝰentis et tñ ꝓ nullis ſuppõit ſicut necↄ ceptꝰↄplexꝰſibi coꝛꝛñdẽs ꝓpter hoc ꝙ iſta determĩatiovł additõ ex qbus nichil põt eẽoↄpoſitũ au fert ſuppõnẽ ꝑtis alteriꝰ.ſ.huiꝰ orois aĩalↄpoſitũ ex mẽbꝛꝭ:qꝛ ẽ ei incõpoſſibilis.Sʒ aliqͥ circa h dubitãt:qꝛſeq̃ret᷑ ꝙ hec dictõ hõ ſiãrʒoĩa aĩalia qð ẽ fłm·ↄñs pʒ: qꝛ diffitio hoĩs ẽ aĩal rõale moꝛ⸗ tale:igr ᷣm pᷣdicta idẽ ↄceptꝰ coꝛ rñdet huic tmĩo hõ et huic or̃oni aĩal rõale moꝛtale ⁊ eaſdẽ res eq̃ᷓ liter ſiãẽnt ille terminꝰet illa or̃o et tñ illa oro aĩal rõale ꝑiſtuʒ ter miĩʒ aĩal ſigẽt oĩa aĩalia eꝛgoꝛiſte terminꝰhõ · Rñdet᷑ ꝙ iſta non eſt diffinitio boĩs expᷣmẽs quid no⸗ miĩs / ſcʒ qͥdvel q̃̊s res⁊ quõ hͥ no mẽ hõ ſiãt · ſed eſt difiinitõ/expᷣ⸗ mens q̃ res ẽ ꝓ qua ſuppoit iſte terminꝰhõ qm̃ ipᷣa ẽ ea ꝓqua ſup ponit iſta oro aĩal rõale moꝛtale ſed nõ opoꝛtet ꝙiſti tmini pᷣciſeꝛ adequate ſupponant ꝓ rebus q̃s ſiẽnt. Vñ ſolus terminꝰvocalis cui nõ coꝛrñdetↄceptꝰincõplexꝰ ſedoplexꝰhʒ pꝛopꝛie diffinitõeʒ dicẽtẽ quid noĩs ſcʒ pᷣciſe ſignifl cãtẽ quicquid q̃cũqʒ tininꝰille ſiãt · tkis em̃ tminivocalis ſigõtio ¶ explicat᷑ ꝑ imĩos vocales coꝛrñ⸗ dentesↄceptibꝰſimplicibus exqͥ bꝰↄpoĩt᷑ↄceptꝰↄplexꝰcoꝛrñdẽs huic tmĩo · ſʒ cũ alicui tmĩovoca li coꝛrñdeatↄceptꝰ ſiplexvt huic voci aſinꝰↄceptꝰſpecificꝰ aſini oſito ꝙ ſit ſiplex:nõ ẽ poſſibłe alt᷑ũ tminũ vocalẽ pᷣciſe ⁊ ad eq̃te ſigĩficare illð ea q̃ ille ſigt niſi ſit purꝰſinonimꝰilli Nec ẽ poſſi⸗ bke dare or̃oeʒ vocalẽ ex tmĩs di uerſaꝝ rõnũ ſiue ſigtõnũ ↄſtitu⸗ tã qͥn eis coꝛrñdeãr alii ↄceptꝰ qͥ nõ coꝛrñdebãt illi tmĩo.ſʒtłi timni no ſiplici cui coꝛrũdʒ ↄceptꝰſim⸗ plex põt dari diffitio cauſat vłde ſcriptõ declarãs q̃ ſũt cãev ꝑꝓpᷣe tates reivł reꝝ pꝛo quavł qbꝰil le tminꝰſuppõitvel etiã diffinitõ quidditatiua ex gñe ⁊ drñũtia cui coꝛrñdet ↄceptꝰ ↄplexꝰ / ſuppo⸗ nẽs tñ adequate ꝓeiſdẽ rebus ꝓ quibꝰſuppoĩt ille teꝛminus incõ plexus qui illi teꝛminovocali coꝛ rñdebat. Et bhec debebãt mag/ declarari ĩ tractatu de diffinitõi bus / diuiſionibꝰ / I demr atiõibꝰ quẽ edidi · et gaudeo hec ĩtellexiſ ſe. Alia dicẽda erũt de ſuppõibꝰ ⁊cauſis veritatũ ꝓpoſitionnm ſed ãte volo reſpõdere ad ſophiſ mata dudũ mota. Ad pꝛimũ di co ꝙ eſt falſũ.Et dico ꝙ adveri⸗ tatem ꝓpoſitionis vocał nõ ſuffi cit ꝙ hẽat ſimilẽ ꝓpoſitionẽ mẽ talẽ ſibi corrñdẽtẽ / ſed hoc ẽ cõ mune omni ꝓpõni ꝙ qualitercũ⸗ qʒ ſiẽt qᷓ;dtum adↄceptũ ita ſit in mete.Sed quid aliud ſufficit at᷑ requiritur dicetur poſterius Ad ſcpᷣm ſophiſma rũdet᷑ ꝙ eſt falſũ ⁊ ſuagdictoꝛia eſtvera ſcilʒ iſta nullꝰequus ẽ aſinꝰEt qñ ar⸗ guit᷑ ꝙ illa nõ ſit vera:qꝛ nõ ẽ ita Trebus ſiãtis ſcʒ in eqͥs ⁊ ĩ aſiniſ ↄcedoqꝙnec ita nec alit᷑ cũ nõ ſint useplusſ Nedogpi eligificat minddevn Spbona el graſchi⸗ Noyud use llto Gel nnot AG es ſĩt nes de d/ eaminusincö novocalicoꝛ ebebitnag de diffiniton denfatlöib⸗ ohecitellexiſ de ſuppolb? ppoſitionnm rread ſophiſ Da mimüdi icoq ac eri⸗ pocak uoͤſufi poſtioni mi ſel boc ẽ c — nec hoc requiritad vᷣitatẽ ꝓpõis negatĩe ſcʒꝙaliquo mõ ſit ĩ rebꝰ vltimate ſignificat putavltra cõ ceptꝰ coꝛrñdentes. Et ↄñt᷑ dicet poſt quid reqrit᷑ ſufficit¶ Ad t᷑⸗ tiũ dicoꝙ ẽ falſũ:et etiã dico i⸗ ſta oro deꝰnõ eſt nichil ſignificat qð nõ ſitvł ꝙ nõ poſſit eẽ ſcʒꝙnõ ſic coꝛrñdet ĩ mẽte quãatũ ad eaq̃ ſignificat apð mẽtẽ:et qð nõ ſit extra vel poſſet eẽ quãtũ ad ea q̃ ſignificat ad extra / ſeh nec hᷣ ſuf⸗ ficit ad vᷣitatẽ ꝓpõnis ſicutoñter dicet᷑.Et etiã concedo ꝙ iſta or̃o deꝰ nõ ẽ nõ ſigt deũ nõ eſſe quia deũ nõ eſſe nichil eſt nec erit nec põt eſſe · Ideo falſũ ẽ ꝙdeũ nõ eẽ ſignificat᷑:qꝛ hec ꝓpõ eſt affiꝛma tiua/⁊ ſubiectũ eiꝰ ꝓ nullo ſup⸗ ponit · Ad aliud argum̃tũ dico ꝙ bec nõ ẽ falſa/oĩs deus ẽ:imove riſſima Et qũñ dicit᷑ ꝙ iſta ꝓpõ de us ẽ plus ſiot qᷓ; iſte ᷑minꝰdeus: ↄcędoꝙ plus ſigĩficat apð mẽtẽ qꝛ ſigĩficat ꝓpõnẽ mẽtalẽ⁊ iſte t minꝰdeꝰnõ miſiↄceptũ ſiplicem· Sʒbona eſt q̃ſtiovtrũ plꝰſigt ad ↄceptibꝰcoꝛrũdẽtibꝰilli tmĩo de us ⁊ illi or̃oni deꝰẽ Et ciꝛca hvi⸗ dect᷑ m notãdũ ꝙ multũ drñt qᷓ;tũ ad res ſigtas ad extra iſte ꝓpõ⸗ nes de?ꝰẽ/⁊ deꝰẽ deꝰ:qm̃ iſta deꝰ ẽvt etiã hẽat apð mẽtẽ ſubiectũ ⁊pᷣdicatũ⁊? copulãvʒiſtã deꝰ ẽ ẽs ⁊ iſta młto plura ſiẽtqᷓ;ᷓ iſta deus elſt deus:qꝛ ſigt oĩa ẽtia ꝓpt᷑ iſtũ tminũ ens.Iſta aũt deꝰẽ deꝰni⸗ chil ad extra ſiãt niſi deũ:qꝛ hec dictõ ẽ ꝓut pᷣciſe ẽ copula nichil ſigt ad extravltra ſigtionẽ tmĩo M rum cathegoreumaticoꝝ:iʒ ſigt ſolũ illũↄceptũↄplexiuũqͥ ĩtelle⸗ ctꝰfoꝛmat ꝓpões ex iſtis tmninis deꝰ⁊ deꝰ. Sʒtũc ẽ difficilis dubi tatio cũ dictũ fuerit pᷣus ꝙ omni ↄceptu aliquid cõcipit᷑ qͥd ergo ↄcipit᷑ illoↄceptuↄplexiuo coꝛrñ dẽte huic copłe ẽ / cũ dicit᷑ deꝰeſt deꝰ vel hõ ẽ lapis.Hico de hoc aliq̃ dixi ĩ tio capło pᷣmi tracta⸗ tꝰſũmulaꝝ·⁊ tñvltra dico cũĩ⸗ tellectꝰnõ poſſet illũ ↄceptũ con plexiuũ foꝛmaꝛe ſineↄceptibꝰca thegoꝛic quosↄplectit ita illoꝰ⸗ ceptu nichil ſolitarieↄcipit᷑:iʒ il la eadẽ cũↄceptibꝰſimplicibꝰcõ cipimꝰↄplexe q̃ illisↄceptibꝰcã⸗ tſimplicibus ſine illo cõplexiuo ↄcipiebãt᷑ incõplexe · Vñ nõ ſũt alie res q̃ cõcipiũt᷑oceptu coꝛrñ⸗ dẽte iſti oꝛ ationi deꝰeſt deꝰ⁊ iſti deus nõ eſt deus / ⁊ iſti oĩs deꝰ ẽ deus / ⁊iſti nullus deus eſt deꝰ/⁊ iſti tᷣmĩo ſimplici deus: ſʒ alit᷑ et aliter illa res cõcipit᷑ ſcilicʒ com plexevel incõplexe / affiꝛmatĩevł negaiĩe: Reuertoꝛg ad ſolutõnẽ extra ſcʒq;tũ ad resↄceptas illiſ ſophiſmatis:et dico ꝙ lʒplus ſi⸗ gnificet᷑ apð mẽtẽ ꝑ hãc or̃oeʒ de us eſt deꝰ qᷓ; ꝑ hoc nomẽ deus:tñ ad extra nichil plꝰſiãtur /ſʒiideʒ oĩno tñ alit᷑ alit᷑ ·¶ Ad q̃rtũ ſo⸗ phiſma dico ipʒʒ ẽ fł'm.⁊ ↄcedo ꝙ nõ ſigt chimerã nec etiã alið a chimera.qꝛ nichil ẽ alið a chime racũ chimera nichil ſit:⁊nichil ẽ alið a nõ ẽte.ſʒ tñ ſiẽt młta q̃ nec ſũt chimera:nec aliqð eoꝝ ẽ chi⸗ mera:nec eſt ſiłe de iſtis tᷣmĩs hõ ⁊ albedo cũ eis coꝛr ñdeant com⸗ ceptus ſiplices ⁊ ꝓ aliqᷣbꝰſuppo bi fiebãt apꝑent ſolute ex dictis ¶ Ad qͥntũ ſophiſma dico ꝙ ipᷣm eſt fłm:ĩmo oĩa entia ð mũdo ſũt ↄplexe ſignificabilia ·etiã oẽ ens q qᷓ;tũcũqʒ ſimplex eſtoplexe ſigni ficabile.vᷣbi gr̃a.deꝰqui eſt ſũme ſiplex ſigturoplexe ꝑ hãc oroneʒ deus eſt deꝰ. ſicut dicebat᷑ ĩ ſolu⸗ tõne tercii ſophiſmat.Dico etiã ꝙ anteq;ᷓ deus crearet pᷣmã crea⸗ turã nichil erat niſi deꝰ:ideo nul lũↄplexeſigĩſicabi le erat niſi de us.Sʒtũc qñ arguit᷑ ꝙ hõ tũc nõ currebat:ↄcedo.ſʒ qñ infers i⸗ ta erat ꝙ hõ nõ currebat. Rñdet᷑ ꝙ ad iſtum ſenſũ ita erat ꝙ aliqᷣd erat qð nõ erat homo currẽs ſcʒ deus:ſed tñ nõ eꝛat ita nec alit᷑q; tũ ad res ſignificatas ꝑ hãc or̃o⸗ nem hõ nõ currebat · Nec hoc re⸗ quirit᷑ad vᷣitatem negatĩe:ſicẽ̃oñt᷑ dicet᷑. Similit᷑ qñ tu dicis ꝙ hec eſtvera ãtixpᷣs eꝛit:ↄcedo⁊ tu cõ cludisꝙ ita eſt ꝙ ãtixpᷣs erit:ego nego niſi ad iſtũ ſenſũꝙ aliqᷣd eſt qð nõ erit antixpᷣs.ſed antixpᷣm foꝛevel hoc qð antixpᷣs erit nõ ẽ. Vnde ergo eſtꝙ ꝓpõ ſitvera di⸗ cetuꝛ poſt.Ad aliã ↄcedo in caſu poſito ꝙ deus poteſt creare b. ⁊b põt creari a deo ⁊ꝙ iſte ꝓpõnes ſintvere et tu concludis ergo ita eſt ꝙ b poteſt creari·ego nego:qꝛ b poſſe creari nichil eſt ſed bene poteſt eſſe · poteſt emeſſeb· Sʒtũc q̃ris nõne deũ creare b·c? ego di co ꝙ ſic.⁊ ſiłr ſi deus creet b · deũ creare b eſt deꝰ. Sʒ tu arguis cõ tra qꝛ deũ creare b ẽ ↄtĩgẽs · ego nego ĩmo deũ creare b eſt neceſſa nẽtes. Et bꝛeuit᷑ oẽs ratiões q̃ lriu; capiendo illud ſubiectũ deſi creare b ſigniſicatie · ſʒ ſi capiat᷑ ſcvdm ſuppõnem materialẽ tũc ẽ veꝝꝑꝙ deũ creare beſt cõtingens ſic illud ſubiectũ ſuppõit pꝛo illa ꝓpoſitione deus creat b · q̃ ẽ contingens · Ad aliã dico ꝙ ſoꝛ teʒ diligere deũ eſt ſoꝛ · ſi ſoꝛ · dili git deũ. ſʒ ſi ſoꝛtes nõ diligit deũ tũc dicoſoꝛtẽ diligere deũ nibil eſt.⁊ ſiłr ſoꝛtẽ odire deũ ẽ ſoꝛtes ſi ſoꝛtes odit deũ ·ſʒ ſi ſoꝛtes nõ odit deũ nichil eſt · tũc ergo tu ar guis ſic · ſoꝛtẽ diligere deũ ẽ ſoꝛ⸗ tes egoↄcedo poſito caũꝙ ſoꝛteſ diligat deũ:ſʒ tu dicis iſtã ſiłit᷑· ſoꝛtẽ odire deũ eſt ſoꝛtes ego ne⸗ go qꝛ nichil ẽ qñſoꝛtes diligit de ſiſʒ foꝛtepcedo ꝙ ſoꝛtẽ odire deũ fuit ſoꝛtes ſi ſoꝛtes pꝛiꝰ erat odi ẽs deũ · Qñ ergo dicit᷑ vltra ſoꝛ tẽ diligere deũ eſt bonũ ⁊ pᷣmia⸗ bile concedo qꝛ ẽvuns bonus hõ diligens deũ ·⁊ qñ dicit᷑ ſoꝛtẽ odi re deũ eſt malũ dãnabile:ego ne go qꝛ nichil ẽ ſed ſortẽ odire deũ fuit malũ qꝛ fuitvnus malus hõ odiẽs deũ et hoc non eſi inconue niens qꝛbonus homo fuit malus homo ita ergo nec eſt impoſſibie ꝙ diligere deũ fuit odire deũꝰAd ſextum ſophiſma dico ꝙ eſt ꝓpõ cõtingẽs et ſepe talis eſt falſa qꝛ ſepe hoĩes mentiũt᷑.⁊ qñ dicitur oĩs ꝓferens aliquã ꝓpoſitionem habet ſimilẽ in mẽte · ego dico ꝙ veꝝ eſt nec ob hoc hõ nõ mẽtitur vel excuſatur a mẽdatioſʒ exhoc mentit᷑ qꝛ bo pꝛoponit pꝛopo ſi tionẽ aſſertĩe ⁊ mẽtali coꝛrñdẽti non aſſẽtit ſed diſſentit ⁊ hoc eſt — — —— duſt ol pegoricar annbvſopt nuntotfficu pnendobe (Peimum e Aluus ſitoca dueritpnüe lantetſedn potitli diui Goſoppiſna ſi⸗Szoppol Ppoſitiofitt clonoͤeſte Gagecna nekinre⸗ guekf ſgifarit⸗ gſuugenn teodi tꝛegone olredeü alus ho inconue umelus npoſſbie dei 20 eſt ſo falſage dicitur ſionem ſophiſmatibus dicta ſi ſt ex ſigni gnificat.qꝛ illa resſ igĩficata ſcʒ fication ibus tmĩorũ et, ppõnum equꝰ Ariſ.nichile leo qð nichil ponãt᷑ taqᷓ; huiꝰoꝑis pᷣmũ capłʒ eſt nec eſt ita nec aliter. Secundum capitulum. Ecundũ capitulum erit de e Secundum ſophiſma· Quus Ariſto.ãbulauit.Qð cauſis veritatũ et falſitatũ ꝓbat᷑ per caſũ poſitñ ĩ pꝛin ꝓpoſitionũ ſimpliciter ca cipio pᷣcedẽtis ſophiſmatis: Sʒ thegoricaꝝ· ziam circa hocĩ hᷣce impꝛobat᷑ ſicut pcedens dea nõ dentibꝰ ſophiſmatibus tacte fue eſt ita in re ſigniſcata ſi icut ꝑ ꝓ⸗ runt difficultates:ſʒ q̃ſi repetẽt᷑ poſitionẽ ſigt᷑. Ita argueret᷑ de ponendo bꝛeuia ſophiſmata. NPꝛimum ſophiſma. e Quus Ariſtotelis nõ E:po⸗ ſito caſu Ariſtoteles ha⸗ buerit vnũ equũvalde bene ãbu⸗ lanteʒ ſed moꝛtuus eſt immo per potẽtiã diuinã ãnihilatus tũc er go ſophiſma manifeſtũ eſt per ca ſũ.Sʒ oppoſitũ ꝓbatur ſcʒꝙhec ꝓpoſitio ſit falſa equus Ariſto⸗ telis nõ eſt:qꝛ ex eo aliqua/ꝓpõ ẽ vYera:qꝛ qualitercũqʒ ſigniñcat i ta eſt in rebꝰ ſignificat. Et ex eo aliqua eſt falſa qꝛ nõ qᷓliteꝛcunq ſigiſicat ita eſt. hoc cõit᷑ cõcedit᷑ etꝑſuadetur hoc per vulgarẽ lo⸗ cutionẽ cum emapparet nobis 9 liquẽ vere dixiſſe/ dicimus ꝙ ita eſt ſicut ipᷣe dixit.Sed ſi apparet nob ꝙ dixit fle / dicimꝰ qꝓnon ita eſt ſicut ipſe incipit · Et ob hoc Ariſ.quinto ⁊ ſexto metha. dicit ꝓ invna ſigĩficatiõe ẽtis ⁊nõ Et ens ſigniſicat qdᷣverũ ẽ:et nõ Es ſignificat qð falſũẽ· Nec appaꝛet ꝙ alie cauſ. everitat et falſitatis ꝓboſitõnũ poſſet aſſignari Hoc iſta / equꝰ Ariſ. eſt moꝛtuꝰ Et de iſta ꝓpõe nłlꝰequꝰẽ aſi: inꝰ poſito nulli ſit equivel aſini /ſ⸗ z oẽs ſint ãnihilati.Hã de q̃libet taliũ ꝓpõnũveꝝ ẽꝙ ñẽ ita in rebꝰſigĩ ficatis ſicut ille ſignificant. Xertium ſophiſma. climera eſt chimera. Pꝛo⸗ bat᷑ per Boetium dicentem Nulla eſtverioꝛ pᷣd icacio illa in qᷓ idẽ pᷣdicat᷑ de ſe ipᷣo Itẽ ſi nõ eẽt vera hoc eſſet ꝓ tãto ꝙ ille tminꝰ chimera ꝓ nulloſi upponit.ſed h̊ non obſtat qꝛ nõ eſtvera equꝰ A⸗ riſ.ambulauit:⁊ tñ ſubiectũ pꝛo⸗ nullo ſuppõit · Probo qꝛ nõ ſup ponit/ꝓ alioq; ꝓ equo Ariſ.xille nichil ẽ ſcðʒ caſũ pᷣus poſitũ R nullo ſuppõit.Oppoſitũ tenet᷑ ꝓp- pter hoc ꝙ eſt ꝓpõ affirmatia cu iꝰſubiectũ pᷣdicatũ ꝓ nullo ſup ponuntz tales ꝓpõnes affiemati ue ſunt falſe. ¶ Quartũ ſophiſma vV Acuũ eſt locꝰnõ repleꝰcoꝛ⸗ poꝛe ꝓbat᷑ qꝛ hͥ pᷣdicat᷑ diffi nitio ðᷣ diffinito. vl deſcriptio de deſcriptoꝛ talis ẽ vera qꝛ ariſto⸗ ſic ſophiſma qꝛ ſic dicédovk eso teles ponit eã igitur ⁊ c. Appoſi dico falſũvł ego dicoveꝝn: Si di⸗ ſamun tum arguitur: qꝛ ſequitur vacuũ coveꝝtũc ẽveꝝ ꝙ ego dico flʒ: i⸗ AEclideen. eſt locus nõ repletꝰ coꝛpoꝛe:igit᷑ deo ſophiſma ẽ veꝝ Sʒ ſi dico fal ſinch 1 vacuũ eſt ſed ↄñs ſi uppoĩt᷑ eẽ fal ſũ tũc ẽ ſicut dico:idðodico veꝑ· eoo N ſum ſcoõm ariſtotelẽ · ⁊ puto ſecũ⸗ ſic iteꝝ ſophiſma Eveꝝ · Irẽ ſi ſo ſcnli u WVWo dumveritateʒ.ergo ? antecedẽs phiſma ẽ falſũ tũc ſubicctũ⁊ pdi tẽ ꝓpõeſt affirmatĩa cniꝰ ſubie catũ ſupponũt ꝓ eoð / ſcz egor di onoaf/ ctum ꝓ nullo ſupponit· ergo ⁊ c· cẽs falſũ:qꝛ ſupponũt ꝓme cu ſũ ctnectſi⸗ ¶ Quintum ſe ophiſma· dicẽs flʒ · et tkis ꝓpõ cũ ſit affir⸗ ſiguntien Oino eſt aſinus · Pꝛobat qꝛ matiua ẽ va: ſophiſma ẽ verum eniucke omnino qualitercũqʒ ſ ignifi ¶ Oppoſitũ arguit᷑:qꝛ ſi ſ ophiſ⸗ VVis ſ catur ꝑ ꝓpõnẽ ita ẽ ergo eſtvera ma eẽtveyſeq̃ret etia ꝙ eſſet fłm ACio antecedẽs ꝓbatuꝛ qꝛ ſi ſi ignificat ⁊ ſic cẽtverũ ⁊ falſũ qð ẽ ĩpoſi lbi anreſponc ꝓpõnem mẽtalẽ ẽ mẽte ſimilis le Cõſeqntia pꝓbat᷑ qꝛ ſi ipʒ ẽ veꝝ (rcunde et coꝛreſpõdens:Et ſi aliquid ſi tũc ẽ veꝝ ꝙ ego di co falſũ:⁊ ſic il averitate, gnificat᷑ ad extra:illonõ ẽ niſi hõ lud ẽ fłʒ ꝙ ego dico /et tñ poĩt᷑ ꝗ Culier vłaſinꝰ · ⁊ illi ſũt ideo adhuc itaẽ nichil aliud dicoq;illð ſophiſma naitaſitih Si dicas ꝙ nõ ſolũ ſi igificat ho⸗ igit᷑ ipʒ ẽ falſũ Et notandũ eſt ꝙ nna Velpo minẽ vk aſinũ ſʒſiẽt hoĩeʒ eẽ aſi⸗ iſtud ſophiſi mavocatũ eſt vnũ de nna:Aliane nũ Pꝛobo eẽ falſũ / qꝛ hoĩem eſſe ĩſolubilibꝰ /⁊ nõ põt ſolui niſi ex lercigz ſig aſinũ nichil ẽ nec fuit nec põt eẽ ↄſideratiõe vñ/ꝓpõ dicak verav! nnrebusqu et ſic in iſta ꝓpõe hoĩeʒ eẽ aſinũ falſa. Ideo apparetmm chic tra⸗ uobitu ſignificat᷑ ꝑ talẽ ꝓpõneʒſ ubiectũ ctarꝰ de ĩſolubilibꝰ debʒ ſeqᷣ iſtð pononoͤ⸗ ꝓ nullo ſuppoĩ:ſcʒ hoĩeʒeſſe aſi⸗ pñs capłm vł ꝓpe:idcirco ð eis ĩ gamblab nũ ergo ꝓpo ẽfalſa cũ ſit affirma tendo tractare ĩmediate poſt;e⸗ Michiſ tĩa cuiꝰſubiectũ pꝛo nullo uppo go dixero poſt hoc capłʒ de ſup⸗ un phi nit · Itẽ ſi tu dicas ꝙ illa ꝓpoſi⸗ põĩbꝰ ⁊ appell arioĩbꝰ ⁊z mẽſura V anbkeno tio é affirmatĩa ſions aliqlit᷑ eſſe ꝓqu ꝓppõ dicit᷑ va vel falſa· ABaantc ego ãrovtꝝ illud aliqualit᷑ eſſe? n Vnc gad ſolutiõem dicto ““ Von eſt. Si dicas ꝙ nõ ẽ tůc elt růſ⸗ ophiſmatũ ⁊ ↄſiłiũ ego sle falſũ illð qð tu dicis / ſcʒ ꝙ aliqᷓ pono aliqs ↄcluſiones ad vidẽð ALe gn liter eẽ ſiẽtur ꝑ illã ꝓpõnẽ· Nam vñ ꝓpões dicãt᷑ verevel falſe · Et ſighen. ſicut dicebã ꝓpõ eſt affirmatia ?æ ad loquẽdũ ĩtelli gibilit ego ſup it al. ſubiectũ ꝓ nłlo ſuppõit. Si tu di pono ſcoʒ dicta dus ꝙgvoces hñt mi bhõ cas ꝙ ẽ hẽmꝰ ꝓpoſitũq qlit ſigt duplices ſignificatiões vnã apoᷣ alhſt eſſe ita eſt. Oppoſitũ ab oĩbꝰ · mẽtẽ qꝛ ĩ mẽte ſignificãt ↄceptꝰ hlamus. ¶Sextum ſ. ophiſma. ſibi coꝛrñdẽtes a qbꝰ vel ſibi ſiki hoteſte e So dico falſũ. Poſito caſu bus ĩponebãt᷑ ad ſi igndũ.Alia cckde ego dicã iſta pꝓpõnez ego hñt qꝛ mediã tibꝰdictis ↄceptibꝭ W dico falſũ nulls aliů. Luc ꝓbat᷑ ſignt res qᷓ illisↄceptibꝰ ↄcipiü.· tni ec aſin üaui o npeodſczegor upponüt ne ciſi kis ppoci ſiraffi⸗ ſophiſmna 3 verum ngulk rſiſophiſ⸗ ſtck etligeſeeftn fällüade iheſir Pbalgeſtißze ver vodicofalſaſtil godico /et tipeit dicoqhillöſoppiſma ſũ Etnotandũ eſt navocatũ eſt ynüde tno pot ſoluiniſier i ppödicakverayt pparetmichigna⸗ llibedebz ſeg iſ pperideirco beisi eimediate poſtihe⸗ Cboccaptz deſup⸗ Alatioib1 meſurs bielkiuvelfala. 1d ſoluriöen gan ſnat lee o nes 40 . ried falſe eligibli⸗ en 4 77* 11 Rpohmn Et quia multociès ille res ↄcep te ſũt extra aĩaʒ / vt lapꝭ et aſinꝰ ideo ad placitũ egovocabo pᷣmã ſigniſicationẽ apð mẽtẽ:⁊ ſcdᷣaʒ vocabo ſignificationẽ ad extra. Pono &g pꝛimã ↄcluſionem ꝙ nõ eſt neceſſe ꝓpõnẽ vocalẽ eſſeverã ſi qualitercũqʒ ſigĩficat apð mẽ tem ita eſt apð mentẽ:qꝛ ſequere tur ꝙ oĩs ꝓpõ vocalis eſſet vera cuʒ omĩvocali ſiuevere ſiue falſe coꝛreſpondeat ſimilis in mẽte Secundacõcluſio nõ requirit᷑ ad veritateʒ ꝓpoſitionisvocalis ꝙ qualitercũqʒ ſignificat ad ex⸗ tra ita ſitq;tũ ad res ſiãtas ad ex tra : Vel ponat᷑ ↄcłio ſub hac foꝛ ma:Aliqua ꝓpõnevera tñ nõ q̃li tercũqʒ ſignificat ad extra ita eſt in rebus que ſignificãt᷑ ad extra. Pꝛobatur hec ↄcluſio:quia ego pono ꝙ nõduʒ eſt antixpᷣs ſʒ erit et ambulabit:et tunciſta eſtvera antichꝛiſtus ambulabit · et per iſtam ꝓpõnem antichꝛiſtus⁊ eiꝰ ambbłęatio ſignificãt᷑ad extra q̃ta men nichil ſũt ⁊ in eo ꝙ nihil eſt nec eſt ita eſſe nec aliter eẽ:ergo ĩ rebus ſignificatis ꝑillã ꝓpõneʒ ad extra nõ ẽ ita ſicut per ꝓpõeʒ ſignificat᷑. Ita ſimilit᷑ argueret᷑ de iſta ꝓpõ ne:Ariſtoteles diſpu tauit:poſito ꝙ Ariſtoteles ſit an nihilatus.Et ita de iſta / ãtichꝛi ſtus poteſt ambulare.Et itaetiã argueret᷑ de iſta negatiua:equus nõ eſt aſinꝰpoſito ꝙ deus ãnihi⸗ laret oms equos et om̃es aſinos ex quo etiã res ſigĩficate nõ eſſẽt nec eſſet ĩ eis ita nec alit᷑ Der⸗ eſt aſinus nõ ſigniſicat homineʒ eſſe aſinũ / vel etis hominem eẽ ⁊ aſinũ eſſe nõ ſignificatur ꝑ iſtam homo eſt aſinꝰ:qꝛ hominẽ eẽ aſi nuʒ nec eſt nec erit nec poteſt eſſe Nam ſicut hominẽ currere ſi eſt: ẽ homo currẽs ⁊ hoĩeʒ eſſe albũ ſi eſt: eſt homo albꝰ:ita homineʒ eſſe aſinũ ſi eſt / eſt homo aſinus exiſtens:⁊ hoc eſt ĩpoſſibile eſſe: ergo iſta ꝓpõ hoĩem eſſe aſinũ ſi gnificat᷑ ẽ affi?ꝛmatĩa ⁊ tamẽ eiꝰ ſubi ectũ pꝛo nullo ſuppouit.Ex quo hominẽ eſſe aſinũ nihil alið poteſt eſſe:ergo illa ẽ falſa ad qð ſequitur ꝙ iſta eſt vera homineʒ eſſe aſinũ nõ ſignificat᷑ per taleʒ ꝓpoſitioneʒ.Eodeʒ mõ/ꝓbatur ꝙ hominẽ eẽ aſinũ nõ põt imagi nari⸗vlł ĩtelligi / vel opinari ⁊ ſic de aliis. Sʒtu quereres nõne fal ſum eſt hominẽ eẽ aſinũ: Reſpõ deo ꝙ neqʒ verũ eſt neqʒ falſum eſt de ꝓpᷣetate ſermonis /ſcʒcapꝑ i endo totũ ſignificatĩe et nõ ſcõᷣm ſuppõnẽ materialẽ:ſʒ tñↄceden⸗ dũ eſt ꝙ ſepe tales oꝛationes ĩfi⸗ nitiui modi capiũt᷑ materialiter ⁊ ſuppouũt ꝓ aliqbus ꝓpõibus vt hoĩeʒ currere:ꝓ tali ꝓpõe hõ currit.⁊ hoĩem eſſe aſinũ ꝓtali ꝓ põne hõ eſt aſinus.⁊ tunc conce⸗ dẽdũ ẽ ꝙ hoĩeʒ eſſe aſinũ ẽ falſũ hoc eſt dictu ꝙ tał ꝓpõ homo eſt aſinus ẽ fła:ſicut cõcedẽdũ ẽ ꝙ hoĩem eẽ aſinũ nihil eſt ſed ẽvna ꝓpõ falſa.Et circa hoc notãð ẽ qꝙ aliqui ad fugiẽdũ dificultatẽ voluerũt dicere ꝙ tkłes or̃oes in⸗ finitiui modi nõ ſupponũt niſi ꝓ cia cõcluſio eſt ꝙ iſta ꝓpõ homo pꝛopoſitionibus / vt hominem b · i · D — currere ꝓ tali ꝓpõe hõ currit.et boĩcʒ eẽ aſinũ pꝛo tali ꝓpone hõ eſt aſinus.⁊ ſic de aliis.Et iſtud nõ ẽ verũ.qꝛ ſcdᷣm Ariſto. in pꝛe dicamẽtis ſecare eſt agere.⁊ſeca ri eſt pati.ſicut etiã hoĩcʒ ſecare eſt hoĩeʒ agere.et lignũ ſecari eſt lignũ pati:et hoĩem eſſe albũ eſt hominẽ eſſe coloꝛatũ:ergo tales ꝓpõnes ſũt cõcedende et tñ hec oĩa eſſẽt fła ſi ſupponerẽt ꝓ pꝛo põnibꝰ · Nã hec ꝓpõ homo ſecat vel hõ eſt aſinus nõ eſt iſta ꝓpõ homo agitvel homo eſt coloꝛatꝰ Itẽ om̃s cõcedũt ꝙ eſt valde bo num diligere deũ:etvalde maluʒ odire deũ ⁊ hec nõ eſſẽtvera ſup ponẽdo ꝓomĩbꝰ · Ego enim ſine aliqua malicia poſſem foꝛmare ĩ mẽte mea talem ꝓpõnem homo odit deũ.Sed tunc eſt dubitatio vtrum hominẽ eſſe? etiam Ariſ. eſſe ſignificent᷑ per iſtã ꝓpõnem homo eſt aſinus /vel ꝑ iſtũ termi nũ homoEſt etiã dubitatõ ð iſta hoĩem fuiſſe:vel etiã de iſta Ari⸗ ſtotclẽ fuiſſe.Et de iſtis dubita⸗ tiõibꝰponũt᷑ↄcluſiões. Vna eſt q̃ eſt quarta in hoc capitnlo ſcilʒ ꝙ hoiĩem eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ iſtuʒ ter⸗ minũ homo:qꝛ oĩs homo ſignifi catur per iſtum ᷣminũ homo:ſʒ omĩs homo eſt hoĩem eſſe ꝓut vi deri debʒ q̃rto methaphiſice.Et etiã hoc alias declaratũ eſt pᷣmo phiſicoꝛũ ⁊ ꝙ hominẽ generare ẽ homo generãs:⁊ hoĩeʒ eẽ albũ eſt homo albꝰ. deos ſequit᷑ per darapti ĩ tertia figura ꝙhominẽ eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ iſtũ tminũ homo: et iſta aſinuʒ eſſe ſigniſicatur per „ iſtũ terminũ aſinꝰ.⁊ſimłr hoĩes eſſe aĩal:vel a ſinuʒ eſſe aĩal: ĩmo etiã ſi homo currit:hoĩem curre re ſiẽt per iſtumterminũ homo. qr oĩs hõ per illũ tᷣminũ hõ ſigĩ⸗ ficat᷑⁊ tñ aliquis hõ eſt homineʒ currere:ergo ſeqͥtur ĩ tertia figu ra ꝑ datiſi. Quĩta cõcluſio ho⸗ minẽ eſſe ſignificatur ꝑ iſtã ppõ neʒ homo eſt aſinus.qꝛ oẽ quod ſignificat᷑ per terminos vł ꝑ ali⸗ quem terminũ ꝓpõnis ſigĩficat᷑ per illã ꝓpõnẽ /ĩmo ꝓpõ impoſi ta nõ eſt ſecundũ ſe totã ſimul ad ſigndum terminos eius ſeoꝛſuʒ quos intelligimus ↄponit affir⸗ matievł negatĩe ſicutvult. Ideo ex ſigtione termiorũ habet ꝓpõ ꝙ ipᷣa ſigt ad extra ea que ipſa ſi gnificat:ergo ſi hoĩem eſſe ſigni ficat᷑ pet iſtũ termninũ hõ:⁊ aſinũ eſſe per iſlũ terminu aſinus ſeqᷣ᷑ ꝙ hoc ſigniſicat᷑ per hãc ꝓpõneʒ homo eſt aſinus · ¶ Sexta con⸗ cluſiovidet᷑ m ponendaꝙ bomi⸗ nẽ fuiſſe ſigificat᷑ per iſtun ᷑mĩm homo ⁊ ꝑpↄñs per iſtã ꝓpõneʒ ho mo eſt aſinus:qꝛindifferẽter oĩs homo pꝛeſens pꝛeteritus et futu rus ſignificatur per iſtũ terminũ homo qꝛ ſignificat ſine tempoꝛe ergoAriſtoteles ſignificat᷑ ꝑ iſtũ terminũ homo.Tales enim ter⸗ mini ſi gnificare intelligere ſcire ⁊c.ampliãt termios ad ſupponẽ dũ pꝛo pᷣteritis et futuris /vt po ſterius dicet᷑ · Deide ſicut hoc pᷣ dicatũ moꝛtuus ampliat ſuppõ⸗ nẽ ad pᷣtita ita ſił i ratiõe hoc pᷣ⸗ dicatũ fuiſſe · Ideo ſicut hec con ceditur Ariſtoteles ẽhomo moꝛ⸗ res etq currel ndes inoperüͦett fuitgenerendus/ uitrtſ Etoſteit finitiulnotod u lertg⸗Derbigfa⸗ ltalerandpetar Verbumſigninicere fliplarſappöes fumnn Similtſid Giſtcui gigütem fut Anihardiee ſibifcakpiſtüten laioegoiſero N gapogfirnzt een anoͤer o, elcveltciczeſe ermini ppois ſgfe ppöne /imo öinpot ſtſecundi ſtnime umterminos eins ſcoſ ntelligimus Pponitaff tnegatieſicltoll, gn one termiorü habei pyy Stadertraen quelpſa nergoſihoien eſeſigi tiſtüternini ho:r eſini ſu terminuaſinvs ſaſt cnintcat per hic ppone, kaſinus, (Sexta con⸗ del mnponendaq domt⸗ cſigiſtcak per iſtuntnin ois per iſi ppoͤnezho ſinus::ndlfferete is ecſens pretertws etfutu. licatur periſütemmnini 1ſianificat ſine tenpoꝛe toreles inifcal giſin bomo. Lales elinte/⸗ tuus:ita cõcedẽdũ eſt ariſtotelẽ hoĩeʒ fuiſſe · Er tũc arguitur ſic Ariſtoteles ſiẽt᷑ per iſtũ termĩm homo/⁊ Ariſtoteles ẽ hoĩem fu iſſe:ergo homieʒfuiſſe ſignificat ꝑ iſtũ t᷑ᷣminũ homo.i Septĩa cõ⸗ cluſio.Ariſtotelẽ eſſe ſigificat᷑ ꝑ qꝙ ĩ aſſignãdis cauſisveritatũꝛ falſitatũ nõ ſufficit ire ad ſignifi cationes tᷣminoꝝ:ſʒire ad ſuppo ſiões ¶ Et de ſuppõibꝰpono no⸗ nã cõcluſionẽ/ſcʒ ꝙ nõ ſequit᷑ ſi termini ꝓpõnis affirmatiue ſup ponunt pꝛo eodem ꝙ pꝛopoſitio iſtum termiuũ hõ ⁊ per cõſequẽſ ſitvera: Pꝛimo enim hoc habet per iſtam ꝓpoſitionem homo eſt sO ſinus vel homo eſt animal. No tandũ enim eſt ꝙ participium pᷣ⸗ ſentis temꝑisvel futuri trahitur bene ꝑverbum pᷣteriti tempoꝛis ad ſupponendũ ꝓ pꝛeteritis.vᷣbi gratia:verũ ẽ ꝙ Ariſtoteles fuit currẽs /et ꝙ currens fuit Aꝛiſto teles:ĩmoverũ eſt ꝙ Ariſtoteles fuit generandus/⁊ ꝙ generandꝰ fuit Ariſ.Et ↄſił iter trahet᷑ or̃o ifinitiui mõi ad ſupponẽdũ ꝓpᷣ teri Aerbi gr̃a· Ariſtoteles vi dit alexandꝝ eqᷣtare· cum ergo h verbum ſignificarevel ſignifica⸗ ri ãpliat ſuppões ad pᷣterita vel futura.Similit᷑ ſi Ariſtoteles ſi⸗ gnificat᷑ ꝑ iſtũ terminũ hõ ⁊ Ari. fuit Ariſtotelẽ eẽ ſeq̃t᷑ ꝙ ari.eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ iſtũ terminũ hõ.i¶ Ex dictis ergo ĩfero octauã cluſio nẽ ꝙ ꝓpõ affirmatĩia de ĩeſſe ⁊ de pᷣſentivᷣa nõ ex eo ẽ va qꝛ quicqᷣd vel qualit᷑cũqʒ eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ eã ita ẽ:qꝛ hec ꝓpõ homo eſt aĩal ẽ vera ꝑ quã tñ Ariſtotelẽ eẽ ſigni ficatur qð no ẽ ita in re · Item qᷣc quid et qualitercũqʒ ſigtur eẽ ꝑ iſtas duas ꝓpõnes homo ẽ hõ et aſinus ẽ aſinus:illud talit᷑ eſſe ſi gĩficat᷑ ꝑ iſtã ꝓꝑõeʒ hõ ẽ aſinꝰvt patʒ ex dictis.⁊ tñ hec ẽ fła:⁊ tñ ille due erãt vᷣe.Et ſicvidetmihi inſtantiam de ꝓpoſitionibꝰ vni⸗ uerſalibus:quia ſi ſolꝰ homo ſit currens tunc ſubiectum et pꝛedi catuʒ huius ꝓpoſitionis omnis homo eſt currẽs ſupponũt ꝓ eo⸗ dem:et tñ pꝛopoſitio eſt falſa.ſʒ etiam licet pᷣdicatum ſupponerʒ pꝛo omni eo pꝛo quo ſupponit ſłeᷣ ietum / adhuc eſſet inſtãtia iu vo catis inſolubilibus.vt ſi ſoꝛtes dicat ſolam iſtaʒ pꝛopoſitionem ſortes dicit falſum:iſta pꝛõpoſi⸗ tio eẽt falſa.ſicut dicetur poſtea Et tamẽ ſubiectum et pꝛedicatũ puta ſoꝛtes eſt dicẽs falſum ſup ponerent pꝛo eodem ſcilʒ ꝓ ſoꝛte T ita eſt ſepe de aliis ĩſolubilibꝰ ſʒ de cis dicetur poſt ſpecialiter Decima concluſio eſt ꝙ adveri tatẽ cathegoꝛice affirmatiue re⸗ quiꝛit᷑ꝙ termini ſcʒ ſubiectũ et p dicatũ ſupponãt ꝓ eodẽ vel eiſð ideo etiã ad eiꝰ falſitatem ſuffi⸗ cit ꝙ nõ ſupponãt pꝛo eodemvel eiſdẽEt foꝛte quia hec nõẽ con cluſio ſed principiũ ĩdemõſtra⸗ bile. vel ſi eſt ↄcłio ipᷣa eſt pꝛopĩ qũapꝛincipio in demonſtrabili tamẽ in libꝛo poſterioꝝ apparet ꝙ aliquãdo pᷣncipia indemõſtra bilia indigẽt bene aliqua decla⸗ ratiõevel exemplari / vel ĩdnctia aut huiuſmodi. Ideo dict⸗ deci li. . 444 maʒ ↄcluſioneʒ ego ſic declaro. Certũ eſt ꝙ in hac ꝓpoſitiõe a ẽ b· iſte terminus a ꝓnullo ſuppo nit:vel ſupponit ꝓa · et ita de b. ꝙ Et ſiłr ſi dico· Ariſtoteles diſpu tauit:vł antixpᷣs ambulabit.iſte terminꝰ Ariſtoteles ꝓ nullo ſup⸗ ponitvel ſupponit pꝛo Ariſtote⸗ le / ⁊ ſic de antixpᷣo ⁊ de aliis.De inde etiã manifeſtũ ẽ ꝙ dicendo a ẽ b· poſito ꝙ non ſint tmini am pliatiui ad pᷣteritũvł futurũ /idẽ valet dicree a ẽ bet dicere:a idẽ eſt ꝙ b. ſicut etiã dicere ꝙnõ eſt b valet idẽ ſicut dicere ꝙ a non eſt idẽ ꝙ b. Et tamẽ ſi eſtverum ꝙ a eſt idẽ ꝙ b · opoꝛtet ꝙ iſti termini a / et b / ſupponant pꝛo eodeʒ:qꝛ a ꝓa·⁊ b ꝓb.quod quidẽ a po⸗ nit᷑ idẽ eſſe ꝙ b · Et ita ſimilit᷑ eſt de pᷣteꝛito vel futuro· Idem eniʒ valet dicere Ariſtoteles fuit diſ⸗ putãs:ſicut Ariſtoteles fuit illð qð fuit diſputãs· Ideo ꝓ eodem ſupponũtĩ illa ꝓpõne iſti tmini Ariſtoteles et diſputãs.qꝛ Ari⸗ ſtoteles ꝓ Ariſtotele? diſputãs/ꝓ diſputãte · Mõ ꝙ ſint idẽ Ariſto⸗ teles ⁊ diſputãs · ſʒ qꝛ fuerũt idẽ ⁊ ſic ſimilit᷑ de futuro ⁊ de poſſi⸗ bili Vndeciaↄcluſio ꝙ adveri⸗ tatẽ negatĩe cathegoꝛice ſufficit ꝙ ſubiectũ et pᷣdicatũ non ſuppo nãt/ꝓeodẽ / nec ꝓeiſdẽ:lʒ tñ aliq̃ ſitveꝛa in qua ſubiectũ et pᷣdica⸗ tũ ſupponuntpꝛo eod ẽ vel eiſdeʒ vt aĩal non eſt homo:Et ſic etiaʒ ad falſitateʒ negatiue requirit᷑ꝓ ſubiectũ et pꝛedicatũ ſupponant ꝓ eoð lʒ ñ ſeq᷑ ſᷣiectũ ⁊ pᷣdicatũ ſupponũt ꝓeoð:&̊ negatĩa eſt fła 4 „* hec ergo cõcluſio patet ex pꝛece⸗ dente.qꝛ ſẽꝑ contradictoꝛie ſunt vna affirmatiua⁊? vna negatia · c neceſſe eſtvnã eſſeverã /⁊ aliaʒ falſã ſi foꝛmẽt᷑ ſimł:et nunq; pñt eſſe ſimulvere / ⁊ ſimul eſſe falſe· Et hoc nõ eſt niſi quia quotcũqʒ ⁊ q̃cũqʒ; ſſit cauſeveritatis vnius tot⁊ eedẽ ſũt cãe falſitatis alteri us:et ecõuerſo Ideo qcqd requi ritur adveritatẽ affirmatiue illð requiꝛitur ad falſitateʒ negatiue ↄtradictoꝛie · Et qͥcquid etiã ſuf⸗ ficit ad falſitatẽ affiꝛmatiue:illð ſufficit adveritateʒ negatie ↄdic toꝛie · ¶ Duodecima ↄcluſio ꝙad veritatẽ cathegoꝛice affiꝛmatiue indefinitevł/ꝑticularis requirit̃ et ſufficit ꝙ ſubiectũ et pᷣdicatuʒ ſuppõant ꝓeodem niſi ꝓpter re flectionẽ illiꝰ ꝓpoſitionis ſupꝛa ſe ipᷣam ſeq̃t᷑ ex ea cũ circũſtãtiis aſſeꝛentibus eã eẽ falſã.Nico au tem ꝓpoſitionẽ habere reflectio nẽ ſupꝛa ſeipſam ſi aſſerat ſe eſſe falſam.vel aſſerat aliquid ad qð ſequatur ipᷣam eſſe falſãvel ſipli citer vel cũ circũſtãtiis adiacen⸗ tibus aut etiã ſi neget ſe eſſeverã aut aliquid ad quod ſequatur ip ſaʒnõ eſſeverãvtpꝛius / ſicut cõ⸗ tingit in vocatis inſolubilibꝰ.vt poſt dicet᷑ · Hec ergo cõcluſio pa tet pᷣmo enim quo ad eiusverita⸗ tẽ reqᷣrit᷑ illud qð dictũ eſt in de⸗ cima cõcluſione.Sʒ ꝙ hoc ad hRᷣ ſufficiatpꝛobat᷑t inductionẽ:qꝛ nulla ĩuenit᷑ ĩſtantia quim ſemꝑ talis ſitvera et h̊ etiã clare appa ret ex tᷣminis.idẽ em̃ ſignificat a eſſe b. ſicut a eſſe idem ꝙb. ⁊a fu⸗ — ten i Ilneutumhi zulai ſucn, ſin tcſitlan ftiffmetinnd mns pei tltle pocheſipponitil iuracherltunkaff tricreogaſcluf ſaniurgtaminien unt alivorelnen peodezt ceo oel npliczroradlcnon Adenz ſequitur olig ſdelamq ißzeſtve lpſaſtt ſicimplicat luiig ipſaetfelſa orutheccopvlatiu Rerfäctmenſenn Uicecneckafamar eiusponſupponit, ſeclalius dicck po Cnceuina concn emniuerſalis afff itmerſufitg lbuſcigzſibieen, lorlilsöcſcammn ſſoperſerian mieſgoelſtiegen Nidcone rtehe rn eet ppome ſanptecggi nececeg Er a⸗ pminnheie⸗ cradtr . te cathegoꝛicegfumanie nlteyl oricularis fegunt aitg ſoblec etodicnn, int peodem niſt pprerte e lll? ppoſitionis ſun ſeql eres ci crcüſtitis lbus ei et falſa Dicoan oſitione haberereflecti⸗ ſeipſam ſiaſſerat e eſe vVlaſſerat aliguidad nrihemmelefalſarel i Acu arcuſtitis adiacen vterüi ſinegetſeeſſeni udadquod ſequam ſeverivtpeins ſicltcͤ/ wocatis inſolubili/ n t. Necergo ccllſion aimq ond eiue iin⸗ illud qd dictueſtinde luſt Sob utizncunmii nit iſtannia guin ſeng 1f uapIm iſſe · b. ſicut · a.fuiſſe idẽ ꝙ. b · et. a poſſe eſſe b · ſicut.a · poſſe eſſe ideʒ ꝙ · b·. Sed merito querit᷑ quare hoc habet inſtantiam invocatin ſolubilibus · Ad bᷣ bꝛeuit᷑ reſpõ detur ꝓnunc ꝙ hoc eſt quia talis ꝓpoſitiovel ſimpliciter velcũ cir cũſtãtiis adiacentibus implicat ↄtradictõʒ · IJpᷣa enĩ affirmatiue aſſerit ſe eſſe falſam:ad qðᷣſeqᷣtur ꝙ eſt affirmatia:⁊ ꝙ ᷣminus ſup ponens ꝓ ea/⁊ iſte terminꝰ falſũ pꝛo eodẽ ſupponit:quia hoc reqͥ ritur adveritatẽ affirmatiue.Et iterũ ex eo ꝙ aſſerit ſe eſſe falſam ſequiturꝙtermini eius nõ ſuppo nant ꝓ aliquovel non ſupponunt ꝓ eodeʒ:ideo ſpᷣa eſt falſa:quiah implicatↄtradictionẽ. Non eniʒ ad eaʒ ſequitur ſolũꝙ ipᷣa ẽ falſa ſed etiam ꝙ ipᷣa eſtvera:poſito ꝙ lpſa ſit · ⁊ ſic implicat iſtam copu latiuãꝙ ipſa eſt falſa /et ꝙ ipſa ẽ vera:⁊ hec copulatiua eſt falſa ꝓ pter falcitatem ſecuude cathego rice que eſt affirmatiua / et termĩ eius non ſupponũt ꝓ eodẽ.Et h̊ ſpecialius dicet᷑ poſt. Tridecima concluſio ꝙadveri tatẽ vniuerſalis affirmatiue:re⸗ quirituꝛ et ſufficit ꝙ ꝓ qͥcũqʒ vł quibuſcũqʒ ſubiectuʒ ſuppoĩt: ꝓ illovel illis pᷣdicatum ſupponat niſi ꝓpter ꝛeflexionẽ:ſcut diceba tur ĩ aliaↄcluſiõeEt hoc ꝓbatur ꝓ ĩductionẽ et ꝓpoꝛtionabiliter ſicut pꝛecedès.Ex iſtis dictjap⸗ paꝛet iamvnde quelibet ꝓpoſitõ vera dicitur vera:⁊ falſa falſa /ex ceptisvocatis inſolubilibꝰ: de qͥ bus poſt agetur in ſpeciali. Ap⸗ paret em̃ ꝙ non eſtdicendum con ſimiliter de omnibus: ſed alit᷑ de vniuerſalibus:aliter de particu⸗ laribꝰaffiꝛmatiuis:alit᷑ de nega⸗ tiuis. IJdeorecolligẽdo poltur iſta decimaquarta cõcłſio:ꝙ oĩs ꝓpõ particularis affi rmatua ve ra ex eo eſtveꝛa:qꝛ ſubiectũ et pᷣ⸗ dicatum ſupponunt ꝓ eodemvel eiſdẽ · Et omnis vniuerſalis af⸗ firmatiua veꝛa ex eo eſtvera:qͥa ꝓ quocũqʒ vel quibuſcunqʒ ſub iectum ſupponit ꝓ eovel eis pᷣdi catum ſupponit. Et omnis par⸗ ticularis affirmatiua falſa ex eo eſt falſa:qꝛ ſubiectum ⁊ pᷣdicatuʒ pꝛo nullo eodem ſupponunt:nec ꝓ eiſdem Etvniuerſalis affirma tiuafalſa exeo eſt falſa:qꝛ nõ pro oĩ illo nec ꝓ omnibus ꝓ quovel ꝓ qᷣbus ſubiectũ ſuppoĩt:ſnppo nit pᷣdicatũ.Etĩs ꝑticularꝭ ne⸗ gatiua vᷣa ex eo eſt vᷣa:ex quovni uerſalis affiꝛmatiua ſibi coutra⸗ dictoꝛia eſt falſa · ⁊ dictũ eſt vnde hoc eſſet.Et hec ẽ decimaquarta concluſio q̃ↄtinet octo concluſi⸗ ones partiales:apparet omnino ex pᷣexiſtentibus ꝓpter hoc pᷣnci pium·ꝙquicquid ẽ cauſaverita⸗ tis vniusↄtradictoꝛiarũvel reqͥ⸗ ſitum adveritateʒ eius / illud eſt cauſa falſitatis alteriusvel reqͥ⸗ ſitum ad eius falſitatem.Sedvl timo notandum eſtꝙ cum nomi⸗ nibusvti poſſumus ad placitum quando plur esↄmuniterhoc mõ loquẽdivtuntur.vt de omniꝓpo ſitiouevera dicamus ꝙ ita ẽ:⁊ de omni falſa ꝙ nõ eſt ita.ego nõ in tendo illum modum noquengt re iii 2 mouere:ſed ad bꝛeuius loquẽ dũ ego foꝛte vtar eo ſepe intendens ꝑ eã nõ qðᷣſignificat de pꝛimaria impoſitõne:ſed cauſas veritatũ velfalſitatũ pꝛius aſſignatas di uerſas in diuerſis ꝓpõnibʒſicut dictum eſt ¶ Nuuc ergo reſpondẽdũ eſt ad ſophiſmata in ꝓpꝛia foꝛma Dpꝛimuʒ ↄcedo ꝙ equus ariſtotelis non eſt.Et qũ arguit᷑ ꝙ ſit falſa:qꝛ non eſt ſicut O/ꝓpõnẽ ſignificat᷑:cõcedo · ⁊ di co qꝛ nec hoc opoꝛtʒ ⁊ maxĩe in ne gatiuis.ſed iſta ẽ vera qꝛ ſubiec tũ ꝓ nullo ſupponit ideo ſubiec⸗ tũ ⁊ pᷣdicatũ nõ ſupponũt ꝓ eodẽ qð ſufficiebat adveritatẽnegatĩe Scd obiicit᷑ qꝛ tu negas ariſtote lẽ ĩ quĩto methaphiſice vbi dicit ſic amplius eſſe ⁊ eſt ſigat qꝛ veꝝ Non eſſe aũt qꝛ nõ veꝝ:ſed falſũ ſipli citerin affirmatiuis et in ne gatiuis·hec ſũt verba ariſtotelis Et magnifeſte videt᷑ expꝛimere ꝙ; oĩs ꝓpõvera ſiue affirmatĩa ſi ue nega tiua ex eo dicit᷑ vera qt ẽ ita in re VUnde etiã dicitur in pᷣdi camẽtis ꝙ ab eo ꝙ res eſtvel nõẽ dicitur oꝛatio vera vel falſa. Reſpondeo ꝙ ariſtoteles bene notat ꝙ hic ñ eſt pᷣncipalis ſigni ficatio entis ſcdᷣm quã ens dicit᷑ de decẽ pᷣdicamentis.quia ſcõᷣm iſtã pᷣncipalem ſignificatõnẽ nõ ſolũ ꝓpõ vera eſt ens vel entia: immo etiã falſa eſt ensv el entia Sed qꝛ nomina ĩponunt᷑ad ſigni ficãdum ad placitũ:iſta fuit vna alia impoſitõ ſcʒ ꝙ h̊B nomen ens vel eſſe ſignificaret idem ſicut h z E nomẽ veꝝ:⁊ ita etiã de non ente ⁊ hi vero Et hoc valde fecit hoĩes errare · ſcʒ ꝙ ſi qͥs dicat ꝓpõnẽve ram:dicimꝰ ꝙ ita eſt ſicut ipe di cit ⁊ male intelligentes credũt ꝙ; hoc ſit dictũ ꝙ ita eſt in rebus ſi⸗ gnificat ſicut illa ꝓpõ ſignificat ⁊ iſti male intelligũt:ĩmo ꝑ ita eẽ nõ debemꝰ intelli gere niſi ꝙ ille dicit verũ Et expꝛimit ariſtoteleſ magis in ſexto methaphiſicevbi dicit ſic ꝙ autẽ ensvt veꝝ⁊ nõ ẽſ vt falſũ:qm̃ ſũtſcõm ↄpoſitiõʒ ⁊ diuiſionẽ totaliter vere circa par ticipatiõnẽ ↄtradictiõis Et po⸗ ſtea dicit hãc ↄplectionẽvel dĩo⸗ nẽ eſſe in mẽte ⁊ nõ in rebʒ:ergo abſurdũ eſt credere ꝙ ꝑ illud ita eſſe debeamꝰ intelligere ꝙ ita eſt in rebus ſignificatis. D ſecũdũ ſophiſma reſpo detur ꝙ iſte ſunt ↄcedende equus ariſtotelis ambulauit equ us ariſtotelis ẽ moꝛtuꝰ? ñ qꝛ ita ẽ in rebꝰ ſignificat ſed qꝛ ſubiec tũ pᷣdicatũ ſupponũt ꝓ eadẽ re nõ tamẽ que eſt ſed que fuit. Idẽ enĩ eſt moꝛtuũ etfuit ambulans ⁊ fuit equus ariſtotelis ⁊ nõ reqͥ⸗ ritur ꝙ ſit idẽ·ſed ꝙ fuerit idem ꝓpter hoc ꝙ hocverbum fuit:⁊ h ꝑticipiũ moꝛtuꝰ ſuut pᷣteriti tꝑis Similiter dico ꝙ hec ẽvera equꝰ non eſt aſinus lʒ nullus eſſʒ equꝰ vel aſinꝰ.nõ qꝛ ita eſſet ad extra ſed quia ſubiectũ et pᷣdicatũ pꝛo nullo ſupponũt ideo ñ ſupponũt pꝛo eodem. tercium dicit᷑ ꝙ hec eſt falſa:chimera eſt chimera MNec auctoꝛitas boetii eſt ĩtelligẽ — . ——— — - f— — blatofuppois n e.xcleii qu' ſbbleaß onuloſu Iguis cſlarguce o nichilfut. Etd Politöeykreſtricnio iodicanrpoſten Dabartuz ot .becceſtfelſa nöregle cgen Nblofupporürne ceSqnoisaffünne ſitludoifinti, narh oczern nutenilleſic. Naan lecoge geßh aiſionfcnrlſei larheroꝛario loce⸗ he ingigez oe ufteellin, el Stunad ſcnfaton 2 qbitiddico b . mntnokaſme, ſani mnlihen e in mite tnöͤin reb tickctinegpliun beamintelligere gitn s ſignikicatis⸗ Dſecudu ſophiſnmareſß deturq ſte ſunt ocedende ariſtotelis ambulauiteqi lotelis moꝛtuꝰ? ſige ii Pſignifican ſed eſuͤbie icatd ſupponit gendet ni veeſtſed aefuit moꝛrtuũ etfutt ambulns gbus ariſotelist hoͤth Pltideſecfuerin en hocghocperbumfuit i mortus ſunthtert int terdicohec vedel, aſints tnuluecſicn 19 nöqeit ſtee i) aßhn da:niſivbi termĩ ſupponũt ꝓ eo⸗ dem · Sed qñ dicit᷑ ꝙ hec eſtvera equus ariſtotelis ambulauit:cõ⸗ ceditur · Et quando dicit᷑ ꝙ ſub⸗ iectũ ſcʒ equus ariſtotelis ꝓ nul lo ſuppoĩt:nego:ſʒ concedoq nõ ſuppõit ꝓ aliquo quod eſt:ſed ꝓ aliquo qð fuit · Sʒ tu arguis ſic ꝓ nullo alio ſupponit qᷓ; ꝓ equo ariſto.⁊ille nihil ẽ.ergo ꝓ nulo ſuppõit:ego cõcedo pꝛemiſſas ſʒ ↄña nõvʒqꝛiſtð vᷣbũ ſuppõit am pliat ſubiectum ad pᷣterita⁊futu ra ⁊ ĩ mĩoꝛi ꝓpõe nõ erat talis ã⸗ pliatio ſed reſtrictio ad pñs:ĩmo ablatio ſuppõis · vñ ĩ iſta equꝰ a ri.ẽ.vel etiã equꝰariſtotelis nõ ẽ ſubicctũ ꝓ nullo ſupponit· Jõ tu arguis ac ſi argueret᷑ a nichil ẽ a.nichil fuit · Et de hmõi ſup⸗ poſitiõevł reſtrictiõe ſuppoſitõ nis dicetur poſtea quartuʒ ſophiſma dicit᷑ ꝙ hec eſt falſa/vacuũ ẽ lo⸗ cꝰ nõ repletꝰcoꝛꝑe:qꝛ termini ꝓ nullo ſuppouũt:nec diffinitio di cẽs qͥd noĩs affiꝛmat᷑ ve ð diffito niſi illud diffinitũ ꝓ aliqͥ fuppo⸗ nat ſʒ oʒ ꝓpõeʒ expõere ad ſẽſuʒ materialẽ ſic. Nacuũ ẽ locꝰnon repletꝰcoꝛꝑe · id eſt hoc nomẽ va cuũ ſignificat pᷣciſe idẽ vel eadeʒ ſicut hec oꝛatio locꝰnon repletꝰ q coꝛꝑe·ita ꝙ ideʒ ↄceptꝰ ĩmẽre dʒ coꝛrñd ere illi noĩ etilli oꝛationi qᷓ;tum ad ſigniſicationem D quitũ dico ꝙbec ẽ fal ſa homo ẽ aſinꝰ.quia termi⸗ ni non ſupponũt pꝛo eodeʒ . Nec ſequit᷑ ꝙ ſitvera ſi qualitercũqʒ eã ſignificat᷑ ita eſt.ſicut decla ratum è in pᷣcedẽtib?ꝰ D ſextũ dicit᷑ ꝙ ꝑtinet adi ſolubilia · iðᷣo reſeruo eius ſolutionẽ ad ca pitulum de inſo⸗ lubilibꝰde quibꝰſtatim eſt trac⸗ tãdũ.niſiqꝛ ꝓpt᷑ eorũ difficulta⸗ tẽ prius volo tractare de ſuppo⸗ ſitionibꝰ. Sic g eſt finitum ſecũ⸗ dũ capitulũ huius libꝛi. ¶ Tertium capitulũ Ertiũ capitulũ erit de ſup poſitionibus. fiunt eniʒ ſe pe deceptiões in argumẽ⸗ tis exvariatione ſuppoſi:ionum Et quomodo ſit uũc eritvidẽdũ ¶ Pꝛimũ ſophiſms B omnibꝰfidelibus negã⸗ dum eſt deum eſſe iniuſtuʒ Pꝛobatur:qꝛ quod affirmare ẽ hereticuʒ hoc eſt negandum.ſed affirmare deum eſſe iniuſtum eſt hereticum:ergo⁊c· Itẽ omne fal ſum eſt negandum:ſed deum eſſe iniuſtum eſt falſum:ergo hoc eſt negandũ.Eodem modo arguere tur de iſto ſophiſmate/ deum nõ eſſe eſt negãdum. Pꝛobat᷑· quia hoc eſt negãdũcuius oppoſitum eſt affirmandum:ſed oppoſitum iſtius eſt aſſerendum / ſcilicet de um eſſe:ergo ipſum eſt negandũ Oppoſitum arguitur:quia qð nihil eſt nec eſt aſſerẽdum uec ne gandum.ſed deum eſſe iniuſtum vel deum non eſſe nichil eſt · ergo ⁊ c· Item iſtapꝛopoſitio eſt affir⸗ matiua /ſcilicʒ deum eſſe iniuſtũ eſt negandũ:et ſubiectuʒ pꝛo nul lo ſupponit:qꝛ nichil eſt deũ eſſe iniu ſtum:ergo ipſa eſt ſel iiii · Secundum ſophiſma es aſinus.pꝛobatur qꝛ te eſſe aſinum ẽ a te negandum ergo te eſſe aſinũ eſt · ↄña patʒ qꝛ arguitur de iſto vᷣbo eſt tertio ad iacente ad ipſum de ſecundo ad⸗ iacẽte .· Et qꝛ qð nihil ẽ:nec debʒ affirmari nec negari:ſed te eẽ aſi nũ nihil ẽ niſi tu ſis aſinꝰ:gtu es aſinꝰ · Itẽ tu es aliquid /ergo di censte eſſe aſinũ dicit aliquid eẽ aſinũ:⁊ oẽ dicens aliquid eẽ aſi⸗ nũ di citveꝝ:&̊ᷓ dicẽs te eſſe aſinũ dicit verũ · et ꝑ ↄñs tu es aſinus. Itẽ qcũqʒ dicit te eẽ aĩmal dicit vexꝝ /et quicũqʒ dicit te eſſe aſinũ dicit te eſſe aĩal:cũ oĩs aſinus ſit giĩal / ergo qͥcũqʒ dicit te eſſe aſi⸗ nũ dicit veꝝ · Itẽ dico te eẽ aſinũ vel g eſt ſicut dico:vel aliter qᷓ;di co · Si ſit ſicut dico habeo ꝓpoſi tũ.Si aliter qᷓ; ego dico ⁊ ego di co falſũ · ⁊ aliter a falſoẽ veruʒ · ego dicoverũ ⁊ ſic tu es aſinus Sppoſitũ eſtↄceſſum ab oĩ bus · Tertiũ ſophiſma. Omo eſt ſpecies. pꝛobat᷑ auctoꝛitate Poꝛphirii qui ſepe dicit hoĩeʒ eſſe ſpeciẽ:⁊ aĩal eſſe genus.Et ꝓbat᷑ꝑ diffinit õeʒ ſpeciei:qꝛ homo pᷣdicatnr de płi bus · ſcʒ de ſoꝛte ⁊ platone nũero differẽtibus ĩ eo ꝙ quid:q̊ homo eſt ſpecies ·¶¶ Oppoſitũ arguitur qꝛ ſua ↄtradictoꝛia eſtvera. ſcilʒ nullus homo eſt ſpeciesvt patʒꝑ inductioẽʒ:qꝛ ſoꝛtes ñ ẽ ſpecies plato nõ ẽ ſpecies ⁊ ſic de aliisg nullus homo eſt ſpecies. Sʒaliqͥ reſpõdẽt ꝓiſta / nullus hõ ẽ ſpes nõ ẽ ↄtradictoꝛia iſtiꝰ:homo eſt ſpecies:ſed iſta nõ homo eſt ſpᷣes Sedotra/quia idẽ eſt iudicium de particularibus ⁊indefinit::ſʒ iſta nullus homo eſt ſpeciesodi⸗ cit iſti particulari aliquis hõ eſt ſpᷣes:g etiam contradicit iſti ĩde finite homo eſt ſpecies. Quartum ſophiſma. g Enus ðẽ in plusq;ᷓgeneraliſ ſimũ. Pꝛobat᷑qꝛ qð pᷣdicat᷑ de altero vere ⁊ vniuerſalit᷑ ⁊ nõ ↄuertibiliter:illð eſt in plus ſiue cõmunis.vt aĩal eſt inplusq; hõ ſiue cõmunis /quiaverũ ẽ dicere omnis homo ẽ animal.⁊ non eſt verũ ecõuerſo · ſcʒ omne aĩal ſit homo.ſed genus pꝛedicatur vni uerſalit᷑ de generaliſſimo ⁊ nõ cõ uertibilit᷑.verbi gratia:omne ge neraliſſimũ eſt genus:ſed non oẽ genus ẽ generaliſſimũ ·ergo ge⸗ nus ẽ ↄmunis ſiue inplus qᷓ; ge⸗ neraliſſimũ.¶ Oppoſitũ arguit᷑ qꝛ omne genus eſt generaliſſimũ vel ſubalternũ:⁊neutrũ ẽ inplus ſiue cõmuniꝰqᷓ; generaliſſimũ.q̊ nullũ genus eſt inplus qᷓ;genera liſſimum. ¶Quintũ ſophiſma. Omen eſt triſillabũ. Pꝛo batur:qꝛ de pꝛecedentibꝰ diceret geſt defectus ꝓpter mu⸗ tationẽ ſuppoſitionis materiał in ꝑſonalemvel ecõuerſo ſuppo⸗ noꝙ ſic nõ fiat hec mutatio ſʒ to⸗ tũ ꝓcedat ſcdᷣm ſuppõeʒmat᷑ialẽ ⁊ ex hoc ſtatim apparet ꝙ ſophiſ ma eſt falſũ.nomen eniʒ ſiue iſte terminus nomẽ nõ eſt triſillabũ Sed arguitur ꝙ ſophiſma ẽ veꝝ quia aſinus ẽ triſillabuʒ · ⁊ aſiuꝰ vröſratiu nnuutſui nen egort⸗ 1 Suſoph lia:tamen tone dlcendal deſuppolttlon deipſis dice Dlcoergon poſioe putde licsſc; outno hoſttöreſpecen ſidi gſona ſice chimeraſappoi itinbacppön⸗ Sd apnd ogie Miedeſchee⸗ ſtionisereni⸗ lerminidlign lenlytflica. ere Eſaii⸗ Nllacceprotni Uelpaligube, elgubdenon Albery ero veret vniuerſaltten nbiliter:ild ugen nns NKeiale inhiteßi Oimunis, qulaverüe en is onocaninal tnmna ccoͤuerſo.ſczgomnegig ſed genus pꝛedicangn lit de generaliſinothoi blit⸗verbi gratigonnneg ſſimüeſt genus:ſed nonel 36 generaliſſimergo g omunis ſiue inplusq;ge ſimu.(Oppoſiti argoul ne genus eſt generallſſint valternü:meutrinpin Srumtbq; gentrliſini igenus eſtinplus hgenen eſt nomẽèergo⁊c.⁊ magnifeſtum eſtꝙ ꝓpoſitiones ſuntvere:capi endo ſubiectũ materialit᷑·⁊ẽ bo⸗ nus ſillogiſmus expoſitoꝛiꝰ.qꝛ dicũt multi ꝙ tales ꝓpoſitiones de ſubiecto materialit᷑ ſũpto ſũt ſingulares · ⁊ ſi non ſint ſingula⸗ res fiãt ſĩgulares pᷣponẽdo ꝓno mẽdemõſtratiuũ dicẽdo ſic:iſte terminus aſinus ẽ triſilllabũ? ẽ nomen. ergo⁊c. Sta ſophiſmata ſunt faci lia:tamen ꝓpter eoꝝ ſolu⸗ tionẽ dicenda ſunt aliqua pauca de ſuppoſitionibꝰterminorũ qm̃ de ipſis dictũ eſt ãplius ĩ ſũmuł Pico ergo ꝙ nõ ĩtẽdo hic de ſup poſitiõe ꝓut de ea loqᷣtur grãma ticusſcʒ ꝓut noĩatiuus dicit᷑ſup poſitũ reſpectuverbi:eoꝙreddit ſibi ꝑſonã.ſic enim iſte terminꝰ chimera ſuppoiĩt huicverbo cur⸗ rit in hac ꝓpõne:chimera cuꝛrit Sed apud logicũ ſuppõ dicitur ꝓpꝛie de ſubiectoꝛ pᷣdicato ꝓpo ſitionis et etiã aliqñ minus ꝓpᷣe termini aliqui qui ſũt ꝑtes ſub⸗ iectoꝝ⁊ pᷣdicatoꝝ cõcedunt᷑ ſup⸗ ponere.Eſt aũt ſuppõ ꝓuth̊ acci pit᷑ acceptõ t᷑mĩ ĩ ꝓpõe ꝓ aliquo vel ꝓ aliquibꝰ:quo d emõſtrato vel quibꝰdemonſtratisꝑ iſta pꝛo noĩa hocvel hecvel equipollẽtia ille ᷑minus vere affirmat᷑ de iſto ꝓnoiĩie mediãte copula illiꝰ ꝓpõ nis · Verbi gr̃a ĩ hac ꝓpõe / equꝰ currit:iſte ᷑mninꝰ equus ſuppoĩt ꝓoĩ equo qͥ ẽ:qꝛ q̃cũqʒðdmõſtra⸗ to eẽtveꝝ dicere h ẽ equꝰ:⁊ ĩ iſta ꝓpõe equus currit:equꝰſuppo⸗ uit ꝓ oĩ eq̊ q eſtvł qͥ fuit:qꝛ de oĩ tali ſi demonſtret᷑ veꝛſi eẽt dicere hoc eſtvel fuit equꝰ:et ſimilit᷑ di ceꝛet᷑ ſi poneret᷑ reſpectu copłe ð futuro.Hico aũt diſiũctiue ẽ vel fuit:qꝛ lʒ vbũ pᷣteritivł futuri tẽ poꝛ apliet ſuppõneʒ ad pᷣtitavel ad futura:tñ nõ tollit ſuppõere/ꝑ pñtibus. Siłr dicẽdũ ẽ de poſſe Nam ſi dicã equꝰ põt ambulare iſte teꝛminꝰ equꝰ ſuppoĩt ꝓ om̃i eqͥ qͥ eſtvel qui põt eẽ:qꝛ ipodᷣmõ ſtratovere diceret᷑ hͥ eſt vł põt eẽ equꝰ. Itẽ etiã ſi tminꝰ nõ ſuppo nat ꝓvno ſolo ſed ꝓ pluribus ſi⸗ mulvt dicẽdo populus ẽ magnꝰ iſte terminus ſuppoĩt ꝓ his qͥbꝰ demõſtrat ſił eẽtveꝝ dicere hec ſunt populus.⁊ ſi nõ eſſẽt aliqua talia tũc iſte terminꝰ ꝓ nullo ſup poneretvt iſte terminuschimera nõ ſuppoiĩt apð logicũ:qꝛ nichil ẽvł fuitvł põt eẽ qð ſitvel fuitvł poſſit eẽ chimera·⁊ ſimiliter nec aliqua ſuntvel fuerũtvel poſſunt eſſe chimera Quomõ aũt deꝰaut Ariſto.aut antixpᷣs poſſũt demõ ſtrari:dictũ ẽ ſufficiẽt ĩ ſũmulis Notandũ eſtꝙ teꝛminus dicitur dupliciter ſupponere ſcʒ ꝑſõalit᷑ vel materialit᷑ ⁊ nõ curo ſiue hec diuiſio fueꝛit poſita inverbis ꝓ⸗ pꝛiis vel nõ.noĩa em̃ ſignificant ad placitũ · Vnde ſolũ curo oſten dere quid ibi debemus intellige re ꝑ iſtos teꝛminos ꝑſõalit᷑ma⸗ terialiter.dico ergoſicut ĩ ſũmu lis magis dictũ eſt ꝙ terminꝰ vł vox quecũqʒ ponibilis in ꝓpõne ſupponit materialiter ſi in ꝓpõe nou capiatur ꝓvltimis eius ſigĩ ficatis vel ꝓvltimo eiꝰ ſigniſica⸗ . . 22 to.ſed pꝛo ſeipᷣavel ſibi cõſimili vt amo eſtverbum⁊ tał vox amo eſtverbuʒ · Similit᷑ homo ẽ ſpes ⁊ talis fminꝰhõ eſt ſpᷣes · ſimilit᷑ homo currit ẽ oro:⁊ talisvoxvel etiã talis ↄceptꝰhomo curꝛit:eſt oro.ſiłr ba ẽvox nõ ſignificatĩa ſiłr ſi eſtoiũctõ · ego ẽ ꝓnomẽ⁊c· Et hoc mõ ſupponẽdi ſupponũt ſepe rõnes infĩtiui modi.vt ho⸗ minẽ legere eſtveꝝ:⁊ ſuppõit tał or̃o non/ꝓ ſe neqʒ ꝓ ↄſumili:ſʒ ꝓ ꝓpõe ſiłi q;tũ ad ſubiectum pᷣdi catũ⁊ copulã · excepta variatiõe ſubiecti⁊ pᷣdicati penes noĩatinũ ⁊ actm̃.⁊ variatione vᷣbi penes ĩ⸗ finitiuũ? indicatiuũ modũvt ſoꝛ tẽ curr ere ẽ veꝝ ſortẽ currere eſt affiꝛmatĩa ꝓpoſitio et talis ꝓpõ ſoꝛtes currit ẽ veravł affirmatiã Aliqñ aũt talis oro ſuppoĩt ꝑſo naliter ⁊ capit᷑ ſignificatiue:ſiue ſupponatſiue nõ·vt ſi dico hoĩeʒ eſſe albũ eſt hoĩeʒ eſſe coloꝛatum Secare eſt agere:ſecari ẽ agi ſie pati · ⁊ tũc ſignt mihi idem ſicut alibi decla raui·hec or̃o ſecare ẽ agere ſicut iſta ſecans ẽ agens:⁊ hec oratio ho ĩem eſſe albũ ẽ bo⸗ mĩeʒ eẽ colora tũ.⁊ vĩuerſalit᷑ ſi⸗ cut veꝝ ẽ dicere gñare ẽ generãs ita generari ẽ qð generał.eſſe al⸗ bum eſt album. ⁊ ſic de aliis.VUñ etiã ſic ſigẽnt idẽ vel eadeʒ chĩera ⁊ eẽ chimerã:ſʒ qꝛ terminꝰ ꝓ nul lo ſuppoĩt:iõ non eſt veꝝ dicere chĩerã eẽ chĩerã:ſicut neqʒẽveꝝ dicere gchimera eſt chimera Vnc g ſoluũt᷑ſophiſma ta ꝑ h̊ͥ ꝙ nõvalʒ ꝓceſſus argum̃tationis vbi mutat᷑ ſuppõ termini de materiali in ꝑſonaleʒ ſeu ſignificatiuã.Sic em̃ dicitur ad pᷣmũ ſophiſma diſtĩguẽdoꝙ hec or̃o deũ eſſe iniuſtũ:in dicto ſophiſmate põt capi materialit᷑ ⁊ ſic ſuppoĩt ꝓtali ꝓpõne:deus eſt iniuſtꝰ:⁊ ſic ↄcedit᷑ deũ eſſe iniuſtũ ẽ ꝓpõ falſa et impoſſibił negãda et heretica.Id ẽ reddẽs hoĩem hereticũ qͥ eãẽ ꝑtinacit᷑ aſſe reret Alio mõ capit᷑ ſignificati⸗ uc⁊ tũcĩ ſecundo ſophiſmatehec vox deũ eſſe ĩiuſtũ:licet apð grã⸗ maticũ habeat ſuppõneʒ:tamen non habet ꝓut logicus intenditð ſuppõe:qꝛ nihil eſt deũ eſſe iniu⸗ ſtum. cum deꝰ iniuſtus nichil ſit. ideo ſic eſt falſa:deum eſſe ĩiuſtũ eſt negandũ ſicut ratio hec bene arguebat · Reſpõſio ad ſecũdũ ſophiſma D ſecundum nego ꝓtu ſis aſinus.⁊ quãdo dicitur te eſſe aſinũ eſt a te negãdũ · cõcedo ſi hoc ſubiectũ:te eſſe aſinũ ſup⸗ ponat materialit᷑ · qꝛ ſic eſtvna/ꝓ põ falſa:ſed ſi accipiat᷑ ſignifica tie:tũc te eſſe aſinũ nichil ẽ ·ideo nec negandum necↄcedẽdum ¶Ad aliã obiectõnẽ dico ſimilit᷑ ꝙ nullus põt dicere te eſſe aſinuʒ ſi hec or̃o te eẽ aſinũ ſumat᷑ ſiẽti ue.ſʒ ſi materialit᷑ ſumat᷑ tũc ali qͥs bñ dicit te eẽ aſinũ.⁊dicit iſtã ꝓpõnem tu es aſinus que eſt fal ſa Sʒ tũc quãdo dicit᷑:qͥcuuqʒ di cit te eſſe aſinũ dicit te eẽ aliquid nego iſtã:qꝛ ſenſus eſt loquendo materialit᷑:ꝙ quicũqʒ dicit iſtaʒ ꝓpõnẽ tu es aſinꝰ:ipᷣe dicit iſtã tu es aliquid · ⁊ h eſt falſuʒ · Et ſi — —N ues aſinus. El vleri velel ſien 6dico Reſona u dicls :tquali tavbietiam dicis bituͦcẽ falſa.Ged foꝛſan mertpettainte Powaöſig dehocdicnomer pitulo. hiſovgtem Dtemun/ cretica Jae redcez iccieirinacika mo capikſiguſficat⸗ undo ſophiſmatehet liuſtüllicetapoͤgri⸗ at ſoppönez:tamen Putloglcusintenaith nihlleltdeüeſeintn⸗ desiniuſtus nichilſit. falſa deum eſſeiiuſi ſicut ratio hec bene ad ſecüdu ſopbiſmna undum nego qtu ſis .t quido diciturte atenegidi cocedo au:te eſſealinu ſup⸗ nialit anſictltna ſiacapiat igifca ſe aſtmünichld ide⸗ jum necycededun bleaone dicoſinli zt dicereie cleaſinuz teẽ nſuniin alk ſumat tuc an erialit ſumat n aliquis dicat ãbas ſpᷣe dicit verũ inq; tũ dicit ſecundaʒ non inq;tũ dicit pꝛimam. ¶ Eodem modo ad tertiam obie ctioneʒ dico enim ꝙ nullus poteſt dicere te eſſe aĩal loquẽdo ſignifi catiue qꝛ te eſſe aĩal eſt tu.et nul lus põt dicere tevel mevłequum vel bouem Hos enim non dicimꝰ niſivoces ·ſʒſi loqueꝛis materia⸗ liter hec eſt falſa quicũqʒ dicit te aſinũ dicit te eſſe aĩal qꝛ poſſum dicerevnam non dicendo aliam Ad vltimã dicitur ↄcedendo ꝙ dico te eſſe aſinum loquẽdo ma⸗ terialiter:ſi ego dicã hanc ꝓpõeʒ tu es aſinus.Et quando dicitur vltra:vel eſt ſicut dicovel aliter qᷓ; dico.Reſpondeoqillud quod tu dicis ẽ:⁊ qualiter tu dicis alit᷑ eſt.⁊ vbi etiam ⁊ quando tu illud dicis ibi tũc ẽ.⁊ illud ẽvna ꝓpõ falſa.Sed foꝛſan tu intẽdebas q̃ rerevtꝝ ẽ ita in re ſigĩficata qua liter tua ꝓpõ ſignificat. Sed tũc de hoc dictum eſt in pꝛecedẽti ca pitulo · ¶ Rñſio ad tertiũ ſophiſma: Dtertium ſophiſma poteſt rũderi ꝙ ſophiſma ẽ falſũ quia ꝓpões de ꝓpꝛietate ſermo⸗ nis debent intelligi capiẽdo tᷣmi nos vel oratiões ſignificatie.Ca men poteſt diſtingui ꝓpter euidẽ tius videre defectũ:ſcʒ dicẽdoq ſophiſma eſt verum capiẽdo iſtũ terminũ homo materialit᷑.⁊ fal⸗ ſũ capiẽdo ꝑſonaliter ſiue ſigni⸗ ficatie Sed foꝛte tu queres q̃ eſt cõtradictoris huins homo ẽ ſpe cles · ꝓut iſte terminꝰhomo ſup⸗ ponit materialit᷑ Ego dico ꝙ hec ẽ ſua ↄtradictoꝛia non hõ ẽ ſpẽs etiã ſumendo li homo materiali⸗ ter · Sed tu dicis.Mõnevalet iſtã nullus hõ eſt ſpecies Sico ꝙ ĩmo capiẽdo ſemper homo materiałr Id eſt nullꝰ terminꝰ homo ẽ ſpe cies · et tũceſt falſa: Hec valebat tua ĩductio ſed debebas ĩducere ꝙ ille teꝛminus homo non ẽ ſpẽs Nec ille aliꝰ terminꝰ homo ⁊ ſic de aliis.⁊ ſic totum eſſet falſum. Reſpontio ad quartum ſo phiſma. D quartũ ſophiſma di⸗ cendum eſt ꝙ illa eſt falſa ſcdᷣm ſuppoſitionẽ ꝑſonalem:ge nus eſt in plus ſiue ↄmuniꝰ qᷓ; ge nus generaliſſimuʒ:ſed ſcõm ſup poſitõnem materialẽ verum eſt ꝙ ille terminꝰ genꝰ in plus ẽ ſiue ↄmunius q; iſte termiuꝰ genera⸗ liſſimũ ⁊ ſic ꝓcedũt rationes. MReſpontio ad quintum ſo⸗ phiſma D vltimũ ſophiſma nego ꝙ nomen ſit triſillabuʒ ca piendo illuʒ term inuʒ nomen ma terialiter Et quãdo tu pꝛobas ꝙ ille terminus aſinus eſt triſillabũ et eſt nomẽ Iſtas pꝛemiſſas con⸗ cedo capiendo iſtos terminos tri ſillabum et nomen perſonaliter. Ideo etiam bene concedereturꝙ nomen eſſet triſillabuʒ capiendo nomen vt pꝛius ſcilicet perſonali ter.ſed uou valet conſequẽtia ca piendo materialiter Quia non ſic ſumebatur in pꝛemiſſis pꝛout ipᷣe erant vere· Sequit᷑ diuiſio perſonalis ip⸗ ſius ſuppõnisvel acceptiõis ter minoꝛum vel oꝛationum: Oſt diuiſioneʒſuppoſi⸗ tieonis vel acceptiõis ter minoꝛumvel oꝛationũ ſignifica⸗ tiue et materialiter reſtat alia di uiſio acceptiõis ꝑſonał ſeu ſigĩ⸗ ficatiue in communẽ⁊ diſcretam et cõmunis ĩ confuſã ⁊ determĩa tam et confuſe in diſtributiuam ⁊ nõ diſtributiuã. VUnde etiam ꝓ uenſiunt ſopbiſmata aliquam ha bentia obſcuritatemĩ ſolutiõibꝰ õ de eis ponũt᷑ ſophiſmata Et poſt qͥnqʒ pᷣꝰ poſita ĩ h ·c · ſit hoc ¶ Pꝛimum ſophiſma· Empꝑ fuit aliqͥs homo. Probat᷑:qꝛ hodie fuit aliqͥs hõ:et heri fuit aliquis hõ et ſic de ſigulis aliis tempoꝛibꝰ ergo ſemꝑ fuit aliqͥs hõ· ↄña ptʒ per inductõnẽ vel ꝑ locum a ꝑti⸗ bus to tius ĩ qᷓ;titatevel ĩ temꝑe ſufficient᷑ enumeratis ad ſuuʒ to tum ¶ Oppoſituʒ arguit᷑qꝛ nihil qð ẽvł fuit geĩtũ aut cꝛeatũ fuit ſemꝑ:ſʒ oĩs homo fuit geĩtꝰ vel creatꝰ:ergo nullushõ fuit ſemꝑ ¶ Secundum ſophiſma· Liquem aſinuʒ oĩs homo videt poſitoꝙ ſint ſolum tres hoĩes:ſcʒ ſoꝛtes:plato⁊ io⸗ hãnes ⁊ ꝙ qͥlibet habeatvnuʒ aſi num quem videta ꝙnullus illoꝝ hominũvideat aſinum alterius Tuncergopatʒ ſophiſma ·.qꝛ ali quem aſinum ſoꝛtesvidʒ aliquẽ aſinum platovidet:⁊ etiã aliquẽ aſinum iohãnes videt et non ſũt plures homĩes:eꝛgo aliqueʒ aſi num omnis homovidet Oppo ſitũ arguitur quia nec iſtũ aſinũ oijis hõ videt nec iſtũ nec iſtũ? nõ ſunt plures aſini:ergo nullũ aſi⸗ nũ oĩshõvidʒ.⁊ h̊ ᷣdicit ſophiſ mati·ergo ſophiſma falſum. ¶ Tertium ſophiſma · Vnis hõ ẽ aĩal Pꝛobat᷑ qꝛ omni homini conuenit diffinitio aĩak oĩs enim hõ ẽ ſub ſtantia aĩata ſenſibilis. Sʒ ĩpꝛo batur · qꝛ ad iſtam oĩs hõ eſt ani⸗ mal ſequitur falſum · ergo ẽ fal⸗ ſa · Cõſequẽtia tenet · Añs ꝓbat᷑ qꝛ ꝑ ↄuerſionẽ ſequit᷑ oĩs hõ eſt aial ̊ om̃e aĩal ẽ hõ.Et tñ ↄñsẽ falſum Probo gꝙ iſta omnis hõ eſt aĩal debet conuerti ĩ iſtam om ne animal eſt homo:qꝛ ſicut ſe hʒ affirmatiua ad affirmatĩam / ita negatĩa ad negatiuam:et ecõuer ſo:et ſicut particularis ad parti cularẽ:ita vniuerſalis advniuer ſalem per conueĩentem pꝛopoꝛti onem ſedvniuerſalis negatia cõ uertitur ĩvniuerſalẽ negatĩam: ergovniuerſalis affirmatĩa ĩvni uerſalem affirmatĩam /2 etiã ꝑti cularis affiꝛmatiaouertit᷑ ĩ ꝑti⸗ cularẽ affirmatĩaʒ · ̊ ſiłr vłisin vniuerſalẽ Et h̊ etiãↄ fir mat᷑.qꝛ potioꝛ ẽ ⁊ maioꝝ vᷣtut affirmati ua qᷓ; negatĩa ob h̊ ↄcludit ari ſ. pꝛĩo poſterioꝝꝙ demõſtratõ af⸗ firmatiĩa ſit potioꝛ ᷣmõſtratõne negatia gᷣ ſiꝰłis negatĩa pᷣt ĩfer⸗ re negatiaʒita vłis affir̃ atĩa pᷣt ĩ ferrevłeʒ affirᷣatĩaʒ · Iteꝝadhuc ego oñdoqad iſtã hõ ẽ aĩal ſeq̃t᷑ flʒ qꝛ ſeqᷣt · iſte hõ ẽ aĩal ꝑ locũ ꝗ toto in qᷓ;titate ad ſuam ꝑtem o Cöſeqlin vſtüenuiurn ſeomishono höantmal nöͤcſt ſdisaffzimatia⸗d Getiutibeeſt mimal e ego gleg hecettfktofnis hon x eglpolis ſs⸗ paelfalſt afs oh Atſua equipollens n nalgeois e nullde 9 Popteriſa ſo nemoꝛidüͦ mllisdictͤeſt gter nald ſceſignicm Periſuppoſtuo⸗ mumis Deigecois dißnburüxt ioiſ nidietbutio ſiei urfalſun.ergoefal⸗ enatenetIfs Pbai loni ſeguik oishoͤet enialebo. Ertñ oñs roboggiſtzomnishi betconuertiiiſtamon eſthomo: ſicutſeh 1a adaffirmatiam /ita Inegatinam: a coner particularis adpent Vniuerſalis adyniuer conucientempꝛoportl miverſalis neania wniuerſal negatiamn: nerſas ffirmanim —— 5 1 Im Et tũ ĩ caſu poſſibili iſta eẽt fta ille hõ ẽ aĩalpoſitoꝙ ꝑ iſtud ꝓno men ille demonſtrem lapidem Quartum ſophhiſma. o Mnis homo animal nõ ẽ. Pꝛobat᷑qꝛ ſoꝛtes aĩmal qð eſt plato non eſt:g ſoꝛtes animal nõ eſt:et ſimiliter plato aĩal qð ẽ ſoꝛtes nõ ẽ:&̊ plato aĩal non eſt ⁊ ſic de aliis.gom̃is homo animal non eſt · Cõſequẽtia tenet·¶ Op po ſitũ arguitur qꝛille ſũt contra rie omnis homo aialẽ / et omnis hõ animal nõ eſt.qꝛ ſuntvniner⸗ ſalis affirmatĩa · ⁊ vniueꝛſalis ne gatiua · ⁊ tñ hec eſt vᷣa omnis hõ animal ẽ.eꝛgo ꝑ legẽ cõtrariaꝝ hec eſt fła om̃is homo aĩal non ẽ Itẽ equipolẽs ſua eſt falſa:eꝛgo lpſa eſt falſa.añs ꝓbat᷑ quia hec eſt ſua equipollens nullꝰhõ ẽ aĩ⸗ mal qꝛ oĩs ⁊ nullꝰ equipollent p Ropter iſta ſophiſmata re memoꝛãdũ ẽ quod in ſum⸗ mulis dictũ eſt.ꝙ termĩoꝝ perſo nalit᷑ ſiue ſignificatĩe ſũptoꝝ du plex ẽ ſuppoſitio .ſdiſcreta ⁊ cõ⸗ inunis.Heĩde coĩs ẽ du plex/· ſ. diſtributĩa⁊ ñ diſtr ibutia Peĩde nõ diſtributĩa ſiue ĩdefinita ẽ du plex.q̃ð determĩata ⁊ q̃dã cõfu⸗ ſa tm̃.Et hec ſuppono tãq; alibi dekmĩata.Heĩde nota ſicut dixi ĩ tractatu meo de ↄñtiisꝙ ad om neʒ ꝓpõneʒ de aliquo termĩo di⸗ ſtribnto ſeqt᷑ ꝓpõ de illo termĩo nõ diſtributo aliis ſimiliter ma⸗ nentibꝰ.ſʒ ad nõ diſtribuiũ nõ ſe qͥ᷑ diſtributũ.vᷣbi gr̃a ſeqᷣtur oĩs ergo aliquis.ſed nõ ſequiturali⸗ quis ̊ omnis.Similiter ſeqᷣtur negatĩe.uullꝰ currit· eꝛgo aliqs nõ currit ·ſʒ nõ ſequit᷑ aliquis nõ currit:& nullꝰcurrit. Deĩde etiã pꝛout ibidem declaraui nũq; ad pꝛopoſitionẽ de aliquo termino ſupponẽte cõfuſe tm̃ ꝓpter diſtri butioneʒ pᷣcedentis termini ſeqͥt ꝓpõ de illo termino ſupponẽte detẽmĩate niſi diſtributõ auferat᷑ ſed ſi diſtributio auferat᷑ tũc bõa eſt ↄña.Mõ em̃ ſequit᷑ omis hõ ẽ aĩal:ergo aĩal ẽ oĩs homo ſed bñ ſequitur ergo aĩal eſt homo. Sʒ ex ſuppoſitione determĩata bene ſequit᷑ ↄfuſa.eſt eĩ ↄña·a eſt om̃e b. g om̃e b eſt a.⁊ cauſe iſtoꝝ aſſi gnate ſũt in illo tractatu. Patet ergo ꝙ mutatio ſuppõnis nõ di⸗ ſtributie ĩ diſtributĩiam ĩpeditↄ⸗ ſequẽtiã · ⁊ ſił᷑r mutatio ſuppõis ↄfuſe tm̃ ĩdetermĩatã niſi remo⸗ ueat᷑ diſtributio:q̃ erat cã ↄfuſi⸗ onis.Et ex his põt facilit᷑ rñde⸗ ri ad ſophiſmata· a Dpmum ſophiſma qð erat ſextũ ſophiſma capituli cõ cederet᷑ ſi mũdꝰ fuiſſet eternus/ ſiẽ videt᷑ poſuiſſe Ariſ.ꝙ ſophiſ ma ẽ veꝝ ·ſ·ꝙ ſẽꝑ fuit aliquis hõ ſicut bene ꝓbat rõ Et cũ hoc etiã concedit᷑ ꝙ nullus homo fuit ſẽꝑ ſicut ratio ꝓbat:ſʒ iſte nõ repu⸗ gnãt · bñ eĩ iſte repugnãt nullus hõ fuit ſꝑ⁊ aliqͥs hõ fuit ſp.Sed illa nõ ſeqᷣt᷑ ad iſtã ſꝑ fuit aliquiſ hõ.qꝛ mutat᷑ ſuppõ cõfuſa tãtuʒ in ſuppõeʒ determinatam a O ſecũdũ ſophiſma dico ꝙ herc ẽ falſa in caſu poſito/a liquẽ aſinũ oĩs hõvidet.Sʒ hec ẽvera oĩs homo aliquẽ aſinũvi det.diſferũt enĩ qꝛĩ pꝛĩa iſte tmi nus aſinũ ſtat detminate:et in ſe cundapfuſe tm̃ · ⁊ ſic inductio nõ valebat ad ꝓbãdũqꝙex ſingulari bus nõ debʒ ĩferri tᷣminꝰ cõis di ſtributus:ni ſi ꝑ illã diſtributio⸗ nẽ cõfũdãt᷑ alii tᷣmini cões ſi ſĩt ibi alii · Et ꝓpt᷑ hoc etiã nõ vʒ in ductio a ꝑte pᷣdicati ſic.hõ ẽ ſoꝛ tes hõ eſt plato ⁊ ſic de ſigulis· g̊ hõ ẽ oĩs homo.ſed oꝑteret cõ⸗ cludere ergo oĩs hõ eſt homo · D tertium ſophiſma dico ꝙ heceſt vera oĩs homo ẽ aĩal nec ad eã ſequit᷑ falſũ:nec ẽ bona ↄuer ſio oĩs hõ ẽ aĩal:g oẽ aĩal ẽ homo:qꝛ ꝓcedit᷑ ex illo mĩo aĩ⸗ mal nõ diſtributo ad ipᷣm diſtri⸗ butũ.MNecvalʒ iſta ꝓpoꝛtio qꝛ ce tera nõ ſũt paria ·qm̃ ĩ ↄueꝛſione vłis negatĩe nõ mutat᷑ ſuꝑpõ ali cuiꝰ t᷑mĩ.⁊ ĩↄueꝛſionevłis affir⸗ matiĩe ĩvłem affirmatiuã mutat᷑ vnus tminꝰde ſuppõne nõ diſtri buta in diſtributain · Sikr alia ꝑ ſuaſio nõvalet:qꝛ lʒ affirmatiua ſit potioꝛ negatiua ĩqᷓ;tũ ex pur: affirmatiuis põt fieri ſillogiſmꝰ ⁊ nõ ex puris negatis·nõ tñvalʒ adↄcludẽdumyvbi aliqͥs tᷣminus mutaret᷑de ſuppõe non diſtribu⸗ ta indiſtributã · Advltimã ꝑſua⸗ ſionẽ ðꝛ ꝙ nõ eſtↄña foꝛmalis de ſcendẽdo ſub t᷑mĩo cõi diſtribu⸗ to ad ᷣminũ ſigularẽ niſi ex ſup⸗ põe ꝙ ille tᷣminꝰſigularis ſuppo nit/ ꝓaliquo pꝛo quo ſuppõit ille tẽᷣminꝰcõis · Ad quartũ ſophiſ⸗ mapcedoꝙ oĩs homo aĩal nõ eſt Et dico ꝙ illa oĩs hõ aĩal eſt nõ eſt ſua ↄtraria:qꝛ ñ ẽ de pᷣdicato . Hς e diſtributo:ĩmo ille due ſũt vere opoꝛtet em̃ꝙ ↄtraria negatiĩsa ſit tã de ſubiectoq;de pᷣdicato diſtri buto:ĩmo iſte ſũtↄtrarie oĩs hõẽ aĩal:⁊ oĩs homo nullũ aĩal ẽ.Sʒ tu dices cuʒ iſta ſitvłis negatĩa oĩs hõ aĩal nõ ẽ.des gvnã affir⸗ matiuã que eſt ſibi ↄtraria · Rñ⸗ deo ꝙ nulla ẽ ſibiↄtraria niſi foꝛ te iſta eẽtptraria ſibi oĩshõ om̃e aĩal eſt.opoꝛtʒ em̃ invna griarũ pᷣdicatũ eẽ diſtributũ.Sʒ nec di co ꝙ hec ſitveraptraria:qꝛ nõ eſt de eoð pᷣdicato ꝓpt᷑ hoc ꝙ ſignũ a ꝑte pᷣdicati poſitũ ẽ de ĩtegrita te pᷣdicati · Simiłkr dico ꝙ ille nõ equipolẽt /oĩs homo aĩal nõ ẽ:⁊ nullus homo aĩal ẽ:ꝓpter hocꝙ li animal erat ĩ vna diſtributum et in alia non.Sic finitur tertiuʒ capitulum. ¶ Quartũ capitulum · Vartum capitulum erit de appelationibꝰ.et fient aliqua ſophiſmata · Pꝛimũ ſophiſma. Oꝛtes et albũ ſũt idẽpoſi to ꝙ ſoꝛtes hodie ẽ albꝰ et cras nõ erit albꝰſed niger. Pꝛo batur ergo ſic:demõſtrato ſoꝛte verũ eſt dicere hoc eſt ſoꝛtes:⁊ G idẽ eſt albũ:ergo ideʒ ẽ ſoꝛtes et albũ · ⁊ ↄuertendo ſeqᷣt᷑ ergo ſoꝛ⸗ tes ⁊ albũ ſũt idẽ.⁊ h erat ſophiſ ma. Sppoſitũ arguitur:qꝛ illa nõ ſũt ideʒ quoꝝ vnum manebit cras altero non manente.ſʒ cras manebit ſoꝛtes et nõ manebit al⸗ bus ergo alhusxc · Vel ſicq;diu erit ſoꝛtes tãdiu erit omne qð eſt idẽ quod ẽ ſoꝛtes:ſʒcras eꝛit ſoꝛ 6 urnor Petunmnti⸗ noneſnemnoiu AbAhoqſoclale rilccelaueſe usdicltſocſale ſcieeliguidn gorc Remſort hüſzidnoͤcach (Sec Ehecle co hoſtog her Curnis cruduthe bi coci Tucarg heriemiſtihodte bertenicti audu. Niigi rud⸗C quldhodlecone lloͤbj coctüper lcun. t ois pomo aialnoͤen omozitli⸗ pyterhoen Aerativna diſknibutun non⸗ Sicfiniturtenn; un. uartü capitulum⸗ Aartum capitulumn ert eappelationib afent liqus ſopbiſinats⸗ (Primüſopbilmna⸗ duts a Adüͤſüridd hoſt q ſoneshodlee tl / z erit alboſednige. pr rgoſiedenoſu⸗ ſlanr 1dicgeboceſtſoues⸗ büetgolltze ontd „e „ TUA n tes et non erit albus:ergo nõ eſt idem ſoꝛtes et albus. Itẽ nõ ma gis ſunt idẽ ſoꝛtes et albꝰ qᷓ; ac⸗ tio et paſſiovelq; motus⁊ tẽpus ſed in tertio phiſicoꝝ dicit᷑ ꝙ ne qʒ doctio cũ doctrĩa:neqʒ actio cũ paſſione idẽ eſt ꝓpꝛie:ſed cui hec inſunt motꝰ.Et in quarto ẽt ipᷣeↄcludit dicẽsꝙ ergo nec mo⸗ tus nec ſine motu ẽ tpᷣus manitfe ſtũ ẽ. Itẽ non minꝰ differt ſoꝛteſ ab alboq; ſocrates a ſe ipᷣo faciẽ te aliqͥd velquieſcẽte.ſʒ poꝛphi⸗ rius dicit ſocratẽ differre ab ipᷣo faciente aliquid vel quieſcẽte:er go ⁊c. Item ſorti accidit eſſe al⸗ bũ ſʒ ið nõ accidit ſibiipᷣi:igr⁊c· Secundũ ſophiſma t hodie comediſti cruduʒ poſitoꝙ heri emiſti fruſtuʒ carnis crudũ ⁊ hodie comediſti bñ coctũ Tũc arguit᷑ſic.qͥcquid heri emiſti hodie comediſti · ſʒtu heri emiſti crudũ:ergo hodie co mediſti crudũ.Contra:qꝛ quic⸗ quid hodie comedis tu comedis illð bñ coctũ per caſum:ergonõ crudum. Tertiũ ſophiſma. Lbum erit nigꝝ:poſi⸗ to caſu ꝙ hoc lignũ ſit modo al⸗ bũ⁊ cras erit nigꝝ tũc arguit᷑ ſic expoſitoꝛie:h̊ liguũ erit nigrũ ⁊ hoc lignũ eſt albũ:ergo albũ erit nigrũ.¶ Oppoſituʒ arguitur ꝙ ꝓboſitio de futuro non ẽ vera ſi nunqᷓ;pꝛopoſitio de pꝛeſenti ſibi coꝛꝛeſpõdẽs er itvera · verbi gra tia: Si hec eſtvera ãtichꝛiſtus pᷣ dicabit/ſequiturꝙhec aliquãdo eritvera antichꝛiſtus pꝛedicat. Similiter hec nõ ẽ vera ariſtote les diſpurauit:niſi qꝛ aliquando fuitveꝝ dicere ariſtoteles diſpu tat · ⁊ ſic de aliis.ſʒ nũqᷓ; fuitveꝝ dicere albũ eſt nigrum .necvnqᷓ; hoc eritverũ dicere ergo nec al⸗ bũ eſt nigrum:nec albũ fuit nigꝝ Similiter eſt de iſto ſophiſmate album poteſt eſſe nigrum. Ar guitur enim ꝙ ſitverum:qꝛ H lignuʒ poteſt eſſe nigrum ex quo cras erit nigrũ:ſed hoc lignũ eſt album:ergo album poteſt eſſe ni grum · Contra quia poſſibili po⸗ ſito ineſſe nullũ ſeqᷣt᷑ ĩpoſſibile ſʒ ſequitur impoſſibile ponendo ꝙ; albũ eſt nigrũ:ergo nõ eſtverũꝙ album poteſt eſſe nigrum ¶ Item pꝛopo ſitio de impoſſibili cõtra⸗ dicit pꝛopoſitioni de poſſibili:et tamẽ hec eſtvera impoſſibile eſt albũ eſſe nigrũ.ergo hec eſt falſa album poſſibile eſt eſſe nigrum q̃̊ tamen equiualet illi albũ poteſt eſſe nigrum · Quartum ſophiſma. Enex erit puer. Pꝛoba tur qꝛ valet iſtam qui eſt vel erit ſenex erit puer:⁊ hẽ verũ pꝛo ãti chriſto. Sppoſitũ aũt pʒꝑ in⸗ ductionem:quoniã iſte ſenex nõ erit puer nec iſte nec iſte.et ſic de ſingulis:qꝛ quocũqʒ ſene demõ⸗ ſtꝛato falſũ ẽ dicere hoc erit puer Itẽ poteſt argui ſicut argueba tur in pꝛecedẽti ſophiſmate tam de foꝛe qᷓ; de poſſe eſſe · Quiutũ ſophiſma - Oꝛtes erit cuurrẽs eras· ?= pʒ ſophiſma:poſito ꝙ ipᷣe currat cras:qꝛ curret reſoluit᷑ in 4. erit currens / fivelimꝰ explicare quo ſupponit niſi reſtringat᷑ / vt copulã extra pᷣdicatũ¶ Oppoſi⸗ alibi dictũ ẽ:vᷣbigr̃a:albũ ſuppo tũ arguit᷑:qꝛ ſi ꝓpõ de futuro eſt nens ꝓ hoĩe appellet albedinẽ:⁊ va opoꝛtʒ ſicut dictũ fuitꝙ ĩ futu magnũ magnitudinẽ·⁊ pater ge ro coꝛrñdeat ꝓpõ de pñtixa /ſal nerationẽ pᷣteritã:⁊ aliũ quẽ pat᷑ uato pᷣdicato ĩ ꝓpᷣa foꝛma:lʒ nõ genuit ·⁊ diſtãs appellat illð a qͥ ſubiecto ꝓpter hoc ꝙ pᷣdicatum diſtat ⁊ dimẽtionẽ mediã ꝑ quaʒ ſemꝑ appellat ſuã foꝛmã: ſed nũ diſtat.et ẽs alicubi ſupponẽs ꝓ ᷓ̃ᷓ eritverum dicere ſoꝛtes cuꝛrit ſoꝛte appellat locũ ⁊·ſic de aliis crasvł h̊ currit cras q̃cunqʒ de⸗ ¶ Secũdũ notabile · Scðo notã⸗ mõſtrato.ſiłr eſſet de iſto ſophiſ dum eſtꝙ terminꝰ appellat illud mate ſoꝛtes diſputauit ãnopᷣtito qꝛ nũqᷓ; fuitveꝝ dicere ſoꝛtes diſ qͥ 24Ad illud/ꝓ quo ſupponitvł eſt na keen- ſputat anno pꝛeterito. ¶ Sextum ſophiſma:·lv- e Sovidi petrũ ⁊ robertũ.po ſito ꝙ herividerĩ petꝝ ⁊ an te heri robertũ.Et tũc apꝑet ſo⸗ phiſma per caſũ .¶ In oppoſitũ arguit᷑ qꝛ poſitoꝙ nũq; vidi eos ſimul tũc nũq; fuitveꝝ de pñti di cere egovidi petrũ et robertum. Eodẽmõ eſt de iſto ſophiſmate Egovidi omè aſtꝝ:poſito ꝙ ego moꝛaboꝛ ſub eqͥnoctiali Sophiſ ma ꝓbat᷑ꝑ inductionẽ in oĩ aſtro quodcunqʒ em̃ aſtrũ qð nõvide⸗ bo in eſtate:illud videbo in hye⸗ me / et ecõuerſo ergo ⁊c. ¶ Sppoſituʒ arguit᷑vt pᷣus quia nunq; eritverũ dicere / egovideo omne aſtrum p Ropter huiuſmodi ſophiſ matũ ſolutiões dicenda ſunt ali⸗ qua pauca de appellatiõibus · et amplioꝛa requirẽda ſuutĩ expo⸗ ſitiõe ſummulaꝝ ¶ Pꝛimũ nota bile · Pꝛimo em̃ ſciẽdũ eſt ꝙ ter⸗ minus innatꝰ ꝓ aliquo ſuppone re dicit᷑ appellare omne illud qð ipe ſigtvł cõſigĩficat pᷣter illð/p qð appellat ꝑ modũ adiacẽt ali modovel ꝑ modũ non adiacẽtj tus ſupponere:Hico ꝑ modũ ad iacentis ſi appellat illud poſitĩe Dico ꝑ moðᷣnõ adiacẽt ſi appel⸗ lat illð pᷣuatĩe.vt albuʒ appellat albedĩez poſitĩe tãq; iherentẽ ei qð ẽ albũ · ⁊ pat᷑ generationẽ pᷣce dẽtẽ tãq; qua genuit.⁊ aliũ tãqᷓ; queʒ genuit:⁊ diues appellat bo na exterioꝛa tãqᷓ; que ille qͥ ẽ di⸗ ues poſſidet.Sʒ cecũ ſupponẽs ꝓ oculo appellat viſũ pᷣuatie per modũ nõ adiacẽt illi oculo · Et pauper appellat bona exterioꝛa ꝑ modũ nõ ſibi adiacẽtiũ ſʒ tãqᷓ; non poſſidẽs ea:¶ Tertio notan dũ eſtꝙ ſcd̊ʒdiuerſos modos po ſitĩios adiacẽtie reꝝ appellatarũ ad res ꝓquibꝰtermini ſupponũt ꝓueniũt diuerſi modi pᷣdicãdi/ vt in quale / inq;tũ / inquãdo / in vbi / in quõ hoc ſe habet hoc ad illð⁊c.Ex qbꝰdiuerſis modis p dicãdi ſumũt᷑ diuerſa pᷣdicamen ta:pꝛout debetvideri ſupꝛa libꝛũ pꝛedicamentoꝛum: vt iſti termi⸗ ni albũ / nigꝝ cõnotant ciꝛca ſub ſtãtias ꝓ qͥbꝰ ſupponunt qualita vtuelledlat actſtitermne Gtnumquütltate les⸗Erſe utables Ei natluee ſand o Hdicatment nii dedic⸗ hocievel us licnctatguale⸗ lſoecud i Olummnumndhel ſalmifhn ſenmmhlpreſcnno⸗ rinſer rtſeuſbti Aortuwvritepoꝛis:aut Peſteut poſſihlegn rerkbipꝛeſentis teng loſttmigus amplian Nsappelatius ſive n ſueſpdicstogppellat li deßſeladiactt nunuoẽ ut ſupponen⸗ giaccnemeiſcn nod leſcönqne appellat e Culbuſciz resappella illenteminns lley sſchpött pnulis⸗ laliswurminus ſoppond niefſclſfannn raſon tozconpnaneyeli . Mrrenongyer ier inoacagenne inuo lcentsſpon aſant iigp nis ſiappelatiltähofiße Pmodno adiacitſiaphel Höͤuarie talbuz aphelin iez poſtiie tiqj iherenteei lbuͦt pat generatone⸗ iq qua genuit1 liütich enuit.r diues appellatbo crioꝛa tüq; quellleqj di⸗ idet. Sceel ſupponis loappellat viſüduatieper no — appelar bonn ertenion d t adiacenii hztiih vſſidis a“Lerto notin ſchzdiverſos nodos po dineblere, hyllumi tes:quibus ille dicunt᷑ tales vel tales Eᷓt iſti termini bicubitũ tri cubitum quãtitates quibus ſunt menſurabiles.Et ſcᷣm aliũ mo⸗ dum adiacẽtie ſeu hitudinis ter⸗ mini de pᷣdicamento quando:vt hodievel cꝛas appellant motum celi ciꝛca ea quedicimꝰhodie eſſe vel foꝛe cras.et ſic de aliis Quaꝛto notandũ eſt ꝙ termini appellatiui different᷑ appellãt:re ſpectuverbi pꝛeſentis tẽpoꝛis et de ineſſe · ⁊ reſpectuvbi pꝛeteriti aut futuri tẽpoꝛis:aut huius vᷣbi poteſt aut poſſibile.quia reſ pec⸗ tuverbi pꝛeſentis temꝑis (ſi nul⸗ lus ſit tminus ampliatiuꝰ) tᷣmi⸗ nus appellatiuꝰ ſiue in ſubiecto ſiue ĩ pdicato appellat rem ſuam tãqᷓ; de pᷣſẽti adiacẽtẽ eiꝓ quo t᷑⸗ minus ẽ natꝰſupponere.et tanqᷓ; adiacẽtem ei ſcdᷣm modũ adiacè tie ſcᷣm qnẽ appellat eã · Et tũc quibuſcũqʒ res appellata taliter adiacet terininus ille ꝓ omĩbus illis ſuppõit? ꝓ nullis aliis VUñ talis terminus ſi upponẽs ꝓ aliqͥ bus ñ ſolũ ceſſaret ſi uppõere ꝓpt᷑ Ccoꝝ coꝛruptionẽ vel anihilatiõeʒ ſed ꝓpter remotion? reꝝ appella taꝝ vel mõi adiacentie.vt iſte ter minus calceatꝰ ſupponit pꝛo te: ⁊Tq ůceſſaret ſuppõere ꝓte:ſia te au ferrẽtur calciamẽta Sʒ reſpectu alioꝝ vboꝝ ſubiectũ ⁊ pᷣdicatum diuerſimode appellaãt:nam pᷣdi⸗ ppellate ei pro quo terminus natus eſt ſupponere:nõ ſuppoĩt ꝓ illo q́;uis bene coꝛreſpõdʒ mo dus adiacætie pꝛo tꝑeverbi· Ver bi gratia.ſi dico ſoꝛtes heri fnit albusiſte tminꝰalbꝰ in iſta ꝓpo ſitione nõ ſupponit pꝛo ſorte niſi heri albedo ei adiacebat:qᷓ;uis et mõ ei adiaceat:⁊ qᷓ;uis ãte ei ad⸗ laceret.⁊ ſic ꝓpõ eſſet falſa. Sed ſubiectũ appellat rem ſuã indiffe rent᷑ modo diſiũctiuo ꝓ tempoꝛe pꝛeſenti:⁊ ꝓ tꝑevᷣbi.ſicut etiã eſt de ſuppõe. Unde hec eſt vxᷣa albuʒ fuit heri uigrum.ſi ei quod heri fuit nigꝝ nũc adiaceat albedo.lʒ heri nõ adiacebat ſibi · ꝓpter qð exponitur.albũ fuit heri nigrum id eſt quod eſt albũvel quod fuit heri albũ fuit heri nigrũ.⁊ ſicut dico de tꝑe pᷣteritiõis:ita dicẽdũ eſt ꝓpoꝛtionabilit᷑ de futuro. Et ex iſtis ſeqͥtur vnũ nota bile:ꝙ ſi ĩ ꝓpõe de pᷣteritovel futuro ſubie ctũ fuerit appellatiuuz vt dicẽdo albũ e:it nigrũ.non oʒ ad hoc ꝙ talis p ꝛopoſitio ſi it vᷣa aliqñ (ĩ futuro) ꝓpõ ð pñti ſibi coꝛreſi põ dẽs crit va.poſito adhucꝙ ĩ om̃i tꝑe futuro ſit talis ꝓpõ ſic ei coꝛ rñdens ꝓilla ſit eiuſdẽ ſbiecti et eiuſdẽ pᷣdicati · qꝛ lʒ hec ſit va:al bũ erit nigꝛũ eo ꝙ vʒz iſtam veraʒ quod eſtvel erit album erit nigy tamen iſta nũqᷓ; eritvera:albuʒ ẽ nigꝝ.licʒ ſẽper eſſet foꝛmata.fed in reducrione ppõis ð futuro ad ꝓpõeʒ de p̃ſe ẽti:oppoꝛtet auferre ſubiecto ꝓpẽnis nſi zopoꝛtʒmutare ſubiectũ appella tiuũ ĩ ſubiectum nõ appellatiuũ ſupponens ꝓ eo ꝓ quo ſuppone⸗ C. I. 2 = „ „ ⁶ bat ſubiectum appellatiuuʒ ⁊? ꝓ quo pꝛopoſitio eratvera vt ſi il⸗ lo demõſtrato faciamꝰ ſubiectuʒ illud ꝓnomẽ hoc / dicẽdo hoc eſt albũ:tunc em neceſſe eſt ſi illa de futuro eratveraꝙ talis de pᷣſenti aliquando eritvera · Sed tamen nõ eſt ita de pᷣdicato appellatiuo ipᷣm enim in tali reductione debʒ manere in ꝓpꝛia foꝛmaq;tum ad appellatiões Et cauſa huiuſmõi diuerſitatis inter ſubiectũ et pre dicatũ eſt:qꝛ ſicut dictum fuit pᷣ⸗ dicatuʒ appellat rem ſuam ꝓtꝑe verbi determinate ⁊ pᷣciſe · Ideo veniente tꝑe pꝛo quo pꝛopoſitio de futuro eratvera:opoꝛtet ꝙres appellata adiaceat · ideo tũc opoꝛ tet ꝓpoſit ionẽ de ᷣſenti eſſe verã cum illa appellatione· et ideo de bet remanere terminus appella⸗ tiuus.ſed ſubiectũ non appella⸗ bat rem ſuaʒ pᷣciſe/ꝓtemꝑeverbi: ſed ſub diſiũctione ad pꝛeſẽs · et ideo ſnfficit ꝙ in tꝑe ĩ quo ponit᷑ pꝛopoſitio de futuro:res appella ta adiaceat ei ꝓ quo ſuppõit ſub iectũ.⁊ non opoꝛtet ꝙ adiaceat il lo tem poꝛe in quo illa ð pꝑ ñiti erat vera et iõ in illa ꝓpõne de pᷣſenti non debet remanere appellatio. et inde etiam ꝓueniunt cauſeveri ꝗᷓ tatum iſtarum pꝛopoſitõnum: album erit quando non erit albũ ⁊ equꝰroberti erit quãdo nõ erit equus roberti Iſte terminꝰ equꝰ pellat robertum per moduʒz poſſi dentis illuʒ · Et hoc eſt qð debeꝰ intelligere ꝑ illud cõmuue dictuʒ ꝙ pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmaʒ ⁊ non ſubiectum ·hoc enim nonẽ veꝝ devirtute ſermõis:immo ſꝑ ſubiectuʒ ſi ſit terminus appella tiuus appellat ſuam foꝛmam ſed ad iſtum ſenſum ponitur illud di ctumqꝙnõ opoꝛtet ſubiectũ appel lare ſuã ꝓpꝛiã foꝛmã determĩate ⁊ pꝛeciſe ꝓ temꝑeverbi:ſivᷣbũ ſit pꝛeteriti aut futuri tẽꝑis.vł etiã ſi ſit hocverbũ poteſtvel poſſibłe eſt eſſe Unde ponẽdo in eſſe pᷣdi⸗ catum opoꝛtet remanere in ꝓpᷣa foꝛma cum ſua appellatiõe:ſʒ nõ ſubiectum ¶ Horandum eſt etiaʒ ꝙ ſiſubiectum nõ fuerit appells tiuũ:non opoꝛtet ipſum mutare ĩ reducendo ꝓpõnem de pᷣteritovł de futurovel de poſſibibili ad ꝓ⸗ poſitiõeʒz de pñtiꝛ de ineſſe. niſig ſi fuerit ꝓpoſitiovniuerſalis:nõ oꝛpoꝛtet ꝙ fiat reductio ad ꝓpõ⸗ nẽ ð pñti:vł de ineſſevniuerſaleʒ ſed ſufficitqfiat reductio ꝑ ſingu lares incõiũctim ſũptas.vt licet hec ſit vera:omnis equꝰ moꝛiet᷑· tamẽ non opoꝛtetꝙaliquãdo hec ſitvera:omnis equꝰ moꝛitur: ſed eſtvera.qꝛ quicũqʒ equus pᷣſens vel futurus demonſtret᷑ talis eſt veravel erit:hoc moꝛitur · vł etiãẽ iſte equus moꝛitur · Sed uunc circa dubitatiões · qꝛ hec ẽ vera:ſoꝛtes curret cras.⁊ tamẽ nũqᷓ; iſta erit va.ſoꝛtes currit cꝛas⁊ iſta etiazʒ fuitvera · ſoꝛtes fuit pariſiꝰanno ra:ſortes eſt pariſius anno pᷣtito Similiter veꝛũ eſt ꝙ ego vidi ho minem ⁊ robertum · poſito caſug iohannemviderim heri:robertũ hec dicca ſi unt roberti ſupponit pꝛo equo et ap⸗ p̃terito· ⁊ tamen iſta nũq;ᷓ fuit ve „52,4 ſtfuuuririoisicn untpoſa culuſno ninicas beri /anoß Nlina ſicdealiis Etg ſolutaalig ſophiſmat Deideqtuad aliasd⸗ idek ubiolciligil biof paee appellari ataathegoreumariceꝛe nappelatalicdad e ſnffattonest zppe nnnopcatbegoꝛeuman Füſgtantdmändin leßnld enb l Plllszehngdiſn faluit luodrin hol depoſſibie,/ ilaeiſ l uuumonoponttipſummunen educendoppönendeytttin defiuuroraldepoſſhiblin; poſitiöezdepfiltdeiheſenl ifuerit ppoſitiovniuerſals nportet gfiatreuctoad e öpiti: vl deineſſeyntverſt ed ſuſficitqfiarreduaioyſt ares incoluctim ſüpias l ecſit vera:omnis egu⸗ m ame nonoportetiyalipiͦltt wwerz:omnis equ? mortun tvera:ommis eqli (ſvera gr olcuq nei valfuturus –— veravelent bo/ Mout 1à Rum ante heri znunqᷓ; alias.et tñĩ hoc caſu nunqᷓ; fuiſſ. etveꝝ dicere ego video iohẽmꝛ robertũ.Si lr ego poſſumvidere oẽ aſtꝛũ:⁊ tñ hec ñ põt eſſe aliqualiter va/ ego video oẽ aſtrũ ⁊ ſicde aliis multis de 4 bus pñt foꝛmari multaſ ophiſma ta¶ Ad iſtas tñſtantias videt᷑ m rñdẽdũ Prĩo ad duas pmas:qᷣa ſicut in reducẽdo ppõnẽ de pᷣteri tovel de futuro ad ꝓpõeʒ de pñti auferẽda eſt ſignificatio pᷣteritio nisvł futuritiõis:ita auferẽda ẽ oĩs det᷑mĩatio huiꝰ pꝛeteritiõis vłfuturitioĩs ĩ q̃cũqʒ xte ꝓpõis fuerit poſita · cuiuſmõi ſũt iſti ter mini cras / heri /ãno pᷣtito/qͥndã d olim ⁊ ſic de aliis Et pꝓ hoc iã ſũt ſoluta alia ſophiſmata pꝰ poſita Deĩde qᷓ;tũ ad alias dubitatões videt᷑ mihi dicẽdũ ꝙ ille tminus oĩsñ ꝓpꝛieẽ appellatinꝰ:qꝛ uec eſt cathegor eumaticꝰ:etiã ñ ſi igt nec appellat aliqd ad extra pꝛet᷑ ſigniſicationes ⁊ appellatiões t minoꝝ cathegoꝛeumaticoꝝ.ſ⸗ 3ſo lũ ſigt apud metẽ noĩm ↄcipiẽdi res ſin quẽ ↄceptꝰ illaꝝ ſi uppõit ꝓillis rebus diſtributiue Et ſic reducẽdo illas de pᷣteritovł de fu tnrovł de poſſibili ad illas de pñᷣ ti vel de ĩeſſe nõ oportʒremanere talia ſigna diſtributia ſiue ĩ ſub⸗ lectis ſiue in pᷣdicatis.ſʒ ſufficit exvtraqʒ ꝑte ꝛeducere totuʒ ꝑſi/⸗ gulares.Etoſimilit᷑ etiã ð ſbiec⸗ tisvlł pᷣdicatj copulatis Sufficit enĩ reductio de qͥlibet copulatoꝝ ſeoꝛſũ:qꝛ copula nihil ad extra ſi gnificat nec appellat · ⁊ ſic quedã dicunt⁊ valde cõiterĩ reducẽdo ad ꝓpõem depñti⁊ de ineſſe eopoꝛ tet qᷣcquid ẽ poſt verbum oĩno re mãere ĩ ſimili foꝛma Ideo dicũt hanc eſſe cõcedẽdã:iohãnẽ et ro⸗ bertũvidi.ſed ñ hanc /vidi iohã⸗ nem ⁊ robertũ Et ſimiliterↄcedẽ dũ eſt ꝙ heri ãbulaui:⁊ꝙ cras ã⸗ bulabo. ſed nõhec ego ambulaui heri:vel ego ambulabo cras Nec iſta cras erit dies craſtina.ſ⸗ 3 iſta cras craſtia dies erit:⁊ ſic vᷣ aliis Etvterqʒ modꝰdicendi ẽ ꝓbabi lis ⁊ difficilis ĩpugnatõis qꝛ foꝛ te cõtrouerſia ẽ ex diuerſovſuvo cum ad placitũ · Sed primũ mo⸗ um magis accepto. Ideo ſunt ſoluẽda ſophiſmata pꝛius poſi⸗ ta in pꝛopria foꝛma. Dpꝛmuʒ ſophiſma dico ꝙ ſophiſma eſtverũ · ſoꝛtes eĩ et album ſunt idem. Sed in rati⸗ one prima ad oppoſitum impli⸗ cantur diſfficultates ¶ Pꝛima eſtvtrum aliqua diuer⸗ ſa ſint idem? Et dico ſic. quia partes que ſũt diuerſe ab inuicẽ ſunt totũ quod eſt vnũ idem ſi⸗ biipſi · Sed nulla diuerſa ſũtſibi eadem ſicꝙ boc ſit idem quod il⸗ lud. ¶ Secunda dubitatio eſt · Poſito ꝙ ſortes idem quod albũ:vtrum hec ſitcõ cedenda:ſoꝛtes ⁊ album ſunt idẽ Et ego gratia materie cõcedoꝙ; ſunt aliqua:ĩmo ſunt entis: quia ſoꝛtes eſt entia quia eſt ſue ꝑtes. Sed in nõ habentibꝰ paꝛtes du⸗ bitatur.verbi gꝛatia:vtruʒ deꝰz ſophiſmata ſoluta ſi it · Wulti tũ pꝛima cauſa ſit idem? Ego dico c.iſ· q ſic. ⁊ ꝙ ſuntæ gubernant mũdũ fed nec ſunt aliqua nec ſũt entia nec gubernãtia mundũ: ſed ſunt aliquod ens gubernãs mundum Pluralis em nũerusↄſiguiſica⸗ tus ꝑverbum ponit᷑ ad coꝛrũdẽð pluralitati noẽm reddẽtium ꝑſo⸗ nam verbo·⁊ non ꝙ opoꝛteat illa nomĩa pꝛo pluribus ſupponere ¶ Tertia dubitatio vtruʒ aliqua ſint ſibiinuicẽ eadẽ · Et videtur ꝙ ſic · qꝛ ſoꝛtes ⁊ albũ ſunt ſibi in uicẽ eadem.ſortes enim eſt idem albo.⁊ albũ idem ſoꝛti.¶ Rñdeo ꝙ nun q; aliqua ſũt ſibi inuicem eadeʒ:necvalet argumẽtũ:qꝛ ſoꝛ tes ⁊ albũ ſunt aliqnid⁊ non aliqᷓ niſi ꝓut aliquid eſt aliqua · ſcilicʒ totuʒ ſue partis. Sed de hoc di⸗ cet᷑ ałs inq;;tũ ponit᷑ hoc relatĩm ſibi inuicẽ· tamen beneve rũ eſt ¶ aliqua dicunt᷑vere ſibiinuicẽ idẽ vt iſti termini ſoꝛtes et albumvel iſti teꝛmini deus et pꝛima cauſa· Hico ꝙ nõ ſunt idem ſibi inuiceʒ ſed dicunt᷑ idẽ· id eſtvere dicitur de eis ſignificatiue ſumpt hoc pᷣ dicatũ idem mediante hocverbo ſunt.veꝝ ẽ enĩ diceꝛe ſoꝛtes ⁊ al⸗ bũ ſũt idẽ.deꝰ⁊ pᷣma cã ſunt ideʒ ¶ Tunc ergo directe rñũdeo ad ra tiõeʒ qñ dicitur:illa nõ ſunt ſibi ĩ uicem eadẽ:quoꝝ vnum maneblt cras: altero non manente cras· Concedo.Et quando dicit᷑:ſoꝛ⸗ tes mãebtit cras:⁊ tu dicis nõ ma nebit albũ:cõcedo:.ſed albũ ma⸗ nebit. Similiter cõcedo q;diu erit ſoꝛtes:tãdiu erit omne id qð cidẽ quod ſoꝛtes· ⁊ ↄcedoꝙ cras eſt album:ſed nõ erit albũ l Ad aliam dico ꝙactio ⁊ paſſio ſuunt idẽ.⁊ etiam motꝰ⁊ tempus ſunt idẽ.⁊ dicoꝙ Ariſtoteles per hoc ꝙdicebat hec non eſſe idem: intendebat ſolũꝙ hec nomina nõ dicunt᷑ idem.id eſtvnum nõ affir matur de altero ſ̃m quiditatiuaʒ pᷣ̃dicationẽ:ſed ſᷣm denomĩatiaʒ ⁊z hoc debetvideri magis ĩ tertio phiſicoꝝ ¶ Ad aliam dici᷑ꝙ hec eſt falſa de vᷣtute ſermonis ſoꝛtes aliquid faciens differt a ſe ipo qͥ eſcente· ĩmo etiã nec ſoꝛtes quie⸗ ſcens eſt aliud qᷓ; ſoꝛtes currens vel aliquid faciẽs.· Sʒ tale dictũ porphirii debet intelligi ad iſtuʒ ſenſuʒ ꝙſoꝛtes aliter ſe habet qñ quieſcit qᷓ; ſe haber et qñ mouere tur vł ſaltẽ nõ eodẽ mõ ſe bhabet · Ad vltimã dicit᷑ꝙ capiendo to tũ ſignificatiue hec eſt falſa:ſoꝛti accidit eſſe albũ:qꝛ idem ẽ ſoꝛtes eſſe albũ.Sed iſta ꝓpõ conce⸗ ditur quo ad ſenſũ ſuppõnis ma terialis.ſcʒ ad iſtum ſenſũꝙ hec pꝓpõ ſoꝛtes ẽ albus:ẽ vera ꝓ acti dens · vel ad iſtum ſenſum ꝙ hoc pᷣdicatũ albũ dicitur de hoc ſub⸗ iecto ſoꝛtes ꝑ accidens.id ẽ deno minatiue non qͥdiditatiuc· D ſecundũ ſophiſma dico qꝙipſum eſt falſum. Et qñ dicitur quicquid heri emiſti ho⸗ die comediſti · foꝛteꝙ h poſſet ne gari.qꝛ ñ ſolũ emi ſubſtãtias car nis:ĩmo cciã accidẽtia ⁊ inherẽ⸗ tia:et ſic emi cruditateʒ quã ego nõ comedo.⁊ certũ eſt ꝙ in deco⸗ ctione aliquid vᷣſubſtãtia carnis erit ſoꝛtes ⁊ etiã cꝛas erit illðqð expirat ⁊ exhallat · iðo caſu pꝛe liaui ſalzhoc diſ⸗ gllcccedlſrtbutin i⸗ Nons dy ſuni audui Cicanetoqltatis. Gz wneſufficens nguie but poleme opt ſub täeſumicisimin', olanheir ütſteed Gpicqundckäcwd leligulceengoann cochient, li G omse mns eſ liud zſones ng Aaliquidfaclis. Szteledi orphirildeberintelligiadir ſenſuz gſoues aite ſehie guleſct i; ſehaberenainan urykſaltènöͤeodè moͤ ſehih (Zdylci mi dialkeg capien iſignificatiue heceſt faluſe cciditeſe albütgeiceneſt Leſſe alb. Sediſta ppo irtur quoad ſenſu ſuppoͤnin rialis ſcz ad iſun ſenſg ppoſoꝛtes t Able enahe aens Nl thunſaſimng Hicnrb apdicteur de hoe dens ide ges accigensi leſ⸗ iciätatu⸗ natiue non nnen nai ſophiinmn falſun. ipſun ienc ri geñ ſolochn⸗ nt d iiacehlan⸗ ni⸗ fͤctan . ,ceen unci ltoſi, aones Chillnibo piratt Tn1 dicto·non qᷣcqͥd ego emi comedo Sʒ ſi maioꝛ cõceditur:tũc miõꝛ etiãc̃ cõcedẽda.qꝛ emi crudnm. Sed non ſequit᷑ comedo crudum nec etiã ſequit᷑ ergo cruduʒ come do Et cauſa eſt:quia tu pꝛocedis de magis apla ſuppõe vel appel⸗ latione ad minꝰ aplamſine diſtri butione ⁊ dicet᷑ alias ꝙnõ ẽ bonꝰ pꝛoceſſus ·ꝙ its ſit declaro·qꝛ in liſta mĩoꝛi ꝓpõe:crndũ emiſti iſte terminꝰ crudum:appellat crudi⸗ tatẽ indifferẽt᷑ et ſub diſiũctione ꝓtempoꝛe pꝛeſẽti vel pꝛet᷑ito ⁊ in cõcluſiõe comedo crudũ crudum nõ appellat cruditatẽ niſi ꝓ tpr̃e pñti iõ nõ ſuppõit ꝓ eo cui pꝰ ad iacebat cruditas niſi adhuc de ſenti adiaceat.¶ Alit᷑ reſpõderũt aliqui ſcilʒ ꝙ hoc diſtributiuum quicqͥd ẽ diſtributim ſubſtãcie ſbᷣ quo nõ dʒ ſumi crudũ:cũ ſit de pᷣ dicamẽto q̃litatis.Sʒ ſolutõ hec non ẽ ſufficiens·qꝛ quicqͥd diſtri⸗ buit ꝓoĩ ente · iõ pt᷑ ſub illa diſtri bntiõe ſumi oĩs ᷣminꝰ qui pro ã⸗ quo ſuppoit · vũ iſte ẽ bonꝰ ſillũs quicquid eſt ãqquid illud ẽ ẽs:cru dũ ẽ aliquid:ergo crudũ ẽ ẽs:de⸗ fectus ergo ↄnẽ erat ꝓpt᷑ cauſam pᷣdictaʒ · Sʒ foꝛtius erit argumẽ tũ poſito ꝙ ego emi globũ panis rotũdũ ⁊ poſtea mutaui figurã:ni chil addẽdo ⁊ nichil remouendo. hoc eni ẽ poſſibile poſitoqfigura non differt a figurato.⁊ſic totum illũ panẽ comedi.tũc ſillogiſado quicquid emi ego comedi.hec eſt vera ꝑ caſum:nec eſt inſtatia que fiebat de crudo.tuac ſumatur mi noꝛ ꝙego emi rotudũ:.⁊ concluda aulm tur igitur comedi rotũdum.quod eſt falſũ ꝑ caſuʒ:qꝛ comedi a li ter figuratũ ⁊qꝛ illa de pñti nũq; fuit vera ſcʒ comedo rotundum. ¶ Ideo dubitacio eſt bona vtrum in hoc caſu hec eſt cõcedenda:co⸗ medi rotundum.videturꝙſic. qꝛ hec eſtvera:rotundum comedi qꝛ quod fuit rotundũ comedi:.igitur ſimiliter in hoc caſu hec ẽ vera co medi rotuudũ.ꝓbatur cõſequen⸗ tia.quia appellatio adiacebat ꝓ tpꝛẽ verbi.qꝛ in caſu poſito ulud fuit rotũdũ. Ideo terminꝰ appel latiuꝰ ita põt poni a parte predi cati ſicut a parte ſubiecti. Credo ꝙ ꝓpõ non ſit cõcedẽda.qꝛ lʒ ap⸗ pᷣ pellatio adiacebat ꝓtpꝛẽ preteri to:nõ tñ ĩ illo in quo ego comede⸗ bam Opoꝛtet enĩ omẽs appellati ones pꝛedicati ſimul ꝓeodẽ tpr̃e adiacere.vt ſi dico ego fui come⸗ dẽs pomũ crudũ pariſius.opoꝛ⸗ tet ꝙ ꝓeodẽ tempoꝛe ego eſſẽ co⸗ medẽs ⁊ comedẽs pomũ ⁊ipᷣʒcru dũ ⁊pariſius.Nico igit᷑ꝙnõ valʒ iſta ratio:quicquid emi comedi. et ego emi rotũdũ:igitur comedi rotundũ.ſed poſſʒↄcludi ergoro tũduʒ comedi ·vel etiã igitur co⸗ mediillud quod fuit rotũdum Dtertiũ ſodphiſma dr̃eip ſum eſt.verum.nã vt dictũ fuit in reducendo ꝓpoſitionẽ de prerito vel de futuro vel de poſſi bili:non oportet ſu biectum ſi ſit appellatiuum remanere in pꝛopᷣa foꝛimna. De hoc etiam ꝙ vlterius arguebatur.ſcilicetq impoſſibłe eſtalbum eſſe nigrum · Cõcedo ſecundũſuppoſilionẽ mate ialeʒ c. lii· id eſt hec ꝓpoſitioalbum ẽ nigrũ eſt impoſſibilis.ſed ex hoc non ſe quituꝛ ꝙ hec ſit falſa vel im poſſi bilis:album poſſibile eſt eẽ nigꝝ quoniam ille ꝓpõnesvalde diffe runt.namvna eſt in ſenſu diuiſo. et alia in ſenſu ↄpoſito. quartum ſophiſma di⸗ citur ꝙ eſtverũ · nec val et inductio.quia nõ fit in ſuppoſit⸗ niſi ꝓ pꝛeſentibus:a deberet cum hoc fieri ꝓ futuris ꝓpter amplia tõnẽ ad futura.Sed ex iſta indu ctione bene ſequitur:igitur nullꝰ qui eſt ſenex erit puer · quintum ſophiſma dico qvidetur mihi eſſe diſtin⸗ guẽ dũ ad magnifeſtioꝛẽ determi nationẽ veritatis:nam hec dictõ cras poteſt intelligi determinate hocverbũ eritratione tem poꝛ is cognotati · vel h̊ pᷣdicatũ currens Si igiturintelligatur det᷑min ate tempusverbi tũc ꝓpõ eſtvera:et in reducendo ad ꝓpõnem de pñũti auferẽda ẽ illa dictio cras.ſi aũt iſta dictõ crasↄſtruatur cũ li cur rens:tunc ſophiſma ẽ falſum.qͥa tunc opoꝛteret ꝙ illud pᷣdicatum ſaluaretur in ꝓpꝛia foꝛma ĩ redu ctiõe Sic ergo de pꝛopꝛietate ſer monis hec eſſet cõcedenda:ſoꝛteſ erit cras currens · ⁊ hec negãda ſoꝛtes erit currẽs cra s.Et dicẽð eſtꝙhec ſoꝛtes cuꝛrex crasdebe t reſoluiĩ iſtã ſoꝛtes erit cras cur⸗ rens.Et etiam ego credo ibi h totũ / erit cras:ſit copula:⁊iſteſo lus teiminꝰcurrẽs ſit pᷣdicatuʒ ſimilit᷑ dico Siſta:ſortes oiſpu tauit anno pꝛeterito.debʒꝛeſolui ini ſtaʒ:ſoꝛtes fuit ãno pꝛeterito diſputãs.⁊ hoc totum:fuit anno pꝛeterito.eſt copula ꝓpõnis. D ſextuʒ ſophiſma dico ꝗꝙ implicat duo ſophiſmata⁊ videtur mihi ꝙ ſophiſmata ſunt concedenda.Etviſuʒ fuit ĩ nota bilibus quomodo ſit reſpõdenð ad ratõnes oppoſitõnũ¶ Adhuc ciꝛca iſtud capitulũ de appellati onibꝰpoſſunt moueri alia ſophiſ mata · ¶ Septimum ſophiſma eſt Ste canis ẽ pater tuus:/ip batur · quia iſte eſt pater.et eſt tuus.ergo eſt pater tuus ſiłit᷑ demonſtrato monacho nigꝛo· ar guitur ꝙ ſit albꝰ mõachus ·quia iſte eſt albus · et eſt monachus · eſt monachus albus Et ſimiliter arguiturꝙ nõ ẽ niger monachus qꝛ ipᷣe nõ eſt niger ĩmo albus· igr ipe nõ eſt niger mõachus:ꝑ locũ a toto in modo ad ſuam ꝑteʒ Sic etiaz argueretur de pr̃e tuo ipᷣe non eſſet pater tuusqꝛ ipᷣe non ẽ tuus:immo mag ecõuerſo:tu es ſuꝰigitur ipᷣe nõ eſt pater tuus. ¶ Octauum ſophiſma. LbedLdo ſoꝛtis ẽ ſimilitudo eius ad platonẽ poſito ca⸗ ſu ꝙ ſoꝛtes ⁊plato ſint albi ſcᷣm e quales gradꝰ albedinis· ⁊ ꝙ nõ ſint ſimiles ſᷣm aliam qualitateʒ qᷓ; ſpᷣm albedinẽ Deinde em̃ pono ꝙ ſoꝛtes ↄtinue fiat albioꝛ.⁊ pla⸗ to ñ mutet᷑ · tũc ꝓbatur ſophiſma qꝛ ſoꝛtes eſt ſimilis platoni ſᷣm ſi militudinem eius ad platonemz non eſt ſibi ſimilis niſi ſecunduʒ cceblällumſint ſcectiunzgec ⸗ blra ctadhuc desppelatjonidus 4 gellanu⸗ ppellgt alt ſuamq ui doft ſoltan A pucſeaun ppoſit Corlungicur altentern uivo⸗Sieuimſoltan Helautonſuamtauh felpꝛo qua ſopponite SAlſcheauandoconi Uracowind apoclan fen ſvanporwod 1 vod ealterten nnhiprenuſioleoſ⸗ ltonusappellrbon ſidlco ſutes cſe aoelneſftctormnt a. ſchamun ſophiſneſ tcanisegae wus: Darur qulſteckoatee tuns ergoeſtpatertuns i monſtratomonachonigo, utur gſiralbo noͤnchus gii eeſtalbus eteſt monachus monachus albus Et ſinilie guiturq no niger monachi peneſt nigerimo albug ſg nöeſt niger moͤachus:, li Ntoin modoad ſuamgtezg argueretur depfe tnogif Nelaata uus grihe no smmomag cconerſotue Pigimr ienoeſane nn⸗ (Oamunſophiſn⸗. e . Lbetoſornse inltu pvoſitoch us adplatone 0 1 gluoſintiht ſch 1111 albediuem ·eꝛgo albedo eſt ſimili⸗ tudo eius ad platonem ¶ Oppoſi⸗ tũ arguitur: quia continue albedo ſoꝛtis fit intenſiõe cum ipᷣe cõtinue fiat albioꝛ: æ tamenſimilitudo eius ad platonẽ non fit intẽſioꝛĩmo re⸗ miſſioꝛ:quiacontinue ſoꝛtes fit mi nus ſimilis platoni vel etiã diſſi⸗ milis magis·ergo illa ſimłitudoũ eſt illa albedo.Iteʒ nulla qualitas eſt adaliquid:cum iſta ſint pꝛedica menta diſtincta.ſedalbedo ẽ quali tas ⁊ ſimłitudo eſt adaliquid ergo ⁊c Vel arguitur ſic.uulluʒ abſolu tum eſt reſpectiuum. ſed albedo ẽ quid abſolutumæ ſimilitudo quid reſpectiuuʒgꝛc · Propter iſta ſophiſmata eſt adhuc notandnum de appellationibusꝙ terminꝰ ap pellatiuꝰ appellat aliqnaliter reʒ ſuamq uã do fit ſolitarie ſubiectuʒ vel pꝛedicatum ꝓpoſitionis:et qñ couiungitur alteri termino appel latiuo · Si euim ſolitarie ſumat᷑ ap pellat rem ſuam tauq; adiacentem rei pꝛo qua ſupponit et non alteri. Sed ſepe quando coniungitur al teri teꝛmino appellatiuo appellat rem ſuam per modum adiacentis ⁊/quod ille alter terminꝰ appellat verbi gratia ſi dico ſoꝛtes ẽ bonus li bonus appellat bonitateʒ ſoꝛtis Sed ſi dico ſoꝛtes eſt bonus cleri⸗ cus vel verſificatoꝛ:tnuc ille termi nusb ouus appellat bonitatem ſci entie vel artis ⁊non bonitateʒ ſoꝛ⸗ tis VUel terminus appellatiuus a⸗ liqñ ex pꝛimaria impõne vel pꝛin⸗ cipali impoſitus eſt ad appellãdũ rẽ ſnã ſcdᷣm aliquẽ modũ appel lꝗ di quẽ retinet:ſi per ſe fiat ſubiec⸗ mm tum vel pꝛedicatuʒ. Sed per addi tionem trahitnr ad alium modum appellãdi ſcðʒ exigẽtiã terĩioꝝ ad iuuctoꝛũ.verbigratia hoc ꝓnomẽ tuus ſcðõʒ pᷣncipalẽ ſigificatõeʒ vł ĩpoſitõnẽ appellat te tanq; rẽ cuiꝰ illnd/ ꝓquo ſuppoit eſt poſſeſſio Sʒ cũ dico tuꝰ pater tũc appellat teta mq;illõ cuiꝰ ẽ iſte pater ꝓquo ſuppoĩt Et ſic ſuo mõ ſi dicotuꝰ dũs tuus maritus⁊ ſic de aliisEt ſic pꝑ tales mutatõeſĩ moð appel lãdi nõ vʒ ↄña ex t᷑ᷣmĩs ↄiũctis ad pos d iiſosvłex ipᷣis diiſis ad ip ſos cõiũctos.qꝛ ↄictit᷑ fallã a ſcðʒ qd ad ſipłr:q̃valeret ſi nõ mutarẽ tur mõi appellatõnũ .vũ ꝑ hoc ſol nũt᷑ manifeſte pᷣdicta ſophiſmata D ſeptimũ ſophiſma dico nõ vʒ ↄũa iſte canis ẽ pater ⁊ ẽtuus ergo ẽ pat᷑ tuꝰ qꝛmutatur appellatõ huius termĩ tuns ſicut dictũ ẽ. NHec etiã vʒ iſtæ / iſte eſt al⸗ bus ⁊ eſt monachusergo eſt mona chus albus ·qꝛ pꝛio albus appel⸗ lat albedinẽ ſui coꝛꝑis⁊ poſtea ap pellat albedineʒ hĩtns monachał Et ꝓpt᷑ idẽ nõ vʒ iſta ↄpña mona⸗ chus nõ ẽ niger:ergo non ẽ ni ger monachus· Nec vʒ ꝓpt᷑ idem iſta depatre tuo:ipᷣe nõ eſt tuus:ergo non eſt pater tuus· Nec etiã valet ꝓpt᷑ idẽ /tu es albus ſᷣm dẽtes:g̊ tu es albus · Simiłr tu es bonꝰ la tro ergo tu es bonꝰ:⁊ſic de aliis· D octauũ ſophiſmadicit᷑ eſt verũ.Ad ratõnẽ ĩ oppo ſitũ põt reſpõderi ꝑ predicta con cedendo ꝙↄtinue albedo ſatis ſit intenſioꝛ Sʒcũ diciqſimilitudo ſoꝛtis non fit ĩtenſioꝛ ſʒremiſſioꝛ c.iiii Ego nego · ſʒ nõ fit ſimilit udo in tenſioꝛ qꝛ mutat᷑ appellatio huiꝰ termini intenſioꝛ· Cũ em̃ ego di⸗ co.ſimilitudo fit intenſioꝛ · h̊ pᷣdi catũ intenſioꝛ nõ appellat niſii tenſionẽ ſeu argumentationẽ eiꝰ ꝓ quo ſupponit ſimilitudo.ſcilʒ albedinis: Sed cũ dico intenſioꝛ fit ſim tud otunc ĩtenſioꝛ appel latꝙ relatiue fit maioꝛ ↄueniẽtia illaꝝ qualitatũ adinuicẽ · Sʒ alii nõ attẽdẽtes ſic ad logicã dicũit notabiliterꝙ nec albedo intendit᷑ nec ſimilitudo remittitur.ſʒ veꝝ eſt ꝙ intenditur albũ · id ẽ ꝙfit in tenſius albũ ⁊remittit᷑ ſimile · id eſt fit minus ſimile Et tunc ſi ar⸗ guat᷑ ſic.ſoꝛtes ſit ĩtenſius albꝰ⸗ nõ ĩtenſius ſiłis nõ põtↄcludi ni ſi ꝙ aliqd qð ſit intẽſius albũ nõ ſit ĩrẽſiꝰ ſiłe qð nõ ẽ ʒ ſophiſma Ad aliã obiectionẽ dico ꝙ ſubſtã tie ⁊ qualitates bñ ſũt adaliquid ſimilesvel diſſimiles · qꝛ ſoꝛtes ẽ adaliqͥd ſimilisvł diſſimilis ĩmo ad multa.⁊albũ ẽ etiã ad aliquid albũ ⁊ ſimile·et ad nigrũ diſſimi le.⁊ ſimilit᷑ albedo ẽ ad ſeipᷣaʒ ea dẽ et ad aliud diuerſa.Sʒ dico termini devno pᷣdicato nõ ſũt de alio pᷣdicato. Vñ ad iſtũ ſenſum materialẽ ĩtelligitur ꝙ nulla qua litas ẽ ſubſtantiavel quãtitas vł ad aliquid Et ita etiãↄcedoq ter minus abſolutus nõ eſt reſpecti⸗ uus ſiõ iſti tᷣmĩ albedo et ſiłitudo bñ drñt · ſʒ tñ ſupponũt ꝓ eadẽ re Adhuc alie ſunt difficultates ð q̃buſð mõis appellatõnũ ꝓpt᷑ q̃s ponũt᷑ alia ſophiſmata ⁊ erit no⸗ nũ ſophiſma ꝑtinẽs ad hͥ capitłʒ 4422 Et eſt illud ſophiſma. Vcognoſcis veuienteʒ:po no caſumꝙ patrẽ tuũ vide as a longevenire:itaqtu neſcias diſce rnere ã ſit pat᷑ vł an ſit aliꝰ tũc ꝓbatur ſic.quia bñ cognoſciſ patrẽ tuũ · ⁊ille eſtveniẽs · ̊ tu co gnoſcis venientẽ · Item tu cogno ſcis illum qui a te cognoſcitur ſʒ veniens a te cognoſcitur ·ergo tu cognoſcisveniẽtẽ Pꝛobo mĩoꝛẽ quia pater tuus a te cognoſcitur ⁊ ille pater tuus ẽ veniens.gveni ens cognoſcitur a te ·¶ Oppoſitũ arguitur.quia illuʒ cognoſcis:ð quo ſi querat᷑a te quis eſt?tuvere dices neſcio · ſed de illo veniente tuhoc dices · ergo ⁊c· Decimũ ſophiſma Vſcis denarios in buꝛſa mea eẽ pares · ꝓbat᷑:qꝛ tu ſcis oẽm binariũ eſſe parem·⁊ ſic tu ſcis omnia duo eſſe paria · ſʒ de narii in burſa mea ſunt duo ergo ſcis illos eſſe pares · Oppoſitũ arguit᷑ · poſitoꝙtu cꝛedas qĩ bur ſa mea nõ ſit niſi vnꝰ denarius⁊ ſic tu cr e dis ĩ burſa mea nõ eſſe denarios pares Lũc aꝛguitur ſic tu neſcis illud cuiꝰ oppoſituʒ tu credis qꝛ oppiniones ſeu creduli tates oppoſitoꝝ ſcʒ gdictoꝛiorũ vel ↄtrarioꝝ nõ poſſũt eſſe ſimul in eodem ĩtellectu:quia ſunt orie vt dicitur in quarto methaphiſi⸗ ce / ſed hec ſunt oppoſita:denarii in burſa mea non ſunt pares ⁊ ip ſi ſunt pares et tu credis ꝙ non ſunt pares· ergo tu neſc ipᷣos eẽ pares.⁊ſic ſophiſma falſum ¶ Vndecimum · ſophiſma itun ael⸗ ſuuclſegiuni nſesgpoliihſe Dls8s i ¶Drodecini Oles appar ipleck Pee ſomßlau ſcgi ducuspellea lni i ACbucſortes appor⸗ ſcnoeſt illuc ſzaliuc pmet eſſegliud i;e gſiuus et aliudi ſo⸗ pparet eſeaſinus. trallcdiötheeſ Phura eaſtnue ſtſeldlind ergor ſenori ajs patz ſnmst hye en cnſemannr guin ſeteſetſinnst n ppayentamtüͦe 6 hleſenlus. . lun. qulailn; ognoſcis. ſicne irntgtia ſeue 8 en cio ſel deilo ventene oe ices ergort. eclmü ſophiſma Gcisdenariosinbut meu ct pares · obatqnn oën binartüeſſeparem aſ cis omnia duo eſſeperia ſe itin burſa mea ſunt duoerg llos eſſepares. Oppoſi. uik poſitogtu edas gibn eano ſirniſ n? denarlun macredis idurſameano nariosares Lcänglinri neſcs iud ? poſtujn disroppilnez igtl 1 ſes dictoꝛiori scnaiurſincſin TIII1 Vcredis te eſſe aſinũ Pꝛo batur.quia quicũqʒ credit patrem ſuũ eſſe aſinũ:ipſe credit eſſe filium aſiniet ꝑ ↄns aſinus. ſʒ tu credis patrẽ tuũ eſſe aſinum Pꝛobo poſito caſu ꝙ pater tuus ſit veſtitꝰpelle aſinix de longevi⸗ deas eum aâbulantẽ ſupra pedes ⁊ manus itaꝙ tu credas ꝙ hic ſit aſinus ·tunc arguit᷑ ꝑ ſillogiſmũ expoſitoꝛium:hoc tu credis eẽ a ſinũ ⁊ boc eſt pater tuus.ergo pa trẽ tuum credis eſſe aſinũ Oppo ſituʒ arguit᷑ ·qꝛ tu nõ credis:ĩmo tu ſcis oppoſituʒ ſcʒ ꝙ tu non es aſinus Duodecimũ ſophiſma Oꝛtes apparet eſſe aliudqᷓ; ipſe eſt · Pꝛobatur per ca⸗ ſum pᷣdictũ.ſcʒ ille pater ſic in ductus pelle aſini ſit ſoꝛtes:tunc adhuc ſortes apparsg eẽ aſinꝰ⁊ ip ſe nõ eſt illud ſʒ aliud qꝛ hõ.g ap⸗ paꝛet eſſe aliud qᷓ; ẽ ł ſic:om̃is aſinus eſt aliudqᷓ; ſoꝛtes ·ſʒ ſoꝛteſ apparet eſſe aſinus.ergo apparʒ eſſe aliud q; ipᷣe eſt Vel ſic.ſoꝛtes ꝗpparet eſſe aſinus quod ipᷣe nõ eſt ſed aliud.ergoꝛc:ↄña videtur eſſe nota.añs patʒ:quia apꝑet eẽ aſinus ⁊ hoc iße nõ eſt · Et biteꝝ confirmaturquia po ſito appa ret eſſe aſinus ⁊ nõ habeas aliaʒ apparentiam:tũc igitur appet ti bi eſſe aliud:qꝛapparet eẽ aſinus ⁊ nõ apparet tibi aliud qᷓ; aſinus per caſum qð tñ non eſt.quare ap paret eſſe aliud qð ipᷣe non eſt.et per ↄñs apparet eẽ aliud qᷓ;ipᷣeẽ Oppoſitum arguitur.qꝛ dequa⸗ libet re mũdi michi oſtẽ ſa ego iu dico ꝙ ipᷣa eſtillud quod ipᷣa eſt: ergo nonꝙ ipaa eſt aliud q;ipᷣa eſt quia talia eſſent iudicia cõtraria que nõ poſſunt ſimul ſtare in eoð intellectu Iteꝝ hocverbuʒ ẽ: m adiacens poteſt reſolui in eſtzẽs ſicut currit in eſt currens Alit᷑ nõ poſſent cõuerti tales ꝓpõnes.hõ cuꝛrit:homo ẽ.ergo ſi aliquid ap paret eſſe aliud qᷓ; eſt:ſequitur ꝙ ipſum a pparet eſſe ens aliudq; ẽ ens.⁊ ſic apparet eẽ aliud ab ẽte quod eſt impoſſibile. Itẽ ſequit᷑ ſoꝛtẽ poſſibile ẽ currere ·ergohec eſt poſſibilis.ſoꝛtes currit ·q̊ pa⸗ ri ratione ſequitur:ſoꝛtes apꝑet eſſe aliud qᷓ; eſt.ergo hec ẽ appa⸗ rens.ſoꝛtes eſt aliud qᷓ; eſt · qð eſt ipoſſibile. Pꝛopt᷑ iſta ſophiſma⸗ ta Sciendum eſt.ꝙ iſta verba in⸗ telligo cognoſco ſcio ⁊ huiuſmo di · de quibus poſt dicemꝰ.⁊ par⸗ ticipia ⁊ nomina inde deſcendẽ⸗ tia vt intelligẽs cognoſcens.in⸗ tellectio cognitio⁊c.faciunt ĩ tis cũ qͥbuspſtruũt᷑ quoſdeʒ modos ſpeciales appellationũ.Nam da eandẽ rem poſſuʒ cognoſcere ſᷣm multas diuerſas rationes.et iſti rei ᷣm diueꝛſas rationes diuerſa nomiĩa ĩpõere ad ſignificãdũ eã ideo taliaver ba faciunt termios cum quibus cõſtruũtur appella⸗ re ratiões ſcdᷣʒquas impoſita ſũt nomina ad ſignificandũ.⁊ nõ ſo⸗ luʒres cognitas ad extra ſicut fa ciunt alia vᷣba · Aliter tamen a ꝑ⸗ teante ⁊ a parte poſt.nam a parte poſt illi termini appellant vᷣterĩa te ⁊ pꝛeciſe ſuas ratiões ꝓpꝛias ſed a parte ante appellant eas in E diſferent᷑ ſub diſiũctiõe ad alias rõnes quibus res ſignificate poſ ſunt ſignificari ⁊ ĩtelligi. Pꝛopt quod iſta pꝛopoſitio non eſtvera cognoſco venientẽ / ꝓpꝛie loquẽ do niſi cognoſcam euʒ ſcõᷣm eam rationẽ ſcvᷣm quam dicitur veni⸗ ens ·licet cognoſcerem bene ſcðʒ alias rõnes.⁊ ſic non ſequit᷑ cog noſco ſoꝛtẽ⁊ eſtveniẽs ·ergo cog noſcovenienteʒ.qꝛ lʒ cognoſcam illumpᷣm illã rõnem ſecundũ quã dicitur ſoꝛtesnõ tamẽ cognoſco ipſum ſm illã ratõnem ſᷣm quam dicitur veniens:ſed a ꝑte ſubiecti bene ſequitur.ſoꝛtem cognoſco⁊ ſoꝛtes eſt veniens.ergo venientẽ cognoſco.Vnde etiã ſic dicimus ꝙviſus cognoſcit et iudicat albũ ſed non dulce.licet ſit idem albũ ⁊ dulce.ſed tamen dulce iudicat⸗ cognoſcitvt patet per ſillogiſmũ expoſitoꝛium.MNã hoc albnm iu⸗ dicat ·⁊ ipſũ eſt dulce· igitur dul⸗ ce iudicat. Non ergo ſequit᷑ veni entem cognoſco · g cognoſcoveni entem:ĩmo eſt poſſibileꝙ ignoꝛo venientem ſed bene ſequit᷑:cog⸗ noſcovenientem:ergovenientem cognoſco.ſicut enĩ ĩ aliis appella tionibus non ſequebat᷑:albũ erit ergo erit albũ · ſed bene ecõuerſo erit albũ:ergo albũ erit:Poſtea notandũ eſtnomĩa imponimus ad ſignificandũ mediãtibus rati onibus quibus res ĩtelligimꝰ.iõ etiam iſtud ver bum ſigmifico·ta⸗ les facit appellatiões ſicut ĩtelli govł cognoſco:⁊ ita etiam hoc v bum apparet.Et hec verba ſcio⸗ opinoꝛ / puto / credo ⁊ cet᷑a · Pꝛe „ „½ 2 2* 2 „ terea etiaʒ quia appetitus noſtri fiunt in nobis mediante cognitio ne · Ideo ſeqᷣtur ꝙ ſimiles appel⸗ lationes faciũt nobis iſta vᷣba:ſci licʒ / volo / appeto ⁊ deſidero: Et adhucetiam qꝛ ſub aliquibus cõ ceptibus facimꝰ noſtrasꝓmiſſi⸗ ones ⁊ obligatiões · ſeqᷣturꝙ etiã iſta vᷣba / debeo / ꝓmitto / obligo ⁊ cetera et alii termini exipſis de ſcendentes faciant huiuſmõi ap pellatiões. ¶ Sʒ iteꝝ notandnin eſt ꝙ differentis eſt inter iſtaver⸗ ba ĩteligo / cognoſco/⁊huiuſmo di exvna ꝑte· ⁊ iſta vba / ſcio cre⸗ do ⁊ huiuſmõi ex alia paꝛte · quia ſcvᷣm cõceptus ſimplices ⁊ incõ⸗ plexos poſiumꝰ res cognoſcere intelligere appꝛehendere ſed nõ contingit ꝙ ſciamus res:niſi ſᷣm cõceptus cõplexosv ł credamus vel opinemur · ideo illa vba / ſcio opinoꝛ · ⁊ ceters · faciũt appellare non ſolum ſcõʒ ratiões ſimpliceſ ſed etiam cõplexas et ideo nõ eſt ꝓpꝛia ſeu perfecta locutio ꝙ ego ſcio vel opinoꝛ hominẽ aut lapi⸗ dem:ſʒoportet dicere ꝙ ego ſcio hominem eſſe aĩal:⁊ opinoꝛ lapi⸗ dem eſſe durum· vel ecõuerſo:ho minem eẽ animal ſcio.⁊ lapidem eſſe drrum opinoꝛ: vel per modũ diuiſionis ꝙ homineʒ ſcio eẽ ani mal·⁊ lapidem opinoꝛ eſſe duruʒ Ros tamen admittimus illũ mo dum loquendi ꝙ de hominevł de lapide habemns ſcientiã qui non eſtverus niſi quia de eo habemuſ ſcientiãqꝙeſt animal aut riſibilis aut durus et ſic dᷣaliis pꝛedicat: Modo igitur ſi totum dictum ſe nlemicrolodeſe Fesſed ſinplickten actuſat hoc niſiin ſubmaioreſclatgi ugulus. s ſalthec pinaur genodeeſtn Ulum minoꝛeſubill nenila dicta Ariſte ſacuntargunentis Nucköen dficle, inconduſioneton ſedponepdoſtbit Mertpictin bigrat⸗ ytx ſen. heſen agoße güumſcoomnen⸗ uſmöter ali Pante⸗goia echtus ſinplices inei⸗ s poſſum res cognolcne lgere appꝛchendere edni ngitſcamuores niſißn tus cöplerosyledamns iuemur.ideo lla iba/ ſao 1 ccers. faclütsppellare lum ſcöʒ ranöes ſunpliceſ am cöplexasetideonoͤeſ ſeu perfecta locutiogego Aopinor homine aut liyi⸗ zepornadicteg ed ſeie vem enial ohinorlan⸗ edurum vltcöe ſoto nci aninalſco ilten un quatur talia vᷣba (vt dicẽdo:ſcio iſochelẽ habere tres angulos e⸗ quales duobus rect) oꝑtet ſi ſit ꝓpoſitiova ꝙ iſta ſciẽtia ſit ſᷣm iſtampꝛopõnem:iſocheles habet tres angulos⁊ c· Unde nõ ſequit᷑ ſcio omnem triangulũ hr̃e tres i ſocheles eſt triãgulus. ergo ſcio iſochelem hahere tres. Rec miꝝ quia etiaʒ nõ ſequitur:neceſſe eſt omnẽ aſinũ eſſe animal. brunel⸗ lus eſt aſinus.ergo neceſſe ẽ bꝛu nellum eſſe aĩmal.Et ariſtoteles ſat ſuꝑficialiter loquitur de hoc pꝛimo poſt erioꝛũ dicẽs:ꝙ ſciens oẽm trianguluʒhabere tres quo dãmodo ſcit iſocheleʒ vel figurã in ſemicirculo deſcriptaʒ habere vres ſed ſimpliciter nõ ſcit.õ eĩ actu ſcit hoc niſi inducens mĩoꝛẽ ſub maioꝛe ſciatꝙ iſocheles ẽ tri angulus.ſʒ ſcit hec in potẽtia ꝓ pinqua · qꝛ nõ deeſt niſi induceꝛe illam minoꝛẽ ſub illa maioꝛe Ta men illa dicta Ariſtotelis nõ ſati faciunt argumentis · Quero eniʒ queſtiõein difficileʒ nõ ponendo in concluſione totuʒ a parte poſt ſed ponendo ſubiectuʒ dicti a ꝑte ante ⁊ pᷣdicatũ a parte poſt. Ver bi gratia vtꝝ ſequatur:ſcio om̃e b. eſſe a.eꝛgo om̃e b.ſcio eſſe a.vł etiam ſcio omnẽ triangulumha⸗ bere tre s·ergo oẽʒ triãgulũſcio bere tres Et de hoc poteſt pꝛopo aplimn bet tres angulos equales duohꝰ rectis:omnẽ iſochelẽ ſcit habere tres angulos equales duobus re ctis · ꝓbat᷑ qꝛ om̃is ſciens iſtam concluſionẽ ipſe de om̃i triãgulo habet ſcientiã hoc ego ſuꝑpono · ⁊tamen de nullo triangulo habet ſcientiã niſi ꝙ habet tres agulos ⁊ c ·pono enim ꝙ de triãgulis nõ ſciat alias concluſiones.ergo de omni triangulo ſcit ꝙ habet tres angulos.igit᷑ c cetera.⁊ tunc illa concluſio fiat maior alterius ſil⸗ logiſmij.⁊ ſpᷣſumat᷑ hec minoꝛ/q omnis iſocheles ẽ triangulus.et couclu detur in pꝛimo modo pꝛic figure ꝙde omni iſochele ipe ſcit qꝓhabet tres angulos:igit᷑ · ⁊ cEt hoc ſigt idem ſicut dicereꝙ oẽm iſochelem ſcit habere tres · Et re uertoꝛ ad declarãdũ qdᷣſuppoſui ſcʒ ꝙquilibet ſciẽs hanc conclu⸗ ſionẽ om̃is triangulꝰ babet tres ipſe de omni triangulo habʒ ſciẽ tiaʒ .· qꝛqui hoc negaret oporterʒ pari ratõe dicere ꝙ medicꝰde ſa⸗ nitatevel egꝛitudine nullã habet ſcientiam.nec naturalis habens totã naturalẽ ſcientiaʒ de celo et mundo vel de generatiõe⁊ coꝛru ptione nõ babet aliquã ſcientiaʒ vel animalibus plãt NHec aſtro logus de celo⁊aſtrꝭ.⁊ ſic de aliis que apparẽt omnino abſurda er go ↄcedẽdũ eſt ſophiſma.Sppo ni vnum ſophiſma cum pꝛioꝛibꝰ ſitũ arguitur:poſitoꝙ de lõge vi ſophiſmatibus ſcilicʒ tredecimũ huius capituli Tredecimũſophiſma Vlibet ſciens hãc con clu ſionem · om̃is triangulꝰhea deas figurã q̃ eſt i ſocheles.ſʒ cre disꝙ ſit circulus · igit᷑illũ iſoche lè neſcq habere tresangulos:ĩmo cred ꝙ nõ habeat ãgulos·igitur nõ õnẽ iſochelẽ ſcis habere tres — Item ſciendo qoĩa duo ſunt pa⸗ ria tu ſcires denarios ĩ burſa m̃a eſſe pares ſicut alias arguebatur qð eſt falſũ:qꝛ ſi queratur tibi an ſit pares:tu dices ego neſcio Itẽ ex hac ꝓpõe ſcita / omnis triagu lus habet tres ad concludẽdũ ꝙ omnis yſocheles bʒ tres:reqᷣrit᷑ iſta minoꝛ ꝓpõꝙ oĩsvſocheles ẽ triangulus.mõ non opoꝛtet ꝙex ſcia maioꝛis ſine minoꝛe ſciatur ↄcłio.igr̃ nõ opoꝛtʒ ꝙ ſciẽs de oĩ triãgulo ꝙ habet tres ſciat hð oĩ yſochele Tota difficłtas videtur ſtare in hocvtꝝ ſequat᷑ / ſcio oẽm tꝛiangulũ hr̃e tres ergo de oĩ tꝛiã gulo hẽo ſcĩaʒ ſcʒ ꝙhabeat tres. VUnde ꝓpter hãc difficultatem di xerunt quidã ꝙ de ſolis concluſi onibus demonſtratis habemus ſcientiam ⁊ nõ de rebus aliis:vt nec de lapidibus / animalibꝰ/et ſic de aliis · Alii dicunt ꝙ non de omni triangulo habeo ſcĩam:ſed ego habeo ſcientiam de omni tri⸗ Iᷣgulo.ad quod nõ ſeqᷣtur de vyſo⸗ chele:quia mutatur ratio appel⸗ lata a parte poſt Sedvid et᷑ hec reſponſio dura valde:quia ſeque⸗ retur ꝙ de nullo triangulo haberẽ ſcientiã.quia qua ratione de aliqᷓ eadem ratõne de omni:.ideo de om ni vel nullo.Et tunc etiam pari ra tione ſequeretur ꝙ licet haberem ſcientiam de deo / de celo/ de ani⸗ malibus / de ſanitatevel egritudi⸗ ne: Lamen de celo nullam habe rem ſcientiam:nec de deo: nec de animalibus:uec medicus de ſani⸗ tate vł egritudine haberet ſciẽtiã Et hoc apparet durum concedere * *% ⁊ tamen iſta opinio hẽbat appa⸗ rentiam:quiaex modali compoſi ta nonvidet᷑ ſequi diuiſa · Verbi gratia nõ ſequitur neceſſe eſt oẽʒ aſinum eſſe animal:igit᷑ omnem aſinuʒ neceſſe eſt eſſe animalquia Ariſtoteles cõcedeꝛet pꝛimam et negaret ſecundã:eo ꝙ omnis aſi nus poteſt non eſſe:⁊ ꝑ cõſe quẽs non eſſe animal. Item nõ ſequitur · poſſibile eſt õ⸗ ne ens eſſe deum ergo omne ens poſſibile eſt eẽ deũ · qꝛ pꝛima ẽ vᷣa Sic enim erat ante mũdi creatio nem · ⁊ ſic eſſet ſi deus anihilaret omnẽ creaturã · et tamen ſecunda eẽt falſa:qꝛ creaturam non poſſi bile eſt eſſe deum.igitur ſimiliter videtur ꝙnõ debeat ſeqᷣ / ſcio om ne b. eẽ a · ergo omne b. ſcio eẽ a · vel etiã ſcio omnẽ trianguluʒ ha bere tres:ergo omnem tꝛiangulũ ſcio habere tres Sʒ poteſt dici ꝙ non eſt ſimile de omnibns ſpᷣebꝰ modaliũ.licet enim nonſequatuꝛ in omnibus:tamen nihilpꝛohibzʒ ſequi in aliquibus Uerbi gratia ſequitur:verum eſt om̃e b eẽ a · S omne b. verũ eſt eẽ a · Id eovidet᷑ adhuc pꝛobabile ꝙ ſequitur / ſcio oẽm triangulũ habere tres:ergo de oĩ figura triãgulari ſcio ꝙ hẽt tres.vel etiam ergo omnẽ triãgu lum ſcio habere tres · ¶ Sʒ tuuc reſpõdetur ad ratiões in oppoſitum ¶ Ad pꝛimam dico ꝙ de eadẽ re poſſem dubitare ſᷣm vnam ꝓpoſuõnem ⁊ habereverã ſcĩam ſᷣm aliã concluſionẽ· vt de qᷓtuoꝛ elem̃t ſcio ᷣeſũt coꝛrup tibłia:⁊dubito ã rẽaneãt i mixto —— ſcobꝛber ee:ſe gſcooen ſſochel Decinüqvanum Autts aſtrol hra eſeſupt Nard ödrnr Dus Calumodd⸗ ſctabolibze Ans ltnion ſ helnalin⸗ ſuntafuſuprane aaſungilleſonte obſenoꝛin neſe lnor tinnneſt ninttenſpciin lull icſiſort Ge 4 ſipe anlſpenin ſeeelibvaſnis öͦſ ſecun laſbllefͤ eckeidei⸗ uene dns r Ehelmaeie nerat nt mudt crentto ietſaaſidens inidlie Tenturi,dttamenſecunde dih reaturamnon poſi eſedeum igttur imlite r gno debeatſeqſcoon a.eſgoonneb. ſcio cen⸗ ĩſcoomne tmiangoluzh :ergo omnem nianguli beretres Oʒ poteſt dici ſimile de omnibns ſyeh⸗ i. lcet enim nonſeqvatu lbus:tamnen nibilpꝛobibʒ 1aliquibus Verbigatin ur verum eſtomneb cet⸗ d.verüeſttea Jatoric cprobablegſequinm⸗ ſch rungulühabereltestſi uratriigllariſciog i dleiamergoomnittligt Ita etiaʒ ſivideo mulam quã pu to eſſe equã pꝛegnantem:tunc de iſta beſtia habeoveram ſcientiaʒ ꝙ ipſa eſt ſterilis:ꝑ iſtam ꝓpõeʒ ſcitam a me omĩs mula ẽ ſterilis Et cum hoc de ipᷣa habeo falſam credulitatem ᷣm iſtam ꝓpõnem. hec beſtia ẽ pregnãs· Et ita etiã de iſto iſochele habeoverã ſcien: tiaʒ ꝙhabet tres angulosſᷣm iſtã ꝓpõem oĩs triangulꝰhabet tres tamen cum hoc de eo habebam f alſã exiſtimationẽ ſcdᷣm hanc ꝓ põnem: hecſigura eſt circulus· ¶ Ad aliamoſimiliter dico ꝙde⸗ narios ĩ burſa ſcis eſſe pares:nõ tamen ᷣ̃m iſtã ꝓpõnem:denarii ĩ burſa mea ſunt par es.ſʒ ſᷣm iſtaʒ omnia duo ſunt paria ¶ Ad aliamoſimilit᷑ dico ꝙ ſequi tur:ſi ſcio oẽm triangulũ habere tres ꝙ ego ꝑ boc nomẽ iſocheleʒ ſcio habeꝛe tres:ſed nõ ſequitur ꝙ ſcio oẽm iſochelẽ habere tres ¶ Decimũquartumſophiſma. Oꝛtes aſtrologus ſcit aliq̃ aſtra eſſe ſupra emiſperiuʒ noſtꝝ.probatur.qꝛ aſtrologꝰ bo nus cuiuſmodi pono eſſe ſoꝛteʒ: ſcit ꝙquodlibʒ emiſperiũ ẽ medi etas celiↄtinẽs młtitudinẽ aſtro rũ g ipᷣe faciliterocludit ꝙ młta ſunt aſtra ſnpra noſtꝝ emiſperiũ Appoſitum arguitur ponendo c aſum ꝙ ille ſortes ſit in carcere obſcuro:ita ꝙ neſciat an ſit dies vel nox.⁊ ita neſcit que pars celi ſupra emiſperiũ noſtꝝ Tũc ar⸗ guit᷑ ſic ſi ſortes ſcit aliqua aſtra eẽ ſupꝛa emiſperiũ noſtꝝ:ſeqᷣt᷑ ꝙ ipᷣe de aliqbꝰ aſtris hẽat ſciẽtiaʒ ꝙ ſũt ſnpꝛa emiſperiũ noſtꝝ ↄñs eſt falſũ ergo ⁊ añs· Falcitas cõ⸗ ſequẽtis ꝓbatur · qr nõ ſcit ſoleʒ eẽ ſupꝛa noſtꝝ emiſperiũ:ĩmo du bitat an ſit ſupꝛa vel infravt poſi tum ẽ ĩ caſu⁊ ſic de lunavel non ſcit ꝙ ſit ſupꝛa:nec de ſtellis arie tis nec de ſtelł libre.⁊ ſic de aliis g̊R de nullis ſcit ꝙſit ſupꝛa emiſpꝑe riũ noſtꝝ · ⁊ hoc ↄdicit illi ↄñti g· illud ↄñs erit falſũ Et tunc ꝓba⸗ tur ↄña ꝑ hoc ꝙ ĩvno pꝛedicto ſo phiſmate dicebatur ſcʒ qð ſeqtur ſcio omne b. eſſe a·ergo oẽ b· ſcio eſſe a · igi tita ſequitur.ſcio aliqð b. eſſe a · ergo aliquod.b·ſcio eſſe a · Igitur ſimiliter ſi ſcio aliqua aſtꝛa eſſe ſupꝛa noſtrum emiſperi um:ſequitur ꝙde aliquibꝰſcio ꝙ ſunt ſupꝛa · ⁊c.· Itẽ vel de oĩbꝰ a⸗ ſtris ſcitꝙ ſunt᷑ ſupꝛavel de nulliſ qꝛ nõ magis ſcit de iſtisqde ali⸗ is ĩmo de oĩibꝰeque dubitat. Sʒ nõ poteſt dici ꝙ de omnibus ipſe ſcit ꝙ ſint ſupꝛa:qꝛ ipſe ſciret fal⸗ ſum ĩpoſſibile ·ergo de nullis ſcit ꝙ ſint ſupꝛa:lEt ex hocvidetur ſe qui ꝙnon ſciat iſtamↄcluſionem ſcʒꝙ aliqua aſtra ſunt ſupꝛa emi⸗ ſperiũ noſtꝝ · vel opoꝛtet dicereq; ꝑ ſcientiãↄcluſionũ naturaliũ vł medicinaliũ nullã de rebus ad ex tra naturalibꝰ aut medicinalibꝰ haberemus ſciẽtiã: quod dicere pꝛius reputabatur eſſe durum ¶ Ad hoc ſophiſma dicit ad pᷣce⸗ densvid etur michi eſſe dicẽdum qꝙtota eiꝰdifficultas cõſiſtit in h vtrũ ſeqᷣtur:ſcio aliquod aſtrum eſſe ſupꝛa emiſperiũ noſtꝝ · gᷓ ali⸗ qð aſtrũ ſcio eẽ ſupꝛa emiſperiuʒ noſtrũ.Et eſt ſimile ſicut de aliq̃ tõtradictiõe poſita de qua neſcio que ꝑs ẽvera:vtrũ ſequat᷑ huius ↄtradictiõis:ſcio alterã partem eſſeverã:ergo huiꝰ ↄtradictiõis alteram partẽ ſcio eſſeveraʒ: vel etiam de altera parte huius con⸗ tradictiõis habeo ſciẽtiã ꝙ ẽ vᷣa Et putatur ꝙ ſit bonaↄña⁊ ſic cõ cederetur ſophiſma.ſcʒ ꝙ ſortes ſcit aliqua aſtra eſſe ſupꝛa noſtrũ emiſperium.⁊ꝙ etiã aliqua aſtꝛa ipſe ſcit eſſe ſupra noſtrũ emiſpe riũ Et ſimilit᷑illiusptradctõis q¶ ſcit alteram partem eẽverã.et ꝙ alteram partemotradictiõis ipᷣe ſcit eſſe veraʒ.Et tũc reſpõdetur ad rões in oppoſitum per quas arguebatur ꝙſoꝛtes nullũ aſtruʒ ſcit eſſe ſupꝛa noſtrũ emiſperiũ⁊ ꝙ neutram partẽ illius ↄᷣdictõis ſcit eſſeveraʒ:quia nec ſolem ſcit eſſe ſupra terram nec lunã.⁊ ſic ðᷣ aliis:Egonego inductionẽ.ĩmo illa aſtra que ſnnt ſupra terrã ipᷣe ſcit eẽ ſupꝛa terrã. erbi gratia qñ ſtelle arietis ſunt ſupꝛa terraʒ ipe de illis ſcitꝙ ſunt ſupꝛa terꝛã ⁊ h non ſcit ſᷣm iſtam ꝓpoſitionẽ ſtelle arietis ſunt ſupra terraʒ:ſʒ hoc ſcit ſᷣm iſtam ꝓpõneʒ:alique ſtelle ſunt ſupꝛa terram · Simili⸗ ter alteram partem illius contra dictionis ſcio eſſeveꝛam:⁊ aliam ſcio eſſe falſam Et ſi affirmatĩa ẽ vera ⁊ negatiua falſa.tunc affir⸗ matĩaʒ ſcio eſſeveram/⁊ negati⸗ ua falſã Sʒ nõpᷣm iſtam ꝓpõnem affirmatiua ẽvera⁊ negatina f ła immo dubito de illis.ſed ſᷣm iſtã ꝓpõnemvna pars contradictõiſ eſtveꝛa⁊ alia falſa.Ad aliaʒ dico ꝙ nec de omnibꝰ ſcit ꝙſint ſupꝛa nec de nullis.ſʒde illis que ſũt ſu pꝛa ſcit ꝙſũt ſupra ⁊ de aliis ſcit ꝙnou ſunt ſupꝛa. Hon tamẽ ſcvᷣʒ iſtam/ ꝓpõnem he ſunt ſupꝛa⁊ he ſunt infra.ſed ſᷣm iſtã:aliq̃ᷓ ſunt ſupꝛa ⁊alique infra Et ſi q̃ratur vtꝝ ðᷣ ſole ipᷣe ſcitꝙſcit ſupꝛa Hi⸗ camꝙſic ſi ſol ẽ ſupꝛa · ſʒ ſi nõ:nõ ideoↄcedoꝙ Iʒ de ſole ſciat ꝙ eſt ſupꝛa:tñ neſcit ð ſole an ſit ſupꝛa Deinde etiã ſoluenda ſuut alia ſophiſniata ex dictis dudũ mota ⁊ non ſoluta. Dillð ſophiſma quod fuit nonũ huius capituli:dico ꝙ in caſu poſito ſophiſma ẽ verũ ſcilicʒtu cognoſcis venientem:tu enimcognoſcis ſcvdᷣm rationẽ pᷣm quam dicitur veniens:cũvidesc⸗ umveniꝛe · Et quãdo arguitur q. quis ſi querat᷑a te quis eſt ille:tu dices neſcio · Dicoꝙ ego bñ ſciaʒ reſpondereꝙ ille eſt aliquid.qꝛ il le eſt ſubſtantia.vłetiã foꝛte ẽ ani mal homo:ſed neſcio bene reſpõ dere an ſit ſoꝛtes vel plato:qꝛ nõ cognoſco eum ſcpvᷣm illam ꝓpõeʒ hoc eſt ſoꝛtes. vel hoc ẽ pater me us.Sed ego ſcio bene dicere hoc eſt veniens quis eum cognoſco ſe cũdũ iſtã ꝓpoſitiõem · hoc eſtve⸗ niens Sed iterum ponatur ca⸗ ſus:ꝙ illeveniatz nonvideas eũ venire ·necaliquid cõſideres de aduẽtu eiꝰ.vtrum igit᷑ tu cogno ſcisvenientem · Dicoꝙnõ licʒ ve⸗ nientem cognoſco:Necvalʒargu mentum:tu cognoſcis patrẽ tuũ iq öcicabit . olal catbegoꝛicaillucre cobitogeturſupꝛa⸗ ceudo ioſum ſuppe ſo Jnſcha me qu Ucanon oparur ſſtinaliacadegor Oſecundum ſpondeo ſo ſum nä tuneſcis de ſanegeſſepares /t⸗ denarlos in burſa Naturpeniens:cüyigeoe⸗ le. Etquidoarguun 3. gberalatequls etile:n eſco.· Acon egobjſclaʒ leregille eſtaliuic geil bſtantia. vletii foree ani dmo:ſed neſcio benereſpo ſu ſoues vl piatorqꝛno ſco cumſchmillam ppo ſoꝛtes velbocepater ne 4 coſaobene dicenebo ans quun eun cogloſeoſe ppoſinoen hoceſhe⸗ Seduerum ponatu ca⸗ lerenurt nonnidezsel caliquidcoͦſees de Avtrun igik tu cogno æc.quia mutatio eſt ratõis appel late a paꝛte poſt. Sed tũc alia ra⸗ tio poſſʒfieri difficilioꝛ ſic · tu cog noſcis illum qui a te cognoſcitur ſed veniens a te cognoſcitur · igit tu cognoſcisvenientẽ · Ego con⸗ cedo maioꝛem ⁊ minoꝛem·⁊ nego conſequẽtiã · debet enim inferri ergovenientem cognoſcis · vl de bet inferri:ergo tu cognoſc illuʒ qͥ eſtveniens · ¶ Unde nota ꝙ iſta vltima ꝓpõ ſcilicʒ:tu cognoſcis illum qui eſt veniens:eſt ypothe⸗ tica:ideo hoc verbum cognoſco quod eſt ĩ pꝛima cathegoꝛica nõ operatur a ppellationẽ ſupꝛa iſtũ terminũ veniens qui eſt ĩ ſecũda cathegorica:ita ꝙ non cogit ipſũ ad appellandũ pꝛeciſe ſuam rati⸗ onem · Sicut ego dicerem ꝙ hec eſt vera:antichꝛiſtus pᷣ dicabit · et tamen hec eſt falſa: antichꝛiſtus ẽ qͥ pᷣdicabit · quiaĩ prima q̃ erat cathegoꝛica illud verbum pꝛedi⸗ cabit oꝑarur ſupꝛa antichꝛiſtũ fa cieudo ipſum ſupponere/ꝓ futu⸗ ro · In ſcbᷣa autẽ que eſt ypothe⸗ tica non operatur ſuper eũ · qnia eſt in alia cathegoꝛica: D ſecundum ſophiſma re⸗ ſpondeo ꝙ ſophiſma ẽ fal⸗ ſumnã tu neſcis denarios ĩ bur ſa mea eſſe pares / tamen cõcedo ꝙ denarios in burſa mea ſcis eſſe par es ꝑ iſtam ꝓpõnema te ſcitã ꝙ omnia duo ſũt paꝛia. nec valet argumẽtum ad concludẽdum ꝙ tu ſcis denarios eẽ pares:qꝛ mu tatur appellatio a ꝑte poſt Et di/ coqꝙ iſte non repugnant (ſed ſunt ſimulvere) iſtos ᷣnarios ſcis eẽ pares⁊ eos credis eẽ ĩpares.qᷣa hec ſciẽtia ⁊ hec credulitas ſunt ſm diuerſas ꝓpões ·˖ ſz iſte repu⸗ gnarẽt:ſcis iſtos denarios eẽ pa res ⁊ credis eos denarios nõ eſſe pares Et dicetur poſt de hoc · vndecimum ſopbiſma poſſum negareipſum · Et ad iſtam maioꝛeʒ quicũqʒ credit patrem ſuũ ⁊c ego poſſem nega⸗ re tamen ĩ ꝓpoiſito nõ nocet cõ⸗ cedeꝛe eam et ego nego iſtã mino rẽ tu credis patrẽ tuũ eẽ aſinum ¶ Ad ꝓbationẽ:ego concedo ca⸗ ſum · et concedo totuʒ ſillogiſmũ expoſitoꝛiũ ·ideo concedo ꝙ pa⸗ trem meũ credo eſſe aſinũſed nõ ſequ itur:ergo credo patrẽ meuʒ eſſe aſinũ :quia patrem credebaʒ eſſe aſinum.ſed nõ ſcdᷣm hanc ꝓ⸗ poſitionẽ:pater meus eſt aſinus ſed ſcᷣm iſtam / hoc eſt aſinus H duodecimum ſophiſma Dico ꝙ ipſum eſt falfum· Et nota ꝙ hecẽ falſa · Soꝛtes aꝑ paret eſſe alitud quod ipſe non eſt quia ſi apparet eſſe aliud etism ipſe eſt aliquid.Sed ego bñ con⸗ cederem iſtã: Soꝛtes aliquid ap paret eſſe quod ipſe nõ eſt· Er ſi⸗ militer ſoꝛtes apparz aliudq;ipᷣe eſt · Et ſimil iter concedo ꝙ Soꝛ⸗ tes michi apper eſſe aſinꝰ:qð ipᷣe non eit ſʒ aliud.Cũc igitur quan do arguit᷑ ſic: Soꝛtes apparet eẽ aſinus:æ illud ipſe nõ eſt ſed aliõ igitur apparet eſſe aliud q;ipſe ẽ ¶Concedo antecedens Et ne⸗ go conſequentiam ·quia rationeſ appellate mutantur a parte poſt · ⁊ tamen etiam cũ hoc relatio mu tatur ſicut antecedẽtia · Si eniʒ dico apparet eſſe aſinus⁊ ñ ẽ illð ſed aliud.ſenſus ẽ ꝙ nõ ẽ aſinus ſed aliud ab aſino Sed ſi dico ap paret eſſe aliquid ⁊ nõ eſt illud ſʒ aliud.ſenſus ẽ ꝙ nõ eſt aliqᷣd ſed aliud ab aliquo quod ẽ falſũ · Et eodẽ modo de ſecũdo argum̃to concedo pᷣmiſſas:ct nego ↄñam: ¶ Sʒ ad tertiũ argumẽtum nego iſtam. Soꝛtes appꝑet eſſe aliquid quod ipſe nõ eſi ſed aliud. Ad ꝓ bationẽ dico ꝙ illa ↄña nonvalʒ apparet eſſeaſinus qð ipᷣe nõ eſt igitur apparʒz eſſe aliquid qð ipᷣe non eſt. Sedvltra quãdo dicitur pono ꝙ appareat tibi eſſe aſinus ⁊ ꝙ nullã habeas aliam appaꝛẽ⸗ tiã.NPicoꝙ caſus ẽ impoſſibilis quia illa apparentia ẽ complexa Ideo includit incõplexas appa rẽtias quantuʒquelibet ẽ alia ab illa Sed cõcedo ꝙ nullã habeas apparentiã aliã que nõ requirat᷑ ad eſſe illius Sed quando dicitur vltra hoc apꝑet eſie tibi aliquid Dico foꝛte ꝙ hec õ nẽgãdapvᷣm ca ſum poſitum.qꝛ iã eſt alia appa⸗ rentia.⁊ ſᷣm aliã ꝓpõem · alia em̃ eſt ꝓpõ ꝙhoc eſt aſinus:⁊ ꝙ hoc eſt aliquid.⁊ poteſt eẽ apparẽtia vnius ſine apparẽtia alteriꝰ Vñ non eſt dubiuzeꝙ hoc poteſt appe re aliqͥd ſine hoc ꝙ apꝑeat eẽ aſi nus · Et foꝛte etiã ꝙ hoc põt eſſe ecõueꝛſo.ſi cõceptus ĩferioꝛ põt abſolui a ſupeꝛioꝛi:de qͥ nõ ẽ nũc diſputã duz. Immo ſuppoſito q Soꝛtes appareat tibi eẽ aſinꝰ:et eſſe aliquid:tamen quandovltra diciturꝙ non apparet tibi eſſe ali quid aliudq; aſinus.Egoncedo ꝙ non ſequitur ex dictis apparẽ tiisꝙ iteꝝ appareat mihi ſ̃m iſtã ꝓpõneʒ · videlicʒ hoc eſt aliquid aliud qᷓ; aſinus.Sed ex hoc non ſequituꝛ ꝙ appaeet tibi eſſe ali⸗ quid qð ipᷣe nõ · om̃es aũt tales ↄñe ſunt falſe ·qꝛ mutant᷑pꝛedica ta⁊ rõnes appellate a parte poſt Sced nõ obſtantibꝰomnibus pꝛe dictis adhuc reſtat alia diſputa⸗ tio. trũ hec eſt poſſibills aliqᷣd apparʒtibi eſſe aliquid quod ipᷣʒ non ẽ qᷓ;uis em̃ ſᷣm pꝛedicta hoc nõ ẽ poſſibile de his que ſũt ſicut ponebat᷑ eẽ · tñ ꝓbabile eſt ꝙ hoc ſit poſſibile ð his que nõ ſunt.po nendo caſum ꝙ equus meus bꝛu nellus ẽ moꝛtuus: adhuc ꝑ ſpᷣem eius reſeruatã ĩ fãtaſia mea:ipſe põt mihi apparere vel ꝑ rememo rantiam vel in ſomno.etiã ꝑ mo⸗ dũ preſentis:⁊ ille bꝛunellus ap paret mihi eſſe aliquid.⁊ tñ illud ipᷣe nõ ẽ:qꝛ ipᷣe nihil ẽ · Et ex hoc ſequitur ꝓpoſitũ.ſcilicʒ ille ap parʒmihi eẽ aliquid quod ipᷣe nõ eſt · ⁊ vſdet᷑ michi ꝙ iſta ꝓpoſitio bꝛunellus apparet mihi eẽ aliqᷣd quod ſpᷣe nõ .debʒ diſtingui.qꝛ põt eſſevnaypothetica:⁊ valʒiſtã bꝛunellus apparʒmihi eẽ aliqᷣd: ⁊ illud ipᷣe non ẽ.⁊ ẽ ꝓpoſitio vᷣa Alio modo põt intelligi ꝙ ſitvna ꝓpõ cathe goꝛica:ita ꝙ hoc totũ aliquidquod ipſe non eſt:ponere tur vnum pꝛedicaiuꝶ ypotheticũ ⁊ tũc eſſet ſenſus:bꝛunellus ap paret ſᷣm iſtam ꝓpoſitionẽ ⁊ cõ⸗ laſucahegoriga ⸗ ſchei önid/ ctuls lafmn uam ſinopap coocumitntur fallacl⸗ isautolulſis Ad bo cacaiſtam materia ponn leem ſopbiſma qdeſt ifſlendeu (QAuindecimſophiſmn Sheordi eqgac ſſuch dedeond Ccrpono caſi .bode feclſimihi: omniſerin MeNi Etobligan mludicecopetetiad. lAljnſiboni cui ti⸗ Mmtifeſte ſophiſmma. ndictun goße vmi lidebium. Etgehe ltſqlnenzilldad ſichlgalneltg W Klkenfteftſatin ieſtsſinb deber lappereeyelg fen maſnſimo uhn⸗ ſenns: llle bꝛunellusap ubicſeeliqrtd⸗ttitlind q ißenlhil ẽ· Et exhoc nn ppoſiti. ſclicze eay ubi ee aliuid avod ſeno ſack michig iſta ppoſito lus apporer mihicialicil henod debzʒ diſt ngul a⸗ marpothetici: tahlhi us apparzmlhi cealiſh: penonetc/ſpolto dogiturel gig irm begorlca:ln Maner lplenoneſ⸗polefe nrheun ſpotheticß tlnſvs:gbeunellusan ſam ppoſitione t co⸗ plexioneʒbꝛunellus ẽ aliquid qð ipſe nõ eſt⁊ hoc eſt falſũ ⁊ ĩpoſſi⸗ bile Et ſi tu q̃ris qͥs iſtoꝝ ſẽſuuʒ eſt magis de ꝓpꝛietate ſermonis Ego dicã ꝙ refert quõ ꝓpoſitio vocał ꝓferat᷑ ⁊ quõ/ꝓpõ ſcripta ſcribat᷑ · Ham ſi cũ pauſa ꝓferat᷑ ⁊ ſi cũ puncto ſcribat᷑ inter hauc ꝓpoſitionẽ bꝛunellus apꝑet tibi eſſe aliquid⁊ illud reſiduũ qdðipᷣe non eſt tunc ꝓpoſitõ magifeſte ẽ ypothetica:qꝛ tũc ſignificatur ꝙ hoc totum ſimul quod ipᷣe nõ eſt non ſitvnum pꝛedicatũ Sʒ ſi cõ⸗ tinue ſine pauſa aut pũ cto ꝓfera tur aut ſcribat᷑ videtur mag de/p pꝛietate ſermonis vł ſcripture ꝙ illa ſit cathegoꝛiga ꝓpoſitõ · Vñ ſepeĩ ꝓpõnibꝰ eſt talis differen⸗ tia ſᷣm quam ſi nõꝑcipiatur diſtĩ ctio cõmittitur fallacia ↄpoſitio nis aut diuiſiõis. Ad hucvltimo ciꝛca iſtam materiã ponitur quĩ⸗ decimũ ſophiſma qð eſt multum difficilevideri ¶ Quindecimũ ſophiſma. Ebeo tibi equũ:vł ſimilit᷑ iſtud / debeo tibi denarium Et pono caſũꝙ ꝓ bono pᷣuitioqð feciſti mihi: ꝓmiſerĩ tibi vnũ bo num equũ · Et obligaueriʒme co ram iudice cõpetẽti ad ſoluendũ tibivnũ bonũ equũ · tũc igitur ap parʒma ĩfeſte ſophiſma·.qꝛ cõmu niter dicitur ꝙ ome ꝓmiſſũ cadit in ſuũ debitum.Et qꝛ hoc debeo donec ſolueriʒ illud ad quod ſol uẽdũ obligaui me licita obligati one coꝛã iudice tu poſſes agere ʒ me iuſte ad finẽvt ſoluã tibi equũ quod nõ poſſes ſi nõ debereʒ tibi ⁊ ſiłr pono ꝙ ego emia te ſinapi um ꝓvno denario / et ñ ſolui tibi ſeqtᷣqꝙdebeo tibi denariũ Sʒ op⸗ poĩtũ arguit᷑ difficult caſibꝰpᷣdi ctis cõccſſis.qꝛ nichil de beo tibi g̊ nec debeo tibi equũ nec denari um Conſequẽtiavid et᷑ ð ſe nota Vnõðſi coꝛã iudice tu recognoſce᷑ res me tibi nihil debere:iudex iu dicaret me eẽ abſolutũ a debito. Sʒ ego declaro añs·qꝛ iſtũ equũ nõ tibi debeoſcʒmoꝛellũ · nec iſtũ igitur nullũ equũ debeo tibi · ⁊ ꝑ ↄñs nihil debeo tibi · qꝛ nõ ꝓmiſi aliud q;equũ· Sed reſtat duo ꝓ⸗ bare · Pꝛimo iſtam ↄñaʒ ſcʒ iſtuʒ equũ ſcʒmoꝛellũ ñ ðbeo tibiigit᷑ nullũ cquũ debeo tibi Et ſcðo oʒ ꝓbare añs huius ↄñe · ꝓbo ergo pꝛimopñam.qꝛ nõ magis debeo moꝛellũ qᷓ; fauellũ ·qꝛ ñ magis ꝓ miſi iſtũ q;aliũ·⁊ eque poſſem ſa tiffacere de vno ſicut ð alio· ergo ſequitur ſi morellũ nõ debeo tibi ita nec fauellũ pari ratiõe⁊ ſic de allis eqᷣs · igit᷑ nullũ equũ debeo tibi.⁊ ſic patet illa ↄna.Sed tũc ego ꝓbo añs quia ſicut dicebat᷑p us nõmagis debeo tibi moꝛelluʒ qᷓ; fauellũ.igit᷑ů yel ambos debeo tibivel neutꝝ · ſi neuthẽo ꝓpo⸗ ſituʒ .ſcʒ ꝓmoꝛellũ nõ debeo tibi Sed nõ põt dici ꝙambos debeã qꝛ nõ ꝓmiſi niſi vnũ:ideo nõ de⸗ beo niſi vnũ ⁊ ñ ſcqᷣtur ſi debeaʒ vnũ gego debeã duos: Item ita bñ poſſem me obligare tibi ĩvno eq̃ vel ĩ vno floreno ſi nec habeo actu equuʒ vł florenũ ſicut ſi ha berẽ.qꝛ ſum potẽs ad habendũ ante tᷣminũ ſolutõnis aſuignati — PHono ergo caſũꝙ ego nõ habẽſ ſihec ſitvera:equũ debeo tibi ſe aliquẽ equũ ꝓmitto tibi equum ſoluere infꝛa paſca·etad hoc me obligo.tũc ĩ iſto caſu ego arguo ſicvt pꝛius.qꝛnihil debeo.vel qꝛ equũ regis nõ debeo tibi:qꝛ nec illũ ꝓmiſi nec ad illũ ſoluendum me obligaui:⁊ ſic etiã equũ pape nõ debæo tibi nec equum petri:⁊ ſic de aliis.pari rõe igitur nullũ equũ debeo tibi.⁊ tamẽ nihil ali ud debeo tibi nec ꝓmiſi ergo ni⸗ hil debeo Iſtud ſophiſma appet difficile. Pꝛĩo tñ dico ꝙ in caſu poſito ego deberẽ tibi equũ · Sʒ dubitatur vtrũ deberem tibi mo rellũ Et dicẽduʒeſtqnõ etꝙ etiã Oitttendo tibi equum ego nõ ꝓ miſi tibi moꝛellum.quia ſicut pᷣꝰ dicebat᷑ iſta verba promitto de⸗ bec ſicut iſta verba cognoſcovel intelligo faciũt terininos ſeque⸗ tes appellare ſuas rões ideo nõ valetↄſequẽtia mutãdo ratöneʒ ſeu pᷣdicatũ aparte poſt:ĩmo nec apparet eẽ bona cõſequẽtia de⸗ ſcendẽdo de ſpecie ad indiuidua ſine diſtributiõe. Nicendũ eſt tũ bene refert ponere equuʒ a pte ante ⁊ a parte poſt:qꝛ pᷣdicta vxba ꝓpter appellatiõeʒ ratõnis cõ⸗ fundũt quodãmodo terminos ſe quentes ſe.itaqnõ p oſſit fieri de ſcẽſus ad ſingularia ꝑ p põneʒz diſiunctiuã Aerbi gratia nõ ſe quitur debeo tibi equũ igiturde beo tibi moꝛellũ · vł debeotibi fa uellũ ·⁊ ſic dealiis· qꝛquelibet ea 2* eſt falſa. Sed aparte anteter⸗ minus non ſicↄfunditur.ideo lʒ deſcendere ꝑ diſiũctiuam Ande quiturꝙvł morellũ debeo tibivł fauellum.⁊ ſic dealiis.Sed tunc ⁊ceſſo ſcdᷣm caſũ pᷣdictum ꝙ hec ſitvera debeo tibi equũ:eoꝙ pꝛo miſi tibi equũ ⁊ me obligaui pᷣci ſe ſub talibꝰ vᷣbis: ꝓmitotibiv⸗ nũbonũ equũ et recognoſco tibi deberevnũ bonũ equũ. Dubita⸗ tio ẽ magnavtꝝ hecſit va equũ ꝭᷣ beo tibivel aliquẽ equũ tibi de⸗ beo · veletiã vnũ equũ tibi debeo et hoc eſt dubitare vtꝝ ſequitur debeo tibi equũ ergo equũtibið beo? Et adſoluendũ iſtam dubi tatõnem ego ſuppono ꝙinhac ꝓ põe equũ tibi debeo:qiſta dictõ equũ nõ ↄfunditur ſedſupponit determinate qꝛ nullacauſa ↄfuſi onis pᷣcedit ipᷣm.Similiter ego ſuppono ꝙnõ appellet determi⸗ nate ⁊ pꝛeciſe rõnẽſᷣm quã impo nitne hoc nomẽ equus.qꝛ uõ po uit᷑ poſt illud verbũ debeo ſed añ ideo illud verbum non operatur in ipᷣ talem appellatõnẽ. Hhein d e etiã ego pono ac ſi nõ ſintnec poſſit eſſe plẽs equiqᷓ; brunellus moꝛellꝰ ⁊ fauellꝰ.ita ꝙ ſi opoꝛte at inducereĩdutõ ſit ſufficies de iſtis tribus. Idem em̃ ẽ in ꝓpo⸗ ſito ſicutſi infiniti eſſ. Etvelpoſſẽt eẽ · quialʒ infiniti eſſent tñ induc tõ iutribꝰvel induobꝰeſſet ſuffi⸗ ciẽs cũ illa clauſula ⁊ ſic deſ ĩgu lis.Tũc iſtis ſuppoſitis ego po no iſtã ↄcluſõneʒ ꝙſi hec eſt veꝛa equñtibi debeohec etiã diſiũctĩa ẽ vᷣa morellũ tibi debeo vel fauel lũ tibi debeo vel bꝛunellũ tibi de beo quia ſic per diſiunctiuã licet 0oſeguluurſiegnude gi debeo ?t ſiegui⸗ nuli cũ gebeo Deil cdcucogiaſualaoo uxmiiſaliicſſeneramt Aguz tibi debeovelgnin mntlbi debeo Hoc obe lmn ſbcoͤrane vellege⸗ tesſibeötanp ſalz en beo dcaui non dedeo⸗ pötanbeſik iſefile.g olupponoginh, itdeen ſune nofunditur ſeäſupponit Emingeqznullscne, ſf beeclt 5n ginlit⸗ 1 no no myelerdeteml⸗ Meclſeföneßnqu impo hocnoni qls nöͤho tilludverbüdebeoſegrf ludyerbun nonoprratn talem appelaröné Dein aego pono acſinöſinmnee neſees cgulch drunellus Al9 1fauclls ita gſiopore ducereiduo ſitſufflctesde mbas. Jcenem ein py⸗ lauſiinfinitieſſetye hoſit lahzinfinitieſenttünd nboyelinaobeſe ſufi Siladauſlar ſicdeſin icltsſhhoſtvennn lllonezſibrref⸗ õ hilebeon lfauel nelu tibi eheo pelic orelbuunellͤtlbi de icperallunaiulin ”ꝗ”M 11L1 deſcendere ſub tmino cõmui ſi up ponete determĩate.⁊ nõ appellã te pꝛeciſe aliquã rõnem. Secun⸗ do ↄcludo ꝙſi iſta eſtveraequuʒ tibi debeo oportʒ vnam iſtaꝝ tri ui eſſe vera:q̃ tres ſũt iſte / bꝛu⸗ nel lũ tibi debeo/fauellũ tibi de beo · morellũ tibi debeo:qꝛ diſiũ ctĩs ex his ſeqbatur.que nõ põt eſſe vera niſi aliqua eiuspars ſit vera · Tertio ↄcludo ꝙ ſi aliqua ſtaꝝ eſtvera: qlibet eſtvera:⁊ ſi ali qua illaꝝ ẽ falſa:quelʒ illarũ eſt falſa cũ nõ eſt maioꝛ ratio de vno qᷓ;de alio ᷣmcaſũ.ideo nulla eſtvera vel quelibet ẽvera. Id õ etiãquarto cõcludit᷑incaſu pᷣdi cto ſequitur ſi equũ debeo ꝙ oẽʒ equũ debeo ·⁊ ſi equũ non debeo nullũ equũ debeo.Neinde quĩto cõcludo ꝙĩ ca ſu dicto oʒ vnã dic taꝝ vniũſaliũeſſeyveram ſcʒqoẽʒ equuʒ tibi debeovelꝙnullũ equ⸗ um tibi debeo · Noc ꝓbat᷑ qꝛ iſte ſunt ſubcõtrarie vel legeʒ habẽ⸗ tes ſubcõtrariaꝝ ſcilʒ equũ de⸗ beo ⁊ equũ non debeo. Ideo nõ pũt ambe ſieł eſſe falſe.gvna eaꝝ eſt vera. Et in quarta ↄcluſiõe ĩ mediate pᷣcedẽte dictũ eſtꝙ adq; libet iſtaꝝ ſequit᷑ ſuavniũſalisꝗ neceſſe eſt illaꝝ vniu erſaliũvnaʒ eſſe verã.Et tunc reſtat dubita⸗ tioque illaꝝeſt vera ſcʒ vel ꝙom nẽequuʒ tibi debeo vel nullum equũtibi debeo.⁊ circa hoc ↄclu dendũ eſt. Sexta cõcluſio ꝙ idi cto cãau ſequit᷑ nullũ equũ tibi de beo.eꝛgo nihil tihi debeo:qꝛ ni⸗ hil tibi ꝓmiſi niſi equuʒ.⁊ mag/ videt᷑ ꝙ debeaʒ equũ qᷓ; qdcũqʒ aliud:⁊ ſi nullũ aliud debeã:tũc ſequit᷑ ꝙnihil d ebeo · gᷓ opoʒ cõ⸗ cedere ꝙnihil tibi debeo ãtꝙ om nẽ equuʒ tibi debeo.Nunc vidẽ dũ eſt que iſtaꝝ ſitvers:Etargu it᷑ ꝙhec ſitvera oẽm equũ tibi de beo.qꝛ om̃e illud debeo qð ſoluẽ do ſatiſfacerem ⁊ eſſẽ abſolutꝰ a debito:ſed iſtũ equũ tibi traden do eſſem quittꝰ:g primũ debebã ⁊ ſic de aliisparir õne ergooẽm e quuʒ tibi debebã. Item quicũqʒ debet ⁊ dicit nihil ſe debere:ipſe manife ſte negat debitum.cuʒ ne gatio pꝛecedit hoc verbũ debere ſed incõueniens ⁊ infidele eſt de bitoꝛi ꝙipſe neget debitum:ergo nen eſt dicendũ ꝙ ipᷣe nihil debe at · Et ſi hoc nõ eſt dicendũ:oꝑoꝛ tet concedere aliam partem ſcʒꝙ; oẽm equuʒ debet · ergo omnem e quũ de bet · Item in pꝛioꝛibus ſo phiſmatibꝰ reputat᷑ incõueniẽs dicere ſcʒꝙ aliquis ſcit triãgulũ habere tres· ⁊ ꝙ nullũ triãguluʒ ſcit habere tres · ergo ĩ cõueniẽs eſt dicere ꝙ aliqs debet equũ ⁊ nullũ equuʒ debet. Item ſi credi toꝛ corã iudice cõfiteret᷑ ꝙ ego ni hil deberẽ ſibi:iudex abſolueret me· Modo valde duꝝ eſſet credi tori ꝙdeb itoꝛ ab ſolueret᷑ a debi to ſine ſolutõne aliq̃:ergo nõ eſt dicẽdũꝙ nihil debeo In oppoſi tũ arguit᷑:quia nõ a bſoluitur de bitoꝛa debito ſi nõ ſoluat oẽ illud qð debet:licet etiã ſolueret maio rem ꝑtem:ergo ſi oẽm equuʒ de⸗ berem nõ poſſũ abſolui niſi oẽm equuʒ ſoluerẽ:quod nõ eſt veruʒ ergo nõ omnẽ equuʒ nili debeo 1 △ Item ſi oẽm equũ tihi deberem: tũc equuʒ regis debeꝛẽ qðõ eſt fal ſum · qꝛ ad illũ ſoluẽdũ non meo bligaui.⁊ iudex reputaret te fatu uʒ ſi ꝓpter tale ꝓmiſſum tu pete res a me eqnuʒ regis. Itẽ in iſta ꝓbõne debeo tibi equũ:iſte termi nꝰ equũ cõfũditur ſine diſtribu⸗ tõne·⁊ in iſta equũ debeo.equum ſtat determinate · modo nulla eſt bona ↄña a tmĩo ſtãte cõfuſe tm̃ ad eũdẽ ſtantẽ determinateniſi ablato ↄfundẽte vt ałs dicehak Item ſi ſint cõfuſioẽs ſiue nõ tñ dictũ fuitꝙ ex nõ diſtributo nõ ſeqᷣt᷑ diſtributũ ·⁊ tñ in iſta·debeo tibi equuʒ nõ eſt aliqᷣd diſtributũ in iſta vero / omẽm equuʒ tibi de beo eſt aliquid diſtꝛibutũ igitur nõ ſequit᷑ / equuʒ debeo igr oẽm equuʒ debeo. Item ſi oẽm equuʒ tibi deberẽ tũc ⁊ moꝛellũ deberẽ ⁊ fauellũ ·ergo duos deberẽ qð ẽ falſum.qꝛ nõ niſi de vno facta ẽ obligatio.Sciendũ eſt ꝙ aliqui volẽtes ſtatin euadere dicũt ꝙ ñ eſt ꝓpꝛia locutõ debeo tibi equũ vel equuʒ tibi debeo.ſed recipit᷑ hec locutio ad iſtũ ſenſum:qꝛ de beo vel teneoꝛ tibi ſatiſfacere ꝙ⸗ ex ꝑte mei tu habẽs vnũ equuʒ. Et ideo iſta ꝓpõ debeo tibi equũ vel equnʒ tibi debeo.nec eſt vera nec falſa niſi ad iſtũ ſẽſũ ·ſed hec ſolutio videt᷑ mihi ſuꝑflua aliis qꝛ pluribꝰ modis poteſt eẽ ſati ſ⸗ teneoꝛ · Itẽ lʒ chimera nõ poſſit videri · nec eclypſis ĩt᷑fici tñ iſte ſunt ↄgrue ſᷣm grãmaticũ chime rã video.vel eclipſi intfitio Yꝓdõ opoꝛret quãlʒ eſſe verã vel falſa ſicut ꝓponitur:igitur. Similit᷑ eſt de iſta: debeo equuʒ lʒ nõ eſſet poſſibile debere equnʒ · Et ideo alii cõcedũt iſtam· debeo equuʒ vel debeo aliquid.et negãt iſtaʒ equuʒ debeo vł aliquid debeo ꝓ pter ꝛões factas ſed magis vide tur eſſe dicẽdũ oẽ m equũ tibi de beo.qꝛ nõ aparet mihi ꝙ poſſem ſatiſfacere niſi tradẽdo illud qð debeo · ⁊æ tñ ſatiſfacerẽ tradẽdo. morellũ.igit᷑ vel bꝛunellũ vel ſal tem morellũ debebã.⁊ ita de fa⸗ uello.Sed nõ credo ꝙ hec ſitcõ cedẽda:debebã morellũ vel etiã omnẽ equũ ·qꝛ nõ ſᷣm talẽ rõnem fctã fuit obligatõ.⁊ tñ hec ſigni ficãt ꝓpões iſte ꝓpt᷑ appellatõʒ rõnis aparte poſt. Ad rõnes in oppoſitũ.Ad pꝛimã nego ꝙ oꝑ⸗ teat me ſoluere omẽqdᷣego debeo ſed ſufficit ꝙego ſoluã aliquidvł aliq̃ tm cui vel quibꝰ cõueniat t᷑ minꝰ ſ̃ᷣm quẽ facta fuit obligatõ vt ſi debeo quĩqʒ rolidos:iñ ſuffi cit ſolũ quatuoꝛ ſolidos ſoluere · qꝛ illi non ſũt quinqʒ ſolidi licet ſint partes quin qʒ ſolidoꝝ. Ad aliã dico ꝙ equũ regis debeo et ad equũ regis ſoluere me obliga ui.idõ ſi illũemerẽ vel ꝙdaret᷑ ini facere.Naʒ vno mõ ſatiſfaceꝛe eſ bi ⁊ſoluerẽ ego eſſẽ abſolutꝰ ſed ſet tradere morellũ alio mõ eſſet tradeꝛe fauellũ · Jhᷣo egredit᷑ du bitatõ vtꝝ ad omẽ ſatiſfacere e⸗ nec debeo equuʒ regis nec meo⸗ bligaui ad ſoluendũ equũ regis: net tu potes petere equum regis gotẽoꝛ vł ad nullũ ſatiſfacẽ ego niſiſub aliqua diſiũctõe ad alios illginen guimn ſib alivoſn b pomibſopomit tan (uturg ſoponit om Veſignifcaretgſuppone frbutuegehocrerbüſu ſenterninos appellareſe n. Adalaz oicognon os:ſel duos debe) n Podnos (oleateſed di leſtaualberillop duor ſCuiuumcapiwlun Vonum capitulu⸗ nlalndusan „Conbns deg hn Misſun hergue lnr nid6 Pilodeſin worellä⸗ debebi, iſtadeft⸗ b.Sednö cedo ghecſitu cnedebebi morellü veleti equi ge nößntaleröen uit obligat⸗t ti heciaa ppoesiſte ppt appellet upartepoſt, Aa rönesn ſit. Ad peimi nego go⅜⅞ leſoluere omeqdego deden Akichgegoſolui dicaid tin ul den quide cöuenint ßn que facta fuitoblga. debro gliqz olldos iflf li auatuor ſolidos ſolun ſütquinqz ſolallen ontes gunnz ſ jx· quia illum nõ ꝓmiſi tibi ſᷣm rõnẽ ſm quam dicitur equꝰ regis.ſed fmindeterminatã ⁊ ↄfuſai röõnẽ huius terinini equs· Ad aliam di co ꝙ nõ eſt ibi talis cõfuſio ſicut eſſet ꝑ diſtributõnem termini pᷣce dentis ſed ſic ẽ ↄfuſio:ꝙ nõ ↄtin git deſcẽdere ſub terio a ꝑte poſt immo nec ſic mutare terminuʒ ꝓ pter hoc ꝙ appellat ſua mrõnem tñ ↄtingi tipſum mutare a ꝑte añ Igeo ex ſic ↄfuſoaparte poſt põt ſequi nõ cõfuuma parte ante.lʒ non ſi t ita de ↄfnſione ꝑ diſtribu tion· Ad aliam dico aliqñ ex termuo nẽ diſtributo ſequi᷑ipſe diſtꝛibutꝰ gratia materie.ex eoꝙ; nõ eſt maioꝛ ratio ðᷣ vuo qᷓ;de alio vt ſe quit᷑ aliquishomoeſt.ergo omnis hõ elt · ⁊ lidico.b. currit ſe quiturꝙæſi b. ꝓaliquoſupponit ꝙ b. ꝓ omĩ b· ſupponit tamen nõ ſe quiturꝙ ſupponit ꝓ omni b.qᷣa hoc ſignificaretꝙ ſupponeret di⸗ ſtributiueqꝛ hocverbũ ſupponit. facit terminos appellare ſuã rati onem.Ad aliaz dicoqnon debeo duos:ſed duos debeo nõ capiẽ⸗ do duos collectiẽſed dſtributĩe: id eſt quẽlibet illoꝝ duoꝝ Quintum capitulum Vintum capitulũ erit de ampliationibus et reſtri⸗ ctionibns de quibus ſup ponẽda ſunt hec que dicta ſũt in ſũmulis incapitulo de ſuppoſiti onibus · Et nunc circa hoc foꝛ⸗ mãtur aliqua facilia ſophiſmata ¶ Pꝛimum ſophiſma. . Liquis equus nõ eſt. Pꝛo batur qꝛ nullũ coꝛruptum eſt ſed aliquis equus eſt coꝛrup⸗ tus ergo aliqͥs equus ñ ẽ Modꝰ arguendi eſt bonꝰ ⁊ foꝛmalis qͥa inquarto modo pᷣme fi gure· ma loꝛ eſt vera quia corruptio ẽ mu tatio de eſſe ad non eſſe.qꝛ coꝛru ptum non reuertitur idem in nu merovt patet inſecundo degene ratione · Etiam patet:quia omĩs equus qui morit᷑ moꝛiendo coꝛ rũpitur:cnm eius foꝛma ſit edu⸗ cta depotentia materie:mõ mul ti equi moriebant᷑ ⁊ ſunt moꝛtui ̊ nonſolũ aliqs equuscoꝛruptꝰ eſt immo multi Simili ter de ge⸗ nerandis qꝛ nullum generãduʒ eſt ⁊ aliquis equus eſt generãdꝰ ſcʒ ille qui cras generabitur.igi tur · ¶ Oppoſitũ arguitur qꝛ op⸗ poſitũ ſophiſmatis eſtveꝝ · quia oĩs equus eſtvtper indutõnẽpʒ. gſophiſma eſt falſũ · Rñdet᷑ꝙ ſo phiſma eſt falſũ Et dicofoꝛina arguẽdi ñvʒ ·qꝛ examplioꝛi ſup⸗ põe t᷑mĩ ſine diſtributõe nõ ſeqᷣt᷑ ille terminꝰ ſub minꝰ ampla ſup poſitõne. Mõ ĩ ſecũda pꝛemiſſa aliquis equꝰ eſt coꝛruptꝰ.ille t᷑⸗ minꝰ equꝰ ampliatur ad ſuppo⸗ nẽdũ ꝓ pꝛeteritis ꝓ pter qð illð pᷣdicatũ coꝛruptꝰ ẽ pꝛeteriti tem poris ⁊in ↄcluſiõe nõ ſic ãpliat᷑. Et itaſłr in ſcðᷣa pᷣmiſſa.aliqͥs e quus eſt generãdꝰ velgnã bit᷑ ille terminus equꝰ ampliatur adſup ponendũ ꝓ futuris ⁊ ñſic ãpliat᷑ inocluſione.ſʒ tñ pᷣcauendumeſt de illa ꝓpõe.nullũ moꝛtuum eſt. qꝛ bo:dtltigurri narwu E iii. põt eſſe vna dictio /ſcʒ verbũpᷣte ſillogiſmꝰ intercia figura nõ va ritiꝑfecti tpᷣis· ⁊ tũc hec ſola dic tio nullũ ſubſtãtiatũĩ neutrogñe eſſet ſubiectũ ⁊ tũc eſſet flãpꝛo poſitio:qꝛ valeꝛet iſtaʒ / nihil eſt mortuũ.Alio mõ hoc totũ moꝛ⸗ tuũ ẽ/põteẽ due dictõnes:ſcʒ eſt verbũpñtiſ tẽpoꝛis:⁊ moꝛtuum participiũ.⁊tũc moꝛtuũ :elſlet ſhᷣ iectum huius ꝓpõnis ⁊ eſſet ꝓ poſitio concedenda. ¶ Secumdum ſophiſma. Ullus homo ẽ moꝛtuꝰ.qð ꝓbatur ꝑ inductõnẽ in oĩ bus homĩbus· Iterum ꝑſillogiſ muminpmo modo ſecũde figure nullũ moꝛtuum eſt aĩal:et omĩs homo ẽ aĩal:ergo nullus homoẽ moꝛtuus· Similiter intcia figu ra ꝑ ſillogiſmũ ad impoſſibłe:qꝛ omĩs homo eſt animal:quidam homo ẽ mortuus:g qnoddãmoꝛ tuũ eſt aĩal ↄcluſio eſt falſa ergo aliqua pᷣmiſſaꝝ · ſed non maior g minoꝛ ¶ Sppoſitum arguitur qꝛ ↄtradictoriũ ſophiſmatis eſtve rum/ſcʒ aliquis homo ẽ moꝛtuꝰ ĩmo młti ſũt moꝛtui g̊ ⁊c · Rñde oqꝙ ſopbiſma ẽ falſũ:⁊ in duc tio tua ẽ inſufficiẽs ſi fiat ſolũ de ho mibꝰ qui ſũt:ĩmo oʒ ꝙ fiat deho mãbꝰ qui fuerũt ꝓ pt᷑ hocꝙ ſubie ctũ ſophiſmati ẽampliatũ ad pᷣ terita ꝑ h̊ pᷣdicatũ moꝛtuꝰ. Siłr ille ſillogiſmꝰ inſcdᷣa figuꝛanon vʒ:qꝛ bõ in minori ꝓpõnenõerat ampliatꝰ ⁊ in ↄcłoe ẽ ampliatꝰ⁊ diſtributus · Mõ ex minꝰ amplo nõ ſequit᷑ ma ꝗᷓ ampũ odiſtribu tione magis ãpli:vt nõ ſequitur oĩs hõ curritgoẽaĩalcurrit Sił: lʒ qꝛ mediũ ſcʒ iſte t᷑miuꝰ hõĩma ioꝛi ꝓpõe diſtribuit᷑ ſub mĩoriã pliatõe qꝛ ſolũ ꝓpñtibꝰ.⁊ in mi⸗ noꝛi ſumebatł᷑/ ꝓ maioꝛi ãpliatõe qr aãplistꝰ erat ad pᷣtita iõ mĩoꝛ poterat eẽ vᷣa ꝓaliquo pᷣtito ⁊ ñ ꝓpñji.qr nõ ſedebat ſbᷣ diſtribu tõe maioris iõ ꝓnullo eodẽ erat ↄnexio extermoꝝ ĩmedio:⁊ exſo utõibꝰ illoꝝ duoꝝ ſophiſmatũ ↄcludẽdũ ẽ coꝛrelarieꝙdictimõi ſillogiſãdi in pꝛĩa fignra ſecũda ⁊ ᷑cia nõ ſũt foꝛmales. Non eĩ te nẽt in oĩ matiã łlʒ tenerẽt ſẽꝑ vbi nulla eẽt ãpliatõ:immo foꝛte ad huc detmĩs deſancta trinitate in quibꝰ etiã pᷣmꝰ moꝰ pꝛime figu⸗ ꝛenõvaleret ſhᷣhac foꝛma ſillogi ſandi / oĩs dens ẽ filiꝰ /oĩs pater dei ẽ deus: ergo omĩs pater dei eſt filius.Sed ad faciẽdũ illosſil logiſmos foꝛmales oꝑtet foꝛma re/ ꝓpõnes cũ illa additõe quodẽ vᷣbigr̃a oẽ qð eſt b eſt a.om̃e qðẽ c.eſt b· ergo om̃e quod ẽ c.eſt a. Vñ ſi ſic forteſilłusvaleret indi uinis:verbiga ille eſſet boꝰ ſil⸗ logiſmꝰ/oẽ quod ẽ deus ẽ filius oẽ qð ẽ pater dei ẽ deus · ergo oẽ quod ẽ pater dei ẽ filius. Vñ ali qui negauerũt ↄcluſionẽ qꝛ nega bant matorem.⁊ alii conceſſerũt maiorem concluſionem ⁊ totum qꝛ hec dictio qð eſt in neutro gñe ſubſtãtiuata eſt terminꝰ ſubſtan tialis nõ ꝑſonalis de iſtis tamen nihil aſſero ſed totũ relinquo do ctoribꝰ nr̃is inſacra theologis ¶Tercium ſophiſma. R logſuimtellign can teligibis sthinteiollu nimzehnnulleir nendininuenten 0 dininuesderutlone lurſtutcoirr ſ cvendo ſueseltb loaregolontes etho⸗ chihrs inpoletlꝛe ſnse. Antecedescoit r⸗conſequentia pate Coaneichricus eine qucrode Aaporer⸗ quld velnichil. Sie annchritus igligt ſilla potenna nichi elcere ntichriſtus ſaurdicereantichrit Nerarpel gaͤtichriſtun lethocdlceret abſun ichnſtus egenen⸗ b. fueſin gentdl Rglult weclcanmn ninmn notenor waegſcdiſne us: ejgo onis onterci .Oed ſacetilooſi 8 fomales ogtet fom ts chllladdltöeqvod⸗ egdeſtb eſta oeqde go ofe qvodẽ ceſ̃. ſorteſlk usvalererindi erdigia Mecherdoſi⸗ ot quodt deusefllins pater del deus e goi parerdalifilius. Gial merüracloſtone genegt orem. Lali conceſerit anclſinenennn⸗ ooSctet α . unmi⸗ ſublian Conalis deifistalnen ſedtotirelingvo do znlacu tber ſphlima. Atichriſtus eſt. Pꝛobatur antichriſtus ẽ itelligibilis ergo antichriſtus ẽ.Añcedẽs pa tet quia idem ſignificat ĩtelligibi le ⁊c[poſſe intelligi.⁊ hec ẽ vera an⸗ tichriſtus põt intelligi cũ per hoc nomẽ antichriſtus ſignificetur er go bec ẽ vera antichriſtus ẽ intel ligibilis · Sed etiã ↄſequentia pʒ per locum a parte totius in mõ ad ſuum totum · NHec poteſt ãquis ne gare illum locumĩ ꝓpoſito ex eo ꝙ fit determiãtio diminuẽs:quia uichil pertinet ad diminutõnẽ ali cuius ꝙſit intelligihłe:cum deus ſit ſũme intelligiblĩs.Etcum lo⸗ cus a parte totius ĩ mõ nonvidea tur impediri niſi ꝑ de terminatio⸗ nem diminuentem ex eo ꝙ ipᷣa eſt diminuẽs de ratione eius cni ap⸗ ponitur:ſicut coĩter ſolet dici. At arguendo /ſoꝛtes eſthomo moꝛtu us:ergo ſortes eſt ho. Item anti chriſtus ẽ in potẽtia ergo ãtichri ſtns ẽ. Antecedẽscoĩter concedi tur · conſequentia patet quia ſi di co antichriſtus ẽ in potentia:ego quero de illa potẽtia vtrun eſt ali quid vel nichil.Si ẽ aliquid tunc antichriſtus ẽ ĩ aliquo ergo eſt.⁊ ſi illa potentia nichil ẽ tunc eque ẽ dicere antichriſtus ẽ in potẽtia ſicut dicere antichriſtus eſt in chi mera:vel ꝙaãtichriſtus ẽ in nichi lo.⁊ hoc dicere ẽ abſurdum. Iteꝝ atichriſtus ẽ generabilis:ergo ꝑ cõuerſionẽ generabile eſt ãtichri ſtus ex quo ſequiturꝙantichriſtꝰ eſt:quia pꝛedicatum appellat ſuã rationem pꝛo tempoꝛe verbi · Re ſpondeo ꝙſophiſma eſt falſum. Et tunc ad pꝛimaʒ pꝛobationem ego concedo ꝙ antichriſtus eſt in⸗ telligibilis.ſed nõ ſequitur ꝙ an⸗ tichriſtus ẽᷣ.quia hoc pꝛedicatũĩ telligibilis:eſt uomen potẽtie qð ſupponit pꝛo eo qnod poteſt eſſe/ licet non ſit:⁊ ſic ſubiectum et pꝛe dicatum bene ſupponunt ꝓ eodẽ ideo pꝛopoſitio eſt vera.ſed ĩ illa antichriſtus eſt:ſubiectum ꝓnul lo ſupponit:quia pꝛedicatum nõ permictit ipſũ ſupponere pꝛo his que nõ ſuut.ideo pꝛopoſitio ẽ fal ſa. Sed obiicitur:qnia non eſt de terminatio dimi nuẽs que debeat impedire locum atoto in modo. Item er ſi impediretur conſequẽ tia:hoc eſſet ꝓpter ampliationem ſed nulla eſt ampliatio quis ſubie ctum ẽ terminus ſingularis:cuiꝰ ſuppoſitio ampliari nõ poteſt · cũ nõ poteſt ſupponere niſi ꝓvno ſo lo.Ad pꝛimam obiectionem dicẽ dum eſtqnon ſolum determinatõ diminuens immo etiam determi natio amplians impedit cõſequẽ tiam.ſicut pꝛoceſſus ab amplioꝛi ſine diſtributione ad miuus am⸗ plum·. Sed ad ſecũdam obiectio⸗ nem ego concedo ꝙ nõ eſt ibi pꝛo pꝛie ampliatio huius termini an⸗ tichriſtus:nec ẽ ꝓceſſus a magis amplo ad minus amplum . ſed eſt quod peius valʒ a termino ſuppo nẽte pꝛo aliquo ad teꝛminum pꝛo nullo ſupponẽtem.Ad aliam con cedo ꝙ antichriſtus eſt in potẽtia ad illum ſẽſum ſolum mõ ꝙ anti chriſtus poteſt eſſe.⁊ non quia ſit in aliqua re que vocetur potentia ideo non eſt bene vrogald locutlo. i 2 ☛ Ad aliam ego dicoꝙnõ ẽ bona 2 valet argum ẽtũquia deficit rõne — uerſio anti chriſtus eſt generabl 8 appellatiõis.Ham iſte terminus ergo generabile ẽ antichriſtus qe equus ſ enex ĩ minoꝛi ꝓpõne ap⸗ in ancedẽte ꝑmittitur iſte termi⸗ pellat ſenectutẽ ſub diſ iunctione nus ãtichriſtus ſupponere ꝓhis ꝓP tempoꝛe pñti vel futuro.⁊ ĩ cõ que poſſũt eſſex non ſunt:in ↄñte cluſi lone ſoluũ ꝓpñti.ideo pcedit᷑ aute nõ ꝑmittitur ſed opoꝛtet ſi cõuertere. ergo generabłeẽ vłpo nõ valet ↄſequẽtia. ideo infertur teſt eſſe ãtichriſtus Et illa anti⸗ coꝛrelarie ſi icut pꝛius ĩferebatur D adiſiũcto ad ꝑreʒ eius quo inodo chriſtus generabitur:debʒ puerti ꝙ illi modiſi illogiſandi nõ ſũt foꝛ ergo quod generabitur eſivel erit males.niſi ꝓpõnes foꝛmentnur cũ antichriſtus.ſicut etiaʒ equus eſt moꝛtuus:ergo moꝛtuũ eſtvel fuit equus . Duartum ſophimm. Vnis equus ſenex ẽ moꝛi⸗ turus ponendo ꝙnõ ſint nec dece tero erunt niſi duo equi qui ſunt vel erunt fauellus ⁊ inoꝛellus.⁊= illiambo ſint iuuenes tñ ſeneſct ⁊tunc moꝛiẽtur:⁊ponitur cũ hoc deus miraculoſe omnia alia cõ ſeruabit eternaliter.⁊ ꝙ decetero nihil aliud ſeneſcet nibil etiã mo rietur. Et tunc ꝓbatur ſ- ophiſma qꝛ omĩs qui eſtvel erit equꝰ ſenex eſt moꝛiturus:vt patet ꝑ caſuʒ.er go omis equus ſenex eſt moꝛitu⸗ rus:⁊ gpparet ↄña ab equiualete ad equiualẽs. ſ Oppoſituʒ argu itur:quia omnis equus moꝛiturꝰ eſtiuuenis:vt patet per caſum.et omis equus ſ enex eſt equus moꝛi turus.vt ponitur in caũ.ergo oĩs ſener ẽ lunenis. hic eſt ſillogiſm⸗ inpꝛi mo mõ prime figure.et t̃ o⸗ cluſioðs falſ. az impoſiibilis.ergo ⁊aliqna pꝛemiſſe qꝶ ⁊ nõ maioꝛ:qꝛ ↄſonat caſui ergo minoꝛ qne ẽ ſo phiſma ẽ falſa. Reſt põdetur ꝙ ſo phiſma in caſu poſito ẽveruʒ:nec illa additione quod ecc. . Quintũ ſophiſmags.·· ODeruptum eſt generãdum 2 ? generãdũ eſt coꝛruptum. Pꝛobatur qꝛ pꝛedicatũ qð eſt ge neraãdum ampliat ſubiecium.cuʒ ſit futuri tẽpoꝛis ad ſi upponẽduz ꝓfuturis.ideo iſta ꝓpõ coꝛruptũ eſt generãdũ va let iſta.qð eſt vel erit coꝛruptum eſt generadum. et hecẽ vera ꝓilla ſecunda ꝑte diſiũ ctiue.Nam aliquid erit coꝛruptũ quod ẽ generanduʒ vt equus qui cras gnabit᷑.ergo ſophiſmaverũ Et ſimiliter arguitur ꝙ hec eſt ve ra generandum eſt coꝛruptũ quia Ppter ampliationem ipᷣa equiua⸗ let iſti:quod eſt vel fuit geuerãdũ eſt coꝛruptũ.quod ẽ verũ de eqno Ariſtotelis.ille em̃ fuit generadꝰ ettamẽ ẽ coꝛruptus. Sed oppoſi⸗ tum videtur determinaſſe ariſtote les ĩ fine ſecuudi de geneartõe.qꝛ impoſſibile ẽ vt dicit coꝛruptũ re uerti idem in numero.⁊ tamen re uerteretur ſi generaretur.ergo ſo phiſma eſt falſũ. Iterũ nullũ qðẽ coꝛruptũ ẽ generãdũ. ſed omne coꝛruptum eſt coꝛrupt ũ:ergo nnl lum coꝛruptum eſt generandum ſeharreſpiuz retern cgoterminlno peoe nnt.ideo ludinn. ng ichimen batum. Ad peini rar goſtiduogllac en Poteſt generarl.quiau iſt eleconmrumpo⸗ iii enaz verü eſt coꝛ ribltur auls uoge mrun generabltur ſec faleconnptumdegenen coꝛruplupot regtarie meegenerunci gui⸗ ſet aſti ninoeſe nſtertlia NMe regen. tinpoſſbkenann — Peſelennöne loqued a plllaſecunda gediſiß m altqulc entconpi enerenduz yteqlus ul bik ergo ſophiſnnapeii er arguitur gbecchre mdum es coruptüqutn nplianonemißgegulu⸗ lvod et vel fir generici Prü. guode verüdeeqn⸗ lis. leem fut genenic corruptus. Seophoſ⸗ urdeterminaſſear hore cuudi degencatoe⸗⸗ lec tdict coꝛuptre ninnumerotamenſe ceneraretur eſgol 0. ſi Nernulüe Sali ſün cougtͦeſgon un d geneſmnun V A„ Iterum iſte terminus generandũ dico qĩ dicto ſophiſi mate veꝝꝑ ẽq non ſupponit niſi pꝛo generandis ille ter minꝰ coꝛruptũ non ſi uppo⸗ nec iſte terminꝰ coꝛruptum niſi ꝓ nit niſi ꝓcoꝛruptis.ſed hoceſt cũ iſte te rminus generandũ non ſi up ſolũ ꝓhomĩbus ergo ſupponit ſo „. ponit niſi ꝓfuturis que nõdũ ſũt lum pro his que ſunt hoĩnes. IHã vel fuerũt.⁊iſte terminus coꝛruꝑ ſicut iſti termini intelligo ſignifi⸗ tũ nõ ſuppoĩt ꝓ his que fuerũt cũ care aipliant ad pꝛeterita poſſi⸗ ſit participiuʒ pꝛeteriti tempoꝛis bilia et futura. Ita etiam iſte ter⸗ ergo termini nõ ꝓ eodem ſuppo⸗ minus ſupponere.Ad aliam eodẽ batuim.Ad pꝛimã ratõnem in op⸗ ſolum ſupponit ꝓhis que ſuntz poſitũ dico ꝙiſta ẽ vera coꝛruptũ fuerunt ſed etiã ꝓ his que eruntz poteſt generari.quia quod ẽvł po nendum fuerunt ꝓpterhoc ꝙipßaa teſt eſſe coꝛruptum põt genezari erunt coꝛrupta.Sed tu dicis quõ ⁊ ſic etiaʒ verũ eſt ꝙ coꝛruptuʒ ge ergo ſaluabitur iſte modus i gni uerabitur quia quod ẽ vł erit coꝛ ficãdi huius termini coꝛruptũ:q ruptum generabitur.ſed iſte ſunt eſt preteriti tempoꝛis.Dico bñn falſe coꝛruptum regenerabitur vł ſaluabit᷑.qꝛ futura,/p qbus ſuppo . coꝛrupꝑtũ põt reguãri.vel coꝛrup nit erunt tũc pᷣterita q erũt coꝛꝛru tũ ẽ regenerandũ.quia hoc ſigni pta. VUnde ſi ego dico Ariſtoteles ficst ꝙ poſt qᷓ; pꝛimo eſſet genera⸗ fuit generãdus.iſte terminus Se⸗ tum iteꝝ alia vice regeneraretur: nerãdus qui eſt futuri teinpoꝛls: quod eſt impoſſibłenaturalit᷑. Et bene retinet ſi ignificatöeʒ qꝛ ĩ tꝑe ſic de reiteratõne loquebat᷑ ariſto ſigifieato ꝑ hoc vᷣbũ fuit ariſtote⸗ Ad ſecũdani ↄcedo ꝙhec eſt vera les ad huc erat futurus. nullũ quod ẽ coꝛruptũ ẽ gnandũ ¶ Sextum ſ. ophiſma qꝛ illud pꝛimũ eſt ꝓhibet amplia Oꝛtes iunenis fuit diſputa tionẽ huius termini coꝛruptũadd turꝰ ponẽdo caſũ ꝙ ſoꝛtes futura.Et ↄcedo etiã miõꝛem.qꝛ qui fuit ſuuenis mõ ceit ſenex:⁊ꝙ . omme coꝛruꝑtum eſt coꝛruptũ ſed nũqᷓ; diſputauit neqʒ diſputat ſed ↄcluſio male infertur:qꝛ deberet cras niſputabit.tunc ꝓbat᷑ qꝛ ꝑp iferri ſin exigẽtiã maioꝛis cũ illa apliationeʒ ſi ubiecti ſophiſma eqͥ 1, additõe qð eſtſcz· ergo nulluʒ qð ualet iſti ꝓpõni:qui eſt vłfuit ſoꝛ coꝛruptũ ẽ generãduʒ.Ad aliaʒ tes iuuenis fuit diſi putaturꝰ⁊ hoc eſt v⸗ꝝ · ¶ Oppoſitum argnitur qꝛ quicũqʒ fuit diſputaturus:ipᷣe di ſputatvł ipᷣed iſputabit vel diſpu tauit.ſoꝛ tes iunenis fuit diſputa turus. g ſoꝛtes iuuenis diſputat vel diſputabit. ꝓceſſus eſt bonus ⁊ pↄcluſio eſt falſa:ergo aliqua pꝛe miſſarſi eſt fała ſed nõ maioꝛ ergo mĩoꝛ que erat ſophiſma · Tũc ego ꝓboꝙↄcluſio ſitfalſa:quia falſũ eſt diſputat ꝑ caſũ.ſed etiaʒ fal ſũ eſt ꝙſoꝛtes iuuenis diſputabit quia equiualʒ iſti qui ẽvel erit ſoꝛ tes iuuenis diſputabit.quod totũ ẽ falſum vt patʒ per caſuʒ · Reſpõ deoꝙ ſophiſm a eſt veruʒ Sed ad umpꝛobatõem dicunt aliquiꝙſil⸗ logiſmus ille nõ eſt bonus:qr ſub iſto diſtributiõ quicũqʒ:quod eſt diſtributiuũ ſubſtãtie ſumitur ter minus de alio pᷣdicato quod eſt in cõueniẽs vbi eſt ampliatio:tamẽ ſaluo melioꝛi indicio.ego credo ꝓceſſus illeq;tũ ad ſillogiſmũ ſit bonus.qꝛ ſub diſtributiuo ſubſtã tie cõuenienslẽ ſumere quẽcũque t erminũ ſubiicibilẽ.ſiue ſit ãplia tio ſiue nõ ·dſimõ nõ mutetur am pliatio in pᷣmiſſis⁊ in concluſione Verbigratia nõ ſequitur quicqͥd vidi video.albũ vidi·ergo albuʒ video.quia ĩ cõcluſione aufertur ãpliatio· Sʒ bene ſequit᷑:quicqͥd vidi comedi:albũ vidi:ergo albũ comedi · Mõ in ꝓpoſito non mu⸗ tatur ſpliatõ. Pꝛopt᷑qð ſcienduʒ eſtꝙin iſta ꝓpõne:ſoꝛtes inuenis fuit diſputaturus ſubiectũ ampli atur ad pꝛeterita et ad futura · Di co ad pꝛeterita ꝓpter hoc verbuʒ fuit.dicoa d futura ꝓpt᷑ hoc ꝑtici⸗ — — pium diſputaturus:ideo Epat itõ illa valet iſtaʒ.qui eſt vel fuit vel erit ſoꝛtes iuuenis fuit diſputatua rus Et its etiã ĩ maioꝛe iſte termi uus qᷣcũqʒ:ãpliatur ad pꝛet᷑its et ad futura:⁊ ita etiam in ills cõcln ſiõe ſcʒ ſoꝛtes iuueuis diſputauit vł diſputabit · ſubiectũ ampliatur ad preteritazad futura ꝓpter iſta verba diſputanita diſputabit. Jcõ ↄcluſio iſis valet iſtam qui eſt vel fuit vel erit ſoꝛtes iuuenis diſpu⸗ tai diſputauitvel diſputabit · ⁊ eſt vera⁊totus ſillogiſmꝰ bonꝰ. Vſi notandũ eſt ꝙↄcluſio eſt cathego rica de pᷣdicato diſiuncto.ſed iſta diſiüctiua bene eſt fal ſa. Soꝛtes iuucnis diſputat vel ſoꝛtes iuue⸗ nis diſputauit vel ſoꝛtes iuuenis diſputabit · qꝛ nulla cathegoꝛicaꝝ illius diſiũctiue reſeruat amplia tioneʒ que erat in pꝛemiſſis. Una em̃ dimittit ampliatõeʒ de fnturo et alis dimittit ampliationem de pꝛeteritoꝛtertiavtrãqʒ · Sed ſi in illa cathegoꝛica ð futuro tu pone res a mpliatõnem que erat in pꝛe⸗ miſſis ipᷣa eſſet falſa ſcʒ iſta.qui ẽᷣ vel fuit vel erit ſoꝛtes iuuenis di⸗ ſputabhit · ¶ Septimum ſophiſma· On eus intelligitnr.· Pono ꝙ ꝓpoſitio ſit affirmatius de ſubiecto infinito ·tũc pꝛobatur ſophiſma quia tales termini infi⸗ niti reſoluũiur ſic·quia idemvalʒ dicere nõ homo currit / ſicut dice⸗ re qnod nõ ẽ bomo currit.⁊ equi⸗ ualet dicere non ens intelligitur⁊ dicere quod nõẽ᷑ ens intelligitur. Gttoſo ſupponcre pomm. ibo np lopoebat ſial. a. Meoinhꝛc ppoſiti 0o telligttur :iſte tem pöns pnulloßſenteten immoſoppöltauteni po Nleo gnlo ſvhponitaf Poſitofaln⸗ Erdicogi⸗ qvolet noneusuneligi ſoneno inteligikulnp unetureſeningo infin huſennn Jaro rinet ſop Meeleuti9 t futuri⸗ lefooneelenngnocn Alſtellait. S ergopreſ. tdiſouraultvelſontesinne uabit enullacahegeen s diſtücgivereſeruarangit cz que eratinpꝛemiſſis Ni⸗ bmittit ampliatöczdeffinn ladimitrit amphanonemn ritortertiaytriqz. Qed ſiln begorica fmnuro tupon mglatönemuecratine neniſſln fuit vel enut ſores ienond Sed hec ſcda eſtvera · qꝛ antich⸗ ens erit · illa euim ẽ falfa⁊ tamẽ riſtus qui nõ eſt ens intelligitur. hec eſtvera /quod non eſt enserit ¶¶ Oppo ſitũ arguitur · qꝛ iſte ter⸗ ¶ Sed contra iſtam determina⸗ minus non ens ꝓnullo ſupponti. tionẽ obiicitur foꝛtiter qꝛ ĩ iſta ꝓ ⁊ tamen ꝓpoſitio affirmatia ẽ fal poſitione:quod non eſt ens intel ſa ſi ſubiectuʒ ꝓnullo ſupponat ligtitur / vel etiã:quod nõ eſt ens nat ergo Rñdeo ꝙſophiſma ẽ fal erit:iſtud verbũ eſt:reſtrĩgit iſtũ ſum.qꝛ iſte terminꝰ nõ ens ꝓnul terminum quod: vt nõ ſupponat lo ſupponit quod ſic patʒ ·qꝛ illð niſi ꝓhis que ſunt.deinde de om verbum intelligere vel intelligo ni quod eſt falſum eſt dicere ꝙ ip eſt ampliatiuũ ſuppõisad pᷣt᷑itaz ſum non eſt ens Igdeo hoc totale ad futura:ĩmo etiaʒ ad omĩa poſ ſubiectumquod non eſt ensimpli ſibilia: Ideo ſi dico non ens ĩtel cat contraditionem:ideo ꝓ nullo ligitur hoc nomẽ ens indiffereut᷑ ſupponit VUerbigratia. Hoc totũ ſupponit ꝓ omni entepᷣrerito vel /homo qui nõ eſt homo/ ꝓnullo futnro vel poſſibili · Sʒ regulaeſt ꝙnegatio infinitans addita ali cui termĩio ꝓhibet ſuppõnẽ ꝓ oĩ bus. ꝓquibus ſupponebat.⁊ fa cit ipſũ ſupponere ꝓ omnibus ꝓ quibꝰ nõ ſupponebat ſi alqua ſit talia. Ideo inhac ꝓpoſitione nõ ens intelligitur:iſte terminus nõ ens ꝓ nullo pᷣſente pᷣteritovel futuro ſuppõit aut etiã poſſibili Ideo ꝓnullo ſupponit.⁊ ſic ẽ ꝓ poſitio.falſa.Et dicoꝙ ille due ñ equalẽt / non eus intelligit᷑.et qð nonęæens intelligiquia ꝑ hocver bum eſt tu reſtringis infinitatem ad pꝛeſentia. Ideo reãnet ſuppo ſitio/ ꝓ pꝛeteꝛitis ⁊ futuris.⁊ ſic iſta eſt concedend a:quod none ſt ens intelligit᷑. Si ergoꝑreſolnti onẽ̃ debemus dar equiualẽte in iſtinon ens intelligitur illa ẽ tał qdᷣnon eſt nec fuit:nec poteſt eſſe ens intelligitur.⁊ iſta eſt falſaſi cut erat ſophiſma Eodeʒ mõeẽ t dicẽdum deiſta ꝓ poſitione:non upponit· Item etiam li aliquid quod non en ens:ꝓ nullo ſuppo⸗ nit.⁊ cum idemvalet dicere quod non eſt ens:⁊ aliquid quod non ẽ ens· ergo bec eſt falſa:qð non eſt ens iutelligitur.vel quod nõ ens erit quia ſubiectũ ꝓ nullo ſuppo nit · Ad hoc ergo dico vt pꝛius ꝙ iſteſuntvere ¶ Pꝛopter quod ſci endum eſtꝙtales ꝓ poſ itiones ſi ue talis ꝓ poſitõ non eſt perfecta niſi perhoc quod intelligitur ſcʒ quod non eſt erit · vel quod non e⸗ rit intelligi. Pꝛopter duo.pꝛĩio quia ponitur ibi iſtud relatiuum quod ſine antecedente · Secundo quia ibi ſunt duoverba quibꝰ nõ poteſt vnicus nominatiuus red⸗ dere ſuppoſitum. Ideo ops ſup⸗ plere quod non eſt erit· ideſtali⸗ quid quod nõ eſt erit mõ in hac ꝓ poſitioue iſte rerminꝰaliquid nõ cõſtruitur cum boc verbo eſt:ſed cũ hoc vᷣbo erit.iõ nõ reſtrĩgit᷑ ad pᷣſentia:ſed ampliatur adfutura Deinde etiã lʒ iſtud relatiuũq cõ cũſi eſt videlicet dicẽdo quicquid ſttruat᷑cũ hoc verbo eſt.tñ ꝑ ipᷣm erit ſpᷣm ẽ. Etiõ iſte terminus qͥc nõ reſtringit᷑ad pñtia:qa cõdieio quid ampliatur ad futura.⁊ per relatiui ẽꝙ ſupponat ſicut ſuũ an ↄñsſuũ rłm ſcʒ illa dictio ipʒ Et tecedẽs. Ideo hoctotaleſubiectũ ſic ĩſtantia ẽ Ziſtam ꝓpõnẽqcq̃ͥd aliquidqð non ẽ ensbñ ſupponit erit eſt / q;tum adomnia futura q̃ ꝓ aliquo nõ pñte ſʒ futuro:ideo nondum ſunt.ſed econuerſo eſt ĩ ꝓpõ erit vera·Et ita etiã ſi dice⸗= iſta / omne quod erit eſt:qꝛ li om ret᷑ ꝙ illa ẽ vera hõ qui nõ ẽhomo ne conſtruituꝛ cum hoc verbo eſt erit: vel hõ qui nõ ẽ hõ in telligit᷑ et reſtringitur ad eaque ſunt:⁊ ꝑ qꝛ ille terminꝰ hõ bñ ſupponit ꝓ conſequens illud relatiuũ quod homibus futuris qui nou ſunt. reſtringitur eodẽ modo.ergonõ ¶ Qctauũ ſophiſna. ſupponũt niſi/ꝓ his q̃ ſuut etom Mne quod erit eſt:vel etiã ne tale eſt·ideo omẽ qð erit ẽ · Et omne quod erit ens ẽ ens. ſic concluditurꝙoẽs tales ſũtve pꝓbat᷑ ex dictis qꝛ hec dictio omẽ re / omne qð fuit eſt:et oẽ qð põt non ↄſtruitur cũ erit ſʒ cũ ẽ ergo eſſe eſt.Sed iſte ſũtfalſeö/quicqᷣd reſtringiturad pñtia ⁊nõ amplia fuit eſt:vel quicqͥdpoteſt eſſe ẽ et tur adfntura. Et ita etiã hocrela qꝛ uõ bene ↄſiderantibꝰ dictam tiuũ quod eodẽ modo ſupponitg̊ diuerſitatem iſtevidẽtur eqpolle hoc totale ſbᷣiectũ oẽquod erit nõò re illis:ideo pꝛĩa facie ille appa⸗ ſupponit niſi ꝓ illisqui erũt et iã rẽt falſe ſicut iſte.Et itaſi ił rin/ꝓp ſunt Modo de om̃i tali veꝝ eſt di poſitionibꝰparticularibꝰ ego di cere ꝓipᷣm eſtergo hec ẽ vera/om coꝙ iſta eſt vera / aliqͥd ert qð nõ ne qð eritẽ.Et ſimiłr argueret᷑õ eſt.⁊ iſta ẽ falſa/aliquidqð erit iſta / oẽ quod põt eẽ eſt ꝙſit vera nõ eſt · ¶ Ad rationes ĩ oppoſitũ. ¶ Oppoſitũ arguit᷑:qꝛ aliqͥd erit Ad pꝛimã dicitur cõcedendo an· vt antichꝛiſtusquodotñ nondũ ẽ tecedens:ſcʒ aliqͥd erit quod nõ⸗ ergo non oẽ quoderit ẽ.Iteʒ om dũ t᷑:⁊ nego cõſequẽtiã.ĩmo dʒo ne quod erit ẽ:antichriſtuserit ̊ cludi ergo nõ qnicquid erit ipʒʒ õ antichriſtus ẽ. ↄcło ẽ ſalſa ̊ ali ¶ Ad aliam dicoſillogiſmꝰ nõ qua pᷣmiſſaꝝ nõ minoꝛ g̊ maioꝛ q̃ vʒ:qꝛ tu nõ ſumis minorẽ ſub di eſt ſophiſma·. Itẽ iſtevidet᷑ equa ſtribucõe maioꝛis:qꝛ tu ſumis ĩ lere quicquid erit ẽ ⁊ õe qð eritẽ minoꝛi ꝓfuturo ꝓpter ampliatio ſed pᷣma non põt ↄcedi eẽ vera g̊ nẽ:⁊ non eratdiſtributio ĩ maio⸗ nec ſecũda · Rñdeo ꝙ ſophiſma ẽ ri niſi ꝓpñtibus.Sʒ ſi in minoꝛi verum:⁊ tamẽ hec eſt falſa/quic diceres reſtrĩgẽdo ad pñs ꝙanti quid erit eſt:qꝛ valde dꝛũt.hHam chriſtus ẽ quod erit:tũc ſillogiſ⸗ bec dictõquicquid conſtruit᷑ cuʒ mꝰde neceſſitate ẽ ↄcludes:ſʒ mi horꝛaoc ver bo erit:⁊ opoꝛtet ſubintel noꝛ eſt falſa.Advltimã rõnẽdic⸗ ligere relatiuũ quod cõſtruatur tũ eſtꝙ ille non equipollent. dißcicauur ite termi ills hono generand⸗ heſpodeoconcluſtoes gAic termin nonſicco quia vnlnerſliter de⸗ turdeſeinuicem media verboeſ ſinealiaaddi lqomis hoeſt riſbil lonof̃eriſiblle eſt hon Nvebatur antchriltu lsttanennoͤel hoͤt loblicit.uia nidenn Eyeromneniſiblle et⸗ clecdaembüt nadſpntiſoli, ſt tollenneledtce eübbi s:geopigficfelleiny ſeſiantike⸗ Etinſim mub'arnaulanbbeo aeſtyena aliden gͤi Ra ranones i oppoſiii ni dictur cöcedendoen rſczalic ent quod nͤ⸗ egocoſequetli imoch⸗ go n qnicquldertlzi luam dicoqſillog /n⸗no unöſumis minort ſbd: e nuions e tn ſunſsi pfumo gte unpleti catdlinibunoinulo⸗ inbus Gjſi mhoꝛl trigidosd pfoant uoletlitſllonſſ ſirei llles in „ 27, RH Zaplimi oedic⸗ non Autpolent⸗ Nonũ ſophiſma· L Omo? riſibile ↄuertunt᷑⸗ id eſt iſti ᷣmini hõ ⁊ riſibi B le ↄuertunt᷑. Pꝛobatur: qꝛ riſibi le ponitur ꝓpꝛia paſſio homĩs ⁊ ꝓpꝛia paſſio cõuertit᷑ cũ ſuo ſub lecto cuius eſt ꝓpꝛia paſſio · Op poſitũ arguitur.qꝛ de aliquibus vere dicitur riſibile de quibus ñ vere dicitur homo ergo non ↄuũᷣ⸗ tũtur.ↄña videtur notxa añs pʒ · quia riſibile eſt nomẽ potentie ſignificat em̃ idem ſicut poſſibłe ridere ideo ãpliat ad ea q̃ poſſũt eſſe ⁊ non ſũt. Unde antichriſtꝰ eſt riſibilis quia poteſt ridere in mo etiam forte multociẽs de fac to ridebit qð nõ faceret ſi nõ poſ ſet ridere Sic ergo deantichriſto ⁊ deoĩ homine generando pꝛedi⸗ cat᷑ iſte kminꝰ riſibile · qꝛ oĩs hõ generãdꝰ eſt riſibils ſed de nullo tali pᷣdicatur iſte termiuꝰ hõ qꝛ nullus homo generandꝰ eſt hõ. Reſpõdeo ꝑconcluſiões Pꝛĩa ẽ qꝙdicti termini non ſic conuertũt᷑ quia vniuerſaliter vere a firman tur de ſe inuicem mediante hoc⸗ verbo eſt ſine alia additiõe · quia licʒ omĩs hõ eſt riſibilis· tamen non om̃e riſibile eſt homo ·qꝛ ſic arguebatur:antichriſtus eſt riſi bilis ⁊ tamen nõ eſt hõ· Sed ali⸗ qui obiiciũt·quia videtur ꝙ hec ſit vera omne riſibile eſt hõ·qui a riſibile ꝑhoc verbũ eſt:reſtrin⸗ gitur ad ſupponẽdũ ſolũ ꝓhisq ſũt · Ideo idemvaletdicere /om⸗ ne riſibile eſt hõ:et dicere omne riſibile quod eſt eſthõ·: Sed hec „ ſecunda eſt vera:ergo prima eſt CaR vera. Reſpõdetur ꝙ participinʒ preteriti tẽporis qð eſt ſubiectũ in ꝓpõne nõ poteſt reſtringi ꝑ co pula vel pᷣdicatũ ꝓpõnis qui ſup ponat ꝓpꝛeteritis:quia ꝓpt᷑ co pulam vel pꝛedicatum non per⸗ dit ſuũ moduʒ ſignificandi Ita etiam nec nomen porentie ſic ꝛe⸗ ſtringitur quin ſnpponebat pꝛo his q̃ poſſunt eſſe licet non ſint. Tamen quilib et terminꝰ poteſt reſtringi per detninatõ em ſibi appoſitam vt ſi dico hõ albus curꝛit hõ nõ ſupponit ꝓ omibꝰ hoĩbus ſed ſolum ꝓillis qui ſũt albi.Si militer ſi dico /homo qͥ heri currebat comedit·hõ cum illa additõne nõ ſupponit ꝓ om ni hoĩe · ſed ſoluʒ ꝓhis qui heri curr ebant · Item etiam dicẽdũ eſt ꝙ iniſta ꝓpõne riſibile qð eſt eſt hõ· riſibile reſtringitur per iſtã determinatõnemquod ẽſi bi ad iunctaʒ.⁊ nõ ſic reſtringr̃ in iſta:riſibile eſt hõ · ¶ Secunda ↄ cluſio eſt dicti tmini ↄuertũtur ſcdm̃ vniuerſaleʒ pᷣdicatõnem ð ſe inuicem cũ iſta aditõne qðõ eſt quia per illam additõnem aufer tur ſuppoſitio riſibilis pro quã to excedebat ſuppõneʒ hominis Verbi gratia:omne ꝛiſibile qð ẽ eſt hõ ⁊ omĩs hõ qui eſt, eſt riſi⸗ bilis. Tertia ↄcluſio eſt ꝙetiam dicti termĩ eſſẽt ↄuertibiles cuʒ iſta additõe qð fuit.reſpectu hu ius ver bi fuit ⁊ cũ iſta additõne qð erit reſpectu huiꝰ verbi erit ⁊cũ iſta qð põt eẽ reſpectu huiꝰ verbi põt eſſe · Neꝛbi grã · oẽ riſi bile qð fuit fuithõ · et econuer ſo.⁊ om̃e riſibile qð erit erit hõꝛ omme riſibile quod poteſt eſſe po teſt eſſe hõ:⁊ ecõuerſo. Quarta ↄcluſio ꝙſicut aliqð ẽ riſibile qð nõ eſt hõ · ita fuit aliquod riſibłe qð nõ fuit homo:⁊ aliqᷣd erit riſi bile qð nõ erit hõ:ſedquicqͥdpõt eſſe riſibile poteſt eſſe homo:Et hec quarta ↄcluſio patʒ qꝛqnan tumcũqʒ amplũ eſt riſibile tantũ ampliatur hõ ꝑ hocverbũ poteſt pꝛima auteʒ ⁊ ſecũda patẽt quia anti chriſtus eſt riſibilis ⁊ fuit ri ſibilis · qq tamẽ nec eſt hom o nec fuit hõ.Tercia etiã clauſula pʒ ꝑ hoc ꝙmulti hoĩes poſſunt cre⸗ ari qui numq; creabũt᷑ ⁊ ſicut illi poſſũt eſſe ita poſſunt ridere.ide o riſibiles ſunt et erũt etiã ꝛiſibi les:qꝛ nõ opoꝛtetꝙ cras deſiciat potentia ad eoꝝ creationẽ᷑ · ergo illi erũt riſibiles ⁊ nũqᷓ; erũt ho⸗ mines.¶ Quinta ↄcluſio eſtq iſte ſuut vere:om̃e quod eſt riſibile ẽ homo:omne qð fuit riſibile fuit hõ/⁊ om̃e quod eꝛit riſibile erit hõ ſed non ſic de quicqᷣd · Et hec pñt patere ex pᷣoꝛe ſophiſmate. ¶ Decimũ ſophiſma.i Ortes moꝛietur hodie.po ſitoꝙꝑ hanc totam diem: immo ⁊ ꝑ vnũ annũ integꝝ poſt ipᷣe viuet ſanꝰ.⁊tũc per caſũ ap paretꝙ ſophiſma eſt falſũ:qꝛ per caſũ nec hodie nec cras moꝛiet᷑ · ¶ Sʒ arguitur ꝙſophiſma ſit ve rum:quia iſta ꝓpõ ſoꝛtes moꝛi. etur hodie:eſt ꝓpoſitõ de futu⸗ ro.ideo eſt ver a:ſi aliqñ ĩf uturo ꝓpoſitõ de pñti ſibicoꝛreſpõdẽs erit vera· et tamen ita erit.quia pono ꝓꝙ moꝛiet᷑ inpꝛima die anni futuri.⁊ tũc iſta dieveꝝ erit dice re depñti/ſoꝛtes moꝛietur hodie ergo ſophiſma eſtverũ.Rñdet᷑ꝙ ſophiſma eſt falſũ per caſũ poſi⸗ tum.qꝛ iſte terminꝰ hodie eſt ter minꝰ diſcretus ſupponẽs ſolũ ꝓ hac die demonſtrata · Sicut hic hõ ꝓboc hoĩe · Unde idem valet dicere hodie ⁊ hac die·vñ demõ ſtrando ſoꝛtem:iſte terminꝰ hic homo ſupponit ꝓ ſoꝛte ⁊ nõ põt ſupponere ꝓaliqͥ alio ſcᷣm iſtaʒ demõſtrationẽ Id eo nonpoteſt ꝑ aliquo d verbũ vel pᷣdicatum ampliari ad ſupponèdũ ꝓalio ⁊ ita etiã demonſtrato hoc die iſte terminꝰ hodie nõ poteſt ꝑ aliqð vᷣbũvel pᷣdicatũ ampliari ad h ꝓalio die teneatur:ſed cuʒcras demonſtraueris aliã diẽ per illũ terminũ hodie tũc ſupponeret/ꝓ alia die.ſicur iſte ᷑minꝰ vocalis hic hõ nõſᷣm demõſtratõnẽ ſoꝛt: ſupponeret ꝓalio qᷓ; ꝓſoꝛte ſiue reſpectuverbi pᷣtericivł futurivł alterius cuiuſcũqʒ tẽpoꝛis Sed demõſtrato platone:iſtevłtalis terminꝰ ſupponeret iam ꝓplato ne ⁊ nõ ꝓſorte:et ſic ratio que ar gnebat ſophiſma eſſeveꝝ nonva lebat:qꝛ mutat᷑ ſuppõ huius ter mini,ꝓpter diuer ſam demonſtra tõnẽ /nec ſic ampliat᷑ ꝓ pt er ter minũ ſingularem. Sextum capitulum. Etſcxtum capiculũerit de hoc ꝙ voces ſignificant ad placitũ.Et foꝛmantur circa hoc ſophiſmata · muntiponeretiblbon us tuncappare ct tyxertate ccdedea i s⸗ auteſuliatumm gonigapperermulnptie debeato pauloqpeino⸗ ſaulus poſtespoulus. depupa auus uando ali ipanutatur ſibinome y ltadplactuz. Lertioern iofematoneſoletaliqui uninonen. Qnartoquis loponirſigifcantad Anöapharerqmagis de gniſcines plactumeor ſunntqheoylifin yeſehvo ve noho unt⸗ ſcegvorealiui im noug nonia in ſals dil hlsManglins an moelinen fecta vocern inlͤngim g nicheeleshve,ͤ Wſcenin anlct kale w bodienö Poreht gdtnüieal, Aetencatu :ſed aznu hreuenis li dleperili übocietücſupponeret, e.ſicutiſte tmin? vocals nößm denöſtratöne ſoꝛg ercl peloq; gloueſiue uverbißterinykfuturtyt 8 Cunuſcü teporis Sel uo gaatonernſentalis 1o ſupponeretian pplat⸗ phone:et ſcranogueal r ſapbiſmacſeyer ons gemuual ſucpo huipster wterchuerſam denonſta veſicamplut opterter ingoloren. Rimũ.tu eris aſinꝰ.pꝛobo Nꝛ cras iſta eritvera tu es a ſinu s:ergo hodie hec ẽ va /tu es aſſinꝰ· ↄſequtia eſt nota ex oꝛdi ne tẽpoꝛum pꝛeſentis pᷣteriti ⁊ fu turi ad ĩuicem quia quod mõ eſt pꝛeſens poſt erit pᷣteritum ⁊ ante futurum.⁊ etiã ita eſt de ꝓpõni⸗ bus.Nam ſi ẽ verum ꝙ tu curres aliquãdo erit verum ꝙ tu curris Antecedẽs pꝛĩcipalisↄſequẽtie ꝓbatur poſito caſu ꝙ tu⁊ alii ad placituʒ volentes mutare nomen tuum ⁊ ĩponere tibi hoc nomen a ſinus · tunc apparet ꝙcras hec e⸗ rit vera ⁊a te ↄcedẽda /tu es aſi⸗ nus·qꝙautẽ ſit licitum mutare ſic nomĩa apparet multiplicit᷑ Pꝛiõ de beato paulo qͥ pꝛimo vocabat᷑ ſaulus:poſtea paulus.Secnudo de papa quia quando aliquis fit papa mutatur ſibi nomẽ volũta⸗ riezad placituʒ.Certio etiã quia ĩ ↄfirmatione ſolet aliquãdo mu⸗ tari nomen. Quarto quia aliquã do nomia ſignificant ad placituzʒ et nõ apparet ꝙmagis debeẽãt ſi⸗ gniſicare ad pĩacitum eoꝛum qui fuerunt qᷓ; eoꝝ qui ſunt.ſpecialit de rebus que modo ſunt.Quinto ſic:qꝛ quotidie aliqui imponunt rebʒnoua nomiĩa in ſuis diſputa⸗ tionibus.vtꝙangulus acutusvo cetur a.⁊ linea recta vocetur b ¶ Oppoſitũ arguitur:qꝛ credo ꝓ tu nõ cõcedes hoc:ſcilicet tu eris aſinus.ſic enim pari ratõne valet te ↄcedereqoĩs hõ erit aſinus:et ꝙ deus erit iniuſtus:ſaltẽ oꝑterʒ Acedas iſtas de poſſibili hereti cas /ſcʒ dens põt eẽ ĩiuſtus⁊qaſi nus põt eſſe deꝰ ⁊ ghec eſtpoſſibi lis deus nõ erit deus:⁊ foꝛte chi mera erit deꝰ.ĩmo ſic omĩs ꝓpõ eſſet poſſib ilisvel ↄtingẽs ⁊ nul la eſſetimpoſibilis vł neceſſaria. Rñdet᷑ ponẽdo ꝓiſta materia a liq̃s ↄcluſioẽs. Pꝛ ãẽqta łſcðʒ voceʒ hõ eſt aſinusipõt eſſevera ſcʒ ponẽdoꝙ ꝑ di luuiũvel ꝓvolũ tatem diuinã totum ydioma lati num ſit deꝑditũ:eoꝙ oẽs ipC[ʒ ſci entes ſũt coꝛrupti:⁊ tũc noui ſu ꝑueniẽtes imponãt ad placitum ſuũ iſtãvocẽ hõ ſignificare idẽ ſi cut nũc ipᷣa ſiãt ⁊ iſtavox aſinus inponat᷑ adſignificãdũ tãtũqᷓ;tũ iſta voxaiãl ne bis nũc ſignificat iſte caꝰ ẽ poſſibilis · Ideo ad ipᷣʒ poſitũineſſe nihil debʒ ſeqͥ ĩpoſſi bile · Et tamẽ ſequit᷑ꝙ becvocał vel talis ſecũdumvocem eſſʒ ve⸗ ra ſcʒ homo eſt aſinꝰ·qꝛdeſigna ret ment alẽ taleʒ qualẽ mõ nohᷣ ſignificat iſta / hõ eſt aĩal.ideo ðᷣ ſignaret mentalẽ veram:⁊ menta li vere ſuboꝛdinaret᷑ Et tñ exiſto ꝓpõvocalis diciturvera qꝛvere mẽtali ſuboꝛdinatuꝛ etiã falſa qꝛ falſe mẽtali ſubordinat᷑ · ꝗnõ eſt impoſſibileꝙtalis ſit falſa¶ Se⸗ cũda cõcluſio eſtꝙ impoſſibile ẽ iſtã / hõ eſt aſinꝰvel talẽ ſcõᷣmvo cẽ eſſeverã manente ſcʒ omĩno ta li ſignificatõe qualem modo ha⸗ het· qꝛ ſemper deſignaret menta lẽ falſam ſicut nũc deſignat ideo ſempꝑ eſſet falſa ¶ Tercia ↄcluſio qꝙhec ꝓpoſitõ /homo eſtaſinusẽ ꝓpoſitio impoſſi ibilis: qnia cuʒ ipCᷣa modo ꝓ ponatur ipᷣa ꝓponi tur ſcdᷣm ſignificationem quam mõ hʒ ⁊ ſm iſtaʒ deſignat nobis mẽtalẽ impoſſibilẽ t tñ ex eo poſitiovocalis vel ſcripta dicit᷑ i poſſibilis qꝛ deſignat mẽtalẽ im poſſibilẽ:vł poſſibilis qꝛ poſſibi lem:vel neceſſaria qꝛ neceſſariaʒ g ula ſimpliciter eſt impoſſibiliſ ¶ Quarta ↄckio infert?᷑ ꝙ ſcriptu ra eadẽ in numero q̃ mõ eſt ꝓpõ impoſſibilis põt eẽ ꝓpõ neceſſa⸗ ria.qꝛ ſcribatur hec ꝓpõ /hõ eſt aſinꝰ ĩ lapide:hec ſcriptura mõ ẽ impoſſibilis:⁊ tñ illa ſcriptura ⁊ illo lapide durãtibus mutaret᷑ ydiomsg ſicut dicebat᷑ ſcʒ eiſte t minꝰaſinusſigificaret idẽ quod nobis mõ ſignificat aĩal:tũc illa ſcriptura eſſet ꝓpõ neceſſaria:qꝛ p gnificatiõeʒ quã cõiter hʒ ĩ ydio deſignarz mẽtalẽ neceſſariã Quĩ tovidet᷑ mihi inferẽdumꝙ ſimul tpᷣe eadẽ voxvel ſcriptura aut cõ ſimilis eſt mihi ꝓnõ vera et tibi ꝓpõ falſa · ꝓbatur a /homo Eſpes · nam tu nõ recipis eã ſcðvᷣʒ ſuppõnem materialem ſbiiecti ſʒ ̃m ꝑſonalẽ.ideo illa deſignat ti bi mẽtalẽ falſam:⁊ ſic eſt tibi fal ſa.⁊ ego recipio eã ſᷣm ſuppõnẽ mat᷑ialem quomõ poſuit poꝛphi riꝰ⁊ ſic deſignat mihiverã mẽta lẽ iðo ẽ mihivera ·vñ nõ oꝑtet ꝙ ſemꝑ ꝓpõnes recipiãtur ſᷣm illũ ſenſũ qui magis eẽt de ꝓpꝛieta⸗ te ſermõis:ſʒ ſepeↄueniẽs ẽ eas recipere ſᷣm alios ſenſus ſᷣm qͥs ↄſueuerũt poni a doctoribꝰ· ſed etiã in alio caſu magis ad ꝓpoſi tũ ſi ſcribat᷑ in parieteꝙhõ ẽ aſi⸗ nus illa/ ꝓppõ ẽ falſa mihi qui ſũ de iſto ydiomate:et cſt tibi vera ſuppoſitoꝙ tu es de quodã alio ydiomate in quo iſte terminꝰ aſi nus pciſe ſigniſicat idẽ qð ſigni ficat nobis iſte terminꝰ aĩal.Ad huc alius caſus accidit cõit᷑ ĩ di ſputatiõibꝰobligatoꝛiis:videlzʒ ꝙ in ſcholis magiſter põit ꝙ tpᷣe illarũ diſputatõnũ iſte terminuſ aſinus ſignificet eis pᷣciſe idẽqð ſignificat iſte terminꝰaĩal nobis ſm cõem eiꝰſignificatõnẽ.⁊ rñs ⁊ aliiↄſentiunt:tunc iſta ꝓpõ hõ ẽ aſinus ẽillis vera ⁊ ↄcedẽda ⁊ tñ ſiłisſᷣmvocẽ eẽt falſa⁊ ĩpoſſi⸗ bilis ſi ſine tali obliga tõe põere tur ĩ ecc łia btẽ marie ułqͥ ibi eſ⸗ ſẽt Sextancło ẽꝙ ꝓpõ vocal ſi⸗ ne tali ſuppõ e vel obligatione ꝓ oſita debʒreputarivera ſi ſᷣm ſi mate audientiũ ⁊ pponẽtiuʒ ſit vera:⁊falſa ſit falſa:⁊tũc ego rñ deo ad ſophiſma ꝙipᷣm ẽ falſum et qñ dicit᷑ iſta cras erit va / tu es aſinus:ↄcedo de iſtavel de ſimi⸗ li ᷣmvocẽ ·ſʒhoc nõ eritſᷣm ſigĩ⸗ ficatõeʒ quã mõ hʒ iſte tminꝰaſi nuspſᷣm quã ſophiſma ꝓpoĩt᷑nũc iõ nõ ſequituꝛ ergotu es aſinus · Secundum ſophiſma b Af batptiſat᷑ · pono caſũ ꝙ hecvox baf ſit nõ ſigni ficatia iiaq nõdũ eſtimpoſita ad aliquid ſignificandũ:ſʒcras iſte puer baptiſabitur ⁊ ĩponetur ſi⸗ bih nomẽ baf tãq; ꝓpꝛiũ Tũc ꝓ batur ſophiſma:qꝛ iſte puer craſ baptiſabit᷑ / ⁊ tũc iße erit baf.er⸗ go baf baptiſabit᷑ · iſtevidet᷑ſillo giſmus expoſitoꝛiꝰ Itẽ qð ẽvel erit baf baptiſabit᷑:q̊ baf bapti⸗ ſabitur.ↄña patet quia ꝓceditur miurtnöͤfn ſigllican iͦhörhebelerefoneb⸗ Adnonduhabet r allto itdiceregiſla etyeſa / de ſeiniuluu / tho porele⸗ ſigcuficanones nomind lhoſir choc acederecha licherenci .c tüc ego dico aſcnipeurabzfſupponatn ſalegſeyel pocepu ſuotu leropydlaihtmabefball ſtyna ppömarifeſtefalſa, ſnöſunaur pferalſidiſu o coſapoſitoc iſta vo npunubafbanlſahrſiryer leueni ppoͤ nez ſo levneceſtoꝛno claf⸗ umnet r inſtiie ialnounesſinn 1 nacchzrchcmizenſifnf ſicano qui colterhziſdi⸗ teaudientnü4 pponerie 4 urtfellaſitfolla tcegof adſophiſina giönefalſun i diclk ſta as erit a twes us: ocedodeiſtayel deſin⸗ nwocẽ ſzhocnoerutfmnſig⸗ toez ua mohziſtetnidaf Emqbiſophitma ppallni⸗ nöſegumnggoruesafint⸗ Stcundumſophtin⸗ Abatptiſt on⸗ ã hecrotbufſlnoſigni i⸗ unicichnnuſtnin ouid ſonincandu heſgolſe ahenntutihinnin ſi⸗ mehftiß hiil Tien c rbiſmargriſtepuer mſnſil earbeice VI ab exponẽti bꝰ ad expoſitã.añs patʒ qꝛ iſte puer qui cras erit baf baptiſabit᷑ꝑ caſũ · Oppoſituʒ ar⸗ guitur:qꝛ ꝓpoſitio ſi ſuvera de⸗ bʒ eẽ verapᷣm ſignificatõnẽ quaʒ actu habet qñ/ ꝓponit᷑:⁊ nõ ſᷣm il lam quam foꝛte habebit ⁊ nõduʒ habet ſicut dictũ ẽ in poꝛi ſophii mate:ſed bat᷑ nõ ſignificat mõ i⸗ ſtuʒ pueꝝ vt patʒ ꝑcaſũ · ꝗ pꝛo eo non eſt versa · ſed etiã non eſtvera ꝓ alio ergo nõ eſtvera · Rñdetur ꝗnulla/ꝓpõ ſi termini eiꝰ non ſu mãtur materialiter debet dici ve ravel falſa niſi ſᷣm ſignificatõnẽ quã ipſa ⁊ ſui termi habent qñ/ꝓ ponitur ⁊ nõ ſᷣm ſignificatõnem quã põt haberevel foꝛte habebit ſed nondũ habet · qꝛ alit᷑ oporte⸗ ret dicereqiſta eſtvera / deuspõt eſſe iniuſtus/⁊ hõ põt eſſe aſinꝰ. ꝗꝛ ſignificationes nominũ muta ri poſſũt.⁊ hoc ↄcedere eſt abſur dũ ⁊ hereticũ · ⁊ tũc ego dico ꝙ ſi illa ſcriptura baf ſupponat mate rialit᷑ ꝓ ſe vel ꝓↄceptu ſuo tũc ta lisvoxvel ſcꝛiptura baf batiſabr eſtvna ꝓpõ manifeſte falſa.Sed ſi nõ ſumatur ꝓ ſevel ſibiſimili: nego incaſu poſitoꝙ iſta vox vel ſcriptura baf batiſabr ſitveravel falſa quia nõ eſt ꝓpõ neqʒ ſophiſ ma.ideo nec eſt oꝛatio·cũ oro dif finiatur ꝙ eſt vox ſignificatia ad placitũ cuius partes ſunt ſignifi catiue ſepar ate.Quando ergo tu dicis / iſte puer cras erit baf.Ni⸗ coꝙſi hecvox baf ſupponat mate rialit᷑ illa ẽ negãda taq;ᷓ falſa.⁊ ſi erit baf nec eſtveꝝnec falſũ ·nec ↄ cedenduʒ nec negadũ .ſicut nec eſ ſet ſi tu diceres buf baf lʒ tñ pars illiꝰ dicti ſcʒ iſta parte buf remo⸗ ta eſſet benevna/ ꝓpõvers:videlʒ qiſte puer cras erit/⁊eodẽ mõ di cẽdũ eſt de iſta voce vel ſcriptura quod ẽvł erit baf baptiſabrSed tu queris duplicẽ dubitatiouem Pꝛia ẽ:non ne iſta ꝓpõ /iſte puer erit baf.erit crasvera.Secunda ſi qͥs dicat/ꝙiſte puer crasvoca⸗ br baf nõ ne dicitveꝝ · Ad pᷣmãdi cit᷑y talis vox vel talis ſcriptura iſte puer ẽ baf·erit crasvera ſii ꝓ⸗ ferat᷑ vel ſcribaturvel etiaʒ ꝙ nũc ſcriptura maneat Sed manifeſtũ eſtꝙ iam tu capis hoc totum / iſte puer eſt baf:materialiter.Simi⸗ liter adſecundã dubitationem di coqille diceret veꝝ:ſed etiaʒ ipſe capit hancvocẽ baf materis liter. Nam iſte puer vocabit᷑ baf.idẽvo cabitur hoc nomiĩe ſuo ſcʒ hac vo ce baf vñ baf ſic materialiter ſum ptum ẽ bene pars ꝓpõisvere aut falſe.Sed ad huc tu dices de hoc qð ariſtoteles ſillogiſabat pꝛio p oꝛum / omne b· eſt a: ⁊ omne c. eſt b · ergo omne c. eſt anõne ergo ibi eſt ſilogiſmꝰ bonus ⁊ ꝑↄũᷣs ſuut ibi premiſſe ⁊ cõcluſio que ſunt/ꝓꝑ põnes vere aut falſe · licet tamè ũñ ſint ſignificatiue. Hñdeturꝙniſi ille littere ſumãt᷑ materialiter ꝓ ſevel ꝓſuis ↄceptibus non ſũt/ꝓ pões loqnẽdo /ꝓpꝛie nec ibieſtſil⸗ logiſmus: Sed ad intẽtioẽ iſtaʒ vtimur ſic talibꝰ litteris ad deſi non ſupponat materialiter tunc il gnãdũꝙſi loco illaꝝ littera ꝝpo⸗ lud dictum totale /iſte puer cras neremus terminos ſi gnictcatios C. 1 „* eü ℳ ſubicibiles ⁊ pᷣdicabiles q cũqʒ eſſent illi termini ſulogiſmꝰ eſſet bonꝰ ſillogiſmꝰ. Et hoc ſolũ ĩtẽ dit Ariſtoteles: hoc mõ ĩtende⸗ re debemus. B ¶ Tertium ſophiſma. . Sta vox a eſt vna/ꝓpoſitõ Ponsmus caſum ꝙ ↄſen⸗ tiamꝰ diſputãdoqiſta voxa om⸗ nino⁊ pᷣciſe ſignificet nobis qͥc⸗ qiud hec ꝓpõ / hõ currit nobis ſi gaificat ita ꝙille voces ſe habeãt taq;ᷓ ſinonime.·LTũc ꝓbat᷑ ſophi ma.hecvox hõ currit ẽvna/ꝓpõ: iſta vox a ẽ vna ꝓpõ · ↄña patʒ qꝛ iſtevoces a/⁊ homo currit ſũt ſynonĩe ⁊ equalẽtes vt ptʒ ꝑ caſũ ⁊ quicqͥd vere dicitur devno equi ualentium vere dicił᷑de reliquo. ¶ Oppoſ itũ arguit᷑ qꝛ oĩs ꝓpõ ẽ p oꝛatio ⁊ hecv ox a non eſt oro:qꝛ non hʒ partes ſeꝑatim ſigtiuas ergo non eſt ꝓpõ· Item querere tur quid eſt eius ſubiectũ ⁊ quid eius pᷣdicatũ ⁊ nõ poſſʒ aſſigna⸗ ri: Rñdeo ꝙhecvox aicaſu poſi⸗ to ⁊ ↄceſſo nõ poſſet eẽ ſubiectũ ꝓpõnis ſicut nec iſtavox hõ cur rit. Uñ ſᷣm grãmaticũ lz oꝛatioĩ finitiui modi bñ reddat ſuppoſi tũ verbo etiã ſigtiue ſũpta:vt di⸗ cendo ſortẽ ſtudere ẽ ſibi bonũ iñ iſta non eſt oꝛatio ↄgrua /ſoꝛ⸗ tes currit ẽ ſibi bonũ.iõ taliso ratio nec eſtvera nec falſa:nec eſt ꝓpõ:niſi capiendo ſoꝛtes currit materialit᷑ ad iſtum ſenſũꝙ hec o ꝛatio ſoꝛtes currit eſt bonũ.Sed tũc appare tꝙin dicto ſophiſma „₰ hecvox hõ currit ſitvera ꝓpõ ap paret ꝙ Homo currit caperet᷑ hic materialiter:⁊ tũc apparet mibi ꝙ queſtio de dicto ſophiſmate ẽ ſicut ſi qᷓreremus vtrum circulꝰ pendens intaberua ſit vᷣa ꝓpõ et videturꝙ ſic qꝛ equiualet inſiãti onc ad placitum impoſita iſtivo ci qua aliquis clamaret ĩ oſtio ta berne:hicvendit᷑ vinũ ·⁊ hic eſtv na ꝓpoſitio · Dico ergo ꝙ ſi vox vel aliud ſignũ ad pla citũ ĩſtitu⸗ tũ dicatur ꝓpõ ex co ꝙ deſignat nobisvel ↄſtituat ꝓpõnẽ menta lem:ita ꝙnibil plus ꝛequiratur. tũc incaſu poſito iſtavox a vł cir culꝰ pẽdẽs ante tabᷣnãvel põ di⸗ giti inter moniales ad frõtẽ eſſʒ vera ꝓpõ ſic enim necvocevłſcri tura loquũt᷑ moniales ad ĩuicẽ Sed dicendũ ẽ ꝙ ad ꝓpõnem vo calem ꝓpꝛie dictam plꝰ requirit videlicetq ſubiectũ ꝓpoſitionis mẽtalis deſignetur ꝑvnã vocem ⁊ pᷣdicatũ ꝑ aliam:⁊ conceptusↄ plexiuus qui eſt copula per terti am.vel ſaltem ſubiectum et pꝛe⸗ dicatum pervnum ver bum: ſic diceremꝙhecvox a nõ eſſet ꝓpõ: nec etiam circulus intaberna.ſi⸗ cut etiam licet hecvoxvacuum ⁊ hec vox locus non repletꝰ coꝛꝑe habeãt eandem ſigtionem apud mentem ⁊ etiam qᷓ;tum ad res cõ ceptas:⁊ tamẽ hec vox locus nõ repletus coꝛpoꝛe diciturvna oꝛa tio ⁊ non hecvoxvacuũ.Lũc ad rationem qnando dicebatur ꝙ ſ voces lunt ſynonime quicqd ve te non capiebatnr aſigtiue ſʒ ma repꝛedicatur devna etiam ve re terialit᷑.ſicut ſiquereremꝰ vtruʒ dicatur de alia: cõcedoſi ſignit — —R õ ſeaſcurcoiter elloi ſa uubocek hoet 6go inonimeſehebit hee poſtio honoekt Naldenientionen no dade MMödde o⸗ſdich nodennd ꝛ etallis ppore vonoeſ aſinus /en liyboceli poteſtate ſllurhecel nera ho lii e go homno eſtaſin⸗ Meluenofnel gho ie Etſilcasllun Litegoonociſß lngnö ſia honltes nnſupmntt ninen lttnnram Merſtei dicn ppöſienim dechetſt loquüf natlilutdue dlcendheg: honene n pprledigem gls ſeguitt ceigſubtecti ppoſineni lisdellguetur gyni voeen catugalioam: cconctpto⸗ nus qul ek copult perteril A lalem ſubieaume e⸗ wun perynum vabumtſt tenqbecvoranoͤeſe i giam araulusintabernuſ⸗ iam lict hecyvotraclunt vor loaus non epler cope teuden itinonepuc nralumzuna ſes c getumibec or oclond uscopore dicltur na 4 orhetyor nlld Lit f mndodicebatut 4 Gtſmminequa ve eatiue ſumantur. Si tamẽ materi gliter ſumãtur nõ oʒ hoc eſſeverũ verbigꝛatia ſi marcus ⁊ tulliꝰ po vãtur eſſe ſinon ima:tamen nõ ſe tnr ſi doc nomẽ tullius eſt triſyl⸗ labũ ꝙ marcus ſit triſyllabum. ¶ Quartum ſophiſina. i RN poteſtate noſtra eſt ꝙho mo ſit aſinus· ꝛobat᷑ qꝛ ego et tu diſpntabimꝰ ⁊tũc poſſu⸗ mus vtivocious ad placitum no⸗ ſtruʒ ſicutvolumus ↄcoꝛdare q;⸗ tum ad ſignificationes eaꝝ · Sic enim ſepc ↄcoꝛdat diſputãtesq; a ſignificet hoĩem ⁊ b aſinũ·cõcoꝛ⸗ demus ergo ꝙ ĩ hac noſtra diſpu⸗ tatione iſte kminus homo ſigniſi cet nobis ſicut aliis a nobis com⸗ munit᷑ ſigĩſicat iſte kminꝰ albedo æiſte terminus aſinus nobis ſigni ſices ſicut coĩter aliisipet᷑minꝰ co loꝛ.quia hoc eſt ĩ poteſtate noſtra ergo ſinonime ſe hẽbit apud nos hec ꝓpoſitio /homo eſt aſinus· et candem itentionem nobis faciet ſicut aliis hec ꝓpõ albedo eſt co⸗ loꝛ.ſed iſta pꝛopoſitio albedo eſt coloꝛ/eſt aliis ꝓpõvera:ergo hec bomo eſt aſinus / eſt nobis vera. itaq hoc eſtĩ poteſtate noſtra.Sʒ ſequitur hec eſtvera homo eſt aſi⸗ nus: ergo homo eſt aſinus ergoĩ poteſtate noſtra eſt ꝙ homo ſit aſi nus.Et ſi dicas iſtam eſſe veram nobis · ⁊ aliam eſſe veram ſimpli citer. Tũc ego pono caſũ poſſibi⸗ bilem:ꝙnõ ſint homines niſi iülli qui ſunt pariſius modo.⁊ omnes ficatione· ⁊pueros ſuos docere de cetero illam ſi gnificatõem · et ſic ſimiliter apud omẽes hec eritvera qꝗ bomo eſt aſiuus Lũc ergo ergui tur ſic ad iſtam hec eſtvera bomo eſt aſinus:ſequitur iſta homo eſt aſinus.ideo in cuius poteſtate eſt hec ſitvera /homo eſt aſinus /in eius poteſtate ẽ ꝙhomo ſit aſinus ſed in poteſtate noſtra qui ſumus pariſius ẽ de pꝛima:ergo de ſcdᷣa ¶ Sed oppoſitum arguitur.quia: pari ratione eſſet in poteſtate nr̃s ꝙdeus non eſſet:nec celus:nec ter ra:quod dicere eſt abſurduʒ ⁊ here ticum . ¶ Reſpondetur ſecũdum dicta pꝛiusꝙ ſophiſma eſt falſus. quia quãdo vtimur iſtis termĩs homo et aſinus ſignificatiue · vti mur eis ſᷣm ſignificatõnem qua⸗ babent nũc.modo ſᷣm ſignificatõ nem quam habent nũc hec eſt im⸗ poſſibilis / homo eſt aſinus.ideo non eſt poſſibileꝙhomo ſit aſinus Sed ſivtamur iſtis termĩs homo et aſiuus materialiter:tunc conce dendum eſt ꝙnobis poſſibłe ẽ mu tare eorum ſigniſicationem et fa⸗ cereꝙ talis ꝓpõ vocalis ſit vers homo eſt aſinusScd quando tu arguis quia ſequitur hec ẽ vera / homo ẽ aſinus:ergo homo ẽ aſi⸗ nus. concedo ſed antecedens eſt falſum·. Sed tu dices ſi non eſt ve ra tamen poteſt eſſe vera. Conce⸗ do ergo ꝙ ipſa vel talis.Et tu cõ cludis:ergo homo poteſt eſſe aſi⸗ nus.vel ſaltem hec eſt poſſibilis homo eſt aſinus:nego conſequen alii ſint coꝛrupti ·tunc omnes poſ tiaʒ · quia poſſumus mutare ſigni ſunt ſimul conuenire ĩ dicta ſigni ficatõnem ſed nõ rem ſigniſicata. Eli Vnde cum dico ꝙ homo ẽ aſinus vel tunon es homo.Item iſta pꝛo vel homo põt eẽ aſinus:ego vtoꝛ poſitio tu es aj velẽ falſa vel ve⸗ illis terminis ſᷣm ſigĩficatõʒ quã ra Si ẽ vera ſeqᷣtur ꝙtu es aſinus nũc habent·.ſm quaʒ iſte vel tales Si ẽ falſa ſequiturꝙtu nõ es hõ. ꝓpõnes non poſſũt eſſe vere·ideo ¶ Oppoſitũ arguitur quia cũ hec ſimpliciter ſunt impoſſibiles.Et ſit diſiũctiua eius cõtradictor is licʒ ſequatur talis ꝓpoſitõ homo eſt copulatia ex cathegoꝛicis con eſt aſinus eſt vera·ergo homo eſt tradictoꝛiis ↄpoſita ſcʒ iſta tunõ aſinus tñ nõ ſeqͥtur talis erit vera es aſinus.⁊tu es hõ.⁊ hec ẽ vera ergo hõ erit aſinus qꝛ nõdũ muta ergo ſophiſma ẽ falſuʒ.Rñdetur tur ſignificatio.⁊ tũc nõ ꝓponet᷑ ꝙſophiſma ẽ falſum. Ad ꝓbatõʒ iſta ꝓpõ ſ̃m ſignificatõʒ ᷣm quaʒ dico bꝛeuit᷑caſus ẽ impoſſibilis ſiſta nũc ꝓpouitur /homo ẽ aſinꝰ qꝛ ponit ꝙidẽ terminus habeat v ſiue homo erit aſinus.ĩmo etiam nam ſignifieationem in vna ↄtꝛa⸗ nõ ↄcedo ꝓtalis ſit boã ↄña talis dictoꝛiaꝝ ⁊ aliam in alia.⁊ hoc ẽ ꝓpõ homoẽ aſinus ſᷣmvocem eſt impoſſibile.qꝛ tunc dictoꝛie non vera · ergo homo eſt aſinus.qꝛ foꝛ eſſẽt ᷣdictoꝛie· Et etiam ꝙ caſus te talis in alio idiomate ẽ vera.et eſt impoſſibilis:qꝛ ꝓpõ pᷣ ſuppo⸗ tñ iſta ↄña nõ valet.qꝛ añs facimꝰ nit termiõꝝ ſigniſicatõʒ · pᷣus eim in noſtroid iomatetermĩs ſignifi opoꝛtet terminos eſſe ĩpoſitos ad catĩe ſũptis:⁊ ſᷣm ſignificationeʒ ſignificãdũ qᷓ; aliqua ꝓpoſitõ ex quã nobis habent.Sed Ariſin pᷣ eis foꝛmetur.ideo impoſſihile eſt dicamẽtis ↄcedit talem ↄũaʒ ſup ꝙ ꝓpter poſitõeʒ termã ĩ alia ⁊ ali poſito ꝙañs ſit verũ ſᷣm ſigniſica a ꝓpõe ꝙtũc hẽat aliã et aliam ſi tionẽ ſecũdũ quaʒ ꝓfertur ↄñs. ¶ Quintum ſophiſma. J Ves aſinus / vel tu ñ es hõ Pꝛobo ponẽdo caſum ꝙin quacũqʒ ꝓpõne vera ponitur a. ipſum ſignificat aſinuʒ:ſic ſup⸗ ponit ꝓaſino ⁊ ꝓnullo alio.⁊ inq̃ cũqʒ ꝓpõne falſa ponitur a.ſigni ficat homiẽʒ:ſic ꝙſupponit ꝓho mine ⁊ ꝓnullo alio.tunc ergo ap⸗ paret ſophiſma.qꝛ vel tu es a.vel gnificatõem niſi per nouam impo ſitionẽ vel equiuoce ⁊ caſus poꝛit cõtrariũ·ideo etlamſequitur ꝙ ſo phiſma eſt falſum. Sextum ſophiſma. Sta poteſt eẽvera/ homo ẽ nõ hõ. Pꝛobatur.qꝛ iſte terminꝰ homo poteſt ſignificare omne qð non eſt hoino.ita ꝙ pᷣciſe ſuppoãt ꝓ omui eo quod non eſt hõ·hoc ẽ poſſibile qꝛ poſſet mutari eius ſi⸗ tu non es a.hec diuiſio apꝑet ꝑre gnificatio.ſic ꝙ pᷣciſe ſigniſicaret gulam gdictionis.Sed ſitn es a. ſicut nũcſigificat iſte terminns a ſequiturꝙhec ẽ vera:tu es a·ergo liud ab hoĩe.ideo tũc pꝛeciſeſi up⸗ tu es aſiuus.⁊ſi tu nõ es a.ſeqnit᷑ poneret ꝓomĩ eo qð non eſt homo ꝙhec ẽ falſaſtu es a. Ideo hec eſt qꝛ ſic ſupponit iſte termtnus ali⸗ falſa:tu es homo · ergo tu es aſinꝰ ud ab hoĩe · Tũc ergo ex quo hec ſcatobeiusnois don u.Piekgg ſopbiſn ſelenſicgnnpalin Portelremunetennl Nonibus haröoicnonĩ rönendicoycedende ciohopoteſ ſopponere ooqvod nonet honno / lonemimeſtgnification iu dicis vonur gasin cedo⸗ Sel dicogllape Noerpunemrplſti unminus hono ſuppol vgnoncſ hono⸗ guls⸗ nohono inpꝛelcato tuſunpus nutaut ſl inmnen igeonon peoe ntogtoſipponebar, Elbll Ntedeponen nbnnmincſeg avmu haneyn grlan . Endmmſn metur iceoimpoſſhileeſt 1poſtteztermii alat ali gtüchean allaet Aliamſt loem niſiper nouamimpo vel equiuocer calus poit ideoetiamſeguirur gſe achfalom. mumſophiſmas. Sns poteteerera/ honme Probumn gelle mmin poek ionfin tonne o honno. tgle ſippoit icoqod aneſho ho leg ſermuraielus ſ⸗ ſingularis de poſſibili eſtvẽra ſʒ iſte ter minꝰ homo poteſt ſuppo⸗ nere ꝓomni eo qð nõ eſt hõ pona tur cras in eſſe:tunc hec erit vera iſte terminus homo ſupponitpꝛo omni eo qð nõ ẽ hõ ergo ſumẽdo illũ terminũ ſigificatiue hec erit vera / homo eſt aliud ab hoĩe/qͥs hec ẽ affirmatiua.Et ꝑ caſũ ter⸗ mini ſupponũt ꝓ eodem ⁊ ad eaʒ ſequitur qð hõ eſt nõ hõ:qꝛ equa let nõ homo eſt aliud ab homine· Oppoſitũ arguitur qꝛ ſequitur bomo ẽ nõ homo ergo homo nõ eſthomo.⁊ hec ẽ ĩpoſſibilis/ĩmo nõ poteſt eſſe vera / ſalteʒ retenta ſignificatione huiꝰ dictionis nõ æhuiꝰ dictõnis ẽ / q;tũcũqʒ ſigni ficatio huius noĩs homo mutare tur.Rñdet᷑ ꝙ ſophiſma eſt falſũ: ſaltem ſic ꝙ non/ꝓ aliquo toto tẽ poꝛe eſtverum:retentis ſignifica tionibus harũ dictionũ. Et nũc ad rõnem dico ↄcedendoꝙhec di ctio hõ poteſt ſupponere/ꝓ omni eo quod non eſt homo/ per muta tionem ſiue ſignificationem· Et tu dicis ponatur cras in eſſe:con cedo.Sed dico ꝙ illa poſitõineẽ nõ expꝛimetur ꝑ iſtã ꝓpõneʒ iſte terminus homo ſupponit ꝓ omĩ eoqꝙnon eſt homo:quia iſte termi nus homo inpꝛedicato ſignifica⸗ tiue ſumptus mutauit ſuã ſiguifi cationem.ideo non ꝓ eodem ſup ponit ꝓ quo ſupponebat in illa ðᷣ poſſibili.· Ideo apparet ꝙ expꝛi⸗ mendo poiitionẽ ineſſe opoꝛtʒ in pꝛedicato mutaꝛi hancvocem hõ in talem que ſupponeret ꝓillis ꝓ quibꝰillavox homo ſupponebat Verbi gratia dicẽdo ꝙ iſte termi nus homo ſupponit ꝓ omni eo/ꝓ quo tũc ſupponebat iſte terminꝰ nõ homo· Velvniuerſales redu⸗ cantur ad ſingulares demonſtrã do per li homo. Et hec deſextoſo phiſmate dicta ſufficiant · ¶ Septimũ ſophiſma: Vneſcisvtrũ talis ſitvera homo eſt aſinꝰ. Pꝛobatur quia poſſibile eſſet ꝙ in alio idio mate nobis ignoto tał oratiovo⸗ calis homo ẽ aſinꝰ / ſignificaret omnino ſicut nobꝭ omnino ſigui ficat bec oratio / albedo eſt color ⁊ iſta apð illos eſſetvera ſicutiſta apud nos ẽvera / albedo ẽ coloꝛ / ergo ſi neſciasvtꝝ ita ẽ:tu neſcis vtrũ illa eſtvera.¶ Opꝑpoſitũ ar⸗ guitur qᷣa ſi neſcis vtrum illa ſit vera:tn non debes eã negare/ſed dubitare:⁊ tunc pari rõne tu nul lam debes negare qðs eſt in conue niens. Rũdetur bꝛeuit᷑ꝙ ſophiſ⸗ ma eſt verum loquẽdo de tali ſᷣm vocem tamen ego bene ſcioiſta ꝓpoſitio / homo eſt aſinus/quaʒ int᷑ nos ꝓponimus eſt falſa ⁊ im⸗ poſſibilis ⁊ non vera:qͥa eam ſᷣm talẽ ſignificatõnem ꝓponimꝰꝙ nulla talis põt ſᷣm talem ſiguiſi⸗ cationem eſſevera·. Ideo iſtã fir⸗ miter ne gare debemꝰ.ſed iſtã no bis ꝓpoſitã nõ debemus negare ſed dubitare amvaleat idem ꝙ ts lis ſecũdum vocem / homo eſt aſi nus eſtvera· ¶ Finis ſexti capituli: e . lil· ¶ Sequitur tractatus demẽſura Et eſt ſeptimũ capitulum buius libri · “ Eptimum capitulũ erit de menſura /ꝓ qua pꝛopoſitio reputancia eſt eſſe vera vel falſa Et aliqus ponumtur ſophiſ mata- Peꝛimũ ſophiſma. VUlla ꝓpõ vocalis eſt vera Pꝛobatur:qꝛ qnandocũqʒ ipſa nõ eſt:ipſa nõ ẽ vera:ſʒ nũq; ipſa eſt:ergo nũqᷓ; ipſa ẽ vera ·mi nor/ꝓbatur:qꝛ numq; ẽ ꝓpoſitio ſine ſubiecto vel etiã ſine pꝛedica to. Ideo numq; eſt niſi quãdoſbᷣ iectum ⁊ predicatumeius ſũt ſed nunq; ſũt:qꝛ quando ſubiectũ eſt pꝛedicatũ nondum eſt. ⁊ qñ ẽ pꝛe dicatũ tunc amplius ſubiectũ nõ eſt ſed tranſiuit ergo ⁊ c. Sppo ſitum ẽ ſimplicit᷑ concedendum. Notandum eſt ꝙ ſimile argumẽ tum facit Ariſt.iiii.phiſicoꝝ.de tempore arguẽdo ꝙ non ſit:quia tempus futurũ nõdum eſt tempꝰ preteritum non amplius eſt.⁊ tẽ pus pꝛeſens (cuʒ non ſit inſtans indiuiſibile) eſt ↄpoſitũ ex parte pꝛeterita ⁊ parte futuꝛa:quævt di ctum eſt nõ ſunt· ale aũt totum non eſt cuiꝰ partes non ſũt:ergo nullum tempus eſt Et reſpondet philoſophus ꝙtempꝰ eſt ſed non totũ ſimul:immo inſuceſſiõe vna pars poſt aliã.Et quado arguit᷑ ꝙpꝛeteritũ non eſt nec etiam futu rum.Egopcedo loquẽdo de tem poꝛe ſimplicit᷑ pꝛeteꝛito vel futu⸗ ro.Sed pᷣſens tempꝰꝰ eſt:⁊ eſt cõ⸗ poſitum ex partibꝰ que etiã ſunt ſed nõ ſimul:immo vna pꝛius ⁊ a lia poſterius. Nec aliqua pars pᷣ ſentis temporis ẽ ſimpliciter pᷣte ritavel furura ſimpliciter loquẽ⸗ do depᷣterito vel futuro.ĩmo que libet pars ẽ pñs licet vna ſir alte ra pꝛioꝛ ⁊ altera poſterior Sʒ tu queres q;tum ẽ ergo tẽpus pᷣſẽs cũ nõ ſit inſtans indiuiſibile ꝓut hic ſupponendũ ẽ ⁊ inſexto phi ſicorum declarandũ Et ego dico non ẽ nobis determinatum q;tũ ſit tempus preſès quo debeamꝰ vti tanquam pᷣſente.· Sʒ licʒ nobᷣ vti q;to volumꝰ.voc amus eiĩ iſtũ ãqnum pꝛeſentem:⁊ hanc diem p ſẽteʒ⁊ hãc horã pꝛeſentẽ.⁊ ſi hac die vtamur tanquam pꝛeſẽte:tũc hora pꝛima eſt ⁊ hora meridiei ẽ ⁊ hoꝛa conplectorii eſt:ſed ſucceſ ſiue:Sivero ſolum vtamur hoꝛa meridiana tãquã preſente:tũc di cimus horam p:imam eſſepꝛete⸗ ritã ⁊ non amplius eſſe.æ boram cõplectorii eſſe futuram ⁊ nondũ eſſe ⁊ hoc debʒ mag declarari in quarto ⁊ ſexto phiſicorũ. Hoc g̊ notato dicendũ eſt ꝙ ſophiſma ẽ falſũ:ĩmo ꝓpoſitio vocalis ⁊ eiꝰ partes ſũt:ſed non ſimłimmoſhdᷣ iectũ prius ⁊ pᷣdicatum poſteriꝰ Sʒ tu obicis ꝙ quando ſubiectũ eſt pᷣdicatum non eſt concedo. ſʒ etiã verũ ẽꝙqñ ſubiectum eſt pꝛe dicatum etiam eſt:quia hic acci⸗ pitur iſte terminꝰ quando indefi nite· modo in aliquo tempore ſcʒ iniſta hora tam ſubiectum quam pꝛedicatũ ſũt.Ideo vere dicimꝰ ꝙ quando ſubiectum eſt pꝛedica tum eſt· Sed etiam in aliqua par — — — ---— — — nadicereſitudices g auntfonegego dict udicssxerum qulaq ban cunedettquad nöcurredn modon tiopera cöradicitde ſiumorguitur:quu morenetham reder⸗ coſopbiſma ef poꝛtttad rationem eligul direruntyi cotradlcis dicend unthak ſeg dicecogt mmeba/uao dixit nn herergonon eſte nſingu cͤrradie Uidetole ſübiegg 8 doriſuſeni kſie mtanqumpeeſ⸗ , elere tiie Pumackthorinerite; conplegortieſt⸗ roſäimnnefn⸗ auchu elntiin bofanpeinaneſehnat⸗ nonampllus eſe boramm norileſefuturam tnondi hocdebz nag declararitn orſexto phiſicori hocz odicendüͤchtq ſodiſme imo ppoſitio vocalists 1S fürſed nonſinkinroſ ipriust jclcamn poteß⸗ uoblcis g ango iubieci catumtonetconcedo⸗ rdeggiſobleunekp’e m enan l uugbicac⸗ letennin? vando iudeft wonelauotenporeſch ritam iblegum guun gi ſͤt. Yaco efe dicm Go ſobieamnelt grelica ? ctaminaligasr vn us parte huius hoꝛe ſubi ectumẽ in qua pᷣdicatum non eſt.ideo ve⸗ ꝛum eſtꝙ quãdo ſubiectũ eſt pꝛedi catum non ẽ. Indefinite enim af⸗ firmatiua ⁊negatiua bñ ſunt vere ſimul. ſed iſte vniuerſales bñ ne⸗ garẽtur quandocunqʒ; ſubiectum non ẽ pꝛedicatum nõ eſt· vel etiaʒ quandocũqʒ ſubiectum eſt pꝛedi catum eſt. ¶ Secundum ſohhiſma. VAllus de aliqua ꝓpoſitõe vocali mea põt ſcire mihi ↄ tradicere. Pꝛobo:qꝛ ſi ego dico ſoꝛtes currit tu ignoꝛas quam ꝓ⸗ poſitionem debeam dicere donec locutus ſum:ideo neſcis mihi cõ⸗ tradicere donec locutus ſũ · ⁊tunc cõtradicere nõ potes quia nõ eo⸗ dem tempoꝛe quod requiritur ad contradictionem:ĩmovolendo cõ tradicere ſi tu dices ꝙ ſoꝛtes non currit:foꝛteqego dicebãverum⁊ tu dicis verum.quia qnando dice bam currebat ⁊ quãdo tu dicebas nõ currebat.modo nunq; pꝛopoſi tiovera cõtradicitvere · ¶ Oppo⸗ ſitum arguitur:quia hoc eſſʒ affir mare metham redargutionis Hicoꝙſophiſma ẽ falſum · Et nõ opoꝛtet ad rationem reſpõ dere ſi cut aliqui dixerunt videlicet ꝙ tu non cõtradicis dicendo ſoꝛtes nõ currebat:ſed dicẽdoqſoꝛtes non currebat /quãdo dixiſti eum cur⸗ rere. Hec ergo non eſt cõueniens reſponſio:quia cõtradictoꝛie de⸗ bẽt eẽ de eodẽ ſubiectoꝛ de eodeʒ pꝛedicato et conſimilibus circun ſtantiis:ſecundum vocem et ſcðʒ intentionem · Ideo dicendũ eſt ꝙ R/ ſcõm intentionẽ debeo referrever bum ꝓpoſitõnis mee ad idemtẽ⸗ pus ad quod referebas verbuz ꝓ poſitionis tue ita gintentio ſit ꝓ eodem temp oꝛe negare ꝓ quo tu affirmabas: aut ecõuerſo licetil⸗ lud tempus coexiſteret pꝛopoſitõ ni tue ⁊ nõ mee:ego enim ſecũduʒ intentionẽ loquoꝛ · Et ſi loquerer de eodem tẽꝑ oꝛeet hoc licitum eſt facere vt poſſumus cõferre ad es dem intentionem · ſic enim ſepe fit in ſacra ſcriptura· dicimus em̃ ꝙ hodie natus eſt chriſtus:vel cras naſcetur / loquentes ſcvᷣm intẽtio nem ac ſi eſſemus in illo tempoꝛe in quo naſcebatur· ¶ Tertium ſophiſma· Ec ꝓpoſitio / ſoꝛtes ſedʒ ẽ in aliquo tẽpoꝛe vera ĩ quo toto tẽpoꝛe ſoꝛtes nõ ſedet· hocꝓ batur per determinationem pꝛece dẽtis ſophiſmatis.Nam ego po⸗ no caſum ꝓꝙtu dicis / ſoꝛtes non ſe det / et ꝙ tu vteris tanq; pꝛeſente illo ſolo tẽpoꝛe quod coexiſtit tue pꝛopoſitõni:⁊ ꝙ illo tẽpoꝛe ſede⸗ bat:ita ꝙ tua pꝛopoſitio ſit falſa et illud tempus vocetur s · et tem pus immedistum ſequeus in quo poſſum tibi contradicer e vocetur b. ⁊ q ſoꝛtes ſit in illo tempoꝛe b·⁊ non ſedeat·tunc ergo contradicẽ do tibi in illo tẽpoꝛe b · Dico yſoꝛ tes ſedet et conſtat ꝙ hec pꝛopoſi tio mea eſt vera:quia contradicit tue / que eſt falſa · et tamen ipſa nõ eſt vera:niſi quando ipſa eſt· et ip ſa eſt in b· et non in a · ergo in tem⸗ poꝛe b · eſt vera · e · liii · Et tamenſoꝛtes ĩ illo toto tẽpoꝛe libꝛq periarmenias ⁊hec eſtve ra b.ponitur ſtarex non ſedere:ideo ſoꝛtes ẽ ſedens⁊ ſoꝛtes nõ ẽ ſedẽs ſophiſma erat verũ .¶ Sppoſitũ que equipollet ſophiſmati.q Op arguitur:quia tũc non eſſet bona poſitum apparet quia nulla copu ↄſequẽtia ꝙ hec ꝓpoſitio /ſoꝛtes latiua ex cathegoꝛicis ↄtradicto⸗ ſedet eſtvera ergo ſoꝛtes ſedet.cu ius oppoſituʒ intẽdit ariſtoteles alteram cõtradictoꝛiaꝝ eſſe falſã in poſtpꝛedicamẽtis capitulo de ſophiſma autẽ eſt huiuſmoĩ:ergo pᷣoꝛi. Rñdeo bꝛeuit᷑ ꝙ ſophiſma ẽ falſum. Dico bꝛeuiterehec ẽ vᷣa eſt verum ⁊ bene pꝛobatur. Et ad ſoꝛtes ſedetſoꝛtes ſtat.⁊ ſoꝛtes ẽ auctoꝛitatem ariſtotelis ego dico ſedens⁊ſoꝛtes ẽ non ſedens.ſi icut optime ſedtur hec ꝓpõ:ſoꝛtes bene ꝓbatur immo opoꝛtet ſic de ſedet ẽvera:ergo ſoꝛtes ſedet.dũ ſcribere hocverbum mutari:ſcʒq; tamen in hoc ↄſequente ſoꝛtes ſe mutari ẽ aliter ſe habere pꝛius⁊ a det:accipiamus tẽpus ↄſigĩfica⸗ liter poſterius.Non enim ſufficit tũ ꝑ hoc vbum ſedet ꝓillo tẽpoꝛe aliter ſe hahere qᷓ;ſe habuit qꝛ hoc ꝓquo ꝓpõ eſt vera:⁊ non ꝓillo ĩ ſigniſficaret nõ mutari:ſed muta⸗ quo eſt vera:niſi ſint idem⁊ hoc⁊ illud.vnde licet iſta ꝓpõ ſoꝛtes ſe det eſt vera in tempoꝛe b.tamen quia hoc ſignificaret nõ mutariſʒ mutandum eſſe · Camen dico ſo hboc erat pꝛo tempoꝛea. phiſma ẽ falſumimpoſſibile.Et rñdeo ad ratönes.Ad pꝛimã ego Quintum ſophiſma. bene ↄcederem iſtã:quãdo ſoꝛtes Ec copulatĩa ẽvera:ſoꝛtes ſtat ipſe non ſedet · quia ibi accipi ſedet ſoꝛtes nõ ſedet · Pꝛo tur quãdo in diffinite ⁊ ſic illa pꝛo batur ex pᷣdictis:qꝛ qñcunqʒ ſoꝛ⸗ poſitiovalet iſtam:in aliquo tem tes ſtat ipſe tunc nõ ſedet:ergo ſi poꝛe ſoꝛtes ſtat in quo tꝑe nõ ſedʒ hec ẽ vera ſoꝛtes ſedʒ⁊ ſoꝛtes ſtat ⁊hoc ẽverum.Sed hec ẽ negãda: hec etiã eſtvera ſoꝛtes ſedet et ſoꝛ quãdocũqʒ ſoꝛtes ſtat ipſe non ſe tes nõ ſedet ·ſed hec ẽ vera ſoꝛtes det·quia valet iſtam omni tẽpoꝛe ſedetæ ſoꝛtes ſtat:qꝛ cum tempus in quo ſoꝛtes ſtat in illo nõ ſedet. quovtimur ꝓ pꝛeſenti ſit diuiſibi zhoc ẽ falſum ĩ caſuĩ quo vtimur le ſoꝛtes ĩ pꝛioꝛi ꝑte tẽpoꝛis ſedet toto tẽpoꝛe tanqᷓ; pᷣſẽte.⁊ ꝙ ĩ pꝛĩa ⁊ Bin poſterioꝛi ſtat: ſedetſtat li eius medietate ſtatæ ĩſ⸗ ecunda ſe⸗ cet pꝛius⁊poſterius:· Item hec ẽ det.qꝛ ẽ quoddaʒ tempus in quo vera ſoꝛtes ẽ ſedens⁊ ſoꝛtes ẽ nõ ſedet et ſtat. Ende non ſeqͥtur ſtat ſedẽs.licʒ pꝛius⁊poſterius.ſ⸗ 3 ad ergo nõ ſedet.vel etiaʒ ẽ albus er iſtaz / ſoꝛtes ẽ ſedẽs:q̃ẽ affirmati go nõ ẽniger vel equus ẽ moꝛtuꝰ ua de pꝛedicato infinito:ſequitur ergo non ẽ viuus. ⁊ cã eſt quia in negatia de pdicato finito. ſcilicet affirmatia verbũ quantũ ad tem⸗ ꝙſortes nõ ẽ ſedẽs.vt habetur in riis cõpoſita ẽ vera:cum opoꝛteat tũ eẽ nec aliter ſe habere qᷓ; hẽbit pus quod ↄſigniſicat accipiturin ispeele ſaepdinanu ſickerdicnen Veſtmortn . bozhn⸗ punennuli . inenlen, uuien ſalet r re no e lols ſi Mibilratenfutunt ,ſabite ga ſecebiliqn yeerinigrumvo itmoꝛtud⸗Adallan ſplccternöeſtbonafo ſeauentiaabaffirmati⸗ ooinfinitoad negatiua; cmofo uls nunke pyyer oiunbiltate peen uriila no valetin illu loyelfuturo:ergoner eit ppreridem. Gec Motelseooſequentie eintlisdepeſentifi deßiſtorfunno erf Munnaſlaſttvens pon puifcatop vbiſiſiis —ÜR ff— —— meſe. Camen lpſp ſaluntinhalſble E uönes. Ad puma ego leremtſtä:quidoſoꝛtes on ſedet · quia iblacclpi indiffintte tſic lamo AaRam:in aliqoten sſtningvotpenöͤſec, cum. Sedbece negict: qz ſonts ſaripſenone yaletiſtan omnl tehore etes tatintlo noͤſedet⸗ ſumicaſuiqvovtimur retmniyßſett, gii⸗ icneſatriſetunluͤſe⸗ loddaʒ tempus inquo .Ondenonſ le veletisze VYV11 definite. Ideo ſi in alia parre tem poꝛis pꝛeſentis ſoꝛtes ſedet vel ẽ albus vel ẽ moꝛtuus:veruʒ ẽ ſim⸗ pliciter dicereꝙipᷣe ſtatvel ẽ albꝰ vel eſt moꝛtuus.Sed in negatiua verbuʒ qᷓ;tum ad teinpus ↄſigni⸗ ficatũ diſtribuitur. Jðo ſi ꝓ alia parte tempoꝛis pᷣſentis ãquis ſe⸗ detvel ẽ niger:vel ẽviuus:iſte ſũt falſe:quia ille nõ ſedet:vel nõ ẽ ni ger: vel nõ ẽviuus.ſicut etiã ꝓpt᷑ diuiſibilitatem futuri verum ẽ ꝙ a · ſtabit ⁊ ꝙa ſedebit.quod erit al buʒ ⁊ erit nigrum:quod erit viuũ ⁊erit moꝛtuũ.Ad aliam diciturq ſipliciter nõ eſt bona foꝛmalis cõ ſequentia ab affirmatĩa de pᷣ̃aica to infinito ad negatiuaʒ de pꝛedi⸗ cato finito.quia manifeſtum eſtq ꝓpter diuiſibilitatẽ pꝛeteriti vel futuri illa nõ valet in illis de pꝛe⸗ teritovel futuro:ergo nec in illis de pñti ꝓpter idem.Sed intentio ariſtotelis ẽ ꝙſequentia ẽ bona ſiue in illis de pꝛeſenti ſiue ĩ illis de pᷣtito? futuro ex ſuppõeꝙaffir matiua illa ſit vera ꝓomĩ tẽpoꝛe ↄſignificato ꝑ vᷣbũ alias non. ¶ Quintum ſophiſma. Ec copulatiua ẽ vera /ari⸗ ſtoteles diſputat ⁊ antichri ſius pᷣdicat. Pꝛobo qꝛ dictuʒ ẽ ꝙ nobis licitum ẽ vti ꝓ tẽpoꝛe pñti qᷓ;tocũqʒ temꝑe volumus:et hoc apparʒ quia ex qno ſupponimus nõ eſſe inſtãtia indiuiſibilia:ma⸗ nifeſtuʒ eſt ꝙ opoꝛtet vti tempoꝛe diuiſibili tanqᷓ; pꝛeſẽte:⁊ nõ tem⸗ poꝛe mĩmo ſm ſenſuʒ:vt aliqui di erunt.quia tunc nunqᷓ; longa ꝓ poſitio vocalis eſſet vera cũ nũqᷓ; ſit in illo toto tẽpoꝛe qᷓ;uis aliqua parua pars eiꝰ ſit. Nec opoꝛtet v ti pᷣſente illo ſolo tꝑe qð coexiſtit noſtre ꝓpõni quam ꝓferimus qꝛ ſepius pꝛopoſitiones noſtre ſunt vere ꝓ maioꝛi vel miuoꝛi tẽpoꝛe duratõnis illaꝝ qᷓ; ſirtempus du ratõnis illarum noſtraꝝ oꝛatẽnũ licet em̃ noſtre oꝛatõnes ſeu pꝛo⸗ poſitõnes ſit de pᷣſenti.⁊ etiaʒ in quodam ſophiſmate dictũ fuit ꝙ licet nobis vti alio tempeꝛe tãqᷓ; pꝛeſẽti ab illo in quo noſtra ꝓpo⸗ ſitio pᷣciſe ꝓponitur zoĩno appa⸗ ret:ꝙomẽs loquũtur ſepe vtetes maioꝛi tempoꝛe tanqᷓ; pꝛeſente di cimus em̃ vnã miſſam eſſe valde longam ⁊ aliaʒ eſſe bꝛeuẽ.et dies eſtatis eẽ lõgioꝛes diebʒ hyemis Et ariſtoteles ponit ꝑpetuũ eſſe motum celi Si ergo ſic liceat ma gno tꝑevti tãqᷓ; pꝛeſente nulla eſt ratio quare nõ liceat vti quãtovo lumus Si ergo hoc ſit ſuppoſitũ ego pono caſii ꝙ volumꝰ vti tẽꝑe cẽtum vel mille annoꝝ tanqᷓ; pꝛe⸗ ſentextũc ſᷣm dicta quelibet pars eius eſt pꝛeſens. Ideo etiam om̃e illud dicitur eſſe pꝛeſẽs cui ãqua pars illius tẽpoꝛis coexiſtit.ſʒ a lia coexiſtit diſputatõni ariſtoteł ⁊ alia pᷣdicatõni antichriſti.ergo ⁊ ariſtoteles pᷣſẽtialiter diſputat ⁊ antichriſtus pᷣſẽtialiter pᷣdicat Oppoſitũ arguitur:qꝛ aꝛiſ.nõ ẽ ĩmo dudum ẽ moꝛtuus:quomõ ergo diſputaret:⁊ãtichriſtus nõ⸗ ẽ geĩtus quõ eꝛgo pᷣdicaret quia nec lĩguã habet ad loquẽduʒ:nec vocem ad vociferandum.Rñdeo qſophiſma ? ↄcedendũ in caſn in runt vel erũt ſi ip̃ᷣi nõ ſunt.¶ Op⸗ quo tanto tꝑe volumus vti tanq; pũte:qð rõa biliter poſſumꝰ facer ſicut bñ arguebat᷑. Sʒ qñ veꝝ ẽ ꝙ nos loquentes comĩter de noſtris factis quothidianis nõ ſolemus vti magno tẽpoꝛe tãq;pñte:ſʒ par uo ad ponẽdũ melius differẽtiaʒ inter nr̃a facta pꝛioꝛa⁊ poſterioꝛa q;tũ ad tpᷣs. Ideoſ ic ꝓpt᷑ ↄſuetu dinẽ ad paruũ tpᷣs aſpicientes tã quã pñs nobis videtur pma facie poſitũ argnit᷑:qꝛ idẽ vʒ dicere ĩ oĩ tꝑe ſoꝛtes currit: ⁊ſẽꝑ ſoꝛtes cur⸗ rit qꝛ iſta dictõ ſẽꝑ non diſtribuit pluſq; ꝓ oĩ tꝑe · ſʒ nõ ẽ ver dicere ꝙ ſoꝛtes ſꝑ currit: qꝛ tũc⁊ ſoꝛtes⁊ curſus eiꝰ eſſẽt ſẽpit᷑ni · ĩmovtẽti hac ſola die ꝓ pñti:oĩs res q̃ eſſet ꝑ bãc totã diẽ eſſet ſempiterna cũ ſempiternũ dicat᷑ a ſẽper eſſe · et hocvidet᷑ abſurdum. Rñdeoqꝙſo⸗ phiſma ẽ veꝝ ⁊ bñ ꝓbatuʒ in caſu abhominabile dicere ꝙ ariſtote⸗ poĩto. Sʒ de rõe ĩ oppoĩtuʒ appa les diſputat · Tñ rõne vtẽtes⁊ vti ret mihi eẽ recurrẽdũ ad ſi igifica volentes tanto tꝑe tanq; pñte de⸗ tionẽ volũtariã huiꝰ termĩ ſẽꝑ:⁊ bemus ↄcedere ſophiſma · ⁊ dice⸗ huiꝰ noĩs ſẽpiternũ.noĩa em̃ ſ igĩ re etiãqariſ· ẽ moꝛtuus ⁊ - ipſe ẽ ficãt ad placuũ.Si ergo dicamꝰ vinus.· ⁊ita de antichriſto ſcðʒ pꝛi us ⁊ poſterius· ⁊c falſũ de atichri ſto dicere ꝙiße nõ ẽ geuitus: ꝙ ip ſe nõ bʒz lĩguã · ſed bñ verũ eſt cip ſe nõ eſt genitus etnon habens li guã ꝓut apparuit ex ſophiſmate · Sextum ſophiſma.· Nomi temꝑe ſoꝛtes currit NPꝛobo:quia hac ſola hoꝛa vtoꝛ tãq; pũti ⁊ pono ꝙ in ea tota ſoꝛtes currit.Lũc arguitur:qꝛ in omnitẽpoꝛe pñti ſoꝛtes currit :§ oĩ tꝑe ſoꝛtes currit· Añs pʒ ꝑ cs⸗ ſũ ↄna etiã apparet:qꝛ ĩ dicta pꝛo põe nõ ponit᷑ imnꝰ ãpliatiuus iõ nõ ẽ ĩ dicta ꝓpõe ſuppõ ãqua ne⸗ qʒ ãpliatio niſi ꝓ ñti tge ido iſte eq pollẽt inoĩ tꝑe ſoꝛtes curr it:et in omĩ tẽpoꝛe pñti ſoꝛtes currit · Itẽ ſophiſma apparʒ ꝑ ĩductõeʒ qꝛ in nullo tꝑe qð ẽ inuenit᷑ ĩſtãtia æ nibil ẽ ad ꝓpoſitũ de illis hoĩ⸗ bᷣ q ñ ſũt:ſicut ſi dico oĩs hõ cur⸗ rit nihil eẽt ad ꝓpoĩtũ dehis qᷣfue qꝙſynoĩme ſe hẽant iſte voces in oĩ tꝑe ꝛſꝑ tũc ↄcedat᷑ ꝙſoꝛtes ſẽꝑ currit. Sed videt᷑ mihi pᷣmvſũ cõ munẽ ꝙ hec dictio ſẽꝑfuit ĩpoĩta ad diſtribuẽdũ ꝓoĩ tꝑe pñti pᷣtito æfuturo ⁊ſic ẽ ẽĩᷣminꝰ apliatĩꝰ ⁊ va leret idẽ ſꝑ currit ſicut dicere omiĩ tpe pᷣtito ⁊ futuro currit aut currzʒz aut cucurrit. Aut foꝛte põt diciꝗ hec dictio ſẽper ĩpoĩta ẽ ad diſtri buẽdũ /ꝓoĩ tꝑe qͥ lʒvti ꝓpñti tẽpo re ſi ſit vbũ pñtis tpĩs · Et ꝓ pᷣti⸗ to ſi ſit vbũ pᷣtiti tꝑis:⁊ ſic ð futu ro Aut etiã/ poĩtẽpoꝛe pñti pᷣtito vł futuro vł poſſibłi ſi vᷣbum hoc exigat.vt ſi dicamꝰ ꝙ ſẽper aliqᷣd ĩtelligit᷑:vel ꝙ ſẽper deꝰ ĩtelligit et ĩtelligit᷑ itaq totũ reduco ad ſi gnificatõʒ ad plm̃ huiꝰtermini ſẽ per et huius termini ſẽpiternũ · ¶ Septimum ſophiſma· Adem ꝓpõvocalis vel ſcri ptaẽ vera vel falſa omnibꝰ ſuziicorettfall⸗ Ziaiäſt iurfall cigorialltveratfal Olens ande oradlc mml vererſihfalſe e poſſbile ? ralege/ y. Rieobeeultſe yeye bene obatz. E cdlco oes ppone⸗ Mliebü debent differn ſrmationi t negatönen ditriouönetnödiſtr Uerminop omumti.En⸗ liutteles tin llis d nilesnoͤfmnvocd ſoli dog nintinone E conc. ſcber? wmit nen ſözalctori riegpoͤſoꝛrs nut laftlſi, giteni tibolgtone eynaés le zgfimnane⸗ . igtiggod recurreduͦ adſigifica narlähu eniſeg⸗ ſepiteni noineihligi ctü. Slergo dicam ſebeantiſte voces n ic ccdat gſoꝛtes ſey Auldet mihifmyſici cdictioſegfult ipoita edui poithepithjtito ceimin aplistiee curnit ſicur dicereonmi fanocenteceſn K. tepot die uen diſtt oſeper ipon⸗ citgeqh pinee biinstnis e,hll iͤßini nsrſtoͤn 1 twiteporehitißtlto vn bomibus eiuſdẽ idiomat ⁊ ſine noua impoſitõne vel obligatione Pꝛobo qꝛ ponoꝙ ꝓpõſit ſcripta vel ꝓlata ꝙrobertꝰ nõ currit.Et pono ꝓrobertꝰ hac hoꝛa pᷣma hu lus diei non currat:ſed oĩ alia ho ra huiꝰ diei currat.Etiã pono ꝙ; ſortes ſola hac hora huiꝰ diei pᷣ⸗ ma vtst᷑ taquã pñte.⁊ plato vtat᷑ tota die tãq; pñte.tſic ꝗ̊ illa ꝓpõ ẽ vᷣa pᷣm vſuʒ ſoꝛtis.⁊ falſa ſᷣm v ſũ ꝑplatonis.̊ vᷣa ⁊ falſaↄvterqʒ ſenſus ſit ↄueniẽs:⁊ nullꝰ repu⸗ gnet ꝓpꝛietati ſermõis. Sppo ſitũ arguitur qꝛ ſi aliq̃ ꝓpõ ẽ vᷣa ſua dictoria eſt falſa ⁊ ecõuerſo S ſi aliq̃ ſit vᷣa ⁊ falſa oʒ ꝙ ſua )⸗ dictoria ſit vera ⁊ falſa.⁊ ꝑ cõſe⸗ quens ambe ↄtradictorie eſſẽt ſi mml vere ⁊ ſił falſe/quod eſt im⸗ poſſibile ⁊ ↄtra legẽ ↄtradictori aꝝ · Rſñdeo bꝛeuit᷑ ꝙ ſopbiſma eſt veꝝ ⁊ bene ꝓbatuʒ. Et ad rõneʒ ego dico ꝙoẽs ꝓpõnes ↄtradic⸗ torie bũ debent differre penesaf firmationẽ ⁊ negatõnem⁊ penes diſtributõnẽ ⁊ nõ diſtributõnem teriminoꝝ ↄmuniũ.Et ideo ſi ali q ſint tales ⁊ in aliis debẽt eſſe ſi miles nõ ſᷣmvocẽ ſolũ:ſed etiam magj ſm intẽtionẽ · Et tunc ego dico ꝙ ille ꝓpõnes incaſu poſito robeꝛtꝰ currit⁊ robertꝰ ñ currit ſũt dictorie apð ſoꝛtẽ:⁊ vnaeſt vers ⁊ alia falſa.Sũt etiã dicto rie apð platonẽ ⁊ vna ẽ vera ⁊ ali a falſa.Sʒ affirmatia apð ſortẽ: ⁊ negatĩa apð platonẽ ñ ſũt dic toꝛie qꝛ diffeꝛũt ſᷣm ĩtẽtões ipoꝝ lõ ñ ẽ ĩ cõueniẽs ꝙ affirmatia vo calis apud iſtũ z negatiua apud — R illum ſint ſimul vere.i SOctauum ſophiſma. Mẽ quod mouet᷑ mouebatt pꝛius. Pꝛobat᷑ auctoritate ariſtotelis inſexto phiſicoꝝ:vbi hB expᷣſſe declarat:ĩmo etiã decla⸗ ratſꝙ neceſſe eſt ꝓomne quod mu tatur mutatum ſit pꝛius:⁊ qð ſit factũ eſſe pꝛius ⁊c.¶ Oppoſitum arguit᷑ ꝑ poꝛẽ noſtrã determĩatõ nẽ:qꝛ ſi vtat᷑ hac tota die tanquã pñte dicimꝰ ꝙ q̃libʒ pars huiꝰ di ei dicẽda ẽ pñs ⁊ nulla pᷣteritavł futura:· Sʒ hoc vᷣbũ mouebat eſt pᷣteriti tꝑis ꝛſſiłr morũ eſſe:ideo de nulloveꝝ ẽ dicere ꝙ mouebat vel motũ ẽ niſi inpᷣterito mouere tur ponamꝰ g ꝙ a nũq; fuit ante iſtã diẽ ĩmo hoꝛa pᷣma generabit᷑ ⁊ etiã ñ erit poſt iſtã diẽ:ĩmo ho⸗ raveſperoꝝcorrũpet᷑:⁊ ĩhora me ridiei mouet᷑ apparet ꝙ a mouet᷑ ⁊ tñnũqᷓ; mouebatur neqʒmoue⸗ br qꝛ ipʒ nũqᷓ; fuit ⁊ nũqᷓ; erit:qꝛ ꝑ caſũ ĩ nullo tꝑe pᷣterito fuit ⁊ tñ nõ fuit niſiĩ tꝑe pᷣterito fuerit Et eodẽ mõ argueret᷑ qꝛ quãtocũqʒf tẽpoꝛe paruo vteremur tãqᷓ; piñ⸗ te pouẽdo ꝙ apciſe in nullo paꝛ⸗ uo tẽꝑe moueretur · Solutõvide tur mihi ꝙiſta noĩa pᷣteritũ ⁊ fu⸗ tuꝝ ſupponẽtia /ꝓ tꝑibꝰ ca pi ſo⸗ lẽt aliqũ ſipłr ⁊ ab ſolute ⁊ aliqñ reſpectie Si ergo capiãtur abſo⸗ lute tũc nlła ꝑs tẽporis qua vti⸗ mur tanq; pñte dicẽda eſt pᷣteꝛita vel futura.Sic enĩ nullum tpᷣs pᷣ teritũ eſt ſed fuit ⁊ nullũ futuꝑ ẽ ſed erit.⁊ m iſtam acceptionem pᷣteriti ⁊ futuri ſophiſma ẽ falſus ¶ bñ im/ꝓbat᷑.Aliter accipiuntur pteritũ ⁊ futurũ reſpectiue:ita ꝙ pñtis tꝑis ꝑs pꝛioꝛvocatur pteri ta reſpectu poſterioꝛis:⁊ ꝑs po⸗ ſterioꝛ futãreſpectu pᷣoꝛis· Iſta acceptio ex hocvſitata ẽ᷑:qꝛ ſi ſo⸗ la poꝛi ꝑt eyvtamur tanq; pñte:ꝑs poſterior veꝛe dicẽt᷑ futura ⁊ ecõ uerſover e ꝑspoꝛ diceret᷑ pᷣterita Et ſᷣm iſtã acceptõnẽ reſpectiuã ↄcedi dʒſophiſma:qr oẽ qð mo⸗ uet᷑ ĩ aliq̃ toto tpᷣe mouet᷑ ⁊ ĩ eius qualibet ꝑte · ⁊ ita inq;tũ inꝑte p⸗ oꝛi mouetur dicimꝰꝙ mouebatur ⁊ inq;tũ inꝑte poſterrioꝛi mouet᷑ dicimus ꝙmouebat᷑ · IJdeo omne qð mouetur ⁊ mouebat᷑ pꝛius et mouebitur poſteriꝰ.Et hoc intẽ debat Ari.Et ſᷣm iſtã acceptionẽ iſte nõ ſunt negãde / pᷣteritũ ẽ ⁊fu turuʒ tpᷣs ẽ · Et ſic bñ ſolet dici ꝙ tpᷣs pᷣſens ẽ ↄpoſitũ expᷣtitoꝛ fu⸗ turo:id eſt ex pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi ¶ Monum ſophiſma · Vlla mutatio ẽ ĩſtantanea Pꝛobo qꝛ oĩs mutatõ vłẽ in inſtati indiuiſibili:vel ẽ in tpᷣe diuiſibili · ſʒ nulla ẽ in ĩſtati indi uiſibili cũ nõ poſſũt dari inſtãtia indiuiſibilia in tpᷣe ꝓut ſepe ſup⸗ ponit᷑.ergo oĩs mutatõ eſt in tpᷣe diuiſibili. ⁊ oĩs talis dʒ dici tpᷣa⸗ lis ⁊ ñ ĩſtãtanea · ¶ Oppoſitũ ar⸗ guit᷑ qꝛ ſaltẽ creatio aĩe noſtre in tellectiue ẽ ĩſtãtanea:cũ enĩ ipᷣa ẽ indiuiſibilis oʒ ꝙ fiat tota ſimul nõ vna pars poſt partẽ· ⁊ taleʒ fa ctionẽ vocamꝰ inſtãtaneam:igit Noranð ẽ ꝙad logicũ nõ ſpectat determiare an ĩſtãs ẽ aliqua res cſi ẽ q̃res ẽ.ſʒ ſolusʒ ſupponimꝰ qꝙnulla res indiuiſibilis inotinu o ẽ q̃ ſit terminꝰ ↄtinui ꝓut młe vymaginatiſũt de pũctis in lineis ⁊ inſtãtibꝰ in tpᷣibus.ſʒ tñ hocvo ca:nꝰ inſtãter fieri qꝛ poſtq;nihil eiꝰ erat ipᷣm totũ ſił ẽ:ſic ꝙ nulla eius ꝑs ẽ alia ꝑte poꝛ ſᷣm tpᷣs.Et hmõi factio aĩe rõnalis vocat᷑ fa⸗ ctio ſiue mutatio inſtatanea· Jõ ↄſic flat aĩa nr̃a ĩtellectiaꝛoĩs res indiuiſibilis q̃ fit maĩfeſtũ ẽꝙbñ alia mutatõ ĩſtãtanea:iõ ſophiſ ma erat falſũ.Sʒ tũc pᷣt q̃rere ali quis qñ ẽ aliq̃ mutatõ ⁊ q̃ res eſt ipᷣa.Ad qð rũdeo ꝓut ꝑtinetadpᷣ ſẽs negociũꝙtalis mutatio ẽ ipᷣa res q̃ dr fieri. Hec ẽ aliud fieri q; factio ⁊ factũ.nec creari aliud qᷓ; creatõ ⁊ creatũ nec oĩno ſic muta ri ẽ aliðqᷓ;mutatõ velmutatũ.Et ideo mutarivel mutatõ ẽqñ ẽmu tatũ ⁊ nũqᷓ;ẽ mutatõ niſi qñ ẽ mu tatũ ſʒ bñ ẽ mutatũ qñ nõ ẽ muta tio eoꝙ iſta noĩs mutatũ ⁊ muta⸗ tio bñ ↄueniũt in h ꝙ vtrũqʒ ap⸗ pellat duplex tps · vnũ taq; ĩ quo res ẽ vel fuit:⁊ alteꝝ tãq; in qͥ ñ ẽ vel nõ fuit ſed differẽt᷑ appellant iſta tpᷣa:qꝛ intatõ que dicit᷑ fac⸗ tio appellatvtrũqʒ eoꝝ tẽporũ ꝑ modũ pñtis · Jõ deſcribit᷑ hmõi⸗ factio ꝑ hoc qð ẽ pꝛius nõ eſſe et poſterius eſſe · Sʒ factũ appellat tempꝰ inquo pꝛius non eſt vel nõ erat ꝑ modũ preteriti · Exeo eniʒ aliqnid dicitur factũ qꝛ pꝛius nõ erat vel nõ ẽ ⁊ poſt ea ẽ vel erit · ſi ergo nullo tpᷣe in q̊ res pꝛius non erat vel nõ ẽ vtamur taqᷓ; pñte:ſʒ ſolũ aliquo tpᷣe ſequẽte tuncnon dicimus rem fieri ſed factam eſſe Cuui capitnlv poſinonnbz bad⸗ huſeloſas efle ſonfcanone ſnor ten vqvocoltoctinent llbilo. Eta faclio hedopponieur hoeſe Myis ppoſitot luu:ergonullaene⸗ Pobanmpeimo herloc raris ſin enieguin Legeree,gonoliushͤc nr wrgnpoſbles lapoſiolle⸗ lan itienec geantaludh Centüneccinoſicmunn BmmutatorelnutatiE anivel murato gienn Getnuratöniſigina emutati qino enutz kunciamutatüt mutt⸗ iütinbdeg yrüczap⸗ lextps vnüͦtichiuo uir Alteptaihnn aſüdifferei appellun gummtmoqpedielfa⸗ latytruͦgqz cop tiſofi⸗ ins Joͤdeſnhl hnl boe hennut nicſi geſe. Gjuni ippe li oplusonel nlno ent Eteoen, Nupretertt⸗ Eree 3 ſepꝛlus no nſn el atti etpoſtea eye 5 epꝛiusnon ßelnſe teſ vtamor. lachp . olpe N enfeniehfactan Et ſi etiam ſolo tẽpoꝛe ſᷣcedente omne volans habet alas.et ſi flat eſſe rei vtamur tanq; pꝛeſente.tũc maloꝛ erit bonus ſi illogiſmꝰin ter nec dicimus illaʒ fieri nec factam tio mõ pꝛime figure. Sʒ ita etiam eſſe ſed fiendam. Et ſi vtamur tã⸗ in ꝓpoſito hec ẽ neceſſaria / nulla qᷓ; pᷣſente aliquo tempoꝛe cõpoĩto affirmatĩa eſt negatiua . Et ſi hic ex eo in quo pꝛius nõ ẽ ⁊ eo ĩ quo in pᷣdicto enthimemate fiat maioꝛ poſterius ẽ:tuncdicimus illa rem erit bonus ſi illogiſmus in ſecũdo fieri et etiã factã eſſe rõe poſterio modo pꝛime figure Item ex oppo ritatis tempoꝛis:reſpectu cuius ſito ↄſequẽtis ſ. equitur oppoſitũ tempus pꝛeſens poſſumus dicere antecedentis.ergo ↄſequẽtia eſt pꝛeteritum.lʒ ſipliciter vtrũque bona Nec em̃ eſt regula cõmunis dicatur pꝛeſens. omni bone ↄſequentie.ſed añs pz Et ſic eſt finis ſeptimi capituli qꝛ ſequitur manifeſte quedã ꝓpõ eſt negatiua.ergo non omnis eſt gsffirmatiua:¶ Oppoſitum argu⸗ itur ·qꝛ ad poſſibile uon ſequitur Ctauũ capitnlum erit de ꝓ impoſſibile.ætamen pꝛima ẽ poſſi poſitionibʒ habentibus ſu⸗ bilis ſ cilicʒ · omnis ꝓpõ eſt affir pꝛa ſeipſas reflectionem ex matiua.Heus em̃ poſſʒ ãnihilare ſignificatione ſuoꝝ terminorum. omnes negatiuas dimittendo af⸗ in quo capitło cõtinentur vocata firmatiuas.ideo omnis ꝓpõ eẽt inſolubilia.Et a facilioꝛibus in⸗ affirmatiua.ſed altera eſt impoſſi cipiẽdo ꝓponitur hoc ſophiſma. bilis ſ- cʒ nulla eſt negatiua.quia ĩ Vnis ꝓpoſitio ẽ affirmati nullo caſu poteſt eſſe vera.Nã qñ ua: ergo nulla ẽ negatiua. cunqʒ ipſa nõ eſt:ipſa nec eſt vera Pꝛobatur pꝛimo per locũ a con⸗ nec falſ · qñ cũqʒ ipſa ẽ:tunc ali trariis · ſicut em̃ ſequitur oĩs hõ qua eſt negatiua:ſcilʒ ipſa.iõ fal eger.ergo nullus hõ eſt ſanus ꝓ ſi um eſt dicere ꝙnulla eſt negatiua pter hoc ꝓimpoſſibile ẽ eundẽ eẽ Item cõſequentia eſt bõa ſi ante⸗ ſa nũzegꝝ ·ita ſequitur in ꝓpoĩto cedens põt eſſeverum ſineverita ꝙ impoſſibile ẽ eandeʒ ꝓpõnem te cõſ⸗ equentis.ſed ſic eſt in ꝓpo⸗ eſſe affirmatiuã et negatiuã ſimul ſito quia ex quo antecedẽs poteſt Item cõſequentia enthimema ti⸗ eſſe verum ⸗ ↄſequens non poteſt ca ẽ bona ſi ꝑadditionẽ ꝓpõnis eſſe verum apparet ꝙantecedens neceſſarie poſſet cõpleri ſillogiſ⸗ poteſt eſſeverum ſine veritate ↄſe mus bone foꝛme ſic em̃ ꝑ tales ad quentis.Et hoc etiam patet quis ditioẽs ſolemꝰ ꝓbare noſtras cõ iſta eſt vera omnis ꝓpõ ẽ affirma ſequẽtias enthimematicas. Ver tiua licet deus annibilaret negati bi gratia dicimus hãc ↄſequẽtiã uas.⁊ tunc illud ↄſequẽs nõ eſſet eſſe bonã:aſinus vola ergo aſinꝰ verum quia non eſſet·ergo mani⸗ habet alas.quia hec ẽ neceſſaria: feſtum eſt ꝙ autecedẽs poteſt eſſe ¶Octauum capitulum. veꝝ ſine ↄlequenteergo ↄna non eſt bona.Sed reſpõdeo ꝙↄns no ex eo dicitur hona:qꝛ antecedens nõ põt eſte veꝝ ſine cõſequẽtevel ſinc neceſſitate ↄñtis: nõpoteſt eſſeveꝝ ſine veritate oſe quentis ipſis ſimul foꝛmatis:mõ ſic nõ eſt in ꝓpoſita cõſequẽtia · Contra quia ſi ex eo hec ↄſequen tia diceretur bõs ſequereinrꝗiſta cõſequẽtia diceretur bona / nulla ꝓpõ eſt affirmatiua:ergo bacul⸗ eſt in angulo ·qꝛ impoſſibile eſt ip ſis ſinul foꝛmatis antecedens eẽ veꝝ · et ſi nõ poteſt eſſe veꝝ ſequi⸗ tur ꝙnon poteſt eſſe verum ſine cõ ſcquẽte.Itẽ illa nõ eſt bonacõſe⸗ quẽtia vbi ↄſequẽs ſi apponeret᷑ anti vero falſificaret ipm.qꝛ tale cõſequẽs ad tale aũs magisvide tur habere repugnãtiaq; conueni entiã ⁊ tamẽ ſic ẽ ĩ ꝓpoſito.Ham poſitoꝙbec ſit vera / omĩs ꝓpõẽ affirmatiua / ſi apponatur iſta ſcʒ nulla ꝓpoſitio ẽ negatĩa ipſa erit falſa ergo non eſt bona conſequẽ tia. Reſpondeo ꝙ conſequentia cẽ bona ſicut bene pꝛobatur · Sʒ tũc eſt difficultas dicere vnde conſe⸗ quentia debeat dici vera vel falſa Et ðᷣ hoc pono bꝛeuit᷑ ↄcluſiões· ¶ Pꝛima ẽ 9T1cquetia ẽ bona cu ius añs põt eſſe verum ſine veri tate cõſequẽtis⁊ ſine cõſequente· hec em̃ ↄſeqnẽtia eſt bona / bomo currit ergo animal curru· ⁊ tamen pꝛima eſiz vera qnauis ſecũda nõ eſſet ⁊ eſſet ãnihilata · ¶ Secunda ↄcluſioꝙbone ↄñtie añs põt eſſe veꝝ ⁊ ↄñs nõ poteſt eſſe veꝝ:hoc patʒ in ꝓ poſuo hec em̃ poteſt eſſe Sʒ ex eoꝙ p vera /omnis ꝓpõ eſt affirmaiius/ Thec non poteſt eſſe vera/nulla ꝓ poſitio eit negatiua.et tamen illa ſequitur ad pꝛima· Et ſimiliter o oꝛtet ĩ multis aliis vt omĩs ſylla ba ẽ plures luterc ergo nulla ſvlls ba ẽ vnica litters.¶ Lertis cõclu⸗ ſio ꝙ ãqua ꝓpõ ⁊ poſſiblis que nõ poteſt eſſe vera. Pꝛobatur:quia nunqᷓ; ex antecedente poſſibili ſeqᷣ tur ↄſequens im poſſihile· pꝛo ut ſuppono ex pꝛimo pꝛioꝝ·⁊tamen ex iſta que eſt poſſibilis·ſcʒ omĩs ꝓpoſitio eſt affirmatiua ſequitur iſta ſcʒ nulla ꝓpõ ẽ negstiua·er⸗ go iſta eſt poſſibilis ⁊tamen nõ po teſt eſſe vera. Et ſic maniteſtun. ẽ ꝙ ꝓpõ uõ dicitur poſſibilis ex eo poteſt eſſevera· necimpoſſibilis quia non poteſt eſſe vera. Sed di citur poſſibilis qꝛ ſicut ſigĩſicat ſic poteſt eſſe:accipiendo iſta vᷣba ad bonũ ſenſum ſᷣm es documẽta q̃ fuerũt in ſecũdo capitulo dicta ⁊impoſſibilis qꝛ non põt ita eẽ ⁊c ¶ Quarta ↄcluſio eſtꝗ impoſſibłe eſt bone ↄne antecedẽs eſſe veruʒ coſequẽte exñtefalſo: Sic em̃ de⸗ bet itelligiꝙnõ poteſt ſequi exve⸗ ro falſũ vt hẽtur in libꝛo pꝛioruʒ aſic beneverũ eſtomnis bone cõ ſequẽtie ipoſſibile eſta ñs eſſeveꝝ ſineveritate cõſequẽtis ipĩs ſimł foꝛmatis. Inde hoc non obſtante iſta eſt ↄcedenda:qꝙex vero poteſt ſequi falſũ.ponamus enim ꝙ hec ꝓpõ ſit vera:omĩs ꝓpõ eſt affir⸗ matiĩa tũc põt ſeqͥ ex ea falſũ ſcʒꝗ nulla eſt negatĩa · Sed qũ ↄcludit᷑ iſta ſcʒ nulla ẽ negatĩa tũc pꝛima non amplius eſtvera ſed falſa: Neti fuithrlusgiſta ſunt ppꝛia:ledyilmnur ſus ats dalos qenon moamuutſemnoncer bihue poͤniberen⸗ V Necefilſis qre in ſctalsdicki fult· Etg ſlluͤturroͤnes i pbante nn Ad peimuz datur, Poſtpals nullapopolit tlelznooſſüteye dun galidiceueg nes iplye glit ti⸗ ſs ſl non ſepegnat⸗ iſ tiſarſiznn ſenp⸗ locd debleum ſenſ . im li uſtnick iet imnſigllicaret eni ſſ ſemnleſiglltcung ſngn l pze⸗ negt . dichur poſſchillstr e⸗ eleyera neclnoſſſblis Apotetteſſevere⸗ Sedd ſubils ge ſtar ſigitcat kcſſeacaplendoilta ibr ſeuſumßmn es documeta in ſecudo capitulodiche bilis qenon potllacete 19luſto eſtg impoſtbte dit uutcetdes eſe dern, tetiutiſo⸗ Sicen de⸗ igigno potetſequlende⸗ beurio libꝛo guon ereti tgonns bonech Quinta ↄcluſioqnõ ſufficit ad pꝛopoſitioneʒ ſequitur ꝙipſa eſt hoc ꝙſit bona ↄña:qimpoſſibile ſit añs eẽ veꝑꝝ ſine ↄñte ipſis ſił foꝛmat .ſicut pᷣus bñ arguebat᷑ de baculo in angulox apparʒ h̊ e tiã inalio exemplo.qᷣa nõ ſeq̃tur nulla ꝓpoſitio ẽ negatiua:g̊ nła ꝓpõ eſt affirmatiua·qð põt pa⸗ tere:quia exoppoſito ↄſequẽtis non ſeqtur oppoſituʒ añtis · ⁊ tñ pᷣms non poteſt eſſevera ſineveri tate ſecunde.q: non poteſt eẽ ve⸗ ra · Plus ergo reqꝛitur ſcʒ ꝙ nõ poſſit eſſe qualit᷑ antecedẽs ſigt: quin etiam ita ſu ſicutper pↄñ. ſi gnificatur. Sed adhuc determi⸗ natũ fuit priusꝙiſta verba non ſunt ꝓpꝛia:ſedvtimur eis ad ſen ſus ałs datos qꝛ non poſſumus vno ↄmuni ſermone expᷣmere de oĩbus ꝓpõnibꝰ veris quare ſunt vere · nec de falſis q̃re ſunt falſe. ſicut ałs dictũ fuit · Et ꝑhec dctã ſoluũtur rõnes ĩ ꝓbantes ſophiſ ma. Ad pꝛimuʒ diciturꝙ hec eſt poſſibilis/nullapꝛopoſitio eſt ne gatl a lʒ nõ poſſit eẽ vera. Adſe⸗ cũdãpatet exdictis quõ ſit rñdẽ duũAd terciã dicèdũ ẽ ꝙ ille ꝓpõ nes bnñ̃pure gnat q;tũ ad eẽ ve⸗ ras ſed non repugnãt qᷓ;tum ad eſſe ita ſicut ſiont ſemper loquẽ do ad debitum ſenſũ.immo ſic ↄ ueniũt.neceſſe enĩ eſt ſi ẽ ita ſicut pꝛima ſignificaret:etiã eſſe ita ſi cut ſecunda ſignificaret · ¶ Secundum ſophiſma. .AUlla ꝓpõ eſt negatia:ergo quedam ꝓpõ eſt negatiua Pꝛobo:ſuppono ꝙ ad quẽlibet -— vera.hoc videtur ariſtoteles ex⸗ pᷣmere in pꝛedicamẽtis capitulo de pꝛiori · Sequitur em̃ ſi hõ ẽ:qꝙ hec eſt vera homo eſt.Etiaʒ econ uerſovt dicit pari rõe eſſʒ ð aliis Tunc arguitur.ſeqᷣtur/nulla p⸗ poſitio en negatia:ergo hec ẽ vᷣa nulla ꝓpoſitio ẽ negatia. Et ſeqͥ turꝙſi ipſa eſtveraqipa ẽ· ⁊ ſeql ꝙſi ipſa eſt ꝙaliqua ꝓpoſitio ne⸗ gatiua eſt·ergo de pꝛimo advlti⸗ mun ſequitur /ſi nulla ꝓpoſitio ẽ negatĩaꝙ quedam ꝓpõ eſt nega⸗ tiua · Item non ẽ poſſibile ita eſſe ſicut pꝛima ſig at:qui ſit ita ſicut ſecunda ſigat ergoↄña ẽ bona.⸗ ſequẽtia videtur magnifeſta:qͥa ex hoc inpᷣcedẽte ſophiſmate di⸗ cebamus eſſe bonsã ↄſequentiam nec poſſes aliter expꝛimere vnde dicatur ↄſequentia bona.Sed/ꝓ bo ans qꝛ ſequitur ſi ẽ ita ſicutip ſa ſiꝗᷓ atꝙſigat.⁊ ſeqᷣt᷑ ſi ipſa ſigt qipᷣa ẽᷣ. ⁊ ſi ipᷣa eſt tũc ẽ ita ſicut per ſecũda ſignificatur.¶ Oppo ſitum arguit᷑ per es que dicta ſũt inpꝛecedẽti ſopbiſmate quia poſ ſet eſſe ita ſicut per pꝛima ſigtur ⁊ tñ non eſſe ſicut per ſecũda ſigt᷑ eſſet enim ſic ſi omuis ꝓpõ inega tiua eſſet deſtructa. ergo nõ ẽ bo na ↄña. Item ad ꝓpõem poſſibi lẽ non ſequitur ſua ↄtradictoria ſed pꝛima ẽ poſſibilis ⁊ ſua ↄtra dictoria ẽ ſcdᷣa ergo ⁊c· Dico bꝛe uiter ꝙſophiſma eſt falſũ illa em̃ non erat bona ↄſequẽtia ſicut be ne ꝓbatur:Et reſpondeo ad pꝛi⸗ mam rationemꝓilla ſecumda ſi⸗ cut ponebsatur nõ eſtvers vᷣ vtute ſermonis ſcʒqad quãlibet ꝓpoſi tiouẽ ſeqᷣturꝙ ipᷣa ſitvera:io non ſequit᷑ homo eſt:ergo hec eſt vera homo ẽ:qꝛ hõ poſſʒ eſſe licʒ nulla ꝓpõ eſſʒ ⁊c qꝛ ita eẽ eſt poſſibke ſi cut ꝑiſta ꝓpõem hõ eſt ſignificat᷑ vel ſignificaretur ſi ꝓponeret᷑ nõ exñte ſicut ꝑ iſtam ſignificaretur hec eſtvꝛra hõ eſt · ita eĩ eſſet ſicnt ſignificatur ꝑ primã ſi hõ eſſet ⁊ nulla ꝓpõ eſſet · Sed tu quereres quõ ergo dzʒ illa regula ariſtoteł ĩtelligi ·ego dico ꝙdʒ ĩtelligi ſuꝑ poſita ꝓpõnis exiſtẽtia:ita ꝙ ad oẽʒ copulatiuã ex aliq̃ ꝓpõe ⁊ ali qua dicente ꝙ ipſa eſt:ſequitur ꝙ illa eſt vera · vᷣbigr̃ᷣa ſequit᷑ / hõ ẽ: ⁊ illa hõ eſt ẽ.ergoipᷣa eſtvera:qꝛ nõ põt ita eẽſicut ꝑillã copulati⸗ uã iignificat᷑ quin ſit.ita ſicut ꝑ ↄ cluſoneʒ ſigtur ſemꝑ loquẽdoad bonũ ſenſũ.¶ Ad ſecũdaʒ quevi⸗ detur eſſetedioſa ego dico p moꝙ ↄña numq; eſtveꝛavlł etiã falſa ni ſi ipa ſit · Et ad hoc ꝙña ſit boã autvera opʒꝙañs⁊ ↄñs ipſiusſit Ettunc dat᷑ regula his ſuppoſi⸗ tisqↄña eſt bona ſi impoſſibile ẽ ꝓ eſſe ſicut ꝑañs ſignificatur qͥn ita ſit ſicut ꝑ ↄñs ſignificat᷑· Et hec regula põt duplicit᷑ ĩtelligi · VUno modoqſitvna ꝓpõ de impoſſibłi in ſenſu conpoſito eo modo quon muniter ſolet dici:⁊ eſt ſenſusꝙ ↄña ẽ bona ſi hec eſt impoſſibłs ipᷣa foꝛmata ẽ ita ſicut ꝑ añs ſigꝗẽ t᷑:⁊ nõ ita ẽ ſicut ꝑ ↄñs ſignifica p tur. Et iſta regula nõvalet qꝛ ſᷣm iſtaʒ regulã ſequeret᷑ ꝙſophiſma eſſʒ verũ.⁊ ſᷣm iſtam regulã falſã pꝛocedebat argumentum. Alio modo itelligiłꝙ ſitvna ꝓpoſitio de impoſſibili in ſenſu diuiſo ita qꝙſit ſenſusↄña eſt bona ſi qualit cũqʒ ꝑ añs ſigtur impoſſibile eſt itacſſe qͥn qualiteꝛcſqʒ poñs ſiãt᷑ ſit ita.⁊ ſic apparetqꝙiſta rła non argueret ſophiſma eſſeveꝝ · quis qualitercũqʒ iſta ſignificat /nul la ꝓpõ ẽ affirmatĩa poſſibłe ẽ eẽ ita:lʒ nõ ita eſſʒ ſicut alia ſigẽt qꝛ ſic eſſet ſi manẽtibns affirmatis oẽs negatiue eſſẽt ãnichilate qð eſt impoſſibile Ertium ſophiſma diſpoĩt ad ſequẽtia.Et ẽ tale · Do ſitoꝙoĩs homo eſt aſinusſequit᷑ oĩs hõ currit:g aſinꝰ currit Noc ꝓbatuꝛ qꝛ ſullogiſando inpꝛimo mõ pꝛĩe figure ſic/ oĩs hõ currit ⁊ omnis aſinꝰ ẽ homo perpoſitũ :ergo aſinus currit. Unde ſic ſil⸗ logiſmus ad impoſibile eſſet ſcʒ capiẽdo poſitionẽ aduerſarii cũ aliquovero.⁊ ſic infeꝛimꝰ ↄcluſi onẽ ꝑ bonã ↄñam /licet illa cõclu ſio ſit impoſſibilis. Ideo etiã ſic in ꝓpoſito eſtbonapna. Item nõ oteſt eſſe ita ſicut poſitũ ẽ ſic ut illud antecedens ſignificat quin ſit ita ſicut ↄñs illud ſiguificat · ergo ex illo antecedẽte cũ poſito ſequirur illud ↄñs · ¶ Oppoſituʒ arguitur quia regula ponitur in logicaꝙ omnisↄſequentia falſa eſi impoſſibilis: omnisↄñavc⸗ rs eſt neceſſaria ꝓpoſitio aſit im oſſibilis nõ poteſt fieri neceſſa⸗ ria aliqͥ caſu poſito:q̊ qcũqʒ cãu poſito aut remotopceſſo aut non ↄceſſo ↄũa falfa non poteſt fieri vera · licet conſtat ꝙ iſta ↄña eſt lnd vonere Ppone tiqu⸗ lelgrem ins d aloönf lucopouz bene nere wocluſo gpoſit er llog Milis appoſitis vel n b Uuippoltofttuponeres rromis honoe aſin⸗ ociunmcliorvelpeior onn honebaruriſopolſmue S Dohaspnoddaftisadin Glalli ocluſioneg oisde ſsſtumnolciz gbene ſege is onocaſin Erſitn hine ponnsnoli9 nuchlſti clapanevis ll cücdicoy hj ſeſtu n crin⸗ ſemnmnſophlſng. urm gaſip antoc ſllogiſmmdoingiine fignreſtc ois hocunt saſins honoperpoſtti inus rnit. Hudeſtcſi⸗ sad inpoſiblle cſerſcz poſitione aduerſariici ro. 1 ſic infeim oluſt ni anam / lier llgcocku poſſtbilis Ycoetld ſie oelhona)ia Renn ſein fiem poſieſicnt necedens ſignificatgon⸗ cut ois lud igulften⸗ lloantecidert ei oſi⸗ falſa qnis nõ neceſſaria ſcilʒ illa: omiĩis homo currit/g oĩs aſnus curiit/ergo quocũqʒ caſu poſito nũqᷓ; ſeqtur/omĩs homo currit g̊ aſinus currit · ¶ Solutio huiꝰ ſo phiſmatis eſt facilis:qꝛ ad placi tum tuum tu potes dicere vel po nere vel aſſerere quãcũqʒ ꝓpõnẽ placet·⁊ nũquã ꝓpter talẽ actum ↄña neceſſaria fieret nõ neceſſari avłecõuerſo Ideo ſicut poſitũ ẽ ſophiſma ipᷣm ẽ falſũ · Sed tñ ꝑꝑ argumẽta ſciendum eſt ꝙ aliqua ꝓpõ põt dici vel poni vel ↄcedi ſiplicit᷑ tanquã vna/ꝓpoſitio ꝑ ſe ſũpta:⁊ tũc nihil eſt ad ꝓpoſuuʒ de aliis ꝓpõnibꝰ vel ↄſequẽtiis an ſint vere vel falſe · Alio mõ ſo lemꝰ ponere ꝓpõnẽ tãquam añs vel ꝑtem añtis ad alið inferẽduʒ ⁊ tũc opoꝛtʒ bene videre vtꝝ ſeqͥʒ turoↄcluſio ꝓpoſita ex illo poſito ↄ aliis appoſitis vel nõ vbigra⸗ tia ĩ ꝓpoſito ſi tu poneres ſimpli citer ꝙomĩs homo ẽ aſinꝰ/ñ ꝑꝑ hoc fix melioꝛvel peioꝛ ↄña illa qͥ ponebatur ĩ ſophiſmate Sʒ ſi tu ponas ꝑ modũ añtis ad inferen⸗ dũ aliã ↄcluſionẽ ꝙ oĩs hõ ẽ aſi⸗ nꝰ ſtatin dicaʒ ꝙ bene ſequitur ꝗ̊ oĩs homo ẽ aſinꝰ Et ſi tu dictam ꝓpõnẽ ꝓponas ꝑ moduʒ partis añtis cũ iſta alis parte oĩis homo currit/tůũc dico ꝙ bñ ſeqᷣtur ergo aſinꝰ currit. Et ſic ꝓcedũt rões ¶ Quartum ſophiſma. Ico ꝙ homo eſt aſinꝰ. Et qritur de boc ſophiſmate vtzꝝ ſic dicẽs dicitveꝝ vel falſum Et arguitu: ꝙdicit falſũ:qꝛ dicit hõ ẽ aſinꝰ/⁊ hoc ẽ falſuʒ:& ⁊c Sed arguiturꝙ tpᷣe dicit veꝝ:qͥs tota ſua/ꝓpõ erar iſta/dico ꝙ hõ ẽ aſinꝰ/⁊ llla eratvera.qꝛ boc to tũ dicebat de facto · Itẽ ꝓpõ ſua erat affirmatĩa:iõ eratvcra:qꝛ ſſᷣ iectũ ⁊ pᷣdicatũ ꝓ eodẽ ſuppone⸗ bãt:ergo ſua/ppõ quam dicebat erat vᷣa ·ꝙaũt ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ ſupponat ꝓ eodẽ pʒ:qꝛ ſi explice tur copula ꝓpõ erii talis / ego ſũ dicẽs ꝙ hõ eſt aſinus.⁊ maifeſtũ ẽ ꝙ ꝓ eodẽ ſupponũtiſte terminꝰ ego ⁊ iſte tᷣminꝰ dicẽs ꝙ hõ ẽ aſi nus Ad iſtud ſophiſma rñdẽtmł ti ꝙ iſte dicit veꝝ ⁊ etiã falſum qꝛ ipſe dicit iſtã totalem ꝓpõnẽ di⸗ co ꝙ hõ eſt aſinꝰ/v iſta eſt veralõ dicit veꝝ Sed cũ hoc dicẽdo illã totã ꝓpõneʒ: ipᷣe dicit quãlibʒ ꝑ tem eius.ideo lpᷣe dicit ꝙ hõ eſt aſinꝰ/⁊ in hoc ipſe dicit falſum Sed iſta ſolutõ mihi ẽ młtuʒ du⸗ bitabłsqꝛ iſta ſolutio ſupponitꝙ pars ꝓpõnis ſit ꝓpõ:ꝙ ego non credo ·pſalmiſta dauid ore ꝓphe tico loquẽs ſpᷣm ſãctũ nihil fal ſum dicit ·⁊ tñ dicit iſtã totaleʒ ꝓ põnem:dicit incipiẽs ĩcorde ſuo nõ eſt deꝰ · ergo pſalmiſta dicit ta lẽ vocẽ nõ eſt deꝰ /q̃ ſifuiſſet vns ꝓpõ ipe dixiſſet falſũ ⁊ hereticũ ergo nõ erat vna,ꝓpõ fic dicta ſʒ pars huiꝰ ꝓpõuis ·ſed ille inſipi ens errauit q talẽ voceʒ dicit ſoli tarie tãquãvnã ꝓpõnes.⁊ eſt ſile ſicut medietasvermis nõ eſtvnſ aĩal q́;diu ẽ ꝑs vniꝰ aĩalis:ſed di uiſa ab alia ꝑte eſt vuũ aĩal.Et ð iſto ꝓpoſito ego dixi ſatis inca⸗ pitulo pꝛimi tractatus ſummula rũ.videtur ergo mibi Si ic dicẽs .1 * „ dicoehõ ẽ aſinus:dicit veꝝ de pꝛietate ᷣmoĩs: dicendũ E etiã ꝙ ipᷣe nõ dicit falſũ.Et qñ obicitᷣꝙ ipe dicit ꝙ hõ ẽ aſinꝰ dico ꝙ ipſe bñ dicit talẽ vocez ſʒ nõ ſolitarie tãqᷓ;vnã/ ꝓpõem:iõ illa vox neqʒ eratvera neqʒ falſa. Sʒ tu repli⸗ cas foꝛtit᷑:qꝛ ꝑ hec dicta ſeqt il le mẽtiret᷑ qͥ diceretiſta ꝓpõ hõ eſtaĩal eẽtvera ꝓbat᷑ qꝛ ſua totał ꝓpõ eſt affirmatia: ⁊ ſubiectũ ꝓ nullo ſuꝑponit:qꝛ iſta vox hon.o eſt aĩal non eſt ꝓpõ ſʒ ꝑs ꝓpõnis ⁊ſic illð totale ſubiectũ iſta ꝓpõ bomo eſt aĩal ꝓnullo ſuppoit ſi⸗ cut eẽt ſi demonſtrato lapide ego dicerem iſte homo ẽ ſubſtatia ibᷣ iectũ ꝓnullo ſupponeret⁊ eſſet/ põ falſa. Rñdeo ꝙ oꝑtet ſcire qͥd demonſtras ꝑ hoc ꝓnomen iſta: qꝛ ſi tu demonſtras iſtã voceʒ hõ eſt aĩal quã tu ꝓfeꝛs in illa tua ꝓ põne:ego dicoqtua ꝓpõ eſt falſa ſicut bñ arguebat rõ· ſed ſi tu de monſtres aliã vocèẽ ſiłem ſeoꝛſuʒ fũptã ⁊ ꝓpoſitã tũc ꝓpõ eẽtvᷣa ⁊ ſubiectũ eiꝰſupponeret /ꝓaliq̃ſcʒ ꝓilla voce q̃ eſt ſeoꝛſuʒ vna ꝓpõ falſa · Vñ ad talẽ ſenſũ debẽt in⸗ telligi ⁊ cedi tales ꝓpõnes ⁊ nõ ad aliũ ſenſum niſi foꝛte ↄditio⸗ nalit᷑:ſcʒ illa ꝓpõ homo ẽ aĩal eſt vera·i·iſtavox hõ ẽ aĩal ſi eẽt ſe⸗ orſũ poſita eſſet vna ꝓpoſitõ vᷣa Et apparetꝙtotũ reuertit᷑ in idẽ ili mõ ſoluit᷑ iſtud quĩ ũ ſophiſma/ qͥcqͥd ſoꝛtes audit illud ꝓfeꝛt plato · caſu poſi toq plato ꝓferat iſtã ꝓpõnẽ/nal lus hõ ẽ aſinꝰ:⁊ ſoꝛtes nõ audit pmã dictiõ ʒ ſʒ audit reſiduũſcʒ homoẽ aſinꝰ/⁊ nihil plus audi⸗ at · tũc ꝓbat᷑ ſophiſma: qꝛ ſoꝛtes audit iſtã vocẽ hõ ẽ aſinꝰ ⁊ nihil plꝰ:⁊ illãvocẽ ꝓfert plato cũ alia voce: ̊ quicqͥd audit ſortes illð ꝓfert plato.Oppoſitũ argu itur q;ꝛ plato nõ ꝓfert fłm ſedveꝝ ſed ſoꝛtes audit falſũ:ſcʒ homo ẽ aſi nus:ergo audit ꝙ plato nõ ꝓfert Item ꝑ ſulogiſmũ ad ĩpſſibłe ar guit᷑ ſic· quicqͥd ſoꝛtes audit pla to ꝓfert:falſuʒ ſoꝛtes audit eꝛgo faſſum plato ꝓfert · ſed bec ↄclu ſio eſt falſa quiaveriſſimaʒ ꝓpõ⸗ nem ꝓfert plato ſcilicet nullꝰ hõ eſt aſinus.⁊ de nulla falſitate re prehendi poteſt· Reſpondeoqꝙſo phiſma eſtverum·. Ad rationẽ in oppoſitum dico ꝙ ſoꝛtes non au ditverum nec falſum · quia nullã ꝓpõnem audit · ſed ſo luʒ audit ꝑ tem vuius ꝓpoſitionis vere bñ credo ꝙ plato nihil falſũ dicebat ſʒvcrũ quod nullam falſitatem i. plicat tamen ipᷣe bene dicebat ali quid quod non erat verum ſcʒ ꝑ tem veri.Sed tu dices contra:il⸗ lavox eſt falſa que falſam menta lem facit in animo auditoris:ſed illa vox quã ſoꝛtes audit facit in ſoꝛte mentalè falſã vnde ſoꝛtes ĩ dicto caſu credit ꝙ plato dixerit falſũ ergo illa vox erar falſa: Rñ deoq; bñ ⁊ vere loquens nec male nec falſe loquit᷑ ꝓpter male audi entes vel male ꝓpõnem ſuã reci pientes.vnde ceꝛtũ eſt ꝙ ſepe ali quis dicit vnam ꝓpõnem ⁊ male audiens credit ꝙ dicat aliam et tunc illa ꝓpoſitio facit inaudiẽte no n mentalem quam, ſignificat s fitieotul ſiu er ölicteilttl hoenbſegui niſi, llequelengecltsudh Serum ſcblſna⸗ Erunẽdicereho AUiimal.Queritur peſchhiſnae p diee goezyege dicentholezee ctvep onoqtalemdice Soncioqgoinoiſopdiſen bllitide oquideyene niſipꝛout ſüt appꝛohet ſie onũ. fon eñ que odevs ſt werns pe nu:eghono ſitfalſus ſuofalſus. G; volologt nefelſo votfaciit ibt. me ytolat ſexto neth. „ fütmencltloginsder acblapgtſinez o⸗ enplaoſclicet nul⸗ ho us. denbllafellnate te ndn Poteſt Beſpondtogo. nehxerum. Baranonein ſltum dicogſottes non ar rumnecfalſum qulanuli en auclt ſed ſolvz aucttr ulus ppoſitioais vere bi platonlbilfalls dicchat 1quodnullam falſutneni tamentiebene dicchattl vodnonerat verumſch, gi⸗Scd wu dices connti reRialſaggefalſammenn facitinantnozudſtorsſt vorqui ſortsaucitfucin anentaleflli mbe ſoutdl artrq lto ltan oclae e aleſſi jergollaw bitverelogleis ecnnant elaut hin nile l vlmale Noͤent te 7ndecetueſ ep r nmn ghonen n 1 ceclrq dicsl⸗ 4 l oſtafukina e nebtelen abam 1 vin ſed mẽtalem qualem ſignificaret illa ꝓpõ quam credit audire.Et in tali caſu pꝛopoſitõ ſic pꝛolata nõ eſt falſa audiẽti:ſed ſolum ta⸗ lis eẽt falſa qualeʒ ille credit au⸗ dire:ſʒ omnis ꝓpõ eẽt falſa au⸗ diẽti que ꝑfecte audita ab eo qui etiam ꝑfecte ſciret eiꝰ ſignifica⸗ tionem vᷣ̃m illaʒ ſignificatõnẽ in illo audiẽte mentalẽ falſaʒ. Mõ in caſu noſtro ſoꝛtes nõ audit ꝓ⸗ poſitõneʒ aliquam:ſed credit au dire aliquaʒ· ideo illavox quã au dit ſoꝛtes ñ facit in eo ſẽſum quẽ ſignificat qꝛ ille nõ ẽ ſẽſus ꝓpõ⸗ nis ſʒ facit ĩ eo talẽ ſẽſũ qualem facit ꝓpõiquã credit audire · Et ex hoc nõ ſequit᷑ niſi ꝙ talis eſſet falſa qualem credit audire. ¶ Sextum ſophiſma· Erum ẽ dicere hominẽ eẽ animal.Queritur ergo de hoc ſophiſmate vtꝝ dicẽs talẽ ꝓ põeʒ veꝝ ẽ dicerc holeʒ eẽ aĩal di cit veꝝ:poĩtoqꝙtalem dicat · Et e go notoqoĩno ĩ ſophiſmatibʒ ni hil ĩtẽdæ loqui de vero vel de fło niſi pꝛout ſũt appꝛopᷣate differen tie ꝓpõnũ.Mon em̃ querere intẽ do ꝙ deus ſit verus ⁊ pꝛima veri tas:⁊ ꝙhomo ſit falſus aut dena rius falſus. Sʒ volo loqui deve⸗ ro ⁊ falſo ꝓut faciũt ſibi ↄtradi⸗ ctionẽ vtdicit᷑ ſexto methaphĩce qꝛ nõ intendit logicus de vero et falſo Tũc igr̃ arguo ille ñ dicit veꝝ:qꝛ hoc pᷣdicatũ dicere hoĩeʒ eſſe aĩal /vł capit᷑ materialitervł ſignificatĩe · Si ſignificatiue tũc dicere homĩeʒ eẽ animal:eſt ideʒ ꝙ dicens hominez eſſe auimal ꝓ ut ſuppono ex methaphiſice mõ. 2 dicẽs hominem eſſe animal eſt vnus qui nõ eſt veꝝ neqʒ falſum quia nõ ẽ ꝓpoſitio nec pars ali⸗ qua ↄtradictõnis Et ſi capiatur materialiter apparʒ ꝙnõ ſuppo⸗ nit pꝛo ꝓpõne aliqua:quia ſi ſup ponat pꝛo ſe vel pꝛo ſuo ſimili in voce:manifeſtum ẽ ꝙ iſta voxdi cere hominẽ eſſe animal /vel ali⸗ qua cõſimilis:non eſt pꝛopoſitõ nec oꝛatio perfecta·ideo nec ẽve rum nec falſuʒ. Et ſi dicat᷑ ꝙ nõ ſuppoĩt pꝛo ſe nec pꝛo conſimili voce ſed pꝛo alia oꝛõne foꝛmata ſub ĩdicatiuo modo ſicut iſta ors tio / hominez currere ſolet ſuppo nere pꝛotali oꝛõne / homo currit que eſt pꝛopõ · Tunc manifeſtuʒ eſt ꝙ non ſupponit pꝛo pꝛopõne ſed pꝛo partepꝛopoſitionis quias licet hominẽ eſſe bonũ / ſuppone ret pꝛo illapꝛopõne /hõ eſt bonꝰ tamen eſſe bonum nõ ſupponit ꝓ illa pꝛopoſitione:ſed pꝛo tali oꝛa tione eſt bonus:que non eſt pꝛo⸗ poſitio:et ita eſt in pꝛopoſito.li⸗ cet em̃ hec oro:ãquẽ dicere hoĩeʒ eẽaĩmal ſupponeret pꝛo tali oꝛa tione / ãquis dicit hoĩem eſſe aĩal tñ hec oꝛatio / dicere hoĩnem eſſe aĩal ñ ſupponeret niſi ꝓ tali oꝛa⸗ tione dicit hoĩeʒ eſſe amimal que nõ eſt pꝛopoſitio:nec verum nec falſuʒ Ideo falſũ erat ſophiſma ſzʒ veꝝ ẽ dicere / hoĩem eſſe aĩal. In oppoſitum arguitnr:qꝛ verũ eſit ꝙ homo eſt animal ⁊ tamẽ hec oꝛatio / hominem eſſe animal / et hec oꝛatõ/homo eſt glaliſ ine ꝑte materialiter equiualẽt:et capitur vns ꝓ alia.ergo veꝝ ẽ dicere ho⸗ minem eſſe animal. Item affirma re verã ꝓpõeʒz eſt veꝝ ſicut negs re verã ꝓpõeʒ eſt falſum.ſed dice re homineʒ eſſe aĩal eſt affirmare veram ꝓpõeʒ /ſcʒ homo eſt aĩal: ergo dicere hominẽ eẽ animal eſt vexꝝ ·⁊ tũc ↄuertatur ꝓpõ ⁊ eſt ſo⸗ phiſma.Rñdec ꝙ ſophiſma ẽ fal ſum de ꝓpetate ſermonis.Camẽ aliqui in ꝓpꝛia locutõe tlẽs locu tiones recipiũt loco aliarum que eſſent vere · Verbigratia hec ẽ vᷣa veꝝ dicit dicens hominẽ eſſe aĩal id eſ dicens taleʒ vocem ſeoꝛſum homo ẽ animal.Similiter ſic iſta eſt vera dicere hominẽ eſſe aĩmal eſt dicere veꝝ · Similiter ſic iſta ẽ vera / veꝝ eſt hominẽ eſſe animal ſed tamẽ ſophiſma de ꝓpꝛietate ſermonis erat falſum ſicut bñ pꝛo batur.Tüc ad rationes.Ad pꝛi⸗ mã dicoꝙhec ẽ falſa / verũ dicere ꝙ hõ eſt animal.ſed hec ẽ vera ve rũ eſt ꝙhomo eſt animal.et etiam veꝝ ẽ hominẽ eſſe animalſed ho minẽ eſſe animal:⁊ dicere hoiẽm eſſe animal multuʒ differunt.Ad ſecũdaʒ ego nego ꝙaffirmare vel negare aliquam ꝓpõnem ſit verũ vel falſũ.qꝛ affirmare vel negare nihil aliud eſt qᷓ; affirmansvel ne gans:⁊hoc ẽ homo qui nõ ẽ verũ neqʒ falſũ.Et ſi affirmare ꝓpõeʒ ſupponat materialiter:tunc idem valet dicere affirmare ꝓpõnem⁊ dicere affirmat pꝛopoſitionem et hoc non eſt pꝛopoſitio ſed oꝛatio imperfecta ſicut legit virgilius. Septimũ ſophiſma. Eptimuʒ ſophiſma eſt hoe vocatũ inſolubile : ſcʒ oĩs pꝛopoſitõ eſt falſs / caſu poſito ꝙ oẽs ꝓpõnes vere eſſent anuihils te ⁊ falſe remanerẽt.⁊ tunc ſoꝛtes ꝓfersat iſtam ſolam/omiĩis pꝛopo ſitõ eſt falſa.Queritur ergo an ꝓ po ſitio ſua ſit vera vel falſa. ESt arguitur ꝙ nõ ſit vera:quia ſup⸗ pono ꝙ eandem ꝓpoſitõnem im: poſſibile ſit ſimul eẽ verã ⁊ falſã in eodem idiomate ꝓpoſitã:⁊ ab omnibus audientibus receptam tunc ergo ſi ꝓpõ ẽ vera ſeqͥtur q non omnis ꝓpõ eſt falſa.quia q̃⸗ dam eſt vera⁊ que ↄtradicit illi: ergo iſta eſt falſa ĩmo ĩpoſſibilis quia omnis ꝓpõ eſt impoſſibilis ad quã ſequitur ſua contradicto⸗ ria.Neindepꝛobatur ꝙnon ſit fal ſa ſed vera.quia ẽ ꝓpõ vniuerſa lis nullam habens inſtantiam:qꝛ nec in ſeipſa nec in alia ᷣm caſum ergo ipſa eſtvera Itẽ ſiipᷣa eſt fal ſa ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum eius nõ ſupponũt ꝓeodem vniuerſaliter. ideo cum ipᷣa ſit affirmatĩia ſequi tur ꝙ ipſa eſt vera· Ytez ſi eſſet fal ſa tũc q̃litercũqʒ ſigificat ita eſt: qꝛ nõ ſigĩficat niſi ꝙ oĩs ꝓpoſitõ eſt falſa ⁊ ita eſt:ergo ipᷣa eſt vera De iſto ſophiſmate vidende ſunt difficiles dubitatõnes · Pꝛima ẽ vtxꝝ in caſu pᷣdicto iſta ꝓpõ ſit ve ra vel falſa. Secunda eſt quõ ſit poſſibile aſſignare ſibi cõtradicẽ tem vel equiualẽtẽ.Et pꝛimitus ego dico ꝙreſeruato ⁊ ↄceſſo caſu pꝛedicto tñ põt cũ illo poni caſus ꝗlſta ẽ vers:qð apparet per ea q̃ᷓ dicta fuerũt ĩ ſecũdo ſophiſmate „ * . ☛ . . N N öntſorn nolupponedn le/ſed poridus is autftle⸗Sed oſtng ſoͤnoͤyalet aꝛ qð alis deillopoteſt loq/aliqs haquo ſumit hoc non Urellgitindifferentero ſinen eti pitem pterit mitamſvamqᷓ allam. ipotloc ergo manifeſtü olcereg poͤquaͤn igfroeafirmanitt poͤ ümaloqnn deen ige ¶ I t cio hut⸗ ſeptimi ki ſtö eſtfe lble ,ed 5 imi cap vbi di ſuppon renangeſilnie quo tye ſoꝛtem ſederei in ali euaſio nullãa difficult anat ſen qꝛ ꝑ temp cognotatũ ge P0 5 oꝛtes diceret illã pꝛ l oniene boc verbũ ſedet nõ intelli 2 per põnẽæ ſil plaro P6 Queri lligim onE e Y diceret alia ꝓpõ 1e uenture hin tempus qð nu melliginus ue⸗ ↄſimilẽ · Et ti zed Ue ſtvera vern nc ꝓpõni coexiſtit Et tuc qu rõne dice guͤſt velfeſ, 6 Ks gliud tempꝰ.licc itercee ait eneerrend rõne alter⁊ ſicð ngenn aigui⸗ ie⸗ ſus 8 ⅝ tota horam pꝛimaʒ hu vter 1õvel vterqz dlcer et veꝝvk in heſtünenin mus diei fulle e ppoſitio va ſed govrp errercleete Dnereſ 5 – yerit falĩ li 2 ponamus poſt finẽ liciñ ceretveꝝſi dicas eppoſtieeb ius hore qſoꝛtes dicat . ic qꝛ loquit᷑ de pꝛopõ lentaneend ppõ eſt falſa qomiĩs tonis lz nõ de ſus: oponepla ul us fec „1. ⁊ ꝙ locatut non 27 E. ua:ſequit᷑ ꝙ pꝛo 6 ppoigen tebten tempoꝛe ꝓ quo loqui platonis eſt falſa · 1 5 oitligatfr,g pore iliꝰ vaͤme Labieut ſes a “ rõne pꝛopõ e ce Ainanngn eret in ꝓpõibus illiꝰ p̈ ſi ambe ſůt vere · qꝛ it . guiturſuncont ſ lio caſutñ nõ.· aufert dif ſi ſi ita eſt: ⁊ qꝛ eti . cult H dif ſi ſit fal . tiaz .guia e o hlvuerl. quo loquitur:. Et ali ein re:qꝛ fũt affirmatĩ Nhabengigenn tur taliqui volẽtes les ſũ . ĩe . ⁊ qꝛ etiã ta⸗ nanlahn aeteene ionno vont ſup lesenuan. alesqde nulla ſus Kregenkec, ondun atalhunpond, illis ſik. ce en e ſes, faſe lon pon us ponũ eniẽs Peoden iuerſalur. aliis. Ideo b enottei⸗ D eiue Zdictoria ſfetwere caſaftirmain ſec erat vera· qꝛ ille termin. Ppõi ꝓp eert eeſſer eſlẽtvere · ꝛſi cẽt en ven Fiezſichaft põne ſorti nõ ſupponebat b falſa ambe eſſen kalſe · ⁊ vtrũ ſna ne/ ſed ꝓpomibus ali pp lox eſti alle⸗ vtrz ngtüczſifftiuc een eined aliis . oësille eſt einpo igik Lüc etis ifcatnlig s tpoſti rant ſe. Sed ↄſtat ꝙbec ſolu⸗ ctori tatio quõ poſſit dari ↄd c0 nõval . u⸗= ctoria pon 2– E 1 luclerrpolpteſ an⸗ de ill et · qꝛ q aliqs intelligit due pono caſum e ſint niſt vpblinaeſicnngk in tuͦge eelio den⸗ autt? vce dueprobonesana d vo porti tubunnes Piinde lureliigi⸗ teroinn pꝓpõ tuͦc ala re volr dar ſsaie dcolkz oſtre põnem etiã Rtemyß er omnem toria: qꝛ termni zdi ri ↄdic⸗ 6, Gelncucl groͤlit turã ta pnñtem pᷣteritama fu⸗ ſupponer i zdictorie debent ſimmeſblcinte oĩ en un nifelu d d n vis ver es era c nec iualeti Erfulnlus poſſũ dicer Saua o pꝛopõne ſortis ſubi cenatotheſpofſ, tu ꝓfero ẽ e von reſrein pꝛo duabꝰ emans proſe ztchilloponic us tentõ mea loqui de ee doncfu vm caſũ dictũ T iſta homo eſt nabapperahe nus Wõ ſi velles dare Zdictoris ariſechdo ſopoiiman felil. ſcʒ iſtã quedã ꝓpõ nõ ẽ falſa:ſta⸗ tim in ills ſi upponeret ꝓpluribꝰ: ſcʒ ꝓ tribꝰ ſcʒ ꝓ ſe⁊ ꝓaliis dua⸗ bus. ergo nõ zdiceret illi ꝓpõni ſoꝛtis. Sʒ iſta dubitatio ſoluit᷑ · ea q̃ dicta fuerũt ĩ ſcdᷣo ſophiſma te ⁊ in t᷑cio ſeptimi capłi Illa enĩ ꝓpõ ↄtradicẽs ꝓpõni ſoꝛtis foꝛ maretur ⁊? non ꝓ tem pore in quo formatur.ſʒ ꝓ tempore in quo/ ꝓ põ ſoꝛtis fiebat ideo ꝓpoſitõ illa tertia non ſupponeret niſi pillis ꝓquibꝰ ꝓpõ ſoꝛtis ſupponeret ⁊ illa nõ ſupponeret ꝓ ſe eo ꝓ illa ñ erat de iſto tpᷣe. Videnð ẽ g de ve ritate ⁊ falſi itate illius ꝓpõnis· bꝛeuiter credo ꝙ illa Ppõ: eẽt fal ſa:qꝛ vel illa eet falſa velnõ eſſet falſa. Si eſt falſa ha beo ꝓpoſitũ ⁊ ſi nõ eſt falſa ſequitur ꝓeſtvera cx quo etiã ipᷣa eſt⸗⁊ ſi illa ẽ vera ſequitur etia ꝙ ipᷣa eſt falſa ſicut pꝛius arguebatur.ergo habeo poſitum ſcʒmipᷣa ẽ falſa. Sʒ tüc difficile eſt ad ſophiſma rñderc Ad rönes enim ahqui dixeruntæz itaviſũ fuit mihi ałs ꝙ lʒ ꝓpõ ſe cũdum ſigtionẽ ſuoꝝ terminorũ non ſigtvel affirmar niſi ̈ omis Pippoſuiocſt falſa cum omis ꝓ poſitio de foꝛma ſua ſigniſicatvł aſſerit ſe eſſe verã⸗ideo omis pꝛo poſitio aſſerens ſe eſſe falſaʒ ſiue directe ſiue cõſecutiue ẽ falſa.qꝛ licet qualitercũqʒ ſignificat eſſe its ſit qtũ ad hoc ꝙ ſignificat re eſſe falſam:tamen non qualiter ſi guificat eſſe ita eſt q;tum ad B ſignificat ſe eſſe verã: ideo falſa nõ vera.qꝛ adveritatẽ eiꝰ requi ritnr nõ ſolum ꝙ qualit᷑ ſi ignifi⸗ cat ita ſit ſed qualit cunqʒ ſigniti D cat ita ſit. Iſta rñſio nõvidet᷑ mi hi valere de virtute pᷣmoĩs:⸗ non obiicio ꝑꝛonũc de iſto mõ loquen di qualit᷑cũqʒ ſigt lita eſt.quia de hoc ſatisviſũ fuit. Sed oſtẽdo il lud nõ eé veꝑ quod dicebaturſi cʒ ꝙ omnis propõ ſigificatvel aſfe rit ſe eẽ veram:qꝛiilã oꝛõneʒ ſe eẽ veram / vel tu capis ſignificatĩe vel materialiter. ſi materialiter: tũc iſta pꝛopõ /homo eſt aĩal non aſſerit ſe vel ſignificat ſe eſſeverã qꝛ ſenſꝰ eiꝰ eſſet ꝙ ſiẽ ret iſtãpꝛo põnem / iſta pꝛopõ homo eſt aĩal eſtvera/quod ẽ falſum: quia illa pꝛopõſſcda iam eſt deſecũdis in⸗ tẽtionibꝰ.⁊ pꝛima cũ ſit de pmis intẽtionibus non ſignificat iſtas ſecũdas intentiones. Sed ſi gli⸗ quis dicat ꝙ illa pꝛopõ ſe eſſeve⸗ rã capit᷑ ſigtiue:tunci lla pꝛopoſi tio homo, eſt aſinus ſignificat ſe eſſeverã:qꝛ ſicut hoĩem eſſe aſi inũ nihil eſt eo ꝙhomo nõ pt eſſe aſi⸗ nus:ita hãc pꝛopõem /hõ ẽ aſinꝰ eſſʒ verã nihil ẽ nec põt eẽ:qꝛ nõ põt eẽ vera.mõ d eeo qued nõ pᷣt eſſe nec etia m eſt non eſt vex dice reꝙ ſigniſicatur velintelli gik vel aſſeritur ſicut aliss ſat dictũ fu it · Si en dicas iſtam pꝛopõnem homo eſt aſinus eſſeverã ſi ignifi catur vel intelligitur vel aſſeritur — tũc dicis fł'm qꝛ pꝛopõ ẽ falſa eo & eſt affirmatiua cuius ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit.⁊ ita eſt ipꝛo⸗ ꝙ poſito ꝙ talis pꝛopõ/omnis pꝛo põ eſt falſa / non põt eſſe vera. lõ ipam eſſeveram nec eſt nec poteſt eſſe · Ideo nõ ſignificat᷑ nec iĩtelli ai llo ppoſtot vela ve nu gettlntſuutr . ictee o n Noniſiſt ſuſicutper nis gifcak,ſcgturg nndaa ppone vutun icebaturin llla ppoe ono vera non enim ſn lg propoͤ ſit veſ urinäkſehifn mlicatönez:immo requin tnnſicutſigniſtcat ons ltuliter iplicibatur. MümhocNAcardin elpötheberertiiewon lenöſufficitadyentan n uegtermint peodem lſicutalias dirl ſeg re lili Nequeretermin tpponitetuncopor, umcyenen eſſeveran . fialter olne itn⸗ peopoen /höͤaſin⸗ hllenecpotteglno mö deto gucdnoßt meſnonek vepdie CAtEr vclintelligtve cut allas ſat, dieti fr dicas iſtumpicpopen iſenus eſemri ſigif telligturreleſſertr nqtprepofalſgeo tius auus ſubtectü ponit eltaetipro⸗ ptopo/omnloꝛo onpoteſe vera .lb mnecetnecpoleſt ſgnifcakreciteli gitur:ideo nõ ſigĩſicat ſe eẽ verã Igeo dicitur aliter ꝓpiquius ve ritati ſcʒ ꝙ q̃libet ꝓpõ implicat virtualiter ꝓpõnẽ aliaʒ ita ꝙ de ſubiecto ꝓ ea ſupponẽte affirma tur hoc pꝛedicatũ verũ ergo im⸗ plicat vtualiter ſicut añs impli⸗ cat illuꝗ quod ad ipCʒʒ ſequitur.iõ aliqua ꝓpõ non ẽ vera ſi in dicto ↄñte affirmatĩo ⁊ ſubi ectũ ⁊ pꝛe⸗ dicatũ nõ ſupponãt ꝓeodem.ver bigratia pona mꝰꝙ iſta ꝓpõ ſoꝛ⸗ tis nulla ꝓpoſitõ ẽ vera vocetur ꝓpꝛio noĩe c:⁊ tunc ſequitur nul la ꝓpõ eſt vera.ergo c.nõ ẽ verũ et ideo niſi ſit ita ſicut per hoc cõ ſequẽs ſigĩficat᷑:ſeqᷣtur ꝙ pꝛedi⸗ catuʒz in dicta ꝓpõne virtualiter implica batur in illa ꝓpõe /ꝓpo ſitio nõ ẽ vera:non enim ſnfficit adhoc ꝙ pꝛopõ ſit vera ꝙ ſit ita ſicut ſignificat ſecũdũ foꝛtnalem ſigniſicatõneʒ:immo requiritur ꝗqyſit ita ſicut ſignificat ↄñs qð ĩ⸗ ca virtualiter ĩplicabatur. Vñ ſe cundum hoc diceturꝙ vbi pꝛopõ hʒ vel põt habere refiexionem ſu pꝛa ſe nõ ſufficit adveritatẽ affir matiue ꝙtermini, peodem ſuppo nat ſicut alias dixi:ſed requirit᷑ ꝙ in tali ↄſequẽte termini pꝛo eo dem ſupponat:⁊ tunc opoꝛtʒ hoc ſtante pꝛopõnem eſſe veram. Et per hoc faciliter ſoluerẽtur rati ones. Ad pꝛimam rationem dice returꝙilla ẽ bñ vniuerſalis ſed ĩ ſtantia ẽ in ſeipᷣa nõ contra ſigni ficatõnem eius foꝛmaleʒ ſed con tra illam quaʒ implicat rãq; con ſequẽtẽ. Ad aliã dicitur ꝙ ſubiec t ⁊ pᷣdicatũ dicti ↄñtis nou ſi up⸗ ponũt ꝓ eodẽ:quod tũ ad verita tem ꝓpõnis reqritur quecunque fuerit illa ꝓpoſitõ. Advltima ſi militerdictũ ẽenõ eſt qualitercũ que illud ↄns implicatuʒ ſignifi catur:etiã ſi hmõi locutõ fiat pᷣin debitum ſèſum. Sed hec ſoluiio qᷓ;uis ſit ꝓxima veritati vt puto tamen adhuc nõ eſt perfecta:qͥs ſupponit falſũſcʒ ꝙ ad quòlibet ꝓbponẽ ſequitur iliud conſeques dato em̃ ꝙ hec pꝛopõ equus cur⸗ rit/voceiur ꝓpꝛio nomine b. tũc non ſequuur equꝰ currit:ergo b. eſt veꝝ ſicut dicebatur in ſecũdo ſophiſmate huius capitłi.⁊ id eo perficiẽdoiſtam ſolutõnem debe mus dicere ꝙ ad omẽʒ ꝓpõne m cũ illa appõne ꝙipᷣa eſt:lſequitur qꝓilla ẽ vera itaꝙĩp̃dicto caſu ſci licet ꝙbec ꝓpoſitõ/equus currit vocetur ꝓpꝛio nominc b.ſequit᷑ equus currit ⁊b.ẽ g b eſt veꝝ mõ in ꝓpoĩto noſtro de ſophiſmate pꝛeſenti apparz qꝙiſta pꝛopoſitio appoſita eſt per caſuʒ:qnia pone batur ꝙſoꝛtes dicebat iſtam pꝛo poſitionem /nulla pꝛopoſitio eſt vera. Ideo poniturꝙiſta ẽvera2z ſic ex iſta pꝛopõne et caſu ſeu ex pꝛopoſitione explicante caſum: ſequitur ꝙiſts ẽ vera quod eſt fal ſuʒ:ergo iſta eſt falſa vel caſus ẽ falſus. Idec ſi caſus recipiat᷑ tã qᷓ; verus:oʒ dicere ꝙ iſta pꝛope⸗ ſitio ſit falſa.Sed tũc opoꝛtʒ ſol uere rõnes Pꝛima ratio adhuc cum illo ſupplemẽto nõ fuit ſuffi ciẽter ſoluta:quando em̃ dicit᷑ q ipᷣa ẽ vniuerſalis ñ hñs inſtãtiaʒ Dico etiaʒ ꝙ licet non lt inllui⸗ otra eam qtuz ad ſignificatõneʒ eius foꝛmalẽ pciſe:tñ eẽt ↄtra il⸗ lã inſtãtia qᷓ ꝑ modu ↄſequentis ⁊ dicẽs falſum ex quo nos poni⸗ mus ꝙ plato dicit falſuʒ:ergoeſt vera pꝛopoſitõ: Iteʒ ego ponoꝙ implicatur ĩ ea cũ caſuboc ſuffi cum ſoꝛte roberius dicat etiamꝗ cit ad falſifſicãdum eam ſi poſitõ caſus ẽ vera· Et ſic ſoluũtur alie rõnes.¶ Sed tũc dubitatur vtꝝ ta lis ꝓpõ ſit poſſibilis ſcʒ omĩs põ eſt falſa · ⁊ ego dico plpᷣa eſt poſſibilis licet nõ poſſit eſſe vera quia ita eẽt ſicut ipa ſi ignificat ſi deus ãnihilaret omnes ꝓpõnes pꝛeter iſtas duas deus eſt aſinus 7 eqnus ẽ capꝛa.tunc em̃ omnis ꝓp ꝓpoſitio eſſet falſa·⁊ ego dicerẽ ꝙ copulatiua ex eax caſu eetim⸗ abuis ſeqr etur impoſſibi J e P ſcʒꝙ ipa eſt vera et falſa · Crauſi ſophiſma ẽ ⁊ videt difficilius. Et tale plato ꝓp dicit falſũ:ponat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes dicat bãc ꝓpõem plato dicit fal ſum ⁊ nullaʒ aliam dicat⁊ econ⸗ uer ſo plato dicat iſtã ſoꝛtes dicit falſum ⁊ nullaʒ aliam· Queritur ergo vtʒꝝ ꝓpoſitõ ſoꝛtis que ẽ ſo phiſma ſit veravel fła · Et argui tur ꝙſit vera:qꝛ uulla rõ ẽ ꝙ pꝛo põ ſoꝛtis ſit magis veravł ꝓvpoſitõ platonis vel econuerſo quia omino ſimiliter ſe habẽt ad inuiceʒ. Ideo ſi vna eſt vera alia eſt vera.⁊ ſi vna ẽ falſa alia ẽ fła boc ſuppono.Si ergo dicas ꝙ ꝙ poſitio ſoꝛtis non eſt vera ſed fal ſa:tũc etiã plato dicit falſuʒ pari ratione.⁊ hoc affirmat ſoꝛtes et nihil aliud:ergo affirmat ſicut ẽ ergo vera eſt ſua ꝓpoſitio:et ſua ꝓpoſitõ eſt affirmatĩa ⁊ termini — ſupponũt /ꝓ eodem:ſcilicet plato fta q; q plato dicit falſuʒ: ⁊ pono etiamꝗ ſoꝛtes crobertus dicãtiſtas pꝛo⸗ poſitões ſm ſimilem in tentõem credãt verũ dicere quia credũt ꝙ plato dicat illam:deus nõ eſt: iũc ergo apparet ꝙ ꝓpoſitio ſoꝛ tis ⁊ pꝛopoſitio roberti ſũt oĩno ſimiles ĩ voce ⁊ in inteutõne tam audientiuʒ q; ꝓferẽtiũ:⁊ tamen oſitõ roberti ẽ vera exquo po nimus ꝙ plato dicit falſuʒ: ergo ↄſimiliter ꝓpõ ſoꝛtis eſt vera. tem ponimus ꝙ robe rtus vult ↄtradicere ſoꝛti dicẽdo ꝙ Plato nõ dicit falſũ:tunc apparet ꝙiſta oſitio nõ eſt falſa exquo poni mus ꝙ plato dicit falſuʒ:ergo ſo lum ꝓpoſitõ ſoꝛtis eratvera niſi dicas ꝙ ãbe ↄtradictoꝛie ſunt ſi⸗ mulfalſe quod eſt impoſſibile. Sppoſitũ arguitur: quia ſi ſoꝛ tes dicit verũ:parirõne plato di cit verum.⁊ ſi plato dicit verum cum dicat ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ:ſe uitur ꝙ ſoꝛtes dicit falſuʒ:ergo ꝓpoſitõ ſoꝛtis ẽ falſa ⁊ nõ vera. Zicẽdnm eſt bꝛeuiter ꝙ ꝓpoſitõ ſoꝛtis ẽ falſa ⁊ nõ vera:quia oĩs ꝓpoſitõ ẽ falſa ex qua cũ aliquo vero ſequitur falſum:ſʒ ex ea cũ aliquo vero ſequitur falſũ:ergo illa eſt falſa. Maioꝛ eſt regula in fallibilis:⁊ miõꝛ ꝓbatur quia cũ caſus ſit poſſibilis ego ſuppono poſitõeʒ caſus eẽ verã:modo ex caſu ⁊ ꝓpõe ſoꝛtis ſequitur ꝙ ½ poſitio ſoꝛtis eſt vera ⁊ ꝙ ips eſt fitmultuzdtfial eſadeuquedlcti ſophinate⸗(Dl ghſituaſicut ſig ninme noͦiltaſi höͤſeages exent gihae eatne 1d ſecüdi dictuun voleſtbabere ref loſaz ſuemediat nqaz n ſec⸗ ſa ee falſanoͤſaff uffirmatueg ſubi ſigponbt peogen. lus ſegvensſe; iblecnizt preclca⸗ Leodenſicur diceh 12 Pollörobertie ergexqtan mosgpn flſiun, Cuniluer häſantis l en⸗ Nienponinnsgrobermon adicereſonndickdog pin odicttfelſittuncapparage ppoſitionoeſtfalſerquopet usg platodiat falſaz:erpyt m ppoſttſoꝛtiserarperal⸗ cas gaͤbe otracictoꝛieſun ulfalſe quod ettunpoſſtbl Ooſttü n guitur gnuſi dien verinparirönepimn atverunalihluo diet ien cumdicltq ſotes d li umngſanan tiſirl vſti un ih eſb 6„ 7 vV falſa·⁊ per ↄſequẽs totum eſt fal ſuʒ ⁊ impoſſibile:ergo apparʒ ex ꝓpõne ſoꝛtis cuʒ aliquo vero ꝙ ſequit᷑ falſum· Mũc ergo reſtato ſtendere quo mõ ex ꝓpõne ſoꝛtis et caſu ſequitur ꝙ illa ſit vera et falſa: Et pꝛimo ꝓbatur ꝙ ſit ve⸗ ra quia caſus ponit ꝙ illa ꝓpoſi tio ſoꝛtis ẽ ⁊tamẽ dictũ fuit ꝙad quãlibet ꝓpoſitõnem cum poſiti one diceute ꝙ ipſa eſt ſequitur ꝙ ipᷣa eſtvera· Sed etiaʒ apparetꝙ ipa ſit falſa ſicut arguebatur:qꝛ ſi eſſet vera o poꝛteret ꝓpõnẽ pla tonis eſſe veraʒ ad quã ſequitur ꝙ; ꝓpõ ſoꝛtis eſſet falſa.Et cõſi⸗ militer pari rõue dicendũ eſt ꝙ poſitõ platonis ẽ falſa. Ideo nõ oꝑtet niſi rũdere ad ratõnes que füt multuʒ difficiles:⁊ recurrẽdũ eſt ad ea que dicta ſũt in pᷣcedẽte ſophiſmate·. ¶ Ad pꝛimaʒ dicitur ꝙ lʒ ſit ua ſicut ſigiĩſicat ꝓpõ ſoꝛ tis q;tum ad ſuam foꝛmalẽ ſigtõ nẽ tamẽ nõ ẽ ita ſicuc ſigĩficat ꝓ põ ſequẽs ex ea ⁊ caſu:qꝛ ſequit᷑ ipa ẽ vera ⁊ nõ ẽ ita Similiter ad ſecũdã dicitur ꝙ vbi ꝓpoſitõ poteſt habere reflectõeʒ ſupꝛa ſe ipſaʒ ſiue mediate ſiue ĩmediate: Sn quaz re flectõnem ſequitur ip ſã eẽ falſã:nõ ſufficit ad vᷣitatem affirmatiue ꝙ ſubiectũ pᷣdic itũ ſupponũt ꝓ eodem:ſʒ oʒ etiam ꝙ illius ↄſequẽtis ſcʒ ꝙ iſta ẽ vera ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatus ſupponãt ꝓ eodem ſicut dicebatur pꝛius Sed tertia et qꝛta rationes ſunt difficiles . Et dieo de tertia ĩdubi tãter ꝙ põ ſoꝛtis ⁊ ꝓpõ roberti ſũt ↄſimiles ſᷣm vocẽꝛ intentões AR tam ꝓferẽtiũ q; audientiũ.I uon equilualẽt ꝑꝑ hoc ꝙ pꝛopõ plato uis de qua ambo loquebat᷑ habʒ reflectõeʒ ſupꝛa ꝓpõnẽ ſoꝛtis et non ſupꝛa ꝓpõneʒz roberti· Ideo ex propõne ſoꝛtis et platonis cũ caſu ſequitur ꝙ pꝛopoſitio ſoꝛtis eſt falſa:⁊ non ſequitur hoc de ꝓ poſitõne roberti:ĩmo ipſa eſt ve⸗ ra.Tũc dubitatur quõ poterit ſu ini eqͥpollẽtia pꝛopõnuʒ aliter qᷓ; pꝛedicto mõ.Adhoc dico ꝙ vna pꝛopoſitõ ĩnata eſt babere reflec tioneʒ ſupꝛa ſe eo ꝙ termini eius ſupponũt ꝓ pꝛopoſitõnibus:oʒ etiã ꝙeqᷣpollẽs ſit inna ta habere reflectõeʒ ſupꝛa ſeipſam· Verbi gratia / ſit bma ꝓpõ a.· et ſeccũda b. ⁊ ſi b.deberet equalere ipᷣi a.ne ceſſe ẽ ꝙin quocũqʒ caũ a.habe⸗ at reflectõnẽ ſupꝛa ſe.ita b· hẽat reflectioneʒ ſupꝛa illã a:vt ſit ne ceſſe in omĩ caſu ꝙſi vna ẽ veraꝙ alia ſit vera·mõ talẽ reflectõneʒ nõ hʒ ſcðᷣa ſupꝛa pᷣmã niſi aſſeren do illud ↄñs qð ĩplicat aſſerẽdo in ᷣma ſcʒ ꝙ aẽ vera:ſʒ ſi hec ſe⸗ cũda ponat᷑ tũc eq pollebit pꝛime Sit ergo ꝓpõ ſoꝛtis ꝙ plato di⸗ cit falſũ:tunc ꝓpõ roberti eqͥua⸗ lens illi erit / plato dicit falſũ ⁊ a ẽ veꝝ poĩtoq ꝓpõ ſoꝛtis vocetur a.iſta em̃ pꝛopõ roberti nihil ap⸗ poĩt qð nõ ĩplicaret᷑ ĩ caſu plecu tiue in caſuĩ quo iſta ꝓpõ ſoꝛtis ẽ ⁊iſtũ caſũ ponimꝰ ponẽdo ꝙed polleãt vel nõvᷣdicãt · Si em̃ non fũt tũc nõ eqͥpollẽt nec Zdicũt · et vniuerſaliter ad oẽm ↄdictõeʒ ⁊poſitõeʒ eius ineſſe poteſt ſumi equalẽtis verbigr̃a ꝙ iſte poſite ineſſe equipollẽt videlics ꝙ ꝓpõ ꝗ ſoꝛtis que ꝓpꝛio noĩe vocetur b· ſitꝙhõ currit:⁊ ꝓpõ roberti equi ualẽs ſit ꝙhõ curritæb · eſt vers · ſed nõ opoꝛtet aliã appõnẽ appo nere vbi ꝓpõ nõ ẽ innata habere reflectõnẽ ſupꝛa ſevbi aũt põt oʒ hoc apponere.vt ſi ẽ reflectõ ſu⸗ pꝛa pꝛimãꝙ ſit reflectio ſupꝛa ſe⸗ cuda.Et ↄiimilimõ puto eẽ dicẽ dũ de quarta rõne· am ꝓpõ ſoꝛ tis⁊ ꝓpõ roberti fũt ãbe talſe et nõ cõtradicũt:quia poſſibłe ẽ eẽ reflectionẽ ſupꝛa vna exquas ſeqᷓ⸗ tur ipſam eſſe falſam:ꝙ tamẽ nõ ſit ſic reflectio ſupꝛa aliam.ſicut eſt ĩ caſu poĩto.⁊ideo ad cõtradi cendũ ꝓpõi ſoꝛtis oʒ cõtradice⸗ re copulatie ex iſta⁊ ↄñte in ipᷣaĩ ꝓlicato ſcʒ illa que ponebat᷑ uli e quipollere:vtqrobertꝰ dicat pla to nõ dicit falſũvel a nõ ẽ verum ſic em̃ nullomõ poterẽt ille due ſi mul eſſe vere nec falſe.Nec etiam eſt vis ſi plures alii termĩ appli⸗ cẽtur in vna q; ĩ alia:qꝛ quicũqʒ termimĩ vna explicite expꝛimũt᷑ in alia ĩplicite ⁊ equalenter conti nẽtur: Sed iterũ dubitatur quia ſi ule ꝓpões ſoꝛtis ⁊ roberti ſint cõtradictoꝛie tũc poneꝙ ꝑpetuo maneãt ꝑ potẽtiã dĩnã ↄſtatꝙ nũ ᷓ; ꝑ mutationẽ aliaꝝ reꝝ ipᷣe po⸗ terũt eẽ ſimulvere aut falſe.Lũc ponoqꝙmutaret᷑ caſus de platone qplato nõ dicat illã ꝓpoſitõnem ſoꝛtes dicit falſũ ſʒ dicat illaz ro bertꝰ dicit falſuminnc querit᷑ de qualibet illaꝝ ſcʒ ſoꝛtis roberti⁊ platonis que ſit vera vel falſa. et ego dico ꝙ ꝓpõ platonis ẽ falſa ſumqilla eſt falſa.Nam ſi pona⸗ tur vera ſequitur ꝙ ꝓpõ roberti eſt falſa.⁊ſi ꝓpõ re berti ſit falſa hoc èvel qꝛ plato dicit falſuʒ:vel qꝛ ꝓpõ ſoꝛtis ẽvera:⁊ advtrãqʒ ſequiturq ꝓpõ platonis ẽ falſa⁊ tũc iteꝝ ſeqᷣt᷑ ꝙ ꝓpõ roberti è fła ⁊, ꝓppoſitõ ſoꝛtis ẽ vera.·Ham ſoꝛ tes nõ aſſe rit niſiq plato dicit fal ſum ⁊ita ẽ.nec eſt reflexio a pla⸗ tone ad ſoꝛtẽ ꝓ pt᷑ qdð non ſedqtur ꝙ; ꝓpõ ſoꝛtis ẽ falſa:ideo eſt vers ⁊ ꝓpõ roberti ſibi cõtradictoꝛia elt falſa:qꝛ eſt diſiũctiua cuins v traque pars eſt falſa. ¶ Monum ſophiſma. Onũ ſophłiſma ẽ ꝓpiquuʒ pᷣdicto ſcʒ ſoꝛtes dicitveꝝ ponatur caſꝰꝙ ſoꝛtes dicat iſtam ſolsa plato dicit falſũ et plato ecõ tra iſtã ſola dicat ſoꝛtes dicit ve⸗ rũꝗꝓ Quer itur ergo vtrum illa p⸗ põ platonis ſit vera vel falſa Et ſimiliter etiam poſſet queri de ꝓ poſitione ſoꝛtis.Arguitur ꝙ pla to dicitveꝝ:qꝛvel dicit falſumvł ve rum.Siverum bha betur ꝓpo⸗ ſitum.ſi falſuʒ adhuc ſequitur ꝙ dicit verum:ergo quocũqʒ dato ſequiturꝙdicit verũ.Tuuc ergo oſtendo aſſumptum ideſt antece dẽs ſcilicetꝙſi plato dicit falſuʒ qꝙdicit verum:quia ſi dicat falſũ tunc ſoꝛtes nõ dicit veruʒ.⁊ ſi ſoꝛ tes nõ dicit verũ tunc plato dicit verum ⁊ſic ba betur ꝓpoſitum ſi cut pꝛobatuʒ eſt ſupꝛa·. ſcilicet ꝙ ſoꝛtes dicit verũ . Neinde impꝛo baturloſimiliter:qꝛ plato vel di⸗ citverum vel dicit falſũ Si dicit ſl; uia ſequit᷑ ad eam ſtatimaad ca brevol. Abroytee beineſthui verumdab. umt uer heoßo urſiplatodcne⸗ aflſun au in ſain / eenn ſottslin ce i zilulum⸗ cen ſutpuusga Ne⸗ ſa uuliMo lta cſe olturincaſvec: cll ſbllee icpꝛopo expelm Arenn YMeoomnls peo ſiergui um poſitoned ſoſequiꝛurfalſamn / cum ſon cquiturexreris ſede Geuncaſu ſequitur falſ tccera pꝛobo geryn Aliſequttuefelſiigiae gadepopoeſtverat ſa ivocgtloue thoceltfal Alnoefgooſtendlturge Meplatonis cun caſt ſcc Atenpropoſalicrriyſc aafalir guia aüs poit ce kalſa ngn falſuʒ habcopꝛapoſitũ. Si dici . urn Rerurn ndhunſecultmn pegieirfit Reſlgreront eſle loꝛrendi Pporebe ſst um ⁊ iteꝝ hẽo pꝛopoſutum. Pꝛo aſe teit elie verg ſipona 2lrodtenn iin bo ergo aſſumptumſcilʒ ꝙ ſ. eg ees dicarüulam deus eſt: odlcltfalſnn ſir iʒ ꝙ ſequi=⸗ ergo ipᷣa eſt poſſibilis vel non⸗ toeperg, „ e tur ſi plato dicitverum ſoꝛtes di elnonim egeegyn cit falſum:ouiꝗ q ae etes di=⸗ poſſibilis. Et ita arguitur ꝙ ſoꝛ⸗ pöplaton nrig lſum:quia ſi ipᷣe dicat veruʒ tis pꝛonõ f. A Gultur ꝙloꝛ⸗ nlgef ſequitur ꝙ ſortes dicitveruʒ.x ſi verer/bo eſſet poſſibilis/ qꝛ eſſet pͤbe z leitveruʒ. ⁊ ſi vera ſi plato diceret ꝙ hõ aſi nlo ſoꝛtes dicatveꝝ ſequitur ꝙpl. ꝓ hõ e aſinꝰ nseera g dicit falſum. Bi ter Ad ronem vico ꝙad neutra ſe⸗ ninlronne ſicut peinoH bꝛeuiter quitur impoſſibile. ſed ad vtrq cut pꝛiusꝙ vtra al⸗ 2c Ibile. led ad vtrꝗ ſekrfir ai⸗ ſa:quia ſi nbono c a bae⸗ utu unpoſt ni ſonſeginr Ronceſt in caſu eẽ: cũ hoc ſit poſ eis cöſtrura raegidtefie efalſa:iceo ibile ⁊? ſic pꝛopõ expꝛimẽs caſũ lis.⸗ cain eſt impoſtibi⸗ iſb ecacge fur era. Ideo Gennis pꝛopo ia Paren 8 . eſt inpoſſbiles a e⸗ * uAc 7 19 kuiſiüginn ans ſ⸗ ex qua cum poſitione dicti ca⸗ tra qʒ pars pollibil . is/ culꝰv⸗ dein L s ſeauitur falſum/cum falſum omne currens eſt a⸗ 1di co Philma. equitur exveris ſed exvtra⸗ -coteree . , Do.Oο EH ſopeiſmne Dpign Pcuim caſu ſequitur falſi Vanlgt ſeng enlege aaert po ſſtbile tur ⁊ cetera · pꝛob 1 enS. ita etiam 0 Peobo ꝙervt uienne caſu ſequitur falſa uls ſ. a. H enere ll falſoct plto eco H oce aal a ſine ſit poſſibilis. (Tuncrelpoce etif lcat ſortes dicltye⸗ Mꝛimo ergo oſtendirun g lun aa roönem que arguebat ꝙ pꝛopo rergoytrumllla⸗ põne platonis cum caſu Rautenr vin tonis eſſetvera/cum queritur ſtvena velfalſa Et ꝓeadem propõ ſcilicet ipſamet 1 velet vera vel falſa. Concedoꝙ; mpoſſet guerdey vera ⁊ falſa.quia caũs poĩq ipᷣa fall lſa. Et qua ndo dicitur ſi eſt tis Argulturgpl eſt. ⁊ cum dictum fuerit beinse an egbe, confequen= Grddicufelſunet ex omni pꝛopoõne cum alia dicete to dicitfag beobarar: quia ii pia aumdebemt ppo⸗ Zipᷣa eſt ſequiturip̃a eſt vera.æ non dic alſum ſequitur ꝙ ſoꝛtes luzadhucſegulurg tamen ſequitur vlterius ſi lpᷣa eſt Diulen e verum.· concedo ⁊ cum nrergovocuq deto agewiß⸗ 4 D falſa.ergo ſequitur ſ. Larikie pii eerer dicit kalſuʒ larveri Luucergo .115»ρα eſt falſa. Et ita argueretur ſequentiamj: e. negon de slia ¶ Sed tunc dubit quentiam: qꝛ ꝓpoſitio ſoꝛtis ñ unpgrun och ancte iſte ſint voſſhe bltaturvr; cx eo dicitur falſa quis t &; atfaſu, iſte ſint poſſibiles.videruꝛ ꝙ ſic: ipᷣ Ur kalla quia eſt alit q; Alolaotichte quia expoſſibili ſic: ipᷣa ſignificat ſcdᷣm eius ſignifi lia ſicicutfalſi expoſſibili non ſequitur meSHAIEEhiilgs. ſ poſſibile:æ tamen ex e aten. niete nnara ſigtu icar n lionel impoſſibile.ſcils ſieadem ſitve cxeo œd a unn et ita eſt ſed nch ſtini ra? falſa. Contrarium eſt qnia inpligaenen Aa dle cſequens beul . ag poſitio eſt poſſibilis que cum 1 mneumin ear caſu qui eſtve . Deudeinpes nererum ſignificatarumſed peo et go eſt vera bꝛopoſitio. Ham iera ſcra Gnincatarum · ſed p?o poſito ꝙ illa pꝛopoſitio ſoꝛtis Oichfalli⸗ 2 pꝛionomine vocetur a· ⁊ nõ its E ita ſicut hec ſignificaret a. eſt ve· ,„K bocſegt nõ ẽ vera qꝛ nõ ẽ vera- Et ſiar 1s (Sec queruur vtꝝ ſophiſma mutͤͦccel ſe guit᷑ pꝛopõ ſort dicẽtis gpla⸗ ſit poſſibłe ⁊ vtꝝ poſſit eſſeveruz u töereſlan ,. to dicit fallũ ẽvera qꝛ tmi ſuppo Et ſtatin dico ꝙ eſt poſſibile: qꝛ nalizellig in nũt pꝛo eodẽ ⁊ q qualit cũqʒ ſiẽt põt eſſe ꝗꝙ tot ſint vere quot ſunt dereaus 0; oche ita ẽ: ⁊ qꝛ ſua equinalẽs quã pꝛo alſe. vt ſi ſint olum iſte quatuosꝛ: earalg eir li⸗ fert robertus eſtvera: q; ſua dir⸗ deus eſt / deus ẽ bon⸗ homo eſt ſietversg aſt dictoria quam pꝛofert iohannes aſinꝰ / ⁊ equꝰ eſt capra · Dico etig gi verathy ru/ eſt falſa. Dicenduʒ ad hec omnias põt eſſe veꝝn incaſu ꝙtem pꝰ cõ dere zmrlar aru⸗ ficut dictum eſt in xꝛecedente ſo⸗ ſignificatum per verbum accipie digetiiu Mudla phiſmate · mus nõ pꝛo rempoꝛe pñti inquo e ſme Waoꝛei ¶Decimum ſophiſma. formarem?! m: ſed pꝛo tempo⸗ railili dvezdlao Ecimũ ſophiſma E1 eſt cõ re inquo ſolu erant iſte quatuoꝛi nlll cheroi ſütit ſimiksvirtutl:ſ. cʒgtot ſuͤt mediate pꝛedicte · bene etiam ſic rite idubltimnl pꝛopõnes vere quot ſũt pꝛopões poſſet iſta eſſe vera / omis pꝛopo mlrek zalc⸗ ſopd falſe · Pon aticaſ? ꝙ ſolũ ſüt qna eſt negatiua. ſz non poſſz eẽ vers lcbl elipoſible tuor pꝛepões · Pꝛi⸗ eſt. deuseſt. ſits oſ ẽtũ pverbũ accipet pꝛo liuueſiliͤ⸗drer Secũuda bomo eſt aĩal. Tercia e tpᷣe inquo foꝛmaretur. Mecetia⸗ʒ ophlm uꝰẽ capia· Quarta ſophiſma/ pñs ſophiſma pt eſſe vex · ſʒ tñ ſi ſineroin te caſüͦegt poſitũ· Cum ergo ita eſſz quero caſꝰ poſit? iſ⸗ ophiſmare ſit ſicut ſmchiitla gpoͤetpel vty ſophiſma ſit verum vel falſũ ponitur aliꝰ hõ ſuꝑueniẽs põt di yblcatu Aſererartlliu Arguuur pᷣmo nõ eſſ⸗ verumqꝛ cerevere ꝙ pꝛotẽpore caſus iſtiꝰ ſſcſeguc iſophiſmn⸗ tunc nõeſſ z lta ſicut ſignificat im tot pꝛeciſe erant verequot erant Inilvenſt ſalſun ſinal. mo eſſe nt plures vere q; falſe: qꝛ falſe · Sed ꝑver bũ de pñtinõ põt lls ppoſitoefolſs exqt eſieuttres vere etvnica falſa Hein aliquis bõ vere dicere nili vt dic woſeguiturkalſum. Err de arguiturꝙ nõ ſit falſum: quia tuʒ elt ſcʒ vtendo tempore verbi Chones ioppoſitumnp ſi eſſet falſũ tůc eſſet ita ſi cut ißs pro tempore alio ab eo ꝗ pꝛeciſe lu gu eñ dicl gſihꝛ ell ſignificat quia due vere⁊ due fal coexiſtit ſue pꝛopõni gllengiheſ era ſe: ides eſt verum Ego dico ꝙ ſo Ndecimũ ſe ophiſma eſt oſi gfaz Aen Pdnseſieh 4 phiſma eſt falſũ:quia exeo? caſu milis vᷣtutis Ego dico fal Cklaſtntſihntnnech⸗ lequitur cibm eſtfalſ um qibm ſum. poſito ꝙnib ilplus dico niſi ſotone fomalo ſ 0 eſtveruz Et ſoluitur rõ ad oppo iſtã pꝛopõnẽ eso dico fem · Que⸗ Et porer fhni Abee itum ꝙ im non ſit falſumexes ritur vtꝝ iſta pꝛopõ mea ſit va Pule obbee ez ua aliter eſt ; ſist ſcõm ſignifica vel falſa · Di dicas vera: ti C. ſeſtaſtcut/i eñ noͤ eſty tionem foꝛmalem ſed ex eo qnon non eſt ita ficut pꝛopõ mea ſigt. mn ilud giſtcat j. eſt ita ſicut ſignificaꝛet illa qvir⸗ Ideo ſequitur ꝙ non eſt vers ſed pgillx oeſtn ſu ſi⸗ kalſa · Et ſi dicas ꝙ ẽ falſa: tũc ſe ſa po ner go ſicut ſigẽt:ideo ẽ vᷣ ninne ſel ſurber tualit᷑ ẽ implicats in eo ⁊ ca tecedente ſuo · quitur gita tn 0 rermĩ ſupponũt pꝛ?o lußdief cut ↄſequens inan MNam bec implicata ſicines a · · Etiã qꝛ tuncter vera poſito caſu ꝗ illð ſophiſma eodẽ ⁊ eſt affirmatia i ſequitur Mg lin pꝛc pꝛio noĩe vocctur a· ⁊ non ſt manifeſte eſi ipa ẽ falſa ipa eſt eeacduen ſecten ſ rn iurſ efe ſigntſten Aten dico eſt doſtte rſpet gril ſintſolunite gunn dense bons/hane veſtcahre Aooti epſncaſi tempꝰa nper verbumsctpte enpore pfti nbo Hmſed peotenpe⸗ Herantiſte guatuoꝛi ict bene etiam ſie ſeyer onis popö nonhoſz eeert nu gyerdüacctgalpro iormarem:. Berena; möteſſter fſi biſoppitnueſit ſnt loho ſopuenies pol . guatipere aſvoſtt rerant ere gvot etant grerbüdepftld h vcrediegerilindi⸗ Nendotonpore lri reslionbeogpna oe wpo ant ince 66 nlsz lsloli õ bi 6 5/ pone o d neuſi 10 ſtriiu h emii 1 ₰. dic45 l ſi ſcthni enn golegn ifelietiſ ſictauge niiſun funti ge güiht 6r ifiin bremniſuh on an ctem ſcoon agſßts vera:⁊tũc ex hoc ſequitur ꝙ opoꝛ tet ↄcedere illam eſſe verã ⁊ falſaʒ qꝛ qui ↄcedit añs:ipſe debet cõce dere ↄũs:⁊ oʒ ↄcedere vel ꝙ erat veravel ꝙ erat falſa.Et tunc ſeqᷣt᷑ ſi eſt vers ꝙ eſt falſa.et ſi eſt falſa ẽ vera:ergo vtrũqʒ opoꝛtet ↄce dere Sʒ hoc iteꝝ ↄcedere ẽ ĩcõue ⁊ ꝙ ipᷣa eſt ſequitur ꝙ ipᷣa eſt vers ergo ſequitur ꝙ ſi ipſa eſt falſaq ſpᷣa ẽ vera.⁊qui ↄcedit añs debet ↄcedere ↄñs:ergo debemus cõce dere ꝙ illa eſt vera.Rſñideo ꝙ nõ ſequitur ſi ẽ falſa ꝙẽ vera:ſʒ bñ ↄcedo ꝙ ſequit᷑ ſi eſt falſa ꝙ ipſa eſt· ↄcedo etiaʒqex ipᷣa ⁊ ꝙ ipſa niẽs:qꝛ tũc ſua ↄtradictoꝛia eſſet eſt ſequitur bñ ꝙ ipſa eſt vera.ſ 3 vera ⁊ ſic due dictoꝛie eſſẽt ſimł egonõ ↄcedo anteceden s:immo vere ⁊ſi falſa due gdictoꝛie eſſeut ſimul falſe· ⁊ hec oĩa ſũt ĩpoſſibłia Deinde etiã dubitatur quomõ ſu menda eſt odictoꝛia ſophiſ·⁊vtꝝ ſit poſſibile vel ĩpoſſibile. Rũdeo ꝙſophiſma ẽ falſũ.qꝛ ex eo ⁊ pꝛo põne expꝛimẽte caſũ ſequitur fal ſum:cũ tñ i ſta ꝓpõ expꝛimẽs ca⸗ ſuʒ dicatur eſſevera:illud falinʒ qð ſic ſequit᷑ ẽꝙ ſophiſma illud ẽ ſimul verũ ⁊ falſum ſimul Modo talis ꝓpoſitio ẽ falſa ex qua cum vero ſequitur falſum.Et r ñdetur ad rõnes ĩ oppoſitum ſᷣm pᷣus di⸗ ctaqũ em̃ dicit᷑ ſi ipᷣa eſſet falſa ſequiturꝙ ipᷣa eſt vera.MNego illã ↄſiazʒ · ⁊ tu ꝓhas qꝛ ſi eſt falſa:tũc eſt ita ſicut ſigt.concedo qᷓ;tuʒ ad ſigtionẽ foꝛmalẽ.ſed hoc nõ ſuffi cit ꝓpter reflexionez quam habʒ ſupꝛa ſeobhoc em̃ nõ eſt vera:qͥa nõ ẽ ita ſicut ſigĩficat ↄñs ad ez caſum.illud em ↄñs eſtꝙ a ẽvera poſito ꝙ illa ꝓpõ mea ꝓpᷣo noĩe vocetur a.⁊ ñ ẽ ita ſicut hec ſigĩfi cat aẽ vera.Et ſimiliter dicit᷑ de hoc qꝗð dicit᷑ ꝙ termini ſupponũt ꝓeod?.Sʒ adhuc tu potes obii⸗ cere arguẽdo ꝙ ſeqᷣtur ſi eſt falſa ipſa eſt vera.qꝛ ſequitur ſi ipſa Efalſa:ꝙ ipᷣa ẽ ⁊ ita eſt.⁊ ex ita eẽ ego nego ãtecedens:qͥs añs erat ↄpoſitũ ex ipſa ⁊ ꝙ ipa eſt ⁊ ipſaʒ ego nego ideo etiã nego ↄſequẽs ſcʒ ꝙipſa eſt vera.Sed ẽdubita tio quomõ tu poteris mihi cõtra dicere. VUnde ſi dicas negatiuã ðᷣ ſubiecto ſimili ᷣm voceʒ.vt dicẽ do ego nõ dico falſuʒ:tu non con tradicis mihi:qꝛĩ ↄtradictoꝛiis terminus vniꝰ debet ſupponere ꝓeiſdem ꝓ quibus ſupponit ter miuꝰ alterius⁊ ſic nõ eſſet hic:qꝛ in ꝓpõne mea iſte terminus ego ſupponit ꝓme:ſʒ in tua ſuppoĩt ꝓte.Et ſi dicas negatiuã mutã⸗ do llſum terminũ ego ĩ illũ tmi⸗ nũ tu:ſcʒ dicẽdo mihi:tu non di cis falſum:apparet ꝙ nõ bene cõ tradicis mihi:quia cõtradictori a debẽt eſſe de eodẽ ſnbiectoꝛpꝛe dicato⁊nõ ſufficit ꝙ ſint diuerſa pᷣdicata ꝓ eodem ſupponentia. Item ꝓpoſitio mea ẽ falſa ⁊ tua eſt falſa etiaʒ ergo nõ cõtradicũt Solutio dico ꝙnõ opꝑtet ↄtradi⸗ ctoꝛias eſſe omĩno ſimiliũ vocuʒ ꝛimo enim opoꝛtʒ eas eſſe dii imiles ᷣm affirmatõnem ⁊nega tionẽ.Secũdo poſſũt eſſediſſimi les ſm ſigta aut aut ᷣm modos: vt iſteotradicũt oĩs homo currit etquidã hõ ſi currit / ⁊ſiłr iſte due ſoꝛtem poſſiqile ẽ currere / ⁊ ſoꝛtẽ neceſſe ẽ nõ currere· Sed etiama liquando poſſumus mutare pᷣdi⸗ catũ ᷣuvoceʒ occaſione termini relat tiui.vt ſi dicas / omĩs hõ ha bẽs equũ videt illũ ſi debeamus ꝗ ↄtraàicere alit᷑ q;ᷓ pponẽdo nega tõeʒ toti ꝓpõi opoꝛtebit mutare Angde fi vis miht eqᷣpollere tu di cis ſic tu dicis falſũ et a eſt verũ poſito caũ ꝙ ꝓpõ mea ꝓpꝛio no minevocet᷑ a· ⁊ tũc eſſet cõtradic toꝛia tu nõ dicis falſũ vel a non ẽ veꝝ / ⁊ hec diſiũctiua eſt vera· DHuodecimũ ſophiſma Eus ẽ ⁊ quedã copulatiua eſt falſa. ponamus ꝙ illa ſit pᷣdicatũ ſᷣmvocẽ · quia hecnõ eſt ſcripta ĩ pariete:⁊ ꝙ nlła ꝓpõ ſit ſua ↄtradictoꝛis / quidam homo pꝛeteꝛ ipᷣam ⁊ ꝑtes ſuss · tũc qͥrit᷑ bhabẽs equũ nõ videt illuʒ / quis vtꝝ ſit vera vł falſa Et arguitur ambe poſſũt eſſe ſimul vere ĩ caſu in quo omĩs homo hẽret vnume quũ quem videretæ alium quẽ nõ videret. Ideo videtnr ꝙ cõtradi ctoꝛia ſua ſit iſta / quidam homo bhabẽs equũ non videt equũ quẽ hsbet · ſʒ ð hoc dicetur ałs in ſpe ciali.Sed adhuc ſicut dictũ fuit in octauo ſophiſmate ꝓpter refie xioneʒ quam habet ꝓpõ ſupra ſe vel nata ẽ habere neceſſe ẽ in con tradicẽdo alias voces expꝛime⸗ re vt flat ĩtẽtio in ↄſequẽte ĩpli⸗ cato in pꝛima ꝓpõe:et ĩ ꝓpoſito etiã ſi quis loquitur deſe ĩ pꝛima ꝑſõa opoꝛtebit alteꝝ ↄtradicẽdo ſibi loqui ĩ ſecũda pſona et nõ in pꝛimavt ſi ſoꝛtes dicat ego curro plato nõ ↄtradiceret dicẽdo ego nõ curro:ſʒ dicendo tu nõ curris opoꝛtʒ ergo pꝛĩcipaliter iſpicere adĩtentõeʒ:cum nõ vtamur voce niſi sd expꝛimendũ ĩtẽtionẽ iõ ſi ↄtradictoꝛiꝗ mẽtłeʒ nõ poſſumꝰ expꝛimere ſie vocis mutatõe oʒ iſtã mntare · ſic ergo videtur ꝙtu cõtradicis mihi dicẽdo tu nõ di⸗ cis falſũ:cũ edditiõibʒ tamen di coꝝ in pꝛioꝛibus ſ. ophiſmatibꝰ. ſicut pꝛiꝰ:qꝛ ſi ẽ vera ſequitur ꝙ eſt falſa.et ſi eſt falſa videt᷑ ſequi ꝙ ẽ vera:qꝛ ita eẽt ſicut ſigĩficat quia ſua ↄtradictoꝛia eſſet falſa: ſcʒ iſta deus nõ ẽ vł nulla copula tia ẽ falſa.Picẽdũ ẽ ꝙipᷣa ẽ falſa Et ſoluũtur rõnes vt pꝛius:licet autez ita eſſet ſicut ipᷣa ſignificat qᷓ;tũ adeius ſignificatõeʒ foꝛma lẽ tñ nõ eſſet ita ſicut ſignificaret ↄñs ĩplicatuʒ in ea et caſu poſito ſuppoſito ꝙ ipᷣa ꝓpꝛio nomĩe vo cetur a.⁊ ↄtradictoꝛium eſſet ſibi ſic nullus deꝰ eſt vel nulla copn⸗ latiua ẽ falſa vel a.nõ eſt verum. Similiter etiã poſſũt fieri ſophiſ mata de ꝓpõibus diſiũctiuis vt bomo ẽ aſinus / vel diſiũctĩa eſt falſa / poſito ꝙ nõ ſit alia diſiun⸗ ctiua. Siliter etiã de exceptiuis vt omĩs ꝓpõ pꝛeter exceptiuam eſt vera·poĩtoꝙ nõ ſint alie ꝓpo ſitiones niſi pᷣdicta exceptiua:et alie dueſceʒz deus ẽ ⁊ homo ẽ aĩal Sic etiã de excluſis:vt ſi ſoꝛtes dicat deꝰ ẽ ⁊plato dicit ſolus ſoꝛ tes dicitveꝝ ⁊ ꝙnullus aliꝰ dicat aliqͥd. Alia etiaʒ ſophiſmata pñt foꝛmari de eo ꝙ eſt ꝓꝑõeʒ eſſe du lentpediceretyerumten ſen.Oppolitüargultu⸗ ſaad qui ſequiturim g ſortes candẽ gpon ublrat nam n caſumi tillam ppönent tame li ge ſatltaeſſeſicutſig Aiaſctalllnenſibidudt⸗ iäpoſtiolleegſchſeſctr eſtſchidubia:nihüpiue lgvo nodoſclreg ita nopoſitio ſignficatect pſtionẽ Ereoenimtn onen / hono eſt animn untfillsEtargutn ſlevern ſequltur iſickfalavick eaui alacktſiant igifcat Nracigrineſtiiſt: eusnöd Kullacopdl Dcitie giineftli Utmn rönes tpꝛins iet eſſe ſcut on ſignſfat lus ſignficatoczfome ſetitaſicutſignifcarer Atvzin enctcaſupoſito ißa gpriononie vo onadiconumſaſbt 3 d) eſ vnola cohw⸗ Alaxln nöeſ verun,⸗ hn ai oſthfaſahi e ppobusdiſiüilin iſrns re nliiliel ciynoſluaiu limmani delrachill net/,eralſtllan PW biam vel nõ dubiã:ſcitam vel nõ ſcitam:creditã vel non creditam Tredecimũ ſophiſma. Oꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptaʒ in pariete eẽ ſibi dubiã · po ſito caſu ꝙ predicta ꝓpõ ſola ſit ſcripta ĩ pariete:⁊ ꝙ ſoꝛtes ad ea inſpiciat ⁊ attendax ⁊ dubitet de ea vtrum ſitvera vel falſa.⁊ꝙ bñ ſciat ſe dubitare de ea querit᷑ vtꝝ ſit vera vel falſa.Et arguit᷑ ꝙ ſit vera:quia poſitꝰ eſt caſus ꝙſoꝛ⸗ tes vere ſciat illam ꝓpõnẽ eſſe ſi⸗ bi dubiã:⁊ hoc ſignif᷑icat iſtapꝛo põ ergo eſt vera · Item ſimilium ꝓpõnũ ſivna ẽ vera alia eſtvera: ſed quicũqʒ diceret ꝓpõneʒ ſimi lem ipᷣe diceretverum:ergo ipᷣa ẽ vera · Oppoſitũ arguitur: ꝓpõ ẽ falſa ad quã ſequitur impoſſibłe ſcʒꝙ ſortes eandẽ ꝓpõnẽ ſcit ⁊ dubitat. nam ſᷣm caſum ipᷣe dubi tat illam ꝓpõnem⁊ tamẽ ipe ſcit illãa:qꝛ ſcit ita eſſe ſicut ſignificat quia ſcitqilla eſt ſib idubia:ĩmo etiã poſſibile ẽꝙſcit ſe ſcire ꝙilla eſt ſebi dubia:⁊ nihil plus ſigt il la/ ꝓpõ:modo ſcire ꝙ ita eſt ſicut pꝛopoſitio ſignificat: eſt ſcire ꝓ poſitionẽ · Exeo enimtu ſcis illã ꝓpõnem / homo eſt animal·quia tu ſcisꝙ ita eſt ĩimo comfirmatur ꝙ ſi ipᷣe bene aduertat:ſcit illam ꝓpoſitionem eſſe veram:quia ſi dicas conſimile:ipᷣe ſciet te dicer verũ ergo pari rõne ſciet illã eſſe verã. Et ſimiliter ſi dicas:cõtꝛa dictoꝛiũ iße ſciet te dicere falſuʒ Modo quicũqʒ ſcit vnam ↄtradi ctoriaꝝ eſſe falſam: ipᷣe ſcit aliaʒ RR eſſeveraʒ ſi aduertat ⁊ ſciat illas eſſe ↄtradictorias:igit᷑ ⁊ cetera. Aliqui rñdẽt ad illud ſophiſma qꝙduplex ẽ ꝓpõ ſcripta inpariete pᷣm caſum ſcilicetvna totalis /ſcʒ ꝙ ſoꝛtes ſcitꝙ ꝓpõ ſcripta inpa⸗ riete eſt ſibi dubia.Et alia ẽ par tialis que eſt pars illius:ſcʒ ꝙ ꝓ poſitõ ſcripta inpariete ẽ ſibi du bia.Nunc igitur ſortes bene ſcit iſtam partialemſcilicetꝙ ꝓpoſi⸗ tio ſcripta inpariete ẽ ſibi;dubia ſed nõ ſcit toralẽ:immo illa eſt ſi bi dubia⁊ hoc non eſt ĩpoſſibile. ideo ↄceditur ꝙ ꝓpoſitio ẽ vera Sed iſta ſolutio nõ apparʒ mihi euacuare dubitatiõeʒ · Pꝛimoqꝛ non eſtverũ ſᷣm caſũ ꝙ ſit duplex ꝓpõ ſcripta inpariete · eo ꝙ dic⸗ tum fuit a?sꝙnulla pars ꝓpoſi⸗ tionis eſt ꝓpoſitõ quãdiuẽ pars ꝓpõnis.et iterum caſus non po nebat talem pꝛopoſitionẽ de qua erat reſpontio eſſe ſcriptam inpa riete:ſed talem ꝓpõnẽ ſoꝛtes ſcit ꝓpoſitionem ſcriptam in pariete eſſe ſibi dubiam:modo illa oꝛatõ infinitiui modi ꝓpoſitionem ſcri ptam ⁊c.non eſt ꝓpoſitio ⁊ ſi ſup ponat ꝓ pꝛopoſitione:tamẽ hoc non eſt niſi pꝛo iſta totali:qꝛ nul⸗ la eſt alia ſcripta inpa riete:ideo ſi ipſe ſcit pꝛopoſitionem ſcriptã inpariete ipſe ſcit ipſam totalem Item poſitum eſt ꝙ non ſolũ ſcit ꝙ illa eſt ſibi dubia: immo ſcit te hoc ſcire ponamus ergoꝓeſt poſ ſibile:⁊ ſic ſoꝛtes ſcit non ſolum qilla pꝛo poſitio eſt ſibi dubiaim mo ſpſe ſcit ꝙ ſoꝛtes ſcit illam ꝓ poſitionem eſſe ſibi dubiam. ⁊ eta videtur ſeqͥ ꝙ ipᷣe totalẽ ꝓpo ſitionẽ ſcit ⁊nõ ſolũ ꝑtialẽ.iõ ali ter dico ↄcedẽdo ꝙ illa ſcripta in pariete ẽ ſibi dubia? clpe ſcit ꝓẽ toꝙ illa eſt ſibi dubia:ĩmo ſcit h ſe ſcire · Et tũc ẽ dubitatõvrgipße ſeit illã ꝓpõnẽ Propter cuiꝰſolu tionẽ dubitatioĩs notãdũ eſt ꝙↄ ceptꝰ ẽ in pluſq; ſcia · qm̃ ↄceptꝰ põt eẽ ſine ↄplexione · ⁊ põt eſſeꝰ ceptus ſine euũciatioẽ · ſcĩa aũt nõ ẽ in nobis niſi ſit alicuiꝰ enſi⸗ ciatoĩs · Et requiritur ad ſclaʒꝙ; hõ cũ ceꝛtitudĩie aſſẽtiat enũciati oni vere·⁊ hmõi euũciationẽ cui ꝓ ſic ↄ ẽtitudĩeeuidẽtia aſſentimꝰ dicimꝰ eẽ ſcitã? noshj̃e de ea ſci entiã:ĩmo etiã de rebꝰ ſigẽtisꝑ ter mĩos ipᷣius iõ diſtĩguimꝰ duplex ſcitũ:ſcʒ vnũ pᷣmũ ⁊ ĩmediatũ qs eſt enũciatio illa cui pᷣdicto mõaſ ſẽtimꝰ · Aliud ẽ ſcitũ remotũ vel ſcita remota ſcʒ res ſignificate ꝑ termios enũciationis pꝛimo mõ ſcite · Wõ ẽ impoſſibłeꝙ ꝓpõ eſt tibi dubia ⁊ a te ſcita tãq; pᷣmum ſcitũ:qꝛ nõ aſſẽtis cũ certitudine ⁊ euidẽtia/ ꝓpõni tibi dubie:⁊ tñ ꝓpõni ſic pᷣmo ſcit e aſſẽtis ergo neeceſſariũ ẽ ꝙ illa ꝓpõ ſcripta in pariete nõ ẽ ſcita a ſoꝛte ꝑ modũ primi ſciti:cũ illa ſit ſibi dubia ⁊ ignoret au ſitveravel falſa.ſʒego dicoilla ẽ ſcita a ſoꝛte ꝑ moduʒ ſciti remoti:qꝛ loꝛtes in mẽte ſua foꝛmat talẽ ꝓpõnẽ mẽtalẽ/ ꝓpõ p ſcripta ĩpariete ẽ mihi dubia.⁊ il li ꝓpõni mẽtali ipe aſſẽtit cũ cer titudie ⁊ euidẽtia:ꝓpt᷑ quod illa metalis ẽ ab eo ſcitaꝑ modũ pᷣmi ſciti.Et cſᷣ ſubiectũ illiꝰ mẽtalis fupponat ꝓ ꝓpõne ſcripta ĩ pari ete · Ideo ſeqtur ꝙ ſortes bʒ ſciẽ tiã de illa ſcripta in pariete tanq; de ſcito remoto· Sʒ iteꝝ dico ꝙli plato dicat iſtã ꝓpõnẽ ſortes icit ꝓpõnẽ ſcriptã in pariete ſibi eſſe dubiã:ſi ſortes audiat⁊ intellgat bñ platonẽ ſtati ſortes ſciet ꝓpõ nem illam platonis etiã ꝑ moduʒ primi ſciti:qꝛ illi ꝓpõni platonis ſoꝛtes aſſentiret cũ certitudine ⁊ euidẽtia tanqᷓ; vere⁊ ſibi nõ dubi e:ĩmo etiã ſi in papiro ſit ſcripta talis ꝓpõ oĩno quał ẽ ſcripta in ariete:ſoꝛtes vidẽs ⁊ legẽs eaʒ ſciet illã eẽ verã nec illa erit ſibi dubia Sʒ tũc erit dabitatõ quõhᷣ ſit poſſibile ſcʒ ꝙdue ſint ꝓpões totaliter ↄſiłes:⁊ ꝙ homo ſit cer tus de vna ⁊ dubitet de alia cũ tñ aduertat ad eas ⁊ ſciat eas eẽoſi miles.Et ego dico ꝙhoc ẽ valde poſſibłe:qꝛ ꝑcipit bñ ꝙ illa que ẽ ſcripta inpariete hʒreflexionẽ ʒ ſe ipᷣaʒ · iõ dubit at ne ꝓpt᷑ bmõi reflexionem ſit falſa:ſicnt ↄtin gebat inpᷣcedẽtibꝰ ſophiſmatibꝰ ſʒ etiã ipe ꝑcipit ꝙilla ꝓpõ plato nis vel etiã illa ſcripta in papiro nullã hʒ reflexionem ſupra ſe iõ non dubitat quin ſitvera Sʒ etiã qñ arguit᷑ ꝙ ſi plato dicat ↄtradi ctoriã ſcʒ iſtã /ſoꝛtes nõ ſcit ꝓpõ nem ſcriptam inpariete eẽ ſibidu biã:ſtatin ſortes ſcit ꝙ illa ꝓpõ latonis eſt falſa Ego ↄcedo⁊ tu ↄcludis ergo debet ſcire ꝙ illa ꝓ põ ſcripta in pariete ẽ v eracũ ſit ſua ↄtra dictoria.Pico ꝙ hoc nõ ſequit᷑:qꝛ ipᷣe neſcit ꝙ ſiut ↄtradi ctorie pᷣt enĩ dubitare ne reflexio llncſef gnifſcabit Jdeo r lliozoyinafigeti⸗ genccreihferefleri l ſaltem poteſtoubil Gachuc dubltal det naledcendoci caſu Pſortes ſitſaptientiſſin Ulappöſitveravalfal dicoq alus eſtipoſi quoſoneseſtin ante tiße ttecſtitump pponen ſequit gſin Heſateaneſeyer heſatei eſe kalſa unrocop ſtat illa ⸗ lGſirenotenturde utlr,ſgſtibid hiſtſcbiveraye folſ⸗ tarlifllargſe ast ſcltt astioi volcogboce yalde chpttbigilo ei ſaebyreferone hlnie l hnii ſ felluſten on eribo ſophiſman apuqla pöplu laſcniprain pepir⸗ lronn ſiye ſeſ uinſten Gai iputoiat id ſoreo ſc ſho rnpenareiſitihn es ſatglla phõ u Egocdor n ebetſae Ju⸗ miati vcnachſit ſere g lla g ¶ Vltimo dubitat᷑ vtrũ iſta ꝓpõ ſcripta in pariete ſitvera vel fła Et ego dico ꝙ eſtvera:qꝛ reflec⸗ tioquã hʒ ſupra ſe ñ oꝑat᷑ ꝙ ipᷣa ſit falſa:ſʒ ſolum ꝙ ipᷣa ſit dubia dd qð nõ ſequit᷑ ꝙ ſit falſa Et qñ arguit᷑ꝙ ad eã ſequit᷑ ĩpoſſibile: Ego nego qꝛ nõ ſequit᷑ ꝙ ſit ſci⸗ ta niſi ꝑ modũ ſciti ꝛemoti.Sed tu ꝓbasꝙ ĩmo:qꝛ ſoꝛtes ſcit ita eſſe ſicut ipᷣa ſigt.ↄcedit᷑ · Et cõ⸗ cludis &̊ nõ dubitat qͥn ſitvera ſi ad h attẽdat.Nico ꝙhoc nõ ſeqᷣt᷑ qꝛ ſoꝛtes vidit ĩ ſolutiõibꝰpᷣcedẽ tibus ꝙ multe ꝓpõnes erant fal ſe ꝑ reflexionẽ quã habebãt ſu⸗ pꝛa ſeipſas /licʒ ita eſſet ſicut ſi⸗ gnificabãt. Ideo ꝓpt᷑ eius ĩperi tiã oʒ opinari ꝙ etia hec ſit falſa qꝛvidʒeã hr̃e reflexionẽ ſupꝛa ſe vel ſaltem poteſt dubitare de ea. Sʒ adhuc dubitat᷑ de illo ſophiſ mate addendo cũ caſu poſito pᷣꝰ ꝙ ſoꝛtes ſit ſapientiſſimꝰ. vtruʒ illa/ꝓpõ ſitveravel falſa · Et ego dicoꝙ caſus eſt ĩpoſſibilis:qꝛ ex quo ſoꝛtes eſt in arte doctiſſimꝰ ⁊ ipᷣe att ẽdit q;tum põt ad illam ꝓpõnem ſequit᷑ ꝙ ſi ipᷣa eſt vera ꝙ ſpᷣe ſcit eam eſſeverã.⁊ ſi falſa ꝙ ipe ſcit eã eſte falſã ·et tamẽ cũ neutro eoꝝ ſtat ꝙ illa ſit ſibi du⸗ bia Sʒ ſi remoueaturde caſu illa clauſula /.i:ꝙſit ſibi dubia / q̃rit vtrũ ſit ſibiveravel falſa Et ego dicoꝙ illa ẽ falſa:⁊ ꝙ ſoꝛtes ſcit illam eſſe falſã ⁊ non ſibi dubiaʒ ¶Quartumdecimum ſophiſma quã ꝓpõ ſcripta in pariete habʒ ſupꝛa ſeipam impediatgdict õeʒ Oꝛtes ſedet:vel diſiũcti ua ſcripta in pariete eſt platoni dubia · Ponamꝰcaſũ ꝙ hec ꝓpõ ſit ſcripta in pariet e:et qð plato videat eãz ꝓpoſſe ſuo cõſideret circa eã an ſitveravel falſa.⁊ po ſito etiã ꝙ ille plato ſit iu oĩ arte peritiſſimus ⁊ ſciẽtia doctiſſimꝰ ita tñ ꝙ plato nõvidet ſoꝛtẽ:ĩmo ignoꝛet an ſtatvel ſedeat.⁊ ſic hʒ illa dubitaꝛe ſoꝛtes ſedet· Tũc g q̃rit᷑ quõ ſe habeat plato ad illaʒ totalẽ ꝓpõnem q̃ eſtvna diſiũcti ua ſcʒ vtꝝ ſciat illã eſſe vãvel ſci⸗ at illã eſſe falſã:vel ꝙ ſit ſibi du⸗ bia Et arguit᷑ pᷣmo ꝙ plato non ſcit eã eſſe vã:qꝛ oʒꝙ ſciret alt᷑aʒ partẽ eſſeverã:cum ad veritateʒ diſiũctiue requirit᷑ ꝙ alt᷑a ꝑs ſit vᷣa ſʒ tñ ꝑ caſũ ipᷣe nõ ſcit pᷣmam parteʒ eſſe vᷣã:ſcʒ ꝙ ſoꝛtes ſedet · Et ſimilit᷑ ipe nõ ſcit ſecũdã ꝑtẽ eſſeveraʒ:qꝛ ex hoc ſeq̃ret᷑ ꝙ illa ſecunda ꝑs eſſet va ⁊ falſa qð eſt ĩpoſſibile · ꝓbo ↄpnam Pꝛimo eĩ ſeq̃retur ꝙ illa eſſetvera:qꝛ nihil ſcit᷑ eẽ veꝝ niſiveꝝ · Scðᷣo etiam ſeq̃ret᷑ ꝙ ipᷣa eẽt falſa:qꝛ ſi ſciret illã eſſeveꝛã ipᷣe ſciꝛet diſiuncti uã eſſevã:cũ ad vitateʒ diſiũctĩe ſufficitvnã ꝑtẽ eſſeverã:ergo nõ eſſet ſibi dubia ⁊ ꝑ ↄñs illa ſcðᷣa pars eſſet falſa:cũ dicat illã diſ⸗ iũctiuã eẽ platoni dubiã Peinde etiam arguit᷑ ꝙ plato nõ ſcit illã diſiũctiuã eſſe falſã:qꝛ ad ſcieu⸗ dũ diſiũctiuã eſſe falſam oʒ ſcire quãlibet ꝑtẽ eſſe falſã · et poſituʒ eſt ꝙ plato neſcit de pᷣmavtrũ ſit veravel falſa · Itẽ ſi ſciret diſiũ⸗ ctiuã eẽ falſã:ſciꝛet eiꝰᷣdictoꝛiã g ˖ i. 11»* „. & à .⸗ — eſſeveram ſivellet attẽdere quia pono ꝙ ꝓpõ dicens caſuʒſitvera graͤcſen ipſe ponitur doctiſſimꝰin oĩ arte ⁊ cum ex caſu⁊ ſeeunda ꝑte ſelf gnonſuff ſed ↄñs eſt falſum:qꝛ eius cõtra falſum:ĩmo impoſſibile:quia ſe chirce dictoria ẽ iſta / ſoꝛtes nõ ſedet et quit᷑ ꝙ illa ſubiũctiua ẽ platoni taſe Ne nulla diſiũctiua ſcripta ĩ pariete dubia et nõ dubia · Pꝛimo ꝙ ſit nglicalii eſt platoni dubia · Hanc autẽ co⸗ dubia:qꝛ hocdicit ſcdᷣa pars·ſe⸗- .— adiſt pulatiuã plato neſcit eſſeverã:qꝛ cũdo ꝙnõ dubia ſicut bᷣus argue auu neſcit de pꝛima ꝑte an ſitveravel bat᷑ pʒ Itẽ etiã ad illã ſe ecũdã ꝑtẽ . ſbil falſa:quia ẽ ſibi dubia Zeĩde ar⸗ ⁊ caſũ ſeqturꝙipᷣa eſt vera ⁊ fła uſlaine guit᷑ ꝙ iſta diſtũctiua nõ ſit pla⸗ Pꝛimo ꝙvera:qꝛ per caſũ ponit᷑ nnaren toni dubia · quia ſi eſt ſibi dubia eſſe.et dictum eſt ſepe ꝙ ad quã⸗ ietit ipe h̊ bene ſcit:ĩmo paꝝ edoctus libet pꝛopoſitionem ⁊ aliã dicen iituſ⸗ ſivellet attẽdeꝛe ad aliquazʒ pꝛo⸗ tem ꝙ ipſa eſt:ſequitur ꝙ ipᷣa eſt ſaklre poſitionẽ ſciret b ñ an dubitaret vera · Sed iterũ etiã ſequitur ꝙ; nl itre⸗ de illa:ſʒ ſi ipfe ſcit illã eſſe dubi ipſa eſt falſa:qꝛ ſi ipᷣa eſt vera tũc nac i am ſibi:ſcit ſecũdã eius partem hoc ſcit plato:qꝛ ponit᷑ eẽ doctiſ⸗ MdN za eſſe vã que hoc dicit.⁊ ſi ipe ſcit ſimus:⁊ qui bene ſcit verũ dubi⸗ uiurch illam ſecundã paꝛtem eſſeveram tʒ ðᷣ illa diſiũctiua vł nõ.⁊ ſi ſcit uchen ſcit diſiũctiuã eſſe verã:ad quod eam eſſeveram igitur nõ dubitat otech du ſequit᷑ꝙ illa non eſt ſibi dubia · Et ꝑ ↄñs illa ſecũda pars eſt fal (deuni⸗ Rñdeoꝙ illam diſinuctiuaʒ non ſa · Cunc ergo reſpõdet᷑ ad ratio Lau,, ſcit plato eſſe veram.⁊ ꝙ etiã non nes in oppoſitum ꝙlʒ plato ſciat Nobin ſcit eã eſſe falſã:ſicut ratõnes ad ita eſſe ſicut ꝑillam ſecundam ꝑ⸗ 0 poͤſa boc facte arguebãt· Ideo relinqͥ tem ſignificaturq;tũ ad ſi ignifica heſcas gelt tur ꝙ illa eſt ſibi dubia. et ſcit il- tionẽ foꝛmalẽ:tñ nõ ſcit eã eẽ ᷣa fipponatur. lam eſſe ſibi dubiã. Quod etiam ĩmo falſã:qꝛ ſcit eã habere talem to nertedo ꝓbatur:qꝛ ſecũdaꝑs illius diſiũ reflexionẽ ſupꝛa ſe:ex qua ſequi esume ctiue ẽ falſavt ꝓbat᷑:et hoc bene tur cũ va poſitiõe caſus ipſã eſſe ſihnrda ſcit plato:cũ ponatur eẽ doctiſſi⸗ falſã · Et ipe etiã ſcit omnẽ talem ſcislie mus in arte omni Ideo ipe ſcitc ꝓpõnem eſſe falſam. Sed foꝛtis. filſaneve diſiũctiua eſt fła ſi pꝛima pars ẽ eſt replicatio ↄtra poſitioneʒ:qꝛ 4 Mguitn falſa.⁊ ꝙ eſtvera ſi pᷣma ꝑs ẽvera ſi illa diſiũctiua ſit ſoꝛti dubia oʒ 8 ſſefalia cum ergo ſe ſciat dubitare de pꝛi etiãꝙ ſuaõdictoꝛia ſit ſibi dubia . lieſefal ma pꝑte:ipe ſcit totalẽ diſiũctiuã ⁊ tñ hoc eſt falſũ:quia contradi⸗ oniicpe eſſe ſibi dubiã: nũc ̊ oʒ oſtẽdere ctoꝛia eſt ꝙſortes nõ ſedet: ⁊ nul- l qiſta ſecũda ꝑs diſiũctiue ẽ fła la ꝓpõ ſcripta in pariete ẽ platõi – boc ꝓbat᷑ ſic:qꝛ illa ꝓpõ eſt falſa dubia · et pl ato de illa nõdubitat ant ex qua cum aliquo veroſequitur quia ſcit eam eẽ falſã cum ſit co⸗ EVei on⸗ falfũ:ſed ſic eſt de iſta igr ẽ falſa pulatiua cuiꝰ ſecunda ꝑs e ſt fła en Tunc pꝛobo minoꝛem quia cum ſeqᷣtur ergo ꝙplato nõ debet du⸗ n cheeſ caſusſittotus poſſibilis ego ſup⸗ bitare illã ſcriptaʒ in pariete ſed 3 cne 4 briſg nigiurnödehit ſecüda Pars eſtfel eſpödek ag rotio umgz oboroſtt. lamſeundamg⸗ jhtüiadſigntfca inoͤſcht eieei teäbaberetalen. 1ſererqus ſeguil ſoeaſus ihſieſt läſctomnetelen lſan. Seg fortss rnapoſitionez nſitſomoublzo; oia it ſloubia lut⸗ Coltradl⸗ gnoͤſccetenul⸗ anare alo⸗ ellunodubitin flli um ſit co⸗ unlagseltf⸗ nonoͤdeherdan azingerittſt tots eſt dubia ꝗecimũquintũ ſophiſma Vaiti IR ſcire eã eſſeveram · Solutio dico tu es doctiſſimus Larte:ſʒ hocẽ ꝙ non ſufficient᷑ ſuinit᷑ contradic impoſſibile · ſcilicʒꝙ tu ſcias illã tio ꝓpt᷑ reflexionẽ quã habetſu⸗ eſſeverã nulli pꝛoponitur dubia pra ſe. Ideo oꝑtet explicare ↄpns ꝓpoſitio.ergo et cetera · Deinde implicatñ in ſecunda⁊caſu·itaꝙ arguit᷑ꝙ tu neſcias illã eſſeveraʒ ſi illa diſiũctiua ſcripta ĩ pariete quia tu neſcis de aliis hominibꝰ vocetur ꝓprio noĩe / equiualẽs vtꝝ ſcʒ alicui ꝓponatur /ꝓpoſitõ erit ſibi iſta / ſoꝛtes ſedʒ vel diſiũ ſibi dubiavel nõ · Jõ tu neſcis ꝙ ctiua ſcripta in pariete eſt platõi aliqua ꝓpoſitio ꝓponitur alicui dubia:vel aeſt vera/⁊ tũc Zᷣdicto dubia:niſi tu ſcias iſtãque tibiꝓ ria erit iſta / ſoꝛ· nõ ſedʒ:⁊ nulla ponitur eſſe tibi dubiã:modo im diſiũctiua ſcripta ĩ pariete ẽ pla poſſibile eſt ꝙ ſcias illã eſſeverã toni dubiavel a nõ ẽvera · Et tũc ⁊c ꝙtu ſcias eſſe tibi dubiam· qͥa dico ꝓiſta ẽ platoni dubis:qꝛ eſt ſequeret᷑ illa eſſet tibi dubia:et vna diſiũctiua ↄpoſita ex vna co ꝙ non eſſet tibi dubia:MHõ em̃eſſa pulatiua que ſcit᷑ eẽ falſa:et vna tibi dubia / ex quo tu ſcires eã eẽ cathegoꝛica que eſt dubia. ideo verã / et tñ eſſet tibi dubia ex quo tu ſcires eã eſſe tibi dubiam Peĩ⸗ de arguitur ꝙ iſta nõ eſſet tibi du Licui ꝓponit᷑ ꝓpoſitioſibi bia:quia ſi eſſet tibi dubia tũc tu dubia Et pono caſũꝙ pᷣdi⸗ bene ſcires ꝙeſſet tibi dubia.Jõ cta ꝓpõ ſola tibi ꝓponatur⁊ꝙtu tu bene ſcires ꝙ alicui ꝓponitur neſcias ꝙaliqua alia alicui alte⸗ ſibi/ꝓpoſitio dubia ſcilicʒ tibi · ⁊ ri ꝓponatur:et poſito etiamꝙtu ſictu ſcires ita eſſe ſicut illa ſigi⸗ es in arte doctiſſimꝰ:⁊ ꝙtuq;tuʒ ficat.· Ideo ſcires illã eſſe tibi vᷣã potes attendis ad illã ꝓpõneʒau ad qð ſeqᷣtur ꝙ illa non eſſet tibi ſitveꝛavel falſa Et tunc q̃rit᷑tꝝ dubia · ſeqtergoqilla nec eẽt tibi ſcis illã eſſe verã vel ſcis illã eſſe ſcita eſſevera:nec eẽt tibi ſcita eẽ falſam:vel ꝙllla eſt tibi dubia· falſa nec dubia ⁊ hoc eſt impoſſi Aꝛguitur pꝛimo ꝙnõ ſcis illaʒ bile in caũ poſito/ſcʒꝙ tupſide⸗ eſſe falſã: quia tu nõ potes ſcire rares q;tũ poſſes circa eã.⁊ eſ⸗ illã eſſe falſam:niſi ſcias ꝙnulli ſes ſatis ſapiẽs adↄſiderãð. Di homini ꝓponatuꝛpꝛopoſitio ſibi coiſta ꝓpõ eſſet tibi dubis et ꝙ dubia Conſtat em̃ eſſetvera ſi tu ſcires illã eſſe tibi dubiam:qꝛ in roma ꝓponeretur robertovna tu nõ poſſes ſcire ꝙeſſet fła ſicut ꝓpoſitio dubia ſibi:et tu nõ po⸗ bene arguebat · Rec poſſes ſcire tes ſcirevtrũ ita eſt:̊ tu nõ poteſ ꝙ eſſetvera /ſicut etiam bene ar⸗ iſtam ſcire eſſe falſã. el arguit᷑ guebat᷑ Ideo relinquitur ꝙtu du ſic:ſitu ſcires illam eſſe falſã:tu bitas eam.et cauſa huius eſt:qꝛ etiã ſcires eius contradictoꝛiam ſialicui alteri pꝛoponitur aliqua eſſeverã ſi ꝓponeretur tibi:exq̃ alia ꝓpoſitõ ſibi dubia:tũc ipᷣa CeU⸗ „ . . ſumpliciter eſt vera·Si aũt nulli alteri ꝓpõitur ꝓpõſibi dubiatũc ipſa erit falſa:qð ꝓbo qꝛ illa eſt falſa ex qua cũvero ſequit᷑falſuʒ ⁊ ſic eſſet ĩ dicto caſu.ꝓbo qꝛ ſup pono caſũ pᷣdictũ eſſeveruʒ quia poſſibilis eſt:et tñ ex illa ꝓpõe ⁊ caſu ſequit᷑ ꝙ illa eſſet vᷣa et falſa quod eſt impoſſibile. Heclaro pᷣ 21. 5 alia ꝓpõ dubia ꝓpõeretur: ergo ipᷣa eſſet falſa.Et ſic pʒꝙ ex ipᷣa ⁊ caſuvero pᷣus poſito ſcʒ ꝙ nłla alia dubia ꝓponat᷑:ſedqtur ꝙ ipᷣa eſt falſa.⁊ hocvolebamꝰ ꝓbare. Sic ergo declaratũ eſt ꝙ illa eſt vera ſi alicui alteri aliq̃ alia du⸗ bia/ꝓponatur / et ꝙ ipa eſt fla ſi nulli alteri aliqua alia dubia ꝓp⸗ mo qex ea et caſu ſeqͥturꝙ ipᷣa eſ ponat᷑ Et tu neſcis vtꝝ aliq̃ alia ſetva:qꝛ caſus põitꝙ ipᷣa eſt ⁊ tñ ſepiꝰdictũ eſt ꝙ ex q̃libet ꝓpõne cũ alia dicente ꝙ ipᷣa eſt ſeqiurꝙꝓ ¶ ipᷣa eſtvera Poſtea oſtẽdit᷑ ꝙ ex ea et caſu ſequitur ꝙ ipᷣa ẽ falſa qꝛ tu ſcis ꝙ illa eſt tibi dubia et ſcis ꝙ hoc ſiãẽt᷑ ꝑſuam ſigtioneʒ foꝛmalẽ:ideo tu ſcis ꝙ ita ẽ ſiẽ ipᷣa ſiãt qᷓ;tum ad ſuam ſigtionẽ foꝛmalẽ.heide tu qui es doctiſ⸗ ſimꝰ:ſcis bñꝙ oĩs ꝓpõ eſtva ſi ẽ ita ſicut ipᷣa ſiẽt ſigtione ſua foꝛ mali niſi ipᷣa hẽat reflexionẽ ſu⸗ pꝛa ſe:ꝓpter quã ſequitur ip̃am eſſe falſã:g& tu debes cõcludere et ſcis iſtã diſiũctiuã / vel ꝙ ipa eſt vera / vel ꝙ ipᷣa habet reflexionẽ ſupra ſe ꝑꝑ quã ipᷣa ẽ fła. heĩde dubia alteꝛi ꝓponaturvel non.ꝗ̊ oʒ te dubitare vtꝝ ſit vavł falſa Ad rões in oppoſitũ dicenduʒ eſt ꝙ tuvalde bñ ſcisꝙ eſt tibi du bia/⁊ ꝙ ita eſt ſicut ißa ſiẽt q;tũ ad ſigtionẽ foꝛmalẽ.ſed ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ ſcias illa eſſe veram nec ꝙ ſitvera:qꝛ põt habere talẽ reflexionẽ ſupra ſe ꝙ ipᷣa eſt fła ⁊ tu neſcisvtꝝ habeat Si aũtali qͥs replicetꝙ ppõnũõdictoriaꝝ tibi ꝓpoſitaꝝ ſivna ſciatur tibi eſſe fła oʒ ſi attẽdas⁊ ſis ſapiẽs ꝙ tu ſcias alterã eſſeverã. Sʒ ſtat ſi ꝓpõit᷑dictoria ſophiſma tis ſcʒ iſta nulli ꝓponit᷑ ꝓpõ ſibi dubia tu ſcies ꝙ illa erit falſa:qꝛ tu ſcis ꝙ eſt inſtantia de te:qꝛ tu vlteꝛiꝰtu qui es doctiſſimꝰdebeſ ſcisꝙ ꝓpoſita eſt tibi ꝓpõ dubia bñ ſcire an in aliquo caũ talis ꝓ põ poſſit hẽre reflexionem ſupꝛa ſevł ñ· Et ſi ſcias ꝙ nõ tũc tu ſci res ipᷣaʒ eẽ verã qð eſt falſũvt di ctum fuit:ergo tu ſcis ꝙ ipᷣa ĩ ali quo caſu põt habere talẽ reflexi onẽ.et tñ tu ſcis bene ꝙ hoc non eſſet ſi alteri ꝓponeret᷑ ꝓpõ ſibi dubia:qꝛ tu ſcis ꝙ in aliq uo cãu ipa eſſʒ vᷣa · &ᷓ reliquit᷑ ꝙ tu ſcis ꝙ talis eſſet reflexio ad quam ſe⸗ quitur ipſam eſſe falſam ſi nulla ſequit᷑ ꝙ tu ſcis ſophiſma eſſe veꝝ Itẽ foꝛtiſſie arguit᷑ ꝙtu non dubitas iſtud ſophiſma: ĩmo tu ſcis illud eſſeverũ:qꝛ ego arguã ſic tibi ꝓponitur/ꝓpõ dubia:⁊tu es aliquid:& alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ dubia · Iſte ſillogiſmꝰ eſt bonus ⁊ foꝛmalis qꝛ expoſitorius:⁊ tñ tu ſcis pᷣmiſſas eẽveras.& tu ſci ens ⁊ attẽdẽs ſcies ᷣdictoꝛiã eẽ vᷣã:cũ tu bñ ſcis ꝙ ñ ſeqᷣt᷑ ex veri falſũ.⁊tñ illascluſio ẽ ſophiſma — — ppöſibidodu Ungomerunc ſonacr⸗ luſioche eſtſcppilme ſimtlls gue gtermintan netequodt clupolletſo⸗ ſoſuuzckeſ cuz ſblop alpponttur, Pelnoptpenu⸗ honinepoce ſcltureril kancücke Bnogeenn ſcisſlieſee 1 ſiqepöthaber⸗ ſupnaſe gihetftt Nrhaben Siaiti Lpponi lcorlay ſimna ſcinun tbi trẽ ast ſis ſaples lerieſeyeri. Sz9 iaoria ſophiſmna Uli pponik ppoſibi es Uaeritfalſg⸗ kinſtanns deteqe tn ſuaeſtnbi ppoͤdubii wſcis ſophiſmi dſe niſtearguitunon noſapbiſnu: ino henig ho ,li imr po dlblurti lal pponli h crpoſttorius: in s eeyel 13 gtuſch vriu ergo tu ſcis ipſũ eſſe veruzʒ:ergo male dictum eratꝙ ipᷣm erat tibi dubium ¶ Ad pꝛimam iſtaꝝobie ctõnumvideturꝙ nõ ſufficienter accipiebatur ↄdictoꝛia:ĩmo exq̊ illa põt habere reflexionẽ ſu ꝑꝛa ſe ex qua ſequitur illã eſſe falſaʒ ſumẽda eſt ↄᷣdictoꝛia copulatiue conſtitute ex ipᷣat illa que impli cata eſt in ea⁊ caſu:ſcilʒ ꝙ ipᷣa eſt vera / ita ꝙli dicta ꝓpoſitio ꝓpᷣo nominevocetur a:equiualẽs ẽ ſi hec affiꝛmatiua ꝓpõ / salicui ꝓpo nitur ꝓpõſſibi dubia⁊ a eſtveꝛa / ideosdictoꝛia erit / nulla ꝓponit ꝓpõ ſibi dubia vel a nõ eſtvers · et cõſtat ꝙiſta erit tibi dubia ſi⸗ cut pᷣcedẽs:quia partẽpᷣmã huiꝰ dliſiunctiue tu ſcis eſſe falſa:⁊ de ſecunda tu neſcisvtrũ ſitveravł falſa ¶ Ad ſecundam obiectiõ eʒ ego dicoꝙ illud argumẽtuʒ erat bouuz/ tibi ꝓponitur ꝓpõ dubia ⁊ tu es aliquid:&̊ alicui ꝓpõitur ꝓpõ ſibi dubia⁊ dicoꝙ tu ſcisꝙ argumẽtum eſt bonũ:⁊ꝙ pᷣmiſſe ſunt vere:⁊ꝑↄñs etiax ꝗtu ſcis ꝙ ↄcluſio eſtvera:ſed cõcluſio non eſt ſophiſma:ĩmo ẽ vna alia ſibi limilis que ſcitur eſſevera:ex eo ꝙ termini eiꝰ ſupponũt ꝓſophiſ m ate quod tu ſeis eſſe dubiũnec equipollet ſophiſmati qð is pus poſuuʒ eſt eſſe:immoad equipol lenduʒ ſibi opoꝛteret dicereꝙali cui ꝓponitur ꝓpõ dubia ⁊ a Eva co fe umperitiaʒ tu nõ dubitaresuimo poſuovt pꝛius ꝙ ſophiſma ꝓpᷣo nominevocctur a / ſʒ tunc iſts nõ ſequitur ex illis pᷣmiſſis factis · Notandũ eſt ergo beneꝙſi aliqs pꝛin.o ꝓponit tibi iſtaʒ:dubium t tibi ꝓponitur / tu dubitabis⸗ cð ſiderabis eã vtꝝ ſitvera vel falſa ſed boc ſtãte quicunqʒ alius ſuꝑ ueniens dicat tibi ꝙdubiũ alicui ꝓponitur:tu ſcies qipedicit veꝝ et ꝙ ſus ꝓpõ eſtvera: non pꝛo ſe ſed pꝛo illa pꝛima. Sed tunctu pones aliũ caſum ſcilicʒꝙſoꝛtes ⁊ plato ſimulveniãt et dicatvt qʒ talẽ ꝓpõnem / dubium alicui ꝓ⸗ ponitur / et nõ loquaturvnꝰ citiꝰ qᷓ; alter⁊ equalit᷑ attẽdas ad eos vtꝝ ergo ambe ꝓpoſitiones er ſit tibi dubievelvna dubia⁊ alt᷑a ſci ta eſſevera · Dicoꝙ ambe erunt ti bi dubie:qꝛ neutram ſcire poſſes cſſeveraʒ /ꝓ alia: eo ꝙqua ratõne ſcires vnam eẽ vã/ ꝓ alia:eadem rõe ecõuerſo:et ſic ſcires ambas eſſeveras quod eſt falſũ:qꝛ foꝛte ipſe ſũt falſe in caſu in quo nulla alicui dubia ꝓpoſitio pꝛopoĩtur Mam in üllo caſu ſi ſcires eas eł veras tu nõ dubit ares de eis ˖ iõ nulli eſſet aliquod dubiuʒ:cuius oppoſitũ ſignificarent ille ꝓpo⸗ ſitiones:ideo eſſent falſe · Sʒ du bitatiõe non exiſtẽte quecũqʒ ꝓ poſitio tibi adueniat dubia ſigi⸗ ficãs aliqͥd alicui eſſe dubiũ: ipᷣa ſciretur a te eſſevera nõ pꝛo ſe ſʒ pꝛo ea quã iamtu dubuabas Vltimo circa hocſ ophiſma ali quis poteſt querere quid eẽt ſi ñ pꝓponeretur in caſu ꝓtu eſſes ſa⸗ „ piens Et ego dico qyfoꝛte ꝑꝑ tuã foꝛte pꝛopter aliquas ratões cre deres eam eſſeveram ſine aliqua dubitatione /licʒ foꝛte eſſet falſa vel foꝛte ꝓpt᷑ alias rationes cre⸗ g· ui · 1. △ .„ „6 des eam eſſe falſa: etiam ſine ali non potes vere reſpõdere: ſʒ ſine qua dubitatione:cõtingit enĩ ali illa obligatione bñ poſſes reſ põ quem nihil dubitare de eo qð fal dere:ſcilicʒ dicẽdo illi ꝓponenti ſeopinat᷑. Vnde dicit ariſtoteleſ ꝙ ipᷣe proponit falſum: ſiue ꝙ p⸗ ſeptimo ethicoꝛuʒ · Quidam eniĩ opinantium nõ dubitant ſed opi nantur Certe enim quidã credũt nihil mninus quibus opinant᷑ qᷓ; alii quibus ſciunt. JSecimũſextum ſophiſma Ecimũſextum ſophiſimað combinatõe reſponſionuʒ ad ĩterrogatõnẽ ſit iſtud. Tu re ſpondebis negatĩe:⁊ hoc ſit tibi pꝛopoſitum: ⁊ ſis obligatꝰ ꝙ ad tibi pꝛopoſitũ tu debeas directe reſpondere ꝙſic eſt aut ꝙnon ſic eſt hanc enim obligationẽ tu de es admitteꝛe:qꝛomnis ꝓpoſitõ quecunqʒ pꝛoponatur aut eſt vᷣa vel nõ eſtvera·⁊ cũ peꝛ ſic eſſe ſi⸗ gnificamus ꝙẽ vera:et per ſic nõ eſſe ſignificamus ꝙ non eſt vera: ergo de qualibet poſſumus vere reſpõdere aut ꝙſic eſt:aut ꝙ non ſic eſt:ergo tu debes reciꝑe obli⸗ gationẽ ꝙ ſic reſpondebis.Tũc ergo peto ꝙtu reſpõdeas dicte ꝓ poſitiõi que tibi pꝛoponitur: ſcʒ iſti / tu reſpondebis negatie. Si ergo reſpõdeas ſic eſt:arguam cõtra te qͥa falſe reſpondes:qꝛ tu cõcedis te reſpondere negatĩe:et tamen nõ eſt ita: quia reſpondes affirmatiue. Sivero tu reſpõde⸗ as nõ ẽ ſic:iterũ cõtra te arguã ꝙfalſe reſpondes. Nam tu negaſ te reſpondere negatiue.⁊ tamẽ ð facto tu reſpondes negatĩe iõtc· Dicovm dictam obligationeʒ tu poſitio ſua erat falſa.Uel etiã tu potes veꝛe reſpondere dicendoq ipſe nõ pꝛoponit tibi falſũ. Ideo dico ꝙ tu nõ debebas admittere illam obligatiõeʒ niſi ſub tali cõ dictioneq ꝓpoſitio que tibi ꝓpo neretur non cõſignificaret ſupꝛa tuam reſponſionem ꝓpter quam ſignificatõeʒ reſponſio tua habe ret reflexionem ſupꝛa ſe:ad quaʒ ſequitur ipſam eẽ falſaʒ.Quãdo ergo arguit᷑ ꝙ tu debebas admit tere obligationeʒ:quia quecũqʒ ꝓpõ tibi ꝓponat᷑ illa critvera vł falſa.Ego concedo:ſʒ illa pꝛopõ que tibi ꝓponebatur eratveravł falſa qꝛſi tu nihil reſpõdeas ipſa erat falſa.Et ſi reſpõdeasqſicẽ ipſa etiã erat falſa.⁊ etiã tua re⸗ ſponſio erat falſa /qꝛ affirmat il⸗ lã eſſeverã que erat falſa.Sʒ ſi re ſpondeas ꝙ nõ ſic eſt tunc illa eſt vera⁊ reſpõſio tua eſt falſa:quia negat illam que eſtvera · quando eꝛgo diciturꝙde om̃i ꝓpõnevera debemus reſpondere ꝙſic eſt:⁊8 omni falſa ꝙnõ ſic eſt:ↄcedo niſi reſponſio haberet reflexioneʒ ſu pꝛa ſe ꝓpter quã ſequeretur ipᷣaʒ eſſe falſam.ſed ĩ hoc caſu dʒ mu⸗ tari reſponſio.Eodem modo ſi quis vult te obligare ad rñdendũ pꝛeciſe de ꝓpoſitõe quaʒ ipᷣe tibi ꝓponet qipſa eſtvera:velꝙ ñ eſt Tu nõ debes obligationẽ reciꝑe pꝛimoquia tu neſcis vtꝝ ꝓponet᷑ ꝓpoſitio tibi dubia · Sed etiaʒ ſi il sſireſpondt ſewnctureſponde iugfinmatieſimule eresnegatiuc ven Phimarüctuareſ⸗ ſinee zarnegarin Wucte due Ae⸗ Eode möe ſiguificaonmmede rüdete velreſpol ſicuthoͤſignifica ublleliugtuͦce egrczatce Alluoſecel hoce pponatorturi. hoſuss egalie. E nuͤſcevelnoͤſica ſafictedifeg ſehſknoſcegoref mmegrererief B Paſünaflfün . . Nſirarfiſi Aetani „ ſatfalſa gꝛaffirmati⸗ que eratfalſa. Gzſire noſiceſt uncillzet höͤliotuneſtfalſs:ui umqut eſtvera quanc turqdeomt ppöneren sfeſponderegſicelerd ſegnoſcel ceconiſ babentreſlerine,ſn rus ſgueretu ipe; ſcdiboccaſndz mu⸗ ſo ENennodoẽſi Cblgeneac tiendi poſtoeotzietidi achveravelchhe gobiigatione reclbe uneſconr hann L ioabia⸗ Sed eiazi vultte obligare ad reſpondẽduʒ vel ꝙ eſt vera vł ꝙ ẽ falſa vel du bia:adhuctu nõ debes reciꝑꝛe o bligatõnẽ niſi ſub ↄdicõe prius dicta · Vnde illi ꝓpõni tu rñdebᷣ negatiẽ nec debes rñdere ꝙ ẽ vᷣa necꝙ nõ ẽ vera:nec ꝙẽ tibi dubi ſed potes bũ rñdereꝙ eſt falſa ſʒ aliquis replicauit ꝙiſte ſũt con⸗ atradictorie:tu dixiſti verũ et tu nõ dixiſti verũt tamẽ ad quãc ũ queiſtaꝝ·tu rñdeas illi ꝓponẽti tibi dictũ ſophiſma tua reſpõſio erit falſa:ergo ambe cõtradicto rie erũt falſe quod eſtimpoſibile ad hoc ego dico ꝙad quãcũqʒ iſtarũ tu reſpondes ſine alia ipᷣa erit falſa:nec ex hoc ſeqͥr᷑ ꝙ due ↄtradictorie ſit ſił fłe qꝛ nõ ſũt ſimul:ſʒ ſi reſponderes adãbas ſił tunc tu reſponderes negatiue ⁊ affirmatiĩe ſimul et ſi tu reſpon deres negatiue ⁊ verificares ſo⸗ phiſma:tũ c tua reſpõſio affirma tia eẽt vᷣa? negatĩa falſa Jõnõ adhuc eẽnt due ↄtradictorie ſił falſe · Eodẽ mõ ẽ ſi ponamꝰ ꝙ a ſignificet omnẽ hominẽ negatie rũdẽtẽ vel reſpõ ſuꝝ ⁊ nihil alið ſicut hõ ſignificat oẽz hominẽ ⁊ nihil aliud tũc opponẽs ꝓponat tibiꝙtu es a/⁊ tũc q̃rat vtrũ ſicẽ vel uõ ſic eſt:hoc em ẽ ↄſiłe ſicus decimũſeptimuʒz ſophiſma Ecimũſeptimũ ſophiſma eſt hoc dequadãpditõnali ꝓmiſſiã vel votiua Et ſit ſophiſ ma. Tn ꝓiiciesme ĩ aquã pono caſũ ꝙ plato cuſtodiat põtẽ cuʒ foꝛti adiutoꝛio ita ꝙnullꝰ poteſt tranſire ſine eiꝰ liceutia ⁊ tũc ve nit ſoꝛtes rogãs platonẽ cũ ma⸗ gna pꝛece ꝙꝑmitat eũ trãſire tũc plato iratꝰ vouet ⁊ iurat dicens certe ſoꝛtes ſi inma ꝓpõe qᷓ; tu ꝓferes dicas verũ ego ꝑmittam te trãſire.ſʒcerte ſi dicas falſum ego proiiciam te ĩaquam tũc ſoꝛ tes dicet platoni predictuʒ ſop⸗ hiſma ſcʒ:tu ꝓiicies me in aquã querit᷑ ergo tũc qͥd debeat facere plato ᷣm ꝓmiſſuʒ.Si dicas ꝙ ii iet ſoꝛteʒ in aquã:hoc eſt con⸗ tra ꝓmiſſuʒ:qꝛ tunc ſoꝛtes dixit veruʒ:ideo plato debebat eũ di mitere tranſire.Et ſi dicas ꝙ di mitet euʒ tranſire:apparʒ ꝙ hoc iterũ ẽ ↄtra ꝓ iſſũ ⁊ iuramẽtũ qꝛ tũc ſoꝛtes dicit falſuʒ qͥ caſu plato debebat eũ ꝓiicere ĩ aquã Reſpõdendũ eſt ꝙ de hoc ſophiſ mate poſſũt fieri plures queſtio⸗ nes · Peima eſt vtrũ ꝓp õſotꝛ is ſit vera que poſita fuit ꝓ ſophiſ⸗ mate. Secunda vtrum ꝓpoſitio platonis q̃ fuit ꝓmiſſiua ſeu vo⸗ ſi ꝓponatur tu rñdebis vel es re tiua fuit vᷣa vel falſa · Tertia ẽqᷣd ſpõſurꝰ negatĩe · Et tũc querat᷑ debet plato facere tenẽdo ꝓmiſ⸗ vtrũ ſic ẽ vel nõ ſicẽ:tů nõ poſ ſũ ⁊ iuramẽtum.Ad pꝛimã ego ſes rũdere bñ rũdẽdo directe ꝙ= dico ꝙ poſitio ſoꝛtis eſt defutu⸗ ſicẽ vł nõ ſic ẽ ꝑ reflectõnẽ ſed ro contingenti:ideo non poſſum tu potesvere rũder̃ dicẽdo ꝙ ꝓ determinate ſci re an ſit vera vel poſitũ erat falſũ vł rñdẽdo ꝙ ꝓ falſa donec video qͥd erit de illo poſitũ nõ eratfalſũ immo verũ actu futuro. Andein ptãte plato nis eſt ꝙ ſit vera vel ꝙ ſit falſa Nam ſi ꝓiiciat euʒ in aqua ꝓpo ſitio vera eſt ⁊ ſipermitat euʒ trã ſire falſa eſt· De ſecſids q̃ſtione dico ꝙ propoſitio platonis erat vns coditionalis q̃ ſecũdum ſen ſum pꝛopꝛiũ nõ pcterat eſſe vera quũia antecedens poterat eſſe ve⸗ rũ ſine cõſequẽte · poſſibile enim erat ꝙ ſoꝛtes dixiſſet magnũ ve⸗ rum:vt ꝙ deuseſt · et ꝙ ta mẽ pla to non permiſiſſeteuʒ trãſire ſed tamẽ conditionaleęs/ꝓmiſſiue ad ſenſuʒ minus ꝓprie dictũ conce dunt᷑ in caſu ꝙ conditione ad im pleta adimplet᷑ ꝓmiſſũ vt ſi dico li veneris ad me dabo tibi equũ tũc ſi teveniente ad me do tibie⸗ quum omnes reputarẽt me verũ dixiſſe:Et ſic loqnẽdo ego dico ꝙplato non dicit ver ſ qꝛ ſoꝛtes nõ adĩpleuit cõditõnẽ dicit enĩ ꝓpõnẽ quam opoꝛtebat eſſe ve⸗ ramvel falſam lʒ non determina teveramvel determinate falſam donec cõſequer et᷑ actus futurus ꝓut videri debʒ in libꝛo pervar⸗ menias et tñ plato hoc facto nõ põt adimplere ꝓmiſſſi:qꝛ ex pꝛo põne ſoꝛtis ꝓmiſſio platonis ha bet reflexiouẽ ſupꝛa ſe ad quaʒ ſe quit᷑ ipᷣam eſſe falſamQusdo er go q̃rebat᷑ in tercia q̃ſtioue qͥd de bet plato facere ꝓmiſſum tenen⸗ do.hico ꝙnon dʒ tenere ꝓmiſſũ qꝛ ñ põt nec debebat ſic ꝓmittere ſed cum exceptõne ſcʒ niſi ſoꝛtes diceret ꝓpõnem habentezʒ reflexi onem ſupꝛa promiſſionẽ ꝓpt᷑ quã ſequeretur pꝛomiſſum non poſſe verificari · Pecimũoctauũ ſophiſma Oꝛtes vult comedere·po⸗ nakt caſꝰ ꝙ ſortes vult co⸗ medereſi plato vult comedere et ñ alit᷑ ſic em̃ hoiẽs ſepe volũtha bere ſocietatẽ in comeſtiõe:itaꝙ ſine ſocietate nõ vellẽt comedere Seinde etiã ponat᷑ econuerſo ꝙ platonõ vult comedere ſi ſoꝛtes vult comedere:ſʒ bene vult come dere ſi ſoꝛtes nõ vult comedere: qꝛ habet de aliqͥ rancorẽ ad ſortẽ ideo non vult comedere cum eo⸗ Tunc ergo queritur vtrũ ſophiſ ma ſitverũ vel falſuʒ · Iſte em cõ tradicũt/ ſoites vult comedere: ⁊2 ſortes nõ vult comedere ideo oꝑtet vnã eſſe veraʒ ⁊ aliaʒ eẽ fal ſamquocumqʒ caſu ponuo.Sig dicasꝙ ſoꝛtes vult comedere ſeq tur opoſitũ qꝛ ſequit᷑ ꝙ plato nõ vult comedere ad qð etiam ſeqᷣt᷑ ꝙ ſoꝛtes nõ vult comedere · Ei ſi aicas ꝙ ſoꝛtes uõ vult comedere ſequit᷑ oppoſitũ ·qꝛ ſequi᷑ plato vult comedere ad qð ecia ſequit᷑ qſoꝛtes vult comedere · Reſpon deo ꝙ caſus ſicut ponit᷑ eſt in poſ ſibilis de ꝓpꝛie tate ſermonis · qꝛ hec ẽ vna cõdicõnalis ſoꝛtes · vult comedere ſi platovnlt come dere ⁊ nõ ẽ bons ↄſeqnẽtia añtiſ adoũs poſſibłe em̃ ẽ platoẽ volẽ te comedere ꝙ ſoꝛtes nõ vult co⸗ medere ſed tamẽ ꝓut ↄditõnaleſ ſolẽt ↄcedi in noſtris actibus ꝓ miſſiuisaut votis aut optatiuis iſte caſus ẽ poſſibł ſoꝛtes ðᷣſide⸗ rat verificare talẽ ꝓpõneʒ velẽ · ita ſicut ſignificat n plato hic co medat ego comedam cum co ⁊ ſi „ . — nilſltsddlte oni Gtudil övllch cöelereg Cmedere negde cnfilſa tnonn cathegoꝛicze di ſouesdeſiderater neſiyk liplerohe neciſccirhrlun E titditorrariü chllſeguiturinpe (Rämun ſopdt Qesmalech nit atnsge lacicannplat noglit⸗ plato B leicatſoro ſ tmoͤalt Lucqin nuntsi dlcas Oleies ſlar lirf mli i knüſtkorpati Conlelck ſoni⸗ ſepenztilluti ; al polno. spltconegeele⸗ Nſaqutg gaond rt 10 goenan ſeg: ltconecere Clſi lo vultcomedere tiqeſequt gylano e add eaaledi⸗ comedere Heipen ſtanponikehmnpo hprie me ſennonis⸗ codconalis ſoneb. geſipluommlt cone bone Megneniafl te eeplaue vole ſates o ylltco⸗/ e gut Kronlel nonris aulbus / otis aun ogtaltun⸗ vſtibl ſotes dſtde⸗ lale ppone; dee na igtuoin . necam cume 9 . 4 n a non nec ego.et plato ecõuerſo de ſiderat viſicare iſtã / ſi ſoꝛtes hic comedat ego nõ comedã:⁊ ſi nõ comedat ego comedã.ſʒ ego di⸗ co ꝙ ĩpoſſibile eſtꝙ ãbo adĩpleãt ſuas volũtates · Sʒ tu q̃ris vtꝝg̊ vult cõedere ſoꝛtes aut nõ. Ego dico ꝙ niſi iſti ſcʒ ſoꝛtes ⁊ plato babeãt alios actꝰvolẽdiqᷓ; pᷣdic tos neut᷑ vult h̊ cõedere:qꝛvolũ⸗ tas ẽ det᷑mĩata ad illð qð vult.⁊⸗ neutriꝰ volũtas ẽ det᷑mĩata adh comedere Vñ nõ ſeq volo ire ro mã ſi ſoꝛtesvadit:g ego volo ire romã.Sʒ tu dicꝭ ſeqͥtur ſi ſoꝛtes nõvult h̊ cõedere ꝙ plato vult h comedere:nego:qꝛillanditionał erat falſa ⁊ nõ admittẽda · ſʒ illa cathegoꝛica ẽ bñ admittenda ꝙ ſoꝛtes deſiderat eẽ ſiẽ ꝑ hãc ꝓpõ nẽ ſigt / ſi plato h cõedat ego co⸗ medã ſecũ · ⁊ ͥ ꝑlato abhoꝛret ita eẽ ⁊ ĩtẽdit ↄtrariũ.Et ad hoc ni chil ſequitur impoſſibile. Decimum ſophiſma· Oꝛtes maledicit platoni.po nat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes dicat:ma ledicatur plato ſi maledicit m et nõ alit⸗⁊ plato ecõtra dicat/ma ledicat᷑ ſoꝛtes ſi nõ maledicit m ⁊ nõ alit᷑. Tũc q̃ꝛit᷑ de veritate ſo phiſmat vtruʒ ſoꝛtes maledicit platoni:Si dicas ꝙ ſic ſeqͥtur ĩ⸗ cõueĩẽs.ſ.ꝙ plato maledicit ſoꝛ ti ⁊ ñ maledicit ſorti Etſi dicas ꝙ nõ ſeqᷣt᷑ oppõitũ qꝛ ſeqᷣt᷑ ꝙ pla to młedicit ſoꝛti:⁊ ꝑ ↄñs ſortes platõi Hico ꝙ tu poĩs ibi talẽ ꝓ põnẽ ad expᷣmẽòð caſũ / ſoꝛtes di eitqmłedicat᷑ plato ſiipᷣe maledi cat ſoꝛtiico ꝙ illa ꝓpõ pᷣtĩtelli gi tanq; vna ↄditiõał ſcʒ ſub tali ſẽſu ſi plato maledicat ſoꝛti ſoꝛ⸗ tes dicit ꝙ maledicat᷑ plato · ⁊ il⸗ la/ ꝓpõ ẽ fła⁊ ĩpoſſibłis ⁊ nõ ad mittẽda:qꝛ nõ ſeqᷣt᷑ plato maledi cit ſoꝛti:gſoꝛtes dicit maledicat᷑ plato tũc ĩmo ſiue plato maledi⸗ cat ſoꝛti ſiue nõ:ſoꝛtes dicit ill qð ipe dicit·.vel etiã nõ dicit illð qð ipe ñ dicitAlio mõ pt ĩtelligi ꝙ illa ꝓpõ ſitvna cathegoꝛica ſoᷣ iſto ſẽſu /ſoꝛtes dicit talẽ or̃oeʒ / maledicat᷑ plato ſi⁊ c·⁊ h̊ dʒoce⸗ di:qꝛ poſſibłe ẽꝙ plato talẽ ꝓpõ nẽ dicat Eodẽ mõ dʒ diſtĩgui de iſta ꝓpõe quã caũs poiĩt ſi plato dicit ⁊ c. Tũc g̊ q̃rit q̃ſtiovtrũ ſic dicẽtes ſoꝛtes⁊ plato maledicãt ſibũuicẽ Et ego rñdeo ꝙ maledi cere alicui ẽ ꝓferre ſubvᷣbo opta tiui mõi ꝙ ille malũ habeat.vñ i dẽ intelligo dicẽdo maledicatur plato ſicut dicẽdo malũ hẽat pla to.⁊ tũcvltra dico ꝙ tales oꝛões maledictĩe ſũt maledictiões ab⸗ ſolute ſine additiõe ↄditiõis.vt ſi dico młedicat᷑ plato.⁊ aliquã do ſunt maledictiones ↄditiona te vt ſi dico maledicat᷑ plato ſiva dat ad capos Et tũc cũ noĩa ſigĩ ficarẽt ad płm ſivis vtrãqʒ voca re maledictiõeʒ ſipłr:ego dicoq vterqʒ maledicebat reliquo:lʒñ maledictione abſoluta Sʒ tu cõ⸗ tra arguis:qꝛ ſeqt᷑ ꝙſi ſoꝛtes ma ledicit platoni ꝙplato nõ maledi cit ſoꝛti:ego nego pↄñaʒ iſtã qꝛnõ admiſi ꝓpõeʒ directe tãq; vnam ↄditionale:ſʒ admiſi ꝙplato di⸗ cebat talẽ· ꝓdõeʒ⁊ veꝝ ẽ ꝙillam dicebat.⁊iõ młedicebat ſoꝛti ma 4 vin tanſtin ledictione cõditiõata ſiue ſoꝛtes ¶ ¶ Sophiſmata pᷣmi capłiĩdrunt maledicebat ſiue nõ· Si autẽ ma quõ⁊ qᷣd t᷑mĩſiue ꝓpões ſiãntEt ledictionẽↄditionatã nõvis vo⸗ pᷣncipsalit᷑ an ab ita eẽ vel nõ eſſe care maledictionẽ ſipłr:tũc dico in re ad extravłĩ mẽte ſicut ꝑ ꝓ⸗ qꝙneuter maledicit alteri Hec ſeqͥ turꝙ ſi ſoꝛtes nõ maledicit plato tat malũ platõiico ꝙſic optati onepditiõata ſʒ nõ abſoluta.Et põnẽſiãtur denoĩet᷑ xavł falſa: Oiĩs ꝓpõ vocalis eſtvera i latõe foꝛãli.ſcdᷣo de appellatõne Soꝛtes⁊ albũſũt idẽ i·(rõnis lbedo ſoꝛtis ẽ ſimilitudo eius (Eurinich niꝙ plato maledicat ſibi·qꝛnõ ſe Equus eſt aſinus ii. de quit᷑niſiꝙplato dicat qð dicebat Deus nõ eſt iii 2 h nõ erat niſi maledictiõe ↄdi⸗ oc nomẽ chiĩera nihil ſigt · iiii 1 tionata Ad maius pᷣdicti ſophiſ⸗ Cõplexe ſigbilia ſũt chimere·v Hobbi mat ↄplemẽtũ qꝛ maledictõ xᷣba MNullus homo mentitur vi. A g lis videt᷑ deſignare optationeʒ ꝙ Soppiſnara fe ölcapllior di11 zaanüniſch alicui malũ eueniat ponit᷑ adbuc inquirũt de cauſis veritatis/ꝓpõ Auscr vnum ſophiſma ˖ nũ ſimplicit᷑ cathegoricarum ulsbono⸗ ¶VUiceſimũ ⁊ vltimũ ſophiſma Equꝰ ariſtotelis nõ eſt i. tchritust Oꝛtes optat maluʒ platoni · Equus ariſtotelis abulauit ii gisebus pono ꝙ ſoꝛ:ↄditionałr plato Chimera eſt chimera iii Loruti ig ni optat malum ſcʒſi plato optat Aacuũ ẽ locꝰñ repletꝰ coꝛte · iiii Sotesiunc malũſoꝛti:⁊ecõuerſo plato optat NHomo eſt aſinus v. nnoitte malſiſoꝛtiſi ſoꝛtes ñ optat malũ Ego dico falſum vi ·/ gmhent platoni Querit᷑ ̊p boc ſophiſma ¶ Teꝛtiũ capłm tangit diffickta⸗ 1 fynot ſibbt tevtrũ ſoꝛtes optat malũ platoni tesincidẽtes circaſuppõnes Sunsnolel vel nõ Et poſſʒ argui ſicut argue Ab oibꝰ fidelibꝰẽ negadun deũ 6 öSenti batur de maledictõe.⁊ rñdeovtpᷣ eſſe iniuſtũ riann us ꝙ ꝓpões dicẽtes caſuʒ pñt ca Tu es aſinus il · Gind pi taq́; ↄditionales:⁊ tũcnõ ſunt Homo eſt ſpecies iii anil admittẽde · qꝛ nou ſequit᷑ ſi plato Genꝰẽ inplꝰ / q gñaliſſte imũ iiii HPekxordaff optat maluʒ ſoꝛtiꝙ ſoꝛtes optat Nomẽ eſt triſyllabum v. c hoſt malũ platoni.Alit᷑ pñt capi ⁊ re- Sẽper fuit aliquis hõö·· vl. Ranene cipi tàq; cathegoꝛice ſicſcʒ ꝙꝓſor Aliquẽ aſinũ oĩs hövidet vil · Nucoaſin⸗ tes optat ſic eẽfiẽſiãtꝑ iſtã oroʒ Omnis hõ eſt aĩal viii Alupoͤteſe⸗ lato hẽat malũ ſi vult ſoꝛti ma⸗ OSis hõ aĩalnõ eſft ix :r” Luuelaioyt/ lũ Et tũc qñ q̃rit᷑vtrũ ſoꝛtes op⸗¶ Quartũ.ca·pᷣmo tãgit hᷣ aꝑpel UN II, aads ſic relictis maledictionibꝰ bñdi⸗ Tu hodie comedis cꝛudũ ii. W cat nos deꝰqui ẽ bñũdictus ĩ ſecu Albũ erit nigrum lii MySrocalin la ſeculoꝛum.Amen· Senex erit puer iiii. eppo ſore . Soꝛtes erit currẽs cras v . iſtigtotot Ego vidi petrũ ⁊ robertũ vi · ſan Seqᷣtur tabula buius operis. Iſte canis ẽ pater tuus vii· . kaſſuus faſin . ohintangtalficlr 11 S7aaâppoͦο elbyenegidur dei is iſ⸗ ects i öciclicins ii iſſubun v. iualigisbö ſmnucishondt . ökaad oͤnotida cvodeapelatön hoſutid⸗ tönis oneis cud . —„ 6 „, x 6 * A- ad platonem ii · Tu cognoſcis venientem ix. Tu ſcis denarios ĩ burſa me aeẽ pares x· Tu credis te eſſe aſinum xi · Sortes appꝑet eẽ aliud qᷓ;ẽ xii: Quilibet ſciẽs hãc ↄcłioneʒ oĩs triãgulꝰ hʒ tres ⁊c· oẽm iſoche⸗ lẽ ſcit habere tres xiii Soꝛtes aſtrologꝰſcit ãqua aſtra eſſe ſupꝛa noſtruʒ emiſperiũ xiiii Debeo tibi equum xv · ¶ Quĩtũ capłm tãgir pᷣmo de ap pellatiõibꝰ · ſcðᷣo de reſtrictiõibꝰ Aliquis equꝰ non eſt i.· Nullus homo eſt moꝛtuns· ii· Antichriſtuseſt iii. Ois equus ſenex ẽ moꝛtuꝰ iiii · Coꝛꝛuptũ ẽgenerandũ v. Soꝛtes iuueĩs ẽ diſputaturꝰ.vi Non ens intelligit᷑ vil · Smne qʒð erit eſt vlii · Homo ⁊ riſibłe ↄuertũůũ ix Soꝛtes mouet᷑ hodie x. KaFeres capłm ẽde bocꝙ voceſ igniſficant ad placitum Tu eris aſinus cras · lec vox baff baptiſat᷑ ii A eſt ꝓpoſitio iii An ptãte mea ẽhõ ẽ aſinꝰ iiii Du es aſinꝰ vel tu nõ es hö v Iſta põt eſſeva / hõ ẽ ñ hõ vi Tu neſcisvtrũ talis ſit vera /hõ eſt aſinus vli. Ppõ reputãda ẽ eſſeva vel falſa Nulla ꝓpõvocalis eſtvera i. Nłlꝰ ðvocali mea pᷣtmõdicer̃ ii Hec ꝓpõ /ſoꝛtes ſedʒ ĩ aliq̊ͥtꝑe: E vᷣa ĩ quo toto tẽpoꝛe ſoꝛtes non ſedet lii ; Hec copulatĩa eſt vera / ſoꝛtes ſe det et ſoꝛtes nõ ſedet Hec copulatiua ẽva / ariſtoteles diſputat:antichꝛiſtus pᷣdicat v· In omni tꝑe ſoꝛtes currit vi · Eadẽ ꝓpõ vocalis eſt vera⁊ falſa hoĩbꝰ eiuſð idiomatis ſine noua impoſitiõevel obligatiõe Nulla ẽ mutatio ĩſtãtanea ix Octauũ capłm eſt de ꝓpõibus ñitibꝰſupꝛa ſeipᷣas reflexioneʒ · Smnis ꝓpõ eſt affirmatĩa:ergo nulla eſt negatiua i· Sequitv᷑ nulla ẽ ꝓpoſitio negãda & quedã ẽ uegatia ii SDis hõ currit:gaſinꝰcurrit iii Di co ꝙhõ eſt aſinus iiii Quicqᷣd ſoꝛtes audit illud ꝓfert plato Ve⸗ Veꝝ eñt dicere hoĩem eẽ aĩal vi: Omis /ꝓpõ eſt falſa vii Plato dicit falſũ vlii · Soꝛtes dicit verü ix Tot ſũt ꝓpões veq̊t ſũt falſe x Ego dico falſum xi. Peꝰẽ ⁊ q̃ð copulatĩa ẽ falſa xii Soꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptã in pa⸗ riete eſſe dubiam xiii. Soꝛtes ſedet vel diſiũctiua ſcri⸗ pta ĩ pariete ẽ platõi dubia · xiiii Alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ dubia xv Tu rñdebis negatiue Tu ꝓiicies me in aquã Soꝛtesvult comedere Soꝛtes maledicit platoni Soꝛtes optat malũ platoni xx xvii. Sophiſmata doctiſſi buridãi nouiſſime ꝑ Anthoniũ denidels Nicolaũde barraĩ artibꝰmgr̃os pa riſiꝰ ĩpreſſa felicit᷑ expliciũt vii Oẽ qð mouet᷑ mouebat᷑̃pᷣus viii xvi. xviu xix Sophilmata Alberti de Saxonia nuper q;emendate impꝛella. — . — — — — ſin ois clller ie Nrangtt nod tiſan hlcq ertek gvoticuncg Pemidoſca um Pogawwenadus. ſenr o abor ſotes byt tori poſrio nteligid⸗ thegoꝛeumata ab gemia Gincat⸗ trimo nogo dieto Mrtbvut inciferi ſelaellitlus n⸗ lenthus ſolun. E nnis terez tote⸗ kigiſic dn 1ſtnuis Sin Sophiſmata viri acutiſſimi Aſsa giſtri Alberti de Soxonia feliciter Ancipiunt. 4 S rosatũ qrund ſcho lariũ deo fauẽte quedã Kconſcribã ſopiſmata ex PENRpte diuerſoꝝ ſincathe⸗ 2 ¾Ggoꝛeumatũ difficultatẽ pñtia kalẽ oꝛdlinẽ obſ eruãdo. Pꝛimo tractabo ſophiſmata difficultatẽ ha bentia ex parte ſincathegoꝛeumatũ aff irãtiuoꝝ. Secundo ex parte nega tiu oꝛũ vel terminoꝝ includẽtium ne gatõeʒ. Tertio ex ꝑte copule pᷣteriti vł futuri tꝑis deterĩate aliquo illoꝝ modoꝛum neceſſario poſſibile ⁊c̃. Quarto ex parte duoꝝ modoꝛũ pꝛo⸗ poſitionẽ determinãtiusʒ.¶ Quantũů ad pꝛimũ ſciẽdum eſt pᷣmo ꝙ ſophiſ⸗ mata difficultatẽ habentia ex parte ſincathegoꝛeumatũ affirmatiuoꝛum ſunt in multiplici differentia ſᷣm ꝙ taliũ ſincathegoꝛeumatũ queð ſunt que nõ exigunt niſi vnũverbũ.ſicut ita:oĩs/quilibet ⁊c. Et quedã ſunt que exigũit duo verba.ſicut iſta:quo tiẽſcunq;/vbicũq;/vbiq; ⁊c̃. Unde ſi iceret᷑ quotiẽ cunq; ſoꝛtes bibit: ex pꝛimẽdo ſolũ vnum verbũ non eſſet pꝛopõ intelligibilis. Sed ſi expꝛime rẽtur duo vᷣba ſicut hic.quotiẽ ſcũq; ſoꝛtes bibit totiẽs cõmedit:eſſet pꝛo poſitio intelligibilis. Et talia ſinca⸗ thegoꝛeumata ab auctoꝛibꝰ vocãtur gemĩata. Sincathegoꝛeumatů autẽ pꝛimo modo dictoꝝ quedã ſunt que diſtribuũt indifferẽter pꝛo ſi ubſtãtiis vel accidẽtibus.quedã autẽ pꝛo acci dentibus ſolum. Exemplũ pꝛimi:vt omnis/vterq;/totus / et ſic de aliis. Exẽplũ ſecũdi: vt qualit/qlis/itus et ſic de aliis. Sincathegoꝛeumatũ aũt diſtributiuoꝝ indiñter ꝓ ſubiis et accñtibus q̃dam ſunt diſtributĩa ꝓ partibꝰ ſubiectiuis:vt oĩs qͥlʒ ⁊c. q̃dã ꝓ partibꝰ integlibꝰ ſicut totus⸗ Sicathegoꝛematũ aſit diſtributloꝝ pꝛo partibus ſubiectiuis quedã ſunt diſtributiua indifferenter pꝛo oĩbus vt oĩs/]quilibet.quedã ꝓ duobus vt vterq; ⁊c. Sincathegoꝛemata auteʒ diſtributiua pꝛo oĩbus partibus ſub iectiuis aliqñ addunt᷑ terĩo ſimplici vt omĩs homo currit.aliqñ termino ↄpoſito:vt oĩs ꝓpoſitio vel eius ↄdi ctoꝛia ẽ vera.odo in pꝛincipio hu ius tractatꝰ intẽdo declarare diuer ſa ſophiſmata ſᷣ̃m dictã diuerſitateʒ ſincathegoꝛẽatũ pᷣdictoꝝ affir̃atĩoꝝ. Sunt pꝛĩo ſophiſmata difficulta⸗ tem habẽtia ex ꝑte ſincathegoꝛẽ̃atũ affirmatiuoꝝ ⁊ diſtribut iuoꝛum pꝛo oĩbus ꝑtibꝰ ſubiectiuis inq'tũ addũ tur termio ſimpꝑlici:⁊ ↄñter de aliis ſicut ſunt iſta: oĩs homo eſt oĩs hõ. omnis fenix eſt.¶ Et qꝛ circa iſta ſo phiſmata ↄſueuerũt quattuoꝛ eẽ du bitatiões:tractabo quattuoꝛ ſophiſ⸗ mata pꝛincipalia. ¶ Eſt ergo pꝛia du bitatiovtrũ ly omnis poſſit ita bene addi pᷣdicato ſicut ſubiecto:gr̃a cuiꝰ tractabo illud ſophiſma:oĩs homo ẽ omnis homo. ¶ Secunda dubitatio vtrũ ly oĩs ↄuenienter addat᷑ terio cõmuni qͥ non habeat tria ſuppoſita gratia cuius tractabo illð ſophiſma omnis fenix eſt.¶ Tertia dubitatio: vtruʒ ly oĩs poſſit diſtribuere terĩm cõem cui addit᷑ ꝓ ſpẽbus tĩ ⁊ nõ ꝓ indĩduis:gr̃a cuiꝰ tractabo illud ſo⸗ phiſma:oine aĩal fuit in archa noe. ¶ OQuarta dubitatio:vtruʒ ly omnis aliqñ teneat᷑ collectiue ⁊ aliqñ diſiri butiue.gratia cuius tractabo illð ſo ꝓhiſma:oẽs apłi dei ſunt duodecim Sophilma i. Eſt iſtð:oĩs homo ẽ oĩs hõ. Probat᷑ ſophiſma qꝛ idẽ pꝛedicat᷑ de ſeipſo:S eſt veꝝ.tenet ↄña eo q; nulla ẽ verioꝛ ꝓpõ illa ĩ qua pᷣdicat idem de ſeipᷣo. ↄña pʒ ⁊ aũs ſiłr.¶ Scðdo 8 asuit Jue ho eſt ule hõ: x ille hõ eſt ille hõ Ziec de ſingulis. Soĩs hõ eſt oĩs hõ Tertio ſic arguit᷑.oĩs homo ⁊ ois hõ ſunt eadẽ: ergo oĩs hõ eſt oiĩs hõ. Tenet ↄña a ſimih. Na bene ſequit᷑ ſoꝛtes ⁊ plato ſunt ideʒ: ergo ſor eſt plato. Añs pꝛobat᷑.nã ille due/ꝓpões oĩs hõ currit et oĩs hõ diſputat non dꝛñt niſi ꝑ pꝛedicata ſicut ꝑʒ: qꝛ ſi re mouerẽtur pᷣdicata remanẽtia mane rent eadeʒ: icʒ iſta oĩs hõ ſiłr et oĩs hõ ⁊c.ergo oĩs homo eſt oĩs homo. ¶ Quarto ſic ar̃.alids hõ eſt oĩs hõ. ei qua rõne aliquis: eadẽ rõne oĩs.g oĩs homo eſt oĩs hõ. ↄña eſt nota.et añs pꝛobat᷑ pꝛimo: qꝛ aliquis hõ eſt ille hõ:et ſic de ſingulis.S oĩs homo eſt oĩs homo. Et ↄfirmat᷑:qꝛ oĩs hõ eſt aliquis hõ et ecõuerſo.ↄnña tenet Añs pꝛobat᷑:qꝛ iule hõ eſt aliquis hõ à ecõuerſo. ⁊ nõ eſt hõ quin ſit aliqs hõ. & oĩs hõ eit aliqs hõ et ecõuerſo ergo aliquis hõ eſt oĩs homo ⁊ ecõ⸗ uerſo.ſ Quinto arguit᷑.hec elt falſa ñ oĩs hõ eſt oĩs hõ que eſt ↄdictoꝛia ſophiſmatis:ꝭ ſophiſma verũ.tenet ↄña. Añs pꝛobat᷑ qꝛ concluſio ſilłi ex oppoſitis eſt falſa: talis aũt eſt iſta. ñ oĩs hõ ẽ oĩs hõ.qð pꝑʒ ſic arguẽdo. nullus hõ eſt oĩs hõ: et oĩs homo ẽ oĩs homo.&̊ᷓ nõ oĩs hõ eſt oĩs homo Sexto af ſic.ſi ſophiſma eẽt ſlin eqretur ꝙ eius ↄdictoꝛiũ eſſet verũ ſcʒ illud.aliqs homo nõ eſt omis hõ qð flm̃ eſt Nã ſit ilie alids homo ſor Tunc ſic ar̃.ſoꝛtes nõ eſt oĩs homo: &̊ ſoꝛtes nõ eſt ſor. ↄña tenet a toto T qtitate ad ſuã partẽ ergo ⁊c᷑. Pła alia argumẽta pf̃it fieri contra illud ſophiſma: ſʒ qꝛ illa tãgunt alias dif/ ficultates qᷓ tangẽtur poſtea:ideo de illis ſuꝑſedeo. ¶ In oppoſitũ ar ſic. oĩs homo eſt oĩs hõ:ſoꝛtes ẽ homo. g& ſoꝛtes eſt oĩs hõ.ↄcluſio eſt falſa: ergo aliqua pᷣmiſſau.nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma: g ſophiſma eſt falſum.¶ Scðo ſic arguitur.con traria ſophiſmatis eſt vera ergo ſo⸗ phiſma ẽ falſuʒ videlʒ iſta.nullus hõ eſt omis homo. tenet ↄña:eo ꝙ ↄria non pñt ſimul eẽ vera. ¶ Circa hoc ſophiſma eſt pᷣmo videndũ vtrũ hoc ſincathegoꝛeuma oĩs poſſit addi pꝛe dicato exñte termino cõi pꝛopõnis affirãtiue vere abſq; hoc ꝙ fiat pꝛo⸗ poſitio falſa. Secũdo rñdetur ad ſo phiſma.¶ Quãtum ad pꝛumũ ſcienð eſt ꝙ tale pᷣaicatum põt eſſe terminꝰ cõis actu hñs plura idiuidua: vel pᷣt eſſe terminꝰ cõis actu hñs vnicum indiuiduũ ſicut eſt ite termmus ſol vel femx.¶ Scðo notandũ ẽ ꝙ tale pꝛedicatũ poteſt accipi in nũero ſin⸗ gulari vel in numero plurali.¶ Tũc ſit ᷣma concluſio. Non eſt aliq̃ pꝛo⸗ poſitio affirmatiua vera cuius pꝛedi catũ diſtribuitur. Pꝛobatur:quia ſi aliqua eſſet talis maxume eſſet iſta. ſoꝛtes eſt oĩs homo. ſed hoc non:qꝛ pꝛedicatũ iſtius pꝛopõis eſt hoc totũ oĩs homo.modo ly oĩs nõ diſtribuit᷑ licet ly hõ diſtrivuat᷑. Et hoc voluit ariſto. in ᷣmo ꝑiarmenias cũ dicit ꝙ nulla eſt affimatiua vera in qua vłe vłiter ſumptũ pꝛedicat᷑. Et notãter dicitur affirmatiua:qꝛ nõ eſt incon⸗ ueniẽs de pꝛopõe negatiua: vt nullꝰ homo eſt aſinus. Inde pꝛedicatum iſtius pꝛopõnis diſtribuitur.et ratio huius eſt:qꝛ negatio ſi eſt ſignũ ne⸗ gatiuũ vłe diſtribuit tã terminũ me diate ꝙ; ĩmediate ſequentẽ. Signuʒ autẽ vłe affirmatiuũ diſtribuit ſolũ t᷑ᷣminuʒ ĩmediate ſequentẽ. Sed⸗ ↄcluſio. bene ſtat ꝙ aliqua eſt pꝛopõ cuius pᷣdicato poteſt addi ſignũ vłe affirmatiuũ:ſed hot facto ãplius nõ rem aneret pꝛedicatũ ſed bene pars pᷣdicati. Patet de iſta ſol eſt ſol pꝛe⸗ dicato põt addi ſignũ vłe ſic dicẽdo. ſol eſt oĩs ſol.ſed tunc ly ſol non eſt aplius pꝛedicatũ ſʒ hoc totũ oĩs ſol — — gulan hüero Plurn ſuppoti ir ſpninlsainan ila Puet we llr. ſen ſeil deren h iſtſal Genn t nnlina vera deyi⸗ Punſapreſtan etd e hecoſ falacr Märane omhs adprend. yera opoſtoli ſüt cyli ſunt oed apol contur falſa imo es toſtoli ni den cmm opoſtons iſ ſ Otuntu au ſecune uſioniby ij poſin fſit ſmi niſ in Ermmun nweichner tde wcm l enetſertsc ocne ae. We Nonct lih ne . afumard erzonn ſet 4 buntur. Pobniregi neſſer tais narne eſſet ſei 8 cſ oio vmd ſal hye ung u Mlus upuͦg el enni . mou ſyoiy nö diſtribi ouſnoust, Ethoc volrt pmmo armeniao ci dicta afimariun vera in qua i mmprü gredlcat. Et notit/ firmatiun:qe no eſt icon X propoe negatiua: vt nul⸗ Rallnus, Inde pꝛedicatun vpong altriboltur. et ati⸗ lage negro ſ et ſignu ne/ le Mnbutt ti terminu me mecure ſoqnente, Gignn rmaruü dleributt ſoli mmiurſtlent. S ne ſtar qy aliqua elt pron⸗ ⸗ potetacal ſigniͤ iſec hoe fclo ihlins t elentü ſed ni ic de ſtn ſoleſtſo t ad ſimnü vleſtie a⸗ Vnde qñ ſincathegoꝛeuma ponitur a parte pᷣdicati tunc fit pars pᷣdicati ſed qñ ponitur a ꝑte ſubiecti tunc ñ eſt pars ſubiecti neq; ſubᷣm.¶ Ter⸗ tia concluſio. Pꝛopõ affirmatiua de pᷣdicato cõi in ſingulari numero ac cepto actu non hñte niſi vnũ ſuppo⸗ ſitum ex additione huiꝰ ſigni oĩs ad tale pꝛedicatũ nõ redditur ſła. pʒ de iſta ſol eſt ſol q̃ eſt vera.et ſi dicatur ſol eſt omnis ſol adhuc erit veras ¶ Quarta ↄcluſio ꝙ pꝛopõ affirãtiua de pꝛedicato cõi in plurali nũero ac⸗ cepto non hñte niſi vnum ſuppoſitũ eſt falſa:ſiue pᷣdicato addatur hoc ſi gnũ vniuer ſale oĩs ſiue nõ.patet di⸗ cendo ſol eſt ſoles. vñ ipſa eſt falſa: eo ꝙ ſupponit e plures ſoles eadeʒ rõne hec eſt falſa.ſol eſt om̃s ſoles⸗ Quita ↄcluſio eſt ꝙ pꝛopõ affirma tiua vera de pᷣdicato cõmuni in ſin⸗ gulari nũero accepto cuiꝰ ſunt actu plura ſuppoſita ex additione huius ſigni vłis oĩs a pꝛedicatũ redditur falſa. Patet de iſta. hõ eſt aĩal q̃ᷓ eſt vera.ſed ſi dicatur hõ eſt oẽ aĩal illa ẽ falſa.ſ¶ Sexta ↄcluſio.pꝛopõ affir⸗ mat iua vera de pᷣdicato cõi habente plura ſuppoſita in plurah nũcro ac⸗ cepto et ſubiecto ſiłr non redditur falſa ex additione huiꝰ ſigni oĩs vel om̃s ad pꝛedicatũ.patet de iſta q̃ eſt vera apoſtoli ſũt apoſtoli.ſi dicatur apłi ſunt oẽs apoſtoli non tꝛopt hoc reddituꝛ falſa ĩmo oẽs apoſtoli ſunt oẽs apoſtoli.nã demõſtratis duode⸗ cim apoſtolis ipſi ſunt oẽs apoſtoli. ¶OQuantũ ad ſecundũ clare patet ex ↄcluſionibꝰ iã poſitis ꝙ ſophiſma ẽ flm̃.Et ↄfirmat᷑.nã ſoꝑhiſma ex quo eſt pꝛopõ affirmatma vłis ſignificat ꝙ de quocũq;verificetur y homo de eodẽ verificetur ly oĩs homoꝛ:ſʒ hoc eſt falſuʒ ſic dicẽdo. ſoꝛtes eſt homo ergo ſoꝛtes eſt om̃is homo ⁊c̃. Ex quo ĩfero aliqua coꝛrelaria. Pꝛimũ videtur ab omni hoĩ̃e. coꝛrelariũ eſt: ꝙ poſſibile ẽ ꝙ a.et b. conuertãtur ⁊ tñ a.non crit b. Ham ſi a. ĩponeretur ad ſigãndum tantũ qtum hec or̃o omnis hõ et b ſiłiter tunc a et b auertũtur ſicut ille or̃o⸗ nes oĩs homo ⁊ oĩs hõ:et tñ a nõ eſt b.ſicut oĩs homo nõ eſt om̃is homo. Scðm coꝛrelariũ eſt ꝙ a eſt aliqᷣd et tñ nichil eſt a. PHPec pꝛopõ pʒ.nam ſtante dicta impõne hec pꝛopõ a eſt alidd ſignificat tiñ q;tum iſta oĩs hõ eſt lica. et ideo ſicut hec.oĩs homo eſt alidd eſt vera:ita hec ẽ vera a eſt aliquid. et ſicut hec ẽ falſa alidd eſt oĩs homo:ita hec aliquid eſt a.⁊c᷑. Tertiuʒ coꝛrelariũ eſt ꝙ a eſt b. et tamẽ b nõ eſt a.patet.nã ſi a ſignifi⸗ caret tantũ q;tum hec oꝛatio oĩs hõ et b tantũ q́tum hec oꝛatio aliquis homo tunc hec eſt vera a eſt b. ſicut hec oĩs homo eſt aliquis hõ.et hec ẽ falſa b eſt a. ſicut hec aliquis homo eſt omnis homo.¶ Ouartum coꝛre⸗ lariũ eſt.a eſt aliquid:et tamẽ a non eſt a.nam ſignificet a tantũ quãtum iſta oꝛatio.oĩs homo tunc hec eſtva a eſt aliquid. ſicut hec oꝛatio omnis homo eſt aliquid. ⁊ hec eſt falſa a eſt a. ſicut hec oĩs homo eſt oĩs homo. OQuintum coꝛrelariũ eſt.a videt bo. Z tamẽ b non videtur ab a. ratet.nã ſignificet a tantũ quantũ hec oꝛatio oĩs homo. et b ſicut aliquis homo. et cum hoc ponatur ꝙ oĩs homo vi⸗ deat ſeit ſum ⁊ nullũ alium:tũc iſta ẽ vera.a videt b ſicut iſta oĩs homo videt aliquẽ hoĩem. et hec eſt faſſe. b videtur ab a. ſicut hec alids homo ¶ Zdãd röõnes Id pꝛimã negatur ꝙ ibi ſit pᷣdicat io eiuſdẽ de eodem eo ꝙ pꝛedicatũ ſo⸗ phiſmatis eſt oĩs homo/et ſubiectũ eſt homo. ſicut patet in pꝛima et ſe⸗ cunda cõcluſionibus ſecũdi articuli modo nõ eſt ideʒ homo ⁊ oĩs homo ¶ Ad ſecundã conceditur D ne⸗ Wu zn gatur ↄſia: quia in pꝛopõnibus ſin⸗ gularibus inducẽtibus aliquam vni uerſalẽ debet eſſe ↄſimile pꝛedicatũ pꝛedicato pꝛopõnis vłis que inducit᷑ ſicut patet dicẽdo ſoꝛtes currit/pla⸗ to currit et ſic de alus. igitur om̃is homo currit ſed ſic nõ eſt in ꝓpoſito Nam clarũ eſt ꝙ nõ eſt ſimile pꝛedi/ catũ in iſta ule hõ eſt ule homo ⁊ ſic de ſingulis. et in iſta oñis homo eſt oĩs homo pꝛoprer hoc ↄña nõ valet. ſed bene illa valeret ille hõ eſt om̃is homo et ſic de aliis.ergo oĩs homo eſt oĩs homo qꝛ in illa ↄña pꝛedicatũ pꝛopõnum ſingulariũ inducentiũ eſt ſimile pᷣdicato vłis inducte.iſ Ad ter tiam cũ dicitur oĩs homo et oĩs hõ ſunt eað ibi dicitur ꝙ ſi ille due oꝛa tiones ſumãtur materialit᷑ tunc bñ oĩs homo et oĩs hõ ſunt eadeʒ ſicut ꝓbatur.ſed tunc negatur ↄña.ergo omnis hõ eſt oĩs homo. Si autem pꝛedicte oꝛationes ſumãtur ſigniſi⸗ catiue tunc negatur ꝙ oĩs homo et omnia hõ ſunt eadẽ ex eo ꝙ plato et oĩs homo nõ ſunr eadem ⁊ ſic de ſin gulis.nec oppoſitũ iſtius ẽ pꝛobatũ. Ad quartã ↄceditur ↄña et negat᷑ añs cum dicit᷑ aliquis hõ eſt ille hõ et ſic de aliis.negatur ↄña ⁊ cõcedit᷑ añs.Et ratio huiꝰ eſt.nã cum indu⸗ citur a ꝓte pꝛedicati tũc ſubiecta in pꝛopõnibus inducẽtibus debent oĩo pꝛo eodẽ ſupponere ſicut qñ fit indu ctio a ꝑte ſubiecti pꝛedicatũ in indu cẽtibus et ĩducta debet eſſe idẽ ⁊ ſic fñi eſt in ꝓpoſito qñ dicitur aliqs hõ eſt ille homo:et ille hõ eſt ille homo: et ſic de aliis.ly homo non ſupponit ꝛo eodẽ in pꝛima pꝛo quo ſupponit in ſecũda. Ideo ñ ſeq̃tur aliquis hõ eit oĩs hõ licet bñ ſequat᷑ alids hõ ẽ ille hõ.et ille idẽ auiquis hõ ẽ ille hõ ⁊ ſic de ſingulis &̊ al iquis hõ eſt oĩs homo ſed tunc añs cſt flim̃.ſ Ad con firmationẽ qñ dicit᷑ oĩs hõ eſt aliqs homo ⁊ ccontra & aliquis hõ eſt oĩs hõ Dico ꝙ ly ecõtra poteſt denoĩare ſimplicẽ tranſpõnem terminoꝝ.⁊ ſic bene ſequitur oĩs homo eſt aliquis homo et ecõtra. ergo aliquis hõ eſt oĩs homo: ſed tunc negatur añs. Scðo modo põt denoĩare debitã cõ uerſionẽ illius oĩs homo elſt aliquis hõ.⁊ ſᷣm hoc bñ ſequit᷑ oĩs hõ eſt ali quis hõ et eõ. ergo alids hõ eſt hö⸗. ſed nõ ſeqᷣtur oĩs homo ẽ aliquis hõ ⁊ econtra.ꝗ aliquis hõ eſt ois homo qꝛ iſta. oĩs homo eſt aliquis hõ con⸗ uertitur in iſtã aliquis hõ eſt homo ¶ Ex hoc patet ad argumentũ ꝑ iſtã eadem diſtinctionẽ eius qð eſt econ tra. Poteſt etiã ſolui iſtud ſophiſma oĩs homo eſt aĩal et econtra ⁊ ↄſiłia ¶ Ad quintã cõceditur ↄña et negat᷑ añs.ſed qñ diceret᷑ nõ oĩs homo eſb oĩs hõ eſt ↄcluſio ſilłi ex oppoſitis.g ulla ẽ falſa ⁊ ĩpoſſibilis.negatur taʒ ↄña qᷓ; añs.Et ratio pꝛimi eſt:qꝛ iſta nulla chimera ẽ chimera bene pᷣt eẽ cõcluſio ſiliogiſmi ex oppoſitis ⁊ tñ necẽ falſa nec ĩpoſſibilis ĩmo ẽvera tꝛopõ ex eo ꝙ eſt pꝛopõ negatĩa cuiꝰ termĩ pꝛo nullo ſupponũt. ꝙ autem poſſit eſſe ↄcluſio ex oppoſitis pʒ ſic arguẽdo.omĩs chimera eſt hõ:nulla chimera eſt hõ. ergo nulla chimera eſt chunera. Wel arguendo in tertia ſigura nullus hõ eſt chimera:oĩs hõ eſt chimera. chimera nõ eſt chiẽra. Sed qñ dicit᷑ ꝙ ↄcluſio ex oppoſitis dẽ eſſe falſa dʒ ĩtelligi ſuppoſita cõ⸗ ſtantia terĩoꝝ talis ↄcluſionis hoc ẽ ꝙ tmiii talis ↄcluſionis pꝛo aliquo ſupponãt. Ratio ſcði eſt:qꝛ cum ar̃. nullus hõ eſt oĩs hõ:omis eſt oĩs hõ in felapton non dʒ inferri & non oĩs hõ eſt oĩs homo:ex eo ꝙ ↄcluſio t᷑tie figure dʒ ↄponi ex pᷣdicatis pᷣnmnſſan et qꝛ ly oĩs homo ẽ pᷣdicatũ vtriuſqʒ pꝛemiſſanꝝ opʒ ꝙ ly oĩs hõ fiat ſubᷣm cõcluſioiis et pꝛedicatũ ſimiliter.ct a Smphilina i Onmns fent cl. ſun cter dieſwur ſen Npmafenrlicnſim Jicigamiſncfn Godd Kommwna ſecti diüriduün ntur g elus ſubn trig ſuppoſttaaen Sprilufenn glfour no onnnn ſupaſti c M Mcrüt Aungu ſah nignenmaizertg 1ch crpoͦ negatia ui⸗ Gloſatponüt. auten ulcr ogpoſiiis oj ſe nischimera eſt ho. nulla ho. ergo nulla chimera Uaarguendo in tertis ns hotchimera: ois ho Scnmera no eſt chiera⸗ ltg Auſo er oppoſtti yltellgi ſuppollta c/ n tuis oluſtonis hoc .? luſloms pꝛo Aliqvo noſchl chie um g. ois hö:onis eſt ois ho vn hinſerrig nonois norcr eo Xluſioitie oner clins nnſin vmot alekt Friuſc ho ſin ſubn hoc magis maniteſtũ eſt ĩ iſta. exñs oĩs homo nõ eit oĩs hõ qꝙᷓ in iſta.nõ oĩs homo eſt oĩs hõ. Zd ſextã ↄce⸗ ditur ↄña et ↄñs.⁊ qñ dicitur illa ẽ falſa alids hõ non eſt oĩs homo ne⸗ gatur.et qñ dicit᷑ ſit ille alids homo ſoꝛtes:admitto.et cum dr ſoꝛtes nõ eſt oĩs homo g ſoꝛtes non eſt ſor̃. ne gatur ↄña ꝓpter hoc ꝙ ibi ar̃ ab illo terĩo homo ac ſi ſtaret diſtribut iue mobilr̃ ad iſtũ terminũ ſoꝛtes.modo ſic nõ eſt in dicta pꝛoꝑõe:qꝛ ly homo ſat ĩmobilit pꝛopi iſta duo ſincathe goꝛeumata nõ et oĩs per illã regulã Quicdd mobilitat ĩmobilitatũ ac. bene tñ ſeqtur ſoꝛtes nõ eſt oẽs hõ: ergo ſoꝛtes nõ eſt ſor̃ et piato ⁊ S alus inꝓtum ↄñs eſt vna pꝛopõ de coptato extremo.Et hoc pʒ ad argu mẽtuʒnã ibi nõ ar̃ a toto in q;titate ad ſuã partẽ: ex eo ꝙ in toto in q;'ti⸗ tate opz terminũ cõem teneri diſtruᷣ but iue mobilit᷑ q̃liter non eſt hic ſor nõ eſt oĩs homo. Et hec ſufficiãt Sophilma.ii. Omnis fenix eſt. ſuppoſito ꝙ illud qð cõiter dicitur ſit verum ꝙ nõ eſt niſivna fenix licet ſint płes ſucceſſie Tũc ĩpꝛobat᷑ ſopiiſma ſic:qꝛ ad hoc ꝙ pꝛopõ affirmatiua ſitvera cuiꝰ ſub iectũ diſtribuit᷑ ꝑ hoc ſignũ oĩs reqͥ ritur ꝙ eius ſubᷣm ad minꝰ habeat tria ſuppoſita actu.ſed hic nõ ſic eſt ſophiſma ſim̃.pꝛobatio minoꝛis eo ly fenix nõ ponitur hr̃e niſi vnum ſuppoſitũ actu. Mſaioꝛ pʒ per hoc ꝙ; dixerũt autiqui ſophiſte ꝙ hoc ſinca thegoꝛeuma oĩs exigit hr̃e actu tria ſuppoſita: qð pꝛobauer̃t auctoꝛitate phᷣi pꝛimo celi dicẽtis. om̃e ⁊ totum ꝓponimus ſuꝑ tria.¶ Scðo arguit Pec ⁊ẽ vera aliqua fenix nõ eſt ergo ſophiſma eſt ſalſum. tenet ↄna:eo ꝙ; eſt dictoꝛium ſophiſmatis.añs pꝛo batur.aliqua fenix eſt coꝛrupta ergo aliqua fenix nõ eſt. ꝓbatur ↄna:nul⸗ lum coꝛruptũ eſt:aliqᷓ fenix eſt coꝛru pta & aliqua ſenix nõ eſt. Et ↄfirmat᷑ aliqua fenix eſt generãda:ergo aliqᷓ fenix nõ eſt.añs pʒ et ↄna pꝛobatur. nullũ generãdum ẽ: aliqua fenix eſt generãda: ergo aliqua fenix non eſt In oppoſitũ arguitur.contradicto rium ſophiſmatis eſt falſum: ergo ſophiſma eſt verũ.tenet ↄña:et ante cedens pꝛobatur. Nã contradictoꝛia ſopiniſmatis eſt.aliqua fenix non eſt et iſta eſt falſa.¶ Secũdo arguitur. demõſtrata fenice verum eſt dicere iſta eſt oĩs femix et ſi ſit omnis fenix eſt iſta femix.et ſi ſic ommis ſenix ẽ. ↄñe ſunt note.añs pꝛobat᷑. nam iſta fenix ẽ fenix et nõ eſt aliqᷓ femx quĩ illa ſit iſta fenix eꝛgo iſta fenix ẽ oĩs ſenix. ¶ Pꝛo ſophiſmate vidẽdum ẽ an ad hoc ꝙ pꝛopõ ſit vera cuiꝰ ſub⸗ iecto exñte termino cõmuni additur hoc ſignũ vlłe omnis exigatur ilum termmũ ad minus habere tria ſup⸗ poſita. Scðo reſpõdendũ eſt ad ſo⸗ phiſma. Pꝛo pꝛimo pono vnicã ↄclu ſionẽ ꝙ hoc ſignũ oĩs nõ exigit tria appellata.i.ad hoc ꝙ pꝛopõ ſit vera cuiꝰ ſudᷣo additur hoc ſignũ vłc oĩs nõ opꝑʒ cius ſubᷣm ad minus hr̃e tria ſuppe ſita in actu Pꝛobat᷑.nam ſi ſic eſſet hec non eſſet vera oĩs ſol lucet ſed hoc ẽ falſum igit᷑.tenet ↄna eo ꝙ; ille term inꝰ ſol non hʒ niſi vnũ ſup⸗ poſitũ in actu. Falſitas ↄñtis pʒ:eo ꝙ paſſio ꝓpꝛia ẽ vere pᷣdicabilis de ſuo ſubiecto vłiter ſũpto:vt pʒ pᷣmo poſterioꝝ.ſed ſic eſt in pꝛedicta pꝛo⸗ ponevt pꝑpʒ ergo ⁊c̃. Scðo ſic ſeque retur ꝙ due ↄtradic toꝛie eẽnt ſimul falſe: ſed hoc ẽ falſum. Pꝛobat᷑ pna qꝛ tunc iſta eſt falſa omnis ſol lucet hopter defectũ triuʒ ſuppoſitoꝝ in actu huius termĩ ſol. et ſic iſta eẽt falſa alids ſol nõ lucet vt clarũ eſt qꝛ ibi negat᷑ ꝓpꝛia paſſio de ſuo ſ hᷣo a. iiii- ¶ Tertio pꝛobatur hoc ſophiſma.ly nullus nõ exigit tria appellata ergo nec hoc ſignũ omnis. Añs pꝛobatur qꝛ hec eſt vera nulla fenix eſt aſinus Patet: qꝛ eſt cõuertens vniꝰ vere.S ipſa eſt vera. ꝙ cõuertatur in vnam verã patet:qꝛ in illam nullus aſinus eſt fenix.ↄña pꝛima pꝛobatur:qꝛ oĩs et nullus ſunt ſigna cõtraria ⁊ con⸗ traria apta nata ſunt eſſe circa ideʒ ergo ſi hoc ſignũ nullꝰ habeat poni ad terminũ communẽ non habentẽ actu tria ſuppoſita: ſeqtur etiã con/⸗ ſimili modo ꝙ ita habeat poni hoc ſignũ omnis.ſ Quarto pꝛobatur:qꝛ hec eſt vera oĩs fenix non eſt aſinus ergo ly oĩs nõ exigit tria appellata. ↄña tenet ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ eius ↄdi⸗ ctoꝛia ẽ falſa ſcʒ aliqᷓ fenix eſt aſinꝰ ¶ Dubitat circa hanc ↄcluſi ionẽ pꝛo⸗ pter duo. Pꝛimo nã hoc ſignum oĩs denotat q; terminꝰ cui apponit᷑ ſup⸗ ponat pꝛo pluribus ſuppoſitis: ſed iſte terminꝰ fenix nõ habet niſi vnũ ſuppoſitũ ergo ulla de neceſſario eſt falſa. Scðo ſi oĩs non exigeret tria appellata tunc ↄuentẽter adderetur terminis ſingularibꝰ qð eſt falſum. Ad argumẽta dubii reſpondetur. d pꝛimũ argumẽtuʒ dico ꝙ hoc ſi⸗ gnũ omnis nõ denotat ſimplicit ter minũ cui additur ſupponere pꝛo plu ribus ſed ſub ↄditione vt ſi ſunt vel eſſent plura pꝛo qbus talis terminꝰ eſſet ĩpoſiius ad ſigniſicãdum:et qꝛ termino cõmuni q;tum ad modũ ſue iv᷑[bpoſitionis nõ repugnat habere pła ſuppoſita. Ideo hoc ſignũ omnis cõ ueniẽter poteſt ei addi ad denotãduʒ terminũ cõem ſupponere pꝛo płibus ſi plura eſſent ꝓ quibus talis tminꝰ eſt impoſitus ad ſigniſicandũ.ſ Ad ſcðᷣm dico ꝙ nõ eſt ſimile de termĩo ſingulari ⁊ de terĩo cõi: qꝛ termino ſingulari qtuʒ ad modũ ſue impõis repuguat ſupponẽ pꝛo pluribꝰ ⁊ ideo nõ eſt incõueniẽs ſignũ vłe nõ poſſe addi terĩo ſingulari ⁊ poſſe addi ter mino cõi non obſtãte ꝙ non habeat niſi vnuʒ ſuppoſitũ actu. ¶ Rñdetur ad ſophiſma ꝙ eſt verũ vt ꝓbatuʒ ẽ poſt oppoſitum ſophiſmatis.et tunc ſoluũtur rõnes impꝛobãtes ipſum. Ad rationes. Ad pꝛimà cum dicit᷑ hoc ſignũ oĩs exigit tria ⁊c̃. negat᷑. Et qñ dicitur per phᷣm pꝛimo celi oẽ et totuʒ pꝛimo ponimus ſupꝛa tria. Dico ꝙ phus per hoc vult dicere ꝙ hooc ſignũ oĩs in plurali numero ᷣm cõem modum loquẽdi non põt addi pꝛonoĩ demõſtratiuo niſi ꝑ illud pꝛo nomen demõſtrentur tria indiutdus ad minus. Vnde pſᷣm cõem modum loquẽdi nõ dicimus om̃s iſti?demon ſtratis duobꝰ tin.tamẽ demõſtratis tribus vel pluribꝰ bene dictimꝰ oẽs iſti. Sed ex hoc nõ ſedtur quin hoc ſignũ oĩs in ſingulart numero poſſit addi terĩo cõmuni non hñte niſivnũ ſuppoſitum.¶ Ad ſcvᷣm negatur añs et ↄceditur ↄna.⁊ qñ dicitur aliqua fenix eſt coꝛrupta & aliq fenix nõ eſt ↄceèttur añs et negatur ↄña. Et rõ eſt:qꝛ in añte ſubiectũ ſupponit pꝛo illo quod eſt vel fuit pꝛopter hoc pꝛe dicatũ coꝛrupta.ex quo hʒ ſic ãpliar ſubiectuʒ: qꝛ eſt participiũ pꝛeteriti tẽpoꝛis.ſic autẽ non ãpliat᷑ ſubiectũ ↄñtis pꝛopter defectũ termini ãplia tiui. Et qñ vlterius arguitur.nullũ coꝛruptũ ⁊c̃.dico ꝙ nõ debet inferri illa ↄcluſio aliq̃ fenix nõ eſt:ſed bene iſta aliqua fenix q̃ eſt vel fuit non ẽ Et ratio eſt: qꝛ ſubiectũ minoꝛis ſie ſupponit.ſ¶ Ad cõſirmationẽ.aliqua fenix eſt generãda ergo ⁊c̃.ↄceditux añs et negat᷑ ↄna.Et ratio huiꝰ eſt: qꝛ ſubiectũ añtis ſupponit ꝓ illo qð ẽ vel erit virtute huius pꝛedicati ge neranda qð eſt ãpliatiuũ ſubiecti ad ſupponẽduʒ ꝓ illo qð eſt veſi erit. cũ ſit participiũ futuri tẽpoꝛis. ſic autẽ — — ſil fut n nchn noeerg ltinarchn e oſegu eneeni beeſ liß omeiigidrene⸗ enriatenpen w fuit n encha dwe. g Cur hee gue dey Uit vera omne anim noe ergo achuc voſte lo cropoſtno de prct heceſleria Anrecegens Mdlunum ernt tih uſcerenenr u⸗ int bs qve frerüt Mfut ſenonmhetil meflenorguinn V nfiſenonne din Moetagdſunde ſerto irmiid i Apumi) dene diemd 0 dahwnͤſchmande ein ingular nnero oſt iocomumi on hite nilni ldn gur af Aa, tq ur alivs mpen alij ſenirnoͤ ch zet hegatur 71. Et mo e ſubecr ſuyponit pꝛ⸗ vel ſuit popter hoc pe hra er quo hy ſic eplinf ꝛch participiũ pꝛeteriti mi non apliat ſubiect er deſecu termini agis enus arguttur. nullũ dicono debet inferti li tenr noͤeſt,ſel bene nnr cn vel fuit non r ſubrecti mninoꝛss ſie Ncöarmuttont, aliqu⸗ rAu ergo deNehtu⸗ ,ia Ettriohun eſ: ris ſvnit hilo a mte huins grdieatge zliarud ſubiectii Käͤplin ta ad en vel erit, dilo d ag leni/ non ſupponit ſubm iſtius pꝛopõnis aliqua fenix non eſt: ꝓpter defectuʒ talis teri ampltatiui. Et qñ dicitur nullũ generãð ⁊c.dico ꝙ ule pᷣmiſſe non inferũt illã ↄcluſionẽ: aliq̃ fenix non eſt. ſed bene iliaʒ: aliqua fenix q̃ᷓ eſt vel erit non eſt.et ula eſt vera ꝓ pter rationem dictam in xꝛecedenti ſolutiõe. Et hec de ſcðᷣo ſophiſmate Sophilma iii. eſt itud. Om̃e aĩal fuit ĩ archa noe: ſuppoſito ꝙ de qualibʒ ſpecie aĩalis qðdam aial fuerit ĩ archa noe.Tũc arguitur ſic:homo fuit in archa noe leo fuit in archa noe: ⁊ nõ eſt aliqua ſpecies aĩalis quin de illa aliqð aĩal fuerit in archa noe:ꝗ̊ ⁊c. Itud argu mentuʒ petit hanc dubitationẽ: vtꝝ hoc ſincathegoꝛema omne vel omis poſſit diſtribuere terĩm genericum cui additur ſoluʒ pꝛo ſuis ſpeciebus ſic ꝙ non pꝛo ſuis indiuiduis.¶ Alia poſſunt fieri argumenta ſed illa non cõpetunt ad illã difficultateʒ:ſed ad alias pertinẽtes ad copulam futuri tempoꝛis.¶ Arguit᷑ ſic:aliqñ omne aĩal fuit in archa noe ergo om̃e aĩal fuit in archa noc.ↄſequẽtia videtur tenere a ſimili.qꝛ bene ſeqͥ:ſoꝛtes a liqñ comedit:& ſoꝛtes comedit.Añs patʒ quia tempoꝛe noe omne animal fuit in archa noe. Secundo ſic ar itur. hec que ẽ de pꝛeterito aliqñ Rir vera omne animal fuit in archa noe:ergo adhuc ipſa eſt vera.ↄña tʒ⸗ eo ꝙ pꝛopoſitio de pꝛeterito vera eſt neceſſaria. Antecedens pꝛobatur:q̊a poſt diluuium qð erat tempoꝛe noe anteq naſcerentur alia animalia ab anima ibus que fuerũt in archa noe hec fuit vera:omne aĩal fuit ĩ archa noe.¶ Tertio arguitur.hec de pᷣſen ti fuit vera:omne aĩal eſt in archa noe:ergo ſua de pᷣterito videtur eẽ vera que nõvidet᷑ eẽ alia iᷓ iſta:oĩe aĩal fuit ĩ archa noe:S ⁊c.ↄſequẽtie vidẽtur eẽ note.Añs ꝓbatur qꝛ tpᷣe quo erat diluuiuʒ hec de pᷣſenti fuit vera omne animal eſt in archa noe ſaltem ſi fuiſſet foꝛmata ergo ⁊ c. ¶ In oppoſitũ arguit᷑. Nec om̃e aĩal eſt fuit in archa noe.nec oẽ aĩal qð fuit fuit ĩ archa noe.ergo ſim̃ eſt ꝙ om̃e aĩal fuit in archa nee.tʒ ↄña Et añs ꝓbatur quo ad pꝛiam ꝑtem arguẽdo ſic.oẽ aĩal qð ẽ fuit ĩ archa noe:ſoꝛtes qͥ heri gñabat᷑ ẽ aĩal qð ẽ g̊ ſoꝛtes fſuit ĩ archa noe. Diſcur ſus eſt bonus vt pʒ.et ↄcluſio eſt falſa.S aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ. g&̊ maioꝛ q̃ erat pᷣma pars antis. Scðᷣa pars añtis pʒ.oẽ aĩal qð fuit fuit ĩ archa noe.ſed adã fuit aĩal qð fuit:ꝭ& adam fuit in archa noe. Iteꝝ diſcurſus ẽ bonꝰ ⁊ ↄcluſio falia:& aliq̃ pᷣmiſſarũ et non minoꝛ &̊ maioꝛ que erat ſcða ꝓꝑs añtis. LZertio ſic arguit᷑. Cõtra dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ: ſo⸗ phiſma eſt falſuʒ.Añs pꝛobat᷑ qꝛ hec eſt vera.aliqð aĩal non fuit ĩ archa noe que eſt eius cõtradictoꝛia.qꝙ ſit vera pʒ qꝛ nec tu nec ego fuimus in archa noe.⁊ tñ ſumus aĩalia &̊ ⁊c. inen hoc ſophiſma Primo eſt vi ndũ an hoc ſincathegoꝛema omne vel omnis poſſit terĩm coẽm cui ad⸗ ditur pꝛo ſpẽbus diſtribuere ſolũ ſic ꝙ nonꝓ oibus ſuis indiuiduis ſicut dixerũt quidã ſophiſte antid.¶ Se⸗ cũdo reſpondendũ eſt ad ſophiſmaK Pantu ad pꝛĩm ſit pꝛima ↄcluſio oc ſignum oĩs nõ poteſt diſtribu ere terim gñaleʒ cui addit᷑ pꝛo ſpẽbꝰ tim̃ ſic ꝙ non pꝛo ſuis indiuiduis.nã ſi ſic ſequeret᷑ ꝙ oria eſſent ſimł vᷣa ſed hoc ẽ falſuʒ.qꝛ lʒ ↄtingant ſił eẽ falſa:non tñ ↄtingũt ſil eſſe vᷣa.ↄña ꝓbat᷑ qꝛ ſi de qualibet ſpẽ alalisali qð animal eſt ſanum ⁊ aliqð egrum tũc hec eſt va oẽ aĩal eſt ſanũ: ſi iſte terminus aĩal ſolũ diſtribuat᷑ ⁊ ſuꝑs ponat pꝛo ſpẽbus. Siliter hec ẽ vᷣa omne aĩal eſt egrum: ꝓpter eandem cauſam.ſed ſi hec eſt vera:oẽ aĩal ẽ egrũ hec eſt vera:oẽ aĩal non ẽ ſanũ cũ inter ſanũ ⁊ nõ ſanuʒ nõ ſit dare mediũ circa ſubiectũ aptũ natũ ⁊ c. Sed ſi hec ẽvera oẽ aĩal non ẽ ſanũ hec eſtvera nultum aĩal eſt ſanum ſi foꝛmat᷑.ↄña tenet qᷣa ille due eqᷣpol⸗ lent per ſcdᷣaʒ regulam eqpollentiaꝝ ſed iſta nullũ aĩal ẽ ſanuʒ ẽ cõtraria iſti:somne anumal eſt ſanum poſtiᷓ ſe habẽt ſicut vniuer ſalis affirmatina ⁊ vlis negatiua vtroq; terĩo ꝑticipã tes igitur. ¶ Scðdðo arguit᷑ ad idem dato oppoſito ↄcluſiõis ſequeret᷑ ꝙ poſſibile eſſet duo ↄdictoꝛia ceẽ ſimul vera.ſed hoc eſt falſum. Probatur ↄſequentia.retẽto caſu pꝛioꝛis rõis hec eſſet vera ome aĩal eſt ſanum.ſi militer iſta aliqð aĩal non ẽ ſanum. ſimiliter iſta eẽt vera retẽto caſu ſo phiſmatis.ſ.oẽ aĩal fuit ĩ archa noe et iſta oẽ aliqð aĩal non fuit ĩ archa noe.ſed tales ↄtradicunt poſti ſunt vtroq; terĩo ꝑticipãtes/etvna ẽ vlłlis affirmatiua ⁊ alia ꝑticularis negati ua.ſ¶ Secũda ↄcluſio ẽ iſta.quotiẽ ſ⸗ cũq; hoc ſincathegoꝛema oĩs vł ſibi equalens additur terĩo generali di⸗ ſtribuit ipᷣm tam ꝓ ſpẽbus i; indiui duis niſi aliqð ſit reſtringẽs ipᷣin.et qñ additur terĩo ſpecifico diſtribuit i¶pᷣʒ ꝓ oibus ſuis indiuiduis ſʒ nõ ꝓ ſpeciebus poſtq non habet infra ſe aliquã ſpẽm. Probatur ſic.nam cuʒ hoc ſincathegoꝛema om̃e vel omnis addatur termino generali/elarũ eſt ꝓꝙc ipᷣm diſtribuit.vel ergo diſtribuit pꝛo ſpeciebus tm̃i/vel pꝛo indiuiduis tanti/vł pꝛo ſpeciebus ⁊ indiuiduis ſimul.non pꝛĩo modo ſicut dicit pᷣce dens cõcluſio.nec ſcdðᷣo mõ quia non poteſt ipᷣm diſtribuere pꝛo indinidu is ſolum:g relinquitur ꝙ ipᷣm diſtri buit pꝛo ſpẽbus ⁊ indiuiduis ſimul. et hoc dicit pꝛima pars cõcluſionis. Secũda pars ↄcluſiõis pʒ. Nam cũ hoc ſincathegoꝛema omnis additur termino ſpeciſico diſtribuit ipᷣm pꝛo illis que ſunt infra ipᷣm.ſed ula non ſunt ſpecies ſʒ indiuidua ſoluʒ:ergo ſequitur ꝙ diſtribuit ipᷣm ſolum „ indiuiduis:et voco in ꝓpoſito terĩm ſpecificum ſpẽm ſpecialiſſimam. Ex hoc ſequitur ꝙ ãtiqui ſophiſte male dixerunt in hoc ꝙ hoc ſincathegoꝛe ma omnis diſtribuit aliqñ terminuʒ cõmunem pꝛo ſingulis geneꝝ: aliqñ; autem ꝓ ſpeciebus ſinguloꝝ. Quã tum ad ſcðᷣm dico ꝙ ſophiſma ẽ fal ſum.pꝛobatur per ſcvðᷣam ↄcluſioneʒ quia li aĩal dilribuitur pꝛo omĩbus aĩalibus q̃ ſunt ⁊ fuerũt ⁊c.et quia multa ſuntvel fuerunt q̃ non fuerũt in archa noe:ergo ⁊c. et ꝓpter hoc videtur ſophiſma falſum. ¶ Ad rat iones ante oppoſitũ ſophiſ matis:. Ad pꝛiam petentem dictam difficultatem negatur illa ↄſequẽtia Et cũ arguitur homo ſuit/leo fuit: ⁊c.dico ꝙ ſic arguẽdo cõmittitur ſal lacia ↄſequentis.quia non ſequitur ſed bene econtra ſequitur. Unde ꝓ⸗ poſitio vntuerſalis nõ inducitur xer inde finttas vt in pꝛedicta ↄſequẽtia ſed per ſingulares eius ſufficienter enumeratas.Et ſic patet ad pꝛĩam rationeʒ.Et quia alie quattuoꝛ non petunt dictã difficultatem ſed alias pertinẽtes ad capulã pꝛeteriti:de ſo lutione eaꝝ cauſa bꝛeuitatis ſuꝑſe⸗ deovſq; ad tractatum ſophiſmatum diff icultatem habentiũ pertinentem ad copula m pꝛeteriti tempoꝛis. Sophilma iiii. Eſt iſtud. Mẽs apoſtoli dei ſunt duo deciʒ.Et ĩpꝛobat᷑ ſic. Cõtradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ:̊ ſophiſma eſt falſum. Tenet ↄña.ñcedens ꝓbat᷑ Nam contradictoꝛium ſophiſmatis -— ſont vndecnn t onftu ſes mulu Pan Goliaun ri ) nunn Onnes moſtl dei ſunr 5 Conſeqletuteneret me ean ſen ſupponttur o gcrancſe Dsn ſet ſund Nurts ner dau deonmer onnes Mn poſtofnergoones e oectz 0Jrel ud ſ⸗ nicedumetan hoe ſin onned: o eſt gurat glico poſit tener col ihiturue, Geaunc Nta ſohiſmna, Qumi algin G nntrgniz is igi⸗ ſctuetuni Nhribeti donetetgi enerur cole Uenandſthhnenede neſink bt titil tenen irinn ai nettel Wemngan lcxrgb cömittteur li uenris, guiz non ſequitu⸗ crontra ſchuitur. nce luerſalis no inducitur ter A N in predicta 9ſequetiu gulres eius ſuffilenten s.Et e gatet ad pim Etqun alie quattpoꝛ non ti auficultatem ſed alins capulz getertt:de ſo auſ beuitatts ſupſe⸗ rxtatum ſophiſmatum mn habentiü pertinentem eterit tenperis 72 eſt:non oẽs apoſtoli dei ſunt duode cim.et hoc eſtverum. Probat᷑:aliqui apoſtoli dei nõ ſunt duodecim: ſicut ſunt perrus ⁊ paulus:ſed ille/aliqui apoſtoli dei nõ ſunt duodecim.et nõ omnes apoſtoli dei ſunt duodecim edualent per ilã regulam. Negatio pꝛepoſita ⁊c.per pꝛiam regulã eqᷣpol lentiaꝝ.modo ſi vna in eqpollentibꝰ eſt vera alia eſt vera. Secundo ſic arguitur. Apoſtoli ſũt tim duo:ergo non videt᷑ ꝙ oẽs apoſtoli dei ſint du odecim. Antecedẽs ꝓbat᷑.nã petrus c paulus ſunt tantuʒ duo.⁊ petrus ⁊ paulus ſunt apoſtoli dei:ergo aꝑo ſtoli dei ſunt tantum duo. pꝛemiſſe ſunt vere: ⁊ ſillogiſmus ẽ expoſitoꝛi el Tertio arguitur.Apoſtoli ſunt vndeciʒ ⁊ non plures:ergo non vidẽ tur eſſe duodecim.tenet ↄſequentia et añcedẽs ꝓbatur quia ſunt vndecĩ ⁊ vnus:ſed vnus non ẽ plures: ergo ſunt vndecim ⁊ non plures. In oꝑ pofitũ arguitur.Maximus nũerus apoſtoloꝛum dei eſt duodenarius: omnes apoſtoli dei ſunt duodecim. Conſequẽtia tenet:et antecedens ꝓ batur ſeu ſupponitur pꝛo ſophiſma te.¶ Secundo ſic. Oins apoſtoli dei nec ſunt plures nec paucioꝛes duo/⸗ decim:et omnes apoſtoli ſunt aliqͥt apoſtoii:ergo om̃es apoſtoli ſi unt du odeciʒ. Juxta iſtud ſophiſma pᷣmo vidẽdum eſt an hoc ſincathegoꝛema omnes:quod eſt pluralis numeri ali quãdo poſſit teneri collectĩe ⁊ aliqñ diſtributiue. Secundo reſpondẽduʒ eſt ad ſophiſma. 4 Quantũ ad pꝛim ſciendũ eſt ꝙ hoc ncathegoꝛẽc̃a oẽs:aliqñ tenetur col lectiue ⁊ aliqñ diſtributĩe.ſed quid denotet qñ tenetur collectiue ⁊ duʒ tenetur diſtributiue de hoc dicũt di uerſimode.Et dicũt aliqui ꝙ quãdo tenetur diſtributiue tũc ſignificat pᷣ dicatũ ꝓpoſitionis cuius ſubiectum diſtribuit poſſe verificari de quolibʒ de quo ẽ verificabile ſubᷣm ĩ plurau numero retẽtum nõ ꝑ ſc ſumptuʒ ſʒ ſumptum cuʒ illa additiõe cum aliis vel cũ alio.et ſᷣm hoc iſti dicũt ꝙ ſin gulare iſtiꝰ ꝓpõis:oẽs apłi dei ſunt duodeci:accipiẽdo ly oẽs diſtributi⸗ ue ſunt ille petrus ⁊ paulus cũ aius ſunt duodecim.et ibi debet dici ꝙ u li cũ aliis ſunt duodecim. Vñ iſti ſic dicẽtes mouerunt vnã queſtionẽ cõ⸗ tra ſe ⁊ ſoluunt eã. Queſtio eſt ita: ſi ille ſingulares eſſent ſingulares pᷣ dicte ꝓpõis vlis ſequeret᷑ ꝙ aliqua poſitio ſingularis cũ ſua vłi ſigni caret idẽ adequate.mõ hoc ẽ falſuʒ ↄña ꝓbat᷑.nam iſta petrus ⁊ paulus cũ alus ſunt duodecĩ ſignificat ideʒ cũ iſta oẽs apti dei ſunt duodecim. Illã dubitationeʒ ſoluũt illi dicẽtes vłem ⁊ eius ſingularẽ idẽ adequate ſigniſicare dum tñ dꝛñt in mõ ſigni ficãdi q̃liter eẽ dicũt in ꝓpoſito. Sʒ bꝛeuiter opinio illoꝝ videt᷑ deficere in hoc ꝙ dicũt ſingulares illiꝰ ꝓpo ſitionis oẽs aplłi dei ſunt duodecim eẽ illã petrus ⁊ paulus cũ aliis ſunt duodecã:⁊ nõ illã petrus ⁊ paulꝰ ſũt duodecĩ.QOð arguo ſic.ille due ꝓpo ſitiones vłes dꝛñt om̃s apli cũ aliis ſunt duodecĩ:⁊ oẽs apłi ſunt duode cim.ĩmo ſingularesvniꝰ nõ ſunt ſin gulares altius.ſed iſta petrus⁊ pau lus cũ aliis ſũt duodecĩ ẽ ſingłaris illiꝰ:oẽs apłi dei cũ alus ſunt duo⸗ decĩ: non ẽ ſingłaris ulliꝰ oẽs apłi dei ſunt duodecim.qð erat ꝓbandũ ¶ Secũdo ſic.Nã iſta petrus ⁊ pau lus ſunt duodecĩ ẽ ſingularis alicu ius vłis:⁊ nõ alterius ꝙᷓ;ᷓ iſtius oẽs apłi dei ſunt duodecim:ergo ⁊c. Di co & aliter ꝙ qñ tenetur diſtributĩe ly oẽs denotat pꝛedicatũ pꝛopõis cu ius ſubiectũ ẽ diſtributũ eſſe veriſi cabile de ſubiecto in plurali nume⸗ ro retento et ſine tali additione cuʒ . aliis vel cũ alio. Ideo dico ſingłares iſtius pꝛopoſitionis oẽs apoſtoli dei ſunt duodeciʒ:eẽ tales.petrus ⁊ pau lus ſunt duodeciʒ:petrus ⁊ iacobus ſunt duodecim ⁊ ſic de aliis. Sʒvlte rius dicoꝙ quãdo ly oẽs tenet᷑ colle ctiue tunc ꝓpoſitio in qua eſt ly oẽs eſt indeſinita niſi aliud ſignũ diſtri/ butiuum addatur ⁊ etiã ly omnes ẽ pars ſubiecti.ſicut om̃s apoſtoli dei ſunt duodecim/que ſigniſicat ꝙ nia ximus nũerus apłoꝝ dei eſt duode/⸗ narius. Sed diceret aliquis:ſi talis eſſet indeſñinita oẽs apoſtoli dei ſunt duodecim/et ſi hoc aggregatum eſt ſubᷣm:tũc tale aggregatũ eẽt p̃dica bile de pluribus. Rñderur ↄcedendo ↄñam.vnð ſi cras fierent duodecim apłi ita ſicut mõ ſũt ⁊ nõ plures nec paucioꝛes:tũc ita ſicut modo ly oẽs eſt verificabile de duodecim apoſto⸗ lis: ita cras ſine noua ĩpoſitiõe veri ficabitur de duodecim apoſtolis. Pʒ cõc uſio: quia hoc aggregatum oẽs apoſtoli verificatur de pluribus. ¶ Quantũ ad ſcðᷣm:ſit hec pꝛĩa ↄclu ſio.ſi ly om̃s teneat᷑ diſtributiue ſo⸗ phiſma ẽ falſum. Probatur qꝛ tunc eſtvnavniuer ſalis cuius ſunt multe ſingulares falſe. Scðo:oẽs apoſtoli dei ſunt duodecim: petrus ⁊ paulus ſunt apoſtoli dei:ergo ſũt duodecim diſcurſus eſt bonus ⁊ ↄcluſio ẽ falſa ergo aliqua pꝛemiſſarum.nõ minoꝛ? ergo maioꝛ que fuit ſophiſma. Iſta ↄcſuſio ẽ ↄtra illos qui dicunt ſingn lares illius:omnes apoſtoli dei ſunt duodeciʒ:eſſe tales:petrus ⁊ paulus cum altis ſunt duodecim.qꝛ ſic dicẽ tes dicunt ſophiſma eſſe ven.et tũc ſi ly omnes teneatur diſtributiue: ar guitur cõtra eos vt ſupꝛa.¶ Secũda concluſio. Si ly omnes teneat᷑ colle ctiue ſophiſma eſt verum. Patet:nã ſic ſᷣm illa que dicta ſunt:ſophiſma eſt vna indeſinita:et valet in ſigniſi “ cando tantum q;tum iſta: maximus numerus apoſtoloꝛum dei eſt duode narius. Ad rationes. Ad pꝛunã dicitur ↄcedendo ↄnam iʒ negãdo añs. Et cũ d in ꝓbatiõe añtis qꝛ hec ꝓpõ nõ oẽs apłi dei ſũt duodecun:eſt ↄtradictoꝛia ſophiſma tis.dico ꝙ nõ ſi ly oẽs capiat᷑ in vna diſtributiue ⁊ in alia collectiue. Sʒ diceres que eſt ↄtradictoꝛia ſophiſ⸗ matis capiẽdo ly omnes collectiue. Dico ꝙ iſta:nõ oẽs apłi ſunt duode cium:pꝛout ly oẽs caꝑetur collectiue. nec tũc ula:nõ oẽs apoſtoli dei ſunt duodecim equipollet uti:aliqui apłi dei nõ ſunt duodecim.ſed iſti:nõ eſt ita ꝙ oẽs apłi ſunt duodecĩ/⁊ iſta ẽ falſa ¶ Ad ſcdðᷣam cõceditur añcedẽs et cũ:hocvlterius ſtat ꝙ oẽs apoſtoli dei ſunt duodecim.licet aliqui apłi ſunt tin duo:tñ non tm̃ oẽs apoſtoli dei ſunt duo.¶ Ad tertiam ↄcedhtur antecedens ſi iutelligatur tanq; vna de copulato pꝛedicato ad illã intelle ctionem ꝙ oẽs apoſtoli dei ſunt vn⸗ decim.et alidd qð non eſt plures.et nego iſtã ↄnam ſcʒ oẽs aplłi ſunt vn decim ⁊ non plures:g̊ non om̃s apłi ſunt duodecim. Sed ſi dicta ꝓpõ in telligatur copłatiua vt ſenſus eẽt ꝙ omnes apłi ſunt vndecimꝛet oẽs nõ ſunt plures ꝙ; vndeciʒ: tũc negarem eam.qꝛ cẽt vna copulatiua cuiꝰ ãbe partes eſſent ſalſe/⁊ tunc bene cõce derem oẽs apłi ſunt vndecim ⁊ non plures: &nõ oẽs apli ſunt duodecim Sophilma v. Fſt iſtud.a eſt ven:et beſt veꝝ.et nõ ẽ niſi vnũ a ⁊ niſi vnũ b:⁊ tñ q̃litcũ⸗ q; b ſigmſicat eẽ:a ſignificat eẽ:⁊ eõꝰ ⁊ tñ a ſignificat aliãliter eẽ qualiter b non ſignificat eſſe. Probatur ſo⸗ phiſma tſito ꝙ a ſit hec ꝓpoſitioa liqualit᷑ ẽ qualiter b nõ ſignificat eẽ et ſit hb uta ꝓpõ aliqualit ẽ qualiter — —— — fen aamune de poſticne igihe Poeſophiſimn od io non ſeikce rer turvẽ rerumꝗ ne unehecc verag ve ſout iln ſigniſcat tſe e q noſat en le vei q non ſeif ſfcian deſophuſmme nune ehat nere budſfclltuten han Neeſwethegen ond mhiudens addn Poſm nneſtue chonis nns — nt non Meres. nonofns gnl duodecim. Seqſ dien gn Vrmn cohlatlin t ſcnſigtih li ſunt mMoͤeinte int tgures ) mdech tüc negen ncet ena ewiruuab in s Aſent ſalletuic bene e s ooli ſunt merin 1n voois iͦinr ovotn Nhtlins . Auck wurrbeh en erli ia i müͦh, t iliei rcen ſignĩcat ei. mn feat aliller eequaltn nigcar cle⸗ Probatu⸗ 6 ſtogo ſt het xrolen/ qualter bn ſignifni b non ſignificat eſſe.tunc b eſt verũ quia deum eſſe eſt aliqualiter:⁊ deũ eſſe b non ſignificat eſſe:&̊ aliq̃licer eſt qualiter b nõ ſigniſicat eſſe.⁊ ſic b ſignificat eſſe:ergo b eſt verum:et per ipᷣm ba eſt verum.qꝛ qualitercũ q; b ſignificat a ſigniſicat.vt patʒ in caſu ⁊ ecõtra:⁊ tamen a ſignificat a liqualiter eẽ qualiter b nõ ſigniſficat eſie:quia ſignificat ꝙ aliqualiter eſt qualiter b non ſignificat eẽ: S ⁊ ceta Impꝛobatur ſophiſma ſic:da ſi a ignificet aliq̃liter eẽ qualiter b non ſignificat eſſe vt dicit vna pars ſo⸗ phiſmatis:g non qualitercunq; b ſi⸗ gnificat eſſe a ſigĩiſicat eẽ.qð eſt op⸗ poſitũ altius ꝑtis: Sᷓ vna pars ſophiſ matis infert oppoſitũ alt erius ⁊ ſic ſophiſma eſt falſum. ¶ Reſpõdeo ad ipᷣm ſophiſma cõcedendo argumen⸗ tum ad hoc factũ. Ad impꝛobationẽ diciẽ negãdo ↄñam.per idẽ pʒ ꝙ hoc ſophiſma ẽ poſſibile:aliqᷓ ꝓpõ ſigni⸗ incat aliq̃liter eẽ q̃liter a nulla ꝓpoſi tionũ ſignificat᷑ eẽ.hoc pʒ poſito ꝙ b ſit nomen ꝓpꝛiũ huiꝰ ꝓpõis aliqua liter ẽ qualiter a nulla ꝓpõne ſigniſi catur eſſe.Et tũc poſito ꝙ iſta ſit de facto ſicut ẽ poſſibile:tunc eſt ↄcedẽ dum ꝙ aliqua ẽ ꝓpoſitio va q̃ ſigni ficat aliqualiter eẽ qualiter a nulla ꝓpoſitione ſigniſicat eẽ. Per idẽ eſt hoc ſophiſma ↄcedendũ:ſcit᷑ eẽ verũů qð non ſcit eẽ veꝝ. poſito ꝙ hec ſcia tur:oẽ verum qð non ſcit᷑ eſſe ven ẽ tunc hec ẽ vera:& verũ eſt qð ſcitur ſicut illa ſignificat/et illa ſignificat eſſe ven qð nõ ſcit᷑ eſſe veꝝ:S ſcitur eſſe verũ qð non ſcit᷑ eẽ veꝝ.Et hec ſufficiant de ſophiſmate. ¶ Runc reſtat videre de ſophiſmati bus difficultatem habentibus: eo ꝙ& hoc ſincathegoꝛema omnisvel aliqd oĩno equiualens additur terĩo ↄple xo ilne interpoſitione alicuius ↄiun ction is vel oronis.ſicut hicꝭ omnis aſinus hoĩs currit.ſ Scðo qñ addi tur terĩo ↄplexo ↄiũctiõe copulatiua int᷑poſiti.vt hic:oĩs homo ⁊ aliꝰ hõ fuit. Tertio qñ additur terĩo com plexo cõiunctione diſiunctiua inter poſita.vt lic:oĩs pꝛopoſitio vel eius cõtradictoꝛia eſt vera.¶ Quarto qñ additur terio complexo ↄiunctione conditiõata interpoſita.vt hic: om̃e amimal ſi eſt ratiõale ẽ homo.ſ Quĩ to:quãdo additur termĩo complexo relatione intpoſita.vt hic: oĩs homo qui eſt aſinus currit. Di. Sophilma Eſi inud:oĩs aſinus hoĩs currit.po ſito caſu ꝙ oĩs homo hẽat duos aſi⸗ nos:⁊ꝙ ſolius ſoꝛtis oĩs aſinus cur rat:⁊ ꝙ cuiuſlʒ alterius hoĩs oĩs aſi nus non currat. Hoc poſito ꝓbatur ſophiſma.oĩs aſinus ulius hoĩs cur rit: demõſtrando ſoꝛtẽ: &̊ oĩs aſinus hoĩs currit. Añs ptʒ ex caſu.ↄña vi⸗ detur tenere ab inferioꝛi ad ſuꝑius. ¶ Impꝛobatur ſophiſma:quia omĩs aſiuus hominis currit: omnis aſinꝰ platonis ẽ aſinus hoĩs: ̊ oĩs aſinus platonis currit.diſcurſus eſt bonus ⁊ ↄcluſio ẽ falſa:ergo aliã pᷣmiſſaꝝ. non minoꝛ:g maioꝛ q̃ erat ſophiſma ¶ Iſtud ſophiſma habet difficultatẽ eo ꝙ dubiũ eſt vtrũ hoc totũ aſinus hoĩs diſtribuatur:vel ſolũ vna pars Et ideo de hocvidendũ eſt pꝛĩo.ſcðᷣo reſpondendum eſt ad ſophiſma ¶ Quantũ ad pꝛĩm ſit pꝛima ↄcluſio ꝙ in iſta ꝓpoſitione oĩs aſinus hoĩs currit non diſtribuit᷑ ſolũ ly aſinus. Patet hoc:nam ſi ſic:ſequeret᷑ ꝙ in bono diſcurſu ex vero ſeãret᷑ falſuʒ ↄſequẽs eſt falſum,.et patet ↄña.naʒ poſito ꝙ oĩs aſinꝰ qͥ eſt alicuiꝰ hoĩs currat: ⁊ ꝙ aſini d nõ ſunt aliquoꝛũ hoĩm nõ currant:vt ſunt aſini ſilues⸗ ſtres. Tũc ſic arguit᷑:oĩs aſinꝰ hoĩs currit: ſed aſinus ſilueſter eſt aſinus (cclsen öclufi et ideo nõ ſequitur omne indiuidui gekelaiit er. efter eurriticõcluſio 5 ſ. 6⸗ Faa e en lurger ẽᷓ bonus ex hoc iſtius ſpẽi demonſtrado aſinũ eſt aſt inan. Sumlu ſolũ ly aſinus diſtribuit᷑: ex eo ꝙ nus. ergo omne indiuiduũ alicuius er arfisſ üngt 15 viſcurſu exiſtẽte in pꝛima figura ſpecieci eſt aſinus: eo ꝙ arguitur ab 4 er huris erpum ſicut eſt pꝛcdictũ nõ plus debet pᷣdi/ inferioꝛi ad ſuperius diſtributũ.pꝛo ſones Ghn wnb cari in minoꝛi qᷓ diſtribuit in maioꝛi pter eandẽ cauſam nõ ſe equitur que⸗ dfatenetib in nec etiaʒ minus cũ ſic fiat in pᷣdtcto libet ſingularis iſtius vniuerſalis ẽ . ſun ing Son diſcurſu ſequit᷑ pꝛedictũ diſcurſum vera: ergo q̃ſibet ſingularis alicui⸗ on hen⸗ aee⸗ eſſe bonũ et hoc ſi ſolũ ly aſinus di? vmuerſalis eſt vera ⁊c. Unde in oĩ⸗ 4 nfl Gun u ſtribuatur. Secunda ↄcluſio. Iec bus iſtis arguitur ab inferioꝛi ad ſu nn ſtenu 1 in pꝛedicta pꝛopõne ſolũ ly hominis perius diſtributĩe.⁊ tales ↄſequẽtie 3 ſretm⸗ i glui diſtribui. Pꝛobatur. Nam ſi ſic ſe?, non valẽt.Quãrũ ad ſecundũ dico enninn 1 4 queretur iterũ ꝙ ex veris ſequere ꝙ ſophiſma eit falſum. Pꝛobatur. Piatgmaumn n . falſum in bono diſcurſu qð eſt falſũ Nam ſᷣm ꝙ victũ eſt in pꝛimo arti⸗ D ſeiahe une a Pꝛobatur ↄña. Nam retento caſu culo hoc aggꝛegatũ aſinus hominis ſ miſmi ſau i poſito in pꝛĩcipio ſophiſmatis argui diſtribuitu r. et ideo ſigniſicat de welct tur ſic. oĩs aſinus hoĩs currit:plato quocſq; eſt veriſicabile ly aſinus ho bglihun aris eſt hõ. ergo platonis aſinus currit. minis ꝙ de eodem eſt verificabile ly eeih e cõcluſio eſt falſa ꝑ caſum ⁊ pꝛemiſſe currit.modo hoc eſt falſt um ſi lcut pʒ N ſohi nſe. ſunt vere ⁊ diſcurſus eſt bonꝰ ⁊ hoe ex caſu.¶ d rationẽ pꝛobãtem ipᷣm Retnh en ſi ſolũ ly hoĩs diſtribuat᷑. ¶ Tertia ſophiſma eſſe verũ quãdo dicit᷑ ⁊c. ſtt 8 ien tipret ↄcluſio eſt iſta. In pꝛedicta pꝛopõne negatur ↄña ex eo ꝙ in añte ly hoĩs nrg ſcht aggregatũ ex ly hominis et iy aſin? nõ diſtribuitur in ↄſñte autem diſtrt t im m m diſtribuitur. Pꝛobat᷑. Nam in dicta buitur. modo a nõ diſtributo ad di⸗ ſarm bega pꝛopõne aliquid diſtribuit᷑: ſed non ſtributũ non valet ↄñai ſed ſi ſic cõ⸗ ſaſn 4 noſii ſolũ ly aſinꝰ.ſicut dicit pꝛia ↄcluſio mittitur fallacia ↄñtis:eo q; non ſe⸗ ter zunae nec etiã ſolũ ly hoĩs ſicut dicit ſcðda quitur ſic ſed bñ econtra.Et quãdo ſutln , concluſio.S relinqtur ꝙ aggregat dicit᷑ valere ↄnñam ab inferioꝛi ad ſu lorg dehet ſer dücnun ᷣ diſtributt᷑ ſicut dicit tertia cõcluſios perius cõcedo bene valere eam ſine Merih wut arris ¶ Circa hoc ſophiſma notanda eſt diſtributione.ſed ſic nõ eſt in pꝛopo⸗ Gunanem ſ,nnis n vna regula. Quotiẽſcunq; ſubiectũ ſito. quia bene ſequit᷑ homo currit⸗ in ein alicuius pꝛopõnis ↄponitur ex recto ergo animal currit. Et hec de ſo⸗ ſusſophiſmms nu ⁊ obliquo: recto pꝛecedẽte obliquu, phiſmate ſexto. , Ethet eſhiſnut. ĩmediate ſignũ vniuerſale pꝛepoſitũ Sophilm a. viit. Sophilina hii diſtribuit aggregatũ ex recto ⁊ obii Mſ iſtud. Oĩs pater pfis ſilii eſt pat᷑. l ſui Cuuiltber wi quo. nec rectum ſolũ nec obliquum ſito ꝙ nõ ſint niſi tres hoĩes: ſcʒ ntanlvilerin ſolũ ſicut eſt in viginnase pnoſto ſerres Tkaroer cicero: ⁊ ꝙ ſoꝛtes ſit lins oprnun⸗ mn e e e muribns altis namn. pater platonis:et plato pater cicero⸗ ommrttſthunels mn ſe Perict eſt aſinus. et in iſta queliber Lis ira ꝙ E en narer unſeſtbto Jnphr ſingularis alicuiꝰvniuerſalis eſt vxa Snbeon rpaſen ſe g plato ta pbᷣ ul Cuſte hois in iſta quelibet manuse allcuig ho⸗ ergo plato pr̃is filii eſt pater. ↄcluſio nelushin minis eſt dextra. et in iſta quclider en fafa ergo aliqua pᷣ miſſarũ: non Arin iceſe pars tui eſt pars aſini ⁊ in pluribus aioꝛ que eſt ſophiſma un aliis cõſimilibus. Unde in omnibus Pobaru ſophiſme ſte, omfs arer Nonnenz iſtis totum aggregatũ diſtribuitur. . rmie⸗ l rr F rur ,allrig aſtis eo rſeſad bi – i, mere zKam ab infertoꝛ aaſ 8 chetdo bene alere eamn ſin dutione ſed ſen chin ppe gun deneſequit homoann mima ant, Et hee deſt mae ſerxto, ophilmna. dl⸗ Pe. Qir rer,7b ,lica 9 nͦſir ul ies /Mics: ſ clun etclem 19 ſrtes luunarroltoputer cetrg dew te, Parr ſna ſe. Ois pa i Gnuc ſed plato ct⸗ opfs iel parer Tln aliqua miſt rrken muiot gue cſt ſophin/ ſophiſma ſc ommioe/ 5 patris eſt pater.ſed oĩs pater patris filii eſt pater patris: &̊ oĩs pater pr̃is filii ẽ pater. ¶ Secũdo ſic:ſoꝛtes eſt pater patris ſilu: ⁊ nullus aliꝰ a ſor eſt pater patris ſilii vt pʒ per caſum gtm̃ ſoꝛtes eſt pater patris filii pat. Iſta ↄna tenet ab exponibilibus ad expoſitam. Et tunc vltra: tin ſoꝛtes eſt pater patris filii: & omnis pater patris ſilii eſt pater.et hoc eſt ſophiſ ma:ergo ſophiſma eſt verum. ¶ Ad ſophiſma rñdeo ⁊ dico ꝙ põt habere duplicem intellectũ.vno mõ ꝙ hoc aggregatum pater patris filii ſit ſubiectuʒ:et tunc dico ꝙ illo mõ ſophiſma ẽ verũ.ſicut bene pꝛobant due ratiões pꝛedicte.et tũc ẽ ſenſus ꝙ oĩs qui ẽ pater patris filii ꝙ ipſe eſt pater.et hoc eſt veꝝ.Alio mõ põt intelligi ſophiſma ſic ꝙ ſolum pater ſit ſubiectũ:⁊ ly patris filii ſe teneat s parte pᷣdicati ſed pꝛecedũt copulaʒ ct ſᷣm hoc dico ꝙ ſophiſma ẽ falſuʒ: ſicut pꝛobat pꝛĩa ratio facta.et tunc ſenſus ſophiſmatis ẽꝙ oĩs ille q̃ eſt pater eſt pater patris ſilii.modo hoc eſt falſuʒ de platone.et ſᷣm iſtũ intel lectuʒ debet fieri pũctuatio ⁊ pauſa inter ly pater ⁊ ly patris filii.ita ꝙ punctuetur ſic. omnis pater: patris filii eſt pater.veꝝ ẽ tñ ꝙ pꝛimus ſen ſus ſophiſmatis eſt magis pꝛopꝛius Et hec de ſophiſmate. Sophilma.viii. eſt iſtud. Cuiuſiibet hoĩs aſinus cur rit.poſito ꝙ qlibet homo hẽat duos aſinos quoꝝvnus currat ⁊ alius nõ currat:et ſit bꝛunellus vnus de non currentibus.ſſ Impꝛobat᷑ ſophiſma pꝛio ſic. Cuiuſſibet hoĩs aſinꝰcurrit bꝛunellus eſt aſinus hoĩs:&̊ bꝛunellꝰ currit.diſcurſus videt᷑ eſſe bonus:⁊ ↄcluſio ẽ falſa:̊ aliqua pꝛemiſſarũ. non minoꝛ: ̊ maioꝛ q̃ eſt ſophiſma. ¶ Scðo mõò ſic arguit᷑.ↄtradictoꝛiſᷣ ſophiſmatis eſt verũ: &̊ ſophiſma eſt falſum.tenet ↄſequẽtia ⁊ antecedẽs ꝓbat᷑.nã ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ illud:alicuius hoĩs aſinus nõ currit nã iſta ⁊ ſophiſma ſe habẽt ſicut ꝑti cularis negatiua ⁊ vłlis affirmatiua vtroq; terĩo ꝑticipãtes:⁊ ſic viden eẽ ↄtradictoꝛie.Sed ꝙ iſta ſit vera alicuiꝰhoĩs aſinus nõ currit.pꝛobat᷑ expoſitoꝛie ſic. Bꝛunellus nõ currit bꝛunellus ẽ aſinus alicuius hoĩs: S̊ alicuius hoĩs aſinꝰ nõ currit. ſilłus eſt expoſitoꝛius: ⁊ pꝛemiſſe ſunt vᷣe per caſuʒ:S ⁊ concluſio.ſ Tertio ar cuiuſlibet hoĩs aſinus currit: & tin currens ẽ alicuius hoĩs aſinus.ↄñs eſt falſum:g ⁊ añs.ↄña patet ꝑ ullaʒ regulaʒ ab vniuerſali ad excluſiuam de terĩs trãſpoſitis ẽ bõa ↄſequẽtia. falſitas ↄñtis ꝓbat᷑.naʒ ſi tiñ currẽs ẽ hoĩs aſinus:tũc currẽs erit hoĩs a ſinꝰ:et nihil alið a currẽte erit hoĩs aſinus.modo hoc eſt falſum:qꝛ bꝛu⸗ nellus eſt alind a currente:et tamen bꝛunellus eſt aſinus hoĩs.¶ Probat᷑ ſophiſma ſic.ſoꝛtis aſinus currit: et platonis aſinꝰ currit.et non ẽ alids homo qn ipſius aſinus currat: ergo cuiuſlibʒ hoĩs aſinus currit. ↄſñia eſt nota.et añs patet ex caſu. Scðo ſic ꝓbatur.naʒ ↄtradictoꝛiũ ſophiſma⸗ tis eſt:alicuius hoĩs nullus aſinus currit.modo hoe ẽ ſalſuin: ⁊c. Itꝭᷣ ſophiſma habet difficultatẽ ex eo ꝙ dubiũ eſt an ly hoĩs ſoluʒ diſtribuat vel hoc aggregatuʒ hoĩs aſinus.Et ideo pꝛimo videndũ eſt de hoc. ſcdᷣo reſpondendum eſt ad ſophiſma. Quantũ ad pꝛĩm pono hanc ↄcluſi onem ꝙ ĩ ſorthiſmate ſolum ly hoĩs diſtribuit᷑. Probat᷑ quia ſi non: iſte ſillogiſmus nõ erit bonus quẽ dicit ariſtoteles eẽ bonum pꝛimo pꝛioꝛuʒ: cuiuſlibet hoĩs aſinus currit: ſoꝛtes eſt homo: ſoꝛtis aſinus currit.ↄña tenet ex eo ꝙ in hoc ſillogiſmo ĩ nii noꝛi ꝓpoſitiõe nõ ponitur ly aſinus Rrn deper pꝛedicari hoc totũ hoĩs aſinus:ſi hoc totũ fuiſſet diſtributũ in maioꝛi. nam non fit aliquis ſillo⸗ giſmus in pꝛima figura ſicut ẽ pꝛedi ctumsdũ in minoꝛi plus pꝛedicat᷑ vel minus ꝙÿ̈ erat diſtributũ in ſubiecto maioꝛis. Sʒ ↄtradiceret aliqs: ſi in ſophiſmate ſolum ly hoĩs diſtribue retur ſequeret᷑ ꝙ iſte ſillogiſmꝰ eẽt bonus:cuiuſlibet hoĩs aſinus currit capꝛa eſt hoĩs: capꝛa aſinus currit ſed hoc ẽ falſuʒ:qꝛ pꝛemiſſis exñtibꝰ veris eẽt ↄcluſio falſa. Rñdet᷑ negã do ↄſiam:qꝛ non ſꝑ terinus in eodẽ caſu debet pꝛedicari in minoꝛi ĩ quo erat diſtributꝰ ĩ maioꝛe.ſed ſi diſtri bueretur ĩ ſubiecto maioꝛis in gtĩo caſu:illud debet pꝛedicari in minoꝝ in noĩatiuo caſu.illud pʒ pꝛĩo pꝛioꝛũ vſus finẽ.¶ Juxta iſtã ↄcluſionẽ in ciditvna dubitatio:et querit᷑ ↄſequẽ ter cũ in iſta pꝛiopõne cuiuſlibʒ hoĩs aſinus currit:ſolũ ly hoĩs diſtribua tur vtrũ ſolũmodo ly hoĩs ſit ſubᷣm ꝓpõnis:vel hoc aggregatũ hominis aſinus. Pro nũc michi videt᷑ ꝙ ſicut in pꝛedicta pꝛopoſitione ſolũ ly hoĩs diſtribuitur:ita etiã ly hoĩs ſolũ eſt ſubiectũ ⁊ non hoc aggregatũ hoĩs aſinus.Et ad hoc mouet iſta ratio MNam ſi hoc aggregatũ hoĩs aſinus in pꝛedicta pꝛopõne eẽt ſubiectũ:ſeq̃ retur ꝙ eẽt aliqua vłis cuius nulla poſſet aſſignari ſingłarisimodo hoc videtur eẽ incõueniẽs. ↄña ꝓbatur: nã ſi eſſet aliqua ſingularis videret᷑ eſſe iſta:iſtuus hoĩs aſinus currit.vł iſta:ſoꝛtis aſinꝰ currit.ſicut ipſimet pcedunt qui ſunt de illa opinione ꝙ hoc aggregatuʒ hoĩs aſinus ẽ ſubᷣm in pꝛedicta pꝛopõne.ſed ↄñs eſt flm̃. Dð pꝛobat᷑ dupliciter pᷣmo ſic. Illa pꝓpoſitio qᷓ non ẽ ſingularis:noñ eſt ſingularis aliciius vłis: ſed ſic ẽ de iſta:iſtius hoĩs aſinus currit.vel de illa. ſoꝛtis aſinꝰ currit. qð pꝛobatur Illa pꝛopõ non ẽ ſingularis cuiꝰ ſub iectũ aptum natũ eſt vniuoce ꝓ plu⸗ ribus ſupponè ſed ſic eſt de ſubiecto pꝛedicte pꝛopõnis. Nam ſubiectum iſtius pꝛopõnis ſoꝛtis aſinus currit aptum natũ eſt ſupponere tam pꝛo bꝛunello qᷓ; pꝛo fauello:poſito ꝙ viq; iſtoꝛũ aſinoꝝ ſit ſoꝛtis aſinus ⁊ vnꝰ illoꝝ currat et alter non currat.ſcðo ſic ꝓbatur ꝙ ille nõ ſint ſingulares: qꝛ ſi ſic tunc iſte ſillogiſmus eſſet ex poſitoꝛiꝰ ⁊ bonus ſoꝛtis aſinus cur⸗ rit ſoꝛtis aſinus nõ currit.ergo non currẽs currit: ſed hoc eſt falſum ex eo ꝙ dicti diſcurſus ↄcluſio ẽ falſa ⁊ pᷣmiſſe ſunt vere poſito ſicut pone batur in pꝛĩcipio ſophiſmatis: ſcʒ ꝙ ſoꝛtes habeat vnũ aſinum currentẽ et aliũ non currentẽ. Cõcludo ergo ſicut in ſophiſmate ſolum ly hoĩs diſtribuit᷑:ita ſolũ ly hoĩs ſubiicitur et nõ hoc aggregatũ homĩs aſinus. BSed diceres contra in pꝛedicta pꝛo poſitione ponitur ly aſinus ergo oʒ ꝙ ſit pars pᷣdicati et hoc nõ:qꝛ pꝛece dit copulã.vel pars ſubiecti ⁊ ſic ha⸗ betur intẽrum. Rñdetur ꝙ eſt pars pꝛedicati. et ideo dico ꝙ nõ eſt incon ueniẽs partẽ pꝛedicati aliqñ pꝛecedè copulã:ĩmo aliqñ totale pꝛedicatum pꝛecedit copulã ſicut in iſta pꝛopõne homo aĩal eſt. Tũc dicendũ eſt ꝙ in pꝛedicta pꝛopõne ſolũ ly hoĩs ſit ſub ieciũ que ergo fſm hoc ẽ eius ſingu⸗ larisꝰ dico ꝙ iſta:iſtius hoĩs eſt aſi⸗ nus currẽs.vel iſta:iſte hõ eſt cuius aſinus currit. Quantũ ad ſecundũ dico ꝙ ſophiſma eſt verũ.et hoc pꝛo bant due rõnes facte ante oppoſitũ. ¶Ad rõnes ſophiſmatis. Ad pꝛimũ nego diſcurſum ex eo ꝙ plus phꝛedi catur in pꝛedicato mmoꝛis q; ſubuci etur in ſubiecto maioꝛis ⁊ diſtribue batur. Uñ ſi ſillogiſmus deberet eẽ alicuiꝰ modi pᷣme figure deberet ſit — nuramn nolel mlrhſmu ur n et u tegnli dlco⸗ lernio ſrintocrſte ontdertattemnie Nieeqtoerin k ſrſt nc Aedors Nerancraccene fiſa cuunſierdeis Poſthee in hec gte Dylſmatm dpus acle egoꝛevms ois terio cone dillictua intp hummero ſt iſtud geint/ Slphilna . Aufoͤrelaſmw amt Nuulushoanmnt Tn duſahſnaltfiſn funckeü ego ſophe Fintg rralmlck. uch Aſimteſſin knnsplet ettocno⸗ eſce hrli onaſthicitten hrr intenm. ſigetur geſigg ti. cr ideo dico noͤelin nis pute nedicart aligi en pula:imo angn totäle uecem cctqht copulu ſlcut in in po wnd ain eſ. Tiedienl e dicta wopoe ſolu y oio itl ceu gue emo fn weetue iin risd died lu Mus iohi vg anis tel uſte ſp at IusantOani lſeem ſvhiſni l veri et hoc ⸗ dwe fones fatt ante ohfoſi G rtes ſphiſngtis. 2d n vdſſanſumer en cAwl ingeſtcnto mmoris Hia inſubiego maong 11 Miſalogiſnus dedn .s modi öme ſurt dehat argui.Cuiuſlibet hoĩs aſinꝰ currit: ſor̃s eſt hõ.ergo ſoꝛtis aſinꝰ currit. et tũc diſcurſus ẽ bonus:qꝛ nõ plus pꝛedicat᷑ in minoꝛi qꝙᷓ diſtribuitur in maioꝛi. Zd ſcvðᷣam negatur añs.et qñ dicitur ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſt alicuiꝰ hoĩs aſinus nõ currit:nego. et qñ pꝛobat᷑ ꝙ iſta ꝓpꝑõ ⁊ ſophiſma ſe hñt ſicut vłis affirãtiua et ꝑticu⸗ laris negatiua vtroq; termino ꝑtici pantes ergo ſunt ↄdictoꝛie: negatur ↄña.nã adhuc reqritur ꝙ terminꝰ qͥ in vna diſtribuit᷑/ in alia nõ diſtribu atur et ecõtra.modo ſic nõ eſt in pꝛe dictis duabꝰ pꝛopõnibus. nã iſte ter minus aſinus in neutra diſtribuit᷑.⁊ ideo ſi velimus ↄödictoꝛiũ iſtius facẽè cuiuſiʒ hoĩs aſinus currit: opʒ ꝙ in ſcðᷣa iſte terminus aſinus diſtribuat᷑ poſtq nõ eſſet diſtributũ in pᷣma. et ideo ↄdictoꝛia iſtius cuiuſiʒ hoĩs aſi nus currit nõ erit alicuiꝰ hoĩs aſinꝰ nõ currit: ſed iſta alicuiꝰ hoĩs nullꝰ aſinus currit.mõ iſta eſt falſa ſᷣm ca ſum ſophiſmatis.¶ Zd tertiã negat᷑ pjñjña. et ad regulã dico ꝙ hʒ veritatẽ term ĩo diſtributo exñte in ntõ caſu non tñ hʒveritatẽ termĩo diſtributo exñte in obliquo caſu Et conſiłi mõ ſoluit᷑ cuiuſiʒ gdictionis altera ꝑs ẽ vera:cuiuſlʒ ↄdictionis altera ꝑs eſt falſa.cuiuſlibet hoĩs manꝰ eſt dexia oſt hec in hac ꝑte ſuntvidenda ſo phiſmata in qbus additur hoc ſinca thegoꝛeuma oĩs terĩo ↄplexo cõiun ctione diſiũctiua inipoſita de quoꝝ numero ſit iſtud pꝛimũ ſophiſma Sophilma .· ix. Ois hõ vel aſinꝰ currit.poſito caſu ꝙ nullus hõ currat. Tunc ꝓbatur q; hoc ſophiſma ſit fli:qꝛ eius contra rium eſt verũ ergo ſophiſma eſt fim̃ ↄña eſt nota eo ꝙ nõ eſt poſſibile cõ traria ſimul eſſe vera. łʒ poſſibile ſit ea ſimul eſſe falſa in contingẽti mã. qð eſt vłis affirmatiua. ¶ Tert oĩs homo vel aſinus currit: oĩs hõ Añs vero ꝓbatur. nã contrariũ ſo⸗ phiſmatis eſt oĩs hõ vel aſinus non currit.et hoc eſt verũ qꝛ nõ eſt aliqs hõ quĩ ipſe vel aſinꝰ nõ currat poſt ÿ. nullus hõ currit. Sed iſte ſint ↄrie.oĩs homo vel aſinus nõ currit: oĩs hõ vel aſinus currit pʒ.qꝛ ſe hñt ſicut vłis affirmatiua ⁊vłis negatĩa vtroq; terĩo participãtes. Et confir matur. naʒ ↄria iſtius oĩs hõ vel aſi nus currit ẽ iſta.nullus hõ vel aſinꝰ currit. ſed iſta oĩs hõ vel aſinus nõ currit cqpolet ei ꝑ ſcdᷣam regulã eqͥ polẽtiaꝝ. Scðdo ſic ar.vdictoꝛium ſophiſmatis eſt verũ ergo ſophiſma eſt falſuʒ. ↄña tenet ⁊ añs pꝛobatur nã hec eſt va. aliquis hõ vel aſinus nõ currit et illa eſt ↄdictoꝛia ſophiſ⸗ matis poſti eſt ꝑticularis negatiua ꝑticipãs vtroq; terĩo cũ ſophiſmate ertio ſic vel aſinus qeſcit.ergo quie ſcẽs cur⸗ rit.diſcurſus ẽ bonus: qꝛ in darapti arguit᷑ et ↄcluſio eſt falſa: ergo aliqᷓ pꝛemiſſaꝝ:nõ minoꝛ ergo maioꝛ que eſt ſophiſma.ꝙ minoꝛ nõ ſit falſa pʒ qꝛ nõ eſt aliquis quĩ ipſe vel aſinus quieſcat.poſito ꝙ oĩs homo qͥeſcat et tñ ꝙ aliquis aſinꝰ currat ſicut po nebatur in pꝛincipio ſophiſmatis. Pꝛobat᷑ ſophiſma eſſeverũ ⁊ hoc ſic Soꝛtes ẽ homo qᷣ vel aſinus currit: et plato eſt hõ qui vel aſinus currit nõ eſt alids homo quĩ ipᷣev el aſinꝰ currat.ergo oĩs hõvel aſinus currit ↄnña tenet et añs ꝓbatur eo q aliqs aſinus currit.et ideo de quolʒ veꝝn ẽ dicere ꝙ ipſuʒz vel aſinus currit poſt ꝙ̃ᷓ ad veritatẽ talis pꝛopõnis ſufficit aſinũ currere.¶ Tertio arguitur ſic Contradictoꝛiũ ſophiſmatis cſt flm̃ ergo ſophiſma eſt verũ. ↄña tenet ⁊ añs pꝛobatur. nã contradictoꝛiũ ſo⸗ phiſmatis eſt alids homo et nullus aſinus currit ⁊ iſta eſt falſe n ſinn .le aſſumptũ. ꝙ ſit ↄtradictoꝛia pʒ ex eo ꝙ ita pꝛopõ aliqͥs hõ et nullꝰ aſinus currit et ſophiſma ſe hñt ſicut vłis affirãtiua ⁊ ꝑticularis negatĩa vtro q; terĩo ꝑticipàtes.et minus diſtri/ butuz in vna ñ diſtribnit in alta ⁊c. qð reqritur ad hoc ꝙ ꝓpãnes gdicãt vt victũ eſt in ſophiſmate pᷣcedenti. ⁊ hoc ẽ verũ in terĩs diſtribuivilibꝰ pꝛopõnum vłium.qð etiaʒ notabint dẽ pꝛopter terĩos ſingulares qͥ non ſunt diſtribuibiles c. Itud ſophiſ ma ſi ut pꝛecedẽs hʒ difficultatẽ eo ꝓꝙ dubiũ eſt an hoc totũ hõ vel aſinꝰ diſtribuat᷑ vel ſoluʒ ly hõ. Et de hoc pꝛimo dicã et poſtea rñdendũ eit ad ſophiſma.¶ Quãtũ ad pꝛimũ ſi: pꝛĩa ↄcluſio ꝙ ſolũ iy hõ dutribuit᷑ et nõ ly aſinus.et cã eſt:qꝛ ſincathegoꝛeu⸗ ma affirmatiuũ diſtribuit ſolum ter minũ ĩmediate ⁊ nõ mediate ſequen tem.mõ ſic ẽ ꝙ ly hõ ĩmediatc ſeqᷣt᷑: et ꝓꝛ hoc diltribuit᷑. ſed iſte terĩnꝰ aſinꝰ nõ ĩmediate ſeqtur:& nõ diſtri buitur. ¶ Ulteriꝰ dubitat᷑ vtrũ ſub⸗ lectũ ſophiſmatis ſit ſoluʒ ly hõ vel hoc totũ hõ vel aſinꝰ Dico ꝙ ly hõ ẽ ſubhᷣm et aſinꝰ ſe tʒ a parte pᷣdicati. Vñ ſi auqᷣs dicat ꝙ hoc totũ hõ vel aſinus ſit ſubᷣm tunc peto de ſingu⸗ lariꝰ illius. Si dicatk᷑ ꝙ eius ſingu laris ẽ iſta iſte ipõ vel aſinus currit ꝓbo ꝙ nõ:qꝛ ipſa non cſt ſingularis poſtqꝙᷓ ſᷣm talẽ moð dicẽdi eius ſubʒ eſt hoc aggregatũ hõ vel aſinus.qð ꝓbꝛatur. ſubᷣʒ eſt aptũ natũ ſupponè pꝛo pluribꝰ.vñ de mõſtrato aliqͥ hoĩe verã eſt dicè ꝙ eſt homo vel aſinus. ſiłr demõſtrato aſino verũ eſt dicè ꝙ ipſe eſt hõ vel aſinus ſemꝑ demõ⸗ ſir ꝛudo hoĩem vel aſinũ.Cõcludo ꝭ̊ ꝙ ſuðʒ ſoppiſm atis nõ eſt hoc aggꝛe gatũ homovel aſinus ſed ly hõ ſolũ et ly aſinus ſe tʒ a parte pᷣdicati. Et ym hoc ſopiſma debet dici pꝛonõ de pꝛedic ⁊ta diſiuncto et nõ de ſubo Et ſᷣm hoc ſenſus ſophiſmatis eſt. oĩs homo eſt qͥ vel aſinꝰ currit.et vᷣʒ hoc ſingulares eius ſunt iſte.iſte hõ eſt qͥ vel aſinus currit et ſic de alus. Et qꝛ iſte ſunt vere ſᷣm caſuʒ ſophiſ matis:rñdeo ad hoc ſophiſma ꝙ ipCj/ eſt verũ.⁊ ꝑ hoc ꝑʒ ad ſcdᷣm articulũ et hoc pꝛobat rationes poſt oppoſitũ Ad rõnes. Ad pꝛunam nego añs.et qñ dicitur ↄriuʒ ſophiſmatis eſt oĩs hõ vel aſinus currit.nego ꝓppter de⸗ fectũ vnius ↄditionis reqſite ad pꝛo pꝛiã rictatẽ pꝛopõnum.q̃ cõditio eſt talis: ꝙ terminꝰ qui nõ diſtribuitur in pᷣma diſtribuat᷑ in ſcdᷣa.et iſta con ditio deficit hic qꝛ iſte terminꝰ aſinꝰ nec in pꝛima nec in ſcdðᷣa diſtribuit᷑. vt pʒ in ſcðᷣa.Sed diceret alids que eſt & eius ↄtraria ꝰdico ꝙ illa nullus hõ vel aſinus currit. et illa eſt falſa: qꝛ ſigãt ꝙ nullus hõ cſt qͥ vel aſinus currat ⁊ hoc eſt flin. ꝙ aũt iſta ſit cõ trarin ſophiſmatis pꝑʒ ex eo ꝙ ibi ob ſeruãtur oẽs itiones requiſite ad bonã grietatẽ pꝛopõnum. Sed dice ret aliquis. ex qͥ ergo iſte pꝛopõnes. oĩs homo vel aſinus currit:ct omĩs hõ vel aſinus nõ currit nõ ſunt ↄrie quõ ergo ſe hñt.ico ꝙ ille ſunt in uicẽ imꝑtinẽtes ꝓpter hoc ꝙ vna ea rum nõ ſequit᷑ ad aliã nec alteri re⸗ pugnat Ad ↄfirmationẽ qñũ dicitur cõtraria ſophiſmatis ẽ.nullus homo vel aſinus currit cõcedo. ſed quãdo dicitur hec eq̃polet huic. oĩs homo vel aſinus nõ currit/nego.Et ad ſe⸗ cund regulã equipollentiaꝝ dico ꝙᷓ debet intelligi negatione poſt poſita ĩ mediate termĩo diſtributo qualiter nõ fit in ꝓpoſito:qꝛ iſta negatio non non ĩmediate ſequit᷑ iſtum terminũ homo qui in ſophiſmate ſolũ diſtri⸗ buitur et inter negationẽ ⁊ terminũſi diſtributli manet iſte tminꝰ aſinus non diſtributus. et ideo ſᷣm illam re gulã equipollẽtiarum bene ↄcederẽ cicntü minons cl alu Mnuo el nhlui Nĩ naur rſclij l oi Uridc relalmg unt. Norlc onis honoe aluid. Nus alteſct itig hor ve QAcnlavidhiis in mͤn Nrs Ae Nheret dn fernishondd rs hövelſinns geſcn dan Alnns geſete aligna gd⸗ amn er ſti uſoe ven⸗ urinllm amerri. Suptilna , Apmo j no ziien te u: wo ſgtiſmuſt Ommo l eins crſc ulaep ſ Mlapopöflſn iſt ̃ h Arnn dſſanie⸗ e caänemr cneſtreg t, rgo li Peniſlan Vnue lmn gti 87tern . ernng aintun mpums heen ſcda diſkriduit, Rn ſcn Sel deene lc . „KWlfalle unir t hoechfin. gaut ſinſtt rinſchhſmnoßg grto li⸗ rudur osAtbes eglultei erxc poͦnamn, gan due aliguns er crgolte ohones, homo vel alnus an roni velaſinus no currid no ſunt n ergo ſe dnt. Dicog Weſun timmndes Mer oc umn ſeguid d Wnet git õ or mu ſop imatis dnlleh el Alnus cr,it ttdn li dickur hec tiholethic bu Gel aſnus no an nti nuli regulequnpe ts ꝓ iſta pꝛopõ omnis hõ nonẽ qui vel aſinus cur rit eqpollet iſti.nullus hõ vel aſinus currit.⁊ iſti nullus hõ eſt vel aſinus currit. ¶ Ad ſcdᷣam ne⸗ gatur añs.⁊ qñ dicit᷑ aliquis hõ ⁊c̃. nego.⁊ qñ dicitur ꝓꝑticipat cũ ſophiſ mate ⁊c. dico ꝙ hoc non ſufficit ſed cũ hoc reqruur ꝙ tᷣminus in ſoxhiſ⸗ mate nõ diſtributus in ſua gdictoꝛia diſtribuat᷑. et vᷣm hoc gõdictoꝛium ſo phiſmatis ẽcaliquis hõ non eſt qͥ vel aſinus currit:vel aliqs hõ non ẽ vel aſinus currẽs.⁊ iſte due ſunt falſe. ¶ Ad tertiã nego ꝙ diſcurſus ſit in darapti pꝛopter hoc ꝙ ↄcluſio nõ de bite infert᷑:qꝛ debet ĩferri totale pꝛc dicatũ maioꝛis de totali pᷣdicato mi noꝛis.modo ſic ñ eſt eo ꝙ in maioꝛe nõ pꝛedicat᷑ ſolũ ly currit.nec in mi⸗ noꝛe pᷣdicatur ſoluʒ ly quieſcit. Nñ dico ꝙ pꝛedicatũ totale maioꝛis eſt. aliquid qð vel aſinꝰ currit. et totale dicatũ minoꝛis eſt aliquid qð vel aſinus qᷣeſcit · qð pʒ reſoluẽdo ipſuʒ. Uñ maioꝛ reſoluit᷑ ſic. oĩs homo eſt aliquid qð vel aſinus currit.Et mi⸗ noꝛ ſic. omĩs homo ẽ aliquid qð vel aſinus quieſcit.ita ꝙ hoc verbũ eſt eſt copula pꝛĩcipalis in hmõi pꝛopõ⸗ nibus. et vᷣm hoc deberet ↄcluſio in⸗ ferri oĩs homovel aſinus currit:oĩs hõ vel aſinus qeſcit.gꝭ̊ aliquid qdᷣvel aſinus qᷣeſcit ẽ aliquid qð vel aſinus curri et iſta ↄcluſio ẽ vera nec repu gnat ſᷣm iſtam pꝛopꝛietatẽ. Sophiſma · x. Ois pꝛoxõ vel eius ↄdictoꝛia ẽ vera Pꝛobat᷑ pᷣmo ꝙ ſoxhiſma ſit ſlm̃ ſic Vmnis pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera:ſed nulla pꝛopõ falſa ẽ vera ergo nulla pꝛopõ falſa eſt pꝛopõ vel eius qdictoꝛia. Diſcurſus eſt bonus quia ar̃ in cameſires et ↄcluſio ẽ fła rgo aliqᷓ pꝛemiſſaꝝ nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma. Secũdo ſic arguitur. aliqua ꝓtpõ eſt q̃ nec eius AMictoꝛia eſt vera:ergo nõ oĩs pꝛopõ vel eius dictoꝛia ẽ vera.ↄña tenet- et añs pꝛobat᷑. Nã foꝛmet᷑ iſta.hõ eſt aſinus ⁊ nõ foꝛmetur eius ↄdictoꝛia tunc nec iſta: hõ eſt aſinus ẽ vera vt patet: nec eius zdictoꝛia qꝛ eius con tradictoꝛia nõ eſt: ergo nõ eſt vera. ¶ Tertio ar̃ ſic. omĩs pꝛopõ vel eitus ↄtradictoꝛia ẽ vera: ſed om̃is pꝛopꝑõ falſa eſt pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia. ergo oĩs pꝛopõ falſa ẽ vera.cõcluſio eſt falſa & aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ mmoꝛ ergo maioꝛ q ẽ ſophiſma.ſQuarto ſic ar.oĩs pꝛopoſitio vel eius ↄtradi ctoꝛia ẽ vera:et omĩs pꝛoporitio vel eius ↄtradictoꝛia ẽ falſa. ergo aliqd falſum eſt verũ.ↄcluſio ẽ falſa et diſ curſus eſt bonus: qꝛ arguitur in da rapti.ergo aliqua pᷣmiſſaꝝ:et nõ ſin noꝛ ergo maioꝛ que erat ſophiſma. Quĩto ſic afᷣ. Si omnis pꝛopoſitio vel eius ↄtradictoꝛia ẽ vera tunc t̃ verũ eſt pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia ſed hoc ẽ falſum ergo pꝛimũ. ꝙ hoc ſit falſum pʒ:qꝛ falſum bene ẽ pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia.⁊ tantũ falſus eſt alið a vero ergo ⁊c.ↄña ienet ab vłi ad excluſiuã de terminis trãſto⸗ ſitis eſt bona ↄña. Pꝛobatur ſoꝑhiſ ma eſſe verũ:qꝛ quacũq; ꝓpoſitionc demõſtrata verum eſt diccre ꝙ ipſa vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera et non ẽ aliqua pꝛopeſitio quĩ ipſa vel cius ↄtradictoꝛia ſit vera.ergo oĩs pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera.ſ Se ltio cumdo ſic arguitur. Oĩs pꝛoꝑo eſt que vel cius ↄtradictoꝛia ẽ vera: ergo oĩs pꝛopõ vel eius contradicto rin eſt vera. tenet ↄña eo ꝙ idem in telligitur per vnam et aliam ante cedens pꝛobatur vt pꝛecedens. 4 Igd iſtud ſophiſma antiqui ſophi⸗ ſte ſolebant reſpõdere dicentes ipᷣm poſſe capi dupliciter. vel in ſenſu cõ⸗ polito vel ĩ ſenſu diuiſo.in ſenſu cõ poſito dixerũt eſſe vnã cathegoꝛicã de diſiũcto extremo. in ſenſu diuiſo dixerũt eſſe vnã diſ iunctiuãvel ſaltẽ equalentẽ diſiunctiue in ſignificãdo ita ꝙ ſenſus ſophiſmatis in ſeſu di⸗ uiſo accepti ſit talis: om̃is pꝛopõ eſt vera vel eius gIdictoꝛia. Ulterius di cunt ꝙ ſophiſma captũ in ſenſu com poſito debet dutingui bm ꝙ hoc to⸗ tum in ſophiſmate pꝛopõ vel eius 2 dictoꝛia poſſet diſtribui vel ſoluʒ ly pꝛopõ. UVlterius dicũt ꝙ ſi hoc totũ pꝛopõvel eius ↄᷣdictoꝛia diſtribuetur tũc ſenſus ſophiſmatis ẽ ꝙ de quo⸗ eunq; eſt vificabile ly nꝛopõ vel eius zdictoꝛia ꝙ de eodeʒ ſit verificabile lyverũ. Sed ſi in ſophiſmate ſolum diltribuat᷑ ly pꝛopõ dixerũt ſenſum ſophiſmatis eſſe talẽ: ꝙ de quocũq; verificat᷑ ly pꝛopõ de eodẽ ſuppoſito cũ ly vel eius ↄᷣdictoꝛia verificat᷑ ly verũ.ita ꝙ ſᷣm hoc ſenſus ſophiſma tis eſſet oĩs pꝛopõ eſt q̃vel eius con tradictoꝛia eſt vera. MModo pꝛo pñ̃ti nolo ſequi ſenſum ſophiſmatis diui ſum: ſcqʒ vtrũ iſte ſint vere videlicet oĩs pꝛopoſitio eſt vera vel eius tra dictoꝛia:qꝛ hoc facit aliã difficultatẽ deſcẽdentẽ ex ſuppõne huiꝰ relatiui cius. Ideo omitto vſq;quo tract abo de ſophiſmatibꝰ difficultatẽ haben⸗ tibus ex ſuppõne relatiuon. Et q̃ro ad pꝛeſens vtruʒ ſophiſma in ſe enſu ↄpoſito ſitverũ vel falſum. Et pꝛopt hoc ad illð dico quattuoꝛ. Pꝛimũ eſt ꝙ ſubiectũ pꝛopõnis non eſt niſi ly poſitio Gecundũ eſt ꝙ ly oĩs non diſtribuit niſi ly pꝛopõ. Tertiũ eſt ly vel eius ↄtradictoꝛia eſt pars pꝛedi⸗ cati.Quartũ eſt ꝙ ſot hiſma eſt veꝝn rmũ pꝛobatur: qꝛ vel ſolũ ly pꝛo⸗ poſitio eſt ſubiectũ ⁊ ſic habe ur p⸗ poſitũvel ho? totum pꝛopõ vel eius cõrradictoꝛia. ſed pꝛobo ꝙ non: quia tunc eſſet aliqua vłis cuius nõ eſſet aliqua ſingularis modo hoc eſt incõ ueniẽs. ꝓbatur ↄña. Nam ſignetur aliqua ſingularis iſta videtur eẽ ta⸗ lis iſta pꝛopoſitio vel eius contradi⸗ ctoꝛia eſt vera. ſed pꝛobo ꝙ nõ:quia fubiectũ aptum natũ eſt ſupponere pꝛo pluribus. Nam ꝑʒ de iſta pꝛopo⸗ ſitione deus eſt. verũ eſt eni di⸗ere ꝙ iſta vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera. demonſtrãdo per ly iſta iſtã pꝛopoſi tionẽ deus eſt. ſimilit iſta nõ deus ẽ eſt iſta pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛias Ecce qualiter ly iſta pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia per ly iſta demonſtrãdo idem pꝛedicatur de pluribus et põt ſupponere pꝛo pluribus ꝗ Secundũ pꝛobatur duplr. Pꝛimo ex eo ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma oĩs non diſtribuit mſi terminuʒ ĩmediate ſe ſequẽtem niſi cum terminus mediate ſequens fuerit detminatio termini ĩmediate ſequẽtis. qꝛ ſi ſit determinatio eius tunc totũ aggregatũ ex determina⸗ tione ? determinabili diſtribuitur. Sed in ſophiſmate pꝛopoſito illud qð ſequitur illuʒ terminũ pꝛopõ nõ eſt determĩ atio et ideo nõ diſtribuit᷑ Secũdo qꝛ ſignum vniuerſale affir matiuũ poſitũ a parte ſubiecti non diſtribuit niſi ſubiectũ vel partẽ ſub iecti. et ideo qꝛ ſolũ ly pꝛopoſitio eſt ſubiectũ vt ante ꝓbatur ſequitur ꝙ; ly pꝛopõ ſolum diſtribuit. ¶ Tertiuʒ pꝛoba:ur ex eo ꝙ ly vel eius contra dictoꝛia ñ eſt ſubiectũ nec pars ſub⸗ iecti nec pꝛedicatũ.ergo relinquitur ꝙ eſt pars pꝛedicati. Ex quo infero pꝛimo ꝙ ſenſus ſe ophiſmatis eſt iſte. oĩs pꝛopoſitio ẽ aliquid qð vel eius gdictoꝛiũ eſt verũ. Secundo infero ſophiſma debet dici pꝛopoſſtio de diſiuncto pꝛedicato ⁊ nõ de diſiũcto ſubiecto. ¶ Quartũ pꝛobatur: qꝛ de quocũq; eſt verificabile ly pꝛopõ de eo ẽ veriſicabile ly aliquid quod vcl eius contradictoꝛiũ eſt verum 4 leret iſta oltro rarsſua trachctong e ſpoſiv ge Moe neturuañs reri t41 lker ſohiſna eſet niſ llcd ſopronereta Nego diſcorſum cogplu⸗ inminonſubtici inm rdwedtegnce in wuno⸗ erocd, Nd Wens: ſcdinſidtadmigrs otdtih gn. Ois gpo neſen ul envis po ſa oeoois ppoſttiof⸗ lrctoꝛ c ve nigenſanſi erevge Nterufm nio) duur dinf. Dun tr eo g hoe thegoreum Ois nondiſdrihuit terminzimedime ſe ſeguieten Cum derminus meciane ſegnen dent dammmtio termmninetin uetis. Gſit determingtiociu nc totü aggregtücr determinn ne t determinabiii oilinbotr⸗ Ain ſophuſmate geopoſito illud ſequitur iluz temminu pwyd no etermirio et leo no diirihuif cdo qr ſignum wmiverſale aff tnui vollrän parte ſuheckimm Nriun i ſudecd Apateſt m. a dd nſdͤl i L witcri R Ame Ponnr ſgutn ſolum ditribuit. Tent urer eo gly el eius con gehſituct nechheſi ee rclelti go telnin s reclcrtl. Er quo ſenſus ſophiſmuti ſl /liaui4 5vlt i mſenlcemnnn inf hamͤc der dicliohoſ Ad rationes ante oppoſitũ ſophit matis. ¶ Ad pꝛimã nego diſcurſũ quia ſi eẽt in aliqua figura: hoc eẽt in ſcðᷣa ſed hoc nõ:qꝛ Se nõ Paarer tur in vtraq; in maioꝛi ⁊ in minoꝛi. UVUnde pᷣdicatũ maioꝛis ẽ hoc totũ a⸗ liquid qð vel eiꝰ cõtradictoꝛiũ ẽ ve rum. Sed pᷣdicatũ minoꝛis eſt ſolũ ly verũ. Sed ſi aliquis vellet argu ere ĩ ſecũda figura:deberet ſic argu ere.oĩs ꝓpoſitio vel eiꝰ contradicto ria eſt vera.nulla pꝛopõ fła eſt aliqd qð vel eiꝰ ↄtradictoꝛiũ eſt verũ: er⸗ go nulla ꝓpoſitio fła ẽ ꝓpoſitio.tũc diſcurſus cẽt bonus:ſed minoꝛ eſſet falſa.¶ Ad ſcdᷣam pʒ ꝙnõ ꝓcedit cõ tra rñſionem ſophiſmatis:qꝛ in reſ⸗ põſione ſophiſmatis ſuppoĩita ẽ iſta ſuppoſitio ſicut pꝛius notat᷑ ꝙ cuiuſ libet ꝓpõnis ↄtradictoꝛiũ foꝛmatur et mſi hoc ſupponeret᷑ iſta ↄñtia nõ valeret.iſta ꝓpoſitio deus eſt/ eſt ve ra:&̊ ſua ↄtradictoꝛia eſt falſa: quia ſuppoſito ꝙ eiꝰ ↄtradictoꝛia non foꝛ metur:añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſum et aliter ſophiſma nõ eſſet edenduʒ niſi illud ſupponeret᷑.¶ Ad terciam nego diſcurſum co ꝙ plus pᷣdicatur in minoꝛi ꝙᷓ ſubiici in maioꝛe ⁊ di⸗ ſtribuebat᷑:vnde in minoꝛi pᷣdicatur hoc totũ/ ꝓpõ vel eius ↄtradictoꝛia ſed in ſubiecto maioꝛis ſolũ ſubiicit᷑ ly ꝓpõ vt dictũ eſt. Sed deberet ſic argui. ODĩs ꝓpõ vei eius cõtradicto ria ẽ vera:oĩs ꝓpõ ſalſa eſt pꝛopoſi/ tio ergo oĩs ꝓpoſitio falſatẽ q̃ vł eiꝰ cõtradictoꝛia eſt vera. ¶ Ad quartã nego diſcurſü ex eo ꝙ qñ arguitur in tercia figura ↄcluſio debʒ eẽ com poſita ex pᷣdicatis pᷣmiſſarum:modo ſic nõ ẽ in pᷣdicto diſcurſu eo ꝙ pᷣdi⸗ catũ maioꝛis nõ eſt ſolũ ly vera: nec pꝛedicatũ minoꝛis ẽ ſolũ ly falſa:ſed pꝛedicat᷑ in pꝛĩa ly alidd qð vel eius cõtradictoꝛiũ ẽ verũ:⁊ in ſcðᷣa pꝛedi catur alidd qð vel eiꝰ cõtradictoꝛiũ Qmnis ꝓpoſitio vel eiꝰ cõtradicto ria eſt vera.oĩs ꝓpõ vł eius cõtradi toꝛia ẽ falſa:ergo aliqᷣd qð vel eius cõtrłdictoꝛiũ ẽ falſũ:⁊ aliquid qued vol eiꝰ cõtradictoꝛiũ eſt verũ: ⁊ iſta eſt vera.¶ Ad quintã qñ dicit᷑ ⁊c.ne go ↄñntiaʒ: et ad regulã cõcedo eã ſʒ ego dico ꝙibi non arguit᷑ ab vli ad ſuã excluſiuã de termĩs tranſpoſitis intelligẽdo per terĩos ſubiectũ ⁊ pꝛe dicatũ:eo ꝙ ĩ ſophiſmate ly vera nõ eſt pꝛedicatũ: ſed hoc totũ aliqᷣd qð vel eiꝰ ↄtradictoꝛiũ eſt verũ: et ideo debʒz ſic argui ab vłi ad excluſiuã de terminis tranſypoſitis.Cis ꝓpõ vel eius ↄtradictoꝛia ẽ vera:ergo tantũ aliqᷣd qð vł ciꝰ ↄtradictoꝛiũ ẽ veruʒ elt ꝓpoſitio: et tũc ↄñs erit verũ ſiẽ antecedẽs. Cõſimiliter poſſunt ſol⸗ uti iſta ſophiſmata. om̃e bonũ vel nõ bonũ eſt eligendũ ⁊c̃.om̃e aĩal ratio nale vel irrõnale eſt rationale: om̃e himbile vel rudibile eſt equus. ⁊ ſic de cõſimilibus. Sophilma ·xi Eſt iſtud. Om̃es homines ſſit aſint vel homines ⁊ aſini ſunt aſini. Pꝛo batur pꝛimo ſic.ſophiſma eſt vna co pulatia cuiꝰ vtraq; pars ẽ vera g̊ ſo phiſma ẽ verũ:ↄñia tenet ⁊ añs ꝓba tur qꝛ hec eſt pꝛima pars :oẽs hoĩes ſũt aſini vł hoĩes.⁊ iſta ẽ vera:⁊ ſe⸗ cũda pars ẽ iſta.aſini ſũt aſini:xiſta eſt etiã vera.igit᷑: ¶ Impꝛobatur ſo⸗ phiſma. Nã ſophiſma ẽ vna diſiũcti ua cuiꝰ ambe partes ſũt falſe: ergo ſophiſma eſt falſũ.ↄña tenet: et ans ꝓbatur. Nã pꝛima pars ẽ iſta/omes hoĩes ſunt aſini ⁊ üla ẽ falſa. Scða eſt:hoĩes ⁊ aſini ſũt aſini:⁊ iſta ẽ fal ſa.¶ Iſtud ſophiſma nõ habʒ difficl⸗ tatẽ eo ꝙ ĩ co ſignũ vłe affirmatiuũ addit᷑ terĩo cõꝑlexo: ſed tñ pono hic grã iſtius ſophiſmatis:oẽs hoĩcs vlł. b iu m hvhvbvf aſint funt homines cuiꝰ difficultas depẽdet ex diff icultate pꝛeſentis ſo⸗ phiſmatis qᷓ̃ eſt ex eo ꝙ ipſũ põt ca/ pi in ſenſu ĩ quo eſt copulatius ꝓj/ poſitio vel in ſenſu ĩ quo eſt diſiũcti ua. Tũc dico ꝙ ſi ſophiſma capiat᷑ ĩ ſenſu ĩ quo eſt copulatiua:ſophiſma eſt verũ ſicut ꝓbat pꝛima ratio poſt oppoſitũ. Seà quia in rationibꝰ tã⸗ gebatur de ulo qð requirit᷑ nd veri⸗ tatẽ diſiũctiue vł copłatiue: ideo de hoc ponẽde ſunt alique ꝓpoſitiones ¶ Pꝛim ꝓpoſitio eſt. Ad veritatem copulatiue requirit᷑ verit as vtriuſq; parti s. Pꝛobat᷑ quia a copłatiua ad vtrãq; eius partẽ ẽ bona ↄña.ſi ergo copulatiua põt eẽ vera aliqua parte eiꝰ exñte falſa: tũc ex vero poſiʒ ſeqᷣ falſuʒ qð eſt flĩ.vñ ex falſo bene ſe⸗ quit᷑ verũ:ſed ex vero nõ niſi verum Scðda pꝛopõ eſt. A parte diſiũctiue ad totã diſiunctiuã cuiꝰ ipſa eſt pars 2 bona ↄña. vt bene ſedtur tu curris 5̊ tu curris vel tu nõ curris.ſi nõ ſe⸗ quitur da oppoſitũ.et qꝛ ↄñs eſtvna pꝛopõ diſiunctiua eius zdict oꝛia eſt vna copulatiua cõpoſita ex partibus zdicẽtibus partibꝰ illius diſiũctiue erit ergo pdictoꝛiũ ↄñtis tu nõ cur⸗ ris et tu curris. Ad quam per pꝛimã pꝛopõnem ſedtur iſta tu nõ curris q̃ reougnat añti videlʒ iſti.tu curris.S ↄña fuit bona tu curris ergo tu cur ris vel nõ curris qð erat pꝛobãdum ↄñia tenet ꝑ illam regulã. QOñcunq; ad oppoſitũ ↄñtis ſequit᷑ oppoſitum añtis tunc ↄña eſt bona.ſ Tertia ꝓ poſitio Illud qð dicit ſ. ecund 1 vꝛonõ debet ĩtelligi de łte diſiunctĩe affir matiue ⁊· de diſiũctiua affirãtiua et nõ de negatiua. Patet hoc:qꝛ nõ ſe q̃tur tu nõ curris ergo nõ tu curris vel tu nõ curris:qꝛ eadẽ ratione qua diceres ſequi illã: diceres etiã ſequi iſtã tu curris vel tu nõ curris.et ita ad illud añs verum ſeãretur contra dictoꝛia. Uñ iſte contradicũt.non tu curris vel tu nõ cuꝛris:et tu curris vel tu nõ curris.eo ꝙ pꝛima pꝛopter hoc ꝙ ſibi pꝛeponit᷑ negatio cqualet vni copulatiue cõpoſite ex partibus ↄdicẽtibus ꝑtibus ſecũde diſiũctiue ¶ Quarta pꝛopõ. Zd veritatẽ diſiun ctiue ſufficit veritas vniꝰ partis.pꝛo batur: qꝛ a parte diſiũctiue ad diſiũ etiuã cuiꝰ pars ẽ: eſt bona ↄña ſicut dicit ſecũda pꝛopõ.ſi ergo diſiũctiua eſſet falſa vna eius parte exñte vera tunc verũ inferret falſuʒ qð eſt flm. Ex iſtis pꝛopõnibus ſequitur alia ꝙ a diſiũctiua cũ deſtructionevnius partis ad aliam partẽ eſt bona ↄña. Et ex hoc etiam poteſt pꝛobari ꝙ ad ĩpoſſibile ſequitur quodlibet . verbi gratia.ſicut ad iſtã ſoꝛtes eſt ⁊ ſor̃s nõ eſt coaſſũpta iſta regula. Quãdo/⸗ cunq; ad aliquod añs ſequitur aliqð ↄñs: quicqͥd ſequitur ad cõſequens ſeqtur ad eius añs.Tunc ſic ad iſtãꝗ ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt:ſequit᷑ ho⸗ minẽ eſſe aſinũ. Aſſumttũ pꝛobatur Nam ad iſtaʒ ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt ſequitur illa ſoꝛtes eſt.der pꝛimꝗ pꝛopõnem. ad quã ſequit᷑ iſta ſoꝛtes eſt vel homo eſt aſinus.per ſecunda pꝛopõnem.et per ↄñs illa ſoꝛtes ẽvel homo ẽ aſinus ſequit᷑ ad iſtã ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ cſt per illam regulã. Quando ad añs ſequitur ↄñs tunc q̃cquid ſequit᷑ ad ↄñs ſeqtur ad añs Ulteriꝰ ad iſtã ſoꝛtes ẽ ⁊ ſoꝛtes nõ eſt ſeqᷣtur illa ſoꝛtes nõ eſt iterũ per pꝛimã pꝛopõnem. Ecce ergo quõ ad illã ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt ſeqᷣtur ꝙ ſoꝛtes ẽ vel homo eſt aſinus. et ꝙ; ſoꝛtes nõ eſt ⁊ ad hanc ſoꝛtes eſt vci hõ eſt aſinus et ſoꝛtes nõ eſt ſequit q homo eſt aſinus.per illam regulã qꝙ; a diſiũctiua cũ deſtructionevnius partis ad alteraʒ eſt bona ↄnña. Sic ergo pꝛobatũ eſt ꝙ ad iſtaʒ ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt ſequitur ꝙ homo eſt — Inbetun deed di⸗ glirus pip opunn t pmi oh/ 6. Uli eel orpo ao⸗ notiun nichi rr ſichue ſalle ſe nej⸗ Pantespielgles, Ppoh⸗ ſieyncs ſochiſnaris n Matiu vera ſunt ges mratitüch Sohtna Pi. Oinveniilao batur ſt fiſumyn liſicgronünrſc ii Meain er hpien 8in cſe iue ſunt poritn diſen ſſe wugt ziſpiß Neniſarc nino⸗ ige nſchiſim ſccho ſſ Ntrerat ſai ponünn Ne ſeqguitur uockt . nal — daſütn ſtregilr Olud u uignod eis ſegunun nigd Auza ſegunn a dͤſegten M adcusgis Tune ſe ui al er ſones noͤl ſeguit ⸗ eſe Mui AMMuncti gvbit Wiltn ſoucs eſct ſores no unur ulla ſortes eſt,. der oumd em. d qu ſequi iſta ſortes homo cſt aſinus per ſecundi en. et per 1s la ſones et Mnus ſequik da ihi ſonen ſones no c per am regtl mdo s ſequitur zns duſe ſegtik 4 is ſeinr Aiſ cri? ad ſti ſortes 1ſotesſß eur lla ſotrs o cl reri e⸗ aſinus. cõſimilit põt pꝛobari de quo libet alio. ¶ Quinta pꝛopõ. Ubi eſt idem pꝛopõ copulatiua ⁊ pꝛopõ diſ⸗ iunctiua:copulatiua poteſt eſſe vera cuiꝰ ambe partes ſunt fa ſe: non tñ cius partes pꝛĩcipales. Patet hoc in ſophiſmate pꝛedicto quo accepto in ſenſu in quo ẽ copulatiua pꝛopõ eſt vera et tamẽ ipſius ãbe partes ſunt falſe:ſcʒ tam iſila omnes hoĩes ſunt aſini ꝙᷓ; iſt: etiaʒ hoĩes et aſini ſunt gſimi.verũ eſt tñ ꝙ ille nõ ſunt ꝑtes pꝛincipales ſophiſmatis inqtum eſt pꝛopõ copulatiua: licet bene inãtuʒ eſt pꝛopõ diſiũctiua. Sed partes pꝛĩ cipales ſophiſmatis inẽ;tum eſt pꝛo poſitio copulatĩa ſunt ille.oẽs hoĩes ſunt aſini vel hoĩes ita ꝙ ula ẽ vna et alia eſt iſta.aſini ſunt aſim. ⁊ ille ambe ſunt vere.⁊ de talibus pꝛinci⸗ palibus ꝑtibꝰ copulatiue intelligẽda eſt pꝛima pꝛopõ. ¶ Sexta pꝛopõ eſt. Vbi idẽ eſt pꝛopõ copulatiua et diſ⸗ iunctiua nichil ꝓhibet ãbas partes diſiũctiue falſe eſſe veras: licet non partes pꝛĩcipales. Pꝛobat᷑:qꝛ partes pꝛĩcipales ſophiſmatis inq;tum ẽ co pulatiua vera ſunt ꝑtes ñ pꝛicipales ſophiſmatis initũ eſt diſiũctiua fła Sophiſma.·xxii. Qia vera et falſa opponũtur. Pꝛo⸗ batur ꝙ ſit falſum pᷣmo ſic.oĩa vera et falſa eopronũtur: ſed deum eſſe ⁊ aĩal eſſe aĩal et hoĩem eſſe aſinum ⁊ hoĩem eſſe capꝛã ſunt vera et falſa. ergo opponũtur. Diſcurſus videtur eſſe bonus ⁊ ↄcluſio ẽ falſa ꝭ̊ a iqua pꝛemiſſanꝝ.nõ minoꝛ ergo maioꝛ que erat ſophiſina. ¶ Scðo ſic arguitur oĩavera ⁊ falſa opponũtur:ergo oĩa vera opponũtur.ↄcluſio eſt falſa.cõ⸗ ſequẽtia videt᷑ tenere a ſimi i. Nam bene ſeqtur ſoꝛtes et plato currunt: ergo ſoꝛtes currit.falſitas ↄñtis pʒ quia deũ eſſe ⁊ hoĩem eſſe aĩal ſunt vera et tñ non opponũtur.¶ Tertio ſic arguit᷑.Aliqua ſunt vᷣa de quibꝰ eſt falſum dicere qꝙ ipſa ſunt que et ſalſa opponũtur.ergo omnia vera ⁊ falſa opponũtur.ↄña tenet ⁊ añs ꝓ batur ponẽdo ꝙ aliqua ſint quoꝛum oppoſita nõ ſint in rerũ natura.tunc de iſtis veris falſum ẽ dicere ꝙ iꝑſa ſunt q̃ et ffa opponũtur. Pꝛobat᷑ ſo pliſma ſic. Iſta ſunt vera qꝗᷓ et falſa opꝑponũtur et nõ ſunt aliqᷓ vera quĩ ipſa et falſa opꝑponãtur igr̃. CLirca iſtud ſophiſma ſupponẽda ſunt aliq̃. ¶ Pꝛimo ſuppono ꝙ cuiuſlibet veri oppoſitũ ſit in reʒ natura. Secũdo ſuppono ꝙ ↄdictoꝛia ad inuicẽ oppo⸗ nuntur vno exñte vero et alio falſo. Tertio ſuppono ꝙ ſubiectũ ſophiſ⸗ matis põt eſſe hoc aggregatũ vera et falſa:ſic e; ſit ſenſus ſox hiſmatis ꝓ de quibuſcũq; veriſicat᷑ ſy vera vł falſa ꝙ de ipſis verificat᷑ illud pꝛedi⸗ catũ opponũtur. vel ſubiectũ ſophiſ matis eſt ſolũ ly vera.⁊ tunc eſt ſen ſus ꝙ de quocũq; verificat᷑ ly vera: de ecdẽ verificaĩ ꝙ ip ſa ſunt que et falſa opponũtur. ¶ Tunc rñdeo ad ſophiſma ꝙ in pᷣmo ſenſu eſt falſum ſicut ꝓbauit pᷣma ratio. Vñ ſᷣm hoc diſcurſus fuiſſet bonus. Scðdᷣo dico ꝙ in ſenſu ſcdᷣo ſophiſma eſt verum ſtãtibus tribꝰ ſuꝑꝑõnibus ꝑꝛius po⸗ ſitis. Et ſᷣm hoc eſſet rñdendũ.ſZd pꝛunã rationẽ ꝙ diſcurſus nõ valet: eo ꝙ pꝑlꝰ eſt pᷣdicatũ mĩoꝛis q; fuerit ſubiectũ maioꝛis.et pᷣm hoc deberet ſic argui.Omnia vera ⁊ falſa oppo⸗ nũtur:a et b ſunt vera.& a et b ſunt q̃ et falſa opponũtur. ¶ d ſecundã negatur ↄña. et vlterius dico & iſta ↄſequẽtia nonvalet de foꝛma.ſoꝛtes et plato currũt:& ſoꝛtes currit. licet valeat grᷣa materie: ſicut dicitur in pᷣſenti ſophiſmate.⁊ ideo nõ opoꝛtet ꝙ conſimilis ↄñavaleat in omnibus ternunis. ¶ Zd õ pꝛo⸗ 1 tres ſoluʒ ly hõ diſtribuat᷑ et ſubiiciatur: bat oppoſitũ ſophiſmatis ſuppoſito ꝙ nõ quoꝛũcũq; veroꝝ oppoſſta ſint in rerũ natura cuiꝰ oppoſitũ dixi eẽ ſupponendũ pꝛo vitate ſ. ophiſmatis Sophilma .· xiu. Omnis hõ et alinus currunt.poſito ꝙ qlibet hpõ currat ⁊ de oĩbus aſinis nullus currat niſi bꝛunellꝰ. Pꝛobat᷑ ꝙ ſophiſma ſit falſum.Zrium ſ. ophiſ matis eſt verũ: ergo ſophiſma ẽ ſim̃ ↄm̃a tenet ⁊ añs pꝛobat᷑. Nam ↄrium ſophiſmatis videtur eſſe oĩs homo et aſinus nõ currunt. et iſta videtur eſſe vera caſu ſophiſmatis ſtante. Quod pꝛobat᷑ ſic.ſoꝛtes ⁊ aſinus nõ currunt: plato ⁊ aſinus nõ currunt: et nõ eſt aliquis hõ quin de ipſo ſit verũ dicere ꝙ ipſe ⁊ aſinus non cur⸗ runt.ergo omnis homo ⁊ aſinus nõ currunt. teuet ↄña et añs pꝛobatur. foꝛtes et fauuellus nõ currũt:et pla to ⁊ fauuellus non currant/et ſic de aliis. ¶ Scðdo ſicarguitur.dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ ergo ſ. ophiſma eſt falſuʒ.ↄña tenet ⁊ añs pꝛobatur. Nam ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt: aliquis hõ et aſinus nõ currunt.mõ hoc eſt verũ quia plato et fauuellus nõ currunt.ſ ¶ Tertio ſic.Omnis hõ et aſinus currũt:ſoꝛtes ⁊ fauuellus ſunt homo et aſinus.ergo ſoꝛtes et fauuellus currũt.diſcurſus eſt bonꝰ et ↄcluſio falſa:S aliqua pꝛemiſſarũ et non minoꝛ ergo maioꝛ ꝗᷓ erat ſo⸗ phiſma:ergo ſophiſma falſi um. Pꝛo batur ſophiſma. ſoꝛtes ⁊ aſinus cur runt et nõẽ eſt aliquis hõ quin ipſe ⁊ aſinus currat. omnis hõ ⁊ aſinus S currũt.ſ Ad ſophiſma dicit ꝙ ſi hoc aggregatũ homo ⁊ aſinus ſubuciat᷑ ſophiſma eſt falſum. et hoc pꝛobant pᷣme rõnes.ſed ſi m ſophiſmate ſopiiſma eſt verũ et tunc ſenſus eſt de quocũq; ly hõ veriſicat᷑ de eoð verificat᷑ ꝙ ipſe vel aſinus currunt. ¶ Ad rationes. Ad pꝛimã negatur añs.et qñ dicitur ↄriuʒ ſophiſmatis eſt: oĩs homo et aſinus nõ currunt. dico ꝙ non. Et cauſa eſt: qꝛ negatio non ĩmediate ſeqtur terminũ diſtri butũ quod tñ reqᷣritur: vt viſum eſt per ſecũdam regulã equipolentiarũ. Sed vↄubitaret alids de veritate urius.oĩs homo et aſinus nõ currũt ſtante caſu ſophiſmatis. Dico ꝙ eſt vera ſicut pꝛobatũ eſt in deductione pᷣmi argumẽti.Sed tu diceres ↄtra ſi ſic tunc ↄuertẽs eius eſſet vera:ſʒ hoc eſt flm̃.falſitas ↄñtis pꝛobat᷑.nã ex q̃ ipſa eſt vłis negatĩa ipſa debet couerti in vłem negatiuã.et ſi cõuer tatur ſic: conuertẽs eius erit falſa. Patet hoc.nã ↄuertẽs eius erit hee nulla currẽtia ſunt hõ et aſinus. vel ſic nichil qð eſt hõ et aſinus currũt. mõ ſtante caſu ſophiſmatis vterq; illaꝝ eſt falſa. Rñdet᷑ negãdo ꝙ eius ↄuertẽs ſit falſa ⁊ etiã ꝙ debeat con uerti in vłem negatiuã. Unde qñ d ꝙ vlis negatiua debet conuerti ſim pliciter in vłem negatiuã dʒ ĩtelligi qñ quelʒ pars pᷣdicati vel ſubi diſtri buũtur.mõ ſic nõ eſt hic.nã in iſta li aſinus ñ diſtribueret᷑ et ẽ ꝑs pᷣdicati Dubitatur circa hec. ſuppoſito ꝙ oĩs hõ currat ⁊ ꝙ nullꝰaſinꝰ currat an iſta ſit vera nullus hõ ⁊ aſinꝰ cur rũt.Et ego dico ꝙ ẽ vera: qꝛ ſtante tali caſu de nullo hoĩe eſt veruʒ dicè᷑ ꝙ ipſe ⁊ aſinꝰcurrũt.et ſi ſic veꝝn eſt ꝙ nullus hõ ⁊ aſinꝰ currũti Et ſi ali ds dicat & nullus hõ currit: negãda eſt ↄna. ficut nõ ſedtur nullũ alal et chimera ſunt aĩalia ergo nullũ aĩal eſt aĩ al. Siłr ſicut nõ ſeqᷣtur nullux hõ ⁊ chimera ſunt hõ et chimera: S nullus hõ eſt hõ. vel etiã nichil ⁊ chi mera ſunt fr̃es ita in ꝓpoſito.¶ Ad ſcðam nego añs.et qñ dr̃ ↄdictoꝛiuʒ ſophiſmatis eſt aliquis hõ et aſinus — llunq ſubiecti o nulo⸗ Pwweereognulle res iee Aaroſ Gr Mudedeoſun do ſonegebgnaſan ü ergoſones a ngnu ſun diſcrſus vicei eſ on lſerpo aligunpren ior po maior jerat ſpounur gſophiſna heſa, NMonal aigo ain/ Culuc aheo ſunt duo gin ſohſmn eum Rr teret⸗ nni deſe hantr eog ſin ſlunon fni eſt gliud 3 migncſtel gi 4l cbonſint oaian . ſantuit lrdoo. — negniui et l ciuer chſuetis ug erſt ſt, ns zueftis us ert het amim ſin er Nnus e chi gsch hoͤen nns anit lumre caſn ſochiſntiz ning el taſa giet egich ein tis ſit faſateti goehert in tlen garui, MMoeg d onegatus debet coluertiſin rin plem negatiua dzitellig chzpars Halcari ve ſubt dri r.mo ſic no eſt hic na maln z riucrei ere Phari birarur nca hec. ſupholtteg curt N ¹4 nulldaſin) ann huſt vera nulus pt Na Eteotwgi ngifn ſu de mlo ireſ mn di e Inſamitet le er ſe 10 Ma 7 1 lus ů run ani e⸗ 1wulus höͦrtt: la ioͦſeiſtur uli alne ſint fen in Es züs etſ df Aicn uch niuus hoͤe l nõ currũt negat᷑:qꝛ opʒ ꝙ iſte tmin⸗ aſinꝰ eſſet diſtributꝰ in pꝛopõne ꝑti⸗ culari poſtq nõ erat in vłi.et ideo di cendũ eſt ꝙ ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ alids homo nõ eſt qͥ ⁊ aſinus currũt vł aliquis hõ vel nullꝰ aſinus curr̃t ct iſte ſũt falſe.ſ Ad tertiũ nego diſ cur ſũ eo ꝙ plus pᷣdicatur in minoꝛe i diſtribuat᷑ in maioꝛe.⁊ ideo debe⸗ ret ſic argui oĩs hõ ⁊ aſinus currũt ſoꝛtes eſt hõ g ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ currũt Sophilma.xiiii. Omne aĩal et aliud ab eo ſunt duo aĩalia. Pꝛobat᷑ ꝙ ſit falſum ſic.om̃e aiĩal ⁊ aliud ab eo ſunt duo aĩalia: g tin duo aĩalia ſunt aĩal et alið ab eo ſed hoc eſt falſuʒ & ⁊c. ↄna tenet ab vłi ad excluſinã de terĩs trãſpoſitis ẽ bona ↄña. Fflĩtas ↄñtis pʒ ex eo ꝙ alia q; duo ãtalia ſunt aĩal et aliud ab eo. Nam aĩal et nõ aĩal ſicut bꝛu nellus ⁊ lapis ſunt alia ꝙ; duo aĩalia X tñ ſunt aĩal ⁊ aliud ab eo.ſ Scðo ſic a. ſi ſophiſma eſſet verũ cum ſit pꝛopõ affirmatĩa tunc idẽ eſſet pꝛo q̃ ſupponit ſubdᷣʒ et pꝛedicatũ:ſed hoc ẽ ſalſum qꝛ ſubiectũ pꝛo nullo ſuppoĩit pʒ hoc ex eo ꝙ nulla ẽ res q̃ ſit aĩal et aliud ab eo. ¶ Tertio ſic ar̃.omne aĩal ⁊ aliud ab eo ſunt duo aĩalia:ſʒ ſoꝛtes et lignũ ſunt aĩal ⁊ alið ab co ergo ſoꝛtes et lignũ ſunt duo aĩalia diſcurſus videt᷑ eſſe bonꝰ et ↄcluſio eſt falſa ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ et nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma. Pꝛobatur ꝙ ſophiſma ſit verũ et Hoc ſic. Non eſt aliqð aĩal quin ipᷣm et aliud ab eo ſunt duo aĩalia. ergo ſophiſma verum.ↄñ̃a tenet ⁊ añs eſt notũ de ſe. Nam ex eo ꝙ ſunt plura aiĩdalia quoꝝ vnũ eſt aliud ab illo cla rum ẽ ꝙ nõ eſt aliqð aĩal quin ipᷣm et aliud ab eo ſunt duo aĩalia licet non omne aliud ab eo ſit duo aĩalia,. Secũdo ſic arguitur, ↄdictoꝛium ſophiſmatis eſt impoſſibile: ergo ſo phiſma eſt verũ ↄña tenet ⁊ añs pꝛo batur. Nã dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt aĩial ⁊ nichil alið ab eo ſunt duo aia lia eo ꝙ ncẽm eſt ꝙ plura ſunt aialia Ad ſophiſma rñũdetur qꝙ eſt verum ſuſtinendo ꝙ ſubiectũ ſophiſmatis ẽ ſolũ ly aĩal et reſiduũ tenet ſe a ꝑte p̃dicati ſic ꝙ ſit ſenſus ſophiſmatis: ꝙ de omni aiali ſit viſicabile ꝙ ipᷣm et aliud ab eo ſunt duo aĩalia.⁊ ᷣm hoc ſophiſma debet dici pꝛopõ de co pulato pᷣdicato ⁊ nõ de copulato ſub iecto: niſi tunc alidqs vellet loqui de ſubiecto locutiõis.et ſᷣm hoc ſophiſ ma debet ſic reſolui.oẽ aĩal eſt aliqᷣd quod et aliud ab co ſunt duo aĩalia Ad rõnes. ¶ Ad pꝛimã dico ꝓꝙ iſta pꝛopõ tantuʒ duo aialia ſunt aĩal et aliud ab eo nõ eſt excluſiua de teris trãſpoſitis ſequẽs ad iſtã omne aial et aliud ab eo ſunt duo aĩalia.⁊ ſᷣm hoc excluſiua eius eſſet iſta tm̃ aliqᷣd qð et aliud ab eo ſunt duo aĩalia eſt aĩal.et iſta ſequitur ad ſophiſma ⁊ ẽ de termĩs trãſpoſitis eo ꝙ ſubiectũ ſophiſmatis eſt ſolũ ly aĩal ⁊ hoc ag gregatuʒ aliquid qð et aliud ab illo funt duo aĩalia eſt pꝛedicatum.iZ d ſecundã dico ꝙ ſubiectũ ⁊ ꝑꝛedicatũ ſupponũt pꝛo eodẽ.⁊ qñ dicitur aĩal et aliud ab eo ꝓ nullo ſupponit con⸗ cedo ⁊ nego ꝙ hoc ſit ſubiectũ. Uñ ſu biectũ eſt ly aĩal et hoc ſupponiæ pꝛo aliquo et ꝓ eodẽ ſuꝑponit lpy ali quid qð et aliud ab illo ſunt duo aĩa lia.¶ Ad tertiã nego diſcurſuʒ eo ꝙ plus eſt pꝛedicatũ in minoꝛe iᷓ ſit in maioꝛe. ⁊ ideo poſſet ſic argui.om̃e aĩal et aliud ab illo ſunt duo aĩalia: ſed ſoꝛtes eſt aĩal &̊ ſoꝛtes ⁊ aliud ab illo ſunt duo aĩalia et hoc eſtverum nã ſoꝛtes ⁊ plato ſunt ſoꝛtes ⁊ aliud a ſoꝛte ⁊ tm̃ ſunt duo aĩalia &̊ ꝛc. Sophilma xv. Omne verũ ⁊ deüſ eſſe dꝛñt. Pꝛobak ſic ſophiſma.deũ eſſe non eſt pꝛopõ: oẽ verũ eſt pꝛopõ ergo nullũ verum eſt deũ eſſe.⁊ vltra nullũveꝝ eſt deũ eſſe gᷣverũ eſt alið a deũ eſſe ⁊ ꝑ ↄñs oẽ verũ et deũ eſſe dꝛñt. Aſſumptuʒ ſiue maioꝛ ꝓbatur.nam nulla or̃o in ſigãtiua eſt pꝛopõ:deũ eſſe eſt oꝛatio inſigãtiua &Q ac̃.¶ Scðo ſic arguit᷑. Deüu eſſe ⁊ eẽ verum dꝛñt:ergo om̃e verũ ⁊ deum eẽ dꝛñt.ↄña videtur eẽ nota.añs qͥ advtrãq; eius ꝑtẽ notũ ẽ et ↄña tʒ ab exponẽtibꝰ ad expoſitã. ¶ Impꝛobaĩ ſophiſma ſic.oẽ verum et deũ eſſe dꝛñt: deum eẽ eſt veruʒ.S deũ eſſe ⁊ deum eẽ differunt.diſcur ſus eſt bonus et ↄcluſio ẽ falſa:ergo aliqᷓ pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma. ꝙ minoꝛ ñ ſit fa ſa patet:qꝛ deus ẽ/eſt pꝛopõ vera.ergo deuz eẽ eſt verũ.ↄñᷣa tenet.nã cõiter cõceduntur tales pꝛopõnes vel ↄñe. ſoꝛtes ẽ/eſt pꝛopõ vera:& ſoꝛteʒ eſſe eſt verũ. Ad ſophiſma dicẽdum eſt ꝙ hec or̃o deum eẽ poteſt ſupponere pꝛo ſeipſa vel ꝓ iſta deus ẽ cuiꝰ ipſa eſt dictũ. Tunc dico ꝓꝙ ſi iy deũ eſſe ſupponat ꝓ ſeipᷣo bene ↄcedo ꝙ deũ eſſe nõ eſt oẽ̃o ſignifſicatiua.⁊ etiam concedo ꝙ deũ eſſe nõ eſt verum nec falſum:qꝛ nõ eſt pꝛopõ.et ſᷣm hoc cõ cedẽdum elt ꝙ oẽ verum ⁊ verũ eſſe dꝛñt ſicut pꝛobat pꝛima rat io. Scðo dico ꝙ ſi ly deũ eſſe ſupponat ꝓ pꝛo põne cuius eſt dictũ tunc hec eſt ↄce denda deum eſſe ẽ verum.Ex his pʒ quõ ſit ſoluẽda vna ratio q̃ ſolct ad duci ad pꝛobãdum ꝙ quicunq; dicit te eẽ aſinũ dicat verũ ſolet ſic argut quicuũq; dicit te eſſe aĩal dicit veruʒ ſed qcunq; dicit te eſſe aſinũ dicit te eſſe aĩal.ergo qcunq; dꝛcit te eſſe aſi num dic itverũ. Uñ poteſt reſpõderi tiegãdo maioꝛẽ: qꝛ dicẽs te eſſe aĩal dicit vnã oꝛõnem inſigãtiuã q̃ non ẽ va nec falſa.ſed qvellet intelligẽ ma ioꝛẽ ad iſtuʒ intellectũ ꝙ illud dictũ te cẽ aĩal ſupponeret ꝓ pꝛopõne cuiꝰ eſt ſuᷣm tunc ↄcedenda eſt maioꝛ et negãda eſt minoꝛ. Nã qui dicit te eẽ aſinũ nõ dicit te eſſe aĩal: licet bene aliqd aliud dicat ad qð ſequit᷑ te eẽ aĩal.bene enĩ ſeqtur tu es aſinus g̊ tu es aĩal.¶ Ad rões.Ad pꝛimã dico ꝙꝓbat ipſum ſophiſma eẽ verũ vſᷣm vnũ inte llectũ.ſed qꝛ ipſa plus ꝓbat videlʒ ꝙ iſta deũ eſſe ⁊ oẽ verũ dꝛñt qð tñ eſt flin. Ad ipſam rñdetur qñ ſic ã.deũ eſſe ẽ: ⁊.oẽ verũ eſt ↄcedo et deũ eſſe nõ eſt oẽ verum ↄcedo.g̊ deũ eſſe ⁊ oẽ verum eſſe dꝛñt. nego ↄnñam:qꝛ nõ ſequit᷑ ſoꝛtes ẽ ⁊ oĩs hõ eſt et ſoꝛtes ñ eſt oĩs hõ.ergo ſoꝛtes et oĩs hõ dꝛñt. ¶ Nunc in hac parte ſuntvidẽda aliq̃ ſophiſmata in qᷣbus ſignũ vłe affirmatiuũ vel ſibi equa⸗ lens additur terĩo ↄplexo iſta cõiun ctione ⁊ ĩterpoſita de quoꝝ numero pꝛoponatur iſtud ſophiſma. Sophiſlma.xvi. ODia duo et tris ſunt quĩq;. Pꝛobat᷑ pvᷣmo ꝙ ſit falſum.oĩa duo et tria ſũt quĩq;: ſed q̃ttuoꝛ ſunt tria et duo.g̊ qᷓtuoꝛ ſunt quĩq;.diſcurſus ẽ bonus et ↄcluſio eſt falſa g̊ aliqua pᷣmiſſaꝝ non minoꝛ g maioꝛ q̃ erat ſophiſma ꝙ mĩoꝛ nõ ſit falſa pʒ.nã a bc d füt qttuoꝛ et ſunt duo ⁊ tria. qð ptʒ:qꝛ ſunt a b⁊ bc d. ſed a bet be d ſunt duo ⁊ tria &̊ ⁊c̃. ¶ Scðo ſic ar. Ilm̃ eſt ꝙ duo ⁊ tria ſunt quĩq; & flm eſt ꝙ oĩa duo et tria ſunt quĩq;.ↄña eſt nota ⁊ añs pꝛobat᷑.nã ſeqᷣtur ꝙ duo ⁊ tria ſunt quĩq;:ergo duo ſũt quiq; et tria ſunt quĩq;.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſ⸗ ma eẽ verũ ſic.duo ⁊ tria ſunt quiq; nec plura nec paucioꝛa ⁊ nõ ſunt ali qua duo quin ipſa ſint q̃ ⁊ tria ſunt quĩq;.ergo oĩa duo ⁊ tria ſunt diiq; des. . ſc lürd un ſur tnnic hi l. enlin ne leſcantid D ietenen litie l ſtestarottchitun.,l ſü wolede hö denotni g WENNNNNNNNo ſddedug mieſnmd nmni. Dun ede ſog A1 Anitcnei düridunn colechue.Tertio wtin or mnnori nencen uutimiapulnuier it rour tenek ollecue pult enet itritutue Er Rmtxttermm numeraſier nubotm te Eril ſcich 1ulloe, Ouund norii nglkenn accmnmre i ntbtterekenl n , a * AOOO Suu ina i. u duo et tris ſunt quig. nog ſit iſum oi diden ig:ſcd nucr ſint trinet den wor funt auich diſcurſust don Auſlo falla 8 iqnainiſ von minen mmor j eret ſoeft mior no ſir fula g. niabedt ietuoꝛ et ſunt duo t trin gopg ſunt abt bed. Mobethedſn dwot ruß tc/ coſecf/ ſg wt ſnt ig ufn Polzdwvctmi ſnt qui hnh Vent mis elul, ſequr n miu ſunt quig:ergo duo ſütaul tru ſun quicz.ſ Pꝛobal ſot e wriſic do tru ſunn arer nevuſil uruo quln wſa intt nnn ipebo cia duo 1 tru ſin ¶ Circa hoc ſophiſma pᷣmittẽda ſũſit aliqua generalia circa iſtã ↄctiõeʒ et copulatiuã q̃ valebũt nobis ad ſe quẽtia:deĩde rñdebo ad ſophiſma. Quantũ ad pꝛimũ eſt pꝛimo ſcien⸗ dũ ꝙ hec cõiuactio et aliqñ copulat inter terĩos ſolũ.aliqñ wo ĩter ꝓpo ſitões. Exemplũ pꝛimi vt hic. duo et tria ſũt quiq;.E xcinpluʒ ſcðᷣi vt hic ſoꝛtes currit et plato diſputat.⁊ qñ ponit᷑ inter terios tũc reddit ꝓpões de copłato extremo.⁊ aliqñ de copu lato ſubiecto: aliquãdo de copulato pꝛedicato.Quando autẽ ponit᷑ inter pꝛopões et copulat illas tunc reddit ꝓpoſitionẽ copulatiuã ⁊ ypotheticã. Secũdo notãdũ eſt ꝙ qñ pꝛedicta copula ponitur inter terios tũc ſi de notat pꝛedicatũ cõuenire vtriq; par ti ipius diuiſim tũc dicit᷑ teneri di⸗ ſtributiue.vt hic ſoꝛtes et plato cur runt. In iſta enĩ ꝓpoſitione hoc pꝛe dicatũ currũt denotat᷑ ineſſe ſoꝛti et etiã platoni copulatiue.Si autẽ dic ta copula poſita inter termĩos deno tat pꝛedicatũ ineſſe non vtriq; parti copulati per ſe ſed ambabꝰ ſimul ſũ ptis dr tũc teneri collectĩe ſicut hic ſoꝛtes ⁊ plato trahũt nauẽ. Unde ꝑ iſtã ꝓpoſitõeʒ nõ denotat᷑ ꝙ ſoꝛtes trahit nauẽ nec ꝙ plato trahit nauẽ ſed denotat᷑ ꝙ ambo ſimul trahunt nauẽ. Patet ergo ex iſto ꝙ iſta copu la ⁊ aliqñ tenet᷑ diſtributiue ⁊ aliqñ collectiuc.¶ Tertio notãdũ eſt ꝙ ali quoꝝ terminoꝛũ includentiũ iſtã cõ iunctionẽ copulatiuã et/quedã ĩclu⸗ dut pꝛout tenet᷑ collectiue quedã vᷣo pꝛout tenet᷑ diſtributiue.Exemplum pꝛimi.vt termini numerales vt duo tria bis ter ⁊c̃. Exẽplũ ſccũdi vt oĩs æ nullus ⁊c. ¶ QOuarto notãdũ eſt ꝙ in omni ꝓpoſitõe cathegoꝛica de co pulato extremo pꝛopꝛie loquẽdo hec cõiunctio et tenet᷑ collectiue ⁊ nõ di ſtributiue. Et ratio eſt qꝛ hec cõiun ctio et nõ tenet᷑ diſtributiue ſed col⸗ lectiue qñ ꝓpoſitio in qua ponit᷑ nõ cſt copulatiua nec edualens. ſed ꝑꝛo poſitio de copulato extremo nec eſt copulatiua nec equalʒ copulatiue de foꝛma:ergo ⁊c.¶ Scðo cõiter cõce⸗ dimus tales ꝓpoſitões ſoꝛtes ⁊ pla⸗ to ſunt materis ⁊ foꝛma:ſunt cõpoſi tũ:ſoꝛtes ⁊ plato trahũt nauẽ:duo⁊ tꝛia ſunt quĩq; q̃ tñ nõ eẽnt vere nec cõcedẽde ſi hec copula et teneret᷑ di ſtributiue ⁊ non collectiue.ſ Tertio nã hec copula et ĩ pꝛedicato nõ tene tur diſtributiue ſed collectiue:S æ uꝛ ſubiecto tenet᷑ collectiue ⁊ nõ diſtri butiue:⁊ ꝑ ↄñs qñcũq; ponitur ĩ pꝛo põc de copulato extremo tenet᷑ col⸗ lectiue.iſta ↄna tenʒ:ſed ſcdᷣa ↄña te net per conuerſionem ſcpðᷣm ꝙ fit de pꝛedicato ſubiectũ: añs patet de iſta ſoꝛtes eſt grãmaticus ⁊ muſicus.ſic etiã de iſta quinq; ſunt duo ⁊ tria.⁊ piuribus alus.: nũqᷓ; ̊ hec cõiunctio et poſita in ꝓpõe de copulato extre⸗ mo ꝓpꝛie ⁊ foꝛmaliter tenetur diſtri butiue. ¶ Quito ẽ notandũ ꝙ ſi hec copula et teneatur collectine nõ con fundit terminũ ſequentẽ ſe mediate ſed bene tenet᷑ dutributiue.iõ in iſta ꝓpõe duo ⁊ tria ſũt quinq; ly quiq; ſupponit determĩate ⁊ nã cõfuſe. ſʒ in iſta oĩs homo ẽ aĩal ly aĩal ſtat cõ fuſe.qꝛ copula ĩcluſa ĩ hoc ſigno oĩs tenet᷑ diſtributiue Ex hoc ſequit᷑ ta les ꝓpões eẽ falſas ſcðᷣm cõmunem modũ loquẽdi:ĩ tribus locis ſtat coꝛ pus ex eo ꝙ coꝛpꝰ ſtat deterĩte eo ꝙ ſequit᷑ terminũ numeralẽ qͥ ſcðm pꝛedicta includit iſtã cõiunctionẽ et retentam collectiue que ſic accepta non confundit ſicut dicebatur ⁊ cuʒ ita ſit ꝙ nullũ coꝛpus ſit in tribꝰ lo⸗ cis falſum ẽ dicere ꝙ in tribꝰ locis eſt coꝛpusi ¶ Se cundo hoc infero eſſe ſalſuʒ quod cõmuniter dicit᷑ re⸗ ſpiciẽdũ ad pauca ꝙ iſti tres termini bis ter quater ↄſundunt terĩos ĩme diate ſequẽtes ſe ↄfuſe tm̃: qꝛ hmõi aduerbia cũ ſint nüeralia includunt iſtã ↄiunctionẽ ⁊ tentã collectiue ſiẽ pʒ ex tertio notablłi ſeu ex tertia ſup põne.ſed ipſ a tenta collectĩe nõ con fundit term nũ ſequentẽ ſe. vt pꝑʒ ꝑ vltimũ notabile.¶ Tertio ſequitur has /ppõnes eẽ falſas bis potabamꝰ vinũ.ter comedimꝰpanẽ ⁊ ſic ð alus eo ꝙ in ipſis pᷣdicata ſtant deterĩate et nullũ panẽ ter comedi ⁊ nullũ vi⸗ num bis potaui.S ſeqᷣtur dictas pꝛo põnes eſie falſas.⁊ conſilłr ſcequitur iſtã eſſe falſam. hic et rome vẽditur piper: ſicut iſta piper vẽditur hic et rome.cũ in vtraq; ly piper teneatur deiminate. Ex eodẽ fundamẽto ſed tur iſtã eſſe falſam iſti poꝛtãt lapidẽ. demõſtrando ſoꝛtẽ ⁊ platonẽ.et hoc poſito ꝙ ſoꝛtes poꝛtet a lapidẽ ⁊ pło b lapidẽ et non ãbo vnũ lapidẽ ſimul ꝓpter hoc ꝙ in dicta pꝛopõe ly lapi⸗ dem nõ ↄfunditur:a qꝛ nullus lapis feratur ab iſtis ſicut ponit caſus:ſe⸗ quitur dictã pꝛopõnem eſſe falſam. equitur vlterius iſtã eſſe veram. ſti ſciunt ſeptẽ artes iiberales.po⸗ ſito ꝙ ſoꝛtes ſciat tres ⁊ plato alias quattuoꝛ.qꝛ iſta copulatia ⁊ incluſa in ly iſti tenetur collectiue.⁊ ideo de ſignat pꝛedicatũ conuenire paꝛtibus copulatiſſimul ſũptis. Et ſi arguat᷑. Iſti ſciũt ſeptẽ artes liberales:ergo vtq; iſtoꝝ ſcit ſeptẽ artes liberales. negãda eſt ↄña: quia in iſta iſti ſciũt ſeptẽ artes ⁊c̃.ly iſti tenet᷑ collectĩe. et hec copula ⁊ incluſa in ly iſti tene tur collectiue. ⁊ in ly vterq; tenetur diſtributiue ⁊ ſic nõ valet ↄña.Ex iſtis ſequitur ꝙ a pꝛopõne de copu⸗ lato extremo ad copulatiuã nõvalet ↄña de ſoꝛma nec econtra. ꝛimo qꝛ in vna ly et tenetur collectiue: et in alia diſtributiue ᷣm bonuʒ modũ loquẽdi.licet aliquãdo tales ↄñe va/ lent gratia materie. ñ non ſeqtur duo et tria ſunt quiq;: ergo duo ſũt quĩq; et tria ſunt quiq;. Scðo nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes ⁊ plato diffcrũt a ſoꝛte ergo ſoꝛtes differt a ſoꝛte et plato differt a ſoꝛte:quia añs eſt verum æ cõſequens eſt falſum. ¶ Tertio non ſequitur.a ⁊ b ſunt hoĩes ergo a eſt homo et b eſt homo: Nam ponatur ꝙ a ĩponatur ad ſignificãduʒ medie tatem duoꝛuʒ hoĩm. et b alias duas medietates coꝛundẽ hominum.tunc verũ eſt ꝙ a et b ſunt homines ⁊ tnᷣ falſum ẽ dicere ꝙ a eſt homo et ꝙ b eſt homo.¶ Quarto. nam nõ ſequi a et b vidẽ tur a ſoꝛte:ergo a videtur a ſoꝛte:⁊ b videtur a ſoꝛte. poſito ꝙ ſoꝛtes videat lunã et medietas lune verſus ſoꝛtẽ ſit a.et medietas retro ipſum ſit b. tunc qꝛ luna videtur a ſoꝛte ⁊ luna eſt b. et a ſequitur ꝙq s et b videntur a ſoꝛte.⁊ tamẽ ꝑꝛopter hoc non ſequitur copulatiua ꝙ a vi deatur a ſoꝛte.⁊ b videatur a ſoꝛte. cum alia cius pars ſit falſa et ante⸗ cedens ſit verũ.¶ Quinto nõ ſequit᷑ ſoꝛtes et plato ſunt ſocietas:g ſor̃s. eſt ſocietas et plato ẽ ſocietas. SS o·„ ergo pʒ ꝙ nõ valet ↄña a pꝛopõne de copulato extremo ad oopulatiuã gr̃a foꝛme. Deinde declaratur ꝙ ñ valet ↄña a pꝛopõne copulatiua ad pꝛopõ⸗ nem de copulato extremo. NHam nõ ſequitur album eſt ſemiſcutũ: et ni? grum eſt ſemi ſcutũ.ergo albũ ct ni⸗ grum ſunt ſemiſcutũ.Añs eſt veruʒ et ↄñs falſum: eo ꝙ albũ et nigrum ſunt integrũ ſcutum ⁊ nõ ſemiſcutũ poſito ꝙ illius ſcuti vna pars ẽ alba et alia nigra. ¶ Secundo nõ ſequit᷑ duo ſunt medietates:quatuoꝛ ⁊ duo ſunt medietates quattuoꝛ.ergo duo et duo ſunt medietates quattuoꝛ.qꝛ antecedens eſt verum et cõſequens falſum: eo ꝙ duo et duo ſunt quat⸗ tuoꝛ et non medictates quattuoꝛ. ihna eimdig nians ſlemnl ſſemp l b e⸗ anlif lan ſ cgarũ nopo ſeſtih ontwgi⸗ npöraſignuntſnt n n eo ſolemus dieere NMnoi eedun ſnns Kpnsechcma önerſens necn w darteprecenioep pvioaſtnus cumttn loutiob pt dicihis⸗ Hy noẽ ſublectum: uro eeccit. xñ ſ hoe iſmmo eit ſubiectum m tii o oſer ſngulanis lſlut gius diecbutunen Negeggſpalnms ipans 1tilapatent bkent feſoluendo es nde pina reſolt aum du aus cvre ſ ntuli mie – ctes et u ſult ſoetig: ſſn ſoeetis t dino iſiend. G gon dalet aia a broponed olatd exrem ad wonlatinig amt. Deinge decar ur gfir aa one Colatia d vn nem de oulnd exreno, Nint ſequitur Abun eſ ſeniſati an m & ſem ſutu epo aban Funm ſunt ſniiari i⸗ 4 pert et e ſaſum: abie gnn ſur rmi tum t oͤſenſ 19 Uus ſon mapers l in n Seelnco nſegl ien Ad ſophiſma. dico ꝙ ſophiſma eſt veꝝ ſᷣm ꝙ pꝛius pꝛobatur. S ẽtuʒ ad modum arguẽdi dubitat᷑ de ſi ubo ſophiſmatis:vtꝝ ſoluʒ ly duo vł hoc aggregatũ duo ⁊ tria ſit ſubiectum. Ad hoc dicit᷑ ꝙ duplex ẽ ſubiectum quoddã ẽ locutionis: alten vo pꝛopo ſitiõis. Subiectũ locutionis dicitur aggregatuʒ ex oĩbus pꝛecedentibus copulam verbalem Iʒ quelibet pars illius aggregati eſſet pars pꝛedicati pꝛopõnis. Subiectum aũt pꝛopõnis dicit qðᷣ nec ipʒʒ nec aliqua pars eiꝰ ſe tenet a parte pᷣdicati:ſi tñ ẽ ſubᷣm pꝛopõnis ſicut hic homo beſtiã eſt vi dens. vnde ſubiectum locutionis p̃t dici ly homo beſtiaʒꝛet tñ videtur ꝙ ly beſtiam non ẽ pars ſi ubiecti ꝓpõis ſeà oĩno ſe tenet a parte pꝛedicati. Oð ptʒ reſoluẽdo pꝛopõem.reſe oluit᷑ eniʒ ſic. homo ẽ videns beſtiam. hoc idẽ patet de iſta:oĩs homovł aſinus currit/cuius ſubiectuʒ locutiõis põt eſſe homovel aſinus ex quo pꝛecedit copulã in locutione:ſed tamẽ hoc ag gregatũ nõ põt eẽ ſubiectũ ꝓpõnis ſeà ſolũ ly homo:co ꝙ ſinglaris eiꝰ non põt aſſignari ſicut pꝛius diceba tur. et ideo ſolemus dicere ꝙ ſolum ly homo ẽ ſubiectum pꝛopõnis: ⁊ ly aſinus ſit pars pꝛedicati.et ꝙ nõ eſt incõueniens ſubiectũ locutionis eẽ partẽ pꝛedicati.hoc pʒ de iſta/cuiuſiʒ hoĩs aſinus currit.in qua ctiã ſubm locutiõis pᷣt dici hoĩs aſinus.et ſolũ ly homo ẽ ſubiectum:⁊ ly aſinus eſt pars pꝛedicati.vñ ſi hoc totum hoĩs aſinus eẽt ſubiectum pꝛopõnis:tunc etiã nõ poſſet ſingularis ei⸗ aſſigna ri ſicut pꝛius dicebatur.et iõ opoꝛtʒ dicere ꝙ ly aſinus ẽ pars pꝛedicati. et iſta patent reſoluendo pꝛcdictas pꝛopões. vnde pꝛima reſoluitur: oĩs homo eſt qui vel aſinus currit.ſcðᷣa reſoluitur ſic:cuiuſlibʒ hoĩs ẽ aſinꝰ? currens. vel ſic:qᷣlibet homo eſt cui⸗ꝰ aſinus currit. Tunc ad pꝛopoſitũ pᷣt dici ꝙ in ſophiſmate ſubʒʒ locutiõis poteſt dici hoc aggregatũ duo tria et ſubiectuʒ pꝛoponis eſt ſolũ ly duo Et pᷣm hoc ſophiſma ſic dʒ reſolui: oĩa duo ſunt que ⁊ tria ſunt quinq; et debet ſic argui: oĩa duo ſunt ã et tria ſunt quinq;: a ⁊ b ſunt duo: S a æ b ſunt q̃ tria ſunt qᷣnq;. Uñ pꝛedi catum pꝛopõnis poſſet dici hoc ag⸗ gregatũ duo ⁊ tria: ſicut ſu bᷣm locu tionis/ꝓꝑter hoc non obſtabit quin ſingulares eius poſſumꝰ aſſignare. Unde dico ꝙ eius ſingularis eſt iſta iſta duo ⁊ tria ſunt quinq;.dico etiã ꝙ ſubiectum iſtius pꝛoꝑõnis nõ eſt aptum natum ſupponerep pluribus vniuoce:ſed qꝛ non ẽ ſic de ſubiecto iſtius:iſte homo ⁊ aſinus currũt.et ſimiliter de ſubiecto iſtius:iſtiꝰhoĩs aſinꝰ currit/et de illa duo ⁊ tria ſũt quinq;: ⁊ ſimilibus.et ideo non oꝑz ſi talia aggregata dicimꝰeẽ ſi ubiectũ pꝛopõnis ꝙ ſit etiã ſic in pꝛopoſito.⁊ ideo aliter poſſet dici hic ⁊ ibi.et vᷣʒ hoc ſic arguẽdum eſt.oĩa duo ⁊ tria ſunt quinq;:a b c d ſunt duo ⁊ tria: g̊a bc d ſunt quinq;. Sʒ eit ſciendũ ꝙ ſi dicatur pꝛĩo modo:ſcilʒ ꝙ ſi ubᷣm pꝛopõnis eſt ſolnm ly duo:⁊ reſiduũ ſeſtenet a parte pꝛedicati tũc ſophiſ⸗ ma eſt ↄcedendũ. Nam deſignat tũc de quocũq; eſt verificabile ly duo ꝙ de ißo eſt verificabile ꝙ ipᷣa ⁊ tria ſunt quĩq;. Si dicat᷑ ſcðᷣo mõ poteſt dici ꝙ ſophiſma ẽ falſum:quia tunc ſignificat ꝙ de quocũq; verificatur ly duo ⁊ tria ꝙ de eodeʒ verificat᷑ ly quinq;.modo hoc ẽ falſum.Sed qͥa pꝛĩa ratio videt᷑ clariſſime placuiſſe nichilominus ſi placzʒ ſuſtinere ꝙ ſo phiſma eſt ven ſiue hoc aggregstuz duo ⁊ tria ſit ſubiectũ:vel ly duo ſo lum.tunc rñdetur ad pꝛiam rationẽ qñ dicitur:a bc d ſunt a b⁊ bcd ne gatur. Ratio huius ẽᷓ qꝛ ex qͥ coula copulat inter dinerſa ſᷣm cõem mo⸗ dum loquendi:tunc ulã denotatur æ a boðqd ſunt a b:⁊ aliud a pꝛimo b ⁊ c d:et hoc ẽ falſums ſZid ſecũdam nego iſtã ↄnñaʒ:duo ⁊ tria ſunt qͥnq; D duo ſunt qnq; ⁊ tria ſunt quiq;:qꝛ nonvalet ↄſequentia de foꝛma a pꝛo poſitione de copulato extremo:ad ꝓ poſitionem copulatiuã ſicut pꝛius di etum eſt. Et hec de hoc ſophimate. Sophilma .xvii. Ois hõ ⁊ duo hoĩes ſũt tres hoĩes mpꝛobat᷑ ſophiſma.Mis hõ ⁊ duo Raete ſũt tres hoĩes:ſcdſoꝛtes ⁊pla to ſunt hõ ⁊ duo hoĩes: ſor̃s ⁊æ pla to ſunt tres hoĩes. Diſcurſus videt᷑ eẽ bonus.⁊ ↄcluſio ẽ falſa:S aliqua pᷣmiſſaꝝn.et non minoꝛ:S maioꝛ q̃ eſt ſophiſmaeꝙ minoꝛ ſit va ꝓbatur:qꝛ ſor̃s ⁊ plato ſũt ſor̃s:⁊ ſor̃s ⁊ plato ſunt tres hoĩes:g ſor̃s ⁊ plato ſunt 5 duo hoĩes.qð erat pꝛobandum oppoſltuʒ ar. ſoꝛtes ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes:⁊ plato ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes/⁊ non ẽ alids hõ qᷣͥn ipᷣe ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes:&̊ oĩs hõ ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes. ¶ Id ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ veꝝ Ad rationes in ↄtrariũ. Ed pꝛĩam negatur diſcurſus eo ꝙ plus pᷣdicat in min ꝛe ꝙᷓ; d ſtribuebat᷑ in maioꝛe. tñ diſcurſus valeret ſi ſic argueret᷑ vĩs hõ ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes ſꝛtes ẽ homoꝛ:g ſoꝛtes ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes. Tunc enĩ tm̃ pᷣciſe pꝛedicaret᷑ in minoꝛe ſicut diſtribue bꝛtur in maioꝛe.liter pᷣt dici negã do minoꝛt:ſcʒ ſoꝛtes ⁊ plato ſunt hõ ⁊ duo holes.et qñ dicit᷑ ſor̃s ⁊ plato ſunt ſor̃s ⁊ ſoꝛtes ⁊ plato:illa è ne⸗ gãda. ꝓpter quod ad veritatẽ illius opoꝛteret ꝙ ſoꝛtes ⁊ plato eẽnt ſor̃s ⁊ vnus alius a pꝛio ſoꝛte ⁊ platone. m.õ hoc ẽ falſum. et iſtud dicebat᷑ in illo ſopoiſmate duo ⁊ tria ſunt dnq; ⁊ alius homo ſunt:g̊ Sophilma cxvtii. Eſt iſtud. Ois homo ⁊ alius hõ ſunt Pꝛobatur ſophiſma.ſors ⁊ aljus hõ ſunt:⁊ plato ⁊ alius lʒõ ſunt:⁊ ſic de ſingulis:g̊ oĩs homo ⁊alius hõ ſunt Sedo ſic arguit᷑. Contradictoꝛiuʒ ophiſmatis ẽ falſuʒ: S ſophiſma eſt veꝝ.ↄña tʒ.añs/ꝓbat᷑.nam. Scictoꝛiũ ſophiſmatis eſt:aliquis homo non ? qͥ ⁊ alius homo ſunt.et hoc ẽ falſum Jinpꝛobatur ſophiſma.omĩs homo oĩs hõ ⁊ alius homo eſt.ↄña eſt nota.et falſitas cõ ſequẽtis ꝓbat᷑.nã ex quo ĩ ſcdᷣa ꝑte ↄñ tis li hõ ſupponit deterĩate:ſigne tur ergo ille hõ ⁊ ſit ſor̃d tũc arguũ Oiĩs hõ ẽ ⁊ ſor̃s aliꝰ hõ eſt.mõ hoc eſt falſuʒ poſito ꝙ nõ ſit niſi vn⸗ hõ ſcʒ ſoꝛtes. Tunc ad ſophiſma rñdeo ælſt verũ ſicut ꝓbauerũt due pᷣme rõnes. Nam ſenſus ſophiſmatis eſt oĩs hõ eſt qͥ ⁊ aiꝰhõ ſunt.et ſᷣm hoc pꝛopoſitio dʒ dici pꝛopoſitio de copu lato pᷣdicato:tñ cũ hoc bñ ſtat ꝙ põt dici de copulato ſubiecto ſcʒ de ſub iecto locutionis et nõ pꝛopoſitionis. Ad rõnes. Ad pꝛĩam dicitur negã⸗ do ↄnñam.naʒ a pꝛopõne de copulato extremo ad copulatiuã non valʒ ↄña gratia foꝛme ſicut pꝛius dicebatur ĩ iſto . ſophiſmate:duo ⁊ tria ſunt qn⸗ q;.,.¶ Sed diceres:eſt ne hec copula⸗ tiua vera:oĩs hõ eſt ⁊ alius homo ẽ Et videtur ꝙ ſic.nam ſoꝛtes ⁊ alius homo ẽ:qꝛ plato/et plato eſt et alius homo ?c: qꝛ cicero eſt ⁊ ſic de alis:qꝗ pꝛopoſitũ.¶ Ad hoc rñdeo et dico ꝙ copulatia ẽ falſa:ſicut patuitvbi fal⸗ ſitas ↄñtis ꝓbatur circa argumẽtuʒ factũ in oppoſitũ. ors el ⁊ alius homo ẽ:q̊ ⁊c.negãda eſt ↄña Sʒ qñ dẽ lors eſt ex eo ꝙ arguit᷑ a pluribꝰdetermĩate ſupponẽtibus ad vnã illan:⁊ ſic com mittit᷑ faliacia figure dictionis.et ec ce ſicut hic:sliqs homo ẽ iſte homo. enai vt wwrrtic R . ſanlnin cſmntrnn ubus e l⸗ mnois e diguin n⸗ Alur uid ongerd zun⸗ Götnnmnenooltadeque nadid dunſenhin. Sie . nonet ep. nhohin ſo ſiſum ſunpoſſibiie non um ccl Min ſel im go deun eſe mm elkvenin ſiſmſt el invſ ble on Poe fuſum ſ ctinwwſhile funſede le: omne lchunnſttlenni enn rdirllin goſ Konever⸗ . eidailrhr grag, . 25 in i in do aulato ſahi vlannguneini lrineg Ni im deim nn . ur negi, ham.aza ghöne de ohrian emd d cotluini non aget malameſtan puus dechinn dſopamnt dud 1 drin ſun Seret: neheroyt un deradis ho en 1 dliuo orr! Et detur g ſc un ſonegt in hono i:geaato et ond teriin wnoi:graetm ett erin Nn. (Ahoe ſceo en muarlle tiſa ſtut tlieil lis zm huuncnamn Aüne ſtü, Gʒ Iñ N / na iierneind⸗ „ gul 4 glurib'detifiſh Netidns d vi luunnſeen mitinnfnenmnane ia kalßſemeinf et ſic de aliis:& aliqs hõ eſt oĩs hõ. Unde in ſubiectis ſingularuiʒ ſunt plures ſupponentes deterĩate in cõ ſequẽte vero eſt vnus ſcilʒ ſubiectũ ↄñtis.ſic etiã eſt hic cũ dr/ſoꝛtes eſt ⁊ aliꝰ hõ ẽ /et plato eſt ⁊ alius hõ eſt Ooĩs hõ eſt ⁊ alius hõ eſt.qꝛ ĩ ꝑtibꝰ añtis ſunt plures ſupponẽtes deter mĩate huius terĩ homo.qꝛ eiuſdem terĩ hõ ex quo in anñte dictus terinꝰ pluries ſumitur: in ↄſequẽte vo ſolũ vna ſuppoſitione deterĩata ſolũ acci pitur ſemel.et hoc eſt qð ueuerũſit antiqui dicẽtes ꝙ qñ ar̃ a pluribus deterĩatis reſpectu partiũ multitu⸗ dinis ad vnũ deterĩatũ reſpectu to⸗ tius multirudinis ↄmittit᷑ rallacia fi gure dictiõis. Aliter põt dici negã do ↄnam.et qn dr̃ iſte hõ eſt ⁊ alius homo ẽ: ⁊ iſte hõ eſt ⁊ aliꝰ hõ ẽ/x ſic de ſingulis g oĩs hõ eſt ⁊ alius hõ ẽ. eſt ꝓpter iſtã rõeʒ:qꝛ añs ẽ ꝓpoſitio ypothetica q̃ non ẽ ſingularis:eo ꝙ ppothetica nullius dr̃ eẽ quãtitatis. ¶ Nunc in iſta parte vidẽda ſunt ſo⸗ phiſmata in quibus hoc ſincathego reuma oĩs vel aliquid ſibi edualens additur terio complexo ↄiunctione cõditionali interpoſita:de quoꝝ nu⸗ mero pᷣponeĩ itud ſophiſma. Sophiſma. xix. Eſt iſtud. Om̃e flm̃ ſi eſt impoſſibile non eſt veꝝ. Impꝛobat᷑ ſophiſma.oẽ falſum ſi ẽ unpoſſibile non ẽ veꝝy:ſʒ deum eẽ eſt falſuʒ ſi eſt impoſſibile: ergo deum eſſe non eſt verum.qð tñ eſt falſum. Pꝛobatur ſophiſma.hoc falſum ſi eſt impoſſibile non eſi veꝝ x hoc falſum ſi eſt impoſſibile nõ eſt verum:et ſic de alus:q̊ omne falſum ſi eſt impoſſibile non ẽ verum. Se cũdo ſic.Oĩe falſum eſt qð ſi ẽ im⸗ poſſibile non ẽ ven:ergo oẽ falſum ſi impoſſibile nõ ẽ veꝝ.ↄña tʒ qꝛ ideʒ ſigniñcat añs⁊ ↄñs.añs notũ eſt de ſe. ¶ Tertio arguit᷑. Cõtradictoꝛiuʒ ſophiſmatis ẽ falſum: ̊ ſophiſma ẽ veꝝ.ↄſia tenet et añs pꝛobatur.nam ſiue ↄtradictoꝛiũ eius aſſiguet᷑ illud aliquod falſum ſi eſt ĩpoſſibile non ẽ veꝝ.ſiue aliqð falſum non eſt qð ſi eſt impoſſibile non ẽ veꝝ.modo ptʒ ꝓꝙ vtrunq; ẽ falſum.iſſ Juxta hoc ſo⸗ phiſma ponenda ſunt pꝛimo aliqua valentia ad ſequẽtia.deinde reſpon⸗ dendum eſt ad ſophiſma. Quantum ad pꝛĩm eſt ſciendum ꝙ uta ↄiũctio ſi aliquãdo ↄiungu ĩter pꝛopoſitiones.aliqñ vᷣo inter termi⸗ nos.Exemplum pꝛimivt aĩal currit ſi homo currit.Excmplũ ſecundi:vt ſoꝛtes currit ſi nõ quieſcit.¶ Scðo notandum eſt ꝙ quãdo ↄiungit ĩter pꝛopoſitiones cauſat pꝛopoſitionem ypotheticã conditionalem cuiusvna cathegoꝛica dr añs ſcʒ illa cui imme diate tlla ↄiunctio ſi pꝛeponita alia dicitur ↄñs ſicut hic/aĩmal currit ſi homo currit.i hõ currit dẽ añs/⁊ li aĩal currit ↄnñs. Sed qñ ↄiũgit ĩter terĩos tunc nõ dicit᷑ pꝛopõ ypotheti ca.ĩmo cauſat pꝛopõem cathegoꝛicã de conditionato extremo. ¶ Tertio notandum cſt quid requ iritur ad ve ritatẽ ↄditiõalis.de hoc uliqui dicũt ꝙ ad veritatẽ ↄditiõalis requiritur ꝙ añs non ſit veꝝ miſi ↄñs ſit veruʒ et hoc non valet. nã hec ↄditionalis eſt vera:ſi homo currit homo ⁊ẽ aĩal et tñ añs poteſt eſſe veruʒ ↄñte non exſite in rerum natura. Unde ſi foꝛ⸗ maret᷑ añs abſq; hoc ꝙ foꝛmaretur aↄns:⁊ eẽt ita ſicut ſigĩficat añcedẽa tunc añs eſſet verum: ↄñte nõ exiſlẽ te vero. ¶ Alii dicunt ſic ꝙ ad verita tem ↄditiõalis reqrit᷑ ꝙ añs non ſit veruʒ ſi ↄñs non poſſit eẽ verum ſi foꝛmatur. Sed adhuc nõ vaſeret.nã iſta eſt conditionalis vera ſi omnis ꝓpoſitio ẽ affir̃atiua:.inulla ꝓpoſitio eſt negatiua:et tñ añs poteſt eẽ veʒ unon obſtante ꝙ& ↄſequens non poſſit eẽ verum qñ foꝛmaretur.ꝙ añcedẽs ſſit eẽ verum clarũ eſt. Naʒ poſito ꝙ non eẽnt in mundo niſi pꝛopõnes affirmatiue:tunc ſi hec foꝛmaretur: oĩs pꝛopoſitio eſt affirmatĩa ipᷣa eẽt vera. Sed ꝙ impoſſibile ſit ißam eẽ veram nulla pꝛopoſitio eſt negatiua patet:qꝛ ſi poſſibile ẽ iſtam eẽ veram vel eſſet vera qñ eſt vel qñ non c.nõ poteſt dici ſcðʒ:qꝛ ad hoc ꝙ ꝓpoſitio ſit va:ad minus reqritur ipam eſſe Non poteſt dici pꝛĩim qꝛ quãdocunq; iſt a pꝛopoſitio ẽ:nulla pꝛopoſitio eſt negatiua:tũc pꝛopoſitio negatiua Eᷓ ex quo ipſa ẽ negatiua/ſicut pʒ intu enti.ſed qñcunq; aliqua pꝛopoſitio ẽ negatiua:tunc aliter eſt ꝙᷓ ſignificat hec pꝛopoſitio nulla pꝛopoſitio ẽ ne⸗ gatiua:et per ↄñs dicta pꝛopoſitio ẽ negãda ⁊ falſa.S qñcunq; hec pꝛopo ſitio ẽ nulla pꝛopoſitio eſt negatiua ipſa eſt falſa.et hoc eſt ſicut dixerũt antiqui logici.et bene:qꝛ dicte ꝓpo ſitionis actꝰ exercitꝰrepugnat actui ſignato:id ẽ eſſe ⁊ exitere dicte ꝓpo ſitionis repugnat ſic eẽ ſicut ꝑ ipᷣam ſignificatur. Ex hoc ſeqtur ꝙ ĩpoſſi bile ẽ hãc eẽ veramanulla pꝛopoſitio eſt negatiua.¶ Sed diceret alids: ſi impoſſibile eẽt iſtam eſſe verã: tunc ita eſſet ꝙ iſta eẽt impoſſibilis.ſʒ cũ iſta ſit ↄſequens ad iſtã:oĩs ꝓpoſitio eſt affirmatiua q̃ eſt poſſibilis: ſequi tur ꝙ ex poſſibili ſeq̃ret᷑ impoſſibile qð eſt falſum.Rñdeo negando iſtam ↄñ̃am talem pꝛopõeʒ impoſſibile eſt eſſe veram:ergo ipſa eſt impoſſibilis Unde dico ꝙ muilte ꝓpoſitiões ſunt poſſibiles: quas tñ impoſſibile ẽ eas eſſe veras.ſicut patet de iſta ꝓpõne ſcripta in papiro:iſta papirus nõ eſt demonſtrando per ly iſta papiruʒ in qua ſcripta eſt: illa ẽ poſſibilis:⁊ tñ unpoſſi ibile ẽ ipſam eſſeveram. eo ꝙ ꝓdiu iſta durat papirꝰ ẽ in qua ſcri pta eſt:quã papirũi iſta ſignificat nõ eſſe:ergo qdiu iſta eſt ipſa eſt falſaꝭʒ qñ autem deſcripta non eſt ipſa nec eſt vera nec falſa.ꝙ autẽ dicta ꝓpo ſitio ſit poſſibilis patet:qꝛ vel ẽ poſ ſibilis vel non poſſibilis.ſi ẽ poſſibi lis habetur pꝛopoſitum.ſi nõ poſſibi lis tunc eius ↄtradictoꝛia ẽ neceſſa ria:ſcʒ iſta:iſta papirus ẽ᷑. modo hoc eſt falſum.patet ergo aliquã ꝓpõem eẽ poſſibilem quã impoſſibile ẽ eſſe veram.Ex hoc ſequit᷑ ꝙ pꝛopter hoc ꝓpoſitio nõ vi impoſſibilis:qꝛ qñcũ q; ipſa foꝛmatur ipſa ẽ falſa.ã tũc iſta eẽt impoſſibilis:nulla pꝛopoſitio ẽ negatiua.et ſimiliter iſta papirus non ⁊ẽ.ſed hoc ẽ falſum: qꝛ ↄᷣdictoꝛie eaꝝ eſſent neceſſarie. Sed ↄña ꝓba tur.nã qñcunq; ille pꝛopõnes foꝛinã tur ille ſunt falſe. Juxta hoc etiã in fero ꝙ ꝓpoſitio non dicit᷑ neceſſaria eo ꝙ qñcunq; foꝛmatur ipſa ẽ vera. Nã tunc iſta eſſet neceſſaria:aliqua pꝛopoſitio ẽ affirmatiua.ſed hoc eſt falſum:qꝛ tunc eius ↄtradictoꝛia eẽt ĩpoſſibilis.ↄña tenet qꝛ qñcunq; iſta ꝓpoſitio foꝛmat᷑ aliqua pꝛopõ ẽ affir matiua tunc aliqua pꝛopoſitio affir matiua ẽ:SO̊ qñcunq; dicta pꝛopoſitio foꝛmatur ipᷣa ẽ vera.Eſt & dicenduʒ ꝙ ꝓpoſitio dr̃ poſſibilis ex eo quia qualitercunq; ꝑ ipᷣam ẽ ſignificabile ſine noua eius impõne ſic eẽ ẽ poſſi bile. et qualitercũq; per eius ↄtradi ctoꝛiã ẽ ſignificabile:ſic eẽ non ẽ im⸗ poſſibile. Sed pꝛopoſitio dr impoſſi bilis eo ꝙ qualitercũq; per iꝑſam ẽ ſignificabile ſic eſſe eſt impoſſibile. vel qualitercũq; per eiꝰ ↄtradictoꝛiã eſt ſignificabile:ſic neceſſe ẽ eẽ᷑. S pꝛopoſitio dicit᷑ neceſſaria eo ꝙ qua litercunq; ꝑ eam eſt ſignificabile:ſic eſſe ẽ neceſſariuʒ.vel qualitercũq; ꝑ eius ↄtradictoꝛiã eſt ſigĩficabile:ſic eſſe ẽ impoſſibłe.Dicendũ eſr aliter ꝙ ad veritatẽ ↄditionalis requirit᷑ ꝙ ſeſtioſihlend eh F Kaen ſophiimate ſm dihtkventi tch ſir an iomnccir N o ,Kattetp am dr cbieß gd ſſ ipoſſti ci. Etfnhoe reſtoceo mnipabante contradcton Ggncrrſ Ceflunſ ſlole Krarumct diloxſuso Dus dar noreiyerar ſudecume debet ſc ergul oe falſumn my trun cſeſicl ipoß nd.tunc minorcli k⸗ Sophilma r. Pye nilſi ttni Utio⸗ .. ſegvi ℳbde oſſm bile et ſibilis rN s ſunt poͤne ch! „S An ceè apin wi ”l NNsein ne gſng Xluſemal igugntff Eut in rpeſtin mis engenpogſſt õ lradi tlegentt ammmngtiniſniii ſae udis haͤt ſitiiy Ara imiſn em /n . RaictiNaii i zannfin riir ſ nel ddiihhitl NN , cücineſt Netnn⸗ – 8 . maneni in „Geiſgri in geinuit liit tü e o ſai ſeit tos 0 * 2„* ita eſt ſleut ſignificabile eſt per añs. neceſſe eſt ſic cẽ ſicut ſignificat᷑ xer ↄñs intelligẽdo ſine noua ipoſitione terminoꝝ. Ex hoc ſeqtur ilud quod cõiter ſolet dici ſcʒ ꝙoĩs ↄditionalis verà ẽ neceſſaria. Iſta ſunt dicta in gnñali quantũ ad iſtam ↄiunctionẽ ſi Reſpõdetur ad ſophiſma. Unde ex his qᷓ dicta ſunt pʒ ꝙ ſophiſma ſñ̃ eſt opõ conditionalis ſed cathegoꝛica de copulato extremo. Sed dubiũ eſt de it ſo ſubiecto/et per ↄñs an ſoluʒ ly falſum diſtribuat᷑: vel hoc aggega tum flm̃ ſi eſt ĩpoſſibue. Ad quod re ſrõdeo ſi loquatur de ſubiecto locu⸗ tionis tunc hoc aggregatũ falſuʒ ſi eſt ĩpoſſibile eſt ſubiectũ. Si autem loquat᷑ de ſubiecto pꝛoꝑõnis tunc ſo lum ly falſum eſt ſubiectũ et reſiduũ ſe tenet a parte pᷣdicati.ita ꝙ ſᷣʒ hoc ſophiſma ſic reſolui᷑.falſuʒ eſt aliqd gð ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt verũ.et ſᷣm hoc dico ꝙ in ſophiſmate ſolũ ly fal ſum diſtribueret᷑ ⁊ eſt ſophiſma veꝝ Nam ſignificat ꝙ de quocũq; eſt ve riſicabile ly falſum de eodẽ eſt verifi cabile ly aliqð ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt verũ. Et f̃ m hoc reſpõdeo d ra⸗ tionẽ pꝛobantẽ contradictoꝛũ. cum arguitur ſic.Qſne falſum ſi eſt ĩpoſ ſibue nõ eſt verũ:deum eẽ ⁊c̃.negat᷑ diſcurſus:eo ꝙ plus pᷣdicatur in mi noꝛe ꝙᷓ; erat ſubiectũ in maioꝛe. ⁊ iõ debet ſic argui.oẽ falſum ſi eſt ĩpoſ⸗ ſibile nõ eſt verũ: deum eẽ eſt falſuʒ ergo deum eſſe ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt verũ. ⁊ tunc minoꝛ eſt falſa. Sophilma xx. Omne aiĩal ſi eſt ſoꝛtes differt a pls tone. Pꝛimo ĩpꝛobatur.omne aĩal ſi eſt ſoꝛtes differt a platone: chimera eſt aĩal ſi ẽ ſoꝛtes.g chimera differt a platone. cõcluſio eſt aff irmatiua et cum ſubiectũ pꝛo nullo ſupponat ſe⸗ Atur ꝙ ẽ falſa. Ex alio pʒ ꝙ ↄcluſio ſit falſa:quia ſi ch imera differt a pls tone tunc dꝛĩa eſt inter chimeram et platonẽ. ſed hoc eſt falſuʒ:quia dꝛĩa eſt inter entia et nõ inter ens æ non ens. Secundo ſic. omne aĩal ſi eſt ſoꝛtes differt a platone:plato eſt ani mal ſi eſt ſoꝛtes.ergo plato differt a ꝓlatone. ↄñs eſt falſum:qꝛ nichil dif fert a ſeipſo. Pꝛobatur ſophiſma. hoc aĩal ſi ẽ ſoꝛtes differt a platone et illud ſi eſt ſoꝛtes differt a platone ⁊ ſic de aliis.S omne aĩal ſi ẽ ſoꝛtes differt a platone.ſ Reſpõdetur ad ſo phiſma ꝙ ipſum eſt verũ. Et ꝓ ſolu⸗ tione rõnũ dico ſicut in ſophiſmate pꝛecedẽti ꝙ ſubiectũ poteſt eſſe hoc aggregatũ aĩal ſi eſt ſoꝛtes loquẽdo de ſubiecto locutionis: tñ loquendo de ſubiecto pꝛopõnis et diſtributõis ſolũ ly aĩmal eſt ſubiectũ.et ſᷣm hoc ſic reſoluit᷑ ſophiſma. omne aĩal eſt aliquid qð ſi eſt ſoꝛtes differt a pla⸗ tone.ita ꝙ hoc ſophiſma ſicut ⁊ ꝑꝛe cedens ſit de pꝛedicato cõditionato. licet bene ſtet ꝙ põt dici de conditio nato ſubiecto locutiõis. ¶ Ad rõnes ¶ Ad pꝛimã negatur diſcurſus eo ꝙ pꝓlus pꝛedicat᷑ in mioꝛi ꝙᷓ;ᷓ ſubiiciebat᷑ in maioꝛi.Et ideo qui vellet bene ar guere deberet ſic arguere. om̃e aĩal ſi ẽ ſoꝛtes differt a platone: chimera cſt aĩal.ergo chimera ſi ẽ ſoꝛtes dr̃t a platone. Contra hoc qð dictũ eſt ꝙ chimera non differt a platone ar̃ᷣe Naʒ bene ſeqtur chimera nõ differt a platone ergo chimera ẽ plato. Ge cundo arguit᷑. chimera nõ eſt plato: ergo chimera differt a platone. ↄña videtur tenere co ꝙ differt et nõ idẽ equipolẽt.ſ Ad iſta dicendũ eſt. Ad pꝛimũ conceditur añs.et cum infer? O chimera ⁊c. negatur ↄna. UVñ ad hoc ꝙ dicta ↄña valeat redritur con ſtãtia ſubiecti. et ideo bene ↄcederẽ iſtam ↄñam. non differt a platone ⁊ chimera eſt et plato ẽ:ergo chimera E ele eſt plato. et tunc ſcõa pars aũtis ſcʒ chimera ẽ eſt negada. ꝗ/Ad ſecundã cũ arguit᷑ chimera nõ elt plato ergo differt a platone. negatur ↄña: licet bene ſequat᷑ chimera nõ eſt plato et chimera ẽ ⁊ plato eſt. S̊ chimera drt a platone. ſed tunc ſcda pars añtis eẽt falſa. Ulteriꝰ qñ dicitur differt et nõ idẽ equipolẽt:ↄceditur.et ideo bene ↄceditur iſta ↄña.chimera ẽ nõ idẽ platom g& differt a platone.ſʒ ne⸗/ gatur añs. non tñ pꝛopter hoc valet iſta ↄnña chimera nõ eſt idem plateni ergo chimera differt a platone. Et ratio huiꝰ eſt: qꝛ itud verbũ differt ĩcludit iſtaʒ negationẽ nõ inſinite et non negatiue. Ad ſecundã rationẽ pꝛincipalẽ negatur diſcurſus ꝓpter cãm dictã in ſolutione pꝛime rõmis. Sibr pñt pꝛobari et ĩpꝛobari ⁊ etiã ſolui iſta ſophiſmata oĩs hõ ſi eſt aſi nus eſt aĩ al irrõnale:omne aĩal ſi eſt riſibile eſt hõ et ſic de multis aliis. Nunc in hac parte vidẽda ſunt ſo phiſmata in quibus hoc ſincathego reuma oĩs vel ſibi equiualens addit᷑ termino ↄplexo hoc relatiuo qͥ inter poſito.De quoꝛum numero ſit iſtud ſophiſma ſequens. Sophilma ·xxi. Ommis hõ qui ẽ albus curritipoſito ꝓꝙ ſint aliq hoĩes albi et alud nigri ⁊ ꝙ oĩs hõ qui ẽ albus currat et nullꝰ hõ niger currat. Impꝛobat᷑ ſophiſ ma.oĩs homo albus currit ergo oĩs homo currit qͥ eſt albus.ↄñs eſt ſim̃ ergo et añs.ↄña pꝛobatur.nã non vi detur eſſe dꝛĩa inter dictas pꝛopões Falſitas ↄñtis ꝓpatur. nã ſequitur oĩs homo currit qͥ eſt albus: omnis homo niger eſt hõ.ergo omis homo niger currit qui eſt albus.diſcurſus videtur eẽ bonus et ↄcluſio eſt falſa yt notũ eſt de ſe. S aliqua pꝛemiſſau et nõ minoꝛ ergo maioꝛ que erat ſo⸗ phiſma. ¶ Secũdo ſic arguitur.oĩs homo curric qͥ eſt albus ergo oĩs hõ currit et oĩs homo eſt albus.ↄñs eſt fſa ſum ꝑ caſuʒ & et añs.ꝓbatur ↄſia eo ꝙ hoc relatiuũ idẽ ſtat pꝛo oĩdus pꝛo qbus ſupponit ſuũ añs. ergo cũ añs iit iſte terminꝰ hõ qui ſupponit ꝓ ommni hoĩc ex q̊ diſtribuit᷑ ſedtur ꝙ illud relatiuũ qui etiã ſupponit ꝓ ommni hoĩe.ſ¶ Tertio ſic a.om̃is hõ q̊ eſt albꝰ currit:oĩs homo niger eſt hõ.ergo oĩs homo niger q eſt albus currit.diſcur ſus videt᷑ eſſe bonꝰ:qꝛ in pᷣmo modo pꝛĩe figure arguitur ⁊ ↄcluſio ẽ falſa. ¶ uarto ſic arguit᷑. oĩs homo qͥ eſt albꝰ currit ergo iſte hõ qui eſt aibus currit demonſtrãdo hoĩem nigrũ:ↄñs eſt ſim̃ ergo ⁊ añs Falſitas ↄñtis pʒ ⁊ ↄnñavidet᷑ tenere eo ꝓ arguitur a terĩo ſtante confuſe ⁊ diſtributiue ad eius ſingularesvel tenet a pꝛopõne vniuerſali ad eius ſingulares. Quiĩito ſic arguitur.oĩs homo qui eſt albus currit:oĩs homo niger qui ẽ albus eſt hõ qui ẽ albus ergo oĩs homo niger currit.ↄcluſio eſt falſa et diſcurſus videt᷑ eſſe bonꝰ ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ et non minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma.pꝛobat᷑ ꝙ minoꝛ nõ ſit.falſa: qꝛ ↄtr adictoꝛia ſua eſt falſa ergo ipſa eſtvera. Nam dictoꝛiũ minous eſt. aliquis homo niger qͥ eſt albus nõ eſt homo qui ẽ albus.ſed hoc eſt falſuʒ qꝛ equiualet iſti copulatiue aliquis hõ niger eſt albus et ille nõ eſt homo qͥ eſt albus ⁊ iſta eſt falſa.ſ In oppoſitũ pꝛobat᷑ ſic ſophiſma.ois homo albus currit ergo oĩs homo qui eſt albus currit 2ña tenet:qꝛ iſte terminus hõ albus et hõ qui eſt albus ↄuertũtur.⁊ añs patet ꝑ caſum. Scðo ſic oĩs homo albus currit:ſed omĩs homo qui eſt albus eſt hõ albus.ergo oĩs homo dq eſt albus currit. Diſcurſus videtur eſſe bonus:qꝛ eſt in pᷣmo modo pᷣme mſtp iſlemn i õ leileẽ Abus/ſe Metrn Ftam bene ſecuſ uun Gd ra hoc aguisarg Uirſiyimeſe oni, Uus untteigd dis on Nugalares madtden Inguares conſcgndd gi ſtehono adbus an vanmter ſe dealis, int lan ſicenn neg lelke ſaſiurof⸗ ſigu ſniunr cboins ſungule ho ſig iiſen g ſehſt vulchalwp amn io onn uc alus et ni alu⸗ s no ngerrtt, xcludo Ter aiſcurſus nget eſe hom iquu gemiſſan et non ninoꝛ Alorjerat ſophiſma nobai nnſrfulan r btr diaor fuſacrgo wwla eſtyer. am rü mmnous ſt Aiquns honn⸗ qch udus no et hono qn ſen hoe & falſez ꝛeguivae opulanue Mgus ho nger een wnoaαM tlaiotnt auis Abugart i vmo lcſ Aus Currit x gr erm ws ho bus 1 bus Aertütur ans figure ⁊ maioꝛ eſt vera per caſum et minoꝛ de ſe eſt nota. ¶ Ad iſtud ſo⸗ phiſma antiqui ſophiſte ↄſueuerunt reſpõdere ꝙ ipſum eſt multiplex ſᷣm ↄpõnem ⁊ diuiſionẽ. in ſenſu diuiſo dixerũt ſophiſma eſſe falſum. et vt ſic ſenſus cius eẽt ꝙ oĩs homo cur⸗ rit qui ẽ albus.et ſic ip ſum dixerũt copulatiuã implicitã equalentẽ iſti: oĩs homo currit et ille ẽ albus.⁊ ſic diſtributio caderet ſolũ ſuper iſtum terminũ homo ⁊ diſtribueret vliter iſtũ terminũ homo pꝛo quolibet ho⸗ mine. In ſenſu autẽ compoſito ullud totũ homo qui ẽ albus diſtribuitur et ſic ſophiſma eſt verũ ⁊ valet iſtã. omnis hõ albus currit: que eſt vera per caſum. Ulterius dicũt ꝙ ſophiſ ma in ſenſu diuiſo non habet ſingu lares cũ ſit pꝛopõ ypothetica ⁊ młte ſingulares pꝛime partis ſunt falſe. Nã demonſtrãdo hoĩem nigrũ hec ẽ falſa iſte hõ currit. In ſenſu aũt cõ⸗ poſito nõ ſequitur.oĩs homo qui eſt albus currit᷑: ergo oĩs homo currit et ille ẽ albus.ſed ↄmittitur fallacia ↄñtis:qꝛ bene ſeqᷣtur econtra ⁊ ñ ſic Sed ↄtra hoc aliquis argueret pꝛo bando iſtã ↄſñam eſſe bonã. om̃is hõ albus currit:ergo oĩs homo currit. qꝛ ſingulares antecedẽtis inferunt ſingulares conſequentis.ſequitur enĩ iſte homo albus currit ergo iſte hõ currit et ſic de alus.ergo vłis in fert vlem. Rñdetur negando ↄñam: iz bene ſedtur om̃s ſingulares ↄñtis iferũtur ab oĩbus ſingularibꝰ añtis ergo añs infert ↄñs.ſed ſic nõ eſt in ꝓpoſito. Nã plures ſunt ſingulares ↄñtis qᷓ; añtis.pꝛo pluribus enim fit diſtributio in iſta omĩs homo currit iᷓ in iſta oĩs homo albus currit. Et ideo aliqua ẽ ſingularis huiꝰ om nis homo currit. q̃ non infertur ab alia ſingu ari illius oĩs homo albus cur rit. vlis ergo nõ iufertvlem miſi que libet ſingularis ↄñtis inſerat᷑ ex ſin⸗ Sularibꝰ añtis. SBlutcer poteſt rñderi ad ſophiſma ſine tali diſtictione.Et qꝛ ite terminꝰ homo reſtringit᷑ per ly qui eſt albus: ideo anteqᷓ; reſpon⸗ deamus ad ſophiſma aliqua ſunt no tanda. Et pᷣmo ꝙ reſtrictio ẽ coarta tio alicuiꝰ termimi cõis ad ſtandũ ꝓ alidbus ſuis ſigãtis et nõ xꝛo cĩbus ꝓpter additionẽ reſtringentẽ ipſum nõ obſtãte ꝙ pꝛeꝑonit᷑ ſignũvlłe affir matiuũ.Ex quo ſedqtur ꝙ nunq ali⸗ quis terminꝰ põt reſtringè aliuʒ niſi ſit vere pᷣdicabilis de aliquibus ſub termĩo reſtrĩgibili contẽtis et de ali quibus nõ. Unde qꝛ aliquis homo ẽ albus et alius nõ ſicut ponit caſus: ideo iſte ĩᷣminꝰ albus pᷣt reſtringere iſtum terminũ hõ dicẽdo oĩs homo albꝰ vel dicẽdo oĩs homo q eſt albus ſʒ ſi oĩs hõ eſſet albꝰ tunc iſte tminꝰ albus nõ reſtrĩgeret iſtũ teꝛmmũ hõ ſibi additũ pꝛopt hoc ꝙ ĩ iſta oĩs hõ albus currit iy hõ ſupꝑponeret ꝓ tot pꝛo q̃t ſupponit in iſta oĩs hõ currit. Sciendũ eſt etiã ꝙ aliqñ eſt ſimul reſtrictio ⁊ ĩplicatio et aliqñ ĩplicaꝰ ſine reſtrictiõe.Exẽpiũ pꝛimi ſicut h̊ oĩs hõ qui eſt albus currit eſt ſimul reſtrict io et im licatio. vñ in ea iſte terminꝰ hõ reſtringit᷑ et cũ hoc ĩpli⸗ catur qꝙ aliquis hõ ſit albus.Exẽplũ ſecũdi.oĩs homo qui eſt aĩal currit. ibi enĩ eſt ĩplicatio.ĩplicatur enĩ oẽʒ oĩem eſſe aĩaljet nõ reſtringitur.qꝛ iſte terminꝰ aĩal eſt vᷣificabilis de oĩ contẽto ſub iſto terĩo hõ et ꝓxterea ipedit reſtrictionẽ per regulã datam Item ſciendũ eſt ꝙ aliqñ eſt imꝑii catio falſa aliqñ vera.Exẽplum pᷣmi ſicut oĩs homo qui ẽ aſinus eſt aĩal. Exemplũ ſecundivt hic.oĩs homo qͥ eſt riſibilis eſt aĩal. Itẽ ſciendũ eſt ꝙ in omni ꝑꝛoꝑpõne ffirmatiuavera in q̃ eſt ĩplicatio a ꝑte ſubiecti opʒ ꝙ hoc vbum ẽ ſcm adiacẽs ſit veriſᷣ Celi. cabile de ĩplicato: et tũ hoc non opʒ in pꝛopõne negatiua vera in qua eſt ĩplicatio eõſimilis. Verbi gratia ad veritatẽ iſtius oĩs homo qͥ eſt albus currit requirit᷑ hanc eſſe verã om̃is hõ albus eſt.ſeu iſtã omnis hõ albus eſt ens.Exemplũ ſecũdi.ad veritatẽ iſtius oĩs homo qͥᷣ eſt albꝰ nõ currit nõ opoꝛtet hanc eẽ veram oĩs homo albꝰ eſt. Uñ poſito ꝙ nullus hõ eſſet albus adhuc hec põt eſſe vera omĩs hõ qui eſt albus non currit.Et ratio huiꝰ eſt. nã ad veritatẽ negatiue nõ requirit᷑ eius ſubiectũ pꝛo aliqᷓ ſup⸗ ponere qð tñ requiritur ad veritatẽ affirãtiue.iſ Itẽ ſciendũ eſt ꝙ hoc re latiuũ qui aliqñ refert ⁊ nõ reſtrin⸗ git.aliqñ auteʒ ſimul refert et iuuat ad re trigendũ.Exẽplũ pꝛimi:vt oĩa hõ currit q eſt albus tũc ly qui expo nitur ꝑ ly et ⁊ ille. Vñ ſequitur oĩs hõ currit qͥ eſt albus & oĩs hõ currit et ile ẽ albus. Exemplũ ſcði:vt oĩs hõ qui eſt albꝰ currit.Nã iſte termi⸗ nus albus cũ ly qui reſtrĩgit iſtũ ter minũ hõ ad ſupponendũ ſolũ pꝛo ho minibꝰ albis et cũ hoc ly qui refert ſuũ añs.¶ ẽ ſciẽdum ẽ ꝙ qñ alicui terĩo reſtricto pᷣponitur ſignũ vłe di ſtribuit aggregatũ ex reſtrĩgibui et reſtringẽte.⁊ ſᷣm hoc in iſta pꝛopõne oĩs hõ qui ẽ albus currit nõ ſolũ ly hõ diſtribuit᷑ ſed hoc totũ hõ qui eſt albꝰ. Iſta ſunt gñaliter dicta ſᷣm re ſtrictionẽ ⁊ ãpliationẽ que valebunt ꝓ ſequẽ tibus.ſſ Rñdet᷑ ad ſophiſma vißſum eſt veruͤ ſicut pꝛobant due rationes facte ante oppoſitum.iſAd rationes. ¶ Ad pꝛimã quãdo dicitur oĩs homo ⁊c᷑. negatur ↄnia. Vñ iſie pꝛopõnes multũ dꝛñt ex quo in pᷣma ly qui refert ⁊ cũ hoc iuuat ad reſtri ctionẽ iſtius termĩ hõ/ et in ſcða ly qui refert ⁊ non reſtringit nec in ea iſte minꝰ hõ reſtringit᷑ ſicut reſtrin gSitur in iſta.oĩs hõ qui ẽ albꝰ curru Ad ſcðᷣam negatur ↄña. et pꝛo rñ⸗ ione eius dico ꝙ cq;uis in iſta. omnis hõ qui eſt albꝰ currit ly qui reterat illum terminũ hõ non tñ quo ad oĩa ſuppoſita ſua ſʒ ſolũ ad hoĩes albos ex quo iſte terminꝰ hõ non ſtat niſi ꝓ hoĩbus albis pꝛopter reſtrictionẽ iſtius termĩ albus Ad tertiã negaĩ diſcurſus eo ꝙ ar̃ in pꝛima figura:⁊ tñ non totale ſubiectũ qð eſt duſtri⸗ butũ in maioꝛe pꝛedicat᷑ in minoꝛe. qꝛ pᷣdicatur ſolũ ly homo et deberet pꝛedicari hoc totũ homo qͥ eſt albus Unde diſcurſus iſte eẽt bonus.oĩs homo qͥ eſt albus currit:hõ niger ẽ hõ qui eſt albus.ergo homo niger currit. ⁊ tunc minoꝛ eẽt falſa.ꝗ Ad quartã negatur ↄña.et cum ꝓbatur dico ꝙ q;uis iſte terminꝰ homo ſtet confuſe et diſtributĩe tñ non eſt pꝛo oibus hoĩbus ſed ſoluʒ pꝛo hoĩbus albis pꝛo quibꝰ reſtrĩgitur ſtare nec ſemper opoꝛtet valere ↄnam qua ar guitur ab vniuerſali ad ſingularem niſi argueret᷑ abvłi ad ſuã ſingularẽ ſed ſic nõ eſt hic cũ arguitur.oĩs hõ albus currit &̊ iſte homo albus cur⸗ rit demõſtrando hoĩem nigrũ. Nam ad hoc ꝙ illa pꝛopõ ſingularis eſſet ſingłaris ſophiſmatis opoꝛteret ſub iectũ ſophiſmatis eẽ verificabile de ſu biecto illius ſingularis ſed hoc eſt falſum. Nã ſi demõſtraret᷑ hõ niger iſta eẽt falſa.iſte homo qui en albus currit pꝛopter falſam implicationẽ. ¶ Ad quintã negat᷑ minoꝛ.et quãdo dicitur ↄdictoꝛiũ minoꝛis ẽ aliquis hõ niger qui eſt albus nõ eſt: hõ qui eſt albus ↄceditur.et vlteriꝰ dico ꝙ; eſt vera.et vlterius negat᷑ ↄñna ergo alids hõ niger eſt albus ⁊ ille nõ eſt hõ qui eſt albꝰ ꝓpter hoc ꝙ iſta aliqſ homo niger qui eſt albus nõ eſt hõ qui eſt albus ẽ neg itiua ad quã non ſequitur talis affirmatiua ſicut pa⸗ tere poteſt ex pꝛedictis. ſna (Monirma. — us ſoret goeens mouekct entis albet pors moue fig e m copularm eans Oialato g ete dragodicterhe luc eien r Urd pe⸗ ſuücs ſcens.(t (hiuoqlibet pers mon celi s cwo quet etureergo ci noyen ſilſai Nceſi mopere nutu locl ſeh ve n⸗ ſicli lo / Pobatn ſichden aqne mmemn unn hſim n eens luoqlbet g ſdiidcſngin N— enchieg nltüͦ, e belihet ititntanlan e driherie rg hoibus n doenn Noqud) reſtigtur turene e cporrtt ere inu r ab mmuenſi ligulren ueret ahnl an ſui ſiguln nelt hie ci ngutur i ho unrit s iſe hono abus cur⸗ Drando hoiem mzri Nam Pila peopo ſingularis eſſe s ſophiſmanns oponerer ſub whſmants e verihcahlede to ulus ſinzuiaris ſed hoech . N demoſraret hoͤ nnger 1 filſa ite hono guiekalbis proyrer fulſan inpllciten⸗ umt gi: mr et uc Aectonũ̃ minons e dliquis r qun t abus noeſt h gut Nedttur. et Alter⸗ dico q r lerus negal nd ergo niger halbus ile per tinn nic hoe iſtall u en abus nocth d quu n bus neg tiun⸗ talts afirmatun ſlcut pu Sophilſma xxii. Mẽ ens cuiꝰ quelʒ pars moue?᷑:mo⸗ uetur.poſito ꝙ aliqðð ens moueatur Em quãlibet partẽ eius et aliqð ſim plicit᷑ quieſcat. Impꝛobat᷑ ſophiſma Omne ens cuius q̃libet paꝛs mouet᷑ mouetur:S oẽ ens mouet᷑ cuiꝰ quelʒ pars mouet᷑.ↄñs eſt ftin ergo ⁊ añs. ↄña pꝛobatur:qꝛ nõ videtur differre añis ⁊ ↄñs.falſitas ↄñtis ꝑpʒ aꝛguẽdo ſic. oẽ ens mouetur cuiꝰ quelʒ pars mouet᷑: ſed oẽ quieſcẽs eſt ens.&̊ oẽ quieſcẽs mouet᷑ cuiꝰ quelibet pars mouet᷑.diſcurſus ẽ bonus:qꝛ in pꝛio modo pᷣme figure.⁊ ↄcluſio ẽ ſalſa:g aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ minoꝛ & maioꝛq̃ crat ſophiſma.Et ↄfirmatur.oẽ ens mouetur cuiꝰ quelibet pars mouet᷑: nullũ quieſcẽs mouetur cuiꝰ q̃libet pars mouet᷑.ergo nullũ quieſcẽs eſt ens. diſcurſus ẽ bonus: qꝛ in came⸗ ſtres.et ↄcluſioẽ falſa &̊ aliqua pᷣmiſ ſarũ et nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ᷓ erat ſophiſma. Confirmatur ſecundo⸗ Si oẽ ens mouet᷑ cuius q̃libet pars mouet᷑:& oẽ ens mouet᷑ et cuiuſlibet entis q̃libet pars mouetur.ↄñs eſt flin:qꝛ eſt vna copulatiua cuiꝰ quelʒ pars eſt falſa eo ꝙ iſte terminꝰ ens ſupponit pꝛo oĩ ente ⁊ hoc relatiuuʒ cuiꝰ refert oẽ illud ꝓ quo ſupꝑponit ſuũ añs ſcʒ ens. Tertio ſic.oẽ̃ ens cuiusq̃libet pars mouetur/mouet᷑: celũ eſi ens cuius quelibet ars mo uetur.ergo celũ mouctur.ↄcluſio eſt falſa:qꝛ ſi celũ moueretur hoc eſſet motu locali.ſed hoc nõ:qꝛ ſemper ẽ in eodẽ loco. Pꝛobatur ſophiſma. Nãõ eſt aliqð ens cuiꝰ quelibet pars moueatur quin ipſum mouet᷑: ergo oẽ ens cuius q̃libet pans mouet᷑ mo uetur. ¶ Id iſtud ſophiſma rñdetur ꝙ iſte due pꝛopões multũ diff erunt oẽ ens cuiꝰ quelibet pars mouetur mouet᷑:et oẽ ens mouet᷑ cuius quelʒ pars mouet᷑.ſubm enĩ pꝛime eſt hoe totũ ens cuiꝰ q̃libet ꝑs mouet᷑. Sed ſubiectũ ſcðᷣe eſt ſolũ ly ens ſicut ẽt dicebat᷑ in ſophiſmatibꝰ pᷣcedẽtibus illas ꝓpõnes multũ differre oĩs hõᷣ q̃ eſt albꝰ currit et oĩs hõ currit qͥ ẽ albus. Nam ſubm pᷣme eſt hoc totũ hõ qui ẽ albus.ſubm aũt ſcðe eſt ſo lum ly albꝰ.tunc dico pᷣmo ꝙ ſophiſ ma eſtverũ.pʒ per rõnem factã. Pꝛo ſophiſmatis ꝓbatione pʒ ſcdðᷣo. nam eius ↄdictoꝛiũ eſt falſum.et ꝓhoc pʒ reſpõſio ad ſophiſma. Dico ſecundo ꝙ hec ẽ falſa oẽ ens mouet᷑ cuius q̃ libet pars mouet᷑ ſicut ꝓbatur in de ductione pꝛime rõnis. Nec ſequitur omne ens cuiꝰ quelibet pars mouet᷑ mouetur:ergo oẽ ens mouetur cuiꝰ qꝗ̃libet pars mouetur.et ꝑ hoc ſoluit᷑ xꝛima ratioſ Ad ſecundã qñ dicitur celũ eſt ens ⁊ tñ celũ non mouetur. dico ꝙ ĩmo. ⁊ qñ dicit᷑ hoc eẽt motu locali ↄceditur.Et cũ dicitur ↄtinue manet in eodẽ loco.dico ꝙ ad hoc ꝙ aliqd dicatur moueri localit᷑ circula riter non requiritur ꝙ ipſum mutet locũ ſed ſufficit ꝙ ꝛius pars mutet locum. Sed diceres ĩmo partes celi manẽt in eodẽ loco ſicut ipſum celũ pꝓʒ hoc.nã capiatur medietas motus celi q̃ eſt ab eqnoctiali vᷣſus polũ ar ticũ tunc clarũ eſt ꝙ illa manet cõti nue in eodẽ loco ſicut ipſũmet celuʒ HPoc idẽ ꝑʒ de alia medietate cel ac cepta ab eqnoctiali vſus aliuʒ polũ: ſcʒ antarticũ.¶ Ad iſtud rñdetur ꝙ; nõ eſt dubiũ quin oẽs partes celi ac cepta ſᷣm eandẽ rõneʒ manẽt ↄtinue in eodẽ loco ſicut ipᷣm celũ.Cuʒ hoc tñ ſtar ꝙ diuidẽdo celũ alit᷑ pᷣm ꝓꝑtes illo mõ quelʒ pars celi mutat locũ. Nã capiẽdo medietatẽ motus ceniꝓ aliquo qð interponit᷑ inter duos po los.ſ.ĩter duos arcꝰ duoꝝ colluroꝛũ clarũ eſt ꝙ illa mutãt locum et conſi mili modo alie medietates celhi con⸗ C aMii. ſimili modo ſumpte. ſed iſtud tamè nõ eſt pᷣſentis ſpcculationis. Sophilma .xxiii. Om̃is pꝛopõ copulatiua cuiꝰ q̃libet pars ẽ vera:eſt vera.iſtud ſophiſma ſimile eſt oĩno pꝛecedẽti ſophiſmati. Impꝛobat᷑ ſophiſma. oĩs pꝛopõ co latiua cuiꝰ quelibet pars ẽ vera ẽ vᷣa: ergo oĩs pꝛopõ copulatiua ẽ xᷣa cuius quelibet pars ẽ vera. ↄñ̃s eſt falſum &̊ et añs.ↄña pꝛobat᷑.nã añs et ↄñs non vidẽtur differre.falſitas⸗ ↄſñitis pꝛobat᷑.oĩs pꝛopõ copulatiua ẽ vera cuiꝰ quelibet pars eſt vera:ſed deus ẽ ⁊ hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ copu⸗ latiua. ergo deus ẽ et hõ eſt aſinus eſt copulatiua cuius vtraq; pars eſt vera.ↄcluſio ẽ falſa g̊ aliqua pꝛemiſ ſarã ⁊ nõ minoꝛ ò̊ maioꝛ. Cõfirmat᷑ oĩs pꝛopõ copulat iua ẽvera cuiꝰque libet pars eſt va:ſed deus ẽ ⁊ homo ẽ aſinus nõ eſt pꝛopõ copulatiua xa cuiꝰ quelibet pars ẽ vera. ergo deꝰ eſt et hõ eſt aſinus nõ eſt pꝛopõ copu latiua quod tamẽ eſt falſum. In oppoſitũ a᷑ per inductionẽ in oĩous pꝛopõnioꝰ copulatiuis quarũ quelʒ pars ẽ vi. Dico ad ſophiſma ꝙ ipᷣm eſt verũ.ſed nego hanc ↄñam oĩs ꝓ poſitio copulatia cuiꝰ quelʒ pars eſt vera ⁊c.g̊ oĩs copulatiua ẽ vera vc̃. ĩmo iſta multũ diſfert a ſophiſmate VUũã ſophiſma ilgãt ꝙ de quocũq; ẽ veriſicabile hoc aggꝛegatũ pꝛopõ co pulatius cuius quelʒ pars ẽ vera:de eodẽ eſt veriſicale ly verũ.et hoc eſt verã.ſed iſt a pꝛopõ oĩs copulatiua ẽ vera cuiꝰ quelʒ pars ẽ vera ſigãt q; de quocũq; eſt veriſicabile ly pꝛopõ copulãtiua ꝙ de eodẽ eſt ocrificabile ly pꝛopõ conulatiua cuius vtraq; ꝑs eſt vera ſed hoc è falſum. Sophilma xxiuii. Om nis chimeri q̃ currit mouetur. ¶ Pꝛovatur ſophiſm2. ↄtr ꝛmdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſuʒ ergo ſophiſma eſt verũ.tenet ↄña.añs pꝛobatur nã ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ aliqua chi⸗ mera q̃ nõ currit mouet᷑. ſed iſta eſt falſa:qꝛ eſt affiãtiua cuiꝰ ſubiectũ ꝓ nullo iupponit ¶ Cõſirmat᷑.nã nullũ qð mouet eſt chim era q̃ nõ currit:S nulla chimera q̃ nõ currit mouetur. ↄña tenet ꝑ ↄuer ſionẽ. añs notũ eſt de ſe. ¶ Secũdo ſic arguit᷑.oĩs chi⸗ mera q̃ᷓ currit mouetur: vel aliqua chimera q̃ currit nõ mouetur. ſi di⸗ catur pꝛimũ habet᷑ ꝓpoſſtũ.ſi dicat᷑ ſcðvm tunc ſeq̃tur q; aliqua chimera currit ⁊ illa nõ mouet᷑.mõ hoc ẽ flim̃ qꝛ eſt vna copulatĩa cuiꝰ vna pars ẽ falſa. ¶ Tertio ſic ar.oĩs ciʒunera q̃ currit eſt chimera q̃ currit.ergo oĩs chimera q̃ curru ẽ chunera que mo uetur.tenet ↄña eo ꝙ moueri ſequit ad currè. Et vltra ſequit᷑ oĩs cune ra que currit ẽ chimera q̃ mouetur. &O oĩs chimera q̃ currit mouet᷑.pᷣmuʒ añs pʒ co ꝙ in ipᷣo eſt pᷣdicatio de ſe ipſo ſed talis xꝑꝛopõ eſt veriſſima. ) proha. ſophiſma ẽ vna pꝛopð 1 rãtiua cuiꝰ ſubiectũ ꝓ nullo ſup ponit. eſt ftm. tenet ↄnña añs ꝓbat᷑ nã ĩubᷣm ſophiſmatis ẽ hoc totũ chi mera q̃ currit. mõ hoc totũ ꝓ nullo ſupponit eo ꝙ nichil ẽ chimera que currat.i¶ Scðo ſic arguit᷑.nã iſte eq̃ nalẽt oĩs chimera q̃ currit mouetur oĩs chimera currẽs mouetur.qualr iſte oĩs homo qͥ eſt albus currit: oĩs hõ albus currit. modo iſta eſt falſa. oĩs chimera currẽs mouetur: eo ꝙ nulla chimera currens mouet᷑. ergo ſophiſma eo ꝙ equiualet illi ẽ falſuʒ videlʒ oĩs chimera qͥ currit mouet᷑. Tertio ſic arguit᷑.ↄuertẽs ſophiſ⸗ miatis eſt falſſa &̊ ſopiiſma ẽ falſum. ↄnñ̃a tenet añs ꝓbatur.n â ↄuertens ſophiſmatis ẽ aliqd qð mouet᷑ ẽ cłhN᷑ mera q̃ currit. mõ iſta ẽ talſa vt pʒ. ¶ Zunc rñdetur ad ſophiſmaꝙ ipᷣin nni ,le l e, hummiſtui. ſmnſnt iͦcinenii ſckiſnalche⸗ Ummi ſil icſine hͦnnl idr in⸗ ihfntſeften Ngina pma eg e A conli inte nod iconiicttbted der ſdlrne. Mpm d⸗ toui ſochinargstfinn Vetmi ſocklinatis dl neriqamt mwcr oſai fmunu ſatme, pcpvlpricmis cus nol/ liun ti ſui bene egatiun a neraq curnt no movet. ve i cimen anrit no nor Rnvracceln gicais rnidtetdg mu MMatis? diquachmern za mopetur noſa dmen: cisſubn on⸗ zmne ſalaim arniin inenicayyt oͦ nan ie luchmnamtt ilin n. Er riſeguittie cime lue unnte chineri norenn schimera cornt nuer jni cαHρα⅞ααοα⁵⁰ altilio tꝛpo et veriſſim. eobat. ſophiſmna vnn pꝛopo lun cuid ſublecti p nullo ſup geſt fim. tenct ñn a pbat n ſophimais thor doͤcht qurrit. mo hoc teti onulo dant e che chimeraave 1, Drdo l ngulk ſteci t dis chinern currtt noven⸗ chmmer⸗ * dancl ſs homoq et albvs cumn/: kun neco Muct filſa inera oris nolcf: eo ctarns nouef. erge mm eo p equiunet ie ſicn e guit uerttg ſoch 4 ſſas ſophiſimni falſone e zis pbatur. M nutis ali mouel 4. eſt falſinn. Et pꝛopter pꝛimã rõnem ſciendũ eſt ꝙ qñ in aliqua pꝛopõc po nũtur due copule vel duo vᷣba inclu dẽtia duas copulas quaꝝvna ẽ pars ſubiecti et alia ẽ copula pĩcipalis p⸗ põnis tunc ad habendũ qdictoꝛium eius ſi talis pꝛopõ ſit affirmatĩa opʒ negat ionẽ poni ad coꝑulã pꝛincipalẽ vel ad verbũ in quo includit᷑ copula pꝛicipalis talis pꝛopõnis et nõ ad co pulã nec adver bũ q̃ quidẽ eſt pars p peopõnis.et ſᷣm hoc ↄdictoꝛia iſtius ſophiſmatis chimera q̃ currit moue tur nõ eſt iſta aliq̃ chimera q̃ nõ cur rit mouet᷑.ſed iſta aliq̃ chimera que currit nõ monet᷑. Uñ de iſtis duabꝰ pꝛopõibus pᷣma eſt affirãtiua et alia negatia.⁊ in pᷣma negatio nõ fertur ad copulã pꝛincipalẽ pꝛopõnis ſʒ ad vnã copulã q̃ eſt ꝑs ſubᷣti.⁊ ſᷣm hoc d rõnes. Ad pꝛimã negat᷑ ꝙ ↄdic toꝛiũ ſophiſmatis ſit flm. Et cuʒ dr gdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ aliqua chi⸗ mera q̃ nõ currit mouet᷑ negatur eo iſta ẽ affirãtiua ſicut pᷣma ꝓpt᷑ h“ ꝙ copula pꝛĩcipalis eius nõ e nega tiua tñ iſta bene ẽ negatiua aliq̃ chi mera q̃ nõ currit nõ mouet᷑. vel iſt⸗ aliqᷓ chimera q̃ currit nõ mouetur. Vñ in vtraq; copła pꝛĩcipalis ſemꝑ negat᷑ Dico ergo ꝙ ↄdictoꝛiũ ſophiſ matis ẽ aliqua chimera q̃ currit nõ mouetur ⁊ nõ iſta.chimera q̃ nõ cur rit mouet᷑.et pᷣma iſtaꝝ ẽ vera qꝛ eſt vna negatĩa cuiꝰ ſubᷣm ꝓ nullo ſup ponit.ſ¶ d ſcðᷣam ↄceditur iſta.aliq̃ chimera qꝗᷓ currit nõ mouet.et qñ dr & aliqua chimera currit ⁊ illa nõ mo uetur negat᷑ ↄnña et rõ huiꝰ ẽ:qꝛ añs ẽ vna ꝓvõ negatĩa a qua nõ ſeqᷣtur talis aff irãtiua ſicut dicebat᷑ pꝛius ĩ vno ſophiſmateſ Ad tertiã negatur iſta. oĩs chimera q̃ currit ẽ chimera q̊ currit. et qñ dr pꝛedicat᷑ ideʒ de ſe ipſo adnutto.Et qñ dr̃ vlterius talẽ eſſe verã ↄceditur ſuppoſita ↄſtãtia terloꝝ. ſʒ hoc deſicit in ſſia. eĩs chi mera qᷓ currit ẽ chĩeraqᷓ currit: eo ꝙ ſðʒ ĩ iſia ꝓ nullo ſuppoĩt Cõſili mõ ſoluerẽtur iſta ſophiſmata. adã qui erit nõ fuit:atichꝛiſtus qᷣ fuit ſi erit. Ceſar q eſt albꝰ grãmaticꝰnmiſicus nõ legit ⁊ ↄſilia.Vñ tales pꝛopõnes ſunt vere:nec ſeq̃tur adã qui erit nõ fuit & adã erit. nec ſedtur ãtichꝛiſtꝰ qui fuit nõ erit ergo ant ixp̃us fuit. Nec ſeqᷣtur Ceſar e albꝰ muſicꝰ grãmaticꝰ nõ legit & ceſar eſt albus muſicꝰ grãmaticꝰ.Et rõ quare tłes ↄñne nonvalẽt eſt:qꝛ añtia ſunt nega tiua et ↄña ſunt affirãtiua. möõ negatiua nõ infert aff irmat iuã licet affirmatiua poſſit inferri negatiuã. Nunc in iſta parte vidẽda ſunt ſo phi ſmata difficultatem habentia ex ſuꝑpoſitione relatini. Sophilſma xxv. Aĩal e⁊ ſoꝛtes et aſinus ẽ illud. Pꝛo batur ſophiſma per illã regulã.q re latiuũ idẽtitatis dʒ ſupponere codeʒ mõ quo ſuũ añs.x etiã pꝛo illo vel ꝓ ilis ꝓ quo vel pꝛo quibus ſupponit ſuũ añs ſed in ſophiſmate ly aĩal q8 eſt añs huiꝰ relatiui illud ſi upponit determĩate ſiue indrñũter per modũ diſiũctiõis ꝓ ſuis ſuppoſitis ergo ⁊ illud relatiuũ illud debet ſupponere indrñter ꝓ ſuppoſitis aĩ̃alis per mo dqũ diſiũctionis ſeu determĩate.⁊ iõ ſicut hec eſt vera.aĩal eſt ſoꝛtes:ita iſta videt᷑ eſſe vera aſinus ẽ illud.qꝛ nõ videtur eẽ aliud aſinꝰ eſt illud ỹ dicere aſinꝰeſt aĩal.⁊ ſᷣm hoc ſe ophiſ mavidetur eẽ pꝛopõ copulatiua cuiꝰ qᷓlibet pars eſt vera ergo ⁊c. ¶ In oppoſitũ ar̃. aĩal eſt ſoꝛtes et aſinus ẽ illud ergo aĩal eſt ſoꝛtes et aſinus eſt illud aĩal quod eſt ſoꝛtes. ↄpñ̃ᷣs eſt falſum & et aſs. ↄña tʒ eo q; illð relatiuũ illud reſtrĩgitur ad ſup ponendũ ꝓ illo pꝛo qᷓ ala ver ſcatur C 1 * ich eſt pꝛo illo vel illis pꝛo vel pꝛo qbus ſuppoſito vel ſuppoſitis antis pꝛedicatũ verificat᷑ e ſubiecto ĩ illa pꝛopõe in qua ponik añs. Si ergo in ilta al al ẽ ſoꝛtes ly ſoꝛtes viſicetur de atali pꝛo ſoꝛte ſedtur q&ꝙ illud rela tiuſi illud referẽs hoc añs aĩal r fert iyſum ſolũ pꝛo aĩali quod eſtł ſoꝛtes. Se pꝛo rñſione ad ſophiſma ⁊ qui uſdaʒ aliis ſupponẽda ſunt aliqua. ¶ Uñ pꝛimo ſunt ſupponẽda quedã gñalia circa relatiua ⁊ ſuppõem eoꝝ et hoc de relatiuo grãmaticali ꝓut d. relatiuũ eſt rei antelate recoꝛda⸗ tiuũ. et nõ de relatiuo logicali ſicut g iſte terminꝰ pater vel iſte terminꝰ fiius.¶ Pꝛimo ergo ẽ ſi upponendũ ꝙ relatiuoꝝ quedã ſunt ſube ⁊ q̃daʒ accñtis.de relatiuo accñtis vt tantꝰ quãtus talis q̃lis et ſic de aliis.Rela tiuũ autẽ ſubſtãtie ẽ duplex ſe idẽti tatis ⁊ diuerſitatis. Exemplũ de re⸗ latiuo diuerſitatis ſicut ẽ hoc rela⸗ tiuũ aliud. et de hoc nõ dicetur:ſed poſtea vbi tractabũtur ſophiſmata ex ꝑte negationis difficultatẽ hñtia. Relatiuũ idẽtitatis ſubſtãtie elt du⸗ plex ſcʒ recipꝛocum et nõ recipꝛocũ. Kelatiua idẽtitatis nõ recipꝛoca ſũt vyt ille iſte ⁊ ſiłia. Relatiua aſᷣt reci⸗ pꝛoca ſunt vt ſuus ſe ⁊c̃. Et ẽ talis dꝛĩa inter relatiua recipꝛoca et nõ re cipꝛoca:qꝛ relatiua ñ recipꝛoca nũq̃ in eadẽ cathe goꝛica cũ ſuo añte ſi u⸗ mũtur et hoc qñ referunt pꝛincipale ſubiectũ. Relatiua autẽ recipꝛoca bñ ponũtur.Exemplũ ſecũdi qꝛ poſſum bene dicere oĩs homo diligit ſe: vel oĩs hõ diligit aſinũ ſuũ Exẽplũ vmi ſoꝛtes currit et ille mouetur. Et no⸗ tãter dixi qñ referũt pꝛincipale ſub⸗ iectũ: qꝛ ſi relatiuũ idẽtitatis nõ re⸗ ferret pꝛincipale ſi ubiectũ ſed aliquẽ ter minũ obliquuʒ poſitũ in ſubiecto bene poſſet poni in eað cathe goꝛica cũ ſuo añũte.verbi gr̃a omnis homo habẽs aſinũ diligit illum. olĩs filius patris mei viligit ip̃ᷣm. Unde qñ in iſtis relatiuũ idẽtitatis refert nõ pꝛĩ cipale ſubiectũ ſed partẽ eius nõ eſt incõueniens ipᷣm poni in eadẽ cathe goꝛica cũ ſuo añte. ſ¶ Secũda ſi uppõ Relatiuũ idẽtitatis ſuppoĩt pꝛo illo ſuppoſito vel ſuppoſitis añtis pꝛo 4 vel quibꝰ pꝛedicatũ verificat᷑ de ſub iecto in pꝛopõe in qua ponitur ipᷣm añs et nõ pꝛo aliis.Ex hoc ſedtur — relatiuũ idẽtitatis nõ ſemꝑ ſuppõit pꝛo tot ꝓ quot ſupponit ſuũ añs: qꝛ pꝛopõ in qua ponitur añs noniſemꝑꝝ verificat᷑ pꝛo tot ſuppoſitis ꝓ quot ſupponit ipᷣm añs. Sed qꝛ relatiuũ idẽtitatis ſupponit ſoluʒ pꝛo his pꝛo quibꝰ añs veriſicat᷑ ſicut dicit ſuppõ igitur. ¶ Scðo ſedtur ꝙ ſemꝑ rela⸗ tiuuʒ idetitatis ſupponit eode modo ſicut ſuũ añs quo ad om̃e genꝰ ſup poſitionis ſʒ nõ quo ad ſpẽm. Scðʒ patet: qꝛ dicẽdo aĩal eſt ſor̃s et plato nõ eſt ülud.in iſta ꝓpõne aĩal eſt ſor ly aĩal ſuppõit deterĩate.i.indrñter ꝓ ſuis ſuppoſitis ꝑ modũ diſiũctõis ſed qꝛ iſta pꝛopõ aĩal eſt ſoꝛtes non veriſñcat᷑ niſi ꝓ vno ſuppoſito hui⸗ tmini aĩal ſcʒ ꝓ ſoꝛte ſeqᷣtur ex ſup⸗ põne ꝙ hoc relatiuũ illud in ſcðᷣa ca thegoꝛica dicte copłatiue ñ ſuppoĩt niſi ꝓ ulo vnico ſuppoſito aĩalis qð & ſoꝛtes ⁊ per ↄñs diſcrete. Patet 5 ꝙ añs põt ſupponẽè deterĩate et ſuuz relatiuũ diſcrete: qꝛ ñ oĩmode ⁊ eoð modo ſupponit relatiuũ et ſuũ añs. nec ꝓpter hoc dr relatiuũ idẽtitatis qꝛ debeat ſupponẽè pꝛo illis oĩ bus ꝓ qdqbus ſupponit ſuũ añs et oĩmode ⁊x codẽ mõ quo ſuũ añs. ſed ideo dicik relatiuũ idẽtitatis qꝛ debet ꝓ eodeʒ vel eiſdeʒ ſupponè pꝛo quo vel qbus ſupponit ſuũ añs et vᷣiſicatur pꝛopõ añtis. Sed qñ dicitur relatiuũ deby eodẽ mõ ſupponere pꝛo quo ſuũ añs hoc ẽ vliter verũ quo ad genꝰ videlz Aga pder cn di poſtns Aicnins enns dann une ttunm felriui iliunse ponlt mo oibus hiſce:noͤ tñ iholvte ſel relatiue ſq r ſalſpyue et talen ſn utui voczbãt /riqui/ Rrailllenat ſcppone gua ſuppon fun ſe iniſtl dmanezg Utſe Inde ſtuopoſteng Cn ihintu Pnlv s ſiun unmn onid⸗ ſtitn arn, i dott ſuppollti Atinäin geg Agu s ſupponit ſoluz po his e erenſtakſlatdtc, ſun hs gud Wone geſih hmons hnd un uſzen g t: ꝛ diceco ain eſt ſorfseran lud ni goͤr i ehſi ſuuput xrerinte MMcriter sſuppoſttiog nodi allücrͤs riſta popo ala eſt ſottes non cat nill , vno ſuppoſlto huns aill ſa . lote ſeatur ex ſih hoctelntin ud inſcdaan ora dige coleinei ſugpot Uo Wud ſappoltoaiilszi nes 1er is ſckete Pn s pot ſucponi detelateck ſun utiuu diſcete: joinodete oſ⸗ igwnt elnui t ſuũ ait lanuu latktati nren lls vibus/ quo ad fupponem mãlem ſimplicem vel ꝑſonalẽ: ſed hoc non eſt vtr veru de ſpẽbus ſupꝑõnũ.Vñ bene ↄcedo ꝙ ſi añs ſuppoĩt ſimptłr ſuũ relatiuũ dʒ ſupponẽ ſimpłr.et ſi mãliter/ma⸗ terialiter.ct ſi ꝑſonaliter/łꝑſonaliter Tertia ſuppõ.ſi aſis alicuiꝰ relatiuti nullo vᷣiſicatur lʒ bene pꝛo aliquo ſupponat tunc relatiuũ ꝓ nullo ſup⸗ ponit. vbi gra.aĩal ẽ lapis ⁊ aſinus k illud. Dico ꝙ qꝛ pᷣdicatũ iſtius pꝛo põnis aĩal ẽ lapis ꝓ nullo ſuppoſito hui⸗ termini aĩal verificet᷑ hoc rela tiuum illud ꝓ nullo ſupponit de iſto terĩo aĩal.i Quarta ſi uppõ.relatiuũ nõ dʒ eſſe magis ↄfuſum i ſuũ añs Ex quo ſeqͥtur ꝙ ſi ſuũ ans ſuppoĩt deterĩate quocũq; ſincathegoꝛeũate ſuꝑueniẽte relatiuo nõ ↄfſundet᷑ ꝓpt hoc relatiuũ. et ideo iſta.aĩai eſt ſor et lapis ñ eſt illud:lʒ uta negatio nõ pᷣcedat hoc relatiuũ illud tñ non cõ⸗ fundit ipᷣm ꝓpter hoc ꝙ ſuũ añs ſtat determiate.modo relatiuũ nõ debet eẽ magis ↄfuſuʒ iᷓ ſuũ añs. cuiꝰ tñ oppoſitũ eſſet verũ ſi negatio cõfun deret dictũ relatiuũ Siłr ſi dicatur aliqd eſt et qdᷣlibet eſt illud.licet hoc ſincathegoꝛeuma quodlʒ pᷣcedat hoe relatiuũ illud tñ ipſum nõ cõfundit ꝓpter hoc ꝙ ſuũ añs ſtat deterĩate nõ cõfuſe.¶ Quinta ſuppõ eſt ꝙ ſi aliqua pꝛopõverificat᷑ pꝛo oĩbus ſupꝑ poſitis alicuius añtis diſtributiue: tunc etiam relatiuũ illius añtis ſup ponit pꝛo oĩbus hiſdẽ:nõ tñ opoꝛtet abſolute ſed relatiue ſcʒ referendo ſingula ſingulis. et talem ſuppõneʒ relatiui vocabãt antiqui ſuppõnem diſtributiuã ſigillatam et bene vt in hac ſuppõne qua ſupponit hoc rela⸗ tiuum ſe in iſta pꝛopõne omnis hõ diligit ſe. Unde iſta pꝛopoſitio veri⸗ ficatur diſtributiue pꝛo omĩbus ſupꝑ poſitis iſtius termini homo et pꝛo eiſdem ſuppoſitis ſupponit hoc rela eiuum ſe: nõ tamẽ abſolute ſed ſigũ latim.Et pꝛopter taleʒ ſuppoſitionẽ ſigillatam diltributiuã nõ ſequitur omnis homo diligit ſe: ergo omms homo diligit omnem hoĩem. licet ſe ſupponat diſtributiue: qꝛ hoc nõ eſt abſolute ſed relatiue. ⁊ ideo bene ſe quitur.omnis hõ diligit ſe:ergo ſoꝛ tes diligit ſoꝛtem ⁊ piato platonẽ et ſic de aliis. Et hoc eſt quod antiqui dicere conſueuerunt ꝙ in terminis abſolutis ambobus diſtributis tota diſtributio vnius termini cadit ſug quodlibet ſuppoſitũ alterius termi etiã per ſe ſumptũ ſicut hic.oĩs ho⸗ mo diligit omnẽ hoĩem. vbi bene ſe quitur.oĩs homo diligit oẽm hoĩem ergo oĩs homo diligit ſoꝛtẽ: ⁊ omis homo diligit platonẽ ⁊ ſic de ſingu⸗ lis: Sed in diſtributiõe antecedẽtis et ſũi relatiui non tota diſtributio vnius cadit ſuper quodlibet ſuppo⸗ ſitum alterius: ſed ſigillatim qlibet pars ſupꝛa partẽ ſibi coꝛreſi põdentẽ ſolum.⁊ ideo nõ ſequitur.oĩs homo diligit ſe: ergo oĩs homo diligit ſoꝛ tem. ſed bene ſequitur ergo ſoꝛtes diligit ſoꝛtẽ ⁊ plato platonẽ et ſic de aluis. ¶ His viſis reſpõdendũ eſt ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt falſum. ſicut pꝛobat ratio adducta in contrarium ¶ Ad rationẽ dico ꝙ ſupponit flim̃s qꝛ ſupponit ꝙ relatiuũ omnino eoðᷣ modo ſupponat ſicut ſuũ añs.modo hoc eſt falſum ſicut dictuʒ eſt iuxta vnam ſuppoſitionẽ?. Sophilſma xxvi Animal nõ eſt lapis et aſinus ẽ illud Pꝛobatnr:qꝛ ẽ vna copulatiua cuiꝰ ambe partes ſunt vere. Unde pᷣma pars põt eſſe vera pꝛo aſino: et tune per ſecundã ſuppoſit ionẽ pꝛioꝛis ſo⸗ phiſmatis ly illð refert hoc añs ani⸗ mal pꝛo aſino.Et ſic etiã ſecunda ꝑs ſophiſmatis ẽ vera: ſcʒ aſinꝰ ẽ illud Et ſᷣm hoc ſenſus ſophiſmatis eſt. aĩal nõ eſt lapis ⁊ aſinus ẽ illud aĩal quod non ẽ laꝑis.ſ Ju opꝑpoſitũ ar̃. ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſtveꝝ igitur ↄña tenet.añs ꝓbitur. Nam ex quo ſophiſma ẽ vna pꝛopõ copulatĩa ↄdi ctoꝛia erit vna diſiũctiua de cathe⸗ goꝛicſs ↄdi=toꝛiis cathegoꝛicis ſo⸗ phiſmatis et ſic ↄtradictoꝛiũ ſophiſ matis erit oẽ aĩal eſt lapis vel nullꝰ aſinus ẽ illud. modo diſiũctiua erit va pꝛo ſcða eius ꝑte.UVñ ex quo iſta omne aĩai eſt lapis nõ verificetur ꝓ aliquo ſuppoſito huius termini aĩal ſedtur ꝑ tertiã ſuppõnem pꝛioris ſo phiſmatis ꝙ hoc relatiuũ illud in ſe cunda ꝑte diſiũctiue pꝛo nullo ſup⸗ ponit.Ex qvlterius ſequitur ſcdᷣam partẽ diſiũctiue eſſe verã.ex quo eſt pꝛopõ negatiua cuiꝰ ſubim pꝑꝛo nullo ſupponit et oĩs talis ẽ vera. Ad ſophiſma rñdeo ꝙ ipᷣm eſt verũ ſᷣm ꝙ ꝓbat pꝛima ratio. Ad rõnem in oppoſitũ dicitur ꝙ nõ bene capitur eius ↄdictoꝛia: qꝛ in pꝛopõnibus ↄdi ctoꝛiis termĩ debẽt ſupponẽ ꝓ eodeʒ vel eiſdẽ qualr̃ non ẽ in ꝓpoſito.Nã in ſophiſmate hoc relatiuũ illud ſup ponit pꝛo aliqͥ: ſed in diſiũctiua quã dicis eſſe ↄdictoꝛi am ſophiſmatis ly illud nõ ſupponit pꝛo illo eodẽ pꝛoꝑt hoc ꝙ in dicta diſiuncttua pꝛo nullo ſupponit ex eo ꝙ in pᷣma ꝑte diſiun⸗ ctiue ꝓ nullo ſuppoſito añtis huius relatiui illud verificat᷑. Et iõ dico ꝙ in pꝛopõnibus añtium et relatiuoꝛũ nõ tenet u cõis regula.odictoꝛium copulatiue dʒ eſſe vna diſiũctiua cõ poſita ex cathegoꝛicis ↄdictoꝛiis ca⸗ thegoꝛicis copłatiue. ʒ ad hñdum gdictionẽ in talibꝰdʒ pᷣponi negatio toti pꝛopõni in q̃ᷓ illa negatio nõ in⸗ telligatur cadere ſuꝑ totã pꝛopõnem Et ſᷣm hoc qdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ illud nõ aĩal non eſt lapis ⁊ aſinꝰ eſt illud.i.nõ eſt ita ꝙ aĩal nõ eſt lapis ⁊ aſinus fllud. modo hoce eſt falfuʒ: qꝛ vtiq; ẽ ita ꝙ aĩal non eſt lapis et aſinus eſt iliud vt pꝛobat pꝛĩa ratio Sophil ma xxvii. Quoddã aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ plato nõ ẽ ulud.¶ Pꝛobatur.nã hic ly aĩal veri ficatur ſolũ pꝛo ſoꝛte: ly illud ſup⸗ pomt ſolũ ꝓ ſoꝛte.ↄña tenet ꝑ ſcðᷣaʒ ſuppõnem. et añs notum eſt de ſe. Tunc vltra ly aĩal verificatur in di cta pꝛopõne pꝛo ſoꝛte ſolũ.et ly illud ſupponit ſolũ pꝛo ſoꝛte.ergo ſenſus ſophiſmatis cẽ.aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ plato nõ eſt illud. i.aĩal eſt ſoꝛtes et plato nõ eſt ilud aĩal quod ẽ ſoꝛtes ⁊ hoc eſt verum.ſ Impꝛobatur ſophiſma: qꝛ ſequitur anĩal eſt ſoꝛtes et plato ñ eſt illud. ergo aĩal eſt ſoꝛtes et plato nõ eſt illud aĩal. ↄña tenet eo ꝙ rela tiuũ debet ſupponere pꝑꝛo eiſdeʒ pꝛo quibus ſupponit ſuũ añs.et quia ly aĩal ſupponit deterĩate pꝛo ſuis ſup poſitis indrñter ſub diſiũctione ſe⸗ quitur ꝙ ꝑꝛo eiſdem ſupponit ſuum relatiuũ ſcʒ ly illð.et qꝛ hec negatio nõ/pꝛecedit ly illudvidetur ꝙ ly illð diſtribuitur pꝛo omibus ſuppoſitis aĩ ilis. et per ↄñs videtur ꝙ ſenſus ſophiſmatis ſitaĩal ẽ ſoꝛtes ⁊ plato nõ eſt ammal.modo hoc ẽ falſum. Reſpõdetur ꝙ ſophiſma eſtverum ſicut pꝛobat pᷣma ratio.¶ Ad ſcdðᷣam dico ꝙ ſupponit falſum. Pꝛimo:qꝛ ſupponit ꝙ relatiuũ ſupponat ꝓ oĩ⸗ bus pꝛo quibus ſuũ añs et nõ tantũ pꝛo his ꝓ quibus pꝛopõ añtis veriſi catur.et quia iſta pꝛopõ quoddã aĩal eſt ſoꝛtes ſolũ veriſicatur pꝛo ſoꝛte. Ideo hoc relatiuũ illud ſolum ſupꝑp⸗ ponit pꝛo animali quod eſt ſoꝛtes. Ex quo ſedtur ꝙ in ſophiſmate alit ſupponit antecedẽs q;ᷓ relatiuũ:quia añs ſupponit determiate æ ſuum re latiuum diſcrete. Secundo ſuppo⸗ nit falſum:eo ꝙ negatio pꝛeuenicus ſeqgitur ſophlſma et Kefiheſ. clgui ſiſnm ch go ſitiſini er matintt. bum. Micraittmni itin ſoctome onimulc ſorres el beh Aud moch hoc e taſin t Wctwaculus annbe part ſunfſe. Qnod uma ſrfalla; batur RNK. Oroſcaundaſit ſ⸗ Datet g ſenlns ſce gn lud ziinnodchſonts. turſopyſna, Näin ſopnin ſial eniſcann gwoidus ſi olto ſb oſicte q on ⸗ toceni pai venficryr rellawe in g on e⸗ tdioe relating lus ſuppe⸗ Mergereegzi mult h latnr g iin bultur e onibus ſpoltin c her o lcent g ſenſus ſnnisſit illi ſnes d glatn Hummmul,modo hoct füfun, ſodetur g lophiſima eſerun wod d m. AAſchn ſuphonit ſalum. Pine donit rel ariui ſugrout go⸗ ro quihus ſi iget nͦtant bi gulub alho tis i 7 c guu ilip wocli gin nes li wrlſcnun ao ſore. bwe retrus ucd ſolun ſu my animili uod eſ ſotes. vſedeur gin ſophiſſnate ali t anteetdis ic7relatiui:qur rdetenniate 1 ſuum te do ſi⸗ niſcrete. Gecunlclo ſun nrog gu greuenicni relatiuo diſtribuit ipſum nõ obſtãte ꝙ ſuũ añs ſupponit determiate.mõ boc eſt falſum. nã dicit quarta ſup⸗ poſitio ꝙ relatiuũ non debet eẽ ma gSis cõfuſum qᷓ; ſuũ añs.et ideo nũqᷓ gñte ſtãte determinate relatiuũ ſtat diſtributiue. Et per hoc etiã poteſt ſolui hoc ſopiſma. Sophilma.xxviii Quoddam aĩal nõ eſt ſoꝛtes et pla⸗ to nõ eſt illud. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. Nam bꝛunellus eſt quoddã aĩal qð uon eſt ſoꝛtes: et plõ nõ eſt ulið zial puta bꝛunellus qð nõ ẽ ſoꝛtes. ¶C.õ ſirmatur. nã pꝛima cathegoꝛica põt veriſicari pꝛo quodã ſuꝑpoſito aia⸗5 lis quod nõ eſt ſoꝛtes: et etiã qð nõ eſt plato.et qꝛ relatiuũ nõ ſupponit niſi ꝑpꝛo illo pꝛo quo verificat᷑ ſuũ an tecedẽs .iuxta quartã ſuppo ſitionẽ ſequitur ſophiſma eẽ verũ.ſ Itẽ cõ tradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſũ er go ſophiſma verũ.ↄña tenet.añs ꝓ baturi Nã cõtradictoꝛiũ ſophiſma⸗ tis eſti om̃e animal ẽ ſoꝛres vel pla to eſtillud.modo hoc ẽ falſuʒ.qꝛ eit vna diſiũctiua cuius ambe partes ſunt falſe. OQnod pꝛima ſit falſa pꝛo batur de ſe. Quod ſecunda ſit falſa patet.qꝛ ſenſus ſcdvᷣe eſt ꝙ plato ẽ i lud aĩal quod eſt ſoꝛtes.¶ Imꝑꝛoba tur ſophiſma. Nã in ſophiſmate ly aĩal veriſicatur pꝛo oĩbus ſuis ſup poſitis ſub diſiũctõne q̃ non ſũt ſoꝛ tes: ̊ etiã ly aĩ al veriñcatur ꝓ ꝑla⸗ tone.qꝛ plato ẽ aĩal qð non ẽ ſoꝛtes Et qa hoc relatiuũ illud ſuppoĩt ꝓ eĩbus pro qbus vificatur ſuũ añs: ſequitur ꝙ in ſophiſmate ꝓpoſito li ulð ſupponat diſtributiue ꝓ oĩ aiali quod nõ eſt ſoꝛtes poſtq negatio ip ſuʒ pᷣcedit. ⁊ ꝑ ↄs ſequitur aĩal nõ eſt ſoꝛtes et plato nõ ẽ illud. quod dã atcal nõ eſt ſoꝛtes ⁊ pPlato nõ eſt il lud quodd aĩal quod nõ eſt ſoꝛtes. ad quò ſedtur vlteriꝰ ꝙ plato non? plato quod ẽ falſum.ſ¶ Ad ſophiſma rñdeo ꝙ eſt verũ ſicut pꝛobãt pꝛime rationes.ꝗ¶ Ad aliam rationẽ dico ꝙ ſupponit falſuʒ qꝛ ſupponit nega tio pꝛecedẽs relatiuũ diſtribuat 13 pꝛo omĩbus ſuppoſitis pꝛo qbus an tecedẽs verificatur nõ obſtãte ꝙ ſu um antecedẽs ſtet determinate. mo do hoc eſt falſum et cõtra quartam ſuppoſitionem. Sophiſma xxix Eſt iſtud. Aliquis hʒõ eſt ⁊ qᷣibet hõ eſt i le. Pꝛobatur ſic. aliquis homo eſt ⁊ ſoꝛtes ẽ ille.x aliqͥs homo eſt c plato eſt ille ⁊ c. ergo aliquis hõ eſt et qlibet hõ elt ille. ¶ Secundo ſic. Nã ſophiſma ẽ vna copulatiua cu⸗ ius pᷣma pars ẽ vera ⁊ ſecũda ẽ vna vmuerſalis cuiꝰ quelibʒ ſingularis eſt vera cũ pᷣma parte.ergo illa vni⸗ uerſalis ẽ vera cum pꝛima parte ea dem et ſi ſic:ſequitur totã copulati⸗ uam eſſeverã. ſi q̃tibet eius pars fu erit vera. ſic vlłis elſt vera ſi quelibʒ ſingularis fuerit vera. ¶ Zertio ar guitur.Aliquis homo ẽ et qᷣlibet ho mo eſt aliquis hõ: ergo aliquis ho⸗ mo et quilibʒ homo eſt ille. In op poſitum arguit᷑. Nam ſubiectũ pꝛi⸗ me partis ſophiſmatis ſupponit de terminate. ſed per quartam ſuppoſi tionẽ relatiuũ non debet eſſe magis confuium aũte ſuo.& in ſo hiſmate hoc relatiuũ ille non debet ſi uppone re ma gis cõfuſe q́; ly homo.ſed mi⸗ nus conſuſe vel ſaltem ad minꝰ ita determinate ſicut ly homo quod eſt ſuũ antecedens. Ex quo ſequitur ſe cundã ꝑtẽ ſophiſmatis cẽ fłlam. TUñ oĩno ſicut hec ẽ fła aliqͥs hõ eſt ⁊ il⸗ le eſt qlibʒ hõ: ita hec ẽ fła.alids hõ eſt ⁊ qlubʒ hõ eſt ille.qꝛ equaliter et pꝛo eiſdẽ ſupponit ly ille ĩ vna ſicut in alia. ſicut ex ſuppõnibꝰ pꝛiꝰ poſi⸗ tis patet.¶ Secundo ſic. De nulto homine verſ eſt dicere ipe ſit et quilibʒ hõ ẽ ille: S flm ẽ ꝙ aliqs ho⸗ mo ẽ ⁊ qlibʒ hõ ẽ ille. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipſũ ẽ falſũ ſlẽ ꝓbãt röes ſctẽ ĩ 2riũ ¶ Ad rões. Ad pꝛimã dicit᷑ negãdo iſtã pꝛimã ↄnam. alids bomo ẽ ⁊ ſoꝛtes eſt ille: ⁊ alids hõ eſt et plato ẽ ille: &O aliquis hõ eſt et quilʒ homo ẽ ule. Pꝛmo eo ꝙ ↄñs ẽ ꝓpoſitio ypothetica qui nõ hʒ ſingu lares ipᷣm inducẽtes. qꝛ ypothetice nõ dicütur eẽ alicꝰ ſtitatis. ¶ Se⸗ cũdo nõ valet ↄña pꝛopter hoc ꝙ ar guitur a pluribꝰ ſuppõmibus deter⸗ mĩatis ad vnã. UVñ in añte ſunt plu res ſuppões determãate hniꝰ ternu hõ qꝛ ſunt plures ſi inglares in añte in quaꝝ qualibʒ iſte terminꝰ homo ſuppõnem habet determĩataʒ. et in alia æ alia: pꝛo alio ⁊ alio ei ſuppoſi to verificãtnr.in ↄñte autẽ habʒvna ſuppõem deterĩataʒ. modo qñ argr a pluribus ſuppõibus deterĩatis ad vnã:nõ valet ↄma.ſed cõmittitur fal latia figure dictionis.et iõ ſi debe⸗ ret valere pↄna:oʒ ꝙ; ſic argueret.ali quis homo eſt et ſoꝛtes ẽ ille et pla⸗ to ẽ ille idẽ.et ciceroille idẽ.⁊ ſic de aliis. aliquis hõ eſt et quilibʒ hõ ẽ ille. ⁊ tũc añs eẽt falſum excepta eiꝰ pᷣma parte. ¶Ad ſcðᷣaʒ rõem dico ꝙ ad veritatẽ ſophiſmatis non ſufficit ꝙ quelibʒ ſingularis ſ. ecũde partis ſophiſmatis ſtet in veritate cũ pᷣma ſed requirit ꝙ quelibʒ ſingularis ſe cunde partis ſophiſmatis ſtet ĩ veri tate cũ pꝛima.ſubiecto pꝛime partis vᷣificato ꝓ eodẽ.hoc deſicit ĩ ſophiſ matc.qꝛ licet cũ iſta aliqs homo eſt: bene ſtat iſta ſoꝛtes ẽ ille.⁊ ſimiliter iſta plato ẽ ille: tñ pꝛo alio veriſicat᷑ quãdo ſtat cũ illa.ſoꝛtes ẽ ille.et pꝛo alio qñ ſtat cum illa:plato ẽ ille.⁊ il lud depẽdet ex ſuppõne illa qua dice batur ꝙ relatiuum ſupponit pꝛo eo⸗ dem pꝛo quo verificat᷑ añs.i.ꝓpõ in qua ponitur antecedẽs, ¶Ad tertiã negatur ↄña.et ratio eſt qꝛ relatuũ nõ ſupponit pꝛo omĩbus pꝛo quibus ſupponit ſuũ añs:ſed ſoluʒ pꝛo illis pꝛo quibus veriſicat᷑ ſuũ antecedẽs nec etiã relatiuũ ſuppoĩt magis cõ⸗ fuſe ſuo añcedente. Ex quo patet ꝙ non ſequitur aliquis homo ẽ ⁊ qui⸗ libet homo eſt aliqius homoꝛ qui⸗ libet homo eſt ⁊ quilbʒ hõ ẽ ille. ꝓp ter hoc ꝙ in pꝛima ly hõ ſequens ly quilibet ſtat cõfuſe. ſe ed ly ille ĩ ↄñte non. et ideo nõ licet pꝛo ly homo po nere ly ille. Conaimiliter ſoluerent iſta ſophiſmata.aliquid eſt et quod/ libet eſt ulud. aliquis homo mouet et quilibʒ hõ qᷣ currit ẽ ille. aliqð co loꝛatũ ẽ.et quodlibet albũ ⁊ illnd.ali quod aĩal eſt ⁊ qdᷣlibet riſibile E ülð Pꝛuma autẽ ſignificat ꝙ aliquid eſt et illud eſt quodlibet. Secũda aũt ſignificat ꝙ alis homo mouetur.et ille ẽ quilibʒ hõ qui currit. Tertia ſignificat ꝙ aliqð coloꝛatũ eit et u⸗ lud eſt quodiibʒ albũ.¶ Quarta aũt ſignificat ꝙ aliquod aĩ᷑al ẽ ⁊ illud ẽ quodlibet riſibue.x quo patet die tas pꝛopõnes æẽ falſas.qꝛ taliter ſi⸗ gnificant dicte pꝛopões quod depen det ex illa ſuppõne qua dicebat᷑ ꝙ re at iuũ non debet eẽ magis confuſũ Sꝙᷓᷓ ſuum antecedens. Sophilma. xxx. Aliquis homo eſt et nullꝰ hõ eſt ille ¶ Pꝛobat ſic. Aliquis hõ eſt plato nõ eſt ille.aliquis homo ẽ ⁊ ſoꝛtes ñ eſt ille.et ſic de alus: aliqs homoẽ et nullus homo ẽ ille.¶ Scdo ſic ar guit᷑.ſophiſma ẽ vna copulatĩa cuiꝰ pꝛima pars ẽ vera. ⁊ ſecũda eſt vna vniuer ſalis cꝰ quelʒ ſingłaris ſtatĩ veritate cum pꝛima. ergo ⁊æc. ¶ In oppoſitũ aꝛguitur. Aliquis hõ elt et nullus hõ eſt ille:ſit & ille aliquis hõ ſoꝛtes. mõ fłm ẽ ꝙ ſoꝛtes ſit ⁊ nullꝰ teneg. ugcntiti⸗ egu dlan (öSeoſenml. ſopcn d öymvcuſgenniiedri 4 tdnei g aſm Nügrzuten c Altcuun 0 n Nrdeege ſohmae tener Ra zhs ciiid ſochtinmmst Ats donoh no ehnirtt ili er hoe er hñs cqvis tuer hulbe l: ulptuunel Ummus Vmm—wr— — — — nerd ut eutimn c ili⸗ 1 lconu ſohtſnrtts gntur: ſochiſnaſeiit ſant olisafn nunerperticularis degatius t termnnopntchines. Aſopdt feſpöcennr gid Nrn (Dn 1n conrmi dhndt Alctoꝛiͤ ſophiſnars. Eird iſt:ꝛ mn poponibus contran teymin?ut in pna ſtat no di tuezre m alin dulributie Iltolinbuibilis moo ſe ne EH ſaltuhis er tf e uln. kſchinme e nor linhzqaurfte ill, arü a ulda tiie wia eſ ibe ſiled Pum Mtſigiircn aianii⸗ er Aud eſ guogibet ſ Bechcnil lgnicat gans Domo monetu⸗ lleẽ gultip hoͦgu amnt Jn ſutcargalihd woꝛtu eß ar guodlibzalbu⸗ Ouarnii ifcataliquod aialirillud walbet riſbie. Ex quo pater d 8 wopones te ſalſis. qaꝛ taner dlcte nopoes quod denl uer aſuppone gua chatg ui non dehet &t magis oſi ſuum mnterdens⸗ ophilmao. Salhluatone ¶Ppval elnus hi⸗ 1e at e nn aetſuc⸗ tll e ie rluͦ lie ulus e ll.ſ9 . ulatiad iine neſiirck vera⸗ e ehigirult hõ ſit ille: g ſophiſma ẽ falſum.Añn nullus eſt homo de quo ſit verũ dicè ipſe ſit et nullus hõ ſit ule. Ed ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum ẽ falſum Et ad rõnes oppoſitũ pꝛobantes di⸗ catur /ꝓpoꝛtiona iter ſicut iam reſpõ ſum eit de alio ſophiſmate. Sophilma xxxi Dmnis hõ habẽs equũ equttat illũ Pꝛobat᷑. poſito ꝙ ois hõ hẽat duos equos quoꝝ vnũ equitet ⁊ aliũ non. iſte hõ habẽs equũ equitat illũ ⁊ iſte hõ hahens equũ edqtat illuʒ et ſic de aliis. S oĩs hõ hñs equũ equitat ulũ ¶ Scðdo ſic argiit᷑. ſophiſma vʒ iſtã oĩis homo qui hʒ equũ equitat illum et hoc eſt verũ per caſum ¶ In oppo ſitũ arguitur.qꝛ ↄᷣdictoꝛiũ ſõphuſma tis eſt verũ:ergo ſophiſma eſt falſi ũ tenet ↄña ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ aliqs homo hñs equũ nõ equitat illũ. et hoc eſt veꝝ:qꝛ ſor hñs equuʒ puta bꝛunellũ nõ equitat ulũ.poſito ꝙ bꝛunelilꝰ ſitvnus de nu mero qui ñ equitãtur.ꝙ illa ſit ↄtra dictoꝛia ſophiſmatis ꝓbatur: qꝛ illa ⁊T ſophiſma ſe hñt ſicut vłis affirma tiua et particularis negatiua vtroq; termino participãtes. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ eſt verum.¶ Ad rõnes in contrariũ dicitur ꝙ male accipit᷑ vdictoꝛiũ ſophiſmatis. Et rõ huius eſt:qꝛ in pꝛopõnibus contradictoꝛus terminꝰ qui in vna ſtat nõ diſtribu⸗ tiue dʒ ſtare in alia diſtributie ⁊ hoc ſi ſit diltribuibilis.modo ſic nõ eſt ĩ ꝓpolſito: qꝛ iſte terminꝰ equus bene eſt diſtribuibilis.et tñ nec diſtribuit᷑ in ſophiſmate nec in pꝛopõe accepta tani ↄtradictoꝛia ſophiſmatis.et iõ aliter accipienda eſt ↄtradictoꝛia ſo phiſmatis. Et ideo dicũt quidam ꝙ; iſta vĩs homo hñs equũ equitat illũ equalet iſti oẽs homo habens equũ cquitat equũ.Et pſᷣm hoc dicũt ꝙ in gecipiẽdo ↄtradictoꝛiſ ſophiſmatis dz mutari hoc relatiuũ illum in ſun añs ſcʒ in ly equũ. Et ſᷣm hoc dicũt ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eẽ gliquis hõ nõ habens equũ nõ equitat equum. Sed bꝛeuiter iſti deſiciũt:qꝛ iſte nõ equiualẽt.omnis hõ habeng equum equitat illũ et oĩs homo hñs equum eqtat equũ. qꝛ in caſu poſſibili pᷣma põt eſſe falſa ſecũda exñte vera Nã poſito ꝙ oĩs homo hñs equuʒ edqtet non equũ ſuum ſed equũ ſocii, tunc hec eſt vera. oĩs homo hñs equũ eqͥ tat equũ:iſta tamen exñte falſa oĩs hõ habens equũ equitat illũ. Aliter tñ eſt dicendũ ꝙ accipiẽdo ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis pꝛeponẽda eſt negatio toti ſophiſmati.et ſᷣm hoc dictonũ ſophiuſmatis eſt nõ omnis hõ habẽs equũ equitat illũ ſic ꝙ tota negatio cadat ſupꝛa totaʒ pꝛopõnem.et ꝙ ſit ſenſus nõ eſt ita ſicut iſta ſignificat oĩs homo hñs equũ equitat illum. Deinde rñdeatur ad ꝓbationẽ qua pꝛobat᷑ ꝙ iſte ſunt odictoꝛie. oĩs hõ hñs equũ edqtat illũ et aliqs hõ hñs equũ nõ equitat illũ.qñ dr ſe habẽt ſicut vlis affirãtiua ⁊c. d ad hoc ꝙ nõ ſufficit ad ↄdictionẽ ſed cum hoc reqritur ꝙ tminꝰ diſtributꝰ in vna ñ diſtribuat᷑ in alia ſi ſit diſtribuibił et ecõtra qualiter nõ eſt in ꝓpoſit⸗ Sophilma xxxii Omnis hõ eſt aĩal et riſibile ẽ illud. Pꝛobat᷑.ſoꝛtes ẽ aĩal ⁊ riſibile ẽ illð et plato eſt aĩal ⁊ riſibile ẽ illud ⁊ ſic de aliis. oĩs hõ eſt aĩal et riſibile ẽ illud.¶ Scðo ſic arguit᷑. ſophiſma ẽ vna copulatiua cuiꝰ pꝛima pars ẽ va et ſcðᷣa ſtat in veritate cuʒ qualibet ſingulari pᷣme partis g& ſophiſina eſt verũ.¶ Tertio ſic. Nã hec eſtva oĩs hõ eſt aĩal et illud eſt riſibilc. etiaʒ videt᷑ ꝙ hec ſitvera.oĩs hõ eſt aĩal ⁊ riſibile eſt illud.ↄña tenet ⁊ videtur eſe nota. Antecedẽs patet.nam oĩs homo eſt aĩal quod eſt riſibile: ergo omnis homo eit aĩal et illud eſt riſi⸗ bile. Conſequẽtia tenet: eo ꝙ ly qað expoĩtur per ⁊ et illud qð eſt. ꝙ añs ſit verum patet qꝛ ↄtradictoꝛiũ eius eſt falſum ¶ In oppoſitũ arguitur DOmnis homo ẽ animal et riſibile 6 illud. in iſta pꝛopõe ly illud ſupponit determĩate.⁊ per ↄñs iſta pꝛopoſitio riſibile eſt iliud verificat᷑ pꝛo aliquo ſuppoſito huiꝰ termini animal.Sit ergo illud ſoꝛtesvel plato.tunc ſicut hec eſt falſa omnis homo eſt aĩal et foꝛtes eſt illud. vel iſta oĩs homo eſt aĩal et plato eſt illud. ita hec ẽ falſa oĩs homo eſt aĩal et riſibile eſt illud Sed ꝙ hec ſit falſa oĩs homo ẽ ani mal ⁊ ſoꝛtes ẽ illud rꝛobatur ſic.oĩs homo ẽ aĩal et ſoꝛtes eſt illud: piato ceſ homo.ergo plato ẽ animal et ſoꝛ tes ẽ ulud. ↄcluſio eſt falſa et tamen diſcurſus ẽ bonus ergo aliqua pꝛe⸗ miſanꝝ et nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ eſt ſophiſma que debebat ꝓbari falſa. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum ſicut ꝓbauit ratio ĩmediate facta. ¶ Ad rationes.ſſ Ad pꝛimã cuʒ dicitur ſoꝛtes ẽ animal ⁊c᷑. negatur ↄña pꝛopter hoc ꝙ arguit᷑ a pluridꝰ ſuppõnibus determinatis ad vnam huiꝰtermini riſibile. Sed ſi deberet valere ↄña ſic deberet argui. ſoꝛtes eſt aĩal et riſibile eſt illud ⁊ plato eſt aĩal et illud idẽ riſibile qð eſt ſoꝛtes cẽ illud ⁊c. ergo oĩs homo animal etriſibile ẽ illud. ſʒ tunc oẽs partes añcedẽtis eſſent falſe excepta pꝛima ad ſecundã dicitur ꝙ ad veritateʒ ſophiſmatis nõ ſufficit ꝙ ſcdᷣa pars ſtet inveritate cũ qualibet ſingulari pꝛime:ſed requirit᷑ ꝙ ſecũda eius ꝑs pꝛo eodẽ ſuppoſito huiꝰ termini riſi bile ſtet in veritate cũ qualibet ſin⸗ gulari pꝛime partis.modo hoc ẽ flĩ ꝛ pꝛo alio ſupꝑpoſito huius termin i ſum. S riſibiie iſta pꝛopo riſibile illud ſtat in veritate cum iſta ſoꝛtes ẽ animal. et pꝛo alio cum iſta plato eſt animal ¶ Ad tertiã conceditur añs ⁊ negat᷑ ↄña.vnde dico ꝙ iſte pꝛopõnes mul⸗ tum differũt. ſcʒ oĩs Homo eſt aĩal ⁊ riſibile ẽ illud:et oĩs homo ẽ animal et illud eſt ruſbile.qꝛ in pꝛima ly riſi bile ſupponit determinate ⁊ in ſcða ly riſibiie cõfunditur. Uñ ad verita tem iſtius pꝛopõnis oĩs hõ eſt aĩal ⁊ riſibile ẽ illud requirit᷑ ꝙ oĩs homo eſt aĩal.et hoc riſibile qð ſoꝛtes ẽ ſit illud vel oĩs homo eſt aĩal ⁊ hoc riſi bile quod eſt plato ẽ illud.modo iſte oẽs ſunt falſe. Sed adveritatè iſtiꝰ oĩs homo eſt aĩal et illud eſt riſibile reqritur et ſufficit ꝙ ſoꝛtes ſit aĩal ⁊ illud ſit riſibile et plato ſit aĩal et illud ſit riſibile ⁊c̃. modo om̃s tales ſunt vere. Ex his pʒ iſtam eſſe veraz oĩs homo eſt aĩal ⁊ illud ẽ riſibile.et iſtã eſſe falſam oĩs homo ẽ animal et riſibue ẽ illud. et ſiłiter panc oĩs homo eſt aĩal et ſoꝛtes eſt ulud. Ex hoc eniʒ patet hanc eſſe falſam oĩs hõ eſt aĩal ⁊ omne riſibile ẽ illud:q; ſequitur oĩs homo eſt aĩal et omne riſibile ẽ illud. ergo plato eſt aĩalet omne riſibile ẽ ilud. modo hoc ẽ fal umiltr ſi hec ẽ falſa oĩs homo eſt aĩ al et riſibile ẽ illud ſicut dictuʒ eſt multomagis hec eſt falſa omnis homo eſt aĩal ⁊ oẽ riſibile ẽ illud Sophilſma.xxxiii. Eſt iſtud de hoc relatiuo idẽ. Aliqð enũciabile eſt falſũ et idẽ neceſſario eſt verũ. Probat᷑.quia eſt vna copu latiua cuiꝰ ambe partes ſũt vere er go ⁊ c. Pꝛĩa enĩ pars eſt vera vt cla rum eſt:quia multa ſũt enũciabilia Et ſimiliter ſcdᷣa paꝛs ẽ vera?: qꝛ de neceſſariũ ẽ verum.: ergo omne idẽ neceſſario eſt verũ: et hec ẽ ſcða ꝑs ſophiſmatis: SO ⁊c. ¶ Impꝛobatur ſo Chnrhommt. feferun Adienſlcurpeus. uscrnatmninoeeun uic lerio — ſuppont poto ogol⸗ wn Uwrilecuuut teoiuttumuuunzt honm nillertrer wcaNα ſates ne aſnus Luſc rſ lenuy A ſochſm g ſi hoe telati laen tgaiumono ſopb iſmma fualſumhem ponſchafarond ſenſus cqugd aicadieiſ 1 e enucniitſtnudln ſeri,nodo hoeiflun I lo dico gſily iem 42 ſochiſmuẽ yi ſcut guty lrrturtſ ain de lp teni⸗ B ſr horcce vne djtu caſn le . wododins tun n en. Er hia gllimeſein is konocſteialt ilute nſi liieſte tulamn oio hond bucè iluc, cellter uneͤ ocl oi er ſorw llluih ⸗ Xenn, cutet hunt eſſe fiſmo cſtaialr omne nilbie t ilud luitur ols homnoeſt alal etom lbtte i illud ergo piato eſt ala nne rble ? ilud. modo hocit m. Gimdk ſihec e fulſoishen Ränca mble iludſtcur e Rmutommgns hec et ſiſton pomo cſt aial 10? nibie ẽ li oppilna ni , Shle rliruo i. Nii itatue tiſiet ⸗ heceſin mi. Pwbli uiteſt omac urcus mmbepyrtes ſüt verel 1. Peueni pergel verd ne 1 egu mnulta ſüͤt enüciabi J ns e vera: ininr ſchnhn oommel phiſma ſic oophiſma ẽ vna coxula tiua cuiꝰ vna pars ẽ falſa: ſopłiſ⸗ ina eſt falſuʒ.tenet ↄña eo ꝙ ad veri tatẽ copuiat ĩe requirit᷑ veritas vtri⸗ uſq; ꝑtis.Nã ſophiſma ſignificai ꝙ; aliqð enũciabile ẽ fẽm ⁊ qð idẽ enũ ciabile falſuʒ neceſſario ẽ verũ mo⸗ do hoc ẽ falſuʒ. ¶ Pꝛo rñſione ad ſophiſma ẽ ſciendũ ꝙ aliqñ vtimur iſto qð eſt ide ſicut utis relatiuis il le/iſie.vt ſi vicat᷑ ſoꝛtes currit ⁊ idẽ diſputat. Aliqudo auteʒ vtimur eo vt adiectiuo quodã alicuiꝰ ſubſtan⸗ tiui et reiatiuo ad aliqd. non antece dens ipſuʒ ſed ſeqnẽs.vt il dico ſoꝛ⸗ tes ẽ idẽ hoĩ.ibi idẽ nõ ẽ relatiuum ad ſoꝛtẽ ſed ad hoĩem.et non eſt vis ſi auqñ ſtat oꝛdo ꝑ poſterius. vt ſi di catur homim ẽ ide ſoꝛtes. ibi eĩ idẽ refertur ad hoĩem ſicut pꝛius.¶ Ui terius eit notandũ ꝙ hoc relatiuum idẽ cũ terĩo cõmuni ad quẽ retertur ſupponit ꝑꝛo eo pꝛo quo ille terminꝰ veriſicatur. Unde iſte equiualẽt ſoꝛ tes ẽ idẽ homini ⁊ ſoꝛtes ẽ homo. ſi militer ilie:ſoꝛtes non ẽ idẽ aſino et ſoꝛtes non cẽ aſinus.¶ Tunc reſpon detur ad ſophiſma ꝙ ſi hoc relatiuũ idem capiat᷑ pꝛimo mõ ſophiſma eſt falſum.ſicut ꝓbat ſcdᷣa ratio et tũc ſenſus eſt ꝙ aliqd enũciabile ẽ fłm. ⁊ qð idẽ enũciabile ſIm neceſſario ẽ verũ.modo hoc ẽ falſum. ¶ Secũ⸗ do dico ꝙ ſi ly idem capiat᷑ ſcdᷣo mõ ſophiſma ẽ verũ ſicut ꝓbat pᷣma rõ Auter poteſt dici de iſio terio neceſ ſario ꝙ põt eẽ nomẽ datiui caſus ⁊ ſic ſophiſma ẽ verũ.et hoc ꝓbat pꝛi ma ratio.vel poteſt eẽ aduerbium ⁊ tunc ſophiſma ẽ falſum et hoc pꝛo⸗ bat ſecunda ratio⸗ Sophilma lv. Infinita ſunt infinita. Pꝛobat᷑.due . medietates ſunt infinitas tres tertie ſunt infinita: quattuoꝛ quarte ⁊c.S infinita ſunt infinita.ↄña tenet.añs põt pꝛobari ꝓpoꝛtiona r̃ ficut pꝛobat in ſophiſmate pꝛecedẽti duas medie tates eſſe ĩ finitas.¶ In o poſitũ ar⸗ gSuitur. Si infinita eſſent ifinita et cum etiam inſimita ſint finita ſicut pꝛius dicebatur.et cum finita et infi mita ſint oꝑpoſita ſequitur ꝙ de eo⸗ dem verificãtur opꝑpoſita. EZad ſo⸗ Miſma reſpõdetur ꝙ ip ſum eſt verũ ſicut pꝛobauit ratio pᷣma. Et ex hoc tunc etiã põt pꝛobari ſophiſma pꝛece dens arguẽdo in darapti in pᷣmo mõ tertie figure.infimita ſunt infinita. infinita ſunt finita.& finita ſunt inſi nita.et hoc erat ſophiſma ꝑꝛececẽs. aid rẽnem in oppoſitũ dr̃ ꝙ nichil ꝓbat: qꝛ ly ĩ finita ſincathegoꝛeuma tice ⁊ ly finita nõ ſunt oꝑpoſita. Sophilma.vi. Infinmitevnitates ſunt in oliq̃ͥ nũero finito. Pꝛobat᷑ ſophiſma.due vnita⸗ tes ſũt in aliq̃ numero finito.⁊ tres vnitates ſunt in aliquo nũero finito ⁊ꝓ öͤſic in ĩfinitũ.ergo infinitevnitates ſunt in aliquo numero finito. ¶ In oppoſitũ arguitt᷑. Inſinite vnitates ſunt in aliquo numero finito:ergo ĩ aliquo numero finito ſunt infinite vnitates.modo hoc eſt falſum.iſZd ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum. et qñ dr̃ infinite vnitates ⁊c᷑. negat᷑ ↄña: quia ar̃ a terimino ſtante ↄ uſe ad ipſũmet ſtantẽ deterĩate ſᷣm eiuſ dem multitudinis.⁊ talis ↄña nõ va let ſicut nec valet iſta.oĩs homo eſt aĩal. ergo aĩal eſt oĩs homo Sophil ma:xxxiiii: Eit iſtud de hoc relatiuo ſuus. Ots hõ ẽ aĩal et ſuus aſinus currit. Po⸗ natur caſus ꝙ cuiuſlibet hoĩs aſinꝰ currat.tunc arguitur. Sopłiſma ẽ vna pꝛopoſitio copulatiua cuius am be partes ſunt vere: ergo ſopł iſma eſt verũ.ↄnña tenet.añs ꝓbat᷑ ꝙ pᷣma pars ſit vers clarũ eſt. ꝙ ſecunda ſſit vera ꝓpatur: qꝛ valet utã cuiuſlibet hoĩs aſinus currit ⁊ illa ẽ vera ꝑ ca⸗ In oppoſitũ argẽ. Sophiſ ſum. ma huic oĩs hõ ẽ aĩal ⁊ aſi⸗ nus ſuus currit mõ illa ſcða ꝑs ẽ fal ſa.qꝛ valʒ iſtã aſinꝰ cuiuſlʒ hoĩs cur rit. modo hoc ẽ falſũ eo ꝙ nullꝰ ẽ aſi nus cuiuſſibʒ hoĩs ſicut ſupponitur. Zd iſtud ſophiſma reſpondet᷑ ꝙ eſt verũ ſicut ꝓbat pꝛima ratio. Ad ratões in cotrariũ dicit᷑ ꝙ iſte nõ eq ualẽt oĩs hõ ẽ aĩal ⁊ ſuus aſinꝰ cur⸗ rit:⁊ oĩs hõ ẽ aĩal⁊ aſinus ſuus cur rit.qꝛ in pꝛima ly aſinus ↄſundit᷑ da ſequit᷑ relatiuũ qð terminũ diſtribu tum refert. In ſcdᷣa aũt ly aſinꝰ ſup ponit determinate. ⁊ iõ inter dictas pões magna ẽ differẽtia. ⁊ iõ val⸗ de cauẽdũ ẽ de tali ſituatiõe terĩoꝝ abſolutoꝝ ante relatiuũ vel poſt. ¶Nunc in iſta parte videndũ eſt de hoc relatiuo ſe/⁊ eius. Sophilma xxxv. Omis homo videt ſe.poſito ꝙ non ſit auquis hõ quin videat ſeipᷣm et nullũ aliũ a ſe.⁊ tunc arguit᷑ ſic:ſoꝛ⸗ tes videt ſe.plato videt ſe ⁊ ſic de a liis: S oĩs homo videt ſe. ¶ In op poſitum arguit. Omĩs homo videt ſe:ergo oĩs hõ videt oẽʒ hoĩem:ↄñs eſt cõtra caſuʒ ⁊ ꝓbat᷑ ↄna eo ꝙ hoc relatiuũ ſe ſupponit diſtributĩe pꝛo omni hoĩe. ¶ Heſpondet᷑ ad ſophiſ⸗ ma ꝙ ipᷣm eſt verũ. Ad impꝛobatõeʒ dicit᷑ ꝙ licʒ hoc relatiuuũ ſe ſuppoãt pꝛo oĩ hoĩe tñ hoc non eſt abſolute: ſed ſigillatim referendo ſingula ſin gSulis ſicut dicebat᷑ iuxta quiutã ſup poſitionẽ.ideo nõ ſeqᷣtur oĩs hõ vi⸗ det ſe:ergo oĩs homo videt oẽʒ ho⸗ minẽ. Nec etiã ſedtur oĩs homo vi⸗ det ſe:ergo oĩs homo videt ſoꝛtẽ et platonẽ.ſed bene ſequit᷑.oĩs hõ vidʒ ſe:et go ſoꝛtes videt ſoꝛtem ⁊ plato platonẽ et iohãnes iohannem. Sophilma xxxvi. Eſt iſtud de hoc reinine eius. ODĩs pꝛopõ ẽ veravel eiꝰ cõtradictoꝛia eſt vera. ¶ Pꝛobat ſophiſma. Iſta ꝓoðõ ẽ vera vel eiꝰ cõtradictoꝛia eſt vera ⁊ iſta ꝓpõ ẽ vera vel eiꝰ cõtra⸗ dictoꝛia ẽ vera ⁊ ſic de alus:g̊ omĩs pꝛopõ ẽ vera vel eius cõtradictoꝛia ?ẽ vera. ¶ In oppoſitũ argui. So⸗ phiſma eit᷑ vna diſiũctiua cuiꝰ ambe partes ſunt falſe:S ſophiſma ẽ falſũ ↄña tenet.añs ꝓbat᷑. nã ꝙ pꝛinia ꝑs ſit falſa clarũ eſt.Sed de ſcða patet nã ſẽſus ſcðe ẽ ꝙ oĩs ꝓpõis vere cõ tradictoꝛia eſt vera:mõ hoc ẽ falſum ↄña pꝑʒ qꝛ in pᷣma cathegoꝛica ſophiſ malis pᷣdicatũ ẽ veriſicabłe de añte pꝛo oĩbus ꝓpõibus veris ⁊ ſolũ pꝛo talibus.iõ ꝑ ſecundã ſuppõeʒ hoc re latiuũ eius refert oẽs ꝓpõnesvas et ideo ſenſus ſophiſmatis ẽ ꝙ oĩs pꝛopõ ẽ vera vel oĩs pꝛopoſitioĩs ve re cõtradictoꝛia ẽ vera. mõ clarũ eſt hauc eẽ diſiũctiuã hñtem ãbas ꝓtes falſas.¶ Et iõ rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipᷣm eit falſum.⁊ cũ arguit᷑iſta ꝓ poſitio ẽ vera vel eiꝰ cõtradictoꝛa ẽ vera. ⁊ iſta ꝓpõ ẽ vera vel cius con⸗ tradictoꝛia ẽ vera ⁊ ſic de alus:ergo oĩs ꝓpõ ⁊c Negatur ↄna qꝛ ↄñs ẽ vna ꝓpõ ypothetica que nõ elſt alic⸗ qtitatis ⁊ non habet ſingulares ex quibus inductiue inferat᷑. Sic igit᷑ patʒ quõ aliter rñdenduʒ ẽ ad iſtam oĩs ꝓpoſitio eſt vera vel eiꝰ contra⸗ dictoꝛia ẽ vera / et aliter ad iſtã:oĩs ꝓpoſitio vel eius ↄtradictoꝛia ẽ ve⸗ ra de qua pꝛius fuit ſermo⸗ Sophilma. xxxvii. Eſt iſtud. Oĩs ꝓpõ ẽ veravel eiꝰ cõ tradictoꝛia eſt falſa. ¶ Impꝛobat ſophiſma ſic.oĩs ꝓpõ ẽ veravel eiug cõtradictoꝛia eſt falſa:ergo hec ꝓpõ veus non eſt:ẽ vera vel cius ↄtradic 37 uzunn es . en horn iän dens ſo cda Popo:ege dens nöet erae eus t iitcunegatur Morb ſe ialiuo mu ner i erctig maret cutpeyan pvrhetci dilctiul er gu lterſlogtandi, Cölimi Neretu de ito ſophiſmnmate, popd k fuſt eleins 7tra KNrrcdeſinilius. Ueſtnonereinhae Rſo diffultue hitaer panen cthegoreunmntisterch di termmuͦ ctadlitur podt lpna ſunt ſophiſmnat ul atrntu er jte huß⸗ tummtis is eſſibt en rtnetis tmnini cui g Obns ſii⸗ ſuppoſus. Iahiimi mvii. ſd erg iſon Derqgiſtoꝛüeſte nameſ tiduiwei Wen H ir a ſpi ng ddſennch ſupde oer üaus eſert dis Phöer et leo ſenſus ſopyllnatls igei/ p ſera nel is tropolliien re cialcwujc mma nu dri Ace aſtöchnui hiten tas ag ſſs. (Et rideturad ſophiin melt falſum. 1 ci argukſta ſtioè vera vel ed cotr cictont. ala phot dera velcins ctonie era t c N Angeg M. Negarur act o hothenua peni chti/ Sttatis 1 non habet inguent Autus inanctue ſett Geß utz qusͦ re⸗ ,ñgenu; i r is wltdt nle n aous ri/et zine polto relcus Aruſctore uu eus iin ſine⸗ lunf erarel ei mnprob! Lanuc ana imue ſc ols gõ — c lnathot wn el era dele toꝛia eſt falſa. ↄñis eſt falſum:qꝛ eſt vna diſiũctiua cuius ãbe ꝑtes ſunt falſe. ꝓbatur ↄña:quia oĩs pꝛopõ eſt ver a vel eius ↄdictoꝛia eſt falſa. hec pꝛopõ deus nõ eſt/ẽ pꝛopõ: ergo hec ꝓpoſitio deus nõ eſt/ẽ veravel eius cõtradictoꝛia ẽ falſa. ¶ In oppoſitũ arguitur:qꝛ eſtvna diſlũctiua cuius ſcdᷣa pars ẽ vera:S ipſum eſt verum ↄña tenet.añs pꝛobat᷑: qꝛ ſenſus ſo⸗ phiſmatis ẽ iuxta illa qᷓ pꝛius dicta ſunt.oĩs pꝛopõ eſt vera vel eius con tradictoꝛia ẽ falſa.i.oĩs pꝛoꝑõ eſtva vel ois pꝛopõnis vere odictoꝛia eſt falſa.modo iſtius diſiũctiue ſecũda pars ẽ vera.¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verũ vt ꝓbat ratio iam facta. Et ad rõnem in orium negat ↄnña.et qñ arguitur.oĩs pꝛopõ eſtvᷣa vel eius dictoꝛia ẽ falſa. hec pꝛopõ deus nõ eſt/ẽ pꝛopõ: ergo hec pꝛopõ deus nõ eſt ẽ veravel eius ↄdictoꝛia eſt falſa. negatur ↄnña:eo ꝙ nõ apꝑet eſſe in aliquo mõ nec in aliq̃ figura nec etiaʒ maioꝛ eſt cathegoꝛica:ĩmo ypothetica diſiũctiua. ex quo nõ eſt taliter ſillogiſandũ. Cõſimili modo diceretur de iſto ſophiſmate omnis pꝛopõ eſt falſa vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera.et ſic de ſimilibus. ¶ Nunc reſtat ponere in hac ꝑie ſophiſmata difficultatẽ hñtia ex parte huius ſin cathegoꝛeumat isvterq; diltribuẽtis terminũ cui additur pꝛo duobus tm̃ poſti viſa ſunt ſophiſmata difficul tatẽ habentia ex parte huiꝰ ſincathe goꝛeumatis oĩs vel ſibi equiualẽtis diſtribuẽtis terminũ cui additur ꝓ oĩbus ſuis ſuppoſitis. . Sophilma xxxviii. eſt iſtud. Vterq; iſtoꝛũ eſtv terq; iſto rum.demonſtratis duobus ſcʒ ſoꝛte ⁊T platone.¶ Pꝛobatur ſophiſma ſic AIſte iſtoꝝ elt iſte iſtoꝛũ:et iſte iſtoꝛũ E iſte iſtoꝝ.ergo vterq; iſtoꝝ ẽ vterq; iſtoꝛũ.ſ Secũido arguitur Ibi pꝛedi catur ið de ſeipſo:̊ ſophiſma ẽ veꝝ ¶ In oppoſitũ arguitur.ↄtrariuʒ ſo⸗ phiſmatis ẽ veꝝ:&̊ ſophiſma ẽ falſuʒ Aſſumptũ ꝓbatur.nã qrium ẽ neut iſtoꝛũ eſt vterq; iſtoꝝ mõ hoc ẽ verũ Pꝛo rũſione ſophiſmatis ⁊ alioꝛũ ſequentiũ circa hoc ſincathegoꝛeũa vterq; eſt ſciendũ ꝙ hoc ſincathego⸗ reuma vterq; in ſuo diſtribuibili re quirit pꝛonomẽ demonſtrãs duo tm̃ ſicut pʒ. Nã demõſtratis ſoꝛte ⁊ pla⸗ tone hec ẽ pꝛopꝛia ⁊ vᷣa.vterq; iſtoꝝ eſt homo. ſʒ ſi demonſtrẽtur plures hoĩes a duobꝰ ſic dicẽdovterq; iſtoꝝ eſt hõ hec nõ eſt ꝓpꝛia nec ĩtelligibitł᷑ Si vero hoc ſignuʒ vterq; addatur termĩo cõi ſine pꝛonoĩe demõſtratĩo talis or̃o de virtute ſermoms nõ eſt pꝛopꝛia nec ĩtelligibilis quis ex vſu loquẽdi vel bonitate ĩtelligẽtis poſ ſit talis õo generare bonũ intelle⸗ ctuʒ in animo audiẽtis: Ata enĩ õo vtrũq; oculũ habendo iu potes vidè de virtute bᷣmonis nõ eſt ĩtelligibił cũ in ea iſte terminꝰ oculus de vir⸗ tute ſermonis ſuppõat pꝛo oĩ oculo indifferẽ ter ⁊ ſibi addatur ſignũ di⸗ ſtributiuũ pꝛo duobꝰ tantũ tñ exvſu loquẽdi et bonitate intelligètis põt intelligi ꝙ fiat ſermo ſolũ de duobꝰ oculisvidelʒ de oculis tuis.⁊ ſi talis oꝛatio ſic ĩtelligatur ſenſus eius eſt vtrũq; iſtoꝝ oculoꝛũ hñdo tu potes vigdere.demõſtratis oculis tuis. Pa rifoꝛmiter dicatur de hoc ſincathe⸗ goꝛeumate neut.ſſ Itoviſo rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipᷣm eſt falſum ſicut erat ilud de quo pꝛius dicebat᷑: ſcʒ oĩs homo eſt oĩis homo.Et quando arguitur. iſte iſtoꝛũ eſt iſte iſtoꝝ ⁊c. ergo vterq; iſtoꝛũ eſtvterq; iſtoꝛum. negatur ↄfia. Nam vt inductio va⸗ leat ad aliquẽ terminũ diſtributum opoꝛtet oĩno ꝙ ↄſimile ſit pꝛedicatũ in ſingularibꝰ et in pꝛopõue q̃ indu⸗ doel⸗ eitufra et kzoe ſt Kat induetto a parte fubieeti⸗ ſed ſie non eſt in pꝛopoſito: A pteclieatum Enguiarid iit Hoc, iſte iſtô tum. et ptedieatũ ſophiſmaris & vterq; iſtoti.modo iſt 4 nò funt ſilbia pꝛeditata. Et ideo ſi ↄna deberet va lere opoꝛteret ſic arguere.iſte iſtoꝛũ eſt vterq;ʒ ukoꝝ: ⁊ iſte iſtoꝛuʒ ẽ vterq; iſtoꝛum.ergo vterqʒ iſtoꝛũ eſt vterq; iſon.et tunc añs eſt falſum.Si aũt deberet fieri ĩiductio a ꝑte pꝛedicati opoꝛtet ꝙ oĩno pꝛo eodẽ ſupponeret ſubiectũ pꝛopõnum in quibus fieret inductios et ꝓpter defectũ iſtius nõ ſequitur aliqs homo ẽ iſte iſtoꝛũ de monſtrãdo ſoꝛtẽ ⁊ aliquis hõ eſt ute iſtoꝝ demõitr ando platonẽ. ergo ali quis hõ eſt vterq; iſtoꝛum:qꝛ nõ pꝛo eodẽ ſupponit ly hõ in vna et ĩ alia. nec ꝓ quo ſupponit in vna ſupponit in alia.Ad aliã negatur ꝙ hic pꝛedi⸗ catur idem de ſeipſo pꝛopter hoc ꝙ ly vterq; eſt pars pꝛedicati:non autẽ eſt pars ſubiecti. Sophilma xxxix. Uterq;ʒ iſtoꝛũ poꝛtat lapidẽ demon⸗ ſtratis ſoꝛte ⁊ platone quoꝛumvnus poꝛtetvnũ lapidẽ ⁊ alius poetet aliũ apidẽ. Pꝛobat᷑ ſophiſma. Iſte iſto yum poꝛtat lapidẽ ⁊ iſte iſtoꝝ poꝛtat lapidẽ.ergo vterq; iſtoꝛũ poꝛtat lapi dem. ¶ In oppoſitũ arguitur.vterq; iſtoꝛũ poꝛtar lapidẽ ergo lapis poꝛta tur ab vtroq; iſtoꝛũ. ↄñs eſt falſum. ¶ Secũdo ſic. vterqʒ iſtoꝛum poꝛtat lapidẽ ergo iſti poꝛtãt lapidẽ. ↄñs eſt falſum. Nã ſequitur iſti poꝛtãt lapi⸗ dem eee lapis poꝛtatur ab iſtis.qð tamẽ eſt falſum. ¶ Tunc reſpondeo ad ſoppiſmiꝙ ẽ veruʒ.Et quãdo ar vterq; iſtoꝝ poꝛtat lapidẽ ergo lapis poꝛtatur ab vtroq; iſtoꝛũ.negat᷑ ↄña et cauſa ẽ: qꝛ in añte ly lapidem ſtat cofuſe ti ratione huius ſincathego reumatis vterq; ipoꝛtantis multitu dinem. In ↄſee qautem ſtat vetermt nate ex eo ꝙ nullũ ſincathego:euma còtuſiuum ipᷣm pꝛecedit. 14 4 ſcdaʒz qñ vicieur vterq; iſtoꝛi ⁊c. ↄceditur ↄna ſi ly iſte teneatur diuiſiue.Et vl terius negatur ↄna.iſti poꝛtant lapi dem ergo lapis poꝛtatur ab iſtis:qꝛ in afte ly lapidẽ ſupponit ↄfuſe tin: eo ꝙ ſequitur hoc pꝛonomẽ iſti qð ſi teneatur diuiſiue młtitudinẽ impoꝛ tat. In ↄñte auteʒ ly lapis ſupponit determĩate. Si aũt ly iſti teneatur collectie tunc bene ſedqtur iſti poꝛtãt lapidẽ ergo lapis poꝛtatur ab iſtis. Sed tunc neganda eſt illa ↄña: ſcilʒ vterq; iſtoꝛũ poꝛtat lapidẽ: ergo iſti poꝛtant lapidẽ.¶ Et tunc notãdum ẽ ꝙ ly iſti tenetur diuiſiue quãdo pꝛo poſitio in qua ponitur equiualetvni copulatiue. Tunc aũt debet teneri collectiue quando pꝛopoſitio in qua ponitur equiualet nõ copulatĩe: ſed pꝛopoſitioni de copulato extremo. Uerbigratia de pꝛimo ſi dicitur iſti currũt valet iſtam. iſte currit et iſte currit.Exemplũ ſecũdi:vt ſi dicitur iſti ſunt duovalet iſtã.iſte ⁊ iſte ſunt duo. Adhuc diceres videtur non ob ſtante ꝙ ly iſti teneatur diuiſiue: qꝛ ſequitur.iſti poꝛtant lapidẽ ergo la⸗ pis poꝛtatur ab iſtis. qꝛ om̃is actius infert paſſiuam. modo iſta ẽ actiua iſti poꝛtant lapidem id eſt de verbo actiuo. ergo ipſa infert aliquam de verbo paſſiuo et nõ aliam q illã que dicta eſt vt videtur igitur ⁊ cetera. ¶ Reſpõdetur còcedẽdo ꝙ infert vnã paſſiuã ſed nò illà que dicta ẽ pꝛius ſed iſtam. ab iſtis poꝛtatur lapis. modo in iſta ly lapis bene ſupponit confuſe tantuʒ gratia de ly iſtis qð ipſum pꝛecedit ſicut in iſta iſti poꝛ⸗ tant lapidem. Sophilma xl. AUterq iſtoꝛim ſcit aritmethicã.Et ſrtos ſat mucti: ſauas fatet Mrhali t. rtbous urtulid⸗ oncluu õ r gfo wbatur ct call, (Se ſcangult Aſum i giſtiſcĩ nedcirergo iſumt er ſatarametea atener da batur wäſcauror aſcam thicam ergo antmethuach. ſalſum:qꝛ ſeguitur arkmet ngvortenethicac in ani cc hor notuun no cl moi Eeinanmapiaronis, (6 nſocktſnu iyſum eſt kaſt egntur otz antmethſcn. ih alino rel ligulb ſuͤbiigto⸗ ramr ergo⸗ fnuiter reiinr ih eihi Nnäſras ſote Artur equinnlet ib couitie poſtnoni de caicant⸗ rbigr nu de uno ſarinn ii it rals mn e an t erile 1Etengli ſeciic r dictur r duoyzet ſti.ſſten ſte ſunt Zcheuc diceres vlaetur nonob⸗ Glp iitenentur duulſlneran ur An vontand midt ergon onnur id s. g iis atiut Mmn. mod s act pornant lplden id et derefin mo. ergo pſa nfert alignd bo paſſoct noͤlun liue nelt r den gur /tn⸗ õ Ii ſen stli e nati hrus am. abſe rtatu nge nitah un er ic ſetumz uu vhi 4 grntr at niſniin gulem et ↄñna pꝛobatur ex codẽ.ꝗ ſic arguit᷑. Falſum ẽ ꝙ iſti ſciãt arit volo capere aritmethicâ nõ pꝛo vno vel duobꝰ hĩtibus vnius vel duarũ ↄcluſionũ aritmetice:ſed pꝛo aggre⸗ gai ione ex oĩbus habitibus partia⸗ libus aritmethice. Et vlterius pono nõ ſint niſi centũ ↄcluſiones arit⸗ metice de quibus ſoꝛtes ſciat quinqᷓ ginta et plato alias quinquaginta ⁊= nõ plures et nullus alius ſciat aliaʒ ↄcluſionẽ aritmethice. ¶ Pꝛobatur ſophiſma. tota aritmethica ſcitur? qꝛ quelibʒ ↄcluſio aritmethice ſcitur ſicut ptʒ ex caſu.ergo ab aliquo vel aliquibus. nõ ab aliquo ꝑper caſum: ergo ab alidbus. ſed a nullis aliis a ſoꝛte et platone.g̊ tota aritmethica ſcitur a ſoꝛte ⁊ a platonc.et per ↄñs iſti ſciunt aritmethicã demõſtratis ſoꝛte ⁊ platone. Et vltra iſti ſciunt aritmethicã ergo vterq; iſtoꝛum ſcit aritmethicã. ¶ In oppoſitũ arguit᷑ vterq; iſtoꝛum ſcit aritmethicã ergo ſoꝛtes ſcit aritmcthicã.⁊ vltra ergo ſoꝛtes habet aggregatũ ex omnibꝰ habitibus partialibꝰ concluſionum aritmethice.ↄñs eſt falſum ꝑ caſum Secũdo meticã:ergo falſum ẽ ꝙ vterq; iſtoꝝ ſcit aritmethicã.ↄña tenet ⁊ añs pꝛo batur.nã ſequitur iſti ſciunt aritme thicam ergo aritmethica eſt. ↄñs eſt falſum: qꝛ ſequitur aritmethica eſt/ ergo aritmethica ẽ in aliq̃ ſubiecto. fed hoc nõ: quia nõ eſt in aĩa ſoꝛtis nec in anima platonis. ¶ Bñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt falſum. Et qñ aꝛguitur.tota aritmethica ſcitur ergo ab aliquo vel aliquibꝰ dicitur ꝙ nõ ab aliquo: ↄceditur ergo ab ali quibꝰ.finaliter ↄceditur ꝙ iſti ſciũt aritmethicã demõſtratis ſoꝛte ⁊ pla tone accipiẽdo ly iſti collectiue ⁊ ne gatur ↄña ergo vterq; iſtoꝛum ſcit grit metlicã.qꝛ a ly iſti ſumpto colle tiue ad ly vterq; nõvalet ↄſequẽtia licet bene valeat a ły iſti ſumpto di⸗ uiſiue.ſed qñ arguedno ad opꝑoſitũ dicebatur ꝙ iſti ſciunt aritmetlʒicã: ergo aritmethica eſt conccdit᷑.et qñ dẽ ergo in ſubᷣo ↄceditur ſic ꝙ vna eius pars ẽ in vno ſubiecto et alia in alio nec opʒ accidenti aggregato aſſignare vnũ ſubm quale accñs eſt aritmetica ꝑꝛout hic accipit᷑: ſʒ bene opoꝛtet accidenti ſimplici Sophilma xli. Uterq; iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes libera les.ponat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſciat tres artes et plato qᷓ̃ttuoꝛ ⁊ nõ plures. Pꝛobat᷑ ſophiſma. Iſti ſciunt ſeptẽ artes li⸗ berales ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes liberales.ↄñja tenet a ſili nam bene ſeqͥtur iſti curr̃t:̊ vterq; iſtoꝝ currit.ſiliter benc ſequit᷑ iſti ſciunt deũ eſſe g̊ vterq; iſtoꝛũ ſcit deũ eſſe. añs pꝛobat᷑.nã iſti ſciunt tres artes et quattuoꝛ ſed q̃ttuoꝛ et tres ſunt ſeptẽ artes.& iſti ſciunt ſeptẽ artes. 1 Impꝛobat᷑ ſophiſma.vterq; iſtoꝛũ cit ſeꝑtẽ artes libera es.demõſtra⸗ tis ſoꝛte ⁊ platone. ergo ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes liberales. ↄñs eſt ↄ caſũ ſAd ſophuma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ fli Et qñ arguit᷑eiſti ſciunt ſeptẽ artes liberales ceditur ſi ly iſti teneatur collectiue. ⁊ iunc negatur ↄña.ergo vrq; iſtoꝝ ſcit ſeꝑtẽ artes liberales. Et qñ dicitur bene ſequit iſti ſciunt deũ eſſe ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit deuʒ eſſe.qualitercunq; capiat᷑ ly iſtiſiue collectĩe ſiue diuiſiue dicitur ꝙ hoc eſt gratia terminoꝝ:qꝛ deum eſſe nõʒ habet partes quarũ vna poteſt ſciri gb vno ⁊ alia ab alio. et rõne illius bene valet ↄña taliter qualitercſq; capiatur ly iſti ſiue diuiſiue ſiue col lectiue.ſed ſic nõ eſt de ſeptẽ artibꝰ quia vna põt ſciri ab vno et alia ab alio ſine alia.Et ideo licet bene ſeqᷓ tur iſti ſciunt ſeptẽ artes er tied⸗ le ly iſti diuiflue:ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes.tamẽ nõ ſeqtur iſti ſciũt ſeptẽ artes capiẽdo ly iſti collectiue: ergo quilibet iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes. ¶ Gratia cuiꝰ eſt ſciendũ ꝙ aliquod eſt pꝛedicatũ quod põt ineſſe multis indrñter cõiuncti et diuiſiim. aliqð aũt eſt pꝛedicatũ qð non põt ineſſe multis niſi cõiunctĩ. aliquod aũt eſt qð non põt ineſſe multis niſi diuiſiʒ Exemplũ pꝛimi ſicut poꝛtare lapidẽ põt ineſſe ſoꝛti ⁊ platoni ↄiunctuim ⁊ diuiſim. Nã poſſibile ẽ ꝙ poꝛtẽt lapi dem vnũ ſimul quẽ neut eoꝝ ſe ſolo ſufficit poꝛtare.⁊ etiã poꝛtare lapidẽ põt ineſſe ſoꝛti ⁊ platoni diuiſim.vt ſi ſoꝛtes poꝛtaretvnũ et plato aliuz. Exẽplũ ſecundi vt iſta pᷣdicata duo et tria ⁊ ſimilia ĩpoꝛtantia płitatem non pñt ineſſe pluribꝰ niſi ↄiunctim et ideo hec nõ põt eſſe vera. iſti ſunt duo demõſtratis ſoꝛte ⁊ platone niſi ly iſti teneatur collectiue. Exemplũ tertii ſicut ſcire deum eſſe põt ineſſe pluribꝰ et nõ niſi qlibet eoꝝ diuiſim ſciat deũ eſſe. Et ideo hec ñ põt eſſe vera.iſti ſciũt deũ eſſe niſi ly iſti te⸗ neatur diuiſiue.ſed iſta.iſti poꝛtãt la pidẽ poteſt eẽ vera aliqñ: qꝛ ly iſti te netur diuiſiue.aliqñ poteſt eſſe vera ſi ly iſti teneatur collectiue. Sophilma xlii. Uterq; iſtoꝛũ pugnat vt vincat ſe. Ponat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes pugnet cum platone ⁊ vĩcat platonẽ et plato cum ſoꝛte vtvincat ſoꝛtẽ. Tunc afr ſic.iſti pugnãt vt vincãt ſe demõſtratis ſoꝛ te ⁊ platone. vterq; iſton pugnatvt vĩcat ſe.añs ꝓbatur. nã iſte pugnat vt vĩcat illũ: et iſte pugnat vt vĩcat iſtũ. ergo iſti pugnãt vt vicant ſe. IEt ↄſirmat᷑.iſti pugnãt vt vincãt aliqͥs. aut & ſe aut alios. ſʒ ñ pugnãt vt vincãt alios:ꝗ pugnãt vt vĩcãt ſe ¶ In oppoſitũ arguitur.vterq; illoꝝ pugnat vt vincat ſe:ergo ſoꝛtes pu⸗ gnat vt vincat ſe.ↄñs eſt falſum: qꝛ ſoꝛtes nõ pugnat vt vincat ſe:ſed vt vincat platonẽ.ↄña nota eſt de ſe. Scðdo ſic arguitur.falſum ẽ ꝙ iſti pugnãt vt vincãt ſe: ergo ſophuima eſt falſum.ↄñia tenet ⁊ añs ꝓbatur. Nã ſi iſti pugnãt vt vincãt ſe tunc iſti pugnãt vt vincãtur: et quia etiã pugnãũãt vt vincãt ſequitur ꝙ pugnãt vt vincant ⁊ vicãtur. ¶ Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ eſt falſũ.Et ad argu mentũ in contrariũ dicitur ↄcedẽdo añs ſi ly iſti teneatur collectĩe ⁊ tũc negatur ↄñᷣa.ſi tamẽ ly iſti teneatur diuiſiue ↄña conceditur et negatur añs.Et qñ dicitur iſte pugnat vt vi cat illũ: ⁊ iſte pngnat vt vincat iſtũ ergo iſti pugnãt vt vincãt ſe. negat᷑ ↄña accipiẽdo ly iſti diuiſiue: qꝛ ad tranſitionẽ actus in diuerſum nõ ſe quitur actio in ſemetipᷣʒ.Et vlteriꝰ qñ dicitur iſti pugnãt vt vincãt ali⸗ quos negatur hoc:qꝛ neuter iſtoꝛuʒ pugnat vt vincat aliquos vel alios: ſed quilibet iſtoꝛũ pugnat vt vincat alium. Et ideo bene ↄceditur ꝙ iſti pugnãt vt vincant ſe capiẽdo ly iſti collectiue. Ulterius quando dicitur ad aliã partẽ falſum ẽ ꝙ iſti pugnãt vt vincãt ſe:negatur ſi ly iſti teneat᷑ diuiſlue. Et quãdo dicit᷑ iſti pugnãt vt vincãt ſe:ergo iſti pugnãt vtvin⸗ cantur:ↄceditur añs ſi ly iſti teneat collectiue.ſed nõ ſequitur ergo iſte pugnat vt vĩcatur:et iſte pugnatvt vĩcatur. ſed ẽ fallacia ↄñtis:qꝛ bene ſequitur ecõtra.Ex hoc pʒ ꝙ ſi ſorũs videat platonẽ ⁊ plato videat ſoꝛteʒ et neuter ipſoꝝvideat ſeipᷣm hec eſt vera iſtivident ſe ſᷣm ꝙ ly iſti ten e⸗ tur collectĩe.ſed ẽ falſa ſᷣm ꝙ ly iſti tenetur diuiſſue. Pꝛimũ pꝛobatur qꝛ hec ẽ vera.iſti vidẽt aliquos ho⸗ mines et nõ vident alios hoĩes a ſe ipſis. et per ↄñs iſti vident ſeipſos. alus y orcalim, leuplitob mmg iſor en trei mgomic emn rog ſtoni d ee fuſum chleenmnriti b eroch Mfüſumſöedalms. ſopeſnathcenngihme⸗ Et gi dobmn d woe curüeſflmind gegau ſcdanñ oitur abmo Nepatur oio et cocectur gi aruitura tem luſe ti ad pſum unte ſlnate eſpertu euſce nl pde inauel verumſtata flinomſegrete ir t 9 tommte, Ne chilna tiii⸗ hiem cn. warern Plri ſor rr ſoſbicn Ni⸗ ugnit N inez „i KRſe. aigdolp in Nuſin Kus in duerſumnoſe ir tio n ſenen Et ln⸗ dicltur ſen ugnit r nrit i⸗ o egan /rer euner inn A mr Aguos elalo: ullbet iſtoꝛi ougnat ir vincat n. Etideo bene Kelilnr giſtl int t vmncant ſe capiech iy iti ctiuc. Abderius quamdo dicnrur tiͦ wertifllum d giſn dugnit incin ſemeguur dlp intteenf Moe.Et quado decih in pugni mcat ſe ergo in ugnit tnin ntur. edltur is l, ſ tenei⸗ lectiue, ſ ni ſnuinr ahoiſe cnur rt rieanrct ie ugnitſk tr., diſaluni tiad bene lurerina Et r1ſofs 1rito rilen ſoꝛte um nonheccſt arer poutiler ſehhn he ſamicentſe imngle lten ⸗ nie(gefiſi inl iin plectie ſche faſa f ollille, Puuni o ſſi ic iqusho et ber pñs vident ſe. Gevᷣm ꝓbatur qꝛ hec ẽ falſa.vterq; iſtoꝛũ videt ſe. ergo etiã hec ẽ falſa iſtividẽt ſe ſi ly iſti teneatur diuiſiue. Patet etiã ꝙ demõſtratis duabus cõtradictoꝛiis hec ẽ vera iſte pꝛopõnes cõtradicunt ſibiipſis ſᷣm ꝙ ly iſte tenetur collec⸗ tiue ſed tamẽ hec eſt falſa.iſte pꝛopo ſitiones ↄtradicũt ſibiipſis ſi iy ite teneatur diuiſiue. Sophilma xliii. Ab vrroq; iſtoꝝ enũciatum ẽ verum platone ⁊ ſoꝛte demõſtratis: et ſor̃s dicat iſtã deus eſt:⁊ plato iſtã homo eſt aĩal.et cũ hoc ambo dicant iſtam homo ẽ aſinus.ſ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. A ſoꝛte enũciatum ẽ verũ:quia iſta deus ẽ. ⁊ a platone enunciatũ eſt ve rũ:qꝛ ita hõ eſt aĩal.ergo ab vtroq; iſtoꝝ enunciatũ eſt verũ. ¶ Impꝛo⸗ batur ſophiſma. Ab vtroq; iſtoꝛum enũciatum ẽ falſum:g̊ nõ ab vtreq; iſtoꝝ enunciatũ ẽ verũ. Añs ꝓbatur qꝛ ab vtroq; iſtoꝝ enũciatum ẽ ꝙ hõ eſt aſinus ſed hoc ẽ falſum.¶ Scðo ſic arguit᷑ab vtroq; iſtoꝝ enunciatũ eſt verũ:ergo verũ eſt enunciatũ ab vtroq; iſtoꝛũ.ſed hoc ẽ falſum: quia nichil ẽ enunciatũ ab vtroq; iſtoꝛum miſi falſum: ſcʒ hõ eſt aſinus. ¶ Zd ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum. Et qñ dicitur ab vtroq; iſtoꝝ enun⸗ ciatũ eſi ſtm & ⁊c.negatur añs. Zd ſcðᷣam qñ dicitur abvtroq; iſtoꝝ ⁊c̃. negatur ↄña et cõceditur añs ꝓpter hoc ꝙ ibi arguitur a termio ſtante confuſe tiñ ad ipſum ſtantem deter minate reſpectu eiuſdẽ młtitudinis Unde in añte ly verum ſtat confuſe tm̃.in conſequẽte aũt ſtat aut ſuppo nit determinate. Sophilma xliiii. Ulterq; iſtoꝛum eſt homo vel aſinus demõſtrando per ly iſtoꝛũ ſoꝛtem et bꝛunellu. ¶ Pꝛobatur ſophiſma ſic. „ Soꝛtes eſt hõ vel aſinus:bꝛunellus eſt hõ vel aſinꝰ. ergo vter iſtoꝛum eſt homo vel aſinus.¶ Scðdᷣo ſic af̃. ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſuʒ:ergo ſophiſma eſt verũ.añs pꝛobatur.ã etus ↄtradictoꝛũ eſt alter iſtoꝛũ non eſt hõ vel aſinus: ſed hoc ẽ falſum. Imxꝛobat ſe ophiſma.vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus:ergo vterq; iſtoꝛuʒ eſt homo vel vterq; iſtoꝝ eſt aſinus. oↄñs eſt falſum: qꝛ eſt vna diſiũctiua cuius ambe pꝑtes ſunt falſe.¶ Scðo ſic ã. vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus ſed nõvterq; iſtoꝝ eſt hõ. ergovterq; iſtoꝛũ eſt aſinus.ↄñs eſt falſuʒ ⁊ ↄna videtur tenere ꝑer illã reguiã. A diſ iunctiua cũ deſtructione vniꝰpartis ad aliã partem ẽ bona ↄña.ſ¶ Tertio ſic arguitur. Tantũ alter uitoꝛũ eſt hono vel aſinꝰ ergo nõ vterq; iſtoꝝ eſt hõ vel aſinus.ↄña tenet ⁊ añs ꝓp batur.alter iſtoꝝ ẽ homo vel aſinus et nichil aliud ab altero iſtoꝝ eſt hõ vel aſinus.poſito ꝙnõ ſit aliquis hõ niſi ſoꝛtes:nec aliquis aſinꝰ miſi vꝛu nellus.¶ Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum ẽ verum ſicut pꝛobãt due pꝛi me rationes. Id alias reſpõdetur ¶Ad pꝛimã negatur iſta ↄña vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus: ergo vterq; iſtoꝛum ẽ homo velvterq; iſtoꝛum ẽ aſinus. Nã aꝛguttur a ſenſu ↄpoſito vero ad ſenſũ diuiſum flm:ſcʒ argu endo ab vna cathegoꝛica pꝛopõne de diſiuncto extremo ad vnã diſiũctiuã cuiꝰ tñ diſiũctĩe pᷣdicta cathegoꝛica non ẽ pars.ſ¶ Ad aliã ſiliter negatur ↄna nec ibi ar̃ a diſiũctiua ⁊c̃.qꝛ ſo⸗ phiſma non eſt pꝛoxõ diſiũctiua ſed pꝛopõ de diſiũcto extremo.ſ Ad alia dico ꝙ ſi ly alter teneat᷑ tani ſignũ ꝑttculare eius qð eſt vterq; bene cõ cedẽdum ẽ ꝙ tim̃ alter iſtoꝛũ ẽ homo vel aſinus: nec tunc ſeqtur ergo nõ vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus. ſicut nec ſedtur tm̃ aliquis hõ 5 rielbilie. eUI ergo nõ oĩs homo ẽ rinbilis. Sed ſi ly alter capiatur pꝛo vno excludẽdo maioꝛẽ multitudinẽ tunc ẽ negãduʒ tĩ alter iſtoꝝ eſt hõ vel aſinꝰ. nec pꝛobatũ eſt ꝙ ſic capiẽdo ly alter tin alter utoꝝ ſit hõ vel aſinus. Coõſequèter in hac parte videnda ſũt ſophiſmata difficultatẽ hñtia ex parte huiꝰ ſi incathegoꝛeumatis totꝰ qð eſt diſtributiuũ termĩ cui addit᷑ nõ pꝛo ꝑtibus ſubiectiuis ſed ꝓ par tiꝰus integlibus ſigãti per illũ ter⸗ minũ. de quoꝝ numero ſit iſtud Sophilma xlv. Tortus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte. Impꝛo batur ſophiſma.pᷣmo ſi totus ſoꝛtes eſt mĩoꝛ ſoꝛte tũc quelʒ pars eẽt mi⸗ noꝛ ſed hoc ẽ falſum.pᷣmo qꝛ coꝛpus ſoꝛtis ẽ pars ſoꝛtis:qꝛ cuʒ aĩa ſoꝛtis ↄſtituit ſoꝛtẽ: ſed coꝛpꝰ ſoꝛtis nõ eſt mioꝛ ſoꝛte.g̊ non q̃lubet ꝑs ſoꝛtis eſt mãoꝛ ſoꝛte. Cõfirmat᷑ qꝛ aĩa ſoꝛtis eſt ꝑs ſoꝛtis ⁊ tñ aĩa ſoꝛtis nõ eſt mi noꝛ ſoꝛte cũ nõ ſit magna nec parua cã ſit indiſibilis. ꝑꝛima ↄhña tʒ ex eo ꝙ ly totꝰ equalet huic or̃oni dqiʒ ꝑs. ¶ Scðᷣo ſic. ſſi totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte tũc totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte qð eſt falſũ. ↄña videtur valere eo ꝙ ar ab ĩferioꝛi ad ſugeriꝰ Calſitas ↄñtis ꝓbatur.nã ſi totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte tunc q̃libet pars hoĩs eſt mĩoꝛ ſoꝛte modo hoc ẽ falſum: poſito ꝙ ſoꝛtes ſit paruꝰ ⁊ plato ſit magnus tũc nõ Peliver pars hoĩs eſt minoꝛ ſoꝛte. am ſedtur quelibet pars hoĩs eſt minoꝛ ſoꝛte ̊ quelibet ꝑs ꝑlatonis ẽ minoꝛ ſoꝛte. ſed hoc ẽ falſuʒ ex caſu ↄña tenet a ſuperioꝛi diſtributo ad ĩferius diſtributũ. Nam in iſta que⸗ libet pars hoĩs eſt nunoꝛ ſoꝛte: hoc aggregatũ pars hoĩs diſtribuitur per vnã regulã pꝛuis dictã ſcʒ Quo⸗ tienſcũq; ſignũ diſtributiuũ additur aggregato ex recto ⁊ obliquo: recto pꝛecedẽ᷑te obliquũ.tunc aggregatuʒ ex recto ⁊ obliquo diſtribuitur.et iõ ly hominis ita bene diſtribuit᷑ ſicut ly pars.¶ In oppoſitũ arguitur. hec pars integralis ſoꝛtis demonſtrato capite eſt minoꝛ ſoꝛte ⁊ illa pars ſoꝛ⸗ tis demõſtrato bꝛachio ẽ mĩoꝛ ſoꝛte et ſic de aliis partibus integralibus ergo q̃libet pars integralis ſoꝛtis ẽ minoꝛ ſoꝛte. ⁊ per ↄñs totus ſoꝛtes eſt mĩoꝛ ſoꝛte.ↄña tenet ex eo ꝙ hec oꝛatio q̃libet pars integralis ſoꝛtis et ly totus ſoꝛtes equiualẽt in ſigni ficando. ¶ Tunc pꝛo reſponſione ad ſophiſma niotandũ eſt ꝙ aliqua ſunt ſincathegoꝛeumata ã non diſtribuũt terminũ extra ſe cui addũtur id eſt terminũ qui non eſt pars or̃onis cui illa ſincathegoꝛeumata equiualẽt in ſigniſicãdo. ſed tantũ diſtribuũt ter minũ intra ſe · hoc eſt terminũ qui ẽ pars oꝛationis cui equalent in ſigm ficando. et hoc ſi ilie terminꝰ ſit di⸗ ſtribuibilis. erbi gratia hoc ſinca thegoꝛeuma totus nõ viſtribuit ter minuʒ extra ſe cui additur. ſicut eſt iſte terminꝰ ſoꝛtes ſed bene intra ſe ſicut ẽ iſte terminꝰpars. Item patet de hoc ſincathegoꝛeumate ſemꝑer ⁊ de aliis equiualẽtibus integris or̃o nibus in ſignificãdo.¶ Scðo notan dum eſt ꝙ aliquãdo ly totũ tenetur ſincathegoꝛeũatice aliquãdo cathe⸗ goꝛeumatice.et qñ capitur ſincathe goꝛeumatice equalet huic oꝛatiouiX q̃libet pars integralis.qũ vero tenet᷑ cathegoꝛeum atice tũc equalet huic oꝛationi ens ↄpletũ ex partibus. Et ſᷣm hoc ſolet concedi hoc ſophiſma. In oculo meo eſt totum quod eſt in mũdo.capiendo ly totũ catijegoꝛeu⸗ matice.poſito ꝙ in oculo meo ſit fe⸗ ſtuca: qꝛ illa feſtuca eſt ↄpoſitum ex partibus exñs in mundo.et ſolet ne⸗ gari illuid ſophiſma. Totũ quod eſt in mundo ẽ in oculo meo.capiẽdo ł ℳ— iszmiiigſdil ornpritandan anrmi hegfeotiis gcünr ges itegr leoß tpeluntarue, ne n. tumaglin ri, mins rAl ſegual toty⸗ ſorcsi mnor Iiter wrs iegle ſat ⸗ ſonc tly totus no qualet cöco ic cfoni quchpars! cwepeunegs. Pec Icarpors egrhsſonis ſote cpus ſorgi mun rcorrus ſotis noneſtt ſortsſedi ers eintulis, egalur or et ato hui⸗ binl,uiat ſimisi tone, i ſr wn ſenun mmintegral ſorng eſtnmn Albet ointegr g ⸗ 4 Mſore, ta n ſciturt oi⸗ ats/ ednnd egunlen nndin ſetmüinuan mnü mmmſe hoecktermmüui es outlonis alicjulenenſen nid. et veſ ileemin ſt r bulbll, Mrii grun, wr ici orma lotus no viſrtbunt ter ; orma ſecui addttur, ſcutcl ermin? ſortes ſet bene mtraſe ciſtetermin pars. Nen patet de ſncnthegorumateſenter is equiunetius inegris ofo nnignihesddDedoton nch ugnido igtülnen Othegarüinne igitb ir . et oñ cpluvr ſictir eumatiee. et ñ ct “ cumrue eialt ,i me ä ber rs Men. ur eur r uſeſudt eſclere eris nmnu L quod 1 ſoghiſma. . 4 clo geo plece totũ ſineathegoꝛeumatice. Nam nõ qðlibet ens mundi/ nec q̃libet pars mũdi ẽ in oculo meo. et qꝛ tactũ eſt de ꝑtibus ĩtegralibꝰ.¶ Tertio notã dum ẽ ꝙ pars ĩtegralis dr pars qᷓti tatiua.i.hñs ꝙtitatẽ que cũ alia ꝑte ꝓßtitatiua ↄſtituit aliqð totũ q;tum. nec vna illaꝝ eſt potẽtia ad aliã/ nec ꝑfectibilis per eam.Ex hoc pʒ aĩa ſoꝛtis vel coꝛpꝰ ſoꝛt is nõ dicũtur ꝑs ĩtegralis ſoꝛtis:qꝛ licet aĩa ſoꝛtis cõ ſtituat ſoꝛtẽ qtuʒ ⁊ etiã coꝛpꝰ ſoꝛtis ſic hñs quãtitatẽ tñ aĩa ſoꝛtis non ẽ pars quãtitatiua. ⁊ etiã mã ſoꝛtis ẽ Tfectibilis per aĩam ſoꝛtis Silr mã equi lʒ ſit quãta ⁊ cũ gĩa equi quãta ↄſtituat equũ quãtuʒ:tñ neutrũ eoꝝ dr pars ĩtegralistequi ꝓpter hoc ꝙ vna illaꝝ partiũ eſt ꝓꝑfectibilis ꝑ anã et eſt in potẽtia ad eã.⁊ talcs partes quauvna ẽ ſic ꝑfectibilis per aliã nõ dicũtur ꝑtes ĩtegrales ſʒ eſſentiales vel qualitatiue. Tunc rñdetur ad ſo phuma ꝙ ipᷣm eſt verũ.i Ad rõnesK ¶ Ad pꝛimã negatur ↄña licet bene ſequat᷑ totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte: g q̃libet pars ĩtegralis ſoꝛtis ẽ mminoꝛ ſoꝛte.qꝛ ly totus nõ equalet in ſigni ficãdo huic or̃oni quelʒ pars ſʒ bene hHuic ꝗlibet ꝑs integlis. Nec ſequit qlibet pars ĩtegralis ſoꝛtis ẽ minoꝛ ſoꝛte.g̊ coꝛpus ſoꝛtis ẽ minus ſoꝛte: qꝛ coꝛpus ſoꝛtis non eſt ꝑs integrał ſoꝛtis ſedẽ pars eẽntialis. Ad ſcðᷣaʒ negatur ↄña. et ratio huiꝰ eſt:qꝛ ar̃ ab inferioꝛi ad ſuperius cũ diſtribu tione. Uñ ſicut non ſcequitur qlibet pars integrab ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte: quelibet ꝑs integralis hoĩs eſt mi noꝛ ſoꝛte. ita nõ ſeqᷣtur totꝰ ſoꝛtes ẽ mĩoꝛ ſoꝛte & totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte qꝛ oĩno añs et ↄñs pꝛime ↄñe equi⸗ ualent añti et ↄñti ſecunde ↄfe. q; gũt pꝛima ↄña nonvaleat pa:quia ar ab inferioꝛi ad ſuperius diſtributũ. uia ſicut ꝓbabatur in iſta oꝛatione quelibet pars integralis hoĩs eſt mi noꝛ ſoꝛte nõ ſolũ diſtribuitur ibi ꝑs ĩtegralis ſed hoc aggregatum pars integralis heminis. . Sophilma xlvi Totus ſoꝛtes eſt pars ſoꝛtis.i Pꝛo batur ſophiſma.Onelibet pars inte gralis ſoꝛtis eſt gꝑars ſoꝛtis:q̊ totus ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis.iſ Impꝛobat᷑ ſo⸗ ꝓhłiſma. nã tunc ſor̃s ẽẽt pars ſoꝛtis et per ↄñs idẽ eſſet ꝑars ſuiipſius. Ezd ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verũ.Et gad rõnem in cõtrariuʒ dico ꝙ nõ ſequitur. totus ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis & ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis. nec ſeq̃ tur ꝙ idẽ ſit pars ſuii ſius ſicut nec ſequitur q̃libet pars integral ſoꝛtis eſt pars ſoꝛtis &̊ ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis Ulidetur tñ ꝙ ſic.nam capitur totał pærs ĩtegꝛalis ſoꝛtis pᷣter ſuũ digitũ ⁊ vocetur a.et ſuus digitus b. ⁊ ag⸗ gregatũ ex a et b vocetur c. ũc ſic arguit᷑.a eſt ſoꝛtes ⁊ c eſt ſoꝛtes et a eſt pars ipſius c.qꝛ vna cũ b ↄſtituit c.ergo ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis.ↄña tenet ⁊ ſcda pars añtis nota ẽ de ſe. Sed pꝛima declarat᷑:qꝛ a eſt hõ et non eſt alius q; ſoꝛtes. Sſſumptũ pꝛobat᷑:qꝛ a eſt ↄpoſitũ ex aĩa intellectiua ⁊ coꝛ oꝛe: et tale compoſitũ eſt homo. ¶ Confirmatur:qꝛ a eſt animal cum ſit ſubſtãtia animata ſenſitiua =æ nõ aliud animal q; homo.ſ Secũdo ſic quia ſi digitus eſſet abiciſſus a cẽt ſoꝛtes ſed eadẽ rat ione qua tunc cẽt ſoꝛtes ead ratione nunc ibſe ẽ ſor̃s ergo iam a eſt ſoꝛtes.¶ Zd ulud du⸗ bium dicunt quidam negando iſtam ↄñam ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis Et quãdo dicitur capit᷑ totalis ⁊c᷑. admittitur caſus. et quãdo dicitur a eſt ſoꝛtes negatur.⁊ qñ dicitur a eſt ↄpeſitum ex anima ⁊c.ergo a eſt homo.negat ↄſequẽtia:quia ad hoc ꝙ aliquid di catur homo non ſi nlieit tr comꝑo tiu ſita ex coꝛpoꝛe ⁊ aĩa intellectina. ſed cũ hoc requirit᷑ ꝙ ſit aliquid per ſe vnũ ⁊ nõ ſit pars alter ius ꝙ ſit vnũ per ſe.modo ſic nõ eſt de a.qꝛ eſt ꝑs c.qð eſt vnũ per ſe.¶ Ad aliã qua ꝓp batur ꝙ a eſſet aĩal conſinnliĩ dice⸗ retur.i¶ Ad tertiam quãdo dr digito abſciſſo adhuc a eẽt ſoꝛtes ↄceditur ct qñ dicitur ſed eadẽ ratione qua tunc eſſet ſoꝛtes eadẽ rõne nunc eſt. negatur hoc:qꝛ digito abſciſſo a eẽt per ſe vnũ.ſed digito non abſciſſo a nõ eilet aliquod per ſe vnũ. Sed ad hoc ꝙ aliquid ſit ſoꝛtes requirtur ꝙ& ſit aiiquid per ſe vnũ ſicut requirit᷑ ad hoc ꝙ aliquid ſit homo vel atidd ſit animal. ¶ Sed contra iſtud ſolet argui: qꝛ ſi hoc eſſet veruʒ ſi equeret᷑ ꝙ iſti termini homo et animal non eſſent termini abſoluti ĩmo conno⸗ tatiui.ſed hoc ẽ falſum ergo ⁊c. ↄna tenet ex eo ꝙ ad ſuũ ſigniſicatũ pꝛin cipale cõnotaret ipᷣm eſſe ꝑ ſe anað vnũ non exñis pars alicuiꝰ alterius p ſe exãtis.¶ Et ↄfirmatur.nã tunc hec non eſſet bona diff initio aĩ alis: ſcʒ animal eſt ſubſtãtia aĩata ſenſi⸗ tiua.ſed ad hoc ꝙ eſſet ↄpleta opoꝛ⸗ teret dicere animal eſt ſubſtãtia ani mata ſenſitiua nõ exiſtens pars ali⸗ cuius alterius ꝙ ſit vnũ per ſe.⁊ ſic tunc ſtatim ſequeretur iſtũ terminũ aĩal eſſe terminũ cõnotatiuũ poſt in eius diffinitione ponit terminus alicuiꝰ alterius pꝛedicamẽti: ſcʒ iſte terminꝰ pars.¶ Scðᷣo ſic.nã capiat᷑ ip̃m a qð eſt para ipſius c.et q̃r atur vtrũ ſit ſubſtãtia vel accñs. non põt oiei ꝙ ſit accidẽs ⁊ clarũ eſt.ſi dicat᷑ ꝙ ſit ſubſtãtia vel ẽ coꝛpoꝛea vel in⸗ coꝛpoꝛea. nõ incoꝛpoꝛea vt clarũ eſtae ſi coꝛpoꝛca vel aĩata vel inanimatà. Non põt dici in aĩatta:qꝛ nutritur ⁊ augetur. ergo aĩata vel ſenſiſĩa vel inſenſitiua. Non pt dici ĩſenſitiua: quia ſi pũgeretur ſtilo vel aeu vtiq; retraheret ſe. ¶ Et ↄſirmatur:qꝛ eſt cõpoſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ aĩa ſeniſitiua. relinqtur ergo ꝙ a ẽ ſubſtãtia aĩata ſenſitiua. Et cũ nichil ſit in genere niſi ſit in aliqua ſuaꝝ ſpecierũ ſequi tur ꝙ ipᷣm a eſt alicuius ſpẽi et non videtur ꝙ ſit ſub alia ſpẽ q̈ ſub iſta ſpecie hõ.et ſi ſic ſequitur ꝙ a eſt hõ ſed nõ eſt alius hõ i ſoꝛtes ergo a ẽ ſoꝛtes. Ideo quidã alui aliteꝛ ruũdent ↄcedendo utã ſoꝛtes eſt pars ſoꝛtis. ſed tñ non idẽ ſoꝛtes ẽ pars ſuiipſi⸗ ſed vniꝰ alterius ſoꝛtis. Uñ dicunt iſti ꝙ ſoꝛtes qͥ eit vnũ per ſe eſt ↄpo⸗ ſitus ex multis quoꝛũ quodubet eſt ſoꝛtes: qdᷣlibet tñ illoꝝ eſt ꝑs vnius ſoꝛtis qui ſic eſt ſoꝛtes ꝙ nõ eſt pars alterius ſoꝛtis. VUñ vſᷣm dictũ caſum iſti dicerẽt ꝙ c eẽtvnꝰ ſoꝛtes ⁊ ꝙ ille ſoꝛtes nõ eſſet pars alicuiꝰ alterius ſoꝛtis et ꝙ a eẽt ſoꝛtes ⁊ cũ hoc eſſet ꝑs alicuius alteriꝰ. Sed ↄtra hoc di ceret aliqs.ſi hoc eſſet veꝝ ſeqretur ꝙ hoc nomẽ ſoꝛtes eſſet termiꝰ cõis qꝛ vnica ĩ poſitione eſſet ĩpoſitus ad ſi gniſicandũ plures hoĩes. Rñdent iſti negãdo ↄſam. Uñ dicerent alid ꝙ ad hoc ꝙ aliquis terininꝰ dicatur cõis non ſufficit ꝙ ipſe vnica impoll tione ſit ipoſitus ad ſigniſcandum plura: ſed requiritur ꝙ ſit ĩpoſitus ad ſignificandũ plura vnica impoll⸗ tionẽ quoꝝ vnũ non ⁊ẽ pars alterius modo. iſte terminꝰ ſoꝛtes vnica ĩpo/⸗ ſitione eſt bene ĩpoſitus ad ſignificã dum vnũ ſolum qð non ẽ pars alte⸗ rius et cum hoc plura quoꝝ vnũ eſt pars alterius. Et ideo adhuc ſtat ꝙ iſte terminꝰ? ſoꝛtes ẽ terminꝰ ſingu⸗ laris ⁊ non cõis licet ſignificet płes hoĩes vnica ipoſitione. Sophilma xlvii. Totus bꝛunellus ⁊ẽ ſoꝛtis. ponak & ſoꝛtes habeatvnũ aſinũ qui vocetur bꝛunellus 1 ꝙ qlibet pars illiꝰ aſini „(aem hnne e ne Ne i ar l aſhmsi ⸗ e ndlus t t rs nerd eb elin n g 1 jer 7 pt n ws rzin Etſinitr gos ſutis n kas domlente:ſnt ner ſehui rrdchcehtel ſann: aho o⸗ SAgani FRindTon unn cuius Alern derse dern tur ſophiſma ſcgota diſctuu conſeuis al lteri patte eius: gis ep mri culuo aliuod ait mibtma diſicrunel e iummreſ en ſ.,qrhan ſuimnwi eir. Totn dſiu⸗ uutl reracuius alterd hars eſt ſunpoluelty eg ineg alis d Moneclyera an⸗ inchin Aeri pare i k dageſre ink anm epernpctziſt de muniniinw etg ntb ſena ele snuͤtſne u i n et hner ſeues rci arſt leuuns ltn , Get fſten et alis.ſhreſer ſer ſejfe wr wne ſmegellt urmct nic iRNne eſet iviitus 14 Iſcmdi puures hoies, fent egito 9im dIi detrenr alig hoc allquis termin) dicnut non ſuftclt g ſe itaunpol eſlipolitus ad gnnehdun uſed regirturg drihoſn guſtcemui gna Meninpol nt quoy mM nont s Agin odo le termind ſuuts onc vneel er inſtu liß miſmn gomi miien 3 rnic scan n n gu g umts Einilii mmmſrmi nli t 11m cs et ſn ut ſoꝛtis. Tunc patet ipᷣm ſophiſma eſſe verũ. ¶ In oppoſitũ arguit᷑. totus bꝛuneilus eſt ſoꝛtis tũc q̃tibet pars integralis bꝛunelli eſt ſoꝛtis: ⁊ per ↄñs caput bꝛunelli eſt ſoꝛtis. et per ↄñs caput ſoꝛtis habʒ longas au res.⁊ per ↄñs poſſible ẽ ꝙ caput ſoꝛ tis valde velociter moueat᷑ ſoꝛte qᷣ eſcente.vt ſi bꝛunellus curreret ſoꝛ te quieſcẽte.Similiter poliibile eſ⸗ ſet os ſoꝛtis comedere ſoꝛte doꝛmiẽ te.poſito ꝙ ſoꝛtes doꝛmiat ⁊ aſinus ſuus ſcʒ bꝛunellus comedat. tunc ſi os bꝛunelli eſt ſoꝛtis videt᷑ tũc ꝙ os ſoꝛtis comedat. ¶ Ad ſophiſma re ſpondet᷑ ꝙ eſt verũ.et quãdo dicit᷑ ꝗᷣ quelibet pars bꝛunelli eſt ſoꝛtis:con ceditur.et vlteriꝰ cõceditur ꝙ caput quod eſt ſoꝛtis habet longas aures Et ſimuliter caput qð eſt ſoꝛtis mo⸗ uetur velocuter ſoꝛte quicſcẽte. ⁊ ꝙ ctaput qð ẽ ſoꝛtis comedit ſoꝛte doꝛ⸗ miente.negat᷑ tamen ꝙ caput ſoꝛtis habet longas aures.⁊ ſimiliter ꝙ ca put ſoꝛtis mouet᷑ velociter ſoꝛte qᷣeſ cente.Et ſimiliter ꝙ os ſoꝛtis come dat ſoꝛte doꝛmiente:ſicut nec ſequit᷑ hoc qð eſt caput eſt ſoꝛtis: ergo hoc eſt caput ſoꝛtis. Sophilma. xlviii. Eſt iſtud. Tota diſiunctiua eſt vera cuius altera pars eſt vera. ¶ Pꝛoba tur ſophiſma ſic.tota diſtũctiua eſt conſequẽs ad alterã partẽ eius: ſed ↄñs eſt verũ cuius aliquod añs eſt verũ: tota diſiũctiua eſt vera euiꝰ alia pars eſt vera. ¶¶ Impꝛobatur ſo phiſma. Nã ſedtur. Tota diſiũcti⸗ ua eſt vera cuius altera pars eſt ve ra:ergo quelibʒ pars integralis diſ⸗ tunctiue eſt vera cuiꝰ altera pars ẽ ver i.modo hoc eſt falſũ. Nã iſtius diſiunctiue deus eſt vel homo ẽ aſi⸗ nus altera pars ẽ vera.puta iſta deꝰ eſt.et tamẽ non pꝛopter hoc quelibʒ cius pars ẽ vera. Iã hec non eſt ve/ ra homo eſt aſinus. ¶ Ad fophiſma rñdetur ꝙ de virtute ſermonis ipᷣm eſt falſum.qꝛ cũ ly totũ ponat᷑ a par te ſubiecti ſolet teneri ſincathego⸗ reumatice.cũ hoc tamẽ ſtat ꝙ de bo nitate intelligẽtis ſophiſma eſt veꝝ et hoc capiendo ly tota cathegoꝛeu⸗ matice:qꝛ tũc ſenſus ẽ ꝙ diſiũctiua fecta ex partibus eſt vera cuiꝰ al⸗ tera pars ẽ vera.Et ſecundũ hoc ra tiones vadunt viis ſuis⸗ Sophilma. xlix. Omne totum eſt maius ſua parte. ¶ Impꝛobat᷑ ſic. Nã ſequit᷑.om̃e to⸗ tũ eſt maiꝰ ſua parte: ̊ õe totũ qua libet ſua ꝑte ẽ maius.ↄñs ẽ falſum. ↄña tenet eo ꝙ iſte cõparatiuus ma ius habʒ vim diſtribuẽdi terminũ ſe quentẽ ab eo rectum.ifalſitas ↄñcis patet:qͥa ſoꝛtes ẽ quoddã totũ et tñ ſoꝛtes nõ eſt qualibʒ ſua parte maiꝰ quia nõ ẽ maius ſuo coꝛpoꝛe.nec eſt maioꝛ ſua aĩa cum anima ſua nõ ſit quãta.¶ Secũdo ſic.cõpoſitũ ex coꝛ poꝛe et albedine ẽ quoddã totũ et tñ illud nõ eſt maius ſua parte: qa nec eſt maius albedine nec maius coꝛpo re. ¶ Tertio ſic arguit᷑. genus ẽ qð⸗ dam totũ reſpectu ſuarũ ſpecierũ ⁊ tamen nõ eſt maius ſuis ſpeciebus. Quarto ſic.videt᷑ ꝙ aliquod totuʒ ſit minus ſua parte. patʒ de toto in modo et de parte in modo. Nã ly ho mo dicit᷑ totũ in modo.et ly homo al bus dicit᷑ pars in modo illiꝰ totius. modo clarũ ẽ ꝙ ly homo albus ẽ ma ius ꝙᷓ; ly homo:qꝛ cõtinet tantundẽ et ampliꝰ.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſma.Con tinẽs tãtundẽ ⁊ amplius eſt maiꝰ il lo:ſed om̃e totũ cõtinet tãtundẽ ⁊ ã plius reſpectu ſue partis: qꝛ cõtinet etiã reliquã partem. ergo c. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ diſtinguẽdo de toto qꝛ qðᷣdã dicit᷑ totũ ꝙᷓtitatiuũ⁊ qðᷣdã dicit᷑ totũ qualitatiuũ:et qðᷣdã dicit᷑ totũvlłe:⁊ qðᷣdã dr totũ in mõ. Zſo tum quãtitaitiuũ dicitur totũ habẽs partes quarũ vna ẽ extra aliã. et vůù⸗ na non eſt in potentia ad aliã nec ꝑ fectibilis ꝑ eã. TZotuʒ qualitatiuũ dicit᷑ totũ cõpoſitũ ex ꝑtibus quarũ vna nõ eſt extra aliã.et cũ hoc vna ẽ ꝑfectibilis per aliã.et hoc accidẽtali ter vei eẽntialiter.⁊ ſi? cõpoſituʒ ex talibus vocat᷑ totũ accidẽtale ſeu to tum aut cõpoſitũ eſſentiale. Exem/⸗ piũ pᷣnn.vt ↄpoſitũ ex materia ⁊ foꝛ ma ſubſtãtiali.Exemplũ ſcði.vt cõ⸗ poſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ albedine. Uel ſic clarius. Totũ q̃titatiuũ dicit᷑ ↄponi ex partioꝰ quarũ vna nõ eſt extra a⸗ liã.et cũ hoc vna ẽ fectibiiis ꝑ aliã. et hoc dupłr. Uel vna ꝑficitur ꝑ ali am eſſentialiter vł accidètałr.ſi pꝛi⸗ mũ ⁊ ſic ẽ totũ eẽntiale.ſi ſecundũ:⁊ ſic eit totũ accñũtale. Exemplũ pᷣmi: ſicut eſt cõpoſitũ ex materia ⁊ for̃n ſunſtãtiali.Exemplũ ſedᷣi.ſicut ẽ cõ⸗ poſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ albedine.ſ Sed totum vłle dicitẽ terminꝰ? vniuerſalt oꝛ reſpectu termini minꝰ vniuerſał Sed totũ in modo vocat᷑ terminꝰ acceptus ſine determĩatione reſpec⸗ tu alteriꝰ. Et quot modis dicit᷑ to⸗ tum:tot modis dicit᷑ pars ita ꝙ que dam ẽ quãtitatiua.⁊ quedã qualita⸗ tiua.quedã ſubiectiua ⁊ quedã totiꝰ modo.¶ Adhuc totũ qᷓtitatiuũ põt ymaginari dupłr:qꝛquoddã eſt fini⸗ tum et qðᷣdã infinitũ.¶ Hisviſis po nũtur alique cõcluſiones. ¶ Pꝛima eſt ꝙ omne totũ qualitatiuũ eſt ma⸗ ius ſua parte entitatiue.patʒ hoc qꝛ plus cõt inet de entitate: quia conti net illã et cũ hoc aliam.patet hoc de hoĩe qui eſt maioꝛ ẽtitatiue ſua ma teria qꝛ vltra materiã cõtinet for̃aʒ et etiã eſt maioꝛ entitatiue ſua foꝛ⸗ ma.quia vltra foꝛmã cõtinet materi am. ¶ Secũda concluſio eſt.totũ q̃li tatiuũ nõ eſt maiꝰ ſua partea hoc qᷓ titatiue. hoc pꝛobat pꝛimũ argumen tum cũ ſecũdo. Cũ hoc tamẽ ſtat be ne ꝙ totũ qualitatiuũ ſua parte eſt maius ꝓpter hoc ꝙ in illa ly ꝑte nõ diſtribuit᷑ a cõparatiuo ipᷣm ſequẽte quia ſincathe goꝛeumata diſtributĩa nõ habẽt vim diſtribuẽdi terminum pꝛecedentẽ ſed bene terminũ ſequen tem. Uñ ſincathegoꝛeumata ſũt ta lis nature ꝙ nõ agunt ante ſe ſed be ne retro ſe. ¶ Tertia ↄcluſiio.ꝙ to⸗ tum vłe ⁊ ſimiliter totũ in mõ bene eſt maiꝰ ſua parte exponẽdo ly mai⸗ id eſt cõmuniꝰ:ſed nõ maiꝰ hoc ẽ ex tenſius in qtitate: hec ↄcluſio clara eſt quo advtrãq; eius partẽ.i¶ Quar ta concluſio. om̃e totum titatiuuʒ fi nitum eſt maius ſua parte ititati ua.patet hoc.quia cõtinet tĩ ⁊ am⸗ plius.nec contra hoc vadũt ⁊ue pꝛi⸗ me rõnes:qꝛ ille arguũt de toto re⸗ ſpectu ſuarum partiũ qualitatiuarũ et nõ ꝙtitatiuarũ. Quinta ↄcluſio ſi eſſet aliqð totũ q;titatiuũ infini⸗ tum falſum eſſet ꝙ ipCjʒ qualibet pꝑte ſua q;titatiua ſit maius. Unde inſi⸗ nitũ q;titatiue nõ eſt maius nec mi nus.nec equale alteri infinito:ſʒ qͥa aliqua pars infiniti eſt infinita ſeqᷣ tur ꝙ illa ꝑte q̃ eſt infinita infinituʒ quod ẽ eius totum nõ eſt mams.qſ ſumptũ pꝛobat᷑ ſic. Nã ſit a totũ tẽ/ pus pꝛet eritũ infinitũ terminatũ ad pꝛimum inſtãs huius diei:et.b.ſit tẽ pus inſinitũ futurũ a parte poſt in ceptum a pꝛimo inſtanti huiꝰ diei:⁊ ſit c totum tempus pꝛeteritũ infini tum terminatiuũ ad mediũ diei hu⸗ ius:et d totum tempus futurũ inſi⸗ nitũ ab eodẽ medio huiꝰ dici incho atum. Iſo caſu poſito ꝓbatur ſic. qꝛ ſi infinitum ſit equale ĩfinito aut maius aut minꝰ pars erit maioꝛ ſuo toto qð eſt impoſſibłe. Pꝛobat᷑ quia hoc ſeqᷣtur.nam c et d ſunt equalia: qꝛ vtrũq; eſt infinitũ ex vna parte ⁊ ex nulla parte vnum excedit reliquũ o ,roοοαdNααοα eaa naus ſuo o Otmmſtie, ogin ſble/ ydmopolvuir Alons ſcncludtu cog m imnnt oni meyus ano nec minus nec ee len adeſimhdindgtinnßn [Sesconmnden urns mmnd cetur gvnum WKnuzoſatt lo alio. Hq mn dico caſu at ie vetefitunm fintvm: ſmliur: unpus iMinvum, Etlucet ni mn onſit miius alo cr ead eEenu ſunt iufnnta tanen nick Emusor cali urte gontji Gfnwunau cx enparte c cxe Nugontnerget anltus, lmemmnet un hoe tempuo nmmitſhns hrius diet et mrnuns de. (Etcon naumni adrman lofatuin nq crgo datis d geut ſleſſet nd totü tit tii tum falſumcſet 66 gar ſui tumulenani Inneit urti entrtue no en mans neen us, et chuale Ateri infinto:z4 in ars mfiniti eſt ifinta ſe tur illa gte q el mfinna wſinen quodi euus totumn &d wan! ſumptü dn ſic. Vaſtt aton Pus paert mantterminni⸗ pumum mnſtis hiins deret hi pus mnf nti funnin mr rino inlmn , / ol ſtetumunmumum i fl m trmminuni j eciũ dl actommn tenplo finmlun emcͦ c l; dr inch Similiter a et b ſunt equalia xꝑ ean dem rõem: ſed b eſt totũ ad d:quia b eſt totum tempus futurum infini tum inchoatũ a pꝛimo inſtanti huiꝰ diei:et d ẽ totum tẽpus futuruʒ infi nitum inchoatũ a medio inſtãti hu⸗ ius diei ⁊ ſic bẽ maius dð ꝑ ulð pꝛin cipiũ.omne totũ eſt maius ſua par⸗ te et ſi b ẽ maius ꝙ; d etiam a ẽ ma⸗ ius ꝙ d. qꝛ quocunq; vnum equaliuʒ eſt maius eodem reliquũ eſt maius. Podo a et b ſunt equalia. et vltra ſi a eit maius q; d et a ẽ maius iᷓ c. quia d et c ſunt equalia:modo quod eſt maius vno equali ẽ maius et re⸗ liquo equali.ſed a ẽ pars ipſius c qꝛ aẽ ſolum vnũ tempus pꝛeteritũ ter minatum ad pꝛimum inſtans huius diei. et c ẽ tempus pꝛeteritũ termia tum ad inſtans medium huius diei. et ita c continet totum a ⁊ cum hoc plus ſcilʒ tempꝰ inter pꝛimũ inſtãs huius diei et tempus mediuʒ huius diei. Si ergo a eſt maius qᷓ; c ſequi tur ꝙ pars eſt maius ſuo toto quod eſt impoſſibile. quod impoſſibile ſeqᷣ tur dato oppoſito quĩte ↄcluſlonis. Concluditur ergo ꝙ vnũ infinitũ non ẽ maius alio nec minus nec eq̊⸗ le.⁊ adhuc ſuppoſito ꝙ eẽti infinituʒ Sed contra hoc diceres. mmo vi detur ꝙvnum infinituʒ poſſit eẽ ma ius alio. Nã in dicto caſu a ẽ tempꝰ pꝛeteritum infinitum: ſimiliter ⁊ cẽ tempus infinitum. Et licet vnũ illo rum non ſit maius alio ex eadẽ par te qua ſunt infinita.tamen vidt᷑ ꝙ c ſit maius a ex eadẽ parte quavtrũq; eſt finitum:quia ex ea parte c exce⸗ dit a:quia continet a et amplius.cõ tinet enim a et cum hoc tempus in⸗ ter pꝛimũ inſtans huius diei et in⸗ ſtans medium huius diei. ¶ Et con⸗ firmatur:quia quaniũ additum quã to facit ipſum maius.ergo datis du obus infinitis quoꝛũ neutrum ex il⸗ la parte qua ſunt finita excederetur reliquum ſi vni eoꝛum adderetur a liquod pedale et alteri non.vtiq; vi⸗ derur ꝙ illud cui fieret additio ſie⸗ ret maius alio cui nõ fieret adduio Et confirmatur: pꝛopꝛie pꝛopꝛiũ eſt quantitate ſecundũ eam equale vel inequale dici ſicut patet in pꝛedica⸗ mentis ſed quod eſt pꝛopꝛie pꝛopꝛiũ conuenit omni contẽpto ſub eo cuiꝰ eſt pꝛopꝛium.ergo dici equaie vel in equale competit ommi quãtitati. ſed tempus iufinitum eſt quãtiras:ergo tempus vnũ infinitũ ꝑoteſt eſſe eq̃⸗ le alteri tempꝑoꝛi vel inequale. ¶ Ad iſta reſpondetur. ¶ Ad pꝛimum pꝛo quo pꝛimo ſuppono ꝓꝙ ſicut ſe habet punctus ad lineam ita ſe habet qyti⸗ tas finita ad quantitatẽ infinitã. et ideo ſicut punctus additus linee nõ facit ipſam maioꝛc:ita quãtitas fini ta addita quanto infinito non facit ipſum maius.Et ſic dico ꝙ duabus quantitatibus inſinitis datis verſꝰ vnam partẽ.ſimiuliter etiã verſus ali am per cuiuſcũq; quanti finiti addi tionem vni et non alteri nõ fit maiꝰ ꝙᷓ ante erat.nec etiam per cõſequẽs hoc fit maius alio infinito.Et ꝑ hoc ſoluta eſt ſecũda confirmatio. vnde non vniuerſaliter concedendum eſt ꝙ; quantitas addita quanto facit ip⸗ ſum maius.UVUnde hoc hat et inſlan⸗ tiam de quant itate infinita.bene ta men ↄcedendũiẽ vłiter ꝙ ſi ꝙto fini to addit᷑ q?tũ bene efficiet᷑ maiꝰ. Et qñ dr in pᷣma rõe ꝓbãdo ꝙ c tpᷣs cẽt maius a qꝛ ↄtinet a ⁊ cũ hoc plus: S eſt maius a negãda eſt ↄña ſicut nõ ſequitur ꝙ ſi alicui linee addit᷑ pun⸗ ctus.talis linea continet tantum q;/ tum ante ⁊ poſt plus. Sed ad hoc ꝙ talis ↄña nõ valeret.opoꝛteret ſic ar guere:c cõtinʒ a.⁊ plꝰ.⁊ ſcðᷣʒ certã ⁊ finitã ꝓpoꝛtionẽ ſe habet ad a.& c ẽ maius a,mõ ſic nõ eſt hic. quia licet c cõtinet a.⁊ vltra hoc tẽpus ſinituʒ ĩter pꝛimũ inſtãs huiꝰ dici ⁊ mediũ eiuſdem.tamen illius tẽpoꝛis nõ eſt finita ꝓpoꝛtio ad ipᷣm a ſed abſq; ꝓ poꝛtione illð tempꝰ excedit᷑ aba. ſic etiã pũctus abſq; ꝓpoꝛtione excedit᷑ a linea. ¶ Sd aliã põt dici ꝙ equale põt capi dupir. Vno mõ poſitiue et ſic eſt idẽ ꝙ cõmenſuratũ ⁊ ſic non ẽ ꝓpꝛie pꝛopꝛiũ qtitati.Alio mõ pꝛiua tiue ⁊ ſic equale idẽ eſt ꝙ qtũ.quod nec ẽ maius nec ẽ minus. Uñ quis equale qꝙ;tũ ad nomẽ ſit poſitiuũ.tñ ꝓᷣtũ ad rẽ ẽ pꝛiuatiuũ.⁊ ſic accipien do eqᷓle vł mequale. dici equale vel inequale bene cõuenit oĩ qᷓtitati.vñ vnũ qtũ infinitũ vt ſic accipiẽdo eqᷓ le bene ẽ equale alter i.qꝛ qdðᷣlibʒ eo rum ẽ qtũ.et vnũ eoꝝ non eſt maiꝰ nec minꝰ alio.vñ accipiẽdo cq̃le vel inequale poſitiue vnũ infinitũ nõ ẽ equale alteri. pꝛiuariue aũt eſt equa le alteri. 1 Sexta ↄcluſio erit cõtra antiquos q dicũt ꝙ infinitũ eẽ bene ſit poſſibile ꝑutũ moð ꝙ deus ĩ pꝛi ma ꝑte ꝓppoꝛtionali huiꝰ hoꝛe creet vnũ lapidẽ pedalẽ.⁊ in alia vnũ aliũ et ſic de aliis ꝑtibus ꝓpoꝛtionalibꝰ alicuiꝰ hoꝛe: tũc dicũt ipᷣi ꝙ in fine illius hoꝛe creati ſunt inſiniti lapi⸗ des.qui ſi cõponãtur ↄſtituũt vnum infinitũ. Cõtra illos ſit ſexta cõclu⸗ ſio. Impoſſibłe eſt ꝙ in qualibet par te ꝓpoꝛtõnali alicuiꝰ hoꝛe deꝰ creet vnũ lapidẽ pedalẽ ⁊ quẽlibet illoꝛuʒ cũ quolibʒ illoꝛũ conſeruet. Pꝛobat᷑ qꝛ ſi ſic ſeq̃retur ꝙ eſſʒ dare vltimã partẽ ꝓpoꝛtionalẽ illius tpᷣis.modo hoc ẽ impoſſibile qꝛ quacũq; ꝑte pꝛo poꝛtionali tempoꝛis data vel dabili Vltra ulã eſt alia. Pꝛobat᷑ ↄña. Nam dato oppoſito ↄcluſionis ꝑ aduerſa⸗ riũ pono ꝙ in pᷣma parte ꝓpoꝛtiona li alicuiꝰ hoꝛe date deus crect vnuʒ lapidẽ pedalẽ cõtiguũ alicui parieti per totã illã hoꝛã quie ſcẽti. et in ſe⸗ ceunda parte ꝓtoꝛtionali illius hoꝛe deus retrahat pꝛimũ lapidẽ creatuʒ a pariete intm̃ ꝙ inter illũ lapidẽ et parietẽ creet lapidẽ pedalẽ creanduʒ in ſcðᷣa ꝑte pꝛopoꝛtionali iluiꝰ hoꝛe⸗ In tertia autem parte pꝛopoꝛtionali hoꝛe date retrahat aggregatũ ex ia pidibus creatis.iteꝝ in tm̃ a pariete ꝙ inter illð aggregatũ ⁊ parietẽ cre at lapidẽ creandũ in tertia gte ꝓpoꝛ tionali ⁊ faciat ſic vlteriꝰ ꝑ ſinglłas alias ꝑtes pꝛopoꝛtionales hoꝛe ꝙ ſ. lapis nouiſſime creatꝰ tãgat parietẽ tũc in fine hoꝛe clarũ ẽ ꝙ aliq̃ͥs da⸗ tus eſt lapis ĩmediatꝰ parieti.⁊ per ↄñs ſibi coꝛreſpõdebit aliꝗ pars ꝓ⸗/ poꝛtionalis hoꝛe date et de illa pꝛo⸗ bo ꝙ ſit vltia pars pꝛopoꝛtionał ili us hoꝛe.qꝛ ſi vltra illã eẽt aliq vtiq; vltra lapidẽ nũc immediatũ parieti fuiſſet creatꝰ alius lapꝑts.et per ↄñs lapis datus nõ eẽt immediatꝰ parie ti. Sic ergo ſi dictus modus crean di in qualʒ parte pꝛopoꝛtionabłi ali cuiꝰ hoꝛe lapides pedales eſſet poſſi bilis:vtiq; ↄcluderet᷑ eſſe vtiãq; par tem pꝛopoꝛtionabilẽ eiuſdẽ hoꝛe qð non capit hec ymaginatio. Ex quo concludo ꝙ tali mõ fieri infinitũ eſt impoſſibile.¶ Sed contra iſtã con/ cluſionem argueret aliquis. Nã in pꝛima parte pꝛopoꝛtionabili alicuiꝰ hoꝛe deus põt creare vnum lapidem pedalem.et non eſt aliqua pars hoꝛe qn in ea poſſit creare vnũ lapidẽ pe dalẽ:&̊ ĩ qualʒ ꝑte deꝰ põt creare ⁊c. concedo concluſionẽ.nego tamen ꝙ poſſibile ſit deũ in qualibʒ parte pꝛo poꝛtionabili alicuius hoꝛe creare v⸗ num lapidem pedalem. Et eſt diffe⸗ rentia inter illas duas. quia pꝛima eſt diuiſa.ſecunda vero compoſita⸗ hinc diut ius nolo hic immoꝛari. qͥa de ea difficilius tractaui circa ſecũ⸗ dum phyſicoꝛũ. SRationes facte ad ſophiſma vadũt viis ſuis ꝑ ↄcłones ltne Mrici de gotlz Ga Ae. eW. rhi lermios cut eſthoe lner egoen vedi auti termios inera ucatheporuma emn. 1 ertuc Mnt pa ſane oglalll t cennna ſurin po M Aiiur ir or aiu llu/ nnmunti ſõ aenbuim 6 rcuisternm induſus n 124 ai. Ineeldico gnatuſlbet vel alllberho unt ond wod ribtur.SGetdo wrencn pe ſincathegoreuma quaeden lalet hunc oꝛattoni i ſlgnficido uiuſtibet qvalitatis ſpecie aiqu. Wultali hahes t ſi non eſſent n teſrees ualtatis i nüo, ſa imitci. ogcit thetonca. t ſo iNelally illr ſoecieri hube⸗ al ualene tune ſotes dicere r utietſt ualſibet port n e lcut uallbet rlgutnsr ii caem i Gleergoſdſcns noſe uuhane mupuronh rlgnles ulleyeſa ls: miqg Miceret eſe migt tem apwaſonible euſck ore non ct hee muginntio Exg concludo tal no fen infinti/ mpoſſchle ( Sed cttra ſie Cullonem argueret diqais N uma verte hoportionabil din ore deus dot crene munnt hedulem et onek algupne p n meꝛ oltrar mi igii⸗ dais uas tr itn! ne oNluloni, Nien vlitit lt in alhultef⸗/ icuus hork cregret — gelien. Eteſt o⸗ dpolltas. Et hec de iſt o ſophiſmate. ¶ Nunc reſtat ponere ſophiſma⸗ ta diff icultatẽ hñtia ex parte ſinca⸗ thegoꝛeumatũ diltributiuoꝝ pꝛo ac adẽtibus ſicut ſunt iſta.qualelibet a quãtũlibʒ quotlibʒ quatuſcũq; ⁊c. Et eſt notandũ ꝙ hmõi ſincathego reumata diſtribuũt nõ terminũ cut addũtur in ꝓpõne ſed te rĩos expᷣſ⸗ ſos in oꝛõibus qbus dicta ſincathe⸗ goꝛeumata equalent in ſigniſicando ſicut facit etiam hoc ſincathegoꝛeu⸗ ms ſemꝑ: qꝛ ſi dico ſemꝑ homo fuit iſte terminꝰ hõ nõ diſtribuit᷑ ſʒ iſte ar terminus tẽpoꝛe qui ẽ pars huiꝰ oꝛa tionis omni tẽpoꝛe.cui oꝛõni hoc ſin cæathegoꝛeuma ſemꝑ edqualʒ in ſigni ficãdo. Et hoc ẽ ꝙ ãtiqui ſophiſte di xerũt.ſcʒ quia aliqua ſincathegoꝛeu mata dutribuũt termios extra ſe ſit ng cut eſt hoc ſincathegoꝛeuma omĩs. ¶ quedã autẽ termiĩos intra ſe ſicut ẽ hoc ſincathegoꝛeuma nemo. ⁊ ſimi⸗ liter hoc ſincathegoꝛeuma ſemꝑ to⸗ tus qualelibʒ ⁊c. Unde termini cui addũtur in ꝓpõe aliquod illoꝛũ ſin⸗ cathegoꝛeumatũ nõ diſtribuũtur: ſʒ bene alis terminꝰ incluſus in aliq̃ illoꝛũ. Unde ſi dico quãtuſſlibet vel qualiſlibet hõ currit.ly homo nõ di ſtribuitur.¶ Secũdo notandũ eſt ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma qualelibet edᷣ ualet huic oꝛationi ĩ ſignificãdo de cuiuſlibet qualitatis ſpecie aliquaʒ qualitatẽ habẽs:vt ſi non eſſent niſi tres ſpecies qualitatis ĩ mũdo.ſcilʒ grãmatica.logica ⁊ rhetoꝛica.⁊ ſoꝛ tes de qualibʒ illarũ ſpecierũ habe⸗ ret vnã qualitatẽ tunc ſoꝛtes dicere tur qualelibet vł qualuſlibet.ꝓpoꝛti onabiliter ẽ dicẽdũ de quotlʒ ⁊ quo tuflibet. Unde ſicut qualiſlibet ẽ di ſtributiuũ qualitatis ⁊ ſilũ qualeli⸗ bet. ita ſtuſlibet ẽ diſtributiuũ ẽti tatis cõtinue ⁊ quotiʒ qtitatis diſ⸗ crete.¶ Tertio notandũ eſt ꝙ hmõi ſincathegoꝛemata accidentiũ nõ ſũt diſtributiua pꝛo oĩbus ĩdiuiduis ac cidẽtiũ.ſed bene pꝛo oĩbus eoꝛũ ſpe ciebus. Unde ad veritatẽ iſtius qua lelibet currit nõ redritur ꝙ habens omnẽ quautatẽ currat.ſʒ ſufficit habẽs. de qualibet ſpecie qualitatis vnã currat. ¶ Quarto notandũ eſt ꝓ ſigna particularia coꝛreſpõdentia i⸗ ſtis pꝛedictis ſũt hec.aliqualis.aliq̃⸗ le.aliquaãatus aliquot. ⁊ ſic de alus. Sophilma I. Eſt iſtud. Qualelibet currit. Nã ſint quattuoꝛ hoĩes tantũmodo.ſcʒ ſor“s plato.cicero.et guulermus. ⁊ tantũ tres qualitates ſcʒ grãmatica.logi⸗ ca et rhetoꝛica.et ſoꝛtes ſit grãmati cus ⁊ currat.et plato logicus ⁊ cur rat:et cicero rhetoꝛicus ⁊ curr at.et guillermꝰ logicus grãmaticꝰ ⁊ rhe toꝛicus ⁊ nõ currat.quo poſito pꝛo⸗ batur ꝙ qualelibʒ currit.qꝛ grãma⸗ ticus currit qꝛ ſoꝛtes qͥ eſt grämati cus currit.et logicus currit: qꝛ pla⸗ to qui eſt logicus currit.et rhetoꝛi⸗ cus currit qꝛ cicero qui ẽ rhetoꝛicꝰ currit.et non eſt aliud qualelibet qG grãmaticũ/logicũ/⁊ rhetoꝛicũ:̊ q̃ie libet currit. ¶ In oppoſitũ arguit᷑ Nichil eſt qualeubʒ niſi ſit guuler⸗? mus:ergo ſi qualelibet currit ̊ guu lermus currit quod ẽ contra caſum Dicendũ ẽ ꝙ ly ens quod intelligit᷑ in ly qualelibʒ cũ cxpꝛimit᷑ ꝑõt pꝛece dere diſtributionẽ vel ſequi ita ꝙ ſo phiſma põt expom ſic.ens qualelibʒ currit.et tunc ly ens pꝛecedit diſtri⸗ butionẽ.vel põt exponi ſic:qualelibʒ ens currit.et tunc ly ens ſequit᷑ di⸗ ſtributionẽ.⁊ ſᷣm hoc põt dici ad ſo phiſma. Pamo ꝙ ſi ly ens quod in telligitur in ly qualelibʒ ĩtelligatur pꝛecedere diſtributionẽ tũc ipᷣm eſt fłm.quia tunc ly ens ſtat determĩa te et ꝑ ↄñs vt ſic ad veritatẽ ſopliſ m atis requirit᷑ ꝙ aliquid ſit ens qð ſit qualelibʒ et ꝙ currat.modo hoc eſt contra caſuʒ. Secũdo dico e ſi ly ens intelligat᷑ ſequi diſtributõem ita ꝙ ſit ſenſus. qualenbet currit.i. qualelibʒ ens currit.tũc ipᷣm ſophiſ ma ẽ verũ. Nã tunc ly ens ſupponit confuſc poſtq; ſequit᷑ diſtributõeʒ.⁊ tunc eſt ſenſus de qualzʒ ſpẽ qualita tis ens habẽs aliquã qualitatẽ cur⸗ rit.⁊ eſt verũ. Nã de ſpẽ grãmatice habẽs aliquã qualitatẽ currit.⁊ ita de ſpẽ logice.⁊ ita de ſpẽ rhetoꝛice. ⁊ non ſunt plures ſpẽs qualitatis q; ille tres ſicut ponit caſus.g̊ ⁊c. Sed diceres. Utiq; videt᷑ ꝙ in iſta quale libet ens currit: ly ens diſtribuit᷑ et nõ ſupponit ↄfuſe tin.qꝛ ſeqᷣtur ĩme diate ſignũ diſtributiuũ. Iſta abiec⸗ tio ſoluitur ꝑ tꝛimũ notabile qꝛ di⸗ cebat᷑ ꝙ hmõi ſincat hegoꝛeumata ñ diſtribuũt termios extra ſe ſed ter⸗ minos intra ſe.et ideo hic nõ diſtri⸗ buitur ly ens ſʒ qualitatis nõ ꝓ ſin gulis qualitatibus.ſed ꝓ ſxeciebus qualitatũ.ſleut patet ex tertio nota bili. Sed hye rões facte ad ſophiſma vadũt viis ſuis. ¶ Dubitat᷑ circa ſecundã concluſionẽ qꝛ videt᷑ ꝙ hee ſit falſa ſtãte caſu qualelʒ currit.nõ obſtãte ꝙ exponat per vnã ꝓpoſitio nem in qua ly ens ſequat᷑ diſtributi onẽ ſicut per iſtã.qualelʒ ens currit quia eiꝰ cõtraria ẽ vera videlʒ qua lelibet ens nõ currit. Patet hoc.qͥa guillermus nõ currit.et guillermus eſt qualelibʒ ens.qꝛ ẽ de om̃i ſpecie qualitatis qualitatẽ habẽs.ꝗ̊ quale⸗ libet ens nõ currit. Ad hoc rñdet᷑ q; illa non eſt eius cõtraria. Et ratio ẽ qꝛ cõtr irie ſic ſe debẽt habere ꝙ ter minꝰ ſtans in vna nõ diſtributiue ĩ alia ſtet diſtributiue.et hoc ſi ſit di⸗ ſtribuibilis. ſed ſic non eſt in pꝛopo ſito.quia ly ens ſtat vtrobiq; non di ſtributiue.ſicut patet ex dictis S diceres. que eſt ergo eius cõtraria; Reſpondet᷑ ꝙ ſi hoc ſignum qualeli bet haberet ſignũ vłe ſibi contrari⸗ um negatiuũ ſicut hoc ſincathego⸗ reuma om̃is faciliter poſſet eius cʒ traria dari. Sed quia pꝛopter penu riam nominũ ĩ tali ſigno negatiuo ſibi contrario deſicimus ad hñdum contrariã iſtiꝰ qualelibʒ ens curritz opoꝛtet eam reſoluere invnã ſibi eq ualentẽ in ſignificando.et ſcdᷣm exu gentiam illius aſſignat᷑ eius cõtra⸗ ria.Reſoluat᷑ autẽ in iſtã.de om̃i ſpẽ qualitatis ens habens aliquã quali tatem currit.modo clarũ ẽ de cõtꝛa⸗ ria iſtiꝰ.nam eſt iſta de nulla ſpecie qWualitatis ens habens aliquã quali tatem currit.⁊ ergo iſta eadẽ eſt cð⸗ traria huic qualelibet ens currit. et ſcðm hoc etiam patet que ſit eiꝰ cõ⸗ tradictoꝛia.nã eius cõtradictoꝛia eſi de aliqua ſpecie q̃litatis: nullũ ens habens qualitatem currit.¶ Dubita tur ſcõðo de cõtraria iſtiꝰ qualelibet currit.ſi ly ens intellectũ in qualeli bet intelligat᷑ pꝛecedere diſtributio nei ita ꝙ ſit ſenſus iſtius qualelibʒ currit.id eſt ens qualelibʒ currit.ſe ſpondetur ꝙ nõ habet cõtrariã pꝛop ter hoc ꝙ eſt ꝓpoſitio indefinita ꝓ⸗ poſitioni autẽ indefinite ſicut nec ꝓ ticulari eſt aliqua ꝓpoſitio cõtraria q̃ ↄtrarietas debeat eẽ inter ambas vniuer ſales.ſed eius contradictoꝛia dicit᷑ ꝙ eſt iſta.nullũ ens qualelibet currit. Ex iſtis patet ꝙ aliter rñden dum eſt cũ queritur de contraria et cõtradictoꝛia iſtius qualelibʒ currit ſi ly ens intellectũ in qualelibʒ intel ligat᷑ ſed diſtributionẽ.⁊ aliter ſi in telligat᷑ eã pꝛecedere.Et ſcðʒ hoc es tiã eſt aliter rñdendũ de qtitate eiꝰ dem. UVñ qñ intelligit᷑ ꝙ ly ens ſeq̃t diſtributionẽ tũc ẽ vłis:qñ autẽ in⸗ telligitur pꝛecedere diſtributionẽ ẽ pꝛopoſitio indefinita. ſc aalſer n .t tr u dnic un l de ſe no n ratſt rnvltu nlll i ijw l wlto ir nga vſyni eafnmitui ſerkt ſ⸗ piſigna vnwenſdeeſen tais locu/ oeſ meeaſtan nti cis dis voni/ Gechdo ſc,guochhguan ſet de quoh tal ſet ihm eſe ta uale ſynn eſ: ſel göliby qualelih ſaluue guodlihy liguale de lettai ſeripmei te guge in iglbre tnn ann. ( 8 lur ſc x cormi ſi⸗ aletbe anmu.ſſnsinrelaj in gua⸗ er inrelige: gecentre dlinibuci ren ta g ſetſenſus ſtus qulelb umt vondetur gnd hider dr rian deſt ens qualelltz curruch er oe c Pooſind inhefint, Atomd amtt Machinite ſintte tiulani el Aign ppotiocn raietas debe ei nie anig luer aes ſed ceinus radot diet g ili liins uillix amu. Fr purtg aller tſcel Aum ai ucriu eraria e ralenni ſus auallihzcum I ans mmelecti nnqurleligtt tſei ſenbtonc. Aterſi Amrtei oetctre Et ſciz n⸗ 6 alrcr idencii de iitne⸗ ſnbaton ligttur prer o n. Wan ntelligtk hy ens 4 tuci vlis:aſſ ault⸗ edere dilriburie⸗ Gno ndefinmae Sophilma. li. Eſt iſtud. Quodlibet qualelibʒ de qͥ⸗ lidet taiu ſeit ipᷣin eè tale quale ipᷣm eſt poſito ꝙ nõ ſint niſi tres ſpẽa q̊⸗ litatis in mudo ſeʒ grãmatica/logi⸗ ca et rhetoꝛica:⁊ cũ hoc ſint ſex hho⸗ mines ſcʒ ſoꝛtes/lato/cicero/ ex v⸗ na parte ⁊ iohãnes guillermus ⁊ ro qn bertus ex alia ꝑte ? ꝙ qlibet pmoꝝ triũ ſciat grãmaticã/logicã ⁊ rheto ricam.et de alus tribus vnus ſciat grãmaticã tantũ.aliꝰ logicã tim̃ ⁊ a⸗ nus rhetoricã tm̃. et cuʒ hoc neuter illoꝛũ triũ ſciat de aliquo alio quał ipſe eſt ſed de ſe ſolũ.ſed alui tres qͥ rum quilibʒ ſcit logicã/grãmaticaʒ et rhetoꝛicã ſciant de ſe quales ſunt ⁊ cũ hoc de quolʒ alio.Tũc. ¶ Pro batur ſophiſma.hoc qualelʒ demon ſtrxrato ſoꝛte de uolibʒ tali ſcit ipᷣm eſſe tale quale ipm eſt. ⁊ ſilr hoc de monſtr ato platone.x ſilr hoc cicero ne demõſtrato. ſed nõ ſunt plura q̃⸗ lelibet q; iſta tria.& qᷣlibʒ qualelibʒ de quolibʒ tali ſcit ipᷣm eẽ tale qua le ipᷣm ẽ.ↄña nota eſt de ſe.añs patʒ ex caſu. ¶ In oppoſitũ arguit᷑. vñ videt᷑ pᷣmo ꝙ illa ꝓpoſitio ſit inepta eo ꝙ ſignũ vłe affirmariuũ fert ſu⸗ pꝛa ſignũ vniuerſale. ſed talis locu⸗ tio eſt inepta ſicut ſi diceret᷑ oĩs:oĩs homo ẽ. Secũñido ſic.quodlʒ quale libet de quolʒ tali ſcit ipᷣm efſe tale quale ipᷣm eſt: ſed qðᷣlibʒ qualelibet aliquale: &̊ quodlibʒ aliquale de qͥ libet tali ſcit ipᷣm eẽ tale quale ipᷣm eſt: ſed hoc ẽ contra caſum. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verũ ſi cut pꝛobat pꝛima ratio. ¶ Ad rões. Ad pꝛimã negat᷑ ꝙ diſtributio ibi eratur ſupꝛa diſtributionẽ. quia ly qðlibʒ nõ diſtribuit ly qualelibʒ ſed diſtribuit ly ens in eo incluſuʒ. ſʒ ly qualelʒ equalet oꝛõi ĩ qua non diſtri buit᷑ ly ens:ſed ly qualitatis.nõ pꝛo de ly quantulſlibet ⁊ omipus indiuiduis qualttatts? qʒ oĩbꝰ ſpebus qualitatis., Ad ſedam rſdet᷑ ꝙ ille viſeurſus ẽ in tertia fi⸗ gura. ⁊ non debʒ inferre talẽ cõclu⸗ ſonẽ ſcʒ quodiʒ aliquale de quolibʒ talt c. pter hoc ꝙ in tertia ſigura non ſequit᷑ cõcluſio vłis ſed particu laris.ergo bene põt inferri. ergo ali quod aliquale de quodlibet tali ſcit ipᷣm eſſe tale quale ipſuʒ eſt.⁊ hoc ẽ verũ nec eſt còtra caſuʒ. Ulnde ꝙ ex pꝛedicto diſcurſu nõ ſequit᷑ ↄcluſio pꝛedicta ſcʒ quodlibet aliqu ale de qͥ libet tali ⁊c.patet in ſimui.nõ ſequi tur.oĩs homo ſcit ſe eſſe hoĩem.oĩs homo ⁊ẽ aĩal:ergo om̃e aial ſcit ſe eſ ſe hoĩeʒ. Unde ſicut ly aĩal eſt ſupe rius ad hoĩem ita aliquale ẽ ſuperiꝰ ad qualelibet. Inde om̃e ens quale libet eſt aliquale et non econtra. Cõ ſimilia ſophiſmata poſſunt foꝛmari quantũlibet et ſimilia. Sophilma.lii. Eit itud. Quotlibet entia ſunt ſini ta. ¶ Pꝛobatur ſophiſma.duo entia ſũt finita.tria entia ſũt finita ⁊ tot quotlibet accipere ſunt finita: ergo quotlibet entia ſũt finita. ¶ Secun do nõ tot entia quin plura ſunt fini ta.S quotilʒ entia ſũt finita. Tertio ſic arguit᷑. duobꝰ entibus plura ſũt finita:⁊ tribus entibꝰ plura ſũt fini ta ⁊ ſic vlteriꝰ:g quotlibet entia ſũt finita. Impꝛobat᷑ ſophiſma q̃tlʒ en tia ſũt fita g infĩta ẽtia ſũt fĩta.ↄnᷣa tʒ qꝛ ſi quotlʒ ẽtia ſũt finita tũc tot entia quotlibet ſũt finita.hoc enĩ ſo nat:hoc ſincathegoꝛeuma qͥtlibʒ qð cõponit᷑ ex li quot ⁊ li libet ⁊ ſeqᷣtur tot entia quotilʒ accipere ſunt finita & inſinita ſũt finita:qꝛ infinita foꝛte libet accipere.falſitas ↄñtis declara tur:qꝛ ſi ĩſinita eſſent finita tunc fi⸗ nita eẽnt inſinita per conuerſionem Secũdo ſie. Cõtradictoꝛiũ ſophiſ 455 cſt verũ:ergo ſophiſma ẽ fal⸗ ſum.ↄſñia tenet añs ꝓbatur. nã con tradictoꝛiũ eit aliquot entia ñ ſunt ſinita.⁊ hoc ẽ verũ. ꝓbatur aliquot entia ſunt inſinita ⁊ ſic videt᷑ ꝙ ali⸗ quot entia nõ ſunt finita.añs ꝓbat᷑ ſic.nã capiãtur due medietates ali⸗ cuius ↄtinui ille ſunt aliquot entia ⁊ ſunt infinita. ꝓbatur: qꝛ ſunt due medietates et ſunt tres tcercie ⁊ q̃t⸗ tuoꝛ quarte ⁊ ſic de aliis. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ dicẽdo ꝙ ſicut hoc ſincathegoꝛeuma qualelibet vł qua liſiibet nõ diſtribuit terminuʒ extra ſe ĩm ediate ſequentẽ: ſed iſtũ termi nũ qualitas in ipᷣo incluſum ꝓ ſuis ſpeciebus et nõ pꝛo ſuis indiuiduis ita iſte terminꝰ quotlʒ nõ diſtribuit terminũ imediate ſequentẽ ipᷣm.ſed iſte termim? numerus in ipᷣo melu⸗ ſus diſtribuit᷑ nõ tñ pꝛo oĩbus ſuis indiuiduis ſed bene pꝛo ſuis ſꝑpẽbus ct tunc ẽ ſenſus ſopliſmatis: de q̃li bet ſpecie numeri ẽtia nũerata ſũt finita.ita ꝙ entia numerata ſuppo⸗ nat ĩmobiliter et ly ſpecie nũeri mo binter. Et ſᷣm hoc patʒ ꝙ ſophiſma eſt verũ ex eo ꝙ nõ eſt aliqua ſpẽs nũeri qͥn entia nũerata ſᷣm illã ſpe⸗ ciẽ ſint finita in numero eo ꝙ omĩs nũerus ẽ finitus.cõtra enĩ rõem nu meri eſt ꝙ ſit infinitus. Qualiter ſe cundũ hoc debet capi cõtraria vł cõ tradictoꝛia ſophiſmatis patʒ ex dic⸗ tis in illo ſophiſmate qualelibʒ cur rit. ¶ Ad rationes. ¶ Ad pꝛimã cõ cedit᷑ ↄnña et ↄñs. et vlteriꝰ cũ dicit ſi infinita eẽnt finita tunc finita eſ⸗ ſent infinita: negat᷑ ↄnña. Nã illa nõʒ ſic cõuertit᷑:ſed in iſtã:finita ſunt a⸗ liquot entia. Cuius ratio dicet᷑ ĩ ſe quẽti ſophiſmate quod erit tale. In finita ſi unt finita.¶ Ad ſecundam ne gatur añs.et qñ arguit᷑ aliquot en⸗ tia ſũt inſinita ⁊c.de iſta ratione vi debitur in fequenti ſophilmate. ¶ Nunc autem in hac parte vidẽdij eſt de hoc ſincathegoꝛeumate infini tum quod habʒ maximã cõuemienti am cũ iſtis ſincathegoꝛeumatib⸗ F⸗ tũlibet quotlibet:quoꝛũ vnũ ẽ diſtiri butiuũ qtitatis cõtinue.aliud dillri butiuũ quãatitatis diſcrete. Et añqᷓ ponã ſophiſmata difficultatẽ haben tia ex parte ipſiꝰ ſincathegoꝛeuma tis. Pꝛimo notandũ ẽ de acceptõni bus huiꝰ termini infinitũ. UVñ ſci dum eſt ꝙ ĩfinitũ dicit᷑ quĩq; modis Uno mõ pꝛo illo quod nõ eſt aptum natũ pertrãſiri ꝓpter hoc ꝙ non ha bet quantitatẽ nec finitã nec infini⸗ tam.⁊ ſic punctus põt eſſe infinitus quia non habʒ extenſionẽ finitã nec infinitã:qꝛ nullam habʒ quãtitatem ſᷣ̃m ymaginationẽ mathemathicox. et ſic dicitur accipi infinitũ negati ue recte ſicut vox dicitur iuuiſiblis quia non põt videri. ita pũctus dici tur ꝓpoꝛtionalłr infinitus ⁊ iniper⸗ tranſibilis:qꝛ nõ poteſt ꝑtrãſiri nec ſinitari aliqua quãtitate.ſ Secũdo mõ dicit᷑ inſintũ quia nõ põt cõple⸗ te pertrãſiri pꝛopter ꝙ habʒ extenſi⸗ onẽ carentẽ termĩo.¶ Tertio modo dicit᷑ infinitũ:qꝛ nõ poteſt ꝑtranſſiri niſi cũ difficultate ⁊ pena. ⁊ ſic iter longũ dicit᷑ infinitũ. ¶ Quarto mõ dicit᷑ ĩfinitũ qꝛ qtũ eſt ex parte ſpa cii bene ẽ aptũ natum pertrãſiri ſi⸗ ne difficultate tamẽ pꝛopter aliqðᷣ impedimentũ extrinſecũ non poteſt pertrãſiri:, et ſic pꝛofũditas alicuius aque dicit᷑ infinita qꝛ pꝛopter cauſaʒ extrĩſecam ſcʒ aquã ibi exñtem non poteſt ꝑtrãſiri tamen qᷓtum eſſet ex parte ſpacii bene poſſʒ ꝑtranſiri ſpa cium ſatis bꝛeue.¶ Ouĩto modo ac cipitur infinitũ ſecundũ diuiſionẽ ⁊ compoſitionẽ. Iſto modo dicimꝰ qð libet continuũ eẽ infinitũ. ⁊ hoc ſe⸗ cundũ diuiſionẽ. qꝛ non poteſt tãtiũ infimtü fnn nagnuudni 0 in multituhne,(Ulterius dum infinti fm nagnier Itur cuobus Madig, mMoma ouiſmen alo b fmam Aumo mo guocllet Muũ an Ifnnijm mugnir cneetl ſtit ñ iun ovi reſtet alih Oulcencii. Gz nfimtü fm extren Nch nten turaſen ratnn tO icen And en un (Alterusi ſcenciq unmni mpultitudhne dr multigf ono n uop actualt diſeretop ab inn hoͤſcitum mu ter ſe tſei lee aſe jfſnitũ bm ulned ippſible Pinfnita cniz. up teutru amn ih ſocirrnn dtle rocz nſmmtü fn mulet 0* dlo de nf nſt emni aia uittre Geii mo diclk ininru ni⸗ = yrnräſni napter huigerten one cxremi ternioTerdon dealtinſntü:gn o dorch ern cü dichauntne t pemn el ongu dicit mnnti, (Onarnn n iñntg jruſter intt⸗ cibene i ptu nunmm wniln ne diflcular tuni peer ai mmtrcumenri eriſcai w iMierſeuſinttus aruun ve algiinfnug ohter cun anſen ſzinuͤlrcrienn wrel griſttmmen un i diuidi quin ſemper reſtet aliq ð diui dendũ et vnum aliud continuũ eſſe augmẽtabie in infinitũ per appõem qꝛ ſicut vnũ minoꝛat᷑ ꝑer diuiſionẽ ita reliquum põt augeri ꝑer illaruʒ partiũ appoſitionẽ.⁊ ſic infinitũ iſto nodo dictũ dicitur infinitum in po tẽtia:qꝛ ſemꝑ actu ↄſeruat otentiã qꝛ qñ vna pars actualit diuiditur a ↄtinuo adhuc reſtat pars in potẽtia vt diuidat᷑ a toto.⁊ ecdẽ modo eſt in appõne: qꝛ qñ vnũ aꝑponitur alicui adhuc reſtat aliud qð nõ aꝑponmitur ſed eſt in potentia vt agponatur. Uiterius ẽ notãdum ꝙ finitũ ⁊ in mtũ cõueniunt ꝙtitati: et q'titas ẽ duplex ſcʒ ↄtinua ⁊ diſcreta.cõtinua ſicut magnitudo. diſcreta vt multi⸗ tudo ſeu numerus. Ideo queddã dr infimtũ ſᷣm magnitudinẽ ⁊ quoddã ſim multitudint. UVlterius eſt ſciẽ dum ꝙ infinitũ ſᷣm magnitudinẽ di citur duobus modis. vno modo ſᷣm diuiſionem. alio modo ſᷣm extrema. Pꝛimo mõ quodlibet ↄtinuũ dicituꝛ infinitũ ſᷣm magnitudinẽ qꝛ qdᷣlibet nõ põt im̃ diuidi quĩ reſtet aliqᷣd ad diuidendũ. Sʒ infinitũ ſᷣm extrema nõ eſt in reꝝ natura ſicut ꝓbatum ẽ tertio phiſicoꝝ et pᷣmo celi ⁊ mundi. ¶ Ulterius ẽ ſciendũ ꝙ infinitũ ſᷣm multitudinẽ d multipir̃.vno mõ ali quoꝝ actualit᷑ diſcretoꝝ ab inuicem nõ faciẽtium vnũ per ſe.⁊ ſic ĩpoſſi⸗ bile ẽ eſſe infinitũ pᷣm multitudinẽ. Nam ĩpoſſibile ẽ ꝙ infinita etiã ſint quoꝝ neutrũ cum aliq faciãt vnuʒ ꝑ. ſe. ⁊ tale vocat᷑ infinitũ f̃m multitu dinẽ in actu. Slioꝰ d infinitũ ſcðm ultitudinẽ aliquoꝝ nõ actu ſepara toꝛũ ab inuicẽ ſed tñ ſeparabiliũ. et tale ĩfinitũ vocat᷑ infinitũ vpᷣm multi tudinẽ in potẽtia. Itto mõ dicimus totalẽ multitudinẽ partiũ ꝓpoꝛtiona liũ in ↄtinuo eẽ infinitã.non tñ actu ſed potẽtia:qꝛ ille partes nõ ſunt ab inuicẽ diſcõtinuate actu.licet q̃libet ab alia poſſit diſcõtinuari:nõ tñ poſ ſibile ẽ ꝙ q̃libet ab alia diſcõtinuefr᷑ et ſic pʒ quõ nomen ifinitum cõiter ſolet diſtingui ab actoꝛibus Sophilma liii. Infinita ſunt finita.ꝓbat᷑ ſophiſma duo ſunt finita:tria ſunt finita:⁊ ſic de alus. & infinita ſunt finita. Scðdo pła duobus ſunt finita et pla iribus ſunt ſinita ⁊c̃. ergo ĩfinita ſũt finita Tertio ſic.aliquot entia ſunt finita et ñ tot quĩ plura ſint finita ergo ⁊vc Quarto ſic qr̃.quia quedlibet entia ſunt finita ergo infinita ſunt finita. ¶ In oppoſitũ ar̃. Infinita ſunt fini ta:g finita ſunt inñnita. ↄñs eſt ſim̃ tenet ↄña ꝑ ↄueꝛſionẽ.falſitas ↄñtis ꝓbatur:qꝛ nec duo ſunt infinita nec tria ⁊ ſic de aliis:&̊ nulla finita ſunt ĩfinita. Scðo ſic.ibi pᷣdicatur oppo⸗ ſitũ de oppcſito ergo ẽ falſa.ↄña t3ʒͤ / añs ꝓbatur: qꝛ ly finita et ly ĩfinita vidẽtur eſſe oppoſi lta. Pꝛo reſpon⸗ ſione huiꝰ ſophiſmatis è ſciendũ ly infinitũ põt teneri ſincathegoꝛeu matice vel cathegoꝛcũatice. Quãdo tenetur ſincathegoꝛeumatice aliqui dicunt ꝙ dʒ exponi ꝑ ly nõ tot quin plura. Sed ↄtra hoc aliqͥ arguũt ſic Nã dicunt iſtã eſſe negatiuã nõ tot quĩ plura ſunt finita.⁊ illã eſſe affir matiuã infinita ſunt finita.modo ne gatiua nõ infert affirmatiuã ex quo negatiua nichil pc nit. Sed iſtud bꝛe uiter nõ valet:qꝛ iſta nõ tot quin pła ſunt finita nõ eſt mere negatiua ſed aduer ſatiua ſᷣm modũ loquẽdi anti quoꝝ actoꝛũ.ſicut nec iſta ẽ mere ne gatiua ſoꝛtes nõ currit ſed diſt utat qꝛ negatiua nichil xonit.modo talis aduerſatiua aliqͥd gonit. Nñ iſta nõ tot quin plura ſunt finita ponit aliqᷓ eſſe finita. Siłr iſta ſoꝛtes nõ currit ſed diſputat ponit ſoꝛtẽ diſpurare. E ele Jdeo aliter ĩpꝛohatur: qꝛ explicãdo ſy infinita ꝑ ly nõ tot qui plura non valet.qꝛ erpõ debet eſſe cõuertibiis cum expoſito:ſed iſta oꝛatio non tot quĩ plura nõ eſt ↄuertibilis cũ iy in⸗ ſinita. Patet hoc:qꝛ non ſequit᷑.infi nita ſunt duo:ergo nõ tot quĩ glura ſunt duo.añs eſt verũ et ↄñs falſum Ideo ahni dicũt ꝙ ly ĩfinita ſincathe Soꝛeũatice dʒ exponi ſic.ĩfinita ſunt .i.duo tria quattuoꝛ ⁊c. Sʒ ꝓbatur q iſta expõ non valet:qꝛ eciã non eſt cõuertibilis cũ expoſito.qꝛ nõ ſequi tur infinita ſunt duo:ergo duo ſunt duo:⁊ tria ſunt duo:et quattuoꝛ ſũt duo. Añs eſt verum et ↄñs falſum. Sinnlit in caſu hec eſt vera.infiniti hoies trahunt nauẽ abſq; hoc ꝙ hec eſſet vera duo hoĩes trahunt nauẽ. vt poſito ꝙ infinite naues trahãtur et ꝙ minimꝰ numerꝰ trahẽtium pꝛi mam nauẽ ſit numerus denarius.et numerꝰ trahentiũ ſecundã ſit vigiti æ tertiã triginta. tunc hec ẽ vera in⸗ finiti hoĩes trahunt nauem: æ tamẽ hec ẽ falſa duo hoĩes trahunt nauẽ. Tertio alii exponũt ly infinita ſinca thegoꝛeumatiee dicẽtes infinita id ẽ duobus plura et tribus plura ⁊ ſic de aliis. ita ꝙ dicunt iſtã pꝛopõnem infinita ſunt entia debere ſic induci duobus plura ſunt entia ⁊ tribꝰ plu ra ſunt entia et ſic de alus ergo infi nita ſunt entia. Adpuc hec expoſitio nõ valet:qꝛ non eſt cõuertibilis cum expoſito.nõ eniʒ ſeqᷣtur infimira ſunt duo: ergo duobus plura ſunt duo ⁊ tribus plura ſunt duo et ſic de aliis ↄñs eſt falſum et añs eſt verũ.veri⸗ tas añtis patet: qꝛ pꝛedicatum ineſt infinitis contẽtis ſub ſubiecto.de in fimtis enĩ rebus pᷣdicatur vere iſte tminꝰ duo: qꝛ vere pꝛedicat᷑ de iſtis vuobꝰ ⁊ de iſtis duobꝰet ſle de aliis infinitis. Quarto poteſt exponi ly in ſinita id ẽ de qualibet ſpecie numeri aliquot entia. Sed iſta adhuc nõ vi⸗ detur eſſe cõuertibilis cum expoſito quia nõ videtur ſequi infinita ſunt duo ergo de qualibet ſpẽ numeri ali quot entia ſũt duo.qꝛ per ly de qua⸗ lipet ſpẽ numeri aliqt entia ſũt duo ĩtelligitur tin q;tum ꝑ iſtã oꝛationẽ. ex qualibet ſpẽ numeri ẽtia nũerata ſunt duo.nã iſta ſpẽs numeri qui eſt trinitas entia nũerata nõ ſunt duo. ſi enĩ ſic tũc tria eẽnt duo qð eſt fim Et lʒ nulla dictaꝝ qᷓttuoꝛ exponẽtiũ ſit cõuertibilis cuʒ expoſito ſcʒ huic terĩo infinita: tñ a qualibet earũ ad ly infinita eſt bona ↄña. ita ꝙ ſcðᷣm hoc ly infinita ſe habet in plus i ali qua dictaꝝ oꝛationũ ſe hʒ ſcoꝛſum: tñ quattuoꝛ dicte expõnes ſimul ſub diſiũctione bene equiualẽt ly ĩfinita ita ꝙ aliqñ alicui attribuat᷑ vna eaꝝ aliqñ alia.et hoc ſᷣm exigentiũ pꝛedi cati pꝛopõnis in qua ponũtur · Et iõ licet nõ ſequat᷑ infinita ſunt duo: S nõ tot quĩ plura ſunt duo.tñ bene ſe qᷣtur ergo nõ tot duo quĩ plura duo ſunt duo. Sibr licet nõ ſequat᷑ inſi⸗ niti hoĩes trahunt nauem:ergo duo hoĩes trahũt nauẽ ⁊ etiã tres hoĩcs trahũt nauẽ.ſed bene ſequitur ergo duobꝰ hoĩbus plures trahunt nauẽ et tribus plures trahunt nauẽ.ita ꝙ tantũ volo dicere ꝙ a qᷓtibet dictarũ expõnuʒ ad ly ĩſinita bene valet ↄna ſʒ ccõuerſo a ly ĩfinita ad nullã eaꝝ ſeoꝛſum valet ↄna:ſed bene ad om̃s ſub diſiũctione ⁊ ſᷣm exigẽtiã pꝛedi⸗ cati pꝛopõis in qua ponit. Aliqñ eſt veriſicatio ꝓ vna carũ expõnum.ali quãdo ꝓ nita capiẽdo ſincathegoꝛeumatice. alia.⁊ hoc ſit dictũ de ly ĩfſi ꝙ auteʒ teneatur cathegoꝛeumatice exponitur ſic inſimnita:id ẽ entia que ſunt infinita.et hoc vel ſcðᷣm magni tudinem vel ſecundum multitudinẽ ſunt finita ſecũdum magnitudinem vel multit udinem vttiit lũ emn õ ſſur ſitfta tr wa: rto /tinmo Poronubiee⸗ tue noͤeſet ni ifintaſ⸗ Nlaafs obet argotcoſtc Pes ponuthlesgigles Ninuo. Ar de esſmam: atres t, Glr duad d⸗ ſütin oinvo ettnib geidus nmninone Gilt ockt uneriqui nena ii ctes iann ſinemn xim tt hrev panmuhiles ſun ga an emes necei 4 nite⸗ c rnxunniegitus laſti lne ſc ininte — ſoͤſunt na . 1 4 an unharnchle 2⏑☚ ⏑☚⏑ . =S = =. = mtmtunfi * mg ui ii min a nen Am dn ahefnengeni n n azngugnüntti g ni ſmun min ,rang ien gamnſir angitnneſ⸗ Ercp; i r guigini ⸗ . l. Zl'len nulmn/ 4 stu ungdd dis tütmitaneseitn k ii Kldenſabuneg 1 wWe Nns nsii u 1 andas gunsun iſ ri wonene dun uüün ul,i coN d 7. an ciebih üln 1ule ſein it ct . 7 ß prn u lni Dti. min —&1 nͤp⸗ —– ntac prunnt eenng ieni e enfnnd nan ¶ His viſis rñdetur ad ſophiſma ꝙ accipiẽdo ly infinitũ cathegoꝛeuma⸗ tice ꝓ infinito ſᷣm multitudinẽ et ly finita ᷣm magnitudinẽ hec eſt vera ĩfinita ſunt finita. nã oẽs ꝑtes huiꝰ ↄtinui collectiue accepte ſunt ĩfinite Hᷣm multitudinẽ et ſunt finite ſcðᷣm magnitudinẽ. ¶ Scðdo dico ꝙ capi⸗ endo ly ĩ finita cathegoꝛeumatice ꝓ infinit is ſcdᷣm magnitudinẽt ⁊ finita ꝓ finitis ᷣm magnitudinẽ hec ẽ fla ĩſinita ſunt finita.ꝓbatur:qꝛ pᷣdicat oppoſitũ de oppoſito.ita ꝙ qñ ly in⸗ finita ⁊ ly finita capiũtur diſfoꝛmit hec ẽ vera ĩfinita ſunt finita:qꝛ infi⸗ nita ſcðᷣz magnitudinẽ bene ſunt fi⸗ nita ſᷣm młtitudinẽ.qũñ aũt iy fimita ⁊ ĩfinita capiũturvnifoꝛnut᷑ tũc ſunt oppoſita.et hec ẽ falſa infinita ſunt finita ſꝑ vtẽdo ly ĩfinita cathegoꝛeu matice.nã nec ĩfinita ſcðᷣm multitu⸗ dinem ſunt finita ſecũdum multitu dinẽ.nec infinita ſcvᷣʒ magnitudinẽ: ſunt finita ſcvʒ magnitudinẽ. Ter tio dico ꝙ caꝑiẽdo iſtũ terminũ iufi⸗ nita ſincathegoꝛeumatice hec eſt vxᷣa Ifinita ſũt finita.ꝓbat᷑ hoc:qꝛ ĩfinite ꝓtes in ↄtinuo ꝓpoꝛtionabiles ſunt ſinite qð nõ eſſet niſi ĩfinita ſunt fi⸗ nita.añs pꝛobat᷑ arguẽdo ſic.non tot tes ꝓpoꝛtiõabiles quĩ płes ſunt in ↄtinuo. ſilrx due ꝑtes ſunt in ↄtinuo et tres ⁊c̃. Siłr duabꝰ ꝑtibus płes ſũt in ↄtinuo et tribꝰ ꝑtibus płs ſũt in ↄtinuo g ⁊c. Silłxr nõ eſt aliq ſpẽs numeri quĩ in ea aliq̃ ꝑtes pꝛopoꝛtio nabiles nũerate ſint in ↄtinuo.& infi nite ꝑtes ꝓpoꝛtionabiles ſunt in ↄti nuo. Sed hoc diceres videt᷑ ꝙ illa ſit falſa.ĩfinite ꝑtes ꝓpoꝛtionabues ſunt in ↄtinuo.nã capiat᷑ aliqð conti nuũ et ſit a tunc ar̃ ſic.infinite ꝑtes ꝓpoꝛtionabiles nõ ſunt in a.ꝗ̊ flm ẽ wv ifinite ꝑtes pꝛopoꝛtionabiles ſint i a.ↄña tenet.nã iſte pꝛoxònes ſunt rie vt videt᷑ oria aũt non pñt ſim cẽ veraiaſſumptũ pꝛobat᷑.nã infinite ꝑtes pꝛopoꝛtiõabiles q̃ ſunt in b nõ ſunt in a.ergo ĩ finite ꝑtes pꝛopoꝛtio nabiles nõ ſunt in a.ↄña tenet ab in ferioꝛi ad ſugꝑeriꝰ negatione poſt po ſita.añs pʒ de ſe.¶ Ad iſtud rñdetur negãdo ꝓꝙ iſte ſint ↄorie. in finite ꝑtes ſunt in a.ĩfinite partes nõ ſunt in a Et ratio hniꝰ eſt:qꝛ ↄͤrie ſic ſe debẽt hr̃e ꝙ terminꝰ nõ diſtributꝰ in vna ſit ditributꝰ in alia.mõ ſic nõ eſt in pᷣdictis. Nã ly partes ꝓxoꝛtiõabiles ſtat nõ diſtributĩe in aãbabus poſiꝙᷓ hoc ſincathegoꝛeuma ifinita eſt vnũ de illis ſincathegoꝛeumatibꝰ q̃ non diſtribuunt terminũ extra ſe ſed ter minũ intra ſe Sʒ diceres ergo q̃ eſt ſua ↄtraria. Dico ꝙ ad hñdam ↄtra riam huiꝰ opʒ eam reſoluere.⁊ ideo ſi reſoluat᷑ infinite ꝑtes ſunt in a.in iſtã de qualibet ſpẽ numeri aliquot ꝑtes ſunt in a.ſtatĩ clarũ eſt ꝙ eius ↄtraria eſt iſta. de nulla ſpẽ numeri aliq̃t ꝓꝑtes ꝓpoꝛtionabiles ſunt in a. Kõnes facte in pꝛincipio bene pꝛo/ bant ꝙ ifinita ſunt finita capiẽdo ly infinita ſincathegoꝛeumatice.⁊ hoc 2ceditur. ¶ Ad alias rõnes rñdetur Ad pꝛimã negãdo ꝙ iſta ĩfinita ſunt finita debeat cõuerti in iſtam.finita ſunt infinita.ſicut nec iſta ſemꝑ fuit homo in iſtam:homo fuit ſemꝑer.qꝛ ſicut hoc ſincathegoꝛeuma ſemꝑ in/ cludit in ſe tenninũ qui diſtribuitur ita ly infinitũ tentũ ſincathegoꝛeu⸗ matice. ⁊ ideo iſta entia ſunt finita debẽt conuerti in iſtã finita ſunt ali quot ẽtia. ſicut iſta ſemꝑ fuit homo cõuertitur in iſtſã. homo fuit aliquo tẽpoꝛe. ¶ Ad ſecundã dicitur ipſa bene ꝓbat ꝙ ula ẽ falſa.ĩfinita ſunt finita capiẽdo ly ĩ finita cathegoꝛeu⸗ matice ⁊ accipiẽdo ly ĩ finita pꝛopoꝛ⸗ tionabiliter. hoc eſt ly infinita ſcõᷣm magnitudinẽ vel multitudinẽ.ſicut patet in rñſione ad ſoghiſma. c.ii. Sophilma liiii. Finita ſunt infſinita. Pꝛobatur.due medietates in cõtinuo ſunt finita et ille eedẽ ſunt infinita. ꝓbatur ſic: qꝛ due medietates ſũt tres tertie ⁊ ille eedẽ ſunt q̃ttuoꝛ quarte ⁊ ille eedeʒ ſunt quĩq; quinte et ſic in ĩfinitum ergo due inedietates ſunt infinite. In oppoſitũ aꝛguitur.inita ſunt infinita:ergo finita non ſunt finita. ↄñs eſt falſũ ſicut pʒ de ſe.ↄña tenet per illã regulã.De quocũq; verificat᷑ vnũ oppoiitoꝝ de eodẽ negatur reh quum.ſ Ad hoc ſophiſma dicũt qui dam negãdo ip̃m. et qñ dicitur due medietates ⁊c̃.ipſi negãt ↄnaam. Et ſubiũgunt rõem dicẽtes inductionẽ nõ valere a parte pᷣdicati. Sed hoc nõ valet:qꝛ optime ſeqᷣtur.ſoꝛtes eſt plato:⁊ idẽ ſoꝛtes eſt cicero et ſic de aliis hoĩ bus.ergo ſoꝛtes eſt oĩs hõ. Uerũtamẽ qñ ſubiectũ pꝛopõnuʒ in ducẽtium nõ capitur ꝓ eodeʒ in vna et in alia tunc bene ↄcederet ĩductio nem a parte pᷣdicati nõ valere.qꝛ nõ ſequitur aĩal eſt plato ⁊ aĩal eſt ſor̃s ⁊ ſic de aliis.ergo anĩal eſt oĩis homo qꝛ arguitur a pluribus ſuppõnibus deteriatis huiꝰ termini aĩal ad vnã. et tunc nõ valet ↄna. Sed qñ ſubᷣm pꝛopõnum ĩducentiũ accipitur oĩno in vna pꝛopõne pꝛo quo capit᷑ in alia tunc ita vʒ ↄñia a parte pᷣdicati ſicut aA ꝑte ſubiecti.ſed ſic fit cũ arguitur due medietates ſũt tres tertie ⁊ ille eedẽ quattuoꝛ quarte ⁊c̃. IJdeo dico & bene ſedtur ergo due medietates ſunt ĩfinita et iõ ↄceditur ſophiſma. 1 rõnem rñdetur quãdo arguit᷑. nita ſunt infinita: ergo ĩfinita non ſunt finita negatur ↄña. Et vlteriꝰ dẽ pꝛo ꝓbatione ꝙ ly infinitũ tẽtum ſincathegoꝛeumatice nõ eſt oppoſitũ ei quod ẽ fi ita. modo ĩ ſophiſmate ꝓpoſito ly infinita capitur ſincathe Soꝛeumatice. Unde ↄcedo iſtas ſimł eſſe vas finita ſunt infinita ⁊ finita ſunt finita. Sophilma lvii. Infinitis ifinita ſunt pła Pꝛobatur duobꝰ iĩfinita ſunt plura:⁊ tribꝰ infi nita ſunt pła et ſic de aliis.g ĩfinitis ĩfinita ſunt plura.ↄña tenet añs pꝛo batur.nã duobꝰ tria ſunt pła et eiſ⸗ dem quattuoꝛ ſunt piura ⁊ ſic vltra ergo duobꝰ ĩfinita ſunt plura.et ita arguitur de aliis. ¶ In oppoſitũ ar̃. Afinitis ĩfinita ſunt pła ergo ĩfinita ſunt pła infinitis.ↄñs videtur falſuʒ nã tunc duo eſſent plura infinitis ⁊ tria plura ĩfinitis.¶ Ad iſtud ſophiſ ma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum.Et qñ arguitur iĩfinitis infinita ⁊c.ↄña nõ valet de foꝛma: tñ gratia materie ar gumẽti poteſt concedi ↄñs ſcʒ ꝙ infi nita ſunt plura infinitis. Nam due medietates ſunt pła infinitis:⁊ tres tertie ſunt plura infinitis:et ſic vlte rius.ergo ĩfinita ſunt pła infinitis. Nam due medieiates ſunt plura tri bus que due medietates ſunt quat⸗ tuoꝛ quarte que ſunt plura tribus eedem due medietates ſunt quinq; quinte que ſunt plura quatuoꝛ ⁊ ſic de aliis. ergo ſequitur ꝙ infinitis in finita ſunt plura ⁊ etiã infinita ſunt plura infinitis.et hoc capiendo ly in finitis ſincathegoꝛeũatice. Sʒ vtrũ capiẽdo ipſum cathegoꝛeumatice ꝓ infinitis ſᷣm multitudinẽ Dubiũ eſt an hec ſit concedend . infiuita ſunt plura infinitis. gratia cuius ſit hoc ſophiſma. N Sophiſma.viii. Infinita ſunt plura infinitis. Per iitud petitur iſta difficultas Ntrum multitudine infinita poſſit eſſe mul- titudo maioꝛ.ſ Pꝛobatur ſophiſma eſſe verũ. Nam ſuppoſito ſicut ari⸗ ſtoteles ſupponit mundum fuiſſe ab gliutune in duno aorn oun ſjbiinernaer ob ii Mla ſ Neljrea/ 9 hlleircoci nſtinioccnpa nm wo ituolta ct lc io⸗ Nulſchtle batur oi4. Nam er ſneodi tenhet1 d wobilia d⸗ hertraſiriſea caaci mod deberpertranre ſgau dui qncoccupat nü punetütpſun cet dvopuncta. er quo ide mſirut moti truuſz et ho⸗ dloglra puncra ſinr in bo ſKamſrmmaunnm er gb tncta ntiypvrr e ſa ſſitucolertiue cccpt tucnle e! iortſitqhli h nieneets ſint in ine⸗ Könlrſenmanſt in! nentgonmu nlian N K a, iini / ſr oljininnn n due aleigee, ſint ur⸗ n ce due mecletates ſunt guar⸗ uurre que ſunt glora tripus m due necletzteg ſint quineg ke que ſunt plurz quatuo lie in. ergo ſegunur g münitis n aſunm Nur erid mania ſun⸗ ramöannis hoc caviendohn ns ſnce n hegoteüntre. Gji Nedo ipſum chegarum mir imitis fm mutmudui dotif hee ſt onrcſe inf ine rminni alu hoe utinn ti ubiſna Abli. miin Nir: nnfinitts. Per 7ſtuduficultas Utrum tipoſit eſe nul mani in ſophiſmm ſeut ari eterno infinti trãſierunt dies ⁊ ſimi liter tranſierũt anni:ſed plures trãſ ierunt dies ꝙ; anni.et ſi ſic ſequitur ꝙ infinita ſunt plura inſinitis.ꝗ In oppoſitũ ã. Si ſophiſma eſſer verũ ſeq̃ꝛetur ꝙ infinitũ poſſet eẽ exceſſũ ab aliquo. modo hoc eſt falſum. ¶ Pꝛo rñſione ſophiſmatis volo pꝛo bare ꝙ multitudo infinita nõ poteſt eſſe maioꝛ alia.Et hoc ꝓbato patet ad ſophiſma ꝙ ſophiſma nõ petit a⸗ liud: qꝛ ſi ſic ſequitur ꝙ indiuiſibile eſſet diuiſibile. ſed hoc eſt falſum. Iſtam ↄnam pꝛobo ſic. Nã ſi ponat ꝙ ſint due linee ſcʒ a.que ſit pedalis et b que ſit bipedalis.⁊ duo indiuiſi bilia ſcʒ cet d.⁊ c moueat᷑ ſuper a. et d ſuper b ð in duplo velocius c ſic ꝙ ambo in tẽpoꝛe e pertrãſeant ſua ſpacia.ſiue illa indiſibilia moueãtur per ſe ſiue per accidẽs non curo: tũc ſi vna multitudo ĩfinita eſſet maioꝛ alia tunc in duplo plura puncta eẽnt in b linea ꝙᷓ in a.ex quo b linea ẽ du pla ad a. ſed ſi ſic ſeq̃retur ꝙ d mo⸗ bile in eodẽ inſtãti occupabit in ſuo motu duo indiuiſibilia.et ſic ipᷣm eſt diuiſibile. ꝓbatur ↄña. Nam ex quo in eodẽ tempoꝛe c ⁊ d mobilia bebẽt pertrãſiri ſua ſpacia: et cũ mobile d debet pertrãſire ſpaciũ duplũ opʒ ꝙ qñ c occupat vnũ punctũ ipſum d oc cuꝑet duo puncta.ex quo idè tempꝰ⸗ mẽſurat motũ vtriuſq;.et hoc ſi in duplo plura puncta ſint in bqᷓ; ina. Et confirmatur.nam ex quo c per tranſit a in tẽpoꝛe e ſequitur ꝙ oĩa inſtãtia collect iue accepta que ſunt in tẽpoꝛe e ſũt equalia oĩbus pũctis collectiue acceptis q̃ ſunt in linea a. et qꝛ etiã mobile d pertranſit in tpᷣe e lineã b ↄñs erit ꝙ omnia inſtantia collectiue accepta q̃ ſunt in tempoꝛe e ſunt equalia oĩbus punctis collec⸗ tiue acceptis qᷓ ſunt in linea b. Ex qᷓ ſeqtur vlterius ꝙ oĩa puncta collec⸗ tertio phiſicoꝛum. tiue accepta q̃ ſunt ĩ linea b equalia omĩbus punctis collectiue acceptis que ſunt in linea a per ulam regulã: Quecũq; ſunt equalia vni tertio illa ſunt equaliz inter ſe ſed hoc nõ eſſet ſi vna multitudo ĩfinita eſſet maioꝛ alia. 1 Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſum capiẽdo ly infinita cathe⸗ goꝛeumstite ⁊ ſimiliter ly infinitis. Et quãdo dicitur infimti fluxerunt anni cõceditur.⁊ ſimui infiniti flu⸗ xerunt dies cõceditur. Et vlteriꝰ qñ dicebat᷑:ſed piures fluxerũt dies qᷓ anni hoc negatur. qꝛ vnum infinitũ nõ eſt maus alio. Ex hoc ſeqᷣtur ꝙ ex quo infinities ſol eclipſabat᷑ et ſi⸗ militer luna ſi oĩa tempoꝛa in quibꝰ ſol eclipſatus ẽ eſſent aggregata. et ſimiliter oĩa tempoꝛa in quibꝰ luna eclipſata eſt eẽnt aggregatavnũ illo rum tempoꝛũ non eſſet maius alio: qꝛ vtrunq; illoꝝ eſt infinitũ. Ex quo ſequit᷑ ꝙ ſi omnia tẽpoꝛa in quibus ſol eclipſatꝰ eſt eſſent aggregata cõ ſtituerũt vnũ tẽꝑusqð non eẽt minꝰ ꝙ; totale tẽpus ꝑ qð durauit mũdus Adhuc aliter põt pꝛobari ꝙ vnũ infi nitũ nõ eſt maius alio vna rõne com muni tam magnitudini q́; multitu/ dini ⁊ hoc ſic. Om̃e quantũ excedẽs aliud quantum eſt diuiſibile in illud quo excedit et in exceſſum.i.in partẽ equalẽ exceſſo. Patet quarto phiſi⸗ coꝛum tractatu de vacuo. Si ergo vnuz infinitũ excederet alið infinittũ ſit ergo a infinitũ exceſſum:et b infi nitũ excedẽs:⁊ diuidatur b in partẽ qua excedit:⁊ ſit c in partẽ exceſſum i.equalẽ exceſſo ⁊ ſit d. tunc ex quo pars d exceditur vſq; ad c. ſequit᷑ ꝙ d pars equalis eſt finita/et cum illa ſit poſita equalis b. ſequitur ꝙ b eſt finitum ⁊ tamẽ poſitũ eſt ꝙ beſt inſi nitũ.ideo ſeqᷣtur finitũ eſſe infinitũ. De iſta materia diffuſius tractaui Sophilma lix. nfinitũ continuũ põt eſſe diuiſum ꝛobat᷑ ſic. In duas ꝑtes continuũ põt eſſe diuiſuʒ:in tres ꝑtes ↄtinuũ põt eſſe diuiſum et ſic de aliis &̊ ⁊c. Scðo ſi:.nõ in tot partes quĩ plu res continuũ poteſt eẽ diuiſum ergo in infinitũ ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſum ¶ In oppoſitũ arguit᷑. In infinitũ cõ tinuũ põt eſſe diuiſum: & poſſibile ẽ ꝙ continuũ in inſinitũ ſit diuiſum. ↄñᷣs eſt flm ex co ꝙ ĩpoſſibile ẽ actu eẽ multitudinẽ inſinitã aliquoꝝ nõ faciẽtium vnũ per ſe.ↄña ber illã regulã. Poſſibili poſito in eſſe nullũ ſeqtur ĩ poſſibile. Si ergo ĩ infinitũ continuũ põt eſſe diuiſum ponat᷑ in eſſe ſedtur ꝙ infinitũ ↄtinuũ eſt diui ſum et per ↄñs hec erit poſſibilis in infinirum continuũ eſt diuiſum. ¶ Beſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ capiẽdo ly infinitũ ſincathe goꝛeumatice. rium qñ dicitur infinitũ ⁊c.negatur ↄñia eo ꝙ arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero ad ſenſum compoſitũ ſalſum.Et qñ dicitur poſſibili poſito ⁊c᷑.dicitur ꝙ& illa regula põt intelligi de pꝛopõne poſſibili ⁊ de pꝛopõne de poſſibili. Si pᷣmo mõ eſt vera:qꝛ data aliqua ꝓpõne poſſibili ſicut ẽ iſta.antixpᷣs ẽ ſi ponat᷑ ineẽ nullũ ꝓpter hoc ſeqᷣtur ĩpoſſibile. Si aũt ĩtelligat᷑ ſcõo mõ illa non habet vłliter veritatẽ.verbi ga hec ẽ poſſibilis ⁊ eſt de poſſibili vtrũq; iſtoꝝ pᷣt eſſeverũ demõſtratis duobꝰ ↄdictoꝛiis ſicut iſta.rex ſedet et nullus rex ſedet. ⁊ tñ ſi ponatur ineẽ ꝙ vtrũq; iſtoꝝ ſit verum ſeqtur ĩpoſſibile: videlicet ꝙ duo ↄdictoꝛia ſint ſimul vera. Uñ notandũ eſt ꝙ aliqua pꝛopõ bene elſt poſſibilis que nõ eſt ð poſſibili.ſicut iſta.antixpᷣs ẽ aliqua etiã eſt de poſſibili que nõ eſt boſſibilis ſicut iſta.hõ põt eſſe aſin⸗ Ad rõnes in contra aliqua eriaʒ eſt de poſſibili ⁊ cũ hoe ẽ poſſibilis ſicut iſta.antichꝛiſtꝰ põt currere.aliqua aũt eſt q̃ nec eſt poſſi bilis nec de poſſibili. ſicut iſta.hõ eſt aſinus. Sic ergo habemus quo mõ vebet intelligi illa cõmunis regula. Poſſibili poũto ⁊c.debet ſic ĩtelligi de pꝛopõne poſſibili ⁊ nõ de pꝛopõne de poſſibili. ¶ Sed diceres.videtur vtiq; ꝙ iſta ſit poſſibilis. in infinitũ continuũ poteſt eẽ diuiſum. Nã hec eſt poſſibulis in oẽs ſuas partes con tinuũ eſt diuiſum.et ſi ſic:videtur ꝙ hec ẽ poſſibilis in infinitũ continuũ eſt diuiſum eo ꝙ ĩfinite ſunt partes cõtinui.non enĩ ſunt tot quĩ et płes Añs pꝛobat᷑.nã iſta pꝛopõ in omnes ſuas ꝑtes ⁊c.eſt vna vłis cuius que libet ſingularis ẽ poſſibilis et cuilʒ po⸗ ibilis.ergo dicta vłis videtur eſſe poſſibilis.ↄña tenet ex eo ꝙ ad poſſibilitatẽ copulatiue ſufficit ꝙ qᷓ libet pars cathegoꝛica eius ſit poſſi bilis vna cũ hoc ꝙ q̃libet cuilibet ſit cõpoſſibilis. ita etiã ad poſſibilitatẽ vłlis videtur ſufficere ꝙ quelibet eiꝰ ſingularis ſit poſſibilis vna cuʒ hoc qꝙ q̃libet cuilibet ſit ↄpoſſibilis: añs ꝓbatur.nã hec eſt poſſibilis.in iſtas partes continuũ eſt diuiſum demon ſtratis duabꝰ partibus continui.ſiłr hec ẽ poſſibilis.in iſtas duas partes continuũ eſt diuiſuʒ demõſtratis tri bus partibus.et ſic vltra: ita ꝙ non eſt deuenire ad aliquã ſingularẽ di⸗ cte vniuer ſalis quin ipſa ſit poſſibił etiã quelibet dictaꝝ ſingulariũ cui⸗ libet alteri eſt cõpoſſibilis. Wñ iſta in iſtas partes continuũ eſt diuiſum demõſtratis duabus partibus conti nui bene ſtat cum iſta in iſtas parteſ continuũ eſt diuiſum demonſtratis tribus partibꝰ continui. et ſimiliter cum iſta in iſtas partes continuũ eſt diuiſum:demõſtratis quattuoꝛ par⸗ tiꝰus continui Et eodẽ modo poteſt iackcrngens Pann ſſt otingens nc crgoten igleſtöringens Gicnt no ralet e añs eſt vern ſumta nec aſa fact val routtur 9 Nngulonb?a nec partes aitis ſumt pr gleres:nec s elt npo iibet ars aitis eſt itefin oſtmilter. ñ dico Mu iltm iniſtuspartrs vontt ulmipeſſthle, ä eins Mtni milis geos conen B uchnd deetü mill lihnſlüd ſeßzen Nsdl n igaigane —„ i obiin d Nnelis crgo in is niſetnr lolis. a tenet treogal uicopultue ſufethi 1 ro r pvucr eus itpoi mc αtα:)0 Nuuis actli d ppſihiitit enn ſuficere g gelbet e⸗ ns ll poſſbilis nu ang hoe ct aulibet ſit vpollipils as r. ni hee oſſiolsin ſins 3coNm diunſum denon 3 dund ertidus orriniſl, poſſchlis miſtas dung ng imuu en diuſiz deniſetbt purtibus et e nhn i evenir a ainui ilo, nunſit gun l nlin elbrt tur lnii cnd m climſtio U ſn⸗ Pmrs amtii eſ oluiſun tibus conti mns unbig hir umn Cumiſtns partel diuiſum denonſrati⸗ argui de aliis ſingularibꝰ quelibet aliaꝝ ſingulariũ dicte vlis eit ei cõ⸗ poſſibilis ſicut argutũ eſt de pꝛima ſingulari dicte vbis.Ad illud reſpon detur negando ꝙ hec ſit poſſibilis. in oẽs ſuas partes continuũ eſt diui ſum: bene tñ conceditur iſta in oms ſuas łtes continuũ põt eſſe diuiſuz. Er qñ dicitur ꝗlibet eius ſingularis æ cetera concedit᷑ añs et negat᷑ ↄnaꝛ Et qñ dicitur hoc ſufficit ad vitatẽ copulatiue dico ꝙ non. Sed diceres uid reqritur ergo æquid ſufficit ad ſſibuitatẽ copulatiue? Dico ꝙ re⸗ utritur oẽs eius cathegoꝛicas eſſe ſimul veras eẽ poſſibile. hoc ẽ ꝙ poſ ſibile ſit om̃s partes eius eſſe veras Ulmul. Pꝛopoꝛtionalit dicatur de ſin gularibus reſpectu ſue vniuerſalis. ed diceres.certe ſic eſt in ꝓpoſito de iſta. in oẽs ſuas partes continuũ eſt diunſum videlicet ꝙ& omnes ſuas ſingulares ſimul eẽ veras ẽ poſſibile Et hoc pꝛobatur.nã duas eius ꝑtes ſimul eẽ veras ẽ poſſibile. ⁊ tres eiꝰ partes ſimul eẽ veras eſt poſſibile.⁊ nõ ſunt alique eius ſingulares quin ipſas eſſe ſimul veras ſit poſſibile. ergo omes eius ſingulares eẽ ſimul veras ẽ poſſibile.¶ Ad iſtud rũdetur negãdo ↄñam ſicut negaret᷑ ſoꝛtẽ eẽ aĩal eſt cõtingens: platonẽ eſſe aĩal eſt ↄtingens ⁊c. ergo oẽm hoĩem cẽ aĩal eſt ↄtingens. Sicut enĩ iſta ↄña nõ valet:qꝛ añs eſt verum et ↄñs fal ſum:ita nec ↄña facta valet/ nec hic argunur a ſingularibꝰ ad ſi uasvles qꝛ nec partes añtis ſunt pꝛopões ſin gulares 2 nec ↄñs eſt pꝛopõ vlis.ſed q̃libet pars añtis eſt ĩde finita:et ita añ̃s ſimiliter. UVñ dico iſtã eſſe inde finitaʒ. in iſtas partes continuũ eſſe diuiſum ẽ poſſibule. Nã eius ſubm ẽ hoc totũ in iſtas ꝑtes continuũ eſſe diuiſuʒ. qðquidẽ dictũ in illa ꝓrõne no ſupponit ſolũ pꝛo ſe ſʒ etiã ſibi ſimł in voce ſcripto vel in mẽte.⁊ ꝑ ↄñs ſupponit ꝓ pluribꝰ ſimul diſiun ctiue.et per ↄñs pꝛopꝑõ in qua ponit᷑ non erit ſingularis ſed inde ſinita. Sed dicitur ꝙ iſta in oẽs ſuas par⸗ ies cõtinuum eẽ diuiſum ẽ poſſibile non eſt vniuerſalis ſed indefinita:ex quo ſubiectuʒ eius eſt hoc totum in omnes ſuas partes continuũ eſſe di uiſum.quodquideʒ in dicta pꝛopõne ſubucitur ſine diſtributione ⁊ ſuꝑppo nt pꝛo ſe ⁊ ſibi ſimilibus ſub diſiun ctione.⁊ per ↄñs dicta pꝛopoſitio eſt indefinta:¶ Sed diceres tu.que eſt ergo eius vlis dico ꝙ eſt iſta. omne in oẽs ſuas partes continuũ eẽ diui ſum ẽ poſſibile.⁊ illa ſignificat ꝙ oẽ tale dictũ quale eſt hoc. in oẽs ſuas partes continuũ eſſe dꝛuiſum ẽ poſ⸗ ſibile. De huiuſmodi materia diffu⸗ ſius tractabit᷑ in vltima parte huius tractatus.Adhuc diceres videtur ꝙ hec ſit falſa.in infinitũ continuũ põt eſſe diuiſum.ꝓbatur:qꝛ oĩs potẽtia poteſt reduci ad actũ. vt patet nono methaphiſice, ſed ly poteſt qð ponit᷑ in illa pꝛopõne denotat aliquã potẽ/ tiam.ergo ſi iſta ſit vera in infin ituʒ continuũ poteſt eẽ diuiſum opoꝛtet ꝙ hec potẽtia denotata per ly xoteſt poſſit reduci ad actũ ſed non redicit niſi in infinitũ continuũ ſit actu diꝰ uiſum.ergo adhucvidetur ꝙ ſi in ĩfi nitum continuũ poteſt eſſe diuiſum poſſibile ẽ in infinitũ continuũ eẽ diuiſuʒ.ſñdetur ꝙ in iſta in infinitũ continuũ põt eſſe diuiſum nõ imꝑoꝛ tatur aliqua vna potẽtia pꝛeciſe per hoc verbũ poteſt ſed infinite potẽtie qꝛ alia eſt potentia ad diuiſionem in duas partes. et alia eſt potẽtia ad di uiſionẽ in tres partes ⁊ ſic de aliis. Et ideo cum dr in infinitũ continuũ põt eſſe diuiſum nõ denotat᷑ aliqua vna poſſibilitas ad ĩfinitas dĩſiones qꝛ poteutia ĩpoꝛtata per hoc verbuʒ E eliu. põt in dicta pꝛopõe ſtat ↄſuſe tim̃ vir tute pᷣcedẽtis ſincathegꝛeũatis ĩpoꝛ tantis multitudinẽ,. Et qñ dr̃ oĩs po tentia põt reduci ad actũ ↄceditur ꝙ oĩs potẽtia pᷣt reduci ad actũ ſed nõ eſt poſſibile ꝙ& om̃s potẽtie diuerſe ſim? reducant᷑ ad actũ.qꝛ potẽtie 2d actus oppoſitos ſimł reduci ad actũ nõ eſt poſſibile.⁊ ꝓpter hoc etiã non pñ̃t om̃s ille potẽtie reduci ſimul ad actũ ad infinitas diuiſiones. Sophilma lx. Continuũ poteſt eẽ diuiſum in infi⸗ nitũ. Pꝛobat᷑.ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ in duas ꝑtes: et illud idẽ ↄtinuũ põt eſſe diuiſuʒ in tres ꝑtes et ſic vltra. g̊ continuũ põt eſſe diuiſũ in ifinitũ ¶ Scðo Et: inſinitũ continuũ pᷣt eſſe diuiſuʒ:g ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ in ĩfinitũ.añ s pʒ ex pᷣcedenti ſophiſ mate.ↄña tenet eo ꝙ idẽ videt᷑ ſigni ficare añs et ↄñs. ¶ Tertio ſic ar. Cõtinuũ eſt diuiſibile in ſemꝑ diui⸗ ſibilia:ergo cõtinuũ poteſt diuidi in ſemper diuiſibilia.ↄna tenet eo ꝙ; ly diuiſibile eſt idẽ ꝙ ly põt diuidi.Et vltra cõtinuũ poteſt diuidi in ſemꝑ diuiſibilia: &̊ ↄtinuũ põt eſſe diuiſuʒ in ſemꝑ diuiſibilia.⁊ per ↄñs pᷣt eſſe diuiſum in ifinitũ.añs pꝓʒ per ariſto. ſexto phiſicoꝝ. ¶ In op: oſitũ arguit Nã in ſophiſmate potẽtia denotata C hoc verbũ poteſt ſtat deterninate ⁊ ideo per ſophiſma denotat᷑ ꝙ ailqᷓ ſit vna potẽtia qua ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſum in infinitũ ſed hoc ẽ falſum ex eo ꝙ nulla ẽ vna potẽtia qua con tinuũ poteſt eſſe diuiſum in infinitũ Añs pʒ eo ꝙ nullũ ſincathegoꝛeuma confuſiuũ in ſophiſmate pᷣcedit hoc verbũ poteſtſſ d ſophiſma rñdetur Z lpm eſt falſum ſicut iam pꝛobatur Ad alias rationes. Ad pꝛimã aliqᷓ rñdent negãdo ↄñam p.opter hoc tp inductio a parte pꝛedicati non valet ſicut ipſi dicunt qualiter ſit in pꝛopo ſito.Naʒ nõ ſequitur aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ aĩal eſt plato et ſic de aliis: g aĩal eſt oĩs homo. Sʒ iſti nõ bene dicũt/ ĩmo dico ꝙ inquctio valet ex parte pᷣdicati/cum tñ ſubiecta pꝛopõnum inducentiũ veriſicãtur pꝛo eodem in vna pꝛo q in alia qualiter eſt in ꝓpo ſito qñ dicitur ↄtinuũ pᷣt eſſe diuift ũ in duas partes/et idem continuũ in tres ꝑtes. Ecce quõ ſubiectũ in vna inducentiũ verificat᷑ pꝛo eodẽ ꝓ quo ſubiectũ alterius. Et ideo niſi aliud ĩpediret qtum eẽt a parte inducẽtis parte pꝛedicati optime ſequeretur Sed qñ tales inſtant dicẽtes non ſedtur aĩal eſt ſoꝛtes aĩal eſt plato ⁊ ſic de aliis ergo aĩal eſt oĩs homo. Dicitur ꝙ veꝝ eſt:ſed dr ꝙ fubiecta inducentiũ nõ verificãtur pꝛo eodeʒ qð tamen dixi eſſe neceſſariũ ad hoc ꝙ inductio a parte pꝛedicati valeat. ꝙ aũt inductio a parte pꝛedicati va⸗ leat qũ ſubiecta pꝛopõnum inducen⸗ tium verificantur pꝛo eodẽ pꝛius de claraui. Nam optime ſeq̃tur aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ idem aĩal eſt plato/ et ſic de aliis: ergo aĩal eſt omis homo. Silr optime ſequit᷑.ſoꝛtes eſt in a loco/et idẽ ſors eit in b loco ⁊ ſic de aliis:g& ſoꝛtes ẽ in oĩ loco. Dico g aliter ad pꝛumã rõnem ꝙ nonvʒ ↄña quãdo dr ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ in duas tes: et idẽ in tres ⁊ ſic de aliis.&̊ ↄtinuiũ põt eſſe diuſum in inſinitũ: eo ꝙ af̃ a pluribꝰ deteriatis ſuppõnibus re⸗ ſpectu partiũ multitudinis ad vnam determinatã reſpectu totius multi⸗ tudinis ſeu a inłtis ſuppõnibꝰ deter ninatis ad vnã.⁊ tũc non vʒ ↄña:ſʒ cõmittitur fallacia figure dictionis. Uñ quelʒ iſtaꝝn ẽ vera.ↄtinuũ pot eẽ diuiſũ in tres ꝑtes.cõtinuũ bõt eſſe diuiſũ in q̃ttuoꝛ ꝑtes ⁊ ſic de altis p alia ⁊ alta poſſibilitate. Ji iſta autẽ ↄtinuũ pᷣt eſſe diuiſũ in isſinitũ hoc — — E =8 S= = — — +☛ = — — ſanec denſigniciins 47. toticnmngiit⸗ nt 4 coriuſetntiiad hn ſane d niure i rnnifmud mn atnui spinz enodti, lvtamſiln, tur ſiun cmrunnb neeeleninvnam nuuetuti ſ i Mtr ſacpont d⸗ nixege nollum üncathegoren 6 rd eetdnterüäd ote) et nſen dloltipna örimin ed diuddd⸗ heſt tertus hab; ailtcr ſcheon nit dinibbie n ſenp diuiſtbe Ebote iuter ignotitn ani ſSeh diera cheeclo nil eummli pet iſe duuſun n dus WA enntſttemis, hone eni uein ſii nn ui diuſn nikſattes die ſterer w⸗ lt gſlcet hoe ⸗ ſeneghe, ftniec⸗ Nensſhei ffinchnn et Amni: ach Wgchode inieinir eone attht ſan hninr ſcſir anla tum ali eh lnn rſede e wwallekofts vnn g ne ſeguii ſores ſtina loch et Gfgelt iib oeo tſiede gi: ein ol loco. dicoggaltter toden nonrg n gnidor, nuü dor eſe duuſün duns gen mtres 1 ſede alis hini t che diuſum in ini mi oα Nlurib? detcri tis ,upinlus n/ ten ormi muluninm tenmunari reſe, tuo nuth⸗ nns auanlis ſypoib eter Aatis Avi,e N ziuh õ rs laud rera Nuu hot ei 6 rsr cotlnuü hot eſe U esg j ſinztmr ns lede lio, wdbitate, Miſta ute iginnnäe i cſeduuſün verbum poteſt denotat vnã poſſibi litatẽ determinatã cũ nichil pꝛece⸗ dat qð poteſt ipᷣm confũdere ⁊ ſic ꝓ ceditur a pluribus ſuppõnibꝰ deter minatis eiꝰ quod ẽ potentia ad vnã ſuppoſitionẽ determiatam eiuſdem recte ſicut hic.aĩal eſt ſoꝛtes et aĩal eſt plato.⁊c.ergo aĩal eſt ois homo. et tunc non valet: ſicut enĩ hic pꝛo⸗ ceditur a pluribus ſuppõnibus hu⸗ ius termini aĩial advnam eiuſdẽ ter miniaita hic continuũ poteſt eẽ diui ſum in duas partes cõtinuũ põt eſ⸗ ſe diuiſũ ĩ tres partes ⁊ ſic de alus ergo continuũ põt eſſe diuiſum ĩ in finitũ.pꝛocedit᷑ a pluribus ſuppõni⸗ bus determinatis eiꝰ quod ẽ poten tia quod eſt incluſum in hoc qð eſt poteſt ad vnã ſuppoſitionem eiuſdẽ Ad ſecundam qñ dicit᷑ ac.negatur ↄña nec idem ſignificãt añs ⁊ ↄñs.⁊ ratio eſt qꝛ arguit᷑ a termino ſtante confuſe tantũ ad ipᷣm ſtantẽ deter⸗ minate. Nã iſta in ĩfinitũ continuuʒ põt eẽ diuiſuʒ potẽtia denotata per li poteſt confũditur virtute ſincathe goꝛeumatis pꝛecedẽtis impoꝛtantis multitudinẽ ſed in ↄñte ſupponit de termĩate:q? nullum ſincathegoꝛeu⸗ ma ↄfuſiuũ pꝛecedit. ¶ Ad terciã di⸗ co ꝙ textꝰ ariſto.debet ſic eẽ.in ſem per duuſibilia cõtinuũ eſt diuiſibile Gea ſi textus habʒ aliter.ſcʒ eonti⸗ nuũ ẽ diuiſibie in ſemꝑ diuiſibilia hoc foꝛte ſuit ex ignoꝛãtis tranſlato ris. ¶ Sed diceres.còcedis tu iſtã. continuũ põt eſſe diuiſum in duas ʒpa rtes.cõtinuũ põt eſſe diuiſum in tres partes ⁊ ſic de aliis. nõne etiaʒ ↄcederes tu iſtã.continuũ ẽ diuiſuʒ in duas partes. Dicit᷑ ꝙ ſic:ꝛet hoc ẽ bene poſſibile. Sed diceres ſi hec ẽ poſſibilis & etiã hec eſt poſſibilis.di niſum in duas partes ẽ ↄtinuũ: da eſt ſua conuertẽs.modo ꝙ ſit poſſi⸗ lis ẽ falſũ eo ꝙ diuiſũ in duas ꝑ⸗ tes eſt diſcontinuũ.i¶ Ad hoc rdet᷑ negãdo iſtã ↄnñam cõtinuũ ẽ diuiſi uʒ in duas ꝑtes. &̊ diuiſũ in duas pꝑtes eſt continuũ nec illa ẽ conuertẽ s pꝛe cedẽtis eo ꝙ in añte ly ↄtinuũ ſup⸗ ponit ꝓ eo quod ẽ vł fuit ↄtinuũ ra tione pꝛeditati qð eſt pᷣteriti tpis ſic ampliãtis.ipᷣm ſubiectũ.ſed in ↄuũte ly cõtinuũ ſupponit ſ. oluʒ pꝛo co qð eſt continuũ:iõ arguit᷑ a magis am⸗ plo ad minꝰ amplũ affirmatiue.x ta lis ↄñ anõ valʒ ſicut nec ab inferioꝝ ad ſuperius affirmatiue. Sed dice⸗ res qui ẽ ergo eiꝰ cõuertẽs:ſcʒ iſiiꝰ cõtinuũ eſt diuiſũ in duas ꝑtes.di⸗ co ꝙ hec.diuiſuʒ iu duas ꝑtes eſt vł fuit cõtinuũ.Et hec ſufficiant. Sophilma.lxi. In infinitũ ſoꝛtes erit albioꝛ plato ne.poſito ꝙ ſoꝛtes et plato ſint eq̃i ter albi et ꝙ ſoꝛtes maneat ꝑ vnam hoꝛã vel per duas ſi ub eodem gradu albedinis ⁊ ꝙ in eadã hoꝛa ↄtinue al bedo platonis remittat᷑ ſic ꝙ in fine hoꝛe albedo platoĩs ſit remiſſa vſq; ad vnũ gradũ. Tunc. ¶ Pꝛobat ſo⸗ phiſma. in duplo ſoꝛtes erit albioꝛ platone. ſcʒ qñ albedo pꝑlatonis erit in duplo remiſſioꝛ albedine ſoꝛtis.⁊ in triplo ſoꝛtes erit albioꝛ platone. vt qñ albedo platonis erit in triplo remiſſioꝛ albedine ſoꝛtis. ⁊ ſic in in finitũ ergo ſophiſma verũ. In op poſitum arguit᷑.Si in infinitũ ⁊c.⁊ nõ per a bedinẽ finitã. videt᷑ ergo ꝙ in ifinitũ ſoꝛtes erit albioꝛ plõne ꝑ albedinẽ infinitã. ⁊ ſi ſic ſoꝛtes erit albioꝛ albedine infinita quod eſt fal ſum.i¶ Ad ſophiſma rñdetur q; capi endo ly infinitũ ſincathegoꝛeumati ce ſophiſma eſt verũ ſicut ꝓbat rõ. ſed capiendo cathegoꝛeumatice ſo⸗ phiſma oſt falſum.qꝛ tunc ꝑ ſophiſ⸗ ma denotat᷑ ꝙ in aliquo gradu albe dinis infinite ſoꝛtes erit albioꝛ pla⸗ tone. et hoe eſt falſum.⁊ in hoe non ſequit᷑.ĩ duꝑlo ſoꝛtes erit albioꝛ pla tone:⁊ in triplo ⁊ ſic de aliis. 8 in ĩ⸗ finitũ & ⁊c.ſicut nec ſequit᷑ ſoꝛtes in aliq̃ gradu infinito erit albioꝛ pla tone. Si aũt ly in ĩfinitũ teneat᷑ ſin cathegoꝛeumatice tũc ſenſus ẽ ꝙĩ dupio ſoꝛtes erit albioꝛ platone ⁊ in. triplo.⁊ ſic in ĩ finitũ:⁊ hoc ẽverũ.⁊ in iſto ſenſu ↄcedo ꝙ ĩ infinitũ ſoꝛ⸗ tes erit albioꝛ platone: ſoꝛtes erit albioꝛ platone ꝑ albediuẽ finitã: qꝛ 1 duplo ⁊ in triplo ⁊ ſic ĩ infinitũ.nec ſeqᷣtur in hoc ſenſu ĩ infinitũ ſoꝛtes erit albioꝛ platone. S ſoꝛtes erit al⸗ bioꝛ platone in ĩſinitũ eo ꝙ arguit a ſuppõne ↄfuſa tin ad determminatãꝭ qꝛ in añte tempus ↄſignificatũ per hoc verbũ erit ſtat ↄſ uſe tĩ rõc ſin cathegoꝛeumatis pᷣcedentis impoꝛ⸗ tantis multitudinẽ. æ in ↄñte ſtat de termi ate reſpectu multitudinis. Ex hoc patʒ qͥd ſit dicẽdũ ad ſopliſma Sophilma.lxii. Inſiuitã albedinẽ hẽbit ſ⸗ ors. ponat᷑ ꝙ ↄtinue inten dat᷑ albedo ſoꝛtis per aliqð tpᷣs vſq; ad aliud tẽpus exclu ſiue. vel ᷣm imaginationẽ ad aliqð inſtãs ꝓpter facilioꝛẽ modũ loquen di.qð quidẽ inſtãs termĩet excluſi⸗ ue tempꝰ menſurãs intenſionẽ albe dinis in ſoꝛte.⁊ ponat᷑ cũ hoc ꝙ illð inſtãs ſit pꝛimũ inſtãs nõ eẽ ſoꝛtis ⁊ ꝙ ſi ſoꝛtes ſuꝑuiueret in inſtanti ha beret pꝛĩo a gradũ albedis finitũ vl alit albedinẽ finitã. ¶ Pꝛobat᷑ ſic ſo phiſma. Quacũq; albedine data vel dabili quã hẽbit ſoꝛtes adhuc maio rem albedinẽ habebit ſoꝛtes: & infi⸗ nitã albedinẽ hẽbit ſoꝛtes. ↄña tenʒ añs ꝓbat᷑:qꝛ nulla albedo quã habe bit ſoꝛtes ẽ maxĩa ĩter albedines qᷓs habebit ſoꝛtes:S quacunqʒ albedine data vel dabili quã hẽ bit ſoꝛtes ad/⸗ huc maioꝛẽ albedinem hẽbit ſoꝛtesaK 2ña tenʒ añs,pbar iqꝛ ſi eſſet aliqua maxĩa albedo quam habebit ſoꝛtes vel ergo eẽt illa albedo quã hẽret i pꝛĩo inſtãti ſui nõ eſſe ſi ſuꝑuiueret vel aliqua citra ulã. Nõ potelſt dici pꝛimũ:qꝛ iam nõ habebit. Si auteʒ dicat᷑ ſecundũvel ergo in pᷣmo inſtã ti non eſſe ſui.⁊ hoc nõ qꝛ tunc non et eadẽ rõe nec in aliqᷓ inſtãti vltra illud inſtans vel ĩ aliquo inſtati cy tra illud inſtãs ⁊ hoc nõ. Nam ſt il lud inſtãs b et pꝛimũ inſtãs non e ſoꝛtis ſit a tunc ĩter a ⁊ b inſtantu cadit tempꝰ mediũ in cuiꝰ tpᷣis me, dio ſoꝛtes hẽbit maioꝛẽ albedinẽ q in b:qꝛ per caſum ↄtinue albedo ſoꝛ tis intẽditur vſq; ad a ⁊ ſi ſic albedo quã habebit in b nõ erit maxia iter albedines qᷓs hẽbit ſor̃s:qꝛ erat idẽ quod erat ꝓbanvũ. Conſimiliter ar guit᷑ de quolibʒ inſtãti citra a inſtas ꝙ in eo ſoꝛtes nõ habebit maximaʒ albedineʒ inter albedines quas ipſe habebit. In oppoſitum arguit. In finitã albedinẽ hẽbit ſoꝛtes:& ſoꝛtes habebit infinitã albedinc.ↄñs ẽ falj ſum eo ꝙ nõ hẽbit oẽs albedines ſi nitas:qꝛ nõ hẽ bit illũ gradũ albedj nis quẽ hẽret ſi ſuꝑuiueret in iuſta ti terminãte excluſiue hoꝛã intenſio nis albedinis. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ſi ly infinita teneatur ſincathego reumatice ſophiſma ẽverũ ſicut pio bat pꝛima ratio.ſi autẽ capiat᷑ cathe goꝛeumatice ſophiſma eſt. falſuʒ ſiẽ ſatis pꝛobat᷑ per inductionẽ ſcðe ra tionis. nec ſeqtur infinitã albedinẽ habebit ſoꝛtes: ſoꝛtes habebit inſi nitã albedinẽ. eo ꝙ in añte tᷣus cõ ſignificatũ per illud verbũ hẽ bit cõ fundit᷑ rõe ſincathegoꝛeumatis pee⸗ cedentis impoꝛtãtis multitudinẽ.in ↄñte aũt ſtat determĩate eo ꝙ nul⸗/ lum ſincathegoꝛeuma cõſuſiuũ pꝛe⸗ cedit ivp ſum modo a ſuppõe conſuſa ad determinatã non valz ↄna. ¶ Sj poſſet aliquis dubitare circa pꝛimd 400 ſones⸗ uialuinige D frt net yi ſffinta: 4 5 prrmi nuimnu lguillun⸗ nsmuens ipſtiltena. nrrſhſeri gllct. Sie tg ſonesen maans wtetei cmilo n nrelnidnammie, elta motimn ſouis encdäin ſum M potentü reſltinä iwitd a rgo exedt erceſin iuiſbli vd mn ulcbii.ſecundi ſeitor conremu mneſe ol ti er iniblib⸗ g fi. uloni ſegtur oſ ſoren crcece tinnedierate llus erceſſus ad upolet nonere pocuo 10 1S Caiepongus mins 1 Pnlitoſcßt ereeltt P medic⸗ nuiſlereſig he / Wrſoegi Rl ⸗ nes en Es⸗ qod rnr Paumi drluee r de qucliczininata *Amto ſores io ieht nan Abedlne; Mer abedineslnu beht,olun ent mti ahecd iiit otafin Hubetr mñnti abrcnazisi ſum eo g no hebit es albedimn ns quc heret ſ ſutuiuerer mi uc nterninite erauſinehoid n en s dbeins Tüſchhinati , adi nininmmemn ſunn an eumatet ſo innirenin g ſomns 1 nad nicliſt nt⸗ utteirnammnl 1ten rtz mnniiki 091 habe „r itſtu wan eiiii câᷣ vnſt en ſgie inme ar n ai oihſi d ganmmd ine en ae ignsdidin au nus nu hebtt ilo grli aa ꝓ tationẽ vtrum in dicto caſu ſit dare maximã albedinẽ quã hẽbit ſoꝛtes. vico ꝙ non nec ꝓpter hoc ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes hẽbit albedinẽ infinitã: qꝛ li⸗ cet illa albedo totalis terminata ex/⸗ cluſiue ad gradũ albedinis quẽ ha⸗ beret ſoꝛtes ſi ſuꝑuiueret in pꝛĩo in ſtanti nõ eẽ ſui non ſit termĩata in⸗ trinſece. tñ ip̃a ẽ termĩata extrĩſece puta ad illũ gradũ quẽ haberet ĩ pꝛi mo inſtãti ſui non eẽ ſi ſuꝑuiueret. Et ideo bene eſt ſinita termĩo extrĩ ſeco et nõ ſimpliciter finits. Sophilma lxiii Infinitũ pondus ſoꝛtes põt poꝛtare Pꝛobaẽ ſic. Nã eſt dare maximuʒ pondus quod ſortes põt poꝛtare.S ĩ finitũ pondus ſoꝛtes põt poꝛtare:an tecedẽs ꝓbat᷑.qꝛ ſi eẽt dare maximũ pondus qð ſoꝛtes põt mouer e.ſit il⸗ lud a tunc quero en ſoꝛtes ſit maio ris virtutis in mouẽdo ꝙᷓ a in reſi⸗ ſtendo vł minoꝛis vel equalis. Non minoꝛis nec equalis:qꝛ tunc nõ mo ueret a eo ꝙ ad oẽm motũ opoꝛtʒ eẽ poꝛtionẽ maioꝛis inequalitatis ra tione mouentis ſuꝑ reſiſtẽtia. patet per ariſto.ſeptĩo phiſicoꝝ. Si auteʒ dicat᷑ ꝙ ſoꝛtes eſt maioꝛis potẽtie ĩ mouẽdo q;ᷓ a in reſiſtẽdoꝛiunc ſi po⸗ tentia motiua ſoꝛtis excedit reſiſtẽ tiam vel potentiã reſiſtiuã ipſiꝰ avł ergo excedit exceſſu diuiſibili vel in diuiſibili.ſi ſecundũ ſeqͥtur continu um eſſe ↄpoſitũ ex ĩdiuiſibilibꝰ. Si autẽ pᷣmũ ſedtur ꝙ ſi ſoꝛtes excede ret a ?à medietatẽ illius exceſſus ad/ huc poſſet mouere a põdus ⁊ ꝑ ↄñs fl eſſet aliqð pondus maius a in tã⸗ to in quãto ſor̃s excedit a ꝑ medie⸗ tatẽ ſui exceſſus.hoc adhuc excede⸗ retur a ſoꝛte alia medictate eiuſdeʒ exceſſus:⁊ ꝑ ↄñs poſſʒ moueri a ſoꝛ te eo ꝙ dlibʒ exceſſ 2 ſufficit ad mo⸗ tumet per ↄñs a nõ eſt maximũ põ dus qð ſoꝛtes poteſt monere.q Se cundo ſic arguit᷑. Non ẽ aliqued põ dus ita magnũ ꝙ ſoꝛtes poteſt mo⸗ uere quin adhuc maiꝰ illo poſſi mo uere:et ꝓbat᷑ aſſũptũ eo ꝙ quocũq; pondere dato qð ſoꝛtes poteſt mo⸗ uere.illud pondus ſoꝛtes excedit et hoc exceſſu diuiſibili. et ꝑ ↄnñs pon⸗ dus maius pondere dato ſoꝛtes ex⸗ cedit per partẽ illius exceſſus.⁊ per ↄñs ſi qͥlibʒ exceſſus ſuff iciat ad mo tum ſoꝛtis. pondus maius pondere dato ſoꝛtes põt moner⸗ J In oppo⸗ ſitũ arguik. JInfinitn põdꝰ ſoꝛtes po teſt mouere:g̊ ſoꝛtes poteſt mouere pondꝰ infinitũ:ſed hoc ẽ falſum: qᷣa tunc ſoꝛtes eſſet potentie infinite: A ſophiſma rñdent quidã negãdo ipᷣm ſiue ly infinitũ teneat᷑ ſincathe⸗ goꝛeumatice vel cathegoꝛeumatice eo ꝙ ipᷣi dicunt eſſe dandũ maximũ pondꝰ quod ſoꝛtes põt mouere. Et hoc ↄfirmãt auctoꝛitate ariſto.pᷣmo celi ⁊ mũdi dicẽtis.ꝙ potentia acti⸗ ua termiatur ꝑR maximũ in quo põt Et ad argumentũ in oppoſitũ rñdẽt qñ dicitur ſi ſit dare maximũ pon⸗ dus quod ſoꝛtes poteſt mouere ſit il lud a:admittũt.⁊ qñ dic it᷑ vlterius. vel potentia ſoꝛtis excedit potentiã reſiſtiuã ipᷣiꝰ a.vel eſt ei equalis vł minoꝛ.dicũt ꝙ vtiq; excedit eam.Et quando dicitur vel ergo exceſſu di⸗ uiſibili vel indiuiſibili.dicunt ꝙ ex⸗ ceſſu diuiſibili. et qñ vlterius dicit᷑ ergo ſi ſolum per medietatẽ illiꝰ ex ceſſus excederet a adhuc põt moue⸗ re a hoc negant. Et quando dicit᷑ q libet exceſſus ſuff icit ad morũ dicũt ꝙ non. ¶ LCirca quod dicunt duo. Pꝛimũ eſt ꝙ nõ quilibʒ exceſſꝰ ſuf⸗ ficit ad inchoãdũ motũ. Secundo dicũt ꝙ bene quilibet exceſſus ſuffi cit ad continuãdum motum inceptũ Unde diff icilis eſt incho are motuʒ quam continuare motnm iam vtof inceptum.¶ Sed contra iſtud quo eſt fundamentã eoꝛuʒ volo pꝛobare iſt aↄcluſionẽ ꝙ ſi quilibʒ exceſiꝰ ſuf ficiat ad continuandã motũ: etiã d⸗ libet exceſſus ſufficit ad inchoandũ motum.Quod pꝛobo ſic.qꝛ incipere motũ vel eſt difficilius infinitevł ſo lum finite. Si dicat᷑ pꝛimũ: ergo in finitus exceſſus reqritur ad inchoã dũ motũ qð eſt falſuʒ ad experienti am. Si dicat᷑ ſcðᷣm ſic ̊ ꝙ incipere motũ ſit difficiliꝰ in decuplo qꝙᷓ; con t inuare motũ inceprũ:ſi ſic ſit aliqͥs exceſſus:videlicʒ b qui ſuff icit ad cõ tinuandũ motum et nõ ad inchoan⸗ dum ꝑ aduer ſariũ. Tũc arguit᷑ ſic. ſolũ in decuplo ẽ difficiliꝰ inchoare motũ q; cõtinuare: ergo ſi ẽ aliquis exceſſus habẽs ſe in decupla ꝓpoꝛ⸗ tione ad exceſſum qui poteſt ↄtinua re motũ inceptũ ille põt continuare motũ et iucipere de nouo.ſed qꝛ per eos dᷣlibʒ exceſſꝰ bene ſufficit ad cõ tinuandũ motũ:ſequit᷑ ꝙ decima ꝑs exceſſus b ſufficit ad cõtinuandum motũ.et per ↄñs b exceſſus decuplꝰ ad illã partẽ ſufficit ad inchoandũ u lum motũ poſtiꝙᷓ ſolũ in decuplo diſ ficilius ẽ inchoare q; ↄtinuare.⁊ per ↄñs h nõ ſufficit ſolũ ad motũ conti nuandũ.ſed etiꝗᷓ ad ĩchoandũ quod ſuit ꝓbandũ: Et ita arguit᷑ de quo cũq; exceſſu alio quẽ aduerſariꝰ di ceret ſufficere ad continnandũ ſed nõ ad ichoandũ.¶ Ad auctoꝛitatẽ pᷣ/ mo celi quã ale gãt pꝛo ſe ſcʒ ꝙ po⸗ tentia actiua termĩatur in maximũ in quo põt:dico ꝙꝙ ariſto.per hoc tã tum voluit dicere ꝙ terminat᷑ ꝑ ma ximũ in quo põt numeratũ aliq̃ ſpẽ numeri ſine fractiõe. Nerbi gratia. ſi quereret᷑ quãta ẽ potẽtia ſoꝛtis le uatiua ego rñũderem tanta ẽ quãtuʒ ſoꝛtes poteſt leuare põdus centũ li⸗ bꝛarũ et non plus:nõ tamen ſimpli⸗ citer:ſed bene non ꝓlures libꝛas.licʒ foꝛte centũ libꝛas eum dimidia. ſeq hoc eſt ſtatim cũ fractione numeri et hoc intendebat ariſto. et nõ ꝙ tentia actiua eſſet termiata ſimplr per maximũ in quo poſſet. ſic nul lo mõ in maius. Et grã huiꝰ poſſũt poni aſique ↄcluſiones. Pꝛima ẽg potẽtia actiua non eſt terminata in maximũ in quo põt. Patʒ hoc.quia quocunq; dato in quo potẽtia acti⸗ ua põt.illud exercet᷑ ab illa potenti⸗ actiua exceſſu diuiſibili ⁊ cũ quiiibʒ exceſſus ſufficit ad motũ tã inchoã⸗ dum i; continuandũ ſicut ꝓbatum eſt.ſi quilibʒ ſufficit ad cõtinuanduʒ ſicut coĩter oẽs concedũt: ſequi ꝙ ſi data potentia folum ꝑ medietatẽ dati exceſſus excederet datam reſi⸗ ſtentiam adhuc ipſam poſſet moue⸗ re.licet tardius. et per ↄñs pꝛioꝛi ex ceſſu poſſet mouere re ſiſtentiam ag gregatam ex reſiſtentia pꝛima. t/ ta quãta eſt medietas pꝛioꝛis exceſ⸗ ſus et per ↄñs potentia data reſiſti⸗ ua non erat maxima quã data potẽ tia actiua poteſt mouere.et ita ꝓPpoꝛ tionabiliter arguit᷑ de quacũq; alia reſiſtentia data in quã data poten⸗ tia actiua põt ꝙ illa reſiſtentia nõ ẽ maxima in quã illa potentia actiua poteſt.ſ¶ Secũda cõcluſio Non ẽ da re maxima reſiſtentia in quã poten tia actiua nõ põt. Nam quacũq; reſi ſtentia data in quã data potentia ac tiua nõ poteſt dare maioꝛẽ reſiſten⸗ tiam ſaltẽ ſᷣm imaginationẽ mathe maticã in quam etiã illa potẽtia ac⸗ tiua non poteſt eo ꝙ quicqͥd non po teſt in minus non poteſt in maius. et per ↄñs data quacunq; reſiſten⸗ tia in quam aliqua potentia actiua nõ põt illa nõ ẽ max⁊a in quã eað po tẽtia actiua nõ põt. Vnde inter oẽs reſiſtẽtias ĩ q̃s potẽtia actia nõ pᷣt nõ ẽ dare maximã reſiſtentiã ĩ quã eadem potentia actius non poteſt. m örttaend ſwſieoriämqus tmi ien Nint itur Ppoltum: Darm ieiſnuanlumnunan t nina relgenuinqu ia actius hopit Crtoerr Goirgus lrpitu el geſletic dun atu iull, u lluni mmr il rellitinda“ wr. ptitzacnuu otalter eni dta wrrt lerucqis otite rine nocl teſ ſtning iter es rencerng i quns n. Uupgtitin nd en deh on ſnadlliter pit don guntnor Ans ſon lnes dehokentu teſitunn gro der erz metur Etſtomn xluſo ſn o uutellu ſtnaſu ömi Fmurnea qvo pötpati, Pobat miguptſtengeer uſtppt ict enn oot mnngectu N⸗ letis nmſoꝛ Ger et xr e mnri, or,reſt u ncmrmnnin ui drtit atuipplen nolere eri wnthlrer nglik de arignil neſſtentu datin ui datn dorn tn acnun döt ila teictemnan murimain qui ila dorenrn n ch erii Gclſlo eni w fe maruna deſidentintn ariee 5N 5,“ tun ns wteh ur imi llel o/ uswn veſin maius, . nn uune eſie . un dum linn rnaen⸗ mend nninnnu⸗ 7 4 xtu ſi ne men⸗ mins lis potetiz geiln . v iorenrmniͦ eritüi, tu nun no pot Han uuig iſed ſenis datzn on onen tum ſili ⸗n Innnmm nnk mmi nmiiumn ailitiid tti uu m uel e alict nonhe . Tertia ↄcluſio. Non eſt dare mini umHã reſiſt entiã in quã potẽtia actiua poreſt. Pꝛobat᷑ qꝛ quacũq; reſiſtẽtia nata in quũ potẽtia actiua põt ĩ mi⸗ noꝛẽ illa eadẽ põt. Patet.qꝛ quicqᷣd poteſt in maius põt in minꝰ: quare data reſiſtentia nõ eſſet minima m⸗ ter om̃es reſiſtẽtias ĩ quas data po entiaactiua põt.ſ.Quarta cõcluſio Potẽtia actiua terminat᷑ ꝑ minimã reſiſtentiã in quã non poteſt. Pꝛoba tur da vł terminat᷑ ꝑ maximaʒ reſi⸗ ſtentiã in quã poteſt. et hoc nõ. vt pʒ per pꝛimã ↄcluſionẽ: Uel ꝑ maximã reſiitentiã in quã nõ põt et hoc non. r patʒ ꝑ ſcvᷣam ↄcluſionẽ. Uel x mi nimmã reſiſtentiã in quã põt.⁊ hoc nõ yt patʒz ꝓ tertiã ↄcluſionẽ. Nel ꝑ mi⸗ nunã reſiſtentiã in quã nõ põt.et ſic hẽtur ꝓpoſitum: Uñ ymaginandũ ẽ ꝙ reſiſtentia equalis potẽtie motiue elſt mima reſiſtentia in quã illa potẽ tia actiua nõ põt.Ex eo ꝙ inter ões reſiſtentias in quas illa potẽtia acti ua nõ põt illa reſiſtẽtia ẽ mĩima. ⁊ ꝑ vↄnñs ſi ſic tũc data potẽtia ĩ quãlibʒ reſiſtentiũ minoꝛẽ illa reſiſtẽtia da⸗ ta potẽtia actiua põt:aliter enĩ data reſiſteutia eq̃lis potẽtie actiue nõ eſ ſet mima ĩter oẽs reſiſtẽtias ĩ quas illa potẽtia actiua non põt. Pꝛopoꝛ⸗ tionabiliter pñt poni quattuoꝛ ↄclu⸗ ſiones de potentia reſiſtiua quõ ter minetur.Et ſit pᷣma ↄcluſio iſta. Po tẽtia reſiſtiua ſeu paſſiua nõ termia tur maxime a quo põt pati. Pꝛobat᷑ qꝛ quocũq; dato a qͥ põt pati a ma⸗ ioꝛi põt pati.quicqd enim põt pati a minoꝝ poteſt pati a maioꝛi. Secũ da acluſſo. Potẽtia paſſiua nõ termi nat minime a quo põt pati.ꝓbat᷑ qꝛ quacũq; potẽtia paſſiua poteſt pati aliud excedit eã exceſiu diuiſibili. et per ↄñs a minoꝝ põt pati videlicʒ ꝙ excedit eã ſolũ ꝑ medietateʒ pꝛioꝛis exceſſus.a iter non quilibʒ exceſſus ſufficeret ad motũ.cuius oppoſitum dictum eſt. ¶ Zertia ↄcluſio. Poten tia paſſiua nõ termiatur minimce a quo non põt pati. Pꝛobat᷑ quia a q̊⸗ cunq; potentia paſſiua non põt pati etiam a minoꝛi illa non poteſt pati. quicqd enim nõ poteſt pati a maioꝛi ñ pᷣt patia minoꝛi.⁊ ꝑ ↄñs nõ poteſt dari minoꝛẽ potentiã actiuã a qᷓ̃ po⸗ tentia paſſiua non põt pati.¶ Quar⸗ ta ↄcluſio. Potentia paſſiua termĩa tur a maxima potentia actiua a qua non õt pati.vnde potẽtia actiua e⸗ qualis potẽtie reſiſtiue eſt maxima a qua non poteſt pati illa reſiſtentia quia inter om̃es potẽtias actiuas a quibus non poteſt pati illa potentia actiua ẽ maxima poſt a qualibʒ ma ioꝛe põt pati.nam quilibʒ maioꝛ illa excedit reſiſtentiã.⁊ cũ quilibʒ exceſ ſus ſufficit ad motũ: ſequit᷑ ꝙ queli bet potẽtia actiua maioꝛ illa põt mo uere illã reſiſtentiã. Cõcluſio ꝓbat᷑ Potentia paſſiua termĩatur aliquo termino poſtq; non ab oĩ potẽtia ac⸗ tiua poteſt pati:ſed ab aliqua ⁊ aliq̃ᷓ non. vel ergo terminat᷑ maxĩe a quo poteſt pati.vel minime a quo nõ po⸗ teſt pati.vel maxĩe a quo nõ põt pa ti. Non põt dici pꝛimũ ꝑ pꝛimã ↄclu ſionem.nec ſecundũ per ſcðᷣaʒ ↄclu⸗ ſionẽ.nec tertiũ per tertiã ↄcluſionẽ ergo relinquitur quartũ.et ſic habe tur ꝓpoſitũ. ¶ Circa iſtã materiam plures poſſiunt moueri difficultates et dubitatões de quibꝰ ſuꝑſedeo qᷣa de eis tractaui circa xꝛimũ celi ⁊ eti am qꝛ tales dubitatõnes non ꝑtinẽt ad pꝛeſens negotiũ cũ ſint difficłta tes naturales et non ex vᷣtute ſinca thegoꝛeumatũ pꝛocedentes. His viſis rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipᷣm ẽ verũ capiendo ly infinitum ſincathe goꝛeumatice/capiẽdo tñ cathehoꝛeu m atice ipᷣm eſt falſuʒ ⁊ ſecundũ hoc pʒ quõ rões ad ipſuʒ facte dñt ſolui: Nůc in hac parte reſtat ponere ſo phiſmata diff icultatẽ hñtia ex ſinca thegoꝛcumatibus que dicunt᷑ gemi⸗ nata apud antiquos ſophiſtas ſicut ſunt iſta ſincathegoꝛeumata.quicqͥd quotiẽs.qualiſcũq;.vbiq; ⁊c. gratia cuius ſit hoc puimum ſophiſma. Sophilma.lxiiii. Quicquid audit ſoꝛtes illud pꝛofert plato.poſito ꝙ plato ꝓferat iſtã nul lus homo ẽ aſinus et ſoꝛtes nõ audi at illã negationẽ audiat tamẽ reſi⸗ duũ et non plus. Tunc. ¶ Impꝛo batur ſophiſma. Soꝛtes audit li hõ eſt aſinꝰ et nichil plus et hoc ideʒ ꝓ fert plato:ergo quicqd audit ſoꝛtes illud pꝛofert plato.ſꝗ¶ In oppoſitũ ar guitur.quicqͥd audit ſoꝛtes illud pꝛo fert plato: ſed falſuʒ audit ſoꝛtes qꝛ audit iſtã homo ẽ aſinus & falſum ꝓ fert plato.ſed hoc ẽ falſũ qꝛ plato pyͤ fert iſtã nullus hõ eſt aſinus qꝗᷓ nõ eſt falſa ſed eſt vera.ſ Ad ſophiſma re ſpondet᷑ ꝙ ipᷣm eſt verũ.ſed dubiũ ẽ vtrũ ꝓbatio valeat. Et videt᷑ ꝙ tłis ꝓbꝛtio non valeat videlʒ: quicq uid audit ſoꝛtes pꝛofert plato. ſed falſuʒ audit ſortes: &̊ ſim pꝛofert plato. eo ꝙ ſub diſtributione vniꝰ pꝛedicamẽ ti ſumit᷑ terminꝰ alteriꝰ pꝛedicamẽ ti. vñ ſub iſto diſtributiuo alidd qð eſt diſtributiuuʒ ſube ſubſumit ilte terminꝰ falſum qui ẽ de ꝛedicamen to qualitatis. ⁊ ſic videt᷑ eẽ mutatio quid in qle in dicta ꝓpõe.et ſic vide tur accidere fallacia figure dictiõis ꝓpter hoc ꝙ talis ꝓbatio nõvidetur valere. Reſpõdet᷑ vtiq; ꝙ pꝛedicta ꝓ bꝛtio eſt bona. ¶ Pꝛo quo notandũ eſt ꝙ arguẽdo per diſtributiua pꝛedi camentoꝛũ et eoꝛũ relatiua non licet ſub diſtributiuovniꝰ pꝛedicamẽti ſu mere terminũ alterius pꝛedicamẽti pꝛeterqᷓ ſub diſtributiuo ſudᷣe ſumi polſuut termini alioꝛũ pꝛedicamen⸗ toꝛum niſi ampliatio phibeat. ömi patet. Non ſequi quatuſcũq; curj rit tantus diſputat.ſoꝛtes currit: ex go ſoꝛtes diſputat.ſed bene ſequi quãtuſcũq; currit tãtꝰ diſputat ſoꝛ⸗ tes bicubitus currit: S ſoꝛtes bicubi tus diſputat. Simutrter nõ ſequit᷑ quãtuſcũq; currit tãtus diſputat.al bũ currit: ergo album diſputat. x ſic de diſtributiuis pꝛedicamentoꝛũ ac cidentiũ põt exẽplificari ꝙ nõ valet argumentatio vbi ſub diſtributiuo vmꝰ pꝛedicamẽti accñtis ſumit᷑ ter minus alterius pꝛedicamẽti. Exem⸗ plũ ſcdᷣi. Nã bene ſequit᷑:quicqᷣd vi des ego video album vides: & albuʒ video.Exemplum tertui.ſcʒ quo mo⸗ do ampliatio aliqñ hoc impedit.naʒ non ſequitur quicquid viciſti ulud tu vides.album tu vidiſti: g̊ albũ vi des.ampliatio autẽ impedit ↄnaʒ de qua ampliatõe diffuſius videbiturĩ tercia parte huiꝰ tractatus. Cauſa autẽ quare ſub diſtributiuo ſubſtã⸗ tie poſſunt ſumi termĩ de aliis pꝛe⸗ dicamentis et nõ e cõuerſo ẽ. qꝛ re⸗ latiuũ ſube ſimpliciter deſi gnat idẽ titatẽ.relatiua aũt alioꝛũ pꝛedicamẽ toꝛũ ſicut ſunt talis tantus ⁊c. non deſignant idẽtitatem ſimpłr ſed ſo⸗ lum ſimilitudinẽ aut equalitatẽ vel aliquid hmõi. Et ꝓpõ affirmatiua ꝑ quã ſumitur ſub diſtributiuo deſi⸗ gnat etiã idẽtitatem ſimpliciter eiꝰ pꝛo quo ſubiectũ ſupponit ad illð ꝓ quo pꝛedicamentũ ſupponit de quo cũq; pꝛedicamẽto ſint termini. Iſta eſt cauſa quare ſub diſtributiuo ſbe pfñt ſumi termini alioꝛũ pꝛedicamen ton et nõ ſub diſtributiuis acciden/ tiũ. Ex hoc patet argumentationeʒ; eſſe bonã ſcʒ quicquid audit ſoꝛtes ꝓfert plato:ſed fſalſum audit ſoꝛtes & fum pꝛofert plõ. Et qñ dỹ S plato ĩ dicto caſu pꝛofert ſłm. dico ꝙ ſle qs netimneper gro n Chottfſeltſper ngnnon cve i polſus ſan uen ntuenti, Nohilmald. Nuridͦden oun ameſct d rur ſophiſma Augun de' ſcun ¹ uliviohlltus eopſcutd deus ve ſer wvicjaſeiut/Setunch lurmuſ: cii del ilen ihe de⸗ ſpleizdeieſ ſenpeudem ci de⸗ pen lin gio ſ ſeltu dei cnede guecca de ſeuit dyue tflaroſteangut. Ouicqd de ſctſeyitatur gfui dintin⸗ “ ine — hzeſ 1 lte, nnte fitta e ſauud unſhen 4 e es den ed inſih unſtite ¹ tes aertti, u Olſouta N itſig Oinluinn antarft tionin nvalinn ie nssdhuntunlſteiii sanphintd ui nneit fe, 4 un anpimöe dfflns ift e ien ane hu atle ſt ſn Mrtvutluo int e wliunt in,lerni ealis Acamenns et no ecoerſo ? ltuu ſube ſimplicter deſignnn ttate relariu aut aloꝛi reclen torü llan ſunt tulistunus a Agmn Mitimonſimgt tl mn Emümdtds r equitiit . guuſnd Et Maaſfnmun güſumnn ſib DUrbemon gin eniͦidilnen ſmit e no ſbici iupvl i ofert vnũ falſum quod tñ eſt pars vnius veri.et ſic ↄcedo ꝙ ſimul pꝛo⸗ fert:et ver ũ et ſłm.qꝛ ſimul pꝛofert iſtam. nullus lhõ eſt aſinus ⁊ hõ ẽ aſi nus. qꝛ pꝛoferẽs totũ pꝛofert eiꝰ tem et pᷣma ẽ vera ⁊ ſcda falſa: Sʒ diceres: ſit iſta ꝓpõ nullꝰ hõ eſt aii⸗ nus a.et ſit illa hõ eſt aſinus bqᷓ eſt rs ei?. Tũc ꝓbo ꝙ b ſit ꝓpoſitio vera et ꝑ ↄns falſum ẽ ꝙ falſuʒ pꝛo fert plato. in dicto caſu aſſumptum arguo. Illa ꝓpõ ẽ vera cuiꝰ pꝛedica tum vere negat᷑ de ſuo ſubiecto: ſed ꝛedicatũ ipᷣius b vere negat᷑ de ſuo u ſubiecto.qð pʒ pꝛedicatũ ipᷣius a ve re negat᷑ de ſuo ſubiecto: ſed idẽ eſt noino pꝛedicatũ ipſius a ⁊ ipᷣius b: 8 pꝛedicatũ ipius b vere negat᷑ de ſuo ſubiecto. Ad iſtud dico ꝙ vtiq; b eſt ſalſum. Et qñ dicit᷑.oĩs illa ꝓpoſitio eſt vera cuius pꝛedicatũ vere negat᷑ de ſuo ſubiecto:ↄcedo ſi hoc ſit ꝑ ne gationem q̃ ſit pars ꝓpõnis. mõ ſic nõ eſt in pꝛopoſito.qꝛ licet pꝛedicatũ tius b vere neget᷑ de ſuo ſubiecto. hoc tñ non ẽ per negationẽ q̃ ſit ꝑs ipſius b:ſed tñ per negationẽ que ẽ pars ipſius a.ſicut patet intuenti. Sophil ma. lxv. Quicqͥd deꝰ ſciuit adnuc ſcit.ſ Pꝛo batur ſophiſma. Aliqua deꝰ ſciuit ⁊ nulliꝰ ẽ oblitus eoꝝ q̃ ſciuit: deus adhuc ſcit quicqd ſciuit. Secundo ſic arguit᷑.ſcĩa dei ẽ idem ꝙ ipᷣe deꝰ ergo ſcĩa dei eſt ſemꝑ eadem cũ deꝰ ꝑmaneat idẽ.⁊ ꝑ ↄñs ſi ſciẽtia dei ẽ ſemꝑ eadẽ quicqͥd deꝰ ſciuit adipuc ſcit. ¶ Tertio ſic arguit᷑. Quicqͥd de us ſcit repñtatur ꝑ ſuã eẽntiaʒ: ſʒ eſ ſentia diuina ſemꝑ repꝛeſentat eað cũ ſit oiĩno ĩmutabilis:S deꝰ ꝑ ſuaʒ eẽntiaʒ oĩa ſcit q̃ ſciuit ⁊ per ↄñs qͥc quid deꝰ ſciuit adhuc ſcit.. Quarto ſic arguit᷑. Cõtradictoꝛiũ ſophiſma tis ẽ flm:g̊ ſophiſma ẽ verſ.tʒ ↄña Añs ꝓbatur.qꝛ ↄdictoꝛiũ ſophiſms tis eſt.alidd deꝰ ſciuit quod nõ ſcu et hoc ẽ fłm. Nã ſi ſic.tũc eẽt ↄcedẽ dũ ꝙ deꝰ ſe aliqñ habuerit aliter qᷓ habʒ.mõ hoc ẽ fqʒ:qꝛ tũc eẽt muta⸗ bilis.¶ In oppoſitũ arg.QOuicquid ſciuit deꝰ adhuc ſcit:ſʒ te nõ eẽ deꝰ ſciuit:g te nõ eẽ adhuc ſcit.⁊ cũ ni⸗ chil ſcit᷑ niſi verũ vt pʒ pᷣmo poſteri⸗ oꝛũ ſeqᷣt᷑ ꝙ ſi ſcit te nõ eẽ: te nõ eſſe eſt verũ.⁊ qꝛ etiã te eẽ eſt verũ ſeqᷣt᷑ ꝙ; ſimul ẽ verũ te eſſe ⁊ te nõ cecẽ.et ſic ↄdictoꝛia ſimł eẽnt vera./ Secũ do ſic. qcquid deꝰ ſciuit adhuc ipſe ſcit:ſʒ aliqñ ſciuit iſtã nullꝰ hõ diſ⸗ putat.⁊ aliqñ ſciuit iſtã alids hõ diſ putat.g adhuc ſcit vtrãq; eaꝝ. ſed ſi ſic ſedtur etiã ꝙ ſciat iſtã alids hõ nõ eſt homo:ſʒ hoc ẽ flm.eo ꝙ falſũ nõ ſcit᷑. ꝓbat᷑ ↄña eo ꝙ ſequit᷑ ĩ feri⸗ ſon nullus hõ diſputat alids hõ diſ putat.&̊ alids hõ non ẽ hõ.¶ Tert:io ſic.ponat᷑ cuſꝰ ꝙ hec aliqñ fuerit ve ta.õe albũ ẽ aſinꝰ.⁊ poſtea hec fuit vera hõ ẽ albus.tũc quicqͥd deus ſci nit adhuc ipᷣe ſcit.ſed iſtã om̃e albũ eſt aſinusaliqũ ſciuit.⁊ etiã iſtã.hõ eſt albus:&̊ vtrãq; iſtaꝝ deus ſcit.et per ↄñs vtrãq; iſtarũ ſcit deus et ꝑ ↄñs vtraq; iſtarũ eſt vera. Et vltra vtraq; iſtarũ ẽ vera:&̊ hõ eſt aſinus. ꝓbat᷑ ſic ↄna arguẽdo in darii.om̃e albũ ẽ aſinꝰ aliqͥs hõ ẽ albus: ergo aliquis homo eſt aſinꝰ. ¶ AZd ſophiſ ma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſum. Cir⸗ ca quod tamẽ eſt notandum ꝙ deus aliquando aliquid ſciuit quod mo⸗ do non ſcit.pꝛopter hoc tamen non eſt mutatio facta ĩ deo licʒ bene mu tatio fuerit in rebus aliis a deo qꝛ deus aliquid ſcit quod pꝛius non ſci uit eſt pꝛopter mutationem rei que ſic ſe habʒ et pꝛius nõ ſic ſe habuit. ¶ Ad rationes. ¶ Ad pꝛimam dico ꝙ non ſequitur aliqua deus ſciuit ⁊ nullius eſt oblitus eoꝛum que ſciuit ergo quicquid deus ſciuit adhuc ip⸗ ſe ſcit.non enĩ ſeqᷣtur.deus ſciuit te non eſſe et mõ non ſcit te nõ eſſe:S̊ deus eſt alicuiꝰ oblitꝰ. Sed ad hoc ꝙ ↄña deberet valere opoꝛtet adde/ re in añcedente nec res ẽ mutata.vñ te ſedente et me vidẽte ſcio te ſede⸗ re et tñ ſtatim te ſtãte me vidẽte nõ ſcio te ſedere.nec ex hoc ſequit᷑ ꝙ ſũ alicuius oblitꝰ.qꝛ res ẽ mutata:eti⸗ am ſcĩa quã habui de illa deꝑditur non ꝑ obliuionẽ ſed ꝑ mutationẽ ſcʒ tm̃ de ſedere in ſtare. Vñ obliuiſci ẽ non ſcire pꝛius ſcitũ nulla mutatiõe facta ex parte rei.¶ Aſcdðaʒ diciẽ ꝙ; ſcientia dei ẽ idem cũ ipᷣo deo.⁊ iðo ſcĩa dei ſemꝑ manʒ eadẽ. ſed tamen ſcientia dei non ſemꝑ manet ſcãa e⸗ iuſdẽ.vnde bene concedit᷑ ꝙ ſcientia dei qua ſciuit te nõ eſſe ſemꝑ manet eadẽ ſed tñ non manet ſcĩãa eius qð eſt te non eſſe.eo ꝙ non ſemꝑ te non eſſe manet verũ.et totũ ulð fit abſq; mutatione dei.Et poteſt qtũ ad hoc poni exemplũ ſatis familiare. Nam ponat᷑ ꝙ ſol ſtet cõtinue in eodẽ ſitu ⁊ nõ mutet᷑ localiter et vnũ dyapha nũ ponatur cõtra ſolem nullo opaco interpoſito inter ipſum ⁊ ſolẽ/certũ eſt ꝙ tunc dyaphanũ illud illumina⸗ bitur a ſole.⁊ ſi poſtmodũ ponat᷑ ali quod opacum inter illud et ſolẽ im⸗ pediens illuĩationem illius dyapha⸗ ni a ſole: certum eſt ꝙ nõ illumina⸗ bitur a ſole.et ſic ſol quandoq; illu⸗ minat illud dyaphanum ⁊ quandoq; non abſq; mutatione ſolis.ſed ꝑ mu tationẽ dyaphani et coꝛpoꝛis opaci. Ita imaginandum eſi in ꝓpoſito de deo ꝙ ipſe manens immutabilis ali qquando eſt ſcientia alicuiꝰ æ aliquã⸗ do nõ. Tertia ratio cõſinnliter po teſt ſolui.ꝗ Ad quartã dico ꝙ immo eius contradictoꝛia eſt vera.et quã⸗ do dicit᷑ ꝛ ergo deus aliqñ ſe habuit gliter qᷓ modo ſe habet. negat᷑ ↄña. qa ſufficit ꝙ alie res a deo ali ſe aliter habuerũt q; modo ate⸗ et aliqñ nõ ſic ſe habuerũt ſicut mo do ſe habẽt.ad hoc ꝙ hec ſit vera a⸗5 liquãdo aliqd deus ſciuit qð modo nõ ſcit. Unde nunq; deus ſe habuit aliter ꝙ; mõ ſe habʒ vel aliqñ ſe ha⸗ bebit iᷣm mutationẽ ſin: ſed bene ſe cundum mutationẽ alioꝛũ a ſe. nee hoc arguit aliquã mutationẽ in deo Unde ſi aliqua columba eſſet ĩ ma⸗ nu dextra et poſtea eẽt ĩ ſiniſtra ego me aliter haberem ad illa q; pꝛiꝰ: et tamen ꝓppter hoc non opoꝛteret eſſe aliquã mutationẽ in me ſed ſuffice⸗ ret mutationẽ eſſe in colũba. ¶ In his q̃ ſpecialiter dicta ſũt in hoc ſo⸗ phiſmate me ſubucio alioꝛum coꝛre ctioni.hec de iſto ſophiſmate. Sophilma. lxvi. Eſt iſtud. Quotienſcũq; fuiſti pari⸗ ſius totiens fuiſti homo. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. E ius cõtradictoꝛiũ ẽ ſal⸗ ſum:ergo ipᷣm eſt verũ.ↄña tenet.aſ ſumptũ ꝓbatur.qꝛ cõtradictoꝛiũ eſt Aliquotiens fuiſti pariſius et nõ ſui ſti hmo:mõ hoc eſt falſum. Scðo ſic.in a.tempoꝛe fuiſti pariſius ⁊ tũc fuiſti homo.in b fuiſti pariſius⁊ tũc fuiſti hõ et ſic de aliis tpᷣibus in qᷣb⸗ fuiſti pariſius: igit᷑ quotienſcũq; fui ſti pariſius tociẽs fuiſti hõ. ¶ Im pꝛobatur ſophiſma. Quotienſcunq; fuiſti pariſius tociens fuiſti homo: ſed bis fuiſti par iſius:ergo bis fui⸗ ſti homo. diſcurſus eſt bonus ⁊ con cluſio falſa.ꝗ aliqua pꝛemiſſarũ ⁊ n⸗ minoꝛ ergo maioꝛ.ꝙ cõcluſio ſit fal ſa pꝛobat᷑ da ſequit᷑ bis fuiſti homo ergo aliquãdo fuiſti homo.et poſteꝛ aliqñ non fuiſti homo ⁊ ite ruʒ fuiſti homo.modo hoc ẽ falſum.ↄñna tenet eo ꝙ hoc aduerbiũ bis ſignificat int ruptionem tpᷣis ſigiificatũ ꝑ verbũ cuiꝰ verbi hoc aduerbiuʒ bis deter? nnctnegetur din ergo dugi frtunquumv a ſnodd⸗ ſuingumuer Rtuig nan it anadvervumumen daen verb ratione s conſiginſ⸗ itnöterninu umeralePn dei gſophiſmm el ſen. er g Acoi ſophiſnans e ſalen negit ñ hec no eſt eus di guotles fuiſt ounſtus et no ſiſcleſt ſtaaluonis fulti ſutno tmiens iult ho ct i n Diatum dic nonſe⸗ mnſulhoerilns te, ſedt fal nu agntmeni imnſufic ar znnarrog 144 inmant fuinpec — —WWʒ — ☛ SE — S= = = = =. S= +☛ . — ophibmalkrv, Alud. Quone ſiog ſuicht,, ſuus tonens alnſſan ſcyuſim Euecindganßeii ſummgoſincl mu /fitene/ ſunpri unr gcoͦrglctoni⸗ Aliguottens fuillpanſlus et no i khomo:no hoee ſaſun ( Ccun a tempore fulſtipartligs ati uſ homon diolrpariſtueti funho er ſee de dus thdnongr fuihperiſus: igit guotlenſcigti upariſus tocts fuln h 0 probatn ſophiſnu. Otmnſan ſulſt pn ſus mnens ili hamn ſcgbis ſlli r M cMN ſuj K vnv, lvrlisc bons con AuCofaſacalui gonſnini mvnmn glſolit fi nm o ln⸗ aumg,gi ſalli e fuſtt honn run ihfiſthind tftt nnflleen un oboe ituͤͦna ſeniien minatio.¶ Pꝛo rñũſione ſophiſmatis eſt ſciendũ ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma q̃tienſcũq; diſtribuit ꝓ tꝑibus mẽſu rãtibus actus iterruꝑptos.hmõivero tpᷣa ĩpoꝛtant᷑ ꝑ hmõi aduerbia nũeri bis ter q̃ter ⁊c.ſᷣm ꝙ deĩ minãt ver⸗ bum rõne tꝑis conſigãti per ipſum. Per iſtã eni pꝛopõnem bis fuiſti hõꝛz ſigãtur ꝙ aliqñ fuiſti hõ et quãdoq; poſtmodũ non fuiſti hõ ⁊ iterũ fuiſti hõ. Et per iſtã bis cucurriſti ſigãtur ꝙ aliquo tꝑe cucurriſii. et qñq; poſt modũ nõ cucurriſti ⁊ iteꝝ cucurriſti ¶ Sed cõtra hoc aliqs diceret. ſi ſic ſeq̃retur ꝙ hec eẽt falſa.bis duo fue runt q̃ttuoꝛ: qꝛ eſſet ſenſus ꝙ aliqñ duo fuerũt quattuoꝛ et qñq; poſtmo dum duo nõ fuerũt quattuoꝛ. ⁊ iteꝝ poſtmodũ duo fuerũt quattuoꝛ. mõ hoc eſt flm̃. RNñdetur ꝙ in iſta pꝛo⸗ põne bis duo fuerunt quattuoꝛ.hoc aduer biñũ bis põt deterĩare hoc ver⸗ bum fuerũt ratione tꝑis conſigãti ꝑ ipᷣm.vel põt deterĩare iſtuʒ terminũ numeralẽ duo. Si pꝛimo mõ ſic ne⸗ garet᷑ iſta. bis duo fuerũt quattuoꝛ. 7 tũc bene valet ↄña facta: ſʒ ſi ſcðᷣo modo ↄcedit᷑ iſta.bis duo fuerũt q̃t⸗ tuoꝛ. et negatur ↄña ergo aliqñ duo fuerunt quattuoꝛ/ et poſtmodũ duo fuerũt quattuoꝛ: qꝛ talis ↄña non vʒ niſi qñ aduerbiũ numeri determĩat verbũ ratione tꝑis conſigãti per ipᷣʒ et nõ terminũ numeralẽ.q Hisviſi⸗ diciũ ꝙ ſophiſma eſt fłm. et qñ dicit dictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſum hoc negat᷑. Vñ hec nõ eſt eius ↄdictoꝛia aliquotiẽs fuiſti pariſius et nõ fuiſti hõ.ſed eſt ita.aliquotiẽs fuiſti pari⸗ ſius ⁊ nõ totiens fuiſti hõ. et illa eſt vera.¶ Ad aliam dico ꝙ non ſeqᷣtur. in a fuiſti pariſius ⁊c. ſed ẽ fallacia 2ↄñtis. arguitur enĩ ab inſufficienti. UVñ ad hoc ꝙ ↄña valeat opʒ addere in añte interruptionem tꝑis ſic.in a fuiſti pariſiꝰ et tunc fuiſti hõ.⁊ qñq; poſt nec fuiſti pariſius nec fuiſti hõ. et iterũ fuiſti pariſius ⁊ fuiſti homo ⁊ ſic de aliis. et tunc bene ſequitur. quotiẽ ſcunq; fuiſti pariſius totiens fuiſti hõ.ſed tunc añs eſt falſum. Sophilma lxvii. Qualecũq; eſt aliqᷣd ſi ipſum ẽ albũ: tale eſt aliqd ſi ipſum eſt nigrũ. Pꝛo batur pꝛo pꝛima nte. albũ eſt alidd ſi ipſum ẽ albũ. nigrũ eſt auqᷣd ſi iꝑſuʒ eſt mgꝛũ.mediũ.i.in medio coloꝛe co loꝛatũ eſt aliqͥd ſi ix ſum ẽ albũ.ergo qualecũq; eſt aliqd ſi ipſum ẽ album Scðdva pars ꝓbatur. albũ eſt aliqᷣd iipſum ẽ albũ. nigrũ eſt alidd ſi ipᷣʒʒ eſt nigrũ ⁊ ſic de aliis.& tale ẽ aliqd ſi ipſum ẽ nigrũ.⁊ ꝑer ↄñs q̃ſiecunq; eſt aliqd ſi iꝑſum ẽ albũ:tale ẽ aliqd ſi ipſum ẽ nigrũ. In oppoſitum ar̃ũ. qᷓlecũq; eit aliqd ⁊c.SO ſub quacunqʒ q̃litate ẽ aliquid dũ eſt albũ:ſub eað qualitate ẽ ipſum dũ eſt nigruʒ. ↄñs ẽ flłm et ↄñia pʒ exceſſu ſophiſmatis. Eodẽ modo ꝓbatur iſtud ſophiſimna. q;tũcunq; eſt aliquid ſi ipᷣm eſt bicu bitũ tm̃ eſt aliquid ſi ip̃ᷣm ẽ tricubitũ Patet. bicubitũ eſt aliqd ſi ixſum ẽ bicubitũ. tricubitũ eſt aliqd ſi ipᷣm ẽ tricubitũ ⁊ ſic de aliis ̊ q;tũcũq; ⁊c. Et pʒ pꝛima ꝑs ſophiſmatis. Scðᷣa pars ꝓbatur. bicubitũ eſt aliquid ſi ipſuʒ ẽ tricubitũ. tricubitũ eſt alidd ſi ip̃m eſt tricubitũ: et ſic de aliis.S tũcunq; ẽ aliquid ſi ipſum eſt bicu bitum ⁊c. Tertio ſic ar̃.bicubitũ ẽ aliqᷣd ſi ipſum eſt bicubitũ.tricubitũ eſt aliqᷣd ſi ipſum ẽ tricubitũ ⁊ ſic de aliis Sg q́;'tũcunq; eſt aliqd ſi ipᷣm ⁊c. ¶ In oppoſitum ar̃.Ouãtũcunq; ⁊c. ergo ſub quacũq; qtitate eſt aliquid ſi ipᷣm eſt bicubitũ:ſub tanta ẽ alidd dũ ipſum ẽ tricubitũ. ſed hoc ẽ ſłm. Silr poteſt pꝛobari ⁊ ĩpꝛobari iſtud Ubicũq; exiſtens eſt aliqd ſi ipᷣm eſt rome:ibidẽ exñs eſt aliquid ſi ipᷣm ẽ ,1 pariſius ꝓbatur in hoe loco exñs eſt aliquid ſi ipſum ẽ rome: ⁊ in eodem loco exñs eſt aliquid ſi ipᷣm ẽ pariſiꝰ et ſic de aliis locis ergo -c. ¶ In oppoſitũ arguitur. vbicũq; exñs ⁊ca ergo in quocũq; loco ẽ aliquid exñs rome: in eodẽ loco eſt aliquid qð exi ſtit pariſius.mõ hoc ẽ falſum. Silr põt ꝓbari et ĩpꝛobari iſtud. Quotiẽſ cunq; currẽs elt aliquid ſi ipſum eſt ter currens:totiens currẽs eſt aliqᷣd ſi ipſum ẽ bis currẽs. Pꝛobat᷑:quia ſemel currẽs eſt aliquidſi ipᷣm ẽ bis currẽs. ⁊ etiã ſemel currẽs eſt aliqd ſi ẽ ter currẽs ⁊ ſic de aliis ergo ⁊c. In oppoſitũ arguit᷑ aꝛ ſi ſophiſma eſſet verũ ſeq̃retur ꝙ quicunq; eſſet currẽs bis ect currẽs ter.⁊ ꝙ totiẽs curreret bis currẽs ſicut ter currẽs Eodẽ mõ ponit᷑ iſtud. Qualitercũq; faciẽs eſt aliquid ſi ipſum ẽ bene fa ciens:taliter faciens ẽ aliquid ſi ipᷣm eſt male faciẽs. ¶ Ad oĩa pꝛedicta ſophiſmata eſt aduertendũ ꝙ eodeʒ modo ſoluũtur. Uñ pꝛimũ habet du plicẽ ſenſum.vnũ ꝙ fiat punctuatio inter ly qualecũq; et reſiduũ ſequẽs Scðo modo ꝙ nõ fiat talis pũctua tio.: Et ſᷣm hoc ſopłiſma dẽ habere ſenſum ↄpoſitũ vel diuſum. Pꝛimo modo ſenſus ſophiſmatis eſt quale⸗ cunq;.i.qualẽcũq; qualitatẽ habens pũctua ibi.eſt anquid ſi ipſuʒ ẽ albũ tale.i.talẽ qualitatẽ habens.pũctua ibi iterũ.eſt aliquid ſi ipᷣm eſt mgꝛũ. et ule ſenſus eſt verus. Si ſcðᷣo mõ ſophiſma ſignificat ꝙ ſub quacunq; liutate eſt aliquid dũ ipſum eſt albũ ſub eadẽ eſt aliquid ſi ipſum ẽ nigꝛũ et hoc eſt falſum. ⁊ ſᷣm hoc rationes ſoluuntur. Eodẽ modo dicit᷑ ad alia ſophiſmata. ¶ Et hec de pꝛima parte huius tractatus. Sta eſt ſeða pars huiꝰ tractatꝰ? in qᷓ magiſter 4 Albertus de ſaxonia tractat ſophiſmata dif ficultatẽ hñtia ratione negatiõis vel terloꝝ includentiũ ne gationẽ ſicut ſunt dictiẽes excluſiue exceptĩe ⁊ iſte dictiões dr̃t/aliud/nõ idẽ ⁊ płes tales.Et pᷣmo ponẽda ſũt ſophiſmata oꝛtã hñtia rõe huiꝰ voi nego. Ad cuiꝰ euidentiã eſt pᷣmo no tandũ ꝙ hoc verbũ nego vel negare ſigãt actum politiuũ ſcʒ negatĩe rñ⸗ dere ñ includẽs in ſuo ꝑ ſe ĩtellectu negationẽ.Et ideo nõ ſequit᷑ ſoꝛtes non ↄcedit deũ eſſe:ergo ſor̃s negat deum eſſe. qꝛ pꝛims eſt negatiua ⁊ nichil ponit.et ſcdða eſt affirãtiua ⁊ aliqd ponit. Et iõ vlteriꝰ dico ꝙ hoc verbũ nego nõ ↄfundit tᷣminũ ſequẽ tem ſe diſtributie mobiliter.qꝛ ſi ſic hoc eſſet rõne negationis incluſe in eius ꝑ ſe ĩtellectu mõ hoc eſt falſum et iõ non ſequit᷑ ſoꝛtes negat ꝓpõeʒ ergo ſor̃s negat iſtã pꝛopõeʒ. ſed bñ ſequit᷑ eõ. Nichilominus tñ benc di cimus ꝙ hoc verbũ negovel negare ſigãt negatiue rũdere que negatiua reſpõſio exercet᷑ per hanc dictionẽ ſi dicendo non eſt ita.et ideo iſta nega tio nõ dicitur negatio exercita Sophilma.i. eſt iſtud. Negatũ eſſe aĩal eſt verum poſito ꝙ neget᷑ iſta/ ppõ deũ eſſe aial Pꝛobat ſophiſma. hoc eſt ven demõ ſtrato deũ eſſe hoc ẽ negatũ eſſe aĩal ergo negatũ eſſe aĩal eſt verũ.ꝗ Im pꝛobat᷑ ſophiſma:qꝛ negatũ eſſe aĩal eſt vnũ dictũ cui coꝛrñdet iſta pꝛopõ negatũ eſſe aĩ al.modo ð nullo dicto eſt verificabile ly verũ vel ly falſum niſi ex eo ꝙ de pꝛopõne ſibi coꝛreſpõ dente eſt ver iſicabile ly veruʒ vel ly falſum. ſed de iſta pꝛopõne negatũ ẽ alal non ẽ verificabile ly verũ. ergo — thoi⸗ mtaig uet ne auli H Mtilma ͤl. Undetes re egnt ie n Gnäcrcbntſopeinnan Nöf Verenegereneetlerüͤſtdien oſinij eſd necellani. ergotun ere gam te nͤeſ enſinl ſcangultur. tu poſſeorere rnon eſſe aſnu tunc poſſc terete eſcaſnũ nodohe ſin oꝛobatur ona. nem ue d ts ſinustu noes aſinus /. wcreregore vnum zalctoꝛ We udere eligvii ergoſt rereneggete eſſe ini Un Xtcre te eſte alin enlteundſilte cinrſtncen e Renlnüchido Nnmt,Eti dberd din Vervuͦ nego no gfund iminiſegni ton ſe dutrthuie nobllrer geſt teſcr fͤ negatolus incuſen cinspſe lelem no weck kiſn e ſewu ſaurz egrr poe wſora legit lli opor, ſed bi gut ca. Michiomnus tj bene di mus hoc ſerbi negovel negare 1i degttiut tüdere gue neg winn ſhöͤlio ertreti er hunc enoſti CendoNoRedta Ueo haneg ond onrur hegmdeherot⸗ Sophilna i. Qlts. Negrtieſetil cnn pplro uyel ſupi ricſeci Poluf ſtuſnu rl monni erü velly finn ineſibl coreſßß lacndeßn y verig vel) ſunnpone ezliſ n ienitpl⸗ Krie n nec ðᷣ eius dicto ſcʒ negatũ eſſe aĩal verificat᷑ ly verũ.et per ↄñs falſum eſt negatũ eſſe aĩal eſt verũ.¶ Id ſo phiſma rñdetur ꝙ ly negatũ põt eſſe mii caſus vel actĩ. ſi pꝛimo medo eſt veruz: qꝛ ſignificat ꝙ aliquid qð eſt negatũ eſſe aĩal eſtverũ.et hoc eſtve rum ſicut, ꝓbauit pᷣma ratio. Si sũt ſcðo modo ſic ẽ fal ſum.nam vᷣm hoc ſubm ſophiſmatis eſt hoc totale di⸗ ctum negatũ eſſe aĩal.⁊ tale dictum non eſt verũ ſicut pꝛobat ſcðᷣa ratio. Aliter dẽ ꝙ ly negatũ potelt cõſtrui cũ hoc verbo eſt vel cũ hoc ĩfinitiuo eſſe. Si pꝛimo mõ ſic eſt ſenſus ſo⸗ plhiſmatis qð eſt negatum eſſe aĩal eſt verũ.⁊ in hoc ſenſu ſophiſmaeſt verũ ſicut pꝛobat pꝛuna ratio.q deũ eſſe eſt negatũ eſſe aĩal ⁊ deũ eſſe eſt verũ Si ſcðᷣo modo ſic ſophiſma eſt falſum ſicut ꝓbauit ſcdᷣa ratio:qꝛ in illo ſenſu ly veruʒ enunciat᷑ de dicto huiꝰ pꝛopõnis negatũ eſſe aĩ al.et ſic lignificat ꝙ hec pꝛopõ ſit vera nega⸗ tum eſt aĩal.modo hoc eſt falſum/et Fm hoc ſophiſma eſt falſum. Et per hoc ſoluuntur rationes. Sophilma ·ii. Tu nõ potes vere negare te nõ eſſe aũinũ. Pꝛobat᷑ ſophiſma.tu nõ poteſ vere negare neceſſariũ ſed te non eẽ aſinũ eſt neceſſariũ. ergo tu ñ potes vere negare te nõ eſſe aſinũ ¶ Scðo ſic arguitur.ſi tu poſſesvere negare te non eſie aſinũ tunc tu poſſes vere ↄcedere te eſſe aſinũ. modo hoc e fal ſum.pꝛobatur ↄña.nam iſte ↄdicunt tu es aſinus tu nõ es aſinus.ſed qui põt vere negare vnum vᷣdictoꝛiũ põt vere ↄcedere reliquũ.ergo ſi tu poſ⸗ ſes vere negare te nõ eſſe aſinum tu poſſes vere ↄcedere te eſſe aſinũ: qð eſt eius ↄtradictoꝛiuʒ. falſitas ↄnñtis patet.nullũ ĩpoſſibile poſſes vere cõ cedere:ſed te eſſe aſinũ eſt ĩpoſſibile ergo te eſſe aſinũſtu non poſſesvere ↄcedere. ¶ Impꝛobat ſe ophiſma. LZu nõ potes vẽre negare te non eſſe aſi num ergo tu non potes vere negare ꝙ tu non es aſinus.et ita non potes vere negare ꝙ nõ ſis aſinus. et ſi ſic nõ potes vere negare quĩ ſis aſinus ⁊ ita ſequit᷑ ꝙ tu es aſinus.¶ Scðo ſic arguitur.ↄdictoꝛiuʒ ſophiſmatis eſt veꝝ ergo ſophiſma ẽ falſum.ↄña tenet ⁊ añs ꝓbatur.nã eius contra⸗ dictoꝛiũ eſt. tu potes vere negare te nõ eſſe aſinũ. et hoc eſt verũ:qꝛ vere ita eſt ꝙ potesvere negare te non eẽ aſinũ cum in libera tuavoluntate ſit cedere vel negare iſtã tu ñ es aſinꝰ ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ly vere po teſt determniare hoc verbum poteſt et ſic negatur ſophiſma.⁊ hoc ꝓbat ſecunda ratio iam facta in oppoſitũ et nõ plus.vel ly vere poteſt determi nare hoc verbũ negare.⁊ ſic ſenſus ſophiſmatis eſt ꝙ tu nõ potes vere rñdere negãdo iſtã pꝛopõnem tu nõ es aſinus.et hoc eſt veꝝ ſicut pꝛobãt due pꝛime rõnes. Zunc ad aliã vide licet ad pꝛimã in oppoſitũ factaʒ rñ/ detur ↄcedendo ↄnñam. et qñ dicitur tu nõ potes vere negsre ꝙ tu nõ ſis aſinꝰ ergo nõ potesve negare ꝙ nõ ſis aſinꝰ ↄcedit᷑.et qñ dr̃ tu nõ potes vere negare ꝙ tu nõ ſis aſinus ergo nõ potes vere negare quĩ ſis aſinus nego hanc ↄñam. et cã eſt:qꝛ añs eſt pꝛoxõ mere negatiua ⁊ ↄñs eſt ꝑꝛoꝑõ affirmatiua denotãs ꝙ tu non potes vere negare aliquid niſi ſis aſinus: licet foꝛte ſit pꝛopõ aduerſatiua de quibus quidẽ aduerſatiuis dicebat᷑ in pᷣma parte huiꝰ tractatus in ꝑmo ſophiſmate. Infimta ſunt finita. Hc reſtat ponè ſophiſmata hñtia diff icultatẽ rõne illius negatõis no. Sophiſma.iili. eſt iſtud. Quod non ẽ eſt. Pꝛobatur Demöſtrata iſta negatione no: tunc hec ẽ vera hoc cẽ. Tunc ſic hoc ẽ hoc eſt qð nõ eſt:g qð nõ eſt ẽ.diſcurſus ẽ bonꝰ maioꝛ ẽ vera ⁊ minoꝛ F. hoc eſt nõ: ergo hoc ẽ qð nõ eſt. ̊ qð eſt non eſt. ¶ Seðdo ſic ar̃.qð eſt non ẽ: ergo qð non ẽ eſt.ↄña tenet/ añs pʒ. oĩs negatio eſt ens: ſed qð ẽ non eſt negatio.ergo qð eſt non ẽ. diſcurſꝰ ẽ bonus:qꝛ in darui & ⁊c.¶ In oppo⸗ ſitum ar. nam ſequit᷑ qð non ẽ eſt:⸗ qð non ẽ ens eſt ens.mõ hoc ẽ falſũ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ly non p̃t te ueri materialit vel ſigàtiue.ſi pᷣmoꝰ ſophiſma eſt verũ.ſi ſcðᷣo mõ ſophiſ ma ẽ flm.⁊ ſᷣm hoc ſoluũtur rõnes. Sophilma v. Hon alidqd eſtvel hõ eſt aſfnus ẽ pꝛo põ diſiunctĩa. Pꝛobat᷑.oĩs illa pꝛopõ ẽ diſiüctica q̃ ↄponit᷑ ex duabꝰ cathe goꝛicis mediãte illa ↄiũctione diſiũ ctiua vel: ſed ſophiſma ẽ hmõi. ̊ eſt pꝛopõ diſiũctiua.vel ſic meliꝰ: ſʒ iſta ꝓpõ nõ aliqd eſt vel hõ eſt aſinꝰ ↄpo nitur ex duabꝰ cathegoꝛicis.ꝗ̊ iſta ẽ pꝛopõ diſiũctiua.ſ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſ ma.nõ aliquid ẽ vel hõ eſt aſinus eſt pꝛopõ diſiũctiua: ſed hõ eſt aſinꝰ nõ eſt pꝛopõ diſiũctiua, ergo nõ aliqd ẽ eſt ꝓpõ diſiũctiua.ↄña tʒ a deſtructi one vmꝰ partis ad aliã partẽ.fłitas ↄãtis pʒ de ſeſ Scðo ſic ar᷑.nã ſeqᷣt nõ aliquid ẽ vel hõ eſt aſinꝰ eſt ꝓpõ diſiũctiua:ergo nichil ẽvel hõ eſt aſt nus eſt pꝛopõ diſiunctia ſʒ hoc ẽ flmn ergo ⁊c. ↄña tʒ eo ꝙ nõ aliqd ⁊ nihil equipolẽt. ſed falſitas ↄñtis pꝛobat᷑. nã iſta nichil ẽ vel hõ eſt aſinꝰ ẽ vna pꝛopõ diſiũctiua cuiꝰ tam pᷣma pars ẽ falſa ſcʒ nichu eſt q; ſcða ſcʒ hõ eſt aſinꝰ eſt pꝛopõ diſiũctiua. Tertio ſic ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ ergo ſophiſma ẽ falſum. ↄña tenet ⁊ añs ꝓbatur.naʒ ↄtradictoꝛiũ ſophiñ mat eſt aliquid ẽvel hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ diſtũctiua et hoc eſt veꝝ: qꝛ ly aliqᷣd eſt vel hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ ↄpoſita ex duabus cathegoꝛicis mediãte iſta comiũctiõe vel. Ad ſophiſma reſpõ detur ꝙ ipᷣm poteſt capi in ſenſu in quo ẽ pꝛopõ cathegoꝛica de ſubiecto tñ diſiũcto.et ſic ſubᷣm ſophiſmatis eſt hoc totũ non aliquid eſtvel hõ eſt aſinꝰ.et pꝛedicatũ eſt iy pꝛopõ diſiun ctiua.⁊ in hoc ſenſu ſophiſma ẽ veꝝ vt ꝓbat pꝛima rõ.nec ↄtra iſtũ ſenſũ vadunt alie tres rõnes. Scvᷣo modo pᷣt capi ſophiſma in ſenſu in quo eſt diſiũctiua cuiꝰ ſcðᷣa pars ẽ iſta hõ eſt aſinꝰ eſt pꝛopõ diſiũctiua.et pᷣma ꝑs eſti nõ aliquid ẽ ⁊ in ulo ſenſu ſophiſ ma ẽ fłm eo ꝙ ſic eſt vna diſiunctĩa cuiꝰ ambe ꝑtes ſunt falſe.⁊ hoc pꝛo bant alie tres rões/ nec ſic ↄdictoꝛia ſophiſmatis ẽ iſta.aliqᷣͥd eſt ⁊c. ſicut data eſt:qꝛ ſunt ãbe affirmatiue diſ⸗ iunctiue ⁊ ſunt ãbe falſe. Sed ſic ca piendo ſopliiſma ↄᷣdictoꝛiã ipſius eſt vna copulatiua ↄpoſita ex cathego⸗ ricis odicentibꝰ cathegoꝛicis ullius diſiũctiue.nec tũc illa negatio nõ in dicta pꝛopõe ferrere ſupꝛa totã pꝛo põnem et nõ ſupꝛa eius pꝛimã partẽ. Sophilma vi. Non aliqd eſt vel tu es hõ. Pꝛobat᷑ ſophiſma ſic.huiꝰ diſlũctiue alta ꝑs ẽ vera ſcʒ tu es hõ ergo ipſa eſtvera qꝛ adveritatẽ diſiũctiue ſufficit alte ram partẽ eſſe verã.ſſ JIinpꝛobat᷑ ſo⸗ phiſma.õdictoꝛia eius ẽ vera ſcʒ iſta aliquid ẽ vel tu es hõ ergo pꝛima eſt falſa. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ita uegatio nõ poteſt cadè ſupꝛa totã pꝛo põnem ſequentẽ. ⁊ ſic ſigãt ꝙ nõ eſt ita ꝙ aliqd eſt vel tu es hõ. et ſic ſo⸗ phiſma ẽ falſum.vel põt cadere ſolũ ſupꝛa ly aliquid et ſic ẽ ſenſus nichil eſt vel tu es hõ. ⁊ ſic eſt veꝝ vt ꝓbat pꝛima rõ: qꝛ altera eius pars ẽ vera ſcʒ tu es homo, nec ſic contradicto⸗ tonsi troponis negatlle ch ſunitſtiflluh et n utuus rncerechfuͤl⸗ conwea dil chenegird to⸗ ſtomssn tunc denotat onelen ut hec ſignftat diad chten i ſinuo, hoc eſt ven et ſic egripe c nchil vel tu non cs aſine ci eroiqꝛ alicra eius poroen⸗ mfntpc roro moergit. r gtimg ineligatur n co⸗ ocoulatons ſc noͤ ſibi n urlnalul entwes aſini iigiefimarnn ci norz c Pmaifnneuri emn enaietlr in wracg etette nmilln ei tſi a 4 andi n fn u ſtg ſun zdezfiman unctret ſur ir fiſe Zacn⸗ ench ſceſu mi nſuu ru, gulaer aregy, ns Aaeenhy arhrgols ulus lictine nee tir la negto non 1 popie ferrerei ſupu totu hio en et nö ſuma eins dunu parti/ dophilma di. N Mddeh da ues . Duntt ſma ſc. hutd dſtächne ub⸗ ſeraſezu eoho ergo ſ ohin/ Mrertuti Mlucleifet dt in mntcſe miſMnt iſ iſmna davu: us? i gvi⸗ in wez amn n (eu iltturq s 11lſelzit noe imn ſanenti, rſeſ⸗ l ſo⸗ rium ſophiſmatis è aliud eſt vel tu es homo:ſed iſta aliud eſt ⁊ tu nõ es homo. ⁊ ulla ẽ falſa:qꝛ eſt vna copu⸗ latiua cuiꝰvna pars ẽ falſa.hoc ſolet dici ſub gliis vbis: ꝙ in ſophiſmate poteſt eſſe diſiunctio negationis vel negatio diſiũctionis. pᷣmo modo ſo⸗ phiſma eſt verũ: qꝛ ẽ vna diſiũctiua in qua diſiũgitur vna negatiua ab a lia affirmatiua. Scðo mõ ſophiſma eſt falſuʒ.nã tunc negatio fert᷑ ſupꝛa diſiunctionẽ ⁊ ſic ſignificat quãtum hec nõ eſt ita ſicut iſta ſignificat ali⸗ quid ẽ vel tu es homo. Sophiſlma . vii. Non alidd eſt ⁊ tu es aſinꝰ. Pꝛobat᷑ ſophiſma.eius ↄdictoꝛia eſt falſa ſcʒ aliqd eſt ⁊ tu es aſinus. Imꝑꝛobat᷑ ſopiiſma. nã ſeqᷣtur ñ aliquid ẽ ⁊ tu es aſinus:ergo tu es aſinus.ↄñs eſt falſum.ptʒ ↄña a tota copulatiua ad qualibet eius partẽ. ¶ Id ſophiſma rñdetur ꝙ in ipſo negatio põt ferri ad hoc verbũ eſt vel ad notã copula⸗ tionis.pᷣmo modo ẽ copulatiua cuiꝰ partes ſunt iſte nõ aliquid.i.nichil ẽ et tu es aſinus.⁊ ſic eſt copulatio ne gationis.i.pꝛopõnis negatiue cũ af firmatiua.et ſic ẽ falſa:qꝛ eſt vna co pulatiua cuius vtraq; pars eſt falſa. Scðdo modo dicit᷑ eſſe negatio copu lationis.⁊ tunc denotat᷑ non eſſe ita ſicut hec ſignificat aliqᷣd eſt et tu es aſinus.⁊ hoc eſt veꝝ et ſic equipolet huic. nichil ẽ vel tu non es aſinus.et hec ẽ vera:qꝛ altera eius pars ẽvera Et ſᷣm hoc rõnes nõ pꝛocedũt: quia ſi ſophiſma intelligatur ꝙ in eo ſit negatio copulationis ſic nõ ſibi con tradicit iſta. aliquid ẽ ⁊ tu es aſinus qꝛ vtraq; ẽ affirmatiua cũ nota coꝑu lationis affirmetur in vtraq;. et etiã vtraq; ẽ falſa. Sed vt ſic contradic⸗ toꝛia eius eſt ita. nõ non aliquid eſt ⁊ tu es aſinus. ſᷣm ꝙ pꝛuna negatio refertur ad notã copulationis ? non ſupꝛa pꝛimã partem illius pꝛopõnis Et hec equipolet huic diſiũctiue alt quid ẽ vel tu nõ es aſinus. et hec eſt vera: quia eſt vna diſiunctiua cuius vtraq; pars eſt vera. Si autẽ ſ- ophiſ ma intelligatur m ꝙ in eo eſt nega tio copulationis ſic non ſequitur.nõ aliquid eſt ⁊ tu es aſinus ergo tu es aſinus ꝓpter hoc & vt ſic equipolet negatiue ſcʒ iſti nichil eſt vel tu non es aſinus. ad quam ſicut clarum eſt de ſe non ſequitur iſta tu es aſinus. VNecc ſic iſta non aliquid ẽ ⁊ tu es aſi nus eſt copulatiua ſed diſiũctiua Sophiſlma vii. Von ſoꝛtes currit vel non currit. Pꝛobatur ſophiſma poſito ꝙ ſoꝛtes nõ cuꝛrat ſic.huius diſiũctiue altera pars eſtvera ſcʒ iſta ſoꝛtes nõ currit ergo tota diſtũctiua eſt vera. ¶ Im⸗ pꝛobatur ſophiſma. ſua contigdicto ria eſt vera ſcʒ ſoꝛtes currit vel non currit ergo ſophiſma falſum.ſ Se⸗ cundo ſic. Nam ſequitur non ſoꝛtes currit vel nõ currit: ergo ſoꝛtes cur⸗ rit.ↄñs eſt falſum ꝑ caſum: ergo et añs.cõſcquẽtia patet:qꝛ ex oppoſito ↄñtis ſequitur oppoſitũ antecedẽtis Seqᷣtur enĩ ſoꝛtes nõ currit g̊ ſor̃s currit vel ñ currit:qꝛ quelibet cathe goꝛica infert diſiunctiuã cuius ipſa eſt pars.ſed iſta ſoꝛtes currit vel nõ currit opponitur iſti non ſoꝛtes cur rit vel non currit. ¶ ꝗd ſophiſma re ſpõdetur ꝙ negatio in iſto pꝛimo loco poſita poteſt negare verbũ vel notam diſiũctionis. Si negetverbũ ſophiſma ẽ verum qꝛ altera pars eſt vera.Si neget notam diſiunctionis ſophiſma ẽ falſum ⁊ ĩpoſſibile:quia denotatur hanc non eſſe verã ſoꝛtes currit vel nõ currit. modo hoc ẽ fal ſum: qꝛ hec ẽ neceſſaria ſor̃s currit vel nõ currit cum ſit diſiũctiua com poſita ex partibus ab inuicẽ contra dicentibus. Secundũ hoc dico ꝙ ſi in ſophiſmate eſt negatio diſiuncti⸗ onis ſophiſma nõ eſt diſiũctiua affir matiua ſed equipoſitione diſiũctiua affirmatiua nõ tamẽ in pꝛopoſitione diſiũctiua negatĩa.¶ Ad alias duas rões ſimilit reſpondeat᷑. ¶ Ad pꝛimã dicitur ꝙ ſi negatio pꝛima neget ver bum lic iſte pꝛopõnes. ſoꝛtes currit vel non cuꝛrit. non ſoꝛtes cuꝛrit vel nõ currit non cõtradicunt: qꝛ vtracq ipſaꝝ eſt affirmatiua qꝛ foꝛmale ſcʒ nota diſiũctionis in vtraq; affirmat᷑ Ad aliã dicendũ eſt ꝙ ſi pꝛima ne⸗ gatio feratur ad verbũ iſta ↄña non valet.nõ ſoꝛtes currit vel non currit ergo ſoꝛtes currit. Nec ex oppoſito ↄñtis infertur oppoſitũ añtis.Et qñ dicitur ſoꝛtes nõ currit ergo ſoꝛtes cuꝛrit vel nõ currit.dicendũ eſt ꝙ ve rum ẽ ſed ulud nõ eſt oppoſitũ añtis Nam iſte ſunt vere. ſoꝛtes currit vel ſoꝛtes nõ currit ⁊ nõ ſoꝛtes cuꝛrit vł nõ currit.ſᷣm ꝙ pᷣma negatio fertur ad verbũ et nõ ad totã pꝛopõnem ſe quentẽ illam negationẽ non Sophilma ix. MNon aliquis hõ currit ſi aliqð aĩal currit. Pꝛobat᷑ ꝙ hec ↄditionalis ſit falſa. aliquis hõ currit ſi aliqðᷣ aĩal currit. ergo ſua adictoꝛia ẽ vera ſcʒ iſta. non aſiquis hõ currit ſi aliquod aĩal currit.¶ Impꝛobat᷑ ſic.Non ali⸗ quis hõ currit ſi aliquod aĩal currit: ergo nullus hõ cuꝛrit ſi aliquod aĩal currit.modo hoc eſt falſum. ꝓbatur ↄña eo ꝙ non aliquis et nullus equi polent. ¶ Ad ſophiſma dicendũ eſt ꝙ in ipſo iſta negatio nõ poteſt cadere ſupꝛa totã pꝛopõnem ſequentẽvel ſo lum ſupꝛa pꝛimã partẽ eius.hoc ẽ di ctu ſub aliqbꝰ vbis ꝙ in ſophiſimnate põt eſſe negatio conditionis vel con ditio negationis,. et iſta ſunt verba antiquoꝝ ſophiſtarũ. Pꝛimo modo ſopijiſma ſigãt tantũ quantũ hec.nõ eſt ita ſicut hec ſignificat aliquis hõ currit ſi aliquod aĩal currit.⁊ ſic ſo⸗ phiſma eſt verum. Secũdo modo ſo phiſma ſigãt tantũ quatuʒ hec. ſi ali quod aĩal currit ñ aliquis hõ currit ⁊æ ſic ſophiſma ẽ falſuʒ.in pᷣmo ſenſu ſophiſma nõ equipolet huic. nullus homo currit ſi aliquod aĩmal currit eo ꝙ in illo ſẽſu negatio cadit ſupꝛa foꝛmale pꝛopõnis ſcʒ ſupꝛa notã con ditionis. ſed in ſcdᷣo ſenſu bñ equi⸗ polet huic eo ꝙ negatio tůc cadit ſo lũ ſupꝛa vnã partẽ dicte pꝛopõms.et ſᷣ̃m hoc rõnes vadũt vus ſuis.Sed diceres q̃ eſt hec ꝓpõ nõ aliquis hõ currit ſi aliqdᷣ aĩal currit in ꝙtuʒ ne gatio cadit ſupꝛa notã ↄditionis. pöt dici ꝙ ẽ ↄditionał ⁊ vlteriꝰ ꝙ eſt ne gatĩa. Sed diceres ſi ſic videt᷑ ꝙ nõ ſit vera eo ꝙ añs põt eſſeverum ſine ↄſñte.modo ad veritatẽ ↄditionał re quirit᷑ ꝙ añs non ſit veꝝ ſine ↄñte. Rñdet᷑ ꝙ hoc intelligit᷑ de ↄditionali aff iỹatiua. mõ iſta ẽ negatiua nõ ali quis hõ ⁊c.Et ſitr intelligũtur alie regule date de ↄditionalibus. Sophiſlma .· x. Aliq̃ cauſa hõ non ẽ hõ. Pꝛobat ſic⸗ nõ oĩ cauſa hõ eſt hõ:ergo aliqua cã hõ non eſt homo. ↄña tenet regulã eqpolentiaꝝ.añs pʒ:qꝛ nõ ꝑer foꝛmã equi q̃ eſt c homo eſt hõ. S ñ ꝑ oẽm cãm hõ eſt hõ. Snõ in oĩ cã hõ eſt hõ Impꝛobat᷑: qꝛ ſi aliqua cã hõ non ẽ hõ ſit illa cã a.tunc a cã hõ non E hõ per a cãm h non ẽ homo. D aẽ cã ꝙ hõ non ẽ homo. g hõ non ẽ homo qð eit ſim.ↄña ꝓbat᷑. poſita cã poni effectꝰ illius cuiꝰ eſt cã.ergo ſi a ſit cã ꝙ hõ non ẽ hõ. ⁊ qꝛ a cã eſt ſe equit effectũ eius eẽ ſcʒ hoĩeʒ nõ eẽ hoĩeʒ. ¶ Ad ſophiſma rñũdetur ꝙ in ipſo pᷣt denotari cãlitas negatiõis vel negs (tfinetais tenet ⸗uer Gſis legntue qlis eſt eoho d⸗ gnen Aomegnni.ian NCii Ra dshond und ial Atno dedeatſic ertiſtican Gial giquis hönont. porrur q oonucrſio nõpalet Nã poſlto q ſet niſ mys ho de oibus ho le ais eſſet verʒ cer acert ſo falſum ſe; omne aial ai mri: de muo pie ſalſin ig ipſe nöeſſctaia. Et o⸗ cranin alis imints ſine gi iiniſtnois ſol aligs plan ticnnerti nſtn ignen cuenti in iſtz ois l ſich atune ſol non cſra⸗ inſLetoſtef, eng Nge Wndnal ed g Pi. Ged decres ile weigni ſt verneog is deſeſenſt ite. moddo ad eritt Mirunn qurit gais non ſt ven ſine n idetivcimelgt oe toi afiratiun, m ſtui iegatinano: is hoͤ te. Et ſllrintellgzütur il fegule dyee de dtttonaidus. Sophilmä . A auſah mniſp. rh l mo.Katenetben. o non Rhomd Mie⸗ wmn Radi vlenrirn ans gel ner zwndeß o g ͤin tio cãlitatis Ita ſunt vᷣba antiquoꝝ ſophiſtau. et ſenſus coꝛũ eſt iſte ꝙ ꝑ ſophiſma põt denotari ꝙ aliqua eſt cã que ẽ cauſa eſſendi hoĩs non eſſe hoĩeʒ.et ſic denotat᷑ cauſalitas nega tionis ⁊ ſic ſophiſma eſt fm.vel põt denotari ꝙ aliq̃ᷓ eſt cã que non eſt cã eſſendi hoĩem non eſſe hoĩem. et ſic dicitur denoĩari negatio cauſalitaſ. a ſic ſophiſma eſt verum. et ſᷣm hoc rõnes pꝛocedũt aliquo modo⸗ Sophilma . xi. Ois homo alqð aĩal non ẽ. Pꝛobat᷑ qꝛ ſoꝛtes aliqð aĩal non ẽ: qꝛ ſoꝛtes aĩal plato ñ eſt.⁊ plato aliquod aĩal nõ eſt: qꝛ plato aĩal ſoꝛtes ñ eſt ⁊ ſic de alus g ⁊c.¶ Scðo ſic.oĩs homo unon om̃e aĩal eſt: ergo oĩs homo ali quod aĩal nõ eſt.añs eſt verũ ergo ⁊ ↄñs.ↄna patet:qꝛ non oẽ aĩal et ali⸗ quod aĩal non equipolẽt.¶ In oppo ſitum ar̃. oĩs homo ⁊c. ergo nullus hõ aliquod aĩmal eſt.ↄñs eſt falſfum ergo ⁊ añs.ↄña tenet:qꝛ negaꝰ poſt poſita eqpolet ſuo ↄtrario. ¶ Scðdo ſic.nã ſequit᷑ oĩs homo aliquod aĩal nõ eſt:ergo nullũ aĩal homo eſt.ↄñs eſt fn & et añs.ↄña tenet ꝑ ↄuerſio neʒ vĩis negatiue q̃lis eſt pꝛopõ añs in ꝓpõnem vlem negatiuã. Si autẽ dicat᷑ ꝙ iſta. oĩs homo aliqð aial nõ eſt nõ debeat ſic ↄuerti ſed ſic.omne aĩal aliquis hõ non ẽ. ꝓbatur ꝙ illa conuerſio nõvalet. Nã poſito ꝙ non eſſet niſi vnus hõ de oĩbus hoĩibus tunc añs eſſet veruʒ per aduer ſariũ et ↄñjs falſum ſcʒ omne aĩal aliquis hõ non ẽ:qꝛ de aliquo hoĩe falſum ẽ dicere ꝙ ipſe nõ eſſet aĩal. Et poſſet bene capi in alis minis ſine aliquo caſu: qꝛ iſta oĩs ſol aliqs planeta nõ eſt nõ conuertit in iſtaʒ.oĩs planeta ſol nõ eſt. qꝛ tunc ſol non eſſet eo ꝙ eſt planeta.¶ Tertio ſic a. eius con traria ẽ verã eꝛgo ipſa ẽ falſa.ↄña tʒ eo p cõtrarie non pñt ſimul eẽ vere. añs patet:qꝛ eius ↄtraria eſt.oĩs hõ aliquod animal eſt ⁊ illa eſtvera. Quarto ſic ar̃.contradictoꝛia cius eſt vera ergo ipſa ẽ falſa.ↄña tenet: qꝛ ĩpoſſibile eſt contr adictoꝛiaſimul eſſe vera. Añs patet.nã eius contra dictoꝛia ẽ.aliquis hõ aliquod aĩal ẽ. et illa eſt vera. ¶ Quinto arguitur. oĩs homo aĩal non ẽ ergo oĩs homo hoc aĩal non ẽ ⁊ oĩs homo illud aĩal nõ eſt et ſic de aliis.ↄñs eſt falſum. ↄñia pꝛobatur: eo ꝙ arguitur ab iſto terinino aĩal ſtante confuſe ⁊ diſtri butiue ad eius ſingularia. Sed ꝙ ille terminꝰ animal ſtet confuùſe ⁊ di ſtributiue patet.nã dictus terminus negatur de hoc termio homo poſtqᷓ; ſoꝑlyiſma eſt pꝛopoſitio negatiua ſcecd quicquid negatio negat/ negat con⸗ fuſe ⁊ diſtributiue. Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ ᷣm ꝙ ly aĩal ſe tenet ex parte pꝛedicati.ſi enĩ ſe teneret ex parte ſubiecti eſſet ne⸗ gatiua ſᷣm ꝙ eſt õo verũvel falſum ſignificãs ſicut iſte terminus at̃al ſe tenet a parte pᷣdicati ſic ſophiſma ẽ verũ eo ꝙ iſte terminꝰ aĩal ſtat con⸗ fuſe tantũ:quia negatio ſequẽs non habet vim ſuꝑꝛa ipſum.qꝛ negatio ñ agit ante ſe ſed retro ſe.¶ Ad rõnes ¶ Ad pꝛimã negatur ↄña.et quando dicitur negatio poſtpoſita facit con⸗ traria equipolere conceditur.ſed di/ citur ꝙ iſta non ſunt ↄtraria oiĩs hõ aĩal eſt et oĩẽs homo aĩal non eſt. Et licet ambe ſint vłes vtroq; termino participãtes ⁊ vna ſit affirmatiua et alia negatiua/ tñ adhuc deficit vna alia conditio requiſita ad contrarie tatẽ pꝛopõnum videlzʒ ꝙ idẽ terminꝰ qui in vna ſtat ĩmobiliter ꝙ in alia ſtet mobiliter. modo hoc deficit hic de iſto termĩo aĩal.nã in vtraq; ſtat ĩmobiliter. Sed diceres que eſt con traria ipſius omis homo anunal eſt: feiiii. Rñdetur q iſta oĩs homo nõ eſt afal æ illa bene equipolet huic nullus hõ aĩal eſt. Ulterius diceres q̃ eſt ergo ↄtraria huiꝰ.oĩs homo aĩal non eſt? dico ꝙ iſta oĩs homo omne aial eſt. vel ſaltẽ equipolet ſue cõtrarie. Uñ ly aĩ al in vna ſtat mobiliter ⁊ in alia imobiliter. aſta.oĩs homo aĩal non ẽ debeat con uerti in iſtam. nullum aĩal homo eſt etiã dico ꝙ nõ debet cõuerti in iltaʒ⸗ omne aĩal aliquis hõ non ẽ.ſſcut ꝓ⸗ batum eſt.ſed dico ꝙ debet conuerti in vnaʒ particularẽ negatiuã videlzʒ in iſtã aliquod aĩal non eſt hõ. Sed diceres ↄtra oĩs pꝛopõ negatĩa vłis dʒ conuerti in vłem negatiuã. Dico ꝙ verũ eſt de pꝛopõnibus vlibus ne gatinis in qbus pꝛedicatũ eſt ita bñ diſtributũ ſicut ſubʒ q̃ vocãtur vłes negatiue de modo loquẽdi conſueto tñ hoc nõ opoꝛtet de pꝛopõnibus vni uerſalibꝰ de modo loq̃ndi incõſueto negatiuis in quibus pꝛedicatũ diſtri buibile nõ diſtribuitur ⁊ de numero taliũ eſt ſophiſma pꝛopoſitũ Sed di ceres videt᷑ ꝙ vtiq; oñus pꝛopõ vłis negatiua debeat cõuerti ſimpliciter. Nam oĩs pꝛopõvłis poteſt eẽ maioꝛ in ceſare in pᷣmo modo ſcðᷣe figure. et qꝛ talis modus reducit᷑ ad celarẽt ꝑ conuerſionẽ maioꝛis ſimpłr ergo e it᷑ oẽm pꝛopõem vłem negatiuã eſſe ↄuertendã ſimplr. Rñdetur ne⸗ gãdo ꝙvłis negatiua in qᷓ pꝛedicatũ diſtribuibile nõ diſtribuit᷑ poſſit eſſe maioꝛ in ceſare.UUñ ad hoc ꝙ cõclu⸗ ſio ſequat᷑ opʒ ꝙ pꝛedicatũ maioꝛis ſtet confuſe ⁊ diſtributie.Uñ ſuppo ſito ꝙ nullus hõ ſit in rerum natura niſi ſoꝛtes iſte pᷣmiſſe ſunt vere. oĩs homo aliqð aial non ⁊. om̃e riſibile aliquod atal eſt. Ex iſtis non ſeqtur aliqua concluſio facta ex extremita⸗ tibus pᷣmiſſarum:qꝛ non ſequitur q aliqð riſibile nõ eſt hõ. nec ſequitur Ad ſcðᷣam negatur ꝙ ꝙ aliqð riſibile hõ non eſt: qꝛ vtraes pᷣmiſſaꝝ eſt vera.⁊ q̃libet illau cõclu ſionuʒ eſt falſa. Tñ in tertia figura vt in felapton poteſt hmõi vlis eſſe maioꝛ in qua pꝛedicatũ ſtat confuſe tm̃ ad ↄcluſionẽ in qua pᷣdicatuʒ ſlat particularit᷑. Unde bñ ſequit᷑ oĩis hõ aliquod aĩal nõ eſt: oĩs homo aliqð riſibile ẽ.ergo aliqð riſibile aĩal ñ ẽ Nec hic poſſunt pᷣmiſſe eſſevere ſine ↄcluſioue ſi foꝛmet᷑.⁊ iſte ſillogiſmꝰ nõ reducitur ad ferio ꝑ conuerſionẽ maioꝛis ſimpłr: ſed per conuerſionẽ minoꝛis ꝑ accidẽs.Ex dictis tñ pꝛe⸗ miſſis nõ ſedtur hec ↄcluſio aliquod riſibile nõ eſt aĩal: qꝛ illa ẽ falſa pꝛe⸗ miſſis exñtibus veris.Sibłr in ſillo⸗ giſmo expoſitoꝛio in tertia figura ex maioꝛe negatiua in qua pᷣdicatuʒ nõ diſtribuit᷑ in mĩoꝛe affirãtiua ſeqᷣtur bñ concluſio negatĩa etiã de pᷣdicato nõ diſtributo: ſed ñ negatiua de pᷣdi cato diſtributo.vᷣbi gratia.ſeqᷣtur ei bene.ſoꝛtes aĩal non ẽ:ſoꝛtes hõ eſt⸗ ergo hõ aĩal non ẽ.ſed nõ ſequit᷑ hec ↄcluſio ergo hõ non ẽ aĩal.¶ Ad ter tiã negatur añs.⁊ ratio negationis pʒ in ſolutione pꝛime rat:ionis.¶ Ad quartã nego añs.⁊ qñ dicitur alids homo aliquod aĩal eſt:ẽ eius contra dictoꝛia hoc negatur.⁊ cauſa ẽ quia in ↄdictoꝛiis terminꝰ viſtribuibilis ſtans in vna mobiliter debet ſtare in alia ĩmobiliter.modo ſic nõ ẽ hic: quia iſte terminus aĩal ſtat invtras ĩmobiliter. Sed diceres. ã eſt ergo ſua contradictoꝛia. Rñdetur ꝙ iſta⸗ alids homo omne animal ⁊ẽ.vel ſaltẽ equiualẽs ſue contradictoꝛie. modo illa ẽ falſa ¶ Ad quintã negatur ↄña ⁊ quãdo dr iſte terminꝰ animal ⁊ce negat᷑ de iſto ſubiecto hõ: concedit᷑ ſed nõ diſtributiue.Et qñ dicitur de quid negat hoc negat diſtributĩe.ve rum ẽ ſi hoc ſequatur negationẽ. ſi aũt pꝛecedat hoc nõ opoꝛtet = = — = ☛,e,, = 2=. — =— = = = =— — = = =S = Z — =☛ =S —„ trtus niurtlus et tarmmin ust terninus negun ſe hadet uthenſtq de aig afn Grmind ddaemuuns de ereir lur termmnus wenaus 4 e Geguitur enim Me cnmud go ſeẽ non intuſtus. et non contra, hin bene lapis eſt n. ttanen non eſt imſtus Gin Eeuocunq afirmatur term ulns de ede egaur tern numeneen ed W eatiute de fom nich eCenndtigfirner ron ſen an E ſinrſkmnch nſis ſgen d Edictiotf el e dſoii iseritdng t efüſafne bene ſoꝛtes gial lonẽ ſoresſ pöitmii inimie uloem h wiain. ſauin uies uur aio, mo egationi⸗ inſauntone mmnerronis, ſ luarti nego ai g dickur aliis vno Alquod aial eſts eins contr haona hoc negarur 4 cauſad qul n ctonns dermind driuchl mn m du woolner debet ine inu imobilter mod ſe noͤite uun ſtetermmnus i ſtnnnin inobilter⸗ Zal anag icken , Nidnrgir mu d les ſut lyulem e.noh di n gurin ſi ie ſtetnmin animn in ſo ſobiecto ho:cont lrbatie Et ürnt . Gregr genegnt oirtbin i, ve ſellum hegnt 8 o opoꝛtet uralu⸗ Nũc in hac parte poſteꝙᷓ magiſter lbertus poſuit ſophiſmata de ne⸗ gatione negante:conſequẽter ponit ſophiſmata ve negatione infinitãte Sophilma. xii. Eſt iſtud.Soꝛtes videt nõ hominẽ poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſimul equuʒ et hominẽ videat. ꝗ Pꝛobat᷑ ſophiſma. ſoꝛtes videt equũ equus eſt nõ ho⸗ mo:ergo videt non hominem:ſ Se cundo ſic arguitur.non homo vide a ſoꝛte:ergo ſoꝛtes videt non homi unem.ↄña tenet añs ꝓbatur. hoc vi⸗ detur a ſoꝛte demõſtrãdo equã hoc eſt non homo:ergo non homovidet᷑ a ſoꝛte. ¶ Tertio ſic arguit᷑ ſoꝛtesvi det aliquid qð non eſt homo.qᷣa vi⸗ det equum:ergo ſoꝛtes videt nõ ho minẽ. ¶ Impꝛobatur ſophiſma ſor̃s videt non hominẽ:ergo ſoꝛtes videt non hominem. conſequẽs eſt falſuʒ ↄſequentia tenet per illã regulã ari ſtotelis poſitam in ſecundo periher mias. ab aff irmatiua de pꝛedica?⸗ to infinito ad negatiuã ⁊c.valʒ ↄña. quia in ſophiſmate poni negatio i finitans./ Anteq; rñdeat᷑ ad ſophiſ⸗ ma eſt ſciendũ incidentaliter ꝙ ter⸗ minus pꝛiuatiuus et terminꝰ infini tus ⁊ terminus negatꝰ ſe habẽt per oꝛdinem ſic ꝙ de quocũq; affirmat᷑ terminꝰ pꝛiuatiuus de eodẽ affirma tur terminus infinicus ⁊ nõ ecõtra. Sequitur enim.iſte eſt iniuſtus: er go ilie ẽ non iniuſtus.et non ſequit᷑ econtra.quia bene lapis eſt nõ iuſtꝰ et tamen non eſt ĩiuſtus. Similiter de quocunq; affirmatur terminꝰ in ſinitus de eodẽ negatur terminꝰ fi nitus et non econtra. Sequit᷑ enim iſte eſt non iuſtus:ergo iſte non ẽ iu ſtus.non tamen econtra:quia pꝛima eſt negatiua que de foꝛma nichil po nit. et ſecunda ẽ affirmatiua.⁊ ꝑ cõ⸗ ſequẽs non ſedtur iſte non eſt iuſtꝰ: ergo iſte è non iuſtus. Et ſic termi⸗ nꝰ pꝛiuatiuꝰ eſt inferioꝛ ad terminũ infinitũ.⁊ etiã terminꝰ infinitꝰ ẽ in ferioꝛ ad negationem termini finiti⸗ Unde tam ad affirmatiuã de pꝛedi⸗ cato infinito q;' ad affirmatiuã de pᷣ dicato pꝛiuatiuo ſemꝑ ſequi᷑ nega⸗ gatiua de pꝛedicato finito.et nõ ſem per ſequit᷑ econtra. et hoc vult ari⸗ ſecundo ꝑihermenias. Iſto viſo reſ pondet᷑ ad ſophiſma ꝙ ipᷣm ẽ verum ¶ Ad roes: Ad pꝛimã aliqui dicũůr ꝙ regula debet intelligi cũ vᷣbo ſub ſtantiuo de pñti ⁊ nõ cũ verbo adie ctiuo.nec etiã cũ ver bo ſubſtantiuo de pꝛeterito vel futuro.⁊ ĩ terminis abſolutis ⁊ nõ reſpectiuis. Uñ non ſequitur ſoꝛtes videt non iuſtũ: er⸗ go non videt iuſtũ.Similiter nõ ſe quitur ſoꝛtes fuit iuſtꝰ: &̊ ſoꝛtes nõ fuit nõ iuſtꝰ. nec ſeqᷣtur ſoꝛtes erit non iuſtꝰ:g ſoꝛtes no erit iuſtꝰ. Si militer non ſequit᷑ hoc eſt nõ dupluʒ ergo hoc nõ eſt duplũ.quia idẽ reſ⸗ pectu diuerſoꝛũ bene eſt duplum et nõ duplũ. Nerũ tñ mihi apparet ꝙ; gener aliter in abſolutis ⁊ ſiłr de re cto ab affirmatiua de pꝛedicato infi nito etiam vbi totũ pꝛedicatũ ẽ ter⸗ minus infinitꝰ.et etiã ab aff irmati⸗ tiua de pꝛedicato finito ad negatĩaʒ de pꝛedicato infinito ſi tũc pars pᷣ⸗ dicatt ſit terminꝰ infinitus qñq; nõ tenet hmõi ↄñia. Per hoc patet ad ĩ ſtantiã qñ dicit᷑ cum verbis adiecti⸗ uis.non enĩ ſequit᷑ tu vides non iu⸗ ſtum:S non vides iuſtum.nec hic ar guitur ab affirmatiua de pᷣdꝛcato in finito ⁊c.qꝛ in iſta tu vides nõ iuſtũ nõ pꝛedicat᷑ terminꝰ infinitꝰ. ſʒ hoc totum vidẽs nõ iuſtũ.ꝙ pʒ reſoluen do dictã ꝓpõem in iſtã.tu es vidẽs non iuſtũ ⁊ illud totũ non ẽ termi⸗ nus infinitus licet bene altera etus pars ſit infinita. Ad aliã inſtantiã dicitur ꝙ cum verbo ſubſtantiuo de pꝛeterito et futuro eſt bona ↄña ab affirmatiua æc.et etiã ab affirmatĩa de pꝛedicato finito ad negatiuã de p dicato ĩfinito addẽdo in ↄñte aduer biũ temporis determinãs tempꝰ cõ ſignificatũ per verbũ ad determina tũ tpᷣus:ſcʒ ad tẽpus cũ quo ver iſi⸗ catur añs.verbi gratia. bene enĩ ſe quitnr ſoꝛtes fuit᷑ nõ iuſtꝰ &̊ tũc non fuit iuſtus. Similiter bene ſequit᷑. ſoꝛtes fuit iuſtus:S ſoꝛtes tunc non fuit ñ iuſtꝰ:qʒ; ſine tali determinati one tpᷣis nõ ſequit᷑.nõ enĩ ſequit᷑ ſoꝛ tes fuit non iuſtus:ergo ſoꝛtes non fuit iuſtus. Illud autẽ qð illi dicunt eſt ↄſonũ ſeũtencie ariſtotelis. Ali⸗ ter ergo reſpõdet᷑ qñ dicit᷑ ſoꝛtes vi det non hoĩeʒ:S ſoꝛtes non videt ho minẽ .negat᷑ ↄña. Et dicit᷑ ꝙ regula intelligit᷑ quãdo arguit᷑ ab affirma⸗ tiua de pꝛedicato infinito ſic ꝙ totũ pꝛedi catũ ẽ infinitũ vel infinitatum et ſic non eſt in ꝓpoſito quia li ho⸗ minẽ manet finitatũ. Aliter poteſt dici ꝙ illa regula non tenet in illis de obliquo ſicut ẽ in ꝓpoſito. nõ eĩ ſequit᷑ iſte canis eſt nõ clerici. S iſte canis nõ eſt clerici.qꝛ añs in caſu po teſt eẽ verũ et ↄñs falſuʒ.poſito enĩ ꝙ clericus et ruſticꝰ ſimul habeant vnũ canẽ añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſum. Sophilma .·xiii. Chimera eſt nõ homo: ¶ Pꝛobatur ſophiſma ſici Chimera non ẽ homo ergo chimera eſt non homo.añs pa⸗ tet de ſe. ↄnña tʒ per illã regulã. a ne gatiua de pᷣdicato finito ad affirma⸗ tiuã de pꝛedicato infinito ẽ bona cõ ſequentia.mõ ſic arguit᷑ ĩ ꝓpoſito. 6 Scððo ſic argui᷑. homo ⁊ non hõ fũt ↄtradictoꝛia: ſʒ de quolibʒ terio eſt verificabile alterũ illoꝝ cõtradic toꝛioꝝ: & chimera vel ẽ hõ vel nõ ho mo: ſed nõ eſt hõ: eſt non hõ.ſ Im pꝛobatur. ſophiſma ẽ ppõ affirmati us cuiꝰ ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit ergo ẽ̃ falſũ. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ip̃m ẽ falſũ.iſEd rões. ¶ Ad pꝛimã negat᷑ ↄa. d,/ꝓbationẽ dr̃ ꝙ ula re gula nõ habʒ veritatẽ niſi vbi argui tur a negatiua de pᷣdicato finito cũ cõſtantia ſubiecti.⁊ etiã in teris ſin gularibus. pꝛopter pꝛinũ nõ ſequit᷑ chimera nõ ẽ homo: chimera ẽ nõ homo: qꝛ iſte terminꝰ chimera pro nullo ſuppoĩt. Pꝛopter ſecundũ nõ valet iſta ↄnña. iſti non fũt hoĩes.nã demõſtrato hoĩe ⁊ aſino.añs ẽ verũ et ↄñs falſum.¶ Ad ſcðdᷣaʒ bene cõce ditur ꝙ de quocũq; termio ſupponẽ te pꝛo aliquo veriſicat᷑ alterũ cõtra dictoꝛioꝛũ:ſed qꝛ iſte terminꝰ chime ra pꝛo nullo fuꝑponit nec hec ẽ vera chimera eſt homo.nec hec chimera eſt non homo. Unde bene verũ ẽ ꝙ omne quod eſt:eſt homo vel nõ ho⸗ mo.ſed qꝛ chimera nõ eſt:iõ nõ opoꝛ tet ꝙ ſit homo vel nõ homo. Etvir tute iſtius.om̃e quod ẽ ꝛeſt homovel nõ homo:infertur ꝙ optĩe ſequitur et foꝛmaliter.a non eſt b.a non ẽ nõ b. S a nõ eſt. Sed cõtra diceres:tũc ex ambabus negatiuis aliquid ſeqᷣ⸗/ tur. Ad hoc dico ꝙ nõ ẽ incõueniẽs medio variato penes finitũ ⁊ infini tũ.et de hoc diffuſius dictum eſt cir ca pꝛimum pꝛioꝛum. Sophilma xiiii. Nullus nõ hõ eſt grãmaticꝰ. Pꝛo⸗ bat᷑ ſophiſma inductine.nec iſte non hõ eſt grãmaticꝰ demõſtrato equo;: nec iſte nõ homo ẽ grãmaticꝰ demõ ſtrato cane ⁊ ſic de aliis: S̊ nullꝰ nõ homo elt grãmaticus. ¶ Scðo ſic. nullus non homo ẽ grãmaticꝰ. ↄña tenet a parte in modo ad ſuũ totum ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.nullꝰ non hõ eſt grãmaticꝰ: oĩs hõ eſt grãmati cus.ↄñs ẽ falſũ.oↄña patʒ eo ꝙ nullꝰ nonaoĩs equipolẽt. Ad ſophifma Pci hcin gun de nonhono tenei peſonäuer ſophiſmn eſt rerd eo ach eſ: non homo eſt comune e⸗ edeom ie ſicut iſe tern ncgi aute tenei matenalt phlſma e falſum. quln ſen yenomẽ inſimitum nõ ho⸗ iune greclcabile de oñt ho Nn ſolunnur tnnes, philma rvi. ſemicömune rciczbee d ſiſobai ic Mulus ho Umticible deofn poie: Dndedenede: n ulcdntſom d i . 8 nmen eſtiogr no vejno ong, Ene te lus oñhe gudetſt vnnee AMxur oytie mumn . miln mni ami io ,Gec coͤtra diceres:tüc 1 ambabus negatluis aliquid ſeij Ir. Ad hoe dcασne ntögennis dio varato penes fntid wfini i a dehoe diäaſius crum eſtet Apumummnn. Sophihma pii. Aullus nͤ höct grann / õ 5l grünzt/nihene necll ohoo iginan⸗ emo lmemet le aii uln/ no reſpondetur ꝙ ſpᷣm eſt verñ. Et qñ vicitur nullꝰ nõ homo ẽ grãmaticꝰ ergo oĩs hõ eſt grãmaticus: negat᷑ ↄna.et qñ dicit᷑ nullus nõ ⁊ oĩs equi polẽt. Ad hoc dic ꝙ verũ eſt quãdo ila negatio non eſt pure negãs: ſed quãdo illa negatio eſt infinitas non opoꝛtet ſicut ẽ in ꝓpofito. Sophilma xv. Non homo ẽ cõmune pꝛedicabile de omm hoĩe. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma ſic⸗ Aullus homo ẽ cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe:S nõ homo eſt cõmune pꝛedicabile ⁊c.ↄna tenet eo ꝙ nõ hõ a nullus hõ equalent.añs patet: da nec iſte homo ẽ cõmune pꝛedicabile de omni hoĩe nec iſte ẽ cõmune pꝛe⸗ dicabile de omni hoĩe et ſic de aliis ¶ Scdo ſic arguit᷑. Iſte terminꝰ? hõ eſt cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe ſeà iſte terminꝰ homo ẽ non lomo. ergo ⁊c. ¶ Inpꝛobat᷑ ſophiſma. Nõ homo ẽ cõmune pꝛedicabile de ommi hoĩe: ergo vere poteſt affirmari de omni hoꝛe.et per ↄñs hec eſt ↄcedẽ⸗ da omnis hõ ẽ non homo. ¶ Ad ſo⸗ phiſma rñdetur ꝙ in ipo põt eẽ ne⸗ gatio negans vel infinitans.ſi nega tio negans ſophiſma eſt verũ eo ꝙ nullus homo eſt cõmune pꝛedicabile de oĩ hoĩce. Si negatio ẽ infinitãs hoc ẽ dupliciter.quia vel hoc totum non homo tenet perſonaliter et ſie ſophiſma eſt verũ. eo ꝙ aliquid qð eſt non homo eſt cõmune pꝛedicabi le de om̃i hoĩe ſicut iſte terminꝰ ho mo. Si autẽ tenet materialiter tũc ſophiſma ẽ falſum. quia ſenſus eſt ꝙ hoc nomẽ infinitum nõ homo eſt cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe. et per hoc ſoluuntur rationes. Sophilma xvi. Nemo ẽ cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe. ¶ Pꝛobat ſic. Nullus hõ eſt cõ mune pꝛedicabile de oñi hoĩc: ergo ðMDe de om̃i hoĩe.⁊ hoc eſt falſuʒ.S nem eſt cõmune pꝛe dicabile de om ni hoĩe.ↄña tenet.qꝛ idẽ eſt nemo et nullꝰ homo. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma nã tũc om̃is hom̃o eſſet nemo.ſ¶ Ad iſltud ſophiſma rñdetur ꝙ ly nemo poteſt capi pꝛout eſt terminꝰ infini⸗ tus vel oꝛatio infinita ita ꝙ implici te ſint due dictiones includẽtes hoc ſignũ nullus ⁊ hunc terminũ homo In pꝛimo ſenſu adhuc eſt multiplex eo ꝙ iſte terminꝰ nemo poteſt capi materialiter vel ꝑſonaliter. ſi mate rialiter ſophiſma ẽ ſalſum.qꝛ deno⸗ tatur ꝙ ly nemo ſit cõe pꝛedicabyle i ve⸗ ro teneat᷑ perſonaliter ſic ſophiſma eſt verũ.qꝛ tũc denotat᷑ ꝙ alidd qð ẽ nemo ſit cõe pᷣdicabłe de oĩ hoĩe: et hoc ẽ verũ. Nã hoc genꝰ aĩal ẽ nẽo qꝛ nõ homo.qꝛ ẽ nullꝰ homo: ⁊ eſt cõe pꝛedicabile de oĩ hoĩe.Et in illo ſenſu ↄcedo ꝙ nẽo verificer̃ de om̃t hoĩe:ſʒ illa aff irmatiua nõ debet ſic exerceri.oĩs hõ ẽ nemo: ſed ſic.oĩs homo ẽ aĩal.Si vo ly nemo ſit due dictões ĩplicite:tũc iteꝝ ſophiſma ẽ verũ.qꝛ eſt vna vmuerſalis cuiꝰ q̃li bet ſinglaris eſt vera et in eodẽ ſen ſu ↄcedit᷑ ꝙ nemo vere affirmat᷑ de oĩ hoĩe. Et ex hoc nõ ſedtur ꝙ hec ſit vera:om̃is hõ ẽ nemo. qꝛ per iſtã nemo aff irmatur de om̃i hoĩe.non ſi gnificatur affirmatio de aliquo ſed negatur affirmatio cuiuſlibet hoĩs de omni hoĩe. vnde ſigmificat᷑ ꝙ nul lus hõ vere affirmatur de omni ho mine quod eſt verum. . Sophilma ·. xvii. Tõ hõ ẽ ↄuertibile cũ hoc cõi homo Pꝛobat᷑ ſophiſma. Nullꝰ hõ ẽ con uert ble cũ hoc cõi hõ.S nõ homo ẽ ↄuertibłe cũ hoc cõi hõ.añs ẽ verũ: qꝛ ẽ vna vłis cꝰ qᷓibʒ eiꝰ ſingłaris ẽ vera.ↄña tʒ ꝑ hoc ꝙ nullꝰ hõ ⁊ nõ hõ eqᷣpolent.¶ Secundo arguitur ſic: Iſte teriminus rillbile eſt cõuertibilis cũ hoc coĩ homo : ſʒ iſte terminꝰ riſibile ẽ non homo. er go non homo eſt cõuertibile cũ hoc cõmuni non hõ. ¶ Inpꝛobat᷑ ſophin ma.de quocũq; eſt verificabilevnũ cõuertibiliũ de eodẽ eſt verifieabile reliquũ.ſi ergo nõ hõ eſt ↄuertibile cũ hoc cõmuni homo: tunc de quo⸗ cunq; vere affirmatur hoc cõmune homo de eodẽ vere affirmatur li nõ homo.et ideo ſicut hec eſt vera. ſoꝛ tes eſt homo: ſic videt᷑ iſta eſſe vera ſoꝛtes eſt non homo.iſ Ad ſophiſma reſpondet᷑ ꝙ in ipſo negatio põt eſſe negãs. et ſic ſophiſma ẽ verũ ⁊ hoc ꝓbat pꝛima ratio. Uel poteſt eſſe in finitans:⁊ tunc ly non homo poteſt capi ꝑſonalit ⁊ ſic ſophiſma adhuc eſt verũ ſicut ꝓbauit ſecunda ratio ¶Ulel poteſt capi materialiter.⁊ſic ſo phiſma eſt falſum. Sed diceresvi detur ꝙ hec ſit falſa.nullus homo ẽ ↄuertibile cũ hoc cõmuni hõ. Et ar guit᷑ ſic.quecunq; ſunt ad inuicẽ cõ uertibilia de quocunq; affirmat᷑ ve re vnũ de eodẽ affirmat᷑ reliquum. ſed nullus homo et hõ ſunt ad inui cem cõuertibilia:S de quocũq; veri ficatur ly homo de eodẽ verificatur nullus homo.maioꝛ eſt vera ⁊ miõꝛ eſt cõceſſa:ergo ↄcluſio nõ eſt negã⸗ da.et per ↄñs ſi ſoꝛtes ẽ homo ſoꝛ⸗ tes eſt nullus homo. Reſpõdetur ꝙ diſcurſus nõ valet:qꝛ eſt in pꝛima ſi gura et minoꝛ ẽ negatiua. modo mi noꝛe exñte negatiua in pꝛuma figu⸗ ra nichil ſequitur. ¶ Nunc reſtat ponere ſophiſmata de hoc ſincathe⸗ goꝛeumate nihil.quoꝛũ pꝛimũ eſt. Sophilma. xviii. Eſt iſtud. Nihil eſt nihil.¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. quia eius contradictoꝛiũ eſt falſum ergo ipᷣm eſt verũ. ↄña tʒ añs ꝓbatur.nam eius contradicto⸗ rium eſt.aliquid eſt nihil. modo hoc eſt falſum.¶ Scðdo ſic.nã equipolet huic.quodlibʒ eſt aliqd et illa eſt ve ra:igit᷑.aſſumptũ patet per illã regu lã equipolentiarũ.qñ duo ſigna vni uerſaiia negatiua ponũtur in eadeʒ locutione pꝛimũ equipolet ſi uo con⸗ trario ⁊ ſecundũ ſuo contradictoꝛio et quia quodiibʒ ⁊ nihil ſunt cõtra⸗ ria et aliquid ⁊ nihil ſunt ↄtradicto equiualeat huic quodiʒ eſt aliquid. Im pꝛobatur.nam ſequit᷑ nihil eſt ninil: g nihil eſt nullus homo. ↄñs ẽ falſum eo ꝙ eius ↄtradictoꝛiũ ẽ ve⸗ rum.ſcilicet aliqd eſt nullus homo/ patet hoc.quia aſinus ẽ aliquid ⁊? ẽ nullus homo. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ipᷣm elt verũ ſicut ꝓbauit pꝛima ratio. Sed ꝓpter ſecundã rationem que adducit᷑ ꝑpꝛo ſophiſmate pꝛopter illã regulã allegatã. Eſt ſciendum ꝙhec pꝛopoſitioꝰ nihil eſt nihil non cdpolet huic. quodiʒ eſt alidqd ⁊ hoc duplici de cauſa.pꝛimo:quia iſta.ni⸗ hil eſt nihil eſt negatiua.⁊ hec eſt af firmatiua.quodlibʒ eſt aliquid. mo⸗ do nũq; pꝛopoſitio negatiua equipo let affirmatiue. Scðdo.quia ſi iſta. nihil eſt nihil equipolet huic.quodla bet eſt aliquid:tunc etiam iſta nulla chimera eſt nulla chimera., deberet equipolere iſti. quelibet chimera eſt aliqua chimera.modo hoc ẽ falſum quia pꝛima eſt vera ⁊ ſecunda falſa. ꝙ ſecunda ſit falſa patet. quia ẽ af⸗ firmatiua cuius ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit.et hoc ſufficit ad falſitatẽ affirmatiue. ꝙ autem iſta.nulla chi⸗ mera eſt nulla chimera ſit vera patʒ pꝛimo.quia eius ↄtradictoꝛia ẽ fal⸗ ſa.ſcʒ aliqua chimera eſt nulla chi⸗ mera.que eſt affirmatiua cuius ſub iectum pꝛo nullo ſupponit. Secun do quia hec.nulla chimera eſt nulla chimera:eſt negatiua cuius ſubiec⸗ tum pꝛo nullo ſi upponit modo hoc ſufficit ad witatẽ negatĩe. ¶ Tertio ian, . ſe ⸗ det:walet m al . uulio loco videt: vat in nain lu nulo loco ishomo alivod ala nulo in uin ſocht i ptentle wn ſenut u dh glcgrmhl ct nulus ne an⸗ ltinegete ſrr tons od ega m inſerions. In in rechcnto lits negit y ens:er n elicno snegat omdndeiamh ni daer whü cRnulücne la negatione ſupenons ne; me mierions neg tine no va hetin vyrer c g qi argui wea ſupioꝛ negato d mnfern rgunt ab inferioꝛ 20 ſut gatlue yter hhe g ſe u keqcitur in’⸗ is uen Wr hlna nt. bet aguu unr etum iin nula cdanerz eltnullachumera dedere caupolcre in guellhetchunera eſ Augua chunera modo ho dfaſin guapuma &d er ſecunc fai lecunda ſifallaate: quui nmatua auus ſobtec no in ſuppontt et we ifick u talleti Irmatue,g urn unul h⅓ õ guima au l mdm ifa/ aaumuicimmi ull chi⸗ 3 MeA H ſt ad iſtã:nichil eſt nichil ſequat᷑ iſta ꝑ equipolentiã. quodlibʒ eſt aliquid tunc ex negatiua ſequit᷑ affirmatiua quod ẽ impoſſibile. Sed diceres qͥd dicis ergo ad regulã allegatã. Dico ꝙ illa regula habʒ veritatẽ quando illa duo ſigna ponunt᷑ in eadẽ parte poſitionis. Et ideo bene ↄceditur ꝙ iſta: nihil nihil eſt. equipolet huic quodilibʒ aliquid eſt. vel quodiibʒ ẽ aliquid. Et etiã iſta. nulla chimera nulla chimera ẽ.bene equipolʒ huic quelibet chimera aliqua chimera ẽ. et tunc dicit᷑ ꝙ hec nõ eſt negatiua ſed affirmatiua. Ulterius dicit᷑ ꝙ ſi in aliqua oꝛõe ponerẽtur tiia ſigna vninerſalia negatiua tunc duo pᷣma ſigna facerent equipolentiã ab inui cem tercio ſigno remanente: Nerbi gratia. Iſta ꝓpoſitio.nullus hõ nul lum aĩal nullo loco videt:valet iſtã. oĩs homo aliquod aĩal nullo locovi det. A imploꝛationẽ ſophiſma⸗ tis dicendũ ẽ ꝙ non ſequit᷑ nihil eſt nihil:S nihil eſt nulus homo: qꝛ ar⸗ guit᷑ a negatiõe ſuperioꝛis ad nega tionem inferioꝛis. Uñ in pꝛedicato accñtis negat᷑ ly ens:et in pꝛedicato pñtis negat᷑ ly homo.vnde iſta nihil eſt nihil valet iſtã.nihil eſt nullũ ens ſed a negatione ſuperioꝛis ad nega nionẽ inferioꝛis negatiue nõ valʒ cõ ſequẽtia.ꝓpter hoc ꝙ qñ arguit᷑ ne gatiue a ſuꝑioꝛi negato ad inferius negatũ arguit᷑ ab inferioꝛi ad ſupe rius negatiue ꝓpter hoc ꝙ ſuperiꝰ negatũ redditur inferius:et inferiꝰ negatum redditur ſuperius. Sophiſlma.xix. Ex mhilo nihil fit. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ ma per ariſto.pᷣmo phiſicoꝝ qui di⸗ cit hoc. ⁊ dicit in hoc oẽs ant iquos philoſophos cõcoꝛdaſſe.¶ Impꝛoba tur ſophiſma. Nam ex nihilo nihu tꝛergo ex quolibʒ aliqͥd fit ↄña te⸗ net per dictã regulã equipolentiaꝝ alleg atam et expoſitam in pꝛecedẽti ſophiſmate:ſAd ſophiſnia reſpon⸗ detur ꝙ accipiendo ly ex pꝛout dicit circunſtãtiã ⁊ habitudinẽ cauſe ma terialis ſicut capit ariſtoteles ĩ pꝛio pliſicoꝝ in dicta ꝓpõe ſophiſma de virtute ſermonis eſt falſum. qꝛ. ſibi eq ipolens ẽ falſa ſcʒ ex quolibʒ ali quid fit quod eſt falſum. qꝛ ſi ſic tũc ex deo aliquid fieret pꝛout ly ex di⸗ cit circũſtãtiã cauſe materialis. mõ hoc eſt falſum.iſ¶ Secũdo qꝛ ſ oplaiſ ma debʒ ſidinduci. de hoc non nitil fit et de hoc non nihil fit ⁊ ſic de a⸗ liis.modo inter oẽs ſingulares mul te ſunt falſe.dqa demõſtrato deo iſta eſt falſa.de hoc non nihil fit. qꝛ eq⸗ polet huic.de hoc aliquid fit que eit falſa.Et ad auctoꝛitatẽ dicit᷑ ꝙ per pꝛcdictam ꝓpoſitionẽ ipſe intendit iſtam mhil fit ex nihilo. et iſta ẽ ve⸗ ra naturaliter loquẽdo.qͥa eius con tradictoꝛia ẽ falſa.ſcilicʒ aliquid fit ex nihilo. Sophilma xx. Nihil ⁊ chimera ſũt fratres. ¶ Pꝛo batur quia eius ↄtradictoꝛa ẽ falſa ergo ipᷣa ẽ vera.ↄña tenet: añs pꝛo⸗ batur.qꝛ contradictoꝛia cẽ.aliquid et chimera ſunt fratres.⁊ illa eſt falſa ¶ Secũdo ſic arguit᷑. non hoc ⁊ chi mera ſunt fratres non hoc et chi⸗ mersa ſunt fratres et ſic de aliis: er go nihil ⁊ chimera ſunt fratres. Impꝛobatur ſophiſma.nulle ſoꝛo res ſũt fratres: nihil ⁊ chimera ſũt ſoꝛoꝛes:& nilil et chimera nõ ſunt fratres.maioꝛ ẽ nota.minoꝛ patʒ qᷣa eius cõtradictoꝛia eſt falſa ſcʒ aliqd et chimera ſunt ſoꝛoꝛes.& ⁊c. Sey cundo ſic.ſi nihil ⁊ chimera eẽnt fra tres vel hoc eſſet ex parte patris vł ex parte matris.vel vtriuſq;. nulluʒ põt dici quia aliter habuiſſent vnũ patrem ⁊ vnã matrem. ¶ Tertio ſic quecũq; ſunt fratres:ſũt. nilail⁊ chi mera ſunt fratres: nihil ⁊ chime⸗ ra ſunt. diſcurſus eſt bonus ⁊ clu⸗ ſio eſt falſa. S aliqua pꝛemiſſav ⁊ nõ maioꝛ.ergo minoꝛ.¶ Ad iſtud rñdet᷑ ꝙ ſi li nihil capiat᷑ cathegoꝛeumati⸗ ce ſophiſma ẽ falſũ: q; denotat ꝙ u lud qð ſimpliciter nõ eſt ⁊ chimera ſunt fratres:a ſic ſopiiſma ẽ pꝛopꝰ aff irmatiua. Si autẽ li niſzil capiat᷑ ſincathegoꝛeumatice tunc ipm e ve rum. ⁊ tunc ẽ ꝓpõ negatiua.ci tunc denotat ꝙ aliqð ens ⁊ chimera non ſunt fratres. ⁊ hoc ẽ verũ. ⁊ ſic etiã verum eſt ꝙ nihil ⁊ chimera ſũt ſo roꝛes. Nec ſeqᷣtur qcunq; ſunt ſoꝛo res non ſunt fratres ⁊c. q; minoꝛ e negatiua in pꝛima figura. ¶ Ad aliã dicit ꝙ nihil ⁊ chimera ſũt fratres tam ex ꝑte patris ꝙ; ex ꝑte matris. eo ꝙ nullũ ens ⁊ chunera ſunt fra⸗ tres ex ꝑte patris. etiã ſe equit ꝙ nul lum ens a chimera ſunt fratres ex parte matris. Etvlteriꝰ ſequit᷑ ꝙ ni il chimera habuerut vnũ patrem et cius ↄtradictoꝛia eſt negãda ſcuʒ aliquid ⁊ chimera habucrũt vnũ pa trem. Sed diceres cõtra: ergo erat vnꝰ pater ipᷣius nihil ⁊ chunere. ne gat᷑ ↄña.eo ꝙ hec eſt negatiua nihil et chimera habuerũt vnuʒ patrẽ. et hec eſt affirmatiua.vnus crat pater ipſius nihil ⁊ chimere. modo ex ne⸗ gatiua non ſequit᷑ affirmatiuꝛ. Sophilma xxi. Eſt utud. MNihil eſt ſi aliquid eſt. Pꝛobat᷑ ſophiſma. Non hoc eſt ſi aliqà ẽ demõſtrãdo ſoꝛtẽ. nec hoc ẽ ſi aliquid eſt demonſtrando platonẽ ergo ⁊c.cõſequentia tenet.añs pꝛo⸗ batur.qꝛ non ſeqͥtur aliquid ẽ᷑: ergo ſoꝛtes eſt.aliquid eſt:ergo plato eſt. et ſic de aliis.¶ In oppoſitũ arguit᷑ aliquid eſt ſi aliquid eſt: ergo nõ m Hiſ eſt ſi a tqͥd eſt. ↄſa tenet eo ꝙ ad idem nõ implicãs non ſequnt᷑ oppo/⸗ ſita. Secundo ſic. Nam nihil eſt ſi nihil eit: ergo nõ eſt ita ꝙ nihu ẽ ſi a liquid eſt, ↄña tenet eo ꝙ idem nõ ſe quitur ad oppoſita vt dicit ari.ſcðᷣo pꝛioꝛũ. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙip ſum eſt faiſum. Nam ſi eſſet vechh. tunc ibi eẽt bona ↄña aliqd eſt: & ni⸗ hil eſt.modo hoc ẽ falſuʒ.eo ꝙ ſic eſt ſicut ſigniſicatur ꝑ ãtecedẽs.⁊ nõ ſic ſicut ſignificat᷑ per ↄſequẽs.Et con⸗ firmatur:nã ſequit aliquid eſt:ergo aliquid eſt. ergo non ſequit᷑ aliquid eſt:ergo nihil cẽ.añs patʒ.ↄña pꝛoba tur.qꝛ aliter in bona ↄſequẽtia op⸗ poſitũ ↄñtis nõ repugnaret antece⸗ denti.modo hoc eſt falſum.ↄña pꝛo⸗ batur.nam ſi ad iſtã aliquid ẽ ſequa tur iſta aliquid eſt:cũ iſta nihil eſt cõ tradicat ↄſequẽti:ſequit᷑ ꝙ ipᷣa repu gnat antecedentu:et per ↄñs nõ ſeqᷣ/ tur ad antecedẽs.⁊ ꝑ ↄſequẽs ſi ſe⸗ quatur aliquid eſt. ergo aliquid eſt. erinpoſiblicicon/ non ſeq̃tur aliquid eſt:ergo nihi eſt Rarege, Arltn in Pꝛopterea ad iſtam nihil eſt ſequit iſta milzil ẽ. quia optima ẽ ↄnña eiuſ/ dem ad ſeipſum.ergo ad iſtã aliquid eſt nõ ſequitur iſta nihil eſt. quia ali ter idem ſequeret᷑ ad oppoſita. Cu⸗ ius falſitas ↄñtis allegata ẽ ſecũdo pꝛioꝛũ. Pꝛobat᷑ etiã hec falſitas ra/ tione. pꝛopter hoc ꝙ debilis ẽ locus ab auctoꝛitate. Et hoc ſic.Si idem ſequeret᷑ ad vtrũq; oppoſitoꝛũ ſeãre tur ꝙ vnũ oppoſitoꝛũ ſequeretur ad reliquũ.ſed hoc ẽ falſum. quia tunc ad negatiuã ſequereĩ affirmatiua. ſed hoc eſt falſuʒ.qꝛ negatiua nihil ponit aff irmatiua vero aliqd ponit. Pꝛobatur ↄña eo ꝙ ſᷣm aduer ſariũ idem ſequitur ad vtrunq; oppoſitoꝝ ſit ergo ꝙ ad a eſſe albũ ſequat᷑ ⁊ e⸗ tiam ad a non eſſe albuʒ ſequatur b n eſſe magnum.tunc quia ex oppoſito conſequẽtis ſquitur oppoſitũ ante cedẽtis opoꝛtebit concedere ꝙ ad b g teſſrio ſeguitur qvodlibet tquacungz conſehuentlu ſorma mcnius 96as &d neden umer td cNſegaennsetch wier/ ſoppoſitum andeceen. M o ſſitum conſequemis eſt impon i vger inhoſibli ſeguik guodn tMoantem er inpoſtibil ſequ⸗ Mvoclibet.hoc inpuma pꝛrte hu unvlat/ declraui in ilo ſophin enes hpies ſunt alin vel ho⸗ uen ſunt alin. (Tertio ſquitur omnis diſchpimma Afnula diſcoimn eſeſtu⸗ — Patz. zKaprobe d Aer nbong ain 09 i nanwngnarer ntece/ t nnddndechflſun fatw umſtadamngnade ſann r innanqud Kräülunditdi nden ziegnenrſelnitginten n gur aneeltrer er gid ſiſc G Iur adamccedis. 1oſagtiett sr. gur Aignitel, noalgut oI mſegnr Aulalr m Peper,n ſnn nihnet ſennt ſaj ennuogrimi /hnell n n ſeplun ergo d ſiatnn arr cknö ſegnltur ſin nitileh auint .ne n aen ſalutet 10hheſtn kMrus ftis Mezmiſ . vppoſieo comſequentiopoteſt unfer⸗ Pami. Fudn güer lun tone ohen nr det niie 10 nenn, kt 15 verei d er⸗ rt nuriunni ri c wi l iiinn . niui huun fimmu 4 igrnegatiun nip 1tcrodlijs oltn fmn aauerlini non eſſe magnuʒ non ſequatur a nõ elſe album. pꝛopter hoc ꝙ ad a eſſe album poſitum eſt ſequi b eſſe ma⸗ gnum.vt ponit aduerſarius. Tunc ſic. ad a non eſſe magnuʒ ſequitur a non eſſe album. ct ad a non eſſe al⸗ bum ſequitur b eſſe magnum ergo ad b nõ eſſe magnum ſequitur b eſ⸗ ſe magnum per illam regulam quic quid ſequitur ad conſequens ⁊ac. et ſic vnum oppoſitoꝛũ ſequitur ad re liquum quod erat pꝛobandum. Sed diceres. pꝛobatur ꝙ vtiq; idem po⸗ teſt ſequi ad oppoſita.nam ad iſtam ſoꝛtes ſedet:ſequitur iſta diſiuncti⸗ ua ſoꝛtes ſedet vel non ſedet. Simi liter ſequitur ad iſtam ſoꝛtes non ſe det. eo ꝙ quelibʒ cathegoꝛica infert diſiunctiuam cuius eſt pars. ¶ Se⸗ cundo quia neceſſarium ſequiturad quodlibet:ergo ad vtruuq; oppolito rum.conſequentia tenet. antecedẽs pꝛobatur.quia ex impoſſibili ei con⸗ tradicẽte ſequitur quodlibʒ.ideo ip ſum ſequitur ex qualibet.ↄnña tenet quia ex quo ex impoſſibili contradi cente neceſſario ſequitur quodlibet tunc quacunq; conſequentia foꝛma mata cuius ↄñ̃s eſt neceſſarium ex ri oppoſitum autecedẽtis. poſtqᷓ op poſitum conſequentis eſt impoſſibi le. eo ꝙ ex impoſſibili ſequit᷑ quodu bet. O ð antem ex unpoſſibili ſequa tur quodlibet. hoc in pꝛima parte hu ius tractatꝰ deciaraui in illo ſophiſ mate:omẽs hoĩes ſunt aſini vel ho⸗ mines et aſini ſunt aſini. ¶ Tertio ſic. Nam ſequitur omnis diſciplina eſt ſtudioſa.nulla diſciplina eſt ſtu⸗ dioſa:ergo nulla diſciplma eſt diſci⸗ plina. ecce quomõ idem ſequitur ad oppoſita.¶ Ad iſta reſpõdeturꝙ qñ ariſtoteles ſecundo pꝛioꝛum. dicit ꝙ idem nõ ſequitur ad oppoſita,. intel⸗ lexit hoc de pꝛopoſitionibus ſimpli cibus cathegoꝛicis.quarum contra⸗ dictoꝛie non implicant contradictio nem.Et hoc etiã ꝓbat ratio adduc⸗ ta.Et ex hoc ſolute ſunt due pꝛime rationes.qꝛ iſta ſoꝛtes ſedet vel non ſedet non eſt cathegoꝛica: et etiã cõ tradictoꝛiũ neceſſarii ſaltem neceſſa rium de foꝛma eſt impoſſible impli⸗ cans contradictionem. ¶ Ad auã di citur ꝙ iſta nulla diſcipiina ⁊c.nõ ſe quitur ad oppoſita: ſed bene ſequit᷑ ad copulatiuam compoſitam ex op⸗ poſitis. Unde dico ꝙ cum arguitur omnis diſciplina eſt ſtudioſa : nulla diſciplina ẽ ſtudioſa:ergo nulla diſ⸗ ciplina eſt diſciplina.non totale an⸗ tecedens eſt maioꝛ.nec etiã minoꝛ:ſʒ copulatiua cõpoſita ex maoꝛ è mi⸗ noꝛe et iſta coniunctioue et.Ed ra tionem pꝛobantem ſophiſma eſie ve rum:reſpondetur vno modo ꝙ non omnes eius ſingulares antecedẽtis ſunt vere.quia demonſtrando deuʒ hec eſt falſa.nõ hoc eſt ſi aliquid eſt eo ꝙ bene ſequitur.aliquid eſt:ergo deus eſt. eo ꝙ foꝛte deũ non eſſe im plicat cõtradictionem.Aliter poteſt dici ꝙ quando dicitur non hoc ẽ ſi aliquid eſt.ꝙ iſta negatio nõ potelt referri ſupꝛa totam pꝛopoſitionem conditionalem que ſequitur eam. vel ſuper pꝛimam partem eius. Si pꝛimo modo tunc conceditur ante⸗ cedens et negatur conſequentia. Nam iunc iſta nõ hoc eſt ſi aliquid eſt ſigniſicat ꝙ non ſequitur aliqd eſt:ergo hoc eſt.et ad tales non ſedᷣ tur iſta.nichil eſt:ergo laiquid eſt. ¶ Secũdo modo iſta non hoc eſt ſi aliquid eſt ſigniſicat tantum quã tum iſta aliquid eſt:ergo nõ hoc eſt quia ad tales bene ſequitur iſta mi/ Hhil eſt ſi aliquod eſt: ſed tunc nega⸗ em antecedens. Sophilſma.xxii. Eit iſtud. Si nihil eſt aliquid eſt. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. Si nihil ẽ tüc nihil eſſe eſt verũ.et ſi nihil eẽ ẽ ve⸗ rum:tũc aliquid eſt.quia ad minus hocverum elt. nihil eſt. ¶ Inpꝛobat᷑ ſophiſma ſic. Nihil ẽ et aliqd eſt oꝑ ponũtur:ſed vnũ oppoſitoꝛũ nõ ſi ed tur ad reliquũ.igit᷑.¶ Secundo ſic. Pec eſt negatiua:nihil c.et hec ẽ af firmatiua aliquid ẽ. ſed ad negati⸗ uam nõ ſequit᷑ affirmatiua:ergo no ita eſt ꝙ ſi nihil eſt aliqᷣd eſt. Ad ſo phiſma rñde tur ꝙ ipʒʒ ẽ falſum. Et ad ꝓbationẽ in contrariũ qñ dicit᷑. ſi nihil eſt nihil eẽ eſt verũ.negat᷑ cõ ſequẽtia.qͥa añs ẽ ꝓpoſitio negatia et cõſequẽs ẽ ꝓpoſitio affirmatiua. ſed ad negatiuã nõ ſequit᷑ foꝛmalit affirmatina:eo ꝙ negatiua nihil po nit:⁊ affirmatiua aliquid ponit.Sʒ diceres contra.q̃libet ꝓpoſitio in⸗ fert ꝓpõem in qua verũ affirmatur de ſuo dicto.ſeqᷣtur enĩ homo eſt aſi nus:ergo hominẽ eſſe aſinũ eſt ve⸗ rũ. deus eſt ergo deum eſſe eſt ve⸗ rum:ergo etiã ſequit᷑ nihil eſt: ergo nihil eſſe ẽ verũ. Bꝛeuiter. nego aſ⸗ ſumptũ. Sed cõtra diceres.illa cõ⸗ ſequẽtia ẽ bona cuiꝰ ex oppoſito cõ ſequẽtis infert᷑ oppoſitum antecedẽ tis.ſed ſic ẽ hic vbi arguit᷑ ab affir⸗ matiua pꝛopõne ad ulã in qua ly eſt verũ affirmatur de dicto añcedẽtis ſicut hic deus eſt:ergo deũ eẽ eſt ve rũ.vel hic ſoꝛtes eit:s ſoꝛtem eẽ eſt verũ. Nam ſequit᷑ ſoꝛtẽ eſſe nõ ẽ ve rum:ergo ſoꝛtes non eſt: ſed iſta re pugnat antecedẽti. ⁊ ſic ex oppoſito conſequẽtis ſequit᷑ oppoſitũ añtis. Ad hoc reſpondetur ꝙ nõ ſequit᷑ deus eſt:ergo deũ eẽ eſt verum. Et quando dicit᷑ oppoſitũ conſequẽtis repugnat añcedenti.ergo ⁊c. negat᷑ antecedẽs. Et qñ dicitur ſoꝛtem eſ ſe non eſt verũ:ergo ſoꝛtes non eſt. negatur conſequentia. Nam poſt le eſt ꝙ ſoꝛtes ſit et ꝙ non kanibt hec pꝛopõ ſoꝛtes eſt nec eius dictum et tunc ſoꝛtes eſt.⁊ tamen ſoꝛtẽ eſſe non eſt verum nec etiã eſt falſuʒ. qꝛ non eſt. ſed ad hoc ꝙ aliquid ſit veꝝ vel falſuʒ opoꝛtet ꝙ ipſum ſit. Sophilma.xxiii. Eſt iſtud: Si tu ſcis quod nihil ſcis tu nichil icis. Pꝛobatur ſophiſma Si tu ſcis quod nihil ſcis tũc te ni hil ſcire eſt verum.eo ꝙ nihil ſcitur niſi verũ.pᷣmo poſterioꝛũ. Et vltra te niil ſcire eſiverũ:ergo nihil ſcis ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic. ſi tu ſcis ꝙ nichil ſcis aliqd ſcis.ergo non eſt ita ꝙ ſi tu ſcis ꝙ mhhil ſcis.ↄña tenʒ eo ꝙ nihil ſcis et aliquid ſcis oppo⸗ nũtur. modo oppoſita nõ ſunt ad i⸗ dem.añs ꝓbatur. Nam ſi tu ſcis ꝙ nihil ſcis.tu ſcis iſtã ꝓpoſitionẽ ni⸗ hil ſcis fed iſta ꝓpoſitio nihil ſcis ẽ aliqu id ergo ſi tu ſcis ꝙ nihi ſcis a liquid ſcis qð erat ꝓbandũ.i¶ Ad ſo phiſma reſpondet᷑ ꝙ ẽ verũ eo ꝙ an tecedẽs eſt ꝓpoſitio implicãs cõtra dictionẽ.ſcʒ tu ſcis ꝙ nihil ſcis. ſed ad talẽ ſequi quodubet.ergo cõce⸗ ditur iſta.ſi tu ſcis ꝙ nihil ſcis: ni⸗ hil ſcis.ita ↄceditur iſta.ſi tu ſcis ꝙ nihil ſcis aliquid ſcis. Et qñ dicit᷑ ad idem non ſequitur oppoſita verũ eſt ad idem non umplicãs oppoſita. ſed quando aliquid implicat oppo ta ad ulud poſſũt ſequi oppoſita.eo ꝙ implicatum poteſt inferri ex im/ plicante. Sophilma. xxiiii. ge wa iomann dculrui 6denantukritlinuun Etſtprumu ſohiſnad Sophilma nd. euchulmam obatur ſic. eus cotradictonu cſt lluum ergo in et weru. Matrnet ecedes Nrobatur. gꝛ ems contra⸗ inni cſ aliguis homo elt nullum Eſt inud. Nilul eſt vern niſl in hoc. Uetſpe t fuſun. ( npbe inſtanti. intelligendo per ly inſtans pꝛeſens tempus. ¶ Pꝛobatur ſophiſ ma. quicquid eſt verũ pꝛeſentialiter eſt verũ et per ↄſequens eſt verũ in hoc inſtanti ⁊ non eſt verũ in aglio. licet bene fuit verum.et erit verum chimn nulus ho cſt nallum ai nulus m aiel wonullns hono eſt nullns Aſinus nſhiscſifäſumeg eius contra Wmnücſt vermn ſer inn⸗ kulns D nlushem Aiſinus. 6 ſinginttrne nchenka ſuntah, B untad, — Miosſel in eſrn dhl is Auquid goſ tuſct g hi ſn uu ſaogo mal acl. al iſmu eſponcet ge ver eogen cccccs eſt ppoſino implicis con lchonẽ ſcztu ſcis nihil ſeis ſel dtalẽ ſequi quodahen.er o ie⸗ rur a.d u s nh ſes:n NAls ta dnur Raſttuſeeh sngaſes Ltgfin ummſanu iie t ad dem won mplis in, ſcdquan Aunimnlenhe ilx oſi ſegi lti imiummmliln m, nlt, , antihra iä . S mne k n Ntclige del ügrſannin i e ſnen 4 ni nn noneſt ded Ns nurfitennan in alia menſura ab hoc inſtãti. ergo nichil eſt verum niſi in hoc inſtanti. Scðdo ſic ar᷑. nichil eſt verũ ſi non it verũ in hoc inſtaãti ergo nichil eſt verum mſi in hoc inſtaãti. ↄña tenet eo ꝙ ſi non et niſi equiualẽt. ¶ Im pꝛobatur ſophiſma.nichil eſt verum niſi in hoc inſtanti ergo nichu eſt ve rum pꝛeter ꝙᷓ in hoc inſtanti.⁊ vltra nichil eſt verũ pꝛeter in hoc inſtanti ergo deũ non eſſe nõ eſt verſj pꝛeter in hoc inſtanti.⁊vltra ergo deũ non eſſe eſt verũ in hoc inſtãti ⁊ in nullo alio ab hoc inſtanti. ↄña tenet ab ex poſita ad exponẽs. ¶ Sd ſophiſma . reſpondetur ꝙ in ipſo ſᷣm antiquos ly niſi tenetur aliquãdo conſecutiue et tunc valet idẽ ꝙ ſi non. Aliquãdo autẽ tenetur exceptiue ⁊ tunc valet idem ꝙ pꝛeterqᷓ;j. Et ſᷣm hoc poſſum dicere duo ad ſophiſma. Pꝛimo ꝙ ſi ly niſi capiatur conſecutiue ipſum ẽ verum ſicut pꝛobauerunt due pꝛime rationes. nec oppoſitũ illius pꝛobat rat io in oppoſitũ.Si aũt ly niſi ca⸗ piatur exceptiue tunc ẽ falſum.ſicut pꝛobat ratio pꝛedicta in oppoſitum. Nec opxoſitum pꝛobant due pꝛime rationes. ¶ Conſequenter in iſta parte ponã ſophiſmata difficultatẽ habentia ratione huius ſigni nullus Et ſit pꝛimũ ſophiſma iſtud Sophilma xxv. Lullus ho 4 ꝛobatur ſic. eius cõtradictoꝛiũ eſt falſum ergo ipᷣm eſt verũ. ↄña tenet antecedẽs pꝛobatur.qꝛ eius contra⸗ dictoꝛiũ eſt aliquis homo eſt nullum aĩal.et hoc eſt falſum. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. nullus hõ eſt nullum aĩal ergo nullus homo eſt nullus aſinus conſequẽs eſt falſum:qꝛ eius contra dictoꝛiũ eſt verum ſcʒ aliquis homo eſt nullus aſinus. 1s atf ¶ Feſpondetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ ſicut pꝛobatur. Et quando dicitur nullus homo ⁊c. negatur qꝛ arguitur ab in ferioꝛi ad ſuperius negatiue. Unde ly nullum aĩal eſt inferius ad ly nul lus aſinus pꝛopter hoc ꝙ ly ammal eſt in plus q; ly aſinꝰ. modo ſuꝑerꝛiꝰ negatũ redditur ĩferius.Et ita ctiã debet intelligi ſolutio qua ſolutũ eſt argumentũ impꝛobãs hoc ſophiſma pꝛius poſitum MNichil eſt nichil:quia arguitur a negatione ſuꝑerioꝛis ad negationem inferioꝛis negatiue de aliquo . Sophilma xxvi. Nuilũ caput habens eſt aliqðᷣ caꝑut habens. Pꝛobat᷑.hoc caput non ha⸗ bens eſt aliqð caput habens.et illud caput non habens eſt aliquod caꝑxut habens et ſic de aliis:ergo ⁊ cetera⸗ ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. eius ↄtraria eſt vera ergo ipſa ẽ falſa. ↄña tenet eo ꝙ contrarie nõ poſſunt ſimul eſſe vere.añs patet:qꝛ eius contraria eſt omne caput habens eſt aliqð caput habens. et illa eſt vera: qꝛ quelibet eius ſingularis eſt vera.ſ¶ Ad ſophiſ ma reſpõdetur ꝙ ipſum eſt falſum. Et quãdo arguitur hoc caput ⁊c. re ſpondet᷑ ꝙ iſta negatio nõ/poteſt eẽ negans vel infinitãs. ſi infinitãs ſic om nes tales ſunt affirmatiue. hoc caput non habens eſt aliquod caput habens. et per ↄñs non ſunt ſingu⸗ lares ſophiſmatis qꝛ affirmatiue nõ ſunt ſingulares vmꝰ negatiue. ⁊ ſic cõceditur añs et negat᷑ conſequẽtia Si aũt dicta negatio tenetur nega⸗ tiue ſic bene concederẽ cõſequentiã ſed negatur añs.qꝛ tunc talis pꝛoꝑõ hoc caput nõ habens ⁊c. valet iſtam non hoc caput habẽs eſt aliquod ca⸗ put habens:ec ꝙ in ſingularibꝰ non refert pꝛeponere vel poſtponere ne⸗ gationẽ termimo diſcreto.ſed illa eſt falſa eo ꝙ cõtradictoꝛia eius ẽ vera „£ .1* ſq; hoc caput habens eſt aliqð caput habens. Sed diceres ex quo tales hoc caput non habens pſᷣm ꝙ ly non capitur inſimite non ſunt ſingulares huius nuilũ caput habẽs ⁊c. que eſt ergo vniueꝛſalis talium ſingulariũ. Dico ꝙ hec. om̃e caput nõ habens ẽ aliquod caput habens. Ged diceres contra iſta om̃e caput nõ habens ⁊c. equipolet huic.nullũ caput ⁊ cetera⸗ per illam regulã equipolentiaꝝ Nne⸗ gatio poſtpoſita ſigno ⁊c.ergo que⸗ cunq; ſunt ſingularesvnius ſi unt ſin gulares alteriꝰ.Reſpõdetur negãdo dictas pꝛopõnes equipolere:qꝛ Bm eſt affirmatiua/ſecunda vero nega⸗ tiua. Et ad regulã dicitur ꝙ eſt verũ quando negatio tenetur negatiue. quando autem tenetur infinitanter tunc non opoꝛtet. Sophilma xxvii. Nullo hom ine currẽte tu es aſinus Pꝛobatur ſophiſma. contradictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſum ergo ipſuʒ eſt verum.ↄãa tenet ⁊ añs patet qꝛ con tradictoꝛiũ eſt hoc. aliquo hoĩe cur⸗ rente tu es aſinus.modo hoc eſt fim̃ S ecũdo arguit᷑ ſic per mductionẽ Non ſoꝛte currente tu es aſinus.nõ platone currẽte tu es aſinus ⁊ ſic de aliis ergo ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma Nullo homine currẽte tu es aſinus: ergo dum nullus homo currit tu es aſinus: vel ſi nullus hõ currit tu es aſiuus: vel quia nullus homo currit tu es aſinus.ſed ↄñs eſt falſum.ↄña patet: eo ꝙ oĩs pꝛopoſitio in qua po⸗ nãtur duo ablatiui abſoluti in deſi⸗ gnatione ↄñe habet exponi per con dicionalẽ vel tempoꝛalẽ vel cauſ⸗ ale⸗ vt exẽpliſicant de hoc antiqui gram matici.magiſtro legente pueri pꝛoſi ciunt quam ſic exponunt. ¶¶ Ad ſo pliſma reſpõdetur ꝙ ipſum ẽ falſi uz Et quãdo dicitur contradictoꝛiũ eſt ⁊T cetera. negatur: Et vlterius dieò iſte nõ contradicũt. nullo homine currente tu es aſinus:⁊ aliquo hoĩe currẽte tu es aſinus.qꝛ vtraq; earuʒ eſt affirmatiua. ſicut nec iſte contra dicunt.ſi nullus homo currit tu es aſinus. et ſi aliquis homo cuꝛrit tu es aſinus, quarum quelibet eſt affir matiua ppothetica conditionalis in qua nota ypothetice manet affirma ta. Sed diceres contra. vniuer ſalis negatiua ⁊ particularis affirmatiua ↄtradicũt ſi ſint vtroqʒ terĩo partici pantes:ſed ſic ẽ hic in pᷣdictis duabꝰ ergo ⁊c. Rñdetur cõcedendo maioꝛẽ ⁊ negãdo minoꝛẽ. Vñ dico iſtas eſſe nullius quãtitatis eo ꝙ equiualẽtes ſunt ppothetice:modo ypothetice nõ ſunt alicuiꝰ quãtitatis: ſʒ bene ſunt alicuiꝰ qualitatis. Sed diceres que eſt ergo cõtradictoꝛia ſopliſmatisꝰ Rñdetur ꝙ eſt iſta.nõ nullo homine currẽte tu es aſinus.pꝛobat᷑.hec ne⸗ gatio nõ/fertur ſupꝛa totã pꝛopõneʒ ita ꝙ ſit ſenſus. non cſt ita ꝙ nullo homine currẽte ⁊c. vel ꝙ ſit ſenſusꝭ non ſequitur nullus hõ currit:ergo tu es aſinus.et illa eſt vera. Sed di ceres contra iſta non nullo hoĩe ⁊c. et iſta aliquo hoĩe currente ⁊c.equi polent. ergo ſi vna eſt cõtradictoꝛia ſophiſmatis:&̊ et reliqua. Rñdetur negãdo dictas pꝛopõnes equipolere. Et qñ dicitur nonne nullo ⁊ aliquo equipolẽt.dico ꝙ hoc eſtverũ quãdo ly non refertur ſupꝛa ly nullo:ſed tñ nõ opoꝛtet qñ ly non refert᷑ ſupꝛa to tam pꝛopõnem negãs veritatẽ eius qualiter eſt in pꝛopoſito. Adhuc diꝰ ceres qualiter ſe hñt ergo iſte.nullo homine ⁊c.et aliquo hoĩe ⁊c.ex quo non ſunt cõtradictoꝛievel ergo ſunt cotrarie vel ſubcõtrarie ⁊c. Dico ꝙ ſunt ſibi inuicem impertinẽtes ſicut ſunt iſte.ſi nullus homo currit tu es aſinusꝭ ſi aliquis homo currit tu es o mneen endngen ndur ſem canſden N denend. E ſcphtinn reſpocetun fin ft quudo dictur dextriü oculn Nictur , Me non ſumt ingul us vniuertalis neutrü oculun lutpatet ex prius dictis. ſede cſoutſingulorcs reſponderur Mcantececes. uts ier uel lenun ſrt voſſibils:tamen cott muconpoſttn erills ſingulanid mheſblirofter neend Unren ſngnani, noch nen Pnlrun t mmecctns iln ſugſals:ſdcchulanin idmn, ſet ntmgilſet, llanis unci n ad s, ncſt ta , nullo tanite tc nel gſlt ſenſus. Iutur nulus hurnit: ergo lnns etll eſt era Ged di ontra ſas non muloſiene, Aiquo doit amtente degul ergoſ Mc dtradicton lmmnis:5en feiqua gikn 4o dictas wopoͤnes cquſolere/ fi detur nomme ulot ano äl Inferur vu p ullii vrrqiy nnjt ito puͤnn Ngi; Mlal eli inraolin Auc d ur le tenpoilte nulo alo holeal/er gnb⸗ — ztrarie 10. eſubeitrne d a ſen aſinus q̃ ſunt ambe affirmatiue.nec ſe conſequũtur: nec ſibiiuicem oꝑppo nuntur aliqua ſpecie oppõnis. ꝗ Ad ſecundã rõneʒ dico ꝙ ſi uta negatio nõ:feratur ſupꝛa totã pꝛopõnem con ceditur añs et negatur conſ. equẽtia Nam tunc ſenſus illius ſingularis eſt. non eſt ita ꝙ ſoꝛte cuꝛrente tu es aſinus. ⁊ tunc añs eſt negatiuũ et qꝛ ſophiſma ẽ aff irmat iuũ conſequẽtia nonvalet. Si autem intelligitur nõ ſoꝛte currẽte tu es aſinus ꝙ iſta ne⸗ gatio nõ: non feratur ſupꝛa totã pꝛo ſitionẽ ⁊ ꝙ eſſet ſenſus. non ſoꝛte currẽte tu es aſinus: id eſt ſoꝛte non currẽte tu es aſinus.tunc cõceditur cõſequentia: ſed negatur antecedẽs Unde negandũ eſt ꝙ ſoꝛte non cur⸗ rente tu es aſinus: eo ꝙ negandũ eſt ſi ſoꝛtes nõ currit tu es aſinus Sophilma xxviui. AMeutrũ gculũ habẽdo tu potes vidẽ Fobãatii ſophiſma. Dextrũ oculuʒ nõ habendo tu potes videre. ſiniſtrũ oculũ non habendo tu potes videre. ergo ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic. neutrũ oculum ⁊c. ergo ſi neutrum oculũ habes tu potes videres conſe⸗ quens eſt falſum ↄſequẽtia tenct: eo ꝙ talis habet exponi per condit iona lem cauſalem vel tempoꝛalẽ. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ eſt falſum. Et quãdo dicitur dextrũ oculuʒ ⁊c. dicitur ꝙ iſte non ſunt ſingulares eius vniuertalis neutrũ oculum ⁊c. ſicut patet ex pꝛius dictis. ſed goſito ꝙ eſſent ſingulares reſ pondctur ne⸗ gando antecedẽs.quia licet que libet illarum ſit poſſibilis:tamen copula⸗ tiua compoſita ex illis ſingularibus eſt incõpoſſibilis pꝛopter inco mpoſſi bilitatem ſingulariũ. modo neutruʒ ſingularium eſt antecedens tllius vniuerſalis: ſed copulatiua compo⸗ Uta ex eis ⁊ cetera. Sophilma xxix. Zd nullum hoĩem currere ſequitur omnẽ hominẽ currere.¶ Pꝛobatur. nõ ad ſoꝛtem cuꝛrere ſequitur omnẽ hominẽ currere.nec ad platonẽ cur⸗ rere ſequitur omnẽ oĩem currere. ⁊ ſic de aliis ergo ⁊c.¶ Secundo ſic arguitur. cõtradictoꝛiũ ſophiſm atis ẽ falſum ergo ipᷣm ẽ verũ.ↄña tenet añs pꝛobatur:qꝛ contradictoꝛiũ eſta⸗ ad aliquẽ hoĩcm currere ſequit᷑ oẽm hoĩem currere.modo hoc eſt falſum Impꝛobat᷑ ſophiſma.ad vnũ cõtra — rioꝛũ non ſeqᷣtur reliquũ:ſed nullus homo ⁊ oĩs homo ſunt ↄtr aria ergo non ad nullum hominẽ ⁊ cetera. ¶ Zd ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum poteſt habere duplicẽ ſenſum. vnus poteſt eſſe iſte: ꝙ ſophiſma poteſt eẽ vna vlis negatiua. et ſic eſt ſenſus. nullus homo eſt ad quem currere ſe quatur oẽm hoĩem currere. ⁊ ſic eſt verum ſicut pꝛobauerũt due pᷣme ra tiones. et vt ſic ſophiſma eſt pꝛopoſi tio vniuer ſalis negatiua. Alo modo fophiſma ſigmificat ꝙ ad iſtã vel ſibi ſimilem nullus hõ currit ſequit᷑ iſta oĩs homo currit. et ſic ſophiſma eſt falſum. et hoc pꝛobat ratio in oppo⸗ ſitum.⁊ ſic ſophiſma eſt pꝛoꝑõ indeſi nita affirmatiua. Sophilma .·xxx. Ad oẽm hoĩem currere ſequit᷑ oẽm hoĩem currere. Pꝛobatur ſox hiſma. Nam ſequitur omnis homo currit: ergo omnis homo currit. S̊ ad oẽm hominẽ currere ſequitur omnẽ ho?⸗ minẽ cuꝛrere.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma Nec ad ſoꝛtẽ cuꝛrere ſequit᷑ omnem honumẽ currere.nec ad platonẽ cur⸗ rere ſequitur omnẽ hoĩem currere. et ſic de aliis.ergo nõ ad omnem ho minem currere ſequitur omnem ho minem currere. Secundo ſic ar guitur. Id omnem hominẽ urrtia Lele⸗ ſequitur omnem hoĩem currere:ſed ſoꝛtes eſt hõ.ergo ad ſoꝛtẽ currè ſeq tur oẽm hoĩem currere.ↄñs eſt fim̃: qꝛ non ſedtur ſoꝛtes currit ergo oĩs hõ currit.iſ Tertio ſic arguit᷑.cõtra dictoꝛiũ ſoppiſmatis eſtverum ergo ipᷣm eſt falſum. añs ptʒ ſcʒ ad aliquẽ hoĩem currere nõ ſequit᷑ oẽm hoieʒ currere.qꝛ nõ ſequit᷑ aliquis hõ cur⸗ rit ergo oĩs homo currit.i¶ Rñdetur ad ſophiſma ꝙ põt inteiligi ꝙ ſit ꝓ poſitio indefinita.et tunc eſt ſenſi: us ad iſtã vel ſibi ſimilẽ om̃is hõ currit ſequitur omnis hõ currit.et hoc eſt verum vt pꝛobauit pꝛima ratio. Uel intelligitur ꝙ ſit vniuerſalis ⁊ tunc eſt ſenſus oĩs homo currit ad quem currere ſequit᷑ omnẽ hoĩem cuꝛrere et hoc eſt faſſumvt pꝛobatũ eſt Sophilma xxxi. ullũ hominẽ currere ſequitur ad aliquem hoĩem currere. Pꝛobatur ſophiſma.nec ſoꝛtẽ cuꝛrere ſequitur ad aliquẽ hoĩem cuꝛreꝛe.nec ꝓlatonẽ currere ſequitur ad aliquem hoĩem currere ⁊ ſic de aliis.ergo nõ ſequit᷑ alids homo currit ergo plato currit ergo nullũ hoĩem ⁊c. Impꝛobatur ſophiſma: qꝛ ſi ſic ſequẽret᷑ ꝙ vnum cõtradictoꝛioꝝ ſeq̃retur ad reliquũ. ↄñs eſt falſum ⁊ ↄña teuet eo ꝙ nul lus homo currit ⁊ aliquis hõ currit ſunt cõtradictoꝛia ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ poteſt eſſe vna vłis nega⸗ tiua.et tũc eſt verũ vt pꝛobauit pma ratio.vel poteſt eſſe pꝛopõ indefinita affirmatiua et ſic eſt falſum ſicut ꝓpè⸗ bauit alia ratio. Nam tũc ſignificat ꝙ ad iſtam aliquis hõ currit ſequit᷑ iſta nullus hõ currit et hoc eſt ſim̃. Sophiſma xxxii. Nullus hõ eſt ſi aliquis homo eſt: Pꝛobatur ſophiſma. nõ ſoꝛtes eit ſi aliquis homo eſt.qꝛ nõ ſequitur ali⸗ qus hõ eſt ergo ſoꝛtes eſt, nec plato eſt ſi aliquis homo ẽ. qꝛ nõ ſequitur aliquis õ eſt ergo plato ẽ ergo ac. ¶ Impꝛobatur ſophiſi ma.hic denota tur vnũ oppoiſtoꝝ ſequi ad reliquũ: ergo ſophiſma eſt falſum, Aa ſo⸗ phiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm eſt falſi u3. Et qñ dicitur nõ ſeqtur ⁊c.diciturqꝙ illa negatio non poteit negare condi tionẽ ⁊ tunc añs eſt verũ ⁊t ↄna non valet. Tunc enĩ denotatur ꝙ uta cõ ditionaus nõ eit vera ſoꝛtes eſt ſi ali quis hõ eiſt et illud de facto eſtverũ. Sed manifeſtũ eiſt ꝙ illa nec eit ãte cedens nec pars añtis ſ. ophiſmatis. Uel dictꝗ negatio poteſt negaꝛe ver bum pꝛimo loco poſitũ: et ſic añs eſt falſum ⁊ ↄnᷣa eſt bona. tunc enĩ iſta nõ ſoꝛtes eſt ſi aliquis homo ẽ valet tantũ q;'tum iſta ſoꝛtes non eſt ſi ali quis homo eſt.et hoc ẽ falſum: quia non ſequitur aliquis homo eltꝛ ergo ſoꝛtes non eſt. Sophilma xxxiii. Nullꝰ potelſt ſcire qð aliquis poteſt ſcire. Pꝛobatur ſopiiſma. ſoꝛtes nõ poteſt ſcire dqð aliquis hõ poteſt ſcir plato nõ poteſt ſcire qð alids homo poteſt ſcire ⁊ ſic de aluis ergo ⁊ ceta ↄña tenet ⁊ antecedẽs pꝛobatur ſic. ſoꝛtes nõ poteſt ſcire qð plato poteſt ſcire: qꝛ ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ſe eſſe platonẽ ⁊ hoc plato poteſt ſcire. nec plato potelt ſcire ſe eſſe ſoꝛteʒ quod poteſt ſoꝛtes ſcire: ⁊ ſic de alus. Inpꝛobatur ſophiſma.eius cõtra dictoꝛiũ eſtverũ ergo ipᷣm eſt falſum conſequẽtia tenet añs patet:qꝛ con⸗ tradictoꝛiũ eſt.aliquis homo poteſt ſcire quod aliquis homo poteſt ſcire et hoc eſt verũ. ¶ Reſpõdetur ad ſo⸗ phiſma ꝙ ip̃m eit falſum. Et quãdo dicitur ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ⁊c. dici tur ꝙ verã eſt: quia ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ſe eſſe platonẽ: nec aliquis hõ botele hoc ſcire: qꝛ nuilus oino põt cgurts ot ſaft jd eus nor Eeint hne⸗ potth ſene. ucſe nelri ſeiſec deus won lhpeſcreg deus ö poteht⸗ iarineicend:agd u ſcargucur nes doeſentt Uupeceno:ſed dens on ach ſe eſein eccato crgo 1ee l hatur ſochiſma, Gortes non ſere nil erum. ſel deus ſclt rum. crgo ſotes non poten ſdens no woren ſene ſ 30 ntmi eſnietmn gel ,n lico tny ſores poteſt ſuite anraltk uu porſt luieſeeiai ſutent cer ſuunrnſſer aligre n mnwan poeſttimpoſſible aröſegutur Aortes pot tckſare leſt ues non eſt, Sanhlim mi lyauel argh us poteſt hn ſcpiſu ſurand lre go 1llus ho oteh ſe t poteſtſlte go aiis hono ſaren ic deaus ergo cet tener 1 Mecedes Roanut ſie e eſere d danopotck eg ſonts no ren ſareſech⸗ uone 1 hoe glato potel ſche, e no potelt ſare ſe eſe ſte; ol wtelt ſoꝛtes — Imn vobutur ſophiind aus n⸗ i umnemfag ein oemmiu ent iii ei c. uciͦch Annu nd e uus n wckſane ti ſſthiümn 1 ningſpd n t r orts ö po 4 nlcn teono toel 4 auuſo ſe, nic e il ih Aenmniiſſ irgmlis vnf ſcire ꝙ ſoꝛtes ? plato.Et qſñ dicitur lato ſcit ſe eẽ platonẽ concedit᷑: nec oc eſt idẽ ꝙ ſoꝛtes denotat᷑ nõ poſſe ſcire. Cum enũ dicitur ſoꝛtes nõ põt ſcire ie eſſe platonẽ/ ⁊ plato põt hoc ſcire.hoc relatiuum hoc aliud refert an vna ꝙ in alia. Uñ ſicut nõ eſt ideʒ ſoꝛtẽ eſſe platonẽ ⁊ platonẽ eſſe pla⸗ tonem: ſic nõ eſt idem ſoꝛtẽ ſcire ſe eſſe platonẽ ⁊ platonẽ ſe ſcire eẽ pla toncm.Et ſimiliter nõvalet iſta ↄña ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ſe eſſe platonẽ qð aliquis hõ poteſt ſcire.ergo ſors nõ poteſt ſcire qð aliquis homo põt ſcire.ſed eſt fallacia ↄñtis quia bene ſequitur. ſoꝛtes poteſt ſcire ſe eſſe platonẽ quod aliquis hõ poteſt ſcire ergo ſoꝛtes poteſt ſcire quod aliqᷣs homo poteſt ſcire.ſed non econtra. ergo negatiue arguẽdo eodẽ oꝛdine eſt fallacia ↄñtis a deſtructione ante cedẽtis ad deſtructionẽ cõſequẽtis. Silr pꝛobatur ⁊ ĩpꝛobatur et ſoluit᷑ hoc ſophiſma ſequens . Sophilma xxxiiii. Sren põt ſcire qð deus nõ poteſt cire. Pꝛobat᷑.ſoꝛtes poteſt ſcire ali⸗ quẽ eſſe melioꝛẽ ſe:ſed deus non po teſt hoc ſcire.qꝛ deus nõ poteſt ſcire aliquẽ melioꝛem ſæ ergo ⁊c. Scðo ſic arguitur.ſoꝛtes poteſt ſcire ſe eẽ in peccato:ſed deus non poteſt ſcire ſe eſſe in peccato ergo ⁊c. ¶ Impꝛo batur ſophiſma. Soꝛtes non poteſt ſcire niſi verum:ſed deus ſcit omne verum. ergo ſoꝛtes non poteſt ſcire qð deus nõ poteſt ſcire.¶ Ad iſtud ſophiſma reſpondetur ꝙ eſt falſum. Et quãdo dicitur ſoꝛtes poteſt ſcire aliquẽ ⁊c.concedit᷑: quia poteſt ſcire aliquẽ eſſe melioꝛẽ ſoꝛte:⁊ cõceditur ꝙᷓ deus nõ poteſt ſcire aliquẽ melio⸗ rem deo cum hoc ſit impoſſibile.ſed ex his nõ ſequitur ꝙſoꝛtes põt ſcire qð deus nõ poteſt ſcire.qꝛ nõ eſt idẽ quod in pꝛemiſſis denotatur ſoꝛtem poſſe ſcire ⁊ qð denotatur deum nð poſſe ſcire.patet qꝛ nõ ſunt idẽ poſſe ſcire aliqueʒ melioꝛem ſoꝛte ⁊ poſſe ſcire aliquẽ melioꝛem deo. ¶ Ad ſe⸗ cundã re ſpõdetur eodẽ modo. qꝛ nõ ſequitur. ſoꝛtes ſcit ſe eẽ in peccato et deus nõ ſcit ſe eẽ in peccato.ergo ſoꝛtes ſcit aliquid qð deus non ſcit:t eo ꝙ nõ eſt idem qð in pꝛemiſſis de⸗ notatur ſoꝛtem ſcire poſſe ⁊ qð de⸗ notatur deum nõ poſſe ſcire pꝛopter hoc ꝙ hoc relatiuum ſe aliud refert in vna et aliud in alia. deinde poteſt poni quando ly nullus additur ter⸗ mino cõplexo de quo. Sophilma .xxxv. Nullũ animal dum doꝛmit vigilat. Pꝛobatur ſophiſma. Contradicto⸗ rium ſophiſmatis eſt falſum: ergo ipſum eſt verũ.conſequẽtia tenet et antecedẽs pꝛobatur: quia contradic toꝛium eſt. aliquod animal dum doꝛ mit vigilat: quod eſt falſum.¶ Im⸗ pꝛobatur ſopliſma.nullũ animal dũ doꝛmit vigilat:omnis homo eſt aĩal dum doꝛmit: ergo nullus hõ vigilat concluſio eſt falſa ⁊ diſcurſus eſt bo nus:quia in celarẽt.ergo aliqua pꝛe miſſarum:et non minoꝛ ergo maioꝛ que erat ſophiſma. ¶ Ad ſophiſma re ſpõdetur᷑ ꝙ ipſum eſt verum ſicut pꝛobauit pꝛima ratio. Pꝛo ſolutione alteriꝰ rationis dicitur ꝙ ſophiſma debet reſolui ſic.nullũ animal eſt qð dum doꝛmit vigilat. et ſecundũ hoc dicitur dictũ diſcurſum non valere: eo ꝙ plus pᷣdicatur in minoꝛi qᷓ erat ſubiectum maioꝛis. Nam in minoꝛi pꝛedicatur hoc totũ animal dum doꝛ mit et nõ depere pꝛedicari niſi ly ani mal.Et ideo debet ſic argui.nullum animal dum doꝛmit vigilat: omnis homo eſt animal. ergo nullus homo dum doꝛmit vigilat. ⁊ tũc ſillogiſmꝰ g ii. eſſet in celarẽt et pᷣmiſſe eſſent vere æ ſimiliter ↄcluſio ꝓpter hoc ꝙ plus pꝛedicat᷑ in minoꝛi ꝙᷓ;ᷓ ſubiiciebat᷑ in maioꝛispiſcurſus ille nõvalet nullus obolus valet denariũ: oĩs floꝛenus valet obolũ.ergo nuilus fl oꝛenꝰ va⸗ let denariũ. vnde hic in maioꝛi ſolũ ſubiicitur iſte terminꝰ obolus: quia maioꝛ reſoluit᷑ ſic: nullus obolus eſt valens den ariũ.et in minoꝛi pꝛedi⸗ catur hoc totum valens obolũ.Sed iſte diſcurſus benevalet.nullus obo lus valet denariũ:om̃is floꝛenus eſt obolus.ergo nullus floꝛenꝰvalet de nariũ.ſed tunc minoꝛ eſſet falſa. W Nunc in hac parte ponẽda ſunt ſo phiſmata diff icultatẽ habentia rõne terminoꝝ negationem includentiũ. ſicut ſunt dictiones excluſiue excep⸗ tiue ⁊c. Et pᷣmo ponẽda ſunt ſophiſ mata circa dictiones excluſiuas. et deinde circa exceptiuas.⁊ etiam de multis aliis. Et pꝛimo adhuc pᷣmit⸗ tenda ſunt aliqua circa dictiones ex cluſiuas qbus pᷣmiſſis ponẽda ſunt ſophiſmata. ¶ Quantũ ad pꝛimum Sciendũ eſt ꝙ iſte dictiones dicunt᷑ excluſiue/ſolũ/tantuʒ/vnicus/ et ſic de aliis.⁊ pꝛopõnes in quibus ponũ tur dicunt᷑ excluſiue.ſ Scðo qtum ad iſtam dictionẽ nuuus ſolꝰ eſt ſci/ endũ ꝙ aliqñ dicitur teneri cathego reumatice ⁊ aliquãdo ſincathegoꝛeu matice.Ouãdo cnũ tenetur cathego reumatice tunc denotat pꝛiuationẽ ſocietatis.ſicut ſi diceret᷑ ſolus ſor̃s currit:et ſignificaret᷑ per talẽ pꝛopo⸗ ſitionẽ ꝙ nullus curreret cũ eo. vel ſi diceretur ſolus ſoꝛtes comedit vel ſoꝛtes comeditſolus.qꝛ quãdo tenet᷑ cathegoꝛeumatice magis pꝛopꝛie dʒ poni a parte pꝛedicati. Sed quando tenetur ſincathegoꝛeumatice tunc ſi gnificat ꝑꝛedicatũ verificari de ſub⸗ iecto et remoueri de quolibet alio. Et eſt ſciendũ ꝙ per iſtam ſolus ſoꝛ tes currit ſignificat᷑ ꝙ ſoꝛtes ceurrit ⁊D nichil alið a ſoꝛte currit.¶ Tertio eſt ſciendũ de iſta dictione vnicus q; aliquãdo additur ſubiecto alicunꝰ ꝓ poſitionis ⁊ tunc denotat excluſionẽ pꝛedicati ſolũ ab illis que ſunt cuiſ⸗ dem ſpeciei cũ ſubiecto ⁊ nõ ab aliis verbi gr̃a ſi dicatur ꝙvnicus ſoꝛtes elt in domo denotat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſit in domo et nullus alius a ſoꝛte ſit in domo.i;'uis enĩ multa alia animalia ſint in domo eadẽ.Similiter hec di ctio vnicus denotat excluſionẽ mul titudinis in illa ſpecie. verbi gratia. poſito ꝙ multi hoĩes currãt hec eſt falſavnicus homo currit:qꝛ denotat ratione lyuiꝰ dictionis vnicus ꝙvnꝰ homo currit ⁊ nõ plures.et per hoc iſta dictio vnicus differt ab iſta dic⸗ tione vnus: qꝛ iſta dictio vnus non fic excludit mult itudinẽ. UNñ poſito ꝙ multi homines currãt adhuc hec eſſetvera vnus homo currit.licet nõ ſit ita de iſta vnicus homo currit. Quarto eſt ſciendũ de iſta dictiõe tantũ ⁊ de iſta dictione ſolũ que ſũt dictiones excluſiue magis cõmunes que aliquãdo addũtur ſubiecto ali⸗ quãdo pꝛedicato et aliquãdo copule. Exemplũ pꝛimi vt tantum hõ currit Exemplũ ſecundi vt homo eſt tantũ animal.Exemplũ tertii vt homo tĩ eſt aĩal.¶ Quinto ſciendũ eſt ꝙ ſub⸗ iectum cui dicte dictiones poſſunt addi poteſt eſſe terminus cõmunis: ſicut dicendo tantũ homo currit.vel terminꝰ diſcretus ſicut dicendo tan tum ſoꝛtes currit.et aliquãdo poteſt eſſe terminus ſingularis numeri:vt dicendo tantũ homo currit.vel plu⸗ ralis numeri: vt dicẽdo tantũ hoĩes ſunt riſibiles. Uel poteſt eſſe nomẽ collectiuũ vt dicendo tantũ exercitꝰ eſt rotũdus.⁊ ſic etiã poteſt diſtĩgui de pᷣdicato Et aliqñ poteſt eẽ rectus vt dicendo tm̃ ſoꝛtes currit. ⁊ aliqũ nthus poᷣnen 4 i bp au ſon Umſogfnſmntz ne dichones lus(ſumi Hldae⸗ un aGdatur ſunecto tüc crpon tder pwronen Cpalarms Pſtrzer iaaimmmrme un Gatuun czhor tearind dmenk Aliud. Et ideocopulatun dn ſonens illus excluſlue vnae ſchnutur ad alum. ſcz copulat mluſuam et econnnn errbig Mun homo vrnt erpontu mmo cntk ernichil aind ab Urtt. Er io ſegutur ye nhepoicz gue eſians expone Nlulueſeuitur ad cxclulluã. ir ceg guelber ard copnla inrad ilan copulatinqz en 1 Nr Mcusdffe n ne nus: g ſtn deti nns in crdludumiltindn, Gion multl honine aurrit ihuc hee etnera mmus vncumnt liet b la delnmas ant. umockſarnui della dicti⸗ titde iti ditoe ſoi ne ſit wnes erduſlue magis cimunes Auido adütur ſubie a Oedicato en aiqnido onle. ngäpum Nimwnhdonti teongin erundi Rhono ttnni. mal. Exempäteni ſthonoti Nii. (Ounnoſcendielg cerum an dicte dücnns ne zia poteſteſe lmmmscinune ſtcut en umi vrwanni.OH nn alortusſanttutnitin mlusnc ri, uiſ Gemminsſihlnennen tühon untvelg d ie mete t ith ull oſtl . es. ll eſteſe nn⸗ alrnnift din ni gi imüin,eighäͤnm ceesdufft laiß „ Go untücterch . illud cui addituꝛ dictio excluſſiua põt eſſe obliquꝰ. vt dicendo ti ſor̃s eſt aſfinus. Aliqñ aũt ↄpoſitum ex recto et obliquo. ſicut dicendo tim̃ aſinus ſoꝛtis currit. Et aliqñ poteſt eſſe cõ poſitũ ex rectis mediãte aliqua con⸗ uũctione interpoſita.ſicut dicendo tã tum materia ⁊ foꝛma ſunt ↄpoſituʒ. Ulterius põt add termino dulri⸗ butiuo iam diſtributo:ſicut dicendo tantũ omnis hõ currit:tantũ nullus hõ currit.Et aliqñ ne gatiõe pᷣpoſita et aliqñ negatiõe poſtpoſita.⁊ aliqñ terĩo abſoluto: ſicut hic tim homo ẽ. aliqñ termino cõnotatiuo:ſicut hic. tm̃ albũ cſt. et aliqñ termino ſigniſi canti rem diuiſibilẽ. ſicut dicẽdo tĩ homo eſt.⁊ aliquãdo termĩo ſigãnti rem indiuifibilẽ:vt dicendo tantum aĩa eſt. et aliqñ termino ſignificanti rem homogeneã: vt tantũ aqua eſt. et aliquãdo termino ſigniſicãti rem etherogeneã vt dicendo tm̃ homo ẽ: His viſis ponende ſunt alique re gule pꝛo expõnibus pꝛopõnum exclu ſiuarũ que valebũt nobis ad ſoluen⸗ dum ſophiſmata circa dictiones ex⸗ duſiuas. Pꝛima cẽ. Si dictio exclin ſlua addatur ſubiecto tũc exponẽda eſt per vnãſpꝛoꝑõnem copulatiuã cõ poſitã ex vna affirmatiua et alia ne⸗ gatiua cuʒ hoc relatiuo diuerſitatis aliud: Et ideo copulatiua dicitur ex/ ponens illius excluſiue.⁊ vna earum ſequitur ad aliam: ſcʒ copulatiua ad excluſiuam et econtra.verbi gratia⸗ tantum homo currit exponitur ſic. homo currit et nichil aliud ab hoĩe cur̃rit. Ex iſto ſequttur ꝙ; quelibet cathegoꝛica que eſt paꝛs exponentis excluſiue ſequitur ad excluſiuã pꝛo⸗ pter hoc ꝙ quelibet pars copulatiue ſequitur ad illam copulatiuã cuius eſt pars.que copulatiua conuertitur cum excluſiua. Eodẽ modo expone/ retur ſi ſnbiectũ eſſet tenmiuus con notatiuꝰ.ſicut dicendo tantũ album currit.exponit᷑ enĩ ſic. albũ currit et nichil aliud ab albo currit. Idẽ etiã eſſet ſi ſubiectũ eſſet terminus colle ctiuus.vt ſi diceret᷑.tm̃ poxulus cur rit exꝑonit᷑ ſic.poꝑulꝰ currit ⁊ nichil aliud a populo currit. Et idẽ eſſet ſi illud cui additur dictio excluſiua eẽt obliquus vel aggregatũ ex recto et obliquo.ſicut dicendo tm̃ ſoꝛtis eſt aſinus.exponitur ſic.ſoꝛtis eſt aſinꝰ et nullius alterius a ſoꝛte eſt aſinus Simuliter iſta. tantũ ſoꝛtis aſinus currit.exponit᷑ ſic. ſoꝛtis aſinus cur rit ⁊ nihil aliud a ſoꝛtis aſino currit ita ꝙ manet obliquus ſimiliter ſitua tus.Et dicitur cõfoꝛmiter ſi ſit plu/ ralts numeri. ſicut tantũ duo ho ĩes currũt debet ſic exponi.duo homics currunt et nulla alia a duobꝰ homi⸗/ nibus currunt:i cum hoc tñ benc ſtat ꝙ aliquid aliud a duobꝰ hoĩbus cur rat.vtvnus hõ qui eſt alius a duobꝰ hoĩbus currit. Cõſimiliter eſt dicen dum ſi ſubiectũ ſit diſiunctũ vel co/ pulatũ. Secũda regula Si dictio excluſiua addatur pᷣdicato denotat excluſionẽ cuiuſlibet alterius pꝛedi⸗/ cati a ſubiecto.ſicut hic.ſoꝛtes eſt tãꝗẽ tum aĩal. vnde talis exponit᷑ ſic.ſoꝛ⸗/ tes ẽ tantũ animal.i.ſoꝛtes eſt aĩal. ſoꝛtes nõ eſt aliud ꝙᷓ; aĩal.ita ꝙ ver bum maneat affirmatũ invtraq;. CLirca iſtã regulã eſt notandũ ꝙ ſi pꝛedicatũ euni addit᷑ dictio excluſiua eſt terminꝰcõnotatiuꝰ pꝛopõ in qua ponit᷑ põt exponi dupl.ſicut dicẽdo ſoꝛtes eſt tii albus.ꝑõt enim exponi vno mõ ſicut dictũ eſt per excluſionẽ cuiuſcũq; alteriꝰ pᷣdicati a ſubiecto. Et tũc ſic exponit᷑:ſoꝛtes eſt tin albꝰ i. ſoꝛtes ẽ albus et ſoꝛtes eſt nichil aliud q; albus. Scðo mõ põt ſic ex/ poni.ſor̃s eſt tĩ albꝰ.i.ſor̃s eſt albꝰ et ſor̃s denoĩat᷑ nõ alio accñte.⁊ ſie Fſpᷣm pꝛimã expõem hec eẽt vera ſor̃L geiiii eſt tm̃ albus.nõ obſtãte ꝙ ſoꝛtes eẽt albus ⁊ cũ hoc eẽt grãmaticꝰ logicꝰ et rhetoꝛicꝰ.tñ in ito caſu ipſa eſſet falſa pᷣm ſecundã expõnem Tertia regula.Qñ dictio excluſiua additur vtriq; taʒ ſubiecto qᷓ; pꝛedicato tunc fienda ẽ expoſitio q;'tum ad ly tantũ poſitũ ex parte ſubiecti ſᷣm pꝛimã re gulã alio remanẽte integro.vᷣbi gr̃a tm ſoꝛtes eſt tm̃ ſoꝛtes.dʒ ſic exponi ſoꝛtes eſt tantũ aĩal et nichil aliud a ſoꝛte eſt tantũ aĩal.⁊ tunc tali expo/ ſitione facta vlteriꝰ quelibet cathe goꝛica copulatiue exponẽtis exponẽ da eſt per ſcdᷣam regulã. ¶ Quarta regula cẽ.Qñ dictio excluiiua addit᷑ copule exponẽda eſt ꝑ vnam affirma tiuã in qua pꝛedicatũ affirmatur de ſubiecto.⁊ per vnã negatiuã de cuiꝰ ſubiecto remouet᷑ cõpoſitũ ex dicto pᷣdicato et hoc relatiuo diuerſitatis aliud.verbi gra.ſoꝛtes tantũ eſt aĩal dʒ ſic exponi.ſoꝛtes eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes nõ eſt aliud ab aĩali.Sed eſt aduer⸗ tendũ ꝙ ſi talis pꝛopõ in qua addit᷑ dictio excluſiua copłe ſit de ſubiecto cõi non determĩato aliquo ſignovłi tunc in exponẽte negatia loco talis ſubiecti dʒ poni relatiuũ idẽtitatis. verbi gra.homo tm̃ eſt aĩal debet ſic exponi. hõ eſt aĩal et ille nõ eſt aliud ab aĩali.Silr homo videt tĩ aſinuʒ debet ſic cxponi.hõvidet aſinũ ⁊ ille nõ videt aliud qᷓ; aſluũ ſeu aliud ab aſino.Et ratio huius eſt:qꝛ ſi nõ ſic exponeret᷑ ſic ſcʒ ꝙ ſubiectũ negatie eẽt relatiuũ idẽtitatis ⁊ nõ terminꝰ cõmunis.poſſibile eſſet in caſu expo nentẽ eſſe verã et expoſitã eſſe falſã Poc declaro ſic.nã poſito ꝙ nõ ſint niſi duo hoĩes in mũdo ſcʒ ſoꝛtes et plato:⁊ ſoꝛtes videat aſinũ et cũ hoc multa alia aĩ alia:⁊ pło nichil videat hec eẽt falſa.homo tmividet aſinũ qꝛ nec ſoꝛtes tm̃ videt aſinũ nec plato. Soꝛtes enim videt alia ab aſinoꝭ et plato nichil videt: ? tũ ambe erunt vere ſcʒ homo videt aſinũ et hõ non videt aliud ab aſino. Pꝛima enĩ eſt vera pꝛo ſoꝛte ⁊ ſecunda et iã pꝛo pla tone. Sed ſi dicatur hõ videt aſinũ et ille non videt aliud ab aſino. tune pꝛima eſt vera ⁊ ſecũda falſa ꝓ eodẽ ¶ Ex iſto ſequitur ꝙ multuʒ differt dictionẽ excluſiuã ponere ad copulã et ponere ad pꝛedicatũ. Pꝛimo quia quãdo ponitur ad pꝛedicatũ ſiue ſub iectum ſit terminꝰ cõmunis ſiue ſin gularis ſine ſigno vłi nõ opoꝛtet ſic loco ſubiecti ponere relatiuum idẽti tatis ſicut opoꝛtet qñ dictio exclu⸗ ſiua additur copule.Scðo qñ dictio excluſiua ponit᷑ ad pꝛedicatũ hoc ver bum eſt manet aff irmatuʒ in vtraq; exponentiũ.i. Circa iſtam regulã elt ſciendũ ꝙ quãdo dictio excluſiua ad ditur copule ⁊ pꝛedicatũ eſt terminꝰ cõnotatiuus põt exponi dupir̃. ſicut etiaʒ quãdo dictio excluſiua additur pꝛedicato exiſtenti cõnotatiuo.verbi gra.ſoꝛtes ti eſt comedẽs poteſt ex poni fic.ſoꝛtes eſt comedẽs et ſoꝛtes nõ eſt aliud a comedẽte.vł ſic ſoꝛtes eſt comedẽs ⁊ nõ denominatur alio accidẽte. Quinta regula eſt.Si ne gatio pᷣcedat dictiõeʒ excluſiuã tunc illa pꝛopõ exponẽda eſt per vnã diſiũ ctiuam.verbi gra.non tin ſoꝛtes cur rit exponitur ſic.ſoꝛtes nõ curritvel aliud a ſoꝛte currit. Ratio huius eſt quia iſta.nõ tantũ ſoꝛtes currit con tradicit huic affirmatiue.tantũ ſoꝛ⸗ tes currit.ergo exponẽsvnius debet contradicere exponenti alterius. Et cum exponensavnius ſit vna copula⸗ tiua exponẽs alterius debet eẽ vna diſiunctiua compoſita ex partibus cõtradicentibus partibꝰ copulatiue Ex iſto ſequitur ꝙ iſta ↄña nõ valet non tantũ ſoꝛtes currit:ergo ſoꝛtes currit.ſicut nec valet cõſequentia s diſiunctiua ad alterã eius partẽ⸗ ertitilner. Gict ent en nevmmn ni sticoea Et notane dir glahrelſſmn fnnnnun iͤ Iia fimmian ſecunn eni iumd oetil erg om d vonono Dcdanmſe lttur tunti non d Weaialer pome gial not homo. Gumun tanter oiri n rectis: qe imn odii nſeguut, oneni ſeult cuuudl eicſtalnus:5temnti ſnus l. hec cri ſequlur, tang ideſuocſt certce Ni poſt Aeeclntuus hibert mmin ſtal ſoe nü bouen nlſun ais eſet erü tea Wn Wmaniiranniig ni ,gidde 1du unaretrtrniihnun noratluns pöt exponi upcf, ſur j qic echo ereuſu⸗ deur crllenn cvtiu wii Morro iñi l mnanip eſer 1 , ſorres l comeges et ſottes Naluda comedete b le ſoꝛts omedes 1 1 denomninatur ali⸗ Ee.(Qumntaregulact Gine onetan dtſen erduſiud tune eronic Ader Madi umn etdgi nnſanu Lerpontur ſic ſetes nö nie uud aſotecumnt, Hri uad u ntuni ſiurvat len ul ifmunt nl ſi/ gamt.c Nwrsnnus menmn oli hl mliemzanmm amiu . Serta regula eſt.ab excluſſua af⸗ 14 Yurmatiua in rectis ad vlem de ter⸗ minis trãſpoſitis eſt bona ↄnña. vn⸗ de bene ſequit᷑ tantũ aĩal eſt hõ: er⸗ go oĩs homo ẽ aĩal. iſta patʒ ſtatim per expoſitionẽ excluſiue. Nã ſi ani mnal eſt homo et nihil altud ab ani⸗ mali eſt homo tunc homo eſt aĩal et nullus hõ ẽ aliud ab animali ꝑ ↄuer ſionẽ ⁊ per ↄns oĩs homo ẽ aĩal.et ideo iſta. oĩs homo ẽ aĩal ſeqͥ tur ad exponentes iſtius.tm̃ aĩal eſt hõ.tũc etiam ſequitur ad ipſãmet. Etiam poſſet pꝛobari iſta ↄna eo ꝙ ex op⸗ poſito ↄtradictoꝛio ↄñntis inſert᷑ opꝑ⸗ poſitũ añtis.Ex hoc ſeqt᷑ ꝙ ile ſyl⸗ logiſmus nõ valet.oĩs hõ eſt ſubſtã tia:tantũ aĩal eſt hõ: ergo ti aĩal ẽ ſubſtautia: qꝛ oĩno equalet huic ſyl⸗ logiſmo qͥ non valʒ.oĩs homo ẽ ſub ſtantia:oĩs hõ ẽ aĩal: ergo oĩs ſub⸗ ſtantia eſt aĩal. nde mioꝛ ⁊ ↄcluſio huiꝰ ſyllogiſmi ſequũtur ad mino⸗ rem ⁊ ↄcluſionẽ alterius ſyllogiſmi cõuertibiliter. Sicut enĩ ad excluſi uam ſeqtur vłis de terminis trãſpo ſitis ita ecõtra. Et notanter dixi in regula ab excluſiua affirmatiua: da nilſi eẽt affirmatĩa nõ ſedtur.nõ enĩ ſequit᷑.tantũ hõ nõ eſt aĩal.ergo om ne aĩal eſt non homo./Nec etiam ſe quitur.tantũ non hõ nõ eſt aĩal: er⸗ go om̃e aĩal nõ ẽ homo. Similiter notanter dixi in rectis: qꝛ in obliqs non ſequit᷑.non eni ſequit᷑.cuiuſlibʒ clerici eſt aſinus: S tantũ aſinus eſt clerici. Nec cxiã ſequitur. tantũ cu⸗ ius eſt aſinus eſt clericꝰ. Nã poſito Waquilibet clericus haberet vnũ aſi .Nαα dehete. a i nũ et cũ hoc vnũ bouem ⁊ cum hoc quilibet lapcus: añs eſſet verũ ⁊ cõ ſequẽs falſum. Nec etiã e contra.tã tum aſinus eſt clerici: S cuiuſlibʒ cle rici eſt aſinus.vel ſic. tantivcuius ẽ aſinus eſt clericus:& cuiuſilibet cleri (i eſt allnus, vtrobiq; añs põt eẽ ve rum et ↄñs falſum.Et pono ſic exẽ⸗ plum de duplici ↄñte vel añte exciu ſiue ſᷣm duplicẽ opinionẽ de obiiq̃ͥ q̃ eſt de iſta dubitat ione.vtrũ obliquꝰ poſſit eẽ ſubiectũ ꝓpõis ⁊c. Sep⸗ tima regula. Quãdo dictio excluſi⸗ ua additur termio ſignificãti totum integrale põt exponi dupliciter:ſci⸗ licet ꝓprie et impꝛopꝛie. Uerbi gra tia.tantũ domus eſt alba.exponitur ſic pꝛopꝛie.domus ẽ alba et nichil ali ud a domo eſt albũ.et ſᷣm hoc dicta ꝓpoſitio ẽ poſſibius: Nam ſi domꝰ eſt alba tunc aliqᷓ pars eius eſſet al ba.ſicut paries vel aliqua alia pars et illa eſt alia a domo. Impꝛopꝛie au tem ſic exponit᷑. domus ẽ alba ⁊ mi⸗ chil aliud a domo quod non ẽ eius pars eſt aibũ. et in illo ſenſu tał eſt poſſibilis.ſ Vctaua regula: Quan⸗ do dictio excluſiua addit᷑ termino ſi gnificanti numerũ tunc poteſt expo ni pꝛopꝛie⁊ impꝛopꝛie. Uerbi gratia tantũ tres hoĩes ſunt hic intus: p⸗ pꝛie exponitur ſic.tres hoĩes ſũt hic intꝰ ⁊ nulli alii a tribus hoĩbus ſũt hic intus etiã ſic exponẽdo dicta ꝓ⸗ poſitio eſt impoſſibilis.Si eni tres hoĩes ſũt hic intꝰtũc duo hoĩes ſũt hic intꝰ.ſʒ duo hoĩes ſũt alii a tribꝰ hoĩbus:co ꝙ duo hoĩes ſũt ⁊ nõ ſũt tres hoĩes. Impꝛopꝛie autẽ expo⸗ nitur ſic.tĩ tres hoĩes ſũt hic intꝰ id eſt tres hoĩes ſũt hic intꝰ ⁊ non plures.⁊ hoc ẽ illud qð ſolet dici qñ dictio excluſiua ponitur circa termt nũ ſigniſicantẽ numerũ poteſt expo ni gratia alienitatis:⁊ tunc expom pꝛopꝛie.vel gratia pluralitatis:⁊ tũc exponitur impꝛopꝛie.¶ Nona regu⸗ la eſt quando dictio excluſiua addit᷑ termino cõmuni diſtributo habenti plura ſuppoſita.ſicut dicendo. tan⸗ tum om̃is hõ eſt riſibilis tũc illa ꝓp⸗ poſitio poreſt exponi pꝛopꝛiẽ et ĩpꝛo pꝛie,pꝛopꝛie ſic.tantũ om̃is homo eſt riſibilis id eſt oĩs hõ ẽ riſibilis ⁊ ni chil aliud ab omni hoĩe eſt riſibile. et ſic pꝛedicta ꝓpoſitio eſt falſa: ſup poſito ꝙ iſtius termini hõ ſint actu plura ſuppoſita. Imnpꝛopꝛie vero ſic oĩs homo elſt rilibilis ⁊ nichił aliud ab hoĩe eſt riſbile.et ſic ꝑpꝛedicta ꝑ⸗ poſitio eſt vera. Sophilma xxxvi. TZantum ſoꝛtes calefit. poſito caſu ꝙ ſoꝛtes calefiat ⁊ nihil aliud a ſoꝛ te quod non ſit pars euus. Tunc pꝛobat᷑ ſophiſma. Soꝛtes calefit et nihil aliud a ſoꝛte qð nõ eſt pars eiꝰ calefit:S̊ ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſopiſma. oꝛtes calefit: & pars eius. caleſit: ſed pars ſoꝛtis eſt aliud a ſoꝛte:ergo non tãtũ ſoꝛtes calefit.. ¶ Ad ſophiſ⸗ ma reſpõdetur ꝙ ẽ impoſſibile. ſecũ dũ ꝙ arguit᷑ ꝑ ſcõm argumentũ. et hoc ſcðᷣm expõem ꝓpꝛiã. ſed ſᷣm eiꝰ expoſitionẽ impꝛopꝛiã eſt poſſibile ⁊ verũ ſtante caſu ſᷣm ꝙ pꝛobat pᷣnũ argumentũ. Ulterius dico ꝙ hee di ctio tantum nõ põt addi termĩis cõ⸗ cretis faciẽdo cathegoꝛicã poſſibuẽ affirmatiuã cũ hoc verbo ceſt.ſecun⸗ do adiacente:cõcretis quidẽ quoꝛuʒ abſtracta ſignificant rem diſtinctaʒ ab illo pꝛo quo ſupponit concretuin Vndehec non ẽ poſſibilis.tantũ al⸗ bum eſt.nam ſequit᷑ tantũ albũ ẽ:er go albedo eſt. ⁊ per ↄñs aliud ab al⸗ bo eſt:ſecundo dico ꝙ non poteſt ad di termĩo ſignificãti totũ integrale vel eſſentiale faciendo cathegoꝛicaʒ affirmatiuam poſſibilem cũ hoc ver bo eſt ſecũdo adiacẽte. Vnde hec eſt impoſſibilis.tantũ domus eſt.ſimili ter hec.tantũ homo eſt. nam ſequit᷑ domus eſt. Qparies eſt.et per ↄñs ñ tantũ domus eſt.quia paries eſt ali⸗ uda domo.ſimiliter tantũ homo eſt ergo aĩa eſt. ſed anima eſt aliud ab homine:S nõ tantũ hõ elt. ¶ Tertio dico ꝙ non põt addi termĩꝛo ſigniſi⸗ canti rem diuiſibilẽ ſumpto cũ pꝛo⸗ nomine demonſtratiuo, faciendo ꝓ⸗ poſitionẽ aff irm atiuã poſſibilem de hoc verbo eſt ſcdᷣo adiacente. nã ad quãlibet rem diuiſibilẽ eẽ ſequitur mediet atem eius eſſe que eſt aliud ab üla re. Unde hee eſt unpoſſivilis tantũ hec aqua eſt.tm̃ hec albedo ẽ. Nam ſi hec aqua eſt vel hec albedo eſt tũc medietates ſunt que ſũt alie ab eis:ergo non tm̃ hec aqua eſt nec tantũ hec albedo eſt. Quarto dico ꝙ nõ põt addi termino relatiuo ad quẽ ſequitur de pñti ſuum cvꝛrela⸗ riũ. Et ergo hec eſt impoſſibius tĩ᷑ pater eſt.nam ſequit᷑.tantũ pater ẽ: ergo pater eſt.et vltra ergo alius a patre eſt.et vltra. S non tantũ pater eſt. Quĩto dico ꝙ non põt addi ter mino numerali vltra binarinʒ. Un hec non eſt poſſibilis tm̃ tria ſũt: ſe quitur euĩ tm̃ tria ſunt:̊ tria ſunt: et vltra.ergo duo ſunt. ergo uliaa tribus ſunt.ꝗ non tantũ tria ſunt. Sexto dico ꝙ nõ põt addi termĩo collectiuo ſemꝑ intelligẽdo facere ꝓ poſitionẽ excluſiuã affirmatiuã poſ⸗ ſibilẽ de hoc verbo eſt ſecũdo acha⸗ cente. Unde hec eſt impoſſibdis tan tũ populus ẽ. Nerũtamen ſic ẽ ꝙ in pꝛedictis poteſt addi faciendo ꝓpoſi tionẽ de hoc verbo eſt tertio adiacẽ te. Unde hec eſt bene poſſibilis.tan tum ſoꝛtes eſt grãmaticus.ſimiliter iſta.tantũ domus eſt domus. tantũ homo eſt homo. tantũ pater eſt pa⸗ re attribunnnus en⸗ ſhiin lirei guͦnuarci uindlvlet ört cius⸗ Mhiina urbua uum vni ck. /Peobat ſochiſ⸗ . nicker nhl aiuſ ib noeſt ter.tantũ tria ſunt tria. tantũ popu lus eſt populus. Pꝛo quo notandũ ẽ pꝛo regula ꝙ qñ pꝛedicatũ alicuiꝰ ꝓ põis excluſiue affirmatiue conuenit termino ſignificãti partẽ de qua ñ eſt verificabile ſubiectum illius pꝛso poſitionis vel accidẽti cõnotato per fubiectũ tũc illa ꝓpoſitio eſt impoſ⸗ ti niͦeſ Setun oſtcon, Gchu ei nn hn deRcetns ndens: ſonü ens eſt ens aer Ns wn ieſt. afs potet gaa nd ud uitom ſt mnu ens: n lene werſali ad ſunm exc uſlu ſu etermins triſpoſttis de guu muri ſerta regula, (Oumrt. insd gtantiͦ mmu elt: .ſeqn. etgma ens et ynum coͤertu ſhapocrum arguttur. Pin dinn tantum vnum eſt, cdo ſle⸗ ine gon rlneen rineneſin nna V mn qi poſuerüt Nemnckpoſblihfßſn ſii, utrgittmiſminnſmn. a nm e a ſin. moan us ſani ontinni trla funt. Serm o noͤpot alliternĩ tolectivo ſenpintellgech ſacere y wſtionc exclulii sfirmatiu poſ⸗ ſdie de hoe verbockſerhch en nte. Ondeherckinpeſtimistn tüpodulugt. Uerürmenſciyn chctis keſtalchfiend⸗ N6 tonẽ de hoe verbo eb teſti⸗ dini r. cehereſ hl clie Snncna niur, ſortescl riniue, Milrt. i urtknmni ud vmn⸗ ui aner el po⸗ i ulint nu talii ſohl r Po ib or iiͦ 1 uc n i aleniltl ⸗ Abilis. verbi grati e tãtũ homo mo uetur. hoc pꝛedicatũ mouẽs nõ ẽ ve rificabile ſolum de homine:verũ eſt ctiam de partevel accidẽte hominis Et ergo hec non eſt poſſibilis tantũ mo mouet.nec etiaʒ iſta tin albũ mouek. Et notanter dixi ſignifican ti ꝑtem de qua ſubiectũ non eſt ve⸗ riſcabile.nam quãdo pꝛedicatũ con uenit tali parti ꝓpoſitio excluſiua teſt eſſe poſſibilis.ſicut iſta.tantũ aqua ẽ humida. Nam ly humidũ cõ uenit aque et parti eius de qua eſt verificabile hoc nomen aqua. Sed quãdo pꝛedicatũ eſt tale ꝙ non ẽ ve rificabile de parte ſubiecti nec etiã de accidente eius tũc ꝓpoſitio affir matiua excluſiua cuius eſt illud pꝛe/ dicatũ bene eſt poſſibilis. vt dicẽdo tantũ homo currit. vel dicẽndo tan⸗ tum homo eſt grãmaticus. vnde ly currere attribuimus homini et non pti ipᷣiꝰ hoĩs.⁊ ſiłr eẽ grãmaticũ at tribuimꝰ hoĩ et nõ parti eius⸗ Sophilma. xxxvii. Soph vnũ ., Pꝛobat ſophiſ⸗ ma vnũ eſt et nihil aliud ab vno eſt: Stantũ vnũ eſt.¶ Secundo ſic.om⸗ ne ens eſt vnũ ens: &̊ tm̃ vnũ eſt ⁊c. ¶ Tertio ſic. om̃e ens eſt vnũ ens: g tm̃ vnũ ens eſt ens.⁊ per ↄñs.tantũ vnũ eſt. añs patet quia nõ eſt aliqð ens qui ipᷣm ſit vnũ ens: ↄña tenet ab vniuerſali ad ſuam exciuſiuã ſu⸗ am de terminis trãſpoſitis de quo dicebatur ĩ ſexta regula. ¶ Ouarto tantũ ens c̃. &̊ tantũ vnũ eſt: ↄſeqnẽ tia tenet:quia ens et vnum cõuertũ tur.¶ In oppoſitum arguitur. Plu ra ſunt:ergo non tantum vnum eſt. Secundo ſic: Nam ariſtoteles in pꝛimo phiſicoꝛũ diſputat contra per menidem et meliſſum qui poſuerũt tantum vnum eſſe ens. Ad ſophiſ ma reſpondet᷑ ꝙ ſᷣm eius ſenſum ꝓ pꝛium eſt verum vᷣm ꝙ pꝛobant t᷑res pꝛime rationes. Sed exponendo ſo puiſma impꝛopꝛie ſic.tantum vnum eſt id eſt vnũ eſt ⁊ nõ plura ſunt.ſo⸗ phiſma eſt falſum modo ꝑmenides et meliſſus conceſſerũt tantũ vnum eſſe ens ad iſtum ſen ſum ꝙ vnũ eẽt ens et non plura eſſent entia.⁊ iſtũ ſenſum ĩpꝛobat phũs pꝛĩo phiſicoꝝ. Sophilma xxxviii. Eſt iſtud. Tantum vnus homo ẽ ho mo.ſ Pꝛobatur.vnus homo eſt ho⸗ mo et nihil aliud ab vno hoie eſt ho moꝛergo ⁊c.ſ Impꝛobatur: Nã feqͥ tur per ſextã regulã tantũ vnus hõ eſt homo: oĩs hõ eſt vnus homo.ſʒ hoc eſt falſum:qꝛ mulier eſt hõ ⁊ nõ eſt vnus hõ licet ſit vna homo.i Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſum Et qñ dicit᷑ vnus hõ eſt homo: ↄce⸗ do.et cũ vlteriꝰ dicit᷑ nichil aliud ab vno homĩe eſt homo:negat᷑.qꝛ mu lier eſt aliud ab vno homine lʒ non ſit aliud ab vna homie ⁊ tñ ẽ homo. Sed diceres. pꝛobatur ꝙ vtiq; mu⸗ lier ſit vnꝰ.hõ.qꝛ oĩs hõ ẽ vnꝰ hõ.ꝓ bat᷑.qꝛ ↄtradictoꝛiũ eiꝰ ẽ fłm.ſ.ali⸗ qͥs homo nõ eſt vnꝰ hõ. ¶ Seðdo ſic quia hec eſt vera. qullibet homo eſt vnus homo poſti hoc fincathego⸗ reuma quilibet maſculini generis diſtribuit i ſtum terminũ homo pꝛo maſculis ſolum. Reſpondetur negã do iſtaim. omnis homo eſt vnus ho mo pꝛopter mulierẽ que nõ eſt vnꝰ⸗ homo:Et quando dicitur. contradi ctoꝛia eius eſt falſa ſcilicet aliquis homo non eſt vnus homo.¶ Zd hoc reſpondetur negando ꝙ ſit eius con tradictoꝛia:, quia in iſta. aliquis homo non eſt vnus homo: iſte ter/ minus homo ſubitantiuus reſtrin/ gitur ad maſculinum genus ratio/ ne ſui adiectini quod eſt aliquis: cum adiectiuum et ſubſtantiuum debeant eonuenire in genere et pert ↄſequẽs ſupponit pꝛo maſculis ſolũ et non pꝛo feminis.⁊ per ↄñs dicte ꝓboſitões nõↄtradicũt.Sʒ diceres q̃ eſt ergo ↄtradictoꝛia. Dico ꝙ iſta alids homo vel aliqua hõ nõ ẽ vnus homo.⁊ illa ẽ vera.¶ Ad aliã qñ di⸗ citur.quilibʒ hõ eſt vnus homo ⁊ c. negat᷑ ↄña qꝛ in pᷣma ly homo diſtri buit᷑ ſolũ pꝛo maſculis rõe iſtiꝰ ſin⸗ cathe goꝛeumatis qlibet ꝗqð eſt maſ⸗ culini generis.in ↄñte aũt ly hõ di: ſtribuit᷑ tã ꝓ maſculis q; ꝓ femims Sophilma. xxxix. Tantũ animal ẽ homo.iſ¶ Pꝛobat᷑ ſo phiſma. aĩal eſt homo ⁊ nihil aliud ab aĩ ali eſt hõ.ergo ⁊c.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.Zantũ aĩal eit homo.er⸗ go tantũ animal differt a nõ homiĩie quia homo ⁊ differẽs a nõ homine idẽ ſunt. Et vltra tantũ aĩal differt a non hoĩe:ergo tantum anumal dif fert ab aſino cũ aſinus ſit nõ homo ↄſequẽs eſt falſũ. ¶ Secundo ſic.ſi tantũ animal ſit homo.q tantũ am mal eſſe hominẽ eſt veruʒ ſi foꝛmet᷑ et ſi ſic:tunc deũ eſſe nõ eſt verũ cũ deũ eſſe ſit aliud ab eo qð ẽ aĩal eẽ hominc̃. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum eſt verũ. Ad impꝛobatio⸗ nem dicit᷑ ꝙ iſta ↄna non valʒ.tantũ aĩal differt a nõ hoĩc: tm̃ aĩal dif⸗ fert ab aſino. Sʒ diceres. ꝓbo ꝙ v⸗ tiq; ſit bonaↄña qꝛ ſequit᷑ per ſextã regulã.tantũ aĩal differt a nõ homt ne:ergo om̃e differẽs a non hoĩe eſt animal.et vltra. om̃e differens a nõ homine eſt animal:ergo omne diffe rens ab aſino ẽ animal.g tantũ ani⸗ mal differt ab aſino: ergo ſequitur a pꝛimo ad vltimũ tantũ animal dif fert a non hoĩe.̊ tantũ animal dif⸗ fert ab aſino. ¶ Hic dicit᷑ ꝙ non ſe⸗ qu itur omne differens a nõ homĩe eſt animal: ergo om̃e differẽs ab aſi no eſt alal ſed ẽ ſaliacia ↄſtis argu endo ab inferioꝛi diſtributione. Nam differens a non homine ẽ iuferius iᷓᷓ ſit differẽs ah aſino. ¶ Ad aliam impꝛobationẽ vi/ debitur in vno alio ſophiſmate cõſ mili huic ꝓpoſitiont ꝭ tantũ animal eſſe hominẽ eſt veru. Sophilma. xl. . Tantũ ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes libera les.poſito caſu ꝙ ſciat ſeptem artes liberales ⁊ plato de ſeptẽ ſciat tres ſolũ et cicero quattuoꝛ ſolum: et ꝙ non ſint niſi iſti tres homines in to to mõdo.Tunc.ſ Vꝛobat᷑ ſophiſma ſoꝛtes ſcit ſeptem artes liberales 2 nullus alius a ſoꝛte ſcit ſeptẽ artes liberales:ergo tantũ ſoꝛtes ſcit ſep tem artes liberales.ſ Impꝛobat᷑ ſo⸗ phiſma.Alii a ſoꝛte ſciunt ſeptẽ ar⸗ tes liberales: & nõ tantũ ſoꝛtes ſcu ſeptem artes liberales. Antecedens ꝓbatur.quia cicero et plato ſciuut ſeptem artes liberales vt patet per caſum. ſed ſoꝛtes et plato ſunt ali a ſoꝛte:ergo alii a ſoꝛte ſciunt ſeptẽ artes liberales. ¶ Reſpondertr᷑ ad ſo⸗ phiſma ꝙ ip̃m eſt verum. ¶ Ad im⸗ pꝛobationem negatur ↄña.eo ꝙ iſta tantum ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes⁊c.de bet ſic exponi.ſoꝛtes et non alius a ſoꝛte.et non ſic. ſoꝛtes et non alii a ſoꝛte.eo ꝙ a ſingulari numero non debet fieri excluſio niſi ſecundũ nu⸗ merum ſingularẽ. Modo q;uis pla⸗ to et cicero ſint alu a ſoꝛte non ta/ men ſunt aliud. Sʒ diceres ꝙ vtiq; bene ſequatur alii a ſoꝛte: ergo non tantum ſoꝛtes. Nam bene ſequitur alii a ſoꝛte currunt: ergo non tantũ ſoꝛtes currit. Reſpondetur ꝙ hoc ẽ ſolum ratione pꝛedicati ſeu ratione materie et non ratione foꝛme talis pꝛopoſitionis. Unde ly currere ẽ talis nature ꝙ non poteſt conuenire 5 * ad ſuperius cum ilun i us ſane 4 4 los all⸗ ſa ,umuentr u il ig al Ne e lus ſrelar ſſM aurs unl . tſen i au⸗ nmt un lal guin ſheg cbue⸗ u alin ho ſehl ⸗ lnes in toto munc, Uui Aiar ltui arni l 4 phllnduH⸗ Get latoaurrite ulaala. cinreperly ſtori denotre trzet it eg Probaiſonal 1Aeriſtonirt nihl Aid ſoiſon cnd ntiͦ der iord rmnode doim haler i nd drgd i rrituodi na cid e =?ðð , noͤtvti ſotegſt gremmteslerleen Ilrin Pbatur guu ciarwer gleto ſeuu ſexren ieo irralo ulet AMn. ſcn ſanez erolcto iunt ai ſont engo lin ſote ſcunt ſet wbationem negarur 9ns eo ſ mrum ſonts ſet ſenti ardeoled de rterponn ſonts tt hon du ſone Monſic. ſones e Mii ſorte c0à Kngubni unen ctcloſo nil ſeandinn ae iun roNNra bu Ridl nrn ſeutalui G Nleeresd d ſcnunar Maobre:ergo lia ſotecun/ uesanm. . imbene ſequikui naetur g hoe cäieriſen tanne phiſma reſponderur ꝙ ſi pluribus niſi conueniat cuilibʒ illoꝝ 1 rõe illius impoſſibile ẽ ꝙ alii a ſoꝛ te currant quin alius a ſoꝛte currat et ideo ſequit᷑ alius a ſoꝛte currit: non tantũ ſoꝛtes currit.⁊ etiã bene ſequit᷑ alu a ſoꝛte currũt:ergo nõ tã tum ſoꝛtes currit: ſed qꝛ ſcire ſeptẽ artes liberales poteſt couenire plu⸗ ribꝰ ſimul abſq; hoc coueniat cui libet illoꝛũ diuiſim nõ ſequit᷑. ali a ſoꝛte ſciüt ſeꝑtẽ artes liberales, er⸗ go alius a ſoꝛte ſcit ſeptẽ artes.⁊ ꝑ ↄñs non ſequit᷑ alii a ſoꝛte ſciũt ſep tem artes:g non tantum ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes, Similiter ꝓbaretur et ipꝛobaret᷑ hoc ſophiſma.ſolus ſoꝛ tes fert lapidẽ poſito ꝙ ferat vnũ la pidẽ et plato ⁊ cicero ferat vnũ auiũ lapidẽ ſimul et nulius eoꝛũ ferat la pidem ſe ſolo et nõ ſint niſi illi tres homines in toto mundo. Soph ilma. xli. LTantũ alter iſtoꝛũ currit poſito ꝙ ſoꝛtes et plato currãt ⁊ nulia alia.⁊ in ſophiſmate per ly iſtoꝛũ demõitre nes lberaes (eſponcet ad lo hiſmng ißmn eſt ferun. (din tur ſoꝛtes et plato.i Pꝛobat᷑ ſophiſ ma. Alter iſtoꝛũ currit ⁊ nihil aliud ab altero iſtoꝝ currit. tantũ alter ſſtoꝛũ currit. IJmpꝛobat᷑ ſophiſma tantũ alter iſtoꝛũ currit: ergo aliqᷣs non currit.quod ẽ cõtra caſũ.¶ Se cũdo ſic.vterq; iſtoꝝ currit.ergo nõ tantum alter iſtoꝛũ currit. ¶ Ad ſo⸗ hec dictio alter capiat᷑ pꝛo ſigno particulari ſo phiſma eſt veruʒ ſicut pꝛobat pꝛima ratio.Si vero li alter capiat᷑ pꝛo dic tione ſigniſicante numerũ vel pꝛinci bium numeri ſic ſᷣm vſum ĩpꝛopꝛiũ pꝛout ſcilicʒ excludit᷑ multitudo ma ioꝛ vno ſophiſma eſt Lalſum. Nam tunc eſt ſenſus ꝙ vnus iſtoꝛum cur⸗ rat et non ambo.et hoc arguũt alie duc rationes vltime. Sophilma. xlii. Eſt iſtð.Tãtũ ſoꝛtes videt ſe.poſito caſu ꝙ quilibet hõ videat ſe ⁊ nullũ alium.¶ Pꝛobatur ſophiſma. Hoc relatiuu ſe quod ẽ relatiuũ idẽtita⸗ tis refertur ad hũc terminuʒ ſoꝛtes cum dicitur tantũ ſoꝛtes videt ſe &̊ idem eſt dicere tantũ ſoꝛtes videt ſe et tantũ ſoꝛtes videt ſoꝛtem.ſed hec eſt vera.tantuʒ ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ. caſum.quia ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ ⁊ nul lus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtem:&̊ eti⸗ am hec eſt vera. tantũ ſoꝛtes videt ſoꝛtem.ſſ Impꝛobatur ſophiſma.ali us a ſoꝛte videt ſe.ergo non tantuʒ ſoꝛtes videt ſe.ↄña tenet. añs ꝓbat ex caſu. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ip⸗ ſum ẽ verũ ſicut pꝛobat pꝛima ratio Ad impꝛobationẽ negat᷑ ↄna.eco ly ſe in añte et ↄñte non refert ideʒ quod tamen opoꝛteret ſi deberet va lere ↄña.bene tamen ſequitur.alius a ſoꝛte videt ſoꝛtem:ergo non tantũ ſoꝛtes videt ſe. id eſt ſoꝛtes videt ſe et nullus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtem Sed alius poteſt poni caſus icilicet ꝙ ſoꝛtes videat ſe et cum hoc muiti alu hoĩes videant ſoꝛtem et nõ vide ant ſe:in iſto caſu ſophiſma elſſʒ fal ſum.ſcilicʒ.tantũ ſoꝛtes videt ſe. ſi⸗ cut hec.tantũ ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ: Et ſi arguatur.ſoꝛtes videt ſe et nuliꝰ alius a ſoꝛte videt ſe:q̊ tĩ ſoꝛtes vi det ſe.negatur ↄña eo ꝙ li ſe nõ idẽ refert in aſite ⁊ ↄſequẽte.ſed uła cõ ſequentia bene valeret.ſoꝛtes videt ſe et nullus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtẽ ergo tantũ ſoꝛtes videt ſe. ſed tunc altera exponentiũ eſſet falſa illo ca⸗ ſu poſito. , , Sophilſma.xliii. Tantũ verũ opponitur flaſo.ſ¶ Pꝛo batur.verũ opponit᷑ falſe et nihil a⸗ liud a vero opponit ſalſo g̊ ⁊c.ꝗ¶ Im pꝛobatur ſophiſma. Tantũ verũ op ponitur falſo:ergo tm̃ verũ ⁊ falſũ ſuntoppoſita.ↄña tenet q: onum ⁊ 2 malum ſunt oppoſſta.ſimiliter cali/ dũ et frigidũ ⁊ humidũ et ſiccum. ¶ Ad ſi ophifma rñdetur ꝙ im ẽ fal ſum. Et quãdo dicitverũ opponitur falſo.cõceditur.et nichil aliud a ve 5 ro opponit᷑ falſo.hoc negat᷑:qͥa nõ ſo lum verũ opponitur falſo:ſed etiam faſſũ opponit᷑ falſo.eo ꝙ nichil ꝓhi⸗ bet duo contraria ſimul eẽ falſa. ſiẽ iſta omnis homo currit. nullus ho mo currit. . Sophilma. xliiii Tantum calidũ cõtrariatur frigido Pꝛobatur ſophiſma. Calidũ con⸗ trariatur frigido nihil aliuda cali do ↄtrariatur frigido. ꝛc. ¶ Impꝛo batur ſophiſma. Tantũ calid ũ ↄtra riatur frigido: ergo tantũ calidũ et frigidũ ſunt contraria. ↄñs ẽ falſum qꝛ etiam humidũ et ſiccum ſunt con traria.¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm eſt verũ.et qñ dicit᷑ tantũ calidũ cõ⸗ trariatur frigido:ergo æc.negat᷑ cõ ſequẽtia.ex eo ꝙ in pꝛima fit exclu⸗ ſio circa incõplexũ ⁊ ĩ ſecũda circa complexũ. In pꝛima ly tantũ exclu⸗ dit ſolum circa ly calidũ ſed in ſcða excluditcirca hoc cõplexũ caliduʒ et frigidum: ſicut ⁊ in iſta.tantum cali dum et frigidũ ↄtrariantur. et ideo multũ differt dicere: tantũ calidũ cõ trariatur frigido. et dicere tantũ ca lidum et frigidum ſunt contrarias vel tantũ calidũ ⁊ huĩdũ ↄtrariant᷑. Sophilma xlv. Soꝛtes tantum eſt aſinus. ¶ Pꝛo⸗ batur. Etus contradictoꝛiũ eſt falſũ ergo ipᷣm eſt verum. ↄña tenet. aute cedens ꝓbatur.nã eius cõtradictoꝛi um eſt:ſoꝛtes tantum nõ eſt aſinus. et illa eſt falſa ex eo ꝙ de alio a ſoꝛ⸗ te verum eſt dicere ꝙ ſit aſinus. ¶ Impꝛobar ſophiſma. nã ſeqᷣt᷑ ſor̃s tantũ ẽ aſinꝰ.ergo ſoꝛtes eſt aſinus A ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum ẽ fal um. Ad impꝛobationẽ dicitur & il⸗ la non eſt eius cõttradictoꝛia.ſʒ iſta ſoꝛtes non tantũ eſt aſinus 3 3 non ſoꝛtes tantũ eſt aſinus ita ꝙ o⸗ poꝛteret negationẽ cadere ſupꝛa die tionẽ excluſiuaʒ. modo quelibet iſta rum elt vera. Sophilma ..xlvi. Eſtiſtud. Non tantum c imera cur rit. ¶ Pꝛobaĩ ſophuma. PHec ẽ falſa tantũ chimera currit: ergo hec ẽ ve ra.non tantum chimcra currit. ↄña tenet quia contradicũt. Auitecedens patet ex eo ꝙ pꝛeiaceus eſt falſa. ſci licet chimera currit.ſ Impꝛobat᷑ ſo phiſma. Nam ſequit᷑ non tantuʒ chi mera currit. &D aliud a chimera cur⸗ rit. ↄũs eſt faſum:quia nihil eſt ali ud a chimera. ↄña videtur tenere a ſimili.quia bene ſequitur non tan⸗ tum deus itelligit: ergo aliud a deo intelligit.¶ Ad ſophiſma reſpondet᷑ 9 ꝙ ipſuin elt verũ. Ad impꝛobationẽ quando dicitur non tantum chime⸗ ra currit: ergo aliud a chimera cur rit.negatur ↄña.ex eo ꝙ antecedẽs eſt negatiuũ et conſequens affirma tiuũ antecedens nichil ponit:et con ſequens aliquid ponit: modo ex ne⸗ gatiua non ſequi affirmatiua. nec arguendo a negatiua ad affirmati⸗ uam valet ↄna.etiam pꝛopter eandẽ rationẽ hec ↄña non valet.non tan⸗ tum deus itelligit: ergo aliud a deo intelligit.et hoc patet ex al io.qꝛ iſta non tantum deus ĩitelligit valʒ vnaã diſiunctiuam cuius iſta aliud a deo intelligit eſt altera pars: ſed a diſiũ ctiua ad alterã partem non valet cõᷣ ſequẽtia.Aſſumptum declarat᷑.nam ilta tantum deus ĩrelligit valet vnã copulatiuã: ergo iſta non tantũ de? intelligit que eſt eius cõiradictoꝛis in valet diſiuncetiuã ſcilʒ iſtã nullꝰ de intelligit vel aliud a deo ĩtelligit à eſt compoſita ex cathegoꝛicis cõtra nc dicentibus cathegoꝛicis copulatiue M ſoꝛtes ſe 1l 8 ſ n unſyn biecl ſori dere tñ omni Innon ueme ſe goſto aſ g mANndardderd) Ant hoits Grsſees ed es nrſe e t olidle onturch ſorles ylcen im nnes hoin cenũ et poſſiblle. Nocaup Moꝛatio ois homo nõ mden mtrur ci ſis tribus ſimu ſoplo non vidis ſe fobertu uſe, ccero non nuens ſe hioio hoͤ no viccs ſe õ liuodiſcurat, 1cleero diſ Afoertus diſputat, Gumilt nchimeracn . nencunt düurefnen au, r as fliumtgnartinin dadinenn 1ia denteet Ami,. guu dene ſegunur ntn tum deus itellgn:ergo dunsade mntellgt, 0(4 olmntetvat Opſuucl rri, vhttn Ouunohovivr wu uitumnchint anmt: epoaudachimer ar i negatur ,d ered ganttcedi el negetiu et conlequens affrm tud anterecens negilponlen NOn Eanäefunndtn E afrman Argnendo Argurn equtualentis huic:tantum deus in⸗ teiugit: et cetera. 27 Sophilma xlvii. GSoꝛtes ſcit tantũ tres hoĩes curre re. poſito caſu ꝙ ſex hoĩes currant et ꝙ de tribꝰ ſoꝛtes ſciat ꝙ currãt. et nõ de altis.ſ LZunc ꝓbat᷑ ſophiſ⸗ ma. Soꝛtes ſcit tres hoĩes currere ſoꝛtes ſcit non plures qꝙ; trres cur rere:ergo ſoꝛtes ſcit tiñ tres hoĩes currere. Ita ↄna tenʒ ꝓut dictio ex cdluſiua ſᷣm vſuʒ impꝛopꝛ:iũ excludit maioꝛem multitudinẽ. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. Nullũ falſuʒ icit᷑ a ſoꝛte: ſed tin tres hoĩes currere ẽ falſum g̊ ꝙ ti tres hvĩes currãt nõ ſcitur a ſoꝛte.⁊ per ↄñs hec eſt fła ſi foꝛme tur.ſoꝛtes ſcit tiñ tres hoĩes curre re. Reſpõdet᷑ ꝙ ly tin põt referri ad hoc verbũ ſcit.vel poteſt referri ad illud quod ſequit᷑. Si pꝛimo modo ſophiſma ẽ verũ.ſicut ꝓbat pᷣma rõ Si ſcðo mõ ſophiſma ẽ falſuʒ.ſicut pꝛobat ſcᷣa ratio.⁊c. Sophilma.xl viii. Polſibile eſt ſoꝛtẽ videre tiñ̃ omnẽ hoĩem non videntẽ ſe.poſito caſu ꝙ cicero ⁊ plato et robertꝰ ſint hoĩes nõ vidẽtes ſe et ꝙ oẽs alii ab eis vi deant ſc.hoc eſt poſſibłe.ponitur cũ hoc ꝙ ſoꝛtes videat tin tres hoies eũ hoc etiã eſt poſſibile. Iſto caſu po ſito hec oꝛatio oĩs homo nõ videns ſe ↄuertitur cũ iſtis tribus ſimul ſumptis.pło non vidẽs ſe.robertus non vidẽs ſe. cicero non videns ſe. qꝛ ſequit᷑ oĩis hõ nõ vidẽs ſe diſpu⸗ tat:ergo plato diſputat.⁊ cicero diſ putat:et robertus diſputat. Similt ter ſequitur e cõuer ſo. Tũc arguit᷑ ſic. Poſſibile ẽ ꝙ ſoꝛtes videat tan tũ płonem ⁊ ciceronẽ ⁊ robertũ:er⸗ go poſſibile ẽ ꝙ ſoꝛtesvideat tin om nem hoĩeʒ nõ videntẽ ſe:ↄña tenʒ ex eo ꝙ illa cõuertũtur ſicut dictũ eſt: antecedẽs notum elt de ſe:¶ Impꝛo batur̃ ſophiſma: Si poſſibile eẽt q ſoꝛtes videret tiñ oẽm hoĩem nõ vi dentẽ ſe ponat᷑ in eẽ.quo facto que⸗ ro an ſoꝛtes videt ſe. Si dicat᷑ ꝙ vi det ſe tunc ſic.ſoꝛtes videt ſe g̊ ſoꝛ⸗ tes videt aliud ab hoĩbus nõ viden⸗ tibnus ſe ex eo ꝙ ſoꝛtes nõ eſt de nuẽ ro hoĩm nõ videntiũ ſe ſicut patʒ ex caſu.Et vlteriꝰ ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes nõ videt tm̃ oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe⸗ Si dicatẽ᷑ ꝙ ſoꝛtes nõ videt ſe.tunc ſic:ſoꝛtes videt tiñ oẽ̃m hoĩem non videntẽ ſe & ſoꝛtes videt oẽm hoĩeʒ non videntẽ ſe. ↄña tenʒ ab excluſi⸗ ua ad ſuã pꝛeiacentẽ. Lũc vltra.ſoꝛ tes videt oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe ergo ↄuerſionẽ vidẽs ocẽm hoĩem non videntẽ ſe eit ſoꝛtes. Tũc argf ſic.videns oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe eſt ſoꝛtes:ſʒ ſoꝛtes eſt nõ dẽs ſe ſi cut tu dicis:g ſoꝛtes videt ſeipᷣm cu ius oppoſituʒ dixiſti. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſũ et implicãs cõtradictionẽ ſicut dictum eſt.Ad rationẽ ꝓbantem ſophiſma dicitur ꝙ caſus eſt impoſſibilis.licʒ eĩ qiibʒ pars ſeoꝛſuʒ ſit poſſibilis vna tamẽ alteri nõ eſt cõpoſſibilis. da ad pᷣmã partẽ caſus qñ ponit᷑ ꝙ pło.cicero⁊ robertus ſint hoĩes nõ videntes ſe. et ꝙ oẽs aliiab eis videantſe:ſequi tur ꝙ ſoꝛtes ſit vidẽs ſe poſtq ſor̃s nõ ẽ de nũero illoꝝ triũ.¶ Ad ſcðᷣaʒ partẽ caſus qñ ponit᷑ ꝙ ſor̃s videat tin illos tres: ſequit᷑ ꝙ ſor̃s nõ vidʒ ſe.⁊ iõ totalẽ caſuʒ ſeqũtur ↄtradic toꝛia.ſ. ꝙ ſors videt ſe ⁊ ꝙ ſor̃s nõ videt ſe.⁊ iõ totałl caſus nõ ẽ admit tẽdus.licʒ bene quelibʒ pars caſus ſeorſum ſit admittenda. Sophilſma. xlix. Tãtũ pꝑf̃ ẽ ̊ ñ tm̃ pꝑ ẽ.¶ Pꝛobat ſo pᷣhiſma.tm̃ pr̃ ẽ & pr ẽ tʒ ↄa ab ex⸗ cluſiua ad ſuã pᷣiacentẽ ⁊ vltra xr̃ ẽ: g̊ filiꝰ ẽ ⁊ vltra filiꝰ ẽ &̊ aliud a pꝛẽ ẽ ergo ſi tĩ pater ẽ nõ tantũ pr̃ ẽ ⁊c. Impꝛobatur ſophiſma.quiaẽ vna ↄhñᷣa cuius oppoſitũ ↄñtis nõ repuꝰ⸗ gnat añti:ergo ſophiſma ẽ falſum. ↄnña tenet ex eo ꝙ ad bonã ↄnñam re quiritur ꝙ oppoſitum ↄñtis repug⸗ nat antecedẽti.añs ꝓbatur nã oppo ſitum ↄñtis eſt tm pater eſt. mõ ulla non repugnat antecedẽti ſed ẽ ipſuʒ met antecedẽs vel ſaltem ſibi oĩno ſimile.Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum eit verũ. et qñ dicit᷑ oppoſitũ ↄſequentis non infert oppoſitũ an⸗ tecedẽtis. Dico ꝙ ĩmo.⁊ qñ dicit᷑ op poſitũ ↄñtis eſt ipᷣm añs.cõceditur. ſed idẽ non infert oppoſitũ ſuiipſiꝰ. hoc negatur qꝛ ꝓpõ implicãs ↄtra⸗ dictionẽ bene infert ſuuꝑſiꝰ oppoſi tum ex eo ꝙ impoſſibile infert qoᷣli bet. ergo oppoſitũ ſuupſius.mõ di⸗ co ꝙ ilta eſt impoſſibłis tantũ pater eſt ſaltẽ ĩpoſſibilis g̃a materie hoc eſt terminoꝛũ in ipᷣa poſitoꝛũ vna cũ iſta dictione excluſiua timj. Pꝛo cu⸗ ius maioꝛi declaratione ponunt᷑ ali que ↄc uſiones ante quaʒ pꝛ emittã gliquas diſtinctiones. Pꝛima eſt ꝙ aliqu a ꝓpõ dicit᷑ impoſſibłis gratia foꝛme ꝓpõis:⁊ aliqua dicit᷑ impoſſi buis gra materie hoc ẽ gratia ter/ minoꝛũ ſic vel ſic impoſitoꝛũ ad ſig⸗ nificandũ. Illa dicitur impoſſibilis de foꝛma que ſic ſe habet ꝙ oĩs pꝛo poſitio ↄſimilis foꝛme eſt impoſſibi lis et ĩtelligo ꝑ foꝛmã ꝓpõis ꝓpoſi tionem eẽ cathegoꝛicã vel ypotheti cam:ſimiliter eẽ negatiuã vel affir⸗ matiuã.ſimiliter eẽ vłem vel ꝑticu⸗ larem vel indefinitavł ſingularẽ̃.Et ideo datis duabus ꝓpõibns q̃ᷓ ambe ſunt cathegoꝛice indefinite affirma⸗ tiue ille dicunt᷑ eẽ ↄſimilis foꝛme li⸗ cet bene poſſint eſſe diſſimilis mate ri .quia foꝛte vna ẽ in materia na⸗ turali alia in materia contiĩgenti. ſi cut eſſent iſte due homo eſt aĩal.ho mo currit ſi autẽ eſſent due ꝓpões que non eſſent eiuſdem ititat is vł eiuſdem qualitatis eſſent tamẽ am be cathegoꝛice vel ecõuer ſo ulle eſ⸗ ſent diſſimilis foꝛme ſicut eẽnt iſte due oĩs hõ currit aliquis homo cur rit.vel iſte due oĩs homo currit oĩs homo non currit. Ila autẽ ꝓpõ di⸗ citur inpoſſibilis gra materie q̃ ſic ſe habʒ ꝙ non omis ꝓppoſitio ſibi ſi milis m foꝛma eſt impoſſibilis.xẽ plum de ĩpoſſibiii gratia foꝛme. ſoꝛ tes eſt et ſoꝛtes non eſt. a eſt ⁊ nul⸗ lũ a cẽ.Et vltra quelibet copulatiua compoſita ex partibus adinuicẽ con tradicẽtibus. Exemplũ ſcðᷣi ſicut i⸗ ſta.deus nõ eſt deus.iſta enĩ non eſſi impoſſibilis gratia foꝛme.qꝛ iſta ho mo nõ ẽ chymera ↄſimilis foꝛme nõ eſt uimpoſſibilis.tamẽ qꝛ ſic impoſſi⸗ bile eſt eſſe ſicut iſta ꝓpõ ſigniſicat deus non ẽ deus ipᷣa dicit᷑ impoſſibi lis.et dicit᷑ impoſſibilis gr̃a materie Et ſicut dictũ ẽ de duplici ꝓpoſitio ne ĩpoſſibili.ſ.gratia materie ⁊ gra tia foꝛme:ita diſtingui põt de dupli ci ꝓpõe neceſſaꝛia.qꝛ quedã ẽ neceſ ſaria gr̃a foꝛme ⁊ quedã neceſſaria gratia materie.Diſtinctiões hoꝛum membꝛoꝛũ pñt patere ex pꝛedictis. Alia diſtinctio eſt ꝙ duplicia ſunt relatiua qꝛ quedã ſunt ad que ſeqũ⸗ tur ſua coꝛrelatiua mediãte hoc v⸗ bo eſt qð eſt verbũ pñtis tempoꝛis. ſicut ſunt iſta dñs et ſeruus.pater ⁊ filius: Nã ſequit᷑ dñs ẽ:ergo ſeruꝰ⸗ eſt. pater eſt:& finus eſt.⁊ ecõuer ſo⸗ ¶ Alia ſunt relatiua ad que nõ ſeqũ tur eoꝝ coꝛrelatiua mediãte verbo de pñtieſed bene mediante hoc ver⸗ bo põt vel mediãte verbo de pꝛeteri to vel de ſuturo.ſicut ſunt ilta ſcia et ſcibile.pꝛius et poſterius. nã non ſequitur ſcibile eſt. ergo eiꝰ ſcĩa eſt licet bene ſequat᷑ ſcibile ẽ᷑:ergo ſcĩa eius põt eẽ. Similiter nõ ſequitur pꝛius ẽ: g̊ poſteriꝰ eſt. ſed bñ ſedtur iſtuetimediate amete ſar⸗ ani an eber odilnd falſ ſaunſeutk imeciate ante hoc ſol⸗ ato urtebn imecate ante eſores durtedn ad erduſlu⸗ 3Onam preaednd d⸗ Hophilmalvi. plus ſotes d albus vel nigtt. Hſolus ſoꝛtes ſt albus erm labeo ſint nigr⸗.¶ Pꝛobut. ſo wialbus ſolus ſortes ?i liher oña tenet a parte diſtun nis twtan diſluncrius cnins e laſotte ufsarer x caſn. (Inprobe ſalbürel nigru:erg laſctes eſtalba vel mger inntefs yha; ꝛplatoqe dlechelle lonr in deus none deus ſcketit ig e dal mpol biiogiunnn Et ſur ntiẽ ennnne qnſt r jvſiil rmi numetg ofme:tr oſingulpot de dun poe neccſ ini qr guedi ? neat ſarun gfa fome quedi neceſſart gratun materie, Diltmendes houn mendrori din vneret redians (AudMnen ſq dhcnſe ſcnmn gn gaecs ſunt urſii ur ſus omeſatinn netiir a doel b eſ ti gjts inhii⸗ u ſur i dis lui luo: Nu eu ine n 4 amnaltiiul eda Hiurangue n ſeqll ur minuu qi urtlatu nechite rini e neaunte ol ſen miit ni 1 n denmbe ſihlt gluj ſoꝛtes et multi alii cucurf erũt añ ſed oẽs alii a ſoꝛte nunc ceſſent cur⸗ rere ⁊ ſoꝛtes nõ ceſſet currere. Zũc ꝓbatur ſophiſma.ſolus ſoꝛtes nunc currit ⁊ ĩmediate ante hoc nõ ſolus ſoꝛtes currebat.S ſolus ſoꝛtes inci⸗ pit currere. Impꝛobaturſolus ſoꝛ tes incipit currè: ergo ſoꝛtes incipit currè. ↄna tenet ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ.falſitas ↄñtis patet:quia ſoꝛtes ĩmediate ante hoc currebat ⁊ imediate poſt hoc curret. ergo non incipit cuꝛrere:¶ Ad ſophiſma reſpõ detur ꝙ; ipſum ẽ falſum. Ad rõnem dicitur ꝙ iſta ↄnña nõ valet.ſolus ſoꝛ tes nũc currit et ĩmediate ante hoc nõ ſolus ſoꝛtes currebat. ſolus ſoꝛ tes inciꝑit currere. pꝛopter hoc ꝙ in iſta ſolus ſoꝛtes incipit currere ly in cipit ſequit᷑ ly ſolus ꝓpter ꝙ in exꝑo nẽte negatĩa iſta negatio nõ incluſa in ly incipit debet ſequi et nõ pꝛece⸗ dere iſtã dictionẽ ſolus qualiter nõ fit in dicta ↄna:⁊ ideo exponẽs nega tiua nõ debet eſſe iſta ĩmediate ante hoc nõ ſolus ſoꝛtes currebat. ſed dʒ eſſe ſta. et ĩmediate ante hoc ſolus ſoꝛtes nõ currebat.modo illa ẽ falſa Nam ſequit᷑ ĩmediate ante hoc ſolꝰ ſoꝛtes nõ currebat. SO ĩmediate ante hoc ſoꝛtes nõ currebat.ab excluſiua aq ſuam pꝛeiacentẽ ⁊ c. Sophiſma. lvi. Soln ſoꝛtes ẽ albus vel niger. po⸗ to & ſolus ſoꝛtes ſit albus et multi alii ab eo ſint nigri.ſ Pꝛobat᷑.ſolus ſoꝛtes ẽ albus:& ſolus ſoꝛtes ẽ albꝰ vel niger:ↄña tenet a par̃te diſiunc⸗ tiue ad totam diſiunctiuã cuius eſt pars.añs patet ex caſu.¶ Impꝛobat᷑ Aliud a ſoꝛte eſt albũvel nigrũ:ergo nõ ſolus ſoꝛtes eſt albus vel niger. ↄña tenet añs pꝛobat᷑: qꝛ plato qͥ eſt aliud a ſoꝛte eſt albus vei niger. Ad iſtud ſophiſma quidã reſpon⸗ dent ꝙ in eo poteſt eſſe excluſio diſ⸗ iunctionis vel diſiũctio excluſionis. Pꝛimo modo denotatur ꝙ albũ vel nigrum ineſt ſoꝛti ſoli.et hoc eſt fal ſum.nec ſic eſt diſiunctiua ſed cathe goꝛica de diſiuncto extremo. Scðo modo denotatur ꝙ ſolus ſoꝛtes ſit albus vel ꝙ ſolus ſoꝛtes ſit niger.⁊ tunc eſt diſiũctiua et nõ excluſiua.⁊ eſt vera et in hoc ſenſu ei non repu⸗ gnat iſta.aliud a ſoꝛte eſt albũ vel ni grum. Aliter poteſt reſpõderi ꝙ ſo phiſma eſt falſum.et quãdo dicitur. ſolus ſoꝛtes eſt albus & ſolus ſoꝛteo eſt albꝰ vel niger.poteſt negari ↄña qꝛ arguit᷑ a minꝰ cõmuni ad magis cõmune cũ dictione includẽte nega⸗ tionẽ. Vñ ly albũ eſt minus cõmune qᷓ ſit ly albũ vel nigrum. nec arguit᷑ a parte diſiunctiue ad totam diſiun⸗ ctiuam cuius eſt pars: ſed gad vnam pꝛopoſitionẽ cathegoꝛicam de diſiun cto extremo. Sophilma lvii. Solus ſoꝛtes eſt albus et plato eſt albioꝛ eo.poſito ꝙ ſoꝛtes ſit albus et plato ſit albioꝛ eo ⁊ nullus alius ſit albus. Pꝛobat᷑.ſoꝛtes ẽ albus et pla to eſt albioꝛ eo ⁊ nullus alius a ſoꝛte ẽ albus quĩ plato ſit albioꝛ ceo.ergo ſolus ſoꝛtes ẽ albus et plato ẽ albioꝛ eo. ¶ Inpꝛobatur. ſophiſma eſt vna ꝓpoſitio copulatiua cuius partes vi dentur ſimul repugnare:S ſophiſma eſt falſum. Aſſumptũ pꝛobatur:quia ſi ſolus ſoꝛtes eſt albus ſicut dicit pꝛima pars ſophiſmatis] tunc plato nõ eſt albuset ſi plato nõ eſt albus: tunc plato non eſt albioꝛ ſoꝛte.cuius oppoſitũ dicit ſcdᷣa pars ſophiſmeſ̃. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ in ipſo põt eẽ excluſio copułationis vel copulaꝰ excluſiõis.i.ſondhiſma põt ĩtelligi ꝙ ſit pꝛopõ excluſiua de extremo copuꝰ lato: vel ꝙ ſit pꝛoꝑõ coriat5 cuiꝰ 11. vnz pars eſt excluſlua. Tunc dico ꝙ ſi ſophiſma intelligat᷑ ꝙ ſit pꝛopõ ex cluſiua de copulato extremo ſophiſ⸗ ma ẽ ven ſicut ꝓbauit pᷣma rõ.ſi aũt intelligat᷑ eſſe pꝛopõ copulatiua cuiꝰ pꝛĩa pars ſit excluſiua: ſophiſma eſt falſum ſicut ꝓbauit ſcða ratio Sophilma . lviii. In q dictõ excluſiua ponit᷑ bis ẽ iſtð Solis tribꝰ ſola duo ſunt paucioꝛa Pꝛobat᷑. tribus ſola duo ſunt pauci oꝛa:et nullis aliis a tribus ſola duo ſunt paucioꝛa ergo ſolis tribus ſola duo ſunt paucioꝛa. ¶ Impꝛobat᷑ ſic. ſolis tribus ſola duo ſunt paucioꝛa: ergo ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa ↄñis eſt falſum.⁊ ↄña videtur tenere ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ. falſi⸗ tas ↄñtis patet: qꝛ non ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa. ſed etiam aliis a tribus ſcʒ quattuoꝛ. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſuʒ eſt verũ.Et qñ dicit᷑ ſolis tribus ſola duo ſunt paucioꝛa &̊ ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa.ne⸗ gatur ↄña.nec hoc arguit᷑ ab exclu⸗ ſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ qꝛ iſtius exclu ſiue ſolis tribus ſola duo ſunt pau⸗ cioꝛa.pꝛeiacens non eſt ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa ſed eſt hec tribus ſola duo ſunt paucioꝛa Sophilma.clix. Golũ genitiuũ pꝛecedit ſolus ntũs: Pꝛobat᷑: qꝛ gtm̃ pꝛecedit lolus ntũs ct nullum aliũ caſum a gtõ pꝛecedit ſolus ntũs.qꝛ licet quẽlʒ aliũ caſum pcedat ntũs:tñ non quẽq; aliũ caſuʒ pꝛecedit ſolus ntũs ſed ntũs cũ gtõ. ¶ Impꝛobat᷑.ſoluʒ gtim̃ pꝛecedit ſol⸗ ntũs:q̊ ſoluʒ genitiuũ pꝛecedit ntũs ↄñs eſt falſuʒ.ↄña videtur tenere ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ.falſitas ↄñtis ꝑʒ qꝛ aliũ caſum a gtõ pꝛecedit ntũs:g non ſolũ gtm̃ pꝛecedit ntũs. Rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ.Et qñ dicitur.nã ſequitur ſolũ genitiuũ pꝛecedit ſolus ntũs: ſoluʒ gtm̃ pꝛecedit ntũs. negatur ↄñ a.nec hic ar̃ ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ eo ꝙ pꝛeiacẽs iſtius ſolũ gtĩ pᷣcedit ſolus ntũs eſtihec. gtm̃ pᷣcedit ſolus ntũs.⁊ nõ hec ſolũ gtm̃ pᷣcedit ntũs Ex eo ꝙ pꝛius poſita erat vna regła ꝙ qñ in aliqua pꝛopõne ponerentur due dictiones excluſiue: tunc illa dʒ exponi quãtum ad pꝛimã dictionẽ ex cluſiuam: ſecũda dictione excluſlua remanente in vtraq; exponentiũ. Nunc reſtat ponere ſophiſmata diff icultatẽ hñtia ex parte dictionũ exceptiuaꝝ ſicut ſunt/pᷣter/pꝛeterq/ niſi ⁊c.et pᷣmo aliqua ſunt pᷣmittẽda deinde ponenda ſunt ſophiſmata. Quantũ ad pꝛimũ ſciendũ eſt ꝙ di ctiones dicũtur exceptiue ex eo ꝙꝑ eas fit exceptioſ Scðo notandũ eſt de iſta dictione pᷣter ꝙ vno mõ acci⸗ pitur ꝓpꝛie:⁊ tunc dr eſſe dictio ex/ ceptiua et denotat exceptionẽ partis ſubiectiue a ſuo toto. Alio modo im pꝛopꝛie.⁊ hoc tripłr ſcʒ negatiue ad⸗ ditiue ⁊ ſubſtractiue. Negatĩe ſicut dr ſoꝛtes fecit hoc pꝛeter platonẽ. et qñ tenet᷑ ſic negatiue:negat aſſocia/ tionẽ pꝛo loco vel pꝛo tꝑe. Sed addi tiue tenetur cũ dicit᷑. ſoꝛtes dʒ ſoluè decẽ libꝛas pᷣter expẽ ſas.i.debet ſol uere decẽ libꝛas ⁊ cũ hoc addẽde ſũt expẽſe.Sed ſubſtractiue tenet᷑ cum dr.ſoꝛtes dʒ ſoluere decẽ libꝛas pᷣter hoc ꝙ ſoluit.i.ꝙ illð debet defalcari vel cũ dicitur quattuoꝛ pꝛeter vnuʒ ſunt tria. et hoc qñ tenetur ſubſtrac tiue ſeu diminutĩe qð idẽ eſt ad pñs Tertio notandũ eſt ꝙ ad pꝛopõem exceptiuã requirũtur quattuoꝛ ter/ mini. Pꝛimo ſubiectum pꝛincipale a quo fit exceptio. Secundo dictio ex ceptiua per quã fit exceptio. Tertio pars extra capta.i.excepta. Quarto pꝛedicatũ reſpectu cuiꝰ fit exceptio. Hoc enĩ patet in iſta pꝛopõe, omnis icdeu icl ni hinſii ⸗ nhai inut⸗ mpul date ⸗ ſain on nurnn tihehöcſ l non plisGede ſlnſ Hac jenhegnir whines ſunt ioſt aFanamen dein ens dd Pdens unen Remm u. Tertia coclſto dene i digm ſtto ypothetica ipoſſidlis dej . ſcut ſta.a eſt et nulli a cſhn pcopulatiua ſlis foꝛme eſt iye le er intelligo per pꝛopõnem ſn ne dicte copulative q eſt pont cheporlcio ſtiuict ccentil uit neclctu propo copulotius⸗ mn auſoo Nula wopo mer cgrtcaelt neceſſarin de forma uuhtniſlie nurine nicen lldels e del ſen we niͦ. giber ſbiſſmiiz in ſoma el arv lnaſbbiſinlis n fofa emn pen unedfeſede ruiannrnenenelec ſobiecie ſyn n 1lo lot,, Aonochi r hr ; ſygriea, urt hult, ſegtieſigt tlunur mn ener le hegalſve nega: aſſocia, e o loch el pothe Gedael etenetur ci dieit. ſoes Rſol lbus deer ereſn deeſt e lidus 1cd hoc Mdicen thelt. Bel ſanöracrinetenrtan ſones dſoluge ee hipztn eg ſoluſt /0, b Aher efle/ Hel i dictun gamwr rle/ M int nuct Mgitnt nlr ueſar nnintiiſbllul his rmumummii ulopien us rnnhiil uaton ter,/ . J e . 1 1 ergo poſterius erit. Silr nõ ſequit᷑. poſterius eſt ergo pꝛius eſt. ſed bene ſequit᷑ ergo pꝛiꝰfuit.ita etiã de iſtis relatiuis cauſa ⁊ cauſatũ. ¶ Tertia diſtinctio eſt: ꝙ relatiuoꝝ pꝛimo mõ dictoꝛũ quedã dicũtur cqparãtie de quoꝝ numero ẽ hoc relatiuũ ſimile quedã autẽ diſquiparãtie.⁊ illa ſunt duplicia.queð ſunt ſuperpõnis ſicut iſta dñs pater.quedã ſuppõnis ſicut iſta filius ſeruꝰ.¶ Lunc ſit pꝛima cõ cluſio. Nulla ꝓpõ mere cathegoꝛica eſt ĩpoſſibilis de foꝛma. pʒ hoc:quia nulla pꝛopõ mere cathegoꝛica qᷓ ſic ſe habeat ꝙ oĩs pꝛopõ conſimilis in foꝛma ſit ĩpoſſibilis. vñ ſi eſſet aliq: maxiĩe eſſet ita.deus nõ eſt deus vel iſta deus ẽ dyabolꝰ.modo hoc eſt flłʒ qꝛ multe ſũt in eis cõſimiles in for̃e q̃ nõ ſunt ĩpoſſibiles. Uñ iſta chime ra non eſt chimera eſt ſiłlis in foꝛma huic deus nõ eſt deus. et tñ hec chi⸗ mera ñ eſt chimera nõ eſt ĩpoſſibilis ſimiliter iſta hõ eſt aĩal eſt ſimilis in foꝛma huic. deus ẽ dyabolus:ſed nõ in materia.⁊ tñ hec hõ eſt aĩal non ẽ lpoſſibilis. Scda cõcluſio.Multe tñ cathegoꝛice pꝛopõnes ſunt ĩpoſſi biles gr̃a materie.pʒ de iſta deus nõ eſt deus. chimera eſt chimera ⁊ac. Tertia cõcluſio. Bene ẽ aliqua ꝓ⸗ poſitio ypothetica ĩpoſſibilis de foꝛ ma.ſicut iſta.a eſt et nullũ a cſt.nam oĩs copulatiua ſilłis foꝛme eſt ĩpoſſi bilis.et intelligo per pꝛopõnem ſiłis foꝛme dicte copulatiue qᷓ eſt ↄpoſita ex cathegoꝛicis ſibiĩuicẽ ↄᷣdicentibꝰ ſicut eſt pꝛedicta pꝛopõ copulatiua. Quarta ↄcluſio.Nulla pꝛopõ mere cathegoꝛica eſt neceſſaria de foꝛma. Datet hoc.nã ſi ſic maxime videtur eſſe iſta deus eſt deus.ſed hoc nõ:qꝛ nõ quelibet ſibi ſimilis in foꝛma eſt ncc̃ia ĩmo aliqua ſibi ſimilis in for̃e eſt ĩpoſſibilis.ſicut hec chimera eſt chimera. ¶ Quinta cõcluſio.Aliqua pꝛopõ mere eathegoꝛica bene ẽ neceſ ſaria gr̃a materic.pʒ hoc de iſta deꝰ eſt. et de iſta hõ eſt aĩal.¶ Sexta cõ⸗ cluſio. NMulte ſunt pꝛopões ypothe tice neceſſarie de foꝛma. pʒ de iſta.a eſt vel nullũ a eſt.pʒ hoc:qꝛ eius con tradictoꝛia eſt ĩpoſſibilis de foꝛma. ſicut dicebat᷑ circa tertiã ↄcluſioneʒ. ſimiliter om̃s tales ↄditionalea ſunt neceſſarie de foꝛma. ſi nullũ a eſt b. nallũ b eſt a.ſi oẽ b eſt a.quoddã a ẽ b.ſi quoddã b eſt a.quoddam a eſt b. et oẽs ↄſimiles: qꝛ oẽs cõditionales ſimiles his in foꝛma ſunt neceſſarie Septima ↄcluſio ẽ.Oñ hec dictio excluſiua tm̃ additur terio relatiuo diſquiparãtie in pꝛoꝑõne affirmatĩa de hoc verbo eſt ſecũdo adiacẽte nõ facit pꝛopõnem ĩpoſſibileʒ de foꝛma. vt hic.tantũ pater eſt:pʒ qꝛ nõ quelʒ huic ſimilis de foꝛma eſt ĩpoſſibilis patet de iſta.tantũ deus ẽ:que dicte pꝛopõni eſt ſimilis in foꝛma et tamẽ nõ eſt ĩpoſſibiis.¶ Octaua cõcluſio Quãdo dictio exceptiua additur ter mino relatiuo diſquiparãtie in pꝛo⸗ poſitione affirãtiua de hoc verbo eſt ſecundo adiacẽte bene facit pꝛoꝑoſi⸗ tionem impoſſibilẽ gratia materie. Unde hec eſt ĩpoſſibilis gratia ma⸗ terie tantũ pater eſt. tin dominꝰ eſt tantũ ſeruus eſt.qꝛ ad quãlibet talẽ gratia materie ſequuntur ↄdictoꝛia ſicut deducebat᷑ in pꝛincipio ſophiſ⸗ matis de iſta tantũ pater ẽ᷑. ¶ Hona cõcluſio. Si dictio exceptiua addat᷑ relatiuo equiparãtie non reddit pꝛo poſitionẽ ĩpoſſibilẽ nec gꝛatia foꝛme nec gratia materie. Vnde hec nõ eſt iĩpoſſibilis tin ſimile eſt.poſito caſu ꝙ oĩa eſſent ſimilia hec eſſet vera ſi foꝛmaræt᷑ tantũ ſimile eſt. Sophilma .k. Tantũ hõ currit &̊ tim homo monet᷑ Pꝛobatur ſophiſma. nam arguitur 9* ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affirmatiue. In oppoſitũ arguitur. añs poteſt eſſe verũ ↄñte cxiſtente falſosↄña tʒ aſſumptũ patet.poſito ꝙ homo cur⸗ reret ⁊ nichil aliud ab hoĩe currerct et equus moueretur ⁊ non curreret tunc hec eſſet vera.tin homo currit: iſta exñte falſa tim homo mouetur. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum:quia in vna parte exponẽtis puta in exponẽte negatiua ẽ ꝓceſſus ab inferioꝛi ad ſuperius negatiue. ⁊ talis pꝛoceſſus nõ valet. Sophilma .cli. Tantũ homo curfit: g̊ tantum aĩal currit. Midet᷑ ꝙ nõ ſit verũ ſicut nec pꝛecedẽzꝭ ꝓpter ſimilẽ rõnẽ.i Kũdet ꝙ bene ſequit᷑ tantũ hõ currit: S tim aĩal currit.qꝛ exponẽs vnius ſequit᷑ ad exponentẽ alterius. Naʒ aliud a hoiĩie eſt in ꝓplus iᷓ aliud ab aĩali.et ſi dicat᷑ nullũ aliud ab hoĩe ⁊ nulluʒ aliud ab aĩali eſt bona ↄña: quia ar a ſuperioꝛi ad inferius negatiue. Sophilma.lii. Tantum deũ eſſe deum eſt verum⸗ Pꝛobat. hec eſtvera tm̃ deus eſt deꝰ ergo tantũ deũ eſſe deũ eſt ven.ↄña tenet.nã ſicut hec ẽ bona ↄña ſoꝛtes currit & ſoꝛtẽ currere eſt verũ:ita ſe quitur in pꝛopoſito. añs patet ex eo ꝙ hec eſt vera deus eſt deus ⁊ nichil aliud a deo eſt deꝰ ergo tm̃ deus eſt deus. ¶ Impꝛobat᷑.hoĩem eſſe aĩal ẽ verũ.⁊ per ↄñs non tm̃ deũ eſſe deũ eſt verũ.¶ Scðo.ſi tantũ deum eſſe deũ eſt verũ:ergo oẽ verum eſt deuʒ eſſe deũ.ↄñs eſt falſum ↄña tenet ꝑ ſecundã regulã ab excluſiua ad vni⸗ uerſalẽ de terminis trãſpoſitis æxc. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ſi intelli⸗ gitur ꝙ ſit de ſubiecto excluſiuo.ita ꝙ hoc totũ tantuʒ deũ eſſe deum ſit ſubiectũ ſophiſma eſt verum. Nam tunc ſignificat ꝙ iſta pꝛopõ eſt vera⸗ tantũ deus eſt deus. nec eunc eſt pꝛo poſitio excluſiua:licet eiꝰ dictũ bene coꝛreſpõdeat pꝛopoſitioni excluſiue. Si autem capiatur pꝛout eſt pꝛopõ excluſiua: ſic ſophiſma eſt falſum. Nam tunc ſigiuficat ꝙ deũ eſſe veũ eſt verũ. et nichil aliud ꝙᷓ deum eſſe deum eſt verum. ⁊ hoc eſn falſum et ſᷣm hoc rõnes vadunt viis ſuis. Conſequẽter reſtat ponere ſophiſ mata circa iſtã dictionẽ ſolus.et ſᷣm hoc ſit pꝛimũ ſophiſma Sophilma cliii. Ad ſolũ ſoꝛtẽ currere ſequit᷑ hoĩem currere. Pꝛobat᷑ ſophiſma, Nam ad iſtã ſolus hõ cuꝛrit ſeqtur iſta homo currit.& ad ſolũ ſoꝛtẽ currere ſequit᷑ hoĩem currere. Scðo ad ſolũ ſoꝛ⸗ tem currere ſequit᷑ ſoꝛtẽ currere:ex eo ꝙ ab excluſiua ad ſuã pꝛeciacentẽ eſt bona ↄña.Et vltra ad ſoꝛtem cur rere ſequitur hominẽ currere: ergo ad ſolum ſoꝛtẽ currere ſequitur ho⸗ minẽ currere.ↄña tenet per illam re gulã.Quãdo ad aliquod añs ſequit᷑ aliquod ↄñs quicquid ſequit᷑ ad ↄñs ſequitur ad añs. ¶ Impꝛobatur. ad platonẽ currere ſequitur hoĩem cur rere: ergo ad aliud qᷓᷓ ad ſoꝛtẽ currẽ ſequitur hominẽ currere. ⁊ per con ſequens non ad ſolum ſoꝛtẽ currere ſequitur hominẽ cuꝛrere.¶ Eñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum põt eſſe pꝛopõ de ſubiecto excluſiuo.⁊ ſic ſophiſma eſt verũ. Nam tunc ſigãt ꝙ ad iſtam ſolus ſoꝛtes currit ſequit᷑ iſta homo currit.vel põt eſſe excluſiua et ſic ſo plyiſma ẽ falſum. Nã tunc ſigniſicat ꝙ ad ſoꝛtẽ currere ſequit᷑ hoĩem cur rere.⁊ ad nichil aliud ꝙᷓ; ad ſoꝛtẽ cur rere ſequitnr hominẽ currere.⁊ hoc eſt falſum ſicut arguebat᷑.et ſᷣm hoe rõnes vadunt viis ſuis Sophilma liiii. Solus ſoꝛtes incipit currere,poſlto WeN ao ce ſepopa inen icurtt 4 de Lummhsguſtann dranid⸗ ngenmnme et hoc in aftirm. aul fercterennd. ſtuſ⸗ nullo feret ece⸗ nent. 0lictchag n turci o htetlantio cipin nmli⸗ er v bec h m currit, no veter ſote urnn, onnninihtofuetedul nbec elt erceptius totus ſo kricun ſtüch Ahus: et ta Niqiernimnus uofnere no ſittermimd omuns ſu der ungulars ſch Metermims d hoc ridetur em diern ßſoꝛes no eſt ſubiectüſed gregat pors ſoꝛtis. t hoc ? ie peccablle de gluribus ſoupepo erwvnt der ſie kalerti cutcl ab Ahoc de gte integralt, nnmtitſ de entate 1 ne I ſcici eſt gad ven minigcreytue finn tiue ngmicri noͦnit ercet cto⸗ lterabererpto . — dhu MaE! madſormar ſeuny unn ann n en ſaln ſaiaymmnhſautu manmt ciitener er llan r rich ad lgnoc as ſegut Mod,is qucguldſegul g ie tur Aans, Ingbbant, ond arrere ſeguirar holen an dadi, den Weur honimd ordere,d gee uens non auſolumſeki autn egulur honin aner ſHidun ſoynm gpbmwrel/ eſubieci⸗ arlllutllpnſu wi. Vam n utgalm cä ni, wraſe el lnc ſeſo ueſaſun. Mian lgnifen Ibrtannar ſcgul: ien cur AAnichl ufßalſeni⸗ ſeunen homne Currere homo pꝛeter ſoꝛtẽ cuꝛrit. ly homo d terminꝰ pꝛincipalis a q̃ fit exceptio. ly pꝛeter dicitur dictio exceptiua.ly ſoꝛtes dicitur dictio vel pars extra capta vel excepta. ly currit dicitur pꝛedicatũ reſpectu cuiꝰ fit exceꝑt io. Quarto notandũ eſt ꝙ dictio exce ptiua habet quĩq; ꝓpꝛietates. Pꝛĩa eſt ꝙ terminus a quo fit exceptio ſit terminꝰ cõmunis habens plura ſup poſita.¶ Secunda cõditio ẽ:ꝙ idem terminꝰ pꝛedicabilis ſit de excepto. Ex quo iequit᷑ hanc nõ eſſe pꝛopꝛiã. oĩs homo pꝛeter aſinũ currit. Ter tia eſt:ꝙ exceptũ ſit in minꝰ termĩo a quo fit exceptio excluſiue. Ex quo ſequit᷑ hanc non eſſe pꝛopꝛiã. omnis homo pꝛeter aĩal currit. Quarta ẽ ꝙ terminꝰ a quo fit except/o ſit pꝛe⸗ dicabilis de alus ꝙᷓ de exceptovel ex ceptis.et hoc in affirmatiuis: alias a nullo fieret exceptio. iſta ſequitur ex pꝛecedẽti.Quĩta eſt:ꝙ terminꝰ⸗ a quo fit exceptio capiatur cũ ſigno vniuer ſali.et ideo hec eſt umpꝛopꝛia omo pꝛeter ſoꝛtẽ currit. ane pꝛimã pꝛopꝛietatẽ dubitat᷑ am hec eſt exceptiua totus ſoꝛtes pꝛeter caput ſuũ eſt albus: et tamen videt᷑ ꝙ terminus a quo fit exceptio nõ ſit terminꝰ cõmunis ſed terminꝰ ſingularis ſcʒ iſte terminus ſoꝛtes. Ad hoc rñdetur ꝙ in dicta pꝛopõe ly ſoꝛtes nõ eſt ſubiectũ ſed hoc ag⸗ gregatũ pars ſoꝛtis.⁊ hoc ẽ quoddã cõe pꝛedicabile de pluribus. Uñ pꝛe dicta pꝛopõ exponit᷑ ꝑer iſtã quelʒ ꝑs ſoꝛtis pᷣter ſuũ caput eſt alba.et ĩtel ligat᷑ hoc de ꝑte integrali.ꝗ Deinde notandũ eſt de veritate pꝛopõnis ex ceptiue.UVñ ſciẽdũ eſt ꝙ ad veritatẽ pꝛopõnis exceptiue affirmatiue redqᷣ ritur ꝙ pꝛedicatũ nõ inſit excepto et inſit oĩ alteri ab excepto ↄtento ſub termĩo a quo fit exceptio.ſicut pʒ de iſta oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit.ſic exponitur. ſoꝛtes nõ currit ⁊ ols hõ alius a ſoꝛte currit. Sed adveritatẽ negatiue reqritur econtra:ſcʒ ꝙ pꝛe dicatũ inſit excepto et nulli alteri cõ tento ſub ſubiecto a quo fit exceptio ſicut hic.nullus homo pꝛeter ſoꝛtem currit que exponit᷑ ſic. ſoꝛtes currit ex oĩs homo alius a ſoꝛte non currit Ex hoc patet ꝙ quelibet exceptiua equiualet in ſigniſicãdo vni copula⸗ tiue cõpoſite ex vna negatiua et alia affirmatiua diuerſimode. ſicut iam patuit exponẽdo exceptiuã affirma⸗ tiuam æ negatiuã. ¶ Ulterius ſcien dum eſt ꝙ cuiuſlibet exceptiue eſt a liqua cathegoꝛica pꝛeiacens. Unde dẽpta dictione exceptiua ⁊ ꝓꝑte extra capta reſiduũ dicitur pꝛeiacẽs excep tiue. vnde iſtius omis homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit pꝛeiacẽs dicitur eẽ hec. oĩs homo currit UVlterius ſciendũ eſt ꝙ copulatiua cõpoſita ex duabus cathegoꝛicis cui copulatiue pꝛopoſi tio exceptĩa equiua et in ſignificãdo dicitur exponẽs exceptiue.Ulterius ſciendũ eſt ꝙ pꝛoꝑõ excluſiua poteſt fieri exceptiua ſed nõ econtra.verbi gratia. de excluſiua affirmatiua fit exceptiua negatiua. ſicut de iſta tim̃ aĩal eſt hõ fit iſta exceptiua negatĩa nulla res pᷣter aĩal eſt hõ. Ex hoc ꝑʒ ſicut pꝛius dicebat᷑ de excluſiuis ꝙ; dictio excluſiua aliquibꝰ termĩs nõ põt addi niſi faciat pꝛopõnem ĩpoſſi bilẽ.vt dicẽdo tm̃ pater ẽ tm̃ albũ eſt ita etiã eſt de dictionibꝰ exceptiuis ꝙ aliquibꝰ termis non pñt addi niſi faciãt pꝛopõnem ĩpoſſibilẽ.vñ hec ẽ ĩpoſſibilis nichil pꝛeter hoĩem eſt.et ſimilit hec nichil pꝛeter platonẽ eſt. ¶ Iſtis viſis pñt poni quedã regule. Pꝛima ẽ.pꝛopõ in toto falſa nõ põt verificari p exceptionẽ. verbi gratia iſta eſt in toto falſa oĩs hõ eſt aſinꝰ et non põt verificari per exceptionẽ ¶ Scda rka eſt. oĩs baro pte vera .iii. ⁊ pꝛo ꝑte falſa põt veriſicari per ex⸗ ceptionẽ excipiẽdo illud ꝓ quo ẽ fal ſa. woi gratia ſit ita ꝙ oĩs hõ alius g ſoꝛte currat ⁊ ſoꝛtes nõ currat ſed ſtet. iſt ẽ in parte falſa oĩs hõ cur⸗ rit et in partevera ⁊ nõ eſt falſa niſi pꝛo ſoꝛte.ergo ſoꝛte excepto dicendo oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit ẽ pꝛopõ veraiſ¶Et eſt ſciendũ ꝙ qñ pꝛopõ eſt parti vera ⁊ partim falſa. ſi eſt falſa ꝓ multis ſingularibꝰ ipſa nõ debet verificari ꝓ exceptione illaꝝ pꝛo qui bus eſt falſa accipiẽdo eam in ꝓpꝛia foꝛma.ſed debet capi vnum cõmune ad oĩa illa pꝛo quibꝰ illa vłis ẽ falſa vbi gratia iſta. omne aĩial eſt homo eſt falſa pꝛo multis ſingularibꝰ irra tionabilibꝰ.iõ dʒ verificari excipiẽdo oĩa illa irrationabilia ſicut dicendo omne aĩal pꝛeter irrõnale eſt homo. Si enĩ diceretur oĩs homo pꝛeter aſinũ et pꝛeter capꝛaʒ ⁊ pꝛeter leonẽ ⁊ ſic de alus eſt hõ: hoc eſſet nimis pꝛolixũ. ¶ Tertia regula ẽ.ſub ſubo pꝛopõnis exceptiue nõ valet fieri de ſcenſus cũ exceptione. vñ nõ ſeqͥtur oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit g̊ plato pꝛeter ſoꝛtẽ currit.vnde ſi in ↄñte ly pꝛeter tene at᷑ exceptiue ↄñs eſt ĩpꝛo pꝛiũ.ſi aũt teneat᷑ aliter ↄña non vʒ ¶ uarta regula ẽ.ſub ſubiecto pꝛo põnis exceptiue ſicut vicẽdo oĩs hõ Ster ſoꝛtẽ currit dʒ ſic fieri deſcẽſus iſte homo ſi eſt alius a ſoꝛte currit: ⁊ iſte hõ ſi eſt alius a ſoꝛte currit:et ſic de aliis ¶ Quĩta regula cẽ.ad affiſ matiuã vbem exceptiuã ſequit᷑ parti cularis affirmatiua ⁊ ſimiliter parti cularis negatiua. vnde ad iſtam oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit ſequit᷑ iſta quid homo currit ⁊ etiã iſta quidaʒ hõ non currit. Sed ad pꝛopõnem ex ccovtiuã negatiuã ſequit particulariſ aſfirmatiua ⁊ nõ particularis nega⸗ tiua niſi g̃a materie.vbi gratia.ad iſtã nullus hõ pꝛeter ſoꝛtẽ currit ſeq; „ enr̃ iſta aliquis hõ eurkit.et non iſta aliquis hõ non currit ſaltẽ foꝛmalit vñ ſi nullus hõ eſſet in rerũ natura niſi ſoꝛtes et curreret hec eſſet vera nullus pᷣter ſoꝛtẽ currit.⁊ tñ hec eẽt falſa aliquis hõ non currit. Sexta re gula cẽ.qñ hec dictio pᷣter ponitur cũ duplici multitudine ſicut hic.oĩs homo videt oẽm hoiem pꝛeter ſoꝛtẽ et pars excepta eſt vtriuſq; multitu⸗ dinis illa locutio eſt multiplex ex eo ꝙ poteſt fieri exceptio ab vna multi tudine vel ab alia vel ab vtraq;. pᷣʒ hoc vnus põt eſſe ſenſus dicte pꝛo⸗ poſitionis ꝙ oĩs homo excepto ſoꝛte videt omnẽ hoĩem. alius ſenſus põt eſſe ꝙ oĩis homo videt omnẽ hoĩiem excepto ſoꝛte ſic ꝙ ſoꝛtes nõ videtur ab aliquo hoĩe. Lertius ſenſus põt eſſe ꝙ omĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ. In pꝛimo fit exceptio a pꝛima multitudine.in ſcdᷣůᷣo a ſecunda.in tertio ab vtraq;. ¶ Septunma regula ẽ.hec dictio p̃ter nõ tenetur exceptiue niſi qñ excipit partẽ ſubiectiuã a toto vli.et ideo ſi dicatur decẽ pꝛeter quĩq; ſunt quĩq; ly pꝛeter non teneatur exceptiue ſed bene ſubſtractiue vel diminutiue. ¶ Oct aua regula ẽ᷑.qñ tot excipiunt᷑ quot ſumũtur nõ eſt exceptiua vera. Sed ↄtra hoc diceres.poſito ꝙ ſint tm̃i tres hoĩes ſcʒ ſoꝛtes plato cicero et ſolus ſoꝛtes currat hec eſt vera. oĩs homo pꝛeter platonẽ ⁊ ciceroneʒ cuꝛrit ⁊ tñ plura excipiũtur q; ſuppo nũtur. dicendũ eſt ꝙ regula intelli⸗ gitur qñ plura excipiuntur ꝙᷓ; ſuppo nũtur iu pꝛeiacẽte. modo ſic nõ eſt q̊ qñ dicitur oĩs homo pꝛeter platonẽ ct ciceronem currit. Undęe hic plura ſupponũtur in pꝛeiacẽte q; excipiunt᷑ Sed contra.nullus ſol pꝛeter iſtum lucet hic tot excipiũtur quot ſuppo/ nũtur in ꝛeiacẽte ⁊ tamẽ iſta pꝛopð eſt vera. Reſpõdetur ꝙ hic in pꝛeia⸗ — mmimlack, ln l. Cogmnin ir ur fcgonmne un it ſmn ipniurav ſ nlgii, e mumn i d õ gſes amunfnitlnic⸗ ſwrſenenepſats ͤfert aNangroni etlapide, Putxhtschnibnuerſall Murntwinmero non Minmi irlrtulruer ſi grinuiumnn gennn mnn do/ leber he tune ert Ann ferüt la neiſſenixter comm 1 aun ie Teruaſoſig gomis honden ſon⸗ Me ni ien geter ſoti, Npuno erleptiod Pumi multttudine,n aſeennd intarteh Gtrig⸗ Zepeum negulo hre Rroön ei ercctir i/ i orahit ſabieami n toro viſ et eo ſ un dece orter gliqg ſunt quig ter non tenenrur erceptiueſed ſubctractiue vel duminutiue. Pmreguini ntarcahuun ſumürur Rercenne⸗ Anrnoe egres oltt wes hoitsſq ſores lath ten ſolns ſotes aurit erct enH hommpeter N itt rlerthinrß in en Nerndicgn leir Giniylenlnn , n mariuit oe H nrois n du⸗ – t.llrdehicp mmn an,t.Nte N entnurinb aln lus ſolpt Ee din nne ſhht . r uo en n 1umiiürpenf eente plura ſupponũtur ⁊ hoc apti⸗ dinaliter licet nõ actualit qualiter hoc ſit intelligendũ ſcʒ aptitudinalit æ nõ actualiter expoſitũ eſt circa pꝛe dicabilia. Nona regula. ab ĩferioꝛi ad ſuperius eum dictione exceptiua eſt bona ↄnña: dictione exceptma ſe⸗ quente ſuperius.pꝛecedẽte autẽ non valet conſcquẽtia.ſequitur enĩ bene oĩs homo pꝛeter ſoꝛtem currit:ergo omne aĩal pꝛeter ſoꝛtẽ currit.ſed nõ ſequit᷑ omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ currit: ergo omnis homo pꝛeter aĩal currit ¶ Decuna regula eſt.ſi pꝛeiacens ex⸗ ceptiue eſt vera: exceptiua eſt falſa. quia repugnãt ſibũuicem.verbi gr̃a ſi hec eſt vera ois homo currit: hec falſa oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit. Undecima regula ſolet poni ſi ex⸗ ceptio fiat in plurali numero a ſub⸗ iecto ſingularis numeri non ſequit᷑ pꝛedicatũ falſiſicari de exceptis acce ptis pluraliter licet bene ſingularit᷑. verbi gr̃a omnis hõ pꝛeter iſtos fert lapidẽ. non ſequitur ergo iſti nõ fe⸗ runt lapidẽ. nec ſequitur oĩs homo pꝛeter ſoꝛtem ⁊ platonẽ fert lapideʒ ergo ſoꝛtes ⁊ plato non ferũt lapidẽ ſʒ bene ſequitur ergo ſoꝛtes nõ fert lapidẽ vel ergo plato nõ fert lapidẽ. Etratio huius eſt:qꝛ ſub vniuerſali diſtributo in ſingulari numero non ſumũtur iuſi ſuppoſita ſingulariter accepta. ergo nec aliter accipiuntur ab eo. Seꝗ ſi diceretur.omnes ho⸗ mines pꝛeter iſtos ferũt lapidẽ tunc be ne ſequitur ergo iſti non ferũt la pidem.et nõ ſequit᷑ de altero eoꝛum; ergo iſte non fert lapidẽ. Sophilma .lx. ſecunde partis ſit iſtud. Oĩs homo videt oẽm hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ.poſito caſu ꝙ oĩs homo aliꝰ a ſoꝛte videat omnẽ hoĩem alium a ſoꝛte ⁊ ꝙ ſor̃*. nõ videat aliũ nec videatur ab alio. Lunc pꝛobat᷑ ſophiſma.oĩs homo videt omnẽ hoĩem eſt pꝛoꝑõ gartim vera ⁊ partim falſa. qꝛ falſa /ꝓ ſoꝛte et vera pꝛo aliis a ſoꝛte. ergo iuxta ſecũdam regulam poteſt verificari per exceptionẽ illius pꝛo quo ẽ falſa ſed ſi ſic hoc ẽ ſoꝛtes: ergo ſi ſoꝛtes excipitur fit pꝛopoſitio vera.ſed qꝛ excipitur hic oĩs homo videt omnẽ hominẽ pꝛeter ſoꝛtẽ.videtur ergo q; iſta pꝛopõ ſit vera.⁊ quia ipſa eñ ſo⸗ phiſma videt᷑ ꝙ ſophiſma ſit verũ. Imꝑꝛobatur.ommis homo videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ: ergo ſor̃ videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛteʒ. ſed ↄñs eſt falſum ergo ⁊ añs. ¶ Iſtud ſophitna ſoluit᷑ per ſextam regulã. Unde quãdo dictio exceptiua pomt᷑ cum duplici multitudine poteſt fieri exceptio ab vna vel ab alia vel etiaʒ ab vtraq;. tũc dico ꝙ ſi fiat exceptio ab vtraq; multitudine ſophiſma eſt verũ. Nam tunc eſt ſenſus ꝙ omnis homo pꝛeter ſoꝛtẽ videt omnẽ hoĩeʒ pꝛeter ſoꝛtem. et hoc eſt verum ſᷣm caſum poſitũ.nec tunc ſequit᷑ ergo ſoꝛtes videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛ tem. quia a multitudine a qua fit ex ceptio nõ debet fieri tali deſcenſus ſicut dicit tertia regula. Si ramen fieret exceptio a ſecũda multitudine ſolum tunc ſophiſma eſſet falſum.⁊ tunc bene valeret ↄña:ergo ſoꝛtes videt ommnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ. Si⸗ militer ſi fieret exceptio a pᷣma mul⸗ titudine ſoluʒ adhuc ſophiſma eſſet falſuʒ.nã tunc eſſet ſenſus ꝙ oĩs hõ pꝛeter ſoꝛtẽ videt oẽm hoĩem.modo hoc ẽ falſũ ex eo ꝙ poſitũ eſt in caſu ꝙ ſoꝛtes nõ videatur ab alio homĩe nec oppoſitũ pꝛobatũ eſt. Vnde pᷣma rat io pꝛobat ꝙ ſophiſma eſt verum pꝛout fit exceptio ab vtraq; multitu dine.⁊ ſecunda ratio bene ꝛobat ꝙ; ſophiſma ẽ falſum ꝓut fit exceptio a ſcðᷣa multitudine. per teini mul⸗ eltit titudinẽ interligo iſtum terminũ hõ diſtributum. per ſecundam intelligo iſtum terminum hominem ſecundo diſtributum. Sophiſma.lxi. Decẽ pꝛeter quĩq; ſunt quinq;. Pꝛo batur.hec eſt falſa decẽ ſunt quinq; et nõ eſt falſa niſi pꝛo quiq;.ergo ex ceptis quinq; exceptiua erit verꝗa. Impꝛobat᷑.decẽ pꝛeter quinq; ſunt quĩq;:ergo quĩq; nõ ſunt quiq;.ↄns eſt falſum. ↄna tenet per quintã re⸗ gulam. vñ in exceptiua affir matiia pꝛedicatũ remouet᷑ a parte excepta. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verum. Ad impꝛobationẽ dicitur ꝙ ſophiſma nõ eſt pꝛopoſitio exceptiua ſed diminutiua? quia non excipitur pars ſubiectiua a toto vlłli.Et ideo ꝑ ſeptimã regulam non eſt exceptiua: ſed bene duminutiua ſicut dictũ eſt. Unde ly pꝛeter in pꝛopoſito tenetur diminutiue: ⁊ ſenſus eſt. diminutis vel remotis quinq; a decẽ remanẽt quinq;.et hoc eſt verum. Unde quia ſopiiſma nõ eſt pꝛopõ exceptiua ſed diminutiua et affirmatiua nõ negat᷑ piedicatũ ab aliquo ſed attribuitur illi quod remanet poſt diminutionẽ factam partis a toto Sophilma lxii. OQuelʒ decẽ pꝛeter quiq; ſunt quĩq;. Pꝛobatur.iſta decem pꝛeter quinq; ſunt quinq;.et nõ eſt maioꝛ ratio de iſtis decẽ q; de alus.̊ quelibet decẽ pꝛeter quĩq; ſunt quĩq;.¶ Impꝛobat᷑ ſubiectum a quo fit exceptio non eſt veriſicabile de parte excepta. ergo ſophiſma eſt falſuʒ. ↄſequẽtia tenet ex pꝛiꝰ dictis.añs patet ex eo ꝙ hec eſt falſa qninq; ſunt decem. ¶ KReſpõ detur ad ſophi ma ꝙ ſi ly pꝛeter te⸗ neatur ſubſtractiue ſeu diminutiue ipſum eſt verũ.ſicut pꝛobauit pꝛima ratio. Si aũt teneatur exceptiue ſo phiſma eſt falſum vel impꝛopꝛiũ.qꝛ poſiq; ſophiſma eſſet exceptiuũ per ipſum denotaret᷑ ſubiectũ a quo fit exceptio veriſicari de parte excepta. modo hoc eſt falſum ſicut diccbat ſe cunda ratio. Sophiſma..lxiii. Omnis hõ videt oẽm hoĩem p̃̃ter ſe poſito caſu ꝙ quilibet hõvideat quẽ libet aliuʒ a ſe ⁊ nõ videat ſe. Tunc arguit᷑ ſic.iſte )õ videt oẽm hominẽ pꝛeter ſe.⁊ iſte homo videt omnẽ ho minẽ pꝛeter ſe ⁊ ſic de alus.ꝗ̊ omnis homo videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſe. ¶ Impꝛobat᷑.hic tot cxcitiũtur quot ſupponũtur:ergo ſophiſma eſt falſũ ↄña tenet ꝑer ſeptimã regulam. ¶ Ad iſtud ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum. Ad impꝛobationẽ dico ꝙ regula debet intelligi quãdo eadem excipiunt que ſupponũtur.modo ſic nõ eſt in pꝛopoſito:qꝛ licet tot excipi antur quot ſupponũtur. tamẽ nõ ex cipiũtur niſi ſigillatim referẽdo ſuꝑ poſita relatiui ad ſuppoſits antece⸗ dẽtis ſibi coꝛreſpõdentis ¶ñ de hoc dictũ erat pꝛius cũ ponebant᷑ ſophiſ mata circa terminos relatiuos Sophilma.xiiii. Omis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ excipit᷑.poſito caſu ꝙ non ſint niſi tres homines in mundo/ſcʒ ſoꝛtes/plato/⁊ ciccro. et ponatur ꝙ ſoꝛtes currat et plato ⁊ cicero non currãt.tunc dicat᷑ ſic.oĩs hõ pꝛeter platonẽ ⁊ ciceronẽ currit. AIſto poſito pꝛobat᷑ ſophiſma. omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab actu currendi exci pitur. ergo oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ ex cipitur.¶ Scðdo ſic.hec eſt falſa.oĩs hõ ab actu currendi excipit᷑ et nõ eſt falſa niſi ꝓ ſoꝛte. S pꝛopõ exceptiua erit vera excipiẽdo ſoꝛtem. dicendo oĩs homo pꝛeter ſoꝛtem ab actu cur⸗ rendi excipit᷑.¶ LZertio ſic.ſoꝛtes ab actu currendi nõ excipitur et omnis gtun di aut on ſnuitxn e onas uperus cum negatone ee un termino includete nega i cceo no ſequtur hoc eropit rtere: etgo erchhuur i agere⸗ Kada mns do rer ſond 0 Here erapiur gd is ond der u exchpi. Exhoc art ad dus usrones ſegetes. Alder au di⸗ r ſophiſma g pſum eſ ver̃ ſeres no etcipſtur gr exaptat nnone ñ cſt eteppi, noco n p⸗ liues repif rcqrone, hina ird. — chineeſtgellertrenh rur gor ſagpnur, tmni i ian ul llanm nt nih ſi 1 nlatun , ſppoſts antece, lbicuneſpötents Ii de hoe trar gius ci vonebank ſopht icrcaterminos felaruuos ophilma Apäit. nis o geinn ſont ercht tſn nonſmres onien ndo ſcſores to 1 lird atur ſores mr äl ”cä Pwiingn iinſnann uuniuii umieidi viy eno ute ſti er grle e c fllnei ſet noeſt nenlierchi 6 l lte mhtch ⸗ etchiid ſouem. e tu en 3 Kruc mfmin ſent ſannt⸗ ſophiſma. ſi ꝓlatũ pᷣter vnũ eiſt verũ: aut eſt veꝝ homo alius a ſoꝛte actu currẽdi cxci pitur:̊ omis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab acta currẽdi excipitur.ꝗmpꝛobat᷑.pꝛeia cens ſophiſmatis eſt vera: &̊ ipſum falſum.ↄña tenet ꝑ decimã regulã añs pꝛobat᷑. nam hec eſt vera oĩs hõ excipit᷑ que eſt pꝛeiacẽs ſophiſmatis quod ꝓbatur ſic.nã in iſta oĩs homo pꝛeter ꝓlatonẽ ⁊ ciceronẽ currit.pło et cicero excipiũtur.⁊ in ſophiſmate cũ dicitur oĩs homo pᷣter ſoꝛtẽ exci pitur ſoꝛtes excipit᷑.S oĩs hõ excipit᷑ ↄſia tenet ex eo ꝙ per caſum nõ ſunt plures homies in mũdo q; illi tres. ¶ Scðo ſic. in ſophiſmate ſoꝛtes ex cipitur:ergo falſum eſt ꝙ oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ excipiatur. ↄña tenet eo ꝓꝙ ad iſtã omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ exci pitur ſequitur iſta ſoꝛtes nõ excipit᷑ Ad ſopluſma rñdetur ꝙ ipſum eſt alſum et ĩpoſſibile ſicut pꝛobatũ eſt ¶ d rõnes. Ad pꝛimã quãdo dici oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ ⁊c.negat᷑ ↄña ꝓpter negationẽ incluſã in hoc vᷣbo excipitur. Uñ ſicut non ſequitur ab iferioꝛ ad ſuperius cum negatione ita nec cum termino includẽte nega tionẽ.⁊ ideo nõ ſequitur.hoc excipit᷑ a currere: ergo excipitur ab agere. nec ſequit᷑.omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab agere excipitur ergo oĩs homo pᷣter ſoꝛtẽ excipit᷑. Ex hoc patet ad alias duas rõnes ſequẽtes. Aliter alii di⸗ cunt ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ et ꝙ ſoꝛtes nõ excipitur:qꝛ exciꝑi ab exceptione ñ eſt excipi.modo in ꝓpo ſito ſoꝛtes excipit᷑ ab exceptione. Sophilma lxv. Quoduibet enũciabile pꝛolatũ pꝛeteꝛ vnũ eſt veruʒ. poſito ꝙ ſint tres pꝛo poſitiones ꝓlate ⁊ nõ plures ſcʒ iſte deus c. homo ⁊ aĩal.qðᷣlibet pꝛolatũ pꝛeter vnũ eſt verũ.¶ Zunc ꝓbatur hoc enunciabile qðᷣlibet aut falſum.ſi ẽ verũ habet᷑ ppoſitũ. ſi eſt fim ⁊ cũ alia duo ſint va ſequit᷑ hanc eẽ falſã quodiʒ enũciabile pꝛo⸗ latũ ẽ verũ ⁊ nõ eſt falſa niſi ꝓ vno ſolũ.ergo illo vno excepto erit exce⸗ ptiua va:ſcʒ qdᷣlibet enüciabile pᷣter vnũ eſt verum ⁊ illud ẽ ſophiſma: g̊ ſophiſma verũ.iſ Impꝛobat᷑ ſic.ſi ſo phiſma eẽt verũ ſeq̃retur hanc eſſe verã quodiʒ enũciabile ꝓlatũ eſt ven cum nõ ſint niſi tria ꝓlata.⁊ vltra ſi illa eſt vera cũ ſit pꝛeiacẽs ſophiſma tis ſequitur ꝙ ſophiſma eſi falſum eo ꝙ ſi pꝛeiacẽs alicuiꝰ exceptiue eſt vera:illa exceptiua ẽ falſa ſicut dicit decima regula.¶ Ed ſophiſma reſxo detur ꝙ ipſum ẽ falſum:qꝛ ſigmificat ſe eſſe verum ⁊ ſe eſſe falſum. Ad rationẽ quãdo dr ſi ſophiſma ẽ falſũ hec eẽt falſa qdᷣnbet enũciabile pꝛo⸗ latuʒ eſt verũ concedit᷑. ⁊ qñ dicitur ⁊ nõ eſt falſa niſi ꝓ vno conceditur. Etvlterius qñ dicitur g illo ex cepto exceptiua eſt vera negatur ↄña co ꝙ iſta pꝛopõ quodiʒz enuciabile ꝓlatum pᷣter vnũ eſt verũ non ſolum ſigãt ꝙ vno excepto alia ꝓlata ſit wa:ſed cũ hoc ſic ſignificãs.ſignificat etiam ꝙ quodiʒ enüciabile ſit veruʒ.⁊ ad hoc ſequit᷑ ſophiſma elſie falſum.⁊ ſic ſo phiſina ſignificat ſe eẽ verũ ⁊ ſe eſſe falſum.a per ↄñs eſt falſum. Iſtud ꝑtinet ad maximã inſolubi iũ de qui bus ẽ tractatũ alibi diffuſius. Sophilſma lxvi. Oẽ enũciabile pᷣter verũ eſt falſum. Pꝛobat᷑.hec ẽ falſa oẽ enũciabile eſt falſum:⁊ non ẽ falſa niſi pꝛo ve ro.ꝭ̊ excepto vero oẽ enũciabile ẽ falſum ergo oẽ enũciabile pᷣter verũ eſt fſĩ ¶ Scðdo. omne enũciabile aliud a xo eſt falſum &̊ omne enũciabile pꝛeter veruʒ eſt falſum.ↄña tenet ⁊ añs pʒ: ex eo ꝙ omne enũciabile vel ẽ veruz vel falſum.¶ Impꝛobat᷑.om̃e enũcia bile pꝛeter veruʒ eſt falſum. onme enũciabile ſi eſt aliud a vero ẽ falſuʒ Iſis eſt falſum.ↄña tenet: qꝛ ↄñs vi⸗ detur idem ſignificare añti. Si enĩ om̃is homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit tunc oĩs homo ſi eſt aliud a ſoꝛte currit. ſicut in ꝓpoſito.falſitas ↄntis ꝓbat᷑ ſic arguẽdo.oẽ enũciabile ſi ẽ aliud a. vero eſt falſum.ſed hoc enũciabile deus ẽ eſt enũciabile ſi ẽ aliud a vo. ̊ hoc enũciabile deus ẽ eſt falſum. ſAd ſophiſma rñũdetur ꝙ ipſum eſt verũ.¶ Ad rõnem concedit᷑ ↄña.Ad ĩpꝛobationẽ ↄñtis dicit᷑ ꝙ diſcurſus non valet eo ꝙ maioꝛ reſoluit᷑ ſic.oẽ ecnũciabile eſt qð ſi eſt aliud a vero eſt falſum. et ſᷣm hoc plus pꝛedicat in mioꝛi qꝙ; erat diſtributũ in maioꝛi aſte tñ diſcur ſus bene valeret.omne enũciabile ſi ẽ aliud a vero eſt falſuʒ deus ẽ: eſt enũciabile. deus ẽ ſi eſt aliud a vero ẽ falſum.et tunc diſcur ſus eẽt bonus et ↄcluſio etiã eẽt vᷣa ſicut ſunt pᷣmiſſe.ſ Aliter põt dici ꝙ maioꝛ põt eſſe cõditionalis vel de cõ ditionato extremo. Si pꝛimo modo ſie eſt vera et tunc diſcurſus non vʒ qꝛ ex cõditionali nõ eſt ſic ſillogiſan dum. Si vero ſit de ↄditionalito ex tremo vel ergo ẽ de cõditionato ſub iecto. et ſic maioꝛ eſt falſa: qꝛ ſigni⸗ ſicat q; de quocũq; verificat᷑ ly enun ciabile ſi eſt aliquid a vero de illo ve rificatur ly falſum.modo hoc eſt fal ſum. Si vero ſit de cõditionato pꝛe dicato ſic maioꝛ eſt vera. Nam tunc ſignificat ꝙ de quocũq; veriſicatur ly enũciabile de illo verificatur ly ſi eſt aliud a vero eſſe falſum. et hoc ẽ vcrũ.ſed tunc iſte diſcurſus nõvalet ſicut dictũ eſt.ſcʒ oẽ enũciabile ſi eſt aliud a vero eſt falſũ.deus ẽ:eſt enũ ciabile ſi eſt aliud a vero:ergo deus elt/eſt fal ſum: Sophilſ ma lxvii. Soꝛtes bis vidit oẽm hoĩem pꝛeter platouẽ poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſemelvi derit oẽm hoĩemꝛ:et alia vice viderit oẽm hoĩeʒ pꝛeter platonẽ. Iſto caſu poſito ꝓbatur ſophiſima. hec ẽ falia ſoꝛtes bis vidit omnẽ hoĩem. et nõ falſa niſi rõne platonis:&̊ ſi plato ex cipiatur erit exceptiua vera. dicẽdo ſoꝛtes bis vidit omnẽ hoĩem pꝛeter platonẽ.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.nam ſequitur ſoꝛtes bis vidit oẽm hoieʒ pꝛeter platonẽ:ergo ſoꝛtes ſemel vi⸗ dit oẽm hoĩem pꝛeter platonẽ ⁊ alia vicevidit oẽm hoĩem pꝛeter platonẽ Nam ad bis ſequitur ſemel et alia vice.modo ↄñs eſt falſũ qꝛ eſt pꝛopõ copulatiua cuiꝰ pꝛima pars ẽ falſa: ex eo ꝙ pᷣma vice vidit oẽm hoĩem. OZd ſophiſma rñdetur ꝙ in ipſo ex⸗ ceptio põt denotare vel ꝙ ſoꝛtes nõ vidit bis platonẽ.⁊ ſic ſophiſma eſt verũ.vel ꝙ ſoꝛtes bis nõ vidit plato nem:⁊ ſic eſt falſum. ſed quis iſtoꝛũ ſenſuũ ſit magis pꝛopꝛius dico ꝙ pꝛi mus videt᷑ eſſe magis pꝛopꝛius q ſe cundus ex eo ꝙ dicte pꝛopõnis exce ptiue expõ eſt magis pꝛopꝛia ſᷣm quã totum pꝛedicatũ affirmatur de ſub⸗ iecto toto quantũ ad ſupoſita non excepta.et negatur totũ de toto quã tum ad ſuppoſitũ exceptuʒ qᷓ; in qua non totũ ſed pars negatur de totoꝭ modo in iſta ſoꝛtes nõ vidit bis pla⸗ tonem: negatur totum pꝛedicatũ de toto ſubiecto Sed in iſta ſoꝛtes bis nõ vidit platonẽ: negatur nõ torum pꝛedicatũ: ſed pars eius de ſubiecto quia iſte terminꝰ bis remanet affu⸗ matus. . , Sophiſma.lxviii. Omne animal eſt irrationale pꝛeter hominẽ. Pꝛobatur homo nõ eſt irra tionalis/ et omne aĩal alſud ab hoĩe eſt irrationale.ergo om̃e animal eſt irrationale ꝑꝛeter hominẽ: ¶ Impꝛo c nſun ui u i on unanie r i er amle mmmmiu hil henoen 11 le glo eſt en rartu iig fnun ſn t erno⸗ ſuum bene e en piej em/, irnronienin 3 rinvnd in ariclbeſ on Genun di n gebertt eni ſe irſnzazlmnſnen ſim um lapidem ? neuter eaumn ſer: iin. Munemwhan ſrhiſn cctfaſomms homo fe? lar⸗ net mn ckfaſi nſ oo ſorte er e ergoido erceptis exepria peraſcz itnomnis homo peder sſertiſen nmrodarur ſo NWa eagaur ommis dormo⸗ ter c ergo ſadnicrm nid deſt ſaſum, qun vrg infr cen ter caſum. (20 ſophiin lennn clſi eſt ver et u ur cro ſti non ferun lapn r 1g, benle tamen ſeguirvn bres i fert lapide ner . llen nen maeinz vegult mMenim ereeptioft l uonlimſl rme ealltpetctetnmf lifzn nuglrür eceptis: ſe ellntetdinſn 7tpatri 6 udr dune diernchz eſt 4 rereeſenn nſ egur Dſopriſnarhdennn cept dot denatere ne nir dis aarone 1le ſchhinng mi ig ſones ho i nitaen nemr ſecſfiſun. ſclquis ſi ſanſui ſt upumxnuo ipß nus rult eſenigs guprus it uncs et en gdlcte opoͤnig etn riue erpo eſt magts popꝛiz in qri otum prodicu afirmatur de ſut c toro qumntü ad ſuproſita we Nroedta. egndur in Rtato i tum 1 ſuchontucreeengiingn nontori ſcöpns negitn i nnodomin ſar auti :negarur torune⸗ nrn ng iglſim innm un inn nonu ie mmpoug ſtbltet⸗ aſkir/ utkrumniipfmmn batur. Nam ſequit᷑ omne aĩꝛal eſt ir⸗ rationale pꝛeter hoĩem:ergo oẽ aĩal eſt irrationale pꝛeter ſoꝛte. vel omne aĩal eſt irrationale pᷣter platonẽ ⁊c. ſed quelibet talis eſt falſa ergo pᷣma erat falſa: ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum ſᷣm locutionem pꝛopꝛiã. iſta tamẽ bene eſſet vera.oẽ aĩal eſt irrationale pꝛeter oẽm hoĩieʒ nec expoſitio data eſt bona:qꝛ invna diſponentium diſtribuebat᷑ ly homo quod nõ debuit fieri.deberet enĩ ſic exponi.homo non eſt irrationalis:et onie animal aliud ab illo homine eſt irrationale tunc ly homo ſtaret de⸗ terminate ⁊ ſecunda pars exponẽtis eſſet falſa. Sophilma. lxx. Omnis hõ pꝛeter iſtos fert lapidem demonſtrãdo per ly iſtos ſoꝛtẽ ⁊ pla tonez. poſito ꝙ quilibet homo ferat lapidẽ ⁊ ſoꝛtes et plato ferant ſimul vnum lapidem ⁊ neuter eoꝛum ferat diuiſim. ¶ Zunc pꝛobatur ſophiſma hec eſt falſa. omnis homo fert lapi⸗ dem et non eſt falſa niſi pꝛo ſoꝛte et platone.ergo ipſis exceptis exceptĩa eritvera ſcʒ iſta.omnis homo pꝛeter iſtos fert lapidem.ꝗ Impꝛobatur ſo phiſma. nam ſequitur. omnis homo pꝛeter ⁊c.ergo iſti non ferunt lapidẽ quod eſt ſalſum. quia vtiq; iſti ferũt lapidem per caſum. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſũ eſt verũ.et quãdo infertur ergo iſti non ferunt lapidẽ negatur ↄna. bene tamen ſequitur: ergo ſoꝛtes nõ fert lapidẽ nec plato fert lapidem.iuxta vndectmã regulã Quando enim exceptio fit in plurali numero a toto vniner ſali diſtributo non ſequitur pꝛedicatum fali ficari de exceptis pluraliter acceptis: ſed bene ſingularit et diuiſim vt patuit. ꝗNunc in hac parte dicendũ eſt de de hac dictiõe exceptiua niſi de qua „ ¶ At ſcienàn ꝙ componitur ex non et ſi.⁊ tenetur aliquãdo conſccutiue ⁊ aliquando exceptiue. quando tene tur conſecutiue tunc negatio cadit ſub conditione.⁊ ſecundum hoc ma⸗ gis deberet dici ſi mi qꝙᷓ; niſi.quando autem tenetur exceptiue?: tunc ali⸗ quo modo idẽ eſt ꝙ pꝛeter et aliquo modo differt ab eo ſicut ſtatim dicet᷑ Uerbi gratia.nullus lyomo niſi ſoꝛ⸗ tes currit.ſi tenetur exceptiue deno tatur ꝙ nullus homo pꝛcter ſoꝛtem currit. ſi vero tenetur᷑ conſecutiue: denotatur ꝙ nullus homo currit ſi ſoꝛtes non currit.ſEt eſt ſciendum ꝙ pꝛeter ⁊ niſi fᷣm ꝙ tenentur exceꝝ. tiue licet in aliquo conueniant tamẽ in hoc differunt ꝙ ly pꝛeter indiffe⸗ renter excipit a multitudine affir⸗ mata et a multitudine negata. bene enim dicitur omnis homo pꝛeter ſoꝛ tem currit.ſimiliter bene dicit᷑ nullꝰ homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit. ſed iy niſi nõ excipit niſi a multitudine negata Non eni bene dicitur. omnis homo niſi ſoꝛtes currit: bene tamẽ dicitur nullus homo niſi ſoꝛtes currit.ſecũ⸗ dum hoc ꝙ ly niſi tenetur aliquãdo cõſecutiue ⁊ aliquãdo exceptiue ſol uitur hoc ſophiſma de quo pꝛius di cebat᷑ ſcʒ nihil eſt verũ niſi in hoc in ſtanti. Ulteriꝰ dicendũ eſt de iſta di ctione niſi ꝙ nõ tenet᷑ exceptiue niſi qñ addit᷑ alicui ꝑti ↄparate toti cuiꝰ eſt ꝑs. In hoc ſolui᷑ hoc ſophima. Sophil ma lxxi. Nullus hõ legit pariſius niſi ipᷣe ſit aſinus. Pꝛobat᷑ ſophiſma.hec ẽvera nõ aliquis legit pariſius niſi ipſe ſit aſinus:& nulius legit pariſiꝰ niſi ipᷣe ſit aſinus.ↄñia tenet ꝑ pꝛimã regulã equipolentiarũ.añs ꝓbatur.nã ipſa ſigniſicat ꝙ nõ eſt ita ſicut hec ſignt ficat. aliquis legit pariſius niſi ip ſe ſit aſinus:¶ Secũdo ſic arguit᷑. con tradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſum: ergo ſophiſma eſt verum ↄna tenet añs pꝛobatur.nã contradictoꝛiũ ſo⸗ phiſmatis eſt. aliquis hõ legit pari⸗ ſius niſi ipᷣe ſit aſinus:ſed illa nõ eſt vera nec enĩ eſt vera de ſoꝛte nec de aliquo alio homine. Uñ hec eſt ſalſa ſoꝛtes legit pariſius niſi ipſe ſit aſi⸗ nus. ſicut hec eſt falſa. ſoꝛtes legit pariſius ſi non ſit aſinus. Impꝛo⸗ batur ſophiſma.nam ſequitur null⸗ homo legit pariſius miſi ipſe ſit aſi⸗ nus.ergo ſi aliquis homo legit part ſius ipfe eſt aſinus quod eſt falſum. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum ſimp iciter eſt falſum:quia ly niſi ex quo in ſe ophiſmate nõ additur alicui parti cõparatiue toti cuius eſt pars nõ tenetur exceptiuevt patet per no tabile pꝛius poſitũ ſed conſecutiue. Et ideo ſenſus ſophiſmatis elt iſte. ſi nullus homo ſit aſinus nullus ho mo legit pariſius. et hoc eſt fa ſum. ¶Ad rationes. Ad pꝛimã quando dicebatur iſta eſt vera. non aliquis homo legit pariſius niſi ipſe ſit aſi⸗ nus. et illa equiualet ſophiſmati. Ad hoc dicitur ꝙ iſta dictio nõ/põt cadere ſupꝛa totam pꝛopõem.vel po teſt cadere ſupꝛa partẽ pꝛopõis ſoiũ. ſi pꝛimo mõ ſic hec cſtvera.nõ aliqᷣs homo legit pariſius niſi ipſe ſit aſi/ nus. ſicut pꝛobaui in arguendo.ſed tunc nõ equiualet ſophiſmati.ſi aũt ſcðᷣo modo ſic eſt falſa: ⁊ tunc equi⸗ ualet ſophiſmati. ¶ Ad ſecundam di citur ꝙ iſte nõ contrdicũt.nullus nõ legit pariſius niſi ipſe ſit aſinus. ali quis homo legit pariſiꝰ miſi ipſe ſit aſinus. ex eo ꝙ ambe ſunt affirma⸗ tiue.vnde ſophiſma eſt iffirmatiuũ. eſt etiã vna pꝛopõ ↄditionaus affir⸗ maria lqcet bene eius partes ſint ne g atiue. Sed diceres que eſt & ↄtra⸗ dictoꝛia ſophiſmatis. dico ꝙ hec.nõ nullus hõ legit pariſius niſi ipſe ſit aſlnus intelligẽdo iſtã negationẽ nẽ ferri ſupꝛa totalẽ pꝛopõem ſequentẽ ita ꝙ ſit negatio ↄnñe ⁊ nõ ↄna nega tionis ſeu negatio ↄditionis et non cõditio negatõis ſᷣm modũ loquẽdi ãtiquoꝝ ſophiſticaꝝ. Conſiłr ſoluit hoc ſophiſma.nullus homo moꝛitur niſi vnus ſolus homo moꝛiatur. ¶ Et qꝛ iam dictũ eſt de ilſta dictiõe niſi q̃ aliqñ tenet᷑ ↄſecutiue ⁊ ↄponit᷑ ex nò et ſi.videndũ eſt modo incidẽ/ taliter de iſta dictione fi.q̃ eſt dictio ↄſecutionẽ ſignificãs vniꝰ ad alterũ et de ſophiſmatibꝰ diff icultatẽ habẽ tibus iuxta eam.¶ Eſt notandum ꝙ iſta dictio ſi aliqñ ſignificat conſecru tionẽ vnius ad alterũ ᷣm idẽ tẽpus. vt dicendo.ſi homo eſt:aĩmal eſt.ali quãdo autem ſßm diuerſa tempoꝛa. vt dicẽdo ſi pꝛius eſt: poſterius erit. lſi pams ẽ: farina fuit. Sophilma.lxxii. Si nullũ tẽpus eſt:aliqð rempꝰ eſt. Seobat ſophiſma.ſi nullũ tẽpus eſt dies nõ eſt.et ſi dies nõ eſt:nox eſt.⁊ ſi nox eſt:a iqð tẽpus eſt.S ſi nulluʒ tempus eſt: iliquod tẽpus eſt.ꝗ¶ Im pꝛobat᷑ ſophiſma.ihi infert᷑ oppoſitũ de oppoſito:g ſophiſina eſt faiſum. ¶ Ad ſophiſma rũdetur ꝙ aliq ſunt dicẽtes ꝙ ip̃ᷣm eſt falſum.Et ad ꝓba tionẽ dicunt ꝙ oẽs ↄñtie intermedie ſunt bone: ſed tamẽ ↄña de pᷣmo ad vltimũ nõ valet ꝓpter hoc ꝙ variat᷑ habitudo inferendi. nam pꝛima ↄnña facta eſt per locũ a toto in quãtitate ſecunda vero per locum a cõtrarus imediatis. tertia per locũ a ꝑte ſub iectiuaſ. et ſic ꝓpter talẽ variationẽ medu dicunt eſſe fallaciã accidentis in pꝛobationc ſophiſmatis. Ulteri⸗ dicunt conſequẽtiam a pꝛimo ad vl⸗ timũ non valere niſi quãdo cõſequẽ tie iutermedie tenẽt per eandẽ habi tudinẽ ſcu per eundẽ locum. ¶ Sed ſecruechiinst d⸗ Gnnelichane ngo tnde ſtcin zracnigoꝛia Acut gohnuncht mit ſecundi tanones Mu ham il coſinle elet ſote, ſan⸗ gare ſegemtr g eſet volil Pſarto ſmnl udanmt greſee ndieilema ncſſa fattid Iie ſeguereur in anma ſorti nn eſent iudca contraria goͤl enies phatur ) ña. ni pollto tes iudicet indicio erroneo 4 fienda bidem iuchetu er⸗ aAnnlur ſordwai eronitmneſcn g ich aſin jet bindici ndien ſtd aderd ſiaumenonei ndlca gachf⸗ n ctſatgbiudici eſt ece lſeien ni her t a noͤ eſt fnenii er ſe 1 lcicat a ſſt facſecam Sophilna ni Hlnulitioahönn luf ſalerlecl⸗ oes nocl ct ſ dees no elt norel gueRiran tenpus eſ: uquod tehus el dakſochiimn ninferkohpofi eoled ſr n laſimn MKNodmarnderrg Mgſn ines din Erfiun Etatn dNes NN. 1dionnt goes inennen rar ni Ffndrzmmi nöͤ et MN ⸗ Aum gimrnl, an ni 4 iatuu Mvärtae õ ela teſud = le varitioni mmndee⸗ einlnii ealen n ſinnn. Uen nranſeglitin d eocift mmann iſ auido colel 3 nd anceoan 1 mundler Ad iſtud ſophiſma rñdendum eſt. ꝛimo pꝛemitto quid ſit errare. et dico ꝙ errare idẽ eſt ꝙ falſum credẽ eſſe verum vel econtra. Et ideo iſta ſoꝛtes errat edualet huic diſiũctiue cuiꝰ ambe partes ſunt pꝛopõnes co⸗ pulatĩe.ſoꝛtes male iudicat ⁊ credit ſe bene iudicare. vel bene iudicat et credit ſe male iudicaꝛe. Vel bꝛeuius errare idem eſt ꝙ falſo aſſentire vel vero diſſentire. ¶ Iſto viſo dicendũ eſt ꝙ ſophiſma eit verum. videlicet ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare ſoꝛtes errat. etiam hec eſtvera.ſi ſoꝛtes ſcit ſe er rare ſoꝛtes nõ err.it.quia iſta ſoꝛtes ſcit ſe errare eſt ĩpoſſibilis et ĩplicat contradictionẽ.ergo eadẽ ſequũtur cõtradictoꝛia.ſicut pꝛobatum eſt per pꝑeimã ⁊ ſecundã rationes.i¶ Ad ideʒ Nam ſi poſſibile eſſet ſoꝛteʒ ſcire ſe errare ſequeretur ꝙ eſſet poſſibile ꝙ ſoꝛtes ſimul iudicaret ꝙ a eſſet fa ciendũ et ꝙ idem a nõ eſſet faciẽduʒ et ſic ſequeretur ꝙ in anima ſoꝛtis ſimul eſſent iudicia contraria qð eſt incõueniẽs.ꝓbatur ↄña.nã poſito ꝙ; ſoꝛtes iudicet iudicio erroneo ꝙ a ſit faciendũ.et b ſit idem iudiciũ er⸗ roneuʒz. Tunc ſi ſoꝛtes ſcit b iudiciũ eẽ erroneũ tunc ſcit ꝙ ñ eſt ita ſicut per b iudiciũ iudicat.ſed qꝛ per b in dicium erroneũ iudicat ꝙ a eſt faci⸗ endũ et ſcit ꝙ b iudiciũ eſt erroneuʒ mediãte illa ſcientia quã habet de b iudicat ꝙ a nõ eſt faciendũ. et ſic ſi⸗ mul iudicat ꝙ a eſt faciẽdum per b iudiciũ erroneum. et iudicat ꝙ a nõ eſt faciendũ ſcʒ mediãte illa ſcientia q̃ iudicat b iudiciũ eſſe erroneũ. Se cũdo. nã ſequit᷑.ſoꝛtes ſcit ſe errare ergo ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire vel vero diſſentire.vtrũq; iſtoꝛũ eſt im⸗ boſſibile. ↄña tenet ſignificationẽ eius qð eſt errare. ſed ĩpoſſibilitas ↄñtis pꝛobat᷑. pꝛimo c;'tum ad pꝛimã bartẽ: videlicet ꝙ ĩpoſſibile ſit ſoꝛte 3 ſcire ſe errare aſſent ièdo falſo:nã ſi ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire tunc ſoꝛ tes falſo aſſentit.⁊ ſi ſor̃s ſcit ſe fło aſſentire tunc illud cui aſſentit ſcit eẽ falſum ⁊ ſi ſcit tunc nõ aſſentit ei ergo ſi ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire: ſoꝛtes eidẽ aſſentit ⁊ nõ aſſentit qðᷣ iĩplicat. Impoſſibilitas ſecunde ꝑtis ꝓbatur.nã ſi ſoꝛtes ſcit ſe diſſentire vero tũc ſoꝛtes diſſentit vero. aliter eni non ſciret ſe diſſentire vero. ſi diſſentit vero ⁊ ſcit ſe diſſentire vo tunc illud cui diſſentit ſcit eſſe verũ et ſi ſic ei nõ diſſentit.& ſi ſoꝛtes ſcit ſe diſſentire vero eidẽ diſſentit ⁊ nõ diſſentit qð implicat.¶ Sed contra diceres videtur ꝙ ĩpoſſibile ſit ſoꝛtẽ ſcire ſe errare.Iã aſtrologꝰ per ſen ſuʒ iudicat ⁊credit ſolẽ eſſe bipedalẽ et per intellectũ pꝛopt aliquã demon ſtrationẽ ſibi factã iudicat ipſum eẽ maioꝛẽ terra.ergo videtur ꝙ ſoꝛtes aſtrologus per intellectũ iudicat ſe errare ſᷣm ſenſum. Secũdo. ſoꝛtes vidẽs baculũ in aquãa ſtantẽ iudicat eum fractũ mediãte viſu.tangẽs eũ manu iudicat cuʒ eſſe integrũ. ergo videtur ꝙ ſoꝛtes mediãte tactu iudi cet. ſe errare mediante viſu. ¶ Pꝛo ſolutione iſtoꝛum pono iſtam pꝛopo ſitionẽ. Eundeʒ hoĩem iudicare per intellectũ vnum cõtradictoꝛioꝝ eſſe verum ⁊ ſuum contradictoꝛiũ ſimi⸗ liter ſimul et ſemiel nõ eſt poſſibile. Patet. nam tunc intellectus poſſet aſſentire ſimul ⁊ ſemel duobus con tradictoꝛiis quod eſt impoſſibile. Conſirmat᷑ auctoꝛitate ariſtotelis rto methaphiſice dicẽtis jmpoſſi⸗ bile eſt quẽcunq; eſtimare idẽ eſſe et nõ ecẽ. Sed diceres.habent ĩtellectꝰ aliqð motiuũ ad aſſentiẽduʒ vni ꝑti dictionis ⁊ moueat illud motiuum illũ intellectũ ſicut qᷓ̃ttuoꝛ. remitt at᷑ illud motiuũ per hoꝛã.ſic in pᷣma me dietate illiꝰ hoꝛe deperdat᷑ medcetas illius motiui.ſic qᷓ in duplo minus moueat ꝙᷓ pꝛius.et acquiratur eui⸗ dentia vel motiuũ ad partẽ oppoſi⸗ tam.ſic duo.tunc videt᷑ ꝙ intellect?ꝰ debeat iudicare de vtroq;.ex quo tã tum habet de motiuo pꝛovno ꝙᷓ pꝛo alio Reſpondet᷑ ꝙ in tali caſu intel lectus nõ iudicat vnũ eſſe verũ nec alterũ.ſed tenʒ ſe in ſuſpenſo nõ dã do iudiciũ nec ſententiã pꝛo aliquo illoꝛũ. Nnde imaginãdũ eſt intellec tum eſſe ſicut rectũ iudicẽ ⁊ illa mo tiua ſicut aduocatos. ⁊ illa cõtraria ſicut partes pꝛo q̊ bus aduocat᷑. Cũ iſto tamen ſtat ꝙ intellectus põt ſi⸗ mul intelligere cõtradictoꝛia. Un⸗ de differt intelligere ꝓpões et iudi⸗ care eas eſſe veras vel falſas. Un⸗ de ſciendũ eſt ꝙ intellectus habens in ſe aliquã ꝓpoſitionem foꝛmataʒ poteſt ſe habere vno modo ad eã ſic ꝙ non habz rationem pꝛo eavel ſibi contradictoꝛia.⁊ tunc nec iudicat ꝓ poſitionẽ falſã eſſe nec verã. et ſimi liter nec eiꝰ cõtradictoꝛiã. Alio mo⸗ do poteſt ſe habere ad eam ſic ꝙ ha beat rões pꝛobabiles.et pꝛo ſibi con tradictoꝛia.⁊ tamen nõ determinan tes intellectũ:. et tunc adhuc ſuſpen dit ſuũ iudiciũ : Aliter poteſt ſe ha⸗ b.re ad eã.ſic ꝙ habcat ad eã rõnes ꝓbabiles et pꝛo ſibi cõtradictoꝛia ꝓ babiliter tam pꝛo vna qꝙᷓ; pꝛo alia et tunc intellectus determinabitur ad iudiciũ vnius partis.ſ.pꝛo qua ha. bet rationes ꝓbabilioꝛes.nõ tamen determinabitur ad illã niſi cũ foꝛmi dine. Adhuc alio modo poſſet ſe ha⸗ bere intellectus ſic ꝙ ex toto eſt de⸗ terminatus ad vnã partem foꝛmidi ne amota.et ſic intellectus habet ſe ad iſtam non contingit idem ſimul eſſe et non eſſe.et hoc eſt ꝓpter eiꝰ magnã euidentiã inveritate.ad quã quidẽ veritatẽ intellectus inclinat᷑ naturaliter ſicut graue ad deſcendẽ dum et leue ad aſcendendũ.¶ Gecũ da pꝛopoſitio. eundẽ hominę ſudica re ſimul ꝑ intellectũ vnũ ↄtradicto rioꝛũ eſſe verũ et alterum falſum . ſenſnm non eſt poſſibile. verbi gra. Si iudico per intellectum ꝙ ſol eſt maioꝛ terra:non iudico per ſenſum ꝙ ſit bipedalis et non maioꝛ terra⸗ quia in potentiis cognitis ſuboꝛdi⸗ natis potentia ſuperioꝛ dñatur potẽ tie inferioꝛi.intantũ ꝙ adueniẽte iu dicio potentie ſuperioꝛis iudiciũ po tentie inferioꝛis extinguitur ſi illð iudiciũ fuerit contrariũ iuditio po⸗ tentie ſuꝑoꝛis. licet bene poſſit ma⸗ nere apparentia exterioꝛ ꝓpter quã potentia inferioꝛ ſic iudicauit. Ex his ꝓpõnibus ſatis notũ eſt quali⸗ ter reſpõdendũ ſit ad illas duas ob iectiones factas.⁊ quãdo dicit᷑ ĩ pꝛĩ cipio ſophiſmatis ad idẽ non ſequũ tur oppoſita. verũ eſt niſi illud im⸗ plicet cõtradictionẽ qualiter eſt de i ſta ſoꝛtes ſcit ẽ errare ⁊c. Sophilma lxxviii. Si ſoꝛtes dicit verũ:ſoꝛtes dicit fal fum.¶ Pꝛobatur.poſito ꝙ ſoꝛtes di cat iſtam ſoꝛtes dicit falſumæ nul⸗ lam aliã. Tunc ſic.ſi ſoꝛtes dicendo iſtã ſoꝛies dicit falſũ dicit verũ: tũc hec eſt vera ſoꝛtes dicit falſum.⁊ ſi ſic tunc ſic eſt ſicut ſoꝛtes dicit: ſed ſoꝛtes dicit ꝙ ſor̃s dicit falſũ ⁊ nul lam aliã: ſic eſt ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ ergo a pꝛimo ad vltunũ ſi ſoꝛtes di⸗ cit verũ: ſoꝛtes dicit falſũ.¶ Secũ⸗ do ſic. poſito ꝙ ſoꝛtes dicat iſtã pla⸗ to dicit verũ et nihil aliud/et plato dicat iſtã hoc ẽ falſum ⁊ nihil aliud er per ly hoc demõſtretur dictũ ſoꝛ tis. Tunc arguit᷑ ſic. Soꝛtes ſic di⸗ cens ii dicit verũ et cum dicat plato nem dicereverũ:tunc ita eſt ꝙ plato dicit verũ et ſi plato dicat verũ cuʒ plato dicat ſoꝛtẽ dicere falſum.tunc erie Mermege tenen Aduer oulensd Jprerdurſag abin lnes loales non impedii znta Eimo a timi, Arer dugſo ſilmas ſaſun Ad probanoem ilo diek uli enp/ eſtdies neluditer uano it, es nclig orel ita ia wn valet uer negriua no ſequit aferma uetqvando diatt ibi argutur unchoppolttis mn negaruus di/ qtansensni aen nin c/ luda Senis Aoii dolnen e ſeo ia dia en Mer dies un ettenguseſtergo nor . F ltreo vg hjno itmni palet ⸗ NMagvente imrer telur ſunales ualiter aſ ſo ec ſfera Nr opue nurr ilſaclem, ce ehhtlna ipnin ſutsſbigetnon ag ve hurſtphilnu 4 ſſtdon eun es vbig nelteginiſg tl ecnones ftas r grico deliti apio ſophiſnang idl wnſeni tr oppoſtta, erfi eſt niſ od in⸗ lert citraulmoui qualiercl de ſores ſatiryete⸗ Sophilna invii. iſores dick efh ſotes dlſl n (Pobum ſlnchſinteddl an atuflimn ſmnda Tun e ſclet ittl ſülan dot ſi lc nl i det cl den ſnns iit flin le mr ſetlſck irunl i u nir gſi nir , le ſeniiel af e ill ☛ nin ſusnir iit, l⸗ ietictei zfilum n — dica ſo 4 hen eſe gore⸗ e rrican n ien citmettae eri dieeſen eto dee ieſlne ſon r en ef en dicnſ nilersh contra hoc arguit᷑ per illam regulã quãdo ad aliqð añs ſequit᷑ aliquod cõſequens.quicqd ſequit᷑ ad ↄñs ſe quitur ad añs.ſiue ↄnñe intermedie teneant per eundẽ locũ ſiue non. et ſic ſequit᷑ ꝙ qñcunq; ↄñtie interme die ſunt bone valet ↄnña a pꝛimo ad vltimũ non obſtãte ꝙ ↄñtie interme die teneãt per diuerſos locos.ſ Se cundo ſic.na hec eſt bona ↄña a pꝛi⸗ mo ad vltimũ:ſi ſoꝛtes eſt homo ſoꝛ tes eſt aĩal rationale.et ſi ſoꝛtes eſt animal rõnale: ſoꝛtes nõ eſt animal irrationole.⁊ ſi ſoꝛtes nõ eſt aĩal ir rationale:ſoꝛtes non eſt equꝰ: ergo a primo ad vltimũ ſi ſoꝛtes ẽ homo ſoꝛtes non eſt equus. Ecce bona cõ ſequẽtia a pꝛimo ad vltimũ et tñ cõ ſequẽtie intermedie tenent ꝑ diuer ſos locos:S ꝓpter diuer ſas habitu dines locales non impedit᷑ ↄñtia a pꝛimo ad vltimũ. ¶ Aliter dicit᷑ ꝙ ſo phiſma ẽ falſum.iſ Ad pꝛobariouem quãdo dicit᷑. ſi nullũ tempꝰ eſt:dies non eſt:ↄcedit᷑.et quando dicit᷑:dies non eſt:g nox eſt. iſta ↄña non valet quia ex negatiua nõ ſequit᷑ affirma tiua: et quando dicit᷑ ibi arguitur ꝑ locum ab oppoſitis in negatiuis.di⸗ co ꝙ talis locus nõ valet niſi cũ cõ⸗ ſtantia generis illoꝛũ oppoſitoꝝ. et ideo iſta ↄña bene valeret:dies non eſt et tempus eſt:ergo nox eſt. Jfina liter ergo dico ꝙ a pᷣmo ad vltimũ non valet ↄña niſi ↄſequentie inter medie ſint foꝛmales qualiter eſt ĩ ꝓ poſito. nec ſufficit ꝙ ſint dyaletice bꝛout patet inſpicienti. Sophilma. lxxiii Si tu es vbiq;:tu non es vbiq;. ¶ Pꝛobatur ſophiſma.ſi tu es vbih; tu es in iſta domo.per locũ a toto ĩ loco.x ſi tu es in iſta domo tu nõ es in alia domo. et ſi tu non es in alia domo tu non es vhiq;; ergo ſi tu es vbiq; tu nõ es vbiq;. Impꝛobatut Hic infertur oppoſt ltuʒ ex oppoſito⸗ ergo ſophiſma eſt falſum. ¶ Reſpon detur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt ſal⸗ ſum.et negat᷑ ↄnña a pᷣmo ad vltimũ ꝓpter hoc ꝙ ↄñe intermedie nõ ſi ũt foꝛmales.hec enim nõ eſi foꝛmalis. ſi tu es in iſta domo tu nõ es ĩ alia domo.quia habʒ inſtantiã de deo 4 eſt vbiq;:etiã affirmatiua nõ infert negatiuam. .. Sophilma lxxiiii. Si tu ſcis te eſſe lapidẽ tu nõ ſcis te eſſe lapidem. ¶ Pꝛobat᷑.ſi tu ſcia te eſſe lapidem:te eiſe lapidẽ eſt ven et ſi te eſſe lapidem eſt verum tu es lapis.et ſi es lapis nihil ſcis.⁊ ſi tu nihil ſcis tu non ſcis te eſſe lapideʒ ergo ⁊c.ſ Jmpꝛobatur.ibi infertur oppoſitũ de oppoſito.qꝗ̊ ſophiſma eſt falſum.ſ¶ Ad ſophiſma reſpondetur ipſum eſt verũ.ſ¶ Ad impꝛobatio⸗ nem dicendũ eſt ꝙ nõ ſequit᷑ ibi op poſituʒ ad oppoſitum ſed ſequit᷑ ibi vna pars cõtradictionis ad añs qð includit in ſe vtrãq; partem ↄtradic tionis. Unde iſta tu ſcis te eſſe lapi dem implicat ꝙ tu es lapis. et ꝙ tu non es lapis. Unde iſta tu ſcis te eſ ſe lapidem reſpectu huius verbi ſci re ponit in te ſcientiam, ſed ratione obiecti eiuſdem verbi quod obiectũ eſt te eſſe lapidem pꝛiuat a te ſcien⸗ tiam et ita ponit te ſcire et non ſci⸗ re eſſe lapidem et non eſſe lapidẽ q̃ contradicunt. Sophilma. lxxv. Soꝛtes dicit verũ ſi ſolus plato lo⸗ quitur poſito ꝙ ſoꝛtes ſolum dicat platonem loqui.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſma ſoꝛtes dicit ſolum platonẽ loqui:ſed ſolũ platonẽ loqui eſt verũ ſi ſolus plato loquitur:ergo ſoꝛtes dicit ves rũ ſi ſolus plato loquitur. Impꝛo batur.ſi ſolꝰ plato loquit᷑ nuliꝰ aliꝰ à platone loquit᷑: et ſi nullus alius ʒ platone lodtur ſoꝛtes nõ loquit᷑.et ſi ſoꝛtes nõ loquit᷑ ſoꝛtes nõ dicit veꝝ ſi ſolus plato loquit᷑ ſoꝛtes ñ dicit verũ.nõ ergo ſoꝛtes dicit vcꝝ ſi ſolꝰ plato loquit᷑.¶ Ad ſophiſma rñdetuꝛ ꝙ ipᷣm eſt falſum.Et qñ dicitur ſolũ platonẽ loqui eſt verũ: conceditur ſi ſolũ platonẽ loqui pꝛofert᷑ a platone Zunc enĩi nõ eſſet pꝛopõ inſolubilis falſificãs ſe ſi tamẽ dicta pꝛopoſitio pPpferretur ab alio a platone tunc eet falſa et eſſet pꝛopõ inſolubiiis falſi⸗ ficãs ſe:qꝛ ſic ſignificaret ſe eſſeverã ⁊ ſe eſſe falſſam.Si enĩ pꝛoferretutr a ſoꝛte ſigniſicaret ſolũ platonẽ dicẽ verũ.⁊ ad hoc ſequit᷑ ſoꝛtẽ nõ dicere verũ.et cum ſoꝛtes dicat illã pꝛopo⸗ ſitionẽ ſequitur illã pꝛopõem nõ eſſe veraʒ.et ſic patet quõ pꝛopõ pꝛolata ab alio a platone ſignificat ſe nõ eſſe verã:ſed q̃libet talis eſt falſa. Juxta hoc dico ꝙ nõ eſt incõueuiẽs eandẽ pꝛopõnem ab vno pꝛolatã eſſe inſolu bilẽ ⁊ eſſe falſam q̃ tamẽ ſi eſſet ab alio ꝓlata eẽt vera et nõ eſſet inſo⸗ lubilis.poſito enĩ ꝙ ſoꝛtes de ſeipſo diceret iſtã et nullam aliã ſoꝛtes mẽ titur vel ſoꝛtes dicit falſum.illa pꝛo poſitio eſſet falſa et inſolubilis.tñ ſi eandẽ vel oĩno conſimilẽ pꝛoferret plato dicẽdo ſoꝛtes mẽtitur vel ſor̃s dicit falſum nõ diceret pꝛopoſitionẽ inſolubilẽ nec foꝛte falſam. Sophilma lxxvi. Si ſoꝛtes fingit ſe eẽ ypocritã: ſor̃s nõ eſt ypocrita.Et ĩtelligo ꝑ fingere aliquẽ oſtendere ſe eſſe taleʒ qualis ipſe nõ eſt.vel oſtẽdere ſe nõ eſſe ta⸗ lem qualis eſt. Et per ypocritã intel ligo illũ qui oſtendit ſe eſſe talẽ qua lis nõ eſt. vel nõ eſſe talẽ qualis eſt. ¶ ZLunc pꝛobatur ſophiſma ſic.ſor̃s fingit ſe eſſe ypocr itam:ergo ſoꝛtes oſtẽdit ſe eſſe ypocritã ⁊ talis nõ eſt oñ̃a tenet ꝑ diffinitionẽ talis verbi fingit.ergo ſi ſoꝛtes ſingit ſe ypocri tam ipſe nõ eſt ypocrita.ꝗ In oppo⸗ ſitũ arguitur. ſſi ſoꝛtes ſignit ſe eſſe ypocritã tunc ſoꝛtes oſtendit ſe eſſe talẽ qualis non eſt vel nõ eſſe talem qualis ipſe eſt. et ſi ſic ipſe eſt ypo⸗ crita per deſcriptionẽ ypocrite.⁊ ꝑ ↄñs ſi fingit ſe eſſe ypocritã iꝑſe eſt ypocrita.et per ↄñs nõ ſi ſoꝛtes fin⸗ git ſe eſſe ypocritã ſoꝛtes nõ eſt ypo crita. Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſum eſt verũ ꝓpter hoc ꝙ iſta pꝛo⸗ poſitio ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocritã: ĩplicat contradictionẽ. ſicut patet ꝑ duas rõnes iam poſitas.et ideo hec eſt vera.ſi ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocri tam ipſe nõ eſt ypocrita. ſimili hec eſt vera. ſi ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypo⸗ critã ipſe eſt ypocrita. ꝓpter hoc ꝙ ad ĩpoſſ ibile ſequit᷑ quodlibet. Sophilma.lxxvii. Si ſoꝛtes ſcit ſe errare iꝑſe errat. Pꝛobatur.ſi ſoꝛtes ſcit ſe eꝛrare:ſoꝛ tem errare eſt verũ.qꝛ nichil ſcitur niſi verum pꝛimo poſterioꝝ. et vltra ſoꝛtẽ errare eſtverũ:ergo ſor̃s errat ergo a pꝛumo ad vltimũ ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare ſoꝛtes errat.ſ¶ In oppoſitũ arguit᷑.ſi ſoꝛt es ſcit ſe errare ſoꝛtes nõ errat: ergo nõ ſi ſoꝛtes ſcit ſe er⸗ rare ſoꝛtes errat.ↄña tenet:quia ad idẽ non ſequũtur oppoſita.añs pꝛo⸗ batur.nã ſequit᷑ ſoꝛtes ſcit ſe errare G̊ ſoꝛtes credit ſe errare. Nã ad ſcire ſequit᷑ credere. tunc ſic vel g̊ ſoꝛtes credẽdo ſe errare eꝛrat vel nõ errat. Si nõ errat ſeqtur ꝙ ſoꝛtes ſciẽdo ſe errare nõ errat qð erat pꝛobandũ Si aũt ſic credẽdo errat:S credit ſe vere iudicare ⁊ falſe iudicat.ↄña tʒ: qꝛ hoc eſt idem ꝙ errare.Et vltra ſi falſe iudicat credendo ſe errare fal ſum eſt ꝙ errat. ergo ſi ſoꝛtes errat ſic credendo falſum eſt ꝙ errat. 4 ars nnmantfäſimn do i ide itoſ ſotes dehi ſo⸗ 5 ugtiſſte n D pit, colto lg nt n Tun mul lel ſones hlt per aſim ror ſe eulgn potesctat ſolt el tlſe te . rchturergol deelotur no de n Ytüt rlichſe dechin waitic ee dileen Neöarſeden d deeen d leſt ſiant cred, acd nſe de liſtcet ydechhinn. Slind deo n deriptt,ꝓ( Joppolltüargunt pylſncemma po Mitonal cu⸗ poteſt ee veni oñte cxite falſo⸗ pſophiſna efaiſi. a nota cil ſeis biz ni ſorto poͤ deet ſti ieocſt abſa . Larg dra ih n ilfalſ ſtcut WAAſne ingtleeſe 8 MWrta Anſſt he⸗ Awrnſtſone ngKen iſech hoerne nen Ainſtieknitulte⸗ Sophilna AMvi. Siſetes ſetſe enje ſeent. Pvtnnſonp ſileemm/ tem mnrecł mi, uii tur i vrun ino aſteror. ct tri ſoti enarteclxef cgo ſofd ert crgo apmmo n tmi ſ ſones ſck ſcenme ſcutscrtet Irohlt rgna ſonesſchſt er meſon⸗ N cru:etgo ſ ſones ſck tn n ſontzen n fntanngti Wnon ſegvürn oltuafen niſeguttſonts ieſt n ita eſt ꝙ ſoꝛtes vᷣt falſuz. ſi ſoꝛtes dicit vcrũ:ſoꝛtes dicit falſuʒ.¶ Ter tio ſic dicat ſoꝛtes iſtã ſoꝛtes dicit falſũ ⁊ nullã aliã.⁊ ſiłr pło dicat iſtã ſoꝛtes dicit falſum ⁊ nullã aliã.tunc ſic. Si ſoꝛtes dicitverũ pło ðᷣt fai⸗ ſum ex eo ꝙ plato dicit ſoꝛtẽ dicere falſum. ⁊ cũ ſoꝛtes et plato dicãt ꝓ öes oĩuo cõſimiles ſequit᷑ ꝙ ſi pło dicit falſũ ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ.ideo ſi ſoꝛtes dicatverũ:ſoꝛtes dicit ſ Im: et ſi plato dicat falſum ſoꝛtes dicit falſuʒ.ergo de pᷣmo advltimũ ſi ſoꝛ tes dicit verum ſoꝛtes dicit falſum. Ouarto nã ſi ſoꝛtes dicat iſtã deus non eſt diabolus dicit verũ et dicen do cam etiã ipſe dicit iſtã deus nõ ẽ? qui ẽ pars illiꝰ ⁊ eſt falſa ergo ſi di⸗ citverum dicit falſum. Jdo videtur eſſe de iſto ſi ſoꝛtes decipit᷑ ſoꝛtes ñ decipit᷑ ⁊ ſi ſoꝛtes nõ decipitur ſor̃s decipit. poſito caſu ꝙ ſoꝛtes credat ſe decipi. Tunc arguit᷑ ſic.ſi ſoꝛtes decipit᷑ ⁊ per caſum credit ſe decipi ergo ſoꝛtes credit ſicut eſt ⁊ ſi ſic tẽ nõ decipitur.ergo ſi decipitur nõ de cipitur. Si aũt credẽdo ſe decipi nõ decipiat᷑ tũc decipit᷑. ꝓbat᷑ ſic qꝛ cuʒ credat ſe decipi ⁊ nõ decipitur ergo ſic eſt ſicut credit.et cũ credat ſe de ciꝑi ſic eſt ꝙ decipitur.S ſi nõ decipi tur decipit. ¶ Jn oppoſitũ arguit᷑ Sophiſmaẽ vna ꝓpõ ↄditionał cuiꝰ añs poteſt eẽ verũ ↄñte exñte falſo. ergo ſophiſma ẽ falſũ. ↄña nota eſt de ſe.añs ptʒ. nã ſoꝛtes põt dicè iſtã verã deus eſt abſq; hoc ꝙ dicat ali⸗ quã falſam. ¶ Zd ſophuſma re ſpõdet᷑ ꝙ ip̃m eſt falſũ ſicut ꝓbat rõ imediate facta.nã lcʒ ↄnñs bene ſct᷑ ad añs vt nunc tamẽ nõ eſt ibi bona ↄña ⁊ foꝛmalis. ⁊ ideo ſi abſq; caſu ꝓponeret᷑ iſta.ſi ſoꝛtes dicit veꝝn:ſoꝛ tes dicit falſũ eẽt neganda. nichilo⸗ minus poſito caſu ↄñter dr reſpon⸗ dẽdo caſui bene eẽt dicta ꝓxõ ↄcedẽ da.qꝛ ex caſu poſito foꝛte ſequit᷑ ſoꝛ tem dicere ꝓpõnẽ ad quãvirtute ca ſus lʒ nõ ſimplr ⁊ abſolute ſequitur ſoꝛtẽ dicereverũ ⁊ ſoꝛtẽ dicere falſũ et foꝛtevirtute caſus ſeqtur ſoꝛtẽ di cere aliquã ꝓpõem ĩplicãtẽ ↄtradicti onẽ velvnã nõ cõpoſſibilẽ caſui ſcðʒ quã habetvideri ſᷣm materiã inſolu biliũ. ꝓ pꝛeſenti dico ꝙ poſito caſu ſcʒ ꝙ ſoꝛtes dicat iſtã ſoꝛtes dic̃ fal ſum ⁊ nullã aliã ⁊ ſic eſt cõcedendũ vt nũc.ſi ſoꝛtes dicitverũ ſoꝛtes di⸗ cit falſũ.qꝛ ſᷣm caſuʒ poſitũ añs hu ius cõditionalis ẽ impoſſibue.⁊ cuʒ ad ĩpoſſibile ſequat᷑ quodiʒ ſicut pꝛi us ꝓbat᷑.ſequit᷑ ſoꝛtes dicit veruʒ. S ſoꝛtes dicit falſum. ꝙ aũt ſᷣm caſuʒ añs ſit impoſſibile ꝓbatur.nã f̃ʒ ca ſum poſitum hec ẽ ĩpoſſibilis ſoꝛtes dicit verũ. ꝓbatur.qꝛ ſcðᷣm caſũ po ſitum dicit vnã ꝓpõem ad quã ſeqt᷑ illãmet ꝓpõem eſſe verã et eſſe fa ſã et hoc ẽ impoſſibile: ſed cũ impoſſi/ bi le nõ ſequat᷑ niſi ex impoſſibili ſe quit᷑ ꝙ pꝛopõ quã ſoꝛtes dicit eſt im poſſibilis ſtante caſu.⁊ per ↄñs hec eſt impoſſibilis ſtãte caſu ſoꝛtes di⸗ cit verũ.ꝙ aũt ad iſtam ſoꝛtes dicit falſũ ſequatur illãmet ꝓpõem eẽ ve ram et eẽ falſã ꝓbatur ſic. Nã dicta Fpoi ltio ẽ aff irmat iua:ergo ſi ſigni cat idem eẽ ꝓ quo ſupponit ſi ubie⸗ ctũ ⁊ pꝛedicatũ.et ſi ſic tunc ideʒ eſt ſoꝛtes ⁊ dicens falſuʒ. ſed cũ ſoꝛtes non dicat niſi iſtã ꝓpõnẽ ſoꝛtes dicit falſum.⁊ cũ in dicendo ullã ſic dicen ti falſũ.ſequitur dictã ꝓpõnẽ eẽ fal ſam.⁊ ſi dicta ꝓpõ eſt falſa ſic ſoꝛ⸗ tem dicere falſ eſt falſum: tũc ſoꝛ⸗ tes nõ dicit falſũ.⁊ ſi ſoꝛtes nõ diẽ falſum et dicit ꝓpõnem:ſequit ꝙ di citverũ. Sic ergo ꝓbatũ eſt ꝙ cum adiutoꝛio caſus ad iſtã ſoꝛtes dicit falſũ ſequit iſta ſoꝛtes dicit falſũ ⁊ ſoꝛtes dicit verũ quod ẽ impoſſibie ſi nõ dicat niſi vnã ꝓponeʒ ſe ſup ponitur in caſu.Sed diceres:ſi hec pꝛopoſttio ſoꝛtes dicit falſum dicta a ſoꝛte eſt falſa tunc ſic eſt ſicut ꝑ eã ſigniſicatnr: quia ſignificat ſe eẽ fal ſam.et ſi ſic ẽ ipſa eſt vera et ꝑↄñs ñ eſt falſa nec inpoſſibilis.Reſpondet᷑ concedendo ꝙ dicta pꝛopõ pꝛolata a ſoꝛte eſt falſa.⁊ quãdo dicit᷑:ergo ſic elt ſicut ipſa ſigmificat: negatur hoc et ratio huiꝰ eſt.qꝛ ly ſicut cõf undit terminũ ſequẽtem ſe cõfuſe diſtri⸗ butiue mobiliter.⁊ ideo ſequit᷑ ita ẽ ſicut victa pꝛopõ ſigniſicat: ergo ita eſt qualitercunq; dicta pꝛopõ ſigniſi cat.modo hoc eſt falſum quia dicta ꝓpoſitio ſignificat ſe eſſeverã et ſe eſſe falſam.ſed ſic non eſt.ergo non qualitercũq; dicta ꝓpoſitio ſignifi⸗ cat ſic eſt. ¶ Ad rationes.¶ Pꝛia et ſecunda bene pꝛobãt ꝙ ſophiſma eſtverũvt nunc ſed non ẽ verũ ſim⸗ pliciter.et hoc ideʒ intendit pꝛobare tertia.Sed ibi aſſumit᷑ vnum quod non ẽ verũvidelʒ ſoꝛtes ⁊ plato dicũt pꝛopões oĩno cõſimiles:ergo ſivnus dicitverum alter dicitverũ.iſta ↄña nonvalet.quia lʒ dicant pꝛopoẽs oĩ no conſimłes ĩ voce tamẽ ille pꝛopo ſitiones nõ ſuboꝛdinant᷑ eiſdẽ ꝓpoſſ tionibꝰmentalibus.ĩmo ꝓpoſitio ꝓ⸗ lata a ſoꝛte ſcʒ ſoꝛtes dicit falſũ ſub oꝛdinaturvni copulatiue mentali q̃ ẽ inſolubilis ſignificans ſe eẽveraʒ et falſam. ſed pꝛopõ pꝛolata a platone ſcʒ ſoꝛtes dicit falſũ ꝓpter defectuʒ actus reflexi ſubordinaturvni mẽta li cathegoꝛice.⁊ ideo nõ ẽ ĩconueni⸗ ens talẽ ꝓpõem ꝓlatã a platone eẽ verã ⁊ oĩno cõſimilẽ in voce pꝛolatã a ſoꝛte eſſe falſam. Ex hoc vlteriꝰ ſe gquit᷑ ꝙ nõ ꝑ eandẽ ꝓpoẽm contĩgit gadicere ſoꝛti ⁊ platomi ĩ eodẽ cãu:qꝛ ad ↄdicẽdã ſoꝛti opʒ ⸗ſicere ꝑ diſiũ ctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ ⸗.licẽtibꝰcopu latiue mentalis cui ſuboꝛdinat᷑ ꝓpo ſitio pꝛolata a ſoꝛte in ſigniſicando⸗ ſed cõtradicẽdo plõni p̃t dici ꝑ vnꝗ ꝓpõem ſimplicẽ cathegoꝛcã negati uam. Ad quartam.illa etiã bñ pꝛo bat ꝙ iophiſina ẽ verũvt nũt ſed nõ ſimpliciter ſcʒ ĩ caſu in q ſoꝛtes pꝛo ferretvnã pꝛopoẽmverã cuiꝰ ve vna pars eſt falſa.¶ Ad quitã in qua di⸗ cebatur de decipit᷑ ĩ qua ſupponeba tur ꝙ ſoꝛtes credat ſe vecipi.dico hoc eſt impoſſibile nec eſt admitten dũ.ſiẽ enĩ ẽ ĩpoſſibile ꝙ ſoꝛtes ſciat vel credat ſeerrare. ita eſt ĩpoſſibile ꝙ ſoꝛtes ſciatvł credat ſe decipi.lłʒ bene ſit poſſibile ꝙ ſoꝛtes credat ſe fuiſſe deceptũ ſicut etiã eſt poſſibile ꝙ ſoꝛtes credatvel ſciat ſe errauiſſe et ſiẽ pꝛobatur in alio ſophiſmate impoſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare. ita oĩno ꝓpoꝛtionabiłr poteſt ꝓbari ꝙ poſſibile eſt ſoꝛtẽ credere ſe erra⸗ re.⁊ ſimiliter ꝙ impoſſibile eſt ſoꝛtẽ credere ſe decipi.et ſimiliter ꝙ im⸗ poſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe decipi. Sophiſma lxxix. Si oĩs ſubſtantia ẽ ens oẽ nõ ens ẽ nõ ſubſtãtia.i Pꝛobat᷑ ꝑ ↄuerſioneʒ ꝑ ↄpoſitionẽ.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſma Nã añs ẽverũ ⁊ↄñs ẽ fłm.ſ Pꝛima ꝑs ptʒ.ſcdᷣa ꝓbat᷑. Nã ↄñsẽ vna ꝓpõ affirmatiua cuius ſubiectuʒ pꝛo nul lo ſupponit et talis eſt falſa. . Ad ſophiſma reſpondet᷑ꝙ ipᷣm ẽ fal ſũ. Ulteriꝰdico ꝙ ↄuerſio per cõtra poſitionẽ nõ ẽ cõſequẽtia foꝛmalis et hoc bene ꝓbat argumẽtũ.⁊ ꝓpter hoc ariſto.pᷣmo pᷣoꝝ nihil dicit de il la conuerſione.cũ in libꝛo pᷣoꝛũ ſolũ dicit de ↄñtiis foꝛmalibꝰ. ſed actoꝛ ſũmularũ loquebat᷑ de ea intendens tamẽ ꝙ bene ẽ ↄña materialis ĩ tali bus terminis in dbus in cõuertẽte ſᷣm dictam cõuerſionem poteſt reti⸗ neri conſtantia terminoꝛum ir 7: xx Sophilma habeeſoeun, himm un. n iſtes onihenoetnönh nes H e un zrs Menoſenti eetien F. Geuit en ſontsrgoſets Thomovel eſtnöhomo guod en luraßti nprobat. u wunc üt loiſmscſet bonvs, ſetes non ict ſoutes non ẽ non hoͤergo ſofs hiſed hoc ſ falſum qunec r rcer ſe mn e lniinrgin 4 Mer. itkn, ſn ir m. is ſahſtamti iens inoͤense ſudirnPobai geuerone SAN. GJpdon ſoiin ans ei atd din chpdi ei õ ſo ſahponn ettue il ilogninuneſnic gfn ſi. Mentmg Mmnain n itcleninu iunnii gtrer u Mniliſini nihw ll tiune nienhea r t ind ſil Ne g fmnun ſll. ve entaitliols ſen . nuttilitil migmmn ſes n certin wun tiumenicſti ¶Gi nullum a eſt b.omne nõ bẽ nõ 3.4 Pꝛobatur per ariſtote. ſecundo pꝛioꝛũ capiutulo tertio. in quo dicit 8 ſiliogiſmis circularibus reputat ta lem ↄnam eſſe bonã. (Impꝛobatur. Nã nõ ſequit᷑ nullus hoͤ elt lapis: g oẽ non lapis eſt nõ hõ nam eiꝰ? añs eſtverũ ⁊ ↄſs eſt falſũ. ¶ Reſpondetur ad ſophiſma ip̃ᷣʒ ẽ alſum. 2d ariſto. in ſccunde poꝝ di co ꝙ ipſe intellexit talem ↄnñam eſſe bonam nõ ſimpliciter. ſʒ ĩ termĩs cõ uertibilibus negatiue.et inrenexit terminos negatiue conuertibiles ꝙ neuter coꝛũ vere negatur niſt de re liquo aut de quibus reliquꝰ pᷣdicat᷑. ſicut ſuut iſti termini ſubſtantia. a⸗ ctus et ſimiliter iſti termĩ: hõ aliud ab homine. ſed ſic nõ ẽ de iſtis terĩs lapis⁊ homo:quia iſte terminꝰlapis de multis alus ab homĩevere negat᷑ et econtra. ⁊ ergo iſti termim lapis et hõ nõ dicũtur negatiue cõu ertibi les:⁊ per ↄñs in eis dicta conuerſio non habet locum. lxxxi. Sophiſma Si ſoꝛtes non ẽ homo et nõ ẽ nõ hõ ſoꝛtes non ẽ. Vꝛobatur qꝛ oppoſi⸗ tum ↄñtis infert oppoſitũ añceden tis. Sequit᷑ eni ſoꝛtes ẽ:ergo ſor̃e eſt homovel eſt nõ homo quod repu gnat añti. ¶ Impꝛobat᷑. Nã tunc ille ſillogiſmꝰ eſſet bonus. ſoꝛtes non E hõ et ſoꝛtes non ẽ non hõ:ergo ſors non ẽ.ſed hoc eſt falſum.qꝛ tunc ex puris negatiuis eẽt bonꝰſillogiſm⸗. zad ſophiſma reſpondeĩ ꝙ ipᷣm eſt verũ de foꝛma adhuc. nã bene ſcqui tur. hoc a non ẽ b. hoc idẽ a nõ ẽ non :ergo hoc a nõ cſt. om̃e enĩ quod ẽ eſt bvel non b.ſi & a nec cſt bvel non bꝛa nõ cſt. ⁊ qñ dicitur tũc ex puris negatiuis ⁊c̃/ dico ꝙ hoc nõ ẽ incon ueniens medio voriato tenes finitũ et infinitum: qualiter eſt in pꝛoꝑoſi to.aliter tamen eſſet imxoſlſil ile: et hoc ad inferendũ concluſionẽ ð mo do loquendi conſueto.⁊c. lxxxii Sophilma Si oĩs hõ aĩal non ẽ et oĩs hõ ſub ſtantia nõ eſt:aliqua ſubſtantia aĩal non eſt. ¶ Pꝛobatur qꝛ ex optoſito 2ↄñtis infert opxoſitũ añtis ptʒ hoc. Nam oppoſitũ ↄñtis eſt oĩs ſubſtan tia om̃e aĩal eſt ad quã ſequi᷑ omĩs ſubſtãtia omnis homo eſt ad quã vi terius ſequit᷑ omnis hõ oĩs ſubſtan tia eſt.que non poteſt ſtare inverita te cũ iſta.omnis hõ ſubſtãtia nõ eſt. que erat vna pars añtis qua interẽ⸗ pta interẽptum eſt añs ¶ Impꝛobat᷑ Nam ex puris negatiuis aliquid ſe queretur. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ip̃m ẽ verũ ꝛet vlteriꝰ dico nõ eſſe inconue niens ex puris negatiuis aliquid ſe qui:ſi tales ſint de modo loquẽdi in conſueto.hoc eſt de pᷣdicato nõ diſtri buto.tunc enĩ poteſt ex eis ſequi cõ cluſio negatiua.etiaʒ de pᷣdicato nõ diſtributo. ita ꝙ poſſunt diſtĩgui du plices negatiue.quedã ſunt vð modo loquendi cõſueto.vt ille in quibꝰne gatio pꝛeccdit pꝛedicatũ. Uerbigra tia.a non eſt b. Alie ſunt negatiue ðᷣ modo loquendi incõſueto.ſcʒ in qui bus negatio nõ pᷣcedit pꝛedicatum: ſed ſequitur. Nerbi gratia.a b non eſt.tũc dico ꝙ non ẽ ĩconueniens ex puris negatiuis de modo loquẽdi in cõſueto ſequi cõcluſionẽ negatiuaʒ de modo loquẽdi incouſueto:tamen eſſet uiconuemens de cõcluſione ne gatiua de modo loquendi conſueto ¶ Ulterius dico non eſſe inconue niens in pꝛima figura ex ambobus indefinitis et minoꝛe negatiua ſeq concluſionẽ negatiuam. de modo lo quendi inconſueto ſequitur eni aẽ b.c nõ eſt aꝛergo c b non eſt 4 ſt 11 milite r ex oppoſito cõſequentis põt inferri oppoſitum antecedẽtis ⁊ poſ ſunt capi termini ſignificatiue ſic ar guendo. aſinus eſt currẽs.homo nõ eſt aſinus:ergo homo currens nõ ẽ. Sophilma lvxxxiii. S iomne quod non eſt a ẽ b. ⁊ nul⸗ lum c ẽ a.oẽ c eſt b. ¶ Pꝛobat᷑. Nam talis ↄnja reputatur bona ab ariſto. in ſecundo pꝛioꝝ capitulo tertio de ſillis circularibꝰ. SS ¶ Impꝛobatur. Nam nõ ſequit᷑ om̃e quod non eſt accidens eſt ſubſtãtia. nulla chymera eſt accidens: ̊Q omĩs coymera eſt ſubſtantia.¶ Ad ſophiſ ma reſpõqetur ꝙ ipᷣm eſt verum.Ad ariſto.dicit᷑ ꝙ ipſe intellexit talẽ cõ⸗ ſeqntiã valere in terminis ꝓ aliquo vel aliquibus ſupponẽtibꝰ. ſed ſic ñ eſt in pᷣdicto diſcurſu. quia ibi aſſu⸗ mitur iſte terminꝰ chymera qui pꝛo nullo fupponit. . „ Sophilma lxxxiiii. Si aia eſt ſoꝛtes ⁊ homo elt ſors: homo eſt animal. ¶ Pꝛobatur qꝛ per cõuerſioneʒ partiuʒ antecedẽtis ſit ſi lus expoſitoꝛiꝰ in tertia figura ſic. ſoꝛtes eſt aĩal et ſoꝛtes ẽ homo: ergo homo eſt aial. Impꝛobatur: Nam ſi ſic tunc ex puris indeſinitis aliquid ſeq̃retur quod ẽ falſũ ꝑ ari⸗ ſto.pꝛimo pꝛioꝛũ. Ad ſophiſma. rñdetur ꝙ ipn eſtverũ. Et pꝛo ĩpꝛoæ?⸗ batione dico ꝙ ex puris particulari busvel indeſinitis ĩ tertia figura be ne aliquid ſequit᷑ medio exñte ter⸗ mino diſcreto ſicut patet per/ꝓbatio nem ſophiſmatis. te indefinita vel particulari bñ ali⸗ quid ſequit᷑. verbi gratia homo cur rit ⁊ ideʒ hõ diſputat.ergo diſputãs currit. Tertio dico ꝙ ex puris par⸗ Sophilma Dico ſecũdo ꝙ ſimiliter medio accepto in mino⸗ re cũ relatiuo idẽtitatis ?⁊ maioꝛi exñ ticularibus vel indefinitis ſiłr bene 7 ſequit᷑ cõcluſio de modo loquẽdi in⸗ cõſueto ſicut hic aſinus eſt currens homo nõ eſt aſinꝰergo hõ currẽs nõ eſt. Unde in iſtis tribus caſibus ex puris particularibꝰvel ĩdefinitis bñ aliquid ſequit᷑.aliter tñ non ⁊ ſic in⸗ tellexit ariſtoteles. L Si omis ꝓpõ eſt oĩs ꝓpoſitio eva nam ſi aliqua ꝓpõ eſt vera aliqᷓ ꝓpõ eſt hoc notũ eſt de ſe:ergo ſi oĩs ꝓpjz poſitio ẽ oĩs ꝓpõ eſt vera.ↄña tʒ per iulã regulã. qñ ad aliquod añs ſequi tur ↄñs tunc ad ↄñs diſtributũ ſeqᷣt᷑ añs diſtributuʒ.¶ Impꝛobatur.añs põt eſſe verũ ↄñte cxñte falſo &ᷓ ſo⸗ phiſma eſt falſum.iAd ſophiſma re ſpõget᷑ ꝙ ipᷣm eſt falſũ. Ad ullã regu lam dicit᷑ ꝙ nõ tʒ niſi ↄns diſtribua rur negatiue.mõ ſic nõ eſt in ꝓpoſi⸗ to lʒ bene ſequatur.hõ currit.g aĩal currit. tamẽ nõ ſequit᷑ om̃e aĩal cur rit:ergo oĩs homo currit. Nam poſi to ꝙ nullus hõ eſſet ⁊ oĩa aialia nõ exñtia hoĩes currerent tũci añs eẽt verũ et ↄñs falſum.optime tamẽ ſe⸗ quitur.nullũ aĩal currit: ergo nullꝰ homo currit. lxxxvi. Si nulla ſubſtantia eſt. nullu ens ẽ. Pꝛobatur:quia ſi nulla ſubſtãtia ẽ nulla ſubſtãtia eſt.et ſic nullũ accñs eſt:accidens eĩ nõ poteſt eẽ ſine ſub ſtantia. ſed ſi nulla ſubſtãtia ẽ ⁊ nul⸗ lũ accñs ẽ nullũ ens eſt.cõſilr ꝓba⸗ retur.ſi nullus binariꝰ eſt nullꝰ nu⸗ merus ẽ:qꝛ ſi nullus binariꝰ ẽ null? binarius ẽ ⁊? nullꝰ ternariꝰ ẽ ⁊? nullꝰ quaternariꝰeſt:et ſic in ĩfinuũ ex eo ꝙ cuiuſiʒ numeri alteriꝰa binario bi narius eſt pars.⁊ cũ totũ nõ poſſit eſſe ſine ſua parte ſequit᷑.ſi nullꝰoi⸗ narius eſt nullꝰ nũerus eſt. ¶ Im⸗ pꝛobatur. Nã ſi ſic ſequitur ꝙ ab in Slgm un Ziſcioeſiaorltan hatcharna Mronnls u z ihoſſtbule:ecd an hoſ ible ſel tẽ AMipri vetur. Nu aset ſauwi ſ ololt toec iſſibie: ſvna Mttoals fala mõ ois iisfiſai poſſbiis Inmol ur. Nä ſophiſna evna cöchtionali⸗ bꝛis i Ningis 1 ,is ipoſſibie ſcrtſmi flli )iatens W Nanfgiſcfgt geisiüle tlng raimoſichl guizeſtöcdftiondis iala laat ctien hetchiize . vphiſmna⸗ Si ſtſlolrv eſ iclero ien⸗ bere luumn kͦann hail nii ſaui ofe ii cur ois hom arnlt. am pol nulus ho eſet ig iula ni pies cunerent ͦc ais eet his faſum orimetame ſe⸗ r.nuli in rrtagond oon. pica lum mula ſnhtantueſ ulieb dban u ulu ihlii ſathttius cherenl uis cevei i itkaſte b ſal uu inliuet hul ii ulicuch colr bi⸗ ulusun e ul , n ignſ ulve tumninul, Viul,unnen d0lll r elietſ Hifinueren 7geſt n ot z n ſeaitd m A vunl, uers a. i 6 ſedluturgn ur Dadbe Ueroabungtiot fer ſoꝛi ad ſuꝑius negatiue eẽt bona ↄña.ſed hoc ẽ falſum:S ⁊c.oña tʒ ex hoc ꝙ ly ens eſt ſuꝑius ad ly ſ baa et li nũcrus ẽ ſuperiꝰ ad ly binariꝰ. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ veruʒ et qñ dr̃ ſequer et᷑ ꝙ abĩferioꝛi ad ſu periꝰ negatiue ẽ bõa ↄña bñ ↄcedit Dico tñvlteriꝰ ꝙ talis nõ ẽ bõa ↄña nec tʒ ꝓpter hĩtudinẽ talẽ ĩ ferioꝛis ſeu nõ ꝓxter hoc ꝙ arguit᷑ ab ĩferio ri ad ſuperiꝰnegatie.Nã tunc omes ↄñe ab inferioꝛi ad ſugꝑeriꝰ negatĩe eſſent bone quod ẽ falſũ.Sed dicte due ↄñe tenẽt ꝑ locũ a cã ad effectũ et ideo dicte due ↄñe nõ debent pꝛo? bari per locũ ab inferioꝛi ad ſuꝑeriꝰ ſed per locũ a cã ad effectũ. Sophilma lxxxvii Si ſors ẽ ſi plato ẽ hõ ẽ aſinꝰ Pꝛo bat᷑. Nã ẽ vna ↄditionalis cuiꝰ añs ẽ ĩpoſſibile:ſed ad ſĩpoſſibile ſeq̃t᷑ qdᷣlʒ gꝭ ⁊c.Aſſũptũ ꝓbatur. Nã añs ẽ hoc ſoꝛtes ẽ ſi plło ẽ ⁊ hoc ẽ ĩpoſſibile:qꝛ eſtvna ↄditiõalis falſa.mõ oĩs ↄditi onalis falſa ẽ ĩpoſſibilis.ꝗ Impꝛoba tur. Nã ſophiſma ẽ vna cõditionalis cuiꝰ añs ẽ ↄtingẽs ⁊ ↄñs ẽ ĩpoſſibile ergo ſophiſma ẽ falſũ.ↄña tʒ añs p⸗ bat᷑. Nã añs c̃.ſor̃s ẽ.ſʒ ↄñs ẽ ſi plłlo eſt hõ ẽ aſinus. ⁊ illa ẽ impoſſibilis: quia eſt cõditionalis falſa.illa auteʒ ſoꝛtes eſt.q̃ eſt añs ⁊ cõtingẽs. Si⸗ militer ꝓbat᷑ hoc ſophiſma. Si ſor̃s eſt:ſi plato eſt: ſi cicero eſt homo eſt aſinus.pꝛobatur ſic.qꝛ eſt vna condi tionalis cuiꝰañs eſt impoſſibile.ſcilʒ ſoꝛtes eſt ſi plato eſt.modo ad impoſ ſibile ſequitur qdᷣz et per añs hec.ſi cicero eſt homo eſt aſinus. Impꝛo⸗ batur.ſophiſma eſt vna cõditionalis cuius añs eſtverum et ↄñs eſt ĩpoſ⸗ ſibile.S ſophiſma eſt falſum.aↄña tʒ: nſſumptũ ꝓbatur. Nã añs ſophiſma tis eſt. ſoꝛtes eſt ſi plato eſt ſi cicero eſt:et hoc eſtverum.quia ſi plato ?ẽ ſi cicero eſt ſoꝛtes eſt. eo ꝙ ad impoſſi bile ſequit᷑ qdᷣlʒ.ſʒ ↄñs ſophiſmatis eſt hoc. hõ eſt aſinus. ⁊ bile ¶ Ed iſta rñũdetur. ad pᷣmũ quod põt diſtingui penes cõpõem et diui⸗ ſionẽ. Si eĩ hoc totũ eſt añs ſcilicʒ ſoꝛtes eſt ſi plato ẽ.⁊ hoc ↄnñs hõ eſt aſinꝰ.dico ꝙ ſophiſma eſt verũ ſicut ꝓbauit pᷣma ratio. ſi añs ſit hoc ſoꝛ tes eſt ⁊ reſiduũ vcʒ ſi plato ẽ hõ eſt aſinus eſt ↄñs ſophiſma eſt falſũ ſiẽ ꝓbauit ſecũda ratio.ſ.ratio ad oppo ſitum.ſ Ad ſcðᷣam dr ꝙ ſi añs ſecun di ſophiſmatis eſt. ſoꝛtes eſt ſi plato eſt. ſophiſma eſtverũ ſicut ꝓbauit pᷣ⸗ ma ratio.ſed ſi hoc totũ ſoꝛtes eſt ſi plato eſt ſi cicero cẽ̃.eſt añs ⁊li homo eſt aſinus eſt ↄñs.ſophiſma eſt falſñ ſicut ꝓbauit ratio eius ad oppoſituʒ facta. , , Sophilma lxxxviii. Si albedo ineſt homini hõ ẽ albus. ¶ Pꝛobatur. Nam per ariſtotelẽ pꝛi mo pꝛioꝛum per ineſſe intelligit af⸗ firmatiue pꝛedicari. et ideo idem eſt dicere albedo ineſt homini.⁊ albedo affirmatiue pꝛedicatur de homĩe. ſʒ ſi albedo pꝛedicatur de homĩe affir⸗ matiuc.et hocvere ſᷣm ſevel vᷣm ſuũ concretum:hec eſtvera.homo eſt al⸗ bus. ideovidet᷑ ꝙ ſi albedo ĩeſt hõi ꝙ homo ſit albus..¶ Secundo ſic. Naʒ bene ſequitur aĩmal ineſt homini:er go homo eſt nĩal.ergo videtur ꝙ be ne ſequatur albedo ineſt homini: er go homo eſt albus.et ſi ſic ſophiſma eſtverũ.¶ Zertio ſic. Nã bene ſequi tur.albedo ineſt homini ſimpliciter ergo homo eſt albus.ſed quando di⸗ co albedo ĩeſt hõi ego dico albedinẽ ĩeſſe hõiſimplłr.qꝛ ſine addito dico. ideo ſi albedo ineſt hõi hõ eſt albus ¶ Impꝛobat᷑. Sophiſma eſtvna con⸗ 1 iii hoc eſt ĩpoſſi ditionalis enius añs poteſt eſie verũ ↄſñte exñte falſo: ergo ſophiſma eſt falſum.ↄña tʒ.aſſũptũ ꝓoatur. Nam poſito ꝙ homo non eſiet albus niſi ᷣm pedem: tũc albedo ineſſet homĩ non tñ/ ppter hoc eſiet albus.Reſpõ⸗ detur ꝙ ineſſe capitur dupꝑliciter. Unomõ ꝓ affirmatiue pᷣdicari. alio modo ꝓ realiter inherè ad modum quo albedo ineſt parieti. Sed tunc dico quãdo ineſſe accipitur pꝛo aff ir matiue pꝛedicari: valet ↄna ab ineẽ ad eſſe ſicut bene pꝛobauit pꝛimum argumentũ.Sed quãdo accipiturꝙꝓ realiter inherere non ſemꝑvalet tat ↄña ſicut pꝛobauit argumẽtũ factũ in oppoſitum. Circa quod eſt ſciẽdũ ꝙ alique ſunt partes pꝛincipalioꝛes alicuius totius de quarũ numero ẽ ipſa anima in homine. alique auteʒ maioꝛes.ſicut aggregatũ ex vna me diate etvna tertia alicuius totius.? alique ſunt partes ĩ toto que deter mmant ſibi ſpecialiter aliqua acci⸗ dentia. ſicut naſum ſpecialiter ſimi tatẽ vel aquilitateʒ ſibi determinat. criſpitudo determinat ſibi caput ſpe cialiter.ſecundũ hoc dico tria. Pꝛuno ꝙ elt bona ↄña hoc inelt tibi vᷣm partem pꝛincipalioꝛeʒ: ergo hoc cuius eſt illa pars erit tale.patʒ. Nã eſt bona ↄñna grãmatica ineſt anune ſoꝛtis:ergo ſoꝛtes eſt grãmaticus. Srcundo dico ꝙ eſt hoc ꝙ aliqnid ineſt alicui ᷣm partem eius maioꝛeʒ non bene concludimus hoc cuius ẽ illa pars eſſe tale patet. nõ enĩ ſeqᷣt albedo iueſt ſcuto mvnam eius me dietatẽ cum tertia: ergo ſcutũ eſt al bum ſed opoꝛtet ꝙ inſit maioꝛ eius parti ſ̃m ſe ⁊ quodiʒ ſui. ti alicuius totius quam illud natu⸗ raliter ſibi determinat bene cõcludi mus ve toto illius partis ꝙ ipᷣm eſt tale. bñ enĩ cõcludimus iuxta cõem Tertio di co ꝙ ex hoc ꝙ aliquid ineſt alicui p modàuʒ loquendi ſimitas ineſt naſo ſoꝛtis:ergo ſoꝛtes eſt ſimus. Ad rationes. ¶ Pꝛuma et ſecunda bene cõcludũt verum accipiendo in⸗ eſſe pꝛovere et affirmatiue pꝛedica⸗ ri. Ad aliam vicitur ꝙ ſimpliciter i⸗ eſſe aliquãdo idẽ ẽ ꝙ ſine addito:ali quãdo autẽ idem ẽ ꝙ ſᷣm totum.mõ dico cum dicit᷑ albedo ineſt homini⸗ bene dicit᷑ ꝙ albedo ĩeſt homini ſim pliciter hoc eſt line addito.non tamm ꝙ albedo inſit homim ſ̃m totuʒ mo do ad hoc ꝙ ad iſtam. albedo inẽ ho mimi ſimpliciter ſequatur iſta.homo eſt albus non ſufficit ꝙ ſimpliciter capiatur ſine addito. ſed requirit᷑ ꝙ capiatur pꝛout ſignificat ſecunduns lxxxix totum.⁊c̃. Sophilma la eit b:non b eſt non a. Pꝛobat vtute ↄñe ecõtrario de qᷓ ar utoteles loquit᷑ in ſecũdo topicoꝝ ¶ Impꝛobatur qꝛ nõ ſoquit᷑ deus ens:ergo ens nõ ẽ deꝰ.qꝛ añs ẽverũ æ ↄñs falſũ.quod ꝓbat᷑ qꝛ ĩ ↄnñ̃te hec negario nõ ł tenet᷑ negatiuevel inf⸗ nite. ſi pᷣmomõ tunc uta nõ ens ẽ nõ veus.vʒ iſtã nullũ ens ẽ nõ deꝰ.mõ iſta eit falſa.qꝛ aliquod ens puta ſoꝛ tes eſt nõ deꝰ. ſi capiat᷑ ſcdðᷣo mõ ad⸗ huc ẽ falſa qꝛ tũc ẽ vna affirmatiua cuiꝰſubiectu ꝓ nullo ſuppoĩt. Pꝛo rñſione ſophiſmatis ẽ notandũ ꝙ cõ ſcquẽtia ccõtrario dr ex eo ꝙ aliqð pᷣdicatũ affirmat᷑ de aliqᷓ ſubiecto cõ cludumꝰↄt radictoꝛiũ ſubictiverifica ri de ↄtradictoꝛio pᷣdicati.ſicut ſi ex hoc ꝙ a eẽt b.cõcluderet᷑ nõ b eſt nõ a.vel qñ ex co ꝙ ad aliqð añs ſequa tur ↄñs ex ↄtrodictoꝛio ↄñtis ↄclu⸗ dunꝰoadictoꝛiũ añtis.ſicut ſi ex eo ꝙ ſequit᷑ hõ eſt.ergo aĩal eſt. ↄcludere tur.ergo a nullũ aĩal eſt nullus hõ E ita ꝙ ſᷣm iſtã deſcriptionẽ ↄñe econ trario datam per diſiunctionẽ aliq ñ fernt onſnd cönan is non pole nunſnehfeſ innen , odico gna ccndrei Cirfütur unrum acfdns zin deſonma hon oltmm fire terminos hec opolltoes in taltbus coſequetia bencval fx his patet ſohſma eſſe fa qucqiſt direndi a eobern jeter dicis, Sophilina Stuſtruckritus iniuſiti (dobumm irmme nie mipſ⸗ daleaadd uſto n ſecüch doi Irmnonngt, Gemai viondlis anns ais poret et p Ate erſtente fallo, ergo ſopi falſum coſequeti teiet di Lan aſd aſa gomnea hon ſent uſti et nulll elſent inuuſt halihecelletyen ſometur Kuckrittnn er ere ntſeuna neſrfulil Cſe ſubeectun Eſtaninul a. Nhilm n ichbeponbeſt todt. obai yene oie ein hdei tercs ouii n ſauh pin mbunr o ſogu geusi eng ot eraigereri i d ri ei iteher niltenc egntnere ni⸗ monn nunc itanocens o Canuluens t d W. n lng unanedensuſn 0 dcit Goninn ſin Utiet mifnmuu bectl „nib iimni, , ontig/ s vg alp ad ↄnam econtrario ſufficiunt dne pꝛopoſitiões.aliqñ nũt requirunt᷑ q̃t tuoꝛvt patet intuenti exempla iã po ſita.tunc dico ꝙ ↄña econtrario ad quam ſufficiũt due pꝛopoſitiões ſiẽ hic. a eſt b:ergo nõ b eſt non a. nõvʒ de foꝛma ſicut oſtendit ĩ pꝛobatio ſo phiſmatis. ¶ Secundo dico ꝙ bene valet in aliquibus ſuppoſita conſtã⸗ tia terminoꝛũ.nã bene ſequit᷑ homo eſt aſinus:ergo nõ aſinus eſt nõ hõ. eo ꝙ retenta conſtantia terminoꝛuʒ in tali cõſequẽtia añs non poteſt eẽ verum ſine ↄñte ſi foꝛmetur.ſ Ter⸗ tio dico ꝙ ↄña econtrario ad qua re quirũtur quattuoꝛ pꝛopõnes eſt bõa ↄña de foꝛma qꝛ non contingit reꝑe rire terminos nec pꝛopoſitões quin V in talibus cõſequẽtia benevaleat. Ex his patet ſophiſma eſſe falſuʒ et quicqd ſit dicendũ ad pꝛobationẽ pa tet ex dictis. Sophilma xc. ¶ St iuſticia eſtvirtus iniuſtitia eſt vitum. ¶ Pꝛobatur virtute ↄñtie in ipſo de qua loquit᷑ ariſto. in ſecũdõ topicoꝝ ¶ Impꝛobatur. Sophiſma ẽ vna cõ iionalis cuius añs potelſt eẽ veruʒ ↄñite exiſtente falſo. ergo ſophiſma eſt falſum.cõſequẽtia tenet. añs pꝛo batur.poſiio caſu ꝙ omnes homies eſſent iuſti et nulli eſſent iniuſti ĩ il lIo caſu hec eſſetvera ſi foꝛmetur iu⸗ ſticia eſtvirtus et hec eſſet falſa iu⸗ ſticia eſt vicium ex eo ꝙ affirmatiua cuius ſubiectum pꝛo nullo ſuppone ret ſi enĩ nullus eſſet hõ imuſtꝰ:nul la eẽt iniuſticiaſſ Itud ſophiſma po ſitũ eſt ad finẽvt videat᷑ vtrũ ↄña in ipſo teneat in cõtrarus. Pꝛo cuius rñſione ⁊ ſimiiiuʒ ẽ notãdũ pᷣmo qᷣq ſit ↄna in ipſo. Cõſequẽtia in ipᷣo di citur qñ ex eo ꝙ aliquod pᷣdicatũ pᷣ⸗ dicatur de aliquo ſubiecto de oppoſi to ſubiecti cõcludimus oppoſitũ p̃di cati. vt ſi de eo ꝙ de iuſticia pᷣdicat᷑ virtus ↄcluditur ꝙ de iniuſticia pdi caretur viciũ vel qñ ex eo ꝙ ad aliqð añs ſequit᷑ ↄñs ex oppoſito añtis in ſer imꝰ oppoſitũ ↄñtis. verbi gr̃a ĩ cõ traruis ſi ex eo ꝙ ad oẽm hoĩem cur rere ſeqᷓ̃tur oẽm hoĩem moueri con cluderet᷑ ꝙ ad nullũ hoĩem currere ſequit᷑ nullũ hoĩem moueri.ita Fᷣʒ iſt deſcriptionẽ ↄñe in ipᷣo dataʒ ꝑ diſiunctioncʒ aliqñ ad ↄnam in ipſo ſufficiunt due ꝓpões. aliquãdo aũt requirũtur quattuoꝛ ſicut patet ĩtu enti exempla iã poſita qualiter etiã dicebatur de ↄña ecõtrario. . Hisviſis dicendũ ꝙ ſ. oꝑhiſmia ẽ fal ſum ſicut ꝓbauit ſecunda ratio.ſed ad auctoꝛitatẽ ariſtotelis ſecũdo to⸗ picoꝛum pono aliquas ꝓpoſitiones ex quibꝰvidebit᷑ quõ valeat et nõ va leat ↄna in ipſo in cõtrarus.¶ Pꝛi⸗ ma eſt iſta. ſimpliciter loquẽdo ↄña in ipſo nõ valet ĩ cõtrariis attẽdẽdo cõtrarietatẽ penes termios modo 4 dicimꝰ iſtos termiĩos iiſticia ĩiuſti⸗ cia.virtꝰvitiũ eẽ cõtrarios.vel iſtos albũ nigrũ: calidũ frigidũ. ꝓbatur qꝛ nõ ſequit᷑ albũ ẽ calidũ:ergo ni⸗ grũ eſt frigidũ.nec ſequit ꝓdigali⸗ tas eſt mala. ergo uliberalitas ẽ bo na. nec ſequit. iuſticia ẽvirtus:ergo iniuſticia ẽviciũ. Secũda pꝛopo ariſtotelẽ. ↄña in ipſo bñ vʒ in cõtra rus attẽdẽdo rietatẽ penes termi⸗ nos aliquibꝰ ↄditionibꝰ obſeruatis quarum pꝛuma cſt iſta. ꝙ pꝛopoſitio nes cõpoſite ex illis terminis ſint in materia naturali.et ꝓxter defectum huiꝰnõ ſequit᷑.albũ ẽ calidũ:g nigrũ eſt frigidũ.qꝛ nulla iſtaꝝ ẽ ĩ materia naturali. Secũda ↄditio ẽ ꝙ termĩ ſupponant pꝛo aliquo.pꝛopter defe⸗ ctum huiꝰnõ ſeqᷣtur.iuſticia ẽvirtus ergo iniuſticia eſt vicium date caſit u in lpꝛobatione ſophiſ⸗ matis. Tertio reqᷣrit᷑ ꝙ extremavniꝰ cõtrarietatis in qbꝰ arguitur nõ ↄtineant᷑ ſubvno extremo alteriꝰ ↄtrarietatis. ꝓpter defectũ huiꝰnõ ſequitur ꝓdigalitas eſt vitium: ergo illiberalitas eſt vtus qꝛ: ꝓdigalitas ⁊ illiberalitas ↄtinent᷑ ambo ſub vno extremo ↄtrarietatis que ẽ intervirtutẽ ⁊vitium.nã cõti⸗ nent᷑ ambo ſubvitio. Quarta condi tio ẽ ꝙvtrobiq; ſit idem modus con trarietatiſ:ſcʒ ꝙ vtrobiq; extremi ad extremũvel medii ad extremũ.⁊ pꝛo pter humus defectũ nõ ſequit᷑ pꝛodi⸗ galitas eſt habũdantia:ergo virt? ẽ defectus qꝛ habũdantie ad vefectuʒ ex cõtrarieras extremoꝛũ ſed ꝓdiga litas advirtutẽ eſt cõtrarietas extre mi ad medium. iſtis quattuoꝛ cõditi onibus obſeruatis nõ videtur poſſe fieri inſtantia contra ↄnñam in ipſo ĩ contrariis attendendo cõtrarietatẽ eſt parte terminoꝛumtꝛ ita intelligit ariſtoteles. Sedvtrũvaleat etiã cõ⸗ ſequentia in ipſo in contrariis attẽ dendo contrarietatẽ penes pꝛopoſſiti ones. de hoc eſt ſcien ĩum ꝙ pꝛopõ⸗ nes queð dicuntur cõtrarie vnomo do quia ſũt de contrario mõ enũciã divt iſte omnis hõ currit:nullus hõ curtit. Alie autẽ dicunt contrarie qꝛ ſunt de contrariis extremis ⁊ hocvl ſubiectis vel pꝛedicatis ſolũ.vel ſub iectis ct pꝛedicatis ſimul.exemplum pꝛimi.iuſticia eſt qualitas.iniuſticia eſt qualitas.eremplũ ſecundivt qua litas eſt iuſticia: qualitas eſt iniuſti⸗ cia.exemplũ tertu.iuſticia eſtvirtus: iniuſticia eſtviciũ. Lunc ſit pꝛima ꝓ poſitio. Conſequẽtia in ipſo necvʒ ĩ cõtrarus pꝛopõibus de cõtrario mõ enunciandi.patet quia licet ſequitur omnis homo currit:ergo oĩs hõ mo uetur:tñ nõ ſequit᷑ nullus hõ currit ergo nullus hõ mouetur. Secunda ꝓpoſitio. ↄna in ipo bene tenet ĩ pꝛo poſitiõibus cõtfafiisve contrariis extremis obſeruatis aliquibus con⸗ ditionibus de pꝛedictis. non tamen opoꝛtet obſeruare om̃s. Unde nõ oʒ obſeruare cõſtantiã terminoꝛũ. ſine cĩ conſtantta terminoꝛũ bene ſequia ſi a eſt iuſtum.a eſt virtuoſum. ergo ſi a eſt iniuſtum a eſtvicioſum. Sophilma xcii. Si videns eſt ſenſatum cecum E in⸗ ſenſatum. Pꝛobatur ſ ophiſmavirtute ↄñtie in ipſo que nõ ſolum videtur tenere in contrartis verum etiã in pꝛiuatie oppoſitis:⁊ ideo co ꝙ aliqui⸗ termi nus pꝛedicatur de aliovłr videtur ðᷣ pꝛiuatione ſubiecti poſſe con: ludi pᷣ⸗ uatiue oppoſitum pꝛedicati qua iter eſt in pꝛopoſito. ¶ Impꝛobatur. ſe ophiſma eſtvna pꝛo poiitio cõditionalis cinus añs pᷣt eẽ verũ ſine conſequente:ergo ipᷣm eſt falſum.añs /pbatur.nã poſito ꝙ mul ta eſſent videntia ⁊ nulla eſſent ceca tunc añs eſſetveruʒvt notũ eſt de ſe et ↄñs eſſet falſum eo ꝙ eſſetvna af firmatiua caius ſubiectũ pꝛo nullo ſupponeret. Cõfirmat᷑ adnuc poſito multa eſſentvidẽtia et multa ceca ſic tamẽ ꝙ habeant alios ſenſus pꝛe ter viſũ hec eſtveravideni ẽ ſenſ atũ yIt natũ eſt de ſe ⁊ hec eſt falſa cecũ eſt in ſenſatũ eo ꝙ ad ea ſequit ce⸗ cus non habet aliquẽ ſenſum modo hoc eſt contra caſum. nã poſitum eſt in caſu ꝙ nulla ſint ceca quin abe⸗ ant alios ſenſus p̃terviſũ. ¶ Iſtud ſophiſma ponitur ad finẽ vt videat᷑ quõ in pꝛiuatiue oppoſitisvaleat vel nonvaleat ↄña in ipſo. Pꝛo quo no candũ eſt ꝙ in diffinitione expꝛimen te quid nois termini pꝛiuatiui nega tio poteſt pᷣcedere terminũ ſignificã tem habirũ ſlcut quidẽ d. debere ſie rivel ſequi ſicut d.exẽplũ cecũ poteſt diff iniri ſic, cecũ eſt res nõ hũs viſũ me ooſeruguur ebeneſeguiturie⸗ , nnai ſenſum no habet Ntituſubtecich ig letel gido negeunn nialöwmni Auincante Utumn ncd odun cci ſelſun ii er Er he 5 huoſe uitur avo feſſoſcendu ſopyuſmu:: urta pꝛim po en ſophiſma eſ negadi: urt udic ccedidii iſtud ſophiſma ller ſoluent1 alus ſophiſma. ut.Atangibee et ſenſbile ligotee mſenſtble, Lertia/ ſoelt ſtin difinitõe erpꝛime⸗ Mmunmmss termint uatiui neg pineligl ecdere terninu ſiann igihnuti iyur ne olltis bi u ßectotrafio ſteut bene ſaun Auzin ſotes eſ iſen cus, tune addgunaurmi Wüerm Kiicnur N ior NAar one ſhiegi eſſe mennc rootun derctceui gu r n opolto, nyoban /hiinueſnmn no cidMtonas uus stei r ntevene nen nais buur i nul trideneu v nula eſen ceca zs aſetrerupet notuͦel de ſe cletfiſned eſertm al dun aums ſihed Nulo ura. Pfniit dnuhin un Ganuan . vbennd dmos ſenſoe chenieii niichutthec lu nlenitichg ſmuta⸗ i tw iluni gann mmunlinn aulmuhui uleſufil fi d den in wun fle i rnnu , olon que eſt aptũ natũ haberevlſuz. er ſle lp inſenſatus eſt idem ꝙ non h⸗ negatio pcedit liviſũ ſigniſicate ha⸗ ſenſum. modo bene ſ darur Veras bitum. vel ſic põt diffiniri.cecũ ẽ res non habet ſeniũ: g ſoꝛtes ẽ cecus. viſũ nõ habens q̃ tñ apta nata ẽ ha/ Quarta pꝛopoſltio eſt. ſi in oiffini⸗ berelet ſic negatio ſequit᷑ ly viſuz ſi tione expꝛimente quid nominis ter⸗ gniſicante habitũ. Similiker dicen mini pꝛiuatiui negatio ĩtelligitur ſe d eſt de iſto termino pꝛiust iuo ĩſẽ/ gui ternnnum ſignifcantẽ habitum ſarum e ſimilibꝰ. Zunc vonutur ꝓ in pꝛiuatiue oppoſitis.non valet con nes. 4 Pꝛima et . l in diffinitiöe ſequentia econtrario. patet quia leʒ pꝛimete quid noĩs termint puati? videns ſit ſenſatum. non tamen pꝛ0 ui negatio intelligi pcedere termij pter hoc infenſatũ eſt cecum: qꝛ 1 0 nũ ſigmiſicantẽ habitu ĩ pꝛiuatiue op to ꝙ aliquis carer re ſenia guckt y r ſitis novalet vna in ipſo qꝛ licʒ vi haberet lenſumviſus tunc talis non dens ſit ſenſatum tñ pyrer hoe non eſſet inſenſatum fm ralem ſitũ ne⸗ ſequitur ꝙ cecũ ſit ĩſenſatuz: qꝛ ila gationis: quta ſ⸗ enſum non haberet ßm talẽ oꝛdinẽ negationis ẽ fa non tamẽ eſſet cecus. * ꝙ ad e am ſeqtur cecũ nõ habe . „ re ſenſũ. ulla ẽ falſa iſta exñtevera Sophilma Ltciii. cecũ eſt ſenſatũ vt pꝛiꝰ arguit᷑ in rõe Si dupium eſt multiplex.ſubdupꝑlũ uda ꝓpõ eſt ita eſt ſubmultiplex. poſt oppoſitũ. ¶ Secũ ſi in diff initiõe expꝛime termini pꝛiuatiui negatio intelligit᷑ nte qd nois Pꝛobatur virtute cõſequentie in ipſo que non ſolum tenet in cõtrari ſequi terminũ ſignificantẽ habitum is et pꝛiuatiue oppoſitis: verũetiam in pꝛiuatiue oppoſitis benevʒ ↄña in in relatiue oppoſitis qualiter eſt in ꝛopoſito. ipſo. qꝛ beue ſ. equitur vidẽs eſt ſenſa p tum:ergo cecũ ſenſum nõ habet: dũ Impꝛobatur. Nã ſt ſophiſma eſſet tamẽ obſeruatur ↄſtãtia ſubiecti cõ verumvirtute talis cõſequentie con . et vera. ſi ſenſibi e ẽ ſequentis vñ ſic intelligẽdo negatio ſimiliter hec eſſ nem ſequi terminũ ſigniſicantẽ ha⸗ intelligibile ſe enſus eſt ĩtellectus: qꝛ bitum ila cecũ eſt inſenſatũ vʒz iſtaz ſicut duplum et ſubauplum multi cecũ ſenſum nõ habet. Ex iſtis dua plex et ſubmultiplex opponüũtur re⸗ 6 latiue. ita ſenſibile et ſenſus et ſimi bus ſequitur quo reſpondendũ ẽ ad ſophiſma: qꝛ iuxta pꝛimã pꝛopolſitio liter intelligibile et intellectus. nem ſophiſma eſt negãdũ: ⁊ iuxta ſe OIſtud ſ. ophiſma ponitur vt videat᷑ cundã ẽ cõcedẽdũ iſtud ſophiſma. ſiſ quomo io ini relatiuc oppoſitis vale militer ſoluent 7 aliz ſophiſmata ſi at conie quẽtia in ipſo. Pꝛo quo no milta. ſ. ſi tangibile eſt ſenſibile tũäc tandurn elſt ꝙ conſequentia in ipſo intägibile ẽ inſenſibile. ¶ Tertia ꝓpz in relatiu? oppoſitis põt imagin ri ſitio elt. ſi in diff initiõe expꝛimẽte vnomõ ratione terminoꝛũ ad termi quid nomini? termim puatiui nega nos ſicut hic dup um eſt muſ tiplex: S tio intelligik Hcedere terminũ ſigni ſubduplũ elt ſubmultiplex. liomo⸗ uatlue oppoſitis b’ů do ratiõe ppoõm ad ꝓpones ſicut hic ergo ſi ſub⸗ ficatẽ habita ĩi puat valet ↄña ecõtrario.ſicut bene ſequi ſi vnplu * multipex eſt tur. ſoꝛtes eſt videns: ergo ſoꝛtes eſt duplũ ẽ ſ ubmultiplex eſt. Secũdo ſenſatus.ita ſequitur ſoꝛtes eſt ĩſen nota ad hoc ꝙ; ĩ relatiue oꝑpoſitis ſatusergo ſoꝛtes eſt cecus, qꝛ tuuc valeat zua i ipo ttuoꝛ redrunt᷑ cõ ditiões.¶ Pꝛima ẽ ꝙ pᷣdicatio nõ ſit accñtalis ſed per ſe. ꝓpter quẽ defe ctum nõ ſequit᷑.pater eſt ſeruus. er go filiꝰẽ dñs. qꝛ hic nõ ẽ pᷣdicatio ꝑ ſe ſed per accñs.Similr ꝓpter defe ctum eiuſdẽ ↄditionis nõ ſequit᷑ ca pitatũ eſt caudatũ: ergo caput ẽ cau da hec enĩ nõ ẽ ꝑ ſe ſed ꝑ accñs.capi tatũ ẽ caudatũ. Secũda ↄditio.ꝙ duo coꝛrelatiuavmꝰ oppoſitionis nõ contineãtur ſubvno coꝛrelatiuo alte tius oppoſitionis ꝓpter cui defectũ non ſequit᷑.ſenſibile ẽ intelligibue.S ſenſus eſt intellectꝰ.qꝛ ſub ly intelli gibile cõtinent᷑ tã ſenſus iᷓᷓ ĩtellect⸗ ꝙᷓ etiam ſenſibile.ſimiłr ꝓpter defe ctũ iſtius conditionis lʒ ſequat᷑ hoc eſt magnũ:ergo hoc eſt totũ.tñ non ſeqtur hoc ẽ paruũ:&̊ hoc eſt pars. Nã iſta duo coꝛrelatiua magnum ⁊ paruum cõtinentur ſub ly totũ. ¶ Tertia ↄditio eſt.ꝙ termini ſuppo nẽt pꝛo aliquo et pꝛopter defectum iſtius cõditionis nõ ſequit᷑ ĩ cãu poſ ſibili pauci ſcolares ſũt pñtes.ergo multi ſunt abſentes. Nã poſito ꝙ ñ ſint multi ſcolares: ⁊æ ꝙ de his ſcola laribus paucis qii ſunt. pauci ſunt pñtes hec ẽ va.pauci ſcolarares ſũt pñtes iſta exñte falſa:multi ſunt ab ſentes.ex eo ꝙ eſt affirmatiua cuius ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit. Sz cõ tra hoc tu argueres ſic:multũ⁊ pau cum ſunt coꝛꝛelatiua. Sed poſito v⸗ no coꝛꝛelatiuoꝛũ ponitur et reliquũ ergo ſi pauci ſũt multi ſũt.⁊ ꝑ ↄns ĩ coꝛrelatiuis nõvidetur valere ꝙvnuʒ coꝛꝛelatiuoꝝ ſupponat et reliquũ nõ Rñdetur ꝙ nõ opʒ poſitovno coꝛrela tiuoꝛũ ꝙ ponatur reliquũ vtrobiqʒ meciãte hocverbo c:qꝛ nõ ſequit᷑ ſci bhile eſt. ergo ſciẽtia eiꝰeſt:ſed bñ me diante hocverbo eſtvel poteſtvł fuit vel ertt. ⁊ ivᷣo lʒ nõ ſequat᷑. pauci ſũt ergo multi ſũt.tñ ſeqtur.pauci ſũt ergo multi poſſunt eſſe. ¶ Quarta 2aitio ꝙ termini coꝛrelatiui oppoliti in quibꝰarguitur ſint ꝑ ſe pꝛope iĩ pᷣdicamento ad aliquid pꝛopter def ctum iſtius nõ vʒ argumeta Talle le eſt intelligibile. S ſenſus ẽ intelle⸗ ct.nec iſtud ſenſibile ẽ ſcible. 5 ſen ſus ẽ ſciẽtia.qꝛ iſti termĩ ſenſus/ſẽ ij ſibile/ſcĩa/ ſcibie/intellectꝰ/ intelli gibile. non ſũt ꝓpꝛie ⁊ per ſe in pᷣdi camento ad aliquid. ⁊ intelligo illos terminos eẽ ĩ pꝛedicamẽto ad aliqd per ſe qrũ eẽ eſt ad aliud ſe hr̃e ſicut iſti termimi. pater. filiꝰ. dñs ſeruus:. Unde eẽ patrẽ eſt eẽ ad aliqᷣd. ⁊ eſſe filiũ eſt eẽ adaliquid ⁊c. ſed ſic nõ ẽ de iſtis termĩs ſenſus/ſenſibile ꝛc. quiq cẽ ſenſũ nõ ẽ eſſie adaliqd nec eẽ ſenſibile vʒÿ. ¶ His vilis dico in relatiue oppoſitis bene vʒz 2na in ipſo rõne terimmoꝝ ad termios:x hoc obſeruatis cõditionibꝰ. nõ enĩ apꝑet inſpintia dictis cõditionibꝰob Fuatis.Ex hoc vlteriꝰoico ꝙ ſophiſ ma eſt veruʒ:qꝛ in ſophiſmate nulla dictarũ cõditionũ deſicit: ſed atten dendo ↄnam in ipſo ĩ relatiue oppo ſitis:quo ad pꝛopões dicẽdũ ẽ cõſili mõ ſicut dicebat᷑ de ꝓpõmbꝰ ↄtrari is q̃ erant cõtrarie rõne terminoꝛuz et nõ rõne modi enũciandit. xciii. Sophilma St albũ eſt coloꝛatũ: magis albũ æ= magis coloꝛatũ. et maxime albũ eſt ꝛobat᷑ aucäẽte maxime coloꝛatũ. P ari.ſcðᷣo topicoꝝ.ſi ſimplłr ad ſimplr et magis ad magis et maximum ad maximũ.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſmaañs eſtverũ ⁊ ↄñs falſũ.ꝗ̊ ſophiſma ẽ fal ſum.¶ Secundo ſic.qꝛ nõ ſequit᷑ po tate ẽ bonũ: ergo magis potare eſt magis bonũ.⁊ maxime potare ẽ ma xime bonum. Similr falſũ ẽ ꝙ ſi hoᷣ eſt animal ꝙ magis hò ſit magis aĩ mal ⁊c.ſimiliter falſũ eſt ꝙ ſi album eſt dulce magis albũ ẽ magis dulce coſtunutemimum onuci onſtantna termmon crrſoehehenterlud er lobene Nib M dugregn ſäͤ:mags donnaga dicnezu ſü nant inn npnme dind gteifum. „, Sophiſona alll ziaiqus ppolltioeſt fallo iſta l der thc iſa fla. de eve⸗ pbatur er eo oſſ aliu pan maluoillud in quo cogurant luci dehet conuente vrniqcd hliieticco ſegnitur. ſ ali , ſwcöurtur hunc deus eſt de⸗ illneogggfülſltns mentatv/ giſte velletiſl dent deus 1 nenpentn d er ꝙ maxi ain nirt maximuʒ album ſit maximum enĩ pt munt: S r aſs ſophiſmatis nõ ſit ſa æ alia pars ꝓbatur. Nã vel aliqᷓ . lun d ipreguin lulſei nen gula ariſtotelis di 5 inn Aeſch vera obſeruatis tñ ali ico ꝙ ipſa ẽ 10 n le i, a iiten et . is tñ aliquibꝰ cõditiõ poſitũ.ſi nulla:are het anlt n in defectuͦ iltius parationẽ. v ꝓppter. rgovidetur ꝙ ipſa ſit falſi a s gug. ſenz coloꝛatu ius falſũ eſt ꝙ ſi al bũ ſequẽs eſt falſũ. v ofi alſiſſuma. cõ ſenj cloꝛatũ ꝙ magis albũ ͦ eſt Näauta dey nõ i. firmat aſſũptu mm liug ſe paratione nõ tamẽ coloꝛatũ co/ 2a alſa. deus eſt. ce e unrli d feſaa da cõditio eſt oꝛatũ· Secun ſophiſma rñdet᷑ ꝙ iß 4 eti oſeng H eir ꝙ in ꝓpoſitione ĩ intelligẽdo vᷣm cõ ꝙ ipᷣm ẽ verů üächei kei aci dicatur poſitiuu ei quà et nõ o vm cõparationẽ ĩ uqra ga ꝛeſe dicati s de poſitiuo ſit pᷣ⸗ nõ abuſiuã. Et quãdo di pꝛopꝛidã dl , ſeaſe io per ſe ſicut pꝛopꝛic paſſe qua ẽ falſio quãdo dicik. viali naſentd inv ſed iii de ſuo hrohao ſubiecto. ionis ia er quãd : eavel nulla. dico ꝙ nul ſtndtceil,e ſectum iſtius nõ ſe . ꝓpter de ma.:n lo vicit. ergo ipſa ẽ f . eie er equit᷑. albu oulce negat᷑ ↄna.ſed ad E falſiſſi En relutinen ſDevd ſi go magis albũ ẽ magis 2 valeat hoc ꝙ tab ↄñ nn orine gpoſlng henee, r potare e bonũ:ergo m oꝛ ita. de? eſt de⸗ ree nula eſt falſi rmnanumn rane magis ED er bens ergrpid eds. ef alſa. deus Mtinmn tnene eit in⸗ in enſũ. ergo magis albuz tunc ſecũda pars añti alſiſſima. ſed tigcictie lidum E een nge ſequitur ca Ad cõfirmationẽ is eſſet falſa. namſtt Aamagis gnu en magis calidum uta. deus ẽ. ſit falſioꝛ en negado v mmicin, nlpnſuni eſt pee Fis ſend et in oĩbꝰ iſtis nõ tüc opoꝛteret eã eſſe eete⸗ hoc ꝙ o⸗ ieſet ſec rten no ſic o per ſe poſitiui de poſiri eſt deꝰ. Inxta iſtã pꝛop am. ſcʒ deus — . 3 Pbinlti nnr iecto a paſſionis de ſi ioſ u derẽ iſtas e re lczapen vd ai wnpde milbied uati Iſtis aũt cõditioni ſt calidi? frigidi es. icz ꝙ nichil ſaat dieii de doi cia uatis vña cũ conſt. ibus obſer di? frigidiſſimo. ⁊ ꝙ ni lar dithi de Pal unm regula ari antia terminoꝛum frigidius calidiſſi . ꝙ nihu eſt iraun hrrntie etaninorn gula ariſto. bene h mornnn, 1 iſſimo. et nihil eſt crn cre teni Ueo be bene habetveritatẽ. et us opt imo: 1 nihil e te tde nditüctnd ueo bene vern eſt ſi albũ di . et ſimili il eſt melius peſſĩ hlbi el colari ni ahi gatviſum. maxime diſgre⸗ ins e ihil⸗ ſ iferiꝰ ſupꝛ a⸗ Su BBohphiima en kun. atr lakener ucgteze⸗ t/, iqua ꝓpoſiti ioꝛ linea: ne „ es e Nwtmn imidi us eſt de? e leiden falſloꝛ iſta. de ſ unficie. et ſic cPig ꝓpfundius ẽ fła. deꝰẽ deꝰ. tamẽ om̃s enũ multis aliis quas lixu. Et o⸗ elent eſſet nimis pꝛo ppoſita taliñ pꝛopõm con nugls Amnpverſininun Deobaei ex eo ꝙ ſi aliqua ↄpara ur in aliquo i 1 r. ant᷑ ab aeto E vᷣm cõ t quo illud in quo cõparant᷑ cedant᷑ ab actoꝛibus hoc nõ ẽ 7 1 6 mit ſ.gt ſſmna ad inuicẽ debet con . . ⸗ zöſeaui uenire vtri 2 . 2òð Es rnene Irime potureefmn in aiatars rst huic. deus eſt deꝰ ophilma v 3 triq; ⁊ ſic Zurn falſitas zueniatv⸗ S¹ albedo addita coꝛꝑi faẽ Xxc * iet iſti. deꝰẽ deus ⁊ R aibedo ẽ alba ¶ Pꝛobat᷑ o ipʒ albũ te ari.ſecundo topicoꝛũ. tiand qui 9hol. dun gnl fſſitall 8boſit mugssn iginnſt nle F len vnoinn a a vera⸗ additũ ne veruaüte cxi ia. anñs põt eẽ alteri facit ipſũ ti 6 eit falſuũ SF nente falſo:S ſophiſma tale. ſicut ſi a additum n e .ↄña tʒ.aſſũptũ ꝓbat᷑. Pꝛĩo ſum bonum:tunc a eſi bonũ ſacit i mpꝛobatur ſophiſma:añs ẽ verũ JT3 Fzot ũ:ergo ſophiſma ẽ falſuʒ licet enĩ aibedo addita coꝛpoꝛi facit ipᷣm albũ:tamẽ albedo nõ ẽ alha:ſed eit illud quo foꝛmaliter aliquid ẽ al⸗ bum. Si enĩ albedo eſſet alba:tunc eſſet res habens albedinẽ.ↄña tʒ per locum a deſcripto ad deſcriptionem ſed ſi haberet albedinẽ :tũc ſeipᷣaʒ vł aliam.non ſeipſam.quia nihil habet ſeipſum. Nec aliam:quia tunc acci⸗ dens eſſet ſubiectum accidentis et accidens eſſet ſubſtantia quod ẽ fal⸗ ſum. omne eniĩ quod ſubiicitur acci⸗ denti eſt ſubſtantia. Secũdo. Nam in ſimili falſum cſt. ſi anima addita coꝛpoꝛi facit ipſum animatum.ergo anima eſt animata. Nam añs eſt ve rum et conſequẽs falſuʒ. Similiter licet aqua frigida addita calci facit ipſam calidam: tamen aqua frigida non eſt calida. Simiiliter aqua cali diſſima addita frigide facit ipam te⸗ pidam: tamen ipſa aqua calidiſſima non eſt tepida. . ¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ eſt f alſum. Sed pꝛo auctoꝛitate ari ſtotelis et regula dico ꝙ ad hoc ꝙ habeatverit ateʒ due conditiones re quiruntur. ¶ Pꝛima eſt iſta ꝙ illud quod apponituralteri non ſit foꝛma ſubſtantialis nec accidentalis eius cui apponitur. ſed ambe ſic ſe habe⸗ ant ꝙvtrunq; eoꝛum erat ſeoꝛſuʒ ex iſtens anteq; vnum eoꝛum erat p̃poſi tum alteri.et pꝛopter defectum iſtiꝰ conditionis non ſequitur.albedo ad dita coꝛpoꝛi facit ivpſum album:ergo albedo eſt alba: quia albedo eſt foꝛ⸗ ma accidentalis coꝛpoꝛis. Similiter pꝛopter defectum iſtius conditionis non ſequitur. anima addita coꝛpoꝛ facit ipſum animatum. ergo animai eſt animata: q: amma eſt foꝛma ſub ſt intialis animati et neutrum illo⸗ Tuʒ: ſcilicet nec anima nec albedo e⸗ rat ante additſonem ſeoꝛſuʒ exiſtes ſine illo cuius eſt foꝛma ſubſtantia⸗ lis vel accidentalis ⸗ alteri ſic ſe habeat ꝙ per ſolã a tionem et non per alterationeʒ que ſit mediante actione et paſſione ap⸗ poſiti et illiꝰ cui fit appoſitio reddat᷑ illud tale cui fit appoſitio:et rorte⸗ de fectum illius conditionis nõ opoꝛ tet ꝙ licet aqua frigida appoſita cal ci reddat ipſam calidam ꝙ ergo aq̃ᷓ frigida pꝛius erat calida, nam aqu frigida non reddit calcem calidaʒ ꝑ ſolam appoſitionem ſed per alterati onem que ſit mediante actione ⁊ paſ ſione aque frigide et calcis ad inui⸗ ceʒ. Iſtis conditionibus obſeruatis bene pꝛopoſitio habet veritatem: qꝛ ſi a additum b facit ipſum elegibile a eſt elegibile.et ſi a additum b la⸗ cit ipſum bonũ:a eſt bonum,. Sophilma cxvi. Si a⁊ b adduntur cè a reddit c ma gis bonũ ꝙ; b reddat ipᷣm. tunc a eſt magis bonum b. Pꝛobatur ſophiſ ma per illam maximam ſecundo to⸗ picoꝛũ.pꝛopoſitis duobus bonis quo rum vtrunq; addatur eidẽ tertio bo no illud quod reddit tertium bonuz melius illud eſt melius. II. Inpꝛobatur ſophiſma ſic.ſi ſerra et falx addantur arti fabꝛili ſerra ad dita ad/artem fabꝛilem reddit meiio rem qᷓᷓ falx: et tamen ſerra non eſt melioꝛ falce. vnde faber ad operãdũ pꝛeelegit ſerram cum arte fabꝛili qᷓ falcem pꝛo eodem. ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ? fal ſumvt pꝛobauit ſecunda ratio. Aad regulam ariſtotelis dico ſi⸗ cut ariſtoteles dicit in ſecundo topi coꝛum ꝓꝙ debet modiſicari:ſi neutrũ ioꝛum duoꝛum bonoꝛum ſt inſtru Secunda ꝙ il ud quod opponitur n Aſcnnos ſrio iich ſiſin⸗ ltoſn guc a inlae 4 uitiͦtthn ohln ng ilen tutne nin ſeſine tar mentgbufn guid u imniet cgo ophiſmn eltrerſ.ro eurſopinalle ſhiſnn eſt m GAtonals od as etyeri 19s egdemadfalum, ſennniſtit ihrfi um1 o ritrec terpoſttoride d to giot volunt nam ßm guda ſmytr oaere quattuo: cotiomb ſerumns //Pama el deterni ne diſvilno ſt nutz cinonme . mitri Marmibuſtur ton atĩ noet inn guan pure toei noͤ ẽ uun denoizni maleangulur a ſe i nicter 1 , e Shim n rbainuf rz editten boni bredt ön tunraei Dobommdi Palanntſegi Gerummarmnun ſenncote Mi opolns ucnsdha nvunq; Adanr ti en dnäduod redttettunhn eluus ndeſtneins, Inmohan ſyiſniſl iimn fir dlumr miinima r alcrien iAulen iltneio n ofineruunn n nonelſ or ſale, cerr n peridi ert ſmmanmsrte fabeiii neenn tſeuunchtatio. zrſlotels eoſ⸗ oteles dicirin ſecundo ̃ gde nodifeiAer nr umum denmm ſutn mentũ tertii cũ fit appoſitio.q̃ mo⸗ dificatione appoſita habʒ regulave⸗ ritatem. modo ꝓpter de fectũ illius cõditiõis et modiſficatiõis deficit ar gumẽtũ iã factũ: ſcʒ ſerra addita ar ti fabꝛili facit ĩam melioꝛem q;ᷓ falx addita eidẽ.ergo ſerra ẽ melioꝛ fal⸗ ce.¶ Dicendũ eſt ꝙ nõ ſequit᷑:qꝛvnũ iſtoꝛum ſcʒ ſerra eſt inſtrumẽtũ ter⸗ tii boni cui additur ſcilicet arti fa⸗ bꝛili. L Sophilima xcvii. ¶ Si ethiops eſt albus ſᷣm dentes: ethiops eſt albus. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ ina auctoꝛitate ariſtotelis circa finẽ ſecundi topicoꝛũ dicẽtis. Quãdo eti am cõtingit ĩeſſe alteri ſpᷣm quid aut m vbi:aut ſᷣm quando etiam cõtin git eidem ineſſe ſimpliciter. Ex quo dicto expoſitoꝛes volũt habere ↄñaʒ a dicto ſᷣm quid ad ſimpliciter eſſe bonã:cõditionibꝰ obſeruatis q̃ ſtatĩ ſequũtur:ſed in ſophiſmate nõ ẽ ar gumentatio a ſ̃ᷣm quid ad ſimplici⸗ ter:ergo ſophiſma eſtverũ.¶ Impꝛo batur ſophiſma ſic.ſophiſmãa eſt vna cõditionalis cuiꝰ añs eſtverũ ⁊ ↄñs falſum:ergo ſophiſma ẽ falſum. Ad ſophiſma reſpõdet᷑ ꝙ ipᷣʒ ẽ fal um ⁊ ꝓ ariſtotele ⁊ expoſitoꝛibꝰ di co ꝙ ipᷣi volunt ↄnam a ſᷣm quid ad ſimpłr valere quattuoꝛ cõditionibꝰ obſeruatis. Pꝛima eſt.ſi determĩa tiovel diſpoſitio ſit nata cõuenire tã toti qᷓ; ꝑti:ſi attribuitur toti ratiõe partis et ᷣm quam ꝓartẽ totũ nõ ẽ natum denoĩari male arguitur a ſe cũdũ qͥd ad ſimpliciter. ⁊ ꝓpter hoc nõ ſequit᷑.ſoꝛtes eſt albus ſᷣm den⸗ tes.ergo ẽ albus.hec eĩ albedo q̃ na ta eſt cõuen ire tã ſoꝛti qᷓ; partibꝰeiꝰ attribuitur ſoꝛti eo ꝙ ineſt dentibꝰ ſoꝛtis ratiõe quoꝛũ nõ eſt innatꝰde⸗ nominari totalis ſoꝛtes. ex eo enĩ ꝙ dentes ſoꝛtis ſunt albi nõ dicimus , ſoꝛtẽ eſſe albũ.ſ Nihilominꝰ?ꝰ ſi aliqᷣ diſpoſitio attribueretur toti eo ꝙ ĩ5 eſſet parti alique que ĩnata eſſet de noĩare totũ bene valeret ↄña a ſcðʒ quid ad ſimpliciter: vt ſi ſic arguit᷑. ſoꝛtes eſt criſpus ſcðdᷣm caput: ergo ſoꝛtes eſt criſpus.nã ex hoc ꝙ criſpi tudo ineſt capiti ſoꝛtis denotat ſoꝛ⸗ tem eẽ criſpũ. Secunda cõditio ẽ ſi terminꝰ cui apponit᷑ determinatio pꝛopꝛie ſit dictꝰ equ iuoce nõ tamẽ a voluntate nõ vʒ ↄña a ſecũdũ qͥd ad ſimpliciter ſeu a termino ſũpto cum determinatiõe ad eundẽ ſeu omĩno ſilem ſumptũ ſine determinatiõe.⁊ ꝓpter hoc nõ ſequit᷑ ſoꝛtes eſt natu raliter caſtus.ergo ſoꝛtes eſt caſtus qꝛ ille terminꝰcaſtus dictus ẽ nõ eqͥ uoce de habente habitũ caſtitatis ⁊ illo qui inclinatus eſt ⁊ diſpoſitꝰ eſt illũ habitũ.modo ſicut nõ ſequit᷑.ſoꝛ tes eſt incltinatus ad caſtitatẽ: ſoꝛ tes eſt caſtus.ita nec ſequit᷑ ſor̃s eſt natur ałr caſtꝰidẽ ẽ ꝙ ĩclinaiꝰ ad ca ſtitatẽ. Tertia cõditio eſt.ſi deter⸗ minatio addita termĩo trahit ipſum ad ſupponẽ dum ꝓ aliis q ſuppone⸗ ret ſine determinatione tũc non bñ arguitur a ſcðʒ quid ad ſimpliciter et ideo nõ ſequit᷑.ariſtoteles eſt hõ moꝛtuus.& ar.eſt homo: qꝛ ĩ añte ly homo trahitur ad ſupponendũ pꝛo hoĩbus moꝛtuis ꝑ li moꝛtuus ꝓ ſqbꝰ non ſupponit in illa.ar.eſt hõ P.:o⸗ pter idẽ non ſequit᷑ antichꝛiſtꝰ ẽ hõ generandꝰ:ergo antichꝛiſtꝰẽ homo. ſuiłr nõ ſequit᷑ expedit vti cibis frigi dis in eſtate & expeditvti cibis frigi dis.¶ Quarta cõditio eſt qñ dictum ſimpliciter et ſua determĩatio nata ſunt eẽ due determĩationes alicuiꝰ tertii nõ valet arguere a ſcdᷣm quid ad ſimpliciter.⁊ ꝓpter hoc nõ ſequit᷑ ſoꝛtes eſt monachꝰ albus:ergo ſoꝛ⸗ tes eſt albus.nec ſedtur ſoꝛtes ẽ ma ghnus clericus: ergo ſor̃s ẽ magnus quia illa duo albus monachus poſ ſunt eſſe deter minatiões aucuiꝰ ter tu ⁊ pꝛopter hoc nõ bene arguit᷑ ab illis duobus advnam eoꝛũ ſeoꝛſum. Iſtis impedimentis amotis valet ar guere a ſᷣm quid ad ſimpliciter per locum a parte ĩmodo ad ſuum totũ et hoc intellexit ariſtoteles: et ſic ſi ni tur ſophiſma pꝛeſens. Nũc in hac parte reſtat ponere ſo phiſmata de differt/de non idẽ/⁊ de auud.etc. Pec oĩa includũt negatio nesvirtute cuius confundunt diſtri butiue terminos ſequẽtes ſi ſint di ſtribuibiles niſi aliud ſincathegoꝛeu ma ſuperueniens unpediat.quod no tanter addo ꝓpter tales ꝓpoſitiões omnis homo differt ab omni homĩe qꝛ licʒ in ea ly hoĩe ſeãtur hoc ſinca thegoꝛeuma differt non tamẽ ꝓpter hoc ſtat cõfuſe diſiributiue mobilit bene tam̃ ſic ſtaret niſi hoc ſincathe goꝛeuma oĩs ĩpediret. Juxta illã re gulã. om̃e mobilitãs ĩmobilitatũ ⁊c quia oẽ ſincathego ꝛeuma adueniẽs termino ſtanti ĩmobiliter eũ faẽc̃ ſta re mobiliter. Inueniens terminum ſtantẽ mobiliter illum facit ſtare im mobilit᷑. ita ꝙ ſincathegoꝛeuma tra hẽſ terminũ ĩmobilitatũ ad termmũ mobilitatũ trahit ad ĩmobilitatem. Diceres ergo ex quo in dicta pꝛopo ſione oĩs hõ differt ab oĩ homine: ly hoĩe nõ ſupponit diſtributiue mobi liter quõ ſupponitꝰ Dico ꝙ ſuppoĩt confuſe tantũ. Sed diceres cõtra tẽ dicta ꝓpõ eſſet falſa quod ẽ ſſm̃: qꝛ cõiter cõceditur.ex qvʒ iſtã.oĩs hõ ñ eſt omĩ hoĩ idẽ.que eſtvera.vel iſtaʒ que ſaltẽ ſeqtur ad eã. oĩs hõ nõ eſt oĩs hõ.ſed ↄña ꝓbatur.qꝛ ſi dictꝰter minꝰputa li hõi ſupponeretofuſe tin tũc per actoꝛes diffiuientes ſuꝑpoſi tionẽ ↄfuſã tm̃ valeret ſub eo deſ cẽ dere ad cius ſuppoſita diſiũctim ſeu per pꝛopõcʒ de diſiuncto extremo ſic oĩs homo differt ab oĩ hoĩe: ̊ omĩs hõ differt ab iſto vel ab iſto hoĩe:mo do pꝛima ẽ falſa ex eo ꝙ oĩs homo ẽ iſte hõvel iſte vel iſte hõ.¶ Ad hoc rñ detur negãdo ↄñam. Ad pꝛobationẽ qñ dicitur ꝓ actoꝛes diff iniẽtes. ⁊c̃. Dico ꝙ actoꝛes nõ cõiter diffiniunt ſufficienter ſuppoſitionẽ cõfuſã tm̃: diff inientes eam ſic. niino ſic ſũpto vʒ deſcenſus ad ſua ſuppoſita ꝑ pꝛopõem de diſiũcto ex⸗ tremo:ſed opʒ addere vel de copula to extremo.quo addito ſuppoſito cõ fuſa tantũ ſufficiẽter diffinita ẽ᷑.mõ dico ꝙ lʒ in iſta ꝓpõne oĩs hõ differt ab oĩ hoĩe nõ poͤt fieri deſcẽ ſus ſub ly hoĩe ad eius ſuppoſita diſiunctiʒ tamẽ bñ copulati. vnde ſi oĩs homo differt ab oĩ hoĩe tunc oĩs hõ differt ab iſto et ab iſto hoĩe et ab iſto hoĩe et illa eſtvera:ſed hec oĩs hõ non eſt iſte ⁊ iſte et iſte homo. nec ad illã ſe quitur.oĩs homo differt ab iſto hoĩe ſicut nec ſequit᷑ foꝛma nõ ẽ materia et foꝛma:& foꝛma nõ ẽ foꝛma. Sophilma ſoꝛtes differt ab aſino. ergo diſtert ab aĩali.ↄña videt᷑ tenere ꝑ locuʒ ab ĩferioꝛi ad ſuperiꝰ affirmatiue:añs ptʒz de ſe. ¶ Sccũdo ſic.ab aĩali dif⸗ fert ſoꝛtes:crgo ſoꝛtes differt ab aĩ mali.ↄña. videtur tenere ꝑ cõuerſio nẽ.anñs .ʒ.qꝛ ab aſino qui ẽ aĩal dif fert ſoꝛtes. ¶ Zertio ſic.ſoꝛtes dr̃t ab omm amimãali:ergo ſoꝛtes differt ab aĩali.ↄñavidetur tenere: qꝛ h̊ͥ ar⸗ guitur a termiĩo ſtante cũ diſtributi one ad eundẽ terminũ nõ diſtributũ añs ꝓbatur.qꝛ ſoꝛtes nõ eſt oẽ aĩala ergo ſoꝛtes differt ab oĩ aĩali. ¶ Quarto ſic. ſoꝛtes diff ert ab aĩali quod ẽ aſinus. ergo ſor̃s differt ab aializ ullud ẽ aſinus.ↄñs tenet eo ꝙ 1 nte⸗ ¶ Suppoſitio cõfuſa tãtũ eſt virtute cuius ſub ter xcviii. Soꝛtes differt ab alali. ¶ Pꝛobatur Noppolti rgult, ni ſcqtur ſ . tfent hilut ho ſoro t an Ee ſoreono t ain. ſj hoc efalluj futz arilahabet tnetyot de dit. eeuco. ni ſectur ſoues diften aid dan ones et ad dor GNNddſne n t lydifhen afici vrmni dir bilẽ ſequet ſe fuſe Wridun uſtaliguoc ineathegcneum i tyt peſ? ocebetur. mo h ne al lncatocgoꝛeum ixetlesꝛ ſequi 7 69 nſouez difert ab r ii den b ori g ſofod dſt ſore illidifert⸗ ſcijoẽ * ichlſnafſccki e lenones dieii mefalſ⸗ ur ſortes dlffert a an tadfent ali are . aiumt,enind kr Pinſcrton a — rnann nec ayn d eerini wchſn nur runu einsci it⸗ . ⸗ nchei ie uncoishoͤnſfen o erab ſto hoie etob ſto ie clwa ſas roſs hoͦ ch Grcr ile una, eran iliſe ois wmoolfert ab ſo pie ſequtt foma no inateria usfoma möi lama. den idndwetn dE idecrg dſece iy quod expõit᷑ per ⁊:⁊ illud:⁊ vltra ſoꝛtes differt ab aĩali ⁊ illud ẽ aſina ergo dr̃t ab aĩali.ↄña tenet a copula tiua ad alterã eiꝰpartẽ.añs notũ eſt de ſe.¶ Quinto ſic.ſoꝛtes differt ab aĩali a quo nullũ aĩal differt.gᷓ ſor̃s differt ab aĩali ⁊ ab illo nullũ aĩmal differt.ↄña tʒ vt pꝛius eo ꝙ li a qͥ ex ponitur ꝑ ly ⁊/et ab illo.⁊vltra ſoꝛ⸗ tes differt ab aĩali ⁊ ab illo nullum aĩal differt:ergo ſoꝛtes differt ab aĩ mali cũ teneat a tota copulatiua ad alterã eiꝰpartẽ.añs ꝓbatur.nã ſor̃o eſt et ſoꝛtes nõ ẽ aĩal a quo nullũ aĩ mal differt:ergo ſoꝛtes differt ab aĩ mali a quo nullũ aĩal differt.oña tʒ añs ꝓbatur quantũ ad pꝛimam eiꝰ partẽ manifeſtũ ẽ:ſed quãtũ ad ſecũ dam eius partẽ pꝛobatur. nã illa eſt falſa ſors ẽ aĩal a q̃ͥ nullũ aĩal dr̃t: S hec ẽ wa ſorſñ ẽ aĩal a q̃ͥ nłiʒ aĩal dr̃t ¶ In oppoſitũ arguit᷑.nã ſeqᷣtur ſoꝛ tes differt ab aĩali:ergo ſors ẽ⁊ aĩal eſt ⁊ ſoꝛtes nõ ẽ aĩal.ſʒ hoc ẽ falſuʒ ↄña tʒ:qꝛ illa habet ita expõi de dr̃t. Secũdo. nã ſeqᷣtur ſoꝛtes differt ab aliq̃ aĩali: & ſoꝛtes differt ab hoc aĩali demõſtrãdo ſoꝛtẽ: ↄña tʒ eo q; ly differt cõfũdit terminũ diſtribui bilẽ ſequẽ tẽ ſe cõfuſe ⁊ diſtributiue inſi aliquod ſincathegoꝛeuma ĩpedi atvt pꝛiꝰ dicebatur.mõ h̊ nõ ẽ aliqð ſincathegoꝛeuma ĩpediẽs ⁊ ſequitvl tra ſoꝛtes differt ab hoc aĩiali demõ ſtrãdo ſoꝛtẽ.&O ſor̃s dẽt a ſoꝛte ⁊ per ↄñs idẽ differt a ſeipᷣo qð ẽ falſum. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ falſuʒ Ad rationes dicit᷑. ¶ Ad pꝛimaʒ qñ dicitur ſoꝛtes differt ab aſino: ergo ſoꝛtes differt ab aĩali:negatur ↄñna. ad pꝛobationẽ ↄñe dico ꝙ benevalet ↄña ab inferioꝛi ad ſugꝑerius dũ nõ arguitur negatiue nec cuʒ termino includente negationẽ. modo ſic non eſt ĩ pꝛopoſito:qꝛ hic arguitur ab in ferioꝛi ad ſuperius cũ iſto termino differt qui includit negationem. Ad ſecũdam cũ dicitur: ab aimali differt ſoꝛtes:ergo ſoꝛtes differt ab animali.negatur ↄña.Et quando ꝓ batur:dico ꝙ non ſic conuertitur: iʒ ſic.aliquid a quo differt ſoꝛtes ẽ am mal.Ad tertiã negatur ↄña.⁊ cau⸗ ſa eit.quia in añte iſte terminus ani mal ſtat confuſe tantum vt patet ex dictis.et inoñte ſtat diſtributiue mo biliter.modo nonvʒ ↄña a non ſtãte confuſe tantum ad eundẽ ſtantẽ con fuſe et diſtributiue mobiliter. et ex hoc patet ad pꝛobationem ↄñe.qꝛ h̊ non arguitur a non ſtante diſtriou⸗ tiue ad eundem ſtantem nõ diſtribu tiue:unmo magis ecõtrario. Ad quartam negatur ↄña et cõceditur añs.et ratio negationis eſt.quia in illa ſoꝛtes differt ab animali quod ẽ aſinus. animal diſtribuitur ſoiũ pꝛo aſinis eo ꝙ ad ſic ſuꝑponendũ reſtrĩ gitur per hoc quod habetur ꝙ eſt a⸗ ſinus.ſed in iſta.ſoꝛtes differt ab aĩ mali et illud eſt aſinus li aĩal diuſtri buitur ꝓ oĩbus animalibꝰ. Ad pꝛo⸗ bationem autem dico ꝙ ly quod nõ habet ſemꝑer cxponi per lp et.et ulð et maxime in pꝛopoſitionibus ĩ qui⸗ bꝰ refert terminũ diſtribuibiẽ ſeq̃n tem negationẽ:vel terminu negatio nẽ includẽtẽ ſicut ẽ in ꝓpoſito. ſAd Sophilma xcix. Oiĩs ho ciffert ab hoĩe. ¶ Pꝛobatur ſophiſma.omnis homo differt ab a⸗ liquo homine. ergo omnis homo dif fert ab homine.ↄñtia tenet a ſuperi oꝛi diſtributo ad inferius diſtributũ Añs patet. quia ſoꝛtes differt ab a⸗ liquo.et ſimiliter plato differt ab a⸗ liquo:et ſic de aliis. ergo onmis hõ differt ab homĩe.añs pꝛobatur.quia niſi ſoꝛtes differret ab aliq̃ videret᷑ ꝙ ſoꝛtes cẽt oĩẽ ens qð fim̃.i¶ Se⸗ cundo.oĩs hõ ab hoiĩe differt. gcĩs quintam rñdetur ſimiliter. homo differt ab hoĩe. ↄnavidet᷑ tene ri:quia termini tranſpoſiti idẽ ſigni ficant.añs/ꝓbatur.nã oĩs hõ ẽ ⁊ oĩs homo hõ non ẽ᷑:ergo oĩs hõ ab hoĩe differt. ↄna tenet ab exponentibꝰ ad expoſitam.⁊ pᷣma pars añtis nota ẽ de ſe.⁊ ſecunda ꝓbatur ĩductiue ſic ſoꝛtes hõ nõ eſt.⁊ plato hõ non eſt ⁊ ſic de alus:ergo oĩs hõ homo nõ eſt ↄña tʒ ⁊ añs ꝓbatur.Nã ſi aliqua ð dictis ſingularibus eẽt falſa eẽt iſta ſoꝛtes hõ nõ eſt.pꝛobo ꝙ ipſa ſit ve⸗ ra fic.nam ſoꝛtes plato nõ eſt:S ſoꝛ⸗ tes homo nõ eſt. ↄna tenet ab inferi oꝛi ad ſuperiꝰpoſtpoſita negatiõe cũ conſtãtia ſubiecti.ſ Et cõfirmatur. hec eſt falſa.ſoꝛtes quilʒiõ eſt.ergo ſua cõtradictoꝛia ẽvera.ſ.ſoꝛtes nõ quilibet homo ẽ̃.⁊ vltra.ſoꝛtes non libet homo ẽ: ergo ſoꝛtes alids ho⸗ mo nõ eſt.ↄña tʒ.qꝛ nõ quilibet ⁊ ali quis nõ equiualẽt. ¶ Tertio ſic.oĩs homo ab oĩ homine differt. Somĩs homo dẽ ab hoĩe.ↄña tenet ex eo ꝙ tantũ ſignificatvna quãtũ ſignificat et alia.⁊ li homine diſtribuit᷑ in vna ſicut ĩ alia añs ꝓbatur.nã ſoꝛtes ab homine differt ⁊ ꝓlato ab oĩ homĩe differt ⁊ ſic de alus: ergo oĩs hõ ab oĩ hoĩe dr̃t. ↄña tʒ per inductioneʒ. añs ꝓbatur. hec eſt falſa.ſoꝛtes ab oĩ homine nõ differt. ̊ cõtradicto⸗ ria eius ẽ vera.ſ.ſoꝛtes ab oĩ homĩe differt.aſſumptũ ꝓbatur.qꝛ ſi ſoꝛtes ab omni hoĩe nõ differret tunc ſoꝛ⸗ tes a platone nõ differret. quod eſt falſum. Sed ꝙ pᷣdicte ꝓpoſitiones ſint cõtradictoꝛie ꝓbatur:qꝛ partici pantvtroq; termino ⁊ ambe ſũt ſin⸗ gulares vna affirmatiua ⁊ altera ne gatiua. Quarto ab aliquo hoĩie qui libet homo differt.et nõ eſt maioꝛ ra tio devno qᷓᷓ de alio:ergo ab oĩ hoĩe quilibet homo differt.⁊ vltra ab om ni hoĩe quilibet homo differt: S oĩs homo differt ab omni hoĩe. añs ꝓ⸗ batur.nã ab aliquo hoĩe iſte hõ drt. et ab aliq̃ hoĩe iſte hõ differt et ſic ðᷣ aliis.ergo ab aliquo hoĩe oĩs homo differt. IJmpꝛobatur.omnis hõ dr̃t ab hoĩe:ergo omnis hõ nõ eſt homo ↄñs eſt faſũ ergo⁊ añs.ↄña tʒ ex eo ꝙ li di ffert incliudit iſtã negationem non. ¶ Secũdo ſic.ſi omis hõ differ ret ab hoĩe tunc oĩs homo differret a ſeipſo quod eſt falſũ. ↄña tʒ ex eo ꝙ li hoĩe ſupponit confuſe diſtribu⸗ tiue mobiliter. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetutr᷑ ꝙ ipᷣʒ eſt falſum.i¶ Ad rationes.¶ Ad pꝛimaʒ nego añs.et quãdo dicit᷑ ſoꝛtes dif⸗ fert ab aliquo nego. nã tunc ſoꝛtes nõ eſſet aliquid. Et quando dr̃.ſi ſoꝛ tcs nõ differret ab aliquo/ſoꝛtes eſ ſet omne ens: negatur ↄnña. Uñ ad veritatẽ iſtius. ſoꝛtes nõ differt ab aliquo ſupꝑpoſito ꝙ ſoꝛtes ſit.ſufficit ꝙ ſoꝛtes aliquid ſit cũ quo bene ſtat ꝙ ſoꝛtes aliquid non ſit. ¶ Ad ſecun dam cõceditur añs ſed negatur ↄpna ꝓpter hoc ꝙ in añte iſte terminꝰ ho mine ſupponit ĩmobiliter.in ↄñte ãt vbi ſeqᷣtur hoc verbũ differt ſuppoĩt mobiliter vᷣtute negationis incluſe in li differt Et qñ dicitur noĩa ⁊ver ba trãſpoſſta.⁊c̃.verũ eſt niſi ſit ali⸗ ud ſincathegoꝛeuma impediens vel aliter. bñ verũ ẽ ꝙ idẽ ſignificant ſed non eodem modo.¶ Ad tertiã qñ di omnis homo ab omĩ hoĩc differt: ne gatur illa. Ad ꝓbationem ſoꝛtes ab oĩ hoĩe differt: negatur. Et qñ dicit cõtradictoꝛia eiꝰeſt falſa ſcʒ iſta.ſoꝛ tes ab oĩ hoĩe nõ differt. dicit᷑ ꝙ illa non eſt eius cõtradictoꝛia ꝓpter hoc ꝙ terminꝰ viſtributus invna contra dictoꝛiaꝝ debet nõ diſtribui in alia. modo ſic nõ eſt in pꝛopoſito: qꝛ iſte terminus hoĩe in vtraq; diſtribuit᷑ cõtradictoꝛia ergo huiꝰ ſoꝛtes ab oĩ homine differt non eſt itta. ſor̃s ab omm hoĩe non differt. ſed hec: ſors b . l iſtna lin un waln 6 kunrſinasainin Nib alo Anoterce nnn nann herpoſethis aberpe abſecudunm peodai. ſan 8 olfferrerab alio abaſtno t ſerret ſelpo⸗Ka tenet er cog Rp alud ahal,eti ſea, ſouce p Mlo ob awriy aoabaπ tvuitur nohurernirtute nege⸗ onmcuſe mn y differt: nmrbtur c l ſaues dif ab aſno: tune ſones non diſe cAaentd dot Afalſum. 17 Nnee. ſed keſponden g iüikfüum, — cxpollti:qui ſ two non rſuunde ⸗ ſtoryr dicchat, e xpometvn mnne ens negltur n liel tnte hus. ſortes ſo 6 o ſupvſtvg ſones ſt ifft nes arciotret a,n ſi ſſaun cdtur afio ſed negator on eg maiteiſtetamm ho ppontt inoblter in ite i eur hoe derhi difert hot ter ne eemons di iuſnnd ngi ti õ V hirerieg lnfinn i non ab omni hotle differt. et illa eſt vera.ſ¶ Ad quartaʒ negatur añs.E d ꝓbationẽ.ab aliquo homĩe ⁊c.S ab aliquo homĩe quilibet homo differt negatur ↄnña eo ꝙ arguiur a pluri bus ſuppoſitionibus determinatis vnam eiuſdẽ termini reſpectu eiuſð multitudinis.et tunc nõ vʒ ↄña iſta. tamẽ beue vʒ.ab aliquo hoĩe iſte dr̃t et ab eodem homiĩc ⁊ ſic de alus: er go ab aliquo hoĩe quilʒ hõ differt.ſʒ tunc añs eſt falſum. Sophilma c Soꝛtes non differt niſi ab aſino. ¶ Pꝛobatur.ſoꝛtes differt ab aſino⁊ non ab alio i aſino:ergo ſoꝛtes non differt niſi ab aſino.ↄnña videt᷑ tene⸗ re ab exponẽtibus ad expoſitã. añs quo advnã euis partẽ patet de ſe:ſʒ quõ ab ſecũdam pꝛobat᷑. Nam ſi ſoꝛ tes differret ab alio ab aſino tũc dif ferret a ſeipᷣo.ↄña tenet ex eo ꝙ ipᷣe eſt aliud ab aſino.et ⁊ĩ iſta.ſoꝛtes dr̃t ab alio ab aſino: ly alio ab aſino di⸗ ſtribuitur mobilit er virtute negatio nis incluſce in ly differt: ¶ Impꝛobatur ſic.ſi ſoꝛtes nõ differ ret ab aſino: tunc ſoꝛtes non differ⸗ ret a capꝛa.ſed hoc eſt falſum.⁊ ↄña nota eſt de ſe. ¶ Ad ſophiſma teſpondetur ꝙ ixſũ eit fallum. Id rationẽ dico ꝙ non arguit᷑ ab exponẽtibꝰad expoſitã:quia iſta.ſoꝛ tes non differt niſi ad aſino nõ exꝑo niturvt dicebat᷑. Sed exponitur ſic. ſoꝛtes differt ab aſino.et ſor̃s a nul lo alio ab aſino differt.et illa ſecũda pars eſt falſa.quia a multis aliis ab aſino differt. lʒ non differat ab alio ab aſino. , Sophilma. ci. ¶ Nihii non idem aĩali eſt homo Pꝛobatur qꝛ eius cõtradictoꝛium eſt falſũ:ergo ipſũ eſtverũ.tenʒ ↄna per legẽ contradictoꝛiarũ.Añs pꝛo⸗ batur.quia eiꝰ cõtradictoꝛiũ eſt inð aliquid non idem aĩali eſt homo: et hoc eſt falſum. ¶ Impꝛobat ſic Si nihil non idẽ aĩali eſt homo: tũc omne idem aĩali eſt hõ. ñs eſt falſũ ↄña /ꝓbatur*qꝛ nichil non idẽ aĩmali eſt hõ. et omue idem aĩali eſt hõ: edᷣ polent per illã regulaʒ. Negatio pꝛe poſita ⁊c̃.ſalſitas ↄntis ꝓbatur.nã ſi omne idem aĩmali eſſet homo:cuʒ aſinus ſit idẽ aĩali tũc aſinꝰ eſſʒ hõ. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum eſtverũ ſicut ꝓbauit pꝛims ratio.d impꝛobationẽ quãdo dicitur ſi nihil nõ ideʒ aĩali.⁊c̃.negatur ↄña. Et ad regulam equipolentiaꝝ qñ dr. nega tio pꝛepoſita.⁊c.dicit᷑ ꝙ regula ĩtelli Gitur de negatione negante et nõ in finitante mõ in ꝓpoſito negatio te⸗ netur infinitanter. Sophilma. cii. Soꝛtes non eſt aliud qᷓ; homo et ali ud qꝙᷓ; anmal. Pꝛobatur. eius cõtradictoꝛium eſt falſũ.ergo ipſum æſtverũ.ↄña tenet.⁊ añs ꝓbat᷑. Naʒ eius cõtradictoꝛiũ eſt itud.ſoꝛtes ẽ aliud q; homo ⁊ aliud i aĩal ⁊ hoc ẽ falſum. ¶ Impꝛobatur.naʒ ſophiſ ma videtur eſſe vna copulatiua cuiꝰ altera pars eſt falſa.ergo ipſũ ẽ fal⸗ ſum.cõſequentia tenet.et añs ꝓbat᷑ nam pꝛima eius pars videtur ec iſta ſoꝛtes nõ eſt aliud qᷓ; homo et illa eſt vera. ¶ Secunda eius pars videtur eſſe iſta.aliud i; animal.et ullavidet᷑ eſſe falſa.quia ſoꝛtes non eſt alið qᷓ animal ſed eſt idem animali. ¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ poteſt intelligi.vel quia ſit cathego rica de copulato pꝛedicato.tunc eni pꝛedicatum eius eſt hoc aggregatũ aliud ꝙ; homo et aliud q; animal et ſic ſophiſma eſt verum ſicut ꝓbauit pꝛima ratio. Uel poteſt intelligi ꝙ ſit copulatiua et ſic eſt falſũ ſicut ꝓ bauit ſecunda ratio. unc reſtat ponere aliqua vᷣ cõpa ratiuo. De quo ſciendũ eſt ꝙ cõ para tiuus nõ habet virtutẽ diſtribuendi terminũ ſequẽtem ſe niſi terminũ a ſe rectũ ſicut ablatiuũ caſũ:⁊ idᷣo cũ dico ſoꝛtes eſt foꝛtius aĩal ẽ plato li aĩal nõ diſtribuitur ab iſto cõparati uo foꝛtius.ſi tamẽ diceretur ſor̃s eſt foꝛtioꝛ animali.ly alal diſtribuit᷑ ꝑ li foꝛtioꝛ. Sophiſma ciii. Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ homĩe. poſito cãu ꝙ ſint tres hoĩes.ſ.ſoꝛtes/plato/et cicero.et ſoꝛtes ſit foꝛtioꝛ platone.⁊ cicero ſit foꝛtioꝛ ſoꝛte.Lunc. Pꝛobatur ſophiſma ſic. ſors E foꝛ tioꝛ platõe.igit᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩie ↄña tenet per locũ ab inferioꝛi ad ſu perius aff irmatiue.añs pʒ ex caſua⸗ Secũdo ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ platone ſed plato eſt hõ. igit᷑ ſor̃s eſt foꝛtioꝛ hoĩe. ¶ Tertio ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ omni hole. igitur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.añs ꝓbatur. naʒ ſoꝛtes eſt foꝛtis et oĩs homo eſt foꝛtis et nõ oĩs hõ ẽ ita foꝛ tis ſicut ſoꝛtes igit᷑ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ oml hoĩe ¶ Impꝛobaĩ ſopliſma. Si ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ homĩe tuuc ſoꝛtes E foꝛtioꝛ cicerone qð eſt cõtra caſum. ↄña tʒ ex eo ꝙc in ſ ophiſmate ly hoĩe diſtribuitur qꝛ ſedtur cõparatiuũ a quo regitur.⁊ ideo ſub ly hoĩe vʒ de ſcenſus ad ciceronẽ et ad quẽcunq; aluũ hoĩem. Secũdo eadẽ ratiõe ſedᷣ tur ꝙ ſoꝛtes eẽt foꝛtioꝛ iſto hoĩe de⸗ monſtrato ipſomet ſoꝛte qð eſt falſũ ia mhil eſt foꝛtius ſcipſo. ſophiſma rñdetur quod ipᷣm ẽ alſum fſiẽ ꝓbauerũt rationes iã fa⸗ cte. ¶Ad alias rñdeatur.Ad pᷣmaʒ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ platone.igit᷑ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ hoĩe.negat᷑ ↄñ a. Et quan do ꝓbatur per locũ ad ĩferioꝛi ad ſu perius.dico ꝙ bene valet ad ſuperiꝰ nõ viltributũ. ſcd nõ eſt ſic in ꝓpoĩto quia inauũte ly hole viſtribuitur: qui quidẽ terminus eſt ſuperiꝰ ad iſtum terminũ platone poſitũ ĩ añte. ⁊ iõ non ſequitur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ platðõe igit᷑ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ hoĩe.lʒ bene ſe quatur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ platone igił ſoꝛtes hoĩe eſt foꝛtioꝛ.ibi enĩ ly hoie non diſtribuit᷑.qꝛ nõ ſequitur:ſʒ pᷣce dit cõparatiuũ. qui licet terminũ ſe quentẽ et a ſe rectũ diſtribuat: non tñ terminũ pᷣcedentẽ. non eĩ agit añ ſe ſed poſt ſe.et per ↄñs nõ diſtribu⸗ it terminũ pᷣcedẽtẽ ſed ſequẽ c ¶Ad ſecundã cñ dicit᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛti oꝛ platone ⁊ plato eſt hõ. igit᷑ ſors ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.negat᷑ 2ña.bñ tñᷣ ſequik igit᷑ ſoꝛtes ẽ hoĩe foꝛtioꝛ. Zd tertiã ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ oĩ hoĩe igitur ẽ foꝛ tioꝛ hoĩe.negatur ↄnña ꝓpter hoc ꝙ in añte ly hoĩe nõ ſtat diſtributiue. mõ ↄña nõvʒ a termĩo ſtãte ĩmobilt ter ad eundẽ ſtantẽ cõfuſe diſtribu⸗ tiue: ꝙ aũt li hoĩe in añte ſtet ĩmobi liter ptʒ ex eo ꝙ duo ſincathegoꝛeu⸗ mata pᷣcedũt.quoꝛũ quodlʒ ſi ſe ſolo pᷣcederet dictũ ter minũ mobilitaret et faceret ſtare confuſe diſtributiue mobiliter. igi᷑ ambo ſił dictũ termi nũ ĩmobilitãt ꝑ illã regulã qcqd mo pilitat ĩmobilitatũ immobilitat mo Sophilma cilii. Animal quod eſt debiltꝰ?muſca ẽ foꝛ tius oĩ aĩali.poſito ꝙ ſint duo aĩalia ſcʒ a ⁊ b. x a ſit aliqliter foꝛte min⸗ tñ foꝛte b ⁊ b ſilr aliq̃liter foꝛte tñ minus ꝙỹÿ uiuſcaſ Pꝛobat᷑ ſophiſma b aĩal debilrꝰeſt muſca ⁊ eſt foꝛtiꝰoĩ aĩ̃ali igitur aĩal qð eſt debiliꝰmuſca eſt foꝛtiꝰoĩ aĩali.ↄña tenet.añs q̃ ad pꝛimã eius partẽ notũ eſt ex caſu ſʒ quo ad ſecũdã partẽ ꝓbatur ſic. b aĩ mal eſt aliqualiter foꝛte et oẽ aĩal ẽ aliqualiter foꝛte et nõ ome aĩal ⁊᷑ ita foꝛte ſicut b aĩal.igitut b aĩal ẽ foꝝn us omni aĩali. Solbilna SAtlmminih lus ſel eerdinacire⸗ ſcla Rwachaht ſc de ſinguls igi Ntmr⸗ eichereumi bioſtella eſt magna ſtelacſta magni lurſ ſt maor q aliqna ſella. nuwdiun. ſophiſina, ni ſ ctnmuc alihua ſella⸗i tmaor 7 iy iſaſtella et iſa ſel heſtſcleſet nu os tel innequte ſaſum ſlphiſna icetnf giön methe gm eſ lnnn woee 4 n ſ ⸗ ſolen Geurſaliman e⸗ areh ie ͦſr n anon temio ſitrinchi A eunde Ramri cöfuſe diridn geit hiein aite ſetinn hcreng oo Nn egor iiuui ul,i vrt aumi rmi nobllitret ntt ur olfiſe drihutie ter gl ando ldlgu temt Cbütit giliregliceci no ll⸗ hine delgzmſeti mmigudin ſur oeli 14 vtuht inin 3 ſarzhehlnn eun cuthhb rnitliun Gvthliſnuſch l icher iiſ i l n enat ſlun inn u⸗ = at 67 1 ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. ſt aĩal qð eſt debilius muſca eſſet foꝛtiꝰomĩ aĩali multomagis muſca eẽt foꝛtioꝛ oĩ aĩ mali mõ hoc eſt falſũ. nã tũc eẽt foꝛ tioꝛ leone cũ leo ſit aĩal. ¶ Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ẽ verũſi et ad ĩpꝛobationẽ cũ dicit᷑ tůũc muſca multomagis eſſet foꝛtioꝛ oĩ aĩali cõ cedo.⁊ cũ dr̃ tunc muſca ẽ foꝛtioꝛ le one.negaturↄña. ꝓpter hoc ꝙ ĩ añte ly aĩali ſtat imobiliter ratione duoꝝ ſincathegoꝛeumatũ pᷣcedentiũ quoꝝ quodlibet ſi ſolo eſſet dictũ terminũ mobilitaret ſi nullũ aliud ſincathe⸗ goꝛeuma ĩpediret:et ideo ipſa ambo dictũ terminũ ĩmobilitãt virtute re⸗ gule pꝛius allegate.ſed ad ſuperioꝛi ante mobiluer ad ſuũ inferiꝰ nõ vʒ ↄña.⁊ ideo nõ ſequit᷑ muſca eſt foꝛti tioꝛ oĩ aĩali igitur eſt foꝛtioꝛ leone. bñ tñ ſeqͥtur aĩal qð ẽ debiliꝰmuſca omni aĩali ẽ foꝛtiꝰ igit᷑ leone ẽ foꝛti us.ſed tũc añs eẽt falſũ.⁊ ideo mag eſt differẽtia ponẽda inter iſtas ꝓpõ⸗ nes aĩal qð eſt vebiliꝰ muſca:ẽ foꝛti us oĩ aĩali: et quod ẽ debiliꝰ muſca omni aĩali eſt foꝛtius. Sophilma cv. Sol eſt maioꝛ ꝙ; aliqua ſtella. Pꝛobatur ſophiſma ſol ẽ maioꝛ q ſtella ⁊ ſol ẽ maioꝛ ꝙᷓ iſta ſtella ⁊ ſic de ſingulis igit᷑ ſol ẽ maioꝛ iᷓ ali qua ſtella. Et conſirmatur. ſol ẽ ma gnus et oĩs ſtella eſt magna ⁊ nulla ſtclla eſt ita magna ſicut ſol igit᷑ ſol eſt maioꝛ qꝙᷓ; aliqua ſtella. A J robarur ſophiſma.nã ſequit᷑ ſol eſt maioꝛ ẽᷓ aliqua ſtella: igit᷑ ſol eſt maioꝛ ꝙᷓ iſta ſtella. et iſta ſtella et iſta.⁊ ſic ſol eſſet maioꝛ iᷓ õs ſtelle ſi mul ſumpte quod eſt falſum. d ſophiſma rñdetut ꝙ ipᷣm eſt ve rum ſuppoſito tñ ꝙ ſol non vocetur ſtella. ¶ Ad impꝛobationẽ ſol mas ioꝛ ꝙ aliqua ſtella igitur ſol ẽ maio⸗ F ina et ta ſtella.negatur oſia pꝛo⸗ pter hoc ꝙ ĩ ſophiſmate ly ſtella ſtat diſtributiue.modo ſub diſtributo nõ debet fieri deſcenſus copulatim: ſed copulatiue.Sed diceres.pꝛobo ꝙ in ſophiſmate ly ſtella ſtat immobuluer quia ſincathegoꝛeumata mobilatan tia ipſum pꝛecedunt.ſcilicet iſta com paratiuus maioꝛ et ly q;. Reſpondet᷑ ꝙ iſta ratio bene pꝛobaret iſtum ter minum ſtella ſtare immobiliter ſi qð libet dictoꝛum ſincathegoꝛeumatus ſe ſolo pꝛeccdens iſtum terminũ ſtel la diſtribueret.modo ſic non eſt pꝛo⸗ pter hoc ꝙ iſte comparatiuus maioꝛ lI ſe ſolo pꝛecederet non diſtribue⸗ ret pꝛopter hoc ꝙ comparatiuus nõ diſtribuit niſi terminum ſequentem et a ſe rectum ſicut ablatinũ caſum. modo in ſophiſmate iſte termin?ſtel la eſt nominatiui caſus.et non regit᷑ a dicto comparatiuo.igitur dictꝰ cõ parat iuus non habet vim diſtribuẽ di dictum terminum ſed ꝙ ĩ ſophiſ mate dictus terminus ſtet dilributi ue eſt ſolum virtute huius ſincathe⸗ goꝛcumatis qy. His viſis poneuda ſunt ſophiſma a in quwus ponuntur ſuperlatiua et ſit pꝛimum ſophiſma. Sophilma cvi. Decem ſunt generaliſſima. ¶ Pꝛobatur per ariſtotelem in pꝛedi camentis. ¶ Impꝛobatur. Dictum ſuperha⸗ buudantiam vni ſoli connenit ſed ly generaliſſimũ cũ ſit ſuperlatiui gra dus eſt dictum per ſuperhabundan tiam.igiturvm ſoli conuenit.⁊ ſicvi detur ꝙ ſolum ſit vnum generaliſſi⸗ mum et non decem. Pꝛo rñſione ſophiſmatis et conſi⸗ miliũ eſt ſciendũ ꝙ ſuꝑlatiuꝰ ſolʒ ex põt dupliciter.vnomõ affirmatĩe ali omodo negatĩe. vbigr̃a de ⸗ ſux⸗ latiuo generaliſſimũ ſi exponatł᷑ af⸗ firmatiue runc equiualet huic oꝛati oni ii ſignificando qnodiʒ aliud ge⸗ neraliꝰ ſed ſi exponatur negatiue: tunc exponitur generaliſſimũ.i. ni⸗ hil eſt generalius eo lʒ bene ſit ſecuʒ aliquid eque generale.. Iſta diſtĩcti one poĩta dico ꝙ ſi generaliſſuna ex ponitur affirmatiue unpoſſibile eẽt plura generaliſſima eſſe.et ſic intel ligitur auctoꝛitas dictum per ſuper habundãtiam vni ſoli cõuenit.i.ſuꝑꝝ latiuus affirmatiue expoſitusvni ſo li cõuenit.ſi tamen generaliſſima ex ponatur negatiue non ẽ incõueniẽs plura eſſe generaliſſima ⁊ ſic oebet expom cum dicitur decẽ eſſe genera liſſima.Ex his patet quid ſit dicẽdũ ad ſophiſma et conſimiles pꝛopoſiti ones in quibus ponitur ſuꝑlatiuus. Munc in hac parte eſt dicendũ de hoc ſincathegoꝛeumate ſicut qð eti am ſᷣm logicos habet virtutem con fundendi diſtributiue terminum di⸗ ſtribuibilẽ ſequentẽ.circa qð ſit hoc Sophilma cvii. Hoites eſt ua ſapiens ſicut aliquis Sandeßoltt⸗ ꝙ ſint tres hoĩes.ſcilʒ ſoꝛtes plato et cicero.et plato ſit eq̃ liter ſapiens cũ ſoꝛte ⁊ ſoꝛtes minꝰ⸗ ſapiens cicerone. Cene⸗ tur ſophiſina. Soꝛtes ẽ ita apiens ſicut plato. igitur ſoꝛtes eſt ita ſapiens ſicut aliquis hõ:ↄñavide tur tenere per lecum ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affirmatiue. añs patet ex ca ſu. ¶ Secundo.ſoꝛtes eſt equaliter ſapiens alicui homini igitur ſoꝛtes ẽ ita ſe BGer ſicut aliquis hõ. añs ptʒ ex caſu.ↄña ꝓbatur.nam idem hõ vi detur eſſe equaliter ſapiens alicui hoĩ.et ita ſapiens ſicut aliquis hõ. 4 Impꝛobatur ſophiſma. Nã ſeqᷣtur oꝛtes eſt ita ſapiens ſicut alids hõ. igitur ſoꝛtes eſt ita ſapiens ſicut ci⸗ cero.ↄñs cõtra caſum. Sed ↄña pꝛo batur per hoc ꝙ ly ſicut cõfũdit mo biliter iſtũ terminũ hõ ſeq̃ntẽ ipſuʒ. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum eit faſuʒ.i¶ Ad rationes.¶ A pꝛimaʒ cũ dicit᷑ ioꝛtes eſt ita ſapiens ſicut plato:ergo eſt ita ſapiens ſicut aliqs homo.⁊c.negatur ↄña.⁊ ꝓ reſponſi one eius dico ꝙ nõ tenet locus ab in ferioꝛi ad ſuperius affirmatiue.quã do arguitur ad ſuperius diſtributuʒ qualiter fuit in pꝛopoſito.¶ Ad alias iterum nego ↄñam.Et ꝓ reſponſio ne dico ꝙ non eſt idem equaliter ſa⸗ piens alicui hoĩ et ita ſapiens ſiẽ ali quis homo. qꝛ in pꝛima oꝛatione ly hõi non diſtribuit᷑.ĩ ſecunda autẽ di ſtribuitur virtute de ly ſicut:virtute cuius etiam poſſit negari ꝙ hec pꝛo poſitio hõ eſt aĩal ſignificet ſicut eſt quia ex quo ly ſicut ẽ diſtr ibutiuum tũc dicere hõ ẽ aĩal ſigniſicat ſicut ẽ vʒ idem ac ſi diceretur hõ eſt aial ſi gniſicat qualitercũq; eſt. modo hoe eſt falſũ.bene tamẽ cõcedendũ eſt ꝙ ita ſicut ſignificatur per iſtam hõ eſt animal eſt.qꝛ qtitercũq; ſigniſitatur per iſtã hõ ẽ aĩal ita eſt. Sophilma tento caſu pꝛioꝛis ſophiſmatis. ¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes ẽ ſa piens et omnis hõ eſt ſapiens. ⁊ nõ oĩs hõ eſt ſapiẽtioꝛ ſoꝛte.qꝛ plato po nitur ſecum equaliter ſapiens. igit᷑ ſoꝛtes eſt ita ſapiens ſicut oĩs hõ.cõ ſequentia tenet ab exponẽtibus ad expoſitam.añs patet ex caſu. ¶ In oppoſitum arguit᷑. Naʒ ſequit᷑ foꝛtes eſt ita ſapiens ſicut omĩs hõ igit᷑ ſoꝛtes ẽ ita ſapiens ſicut cicero. ↄna ꝓbatur per hoc.qꝛ a ſuperioꝛi di ſtributo ad ſuũ inferius cũ cõſtãtia ſubiecti eſt ↄna bona. modo in añte homovidetur eſſe diſtributum,.et iõ cviii. Soꝛtes eſt ita ſapiẽs ſicut oĩs hõ re iing eng ſeut Aigais öͤeſe triuſ. Lun r i⸗ a nugrploertnagn⸗ nt miniblo cri nagn Hert maier ſortts ei nag ſſfs cri ta naglue ſit glo⸗ ng aña tenet ſlli, ni ſ ſon nago dparot nugn? 1l ſon ſrmacri and iu nag te NNNawa en iſt magnd Na &and huti tunc eti ſcrur et rden futo. (Inpoobat ſophiſſnmni inſtiti ſors ent ita magn ſi lud iſtio ſones erit itn mag ſurts no ent ita nagny ſiai nt magn / cr o gus ſofo no nugni ſcut ſener ert na Panar iißuog y ſteut. nrur noblt hoeyen nſum gtpe foturo e ildetn reibd, ſ, ſarg eſ falſt 26 hbiſ mel ſefenz nn mtre Criuk iſtand, ui 4 mmdiorin dun rnnden Nch üllignfenſend l ſu dinthuſun nxl enur hoch liſ r ualtripel, ch e an miüimil, 4. lercug lgnßraur tiit e lna (l. ſings inmas. Aum ſophim. chanil 2 omms höcſ ſagienga n S ſcin c unnen , N du ſnmuſuin i iunttab Nlili 6 ca aml i Caut ar onioho onakucmn. Muinm dcſini u ocnnni ab ipſo ad ly cicero qð eſt ſuſ ĩferiꝰ videt᷑ eſſe ↄna bona.¶ Ad iſið ſophiſ ma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm eſt verũ.¶ Ad ipꝛo bationẽ cũ d ſor̃s ẽ ita ſapiẽs ſicut oĩs hõ: igit᷑ ſor̃s eſt ita ſapiẽs ſicut cicero.negat᷑ ↄña. et ꝓ ꝓbatiõe eius dico ꝙ in ſophiſmate ly hõ nõ diſtri buit᷑ ſed ſtat ĩmobilit virtute duoꝛũ ſincathegoꝛeumatũ ipᷣm pꝛecedẽtiuʒ quoꝛũ quodlʒ ſeoꝛſuʒ dictũ terminũ diſtribueret.⁊ſic ideo ãbo ſimul ĩmo bilitãt ipᷣmvirtute rłe pꝛius allegate Om̃e mobilitãs ĩmobilitatũ ĩmobi⸗ litat mobilitatũ. ſic igit᷑ ſᷣm pᷣcedẽs ſophiſma.⁊ illud ẽ ↄcedendũ ꝙ ſor̃ůgv q̃ nõ eſt ita ſapiens ſicut aliquis hõ eſt ita ſapiens ſicut oĩs homo. Sophilma cix. Sor̃s erit ita magnꝰſicut plato erit magnꝰ.poſito caſu ꝙ ſor̃s ⁊ plłlo nũc ſunt eque magm.⁊ ꝙ ↄtinue eq̃liter augeãt᷑ vſq; ad aliqð inſtãsvel aliqð tꝑs excluſiue qð dicit pꝛimũ inſtans nõ eſſe vtriuſq;. Tunc æfr̃ ſic.ſoꝛtes erit magnꝰ ⁊ pło erit magnꝰ:⁊ ſor̃s nõ erit maioꝛ ꝙᷓ pło erit magnꝰ/nec plo erit maioꝛ ꝙᷓ ſoꝛtes erit magnꝰ. 5O ſor̃s erit ita magnus ſicut pło erit magnꝰ. ↄña tenet a ſiłi.nã ſi ſoꝛtes ẽ magnꝰ ⁊ plato ẽ magnꝰ ⁊ ſi ſoꝛtes nõ ſit maioꝛ qᷓ; plato ſit magnꝰ ⁊ ecõ tra tũc ſor̃s ẽ ita magnꝰ ſicut plato eſt magnꝰ.Et ſi ita eſt cumverbo de pñti tunc etiã videtur eẽ cũverbo de futo. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.ĩ nullo inſtãti ſoꝛtes erit ita magnꝰ ſicut pꝰ⸗ ullud inſtãs ſoꝛtes erit ita magnus. 8 ſoꝛtes nõ erit ita magnꝰ ſicut pło erit magnꝰ.et qð plus ẽ ſor̃s nõ erit ita magnꝰ ſicut ipſemet erit magn⸗ ↄña tʒ virtute iſtiꝰ quod ly ſicut con fundit diſtributĩe mobilit hocverbũ eſt ſequẽs ipſum ꝓ tꝑc futuro cõno tatũ ꝑ dictuʒ verbũ. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ eſt falſum. Et ad ratione qñ dicit᷑ ſor̃s nõ eſt maioꝛ ⁊c.ↄcedo añs ⁊ nego ↄnñam.pꝛo ꝓbatione ↄnñe dico ꝙ nõ eſt ſimile cum af̃ cũ verbo· de pñti cum hoc ſincathegoꝛeumate ſicut et qñ ar᷑ cuʒ hoc verbo de fuio cũ eodẽ.Et rõ huius c̃:qꝛ arguendo cũverbo de pñti pᷣſupponit᷑ aliquã eẽ maximã qytitatẽ qua ſor̃s eſt magnꝰ et pło eſt magnꝰ.ſʒ arguẽdo cũ vbo de fururo vt pꝛius arguebat᷑ nõ ſup ponit᷑ in añte ꝙ aliqua ſit maxima qtitas qua ſoꝛtes erit magnus vel qua plato erit magnus quod tamen requirit᷑ ad hoc ꝙ ↄña talis valeat. cũ ſibitudo rerũ eadẽ rõne eſt negãð ſor̃s ita veloci᷑ mouebit᷑ ſicut ipſe mouebat᷑ ſuppoſito ꝙ ↄtinue motus ſoꝛtis intẽdat᷑. Nunc reſtat videre de hoc verbo caret qð etiã cõ fundit terminũ ſequentẽ ſe diſtributiue Sophilma cx. Materia caret for̃a. Pꝛobat᷑ ſophi Nã materia ſoꝛtis caret for̃a aſim: materia caret foꝛma. ↄña videtur tenere vt pꝛiꝰ ab ĩferioꝛi ad ſuperiꝰ añs notũ eſt de ſe. ¶ Scðo materia foꝛma caret:̊ materia caret foꝛma. ¶ Tertio mã caret oĩ foꝛma igit᷑ mã caret foꝛma.ꝓbat᷑ qꝛ nõ hʒ omnẽ foꝛ mã et tñ oẽm foꝛmã apta nata ẽ hr̃e ſed ſi careat oĩ foꝛma tũc caret for̃a Impꝛobat᷑ ſophiſma.nã ſequit᷑ mã caret foꝛma g̊ materia non hʒ foꝛmã mõ hoc eſt fli:qꝛ nunqꝙ eſt mã quin habeat foꝛmã aliquã ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt fim̃. Pꝛo pꝛima rõne nego ↄñam eo ꝙ ar̃ ab ĩferioꝛi ad ſupertꝰ diſtributũ. vñ hoc verbũ caret virtute negatiõis quã includit diſtribuit ꝛminũ ſequentẽ ſe. ¶ Ad ſcðᷣam ſiłiter nego ↄname x eo ꝙ in añte ly foꝛma ſupponit deterĩate qꝛ pᷣcedit hoc verbuʒ caret: ſed in ↄñte diſtribuit rõne illius vᷣbi caret ipᷣm diſtribuẽtis. ¶ Ad tertiã negat᷑ ↄña pꝛopter hoc ꝙ in añte ly foꝛma ſtat ĩmobiliter rõne duoꝝ ſincathegoꝛeu matũ ipᷣm pꝛecedentiũ. in ↄñte vero kꝛ iii ſtat mobilit rõe vniꝰ tmĩ diſtributi ipᷣm pᷣcedẽſ. Cõſimili mõ eẽt dicẽð deiſto ſophiſmate mã ẽ pᷣuata foꝛma Sophilma cxi. Eil de hoc verbo quieſcitiquod etiã includit negationẽ.ꝓ quo ſit ſophiſ ma. Aĩa ĩtellectĩa quieſcit.poſito ꝙ aĩa ĩtellectiua ſit tota ĩ tototota in qualʒ ꝑte ipſiꝰ hoĩs⁊ ꝙ pes hoĩs deſ cat æmanꝰ moueatur.ſ Pꝛobat᷑ ſo⸗ phiſma: aĩa itcllectia quieſcit ĩ pede gᷣ aĩa ĩtellectiua quieſcit:ↄña videt᷑ tenere ꝑ locũ a ꝑte ĩ mõ ad ſuũ totũ Impꝛobat᷑ ſophiſma.nã ſedtur ꝙ aſã ĩtellectiua nõ moueret᷑ quod fim̃ eſt qꝛ ſedtur nõ mouetur anõ mouet᷑ manu quod eſt ↄtra caſũ. Ad ſo⸗ phiſma rñdet᷑ ꝙ ipm ẽ fim̃.q Ad pꝛo bationẽ.aĩa ĩtellectiua quieſcit ĩ pe de:Squieſcit:negat᷑ ↄña.nec vʒ locꝰ a ꝑte ĩ modo ad ſuũ totũ cũ diſtribu tione.nõ eni ſequit᷑.ſoꝛtes nõ eſt hõ albꝰ:ſqᷣ nõ ẽ hõ.et iõ cũ ille Tᷣmĩꝰ qͥeſ cit ĩcludit negationẽ:qꝛ ꝓpt᷑ negati⸗ onẽ motꝰ nõ vʒ ↄña. , Cxii. Sophilma Eſt de hoc vᷣpo ignorat quod etiã ĩ⸗ cludit negationẽ ⁊eſt iſtud. Soꝛtes ignoꝛat aliquã ꝓpõe m.ponat᷑ ꝙ ſoꝛ tes ignoꝛat illã ꝓpõem ſuꝑ datam li neã cõtingit triangulũ equilatrũ col locare.⁊ſit illa a. Tũc af̃ ſic.ſor̃s ig noꝛat a pꝛopõem: ſed aꝓꝛopoſito eſt aliqua ꝓpõtio:g ſoꝛtes ignoꝛat ali⸗ quã ꝓpoſitionẽ. Impꝛobatur nam ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat aliquã ꝓpõtõ nem:& ſoꝛtes nõ ſcit aĩqᷓ ꝓpõem:mõ hoc eſt fłm: nã nõ obſtante ꝙ ſoꝛtes nõ ſcit a ꝓpoſitionẽ adhuc ſcit mul⸗ tas alias ſicut ſuppono. ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ eſt falſum. Et pꝛo pꝛobatione eius nego conſequentiam. ſcilicetſortes ignorat a pꝛopoſitionem. et a pꝛopo ſltio eſt aliqua pꝛopoſitio: ergo ſoꝛ tes ignorat aliquam propoſitionem tamẽ bñ ſequit᷑:ergo ſoꝛtes aliquam pꝛpooſuionẽ ignorat.xrõ quare nõ ſequit᷑ patʒ ex dietis.nichuominꝰ⸗ tz in dicto caſu hec ſoꝛtes nõ ſcit oẽm ꝓpõeʒ tamẽ hec cſſet negãda: ſoꝛtes oẽm ꝓpoſitionẽ ignorat:ſic hec eſſʒ negãda:ſoꝛtes oẽm ꝓpõem nõ ſcit. Sophilma cxiii. Eſt iſtð ignorato motu ignorat᷑ nã Pꝛobatuꝛ ſophiſma In diffiõe na te poĩt᷑ motꝰ ꝑ diffitõeʒ nat᷑e poſuã a phõ ſcðᷣo phiſicoꝝ ſʒ igrato illo qð poĩt᷑ ĩ diffitõe nate igrat᷑ diff itio na fe ſʒ igrata diſfĩtõe nate ignorat᷑ nã ¶ Inoppoſitũ arguitur.nã ſeqᷣtur ig norato motu ignorat᷑ nã:ergo motu igrato ignoratur nã ↄñs eſt falſũ ⸗ cluſio videt᷑ tenere qꝛ nõ videt᷑ eſſe drña inter añs ⁊ ↄñᷣis.falſitas ↄñtis pꝛobat᷑ qꝛ nullꝰ videt᷑ eẽ motꝰ quo ignorato ignoret᷑ natura.qꝛ quocũ⸗ q; dato ſi ipſe ignoret᷑ põt cognoſci a lius ꝑ cognitionẽ cuiꝰ põt cognoſci natura. Secũdo nã ſequi videt᷑ ig norato motu igrat᷑ nã: ergo ignora to motu natura ignoratur. modo hoc eſt falſũ qꝛ ego poſſũ ignorare motũ ⁊tñ nãm non ignorare. Quia poſito ꝙ nõ cognoſcerẽ aĩquẽ motũ adhuc naturã ſicut mãm vł formam cognoſcere poſſem. licet forte non cognoſcerem pꝛopꝛiam eſſe naturã. ¶ Ad ſophiſma reſpondetur:ꝙ ipſuʒ eſt verum ſicut pꝛobauit pꝛima ratio Ad impꝛobationem qñ dicitur igno⸗ rato motu ⁊c. ergo motu ignorato ignoratur natura negatur ↄña.quia in ſophiſmate ille terminus motu ra tione illius ꝙ eſt ignor ato includen tis negationem diſtribuitur pꝛo his que ſignificat.et hoc cum appellatio ne rationis vel conceptus ſecumdũ quem ule terminus ſigniſicat ea que ſign ificat.in illa autem motu igno rato ignoratur natura.ille termin⸗ etermiſigninc. l dond or deo argue pond mirre d de, Uinumd nonſi nhnuti ſuppohedi teconira no s ſeguit alne dictor inin cono reſriglur adſuffe Ouico autẽ pert non. cre⸗ von ſequni ſottes gnorot Nar troutuni gorat erm uri gnoſet:ergo cgwet yrer e no ſequit ſoꝛres igno⸗ mu materiu ſeu ho bz ſclaʒ materis omnis pema ma 1 Qwamr: ergo ſones igno WMure Enrnoſen Nheſtſiterfun um m don erroys cognounz deh auer onoutt dei trini in erſoni⸗ nik oſeſur uernyo wn ltei mi iterſoix mis de ueer ſuit mnietgo avet kut dei ſl l ſmitun niaunn⸗ Mnt oeg . qud niclede⸗ trinus. E nl nori ötcginſit nrne auiſpöt cognec (Stih iſtnni niit uv, G eng , Mur Grtur, Moo ſügego poſi gnorne nin non ignor re, Quts i cog oſcere igui notii turiſcurmam Rformum Men. Warr men gopan lentut, mamn reionlemn gihin um ſtant vobut nimznn peobarnen gi MMr õ arnunniun / l Gnttrieemnenf A,l ra illlden ä motu ſtat determinate.⁊ cum hoc ꝓ ſuis ſignificatis ſupponit nõ cũ ap⸗ pellatõe rõnis vel cõceptus ſᷣm quẽ dictus tminus motus ſigniſicat ſua ſi gnificata.⁊iõ merito ↄñja eſt negã da. Uñ ſciendũ eſt ꝙ iſta vba ſcire intelligere/cogitare/ignorare/oppi⸗ nari/aperire/iudicare/videre/audi/ re/imaginari/appetere/velle/amare odire⁊c.⁊ participia ⁊noĩa ex eis de ſcendè᷑tia reſtringũt t minos ſequen⸗ tes ſe ad ſupponẽdũ pꝛo his pꝛo qbꝰ ſupponũt nõ abſolute:ſed cũ.appella tione rõnis vel cõceꝑtus:ſcdðᷣm quẽ dicti ter mi ſignificãt ea que ſigniñ cant ideo arguẽdo nõ põt fieri muta tio vniꝰ tmi reſtricti ad ſupponẽduʒ intminũ non ſic diſtributũ reſtrictũ ad ſupponẽdù ⁊econira ⁊ivᷣo qñ imi nus ſequit᷑ aliquẽ dictoꝝ ᷑minorum dictomõ reſtrĩgitur ad ſupponendũ Quãdo autẽ pᷣcedit non. ꝓpter hoc non ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat naturã & ſortes naturã ignorat Nec ſequitur naturã ↄgnoſcit:ergo cognoſcit nãzʒ pꝛopter idẽ nõ ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat pꝛimã materiã ſeu nõ habʒ ſcĩaʒ de pᷣma materia ⁊ omnis pꝛima mate⸗ ria eſt natura: ergo ſoꝛtes ignorat naturam; Et ſiniłr nõ ſequit᷑ de? eſt ⁊ ſẽer fuit trinꝰ in ꝑſonis ⁊ auerroys cognouit deſ:S auerroys cognouit deũ trinũ in perſonis. Si milit nõ ſedtur auerꝛoys non cogno uit deü trinũ ĩ gerſoĩs ⁊oĩs deꝰ ſẽꝑ eſt ⁊ſẽper fuit inꝰ:ergo auerroys ñ cognouit deũ.ſed bñ ſequitur ergo nullũ deũ auerroys coguit deũ ſᷣm rõem ſᷣm quã dicit᷑ deꝰ trinus.xi lo pʒ ad ſcdᷣam ĩ ꝓbatõem.ſ.ꝙ nõ ſe⸗ quit᷑ ignorato motu ignorat᷑ natura ergo ignorato motu:natura ignorat᷑ quia põt ignorari motꝰ atñ nõ nata ſicut materia vel foꝛma cogne ſcitur licʒ nõ cognoſcat᷑ eẽ natura ſpᷣm rõez ſecumdum quã dicitur natura. Sophilma .cxiiii. Eſt iſtud immediate ſũt partes con tinui.ſ Pꝛobat᷑ quia partes cõtinui ſũt due medietates ſʒ due medieta⸗ tes ſũt ĩmediate ergo ꝑ cõuerſiõem imediate ſũt partes cõtinui. Scðo ſine oĩ medio ſũt partes continui S ĩmediate ſũt partes cõtinui:ↄña ꝓ⸗ batur.qꝛ ſi ſine oĩ medio ſũt ꝑtes cõ tinui.tũc ſine medio ſũt partes ↄti⸗ nui:ſʒ ſine medio ſũt partes cõtinui tũc ĩmediate ſũt partes ↄtinui.añs ꝓbatur qꝛ quibuſcũq; partibꝰ conti nui datis de illis verũ eſt dicere ꝙ ſi ne oĩ medio ſunt ille partes ex eo ꝙ nõ omne mediũ eſt ĩter illas partes. Tertio cu non medio ſunt partes cõtinui:g ſine medio ſunt partes ↄti nui.ↄña/pbatur:qꝛ nõ et ſine vident ideʒ ſigniſicare.añs ꝑʒ: qꝛ cũ ſuis ac cidẽtibus ſunt partes ↄtinui ſua aũt accidentia nõ ſunt mediũ.ergo cum non medio ſunt partes cõtinui.et . ↄñs ĩmediate ſunt partes ↄtinui. cũ idem ſigãt immediate ⁊ ſine medio. 4 Impꝛobat ſ. opima. Immediate unt partes cõtinui:ergo nullũ ẽ me qium inter partes cõtinui. ↄñsẽ fol ſum ex eo ꝙ ↄtradictoꝛiũ eiꝰeſtverũ ſcʒ aliquod medium eſt inter partes continui:ex eo ꝙ alique partes cõti⸗ nui ſunt mediate. ↄna tenet ex eo ꝙ imediate exponit᷑ ꝑ ly ſine medio. Tirca illud ſophiſma ẽ ſciendũ ꝙ ly ĩmediate dicit negationẽ medti aliqñ loci.aliquando tꝑis. aliqñ cali ditatis. aliquando negationẽ medit in argumẽtatione.aliqñ medii in de mõſtratione. Exempꝑlũ pꝛimi.qñ eni dicimus duo coꝛpoꝛa celeſtia eſſe im mediata.ſicut illa per que nõ ẽ locꝰ medius.Exemplũ ſecũdi. Nã aliqñũ dicimus duo coꝛpoꝛa eẽ ĩmediata.ſi cut diem et noctem. Exemplũ tertii fã aliquãdo dicimꝰaliquã cauſã eẽ ĩmediatã ſui effectus. eo ꝙ nõ eſt cã k tiii mediata inter illam ⁊ ſuſ effectum. Exemplũ quarti.nã dicimꝰ ꝙ nume rus ternariꝰẽ ĩmediate poſt binariũ et ſic ſimilimodo dicimꝰ ꝙvna medi etas cõtinui eſt ĩmediate antevel pꝰ aliam.Exemplũ quiti. Nã ſolemꝰoi cere pꝛincipia ſcientiaꝝ eẽ immedia ta hoc eſt carẽtia mediis ꝑ que ſunt demõſtrabilia.¶ Secundo eſt ſcien dutmm ꝙ ly ĩmediate aliqñ accipit᷑ ad uerbialiter aliquando noĩaliter.quã do accipitur aduerbialiter tũc nõ eſt determĩatio nominis ſed ẽ determi natio verbi. Et quãdo accipitur ad uerbialiter tũc dicit᷑ teneri ſincathe goꝛeumatice.qñ vᷣo capit᷑ noĩaliter dẽ teneri ſincathegoꝛẽaticeſ Tertio eſt ſciẽdũ ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma ĩ⸗ mediate diſtribuit negatiue.qꝛ ĩme diate eſt idẽ ꝙ ſine medio. ⁊ bene ſe quitur ĩmediate ſũt partes cõtinui: ergo nullũ mediuʒ ẽ inter partes cõ tinui:et ergo cauẽdũ eſt de pꝛepoſiti onevel poſtpoſitione eiꝰ reſpectu ter minoꝛũ diſtribuibiliũ. Iſta notamẽta valent pꝛo pꝛeſenti ſophiſ mate et aliis ſophiſmatibus in qᷣbꝰ ponunt᷑ ulaverba incipit deſinit que in eoꝛũ ſignifſicationibus includunt hoc ſincathegoꝛeuma immediate. Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ eſt falſum. Naʒ ſequit᷑ ĩmediate ſũt partes cõtinui: ergo nullũ ẽ mediuʒ inter partes ↄtinui.bene tñ ↄcederẽ illã partẽ ĩmediate ſũt partes conti⸗ nui.quia alique ſũt partes inter q̃s nullũ eſt mediũ que ſũt partes conti nui. vnde in ſophiſmate immediat e tenetur aduerbialiter ĩ alia aũt par⸗ te ĩmediate ſunt partes cõtinui. ly imediate tenetur noĩaliter. ¶d rationes¶ Ad pꝛimã.partes cõ tinui ſunt ĩmediate concedo. ſed ne go ↄñam.ergo immediate ſunt par⸗ tes cõtinui.vnde illa.partes cõtinui ſunt immediate nõ debet ſic conuer :ſed debet ſic conuertſ.partes Ime diate ſunt partes continui. et illam bene concedo. ibi enĩ ly immediate tenetur nominaliter.nego tñ illã:im mediate ſunt partes cõtinui in qua ly ĩmediate tenetur aduerbialiter. Ad ſecundã ſine medio ſũt partes cõtinuihoc nego ſicut negarẽ illaʒ. nullũ mediũ ẽ inter partes cõtinui. Ad ꝓbationeʒ ſine omni medio ſũt partes cõtinuo: ergo ſine medio ſũt partes cõtinui. Negatur ↄna ꝓpter hoc ꝙ in pꝛima li medio ſtat ĩmobili ter ꝓpter duo ſincathegoꝛẽ̃ata mobi litantia pᷣcedentia.in ſecũda aũt ſtat mobiliter ꝓpter hoc ſincathegoꝛeu⸗ ma ſine pᷣcedens ⁊ mobilitans ipſuʒ modo a termino ſtãte hugolur ad eundẽ ſtantẽ mobiliter nõ valet ↄña ¶ Ad tertiã.cũ nöõ medio ſũt ꝑtes cõ tinui.⁊c.negat᷑ ↄña.¶ Ad ꝓbationẽ dico ꝙ cũ nõ ⁊ ſine nõ ið ſignificant ſed bene nõ ⁊cũ ſine idẽ ſignificãt.æ iõ bñ ſe eckn⸗ nõ cũ medio ſũt partes cõtinui:g ĩmeditate ſũt ꝑtes cõtinui ſed tũc negãdũ eſt añs ex eo.ꝙ illa ẽ cõcedẽda cũ medio int᷑ ꝑtes cõtinui que eſt eius cõtradictoria. onſequẽter in hac ꝑte reſtat vi⸗ dere ſophiſmata de incipit ⁊ deſinit que ĩcludũt negatõem in eoꝝ ſigni⸗ ficatione. Pꝛiꝰ tñ videndũ eſt de ex⸗ poſitõe ꝓpõm in qͥbꝰ ponit᷑ aliquod dictoꝝ verboꝝ incipit ⁊deſinit. Pꝛo quo eſt ſciendũ ꝙ coĩter ꝓpõ in qua ponit᷑ hoc vᷣbũ ĩcipit ſolet expom du płr vnomõ ꝑ ꝓpõem de p̃ſenti ⁊ re⸗ motõnem de pᷣterito.iiꝑ affirmatiuã de pᷣſenti xremotõem de pᷣterito cſᷣ additõe huiꝰ ſincathegoꝛeũatis im mediate. Uet bigr̃a ſoꝛtes ĩcipit eſſe exponit᷑ ſic ſr̃s nũc eſt ⁊ſor̃s ĩmedia te añ hoc nõ fuit. Scðo ſolʒ exponi remotionem de pꝛeſẽti ⁊ põnẽ de futuro ſꝑ cũ additõne huiꝰ ſtncathe goreumaq ĩmediate.vᷣbigfa ſołs ᷣci Pa datur pumum mid ms lui pit debet crpon per egaln neſenti etafinnatuemn de i x o Muts i eſe ci ſottes uc chet mmelae enon ful: Et qꝛ no e dare gan ins eſſe albedns ſedylnmü ns no eſt quus no acqumritur : Kman A durulner 1 gran NWanesnae ele etponuur Aaſd un ond hus et immedute oll hot ern Tertin neguln de ehus gu it dore imui inſtio ſin hoͤt⸗ 9 fueritt noypltmi ſedeſiur erponitu heſenti ct afirmatmam dep lner oe Mnu gans P mnegoren⸗ inntnmn hie; rummmaſne ſuni nhlin unlnnn nnuͤch ͦneiihſil gete nae egn ,fnl Jbuini g ci nd ſir ſenfen Aer nͦi ſne ſignicen biſaſen ai mu inne mugae ſirger cönnul mgiti el ais re ilaẽ Citn cinedo in geocönnut Nteuscötr acictorun. onſegveter in hae ge rener ed ſohman deen d iAudin negnden Mend ſini n Don unlat⸗ ſrde ppom in o; vout un co⸗ nmmmn nie r pit eẽ albꝰ exponit᷑ ſic.ſoßs nũc non eſt albꝰ ⁊ ipſe ĩmediate poſt hoc erit albꝰ. Ita ſicr hec ꝓpõ ĩqua poĩt᷑ hoc verbu deſinit coĩter ſolʒ exponi du⸗ plici᷑ vuomõ ꝑ negatiu de pᷣſenti ⁊ aſtir̃atiuã de pꝛet᷑ito.vt ſor̃s deſinit eẽ.i.ſors nũc nõ eſt timeiate ante hoc fuit.ſ Secũdomõ exponitur ꝑ. affirmatiuã de pᷣſenti ⁊ negatiuã de ſuturo:vt ſortes deſinit eẽ i. ſortes uic eſt ⁊æ imediate poſt hoc nõ erit.et DBHos de deſinit vif icaret᷑ de ĩſtanti ĩ uiuiſibili ſi aliq tale poneret᷑. Et ad vidẽdum qñ ĩcipit ⁊ ſilr deſinit ſic vł ſic debẽt expoĩ.notãde ſũt alique re gule. Quaꝝ pma eſt iſta. De rebꝰ quarũ eſt oare pꝛimũ inſtans ſui eẽ icipit debet exponi ꝑ aſffirmatiuam de pꝛſenti negatiuam de pꝛeterito ¶ Secanda regula de rebus quarũ non datur pꝛimum inſtans ſui eẽ in⸗ cipit debet exponi per negatiuam ðᷣ pꝛe ſenti et affirmatiuam de futuro. hec ergo ꝛſoꝛtes incipit eſſe exponit᷑ ſic.ſoꝛtes nunc eſt et immediate ãte hoc non fui:.Et qꝛ nõ ẽ dare pꝛimũ inſtans eſſe albedinis ſedvltimũ in⸗ ſtans nõ eſſe.quia nõ acquiritur to⸗ ta ſimul ſed partialiter ⁊ graduali⸗ ter:ergo illa ſoꝛtes incipit eſſe albꝰ erponitur ſic.ſoꝛtes nunc non ẽ al⸗ bus et immediate poſt hoc erit albꝰ ¶ Tertia regula.De rebus quarum eit dare pꝛimũ inſtãs ſui nõ eẽ ante hoc ꝙ fuerũt ⁊ nõvltimũ inſtans ſui eſſe deſinit exponitur per negatiuaʒ de pꝛeſenti et affirmatiuam de pꝛete teruo. ¶ Quarta regula. De rebus quarum eit darevltimuʒ inſtans ſui eſſe ſi alique ſunt tales deſinit expo nitur per affirmatiuam de pꝛeſentiz negatiuã de futuro. Aliqui autẽ dicunt de expoſitione ꝓoſitionum de deſinit ⁊ incipit. vñ dicunt ꝙ eodẽmodo debent exponi in permanentibus et ſucceſſiuis, taʒ de rebus quaf̃um eſſe acquiritur ſi⸗ mul ſeu ĩpartibiliter ꝙᷓ de rebus qᷓꝝ eſſe acquiritur ſucceſſiue et partibi⸗ liter.vndevuifoꝛiniter exponitur hic et ibi per affirmatiuam de pꝛeſenti ⁊ negatiuam de pꝛeterito et deſinit negat iuam de pꝛeſenti et per affir⸗ matiuam de pꝛeterito. vt ſoꝛtes in⸗ cipit eſſe exponunt ſic. ſoꝛtes nunc ẽ et immediate ante hoc non fuit. ſoꝛ tes incipit eſſe albus ideſt Cꝛtes nẽ eſt albus et immed iate ante hoc nõ erat albus.et iſti per li hoc non ĩtel⸗ ligunt nec denotant aliquam reʒ eẽ indiuiſibilẽ in tempoꝛe ᷣmvnũ tpus ¶ Unde cum dicitur ſoꝛtes nunc eſt et immediate ante hoc ſoꝛtes nõ e⸗ rat.per ly nunc intelligunt tempꝰim mediatum tẽpoꝛi in cuius nulla par te ſoꝛtes erat. et idem demonſtrant per ly hoc.quando dicunt immedia⸗ te ante hoc ſoꝛtes non erat idem ꝙ per ly hocvolunt demonſtrare tem⸗ pus in quo ſoꝛtes eſt quod eſt imme diatum tempoꝛi in quo nec aliq̃ eius parte ſoꝛtes.nõ fuit.et ſᷣm hoc opoꝛ teret concedere ꝙ quilibet noſtrum tunc inciperet eſſe. Naʒ de quolibet noſtruʒverũ eſt dicere ꝙ ipᷣe nunc ſit et ĩmediate ante hoc non fuit demõ ſtrando per ly hoc totale tempus in quo eſt et fuit quod inſeq̃batur tem pus in quo nec in aliqua parte fuit. Tertiomodo poſſunt exponi pꝛopo⸗ ſitione de incipit et deſinit. verum eſt tamen ꝙ ille modus nondũ ẽ vſi/ tatus neq; conſuetus:quẽ moduʒ ex ponendi inter ceteros reputo bꝛeuio rem. ¶ Pꝛo quo ſciendum eſt ꝙ ſicut ſunt queð aduerbia de pꝛeteri to.ſicut heri.et aliqua de futuro vt cras.ita aliqua ſunt que cum ſigni⸗ ſicant tempus bꝛeue vt nuper.ſtatum modo.nunc.et ſimilia. Alia cuʒ ſigni ficant tempus longum ſicut iſta diu olun quondam,. Secundo eſt notã dum ꝙ quandoq; talia aduerbia in⸗ cluduntur in ſignificatione verboꝛũ ſicut hoc aduerbiuʒ frequenter ĩclu⸗ ditur in illo verbo legito quod idem eſt ꝙ frequenter lego. ita etiaʒ huiꝰ modi aduer bia nuper/ ſtatim poſſũt includi in aliquibusverbis. J i⸗ vills dico pꝛimo ꝙ ſic eſt de iſtisverbis incipit ⁊ deſinit. ꝙ ĩ eis includũtur aduerbia cõſignificantia tempus bꝛeue. et ſecundum hoc ex⸗ ponetur ſic.ſoꝛtes incipit eſſe.id eſt ſoꝛtes modo eſt et non eſt diu ꝙ nõ erat. ¶ Simtliter ſoꝛtes deſinit eſſe id eſt ſoꝛtes modo eſt et ſtatim poſt hoc non erit. Iſta expoſitio eſt hoꝛũ verboꝛum incipit ⁊ deſinit. Patet pꝛimo ex cõmuni modo et vſu loquẽ di. vnde idem eſt incipere eſſe ſicut de nouo eſſe vel nouiter eſſe. modo de nouo eſſe vel nouiter eſſe nõ eſt aliud niſi modo eẽ ⁊ nuper ante nõ fuiſſe.ſeu non eſt diu ꝙ hoc nõ fuit. Simliter deſinit non eſt aliud niſi ceſſare eſſe. ⁊ eſt idem ſicut ſtatim poſt nõ eſſe. Item incipere idem eſt ꝙ pꝛincipiare vel pꝛincipiũ habere. Unde quando modicum de aliqua re eſt factũ ſolemus dicere ex pꝛin⸗ cipio huius: quia ergo ſermo nõ ha bet vigoꝛem niſi ex vſu loquendi. Sequitur hanc expoſitionẽ de inci⸗ pit et deſinit eſſe pꝛopꝛiam:quia con coꝛdans et ſequens ex communi vſu loquendi homimũ. ¶ Secundo dico ꝙ in hoc ſemper exponũtur tales ꝓ poſitiones per affirmatiuã de pᷣſenti quãdo enim res nõ eſt non dicimus ꝙ incipit eſſe ꝙᷓuis bene dicatur ſta tim incipiet eſſe.ſicut quando homo quieſcit non dicimus ꝙ ipſe incipit moueri. ergo iſta ſoꝛtes incipit mo⸗ ueri ſic debet exponi.ſoꝛtes nũc mo uetur et nõ eſt diu ꝙ nõ mouebatur Similiter quando aliquid non eſni non dicimus ꝙ deſinit eſſe: ſed iam deſinit eſſe.ſicut quando homo eſt iam moꝛtuus non dicimus illum ho minem deſinere eſſe.ſed quando eſt dicimus ꝙ deſinit eſſe.⁊ ſeccundum hoc deſinit eſt exponẽdum per aff ir matiuam de pꝛeſenti et negat iuam de futuro cum illa additione ſtatim poſt hoc. vt ſoꝛtes deſinit eſſe: id eſt nunc elt et ſtatim poſt hoc non eri I Et incipit per affirmatiuam de pꝛe⸗ ſenti et negatiuam de pꝛeterito cuʒ illa additione nuper ante vel ula nõ eſt diu. vt ſoꝛtes incipit eſſe: id eſt ſoꝛtes eſt ⁊ nuper ante hoc non fuit vel ſic ſoꝛtes nunc eſt et non eſt diu ꝙ non fuit.¶ Tertio dico & vᷣm hoc nõ eſt aliter exponendum incipit et deſinit in permanentibus et ſucceſ⸗ ſiuis: ſed vtrobiq; eodem modo. Quarto dico ꝙ ſecundũ hoc omne quod incipit pꝛius incipiebat.⁊ om̃e quod deſinit adhue deſinet ⁊ adhuc erit.et hoc eſt pꝛopter hoc ꝙ in infi⸗ nitum tempus eſt diuiſibile ⁊ nõ eſt dare pꝛimam partem tẽpoꝛis ſimpli citer nec etiamvltumã.Et ideo dicit ariſtoteles ſexto phiſicoꝛum. Omne quod mouetur pꝛius mouebatur et poſt hoc mouebitur. Sed dubitat᷑ qytum tempus ſecundum dictam ex poſitionem requiratur ad hoc ꝙ als quid incipiat eſſe.⁊ quãdiu talis ſit vera ſoꝛtes incipit eſſe.eodeʒ medo dubitatur de deſtinit. Zd hoc reſpondetur ꝙ ſ- ecundum durationẽ rerum et periodum opoꝛ tet accipere illud tempus aliter et a liter. VUnde diutius dicimns vnam ciuitatem incipere ꝙᷓ; vnam domum ſed ambo ſimul inceperunt.et ergo ſecũdum ꝙ durationes rerum ſunt minoꝛes ᷣm hoc ulle res per minus nr melpet deſn mnd̃ ncrdudatur: tamen quiu iln ſo 4knon volo en veln vode deſinlt. nec⸗ ſimicrer dos wuſ ccunda n MSN i opouet concodert aligia c lomnt modum loqvendt homin m oponeret ſecundu cam conn re q ain aliqva fes generabll coꝛruptipllis ellet tidiu meipen e, 1 ſe um eſet cocenedl ſore yir cle uc llv g fuila nuntum annos et achuc elet. In ſones nunc eſet 14 imechate oc non fut demoſtrancho per Mpeciſe tempus per quod fuit ACeNru dNd od contra (eponn odumſoggecn n con, re tales dopoſtnones:ed ne rreſeel de ocſeſclzen ſe iſt non diu tuiſſer ſe ſoꝛe itpeꝛ cenun Mnoo ſatio die Gimiliter iurta dietam in hec eſt concellenci agan ſerula agin mne on cij arto do ſeunch oe Uene mepit us lepur cr war uinrt uue wguptr egin inſi, empus 0 diiltbie 1n min orten tedois ſinpii ctumwltumi Etideo dien es ſenope cdum Dune our wund monedurn N mouedtur Se dabuf enpus ſtcunchenn doum vnen rqummr l in neputeſe glull e utniiſt i un tempus incipiunt eſſe. TInde peri odus homimis eſt maioꝛ ꝙᷓ; periodus canis. ideo diutius incipit eſſe. Unde ſi cams viueret per viginti annos: eſſet ſibi magnum tempus. non eſſet tamẽ magnum tempus ho mini. ¶ Ex illo ſequitur coꝛrelarium ꝙ alique res quando iucipiunt eſſe et non deſinunt ſimul eſſe: veruz eſt dicere de vna ꝙ diutius incipit eſſe ÿᷓ alia. ſicut dicebatur de ciuitate = de domo. Sic viſe ſunt tres expoſi⸗ tiones pꝛopoſitionum in quibus po⸗ nuntur incipit et deſinit.et licet ter⸗ tia ſecundũ modum loquendi homi num exdudatur: tamen quia inuſi⸗ tata eſt non volo ea vti in ſ. ophiſma tibus de deſinit. nec ſimiliter volo vti ſecunda pꝛopter hoc ꝙ iuxta ſe⸗ cundã opoꝛtet concedere aliqua con tra omnẽ modum loquendi hominũ Nam opoꝛteret ſecundũ eam conce dere ꝙ diu aliqua res generabilis et coꝛruptihilis ellet tãdiu inciperet eſſe. ⁊ ſic iam eſſet concededa ſoꝛtes incipit eſſe. adhuc poſito ꝙ fuiſſet per centum annos et adhuc eſſet. Nam ſoꝛtes nunc eſſet ⁊ ĩmediate ante hoc non fuit.demõſtrando per ſy hoc pꝛeciſe tempus per quod fuit puta centum annos. Modo contra conſuetum modum loquẽdi eſt con⸗ cedere tales pꝛopoſitiones:eo ꝙ in⸗ cipere eſſe eſt de nouo eſſe.ſed de no uo eſſe eſt non diu fuiſſe: ſed ſoꝛtes qui fuit peꝛ centum annos ſatis diu fuit. Similiter iuxta dictam expo⸗ ſitionem hec eſt concedenda. adam deſinit eſſe:quia adam nunc non eſt tt immediate ante hoc adam erat. demonſtrando per ly hoc totale tem pus per quod adam non fuit poſtqᷓ dicere adam deſinit eſſe. modo hoc fuit. immo in perpetuũ eſſet verun eſt contra conſuetũ moduʒ loquẽdt: ex eo ꝙ deſinere eſſe eſt de nouo no eſſe vel ceſſare eſſe. Et contra illam expoſitioneʒ poteſt foꝛtius argui ỹÿ contra aliam. Unde ꝑer teſtimoniũ ſi quis diceret hoc nunc eſt verum: ſcʒ ꝙ adam deſinit eſſe omnes dice⸗ rent ꝙ non: immo foꝛte apponerent dicentes diu eſt ꝙ deſinit eſſ. e. ¶ Re⸗ uertar ergo ad pꝛimam expoſitionẽ qua volo vti in ſequẽtibus.nam iſta eſt vſitata: et ſecundum illam pꝛeci⸗ ſius loqui poſſumus ymaginãdo ſe⸗ cũdum ipſam inſt antia indiuiſibilia in tempoꝛe.licet talia in rei veritate nõ ſint. nichilominꝰ expedit ea yma ginari ſicut et aſtrologi ymaginant᷑ multos circulos in celo.qui in reive ritate ibi non ſunt. Et geometre y⸗ maginantur puncta ĩdiuiſibilia licet in rei veritate nulla ſint talia: tamẽ in dictis ſcientiis expedit talia yma ginari pꝛopter melioꝛẽ ⁊ facilioꝛem traditionẽ dictarum ſcientiarũ. ita non minus dico in pꝛopoſito ꝙ expe dit ymaginari inſtantia ĩdiuiſibilia in tempoꝛe ad expꝛimẽdum certas ⁊ pꝛeciſas menſuras motuũ et muta⸗ tionum quas ſine ymaginatione in ſtantium indiuiſibiliũ ita pꝛeciſe ex pꝛimere non poſſemus.nec ex hoc ſe quitur aliquod inconueniẽs quãdo ſermones de talibus indiuiſibilibus per alias longas oꝛationes debite exponũtur.pꝛopter quas etiam oꝛa⸗ tiones pꝛolixas euitandas expedit ales termios ponere quos antiqui crediderunt ſupponere pꝛo rebus ve ris indiuiſibilibus ſicut ſunt punctꝰ? et inſtans. licet tales res indiuiſt ibi⸗ les non ſint niſ ſecundum ymagina tionem. ¶ Tunc pꝛo ſophiſmatibus ſequẽtibus ſoluendis notande ſunt due regule, Duan pma ẽ ꝙ arguẽdo cũ utis eb Trn deſinit ab ĩferioꝛibꝰ ad ſriꝰ ĩ pᷣdicatis eſſ. Etialibꝰ ẽ bõa ↄñia 3 te pᷣdicati.vñ bñ ſe eqᷣtur. ſorſ ĩcipit eẽ hõ:g ſors ĩcipit eẽ aĩal. Silr bñ ſed iur ſors veſinit eẽ hõ. S deſinit eſſe aĩal. Scðᷣa regula ẽ arguẽdo ab ĩife rioꝛi ad ſuꝑiꝰcũ iſtis vxbis ĩcipit⁊ de ſinit a ꝑte pᷣdicati ĩ pᷣdicatis accñta⸗ libꝰ nõvʒ ↄna. Nõ eĩ ſedtur ſor̃s ĩci pit eẽ albꝰ. S ĩcipit eẽ coloꝛatus. Sophilma cxvi. Pomo ẽccipit eẽ albꝰ quãdo nullꝰ hõ incipit eẽ albus.poſito caſu ꝙvnꝰho mo puta ſoꝛtes pꝛius fuerit albus et erit albꝰ ꝑ totũ annũ.⁊ alii hoĩes. ſint nigri:⁊ fuerũt nigri: et erũt ni⸗ gri ꝑ totũ ãnũ.T ũc illo cãu põito ꝓ bo pᷣmã ꝑtẽ ſophiſmat:vʒ illã hõ inci pit eẽ albꝰnã hõ nẽ ẽ albꝰ æhõ pꝰhoc erit albus. g ĩcipit eẽ albꝰ.ↄña tʒ ab exponẽtibꝰad expoĩtã.añs ꝓbat᷑.nã pᷣma exponẽs ẽ vaꝓ hoĩbꝰ? migris. et ſcoa ꝑs ẽ va ꝓ hoĩe albo. Scða ꝑs pʒ ex cãau¶ In oppm̃ a. Sophiſma ĩplicat ↄdictionẽ:& ẽ fłʒ.Rñdeĩ ꝙ ſo phiſ. ẽ fłʒ. Et ꝓ ꝓbatõe notãð ẽ ꝙ re gla ꝙ ſi ꝓpõ ð icipit hẽat ſhiecrũ di ſcretũ qð ſhiectũ ſit t᷑mina ĩdiuiduab tẽ illð ſhᷣiectũ pᷣt tĩeri ĩ vtraq; expo nẽtiũ ſiẽ h̊.ſor̃s ĩcipit eẽ albꝰ qͥ ſic ex ponit᷑.ſor̃s nẽ ñ ẽalbꝰ⁊ ĩmediate pꝰ hoc erit albꝰ⁊ eoðꝰ ſi ſdᷣiectũ ꝓpõis de ĩcipit fuerit iminꝰ diſtributꝰ. ſiẽ hec.oĩs hõ ĩcipit eẽ albꝰ.q̃ expõit᷑ ſic oĩs hõ nẽ ñ ẽ albꝰ ⁊ ĩmediate pꝰ hoc erit albꝰſʒ ſi ſvᷣiectũ ð ĩcipit fũit ter minꝰ ðtermĩate vł ꝑſõałracceptꝰ tẽ nõ dʒ retieri ið ſbᷣiectũ ĩvtraq; expo nẽtiũ.ſʒ ĩ pᷣma dʒ retĩeri.⁊ ĩ ſcðᷣa dʒ ſubiici relatiuũ idẽtitaſ..vt h.hõ ĩci⸗ pit eẽ albꝰ.qͥ dʒ ſic expõi.hõ nẽ ñ ẽ al bus ⁊ ĩmediate poſt hoc erit albꝰ.ſʒ ſic nõ erat factũ in ꝓbatione pꝛime partis ſophiſmatis. Sophilma cxvii. Soꝛtes ĩcipit eẽ coloꝛatꝰ.põito cãu ꝙ pꝰfũit niger ⁊ nũc ĩcipiat eẽ albꝰ Tũc ꝓbat᷑ ſophiſma ſic.ſor̃s ĩcipit eẽ albꝰex cãu:& ĩcipit eẽ coloꝛatꝰ. ã videt᷑ tenere ꝑ locũ ad ĩ ferioꝛi ad ſu periꝰ.¶ Impꝛobat᷑ q̃łrcũq; expõit᷑ ly ĩcipit ẽ flx. Si ei exꝑõat᷑ ſic.ſor̃s nẽ nõ ẽ coloꝛatꝰ ⁊ ĩmediate pꝰ hoc erit coloꝛatꝰ.pꝛĩa ꝑs ẽ flã. Si exponãtur ſic.ſor̃s nũc ẽ coloꝛatꝰ ⁊ imediate añ hoc nõ fuit coloꝛatꝰ.ſcðᷣa ꝑs ẽ falſa. Rñdet᷑ ꝙ ſophiſ.ẽ flm̃¶ Ad ꝓbationẽ pʒ ex ſcdᷣa regła ꝙ nõ vʒ ↄna ab ĩfe⸗ rioꝛi ad ſr̃iꝰcũ hoc vbo icipit ĩ pᷣdica tis accñtalibꝰ⁊ hoc affirmatĩe.nec a ſuꝑioꝛi ad ſuũ ĩ feriꝰ cũ eoð negatie quia nõ ſequitur ſoꝛtes nõ incipit eẽ coloꝛatus:ergo nõ icipit eſſe albus. Sophiſma .cxviii. Dev ĩcipit eẽ ĩa ĩſtãti.ſit a ĩſtãs pᷣmũ Pꝛobar.deꝰ nũc ẽ ĩ a iſtãti ⁊ ĩmedia te añ hoc ñ fuit ĩ a ĩſtãti:g deꝰicipit cẽ ĩ a ĩſtãti:ↄña tʒ ab expouẽtibꝰ ad expoſitã.añs qtũ ad pᷣmã ꝑtẽ notũẽ de ſe. Quo ad ſcdᷣaʒ ꝑtẽ ꝓbat᷑.qꝛ ĩme diate añ . te añ hoc nõ fuit deꝰ ĩ a ĩſtati. Im bat᷑ ſophiſma:deꝰ ĩcipit eẽ ĩ a iſtãti deꝰ ĩcipit eẽ.mõ hoc cẽ falſũ. d ſo phiſma rñdet᷑ ꝙ ipʒ ẽ veꝝ.Et qñ dr̃ᷣ deꝛ ĩcipit eẽ ĩ a ĩſtãti.ꝭO ⁊c̃:negat᷑ ↄa qꝛ ar̃.a ꝑte ĩ mõ ad ſuũ totũ cũ hoc vᷣbo incipit.et illa ↄñna non valet ab inferioꝛi ad'ſuperius,.⁊c. Sophilma cxix. Sors icipit eẽ hõ poſti fuit hõ pvi gti ãnos. Pꝛobat᷑ ſophiſ.Nã ſitai ſtãs terminãs excluſiueviginti ẽnos Tũc at᷑ ſic.ſoꝛtes nũc ẽ hõ poſtq fuit hõ ꝑvigiti ãänoss per q̃ͥs ſor̃s vixit. et ĩmediate añ hoc nõ fuit hõ poſti fuit hõ ꝑvigĩti ãnos:qꝛ ĩmediate añ hoc nõdũ fuit hõ ĩ a ĩſtãti:s ſors ĩci pit eẽ homo.ac. Impꝛobał ſophiſma.Sors incipi hoc nõ fuit a ĩſtãs:g imedia WNNNAo in.deiſdi cöſinili inat r determinano aa bals pͦm ſio caſualieuiuales nio pokeſt determinare hoye ncſe.vel hoe erbi nneipit modo pupb l era ſecund bipwpi talaooymmd nr deilu eus oeſin eſſen zirlvnde ſi ly ma inſtati cqux⸗ ulverbio nunc determmnet hoe ü ele ſoyhiſma eſt veri ſ aute n orderda dennn ſophil adunn a d enſas elen uInſtann deſinera elt d falſum. hophiſina ueo clprt eſſe ſ elt et no batur ſotiſna Gann tius nofutt ſ etet non fo ſcres incpit Eſcſtt ni fa Kigluſenphere derg n⸗ nen ſuede let end fuir ſertgtolineht ſeſontenrai an e whaieennictieilingine ni hec i futia iling wiet la ihin Funz belehhe Nlti is ri A, gewri: Owalltfnitigin i we no futr iliiginela ve no fult dela ititi In ſhiſmna.de ielt eil aiit ht in efli 84 uriktgie n Erandi h iainc dengt iame inad ſubtoi f nchi. ln u n itt fenan aſuenet in⸗ Grsn tutnei ſal mmair o znos prerr ei le ſone⸗ lhfut igin inonſ 4 ni he iti oli ini anos:g⸗ imecnaten Sõõ a mlim ⸗ t eſſe homo poſtẽᷓ f uit homo per vigi ti annos:ergo.ſoꝛtes incipit eſſe hõ ↄñs eſt falſum. Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſũ eſt veꝝ.negarẽ tamen illã. ſoꝛtes poſtqᷓ fuit homo pervigiti annos ĩcipit eẽ hõ:ſicut et negarem illam in pnti ſo phiſmate.in a inſtanti deꝰ incipit eẽ et ꝓpter ſimilẽ rationẽ.Et quãdo dr ſoꝛtes incipit eẽ homo poſtqꝙ fuit hõ per vigĩti annos: ergo ſoꝛtes incipit eſſe homo:negatur ↄñna /ppter hoc ꝙ arguitur ibi a parte in modo ad ſuũ totum cũ hocverbo incipit:⁊ tũc nõ vʒ ↄña ſicut pꝛius dicebatur. Pꝛo maioꝛi declaratione hoꝛuʒ ſo phiſmatum et cõſiłiũ poteſt dici ꝙ ĩ iſta pꝛopoſit ione.deusincipit eſſe in a inſtãti.vel ſibi cõſimili vcʒ in q̃ po nitur determinatio aduerbialis. vel pꝛepõ cum ſuo caſuali equiualẽs ad uerbio poteſt determinare hocver⸗ bum eſſe.vel hoc verbũ incipit.ſi pꝛi mo modo pꝛopõ eſt vera.ſi ſecundo⸗ modo:pꝛopõ eſt falſa. Eodemmõ di⸗ ſtingatur de iſta.deus deſinit eſſe in a inſtãti.vnde ſi ly in a inſtãti equa⸗ lens aduerbio nunc/determinet hoc verbũ eſſe ſophiſma eſt verũ.ſi autẽ determinet hocverbũ deſinit ſophiſ eſt falſum. quia tunc ſenſus eſſet ꝙ in a inſtanti deſineret eſſe deꝰ.x hoc elt falſum. cxx. Sophilma Soꝛtes incipit eſſe ſi eſt et nõ fuit. ¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes eſt ſi eſt.et pꝛius nõ fuit ſi eſt et non fuit ergo ſoꝛtes incipit eẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit Impꝛobatur.eſſe ſi eſt et nõ fuit ĩ⸗ eſt ſoꝛti et ſemꝑ inerit ſoꝛti et ſꝑ in fuit ſoꝛti:quia ſemꝑ hec ẽ vera quã do foꝛmatur.ſoꝛtes ẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit. ergo ſoꝛtes non incipit eſſe ſi eſt ⁊ ñ fuit. Reſpondetur ad ſophiſ⸗ ma dicendo ꝙ inceptio poteſt cadere ſolum ſuper ly eſſe: vel ſuꝑ hoc totũ eſſe ſi eſt et non fuit.ſi pꝛimomã ẽ ꝓ poſitio cõditionalis.ſi ſecũdo modo ſic eſt ꝓpoſitio de cõditionato pᷣdica to.⁊ pᷣmomõ ſoplłliſma eſtverũ ſicut ꝓbauit pꝛima ratio.ſed ſecũdo mo⸗ do ſophiſma eit falſum ſicut ꝓbauit ſecunda ratio.nã tũc denotat ſoxhiſ ma ꝓ eẽ ſi eſt et nõ fuit incipit eẽvel ineſſe ſoꝛti:et hoc eſt falſum: qꝛ eſſe ſi eſt et non fuit ineſt et ſemꝑ infuit et ſemꝑ inerit ſoꝛti. Simnliter ꝓba ri poſſʒ hoc ſophiſma. ſoꝛtes deſinit eſſe ſi eſt ⁊ nõ erit. Sophilma Soꝛtes et plato incipiunt eſſe.po to caſu ꝙ ſoꝛtes pꝛiꝰ fuit et pło nũc pꝛimo habeat eſſe. ¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes⁊ pla to nunc ſunt:ct ſoꝛtes ⁊ plato pꝛius non fuerũt.ergo ſoꝛtes et plato inci piunt eſſe.pꝛima pars añtis ptʒ ſecũ da pars ꝓbatur.ex eo eſſevera:quia eius cõtradictoꝛia eſt falſa videlicet ſoꝛtes et plato pꝛius fuerunt. ¶ In oppoſitum arguitur. Nam ſeq̊ tur.ſoꝛtes et plato incipiũt eſſe:ergo ſoꝛtes incipit eſſe.ſed ↄñs eſt falſuʒꝭ quia ſoꝛtes pꝛius fuit. Ad ſophiſma reſpõdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ ve rum.Et quando dicitur:ergo ſoꝛtes incipit eſſe.negatur ↄña:ſicut nega⸗ retur iſta.duo et tria ſunt quinq;: S duo ſunt quinq;. arguitur eĩi ibi ab vnica cathegoꝛica de extremo copu lato ad vnam aliaʒ cathegoꝛicã.ac ſi ibi eſſet copulatiua a qua argueret᷑ ad alterã eius partẽ. (xxii. Sophilma Jam incipit eſſe omne quod eit.poſi to caſu ꝙ ſoꝛtes nunc pꝛio ſit. Pꝛobatur ſophiſma. Jam eſt om̃e quod eſt ⁊ immediate ante hoc non fuit om̃e quod ẽ.quia immediate añ hoc non fuit ſoꝛtes qui modo ẽ:ergo cxxi. Pd⸗ tam incipit oſſe omne quod eſt. Impꝛobatur ſophiſma. nam ſequi tur iam incipit eé omne quod ẽ: iã omnce quod ẽ incipit eẽ. ſed Ef ſum. nã ſequitur iã omne quod ẽ ĩci pit eſſe.ſed deus eſt.ergo iam ded in cipit eſſe. ¶ Secundo nam ſequit᷑ is incipit eſſe omne quod eſt:ergo iam incipit eſſe deus. ¶Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuz eſtverum.⁊ quãdo dicitur. iã incipit eſſe omne quod ẽ:ergo iam oẽ qð eſt incipit eſſe. negatur ↄña.ex eo ꝙ ly ens incluſum in hoc quod eſt omne in añcedẽte ſtat mobiliter ſed ↄñte ſtat unmobiliter. modo a termĩo ſtã te mobiliter ad eundem ſtantem im biliter nonvʒ ↄnña.¶ Ad ſecũdã ſimi⸗ luer nego ↄnam ꝓpter hoc ꝙ argui tur a termino ſtãte immobiliter ad ſuum imferius sac ſi ſtaret diſtributi ue mobiliter:⁊ tunc nõvʒ ↄña. Ita ſi militer ꝓbaretur ⁊ impꝛobaretur et ſolueretur hoc ſophiſma. ſoꝛtes inci pit ſcire omne qð ſcit.poſito caſu ꝙ pꝛiꝰ ſciuiſſet decem ſcibilia ⁊ nũc pꝛi mo ſciret aliud ſcibile-. (xxiii. Sophilma Soꝛtes incipit eſſe alter illoꝝ.ponat᷑ & ſoꝛtes nunc ſit ct pꝛiꝰ fuit ⁊ plato nunc pꝛimo ſit ⁊ ꝑ ly illoꝛũ demon⸗ ſtrant᷑ ſoꝛtes et plato.tunc. Pꝛobatur ſophiſma.ſoꝛtes nunc E alter illoꝛũ et pꝛiꝰ nõ fuit alter uloꝝ ergo ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛum ¶ Impꝛobatur ſophiſma.nã ſi ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛũ vel incipit eẽ plato vel ĩcipit eẽ ſoꝛtes.nõ pꝛimũ ſi cut patet de ſe. nec ſecũdũ qꝛ ſoꝛtes pꝛiꝰfuit ſoꝛtes et poſt hoc erit ſoꝛtes nõ & incipit eẽ ſoꝛtes. ¶ Rñdetur ad ſophuſma.ꝙ ipᷣm eſt verũ ſicut ꝓba⸗ uit pꝛima ratio.et qñ dicitur ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛũ:ergo ĩcipit eẽ ſoꝛtesvel plato. negat᷑ ↄna ſicut nec ſequitur ſoꝛtes ĩcipit eẽ albus: ergo ↄñs ẽ fal ſoꝛtes incipit eſſe ſoꝛtes.licet enĩ ſd piat eẽ quodãmodo tũñ ñ incipit eſſe ſimplicuer et ideo ab inceptione ſᷣm quid ad inceptionẽ ſimpliciter nõ vʒ ↄña.qualiter eſt in pꝛopoſito qñ ar⸗ guitur ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛũ ergo ſoꝛtes incipit eẽ ſoꝛtes. vel ſoꝛ tes incipit eſſe plato.et eodẽ mõ pꝛo baretur ⁊ ĩpꝛobaretur ⁊ ſolueret᷑ ſo phiſma ſoꝛtes deſinit eẽ alter illoꝛuʒ poſito caſu & ſoꝛtes deſinat eẽ ⁊ pla to ſꝑviuat.verũ eſt tamẽ ꝙ licet illa cõcederetur ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛum tamẽ hec ẽ neganda alter il loꝛũ incipit eſſe ſoꝛtes.vnde licet illa bene cõcederetur ſoꝛtes incipit eſſe albus tñ illa negat᷑ album incipit cẽ ſoꝛtes gratia cuiꝰ ſit hoc ſophiſma. Sophilma cxxiiii Album incipit eẽ ſoꝛtes.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes nũc nõ ſit albus ⁊ ĩmedia⸗ te poſt hoc fiat albus. Tunc. ¶ Pꝛobatur ſic. ſoꝛtes incipit eẽ alb⸗ . ergo per cõuerſionẽ albũ incipit eẽ ſoꝛtes.¶ Secũdo albũ nũc non ẽ ſoꝛ tes⁊ aibũ ĩmediate pꝰhoc erit ſoꝛteſ ̊ albũ ĩcipit eẽ ſoꝛtes. ↄña tʒ ab expo nibilibꝰ ad expoſitã añs ptʒ ꝑ caſũ. ¶ Impꝛobatur ſic.albũ incipit eẽ ſoꝛ tes vel aliud albũ dutĩguit᷑ a ſoꝛte vł non diſtinguitur a ſoꝛte. Si diſtĩgui tur a ſoꝛte. Contra nã ſoꝛtes põt in cipere eſſe albꝰ abſq; hoc ꝙ aliquid dubinctũ a ſoꝛte ĩcipiat eſſe ſoꝛtes.ſ- aũt non diſtinguitur a ſoꝛte et ẽ vel erit tunc eſtvel erit idem ſoꝛti ſʒ ni⸗ hil quod eſtvel erit idem ſoꝛti ĩcipit eſſe ſoꝛtes in caſu pꝛedicto:ergo nul lum album incipit eſſe ſoꝛtes.Rñdeo ꝙ ſophiſma eſt falſum. Ad pꝛobatio nem pꝛimã dico ꝙ illa ſoꝛtes incipit eſſe albus nõ cõuertitur ſic ſed iſto⸗ modo aliquid quod incipit eſſe albi eſt vel erit ſoꝛtes.et hoc eſt verũ. ¶ Ad ſecũdam dico ꝙ ille due albuʒ nunc nõ eſt ſoꝛtes et album ĩmedias lncglſotes napt ecun wetilſien ntcncg e ſo kopuns ean A tinn Nretipt er cndimln ta ltes incipt equitare, Aſophiſmna rdemnn g ſophin filöEt adpimnoni diex ſtener date ſüt ervonentes ſunnis.ſed opy ſie niccrc con is ſones nuc eyuitat gue 5 gutuut er imelate ante urym no eq tautt ti egoegui platon cc ben lbunnchi tiſottes geſthat ſanes nig do lr Abue tin Pobrrle ſots nagtet i no civertuu alti' apri Slaicaltir wreſo bo inccire oe ertt ſotel iapr eiſortes n tabere rad erpolli dis hen caſi⸗ leahineintiſet Aud db dMignd rienr Wagremn 1ne Bdſinn rlent. CNNrnniſote,ſii gerecſt o) mMl gil mngtiſont lintaſeſcin te poſt hoc erit ſoꝛtes nõ ſufficiẽter exponũt illã album iĩcipit eſſe ſoꝛtes ſed opʒ ſic dicere. albũ nunc non eſt ſoꝛtes ⁊ albũ quod nõ pꝛius fuit ſoꝛ⸗ tes ĩmediate poſt hoc erit ſoꝛtes et tunc ſecũda exponẽs erit falſa:qꝛvti q; in caſu dicto album quod pꝛiꝰfuit ſoꝛtes ĩmediate poſt hoc erit ſors ꝓ poꝛtionabiliter dicetur ð hoc ſopinſ mate.album deſinit eẽ ſoꝛtes. Sophilma cxxv. Eſt.equũ platonis ſoꝛtes incipit edᷣ tare.poſito caſu ꝙ equꝰſoꝛtis ſit bꝛu nellus:⁊ equus platonis ſit fauuellꝰ et ꝙ ſoꝛtes equitet fauuellũ et poſt hoc equit abit bꝛumellũ et plato ſau⸗ nellũ: et cũ hoc f aciant talẽ cõueniẽ tiam ꝙ bꝛunellus amplius ſit plato⸗ nis pꝛo fauuello.⁊ fauuellus ampliꝰ ſit ſoꝛtis ꝓ bꝛunello.Lunc.¶ Pꝛoba tur ſophiſma ſic.equũ platonis ſora nũc equitat et equũ platonis nõ pꝛi us equitauit.ergo equũ platoniſ ſoꝛ tes incipit equitare.ↄña patet ab ex ponentibꝰad expoſitã añs piʒ ꝑ caſũ ¶ Impꝛobatur. nã ſequitur. equum platonis ſoꝛtes incipit equitare er⸗ go aliquẽ equũ ſoꝛtes incipit eqᷣtare ſed hoc ẽ falſũ:qꝛ quẽcũq; equũ ſoꝛ⸗ tes pꝛius edtauit adhuc edtat ⁊ poſt hoc eqᷣtabit per caſũ:s nullũ equum ſoꝛtes incipit equitare. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ſophiſma eſt falſũ.Et ad ꝓbationẽ dico ꝙ non ſufficienter date ſũt exponentes ſo⸗ phiſmatis.ſed opʒ ſic dicere.equum platonis ſoꝛtes nũc equitat quẽ pᷣus non equitauit et ĩmediate ante hoc equũ platonis nõ equitauit.tũc bene ſeqͥtur: ergo equũ platonis ſoꝛtes in cipit equitare.ſed pᷣma exponẽs eẽt falſa pᷣm caſũ poſitũ.ſed tu diceres ſie.tu expõisvnã aſfirmatiuã ꝑetr du as negatiuas.dico ꝙ nõ.quia hec eſt affirmatiua et nõ negatiua equum platonis ſoꝛtes nũc equitat quẽ nõ pꝛius equitauit verũſtamẽ licet nega rem illlam equuʒ platonis ſoꝛtes in cipite equitare.tñ cõcederem illã ſᷣm caſum poſitum ſo:tes incipit equita re equũ platonis:licet tamẽ ſoꝛtes ſt ĩcipiat equitare aliquem equum. Sophilma. .cxxvi. ¶ Soꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõnem poſito caſu ꝙ ſint tres ꝓpõnes. a/hhʒ c.et ſoꝛtes ſciat a b ꝓpõnes et pꝛius ſciuerit.et ꝙ c nũc ð nouo ſciat.Tẽ 1 Pꝛobatur ſophiſma ſic.ſoꝛtes nũe cit omnem pꝛopoſitionẽ et inimmedia te ante hoc non ſciuit omnem pꝛopo ſitionem:ergo incipit ſcire omnẽ ꝓ⸗ poſitionem: ↄña tenet ab exponenti bus ad cxpoſitam.añs per caſum pʒ. In oppoſitum arguitur. Nam ſed tur ſoꝛtes incipit ſcire omnem ꝓpo ſitionẽ:ergo ſoꝛtes incipit ſcire ap⸗ poſitionem. modo hoc eſt falſum.qꝛ pꝛius ſciuit a pꝛopoſitionẽ per caſuʒ ¶ Secundo:nam ſequiturvtvide tur.ſoꝛtes incipit ſcire omnem pꝛo⸗ poſitionem: ergo omnem pꝛopoſitio nem ſoꝛtes incipit ſcire.modo hoc ẽ falſum.nam ſequitur omnem pꝛopo ſitionem ſoꝛtes ĩcipit ſcire :ergo om nem pꝛopoſitioneʒ ſoꝛtes incipꝑit ſci re:ergo omnem pꝛopoſitionem nunc ſcit et omnem pꝛopoſitionem imme diate añ hoc ñ ſciuit.mõ ſcðdᷣa ẽ falſa ¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ eſtverũ. Ad rationes.ſ d pᷣmam qñ dicit᷑.ſoꝛtes incipit ſcire oẽ̃m pꝛo poſitionẽ.ergo ſoꝛtes incipit ſcire a ꝓpõem.negat᷑ ↄnña. ꝓpter hoc ꝙ ar⸗ guit᷑ ibi a termĩo ſtãte ĩmobilłr ac ſi ſtaret mobiłr.vñ lʒ negatio ĩpoꝛtata hocverbũ ĩcipit/vł deſinit:non hʒ vtutẽ mobilitãdi terminũ ſequẽtem acceptũ ſine diſtributiõe:tamẽ hʒ vir tutẽ ĩmobilitãdi terĩʒ ſtãtẽ cũ diſtri butõe. S dies. ſeq̃ret᷑ ꝙ hec ↄña eſ ſet bõa.ſor̃s ĩcipit vidè aliquẽ hoĩeʒ ergo ĩcipitvidere platonẽ:qð eſt fal⸗ ſum,nã poſito ꝙ ſoꝛtes nullũ videat hominẽ ĩ mediate poſt hocvideat ho minem nõ tamẽ platonẽ. tunc hec eſt vera.ſoꝛtes incipit videre aliquẽ ho minẽ᷑. et tamẽ hec eſt falſa.ſor̃s inci pitvidere platonẽ. Reſpondet᷑ ꝙ illa verba incipit et deſinit bene habent virtutẽ ĩmobilitandi terminũ ſtãteʒ mobiliter. vnde lʒ ſit regula genera lis.quicqd mobilitat immobiiitatuʒ non tamẽ eſt regula generalis.qᷣcqᷣd immobilitat mobilitatũ mobilitat ĩ⸗ mobilitatũ.¶ Ad ſecundã qñ dr̃ ſoꝛ tes incipit ſcire omnẽ ꝓpoſitionẽ: S omnẽ ꝓpoſitiouẽ ſoꝛtes incipit ſcire negatur ↄnña.ꝓpter hoc ꝙ in añte ly ꝓpõem ſtat immobiliter:in ↄñte auũt liat diſtributiue mobiliter. Pꝛopoꝛtionabiliter diceretur de hoc ſophiſmate. ſoꝛtes deſinit ſcire omnẽ pꝛopoſitionẽ.⁊c̃.Et ſic ẽ finis iſtius ſopliſinatis. ., Sophilma cxxvii. Soꝛtes incipit ſcire tres pꝛopoſitio nes. Poſito caſu ꝙ iam ſciat duas⁊ non plures et pꝛius ſciuit illas ⁊ pꝰ hoc ſciat eas ⁊ nũc de nouo ſciat ter tiam pꝛopõem.Tũc.ſſ Pꝛobatur ſo⸗ phiſma.ſoꝛtes nunc ſcit tres ꝓpões et immediate ante hoc nõ ſciuit tres ꝓpoſitiones:ergo ſoꝛtes incipit ſci⸗ re tres pꝛopoſitiões.ↄña tenet ab ex ponentibus ad expoſitam.añs patet ex caſu. Impꝛobatur. Nam ſequit᷑ vt videtur. ſoꝛtes incipit ſcire tres ꝓpoſitiones:ergo tres pꝛopoſitiões incipit ſcire.modo hoc eſt falſũ. Nã ſequitur tres ꝓpoſitiones ſoꝛtes ĩci pit ſcire:ergo illã ꝓpoſitionẽ ſoꝛtes incipit ſcire et illã ꝓpoſitionẽ. ſoꝛtes incipit ſcire.et deinde quãlʒ illarum trium.modo hoc ẽ falſũ ex eo ꝙ du⸗ as ex illis pꝛius ſciuit. ¶ Reſpondetur ꝙ ſophiſma eſt verũ et qñ dicitur.ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres pꝛopo ſitiones:ergo tres pꝛopoſitões ſoꝛtes incipit ſcif̃e. Negatur pↄñᷣa et ratio huius eſt qꝛ terminus numera lis qñ nullũ aliud ſincathegoꝛeuma impedit diſtribuit terminũ ſequẽteʒ licet nõ ꝓ omnibus ſuppoſitis: ſʒ ꝓ omnibus ſuis ſupoſitis determina to numero ꝓ nũ eratis ſicut ille ter minus duo/ꝓ duobus ⁊ üle termin⸗ tres pꝛo tribus.et quia in iſta tres ꝓ poſitiones ſoꝛtes incipit ſcire nulluʒ ſincathegoꝛeuma ĩpedit quin ille ter minus tres poſſit diſtribuere illum terminũ ꝓpõnes ſaltẽ ꝓ tribus ſuis ſuppoſitis:ideo ipᷣm ſic diſtribuit et per ↄñs pſᷣm dictum caſum eſt falſa. ſed qꝛ in illa ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres pꝛopoſitiones in hocverbo incipit in cluditur negatio que tollit diſtribu⸗ tionem: ideo ſic non diſtribuitur ille terminus ꝓpoſitiones per illũ termi num numeralẽ tres ideo ĩ iſta dictꝰ teminus ſtat immobiliter et per ↄñs poteſt eſſe vera alia exiſtente falſa. ¶ Item ſicut hec non oĩs homo cur rit poteſt eſſevera illa exiſtẽte falſa. om nis homo non currit.ſic eſt in ſo phiſmate et per ↄñs cum arguit᷑ ſoꝛ tes incipit ſcire tres pꝛopoſitiones: ergo tres pꝛopoſitiones ſoꝛtes inci pit ſcire.ↄñia non vʒ: quia arguitur a termino ſtante immobiliter ad eũ dem ſtantẽ mobiliter. ita eſſet dicen dum ſi cõcederemus ꝙ ula coniun⸗ ctio copulatiua ⁊/ incluſa in termis numeralibus teneretur diuiſiue.ſed ſi diceremus ꝓꝙ teneretur collectiue et non diuiſiue ſicut pꝛius dicebat᷑ ĩ pꝛima parte huius tractatus:tunc ſi cut hec cõcederetur ſoꝛtes ĩcipit ſci re tres ꝓpoſitiones. ita hec cõcede⸗ retur.tres pꝛopoſitiones ſoꝛtes ĩci⸗ pit ſcire et tũc negaret᷑ↄña illa.tres pꝛopoſitiones ſoꝛtes incipit icire: S illam pꝛopõem ſoꝛtes incipit ſcire ⁊ illam ꝓpoſitionẽ ſoꝛtes incipit ſcire demonſtrãdo quãlʒ illarum triũ: ſiẽ nr Eit apuin n n trnint ſare m nſe eetftſun niſs ſans nopt ſcht nn ed/ nigglera nicſck mi Krncheermeehen ſaun pepenenſränmifint ne noſct win aneſitni rcitepeſſhre ſin ſune ſni nmu mo tfuli ſppinmfiamoch nn abrumn unnhimn tt maninenineme hoe ſnllſarn wernat, dnmmſing rhl fate „ ☚ . ₰+☚ 2. . V aſ e cſe wmaluaſent fii Nen lar xc mni, mni al rarlaſenri liilir fiſia onnu onn mann ſceſenſß iſnrt u igain englii ſal tes imtatt ſare res gopolttoones cgotres doplitonds ſues ine eſon. Fa n ta Mcln Durmind Nont mddNrtr atil en Amti nonlutt tueſene i codelsnud ,Mbſ Nten um tuntmn ili /7 . movarlae — sllehi . ſolet negari illa ↄna. ſoꝛtes et plato inciptũt eſſe: ergo ſoꝛtes incipit eſſe ſicut pꝛius dicebatur in vno ſophiſ⸗ mate.bene tamẽ ſequeretur de copu lato ſubiecto. tres ꝓpoſitiones ſoꝛ⸗ tes incipit ſcire: ergo illam et illam ꝛopoſitionem ſoꝛtes incipit ſcire.⁊ illa de copulato ſubiecto eſſet conce denda in caſu ſophiſmat ſicut ⁊ illa. ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres ꝓpoſitiones. unc retento eodem caſu nunc ſit aliud ſ. opliſma. Sophilma cxxvin. Unã pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire. obatur ſophiſma. nã c pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire: qꝛ poſito caſu ꝙ cſit illa ꝓpoſitio quam de nouo ſcit tunc c eſt vna pꝛopõ:ergo vnã pꝛopo ſitionẽ ſoꝛtes incipit ſcire. ¶ Impꝛo batur. vnam pꝛopõnem nunc ſcit: et yonã ꝓpõem ĩmediate ante hoc ſciuit et vnã pꝛopõnem ĩmediate poſt hoc ſciet: ergo vnã pꝛopõnem ſoꝛtes no incipit ſcire. ¶ Secũdo.nã ſequitur [vt videtur vnã pꝛopõem ſoꝛtes in⸗ cipit ſcire: S ſoꝛtes incipit ſcire vnã pꝛopõnem.ſed hoc eſt falſum.nã ſe⸗ quitur. ſoꝛtes incipit ſcire vnaʒ pꝛo⸗ poſitionẽ ergo ſoꝛtes nũc ſcit vnã ꝓ põnem ⁊ ĩmediate ante hoc ñ ſciuit vnã pꝛopõnem.ſecũda pars eſt falſa vel nune nõ ſcit vnam pꝛopoſitionẽ et ĩmediate poſt hoc ſciet vnam pꝛo poſitionẽ. pꝛima pars eſt falſa. ¶Ad ſophiſma rñdetur ꝙ eſt verum Et quando dicitur vnam pꝛopõnem nunc ſcit ⁊ vnam ĩmediate ante hoc ſciuit et vnam immediate ante hoc d ſciet. ergo vnã non incipit ſcire con⸗ cedo totum. Et vlterius dico ꝙ ille bene poſſunt ſimul ſtare in veritate. vnam pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire vnã pꝛopoſitionẽ ſoꝛtes non incipit ſcire:qꝛ ſunt due ſubcontrarie quas nõ repugnat ſimul eſſe veras. ¶ Ad ſecundã dicovnam pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire:& ſoꝛtes ĩcipit ſcire vnã pꝛopõnem.negatur ↄña pꝛopter hoc ꝙ ibi arguit᷑ a termino ſtante deter⸗ minate ad eundẽ ſtantẽ diſtributiue Unde ſubiectũ pꝛime ſtat deterĩate et hoc idem in pꝛedicato ſecũde ſtat diſtributiue ratione negationis in⸗ cluſe in hoc verbo incipit Sophiſma .. cxxix. Soꝛtes incipit ſcire plura q; plato⸗ poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſciat ⁊ pꝛius ſci uit et poſt hoc ſciet duas pꝛopõnes æ nõ płes et de nouo addiſcat duas et plato pꝛius ſciuit ⁊ iaʒ ſcit et poſt hoc ſciet tres pꝛopõnes et nõ plures et de nouo addiſcatvnã.Tunc ꝓbat᷑ ſophiſma.ſoꝛtes incipit ſcire duas ꝓ poſitiones:et plato incipit ſcire vnã pꝛopõnem. demoſtratis pꝛopõnibus quas de nouo addiſcũt.et duo ſunt plura qꝙ; vnũ:ergo ſoꝛtes ĩcipit ſcire plura qy plato incipit ſcire.ꝗ Impꝛo batur ſophiſma.vterq; iſtoꝛũ incipit ſcire quattuoꝛ et nõ plura: & ſoꝛtes nõ incipit ſcire plura ꝙᷓ; plato.ↄña tʒ añs pꝛobat᷑: q; vterq; nunc eoꝛũ ĩcit q̃ttuoꝛ ⁊ nõ plura ⁊ ĩmediate añ hoc nõ ſciuit quattuoꝛ. vterq; eoꝝ inci pit ſcire ãttuoꝛ ⁊ non pła.ↄña tenet ab exponẽtibꝰ ad expoſitã.añs pʒ ex caſu. ¶ Scð oꝛ ſi ſoꝛtes incipit ſcire plura ꝙᷓ plato ĩcipit ſcife. ⁊ cũ plato incipiat ſcire ãttuoꝛ ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes incipit ſcire plura qꝙᷓ quattuoꝛ qð eſt ↄtra caſum. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ißᷣm eſt falſum. Et qñ dicit᷑ ſoꝛtes incipit ſcire duo/ et pło incipit ſcire vnũ ⁊c.negat᷑ ↄa.ſed ad hoc ꝙ ↄña valeat opʒ addere in añte ſoꝛtes in⸗ cipit ſcire duo et nõ incipit ſcire pla et plato incipit ſcire vnũ ⁊ non inci⸗ pit ſcire plura tunc bene ſequitur ꝙ ſoꝛtes inciperet ſcire plura i plato. ſed tunc añs eſſet falſum: geontes incipit ſcire q̃tuoꝛ q̃ ſunt pła q duo et plato ĩcipit ſcire quattuoꝛ q̃ ſunt plura q; vnũ.ꝓpoꝛtionabilit᷑ variãdo caſum diceretur de hoc ſophiſmate ſoꝛtes deſinit ſcire plura ꝙᷓ plato Sophilma .cxxx. Soꝛtes incipit ſcire plura ꝙ incipit ſcire. Pꝛob.i᷑ᷣ. nã ſoꝛtes nũc ſcit pła F incipit ſcire ⁊ ĩmediate añ hoc nõ ſciuit plura q; incipit ſcire igit᷑.ↄña tenet ab exponẽtibus ad expoſitam. añs ꝓbatur. naʒ ſoꝛtes incipit ſcire illa duo demõſtratis ꝓponibꝰ quas de nouo ſcit.et ſor̃s cũ hoc nũc ſcit quattuoꝛ ⁊ pꝛius nõ ſciuit quattuoꝛ et qttuoꝛ ſunt plura qᷓ; duo.g ſoꝛtes nũc ſcit plura qᷓ; incipit ſcire ⁊ ante hoc nõ ſciuit plura q; incipit ſcire. Jinpꝛobat᷑. ſoꝛtes incipit ſcire pła S incipit ſcire: ſed ſor̃s incipit ſcire quatuoꝛ. ꝗ ſoꝛtes incipit ſcire plura F quattuoꝛ qð eſt contra caſum. IAd ſophiſma rñdetur ꝙ eſt falſuʒ. Et qñ dicitur. ſoꝛtes nũc ſcit plura ᷓ incipit ſcire hoc negat᷑. Et quãdo dicitur.ſoꝛtes nunc ſcit quattuoꝛ/et pꝛius non ſciuit quattuoꝛ et incipit ſcire illa duo:ergo ſcit plura qᷓ; inci⸗ pit ſcire. negatur ↄña. ſed ad hoc ꝙ ↄnñᷣa valeret opoꝛteret addere in ãte cedente ſoꝛtes nunc ſcit quattuoꝛ et incipit ſcire illa duo et cum hoc non plura.modo hoc eſt falſuʒ: qꝛ in hoc ꝓ ſcire incipit illa duo incipit ſcire quattuoꝛ que ſunt plura ᷓ; duo. Sophiſma..cxxxi. Quod eſt calidũ incipiet eſſe frigidũ poſito caſu ꝙ ſofs ſit iam calidus et remittat᷑ eius caliditas totaliter peꝛ medietatẽ vnius hoꝛe.⁊ ſine medio poſt medietatẽ vnius hoꝛe frigeſcat cõtinue per illam medietatẽ᷑.I¶ Pꝛo⸗ barur ſſc.qð eſt calidũ aliquãdo erit frigidũ:ergo ĩcipit vel aliqñ incipiet eſſe frigidũ.ſed nõ incipit eẽ frigidi & ineipiet et frigidi. ꝓbatio aff vʒ iſtius qð eſt calidũ nõ incipit eſſe frigids qꝛ qð eſt calidũ hʒ calidita diuiſibilẽ ad cuius deperditionẽ reqᷣ ritur tꝑs. ⁊ per ↄñs qð eſt calidũ nò ſine medio poſt hoc erit frigidũ.et ꝑ ↄñs qð eſt calidũ non ĩcipit eſſe fri⸗ gidũ.ſ¶ Impaobat᷑.ſi qð eſt calidÄ in cipit eſſe frigidũ: vel g̊ in aliquo in⸗ ſeanti intriſeco pme medietatis vel in aliquo inſtanti intriſeco ſcdᷣe me dietatis vel in aliquo inſtãti medio inter duas medietates de tꝑe termiꝭ⸗ nante excluſiue ambas mecdietates. nõ põt dici pꝛimũ:qꝛ quocũq; inſtati intrĩſeco pᷣme medietatis dato qð ẽ calidũ habebit caliditatẽ diuiſibileʒ ad cuiꝰ deperditionẽ requirit᷑ tᷣus et per ↄñs non ſine medio poſt illud inſtans coꝛrũpetur illa caliditas.x . ↄñs non ſine medio poſt illud inſtãa erit qð eſt calidũ frigidũ niſi pone⸗ rẽtur ↄqria coexiſtere ſimul qð eſt in cõneniens. et per ↄñs qð eſt caliduʒ in nullo inſtãti intrĩſeco pᷣme medie tatis hoꝛe incipiet eſſe frigiduʒ. nec etiaʒ in aliquo intrĩſeco inſtãti ſene medietatis hoꝛe:qꝛ quocũq; inſtant⸗ tali dato qð modo eſt calidũ ꝑ ullnd inſtãs erit frigidũ.et per ↄñs in illo inſtãti nõ incipiet eſſe frigidũ. Pꝛo⸗ batio aſſũpti: qꝛ quocũq; inſtanti in trinſeco ſcdᷣe medietatis hoꝛe dato ipᷣm pꝛecedet tꝑs qð erit ꝑs eiu ſdeʒ medietatis cuʒ non ſit dare aliquodòᷣ inſtãs pꝛunũ intrinſecũ ſcðᷣe medie⸗ tatis.et per ↄñᷣs in illa parte ſecũde medietatis que ſic p̃cederet inſtans datã qð modo ẽ caliduʒ incipiet eſſe frigidum. Nec põt dici ꝙ in inſtanti medio inter pꝛimã et ſecſdaʒ medie tatẽ terminãtẽ excluſiue vtrãq;. MS fit illud inſtãs a.tunc q̃ꝛo ſtante caſu vtrũ in a qð modo eſt calidũ erit ca lidũ vel frigidum vel nentiſi. St di ſtur ꝓ erit calidi ſeqᷣtur illa cali apei euullbi hti ie a o uelil fglenmo in htef Rharn, vmiul Nnte en un rtlnetl nd a lil cbut tvne 9 ſngil. d nanſstitr glupers flid9 Bex Ftennr li acnn iglli “ teiii t flll ,iſl alk inn et lenl L Atas durit gian cradanlin 4 iluccnococh/ nec ent caldi ne ngrum eno rnedopl inn . mnaucereifrigiino ul in caſug: a: golti eſ ncaſn g imedietai caldtus emi l u gis metelatt Hefit 1 notora clclens ſt vepe⸗ ſimmioſnktlif hiinn bale uluent ans he ſin eaqd noch i caliu net Müvecfrudn. Aner mi no neſezihfeminntadar d ſphiſma tdend g ium ca Adimpꝛobatone cO g iünd eſt calidi meipiet elle imß⸗ ho Manti nedo maginato as ecletates hore date.⸗ lur veſ millomd ggne e litſcalchmt iigtiin 26 c eutriagiinn a lutez noͤ ſegl itnhin. lud wcino ſevgren kein . llter exßte / . niginr l ntdhicl 1 ir tet Hüg eft⸗ nid e encl ſe lr ni zigtae ſc 4 We netene einl unſecy , enn Aguo iſtin nen eclerlte⸗ Auſlue mh ditas ſit diuiſibilis eg non Iinediate poſt a erit frigidũ. Si dicat᷑ ꝙ in a erit frigidũ vel ergo illa frigiditas q̃ habe bit᷑ in a acquulta eſt par tibili vel ĩpartibilit᷑.non ꝑõt dici ſecundũ g: hoc repugnat frigiditati cum ſit qlitas ꝑtibiliter acqſibilis. Si dicat᷑ partibili tunc qð modo eſt calidũ nõ pꝛuno in a inſtati eru frigidũ. qꝛ ante a inſtans alia pars frigiditatis acqreret᷑.⁊ per ↄñs ante a inſtãs qð modo eſt calidum erit frigidũ.⁊ per ñs quod mõ elt cancuʒ añ a inſtãs ſimł erit calidũ ⁊ frigidũ.et ſic ↄria ſtabũt ſimiul qð eſt incõuemiẽs.vnde foꝛte caliditas durabit ꝑ totã pꝛimã medietatẽ vſq; ad a initãs. Si autẽ dicat᷑ ꝙ illud qð modo eſt calidũ in a ar inſtati nec erit calidu nec ſrigidum ſeqtur ꝙ nõ ſine mecho poſt calidita dur zcherltereſinl Göeln enneng, ety gjs Nadlan ili,unige necht lr naget eſe fegduz, ne n aiqo inriſeco inlati ſcht etitis hore:g guocdg inſtant Ko q modo et clldi ulel Lert fng A e sinil neie einngai Prn itt: grgoocuchfſtinit necoſchemedietnis oer un n reedetthodent ſpeuſe Aettis on r. ,auns mintul i nude am ,l uunt ſatt auamrlihelne iſin mchiaaun nchaee n. Ner bedl in inſin nndte cluſut righ. tem itroduceret᷑ frigiditas quod eſt tcontra caſuʒ: qꝛ poſitũ eſt in caſu ꝙ per totã medietatẽ caliditas remit⸗ iatur pᷣciſe: ita ꝙ in pᷣma medietate tlapſa ᷣmo tota caliditas ſit deper⸗ aita et ne medio poſt illã frigiditas icquirat᷑. et ſic nulla erit pars hoꝛe date quĩ in ea qdð modo ẽ calidũ nec crit calidũ nec frigidũ. aliter enĩ nõ imediateæ ſe ↄſeq̃rẽtur q̃litates dicte ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt ſerü. Ad impꝛobationẽ dico ꝙ illud qð modo eſt calidũ incipiet eſſe fri⸗ gidu in s inſtanti medio ymaginato inter äbas medietates hoꝛe date. et gn dicitur vel in illo inſtanti qdð mõ iſt calidũ eſt calidumvel frigidũ vel leutrũ.dico ꝙ neutrũ.et qñ dr tunc dicte qᷓlitates nõ ſequerẽtur ſe ſine nedio.dico q ĩmo ſequerent ſe ſine nedio realiter exñte iʒ cũ medio ĩdi uiſibili Sm ymaginationẽ ſoluz. Sʒ ceres. ablata ymaginat ione taſis nſtatis indiuiſibilis medui nõne ad⸗ huc eẽt ↄcedendũ ſophiſmad dico ino, Sed tunc vlteriꝰ qreret᷑ vel S —.— —,.— qð eſt calidũ incſpit eſſe frigidus in pᷣma medietate vel ſcdᷣa poſſũ reſpõ dere ꝙ in vtraq; aliter tñ a aliter ex ponẽdo ĩcipit vel incipiet.vñ in pᷣma medietate incipiet eſſe calidũ in ulla porte eius in qua erit veꝝ dicere qð modo eſt calidũ nuuc nõ eſt frigiduʒ et nõ erit diu quin ipᷣm fiat frigidũ Ecce quo nõ ymaginãdo qrie ĩſtãtia indiſibilia finalit᷑ oxz deuemre ad ex pðem ipᷣius ĩcipit quã ꝑꝛius recitaui Tappꝛobaui.Silr põt ↄcedi ꝙ iliud qð modo eſt calidũ incipiet eẽ frigi⸗ dqũ in illa medietate ⁊ hoc in illa ꝑte ſecũde medictatis in qua erit veruʒ dicere hoc demõſtrando illud quod moedo eſt calidũ nunc ẽ frigidũ et nõ eſt din ꝙ non fuit frigidum Sophiſma cxxxii. Calidiſſimũ incipit eſſe frigidũ.po ſito caſu ꝙ ſoꝛtes nũc incipiat eẽ fri gidus et nõ ſit modo calidiſſunꝰ ſed peſt duos ãnos fiat calidiſſimus. ¶ Pꝛobat᷑ ſoꝑhiſma ſic. calidiſſimſj nunc nõ eſt frigidũ ⁊ calidiſſimũ im mediate pꝰhoc erit frigidũ:S calidiſ ſimũ incipit eẽ frigidum.ↄña tʒ añis quo ad pꝛimã eius partẽ pʒ.nã ſemꝑ hec ẽ vera qñ foꝛmat᷑ calidiſſimũ nẽ nõ eſt frigidũ.et ſcdᷣa pars ꝓbat᷑ ſic. qð erit calidiſſimũ ĩmediate pꝰ hoc erit frigidũ.& calidiſſimuʒ imediate poſt hoc erit frigidũ. ↄña tʒ ex eo ꝙ ad vᷣitatẽ iſtiꝰ calidiſſimũ imediate pꝰ hoc erit frigidũ ſufficit alterã il⸗ laꝝ.ſ.qð eſt calidiſſumũ ĩmediate pꝰ hoc erit frigidũ. vel qð crit caliduſ- ſimũ ĩmechate pꝰhoc erit frigidũ ex eo ꝙ dicta pꝛopõ eſt de futuro cuius ſubᷣm ãpliatur ad ſupponendũ ꝓ eo quod eſt vel erit.añs pʒ ex caſu:quia ſor̃s qui erit calidiſſimus poſt duos ãnos ĩmediate poſt hoc erit frigidꝰ. ¶ In oppoſitũ arguit᷑.nihil quod eſt caliduſiunũ incipit cẽ frisin :8 non eli gita qð eſt calidiſſimũ incipit eẽ frii eſt cicero:& ciceto deſin P ngt ee n hſma giduʒz. añs pꝛobat᷑: qꝛ quicqᷣd eſt cal? coõcluſio ẽ falſa ſicut pʒ tse ſe plato⸗ giin hmfl, hdel iſſimũ ad deperditionẽ ſue calidi? vera ſicut pʒ ex caſu.et diſcurſus S ile eim &lie⸗ tatis requirit᷑ tꝑs cũ nõ ſimul idẽ ſit detur e vonus expoſſtoꝛiꝰ: S “ i in glet⸗ * ſu calidũ et frigidũ tꝑs erit anteqᷓ ill? eſt falſa. ¶ Ad ſopiiſma rñdetur nſnitei niug ungnan qð eſt calidũ erit frigidũ. ⁊ per ↄñs elt ven. Er qñ dicitur & ſoꝛti ſim ni lnon itahſ fe nõ ſine medio qð eſt calidiſſimũ erit deſinit eẽ plato concedo. et qñ dicit᷑ . ſeham li ertt frigidũ.x per ↄñᷣs qð eſt calidiſſimũ ſoꝛti ſiłis deſinit eẽ plato:ſoꝛti ſilis ſ nt hi l 1 uu nõ incipit eẽ frigiduů. nullũ calidiſ? & cicero & ci.deſinit eẽ pło.nego diſ i⸗ wſlit 17 letg ſimũ incipit eſſe frigidũ.i egat᷑ ↄpnſa curſum: qꝛ ex puris ideſfinitis nichil 1 3 ſcchiſna fi enlein ex eo ꝙ ar a terĩo ſtante minus ãple ſedtur. Et qñ dicitur ꝙ eſt ſillus ex igf Ngdeſnte inren ad terminũ ſtantẽ magis aple nega? poiitoꝛꝰ:nego ex eo ꝙ mediũ nõ el 4 Sn erit dN is/4 tiue.⁊ tunc nõ valet ↄna. Unde non termmus ſingularis ſed cõmunis. ignn ul an ſequit᷑ nullus hõ qui eit gũabitur: 8 Unde mediũ ẽ hoc agoregatũ ſoui num hiifii Aſunus a nullus hõ generabit. ſic nec in Sppo⸗ ſimilis et hoc ẽ terminus cõis:quia ſiet delmt ſretema⸗ . ſito:qꝛ in iſta nichil qð ẽ calidiſſimũ pdicabile eſt de pluribus. vnde tam o 6 ketetg Mente incipit eſſe frigidum: ly calidiſſunũ robertꝰ? eſt ſimilis ſoꝛti qᷓ plato vc. Eleinha Nnt — reſtringit᷑ ad ſupponendũ ſolum pꝛo pla B nignd llo quod ẽ calidiſſumũ per illã addi⸗ Sophilma .cxxxiiii. n Land tionẽ quod eſt. ſed in iſta nullũ cali⸗ Soꝛtes delinit eſſe ſimilis platoni mnt eſetd lee abnien diſſimũ incipit eſſe frigidum ly cali poſito ꝙ ſint albi ⁊ traſmuter vterch ſch⸗ſn ecilio il diſſimũ ſupponit non ſolum pꝛo illo n S cdinẽ. Lunc ꝓbat ſophiſma. hegorſcim d⸗ ſnid quod eſt calidiſſimũ verũ etiam pꝛo er⸗ deſinic eẽ talis qualis ⁊ plato qnſj uuni eun in ilio quod erit calidiſſimũ ſoꝛtes deſinit eſſe ſimilis platoni ſun lu e mil ma .c lii ↄña tenet añs ꝓbatur:qꝛ ſoꝛtes de⸗ ſemluinpval M; S=S ophi ma cxxxii. ſinit eſſe albus ⁊ talis ẽ plato.Im miſcni miedhi tnini th⸗ uilibet hoĩ ſiłis deſinit eſſe plato⸗ pꝛobat᷑.ᷣ ſoꝛtes ẽ et eri ſilis platonis ſemn anie le i nttmmn poſito caſu ꝙ fuerũt quatuoꝛ hoiles & ſoꝛtes nõ deſinir ee ſilis platom. Sitimn Inn. ſcʒ plato/cicero/ſor̃s/robertus ſixes ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt iagn et ꝙ nunc deſinat plato eẽ ⁊ alii tñ falſum. Et qñ dicitur ſoꝛtes deſinit Sunti a tres non: et ꝙ nõ ſint plures hoĩes. eſſe talis qlis eſt plo. negat ex eo ꝙ otlsrin 1* deſinit eẽ plato:ciceroni ſimilis de⸗ eſt plato ⁊ poſt hoc libi ĩerit. v . s 1Dotum ſſen ſinit eſſe plato: roberto ſiłis deſinit nõ deſinit ſibi ĩeſſe. ⁊ per ↄñs 5de Knürabiſin onmn eſſe Maro:er non unt plircd hoĩes. ſinit eẽ talis q̃lis eſt pło.Et qñ dicik ie ante hoc fort abiſſim h⸗ ergo cuilibet hoĩ ſimilis deſinit eſſe ſors nunc deſinit eẽ albus qualia ? deſnte: itiſiny homim glato. ↄña tenet añs pꝛobat᷑:qꝛ ſoꝛti plato: ſoꝛtes nunc deſinit eẽ talis oſti irgutur Gerte⸗ ſimilis nũc non ẽ plato:et ſoꝛti ſitis qualis ẽ plato.negat᷑ ↄña ex eo af tle abiſlindd homnmni, peie imediate ãte hoc fuit pło.ergo ſoꝛti ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ in terminis t vſtinls ui guift ſimilis deſinit eſſe plato.eodẽ modo cõcretis accidẽtalibus cũ hoc verbo deſmt et albſſimphonmi argucretur de cicerone ⁊ roberto. deſinit pꝛecedẽte ⁊ tũc nõ valet an ſut ſe nͦck nenci * m ĩ ſi Es S at᷑ ſophiſma. Si cuilibet ſicut pꝛius dicebatur. go pumſd.Tücnlra, is deſinit eſſe plato tunc ſoꝛti lumus honnni . deſinit ſimilis eẽ plato:ſed hoc ẽ fal =S ophilma gxxv. Aia ipſa aniginan ſum. ↄña tenet:ſed falſitas ſic ꝓbat᷑ Aet b deſinut eſſe talia qualid ivſ iman. Nni⸗ ſoꝛti ſiłis deſinit eẽ plato: ſoꝛti ſii ſunt. pollto caſu ꝙ a et b ſint duo nee rft lnuscölsig Aurtbus vn W Doß id. alß Sors luinune l MRr bin rüſtuucn ſoten delluccetais unteſe orio oſ nr dle imlo cnn unrais ung,luts uteſealus ttlis glalo / Pobat, ſoregi et ert ſilis pioln ſorts ö llit deſlis iton ( ſopgtim tinenmn giſn 5 ſimiifnariuan, 8. Gtia is Ro Nit s wien d eſltri ci⸗ uot u ii clnn no elnt iſſ g inn 2 dies⸗ imeius el, i ne riltAn allid ſen gunßunn mier tog⸗ Ils Gis e ſern nmg ſn ulni/ eſſe veꝝ acipiat eẽ falſũ.⁊ſit b fal⸗ ſum ⁊ deſinat eẽ falſũ ⁊ ĩcipiat eſſe ven. LZũc ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma a deſi nit eẽ tale quale ipᷣm eſt.⁊ b deſinit eſſe falſum quale ipſum eſt: e rgo a ⁊ b deſinũt eẽ talia qualia ipſa ſũt. Impꝛobat᷑.a ⁊ b ſũt talia qualia ip ſa ſũt ⁊ ſẽꝑ erũt ta lia qualia ipᷣa ſũt qꝛ ſũt veꝝ ⁊ flm̃ ⁊ſẽꝑ erũt veꝝ ⁊ flm̃ g a ⁊ b nõ deſinũt eẽ talia q̃lia ipſa füt. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipſũ eſt falſu.⁊qñ dr a deſinit eẽ tale qua le ĩm eſt?quia eſt verũ ⁊ deſinit eſſe verũ. Negatur ↄña ſicut pꝛius. qꝛ arguitur ab ĩferiori ad ſuꝑius cum hoc verbo deſinit p̃cedente.⁊ adhjuc poſito ꝙ cõcederet᷑ ꝙ a deſineret eſſe tale quale ipᷣm eſt.⁊ b ſimilr̃ in dicto caſu nõ pꝛopꝑt᷑ hoc ſequit᷑ ꝙ a ab deſi nant eſſe talia qualia ipſa ſũt.vñ nõ h S ſiam valefe a copulatiua ad uungreine lune ni gſ⸗ E ünan cathegoricam de copulato ſubiecto qualr̃ arguitur ĩ ꝓpoſito. vnde non ſequit᷑ albũ eſt ſemiſcutũ. ⁊ nigrũ ẽ ſemiſcutũ:ergo albũ ⁊ nigrũ ſũt ſe⸗ miſcutũ vnde albũ ⁊ nigrũ nõ ſunt ſemiſcutũ ſed ſũt ſcutũ integrum. Sophilma cxxxvi. Soꝛtes deſinit eẽ albiſſimus homi nũ.poſito ꝙ ſoꝛtes pꝛiꝰ fuerit albiſſi mꝰ hoĩuʒ.⁊ naſcat᷑ pło albioꝛ eo.tũc obatur ſophiſina. ſoꝛtes non eſt nũc albiſſimꝰ hominũ. et ĩmedia te ante hoc fuit albiſſimꝰ hoĩz:ergo deſinit eẽ albiſſimꝰ hominum. ¶ In ſitũ arguitur. Soꝛtes deſinit eſſe albiſſimꝰ hommũ. vel ergo deſ nit eẽ albiſſ imus hoĩʒ qui ſunt vel deſinit eẽ alblſſimꝰ hominũ qui non ſunt.ſed nõ eſt dicendũ ſecundũ:er⸗ go pꝛimũ. Tũcvltra.deſinit eẽ albiſ ſimus hominũ qui ſunt. ergo aliqñ fuit albiſſimꝰ hoĩm qui ſũt. ſed hoc eſt f alſum. qꝛ nuniꝙᷓ; iter om̃s homi⸗ mes qui mõ ſunt fuit albiſſimus qð tamẽ opoꝛteꝛet ad veritatẽ iſtiꝰ ſoꝛ tes fuit albiſſimus hominũ qͥ modo ſunt ex eo ꝙ ſuperlatiuus confũdit diſtr ibutiue terminũ ſequentẽ ſe ſi ſit diſtribuibilis. ¶ Ad ſophiſma re ſpondetur ꝙ ipſum eſt verũ. Et qñ dicit᷑ ſoꝛtes deſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩiʒ vel qͥ fũt vel q̊ nõ ſũt dico ꝙ nullũ illoꝛũ ſicut clarũ eſt.talis diuiſio nõ eſt ꝑ õdictoꝛia.illã tñ diuiſlonẽ bene ↄcederẽ.vł dſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩm qui ſũt vel nõ deſinit eẽ albiſſunus hoĩm qui ſũt ⁊ tũc ↄcederẽ ſecũdaʒ partẽ.ſ.ꝙ ĩ cãu ſophiſmatis ſor̃s nõ deſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩm qui ſũt.ex co ꝙ nũi; fuit albiſſimꝰ hoĩm qui ſt et licz opoꝛtet ↄcedere ꝓpter diſtri butioneʒ qua diſtribuit᷑ li hoẽĩm. per illũ ſuperlatiuũ albiſſimꝰ.bñ tñ ↄce aderẽ ꝙ aliqñ ſor̃s hoĩm qui ſũt fuit albiſſimꝰ. Et etiaʒ ꝙ adhuc hoĩm qͥ ſũt eſt albiſſimꝰ licʒ nõ ſit albiſſumꝰ⸗ hominũ qui ſunt. Sophilma. cxxxvii. Eſt iſtud. A deſinit eẽ nõ deſinendo eſſe.poſito caſu ꝙ a.ſit inſtãs xꝛeſẽs ¶ Pꝛobatur ſic.a deſinit eſſe incipi⸗ endo eſſe:eꝛgo deſinit eſſe non deſi⸗ nendo eſſe.concluſio tenet:quia ſed tur incipit eꝛgo non deſinit, ergo ſe⸗ quitur incipiendo eſſe:ergo nõ deſi⸗ nendo eſſe.añs pꝛobatur:quia a deſi nit eſſe dum incipit eſſe:eꝛgo a deſi⸗ mnit eſſe incipieudo eſſe. ↄña tenet. añs pꝛobatur:quia qñ veꝝ eſt ditere a nunc eſt ⁊ ĩimediate ante hoc non fuit.etiaʒ verũ eſt dicere a nũc eſt ⁊ immediate poſt hoc nõ erit:ergo dũ a incipit eſſe deſinit eſſe.⁊ ger ↄñs a deſinit eſſe incipiendo eẽ:quod erat pꝛobatum. Impꝛobatur ſophiſma SGi a deſineret eſſe nõ deſinendo eẽ vel deſineret eſſe dum nõ deſinit eẽ vel a deſineret eẽ ſi nõ deſineret eſſe vła deſineret.qꝛ nõ deſtntt eẽ.modo „ q ðᷣ ibet ilſoꝛũ eſt falſuʒ.ↄnña tenet ex eo ꝙ gerũdiuũ exponit᷑ pꝑer tèpoꝛaleʒ vel conditionalem vel cauſalem. Ad ſopiiſima rũdetur ꝙ ipium eſt falſum. Et qñ dicitur. a deſinit eſſe incipiẽdo eſſe & deſinet eſſe nõ deſi⸗ nendo eẽ. negatur ↄna. Ad ꝓbatõeʒ qꝛ bene ſequit᷑ a incipit eſſe ergo nõ deſinit eſſe. ergo bene ſequitur inci piendo ergo nõ deſinẽdo. negat᷑ ↄña ꝓpter hoc qꝛ ideʒ ſimul et ſemel põt incipere ⁊ deſinere exponẽdo incipit per poſitionẽ de pñti et remotioneʒ de pꝛeterito et deſinit per poſitionẽ de pꝛeſenti ⁊ remotionẽ de futuro. Nam ſic de a inſtãtivtraq; expoſitio tam de incipit ꝙᷓ; deſinit habet veri⸗ tatẽ. Alia ſophiſmata poſſunt fieri de deſinit ſicut iſta. deus deſinit eẽ ante moꝛtẽ platonis.deus deſinit eẽ in a inſtanti.ſoꝛtes deſinit ſcire oẽm pꝛopõnem. ſoꝛtes deſinit ſcire plura ; plato. ſoꝛtes deſinit ſcire plura qᷓ; deſinitx ſcire.⁊ cõſimilia de incipit q̃ᷓ poſſunt ſolui pꝛobari et ĩpꝛobari pꝛo poꝛtionabiliter ſicut ſoluta pꝛobata et impꝛobata ſudt ſophiſmata facta de incipit. Et ꝓpter illud de ſpeciali tractatione eoꝛum cauſa bꝛeuitatis ſuperſedeo. Quedã alia ſophiſmata conſueue runt fieri de incipit ⁊ de deſinit que licet ſiut pertractata per quoſdam modernos qꝛ tamẽ illi minus bene vt michi videtur ſoluunt quaſdam difficiles argumẽtationes que fiunt ad ipſa.placuit mihi tractare magis lucide ſi poſſim pꝛopter ſcolarium pꝛofectum ac etiam exercitationem Popꝛii intellectus. quoꝛuʒ ſit pꝛimũ ſophiſma. Sophil ma cxxxviii. Soꝛtes eſt albioꝛ qꝙ; plato incipiat eſt. e albus.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſit al bus in ſũmo et ꝙ glato nunc non ſit albus et ꝙ ſine medio erit albus. Pꝛobatur ſophiſma.ſoꝛtes eſt al⸗ bus et plato incipit eſſe albus ⁊ nõ incipit eſſe ita albus ſicut eſt ſoꝛtes ergo ſoꝛtes ẽ albioꝛ q; piato incipiat eſſe bne. Impꝛobatur. ſoꝛtes eſt albioꝛ ꝙ; plato incipit eſſe albus: g vel ſoꝛtes in infinitũ eſt albioꝛ ꝙᷓ; pło incipit eẽ albus aut foluʒ finite. Si in infinitũ tunc ſic. ſoꝛtes eſt albioꝛ qꝙᷓ; plato incipit eẽ albus. et cũ plato incipit eſſe albus ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes in infinitũ eſt albus.ↄñs eſt falſuʒ ↄña tenet vt videt᷑: qꝛ cõparatiuus pᷣſup ponit ſuũ poſitiuũ. Si dicat᷑ ꝙ ſolũ ſinite ſequit᷑ ꝙ per ꝓpoꝛtionẽ finitã eſt ſors albioꝛ qꝙᷓ; plato ĩcipit eẽ albꝰ Sit g gratia exẽpli ꝙ in ꝓpoꝛtione dupla ſoꝛtes ſit albioꝛ qᷓ; plato ĩcipit eſſe albꝰ. Sed pꝛobo ꝙ nõ:qꝛ tẽpus rcpi erat anteiᷓ plato erit pᷣciſe in duplo minꝰ albus iᷓ nũc eſt ſor̃s.et ꝑ ↄñs plato nõ incipit eſſe in duplo minus albus q́; nunc ſoꝛtes eſt albus.et per ↄñs ſoꝛtes nõ eſt in duplo albioꝛ pꝛe ciſe qᷓ;ᷓ plato incipit eſſe albus. Ad iſtud ſophiſma rñdent quidãꝙ; ophiſma eſt verũ exponẽdo ly ĩcipit ꝑ negationẽ de pñti et affirmationẽ de futuro.Ad ĩpꝛobationẽ dicunt ꝙ& ſoꝛtes in inſinituʒ eſt albioꝛ qᷓ; plato ĩcipit eſſe albus.et negat ↄam vlte rius ꝙ ſcʒ ſoꝛtes ẽ in inſinitũ albus Et cã eſt qꝛ nullꝰ erit pᷣmus remiſſꝰ gradꝰ albedinis qᷓ erit in platone ꝑ quẽ ſine medio albedo in platone cõ parabit᷑ albedini q̃ nunc eſt in ſoꝛte. vñ illa pꝛopõ in ĩfinitũ ſor̃s ẽ albioꝛ q́; plato ĩcipit eẽ albus ↄuertit᷑ cum illa copulatãa ſoꝛtes eſt albꝰ ⁊ plato erit ſine medio albꝰ et nulla erit al⸗ bedo ſiue gradꝰ albedis ſine medio in płone ꝑ quã albedo in platone cõ parabit᷑ ſine medio albediui ſoꝛtis.?- ex tlio nõ ſequit᷑ ꝙ ſor̃s ſit in ĩfinitũ albus, Et qñ d ↄꝓparatiuꝰ pᷣſuppõit hoͤeſſe oꝛatione proprla her lth tie. ſcut nec iſta ſones albio toic ροαιbt nnlrint eſe alubet odet rzpltonune non eſ albusct fn r oſthoe ert albus. nodo ⸗ ick pnu nec generat intele de⸗ En anumo awdnons um ſo tumn AWede er a du e geyer adanmd mel Epot erpeimt. Gegnil mud ſo a expimẽs iſa dſficutatit Uphilina awii. loch alooorj giaro imeciate 1 ccit albus Pelut.n ſoj 9 .Mä ſor detglro ineclare got e npcktaal lnr ii 4 ſatge glhior hglutd im in uy hoert albd qf aſr'gote.. E añ⸗ n genaſinfnnnme ent Mviapi . lnteſtalre nöͤm⸗ ſn ſoenochabebit ſan z I iſlatſe mmat⸗ mſ. ruudnhe d at enge do. Gn neß aryeft deſe nmn i mm lus ir ck ifi gt 17 Arvdöͦinigtkeſeinnyon Ausu ſurralalnt a *D us ial agh dhine A 5o ienr eſe abus. tkimtuiie clicif helnact verſ erponedol, ieht Ateguioni de ntt & Kamation Nfunrd.MA ined enſt res Nt ihoritin 4 iona cle Aus er egit ing n ns glolatesin fntiin 1 ctcdci gnulietinunmi/ m guy tuilſ /el i aunn/ e ,D1r, NRe . ilxſuiuiiun pirſoltea 1 4 „ 2 umRN NR1. mml l e ie hir Cus Mertik cum 1 2, „ Sa ſmine⸗ Nabrglat otteg e amin l,e nlnert il nlonl i ie nein fun poſitiuũ peedo: ſed nõ opʒ ꝙ cũ cadẽ deterĩatione. ⁊ ideo bñ ſeqnit᷑. ſor̃s eſt in infinitũ albioꝛ q; plato in cipit eẽ albus. ſoꝛtes eſt albꝰ: licet nõ ſequat᷑ ſoꝛtes ẽ in infinitũ albus Aliter põt dici ꝙ milla talis oꝛatio eſt ꝓpꝛia nec ꝑfecta.ſoꝛtes eſt albioꝛ ꝙ̃ plato inciꝑit eẽ albus.qꝛ vKᷣm pꝑhᷣm ſeptimo phiſicoꝝ illa que m aliqua ſunt ↄpabilia ad muicẽ ⁊ ſunt eiuſð nature ſpecifice ad inuicẽ et eiuſdeʒ generis pꝛoximi. nunc aũt in ſophit mate albedo et incipè eſſe albũ ſunt illa ᷣm que ſoꝛtes et plato ↄparant᷑ ad inuicem.⁊ albedo et inciꝑere eſſe Abũ nõ ſunt eiuſdẽ nature ſpecifice ᷣnec eiuſdẽ generis ꝓximi:qꝛ albedo . eſlſt de gñe qualitatis et inceptio vt cõiter accipitur eſt de gñe paſſionis Et ꝓpter hoc ſequit᷑ ſophiſma ꝓpo ſitũ nõ eſſe oꝛationẽ pꝛopꝛiã nec ĩtel ligibiẽ. ſicut nec iſta ſoꝛtes ẽ albioꝛ ꝙᷓ plato crit.qꝛ idẽ eſt ſoꝛtes ẽ albioꝛ ꝙ̃ᷓ plato incipit eſſe albus:et ſors eſt albioꝛ q; plato nunc non eſt albus et imediate poſt hoc erit albus. modo iſta nõ eſt ꝓpꝛia nec generat intelle⸗ ctum in animo auditoꝛis.qꝛ cum ſo phiſma ſolet fieri pꝛopter vnã diffi⸗ cultatẽ que per vnã oꝛationẽ intelli⸗ gibilẽ põt expꝛimi. Sequit᷑ aliud ſo phiſma exp:im ẽs illã difficulta tẽ Sophiſma cxxxviii. Goꝛtes eſt albioꝛ qꝙ; plato ĩmediate poſt hoc erit albus. Pꝛobat᷑.nã ſor̃s eſt albus er plato ĩmediate poſt hoc erit albꝰ ſed nõ eſt ita albꝰſicut ſor̃s nũc eſt. ſoꝛtes ẽ albioꝛ qᷓ; plato im mediate pꝰ hoc erit albꝰ. ↄña tʒ añs pʒ ex caſu pꝛioꝛis ſophiſmatis.vnde ex quo plato ĩcipit eſſe albus nõ im⸗ mediate poſt hoc habebit ſummã ai⸗ bedinẽ ſicut habet ſoꝛtes. ¶ Impꝛo batur ſi ſoꝛtes ſit albioꝛ ꝙᷓ plato ĩme diate poſt hoc erit albus. aut ergo 5 „— * 4 ſolum finite vel in infinit ſũ.ſi ſolum finite ſit albiꝛ ſit ergo in aliqua pꝛo poꝛtione crta. vt verbi gr̃a in ꝓpoꝛ tione duꝑla. ſed hoc non:qꝛ tempus erit anteqᷓ; plato erit in duplo pciſe minꝰ albus ꝙᷓ ſoꝛtes.⁊ per ↄñs ſor̃s non eſt in dupio pᷣciſe albioꝛ ꝙ; plato ĩmediate poſt hoc erit albus.Eodeʒ modo poteſt argui de qualibet alia ꝓboꝛtione finita. Si aũt dicatur q; ſor̃s in ĩfinitũ eſt albioꝛ q; plato ĩme diate pꝰ hoc erit albꝰ ſequit᷑ ꝙ ſor̃s in infinitũ eſt albus. ↄñs eſt falſum ↄña pʒ:qꝛ cõparatiuꝰ pᷣſupponit ſuũ voſitiuũ. Ad illud ſophiſma poteſt duplicit rñũderi ꝙ mophiſma eſt ſim: ſcʒ ꝙ ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ plaro ĩmedia te poſt hoc erit ſeu ſors eſt albio: qᷓ;⸗ pło ĩmediate poſſ hoc erit albus. qꝛ ↄparatiuꝰ ᷣm eaudẽ foꝛmã ſemꝑ dʒ eſſe ̃m ceteros terminos et deter⸗ mĩatos gradus ipſius.qꝛ alit᷑ nõ ſũt parabiles ſᷣm magis et minus nec ſᷣim equales.qð xʒ: qꝛ in paratiuis m magis et minꝰ ad inuicẽ ſ̃m eã⸗ deʒ foꝛmã ↄtingit rõnabiliter ꝗᷓrere de exceſſu quantũ ſcʒ vnũ compara tiuoꝝ exccdit aliud qdð non eſſet miſi eſſent certi termini exceſſus.qꝛ alit nõ contingit certiſicare queſtionẽ. EFt iõ cuʒ dr ꝙ ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ;' pło ĩmediate poſt hoc erit albꝰ denotat ꝙ ſoꝛtes ſit albioꝛ ꝙᷓ; plato ĩmediate erit albꝰ illo gradu albedinis vel im mediate erit albus ſub illo gradu al bedinis.modo q̃ibet illarũ eſt falſa. qꝛ fſub vno gradu albedinis erit plo ãmediate poſt hoc albꝰ cũ ñ ſit dare pꝛimũ gradũ albedinis ſub quo pło erit albus.Et ſi dicat᷑ ꝙ ly imediate facit minũ ſequentẽ ſe ſtare ↄfuſe tm̃ ſi ſit terminꝰ cõis:et per ↄñs nõ denotat᷑ ꝙ plo ĩmediate ꝑꝰ hoc erit albus ſub illo gdu albedinis vel ſub illo. dicendũ eſt ꝙ q;uis ly ĩmediate qñ ꝑ ſe ponit᷑ ſine ſincathegoꝛeũate pꝛecedẽte habẽtevirtutẽ mutãdi ſup põnem termã habeat virtutẽ cõfun⸗ dendi terminũ ſequentẽ cõſuſe tm̃. tñ illud nõ facit qñ ponit᷑ cũ alio ſin cathegoꝛeumate qualr̃ eſt ĩ ꝓpoſito Nã in ꝓpoſito hec dictio qꝙᷓ pꝛecedit ly ĩmediate.⁊ iõ licʒ in iſta pło ĩme diate poſt hoc erit albꝰ ſub aliq̊ gra du albedinis ille terminꝰ gradus al bedinis ſupponit confu ſe tm̃. tñ in illa.ſor̃s ẽ albioꝛ qᷓ pło ĩmediate pꝰ hoc erit albꝰ ſub aliq̃ gradu albedis ille terminꝰ albedinis nõ ſupponit ↄfuſe tĩ pꝛopter duo ſincathegoꝛeu mata p̃cedẽtia ſed bene determĩate. lIʒ bñ ſupponeret cõfuſe tm̃ ſi ly ĩme diate ſe ſolo ipſi pᷣponeret᷑.et iõ hec eſt falſa ſoꝛtes ẽ albioꝛ q;' plato ĩme diate poſt hoc erit albꝰ ſub aliq̊ͥ ẽdu albedinis:qꝛ ſua ↄuertẽs eſt falſa.ſ. ſor̃s eſt albioꝛ q; plato ĩ mediate erit albus ſub aliqᷓ gradu albedinis. iſte enĩ cõuertũtur ſor̃s eſt albioꝛ iᷓ pło ĩmediate erit albꝰ.et ſor̃s eſt albioꝛ ꝙᷓ plato ĩmediate erit albus ſub ali gradu albedinis. Silr mẽſura con⸗ ſignata ꝑ hoc verbũ currit ſtat det⸗ minate virtute iſtius dictionis qᷓ; qᷓ deſtruit ſuppõnem cõfuſam tin quã facit ꝑ ſe hoc aduerbiũ ĩmeditate. ⁊ iõ denotat ſophiſma ꝙ ſor̃s ẽ albioꝛ ꝙỹᷓ plato erit ĩmediate in a.vel iᷓ pło erit in b.et quelʒ illaꝝ eſt falſa. ideo ꝓbabiliter põt dici ꝙ hmõi ꝓpõnes ſuutifalſe ꝓpter falſam ĩplicationẽ. Vñ ſi hec or̃o q̃ pꝛius fuit poſita ſcʒ ſor̃s eſt albioꝛ ꝙᷓ plato ĩcipit eẽ albꝰ eſſet ĩtelligibilis ipſa eẽt falſa ꝓpter falſitatẽ affirãtiue exponẽtis. illa eĩ eſt falſa ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ; plato ĩme⸗ diate pꝰ hoc inſtãs erit albus ꝓpter falſaʒs ĩplicationẽ: qꝛ ĩplicat᷑ ꝙ plato ĩmediate poſt hoc inſtãs erit in aliqͥ determĩato inſtãti albus ſcʒ in a.vel in b. Etiã implicat᷑ ꝙ plato ĩmediat: poſt hoc inſtans ſub illo gradu albe⸗ dinis vel imediate poſt hoe inſtans erit albus ſub illo gdu albedinis vel ſub illo gradu albedinis vel ſub illo ſic de aliis ſub diſiũctione mõ hoc eſt falſũ ꝓpter hoc ꝙ nullꝰ erit Sdꝰ albedinis quẽ ĩmediate poſt hoc ha bebit plato.¶ Scvᷣm hoc rñdendũ ẽ ad pꝛobationẽ ſophiſmatis qñ dice⸗ batur ſoꝛtes nunc eſt albus et plato iĩmediate poſt hoc erit albus: ſed nõ ita albus ſicut nũc eſt ſoꝛtes.g ſors eſt albioꝛ iᷓ plato ĩmediate poſt hoc erit albus.negat᷑ ↄña.et ratio eſt qꝛ in iſta q̃ eſt pars añtis plato ĩmedia te poſt hoc erit albꝰ mẽſura cõſigni ficata per hoc verbũ erit et ſiliter ly albedo ↄſignificata per ly albus ſtat confuſe tm̃ rõne huius ſincathego⸗ reumatis ĩmediate. illa aũt ſtat de⸗ terminate in ↄñte rõne huius ſinca thegoꝛeumatis ꝙᷓ; qð deſtruit confu ſionẽ quaʒ ꝑ ſe faceret hoc ſincathe goꝛeuma imediate. Aliter pᷣt rũderi ad ſophiſma ipſum ↄcedẽdo et negã do ꝙ in ſophiſmate ĩplicat᷑ ꝙ plato ĩmediate poſt hoc erit albus ſub illo gradu albedinis vel ſub illo. Et tũe ad ĩpꝛobationẽ ſophiſmatis põt rñjꝗ⸗ deri ſicut dicebat᷑ ĩ poꝛe ſophiſmate qꝙ; nõ ſequit᷑ ſors eſt in ĩfinitũ albioꝛ 5ᷓᷣ plato ĩmediate pꝰ hoc erit.S ſor̃s eſt in ĩfinitũ albus.qꝛ ſi ↄparatiuus pᷣſupponit ſuũ poſitiuũ hoc tñ nõ oʒ eſſe cũ eodẽ ſincathegoꝛeumate. A Sophilma . cxxxix. Soꝛtes ĩcipit eſſe albioꝛ plato in cipit eſſe albꝰ poſito caſu ꝙ nec ſors nec plato nũc ſint albi et ꝙ ſine me⸗ dio erunt albi ⁊ intendant᷑ continuè eoꝛũ albedines. ¶ Tunc ꝓbatur ſo⸗ phiſma.ſoꝛtes erit albioꝛ qᷓᷓ plato in cipit eẽ albus ſor̃s nũc nõ eſt albioꝛ ̃ plato ĩcipit eſſe albꝰ.& ſoꝛtes inci pit vel ĩcipiet eẽ albioꝛ qᷓ plato ĩcipit eſſe albus: ſed nuniᷓ poſt hoc inſtãs niatabus timde M ve⸗ il tals ait o gr el icelli z ee oreve abſer ro d ii ge ſochiſna ſlet nen gpter Uifcutui vru ſunte caſu ſoh Wda ſoresimedtade cri aldio⸗ inthan ern. dr c a idedon w ila. ſotes imedlne poſt ho⸗ albioꝛï glato imecate oẽ ho il igllcat g ſofs inenlue ertt alboꝛ iy lato ineiate ent in a vel glao imegiate . e g meſura co RrHr nefe en ſur oſt hor ei ſat dicebe aͤnhe Nien 1ſex Nal R 4 fcin ſub WRãjü being hergnn nnſe iiten, A mt a Fen i ie nu ſeifmne⸗ min E untet al⸗ 4ihs nlwatau i mw lar iee lltea gſo⸗ ec getoineci nen n hars Whrentiic niſin, ur Animalin Arüneidaſe Cinſetn ſonehuns ſrthe⸗ ſeumans inedinte, ilgaütſirg terminateſn ozte öhehinsin Hegnrunmng goeſflian n guupſe tnt ſutte vrumu inrdit, Aiurinit ſſpMa un mui er ne⸗ gnn ſophiſnate ipltcnk pln elne voſt hoeert albus ſubin n Abealnis el ſubtlo Etti ipobtni ſop uinans werff dan etdi druſehfſn sſanaſs Rniſnin ,Auvinelurp, aeteſi Amißnti Mhus gl Men õ ſtai aduttgmmi Sptil a⸗ i uri, io Eetpiet ſoꝛtes eẽ albioꝛ q; plato incis pit eſſe albꝰ.̊ ſoꝛtes nũc incipit eẽ albioꝛ ꝙ; plato ĩcipit eſſe albꝰ.ſed ꝓ batur ꝙ ſoꝛtes nõ incipiat eẽ albioꝛ qᷓ; plato incipit eſſe albꝰ:qꝛ ſi ſic hoc eẽt in aliquo inſtãti poſt inſtãs illud ſit & illud inſtãs a.in quo ſor̃s ĩcipit eſſe albioꝛ qꝙ; plato ĩcipit eſſe albus: Pꝛobo ꝙ nõ: qꝛ ſoꝛtes et plato erũt equali albi in a.per caſuʒ et plło erit albioꝛ in a ꝙᷓ ipſe nũc incipit eẽ albꝰ qꝛ albedo ipſius intẽditur ꝑ caſumK. S ſoꝛtes ẽ albioꝛ in a inſtãti qᷓ; plato ĩcipiet eſſe albꝰ. ſoꝛtes in a nõ inci piet eẽ albioꝛ qᷓ; plato ĩcipiet eẽ albꝰ ¶ Impꝛobat᷑.ſoꝛtes et plato incipiũt equalr̃ eſſe albi qꝛ nunc nõ ſunt albi et cõtinue poſt hoc inſtãs erunt albi equalit.ergo ſoꝛtes nõ incipiet eſſe albioꝛ q;' plato incipit eſſe albus. Ad ſophiſma rñdeo ꝙ eſt or̃o oĩo ipꝛopꝛia ⁊ nõ intelligibilis ſicut hec ſoꝛtes ĩcipit eſſe albioꝛ ꝙᷓ; plato nũc nõ eſt albus ⁊ ĩmediate poſt hoc erit albꝰ.talis aũt nõ plus eſt ĩtelligibił Sᷓ hec ſoꝛtes ẽ albioꝛ q;ᷓ plato. diſtat tñ qꝛ ſophiſma ſolet fieri ꝓpter illã diff icult atẽ vtrũ ſtante caſu ſophiſ⸗ matis ſoꝛtes ĩmediate erit albioꝛ qᷓ lato ĩmediate poſt hoc erit. Pꝛopt᷑ oc ad illã rñdeo ꝙ non pꝛopter hoc ꝙ illa. ſoꝛtes ĩmediate poſt hoc erit albioꝛ qᷓ; plato ĩmediate pꝰ hoc erit albꝰ ĩplicat ꝙ ſor̃s ĩmediate pꝰ hoc erit albioꝛ qꝙᷓ; plato ĩmediate pꝰ hoc erit in a vel ꝙᷓ; plato ĩmediate pꝰhoc erit in b. et ſic de aliis mẽſuris ꝓpt hoc ꝙ mẽſura conſigãta ꝑ hoc vᷣbũ erit ſtat deterĩate qñ dr ꝙ plato ĩme diate poſt hoc erit. ſicut dicebat᷑ in pᷣmo ſophiſmate. verũtñ ſi placeret dicè ꝙ illa ſor̃s ĩmediate pꝰ hoc erit albioꝛ ꝙᷓ plato ĩmediate pꝰ hoc erit ↄfunderet᷑ cõfuſe tm̃ mẽſura ↄſigni ſicata ꝑ hoc verbũ erit. ↄcedẽdũ eẽt ꝙ ſor̃s ĩmediate poſt hoc erit albioꝛ qᷓ; plato lmediate pꝰ hoc erit. et ſiłr ſoꝛtes ĩmediate pꝰ hoc erit albioꝛ ; ipſemet ĩmediate poſt hoc erit ex eo ꝙ aliqñ hẽbit aliquẽ gradũ albe⸗ dinis certe intẽſionis ⁊ ĩmediate pꝰ hoc nõ habebit aliqueʒ gradũ certe intẽſionis.ĩmo quocũq; gradu albe dinis remiſſo dato ĩmediate pꝰ hoc remiſſioꝛẽ habebit.Et tunc qñ dicit ſor̃s aliqñ erit albioꝛ qᷓ; plato ĩcipit eẽ albus.g incipit vel incipiet aliqñ dico ꝙ añs eſt or̃o ĩpꝛopꝛia et nõ in telligibilł ſicut etiã iſta ſoꝛtes aliqñ erit albioꝛ qᷓ; pło nũc eſt ⁊ ĩmediate pꝰ hoc erit.dico ꝙ eſt ĩtelligibilis et ↄſilis huic ſor̃s ĩmediate pꝰhoc erit albioꝛ q; plato ĩmediate pꝰ hoc erit. Pꝛo maioꝛi declaratione ſit iſtud Sophilma . clx. Soꝛtes ĩmediate pꝰ a erit ſenioꝛ qᷓ plato ĩmediate pꝰ a. poſito ꝙ ſor̃s ⁊ plo ſimul incipiãt eẽ ⁊ deſinãt eſſe ⁊ ſit a inſtãs pñs. Tunc ꝓbatur ſoph. ſoꝛtes aliqñ erit ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit ſenex ⁊ ĩmediate poſt a.qꝛ ſit b totũ tꝑs futurũ in qͥ ſoꝛtes et pło viuãt: tũc ſoꝛtes in illa mediãte b tꝑis erit ſenioꝛ ꝙ; plato erit ĩmediate poſt a. S ſoꝛtes erit aliqñ ſenioꝛ qꝙᷓ; pło erit Imediate poſt a. ſed nullum tꝑs erit nec aliqð inſtãs quĩ ante illud ſor̃s erit ſenioꝛ qᷓ; plło erit ĩmediate pꝰ as. ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ ̃ piato ĩmediate poſt a. Et ↄfirmat᷑ qꝛ ante qðᷣlibet inſtãs futurũ ſoꝛtes erit ſenioꝛ qᷓ; pło erit ĩmediate pꝰ a. et per ↄñs ante qðᷣlibet tꝑs futuruʒ ſoꝛtes erit ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit ĩmedi ate poſt a inſtãs ſine medio.⁊ ꝑ ↄñs imediate: qꝛ abſq; medio ſoꝛtes erit ſenioꝛ qᷓ; plato erit ĩmediate pꝰ hoc tunc puta poſt ipſum. ¶ Impꝛobat ſoꝛtes et plato ſemꝑ erunt equaliter ſenes.& ſoꝛtes nõ erit ĩmediate pꝰ a ſenioꝛ qᷓ plato erit ĩmediate poſt a⸗ Ad ſophiſma põt dici ſuxta illa qᷓ pꝛius dicebãtur ꝙ ipᷣm eſt falſum:qꝛ ſequit᷑ ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſe nioꝛ ꝙᷓ; plato erit ĩmediate poſt a.q̊ ſoꝛtes crit ſenioꝛ ꝙ plato erit ĩmedi ate poſt a.ↄñs eſt ſim:qꝛ oĩs ↄpara⸗ tiuus titer magis et minꝰ ponit et ĩplicat ꝙ ↄparata ad inutcẽ habeant certos gradꝰfoꝛme ad ĩuicẽ in qbus ↄparãtur ſᷣm magis et minus.ſi enĩ ſor̃s ſit albioꝛ qᷓ; plato opʒ ꝙ ſe oꝛtes pło habeãt certos gradꝰ albedinis et ꝙ ſit certꝰ exceſſus vniꝰ ſr̃ gradũ albedinis alteriꝰ. Illa & pꝛopõ ſor̃s eſt ſenioꝛ qᷓ; plato erit ĩmediate pꝰ a ponit ⁊ ĩplicat ꝙ alqs erit gradꝰ al bedmis ſenectutis płonis quẽ plato hẽbit ĩmediate poſt a.et hoc eſt flm̃: qꝛ plato nullũ gradũ ſenectuſj hẽbit imediate poſt a.cũ nõ ſit dare inſtãs imediatũ inſtãti et ſenectus cõtinue intẽdat᷑ ſemꝑ enĩ in ĩſtãti poſterioꝛi ſoꝛtes erit ſenioꝛ qᷓ; in inſtãti pꝛioꝛi. Ad ꝓbationẽ dicendũ eſt ſᷣm iulũ modũ dicẽdi hec ẽ falſa ſoꝛtes aliqñ erit ſenioꝛ qᷓ; pło erit ĩmediate pꝰ a. qꝛ ĩplicat ꝙ plato aliquẽ gradũ ſene ctutis certũ habebit ĩmediate pꝰ a. qðʒð eſt falſũ. hec etiã eſt falſa ſoꝛtes in illa mediate b tꝑis erit ſenioꝛ ꝙᷓ plato erit ĩmecdliate paſt a.et oẽs hu⸗ iuſmodi affirãtiue ſunt falſe ꝓpter falſaʒ ĩplicationẽ. Siłr hec eſt falſa ante qðirqʒ inſtãs futuꝝ ſoꝛtes erit ſe nioꝛ ꝙ;' plato erit ĩmediate poſt a.vñ ãlibet ſingularis illius vłis eſt falſa ꝓpter falſaʒãplicationẽ.⁊ hec eſt va añ nullũ inſtãs fururũ ſoꝛtes erit ſe nioꝛ ꝙᷓ plato erit ĩmediate poſt a. vñ affirãtiue ſunt falſe ⁊ negatiue ſunt vere. Adhuc alids diceret ꝙ pᷣm hoc hec ẽ falſa ſor̃s in hoc inſtãti ẽ mĩoꝛ S ipſełerit ĩmediate poſt a.ſed hoc ẽ falſum.nã poſito ꝙ ſor̃s ĩcipiat au⸗ Seri ⁊ cõtinue augeat᷑ per totuz tꝑs vite ſue: tũc enĩ hec videt᷑ eſſe vera. ſors in hoe inſtãti ẽ mĩoꝛ qᷓ ipſe etit Imediate pꝰ a.qꝛ ſoꝛtes ĩ hoc inſtãti ẽ minoꝛ ꝙᷓ; ipſe erit vniᷓ;.S ſoꝛtes in hoc inſtati eſt minoꝛ qᷓ; ipſe erit ĩmʒ diate poſt a. dicendũ eſt cõiter ex ia dictis ꝙ hec ẽ falſa.ſor̃s eſt mĩoꝛ qᷓ ipſe erit ĩmediate poſt a.ꝓpter falſã implicationẽ̃. nec vʒ ſoꝛtes in hoc in ſtanti ẽ minoꝛ qᷓ vniᷓ ipſe erit. ergo ſoꝛtes in hoc mitati eſt minoꝛ qᷓ ipſe erit ĩmediate poſt a. Si auteʒ alicui nõ placeat ille modus dicẽdi:poteſt aliter rñderi cõcedendo ſophiſma et cũ hoc poteſt ↄcedere ꝙ ſoꝛtes ĩme⸗ diate pꝰ a erit ſenioꝛ qᷓ ipſemet erit ĩmediate poſt a. Nec repugnant iſte ſoꝛtes ⁊ plato ſemꝑ erunt equaliter ſenes:et ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ q; erit plato ĩmediate poſt a. Unde eadẽ argumẽta que pꝛobãt ꝙq; ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ 6G plato ĩmediate poſt a.poſſunt ꝓbare ꝙ ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ ; ipſemet erit ĩmediate poſt a.quia ante qdᷣlibet inſtãs futuꝝ ſoꝛtes erit ſenioꝛ iᷓᷓ ipſjemet erit ĩmediate pꝰ a/ vt pʒ inductiue. Ad impꝛobationẽ quãdo dicitur ſoꝛtes et plato erunt equaliter ſenes cõceditur ſed negat᷑ ↄña ſcʒ ergo ſoꝛtes nõ erit ĩmediate poſt a ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit immediate poſt a. VUñ concedẽdum eſt ꝙ ſoꝛtes ĩImediate poſt a erit ſenioꝛ qᷓ plato ĩmediate poſt a.et ꝙ etiã plato ĩme⸗ dqiate poſt a erit ſenioꝛ ꝙᷓ ſoꝛtes erit ĩmediate poſt a.et ꝙ quilibet eoꝛum ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ qᷓ; ip̃emet erit ĩmediate poſt a.qʒꝛ qͥlibet illoꝛuʒ ante quodlibet inſtãs ⁊ etiã ante qð libet tempus futurum erit ſenioꝛ qᷓ ipſemet erit immediate poſt a. Sophiſma.ccxli. Soꝛtes pꝛius incepit habere eſſe ᷓ incepit habere fuiſſe. Pꝛobatur.hec pꝛius fuit vera ſoꝛtes eſt qᷓᷓ illa.ſors inltantipoſt ilud mians bere uſſa Courilud getiini iul ns ſa e ſccht heber eſe n ſe hin Pens i guo uctit haben Line ſc ln bicent huber roindiabun fuſſen un Dafulſeſeiſecanch Nfia aad wMarad eſſe imedtata. Wodone et bcadit tipus medici ſn ſtis medü tllius tis e, ſoreo habuit ſuiſſe ant⸗ leiio mimn neni Ms go erat pei arienn un engoeſt aliguoc inſtmng mrin iueſenn unthiber fulſe n eocken Mnert tce, u nnent habere Poobit lutntearim nne Nſta oſinn db nalare Mhamnt an Nimar l u uliz fumn ſutesertt ctertt inectepy, e. (A0inprobatont 1 ſortes et glatd erunt dedrar e eg ſomes d enimede nRderirnmedise nctdidumnetgſones doſtacritſenen ß tn Mact galinunin nt ſenoriſngt uctulit mn ierttntuß en mkuurgletllnj nlistenü ee iemun gl ſenior h mtiine i⸗ li ſeĩ erpt hubere⸗ ſe Prhuun ie ſotes ihii⸗ futt. ergo ſoꝛtes pꝛius habuit eſſe qᷓ fuiſſe.⁊ per ↄñs videtur ꝙ pꝛius in⸗ epit habere eſſe q; habere fuiſſe.an cecedẽs pꝛobatur qꝛ in pꝛimo inſtat eſſe ſoꝛtis illa erat vera ſoꝛtes eſt ſi erat for̃ata et illa ẽ falſa ſoꝛtes fuit ¶ Impꝛobat. ita cito ſicut ſoꝛtes in⸗ cepit eẽ ita cito incepit habere fuiſſe ergo ſophiſma eſt falſum.ↄña tenet añs declaratur: qꝛ in pꝛimo inſtanti eſſe ſoꝛtis ſoꝛtes incepit habere eſſe quia tunc habuit eſſe ⁊ habet eſſe et imediate ante illud nõ habuit eſſe.⁊ in eodẽ inſtãti incepit habere fuiſſe qꝛ in pꝛimo inſtanti nõ habuit fuiſſe et imedinte poſt hoc initans habuit fuiſſe.¶ Et cõfirmatur:qꝛ vel in eo⸗ dem inſtanti incepit habere eſſe vel incepit habere fuiſſe vel in diuerſis Si ſecundũ ⁊ ſic habetur pꝛopoſitũ Si invno inſtanti incepit habere eẽ ſcʒ in pꝛimo ĩſtanti ſui eſſe ⁊ in alio inſtanti poſt illud inſtans incepit ha bere fuiſſe. Contra illud arguit᷑ ſic. Sit a pꝛimũ inſtans ſui eſſe in quo incepit habere eſſe ⁊ ſit b inſtans ſe quens a quo iucepit habere fuiſſe. TZunc ſic.ſi in b ĩcepit habere fuiſſe ergo in b habuit fuiſſe ⁊ nunq; ante b habuit fuiſſe ſed ſecundũ exponẽs eſt falſa.qꝛ a ⁊ b inſtãtia nõ poſſunt eſſe ĩmediata. ergo opoꝛtet ꝙ ĩter a et b cadat tẽpus mediũ.ſit ergo ulð inſtãs mediũ illius tꝑis c. Tunc ſic. ſoꝛtes habuit fuiſſe:g ante b habuit fuiſſe.añs ꝓbatur:qꝛ c inſtãs eſt pꝰ a inſtans quod erat pꝛimuʒ inſtans ſui eſſe. in c inſtanti habuit f uiſſe. nõ ergo eſt aliquod inſtans aliud a pꝛimo inſtanti ſui eſſe in quo ſoꝛtes incepit habere fuiſſe.in eodem ergo inſtanti ſimul incepit habere fuiſſe et eſſe.ergo nõ pꝛius incepit habere eſſe qᷓ; incepit habere fuiſſ e. ¶ Ad ſo phiſma reſpondetur ꝙ ſophiſma eſt falſum ex eo ꝙ in eodẽ inſtanti ſors incepit habere eſſe ⁊ incepit habere fuiſſe.exponendo tamen incepit hr̃e eſſe per poſitionẽ de pꝛeſenti et re⸗ motionẽ de pꝛeterito.et exponendo incipit fuiſſe per remotionẽ de pꝛe⸗ ſenti ⁊ poſitionẽ de futuro Ad pꝛo bationẽ ſophiſmatis quãdo dicitur hec pꝛius fuit vera ſoꝛtes eſt qᷓ ilia. ſoꝛtes fuit cõcedo.ergo ſoꝛtes pꝛius incepit eẽ i; inceꝑit fuiſſe.⁊ qñ dicit᷑ & pꝛius incepit hr̃e eſſe qᷓ; incepit ha bere fuiſſe.neg at᷑ ↄna. vñ cuʒ dictis añtibus poteſt ſtare oppoſitũ ↄñtis ꝓpter diffoꝛmitatẽ expoſitionis de incepit habere eſſe ⁊ incepit fuiſſe. Sophilmaãa .cxlii. A ſpacium incipit eſſe pertranſitũ poſito caſu ꝙ a ſpaciũ dicatur ꝑtran ſitum quãdo maioꝛ pars eius fuerit pertrãſita.et dicatur nõ pertranſitũ quãdo maioꝛ pars eius nõ fuit per⸗ trãſita. et ponatur ꝙ aliquid incipit moueri ſuper a ſpaciũ. Tunc pꝛo⸗ batur ſophiſma. A ſpaciũ nunc non eſt pertranſitũ et ĩmediate erit per⸗ tranſitũ ⁊ nullum tẽpus erit anteqᷓ a erit pertranſitũ.ergo ſophiſma ẽ verum. ↄña patet.due pꝛime partes añtis ſunt note de ſe:ſʒ alia puta ter tia pꝛobat᷑.qꝛ nulluʒ tẽpus erit quii alia pars illius a erit pertranſita. g nullum tẽpus erit anteqᷓ a erit per⸗ tranſitũ. ↄña tenet añs pꝛobatur:qꝛ ſi aliquod tẽpus eſt anteq; maioꝛ ꝑs illius a ſit pertranſita.ſit ergo gr̃a exẽpli vna hoꝛa.ſed pꝛobo ꝙ non:qꝛ lapſa medietate illius hoꝛe verũ eſt dicere ꝙ aliqua pars illius erit per⸗ tranſita.ſit ergo b ſecũda pars q̃ ſit tertia totius a ꝑtrãſita. Tunc ar᷑ ſic btertia pars illius a eſt pertranſita & medietas illius a eſt pertranſita. ꝓbatur ↄña:qꝛ qñ maioꝛ ꝑs alicuiꝰ eſt pertrãſita tunc ipſum dicitur eẽ ꝑtranatũ ex caſu.ſed b tertia pars ipſius a ẽ maioꝛ ꝑs medietatis ip̃iꝰ a: qñ b tertia ꝑs ipſiꝰ a eſt ꝑtrãſita medietas illius a ẽ pertranſt ita vltra qñ medietas ipᷣiꝰ a ẽ ꝑtrãſita tũc ag⸗ gregatũ ex medietate illiꝰ a ⁊ medie⸗ tate alteriꝰ ꝑtis eſt ꝑtrãſita qꝛ ma⸗ ioꝛ ꝑs ipᷣiꝰ aẽ ꝑtrãſita.ſʒ qñ aggre⸗ gatũ ex meditate illiꝰ a ⁊ medietate alteriꝰ medietatis eſt ꝑtãſitũ:tũc eti am maioꝛ ꝑs eſt ꝑtrãſita.ſʒ qñ ma⸗ ioꝛ illiꝰ a ẽ ꝑtrãſita tũc a eſt pertrãſi ta:eꝛgo añi elapſa ſit medictas illiꝰ hoꝛe date maioꝛ ꝑs a ẽ pertrãſita. ⁊ ſic argueret᷑ de quocũq; tẽpore datoꝛʒ ¶ J mpꝛobatur.a ãcipit eẽ ꝑtranſitũ et ã ſine medio erit nõ pertrãſitũ:S̊ a erit pertrãſitũ ⁊ nõ pertrãſitũ.ↄña eſt bona ⁊ ↄñs ẽ fłm.ſecũda ꝑs añtiſ eſt vera. pꝛĩa eſt falſa que erat ſo⸗ phiſma.ꝙ ſecunda ꝓs añtis ſit vera ꝓbatur:quia nullũ tẽpus erit añqᷓ a erit nõ ꝑtrãſitũ: qð põt ꝓbaꝛi cõſi militer ſiã ꝓbabatur ſophiſma ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ caſus nõ eſt ad mittendꝰ:qꝛ poſito.ꝙ ꝑtranſita vna medietate totum ſit pertrãſituʒ.⁊ ꝙ vna parte nõ ꝑtrãſita nõ ſit totũ per trãſitũ:cũ enĩ vna ꝑs poſſit ſił ecker trãſita qñ alia eſt nõ ꝑtrãſita ſequit a ſił eſſe pertrãſitũ ⁊ nõ eẽ ꝑtrãſitũ ſi tñ poneretur cãſus ꝙ aliqd dicat᷑ eẽ ꝑtrãſitũ qñ maioꝛ eius ꝑs eſt per trãſita ſcdᷣm ſe ⁊ quodlibet ſui ⁊ eti am qꝙ alidd non ſit pertrãſitũ cuius maioꝛ ꝑs ſcvm ſuã medietatẽ ſit nõ pertranſita ſecũdum ſe ⁊ quodlibet ſui:tunc caſus eſſet poſſibilis.⁊tunc faciliter reſpõdetur ꝙ a nõ ĩcipit eẽ pertrãſitũ.⁊vlterius bene cõceditur ꝙ nullũ tempus labitur quin maioꝛ pars illius a ſit pertrãſita ſi aliquid dicimus eſſe pertranſitũ quãdo ma ioꝛ cius paꝛs eſt pertranſita licet nõ ſcõm ſe ⁊ quodlibet ſui. Si tamen illud vocamus eẽ pertranfitum cuiꝰ anaioꝛ pars eſt pertranſita ſecũdum ſe ⁊ quoÄlibet ſui tune nego illam. nulluʒ tẽpꝰ labituꝛquin maioꝛ pars illius ſit peꝛtranſita.ĩmo aliquod tẽ pus labitur anteq; matoꝛ pars illius a ſit pertꝛanſita ſcdᷣm ſe ⁊ qoillʒ ſui Sophilma ccxliii. A ſpatium incipiet eſſe pertꝛãſitum poſito ꝙ ſoꝛtes moueatur ſuꝑ a ſpa tium ꝑ vnũ diem continue ita ꝙ ĩ b inſtãti terminante excluſiue illũ diẽ et illud ſpatiũ pꝛimo ſit cõplete per tranſitum a ſoꝛte.tũc arguitur.a nẽ non eſt pertranſitũ a ſoꝛte:intelligẽ do per ly nunc pꝛincipiũ illius diei et quandoq; erit pertrãſitũ a ſoꝛte.ſ.in b inſtanti ⁊ nunc incipiet eſſe pertrã ſitum a ſoꝛte:eꝛgo a ſpatiũ incipiet eſſe pertrãſitũ a ſoꝛte.q tur.ſi a ſpatiũ incipiat eẽ ꝑtranſitũ Impꝛoba a ſoꝛte:vł ergo ante b inſtans termi nãs excluſiue diẽ vel poſt b inſtãs vł in b inſtãti.nõ põt dici pꝛimũ:qꝛ per caſũ quocũq; inſtanti citra b inſtans dato adhuc a ſpatiũ non eſt cõplete Ptranſitũ:nec in aliquo alio inſtanti poſt b inſtano:quia quocũq; inſtanti poſt b inſtans dato inter illud inſtãs b inſtans cadit tempus medium:̊ ad illud inſtans datuʒz a erat cõplete pertranſitũ.⁊ ꝑ ↄñs in nullo inſtanti vltra ipſũ b a incipiet eſſe ꝑtranſitũ ergo in b inſtanti a non incipiet eſſe pertranſitum. ↄña tenet ans ꝓbatur qꝛ a erit ꝑtrãſitũ ⁊ nõ ſubito:&̊ᷓ erit Ptranſitũ in tpᷣe ⁊ in nullo alio tpᷣe in tẽpoꝛe termĩato ad b inſtãs ex cluſi ue:⁊ illð tpᷣs eſt pꝛiꝰ b inſtãti:S a añ b ĩſtãs erit ꝑtrãſitũ.¶ Rñdet᷑ ad ſophiſma. ꝙ ipᷣʒʒ eſt veꝝ.⁊ qñ dr. ſi a Tciꝑet eẽ ꝑtrãſitũ:vł g ĩ b vłcitra bꝭ vł vltra b.dico ꝙ ĩ b.aqñ d a añ b erit ptrãſitũ nego illð.⁊qñ d a eri⸗ trãſitũ nõ ſubito.negat᷑ illð:qꝛ dit co ꝙ a ſubito erit ꝑtrãſitũ: licet nõ ſubito pertranſeatur ſed ſucceſſiue vnde eſſe pertranſitum eſt eſſe per fuiſum et meoenens, 4ſophiſma rigetur u crponi duply, ne noxh tranſuiſe Tine ne rjtniſun ſur gionoo ſophiſmna ? hegit cg ſotes ante b pert ſrtii. Gecico dieo gſl ſe wnnt ſchomodo ſo Wica nes do wo aratchegſyw: nciprer ti naͤſeno dlate py) hoc ern in r; ii Zuc nega: 4a:nid tco icpit gtranſiuiſſe ſpꝛtiũ ichpt eĩ venri cet lla oña hene mere pertniſtuiſſe rino me Sophilmna Etlkucda cous ietnimnee eſten ei⸗ Coatüthit dene Nlergo metien nde nltilief no got dlginin⸗ vipnimmannin S ArMalalinti piguia quociqg nſtanti is dato inter illd inſts cadt tenpus meclumg ns dunz 1ernn cdete dasnode dimoele Rruſti NRum ann inhiteſe lum gnatenet iſs enn mriltit ͤltmgen ntietinmul,al, 4n. 4 mmiuahild/ lope n,lin imiſſit geinrifini — . Allairi go a Ktantgkldecrn, den miſtlenn nſenur ſͤlucc mmmlum ihat tranſi tũ eſt eſſe mutatũ qð eſt ti⸗ illius motus. modo ſicut tẽpus eſt menſura motus ita inſttans eſt mẽ ſura murati. Sophilma ccxliiii. Soꝛtes incipiet ꝑtrãſiuiſſe a ſpati um.vtẽdo eodem caſu. Pꝛobatur ſophiſma: aliquando erit verũ dicè ſoꝛtes pertranſiuit a ſpatiũ ⁊nũc nõ eſt veꝝ dicere ſoꝛtes ꝑtrãſiuit a ſpa riũ.nec nunc incepit pertranſiuiſſe a ſpatiũ:g aliqñ ĩcipiet pertranſiuiſ ſe a ſpatiũ.ꝙ ſoꝛtes nũc nõ incipiet pertranſiuiſſe a ſpatiũ ꝓbatur. ꝙ ſi ſic tunc iam a ſpatiũ inciperet eſſe ꝑ tranſitũ a ſoꝛte quod eſt falſũ eo ꝙ pꝛĩo in ba ſpatiuʒ incipiet a ſoꝛte eẽ pertrãſitũ.. Jmpꝛobat᷑.nã ſequitur ſoꝛtes ĩcipiet pertranſiuiſſe a ſpatiũ ergo illud erit in a inſtanti quod eſt falſum et incõueniens. — 4 Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ꝓtrãſiuiſ e põt exponi dupłr. vnomõ cõplete Aliomodo ꝑtranſiuiſſe in trãſeũdo Tunc dico. Si pertrãſiuiſſe expona tur pꝛĩiomodo ſophiſma ẽ veꝝ. tunc negat᷑ ꝙ ſoꝛtes ante b pertrãſiuit a ſpatiũ. Secũdo dico ꝙ ſi ꝑtranſiuiſ ſe exponat᷑ ſcdðᷣomodo ſophiſma eſt falſũ:quia ſoꝛtes nõ incipiet ſed ĩce pit ꝑtraſiuiſſe a ſpatiũ: qꝛ ſoꝛtes iã incipiet eẽ ĩ trãſeũdo a ſpatiũ ⁊ ĩme diate pꝰ hoc erit in ꝑtrãſeũdo a ſpa⸗ tiũ. Tũc negat᷑ ↄña:videlicʒ illa.ſoꝛ⸗ tes ĩcipit ꝑtranſiuiſſe a ſpatiũ :ergo a ſpatiũ ĩcipit eẽ pertrãſitũ a ſoꝛte: icet illa ↄna bene valeret exponẽdo p pertrãſiuiſſe pꝛimo modo. Sophilma cxlv. Eſt iſtud a coꝛpus incipiet eẽ bipeda le poſito caſu ꝙ a ſit nũc vnũ coꝛpꝰ ⁊ꝙ nũc ſit bipedale ⁊augeat᷑ cõtinue per b hoꝛã ita ꝙ in finc illiꝰ hoꝛe ſic bipedale.⁊inpᷣma medietate hoꝛe ac quirat pᷣciſe ĩtitatẽ bipedalẽ ad ĩti tatẽ pꝛiꝰ habitã. In ſecũda etiã me⸗ dietate pꝛeciſe acqrat pedalẽ qtitatẽ ad ititatẽ pedalẽ pꝛiꝰ habitã ⁊ pᷣciſe acquiſitã.Tũcſ Pꝛobat᷑ ſophiſma a aliqñ eꝛit bipedale ⁊ nũc nõ eſt bipe⸗ dale:g ĩcipit vel ĩcipiet eẽ bipedale: ſed nõ incipit eẽ bipedale ꝑ caſũ:̊ in cipiet eẽ bipedale.¶ Impꝛobatur.ſi a iciperetieẽ bipedale oʒ ꝙ illud ſit in aliquo inſtãti intrĩſeco ipſiꝰ b hoꝛe. ſed hoc nõ:quia ulð eſſet in ĩſtanti intrĩſeco pꝛie medietatis hoꝛe date: vel in ĩſtanti intrĩſeco ſecũde medie tatis eiuſdẽ hoꝛe date. Nõ põt dici p mũ:nã quocũq; inſtãti intrĩſeco pᷣme medietatis hoꝛe b dato a eſt minus ᷓ bipedale. Nec põt dici ſecũdum:qꝛ quocũq; ĩſtanti intrĩſeco ſecũde me dietatis hoꝛe dato a eſt maiꝰ qᷓ;ᷓ bipe dale qð etiã patʒ ex caſu. Ad ſophiſma põt rñderi dupłr pꝛĩo ſi in tᷣe imaginaret᷑ indiuiſibilia ſo⸗ phiſma eẽt veꝝ. Et ad rõnem factã cõtra iulð.Si a incipiet eẽ bipedale ⁊c̃.cõcedo ꝙ ẽ in aliquo ĩſtãti ĩtrĩſe co hoꝛe date. ⁊ vlteꝛiꝰ dico ꝙ hoc eſt in iſtãti terminate excluſiue pꝛimaʒ medietatẽ illiꝰ hoꝛe:qꝛ in illo a erit bipedale ⁊añ illð non erat bipedale⸗ Sed diceres illud inſtãs ex quo nõ eſt intrĩſecũ pꝛĩe medietati ſed extrĩ ſecũ oʒ ꝙ ſit intꝛĩſecũ ſecũde medie tati.ſed in quocũq; inſtãti intrĩſeco ſecũde medietatis a eſt maiꝰ qᷓ bipe dale.Rñdet᷑ ꝙ illð ĩſtãs eſt extrĩſecũ vtriq; medietati tanqᷓ continuatiuũ vtriuſq; medietatis.ꝗ¶ Ad aliã dicit᷑ ꝙ bene termĩat excluſiue pꝛimam a parte poſt ⁊excluſiue ſecũdam a par te ante.⁊ iõ ĩ hoc inſtãti a coꝛpꝰ erit pꝛimo bipedale ⁊ ĩmediate poſt hoc erit maius ꝙ;ᷓ bipedale. Ad ſophiſma põt alłr reſpõderi.ſi nõ imaginaret᷑ talia indunſibilia in tẽpoꝛe ſophiſma eſt falſum. Ad ĩpꝛo bationem, a aliquando erit bipedale illud negatur:qꝛ nec in ᷣma medie⸗ tetate nec in ſcdᷣa.ſiõ illud diceres. ſi illud eẽt veꝝ ſequeretẽ᷑ ꝙ ↄtigeret fieri traniitꝰ de extremo in extremũ abſcq; eo ꝙ fieret tranſitꝰ ꝑ mediſi: qꝛ ſi fierer tranſitꝰ de ꝙtitatẽ in ꝙ̃tt tatem puta de ꝙ;titate bipedali ĩ qꝙtt tatẽ tripedalẽ. ⁊ nõ ficret trãſitꝰ ꝑ bipedale qð ẽ mcdiũ inter bitedalex tripedale. Rñũdet᷑ negãdo ↄñaʒ.ĩmo dico ꝙ in dicto cãu fit trãſitꝰ ꝑ bipe dale:⁊ad iliud nõ requirit᷑ ꝙ aliquã⸗ do erit bipedale.ſʒ ſufficit ꝙ a aliqñ fieret hipedale ſi nõ vlteriꝰ augeret᷑ iuxta illð ſolet cõcedi ꝙ ſoꝛtes nüc ẽ miĩioꝛ płone:aliqñ erit maioꝛ plone ⁊ tñũ nũq; erit equalis płoni:niſi ĩ po tẽtia ſolũ. ſicut ſuppoſito ꝙ pło eẽt bipedalis ſor̃s eſſet pedalisaugere tur cõtinue ꝙ fieret tripedał.vlteriꝰ eſt cõcedendũ iuxta illð q; mobile tã diu ꝙ mouet᷑ eſt in loco maioꝛi ſe ⁊ nũqꝙᷓ i loco ſibi equali Allud declarat᷑ poſito ꝙ a moblłe ꝑtrãſeat b ſpatiuʒ cõtinue in aliqua hora Tũc dico ꝙ a moble ⁊ ᷑mĩꝰ in quẽ mouet᷑ neccẽaꝛio eſt ĩ loco maioꝛi ſe qꝛ in pᷣma medie⸗ tate hoꝛe:vł eſt ĩ loco ſibi equali vel ĩ loco mioꝛi ſe vł in loco maioꝛi ſe.ſi dicat᷑ ꝙ ĩ loco maioꝛi ſe hẽt᷑ ꝓpõitũ nõ põt dici ꝙ ĩ loco mĩoꝛi ſe:qꝛ ĩpoſ⸗ ſible ẽ ꝙ coꝛpꝰ occuꝑet mioꝛeʒ locũ i̊ ipᷣm ẽ.nõ põt etiã dici ꝙ ſit ĩ loco ſibi equali:qꝛ tũc ꝓ totã pꝛimã medi etatem deſceret ex quo moueret in loco ſibi equali ↄtinue. Et ſicut ar⸗ guit᷑ de ᷣma medietate illiꝰ hoꝛe:ita etiã ar̃ de quacũq; alia. Sed diceres 2 hoc:qꝛ dubitat᷑ pꝛĩo de coꝛꝑe ſplye⸗ rico circularit᷑ moto circa idẽ cẽtruʒ qꝛ illud ↄtinue manet ĩ loco ſibi eqli Kñdet᷑ ꝙ illð qð dictũ eſt:debʒ intel ligi de mobli moto motu recto. Sʒ diceres videt᷑ ꝙ poſſibłe ſit aliquod mobile moueri motu recto ⁊ tñ ma⸗ vere ĩ loco ſibi equali vt ſi locus mo ueret᷑ cũ mobłi.rᷣder qꝙ illð qð dic⸗ tũ eſt ĩtelligi᷑ de mobili motu recto loco nõ quieſcente. ¶ Juxa hoc in ſtat᷑ ꝙ poſſibile eſt aliquæ ꝑuũ lapidẽ occupare ꝑ vnã hoꝛã duas leucas nõ tñ ſimilr quãlʒ partẽ ſʒ vnã pꝰ aliaʒ vᷣbigra. Si vnꝰ lapillꝰ ꝑ vnã hoꝛam deſcẽderet ꝑ vnũ ſpatiũ tũ leucaꝝ tẽ ille lapis ĩ pᷣma medietate hoꝛe oc⸗ cuparet pᷣmã medietatẽ illiꝰ ſpatii:⁊- pᷣmã medietatẽ illiꝰ pᷣme medietatis occuparʒ pᷣmã medietatẽ ꝑꝛune me⸗ dietatis pᷣdicti ſpatu aↄnt᷑ de alus x tibus diceret᷑ ꝙ ſit ꝑ totalẽ hoꝛã mo tus lapillꝰ dictꝰ totale ſpatiũ occu⸗ paret ſed partẽ poſt partem. Sophilma cCxlvi. A ⁊⁊ b ſua medietas ſił deſinũt eſſe poſito cãu ꝙ a ſitvnũ totũ ⁊b ſit me dietas eiꝰ.⁊ c ſit reliqua medietas ꝙ ita cito a dicat᷑ deſinere eẽ ſicut aliqua eius pars:et ꝙ ipſi applicetuꝛ vnũ agens nõ ver ſus b ſʒ verſus c: ita ꝙ pꝛius coꝛrumpat᷑ c medietatem i; ipᷣm h.tũc.¶ Pꝛobatur ſophiſma. nũc deſinũt cẽ a ⁊ b medietas ſua: Sa ⁊ b ſua medietas deſinũt eẽ.⁊ ꝑ cõſequẽs a ⁊ b ſua medietas ſimui deſinũt eſſe.cõcluſio vidr eſſe mani feſta añs pꝛobatur:quia aa b ſua me dietas ſunt:⁊ immediate poſt hoc a ⁊ b ſua medietas non erunt:ergo de ſinunt eſſe a ⁊ b ſua medietas. afis quo ad eius pꝛimam partẽ notum ẽ de ſe. ſʒ ſcdᷣa pars añcedẽtis pꝛobat᷑ nam immediate poſt hoc: vicʒ poſt inſtãs applicatõis agentis aliqua ꝑs illius a nõ erit:ergo ĩmediate poſtt a non erit:cõcluſio eſt nota ex caſu añ cedẽs patʒ ex eo ꝙ immediate poſt hoc agens aliquam partem ipſius a coꝛrũpat ex eo ꝙ inſtãs pꝛimũ ponit᷑ vltimum inſtans non eſſe actionis qua agens agit in ipſum a. Tune vltra immediate poſt hoc a non erit „. mn ſt alb? t imcdlete ta ti imecute pol at ſoꝛtes tut lla erſte e nit ſoncs e alb⸗ Na eſe tco albus oeſinit cc futi quus orenlcati Apelur ſai e ſublecti n. de qua gick ſe oelt/ ſi ractat deſ⸗ Sorhilnn a (Armioniet le aben wfrdcaſAunad iihe ſqz dc Min der dn en anch vſaneſt⸗ bmecherren hoe gre o o agente c in ſſpoc inſtans llo⸗ i Aibmnedetas ſa n ketns deſtnürei,9 ſus mechetas ſinu uſo Gemae um aNdſame mmedlate paſthpen ttas non erullticrgode 1 bſus medſeis i, mmraititiuii r lkn i is Mens le mwimtirelſt ctwrtetcſneh mmeilſe ol naanten hſled ſis mni woni noneſe tons niſuna Lun NAN e 4 4 ergo immedtlate poſt hoe a nõ habe bit medietatẽ. ⁊ vltra: ergo imedia te poſt hoc non crit aliqua medietas ipſius a vltra immediate poſt hoc non crit b medietas a: eꝛgo ĩmedia⸗ te poſt hoc a ⁊ b ſua medietas nõ ef̃t F zowrobaenr 1b ſua medietas ſi mul deſinunt eſſe ergo a ⁊ b ſimul deſinũt eſſe ſed illud eſt falſũ: quia peius c deſinit eſſe ꝙᷓ b ex caſu: eꝛgo etiam a pꝛius deſini eẽ qᷓ; b deſinit cẽ.cõcluſio tenet.quia ita cito a de ſinit eẽ ſicut c. ¶ Ad ſophiſma dico ꝙ ipſũ eſt falſũ. d pꝛobatõem nõ c deſinit eẽ a ⁊ b ſua medietas eẽ cõce doꝛeꝛgo a ⁊ b ſua medietas deſinũt eẽ.negat᷑ cõcluſio nõ eni ſequit᷑:ſor̃i nũc deſinit eẽ albus eꝛgo nũc ſoꝛces albus deſinit eẽ poĩto caſu ꝙ ſoꝛtes ſam ſit albꝰ ⁊ ĩmediate poſt hoc nõ ſit albꝰ ꝛtñ ĩmediate poſt hoc mane at ſoꝛtes.tũc illa exñte vera nũc deſſ nit ſoꝛtes eẽ albꝰ. iſta eſſet falſa.ſoꝛ tes albus deſinit eẽ ⁊ ratio illiꝰ eſt: quia pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmam et ſubiectũ nõ.de qua quidẽ appella tõe locutꝰ ſũ ĩ tractatu de ſi uppõi bꝰ Sophilma cxlvii. ¶ A ſimul icipiet eſſe albũ⁊ nigrum poſito ꝙ a ſit aliquod ſubiectum qð fiat albũ per aliquã hoꝛam cõtinue vſqʒ ad c inſtans per partem poſt tem.⁊ quando ipſum eſt albefactum medictatem hoꝛe nigꝛefiat ab ali⸗ quo nouo agente ⁊ in duplo velociꝰ vſqʒ ad c inſtans:illo caſu poſito pꝛo batur ſophiſma.a in c inſtanti incipi et eſſe albũ ⁊ in eodẽ inſtanti ĩcipiet eſſe nigrũ poſti inc ĩſtãti agens ni efaciẽs attingit agẽs albefaciena Impꝛobat᷑. Si a ſił ĩciperet eẽ al bi ⁊nigrũ hoc maxime cẽt ĩ c ĩſtãti. ſʒ hoc nõ:nã qualitercũqʒ exponat᷑ ĩ cipit ſiue per põnẽ de pᷣſenti ⁊ nega⸗ tõnẽ de pᷣtito ſiue ꝑ. rẽotõnẽ de pñti põnẽ de futo ſim̃ ẽ ꝙ a in c uiſtãti mheipit ſimul eſſe album ⁊? nigrum. Seconed ꝙ ſophiſma eſt falſum Ad pꝛobationẽ a in c inſtãti incipiet eſſe albũ et in codẽ incipiet eẽ nigra negat pꝛia pars añtis. Sed diceres a in c inſtati erit albũ et ante inſtãs nõ erit albũ: ergo in c inſtãti ĩcipiet eſſe albũ.concedo ↄnam ⁊ nego afis Unde dico ꝙ a in c inſtanti nõ erit albũ niſi in potẽtia ſoluʒ: ſicut pꝛius dicebat᷑ in vno alio ſophiſmate dif⸗ fuſius. qꝛ ſi eſſet aliqð coꝛpꝰ pedale et augeret᷑ continue per hoꝛã donec fieret tripedale ulð nunq eſſet bipe⸗ dale niſi in potẽtia ſolũ.i.ſi deuiſſet ab augmẽtatiõe ncquiſita quãtitate bipedale bene fuiſſet bipedale ⁊ alt⸗ ter nõ. Ita dico in pꝛopoſito: quia ſi albefactionẽ non totaliter ſequuta fuiſſet nigrefactio ſicut ponit caſus a inc inſtanti hene eſſet album: ſed qꝛ talis nigrefactio ſequuta ẽ dico V non erit album in c inſtãti niſi in poſentia ſolum. et ulud non ſufficit ad hoc ꝙ a in c inſtanti incipiat vei incipiet eſſe album. Sophilma cxlviii. A incipit eſſe ſuꝑ b.poſito caſu Eꝙ ſit aliqð ſpaciũ pertrãſcundũ ab a mo bili cuiꝰ pꝛĩa pars ꝓpoꝛtionalis ſit hᷣ et ſecũda pars ꝓpoꝛtionalis ſit c. et tertia pars ſit d.et ſic de aliis ꝑtibꝰ ꝓvoꝛtionalibꝰ illius ſpacii. Allo po⸗ ſito ponatvltra ꝙ a mobile pertranſ eat illud ſpaciũ: ita ꝙ pꝛimo pertrãſ eat partes pꝛopoꝛtionales minoꝛes et deinde maioꝛes¶ Tunc pꝛobatur ſophiſma.a nunc non eſt ſuper bi et ĩmediate poſt hoc crit ſuper b. ergo a incipit eẽ ſuper b. ↄña tenet ab ex⸗ ponentibus ad expoſitã. pꝛima pars aftis patet: qꝛ non eſt date pꝛimum inſtans eſſe motus ſed bene vltimuʒ inſtans nõ eſſc. Gecſida pars añtia pꝛobatur: quia nulla pars tempoꝛis labitur quin a erit ſuper h. ergo ĩmediate poſt hoe a erit ſuper b. pꝛo batur añs: qꝛ ſi aliqua pars tẽpoꝛis labitur anteqᷓ a eſſet ſupꝑer b.ſit illð tẽpus d. pꝛobo ꝙ nõ:qꝛ tunc per to⸗ tum d tẽpus moueret᷑ ſuper c.et nõ ſuper b. et ſic c inter oẽs partes pꝛo poꝛtionales illius ſpacii eſſetvltima et mĩãma poſtiꝙᷓ a incipit moueri ſuꝑ dicto ſpacio incipiẽdo a partibꝰ pꝛo poꝛtionalibus minoꝛibus.et ſic eſſet dare minimã ⁊ vltimã partẽ pꝛopoꝛ tionalẽ quod ẽ falſum et ĩpꝛobatum ſexto phiſicoꝝ. Impꝛobat᷑ a incipit eẽ ſuper c.ergo a nõ incipit eẽ ſuꝑ b ↄña videtur tenere: qꝛ b eſt extra c· et per ↄñs a nõ poteſt eſſe ſimul ſuꝝ b et ſuper c niſi ſimul eſſet in diuer⸗ ſis locis et ꝙ incipiat eẽ ſuper c. con ſimiliter/ꝓbari poteſt ſicut pꝛobat᷑ ꝙ a incipiet eẽ ſuper b. ¶ Ad ſophiſma dico ꝙ ipſum eſt verũ.Ad ĩpꝛobatio nem a incipit eẽ ſuper c. ergo nõ in⸗ cipit eſſe ſuper b.negatur ↄna.vnde dico ꝙ a ĩmediate poſt erit ſuper b et ĩmediate poſt hoc erit ſuper c. et pꝛopter hoc ꝙ nõ eſt dare vltunũ c. nec vltimũ b. verſus illam partem a qua a incipit moueri. Ulterius qñ dicit᷑.b eſt extra c et ecõnerſo.ↄcedo qꝛ quocũq; b dato et quocũq; c dato ipſa diſtant. ideo bene cõcedo ꝙ ſuꝑ nullũ b a erit ĩmediate poſt hoc: nec ſuꝑ aliqð c a erit ĩmediate poſt hoc. UVnde tñ concedit᷑ ꝙ a ĩmediate poſt hoc erit ſuper b. et idem a ĩmediate poſt hoc erit ſuper c.⁊ iſte pꝛopõnes ſtant ſimul ꝓpter diuerſitatẽ ſuppo ſitionũ terminoꝝ in eis poſitoꝛum. Et ſic eſt finis huius ſcðde partis tractatus in qua poſita ſunt ſophiſ⸗ mata difficultatẽ habentia ex parte negationũ vel termmoꝝ negationeʒ includentiũ vel in talibus incluſoꝛũ ſicut ſi includit᷑ in niſi. Et pꝛimo po ſita ſunt ſophiſmata ex parte nega⸗ tionis ſigniſicãtis.Secũdo ex parte negationis negãtis. Lertio ex ꝑte negationis infinitãtis.Ouarto ex ꝑ. te huiꝰ ſigni nichil.Quinto ex parte huius ſigni nullꝰ. Sexto ex ꝑte ex⸗ cluſiuarũ dictionũ. Septimo ex pte dictonũ exeptiuarũ.OMctauo inciden taliter poſita ſũt ſophiſmata ex ꝑte huiꝰ ſincathegoreumatis ſi incluſe in hoc ſincathegoreumate niſi quod etiaʒ eſt dictio exceptiua Nono poſi ta ſũt ſophiſmata ex parte illaꝝ dic tionũ differt/aliud/nõ/idem.Decio ex parte comparatiui. VUndecimo ex parte ſuperlatiui Duodecio ex parte huiꝰ ſincathegoꝛeumatis ſicut:⁊qrũ dain alioꝛũ verboꝛum negationem includẽtiũ:ſicut ſũt iſta caret/igno⸗ rat. Tredecimo de hoc ſincathego⸗ reumate ĩmediate. Decioquarto de iſtis verbis incipit/et deſinit. Sta eſt tertia paꝛs hu⸗ ius tractatꝰ in qua po⸗ 4 nenda ſũt ſophiſmata diff icultatẽ habẽtia ex eo ꝙ in eis ponit᷑ verbũ pᷣtiti vel fut᷑i tᷣis.vel ex eo ꝙ copła verbalis eſt modificata aliquo iſtoꝛũ modoꝝ poſſibile ⁊ ĩpoſſibile. Et eſt pꝛimum ſophiſma⸗/ ophiſlma .i. Eſt iſtud. Aliquis hõ generabitur. Pꝛobat᷑antichꝛiſtꝰ generabit᷑.po⸗ natur in ita eẽ:S aliquis hõ genera⸗ bitur. ¶ Impꝛobat᷑. dictoꝛiũ ſophiſ matis eſt veꝝ ̊ ſophiſma eſt flm̃ con cluſio tʒ añs ꝓbat᷑:qꝛ nullꝰ hõ qui ẽ gñabit᷑.diſcurſus videt᷑ eẽ bonus qꝛ eſt in celarent ⁊ pᷣmiſſe ſunt vere: 8& ↄclo q̃ eſt ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis.Si mili modo ꝓbat᷑tpꝛobat᷑ hoc ſophiſ ma Aliquis hõ eſt gencrandus. ¶ Ad ſophiſma rñdeo ꝙ ipᷣm eſt ven multi enĩ hoĩes generabũt᷑ ⁊ ſũt ge⸗ nerandiſſ Ad ĩpꝛ obationẽ dico ꝙ diſ curſus nõ valʒ ꝓpt᷑ hoc ꝙ ĩ pᷣmiſſis lringi hone us q uncui whi id⸗ uce xn llſo i un ric oenil liquis ho morebat ꝛergo⸗ ſt mortu afs de multi Inprobat. ul niuu eſ bis hoclnuusa nullus ho uuas, olſautſas A ton e nnt etmile unt er: Ct⸗ ecörradict ſophiſmnati. ſc un ſcqtur aliquis ho eſt me go aias homo no eſt. dns en McONries RNerumd hoendo nu ſegntder ſtonezilaus dochk monun Aliqd moꝛtu eſt ho ſe hoc Ouurro.null nortu elt liquis ho eſt moruns a agli ſcſtruus diſeut ſus eſt ho lſtno ct xluſio cſt ſaliug mmiſaru mnmß nainr flime ſhceo g ſophiſn ſi pecſcatü moruij q üpereriti tis iliat ſ⸗ 4 hponenciſ prp hoibn qſe ſinttpta elereig ohle lnnafichnalgioſiud ſbleipoſibie Eich nn a u ¹ hamite, Inmnchui lni im ſnmſun ſin i iiln e⸗ larlunii un nrtiniſe r ieti mn inſimne ifiſdli thoſ i en nli en mnillniin elhuminoci itwec nin ſile terminꝰ homo reſlringit᷑ ad ſup⸗ ponendũ ſolũ pꝛo hoĩbus qui ſunt ⁊ qui erũt.ſʒ in ↄcluſione idẽ terminꝰ apliatur rõne iſtius vbi gñabitur fu turi tẽpoꝛis ad ſupponendũ pꝛo hoĩ bus qui ſunt et hoĩbus qui erunt. nichilominꝰ ſi in ↄcluſione pꝛohibe⸗ retur ãpliatio bene concederẽ cõclu ſionẽ ⁊ diſcurſum ſi ſic argueretur. nullus hõ qui eſt gñabitur: oĩs hõ eſt hõ qui ẽ: ergo oĩs homo q eſt nõ gñabitur.⁊ illũ ↄcluſionẽ bene cõce derem:licet negarẽ iſtam. omnis hõ nõ generabit᷑.nec illa cõcluſio repu⸗ gnaret huic.aliquis hõ generabitur ex eo ꝙ vna earũ verificatur pꝛo ho minibus qui ſunt:et ſecunda pꝛo ho minibus qui eruut. Sophilma.ii. Aliquis homo eſt moꝛtuus. Pꝛobat aliquis hõ moꝛiebat᷑: ergo alids hõ eſt moꝛtuꝰ.añs pʒ de multis hoĩbꝰ. ¶ Impꝛobat᷑.nullũ viuuʒ eſt moꝛtuũ oĩs hõ eſtviuus:g nullus hõ eſt moꝛ tuus. diſcurſus eſt bonꝰ:qꝛ in cela⸗ rent.et pᷣmiſſe ſunt vere:g ⁊ ↄcluſio que cõtradicit ſophiſmati.¶ Scðo. Nam ſeqᷣtur aliquis hõ eſt moꝛtuꝰ: ergo aliqs homo nõ eſt. ↄñs eſt fim̃. nã contrariũ eius eſt verum: ſcʒ oĩs hõ eſt. ¶ Tertio. nã ſequit᷑ per cõuer ſioneʒ.aliquis hõ eſt moꝛtuus: ergo aliqð moꝛtuũ eſt hõ.ſed hoc eſt flm̃. Quarto. nullũ moꝛtuũ eſt viuum: aliquis hõ eſt moꝛtuus g aliquis hõ nõ eſtviuus.diſcurſus eſt bonus:qꝛ in ferio.et ↄcluſio eſt falſa:ò aliqua pꝛemiſſarũ.nõ minoꝛ &̊ maioꝛ q̃ erat ſophiſma. ¶ Rñdeo ꝙ ſophiſma eſt verũ:qꝛ pꝛedicatũ moꝛtuũ qð eſt ꝑti cipiũ pꝛeteriti tꝑis ãpliat ſi ubiectuz ad ſupponendũ pꝛo hoĩbus qͥ ſuntvł bꝛo hoĩbus qui fuerũt.⁊ ideo ſ. ophiſ ma ſigãt ꝙ aliquis hõ qui ẽ vel fuit hõ eſt moꝛtuꝰ.er hoc eſt veruz. ¶ Ad. ĩpꝛobationẽ qñ dicitur nuliũ viuum eſt moꝛtuũ nego illã:ĩmo ↄcederẽ eã eadẽ rõne qua ↄcederẽ ꝙ aliquis hõ eſt moꝛtuꝰ. et etiaʒ ꝙ aliqð viuũ eſt moꝛtuũ.ex eo ꝙ etiã iſta aliqð viuũ eſt moꝛtuũ.ſigãt ꝙ aliquid qð eſtvel ſuitviuũ eſt moꝛtuũ.¶ Ad aliã nego ↄñam: ex eo ꝙ manẽte ille terminꝰ homo ãpliatur ⁊ in ↄñte nõ.pꝛopter hoc añs habet plures cauſas ſue ve ritatis ꝙᷓ; añs.ſed qñ arguit᷑ a pꝛo⸗ põne habente płes cauſas veritatis ad pꝛopõnem habentẽ ſolũvnã nlaꝝ nõ valet ↄña. Ad tertiã dico ꝙ iſta aliquis hõ eſt moꝛtuus:nõ debet cõ uerti in iſtã. aliquod moꝛtuũ eſt hõ: ſz in iſtã.aliquod moꝛtuũ eſtvel fuit homo. Nam tunc ille terminꝰ homo ſtat ita ãple in vna ſicut ĩ alia. ¶ Ad quartã dico ꝙ ferio nõ eſt ↄña foꝛ⸗ malis ſub illo modo loquẽdi.b eſt a. d nõ eſt b. ſed bene ex ſuppõne.vide licet ꝙ pꝛopõnes non ſint ex termĩs ãapliatiuis.vel põt dici ꝙ eſt ↄña foꝛ malis cũ iſta ſuppõne ꝙ talis pꝛopõ a eſt b.ſumat᷑ ſic:ſicut qð eſt a eſt b. et iſta.a nõ eſt b. ſumat᷑ ſic:ſicut qð eſt a nõ eſt b. Et ideo licet negarem illum ſillogiſmũ.nullum moꝛtuũ eſt viuũ: aliquis hõ eſt moꝛtuus: ergo aliquis hõ non eſt viuus.tñ bene cõ cederẽ illum. nullũ moꝛtuũ eſt viuũ aliquis hõ qui ẽ/ eſt moꝛtuus:ergo aliquis homo qui eſt nõ eſt viuus. ſed tunc minoꝛ eſt falſa. Sophiſlma.iii. Omnis ſenex eſt moꝛiturꝰ.poſito ꝙ deus per ſuã abſolutã potẽtiam fa⸗ ciat ꝙ iam moꝛiãtur oẽs illi qui ſunt ſenes ⁊ remaneãt qui ſunt iuuenes et ãplius nullũ viuẽs generet᷑ ⁊ iſti iuuenes viuãt quouſq; fiant ſenes: tunc ſiłiter moꝛiãtur ⁊ coꝛrũpantur Iſto caſu poſito ꝓbatur ſophiſma ODis homo dqͥ eſt vel erit ſ enex ẽ mo m 61 ½ riturus:S omnis ſenex eſt moꝛitur⸗ ↄña tenet ex eo ꝙ añs et ↄñs equi⸗ ualent. añs notũ eſt de ſe.¶ Impꝛo⸗ batur oĩs moꝛiturus eſt iuuenis: oĩis ſenex eſt moꝛiturꝰ: ergo oĩs ſe⸗ nex eſt iuuenis.diſcurſus videt᷑ eſſe honus:qꝛ in barbara. et cõcluſio eſt falſa:& aliqua pꝛemiſſauꝝ.et nõ mĩoꝛ ergo maioꝛ que erat ſophiſma.i Re ſpõdet᷑ ad ſophiſma ꝙ eſt verũ ſicut ꝓbauit pꝛĩa ratio.¶ Ad ĩpꝛobationẽ dico ꝙ diſcurſus nò valet.nam bar⸗ bara pᷣmus modus pꝛime ſigure ſub iſto mõ loquẽdi fi vʒ:licetvaleat ſub ullo mõ loquendi.oẽ qð eſt b eſt a.et ideo dico dictũ diſcurſum nõvalere iſte tñ bene vʒ quando ãpliatio eſſet ꝓhibita.oĩs qui eſt moꝛiturꝰ eſt iu⸗ uenis:oĩs qui eſt ſenex eſt moꝛiturꝰ ergo oĩs ſenex eſt iuuenis. ſʒ minoꝛ eſſet falſa ſtante caſu:qꝛ eſſet affir⸗ matiua cuiꝰ ſubiectũ pꝛo nullo ſup⸗ poneret.vnde ſᷣm caſum iam nullus eſt ſenex: licet bene aliquis erit. Et ſic eſt finis ſophiſmatis,; Sophilma.iiii. Genex erit puer. Pꝛobat᷑ ſophiſma q eſt vel erit ſeuex erit puer:&̊ ſenex erit puer. Zña tzʒ ex eo ꝙ añs ⁊ ↄñs idẽ ſignificãt ꝓpter ampliationẽ ſub iecti ſophiſmatis ad ea q̃ erunt.añs pꝛobat᷑: qꝛ antichꝛiſtus erit ſenex et idẽ erit puer.g aliquis qͥ eſt vel erit ſenex erit puer.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſi⸗ ma.ſi ſophiſma eſſet verũ aliqñ hec de pꝛeſenti eſſet vera ſenex eſt puer modo hoc eſt falſuʒ.ↄña tenet ex eo ꝙ oĩs pꝛopõ vera de futuro habebit aliquãveram de pᷣſenti ſibi coꝛreſpõ dentẽ:ſed ſophiſma nõvidet᷑ habere aliquã de pᷣ(ſenti ſibi coꝛre ſpõdentẽ niſi iſtam ſenex eſt puer. ¶ Ad ſo⸗ phiſma reſpondeo ꝙ ipſum eſt verũ Ad impꝛobationẽ bene cõcedo ꝙ hʒ vnã veram de pñ̃iti ſibi coꝛrñdentẽ: ſed illa nõ eſt hec.ſenex eſt puer.ſed hec.hoc ẽ puer:demõſtrãdo ꝑ ly hoc illud ꝓ quo viificat᷑ ly ſenex in iſta p põne ſenex erit puer.¶ Ex hoc ĩfero ꝙ ↄuertẽdo ulã.puer erit ſenex:non opʒ in ↄuertẽte dicere qͥ eſt ſenex eſt vel erit puer: ſʒ ſufficit dicẽ & ſenex erit puer. Conſiłr pñt ꝓbari et ĩpꝛo bari iſta ſophiſmata ⁊ ſiłia. meret᷑x erit virgo.pꝛeteritũ erit futurũ. Sophilma v. Juſtus dãnabit᷑ iuſte. poſito caſu q ſoꝛtes iã ſit iuſtus et cras furet᷑ vnn equũ ⁊ poſt cras ſuſpẽdatur.tunc ar ſic.ſoꝛtes cras dãnabit᷑ iuſte: ſoꝛtes ect iuſtus: ̊ iuſtus dãnabitur iuſte. ¶ Impꝛobat᷑.nã tunc hec aliqñ eſſet vera de pᷣſenti. iuſtus dãna it iuſte ſed hec eſt falſa.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſ ma eſtverũ.Et ad ĩpꝛobationẽ dicit᷑ ꝙ ſua coꝛreſpõdens nõ eſt hec. iuſtꝰ dãna tur iuſte.ſʒ hec.iſte dãnatur iuſte. demõſtrãdo per ly iſte illũ pꝛo quo ſupponit ille terminus iuſtus in hac pꝛopõne de futuro iuſtus dã⸗ nabitur unſte. Sophilma. vi. Juſte dãnabit᷑ iuſtus.retento caſu pꝛioꝛis ſophiſmatis. Pꝛobat᷑.iuſtus dãnabit iuſte: ̊ iuſte dãnabit᷑ iuſtus ↄña tenet ex eo q añs et ↄñs vident᷑ omnimo idẽ ſignificare.añs patet ex caſu.¶ Impꝛobat᷑. ſophiſma eſt vna pꝛopõ de futuro nullã habens veraʒ de pꝛeſenti: &̊ ſophiſma eſt falſum. ↄña tenet añs pꝛobat᷑:qꝛ hec ⁊ nulla alia videt᷑ ſibi eſſe coꝛreſpondens de pꝛeſenti.iuſte dãnatur iuſtus.et illa eſt falſa. ¶ Reſpõdetur ꝙ ſophiſma eſt falſum. Ad pꝛobationẽ negatur ↄña.Ft ad impꝛobationẽ dicitnr ꝙ ille iuſte dãnabitur iuſtus: et iuſtus dãnabitur iuſte:nõ idem ſigniſicant ꝓpter hoc ꝙ iſta.iuſtꝰ dãnabit᷑ iuſte hʒ coꝛrñdentẽ de pñti illã:ſcʒ ille dã lud vo guovertfia hoeſer ligru de ilo termino Abum Popöne albumn erit nigrum Sohfima dii. Deustri u. nmddin teret hine dehſeni Waß deus eſt cras l foꝛmaret O cccntũj appelat ſuam gſs el halſam yt prz. nun⸗ int enn deys eſt as. ſ ug elt perperuo deus e ſhodeo g ſophiſnu el ijl luwputonẽ gllich dieſt ppem ergo deus ert cras ſanocfn erit Nen 4 rüi Et adipobatoned anſidinmſthr tur iſte Sber iſe dinate denuri er p leili⸗ wit Ue nmus lu Nirr awiieaß e, lna di. nbil rrn ni WMmans. Dwdarſis dgernminin ctoeiset 17s iet ie ytncare fsce bat, ſochtſnuc wuisguulh ln ieſeamm nse eſcuiint ils henf ſch lim nat᷑ iuſte. alia aũt hʒ illã coꝛrñdentẽ iuſte dãnatur iuſtus de pñti.mõ int᷑ illas de pñti pꝛima ẽ poſſibilis: ſcðᷣa vero ĩpoſſibilis.Et ꝙ dicte pꝛoꝑões de futuro habeãt diuerſas ꝓpõnes ſibi coꝛrñdẽtes de pñti: hoc eſt rõne ãpliationis q̃ pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmã.de qua appellatione diffuſius tractatũ fuit in tractatu de ſnppoſi tionibus capitulovltimo. Sophilma..vii. Albũ erit nigrũ.poſito caſu ꝙ ſor̃s ſit iã albus ⁊ cras fiat niger. Tunc ar̃.hoc erit nigrũ demonſtrãdo ꝑ ly hoc ſoꝛtẽ ⁊ hoc ideʒ erit albũ:g albũ erit nigrl.. Impꝛobat᷑. nã tunc hec aliquãdo eſſet vera albũ eſt nigrum ſed hoc eſt falſum. ¶ Rñdetur ꝙ ſo⸗ phiſma eſt verum.Ex quo inr̃ero ꝙ albũ erit quando nullã habebit albe dinẽ ⁊ albũ erit qñ nullũſerit album ¶ Ad ipꝛobationẽ᷑ dico ꝙ nõ pꝛopter hoc opoꝛtet hãc aliqñ eſſe verã albũ eſt nigrum. ſed ꝙ hec aliqñ ſit vera hoc eſt nigrũ demõſtrãdo per ly hoc illud pꝛo quoverificat᷑ hoc pꝛedicatũ nigrũ de illo termino album in illa pꝛopõne album erit nigrum Sophilma . vui. Deus erit cras. Inpꝛobat᷑.nã opoꝛ⸗ teret hanc de pᷣſenti aliqñ eſſe verã deus eſt cras ſi foꝛmaret᷑ ꝓpter hoc ꝙ pꝛedicatũ appellat ſusm foꝛmam. ↄñs eſt falſum vt ptʒ. nunẽ enĩ hec erit vera deus eſt cras.¶ Pꝛobatur deus eſt perpetuus & deus erit cras Reſpõdeo ꝙ ſophiſma eſt fal ſum.et ad pꝛobationẽ quãdo dicit᷑ deus eſt perpetuꝰ ergo deus erit cras negat ↄña licet bene ſequat᷑ deus eſt perpe tuꝰ ergo cras erit deus. nã magna eſt differẽtia inter iſtas duas.deus erit cras: et cras deꝰ erit.nã ad hoe ꝙ pꝛima ſit vera requirit᷑ et ſufficit hec de pꝛeſenti ſit vera ſi foꝛmet deus eſt cras.ſed ad hoc ſecunda ſitvera hoc nõ requirit᷑ ſed ꝙ hec ſit vera ſi foꝛmet᷑ deus eſt. Ratio hinꝰ eſt:qꝛ ex quo pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmã opoꝛtet ꝙ tale pꝛedicatũ pꝛo⸗ põnis de pꝛeterito vel futuro veriſi cetur aliqñ in pꝛopõne de pꝛeſentt de ſubiecto vel de pꝛonoĩe vemon⸗ ſtrãte illud ꝓ quo ſupponit ſubiectũ pꝛopõnis de pꝛeterito vel de futuro: Et qꝛ pᷣdicatũ iſtius deus erit cras eſt hoc totale ens cras opoꝛtet illud pꝛedicatũ totale eſſe verificabile in pꝛopõne de pñti dicte pꝛopõni de fu⸗ turo coꝛreſpõdente de ſubiecto vel de pꝛonoĩe demõſtrante illud ꝓ quo ſupponit ſubiectũ de pᷣterito vel de futuro.ſed qꝛ iſta cras deus ertit: ly cras nõ eſt ꝑs pᷣdicati etiã nõ opʒ ꝙ ipſum ſit ꝑs pꝛedicati in pꝛopõne de pñti dicte pꝛopõni de futuro coꝛrñ⸗ dente. Conſilr eſſet negãda illa deꝰ fuit heri. ⁊ conſiłr eſſet negãdʒ ulla tu vixiſti decẽ annos:⁊ ↄcedẽda illa annos decẽ tu vixiſti. Siłr hec eẽt negãda dies heſterna fuit heri.⁊ il⸗ la concedẽda heri dies heſterna fuit Similit eſſet negãda illa dies cra⸗ ſtina erit cras ⁊ illa concedẽda.cras dies craſtina erit. Sophiſma ix. Deus in quolʒ inſtãti erit nõ exñs. Pꝛobat᷑: qꝛ deus in a inſtãti pᷣſenti erit nõ exñs ⁊ deus in binſtãti futo erit nõ exiſtẽs. et ſiłiter in e inſtanti futuro ⁊ ſic de ſingulis inſtãtibꝰ fu turis. et ſinnlit inſtãtibus pᷣteritis erit nõ exñs ⁊ de facto in eis crit nõ exñs.g deus in quolʒ inſtãti erit nõ exñs.ↄña tʒ vᷣtute ĩductiõis. añs pʒ ex eo ꝙ de quolʒ inſtãti eſt verũ dicè ipſum aliqñ nõerit ſed qñ nõ erit in ipſo deꝰ crit nõ exñs.ſ¶ Impꝛo⸗ hat᷑ in quolʒ inſtãti deꝰ erit nõ exñs gD deus in nullo inſtãti erit exñe, ↄñꝗ m;ii⸗ tenet ex eo ꝙ ly in quolʒ nõ ⁊ nullo equipolẽt.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma ẽ verũ. Ad ipꝛobationẽ nego illã ↄñaʒ deus in quolz inſtãti erit nõ exiſtẽs 5 deus in nullo inſtãti erit exiſtens. licet bene ↄcederẽ iſtã ↄnam deꝰ in quolʒz inſtãti nõ erit exñs.ergo de? in nullo inſtãti erit exñs. Et ad re⸗ gulã equipolẽtiaꝝ.negatio pꝰpoſita æc.cõcedo regulã qñ negatio ĩmedi ate ſequit᷑ terminũ diſtributũ qualr nõ eſt hic. deus in quolʒ inſtãti erit nõ exiſtẽs.qꝛ ly erit mediat ſic:bene tñ eſt hic. deus ĩ quolibet inſtãti nõ erit exiſtens. hic enĩ nichil mediat inter negationẽ ⁊ terminũ diſtribu⸗ tum quẽ negatio ſequitur. Sophilma. x. Adam et noe fuerũt. Pꝛobat᷑.adam fuit et noe fuit:S adã ⁊ noe furerũt ¶ Jmpꝛobat᷑.hec nunẽ fuit vera de pſenti. adã et noe ſunt: ̊ hec ẽ falſa adã et noe fuerũt.ↄña tenet ꝑ illã re gulã.ſi pꝛopõ de pᷣterito ſit vera ſua de pñti aliquãdo erit vera.ꝗ¶ Scðo ſi adã ⁊ noe fuerũt ergo aliqñ fuer̃t ↄñs eſt falſum eo ꝙ nec fuerũt in a⸗ nec fuerũt in b ⁊c. ex eo ꝙ vnꝰ fuit ante alium. ¶ Rñdeo ꝙ ſa ophiſma eſt verũ.nã hec eſt vera:adã ⁊ noe ſunt moꝛtui. ad quã ſequit᷑ ꝙ adã et noe fuerunt viuẽtes.ad quã ſequit᷑ vlte rius adã et noe fuerũt.¶ Ad ĩpꝛoba tionẽ qñ dicit᷑ tũc hec de pñti aliqñ fuiſſet vᷣa ⁊æc. nega⁊᷑ ↄna:qꝛ ſicut pʒ ex pꝛecedẽtibus nõ opoꝛtet gñaliter ꝙ ſi pꝛopõ de pᷣterito ſit vera ꝙ ſua de pꝛeſenti ſitvera in eiſdẽ terminis Unde hec eſt vera de pᷣterito.adã ⁊ noe fuerũt:et nõ habet aliquã verã de pñti que aliquãdo fuerit vera.nã eſſet iſta.adã ⁊ noe ſunt:ſʒ hec nũoẽᷓ fuit vera. Habet tñ duas de pᷣſenti quarũ vtraqʒ aliqñ fuitvera:ſcʒ adã eſt:noe eſt. Siliter hec eſt vera.qð⸗ libet iſtoꝛũ fuit. demõſtratis tribus inſt antibus pᷣteritis:ſed hec de pñti nunẽ fuit vera quodlibet iſtoꝛũ eſt. ſed habet ꝓpõnes de pꝛeterito quaꝝ quelʒ aliqñ fuit va.ſ.a eſt.b eſt. c eſt nã ſunt a b c ilta tria inſtãtia.ſiłiter hec eſtva de pᷣterito:albũ fuu nigrũ ſed hec de pñti albũ eſt nigrũ:nunoꝙæ fuit vera.ſed huic de pꝛeterito coꝛre ſpõdet vna alia de pñti q̃ aliqñ fuit vera.ſ.illa hoc ẽ nigrũ.demõſtrãdo album cui aliqñ hec infuit nigredo. ſiliter hec eſt va de pꝛeterito ſoꝛtes albus fuit niger. et hec nũñ fuit va de pñ̃ti ſoꝛtes albus ẽ niger.ſed ſibi coꝛrñdet hec de pñti ſoꝛtes eſt niger q̃ aliqñ fuit va.et ꝑ hoc pʒ ad ꝓbati onem ꝙ nõ ſequit᷑:hec nuniᷓ fuit va adã ⁊ noe ſunt.& hec ẽ falſa:adam ⁊ noe fuerũt.ſʒ ẽ fallacia ↄñtis qꝛ nõ ſeqᷣtur ſic.ſed bñ ſeqᷣt᷑ econuerſo.Ad aliã dico ꝙ nõ ſequit᷑ adã ⁊ noe fue⸗ rũt:g aliqñ fuerũt.ſed ẽ falła ↄñtis qꝛ arguit᷑ a pꝛopõne hñte plures cãs veritatis ad vnã illau.qꝛ añs ẽ verũ vel qꝛ adã ⁊ noe fuerunt in aliqᷓ tpᷣe vel qꝛ adam ⁊ noe fuerũt ĩ alidbus tpᷣibus.ſʒ illa adã ⁊ noe fuerũt:ſolũ eſt vera ex eo ꝙ adã ⁊ noe in aliquo tpᷣe fuerũt. Aliter pᷣt dici ꝙ hoc ad⸗ uerbiũ aliqñ non ẽ alicuiꝰ nũeri:qᷣa aduerbio non accidit nũerus.iõ pñt indrñter ſtare ꝓvno tpᷣe ſingulari ⁊ ꝓ pluribus tp̃ibꝰ.et ideo nõ ſequit adã ⁊ noe aliqñ fuerũt:& adã ⁊ noe ĩ aliq̃ tᷣe fuerunt.ſʒ ſequit᷑ adã ⁊ noe in aliqͥ tᷣevel in aliqbus tpᷣibus fue rũt.Et ſi ↄcedat᷑ illa adã ⁊ noe fue⸗ rũt:⁊ querat᷑ qñ fuerũt. Rñdendum eſt ꝙ in aliqᷣbus tpᷣibus fuerũt:quia adam fuit in vno tp̃e ⁊ noe in alio. Sophilma xi. Helena peperit decem filios.poſito caſu ꝙ helena hẽat filios decẽ quos ſucceſſiue peꝑit.ſ.vnũ ſcðʒ ⁊ tertiũ. oſaeet vera galiqso cpoꝛe u colgnftcato phoere herit ſec hocẽ falſu: qe fala helenn ma epentt ſo eleunbn deeß tſte kau, nec alet⸗fe.h Imnlto tiabus deertt dere entehett dece hlios,er⸗ icnotiſore egeft deetm ill garenl Nenpeperit Posaſun wras de s eAfaſum a hs da de ſe falſltas oiis wodi: d veritatẽ pꝛoponis affirm⸗ peterito in numero fingul⸗ ſtur peecatũ aligñ infin o ſupponit ſublecti ſen he li bantes fi ios dece nunq uo ſabiecti ſophiſmnatn ſurſc ſeiiiſeſttanenſ u ogoͤſegulk uit oefl 1algi hrit ſegi ſili fti uit ppuſr ,ier ues ir usi, miilus rafttſri 1ait noe fuerunt in aic toe dmm In fuefit i aii dus 8.ſill adi t noe fuerüttſols⸗ a ereo id Wein aliguo Grit Aterit g ⸗ Nü an ne Marc eti mmtannmlelne, ſter are ppnoteſnglin inn n e in purbus t , me 1ni funitt α1 Vir we aihi funi, ſiͦfunn / ll a iſepe un Aſgus fue röere aliu , isthene . Git wefue/ Eiſtmlll⸗ Gicendum 1Mer Pꝛobat᷑ ſophiſma.helena ꝑeperit vnuʒ filiũ et ſecũdum ⁊ tertiũ et ſic vlterius vſq; ad decẽ incluſiue ergo helena decẽ fil ios peperit.. Impꝛo⸗ batur ſophiſma. Nã helena peperit decẽ filios g̊ helena aliqñ ꝑeperit de cem filios.ſed hoc eſt falſum:qꝛ nec in a.nec in b.¶ Secundo.hec nunq fuit vera de pnñti. helena parit deceʒ fil ios: &̊ hec nõ eſt vera de pꝛeterito helena aliqñ peꝑerit decẽ filios:añs ꝑʒ ex caſu. ↄña ꝓbatur ꝑ hoc ꝙ oĩs pꝛopõ vera de pᷣterito aliqñ habuit aliquã verã de pꝛeſenti.¶ Ad ſophiſ ma rñdetur ꝙ ẽ falſum poſito caſu pꝛedicto.qꝛ tẽpus ↄſignificatũ ꝑ hoc verbũ peperit ſtat determinate cum nullũ ſincathegoꝛeuma hñs virtutẽ diſtribuẽdi pꝛecedit ipſum. Si g̊ hec eſſet vera.helena pępꝑerit decẽ filios ipſa eẽt vera ꝓ aliquo tẽpoꝛe deter⸗ minato cõſignificato ꝓꝑ hocverbũ pe perit.ſed hoc ẽ falſuʒ:qꝛ quelzʒ iſtaꝝ eſt falſa. helena in a peperit decẽ fi⸗ lios. helens in b peperit decẽ filios/ et ſic de aliis. nec valet ↄña.helena in multis tꝑibus peperit decẽ filios g helena peperit decẽ filios. ergo in aliquo tẽpoꝛe peperit decem filios. tẽ bene ſequit᷑ helena peperit decẽ llios: S helẽa fuit pariẽs decẽ filios ↄñ̃ᷣs eſt falſum & et añs,.ↄña eſt nota de ſe. falſitas ↄñtis pꝛobat᷑: ex eo ꝙ ad veritatẽ pꝛopõnis affirmatiue de pꝛeterito in numero ſingulari requi ritur ꝙ pꝛedicatũ aliqñ infuit ei pꝛo quo ſupponit ſubiectũ.ſed hoc pꝛedi catũ pariẽs filios decẽ nuniᷓ infuit ei ꝓ quo ſubiectũ ſophiſmatis ſupꝑ⸗ ponit. nichilominꝰ licet hec ſit falſa helena peperit decẽ filios: tñ illa eſt vera helena decẽ filios peperit. ſᷣm ꝙ ly decẽ ſumitur fincathegoꝛeuma tice.qꝛ in iſta. helena decẽ ſilios pe⸗ perit tẽpus ſigniſicatũ per hoc vᷣbũ peperit ſtat cõfuſe tiñ virtute illius ſincathegoꝛeumatis decẽ pꝛecedẽ tis multitudinẽ impoꝛtãtis. nec ſequit᷑. deceʒ filios helena peperit: g helena peperit decẽ filios. ſed eſt fallacia fi gure dict ionis:qꝛ arguit᷑ a termino ſtante cõfuſe tantũ ad eundẽ ſtãätem determinate.ſicut hic cum arguitur omni tẽpoꝛe uit homo: ergo homo fuit omni tẽpoꝛe. ¶ Ad ꝓbationes Ad pꝛimã dico quando dicit᷑ helena peperit vnũ filiuʒ ſecundũ ⁊c.negat ↄña:quia eſt fallacia figure dictiõis ex eo ꝙ arguitur a pluribꝰ determi natis reſpectu partiũ multitudinis ad vnũ determinatũ reſpectu eiuſðᷣ multitudinis.Ex pꝛedictis ſequitur ꝙ ſi ſoꝛtes vidit vnavice vnũ hoꝛĩ?em ⁊ alia vice vidit alium ⁊ ſic de ſingu lis hoĩbus hec eſt falſa ſoꝛtes vidit omnẽ hoĩem.qꝛ nec vidit omnẽ in a necvidit omnẽ hoĩem in b.tamẽ illa bene eſſet vera omnem hoĩtem vidit ſoꝛtes.qꝛ quelibet eius ſingularis ẽ vera per caſum. Nec ſequit᷑ omnem hominẽ vidit ſoꝛtes: ̊ ſoꝛtes vidit omnẽ hoĩem: ex eo ꝙ tẽpus ↄſigniñ catũ per lyvidit in pᷣma ſtat confuſe tmi:in ſcdða aũt ſtat determinate Sophilma ·xii. Omnis hõ fuit in iſta domo. poſito caſu ꝙ nec fuit nec fuerũt plures ho mines q́;ᷓ ſoꝛtes ⁊ plato et cicero ⁊ G iſti fuerũt in illa domo vnꝰ poſt aliũ ſucceſſiue ⁊ nõ ſimul.¶ Pꝛobat᷑ ſo⸗ phiſma.ſoꝛtes ſuit in ita domo:pło fuit in iſta domo: ⁊ cicero fuit ĩ iſta domo:ergo oĩs hõ fuit in iſta domo ↄña tenet per caſum ⁊ añs ſimilirer. Impꝛobat᷑. ſophiſma eſt vna pꝛo⸗ poſitio de pꝛeterito qᷓ ſi ſit vera opʒ qꝙ; habeat vnã coꝛreſpõdentẽ veram de pꝛeſenti qð eſt falſum. qꝛ ſibi coꝛ reſpondẽs de pꝛeſenti eſt hec.omnis hõ eſt in iſta domo.modo hec nunqᷓ; fuitvera ſicut patet ex caſn. Ad ſo moliie phiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verum. Ad ꝓbationẽ dico ꝙ ad veritatẽ pꝛo põnis vłis de pꝛeterito nõ requirit᷑ veritas pꝛopõnis vłis de pᷣſenti: ſed ſuff icitveritas tot ſingulariũ de pꝛe ſenti quot ſunt pꝛopões ſingulares vere de pꝛeterito.et ꝓpoꝛtionabilr᷑ ẽ dicẽdũ de pꝛopõe vłi vera de futuro Et ideo ſtante caſu pᷣdicto ad verita tem iſtius. oĩs hõ fuit in iſta vomo opoꝛtet ꝙ hec de pꝛeſenti aliqñ fuit vera ſoꝛtes eſt in iſta domo. et ſiłr ꝙ hec aliquãdo fuit vera. cicero eſt in iſta domo. Ex hoc patet ꝙ ad ve⸗ ritatẽ iſtius de futuro omnis homo moꝛietur nõ requirit᷑ ꝙ hec de pñti aliquãdo ſit vera oĩẽs homo moꝛitur ſed ſufficit ꝙ ille ſingulares de pñti ſucceſſiue ſint vere. ſoꝛtes moꝛitur: plato moꝛit᷑:cicero moꝛitur:et ſic de aliis. Ex hoc pꝑʒ ſolutio huiꝰ ſophiſ⸗ matis.oĩs homo moꝛiet᷑ quãdovnus ſolus hõ moꝛietur poſito caſu ꝙvna vice nõ moꝛiatur niſi vnus ſolus hõ O ð ſolet ſic ꝓbari. ſoꝛtes moꝛietur qñ vnus ſolus hõ moꝛietur:⁊ ſic de aliis. S omnis hõ moꝛietur qñ vnus ſolus hõ moꝛieturſ Impꝛobat᷑:quia hec nun; de pꝛeſenti eſt vera omĩs homo moꝛit᷑ quando vnus ſolus hõ moꝛit᷑. Bꝛeuiter debet reſpõderi: ꝙ ſophiſma ẽ verũ.Et ad ĩpꝛobationẽ debet reſpõderi iuxta dicta ꝙ ad ve ritatem illius.oĩs homo moꝛiet᷑ qñ vnus ſolus hõ moꝛiet᷑ nõ requirit᷑ ꝙ hec de pñiti aliquãdo fuerit vera oĩs hõ moꝛitur ſed ſufficit ꝙ cũ pꝛopõe de pñti coꝛrñdente huic vnus ſolus hõ moꝛietur q̃libet ſingulariũ de pꝛe ſenti huiꝰ vłis oĩs homo moꝛiet᷑ ſit vera: nõ tñ ſimul ſed ſucceſſiue vna vice ⁊᷑ alius alia vice.verbi gꝛatia ꝙ hec aliqñ ſit vera.ſoꝛtes moꝛitur qñ vnus ſolus hõ moꝛitur.et ſiłr q; hec aliqñ ſit vera plato moꝛit᷑ qñ̃ vnus ſolus hõ moꝛitur.et ita de ſingulis. Sophilma.·xxiii. Pono ꝓpter ſolutionẽ quoꝛũſidã ar⸗ gumentoꝝ pꝛius factoꝛũ et nõ ſolu⸗ toꝛũ ad hoc ſophiſma. oẽ aĩal fuit in archa. et eſt iſtud. Omnis hõ fuit in iſta domo.poſito ꝙ anteiᷓ iſta domꝰ fuerit nulli hoĩes pᷣſueruùt. ⁊ qñ ulla domus pᷣmo habuit eẽ ñ fuerũt niſi tres hoĩes.ſ.ſoꝛtes plato ⁊ cicero et ꝙ illi tunc fuerũt in iſta domo ⁊ poſt ea multi ſint generati alii hoĩes qui nuniᷓ fuerũt in iſta domo de quoꝛũ numero ſit robertꝰ.¶ Zũc pꝛobatur aliqñ oĩs hõ fuit in iſta domo S ⁊c ↄñ̃a videt᷑ tenere a ſiłi.nã bene ſedqt᷑ aliqñ ſoꝛtes diſputauit &̊ diſxutauit añs pʒ ex caſu.¶ Secundo.aliqñ ſic fuit ꝙ oĩs hõ fuit in iſta domo ergo añs patet: qꝛ qñ non erant niſi tres hoĩes ſic fuit ꝙ oĩs homo fuit ĩ iſta domo. ↄña videtur tenere a ſimili ſi cut pꝛius.¶ Tertio.aliqñ hec de pꝛe terito fuitvera.oĩs homo fuit in iſta domo: adhuc hec ẽ vera.ↄña tenet ex eo ꝙ pꝛopõ de pᷣterito vera eſt ne ceſſaria añs patet.nã anteõqᷓ eſſent generati alii hoĩes a ſoꝛte platone ⁊ cicerone : et ſoꝛtes ⁊ plato et cicero fuerunt in illa domo: hec fuit vera. oĩs hõ fuit in iſta domo.Quarto ſic.hec de pᷣſenti aliquãdo fuit vera. oĩs homo eſt in iſta domo: ſicut ptʒ ex caſuꝭ ergo in perpetuũ hec de pꝛe terito videt᷑ eſſevera ſi foꝛmetur oĩs homo fuit in iſta domo. ¶ In oppo- ſitum arguit᷑. omnis hõ fuit in ulla domo:& robertus fuit in illa domo. faiſitas ↄñtis patet ex caſu. conſe⸗ quẽtia tenet ex eo ꝙ robertꝰ eſt hõꝛ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum.¶ Ad ꝓbationes.aliqñ om̃is homo fuit ⁊c.negatur añs. nam ſe⸗ quitur.aliquando omunis hõ fuit ⁊c. robertus eſt hõ: ergo robertus fuit in illa domo qð eſt ſalſum. vnde cõ⸗ intla don 6dt eero fun ſutt aci non tͦ gytel pria formn hee Eottuo ni num ois homo fult n llu dom obitöre galusco ſult vera./ causurnas ſulatur i genertione nooti win ale⸗ Olls goqulbus aluado fun duartam alquido hec funt peſenn dera cmis homo et in domor wer ewun habebu de pererno em m urwaie ſibi coreſtictn. dud g oͤer ſec ſuftcit Verttas Ugaru ſinge deptento ꝛo quibus hec ain ſut rem de elenti ois home ſa domo. ſ.ſte ſoꝛtes fule c. li c. ccero futt ca ahlina niii Ktiſut diſtutatur, on. gtabuoctnoͤſt r 8 nat fumn eeg o d 43. ſoꝛtes l leur tenera niii ug, Terno alg, hecdepe ſurpera ois onofun mnit .R ulur ec mu / ſinmnt npyrin ndt e is attt, ianteeſent lu wies ſotegatone et ſotes 7 platoet cero Uula deno: ecſan dern⸗ nin ond.Orar tHſen Aanicofun en win dono:ſan ergon erhetul le eht ngeieſenenſummn di urin ſuvnn ſcMend guit, onnsfe ur nii trſmb fit du ns uceraſl coſſ⸗/ mangiik,r iſi ſuftmn giſeni⸗ loprones inſ eſnns zs. nam ſe⸗ rgti i i nisho fur ⸗ vmhon atetusi ſho⸗erg ſemcnd⸗ cedo ꝙ qñ nò fuerũt niſi tres hoĩes hec erat vera omĩs homo eſt in iſta domo.¶ Ad ſecundã.aliqñ ſic fuit ꝙ oĩs homo eſt in iſta domo:ergo oĩs homo fuit min iſta domo nego ↄñoem vnde ↄña talis nõ valet ↄñte exñte pꝛopõne vłi licet bene valeret in ter minis ſingularibꝰ.vnde in terminis ſingularibꝰ bene ſequitut aliqñ ita fuit ꝙ ſoꝛtes diſputauit: ſʒ nõ valet cũ ſignovłi.¶ Ad tertiã.aliquãdo de pꝛeterito ⁊c.cõcedo ↄñs:ergo in per petuũ erit ſi ſoꝛmabit᷑. Cico ꝙ non opoꝛtet licʒ hoc bene opoꝛteat de ſin gularibus pꝛo quibus erat vera. et ideo bene cõcedo ꝙ qꝛ hec aliqñ ſuit vera ⁊c.pꝛo ſoꝛte platone ⁊ cicerone ꝙ in perpetuũ quelibet illaꝝ ſingu⸗ lariũ eri vera ſi foꝛmabit᷑ ſor̃s fuit in illa domo & ac. cicero fuit ⁊ciplo fuit ⁊c. non tñ ꝓpter hoc opoꝛtet in ꝓpꝛia foꝛma hanc ꝓpetuo mancreve ram.oĩs homo fuit in illa domo: nõ obſtãte ꝙ aliquãdo ſuit vera. ꝓpter hoc ꝗ eiusveritas mutatur pꝛopter generationẽ nouoꝛũ hoĩm alioꝛum ab illis pꝛo quibus aliquãdo fuit va. ſd quartam aliquãdo hec fuit de pꝛeſenti vera. omĩs homo eſt in iſia domoꝛergo in perꝑetuũ habebu illã de pꝛeterito veram in pꝛopꝛia foꝛma ſibi coꝛreſpõdẽtẽ.Dico ꝙ nõ opoꝛtet ſed ſufficit veritas ularũ ſingulariũ de pᷣterito pꝛo quibus hec aliquãdo fuit vera de pꝛeſenti oĩs homo eſt in iſta domo.ſ.iſte ſoꝛtes fuit æc. plato fuit ⁊c. cicero fuit ⁊c. Sophiſma.·xiiii. Albũ ſuit diſcutatuꝝ. ponat᷑ ꝙ ſofs fuerit albus et nõ ſit nec exit ãplius glbus.ct vlterius ponat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſit diſputaturꝰ et ꝙ nõ diſputet nec di ſputauit.ſ¶ Pꝛobar᷑ ſopl iſma. qð eſt vel fuit albũ fuit diſputaturũ: ergo Abum fuit piſputaturũ. ↄña tenet: ex eo ꝙ; afis equalet oñti ꝓpter opii ationẽ ſubiecti ſophiſmatis ad ſup⸗ ponendũ pꝛo eo qð eſt vel fuit albũ ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. qͥcquid fuit diſ putaturũ diſputat diſputauit vel diſputabit: ſed albũ fuit diſ putatuꝝ ergo albũ diſputat diſputauit vel di ſputabit:diſcurſus vider᷑ eſſe bonus et cõcluſio eſt falſa &̊ aliqua pꝛemiſ⸗ ſarũ. et nõ maioꝛ ergo minoꝛ q̃ fuit ſoxhiſma.ꝙ ↄcluſio ſit falſa ꝓbatur qꝛ nec albũ diſputat nec diſputauit. ſicut patet ex caſu ſophiſmatis,. St militer falſum eſt ꝙ albũ diſputabit qꝛ nec quod eſt album nec quod erit album diſputabit.nam ſoꝛtes diſxu tabit ꝑer ſecundã partem caſus nec diſputauit nec diſputat:⁊ nõ eſt nec erit albus ſed fuit albus per̃ pꝛimaʒ partẽ caſus.ſ Ad ſophiſma reſpon⸗ detur ꝙ ipſum eſt verũ.¶ Ad impꝛo⸗ bationẽ dico ꝙ diſcut ſus non valet qꝛ peccat per fallaciam figure dictio nis ex eo ꝙ mutatur quid in quale: ſeu ex eo ꝙ ſub termino de pꝛedica⸗ mẽto ſubſtãtie ſubſumitur terminꝰ de pꝛedicamẽto qualitatis cũ plia⸗ tione:que tñ ſi flieret ſine ãpliatione nõ impediret diſcurſum ſicut decla⸗ ratum eſt in illo ſophiſmate.qᷣcquid audit ſoꝛtes illud pꝛofert plato Peſᷓ viſa ſunt ſophiſmata diffi⸗ cultatẽ hñtia ex eo ꝙ pꝛedicatũ eſt participiũ pꝛeſentis vel pᷣter iti tem⸗ poꝛis vel futuriꝭ vel ex eo ꝙ copula verbalis eſt pꝛeteriti tẽpoꝛis vel fu⸗ turi. Nunc reſtat videre ſophiſmata diff icultatẽ hñtia ex eo ꝙ copulaver balis eſt deteriata aliquo illon mo⸗ doꝛũ poſſibile neceſſe vel aliquo hu iuſmodt quẽ poſſibile eſt eſſe dermi nationẽ totalis pꝛopõnis inter que ſit pꝛimo hoc ſophiſma. 5 lma xv. Sophil 1 m tilii. Non feribentẽ poſſibile elt ſea ckibefe Pꝛobat.illum poſſibile eſt ſcribere. vemoſtrando nõ ſcribentẽ ille eſt nõ ſcrioẽs. non ſcribentẽ poſſibile eſt ſcribere. ¶ Inpꝛobat᷑. Nam ſequit᷑ vt videtur nõ ſcribentẽ poſſibile eſt ſeribere:ergo poſſibile eſt nõ ſcribẽ⸗ tem ſcribere. ¶ Pꝛo ſolutione huiꝰ ſophiſmatis et pluriũ alioꝛũ eſt no⸗ tandũ ꝙ pꝛopõ cuius copula eſt hoc verbũ põt vel determĩata hoc modo poſſibile illius ſubiectũ ampliat᷑ pꝛo co qð eſtvel põt eſſe.⁊ ꝓpter hoc nõ ſcribentẽ poſſibile ẽ ſcribere: vʒ ulã qð eſtvel põt eſſe nõ ſcribẽs põt ſcri bere.¶ Scðo notandũ ꝙ adveritatẽ talis pꝛopõnis nõ requirit᷑ ꝙ ille mo dus verificet᷑ de pꝛopõne coꝛrñdente dicto talis pꝛopõnis ↄpoſite ex ſubo et pᷣdicato illiꝰ dicti in ꝓpꝛia foꝛma acceptis: ſed ſufficit ꝙ ſitverificabił de pꝛopðe ↄpoſita ex pꝛedicato dicti in pꝛopꝛia foꝛma accepto cũ pꝛonoĩe demõſtrãte rem ꝓ qua ſupponit ſub iectũ talis pꝛopõnis. Ybi gratia. ad veritatẽ illius nõ ſcribentẽ poſſibile eſt ſcribè nõ requit᷑ ꝙᷓ hec ſit poſſibi lis nõ ſcribens ſcribit: ſed ſufficit ꝙ hec ſit poſſibilis hoc ſcribit. demon ſtrãdo per ly hoc rẽ pꝛo qua ſuppoĩt ly nõ ſcribentẽ in illa pꝛopõe nõ ſcri bentẽ poſſibile ẽ ſcribẽ. virtute pᷣmi notabilis ↄcedẽde ſunt ille pꝛopõnes ſcʒ ſenex põt eſſe puer.coꝛrupta põt eẽ virgo.pᷣteritũ põt eſſe futurũ.fu⸗ turũ põt eſſe pᷣteritũ.calidiſſumno põt eſſe aliqd calidius.optĩo poſſibile ẽ eẽ alidd melius. ſupᷣmo põt eẽ aliqᷣd ſuperius. Uirtute ſecũdi notabilis negãde ſunt tales ↄñe albũ poſſibile eſt eſſe nigrũ:ergo poſſibile eſt albũ eſſe nigrũ.ſedentẽ poſſibile eſt ãbu⸗ lare:S poſſibile eſt ſedentẽ abulare⸗ ſenẽ poſſibile eſt eẽ pueꝝ. ergo poſſi bile eſt ꝙ ſenex eſt puer.calidiſſimo poſſibile eſt aliquid eẽ calidius:ergo poſſibile ẽ calidiſſimo aliquid eẽ ca⸗ lidius.⁊ ſie de multis aliis ↄñtiis. UAnde oẽs tales ↄñe non valẽt ex eo ꝙ ibi arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero ad ſenſum ↄpoſitũ falſum.quãdo enim ille modus poſſibile vel neceſſe vel aliquis alioꝛũ modoꝝ ponitur inter partes dicti ſicut hic. albũ poſſibile eſt eẽ nigrũ:pꝛopõ dicitur eẽ diuiſa. quãdo aũt modus pꝛeponit᷑ totali di cto vel poſtponit᷑ dicitur eẽ cõpoſita Nam tunc ꝑtes dicti ponũtur̃᷑ ſimul abſq; diuiſione earũ ab inuicẽ ꝑ int poſitionẽ modi. ¶ His viſis rñdeo ad ſophiſma ꝙ eſt verũ.Ad impꝛoba tionẽ negatur ↄña ex eo ꝙ arguitur a ſenſu diuiſo vero ad ſenſum com⸗ poſitum falſum. Sophilma xvi. Omnis hõ poteſt eſſe aſinus.poſito caſu ꝙ nichil currat niſi aſinus.⁊x lʒ multa alia aĩalia poſſunt currere nõ tamẽ de facto currant.¶ Tunc pꝛo⸗ batur ſic.omne currẽs poteſt eẽ aſi⸗ nus:omnis hõ poteſt eẽ currẽs ergo omĩs homo poteſt eẽ aſinus. minoꝛ nota eſt de ſe. maioꝛ patet.nã omne curres eſt aſinus per caſum: s8 omne currẽs poteſt eẽ aſinus:¶ Impꝛobat᷑ qꝛ nec hõ qui eſt nec d poteſt eẽ/põt eẽ aſinꝰ:g nullus hõ poteſt eẽ aſinꝰ. qð eſt contrariũ ſophiſmatis.¶ Se⸗ ſpondeo ꝙ ſophiſma eſt falſum. Ad pꝛobationẽ dico negãdo maioꝛẽ t ſʒ omne currẽs poteſt eẽ aſinus. Nam ipſa ſignificat tiñ qtum hec.om̃e qð eſtvel poteſt eẽ currẽs põt eẽ aſinus modo hoc ẽ falſum. ans patet ex pꝛi oꝛi ſophiſmate. Et qñ arguebatuſ⸗ omne currẽs eſt aſinus ꝑ caſum cõ⸗ cedoꝛ &̊ om̃e currẽs poteſt eẽ aſinus nego ↄñam ex eo ꝙ arguit᷑ a terinio ſtante minus ãple ad eundẽ ſtantem magis ãple affir̃atiue cũ diſtributoe mõ talis ↄna nõ vʒ ſicut nec vʒ ↄna pollta ex maioll mnorl. oſibiltne non ſuficitg⸗ ris irtſſbileorſel e⸗ nur g urciwſſiblles hoh kin pyoſlto a huic ome taſinus no eſt poſſibilis ſͦl curts. hqzean ſeoꝛſ clis nec hoe eſt meouen de ichües cöͤpoſtioles In nedar bilis rex ſeden nullus ter ſunt incopoſſibilesꝛer eo cunt ſbbinuicen Gilrho poſtblligtr her nullus hon unñ ſunt copoſſibllest g Sophiſma xyii⸗ Onms gralus zocliaci õt ndiiznte, Prohat nulli oho oreteſe lns voſt Pnichl annt nl aflua t, Aluainlapoſur umeens ekranmt, unr n, Cαàviä a, ns hoͦpotel et wrres ergo nopoteſt ei lnus. minoꝛ eſen maioꝛ atet, aomne taſlnusper Kun Honme. Nae Rmad Inndhn anch meiäigrti 0 )mlns ctetinin, cnn üͤſtpſnrin gſohſinnallin / ummi nn zi uiu ,0 .D ⸗ aris nule m mnfertin n ab infef ioꝛi ad ſuꝑius affif̃atiue cũᷣ diſtributiõe. Non enĩ ſequit᷑ oĩs hõ currit:S ome aĩal currit. Uñ in uſta ome currens eſt aſinus.ille terĩnus currẽs diſtribuit᷑ ſolũ ꝓ his q̃ ſunt currentia.ſed in iſta oẽ currens põt eſſe aſinus.ly currẽs nõ ſolũ diſtri⸗ buitur ꝓ his q̃ᷓ ſunt currẽtia:verũ etiã ꝓ his q̃ pñt eſſe currẽtia,: Sed diceres tũc arguã ſic, om̃e cuxrens eſt aſinus:oĩs homo ẽ currẽs: oĩs homo ẽ aſinus.añs eſt poſſibile: ⁊ ↄñs.ex eo ꝙ ex añte poſſibili nõ ſeqͥ tur ↄñs ĩpoſſibłe.ꝙ añs ſit poſſibłe pʒ qꝛ quelʒ eius ꝑs ẽ poſſibił.maioꝛ enĩ eſt poſſibilis om̃e currẽs ẽ aſinꝰ et ſiliter minoꝛ ẽ poſſibilis.ſ.oĩs hõ eſt curfẽs. Rñdeo ꝙ totale añcedẽs ſillogiſmi dicti ẽ impoſſibile.ex eo &ꝙ totale añs dicti ſilłi nec ẽ maioꝛ nec minoꝛ ſʒ eſt ꝓpõ copulatiua cõ⸗ poſita ex maioꝛi ⁊ minoꝛi.ad cuius poſſibilitatẽ non ſufficit ꝙ ãbe eius ꝑtes ſint poſſibiles:ſed etiã requiri tur ꝙ ſint cõpoſſibiles.mõ hoc non eſt in ꝓpoſito. Nã huic om̃e currẽs eſt aſinus.nõ eſt ↄpoſſibilis hec:oĩs hõ eſt currẽs.lʒ q̃lʒ eaꝝ ſeoꝛſum ſit poſſibilis. nec hoc eſt incõueniẽs ꝙæ aliq̃ ꝓpões ſint poſſibiles q̃ nõ ſunt cõpoſſibiles. Vñ quelq illaꝝ ẽ poſſi⸗ bilis.rex ſedet.nullus rex ſedet.tñ ſunt incõpoſſibiles:ex eo ꝙ ↄtradi⸗ cunt ſibiinuicem. Siłr hõ currit eſt poſſibilis:⁊ hec nullus homo currit et tñ ſunt cõpoſſibiles: qꝛ ↄdicunt. Sophilma.xvii. Omnis gradus ʒodiaci põt eẽ ſuꝑ nr̃m oꝛiʒontẽ. Probat᷑:nullus gdus godiaci eſt quin de eo veꝝ eſt dicere ꝙ ipſe poteſt eſſe ſuꝑ nr̃m oꝛiʒonteʒ ex eo ꝙ ipſe erit aliqñ ſuꝑ nr̃m oꝛi⸗ ʒontem. Impꝛobatur.nã tunc poſſi⸗ bile eſſet ꝙ oĩs gradus ʒodiaci eſſet ſuꝑ nr̃m oꝛiʒontemehoc eſt falſuʒ ex eo ꝙ vna medietas ſemper eſt ſuper noſtrum oꝛiʒzontem ⁊ alia infra. Rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verum. Ad impꝛobatiõem negatur ↄña.ex eo ꝙ arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero ad ſenſuʒ cõpoſitũ falſum. Sʒ diceres videt᷑ ꝙ hec vtiq; vłis ẽ poſ ſibilis:oĩs gradus ʒodiaci eſt ſuper nr m oꝛiʒõtem.ex eo ꝙ q̃iʒ eius ſin⸗ gularis eſt poſſibilis. Rñdetur ꝙ ad poſſibilitatẽ vłis non equir̃it᷑ ſolũ ꝙ q̃libet eius ſingularis ſit poſſibi lis:ſed cũ hoc ꝙ q̃ſʒ cuilibet ſit com poſſibilis.mõ hoc deſficit in ꝓpoſito Nã ille nõ ſũt compoſſibiles:pᷣmus gradus cancri eſt ſuꝑ noſirum oꝛi⸗ ʒontẽ.pᷣmus gradus capcoꝛni ẽ ſuꝑ nr̃m oꝛiʒontẽ.nã uli ſũt gdꝰ oppoſi ti in ʒodiaco qͥ ſic ſe habẽt ꝙ qñvnꝰ eſt ſuꝑ nr̃m oꝛiʒõtemꝛalius ẽ ſubtꝰ. Sophilma xviii. In oẽs partes ↄtinuũ poteſt eẽ diui ſum. Probat᷑:in illas ꝑtes poteſt eẽ diuiſum demonſtratis duabus et in illas partes ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſũ demonſtratis tribus ⁊ ſic vltra: in oẽs ꝑtes ↄtinuũ poteſt eſſe diuiſum Impꝛobatur.nã ſeqᷣtur in oẽs ꝑtes ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſuʒ:g poſſibile eſt in oẽs partes ↄtinuũ cẽ diuiſuʒ. ¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma eſt verũ.Ad impꝛobatiõem nego ↄñam.ex eo ꝙ arguitur a ſenſu diuiſo vero ad ſen ſum ↄpoſitũ falſum. Sʒ diceres vti q; videt᷑ ꝙ hec ſit poſſibilis in om̃s ſuas partes ↄtinuũ ẽ diuiſuʒ:ex eo ꝙ eſt vna vłis cuius om̃s ſingula⸗ res ſunt poſſibiles.et cũ hoc quedã eaꝝ cuilibet eaꝝ eſt ↄpoſſibilis ſicut clarũ eſt volenti cõſiderare.mõ hoc videtur ſufficere ad poſſibilitateʒ ꝓ poſitiõis vniuerſał. Rñdeo negãdo ꝙ hec ſit poſſibilis: in om̃s partes ↄtinuũ eſt diuiſũ.ex eo ꝙ in qͥrcũq; partes diuidat᷑ ↄtinuuʒ ſemꝑ reſtat aliquidvlterius diuidendum.Et qñ dr quelʒ eius ſingularis ẽ poſſibilis æ quelz cuilʒ eſt cõpoſſibilis ↄcedo⸗ Et vlteriꝰ dico ꝙ nõ ſufficit ad poſ ſibilitatem vłlis ſʒ cũ hoc reqͥrit᷑ oẽs alias ſingulares eẽ veras ſił.modo hoc deficit in pꝛopoſito. Sophilma.xxix. ¶ Impoſſibile poſſibile eſt eẽ verſ. poſito ꝙ ſoꝛtes nõ fuerit rome:tũc illa ꝓpoſitio ſoꝛtes fuit rome ẽ falſa de pꝛeterito ⁊ per ↄns impoſſibilis. Nam oĩs ꝓpoſitio vᷣa de pꝛeterito eſt neceſſaria ⁊ oĩs falſa ĩpoſſibilis ſed eades ꝓpõ ſoꝛtes fuit rome põt cẽ vera:̊ impoſſibile eſt veꝝ.et per ↄſequẽs impoſſibile poſſibile eſt eẽ veꝝ. Hſdinoꝛ ꝓbat᷑ Nã ſi ſoꝛtes cras iret romã ⁊ poſt dimidiũ annũ redi ret:hec eẽtva ſoꝛtes fuit rome. Im pꝛobat᷑. Nam ſi impoſſibile poſſibłe eſt eſſe veꝝ:tunc poſſibile ẽ impoſſi bile eſſe verum.et per ↄñs hec eſt poſſibilis impoſſibile eſt veꝝ:ſʒ hoc eſt falſſum.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma ẽ veruz:ſicut ꝓbauit pꝛima ratio.Ad impꝛobationeʒ nego ↄñam ex eo & arguitur a ſenſu diuiſovero ad ſen ſum compoſitum falſum Sophilma xx. ¶ Soꝛtes poteſt ſcire plura ſcit. poſito ꝙ ſoꝛtes non ſciat niſi duas ꝓvõnes ⁊ cras ſciat tres ꝓpoſitões Probatur ſophiſma. Soꝛtes ſciet plura ſcit:ergo ſoꝛtes poteſt ſcire plura ꝙꝙ; ſcit.ↄña eſt nota de ſe.añs patet ex caſu. Impꝛobat᷑ ſophiſma. Si ſoꝛtes poteſt ſcire plura ꝙᷓᷓ ſcit poſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire plura qꝙᷓ ſcit. Et per ↄſequens hec pꝛopoſitio eſt poſſibił:ſoꝛtes ſeit plura qꝙᷓ; ſcit. mõ loc eſt falſum.i¶ Rñdetur qꝙ ipᷣm eſt veꝝ. Ad impꝛobationem nego ↄnaʒ qꝛ arguitur a ſenſu diuiſo vero ad ſenſum compolſitum falſum. Sophiſma.xxi. Soꝛtes tin põdus põt poꝛtare qtũ põdꝰ pᷣt poꝛtare. Probat᷑.dictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ fim̃:S ſophiſma ẽ ven añs ꝓbat᷑ Nam ↄdictoꝛiũ ſophiſma tis ẽ ſor̃s non tm̃ põdus pᷣt poꝛtare ̈tũ põdus pᷣt poꝛtare.mõ hoc ẽ fim̃ quia implicat contradictiõem. Im⸗ pꝛobat᷑.ſi ſoꝛtes tim̃ põdus pᷣt poꝛta⸗ re qtũ põdus põt poꝛtare:& poſſibłe eſt ꝙ ſor̃s tin põdus poꝛtet q'tũ põ⸗ dus põt poꝛtare.ſʒ hoc ẽ falſuʒ:ĩmo ĩpoſiibile ex eo ꝙ non dat᷑ maxĩʒ qð ſors põt poꝛtare.ſed qͥcunq; põdere dato qð ſor̃s poꝛtare maius põdus põt poꝛtare.Et ſi ſic non ⁊ poſſibile ꝙ ſor̃s tin põdus poꝛtet q;tuʒ poteſt poꝛtare.ſ Rñdet᷑ ſophiſma ẽ ven. Ad impꝛobatiõem dico negando cõ ſequẽtiã:qꝛ ibi arguit᷑ a ſẽiu dunſo vo ad ſenſum ↄpoſitũ fim̃.Cõſimili mõ ꝓbaret᷑ ⁊ ĩpꝛobaret᷑ ⁊ ſolueꝛetur hoc ſophiſma.itavelociter ſicut põt deſcẽdere a mobile ita velociter põt deſcendere ⁊ plura conſimilia. ¶ Nunc reſtat videre ſophiſmata in quibus iſte modus neceſſario pont tur ad copulam quoꝝ pꝛimum ſit Sophilma ·xxii. Ois hõ de neceſſitate ẽ aĩal. Pro batur.oẽm hoĩem cẽ aĩal eſt nccim: g oẽm hoĩeʒ nccẽ eſt eẽ aĩal.⁊ ꝑ ↄñs oĩs hõ de neceſſitate ẽ aĩal.ahs/pba tur.nã hec eſt nccĩa oĩs hõ eſt aĩal. Impꝛobat᷑:oĩs homo ve neceſſitate eſt aĩalꝛſoꝛtes eſt homo:& ſoꝛtes de neceſſitate eſt aĩal.cõcluſio eſt falſa & aliqua pꝛemiſſarum.non mmnoꝛ: maioꝛ que fuit ſophiſma.¶ Hñ̃de? ꝙ ſopꝑliiſma ẽ falſum.Ad ꝓbatiõem ↄcedo añs:ſed nego ↄnñaʒ.qꝛ argui a ſenſu cõpoſito vero ad ſenſum di uiſum falſuʒ. Sʒ diceres:ſi hec eẽt ver̃a oẽʒ hoĩcm eẽ aĩal ẽ neceſſarii mnſte duti de tirſn nglat a ſuponicl / il Eelpot ei cut one rwoſſtoli rutuk. Air. neceſieate t dels: aoe re⸗ nagise fllin cr to geſ h ſrmariua culus ſubiectü / ppont er eog de ſacno nul ts oe An md Kur uu cuins iudeci „uſlo ſux ſtfalſa. Gcho naleqt den jhe creino de neccellue : xus de neceſſitate eſt ceůe lſam ercoo deuo noͤ den ligeidꝛſet ngeten ( himmẽ veri ſint gbaun iuſProuoẽ norii; 9 ſtdluſt de eceſſario ſubi ut uſinoe i peo hͤei ſlut ſuhmi ppoe d⸗ ſen um cMoſit ff Coſni er 1ipeoharrt, ſoertn Niſmnu nruit, ſar i ranohleti velinrti⸗ tlzaugſindta ſir vlcere ſohiſmnan eſnodus necellano pont ulamgnon vumunſr de decclunei dl r enholend iinclnein: hoiez necktſtei li 4 4 dentetſumii a n ve uii b 4 . ivis vnner i . umal nig ⸗ j,Svclkfal d ilainin tic argueret᷑ ſic.oẽm hoĩem eẽ alal eſt neceſſariũ.ſoꝛtes eſt homo:ergo ſoꝛtẽ eẽ aĩal ẽ neceſſariũ:ↄcluſio eſt faiſa:S aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ ergo maioꝛ. Heſpõdet᷑ ꝙ talis diſ⸗ curſus nõ valet qꝛ arguit᷑ in pꝛuma ſigura ex maioꝛe indefinita. ſʒ talis ſillogiſmus non valet.hec eni eſt in definita oẽʒ hoĩem eſſe aĩal ẽ neceſ ſariũ.ex eo ꝙ ſubiectũ eſt hoc dictũ oẽm hoĩem eſſe aĩal.qð ſupꝑomt ꝓ pluribus puta pꝛo ſe ⁊ alus ſiłibus diſlũctiue:ſicut patet ex dictis, Sophilma ..xxiii. ¶Om̃e creãs de neceſſitate ẽ deus poſito ꝙ deus nõ creat ⁊ ꝙ nichil a liud poſſit creare q; deus. Probat᷑ ſophiſma.oẽ qð eſt vel põt eẽ creãs de neceſſitate ẽ deus: S oẽ creãs de neceſſitate ẽ deus.ↄñᷣa tenʒ ex eo ꝙ añs ⁊ ↄñs equiualent ꝓ tanto ꝙ in ꝓpoſitiõe diuiſa de neceſſario ſubʒ ampliat᷑ ad ſupponẽduʒ ꝓ illo quod eſt vel põt eẽ:ſicut in ꝓꝑõne diuiſa de poſſibili. Inpꝛobat᷑. Om̃e creãs de neceſſitate ẽ deus:ᷓ oẽ creans ẽ deus. ↄñs ẽ falſuʒ ex eo ꝙ eſt pꝛopõ affirmatiua cuius ſubiectũ ꝓ nullo ſupponit.ex eo ꝙ de facto nullũ eſt creãs ſicut pʒ ex caſu.mõ aſfirmati⸗ na cuius ſubiectũ ꝓ nullo ſupponit eſt falſa. Scðdᷣo.nã ſeqͥt᷑ ꝑ ↄuerſionẽ om̃e creans de neceſſitate ẽ deus:sð deus de neceſſitate eſt creãs. ↄñs ẽ falſum ex eo ꝙ deus nõ de neceſſita teẽ creãs:ſed ↄtingẽter. ¶¶ Rñdet᷑ ꝙ ſophiſma ẽ verũ ſicut ꝓbauit pᷣma ratio.ſ Pro quo ẽ notãduʒ ꝙ in ꝓ⸗ põne diuiſa de neceſſario ſubiectuzʒ ampliat᷑ ad ſupponendũ ꝓ eo qð eſt vel põ eẽ ſicut ſubᷣm ĩ ꝓpõe de poſ ſibili diuiſa.qð ꝓbat᷑.Tlaʒ illa om̃e creãs de neceſſitate ẽ deus edualet huic nullũ creãs põt non eẽ deus.ſʒ in ills qᷓ ẽ diuiſa de poſſibili ãpliat᷑ ad ſupponẽduʒ ꝓ eo qð ẽ vel poteſt eſſe ſicut pᷣus dicebat᷑.qdð cõiter oẽs ↄcedũt.& in pꝛĩa ſic ſubiectũ amplia tur.ↄña tenet ex eo ꝙ in ꝓpõnibus equalẽtibus ſubiectũ dʒ ſupponere eque ample.ſed ꝙ pᷣdicte ꝓpões eqͥ polleãt:ꝑʒ per regulã cquipollẽtiaꝝ. Ad im hobationes. Ad pꝛiam qñ carguitur.om̃e creans de neceſſi⸗ tate ⁊c.negatur cõſequentia ex eo ꝙ arguitur affirmatiue cum diſtri⸗ butione a terĩo ſtante magis ample ad terminum ſtantrem minus ample ſine conſtantia ſubiecti ↄſequentis et talis cõſequentia non valet:ſicut neq; valet ↄſequẽtia a ſupꝑerioꝛi di⸗ ſtributo ad inferius diſtributuʒ nõ retenta conſtantia in ferioꝛis:id eſt nõ retento ꝙ inferius ꝓ aliquo ſupꝑ ponat.AUnð ſi nullus homo cẽt:hec ↄſequentia nonvaleret. om̃e animal currit: ergo oĩs homo currit.ſic ẽt nonvalet ↄſequẽtia: om̃e creans de neceſſitate eſt deus:ergo oẽ creans eſt deus.ſſ Ad ſcdᷣam nego ꝙ illa:oẽ creans de neccſſitate eſt dens ↄuer tatur in illã de neceſſitate ẽ creans Sed dico ꝙ ↄuertit᷑ ĩ illã qð de ne⸗ ceſſitate eſt deus ẽ vel poteſt eẽ cre ans. Inde in ↄſequẽte pꝛedicatum ſtat iia ample ſicut ſtabat in ↄuertẽ da cum erat ſubiectum. . Sophilſma .·xxiiii. ¶ Ome qð eſt qñ eſt neceſſe eſt eſſe Probsatur ſophiſma per ariſtoteleʒ pꝛimo peryarmenias. Impꝛobatur ſophiſma. Omne quod eſt quando eſt neceſſe eſt eſſe:ſed ſoꝛtes eſt qñ eſt:ergo ſoꝛtem neceſſe eſt eſſe cõ⸗ cluſio eſt falſa ſicut notum eſt de ſe quia ſoꝛtes poteſt non eſſe.⁊ diſcur ſus ẽ bonus:ergo aliqua pꝛem ſi en non minoꝛ.ergo maioꝛ que er.· ſ⸗ phiſma. ¶ Ad ſophiſma reſponde tur ꝙ ipſum eſt falſum. Ad pꝛobationem dico ꝙ ariſtoteles in pꝛimo peryarmenias nõ tonit in aliquo loco illamꝛomne quod eſt qñ eſt neceſſe eſt eſſe.ſed bene illam: oẽ quod eſt quando eſt eſſe eſt neceſſe⸗ Sed ille pꝛopoſitiones multum dif ferunt.et male allegatur.et minus bene intelligentes ipᷣi reputant vna pꝛo alia poſuiſſe ⁊ male:ex eo ꝙ vna eſt diuiſa ⁊ falſa ⁊ alia cõpoſita va. UVnde licet iſta ſit falſa ſicut ꝓbatũ eſt:omne quod eſt quãdo eſt neceſſe eſt eſſe. tamen hec eſt cõpoſita ⁊ va om̃e quod eſt quãdo ẽ eſſe ẽ neceſſe. ex eo ꝙ hec eſt neceſſaria vel ſibi ſi⸗ milis: omne quod eſt quãdo eſt eſſe eſt neceſſe: Sophilma xxv Si ſoꝛtes currit neceſſario mouet᷑ Probatur ſophiſma. Soꝛtes non poteſt currere quin moueatur:ergo ſi ſoꝛtes currit neceſſario mouetur Impꝛobatur ſophiſma. Si ſoꝛtes currit põt nõ cuꝛrere:S ſi ſoꝛtes cur rit poteſt non moueri.⁊ vltra non ſi ſoꝛtes currit neceſſario mouet᷑. ¶ Bñdetur ad ſophiſma diſtinguẽdo qꝛ ly neceſſario poteſt eẽ deterĩatio ↄñe.ita ꝙ ſit ſenſus.ſi ſoꝛtes currit neceſſario mouet᷑.i.hec ↄſequẽtia ẽ neceſſaria ꝓut neceſſitas attribuit᷑ ꝓpoſitionibus:.ſi ſoꝛtes currit ſor̃s mouetur.vel poteſt eẽ determĩatio huius vybi currit:⁊ ſic ſignificat tin qtum hec ſi ſoꝛtes neceſſario currit mouetur.Et in iſtis ambobus ſenſi bus ſophiſma eẽt cõcedendum.vel ly neceſſario eſt determĩatio huius qð eſt mouetur ⁊ tunc ẽ falſum: nã tũc eẽt ſenſus:ſi ſoꝛtes cur̃rit ſor̃s mouetur neceſſario.mõ hoc ẽ falſuʒ qꝛ quicquid ſoꝛtes faciat nõ mouet᷑ neceſſario ſed cõtingenter.ex eo ꝙ poteſt moueri.aliter enĩ nõ mouere tur neceſſario. Sophilma xxvi. Si ſoꝛtes neceſſario eſt moꝛtuus ſoꝛtes eſt viuus. Probat᷑ ſophiſma Si ſoꝛtes nccĩo eſt moꝛtuus ſoꝛtes neceſſario eſt aliqualis:et ſi ſoꝛtes nccĩo ẽ aliqualis tũc ſoꝛtes eſt.et ſi ſoꝛtes eſt: ſoꝛtes ẽviuus.cũ ſors ſi ẽ eſt homo.oĩs autẽ homo eſt viuus. Impꝛobatur ſophiſma.ſi ſoꝛtes neꝰ ceſſario eſt moꝛtuus tunc ſoꝛtes eſt moꝛtuus ⁊ non ceſſat eſſe moꝛtuus quia hoc ſonat nobis ly neceſſario. ſed ſi eſt moꝛtuus ⁊ non ceſſat eſſe moꝛtuus ſemꝑ erit moꝛtuus.ſed ſi ſemꝑ erit moꝛtuus nũiᷓ erit viuus Ad ſophiſma rñdetur᷑ ꝙ ipſum eſt alſum. Ad pꝛobationẽ ſi ſoꝛtes ne⸗ ceſſario eſt moꝛtuus ſoꝛtes neceſſa rio eſt aliqualis. nego qꝛ moꝛtuum non eſt ſed fuit.ſic etiã moꝛtuum nõ eſt aliquale ſed fuit. Sophilma xxvii. Chimeram neceſſe ẽ eẽ chimeram/ Probatur.chimeram non poſſibile eſt non eẽ chimeram:ergo chimerã neceſſe eſt eſſe chimeram.ↄſequẽtia tenet ex eo ꝙ non poſſibile non ⁊ ne ceſſe equipollẽt:añs ꝓbatur qꝛ vel chimerã nõ poſſibile eſt non eẽ chi merã.vel chimeraʒ poſſibile eſt non eẽ chimerã. Si dicatur pꝛim habet᷑ ꝓpoſitum. Si dicatur ſcðᷣm hoc eſt falſuʒ.ex eoõ ꝙ; oĩs aff irmatiua cuiꝰ ſubiectũ ꝓ nullo ſupponit eſt falſa qualis eſt hecꝛchimeram poſſibile E non eſſe chimeramilla enĩ videtur eſſe affirmatiua ex eo ꝙ in illa ma⸗ net modus affirmatiuus qui eſt foꝛ male in pꝛopoſitiõe modali. Impꝛo⸗ batur ſophiſma. Sopliſma eſt vna aff irmatiua cuius ſubiectum ꝓ nul lo ſupponit:ergo eſt falſum. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ eſt fal ſum. Pro ſolutione eſt ſciendum ꝙ ꝓvoſitõesmodales dicũtur diuerſe Sophilma Nrvun toe niſgit aito apul o de ringet Cytnũlibet⸗ nngenriqd ice eſ ci poſſix lertibilter. Jurtaqo ſit hoc nn. Eapi contingit no eſſeh (Dnrt eadus d Eſ hom tqon edrorga dd de Mien cundo. dlequn condiga di minẽ vel egun no mngu n mini, ſt lle equus d quia hunellus, Gi dicat peimi wltl ſeonn ve ch i inlt eguu no contingitn ne eus nͤpot eſeh uus no poteſt no eſſe hoͤ⸗ uſe el eẽ hoiem ſeg q nutlimm tenet azi⸗ ſtſeg ſut ſcetiz onuumn mn nue ſfut, . ppilma wi ctan wrelei ichinerin⸗ un chimmnn Mimſite vnmeumetg, chinet; eſechinennmn ſegnitu gnon poſſtbllenon ne ſolltaſs gbenuf g del no doldble nan ch Ameritdled ni. Gedenurünhr umn Gdktur chnh 4 er eois Afirmetiuscll ai p ulo ſponee ſi cifettimt ni ſlu, ſe ammnin ln i imnrin wpulne s mninulte ſie mcal Innd ſna Nns ſnn Sochimm Pautuſtenn hll uniſan ai qꝛ quedã ſunt negatiue de modo ſo lũ: ſicut iſta chimerã nõ poſſibile eſt eẽ chimerã.quedã dicũtur negatiue de dicto ſolũ ſicut iſta: chimerã poſ ſibile eſt nõ eſſe chimerã.quedã ne⸗ gatiue de vtroqʒ ſicut eſt uta: chime ram nõ poſſibile eſt nõ eſſe chimerã Zunc ad rõnes quãdo dicitur chi merã nõ poſſibile eſt nõ eẽ chimerã. ergo ⁊c.concedo ↄñam et nego añs. Et vltra qñ dicit᷑ chimerã ⁊ c.dico ꝙ poſſibile ẽ chimerã nõ eſſe chimerã Et quãdo dicitur hec eſt falſa:qꝛ eſt affirmatĩa cuius ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit. dico ꝙ licet ſit affirmatĩa de modoꝛtñ eſt negatiua de dicto.⁊ ideo qꝛ ſubiectũ eius pꝛo nullo ſup⸗ ponit ipſa eſt vera.verũtũñ ſi eẽt ſim pliciter affirmatiua tam de dicto ꝙ de modo pꝛeteriᷓ de illo mõ impoſſi bile cui eqpollet ly nõ poſſibile eſſet falſa ſi ſubiectũ ꝓ nullo ſupponeret Sophilma. xxviii. Eſt de ↄtingẽti addito copule.⁊ ĩtel ligo de ↄtingẽti advtrũlibet ⁊ nõ de ↄtingenti qð idẽ eſt cũ poſſibili con uertibiliter. Juxta qð ſit hoc ſophiſ ma.Equũ contingit nõ eſſe hoĩem. Pꝛobat᷑.equus nõ eſt homo: ergo equũ contingit nõ eſſe hoĩem. Se⸗ cundo. vel equũ contĩgit nõ eſſe ho minẽ vel equũ nõ ↄtingit nõ eſſe ho minẽ.⁊ ſit ille equus ð quo loqmur bꝛunellus. Si dicat᷑ pꝛimũ habetur ꝓpoſitũ.ſi ſcdᷣm hoc eſt falſum. Nã ſequit᷑.equũ nõ contingit nõ eſſe ho minẽ:S equus nõ põt eſſe hõ.⁊ ſeqᷣt equus nõ poteſt nõ eſſe hõ: & equuʒ neceſſe eſt eẽ hoĩem.ſed ↄñs eſt flm̃ ↄña vltima tenet ex eo ꝙ non poſſi⸗ bile nõ ⁊ neceſſe eqpollẽt.¶ Impꝛo⸗ batur. nã ſequit᷑ equũ contĩgit non eſſe hoĩem:S equũ nõ neceſſe eſt nõ eſſe hoĩem ⁊ equũ non ĩpoſſibile eſt nõ eſſe hoĩem. et ſi ſic tũc poſſibile ẽ hoĩem eſſe equũ:qð eſt falſum. ↄfia vltima eſt de ſe nota. ſed pꝛima ↄña ꝓbatur: ex eo qꝙ; contigens dicit᷑ qð neq; eſt neceſſariũ neq; impoſſibile pꝛimo pꝛioꝝ.ſAd ſophiſma rñdetur ipſum eſt falſum. Pꝛobat᷑.nam ſe quitur.equũ contingit nõ eſſe hoĩeʒ ergo equũ contĩgit eſſe hoĩem. ↄñᷣs eſt falſum.ↄña tenet: ex eo ꝙ pꝛopõ de cõtingenti ad vtrũlibet conuerti bilis eſt in oppoſitã qualitatẽ:ſicut ðᷣt ariſtoteles pᷣmo pꝛioꝛũ. Ex hac reſpõſione infero ꝙ; pꝛopõvłis nega tiua de ↄt ingẽti ad vtrũlibet nõ põt cõuerti ſimpłr in terĩs.vñ nõ ſequit᷑ oẽm hoĩem ↄtingit nõ eſſe albũ ̊ oẽ albũ contĩgit nõ eſſe hoĩem.añs eſt verũ ſicut ptʒ de ſe.⁊ ↄñs eſt flin ex eo ꝙ cignus eſt albus.⁊ eſt falſuʒ ꝙ cignũ contigit nõ eſſe hoiem: qꝛ ſe⸗ quitur virtute cõuerſionis in oppo⸗ ſitã qualitatẽ. cignũ contĩgit nõ cẽ hoĩem g cignũ contiĩigit eſſe hoĩ em. Ad ꝓbationes. Ad pꝛimã nego cõ ſequentiã.equus nõ eſt hõ: equuʒ ↄtingit nõ eſſe hoĩem.ſed ad hoc ꝙ valeat opoꝛteret addè equus nõ eſt homo: et equũ nõ neceſſe eſt nõ eſſe hoĩem. et equũ non ĩpoſſibile eſt nõ eſſe hoĩem. modo hoc eſt falſum:qꝛ vtiq; equũ neceſſe eſt nõ eſſe hoĩem ¶ Ad ſecundã dicitur concedendo ꝙ equum non cõtingit nõ eſſe hoĩem. Et qñ dicitur equũ nõ poſſibile ẽ nõ eſſe hoĩem ⁊c.illã ↄnam nego eo ꝙ arguit᷑ ab ĩferioꝛi ad ſuperius ad dita negatione vtriq;. arguitur enĩ a cõtingenti ad poſſibile cũ negatõe ſed cõtingens ad vtrũlibet de quo ẽ pᷣſens ſermoeſt inferiꝰ ad poſſibile ex quo poſſibile eſt ſuperius ad ne⸗ ceſſariũ ⁊ ad contĩgens. Sophilma xxix. Omne qð cõtingit eẽ eſt ens. Pꝛo⸗ bat᷑ ſophiſma, ti ens ↄtigit eẽ ens ergo om̃e ens qð ↄtingit eſſe ẽ eus ⁊ per ↄſequẽs qð ↄtingit eẽ ens eſt ens.ↄñavltĩa tʒ ex eo ꝙ li oẽ ĩcludit li qʒ eſt ens.ↄña pꝛĩa tenet per illaʒ regulã ab excluſiua advleʒ de terĩs trãſpoſitis eſt bona ↄſequẽtia.ſed antecedẽs ꝓbat᷑.nã ens ↄtingit eſſe ens. et nichil aliud ab ente ↄt ingit eſſe ens.ergo tiñ ens ↄtingit eẽ ens ↄña tenet ab exponẽtibus ad expoſi taʒ.pꝛĩa pars añtis patet de ſe.ſcða pars patet per hoc ꝙ nichil eſt aliud ab ente. nam om̃e idẽ eſt ẽti. Imnpꝛo batur ſophiſma.om̃e qð ↄtingit eẽ eſt ens.antixpᷣm ↄtingit eẽ:ergo eſt ens.cõcluſio eſt falſa.& aliqua pꝛe⸗ miſſarũ.non minoꝛ:g̊ maioꝛ q̃ᷓ erat ſophiſma.i¶ Aliter poteſt ſolui cõſi⸗ mile ſophiſma ſcʒ omne qð fuit eſt. concedendo ipſum ſᷣm illam reſpõſi onem:et poteſt concedi illud ſophiſ ma.et poteſt reſpõderi ad impꝛoba⸗ tionẽ eius negãdo diſcurſuʒ:videl, omne qð contingit eſſe eſt ens.anti chꝛiſtum ↄtingit eſſe:g̊ antichꝛiſtus eſt ens. ꝓpter hoc ꝙ apparenter ar⸗ guitur in pꝛima figura:in qua ſubie ctum in maioꝛi ſcilicet li ens intel⸗ lectum in li omni deberet pꝛedicari in minoꝛi:qualiter non eſt in ꝓpoſt to.et ideo dictuʒ diſcurſum negarẽ Unde tameni bene cõcederem om̃e ens quod contingit eſſe eſt ens.anti chꝛiſtus eſt ens quod contingit eſſe ergo antichꝛiſtus eſt ens.ſed tũc ne gatur minoꝛ.ꝓ tunc tamen apparet michi ꝓbabilius re ſpõdendo ad ſo⸗ phiſma ipᷣm negando. Et ad ꝓbati onem quãdo dicitur tin ens ↄtĩgit eſſe ens:ergo om̃e ens qð ↄtĩgit eẽ eſt ens.negolↄñam.licet benc ſequa tur:tĩ ens ↄtingit eẽ ens:ergo oẽ qð contingit eſſe eſt vel ↄtingit eſſe enz. Et ratio huius eſt:quia in iſta tim̃ ens ↄtingit eſſe ens.ſubiectum ratione huius verbi contingit ſuꝑ⸗ ponit ꝓ illo qð eſt vel cõtingit eſſe ens.et ideo debet ita ample ſtare in ↄñte ſicut in añte.ſed hoc non eſſet niſi dicta dictio poneret᷑ ĩ ſubiecto ↄſequẽtis.et ideo bene cõcedo illam omne quod contingit eſſe eſt vel cõ tingit eſſe ens. in quã cõuertitur il la:tm̃ ens cõtingit eſſe ens taniᷓ; ex cluſiua invniuerſalem.ſed nego illã omne quod cõtingit eſſe eſt ens.Et vlterius dico illam non eſſe cõuer⸗ tentem dicte excluſiue. Ita reſpon ſio eſt melioꝛ ꝓ nunc ⁊ verioꝛ. Sophilma xxxxr. Omnem hoĩem ↄtingit currè. Pro batur ſophiſma. Soꝛtẽ ↄtĩgit currẽ plato cõtingit currere:⁊ ſic de aliis ergo omnem hoĩeʒ ↄtingit currere. ↄſequẽtia eſt nota de ſe:⁊ añcedens ſimiliter. Impꝛobatur ſophiſma. omnem hoĩem contingit currere: nullum hoĩem cõtingit currere.cõ⸗ ſequẽtia tenet de ſe:ex eo ꝙ ꝓpoſi⸗ tio de cõtingẽti ad vtrũlibet poteſt cõuerti in oppoſitã qualitatẽ.ſed cõ ſequens eſt falſum ſicut patet de ſe. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm ẽ verum. Ad impꝛobationem dico qꝙ; pꝛopoſitio de contingenti bene cõ⸗ uertitur᷑ in oppoſitam qualitatem: attẽdendo qualitatem ex parte dicti et non ex parte modi.et ideo bene concederem illam conſequentiam: om̃e hoĩem contingit currere:ergo omnem hominem cõötingit nõ cur⸗ rere.ſed negatur illa:oẽʒ hominem contingit currere:ergo nullũ hoĩeʒ contingit currere. Sophilma xxxi. Ex veris impoſſibile eſt ſequi flim̃. Probat᷑ ſophiſma ꝑ ariſtotelem in ſcðvᷣo pꝛioꝝ ponentẽ illas duas ↄclu⸗ ſiões ꝙ ex falſis bene ſequitur veꝝn ſed ex veris non poteſt ſequi falſuʒ Impꝛobatur ſophiſma.ex poſſibili ſibilno ſequtur npo tduc der dftmnnes vone⸗ õ r bom one aeedede eſte ſutſignſien vnttein ta ſit ſtcut ſigniſicat conſe; Terrua concluſſo.er poſſib lmuicem incompoſſibilibus leur impoſſiblle. ia ile M mrecedis iinpoſſibie. nil mrum /! er pwſſihi hur impoſſibile. et ſta eſt imn imſi Onne cnrrene eſt aſi neſtcufris tc uta ön inpoſtblleotſ ſunt ineon deedieumn ous in nmategis homo pot ec aſin dun Xluſo er vefis voteſt ſlmetloe pobet ſcha rar n, npalann ſniin en pien conigt ann⸗ mn tpientinmnt anner tuteuct e ſexr gol/ cotii/ milxr lted orpulti ualtiti ſed ch lſalum ſt utet deſe⸗ hiſim reſpöcenn gim ? d improbationem duo, o de Condngend dene / tin oedram gochtaten Nogaüratemer anenl done noch e Weotee Zerern am conſegventun⸗ wien contigt anmrt mim i nn egetr avi Nen mummmniiiß ent n. Piechſeani imn. ſhtſn Daritorcemn pohenella ons Wu rfallsbene ſcall vus poteſt ſequi ĩpoſſibile:ergo ex veris poteſt ſequi falſuʒ. ↄſequẽtia tenet a ſimili.añcedẽs ꝓbat᷑ ſic at⸗ guẽdo:omne currẽs eſt aſinus:oĩs homo ẽ currẽs:&̊ oĩs homo ẽ aſinꝰ. conſtat ꝙ diſcurſus eſt bonus:quia in barbara.⁊ ↄcluſio impoſſibilis.⁊ pᷣmiſſe poſſibiles.¶ Sccũdo ſic.ex veris aliqñ ſequit᷑ falſum:ergo ex veris poteſt ſequi falſum.cõſequen tia nota eſt de ſe.añcedẽs pꝛobatur poſito ꝙ iam oẽ aĩal currat ⁊ ꝙ iã bꝛunellus ſit aĩal:cras tamen non ſit animal tũc ex itis que nũc ſunt vera:oẽ animal currit:bꝛunellus eſt aĩal.cras ſequeretur ſicut iã ſeqtur bꝛunellus currit:que tunc eẽt falſa. ergo ex illis que ſunt vera ſeqᷣtur falſum.et ſic ex vero ſeqàtur falſum Pro ſophiſinate poſſũt poni q̃daʒ concluſiones Quaꝝ pꝛima eſt iſta ꝙ ex poſſibilibus poteſt ſeaui impoſſi bile.et hoc pꝛobat ſecũda ratio. Se cunda concluſio.ex poſſibilibus ad inuicem compoſſibilibus non ſequi tur impoſſibile. Probatur quia ille conſtituſt antecedens poſſibile.ſed ex poſſibili nõ ſequitur impoſſibile ſicut patet per di ffinitiões bone cõ ſequentie: quia dicitur ꝙ ↄſequẽtia eſt bona que ſic ſe habet ꝙ non põt ſic eſſe ſicut ſigniſicat antecedẽs qͥn ita ſit ſicut ſignificat conſequens. Tertia concluſio.ex poſſibilibus adinuicem incompoſſibilibus bene ſequitur impoſſibile.quia ille cõſti⸗ tuunt antecedẽs impoſſibile. modo non eſt mirum ſi ex impoſſibili ſe⸗ quatur impoſſibile.et ita eſt in iſto diſcurſu Omne currens eſt alinus oĩs homo eſt currẽs ⁊c.quia pᷣmiſſe licʒ ſint poſſibiles tũ ſunt incõpoſſi biles. De hoc dicebatur pus in illo ſophiſmate:oĩs homo põt cẽ aſinus Ouarta ↄcluſio.ex veris poteſt ſe qui falſum.et hoc pꝛobat ſcðᷣa ratio poſt oppoſitum.¶ Quinta conc:uſio Impoſſibile eſt ꝙ ex veris poſſit ſe qui falſum. Probatur ſuꝑponendo duo. Primo ꝙ in bona cõſequentia oppoſitũ ↄñtis repugnat añti.patet h ariſtotelẽ circa finem libꝛi pꝛioꝛũ Secũda ſupꝑpoſitio ꝙ nullũ veruʒ vero repugnat.patet pꝛio elenchoꝝ Ex dictis arguitur. Si ex veris ſequeretur falſum tunc oppoſitum ipᷣius hb repugnaret a.per pꝛĩaʒ ſup poſitionem.ſed quia opꝑoſituʒ b eſt veꝝ poſtq b eſt falſum et ſimiliter a eſt verum.ex ypotheſi verũ vero re pugnaret.quod eſt contra ſecundaʒ ſuppoſitionẽ. Nec quarta ↄcluſio ⁊ quinta repugnãt:quia pꝛĩa eſt vera in ſenſu diuiſo de poſſibłi. Secũda eſt vera in ſenſu ↄpoſito de impoſſi bili. Et ex his patet rñſio ad ſophiſ ma ꝙ ipᷣm eſt falſum. Et quãdo dp ariſtoteles dicit ſcðᷣo pꝑꝛioꝝ Dicitur ꝙ intellexit ꝙ impoſſibile ẽ ex veris ſequi falſum.cũ quo bene ſtat ꝙ ex veris bene poteſt ſequi falſum. His viſis ponẽda ſunt ſophiſma ta diff icultatẽ habẽtia ex ꝑte illoꝛuʒ verboꝝ ſcire/credere/apparere/et ſi milia que etiã aliqñ faciunt ꝓpoſi⸗ tionem diuiſam.aliqñ compoſitam. Sophilma xxxii. A ſoꝛtes ſcit eſſe verum.poſito ꝙ a ſit illa ꝓpoſitio deus eſt:et ꝙ hoc la teat ſoꝛtem:et ſciat ꝙ hec ſit vᷣa deꝰ eſt.et vlterius ſit ita nichil aliud ab illa deus eſt:ſit a. Probatur ſo⸗ phiſma.hoc ſoꝛtes ſcit eẽverum.de mõſtrãdo per ly hoc:deus eſt.⁊ hoc E a.S ſoꝛtes ſcit a eẽ veꝝ.diſcurſus eſt bonus qꝛ expoſitoꝛius.et pᷣmiſſe patẽt ex caſu. Impꝛobat᷑ ſophiſma ſoꝛtes ſcit a eẽ ven.ergo aliqð verũ ſcit ſoꝛtes eẽ a.ↄñs eſt flm̃ ex eo ꝙ per caſũ nec illã deꝰ eſt.ſcit cẽ anec aliquã aliã ſcit eſſe a.ↄña ꝓbat᷑ per cõuerſionem.¶ Secũdo.ſi a ſoꝛtes ſcit eẽ verũ tũc ſoꝛtes ſcit a eẽ veꝝ ſed hoc ẽ falſuʒ ex eo ꝙ ſoꝛtes dubi tat a eẽ veꝝ:eo ꝙ dubitat an a ſit il la: deus eüei illa:nullus deus eſt vel aliqua alia:ſi tũc hoc cõſideret. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm eſt veꝝ ſicut dicit ꝓbatio. Ad impꝛobationẽ qñ dicit᷑ a ſoꝛtes ſcit eſſe veꝝ:ergo aliquod verũ ſoꝛtes ſcit eſſe a.nega tur ↄña.vnde dicta pꝛopoſitio non debet ſic cõuerti:ſed in illã:aliquod quod ſ bere ſcit eẽ verum ẽ a.Ad ſcdůam negatur ↄña:a ſoꝛtes ſcit eẽ verum:& ſoꝛtes ſcit a eẽ verũ.ex eo ꝙ arguitur a ſenſu diuiſo ad ſenſũ cõpoſitum.vnde cum illa a.ſoꝛtes ſcit eẽ veruʒ bene ſtat illa ꝙ ſoꝛtes dubitat an a ſit veruʒ.ex eo ꝙ ſor̃s dubitat quid ſit a.vtꝝ ſit illa deus eſt:vel aliqua alia. Sophil ma xxxiii. A ſoꝛtes ſcit eẽ a.retento eodẽ cãu poꝛis ſophiſmatis. Probat᷑ ſophiſ⸗ ma.ꝗa ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ alicui:⁊ non alteri ꝙᷓ; a.S a ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ ipſi a.et per cõſequens a ſoꝛtes ſcit eſſe a. ¶ Scðdo.a ſoꝛtes ſcit eẽ ideʒ ſibi ip̃i. Oa ſoꝛtes ſcit ideʒ eẽ ipſi a.ↄña videtur eẽ nota de ſe.añs ptʒ:quia illam deus eſt: ſoꝛtes ſcit idẽ ſibiipᷣi et ipſa eſt a. & a ſoꝛtes ſcit eſſe ideʒ ſibiipſi.¶ Tertio.a ſoꝛtes ſcit eſſe a liquid: aliquid ſoꝛtes ſcit eẽ a.ſed nichil aliud ab a. ſoꝛtes ſcit eſſe a. ex eo ꝙ nichu aliud ab a eſt.ergo ſi aliqd ſcit eẽ illud aliquid eſt.et per ↄſequẽs ſi aliq̃d ſcit eẽ aſcit eſſe a. ¶ Quarto. ſoꝛtes ſcit ꝙ a eſt a.S a ſoꝛtes ſcit eſſe a. Impꝛobat᷑ ſophiſ⸗ ma.a ſoꝛtes ſcit eẽ a.ſʒ a ẽ ula deꝰ eſt ⁊ nichil aliud.̊ ſoꝛtes ſcit hanc eſſe a.ſed hoc eſt ↄtra caſuʒ iam po ſitum. Nam eſt in caſu ꝙ illa:deus eſt ſit a.hoc tamen latet ſoꝛtem ¶ Sd ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum:ſicut dicit impꝛobatio. Ad ꝓbatiões ante oppoſitũ factas. Ad pꝛĩam.a ſoꝛtes ſcit eſſe idem alicui cõcedo.ſed nõ alteri ab a.ꝗa ſoꝛtes ſcit eſſe idem ipſi a.illam ↄſequẽtiã nego:ſed bene cõcedo illam.& a ipſi a ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ.qñ enĩ ly a ſeqᷣt᷑ hoc verbũ ſcit appellat ſuã foꝛmam et wo hec eſt falſa:a ſoꝛtes ſcit eſſe idem ipſi a.qñ aũt pᷣcedit hoc vᷣbuʒ ſcit:tunc non appellat ſuã foꝛmam. Et ideo hec bene ↄcedit᷑:ſoꝛtes a ipᷣi a ſcit eẽ idem.¶ Ad ſcdᷣam.a ſoꝛtes ſcit eẽ ideʒ ſibupſi.ↄcedo:ſed nego ↄñam.ꝙ ergo a ſciat ſoꝛtes eẽ idem ipſi a.ſed bene ↄcedo illã ꝙ a ipſi a ſoꝛtes ſcit eſſe idem. ¶ Ad tertiam dico ꝙ illa a ſoꝛtes ſcit eẽ aliqᷣd:nõ debet ſic ↄuerti ſicut dicebatur:ſed ſic ꝙ ſoꝛtes ſcit eẽ aliquod a.¶ Ad quartã nego ↄſequẽtiã ex eo ꝙ ar⸗ guitur a ſenſu cõpoſito vero ad ſen ſum diuiſum falſum. Unde hec eſt vera ſoꝛtes ſcit ꝙ a eſt a.ſuppoſito ꝙ a pꝛo aliquo ſupponit ⁊ ꝙ ſoꝛtes ſciat:licet lateat eum. Sophilma xxxiiii. Fſt iſtud Soꝛtes patreʒ ſuũ credit eẽ aſinũ.poſito ꝙ pater ſoꝛtis indu at ſe pelle aſinina ⁊ vadat ſupꝛa pe des ⁊ manus ⁊ lateat ſoꝛtem. Pro⸗ batur ſophiſma ho aſinum:demõſtrando illud qð ſicva dit.et quicũq; quereret a ſoꝛte quid eſt hocdiceret ꝙ eſt aſinus. Tunc ꝓbatur ſimiliter: hoc ſoꝛtes credit eẽ aſinum:hoc eſt pater ſuus:ergo patrem ſuum credit eſſe aſinũ. In oppoſitum arguitur. Soꝛtes patrẽ ſuum credit eẽ aſinum:ergo ſoꝛtes credit ꝙ pater ſuus eſt aſinus. hoc eſt falſum.¶ Scðo arguitur.ſoꝛtes ſcit patrem ſuũ eẽ hoĩem:g ſoꝛtes c ſoꝛtes credit eẽ pteles in um cdo de falaela Trarie on bi dicit non eſe imcoentene iuen or l hpoſitn uãd tin rli etalud n ael) ul dctorin holt,,ſonn co caſu mrll patfem ſuũ ſcit onlat ſec gnoꝛat hoc in gpen aMdetſlun ſeaſicatr⸗ vedache Hond. Dwo endd m declaratone goo gens voniin poſita pono auquas ppeſt Ouari pꝛlma eſt iſta. Pe lacareumbo cõtrarioꝛum ls peincplis: id eſt poſſibi liſtmul opinan pmſas er uuntur cocluſiones contr. tlnc aeho poſſible e ton ludicare in peopela nctaſuts rricitiis etlä ttanſimu uchcne cor rar nmaſoma vnü actu er jen Pſbebem uuta räſ lre m. pꝛo ſch eſeigen, An llaa ſntes ſer ci ii 96 lcnentſin inen ſonesſkci alilng, ſ ti nego Meguitiered en ra ſenſucitoſit neroag in uſunfalin, Mur eral me Nargaecl aſipoſto aliquo ſupponit g ſotes aelucgtem., hilma ppnii es ren edit ltd aer ſonn ltmmm 1 mar ſluſe nmatkutſun h ſochiima hoe ſotesgtuta⸗ nuitul rgnig lum lnu eumu gah ſun ut rſininnt ſnd patrem ſuum nõ credit eſſe aſinum. aliter crederet de eodẽ ꝙ eſſet homo et aſinus:ſed hoc eſt falſum vtvidet᷑ Añs pꝛobatur. nam ſoꝛtes ſcit ꝙ oẽ animal rõnale eſt homo: ſed ſciendo allã.omne aĩal rõnale eſt homo: ipſe de quolibet animali rationali habet ſcientiã ꝙ eſt homo: ex eo ꝙ ſciens aliquaʒ pꝛopõnem vniuerſalẽ habet ſcient iã de quolibet ꝓ quo ſubiectũ eius ſupꝑonit. Zunc ſic:omne aĩal rationale moꝛtale ſoꝛtes tcit eſſe ho minẽ: pater ſuus eſt aĩal rationale.S patrẽ ſoꝛtis ſoꝛtes ſcit eſie hominẽ. ¶Ad ſophiſma rñdetur ꝙ eſt verum Ad ipꝛobationes..¶ Ad pꝛimã.patrẽ ſuum ſoꝛtes credu eſſie aſinũ: ergo ſoꝛtes credit patrẽ ſuum eſſe aſtnũ. negatur ↄna:ex eo ꝙ arguitur a ſen ſu diuiſo vero ad ſenſum cõpoſitum falſuin.¶ Ad aliam dico ꝙ ſicut ari⸗ ſtoteles in ſecũdo pꝛioꝛum capitulo ſecũdo de fallacia ↄtrarie opinionis vbi dicit non eſſe incõueniens idem opinari de eodẽ oppoſita quãdo vnũ ſcit in vłi.et aliud in pꝛopꝛia foꝛina ſicui dicitur in ꝓpoſito: ꝙ ſoꝛtes in dicto caſu invłi patrem ſuũ ſcit eſſe hominẽ ſed ignoꝛat hoc in ꝓpꝛia foꝛ ma ⁊ in particulari:ſed ſic patrẽ ſuũ credit eſſe aſinũ. Pꝛo cuiꝰ amplioꝛi declaratõne quõ quis poſſit opinari oppoſita pono aliquas ꝓpoſitiones. ¶Quarũ pꝛima eſt iſta. Poſſibile ẽ iudicare ambo cõtrarioꝛum ſimul in ſuis pꝛincipiis:id eſt poſſibile eſt ali quẽ ſimul opinari pᷣmiſſas ex quibꝰ ſequuntur cõcluſlones contrarie. Secunda pꝛopꝑõ.poſſibile eſt aliqð oppeſitoꝝ iudicare in pꝛopꝛia foꝛma ct aliud in ſuis pꝛicipus etiã actuali iudicio.¶ Tertia pꝛoꝑõ eſt. poſſibile eſt alique ſimul iudicare cõt raria in pꝛopꝛia foꝛma vnũ actu et reiiquum in habitu. ¶ Quarta pꝛoxõ. Non cſt poſſibile aliquem iudicare in pꝛopꝛia foꝛma ct in actu ambo cõtrarioꝛum. Iſtas cõeluſiones dico de intẽtione philoſophi pꝛimo pꝛioꝛum.Et pꝛima pꝛopõ pꝛobatur ꝑ illos qui in diſpn⸗ tationibus redarguũtur ex eo ꝙ cõ ceſſerũt pꝛopõnes ex quibus inferũt oĩa oꝑpoſita.licet quãdo tales pꝛopo ſitiones cõceſſerunt nõ perceperũt ex eis ſequi oppoſita. Ex eað radice patet ſecũda pꝛopõ. Tertia ꝓbatur per ariſtotelẽ ſeꝑtumo ethicoꝛũ per incõt inetes qui bene ſciunt tale opꝰ eſſe pꝛauũ et non faciendũ:ed paſſi one ſuperueniẽte imꝑgedit᷑ inteliectꝰ ab actuali iudicio et iudicat actualr hoc eſſie bonũ ⁊ facſẽdum de quo tñ intellectus habet habituale iudiciũ qð non eſt faciendũ. qð patet: quia ceſſante paſſione ⁊ intellectu reue⸗ rente ad illud iudiciũ enitet de fa⸗ cto iniquo. Quanta pꝛopõ pꝛobatur: cũ actualia iudicia pꝛopõnum cõtra riarum et etiã contradictoꝛiaꝝ ſunt vera contraria. ſicut dicitun quarto metaphiſice:ſed cõtraria nõ poſſunt ſimul ſtare in eodẽ. ꝓbatur etiam ex alio. nã aluter contingit negare pꝛi⸗ mum pꝛincipium ⁊ce- Sophilma. xxxv. Soꝛtes apparet eẽ aliud ab illo qð eſt: retento caſu eodẽ pꝛioꝛis ſophiſ matis. ¶ Pꝛobat᷑.ſoꝛtes aꝑparet eſſe aſinus:g̊ ſoꝛtes apparet ec aliud qᷓ; ẽ añs patet ex caſu.ↄña tenet.añs pʒ: ex eo ꝙ aſinus eſt aliud a ſoꝛte qui apparet eſſe aſinus.¶ Secundo ſic. ſoꝛtes apparet eẽ aliud ab hoĩe qui eſt ſoꝛtes: ̊ ſoꝛtes apparet eẽ aliud ab eo qð eſt. añs patet ex caſu.ↄña videtur tenere per hoc ꝙ arguitur a ſuperioꝛi ad inferius affirmatiue.⸗ ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.in dicto caſu ſoꝛtes apparet eẽ idem enti: qꝛ in di cto caſu ſoꝛtes apparzq eſſe idẽ aſino qui eſt ens: g̊ ſoꝛtes nõ apparet alið ab ente ⁊ per ↄñs non apparet aliud n i. eſſe ab eo qðs eſt ex eo ꝙ ly eſt et ens cõgertũtur.¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt falſum. Ad pꝛobationẽ qñ dicitur. ſoꝛtes apparet eſſe aſinꝰ & appafet eẽ aliud q́;ᷓ eſt. negat᷑ ↄña: ex eo ꝙ aſinus eſt.& ſi apparet eſſe aſinus nõ apparet eẽ aſtud ab eo qð eſt. Et licet appareat eẽ aliud ab eo að eſt demõſtrando hoĩem puta ſoꝛ tem nõ tamẽ pꝛopter hoc apparet eẽ aliud ab eo qð eſt: ex eo ꝙ arguitur ab inferioꝛi ad ſuperius cũ dictione includẽte negationẽ ſicut eſt illa di⸗ ctio aliud in ꝓpoſito non valet ↄña: Et per hoc ſoluitur ſecunda ratio. ¶ Et ſic eſt finis tertie partis huius tractatus in quo poſita ſunt ſophiſ mata difficultatẽ habentia ratione illoꝛũ modoꝝ poſſibile neceſſe con⸗ tingit inqtum huiuſmodi reddunt pꝛopõnes diuiſas ſeu inquantũ ad/ duntur copule. Secũdo poſita ſunt ſophiſmata difficultatẽ habentia ex pare illoꝛũ verboꝝ incipere credere apparere inquãtum reddunt pꝛopo⸗ ſitiones diuiſas. Sta eſt quarta pars huius i tractatus in qꝗᷓ vonẽda ſunt ſophiſmata diff icultatẽ ha⸗ bhentia ex hoc ꝙ aliquis illoꝛũ modo rum neceſſe impoſſibile poſſibile:eſt determinatio totius pꝛopoſitionis. quoꝛum pꝛimũ ſophiſma ſit. Sophilma. 1. Neceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilem Pꝛobat᷑. deu eſſe non eſt hoĩem eſſe riſibilẽ.deũ eſſe eſt neceſſe.q̊ᷓ neceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilẽ. Et põt ſic argui in ferio.nullũ deum eẽ eſt ho⸗ minẽ eſſe riſibilẽ:neceſſe eſt deã eſſe ̊ neceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilem Secundo. eius contradictoꝛiũ eſt ſaſſum & ſophiſma verũ. tenet ↄña. añs pꝛobat᷑:qꝛ ↄdictoꝛiũ eius eſt.oẽ nð ncẽe eſt holem eſſe riſibilẽ.modo rio de ſenſu diuiſo. et cũ hoc ẽ flm̃ vt notũ eſt de ſe. ¶ Impꝛo batur. Nam ſequitur neceſte nõ eſt hominẽ eſſe riſibilem:ergo impoſſi⸗ bile eſt hominẽ eſſe riſibilem.conſe⸗ quẽt ia tenet ex eo ꝙ neceſſe nõ ⁊ im poſſibile equiualent.¶ Reſpondeo ꝙq; ſophiſma eſt verũ.Ad impꝛobationẽ quãdo dicitur neceſſe non ⁊ impoſſi bile equipolẽt.Dico ꝙ illa regula dʒ intelligi de pꝛopoſitione de neceſſa⸗ hoc quãdo negatio ſequitur hoc verbũ eſt me⸗ di ate ⁊ ĩmediate pꝛecedit infinitiuũ ſicut hic.neceſſe eſt hominẽ non eſſe riſibilẽ. vnde bene cancedo ꝙ hec eq̊ ualet huic.hominẽ impoſſibile eſt eẽ riſibilẽ,quãdo tñ ly neceſſe ⁊ illa ne⸗ gatio aliter ſe habent tunc non eſt equiualentis eius qð eſt neceſſe non ad ĩpoſſibile quẽadmodum eſt in ſo⸗ phiſmate pꝛedicto quãdo dicitur.ne ceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilẽ. Sophilma.ii. Nullum neceſſariũ eſt hoĩem currè Pꝛobatur ſophiſma.eius contradi⸗ ⸗ ctoꝛium eſt falſum ergo ipſum ẽ ve⸗ rum. ↄña tenet antecedẽs pꝛobatur Nam contradictoꝛiũ eius eſt. aliqð neceſſariũ eſt hoiĩem currere.modo hoc eſt falſum: ex eo ꝙ ad hoc ſequi tur ꝙ aliquod neceſſariũ eſt ↄtingẽs ad vtrũlibet quod eſt falſum.conſe⸗ quentia tenet ex co ꝙ hominẽ currè eſt contingens ad vtrũlibet. ¶ In oppoſitum arguitur. Nam ſequitur nullum neceſſariũ eſt hominem cur rere ergo nulluʒ hominẽ currere eſt neceſſariũ.ↄſñs eſt falſum g et añs. ↄnña tenet per conucrſionẽ vniuer⸗ ſalis negatiuc.falſitas ↄñtis pꝛobat᷑ Nam ſi nullum hominẽ currere eſt neceſſariũ hec eſt neceſſaria nullus homo currit: modo hoc eſt falſum: Nam eius contradictoꝛiũ nõ eſt im poſſiblile ſcʒ aliquis homo currit.et biednli anns cſe gec fize er eo onme denwl egu ſalltao ,fng ann han ſenn ſulio coꝛcus et hlc poſ hie: cuß eſe hſe ct woſ ible qn ntra orſtotet quarto hiſle liteobat o ipoſſibile t ce v⸗ Ftoonſrmanni ſ offe wrn inc el oſtibie uc heeẽ po aguo feſt hic1ſſc, ne ippſbllis aeri eſ hie, i Uopro ? hie eloi coꝛpun ſhetune wecnum aſ ble,(20 unfutevg eſ ulſu E⸗ eridegetur en git — rahfiſt NMp Nic aſn oimi ve/ lenet greceecs nobatun eradlgorüetns e aigs iͦet hoien curdere, no Alun: n d ſent iguoa neceſri cd oze⸗ Aeruod ckfalſun ne utenet er cochonikkannt ringengan müte, leum roniun Mmn ,iur verſmi c vni ulurimftnnt ni. mditing eiñs, er mrnnur miner/ rin ſilin /ftioobn⸗ ne curtertet nmlom hont ex alio qꝛ hec.nullus hõ cuxrit eſt de cõtingenti a vtralter. . ſophiſ ma reſpondeo ꝙ ipſume verũ. Ad impꝛobationẽ dico ꝙ nõ opoꝛtet cõ⸗ uerti in illã nullum hominẽ currere eſt neceſſariũ pꝛout ly nullus ſumit᷑ materialiter et eſt pars dicti. poteſt tamẽ conuerti in eam pꝛout ly nullũ tenetur ſignificatiue et non eſt pars dicti. ⁊ tunc negatur conſequentia. Nullum hominẽ currere eſt necefſa rium:ergo hec eſt neceſſaris nullus homo currit ex eo ꝙ; Iy nuliũ ñ erat pare dicti. Sed ad tollẽdum omnia dicatur ꝙ hec nullum neceſſariũ eſt hominẽ currere cõuertitur in illam nichil qð eſt hominẽ currere eſt ne⸗ ceſſariũ : ⁊ tunc clarum eſt ↄñs eſſe verum ſicut amſ’s. Sophiſma üi. Omne coꝛpus nõ eſſe hic ẽ poſſibile Pꝛobat᷑ ſophiſma.hoc coꝛpus nõ eẽ hic eſt poſſibile:⁊ illud coꝛpus nõ eẽ hic ẽ poſſibile ⁊ ſic de aliis.ergo oẽ coꝛpus non eſſe hic eſt poſſibile ↄña tenet per ĩductionẽ. añs patet ex eo ꝙ non eſt aliquod copus quin de co poſſibile ſit ꝙ nõ ſit hic.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. om̃e coꝛpus nõ eſſe hic eſt poſſibile: ergo nullũ coꝛpus eſſe hic eſt poſſibile.ↄñs eſt falſuʒ.ↄña tenet ex eo ꝙ omne nõ et nullũ equipolẽt. falſitas ↄñtis patet. Nam ſequitur. nullũ coꝛꝑus eẽ hic ẽ poſſibile: ergo vacuũ eſſe hic eſt poſſibile. quod eſt contra ariſtoteẽ quarto phiſicoꝛum qui pꝛobat ꝙ ĩpoſſibile eſt cẽ vacuũ: ¶ Et confir mat᷑.nã ſi om̃e coꝛpus nõ eẽ hic eſt poſſibile tũc hec ẽ poſſibił oẽ coꝛpus ñ eſt hic. 1 ſi ſic. tunc etiã hec ẽ poſſibilis vacuũ eſt hic.qñ enĩ nullũ coꝛpus ẽ hic vel oẽ coꝛpus nõ eſt hic tunc vacuum eſt hic.i¶ Ad ſo⸗ phiſma re ſpõdeo ꝙ eſt falſfuʒ. Et ad ꝓbationẽ negatur ↄña: ⁊ qñ pꝛobat᷑ ꝑ inductionẽ hoc nego.hec eĩ nò eſt induct io.hoc coꝛpus non eſſe hic eſt poſſibile:⁊ illud coꝛpus nõ eſſe hic ẽ poſſibile. Sᷓ omne coꝛpus nõ eẽ hic ẽ poſſibile. ꝓpter hoc ꝙ ↄñs nõ eſt ꝓ⸗ poſitio vlłis. Nam pꝛopões poſite in aſite non funt veræ ſingulares eius qð tñ requirit᷑ ad inductionẽ. ſicut pʒ per ariſto.ſecundo pꝛioꝝ caꝑitulo penultimo⸗ Inde hec nõ eſt vlis: oẽ coꝛpus nõ eſſe hic eſt poſſibile ſed in definita ex eo ꝙ eius ſubiectũ nõ eſt ſolũ ly coꝛpus ſed hoc totũ oẽ coꝛpꝰ nõ eſt hic.modo clarũ eſt ꝙ huic ſub iecto nõ pꝛeponit᷑ aliquod ſignũ vlłe qð tamẽ opoꝛteret ſi eſſet pꝛopõvlis Sed diceres quãta ergo eſt.dicitur ꝙ eſt indefinita: et põt ſic fieri vłis. omne coꝛpus nõ eſſe hic eſt poſſibue ita ꝙ hoc ſubiectũ oẽ coꝛꝑus ſic di⸗ ſtribuit᷑ per ly oẽ ſuperadditũ oĩbus talibus dictis oẽ coꝛpus nõ eſſe hic. Et ſᷣm hoc eius ſingulares ſunt iſte hoc oẽ coꝛpus nõ eſſe hic ẽ poſſibiſe et illud oẽ coꝛpus nõ eẽ hic eſt poſſi bile: ⁊ illnd oẽ coꝛpꝰ ⁊c. demõſtrãdo per ly ulud vnũ tale ſingulare dictũ omne coꝛpus non eſſe hic vocale vel ſcriptum vel mentale. Sophiſma.iiii. Cõtingẽs eſt ad vtrũlibet nullũ ho minẽ eſſe ſoꝛtẽ. Pꝛobat᷑:ex eo ꝙ hec ↄtingẽs eſtvera.nullus hõ eſt ſoꝛtes eſt ent᷑ vera ſoꝛte nõ exiſtẽte ⁊ ſalſa ſoꝛte exñte. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. ↄtingẽs eſt ad vtrũlibet nullũ hoĩez eſſe ſoꝛtẽ: &ᷓ ↄtingẽs eſtad vtrũlibet oẽm hoĩem eſſe foꝛtẽ ↄũs eſt falſuin ↄña tenet ex co ꝙ pꝛopõnes de vↄtin⸗/ gẽti ad vtrũlibet ſunt cẽ uertibiles in oppoſirã quslitatẽ. falſitas ꝓbar qꝛ nãliter ĩpoſſibile eſt iſtã eſſe verã omnis homo elt ſoꝛtes. nã naturalit ĩpoſſibile eſt ꝙ omnes homines coꝛ⸗ rũpantur pꝛeter vnum ſcʒ ſoꝛtes. n elz . — £ Ad ſophiſma reſpõdeo ⁊ eſt verũ⸗ Pꝛo ĩpꝛobatione pono aliquas pꝛo⸗ poſitiones. ¶ Quaꝝ pꝛima eſt: ꝙ pꝛo poſitio de contingenti ad vtrũlibet cõpoſita non bene cõuertitur in op⸗ poſitam qualitatẽ.vnde q;'uis hec ſit ↄtingens nullus hõ eſt ſoꝛtes:tamẽ hec non eſt cõtingens:oĩs homo eſt ſoꝛtes:qꝛ pꝛima poteſt cẽ vera natu⸗ raliter loquendo. ſecunda aũt ipoſſi bilis eſt natur aliter loquẽdo. Simi⸗ liter q;uis hec ſit cõtingens. quidaʒ homo eſt piato:tamẽ hec nõ eſt con⸗ tingens quidam homo nõ eſt plato. ĩmo loquẽdo naturaliter ipſa eſt ne ceſſaria.Et ex hoc ſoluta eſt ꝓbatio Et qñ ariſtoteles dicit pꝛimo pꝛioꝛũ pꝛopõnes de cõtingenti ad vtrũlibet cõuerti in oppoſitã qualitatẽ ipſe in lexit de pꝛopõnibus de contingenti ad vtrũlibet diuiſis et adhuc nega⸗ tione nõ cadẽte ſuper modũ ſed ſuꝑ dictum.vnde ſit illa pꝛopõ.pꝛopõnes de ↄtingenti ad vtrũlibet diuiſe ſũt cõuertibiles in oppoſitã qualitatem ſic ſcʒ ꝙ mutetur dietũ affirmatiuũ in dictum negatiuũ vel ecõureſo ma nente modo ſemꝑ affirmato: ita ꝙ negatio nõ pᷣcedat modũ. Nerbi gr̃a ſequitur enĩ omnẽ hoĩem contĩgit currere: q̊ omnẽ hoĩem cõtingit nõ currere.Et ratio huius eſt: qꝛ quod cõtingit nõ eſt neceſſariũ nec ipoſſi⸗ bile.per ariſtotelẽ pꝛimo pꝛioꝛum.et ideo qꝛ nõ eſt neceſſariũ põt non eẽ. ideo poteſt negatiua eẽ vera.⁊ cum illa nõ eſt ĩpoſſibilis ideo affirãtiua poteſt eſſe vera.per hoc ergo eſt ꝙ ſi aliqua talis ſit vera opoꝛtet vnã taʒ aff irmatiuã q; negatiuã eẽ veram et ideo ſequit᷑ ad alterã Tertia pꝛopõ de cõtingenti vera diuiſa nõ conuer titur in oppoſitã qualitatẽ negatiõe cadente ſupꝛa modũ.patet:qꝛ non ſe quitur hoĩem nõ contingit eè equũ ergo omnẽ hoĩem cõtingit eẽ equũ. afs ent eſtverũ et ↄñs falſum⸗ Sophilmna .v. OVmne aial eſſe hoiem eſt ĩpoſſibil. Pꝛobat᷑ ſophiſma:ex eo ꝙ hec ẽ Ens poſſibilis omne aĩal eſt hõ naturali? loquendo.ſ Impꝛobatur ſophiſma. omne aĩal eſſe hoĩem eſt ĩpoſſibile: ergo quendã hoĩem eſſe aĩal eſt im⸗ poſſibite.ↄñs eſt falſuʒ.ↄña videtur tenere ꝑ conuerſionẽ. falſitas ↄñtis nota eſt de ſe: ex eo ꝙ hec.quidã hõ eſt aĩal non eſt ĩpoſſibilis ſed nccia. Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verũ.Ad impꝛobationẽ dico ꝙ male cõuertitut᷑ ex eo ꝙ pꝛopõnes ↄpoſite de poſſibili ⁊ etiã de falſo nõ cõuer⸗ tuntur. ꝙtum ad eoꝝ dicta. Sibiter de pꝛopõnibus de ineſſe dicit. vnde nõ opoꝛtet ꝙ ſi hec ſit falſa vel ĩ ſibilis.omne aĩal eſt homo:q; Nlrat falſa vel ĩpoſſibilis.quidã homo eſt aĩ alapꝛopter hoc ꝙ ad ĩpoſſi ibilitateʒ vel falſitatẽ añtis non ſequit᷑ impoſ ſibilitas vel falſitas ↄñtis. vn falſo vel ĩpoſſibili bene poteſt * verum vel neceſſariũ. Sed diceres quõ conuertenda eſt hec. omne aĩal eſſe hoĩem eſt impoſſibile.Dico ꝙ ſt velimus eam conuertere pſᷣm ſe totã debemus eã conuertere in iſtam. im poſſibile eſt omne aĩal eſſe hominẽ. Si autẽ velimus cõuertere ſᷣm par tem ſcʒ q;tum ad dictũ ſolũ debemꝰ eam cõuertere in iſtã.aliquid quod impoſſibile eſt eẽ homiẽ eſt aĩal.et hec eſt vera:qꝛ leo quẽ impoſſipile ẽ eſſe e hominẽ eſt aĩal. Sophilma. vi. Impoſſibile eſt aliud qᷓ; aſinũ te ge⸗ nuiſſe. Pꝛobat᷑.lapidem eſſe hominẽ eſt aliud qꝙᷓ aſinũ te genuiſſe:hoc idẽ ſcʒ lapidẽ eſſe hominẽ eſt ĩpoſſibile. ergo ĩpoſſibie eſt aliud ꝙ aſinũ te genuiſſe.ↄña tenet:qꝛ eſt ſillogiſmꝰ expoſitoꝛiꝰpꝛemiſſe ſunt note de ſe. Pied Aups dd nas ſca howime eie nſſernie impoſt nnne elſe num. (SG Acroꝛu ſophiſmnani⸗ nzeſt verü. Ma tene tam contraclctonii ſo ommne ioſſbie et hon hun neoo ho t halſu lutur idem v no poſſibi poſchlle no, moco lla el Polchle no eſt holem eſ goaaekfallaihoft Mommime & Wnü qut in Ppuma ſa faſa pwdat iadctonsch dera ends eſthec,onneti kmmoſtit ingi conuertere hmſctoz Onbertere amemn ommne aicl Aehonme, Aumms dbertereßng tum ad dictüſol dehen⸗ freremiſi, agii nn echei vnmictail / ie ve wlluei lckii⸗ . M⸗ Ctautzaftü tege ieneſchomm nüte enmuiſehoc ii hommneet ipoſtihle⸗ t Aud aſinit tetcetckſloginn mniſe untnate de⸗ . Impꝛobatur.nã ſequitur impoſſi⸗ ile eſt aliud ꝙ; aſinvum te genuiſſe: ergo hec eſt ĩpoſſibilis aliud qᷓ; aſinꝰ genuit te.modo hoc eſt falſum. Sol uitur qꝛ ly aliud poteſt conſtrui cum hoc verbo eſt ⁊ hec eſtvera.et eſt ſen ſus. aliud eſt ĩpoſſibile qꝙᷓ aſinum te genuiſſe. Alio mõ poteſt conſtrui ly aliud cũ hoc qð eſt q;:et tũc eſt falſa nã tunc eſt ſenſus hec eſt ĩpoſſibilis vel ſibi ſimilis aliud q; aſinꝰ genuit te.modo hoc eſt falſum. Sophiſma. vii. Impoſſibile nõ eſt hominẽ eẽ aſinũ. Pꝛobatur.hominẽ eſſe lapidẽ non.ẽ hoĩem eẽ aſinum. nã hec pꝛopoſitio homo eſt lapis nõ eſt hec.hõ eſt aſi⸗ nus:ſed hominẽ eſſe lapidem eſt im poſſibüe rso impo ſſibile nõ eſt ho⸗ minẽ eſſe aſinum.ſ Secũdo.contra dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſuʒ:ergo ipſuʒ eſt verũ. ↄña tenet.añs ꝑꝛobat᷑ nam contradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt omne ĩpoſſibile eſt hominẽ eſſe aſi⸗ num.modo hoc eſt falſum: ¶ Impꝛo batur.idem vʒ nõ poſſibile nõ et im poſſibile nõ. modo illa eſt falſa non poſſibile nõ eſt hoĩem eſſe aſinum: ergo et iſta eſt falſa ĩpoſſibile nõ eſt hominẽ eẽ aſinũ que ſibi equiualet. ꝙ pꝛima ſit falſa pꝛobat᷑:qꝛ eius con tradictoꝛia eſt vera.quod pʒ auferẽ⸗ do negationẽ dicẽdo poſſibile nõ eſt hoĩem non eſſe aſinũ. modo hoc eſt verũ. nam ſoꝛtẽ currere ẽ poſſibile et idẽ non eſt hoĩem eſſe aſinũ.¶ ſRe ſpondetur ꝙ ſi negatio ĩplicita in ly ĩpoſ ſibile teneat᷑ tanq; negatio inſi⸗ nitans ſophiſma eſt verũ.nam tunc valet iſtã nõ poſ ſibile nõ eſt hominz eſſe aſinũ.et illa eſt vera pꝛout ly nõö nõ eſt negatio negãs ſed infinitans nec eius ↄtradictoꝛia ẽ hec poſſibile nõ eſt hominẽ eſſe aſinũ: eo ꝙ pᷣma eſt de ſubiecto infinito ſecũda de fi⸗ nito,. modo cõtradictoꝛia deberet eẽ eiuſdẽ ſubiecti. Et per hoc ſoluitur ĩpꝛobatio ſophiſmatis.Si aũt nega tio ĩcluſa in ly ĩpoſſibile ſit negatio negãs tunc ſophiſma eſt falſum. nã tunc ſenſus eſt ĩꝑoſſibile nõ eſt ho⸗ minẽ eſſe aſinum.i. nõ eſt poſſibile hominẽ non eẽ aſimnum.cũ omne ne⸗ ceſſariũ ſit poſſibile ⁊ hoĩcem non eẽ aſinum ſit neceſſaniũ. nec oppoſitũ iſtius pꝛobãt due pꝛime rõnes facte Et ſic eſt finis ſophiſmatũ Mdagi ſtri Alberti de Saxonia tam rudibꝰ ̃ᷓ etiã eruditis omni materie ⁊ accõ modanda ⁊vtilia. Sequũtur inſolubilia eiuſdẽ eiti/ Nſolubilia dicũtuf᷑ñ.nõ qꝛ nulloꝰ poſſint ſolui: 4 ſed qꝛ ſoluere eſt diffi⸗ cile.¶ Et qtum ad hoc volo ponere pᷣmo aliãs deſcriptiões.ſcðo aliquas ſupꝑõnes tertio aliquas ↄcluſiones.quarto ex Eplariter aliqua inſolubilia et illoꝛũ ſolutiones. Ex quoꝛum ſolutionibꝰ apparebit facilit conſiderãti qualit ſi aliqua alia foꝛmẽtur poſſint ſolui Quantũ igitur ad pꝛimũ ſit pꝛima deſcriptio.ꝓpoſitio vera eſt q̃ quali ter cũq; ſi gat ita eſt ⁊ cum hoc poſſi bile eſt eꝗ eſſe. ¶ Secũda deſcriptio pꝛopõ falſa eſt que nõ qualitercunq; ſignificat ita neceſſe eſt et poteſt eẽ. Tertia deſcriptio. ꝓpoſitio poſſi⸗ bilis eſt que qualitercũq; ſigniſicat ita poteſt eſſe.¶ Quarta deſcriptio. pꝛopõ nccia eſt q̃ qualitercũq; pꝛopõ ligãt ita neceſſe eſt eẽ.¶ Quantũ ad ſecundũ ſit pꝛima ſuppõ. Mĩs pꝛopõ eſt affiatiua vel negatiua.¶ Scða. oẽm pꝛopõem affirmatiuã eſſe verã eſt idẽ eſſe ꝓ quo ſupponit eius ſub iectũ et pꝛedicatũ. ⁊ ecõuer ſo ſeipᷣaʒ eſſe falſaʒ eſt nõ idẽ eſſe ꝓ quo ſup⸗ ponit eius ſubiectũ vel pꝛedicatum. ¶Tertia ſuppõ.omnẽ pꝛopõnem ne gatiuã eſſe verã eſt nõ idem eſſe pꝛo quo ſupponit ſi ubiectũ eius ⁊ pꝛedi⸗ catum.et ecõuerſo. ⁊ ipſam eſſe fal⸗ ſam eſt eſſe idẽ pꝛo qͥ ſupponit ſubie ctum et pꝛedicatũ eius ⁊ econuerſo. 1 Quarta eſt.oĩs pꝛopõ aff irmatiua ignificat idẽ pꝛo quo ſupponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et hoc mani⸗ feſte oſtẽdit nobis copula in ea affir mata. ¶ Quinta oĩe pꝛopõ negatiua ſignificat nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſ uppo⸗ nit eius ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ.et hoc manſifeſte oſtẽdit nobis copula in ea negata.¶ Sexta ſuppoſitio.impoſſi bile eſt eandẽ pꝛopõnem eſſe veram et falſam. ¶ Quantũ ad tertium ſit Pꝛima ↄeluſſo.Oĩs pꝛopoſitio aſfit matiua ſignificat ſe eſſe verã: Pꝛo⸗ batur. omnis pꝛopõ affirmatĩa ſigni ficat idem eſſe ꝓ quo ſupponit eius ſuhm et pꝛedicatũ per quartã ſuppo ſitionẽ. ſed omnẽ pꝛopõnem affirma tiuã eſſe verã eſt idẽ eſſe ꝓ quo ſup⸗ ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et ecõuerſo per ſecundã ſuppoſitionẽ. ergo oĩs pꝛopð affirmatiua ſigãt ſe eẽ veram.¶ Scða cluſio.oĩs pꝛopõ negatiua ſigãt ſe eſſe verã.pꝛobatur om̃is pꝛopoſitio negatiua ſignificat nõ eſſe idem pꝛo quo ſupponit eius ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ per quintã ſuꝑp poſitionẽ :ſed pꝛopõnem negatiuam eſſe verã eſt nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſup⸗ ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et ecõuerſo per tertiã ſuppõnem. ergo oĩs pꝛopoſitio negatiua ſignificat ſe eſſe verã.¶ Tertia concluſio.omms pꝛopõ mundi ſigniſicat ſe eſſe verã⸗ Pꝛobat᷑.omnis pꝛopõ mũdi eſt affir⸗ matiua vel negatiua per pꝛimã ſup/⸗ poſitionẽ: ſed omnis pꝛopõ affirma⸗ tiua ſignificat ſe eſſe verã per pꝛimã concluſionẽ omnis pꝛopõ negatĩa ſignificat ſe eſſe verã per ſecundam concluſionẽ ergo oĩs pꝛopõ mundi ſignificat ſe eẽ veram qð erat pꝛobz dum. Quarta concluſi io.oĩs pꝛopõ aff irmatiua ſignificãs ſe eſſe veram et ſe eẽ falſam eſt falſa.pꝛobat᷑.nam ſequitur:pꝛopõ affirmatĩa ſignificat ſe eſſe verã et ſignificat ſe eẽ falſam igit᷑ ſignificat eſſe idẽ pꝛo quo ſup⸗ ponit eius ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ et ſi gnificat nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſuppoĩt cius ſubiectuʒ et pꝛedicatũ. iſta ↄna tenet per ſecundã ſuptoſitionẽ. EFt vltra ſignificat eẽ idem pꝛo quo ſun ponit eius ſubiectũ et pꝛedicatum: S nõ qualitercũq; ipſa ſignificat ita ẽ. iſta ↄña tenet: qꝛ nõ poteſt ſimul ita eſſe ꝙ ideʒ ſit pꝛo quo ſupponit eius ſubiectũ ct cius pꝛedicatũ ⁊ nõ tdeʒ deſcriptione : hoc Serta concluſlo. ſonifcans ſe eſen ſam chalſa Pba copolrio ck fym nus per piman ſupi matua ſigmnſce⸗ aſe eſe füſam ch CDNGrſRoNt. Et ſn⸗ GRſeeſe erm eſt uſaper gumri omnis propoſitto veramet ſe eſſe fa per quint conclut hꝛopoſitio ſgnice et ſe eſſe falſim el heobandum. Et con ſblle eſt ennce peop uſer per ſertam Plrur ſlaliqua ſeſte ver eſeniß Pulterciig ipſa ſign. conſegues he fee mmemipſt eſt falſa ie Onnigpin rtus concluſtoonnis Gnißcat ſe eſeyefi⸗ prop mülieſtafi/ nus per niniſu⸗ mis pupyafimmus ſenmiprpuni no popoͤnegetis wiperſecundam is ppponund mcct n Nanſio s — Niaardet, rmminſignficr gnßerſet ilin ſe & ſiy Cti tpedtai 5 . Ge wao ſuri ui ſ ſ ſroſtione. go clo u jet Peliarumna ifict ita e⸗ 3 Kümulun — —— . p quo ſupronit eius ſubiectũ ⁊ pꝛe dicatum. Et vltra nõ qualitercunq; ipfa ſigniſicat ita eſt: ergo eſt falſa. iſta ↄña tenet ꝑer ſecundã deſcripti onem.Fimaiiter igitur ſi aliqua pꝛo poſitio affirmatiua ſignificat ſe eſſe verã et ſe eſſe falſam ipſa eſt falſa. Quinta concluſio. ¶ mnis pꝛopo⸗ ſitio negatiua ſignificãs ſe eſſeverã et ſc eẽ falſam eſt falſa. patet. Nam ſi pꝛopoſitio negatiua ſignificat ſe cſſe veraʒ et ſe eſſe falſam tunc ipſa ſignificat nõ eſſe idem pꝛo quo ſup⸗ ponit eius ſubiectũ et pꝛedicatum. et eſſe idem pꝛo quo ſupponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ per tertiam ſuppoſitionẽ. ⁊ cum nõ poſſit ita eẽ ꝙ nõ idem ſit pꝛo quo ſuꝑponit eius ſubiectũ et pꝛedicatũ:ſequitur ꝙ nõ qualitercũq; ipſa ſignificat ita eſt et per conſequẽs erit falſa per ſecundã deſcriptionẽ ⁊ hoc erat intentum. Sexta concluſio. Oĩs pꝛopoſitio ſignificans ſe eſſe verã et ſe eſſe fal ſam eſt falſa. Pꝛobatur:quia omnis pꝛopoſſitio eſt affirmatiua vel nega⸗ tiua per pꝛimam ſuppoſitionẽ. Et ſi affirmatiua ſignificet ſe eſſe veram et ſe eſſe falſam eſt falſa per quartã concluſionẽ. Et ſi negatiua ſignifſi⸗ cat ſe eſſe veram ⁊ ſe eſſe falſaʒ ipſa eſt falſa per quintã cõcluſionẽ: ergo omnis pꝛopoſitio ſignificans ſe eſſe veram et ſe eſſe falſam ipſa eſt falſa per quintã concluſionẽ.ergo omnis pꝛopoſitio ſignificans ſe eſſe veram et ſe eſſe falſam eſt falſa quod crat pꝛobandum.Et confirmatur. impoſ ſibile eſt eandẽ pꝛopõnem eſſe veraʒ et falſam per ſextam ſuppoſitionem igitur ſi aliqua pꝛopoſitio ſignificet ſe eſſe verã et ſe eẽ falſam:ergo non qualitereũq; ipſa ſignificat ita eſt.et per conſequẽs per ſecundã deſcrip⸗ tionem ipſa eſt falſa. Septuna cõ duſio, Omni pꝛoꝑõni coꝑulatiue cõ tradicitvna diſiũctiua compoſita ex partibus ↄtradicẽtibus gartibꝰ illiꝰ copulatiue.verbiga.ſoꝛtes currit ⁊ ſoꝛtes nõ diſputat eius ↄtradictoꝛia eſt ſoꝛtes nõ cuꝛrit vel ſor̃s diſputat Pꝛobat᷑: qꝛ iſtis conuenit lex et re⸗ gula pꝛopõnum cõtradictoꝛiarum vi deliʒ ſi vna eſt vera reliqna eſt falſa ⁊ cconuerſo.Et nõ poſſunt ſimul eẽ vere nec faſe ⁊ earum cathegoꝛice ſunt de cõſimilibus ſubtectis et pꝛe dicatis.Et cauſa falſitatis vnius eſt ſufficiens cauſa veritatis alterius ⁊ ccontra. Patet.nam cauſa veritatis pꝛedicte copulatiue eſt ambas eius partes eẽ veras:ſed ãbas partes pꝛe dicte copulatiue cẽ veras eſt ambas partes pᷣdicte diſiũctiue eẽ falſas cũ partes copulatiue ↄtradicãt partibꝰ diſiunctiue. ideo cauſa veritatis co rula:iue eſt ſufficiẽs cauſa falſitatis diſuunctiue. Similiter cauſa falſi⸗ tatis copulatiue eſt ſufficiens cauſa veritatis diſiũctiue. Nam cauſa fal ſitatis copulatiue eſt ãbas eius par tes eſſe falſas vel vnã eius partem eẽ falſam cũ ad falſitatẽ vnius copu latiue ſufficiat vnam eius partẽ eſſe falſam. ſed ad ambas partes copula tiue eſie faĩiſas: vel ad vnã partẽ co⸗ pulatiue eſſe falſaʒ ſequitur ambas partes diſiũctiue eſſe veras vel vnã partẽ diſiunctiue eſſe verã:cum par tes copulatiue contradicãt partibus diſiunctiue.⁊ cum ad veritatẽ diſiũ ctiue ſufficiat vnam partẽ eſſe verã fufficiẽter ad ſalſitatem copulatiue ſequitur vcritas difiuncetiue conſti⸗ tute ex partibus cõtradicẽtibus par tibus copulatiue. Conſimili modo poſſet deduci ꝙ ſit econuerſo. ¶ Quantũ ad quartuʒ pꝛopono pᷣmo mſolubile illud commune.Ego dico falſuʒ : ſuppoſito q; nichil aliud dicꝗ̊ niſi iſtã pꝛopõnem ego dico falſum. neiiti Et queritur vtrũ pꝛopoſitio a me ꝓ lata ſit vera vel falſa. Si dicatur ꝙ vera.contra qualitercũq; ipſa ſigni⸗ ficat ita eſt:⁊ cum ipſa ſignificet me dicere falſum ergo taliter eſt ꝙ ego dico falſum cũ nichil aliud dicam õᷓ iſtam pꝛopõnem ego dico falſum ſe⸗ quitur iſtã pꝛopoſitionẽ eſſe falſam. ego dico falſum.et per ↄñs nõ vera: cuiꝰ oppoſitũ tu dicis.iſte ↄñe ſacte patent ex ſuppoſitionibꝰ.Si autem dicas ꝙ ſit falſum:tunc ſic igitur eſt taliter qualiter ipſa ſignificat: quia ſignificat ſe eẽ falſam.⁊ ſi eſt taliteꝛ qualiter ipſa ſignificat ſequit᷑ ip̃am eẽ veram et per conſequẽs nõ falſaʒ cuius oppoſitũ tu dicis. Si autem dicas ip ſit ſiniul vera et falſa hoc E contra ſextã ſuppoſitionẽ.ſ Reſpon detur ꝙ pꝛedicta ſuppoſitio eſt falſa Patet nam per tertiam concluſionẽ de generali ſigniſicatione pꝛopoſiti⸗ onum ſigniſicat ſe eẽ veram: ſed ad ipſam eſſe veram ſequirur ipſam eẽ falſam.et per conſequẽs per ſextam concluſionẽ eſt falſa.ꝙ aũt ad ip̃am eſſe veram ſequatur ipſam eẽ falſaʒ pꝛobatur. Nam ſequitur eſt vera: et cum ſit affirmatiua ꝙ ſubiectũ ⁊ pꝛe dicatum ſupponat pꝛo eodem iſta cõ ſequẽtia patet per ſecundã ſuppõem Et vltra ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum ſup ponunt pꝛo eodł:ergo ly ego ⁊ dicẽs faltum ſupponũt pꝛo eodẽ. ergo ideʒ eſt ego et dicens falſum. ⁊ per cõſe⸗ quens ego ſum dicens falſum et cũ nichil aliud dicam ᷓ pꝛedictã pꝛono ſitionem ſequitur pꝛedictã xꝛopoſiti onem eſſe falſam. Si ipſa eſt vera: ergo ad ipſam eẽ verã ſequitur ipᷣaʒ eẽ falſaʒ. quod erat pꝛobandũ ⁊ per conſequẽs eſt falſa. Et cum dicebat᷑ ſi eſt kalſa ⁊ cum ipſa ſignificet ſe eẽ falſam taliter eſt qualiter ipſa ſigni ficat cõcedo.Et cum dicitur vlteriꝰ ergo eſt vera negatur conſequẽtia. Unde uis ſit taliter qualiter ipſa ſigniſicat non tamẽ qualitercunq ſi gnificat ita eſt: qð tamen opoꝛteret ad hoc ꝙ ipſa eſſet vera. ſicut patet per deſcriptionẽ pꝛopoſitionis vere. ¶ Unde ad hoc ꝙ pꝛopoſitio ſit vera non ſufficit ꝙ taliter ſit qualiter ipᷣa ſignificat: ſed requiritur ꝙ qualiter cunq; ſigmiſicat ita ſit.¶ Unde iſta pꝛopoſitio homo eſt aſinus eſt falſa et tamen taliter qualiter ipia ſigni⸗ ficat:quia ſigniſicat hominem eſſe ⁊ taliter eſt. ſed quia cũ hoc ſignificat altter eſt ipſa eſt falſa. Sic recte in pꝛopoſito ego dico falſum licet ta liter ſit qualiter iꝑſa ſignificat:quia ſignificat ſe eſſe falſam ⁊ taliter eſt tamen inon qualitercunq; ſigniſicat ita eſt.ſignificat enim ſe eſſe veram ſed taliter non eſt igitur ⁊c.¶ Unde ymaginandũ eſt de veritate pꝛopoſt tionis ſicut de qualitate ſumma. nã qᷓcito remittitur tam cito deſinit eẽ ſumma et incipit eẽ remiſſa. Ita in pꝛopoſito poſito ꝙ aliqua pꝛopoſitio ſit vera qᷓcito aliter ſigĩficat aliqua liter eſt uis adhuc cũ hoc ſigni⸗ ficet taliter qualiter eſt ipſa deſinit eſſe vera ⁊ incipit eſſe falſa non ob⸗ ſtante adhuc ꝙ multo plus haberet deveritate qᷓ;ᷓ de falſitate. Similitet poteſt ymaginari de veritate ⁊ falſi tate ſicut ð puro ⁊ imꝑuro.ſicut enĩ purum fit impurum per cuiuſcunq; contrarii aduentum: ita pꝛopoſſitio fit falſa qᷓcito ſignificat aliqualiter aliter qᷓ eſt. ¶ Diceret enin aliduis tu dicis ꝙ hec ſit falſa.ego dico fal⸗ ſum: que eſt ergo tius ↄtradictoꝛis Si dicas ꝙ iſta ego nõ dico ſalſum contra. vocetur ergo iſta ego dico falſum a. et iſta ego nõ dicojfalſum b. tunc ſic ar guitur.a ſignificat a eẽ falſum: et b ſignificat b non eſſe fal ſum ergo a et b non contradicunt. conſequẽtia tenet:quia quodãmodo ſle N eanilalet i. non equtuale u ſtind zmaderi tlſmm rtutt ſochs ictdn guch/ n Gtmnunotarce is Gedo Nofiſun. niſicat ſete veſam teius cötradtctoꝛla pot ioego droo fiſum. put on fertur ſuper totam, ico fulſun. Et tüc la ofnſum ſgnincl n⸗ r iſtu gincat eg eic gtur um iſaꝛego dico nftcet me dietfe ven 4n lom Man no ego dic fal ſat me nnn duert ſenzr⸗ dicere fillumer eog ve⸗ cöcluſionem cotrahcton e eſtvnn diſlückiun c⸗ nibus contradicentibus ſo copylanue, Aud mſolubile. Pro po ꝓferoẽ ſimilis pol nfer plato oſto ni⸗ nm cꝛopoſltionem ſat im pue Mam homo ej ſſtinber ppoſſtio anz ſſtifaenullo alia Fencklinul önloun lſelt , ür er⸗ Tuc nfimninen⸗ igtieſ ſerteheſenb. tultiteſinmnt ni urtam atodelutci Neieniſa Ju Galunnpvlin⸗ . ſpitc algu hucc oe lunt⸗ tereſt iſſa delnt cſefüſahon o⸗ tdushiben ltte. Hniten ANe Nerinetfil ointwroſaten nrun er cutſſong tum: tu eoli⸗ snſer huuler Nentt nni i iauend io ,cie ltot yni o ſaſum noſti eo din Pni daerflun algntien ae⸗ hnon Gnneiie quudkd debet eſſe affirmatio ⁊ negatio eiuſ dem de eodem:ſed ſic non eſt in pꝛo poſito:ergo ⁊c. Si autem dicat᷑ illi us ego dico falſum eẽ contraicto⸗ ria iſta ego non dixi falſum ſicut a⸗ liqui dicũt hoc non valet. Nam pꝛi⸗ ma erat falſa:⁊ ſecũda ſignificat eã non fuiſſe falſam.igitur ſecunda eſt falſa.⁊ per conſequens ſecũda pᷣme non contradicit.aliter enĩ due con⸗ tradictoꝛie eſſent ſimul falſe. Secũ do:iſte cõtradicunt:ego dixi falſum ego no dixi falſum.ſed iſta ego dixi falſum.non equiualet iſti:ego dico falſuʒ.& iſti nõ ↄtradicit iſta ego nõ dixi falſum. Breuiter dimiſſis aliis modis dicẽdi quibꝰ alii ⁊ alii dicũt de cõtradictoꝛia pꝛedicte pꝛopoſitio nis ſcʒ ego dico falſum.dico ꝙ ipſa ſignificat ſe eẽ veram ⁊ ſe eẽ falſaʒ et eius cõtradictoꝛia poteſt eſſe iſta nõ ego dico falſum. ꝓut iſta negatõ non fertur ſuper totam ꝓpõem:ego dico falſum.Et tũc iſta non ego di⸗ co falſum ſignincat ꝙ non eſt ita ſi cut iſta ſigiſicat:ego dico falſuʒ.Et igitur cum iſta:ego dico falſum.ſi⸗ gyuificet me dicere ven me dicere falſum. iſta nõ ego dico falſuʒ ſigni ficat me non dicere deꝝ:vel me non dicere fallum.ex eo q; per vltimam cõcluſionem cõtradictoꝛia copulati ue eſtvna diſiũctiua cõpoſita ex par tibus contradicentibus partibus ta lis copulatiue. ¶ Aliud inſolubile. Propoſitio quã ego ꝓfero ẽ ſimilis ꝓpoſitioni quã pꝛofert plato.poſito ꝙ plato ꝓferat vnam pꝛopoſitionem falſam ⁊ nullã aliam puta iſtam:homo eſt aſinus. et ſit iſta b.et ꝓpoſitio quã ego ꝓfe ro ſit iſta ⁊ nulla alia ꝓpõ quã ego ꝓfero eſt ſimul vpõni quaʒ pꝛofert plato ⁊ ſit iſta a. Tũc querit᷑ vtrum a ſit ven vel falſum.ſi dicas ꝙ a ſit veꝝ:igit᷑ a eſt ſin ile b.ſed b eſt fal⸗ ſum:& a eſt falſum.et ſi ſic ipᷣm non eſtverum.cuius oppoſitum tu dicis Si dicas a ſit falſum ⁊ cum bh ſit falſum a eſt ſimile b.ſed hoc a enun ciat. taliter eſt qualit er a enũciat. ergo a eſt verum.et per cõſequens non falſum.cuius oppoſitũ tu dicis Si aüt dicas ꝙ a ſignificat verum et falſum:hoc eſt contra ſextam ſup poſitionem. elbondern a eſt falſum quia ſigniſicat ſe eſſe verum et ad ipſum eẽ verum ſequitur ipᷣm eẽ falſum.ergo cuʒ ſignificet ſe eſſe ven ⁊ ex ↄñti ſe eẽ falſum:ſequitur ꝙ ipſum eſt falſum per ſextam ↄclu ſionem.Cum enĩ a ſit pꝛopoſitio af firmatiua ſigniñcat idem eẽ ꝓ quo ſupponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedchca⸗ tum per quartã ſuppoſitiõcʒ.ſed ad eẽ idem ꝓ quo ſupponit eius ſubie⸗ ctum ⁊ pꝛedicatuʒ ſequit᷑ ipſum eſſe falſum ſtante caſu:igitur.Et cuʒ di cebatur:ſi a eſt falſum ergo eſt ſile b. concedo.et quãdo vlterius dice⸗ batur:ergo taliter eſt qualiter enũ ciat.cõcedo.ergo eſt veꝝ.negat᷑ ↄna ſuis bene ſequatur qualitercunq; a ſignificat taliter eſt:igitur a ẽ veꝝ modo antecedẽs eſt falſum ꝓpt hoc ꝙ a ſignificat ſe eẽ verum ⁊ ſe eſſe falſum.ſed non eſt taliter ꝙ a ſit ve rum:igitur.et ideo qꝛ pꝛedicta ꝓpo ſitio equipollet vni copulatiue ↄtra dictoꝛia eius erit vna diſiũctiua cõ⸗ poſita ex partibus cõttadicentibus partibus talis copulatinunx. Aliud inſolubile.ſ.hec ꝓxõ ẽ falſa poſito ꝙ ꝑ ly hec demõſtret᷑ itamet ꝓpoſitio ⁊ vocetur iſta ꝓpoſitio d. queritur vtrum d ſit pꝛopoſitio vᷣa vel falſa.ſi va:igit᷑ qualitercũq; ipᷣa ſignificat ita eſt.ſeà ipſa ſigniſicat ſe eſſe falſam:ergo taliter eſt. ⁊ per conſequens eſt falſa ⁊ non vera.cu⸗ ius oppoſitum tu dicis. Si autẽ di⸗ cas ꝓꝙ ſit falſa cum iꝑſa ſigniſficct ſe eſſe falſaʒ taliter eſt qualiter ipᷣa ſignificat.et per cõſequens ipꝑſa eſt vera ⁊ non falſa:cuius oppoſituʒ tu dicis.¶ Reſpõdetur ꝙ eſt falſa:quia ſicut patet ipſa ſigniſicat ſe eẽ falſã et cum per tertiã concluſionem oĩs pꝛopoſitio ſignificet ſe eſſeveram:ſe quitur ꝙ hec pꝛopoſitio ſigĩficat ſe eſſeveram ⁊ ſe eſſe falſam.ct ꝑ Zñs per ſextam concluſionem ipᷣa eſt fal ſa. Et cum dicebatur ſi eſt falſa ⁊ ſi gnificet ſe eẽ falſam:taliter ẽ qualr ipſa ſignificat.ↄcedo.nec ꝓpter hoc ipia eſt vera.qꝛ non qualitercũq; ipſa ſignificat ita ẽ. ¶ Sed diceres tu dicꝛs ꝙ b ſit ꝓpoſitio falſa.cõ:ra ſit a.iſta ꝓpoſitio cõſimilis b. hHec/p poſitio eſt falſa.et ꝑer li hec poſituʒ in pᷣma demõſtret᷑ ipʒ b.tunc ſic. Si b eſt falſum,tunc a eſt ven: qꝛ a enũ ciat b eſſe falſuʒ.Et vltra ſi a ẽ veꝝ ſequitur beeſſe verum: ꝓpter hoc ꝙ a ⁊ b ſunt pꝛopoſitões oĩno ↄſimiles ſunt enizʒ cõſimiliũ ſubiectoꝝ copu⸗ larum ⁊ conſimiliũ pꝛedicatoꝝ/⁊ cũ hoc ſubicctũ ⁊ pꝛedicatũ vnius ſup ponũt ꝓ eodeʒ ꝓ quo ſupxonũt ſub ꝛectũ ⁊ pꝛedicatũ alterius. UNtrobi⸗ qᷓ enĩ ſupponũt ꝓ b ꝓpõne.ſ Rnñde tur ꝙ b eſt. falfſuʒ:⁊ a eſt ven.et dico nõ ẽ poſſiblłle ꝙ ſint due ꝓpões oĩno ↄſimiles quaꝝ terĩ vnius ſupponãt ꝓ eodeʒ xꝛo quo ſupponũt terĩ alte rius.ctvnã eaꝝ eẽ veram ⁊ aliã eſſe falſam.ꝓpter hoc ꝙvna falſificat ſe alia non. ¶ Adhuc diceres:tu di⸗ cis ꝙ b eſt falſum:ergo eius cõtra⸗ dictoꝛium eſt verum.ſ.hec ꝓpoſitio non eſt falſa:demonſtrando per ly hec b pꝛopoſitionem ⁊ ſignificat iſtã c eſt verum.ſed c fignificat b nõ eſt fęalſum ergo b non eſt falſum. cuius oppoſitum tu dicis.¶ Keſpõdetur ꝙ e non eſt cõtradictoꝛiũ b ꝓpter hoc ꝙ ambe ſunt falſe.Ex quo infero ꝙ impoſſihue eſt duas ꝓpoſitiones ſin gulares:vuam affirmatiuã ⁊ altam negatiuã de ↄſilibus ſubicctis ⁊ cõ ſimilibus pᷣdicatis ⁊ ↄſiminbus co⸗ pulis ⁊ quaꝝ extrema ſupꝑonunt ꝓ eodem eẽ:qu e tñ adinuicẽ non ↄtra dicunt. Pʒ de iſtis Hec ꝓpoſitio eſt falſa.hec pꝛopoſitio non ẽ falſa.de⸗ mõlſtrando per ly hec in pꝛima pꝛĩaʒ et per ly hec in ſcðᷣa eãdeʒ pꝛimam. Diceres q̃ igit᷑ eſt ↄdictoꝛia pᷣdicte ꝓpoſitiõisꝰ Rñdet᷑ ꝙ eſt hec:hec ꝓ⸗ poſitio non eſt vera:vel hec ꝓpoſitõ non ẽ falſa.demõſtrando per ly hec vtrobiq; b pꝛoꝑõem.Et ratio huius eſt qꝛ b ꝓpoſitio eqᷣpollet vni copu⸗ Ltiue ſcʒ huic:hec pꝛopoſitio ẽ vera et hec pꝛopoſitio ẽ falſa.mõ ꝑ vltĩaʒ ↄcluſionẽ ↄtradictoꝛia copulatiue ẽ diſiũctiua ↄpoſita ex partibus ↄtra dicentibus. ¶ Adhuc diceres:ſi b ꝓ poſitio eſt falſa:& idẽ eſt ꝓ quo ſup⸗ ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛcedicatum ꝓpter hoc ꝙ ly falſa ẽ eius pᷣdicatũ et vltra ſſlue idẽ ꝓ quo ſupꝑponit eiꝰ ſnbiectũ ⁊ eius pdicatũ ⁊ cũ ipᷣa ſit affirmatiua ſequitur ipſam eſſe ve⸗ ram ex eo ꝙ omnis affirmatiua eſt vera que ſic ſe habet ꝙ idem eſt pꝛo quo ſupꝑponit eius ſubicctum ⁊ pꝛe dicatum.KReſꝑpõdetur concedendo niſi tunc talis habeat ſignificatiões repugnantes qualiter eſt in pꝛopo/ ſito. Iſta eniʒ hec pꝛopoſitio ẽ falſa de ſignificatione foꝛmali cũ ſit aſfir matiua ſigmſicat ꝙ idem ſit ꝓ quo ſupponit eius ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatũ De ſignificatione autem materiali patet ratiõe illius termini falſa ſup pouentis pꝛo ipſamet pꝛopoſitione que ſignificat ſe eſſe falſam. et per conſequens non eſt idẽ pꝛo quo ſup ponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛedica tum:cuʒz hoc ſit pꝛopoſitionem affir matiuam eſſe falſam. Et ideo quia ſignificatõ eius foꝛmalis diſſonat ⁊ repugnat ſe ĩ eius materiali ipᷣa eſłx e dicſkeſſefil . S nſißn mmmmialſi gnlicat ſ ſꝛeſt. ſſeſpoetu ig ſonufcationem ſe orcuſeridencho refleri zi aü dene eſſet iin ſifcaret ſel Aleſigni onoo ſe habent in dict ie Namfigniſfcmio m ſectaur ſupn fonmale; erm deſiguficnͤe fe cn eſe dem dd guo⸗ ius ſubiecti t ecnn lnificatiöe matcriaiſt ſe falſamn. modo quia i Inpoxibilia:ſed idem hpomit aus ſubiectun utm. et ꝗ iyſa ſit fal/ icti ropoem eſſe fil/ pqualiter ipſa ſigmfie lid inſolnbile ſr ilu udrit iin: lado die undetitiſurr⸗ die — vtr ſ 1efa velfal egtn emnt cum ipl nejdiccre filſum. linege Ngifna alſae ſtãte y idem ſit ꝓ quo lre sſn in faſſaenon obſtãte idem n adng en. . upponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛe i en e adicatum Adhuc diceres:eſt ne poſ encigef, ennſne AbilisꝰReſpõdetur ꝙ non quia non nPde dmten qualitercũq; ſigniſicat ſic poteſt eẽ. he ee ſee zninn ſigniſicat enim ſe eẽ veram ⁊ ſe eſſe t ſomielie falſam.et impoſſibile eſt ſic eſſ e.qñ briſ Nehnimi enim ipſa eſt:ſic non eſt.et qñ ipſa rie ſon innnd non eſt:ic non eſt. añ enim non eſt: gtamin nec eſt vera nec falſa. Ad hoceni x 4 fiekgelhe cealtqua ꝓpoſitio ſit vera vel falſa fe lmwer uer quiritur ꝙ ipſa ſit. Adhuc diceres W agdhuc videl ꝙ ſic.ſ.&œ hec ꝓpolltio dend Etrar e¶ſitvera hec pꝛopoſitio eſt falſa quia haltigechrlier in us oino ilc eſt ſicut per eam ſignificat᷑ ucheetnnn Probatur:quia de ſigniñcatiõe eiꝰ Npelthiiifini ler foꝛmali ſigniſicat idem eſſe pꝛo quo naitnucgin ſupponit pꝛedicatum ⁊ ſubiectu me n goſiter ntdue ita eſt. Si dicit᷑ eſſe falſa de ſigni ſAchn denenſt ſicatione materiali ſcilʒ rõne illius lſis de zaug termimni falſa ſigmiſicat ſe eẽ falſam usſübim Rha et ita eſt. ¶ Reſpõdetur ꝙ capiendo rohiiſ igieji ytrãq; ſignificationem ſeoꝛſum ab lie ci g⸗ leen alia cir cũſeribendo reſlexionem vni tai luit i ues ſuꝑ aliã bene eſſet ita ſicut vtra ſeguiwuy plan i 8G ſignificaret.ſed ille ſigniñcatiões ganöcknan eu⸗ Alio modo fe habent in dicta pꝛopo cſehabet dach ſitiõe. Nam fignificatio materialis ttdi ſceamn reflectitur ſupꝛa foꝛmaleʒ intertmẽ is habend ügnißetits 8 P20 g po eius ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatum. Et de W Kurt⸗ ſignificatiõe materiali ſignificat ſe deng eehnhnth iſil eſſe falſam. modo quia iſta nõ ſunt eniefnſtir componibilia:ſed idem ſit pꝛo quo lynir gin au⸗ ſupponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛe us ſiianijt niſili dicatinm.et ꝙ ipſa ſit falſa ſequitur feanmrnuun untii pꝛedictã pꝛopõem eſſe falſaʒ:nec eſt ilustmmin flſi ſup cĩno qualiter ipſa ſignificat. v ane rpoltone Aliud inſolubile ſit iſtud.ponat᷑ ꝙ tle efäln, eter ſoꝛtes dicat iſtaʒ:plato dicit falſum unckicehoano ſn et plato dicat iſtã: ſoꝛtes dicit verũ. becumt eius n . iſto caſu poſito querit᷑ vtꝝ ꝓpoſitio ſtopoſſtofen dicta a ſoꝛte ſit vera vel falſa. Si fefülam, ktigen eu dicatur ꝙ ſit vera ⁊ cum ipſa ſigni⸗ eus ſemnadſil ſicet platoneʒ dicere falſum:ita ẽ ꝙ cleus Pateriaſtle⸗ plato dicit falſum ⁊ cuʒ plato dicat ſoꝛtem dicereveꝝ.falſum eſt ꝙ ſors dicit veꝝ.ergo ſi ſoꝛtes dicit verum ſoꝛtes dicit fal ſum. Si aũt dicatur ¶ ꝓpoſitio ſoꝛtis ſit fal ſa:tũc etus ↄtradictoꝛia erit vera.ſ.plato nõ di«⸗ cit falſum.et cũ plato dicat ſoꝛtẽ di cere veꝝ ſcqͥtur ꝙ nõ eſt falſum:dqᷣa ſoꝛtes dicit veꝝ.& ſi falſum ẽ ꝙ ſoꝛ tes dicit veꝝ:non eſt falſum ꝙ ſe ̃s dicat veruʒ. ¶ Reſpõdet᷑ ꝙ ꝓxoſitio ſoꝛtis eſt falſa.qꝛ ſigriſicat ſe eẽ ve ram per tertiã cõcluſionem.et ſigni ſicat ſe eſſe falſaʒ ex eo ꝙ ſignificat pꝛopoſitionem platonis eẽ falſam q̃ ſignificat ipᷣ̃aʒ eſſe veram. Nec ↄtra dictoꝛia eius eſt iſta:plato non dictd falſum.ſed eius ↄtradictoꝛia ẽ iſta: non plato dicit falſum:q̃ equipollet vni diſiũctiue ↄpoſite ex partibꝰ cdo tradicentibus partibus copulatiue equiualetibus iſti:plato dicit falſuʒ Aliud inſolubile ſit iſtud.xonat᷑ ꝙ non ſint niſi tres pꝛopoſitiones in mundo.ſ.iſte homo eſt aſinus.deus non eſt.oĩs pꝛapc ſitio ẽ faſſa.Et ſit pꝛima a/ſcda b/tertia c. Tunc q̃rit᷑ vtrũ c ſit veꝝ vel falſum. Si dicat᷑ qᷓ; c ſit verũ:tunc ſic eſt ſicut c ſigni ficat:ſed c ſigniſicat ꝙ omnis ꝓpo⸗ ſitio eſt falſum.igitur ſic eſt ꝙ oĩs pꝛopoſitiðõ eſt falſa.ſed c eſt pꝛopoſi⸗ tio:igitur ſic eſt ꝙ c ẽ pꝛopoſitio fal ſa.igitur ſi c eſt verum c eſt falſmn Si autem dicatur ꝙ c ſit falſum ?⁊ tunc etiam a eib ſunt falſa: ſequi ꝙ ſic eſt ꝙ omnis pꝛopoſitio ẽ falſa cum a.b.ceſint omnes pꝛopoſitiões mundi ꝑcaſum.et vlterius ſic eſt ꝙ omnis pꝛopoſitio eſt falſa:ſed hoc c ſigniſicat:igit᷑ ſic ẽ qualiter c ſigni⸗ ſicat ⁊ per ↄñs eſtveꝝ.igitur ſi c eſt falſum c eſt verum. ¶ Rñ̃detur ꝙ e eſt falſum.⁊ ratio huius ẽ qꝛ ſigni⸗ ficat c eẽ verum et expꝛeſſe c eſſe fal ſum ⁊ per ↄñs eſt falſum ꝓex ſcdᷣaʒ cõcluſionem.Et cũ dicebatur ſic eſt falſum:g omnis pꝛopoſitio eſt falſa ↄcedo.igit᷑ ſic ẽqualiter c ſiguiſicat ↄcedo ſed tñ non qualitercũq; ſigni ficat c ſic eſt.qꝛ ſigniſicat c eẽ veruʒ et c eſſe falſum ⁊ ſic non ẽ igitur.in hoc eĩ ꝙ ſigniſficat c eẽ fĩ bene eſt taliter qualiter ſigĩficat.in hoc aũt ꝙ ſignificat c eẽ verũ eſt aliter. S⸗ diceres eſt ne poſſibile ꝙ ipſa ſitva Dico ꝙ nõ.Cõtra diceres ſic poteſt eſſe ꝙ oĩs ꝓpoſitio eſt f. ſſa qꝛ foꝛte cras nõ erũt niſi iſte due hõ ẽ aſinꝰ deus nõ eſt. Et ſequit᷑ ſic.poteſt eẽ ꝙ oĩs ꝓpoſitio eſt falſa:igit᷑ hec eſt poſſibilis:oĩs ꝓpoſitio eſt falſa.Et vltra ipſa eſt poſſibilis: ergo poteſt eſſe vera. Rñdetur negando iſtam ↄſequẽtiam ipſa eſti poſſibilis:ergo poteſt eſſevera.Ad hoc enĩ ꝙ ꝓpoſi tio ſit poſſibilis non reqrit᷑ ꝙ poſſit eẽ vera:ſed ſufficit ꝙ poſſit eẽ ſicut ipſa ſignificat. Unde hec pꝛopoſitio nulla ꝓpoſitio eſt negatiua eſt poſſi bilis:⁊ tñ impoſſibile eſt ipſam eſſe veram.nec eniʒ qñ eſt nec qñ non ẽ ſicut põt patere ↄſideraunti. Similit nec ad hoc ꝙ aliqua ꝓpõ ſit non ne⸗ gatiua ſufficit ꝙ quotiẽſcunq; foꝛ⸗ metur ſit va.ꝗꝛ ſic hec ꝓpoſitio eẽt neceſſaria aliqua ꝓpoſitio ẽ particu laris.qꝛ quotiẽſcunq; hec foꝛmatur ipᷣa eſtvera cũ ipᷣamet ſit ꝑticularis Sed ꝙ nõ ſit neceſſaria patet quia eiusiↄtradictoꝛia non ẽ impoſſibilis nam nulla ꝓpoſitio ꝑticularis. Sʒ ad hoc ꝙ aliqua ꝓpoſitio ſit neceſſa ria reqritur ⁊ ſuffcit ꝙ impoſſibile ſit aliter eſſe ꝙ; ipſa ſignificat. ¶ Dubitatur iuxta dicta:an iſta cõ⸗ ſequẽtia ſit bona:omnis pꝛopoſttio eſt affirmatiua ergo nulla ꝓpoſitio eſt negatiua. Arguit᷑ pꝛimo ꝙ non: quia poſſibile eſt antecedens huius ↄſequens eẽ verum ⁊ impoſfſibile eſt ↄñs eẽ veꝝ:igit᷑ ⸗ña nõ valet.aſſum ptum ꝓbatur. Naʒ poſſibile ẽ iſtam eẽ veram:oĩs ꝓpoſitio eſt aſfir̃aRattua hoc claꝝ eſt de ſe. Nam poſſibile eſt ꝙ ſolũ iſta ſit in mũdo oĩs ꝓpoſitio eſt affir̃atiua. Sed ĩpoſſibile ẽ iſtaʒ eẽ verã nulla ꝓpoſitio eſt negatiua ꝓbat. Nam ſi ſic tunc vel qũñ eſt vel qñ nõ ẽ. Non qñ non ẽ.nã ad hoc ꝙ aliqua ꝓpoſitio ſit vᷣa requirit᷑ ĩaʒ eſſe. Nec qñ non eſt.nam qñcunq; ẽ· iſta pꝛopoſitio:nulla pꝛopoſitio ẽ ne gatiua.tunc ipᷣa eſt falſa ex eo ꝙ qñ cunq; ipᷣa eſt:tũc aliqua ꝓpoſitio eſt negatiua.quia ipᷣamet yeſt negatiua ¶ In oppoſitũ arguit᷑ ſic.oppoſitum ↄfequẽtis ĩterimit añs:g ↄſequẽtia eſt bona.ↄña tenet.antecedẽs ꝓbat᷑ Nam oppoſitũ ↄñtis eſt aliqua pꝛo poſitio eſt negatiua.⁊ ad illã ſequit aliqua pꝛopoſſitio non ẽ aſfirmatiua que repugnat contradictoꝛio iſtius omnis ꝓpoſitio eſt affirmatiua:igit ⁊c.¶ Reſpondeo ⁊ dico ꝙ ↄſequẽtia eſt bõa.Et quãdo dicebat᷑:poſſibile eſt antecedens eſſe verum:⁊ tñ im⸗ poſſibile eſt conſequens eſſe verum concedo.Et cum dicebatur:igit᷑ cõ⸗ ſequentia non valet.nego ñam.qͥa ad hoc ꝙ aliqua conſequent ia vale at requirit᷑ ⁊ ſufficit ꝙ impoſſibile ẽ ſic eẽ ſicut ſignificat antecedens q̃ͥn ſit ſicut ſignificat ↄſequens.et ſic ẽ in ꝓpoſito.Vnde ſi ita ẽ ſicut ſigni ficat iſta:omnis ꝓpoſitio ẽ affirma tiua ⁊ tunc ſic eſt ſſicut eſt ſignifica⸗ bile per iſtam nulla ꝓpoſitio ẽ nega tiua.concedo tamen bene ꝙ in cõſe quentia pꝛedicta actus conſequẽtis exercitꝰ repugnat actui ſignato an tecedentis ſed neceſſario ſequit᷑ ad ipſum.Et per actum exercitum ali⸗ cuius pꝛopoſitionis debemus in⸗ telligere actum eſſendt vel non eſ⸗ ſendi pꝛopoſitionis ⁊ quecunq; exi⸗ guntur ad eẽ vel ad non eẽ pꝛopoſſ⸗ tionis ad actum exercitum dicimus exſtite.ſec qſeql t ver igltur c. e Aliqua ſa eſt bona gen zis faſum ſia dicta coſequentisvie affirmatua: gttur nn hegatua.Lertiom ſequctia eſt bona ybi⸗ erum 1 4fs unpoſſih lcer ti cöſequens ſit de Wmommis ppolltiea Snullainegenun. 6 dis poſli n afn igitur hee popolltio eſt negatug eſtvera. ſi ta eſ ſecut e ſignin dis ꝓpoſitioc ffirn iſt ſcut ſgißcabik i ppoſitioẽ negatu⸗ ſinichi demonſtrat Nnöſrat.noſrato/ ſtnen inpoſthtle eſe nrum e nec quo eſt ſtins aſeglis ualanſin um ton icdg enniti tu ittuemnftlr ſegvenseſe vemmn ndietanrigkt, et nego fan conſeguenttn Ne et amwſte niicn andtedeng ſenn aſeqengeſtl ckſitri ſarſgi nis Poltos iffm iſintl⸗ nuli lto a⸗ n nnct uceus oonſeqetis mrmnilnnnden vreaſario ſhitai cun ereretum id ↄſequẽtia eſt bona vbi añs Preinere. Actũ aũt ſignatũ ꝓpoſitõis vocanis eẽ ita vel non eẽ ita ſicut ꝓpoſitio ſigniſicat.Et ideo quãdo ẽ poſſibile pꝛopoſitionem eſſe ⁊ ſimul eſſe ita ſicut ſigniſicat ꝓpoſitio:tũc actus exercitus ⁊ actꝰ ſignatus nõ repugnant. S eẽ ſicut ꝓpoſitio ſigniſicat tũc c cũ hoc ſimul non ſit poſſibile pꝛopõem eẽ:tunc actus exercitus diſſonat et repugnat actui ſignato.ſ Circa iſtã ſolutiõem infero pꝛimo ꝙ ad hoc ꝙq aliqua ↄña ſit bona:ñ requirit᷑ añs non poſſe eſſe veꝝn ſine cõſequente. Nam hec ↄña eſt bona oĩs homo ẽ aĩal:gs homo ẽ aĩalset tñ añs p̃t eſſe veꝝ ↄſequẽte nõ exiſtẽte vero:quia ↄſequens poteſt non eẽ antecedente exiſtẽte.ſed qñ ↄſequens non eſt nõ eſt ven igitur ⁊ca ¶ Scðdo infero ꝙ aliqua ↄña eſt bona vbi tñ ſi añs eſt veꝝ ↄñs ẽ falſum ſicut patet in pꝛe⸗ dicta cõſequentia:oĩs pꝛopoſitio eſt affirmatiua:igitur nulla ꝓpoſttio ẽ negatiua.ſ¶ Lertio infero ꝙ aliqua poteſt eẽ verum ⁊ ↄñs unpoſſibiule eſt eẽ verũ licet tñ cõſequens ſit poſſibile.vt pʒ de iſta:ꝛomnis ꝓpoſitio eſt aff ir̃atĩa 8& nulla ẽ negatiua. ¶ Et igitur heèc᷑ oĩs pꝛopoſitio eſt affirmatiua ẽ vᷣa: igitur hec pꝛopoſitio nulla ꝓpoſitio eſt negatiua eſtvera. Sed tñ ſequit᷑ ſi ita eſt ſicut ẽ ſignificabile ꝑ iſtam oĩs ꝓpoſitio ẽ affirmatiua:tunc ita eſt ſicut ẽ ſigĩſicabile per iſtam:nul la ꝓpoſitio ẽ negatiua. Simile ẽ de iſta nichil demonſtratur: &̊ hoc non demõſtrat᷑:ðᷣmõſtrato ſor̃ vbi ſi añs eſt veꝝ impoſſibile eſt cõſequens eẽ verum.qꝛ nec quãdo eſt nec qñ non eſt. Et ꝙuis ↄſequẽs repugnet añti qꝙ;tum ad actũ exercitum:non tamẽ ïtuʒ ad actũ ſignatum. Inde ſi ita eſt ſicut ſigmficat᷑ per antecedẽs im poſſibile eſt quin ita ſit ſicut ſignifi i autẽ poſſibile eſt ita catur per cõſequensvel ſicut ẽ ſigni ſicabile. Simile eſt de iſta ↄñ̃a:hHec ꝓpõ eſt ſingularis:et iſta ⁊ iſta ⁊ ſie de aliis: ergo oĩs pꝛopoſitio ẽ ſingu larſs.oſequẽtia eſt optima:q;uis tñ impoſſibile ſit cõſequens eſſe veruʒz qñ antecedẽs eſtverũ:ſed ẽ bona cõ ſequẽtia. Naʒ qñcunq; ſic ẽ ſicut eſt ſignificabile ꝑ antecedẽs:ĩpoſſibile eſt quin ſit ſic ſicut eſt ſignificabile per ↄñs ſine noua impoſitiõe terĩoꝝ Aliud inſolubile eſt iſtud:ponatur &ꝙ ſoꝛtes dicat platonem dicere flm̃: T plato dicat ciceronẽ dicere falſi: u3 ⁊ cicero dicat ſoꝛtem dicere falſum Tunc queritur an ſoꝛtes dicat veꝝn vel falſum. Si ſoꝛtes dieat verum tunc plato dicit falſuʒ:et ſi plato di cat falſum cicero dicit verum.et ſi cicero dicatveruʒ ſoꝛtes dicit falſuʒ ergo ſi ſoꝛtes dicat veꝝ ſors ðᷣt fim̃ St aũt dicat᷑ ꝙ ſofs dicat᷑ falſuʒ:õ plato dicitverũ.et ſi plato dicat veꝝ cicero dicit falſum.et ſi cicero dicat falſum:ſoꝛtes dicit verum. igitur ſi ſoꝛtes dicat falſum ſoꝛtes dicit veꝝn Reſpõdetur ꝙ ſoꝛtes dicit falſum⸗ Et cum dicebatur:ergo plato dicit veꝝ.negatur ↄna qꝛ ſoꝛtes nõ ꝓpter hoc ſolũ dicit falſum ꝙ ſolum dicat platonem dicere falſuine Ged ꝓpter hoc ꝙ dicẽdo platonẽ dicere falſum dicit ciceronem dicere verũ. FEt di⸗ cendo ciceronem dicere verum dicit ſe dicere falſumemodo omms dicẽs aliquã pꝛopoſitionem per quã dicit ſe dicere falſum In dicendo illam pꝛopoſitionem dicit falſum ꝓut ex dictis faciliter poteſt apparere. Nñ in iſto caſu ſoꝛtes benemet dicit ſe dicere falſum.i¶ Unde ſciendum eſt ꝙ alique ꝓpoſitiões poſſũt aſſerere ſe eẽ falſasvel ſe non eẽ veras quat tuoꝛ modis.vno mõ per ſeipſas abſ q; aliis pꝛopoſitiõibus ↄcurrẽtibus verbi gratia vt ſi ego dicã iſtã:ego dico falſum ⁊ nullam altã vel poſito ita eẽt ſcripta in papiro ots ꝓpo ſitio ſcripta in papiro ẽ fla. ¶ Sc ðo modo alique ꝓpoſitiones poſſunt ſe aſſerere eſſe falſas vel ſe nõ eẽ vas ex hoc ꝙ iße aſſerunt alias ꝓpõnes eẽ falſas que ipᷣas aſſerũt eẽ veras Aerbi gratia vt ſi ſoꝛtes dicat iſtã plato dicit falſum nullam altam ⁊ plato dicat iſtam ſoꝛtes dicit veruz æ nullã aliam. St iſta ſit ſcripta in papitoꝛoĩs pꝛopoſitio ſctipta in ꝑga meno.oĩs ꝓnoſitio ſcripta in papiro eſt vera. ¶ Zertio mõ aliq̃ ꝓpoſit io nes aſſeruñ ſe eẽ falſas vel ſe non eſſe veras:ex hoc ꝙ aſſerũt aliquas poſitiones eẽveras q̃ tpᷣas aſſerüt eſſe falſas. Uerbt gratia vt ſi ſoꝛtes dicat plato dicit verum ⁊ nullã aliã ⁊ plato dicat iſtã ſoꝛtes dicit falſuz nullam aliam. Uel ſic. iſta ſcripta in papiro:ꝛomnis pꝛopoſitio ſcripta in pgameno eſt vera: 1 iſta ſcripta in pgameno:omnis pꝛopoſitio ſcrip ta in papiro non ẽ falſa.pꝛimæ eniʒ aſſerit ſe eſſe falſam ex eo ꝙ aſſerit ſcbam eſſe verã que aſſerit ipam eẽ fal ſaʒ.et hoc fit aliqñ bene mediate ſicut poteſt patere in ſophiſmate ꝓ poſito.i¶ OQuarto modo alique ꝓpo⸗ ſit iones aſſerunt ſe eſſe falſas ex eo ꝙ aſſcrunt aliquas alias ꝓpoſitiões eſſe falſas que omnino ſunt eis cõ⸗ ſimiles in cauſis veritatis vel falſi⸗ tatis. vbi gratia:ſicut iſta ꝓpoſttio ſola feripta in papiro: ꝓpoſitio ſcri pta in pergameno ẽ falſa.et ſic ecõ⸗ uer ſo. alia ꝓxoſitio ſcrixta in ga⸗ meno dicens? ꝓpoſitio ſcripta in pa piro eſt falſa. cõſtat ꝙ vtrec; caꝝ aſ ſerit ſe eẽ falſaz ex eo ꝙ aſſer it vnã eſſe f alſam que eſt omnino ſi bi cõſt milis in caufis veritatis vel falſita tis. nulla em poteſt aſſignari cauſa quarevna magis eſt vera ï alia ꝛvel magis falſa ꝙ alia. Aliud inſolubile. dicat ſoꝛtes iſtaʒ deus eſt. et plato dicat iſtam: ſolus ſoꝛtes dicit verum. et nõ ſint alii lo quentes in mundo.tũc queritur an plato dicat verum vel falſi um. ſi dis catur ꝙ plato dicat verum. contra. Nam ſi plato dicitveꝝ tunc ita ẽ æ ſoꝛtes dicit verum ⁊ nullus alius a ſoꝛte dicit veruz ex eo ꝙ plato dicit ſolum ſoꝛtẽ dicere verum. Et vltra nullus alius a ſoꝛte dicit verum ex eo ꝙ plato dicit ſolũ ſoꝛtes dicit ve rum ſed plato eſt alius a ſoꝛte: ergo plato non dic it verum qð erat ꝓbã dum. Si auteʒ dicas ꝙ plato dicat falſum ⁊ cum non ſint plures loquẽ tes i foꝛtes ⁊ plato per ca ſum:⁊ cũ hoc ſoꝛtes dicat ſequitur ꝙ ſoꝛtes vicit veruʒ ⁊ nullus alius a ſoꝛte di cit verum. Ex quo vlterius ſe eqᷣt᷑ ꝙ ſolus ſoꝛtes dicit verum.tunc vlera ſolus ſoꝛtes dicit verum: ſe ed plato dicit ſoꝛtem dicere verum.et per cõ ſequens non dicit falſum.qð eratꝓ bandum. ¶ Reſpondet᷑ ꝙ plato dicit falſum:quia dicit vnã pꝛopoſitioneʒ que ſignificat ꝓpõem ſoꝛtis eẽ verã æ nullã aliã.et per ↄſequẽs ſigĩficat ſe non eẽ verã.ſed quecũq; ꝓpoſitio fignificat ſe nõ eẽ veram eſt falſa ꝑ ſextã ↄcluſionẽ:& ⁊c.i Ad argumen tum cũ dr̃ ꝓxõem platonis eẽ falſaz igiðẽ ſic eſt caſu ſtante ꝙ ſors ðvᷣt veʒ æ nullus altus a ſoꝛte dicit ven: ↄct do. E&r cũ vlterius dicebat: Sveꝝ eſt ꝙ ſolus ſoꝛtes dicit verum. negatur 2ↄña.¶ Sed 2 diceres:ibi arguitur ab exxonẽtibus ad exꝑxoſtam:nego quia iſta ſolus ſoꝛtes dicit verum ꝓ lata a platone non ſignificat ſolũ ꝙ ſoetes dicat veruʒ ⁊ ꝙ nullus glius a ſoꝛte dicatverum.ſed cũ hoc ſigni ficat ꝙ plato dicit falſuz. Et igitur cũ arguit:ſoꝛtes dicit veꝝ ⁊ nullus alius a ſoꝛte dicit verum: ergo ſolꝰ ſoꝛtes dicit veruz. mitt uur fallscis mnel vin ereniu herefl l ercin ſa nulat au erien tur onen Nen gudd G güt dientur crit vel qua alia n ſt vawel gealn ahe Pon wrel dlci pꝛin que nonẽ exceptiua ſchm vigelz ercept s ſl ioſa falſa ſe⸗ ſodetur illac fall ſeeſſe falſam. ſanti poltionem alti abere Lerceptinam non eẽ nunla alia ſit excoptiu⸗ Slctcat ſe non ee ver AAfaluched dice ſahot d del qn dia ab N NANnin ia n eſt verar ſiled quu veram r non eſſe ven Aliud mſolubled erccto ſur deusẽ, ullus dinsaſoten 1guo Nlterus ſectg dlcit erum tune dien det venmſch gin heee verun etderid detfalim göenn ſonttg llo diet Ct nni propoſttione, pen ſottset deti er hſegnes iit ſcdvecuchppoſtnd zu enmd filſin e (L0irunen den Mioniste ſaſe uſtarteg ſefs inn usaſorte dunr a Uerks olutii 0 oſequẽtis qꝛ bene ſequit᷑ ecõtra,.et ſimiliter fallacis a ̃m qͥd ad ſimpli⸗ citer. et hoc ſtante caſu poſito in gn cipio. Et hec de iſto in ſolubili Aliud inſolubile. Sint ſoluʒ tres ꝓpõnes in mundo:videlʒ hõ eſt aĩal deus eſt /⁊ oĩs ꝓpoſitio pᷣter excep tiuam eſt vera. Sit pꝛima a/ſcdᷣa b/ tertia c. Tunc querit᷑ vtrũ c ſit veꝝ vel falſum. ſi dicatur ꝙ c ſit verum: tunc eius exponentes ſunt vere:ſcʒ ꝙ oĩs ꝓpoſitio ſi eſt alia ab excepti ua eſt va ⁊ exceptiua non ẽ va:igit hec erit xᷣa ⁊ exceptiua non ẽ vera ſed nulla ẽ alia exceptiua p̃ter c.igi tur non eſt veꝝn.quod er̃ at ꝓbãdum Si aũt dicatur ꝙ c ſit falſum hoc erit vel quia alia ab exceptiua non eſt vᷣavel qꝛ ali⁊ ab exceptiua eſt va Non poteſt dici pꝛĩm:qꝛ quelʒ illaꝝ que non ẽ exceptiua ẽ vera:igit᷑.nec ſcðm videlʒ ꝙ exceptiua vera.et per ñs ſi ipfa ẽ falſa ipa eſt vera.ſ Re ſpõdetur ꝙ illa ẽ falſa:qꝛ ſigniſicat ſe eſſe falſam.ſigniſicat eniʒ oẽm ꝓ poſitionem aliã ab exceptiua eẽverã ⁊ exceptiuam non eẽ veram:et cum nulla alia ſit exceptiua qᷓ; ip̃a/ipᷣa ſi gnificat ſe non eẽ veram.et per ↄñs eſt falſa.Sed qñ dicebatur:ſi ẽ fal⸗ ſa hoc ẽ vel qꝛ alia ab exceptiua nõ eſt vᷣa vł quia alia ab exceptiua mõ eſt vera:ſʒ ideo quia ſigniñcat ſe cẽ veram ⁊ non eſſe veram. ¶ Aliud inſolubłe.dicat quilʒ homo excepto ſoꝛte deus ẽ.et dicat ſoꝛtes oĩs homo pᷣter me dicit ven. ¶ Bre uiter dico ꝙ in caſu poſito ſoꝛtes ðᷣt falſum:qꝛ dicit vnã pꝛopõem que ſi gruficat ſe eẽ veram ⁊ ſe eſſe falſaʒ ſicut poteſt patere intuenti. Alind ĩſolubile.dicat ſoꝛtes deus eſt ⁊ plato.homo eſt aĩmal. ⁊ ciccro dicat homo eſt aſinus.et egidius di cat tot dicũt falſum quot dicũt veꝝ et ſit pꝛima a/ſcðᷣa bitertia c/quar⸗ ta d. Tunc queritur vtrũ d.ſit veꝝ vel falſum. Si dicat᷑ ꝙ ſit vera:igit ſta eſt ꝙ duo dicta ſunt vera ⁊ duo falſa.ſed c aruʒ eſt ꝙ duo pꝛĩa dicta ſunt vera:ergo aliꝗᷓ duo dicta ſuut falſa quoꝝ vnum eſt ipᷣm d. igitur ſi dicatur c d eſt ve rum:ſequitur ꝙ dð eſt falſum.et cũ c eſt falſum:ſedt᷑ ꝙ duo dicta ſunt falſa.x pᷣciſe tot ſũt vᷣa.igit᷑ tot ſunt a quot ſunt falſa igitur tot dicunt falſum quot dicũt verum. Et vltra.tot dicũt flm̃ quot dicunt veꝝ. ergo taliter eſt qualiter d ſignificat.et per ↄſequẽs d ẽ veꝝ: igitur non eſt falſum.qð erat ꝓbã⸗ dum.(i¶ Rñdetur ꝙ d eſt falſum. Et cũ vlterius dicit᷑:ꝗ tot dicunt falſuʒ quot dicunt veꝝn.ↄcedo.Et vlter̃ius arguebat᷑:igit᷑ taliter eſt qualiter d ſignificat.ↄcedo.et cũ vlterius viti tur: d eſt ven. negatur ↄſequẽtia. ſicut enĩ dicebat᷑ pꝛius ad hoc ꝙ alſ⸗ qua pꝛopoſitio ſit vera non ſufficit ꝙ taliter eſt qualiter per eã ſigniſi⸗ catur:ſed requirit᷑ ꝙ qualitercunq; per eã ſignificatur taliter ſit:ſed ſſic non ẽ de d pꝛopoſitione:igitur. Aliud inſolubile. deus eſt ⁊ copu⸗ latiua ẽ falſa.ſit copłatiua a⸗ pᷣma pars eius b.ſcðdᷣa c.et ſic fit ꝙ nuila alia ꝓpoſitio copulatiua ſit in mũdo ꝙᷓ iſta. Tunc querit᷑ vtꝝ a ſit veruʒ vel falſum. Si dicat᷑ ꝙ a ſit ven:cũ ad vᷣitatẽ copulatiue requirit quãlʒ partem eſſe veram ſequitur quam⸗ libet partem eſſe veram.et per con⸗ ſequens ſequitur̃ c eius parteʒ eſſe veram. Tũc vitra.eſt verum:igitur qualitercunq; c ſigniſicat taliter eſt ſed c ſignificat a eſſe falſum:igitur taliter eſt ꝙ a eſt falſum.igitur ſi a eſt verum a eſt falſum. Si auteʒ di⸗ catur ꝙ a ſit falſa.contra. Naʒ cum ad falſitatem copulatiue requiritur vnã eius partem eſſe falſam ⁊ eius pꝛima pars puta b.nõ ſit falſa: ſeqᷣt ꝙ ſt a ſit faiſum qy c falſũ. Sʒ ꝓbo qꝙ non.nam ſi a eſt falſum ⁊ cũ c ſi⸗ gnificet a eſſe falſuz taliter ẽ quali ter c ſigniſicat.et per ↄns c eſt ven. Rñidetur ꝙ a copulatiua eſt falſa. Et qñ dicebatur vel b vel c ẽ falſuz cedo. Et cum vlterius arguebatur b non ẽ falſum. ↄcedo.igit c ẽ falſũ ↄcedo. Et cũ vlterius arguebat᷑:ſi c eſt falſum a eſt falſum ↄcedo.et cuʒ vlterius dicebatur. ſi a ẽ fal ſum ta⸗ liter eſt qualiter illa ſigĩficat:ↄcedo et cuʒ vlterius dicebatur:igitur eſt verum. negatur ↄna. vnde nõ quali tercũq; c ſignificat taliter eſt: ſigni ficat enĩ ſe cẽ veram⁊ ſe eſſe falſaʒ Aliud inſolubile.homo eſt aſinus vel aliqua diſiũctĩa ẽ falſa.et ſit iſta diſiũctiua ſola in mundo ⁊ non alia æ vocetur a ⁊ pꝛima eius pars voce tur b ⁊ ſcdᷣa c.tunc queritur ana ſit verum vel a ſit falſum. ſi a eſt verũ: igitur vna eius pars eſt vera.cũ ad veritatem diſiũctiue redratur vnaʒ partem eſſeveram. Sʒ non põt dici q b ſit verum.clan enĩ eſt hoc.relin quitur ergo ꝙ c eſt veruz. Zunc a ſic. ſi c eſt vernm igitur aliqua diſiũ ctiua eſt falſa.ſed nõ alia ab atergo a eſt falſum.igit᷑ ſi a eſt verum a eſt flm̃. Si autẽ dicatur ꝙ a ſit falſum ſeqtur ꝙ ambe eiꝰ partes ſint falſe: quia ad falſitatem diſiu nctiue reqri tur ambas partes eſſe falſas.et per ↄſequens cẽ falſum. Sz ꝓbo ꝙ nõ: quia ſi c eẽt falſum ⁊ cum etiã b eſt falſum ſequitur a eſſe falſuʒ.et per cõſequens ſequitur aliquã diſiũcti uam eſſe falſam. tunc ſic. aliqua diſ iũctiua eſt falſa:& taliter ẽ qualiter c ſiamficat.et vltra c eſt verum. ¶ Breutter rñdetur ꝙ a ẽ falſum.et cũvlterius dicitur: S ombe eius par tes ſunt falſe.ↄcedo.Et cũ vlterius dicebatux.ſi c eſt falſum a ẽ falſum cõcedo.Et cum vlterius dicebatur S taliter eſt qualiter c ſignificat: cedo.Et cũvlterius dicebatur: cẽ verum.negatur ↄſequẽtia.quis eni taliter ſit qualiter c ſignificat: tamẽ? non qualitercũq; c ſigniſicat taltter eſt. ſignificat enĩ de directa eius ſi⸗ gnificatione ſeip̃m eẽ falſum. ⁊ per cõſequens cum oĩs ꝓpoſitio ſigniſi cet ſe eſſe veram vt pꝛius dicebatur c ſignificat ſe eẽ verum ⁊ ſe eẽ flm̃. et per cõſequens eſt falſum. Dubi tatur.nã dictum eſt ꝙ iſta copulati⸗ ua ẽ falſa:deus eſt ⁊ copulatiua eſt falſa.S. Nam ſi ſic ſequit᷑ ꝙ eius cõ tradictoꝛia eſt vera.ſed hoc ẽ falſuʒ Zña tenet.falſitas ꝓbatur.naz eius Idictoꝛia ̃ʒʒ pꝛedictã videtur eẽ iſta nullus deus eſt vel nulla pꝛopoſitio copulatiua ẽ falſa.mõ iſta ẽ falſa ex eo ꝙ ambe eius partes ſunt ſalſe. ¶ Breuiter rñdetur ꝙ iſta nõ ẽ eius ↄtradictoꝛia.ſed ad accipiendũ eius gZdictoꝛiã videamꝰ pꝛio cni equalet iſta:deus eſt ⁊ aliqua copulatina eſt falſa.poſito ꝙ nulla alia ſit copulati ua.et bꝛeuiter ꝙ iſta copulatiua ſi⸗ gnificat ſe eẽ falſam ⁊ vocetur a ꝓ⸗ pꝛio noĩe.ſequit᷑ ꝙ valebit iſtã deus eſt ⁊ copulatiua ẽ falſa ⁊ a nonẽ flã igiẽ pᷣʒʒ hoc oꝑʒ ſumere gdictoꝛiã eiꝰ erit iſta:nullꝰ deus ẽ vel nulla co⸗ pulatiua eſt falſa vel a eſt falſa.mõ iſta eſt vera. quia eſt vna diſiũctiua cuius alters pars ẽ vera:videlz nul la copulatiua eſt falſa vel a eſt falſa Aliud ĩſolubue.ſi deus eſt aliqua ꝓvoſitio ↄditiõalis eſt falſa: ſit iſta ↄditionalis ſola in mundo ⁊ nulla a lia:et ſit a cius añs ⁊ ſit b eius 2ñs Tunc querituꝝ an a ſit verum vel falſum. Si dicat᷑ ꝙ a ſit veruʒz:ꝛigit ita ẽ ſicut ſignificat b. hoc enĩ reqrt tus ad veritatem pꝛopoſitionis cõdi tionalis.ſed ita eſt ſicut b ſignificat vt claꝝ eſt de ſe: igit᷑ etiã ita ẽ ſicut ſignificat c.et vltra igitur cẽ verũ. leſe ef etc eſſe a ſum. ianens der niͦconcluſlon K falſuz. Undeliettaltte lter cſgnifcn non tame cuno; igniſcnd teſ ꝛq requuritur adhoc c e Aliud inſoluble. Deus aconſequẽtin no valet ſequẽtia ae et antecedes onſegueno ilius ſtceei ymõſtratur wonſegueti ine ropofltio ꝛ conſcgu⸗ mrana conſequẽtia vai ler. Si dicatur valet nſt muͤſegntrur o⸗ i oel denm tur ſe ieſonfica, ſec ſegves . innmn lere iginn , iniu⸗, KW . Coltreſl a ſ licohllti, elt 1copulatiu⸗ eſt ſeſegnnigein c ſidkiſiſn 1nd Panmrnne Wrtinbenr ranula pagſtte iſanöſtaeftſae lus gartes ſunt ſialſe, fſidetur iland ins ſedad aceipiendieus deam prio i cqalet Laligus copplarinnet pnullaals ſir oculari 1G tn copulatluaſi⸗ ſaſam vocetur 2 uit gralebit ſta dens mefilſa taonefi Bfumert Zaictgniͤtß lodens velnulace, fülarcla n flſnni Agancen s dilei rapars inrnnnt ,i uuclfalt te nel i oeus el a lublle ſ devscl M ltiͤnsck a i ſolan nuucnttula Heis ,s io en ſererun Nl Et vltra.c.eſt verũ ſed c ſigniſicat a e ſſe ſalſum:5 a eſt fim̃.igitur ſi a eſt v erũ a eſt falſum. Si auteʒ dicatur a ſit falſum:tunc ſic.ſi a eſt falſuʒ ĩpoſſib ile eſt h eſſe verũ niſi c ſit ve⸗ rum:igitur ſi à eſt falſum a eſt verũ conſequentia tenet:quia advertitatẽ a ſuff icit ꝙ b non poſſit eſſe verum ſine c. vel ꝙ non poſſit ſic eſſe ſicut ſigniſicatur per b quin ſic ſit ſicut ſignificatur per c. antecedẽs pꝛobat᷑ Nam ſi a eſt fal ſuʒ c eſt verũngitur ſi a eſt falſum b non eſt verum niſi c ſit verumconſequẽtia tenet antece dens pꝛobatur. Nam ſi a eſt falſum ita eſt ſicut c ſignificat.quia c ſigniſi cat a eſſe falſum. et ſi ſic ſequitur c eſſe verum. ¶ Reſpõdetur ꝙ a eſt fal ſum.Et quando finaliter dicebatur igitur ita eſt ſicut c ſignificat ↄcedo Et cũ vlterius dicebat᷑ ergo c eſt ve fum negatur conſequẽtia:qꝛ c ſigni ficans a eſſe falſum ſignificat ſe ipᷣʒ eſſe falſum.et cũ etiam ſigniſicet eẽ verum per vnam de concluſionibus pꝛius poſitam ſequitur ꝙ ſignificat c eſſe verũ et c eſſe falſum.⁊ per cõ⸗ ſequens per vnã concluſionẽ poſitazʒ eſt falſuʒ. ¶Inde licet taliter eſt qua liter c ſignificat non tamẽ qualiter⸗ cunq; ſigniſicat ita eſt: quod tamen requiritur ad hoc q; c eſſet verũ. Aliud inſolubile. Deus eſt igitur ilta conſequẽtia nõ valet.ſit iſta con ſequẽtia a.et antecedẽs eius ſit b.⁊ conſequens illius ſit c. et per ly iſta demõſtratur conſequẽtia. pꝛopoſita tunc pꝛopoſitio a conſcequẽtia ⁊ que ritur an a conſequẽt ia valeat vel nõ valeat. Si dicatur ꝙꝙ valet ⁊ antece dens ſit verũ ſequitur ↄñs eſſe verũ et ſi ↄñs eſt verum tunc ſic eſt ſicut ↄñs ſignificat: ſed ↄſequẽs ſigĩſicat a ↄñam non valere: igitur a ↄña nõ valct. igitur ſi a ↄa valet a ↄſequẽ⸗ tia nõ valet. Contra ſi a ↄnña non vʒ poſſibile eſt b eſſe verũ ↄñte ex iſtẽte falſo.hoc ẽ falſum qð pꝛobo ſic. Nã ſi a non eſt verum tunc c eſt verum igitur ſi a non valet b nõ eſt verum niſi c ſit verum : igitur ſi a nõ valet a eſt verũ.antecedẽs patet.nã ſi a nõ valet ſic eſt ſicut c ſignificat:quia c ſignificat a nõvalere ⁊ per ↄñs c eſt verũ. pꝛima conſequẽtia patet.nam ad hoc ꝙ a valeat ſufficit b nõ poſſe eſſe verum ſine c ſi foꝛmetur vltima conſequẽtia a pꝛimo ad vltimum Bꝛeuiter reſpondetur ꝙ a conſe⸗ quentia non valet. Et cum finaliter dicebatur & c eſt verũ. Et ſi diceret᷑ ſt a nõ valet taliter eſt qualiter c ſi⸗ gnificat cõcedo. ſed nõ qualitercũq; ſignificat c taliter eſt. et igitur non ſequitut taliter eſt qualiter c ſigni⸗ ficat igitur eſt verum.et ibi fuit vis argumẽtt quare c. Nunc videndũ eſt de inſolubilibꝰ que oꝛiũtur ex actibus noſtris inte⸗ rioꝛibus ſicut ſunt decipere/errare/ fingere/ſcire, dubitare/⁊ ſic de aliis ¶ Et ſit pꝛimo illud iſolubile.poſito ꝙ m mente ſoꝛtis ſit iſta.ſoꝛtes deci pitur et nulla alia ⁊ ſit a. et ſoꝛtes credat pꝛopoſitionem eſſe veram. Tunc queritur vtrum ſoꝛtes credẽ qo a eſſe verum decipiatur.ſi ſoꝛtes decipitur ſequit᷑ ꝙ a eſt falſuʒ.aliter enĩ credendo a eſſe verum non deci peretur. et vitra hec eſt falſa ſoꝛtes decipitur igitur ſoꝛtes nõ decipitur et per ↄñs ſi ſoꝛtes decipitur creden do a eſſe verum ſoꝛtes nõ decipitur Si autẽ dicatur ꝙ ſoꝛtes credendo a eſſe verum non decipttur ſequitur a eſſe verũ. Et vltra a eſt verũ ergo ſoꝛtes decipitur & ſi ſoꝛtes non deci pitur ſoꝛtes decipitur. ¶ Soluitur bꝛeuiter ꝙ ſoꝛtes credendo a decipit᷑ Et quando dicitur ergo a eſtverum negatur: quia a nõ ſolum ſigni ficat ꝙ ſoꝛtes decipitur: ſed ſisniicat ꝙ O ele, foꝛtes decipitur et ꝙ ſoꝛtes nõ deci⸗ pitur. modo hoc ẽ falſum ⁊ per ↄñs a eſt falſum ex quo nõ qualitercũq; a ſigniſicat taliter eſt. Simili modo t iſta in mente ſoꝛtis ſoꝛtes errat. eſt enĩ errare falſum credere eſſe ve rum vel verum credere eſſe falſum. Et argnitur ⁊ ſoluitur cõſimili mõ ſicut srgutum ⁊ ſolutũ eſt circa iſtã ſoꝛtes decipitur. ¶ Aliud ĩſolubile ſit iſtud. ſoꝛtes ſin git ſe eſſe ſophiſtã. poſito ꝙ fingere ſit idem ꝙ oñdere ſe eſſe talẽ qualis nõ eſt. Tunc ſic.ſoꝛtes qui nõ eſt ſo phiſta poteſt oñdere ſe eſſe ſophiſtã per conuer ſationẽ eius cũ ſophiſtis vel per aliquod huiuſmod. ſed quia talis nõ eſt ſequitur q; fingit ſe eſſe ſophiſtam per deſcriptionẽ quid no⸗ minis ſingere ⁊ ꝑ deſcriptionẽ quid nominis huius termini ſophiſta. ¶ In oppoſitũ arguitur.pꝛopõ impli cat contradictionẽ igitur.conſequẽ⸗ tia tenet aãs ꝓbatur:quia ſi ſoꝛtes ſe fingit eſſe ſophiſtã vel igitur fin⸗ gendo ſe eſſe ſophiſtam eſt ſophiſta vel non.ſi eſt ſophiſta tunc nõ fingit ſe eſſe ſophiſtã. quia ſi aliquis vere eſt aliqualis ipſe oñdens ſe eſſe qua lenm nõ ſe fingit per deſcciptionẽ 4d nominis fingere. St autẽ dicatur nõ ſit ſophiſta ſequitur ꝙ nõ eſt ta⸗ lis qualis ſe oſtendit.oñdit enĩ ſe eẽ ſophiſtã. et vltra ſi nõ eſt talis quał ſe oſtendit eẽ ipſe eſt ſophiſta per de ſcriptionẽ quid noĩs ſophiſte igitur qualitercũq; dicatur videtur ſequi repugnãs. ¶ Reſpondetur ꝙ impoſſi bile eſt ſoꝛtẽ ſe fingere eſſe ſophiſtã ſuppoſito quid nominis pꝛedictoꝛuʒ terminoꝝ ſicut ratio ad oppoſitum ſufficienter pꝛobat. Et quando dice batur. ſoꝛtes qui nõ eſt ſophiſta po⸗ teſt oſtendere ſe eſſe ſophiſtã: nego. ĩmo ſi ſoꝛtes pꝛimo nõ eſt ſophiſta qᷓ cita oñdit ſe eẽ ſophiſtã eſt ſophiſta. liud ĩ ſolubile lit iſtud. Poſſibſle eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare.poſito caſu errare ſit falſo aſſentire vel vero diſſentire: vel credere falſum eẽ ve⸗ rum vel credere verum eſſe falſum. ꝛobatur.ſoꝛtem errare eſt poſſi⸗ bile & ſoꝛtem ſcire ſe errare eſt poſſi bile. gntecedẽs clarũ eſt. cõſequètia tenet.nã aliter eẽt aliqua pꝛopoſitio ſcibuis a platone: qꝛ unpoſſibile eẽt platonem notificare ſoꝛti.iſta enim ſoꝛtes errat clarũ eſt ꝙ eſt ſcibilis a platone ⁊ ſi non eſſet ſcibilis a ſoꝛte plato nõ poſſet eam ſoꝛti notificare. In oppoſituʒ arguitur. ſoꝛtẽ ſcire errare implicat contradictionem: ergo eſt ĩpoſſibile conſequẽtia tenet antecedẽs pꝛobatur.ſequitur enim ſoꝛtes ſcit ſe errare igitur ſoꝛtes er rat ex quo nichil ſcitur niſi verum. Similiter ſequitur.ſoꝛtes ſcit ſe er rare ergo nõ errat. pꝛobat᷑ quia ſcit ſe errare g ſcit ſe falſo aſſentire vel vero diſſentire.⁊ ſi ſcit ſe falſo aſſẽ⸗ tire ipſe ſcit ꝙ hoc cui aſſentit ẽ fal⸗ ſum. et ſi hoc tunc illi non aſſentit. et per ↄñs non errat. Similiter ſi ſoꝛtes ſcit ſevcro diſſentire ipſe ſcit ꝙ hoc eſt verum cui diſſentit. ⁊ per conſequẽs ſibi non diſſentit ⁊ ꝑ con ſequẽs nõ errat igitur ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare nõ errat.¶ Secundo ſi ſoꝛ tes ſcire ſe errare icit igitur ꝙ iudi cando a eſſe faciẽdum erret. ⁊ ſciat ſe ſic iudicando errare.⁊ ſit illud iu⸗ dicium erroneum quo iudicat a eſſe faciẽdum b. tunc ſic ſoꝛtes ſcit ſe er rare iudicando a eſſe faciẽduʒ .ergo ſoꝛtes ſcit ꝙ b iudicium quo iudicat a eẽ faciẽdum eſt erroneũ.Tunc ſic ſoꝛtes ſcit ꝙ b iudiciũ eſt erroneũ: ſor̃s ſcit ꝙ aliter eſt qᷓ per baiudiciũ iudicat.ſed ꝑer b ſudiciũ iudicat ꝙ a eſt faciẽdum.igit᷑ ipſe ſcit ꝙ a nõ eſt faciẽdum igit᷑ ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare iudicado a eẽ faciendũ de iudicio er ere ſe ur * unp mſetre ſe errare⸗ ulimſͤldie ite⸗ ſtio rer ſebetrel pꝛopo ripta in ſto folio ſoꝛti ſt ſofolio : nulla alia ct o et ſout an fer ſeget rel ltenus poſlto q ſones imusmommt arte inſpia Ropoltrwni ſorytü in iſto qucrtur mniſtn dwpoſiti⸗ ſoꝛte et dera Aſcna aſo⸗ vel ſit ſoꝛti dubia. Non. ſoꝛtes ſciat iefamct fal ſc ſegui g ſoꝛtes ſcſt ſortẽ eſe falſam⸗ ſec hoe lllitas potet quna noͤſch meſe falam pen caſun peima paro eſt ſoꝛti oul r potel dici g ſoꝛtes / imn pwpoſitionẽ eſe yen Kadmmnus ſciret vai lenie eſte winnpih naſam igttur ſecundi c Karn ſeiret ſecum Rraceſ nde e 4 nnage efrare . d enneuct elcrecere flinen , elerreciii ailiſtnn tgn in care icten uan neſerſihiig t elict ſehilis a ſo emn ſoni nene dte lt hotiftcare Parun, ſoriſin d Grichonem. lecſenttatene Wour d dlur,ſeaghrurenin Keffare gm ſenes nichll ſator iic venn, ſeauidu ſates ſck ſee Perrit, obak auuſct ſhſe fulſo ſtentrerel nre lſat ſefi ſo ſi⸗ welaſentri Mumc ili ſon aſentit. Merat. Stmiiter ſi cro diſſentteihle ſett Um cui diſentit Aer binon lentir r den ra werer ſſonesſet enn.Sechnole crrere ſen igtun giln efuiemenn 1ſcu emngoer reaſ udi⸗ vrrun gtw let tſet h tunc ſe ſottes ſcltſeck roneo ſimul iudicat ꝙ a eſt faciendũ æ mediãte b indicio erronco ꝙ a no eſt faciẽdum: ſcʒ mediante ſcientia quã habet ð hoc b iudiciũ eſt erro neum, et per ↄñs iudicia contraria erunt in eodẽ. ſed hoc eſt ipoſſibile: quare ĩpoſſibile cẽ ſoꝛtẽ ſcire ſe erra re¶ Reſpõſio ſicut alias: ĩpoſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare. Et cũ dicit ſoꝛtem errare eſt poſſibile admirto. OQuãdo vlterius dicit᷑ igitur ſoꝛtem ſeire ſe errare ẽ poſſibile negat᷑ ↄña Et vlterius concedo ꝙ aliqua pꝛopõ eſt ſcibilis a platone quã impoſſibue eſt platonẽ notificare ſoꝛti. vnde con cedo ꝙ ſi ſor̃ errat ⁊ plato hoc ſciat ꝙ plato non poteſt notiſicare ſoꝛti ꝙ ipſe errat: ſed bene poteſt ſibi tantũ dicere ⁊ arguere ꝙ ſoꝛtes ſciat ꝙ er rauit. igitur poſſibiue eſt bene ſoꝛtẽ ſcire ſe errare qᷓuis impoſſibile ſit ſoꝛtem ſcire ſe errare. ¶ Aliud in ſolubile. poſito ꝙ iſta pꝛo⸗ poſitio rex ſedetvel pꝛopõ diſiũctiua ſcripta in iſto folio ſoꝛti ſit ſcripta 1 iſto folio ⁊ nulla alia.et poſito ꝙ la⸗ teat ſoꝛtẽ an rex ſedet vel nõ ſedet. ¶V ltertus poſito ꝙ ſoꝛtes ſit doctiſ⸗ ſimus in ommni arte ⁊ inſpiciat iſtam pꝛopoſitionẽ ſcriptã in iſto folio.tũc queritur an iſta pꝛopoſitio ſit ſcitaa ſoꝛte eẽ vera vł ſcita a ſoꝛte eẽ falſa vel ſit ſoꝛti dubia. Non poteſt dici ꝙ ſoꝛtes ſciat ipſam eẽ falſam. Nam ſi ſic ſequit ꝙ ſoꝛtes ſcit vtranq; eius partẽ eſſe falſam:ſec hoc eſt falſum. falſitas patet quia nõ ſcit pꝛimã par tem eſſe falſam per caſum neq; verã qꝛ pꝛima pars eſt ſoꝛti dubia ꝑ caſuʒ Mec poteſt dici ꝙ ſoꝛtes ſeiat pꝛcdi ctam pꝛopoſitionẽ eſſe verã. nam ſi ſic adminus ſciret vnã partẽ pᷣdicte diſilictuie eſſe verã.non pꝛimã partẽ per caſum igitur ſecundã.Sed ꝓbo ꝙ non.nam ſt ſciret ſecunòã partem eſſe verã tunc ſecſda pars eſſet vera cũ nichil ſcitur niſi verũ.Et vltra ſi ſecũda pars eſt vera tunc taliter eſt qualiter per eam ſigniſicat᷑: ſed per eam ſignificat᷑ ꝙ pꝛedicta ꝓpoſitio diſiũctina eſt ſoꝛti dubia.igitur ſic ẽ ꝙ pꝛedicta pꝛopõ diſiũctiua eſt ſoꝛti dubia.et per ↄñs pꝛedicta ꝑꝛopoſitio diſiũctiua nõ ſcitur a ſoꝛte eſſe vera qð erat pꝛobandũ. Si sũt dicatur ꝙ pᷣdicta pꝛoꝑõ diſiunctius ſit ſoꝛti dubia tunc ſoꝛtes ſignificat eam cẽ ſibi dubiã cũ ſit doctiſſimꝰ in omni arte: ĩmo parũ expertus cõſiderans de aliqua pꝛopõne bene ſciret ⁊ ſtatĩ diceret an ula pꝛopõ eſſet ſibi dubia vel nõ. Tunc vltra ſoꝛtes ſcit illam pꝛopõnem ſibi eſſe dubiãeigitur ſcit ꝙ taliter ẽ qualiter illa eius ꝓꝑs ſigãt ſed ſi ſcit hoc tunc ſcit ſecuncã par⸗ tem illius diſiũctiue eſſe veram.a ſi ſcit ſic ꝙ ſcdðᷣa pars illius diſunctiue eſt vera igit᷑ ſcit tota diſiũctiuã eſſe verã.⁊ per ↄñs pᷣdicta diſiũctiua nõ eſt ſoꝛti dubia quod fuit pꝛobãdum. ¶ Bñ̃det᷑ ꝙ iſta pꝛopõ eſt ſoꝛti dubia Et quãdo dicebat᷑ igitur ſoꝛtes ſcu ꝙ taluer eſt quali᷑ ſecunda pars ſi⸗ gnificat nego.vnde dico ꝙ ſecunda pars pꝛedicte diſiunctiuc ſignificat nõ ſolum ꝙ iſta diſiunctiua ſit ſoꝛti dubia. Unde de directa eius ſignifi catione ſigmſicat ꝙ pꝛedicta diſꝛun⸗ ctiua ſit ſoꝛti dubia. Sʒ per cõbina tionẽ pꝛedictã ⁊ conſecutiue ſigniſi⸗ cat ꝙ illa diſiũctiua non ſit ſoꝛti du bia. hoc enĩ ſequit᷑ ad ipſam cũ caſu poſito ⁊ ideo ſcðᷣa pars pꝛedicte diſ⸗ iunctiue eſt falſa ſi acci iatur vna ꝓ poſitio per ſe ⁊ cum ſoꝛtes ſit doctiſ ſimus in omni arte iꝑſe ſcit ꝙ ſcvðᷣa pars pꝛedicte diſiunctiue eſt falſa.⁊ cum pꝛima eius pars ſit ſoꝛti dubia per caſuʒ ſequit᷑ pꝛedictã diſiſctiuã eẽ ſoꝛti dubiã. Sed con:ta:qꝛ ſipꝛe⸗ dicta diſiũctiua eſſet ſoꝛti dubia ſeq̃ᷓ retur ꝙ ſtante caſu poſito et p̃dicto Oes. etiã eius zdictoꝛia eẽt ſoꝛti dubia. pʒ nõ enĩ põt ſcirevnã partẽ vdictionis eẽ verã ⁊ dubitare aliã. fłitas ↄñtis pʒ. qꝛ ↄdictoꝛa pᷣdicte diſiũctiue eſt nulilꝰ rex ſedet ⁊ nulla diſiũctĩia ſcri pta in iſto folio ẽ ſoꝛti dubia. modo ſor̃s ſcit iſtã eſſe flãm qꝛ ſcit ſcdᷣam partẽ eius eẽ falſaʒ. Ad falſitatẽ aũt copulatĩe ſufficit vnã partẽ eſſe falſã et ad hoc ꝙ copulatĩa ſciat᷑ eſſe falſa ſufficit ꝙvna eiꝰ pars ſciat᷑ eẽ falſa. 1 Scðo ſecũda pars copłatiue ↄtra icit ſcdðᷣe parti pᷣdicte diſiũctiue ſed ſcðda pars huius copulatiue eſt falſa igit᷑ ſecũda ꝑs pᷣdicte diſiũctiue fuit vera cuiꝰ oppoſitũ dictũ eſtſ Rñdet᷑ qꝙsodictoꝛia pᷣdicte diſiũctiue dʒ ſoꝛti æẽ dubia. Et vlteriꝰ dico ꝙ nõ bene ſũpta eſt zdictoꝛia pᷣdicte diſiũctiue Pꝛo q̃ ſciendũ eſt ꝙ ſcðᷣa pars diſ iũctiue ſigãt vel ſignificare põt ali⸗ quo caſu poſito ſe eẽ falſam licet nõ ſignifcet hoc ĩmediate tñ ſigãt hoc ↄſetutiue ſᷣm caſum poſitũ ſicut ap⸗ paruit.Et igit᷑ reflexiue ſigãt ſeipᷣaʒ eſſe verã et ſe eẽ falſam ꝓpter qð ſi ponamꝰ ꝙ ſecũda pars pᷣdicte diſiun ctiue ſit d opꝑʒ accipè equalentẽ illiꝰ diſiũctiue talẽ rex ſedet vel diſiun⸗ ctiua ſcripta in iſto folio eſt ſoꝛti du bia et d eſt vera remota reflexione. et ſᷣm hoc opꝑʒ ſumere vᷣdictoꝛiã illiꝰ diſiũctiue ⁊ erit iſta nullꝰ rex ſedet ⁊ nulla pꝛopõ ſcriptsa in iſto folio eſt ſoꝛti dubia vel d nõ eſt vera.Ex hoc pʒ ad inſtantiã: qꝛ illa pꝛopõ que eſt accepta pꝛo ↄdictoꝛia pᷣdicte diſiun⸗ ctiue ẽ ita dubia ſoꝛti ſicut diſiũctĩa cui ↄdicit.patet.nã ſoꝛtes ſcit ſcdam partẽ illius eſſe verã:qꝛ ſecũda eius ꝑs eſt vna dilſiũctiua cuius ipſe ſcit vltimã partẽ eſſeverã ſed dubitat de parte pᷣdicte copulatĩe.⁊ per ↄñs de tota copłatiua cum ad hoc ꝙ copula tiua ſit dubia ſufficit vnã partẽ eſſe dubiã. Silr ad ſecundã dico ꝙ non bene ſumebat᷑ 3dictoꝛia ſecũde ꝑtis diſiũctiue ſicut ex iam dictis ſacilit᷑ apparet. ¶ Aliud ĩſolubiule ſit iſtð. Poſito ꝙ ſoꝛtes ſit talis cõditionis ꝙ nõ velit inuadere platonẽ ſi plato nõ inuadat eũ.et plato ſit talis cõdi tionis ꝙ nõ velit muadere ſoꝛtẽ niſi qñ ſoꝛtes vult nõ ĩuadere eũ. Tunc querit᷑ vel ſoꝛtes ĩuadet platonẽ vel nõ.ſi non:&̊ plato vult ĩuadere ſoꝛtẽ per caſũ.Et vltra plato vult inuadẽè ſoꝛtẽ & ſoꝛtes vult ĩuadere platonẽ ꝑ caſum. igit᷑ ſi ſoꝛtes nõ vult ĩuadẽè platonẽ ſoꝛtes vult ĩuadere platonẽK SGSt aũt dicat᷑ ꝙ ſoꝛtes velit ĩuadere platonẽ ergo ꝑ caſum plato nõ vult ĩu adere ſoꝛtẽ.Etvltra plato nõvult inuadere ſoꝛtẽ igitur ꝑ caſuʒ ſoꝛtes nõ vult ĩuadere platonẽ. igit᷑ ſi vult Tuadere platonẽ nõ vult inuadè pla⸗ tonẽ. Silr eſt poſito ꝙ ſoꝛtes nõ ve lit comedere niſi qñ piatovult come dere ⁊ plato nõ velit comedẽè niſi qñ ſoꝛtes nõ velit comedere.tũc vel ſoꝛ tes vult comedere vel nõ.ſi vult co⸗ medere plato vult comedè. ⁊ vltra plato vult comedere &̊ ſoꝛtes nõvult comedere ꝑ caſum.igit᷑ ſi ſoꝛtes vult comedè ſoꝛtes nõ vult comedere. ſi nõ vult comedere:& plato vult come dere ꝓ caſum .et vltra ſi plato vult comedere ſoꝛtes vult comedere per caſum ſigitur ſi ſoꝛtes nõ vult come dere ſoꝛtes vult comedere.ſ GBieuit ad iſta rñdetur ꝙ qͥlibet iſtoꝝ caſuũ eſt ipoſſibilis.et igit᷑ ninnrũ ſi ſequi tur ↄtradictio:nichilominꝰ quelibet pars caſus eſt poſſibilis qᷓuis tamẽ alteri nõ ſit cõpoſſibilis.i¶ Et ſic eſt finis inſolubiliũ Magiſtri Alberti de ſaxonia. Sequitur tractatus de obligationibus. ſante obligstione ſonden obligak. depolttiꝛq: ſioppon. depono tibi ſtutu ſe gamttatrobligat⸗ . eius oppoſttu ſcz tu ſta tu ſeges i depe ſtu cl poſta t obli rus obl gatos ⸗ gationis ficens noe Gatus ad ſuſtinendun odiignione 1 amif (Tarm deſengtio. nonis en Aa epus alis obligai mantt tione ad ſuſtmizum opponis dicat ñde obigorionis.ſMu. ſbirepugnut. l iſ luens iſtt hoͦ cyfrit: lliitinlni ain aun Mecere e ni, t to nutt cumad t Ntre Mmetereg ſores norult Cum igit l ſonesvult es n vult comedere in edere ͤ guto vultcon⸗ m Wraſno ſones vult comedere de tur ſones no r Nlt comedere Beit denn g ilbet ſinli blis etiglimnin cuenctiont, gelte zeſt ſibliej⸗ tn? kaiſitlanft ſceſ trl⸗ er Abertit Uturtractus lunolbun Equit᷑ tractatꝰ obliga tionũ. Et ꝓᷣmo ponẽde ſ ſunt aliqᷓ deſcriptiões quoꝛũdã terminoꝝ ſpe ctãtiũ ad iltã artẽ.ſcðo quedã regule. Tertio tractãduʒ eſt in ſpeciali de ſpeciebus obligationũ OQOuãtum ad pꝛimũ ſit pᷣma deſcri ptio. obligatio ꝓut hic capit᷑ eſt oro ex ſignis obligationis et obligato. Uerbi gr̃a.dicat opponens rñdenti no tibi iſtã tu ſedes. iſta tota or̃o vocat᷑ obligatio. ꝛu ſedes vocat–᷑ obli gatũ.et ly pono tibi iſtã vocat᷑ ſignũ obligationis. ¶ Secũda deſeriptio. obligatũ dicit᷑ altera ꝑs obligatiõis vel oppoſitũ depoſiti ad aliqð conce dendũ intra tẽpus obligationis me diante obligatione ⁊ admiſſione re⸗ ſpondens obligat᷑.Et dico oppoſitũ depoſtti:qꝛ ſi opponẽs dicat rñdenti depono tibi iſtã tu ſedes. et rñdens admittat: obligatꝰ eſt ad ſuſtinendũ eius oppoſitũ ſcʒ tu nõ ſedes.et tũc iſta tu ſedes ẽ depoſita.et eius oꝑpo ſita eſt poſita ⁊ obligata et dico ĩfra tẽpus obligatiõis:qꝛ poſt tẽpus obli gationis rñdens nõ eſt ãplius obli/⸗ gatus ad ſuſtinendum obligatũ niſi obligatione ⁊ admiſſione facta. Tertia deſcriptio. tempus obliga tionis eſt illud tẽpus a cniꝰ pꝛĩcipio alids obligat᷑ manẽte eadẽ diſputa⸗ tione ad ſuſtinẽdum obligatũ donec opponẽs dicat rñdenti cedat tẽpus obligationis.Quarta deſe criptio ꝑ tinẽs alicui eſt qð ad ipᷣʒ ſequit᷑ vel ſibi repugnat.vt iſta aĩal currit ẽ ꝑ⸗ tinens iſtt hõ currit:qꝛ ad eã ſequit᷑ ſilr iſta nłiũ aĩal currit ẽ ꝑtinẽs iſti hõ currit:qꝛ ſibi repugnat.¶ OQuĩta deſcriptio: ĩpertinẽs alicui ẽ qð nec ad ipᷣm ſequit᷑ nec ſibi repuẽt vt iſta tu ſedes eſt imptinẽs iſti ſor̃ ſcribit qꝛ nec ſequit᷑ ad eã nec ſibi pugnat ¶ Sexta deſcriptio. ꝑtinẽs obligati oni tm̃ dicitur qð ñ eſt obligatũ nec ſequens ad aliud q;ᷓ ad obligationẽ vel illud quod ſequitur ad ipſaʒ: nec eſt repugnans aliter ꝙ obligationi vcl ↄñs repugnãs eidẽ. Quicqͥd enĩ eit repugnãs ↄñti eſt re pugnãs ãte cedenti: qꝛ omne qð ſequit᷑ vel repu gnat ↄñti ſequit᷑ vel repugnat añti. ſimiliter omne ſequẽs vel repugnãs aðntt eſt reꝑugnãs conſequẽti. vt di⸗ cat opponẽs rñdentt pono tibi iſtaʒ. tu es rome tunc aliqd tibi poſitũ eſt dicit᷑ pertinẽs obligationi ti ⁊ non obligato nec admiſſioni.ſequit᷑ eniʒ pono tibi iſtã tu es rome: igit aliq̃ᷣd eſt tibi poſitũ.ſed nõ ſequitur pono tibi iſtã tu es rome. igitur aliqd nõᷣ ẽ tibi poſitũ.nec ſedtur tu admittis iſtã tu es rome g& aliqd eſt tibt poſi⸗ tum. Conſiłr eſt de iſta. nichil ẽ ĩ po ſitũ q;'tum ad repugnantiã. Et notã ter dico ꝙ nõ eſt obligatũ:co ꝙ ſi po nerem tibi iſtã.aliquid ẽ tihi poſituʒ tunc iſta aliquid eſt tibi poſitũ non eſſet pertinẽs obligationi tantũ:ſed etiã obligato.⁊ etiã iſta nichil ẽ tibi poſitum:quia aliquid ẽ tibi poſitum ſeqtur ad obligationẽ ⁊ ad obligatũ ꝙ ad obligationẽ patet de ſe.etiã ꝙ& ad obligatũ patet:qꝛ iſa ẽ obligata et ipſamet ſeqᷣtur ad ipᷣam.ſequitur enĩ aliquid ẽ tibi poſitũ igitur aliqd eſt tibi poſitũ. etiaʒ de iſta nichil eſt tibi poſitũ incaſu pᷣdicto repugnat obligationi et obligato.¶ Septima deſcriptio pertinẽs obligationi ⁊ ad miſſiom ſimul eſt qð nec eſt ſolũ per tinẽs obligationi nec ſolũ admiſſiõi ſed vtriq; ſimul? vt dicat opponens reſpondẽti pono tibi iſtã tu es rome et reſpõdens admittat. deinde oppo nens ꝓponat᷑ reſpõdenti iſtam tu es obligatus:ille habet eam concedere tani ſequentẽ ad obligationẽ ⁊ ads miſſionẽ ſimul. ſeqtur enĩ pono tibi iſtam tu es rome ⁊ tu eam admittis . ii. igitur tu es dbligatus dicitur igi pertinens obligationi et admiſſioni ſimul:nulli tamẽ eoꝛum ſeoꝛſum.qꝛ nõ ſequitur pono tibi iſtam tu es ro me igitur tu es obligatus:qꝛ nõ es obligatus ſoluʒ pꝛopter obtigationẽ factã:ſed poſt admiſiſti obligatum nec etiã ſequitur tu admittis iſtam tu es rome igitur tu es obligatꝰ:qꝛ ſine quacunmq; obligatione ſi velles poſſes eam admittere.⁊ pꝛopter ad/ miſſionẽ eius nõ eſſes obligatꝰ nec ctiã iſta tu es obligatꝰ repugt obii⸗ gationi nec admiſſiont vt notum eſt ¶ Octaua deſcriptio. pertinẽs obli⸗ gato tĩ eſt qð nec ẽ ſequẽs ad alið ad obligatũ. nec repugnãs alteri ᷓ obligato vel fequẽti ad ipſum. vt dicat opponẽs reſpõdenti pono tibi ꝙ tu ſis rome ⁊ reſpõdens admittat tunc iſta tu nõ es pariſius eſt perti⸗ nens obligato et nõ obligationi nec admiſſioni. Pꝛimũ batet: qꝛ ſequit ꝙ tu es rome ergo tu nõ es pariſius Secundũ patet:qꝛ non ſequit᷑.pono tibi iſtaʒ tu es rome: igitur tu nõ es pariſius pꝛoter meã poſitionẽ non ſequitur te eſſe pariſius nec te eſſe. etiã non ſequitur tu adinittislutam tu es rome igitur tu nõ es pariſius qꝛ pꝛopter tuã admiſſionẽ nõ ſeqᷣtur te nõ eſſe pariſius.Eodẽ modo exẽ⸗ plificaretur qᷓtum ad pertinẽs et re pugnãs vt exempliſicatũ eſt de perti nente ſequenti. ¶ Nona deſcriptio. pertinens obligato et bene conceſſo vel bene cõceſſis:vel benc negato vł bene negatis eſt qð ea ſimul ſequit vel eis ſimul repugnat et nõ ſeqᷣtur nec repugnat obligationi tantũ vel admiſſioni tantũ nec eis ſimul: nec obligato tantũ nec conceſſis tãtum vt dicat opponens reſpõdenti.pono tibi ꝙ iſte due pꝛopõnes homo ẽ aſi⸗ nus et deus eſt cõuertantur:tũc iſta heopõ hec eſt vera hõ eſt aſinus non eſt pert᷑inẽs obligationi.qꝛ nõ ſequi tur.pono tibi ꝙ pꝛedicte cõuertãtut igitur hec eſt vera hõ eſt aſinus:nec ei repugnat vt notũ eſt.nec etiaʒ eſt pertinẽs admiſſioni.qꝛ nõ ſequitur tu admittis ꝙ ille cõuertantur: igit hec eſt vera homo eſt aſinus/ nec ei repugnat nec eſt pertinẽs obligatiõi et admiſſioni ſimul.qꝛ nõ ſequitur⸗ pono tibi ꝙ ille cõuertãtur et tu ad⸗/ mittis igitur hec ẽ vera hõ eſt aſinꝰ nec etiã eſt pertinẽs obligationi tin qꝛ nõ ſequitur iſte due pꝛopõnes hõ eſt aſinus et deus eſt cõuertunt᷑ igit hec eſt vera. ſed hec pꝛopõ homo eſt sſinus eſt pertinẽs obligato et bene cõceſſo. qꝛ fequit᷑ iſte due pꝛopõnes cõuertũtur deus eſt et homo ẽ aſinꝰ iſta eſt vera deus eſt igitur iſta eſt vᷣera homo eſt aſinus.Ex quo ĩfero ꝙ aliqñ aliqua pꝛoꝑõ in vno loco po ſito eſt pertinens.vt ſi ponatur tibi ſedẽti iſtã tu es rome ⁊ tu admittas eam.deinde ꝓpono tibi iſtã tu ſedes et tu es rome ipſa es impertinẽs.qꝛ nec ſedtur nec repugnat poſite nec conceſſo.qꝛ nõ ſequitur tu es rome ef̃go tu ſcdes ⁊ tu es rome cum añs poſſit eẽ verũ ſine ↄſñte.poſſes enim eẽ rome ⁊ nẽ ſedere.ſed ſi pꝛius ꝓpo nerẽ tibi iſtã tu ſedes eſt admittẽda qꝛ eſt vera impertinẽs ad quã reſpõ dedũ eſt ſᷣm ſui qualitatẽ vt patebit Deinde ꝓpono tibi iſtaʒ copulatiuã tu ſedes ⁊ tu es ronie ipſa eſt conce denda qꝛ ẽ pertinẽs poſito et ↄceſſo ſic. ſequit᷑ enĩ tu es rome ⁊ tu ſedes &D tu es rome ⁊ tu ſedes.Ex quo vl⸗ terius infert᷑ vnaʒ pꝛopõnem in vno loco poſitam eſſe negandã et in alio cõcedendã. Si ponat᷑ tibi iſta tu es rome ⁊ eam admittas. poſtea pꝛopo natur tibi iſta tu ſedes et eã ↄcedis qꝛ eſt ĩpertinẽs in illo loco.ſʒ ſi pꝛiꝰ imediate poſt poſitum pꝛoponat᷑ tibi iſta copłatiua tu es romex tu ſedes aining. Keſ N es admitteche ſeh anul lam ſ⸗a jepugnut ſlcut notun⸗ natur tibi iſta copula tu es rome. negaͤ impertines pollto ig pulatius ſ egic a ſt xccid puto copul t᷑t poſtto falſo ct mper Exr illid no concluchti⸗ coprlatiua ſit impertin ſeorſum ipertinens9 tamen dertmes con ſimnul.Et igitur poſde ſlti polt conceſlion ipſa eſt cöcedenda. na ſoli dehet ſuſtinere coceſſm. et igit ſe copyel abobus ſimul epugnas alicut vel et negare, 7 hoc ſ lis vel repugnlio, ſuncĩſit wama ren biliquo acmiſſum ciae gmionis gpoſſti ſeſt Mnti.orter dico obil Mtüvt ſe extenclat nd * 1 muitiigrnagu unn lig Et dien ſes inpvyhnid t puyni lte r ſenultur tu es fone t es rome cum aßs ne hte oſſes enim. gereſecſt pins pe ſedes admittedh rtines quureſps Nqualltue t patebt orcd Ma coprlatn ts fome wſaeſtconee mines doſtver eſ⸗ im es fonetu ſſ uſeiis tllo / nnz orpimi ſe egnmii tit AlS wmnitliſt tues nirs goſten nd ſecrs erti Ntcl iloloeo. ll NI⸗ Stum prohongkti e romer tu ſece — ,-co——— et ſi neges illã tunc iſta tu ſedes eſt pertinẽs non poſito tantũ ⁊ negato tmi ſʒ poſito ⁊ negato ſimul. tu es rome ⁊ nõ ẽ ita ſicut ſignificat iſta tu ſedes.et ſic iſta tu ſedes et tu es rome ſequit᷑ ita nõ eſſe ſicut iſta ſignificat tu ſedes. et ſic iſta tu ſe⸗ des repugnat obligato ⁊ bene nega to.quia eius oppoſitũ ſequit᷑ ex po⸗ ſito et bene negato. Ex quo vlteriꝰ ↄcluditur argumẽtuʒ nõ valere quo ꝓbatur ꝙ aliqua copulatiua eſt ne⸗ ganda in aliquo caſu cuius quelibet pars eſt concedẽda. Solet enim ·ſic argui. ſit rei veritas ꝙ tu ſedeas et pꝛoponatur tibi iſta ꝙ tu ſis rome ⁊ eã admittis. poſt ꝓponatur tibi iſta tu fedes admittẽda eſt: qꝛ ĩxertinẽs vera.nõ eni ad eam ſequitur nec ulli repugnat ſicut notũ eſt. Poſt ꝑpꝛopo natur tibi iſta copulatĩa tu ſedes et tu es rome.negãda eſt qꝛ falſa eſt et umpertinẽs poſito igitur aliqua co⸗ pulatiua eſt negãda cuiꝰ ꝗqᷓlibet pars eſt ↄcedẽda puta copulatiua ↄpoſita ex poſito falſo et impertinẽti. Bꝛeui ter illud nõ concludit:qꝛ licet pᷣdicta copulat iua ſit impertinens poſitum ſeoꝛſum ⁊ ĩpertinens ↄceſſo ſeoꝛſuʒ. tamen eſt pertinẽs conceſſo ⁊ poſito ſimul.Et igitur poſt conceſſionẽ po ſiti ⁊ poſt conceſſionẽ alterius ꝑtis ipſa eſt cõcedenda.nõ enĩ reſpõdens folũ debet ſuſtinere poſitũ ſed etiaʒ cõceſſum. et igit᷑ ſequens cx aliquo eoꝝvel ãbobus ſimul debet ↄcedere repugnãs alicui vel ãbobus ſimul debet negare. ⁊ hoc ſi notũ ſit. hoc ẽ ſequẽs vel repugnãs. Quantũ ad ſecundũ ſit pꝛima regula.obligatũ ⁊ ab aliquo admiſſum eidem in tẽpoꝛe obligationis ꝓpoſitũ eſt ab eo cõce⸗ dendũ. Notãter dico obligatũ et nõ poſitũ vt ſe extendat nõ ſolũ ad iſtaʒ ſpeciẽ obligationis que eſt poſitio:ſʒ Etiam ad alias.Et dico ab aliquo ad Si enĩ miſſum : qꝛ poſito ꝙ poneretur tibi iſta tu es rome ⁊ eam nõ admittas. et poſt ponat᷑ tibi iſia nõ es obligatꝰ ad concedẽdum eam.iſ Et notanter dico eidem:quia ſi goneretur iſta tu es rome ⁊ nulli alteri et ſoꝛti pꝛopo neretur iſta homo eſt aſinus ⁊ deus eſt conuertũtur et nulli alteri nõ es obligatꝰ ad ↄcedẽdum eam:qꝛ nõ eſt tibi poſita ſed alteri ſcʒ ſoꝛti.Et no⸗ tanter dico im tempoꝛe obligationis quia ipſo expirante nõ plus teneris obligatum concedere. Notandũ eſt ꝙ aliqui in pꝛedicta regula apponũt hoc mẽbꝛum ſub foꝛ ma poſiti vel obligati pꝛoꝑoſitum. Nam dicũt ſi marcus ⁊ tulius ſint noĩa ſynonima/ et ponatur tibi iſta marcus currit quam admittas. de inde ꝓponatur tibi iſta tuliꝰ cur rit nõ habet eam cõcedere qᷓuis poſita pꝛopter hoc ꝙ nõ eſt tibi ſub foꝛma poſiti pꝛopoſita.. Bꝛeuiter apparet michi ſi ponatur iſta marcus currit ꝙ nõ pꝛopter hoc ponitur iſta tuiius eurrit.ſunt enĩ diuerſe pꝛopõnes et ideo ſi poſtes ꝓponatur tibi iſta tu⸗ lius currit nõ pꝛoponitur tibi roſita ſed ſequens benc ex poſito.et ideo ſi ſcires ꝙ marcus ⁊ tulius eſſent no⸗ mina ſynonima bene haberes conce dere tuliũ currere tanq; ſequens ad marcum currere.Et ſi dubitares ꝙ& marcus ⁊ tuliusſſent noĩn ſynoni ma cũ pꝛoponeret᷑ tibi iſta tuliꝰ cux rit haberes reſpõdere dubie.Ex his apparet michi ꝙ fruſtra additur ſub foꝛmale poſito vel obligati ꝓpoſitũ Secũda regula eſt.Omne ſequẽs ex obligato admiſſo conceſio vel cõ⸗ ceſſis cũ obligato vel oppoſito bene negato vel bene negatis ſcitum eſſe tale in temꝑoꝛe obligationis eſt con cedendum. ¶¶ Et notanter dixi obli⸗ gato ⁊ ſimiliter acmiſſo ꝓpter cau⸗ ſas dictas in pꝛecedenti regula. Eèt 5 ooltii notanter dixi conceſio vel conceſſis cũ obligato.qꝛ ita reſpondens tenet᷑ fuſtinere illud qð ſequit᷑ ex conceſſo cum obligato: vel ex conceſſis ſicut tenetur ſuſtinere illa que ſequũtur ex obligato ſolo. et ſimiliter ita te⸗ netur fuſtinere ex obligato ſoio ſe⸗ quens ſicut tenetur ſuſtinere obli⸗ gatum. Similit dicitur ex obligato vł bene negatis:qꝛ reſpõdens ita te netur ſuſtinere ſequẽs ex obligato ſicut obligatũ.⁊ etiã oppoſito illius quod benẽ negat vel oppoſitis nega toꝛum ſi ꝑlura fuerint negata ſicut illud quod ſeqͥuitur ex obligato ſo⸗ lum: quicunq; enĩ tenetur ſuſtinere altq uod ãtecedes tenetur ſuſtinere et conſequẽs.Et ſimilit dixi ſcitum eſſe tale. ⁊ ſi neſcitur eẽ tale nõ opʒ ꝙ conceà atur.verbi gratia.ſi ponat᷑ reſpõdenti ꝙ marcus currit:poſt po nat᷑ ſibi iſta tulius currit et neſciat ꝙ marcus ⁊ tulius ſint ſinonima nõ dehet ipſam ↄcedere licet ſequat᷑ ex poſito ex eo ꝙ latet reſpõdenti illud qð eſt ſequẽs. ideo poteſt ad eam re ſpondere dubie donec ſciat quod eſt conſequẽs et ꝙ ulla duo ſunt ſinoni ma.E xempla iſtius regule pñt poni de pꝛĩo ſcʒ omne ſequẽs ex obligato æ admiſſione in tẽpoꝛe obligationis eſt concedẽdum. vt ſi ponatur ante? cedẽs eſt album et ipſe eã admittat ꝓponatur iſta antichꝛiſtus eſt colo⸗ ratus ipſe habet eam concedere. Similit omne ſequens ex obligato admiſſo bene conceſſo eſt conceden⸗ dum. vt ſi ponatur iſta homo eſt aſi nus et deus eſt conuertũtur.poſt ꝓ ponatur iſta hec eſt vera deus ẽ ↄce denda eſt.poſt ꝓponatur iſta hec eſt vera hõ eſt aſſnus ↄcedẽda eſt tanqᷓ ſequẽs ex obligato et tanq còceſſo. ſequitur eni:homo eſt aſinus et deꝰ eſt cõuertuntur.et hec eſt vera deus eſt:igitur hec eſt vera hõ eſt aſinus. Similiter om̃e ſequens ex obligats admiſſo cũ conceſſis eſt ↄcedẽdum. vt ſi tibi ꝓponatur iſta antichꝛiſtus eſt coloꝛatꝰ et eã admittas.pꝰ ponat᷑ tibi antixpᷣs nõ eſt albus ↄcedẽda ẽ᷑. Similiter iſta antixpᷣs nõ eſt niger. poſt ponat᷑ iſta antixps eſt medio co loꝛe coloꝛatꝰ ↄcedẽda eſt qꝛ ſequitur ex obligato et bene cõceſſis vt notũ eſt de ſe.ſiłr ſequẽs ex obligato ad/ miſſo et poſito bene negato ↄceden⸗ dum ẽ.vt ſi ꝓponatur iſta hõ eſt aſi nus et deus eſt cõuertuntur.⁊ hec ẽ vera hõ eſt aſinus negãda eſt cuʒ ſit falſa et impettinẽs. poſt ponat᷑ iſta⸗ deus eſt nõ eſt pꝛopò vera ↄcedenda eſt taniᷓ ſequens ex obligato et ad⸗ miſſo ⁊ poſito bene negatoſſ Tertia regula eſt repugnãs obligato ↄceſſo vel cõceſſis et poſito bene negativel bene negatoꝛũ ſcitum eẽ tale eſt ne⸗ gandũ in tẽpoꝛe obligationis.Exem pla poſſent poni vt pꝛius. ¶ Quarta regula.ad omne impertines in tp̃ᷣe obligatiõis reſpondẽdum eſt ſᷣm ſui qualitatẽ quã habet ad nos.q ſi ſit verũ ſcitum eſſeverũ concedẽdum ẽ ſi falſum ſcitũ eſſe falſum negãdum eſt.Quia ſl ꝓponatur tibi iſta tu es rome ⁊ eam admittas poſt pꝛoponat᷑ tibi iſta homo eſt aĩal concedẽda eſt qꝛ impertinẽs vera. nec enim eſt ſe?- quẽs ex obligato nõ repugnãs eidẽ eodẽ modo cõcedendũ eſt de falſo et dubio.ſ Quinta regula.eadẽ pꝛopõ in tempoꝛe obligationis invno loco poſita eſt pertinẽs et in alia imper⸗ tinens.vt pꝛoponat᷑ tibt iſta tu es ro me ⁊ eam admittas. tunc pꝛoponat᷑ tibi iſta tu ſcribis concedenda eſt.qꝛ impertinẽs vera. ſed ſi es rome negãda eſt:qꝛ falſa et ĩper⸗ tinens eſt. Et ſi pꝛius ꝓponatur iſta cum ſcribitur negãda eſt quia perti neno et repugnãs poſito bene negat ſi pꝛius pꝛopo?⸗ netur iſta copulatiua tu ſcribis ⁊ tu. ſthac arte (Sepktin ſeaütur Nradictoria cummt ſi ponatur 4 ſ ela hoc no admitta ohontt ie concedere g no Ract eñex quo Nonea Daanare obligno zamiſo hzi⸗ hoe i negadu necm iboſſiblegſe. dro⸗ necim p ſet qye i ſps yt llaq ſic feh q ppa ſignifcetſici futt in eternumen ſertile deuseh. tetipoſſihle guo ſisnt gualllercg ⸗ egdſ efeſd, nd eiztiet⸗ ens er Dbigonrd, dhenegenit Ngnnis oblgato eſ, thoſtobene egli iſcluncetileet ne, neobiigtloiis Eten hnl tpmmns, ſOuen me inpemins in tje ndiimaltn beraa e gell ſt er concecicmn ſeſilſun negidun otatur tibita tues Nituu enunnni Aaiin conecthicl tot repugtig e Sedenai e de ſet nta reguli, i u biigeton⸗ ſmmo l eineset n irtnpn wutitſ esfe ntmus,e ni oanateflgel ſelſ gtneſ,/ n tu ſribis vin tlanfüſ etinen⸗ vnã cum obligato admiſſo ⁊ igitur tu ſcribis cũ añ pꝛedictã copulatiuã erat poſtpoſita erat imꝑtinẽs ⁊ poſt ꝓpoſita erat ꝑtinẽs.¶ Sexta regła durãte tpᷣe obligatiõis non ẽ certiſi cãda quelʒ q̃ſtio. Nã ſi ita ẽ ꝙ ſolus ſoꝛtes loquat᷑ ⁊ ꝓponat᷑ tibi iſta:ſoꝛ tes tacet ⁊ eam admittas.poſt ꝓꝑo nat᷑ iſta:aliquis homo lodtur cuʒ ſit v cõcedenda eſt qꝛ ĩꝑtinens va ex caſu.pʒ ꝙ ſit imꝑt inẽs qꝛ nõ ſedtur ſoꝛtes tacet:igitur aliq̊s homo loqt᷑ CT poſt querat᷑ ab illo qᷣs ſit ille hõ qͥ loqtur.ſi dicat᷑ ꝙ ſor̃s.cõcedit repu⸗ gnãs obligato adiſſo.ſi dicat ꝙ pło cõcedit falſum ⁊ imꝑtinens.Ex iſto ſetur ꝙ ꝓpoſitio ꝑticularis vel in definita ẽ ↄcedẽda:tñ nulla ſingula ris eius ẽ ↄcedẽda.qꝛ hec ꝓpõ aliqᷣs hõ loqᷣt eſt ↄcedẽda ex obligato.nul la tñ eius ſingłaris ẽ ↄcedẽda.qꝛ oʒ ↄcedere repugnãs poſito vel falſuʒ imꝑtinens quoꝝ quelʒ ẽ incõueniẽs in hac arte ¶ Septima regła ad qð ſequũtur ↄtradictoꝛia non eſt ↄcedẽ dum.vt ſi ponatur ꝙ a ſit oẽ illð qð nõ eſt a hoc nõ admittas.qꝛ admiſſo opoꝛtet te concedere ꝙ ſi a eſt a:ꝙ a nõ eſt a.et eõ.ex quo a ẽ oẽ illud qð non eſt a. ¶ Octaua regula.poſſibili obligato admiſſo lʒ falſoꝛnon ꝓpter hoc ẽ negãduʒ nccĩm ꝑ ſe ⁊ ↄcedẽdũ iĩpoſſibile ꝑ ſe. Pro quo notãdum ꝙ/ nccim ꝑ ſe ẽ qð ẽ ad oẽm differẽtiaʒ tpᷣis vt illa q̃ ſic ſe hñt ꝙ qualitercũ q; ipᷣa ſignificẽt ſic ẽ:licet ab eterno fuit ⁊ in eternum erit nec põt aliter eſſe vt iſta deus eſt. Impoſſibile per ſe eſt ĩpoſſibile quo ad cõem dr̃iam tpᷣis vt qualitercũq; ipſa ſigniſicat: ipoſſibile ẽ eẽ.vt deus nõ ẽ. Inpoſ ſibile ꝑ accñs eſt qð nõ eſt ĩpoſſibłe quo ad dem draʒ tpᷣis:ſʒ quo ad ali⸗ quã dr̃ia s ſic ſe hʒ ꝙ qualiter cunq; ipſa ſigniñcat:impoſſibile eſt ita eẽ vel fuiſſe.vt ꝓpoſit io falſa de pꝛeterito. Et de tali impoſſibili pot ↄcedi ꝙ impoſſibile põt eẽ veꝝ.ideo erit nccim. Uñ lʒ hec ſfit ĩpoſſibilis ego fui rome:tñ ſi irem ⁊ reuerterẽ ipᷣa eẽt vera ⁊ nccĩa.ecõtra ẽ nccim per accñs. ¶ Nona regula:obligato poſſibili admiſſo lʒ falſo non ẽ incõ ueniẽs ↄcedere impoſſibile ꝑ accñs negare nccim ꝑ accñs.et hoc qũ poſitũ ſit ĩpoſſibile ⁊ ↄceſſum ſit im poſſibile vel qñ ſequẽs ex ↄceſſo cũ alio ſit impoſſibile.vᷣbi gr̃a.ſit verũ ꝙ nunqᷓ rñdiſti ad deum eẽ: deinde ponat᷑ tibi iſta:nuni rñdiſti ad deũ eſſe.admittẽda eſt qꝛ neceſſaria per accñs.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta:deus eſt ens.cõcedo:quia vᷣa ⁊ impertinens poſito:poſt ponatur.tu reſpõdiſti ad deũ eẽ̃.eſt negãda.qꝛ repugnãs poſi to a te admiſſo: lʒ ſit neceſſaria per accñs.poſt ꝓponat᷑ iſta:nũqᷓ; rñdiſti ad deum eẽ ↄcedenda eſt qꝛ poſita ⁊ admiſſa:lʒ ſit impoſſibiliſ per accñs ſic igit᷑ pʒ qualiter poſituʒ qð pꝛimo erat neceſſarium per accidẽs factũ eſt impoſſibile ꝑ accñs. Exemplum ſcði:ponatur tibi te eſſe rome.et ad mittas.deiñ pꝛoponat᷑ tibi tu nunqᷓ; rñdiſti ad deum eẽ ẽ ↄcedẽda:qꝛ vᷣa ⁊ imꝑtinens.poſt ꝓponat᷑ tibi deus cẽ.qua ↄceſſa ꝓponit᷑ tibi:tu rñdiſti ad deum eẽ ẽ negãda qꝛ repugnans ↄceſſo:⁊ tñ ẽ neceſſaria per accidẽs igitur eius oppoſitũ eſt ↄcedẽdũ.ſic igitur cõceſſuʒ neceſſariũ factuʒ eſt impoſſibile per accidẽs.Exemplum tertii.ponat᷑ tibi te ſedè.q̃ᷓ admiſſa ponatur tibi te ſedere ⁊ nunqᷓ; re⸗ ſpõdiſſe ad deũ eẽ ſunt ſiłia.ↄcedas qꝛ vᷣe ⁊ imꝑtinentes.poſt ꝓponatut tibi deus eſt.ↄcedas quia vera ⁊ im pertinens.poſt pꝛoponatur tibi: tu nuni reſpõdiſti ad deum eſſe:ipſa eſt ↄcedẽda:tamen eſt facta impꝑoſſi bilis poſti; eratvera ⁊ neceſſaria ex vno conceſſo tum altero. õtra regulã dubitatur.poſſibile vblgat ad impoſſ ibile: poſtq nõ ſunt cõceſſa nec poſſibilia: videt᷑ ꝙ; ꝓpter hoc nullũ ſit impoſſibie cõ cedẽdum: Kñdet᷑ ꝙ regula eſtvera ⁊ f undat᷑ ſuꝑ his duobus quoꝝ pꝛim eſt. Si aliqd ſit ↄceſſum in temꝑoꝛe obligationis ſemꝑ eſt cõcedendum dum ꝓponitur durante illo codem Scðm eſit ꝙ aliqd qð eſt ĩ vno loco poſſibile ĩmo nccĩãm ꝑ accñs ⁊ con- ceſſum ĩ alio loco eſt impoſſibile.iõ ex quo pꝛius erat conceſium poſt ea qñq; pꝛoronitur durãte eodẽ tẽpoꝛe eſt cõcedenduʒ.ꝙ aũt in vno loco ſit neceſſarium ⁊ in alio impoſſi ibile ps Sit veruz ꝙ nuncy rñdiſti ad deum eẽ:tũc hec eſt vera: nunip reſpõdiſti ad deuʒz eẽ.poſt ꝓponatur iſta: deus cſt. cõcedas illam hoc facto ẽ impoſ ſibilis tu nuniᷓ reſpõdiſti ad deum eſſe.quia eſt falſa de pꝛeterito.tñ ſt in eodem tpᷣe tibi ꝓponatur eſt 2ce⸗ denda a te poſtiᷓ tu cõceſſiſti quãdo adhuc fuit va ⁊ neceſſaria ꝑ accñs. Et qñ dicis poſſibile nuniᷓ obligat ad impoſſibłe.dico ꝙ ĩmo.¶ Quãtũ ad ter tiũ reſtat videre de ſpeciebus obligationis. VUnde ¶ Sciendum ꝙ ſex ↄſueuerũt poni ſpecies obligationis: ſcilʒ impoſitio poſitio / depoſitio/ petitio/ſit verum dubitatio:quaꝝ ſufficiẽtia pᷣt ſumi. ¶ Pro quo ſciendum ꝙ obligare ad actum eſt facere obligationẽ in qua expꝛimitur actus cxercẽdus a reſpõ denteicirca obligatum.vt verbi gr̃a Si dicerem credo reſpondere affir⸗ matiue pꝛimũ pꝛoponendum ad me. vel ſi dicereʒ petò te facere ad pꝛĩm pꝛoponendũ ad me ⁊ nõ reſpondere Sed obligare ad habituʒ eſt facere obligationem ĩ qua non expꝛimitur actus exercẽdus a reſpõdente circa obligatũ.vt ſi dicereʒ pono tibi iſtã in es romeꝭ. ¶ Secũdo ſciendum ꝙæ quidã ẽ actus incomplexus:ſicut eſt reſpõdere.⁊ quidã complexus: vt te ſcire te currere.Zũc ſic.oĩs obliga tio vei obligat ad actum vel ad ha⸗ bitum. Si ad actũ hoc ẽ dupliciter vel ad actuʒ incomplexum:et ſic eſt petitio.vel ad actum complexum:et ſic eſt verũ.verbi gratia.ſi opponẽs peteret a reſpõdente:peto te reſpon dere affirmatiue ad pꝛimũ pꝛoponẽ⸗ dum ad me.hoc eſt exemplum de pe titione. Exemplum ſcði.ſi opponẽs dicat reſpondenti ſit verum te ſcire te reſpondere. Si auteʒ obligat ad habitum:vel ergo cadet ſuper com⸗ plexum vel incomplexuʒ ſimul:⁊ ſic eſt impoſitio.vel ſuper complexum tin.et hoc dupliciter: vno modo ad ſubſumendum pꝛo vero:⁊ ſic ẽᷓ poſi tio.vel ꝓ falſoꝛet ſic ẽ depoſitio.vel ꝓ dubio ⁊ ſic ẽ dubitatio.et ſic ſunt ſex ſpecies obligationis quaꝝ quat tuoꝛ tin ſunt invſu:impoſitio/ſʒoſi⸗ tio/depoſitio/⁊ petitio. Et qꝛ impo ſitio eſt obligatio mediãte qua com plexum vel incomplexũ ad ſignificã dum talẽ ſignificatiõöem et qꝛ ſigni ficatiões complexoꝝ vel incõplexoꝝ in diſputatione debent pꝛeſupponi pᷣmo ergoſinter ceteras ſpecies obli gationis dicenduʒ eſt de impoſitiõe poſtea de aliis. Primo igit᷑ vidẽduʒ eſt de aliqdbus ꝓpoſitiõibꝰ que ſunt concedende circa iſtã ſpẽm.ſecundo vnã regulam obſeruãdam.tertio ſo phiſmata circa iſtam ſpeciem.,.g ¶ã OQuantum ad pꝛimum circa iſtam ſpeciem argumẽtatiõis ↄcedit᷑ ꝙ a. eſt aliquid:⁊ tñ nichil ẽ a.vt ſi a.im poneret᷑ ad ſigmificãduʒ iſtam oꝛõeʒ oĩs homo.hec eſt ↄcedenda:a eſt ali quid ſicut oĩs homo eſt alidd.⁊ etiã iſta:nichil eſt a:ſicut eſt iſta:nichil ẽ oĩs homo.ſcdo cõcedendũ eſt ꝙ a ẽ a:tñ nulluʒ b. eſt a.vt ſi a imponere tur ad ſigniſicãdumiſtãa oꝛõem oĩs lem obligatlonnis n ſiſignificatio ilius pendeter veritater ſtionis in qua ponitur. ccöerſo veritas fal dent er ſignificatione i (Ovätumadſcm crr⸗ incöplere dnyoſitd po⸗ ponatur ga ſignihcct vera t hoiem in ppo⸗ dlcri homo vel non h tũc ꝓponatuf iſta hon us yel dubitas ve e ais ? bene iñes:n eſt a.et per ſegn ni ſrtia ſionfecr iil ngio r i ri⸗ 4 lehoeſ perimp mmeſthomo vet Prflig gepoſlt niie erinpoe aſigif dubririoet ſteſunr⸗ ationns quan gun nſueinpoſto l⸗ etn. Etrinn Mnuüte gun m Neru aaſnifci tlöem erarſtgni r vl incopleros ebent eſupport nera eieso geſt de mpol tͤ⸗ Drindiglt tidn Poſiödd veſune ca ſii ſpen ſomd⸗ bſernidm em ſtan ſpecen pummnCftiſin triis Mdt² ſcictg iſlen onde⸗ Nudeniencſ Ai eſalidtl teſ ſtunichlie eenci eſise 1r ſaimporete vera:⁊ eſt b.⁊ tñ iſta eſt falſa beſt a ſicut iſta:aliquis homo ẽ oĩs homo Tertio cõcedendum eſt ꝙ a et b cõ uertũtur:tamen a non eſt b. nec eõ. vt ſi a imponatur ad ſignificandum hanc oꝛõem oĩs homo ⁊ b ſimiliter. OQuarto ↄcedit᷑ ꝙ a eſt b.tñ b exñte impoſſibile eſt a ccẽ̃.vt ſi a imponere tur ad ſignificãdum hanc oꝛõem qᷣlʒ hoĩm:⁊ b vnus ſolus homo:tũc hec cſt ↄcedẽda.a eſt b.tñ ſi b ẽ:impoſſii⸗ bile eſt a eſſe.ſicut ſi ſolũ vnꝰ homo eſt impoſſibile eſt ꝙ quſiʒ homo ſit. Quĩito cõcedit᷑ ꝙ a videt b.tñ b non videtut ab a.ſi a imponeretur ad ſi gnificãduʒ oĩs homo:tũc ↄcedendũ eſt ꝙ a videt b:ſicut oĩs homovidet aliquẽ hoĩem.⁊ tñ negãdum eſt ꝙ b videtur ab a.ſicut iſta:aliquis vide tur ab ommt homine. ¶Quãtum ad ſcðᷣm ponã vnam re⸗ gulam obſeruãdam circa iſtam ſpe ciem obligationis ꝙ nunqiᷓ poſitio ẽ vbi ſignificatio illius quod imponit᷑ dependet ex veritate ⁊ falſitate ꝓpo ſitionis in qua ponitur.eſt enim ſic ecõuerſo ꝙ veritas ⁊ falſitas depen dent ex ſignificatione impoſitoꝛum ¶ Ouãtum ad ſcõᷣm circa incõplexũ incõplexe impoſituʒ pomt᷑ exẽplum.,.2 ponatur ꝙ a ſigniñcet aſinũ ꝓpõe vera ⁊ hoĩem in ꝓpõne falſa:⁊ hoc dictũ homo vel non homo in dubia tũc ꝓponatufr̃ iſta homo eſt a.vel ne gas vel dubitas vel cõcedas.Si cð cedis ⁊ bene rñdes:tunc talis ꝓpoſi tio eſt vᷣa.et per ↄſequẽs per impoſi tionẽ factã a ſignificat aſinũ.⁊ ſi cõ cedis hoĩem eẽ a.cõcedis hoĩem eẽ aſinũ.ſi negas ⁊ bñ rãdes tũc talis eſt falſa hõ eſt a per impoſitiõem.et ſic per impoſitiõem factã hec ẽ falſa homo eſt homo. qꝛ poſitũ eſt ꝙ in ꝓ põne falſa a ſigĩificet hoĩem.ſi dubi tes tũc per impõeʒ a ſigĩficat hoĩeʒ 1 homo ⁊ b aliquis homoꝛtũc hec eſt vel non hoĩemet ger ↄſisĩ hec ẽ tibi dubia hõ ẽ homo vel ñ hõ. Solutio habet᷑ ꝑregulã poſitã ꝙ talis impo⸗ ſitio ñ ẽ admittẽda.eo ꝙ ſigĩficatio que imponit᷑ depẽdet exveritate vel dubitatõe pꝛopõnis.¶ Aliud exẽplũ de incõplexo cõplexe ĩpoſito. Inpo natur enĩ ꝙ a ſignificet hãc cꝛõem deus eſt et poſt ꝓponatur a. vel ↄcẽ dis vel negas vel dubitas.ſi ↄcedis ⁊ bñ rñdes ſeqᷣtur a eẽ pꝛopõem ⁊ ꝓ ↄñs habere copulã.qð eſt falſũ. Si neges:igit᷑ negas illð qð ↄuertitur cũ nccĩo.qꝛ ſigificat᷑ ſcire iſtã deus eſt: S ↄuertit᷑ cũ ea: g&̊ male rñdes.ſt dubites. Z tu dubitas illud qð ſcis ↄuerti cũ vero nccĩo:g& male rñdes. Quidã rñdẽt admittẽtes impõem ⁊ cũ ꝓponat᷑ a nec negant nec ↄcedãt nec dubitãt.ꝗqꝛ nec eſtveꝝ nec falſſũ. et cũ dĩ a ↄuertit᷑ cũ iſta deus ẽ.ne⸗ gant. et qñ dr pᷣciſe tm̃ ſignificat ſi cut iſta deus ẽ:ↄcedo.⁊ negat᷑ ↄña. Et dicũt ꝙ ſi ↄña deberet valere oʒ addi ĩmediate añte qð a ſit ꝓpõ.mõ hoc ẽ flm̃.ſʒ hoc nõ vʒ ſᷣm alios. Nã qꝛ ſigna ad placitũ ĩiſtituta ſunt vᷣa vel falſa nõ hñt ex ſe ſed ex eoꝝ im poſitiõe.vñ ſi deus ẽ:añ impõem ita erat veꝝ vel falſuʒ:ſicut bu/ba/baf᷑ ideo ſi a imponeretur ad ſignifican dum deus eſt:ipᷣa ſuboꝛdinaret᷑ vni mẽtali nccĩe ſicut iſta deus ẽ. Et di co vlterius ꝙ cũ ꝓponit᷑ a ↄcedendũ eſt.Et cũ dicit᷑igit᷑ a ẽ ꝓpõ.cõcedo Et qñ dicit᷑ non habet ſubiectũ/pᷣdi catũ/nec copulã. UVeꝝ ẽ foꝛmaliter: tamen coꝛreſpõderẽt eoꝙ coꝛrñdet vni mentali habenti illa. ¶ Aliud exemplum ðde impoſitione dependenti. Unde impoſitio depen⸗ dens: depẽdet ab ahquo actu vtẽtis Pro quo ſit regula.impoſitio denẽ dens non admittit᷑ niſi ſub conditi⸗ one.Exempluʒ.ſit a nomen tuum ſi pꝛim qð ꝓponet᷑ ſit falſum · nomẽ alterius ⁊ nõ tui. Si pꝛimum quoò tibi pꝛoponetur ſit verum poſt ꝓpo natur iſta:tu es a.querit᷑ an tu es a ci dicatur ꝙ ſic: igitur pꝛimũ tibi ꝓpoſitum eſt fa ſum ⁊ per ↄſequẽs a non eſt nomen tuũ: igitur tu non es a.igitur ſi tu es a tu non es a. ſi tu non es a:tunc pꝛĩm pꝛopoſitum a me eſt ven. igitur a eſt nomen tuũ. igitur ſi tu non es a: tu es a. Solu tio.impoſitio nõ debet admitti niſi ſub hac ↄditione ꝙ a eẽ nomen tuũ ſtet cũ pꝛimo ꝓpoſito.mõ a eẽ nome tuũ ⁊ non eſſe nomen tuũ:nõ ſimul ſtant quoꝝ vnũ caſu pᷣdicto opoꝛtet eẽ pꝛĩm ꝓpoſitũ:⁊ aliud opoꝛtet eſſe illud ex quo deducta ſunt pᷣma incõ ueniẽ tia. ¶ Aliud exẽpluʒ.fit a pᷣmũ inſtãs qð ꝓponit᷑ tibi falſum ⁊ poſt tibi ꝓponatur a eſt. vel cõcedis vel negas. ſi ↄcedis ⁊ a eſt inſtaãas: ergo ponit᷑ tibi falſum:igit᷑ a eſt falſuʒ. EFt ſi tunc a non ẽ:a eſt.igit᷑ ſi a eſt a non eſt.ſi negas:̊ ẽ falſum ꝙ aẽ̃. et ſi hoc ẽ falſum:ſeqᷣtur impoſitiõe facta ꝙ a eſt.igitur ſi a non eſt a eſt Dico per caſuʒ nõ admitto:nec ſub hac ↄditione ꝙ a non ẽ ſtet cũ pᷣmo ꝓpoſito a me.mõ a eſt ⁊ a non ẽꝛnõ ſtant ſimul.tũc plura talia pñt fieri quoꝝ ſolutiões patent cõ ſideranti. Scððm p̈dicta de complexo cõplexe ſinpoſito unponat᷑ ꝙ hec oĩno incõ⸗ grua hoĩem ẽ:ſigniſicet pᷣciſe deus eſt. poſt pponat᷑ hoĩem eſt.ſi acedas æ bene rñdes ſedtur hoĩem eſt eſſe veꝝ.et per ↄñs incõgruũ eſt verum qð falſuʒ eſt. ſi negas vel dubitas. tu negas vel dubitas qð ſcis eẽ cõ uertibile cũ neceſſario. ſRñdet᷑ ꝙ cũ ꝓponuur hoĩem eſt nec cõcedendũ nec dubitandũ:nec negandum eo ꝙq; or̃o incõgrus nec vera nec falſa eſt Et qñ dr ipſa ſignificat iſtã deus ẽ. ↄcedit᷑ ⁊ negatur ↄña. Uñ ad hoc ꝙ; aña ſit bona opoꝛtet in añte addi ⁊. „ eſt oꝛatio incᷣgrua.modo ſic nõ eſt. ſed bꝛeuiter illud nõ placet aliisda hoĩeʒ de ſe ñ habet ꝓꝙ ſit recti caſus ſed per accidẽs.qꝛ ſi in pꝛincipio fu⸗ iſſet oꝛdinatuʒ huic ↄceptui cui mõ ſuboꝛdĩat᷑ et cũ ad placitũ pᷣt impo ni ad coꝛreſpõdendũ ↄceptui accuſa tiui caſus ⁊ noĩᷣatiui caſus ⁊ cũ iſts hoĩem eſt imponit᷑ ad ſignificãdum iſtaʒ deus eſt:eſt concedenda. Et qñ dicitur igit᷑ ẽ vera hoĩem eſt.ↄcedo ꝙ eſt vera nec incõgrua reſpectu ta lis ſignificati ad quod de nouo ipſa imponitur ad ſignificãduʒ.eodẽ mõ dicitur de iſta deum eſt ſi ſit impoſi ta ad ſigniſicandum iſtam: deus eſt ¶ Aliud exempluʒ.ponatur talis im poſitio ꝙ a ſignificet alteram iſtaꝛũ deus eſt ⁊ homo eſt aſinus ⁊ inveri tate ſignificet iſtaʒ deus eſt. ⁊ ſcias ꝙ ſigniſicet alteram iſtarum duarũ lateat tamen te quaʒ eaꝝ ſigmificet tunc pꝛopono tibi ſtam:a eſtverum Si concedis igit᷑ ſic eſt ꝙ a eſt ven fed a ẽ iſta ꝓnoſitio:homo ẽ aſinus igitur iſta pꝛopoſitio homo ẽ aſinus eſt vera.maioꝛ eſt per te conceſſa.et minoꝛeſt tibi dubia:ergo concluſio non eſt a te neganda.ſi negas a eſſe verum:igitur a non eſt veruʒ.ſed a eſt iſta pꝛopoſitio deus eſt:igitur ne gas iſtam: deus eſt. maioꝛ eſt a te cõ ceſſa:⁊ minoꝛ tibi dubia.igitur con cluſio non eſt a te negãda.ſi rñdeas dubitãdo tunc ſic:iſtam deus ⁊.ſcis eſſeveram.ſed iſta deus eſt:eſt a.igi tur a ſcis eſſe verum.et ſic non du⸗ bitas a eſſe verum. Rñdetur conce⸗ dendo maioꝛem:dubitando minoꝛc. et pꝛopter hoc debet dubitari cõclu ſio. Unde habes dubitare an a ſcis eſſe verum.et dato ꝙ a ſcis eſſe veꝝ non pꝛopter hoc ſcires a eſſe verum Unde licʒ in caſu pꝛedicto nõ ſcias a eſſe verũ:tamen in veritate ſic eſt ꝙ a ſcis eſſe verum. cto conccch te 1 rneges ate ſeire e eauit de alla⸗ o duper eſt poſtti. ſimpier/quedn com ſinpier vocaur q cathegorica. Poſltio ſiponatur ppolltio wtio üctina. G tur poſind mdeteri. Attiondlis dicitur Et pꝛimo vickedun glicl. delnde de cöd pllcc eſt obſeruã̃. tz falſumn non epu nec agmiſſioni nec dum. vt ſit tale erẽ ſtum michil eſt tibi ls pono tihi ſtm ſtum. cocegis ty ſcugnis poſtto igit lneges ego Kttibt wltn ſ, nnſtumei gicc inin, ltii ſücktn minmdeng Nuzponnn tin I lſcet enmnſiri noeſt Anustinen tiſtz deust rſcin lefan ſtarum dunh tequnz enn lignſte Nthriſtameſerum hit ſcelgael ve⸗ NMiocvnvéRus lwäalius ler te conceſſn et bia:ergo concluſto ndhe.Anegas a e non en veruzcede odens Ragturn zch maior atec rii duviaegitor co enegicſ fſten leilum densdſt⸗ Niſa wus lluih ſcruncl e MMe ewung ſchn n⸗ ndutteuchnnot⸗ hebet bitl coclu 6 ubereans ſcs aeiztſe en ſartageſe nenmn Aliud exemplum.ponat᷑ talis im⸗ poſitio ꝙ a ſignificet alterã iſtarum rex ſedet ⁊ nullus rex ſedet.⁊ ſoluʒ illa que eſt wa ⁊ hoc te lateat que il larum ſit vera.tunc ꝓponatur iſta: a eſt verum.ſi ↄcedis ⁊ nõ habes cõ cedere niſi illud qð eſt a te ſcituʒ ſe⸗ quitur ꝙ tu ſcis a eẽverũ.ſed nullũ a ſcis eẽ veꝝ.igit᷑ nõ ſcis ꝙ a ſitveꝝ Si aũt neges vel dubites. Contra tu ſcis alteram iſtaꝝ eẽ veram poſt i ↄtradicunt.et tñ ſcisi illa que ẽ vera de iſtis eſt a.igitur ſcis ꝙ a eſt verum.ſeſpõdeas ꝙ ſcis a eẽ verũ et cũ arguitur:nullũ a ſcis eẽ veruʒ cũ igitur non ſcis a eſſe ven. negat᷑ ↄña ꝓpter hoc ꝙ arGrii, a ſenſu di⸗ uiſo ad ſenſum ↄpoſituʒ q̃ ſunt ſibi inuicem imꝑtinentes. Unde caſu pᷣ dicto concedas te ſcire a eẽ verum/ T neges a te ſcire eſſe verʒum.,. ¶ Sequit᷑ de alia ſpecie obligatiõis que vocatur poſitio. Et ſciendũ eſt ꝙ duplex eſt poſitio: quedã vocatur ſimpilex/quedaʒ compoſita. Poſitio ſimplex vocatur qñ ponit᷑ ꝓpoſitio cathegoꝛica. Poſitio vo ↄpoſita di⸗ citur qñ ponit᷑ ꝓpõ ypothetica. Et ſi ponatur ꝓpoſitio copulatiua dicit᷑ poſitio ↄiũctiua. Si diſiũctiua dici tur poſitio indeteriata. Si ꝓpoſitõ ↄditionalis dicitur poſitio depẽdẽs. Et pꝛimo vidẽdum eſt de põne ſim⸗ plici.deinde de cõpoſita. Circa ſim⸗ plicẽ eſt obſeruãda iſta rła.ponibłe lʒ fal ſum non repugnans obligatõi nec admiſſioni nec his ſil ẽ admittẽ dum.vt ſit tale exeplum. Pono tibi iſtam:nichil eſt tibi poſitũ.ſi aãamit⸗ tas pono tibi iſt am alidd eſt tibi po⸗ ſitum.ſi cõcedis tu ↄcedis for̃aliter repugnãs poſito.igitur male rñdes ſi neges.õ ego poſui tibi iſtã:nichil eſt tibi poſitum.ſed iſta nichil ẽ tibi poſitum eſt aliqͥd. igitur aliqd ẽ tibi poſitũ.Rñdetur ſᷣm regulã iam po⸗ ſitam ꝙ talis poſitio non ẽ admittẽ da.qꝛ poſitum repugnat obligationi ex eo ꝙ eius ↄtradictoꝛia eſt for̃alit᷑ ſequens ex obligatiõe.ſ.aliquid eſt tibi poſitum ſicut iã declarabatur. ¶ Aliud exẽplum.tu nichil admittis ſi admittas.pono tibi iſtaʒ aliqd ad mittas.ſi cõcedas tu cõcedis repu⸗ gnãs poſito.igitur male reſpondes Si admittas.ↄtra.tu adnuttis iſtã nichil admittis:ſed iulla eſt aliqd:igi tur aliquid admittis Solutio: talis poſitio non eſt admittenda:quia re⸗ pugnat admiſi ioni. ¶ Aliud exemplum.pono tibi iſtã:tu non es. Si admittis ꝓpono tibi iſtã tu admittis aliquid. Si neges.ↄtra poſui tibi iſtam tu non es.⁊ eam ad mittis ⁊ ipᷣa eſt aliqd:igirur aliquid admittis. Deinde ꝓpono tibi iſtam tu cs. Si concedis. tu cẽcedis re⸗ pugnãs poſito:ergo male reſpõdes Si neges ↄ tu negas ſequẽs ex cõ⸗ ceſſo:igit᷑ iteꝝn male rñdes.Seqtur enim tu admittis aliquid:igit᷑ tu es Soluitur poſitio non ẽ admittẽ⸗ da:quia repugnat poſito. ¶ Aliud exẽ̃plum.pono tibi iſtam:tu non es obligatus ſi admittis/ pono tibi iſtam tu es obligatus. Si ↄce⸗ dis:tu ↄcedis repugnans poſito.igi tur male reſpõdes. Si neges.ↄtra. ego poſui tibi iſtam:tu nõ es obliga tus.⁊ tu illaʒ admiſiſti.igitur tu es obligatus. Soluiturꝙ talis poſitio non eſt admittenda:qꝛ repugnat ad miſſioni ⁊obligationi ſimul pꝛopter hoc ꝙ eius ↄtradictoꝛia.ſ.tu es obli gatus eſt foꝛma iter᷑ ſequẽs ex obli gatione ⁊ admiſſo ſimul: ſicut iam deductũ eſt. ¶ Aliter poteris rñdere ad iſtaʒ:qꝛ ſi placet potes admittere pꝛedictas poſitiões que tñ ſi poſt ea vel eaꝝ ↄtradictoꝛia vobis ꝓponan tur reſpõdeas ad ea ſ̃̊ʒ eaꝝ qualita tes acſi nulla obligatio eſſet facta. Sʒ nũc opoꝛtet moderare illã rłam Oime obligatũ ⁊ admiſſum ĩ tẽpoꝛe obligationis eſt cõcedendũ.opoꝛtet enĩ addere ſi non ſit repugnãs obli/ gationivel admiſſiont vel his ſimul Et tũc regula iã poſita poteſt poni vł ioꝛ.omie ponibiie licʒ falſum ẽ ad mittẽdum.Et ideo ſi vcelles ſtare in ita regla ⁊ ꝓponeretur tibi iſta.tu non es eẽt admittẽda.ſi poſtea ꝓpo ncretur tibi iſta:tu aliqͥd admittis. debes eaʒz negare ꝓpter hoc ꝙ eius cõtradictoꝛia eſt ſequens tibi poſito ⁊ a te admiſſo.ſequit᷑ enĩ for̃aliter: tu nõ es:igit᷑ nichil admittis. Sili ter ſi poneret᷑ tibi iſta:nichil eſt tibi poſitum ſi eã admittis ſᷣm regulam que eſtvłioꝛ.deinde ſi pꝛoponeretur tibi iſta aiiqᷣd ẽ tibi poſituʒ:eſt negã da.cũ ante ego poſui tibi iſtã:nichil eſt tibi poſitum.cõcedas ↄnam ⁊ ne ges añcedẽs. Sed ſi ponat᷑ tibi iſta tu nõ es obligatus ⁊ eam admittis Et ſi deiñ ꝓponatur tibi iſta:tu es obltgatus:neges eã.Et cũ arguitur ego poſui tibi iſtã tu non es obliga tus:⁊ tu eã admiſiſti. Rñdeas cõce⸗ dendo ↄñam ⁊ negãdo añcedẽs. Si militer ſi ꝓponatur tibi iſta: nichil admittis ⁊ eã admittas/⁊ deinde ꝓ ponat᷑ tibi iſta: aliqd admittis.cõce do ↄñ̃am ⁊ nego añs.et ex hoc ſcdt᷑ ꝙ durãte tẽpoꝛe obligationis opoꝛ⸗ tet ſepe reſpõdendo mentirti. Aliud exemplum.tu differs a chi⸗ mera.ſi admittis ꝓpono tibi iſtam: chimera eſt.ſi tu cõcedis: ↄcedis im poſſibile:igitur male reſpõdes. Si neges:tu negas ex tibi poſito ⁊ ad⸗ miſſoꝛ male tñdes.ↄſequẽtia tenʒ ⁊ aũcedẽs ꝓbatur. Nã ſequitur: tu differs a ehimera: igitur differẽtia eſt inter te ⁊ chimeram.et vltra dif ferẽtia eſt inter te ⁊ chimeram:igit᷑ chimera eſt. Rñdetur ꝙ hec non eſt admittenda:tu duffers a chimera ꝓ pter hoc ꝙ eſt ĩpoſſibilis.ſedtur eni ex ea ĩpoſſibile: ꝑputa ꝙ chunera eſt ſicut dictum eſt. Aliud exemplum.ponatur tibi iſta aliqua res non eſt.ſi admittas: ꝓpo no tibi iſtã:oĩs res eſt.ſi ↄccedis:con cedis repugnans poſito ⁊ admiſſo. igitur male rñdes.ↄſfia tenet.⁊ añs patet qꝛ üle repugnãt: oĩs res eſt.⁊ aliqua res nõ cſt. Si neges:negas notum per ſe:igitur male reſpõdes ↄña tenet ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ ſi aliqua res eſt tuncvna res ẽ vel plures res ſunt:ſed oĩs res eſt vna vel plures ſed ita ẽ ⁊ notum eſt ꝙ aliqua res ẽ igitur nccĩm eſt ꝙ tiñ vna res ẽ vel plures res ſunt.et per ↄſequens ne ceſſariũ eſt ꝙ oĩs res eſt.¶ Reſpon detur ꝙ ulla non eſt admittenda: ali qua res non eſt. ꝓpter hoe ꝙ illa eſt impoſſibilis ex eo ꝙ eius ↄdictoꝛia eſt neceſſaria ſcʒ omnis res eſt Aliud exẽplum.pono tibi iſtã: oĩs homo currit.ſi adĩttas ꝓpono tibi iſtã tu curris.ſi cõcedas cõcedis fal ſum cũ non ↄñs.g male reſpondes. ↄña tenet.anrecedens pꝛobatur: qͥa nõ ſequitur omnis homo curritgi tur tu curris:qᷣa ſi tu nõ eſſes: añs eſſet vcruʒ ⁊ cõſequens falſum. Si neges ꝓpono iſtã tu es homo.ſi cõ⸗ cedis:tu cõcedes repugnans.igitur male reſpondes.ↄña tenet.añs pꝛo⸗ batur qꝛ eius ↄtradictoꝛiũ ẽ ſequẽs ex poſito bene negati.quia bene ſe⸗ quitur oĩs homo currit:tu non cur ris:igitur tu non es homo.ad idẽ ſt ↄcedis illam tu es hõ/deinde ꝓpont tur tibi iſta tu curris.ſi cõcedis:idẽ cõceſſiſti ⁊ negaſti in eodẽ tempoꝛe obligationis:igitur male reſpðdes. ſi negas.ↄtra tu negas ſequens ex poſito ⁊ conceſſo:igitur male reſpõ des.ↄña tenet.añs ꝓbatur.nam ie⸗ quitur omnis homo currit:tu es hð igitur tu curris.pꝛima ẽ tibi poſita lris Xeclida g 5 1 pono itam co nne t tu oq̃tls Gi⸗ aſin nõ ſequẽs et po⸗ ſdes t videk non em ſomengftues romen neges neges ſequens ccſorgi male tſes. endo WMa wues rome⸗ lonueris cuiusthon⸗ non ſequẽs er polito nego 2iuͦcti qhne poſitotß ſeſt er o liud cxẽplin. pon ſorne.ſ agmittis: po ſti m es rome Ttule ſcedis fuſũ noͤ ſeqti ſces. poſte⸗ ꝓponat vlcicegi aeccis ſep cgoſto hene nega nesrome t tu non es ueris igik tnl no loq tuncin diſtct oe vnin⸗ lietten gaͤer aami ono tibiſſti i⸗ lins goy nif elgcinlif⸗ mae rſvncke, lis grobatur: homocurrkugt tuni eſes: aſ nensfdſum. S mes homno. Kch, fepugnans. igtu atenetaaßs po, rncſcorus ſeguis egni gulzbereſe⸗ unt:nw pes honn ag i⸗ shent n rroatitid in tend ,nuereſpdts. Gn ſeqvens glur nilenſe berur nam cfrietntsſd ——-— .la tu curris negãda eſt qꝛ falſa nõ ſequens ſicut dictum eſt. Deĩde qũ pꝓponitur illa tu es homo:negda ẽ qꝛ eius ↄtradictoꝛia ẽ ſequẽs ex op⸗ poſito cum oppoſito. UVñ nichilon nus ſi immediate poſt poſitũ ꝓpone retux tibi iſta tu es hõ:ipᷣa ce t ↄce⸗ denda.qꝛ vᷣa ⁊ imꝑtinẽs poſito.et ſi poſt hoc ꝓponeret᷑ tibi iſta tu curris eſſet ↄcedẽda lʒ falſa tñ poſſibilis ẽ ſequens ex poſito bene ↄceſſo.ſeqᷣ tur enĩ oĩs homo currit ⁊ tu es hõ: &D tu curris.Ex hoc iteꝝ ꝑʒ vnã pꝛo⸗ põem invno loco poſitã eẽ ↄcedendã qꝛ ſi in alio loco poneret᷑ eẽt negãda ⁊ ecõtra.ꝓpꝑter hoc ꝙ ĩ vno loco eẽt pertinẽs ⁊ in alio imꝑtinẽs ¶ Aluid exẽplũ:pono tibi iſtã: tu es rome.ſi adittaſ:deiũ ꝓpono tibi iſtã tu es rome. ↄcedẽda ẽ qꝛ poĩta.deiñ tu loq̃ris ↄcedẽda ẽ qꝛ vᷣa ⁊ iꝑtinẽs Deiñ ꝓpono iſtam copuleat iuã tu es rome ⁊ tu loq̃ris. Si ↄcedis:ↄcedis fal ſuʒ nõ ſequẽs ex poſito igit᷑ male vſñides vt videt᷑.non en ſequit᷑ tu es romerig tu es rome ⁊ tu loqris. ſi neges negas ſequens ex poſito ⁊ cõ ceſſo:igit᷑ male rñũdes.Rñdet᷑ admit tendo iſtã tu es rome.et ſiłr iſtã tu loqueris.cuius tñvna pars eſt falſa non ſequẽs ex poſito.igit᷑ negãda ẽ nego iũctuʒ qꝛ lʒ non ſit ſequẽs ex poſito:tñ ſeqᷣt ex poſito ⁊ ↄceſſo ſił. Aliud exẽpluʒ.pono tibt iſtã: tu. es rome.ſi admittis:poſtea ppono tibi iſtã tu es rome ⁊ tu loq̃rts.ſi ↄcedis cõcedis falſũ nõ ſequens.igit᷑ male rũdes.poſtea ꝓponat᷑ iſta tu loãris Si cõcedis ↄcedis rexugnãs poſito cũ oppoſito bene negati.Sequit᷑ eĩ tu es rome ⁊ tu non es rome vel tu loqueris.igit᷑ tu nõ loq̃ris.a diſiun etiua cuʒ diſiñũct:õe vnius partis ad æliã partem.Rũdet᷑ admittẽdo poſi⸗ e ſcda eſt a ⁊ ↄceſa. Reſpõdetur ad mittendo poſitum.et cum/ꝓponitur tum ⁊ negãdo iſtã copulatiuaʒ tu es rome ⁊ tu loquet is.de inde cũ ꝓpo⸗ nitur iſta tu loq̃ris.negãda eſt. ex qͥ pʒ vnã pꝛopõem in vno loco ꝑoſitaʒ eẽ cõcedendã ⁊ ĩ alio loco negandã ¶ Aliud exẽpluʒ.pono tibi ꝙ nullus homo currat pꝛeter ſoꝛteʒ ⁊ platonẽ Si sdmittas ꝓpe no ſibi iſtã im al ter iſtoꝝ currit. demõſtrando ſoꝛteʒ TT platonem. Si cõcedis.ↄtravterq; iſtoꝝ currit ̊ non tm alter iſtoꝝ cur rit. Si neges. ↄtra alter iſtoꝝ cur⸗ rit ⁊ ichil aliud ab altero iſtoꝛum currit igit᷑ tĩ alter iſtoꝝ currit.ↄña tenet ab exponẽtibus ad expoſitam Rñdet᷑ admittẽdo poſitũ.deinde cũ ꝓponit᷑ tm̃ alter iſtoꝝ currit.ↄcedo Et vltra cũ arguit᷑.vterq; uloꝝ cur rit &D nõ tm̃ alter iſoꝝ.negatur ↄñia eo ꝙ vterq; illoꝝ eſt alter iſtoꝝ Aliud cxẽplũ:ſit ita ꝙ nõ ſint niſi tres hoĩes.ſ.ſor̃s/plato/a cicero qꝝ nullꝰ currit.tũc ꝓpono tibi iſtã oĩs homo currit.admittẽda ẽ qꝛ poſſibit lis eſt lʒ falſa.poſt ꝓponat iſtla ſor̃s currit.negada ẽ qꝛ falſa nõ ſequẽs Deinde ꝓpono iſtã plato currit.ne⸗ ganda eſt vt pꝛius.poſt ꝓponat᷑ iſta cicero currit.ſi negas cõceſſiſtivłeʒ ⁊ negaſti quãlʒ ſingularẽ.ſi cõcedis cõcedis falſuʒ im ꝓtinens.igit᷑ male rñdes. Rñdet᷑ non eẽ incõueniẽs in iſta arte cõcedere ⁊ negare quãlibʒ ſingularẽ eo ꝙ ſingularis nõ ſequi tur foꝛmaliter ad vłem.Aliter dicit᷑ negãdo oẽs ſingulares pꝛetervltĩaʒ licet nulla illaꝝ ſequens nec vltima ſit ſequens ex poſito tñ vltima eſt ſequens ex poſito ⁊ conceſſo ſimul. ¶KAliud exemplum: ſitverum ſolum tres homumes eſſe ſcʒ ſoꝛtẽ/platonẽ ⁊ ciceronem/ſoꝛte ſolo loouẽte tũc pꝛoponitur iſta.ſoꝛtes tacet.edmit⸗ tenda ẽ qꝛ poſſibilis lʒ falſa.poſt ꝓ ponatur iſta aliauis homo loquitur edẽda eſt.q; in ꝓtinẽs goſito.ꝑoſt ꝓponat᷑ iſia ſoꝛtes loqᷣtur.neganda eſt.poſt ꝓponat᷑ iſta:plato loquit᷑.ne gãda eſt.poſt ꝓponat᷑ iſta:cicero loqᷣ tur.negãda eſt qꝛ falſa non ſequẽs. et ſic aliqua ꝑticularis ẽ ↄcedenda: cuius nulla ſingularis eſt ↄcedenda qð falſuʒ ẽ.Rñdet᷑ ꝙ hoc non ẽ incõ ueniẽs.nã ſicut pʒ ex ðductiõe facta vna negãda eſt tanq; repugnãs poſi to/⁊ alie negãde ſunt tanq; falſe im pertinẽtes poſito. Aluud exẽplum.pono tibi iſtaʒ: hõ eſt aſinus ẽ tibi poſitum vel a te ad miſſum.admittẽda eſt:qꝛ poſſibilis. Deiñ ꝓpono tibi iſtã:hõ eſt aſinus. Si ↄcedas:ↄcedis impoſſibile ſim⸗ pliciter. Si neges. .oẽ tibi poſituʒ ⁊ a te admiſſum ẽ ↄcedenduʒ:hõ eſt aſinus eſt hmõi.igit᷑ maioꝛ ẽ ſcita a te eẽ vera: et minoꝛ ẽ a te admiſſa. Rñdet᷑ ↄcedẽdo ↄcluſiõeʒ qꝛ hõ ẽ aſi nus.ẽ a me ↄcedẽda: ſicut ↄceſſi iſtã hõ eſt aſinus ẽ michi poſituʒ ⁊ a me admiſſum.vtraq; eaꝝ eſt poſſi bilis. tñ ſi negẽ iſtã hõ ẽ aſinus.bñ rñdeo Aliud exẽplũ.pono tibi iſtã:tibi cõ cludit᷑ ⁊ neſcis tibi ↄcludi ſunt ſiłia ſaltẽ in veritate ⁊ falſitate admittẽ da eſt qꝛ ẽ poſſibilis:qua admiſſa ꝓ ponatur tibi iſtaꝛtibi ↄcludit᷑.ſi ↄce das ↄcedis falſuʒ nõ ſequẽs:g̊ male Si neges eã ꝓpono tibt iſtã:tu ne⸗ ſcis tibi cõcludi.&̊ ex q̊ negaſti vnaʒ debes negare aliã.Deiñ ꝓpono tibi tu ſcis tibi ↄcludi.ↄcedẽda eſt quia eius ↄdictoꝛiaʒ negaſti.poſt ꝓponat᷑ tibt iſta:tibi cõcludit᷑.ſi cõcedis:ideʒ cõceſſiſti ⁊ negaſti.gꝭ̊ male rñdes. ſſi negas:negas for̃aliter ſequẽs ex ti hi cõceſſo.ſi enĩ tu ſcis tibi cõcludi O tibt cõcludit᷑. Rñdet᷑ admittẽdo po ſitum.et cũ ꝓponit᷑ iſta:tibi ↄcludit᷑ cõ cedenda eſt.⁊ qñ dicit᷑ eſt falſa nõ ſequẽs.dicit᷑ ꝙ ĩmo ẽ ſequẽs ex po⸗ ſito.ſedtur enĩ tibi ↄcludit᷑ ⁊ neſcis tibi cõcludi ſunt ſiłia: igit᷑ ↄcludit᷑ eo ꝙ tibi cõcludi ⁊ te neſcire tibi cõ cludi nõ poſſunt eẽ ſimilia niſi in ve ritate:eo ꝙ habent ſe ſicut ↄſequẽs ⁊ oppoſitũ añtis.nã iſta:tibi ↄcludit᷑ eſt ↄñs ad iſtã:tu ſcis tibi cõcludi ⁊ oppoſitũ illius añtis: qꝛ tu ſcis tibi cõcludi.et per ↄñs oppoſitũ añtis ⁊ ↄñs nõ poſſunt eẽ ſiłia niſi in vᷣitate qꝛ tibi cõcludi ⁊ neſcire tibi cõcludi ſe habẽt ſicut ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis ideo qᷣcunq; tibi ꝓponat᷑ facta tali obligatiõe eſt a te ↄcedendũ.ꝙ ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis nõ poſſint eẽ ſiłia niſi in vᷣitate.pʒ qꝛ aliter eẽnt ſiłia in falſitate.⁊ ſic ↄñs eẽt falſuʒ ⁊ op poſitũ añtis.Siłr qñ ↄñs eſtfalſuʒ afñs eſt flm.igit᷑ ſi ↄñĩs ⁊ oppoſitum añtis ſint ſiłia in falſitate:dictoꝛia erũt ſimul falſa.qð eſt impoſſibile. Aliud exẽplũ.pono tibi iſtã ꝙ ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis ſint ſiłia.ſi admit⸗ tas:ꝓpono tibi iſtã homo ẽ hĩnibił negãda è qꝛ falſa ⁊ imꝑtinens.poſt natur iſta nullus homo ẽ equꝰ. ſi ↄcedis. S.iſta ẽ ſimilis iſti homo ẽ hĩnibilis quã negaſti.igit᷑ negãda ẽ qꝛ iſte homo ẽ hinibilis.⁊ nullꝰ hõ ẽ equus ſe hñt ſicut ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis.ſeqtur eĩ hõ eſt equus:igitur eſt hĩnibilis.ſʒ oppoſituʒ añcedẽtis eſt.nullus homo cẽ equus. Si neges igitut cõcedis gdictoꝛium cius.ſ.hõ eſt equus.et ſic cõcedis impoſſibile ꝓpter poſſibile poſitum: Rñdet᷑ ad/ mittẽdo poſitũ.et cũ ꝓponit᷑ homo eſt hĩnibilis.negãda eſt.⁊ cũ ꝓpona tur iſta nullus homo ẽ equus ↄcedẽ da eſt.et qñ dicebat᷑ homo ẽ hĩnibi lis ⁊ nullus homo ẽ equus ſũt ſiłia nego.et cũ dicit᷑ ſe habent ſicut ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis.dico ꝙ habẽt ſe ſi cut añs ⁊ oppoſituʒ ↄntis.qꝛ nõ pñt eſſe ſimilia niſi in falſit ate.qꝛ ſequi tur homo ẽ hĩnibilis.igit᷑ eſt equu⸗ ⁊ ecõtra. Sed qñ dicebat᷑ in ſophiſ mate ꝙ oppoſitum añtis ⁊ ↄñs non nopoſſunt ee ſin ſi icſen ſllia zuͤtio et aſs eſſe verü oñs eſt ver oppoſltü oñtis ſ et eius oppoſitũ/ tſcñ eſſe deu eſſe ſicut aſs et oppoſt tum 9ſitis.1 gfis nill in falrate (Aiud exeplum tt oppoſltu oñitis tas ppono tibi i neganda eſt:e! Loſt pꝛoponai iſt bonoc hinbt 1 inprinene doſ ls honviu mlis r woi Nngin lis 1 null? ho ñs toppolitu equusngaur ſtezabcedens guns Dieges dorum cus ie cckis impolbte ſrum ülelach ci gont hond duch möͤcut tcl t orvi intt uve ſitſlu hront aut/ſs 4 6 bet ſeſ tg anofft vñt eſſe ſiłlia niſi in veritate ĩtelligit de añte ⁊ ↄñte inter q̃ nõ eſt ↄña mu tua. mõ inter iſta eſt ↄna mutua igit ¶ Aliud exẽplum.ſit verũ nullũ grã⸗ maticũ eſſe.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta.nul lum gramaticũ eſſe ⁊ deũ eẽ conce⸗ dũtur ab aliq̃ grãmatico eſſe ſimilia qua admiſſa ꝓponat᷑ tibi iſta.nullus grãmaticꝰ? eſt: ↄcedẽda eſt qꝛ vera ẽ Ecaſum. ꝓponat᷑ poſt iſta deum eſſe cõcedit᷑ ab aliquo grãmatico:conce⸗ denda eſt qꝛ ſuũ ſimile cõceſſum eſt: poſt ꝓponatr᷑ iſta aliqs grãmaticꝰ ẽ. ſi concedis ⁊ cõceſſiſti tus oppoſitũ igitur male reſpondes.ſi neges: ne⸗ ges ſequẽs.qꝛ ſequitur deũ eſſe con ceditur ab aliquo grãmatico igitur aliqs grãmaticꝰeſt.¶ Pꝛo ſolutione ſciendũ eſt ꝙ añs et oppoſitũ ↄñtis nõ poſſunt eẽ ſimilia niſi in falſitate ſi enĩ eſſent ſiłia in vᷣitate oppoſitũ ↄñtis et añs eſſent veraimõ ſi añs ẽ verũ ↄñs eſt verũ.et igitur ſi añs ⁊ oppoſitũ ↄñtis ſint ſił vera tũc ↄñs et eius oppoſitũ ſunt ſił vera qð eſt ĩpoſſibile.⁊ ſic dico ꝙ nullũ grãma⸗ ticũ eſſe ⁊ deũ eſſe: eẽ ſimilia ſe hñt ſicut añs et oppoſitũ ↄñtis ⁊ oppoſi tum ↄñtis. ⁊ añs nõ poſſunt eẽ ſiłia niſi in falſitate æ nõ in veritate. Aliud exẽplum. pono tibi iſtã:añs et oppoſitũ ↄñtis ſunt ſiłia.ſi admit tas ꝓpono tibi iſtã nullus deus eſt. neganda eſt: qꝛ falſa et impertinẽs. poſt pꝛoponat᷑ iſta oĩs homo eſt aĩal. ſi neges: negas neceſſariũ ſimplicit᷑ ſi cõcedas. contra negaſti eius ſiłe: qꝛ negaſtt iſtam nullus deus eſt qᷓ eſt ſimilis iſti.oĩis homo eſt aĩal cum ſe habeũt ſicut añs et oppoſitũ ↄñtis. Nam ſequit᷑ omnis hõ eſt aĩal: igit deus eſte ex eo ꝙ ncẽm ſequit᷑ ad qð libet. ſʒ oppoſitũ ↄñtis eſt nullꝰ veꝰ ẽ igitur.Rñdetur admittẽdo poſitũ. Et cũ ꝓponit᷑ tibi iſta nullus deus ẽ negat᷑, et quãdo dicitur oĩs hHomo ẽ aĩal concedit.qñ dr iſte ſunt ſimiles negat᷑et qñ dicit᷑ hñt ſe ſicut añs ⁊c Dico etiã ꝙ ſe habẽt ſicut ↄñs ⁊ añs qꝛ ſequit᷑ omnis hõ eſt aĩal g deus ẽ ſcq̃tur nullus deꝰeſt igitur oĩs hõ eſt aĩal.qꝛ ad ĩroſſibile ſequit᷑ qdᷣlʒ. Et iõ qñ dr ꝙ añs et opxoſitũ ↄñtis nõ pñ̃t eſſe ſilia niſi in veritate: veꝝ eſt qñ ſũt ſiłia vbi ex opꝑoſito ↄñt is nõ ſeqtur añs:ſed hoc nõ eſt in exẽ⸗ plo poſito. Aliud exẽglum.ſit a tibi cõcludi et te neſcire tibi concludi ⁊z ſint ſiłia.et ſit btu ſedes ⁊ ponatur a et b eſſe ſilia.poſt pꝛoponat᷑ iſta tu ſedes.concedẽda eſt qꝛ ĩpertinẽs va poſt ꝓponat᷑ hec. tibi concludit᷑: ne⸗ gũda eſt qꝛ falſa nõ ſequẽs. Deinde ponat᷑ iſta.tu neſcis tibi concludi:ne gãda eſt.qꝛ ſi a et b ſunt ſilłia ⁊ b eſt verũ tunc a eſt verũ.et igit᷑ tibi con cludi ⁊ te neſcire tibi cõcludi et tibi cõcludi eſt falſum : igitur te neſcire tibi cõcludi eſt falſum: igitur᷑ hec eſt neganda tu neſcis tibi concludi. De inde ponatur. tu ſcis tibi concludi: debet cõcedi qꝛ oppoſitũ bene negat Poſt ꝓponat᷑ iſta.tibi cõcluditur. ſi ↄcedas:contra conceſſiſti ⁊ negaſti. ſi neges tu negas ſequẽs:qꝛ ſequit tu ſcis tibi cõcludi igitur tibi cõclu⸗ ditur. Pꝛo quo notandũ eſt:q; a et b pñt eſſe ſilłia in veritate ⁊ falſitate indifferẽter ad vtrũq;: igitur quod⸗ cunq; eoꝛũ pꝛimo loco ꝓponit᷑ reſ põ dendũ eſt ſᷣm ſui qualitatẽ: ⁊c iõ illa que pꝛimo loco erat ꝓpoſita erat cõ cedẽda.ſed hec eſt ↄcedenda tibi cõ⸗ cluditut qꝛ ſequẽs. ſi tamẽ iſta tibi concludit᷑ ꝓponeret᷑ pꝛimo loco eſſ. et negãda.⁊ tunc ſi pꝛius iſta.tu ſedes ꝓponeret᷑ eſſet negãda.ſ¶ Aliud exẽ⸗ plum et vltimũ. ꝓpono tibi iſtã anti chꝛiſtũ eſſe ⁊ antichꝛiſtũ currere eẽ diſſiłia. Deinde ꝓpono tibi iſtã.anti chꝛiſtus ẽ᷑: negãda ẽ vt videt᷑ qꝛ falſa et impertinẽs. Deinde pꝛopono tibi Peis itã:antichꝛiſtus currit.⸗cedẽda eſt. quia diſſimilis conceſſe per poſituʒ Si negas vnũ: habes ↄcedere aliud Deinde ꝓpono tibi iſtã: antichꝛiſtus et.ſi cõcedas:idem conceſſiſti ⁊ ne gaſti: igit᷑ male reſpandes.ſi neges negas ſequẽs ex conceſſo:igit᷑ male reſpõdes.quia ſequitur: antichꝛiſtꝰ currit: igitur antichꝛiſtas c. ¶ Pro ſolutione ſctendum eſt ꝙ ſi auqua/p ponãtur eſſe diſſimilia: videndum ẽ an vnum eoꝝ ſequatur ad aliud vel neutrum. Si neutrum qvᷣcunq; pꝛo ponatur pꝛimo:reſpondendũ eſt ſᷣm ſui qualitatem. Sivero vnũ illoꝛuʒ ſequatur ad aliud tunc quocunq; lo co pꝛoponatur conſequenz eſt ↄcedẽ dum:eo ꝙ& antecedens ⁊ conſequẽs nequeunt eſſe viſſimilia niſivbi añs eſt falſum ⁊ ↄſequẽs veꝝ.et ideo ad antichꝛiſtũ currere ſeqtur antixpᷣm eẽ:poſti antixpᷣm eẽ eſt ↄñs ad auti chꝛiſtũ cur rere:et ex hoc ꝓʒ ad argu mẽtum. Unde concedendum eſt po⸗ ſitum.et cũ pponitur antichꝛiſtus ẽ ↄcedenda eſt tanq; ſequẽs ex poſito ¶ Sequitur de poſitione ↄiũcta Et mo ve coniũcta que ẽ duplex.q̃daʒ enĩ eſt cuius vtraq; pars eſt ſimplex cathegoꝛica.vt iſta.pono tibi iſtam tu curris ⁊ tu es rome.quedã vero euius nõ vtraq; ꝑs eſt ſimplex cathe goꝛica ſed ypothetica vel vna cathe goꝛica ⁊ alia ppothetica. pꝛim a dici tur eẽ ſimplex in ſuo genere.ſecũda cõpoſita.(¶ Circa iſtã poſitionẽ ↄiun ctam ſit regula.Oſñi ponit᷑ alĩ copu latiua ſlue ſimplex ſiue cõpoſſta vi/ denduʒ eſt an ne aliqua ꝑs illius ſit Ipo ſſibilis.et ſi ſit copulatiua nõ eſt admittẽda niſi ĩ põe impoſſibili. Si aũt vtraq; ꝑs ſit ĩpoſſibilisvel ꝑtes eius ĩpoſſibiles:nõ tñ incõpoſſibłes talis nõ eſt admittẽda. Si vo quels partium ſit poſſibilis ⁊c quelʒ alteri compoſſibilis talis eſt admittendd. Juxta iſtam poſitſonẽ coniũctam et pꝛimo circa ſimplicem ſit tale exẽ plum.ſit ven ꝙ nullus hõ currat :po no tibi iſta oĩs homo currit ⁊ nihil elt tibi poſitũ.Deiũ ꝓpono tibi iſtaʒ oĩs homo currit ↄcedẽda eſt qꝛ ſeqᷣ tur ad copulatiuã poſitam. Deinde pono tibi iſtã nichil eſt tibi poſitum ↄcedẽda eiſt qꝛ ſequẽs tani s copu latiue ad totã copulatiuã Deiñ ilta ponit᷑:tu nõ es obligatus.ↄcedenda eſt quia ſequens ex cõceſſo. Deinde iſta tu nõ es obligatus ↄcedenda ẽ: qꝗꝛ ſequẽs ex cõceſſo.Sedt᷑ eĩ nichil eſt tibi poſitũ:igit᷑ tu nõ es obliga⸗ tus. Iten ꝓpono tibi iſtam: omnis omo currit.ſi neges. ↄtra.pꝛius cõ ceſſiſti.ſi concedas.cõtra.tu non es obligatus ⁊ cõceſſiuſti falſum: igitur male rñdes.poteſt diciꝙ illa copula tiua nõ ẽ admittẽda. eo ꝙ altera ei pars repugnat poſitioni.ſ. eiſta nihil eſt tibi poſitũ.modo poſſibile nõ re⸗ ugnãs poſſibili debet admitti. Sſ wo repugnat non debet admitti. Aliud exẽplum:oĩs homo currit ⁊ nulla copulatiua eſt tibi poſita inca ſu quo nullus homo currit.qua ad⸗/ miſſa ꝓponit᷑ iſta:oĩs homo currit. ↄcedẽda ẽ qꝛ ſequẽs ex poſito.poſt ꝓ ponat᷑ iſta: nulla copulatiua eſt tibi poſita.ↄcedẽda eſtvt pꝛius. Deide ſſta:tu non es obligatus.ocedenda eſt vt videt᷑ ex quo nulla copulatiua eſt tibi poſita nec aliqd aliid.poſtea ꝓpono tibi iſtaʒ:oĩs homo currit. ſi neges. ↄtra pᷣus cõceſſiſti.ſi ↄccdas ↄtra. tu nõ es obligatus: ergo tu nõ debes ↄcedere falſum. Illud ſophiſ ma aliter poteſt ſolui qꝙᷓ p̃cedens.nã ſcdᷣa pars copulatiue in alio ſophiſ mate qoᷣlibet negat om̃e poſitum:ſʒ ſcðᷣa pars huius nõ qdᷣlibet negat ſj ſolũ copulatiuã. Deinde cũ ꝓponit᷑ nulla copulatiua eſt tibi poſita.ad⸗ mittẽda ẽ.ꝗũñ dr tu nõ es obligatus glus a te eſt rome tm es romertamen q inrerumnaturaequ inter Ua mter que wſaelem rerumn amitto poſltum n ts pome. 1 hegat/ homo eſt rome 1 rome igit tu es ro mite aliquid ſica l wme ⁊ nullus es ho ergo tu es lli pono tibt iſtã t itſolu reſpodes g ocohulatue, den ſiurides ad /aſi ekaſtavens ag a Nente gonnr iſt Urgetencreh yt . ſitthgifſun i EE tus Negenarz⸗ Seitei nci nnics olte, Cömnl wnen Glfäſunigtur dlag lucci eng alter e⸗ lienb ti nh opoſſtble nofe⸗ ber nltl g ehet 1ontn, wae bitoſta iuc curt qus ac, na d Hoſt N peus. tus.len ulla coplintnn lic nnd wſen 2 vrvantt —. (—— negat᷑.et qñ diccbatur nulla copula tiua eſt tibi poſita: nec aliquid aliud negatur.ĩmo aliquid aliud ſcʒ q̃libet pars copulatiue quaꝝ quelʒz eſt auð copulat iua. Sed ſi dicas tu conce dis iſtã. oĩs homo currit et nulla co pulatiua eſt tibi poſita qᷓ eſt copula⸗ tiua. & aliqua copulatiua eſt tibi po⸗ ſita et hoc negaſti. & male re ſpõdiſti ↄcedẽda eſt ↄña ſed negandũ eſt añs tanqꝙᷓ; repugnãs cõceſſo. puta nulla copulatiua eſt tibi poſita.cũ ent con cedis ꝙ nłla copulatĩa eſt tibi poſita UVlterius debes negare ꝙ ego poſu erim tibi aliquã copulatiuã.et hoc ẽ licitũ vt dictũ eſt. ¶ Aliud exemplũ pono tibi iſtã aliquis hõ eſt rome et nullꝰ alius a te ẽ rome.qua admiſſa ꝓponatur iſta tu es rome.ſi negas: negas ſequẽs.qꝛ ſequit᷑ vt videtur. aliquis hõ eſt rome ⁊ nullus alius a te eſt rome & tu es rome. Si ↄcedas cõcedis ſalſum ĩpertinẽs.Nã hec pᷣt eẽ vera aliquis hõ eſt rome ⁊ nullꝰ alius a te eſt rome iſta exiſtẽte falſa tu es rome.tamen quando non eſſet in rerum natura:quia nichil ex eo ꝙ inter illa inter que ẽ alictas opoꝛtet ipſa eſſe in rerum natura 2 Bꝛeuiter admitto poſitum negando iſtam. tu es rome. ⁊ negat᷑ ꝙ ſequatur aliqs homo eſt rome ⁊ nullꝰ alius a te eſt rome igit᷑ tu es rome: ſʒ opʒ poni in mẽte aliquid ſic arguẽdo. alquis hõ eſt rome ⁊ nullus a te eſt rome ⁊ tu es hõ ergo tu es rome.¶ Aliud exẽ⸗ plũ,pono tibi iſtã tu rñdes ad falſuʒ et/ ſolũ reſpõdes ad a. et ſit a pꝛima pars copulatiue.Deinde ꝓpono tibi iſtã tu rñdes ad falſum. cõcedenda eſt:quia ſequens ad copulatiuam. Deinde ꝓponatur iſta tu reſpondes ad a. ↄcedenda eſt vt pꝛius.iterũ iſta eu rñdes ad falſum.ſi neges. contra pꝛius ↄceſſiſti.ſi concedis contra tu rũdes ad ſim̃ et ſolũ rñdes ad a,igit᷑ a ẽ falſũ. ſʒ a eſt iſta tu rñdes ad ſimi igit᷑ hec ẽ falſa tu rñdes ad falſum. Rñdet᷑ nõ admittẽdo põnem:qꝛ ꝑtes ſunt incõpoſſibiles. ¶ Deinde muxta poſit ionẽ ↄiunctã ↄpoſitã ſit tale ex⸗ emplũ. Sit a me currè ⁊ te rñdere ad falſum et b me loqui tecũ ⁊ ſoluʒ te reſpõdere ad a. tunc pꝛopono tibi iſlam copulat iuã compoſitã ex a et b Deinde ꝓpono tibi a eſt verũ illud eſt ſequẽs ex poſito admiſſo: igitur ↄcedendũ. deinde ꝓpono tibi ulã tu rñdes ad fli. ula iterũ eſt ſequens. igit᷑ cedẽda. deinde ꝓpono tibi iſtã tu ſolũ reſpondes ad a.iterũ eſt con cedenda: quia ſequitur ad poſitum. deinde pꝛopond tibi iſtã.a eſt falſum ſi.concedis et pꝛius cõceſſiſti ꝙ a eſt verũ g male rñdes. ſequit᷑ enĩ tu re ſpõdes ad ſim ⁊ ſolũ reſpõdes ad a. tgit᷑ a eſt falſum. Soluit᷑ ſicut pꝛece dens ꝙ copulatiua cõpoſita ex a ⁊ b nõ eſt admittenda ꝓpter hoc ꝙ ꝑtes eius ſunt incõpoſſibues. Et hec de poſitione compoſita. ¶ Sedtur de poſitione indeterĩata in qua ponit pꝛopꝑõ diſiunctiua:vt ſi ponerẽ tibi iſtaʒ tn curris vel tu es rome ⁊ ¶ Lirca illã poſitionẽ obſer/ uandũ eſt ꝓ regula ꝙ quando ponit᷑ aliqua diſiunctiua videndum eſt an vtraq; eius pars ſit poſſibilis vel ad minus vna et ſic eſt admittẽda. Naʒ tunc pꝛima diſſunctiua eſt poſſibilis eo ꝙ ad poſſibilitatẽ diſiũct iue ſuffi citſpoſſibilitas vniꝰ eius ꝑtis ⁊ ecõ tra. Si vero q̃libet pars iliius diſfiũ ctiue eſt ĩpoſſibilis tota diſiunctiua eſt ĩpoſſibilis. modo im poſſibile nõ eſt admittendũ niſi in poſitione im⸗ poſſibili. Secunda regula.quãdo ponit᷑ aliqua diſiũctiua cnius vtraq; pars eſt poſſibilis vel ad minus vna earum vbiq; ponitur eſt concedenda pꝛopter hoc ꝙ quelibet pars diſiun⸗ etiue eſt ĩpertinens viſũctiue cuius Pits eſt pars.cũ diſiũctiua cõponitur ex cathegoꝛicis quaꝝ vna foꝛmaliter non ſequitur a aliam ſ Tertia rła quãdo ponitur aliqua diſiũctiua ſi quelʒ ꝑs eiꝰ eſt falſa ⁊ vna eaꝝ non ſequit᷑ ad aliam:quecũq; eaꝝ pꝛimo loco ꝓponitur eſt negãda tanoꝙᷓ; im⸗ pertinens.et que ſecũdo loco ꝓpo⸗ nitur ſi non eſt illa eadẽ q̃ pꝛius pꝛo ponebat᷑ eſt cõcedenda tanꝙᷓ; ſequẽs ex poſito ⁊ bñ negato.quia a diſlun ctiua cũ negatione vnius eius ꝑtis infertur alia.ſicut hic.pono tibi iſtã tu es rome vel antichꝛiſtus eſt.ſi ad mittas:deinde pꝛopono tibi iſtam: tu es rome.neganda eſt tanõᷓ falſa impertinens. deinde pꝛopono tibi iſtam antichꝛiſtus eſt.cõcedenda eſt quia ſequens ex poſito cũ bene ne⸗ gato.ſequit᷑ enĩ tu es rome vel anti chriſtus eſt:ſed tu non es rome:igr antichꝛiſtus ẽ. ¶ OQuarta regula.qũ ponitur aliqua diſiũctiua cuiusvna pars foꝛinaliter ſedtur ad aliã:tunc in quocũq; loco ꝓponitur illa que ẽ ↄfis ſiue eſt vera ſiue falſa:ↄcedẽda eſt.vᷣbi gratia.ſi ponatur iſta diſiun ctiua antichꝛiſtus curritvel antixp̃ᷣs eſt vbiq;.ponatur iſta vltima:conce⸗ denda eſt.eſt enĩ ſequens ad alteraʒ eius partem.i¶ Juxta iſtaʒ regulam ſit tale ſophiſima. Pono tibi iſtã:an tichꝛiſtus eſt vel antichꝛiſtus currit Deinde ꝓpono tibi iſtã:antichꝛiſtus eſt. Si ↄcedis:ↄcedis falſum ⁊ ĩper tinens:igit᷑ male rñdes.aſſumptũ pʒ qꝛ illa ãtixpᷣs ẽ:eſt falſa ⁊ imꝑtinẽs diſiũctiue poſite.qꝛ quelibʒ ꝑs diſiũ ctiue eſt imper̃tinẽs diſiũctiue cuiꝰ eſt pars. Deinde ꝓpono tibi iſtã an tichꝛiſtus currit.ſi neges:negas ſe⸗ quẽs ex poſito.ſi cõcedas:iten ꝓpo no tibi iſtã antichꝛiſtus ẽ. ſi ↄcedas ⁊ pꝛius negaſti:S male rñũdes. ſi ne⸗ ges: negas ſequẽs. male reſpõdes ſeqᷣt᷑ eĩ:antixpᷣs currit: igit᷑ antixpᷣs eſt.Rſñdetur admittẽdo poſitũ.et eũ pꝛoponitur tibi iſta:antichꝛiſtus eſt concedẽda eſt.et qñ dicitur eſt imꝑ⸗ tinẽs poſito:nego. ¶ Circa qð nota ꝙ qñ aliqua diſiunctiua cõponitur ex añte ⁊ ↄñte ↄñs eſt pertinens in diſiũctia qꝛ illa diſiũctiua nõ poteſt eſſe vera ſine veritate illius cathe⸗ goꝛice q̃ eſt ↄñs.qð patet.nam ſi eſt va oꝑʒ aliquã ſuaꝝ partiũ eẽ veraʒ cum cathegoꝛica añs nõ poteſt eẽ vera niſi cathegoꝛica ↄñs ſit vᷣa: ne ceſſe eſt ſi illa diſiũctiua ſit vera ꝙ; cathegoꝛica eius que eſt ↄñs ad ali am partẽ ſit vera.et per ↄñs ẽ per⸗ tinens illi diſiunctiue.cum ex veri⸗ tate illiꝰdiſiũctiue ſufficiẽter infert᷑ veritas illius cathegoꝛice q̃ eſt ↄñs ad aliã ꝑtẽ diſiũctiue.Et cũ dicebat᷑ quelibet pars diſiũctiue ẽ imꝑtinẽs hoc intelligit᷑ de diſiũctiua nõ com⸗ poſita ex cathegoꝛicis quaꝝ vna eſt ſequens ad aliam. ¶ Quinta regula qñ ponitur aliqua diſiũctiua cuius vVvna pars eſt falſa ſcita eẽ falſa:⁊ a⸗ lia pars eſt vera ſcita eẽ vera:pars va eſt concedẽda:⁊ pars falſa negã da.quelʒ eĩ eſt imꝑtinẽs diſiiũctiue cuius eſt ꝑs. Sexta regła.ſi pona tur aliqua diſiũctiua cuiusvna ꝑs ẽ dubia ⁊ alia par̃s falſa ſcita eẽ fal⸗ ſa:ad partẽ aliã rñũdenduʒ eſt dubie et hoc ſi pꝛio loco ꝓponat᷑.et ſi poſt ea ꝓponit᷑ ꝑs falſa dʒ negari.⁊ ſi pꝰ hoc iteꝝ ꝓponit᷑ pars dubia:dʒ ↄce di:qꝛ ſequens eſt ex poſito cũ oppo⸗ ſito bñ negato:vᷣbi gratia.pono ti⸗ bi iſta m:rex ſedetvel tu curris.⁊ ſit rei veritas ꝙ tu non curras.deinde pꝛoponitur tibi iſta:rex ſedet:eſt du bitanda.et ſi pꝛoponatur tibi iſta:tu curris eſt negãda.vnde iteꝝ ſi ꝓpo⸗ natur tibi iſta:rex ſedet.eſtↄcedẽda modo ſeqͥ tut:rex ſedetvel tu curris ſed tu nõ curfis:igit᷑ rex ſedet.tenʒ ↄña a diſiunctiua cum deſtructione neguͤtn ſleut dei (Auud cxiplun fome N du es Ppono tibi iſt Gſit negada eius oppollia non es rome⸗ tu es aſinus. poſſibile. erg ges: negas ſe ſlto bene neg ne vel tu es eis tues aſt poltü eſt copo⸗ Uuun impoſſibi Datur voſſibili Nrtines 1 ſen etſine ehagnatpoß ioſt ee lua ſt „ gis alat Rros iper/ euneert ſtcire let goneqeſt Etcä dlctht ctiuee inprinis füctua noͤcn Cisquan vnae Ouumsrgnu Mücnus n ll fiſſin, ti eruprts fofallanegz is dilliücdine EGaAponn cumswnaps: ſa ſchaei ſ/ mänz en dope⸗ ponuletl Pnegefltl fs b 4 tpchoe, nimohtn mis deine rſecetieſt du g nbiiſtntu ſten d ho/ t ereleln — — — ——-—-ʒ—ʒ— N D vnius part is ad aliã. ¶ Septima re gula.ſi ponat᷑ aliꝗ di lũctiua cuius Alibet pars ẽ dubia ad vtrãq; rñden dum ẽ dubie. vt ſi xonerem ibi iſtã rex ſedet vel nullus rex ſedeet. Juxta iſtã poſitionẽ ſit tale exem⸗ plũ m. pono tibi iſtam: tu es rome vl tu curris.ſi admittas:pꝛopono tibi iſtam: tu es rome.ſi cõcedas: conce⸗ dis falſum ⁊ imꝑtinens poſfito: igit᷑ male rñdes. Si negas:pꝛopono tibi iſtã:tu curris.ſi cõcedis:cõcedis im pertinẽs poſito: male.ſi neges:tũe habes concedere cius opxoſitũ ſcilʒ tu nõ curris.qua cõceſſa iteꝝ ꝓpo⸗ no tibi iſtã tu es rome. ſi concedas z pꝛius negaſti:s male rñdes.ſi ne⸗ ges:negas ſequẽs ex poſito ⁊ oppo ſito bene negati.ſequit᷑ enĩ:tu cur⸗ ris vel tu es rome: ſed tu nõ curris igit᷑ tu es rome.Rñdet᷑ admittendo poſitũ. Et cum ꝓponit᷑:tu es rome nego. deinde cũ ꝓponit᷑ iſta:tu cur⸗ ris cõcedo.et qñ dicit᷑ eſt falſa ⁊ un ꝑtinẽs poſito.rñdeo.licet ſit falſa ⁊ umpꝑt inens poſito:tñ ipſa eſt ꝑtinẽs qꝛ ſequẽs ex poſito cuʒ oppoſito bñ negati ſicut deducebatur. ¶Aliud exẽpluʒ.pono tibi iſtã tu es rome vel tu es aſinus. ſi admittas: ꝓpono tibi iſtã: tu es rome.videtur ꝙ ſit negãda:quia impertinẽs.ergo eius oppoſita eſt cõcedenda ſcilʒ tu non es rome:deinde ꝓpono tibi iſtã tu es aſinus.ſi cõcedas:cõcedis im⸗ poſſibile: ergo male reſpõdes.ſi ne⸗ ges: negas ſe equẽs ex poſito ⁊ oppo ſito beue negati.ſequit᷑ eĩ:tu es ro⸗ me vel tu es aſinus:ſed tu nõ es ro me: tu es aſinus. Soluit᷑:quis op poſitũ eſt cõpoſitum exvns poſſ ibili æ alia impoſſibili.quocunq; loco po natur poſſibilis eſt cõcedenda tanq pertinẽs ⁊ ſequens ex poſito in ↄnña neceſſaria: ex eo ꝙ oppoſitum eius repugnat poſito.ille enĩ nõ poſſunt glmul ſtare in veritate ſcʒ iſta cathe goꝛica tu non es rome.et illa diſiun ctiua:tu es rome vel tu es aſinus. Sequitur de poſitione depẽdente ad quã reducitur poſitio cadens et poſitio renaſcens. Unde poſitio de pendens dicitur quãdo aliquid po⸗ nitur ſub conditione.vt ſi aff irma⸗ tiue reſpõdeas ad pꝛimũ tibi pꝛopo⸗ ſitũ a me te eſſe.E xinde ſit tibi pꝛo poſitũ ⁊ nõ alit er poſit io cadẽs que eſt ſpecies poſitionis dependentis: quia omnis poſitio cadens eſt poſi⸗ tio dependens ⁊ non ecõtra.¶ Poſi tio cadens eſt quando aliquod poſi tum ceſſat eſſe poſitum alio ſuper⸗ ueniẽte.vt ſi dicatur cedat tempus obligatiõis vł ponat᷑ oppoſitũ eius. Et ĩ hac ſpecie ſuperfluũ eſt dicere cedat tempus obligationis.vt ſi ſoꝛ tes ſit niger ⁊ ponatur ipᷣm eſſe al⸗ bum donec pounatur aliquod negan dum:ſi ponatur aliquod negandum poſitio cadit. ¶ Poſitio renaſcens eſt quãdo poſitio cadit et iterum re naſcitur. exemplum patebit poſtea. Circa iſtam poſitionem ſit regula ꝙ poſitio depẽdens nõ debet admit ti niſi ſub conditione ꝙ non pꝛopo⸗ nitur impoſſibile poſiro. Circa iſtaʒ poſitionẽ dependẽteʒ ſit tale exẽpluʒ Pono tibi ꝙ ſor̃s iuadat platonẽ ſi plato non muadat ipᷣm ⁊ non aliter ⁊ ꝙ plato inuadat ſoꝛtem ſi ſoꝛtes inuadat ipſum ⁊ non aliter.qua ad⸗ miſſa ꝓponit᷑ iſta:ſoꝛtes inuadit pla tonem. ſi concedis. deinde pꝛopono tibi iſtaz: plato inuadit ſoꝛtem.ſi ne ges:negas ſequens ex poſito ⁊ con ceſſo.ſequitur enĩ: ſi ſoꝛtes inuadit platonẽ & plato inuadit ſoꝛtẽ.et hoc eſt poſitũ.ſi auteʒ concedas ꝙ plato inuadat ſoꝛtem:tunc ſequitur ex po ſito ꝙ ſoꝛtes non inuadit platonem cuius oppoſitũ tu cõceſſiſti.ſt neges ꝙ ſoꝛtes inuadit platonẽ ꝓponitur iite. iſta:plato non inuadit᷑ ſoꝛtem:con⸗ cedenda eſt. quia ſequens ex poſito et oppoſito bene negati:ſequit᷑ eniʒ plato inuadit ſoꝛtem ſi ſoꝛtes inua dit platonem ⁊ nõ aliter.ſed ſoꝛtes non inuadit platonem: igitur plato non inuadit ſoꝛtem. Deinde ꝓponi tur iſta: ſoꝛtes inuadit platonem.ſi concedis: Contra.pꝛius negaſti:er⸗ go male reſpõdes.ſi negaſ:neges ſe quens ex poſito ⁊ conceſſo vt notuʒ eſt. Rñdet᷑ ꝙ poſitio non eſt admit⸗ tenda:qꝛ implicat contradictionem quia ad ipᷣam ſequũtur contradicto ria:ſcʒ ꝙ ſi ſoꝛtes inuadit platoneʒ ſoꝛtes non inuadit platonem. et ſi ſoꝛtes non inuadit platonem ſoꝛtes inuadit platonem.etiã poſitio impli cat cõtradictionem ſi poneretur ſoꝛ tem eſſe ſeruũ platonis ⁊ plato non ſit dommus eis: ſeqtur ꝙ poſitio implicat ↄtradictionem. ſimiliter ſi ponatur ꝙ ſoꝛtes dabit platoni de⸗ narium ſi obuiat homini danti ſibi denariũ:⁊ ꝙ obuiat ſoꝛti ⁊ nulli alt᷑i tales poſitiões ñ ſunt admittẽde:qꝛ implicãt cõtradictionem.ſ De poſi⸗ tione vero implicante ſit exemplum ſi affirmatiue reſpõdeas ad pꝛimuʒ tibi ꝓpoſitum a me te eſſe epiſcopũ ſit tibi pꝛopoſitum.qua admiſſa:pꝛo ponitur iſta:tu es epᷣs.ſi neges:ne⸗ gas verum nõ obligatus:.qꝛ non es obligatus niſi rñdeas affirmatiue ad pꝛimum pꝛopoſitum tibi a me.ſi reſpõdiſti negatiue igit᷑. patet quia te non eſſe epiſcopũ eſt veꝝ.ſi vero concedas:tunc reſpondes affirmati ue.tunc pꝛoponens aliquid eſt tibi pꝛopoſitum ⁊ non eſt aliud qᷓ te eſſe eniſcopum.et quia concedis te non eſſe epiſcopum concedis repugnãs poſito ̊ male reſpõdes.Re ſpõdetur r ſecũdam regulam qpoſitio non admittẽda niſi ſub ↄditõe ꝙ pꝛĩm poũtũ nõ ſit ĩpoſſibile poſito.mõ ſic — non eſt in pꝛopoſito.qꝛ pꝛimo ꝓponi tur te non eſſe epiſcopum qð repu⸗ gnat poſito.ſ.te eſſe epiſcopum.,. SCedtur de poſitione cadente.Et ſit tale exẽplum ſit ſoꝛtes niger in veritate ⁊ ponatur tibi ſoꝛtem eſſe album donec ꝓponatur tibi aliquod negãdum.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta ſor̃s eſt niger.ſi ↄcedis adhuc nõ ꝓponit᷑ tibi aliquid negãduʒ ⁊ ſic manet po ſitio ⁊ concedis oppoſituʒ poſiti:igi tur ⁊c.ſi negas &̊ nõ manet poſitio. et ſic negas veꝝ nõ obligatus:igit᷑ Rñdet᷑ ꝙ li donec poteſt teneri ĩclu⸗ ſiue vel excluſiue.ſi incluſiue tũc ca dit poſitio anteqᷓ; ↄcludat᷑.et cũ ꝓpo mitur vlteriꝰ negãdũ eſt.et ꝓpoſitio debet recipi ⁊ negãdum eſt ſoꝛtẽ eẽ nigrũ. Et cũ dr negas veꝝ nõ obli gatus.Dicẽdũ eſt ꝙ ſum obligatꝰ ꝓ tp̃e ꝓlationis ⁊ in tpᷣe ꝓlatiõis ſoꝛ tes eſt niger ꝓ quo velĩ quo manʒ poſitũ.ſi ly donec teneat᷑ excluſiue nõ durat poſitio niſivſq; aliqdᷣ negã dum eſt in ꝓferri ⁊ nõ dʒ recipi niſi ſub hac ↄditione ꝙ non ꝓponit᷑ veꝝn ĩpoſſibile poſito.qꝛ ſi ꝓponat᷑ ĩpoſſi bile poſito:idem ẽ acſi diceret᷑ cadit poſitũ in ꝓlatiõe huiꝰ: cuius poſitũ in/ꝓlatiõe ⁊ eõ.qꝛ ſi poſitũ cadat ſoꝛ tem eẽ albũ eſt ↄcedendũ:igit᷑ nõ ꝓ ponit᷑ aliqð negãduʒ igit᷑ manet po ſtum.ſi poſitũ manet ſoꝛtẽ eſſe nis grũ eſt negãdũ.igit᷑ pponit᷑ aliquod negãduʒ.igit᷑ poſitio nõ manet ⁊ ſic poſitum manet ⁊ non manet.igitut ſi poſitum manet non manet. Sequitur de poſitione renaſcẽti: Et ſit tale exempluʒ.ſit te negatiue reſpõdere tibi ꝓpoſitũ qdiu eſt ven ⁊ cito eſt falſuʒ cadat.⁊ cũ eſt veꝝ ſit tibi ꝓpoſitũ ⁊ ꝓponat᷑ iſta: tu ne gatiue rñdes.ſi cõcedis te negatiue rñdere eſt falſum ⁊ ſic nõ eſt poſituʒ ſi cõcedis:ↄcedis falſum nõ obliga⸗ tus.ſi neges te negatiue rñdere eſt „ beſt verüb n icha bit verũ quo ſt veri tiña yerũ bnoeſty GSeul deal ſdepoſtid gato gun dso onis tenet nen depoſttioſſchlt polttio ſimple plex cathegoꝛ deponik ppor diuidi ſicut d ſſtã ſpiʒ ſito⸗ in tepoꝛe obli⸗ yt ſi hec ꝓpe obligotionis legra ois poſt ctone depof dpout het tu eius zaictons e ſegulg eſt aßi igetionis gitenegmniͤͦ⸗ ponegilgni miihoſt eret cdit lus poſite 6ſ g t manerdo orte eſe i⸗ Gnit aidod z maner t ſe unet igitvr maner, ſe fenaſet ttenegane lveſ ver cieſt ven iſta: tu e tenegatine zepolltu; no obige etiere e verũ.igit᷑ poſitũ negas in tpᷣe põnis Dicendũ ꝙ negãdum ẽ te negatiue rãdere. Et qñ dicitur negas te ne/ gatiue rñdere: ⁊ negatiue rñdere eſt tibi poſitũ. negat᷑: qꝛ cum tu negas illud in tp̃e ꝓlattonis et pꝛo tẽpoꝛe pꝓlationis nõ eſt poſitũ.⁊ ſic non ne gas poſitũ in tp̃e põnis. ¶ Aliud exẽ plum.ſit a aliqð enũciabile ↄtingẽs et ſit b tm̃ a eſſe poſitum qdiu b eſt veruʒ ſit b poſitũ ⁊ qñ eſt flĩ cadat et cum iterũ eſt verum ſit poſitum. Queritur vtrũ b ſit verũvel falſum ſi verũ igitur eſt poſitũ.igit᷑ falſum eſt tĩ a eſſe poſitũ.et hoc eſt b. igit b eſt falſũ.ſi b eſt flin b nõ eſt poſitũ et a eſt poſitũ ⁊ nõ aliud igitur tĩ a eſt poſitũ.igitur tm̃ a eſſe poſitũ eſt verũ et hoc eſt b igit᷑ b eſt verũ.igit᷑ ſi b eſt verũ b eſt falſum. Soluit᷑ po ſitio nõ eſt admittẽda: qꝛ ponitur q; b ſit verũ quod eſt ĩpoſſibile: qꝛ ſi b eſt veruʒ tim̃ a eſt poſitũ. et ſi hoc eſt verũ b nõ eſt poſitũ igitur ⁊c. equit᷑ de alia ſpẽ obligationis qᷓ eſt depoſitio. Uñ depoſitio eſt obli⸗ gatio qua qs obligatꝰ in tpᷣe obliga tionis tenet᷑ negatiue rñdere ad de⸗ poſitũ.Exẽ̃pla patebũt. Et duplex ẽ depoſitiolſcʒ ſimplex ⁊ cõpoſita. De poſitio ſimplex eſt qua deponit᷑ ſim plex cathegoꝛica. Cõpoſita eſt qua deponit᷑ ypothetica. Et põt vlterius diuidi ſicut diuidebat᷑ poſitio Juxta iſtã ſpẽʒ ſit pᷣma regula.oẽ depoſitũ in tẽpoꝛe obligationis eſt negãdum. vt ſi hec ꝓponat᷑ tu es rome in tpᷣe obligationis eſt negãda. ¶ Secũda regła. oĩs poſitio ꝓpoſito repugnãs vdictoꝛie depoſito eſt ↄcedenda.vt ſi deponat hec tu ſtas.poſtea ꝓponat᷑ eius ↄdictoꝛia eſt ↄcedẽda. Tertia regula eſt añs ad depoſitũ in tẽpoꝛe obligationis eſt negãduʒ: qꝛ negato ↄñte negandũ eſt añs.quia igitur in pone obligationis negandũ eſt depo ſitũ: ideo negandũ eſt aᷣs depoſiti. Quarta regula ſequens foꝛma ex depoſito ẽ negandũ: vt ſi ponat᷑ iſta tu curris qua admiſſa ponat᷑ iſta tu moueris hec eſt neganda. ¶ Quinta regula in oĩ depõne rñdendũ eſt pꝛo oĩ ſicut ſi ↄdictoꝛiũ vᷣpoſiti explicue poneret᷑.nam cũ aliquid deponit᷑ ei⸗ contradictoꝛiũ ponit᷑ ¶ Sexta regla In hac ſpecie obligationis rñdendũ eſt ad impertinẽtia ſᷣm eoꝝ qualita⸗ tes. Juxta iſtam ſpeciẽ ponitur tale exẽpium. depono tibi iſtã homo non eſt rõnalis. Deinde ꝓponit᷑ tibi iſta quilibet hõ eſt rationalis: cõcedẽda eſt:qꝛ oppoſitũ depoſiti.deinde iſta tu es rationalis: negãda eſt qꝛ falſa et ĩpertinẽs. deinde iſta tu es homo ſi neges negas verũ.ſi cõcedis dein de pꝛoponitur tibi iſta tu es rõnalis ſi cõcedis contra pꝛius negaſti.ſi ne ges negas ſequẽs ex oppoſito depo ſiti et cõceſſo.ſequit᷑ enĩ quilibet hõ eſt rõnalis tu es hõ ergo tu es ratio nalis D ſoluit᷑ admittẽdo depoſitum Et qñ pꝛoponit᷑ quilibet hõ eſt ratio nalis ↄcedendũ eſt qꝛ oppoſitũ depo fiti.Deinde cum pꝛoponit᷑ iſta tu es rõnalis negãda eſt. deinde cũ pꝛopo nitur iſta tu cs hõ:neganda eſt tanqᷓ repugnãs qꝛ eius ↄchctoꝛiũ eſt for̃a liter ſequẽs.ſequit᷑ enĩ quilibet hõ eſt rõnalis tu nõ es rõnalis ̊ tu nõ es hõ:nec eſt ĩconueniẽs aliqñ ſe ne gare eſſe hoĩem.ſ Notandũ eſt ꝗ ſi ĩ mediate poſt iſtã quilʒ hõ eſt rõalis fuiſſet ꝓpoſita hec: tu es hõ fuiſſet edẽda tanẽꝙ vera et ĩpertinẽs.de inde iſta tu es rõnalis futſſet ↄcedẽ da tanq ſequens. ¶ Scðm exẽplum deponat mſa : alique pꝛopones ſunt ſiles et voco ſiłes in veritate ⁊ falſi tate.deinde ꝓponat᷑ deus eſt et hõ ẽ aſinus ſunt ꝓpõnes.ſi neges negas verũ et ĩpertinẽs: ſi ↄcedis ꝓponat᷑ iſta deus eſt et homo eſt anu ſunt P d ſi kes. Si cocedis.ↄcedis ipertinens ſt neges:negas ſequens ex oppoſito deponẽti et cõceſſo. Sequit᷑ enĩ oẽs pꝛopõnes ſunt ſiłes deus eſt ⁊ hõ eſt aſinꝰ ſunt pꝛopõnes.igit᷑ deus eſt et ho eſt aſinꝰ funt ſibłes. Rñdet᷑ admit tendo depoſitionẽ ⁊ depoſitũ ↄcedẽ⸗ do iſtã ſtati poſt depoſitũ ꝓpoſitã.ſ. deꝰ eſt ⁊ hõ eſt aſinꝰ ſunt pꝛopõnes Et vlteriꝰ cũ dr iſta tani ſequẽs ex oppoſito depoſiti et bene ↄceſſo deꝰ eſt ⁊ hõ eſt aſinꝰ ſunt ſilłes. et cũ xr ꝙ ſit ĩpertinens depoſito cõced itur: eſt tamẽ pertinẽs poſito et bene con ceſſo.¶ Aliud exemplũ. deponat iſta aliquid eſt tibi poſitũ.argue ⁊ ſolue ſicut arguiſti ⁊ ſoluiſti de iſta nichil eſt tibi poſitũ in alia ſpecie obliga⸗ tionis que eſt poſitio et cõfoꝛmiter ſi deponatur ypothetice q̃ eſt depo⸗ ſitio depoſita. arguas ⁊ ſoluas ac ſi ponerentur earũ ↄdictoꝛie.et de hoc viſum eſt in alia ſpecie obligationis ſcʒ in poſitione.¶ Aliud exẽplum et cum hoc exẽplo de mixtione põnis ⁊ depõnis. et depono tibi iſtã aliquis hõ non currit.⁊ pono tibi iſtaʒ nullũ aĩal currit ⁊ ꝙ ſuſtineas tam poſitũ ᷣ depoſitũ. Si admit᷑tas pꝛoponat᷑ iſta aliquis homo nõ curr̃it᷑ hoc eſt depolltũ igitur negandũ.deinde pꝛo ponat᷑ iſta aliquod aĩal currit hoc ẽ oppoſſtũ poſiti igitur negandũ.de⸗ inde iſta cuilibet hõ currit hec eſt ſe quens igitur ↄcedẽda.pꝛoponat᷑ iſta aliquis hõ currit ↄcedenda eſt quia ſequẽs. deinde iſta aliquod aĩal cur rit. Si neges: ↄtra ſequit᷑ ex ↄceſſo igit᷑ ↄcedenda.ſequit᷑ enĩ aliquis hõ cufrit igit᷑ aliquod at al cuꝛrit.ſi con cedatur ↄcedit᷑ oppoſitũ poſiti igit᷑ dicitur non admittẽdo obligationẽ. Pꝛo quo notandũ eſt ꝙ qñ fit obli⸗ gatio ex duabus ſpeciebꝰ obligatõis quaꝝ vna repugnat alteri ſemꝑ vbi cunq; ilt obligatio eſt negãda ſic eſt 3 in ꝓpoſito. Sequit᷑ de alia ſpeei? obligationis qꝗᷓ eſt petitio Sequit᷑ de petitione que eſt ona pecies obligationis obligãs aliquz ud actũ circa obligatũ exercẽduz ex⸗ pꝛeſſum in enũciabiliter. verbi gr̃a. peto te cõcedere te eſſe rationalem. Et differt a põne: qꝛ poſitio obligat ad ſuſtinẽdum: petitio vero ad ali⸗ quẽ actũrcirca obligatũ exercẽdum. Petitionũ quedã dicitur abſoluta? vt peto te cõcedere te eſſe rationalẽ Alia eſt reſpectiua: vt peto te conce dere pꝛimũ ꝓpoſitũ a me. Circa iſtã ſpeciẽ obligationis ꝓ regula teneat᷑ ꝙ ĩ poſſibile nõ eſt ↄcedendũ niſi fiat petitio ꝙ ĩpoſſibile cõcedat᷑ et facta petitione vt impoſſibile ↄcedatur.ſi fiat cõceſſio petionis nõ eſt incõue⸗ niens cõcedere ĩpoſſibile. Juxta iſtã ſpeciẽ obligationis ſit pᷣmo tale exẽ plum.peto te ↄcedere hoĩem eſſe aſi num. ſi admittas deinde ꝓpono tibi iſtã homo ęſt aſinꝰ.ſi cõcedas ↄcedis ĩpoſſibile &̊ male.ſi negas contra ne gas petitũ qð fuit te ↄcedere hoĩeʒ eſſe aſinũ ⁊ admiſiſti ⁊ nõ feciſti igr male.ſoluit᷑ admiſſa petitione nð eſt incõueniẽs ↄcedere ipoſſibile facta petitione vt ĩpoſſibile concedatur. Aiiud exẽpluʒ.peto te ↄcederevnũ ſolũ,deinde ꝓpono tibi iſtã deus eſt concedẽda eſt.deinde ꝓpono tibi iſtã aliqd eſt.ſi neges:negas ſequẽs igr male rñjdes.ſeqᷣtur enĩ deus eſt g ali quid eſt.ſi ↄcedas contra petitũ fuit a te cõcedere vnũ ſolũ et conceſſiſti plura & male reſpõdiſti. Soluitur q iſta nõ debet cõcedi cũ ꝓponat᷑ alidd eſt ꝓpter ↄceſſionẽ huiꝰ veus eſt nec dʒ negari nec dʒ ad eã reſpõderi niſi per excuſationẽ.¶ Aliud exemplum peto te nõ rñdere ad pꝛimũ ꝓponen dum a me.deinde ꝓpono tibi iſtam. deus eſt. ſi cõcedis vel negas vel du bites facis ↄ petitionẽ igitut male. ſedere.tñ dum regẽ biüs male tibi ſtã re cedis dubii mie kides Ntdendüfe mñnoes ob Nſegere. Pweson eſe rarion ⸗⸗ nran⸗ ne Crer ſi ſegllitenett Gendänmaf naliain hle elltii hoe inuͦe bie znaſt ktönotilegt elplem eſte ge gonotf cöeellgAde Higaltrye kelere poe, nofeellligf tofenbi Kiue ſaetn ceedatur⸗ te Nedefertii ſlbliſi densc epponotſbſil regisſegei ninuncti onripelfu lienaſtn igotuiurg is tai ie feſpogerinii ud eremgun Gimuͤ pponen Onotibliſtant⸗ lnrgn n e Geet m/ wrar = — nõ ſdes: eontra hee eſt nccia de⸗ eſt igiẽ dʒ cõcediir ſdetur ꝙ admiſſa petitione ad iſtã deus eſt non debes rñdere.videtur tñ ꝙ iſta petitio non ſit logicalis ſed magis vulgariset q̃libet talis petitio vt peto te tacere peto te ñ rñdereſ Aliud exẽplũ.peto te cõcedere hoĩem eſſe aſinũ.deinde ꝓpono tibi iſtãetu ↄcedis hoĩem eſſe aſinũ.ſi cõcedis: ↄcedis falſuʒ qð n5 fuit petitũ te cõcedere &̊ male.ſi ne⸗ ges cõtra te cedere hoĩem eſſe aſi⸗ nũ fuit petitũ et nõ ↄceſſiſti &S male. oluit᷑ ꝙ cũ ꝓpono iſtã tu concedis oĩem eẽ aſinũ eſt negãda qꝛ nõ fuit petitũ vt tu cederes illã tu cõcedis hoĩem eſſe aſinũ.nichilominꝰ debes cõcedere iſtã hõ eſt aſinꝰ et fit ſatis petitioni: ¶ Aliud exemplum.peto te male rñdere ad iſtã deus eſt⸗ deinde ꝓpono tibi iſtã deus .qualitercũq; vñdes quero a te male an bñ rñdes. ſi benex petitũ fuit a te male rñdere ad deũ eſſe ſequit᷑ ꝙ feciſti 3 petitũ &̊ male rñdiſti. ſi aũt male rñdiſti fatis feciſti petitioni.⁊ per ↄñs bene rñdiſti igitur.ſi male rñdiſti bene rn dilti. Soluit ꝙ petitio nõ eſt admit tẽda cum nõ eſt in ptãte rñdentis vt ſatis faciat petitũ: ſʒ admiſſa iſta pe titione nullus põt ſałſfacere. ¶Aliud exẽpluʒ. pono te regẽ ſederẽ vel nõ ſedere:deinde ꝓpono tibi iſtã rex ſeàet.ſi ↄcedis:ↄcedis dubiũ nõ oblig atꝰ & male: qꝛ licet tu ſis obli⸗ gatus ad ↄcedendũ regeſederevel ñ federe.tñ nõ es obligatus ad ↄceden dum regẽ ſedere.ſi neges:negas du biũ g̊ male.ſi dubites: deinde ꝓpono tibi iſtã rex nõ ſedet.ſi cõcedas:con cedis dubiũ ad qdð nõ es obligatꝰ: 8 male t᷑ñdes.qꝛ licet ſis obligatus ad ocedendũ regẽ ſedere vel nõ ſedere: tñ nõ es obligatꝰ ad ↄcedendũ regẽ nõ ſedere.ſi neges: negas dubiũ ad qð nõ es obligatus g̊ male rñdes: ſi dubie rſides còtra. petitũ fuit te pᷣee dere regẽ ſedere vł nõ ſederẽ.ſʒ neu trum feciſti &̊ male rñdiſti. ſoluũ ꝙ ſicut aliq̃s peteret ꝙ dʒ ſoꝛti equũvt bouẽ in ptãte eius eſt dare quẽcũq; equũ vel bouẽ ad ſatiſfaciendũ peti tioni.ita in ꝓpoſito in ptãte rñdẽtis eſt ↄcedere quãcunq;voluerit de his duabꝰ rex ſedet vel nullus rex ſedet Aliter dicũt quið ꝙ querendũ eſt ab opponẽte vtrũvelu ꝙ in ptãte reſi po dẽtis ſit cõcedere hoc vel illud.Et ſi opponẽti hoc placet rñdens ſ- atiſfa⸗ cit petitiomi ↄcedẽdo quãcũq; iſtan duarũ voluerit.ſi aũt velit oꝑponẽs ꝙ nõ ſit in ptãte rñdentis dʒ certifi⸗ care rñdentẽ quam partẽ velit.et ſic rñdens cõcedat ⁊ niſi rñdens ſic cer tificet᷑ nõ eſt admittẽda petitio qꝛ in hac obligatione rñdens dʒ eſſe certꝰ Ex his q̃ ſuꝑfictalit dicta ſunt circa iſtas quattuoꝛ ſpẽs obligationis ſcʒ impoſitionẽ/ꝓõnem/ depoſit ionẽ/et petitionẽꝛpoteſt diligẽs ſcholaris vi dere qᷣd ſit dicendũ circa alias duag ſpecies obligatõnis ſcʒ dubitationt᷑ æ ſit verum. ¶ Cõpleta ſunt ſophiſmata obliga⸗ tiones ac inſolubilia acutiſſimi viri Aagiſtri Alberti de ſaxonia ſũma diligẽtia emẽdata. Opera Anthonit capllaut Pariſius ĩpꝛeſſa Ad ſignũ vocabulo gallico La couppe doꝛ. In vico ſancti Jacobeebis·· . „ Tabula ſophiſmatum Alberti de axonia. Et pꝛimo de vᷣma parte. Omnis hõ eſt oiĩis homo i. ODmunis fenix eſt ti. Oimne aĩal fuit in archa noe iii. Mẽs apli dei ſunt duodeci itit. A eſt verũ et b eſt verũ ⁊ nõ eſt niſi vnũ a et vnum b.⁊ tñ qualitercũq; b ſigãt eſſe:a ſignificat eẽ ⁊ econtra. et tamẽ a ſigãt aliqualiter eẽ qualit᷑ b nõ ſignificat eſſe V. NOOis aſinus hoĩs currit vi Mis pater pr̃is filii ẽ pater vii. Luiuſſlibet hoĩs aſinꝰ currit viii. ODis homo vel aſinus currit ix. Omnis pꝛopõvel eius cõtradictoꝛia eſt vera x. Om nes hoĩes ſunt aſini: vel hoĩes et aſini ſunt aſini xIe Oia vera ⁊ falſa opponũtur xii Ois homo et aſinꝰ currüt xiti. Omne aiĩal et aliud ab illo ſunt duo animalia xiiii Omne verũ ⁊ deũ eſſe deñt xv. Oiĩa duo ⁊ tria ſunt quin xvi Oꝛs hõ et duo hoĩes ſunt tres xvii Ois homo et alius hõ ſunt xviii. Oẽ fim̃ ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſtven. xix Oẽ aĩal ſi eſt ſor̃s drt a plone xx. Dis homo q eſt albus currit xxi. Omne ens cuius quelibet pars mo uetur:mouetur xxii. ODis pꝛopõ copulatiua cuiꝰ quelibet pars eſt vera:eſt vera xxiii. Omnis chimera que currit mo⸗ uetur xxiiii Aial eſt ſoꝛtes et aſinꝰ eſt illud xxv. Antmal nõ eſt lapis et aſinus eſt illud xxvi. Quoddã animal eſt ſoꝛtes et plato nõ eſt ullud xxvii. Quoddam aĩal nõ eſt ſoꝛtes ⁊ plato Mõ eſt illud xxviti. Aliquis homo eſt ⁊ quilibet homo elt ille xxix Aliquis homo eſt et nullus homo eſt ille . xxxs ODinnis homo habens equum equi⸗ tat ulum xxxis Omnis homo eſt animal et riſibile eſt illud . xxxiis Aliquod enũciabile eſt falſum ⁊ ulð idẽ neceſſario eſt verũ xxxiii. Oĩs hõ eſt alł ⁊ ſuꝰaſinꝰ cur᷑̃.xxxiii Ois homo videt ſe xxxv. Dis pꝛopõ eſt vera vel eius contra⸗ dictoꝛia eſt vera xxxvi. Ois pꝛopõ eſt vera vel eius contra⸗ dictoꝛia eſt falſa xxxvii. UVterq; iſtoꝝ ẽvterq; iſtoꝝ xxxviii Uterq; iſtoꝝ poꝛtat lapidẽ xxxix. Uterq; iſtoꝝ ſcit arithmeticãa xl. Uterq; iſtoꝛum ſcit ſepꝑtem artes liberales „ xrlie AVtq; iſtoꝝ pugnat vt vĩcat ſe xlii Ab vtroq; iſtoꝛum enunciatum eſt UVterq; illoꝝ eſt hõ vel aſinꝰ xliui Totus ſor̃s eſt minoꝛ ſoꝛte xlv Totus ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis xlvj Totus bꝛunellꝰ eſt ſoꝛtis Tota diſiũctiua eſt vena cuius alta pars eſt vera xlviti. Oẽ totũ eſt maius ſua ꝑęte xlix. Qualelibet currit le OQðᷣlibet ãlelibet ð quolibet tali ſcit ipſum eẽ tale quale ipᷣm eſt lt. Quotlibet entia ſunt finuas u. Inſinita ſunt finita tiit⸗ Fintta ſunt infinita iiii Inſinita ſunt infinita ilv. Infinite vnitates ſunt in aliquo nu mero finito Loi. Iußinitis infinita ſunt pla lyvii. Inſinita ſunt pła inſiniris lviii In ĩfinitũ ↄtinuũ põt eſſ. e dĩſuʒ. lix. Cõtinuũ pᷣt eẽ diſum in ĩſinitũ lx. n ĩſinitũ ſor̃ erit albioꝛ płone lxi⸗ nſinitã albedinẽ habebit ſor̃s lxii⸗ Inlnitũ põdꝰ ſors p̃t poꝛtare lxiiia Quicqᷣd audit ſ ooilð ꝓfert pło lxiuii himerackt nulꝰ noͤhot⸗ roͤhoͤl cen nio e coe Hoͤho autibl Tcchlenichl Frnichilo nic Pichar hm Dichi ekſis Sinchleſt tu dicis il Tichle ven Yullus ho men cap put habẽs lio hoie en Teutru ocul viere A nul oie hoiem currere Moen hiem wiem aurere Uläheiem Whhiem an — = — — icar ſe 4 migumen 1 zrnl n ryint . 1 tber taliſen l us li Mii y, maluony lyl 4 lvi finiru lx⸗ glone lxia tſofs lrii nnre lrii⸗ rtglolrui nõ aliqs homo currit ſi aliqð is Ouicqd dᷣs ſciuit adhuc ipᷣe ſcit.lxxv Dula cunq; fuiſti pariſius fulſti homo „ʒlxvi Qualecũq; eſt alidd ſi ipᷣm ẽ album tale & alid ſi ĩm eſt nigrũ lxvii. ¶ Sophiſmata ſ. cðᷣe partis egatum eẽ aĩal eſt veon it Fu non potes vere negore te nõ eẽ aſinum ii. Quod nõ eſt:ett. iiu. on aliqᷣd vel homo ⁊ẽ aſinus ẽ ꝓpo ſitio diſiũctius . v. Non aliqᷣd eſt vel tu es bhö vi. Nõ aliqd ẽ tu estaſiuus vii; nõ ſors curfit vel nõ currit viti — lal currit 2— ix. Aliqua cã homo nõ eſt hõ x. Dis homo aliqð aĩal nõ elt xi. Soꝛtes viget non hoiem xii⸗ Thimera eſt non homo xiii. Vullꝰ nõ hõ ẽ grãmaticus xiiii Nõ hõ ẽ cõe pᷣdicabłe ð oĩ hoĩc.xv. MNẽo eſt cõe pᷣdicabłe ð oĩ hoĩe.xvi. Nõ hõ ẽ ↄſtibłe cũ hoc cõi hõ.xvii. Nichil ẽ nichil xviii. Ex nichilo nichil ſit xix MNichil ⁊ chimera ſunt fratres .xx. Nichil eſt ſi aliqd eſt xxi. Si nichil eſt aliquid eſt xxii. Si tu dicis ꝙ nil ſcis tu nił ſcis xxiu. Nichil ẽ veꝝ niſi ĩ hoc inſtãti.xxiiii. Nullus hõ ẽ nullũ aĩal xxv. Nullum caput habens eſt aliqð ca⸗ put habẽs xxvi. Nlo hoie currẽte tu es aſinꝰ.xxvii Neutrũ oculum habendo tu potes videre xxvxviii. Ad nullũ hoĩceʒ currere ſequit᷑ oẽm hoĩem currere xxixi Ad oẽm hoĩem currere ſequit᷑ oẽm hoĩem currere xxx. Nullũ hoĩem currere ſequit᷑ ad ali⸗ quẽ hoĩem currere xxxi Nullus hõ ẽ ſi aliqs hõ ẽ xxxii. Nullus hõ poteſt ſcire qð aliquis homo poteſt ſcire xxxxiiii Soꝛtes poteſt ſcire quòd deus non poteſt ſcire xxxiiii. Nullũ aĩal dũ doꝛmit vigilat. xxxv⸗ . Tm̃ ſoꝛtes calefit xxxvi Tantumvnum eſt xxxvii. Tm̃ vnus homo ẽ xxxvini Tm̃ aĩal eſt homo xxxix. Zi ſof̃s ſcit ſeptẽ artes libᷣales.xl TLĩ alter iſtoꝝ currit xli. Zm̃ ſoꝛtes videt ſe xlſi. Zm̃ veꝝ opponit᷑ falſo xlui. Tm calidũ ↄtrariat᷑ frigido xliiii. Sors tĩ eſt aſinus XxIV= Non tiñ chimera currit xlvis Sor ſcit tin tres hoĩes currẽ.xlvii Poſſibile eſt ſoꝛtem videre tiñ oẽm hoĩem nõ vidẽtem ſe xlviii. m̃ pr eſt: S&̊nõ tm̃ pater eſt xlix. T ĩ hõ currit:g tm̃ hõ mouek l. Zm̃ hõ currit: tm̃ aĩal currit Iie m deum eẽ deum eſt veꝝ lii. Ad ſolum ſoꝛtem currere ſequitur hoĩem currere liit. Solus ſor̃s ĩcipit currere liin olus ſor̃s ẽ albus vel niger lvi Sofs ẽ aloꝰ⁊ pło ⁊ẽ albioꝛ illo.lvii. ołibꝰ ſola duo ſt paucioꝛa lviii. Solum genitiuum pꝛecedit ſolus rectus „ lix. Ois homo vldet oẽm hoĩem pꝛeter ſoꝛtem lx. Decem pᷣter anq; ſunt qͥn lxt Ouelibet decem pꝛeter quinq; ſunt quinq; xii Omnis homo videt oẽm hoĩem pꝛe ter ſe lirxiii Ois homo pter ſoꝛtẽ excipit᷑.lxiiii. O uodlibet enũciabtle pꝛeter v'num eſt verum xv. Omne enũciabile pꝛeter verum eſt falſum lx vie Soꝛtes bis vidit oẽm hoĩem pꝛeter platonem lxviis Omne animal eſt irratiõale pꝛeter hominenm lxvriie Oimnis lomo pꝛeter iſtos ferunt la pidem lxxa Nullus homo legit pariſius niſi ipᷣe ſit aſiunus Ixxi. Si nullinm tempus eſt aliquod tẽ⸗ pus eſt lxxii. Si tu esvbiq; tu ñ esvbiq; lxxiii. Si tu ſcis te eẽ lapidem tu nõ ſcis te eſſe lapidem lxxiiii. Soꝛtes dicit verum ſi ſolus plato loqiitur lxxv. Si ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocritam ſoꝛtes non eſt ypocrita lxxvi. Sor ſingit ſe errare:& errat.lxxvii Oi ſoꝛtes dicit verum: ſoꝛtes dicit falſum xxviii. Si oĩs ſubſtãtia eſt ensꝭ oẽ nõ ens eſt non ſubſtantia lxxix Si nullũ a ẽ b.oẽ non bẽ nõ a.lxxx Iſoꝛtes non ẽ homo ⁊ non eſt nõ Pi ſoꝛtes non eſt lxxxi. Si oĩs hõ aĩal non eſt oĩs hõ ſuba nõ eſt aliqua ſuba aĩal nõ eſt lxxxii Si om̃e qð non eſt a eſt b.⁊ nullũ c eſt aeom̃e c eſt b. lxxxiii. Si aĩal eſt ſoꝛtes:⁊ homo ẽ ſoꝛtes: homo eſt animal lxxxiiii. Si oĩs ꝓpoſitio eſt:omnis ꝓpoſitio eſt vera lxxxv. Si nulla ſubſtantia eſt:nullum ens eſt lxxxvi. Si ſoꝛtes eſt ſi plato eſt homo eſt a ſinus . lxxxvii Si albedo ineſt homini:homo ẽ al⸗ Si a ẽ binõ a ẽ non b. lxxxix. Si iuſticia eſt virtus iuſticia eſt vi cium xc. Si videns eſt ſenſatum cecum eſt inſenſatum xci. Si duplũ eſt multiplex:ſubduplum eſt ſubmultiplex —erxciſ. Si albũ eſt coloꝛatum: magis albũ eſt magis coloꝛatum xciii. eſt deus Albũ incipit eẽ ſoꝛꝛtes EEquũ ꝑlatonis ſoꝛtes incipit equi⸗ „ Si aliqua ꝓpoſſtio eſt falſioꝛ iſtaꝭ deus eſt deus,. tũc iſta eſt falſa:deus Si albedo addita coꝛpoꝛi facit ipᷣm album albedo eſt alba xcve Si a ⁊ b addũtur c ⁊ a reddit c ma gis bonum iᷓ b reddat ipᷣm tũc a eſt magis bonum qᷓ; b. F7Fy7cvis Si ethiops ẽ albus vᷣʒ dẽtes: ergo ethiops eſt alſus xxcvii Sors differt ab aĩali xcviii Ois homo differt ab holie xcix. Sofs ñ differt niſi ab aſino c. Nichil nõ idẽ aĩali ẽ homo ci. Soꝛtes non, eſt aliud q; homo ⁊ qᷓ Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ hole ciiis Animal quod eſt debilius muſcea eſt foꝛtius omni aĩaii cinui. Sol eſt maioꝛ ꝙᷓ aliqua ſtella cv. Decem ſunt gña gñaliſſima cvi. Soꝛtes eſt ita ſapiẽs ſicut aliquis homo J cvii Sor᷑ ẽ ita ſapiẽs ſicut oĩs hõ.cviii. Soꝛtes eſt ita magnus ſicut ſoꝛtes erit magnus cix. Materia caret foꝛma cx. Aĩ᷑a intellectiua quieſcit cxi Sor igrat aliquã ꝓpõem cxii. Srato motu igrat᷑ natura cxiii. Immediate ſũt ꝑtes ↄtinui cxiui PHomo iĩcipit eẽ albus qñ nullus hõ incipit eẽ albus cxvi Soj̃s incipit eẽ coloꝛatꝰ cxvii. Deus incipit eẽ in a inſtãti ſit a in⸗ ſtans pꝛeſens 4„ (cxviit. Soꝛtes incipit eẽ homo poſti fuit homo per decem annos cxix Sofs ĩcipit eẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit cxx. Soꝛtes ⁊ plato incipiunt eẽ cxxi Jam incepit eẽ om̃e qð eſt cxxii. Sor incipit eẽ alter illoꝝ cxxiii. cxxiui. tare cxxv. Sofrs ĩcipit ſcire oẽm ꝓpõeʒ.cxxvi xxcuii. , opficle ee bipe Zab ſun medetas liccgtet ee abu uge [Sophiſmata ten Mauspono gener Uaus donoeſt m. Oniss ſener ſme Sener erit duer enmchn ſnedinubttur iu banenit nigr Nuert gas o ienn 4 ſ us mufcach clui ua ſtele 8 liſtima ſeur aihi .(d tolo hucri, utſanes lle⸗ x. em (i kura ccii Ninut cril qi nullushi ) ai. mhutitam cnit wli i loͤ utt cxx. rei (e et Cin ceric⸗ cxxriu, mipt ecu⸗ eNe⸗ Mezeen oꝛtes incipit ſcire tres pꝛopo⸗ ſitiones cxxvii. Unam pꝛopoſitionẽ ſoꝛtes incipit ſeire cxxviti. Sors ĩcipit ſcire p ła qᷓ; płlo cxxix Soꝛtes incipit ſcire plura iᷓ incipit ſcire. cxxx. Quod eſt calidum incipiet eſſe frigi dum cxxxi. Calidiſſimũ ĩcipit eẽ frig idũ cxxxii. Tuilʒ hoĩ ſi lis deſinit eẽ pło.cxxxiii Sofs deſinit eẽ ſiłis płoni.cxxxiiii. A et b deſinũt eſſe talia qualia ipſa ſunt cxxxv. ors deſinit eẽ albiſſimꝰ cxxxvi deſinit eẽ nõ deſinẽdo eẽ cxxxvii. Soꝛtes eſt albioꝛ qᷓ; plato incipit eẽ albus cxxxviii⸗ oꝛtes eſt albioꝛ ꝙᷓ plato ĩmediate poſt hoc erit albus cCxxxviit. Sofs incipit eſſe albioꝛ i plato in⸗ cipit eſſe albus cxxxix. Soꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ F̃ plato ĩmediate poſt a. cxl. Sofs pꝛius incipit hr̃e eſſe ᷓ ĩcipit A ſpaciũ incipit eẽ pertrãſi. cxlii. A ſpaciũ incipiet eẽ perttã. cxliii. Soꝛtes incipiet per trãſiuiſſe a ſpa cium cxlitii. A coꝛpꝰĩcipiet eẽ bipedale cxlv. A et b ſua medietas ſimul deſinunt eſſe cxlvi. A ſił ĩcipiet e? bũ ⁊ nigrũ ꝛcxlvii. A incipiet Lper b. ccxlviii. ¶ Sophiſi mata tertie partis. Aliquis homo generabit᷑ ie Aliquis homo eſt moꝛtuus ti. Omnis ſenex eſt moꝛtuus lii. Senex erit puer tiii. uſtus dänabitur iuſte ve⸗ uſte dãnabitur iuſtus vie Album erit nigruʒz viie Deus erit cras vitt. hHabere fuiſſe: cxli Deus ĩ lz inſtaͤti erit n exis e. Adam ⁊ noe fuerunt x.. Pelena peperit decem ſilios xi. ODis homo fuitĩ iſta domo xii. Dſe aĩal fuit t archa noe xiiie Album fnit diſputaturuim xiiii Nõ ſcribẽteʒ poſſible ẽ ſcribẽ xv. Ois homo poteſt eẽ aſinus xxvi ODis gradus ʒodiaci poteſt eẽ ſuper noſtrum oꝛizontem xviie In oẽs partes cõtinuum poteſt eſſe diuiſum xviiti. Impoſſible poſſibile ẽ eẽ yen xix. Soꝛtes põt ſcire plura q; ſcit xx. Soꝛtes tĩ pondus poteſt poꝛtare ꝙtuʒ põdus poteſt poꝛtare xxi. ODis hõ de neceſſitate eſt aĩal xxi. Oẽ creãs ð nccĩtate ẽ deus xxiit. Oẽ qð ẽ dum ẽ nccẽ̃ eſt eeẽ xxiiiii Si ſor̃s currit nccĩo moue᷑ xxv. Si ſor̃s nccĩo ẽ moꝛtuꝰſor̃ neceſ⸗ ſario eſt viuus xxvii.· Chimerã necẽ ẽ eẽ chimerãl xxvii. Equũ nõ ↄtingit eẽ hoĩeʒ xxviii. Oẽ qð ↄtingit cẽ eſt ens xxix. Mẽm hoĩem ↄtingit currere xxx. Ex veris ĩpoſſibile ẽ ſeqͥ flĩ xxxi. A ſoꝛtes ſcit eſſe verum xxxii. A ſoꝛtes ſcit eſſe a xxxiii. Soꝛtes patrem ſuum credit eſſe a⸗ ſinum xxxiiii. Sortes apparet eſſe alið ab illo qð e xxxv. Sophiſmata quarte partis. ca nõ hoĩem eẽ rilbilẽ i. Nullũ nccĩm eſt hoĩeʒ currere ii. Oẽ coꝛpus ñ eẽ h̊ eſt poſſibile iii. Lontiĩgens eſt ad vtrũlibet nullum hoĩem eẽ ſoꝛtem iiii⸗ Oẽ aĩal eẽ hoĩeʒ ẽ ĩpoſſibile v⸗ Impoſſibile eſt aliud q;ᷓ aſinum te genuiſſe vie Impoſſibile ñ ẽ hoĩeʒ eẽ aſinũ vit⸗ ¶ Finit tabula. = .— * * . *△ . . 4 . .. .. . . . * * . 2* * * * „ . „ . „ 4 .„„ . „ . . * § . . 5 . * — * *WM . 5. . 8 9 *. — „ . . * *„ . . 4 . 4 . * . * 2 . . 2 4 — em s s ðòðã = .JB — S – e — — = ⸗ — . 1 4 — . — — “l S Balance Focus N hinmn i ineges eitt⸗ nus ſun ntangttotfic! raaſoppones benegadur di⸗ 1 J is S=e 5 — — = S. = = — 1 1 N i gialiſint ii ſlbuon x niehö gishönlct v M O 4 lr tigti anl⸗ u. erppelarolt is audu i . isnl5 uncbenn . e wos ſimlumd⸗ 11 10 2 4¾ Copyriqht 4/1999 VxyMaste 1 iii · Hec copulatĩa eſtvera / ſoꝛtes ſe tem ix. et et ſoꝛtes nõ ſedet urſa me aeẽ Hec copulatiua ẽ va / ariſtoteles x. diſputat:antichꝛiſtus pᷣdicat v· um xi. In omni tꝑe ſoꝛtes currit vt:; d q;ẽ xii · EZadẽ ꝓpõ vocalis eſtvera falſa v̈ ckioneʒ oĩs hoĩbꝰ eiuſð idiomatis ſine noua * m iſoche⸗ impoſitiõevel obligatiõe vii xiii Oẽ qð mouet᷑ mouebat̃pᷣus viii tãqua aſtra Mulla ẽ mutatio ĩſtãätanea ix iſperiũ xiiii ¶ ¶ Octauũ caꝑłm eſt de ꝓpõibus xv · hñtibꝰſupꝛa ſeipᷣas reflexioneʒ · tpmo de ap Smnis ꝓpõ eſt affirmatĩa: ergo rbSelector Standard* -Euroskala Offset eſtrictiõibꝰ nulla eſt negatiua i· t .i. Sequit᷑ nulla ẽ ꝓpoſitio negãda ꝛtuns ii · quedã ẽ ucgatia ii iii. Sis hõ currit:qaſinꝰcurrit iii noꝛtuꝰ iiii · Di co ꝙhõ eſt aſinus iiii idũ v. Quicqd ſoꝛtes audit illud ꝓfert putaturꝰ . vi plato v. vil. Ueꝝ eſt dicere hoĩem eẽ aĩal vi. viii. Omis /ꝓpõſt falſa vii ertũtk ix Plato dicit falſũ vlii · e ·Soꝛtes dicit verü ix bocꝙ voceſ Tot ſũt ꝓpões veq̊t ſũt falſe x um Ego dico falſum xi. 1 i· Peꝰẽ ⁊ qᷓõ copulatĩa ẽ falſa xii at ii Soꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptã in pa⸗ 8 iii riete eſſe dubiam xiii. 5 aſinꝰ iiii Soꝛtes ſedet vel diſiũctiua ſcri⸗ 5õ es hõ v pta ĩ pariete ẽ platõi dubia · xiiii ẽñ hböõ vi Alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ dubia xv Es ſit vera / hõ Tu rñdebis negatiue xvi. vii. Tu ꝓiicies me in aqus xvii. menſura pqᷓ Soꝛtes vult comedere xviu evᷣa vel falſa Soꝛtes maledicit platoni xix i. Soꝛtes optat malũ platoni xx GmbH wwwW. — = 2, — P O — — — — : nouiſſune ꝑ Anthoniũ denidels Nicolaũde barraĩ artibꝰmgros lii · pa riſiꝰ ĩpreſſa felicit᷑ expliciũt 3 — — 82 — — 2 ,◻£ — — W O ☛ * ¶ Sophiſmata doctiſſi buridãi 22 19 20 21 1 e dlnſd ncihi 12 oi luns lu lehölichü dſt 7 6 4 3 hNung vn Mn Tnacſacihu TI TTNNNNNWNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNN —2 g H w e. iee ie e