DkII166_qt
author: Johannes <Buridanus>andAlbertus <de Saxonia>

—

——

N 12511950988 021

IIIIIHAIIIIIIIII

08 Tübingen

M,
2.

qvana

Pegligime
ciiini
lutionesſepol

Volodiudere

oegide ppe
migli
ſnrfiplicit
rlovelfutun
icodieſeſt
Oilargelo
ſcſeoes qnoſ
Neinpmaſt
noꝛgã de ppo
ſolut ſchod
relatiop. ti
tgopnooſide
Nlckercatbee
hönibdſunpli
lode pꝛoponi
hitibus ſubien
thaich⸗Quntt
ſcönpoce inii
ſpotbeticas
gtiuerecy⸗
ea libuo bi
Afent ece de
onbusſicnbe
iinaiſteni
ponbs ſihli
lanop ſcho

mnpyköcicrn
Ns neahtſi

ꝓpõnibꝰ ſipliciũ ſubiectoꝝ et

de ſumma logice nonũ

lutionesſophiſmatũ.Sic auteʒ
volo diuidere iſtũ tractatũ qꝛ pꝛi
mo agã de ꝓpõibꝰð ĩeſſe · Scðo
de modalibꝰ.⁊ lʒ ſolũ ille de pᷣſẽ⸗
ti ſint ſiplicit᷑ de ĩeſſe (qꝛ ille de pᷣ
teritovel futuꝛo nõ ſunt ꝓpᷣe lo⸗

Npꝛĩcipio lecture mee mo agã defũdatione quoꝛũdã pᷣn

et vltimũ tractatũ dixi
eſſe de practica ſophiſ⸗
matũ ſcʒ de eoꝝſolutionibꝰ⁊ for
matiõibꝰ et aliqñ in eo repetã ali
qua tꝛactata in tractatibꝰpꝛioꝛi⸗
bꝰæ aliqñ magis ea declarabo ſe
cũdũ ꝙ mvidebit᷑ expedire ad ſo

. —
—

cipioꝝ cõium circa dictas ꝓpòeſ
ſupponẽdorũ.Scðdo de dictõibꝰ
ſincathegoreumatic ſolitis poi
ĩ dictis ſimplicibus cathegoreu
maticis · Itẽ ĩ pᷣma illaꝝꝑtiũ ego
pᷣmo agã de ſignificatiõibꝰ t᷑mĩo
rũ ⁊ oronũ.Scðo de canſis veri
tatũ ⁊ falſitatum huiuſmõi ꝓpo
ſitionũ.Tertio de ſuppõibꝰ⁊ ap
pellatiõibus ãpliatiõibꝰ⁊reſtri⸗
ctionibus ſuppõnũvłappellatõ⸗
nũQuarto ð h ꝙ vox ſigt ad płin
tũ.Quĩto de menſura ꝓ qua ꝓpõ
dicit᷑veravel falſa.Agẽdo igr de

qndo ð ĩeſſeſed de foꝛevł de fuiſ ſigĩficationibus tmĩoꝝ⁊ ꝓpõnũ

ſe) tñ large loquẽdovolo hic de
ĩeſſe oẽs q̃ nõ ſolẽt dici modales
Itẽ in pᷣma iſtarũ partiũ ego pꝛi
moagã de ꝓpõibꝰex termis ab⸗
ſolut .⁊ ſcdðᷣo de ꝓpõibus t᷑mĩoꝝ
relatioꝝ · Itẽ in pꝛĩa iſtaꝝꝑtium
ego pᷣmopſiderabo de ꝓpoibꝰ ſi
pliciter cathegoꝛic · Scðo de p⸗
põnibꝰ ſimplicit᷑ ypothetic¶ Ler
tio de pꝛopõnibus cathegoricis
hñtibus ſubiectũvelpᷣdicatũypo
theticũ · Quarto de cathegoricis
ſcdᷣmvocẽ indigẽtibus expõi per
vpotheticas ſicut ſũt excluſiĩe ex
ceptiue:redupiicatĩe ⁊ alie multe
de aliqbus vᷣbisvt ĩcipit / deſinit

dlffert· ⁊c.⁊ de płibus aliis dicti

onibus ſicathegoꝛeumaticj. Itẽ
ĩpᷣma iſtaʒꝝꝑ tiũ ego pꝛĩo aga de

dicatoꝝ.ſcðo de ꝓpõibus ſubie⸗
ctoꝝvł pᷣdicatoꝝↄpoſitoꝝ ſie ex
płibus recij:ſiue ex rectis⁊ obli
quis · Itẽ ĩ pꝛia illaꝝꝑ ꝑtiũ ego pᷣ⸗

ꝓpõit᷑hmoiſtð Pꝛimũ ſophiſma
0 MWnis ꝓpõ vocał ẽ vᷣa
Pꝛobat᷑:qꝛ q̃licunqʒ
ſigt talẽ hʒ coꝛrñdẽtiã
in re ſignificata:& ẽ vᷣa et ↄña eſt
bona:qꝛ hocvidet᷑ requiri⁊ ſuffi
cere advitatẽ propõnis.añs pa⸗
tet qꝛ oĩs vocalis ſiẽt mentalem
ſibi ſimilẽ ſeu pꝛopoꝛtionabilit
coꝛrñdẽtẽ iuxta illud pᷣmi ꝑyvar⸗
meniasꝙ ea q̃ ſunt invoce ſũt no
te et ſigna eaꝝpaſſionum que ſũt
in anima.
Secundum ſophiſma·
e Quus eſt aſinus · poſito ca⸗
ſuꝙoẽs equi⁊ aſini ſit oĩno
ãanichilati /itaꝙ nichil ẽ equꝰ⁊ni
hil ẽ aſinꝰ. Pꝛobat᷑ ſophiſina qꝛ
eiusↄtradictoꝛia ẽ fła /ſcʒ nullꝰ

pᷣ equus ẽ aſinus.pꝛobat᷑ qꝛ nõ eſt

ita in re ſigĩficatavel in rebus ſi
gnificatis ſicutipſa ſignificat:qꝛ
nichil eſt res ſignificata ſcʒ equꝰ
et aſinus per poſitũ. Modo ĩ eo
3· ii ·

qʒð oino nichil eſt nec ẽ ita eẽ nec iſta oro equꝰeſtq;iſta dictõ equꝰ
aAlit᷑ eſſe: nõ ita erat ĩ re ſicutꝑꝓ quia nunq; eſt fm dicere equus
põnẽ ſignificat᷑ ideo nõ erat ag dato adbuc ꝙ nullus equus eſſer
ſophiſma eſt vᷣꝝ cuiꝰ oppoſitũ eſt ſi ed eſſet falſũ dicere equus eſt qð
ↄceſſũ · ¶Tertiũ ſophiſma nõ eſſet niſi plus ſigniſicaret · cõ⸗
d Eus nõ eſt· Pꝛobat᷑:qꝛ q̃li ceſſo ergo ꝙ hec oro oĩs deus eſt
tercũqʒ ꝓpõ ſignificat ita ẽ plus ſigniſicat qᷓ; deꝰ:et tñ ex ꝑte
ergo eſtva · ꝓbałantecedens:qꝛ rei nichil plꝰ coꝛrñdet illi pꝛopo
dicta ꝓpõvł ſignificat pᷣciſe ꝓpõ ſitõiqᷓ illi tmino /qꝛcũ nichil oĩ
nem mentalemæ tmios eiꝰ:⁊ hec no eſſet pꝛeteꝛ deũ adhuc de d erat
oĩa ſunt ĩ mẽte coꝛrñdẽtia illi ꝓ⸗ :eꝛgo nõ ẽ coꝛrũdẽtia ex ꝑte rei
põi / ideo q̃litercũqʒ ipſa ſigaret totalis totali ſigificatõi huius/ꝓ
ita eſſetvł vltra aliqd aliud ſigni poſitiõis omĩs deꝰeſteꝛgo ipſa ẽ
ficaret ad extra.⁊ tũc q̃rovtꝝipᷣa falſa:ergo hec eſt vᷣa deus non eſt
vltrapceptꝰaĩe ſigĩficet pᷣciſe de Oppoſitũ eſt ab oĩbusↄceſſum⸗
um ⁊ tũc ille eſt.iðᷣo adbuc oĩ ſi- concedendum.
gĩ ficatiõi illiꝰ ꝓpõis eſſet coꝛrñ ¶ Quartũſſ. ophiſma
dẽtia ĩ re:ivoipſa eẽtvᷣa · Vel ipᷣa h Oc nomẽ chimera nichil
adhuc aliðõ ſigt/ſcʒ pꝛeter cõcep ſignificat · Pꝛobat᷑ qꝛ non
tus aĩe et pꝛet᷑ deũ⁊ ſi tu hoc di= ſigĩficat aliud q; cbimera ſ altẽ ð
cas tu nõ potes dicere ꝙ illud a⸗ pᷣncipali ſi igĩficatione:qꝛ nõ trac
liud ſit niſi deũ nõ eſſe:⁊ tũcↄclu tatur hic de modis ſigniſicandi
dãqꝙ deũ nõ eẽ ſignificat᷑ per hãc grãmaticalibꝰ ſʒ chimera nichil
ꝓpõnẽ deus nõ eſt · ⁊ vlteriꝰ ↄclu ẽ ergo chimera nihil ſigt?¶ Con
dãaigit᷑ deũ nõ eſſe eſt:qꝛ ꝓpoſitõ firmatur illðaſſũptũ / ·ſ· ꝙ h no⸗
dicẽs deũ nõ eſſe eſt affi? matĩa:i men chimera nichil aliud ſigtqᷓ;
deo nõ ẽ va niſi ſubiectuʒ ꝓ aliq̃ chimerã:quia hoc nomẽ chime⸗

ſupponat et ſic deũ nõ eſſe eſt ⁊ h ra nichuũ alið ſigtq; chimeramꝑ

ſignificat᷑ ꝑ illam pꝛopõnem deꝰ ſimile ſicut bõ nichil aliud ſigt
nõ eſt nichil alið niſi deus ⁊ ea q;hominem / nec albedoq;albedi
q̃ ſunt ĩmẽte ⁊ hec oĩaſſunt ergo nẽ igit᷑.Et confirmat᷑ iterum per
ſequit᷑ ꝓpoſitũꝙ q̃litercũqʒ ipſa inductionẽ qꝛ nec ſigificat aſinũ
ſiguificat ita eſt ergo ipſa eſt va · nec capꝛã nec albedinẽ:et ſic ð oĩ
Itẽ hec eſt falſa oĩs deus ẽ ergo bus aliis entibꝰ. Iterũ dato ſi
hpec eſtvera deꝰ nõ eſtↄña tenet ꝑ gĩficaret aliuda chimeꝛa adhuc
locũ a contradictoꝛiis.añs ego ſeq̃retur ꝙ nichil ſigĩficaret:qꝛ
pꝛobo qꝛ plus ſigt illa ꝓpoſitio nichil eſt aliud a chimera cũ chi⸗
deꝰ ẽqᷓ; iſte iminus deꝰ:alit᷑verũ mera nichil ſit⁊ tñ ſeqtᷣe ſi b · ẽ a
eſſet dicere deꝰ ſicut eſtveꝝ dice⸗ lið aba·ꝙ vtrũqʒ eſt et b et · a· vt
re deꝰ eſt / ⁊ eſt ſimile ꝙ plus ſiẽt patetꝑ ariſtotelẽ decimo metha

höͤſopponit ps
ſignifſcat'gaun
liqvo batur⸗
ſopponeret ila
faeltetanchi
abe ppoſitione
ergochinerani⸗
Poppoſitü
ſbs eſeevorſig
hafonoͤ
wneporſig
clünonſclünn
ceregtücbuff
ſgntücatien
nia et ba gyet
nen ſicevorſig
tl. niiind
acie egdipo
luntmhtme
lrtiucſifti
ſlnpoſtüigg⸗
iul ſinſſcar

pphiſma
omẽ chimera dichi
fcat. Pꝛobak qinen
udi chimera ſelted
ifcatione:genönn
mocdis ſignificandl
lboſzchimeranichil
eranihil ſigt⸗ Con
daſſüptü/l.h no⸗
ranichilaliuc ſiti;
la hocnonẽ chime⸗
1öſihti; chimeram
1do wichid aliudſi
m wec Abedohelbel
tconfinmak itenume
qenec ſigifiſ
lecalbedne nfda
enttho⸗INerüung
Ainda chimen Achue
gichil ſigifcnnnin

phiſice.Mon enti nichil eſt idẽvł
diuerſũ ⁊ iterũ ſi hoc nomen chi⸗
mera ſignificet aliud tũc eius ſi⸗
gnificatio haberet in re coꝛrñdẽ
tiã⁊ tunc hec eſſetvera chimera ẽ
chimera qð nõ ↄcedit᷑.ↄña/ꝓbat᷑
qꝛ idẽ coꝛrñderet ſubiecto ⁊ pᷣdi⸗
cato ꝓpõnis ⁊ tñverificatio ꝓpõ
nis affiꝛmatiue eſt rõne idempti
tatis pꝛedicati ad ſubiectum di⸗
co idẽptitatis ad ſubiectũ uõ vo
cis ſed eius qð a ꝑte rei coꝛrñdet
Itẽ ſi aliqd ſigniſicaret tunc pꝛo
illo deberet ſupponere ſiẽ ille ter
minus lap: ſupponit pꝛo lapide:
qꝛ ſignificat lapidẽ:ſed chimera
nõ ſupponit ꝓ aliquo ergo nihil
ſignificat · ꝙ autẽ nõ ſupponit ꝓ
aliquo ꝓbatur · quia ſi ꝓ aliquo
ſupponeret illa eſſetvera chime⸗
ra eſt⁊ etiam chimera eſt aliquid
et he ꝓpoſitiones nõpceduntur.
ergo chimera nichil ſignificat.
In oppoſitũ arguit᷑ qꝛ tũc non
plus eſſetvoxſignificatiuaqᷓ;buff
vel baff qð nõoceditur· Itẽ om̃e
nomẽ eſtvox ſignificatia ad pla⸗
citũ non ſolũ quia poteſt ſignifi⸗
care qꝛ tũc buff et baff eſſẽt voceſ
ſignificatiue ad placitũ ſicut no⸗
mia etvᷣba qð ẽ falſũ:ergo oẽ no
men ſic ẽvox ſignificatĩa ad pla
citũ:quia iã impoſita ẽ ad ſigĩfi⸗
cãdũ ⁊ oẽ qð ĩponit᷑ ad ſignificã
dum impõitur ad ſigniffcãdũ a⸗
liqdꝛ illud ſiẽt ad qð ſgnificãdũ
eſt impoſitũ.ergo om̃e nomen a⸗
liquid ſignificat /⁊ hec dictio chi
mera eſt nomẽ ergo ⁊ ·c.¶ Solu⸗
tioveꝝ eſt ꝙ aliqni fugere volen
tes potius qᷓ;veritatẽ diſcerneꝛe

voluerũt rñũdereꝙ hecvox chime
ra bene ſignificat ſed tñ nõ ſigni⸗
ficat aliquid ita ꝙ nõ ſeqᷣt᷑ ſigni⸗
ficat ergo ſigificat aliqd. Sicut
młti dicũ tꝙ nõ ſequit᷑ a agit:g̊ a
agit aliquid.Et etiã dicũt aliq ꝙ
ſignificat chimerã ſed nõ ſeqᷣt᷑ ꝙ
ſignificet aliquid qð apparet:qꝛ
dicũt ꝙ nõ ſequit᷑facit domũ er⸗
go facit aliquid.¶ Contra iſtos
oẽs arguit᷑ pᷣmo:qꝛ ſigĩficare de
ſcribit᷑ ꝙ ẽ itellectũ rei ↄſtituere
ideo vox dicit᷑ illð ſignificare cu
ius ĩtellectuʒnobis ↄſtituit:qᷓ ſi
oẽ ſigare eſt intellectũ rei conſti
tuere ⁊ oẽ ſignificare ẽ rem ſigni
ficare ergo ẽ aliquid ſignificare:
qꝛ res et aliqdouertibilit᷑ ſe hũt ·
Itẽ ſignificare ẽ eẽ ſignũ.ſignũ
aũt ⁊ ſignatũ dicũt᷑ coꝛrelatie.g
chimera nõ eſt ſignũ niſi alicuiꝰ
ſit ſignũ · ⁊ ꝑↄñs nichil ſigniflcat
niſi aliquid ſignificet ſiue aliqͥd
ſit ſignatũ.ſjvł pñs pᷣteritũvł fu
turũvel ſaltẽ poſſibile.ſic em̃ ẽ ð
omnibus relatis nichil em̃ ẽ pr
ſi nichil ẽ filius vel fuitvel eritvł
poſſibile ẽ eẽ·⁊ ſic de cauſa ⁊ cau
ſato pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi et ſic de a
liis · S ſi hoc nomẽ chimera ſigni
ficet ipᷣm eſt ſignuʒ/⁊ ſi eſt ſiguũ
aliquid eſt ſignatũvel ſalteʒ fuit
⁊ c.Et hoc dicimus ſignari.ſed
nõ ꝑhoc nomen chimera.Et ido
Ariſ.pᷣmo metha.dicit oĩbꝰvolẽ
tibus diſputare ſupponẽdũ eẽ ꝙ
nomen ſiguificat aliquid ⁊ ꝙſigĩ
ficat detmĩatevnſi vel młta ideo
aliquidvel aliq̃ᷓ quiavnuʒ et ens
conuertuntur et ſimiliteꝛ multa⁊
entia · loco pᷣallegato · .
a.· lii·

Quintũ ſophiſma
EBñmpyplerxe ſignificabilia ſũt
chhimere. Pꝛobatur qꝛ ſunt
ergo ſũt ſubſtãtia vel accidentia
creatoꝛvł creaturavel chimere.
ſʒ nõ ſũt ſpᷣſtãtie vł accidẽtia nec
crcator nec creatura & ſũt chĩere
ꝓbat᷑ ↄckioꝙ ↄplexe ſignificabłi
a ſũt qꝛ añq; aliqd eſſet pᷣter deũ
multaoplexe ſigĩficabilia erant:
hoc ꝓbat᷑ · qꝛ hõ nõ currebat tũc
gᷓita erat ꝙ hõ nõ currehat· Sʒ
ↄſtat tũc ita eẽ ꝙ nõ erat hõ nec
curſus nec aggregatũ ex hoĩe et
curſu nec aliqua ꝓpõ qꝛ nihil ho
rũ eꝛat nec h erat deꝰ:qꝛ tunc ita
eſſe erat ↄtingẽs ⁊ deꝰ erat ſꝑ ne
ceſſariꝰ.⁊etiã hoc qðſic erat ſigĩ
ficabat᷑ ꝑ hãc ꝓpõnẽ hõ nõ cur⸗
rebat ꝑ quã nõ ſigĩficabat᷑ deꝰ.
hoc tũc deũ ita eẽeratvnũpplexe
ſignificabłe a quolibet pᷣdictoꝛũ
diſtĩctũvel nõ idẽ alicui illoꝝ.et
ſic diceret de H ꝙ tũc equus nõ ãꝗ
bulabat · et de hoc ꝙ lapis nõ mo
uebat᷑⁊ ſic deĩfinitis aliis·iõ⁊c·
Itẽ hec eſtvera atixpᷣs erit.& i⸗
ta ẽ ꝙ ãtixpᷣs erit/⁊ tñ illð ita eẽ
nec ẽ ãtixpᷣs nec aliqðᷣalið ens ni
ſi qdᷣdã ſigĩficabł eↄplexe· vt ptʒ
ꝑ inductiõeʒ ⁊ ſi illð ẽ ita oʒpce⸗
dere ꝙ erat ãteq; deus aliqᷣd cre⸗
aret.qꝛ ita tũc fuiſſet veꝝ dicere
ꝙ ãtixpᷣs erit ſicut nũc ẽ.g tũc e⸗
rat ſignificahileↄplexe · Et ſicut
arguit᷑ de ãtixpᷣo ita argueret᷑ de
miülle aliis qͥ erũt ⁊ nõdũ ſũt Itẽ
ſignet᷑ aliqͥd creabłe qð põt deꝰ
creare⁊ vocet᷑btũc iſta ẽ vᷣa b põt
creari iſta etiãẽ vᷣs deꝰpᷣt creare

b. ergo ita eſt ꝙ b põt creari.⁊ il
lud b creari nõ ẽ deꝰ:qꝛ deꝰ ñ po
teſt creaꝛi.nec ẽ b. nec aliqð ihe⸗
rẽs ip̃i b · qꝛ nõdũ ẽ b. ergo reſtat
ꝙ ẽvnũ ſigĩficabłe pplexe et illð

etiã erat ãteq; deꝰ crearet mũdũ

qꝛ ita b poſſibile erat creari ſicut
nunc ẽ.⁊ ita diceret᷑ de hoc qð eſt
deũ poſſe creareb. Itẽ ſi deꝰcre⸗
at b. tũci ta ẽ ⁊ ſic deũ creare bẽ
⁊nõ eſt ipᷣm b / nec eſt deꝰqꝛdeuʒ
creare b ẽ pure cõtĩgẽs / ⁊ deꝰ nõ
eſt cõtingẽs ergo deũ creare bẽ
vnum oↄplexe ſignificabile diſtĩ⸗
ctñ ab aliis ⁊ ita pari rõe diceret
de aliis · Itẽ aliqui credũt valde
difficulter arguere:qꝛ ſoꝛtẽ dili⸗
gere deuvkeſt ipe ſoꝛtes diligẽs
deũ vel ẽ tke ſignificabile ↄplexe
Et ſi eſt tłe ſigĩficabile cõplexe

habeo ꝓpoſitũ ·ita em̃ erit dicẽð

de aliis.Sʒ oñdo ꝙ nõ ſit ſoꝛtes

diligẽs deũ:qꝛ tũc nõ eẽt niſi ſoꝛ

tes.⁊ tũc pari rõne ſoꝛtem odire
deũ eẽt ſoꝛtes odiẽs deũ /⁊ nihil
aliud:& idẽ eẽt ſoꝛtẽ odire deum
⁊ diligere deũ · et hoc ẽ ĩpoſſibile
qꝛ hoc eſtvalde bonũ ⁊ pᷣmiabile
2æ illð ẽvalde malum ⁊ dãnabile ·
¶ Oppoſitũ eſt ↄceſſuʒ ab oĩibus
qꝛ chĩere nõ ſunt · Et arguit᷑ etiã
; nõ erant ſic cõplexe ſigniſica⸗
bilia ãte qᷓ; eſſet aliqͥd pᷣter deuz:
qr ĩplicatↄtradictionẽ ſcʒ nichil

eſſe pᷣt deũ cõplexe ſignificabi⸗

lia eẽ ⁊ ipᷣa eſſe alia a deo · Item
opoꝛteret ea eſſe et᷑na⁊ nos tene⸗
mus ex fide nichil eẽ et᷑num ſim
plicit᷑ pᷣter ipᷣm deum · Item om̃e
qð ẽ deꝰ eſt / vel creatura depen⸗

—

feet pienech
nentere hoce

ppoſikionin

fdereſimlin
peres goͤno
Loppoſitüet
munen modun
Poprerich
dicedaali
nöſbus ppönu
ctpma cocluſi
uſfcitpoees .
snnonſin
tmponaſn

ſimediäteſigi

Aparerigeme
oelyhubrti

ſoſte ſüͤttales
teooniſitalie

kpoclkera
velſerare do
Lalitreni 6.5

YLI

dẽs a deo:⁊ tñ illa cõplexe ſigni
ficabilia nõ erat creature:qꝛ erãt

anteqᷓ; aliquid deꝰcrearet.nec e⸗

rat deꝰ vt illi dicũt · Etveꝝ eſt qꝛ
tkia ſũt multavt decẽ /aut multo
plura deꝰaũt ẽvnꝰ.ꝗ̊ oĩno nichil
erãt hmõi cõplexe ſignificabłia
Itẽ nõ erãt accidẽtia qꝛ nõ eſſet
aſſignare quibꝰacciderẽt et ĩhe⸗
rerẽt/nec erant ſubſtãtie put cõ
cedũt qui ponũt ea:ergo nihil oĩ

ſciet ſignificatõnẽ iſtiꝰoroisvo⸗
calis hõ currit:ſʒ ſi oro ſibi coꝛ⸗
rũdens ſit ſcripts ille bñvidebit
ſcripturã et ꝓtractionẽ ſeu figu⸗
ratões lr̃aꝝ:ſʒ tñ oĩno ignoꝛabit
q̃d ſigbit illa ſcriptura ꝓpt᷑ hoc
ꝙ ignoꝛabit quales voces huius
modi Ir̃e ſignificẽt qꝛ ille lre non
ſignt hoĩeʒ currere niſi mediãte
hocꝙſigni ficãt tales voces.Se⸗
cunda cõcluſio ẽ voces ſignifica

neceſt dedgrden no erant. tiue ſignt paſſiões / id eſtↄceptꝰ
oiges / de nj ¶ Sextum ſophiſma· . anime et nõ alias res niſi mediã
bo deücrenrebe n Alus homo mẽtitur. Pꝛo te ſigrione cõceptuũ ·hoc patet pᷣ
igniſicabllediſi⸗ brorxrq: mẽtiri eſt cõtra mẽt?᷑ mo qꝛ ſuboꝛdiate ⁊ ꝓportiõabili
Parlföediccrek ire et ꝓfeꝛre cõtrariũ qᷓ habest ĩ ktſicut ſ. e hnt l̃e advoces: ſic vo⸗
iqielt viide mente: ſed hoc eſt impoſſibile.qꝛ ces ad intẽtiones aĩe:ſed dictuʒ
neregeſondi⸗ oĩ ꝓpoſitionivocali opoꝛtet coꝛ eſt ꝙlittere ſigniſicãt iſtas voces
ijeſonesdilgis rñdere ſimilẽ in mente.non enim etgo⁊ c. Secundo hoc patet qͥa
uftcablleapſer: pꝓferes qðᷣ nõ intelligeres. 2c· ſüt diuerſe evoces ſign lficatiue et
ziſcaile c, QOppoſitũ eſt manifeſtũ ꝑ com non ſi inonime:ſʒ hñt diuerſas ſi⸗
— munem moqum loquendi· gnificationes: qᷓ tñ omnino pᷣter
itg en ent dicid p NMopter iſta ſophiſmata ſũt cõceptus non ſignificãt diuerſaſ
donoͤſtſonts dicẽda aliqua de ſigniſica⸗ res ſed eaſdẽ et fupponũt ꝓ eiſð
tuͦcnoͤeetniſiſo tiõibusppõnum ⁊ tmiorũ. Et conuertibiliter vt ens etvnũ ideʒ
föne ſonemodte eſt pᷣma cõcluſio ꝙ Ire ſcripte ſi⸗ diuerſũ /quatitas / eſſẽtia ⁊c.er⸗
vdies dei /tnthil gnificãt voces ꝓlatas vel ꝓferen go hoꝝ termĩoꝝ non ſunt ſic di⸗
ſorteodiredeum das:et non ſignt aliq̃s res extra uerſe ſignification es ꝓpt᷑ res ad
aboc ipoſtiblle aĩam puta aſinos aut lapides ni extra diuerſas ſ- ʒ ſoluʒ ꝓpter di⸗
ehond4 niiable ſi mediate ſigĩficatiõe vocũ·hoc uerſos cõceptus deſignatos ꝑi⸗
malumt dinable- apparet:qꝛ magr̃i docẽtes pue⸗ ſtos kminos mediãtibꝰqbus ſi⸗
txeſuzebaſtle ros alphabetũ docẽt eos ad qð ĩ gnificãt illas res. Et hoc etiã pʒ
nt⸗Etarguik etii poſite ſũt tales littere · ⁊ non do⸗ per auctoꝛes qͥ cõiter ponũt dif
cöolereligtiſen⸗ Ccẽt eos niſi taliter vociferare.⁊a ferentiã inter nomen equiuocũ⁊
zaöterdenz: litvociferare docẽt ad litterã b. vniuocũqꝛ nomẽ equiuocũ hẽt
ſdli ſſonan T ad litterã c.qð non eſt niſi quia plura ſi ignificata ? nõ nomẽvni⸗
ateſ nicabe⸗ ille littere ſũt impoſite ad ſigniſi uocũſ 3 pła ſuppoſita. Ideo etiã
plerelis Pen caduʒ diuerſas voces. Sed tunc dicit Ariſtote· nomen equiuocuʒ
ralia a deo te⸗ ego ponoꝙ aliquis habeat ydeo debere diſtĩgui ⁊ non nomen vni
ſeetna ne on ma larinũ a matre ſicut habemuſ uocum.et hec non ſũtvera ratio⸗
ichil eẽ Muag. vdeoma gallicũ ⁊ ſic valde bene ne rerum ad extra ſigniſicataruʒ
rdemm Nennn A. iiii.
elenuſne⸗

ſed ſolũ rõne ↄceptuũ:ergo ↄcep
tus illi ſũt ſiẽta illoꝝ noim. Et
omiĩno apparetꝙ ꝑ iſtas duas cõ
cluſiones ĩtẽdebatAril · in pᷣnci⸗
pio ſui libꝛi ꝑpyarmenias ? ſmnagi
in quarto metha phiſicevbi dicit
eſſe ſupponendũ:Si aliquis cuʒ
aliovelit diſputare ꝙ nomẽ ſigĩ⸗
ficat aliqd vnum determĩate:⁊ ſi
plura q;tũ ad nomè equiuocũ iñ
nõ ĩfinita ſʒ determĩata.qðᷣnon ẽ
intelligẽdũ niſi q;tũ ad ĩtẽtiões
ſeuvceptꝰ:qꝛſi uppoſito ſicut ariſ
toteles credit ꝙ ab eterno fieret
mundus talis ſicut nunc eſt.tũc
iſte terminus homo infinitos ho
mines ſignificat ⁊ ſine tali ſuppo
ſitione cũ h nomẽↄtinuũvel ma⸗
gnitudo ĩfinita ſigt· qꝛ oĩaconti⸗
nua ⁊ infinita ſũtotinua / qꝛ infi⸗
uite ſũt ꝑtes ↄtinui quaꝝ qlibet ẽ
ↄtinua: Tertia ↄcluſio omni cõ⸗
ceptu aliquid ↄcipit᷑ vel foꝛte nõ
vnũ ſolũ ſed multa ſimul.Abſur
dũ em̃ eſſet dicere ꝙ aliquis ĩtel⸗
ligit ⁊ tñ ꝙ nichil itelligit vlꝙ vi
det et ꝙ uichilvidet · hoc em̃ eſſet
ↄtra ↄditiõeʒ vᷣbi actiui ⁊ ſignifi
cationẽ qð exigit actiuuʒ poſt ſe
qꝛ ſignificat ꝑ modũ actꝰ trãſeũ⸗
tis in alterũ ꝓpter qð putãdũ eſt
hãc eſſe falſa · ſ . lego ⁊ nichil lego
video et nichil video / ĩtelligo et
nichil ĩtelligo ⁊ oẽs tales credo
eẽ falſas ⁊ nõ poſſibiles ꝑ nat᷑aʒ
Mec obſtat qð aliqui dicũt faciè⸗
tẽ domũ facere ⁊ tñ nichil facere
qꝛ lʒ nihil faceret termĩatĩe tñ fa
ceret aliquid ſbᷣiectie · ⁊ ab eo fit
aliqᷣd ſubiectĩe · facit em̃ ligna eẽ
domũ:⁊ ligna ab eo fiunt domꝰ

Sic em̃ apparetꝙ ſi aliqð veꝛbũ
actiuũvere dic at᷑ ð̊ aliquo ſubie
cto opoꝛtet ꝙ verificet᷑ de illo cũ
accuſatiuo ſequẽte in quẽ termi⸗
netur modus ille ſignificãdi actĩ
¶ Quarta cõcluſio eſt ꝙ etiã om̃i
voce ſignificatiua ⁊ actu ſignifi⸗
cãte aliquid ſigĩficat᷑ · Et hoc de
betↄcedi ⁊ ꝓbari ꝓpoꝛtionabłit
ſicut pᷣcedẽs ↄcluſio /⁊hoc etiaʒ
fuit bene argutũ ĩ ſcõo ſophiſma
te ideo hoc uũͦlic requirat᷑.¶ Quiĩ⸗
tancluſio eſtꝙ hoc nomẽ chime⸗
ra nõ ſi gnificat chimerã:poſito
ꝙ impoſſibile ẽ eſſe chimerã · Et
ſic etiã hoc nomẽ vacuũ non ſigĩ
ficaret vacuũ ſi ĩpoſſibile eſſet va
cuũ eſſe / ſicut opinat᷑ Ariſto· hoc
ꝓbat᷑:qꝛnichilꝓhiberevid et᷑ qͥn
ſit bona pↄna·.hoc nomẽ chimera
ſiãtchimerã:ergo chimera ſigni
ficat᷑ per hoc nomẽ chimera.ſed
hec eſt falſa chimera ſignificat᷑

ꝑ hoc nomẽ chimeꝛa /quia ipᷣa ẽ

vyna affirmatia cuins ſubiectum

ſcʒ hoc nomẽ chimerapꝛo nullo

ſuppõit:qꝛ nichil ẽ chimera nec
fuit nec erit nec põt eſſe · WMõ hec
eſt regula de qua poſtea mag di
cet᷑ ſcꝙ oĩs ꝓpõ affirmatiua cu
ius ſubiectũvel pᷣdicatũ pꝛo nul
lo ſuponit eſt falſa · Et ita confoꝛ
miter debemꝰocludere ꝙ iſte ſũt
falſe:chimera ẽ intelligibilisvel
chimera eſt opinabilis / vel chi⸗
mera eſt chimera / wel chimera ẽ
non ens · et ſic de aliis · Dũc ergo
ẽdubitatio quid hoc nomẽ chĩe
ra ſignificat ex quo ſiõt alidd vt
dictũ ẽ⁊ tñ nõ ſiẽ chĩerã· Ad qð
ego poſſuz dicere hᷣmo euadendo

õ

—T

nera.9 de
ͤcehufn
Poninur i
lococepn⸗
iitnn
lalege⸗
ainmnſi
ſera ntelle
llo ncehen
gnicolſt
ceptaſiple
catü ppoe
reqthoel
Plbentniſi
ſü Pꝛin⸗
nodi adi⸗
eptn 4
gepoſez die
tüfſuppoi
loculadi⸗
ciacetis.
bulcnoialt
eglone
nogmodn
caſuoein
ſpponer
ſite gell
velnocie
ſicopkꝛpp
Urobes a
guoVerbi
ceffeteh
tkocep⸗
ſbanttzi

lipoſſchleeſetu
opinal Arito hoe
lppberevihean
bocnone chinen
ergochimera ſigu
home chinera ſed
himera ſignifcal
himera / quia i⸗ .
2chins ſubiectun
chimerapro null
chilechinera nee
cpoteſe. Moͤbet
guapoſtenmag d
pöafirmarluucl
pelpclcati pꝛonul
ſloEtla nfor
ludere ilt ſüt
einrelighblisrel
pinbliis chy

—

ꝙ ſiãt qnẽdãↄceptũ ſᷣm quẽ hoc
nomẽ chimera fuit ĩpoſitũ ad ſi⸗
gnificandũ.Sed ſciendũ ẽ ꝙ hec
reſpõtio non ſufficit:qꝛ iã nõ q̃⸗
rã ãplius de hoc noĩevocali chi⸗
mera:ſʒ de nomie mentali.ſ.de
cõceptu ſᷣm quẽ illavox chĩe ra ĩ⸗
ponitur ad ſigndũ.querã gqᷣͥd il
lo cõceptu ↄcipit᷑:qꝛ dictuʒ eſt ꝙ
aliqdocipit᷑tñ non chimera:qꝛ
dictũ ẽ ꝙ oẽs tales ſũt falſe/ ſcʒ
chime ra ſiẽt᷑/ chĩera opinatc / chi

mera intelligr ⁊ c. Quid Sↄcipit᷑

Iillo ↄceptu? Ad hoc rñdẽdũ eſt
ponẽdo iſtã ſextãↄcluſionẽꝙ cõ
ceptꝰſiplex ſi ſit ſubiectũvł pᷣdi⸗
catũ ĩ ꝓpõe mẽtali ſuppoĩt ꝓ ipᷣa
re q̃ ipoↄcipit᷑ nichil eĩ ẽ qð ̊ ꝓ
hibeat niſi foꝛte ſcõᷣʒ duplicẽ ca⸗
ſũ Pꝛimꝰ eſt ꝙ illa resↄcipiat᷑ ꝑ.
modũ adiacẽt alt᷑i / ſicut eſſet de
ↄceptu a qͥ ſũit᷑ hoc nomẽ albꝰ
qꝛ poſſʒ diciꝙ eopcipr̃ albedo:⁊
tñ ñ ſuppoĩt ꝓ albedie:ſʒ ꝓ ſbie⸗
cto cuiadiacet.qꝛ ĩtelligr ꝑ moð
adiacẽtis. ſedↄceptꝰ coꝛꝛñdens
buic noĩ albedo ſuppoĩt ꝓalbedi
ne.qꝛ illoↄceptu cõcipitalbedo⁊
nõ ꝑ modũ adiacẽtj alicui. Aliꝰ
caſus ẽ in quo ↄceptꝰſĩplex non
ſupponeret ꝓ re q̊ ipᷣoↄceptu eẽt
ſigta:qꝛ illa res fuit ⁊ coꝛrupta ẽ
vel nõdũ è ſʒ erit / vł põt eẽ⁊ tũc
ſi copła ꝓpõnis nõ ſit ↄſonãs ſʒ
trabẽs ad aliud tpᷣs tũc ille ↄceꝑp
tꝰnõ ſuppõeret ꝓ illa re nec ꝓ ali
quo Verbi gr̃a. In/ꝓpõe mẽtali
coꝛrñdẽte huic oroi ãtixpᷣs cur⸗
rit lʒↄceptꝰqͥ ẽ ſubiectũ ſit cõce⸗
ptꝰ antixpᷣi tñ nõ ſupponit ꝓ ãti
chꝛiſto/qꝛ ꝓpter copulã de pũᷣti ĩ

pedit᷑ ſuppoſitio. Ideo illeꝰcep
tꝰ ꝓ nullo ſuppõit .ſed ſi eẽt ꝓpõ
mẽtalis hec ſcʒ ãtixpᷣs erit inalꝰ
tũcↄceptꝰantixpᷣi ſupponeret ꝓ
aliquovidelʒ ꝓ antixpᷣo · Et non
apparet mihi aliqua alia rõ q̃re
ↄceptꝰſiĩplex alicuiꝰrei in ꝓpõe
mẽtali factꝰ ſubiectũvł pᷣdicatũ
nõ debeat ſnppõere /ꝓre q̃ ipᷣo cõ
cipit᷑.et q̊ͥ ego ſuppono vel pono
tãqᷓ; verũ.Sʒ de ↄceptu cõplexo
eſtalia rõ.Mã ſi ſitↄceptꝰ ↄplexꝰ
modum determinatiõis⁊ deter
mĩabilis.vt ↄceptus coꝛrñdẽteſ
huic or̃oi hõ albus / ſi fieret ꝓpõ
mentalis ꝙ homo albus currit /
tũc lʒ ↄceptu hoĩs ↄcipiat᷑ ĩdiffe
rẽter oĩs hõ:tñ ↄceptꝰille nõ ſup
ponit ꝓ oĩbus hoĩbꝰ/ſed ſolũ ꝓ
albis qꝛ ꝑ cõceptũ albi ſibi cõiũ
ctũ reſtringit᷑. Hec conceptꝰ albi
ſnpponit ꝓ oĩbus albis / ſʒ reſtri
git᷑ ꝑ cõ ceptũ hoĩs ad ſupponẽð
ſolũ ꝓ illis albis que ſunt homi⸗
nes.Et ideo ego ↄcludo ꝙ lʒ oĩs
cõceptꝰſiplex ſupponat ꝓoĩ illo
qð cõcipit᷑ (exceptis duobꝰ caſi⸗
buspus dictis)tñ nõ ẽ ita de cõ⸗
ceptn cõplexo · qꝛ cõceptꝰ coꝛrñ⸗
dẽs huic or̃oni hõ albus nec pꝛo
omni homine ſupponit nec pꝛo
oĩ albo /lʒeo oĩs hõ ↄcipiat᷑ rõne
ↄceptꝰhoĩs /et oẽ albũ rõne con
ceptꝰalbi.Ideo cõcludẽdum eſt
ſeptĩo ꝙ nõ oĩs cõceptꝰcõplexꝰ
qui ẽ ſubiectũvel pᷣdicatum in ꝓ
põne mentali ſuppoĩt ꝓoĩ eo qð
ipᷣo ſiẽt nõ obſtãtibꝰ adhuc duo
bocaſibꝰ pᷣꝰ fact · Octaua ↄclu
ſio ſeqᷣ᷑tſ ꝙ aliqͥs ↄceptꝰↄplexꝰ
factꝰſubiectũvel pᷣdicatũ ĩ ꝓpõ⸗

ne mẽtali ꝓ nullo ſupponit et tñ
multa entia ipᷣo cõcipiũt᷑.hoc de
clarat᷑qꝛ ſicut invoce poſſũ foꝛ⸗
mare iſtã ꝓpõnẽ aſinus riſibilis
currit:ita poſſũ ſibi coꝛrñdẽtẽ in
mẽte foꝛmare · poſſũ em̃ foꝛmare
cõceptũ aſini et ↄceptũ riſibilis
ſił ꝑ modũ det᷑minatiõis ⁊ deter
mĩabilis ⁊ ex hisↄſi ituerevnum
ſbᷣiectũ reſpectu ↄceptꝰa quo ſuĩ
tur Hhverbũ currit / tũc ꝑ iſtũↄce⸗
ptũↄplexũ exↄceptu aſini ⁊ ↄce⸗
ptu riſibił ego cõcipio aſinos ꝑ
cõceptũ aſini ⁊ riſibilia ꝑↄceptũ
riſibilis. Ideo expceptu ↄplexo
multa cõcipio ſcʒ boĩes⁊ aſinos
⁊ tñ ille cõceptꝰↄplexus ꝓ nullo
ſupponit qꝛↄceptus riſibił ꝓhi⸗
bet ne ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ riſi⸗
bilibꝰ Ideo nõ põt ſupponere ꝓ
aſinis:⁊ ↄceptus aſini ꝓbibet ne
ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ aſinis ideo
nõ voteſt ſupponere ꝓ riſibilibꝰ
et ſic nichil reſtat pꝛo quo poſſit
ſupponere / ſicut in pᷣcedẽte ↄclu
ſione dicebat᷑ꝗ in iſta ꝓpõne hõ
albꝰ currit illud ſhᷣiectũ hõ albꝰ
nõ ſuppõit ꝓ oĩbꝰhoĩbꝰnec ꝓ oĩ
bus albis qꝛ iſte ᷑minꝰalbꝰ ꝓhi⸗
bet ne ſupponat ꝓaliisqᷓ; ꝓalbis
et iſte minꝰhõ ecõuerſo ꝓhibet
ne ſupponat ꝓ aliisqᷓ; ꝓ hoĩbus
Heindevlteriꝰnotandũ eſtꝙ licʒ
vox ĩmediate ſigĩficetↄceptũ.tñ
mediãte cõceptu impoſita eſt ad
ſignificãdũ ea q̃ illo cõceptu con
cipiũt᷑. Ideo hec dictio aſinus ĩ
poſita è ad ſignificãdũ mediate
cõceptũ aſini ·ſiẽt em̃ aſinos qͥ il
lo cõceptu concipiunt᷑. Ideo oĩa
riſibłia⁊oẽs aſini ſignt᷑ ꝑ hãcvo

cemoplexã aſinus riſibił.Hheĩde

etiã q;tũ ad ſuppõnẽ notãdũ ẽ ʒ
tminusvocalis ſi in ꝓpõne capi
at᷑ſigtiue⁊nõ mat᷑iałr nõ ſuppo
nit ꝓ ſe:nec ꝓ ↄceptu quẽ ĩmedi⸗
ate ſigt ſʒ ſuppõit ꝓ illis eiſdẽ ꝓ
quibꝰillecõceptꝰſibi coꝛrñdens
ſuppoĩtſ.ꝓ rebꝰilloↄceptupce⸗
ptEt ita etiã tminꝰſcriptꝰſi nõ
ſuppõat mat᷑iałr nec ſuppõit/ꝓp
ſe nec ꝓvoce quã ĩmediate ſigt⸗
nec ꝓↄceptu quẽↄñr mediãte vo
ce ſigt ſʒ ꝓ rebꝰ ꝓ quibꝰille ↄce⸗
ptꝰĩ ꝓpõe mẽtali ſupponit.ita ꝙ
oĩa ĩvocevłſcript᷑a (ſi nõ mat᷑ia

lit᷑ ſʒ ſiẽtĩe ſũat᷑)referẽda ſũt ad

ſuppõesↄceptuũ ĩ ꝓpõibꝰ mẽta
libꝰ. Jvoↄcludẽda ẽ nonaↄcłio
ꝙvoxvl ſcpᷣta ſigtĩe ſũpta ſuboꝛ
dinata ↄceptui ĩcõplexo pꝛo re⸗
bꝰſuppoiĩt q̃s vltimate ſigt ſcilʒ
pꝛo rebꝰq̃ illocõceptu concipiũt᷑
niſi pꝛohibeãt᷑ ꝑ duos caſus pus
exceptos.happet ꝑ ſextãↄcłiõeʒ
Nã oẽs hoĩes ſiãnt᷑ ꝑhãc voceʒ
hõ albꝰpꝛoptiſtũ tᷣminũ hõ⁊ oĩa
alba pꝛopt᷑ iſtũ termĩʒ albꝰ:⁊ tñ
iſte terminꝰhõ nõ ſupponit pꝛo
oĩbus hoĩbus nec pꝛo oĩbꝰalbis
Itẽ aliquis terminꝰ vocalis vel
ſcpᷣtus pꝛo nullo ſuppõit ſi fiat ĩ
aliq̃ pꝛopõe ſubiectũ.vt iſte ter⸗
minꝰ aſinus riſibilis:hoc patet
ꝑ octauã ↄcłonẽ et ꝑ ea q̊ͥ nũc di⸗
cta ſũt.hec ergo nona ↄcluſio ſit
triꝑtita ſicut appaꝛuit.Etpõt in
ferri coꝛrelariũ ꝙ det᷑mĩatio ad⸗
dita determĩato nihil ĩfertvel re
ſtrĩgit de ſigtione illius:ſʒ bñ re
ſtrĩgitvł aufert oĩno eius ſuppo
ſitiõeʒ . vꝓᷣbi gra.Si ego dico aſi⸗

—

ltnunr/
ſunquiiß
rdlcie
nechu
ciduquei⸗
glſi co
glexopoꝛiz
Nerigi⸗
Nuncnidid
yrqoſci
opleropot
tomniopte
Voces iponn
ctünimnid
pplero pol
nhonerere
inedimnenl
ſoquctoin
pigfeqe
luoplexo/
ntrolani
belanieg⸗
luſit roiane
uillyreptn
reſciot
ſgifcite e
Mleterler
ſpſueilüter
nſinci ſin
ignls be⸗
Ulifla⸗ cor⸗

quub le ce⸗
ening
Allnö matte
eriga ſütac
gpoͤb'nern
enondckio
eſüpta ſrho⸗
Plexo poore⸗
nute ſigtſa⸗
btu concipiüf
os caſus gus
ſertiockloe;
gbacvocez
ninſ hör oĩ
iz albe iß
onit pꝛo
Geivebe
bvocalis vyel
ppotſi futi
l.xtilke ter⸗
s:hoc paet
eanuͤrdi⸗
4cluſioſi
ſt⸗Etpötin
emiatioac⸗
liferelte
ius:hbife
eius ſupho
godlcoaſſ⸗

nus riſibilis currit:nõ ẽ credẽ ᷣ
ꝙ illi termini fiãt nõ ſigtiui et tñ
ſũt non ſupponẽtes.Pecĩanↄcłio
eritꝙiſti termiovocali chĩera nõ
coꝛrñdet ſoluʒ ↄceptꝰſimplex qꝛ
tũc ſupponeret ꝓ revł pꝛo rebꝰ q̃
illoↄceptuocipiũt᷑qð eſt falſũ cũ
nec aliquid nec aliq̃ ſit vłſit chi⸗
mera.Sequit᷑ gvndecĩa ↄcłio ꝙ
buic termĩovocali chĩera coꝛrñ⸗
det ↄceptꝰↄplexꝰquẽ pᷣmo ſigt2
ſcdᷣm quãiĩpoſitus eſt ad ſiẽndũ
qꝛvt dictũ ẽ opoꝛtʒ voci coꝛrñde
repceptũ quẽ ĩ mẽ tẽ ſiſt /vel ſe⸗
cũdu quẽ ĩponitur ad ſigndũ:i⸗
git᷑ ſi uõ coꝛreſpõdeat ↄceptꝰſi⸗
plex opoꝛtʒꝙ coꝛrñdeat cõceptꝰ
ↄplexꝰqui pꝛo nullo ſuppõit Sʒ
nuncvidẽdũ eſt quõ hoc ſit veꝝ:
ꝓpt᷑ qð ſciẽdũ ẽ ꝙ om̃iↄceptui ĩ
ↄplexo põt ĩponivox ĩcomplexa
⁊ omnioplexopplexa.Sʒ etiãqꝛ
voces ĩponunt᷑ ad ſiondũ ad pla
citũ nr̃m / ivðᷣo ↄceptui qᷓ;tũcũqʒ
ꝓplexo poſſumus coꝛreſpõdent᷑

imponerevocẽ incõplexã ſiãntẽ

ĩmediate illũoceptũ ↄplexũ:⁊cõ
ſequẽt᷑ oĩa q̃ illo ↄceptu ↄcipiũt
vᷣbi gra qdapoeta magno ↄcep⸗
tu ↄplexo ↄcipit diſtĩicte hyſtoꝛi
am troianã quõ paris trãſducit
helenã:⁊ ꝙ ꝓpt᷑ hoc rex grecoꝝĩ
uaſit troianos ⁊c.⁊ tũ c ille poe⸗
ta illiↄceptui coꝛñdẽt᷑ diſtĩcte et
ↄꝓplexe ſcripſit vnũ maguũ libꝛũ
ſigĩficãtẽ ea q̃ illoↄceptu mult i⸗
pliciterↄplexo cõcipiũt᷑:deĩde ĩ
poſuit iſtũ terminũↄplexũ ylias
ad ſigndũ ſimul q̃litercunqʒ ille
magnus liber ſigbat · ſic et huic

nomi vylias coꝛrñdetↄceptꝰ valð

1 Kae

multipłroplexus.Sʒ deſcẽden⸗
do ſpecialiꝰ ad ꝓpoſitũ hec or̃o
locus nõ repletus coꝛpoꝛe coꝛrñ
detↄceptuiↄplexo /quo intelligi
mus locũ et coꝛpꝰ⁊ repletionẽ:⁊
tũ hoc nomenvacuũ impoſitñ eſt
ad ſignduʒ ſimul illa omnia que
ſignificat hec or̃o locus nõ reple
tꝰcoꝛpore.vñ ꝓpter h̊ hec or̃o lo
cꝰ ñ repletꝰ coꝛꝑe ðꝛ eẽ deſcpᷣtio
vacui dicẽs qͥd noĩs q̃ ñ iudicat
q̃ res ẽvacuũ:ſʒ q̃s res ⁊ quomõ
ſigt hoc nomẽ vacuũ ꝓpter qð e⸗
tiã nec iſta eſt vᷣa/ vacuũ eſt locꝰ
nõ repletus coꝛꝑe niſi ad iſtũ ſẽ⸗
ſũ ſᷣm ſuppõnem materialem ꝙhᷣ
nomẽvacuũ ſigt eaſdẽ res et ſᷣm
eũdẽↄ ceptum quas ſiãt hec oꝛa
tio locꝰ non repletꝰcoꝛꝑe:ergo h
nomẽ vacuuʒ ſigt multas res ſcʒ
om̃s quas ſignt iſti t ermĩ locus
⁊ coꝛpus ⁊ repletꝰ:⁊ ſibi coꝛrñdʒ
ↄcepꝰↄplexus quo multaocipiũ
tur/⁊ tñ nec ille ↄceptus nec ilið
nomen vacuũ nec eius diffinitio
dicẽ s qͥd noĩs ſupponũt ꝓ aliqͥ:
qꝛ illa additio nõ repletꝰ coꝛpo⸗
revel cõceptus ei coꝛrñũdens au⸗
fert ſuppõnẽ ab hoc termĩo locꝰ
vel etiã a cõceptu ei coꝛrñdente:
qꝛ oĩs locꝰ ẽ repletꝰ coꝛꝑe.ſicut
homo nõ riſibilis ꝓ nullo ſuppo
nit:qꝛ oĩs hõ eſt riſibilis · Ita gᷣ
huic termino chimeracoꝛrñdetꝰ
ceptus ↄplexus quo multa cõci⸗
piũt᷑ et qͥ tñ ꝓ nullo ſupponit.qꝛ
dekmĩatio ẽ ĩpoſſibilis determĩa
bili:vt pʒ ꝑ deſcpᷣtionẽ dicẽtẽq̃d
noĩs que ponit᷑ eſſe talis Chime⸗
ra ẽ aĩal cõpoſitũ ex membꝛis ex
abꝰ nichil poteſt eẽ cõpoſitũ ita

ꝙ idepceptꝰↄplexꝰcoꝛrũdʒ ĩ mẽ

te iſti oroivocali ⁊ huic t᷑ᷣmĩo chi p

mera ⁊ ſic iſte tminꝰ chiẽra ſigt
oĩa illa q̃ ſi ent iſti tmini aĩal mẽ
bꝛũ et ↄpoſitũ etiã cõceptꝰentis
et tñ ꝓ nullis ſuppõit ſicut necↄ
ceptꝰↄplexꝰſibi coꝛꝛñdẽs ꝓpter
hoc ꝙ iſta determĩatiovł additõ
ex qbus nichil põt eẽoↄpoſitũ au
fert ſuppõnẽ ꝑtis alteriꝰ.ſ.huiꝰ
orois aĩalↄpoſitũ ex mẽbꝛꝭ:qꝛ ẽ
ei incõpoſſibilis.Sʒ aliqͥ circa h
dubitãt:qꝛſeq̃ret᷑ ꝙ hec dictõ hõ
ſiãrʒoĩa aĩalia qð ẽ fłm·ↄñs pʒ:
qꝛ diffitio hoĩs ẽ aĩal rõale moꝛ⸗
tale:igr ᷣm pᷣdicta idẽ ↄceptꝰ coꝛ
rñdet huic tmĩo hõ et huic or̃oni
aĩal rõale moꝛtale ⁊ eaſdẽ res eq̃ᷓ
liter ſiãẽnt ille terminꝰet illa or̃o
et tñ illa oro aĩal rõale ꝑiſtuʒ ter
miĩʒ aĩal ſigẽt oĩa aĩalia eꝛgoꝛiſte
terminꝰhõ · Rñdet᷑ ꝙ iſta non eſt
diffinitio boĩs expᷣmẽs quid no⸗
miĩs / ſcʒ qͥdvel q̃̊s res⁊ quõ hͥ no
mẽ hõ ſiãt · ſed eſt difiinitõ/expᷣ⸗
mens q̃ res ẽ ꝓ qua ſuppoit iſte
terminꝰhõ qm̃ ipᷣa ẽ ea ꝓqua ſup
ponit iſta oro aĩal rõale moꝛtale
ſed nõ opoꝛtet ꝙiſti tmini pᷣciſeꝛ
adequate ſupponant ꝓ rebus q̃s
ſiẽnt. Vñ ſolus terminꝰvocalis
cui nõ coꝛrñdetↄceptꝰincõplexꝰ
ſedoplexꝰhʒ pꝛopꝛie diffinitõeʒ
dicẽtẽ quid noĩs ſcʒ pᷣciſe ſignifl
cãtẽ quicquid q̃cũqʒ tininꝰille

ſiãt · tkis em̃ tminivocalis ſigõtio ¶

explicat᷑ ꝑ imĩos vocales coꝛrñ⸗
dentesↄceptibꝰſimplicibus exqͥ
bꝰↄpoĩt᷑ↄceptꝰↄplexꝰcoꝛrñdẽs
huic tmĩo · ſʒ cũ alicui tmĩovoca
li coꝛrñdeatↄceptꝰ ſiplexvt huic

voci aſinꝰↄceptꝰſpecificꝰ aſini
oſito ꝙ ſit ſiplex:nõ ẽ poſſibłe
alt᷑ũ tminũ vocalẽ pᷣciſe ⁊ ad eq̃te
ſigĩficare illð ea q̃ ille ſigt niſi
ſit purꝰſinonimꝰilli Nec ẽ poſſi⸗
bke dare or̃oeʒ vocalẽ ex tmĩs di
uerſaꝝ rõnũ ſiue ſigtõnũ ↄſtitu⸗
tã qͥn eis coꝛrñdeãr alii ↄceptꝰ qͥ
nõ coꝛrñdebãt illi tmĩo.ſʒtłi timni
no ſiplici cui coꝛrũdʒ ↄceptꝰſim⸗
plex põt dari diffitio cauſat vłde
ſcriptõ declarãs q̃ ſũt cãev ꝑꝓpᷣe
tates reivł reꝝ pꝛo quavł qbꝰil
le tminꝰſuppõitvel etiã diffinitõ
quidditatiua ex gñe ⁊ drñũtia cui
coꝛrñdet ↄceptꝰ ↄplexꝰ / ſuppo⸗
nẽs tñ adequate ꝓeiſdẽ rebus ꝓ
quibꝰſuppoĩt ille teꝛminus incõ
plexus qui illi teꝛminovocali coꝛ
rñdebat. Et bhec debebãt mag/
declarari ĩ tractatu de diffinitõi
bus / diuiſionibꝰ / I demr atiõibꝰ
quẽ edidi · et gaudeo hec ĩtellexiſ
ſe. Alia dicẽda erũt de ſuppõibꝰ
⁊cauſis veritatũ ꝓpoſitionnm
ſed ãte volo reſpõdere ad ſophiſ
mata dudũ mota. Ad pꝛimũ di
co ꝙ eſt falſũ.Et dico ꝙ adveri⸗
tatem ꝓpoſitionis vocał nõ ſuffi
cit ꝙ hẽat ſimilẽ ꝓpoſitionẽ mẽ
talẽ ſibi corrñdẽtẽ / ſed hoc ẽ cõ
mune omni ꝓpõni ꝙ qualitercũ⸗
qʒ ſiẽt qᷓ;dtum adↄceptũ ita ſit in
mete.Sed quid aliud ſufficit at᷑
requiritur dicetur poſterius
Ad ſcpᷣm ſophiſma rũdet᷑ ꝙ eſt
falſũ ⁊ ſuagdictoꝛia eſtvera ſcilʒ
iſta nullꝰequus ẽ aſinꝰEt qñ ar⸗
guit᷑ ꝙ illa nõ ſit vera:qꝛ nõ ẽ ita
Trebus ſiãtis ſcʒ in eqͥs ⁊ ĩ aſiniſ
ↄcedoqꝙnec ita nec alit᷑ cũ nõ ſint

useplusſ
Nedogpi
eligificat
minddevn
Spbona el
graſchi⸗
Noyud
use llto
Gel nnot
AG es ſĩt
nes de d/

eaminusincö
novocalicoꝛ
ebebitnag
de diffiniton
denfatlöib⸗
ohecitellexiſ
de ſuppolb?
ppoſitionnm
rread ſophiſ
Da mimüdi
icoq ac eri⸗
pocak uoͤſufi
poſtioni mi
ſel boc ẽ c

—

nec hoc requiritad vᷣitatẽ ꝓpõis
negatĩe ſcʒꝙaliquo mõ ſit ĩ rebꝰ
vltimate ſignificat putavltra cõ
ceptꝰ coꝛrñdentes. Et ↄñt᷑ dicet
poſt quid reqrit᷑ ſufficit¶ Ad t᷑⸗
tiũ dicoꝙ ẽ falſũ:et etiã dico i⸗
ſta oro deꝰnõ eſt nichil ſignificat
qð nõ ſitvł ꝙ nõ poſſit eẽ ſcʒꝙnõ

ſic coꝛrñdet ĩ mẽte quãatũ ad eaq̃
ſignificat apð mẽtẽ:et qð nõ ſit
extra vel poſſet eẽ quãtũ ad ea q̃

ſignificat ad extra / ſeh nec hᷣ ſuf⸗

ficit ad vᷣitatẽ ꝓpõnis ſicutoñter

dicet᷑.Et etiã concedo ꝙ iſta or̃o
deꝰ nõ ẽ nõ ſigt deũ nõ eſſe quia
deũ nõ eſſe nichil eſt nec erit nec
põt eſſe · Ideo falſũ ẽ ꝙdeũ nõ eẽ
ſignificat᷑:qꝛ hec ꝓpõ eſt affiꝛma

tiua/⁊ ſubiectũ eiꝰ ꝓ nullo ſup⸗

ponit · Ad aliud argum̃tũ dico ꝙ
bec nõ ẽ falſa/oĩs deus ẽ:imove
riſſima Et qũñ dicit᷑ ꝙ iſta ꝓpõ de
us ẽ plus ſiot qᷓ; iſte ᷑minꝰdeus:
ↄcędoꝙ plus ſigĩficat apð mẽtẽ
qꝛ ſigĩficat ꝓpõnẽ mẽtalẽ⁊ iſte t

minꝰdeꝰnõ miſiↄceptũ ſiplicem·

Sʒbona eſt q̃ſtiovtrũ plꝰſigt ad

ↄceptibꝰcoꝛrũdẽtibꝰilli tmĩo de
us ⁊ illi or̃oni deꝰẽ Et ciꝛca hvi⸗

dect᷑ m notãdũ ꝙ multũ drñt qᷓ;tũ
ad res ſigtas ad extra iſte ꝓpõ⸗

nes de?ꝰẽ/⁊ deꝰẽ deꝰ:qm̃ iſta deꝰ

ẽvt etiã hẽat apð mẽtẽ ſubiectũ

⁊pᷣdicatũ⁊? copulãvʒiſtã deꝰ ẽ ẽs

⁊ iſta młto plura ſiẽtqᷓ;ᷓ iſta deus
elſt deus:qꝛ ſigt oĩa ẽtia ꝓpt᷑ iſtũ
tminũ ens.Iſta aũt deꝰẽ deꝰni⸗

chil ad extra ſiãt niſi deũ:qꝛ hec

dictõ ẽ ꝓut pᷣciſe ẽ copula nichil
ſigt ad extravltra ſigtionẽ tmĩo

M

rum cathegoreumaticoꝝ:iʒ ſigt
ſolũ illũↄceptũↄplexiuũqͥ ĩtelle⸗
ctꝰfoꝛmat ꝓpões ex iſtis tmninis
deꝰ⁊ deꝰ. Sʒtũc ẽ difficilis dubi
tatio cũ dictũ fuerit pᷣus ꝙ omni
ↄceptu aliquid cõcipit᷑ qͥd ergo
ↄcipit᷑ illoↄceptuↄplexiuo coꝛrñ
dẽte huic copłe ẽ / cũ dicit᷑ deꝰeſt
deꝰ vel hõ ẽ lapis.Hico de hoc
aliq̃ dixi ĩ tio capło pᷣmi tracta⸗
tꝰſũmulaꝝ·⁊ tñvltra dico cũĩ⸗
tellectꝰnõ poſſet illũ ↄceptũ con
plexiuũ foꝛmaꝛe ſineↄceptibꝰca
thegoꝛic quosↄplectit ita illoꝰ⸗
ceptu nichil ſolitarieↄcipit᷑:iʒ il
la eadẽ cũↄceptibꝰſimplicibꝰcõ
cipimꝰↄplexe q̃ illisↄceptibꝰcã⸗
tſimplicibus ſine illo cõplexiuo
ↄcipiebãt᷑ incõplexe · Vñ nõ ſũt

alie res q̃ cõcipiũt᷑oceptu coꝛrñ⸗

dẽte iſti oꝛ ationi deꝰeſt deꝰ⁊ iſti
deus nõ eſt deus / ⁊ iſti oĩs deꝰ ẽ
deus / ⁊iſti nullus deus eſt deꝰ/⁊
iſti tᷣmĩo ſimplici deus: ſʒ alit᷑ et
aliter illa res cõcipit᷑ ſcilicʒ com
plexevel incõplexe / affiꝛmatĩevł
negaiĩe: Reuertoꝛg ad ſolutõnẽ

extra ſcʒq;tũ ad resↄceptas illiſ ſophiſmatis:et dico ꝙ lʒplus ſi⸗

gnificet᷑ apð mẽtẽ ꝑ hãc or̃oeʒ de
us eſt deꝰ qᷓ; ꝑ hoc nomẽ deus:tñ
ad extra nichil plꝰſiãtur /ſʒiideʒ
oĩno tñ alit᷑ alit᷑ ·¶ Ad q̃rtũ ſo⸗
phiſma dico ipʒʒ ẽ fł'm.⁊ ↄcedo
ꝙ nõ ſigt chimerã nec etiã alið a
chimera.qꝛ nichil ẽ alið a chime
racũ chimera nichil ſit:⁊nichil ẽ
alið a nõ ẽte.ſʒ tñ ſiẽt młta q̃ nec

ſũt chimera:nec aliqð eoꝝ ẽ chi⸗
mera:nec eſt ſiłe de iſtis tᷣmĩs hõ

⁊ albedo cũ eis coꝛr ñdeant com⸗

ceptus ſiplices ⁊ ꝓ aliqᷣbꝰſuppo

bi fiebãt apꝑent ſolute ex dictis
¶ Ad qͥntũ ſophiſma dico ꝙ ipᷣm
eſt fłm:ĩmo oĩa entia ð mũdo ſũt

ↄplexe ſignificabilia ·etiã oẽ ens q

qᷓ;tũcũqʒ ſimplex eſtoplexe ſigni
ficabile.vᷣbi gr̃a.deꝰqui eſt ſũme
ſiplex ſigturoplexe ꝑ hãc oroneʒ
deus eſt deꝰ. ſicut dicebat᷑ ĩ ſolu⸗
tõne tercii ſophiſmat.Dico etiã
ꝙ anteq;ᷓ deus crearet pᷣmã crea⸗
turã nichil erat niſi deꝰ:ideo nul
lũↄplexeſigĩſicabi le erat niſi de
us.Sʒtũc qñ arguit᷑ ꝙ hõ tũc nõ
currebat:ↄcedo.ſʒ qñ infers i⸗
ta erat ꝙ hõ nõ currebat. Rñdet᷑
ꝙ ad iſtum ſenſũ ita erat ꝙ aliqᷣd
erat qð nõ erat homo currẽs ſcʒ
deus:ſed tñ nõ eꝛat ita nec alit᷑q;
tũ ad res ſignificatas ꝑ hãc or̃o⸗
nem hõ nõ currebat · Nec hoc re⸗
quirit᷑ad vᷣitatem negatĩe:ſicẽ̃oñt᷑
dicet᷑. Similit᷑ qñ tu dicis ꝙ hec
eſtvera ãtixpᷣs eꝛit:ↄcedo⁊ tu cõ
cludisꝙ ita eſt ꝙ ãtixpᷣs erit:ego
nego niſi ad iſtũ ſenſũꝙ aliqᷣd eſt
qð nõ erit antixpᷣs.ſed antixpᷣm
foꝛevel hoc qð antixpᷣs erit nõ ẽ.
Vnde ergo eſtꝙ ꝓpõ ſitvera di⸗
cetuꝛ poſt.Ad aliã ↄcedo in caſu
poſito ꝙ deus poteſt creare b. ⁊b
põt creari a deo ⁊ꝙ iſte ꝓpõnes
ſintvere et tu concludis ergo ita
eſt ꝙ b poteſt creari·ego nego:qꝛ
b poſſe creari nichil eſt ſed bene
poteſt eſſe · poteſt emeſſeb· Sʒtũc
q̃ris nõne deũ creare b·c? ego di

co ꝙ ſic.⁊ ſiłr ſi deus creet b · deũ

creare b eſt deꝰ. Sʒ tu arguis cõ
tra qꝛ deũ creare b ẽ ↄtĩgẽs · ego
nego ĩmo deũ creare b eſt neceſſa

nẽtes. Et bꝛeuit᷑ oẽs ratiões q̃ lriu; capiendo illud ſubiectũ deſi

creare b ſigniſicatie · ſʒ ſi capiat᷑
ſcvdm ſuppõnem materialẽ tũc ẽ
veꝝꝑꝙ deũ creare beſt cõtingens
ſic illud ſubiectũ ſuppõit pꝛo
illa ꝓpoſitione deus creat b · q̃ ẽ
contingens · Ad aliã dico ꝙ ſoꝛ
teʒ diligere deũ eſt ſoꝛ · ſi ſoꝛ · dili
git deũ. ſʒ ſi ſoꝛtes nõ diligit deũ
tũc dicoſoꝛtẽ diligere deũ nibil
eſt.⁊ ſiłr ſoꝛtẽ odire deũ ẽ ſoꝛtes
ſi ſoꝛtes odit deũ ·ſʒ ſi ſoꝛtes nõ
odit deũ nichil eſt · tũc ergo tu ar
guis ſic · ſoꝛtẽ diligere deũ ẽ ſoꝛ⸗
tes egoↄcedo poſito caũꝙ ſoꝛteſ
diligat deũ:ſʒ tu dicis iſtã ſiłit᷑·
ſoꝛtẽ odire deũ eſt ſoꝛtes ego ne⸗
go qꝛ nichil ẽ qñſoꝛtes diligit de
ſiſʒ foꝛtepcedo ꝙ ſoꝛtẽ odire deũ
fuit ſoꝛtes ſi ſoꝛtes pꝛiꝰ erat odi
ẽs deũ · Qñ ergo dicit᷑ vltra ſoꝛ
tẽ diligere deũ eſt bonũ ⁊ pᷣmia⸗
bile concedo qꝛ ẽvuns bonus hõ
diligens deũ ·⁊ qñ dicit᷑ ſoꝛtẽ odi
re deũ eſt malũ dãnabile:ego ne
go qꝛ nichil ẽ ſed ſortẽ odire deũ
fuit malũ qꝛ fuitvnus malus hõ
odiẽs deũ et hoc non eſi inconue

niens qꝛbonus homo fuit malus

homo ita ergo nec eſt impoſſibie
ꝙ diligere deũ fuit odire deũꝰAd
ſextum ſophiſma dico ꝙ eſt ꝓpõ
cõtingẽs et ſepe talis eſt falſa qꝛ
ſepe hoĩes mentiũt᷑.⁊ qñ dicitur
oĩs ꝓferens aliquã ꝓpoſitionem
habet ſimilẽ in mẽte · ego dico ꝙ
veꝝ eſt nec ob hoc hõ nõ mẽtitur
vel excuſatur a mẽdatioſʒ exhoc
mentit᷑ qꝛ bo pꝛoponit pꝛopo ſi
tionẽ aſſertĩe ⁊ mẽtali coꝛrñdẽti
non aſſẽtit ſed diſſentit ⁊ hoc eſt

—

—

——

duſt

ol
pegoricar
annbvſopt
nuntotfficu
pnendobe
(Peimum
e Aluus
ſitoca
dueritpnüe
lantetſedn
potitli diui
Goſoppiſna
ſi⸗Szoppol
Ppoſitiofitt
clonoͤeſte
Gagecna
nekinre⸗
guekf
ſgifarit⸗
gſuugenn

teodi
tꝛegone
olredeü
alus ho
inconue
umelus
npoſſbie
dei 20
eſt ſo
falſage
dicitur
ſionem

ſophiſmatibus dicta ſi ſt ex ſigni gnificat.qꝛ illa resſ igĩficata ſcʒ
fication ibus tmĩorũ et, ppõnum equꝰ Ariſ.nichile leo qð nichil
ponãt᷑ taqᷓ; huiꝰoꝑis pᷣmũ capłʒ eſt nec eſt ita nec aliter.

Secundum capitulum.

Ecundũ capitulum erit de e

Secundum ſophiſma·
Quus Ariſto.ãbulauit.Qð

cauſis veritatũ et falſitatũ ꝓbat᷑ per caſũ poſitñ ĩ pꝛin
ꝓpoſitionũ ſimpliciter ca cipio pᷣcedẽtis ſophiſmatis: Sʒ
thegoricaꝝ· ziam circa hocĩ hᷣce impꝛobat᷑ ſicut pcedens dea nõ
dentibꝰ ſophiſmatibus tacte fue eſt ita in re ſigniſcata ſi icut ꝑ ꝓ⸗

runt difficultates:ſʒ q̃ſi repetẽt᷑ poſitionẽ ſigt᷑. Ita argueret᷑ de

ponendo bꝛeuia ſophiſmata.
NPꝛimum ſophiſma.

e Quus Ariſtotelis nõ E:po⸗
ſito caſu Ariſtoteles ha⸗
buerit vnũ equũvalde bene ãbu⸗

lanteʒ ſed moꝛtuus eſt immo per
potẽtiã diuinã ãnihilatus tũc er
go ſophiſma manifeſtũ eſt per ca
ſũ.Sʒ oppoſitũ ꝓbatur ſcʒꝙhec
ꝓpoſitio ſit falſa equus Ariſto⸗
telis nõ eſt:qꝛ ex eo aliqua/ꝓpõ ẽ
vYera:qꝛ qualitercũqʒ ſigniñcat i
ta eſt in rebꝰ ſignificat. Et ex eo
aliqua eſt falſa qꝛ nõ qᷓliteꝛcunq
ſigiſicat ita eſt. hoc cõit᷑ cõcedit᷑
etꝑſuadetur hoc per vulgarẽ lo⸗
cutionẽ cum emapparet nobis 9
liquẽ vere dixiſſe/ dicimus ꝙ ita
eſt ſicut ipᷣe dixit.Sed ſi apparet
nob ꝙ dixit fle / dicimꝰ qꝓnon ita
eſt ſicut ipſe incipit · Et ob hoc
Ariſ.quinto ⁊ ſexto metha. dicit
ꝓ invna ſigĩficatiõe ẽtis ⁊nõ Et
ens ſigniſicat qdᷣverũ ẽ:et nõ Es
ſignificat qð falſũẽ· Nec appaꝛet
ꝙ alie cauſ. everitat et falſitatis
ꝓboſitõnũ poſſet aſſignari Hoc

iſta / equꝰ Ariſ. eſt moꝛtuꝰ Et de
iſta ꝓpõe nłlꝰequꝰẽ aſi: inꝰ poſito
nulli ſit equivel aſini /ſ⸗ z oẽs
ſint ãnihilati.Hã de q̃libet taliũ
ꝓpõnũveꝝ ẽꝙ ñẽ ita in rebꝰſigĩ
ficatis ſicut ille ſignificant.
Xertium ſophiſma.
climera eſt chimera. Pꝛo⸗
bat᷑ per Boetium dicentem
Nulla eſtverioꝛ pᷣd icacio illa in qᷓ
idẽ pᷣdicat᷑ de ſe ipᷣo Itẽ ſi nõ eẽt
vera hoc eſſet ꝓ tãto ꝙ ille tminꝰ
chimera ꝓ nulloſi upponit.ſed h̊

non obſtat qꝛ nõ eſtvera equꝰ A⸗

riſ.ambulauit:⁊ tñ ſubiectũ pꝛo⸗
nullo ſuppõit · Probo qꝛ nõ ſup
ponit/ꝓ alioq; ꝓ equo Ariſ.xille
nichil ẽ ſcðʒ caſũ pᷣus poſitũ R
nullo ſuppõit.Oppoſitũ tenet᷑ ꝓp-
pter hoc ꝙ eſt ꝓpõ affirmatia cu
iꝰſubiectũ pᷣdicatũ ꝓ nullo ſup
ponuntz tales ꝓpõnes affiemati

ue ſunt falſe.

¶ Quartũ ſophiſma
vV Acuũ eſt locꝰnõ repleꝰcoꝛ⸗
poꝛe ꝓbat᷑ qꝛ hͥ pᷣdicat᷑ diffi
nitio ðᷣ diffinito. vl deſcriptio de

deſcriptoꝛ talis ẽ vera qꝛ ariſto⸗ ſic ſophiſma qꝛ ſic dicédovk eso

teles ponit eã igitur ⁊ c. Appoſi dico falſũvł ego dicoveꝝn: Si di⸗ ſamun
tum arguitur: qꝛ ſequitur vacuũ coveꝝtũc ẽveꝝ ꝙ ego dico flʒ: i⸗ AEclideen.
eſt locus nõ repletꝰ coꝛpoꝛe:igit᷑ deo ſophiſma ẽ veꝝ Sʒ ſi dico fal ſinch 1
vacuũ eſt ſed ↄñs ſi uppoĩt᷑ eẽ fal ſũ tũc ẽ ſicut dico:idðodico veꝑ· eoo N
ſum ſcoõm ariſtotelẽ · ⁊ puto ſecũ⸗ ſic iteꝝ ſophiſma Eveꝝ · Irẽ ſi ſo ſcnli
u WVWo

dumveritateʒ.ergo ? antecedẽs phiſma ẽ falſũ tũc ſubicctũ⁊ pdi
tẽ ꝓpõeſt affirmatĩa cniꝰ ſubie catũ ſupponũt ꝓ eoð / ſcz egor di onoaf/
ctum ꝓ nullo ſupponit· ergo ⁊ c· cẽs falſũ:qꝛ ſupponũt ꝓme cu ſũ ctnectſi⸗

¶ Quintum ſe ophiſma· dicẽs flʒ · et tkis ꝓpõ cũ ſit affir⸗ ſiguntien
Oino eſt aſinus · Pꝛobat qꝛ matiua ẽ va: ſophiſma ẽ verum eniucke
omnino qualitercũqʒ ſ ignifi ¶ Oppoſitũ arguit᷑:qꝛ ſi ſ ophiſ⸗ VVis ſ
catur ꝑ ꝓpõnẽ ita ẽ ergo eſtvera ma eẽtveyſeq̃ret etia ꝙ eſſet fłm ACio
antecedẽs ꝓbatuꝛ qꝛ ſi ſi ignificat ⁊ ſic cẽtverũ ⁊ falſũ qð ẽ ĩpoſi lbi anreſponc
ꝓpõnem mẽtalẽ ẽ mẽte ſimilis le Cõſeqntia pꝓbat᷑ qꝛ ſi ipʒ ẽ veꝝ (rcunde
et coꝛreſpõdens:Et ſi aliquid ſi tũc ẽ veꝝ ꝙ ego di co falſũ:⁊ ſic il averitate,
gnificat᷑ ad extra:illonõ ẽ niſi hõ lud ẽ fłʒ ꝙ ego dico /et tñ poĩt᷑ ꝗ Culier
vłaſinꝰ · ⁊ illi ſũt ideo adhuc itaẽ nichil aliud dicoq;illð ſophiſma naitaſitih
Si dicas ꝙ nõ ſolũ ſi igificat ho⸗ igit᷑ ipʒ ẽ falſũ Et notandũ eſt ꝙ nna Velpo
minẽ vk aſinũ ſʒſiẽt hoĩeʒ eẽ aſi⸗ iſtud ſophiſi mavocatũ eſt vnũ de nna:Aliane
nũ Pꝛobo eẽ falſũ / qꝛ hoĩem eſſe ĩſolubilibꝰ /⁊ nõ põt ſolui niſi ex lercigz ſig
aſinũ nichil ẽ nec fuit nec põt eẽ ↄſideratiõe vñ/ꝓpõ dicak verav! nnrebusqu
et ſic in iſta ꝓpõe hoĩeʒ eẽ aſinũ falſa. Ideo apparetmm chic tra⸗ uobitu
ſignificat᷑ ꝑ talẽ ꝓpõneʒſ ubiectũ ctarꝰ de ĩſolubilibꝰ debʒ ſeqᷣ iſtð pononoͤ⸗
ꝓ nullo ſuppoĩ:ſcʒ hoĩeʒeſſe aſi⸗ pñs capłm vł ꝓpe:idcirco ð eis ĩ gamblab
nũ ergo ꝓpo ẽfalſa cũ ſit affirma tendo tractare ĩmediate poſt;e⸗ Michiſ
tĩa cuiꝰſubiectũ pꝛo nullo uppo go dixero poſt hoc capłʒ de ſup⸗ un phi
nit · Itẽ ſi tu dicas ꝙ illa ꝓpoſi⸗ põĩbꝰ ⁊ appell arioĩbꝰ ⁊z mẽſura V anbkeno
tio é affirmatĩa ſions aliqlit᷑ eſſe ꝓqu ꝓppõ dicit᷑ va vel falſa· ABaantc
ego ãrovtꝝ illud aliqualit᷑ eſſe? n Vnc gad ſolutiõem dicto ““
Von eſt. Si dicas ꝙ nõ ẽ tůc elt růſ⸗ ophiſmatũ ⁊ ↄſiłiũ ego sle
falſũ illð qð tu dicis / ſcʒ ꝙ aliqᷓ pono aliqs ↄcluſiones ad vidẽð ALe gn
liter eẽ ſiẽtur ꝑ illã ꝓpõnẽ· Nam vñ ꝓpões dicãt᷑ verevel falſe · Et ſighen.
ſicut dicebã ꝓpõ eſt affirmatia ?æ ad loquẽdũ ĩtelli gibilit ego ſup it al.
ſubiectũ ꝓ nłlo ſuppõit. Si tu di pono ſcoʒ dicta dus ꝙgvoces hñt mi bhõ
cas ꝙ ẽ hẽmꝰ ꝓpoſitũq qlit ſigt duplices ſignificatiões vnã apoᷣ alhſt
eſſe ita eſt. Oppoſitũ ab oĩbꝰ · mẽtẽ qꝛ ĩ mẽte ſignificãt ↄceptꝰ hlamus.
¶Sextum ſ. ophiſma. ſibi coꝛrñdẽtes a qbꝰ vel ſibi ſiki hoteſte
e So dico falſũ. Poſito caſu bus ĩponebãt᷑ ad ſi igndũ.Alia cckde
ego dicã iſta pꝓpõnez ego hñt qꝛ mediã tibꝰdictis ↄceptibꝭ W
dico falſũ nulls aliů. Luc ꝓbat᷑ ſignt res qᷓ illisↄceptibꝰ ↄcipiü.· tni
ec aſin

üaui

o

npeodſczegor
upponüt ne ciſi
kis ppoci ſiraffi⸗
ſophiſmna 3 verum
ngulk rſiſophiſ⸗
ſtck etligeſeeftn
fällüade iheſir
Pbalgeſtißze ver
vodicofalſaſtil
godico /et tipeit
dicoqhillöſoppiſma
ſũ Etnotandũ eſt
navocatũ eſt ynüde
tno pot ſoluiniſier
i ppödicakverayt
pparetmichigna⸗
llibedebz ſeg iſ
pperideirco beisi
eimediate poſtihe⸗
Cboccaptz deſup⸗
Alatioib1 meſurs
bielkiuvelfala.
1d ſoluriöen gan
ſnat lee o
nes 40 .
ried falſe
eligibli⸗ en 4

77*

11 Rpohmn

Et quia multociès ille res ↄcep

te ſũt extra aĩaʒ / vt lapꝭ et aſinꝰ
ideo ad placitũ egovocabo pᷣmã
ſigniſicationẽ apð mẽtẽ:⁊ ſcdᷣaʒ

vocabo ſignificationẽ ad extra.

Pono &g pꝛimã ↄcluſionem ꝙ nõ
eſt neceſſe ꝓpõnẽ vocalẽ eſſeverã
ſi qualitercũqʒ ſigĩficat apð mẽ
tem ita eſt apð mentẽ:qꝛ ſequere
tur ꝙ oĩs ꝓpõ vocalis eſſet vera
cuʒ omĩvocali ſiuevere ſiue falſe
coꝛreſpondeat ſimilis in mẽte
Secundacõcluſio nõ requirit᷑
ad veritateʒ ꝓpoſitionisvocalis
ꝙ qualitercũqʒ ſignificat ad ex⸗
tra ita ſitq;tũ ad res ſiãtas ad ex
tra : Vel ponat᷑ ↄcłio ſub hac foꝛ
ma:Aliqua ꝓpõnevera tñ nõ q̃li

tercũqʒ ſignificat ad extra ita eſt

in rebus que ſignificãt᷑ ad extra.
Pꝛobatur hec ↄcluſio:quia ego
pono ꝙ nõduʒ eſt antixpᷣs ſʒ erit
et ambulabit:et tunciſta eſtvera
antichꝛiſtus ambulabit · et per
iſtam ꝓpõnem antichꝛiſtus⁊ eiꝰ
ambbłęatio ſignificãt᷑ad extra q̃ta
men nichil ſũt ⁊ in eo ꝙ nihil eſt
nec eſt ita eſſe nec aliter eẽ:ergo ĩ
rebus ſignificatis ꝑillã ꝓpõneʒ
ad extra nõ ẽ ita ſicut per ꝓpõeʒ
ſignificat᷑. Ita ſimilit᷑ argueret᷑
de iſta ꝓpõ ne:Ariſtoteles diſpu

tauit:poſito ꝙ Ariſtoteles ſit an

nihilatus.Et ita de iſta / ãtichꝛi
ſtus poteſt ambulare.Et itaetiã
argueret᷑ de iſta negatiua:equus
nõ eſt aſinꝰpoſito ꝙ deus ãnihi⸗
laret oms equos et om̃es aſinos
ex quo etiã res ſigĩficate nõ eſſẽt
nec eſſet ĩ eis ita nec alit᷑ Der⸗

eſt aſinus nõ ſigniſicat homineʒ
eſſe aſinũ / vel etis hominem eẽ ⁊
aſinũ eſſe nõ ſignificatur ꝑ iſtam
homo eſt aſinꝰ:qꝛ hominẽ eẽ aſi
nuʒ nec eſt nec erit nec poteſt eſſe
Nam ſicut hominẽ currere ſi eſt:
ẽ homo currẽs ⁊ hoĩeʒ eſſe albũ
ſi eſt: eſt homo albꝰ:ita homineʒ
eſſe aſinũ ſi eſt / eſt homo aſinus
exiſtens:⁊ hoc eſt ĩpoſſibile eſſe:
ergo iſta ꝓpõ hoĩem eſſe aſinũ ſi
gnificat᷑ ẽ affi?ꝛmatĩa ⁊ tamẽ eiꝰ
ſubi ectũ pꝛo nullo ſuppouit.Ex
quo hominẽ eſſe aſinũ nihil alið
poteſt eſſe:ergo illa ẽ falſa ad qð
ſequitur ꝙ iſta eſt vera homineʒ
eſſe aſinũ nõ ſignificat᷑ per taleʒ
ꝓpoſitioneʒ.Eodeʒ mõ/ꝓbatur
ꝙ hominẽ eẽ aſinũ nõ põt imagi
nari⸗vlł ĩtelligi / vel opinari ⁊ ſic
de aliis. Sʒtu quereres nõne fal
ſum eſt hominẽ eẽ aſinũ: Reſpõ
deo ꝙ neqʒ verũ eſt neqʒ falſum
eſt de ꝓpᷣetate ſermonis /ſcʒcapꝑ i
endo totũ ſignificatĩe et nõ ſcõᷣm
ſuppõnẽ materialẽ:ſʒ tñↄceden⸗
dũ eſt ꝙ ſepe tales oꝛationes ĩfi⸗
nitiui modi capiũt᷑ materialiter
⁊ ſuppouũt ꝓ aliqbus ꝓpõibus
vt hoĩeʒ currere:ꝓ tali ꝓpõe hõ
currit.⁊ hoĩem eſſe aſinũ ꝓtali ꝓ
põne hõ eſt aſinus.⁊ tunc conce⸗
dẽdũ ẽ ꝙ hoĩeʒ eſſe aſinũ ẽ falſũ
hoc eſt dictu ꝙ tał ꝓpõ homo eſt
aſinus ẽ fła:ſicut cõcedẽdũ ẽ ꝙ
hoĩem eẽ aſinũ nihil eſt ſed ẽvna
ꝓpõ falſa.Et circa hoc notãð ẽ
qꝙ aliqui ad fugiẽdũ dificultatẽ
voluerũt dicere ꝙ tkłes or̃oes in⸗
finitiui modi nõ ſupponũt niſi ꝓ

cia cõcluſio eſt ꝙ iſta ꝓpõ homo pꝛopoſitionibus / vt hominem

b · i ·

D
—

currere ꝓ tali ꝓpõe hõ currit.et
boĩcʒ eẽ aſinũ pꝛo tali ꝓpone hõ
eſt aſinus.⁊ ſic de aliis.Et iſtud
nõ ẽ verũ.qꝛ ſcdᷣm Ariſto. in pꝛe
dicamẽtis ſecare eſt agere.⁊ſeca
ri eſt pati.ſicut etiã hoĩcʒ ſecare
eſt hoĩeʒ agere.et lignũ ſecari eſt
lignũ pati:et hoĩem eſſe albũ eſt
hominẽ eſſe coloꝛatũ:ergo tales
ꝓpõnes ſũt cõcedende et tñ hec
oĩa eſſẽt fła ſi ſupponerẽt ꝓ pꝛo
põnibꝰ · Nã hec ꝓpõ homo ſecat
vel hõ eſt aſinus nõ eſt iſta ꝓpõ
homo agitvel homo eſt coloꝛatꝰ
Itẽ om̃s cõcedũt ꝙ eſt valde bo
num diligere deũ:etvalde maluʒ
odire deũ ⁊ hec nõ eſſẽtvera ſup
ponẽdo ꝓomĩbꝰ · Ego enim ſine
aliqua malicia poſſem foꝛmare ĩ
mẽte mea talem ꝓpõnem homo
odit deũ.Sed tunc eſt dubitatio
vtrum hominẽ eſſe? etiam Ariſ.
eſſe ſignificent᷑ per iſtã ꝓpõnem
homo eſt aſinus /vel ꝑ iſtũ termi
nũ homoEſt etiã dubitatõ ð iſta
hoĩem fuiſſe:vel etiã de iſta Ari⸗
ſtotclẽ fuiſſe.Et de iſtis dubita⸗
tiõibꝰponũt᷑ↄcluſiões. Vna eſt
q̃ eſt quarta in hoc capitnlo ſcilʒ
ꝙ hoiĩem eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ iſtuʒ ter⸗
minũ homo:qꝛ oĩs homo ſignifi
catur per iſtum ᷣminũ homo:ſʒ
omĩs homo eſt hoĩem eſſe ꝓut vi
deri debʒ q̃rto methaphiſice.Et
etiã hoc alias declaratũ eſt pᷣmo
phiſicoꝛũ ⁊ ꝙ hominẽ generare
ẽ homo generãs:⁊ hoĩeʒ eẽ albũ
eſt homo albꝰ. deos ſequit᷑ per
darapti ĩ tertia figura ꝙhominẽ
eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ iſtũ tminũ homo:
et iſta aſinuʒ eſſe ſigniſicatur per

„

iſtũ terminũ aſinꝰ.⁊ſimłr hoĩes
eſſe aĩal:vel a ſinuʒ eſſe aĩal: ĩmo
etiã ſi homo currit:hoĩem curre
re ſiẽt per iſtumterminũ homo.
qr oĩs hõ per illũ tᷣminũ hõ ſigĩ⸗
ficat᷑⁊ tñ aliquis hõ eſt homineʒ
currere:ergo ſeqͥtur ĩ tertia figu
ra ꝑ datiſi. Quĩta cõcluſio ho⸗
minẽ eſſe ſignificatur ꝑ iſtã ppõ
neʒ homo eſt aſinus.qꝛ oẽ quod
ſignificat᷑ per terminos vł ꝑ ali⸗
quem terminũ ꝓpõnis ſigĩficat᷑
per illã ꝓpõnẽ /ĩmo ꝓpõ impoſi
ta nõ eſt ſecundũ ſe totã ſimul ad
ſigndum terminos eius ſeoꝛſuʒ

quos intelligimus ↄponit affir⸗

matievł negatĩe ſicutvult. Ideo
ex ſigtione termiorũ habet ꝓpõ
ꝙ ipᷣa ſigt ad extra ea que ipſa ſi
gnificat:ergo ſi hoĩem eſſe ſigni
ficat᷑ pet iſtũ termninũ hõ:⁊ aſinũ

eſſe per iſlũ terminu aſinus ſeqᷣ᷑
ꝙ hoc ſigniſicat᷑ per hãc ꝓpõneʒ

homo eſt aſinus · ¶ Sexta con⸗

cluſiovidet᷑ m ponendaꝙ bomi⸗

nẽ fuiſſe ſigificat᷑ per iſtun ᷑mĩm

homo ⁊ ꝑpↄñs per iſtã ꝓpõneʒ ho
mo eſt aſinus:qꝛindifferẽter oĩs

homo pꝛeſens pꝛeteritus et futu
rus ſignificatur per iſtũ terminũ
homo qꝛ ſignificat ſine tempoꝛe
ergoAriſtoteles ſignificat᷑ ꝑ iſtũ
terminũ homo.Tales enim ter⸗
mini ſi gnificare intelligere ſcire

⁊c.ampliãt termios ad ſupponẽ

dũ pꝛo pᷣteritis et futuris /vt po
ſterius dicet᷑ · Deide ſicut hoc pᷣ
dicatũ moꝛtuus ampliat ſuppõ⸗
nẽ ad pᷣtita ita ſił i ratiõe hoc pᷣ⸗
dicatũ fuiſſe · Ideo ſicut hec con
ceditur Ariſtoteles ẽhomo moꝛ⸗

res etq currel
ndes inoperüͦett
fuitgenerendus/
uitrtſ Etoſteit
finitiulnotod u
lertg⸗Derbigfa⸗
ltalerandpetar
Verbumſigninicere
fliplarſappöes
fumnn Similtſid
Giſtcui gigütem
fut Anihardiee
ſibifcakpiſtüten
laioegoiſero
N gapogfirnzt
een anoͤer o,

elcveltciczeſe

ermini ppois ſgfe

ppöne /imo öinpot
ſtſecundi ſtnime
umterminos eins ſcoſ
ntelligimus Pponitaff
tnegatieſicltoll, gn
one termiorü habei pyy
Stadertraen quelpſa
nergoſihoien eſeſigi

tiſtüternini ho:r eſini
ſu terminuaſinvs ſaſt
cnintcat per hic ppone,

kaſinus, (Sexta con⸗
del mnponendaq domt⸗
cſigiſtcak per iſtuntnin
ois per iſi ppoͤnezho
ſinus::ndlfferete is
ecſens pretertws etfutu.
licatur periſütemmnini
1ſianificat ſine tenpoꝛe
toreles inifcal giſin
bomo. Lales elinte/⸗

tuus:ita cõcedẽdũ eſt ariſtotelẽ
hoĩeʒ fuiſſe · Er tũc arguitur ſic
Ariſtoteles ſiẽt᷑ per iſtũ termĩm
homo/⁊ Ariſtoteles ẽ hoĩem fu
iſſe:ergo homieʒfuiſſe ſignificat
ꝑ iſtũ t᷑ᷣminũ homo.i Septĩa cõ⸗
cluſio.Ariſtotelẽ eſſe ſigificat᷑ ꝑ

qꝙ ĩ aſſignãdis cauſisveritatũꝛ
falſitatũ nõ ſufficit ire ad ſignifi
cationes tᷣminoꝝ:ſʒire ad ſuppo
ſiões ¶ Et de ſuppõibꝰpono no⸗
nã cõcluſionẽ/ſcʒ ꝙ nõ ſequit᷑ ſi
termini ꝓpõnis affirmatiue ſup
ponunt pꝛo eodem ꝙ pꝛopoſitio

iſtum termiuũ hõ ⁊ per cõſequẽſ ſitvera: Pꝛimo enim hoc habet

per iſtam ꝓpoſitionem homo eſt
sO ſinus vel homo eſt animal. No
tandũ enim eſt ꝙ participium pᷣ⸗
ſentis temꝑisvel futuri trahitur
bene ꝑverbum pᷣteriti tempoꝛis
ad ſupponendũ ꝓ pꝛeteritis.vᷣbi
gratia:verũ ẽ ꝙ Ariſtoteles fuit
currẽs /et ꝙ currens fuit Aꝛiſto
teles:ĩmoverũ eſt ꝙ Ariſtoteles
fuit generandus/⁊ ꝙ generandꝰ
fuit Ariſ.Et ↄſił iter trahet᷑ or̃o
ifinitiui mõi ad ſupponẽdũ ꝓpᷣ
teri Aerbi gr̃a· Ariſtoteles vi
dit alexandꝝ eqᷣtare· cum ergo h
verbum ſignificarevel ſignifica⸗
ri ãpliat ſuppões ad pᷣterita vel
futura.Similit᷑ ſi Ariſtoteles ſi⸗
gnificat᷑ ꝑ iſtũ terminũ hõ ⁊ Ari.
fuit Ariſtotelẽ eẽ ſeq̃t᷑ ꝙ ari.eſſe
ſigĩficat᷑ ꝑ iſtũ terminũ hõ.i¶ Ex
dictis ergo ĩfero octauã cluſio
nẽ ꝙ ꝓpõ affirmatĩia de ĩeſſe ⁊ de
pᷣſentivᷣa nõ ex eo ẽ va qꝛ quicqᷣd
vel qualit᷑cũqʒ eſſe ſigĩficat᷑ ꝑ eã
ita ẽ:qꝛ hec ꝓpõ homo eſt aĩal ẽ
vera ꝑ quã tñ Ariſtotelẽ eẽ ſigni
ficatur qð no ẽ ita in re · Item qᷣc
quid et qualitercũqʒ ſigtur eẽ ꝑ
iſtas duas ꝓpõnes homo ẽ hõ et
aſinus ẽ aſinus:illud talit᷑ eſſe ſi
gĩficat᷑ ꝑ iſtã ꝓꝑõeʒ hõ ẽ aſinꝰvt
patʒ ex dictis.⁊ tñ hec ẽ fła:⁊ tñ
ille due erãt vᷣe.Et ſicvidetmihi

inſtantiam de ꝓpoſitionibꝰ vni⸗
uerſalibus:quia ſi ſolꝰ homo ſit
currens tunc ſubiectum et pꝛedi
catuʒ huius ꝓpoſitionis omnis
homo eſt currẽs ſupponũt ꝓ eo⸗
dem:et tñ pꝛopoſitio eſt falſa.ſʒ
etiam licet pᷣdicatum ſupponerʒ
pꝛo omni eo pꝛo quo ſupponit ſłeᷣ
ietum / adhuc eſſet inſtãtia iu vo
catis inſolubilibus.vt ſi ſoꝛtes
dicat ſolam iſtaʒ pꝛopoſitionem
ſortes dicit falſum:iſta pꝛõpoſi⸗
tio eẽt falſa.ſicut dicetur poſtea
Et tamẽ ſubiectum et pꝛedicatũ
puta ſoꝛtes eſt dicẽs falſum ſup
ponerent pꝛo eodem ſcilʒ ꝓ ſoꝛte
T ita eſt ſepe de aliis ĩſolubilibꝰ
ſʒ de cis dicetur poſt ſpecialiter
Decima concluſio eſt ꝙ adveri
tatẽ cathegoꝛice affirmatiue re⸗
quiꝛit᷑ꝙ termini ſcʒ ſubiectũ et p
dicatũ ſupponãt ꝓ eodẽ vel eiſð
ideo etiã ad eiꝰ falſitatem ſuffi⸗
cit ꝙ nõ ſupponãt pꝛo eodemvel
eiſdẽEt foꝛte quia hec nõẽ con
cluſio ſed principiũ ĩdemõſtra⸗
bile. vel ſi eſt ↄcłio ipᷣa eſt pꝛopĩ
qũapꝛincipio in demonſtrabili
tamẽ in libꝛo poſterioꝝ apparet
ꝙ aliquãdo pᷣncipia indemõſtra
bilia indigẽt bene aliqua decla⸗
ratiõevel exemplari / vel ĩdnctia
aut huiuſmodi. Ideo dict⸗ deci
li.

. 444

maʒ ↄcluſioneʒ ego ſic declaro.
Certũ eſt ꝙ in hac ꝓpoſitiõe a ẽ
b· iſte terminus a ꝓnullo ſuppo

nit:vel ſupponit ꝓa · et ita de b. ꝙ

Et ſiłr ſi dico· Ariſtoteles diſpu
tauit:vł antixpᷣs ambulabit.iſte
terminꝰ Ariſtoteles ꝓ nullo ſup⸗
ponitvel ſupponit pꝛo Ariſtote⸗
le / ⁊ ſic de antixpᷣo ⁊ de aliis.De
inde etiã manifeſtũ ẽ ꝙ dicendo
a ẽ b· poſito ꝙ non ſint tmini am
pliatiui ad pᷣteritũvł futurũ /idẽ
valet dicree a ẽ bet dicere:a idẽ
eſt ꝙ b. ſicut etiã dicere ꝙnõ eſt b
valet idẽ ſicut dicere ꝙ a non eſt
idẽ ꝙ b. Et tamẽ ſi eſtverum ꝙ a
eſt idẽ ꝙ b · opoꝛtet ꝙ iſti termini
a / et b / ſupponant pꝛo eodeʒ:qꝛ
a ꝓa·⁊ b ꝓb.quod quidẽ a po⸗
nit᷑ idẽ eſſe ꝙ b · Et ita ſimilit᷑ eſt
de pᷣteꝛito vel futuro· Idem eniʒ
valet dicere Ariſtoteles fuit diſ⸗
putãs:ſicut Ariſtoteles fuit illð
qð fuit diſputãs· Ideo ꝓ eodem
ſupponũtĩ illa ꝓpõne iſti tmini
Ariſtoteles et diſputãs.qꝛ Ari⸗
ſtoteles ꝓ Ariſtotele? diſputãs/ꝓ
diſputãte · Mõ ꝙ ſint idẽ Ariſto⸗
teles ⁊ diſputãs · ſʒ qꝛ fuerũt idẽ
⁊ ſic ſimilit᷑ de futuro ⁊ de poſſi⸗
bili Vndeciaↄcluſio ꝙ adveri⸗
tatẽ negatĩe cathegoꝛice ſufficit
ꝙ ſubiectũ et pᷣdicatũ non ſuppo
nãt/ꝓeodẽ / nec ꝓeiſdẽ:lʒ tñ aliq̃
ſitveꝛa in qua ſubiectũ et pᷣdica⸗
tũ ſupponuntpꝛo eod ẽ vel eiſdeʒ
vt aĩal non eſt homo:Et ſic etiaʒ
ad falſitateʒ negatiue requirit᷑ꝓ
ſubiectũ et pꝛedicatũ ſupponant
ꝓ eoð lʒ ñ ſeq᷑ ſᷣiectũ ⁊ pᷣdicatũ
ſupponũt ꝓeoð:&̊ negatĩa eſt fła

4 „*

hec ergo cõcluſio patet ex pꝛece⸗
dente.qꝛ ſẽꝑ contradictoꝛie ſunt
vna affirmatiua⁊? vna negatia · c
neceſſe eſtvnã eſſeverã /⁊ aliaʒ
falſã ſi foꝛmẽt᷑ ſimł:et nunq; pñt
eſſe ſimulvere / ⁊ ſimul eſſe falſe·
Et hoc nõ eſt niſi quia quotcũqʒ
⁊ q̃cũqʒ; ſſit cauſeveritatis vnius
tot⁊ eedẽ ſũt cãe falſitatis alteri
us:et ecõuerſo Ideo qcqd requi
ritur adveritatẽ affirmatiue illð
requiꝛitur ad falſitateʒ negatiue
ↄtradictoꝛie · Et qͥcquid etiã ſuf⸗
ficit ad falſitatẽ affiꝛmatiue:illð
ſufficit adveritateʒ negatie ↄdic
toꝛie · ¶ Duodecima ↄcluſio ꝙad
veritatẽ cathegoꝛice affiꝛmatiue
indefinitevł/ꝑticularis requirit̃
et ſufficit ꝙ ſubiectũ et pᷣdicatuʒ
ſuppõant ꝓeodem niſi ꝓpter re
flectionẽ illiꝰ ꝓpoſitionis ſupꝛa
ſe ipᷣam ſeq̃t᷑ ex ea cũ circũſtãtiis
aſſeꝛentibus eã eẽ falſã.Nico au
tem ꝓpoſitionẽ habere reflectio
nẽ ſupꝛa ſeipſam ſi aſſerat ſe eſſe
falſam.vel aſſerat aliquid ad qð
ſequatur ipᷣam eſſe falſãvel ſipli
citer vel cũ circũſtãtiis adiacen⸗
tibus aut etiã ſi neget ſe eſſeverã
aut aliquid ad quod ſequatur ip
ſaʒnõ eſſeverãvtpꝛius / ſicut cõ⸗
tingit in vocatis inſolubilibꝰ.vt
poſt dicet᷑ · Hec ergo cõcluſio pa
tet pᷣmo enim quo ad eiusverita⸗
tẽ reqᷣrit᷑ illud qð dictũ eſt in de⸗
cima cõcluſione.Sʒ ꝙ hoc ad hRᷣ
ſufficiatpꝛobat᷑t inductionẽ:qꝛ
nulla ĩuenit᷑ ĩſtantia quim ſemꝑ
talis ſitvera et h̊ etiã clare appa
ret ex tᷣminis.idẽ em̃ ſignificat a
eſſe b. ſicut a eſſe idem ꝙb. ⁊a fu⸗

—

ten i
Ilneutumhi
zulai ſucn,
ſin tcſitlan
ftiffmetinnd
mns pei tltle
pocheſipponitil
iuracherltunkaff
tricreogaſcluf
ſaniurgtaminien
unt alivorelnen
peodezt ceo oel
npliczroradlcnon
Adenz ſequitur olig
ſdelamq ißzeſtve
lpſaſtt ſicimplicat
luiig ipſaetfelſa
orutheccopvlatiu
Rerfäctmenſenn
Uicecneckafamar
eiusponſupponit,
ſeclalius dicck po
Cnceuina concn
emniuerſalis afff
itmerſufitg
lbuſcigzſibieen,
lorlilsöcſcammn
ſſoperſerian
mieſgoelſtiegen
Nidcone rtehe
rn eet ppome

ſanptecggi
nececeg Er a⸗
pminnheie⸗
cradtr .

te cathegoꝛicegfumanie
nlteyl oricularis fegunt
aitg ſoblec etodicnn,
int peodem niſt pprerte
e lll? ppoſitionis ſun
ſeql eres ci crcüſtitis
lbus ei et falſa Dicoan
oſitione haberereflecti⸗
ſeipſam ſiaſſerat e eſe
vVlaſſerat aliguidad
nrihemmelefalſarel i
Acu arcuſtitis adiacen
vterüi ſinegetſeeſſeni
udadquod ſequam
ſeverivtpeins ſicltcͤ/
wocatis inſolubili/ n
t. Necergo ccllſion
aimq ond eiue iin⸗
illud qd dictueſtinde

luſt Sob
utizncunmii
nit iſtannia guin ſeng

1f
uapIm

iſſe · b. ſicut · a.fuiſſe idẽ ꝙ. b · et. a
poſſe eſſe b · ſicut.a · poſſe eſſe ideʒ
ꝙ · b·. Sed merito querit᷑ quare
hoc habet inſtantiam invocatin
ſolubilibus · Ad bᷣ bꝛeuit᷑ reſpõ
detur ꝓnunc ꝙ hoc eſt quia talis
ꝓpoſitiovel ſimpliciter velcũ cir
cũſtãtiis adiacentibus implicat
ↄtradictõʒ · IJpᷣa enĩ affirmatiue
aſſerit ſe eſſe falſam:ad qðᷣſeqᷣtur
ꝙ eſt affirmatia:⁊ ꝙ ᷣminus ſup
ponens ꝓ ea/⁊ iſte terminꝰ falſũ
pꝛo eodẽ ſupponit:quia hoc reqͥ
ritur adveritatẽ affirmatiue.Et
iterũ ex eo ꝙ aſſerit ſe eſſe falſam
ſequiturꝙtermini eius nõ ſuppo
nant ꝓ aliquovel non ſupponunt
ꝓ eodeʒ:ideo ſpᷣa eſt falſa:quiah
implicatↄtradictionẽ. Non eniʒ
ad eaʒ ſequitur ſolũꝙ ipᷣa ẽ falſa
ſed etiam ꝙ ipᷣa eſtvera:poſito ꝙ
lpſa ſit · ⁊ ſic implicat iſtam copu
latiuãꝙ ipſa eſt falſa /et ꝙ ipſa ẽ
vera:⁊ hec copulatiua eſt falſa ꝓ
pter falcitatem ſecuude cathego
rice que eſt affirmatiua / et termĩ
eius non ſupponũt ꝓ eodẽ.Et h̊
ſpecialius dicet᷑ poſt.
Tridecima concluſio ꝙadveri
tatẽ vniuerſalis affirmatiue:re⸗
quirituꝛ et ſufficit ꝙ ꝓ qͥcũqʒ vł
quibuſcũqʒ ſubiectuʒ ſuppoĩt: ꝓ
illovel illis pᷣdicatum ſupponat
niſi ꝓpter ꝛeflexionẽ:ſcut diceba
tur ĩ aliaↄcluſiõeEt hoc ꝓbatur
ꝓ ĩductionẽ et ꝓpoꝛtionabiliter
ſicut pꝛecedès.Ex iſtis dictjap⸗
paꝛet iamvnde quelibet ꝓpoſitõ
vera dicitur vera:⁊ falſa falſa /ex
ceptisvocatis inſolubilibꝰ: de qͥ

bus poſt agetur in ſpeciali. Ap⸗

paret em̃ ꝙ non eſtdicendum con
ſimiliter de omnibus: ſed alit᷑ de
vniuerſalibus:aliter de particu⸗
laribꝰaffiꝛmatiuis:alit᷑ de nega⸗
tiuis. IJdeorecolligẽdo poltur
iſta decimaquarta cõcłſio:ꝙ oĩs
ꝓpõ particularis affi rmatua ve
ra ex eo eſtveꝛa:qꝛ ſubiectũ et pᷣ⸗
dicatum ſupponunt ꝓ eodemvel
eiſdẽ · Et omnis vniuerſalis af⸗
firmatiua veꝛa ex eo eſtvera:qͥa
ꝓ quocũqʒ vel quibuſcunqʒ ſub
iectum ſupponit ꝓ eovel eis pᷣdi
catum ſupponit. Et omnis par⸗
ticularis affirmatiua falſa ex eo
eſt falſa:qꝛ ſubiectum ⁊ pᷣdicatuʒ
pꝛo nullo eodem ſupponunt:nec
ꝓ eiſdem Etvniuerſalis affirma
tiuafalſa exeo eſt falſa:qꝛ nõ pro
oĩ illo nec ꝓ omnibus ꝓ quovel
ꝓ qᷣbus ſubiectũ ſuppoĩt:ſnppo
nit pᷣdicatũ.Etĩs ꝑticularꝭ ne⸗
gatiua vᷣa ex eo eſt vᷣa:ex quovni
uerſalis affiꝛmatiua ſibi coutra⸗
dictoꝛia eſt falſa · ⁊ dictũ eſt vnde
hoc eſſet.Et hec ẽ decimaquarta
concluſio q̃ↄtinet octo concluſi⸗
ones partiales:apparet omnino
ex pᷣexiſtentibus ꝓpter hoc pᷣnci
pium·ꝙquicquid ẽ cauſaverita⸗
tis vniusↄtradictoꝛiarũvel reqͥ⸗
ſitum adveritateʒ eius / illud eſt
cauſa falſitatis alteriusvel reqͥ⸗
ſitum ad eius falſitatem.Sedvl
timo notandum eſtꝙ cum nomi⸗
nibusvti poſſumus ad placitum
quando plur esↄmuniterhoc mõ
loquẽdivtuntur.vt de omniꝓpo
ſitiouevera dicamus ꝙ ita ẽ:⁊ de
omni falſa ꝙ nõ eſt ita.ego nõ in
tendo illum modum noquengt re
iii

2

mouere:ſed ad bꝛeuius loquẽ dũ
ego foꝛte vtar eo ſepe intendens
ꝑ eã nõ qðᷣſignificat de pꝛimaria
impoſitõne:ſed cauſas veritatũ
velfalſitatũ pꝛius aſſignatas di
uerſas in diuerſis ꝓpõnibʒſicut
dictum eſt
¶ Nuuc ergo reſpondẽdũ eſt ad
ſophiſmata in ꝓpꝛia foꝛma
Dpꝛimuʒ ↄcedo ꝙ equus
ariſtotelis non eſt.Et qũ
arguit᷑ ꝙ ſit falſa:qꝛ non eſt ſicut
O/ꝓpõnẽ ſignificat᷑:cõcedo · ⁊ di
co qꝛ nec hoc opoꝛtʒ ⁊ maxĩe in ne
gatiuis.ſed iſta ẽ vera qꝛ ſubiec
tũ ꝓ nullo ſupponit ideo ſubiec⸗
tũ ⁊ pᷣdicatũ nõ ſupponũt ꝓ eodẽ
qð ſufficiebat adveritatẽnegatĩe
Scd obiicit᷑ qꝛ tu negas ariſtote
lẽ ĩ quĩto methaphiſice vbi dicit
ſic amplius eſſe ⁊ eſt ſigat qꝛ veꝝ
Non eſſe aũt qꝛ nõ veꝝ:ſed falſũ
ſipli citerin affirmatiuis et in ne
gatiuis·hec ſũt verba ariſtotelis
Et magnifeſte videt᷑ expꝛimere
ꝙ; oĩs ꝓpõvera ſiue affirmatĩa ſi
ue nega tiua ex eo dicit᷑ vera qt ẽ
ita in re VUnde etiã dicitur in pᷣdi
camẽtis ꝙ ab eo ꝙ res eſtvel nõẽ
dicitur oꝛatio vera vel falſa.
Reſpondeo ꝙ ariſtoteles bene
notat ꝙ hic ñ eſt pᷣncipalis ſigni
ficatio entis ſcdᷣm quã ens dicit᷑
de decẽ pᷣdicamentis.quia ſcõᷣm

iſtã pᷣncipalem ſignificatõnẽ nõ

ſolũ ꝓpõ vera eſt ens vel entia:
immo etiã falſa eſt ensv el entia
Sed qꝛ nomina ĩponunt᷑ad ſigni
ficãdum ad placitũ:iſta fuit vna
alia impoſitõ ſcʒ ꝙ h̊B nomen ens
vel eſſe ſignificaret idem ſicut h

z E

nomẽ veꝝ:⁊ ita etiã de non ente
⁊ hi vero Et hoc valde fecit hoĩes
errare · ſcʒ ꝙ ſi qͥs dicat ꝓpõnẽve
ram:dicimꝰ ꝙ ita eſt ſicut ipe di
cit ⁊ male intelligentes credũt ꝙ;
hoc ſit dictũ ꝙ ita eſt in rebus ſi⸗
gnificat ſicut illa ꝓpõ ſignificat
⁊ iſti male intelligũt:ĩmo ꝑ ita eẽ
nõ debemꝰ intelli gere niſi ꝙ ille

dicit verũ Et expꝛimit ariſtoteleſ

magis in ſexto methaphiſicevbi

dicit ſic ꝙ autẽ ensvt veꝝ⁊ nõ ẽſ

vt falſũ:qm̃ ſũtſcõm ↄpoſitiõʒ ⁊

diuiſionẽ totaliter vere circa par

ticipatiõnẽ ↄtradictiõis Et po⸗
ſtea dicit hãc ↄplectionẽvel dĩo⸗
nẽ eſſe in mẽte ⁊ nõ in rebʒ:ergo
abſurdũ eſt credere ꝙ ꝑ illud ita
eſſe debeamꝰ intelligere ꝙ ita eſt
in rebus ſignificatis.

D ſecũdũ ſophiſma reſpo
detur ꝙ iſte ſunt ↄcedende

equus ariſtotelis ambulauit equ
us ariſtotelis ẽ moꝛtuꝰ? ñ qꝛ ita
ẽ in rebꝰ ſignificat ſed qꝛ ſubiec
tũ pᷣdicatũ ſupponũt ꝓ eadẽ re

nõ tamẽ que eſt ſed que fuit. Idẽ

enĩ eſt moꝛtuũ etfuit ambulans
⁊ fuit equus ariſtotelis ⁊ nõ reqͥ⸗
ritur ꝙ ſit idẽ·ſed ꝙ fuerit idem
ꝓpter hoc ꝙ hocverbum fuit:⁊ h
ꝑticipiũ moꝛtuꝰ ſuut pᷣteriti tꝑis
Similiter dico ꝙ hec ẽvera equꝰ

non eſt aſinus lʒ nullus eſſʒ equꝰ

vel aſinꝰ.nõ qꝛ ita eſſet ad extra

ſed quia ſubiectũ et pᷣdicatũ pꝛo
nullo ſupponũt ideo ñ ſupponũt

pꝛo eodem.
tercium dicit᷑ ꝙ hec eſt
falſa:chimera eſt chimera
MNec auctoꝛitas boetii eſt ĩtelligẽ

— .

——— — - f— —

blatofuppois n
e.xcleii qu'
ſbbleaß onuloſu
Iguis cſlarguce
o nichilfut. Etd
Politöeykreſtricnio
iodicanrpoſten
Dabartuz ot
.becceſtfelſa
nöregle cgen
Nblofupporürne
ceSqnoisaffünne
ſitludoifinti,
narh oczern
nutenilleſic. Naan
lecoge geßh
aiſionfcnrlſei
larheroꝛario loce⸗

he ingigez oe
ufteellin, el

Stunad ſcnfaton

2 qbitiddico b

.
mntnokaſme,

ſani mnlihen

e in mite tnöͤin reb
tickctinegpliun
beamintelligere gitn
s ſignikicatis⸗
Dſecudu ſophiſnmareſß
deturq ſte ſunt ocedende
ariſtotelis ambulauiteqi
lotelis moꝛtuꝰ? ſige ii
Pſignifican ſed eſuͤbie
icatd ſupponit gendet
ni veeſtſed aefuit
moꝛrtuũ etfutt ambulns
gbus ariſotelist hoͤth
Pltideſecfuerin en
hocghocperbumfuit
i mortus ſunthtert int
terdicohec vedel,
aſints tnuluecſicn
19 nöqeit ſtee

i) aßhn

da:niſivbi termĩ ſupponũt ꝓ eo⸗
dem · Sed qñ dicit᷑ ꝙ hec eſtvera
equus ariſtotelis ambulauit:cõ⸗
ceditur · Et quando dicit᷑ ꝙ ſub⸗
iectũ ſcʒ equus ariſtotelis ꝓ nul
lo ſuppoĩt:nego:ſʒ concedoq nõ
ſuppõit ꝓ aliquo quod eſt:ſed ꝓ
aliquo qð fuit · Sʒ tu arguis ſic

ꝓ nullo alio ſupponit qᷓ; ꝓ equo
ariſto.⁊ille nihil ẽ.ergo ꝓ nulo

ſuppõit:ego cõcedo pꝛemiſſas ſʒ
ↄña nõvʒqꝛiſtð vᷣbũ ſuppõit am
pliat ſubiectum ad pᷣterita⁊futu
ra ⁊ ĩ mĩoꝛi ꝓpõe nõ erat talis ã⸗
pliatio ſed reſtrictio ad pñs:ĩmo
ablatio ſuppõis · vñ ĩ iſta equꝰ a
ri.ẽ.vel etiã equꝰariſtotelis nõ ẽ
ſubicctũ ꝓ nullo ſupponit· Jõ tu
arguis ac ſi argueret᷑ a nichil ẽ

a.nichil fuit · Et de hmõi ſup⸗

poſitiõevł reſtrictiõe ſuppoſitõ
nis dicetur poſtea
quartuʒ ſophiſma dicit᷑
ꝙ hec eſt falſa/vacuũ ẽ lo⸗
cꝰ nõ repletꝰcoꝛꝑe:qꝛ termini ꝓ
nullo ſuppouũt:nec diffinitio di
cẽs qͥd noĩs affiꝛmat᷑ ve ð diffito
niſi illud diffinitũ ꝓ aliqͥ fuppo⸗
nat ſʒ oʒ ꝓpõeʒ expõere ad ſẽſuʒ
materialẽ ſic. Nacuũ ẽ locꝰnon
repletꝰcoꝛꝑe · id eſt hoc nomẽ va
cuũ ſignificat pᷣciſe idẽ vel eadeʒ

ſicut hec oꝛatio locꝰnon repletꝰ q

coꝛꝑe·ita ꝙ ideʒ ↄceptꝰ ĩmẽre dʒ
coꝛrñd ere illi noĩ etilli oꝛationi

qᷓ;tum ad ſigniſicationem

D quitũ dico ꝙbec ẽ fal ſa
homo ẽ aſinꝰ.quia termi⸗
ni non ſupponũt pꝛo eodeʒ . Nec
ſequit᷑ ꝙ ſitvera ſi qualitercũqʒ
eã ſignificat᷑ ita eſt.ſicut decla

ratum è in pᷣcedẽtib?ꝰ
D ſextũ dicit᷑ ꝙ ꝑtinet adi
ſolubilia · iðᷣo reſeruo eius
ſolutionẽ ad ca pitulum de inſo⸗
lubilibꝰde quibꝰſtatim eſt trac⸗
tãdũ.niſiqꝛ ꝓpt᷑ eorũ difficulta⸗
tẽ prius volo tractare de ſuppo⸗
ſitionibꝰ. Sic g eſt finitum ſecũ⸗
dũ capitulũ huius libꝛi.

¶ Tertium capitulũ
Ertiũ capitulũ erit de ſup
poſitionibus. fiunt eniʒ ſe
pe deceptiões in argumẽ⸗
tis exvariatione ſuppoſi:ionum
Et quomodo ſit uũc eritvidẽdũ
¶ Pꝛimũ ſophiſms
B omnibꝰfidelibus negã⸗
dum eſt deum eſſe iniuſtuʒ
Pꝛobatur:qꝛ quod affirmare ẽ
hereticuʒ hoc eſt negandum.ſed
affirmare deum eſſe iniuſtum eſt
hereticum:ergo⁊c· Itẽ omne fal
ſum eſt negandum:ſed deum eſſe
iniuſtum eſt falſum:ergo hoc eſt
negandũ.Eodem modo arguere
tur de iſto ſophiſmate/ deum nõ
eſſe eſt negãdum. Pꝛobat᷑· quia
hoc eſt negãdũcuius oppoſitum
eſt affirmandum:ſed oppoſitum
iſtius eſt aſſerendum / ſcilicet de
um eſſe:ergo ipſum eſt negandũ
Oppoſitum arguitur:quia qð
nihil eſt nec eſt aſſerẽdum uec ne
gandum.ſed deum eſſe iniuſtum
vel deum non eſſe nichil eſt · ergo
⁊ c· Item iſtapꝛopoſitio eſt affir⸗
matiua /ſcilicʒ deum eſſe iniuſtũ
eſt negandũ:et ſubiectuʒ pꝛo nul
lo ſupponit:qꝛ nichil eſt deũ eſſe
iniu ſtum:ergo ipſa eſt ſel
iiii ·

Secundum ſophiſma
es aſinus.pꝛobatur qꝛ te
eſſe aſinum ẽ a te negandum
ergo te eſſe aſinũ eſt · ↄña patʒ qꝛ
arguitur de iſto vᷣbo eſt tertio ad
iacente ad ipſum de ſecundo ad⸗
iacẽte .· Et qꝛ qð nihil ẽ:nec debʒ
affirmari nec negari:ſed te eẽ aſi
nũ nihil ẽ niſi tu ſis aſinꝰ:gtu es
aſinꝰ · Itẽ tu es aliquid /ergo di
censte eſſe aſinũ dicit aliquid eẽ
aſinũ:⁊ oẽ dicens aliquid eẽ aſi⸗
nũ di citveꝝ:&̊ᷓ dicẽs te eſſe aſinũ
dicit verũ · et ꝑ ↄñs tu es aſinus.
Itẽ qcũqʒ dicit te eẽ aĩmal dicit
vexꝝ /et quicũqʒ dicit te eſſe aſinũ
dicit te eſſe aĩal:cũ oĩs aſinus ſit
giĩal / ergo qͥcũqʒ dicit te eſſe aſi⸗
nũ dicit veꝝ · Itẽ dico te eẽ aſinũ
vel g eſt ſicut dico:vel aliter qᷓ;di
co · Si ſit ſicut dico habeo ꝓpoſi
tũ.Si aliter qᷓ; ego dico ⁊ ego di
co falſũ · ⁊ aliter a falſoẽ veruʒ ·
ego dicoverũ ⁊ ſic tu es aſinus
Sppoſitũ eſtↄceſſum ab oĩ bus ·
Tertiũ ſophiſma.
Omo eſt ſpecies. pꝛobat᷑
auctoꝛitate Poꝛphirii qui
ſepe dicit hoĩeʒ eſſe ſpeciẽ:⁊ aĩal
eſſe genus.Et ꝓbat᷑ꝑ diffinit õeʒ
ſpeciei:qꝛ homo pᷣdicatnr de płi
bus · ſcʒ de ſoꝛte ⁊ platone nũero
differẽtibus ĩ eo ꝙ quid:q̊ homo
eſt ſpecies ·¶¶ Oppoſitũ arguitur
qꝛ ſua ↄtradictoꝛia eſtvera. ſcilʒ
nullus homo eſt ſpeciesvt patʒꝑ
inductioẽʒ:qꝛ ſoꝛtes ñ ẽ ſpecies
plato nõ ẽ ſpecies ⁊ ſic de aliisg
nullus homo eſt ſpecies. Sʒaliqͥ
reſpõdẽt ꝓiſta / nullus hõ ẽ ſpes
nõ ẽ ↄtradictoꝛia iſtiꝰ:homo eſt

ſpecies:ſed iſta nõ homo eſt ſpᷣes
Sedotra/quia idẽ eſt iudicium
de particularibus ⁊indefinit::ſʒ
iſta nullus homo eſt ſpeciesodi⸗
cit iſti particulari aliquis hõ eſt
ſpᷣes:g etiam contradicit iſti ĩde
finite homo eſt ſpecies.
Quartum ſophiſma.
g Enus ðẽ in plusq;ᷓgeneraliſ
ſimũ. Pꝛobat᷑qꝛ qð pᷣdicat᷑
de altero vere ⁊ vniuerſalit᷑ ⁊ nõ
ↄuertibiliter:illð eſt in plus ſiue
cõmunis.vt aĩal eſt inplusq; hõ
ſiue cõmunis /quiaverũ ẽ dicere
omnis homo ẽ animal.⁊ non eſt
verũ ecõuerſo · ſcʒ omne aĩal ſit
homo.ſed genus pꝛedicatur vni
uerſalit᷑ de generaliſſimo ⁊ nõ cõ
uertibilit᷑.verbi gratia:omne ge
neraliſſimũ eſt genus:ſed non oẽ
genus ẽ generaliſſimũ ·ergo ge⸗
nus ẽ ↄmunis ſiue inplus qᷓ; ge⸗
neraliſſimũ.¶ Oppoſitũ arguit᷑
qꝛ omne genus eſt generaliſſimũ
vel ſubalternũ:⁊neutrũ ẽ inplus
ſiue cõmuniꝰqᷓ; generaliſſimũ.q̊
nullũ genus eſt inplus qᷓ;genera
liſſimum.
¶Quintũ ſophiſma.
Omen eſt triſillabũ. Pꝛo
batur:qꝛ de pꝛecedentibꝰ
diceret geſt defectus ꝓpter mu⸗
tationẽ ſuppoſitionis materiał
in ꝑſonalemvel ecõuerſo ſuppo⸗
noꝙ ſic nõ fiat hec mutatio ſʒ to⸗
tũ ꝓcedat ſcdᷣm ſuppõeʒmat᷑ialẽ
⁊ ex hoc ſtatim apparet ꝙ ſophiſ
ma eſt falſũ.nomen eniʒ ſiue iſte
terminus nomẽ nõ eſt triſillabũ
Sed arguitur ꝙ ſophiſma ẽ veꝝ
quia aſinus ẽ triſillabuʒ · ⁊ aſiuꝰ

vröſratiu
nnuutſui
nen egort⸗
1 Suſoph
lia:tamen
tone dlcendal
deſuppolttlon
deipſis dice
Dlcoergon
poſioe putde
licsſc; outno
hoſttöreſpecen
ſidi gſona ſice
chimeraſappoi
itinbacppön⸗
Sd apnd ogie
Miedeſchee⸗
ſtionisereni⸗
lerminidlign
lenlytflica.
ere Eſaii⸗
Nllacceprotni
Uelpaligube,
elgubdenon
Albery

ero veret vniuerſaltten
nbiliter:ild ugen
nns NKeiale inhiteßi
Oimunis, qulaverüe en
is onocaninal tnmna
ccoͤuerſo.ſczgomnegig
ſed genus pꝛedicangn
lit de generaliſinothoi
blit⸗verbi gratigonnneg
ſſimüeſt genus:ſed nonel
36 generaliſſimergo g
omunis ſiue inplusq;ge
ſimu.(Oppoſiti argoul
ne genus eſt generallſſint
valternü:meutrinpin
Srumtbq; gentrliſini
igenus eſtinplus hgenen

eſt nomẽèergo⁊c.⁊ magnifeſtum
eſtꝙ ꝓpoſitiones ſuntvere:capi
endo ſubiectũ materialit᷑·⁊ẽ bo⸗
nus ſillogiſmus expoſitoꝛiꝰ.qꝛ
dicũt multi ꝙ tales ꝓpoſitiones
de ſubiecto materialit᷑ ſũpto ſũt
ſingulares · ⁊ ſi non ſint ſingula⸗
res fiãt ſĩgulares pᷣponẽdo ꝓno
mẽdemõſtratiuũ dicẽdo ſic:iſte
terminus aſinus ẽ triſilllabũ? ẽ
nomen. ergo⁊c.
Sta ſophiſmata ſunt faci
lia:tamen ꝓpter eoꝝ ſolu⸗
tionẽ dicenda ſunt aliqua pauca
de ſuppoſitionibꝰterminorũ qm̃
de ipſis dictũ eſt ãplius ĩ ſũmuł
Pico ergo ꝙ nõ ĩtẽdo hic de ſup
poſitiõe ꝓut de ea loqᷣtur grãma
ticusſcʒ ꝓut noĩatiuus dicit᷑ſup
poſitũ reſpectuverbi:eoꝙreddit
ſibi ꝑſonã.ſic enim iſte terminꝰ
chimera ſuppoiĩt huicverbo cur⸗
rit in hac ꝓpõne:chimera cuꝛrit
Sed apud logicũ ſuppõ dicitur
ꝓpꝛie de ſubiectoꝛ pᷣdicato ꝓpo
ſitionis et etiã aliqñ minus ꝓpᷣe
termini aliqui qui ſũt ꝑtes ſub⸗
iectoꝝ⁊ pᷣdicatoꝝ cõcedunt᷑ ſup⸗
ponere.Eſt aũt ſuppõ ꝓuth̊ acci
pit᷑ acceptõ t᷑mĩ ĩ ꝓpõe ꝓ aliquo
vel ꝓ aliquibꝰ:quo d emõſtrato
vel quibꝰdemonſtratisꝑ iſta pꝛo
noĩa hocvel hecvel equipollẽtia
ille ᷑minus vere affirmat᷑ de iſto
ꝓnoiĩie mediãte copula illiꝰ ꝓpõ
nis · Verbi gr̃a ĩ hac ꝓpõe / equꝰ
currit:iſte ᷑mninꝰ equus ſuppoĩt
ꝓoĩ equo qͥ ẽ:qꝛ q̃cũqʒðdmõſtra⸗
to eẽtveꝝ dicere h ẽ equꝰ:⁊ ĩ iſta
ꝓpõe equus currit:equꝰſuppo⸗
uit ꝓ oĩ eq̊ q eſtvł qͥ fuit:qꝛ de oĩ

tali ſi demonſtret᷑ veꝛſi eẽt dicere
hoc eſtvel fuit equꝰ:et ſimilit᷑ di
ceꝛet᷑ ſi poneret᷑ reſpectu copłe ð
futuro.Hico aũt diſiũctiue ẽ vel
fuit:qꝛ lʒ vbũ pᷣteritivł futuri tẽ
poꝛ apliet ſuppõneʒ ad pᷣtitavel
ad futura:tñ nõ tollit ſuppõere/ꝑ
pñtibus. Siłr dicẽdũ ẽ de poſſe
Nam ſi dicã equꝰ põt ambulare
iſte teꝛminꝰ equꝰ ſuppoĩt ꝓ om̃i
eqͥ qͥ eſtvel qui põt eẽ:qꝛ ipodᷣmõ
ſtratovere diceret᷑ hͥ eſt vł põt eẽ
equꝰ. Itẽ etiã ſi tminꝰ nõ ſuppo
nat ꝓvno ſolo ſed ꝓ pluribus ſi⸗
mulvt dicẽdo populus ẽ magnꝰ
iſte terminus ſuppoĩt ꝓ his qͥbꝰ
demõſtrat ſił eẽtveꝝ dicere hec
ſunt populus.⁊ ſi nõ eſſẽt aliqua
talia tũc iſte terminꝰ ꝓ nullo ſup
poneretvt iſte terminuschimera
nõ ſuppoiĩt apð logicũ:qꝛ nichil
ẽvł fuitvł põt eẽ qð ſitvel fuitvł
poſſit eẽ chimera·⁊ ſimiliter nec
aliqua ſuntvel fuerũtvel poſſunt
eſſe chimera Quomõ aũt deꝰaut
Ariſto.aut antixpᷣs poſſũt demõ
ſtrari:dictũ ẽ ſufficiẽt ĩ ſũmulis
Notandũ eſtꝙ teꝛminus dicitur
dupliciter ſupponere ſcʒ ꝑſõalit᷑
vel materialit᷑ ⁊ nõ curo ſiue hec
diuiſio fueꝛit poſita inverbis ꝓ⸗
pꝛiis vel nõ.noĩa em̃ ſignificant
ad placitũ · Vnde ſolũ curo oſten
dere quid ibi debemus intellige
re ꝑ iſtos teꝛminos ꝑſõalit᷑ma⸗
terialiter.dico ergoſicut ĩ ſũmu
lis magis dictũ eſt ꝙ terminꝰ vł
vox quecũqʒ ponibilis in ꝓpõne
ſupponit materialiter ſi in ꝓpõe
nou capiatur ꝓvltimis eius ſigĩ
ficatis vel ꝓvltimo eiꝰ ſigniſica⸗

.
.

22

to.ſed pꝛo ſeipᷣavel ſibi cõſimili
vt amo eſtverbum⁊ tał vox amo
eſtverbuʒ · Similit᷑ homo ẽ ſpes
⁊ talis fminꝰhõ eſt ſpᷣes · ſimilit᷑
homo currit ẽ oro:⁊ talisvoxvel
etiã talis ↄceptꝰhomo curꝛit:eſt
oro.ſiłr ba ẽvox nõ ſignificatĩa
ſiłr ſi eſtoiũctõ · ego ẽ ꝓnomẽ⁊c·
Et hoc mõ ſupponẽdi ſupponũt
ſepe rõnes infĩtiui modi.vt ho⸗
minẽ legere eſtveꝝ:⁊ ſuppõit tał
or̃o non/ꝓ ſe neqʒ ꝓ ↄſumili:ſʒ ꝓ
ꝓpõe ſiłi q;tũ ad ſubiectum pᷣdi
catũ⁊ copulã · excepta variatiõe
ſubiecti⁊ pᷣdicati penes noĩatinũ
⁊ actm̃.⁊ variatione vᷣbi penes ĩ⸗
finitiuũ? indicatiuũ modũvt ſoꝛ
tẽ curr ere ẽ veꝝ ſortẽ currere eſt
affiꝛmatĩa ꝓpoſitio et talis ꝓpõ
ſoꝛtes currit ẽ veravł affirmatiã
Aliqñ aũt talis oro ſuppoĩt ꝑſo
naliter ⁊ capit᷑ ſignificatiue:ſiue
ſupponatſiue nõ·vt ſi dico hoĩeʒ
eſſe albũ eſt hoĩeʒ eſſe coloꝛatum
Secare eſt agere:ſecari ẽ agi ſie
pati · ⁊ tũc ſignt mihi idem ſicut
alibi decla raui·hec or̃o ſecare ẽ
agere ſicut iſta ſecans ẽ agens:⁊
hec oratio ho ĩem eſſe albũ ẽ bo⸗
mĩeʒ eẽ colora tũ.⁊ vĩuerſalit᷑ ſi⸗
cut veꝝ ẽ dicere gñare ẽ generãs
ita generari ẽ qð generał.eſſe al⸗
bum eſt album. ⁊ ſic de aliis.VUñ
etiã ſic ſigẽnt idẽ vel eadeʒ chĩera
⁊ eẽ chimerã:ſʒ qꝛ terminꝰ ꝓ nul
lo ſuppoĩt:iõ non eſt veꝝ dicere
chĩerã eẽ chĩerã:ſicut neqʒẽveꝝ
dicere gchimera eſt chimera
Vnc g ſoluũt᷑ſophiſma
ta ꝑ h̊ͥ ꝙ nõvalʒ ꝓceſſus
argum̃tationis vbi mutat᷑ ſuppõ

termini de materiali in ꝑſonaleʒ
ſeu ſignificatiuã.Sic em̃ dicitur
ad pᷣmũ ſophiſma diſtĩguẽdoꝙ
hec or̃o deũ eſſe iniuſtũ:in dicto
ſophiſmate põt capi materialit᷑
⁊ ſic ſuppoĩt ꝓtali ꝓpõne:deus
eſt iniuſtꝰ:⁊ ſic ↄcedit᷑ deũ eſſe
iniuſtũ ẽ ꝓpõ falſa et impoſſibił
negãda et heretica.Id ẽ reddẽs
hoĩem hereticũ qͥ eãẽ ꝑtinacit᷑ aſſe
reret Alio mõ capit᷑ ſignificati⸗
uc⁊ tũcĩ ſecundo ſophiſmatehec
vox deũ eſſe ĩiuſtũ:licet apð grã⸗
maticũ habeat ſuppõneʒ:tamen
non habet ꝓut logicus intenditð
ſuppõe:qꝛ nihil eſt deũ eſſe iniu⸗
ſtum. cum deꝰ iniuſtus nichil ſit.

ideo ſic eſt falſa:deum eſſe ĩiuſtũ

eſt negandũ ſicut ratio hec bene
arguebat ·
Reſpõſio ad ſecũdũ ſophiſma
D ſecundum nego ꝓtu ſis
aſinus.⁊ quãdo dicitur te
eſſe aſinũ eſt a te negãdũ · cõcedo
ſi hoc ſubiectũ:te eſſe aſinũ ſup⸗
ponat materialit᷑ · qꝛ ſic eſtvna/ꝓ
põ falſa:ſed ſi accipiat᷑ ſignifica
tie:tũc te eſſe aſinũ nichil ẽ ·ideo
nec negandum necↄcedẽdum
¶Ad aliã obiectõnẽ dico ſimilit᷑
ꝙ nullus põt dicere te eſſe aſinuʒ
ſi hec or̃o te eẽ aſinũ ſumat᷑ ſiẽti
ue.ſʒ ſi materialit᷑ ſumat᷑ tũc ali
qͥs bñ dicit te eẽ aſinũ.⁊dicit iſtã
ꝓpõnem tu es aſinus que eſt fal
ſa Sʒ tũc quãdo dicit᷑:qͥcuuqʒ di
cit te eſſe aſinũ dicit te eẽ aliquid
nego iſtã:qꝛ ſenſus eſt loquendo
materialit᷑:ꝙ quicũqʒ dicit iſtaʒ
ꝓpõnẽ tu es aſinꝰ:ipᷣe dicit iſtã
tu es aliquid · ⁊ h eſt falſuʒ · Et ſi

— —N

ues aſinus. El
vleri velel ſien
6dico Reſona
u dicls :tquali
tavbietiam
dicis bituͦcẽ
falſa.Ged foꝛſan
mertpettainte
Powaöſig
dehocdicnomer
pitulo.
hiſovgtem
Dtemun/

cretica Jae redcez
iccieirinacika
mo capikſiguſficat⸗
undo ſophiſmatehet
liuſtüllicetapoͤgri⸗
at ſoppönez:tamen
Putloglcusintenaith
nihlleltdeüeſeintn⸗
desiniuſtus nichilſit.
falſa deum eſſeiiuſi
ſicut ratio hec bene

ad ſecüdu ſopbiſmna
undum nego qtu ſis
.t quido diciturte
atenegidi cocedo
au:te eſſealinu ſup⸗
nialit anſictltna
ſiacapiat igifca
ſe aſtmünichld ide⸗
jum necycededun
bleaone dicoſinli
zt dicereie cleaſinuz

teẽ nſuniin
alk ſumat tuc an
erialit ſumat n

aliquis dicat ãbas ſpᷣe dicit verũ
inq; tũ dicit ſecundaʒ non inq;tũ
dicit pꝛimam.
¶ Eodem modo ad tertiam obie
ctioneʒ dico enim ꝙ nullus poteſt
dicere te eſſe aĩal loquẽdo ſignifi
catiue qꝛ te eſſe aĩal eſt tu.et nul
lus põt dicere tevel mevłequum
vel bouem Hos enim non dicimꝰ
niſivoces ·ſʒſi loqueꝛis materia⸗
liter hec eſt falſa quicũqʒ dicit te
aſinũ dicit te eſſe aĩal qꝛ poſſum
dicerevnam non dicendo aliam
Ad vltimã dicitur ↄcedendo ꝙ
dico te eſſe aſinum loquẽdo ma⸗
terialiter:ſi ego dicã hanc ꝓpõeʒ
tu es aſinus.Et quando dicitur
vltra:vel eſt ſicut dicovel aliter
qᷓ; dico.Reſpondeoqillud quod
tu dicis ẽ:⁊ qualiter tu dicis alit᷑
eſt.⁊ vbi etiam ⁊ quando tu illud
dicis ibi tũc ẽ.⁊ illud ẽvna ꝓpõ
falſa.Sed foꝛſan tu intẽdebas q̃
rerevtꝝ ẽ ita in re ſigĩficata qua
liter tua ꝓpõ ſignificat. Sed tũc
de hoc dictum eſt in pꝛecedẽti ca
pitulo ·
¶ Rñſio ad tertiũ ſophiſma:
Dtertium ſophiſma poteſt
rũderi ꝙ ſophiſma ẽ falſũ
quia ꝓpões de ꝓpꝛietate ſermo⸗
nis debent intelligi capiẽdo tᷣmi
nos vel oratiões ſignificatie.Ca
men poteſt diſtingui ꝓpter euidẽ
tius videre defectũ:ſcʒ dicẽdoq
ſophiſma eſt verum capiẽdo iſtũ
terminũ homo materialit᷑.⁊ fal⸗
ſũ capiẽdo ꝑſonaliter ſiue ſigni⸗
ficatie Sed foꝛte tu queres q̃ eſt
cõtradictoris huins homo ẽ ſpe
cles · ꝓut iſte terminꝰhomo ſup⸗

ponit materialit᷑ Ego dico ꝙ hec
ẽ ſua ↄtradictoꝛia non hõ ẽ ſpẽs
etiã ſumendo li homo materiali⸗
ter · Sed tu dicis.Mõnevalet iſtã
nullus hõ eſt ſpecies Sico ꝙ ĩmo
capiẽdo ſemper homo materiałr
Id eſt nullꝰ terminꝰ homo ẽ ſpe
cies · et tũceſt falſa: Hec valebat
tua ĩductio ſed debebas ĩducere
ꝙ ille teꝛminus homo non ẽ ſpẽs
Nec ille aliꝰ terminꝰ homo ⁊ ſic
de aliis.⁊ ſic totum eſſet falſum.

Reſpontio ad quartum ſo
phiſma.
D quartũ ſophiſma di⸗
cendum eſt ꝙ illa eſt falſa
ſcdᷣm ſuppoſitionẽ ꝑſonalem:ge
nus eſt in plus ſiue ↄmuniꝰ qᷓ; ge
nus generaliſſimuʒ:ſed ſcõm ſup
poſitõnem materialẽ verum eſt
ꝙ ille terminꝰ genꝰ in plus ẽ ſiue
ↄmunius q; iſte termiuꝰ genera⸗
liſſimũ ⁊ ſic ꝓcedũt rationes.
MReſpontio ad quintum ſo⸗
phiſma
D vltimũ ſophiſma nego
ꝙ nomen ſit triſillabuʒ ca
piendo illuʒ term inuʒ nomen ma
terialiter Et quãdo tu pꝛobas ꝙ
ille terminus aſinus eſt triſillabũ
et eſt nomẽ Iſtas pꝛemiſſas con⸗
cedo capiendo iſtos terminos tri
ſillabum et nomen perſonaliter.
Ideo etiam bene concedereturꝙ
nomen eſſet triſillabuʒ capiendo
nomen vt pꝛius ſcilicet perſonali
ter.ſed uou valet conſequẽtia ca
piendo materialiter Quia non ſic
ſumebatur in pꝛemiſſis pꝛout ipᷣe
erant vere·

Sequit᷑ diuiſio perſonalis ip⸗
ſius ſuppõnisvel acceptiõis ter
minoꝛum vel oꝛationum:
Oſt diuiſioneʒſuppoſi⸗
tieonis vel acceptiõis ter
minoꝛumvel oꝛationũ ſignifica⸗
tiue et materialiter reſtat alia di
uiſio acceptiõis ꝑſonał ſeu ſigĩ⸗
ficatiue in communẽ⁊ diſcretam
et cõmunis ĩ confuſã ⁊ determĩa

tam et confuſe in diſtributiuam

⁊ nõ diſtributiuã. VUnde etiam ꝓ
uenſiunt ſopbiſmata aliquam ha
bentia obſcuritatemĩ ſolutiõibꝰ
õ de eis ponũt᷑ ſophiſmata Et
poſt qͥnqʒ pᷣꝰ poſita ĩ h ·c · ſit hoc
¶ Pꝛimum ſophiſma·
Empꝑ fuit aliqͥs homo.
Probat᷑:qꝛ hodie fuit
aliqͥs hõ:et heri fuit aliquis hõ
et ſic de ſigulis aliis tempoꝛibꝰ
ergo ſemꝑ fuit aliqͥs hõ· ↄña ptʒ
per inductõnẽ vel ꝑ locum a ꝑti⸗
bus to tius ĩ qᷓ;titatevel ĩ temꝑe
ſufficient᷑ enumeratis ad ſuuʒ to
tum ¶ Oppoſituʒ arguit᷑qꝛ nihil
qð ẽvł fuit geĩtũ aut cꝛeatũ fuit
ſemꝑ:ſʒ oĩs homo fuit geĩtꝰ vel
creatꝰ:ergo nullushõ fuit ſemꝑ
¶ Secundum ſophiſma·
Liquem aſinuʒ oĩs homo
videt poſitoꝙ ſint ſolum
tres hoĩes:ſcʒ ſoꝛtes:plato⁊ io⸗
hãnes ⁊ ꝙ qͥlibet habeatvnuʒ aſi
num quem videta ꝙnullus illoꝝ
hominũvideat aſinum alterius
Tuncergopatʒ ſophiſma ·.qꝛ ali
quem aſinum ſoꝛtesvidʒ aliquẽ
aſinum platovidet:⁊ etiã aliquẽ
aſinum iohãnes videt et non ſũt
plures homĩes:eꝛgo aliqueʒ aſi

num omnis homovidet Oppo
ſitũ arguitur quia nec iſtũ aſinũ

oijis hõ videt nec iſtũ nec iſtũ? nõ

ſunt plures aſini:ergo nullũ aſi⸗
nũ oĩshõvidʒ.⁊ h̊ ᷣdicit ſophiſ
mati·ergo ſophiſma falſum.
¶ Tertium ſophiſma ·
Vnis hõ ẽ aĩal Pꝛobat᷑
qꝛ omni homini conuenit
diffinitio aĩak oĩs enim hõ ẽ ſub
ſtantia aĩata ſenſibilis. Sʒ ĩpꝛo
batur · qꝛ ad iſtam oĩs hõ eſt ani⸗
mal ſequitur falſum · ergo ẽ fal⸗
ſa · Cõſequẽtia tenet · Añs ꝓbat᷑
qꝛ ꝑ ↄuerſionẽ ſequit᷑ oĩs hõ eſt
aial ̊ om̃e aĩal ẽ hõ.Et tñ ↄñsẽ
falſum Probo gꝙ iſta omnis hõ
eſt aĩal debet conuerti ĩ iſtam om
ne animal eſt homo:qꝛ ſicut ſe hʒ
affirmatiua ad affirmatĩam / ita
negatĩa ad negatiuam:et ecõuer
ſo:et ſicut particularis ad parti
cularẽ:ita vniuerſalis advniuer
ſalem per conueĩentem pꝛopoꝛti
onem ſedvniuerſalis negatia cõ
uertitur ĩvniuerſalẽ negatĩam:
ergovniuerſalis affirmatĩa ĩvni
uerſalem affirmatĩam /2 etiã ꝑti
cularis affiꝛmatiaouertit᷑ ĩ ꝑti⸗
cularẽ affirmatĩaʒ · ̊ ſiłr vłisin
vniuerſalẽ Et h̊ etiãↄ fir mat᷑.qꝛ
potioꝛ ẽ ⁊ maioꝝ vᷣtut affirmati
ua qᷓ; negatĩa ob h̊ ↄcludit ari ſ.
pꝛĩo poſterioꝝꝙ demõſtratõ af⸗
firmatiĩa ſit potioꝛ ᷣmõſtratõne
negatia gᷣ ſiꝰłis negatĩa pᷣt ĩfer⸗
re negatiaʒita vłis affir̃ atĩa pᷣt ĩ
ferrevłeʒ affirᷣatĩaʒ · Iteꝝadhuc
ego oñdoqad iſtã hõ ẽ aĩal ſeq̃t᷑
flʒ qꝛ ſeqᷣt · iſte hõ ẽ aĩal ꝑ locũ
ꝗ toto in qᷓ;titate ad ſuam ꝑtem

o Cöſeqlin
vſtüenuiurn
ſeomishono
höantmal nöͤcſt
ſdisaffzimatia⸗d
Getiutibeeſt

mimal e ego gleg

hecettfktofnis hon
x eglpolis ſs⸗
paelfalſt afs oh
Atſua equipollens n
nalgeois e nullde
9 Popteriſa ſo
nemoꝛidüͦ
mllisdictͤeſt gter
nald ſceſignicm
Periſuppoſtuo⸗
mumis Deigecois
dißnburüxt ioiſ
nidietbutio ſiei

urfalſun.ergoefal⸗

enatenetIfs Pbai
loni ſeguik oishoͤet
enialebo. Ertñ oñs
roboggiſtzomnishi
betconuertiiiſtamon
eſthomo: ſicutſeh
1a adaffirmatiam /ita
Inegatinam: a coner
particularis adpent
Vniuerſalis adyniuer
conucientempꝛoportl
miverſalis neania
wniuerſal negatiamn:
nerſas ffirmanim

—— 5

1 Im

Et tũ ĩ caſu poſſibili iſta eẽt fta
ille hõ ẽ aĩalpoſitoꝙ ꝑ iſtud ꝓno
men ille demonſtrem lapidem
Quartum ſophhiſma.
o Mnis homo animal nõ ẽ.
Pꝛobat᷑qꝛ ſoꝛtes aĩmal qð
eſt plato non eſt:g ſoꝛtes animal
nõ eſt:et ſimiliter plato aĩal qð ẽ
ſoꝛtes nõ ẽ:&̊ plato aĩal non eſt ⁊
ſic de aliis.gom̃is homo animal
non eſt · Cõſequẽtia tenet·¶ Op
po ſitũ arguitur qꝛille ſũt contra
rie omnis homo aialẽ / et omnis
hõ animal nõ eſt.qꝛ ſuntvniner⸗
ſalis affirmatĩa · ⁊ vniueꝛſalis ne

gatiua · ⁊ tñ hec eſt vᷣa omnis hõ

animal ẽ.eꝛgo ꝑ legẽ cõtrariaꝝ

hec eſt fła om̃is homo aĩal non ẽ

Itẽ equipolẽs ſua eſt falſa:eꝛgo
lpſa eſt falſa.añs ꝓbat᷑ quia hec

eſt ſua equipollens nullꝰhõ ẽ aĩ⸗

mal qꝛ oĩs ⁊ nullꝰ equipollent

p Ropter iſta ſophiſmata re

memoꝛãdũ ẽ quod in ſum⸗

mulis dictũ eſt.ꝙ termĩoꝝ perſo

nalit᷑ ſiue ſignificatĩe ſũptoꝝ du

plex ẽ ſuppoſitio .ſdiſcreta ⁊ cõ⸗

inunis.Heĩde coĩs ẽ du plex/· ſ.
diſtributĩa⁊ ñ diſtr ibutia Peĩde
nõ diſtributĩa ſiue ĩdefinita ẽ du
plex.q̃ð determĩata ⁊ q̃dã cõfu⸗
ſa tm̃.Et hec ſuppono tãq; alibi

dekmĩata.Heĩde nota ſicut dixi

ĩ tractatu meo de ↄñtiisꝙ ad om
neʒ ꝓpõneʒ de aliquo termĩo di⸗
ſtribnto ſeqt᷑ ꝓpõ de illo termĩo
nõ diſtributo aliis ſimiliter ma⸗
nentibꝰ.ſʒ ad nõ diſtribuiũ nõ ſe

qͥ᷑ diſtributũ.vᷣbi gr̃a ſeqᷣtur oĩs

ergo aliquis.ſed nõ ſequiturali⸗

quis ̊ omnis.Similiter ſeqᷣtur

negatĩe.uullꝰ currit· eꝛgo aliqs
nõ currit ·ſʒ nõ ſequit᷑ aliquis nõ

currit:& nullꝰcurrit. Deĩde etiã
pꝛout ibidem declaraui nũq; ad

pꝛopoſitionẽ de aliquo termino
ſupponẽte cõfuſe tm̃ ꝓpter diſtri
butioneʒ pᷣcedentis termini ſeqͥt
ꝓpõ de illo termino ſupponẽte
detẽmĩate niſi diſtributõ auferat᷑
ſed ſi diſtributio auferat᷑ tũc bõa
eſt ↄña.Mõ em̃ ſequit᷑ omis hõ ẽ
aĩal:ergo aĩal ẽ oĩs homo ſed bñ
ſequitur ergo aĩal eſt homo. Sʒ
ex ſuppoſitione determĩata bene
ſequit᷑ ↄfuſa.eſt eĩ ↄña·a eſt om̃e
b. g om̃e b eſt a.⁊ cauſe iſtoꝝ aſſi
gnate ſũt in illo tractatu. Patet
ergo ꝙ mutatio ſuppõnis nõ di⸗
ſtributie ĩ diſtributĩiam ĩpeditↄ⸗
ſequẽtiã · ⁊ ſił᷑r mutatio ſuppõis
ↄfuſe tm̃ ĩdetermĩatã niſi remo⸗
ueat᷑ diſtributio:q̃ erat cã ↄfuſi⸗
onis.Et ex his põt facilit᷑ rñde⸗
ri ad ſophiſmata·
a Dpmum ſophiſma qð erat
ſextũ ſophiſma capituli cõ
cederet᷑ ſi mũdꝰ fuiſſet eternus/
ſiẽ videt᷑ poſuiſſe Ariſ.ꝙ ſophiſ
ma ẽ veꝝ ·ſ·ꝙ ſẽꝑ fuit aliquis hõ
ſicut bene ꝓbat rõ Et cũ hoc etiã
concedit᷑ ꝙ nullus homo fuit ſẽꝑ
ſicut ratio ꝓbat:ſʒ iſte nõ repu⸗
gnãt · bñ eĩ iſte repugnãt nullus
hõ fuit ſꝑ⁊ aliqͥs hõ fuit ſp.Sed
illa nõ ſeqᷣt᷑ ad iſtã ſꝑ fuit aliquiſ
hõ.qꝛ mutat᷑ ſuppõ cõfuſa tãtuʒ
in ſuppõeʒ determinatam
a O ſecũdũ ſophiſma dico ꝙ
herc ẽ falſa in caſu poſito/a
liquẽ aſinũ oĩs hõvidet.Sʒ hec
ẽvera oĩs homo aliquẽ aſinũvi

det.diſferũt enĩ qꝛĩ pꝛĩa iſte tmi
nus aſinũ ſtat detminate:et in ſe
cundapfuſe tm̃ · ⁊ ſic inductio nõ
valebat ad ꝓbãdũqꝙex ſingulari
bus nõ debʒ ĩferri tᷣminꝰ cõis di
ſtributus:ni ſi ꝑ illã diſtributio⸗
nẽ cõfũdãt᷑ alii tᷣmini cões ſi ſĩt
ibi alii · Et ꝓpt᷑ hoc etiã nõ vʒ in
ductio a ꝑte pᷣdicati ſic.hõ ẽ ſoꝛ
tes hõ eſt plato ⁊ ſic de ſigulis·
g̊ hõ ẽ oĩs homo.ſed oꝑteret cõ⸗
cludere ergo oĩs hõ eſt homo ·
D tertium ſophiſma dico ꝙ
heceſt vera oĩs homo ẽ aĩal
nec ad eã ſequit᷑ falſũ:nec ẽ bona
ↄuer ſio oĩs hõ ẽ aĩal:g oẽ aĩal ẽ
homo:qꝛ ꝓcedit᷑ ex illo mĩo aĩ⸗
mal nõ diſtributo ad ipᷣm diſtri⸗
butũ.MNecvalʒ iſta ꝓpoꝛtio qꝛ ce
tera nõ ſũt paria ·qm̃ ĩ ↄueꝛſione
vłis negatĩe nõ mutat᷑ ſuꝑpõ ali
cuiꝰ t᷑mĩ.⁊ ĩↄueꝛſionevłis affir⸗
matiĩe ĩvłem affirmatiuã mutat᷑
vnus tminꝰde ſuppõne nõ diſtri
buta in diſtributain · Sikr alia ꝑ
ſuaſio nõvalet:qꝛ lʒ affirmatiua
ſit potioꝛ negatiua ĩqᷓ;tũ ex pur:
affirmatiuis põt fieri ſillogiſmꝰ
⁊ nõ ex puris negatis·nõ tñvalʒ
adↄcludẽdumyvbi aliqͥs tᷣminus
mutaret᷑de ſuppõe non diſtribu⸗
ta indiſtributã · Advltimã ꝑſua⸗
ſionẽ ðꝛ ꝙ nõ eſtↄña foꝛmalis de
ſcendẽdo ſub t᷑mĩo cõi diſtribu⸗
to ad ᷣminũ ſigularẽ niſi ex ſup⸗
põe ꝙ ille tᷣminꝰſigularis ſuppo
nit/ ꝓaliquo pꝛo quo ſuppõit ille
tẽᷣminꝰcõis · Ad quartũ ſophiſ⸗
mapcedoꝙ oĩs homo aĩal nõ eſt
Et dico ꝙ illa oĩs hõ aĩal eſt nõ
eſt ſua ↄtraria:qꝛ ñ ẽ de pᷣdicato

. Hς e
diſtributo:ĩmo ille due ſũt vere
opoꝛtet em̃ꝙ ↄtraria negatiĩsa ſit
tã de ſubiectoq;de pᷣdicato diſtri
buto:ĩmo iſte ſũtↄtrarie oĩs hõẽ
aĩal:⁊ oĩs homo nullũ aĩal ẽ.Sʒ
tu dices cuʒ iſta ſitvłis negatĩa
oĩs hõ aĩal nõ ẽ.des gvnã affir⸗
matiuã que eſt ſibi ↄtraria · Rñ⸗
deo ꝙ nulla ẽ ſibiↄtraria niſi foꝛ
te iſta eẽtptraria ſibi oĩshõ om̃e
aĩal eſt.opoꝛtʒ em̃ invna griarũ
pᷣdicatũ eẽ diſtributũ.Sʒ nec di
co ꝙ hec ſitveraptraria:qꝛ nõ eſt
de eoð pᷣdicato ꝓpt᷑ hoc ꝙ ſignũ
a ꝑte pᷣdicati poſitũ ẽ de ĩtegrita
te pᷣdicati · Simiłkr dico ꝙ ille nõ
equipolẽt /oĩs homo aĩal nõ ẽ:⁊
nullus homo aĩal ẽ:ꝓpter hocꝙ
li animal erat ĩ vna diſtributum
et in alia non.Sic finitur tertiuʒ
capitulum.
¶ Quartũ capitulum ·
Vartum capitulum erit
de appelationibꝰ.et fient
aliqua ſophiſmata ·
Pꝛimũ ſophiſma.
Oꝛtes et albũ ſũt idẽpoſi
to ꝙ ſoꝛtes hodie ẽ albꝰ et
cras nõ erit albꝰſed niger. Pꝛo
batur ergo ſic:demõſtrato ſoꝛte
verũ eſt dicere hoc eſt ſoꝛtes:⁊ G
idẽ eſt albũ:ergo ideʒ ẽ ſoꝛtes et
albũ · ⁊ ↄuertendo ſeqᷣt᷑ ergo ſoꝛ⸗
tes ⁊ albũ ſũt idẽ.⁊ h erat ſophiſ
ma. Sppoſitũ arguitur:qꝛ illa
nõ ſũt ideʒ quoꝝ vnum manebit
cras altero non manente.ſʒ cras
manebit ſoꝛtes et nõ manebit al⸗
bus ergo alhusxc · Vel ſicq;diu
erit ſoꝛtes tãdiu erit omne qð eſt
idẽ quod ẽ ſoꝛtes:ſʒcras eꝛit ſoꝛ

6

urnor
Petunmnti⸗
noneſnemnoiu
AbAhoqſoclale
rilccelaueſe
usdicltſocſale
ſcieeliguidn
gorc Remſort
hüſzidnoͤcach
(Sec
Ehecle co
hoſtog her
Curnis cruduthe
bi coci Tucarg
heriemiſtihodte
bertenicti audu.
Niigi rud⸗C
quldhodlecone
lloͤbj coctüper
lcun.

t ois pomo aialnoͤen
omozitli⸗ pyterhoen
Aerativna diſknibutun
non⸗ Sicfiniturtenn;
un.
uartü capitulum⸗
Aartum capitulumn ert
eappelationib afent
liqus ſopbiſinats⸗
(Primüſopbilmna⸗
duts a Adüͤſüridd hoſt
q ſoneshodlee tl /
z erit alboſednige. pr
rgoſiedenoſu⸗ ſlanr
1dicgeboceſtſoues⸗
büetgolltze ontd

„e „

TUA n

tes et non erit albus:ergo nõ eſt
idem ſoꝛtes et albus. Itẽ nõ ma
gis ſunt idẽ ſoꝛtes et albꝰ qᷓ; ac⸗
tio et paſſiovelq; motus⁊ tẽpus
ſed in tertio phiſicoꝝ dicit᷑ ꝙ ne
qʒ doctio cũ doctrĩa:neqʒ actio
cũ paſſione idẽ eſt ꝓpꝛie:ſed cui
hec inſunt motꝰ.Et in quarto ẽt
ipᷣeↄcludit dicẽsꝙ ergo nec mo⸗
tus nec ſine motu ẽ tpᷣus manitfe
ſtũ ẽ. Itẽ non minꝰ differt ſoꝛteſ
ab alboq; ſocrates a ſe ipᷣo faciẽ
te aliqͥd velquieſcẽte.ſʒ poꝛphi⸗
rius dicit ſocratẽ differre ab ipᷣo
faciente aliquid vel quieſcẽte:er
go ⁊c. Item ſorti accidit eſſe al⸗
bũ ſʒ ið nõ accidit ſibiipᷣi:igr⁊c·
Secundũ ſophiſma
t hodie comediſti cruduʒ
poſitoꝙ heri emiſti fruſtuʒ
carnis crudũ ⁊ hodie comediſti
bñ coctũ Tũc arguit᷑ſic.qͥcquid
heri emiſti hodie comediſti · ſʒtu
heri emiſti crudũ:ergo hodie co
mediſti crudũ.Contra:qꝛ quic⸗
quid hodie comedis tu comedis
illð bñ coctũ per caſum:ergonõ
crudum.
Tertiũ ſophiſma.
Lbum erit nigꝝ:poſi⸗
to caſu ꝙ hoc lignũ ſit modo al⸗
bũ⁊ cras erit nigꝝ tũc arguit᷑ ſic
expoſitoꝛie:h̊ liguũ erit nigrũ ⁊
hoc lignũ eſt albũ:ergo albũ erit
nigrũ.¶ Oppoſituʒ arguitur ꝙ
ꝓboſitio de futuro non ẽ vera ſi
nunqᷓ;pꝛopoſitio de pꝛeſenti ſibi
coꝛꝛeſpõdẽs er itvera · verbi gra
tia: Si hec eſtvera ãtichꝛiſtus pᷣ
dicabit/ſequiturꝙhec aliquãdo
eritvera antichꝛiſtus pꝛedicat.

Similiter hec nõ ẽ vera ariſtote
les diſpurauit:niſi qꝛ aliquando
fuitveꝝ dicere ariſtoteles diſpu
tat · ⁊ ſic de aliis.ſʒ nũqᷓ; fuitveꝝ
dicere albũ eſt nigrum .necvnqᷓ;
hoc eritverũ dicere ergo nec al⸗
bũ eſt nigrum:nec albũ fuit nigꝝ
Similiter eſt de iſto ſophiſmate
album poteſt eſſe nigrum.
Ar guitur enim ꝙ ſitverum:qꝛ H
lignuʒ poteſt eſſe nigrum ex quo
cras erit nigrũ:ſed hoc lignũ eſt
album:ergo album poteſt eſſe ni
grum · Contra quia poſſibili po⸗
ſito ineſſe nullũ ſeqᷣt᷑ ĩpoſſibile ſʒ
ſequitur impoſſibile ponendo ꝙ;
albũ eſt nigrũ:ergo nõ eſtverũꝙ
album poteſt eſſe nigrum ¶ Item
pꝛopo ſitio de impoſſibili cõtra⸗
dicit pꝛopoſitioni de poſſibili:et
tamẽ hec eſtvera impoſſibile eſt
albũ eſſe nigrũ.ergo hec eſt falſa
album poſſibile eſt eſſe nigrum q̃̊
tamen equiualet illi albũ poteſt
eſſe nigrum ·
Quartum ſophiſma.
Enex erit puer. Pꝛoba
tur qꝛ valet iſtam qui eſt vel erit
ſenex erit puer:⁊ hẽ verũ pꝛo ãti
chriſto. Sppoſitũ aũt pʒꝑ in⸗
ductionem:quoniã iſte ſenex nõ
erit puer nec iſte nec iſte.et ſic de
ſingulis:qꝛ quocũqʒ ſene demõ⸗
ſtꝛato falſũ ẽ dicere hoc erit puer
Itẽ poteſt argui ſicut argueba
tur in pꝛecedẽti ſophiſmate tam
de foꝛe qᷓ; de poſſe eſſe ·
Quiutũ ſophiſma -
Oꝛtes erit cuurrẽs eras· ?=
pʒ ſophiſma:poſito ꝙ ipᷣe
currat cras:qꝛ curret reſoluit᷑ in

4.

erit currens / fivelimꝰ explicare quo ſupponit niſi reſtringat᷑ / vt
copulã extra pᷣdicatũ¶ Oppoſi⸗ alibi dictũ ẽ:vᷣbigr̃a:albũ ſuppo
tũ arguit᷑:qꝛ ſi ꝓpõ de futuro eſt nens ꝓ hoĩe appellet albedinẽ:⁊
va opoꝛtʒ ſicut dictũ fuitꝙ ĩ futu magnũ magnitudinẽ·⁊ pater ge
ro coꝛrñdeat ꝓpõ de pñtixa /ſal nerationẽ pᷣteritã:⁊ aliũ quẽ pat᷑
uato pᷣdicato ĩ ꝓpᷣa foꝛma:lʒ nõ genuit ·⁊ diſtãs appellat illð a qͥ
ſubiecto ꝓpter hoc ꝙ pᷣdicatum diſtat ⁊ dimẽtionẽ mediã ꝑ quaʒ
ſemꝑ appellat ſuã foꝛmã: ſed nũ diſtat.et ẽs alicubi ſupponẽs ꝓ

ᷓ̃ᷓ eritverum dicere ſoꝛtes cuꝛrit

ſoꝛte appellat locũ ⁊·ſic de aliis

crasvł h̊ currit cras q̃cunqʒ de⸗ ¶ Secũdũ notabile · Scðo notã⸗
mõſtrato.ſiłr eſſet de iſto ſophiſ dum eſtꝙ terminꝰ appellat illud

mate ſoꝛtes diſputauit ãnopᷣtito

qꝛ nũqᷓ; fuitveꝝ dicere ſoꝛtes diſ qͥ
24Ad illud/ꝓ quo ſupponitvł eſt na

keen-

ſputat anno pꝛeterito.
¶ Sextum ſophiſma:·lv-
e Sovidi petrũ ⁊ robertũ.po
ſito ꝙ herividerĩ petꝝ ⁊ an
te heri robertũ.Et tũc apꝑet ſo⸗
phiſma per caſũ .¶ In oppoſitũ
arguit᷑ qꝛ poſitoꝙ nũq; vidi eos
ſimul tũc nũq; fuitveꝝ de pñti di
cere egovidi petrũ et robertum.
Eodẽmõ eſt de iſto ſophiſmate
Egovidi omè aſtꝝ:poſito ꝙ ego
moꝛaboꝛ ſub eqͥnoctiali Sophiſ
ma ꝓbat᷑ꝑ inductionẽ in oĩ aſtro
quodcunqʒ em̃ aſtrũ qð nõvide⸗
bo in eſtate:illud videbo in hye⸗
me / et ecõuerſo ergo ⁊c.
¶ Sppoſituʒ arguit᷑vt pᷣus quia
nunq; eritverũ dicere / egovideo
omne aſtrum
p Ropter huiuſmodi ſophiſ
matũ ſolutiões dicenda ſunt ali⸗
qua pauca de appellatiõibus · et
amplioꝛa requirẽda ſuutĩ expo⸗
ſitiõe ſummulaꝝ ¶ Pꝛimũ nota
bile · Pꝛimo em̃ ſciẽdũ eſt ꝙ ter⸗
minus innatꝰ ꝓ aliquo ſuppone
re dicit᷑ appellare omne illud qð
ipe ſigtvł cõſigĩficat pᷣter illð/p

qð appellat ꝑ modũ adiacẽt ali
modovel ꝑ modũ non adiacẽtj

tus ſupponere:Hico ꝑ modũ ad
iacentis ſi appellat illud poſitĩe
Dico ꝑ moðᷣnõ adiacẽt ſi appel⸗
lat illð pᷣuatĩe.vt albuʒ appellat
albedĩez poſitĩe tãq; iherentẽ ei
qð ẽ albũ · ⁊ pat᷑ generationẽ pᷣce
dẽtẽ tãq; qua genuit.⁊ aliũ tãqᷓ;
queʒ genuit:⁊ diues appellat bo
na exterioꝛa tãqᷓ; que ille qͥ ẽ di⸗
ues poſſidet.Sʒ cecũ ſupponẽs
ꝓ oculo appellat viſũ pᷣuatie per
modũ nõ adiacẽt illi oculo · Et
pauper appellat bona exterioꝛa
ꝑ modũ nõ ſibi adiacẽtiũ ſʒ tãqᷓ;
non poſſidẽs ea:¶ Tertio notan
dũ eſtꝙ ſcd̊ʒdiuerſos modos po
ſitĩios adiacẽtie reꝝ appellatarũ
ad res ꝓquibꝰtermini ſupponũt
ꝓueniũt diuerſi modi pᷣdicãdi/
vt in quale / inq;tũ / inquãdo / in
vbi / in quõ hoc ſe habet hoc ad
illð⁊c.Ex qbꝰdiuerſis modis p
dicãdi ſumũt᷑ diuerſa pᷣdicamen
ta:pꝛout debetvideri ſupꝛa libꝛũ
pꝛedicamentoꝛum: vt iſti termi⸗
ni albũ / nigꝝ cõnotant ciꝛca ſub
ſtãtias ꝓ qͥbꝰ ſupponunt qualita

vtuelledlat
actſtitermne
Gtnumquütltate

les⸗Erſe
utables Ei
natluee ſand

o Hdicatment
nii dedic⸗
hocievel us

licnctatguale⸗
lſoecud i

Olummnumndhel
ſalmifhn
ſenmmhlpreſcnno⸗
rinſer rtſeuſbti
Aortuwvritepoꝛis:aut
Peſteut poſſihlegn
rerkbipꝛeſentis teng
loſttmigus amplian
Nsappelatius ſive n
ſueſpdicstogppellat
li deßſeladiactt
nunuoẽ ut ſupponen⸗
giaccnemeiſcn nod
leſcönqne appellat e
Culbuſciz resappella
illenteminns lley
sſchpött pnulis⸗
laliswurminus ſoppond
niefſclſfannn
raſon
tozconpnaneyeli
. Mrrenongyer

ier inoacagenne
inuo lcentsſpon
aſant iigp

nis ſiappelatiltähofiße
Pmodno adiacitſiaphel
Höͤuarie talbuz aphelin
iez poſtiie tiqj iherenteei
lbuͦt pat generatone⸗
iq qua genuit1 liütich
enuit.r diues appellatbo
crioꝛa tüq; quellleqj di⸗
idet. Sceel ſupponis
loappellat viſüduatieper
no —
appelar bonn ertenion
d t adiacenii hztiih
vſſidis a“Lerto notin
ſchzdiverſos nodos po
dineblere, hyllumi

tes:quibus ille dicunt᷑ tales vel
tales Eᷓt iſti termini bicubitũ tri
cubitum quãtitates quibus ſunt
menſurabiles.Et ſcᷣm aliũ mo⸗
dum adiacẽtie ſeu hitudinis ter⸗
mini de pᷣdicamento quando:vt
hodievel cꝛas appellant motum
celi ciꝛca ea quedicimꝰhodie eſſe
vel foꝛe cras.et ſic de aliis
Quaꝛto notandũ eſt ꝙ termini
appellatiui different᷑ appellãt:re
ſpectuverbi pꝛeſentis tẽpoꝛis et
de ineſſe · ⁊ reſpectuvbi pꝛeteriti
aut futuri tẽpoꝛis:aut huius vᷣbi
poteſt aut poſſibile.quia reſ pec⸗
tuverbi pꝛeſentis temꝑis (ſi nul⸗
lus ſit tminus ampliatiuꝰ) tᷣmi⸗
nus appellatiuꝰ ſiue in ſubiecto
ſiue ĩ pdicato appellat rem ſuam
tãqᷓ; de pᷣſẽti adiacẽtẽ eiꝓ quo t᷑⸗
minus ẽ natꝰſupponere.et tanqᷓ;
adiacẽtem ei ſcdᷣm modũ adiacè
tie ſcᷣm qnẽ appellat eã · Et tũc
quibuſcũqʒ res appellata taliter
adiacet terininus ille ꝓ omĩbus
illis ſuppõit? ꝓ nullis aliis VUñ
talis terminus ſi upponẽs ꝓ aliqͥ
bus ñ ſolũ ceſſaret ſi uppõere ꝓpt᷑
Ccoꝝ coꝛruptionẽ vel anihilatiõeʒ
ſed ꝓpter remotion? reꝝ appella
taꝝ vel mõi adiacentie.vt iſte ter
minus calceatꝰ ſupponit pꝛo te:
⁊Tq ůceſſaret ſuppõere ꝓte:ſia te au
ferrẽtur calciamẽta Sʒ reſpectu
alioꝝ vboꝝ ſubiectũ ⁊ pᷣdicatum
diuerſimode appellaãt:nam pᷣdi⸗

ppellate ei pro quo terminus

natus eſt ſupponere:nõ ſuppoĩt
ꝓ illo q́;uis bene coꝛreſpõdʒ mo
dus adiacætie pꝛo tꝑeverbi· Ver
bi gratia.ſi dico ſoꝛtes heri fnit
albusiſte tminꝰalbꝰ in iſta ꝓpo
ſitione nõ ſupponit pꝛo ſorte niſi
heri albedo ei adiacebat:qᷓ;uis et
mõ ei adiaceat:⁊ qᷓ;uis ãte ei ad⸗
laceret.⁊ ſic ꝓpõ eſſet falſa. Sed
ſubiectũ appellat rem ſuã indiffe
rent᷑ modo diſiũctiuo ꝓ tempoꝛe
pꝛeſenti:⁊ ꝓ tꝑevᷣbi.ſicut etiã eſt
de ſuppõe. Unde hec eſt vxᷣa albuʒ
fuit heri uigrum.ſi ei quod heri
fuit nigꝝ nũc adiaceat albedo.lʒ
heri nõ adiacebat ſibi · ꝓpter qð
exponitur.albũ fuit heri nigrum
id eſt quod eſt albũvel quod fuit
heri albũ fuit heri nigrũ.⁊ ſicut
dico de tꝑe pᷣteritiõis:ita dicẽdũ
eſt ꝓpoꝛtionabilit᷑ de futuro. Et
ex iſtis ſeqͥtur vnũ nota bile:ꝙ ſi ĩ
ꝓpõe de pᷣteritovel futuro ſubie
ctũ fuerit appellatiuuz vt dicẽdo
albũ e:it nigrũ.non oʒ ad hoc ꝙ
talis p ꝛopoſitio ſi it vᷣa aliqñ (ĩ
futuro) ꝓpõ ð pñti ſibi coꝛreſi põ
dẽs crit va.poſito adhucꝙ ĩ om̃i
tꝑe futuro ſit talis ꝓpõ ſic ei coꝛ
rñdens ꝓilla ſit eiuſdẽ ſbiecti et
eiuſdẽ pᷣdicati · qꝛ lʒ hec ſit va:al
bũ erit nigꝛũ eo ꝙ vʒz iſtam veraʒ
quod eſtvel erit album erit nigy
tamen iſta nũqᷓ; eritvera:albuʒ ẽ
nigꝝ.licʒ ſẽper eſſet foꝛmata.fed
in reducrione ppõis ð futuro ad
ꝓpõeʒ de p̃ſe ẽti:oppoꝛtet auferre
ſubiecto ꝓpẽnis

nſi zopoꝛtʒmutare ſubiectũ appella
tiuũ ĩ ſubiectum nõ appellatiuũ

ſupponens ꝓ eo ꝓ quo ſuppone⸗
C. I.

2
=

„ „ ⁶

bat ſubiectum appellatiuuʒ ⁊? ꝓ
quo pꝛopoſitio eratvera vt ſi il⸗
lo demõſtrato faciamꝰ ſubiectuʒ
illud ꝓnomẽ hoc / dicẽdo hoc eſt
albũ:tunc em neceſſe eſt ſi illa de
futuro eratveraꝙ talis de pᷣſenti
aliquando eritvera · Sed tamen
nõ eſt ita de pᷣdicato appellatiuo
ipᷣm enim in tali reductione debʒ
manere in ꝓpꝛia foꝛmaq;tum ad
appellatiões Et cauſa huiuſmõi
diuerſitatis inter ſubiectũ et pre
dicatũ eſt:qꝛ ſicut dictum fuit pᷣ⸗
dicatuʒ appellat rem ſuam ꝓtꝑe
verbi determinate ⁊ pᷣciſe · Ideo
veniente tꝑe pꝛo quo pꝛopoſitio
de futuro eratvera:opoꝛtet ꝙres
appellata adiaceat · ideo tũc opoꝛ
tet ꝓpoſit ionẽ de ᷣſenti eſſe verã
cum illa appellatione· et ideo de
bet remanere terminus appella⸗
tiuus.ſed ſubiectũ non appella⸗
bat rem ſuaʒ pᷣciſe/ꝓtemꝑeverbi:
ſed ſub diſiũctione ad pꝛeſẽs · et
ideo ſnfficit ꝙ in tꝑe ĩ quo ponit᷑
pꝛopoſitio de futuro:res appella
ta adiaceat ei ꝓ quo ſuppõit ſub
iectũ.⁊ non opoꝛtet ꝙ adiaceat il
lo tem poꝛe in quo illa ð pꝑ ñiti erat
vera et iõ in illa ꝓpõne de pᷣſenti
non debet remanere appellatio.

et inde etiam ꝓueniunt cauſeveri ꝗᷓ

tatum iſtarum pꝛopoſitõnum:
album erit quando non erit albũ
⁊ equꝰroberti erit quãdo nõ erit
equus roberti Iſte terminꝰ equꝰ

pellat robertum per moduʒz poſſi
dentis illuʒ · Et hoc eſt qð debeꝰ
intelligere ꝑ illud cõmuue dictuʒ

ꝙ pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmaʒ

⁊ non ſubiectum ·hoc enim nonẽ
veꝝ devirtute ſermõis:immo ſꝑ
ſubiectuʒ ſi ſit terminus appella
tiuus appellat ſuam foꝛmam ſed
ad iſtum ſenſum ponitur illud di
ctumqꝙnõ opoꝛtet ſubiectũ appel
lare ſuã ꝓpꝛiã foꝛmã determĩate
⁊ pꝛeciſe ꝓ temꝑeverbi:ſivᷣbũ ſit
pꝛeteriti aut futuri tẽꝑis.vł etiã
ſi ſit hocverbũ poteſtvel poſſibłe
eſt eſſe Unde ponẽdo in eſſe pᷣdi⸗
catum opoꝛtet remanere in ꝓpᷣa
foꝛma cum ſua appellatiõe:ſʒ nõ
ſubiectum ¶ Horandum eſt etiaʒ
ꝙ ſiſubiectum nõ fuerit appells
tiuũ:non opoꝛtet ipſum mutare ĩ
reducendo ꝓpõnem de pᷣteritovł
de futurovel de poſſibibili ad ꝓ⸗
poſitiõeʒz de pñtiꝛ de ineſſe. niſig
ſi fuerit ꝓpoſitiovniuerſalis:nõ
oꝛpoꝛtet ꝙ fiat reductio ad ꝓpõ⸗
nẽ ð pñti:vł de ineſſevniuerſaleʒ
ſed ſufficitqfiat reductio ꝑ ſingu
lares incõiũctim ſũptas.vt licet
hec ſit vera:omnis equꝰ moꝛiet᷑·

tamẽ non opoꝛtetꝙaliquãdo hec

ſitvera:omnis equꝰ moꝛitur: ſed
eſtvera.qꝛ quicũqʒ equus pᷣſens
vel futurus demonſtret᷑ talis eſt
veravel erit:hoc moꝛitur · vł etiãẽ
iſte equus moꝛitur ·
Sed uunc circa
dubitatiões · qꝛ hec ẽ vera:ſoꝛtes
curret cras.⁊ tamẽ nũqᷓ; iſta erit
va.ſoꝛtes currit cꝛas⁊ iſta etiazʒ
fuitvera · ſoꝛtes fuit pariſiꝰanno

ra:ſortes eſt pariſius anno pᷣtito
Similiter veꝛũ eſt ꝙ ego vidi ho
minem ⁊ robertum · poſito caſug
iohannemviderim heri:robertũ

hec dicca ſi unt

roberti ſupponit pꝛo equo et ap⸗ p̃terito· ⁊ tamen iſta nũq;ᷓ fuit ve

„52,4

ſtfuuuririoisicn
untpoſa culuſno
ninicas beri /anoß
Nlina ſicdealiis Etg
ſolutaalig ſophiſmat
Deideqtuad aliasd⸗
idek ubiolciligil
biof paee appellari

ataathegoreumariceꝛe
nappelatalicdad e
ſnffattonest zppe
nnnopcatbegoꝛeuman
Füſgtantdmändin
leßnld enb l
Plllszehngdiſn
faluit luodrin

hol depoſſibie,/
ilaeiſ l

uuumonoponttipſummunen
educendoppönendeytttin
defiuuroraldepoſſhiblin;
poſitiöezdepfiltdeiheſenl
ifuerit ppoſitiovniuerſals
nportet gfiatreuctoad
e öpiti: vl deineſſeyntverſt
ed ſuſficitqfiarreduaioyſt
ares incoluctim ſüpias l
ecſit vera:omnis egu⸗ m
ame nonoportetiyalipiͦltt
wwerz:omnis equ? mortun
tvera:ommis eqli
(ſvera gr olcuq nei
valfuturus –—
veravelent bo/ Mout

1à Rum

ante heri znunqᷓ; alias.et tñĩ hoc
caſu nunqᷓ; fuiſſ. etveꝝ dicere ego
video iohẽmꝛ robertũ.Si lr ego
poſſumvidere oẽ aſtꝛũ:⁊ tñ hec ñ
põt eſſe aliqualiter va/ ego video
oẽ aſtrũ ⁊ ſicde aliis multis de 4
bus pñt foꝛmari multaſ ophiſma
ta¶ Ad iſtas tñſtantias videt᷑ m
rñdẽdũ Prĩo ad duas pmas:qᷣa
ſicut in reducẽdo ppõnẽ de pᷣteri
tovel de futuro ad ꝓpõeʒ de pñti
auferẽda eſt ſignificatio pᷣteritio
nisvł futuritiõis:ita auferẽda ẽ
oĩs det᷑mĩatio huiꝰ pꝛeteritiõis
vłfuturitioĩs ĩ q̃cũqʒ xte ꝓpõis
fuerit poſita · cuiuſmõi ſũt iſti ter

mini cras / heri /ãno pᷣtito/qͥndã d

olim ⁊ ſic de aliis Et pꝓ hoc iã ſũt
ſoluta alia ſophiſmata pꝰ poſita
Deĩde qᷓ;tũ ad alias dubitatões
videt᷑ mihi dicẽdũ ꝙ ille tminus
oĩsñ ꝓpꝛieẽ appellatinꝰ:qꝛ uec
eſt cathegor eumaticꝰ:etiã ñ ſi igt
nec appellat aliqd ad extra pꝛet᷑
ſigniſicationes ⁊ appellatiões t
minoꝝ cathegoꝛeumaticoꝝ.ſ⸗ 3ſo
lũ ſigt apud metẽ noĩm ↄcipiẽdi
res ſin quẽ ↄceptꝰ illaꝝ ſi uppõit
ꝓillis rebus diſtributiue Et ſic
reducẽdo illas de pᷣteritovł de fu
tnrovł de poſſibili ad illas de pñᷣ
ti vel de ĩeſſe nõ oportʒremanere
talia ſigna diſtributia ſiue ĩ ſub⸗
lectis ſiue in pᷣdicatis.ſʒ ſufficit
exvtraqʒ ꝑte ꝛeducere totuʒ ꝑſi/⸗
gulares.Etoſimilit᷑ etiã ð ſbiec⸗
tisvlł pᷣdicatj copulatis Sufficit
enĩ reductio de qͥlibet copulatoꝝ
ſeoꝛſũ:qꝛ copula nihil ad extra ſi
gnificat nec appellat · ⁊ ſic quedã

dicunt⁊ valde cõiterĩ reducẽdo
ad ꝓpõem depñti⁊ de ineſſe eopoꝛ
tet qᷣcquid ẽ poſt verbum oĩno re
mãere ĩ ſimili foꝛma Ideo dicũt
hanc eſſe cõcedẽdã:iohãnẽ et ro⸗
bertũvidi.ſed ñ hanc /vidi iohã⸗
nem ⁊ robertũ Et ſimiliterↄcedẽ
dũ eſt ꝙ heri ãbulaui:⁊ꝙ cras ã⸗
bulabo. ſed nõhec ego ambulaui
heri:vel ego ambulabo cras Nec
iſta cras erit dies craſtina.ſ⸗ 3 iſta
cras craſtia dies erit:⁊ ſic vᷣ aliis
Etvterqʒ modꝰdicendi ẽ ꝓbabi
lis ⁊ difficilis ĩpugnatõis qꝛ foꝛ
te cõtrouerſia ẽ ex diuerſovſuvo
cum ad placitũ · Sed primũ mo⸗
um magis accepto. Ideo ſunt
ſoluẽda ſophiſmata pꝛius poſi⸗
ta in pꝛopria foꝛma.

Dpꝛmuʒ ſophiſma dico ꝙ
ſophiſma eſtverũ · ſoꝛtes eĩ
et album ſunt idem. Sed in rati⸗
one prima ad oppoſitum impli⸗
cantur diſfficultates
¶ Pꝛima eſtvtrum aliqua diuer⸗
ſa ſint idem? Et dico ſic. quia
partes que ſũt diuerſe ab inuicẽ
ſunt totũ quod eſt vnũ idem ſi⸗
biipſi · Sed nulla diuerſa ſũtſibi
eadem ſicꝙ boc ſit idem quod il⸗
lud. ¶ Secunda
dubitatio eſt · Poſito ꝙ ſortes
idem quod albũ:vtrum hec ſitcõ
cedenda:ſoꝛtes ⁊ album ſunt idẽ
Et ego gratia materie cõcedoꝙ;
ſunt aliqua:ĩmo ſunt entis: quia
ſoꝛtes eſt entia quia eſt ſue ꝑtes.
Sed in nõ habentibꝰ paꝛtes du⸗
bitatur.verbi gꝛatia:vtruʒ deꝰz

ſophiſmata ſoluta ſi it · Wulti tũ pꝛima cauſa ſit idem? Ego dico

c.iſ·

q ſic. ⁊ ꝙ ſuntæ gubernant mũdũ
fed nec ſunt aliqua nec ſũt entia
nec gubernãtia mundũ: ſed ſunt
aliquod ens gubernãs mundum
Pluralis em nũerusↄſiguiſica⸗
tus ꝑverbum ponit᷑ ad coꝛrũdẽð
pluralitati noẽm reddẽtium ꝑſo⸗
nam verbo·⁊ non ꝙ opoꝛteat illa
nomĩa pꝛo pluribus ſupponere
¶ Tertia dubitatio vtruʒ aliqua
ſint ſibiinuicẽ eadẽ · Et videtur
ꝙ ſic · qꝛ ſoꝛtes ⁊ albũ ſunt ſibi in
uicẽ eadem.ſortes enim eſt idem
albo.⁊ albũ idem ſoꝛti.¶ Rñdeo
ꝙ nun q; aliqua ſũt ſibi inuicem
eadeʒ:necvalet argumẽtũ:qꝛ ſoꝛ
tes ⁊ albũ ſunt aliqnid⁊ non aliqᷓ
niſi ꝓut aliquid eſt aliqua · ſcilicʒ
totuʒ ſue partis. Sed de hoc di⸗
cet᷑ ałs inq;;tũ ponit᷑ hoc relatĩm

ſibi inuicẽ· tamen beneve rũ eſt ¶

aliqua dicunt᷑vere ſibiinuicẽ idẽ
vt iſti termini ſoꝛtes et albumvel
iſti teꝛmini deus et pꝛima cauſa·
Hico ꝙ nõ ſunt idem ſibi inuiceʒ
ſed dicunt᷑ idẽ· id eſtvere dicitur
de eis ſignificatiue ſumpt hoc pᷣ
dicatũ idem mediante hocverbo
ſunt.veꝝ ẽ enĩ diceꝛe ſoꝛtes ⁊ al⸗
bũ ſũt idẽ.deꝰ⁊ pᷣma cã ſunt ideʒ
¶ Tunc ergo directe rñũdeo ad ra
tiõeʒ qñ dicitur:illa nõ ſunt ſibi ĩ
uicem eadẽ:quoꝝ vnum maneblt
cras: altero non manente cras·
Concedo.Et quando dicit᷑:ſoꝛ⸗
tes mãebtit cras:⁊ tu dicis nõ ma
nebit albũ:cõcedo:.ſed albũ ma⸗
nebit. Similiter cõcedo q;diu
erit ſoꝛtes:tãdiu erit omne id qð
cidẽ quod ſoꝛtes· ⁊ ↄcedoꝙ cras

eſt album:ſed nõ erit albũ
l Ad aliam dico ꝙactio ⁊ paſſio
ſuunt idẽ.⁊ etiam motꝰ⁊ tempus
ſunt idẽ.⁊ dicoꝙ Ariſtoteles per
hoc ꝙdicebat hec non eſſe idem:
intendebat ſolũꝙ hec nomina nõ
dicunt᷑ idem.id eſtvnum nõ affir
matur de altero ſ̃m quiditatiuaʒ
pᷣ̃dicationẽ:ſed ſᷣm denomĩatiaʒ
⁊z hoc debetvideri magis ĩ tertio

phiſicoꝝ ¶ Ad aliam dici᷑ꝙ hec

eſt falſa de vᷣtute ſermonis ſoꝛtes
aliquid faciens differt a ſe ipo qͥ
eſcente· ĩmo etiã nec ſoꝛtes quie⸗
ſcens eſt aliud qᷓ; ſoꝛtes currens
vel aliquid faciẽs.· Sʒ tale dictũ
porphirii debet intelligi ad iſtuʒ
ſenſuʒ ꝙſoꝛtes aliter ſe habet qñ
quieſcit qᷓ; ſe haber et qñ mouere
tur vł ſaltẽ nõ eodẽ mõ ſe bhabet ·
Ad vltimã dicit᷑ꝙ capiendo to
tũ ſignificatiue hec eſt falſa:ſoꝛti
accidit eſſe albũ:qꝛ idem ẽ ſoꝛtes
eſſe albũ.Sed iſta ꝓpõ conce⸗
ditur quo ad ſenſũ ſuppõnis ma
terialis.ſcʒ ad iſtum ſenſũꝙ hec
pꝓpõ ſoꝛtes ẽ albus:ẽ vera ꝓ acti
dens · vel ad iſtum ſenſum ꝙ hoc
pᷣdicatũ albũ dicitur de hoc ſub⸗

iecto ſoꝛtes ꝑ accidens.id ẽ deno

minatiue non qͥdiditatiuc·
D ſecundũ ſophiſma dico
qꝙipſum eſt falſum. Et qñ
dicitur quicquid heri emiſti ho⸗
die comediſti · foꝛteꝙ h poſſet ne
gari.qꝛ ñ ſolũ emi ſubſtãtias car
nis:ĩmo cciã accidẽtia ⁊ inherẽ⸗

tia:et ſic emi cruditateʒ quã ego

nõ comedo.⁊ certũ eſt ꝙ in deco⸗
ctione aliquid vᷣſubſtãtia carnis

erit ſoꝛtes ⁊ etiã cꝛas erit illðqð expirat ⁊ exhallat · iðo caſu pꝛe

liaui ſalzhoc diſ⸗
gllcccedlſrtbutin i⸗
Nons dy ſuni audui
Cicanetoqltatis. Gz
wneſufficens nguie
but poleme opt ſub
täeſumicisimin',
olanheir ütſteed
Gpicqundckäcwd
leligulceengoann
cochient,
li G omse

mns eſ liud zſones ng
Aaliquidfaclis. Szteledi
orphirildeberintelligiadir
ſenſuz gſoues aite ſehie
guleſct i; ſehaberenainan
urykſaltènöͤeodè moͤ ſehih
(Zdylci mi dialkeg capien
iſignificatiue heceſt faluſe
cciditeſe albütgeiceneſt
Leſſe alb. Sediſta ppo
irtur quoad ſenſu ſuppoͤnin
rialis ſcz ad iſun ſenſg
ppoſoꝛtes t Able enahe
aens Nl thunſaſimng
Hicnrb apdicteur de hoe

dens ide
ges accigensi
leſ⸗ iciätatu⸗

natiue non
nnen nai ſophiinmn

falſun.
ipſun ienc

ri geñ ſolochn⸗
nt d iiacehlan⸗
ni⸗ fͤctan
. ,ceen
unci ltoſi,
aones Chillnibo

piratt

Tn1

dicto·non qᷣcqͥd ego emi comedo
Sʒ ſi maioꝛ cõceditur:tũc miõꝛ
etiãc̃ cõcedẽda.qꝛ emi crudnm.
Sed non ſequit᷑ comedo crudum
nec etiã ſequit᷑ ergo cruduʒ come
do Et cauſa eſt:quia tu pꝛocedis
de magis apla ſuppõe vel appel⸗
latione ad minꝰ aplamſine diſtri
butione ⁊ dicet᷑ alias ꝙnõ ẽ bonꝰ
pꝛoceſſus ·ꝙ its ſit declaro·qꝛ in
liſta mĩoꝛi ꝓpõe:crndũ emiſti iſte
terminꝰ crudum:appellat crudi⸗
tatẽ indifferẽt᷑ et ſub diſiũctione
ꝓtempoꝛe pꝛeſẽti vel pꝛet᷑ito ⁊ in
cõcluſiõe comedo crudũ crudum
nõ appellat cruditatẽ niſi ꝓ tpr̃e
pñti iõ nõ ſuppõit ꝓ eo cui pꝰ ad
iacebat cruditas niſi adhuc de
ſenti adiaceat.¶ Alit᷑ reſpõderũt
aliqui ſcilʒ ꝙ hoc diſtributiuum
quicqͥd ẽ diſtributim ſubſtãcie ſbᷣ
quo nõ dʒ ſumi crudũ:cũ ſit de pᷣ
dicamẽto q̃litatis.Sʒ ſolutõ hec
non ẽ ſufficiens·qꝛ quicqͥd diſtri⸗
buit ꝓoĩ ente · iõ pt᷑ ſub illa diſtri
bntiõe ſumi oĩs ᷣminꝰ qui pro ã⸗
quo ſuppoit · vũ iſte ẽ bonꝰ ſillũs
quicquid eſt ãqquid illud ẽ ẽs:cru
dũ ẽ aliquid:ergo crudũ ẽ ẽs:de⸗
fectus ergo ↄnẽ erat ꝓpt᷑ cauſam
pᷣdictaʒ · Sʒ foꝛtius erit argumẽ
tũ poſito ꝙ ego emi globũ panis
rotũdũ ⁊ poſtea mutaui figurã:ni
chil addẽdo ⁊ nichil remouendo.
hoc eni ẽ poſſibile poſitoqfigura
non differt a figurato.⁊ſic totum
illũ panẽ comedi.tũc ſillogiſado
quicquid emi ego comedi.hec eſt
vera ꝑ caſum:nec eſt inſtatia que
fiebat de crudo.tuac ſumatur mi
noꝛ ꝙego emi rotudũ:.⁊ concluda

aulm

tur igitur comedi rotũdum.quod
eſt falſũ ꝑ caſuʒ:qꝛ comedi a li ter
figuratũ ⁊qꝛ illa de pñti nũq; fuit
vera ſcʒ comedo rotundum.
¶ Ideo dubitacio eſt bona vtrum
in hoc caſu hec eſt cõcedenda:co⸗
medi rotundum.videturꝙſic. qꝛ
hec eſtvera:rotundum comedi qꝛ
quod fuit rotundũ comedi:.igitur
ſimiliter in hoc caſu hec ẽ vera co
medi rotuudũ.ꝓbatur cõſequen⸗
tia.quia appellatio adiacebat ꝓ
tpꝛẽ verbi.qꝛ in caſu poſito ulud
fuit rotũdũ. Ideo terminꝰ appel
latiuꝰ ita põt poni a parte predi
cati ſicut a parte ſubiecti. Credo
ꝙ ꝓpõ non ſit cõcedẽda.qꝛ lʒ ap⸗

pᷣ pellatio adiacebat ꝓtpꝛẽ preteri

to:nõ tñ ĩ illo in quo ego comede⸗
bam Opoꝛtet enĩ omẽs appellati
ones pꝛedicati ſimul ꝓeodẽ tpr̃e
adiacere.vt ſi dico ego fui come⸗
dẽs pomũ crudũ pariſius.opoꝛ⸗
tet ꝙ ꝓeodẽ tempoꝛe ego eſſẽ co⸗
medẽs ⁊ comedẽs pomũ ⁊ipᷣʒcru
dũ ⁊pariſius.Nico igit᷑ꝙnõ valʒ
iſta ratio:quicquid emi comedi.
et ego emi rotũdũ:igitur comedi
rotundũ.ſed poſſʒↄcludi ergoro
tũduʒ comedi ·vel etiã igitur co⸗
mediillud quod fuit rotũdum
Dtertiũ ſodphiſma dr̃eip
ſum eſt.verum.nã vt dictũ
fuit in reducendo ꝓpoſitionẽ de
prerito vel de futuro vel de poſſi
bili:non oportet ſu biectum ſi ſit
appellatiuum remanere in pꝛopᷣa
foꝛimna. De hoc etiam ꝙ vlterius
arguebatur.ſcilicetq impoſſibłe
eſtalbum eſſe nigrum · Cõcedo
ſecundũſuppoſilionẽ mate ialeʒ
c. lii·

id eſt hec ꝓpoſitioalbum ẽ nigrũ
eſt impoſſibilis.ſed ex hoc non ſe
quituꝛ ꝙ hec ſit falſa vel im poſſi
bilis:album poſſibile eſt eẽ nigꝝ

quoniam ille ꝓpõnesvalde diffe

runt.namvna eſt in ſenſu diuiſo.
et alia in ſenſu ↄpoſito.
quartum ſophiſma di⸗
citur ꝙ eſtverũ · nec val et
inductio.quia nõ fit in ſuppoſit⸗
niſi ꝓ pꝛeſentibus:a deberet cum
hoc fieri ꝓ futuris ꝓpter amplia
tõnẽ ad futura.Sed ex iſta indu
ctione bene ſequitur:igitur nullꝰ
qui eſt ſenex erit puer ·

quintum ſophiſma dico
qvidetur mihi eſſe diſtin⸗
guẽ dũ ad magnifeſtioꝛẽ determi
nationẽ veritatis:nam hec dictõ
cras poteſt intelligi determinate
hocverbũ eritratione tem poꝛ is
cognotati · vel h̊ pᷣdicatũ currens
Si igiturintelligatur det᷑min ate
tempusverbi tũc ꝓpõ eſtvera:et
in reducendo ad ꝓpõnem de pñũti
auferẽda ẽ illa dictio cras.ſi aũt
iſta dictõ crasↄſtruatur cũ li cur
rens:tunc ſophiſma ẽ falſum.qͥa
tunc opoꝛteret ꝙ illud pᷣdicatum
ſaluaretur in ꝓpꝛia foꝛma ĩ redu
ctiõe Sic ergo de pꝛopꝛietate ſer
monis hec eſſet cõcedenda:ſoꝛteſ
erit cras currens · ⁊ hec negãda
ſoꝛtes erit currẽs cra s.Et dicẽð
eſtꝙhec ſoꝛtes cuꝛrex crasdebe t
reſoluiĩ iſtã ſoꝛtes erit cras cur⸗
rens.Et etiam ego credo ibi h
totũ / erit cras:ſit copula:⁊iſteſo
lus teiminꝰcurrẽs ſit pᷣdicatuʒ
ſimilit᷑ dico Siſta:ſortes oiſpu

tauit anno pꝛeterito.debʒꝛeſolui
ini ſtaʒ:ſoꝛtes fuit ãno pꝛeterito
diſputãs.⁊ hoc totum:fuit anno
pꝛeterito.eſt copula ꝓpõnis.
D ſextuʒ ſophiſma dico ꝗꝙ
implicat duo ſophiſmata⁊
videtur mihi ꝙ ſophiſmata ſunt
concedenda.Etviſuʒ fuit ĩ nota
bilibus quomodo ſit reſpõdenð
ad ratõnes oppoſitõnũ¶ Adhuc
ciꝛca iſtud capitulũ de appellati
onibꝰpoſſunt moueri alia ſophiſ
mata ·
¶ Septimum ſophiſma eſt
Ste canis ẽ pater tuus:/ip
batur · quia iſte eſt pater.et
eſt tuus.ergo eſt pater tuus ſiłit᷑
demonſtrato monacho nigꝛo· ar
guitur ꝙ ſit albꝰ mõachus ·quia
iſte eſt albus · et eſt monachus ·
eſt monachus albus Et ſimiliter
arguiturꝙ nõ ẽ niger monachus
qꝛ ipᷣe nõ eſt niger ĩmo albus· igr
ipe nõ eſt niger mõachus:ꝑ locũ
a toto in modo ad ſuam ꝑteʒ Sic
etiaz argueretur de pr̃e tuo ipᷣe
non eſſet pater tuusqꝛ ipᷣe non ẽ
tuus:immo mag ecõuerſo:tu es
ſuꝰigitur ipᷣe nõ eſt pater tuus.
¶ Octauum ſophiſma.
LbedLdo ſoꝛtis ẽ ſimilitudo
eius ad platonẽ poſito ca⸗
ſu ꝙ ſoꝛtes ⁊plato ſint albi ſcᷣm
e quales gradꝰ albedinis· ⁊ ꝙ nõ
ſint ſimiles ſᷣm aliam qualitateʒ
qᷓ; ſpᷣm albedinẽ Deinde em̃ pono
ꝙ ſoꝛtes ↄtinue fiat albioꝛ.⁊ pla⸗
to ñ mutet᷑ · tũc ꝓbatur ſophiſma
qꝛ ſoꝛtes eſt ſimilis platoni ſᷣm ſi
militudinem eius ad platonemz
non eſt ſibi ſimilis niſi ſecunduʒ

cceblällumſint
ſcectiunzgec ⸗
blra ctadhuc
desppelatjonidus 4
gellanu⸗ ppellgt alt
ſuamq ui doft ſoltan
A pucſeaun ppoſit
Corlungicur altentern
uivo⸗Sieuimſoltan
Helautonſuamtauh
felpꝛo qua ſopponite
SAlſcheauandoconi
Uracowind apoclan
fen ſvanporwod
1 vod ealterten
nnhiprenuſioleoſ⸗
ltonusappellrbon
ſidlco ſutes cſe
aoelneſftctormnt

a.

ſchamun ſophiſneſ
tcanisegae wus:
Darur qulſteckoatee
tuns ergoeſtpatertuns i
monſtratomonachonigo,
utur gſiralbo noͤnchus gii
eeſtalbus eteſt monachus
monachus albus Et ſinilie
guiturq no niger monachi
peneſt nigerimo albug ſg
nöeſt niger moͤachus:, li
Ntoin modoad ſuamgtezg
argueretur depfe tnogif
Nelaata uus grihe no
smmomag cconerſotue
Pigimr ienoeſane nn⸗
(Oamunſophiſn⸗. e
. Lbetoſornse inltu

pvoſitoch
us adplatone 0
1 gluoſintiht ſch

1111
albediuem ·eꝛgo albedo eſt ſimili⸗

tudo eius ad platonem ¶ Oppoſi⸗

tũ arguitur: quia continue albedo
ſoꝛtis fit intenſiõe cum ipᷣe cõtinue

fiat albioꝛ: æ tamenſimilitudo eius

ad platonẽ non fit intẽſioꝛĩmo re⸗
miſſioꝛ:quiacontinue ſoꝛtes fit mi
nus ſimilis platoni vel etiã diſſi⸗
milis magis·ergo illa ſimłitudoũ
eſt illa albedo.Iteʒ nulla qualitas
eſt adaliquid:cum iſta ſint pꝛedica
menta diſtincta.ſedalbedo ẽ quali
tas ⁊ ſimłitudo eſt adaliquid ergo
⁊c Vel arguitur ſic.uulluʒ abſolu
tum eſt reſpectiuum. ſed albedo ẽ
quid abſolutumæ ſimilitudo quid
reſpectiuuʒgꝛc · Propter iſta
ſophiſmata eſt adhuc notandnum
de appellationibusꝙ terminꝰ ap
pellatiuꝰ appellat aliqnaliter reʒ
ſuamq uã do fit ſolitarie ſubiectuʒ
vel pꝛedicatum ꝓpoſitionis:et qñ
couiungitur alteri termino appel
latiuo · Si euim ſolitarie ſumat᷑ ap
pellat rem ſuam tauq; adiacentem
rei pꝛo qua ſupponit et non alteri.
Sed ſepe quando coniungitur al
teri teꝛmino appellatiuo appellat
rem ſuam per modum adiacentis
⁊/quod ille alter terminꝰ appellat
verbi gratia ſi dico ſoꝛtes ẽ bonus
li bonus appellat bonitateʒ ſoꝛtis
Sed ſi dico ſoꝛtes eſt bonus cleri⸗
cus vel verſificatoꝛ:tnuc ille termi
nusb ouus appellat bonitatem ſci
entie vel artis ⁊non bonitateʒ ſoꝛ⸗
tis VUel terminus appellatiuus a⸗
liqñ ex pꝛimaria impõne vel pꝛin⸗
cipali impoſitus eſt ad appellãdũ
rẽ ſnã ſcdᷣm aliquẽ modũ appel lꝗ
di quẽ retinet:ſi per ſe fiat ſubiec⸗

mm
tum vel pꝛedicatuʒ. Sed per addi
tionem trahitnr ad alium modum
appellãdi ſcðʒ exigẽtiã terĩioꝝ ad
iuuctoꝛũ.verbigratia hoc ꝓnomẽ
tuus ſcðõʒ pᷣncipalẽ ſigificatõeʒ vł
ĩpoſitõnẽ appellat te tanq; rẽ cuiꝰ
illnd/ ꝓquo ſuppoit eſt poſſeſſio
Sʒ cũ dico tuꝰ pater tũc appellat
teta mq;illõ cuiꝰ ẽ iſte pater ꝓquo
ſuppoĩt Et ſic ſuo mõ ſi dicotuꝰ
dũs tuus maritus⁊ ſic de aliisEt
ſic pꝑ tales mutatõeſĩ moð appel
lãdi nõ vʒ ↄña ex t᷑ᷣmĩs ↄiũctis ad
pos d iiſosvłex ipᷣis diiſis ad ip
ſos cõiũctos.qꝛ ↄictit᷑ fallã a ſcðʒ
qd ad ſipłr:q̃valeret ſi nõ mutarẽ
tur mõi appellatõnũ .vũ ꝑ hoc ſol
nũt᷑ manifeſte pᷣdicta ſophiſmata
D ſeptimũ ſophiſma dico
nõ vʒ ↄũa iſte canis ẽ pater
⁊ ẽtuus ergo ẽ pat᷑ tuꝰ qꝛmutatur
appellatõ huius termĩ tuns ſicut
dictũ ẽ. NHec etiã vʒ iſtæ / iſte eſt al⸗
bus ⁊ eſt monachusergo eſt mona
chus albus ·qꝛ pꝛio albus appel⸗
lat albedinẽ ſui coꝛꝑis⁊ poſtea ap
pellat albedineʒ hĩtns monachał
Et ꝓpt᷑ idẽ nõ vʒ iſta ↄpña mona⸗
chus nõ ẽ niger:ergo non ẽ ni ger
monachus· Nec vʒ ꝓpt᷑ idem iſta
depatre tuo:ipᷣe nõ eſt tuus:ergo
non eſt pater tuus· Nec etiã valet
ꝓpt᷑ idẽ /tu es albus ſᷣm dẽtes:g̊
tu es albus · Simiłr tu es bonꝰ la
tro ergo tu es bonꝰ:⁊ſic de aliis·
D octauũ ſophiſmadicit᷑
eſt verũ.Ad ratõnẽ ĩ oppo
ſitũ põt reſpõderi ꝑ predicta con
cedendo ꝙↄtinue albedo ſatis ſit
intenſioꝛ Sʒcũ diciqſimilitudo
ſoꝛtis non fit ĩtenſioꝛ ſʒremiſſioꝛ
c.iiii

Ego nego · ſʒ nõ fit ſimilit udo in
tenſioꝛ qꝛ mutat᷑ appellatio huiꝰ
termini intenſioꝛ· Cũ em̃ ego di⸗
co.ſimilitudo fit intenſioꝛ · h̊ pᷣdi
catũ intenſioꝛ nõ appellat niſii
tenſionẽ ſeu argumentationẽ eiꝰ
ꝓ quo ſupponit ſimilitudo.ſcilʒ
albedinis: Sed cũ dico intenſioꝛ
fit ſim tud otunc ĩtenſioꝛ appel
latꝙ relatiue fit maioꝛ ↄueniẽtia
illaꝝ qualitatũ adinuicẽ · Sʒ alii
nõ attẽdẽtes ſic ad logicã dicũit
notabiliterꝙ nec albedo intendit᷑
nec ſimilitudo remittitur.ſʒ veꝝ
eſt ꝙ intenditur albũ · id ẽ ꝙfit in
tenſius albũ ⁊remittit᷑ ſimile · id
eſt fit minus ſimile Et tunc ſi ar⸗
guat᷑ ſic.ſoꝛtes ſit ĩtenſius albꝰ⸗
nõ ĩtenſius ſiłis nõ põtↄcludi ni
ſi ꝙ aliqd qð ſit intẽſius albũ nõ
ſit ĩrẽſiꝰ ſiłe qð nõ ẽ ʒ ſophiſma
Ad aliã obiectionẽ dico ꝙ ſubſtã
tie ⁊ qualitates bñ ſũt adaliquid
ſimilesvel diſſimiles · qꝛ ſoꝛtes ẽ
adaliqͥd ſimilisvł diſſimilis ĩmo
ad multa.⁊albũ ẽ etiã ad aliquid
albũ ⁊ ſimile·et ad nigrũ diſſimi
le.⁊ ſimilit᷑ albedo ẽ ad ſeipᷣaʒ ea
dẽ et ad aliud diuerſa.Sʒ dico
termini devno pᷣdicato nõ ſũt de
alio pᷣdicato. Vñ ad iſtũ ſenſum
materialẽ ĩtelligitur ꝙ nulla qua
litas ẽ ſubſtantiavel quãtitas vł
ad aliquid Et ita etiãↄcedoq ter
minus abſolutus nõ eſt reſpecti⸗
uus ſiõ iſti tᷣmĩ albedo et ſiłitudo
bñ drñt · ſʒ tñ ſupponũt ꝓ eadẽ re
Adhuc alie ſunt difficultates ð
q̃buſð mõis appellatõnũ ꝓpt᷑ q̃s
ponũt᷑ alia ſophiſmata ⁊ erit no⸗
nũ ſophiſma ꝑtinẽs ad hͥ capitłʒ

4422

Et eſt illud ſophiſma.
Vcognoſcis veuienteʒ:po
no caſumꝙ patrẽ tuũ vide
as a longevenire:itaqtu neſcias
diſce rnere ã ſit pat᷑ vł an ſit aliꝰ
tũc ꝓbatur ſic.quia bñ cognoſciſ
patrẽ tuũ · ⁊ille eſtveniẽs · ̊ tu co
gnoſcis venientẽ · Item tu cogno
ſcis illum qui a te cognoſcitur ſʒ
veniens a te cognoſcitur ·ergo tu
cognoſcisveniẽtẽ Pꝛobo mĩoꝛẽ
quia pater tuus a te cognoſcitur
⁊ ille pater tuus ẽ veniens.gveni
ens cognoſcitur a te ·¶ Oppoſitũ
arguitur.quia illuʒ cognoſcis:ð
quo ſi querat᷑a te quis eſt?tuvere
dices neſcio · ſed de illo veniente
tuhoc dices · ergo ⁊c·
Decimũ ſophiſma
Vſcis denarios in buꝛſa
mea eẽ pares · ꝓbat᷑:qꝛ tu

ſcis oẽm binariũ eſſe parem·⁊ ſic

tu ſcis omnia duo eſſe paria · ſʒ de
narii in burſa mea ſunt duo ergo
ſcis illos eſſe pares · Oppoſitũ
arguit᷑ · poſitoꝙtu cꝛedas qĩ bur
ſa mea nõ ſit niſi vnꝰ denarius⁊
ſic tu cr e dis ĩ burſa mea nõ eſſe
denarios pares Lũc aꝛguitur ſic
tu neſcis illud cuiꝰ oppoſituʒ tu
credis qꝛ oppiniones ſeu creduli
tates oppoſitoꝝ ſcʒ gdictoꝛiorũ
vel ↄtrarioꝝ nõ poſſũt eſſe ſimul
in eodem ĩtellectu:quia ſunt orie
vt dicitur in quarto methaphiſi⸗
ce / ſed hec ſunt oppoſita:denarii
in burſa mea non ſunt pares ⁊ ip
ſi ſunt pares et tu credis ꝙ non
ſunt pares· ergo tu neſc ipᷣos eẽ
pares.⁊ſic ſophiſma falſum
¶ Vndecimum · ſophiſma

itun ael⸗
ſuuclſegiuni
nſesgpoliihſe
Dls8s
i ¶Drodecini
Oles appar
ipleck Pee
ſomßlau ſcgi
ducuspellea lni i
ACbucſortes appor⸗
ſcnoeſt illuc ſzaliuc
pmet eſſegliud i;e
gſiuus et aliudi ſo⸗
pparet eſeaſinus.

trallcdiötheeſ

Phura eaſtnue
ſtſeldlind ergor
ſenori ajs patz
ſnmst hye en
cnſemannr guin
ſeteſetſinnst n
ppayentamtüͦe 6
hleſenlus. .

lun. qulailn; ognoſcis.
ſicne irntgtia ſeue

8 en cio ſel deilo ventene
oe ices ergort.

eclmü ſophiſma
Gcisdenariosinbut
meu ct pares · obatqnn
oën binartüeſſeparem aſ
cis omnia duo eſſeperia ſe
itin burſa mea ſunt duoerg

llos eſſepares. Oppoſi.

uik poſitogtu edas gibn
eano ſirniſ n? denarlun
macredis idurſameano
nariosares Lcänglinri
neſcs iud ? poſtujn

disroppilnez igtl

1 ſes dictoꝛiori
scnaiurſincſin

TIII1

Vcredis te eſſe aſinũ Pꝛo
batur.quia quicũqʒ credit
patrem ſuũ eſſe aſinũ:ipſe credit
eſſe filium aſiniet ꝑ ↄns aſinus.
ſʒ tu credis patrẽ tuũ eſſe aſinum
Pꝛobo poſito caſu ꝙ pater tuus
ſit veſtitꝰpelle aſinix de longevi⸗
deas eum aâbulantẽ ſupra pedes
⁊ manus itaꝙ tu credas ꝙ hic ſit
aſinus ·tunc arguit᷑ ꝑ ſillogiſmũ
expoſitoꝛium:hoc tu credis eẽ a
ſinũ ⁊ boc eſt pater tuus.ergo pa
trẽ tuum credis eſſe aſinũ Oppo
ſituʒ arguit᷑ ·qꝛ tu nõ credis:ĩmo
tu ſcis oppoſituʒ ſcʒ ꝙ tu non es
aſinus
Duodecimũ ſophiſma
Oꝛtes apparet eſſe aliudqᷓ;
ipſe eſt · Pꝛobatur per ca⸗
ſum pᷣdictũ.ſcʒ ille pater ſic in
ductus pelle aſini ſit ſoꝛtes:tunc
adhuc ſortes apparsg eẽ aſinꝰ⁊ ip
ſe nõ eſt illud ſʒ aliud qꝛ hõ.g ap⸗
paꝛet eſſe aliud qᷓ; ẽ ł ſic:om̃is
aſinus eſt aliudqᷓ; ſoꝛtes ·ſʒ ſoꝛteſ
apparet eſſe aſinus.ergo apparʒ
eſſe aliud q; ipᷣe eſt Vel ſic.ſoꝛtes
ꝗpparet eſſe aſinus quod ipᷣe nõ
eſt ſed aliud.ergoꝛc:ↄña videtur
eſſe nota.añs patʒ:quia apꝑet eẽ
aſinus ⁊ hoc iße nõ eſt · Et biteꝝ
confirmaturquia po ſito appa
ret eſſe aſinus ⁊ nõ habeas aliaʒ
apparentiam:tũc igitur appet ti
bi eſſe aliud:qꝛapparet eẽ aſinus
⁊ nõ apparet tibi aliud qᷓ; aſinus
per caſum qð tñ non eſt.quare ap
paret eſſe aliud qð ipᷣe non eſt.et
per ↄñs apparet eẽ aliud qᷓ;ipᷣeẽ
Oppoſitum arguitur.qꝛ dequa⸗
libet re mũdi michi oſtẽ ſa ego iu

dico ꝙ ipᷣa eſtillud quod ipᷣa eſt:
ergo nonꝙ ipaa eſt aliud q;ipᷣa eſt
quia talia eſſent iudicia cõtraria
que nõ poſſunt ſimul ſtare in eoð
intellectu Iteꝝ hocverbuʒ ẽ: m
adiacens poteſt reſolui in eſtzẽs
ſicut currit in eſt currens Alit᷑ nõ
poſſent cõuerti tales ꝓpõnes.hõ
cuꝛrit:homo ẽ.ergo ſi aliquid ap
paret eſſe aliud qᷓ; eſt:ſequitur ꝙ
ipſum a pparet eſſe ens aliudq; ẽ
ens.⁊ ſic apparet eẽ aliud ab ẽte
quod eſt impoſſibile. Itẽ ſequit᷑
ſoꝛtẽ poſſibile ẽ currere ·ergohec
eſt poſſibilis.ſoꝛtes currit ·q̊ pa⸗
ri ratione ſequitur:ſoꝛtes apꝑet
eſſe aliud qᷓ; eſt.ergo hec ẽ appa⸗
rens.ſoꝛtes eſt aliud qᷓ; eſt · qð eſt
ipoſſibile. Pꝛopt᷑ iſta ſophiſma⸗
ta Sciendum eſt.ꝙ iſta verba in⸗
telligo cognoſco ſcio ⁊ huiuſmo
di · de quibus poſt dicemꝰ.⁊ par⸗
ticipia ⁊ nomina inde deſcendẽ⸗
tia vt intelligẽs cognoſcens.in⸗
tellectio cognitio⁊c.faciunt ĩ tis
cũ qͥbuspſtruũt᷑ quoſdeʒ modos
ſpeciales appellationũ.Nam da
eandẽ rem poſſuʒ cognoſcere ſᷣm
multas diuerſas rationes.et iſti
rei ᷣm diueꝛſas rationes diuerſa
nomiĩa ĩpõere ad ſignificãdũ eã
ideo taliaver ba faciunt termios
cum quibus cõſtruũtur appella⸗
re ratiões ſcdᷣʒquas impoſita ſũt
nomina ad ſignificandũ.⁊ nõ ſo⸗
luʒres cognitas ad extra ſicut fa
ciunt alia vᷣba · Aliter tamen a ꝑ⸗
teante ⁊ a parte poſt.nam a parte
poſt illi termini appellant vᷣterĩa
te ⁊ pꝛeciſe ſuas ratiões ꝓpꝛias
ſed a parte ante appellant eas in

E

diſferent᷑ ſub diſiũctiõe ad alias
rõnes quibus res ſignificate poſ
ſunt ſignificari ⁊ ĩtelligi. Pꝛopt
quod iſta pꝛopoſitio non eſtvera
cognoſco venientẽ / ꝓpꝛie loquẽ
do niſi cognoſcam euʒ ſcõᷣm eam
rationẽ ſcvᷣm quam dicitur veni⸗
ens ·licet cognoſcerem bene ſcðʒ
alias rõnes.⁊ ſic non ſequit᷑ cog
noſco ſoꝛtẽ⁊ eſtveniẽs ·ergo cog
noſcovenienteʒ.qꝛ lʒ cognoſcam
illumpᷣm illã rõnem ſecundũ quã
dicitur ſoꝛtesnõ tamẽ cognoſco
ipſum ſm illã ratõnem ſᷣm quam
dicitur veniens:ſed a ꝑte ſubiecti
bene ſequitur.ſoꝛtem cognoſco⁊
ſoꝛtes eſt veniens.ergo venientẽ
cognoſco.Vnde etiã ſic dicimus
ꝙviſus cognoſcit et iudicat albũ
ſed non dulce.licet ſit idem albũ
⁊ dulce.ſed tamen dulce iudicat⸗
cognoſcitvt patet per ſillogiſmũ
expoſitoꝛium.MNã hoc albnm iu⸗
dicat ·⁊ ipſũ eſt dulce· igitur dul⸗
ce iudicat. Non ergo ſequit᷑ veni
entem cognoſco · g cognoſcoveni
entem:ĩmo eſt poſſibileꝙ ignoꝛo
venientem ſed bene ſequit᷑:cog⸗
noſcovenientem:ergovenientem
cognoſco.ſicut enĩ ĩ aliis appella
tionibus non ſequebat᷑:albũ erit
ergo erit albũ · ſed bene ecõuerſo
erit albũ:ergo albũ erit:Poſtea
notandũ eſtnomĩa imponimus
ad ſignificandũ mediãtibus rati
onibus quibus res ĩtelligimꝰ.iõ
etiam iſtud ver bum ſigmifico·ta⸗
les facit appellatiões ſicut ĩtelli
govł cognoſco:⁊ ita etiam hoc v
bum apparet.Et hec verba ſcio⸗
opinoꝛ / puto / credo ⁊ cet᷑a · Pꝛe

„ „½ 2
2* 2

„

terea etiaʒ quia appetitus noſtri
fiunt in nobis mediante cognitio
ne · Ideo ſeqᷣtur ꝙ ſimiles appel⸗
lationes faciũt nobis iſta vᷣba:ſci
licʒ / volo / appeto ⁊ deſidero: Et
adhucetiam qꝛ ſub aliquibus cõ
ceptibus facimꝰ noſtrasꝓmiſſi⸗
ones ⁊ obligatiões · ſeqᷣturꝙ etiã
iſta vᷣba / debeo / ꝓmitto / obligo
⁊ cetera et alii termini exipſis de
ſcendentes faciant huiuſmõi ap
pellatiões. ¶ Sʒ iteꝝ notandnin
eſt ꝙ differentis eſt inter iſtaver⸗
ba ĩteligo / cognoſco/⁊huiuſmo
di exvna ꝑte· ⁊ iſta vba / ſcio cre⸗
do ⁊ huiuſmõi ex alia paꝛte · quia
ſcvᷣm cõceptus ſimplices ⁊ incõ⸗
plexos poſiumꝰ res cognoſcere
intelligere appꝛehendere ſed nõ
contingit ꝙ ſciamus res:niſi ſᷣm
cõceptus cõplexosv ł credamus
vel opinemur · ideo illa vba / ſcio
opinoꝛ · ⁊ ceters · faciũt appellare
non ſolum ſcõʒ ratiões ſimpliceſ
ſed etiam cõplexas et ideo nõ eſt
ꝓpꝛia ſeu perfecta locutio ꝙ ego
ſcio vel opinoꝛ hominẽ aut lapi⸗
dem:ſʒoportet dicere ꝙ ego ſcio
hominem eſſe aĩal:⁊ opinoꝛ lapi⸗
dem eſſe durum· vel ecõuerſo:ho
minem eẽ animal ſcio.⁊ lapidem
eſſe drrum opinoꝛ: vel per modũ
diuiſionis ꝙ homineʒ ſcio eẽ ani
mal·⁊ lapidem opinoꝛ eſſe duruʒ
Ros tamen admittimus illũ mo
dum loquendi ꝙ de hominevł de
lapide habemns ſcientiã qui non
eſtverus niſi quia de eo habemuſ
ſcientiãqꝙeſt animal aut riſibilis
aut durus et ſic dᷣaliis pꝛedicat:
Modo igitur ſi totum dictum ſe

nlemicrolodeſe
Fesſed ſinplickten
actuſat hoc niſiin
ſubmaioreſclatgi
ugulus. s ſalthec
pinaur genodeeſtn
Ulum minoꝛeſubill
nenila dicta Ariſte
ſacuntargunentis
Nucköen dficle,
inconduſioneton
ſedponepdoſtbit
Mertpictin
bigrat⸗ ytx ſen.
heſen agoße
güumſcoomnen⸗

uſmöter ali Pante⸗goia
echtus ſinplices inei⸗
s poſſum res cognolcne
lgere appꝛchendere edni
ngitſcamuores niſißn
tus cöplerosyledamns
iuemur.ideo lla iba/ ſao
1 ccers. faclütsppellare
lum ſcöʒ ranöes ſunpliceſ
am cöplexasetideonoͤeſ
ſeu perfecta locutiogego
Aopinor homine aut liyi⸗
zepornadicteg ed ſeie
vem enial ohinorlan⸗
edurum vltcöe ſoto
nci aninalſco ilten

un

quatur talia vᷣba (vt dicẽdo:ſcio
iſochelẽ habere tres angulos e⸗
quales duobus rect) oꝑtet ſi ſit
ꝓpoſitiova ꝙ iſta ſciẽtia ſit ſᷣm
iſtampꝛopõnem:iſocheles habet
tres angulos⁊ c· Unde nõ ſequit᷑
ſcio omnem triangulũ hr̃e tres i
ſocheles eſt triãgulus. ergo ſcio
iſochelem hahere tres. Rec miꝝ
quia etiaʒ nõ ſequitur:neceſſe eſt
omnẽ aſinũ eſſe animal. brunel⸗
lus eſt aſinus.ergo neceſſe ẽ bꝛu
nellum eſſe aĩmal.Et ariſtoteles
ſat ſuꝑficialiter loquitur de hoc
pꝛimo poſt erioꝛũ dicẽs:ꝙ ſciens
oẽm trianguluʒhabere tres quo
dãmodo ſcit iſocheleʒ vel figurã
in ſemicirculo deſcriptaʒ habere
vres ſed ſimpliciter nõ ſcit.õ eĩ
actu ſcit hoc niſi inducens mĩoꝛẽ
ſub maioꝛe ſciatꝙ iſocheles ẽ tri
angulus.ſʒ ſcit hec in potẽtia ꝓ
pinqua · qꝛ nõ deeſt niſi induceꝛe
illam minoꝛẽ ſub illa maioꝛe Ta
men illa dicta Ariſtotelis nõ ſati
faciunt argumentis · Quero eniʒ
queſtiõein difficileʒ nõ ponendo
in concluſione totuʒ a parte poſt
ſed ponendo ſubiectuʒ dicti a ꝑte
ante ⁊ pᷣdicatũ a parte poſt. Ver
bi gratia vtꝝ ſequatur:ſcio om̃e
b. eſſe a.eꝛgo om̃e b.ſcio eſſe a.vł
etiam ſcio omnẽ triangulumha⸗
bere tre s·ergo oẽʒ triãgulũſcio
bere tres Et de hoc poteſt pꝛopo

aplimn
bet tres angulos equales duohꝰ
rectis:omnẽ iſochelẽ ſcit habere
tres angulos equales duobus re
ctis · ꝓbat᷑ qꝛ om̃is ſciens iſtam
concluſionẽ ipſe de om̃i triãgulo
habet ſcientiã hoc ego ſuꝑpono ·
⁊tamen de nullo triangulo habet
ſcientiã niſi ꝙ habet tres agulos
⁊ c ·pono enim ꝙ de triãgulis nõ
ſciat alias concluſiones.ergo de
omni triangulo ſcit ꝙ habet tres
angulos.igit᷑ c cetera.⁊ tunc illa
concluſio fiat maior alterius ſil⸗
logiſmij.⁊ ſpᷣſumat᷑ hec minoꝛ/q
omnis iſocheles ẽ triangulus.et
couclu detur in pꝛimo modo pꝛic
figure ꝙde omni iſochele ipe ſcit
qꝓhabet tres angulos:igit᷑ · ⁊ cEt
hoc ſigt idem ſicut dicereꝙ oẽm
iſochelem ſcit habere tres · Et re
uertoꝛ ad declarãdũ qdᷣſuppoſui
ſcʒ ꝙquilibet ſciẽs hanc conclu⸗
ſionẽ om̃is triangulꝰ babet tres
ipſe de omni triangulo habʒ ſciẽ
tiaʒ .· qꝛqui hoc negaret oporterʒ
pari ratõe dicere ꝙ medicꝰde ſa⸗
nitatevel egꝛitudine nullã habet
ſcientiam.nec naturalis habens
totã naturalẽ ſcientiaʒ de celo et
mundo vel de generatiõe⁊ coꝛru
ptione nõ babet aliquã ſcientiaʒ
vel animalibus plãt NHec aſtro
logus de celo⁊aſtrꝭ.⁊ ſic de aliis
que apparẽt omnino abſurda er
go ↄcedẽdũ eſt ſophiſma.Sppo

ni vnum ſophiſma cum pꝛioꝛibꝰ ſitũ arguitur:poſitoꝙ de lõge vi

ſophiſmatibus ſcilicʒ tredecimũ
huius capituli
Tredecimũſophiſma
Vlibet ſciens hãc con clu
ſionem · om̃is triangulꝰhea

deas figurã q̃ eſt i ſocheles.ſʒ cre
disꝙ ſit circulus · igit᷑illũ iſoche
lè neſcq habere tresangulos:ĩmo
cred ꝙ nõ habeat ãgulos·igitur
nõ õnẽ iſochelẽ ſcis habere tres

—

Item ſciendo qoĩa duo ſunt pa⸗
ria tu ſcires denarios ĩ burſa m̃a
eſſe pares ſicut alias arguebatur
qð eſt falſũ:qꝛ ſi queratur tibi an
ſit pares:tu dices ego neſcio Itẽ
ex hac ꝓpõe ſcita / omnis triagu
lus habet tres ad concludẽdũ ꝙ
omnis yſocheles bʒ tres:reqᷣrit᷑
iſta minoꝛ ꝓpõꝙ oĩsvſocheles ẽ
triangulus.mõ non opoꝛtet ꝙex
ſcia maioꝛis ſine minoꝛe ſciatur
ↄcłio.igr̃ nõ opoꝛtʒ ꝙ ſciẽs de oĩ
triãgulo ꝙ habet tres ſciat hð oĩ
yſochele Tota difficłtas videtur
ſtare in hocvtꝝ ſequat᷑ / ſcio oẽm
tꝛiangulũ hr̃e tres ergo de oĩ tꝛiã
gulo hẽo ſcĩaʒ ſcʒ ꝙhabeat tres.
VUnde ꝓpter hãc difficultatem di
xerunt quidã ꝙ de ſolis concluſi
onibus demonſtratis habemus
ſcientiam ⁊ nõ de rebus aliis:vt
nec de lapidibus / animalibꝰ/et
ſic de aliis · Alii dicunt ꝙ non de
omni triangulo habeo ſcĩam:ſed
ego habeo ſcientiam de omni tri⸗
Iᷣgulo.ad quod nõ ſeqᷣtur de vyſo⸗
chele:quia mutatur ratio appel⸗
lata a parte poſt Sedvid et᷑ hec
reſponſio dura valde:quia ſeque⸗
retur ꝙ de nullo triangulo haberẽ
ſcientiã.quia qua ratione de aliqᷓ
eadem ratõne de omni:.ideo de om
ni vel nullo.Et tunc etiam pari ra
tione ſequeretur ꝙ licet haberem
ſcientiam de deo / de celo/ de ani⸗
malibus / de ſanitatevel egritudi⸗
ne: Lamen de celo nullam habe
rem ſcientiam:nec de deo: nec de
animalibus:uec medicus de ſani⸗
tate vł egritudine haberet ſciẽtiã
Et hoc apparet durum concedere

* *%

⁊ tamen iſta opinio hẽbat appa⸗
rentiam:quiaex modali compoſi
ta nonvidet᷑ ſequi diuiſa · Verbi
gratia nõ ſequitur neceſſe eſt oẽʒ
aſinum eſſe animal:igit᷑ omnem
aſinuʒ neceſſe eſt eſſe animalquia
Ariſtoteles cõcedeꝛet pꝛimam et
negaret ſecundã:eo ꝙ omnis aſi
nus poteſt non eſſe:⁊ ꝑ cõſe quẽs
non eſſe animal.
Item nõ ſequitur · poſſibile eſt õ⸗
ne ens eſſe deum ergo omne ens
poſſibile eſt eẽ deũ · qꝛ pꝛima ẽ vᷣa
Sic enim erat ante mũdi creatio
nem · ⁊ ſic eſſet ſi deus anihilaret
omnẽ creaturã · et tamen ſecunda
eẽt falſa:qꝛ creaturam non poſſi
bile eſt eſſe deum.igitur ſimiliter
videtur ꝙnõ debeat ſeqᷣ / ſcio om
ne b. eẽ a · ergo omne b. ſcio eẽ a ·
vel etiã ſcio omnẽ trianguluʒ ha
bere tres:ergo omnem tꝛiangulũ
ſcio habere tres Sʒ poteſt dici ꝙ
non eſt ſimile de omnibns ſpᷣebꝰ
modaliũ.licet enim nonſequatuꝛ
in omnibus:tamen nihilpꝛohibzʒ
ſequi in aliquibus Uerbi gratia
ſequitur:verum eſt om̃e b eẽ a · S
omne b. verũ eſt eẽ a · Id eovidet᷑
adhuc pꝛobabile ꝙ ſequitur / ſcio
oẽm triangulũ habere tres:ergo
de oĩ figura triãgulari ſcio ꝙ hẽt
tres.vel etiam ergo omnẽ triãgu
lum ſcio habere tres ·
¶ Sʒ tuuc reſpõdetur ad ratiões
in oppoſitum ¶ Ad pꝛimam dico
ꝙ de eadẽ re poſſem dubitare ſᷣm

vnam ꝓpoſuõnem ⁊ habereverã

ſcĩam ſᷣm aliã concluſionẽ· vt de
qᷓtuoꝛ elem̃t ſcio ᷣeſũt coꝛrup
tibłia:⁊dubito ã rẽaneãt i mixto

——

ſcobꝛber ee:ſe
gſcooen ſſochel
Decinüqvanum
Autts aſtrol
hra eſeſupt
Nard ödrnr
Dus Calumodd⸗
ſctabolibze
Ans ltnion
ſ helnalin⸗
ſuntafuſuprane
aaſungilleſonte
obſenoꝛin neſe
lnor tinnneſt
ninttenſpciin
lull icſiſort Ge
4 ſipe anlſpenin
ſeeelibvaſnis

öͦſ
ſecun laſbllefͤ
eckeidei⸗ uene dns
r Ehelmaeie
nerat nt mudt crentto
ietſaaſidens inidlie
Tenturi,dttamenſecunde
dih reaturamnon poſi
eſedeum igttur imlite
r gno debeatſeqſcoon
a.eſgoonneb. ſcio cen⸗
ĩſcoomne tmiangoluzh
:ergo omnem nianguli
beretres Oʒ poteſt dici
ſimile de omnibns ſyeh⸗
i. lcet enim nonſeqvatu
lbus:tamnen nibilpꝛobibʒ
1aliquibus Verbigatin
ur verum eſtomneb cet⸗
d.verüeſttea Jatoric
cprobablegſequinm⸗ ſch
rungulühabereltestſi
uratriigllariſciog i
dleiamergoomnittligt

Ita etiaʒ ſivideo mulam quã pu
to eſſe equã pꝛegnantem:tunc de
iſta beſtia habeoveram ſcientiaʒ
ꝙ ipſa eſt ſterilis:ꝑ iſtam ꝓpõeʒ
ſcitam a me omĩs mula ẽ ſterilis
Et cum hoc de ipᷣa habeo falſam
credulitatem ᷣm iſtam ꝓpõnem.
hec beſtia ẽ pregnãs· Et ita etiã
de iſto iſochele habeoverã ſcien:
tiaʒ ꝙhabet tres angulosſᷣm iſtã
ꝓpõem oĩs triangulꝰhabet tres
tamen cum hoc de eo habebam
f alſã exiſtimationẽ ſcdᷣm hanc ꝓ
põnem: hecſigura eſt circulus·
¶ Ad aliamoſimiliter dico ꝙde⸗
narios ĩ burſa ſcis eſſe pares:nõ
tamen ᷣ̃m iſtã ꝓpõnem:denarii ĩ
burſa mea ſunt par es.ſʒ ſᷣm iſtaʒ
omnia duo ſunt paria
¶ Ad aliamoſimilit᷑ dico ꝙ ſequi
tur:ſi ſcio oẽm triangulũ habere
tres ꝙ ego ꝑ boc nomẽ iſocheleʒ
ſcio habeꝛe tres:ſed nõ ſequitur
ꝙ ſcio oẽm iſochelẽ habere tres
¶ Decimũquartumſophiſma.
Oꝛtes aſtrologus ſcit aliq̃
aſtra eſſe ſupra emiſperiuʒ
noſtꝝ.probatur.qꝛ aſtrologꝰ bo
nus cuiuſmodi pono eſſe ſoꝛteʒ:
ſcit ꝙquodlibʒ emiſperiũ ẽ medi
etas celiↄtinẽs młtitudinẽ aſtro
rũ g ipᷣe faciliterocludit ꝙ młta
ſunt aſtra ſnpra noſtꝝ emiſperiũ
Appoſitum arguitur ponendo

c aſum ꝙ ille ſortes ſit in carcere

obſcuro:ita ꝙ neſciat an ſit dies
vel nox.⁊ ita neſcit que pars celi
ſupra emiſperiũ noſtꝝ Tũc ar⸗
guit᷑ ſic ſi ſortes ſcit aliqua aſtra
eẽ ſupꝛa emiſperiũ noſtꝝ:ſeqᷣt᷑ ꝙ
ipᷣe de aliqbꝰ aſtris hẽat ſciẽtiaʒ

ꝙ ſũt ſnpꝛa emiſperiũ noſtꝝ ↄñs
eſt falſũ ergo ⁊ añs· Falcitas cõ⸗
ſequẽtis ꝓbatur · qr nõ ſcit ſoleʒ
eẽ ſupꝛa noſtꝝ emiſperiũ:ĩmo du
bitat an ſit ſupꝛa vel infravt poſi
tum ẽ ĩ caſu⁊ ſic de lunavel non
ſcit ꝙ ſit ſupꝛa:nec de ſtellis arie
tis nec de ſtelł libre.⁊ ſic de aliis
g̊R de nullis ſcit ꝙſit ſupꝛa emiſpꝑe
riũ noſtꝝ · ⁊ hoc ↄdicit illi ↄñti g·
illud ↄñs erit falſũ Et tunc ꝓba⸗
tur ↄña ꝑ hoc ꝙ ĩvno pꝛedicto ſo
phiſmate dicebatur ſcʒ qð ſeqtur
ſcio omne b. eſſe a·ergo oẽ b· ſcio
eſſe a · igi tita ſequitur.ſcio aliqð
b. eſſe a · ergo aliquod.b·ſcio eſſe
a · Igitur ſimiliter ſi ſcio aliqua
aſtꝛa eſſe ſupꝛa noſtrum emiſperi
um:ſequitur ꝙde aliquibꝰſcio ꝙ
ſunt ſupꝛa · ⁊c.· Itẽ vel de oĩbꝰ a⸗
ſtris ſcitꝙ ſunt᷑ ſupꝛavel de nulliſ
qꝛ nõ magis ſcit de iſtisqde ali⸗
is ĩmo de oĩibꝰeque dubitat. Sʒ
nõ poteſt dici ꝙ de omnibus ipſe
ſcit ꝙ ſint ſupꝛa:qꝛ ipſe ſciret fal⸗
ſum ĩpoſſibile ·ergo de nullis ſcit
ꝙ ſint ſupꝛa:lEt ex hocvidetur ſe
qui ꝙnon ſciat iſtamↄcluſionem
ſcʒꝙ aliqua aſtra ſunt ſupꝛa emi⸗
ſperiũ noſtꝝ · vel opoꝛtet dicereq;
ꝑ ſcientiãↄcluſionũ naturaliũ vł
medicinaliũ nullã de rebus ad ex
tra naturalibꝰ aut medicinalibꝰ
haberemus ſciẽtiã: quod dicere
pꝛius reputabatur eſſe durum
¶ Ad hoc ſophiſma dicit ad pᷣce⸗
densvid etur michi eſſe dicẽdum
qꝙtota eiꝰdifficultas cõſiſtit in h
vtrũ ſeqᷣtur:ſcio aliquod aſtrum
eſſe ſupꝛa emiſperiũ noſtꝝ · gᷓ ali⸗
qð aſtrũ ſcio eẽ ſupꝛa emiſperiuʒ

noſtrũ.Et eſt ſimile ſicut de aliq̃
tõtradictiõe poſita de qua neſcio
que ꝑs ẽvera:vtrũ ſequat᷑ huius
ↄtradictiõis:ſcio alterã partem
eſſeverã:ergo huiꝰ ↄtradictiõis
alteram partẽ ſcio eſſeveraʒ: vel
etiam de altera parte huius con⸗
tradictiõis habeo ſciẽtiã ꝙ ẽ vᷣa
Et putatur ꝙ ſit bonaↄña⁊ ſic cõ
cederetur ſophiſma.ſcʒ ꝙ ſortes
ſcit aliqua aſtra eſſe ſupꝛa noſtrũ
emiſperium.⁊ꝙ etiã aliqua aſtꝛa
ipſe ſcit eſſe ſupra noſtrũ emiſpe

riũ Et ſimilit᷑illiusptradctõis q¶

ſcit alteram partem eẽverã.et ꝙ
alteram partemotradictiõis ipᷣe
ſcit eſſe veraʒ.Et tũc reſpõdetur
ad rões in oppoſitum per quas
arguebatur ꝙſoꝛtes nullũ aſtruʒ
ſcit eſſe ſupꝛa noſtrũ emiſperiũ⁊
ꝙ neutram partẽ illius ↄᷣdictõis
ſcit eſſeveraʒ:quia nec ſolem ſcit
eſſe ſupra terram nec lunã.⁊ ſic ðᷣ
aliis:Egonego inductionẽ.ĩmo
illa aſtra que ſnnt ſupra terrã ipᷣe
ſcit eẽ ſupꝛa terrã. erbi gratia
qñ ſtelle arietis ſunt ſupꝛa terraʒ
ipe de illis ſcitꝙ ſunt ſupꝛa terꝛã
⁊ h non ſcit ſᷣm iſtam ꝓpoſitionẽ
ſtelle arietis ſunt ſupra terraʒ:ſʒ
hoc ſcit ſᷣm iſtam ꝓpõneʒ:alique
ſtelle ſunt ſupꝛa terram · Simili⸗
ter alteram partem illius contra
dictionis ſcio eſſeveꝛam:⁊ aliam
ſcio eſſe falſam Et ſi affirmatĩa ẽ
vera ⁊ negatiua falſa.tunc affir⸗
matĩaʒ ſcio eſſeveram/⁊ negati⸗
ua falſã Sʒ nõpᷣm iſtam ꝓpõnem
affirmatiua ẽvera⁊ negatina f ła
immo dubito de illis.ſed ſᷣm iſtã
ꝓpõnemvna pars contradictõiſ

eſtveꝛa⁊ alia falſa.Ad aliaʒ dico
ꝙ nec de omnibꝰ ſcit ꝙſint ſupꝛa
nec de nullis.ſʒde illis que ſũt ſu
pꝛa ſcit ꝙſũt ſupra ⁊ de aliis ſcit
ꝙnou ſunt ſupꝛa. Hon tamẽ ſcvᷣʒ
iſtam/ ꝓpõnem he ſunt ſupꝛa⁊ he
ſunt infra.ſed ſᷣm iſtã:aliq̃ᷓ ſunt
ſupꝛa ⁊alique infra Et ſi q̃ratur
vtꝝ ðᷣ ſole ipᷣe ſcitꝙſcit ſupꝛa Hi⸗
camꝙſic ſi ſol ẽ ſupꝛa · ſʒ ſi nõ:nõ
ideoↄcedoꝙ Iʒ de ſole ſciat ꝙ eſt
ſupꝛa:tñ neſcit ð ſole an ſit ſupꝛa

Deinde etiã ſoluenda ſuut alia
ſophiſniata ex dictis dudũ mota
⁊ non ſoluta.
Dillð ſophiſma quod fuit
nonũ huius capituli:dico
ꝙ in caſu poſito ſophiſma ẽ verũ
ſcilicʒtu cognoſcis venientem:tu
enimcognoſcis ſcvdᷣm rationẽ pᷣm
quam dicitur veniens:cũvidesc⸗
umveniꝛe · Et quãdo arguitur q.
quis ſi querat᷑a te quis eſt ille:tu
dices neſcio · Dicoꝙ ego bñ ſciaʒ
reſpondereꝙ ille eſt aliquid.qꝛ il
le eſt ſubſtantia.vłetiã foꝛte ẽ ani
mal homo:ſed neſcio bene reſpõ
dere an ſit ſoꝛtes vel plato:qꝛ nõ
cognoſco eum ſcpvᷣm illam ꝓpõeʒ
hoc eſt ſoꝛtes. vel hoc ẽ pater me
us.Sed ego ſcio bene dicere hoc
eſt veniens quis eum cognoſco ſe
cũdũ iſtã ꝓpoſitiõem · hoc eſtve⸗
niens Sed iterum ponatur ca⸗
ſus:ꝙ illeveniatz nonvideas eũ
venire ·necaliquid cõſideres de
aduẽtu eiꝰ.vtrum igit᷑ tu cogno
ſcisvenientem · Dicoꝙnõ licʒ ve⸗
nientem cognoſco:Necvalʒargu
mentum:tu cognoſcis patrẽ tuũ

iq öcicabit . olal
catbegoꝛicaillucre
cobitogeturſupꝛa⸗
ceudo ioſum ſuppe
ſo Jnſcha me qu
Ucanon oparur
ſſtinaliacadegor

Oſecundum
ſpondeo ſo
ſum nä tuneſcis de
ſanegeſſepares /t⸗
denarlos in burſa

Naturpeniens:cüyigeoe⸗
le. Etquidoarguun 3.
gberalatequls etile:n
eſco.· Acon egobjſclaʒ
leregille eſtaliuic geil
bſtantia. vletii foree ani
dmo:ſed neſcio benereſpo
ſu ſoues vl piatorqꝛno
ſco cumſchmillam ppo
ſoꝛtes velbocepater ne
4 coſaobene dicenebo
ans quun eun cogloſeoſe
ppoſinoen hoceſhe⸗
Seduerum ponatu ca⸗
lerenurt nonnidezsel
caliquidcoͦſees de
Avtrun igik tu cogno

æc.quia mutatio eſt ratõis appel
late a paꝛte poſt. Sed tũc alia ra⸗
tio poſſʒfieri difficilioꝛ ſic · tu cog
noſcis illum qui a te cognoſcitur
ſed veniens a te cognoſcitur · igit
tu cognoſcisvenientẽ · Ego con⸗
cedo maioꝛem ⁊ minoꝛem·⁊ nego
conſequẽtiã · debet enim inferri
ergovenientem cognoſcis · vl de
bet inferri:ergo tu cognoſc illuʒ
qͥ eſtveniens · ¶ Unde nota ꝙ iſta
vltima ꝓpõ ſcilicʒ:tu cognoſcis
illum qui eſt veniens:eſt ypothe⸗
tica:ideo hoc verbum cognoſco
quod eſt ĩ pꝛima cathegoꝛica nõ
operatur a ppellationẽ ſupꝛa iſtũ
terminũ veniens qui eſt ĩ ſecũda
cathegorica:ita ꝙ non cogit ipſũ
ad appellandũ pꝛeciſe ſuam rati⸗
onem · Sicut ego dicerem ꝙ hec
eſt vera:antichꝛiſtus pᷣ dicabit · et
tamen hec eſt falſa: antichꝛiſtus
ẽ qͥ pᷣdicabit · quiaĩ prima q̃ erat
cathegoꝛica illud verbum pꝛedi⸗
cabit oꝑarur ſupꝛa antichꝛiſtũ fa
cieudo ipſum ſupponere/ꝓ futu⸗
ro · In ſcbᷣa autẽ que eſt ypothe⸗
tica non operatur ſuper eũ · qnia
eſt in alia cathegoꝛica:

D ſecundum ſophiſma re⸗
ſpondeo ꝙ ſophiſma ẽ fal⸗
ſumnã tu neſcis denarios ĩ bur
ſa mea eſſe pares / tamen cõcedo
ꝙ denarios in burſa mea ſcis eſſe
par es ꝑ iſtam ꝓpõnema te ſcitã
ꝙ omnia duo ſũt paꝛia. nec valet
argumẽtum ad concludẽdum ꝙ
tu ſcis denarios eẽ pares:qꝛ mu
tatur appellatio a ꝑte poſt Et di/
coqꝙ iſte non repugnant (ſed ſunt

ſimulvere) iſtos ᷣnarios ſcis eẽ
pares⁊ eos credis eẽ ĩpares.qᷣa
hec ſciẽtia ⁊ hec credulitas ſunt
ſm diuerſas ꝓpões ·˖ ſz iſte repu⸗
gnarẽt:ſcis iſtos denarios eẽ pa
res ⁊ credis eos denarios nõ eſſe
pares Et dicetur poſt de hoc ·
vndecimum ſopbiſma
poſſum negareipſum · Et
ad iſtam maioꝛeʒ quicũqʒ credit
patrem ſuũ ⁊c ego poſſem nega⸗
re tamen ĩ ꝓpoiſito nõ nocet cõ⸗
cedeꝛe eam et ego nego iſtã mino
rẽ tu credis patrẽ tuũ eẽ aſinum
¶ Ad ꝓbationẽ:ego concedo ca⸗
ſum · et concedo totuʒ ſillogiſmũ
expoſitoꝛiũ ·ideo concedo ꝙ pa⸗
trem meũ credo eſſe aſinũſed nõ
ſequ itur:ergo credo patrẽ meuʒ
eſſe aſinũ :quia patrem credebaʒ
eſſe aſinum.ſed nõ ſcdᷣm hanc ꝓ⸗
poſitionẽ:pater meus eſt aſinus
ſed ſcᷣm iſtam / hoc eſt aſinus

H duodecimum ſophiſma
Dico ꝙ ipſum eſt falfum·
Et nota ꝙ hecẽ falſa · Soꝛtes aꝑ
paret eſſe alitud quod ipſe non eſt
quia ſi apparet eſſe aliud etism
ipſe eſt aliquid.Sed ego bñ con⸗
cederem iſtã: Soꝛtes aliquid ap
paret eſſe quod ipſe nõ eſt· Er ſi⸗
militer ſoꝛtes apparz aliudq;ipᷣe
eſt · Et ſimil iter concedo ꝙ Soꝛ⸗
tes michi apper eſſe aſinꝰ:qð ipᷣe
non eit ſʒ aliud.Cũc igitur quan
do arguit᷑ ſic: Soꝛtes apparet eẽ
aſinus:æ illud ipſe nõ eſt ſed aliõ
igitur apparet eſſe aliud q;ipſe ẽ
¶Concedo antecedens Et ne⸗
go conſequentiam ·quia rationeſ

appellate mutantur a parte poſt ·
⁊ tamen etiam cũ hoc relatio mu
tatur ſicut antecedẽtia · Si eniʒ
dico apparet eſſe aſinus⁊ ñ ẽ illð
ſed aliud.ſenſus ẽ ꝙ nõ ẽ aſinus
ſed aliud ab aſino Sed ſi dico ap
paret eſſe aliquid ⁊ nõ eſt illud ſʒ
aliud.ſenſus ẽ ꝙ nõ eſt aliqᷣd ſed
aliud ab aliquo quod ẽ falſũ · Et
eodẽ modo de ſecũdo argum̃to
concedo pᷣmiſſas:ct nego ↄñam:
¶ Sʒ ad tertiũ argumẽtum nego
iſtam. Soꝛtes appꝑet eſſe aliquid
quod ipſe nõ eſi ſed aliud. Ad ꝓ
bationẽ dico ꝙ illa ↄña nonvalʒ
apparet eſſeaſinus qð ipᷣe nõ eſt
igitur apparʒz eſſe aliquid qð ipᷣe
non eſt. Sedvltra quãdo dicitur
pono ꝙ appareat tibi eſſe aſinus
⁊ ꝙ nullã habeas aliam appaꝛẽ⸗
tiã.NPicoꝙ caſus ẽ impoſſibilis
quia illa apparentia ẽ complexa
Ideo includit incõplexas appa
rẽtias quantuʒquelibet ẽ alia ab
illa Sed cõcedo ꝙ nullã habeas
apparentiã aliã que nõ requirat᷑
ad eſſe illius Sed quando dicitur
vltra hoc apꝑet eſie tibi aliquid
Dico foꝛte ꝙ hec õ nẽgãdapvᷣm ca
ſum poſitum.qꝛ iã eſt alia appa⸗
rentia.⁊ ſᷣm aliã ꝓpõem · alia em̃
eſt ꝓpõ ꝙhoc eſt aſinus:⁊ ꝙ hoc
eſt aliquid.⁊ poteſt eẽ apparẽtia
vnius ſine apparẽtia alteriꝰ Vñ
non eſt dubiuzeꝙ hoc poteſt appe
re aliqͥd ſine hoc ꝙ apꝑeat eẽ aſi
nus · Et foꝛte etiã ꝙ hoc põt eſſe
ecõueꝛſo.ſi cõceptus ĩferioꝛ põt
abſolui a ſupeꝛioꝛi:de qͥ nõ ẽ nũc
diſputã duz. Immo ſuppoſito q
Soꝛtes appareat tibi eẽ aſinꝰ:et

eſſe aliquid:tamen quandovltra
diciturꝙ non apparet tibi eſſe ali
quid aliudq; aſinus.Egoncedo
ꝙ non ſequitur ex dictis apparẽ
tiisꝙ iteꝝ appareat mihi ſ̃m iſtã
ꝓpõneʒ · videlicʒ hoc eſt aliquid
aliud qᷓ; aſinus.Sed ex hoc non
ſequituꝛ ꝙ appaeet tibi eſſe ali⸗
quid qð ipᷣe nõ · om̃es aũt tales
ↄñe ſunt falſe ·qꝛ mutant᷑pꝛedica
ta⁊ rõnes appellate a parte poſt
Sced nõ obſtantibꝰomnibus pꝛe
dictis adhuc reſtat alia diſputa⸗
tio. trũ hec eſt poſſibills aliqᷣd
apparʒtibi eſſe aliquid quod ipᷣʒ
non ẽ qᷓ;uis em̃ ſᷣm pꝛedicta hoc
nõ ẽ poſſibile de his que ſũt ſicut
ponebat᷑ eẽ · tñ ꝓbabile eſt ꝙ hoc
ſit poſſibile ð his que nõ ſunt.po
nendo caſum ꝙ equus meus bꝛu
nellus ẽ moꝛtuus: adhuc ꝑ ſpᷣem
eius reſeruatã ĩ fãtaſia mea:ipſe
põt mihi apparere vel ꝑ rememo
rantiam vel in ſomno.etiã ꝑ mo⸗
dũ preſentis:⁊ ille bꝛunellus ap
paret mihi eſſe aliquid.⁊ tñ illud
ipᷣe nõ ẽ:qꝛ ipᷣe nihil ẽ · Et ex hoc
ſequitur ꝓpoſitũ.ſcilicʒ ille ap
parʒmihi eẽ aliquid quod ipᷣe nõ
eſt · ⁊ vſdet᷑ michi ꝙ iſta ꝓpoſitio
bꝛunellus apparet mihi eẽ aliqᷣd
quod ſpᷣe nõ .debʒ diſtingui.qꝛ
põt eſſevnaypothetica:⁊ valʒiſtã
bꝛunellus apparʒmihi eẽ aliqᷣd:
⁊ illud ipᷣe non ẽ.⁊ ẽ ꝓpoſitio vᷣa
Alio modo põt intelligi ꝙ ſitvna
ꝓpõ cathe goꝛica:ita ꝙ hoc totũ
aliquidquod ipſe non eſt:ponere
tur vnum pꝛedicaiuꝶ ypotheticũ
⁊ tũc eſſet ſenſus:bꝛunellus ap
paret ſᷣm iſtam ꝓpoſitionẽ ⁊ cõ⸗

laſucahegoriga ⸗

ſchei önid/ ctuls
lafmn uam ſinopap
coocumitntur fallacl⸗
isautolulſis Ad bo
cacaiſtam materia ponn
leem ſopbiſma qdeſt

ifſlendeu
(QAuindecimſophiſmn

Sheordi eqgac
ſſuch dedeond

Ccrpono caſi .bode

feclſimihi: omniſerin

MeNi Etobligan
mludicecopetetiad.

lAljnſiboni cui ti⸗
Mmtifeſte ſophiſmma.
ndictun goße vmi
lidebium. Etgehe
ltſqlnenzilldad
ſichlgalneltg
W
Klkenfteftſatin
ieſtsſinb deber

lappereeyelg fen
maſnſimo uhn⸗
ſenns: llle bꝛunellusap
ubicſeeliqrtd⸗ttitlind
q ißenlhil ẽ· Et exhoc
nn ppoſiti. ſclicze eay
ubi ee aliuid avod ſeno
ſack michig iſta ppoſito
lus apporer mihicialicil
henod debzʒ diſt ngul a⸗
marpothetici: tahlhi
us apparzmlhi cealiſh:
penonetc/ſpolto
dogiturel gig irm
begorlca:ln Maner
lplenoneſ⸗polefe
nrheun ſpotheticß
tlnſvs:gbeunellusan
ſam ppoſitione t co⸗

plexioneʒbꝛunellus ẽ aliquid qð
ipſe nõ eſt⁊ hoc eſt falſũ ⁊ ĩpoſſi⸗
bile Et ſi tu q̃ris qͥs iſtoꝝ ſẽſuuʒ
eſt magis de ꝓpꝛietate ſermonis
Ego dicã ꝙ refert quõ ꝓpoſitio
vocał ꝓferat᷑ ⁊ quõ/ꝓpõ ſcripta
ſcribat᷑ · Ham ſi cũ pauſa ꝓferat᷑
⁊ ſi cũ puncto ſcribat᷑ inter hauc
ꝓpoſitionẽ bꝛunellus apꝑet tibi
eſſe aliquid⁊ illud reſiduũ qdðipᷣe
non eſt tunc ꝓpoſitõ magifeſte ẽ
ypothetica:qꝛ tũc ſignificatur ꝙ
hoc totum ſimul quod ipᷣe nõ eſt
non ſitvnum pꝛedicatũ Sʒ ſi cõ⸗
tinue ſine pauſa aut pũ cto ꝓfera
tur aut ſcribat᷑ videtur mag de/p
pꝛietate ſermonis vł ſcripture ꝙ
illa ſit cathegoꝛiga ꝓpoſitõ · Vñ
ſepeĩ ꝓpõnibꝰ eſt talis differen⸗
tia ſᷣm quam ſi nõꝑcipiatur diſtĩ
ctio cõmittitur fallacia ↄpoſitio
nis aut diuiſiõis. Ad hucvltimo
ciꝛca iſtam materiã ponitur quĩ⸗
decimũ ſophiſma qð eſt multum
difficilevideri
¶ Quindecimũ ſophiſma.
Ebeo tibi equũ:vł ſimilit᷑

iſtud / debeo tibi denarium

Et pono caſũꝙ ꝓ bono pᷣuitioqð
feciſti mihi: ꝓmiſerĩ tibi vnũ bo
num equũ · Et obligaueriʒme co
ram iudice cõpetẽti ad ſoluendũ
tibivnũ bonũ equũ · tũc igitur ap
parʒma ĩfeſte ſophiſma·.qꝛ cõmu
niter dicitur ꝙ ome ꝓmiſſũ cadit
in ſuũ debitum.Et qꝛ hoc debeo
donec ſolueriʒ illud ad quod ſol
uẽdũ obligaui me licita obligati
one coꝛã iudice tu poſſes agere ʒ
me iuſte ad finẽvt ſoluã tibi equũ
quod nõ poſſes ſi nõ debereʒ tibi

⁊ ſiłr pono ꝙ ego emia te ſinapi
um ꝓvno denario / et ñ ſolui tibi
ſeqtᷣqꝙdebeo tibi denariũ Sʒ op⸗
poĩtũ arguit᷑ difficult caſibꝰpᷣdi
ctis cõccſſis.qꝛ nichil de beo tibi
g̊ nec debeo tibi equũ nec denari
um Conſequẽtiavid et᷑ ð ſe nota
Vnõðſi coꝛã iudice tu recognoſce᷑
res me tibi nihil debere:iudex iu
dicaret me eẽ abſolutũ a debito.
Sʒ ego declaro añs·qꝛ iſtũ equũ
nõ tibi debeoſcʒmoꝛellũ · nec iſtũ
igitur nullũ equũ debeo tibi · ⁊ ꝑ
ↄñs nihil debeo tibi · qꝛ nõ ꝓmiſi
aliud q;equũ· Sed reſtat duo ꝓ⸗
bare · Pꝛimo iſtam ↄñaʒ ſcʒ iſtuʒ
equũ ſcʒmoꝛellũ ñ ðbeo tibiigit᷑
nullũ cquũ debeo tibi Et ſcðo oʒ
ꝓbare añs huius ↄñe · ꝓbo ergo
pꝛimopñam.qꝛ nõ magis debeo
moꝛellũ qᷓ; fauellũ ·qꝛ ñ magis ꝓ
miſi iſtũ q;aliũ·⁊ eque poſſem ſa
tiffacere de vno ſicut ð alio· ergo
ſequitur ſi morellũ nõ debeo tibi
ita nec fauellũ pari ratiõe⁊ ſic de
allis eqᷣs · igit᷑ nullũ equũ debeo
tibi.⁊ ſic patet illa ↄna.Sed tũc
ego ꝓbo añs quia ſicut dicebat᷑p
us nõmagis debeo tibi moꝛelluʒ
qᷓ; fauellũ.igit᷑ů yel ambos debeo
tibivel neutꝝ · ſi neuthẽo ꝓpo⸗
ſituʒ .ſcʒ ꝓmoꝛellũ nõ debeo tibi
Sed nõ põt dici ꝙambos debeã
qꝛ nõ ꝓmiſi niſi vnũ:ideo nõ de⸗
beo niſi vnũ ⁊ ñ ſcqᷣtur ſi debeaʒ
vnũ gego debeã duos: Item ita
bñ poſſem me obligare tibi ĩvno
eq̃ vel ĩ vno floreno ſi nec habeo
actu equuʒ vł florenũ ſicut ſi ha
berẽ.qꝛ ſum potẽs ad habendũ
ante tᷣminũ ſolutõnis aſuignati

—

PHono ergo caſũꝙ ego nõ habẽſ ſihec ſitvera:equũ debeo tibi ſe

aliquẽ equũ ꝓmitto tibi equum
ſoluere infꝛa paſca·etad hoc me
obligo.tũc ĩ iſto caſu ego arguo
ſicvt pꝛius.qꝛnihil debeo.vel qꝛ
equũ regis nõ debeo tibi:qꝛ nec
illũ ꝓmiſi nec ad illũ ſoluendum
me obligaui:⁊ ſic etiã equũ pape
nõ debæo tibi nec equum petri:⁊

ſic de aliis.pari rõe igitur nullũ

equũ debeo tibi.⁊ tamẽ nihil ali
ud debeo tibi nec ꝓmiſi ergo ni⸗
hil debeo Iſtud ſophiſma appet
difficile. Pꝛĩo tñ dico ꝙ in caſu
poſito ego deberẽ tibi equũ · Sʒ
dubitatur vtrũ deberem tibi mo
rellũ Et dicẽduʒeſtqnõ etꝙ etiã
Oitttendo tibi equum ego nõ ꝓ
miſi tibi moꝛellum.quia ſicut pᷣꝰ
dicebat᷑ iſta verba promitto de⸗
bec ſicut iſta verba cognoſcovel
intelligo faciũt terininos ſeque⸗
tes appellare ſuas rões ideo nõ
valetↄſequẽtia mutãdo ratöneʒ
ſeu pᷣdicatũ aparte poſt:ĩmo nec
apparet eẽ bona cõſequẽtia de⸗
ſcendẽdo de ſpecie ad indiuidua
ſine diſtributiõe. Nicendũ eſt tũ
bene refert ponere equuʒ a pte
ante ⁊ a parte poſt:qꝛ pᷣdicta vxba
ꝓpter appellatiõeʒ ratõnis cõ⸗
fundũt quodãmodo terminos ſe
quentes ſe.itaqnõ p oſſit fieri de
ſcẽſus ad ſingularia ꝑ p põneʒz
diſiunctiuã Aerbi gratia nõ ſe
quitur debeo tibi equũ igiturde
beo tibi moꝛellũ · vł debeotibi fa
uellũ ·⁊ ſic dealiis· qꝛquelibet ea
2* eſt falſa. Sed aparte anteter⸗
minus non ſicↄfunditur.ideo lʒ
deſcendere ꝑ diſiũctiuam Ande

quiturꝙvł morellũ debeo tibivł
fauellum.⁊ ſic dealiis.Sed tunc

⁊ceſſo ſcdᷣm caſũ pᷣdictum ꝙ hec

ſitvera debeo tibi equũ:eoꝙ pꝛo

miſi tibi equũ ⁊ me obligaui pᷣci
ſe ſub talibꝰ vᷣbis: ꝓmitotibiv⸗
nũbonũ equũ et recognoſco tibi
deberevnũ bonũ equũ. Dubita⸗
tio ẽ magnavtꝝ hecſit va equũ ꝭᷣ
beo tibivel aliquẽ equũ tibi de⸗
beo · veletiã vnũ equũ tibi debeo
et hoc eſt dubitare vtꝝ ſequitur
debeo tibi equũ ergo equũtibið
beo? Et adſoluendũ iſtam dubi
tatõnem ego ſuppono ꝙinhac ꝓ
põe equũ tibi debeo:qiſta dictõ
equũ nõ ↄfunditur ſedſupponit

determinate qꝛ nullacauſa ↄfuſi

onis pᷣcedit ipᷣm.Similiter ego
ſuppono ꝙnõ appellet determi⸗
nate ⁊ pꝛeciſe rõnẽſᷣm quã impo
nitne hoc nomẽ equus.qꝛ uõ po
uit᷑ poſt illud verbũ debeo ſed añ
ideo illud verbum non operatur
in ipᷣ talem appellatõnẽ. Hhein
d e etiã ego pono ac ſi nõ ſintnec
poſſit eſſe plẽs equiqᷓ; brunellus
moꝛellꝰ ⁊ fauellꝰ.ita ꝙ ſi opoꝛte
at inducereĩdutõ ſit ſufficies de
iſtis tribus. Idem em̃ ẽ in ꝓpo⸗

ſito ſicutſi infiniti eſſ. Etvelpoſſẽt

eẽ · quialʒ infiniti eſſent tñ induc
tõ iutribꝰvel induobꝰeſſet ſuffi⸗
ciẽs cũ illa clauſula ⁊ ſic deſ ĩgu
lis.Tũc iſtis ſuppoſitis ego po
no iſtã ↄcluſõneʒ ꝙſi hec eſt veꝛa
equñtibi debeohec etiã diſiũctĩa
ẽ vᷣa morellũ tibi debeo vel fauel
lũ tibi debeo vel bꝛunellũ tibi de
beo quia ſic per diſiunctiuã licet

0oſeguluurſiegnude
gi debeo ?t ſiegui⸗
nuli cũ gebeo Deil
cdcucogiaſualaoo
uxmiiſaliicſſeneramt
Aguz tibi debeovelgnin
mntlbi debeo Hoc obe
lmn ſbcoͤrane vellege⸗
tesſibeötanp ſalz en
beo dcaui non dedeo⸗

pötanbeſik iſefile.g

olupponoginh,
itdeen ſune
nofunditur ſeäſupponit

Emingeqznullscne, ſf
beeclt 5n ginlit⸗ 1
no no myelerdeteml⸗
Meclſeföneßnqu impo
hocnoni qls nöͤho
tilludverbüdebeoſegrf
ludyerbun nonoprratn
talem appelaröné Dein
aego pono acſinöſinmnee
neſees cgulch drunellus
Al9 1fauclls ita gſiopore
ducereiduo ſitſufflctesde
mbas. Jcenem ein py⸗
lauſiinfinitieſſetye hoſit
lahzinfinitieſenttünd
nboyelinaobeſe ſufi
Siladauſlar ſicdeſin
icltsſhhoſtvennn
lllonezſibrref⸗
õ
hilebeon lfauel
nelu tibi eheo pelic
orelbuunellͤtlbi de

icperallunaiulin

”ꝗ”M

11L1

deſcendere ſub tmino cõmui ſi up
ponete determĩate.⁊ nõ appellã
te pꝛeciſe aliquã rõnem. Secun⸗
do ↄcludo ꝙſi iſta eſtveraequuʒ
tibi debeo oportʒ vnam iſtaꝝ tri
ui eſſe vera:q̃ tres ſũt iſte / bꝛu⸗
nel lũ tibi debeo/fauellũ tibi de
beo · morellũ tibi debeo:qꝛ diſiũ
ctĩs ex his ſeqbatur.que nõ põt
eſſe vera niſi aliqua eiuspars ſit
vera · Tertio ↄcludo ꝙ ſi aliqua
ſtaꝝ eſtvera: qlibet eſtvera:⁊ ſi
ali qua illaꝝ ẽ falſa:quelʒ illarũ
eſt falſa cũ nõ eſt maioꝛ ratio de
vno qᷓ;de alio ᷣmcaſũ.ideo nulla
eſtvera vel quelibet ẽvera. Id õ
etiãquarto cõcludit᷑incaſu pᷣdi
cto ſequitur ſi equũ debeo ꝙ oẽʒ
equũ debeo ·⁊ ſi equũ non debeo
nullũ equũ debeo.Neinde quĩto
cõcludo ꝙĩ ca ſu dicto oʒ vnã dic
taꝝ vniũſaliũeſſeyveram ſcʒqoẽʒ
equuʒ tibi debeovelꝙnullũ equ⸗
um tibi debeo · Noc ꝓbat᷑ qꝛ iſte
ſunt ſubcõtrarie vel legeʒ habẽ⸗
tes ſubcõtrariaꝝ ſcilʒ equũ de⸗
beo ⁊ equũ non debeo. Ideo nõ
pũt ambe ſieł eſſe falſe.gvna eaꝝ
eſt vera. Et in quarta ↄcluſiõe ĩ
mediate pᷣcedẽte dictũ eſtꝙ adq;
libet iſtaꝝ ſequit᷑ ſuavniũſalisꝗ
neceſſe eſt illaꝝ vniu erſaliũvnaʒ
eſſe verã.Et tunc reſtat dubita⸗
tioque illaꝝeſt vera ſcʒ vel ꝙom
nẽequuʒ tibi debeo vel nullum
equũtibi debeo.⁊ circa hoc ↄclu
dendũ eſt. Sexta cõcluſio ꝙ idi
cto cãau ſequit᷑ nullũ equũ tibi de
beo.eꝛgo nihil tihi debeo:qꝛ ni⸗
hil tibi ꝓmiſi niſi equuʒ.⁊ mag/
videt᷑ ꝙ debeaʒ equũ qᷓ; qdcũqʒ

aliud:⁊ ſi nullũ aliud debeã:tũc
ſequit᷑ ꝙnihil d ebeo · gᷓ opoʒ cõ⸗
cedere ꝙnihil tibi debeo ãtꝙ om
nẽ equuʒ tibi debeo.Nunc vidẽ
dũ eſt que iſtaꝝ ſitvers:Etargu
it᷑ ꝙhec ſitvera oẽm equũ tibi de
beo.qꝛ om̃e illud debeo qð ſoluẽ
do ſatiſfacerem ⁊ eſſẽ abſolutꝰ a
debito:ſed iſtũ equũ tibi traden
do eſſem quittꝰ:g primũ debebã
⁊ ſic de aliisparir õne ergooẽm e
quuʒ tibi debebã. Item quicũqʒ
debet ⁊ dicit nihil ſe debere:ipſe
manife ſte negat debitum.cuʒ ne
gatio pꝛecedit hoc verbũ debere
ſed incõueniens ⁊ infidele eſt de
bitoꝛi ꝙipſe neget debitum:ergo
nen eſt dicendũ ꝙ ipᷣe nihil debe
at · Et ſi hoc nõ eſt dicendũ:oꝑoꝛ
tet concedere aliam partem ſcʒꝙ;
oẽm equuʒ debet · ergo omnem e
quũ de bet · Item in pꝛioꝛibus ſo
phiſmatibꝰ reputat᷑ incõueniẽs
dicere ſcʒꝙ aliquis ſcit triãgulũ
habere tres· ⁊ ꝙ nullũ triãguluʒ
ſcit habere tres · ergo ĩ cõueniẽs
eſt dicere ꝙ aliqs debet equũ ⁊
nullũ equuʒ debet. Item ſi credi
toꝛ corã iudice cõfiteret᷑ ꝙ ego ni
hil deberẽ ſibi:iudex abſolueret
me· Modo valde duꝝ eſſet credi
tori ꝙdeb itoꝛ ab ſolueret᷑ a debi
to ſine ſolutõne aliq̃:ergo nõ eſt
dicẽdũꝙ nihil debeo In oppoſi
tũ arguit᷑:quia nõ a bſoluitur de
bitoꝛa debito ſi nõ ſoluat oẽ illud
qð debet:licet etiã ſolueret maio
rem ꝑtem:ergo ſi oẽm equuʒ de⸗
berem nõ poſſũ abſolui niſi oẽm
equuʒ ſoluerẽ:quod nõ eſt veruʒ
ergo nõ omnẽ equuʒ nili debeo
1 △

Item ſi oẽm equũ tihi deberem:
tũc equuʒ regis debeꝛẽ qðõ eſt fal
ſum · qꝛ ad illũ ſoluẽdũ non meo
bligaui.⁊ iudex reputaret te fatu
uʒ ſi ꝓpter tale ꝓmiſſum tu pete
res a me eqnuʒ regis. Itẽ in iſta
ꝓbõne debeo tibi equũ:iſte termi
nꝰ equũ cõfũditur ſine diſtribu⸗
tõne·⁊ in iſta equũ debeo.equum
ſtat determinate · modo nulla eſt
bona ↄña a tmĩo ſtãte cõfuſe tm̃
ad eũdẽ ſtantẽ determinateniſi
ablato ↄfundẽte vt ałs dicehak
Item ſi ſint cõfuſioẽs ſiue nõ tñ
dictũ fuitꝙ ex nõ diſtributo nõ
ſeqᷣt᷑ diſtributũ ·⁊ tñ in iſta·debeo
tibi equuʒ nõ eſt aliqᷣd diſtributũ
in iſta vero / omẽm equuʒ tibi de
beo eſt aliquid diſtꝛibutũ igitur
nõ ſequit᷑ / equuʒ debeo igr oẽm
equuʒ debeo. Item ſi oẽm equuʒ
tibi deberẽ tũc ⁊ moꝛellũ deberẽ
⁊ fauellũ ·ergo duos deberẽ qð ẽ
falſum.qꝛ nõ niſi de vno facta ẽ
obligatio.Sciendũ eſt ꝙ aliqui
volẽtes ſtatin euadere dicũt ꝙ ñ
eſt ꝓpꝛia locutõ debeo tibi equũ
vel equuʒ tibi debeo.ſed recipit᷑
hec locutio ad iſtũ ſenſum:qꝛ de
beo vel teneoꝛ tibi ſatiſfacere ꝙ⸗
ex ꝑte mei tu habẽs vnũ equuʒ.
Et ideo iſta ꝓpõ debeo tibi equũ
vel equnʒ tibi debeo.nec eſt vera
nec falſa niſi ad iſtũ ſẽſũ ·ſed hec
ſolutio videt᷑ mihi ſuꝑflua aliis
qꝛ pluribꝰ modis poteſt eẽ ſati ſ⸗

teneoꝛ · Itẽ lʒ chimera nõ poſſit
videri · nec eclypſis ĩt᷑fici tñ iſte
ſunt ↄgrue ſᷣm grãmaticũ chime
rã video.vel eclipſi intfitio Yꝓdõ
opoꝛret quãlʒ eſſe verã vel falſa
ſicut ꝓponitur:igitur. Similit᷑
eſt de iſta: debeo equuʒ lʒ nõ eſſet
poſſibile debere equnʒ · Et ideo
alii cõcedũt iſtam· debeo equuʒ
vel debeo aliquid.et negãt iſtaʒ
equuʒ debeo vł aliquid debeo ꝓ
pter ꝛões factas ſed magis vide
tur eſſe dicẽdũ oẽ m equũ tibi de
beo.qꝛ nõ aparet mihi ꝙ poſſem
ſatiſfacere niſi tradẽdo illud qð
debeo · ⁊æ tñ ſatiſfacerẽ tradẽdo.
morellũ.igit᷑ vel bꝛunellũ vel ſal
tem morellũ debebã.⁊ ita de fa⸗
uello.Sed nõ credo ꝙ hec ſitcõ
cedẽda:debebã morellũ vel etiã
omnẽ equũ ·qꝛ nõ ſᷣm talẽ rõnem
fctã fuit obligatõ.⁊ tñ hec ſigni
ficãt ꝓpões iſte ꝓpt᷑ appellatõʒ
rõnis aparte poſt. Ad rõnes in
oppoſitũ.Ad pꝛimã nego ꝙ oꝑ⸗
teat me ſoluere omẽqdᷣego debeo
ſed ſufficit ꝙego ſoluã aliquidvł
aliq̃ tm cui vel quibꝰ cõueniat t᷑
minꝰ ſ̃ᷣm quẽ facta fuit obligatõ
vt ſi debeo quĩqʒ rolidos:iñ ſuffi
cit ſolũ quatuoꝛ ſolidos ſoluere ·
qꝛ illi non ſũt quinqʒ ſolidi licet
ſint partes quin qʒ ſolidoꝝ. Ad
aliã dico ꝙ equũ regis debeo et
ad equũ regis ſoluere me obliga
ui.idõ ſi illũemerẽ vel ꝙdaret᷑ ini

facere.Naʒ vno mõ ſatiſfaceꝛe eſ bi ⁊ſoluerẽ ego eſſẽ abſolutꝰ ſed

ſet tradere morellũ alio mõ eſſet
tradeꝛe fauellũ · Jhᷣo egredit᷑ du
bitatõ vtꝝ ad omẽ ſatiſfacere e⸗

nec debeo equuʒ regis nec meo⸗
bligaui ad ſoluendũ equũ regis:
net tu potes petere equum regis

gotẽoꝛ vł ad nullũ ſatiſfacẽ ego niſiſub aliqua diſiũctõe ad alios

illginen

guimn ſib alivoſn
b pomibſopomit tan

(uturg ſoponit om
Veſignifcaretgſuppone

frbutuegehocrerbüſu
ſenterninos appellareſe

n. Adalaz oicognon
os:ſel duos debe) n
Podnos (oleateſed di
leſtaualberillop duor

ſCuiuumcapiwlun

Vonum capitulu⸗
nlalndusan
„Conbns deg hn
Misſun hergue lnr

nid6 Pilodeſin

worellä⸗ debebi, iſtadeft⸗
b.Sednö cedo ghecſitu
cnedebebi morellü veleti

equi ge nößntaleröen
uit obligat⸗t ti heciaa
ppoesiſte ppt appellet
upartepoſt, Aa rönesn
ſit. Ad peimi nego go⅜⅞

leſoluere omeqdego deden

Akichgegoſolui dicaid

tin ul den quide cöuenint

ßn que facta fuitoblga.
debro gliqz olldos iflf

li auatuor ſolidos ſolun
ſütquinqz ſolallen
ontes gunnz ſ jx·

quia illum nõ ꝓmiſi tibi ſᷣm rõnẽ
ſm quam dicitur equꝰ regis.ſed

fmindeterminatã ⁊ ↄfuſai röõnẽ

huius terinini equs· Ad aliam di
co ꝙ nõ eſt ibi talis cõfuſio ſicut
eſſet ꝑ diſtributõnem termini pᷣce

dentis ſed ſic ẽ ↄfuſio:ꝙ nõ ↄtin

git deſcẽdere ſub terio a ꝑte poſt
immo nec ſic mutare terminuʒ ꝓ
pter hoc ꝙ appellat ſua mrõnem
tñ ↄtingi tipſum mutare a ꝑte añ

Igeo ex ſic ↄfuſoaparte poſt põt

ſequi nõ cõfuuma parte ante.lʒ
non ſi t ita de ↄfnſione ꝑ diſtribu

tion· Ad aliam dico aliqñ ex
termuo nẽ diſtributo ſequi᷑ipſe
diſtꝛibutꝰ gratia materie.ex eoꝙ;

nõ eſt maioꝛ ratio ðᷣ vuo qᷓ;de alio
vt ſe quit᷑ aliquishomoeſt.ergo
omnis hõ elt · ⁊ lidico.b. currit ſe
quiturꝙæſi b. ꝓaliquoſupponit ꝙ
b. ꝓ omĩ b· ſupponit tamen nõ ſe
quiturꝙ ſupponit ꝓ omni b.qᷣa

hoc ſignificaretꝙ ſupponeret di⸗

ſtributiueqꝛ hocverbũ ſupponit.
facit terminos appellare ſuã rati
onem.Ad aliaz dicoqnon debeo
duos:ſed duos debeo nõ capiẽ⸗

do duos collectiẽſed dſtributĩe:

id eſt quẽlibet illoꝝ duoꝝ
Quintum capitulum

Vintum capitulũ erit de
ampliationibus et reſtri⸗
ctionibns de quibus ſup
ponẽda ſunt hec que dicta ſũt in
ſũmulis incapitulo de ſuppoſiti
onibus · Et nunc circa hoc foꝛ⸗
mãtur aliqua facilia ſophiſmata
¶ Pꝛimum ſophiſma.

.

Liquis equus nõ eſt. Pꝛo
batur qꝛ nullũ coꝛruptum
eſt ſed aliquis equus eſt coꝛrup⸗
tus ergo aliqͥs equus ñ ẽ Modꝰ
arguendi eſt bonꝰ ⁊ foꝛmalis qͥa
inquarto modo pᷣme fi gure· ma
loꝛ eſt vera quia corruptio ẽ mu
tatio de eſſe ad non eſſe.qꝛ coꝛru
ptum non reuertitur idem in nu
merovt patet inſecundo degene
ratione · Etiam patet:quia omĩs
equus qui morit᷑ moꝛiendo coꝛ
rũpitur:cnm eius foꝛma ſit edu⸗
cta depotentia materie:mõ mul
ti equi moriebant᷑ ⁊ ſunt moꝛtui
̊ nonſolũ aliqs equuscoꝛruptꝰ
eſt immo multi Simili ter de ge⸗
nerandis qꝛ nullum generãduʒ
eſt ⁊ aliquis equus eſt generãdꝰ
ſcʒ ille qui cras generabitur.igi
tur · ¶ Oppoſitũ arguitur qꝛ op⸗
poſitũ ſophiſmatis eſtveꝝ · quia
oĩs equus eſtvtper indutõnẽpʒ.
gſophiſma eſt falſũ · Rñdet᷑ꝙ ſo
phiſma eſt falſũ Et dicofoꝛina
arguẽdi ñvʒ ·qꝛ examplioꝛi ſup⸗
põe t᷑mĩ ſine diſtributõe nõ ſeqᷣt᷑
ille terminꝰ ſub minꝰ ampla ſup
poſitõne. Mõ ĩ ſecũda pꝛemiſſa
aliquis equꝰ eſt coꝛruptꝰ.ille t᷑⸗
minꝰ equꝰ ampliatur ad ſuppo⸗
nẽdũ ꝓ pꝛeteritis ꝓ pter qð illð
pᷣdicatũ coꝛruptꝰ ẽ pꝛeteriti tem
poris ⁊in ↄcluſiõe nõ ſic ãpliat᷑.
Et itaſłr in ſcðᷣa pᷣmiſſa.aliqͥs e
quus eſt generãdꝰ velgnã bit᷑ ille
terminus equꝰ ampliatur adſup
ponendũ ꝓ futuris ⁊ ñſic ãpliat᷑
inocluſione.ſʒ tñ pᷣcauendumeſt
de illa ꝓpõe.nullũ moꝛtuum eſt.
qꝛ bo:dtltigurri narwu E
iii.

põt eſſe vna dictio /ſcʒ verbũpᷣte ſillogiſmꝰ intercia figura nõ va

ritiꝑfecti tpᷣis· ⁊ tũc hec ſola dic
tio nullũ ſubſtãtiatũĩ neutrogñe
eſſet ſubiectũ ⁊ tũc eſſet flãpꝛo
poſitio:qꝛ valeꝛet iſtaʒ / nihil eſt
mortuũ.Alio mõ hoc totũ moꝛ⸗
tuũ ẽ/põteẽ due dictõnes:ſcʒ eſt
verbũpñtiſ tẽpoꝛis:⁊ moꝛtuum
participiũ.⁊tũc moꝛtuũ :elſlet ſhᷣ
iectum huius ꝓpõnis ⁊ eſſet ꝓ

poſitio concedenda.
¶ Secumdum ſophiſma.
Ullus homo ẽ moꝛtuꝰ.qð

ꝓbatur ꝑ inductõnẽ in oĩ
bus homĩbus· Iterum ꝑſillogiſ

muminpmo modo ſecũde figure
nullũ moꝛtuum eſt aĩal:et omĩs
homo ẽ aĩal:ergo nullus homoẽ
moꝛtuus· Similiter intcia figu
ra ꝑ ſillogiſmũ ad impoſſibłe:qꝛ
omĩs homo eſt animal:quidam
homo ẽ mortuus:g qnoddãmoꝛ
tuũ eſt aĩal ↄcluſio eſt falſa ergo
aliqua pᷣmiſſaꝝ · ſed non maior g
minoꝛ ¶ Sppoſitum arguitur qꝛ
ↄtradictoriũ ſophiſmatis eſtve
rum/ſcʒ aliquis homo ẽ moꝛtuꝰ
ĩmo młti ſũt moꝛtui g̊ ⁊c · Rñde
oqꝙ ſopbiſma ẽ falſũ:⁊ in duc tio
tua ẽ inſufficiẽs ſi fiat ſolũ de ho
mibꝰ qui ſũt:ĩmo oʒ ꝙ fiat deho
mãbꝰ qui fuerũt ꝓ pt᷑ hocꝙ ſubie
ctũ ſophiſmati ẽampliatũ ad pᷣ
terita ꝑ h̊ pᷣdicatũ moꝛtuꝰ. Siłr
ille ſillogiſmꝰ inſcdᷣa figuꝛanon
vʒ:qꝛ bõ in minori ꝓpõnenõerat
ampliatꝰ ⁊ in ↄcłoe ẽ ampliatꝰ⁊
diſtributus · Mõ ex minꝰ amplo
nõ ſequit᷑ ma ꝗᷓ ampũ odiſtribu
tione magis ãpli:vt nõ ſequitur
oĩs hõ curritgoẽaĩalcurrit Sił:

lʒ qꝛ mediũ ſcʒ iſte t᷑miuꝰ hõĩma
ioꝛi ꝓpõe diſtribuit᷑ ſub mĩoriã
pliatõe qꝛ ſolũ ꝓpñtibꝰ.⁊ in mi⸗

noꝛi ſumebatł᷑/ ꝓ maioꝛi ãpliatõe

qr aãplistꝰ erat ad pᷣtita iõ mĩoꝛ
poterat eẽ vᷣa ꝓaliquo pᷣtito ⁊ ñ
ꝓpñji.qr nõ ſedebat ſbᷣ diſtribu
tõe maioris iõ ꝓnullo eodẽ erat
ↄnexio extermoꝝ ĩmedio:⁊ exſo
utõibꝰ illoꝝ duoꝝ ſophiſmatũ
ↄcludẽdũ ẽ coꝛrelarieꝙdictimõi
ſillogiſãdi in pꝛĩa fignra ſecũda

⁊ ᷑cia nõ ſũt foꝛmales. Non eĩ te

nẽt in oĩ matiã łlʒ tenerẽt ſẽꝑ vbi
nulla eẽt ãpliatõ:immo foꝛte ad
huc detmĩs deſancta trinitate in

quibꝰ etiã pᷣmꝰ moꝰ pꝛime figu⸗

ꝛenõvaleret ſhᷣhac foꝛma ſillogi
ſandi / oĩs dens ẽ filiꝰ /oĩs pater
dei ẽ deus: ergo omĩs pater dei

eſt filius.Sed ad faciẽdũ illosſil

logiſmos foꝛmales oꝑtet foꝛma
re/ ꝓpõnes cũ illa additõe quodẽ
vᷣbigr̃a oẽ qð eſt b eſt a.om̃e qðẽ
c.eſt b· ergo om̃e quod ẽ c.eſt a.

Vñ ſi ſic forteſilłusvaleret indi

uinis:verbiga ille eſſet boꝰ ſil⸗
logiſmꝰ/oẽ quod ẽ deus ẽ filius

oẽ qð ẽ pater dei ẽ deus · ergo oẽ

quod ẽ pater dei ẽ filius. Vñ ali
qui negauerũt ↄcluſionẽ qꝛ nega
bant matorem.⁊ alii conceſſerũt
maiorem concluſionem ⁊ totum

qꝛ hec dictio qð eſt in neutro gñe
ſubſtãtiuata eſt terminꝰ ſubſtan

tialis nõ ꝑſonalis de iſtis tamen
nihil aſſero ſed totũ relinquo do
ctoribꝰ nr̃is inſacra theologis

¶Tercium ſophiſma.

R

logſuimtellign
can teligibis
sthinteiollu
nimzehnnulleir
nendininuenten 0
dininuesderutlone
lurſtutcoirr ſ
cvendo ſueseltb
loaregolontes etho⸗
chihrs inpoletlꝛe
ſnse. Antecedescoit
r⸗conſequentia pate
Coaneichricus eine
qucrode Aaporer⸗
quld velnichil. Sie
annchritus igligt
ſilla potenna nichi
elcere ntichriſtus
ſaurdicereantichrit
Nerarpel gaͤtichriſtun
lethocdlceret abſun
ichnſtus egenen⸗ b.
fueſin gentdl
Rglult weclcanmn
ninmn notenor
waegſcdiſne

us: ejgo onis onterci
.Oed ſacetilooſi
8 fomales ogtet fom
ts chllladdltöeqvod⸗
egdeſtb eſta oeqde
go ofe qvodẽ ceſ̃.
ſorteſlk usvalererindi
erdigia Mecherdoſi⸗
ot quodt deusefllins
pater del deus e goi
parerdalifilius. Gial
merüracloſtone genegt
orem. Lali conceſerit
anclſinenennn⸗
ooSctet α
. unmi⸗ ſublian
Conalis deifistalnen
ſedtotirelingvo do
znlacu tber

ſphlima.

Atichriſtus eſt. Pꝛobatur
antichriſtus ẽ itelligibilis
ergo antichriſtus ẽ.Añcedẽs pa
tet quia idem ſignificat ĩtelligibi
le ⁊c[poſſe intelligi.⁊ hec ẽ vera an⸗

tichriſtus põt intelligi cũ per hoc

nomẽ antichriſtus ſignificetur er
go bec ẽ vera antichriſtus ẽ intel
ligibilis · Sed etiã ↄſequentia pʒ
per locum a parte totius in mõ ad
ſuum totum · NHec poteſt ãquis ne

gare illum locumĩ ꝓpoſito ex eo

ꝙ fit determiãtio diminuẽs:quia
uichil pertinet ad diminutõnẽ ali
cuius ꝙſit intelligihłe:cum deus
ſit ſũme intelligiblĩs.Etcum lo⸗
cus a parte totius ĩ mõ nonvidea
tur impediri niſi ꝑ de terminatio⸗
nem diminuentem ex eo ꝙ ipᷣa eſt
diminuẽs de ratione eius cni ap⸗
ponitur:ſicut coĩter ſolet dici. At
arguendo /ſoꝛtes eſthomo moꝛtu
us:ergo ſortes eſt ho. Item anti
chriſtus ẽ in potẽtia ergo ãtichri
ſtns ẽ. Antecedẽscoĩter concedi
tur · conſequentia patet quia ſi di
co antichriſtus ẽ in potentia:ego
quero de illa potẽtia vtrun eſt ali
quid vel nichil.Si ẽ aliquid tunc
antichriſtus ẽ ĩ aliquo ergo eſt.⁊
ſi illa potentia nichil ẽ tunc eque
ẽ dicere antichriſtus ẽ in potẽtia
ſicut dicere antichriſtus eſt in chi
mera:vel ꝙaãtichriſtus ẽ in nichi
lo.⁊ hoc dicere ẽ abſurdum. Iteꝝ
atichriſtus ẽ generabilis:ergo ꝑ
cõuerſionẽ generabile eſt ãtichri
ſtus ex quo ſequiturꝙantichriſtꝰ

eſt:quia pꝛedicatum appellat ſuã
rationem pꝛo tempoꝛe verbi · Re

ſpondeo ꝙſophiſma eſt falſum.

Et tunc ad pꝛimaʒ pꝛobationem
ego concedo ꝙ antichriſtus eſt in⸗
telligibilis.ſed nõ ſequitur ꝙ an⸗
tichriſtus ẽᷣ.quia hoc pꝛedicatũĩ
telligibilis:eſt uomen potẽtie qð
ſupponit pꝛo eo qnod poteſt eſſe/
licet non ſit:⁊ ſic ſubiectum et pꝛe
dicatum bene ſupponunt ꝓ eodẽ
ideo pꝛopoſitio eſt vera.ſed ĩ illa
antichriſtus eſt:ſubiectum ꝓnul
lo ſupponit:quia pꝛedicatum nõ
permictit ipſũ ſupponere pꝛo his
que nõ ſuut.ideo pꝛopoſitio ẽ fal
ſa. Sed obiicitur:qnia non eſt de
terminatio dimi nuẽs que debeat
impedire locum atoto in modo.
Item er ſi impediretur conſequẽ
tia:hoc eſſet ꝓpter ampliationem
ſed nulla eſt ampliatio quis ſubie
ctum ẽ terminus ſingularis:cuiꝰ
ſuppoſitio ampliari nõ poteſt · cũ
nõ poteſt ſupponere niſi ꝓvno ſo
lo.Ad pꝛimam obiectionem dicẽ
dum eſtqnon ſolum determinatõ
diminuens immo etiam determi
natio amplians impedit cõſequẽ
tiam.ſicut pꝛoceſſus ab amplioꝛi
ſine diſtributione ad miuus am⸗
plum·. Sed ad ſecũdam obiectio⸗
nem ego concedo ꝙ nõ eſt ibi pꝛo
pꝛie ampliatio huius termini an⸗
tichriſtus:nec ẽ ꝓceſſus a magis
amplo ad minus amplum . ſed eſt
quod peius valʒ a termino ſuppo
nẽte pꝛo aliquo ad teꝛminum pꝛo
nullo ſupponẽtem.Ad aliam con
cedo ꝙ antichriſtus eſt in potẽtia
ad illum ſẽſum ſolum mõ ꝙ anti
chriſtus poteſt eſſe.⁊ non quia ſit
in aliqua re que vocetur potentia
ideo non eſt bene vrogald locutlo.
i

2
☛

Ad aliam ego dicoꝙnõ ẽ bona 2 valet argum ẽtũquia deficit rõne

—

uerſio anti chriſtus eſt generabl

8 appellatiõis.Ham iſte terminus

ergo generabile ẽ antichriſtus qe equus ſ enex ĩ minoꝛi ꝓpõne ap⸗

in ancedẽte ꝑmittitur iſte termi⸗ pellat ſenectutẽ ſub diſ iunctione
nus ãtichriſtus ſupponere ꝓhis ꝓP tempoꝛe pñti vel futuro.⁊ ĩ cõ

que poſſũt eſſex non ſunt:in ↄñte cluſi lone ſoluũ ꝓpñti.ideo pcedit᷑

aute nõ ꝑmittitur ſed opoꝛtet ſi

cõuertere. ergo generabłeẽ vłpo nõ valet ↄſequẽtia. ideo infertur
teſt eſſe ãtichriſtus Et illa anti⸗ coꝛrelarie ſi icut pꝛius ĩferebatur D

adiſiũcto ad ꝑreʒ eius quo inodo

chriſtus generabitur:debʒ puerti ꝙ illi modiſi illogiſandi nõ ſũt foꝛ
ergo quod generabitur eſivel erit males.niſi ꝓpõnes foꝛmentnur cũ

antichriſtus.ſicut etiaʒ equus eſt
moꝛtuus:ergo moꝛtuũ eſtvel fuit
equus .
Duartum ſophimm.
Vnis equus ſenex ẽ moꝛi⸗
turus ponendo ꝙnõ ſint nec dece
tero erunt niſi duo equi qui ſunt
vel erunt fauellus ⁊ inoꝛellus.⁊=
illiambo ſint iuuenes tñ ſeneſct
⁊tunc moꝛiẽtur:⁊ponitur cũ hoc

deus miraculoſe omnia alia cõ

ſeruabit eternaliter.⁊ ꝙ decetero
nihil aliud ſeneſcet nibil etiã mo
rietur. Et tunc ꝓbatur ſ- ophiſma
qꝛ omĩs qui eſtvel erit equꝰ ſenex
eſt moꝛiturus:vt patet ꝑ caſuʒ.er
go omis equus ſenex eſt moꝛitu⸗
rus:⁊ gpparet ↄña ab equiualete
ad equiualẽs. ſ Oppoſituʒ argu
itur:quia omnis equus moꝛiturꝰ
eſtiuuenis:vt patet per caſum.et
omis equus ſ enex eſt equus moꝛi
turus.vt ponitur in caũ.ergo oĩs
ſener ẽ lunenis. hic eſt ſillogiſm⸗
inpꝛi mo mõ prime figure.et t̃ o⸗
cluſioðs falſ. az impoſiibilis.ergo
⁊aliqna pꝛemiſſe qꝶ ⁊ nõ maioꝛ:qꝛ
ↄſonat caſui ergo minoꝛ qne ẽ ſo
phiſma ẽ falſa. Reſt põdetur ꝙ ſo
phiſma in caſu poſito ẽveruʒ:nec

illa additione quod ecc.
. Quintũ ſophiſmags.··
ODeruptum eſt generãdum 2

? generãdũ eſt coꝛruptum.

Pꝛobatur qꝛ pꝛedicatũ qð eſt ge

neraãdum ampliat ſubiecium.cuʒ

ſit futuri tẽpoꝛis ad ſi upponẽduz
ꝓfuturis.ideo iſta ꝓpõ coꝛruptũ
eſt generãdũ va let iſta.qð eſt vel

erit coꝛruptum eſt generadum. et
hecẽ vera ꝓilla ſecunda ꝑte diſiũ
ctiue.Nam aliquid erit coꝛruptũ
quod ẽ generanduʒ vt equus qui
cras gnabit᷑.ergo ſophiſmaverũ
Et ſimiliter arguitur ꝙ hec eſt ve

ra generandum eſt coꝛruptũ quia

Ppter ampliationem ipᷣa equiua⸗
let iſti:quod eſt vel fuit geuerãdũ
eſt coꝛruptũ.quod ẽ verũ de eqno
Ariſtotelis.ille em̃ fuit generadꝰ
ettamẽ ẽ coꝛruptus. Sed oppoſi⸗
tum videtur determinaſſe ariſtote
les ĩ fine ſecuudi de geneartõe.qꝛ
impoſſibile ẽ vt dicit coꝛruptũ re
uerti idem in numero.⁊ tamen re

uerteretur ſi generaretur.ergo ſo

phiſma eſt falſũ. Iterũ nullũ qðẽ
coꝛruptũ ẽ generãdũ. ſed omne
coꝛruptum eſt coꝛrupt ũ:ergo nnl
lum coꝛruptum eſt generandum

ſeharreſpiuz retern
cgoterminlno peoe
nnt.ideo ludinn.
ng ichimen
batum. Ad peini rar
goſtiduogllac en
Poteſt generarl.quiau
iſt eleconmrumpo⸗
iii enaz verü eſt coꝛ
ribltur auls uoge
mrun generabltur ſec
faleconnptumdegenen
coꝛruplupot regtarie
meegenerunci gui⸗
ſet aſti ninoeſe
nſtertlia NMe regen.
tinpoſſbkenann

—

Peſelennöne loqued

a plllaſecunda gediſiß
m altqulc entconpi
enerenduz yteqlus ul
bik ergo ſophiſnnapeii
er arguitur gbecchre
mdum es coruptüqutn
nplianonemißgegulu⸗
lvod et vel fir generici
Prü. guode verüdeeqn⸗
lis. leem fut genenic
corruptus. Seophoſ⸗
urdeterminaſſear hore
cuudi degencatoe⸗⸗
lec tdict coꝛuptre

ninnumerotamenſe
ceneraretur eſgol 0.

ſi Nernulüe
Sali ſün
cougtͦeſgon

un d geneſmnun

V A„

Iterum iſte terminus generandũ dico qĩ dicto ſophiſi mate veꝝꝑ ẽq
non ſupponit niſi pꝛo generandis ille ter minꝰ coꝛruptũ non ſi uppo⸗
nec iſte terminꝰ coꝛruptum niſi ꝓ nit niſi ꝓcoꝛruptis.ſed hoceſt cũ

iſte te rminus generandũ non ſi up ſolũ ꝓhomĩbus ergo ſupponit ſo

„.

ponit niſi ꝓfuturis que nõdũ ſũt lum pro his que ſunt hoĩnes. IHã
vel fuerũt.⁊iſte terminus coꝛruꝑ ſicut iſti termini intelligo ſignifi⸗

tũ nõ ſuppoĩt ꝓ his que fuerũt cũ care aipliant ad pꝛeterita poſſi⸗

ſit participiuʒ pꝛeteriti tempoꝛis bilia et futura. Ita etiam iſte ter⸗
ergo termini nõ ꝓ eodem ſuppo⸗ minus ſupponere.Ad aliam eodẽ

batuim.Ad pꝛimã ratõnem in op⸗ ſolum ſupponit ꝓhis que ſuntz
poſitũ dico ꝙiſta ẽ vera coꝛruptũ fuerunt ſed etiã ꝓ his que eruntz
poteſt generari.quia quod ẽvł po nendum fuerunt ꝓpterhoc ꝙipßaa
teſt eſſe coꝛruptum põt genezari erunt coꝛrupta.Sed tu dicis quõ
⁊ ſic etiaʒ verũ eſt ꝙ coꝛruptuʒ ge ergo ſaluabitur iſte modus i gni
uerabitur quia quod ẽ vł erit coꝛ ficãdi huius termini coꝛruptũ:q
ruptum generabitur.ſed iſte ſunt eſt preteriti tempoꝛis.Dico bñn
falſe coꝛruptum regenerabitur vł ſaluabit᷑.qꝛ futura,/p qbus ſuppo .
coꝛrupꝑtũ põt reguãri.vel coꝛrup nit erunt tũc pᷣterita q erũt coꝛꝛru
tũ ẽ regenerandũ.quia hoc ſigni pta. VUnde ſi ego dico Ariſtoteles
ficst ꝙ poſt qᷓ; pꝛimo eſſet genera⸗ fuit generãdus.iſte terminus Se⸗
tum iteꝝ alia vice regeneraretur: nerãdus qui eſt futuri teinpoꝛls:
quod eſt impoſſibłenaturalit᷑. Et bene retinet ſi ignificatöeʒ qꝛ ĩ tꝑe
ſic de reiteratõne loquebat᷑ ariſto ſigifieato ꝑ hoc vᷣbũ fuit ariſtote⸗
Ad ſecũdani ↄcedo ꝙhec eſt vera les ad huc erat futurus.
nullũ quod ẽ coꝛruptũ ẽ gnandũ ¶ Sextum ſ. ophiſma
qꝛ illud pꝛimũ eſt ꝓhibet amplia Oꝛtes iunenis fuit diſputa
tionẽ huius termini coꝛruptũadd turꝰ ponẽdo caſũ ꝙ ſoꝛtes
futura.Et ↄcedo etiã miõꝛem.qꝛ qui fuit ſuuenis mõ ceit ſenex:⁊ꝙ .
omme coꝛruꝑtum eſt coꝛruptũ ſed nũqᷓ; diſputauit neqʒ diſputat ſed
ↄcluſio male infertur:qꝛ deberet cras niſputabit.tunc ꝓbat᷑ qꝛ ꝑp
iferri ſin exigẽtiã maioꝛis cũ illa apliationeʒ ſi ubiecti ſophiſma eqͥ 1,
additõe qð eſtſcz· ergo nulluʒ qð ualet iſti ꝓpõni:qui eſt vłfuit ſoꝛ
coꝛruptũ ẽ generãduʒ.Ad aliaʒ tes iuuenis fuit diſi putaturꝰ⁊ hoc

eſt v⸗ꝝ · ¶ Oppoſitum argnitur qꝛ
quicũqʒ fuit diſputaturus:ipᷣe di
ſputatvł ipᷣed iſputabit vel diſpu
tauit.ſoꝛ tes iunenis fuit diſputa
turus. g ſoꝛtes iuuenis diſputat
vel diſputabit. ꝓceſſus eſt bonus

⁊ pↄcluſio eſt falſa:ergo aliqua pꝛe

miſſarſi eſt fała ſed nõ maioꝛ ergo
mĩoꝛ que erat ſophiſma · Tũc ego
ꝓboꝙↄcluſio ſitfalſa:quia falſũ
eſt diſputat ꝑ caſũ.ſed etiaʒ fal
ſũ eſt ꝙſoꝛtes iuuenis diſputabit
quia equiualʒ iſti qui ẽvel erit ſoꝛ
tes iuuenis diſputabit.quod totũ
ẽ falſum vt patʒ per caſuʒ · Reſpõ
deoꝙ ſophiſm a eſt veruʒ Sed ad
umpꝛobatõem dicunt aliquiꝙſil⸗
logiſmus ille nõ eſt bonus:qr ſub
iſto diſtributiõ quicũqʒ:quod eſt
diſtributiuũ ſubſtãtie ſumitur ter
minus de alio pᷣdicato quod eſt in
cõueniẽs vbi eſt ampliatio:tamẽ
ſaluo melioꝛi indicio.ego credo
ꝓceſſus illeq;tũ ad ſillogiſmũ ſit
bonus.qꝛ ſub diſtributiuo ſubſtã
tie cõuenienslẽ ſumere quẽcũque
t erminũ ſubiicibilẽ.ſiue ſit ãplia
tio ſiue nõ ·dſimõ nõ mutetur am
pliatio in pᷣmiſſis⁊ in concluſione
Verbigratia nõ ſequitur quicqͥd
vidi video.albũ vidi·ergo albuʒ
video.quia ĩ cõcluſione aufertur
ãpliatio· Sʒ bene ſequit᷑:quicqͥd
vidi comedi:albũ vidi:ergo albũ
comedi · Mõ in ꝓpoſito non mu⸗
tatur ſpliatõ. Pꝛopt᷑qð ſcienduʒ
eſtꝙin iſta ꝓpõne:ſoꝛtes inuenis
fuit diſputaturus ſubiectũ ampli
atur ad pꝛeterita et ad futura · Di
co ad pꝛeterita ꝓpter hoc verbuʒ
fuit.dicoa d futura ꝓpt᷑ hoc ꝑtici⸗

— —

pium diſputaturus:ideo Epat itõ
illa valet iſtaʒ.qui eſt vel fuit vel
erit ſoꝛtes iuuenis fuit diſputatua
rus Et its etiã ĩ maioꝛe iſte termi
uus qᷣcũqʒ:ãpliatur ad pꝛet᷑its et
ad futura:⁊ ita etiam in ills cõcln
ſiõe ſcʒ ſoꝛtes iuueuis diſputauit
vł diſputabit · ſubiectũ ampliatur
ad preteritazad futura ꝓpter iſta
verba diſputanita diſputabit. Jcõ
ↄcluſio iſis valet iſtam qui eſt vel
fuit vel erit ſoꝛtes iuuenis diſpu⸗
tai diſputauitvel diſputabit · ⁊ eſt
vera⁊totus ſillogiſmꝰ bonꝰ. Vſi
notandũ eſt ꝙↄcluſio eſt cathego
rica de pᷣdicato diſiuncto.ſed iſta
diſiüctiua bene eſt fal ſa. Soꝛtes
iuucnis diſputat vel ſoꝛtes iuue⸗
nis diſputauit vel ſoꝛtes iuuenis
diſputabit · qꝛ nulla cathegoꝛicaꝝ
illius diſiũctiue reſeruat amplia
tioneʒ que erat in pꝛemiſſis. Una
em̃ dimittit ampliatõeʒ de fnturo
et alis dimittit ampliationem de
pꝛeteritoꝛtertiavtrãqʒ · Sed ſi in
illa cathegoꝛica ð futuro tu pone
res a mpliatõnem que erat in pꝛe⸗
miſſis ipᷣa eſſet falſa ſcʒ iſta.qui ẽᷣ
vel fuit vel erit ſoꝛtes iuuenis di⸗
ſputabhit ·
¶ Septimum ſophiſma·

On eus intelligitnr.· Pono
ꝙ ꝓpoſitio ſit affirmatius
de ſubiecto infinito ·tũc pꝛobatur
ſophiſma quia tales termini infi⸗
niti reſoluũiur ſic·quia idemvalʒ
dicere nõ homo currit / ſicut dice⸗
re qnod nõ ẽ bomo currit.⁊ equi⸗
ualet dicere non ens intelligitur⁊
dicere quod nõẽ᷑ ens intelligitur.

Gttoſo ſupponcre pomm.
ibo np lopoebat ſial.

a. Meoinhꝛc ppoſiti

0o telligttur :iſte tem
pöns pnulloßſenteten
immoſoppöltauteni po
Nleo gnlo ſvhponitaf
Poſitofaln⸗ Erdicogi⸗
qvolet noneusuneligi
ſoneno inteligikulnp
unetureſeningo infin
huſennn Jaro rinet
ſop Meeleuti9 t futuri⸗
lefooneelenngnocn
Alſtellait. S ergopreſ.

tdiſouraultvelſontesinne
uabit enullacahegeen
s diſtücgivereſeruarangit
cz que eratinpꝛemiſſis Ni⸗
bmittit ampliatöczdeffinn
ladimitrit amphanonemn
ritortertiaytriqz. Qed ſiln
begorica fmnuro tupon
mglatönemuecratine
neniſſln
fuit vel enut ſores ienond

Sed hec ſcda eſtvera · qꝛ antich⸗ ens erit · illa euim ẽ falfa⁊ tamẽ
riſtus qui nõ eſt ens intelligitur. hec eſtvera /quod non eſt enserit
¶¶ Oppo ſitũ arguitur · qꝛ iſte ter⸗ ¶ Sed contra iſtam determina⸗
minus non ens ꝓnullo ſupponti. tionẽ obiicitur foꝛtiter qꝛ ĩ iſta ꝓ
⁊ tamen ꝓpoſitio affirmatia ẽ fal poſitione:quod non eſt ens intel
ſa ſi ſubiectuʒ ꝓnullo ſupponat ligtitur / vel etiã:quod nõ eſt ens
nat ergo Rñdeo ꝙſophiſma ẽ fal erit:iſtud verbũ eſt:reſtrĩgit iſtũ
ſum.qꝛ iſte terminꝰ nõ ens ꝓnul terminum quod: vt nõ ſupponat
lo ſupponit quod ſic patʒ ·qꝛ illð niſi ꝓhis que ſunt.deinde de om
verbum intelligere vel intelligo ni quod eſt falſum eſt dicere ꝙ ip
eſt ampliatiuũ ſuppõisad pᷣt᷑itaz ſum non eſt ens Igdeo hoc totale
ad futura:ĩmo etiaʒ ad omĩa poſ ſubiectumquod non eſt ensimpli
ſibilia: Ideo ſi dico non ens ĩtel cat contraditionem:ideo ꝓ nullo
ligitur hoc nomẽ ens indiffereut᷑ ſupponit VUerbigratia. Hoc totũ
ſupponit ꝓ omni entepᷣrerito vel /homo qui nõ eſt homo/ ꝓnullo

futnro vel poſſibili · Sʒ regulaeſt
ꝙnegatio infinitans addita ali
cui termĩio ꝓhibet ſuppõnẽ ꝓ oĩ
bus. ꝓquibus ſupponebat.⁊ fa
cit ipſũ ſupponere ꝓ omnibus ꝓ
quibꝰ nõ ſupponebat ſi alqua ſit
talia. Ideo inhac ꝓpoſitione nõ
ens intelligitur:iſte terminus
nõ ens ꝓ nullo pᷣſente pᷣteritovel

futuro ſuppõit aut etiã poſſibili

Ideo ꝓnullo ſupponit.⁊ ſic ẽ ꝓ
poſitio.falſa.Et dicoꝙ ille due ñ
equalẽt / non eus intelligit᷑.et qð

nonęæens intelligiquia ꝑ hocver

bum eſt tu reſtringis infinitatem
ad pꝛeſentia. Ideo reãnet ſuppo
ſitio/ ꝓ pꝛeteꝛitis ⁊ futuris.⁊ ſic
iſta eſt concedend a:quod none ſt
ens intelligit᷑. Si ergoꝑreſolnti
onẽ̃ debemus dar equiualẽte in
iſtinon ens intelligitur illa ẽ tał
qdᷣnon eſt nec fuit:nec poteſt eſſe
ens intelligitur.⁊ iſta eſt falſaſi
cut erat ſophiſma Eodeʒ mõeẽ t
dicẽdum deiſta ꝓ poſitione:non

upponit· Item etiam li aliquid
quod non en ens:ꝓ nullo ſuppo⸗
nit.⁊ cum idemvalet dicere quod
non eſt ens:⁊ aliquid quod non ẽ
ens· ergo bec eſt falſa:qð non eſt
ens iutelligitur.vel quod nõ ens
erit quia ſubiectũ ꝓ nullo ſuppo
nit · Ad hoc ergo dico vt pꝛius ꝙ
iſteſuntvere ¶ Pꝛopter quod ſci
endum eſtꝙtales ꝓ poſ itiones ſi
ue talis ꝓ poſitõ non eſt perfecta
niſi perhoc quod intelligitur ſcʒ
quod non eſt erit · vel quod non e⸗
rit intelligi. Pꝛopter duo.pꝛĩio
quia ponitur ibi iſtud relatiuum
quod ſine antecedente · Secundo
quia ibi ſunt duoverba quibꝰ nõ
poteſt vnicus nominatiuus red⸗
dere ſuppoſitum. Ideo ops ſup⸗
plere quod non eſt erit· ideſtali⸗
quid quod nõ eſt erit mõ in hac ꝓ
poſitioue iſte rerminꝰaliquid nõ
cõſtruitur cum boc verbo eſt:ſed
cũ hoc vᷣbo erit.iõ nõ reſtrĩgit᷑ ad
pᷣſentia:ſed ampliatur adfutura

Deinde etiã lʒ iſtud relatiuũq cõ cũſi eſt videlicet dicẽdo quicquid
ſttruat᷑cũ hoc verbo eſt.tñ ꝑ ipᷣm erit ſpᷣm ẽ. Etiõ iſte terminus qͥc
nõ reſtringit᷑ad pñtia:qa cõdieio quid ampliatur ad futura.⁊ per
relatiui ẽꝙ ſupponat ſicut ſuũ an ↄñsſuũ rłm ſcʒ illa dictio ipʒ Et
tecedẽs. Ideo hoctotaleſubiectũ ſic ĩſtantia ẽ Ziſtam ꝓpõnẽqcq̃ͥd
aliquidqð non ẽ ensbñ ſupponit erit eſt / q;tum adomnia futura q̃
ꝓ aliquo nõ pñte ſʒ futuro:ideo nondum ſunt.ſed econuerſo eſt ĩ
ꝓpõ erit vera·Et ita etiã ſi dice⸗= iſta / omne quod erit eſt:qꝛ li om
ret᷑ ꝙ illa ẽ vera hõ qui nõ ẽhomo ne conſtruituꝛ cum hoc verbo eſt
erit: vel hõ qui nõ ẽ hõ in telligit᷑ et reſtringitur ad eaque ſunt:⁊ ꝑ
qꝛ ille terminꝰ hõ bñ ſupponit ꝓ conſequens illud relatiuũ quod
homibus futuris qui nou ſunt. reſtringitur eodẽ modo.ergonõ
¶ Qctauũ ſophiſna. ſupponũt niſi/ꝓ his q̃ ſuut etom
Mne quod erit eſt:vel etiã ne tale eſt·ideo omẽ qð erit ẽ · Et
omne quod erit ens ẽ ens. ſic concluditurꝙoẽs tales ſũtve
pꝓbat᷑ ex dictis qꝛ hec dictio omẽ re / omne qð fuit eſt:et oẽ qð põt
non ↄſtruitur cũ erit ſʒ cũ ẽ ergo eſſe eſt.Sed iſte ſũtfalſeö/quicqᷣd
reſtringiturad pñtia ⁊nõ amplia fuit eſt:vel quicqͥdpoteſt eſſe ẽ et
tur adfntura. Et ita etiã hocrela qꝛ uõ bene ↄſiderantibꝰ dictam
tiuũ quod eodẽ modo ſupponitg̊ diuerſitatem iſtevidẽtur eqpolle
hoc totale ſbᷣiectũ oẽquod erit nõò re illis:ideo pꝛĩa facie ille appa⸗
ſupponit niſi ꝓ illisqui erũt et iã rẽt falſe ſicut iſte.Et itaſi ił rin/ꝓp
ſunt Modo de om̃i tali veꝝ eſt di poſitionibꝰparticularibꝰ ego di
cere ꝓipᷣm eſtergo hec ẽ vera/om coꝙ iſta eſt vera / aliqͥd ert qð nõ
ne qð eritẽ.Et ſimiłr argueret᷑õ eſt.⁊ iſta ẽ falſa/aliquidqð erit
iſta / oẽ quod põt eẽ eſt ꝙſit vera nõ eſt · ¶ Ad rationes ĩ oppoſitũ.
¶ Oppoſitũ arguit᷑:qꝛ aliqͥd erit Ad pꝛimã dicitur cõcedendo an·
vt antichꝛiſtusquodotñ nondũ ẽ tecedens:ſcʒ aliqͥd erit quod nõ⸗
ergo non oẽ quoderit ẽ.Iteʒ om dũ t᷑:⁊ nego cõſequẽtiã.ĩmo dʒo
ne quod erit ẽ:antichriſtuserit ̊ cludi ergo nõ qnicquid erit ipʒʒ õ
antichriſtus ẽ. ↄcło ẽ ſalſa ̊ ali ¶ Ad aliam dicoſillogiſmꝰ nõ
qua pᷣmiſſaꝝ nõ minoꝛ g̊ maioꝛ q̃ vʒ:qꝛ tu nõ ſumis minorẽ ſub di
eſt ſophiſma·. Itẽ iſtevidet᷑ equa ſtribucõe maioꝛis:qꝛ tu ſumis ĩ
lere quicquid erit ẽ ⁊ õe qð eritẽ minoꝛi ꝓfuturo ꝓpter ampliatio
ſed pᷣma non põt ↄcedi eẽ vera g̊ nẽ:⁊ non eratdiſtributio ĩ maio⸗
nec ſecũda · Rñdeo ꝙ ſophiſma ẽ ri niſi ꝓpñtibus.Sʒ ſi in minoꝛi
verum:⁊ tamẽ hec eſt falſa/quic diceres reſtrĩgẽdo ad pñs ꝙanti
quid erit eſt:qꝛ valde dꝛũt.hHam chriſtus ẽ quod erit:tũc ſillogiſ⸗
bec dictõquicquid conſtruit᷑ cuʒ mꝰde neceſſitate ẽ ↄcludes:ſʒ mi
horꝛaoc ver bo erit:⁊ opoꝛtet ſubintel noꝛ eſt falſa.Advltimã rõnẽdic⸗
ligere relatiuũ quod cõſtruatur tũ eſtꝙ ille non equipollent.

dißcicauur ite termi

ills hono generand⸗

heſpodeoconcluſtoes
gAic termin nonſicco
quia vnlnerſliter de⸗
turdeſeinuicem media
verboeſ ſinealiaaddi
lqomis hoeſt riſbil
lonof̃eriſiblle eſt hon
Nvebatur antchriltu
lsttanennoͤel hoͤt
loblicit.uia nidenn
Eyeromneniſiblle et⸗

clecdaembüt

nadſpntiſoli,

ſt tollenneledtce

eübbi

s:geopigficfelleiny
ſeſiantike⸗ Etinſim
mub'arnaulanbbeo
aeſtyena aliden gͤi
Ra ranones i oppoſiii
ni dictur cöcedendoen
rſczalic ent quod nͤ⸗
egocoſequetli imoch⸗
go n qnicquldertlzi
luam dicoqſillog /n⸗no
unöſumis minort ſbd:
e nuions e tn ſunſsi
pfumo gte unpleti
catdlinibunoinulo⸗
inbus Gjſi mhoꝛl
trigidosd pfoant
uoletlitſllonſſ
ſirei llles in

„ 27, RH

Zaplimi oedic⸗
non Autpolent⸗

Nonũ ſophiſma· L
Omo? riſibile ↄuertunt᷑⸗
id eſt iſti ᷣmini hõ ⁊ riſibi

B le ↄuertunt᷑. Pꝛobatur: qꝛ riſibi

le ponitur ꝓpꝛia paſſio homĩs ⁊
ꝓpꝛia paſſio cõuertit᷑ cũ ſuo ſub
lecto cuius eſt ꝓpꝛia paſſio · Op
poſitũ arguitur.qꝛ de aliquibus
vere dicitur riſibile de quibus ñ
vere dicitur homo ergo non ↄuũᷣ⸗
tũtur.ↄña videtur notxa añs pʒ ·
quia riſibile eſt nomẽ potentie

ſignificat em̃ idem ſicut poſſibłe

ridere ideo ãpliat ad ea q̃ poſſũt
eſſe ⁊ non ſũt. Unde antichriſtꝰ
eſt riſibilis quia poteſt ridere in
mo etiam forte multociẽs de fac
to ridebit qð nõ faceret ſi nõ poſ
ſet ridere Sic ergo deantichriſto
⁊ deoĩ homine generando pꝛedi⸗
cat᷑ iſte kminꝰ riſibile · qꝛ oĩs hõ
generãdꝰ eſt riſibils ſed de nullo

tali pᷣdicatur iſte termiuꝰ hõ qꝛ

nullus homo generandꝰ eſt hõ.
Reſpõdeo ꝑconcluſiões Pꝛĩa ẽ
qꝙdicti termini non ſic conuertũt᷑
quia vniuerſaliter vere a firman
tur de ſe inuicem mediante hoc⸗
verbo eſt ſine alia additiõe · quia
licʒ omĩs hõ eſt riſibilis· tamen
non om̃e riſibile eſt homo ·qꝛ ſic
arguebatur:antichriſtus eſt riſi
bilis ⁊ tamen nõ eſt hõ· Sed ali⸗
qui obiiciũt·quia videtur ꝙ hec
ſit vera omne riſibile eſt hõ·qui
a riſibile ꝑhoc verbũ eſt:reſtrin⸗
gitur ad ſupponẽdũ ſolũ ꝓhisq
ſũt · Ideo idemvaletdicere /om⸗
ne riſibile eſt hõ:et dicere omne

riſibile quod eſt eſthõ·: Sed hec

„

ſecunda eſt vera:ergo prima eſt

CaR

vera. Reſpõdetur ꝙ participinʒ
preteriti tẽporis qð eſt ſubiectũ
in ꝓpõne nõ poteſt reſtringi ꝑ co
pula vel pᷣdicatũ ꝓpõnis qui ſup
ponat ꝓpꝛeteritis:quia ꝓpt᷑ co
pulam vel pꝛedicatum non per⸗
dit ſuũ moduʒ ſignificandi Ita
etiam nec nomen porentie ſic ꝛe⸗
ſtringitur quin ſnpponebat pꝛo
his q̃ poſſunt eſſe licet non ſint.
Tamen quilib et terminꝰ poteſt
reſtringi per detninatõ em ſibi
appoſitam vt ſi dico hõ albus
curꝛit hõ nõ ſupponit ꝓ omibꝰ
hoĩbus ſed ſolum ꝓillis qui ſũt
albi.Si militer ſi dico /homo qͥ
heri currebat comedit·hõ cum
illa additõne nõ ſupponit ꝓ om
ni hoĩe · ſed ſoluʒ ꝓhis qui heri
curr ebant · Item etiam dicẽdũ
eſt ꝙ iniſta ꝓpõne riſibile qð eſt
eſt hõ· riſibile reſtringitur per
iſtã determinatõnemquod ẽſi bi
ad iunctaʒ.⁊ nõ ſic reſtringr̃ in
iſta:riſibile eſt hõ · ¶ Secunda ↄ
cluſio eſt dicti tmini ↄuertũtur
ſcdm̃ vniuerſaleʒ pᷣdicatõnem ð
ſe inuicem cũ iſta aditõne qðõ eſt
quia per illam additõnem aufer
tur ſuppoſitio riſibilis pro quã
to excedebat ſuppõneʒ hominis
Verbi gratia:omne ꝛiſibile qð ẽ
eſt hõ ⁊ omĩs hõ qui eſt, eſt riſi⸗
bilis. Tertia ↄcluſio eſt ꝙetiam
dicti termĩ eſſẽt ↄuertibiles cuʒ
iſta additõe qð fuit.reſpectu hu
ius ver bi fuit ⁊ cũ iſta additõne
qð erit reſpectu huiꝰ verbi erit
⁊cũ iſta qð põt eẽ reſpectu huiꝰ
verbi põt eſſe · Neꝛbi grã · oẽ riſi
bile qð fuit fuithõ · et econuer

ſo.⁊ om̃e riſibile qð erit erit hõꝛ
omme riſibile quod poteſt eſſe po
teſt eſſe hõ:⁊ ecõuerſo. Quarta
ↄcluſio ꝙſicut aliqð ẽ riſibile qð
nõ eſt hõ · ita fuit aliquod riſibłe
qð nõ fuit homo:⁊ aliqᷣd erit riſi
bile qð nõ erit hõ:ſedquicqͥdpõt
eſſe riſibile poteſt eſſe homo:Et
hec quarta ↄcluſio patʒ qꝛqnan
tumcũqʒ amplũ eſt riſibile tantũ
ampliatur hõ ꝑ hocverbũ poteſt
pꝛima auteʒ ⁊ ſecũda patẽt quia
anti chriſtus eſt riſibilis ⁊ fuit ri
ſibilis · qq tamẽ nec eſt hom o nec
fuit hõ.Tercia etiã clauſula pʒ
ꝑ hoc ꝙmulti hoĩes poſſunt cre⸗
ari qui numq; creabũt᷑ ⁊ ſicut illi
poſſũt eſſe ita poſſunt ridere.ide
o riſibiles ſunt et erũt etiã ꝛiſibi
les:qꝛ nõ opoꝛtetꝙ cras deſiciat
potentia ad eoꝝ creationẽ᷑ · ergo
illi erũt riſibiles ⁊ nũqᷓ; erũt ho⸗
mines.¶ Quinta ↄcluſio eſtq iſte
ſuut vere:om̃e quod eſt riſibile ẽ
homo:omne qð fuit riſibile fuit
hõ/⁊ om̃e quod eꝛit riſibile erit
hõ ſed non ſic de quicqᷣd · Et hec
pñt patere ex pᷣoꝛe ſophiſmate.
¶ Decimũ ſophiſma.i
Ortes moꝛietur hodie.po
ſitoꝙꝑ hanc totam diem:
immo ⁊ ꝑ vnũ annũ integꝝ poſt
ipᷣe viuet ſanꝰ.⁊tũc per caſũ ap
paretꝙ ſophiſma eſt falſũ:qꝛ per
caſũ nec hodie nec cras moꝛiet᷑ ·
¶ Sʒ arguitur ꝙſophiſma ſit ve
rum:quia iſta ꝓpõ ſoꝛtes moꝛi.
etur hodie:eſt ꝓpoſitõ de futu⸗
ro.ideo eſt ver a:ſi aliqñ ĩf uturo
ꝓpoſitõ de pñti ſibicoꝛreſpõdẽs
erit vera· et tamen ita erit.quia

pono ꝓꝙ moꝛiet᷑ inpꝛima die anni
futuri.⁊ tũc iſta dieveꝝ erit dice
re depñti/ſoꝛtes moꝛietur hodie
ergo ſophiſma eſtverũ.Rñdet᷑ꝙ
ſophiſma eſt falſũ per caſũ poſi⸗
tum.qꝛ iſte terminꝰ hodie eſt ter
minꝰ diſcretus ſupponẽs ſolũ ꝓ
hac die demonſtrata · Sicut hic
hõ ꝓboc hoĩe · Unde idem valet
dicere hodie ⁊ hac die·vñ demõ
ſtrando ſoꝛtem:iſte terminꝰ hic
homo ſupponit ꝓ ſoꝛte ⁊ nõ põt
ſupponere ꝓaliqͥ alio ſcᷣm iſtaʒ
demõſtrationẽ Id eo nonpoteſt
ꝑ aliquo d verbũ vel pᷣdicatum
ampliari ad ſupponèdũ ꝓalio ⁊
ita etiã demonſtrato hoc die iſte
terminꝰ hodie nõ poteſt ꝑ aliqð
vᷣbũvel pᷣdicatũ ampliari ad h
ꝓalio die teneatur:ſed cuʒcras
demonſtraueris aliã diẽ per illũ
terminũ hodie tũc ſupponeret/ꝓ
alia die.ſicur iſte ᷑minꝰ vocalis
hic hõ nõſᷣm demõſtratõnẽ ſoꝛt:
ſupponeret ꝓalio qᷓ; ꝓſoꝛte ſiue
reſpectuverbi pᷣtericivł futurivł
alterius cuiuſcũqʒ tẽpoꝛis Sed
demõſtrato platone:iſtevłtalis
terminꝰ ſupponeret iam ꝓplato
ne ⁊ nõ ꝓſorte:et ſic ratio que ar
gnebat ſophiſma eſſeveꝝ nonva
lebat:qꝛ mutat᷑ ſuppõ huius ter
mini,ꝓpter diuer ſam demonſtra
tõnẽ /nec ſic ampliat᷑ ꝓ pt er ter
minũ ſingularem.

Sextum capitulum.
Etſcxtum capiculũerit de
hoc ꝙ voces ſignificant
ad placitũ.Et foꝛmantur

circa hoc ſophiſmata ·

muntiponeretiblbon
us tuncappare ct

tyxertate ccdedea i

s⸗ auteſuliatumm
gonigapperermulnptie
debeato pauloqpeino⸗
ſaulus poſtespoulus.
depupa auus uando ali
ipanutatur ſibinome y

ltadplactuz. Lertioern

iofematoneſoletaliqui
uninonen. Qnartoquis
loponirſigifcantad
Anöapharerqmagis de
gniſcines plactumeor
ſunntqheoylifin
yeſehvo ve noho unt⸗
ſcegvorealiui im
noug nonia in ſals dil
hlsManglins an

moelinen fecta vocern

inlͤngim g

nicheeleshve,ͤ

Wſcenin anlct

kale

w bodienö Poreht
gdtnüieal,
Aetencatu :ſed aznu
hreuenis li dleperili
übocietücſupponeret,
e.ſicutiſte tmin? vocals
nößm denöſtratöne ſoꝛg
ercl peloq; gloueſiue
uverbißterinykfuturtyt
8 Cunuſcü teporis Sel
uo gaatonernſentalis
1o ſupponeretian pplat⸗
phone:et ſcranogueal
r ſapbiſmacſeyer ons
gemuual ſucpo huipster
wterchuerſam denonſta

veſicamplut opterter

ingoloren.

Rimũ.tu eris aſinꝰ.pꝛobo
Nꝛ cras iſta eritvera tu es a
ſinu s:ergo hodie hec ẽ va /tu es
aſſinꝰ· ↄſequtia eſt nota ex oꝛdi
ne tẽpoꝛum pꝛeſentis pᷣteriti ⁊ fu
turi ad ĩuicem quia quod mõ eſt
pꝛeſens poſt erit pᷣteritum ⁊ ante
futurum.⁊ etiã ita eſt de ꝓpõni⸗
bus.Nam ſi ẽ verum ꝙ tu curres
aliquãdo erit verum ꝙ tu curris
Antecedẽs pꝛĩcipalisↄſequẽtie
ꝓbatur poſito caſu ꝙ tu⁊ alii ad
placituʒ volentes mutare nomen
tuum ⁊ ĩponere tibi hoc nomen a
ſinus · tunc apparet ꝙcras hec e⸗
rit vera ⁊a te ↄcedẽda /tu es aſi⸗
nus·qꝙautẽ ſit licitum mutare ſic
nomĩa apparet multiplicit᷑ Pꝛiõ
de beato paulo qͥ pꝛimo vocabat᷑
ſaulus:poſtea paulus.Secnudo
de papa quia quando aliquis fit
papa mutatur ſibi nomẽ volũta⸗
riezad placituʒ.Certio etiã quia
ĩ ↄfirmatione ſolet aliquãdo mu⸗
tari nomen. Quarto quia aliquã
do nomia ſignificant ad placituzʒ
et nõ apparet ꝙmagis debeẽãt ſi⸗
gniſicare ad pĩacitum eoꝛum qui
fuerunt qᷓ; eoꝝ qui ſunt.ſpecialit
de rebus que modo ſunt.Quinto
ſic:qꝛ quotidie aliqui imponunt
rebʒnoua nomiĩa in ſuis diſputa⸗
tionibus.vtꝙangulus acutusvo
cetur a.⁊ linea recta vocetur b
¶ Oppoſitũ arguitur:qꝛ credo ꝓ
tu nõ cõcedes hoc:ſcilicet tu eris

aſinus.ſic enim pari ratõne valet

te ↄcedereqoĩs hõ erit aſinus:et
ꝙ deus erit iniuſtus:ſaltẽ oꝑterʒ
Acedas iſtas de poſſibili hereti
cas /ſcʒ dens põt eẽ ĩiuſtus⁊qaſi

nus põt eſſe deꝰ ⁊ ghec eſtpoſſibi
lis deus nõ erit deus:⁊ foꝛte chi
mera erit deꝰ.ĩmo ſic omĩs ꝓpõ
eſſet poſſib ilisvel ↄtingẽs ⁊ nul
la eſſetimpoſibilis vł neceſſaria.
Rñdet᷑ ponẽdo ꝓiſta materia a
liq̃s ↄcluſioẽs. Pꝛ ãẽqta łſcðʒ
voceʒ hõ eſt aſinusipõt eſſevera
ſcʒ ponẽdoꝙ ꝑ di luuiũvel ꝓvolũ
tatem diuinã totum ydioma lati
num ſit deꝑditũ:eoꝙ oẽs ipC[ʒ ſci
entes ſũt coꝛrupti:⁊ tũc noui ſu
ꝑueniẽtes imponãt ad placitum
ſuũ iſtãvocẽ hõ ſignificare idẽ ſi
cut nũc ipᷣa ſiãt ⁊ iſtavox aſinus
inponat᷑ adſignificãdũ tãtũqᷓ;tũ
iſta voxaiãl ne bis nũc ſignificat
iſte caꝰ ẽ poſſibilis · Ideo ad ipᷣʒ
poſitũineſſe nihil debʒ ſeqͥ ĩpoſſi
bile · Et tamẽ ſequit᷑ꝙ becvocał
vel talis ſecũdumvocem eſſʒ ve⸗
ra ſcʒ homo eſt aſinꝰ·qꝛdeſigna
ret ment alẽ taleʒ qualẽ mõ nohᷣ
ſignificat iſta / hõ eſt aĩal.ideo ðᷣ
ſignaret mentalẽ veram:⁊ menta
li vere ſuboꝛdinaret᷑ Et tñ exiſto
ꝓpõvocalis diciturvera qꝛvere
mẽtali ſuboꝛdinatuꝛ etiã falſa qꝛ
falſe mẽtali ſubordinat᷑ · ꝗnõ eſt
impoſſibileꝙtalis ſit falſa¶ Se⸗
cũda cõcluſio eſtꝙ impoſſibile ẽ
iſtã / hõ eſt aſinꝰvel talẽ ſcõᷣmvo
cẽ eſſeverã manente ſcʒ omĩno ta
li ſignificatõe qualem modo ha⸗
het· qꝛ ſemper deſignaret menta
lẽ falſam ſicut nũc deſignat ideo
ſempꝑ eſſet falſa ¶ Tercia ↄcluſio
qꝙhec ꝓpoſitõ /homo eſtaſinusẽ
ꝓpoſitio impoſſi ibilis: qnia cuʒ
ipCᷣa modo ꝓ ponatur ipᷣa ꝓponi
tur ſcdᷣm ſignificationem quam

mõ hʒ ⁊ ſm iſtaʒ deſignat nobis
mẽtalẽ impoſſibilẽ t tñ ex eo
poſitiovocalis vel ſcripta dicit᷑ i
poſſibilis qꝛ deſignat mẽtalẽ im
poſſibilẽ:vł poſſibilis qꝛ poſſibi
lem:vel neceſſaria qꝛ neceſſariaʒ
g ula ſimpliciter eſt impoſſibiliſ
¶ Quarta ↄckio infert?᷑ ꝙ ſcriptu
ra eadẽ in numero q̃ mõ eſt ꝓpõ
impoſſibilis põt eẽ ꝓpõ neceſſa⸗
ria.qꝛ ſcribatur hec ꝓpõ /hõ eſt
aſinꝰ ĩ lapide:hec ſcriptura mõ
ẽ impoſſibilis:⁊ tñ illa ſcriptura
⁊ illo lapide durãtibus mutaret᷑
ydiomsg ſicut dicebat᷑ ſcʒ eiſte t
minꝰaſinusſigificaret idẽ quod
nobis mõ ſignificat aĩal:tũc illa

ſcriptura eſſet ꝓpõ neceſſaria:qꝛ p
gnificatiõeʒ quã cõiter hʒ ĩ ydio

deſignarz mẽtalẽ neceſſariã Quĩ
tovidet᷑ mihi inferẽdumꝙ ſimul
tpᷣe eadẽ voxvel ſcriptura aut cõ
ſimilis eſt mihi ꝓnõ vera et tibi
ꝓpõ falſa · ꝓbatur a /homo
Eſpes · nam tu nõ recipis eã ſcðvᷣʒ
ſuppõnem materialem ſbiiecti ſʒ
̃m ꝑſonalẽ.ideo illa deſignat ti
bi mẽtalẽ falſam:⁊ ſic eſt tibi fal
ſa.⁊ ego recipio eã ſᷣm ſuppõnẽ
mat᷑ialem quomõ poſuit poꝛphi
riꝰ⁊ ſic deſignat mihiverã mẽta
lẽ iðo ẽ mihivera ·vñ nõ oꝑtet ꝙ
ſemꝑ ꝓpõnes recipiãtur ſᷣm illũ
ſenſũ qui magis eẽt de ꝓpꝛieta⸗
te ſermõis:ſʒ ſepeↄueniẽs ẽ eas
recipere ſᷣm alios ſenſus ſᷣm qͥs
ↄſueuerũt poni a doctoribꝰ· ſed
etiã in alio caſu magis ad ꝓpoſi
tũ ſi ſcribat᷑ in parieteꝙhõ ẽ aſi⸗
nus illa/ ꝓppõ ẽ falſa mihi qui ſũ
de iſto ydiomate:et cſt tibi vera
ſuppoſitoꝙ tu es de quodã alio

ydiomate in quo iſte terminꝰ aſi

nus pciſe ſigniſicat idẽ qð ſigni

ficat nobis iſte terminꝰ aĩal.Ad
huc alius caſus accidit cõit᷑ ĩ di

ſputatiõibꝰobligatoꝛiis:videlzʒ
ꝙ in ſcholis magiſter põit ꝙ tpᷣe

illarũ diſputatõnũ iſte terminuſ

aſinus ſignificet eis pᷣciſe idẽqð
ſignificat iſte terminꝰaĩal nobis
ſm cõem eiꝰſignificatõnẽ.⁊ rñs
⁊ aliiↄſentiunt:tunc iſta ꝓpõ hõ
ẽ aſinus ẽillis vera ⁊ ↄcedẽda ⁊
tñ ſiłisſᷣmvocẽ eẽt falſa⁊ ĩpoſſi⸗
bilis ſi ſine tali obliga tõe põere
tur ĩ ecc łia btẽ marie ułqͥ ibi eſ⸗
ſẽt Sextancło ẽꝙ ꝓpõ vocal ſi⸗

ne tali ſuppõ e vel obligatione ꝓ

oſita debʒreputarivera ſi ſᷣm ſi

mate audientiũ ⁊ pponẽtiuʒ ſit
vera:⁊falſa ſit falſa:⁊tũc ego rñ
deo ad ſophiſma ꝙipᷣm ẽ falſum
et qñ dicit᷑ iſta cras erit va / tu es
aſinus:ↄcedo de iſtavel de ſimi⸗
li ᷣmvocẽ ·ſʒhoc nõ eritſᷣm ſigĩ⸗
ficatõeʒ quã mõ hʒ iſte tminꝰaſi
nuspſᷣm quã ſophiſma ꝓpoĩt᷑nũc
iõ nõ ſequituꝛ ergotu es aſinus ·
Secundum ſophiſma
b Af batptiſat᷑ · pono caſũ
ꝙ hecvox baf ſit nõ ſigni
ficatia iiaq nõdũ eſtimpoſita ad
aliquid ſignificandũ:ſʒcras iſte
puer baptiſabitur ⁊ ĩponetur ſi⸗
bih nomẽ baf tãq; ꝓpꝛiũ Tũc ꝓ
batur ſophiſma:qꝛ iſte puer craſ
baptiſabit᷑ / ⁊ tũc iße erit baf.er⸗
go baf baptiſabit᷑ · iſtevidet᷑ſillo
giſmus expoſitoꝛiꝰ Itẽ qð ẽvel
erit baf baptiſabit᷑:q̊ baf bapti⸗
ſabitur.ↄña patet quia ꝓceditur

miurtnöͤfn ſigllican
iͦhörhebelerefoneb⸗
Adnonduhabet r allto
itdiceregiſla etyeſa / de
ſeiniuluu / tho porele⸗
ſigcuficanones nomind
lhoſir choc acederecha
licherenci .c tüc ego dico
aſcnipeurabzfſupponatn
ſalegſeyel pocepu ſuotu
leropydlaihtmabefball
ſtyna ppömarifeſtefalſa,
ſnöſunaur pferalſidiſu
o coſapoſitoc iſta vo
npunubafbanlſahrſiryer
leueni ppoͤ nez ſo
levneceſtoꝛno claf⸗

umnet r inſtiie

ialnounesſinn 1

nacchzrchcmizenſifnf
ſicano qui colterhziſdi⸗
teaudientnü4 pponerie 4
urtfellaſitfolla tcegof
adſophiſina giönefalſun
i diclk ſta as erit a twes
us: ocedodeiſtayel deſin⸗
nwocẽ ſzhocnoerutfmnſig⸗
toez ua mohziſtetnidaf
Emqbiſophitma ppallni⸗
nöſegumnggoruesafint⸗
Stcundumſophtin⸗
Abatptiſt on⸗ ã
hecrotbufſlnoſigni
i⸗ unicichnnuſtnin
ouid ſonincandu heſgolſe
ahenntutihinnin ſi⸗
mehftiß hiil Tien

c
rbiſmargriſtepuer
mſnſil earbeice

VI

ab exponẽti bꝰ ad expoſitã.añs
patʒ qꝛ iſte puer qui cras erit baf
baptiſabit᷑ꝑ caſũ · Oppoſituʒ ar⸗
guitur:qꝛ ꝓpoſitio ſi ſuvera de⸗
bʒ eẽ verapᷣm ſignificatõnẽ quaʒ
actu habet qñ/ ꝓponit᷑:⁊ nõ ſᷣm il
lam quam foꝛte habebit ⁊ nõduʒ
habet ſicut dictũ ẽ in poꝛi ſophii
mate:ſed bat᷑ nõ ſignificat mõ i⸗
ſtuʒ pueꝝ vt patʒ ꝑcaſũ · ꝗ pꝛo eo
non eſt versa · ſed etiã non eſtvera
ꝓ alio ergo nõ eſtvera · Rñdetur
ꝗnulla/ꝓpõ ſi termini eiꝰ non ſu
mãtur materialiter debet dici ve
ravel falſa niſi ſᷣm ſignificatõnẽ
quã ipſa ⁊ ſui termi habent qñ/ꝓ
ponitur ⁊ nõ ſᷣm ſignificatõnem
quã põt haberevel foꝛte habebit
ſed nondũ habet · qꝛ alit᷑ oporte⸗
ret dicereqiſta eſtvera / deuspõt
eſſe iniuſtus/⁊ hõ põt eſſe aſinꝰ.
ꝗꝛ ſignificationes nominũ muta
ri poſſũt.⁊ hoc ↄcedere eſt abſur
dũ ⁊ hereticũ · ⁊ tũc ego dico ꝙ ſi
illa ſcriptura baf ſupponat mate
rialit᷑ ꝓ ſe vel ꝓↄceptu ſuo tũc ta
lisvoxvel ſcꝛiptura baf batiſabr
eſtvna ꝓpõ manifeſte falſa.Sed
ſi nõ ſumatur ꝓ ſevel ſibiſimili:
nego incaſu poſitoꝙ iſta vox vel
ſcriptura baf batiſabr ſitveravel
falſa quia nõ eſt ꝓpõ neqʒ ſophiſ
ma.ideo nec eſt oꝛatio·cũ oro dif
finiatur ꝙ eſt vox ſignificatia ad
placitũ cuius partes ſunt ſignifi
catiue ſepar ate.Quando ergo tu
dicis / iſte puer cras erit baf.Ni⸗
coꝙſi hecvox baf ſupponat mate
rialit᷑ illa ẽ negãda taq;ᷓ falſa.⁊ ſi

erit baf nec eſtveꝝnec falſũ ·nec ↄ
cedenduʒ nec negadũ .ſicut nec eſ
ſet ſi tu diceres buf baf lʒ tñ pars
illiꝰ dicti ſcʒ iſta parte buf remo⸗
ta eſſet benevna/ ꝓpõvers:videlʒ
qiſte puer cras erit/⁊eodẽ mõ di
cẽdũ eſt de iſta voce vel ſcriptura
quod ẽvł erit baf baptiſabrSed
tu queris duplicẽ dubitatiouem
Pꝛia ẽ:non ne iſta ꝓpõ /iſte puer
erit baf.erit crasvera.Secunda
ſi qͥs dicat/ꝙiſte puer crasvoca⸗
br baf nõ ne dicitveꝝ · Ad pᷣmãdi
cit᷑y talis vox vel talis ſcriptura
iſte puer ẽ baf·erit crasvera ſii ꝓ⸗
ferat᷑ vel ſcribaturvel etiaʒ ꝙ nũc
ſcriptura maneat Sed manifeſtũ
eſtꝙ iam tu capis hoc totum / iſte
puer eſt baf:materialiter.Simi⸗
liter adſecundã dubitationem di
coqille diceret veꝝ:ſed etiaʒ ipſe
capit hancvocẽ baf materis liter.
Nam iſte puer vocabit᷑ baf.idẽvo
cabitur hoc nomiĩe ſuo ſcʒ hac vo
ce baf vñ baf ſic materialiter ſum
ptum ẽ bene pars ꝓpõisvere aut
falſe.Sed ad huc tu dices de hoc
qð ariſtoteles ſillogiſabat pꝛio p
oꝛum / omne b· eſt a: ⁊ omne c. eſt
b · ergo omne c. eſt anõne ergo ibi
eſt ſilogiſmꝰ bonus ⁊ ꝑↄũᷣs ſuut
ibi premiſſe ⁊ cõcluſio que ſunt/ꝓꝑ
põnes vere aut falſe · licet tamè ũñ
ſint ſignificatiue. Hñdeturꝙniſi
ille littere ſumãt᷑ materialiter ꝓ
ſevel ꝓſuis ↄceptibus non ſũt/ꝓ
pões loqnẽdo /ꝓpꝛie nec ibieſtſil⸗
logiſmus: Sed ad intẽtioẽ iſtaʒ
vtimur ſic talibꝰ litteris ad deſi

non ſupponat materialiter tunc il gnãdũꝙſi loco illaꝝ littera ꝝpo⸗

lud dictum totale /iſte puer cras

neremus terminos ſi gnictcatios
C. 1

„*
eü ℳ

ſubicibiles ⁊ pᷣdicabiles q cũqʒ
eſſent illi termini ſulogiſmꝰ eſſet
bonꝰ ſillogiſmꝰ. Et hoc ſolũ ĩtẽ
dit Ariſtoteles: hoc mõ ĩtende⸗
re debemus. B
¶ Tertium ſophiſma. .
Sta vox a eſt vna/ꝓpoſitõ
Ponsmus caſum ꝙ ↄſen⸗
tiamꝰ diſputãdoqiſta voxa om⸗
nino⁊ pᷣciſe ſignificet nobis qͥc⸗
qiud hec ꝓpõ / hõ currit nobis ſi
gaificat ita ꝙille voces ſe habeãt
taq;ᷓ ſinonime.·LTũc ꝓbat᷑ ſophi
ma.hecvox hõ currit ẽvna/ꝓpõ:
iſta vox a ẽ vna ꝓpõ · ↄña patʒ
qꝛ iſtevoces a/⁊ homo currit ſũt
ſynonĩe ⁊ equalẽtes vt ptʒ ꝑ caſũ
⁊ quicqͥd vere dicitur devno equi

ualentium vere dicił᷑de reliquo.
¶ Oppoſ itũ arguit᷑ qꝛ oĩs ꝓpõ ẽ p

oꝛatio ⁊ hecv ox a non eſt oro:qꝛ

non hʒ partes ſeꝑatim ſigtiuas
ergo non eſt ꝓpõ· Item querere

tur quid eſt eius ſubiectũ ⁊ quid
eius pᷣdicatũ ⁊ nõ poſſʒ aſſigna⸗
ri: Rñdeo ꝙhecvox aicaſu poſi⸗
to ⁊ ↄceſſo nõ poſſet eẽ ſubiectũ
ꝓpõnis ſicut nec iſtavox hõ cur
rit. Uñ ſᷣm grãmaticũ lz oꝛatioĩ
finitiui modi bñ reddat ſuppoſi
tũ verbo etiã ſigtiue ſũpta:vt di⸗
cendo ſortẽ ſtudere ẽ ſibi bonũ
iñ iſta non eſt oꝛatio ↄgrua /ſoꝛ⸗
tes currit ẽ ſibi bonũ.iõ taliso
ratio nec eſtvera nec falſa:nec eſt
ꝓpõ:niſi capiendo ſoꝛtes currit

materialit᷑ ad iſtum ſenſũꝙ hec o

ꝛatio ſoꝛtes currit eſt bonũ.Sed
tũc appare tꝙin dicto ſophiſma

„₰

hecvox hõ currit ſitvera ꝓpõ ap
paret ꝙ Homo currit caperet᷑ hic
materialiter:⁊ tũc apparet mibi
ꝙ queſtio de dicto ſophiſmate ẽ
ſicut ſi qᷓreremus vtrum circulꝰ
pendens intaberua ſit vᷣa ꝓpõ et
videturꝙ ſic qꝛ equiualet inſiãti
onc ad placitum impoſita iſtivo
ci qua aliquis clamaret ĩ oſtio ta
berne:hicvendit᷑ vinũ ·⁊ hic eſtv
na ꝓpoſitio · Dico ergo ꝙ ſi vox
vel aliud ſignũ ad pla citũ ĩſtitu⸗
tũ dicatur ꝓpõ ex co ꝙ deſignat
nobisvel ↄſtituat ꝓpõnẽ menta
lem:ita ꝙnibil plus ꝛequiratur.
tũc incaſu poſito iſtavox a vł cir
culꝰ pẽdẽs ante tabᷣnãvel põ di⸗
giti inter moniales ad frõtẽ eſſʒ
vera ꝓpõ ſic enim necvocevłſcri
tura loquũt᷑ moniales ad ĩuicẽ
Sed dicendũ ẽ ꝙ ad ꝓpõnem vo
calem ꝓpꝛie dictam plꝰ requirit
videlicetq ſubiectũ ꝓpoſitionis
mẽtalis deſignetur ꝑvnã vocem
⁊ pᷣdicatũ ꝑ aliam:⁊ conceptusↄ
plexiuus qui eſt copula per terti
am.vel ſaltem ſubiectum et pꝛe⸗
dicatum pervnum ver bum: ſic

diceremꝙhecvox a nõ eſſet ꝓpõ:

nec etiam circulus intaberna.ſi⸗
cut etiam licet hecvoxvacuum ⁊

hec vox locus non repletꝰ coꝛꝑe

habeãt eandem ſigtionem apud
mentem ⁊ etiam qᷓ;tum ad res cõ
ceptas:⁊ tamẽ hec vox locus nõ
repletus coꝛpoꝛe diciturvna oꝛa
tio ⁊ non hecvoxvacuũ.Lũc ad
rationem qnando dicebatur ꝙ ſ

voces lunt ſynonime quicqd ve

te non capiebatnr aſigtiue ſʒ ma repꝛedicatur devna etiam ve re
terialit᷑.ſicut ſiquereremꝰ vtruʒ dicatur de alia: cõcedoſi ſignit

—

—R

õ

ſeaſcurcoiter elloi
ſa uubocek hoet
6go inonimeſehebit
hee poſtio honoekt
Naldenientionen no
dade MMödde
o⸗ſdich nodennd
ꝛ etallis ppore
vonoeſ aſinus /en
liyboceli poteſtate
ſllurhecel nera ho
lii e go homno eſtaſin⸗
Meluenofnel gho
ie Etſilcasllun
Litegoonociſß
lngnö ſia honltes
nnſupmntt
ninen lttnnram
Merſtei dicn

ppöſienim dechetſt
loquüf natlilutdue
dlcendheg: honene
n pprledigem gls ſeguitt
ceigſubtecti ppoſineni
lisdellguetur gyni voeen
catugalioam: cconctpto⸗
nus qul ek copult perteril
A lalem ſubieaume e⸗
wun perynum vabumtſt
tenqbecvoranoͤeſe i
giam araulusintabernuſ⸗

iam lict hecyvotraclunt

vor loaus non epler cope
teuden itinonepuc
nralumzuna ſes c
getumibec or oclond
uscopore dicltur na 4

orhetyor nlld Lit

f
mndodicebatut 4
Gtſmminequa ve

eatiue ſumantur. Si tamẽ materi
gliter ſumãtur nõ oʒ hoc eſſeverũ
verbigꝛatia ſi marcus ⁊ tulliꝰ po
vãtur eſſe ſinon ima:tamen nõ ſe
tnr ſi doc nomẽ tullius eſt triſyl⸗
labũ ꝙ marcus ſit triſyllabum.

¶ Quartum ſophiſina.
i RN poteſtate noſtra eſt ꝙho
mo ſit aſinus· ꝛobat᷑ qꝛ
ego et tu diſpntabimꝰ ⁊tũc poſſu⸗
mus vtivocious ad placitum no⸗

ſtruʒ ſicutvolumus ↄcoꝛdare q;⸗

tum ad ſignificationes eaꝝ · Sic
enim ſepc ↄcoꝛdat diſputãtesq; a

ſignificet hoĩem ⁊ b aſinũ·cõcoꝛ⸗

demus ergo ꝙ ĩ hac noſtra diſpu⸗
tatione iſte kminus homo ſigniſi
cet nobis ſicut aliis a nobis com⸗
munit᷑ ſigĩſicat iſte kminꝰ albedo

æiſte terminus aſinus nobis ſigni

ſices ſicut coĩter aliisipet᷑minꝰ co
loꝛ.quia hoc eſt ĩ poteſtate noſtra
ergo ſinonime ſe hẽbit apud nos
hec ꝓpoſitio /homo eſt aſinus· et
candem itentionem nobis faciet
ſicut aliis hec ꝓpõ albedo eſt co⸗
loꝛ.ſed iſta pꝛopoſitio albedo eſt
coloꝛ/eſt aliis ꝓpõvera:ergo hec
bomo eſt aſinus / eſt nobis vera.
itaq hoc eſtĩ poteſtate noſtra.Sʒ
ſequitur hec eſtvera homo eſt aſi⸗
nus: ergo homo eſt aſinus ergoĩ
poteſtate noſtra eſt ꝙ homo ſit aſi

nus.Et ſi dicas iſtam eſſe veram
nobis · ⁊ aliam eſſe veram ſimpli
citer. Tũc ego pono caſũ poſſibi⸗
bilem:ꝙnõ ſint homines niſi iülli

qui ſunt pariſius modo.⁊ omnes

ficatione· ⁊pueros ſuos docere de
cetero illam ſi gnificatõem · et ſic
ſimiliter apud omẽes hec eritvera

qꝗ bomo eſt aſiuus Lũc ergo ergui

tur ſic ad iſtam hec eſtvera bomo
eſt aſinus:ſequitur iſta homo eſt
aſinus.ideo in cuius poteſtate eſt
hec ſitvera /homo eſt aſinus /in
eius poteſtate ẽ ꝙhomo ſit aſinus
ſed in poteſtate noſtra qui ſumus
pariſius ẽ de pꝛima:ergo de ſcdᷣa
¶ Sed oppoſitum arguitur.quia:
pari ratione eſſet in poteſtate nr̃s
ꝙdeus non eſſet:nec celus:nec ter
ra:quod dicere eſt abſurduʒ ⁊ here
ticum . ¶ Reſpondetur ſecũdum
dicta pꝛiusꝙ ſophiſma eſt falſus.
quia quãdo vtimur iſtis termĩs
homo et aſinus ſignificatiue · vti
mur eis ſᷣm ſignificatõnem qua⸗
babent nũc.modo ſᷣm ſignificatõ
nem quam habent nũc hec eſt im⸗
poſſibilis / homo eſt aſinus.ideo
non eſt poſſibileꝙhomo ſit aſinus
Sed ſivtamur iſtis termĩs homo
et aſiuus materialiter:tunc conce
dendum eſt ꝙnobis poſſibłe ẽ mu
tare eorum ſigniſicationem et fa⸗
cereꝙ talis ꝓpõ vocalis ſit vers
homo eſt aſinusScd quando tu
arguis quia ſequitur hec ẽ vera /
homo ẽ aſinus:ergo homo ẽ aſi⸗
nus. concedo ſed antecedens eſt
falſum·. Sed tu dices ſi non eſt ve
ra tamen poteſt eſſe vera. Conce⸗
do ergo ꝙ ipſa vel talis.Et tu cõ
cludis:ergo homo poteſt eſſe aſi⸗
nus.vel ſaltem hec eſt poſſibilis
homo eſt aſinus:nego conſequen

alii ſint coꝛrupti ·tunc omnes poſ tiaʒ · quia poſſumus mutare ſigni

ſunt ſimul conuenire ĩ dicta ſigni

ficatõnem ſed nõ rem ſigniſicata.

Eli

Vnde cum dico ꝙ homo ẽ aſinus vel tunon es homo.Item iſta pꝛo
vel homo põt eẽ aſinus:ego vtoꝛ poſitio tu es aj velẽ falſa vel ve⸗
illis terminis ſᷣm ſigĩficatõʒ quã ra Si ẽ vera ſeqᷣtur ꝙtu es aſinus
nũc habent·.ſm quaʒ iſte vel tales Si ẽ falſa ſequiturꝙtu nõ es hõ.
ꝓpõnes non poſſũt eſſe vere·ideo ¶ Oppoſitũ arguitur quia cũ hec
ſimpliciter ſunt impoſſibiles.Et ſit diſiũctiua eius cõtradictor is

licʒ ſequatur talis ꝓpoſitõ homo eſt copulatia ex cathegoꝛicis con
eſt aſinus eſt vera·ergo homo eſt tradictoꝛiis ↄpoſita ſcʒ iſta tunõ

aſinus tñ nõ ſeqͥtur talis erit vera es aſinus.⁊tu es hõ.⁊ hec ẽ vera
ergo hõ erit aſinus qꝛ nõdũ muta ergo ſophiſma ẽ falſuʒ.Rñdetur
tur ſignificatio.⁊ tũc nõ ꝓponet᷑ ꝙſophiſma ẽ falſum. Ad ꝓbatõʒ
iſta ꝓpõ ſ̃m ſignificatõʒ ᷣm quaʒ dico bꝛeuit᷑caſus ẽ impoſſibilis
ſiſta nũc ꝓpouitur /homo ẽ aſinꝰ qꝛ ponit ꝙidẽ terminus habeat v

ſiue homo erit aſinus.ĩmo etiam nam ſignifieationem in vna ↄtꝛa⸗

nõ ↄcedo ꝓtalis ſit boã ↄña talis dictoꝛiaꝝ ⁊ aliam in alia.⁊ hoc ẽ
ꝓpõ homoẽ aſinus ſᷣmvocem eſt impoſſibile.qꝛ tunc dictoꝛie non
vera · ergo homo eſt aſinus.qꝛ foꝛ eſſẽt ᷣdictoꝛie· Et etiam ꝙ caſus
te talis in alio idiomate ẽ vera.et eſt impoſſibilis:qꝛ ꝓpõ pᷣ ſuppo⸗

tñ iſta ↄña nõ valet.qꝛ añs facimꝰ nit termiõꝝ ſigniſicatõʒ · pᷣus eim
in noſtroid iomatetermĩs ſignifi opoꝛtet terminos eſſe ĩpoſitos ad
catĩe ſũptis:⁊ ſᷣm ſignificationeʒ ſignificãdũ qᷓ; aliqua ꝓpoſitõ ex

quã nobis habent.Sed Ariſin pᷣ eis foꝛmetur.ideo impoſſihile eſt
dicamẽtis ↄcedit talem ↄũaʒ ſup ꝙ ꝓpter poſitõeʒ termã ĩ alia ⁊ ali

poſito ꝙañs ſit verũ ſᷣm ſigniſica a ꝓpõe ꝙtũc hẽat aliã et aliam ſi

tionẽ ſecũdũ quaʒ ꝓfertur ↄñs.
¶ Quintum ſophiſma. J
Ves aſinus / vel tu ñ es hõ
Pꝛobo ponẽdo caſum ꝙin
quacũqʒ ꝓpõne vera ponitur a.
ipſum ſignificat aſinuʒ:ſic ſup⸗
ponit ꝓaſino ⁊ ꝓnullo alio.⁊ inq̃
cũqʒ ꝓpõne falſa ponitur a.ſigni
ficat homiẽʒ:ſic ꝙſupponit ꝓho
mine ⁊ ꝓnullo alio.tunc ergo ap⸗
paret ſophiſma.qꝛ vel tu es a.vel

gnificatõem niſi per nouam impo

ſitionẽ vel equiuoce ⁊ caſus poꝛit

cõtrariũ·ideo etlamſequitur ꝙ ſo
phiſma eſt falſum.
Sextum ſophiſma.
Sta poteſt eẽvera/ homo ẽ
nõ hõ. Pꝛobatur.qꝛ iſte terminꝰ
homo poteſt ſignificare omne qð
non eſt hoino.ita ꝙ pᷣciſe ſuppoãt
ꝓ omui eo quod non eſt hõ·hoc ẽ
poſſibile qꝛ poſſet mutari eius ſi⸗

tu non es a.hec diuiſio apꝑet ꝑre gnificatio.ſic ꝙ pᷣciſe ſigniſicaret
gulam gdictionis.Sed ſitn es a. ſicut nũcſigificat iſte terminns a
ſequiturꝙhec ẽ vera:tu es a·ergo liud ab hoĩe.ideo tũc pꝛeciſeſi up⸗

tu es aſiuus.⁊ſi tu nõ es a.ſeqnit᷑ poneret ꝓomĩ eo qð non eſt homo

ꝙhec ẽ falſaſtu es a. Ideo hec eſt qꝛ ſic ſupponit iſte termtnus ali⸗
falſa:tu es homo · ergo tu es aſinꝰ ud ab hoĩe · Tũc ergo ex quo hec

ſcatobeiusnois don
u.Piekgg ſopbiſn

ſelenſicgnnpalin
Portelremunetennl

Nonibus haröoicnonĩ
rönendicoycedende
ciohopoteſ ſopponere
ooqvod nonet honno /
lonemimeſtgnification
iu dicis vonur gasin
cedo⸗ Sel dicogllape
Noerpunemrplſti
unminus hono ſuppol
vgnoncſ hono⸗ guls⸗
nohono inpꝛelcato
tuſunpus nutaut ſl
inmnen igeonon peoe

ntogtoſipponebar,

Elbll Ntedeponen
nbnnmincſeg
avmu haneyn
grlan
. Endmmſn

metur iceoimpoſſhileeſt
1poſtteztermii alat ali
gtüchean allaet Aliamſt
loem niſiper nouamimpo
vel equiuocer calus poit
ideoetiamſeguirur gſe
achfalom.
mumſophiſmas.
Sns poteteerera/ honme
Probumn gelle mmin
poek ionfin tonne o
honno. tgle ſippoit
icoqod aneſho ho
leg ſermuraielus ſ⸗

ſingularis de poſſibili eſtvẽra ſʒ
iſte ter minꝰ homo poteſt ſuppo⸗
nere ꝓomni eo qð nõ eſt hõ pona
tur cras in eſſe:tunc hec erit vera
iſte terminus homo ſupponitpꝛo
omni eo qð nõ ẽ hõ ergo ſumẽdo
illũ terminũ ſigificatiue hec erit
vera / homo eſt aliud ab hoĩe/qͥs
hec ẽ affirmatiua.Et ꝑ caſũ ter⸗
mini ſupponũt ꝓ eodem ⁊ ad eaʒ
ſequitur qð hõ eſt nõ hõ:qꝛ equa
let nõ homo eſt aliud ab homine·
Oppoſitũ arguitur qꝛ ſequitur
bomo ẽ nõ homo ergo homo nõ
eſthomo.⁊ hec ẽ ĩpoſſibilis/ĩmo
nõ poteſt eſſe vera / ſalteʒ retenta
ſignificatione huiꝰ dictionis nõ
æhuiꝰ dictõnis ẽ / q;tũcũqʒ ſigni
ficatio huius noĩs homo mutare
tur.Rñdet᷑ ꝙ ſophiſma eſt falſũ:
ſaltem ſic ꝙ non/ꝓ aliquo toto tẽ
poꝛe eſtverum:retentis ſignifica
tionibus harũ dictionũ. Et nũc
ad rõnem dico ↄcedendoꝙhec di
ctio hõ poteſt ſupponere/ꝓ omni
eo quod non eſt homo/ per muta
tionem ſiue ſignificationem· Et
tu dicis ponatur cras in eſſe:con
cedo.Sed dico ꝙ illa poſitõineẽ
nõ expꝛimetur ꝑ iſtã ꝓpõneʒ iſte
terminus homo ſupponit ꝓ omĩ
eoqꝙnon eſt homo:quia iſte termi
nus homo inpꝛedicato ſignifica⸗
tiue ſumptus mutauit ſuã ſiguifi
cationem.ideo non ꝓ eodem ſup
ponit ꝓ quo ſupponebat in illa ðᷣ
poſſibili.· Ideo apparet ꝙ expꝛi⸗
mendo poiitionẽ ineſſe opoꝛtʒ in
pꝛedicato mutaꝛi hancvocem hõ
in talem que ſupponeret ꝓillis ꝓ
quibꝰillavox homo ſupponebat

Verbi gratia dicẽdo ꝙ iſte termi
nus homo ſupponit ꝓ omni eo/ꝓ
quo tũc ſupponebat iſte terminꝰ
nõ homo· Velvniuerſales redu⸗
cantur ad ſingulares demonſtrã
do per li homo. Et hec deſextoſo
phiſmate dicta ſufficiant ·

¶ Septimũ ſophiſma:
Vneſcisvtrũ talis ſitvera
homo eſt aſinꝰ. Pꝛobatur
quia poſſibile eſſet ꝙ in alio idio
mate nobis ignoto tał oratiovo⸗
calis homo ẽ aſinꝰ / ſignificaret
omnino ſicut nobꝭ omnino ſigui
ficat bec oratio / albedo eſt color
⁊ iſta apð illos eſſetvera ſicutiſta
apud nos ẽvera / albedo ẽ coloꝛ /
ergo ſi neſciasvtꝝ ita ẽ:tu neſcis
vtrũ illa eſtvera.¶ Opꝑpoſitũ ar⸗
guitur qᷣa ſi neſcis vtrum illa ſit
vera:tn non debes eã negare/ſed
dubitare:⁊ tunc pari rõne tu nul
lam debes negare qðs eſt in conue
niens. Rũdetur bꝛeuit᷑ꝙ ſophiſ⸗
ma eſt verum loquẽdo de tali ſᷣm
vocem tamen ego bene ſcioiſta
ꝓpoſitio / homo eſt aſinus/quaʒ
int᷑ nos ꝓponimus eſt falſa ⁊ im⸗
poſſibilis ⁊ non vera:qͥa eam ſᷣm
talẽ ſignificatõnem ꝓponimꝰꝙ
nulla talis põt ſᷣm talem ſiguiſi⸗
cationem eſſevera·. Ideo iſtã fir⸗
miter ne gare debemꝰ.ſed iſtã no
bis ꝓpoſitã nõ debemus negare
ſed dubitare amvaleat idem ꝙ ts
lis ſecũdum vocem / homo eſt aſi
nus eſtvera·

¶ Finis ſexti capituli:
e . lil·

¶ Sequitur tractatus demẽſura
Et eſt ſeptimũ capitulum buius
libri · “
Eptimum capitulũ erit de
menſura /ꝓ qua pꝛopoſitio
reputancia eſt eſſe vera vel
falſa Et aliqus ponumtur ſophiſ
mata-
Peꝛimũ ſophiſma.
VUlla ꝓpõ vocalis eſt vera
Pꝛobatur:qꝛ qnandocũqʒ
ipſa nõ eſt:ipſa nõ ẽ vera:ſʒ nũq;
ipſa eſt:ergo nũqᷓ; ipſa ẽ vera ·mi
nor/ꝓbatur:qꝛ numq; ẽ ꝓpoſitio
ſine ſubiecto vel etiã ſine pꝛedica
to. Ideo numq; eſt niſi quãdoſbᷣ
iectum ⁊ predicatumeius ſũt ſed
nunq; ſũt:qꝛ quando ſubiectũ eſt
pꝛedicatũ nondum eſt. ⁊ qñ ẽ pꝛe
dicatũ tunc amplius ſubiectũ nõ
eſt ſed tranſiuit ergo ⁊ c. Sppo
ſitum ẽ ſimplicit᷑ concedendum.
Notandum eſt ꝙ ſimile argumẽ
tum facit Ariſt.iiii.phiſicoꝝ.de
tempore arguẽdo ꝙ non ſit:quia
tempus futurũ nõdum eſt tempꝰ
preteritum non amplius eſt.⁊ tẽ
pus pꝛeſens (cuʒ non ſit inſtans
indiuiſibile) eſt ↄpoſitũ ex parte
pꝛeterita ⁊ parte futuꝛa:quævt di
ctum eſt nõ ſunt· ale aũt totum
non eſt cuiꝰ partes non ſũt:ergo
nullum tempus eſt Et reſpondet
philoſophus ꝙtempꝰ eſt ſed non
totũ ſimul:immo inſuceſſiõe vna
pars poſt aliã.Et quado arguit᷑
ꝙpꝛeteritũ non eſt nec etiam futu
rum.Egopcedo loquẽdo de tem
poꝛe ſimplicit᷑ pꝛeteꝛito vel futu⸗
ro.Sed pᷣſens tempꝰꝰ eſt:⁊ eſt cõ⸗
poſitum ex partibꝰ que etiã ſunt

ſed nõ ſimul:immo vna pꝛius ⁊ a
lia poſterius. Nec aliqua pars pᷣ

ſentis temporis ẽ ſimpliciter pᷣte

ritavel furura ſimpliciter loquẽ⸗
do depᷣterito vel futuro.ĩmo que
libet pars ẽ pñs licet vna ſir alte
ra pꝛioꝛ ⁊ altera poſterior Sʒ tu
queres q;tum ẽ ergo tẽpus pᷣſẽs
cũ nõ ſit inſtans indiuiſibile ꝓut
hic ſupponendũ ẽ ⁊ inſexto phi
ſicorum declarandũ Et ego dico
non ẽ nobis determinatum q;tũ
ſit tempus preſès quo debeamꝰ
vti tanquam pᷣſente.· Sʒ licʒ nobᷣ
vti q;to volumꝰ.voc amus eiĩ iſtũ
ãqnum pꝛeſentem:⁊ hanc diem p
ſẽteʒ⁊ hãc horã pꝛeſentẽ.⁊ ſi hac
die vtamur tanquam pꝛeſẽte:tũc
hora pꝛima eſt ⁊ hora meridiei ẽ
⁊ hoꝛa conplectorii eſt:ſed ſucceſ
ſiue:Sivero ſolum vtamur hoꝛa
meridiana tãquã preſente:tũc di
cimus horam p:imam eſſepꝛete⸗
ritã ⁊ non amplius eſſe.æ boram
cõplectorii eſſe futuram ⁊ nondũ
eſſe ⁊ hoc debʒ mag declarari in
quarto ⁊ ſexto phiſicorũ. Hoc g̊
notato dicendũ eſt ꝙ ſophiſma ẽ
falſũ:ĩmo ꝓpoſitio vocalis ⁊ eiꝰ
partes ſũt:ſed non ſimłimmoſhdᷣ
iectũ prius ⁊ pᷣdicatum poſteriꝰ
Sʒ tu obicis ꝙ quando ſubiectũ
eſt pᷣdicatum non eſt concedo. ſʒ
etiã verũ ẽꝙqñ ſubiectum eſt pꝛe
dicatum etiam eſt:quia hic acci⸗
pitur iſte terminꝰ quando indefi
nite· modo in aliquo tempore ſcʒ
iniſta hora tam ſubiectum quam
pꝛedicatũ ſũt.Ideo vere dicimꝰ
ꝙ quando ſubiectum eſt pꝛedica
tum eſt· Sed etiam in aliqua par

— —

— ---— — —

nadicereſitudices g
auntfonegego dict
udicssxerum qulaq
ban cunedettquad
nöcurredn modon
tiopera cöradicitde
ſiumorguitur:quu
morenetham reder⸗
coſopbiſma ef
poꝛtttad rationem
eligul direruntyi
cotradlcis dicend
unthak ſeg dicecogt
mmeba/uao dixit
nn herergonon eſte
nſingu cͤrradie
Uidetole ſübiegg

8 doriſuſeni kſie

mtanqumpeeſ⸗
, elere tiie
Pumackthorinerite;

conplegortieſt⸗
roſäimnnefn⸗
auchu elntiin
bofanpeinaneſehnat⸗
nonampllus eſe boramm
norileſefuturam tnondi
hocdebz nag declararitn
orſexto phiſicori hocz
odicendüͤchtq ſodiſme
imo ppoſitio vocalists
1S fürſed nonſinkinroſ
ipriust jclcamn poteß⸗
uoblcis g ango iubieci
catumtonetconcedo⸗
rdeggiſobleunekp’e
m enan l uugbicac⸗
letennin? vando iudeft
wonelauotenporeſch
ritam iblegum guun
gi ſͤt. Yaco efe dicm
Go ſobieamnelt grelica
? ctaminaligasr

vn

us parte huius hoꝛe ſubi ectumẽ
in qua pᷣdicatum non eſt.ideo ve⸗
ꝛum eſtꝙ quãdo ſubiectũ eſt pꝛedi
catum non ẽ. Indefinite enim af⸗
firmatiua ⁊negatiua bñ ſunt vere

ſimul. ſed iſte vniuerſales bñ ne⸗

garẽtur quandocunqʒ; ſubiectum
non ẽ pꝛedicatum nõ eſt· vel etiaʒ
quandocũqʒ ſubiectum eſt pꝛedi
catum eſt.
¶ Secundum ſohhiſma.
VAllus de aliqua ꝓpoſitõe
vocali mea põt ſcire mihi ↄ
tradicere. Pꝛobo:qꝛ ſi ego dico
ſoꝛtes currit tu ignoꝛas quam ꝓ⸗
poſitionem debeam dicere donec
locutus ſum:ideo neſcis mihi cõ⸗
tradicere donec locutus ſũ · ⁊tunc
cõtradicere nõ potes quia nõ eo⸗
dem tempoꝛe quod requiritur ad
contradictionem:ĩmovolendo cõ
tradicere ſi tu dices ꝙ ſoꝛtes non
currit:foꝛteqego dicebãverum⁊
tu dicis verum.quia qnando dice
bam currebat ⁊ quãdo tu dicebas
nõ currebat.modo nunq; pꝛopoſi
tiovera cõtradicitvere · ¶ Oppo⸗
ſitum arguitur:quia hoc eſſʒ affir
mare metham redargutionis
Hicoꝙſophiſma ẽ falſum · Et nõ
opoꝛtet ad rationem reſpõ dere ſi
cut aliqui dixerunt videlicet ꝙ tu
non cõtradicis dicendo ſoꝛtes nõ
currebat:ſed dicẽdoqſoꝛtes non
currebat /quãdo dixiſti eum cur⸗
rere. Hec ergo non eſt cõueniens
reſponſio:quia cõtradictoꝛie de⸗
bẽt eẽ de eodẽ ſubiectoꝛ de eodeʒ
pꝛedicato et conſimilibus circun
ſtantiis:ſecundum vocem et ſcðʒ
intentionem · Ideo dicendũ eſt ꝙ

R/

ſcõm intentionẽ debeo referrever
bum ꝓpoſitõnis mee ad idemtẽ⸗
pus ad quod referebas verbuz ꝓ
poſitionis tue ita gintentio ſit ꝓ
eodem temp oꝛe negare ꝓ quo tu
affirmabas: aut ecõuerſo licetil⸗
lud tempus coexiſteret pꝛopoſitõ
ni tue ⁊ nõ mee:ego enim ſecũduʒ
intentionẽ loquoꝛ · Et ſi loquerer
de eodem tẽꝑ oꝛeet hoc licitum eſt
facere vt poſſumus cõferre ad es
dem intentionem · ſic enim ſepe fit
in ſacra ſcriptura· dicimus em̃ ꝙ
hodie natus eſt chriſtus:vel cras
naſcetur / loquentes ſcvᷣm intẽtio
nem ac ſi eſſemus in illo tempoꝛe
in quo naſcebatur·

¶ Tertium ſophiſma·
Ec ꝓpoſitio / ſoꝛtes ſedʒ ẽ
in aliquo tẽpoꝛe vera ĩ quo
toto tẽpoꝛe ſoꝛtes nõ ſedet· hocꝓ
batur per determinationem pꝛece
dẽtis ſophiſmatis.Nam ego po⸗
no caſum ꝓꝙtu dicis / ſoꝛtes non ſe
det / et ꝙ tu vteris tanq; pꝛeſente
illo ſolo tẽpoꝛe quod coexiſtit tue
pꝛopoſitõni:⁊ ꝙ illo tẽpoꝛe ſede⸗
bat:ita ꝙ tua pꝛopoſitio ſit falſa
et illud tempus vocetur s · et tem
pus immedistum ſequeus in quo
poſſum tibi contradicer e vocetur
b. ⁊ q ſoꝛtes ſit in illo tempoꝛe b·⁊
non ſedeat·tunc ergo contradicẽ
do tibi in illo tẽpoꝛe b · Dico yſoꝛ
tes ſedet et conſtat ꝙ hec pꝛopoſi
tio mea eſt vera:quia contradicit
tue / que eſt falſa · et tamen ipſa nõ
eſt vera:niſi quando ipſa eſt· et ip
ſa eſt in b· et non in a · ergo in tem⸗

poꝛe b · eſt vera ·
e · liii ·

Et tamenſoꝛtes ĩ illo toto tẽpoꝛe libꝛq periarmenias ⁊hec eſtve ra
b.ponitur ſtarex non ſedere:ideo ſoꝛtes ẽ ſedens⁊ ſoꝛtes nõ ẽ ſedẽs
ſophiſma erat verũ .¶ Sppoſitũ que equipollet ſophiſmati.q Op
arguitur:quia tũc non eſſet bona poſitum apparet quia nulla copu
ↄſequẽtia ꝙ hec ꝓpoſitio /ſoꝛtes latiua ex cathegoꝛicis ↄtradicto⸗
ſedet eſtvera ergo ſoꝛtes ſedet.cu

ius oppoſituʒ intẽdit ariſtoteles alteram cõtradictoꝛiaꝝ eſſe falſã

in poſtpꝛedicamẽtis capitulo de ſophiſma autẽ eſt huiuſmoĩ:ergo

pᷣoꝛi. Rñdeo bꝛeuit᷑ ꝙ ſophiſma ẽ falſum. Dico bꝛeuiterehec ẽ vᷣa
eſt verum ⁊ bene pꝛobatur. Et ad ſoꝛtes ſedetſoꝛtes ſtat.⁊ ſoꝛtes ẽ
auctoꝛitatem ariſtotelis ego dico ſedens⁊ſoꝛtes ẽ non ſedens.ſi icut
optime ſedtur hec ꝓpõ:ſoꝛtes bene ꝓbatur immo opoꝛtet ſic de
ſedet ẽvera:ergo ſoꝛtes ſedet.dũ ſcribere hocverbum mutari:ſcʒq;
tamen in hoc ↄſequente ſoꝛtes ſe mutari ẽ aliter ſe habere pꝛius⁊ a
det:accipiamus tẽpus ↄſigĩfica⸗ liter poſterius.Non enim ſufficit
tũ ꝑ hoc vbum ſedet ꝓillo tẽpoꝛe aliter ſe hahere qᷓ;ſe habuit qꝛ hoc
ꝓquo ꝓpõ eſt vera:⁊ non ꝓillo ĩ ſigniſficaret nõ mutari:ſed muta⸗
quo eſt vera:niſi ſint idem⁊ hoc⁊
illud.vnde licet iſta ꝓpõ ſoꝛtes ſe
det eſt vera in tempoꝛe b.tamen

quia hoc ſignificaret nõ mutariſʒ
mutandum eſſe · Camen dico ſo

hboc erat pꝛo tempoꝛea. phiſma ẽ falſumimpoſſibile.Et
rñdeo ad ratönes.Ad pꝛimã ego
Quintum ſophiſma. bene ↄcederem iſtã:quãdo ſoꝛtes

Ec copulatĩa ẽvera:ſoꝛtes ſtat ipſe non ſedet · quia ibi accipi
ſedet ſoꝛtes nõ ſedet · Pꝛo tur quãdo in diffinite ⁊ ſic illa pꝛo
batur ex pᷣdictis:qꝛ qñcunqʒ ſoꝛ⸗ poſitiovalet iſtam:in aliquo tem
tes ſtat ipſe tunc nõ ſedet:ergo ſi poꝛe ſoꝛtes ſtat in quo tꝑe nõ ſedʒ
hec ẽ vera ſoꝛtes ſedʒ⁊ ſoꝛtes ſtat ⁊hoc ẽverum.Sed hec ẽ negãda:
hec etiã eſtvera ſoꝛtes ſedet et ſoꝛ quãdocũqʒ ſoꝛtes ſtat ipſe non ſe
tes nõ ſedet ·ſed hec ẽ vera ſoꝛtes det·quia valet iſtam omni tẽpoꝛe
ſedetæ ſoꝛtes ſtat:qꝛ cum tempus in quo ſoꝛtes ſtat in illo nõ ſedet.
quovtimur ꝓ pꝛeſenti ſit diuiſibi zhoc ẽ falſum ĩ caſuĩ quo vtimur
le ſoꝛtes ĩ pꝛioꝛi ꝑte tẽpoꝛis ſedet toto tẽpoꝛe tanqᷓ; pᷣſẽte.⁊ ꝙ ĩ pꝛĩa
⁊ Bin poſterioꝛi ſtat: ſedetſtat li eius medietate ſtatæ ĩſ⸗ ecunda ſe⸗
cet pꝛius⁊poſterius:· Item hec ẽ det.qꝛ ẽ quoddaʒ tempus in quo
vera ſoꝛtes ẽ ſedens⁊ ſoꝛtes ẽ nõ ſedet et ſtat. Ende non ſeqͥtur ſtat
ſedẽs.licʒ pꝛius⁊poſterius.ſ⸗ 3 ad ergo nõ ſedet.vel etiaʒ ẽ albus er
iſtaz / ſoꝛtes ẽ ſedẽs:q̃ẽ affirmati go nõ ẽniger vel equus ẽ moꝛtuꝰ
ua de pꝛedicato infinito:ſequitur ergo non ẽ viuus. ⁊ cã eſt quia in
negatia de pdicato finito. ſcilicet affirmatia verbũ quantũ ad tem⸗
ꝙſortes nõ ẽ ſedẽs.vt habetur in

riis cõpoſita ẽ vera:cum opoꝛteat

tũ eẽ nec aliter ſe habere qᷓ; hẽbit

pus quod ↄſigniſicat accipiturin

ispeele
ſaepdinanu
ſickerdicnen
Veſtmortn .

bozhn⸗
punennuli .

inenlen,
uuien ſalet
r re no e lols ſi
Mibilratenfutunt
,ſabite ga ſecebiliqn
yeerinigrumvo
itmoꝛtud⸗Adallan
ſplccternöeſtbonafo
ſeauentiaabaffirmati⸗

ooinfinitoad negatiua;

cmofo uls nunke
pyyer oiunbiltate peen

uriila no valetin illu
loyelfuturo:ergoner
eit ppreridem. Gec
Motelseooſequentie
eintlisdepeſentifi
deßiſtorfunno erf
Munnaſlaſttvens pon
puifcatop vbiſiſiis

—ÜR ff— ——

meſe. Camen lpſp
ſaluntinhalſble E
uönes. Ad puma ego
leremtſtä:quidoſoꝛtes
on ſedet · quia iblacclpi
indiffintte tſic lamo
AaRam:in aliqoten
sſtningvotpenöͤſec,
cum. Sedbece negict:
qz ſonts ſaripſenone
yaletiſtan omnl tehore
etes tatintlo noͤſedet⸗
ſumicaſuiqvovtimur
retmniyßſett, gii⸗
icneſatriſetunluͤſe⸗
loddaʒ tempus inquo
.Ondenonſ
le veletisze

VYV11

definite. Ideo ſi in alia parre tem
poꝛis pꝛeſentis ſoꝛtes ſedet vel ẽ
albus vel ẽ moꝛtuus:veruʒ ẽ ſim⸗
pliciter dicereꝙipᷣe ſtatvel ẽ albꝰ
vel eſt moꝛtuus.Sed in negatiua
verbuʒ qᷓ;tum ad teinpus ↄſigni⸗
ficatũ diſtribuitur. Jðo ſi ꝓ alia
parte tempoꝛis pᷣſentis ãquis ſe⸗
detvel ẽ niger:vel ẽviuus:iſte ſũt
falſe:quia ille nõ ſedet:vel nõ ẽ ni
ger: vel nõ ẽviuus.ſicut etiã ꝓpt᷑
diuiſibilitatem futuri verum ẽ ꝙ
a · ſtabit ⁊ ꝙa ſedebit.quod erit al
buʒ ⁊ erit nigrum:quod erit viuũ
⁊erit moꝛtuũ.Ad aliam diciturq
ſipliciter nõ eſt bona foꝛmalis cõ
ſequentia ab affirmatĩa de pᷣ̃aica
to infinito ad negatiuaʒ de pꝛedi⸗
cato finito.quia manifeſtum eſtq
ꝓpter diuiſibilitatẽ pꝛeteriti vel
futuri illa nõ valet in illis de pꝛe⸗
teritovel futuro:ergo nec in illis
de pñti ꝓpter idem.Sed intentio
ariſtotelis ẽ ꝙſequentia ẽ bona
ſiue in illis de pꝛeſenti ſiue ĩ illis
de pᷣtito? futuro ex ſuppõeꝙaffir
matiua illa ſit vera ꝓomĩ tẽpoꝛe
ↄſignificato ꝑ vᷣbũ alias non.

¶ Quintum ſophiſma.
Ec copulatiua ẽ vera /ari⸗
ſtoteles diſputat ⁊ antichri
ſius pᷣdicat. Pꝛobo qꝛ dictuʒ ẽ ꝙ
nobis licitum ẽ vti ꝓ tẽpoꝛe pñti
qᷓ;tocũqʒ temꝑe volumus:et hoc
apparʒ quia ex qno ſupponimus
nõ eſſe inſtãtia indiuiſibilia:ma⸗
nifeſtuʒ eſt ꝙ opoꝛtet vti tempoꝛe
diuiſibili tanqᷓ; pꝛeſẽte:⁊ nõ tem⸗
poꝛe mĩmo ſm ſenſuʒ:vt aliqui di
erunt.quia tunc nunqᷓ; longa ꝓ

poſitio vocalis eſſet vera cũ nũqᷓ;
ſit in illo toto tẽpoꝛe qᷓ;uis aliqua
parua pars eiꝰ ſit. Nec opoꝛtet v
ti pᷣſente illo ſolo tꝑe qð coexiſtit
noſtre ꝓpõni quam ꝓferimus qꝛ
ſepius pꝛopoſitiones noſtre ſunt
vere ꝓ maioꝛi vel miuoꝛi tẽpoꝛe
duratõnis illaꝝ qᷓ; ſirtempus du
ratõnis illarum noſtraꝝ oꝛatẽnũ
licet em̃ noſtre oꝛatõnes ſeu pꝛo⸗
poſitõnes ſit de pᷣſenti.⁊ etiaʒ in
quodam ſophiſmate dictũ fuit ꝙ
licet nobis vti alio tempeꝛe tãqᷓ;
pꝛeſẽti ab illo in quo noſtra ꝓpo⸗
ſitio pᷣciſe ꝓponitur zoĩno appa⸗
ret:ꝙomẽs loquũtur ſepe vtetes
maioꝛi tempoꝛe tanqᷓ; pꝛeſente di
cimus em̃ vnã miſſam eſſe valde
longam ⁊ aliaʒ eſſe bꝛeuẽ.et dies
eſtatis eẽ lõgioꝛes diebʒ hyemis
Et ariſtoteles ponit ꝑpetuũ eſſe
motum celi Si ergo ſic liceat ma
gno tꝑevti tãqᷓ; pꝛeſente nulla eſt
ratio quare nõ liceat vti quãtovo
lumus Si ergo hoc ſit ſuppoſitũ
ego pono caſii ꝙ volumꝰ vti tẽꝑe
cẽtum vel mille annoꝝ tanqᷓ; pꝛe⸗
ſentextũc ſᷣm dicta quelibet pars
eius eſt pꝛeſens. Ideo etiam om̃e
illud dicitur eſſe pꝛeſẽs cui ãqua
pars illius tẽpoꝛis coexiſtit.ſʒ a
lia coexiſtit diſputatõni ariſtoteł
⁊ alia pᷣdicatõni antichriſti.ergo
⁊ ariſtoteles pᷣſẽtialiter diſputat
⁊ antichriſtus pᷣſẽtialiter pᷣdicat
Oppoſitũ arguitur:qꝛ aꝛiſ.nõ
ẽ ĩmo dudum ẽ moꝛtuus:quomõ
ergo diſputaret:⁊ãtichriſtus nõ⸗
ẽ geĩtus quõ eꝛgo pᷣdicaret quia
nec lĩguã habet ad loquẽduʒ:nec
vocem ad vociferandum.Rñdeo

qſophiſma ? ↄcedendũ in caſn in runt vel erũt ſi ip̃ᷣi nõ ſunt.¶ Op⸗

quo tanto tꝑe volumus vti tanq;
pũte:qð rõa biliter poſſumꝰ facer
ſicut bñ arguebat᷑. Sʒ qñ veꝝ ẽ ꝙ
nos loquentes comĩter de noſtris
factis quothidianis nõ ſolemus
vti magno tẽpoꝛe tãq;pñte:ſʒ par
uo ad ponẽdũ melius differẽtiaʒ
inter nr̃a facta pꝛioꝛa⁊ poſterioꝛa
q;tũ ad tpᷣs. Ideoſ ic ꝓpt᷑ ↄſuetu
dinẽ ad paruũ tpᷣs aſpicientes tã
quã pñs nobis videtur pma facie

poſitũ argnit᷑:qꝛ idẽ vʒ dicere ĩ oĩ
tꝑe ſoꝛtes currit: ⁊ſẽꝑ ſoꝛtes cur⸗
rit qꝛ iſta dictõ ſẽꝑ non diſtribuit
pluſq; ꝓ oĩ tꝑe · ſʒ nõ ẽ ver dicere
ꝙ ſoꝛtes ſꝑ currit: qꝛ tũc⁊ ſoꝛtes⁊
curſus eiꝰ eſſẽt ſẽpit᷑ni · ĩmovtẽti
hac ſola die ꝓ pñti:oĩs res q̃ eſſet
ꝑ bãc totã diẽ eſſet ſempiterna cũ
ſempiternũ dicat᷑ a ſẽper eſſe · et
hocvidet᷑ abſurdum. Rñdeoqꝙſo⸗
phiſma ẽ veꝝ ⁊ bñ ꝓbatuʒ in caſu

abhominabile dicere ꝙ ariſtote⸗ poĩto. Sʒ de rõe ĩ oppoĩtuʒ appa
les diſputat · Tñ rõne vtẽtes⁊ vti ret mihi eẽ recurrẽdũ ad ſi igifica

volentes tanto tꝑe tanq; pñte de⸗

tionẽ volũtariã huiꝰ termĩ ſẽꝑ:⁊

bemus ↄcedere ſophiſma · ⁊ dice⸗ huiꝰ noĩs ſẽpiternũ.noĩa em̃ ſ igĩ
re etiãqariſ· ẽ moꝛtuus ⁊ - ipſe ẽ ficãt ad placuũ.Si ergo dicamꝰ

vinus.· ⁊ita de antichriſto ſcðʒ pꝛi
us ⁊ poſterius· ⁊c falſũ de atichri
ſto dicere ꝙiße nõ ẽ geuitus: ꝙ ip
ſe nõ bʒz lĩguã · ſed bñ verũ eſt cip
ſe nõ eſt genitus etnon habens li
guã ꝓut apparuit ex ſophiſmate ·
Sextum ſophiſma.·
Nomi temꝑe ſoꝛtes currit
NPꝛobo:quia hac ſola hoꝛa
vtoꝛ tãq; pũti ⁊ pono ꝙ in ea tota
ſoꝛtes currit.Lũc arguitur:qꝛ in
omnitẽpoꝛe pñti ſoꝛtes currit :§
oĩ tꝑe ſoꝛtes currit· Añs pʒ ꝑ cs⸗
ſũ ↄna etiã apparet:qꝛ ĩ dicta pꝛo
põe nõ ponit᷑ imnꝰ ãpliatiuus iõ
nõ ẽ ĩ dicta ꝓpõe ſuppõ ãqua ne⸗
qʒ ãpliatio niſi ꝓ ñti tge ido iſte
eq pollẽt inoĩ tꝑe ſoꝛtes curr it:et
in omĩ tẽpoꝛe pñti ſoꝛtes currit ·
Itẽ ſophiſma apparʒ ꝑ ĩductõeʒ
qꝛ in nullo tꝑe qð ẽ inuenit᷑ ĩſtãtia
æ nibil ẽ ad ꝓpoſitũ de illis hoĩ⸗
bᷣ q ñ ſũt:ſicut ſi dico oĩs hõ cur⸗
rit nihil eẽt ad ꝓpoĩtũ dehis qᷣfue

qꝙſynoĩme ſe hẽant iſte voces in
oĩ tꝑe ꝛſꝑ tũc ↄcedat᷑ ꝙſoꝛtes ſẽꝑ
currit. Sed videt᷑ mihi pᷣmvſũ cõ
munẽ ꝙ hec dictio ſẽꝑfuit ĩpoĩta
ad diſtribuẽdũ ꝓoĩ tꝑe pñti pᷣtito
æfuturo ⁊ſic ẽ ẽĩᷣminꝰ apliatĩꝰ ⁊ va
leret idẽ ſꝑ currit ſicut dicere omiĩ
tpe pᷣtito ⁊ futuro currit aut currzʒz
aut cucurrit. Aut foꝛte põt diciꝗ
hec dictio ſẽper ĩpoĩta ẽ ad diſtri
buẽdũ /ꝓoĩ tꝑe qͥ lʒvti ꝓpñti tẽpo
re ſi ſit vbũ pñtis tpĩs · Et ꝓ pᷣti⸗
to ſi ſit vbũ pᷣtiti tꝑis:⁊ ſic ð futu
ro Aut etiã/ poĩtẽpoꝛe pñti pᷣtito
vł futuro vł poſſibłi ſi vᷣbum hoc
exigat.vt ſi dicamꝰ ꝙ ſẽper aliqᷣd
ĩtelligit᷑:vel ꝙ ſẽper deꝰ ĩtelligit
et ĩtelligit᷑ itaq totũ reduco ad ſi
gnificatõʒ ad plm̃ huiꝰtermini ſẽ
per et huius termini ſẽpiternũ ·

¶ Septimum ſophiſma·
Adem ꝓpõvocalis vel ſcri
ptaẽ vera vel falſa omnibꝰ

ſuziicorettfall⸗
Ziaiäſt iurfall
cigorialltveratfal
Olens ande oradlc
mml vererſihfalſe e
poſſbile ? ralege/
y. Rieobeeultſe
yeye bene obatz. E

cdlco oes ppone⸗

Mliebü debent differn
ſrmationi t negatönen
ditriouönetnödiſtr
Uerminop omumti.En⸗
liutteles tin llis d
nilesnoͤfmnvocd ſoli

dog nintinone E

conc.
ſcber? wmit nen

ſözalctori
riegpoͤſoꝛrs
nut laftlſi, giteni

tibolgtone eynaés
le zgfimnane⸗ .
igtiggod

recurreduͦ adſigifica
narlähu eniſeg⸗
ſepiteni noineihligi
ctü. Slergo dicam
ſebeantiſte voces n
ic ccdat gſoꝛtes ſey
Auldet mihifmyſici
cdictioſegfult ipoita
edui poithepithjtito
ceimin aplistiee
curnit ſicur dicereonmi
fanocenteceſn
K. tepot die
uen diſtt
oſeper ipon⸗

citgeqh pinee
biinstnis e,hll
iͤßini nsrſtoͤn
1 twiteporehitißtlto

vn
bomibus eiuſdẽ idiomat ⁊ ſine
noua impoſitõne vel obligatione
Pꝛobo qꝛ ponoꝙ ꝓpõſit ſcripta
vel ꝓlata ꝙrobertꝰ nõ currit.Et
pono ꝓrobertꝰ hac hoꝛa pᷣma hu
lus diei non currat:ſed oĩ alia ho
ra huiꝰ diei currat.Etiã pono ꝙ;
ſortes ſola hac hora huiꝰ diei pᷣ⸗
ma vtst᷑ taquã pñte.⁊ plato vtat᷑
tota die tãq; pñte.tſic ꝗ̊ illa ꝓpõ
ẽ vᷣa pᷣm vſuʒ ſoꝛtis.⁊ falſa ſᷣm v
ſũ ꝑplatonis.̊ vᷣa ⁊ falſaↄvterqʒ
ſenſus ſit ↄueniẽs:⁊ nullꝰ repu⸗
gnet ꝓpꝛietati ſermõis. Sppo
ſitũ arguitur qꝛ ſi aliq̃ ꝓpõ ẽ vᷣa
ſua dictoria eſt falſa ⁊ ecõuerſo
S ſi aliq̃ ſit vᷣa ⁊ falſa oʒ ꝙ ſua )⸗
dictoria ſit vera ⁊ falſa.⁊ ꝑ cõſe⸗
quens ambe ↄtradictorie eſſẽt ſi
mml vere ⁊ ſił falſe/quod eſt im⸗
poſſibile ⁊ ↄtra legẽ ↄtradictori
aꝝ · Rſñdeo bꝛeuit᷑ ꝙ ſopbiſma eſt
veꝝ ⁊ bene ꝓbatuʒ. Et ad rõneʒ
ego dico ꝙoẽs ꝓpõnes ↄtradic⸗
torie bũ debent differre penesaf
firmationẽ ⁊ negatõnem⁊ penes
diſtributõnẽ ⁊ nõ diſtributõnem
teriminoꝝ ↄmuniũ.Et ideo ſi ali
q ſint tales ⁊ in aliis debẽt eſſe ſi
miles nõ ſᷣmvocẽ ſolũ:ſed etiam

magj ſm intẽtionẽ · Et tunc ego

dico ꝙ ille ꝓpõnes incaſu poſito
robeꝛtꝰ currit⁊ robertꝰ ñ currit
ſũt dictorie apð ſoꝛtẽ:⁊ vnaeſt
vers ⁊ alia falſa.Sũt etiã dicto
rie apð platonẽ ⁊ vna ẽ vera ⁊ ali
a falſa.Sʒ affirmatia apð ſortẽ:
⁊ negatĩa apð platonẽ ñ ſũt dic
toꝛie qꝛ diffeꝛũt ſᷣm ĩtẽtões ipoꝝ
lõ ñ ẽ ĩ cõueniẽs ꝙ affirmatia vo
calis apud iſtũ z negatiua apud

—

R

illum ſint ſimul vere.i
SOctauum ſophiſma.

Mẽ quod mouet᷑ mouebatt
pꝛius. Pꝛobat᷑ auctoritate
ariſtotelis inſexto phiſicoꝝ:vbi
hB expᷣſſe declarat:ĩmo etiã decla⸗
ratſꝙ neceſſe eſt ꝓomne quod mu
tatur mutatum ſit pꝛius:⁊ qð ſit
factũ eſſe pꝛius ⁊c.¶ Oppoſitum
arguit᷑ ꝑ poꝛẽ noſtrã determĩatõ
nẽ:qꝛ ſi vtat᷑ hac tota die tanquã
pñte dicimꝰ ꝙ q̃libʒ pars huiꝰ di
ei dicẽda ẽ pñs ⁊ nulla pᷣteritavł
futura:· Sʒ hoc vᷣbũ mouebat eſt
pᷣteriti tꝑis ꝛſſiłr morũ eſſe:ideo
de nulloveꝝ ẽ dicere ꝙ mouebat
vel motũ ẽ niſi inpᷣterito mouere
tur ponamꝰ g ꝙ a nũq; fuit ante
iſtã diẽ ĩmo hoꝛa pᷣma generabit᷑
⁊ etiã ñ erit poſt iſtã diẽ:ĩmo ho⸗
raveſperoꝝcorrũpet᷑:⁊ ĩhora me
ridiei mouet᷑ apparet ꝙ a mouet᷑
⁊ tñnũqᷓ; mouebatur neqʒmoue⸗
br qꝛ ipʒ nũqᷓ; fuit ⁊ nũqᷓ; erit:qꝛ
ꝑ caſũ ĩ nullo tꝑe pᷣterito fuit ⁊ tñ
nõ fuit niſiĩ tꝑe pᷣterito fuerit Et
eodẽ mõ argueret᷑ qꝛ quãtocũqʒf
tẽpoꝛe paruo vteremur tãqᷓ; piñ⸗
te pouẽdo ꝙ apciſe in nullo paꝛ⸗
uo tẽꝑe moueretur · Solutõvide
tur mihi ꝙiſta noĩa pᷣteritũ ⁊ fu⸗
tuꝝ ſupponẽtia /ꝓ tꝑibꝰ ca pi ſo⸗
lẽt aliqũ ſipłr ⁊ ab ſolute ⁊ aliqñ
reſpectie Si ergo capiãtur abſo⸗
lute tũc nlła ꝑs tẽporis qua vti⸗
mur tanq; pñte dicẽda eſt pᷣteꝛita
vel futura.Sic enĩ nullum tpᷣs pᷣ
teritũ eſt ſed fuit ⁊ nullũ futuꝑ ẽ
ſed erit.⁊ m iſtam acceptionem
pᷣteriti ⁊ futuri ſophiſma ẽ falſus

¶ bñ im/ꝓbat᷑.Aliter accipiuntur
pteritũ ⁊ futurũ reſpectiue:ita ꝙ
pñtis tꝑis ꝑs pꝛioꝛvocatur pteri
ta reſpectu poſterioꝛis:⁊ ꝑs po⸗
ſterioꝛ futãreſpectu pᷣoꝛis· Iſta
acceptio ex hocvſitata ẽ᷑:qꝛ ſi ſo⸗
la poꝛi ꝑt eyvtamur tanq; pñte:ꝑs
poſterior veꝛe dicẽt᷑ futura ⁊ ecõ
uerſover e ꝑspoꝛ diceret᷑ pᷣterita
Et ſᷣm iſtã acceptõnẽ reſpectiuã
ↄcedi dʒſophiſma:qr oẽ qð mo⸗
uet᷑ ĩ aliq̃ toto tpᷣe mouet᷑ ⁊ ĩ eius
qualibet ꝑte · ⁊ ita inq;tũ inꝑte p⸗
oꝛi mouetur dicimꝰꝙ mouebatur
⁊ inq;tũ inꝑte poſterrioꝛi mouet᷑
dicimus ꝙmouebat᷑ · IJdeo omne
qð mouetur ⁊ mouebat᷑ pꝛius et
mouebitur poſteriꝰ.Et hoc intẽ
debat Ari.Et ſᷣm iſtã acceptionẽ
iſte nõ ſunt negãde / pᷣteritũ ẽ ⁊fu
turuʒ tpᷣs ẽ · Et ſic bñ ſolet dici ꝙ
tpᷣs pᷣſens ẽ ↄpoſitũ expᷣtitoꝛ fu⸗
turo:id eſt ex pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi
¶ Monum ſophiſma ·
Vlla mutatio ẽ ĩſtantanea
Pꝛobo qꝛ oĩs mutatõ vłẽ
in inſtati indiuiſibili:vel ẽ in tpᷣe
diuiſibili · ſʒ nulla ẽ in ĩſtati indi
uiſibili cũ nõ poſſũt dari inſtãtia
indiuiſibilia in tpᷣe ꝓut ſepe ſup⸗
ponit᷑.ergo oĩs mutatõ eſt in tpᷣe
diuiſibili. ⁊ oĩs talis dʒ dici tpᷣa⸗
lis ⁊ ñ ĩſtãtanea · ¶ Oppoſitũ ar⸗
guit᷑ qꝛ ſaltẽ creatio aĩe noſtre in
tellectiue ẽ ĩſtãtanea:cũ enĩ ipᷣa ẽ
indiuiſibilis oʒ ꝙ fiat tota ſimul
nõ vna pars poſt partẽ· ⁊ taleʒ fa
ctionẽ vocamꝰ inſtãtaneam:igit
Noranð ẽ ꝙad logicũ nõ ſpectat
determiare an ĩſtãs ẽ aliqua res
cſi ẽ q̃res ẽ.ſʒ ſolusʒ ſupponimꝰ

qꝙnulla res indiuiſibilis inotinu
o ẽ q̃ ſit terminꝰ ↄtinui ꝓut młe
vymaginatiſũt de pũctis in lineis
⁊ inſtãtibꝰ in tpᷣibus.ſʒ tñ hocvo
ca:nꝰ inſtãter fieri qꝛ poſtq;nihil
eiꝰ erat ipᷣm totũ ſił ẽ:ſic ꝙ nulla
eius ꝑs ẽ alia ꝑte poꝛ ſᷣm tpᷣs.Et
hmõi factio aĩe rõnalis vocat᷑ fa⸗
ctio ſiue mutatio inſtatanea· Jõ
ↄſic flat aĩa nr̃a ĩtellectiaꝛoĩs res
indiuiſibilis q̃ fit maĩfeſtũ ẽꝙbñ
alia mutatõ ĩſtãtanea:iõ ſophiſ
ma erat falſũ.Sʒ tũc pᷣt q̃rere ali
quis qñ ẽ aliq̃ mutatõ ⁊ q̃ res eſt
ipᷣa.Ad qð rũdeo ꝓut ꝑtinetadpᷣ
ſẽs negociũꝙtalis mutatio ẽ ipᷣa
res q̃ dr fieri. Hec ẽ aliud fieri q;
factio ⁊ factũ.nec creari aliud qᷓ;
creatõ ⁊ creatũ nec oĩno ſic muta
ri ẽ aliðqᷓ;mutatõ velmutatũ.Et
ideo mutarivel mutatõ ẽqñ ẽmu
tatũ ⁊ nũqᷓ;ẽ mutatõ niſi qñ ẽ mu
tatũ ſʒ bñ ẽ mutatũ qñ nõ ẽ muta
tio eoꝙ iſta noĩs mutatũ ⁊ muta⸗
tio bñ ↄueniũt in h ꝙ vtrũqʒ ap⸗
pellat duplex tps · vnũ taq; ĩ quo
res ẽ vel fuit:⁊ alteꝝ tãq; in qͥ ñ ẽ
vel nõ fuit ſed differẽt᷑ appellant
iſta tpᷣa:qꝛ intatõ que dicit᷑ fac⸗
tio appellatvtrũqʒ eoꝝ tẽporũ ꝑ
modũ pñtis · Jõ deſcribit᷑ hmõi⸗
factio ꝑ hoc qð ẽ pꝛius nõ eſſe et
poſterius eſſe · Sʒ factũ appellat
tempꝰ inquo pꝛius non eſt vel nõ
erat ꝑ modũ preteriti · Exeo eniʒ

aliqnid dicitur factũ qꝛ pꝛius nõ

erat vel nõ ẽ ⁊ poſt ea ẽ vel erit · ſi
ergo nullo tpᷣe in q̊ res pꝛius non
erat vel nõ ẽ vtamur taqᷓ; pñte:ſʒ
ſolũ aliquo tpᷣe ſequẽte tuncnon
dicimus rem fieri ſed factam eſſe

Cuui capitnlv
poſinonnbz bad⸗
huſeloſas efle
ſonfcanone ſnor ten
vqvocoltoctinent
llbilo. Eta faclio
hedopponieur hoeſe
Myis ppoſitot
luu:ergonullaene⸗
Pobanmpeimo herloc
raris ſin enieguin
Legeree,gonoliushͤc
nr wrgnpoſbles
lapoſiolle⸗ lan

itienec geantaludh
Centüneccinoſicmunn
BmmutatorelnutatiE
anivel murato gienn
Getnuratöniſigina
emutati qino enutz
kunciamutatüt mutt⸗
iütinbdeg yrüczap⸗
lextps vnüͦtichiuo
uir Alteptaihnn
aſüdifferei appellun
gummtmoqpedielfa⸗
latytruͦgqz cop tiſofi⸗
ins Joͤdeſnhl hnl
boe hennut nicſi
geſe. Gjuni ippe li
oplusonel nlno
ent Eteoen,
Nupretertt⸗ Eree 3
ſepꝛlus no
nſn el atti
etpoſtea eye
5 epꝛiusnon
ßelnſe teſ
vtamor. lachp .
olpe N
enfeniehfactan

Et ſi etiam ſolo tẽpoꝛe ſᷣcedente omne volans habet alas.et ſi flat
eſſe rei vtamur tanq; pꝛeſente.tũc maloꝛ erit bonus ſi illogiſmꝰin ter
nec dicimus illaʒ fieri nec factam tio mõ pꝛime figure. Sʒ ita etiam
eſſe ſed fiendam. Et ſi vtamur tã⸗ in ꝓpoſito hec ẽ neceſſaria / nulla
qᷓ; pᷣſente aliquo tempoꝛe cõpoĩto affirmatĩa eſt negatiua . Et ſi hic
ex eo in quo pꝛius nõ ẽ ⁊ eo ĩ quo in pᷣdicto enthimemate fiat maioꝛ
poſterius ẽ:tuncdicimus illa rem erit bonus ſi illogiſmus in ſecũdo
fieri et etiã factã eſſe rõe poſterio modo pꝛime figure Item ex oppo
ritatis tempoꝛis:reſpectu cuius ſito ↄſequẽtis ſ. equitur oppoſitũ
tempus pꝛeſens poſſumus dicere antecedentis.ergo ↄſequẽtia eſt
pꝛeteritum.lʒ ſipliciter vtrũque bona Nec em̃ eſt regula cõmunis
dicatur pꝛeſens. omni bone ↄſequentie.ſed añs pz
Et ſic eſt finis ſeptimi capituli qꝛ ſequitur manifeſte quedã ꝓpõ
eſt negatiua.ergo non omnis eſt
gsffirmatiua:¶ Oppoſitum argu⸗
itur ·qꝛ ad poſſibile uon ſequitur
Ctauũ capitnlum erit de ꝓ impoſſibile.ætamen pꝛima ẽ poſſi
poſitionibʒ habentibus ſu⸗ bilis ſ cilicʒ · omnis ꝓpõ eſt affir
pꝛa ſeipſas reflectionem ex matiua.Heus em̃ poſſʒ ãnihilare
ſignificatione ſuoꝝ terminorum. omnes negatiuas dimittendo af⸗
in quo capitło cõtinentur vocata firmatiuas.ideo omnis ꝓpõ eẽt
inſolubilia.Et a facilioꝛibus in⸗ affirmatiua.ſed altera eſt impoſſi
cipiẽdo ꝓponitur hoc ſophiſma. bilis ſ- cʒ nulla eſt negatiua.quia ĩ
Vnis ꝓpoſitio ẽ affirmati nullo caſu poteſt eſſe vera.Nã qñ
ua: ergo nulla ẽ negatiua. cunqʒ ipſa nõ eſt:ipſa nec eſt vera
Pꝛobatur pꝛimo per locũ a con⸗ nec falſ · qñ cũqʒ ipſa ẽ:tunc ali
trariis · ſicut em̃ ſequitur oĩs hõ qua eſt negatiua:ſcilʒ ipſa.iõ fal
eger.ergo nullus hõ eſt ſanus ꝓ ſi um eſt dicere ꝙnulla eſt negatiua
pter hoc ꝓimpoſſibile ẽ eundẽ eẽ Item cõſequentia eſt bõa ſi ante⸗
ſa nũzegꝝ ·ita ſequitur in ꝓpoĩto cedens põt eſſeverum ſineverita
ꝙ impoſſibile ẽ eandeʒ ꝓpõnem te cõſ⸗ equentis.ſed ſic eſt in ꝓpo⸗
eſſe affirmatiuã et negatiuã ſimul ſito quia ex quo antecedẽs poteſt
Item cõſequentia enthimema ti⸗ eſſe verum ⸗ ↄſequens non poteſt
ca ẽ bona ſi ꝑadditionẽ ꝓpõnis eſſe verum apparet ꝙantecedens
neceſſarie poſſet cõpleri ſillogiſ⸗ poteſt eſſeverum ſine veritate ↄſe
mus bone foꝛme ſic em̃ ꝑ tales ad quentis.Et hoc etiam patet quis
ditioẽs ſolemꝰ ꝓbare noſtras cõ iſta eſt vera omnis ꝓpõ ẽ affirma
ſequẽtias enthimematicas. Ver tiua licet deus annibilaret negati
bi gratia dicimus hãc ↄſequẽtiã uas.⁊ tunc illud ↄſequẽs nõ eſſet
eſſe bonã:aſinus vola ergo aſinꝰ verum quia non eſſet·ergo mani⸗
habet alas.quia hec ẽ neceſſaria: feſtum eſt ꝙ autecedẽs poteſt eſſe

¶Octauum capitulum.

veꝝ ſine ↄlequenteergo ↄna non
eſt bona.Sed reſpõdeo ꝙↄns no
ex eo dicitur hona:qꝛ antecedens
nõ põt eſte veꝝ ſine cõſequẽtevel
ſinc neceſſitate ↄñtis:
nõpoteſt eſſeveꝝ ſine veritate oſe
quentis ipſis ſimul foꝛmatis:mõ
ſic nõ eſt in ꝓpoſita cõſequẽtia ·
Contra quia ſi ex eo hec ↄſequen
tia diceretur bõs ſequereinrꝗiſta
cõſequẽtia diceretur bona / nulla
ꝓpõ eſt affirmatiua:ergo bacul⸗
eſt in angulo ·qꝛ impoſſibile eſt ip
ſis ſinul foꝛmatis antecedens eẽ
veꝝ · et ſi nõ poteſt eſſe veꝝ ſequi⸗
tur ꝙnon poteſt eſſe verum ſine cõ
ſcquẽte.Itẽ illa nõ eſt bonacõſe⸗
quẽtia vbi ↄſequẽs ſi apponeret᷑
anti vero falſificaret ipm.qꝛ tale
cõſequẽs ad tale aũs magisvide
tur habere repugnãtiaq; conueni
entiã ⁊ tamẽ ſic ẽ ĩ ꝓpoſito.Ham
poſitoꝙbec ſit vera / omĩs ꝓpõẽ
affirmatiua / ſi apponatur iſta ſcʒ
nulla ꝓpoſitio ẽ negatĩa ipſa erit
falſa ergo non eſt bona conſequẽ
tia. Reſpondeo ꝙ conſequentia cẽ
bona ſicut bene pꝛobatur · Sʒ tũc
eſt difficultas dicere vnde conſe⸗
quentia debeat dici vera vel falſa
Et ðᷣ hoc pono bꝛeuit᷑ ↄcluſiões·
¶ Pꝛima ẽ 9T1cquetia ẽ bona cu
ius añs põt eſſe verum ſine veri
tate cõſequẽtis⁊ ſine cõſequente·
hec em̃ ↄſeqnẽtia eſt bona / bomo
currit ergo animal curru· ⁊ tamen
pꝛima eſiz vera qnauis ſecũda nõ
eſſet ⁊ eſſet ãnihilata · ¶ Secunda
ↄcluſioꝙbone ↄñtie añs põt eſſe
veꝝ ⁊ ↄñs nõ poteſt eſſe veꝝ:hoc
patʒ in ꝓ poſuo hec em̃ poteſt eſſe

Sʒ ex eoꝙ p

vera /omnis ꝓpõ eſt affirmaiius/
Thec non poteſt eſſe vera/nulla ꝓ
poſitio eit negatiua.et tamen illa
ſequitur ad pꝛima· Et ſimiliter o
oꝛtet ĩ multis aliis vt omĩs ſylla
ba ẽ plures luterc ergo nulla ſvlls
ba ẽ vnica litters.¶ Lertis cõclu⸗
ſio ꝙ ãqua ꝓpõ ⁊ poſſiblis que nõ
poteſt eſſe vera. Pꝛobatur:quia
nunqᷓ; ex antecedente poſſibili ſeqᷣ
tur ↄſequens im poſſihile· pꝛo ut
ſuppono ex pꝛimo pꝛioꝝ·⁊tamen
ex iſta que eſt poſſibilis·ſcʒ omĩs
ꝓpoſitio eſt affirmatiua ſequitur
iſta ſcʒ nulla ꝓpõ ẽ negstiua·er⸗
go iſta eſt poſſibilis ⁊tamen nõ po
teſt eſſe vera. Et ſic maniteſtun. ẽ
ꝙ ꝓpõ uõ dicitur poſſibilis ex eo
poteſt eſſevera· necimpoſſibilis
quia non poteſt eſſe vera. Sed di
citur poſſibilis qꝛ ſicut ſigĩſicat
ſic poteſt eſſe:accipiendo iſta vᷣba
ad bonũ ſenſum ſᷣm es documẽta
q̃ fuerũt in ſecũdo capitulo dicta
⁊impoſſibilis qꝛ non põt ita eẽ ⁊c
¶ Quarta ↄcluſio eſtꝗ impoſſibłe
eſt bone ↄne antecedẽs eſſe veruʒ
coſequẽte exñtefalſo: Sic em̃ de⸗
bet itelligiꝙnõ poteſt ſequi exve⸗
ro falſũ vt hẽtur in libꝛo pꝛioruʒ
aſic beneverũ eſtomnis bone cõ
ſequẽtie ipoſſibile eſta ñs eſſeveꝝ
ſineveritate cõſequẽtis ipĩs ſimł
foꝛmatis. Inde hoc non obſtante
iſta eſt ↄcedenda:qꝙex vero poteſt
ſequi falſũ.ponamus enim ꝙ hec
ꝓpõ ſit vera:omĩs ꝓpõ eſt affir⸗
matiĩa tũc põt ſeqͥ ex ea falſũ ſcʒꝗ
nulla eſt negatĩa · Sed qũ ↄcludit᷑
iſta ſcʒ nulla ẽ negatĩa tũc pꝛima
non amplius eſtvera ſed falſa:

Neti fuithrlusgiſta
ſunt ppꝛia:ledyilmnur
ſus ats dalos qenon
moamuutſemnoncer
bihue poͤniberen⸗

V Necefilſis qre in

ſctalsdicki fult· Etg
ſlluͤturroͤnes i pbante
nn Ad peimuz datur,
Poſtpals nullapopolit
tlelznooſſüteye
dun galidiceueg
nes iplye glit ti⸗
ſs ſl non ſepegnat⸗

iſ tiſarſiznn ſenp⸗

locd debleum ſenſ
. im
li uſtnick iet
imnſigllicaret eni ſſ

ſemnleſiglltcung

ſngn
l pze⸗ negt .

dichur poſſchillstr e⸗
eleyera neclnoſſſblis
Apotetteſſevere⸗ Sedd
ſubils ge ſtar ſigitcat
kcſſeacaplendoilta ibr
ſeuſumßmn es documeta
in ſecudo capitulodiche
bilis qenon potllacete
19luſto eſtg impoſtbte
dit uutcetdes eſe dern,
tetiutiſo⸗ Sicen de⸗
igigno potetſequlende⸗
beurio libꝛo guon
ereti tgonns bonech

Quinta ↄcluſioqnõ ſufficit ad pꝛopoſitioneʒ ſequitur ꝙipſa eſt

hoc ꝙſit bona ↄña:qimpoſſibile
ſit añs eẽ veꝑꝝ ſine ↄñte ipſis ſił
foꝛmat .ſicut pᷣus bñ arguebat᷑
de baculo in angulox apparʒ h̊ e
tiã inalio exemplo.qᷣa nõ ſeq̃tur
nulla ꝓpoſitio ẽ negatiua:g̊ nła
ꝓpõ eſt affirmatiua·qð põt pa⸗
tere:quia exoppoſito ↄſequẽtis
non ſeqtur oppoſituʒ añtis · ⁊ tñ
pᷣms non poteſt eſſevera ſineveri
tate ſecunde.q: non poteſt eẽ ve⸗

ra · Plus ergo reqꝛitur ſcʒ ꝙ nõ

poſſit eſſe qualit᷑ antecedẽs ſigt:
quin etiam ita ſu ſicutper pↄñ. ſi
gnificatur. Sed adhuc determi⸗
natũ fuit priusꝙiſta verba non
ſunt ꝓpꝛia:ſedvtimur eis ad ſen
ſus ałs datos qꝛ non poſſumus
vno ↄmuni ſermone expᷣmere de
oĩbus ꝓpõnibꝰ veris quare ſunt
vere · nec de falſis q̃re ſunt falſe.
ſicut ałs dictũ fuit · Et ꝑhec dctã
ſoluũtur rõnes ĩ ꝓbantes ſophiſ
ma. Ad pꝛimuʒ diciturꝙ hec eſt
poſſibilis/nullapꝛopoſitio eſt ne
gatl a lʒ nõ poſſit eẽ vera. Adſe⸗
cũdãpatet exdictis quõ ſit rñdẽ
duũAd terciã dicèdũ ẽ ꝙ ille ꝓpõ
nes bnñ̃pure gnat q;tũ ad eẽ ve⸗
ras ſed non repugnãt qᷓ;tum ad
eſſe ita ſicut ſiont ſemper loquẽ
do ad debitum ſenſũ.immo ſic ↄ
ueniũt.neceſſe enĩ eſt ſi ẽ ita ſicut
pꝛima ſignificaret:etiã eſſe ita ſi
cut ſecunda ſignificaret ·

¶ Secundum ſophiſma.
.AUlla ꝓpõ eſt negatia:ergo
quedam ꝓpõ eſt negatiua

Pꝛobo:ſuppono ꝙ ad quẽlibet

-—

vera.hoc videtur ariſtoteles ex⸗
pᷣmere in pꝛedicamẽtis capitulo
de pꝛiori · Sequitur em̃ ſi hõ ẽ:qꝙ
hec eſt vera homo eſt.Etiaʒ econ
uerſovt dicit pari rõe eſſʒ ð aliis
Tunc arguitur.ſeqᷣtur/nulla p⸗
poſitio en negatia:ergo hec ẽ vᷣa
nulla ꝓpoſitio ẽ negatia. Et ſeqͥ
turꝙſi ipſa eſtveraqipa ẽ· ⁊ ſeql
ꝙſi ipſa eſt ꝙaliqua ꝓpoſitio ne⸗
gatiua eſt·ergo de pꝛimo advlti⸗
mun ſequitur /ſi nulla ꝓpoſitio ẽ
negatĩaꝙ quedam ꝓpõ eſt nega⸗
tiua · Item non ẽ poſſibile ita eſſe
ſicut pꝛima ſig at:qui ſit ita ſicut
ſecunda ſigat ergoↄña ẽ bona.⸗
ſequẽtia videtur magnifeſta:qͥa
ex hoc inpᷣcedẽte ſophiſmate di⸗
cebamus eſſe bonsã ↄſequentiam
nec poſſes aliter expꝛimere vnde
dicatur ↄſequentia bona.Sed/ꝓ
bo ans qꝛ ſequitur ſi ẽ ita ſicutip
ſa ſiꝗᷓ atꝙſigat.⁊ ſeqᷣt᷑ ſi ipſa ſigt
qipᷣa ẽᷣ. ⁊ ſi ipᷣa eſt tũc ẽ ita ſicut
per ſecũda ſignificatur.¶ Oppo
ſitum arguit᷑ per es que dicta ſũt
inpꝛecedẽti ſopbiſmate quia poſ
ſet eſſe ita ſicut per pꝛima ſigtur
⁊ tñ non eſſe ſicut per ſecũda ſigt᷑
eſſet enim ſic ſi omuis ꝓpõ inega
tiua eſſet deſtructa. ergo nõ ẽ bo
na ↄña. Item ad ꝓpõem poſſibi
lẽ non ſequitur ſua ↄtradictoria
ſed pꝛima ẽ poſſibilis ⁊ ſua ↄtra
dictoria ẽ ſcdᷣa ergo ⁊c· Dico bꝛe
uiter ꝙſophiſma eſt falſũ illa em̃
non erat bona ↄſequẽtia ſicut be
ne ꝓbatur:Et reſpondeo ad pꝛi⸗
mam rationemꝓilla ſecumda ſi⸗
cut ponebsatur nõ eſtvers vᷣ vtute

ſermonis ſcʒqad quãlibet ꝓpoſi
tiouẽ ſeqᷣturꝙ ipᷣa ſitvera:io non
ſequit᷑ homo eſt:ergo hec eſt vera
homo ẽ:qꝛ hõ poſſʒ eſſe licʒ nulla

ꝓpõ eſſʒ ⁊c qꝛ ita eẽ eſt poſſibke ſi

cut ꝑiſta ꝓpõem hõ eſt ſignificat᷑
vel ſignificaretur ſi ꝓponeret᷑ nõ
exñte ſicut ꝑ iſtam ſignificaretur
hec eſtvꝛra hõ eſt · ita eĩ eſſet ſicnt
ſignificatur ꝑ primã ſi hõ eſſet ⁊
nulla ꝓpõ eſſet · Sed tu quereres
quõ ergo dzʒ illa regula ariſtoteł
ĩtelligi ·ego dico ꝙdʒ ĩtelligi ſuꝑ
poſita ꝓpõnis exiſtẽtia:ita ꝙ ad
oẽʒ copulatiuã ex aliq̃ ꝓpõe ⁊ ali
qua dicente ꝙ ipſa eſt:ſequitur ꝙ
illa eſt vera · vᷣbigr̃ᷣa ſequit᷑ / hõ ẽ:
⁊ illa hõ eſt ẽ.ergoipᷣa eſtvera:qꝛ
nõ põt ita eẽſicut ꝑillã copulati⸗
uã iignificat᷑ quin ſit.ita ſicut ꝑ ↄ
cluſoneʒ ſigtur ſemꝑ loquẽdoad
bonũ ſenſũ.¶ Ad ſecũdaʒ quevi⸗
detur eſſetedioſa ego dico p moꝙ
ↄña numq; eſtveꝛavlł etiã falſa ni
ſi ipa ſit · Et ad hoc ꝙña ſit boã
autvera opʒꝙañs⁊ ↄñs ipſiusſit
Ettunc dat᷑ regula his ſuppoſi⸗

tisqↄña eſt bona ſi impoſſibile ẽ ꝓ

eſſe ſicut ꝑañs ſignificatur qͥn ita
ſit ſicut ꝑ ↄñs ſignificat᷑· Et hec
regula põt duplicit᷑ ĩtelligi · VUno
modoqſitvna ꝓpõ de impoſſibłi
in ſenſu conpoſito eo modo quon
muniter ſolet dici:⁊ eſt ſenſusꝙ
ↄña ẽ bona ſi hec eſt impoſſibłs

ipᷣa foꝛmata ẽ ita ſicut ꝑ añs ſigꝗẽ
t᷑:⁊ nõ ita ẽ ſicut ꝑ ↄñs ſignifica p

tur. Et iſta regula nõvalet qꝛ ſᷣm
iſtaʒ regulã ſequeret᷑ ꝙſophiſma
eſſʒ verũ.⁊ ſᷣm iſtam regulã falſã
pꝛocedebat argumentum. Alio

modo itelligiłꝙ ſitvna ꝓpoſitio
de impoſſibili in ſenſu diuiſo ita
qꝙſit ſenſusↄña eſt bona ſi qualit
cũqʒ ꝑ añs ſigtur impoſſibile eſt
itacſſe qͥn qualiteꝛcſqʒ poñs ſiãt᷑
ſit ita.⁊ ſic apparetqꝙiſta rła non
argueret ſophiſma eſſeveꝝ · quis
qualitercũqʒ iſta ſignificat /nul

la ꝓpõ ẽ affirmatĩa poſſibłe ẽ eẽ

ita:lʒ nõ ita eſſʒ ſicut alia ſigẽt qꝛ

ſic eſſet ſi manẽtibns affirmatis

oẽs negatiue eſſẽt ãnichilate qð
eſt impoſſibile
Ertium ſophiſma diſpoĩt
ad ſequẽtia.Et ẽ tale · Do
ſitoꝙoĩs homo eſt aſinusſequit᷑
oĩs hõ currit:g aſinꝰ currit Noc
ꝓbatuꝛ qꝛ ſullogiſando inpꝛimo
mõ pꝛĩe figure ſic/ oĩs hõ currit
⁊ omnis aſinꝰ ẽ homo perpoſitũ
:ergo aſinus currit. Unde ſic ſil⸗
logiſmus ad impoſibile eſſet ſcʒ
capiẽdo poſitionẽ aduerſarii cũ
aliquovero.⁊ ſic infeꝛimꝰ ↄcluſi
onẽ ꝑ bonã ↄñam /licet illa cõclu
ſio ſit impoſſibilis. Ideo etiã ſic
in ꝓpoſito eſtbonapna. Item nõ
oteſt eſſe ita ſicut poſitũ ẽ ſic ut
illud antecedens ſignificat quin
ſit ita ſicut ↄñs illud ſiguificat ·
ergo ex illo antecedẽte cũ poſito
ſequirur illud ↄñs · ¶ Oppoſituʒ
arguitur quia regula ponitur in
logicaꝙ omnisↄſequentia falſa
eſi impoſſibilis: omnisↄñavc⸗
rs eſt neceſſaria ꝓpoſitio aſit im
oſſibilis nõ poteſt fieri neceſſa⸗
ria aliqͥ caſu poſito:q̊ qcũqʒ cãu
poſito aut remotopceſſo aut non
ↄceſſo ↄũa falfa non poteſt fieri
vera · licet conſtat ꝙ iſta ↄña eſt

lnd vonere Ppone tiqu⸗
lelgrem ins d aloönf
lucopouz bene nere
wocluſo gpoſit er llog
Milis appoſitis vel n b
Uuippoltofttuponeres
rromis honoe aſin⸗
ociunmcliorvelpeior onn
honebaruriſopolſmue S
Dohaspnoddaftisadin
Glalli ocluſioneg oisde
ſsſtumnolciz gbene ſege
is onocaſin Erſitn
hine ponnsnoli9
nuchlſti clapanevis
ll cücdicoy hj ſeſtu
n crin⸗
ſemnmnſophlſng.

urm gaſip antoc
ſllogiſmmdoingiine
fignreſtc ois hocunt
saſins honoperpoſtti
inus rnit. Hudeſtcſi⸗
sad inpoſiblle cſerſcz
poſitione aduerſariici
ro. 1 ſic infeim oluſt
ni anam / lier llgcocku
poſſtbilis Ycoetld ſie
oelhona)ia Renn
ſein fiem poſieſicnt
necedens ſignificatgon⸗
cut ois lud igulften⸗
lloantecidert ei oſi⸗

falſa qnis nõ neceſſaria ſcilʒ illa:
omiĩis homo currit/g oĩs aſnus
curiit/ergo quocũqʒ caſu poſito
nũqᷓ; ſeqtur/omĩs homo currit g̊
aſinus currit · ¶ Solutio huiꝰ ſo
phiſmatis eſt facilis:qꝛ ad placi
tum tuum tu potes dicere vel po
nere vel aſſerere quãcũqʒ ꝓpõnẽ
placet·⁊ nũquã ꝓpter talẽ actum
ↄña neceſſaria fieret nõ neceſſari
avłecõuerſo Ideo ſicut poſitũ ẽ
ſophiſma ipᷣm ẽ falſũ · Sed tñ ꝑꝑ
argumẽta ſciendum eſt ꝙ aliqua
ꝓpõ põt dici vel poni vel ↄcedi
ſiplicit᷑ tanquã vna/ꝓpoſitio ꝑ ſe
ſũpta:⁊ tũc nihil eſt ad ꝓpoſuuʒ
de aliis ꝓpõnibꝰ vel ↄſequẽtiis
an ſint vere vel falſe · Alio mõ ſo
lemꝰ ponere ꝓpõnẽ tãquam añs
vel ꝑtem añtis ad alið inferẽduʒ
⁊ tũc opoꝛtʒ bene videre vtꝝ ſeqͥʒ
turoↄcluſio ꝓpoſita ex illo poſito
ↄ aliis appoſitis vel nõ vbigra⸗
tia ĩ ꝓpoſito ſi tu poneres ſimpli
citer ꝙomĩs homo ẽ aſinꝰ/ñ ꝑꝑ
hoc fix melioꝛvel peioꝛ ↄña illa qͥ
ponebatur ĩ ſophiſmate Sʒ ſi tu
ponas ꝑ modũ añtis ad inferen⸗
dũ aliã ↄcluſionẽ ꝙ oĩs hõ ẽ aſi⸗
nꝰ ſtatin dicaʒ ꝙ bene ſequitur ꝗ̊
oĩs homo ẽ aſinꝰ Et ſi tu dictam
ꝓpõnẽ ꝓponas ꝑ moduʒ partis
añtis cũ iſta alis parte oĩis homo
currit/tůũc dico ꝙ bñ ſeqᷣtur ergo
aſinꝰ currit. Et ſic ꝓcedũt rões
¶ Quartum ſophiſma.
Ico ꝙ homo eſt aſinꝰ. Et
qritur de boc ſophiſmate
vtzꝝ ſic dicẽs dicitveꝝ vel falſum
Et arguitu: ꝙdicit falſũ:qꝛ dicit
hõ ẽ aſinꝰ/⁊ hoc ẽ falſuʒ:& ⁊c

Sed arguiturꝙ tpᷣe dicit veꝝ:qͥs
tota ſua/ꝓpõ erar iſta/dico ꝙ hõ
ẽ aſinꝰ/⁊ llla eratvera.qꝛ boc to
tũ dicebat de facto · Itẽ ꝓpõ ſua
erat affirmatĩa:iõ eratvcra:qꝛ ſſᷣ
iectũ ⁊ pᷣdicatũ ꝓ eodẽ ſuppone⸗
bãt:ergo ſua/ppõ quam dicebat
erat vᷣa ·ꝙaũt ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ
ſupponat ꝓ eodẽ pʒ:qꝛ ſi explice
tur copula ꝓpõ erii talis / ego ſũ
dicẽs ꝙ hõ eſt aſinus.⁊ maifeſtũ
ẽ ꝙ ꝓ eodẽ ſupponũtiſte terminꝰ
ego ⁊ iſte tᷣminꝰ dicẽs ꝙ hõ ẽ aſi
nus Ad iſtud ſophiſma rñdẽtmł
ti ꝙ iſte dicit veꝝ ⁊ etiã falſum qꝛ
ipſe dicit iſtã totalem ꝓpõnẽ di⸗
co ꝙ hõ eſt aſinꝰ/v iſta eſt veralõ
dicit veꝝ Sed cũ hoc dicẽdo illã
totã ꝓpõneʒ: ipᷣe dicit quãlibʒ ꝑ
tem eius.ideo lpᷣe dicit ꝙ hõ eſt
aſinꝰ/⁊ in hoc ipſe dicit falſum
Sed iſta ſolutõ mihi ẽ młtuʒ du⸗
bitabłsqꝛ iſta ſolutio ſupponitꝙ
pars ꝓpõnis ſit ꝓpõ:ꝙ ego non
credo ·pſalmiſta dauid ore ꝓphe
tico loquẽs ſpᷣm ſãctũ nihil fal
ſum dicit ·⁊ tñ dicit iſtã totaleʒ ꝓ
põnem:dicit incipiẽs ĩcorde ſuo
nõ eſt deꝰ · ergo pſalmiſta dicit ta
lẽ vocẽ nõ eſt deꝰ /q̃ ſifuiſſet vns
ꝓpõ ipe dixiſſet falſũ ⁊ hereticũ
ergo nõ erat vna,ꝓpõ fic dicta ſʒ
pars huiꝰ ꝓpõuis ·ſed ille inſipi
ens errauit q talẽ voceʒ dicit ſoli
tarie tãquãvnã ꝓpõnes.⁊ eſt ſile
ſicut medietasvermis nõ eſtvnſ
aĩal q́;diu ẽ ꝑs vniꝰ aĩalis:ſed di
uiſa ab alia ꝑte eſt vuũ aĩal.Et ð
iſto ꝓpoſito ego dixi ſatis inca⸗
pitulo pꝛimi tractatus ſummula
rũ.videtur ergo mibi Si ic dicẽs
.1 *

„

dicoehõ ẽ aſinus:dicit veꝝ de
pꝛietate ᷣmoĩs: dicendũ E etiã ꝙ
ipᷣe nõ dicit falſũ.Et qñ obicitᷣꝙ
ipe dicit ꝙ hõ ẽ aſinꝰ dico ꝙ ipſe
bñ dicit talẽ vocez ſʒ nõ ſolitarie
tãqᷓ;vnã/ ꝓpõem:iõ illa vox neqʒ
eratvera neqʒ falſa. Sʒ tu repli⸗
cas foꝛtit᷑:qꝛ ꝑ hec dicta ſeqt il
le mẽtiret᷑ qͥ diceretiſta ꝓpõ hõ
eſtaĩal eẽtvera ꝓbat᷑ qꝛ ſua totał
ꝓpõ eſt affirmatia: ⁊ ſubiectũ ꝓ
nullo ſuꝑponit:qꝛ iſta vox hon.o
eſt aĩal non eſt ꝓpõ ſʒ ꝑs ꝓpõnis
⁊ſic illð totale ſubiectũ iſta ꝓpõ
bomo eſt aĩal ꝓnullo ſuppoit ſi⸗
cut eẽt ſi demonſtrato lapide ego
dicerem iſte homo ẽ ſubſtatia ibᷣ
iectũ ꝓnullo ſupponeret⁊ eſſet/
põ falſa. Rñdeo ꝙ oꝑtet ſcire qͥd
demonſtras ꝑ hoc ꝓnomen iſta:
qꝛ ſi tu demonſtras iſtã voceʒ hõ
eſt aĩal quã tu ꝓfeꝛs in illa tua ꝓ
põne:ego dicoqtua ꝓpõ eſt falſa
ſicut bñ arguebat rõ· ſed ſi tu de
monſtres aliã vocèẽ ſiłem ſeoꝛſuʒ
fũptã ⁊ ꝓpoſitã tũc ꝓpõ eẽtvᷣa ⁊
ſubiectũ eiꝰſupponeret /ꝓaliq̃ſcʒ
ꝓilla voce q̃ eſt ſeoꝛſuʒ vna ꝓpõ
falſa · Vñ ad talẽ ſenſũ debẽt in⸗
telligi ⁊ cedi tales ꝓpõnes ⁊ nõ
ad aliũ ſenſum niſi foꝛte ↄditio⸗
nalit᷑:ſcʒ illa ꝓpõ homo ẽ aĩal eſt
vera·i·iſtavox hõ ẽ aĩal ſi eẽt ſe⸗
orſũ poſita eſſet vna ꝓpoſitõ vᷣa
Et apparetꝙtotũ reuertit᷑ in idẽ
ili mõ ſoluit᷑ iſtud quĩ
ũ ſophiſma/ qͥcqͥd ſoꝛtes
audit illud ꝓfeꝛt plato · caſu poſi
toq plato ꝓferat iſtã ꝓpõnẽ/nal
lus hõ ẽ aſinꝰ:⁊ ſoꝛtes nõ audit
pmã dictiõ ʒ ſʒ audit reſiduũſcʒ

homoẽ aſinꝰ/⁊ nihil plus audi⸗
at · tũc ꝓbat᷑ ſophiſma: qꝛ ſoꝛtes
audit iſtã vocẽ hõ ẽ aſinꝰ ⁊ nihil
plꝰ:⁊ illãvocẽ ꝓfert plato cũ alia
voce: ̊ quicqͥd audit ſortes illð
ꝓfert plato.Oppoſitũ argu itur
q;ꝛ plato nõ ꝓfert fłm ſedveꝝ ſed
ſoꝛtes audit falſũ:ſcʒ homo ẽ aſi
nus:ergo audit ꝙ plato nõ ꝓfert
Item ꝑ ſulogiſmũ ad ĩpſſibłe ar
guit᷑ ſic· quicqͥd ſoꝛtes audit pla
to ꝓfert:falſuʒ ſoꝛtes audit eꝛgo
faſſum plato ꝓfert · ſed bec ↄclu
ſio eſt falſa quiaveriſſimaʒ ꝓpõ⸗
nem ꝓfert plato ſcilicet nullꝰ hõ
eſt aſinus.⁊ de nulla falſitate re
prehendi poteſt· Reſpondeoqꝙſo
phiſma eſtverum·. Ad rationẽ in
oppoſitum dico ꝙ ſoꝛtes non au
ditverum nec falſum · quia nullã
ꝓpõnem audit · ſed ſo luʒ audit ꝑ
tem vuius ꝓpoſitionis vere bñ
credo ꝙ plato nihil falſũ dicebat

ſʒvcrũ quod nullam falſitatem i.

plicat tamen ipᷣe bene dicebat ali
quid quod non erat verum ſcʒ ꝑ
tem veri.Sed tu dices contra:il⸗
lavox eſt falſa que falſam menta
lem facit in animo auditoris:ſed
illa vox quã ſoꝛtes audit facit in

ſoꝛte mentalè falſã vnde ſoꝛtes ĩ

dicto caſu credit ꝙ plato dixerit
falſũ ergo illa vox erar falſa: Rñ

deoq; bñ ⁊ vere loquens nec male

nec falſe loquit᷑ ꝓpter male audi
entes vel male ꝓpõnem ſuã reci

pientes.vnde ceꝛtũ eſt ꝙ ſepe ali

quis dicit vnam ꝓpõnem ⁊ male

audiens credit ꝙ dicat aliam et

tunc illa ꝓpoſitio facit inaudiẽte

no n mentalem quam, ſignificat

s fitieotul ſiu
er ölicteilttl
hoenbſegui niſi,
llequelengecltsudh

Serum ſcblſna⸗
Erunẽdicereho

AUiimal.Queritur

peſchhiſnae p diee
goezyege dicentholezee
ctvep onoqtalemdice
Soncioqgoinoiſopdiſen
bllitide oquideyene
niſipꝛout ſüt appꝛohet
ſie onũ. fon eñ que
odevs ſt werns pe
nu:eghono ſitfalſus
ſuofalſus. G; volologt
nefelſo votfaciit ibt.
me ytolat ſexto neth.

„

fütmencltloginsder

acblapgtſinez o⸗
enplaoſclicet nul⸗ ho
us. denbllafellnate te

ndn Poteſt Beſpondtogo.

nehxerum. Baranonein
ſltum dicogſottes non ar
rumnecfalſum qulanuli
en auclt ſed ſolvz aucttr
ulus ppoſitioais vere bi
platonlbilfalls dicchat
1quodnullam falſutneni
tamentiebene dicchattl
vodnonerat verumſch,
gi⸗Scd wu dices connti
reRialſaggefalſammenn
facitinantnozudſtorsſt
vorqui ſortsaucitfucin
anentaleflli mbe ſoutdl

artrq lto ltan
oclae e aleſſi

jergollaw
bitverelogleis ecnnant

elaut hin nile l
vlmale Noͤent te
7ndecetueſ ep
r nmn ghonen n
1 ceclrq dicsl⸗ 4
l oſtafukina e
nebtelen abam

1

vin

ſed mẽtalem qualem ſignificaret
illa ꝓpõ quam credit audire.Et
in tali caſu pꝛopoſitõ ſic pꝛolata
nõ eſt falſa audiẽti:ſed ſolum ta⸗
lis eẽt falſa qualeʒ ille credit au⸗
dire:ſʒ omnis ꝓpõ eẽt falſa au⸗
diẽti que ꝑfecte audita ab eo qui
etiam ꝑfecte ſciret eiꝰ ſignifica⸗
tionem vᷣ̃m illaʒ ſignificatõnẽ in
illo audiẽte mentalẽ falſaʒ. Mõ
in caſu noſtro ſoꝛtes nõ audit ꝓ⸗
poſitõneʒ aliquam:ſed credit au
dire aliquaʒ· ideo illavox quã au
dit ſoꝛtes ñ facit in eo ſẽſum quẽ
ſignificat qꝛ ille nõ ẽ ſẽſus ꝓpõ⸗
nis ſʒ facit ĩ eo talẽ ſẽſũ qualem
facit ꝓpõiquã credit audire · Et
ex hoc nõ ſequit᷑ niſi ꝙ talis eſſet
falſa qualem credit audire.

¶ Sextum ſophiſma·
Erum ẽ dicere hominẽ eẽ
animal.Queritur ergo de
hoc ſophiſmate vtꝝ dicẽs talẽ ꝓ
põeʒ veꝝ ẽ dicerc holeʒ eẽ aĩal di
cit veꝝ:poĩtoqꝙtalem dicat · Et e
go notoqoĩno ĩ ſophiſmatibʒ ni
hil ĩtẽdæ loqui de vero vel de fło
niſi pꝛout ſũt appꝛopᷣate differen
tie ꝓpõnũ.Mon em̃ querere intẽ
do ꝙ deus ſit verus ⁊ pꝛima veri
tas:⁊ ꝙhomo ſit falſus aut dena
rius falſus. Sʒ volo loqui deve⸗
ro ⁊ falſo ꝓut faciũt ſibi ↄtradi⸗
ctionẽ vtdicit᷑ ſexto methaphĩce
qꝛ nõ intendit logicus de vero et
falſo Tũc igr̃ arguo ille ñ dicit
veꝝ:qꝛ hoc pᷣdicatũ dicere hoĩeʒ
eſſe aĩal /vł capit᷑ materialitervł
ſignificatĩe · Si ſignificatiue tũc
dicere homĩeʒ eẽ animal:eſt ideʒ

ꝙ dicens hominez eſſe auimal ꝓ
ut ſuppono ex methaphiſice mõ.
2 dicẽs hominem eſſe animal eſt
vnus qui nõ eſt veꝝ neqʒ falſum
quia nõ ẽ ꝓpoſitio nec pars ali⸗
qua ↄtradictõnis Et ſi capiatur
materialiter apparʒ ꝙnõ ſuppo⸗
nit pꝛo ꝓpõne aliqua:quia ſi ſup
ponat pꝛo ſe vel pꝛo ſuo ſimili in
voce:manifeſtum ẽ ꝙ iſta voxdi
cere hominẽ eſſe animal /vel ali⸗
qua cõſimilis:non eſt pꝛopoſitõ
nec oꝛatio perfecta·ideo nec ẽve
rum nec falſuʒ. Et ſi dicat᷑ ꝙ nõ
ſuppoĩt pꝛo ſe nec pꝛo conſimili
voce ſed pꝛo alia oꝛõne foꝛmata
ſub ĩdicatiuo modo ſicut iſta ors
tio / hominez currere ſolet ſuppo
nere pꝛotali oꝛõne / homo currit
que eſt pꝛopõ · Tunc manifeſtuʒ
eſt ꝙ non ſupponit pꝛo pꝛopõne
ſed pꝛo partepꝛopoſitionis quias
licet hominẽ eſſe bonũ / ſuppone
ret pꝛo illapꝛopõne /hõ eſt bonꝰ
tamen eſſe bonum nõ ſupponit ꝓ
illa pꝛopoſitione:ſed pꝛo tali oꝛa
tione eſt bonus:que non eſt pꝛo⸗
poſitio:et ita eſt in pꝛopoſito.li⸗
cet em̃ hec oro:ãquẽ dicere hoĩeʒ
eẽaĩmal ſupponeret pꝛo tali oꝛa
tione / ãquis dicit hoĩem eſſe aĩal
tñ hec oꝛatio / dicere hoĩnem eſſe
aĩal ñ ſupponeret niſi ꝓ tali oꝛa⸗
tione dicit hoĩeʒ eſſe amimal que
nõ eſt pꝛopoſitio:nec verum nec
falſuʒ Ideo falſũ erat ſophiſma
ſzʒ veꝝ ẽ dicere / hoĩem eſſe aĩal.
In oppoſitum arguitnr:qꝛ verũ
eſit ꝙ homo eſt animal ⁊ tamẽ hec
oꝛatio / hominem eſſe animal / et
hec oꝛatõ/homo eſt glaliſ ine ꝑte

materialiter equiualẽt:et capitur
vns ꝓ alia.ergo veꝝ ẽ dicere ho⸗
minem eſſe animal. Item affirma
re verã ꝓpõeʒz eſt veꝝ ſicut negs
re verã ꝓpõeʒ eſt falſum.ſed dice
re homineʒ eſſe aĩal eſt affirmare
veram ꝓpõeʒ /ſcʒ homo eſt aĩal:
ergo dicere hominẽ eẽ animal eſt
vexꝝ ·⁊ tũc ↄuertatur ꝓpõ ⁊ eſt ſo⸗
phiſma.Rñdec ꝙ ſophiſma ẽ fal

ſum de ꝓpetate ſermonis.Camẽ

aliqui in ꝓpꝛia locutõe tlẽs locu
tiones recipiũt loco aliarum que
eſſent vere · Verbigratia hec ẽ vᷣa
veꝝ dicit dicens hominẽ eſſe aĩal
id eſ dicens taleʒ vocem ſeoꝛſum
homo ẽ animal.Similiter ſic iſta
eſt vera dicere hominẽ eſſe aĩmal
eſt dicere veꝝ · Similiter ſic iſta ẽ
vera / veꝝ eſt hominẽ eſſe animal
ſed tamẽ ſophiſma de ꝓpꝛietate
ſermonis erat falſum ſicut bñ pꝛo
batur.Tüc ad rationes.Ad pꝛi⸗
mã dicoꝙhec ẽ falſa / verũ dicere
ꝙ hõ eſt animal.ſed hec ẽ vera ve
rũ eſt ꝙhomo eſt animal.et etiam
veꝝ ẽ hominẽ eſſe animalſed ho
minẽ eſſe animal:⁊ dicere hoiẽm
eſſe animal multuʒ differunt.Ad
ſecũdaʒ ego nego ꝙaffirmare vel
negare aliquam ꝓpõnem ſit verũ
vel falſũ.qꝛ affirmare vel negare
nihil aliud eſt qᷓ; affirmansvel ne
gans:⁊hoc ẽ homo qui nõ ẽ verũ
neqʒ falſũ.Et ſi affirmare ꝓpõeʒ
ſupponat materialiter:tunc idem
valet dicere affirmare ꝓpõnem⁊
dicere affirmat pꝛopoſitionem et
hoc non eſt pꝛopoſitio ſed oꝛatio
imperfecta ſicut legit virgilius.
Septimũ ſophiſma.

Eptimuʒ ſophiſma eſt hoe
vocatũ inſolubile : ſcʒ oĩs

pꝛopoſitõ eſt falſs / caſu poſito ꝙ

oẽs ꝓpõnes vere eſſent anuihils

te ⁊ falſe remanerẽt.⁊ tunc ſoꝛtes

ꝓfersat iſtam ſolam/omiĩis pꝛopo
ſitõ eſt falſa.Queritur ergo an ꝓ

po ſitio ſua ſit vera vel falſa. ESt

arguitur ꝙ nõ ſit vera:quia ſup⸗
pono ꝙ eandem ꝓpoſitõnem im:
poſſibile ſit ſimul eẽ verã ⁊ falſã
in eodem idiomate ꝓpoſitã:⁊ ab
omnibus audientibus receptam
tunc ergo ſi ꝓpõ ẽ vera ſeqͥtur q
non omnis ꝓpõ eſt falſa.quia q̃⸗
dam eſt vera⁊ que ↄtradicit illi:
ergo iſta eſt falſa ĩmo ĩpoſſibilis

quia omnis ꝓpõ eſt impoſſibilis

ad quã ſequitur ſua contradicto⸗

ria.Neindepꝛobatur ꝙnon ſit fal

ſa ſed vera.quia ẽ ꝓpõ vniuerſa
lis nullam habens inſtantiam:qꝛ
nec in ſeipſa nec in alia ᷣm caſum

ergo ipſa eſtvera Itẽ ſiipᷣa eſt fal

ſa ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum eius nõ
ſupponũt ꝓeodem vniuerſaliter.

ideo cum ipᷣa ſit affirmatĩia ſequi
tur ꝙ ipſa eſt vera· Ytez ſi eſſet fal

ſa tũc q̃litercũqʒ ſigificat ita eſt:
qꝛ nõ ſigĩficat niſi ꝙ oĩs ꝓpoſitõ
eſt falſa ⁊ ita eſt:ergo ipᷣa eſt vera

De iſto ſophiſmate vidende ſunt

difficiles dubitatõnes · Pꝛima ẽ
vtxꝝ in caſu pᷣdicto iſta ꝓpõ ſit ve
ra vel falſa. Secunda eſt quõ ſit
poſſibile aſſignare ſibi cõtradicẽ
tem vel equiualẽtẽ.Et pꝛimitus
ego dico ꝙreſeruato ⁊ ↄceſſo caſu
pꝛedicto tñ põt cũ illo poni caſus
ꝗlſta ẽ vers:qð apparet per ea q̃ᷓ

dicta fuerũt ĩ ſecũdo ſophiſmate

„
*
.

☛
. .
N
N

öntſorn nolupponedn
le/ſed poridus is
autftle⸗Sed oſtng
ſoͤnoͤyalet aꝛ qð alis
deillopoteſt loq/aliqs
haquo ſumit hoc non
Urellgitindifferentero
ſinen eti pitem pterit
mitamſvamqᷓ allam.
ipotloc ergo manifeſtü
olcereg poͤquaͤn
igfroeafirmanitt poͤ
ümaloqnn deen ige

¶ I t cio hut⸗ ſeptimi ki
ſtö eſtfe lble ,ed 5 imi cap vbi di ſuppon
renangeſilnie quo tye ſoꝛtem ſederei in ali euaſio nullãa difficult anat
ſen qꝛ ꝑ temp cognotatũ ge P0 5 oꝛtes diceret illã pꝛ
l oniene boc verbũ ſedet nõ intelli 2 per põnẽæ ſil plaro P6
Queri lligim onE e Y diceret alia ꝓpõ
1e uenture hin tempus qð nu melliginus ue⸗ ↄſimilẽ · Et ti zed
Ue ſtvera vern nc ꝓpõni coexiſtit Et tuc qu rõne dice
guͤſt velfeſ, 6 Ks gliud tempꝰ.licc itercee ait eneerrend rõne alter⁊ ſicð
ngenn aigui⸗ ie⸗ ſus 8 ⅝ tota horam pꝛimaʒ hu vter 1õvel vterqz dlcer et veꝝvk
in heſtünenin mus diei fulle e ppoſitio va ſed govrp errercleete Dnereſ 5
– yerit falĩ li 2 ponamus poſt finẽ liciñ ceretveꝝſi dicas
eppoſtieeb ius hore qſoꝛtes dicat . ic qꝛ loquit᷑ de pꝛopõ
lentaneend ppõ eſt falſa qomiĩs tonis lz nõ de ſus: oponepla
ul us fec „1. ⁊ ꝙ locatut non 27 E. ua:ſequit᷑ ꝙ pꝛo 6
ppoigen tebten tempoꝛe ꝓ quo loqui platonis eſt falſa · 1
5 oitligatfr,g pore iliꝰ vaͤme Labieut ſes a “ rõne pꝛopõ e ce
Ainanngn eret in ꝓpõibus illiꝰ p̈ ſi ambe ſůt vere · qꝛ it .
guiturſuncont ſ lio caſutñ nõ.· aufert dif ſi ſi ita eſt: ⁊ qꝛ eti
. cult H dif ſi ſit fal . tiaz
.guia e o hlvuerl. quo loquitur:. Et ali ein re:qꝛ fũt affirmatĩ
Nhabengigenn tur taliqui volẽtes les ſũ . ĩe . ⁊ qꝛ etiã ta⸗
nanlahn aeteene ionno vont ſup lesenuan. alesqde nulla ſus
Kregenkec, ondun atalhunpond, illis ſik. ce en e ſes, faſe
lon pon us ponũ eniẽs
Peoden iuerſalur. aliis. Ideo b enottei⸗ D eiue Zdictoria ſfetwere
caſaftirmain ſec erat vera· qꝛ ille termin. Ppõi ꝓp eert eeſſer eſlẽtvere · ꝛſi cẽt
en ven Fiezſichaft põne ſorti nõ ſupponebat b falſa ambe eſſen kalſe · ⁊ vtrũ
ſna ne/ ſed ꝓpomibus ali pp lox eſti alle⸗ vtrz
ngtüczſifftiuc een eined aliis . oësille eſt einpo igik Lüc etis
ifcatnlig s tpoſti rant ſe. Sed ↄſtat ꝙbec ſolu⸗ ctori tatio quõ poſſit dari ↄd
c0 nõval . u⸗= ctoria pon 2– E 1
luclerrpolpteſ an⸗ de ill et · qꝛ q aliqs intelligit due pono caſum e ſint niſt
vpblinaeſicnngk in tuͦge eelio den⸗ autt? vce dueprobonesana d vo porti
tubunnes Piinde lureliigi⸗ teroinn pꝓpõ tuͦc ala re volr dar ſsaie
dcolkz oſtre põnem etiã Rtemyß er omnem toria: qꝛ termni zdi ri ↄdic⸗
6, Gelncucl groͤlit turã ta pnñtem pᷣteritama fu⸗ ſupponer i zdictorie debent
ſimmeſblcinte oĩ en un nifelu d d n vis ver es era c nec
iualeti Erfulnlus poſſũ dicer Saua o pꝛopõne ſortis ſubi
cenatotheſpofſ, tu ꝓfero ẽ e von reſrein pꝛo duabꝰ emans proſe
ztchilloponic us tentõ mea loqui de ee doncfu vm caſũ dictũ T iſta homo eſt
nabapperahe nus Wõ ſi velles dare Zdictoris
ariſechdo ſopoiiman felil.

ſcʒ iſtã quedã ꝓpõ nõ ẽ falſa:ſta⸗
tim in ills ſi upponeret ꝓpluribꝰ:
ſcʒ ꝓ tribꝰ ſcʒ ꝓ ſe⁊ ꝓaliis dua⸗
bus. ergo nõ zdiceret illi ꝓpõni
ſoꝛtis. Sʒ iſta dubitatio ſoluit᷑ ·
ea q̃ dicta fuerũt ĩ ſcdᷣo ſophiſma
te ⁊ in t᷑cio ſeptimi capłi Illa enĩ
ꝓpõ ↄtradicẽs ꝓpõni ſoꝛtis foꝛ
maretur ⁊? non ꝓ tem pore in quo
formatur.ſʒ ꝓ tempore in quo/ ꝓ
põ ſoꝛtis fiebat ideo ꝓpoſitõ illa
tertia non ſupponeret niſi pillis
ꝓquibꝰ ꝓpõ ſoꝛtis ſupponeret ⁊
illa nõ ſupponeret ꝓ ſe eo ꝓ illa ñ
erat de iſto tpᷣe. Videnð ẽ g de ve
ritate ⁊ falſi itate illius ꝓpõnis·
bꝛeuiter credo ꝙ illa Ppõ: eẽt fal
ſa:qꝛ vel illa eet falſa velnõ eſſet
falſa. Si eſt falſa ha beo ꝓpoſitũ
⁊ ſi nõ eſt falſa ſequitur ꝓeſtvera
cx quo etiã ipᷣa eſt⸗⁊ ſi illa ẽ vera
ſequitur etia ꝙ ipᷣa eſt falſa ſicut
pꝛius arguebatur.ergo habeo
poſitum ſcʒmipᷣa ẽ falſa. Sʒ tüc
difficile eſt ad ſophiſma rñderc
Ad rönes enim ahqui dixeruntæz
itaviſũ fuit mihi ałs ꝙ lʒ ꝓpõ ſe
cũdum ſigtionẽ ſuoꝝ terminorũ

non ſigtvel affirmar niſi ̈ omis
Pippoſuiocſt falſa cum omis ꝓ

poſitio de foꝛma ſua ſigniſicatvł
aſſerit ſe eſſe verã⸗ideo omis pꝛo
poſitio aſſerens ſe eſſe falſaʒ ſiue
directe ſiue cõſecutiue ẽ falſa.qꝛ
licet qualitercũqʒ ſignificat eſſe
its ſit qtũ ad hoc ꝙ ſignificat re
eſſe falſam:tamen non qualiter ſi
guificat eſſe ita eſt q;tum ad B
ſignificat ſe eſſe verã: ideo falſa
nõ vera.qꝛ adveritatẽ eiꝰ requi
ritnr nõ ſolum ꝙ qualit᷑ ſi ignifi⸗

cat ita ſit ſed qualit cunqʒ ſigniti D

cat ita ſit. Iſta rñſio nõvidet᷑ mi
hi valere de virtute pᷣmoĩs:⸗ non
obiicio ꝑꝛonũc de iſto mõ loquen
di qualit᷑cũqʒ ſigt lita eſt.quia de
hoc ſatisviſũ fuit. Sed oſtẽdo il
lud nõ eé veꝑ quod dicebaturſi cʒ
ꝙ omnis propõ ſigificatvel aſfe
rit ſe eẽ veram:qꝛiilã oꝛõneʒ ſe eẽ
veram / vel tu capis ſignificatĩe
vel materialiter. ſi materialiter:
tũc iſta pꝛopõ /homo eſt aĩal non

aſſerit ſe vel ſignificat ſe eſſeverã

qꝛ ſenſꝰ eiꝰ eſſet ꝙ ſiẽ ret iſtãpꝛo
põnem / iſta pꝛopõ homo eſt aĩal
eſtvera/quod ẽ falſum: quia illa
pꝛopõſſcda iam eſt deſecũdis in⸗
tẽtionibꝰ.⁊ pꝛima cũ ſit de pmis

intẽtionibus non ſignificat iſtas

ſecũdas intentiones. Sed ſi gli⸗
quis dicat ꝙ illa pꝛopõ ſe eſſeve⸗
rã capit᷑ ſigtiue:tunci lla pꝛopoſi
tio homo, eſt aſinus ſignificat ſe
eſſeverã:qꝛ ſicut hoĩem eſſe aſi inũ
nihil eſt eo ꝙhomo nõ pt eſſe aſi⸗
nus:ita hãc pꝛopõem /hõ ẽ aſinꝰ
eſſʒ verã nihil ẽ nec põt eẽ:qꝛ nõ
põt eẽ vera.mõ d eeo qued nõ pᷣt
eſſe nec etia m eſt non eſt vex dice
reꝙ ſigniſicatur velintelli gik vel
aſſeritur ſicut aliss ſat dictũ fu
it · Si en dicas iſtam pꝛopõnem
homo eſt aſinus eſſeverã ſi ignifi

catur vel intelligitur vel aſſeritur

—

tũc dicis fł'm qꝛ pꝛopõ ẽ falſa eo
& eſt affirmatiua cuius ſubiectũ
pꝛo nullo ſupponit.⁊ ita eſt ipꝛo⸗
ꝙ poſito ꝙ talis pꝛopõ/omnis pꝛo
põ eſt falſa / non põt eſſe vera. lõ
ipam eſſeveram nec eſt nec poteſt

eſſe · Ideo nõ ſignificat᷑ nec iĩtelli

ai llo ppoſtot vela ve
nu gettlntſuutr
. ictee o n
Noniſiſt ſuſicutper
nis gifcak,ſcgturg
nndaa ppone vutun
icebaturin llla ppoe
ono vera non enim ſn
lg propoͤ ſit veſ
urinäkſehifn
mlicatönez:immo requin

tnnſicutſigniſtcat ons
ltuliter iplicibatur.
MümhocNAcardin
elpötheberertiiewon
lenöſufficitadyentan
n uegtermint peodem
lſicutalias dirl ſeg re
lili Nequeretermin
tpponitetuncopor,
umcyenen eſſeveran
.

fialter olne itn⸗

peopoen /höͤaſin⸗
hllenecpotteglno
mö deto gucdnoßt
meſnonek vepdie
CAtEr vclintelligtve
cut allas ſat, dieti fr
dicas iſtumpicpopen
iſenus eſemri ſigif
telligturreleſſertr
nqtprepofalſgeo
tius auus ſubtectü
ponit eltaetipro⸗
ptopo/omnloꝛo
onpoteſe vera .lb
mnecetnecpoleſt
ſgnifcakreciteli

gitur:ideo nõ ſigĩſicat ſe eẽ verã
Igeo dicitur aliter ꝓpiquius ve
ritati ſcʒ ꝙ q̃libet ꝓpõ implicat
virtualiter ꝓpõnẽ aliaʒ ita ꝙ de
ſubiecto ꝓ ea ſupponẽte affirma
tur hoc pꝛedicatũ verũ ergo im⸗
plicat vtualiter ſicut añs impli⸗
cat illuꝗ quod ad ipCʒʒ ſequitur.iõ
aliqua ꝓpõ non ẽ vera ſi in dicto
ↄñte affirmatĩo ⁊ ſubi ectũ ⁊ pꝛe⸗
dicatũ nõ ſupponãt ꝓeodem.ver
bigratia pona mꝰꝙ iſta ꝓpõ ſoꝛ⸗
tis nulla ꝓpoſitõ ẽ vera vocetur
ꝓpꝛio noĩe c:⁊ tunc ſequitur nul
la ꝓpõ eſt vera.ergo c.nõ ẽ verũ
et ideo niſi ſit ita ſicut per hoc cõ
ſequẽs ſigĩficat᷑:ſeqᷣtur ꝙ pꝛedi⸗
catuʒz in dicta ꝓpõne virtualiter
implica batur in illa ꝓpõe /ꝓpo
ſitio nõ ẽ vera:non enim ſnfficit
adhoc ꝙ pꝛopõ ſit vera ꝙ ſit ita
ſicut ſignificat ſecũdũ foꝛtnalem
ſigniſicatõneʒ:immo requiritur
ꝗqyſit ita ſicut ſignificat ↄñs qð ĩ⸗
ca virtualiter ĩplicabatur. Vñ ſe
cundum hoc diceturꝙ vbi pꝛopõ
hʒ vel põt habere refiexionem ſu
pꝛa ſe nõ ſufficit adveritatẽ affir
matiue ꝙtermini, peodem ſuppo
nat ſicut alias dixi:ſed requirit᷑
ꝙ in tali ↄſequẽte termini pꝛo eo
dem ſupponat:⁊ tunc opoꝛtʒ hoc
ſtante pꝛopõnem eſſe veram. Et
per hoc faciliter ſoluerẽtur rati
ones. Ad pꝛimam rationem dice
returꝙilla ẽ bñ vniuerſalis ſed ĩ
ſtantia ẽ in ſeipᷣa nõ contra ſigni
ficatõnem eius foꝛmaleʒ ſed con
tra illam quaʒ implicat rãq; con
ſequẽtẽ. Ad aliã dicitur ꝙ ſubiec
t ⁊ pᷣdicatũ dicti ↄñtis nou ſi up⸗

ponũt ꝓ eodẽ:quod tũ ad verita
tem ꝓpõnis reqritur quecunque
fuerit illa ꝓpoſitõ. Advltima ſi
militerdictũ ẽenõ eſt qualitercũ
que illud ↄns implicatuʒ ſignifi
catur:etiã ſi hmõi locutõ fiat pᷣin
debitum ſèſum. Sed hec ſoluiio
qᷓ;uis ſit ꝓxima veritati vt puto
tamen adhuc nõ eſt perfecta:qͥs
ſupponit falſũſcʒ ꝙ ad quòlibet
ꝓbponẽ ſequitur iliud conſeques
dato em̃ ꝙ hec pꝛopõ equus cur⸗
rit/voceiur ꝓpꝛio nomine b. tũc
non ſequuur equꝰ currit:ergo b.
eſt veꝝ ſicut dicebatur in ſecũdo
ſophiſmate huius capitłi.⁊ id eo
perficiẽdoiſtam ſolutõnem debe
mus dicere ꝙ ad omẽʒ ꝓpõne m
cũ illa appõne ꝙipᷣa eſt:lſequitur
qꝓilla ẽ vera itaꝙĩp̃dicto caſu ſci
licet ꝙbec ꝓpoſitõ/equus currit
vocetur ꝓpꝛio nominc b.ſequit᷑
equus currit ⁊b.ẽ g b eſt veꝝ mõ
in ꝓpoĩto noſtro de ſophiſmate
pꝛeſenti apparz qꝙiſta pꝛopoſitio
appoſita eſt per caſuʒ:qnia pone
batur ꝙſoꝛtes dicebat iſtam pꝛo
poſitionem /nulla pꝛopoſitio eſt
vera. Ideo poniturꝙiſta ẽvera2z
ſic ex iſta pꝛopõne et caſu ſeu ex
pꝛopoſitione explicante caſum:
ſequitur ꝙiſts ẽ vera quod eſt fal
ſuʒ:ergo iſta eſt falſa vel caſus ẽ
falſus. Idec ſi caſus recipiat᷑ tã
qᷓ; verus:oʒ dicere ꝙ iſta pꝛope⸗
ſitio ſit falſa.Sed tũc opoꝛtʒ ſol
uere rõnes Pꝛima ratio adhuc
cum illo ſupplemẽto nõ fuit ſuffi
ciẽter ſoluta:quando em̃ dicit᷑ q
ipᷣa ẽ vniuerſalis ñ hñs inſtãtiaʒ
Dico etiaʒ ꝙ licet non lt inllui⸗

otra eam qtuz ad ſignificatõneʒ
eius foꝛmalẽ pciſe:tñ eẽt ↄtra il⸗
lã inſtãtia qᷓ ꝑ modu ↄſequentis

⁊ dicẽs falſum ex quo nos poni⸗
mus ꝙ plato dicit falſuʒ:ergoeſt
vera pꝛopoſitõ: Iteʒ ego ponoꝙ

implicatur ĩ ea cũ caſuboc ſuffi cum ſoꝛte roberius dicat etiamꝗ

cit ad falſifſicãdum eam ſi poſitõ
caſus ẽ vera· Et ſic ſoluũtur alie
rõnes.¶ Sed tũc dubitatur vtꝝ
ta lis ꝓpõ ſit poſſibilis ſcʒ omĩs
põ eſt falſa · ⁊ ego dico plpᷣa eſt
poſſibilis licet nõ poſſit eſſe vera
quia ita eẽt ſicut ipa ſi ignificat ſi

deus ãnihilaret omnes ꝓpõnes
pꝛeter iſtas duas deus eſt aſinus

7 eqnus ẽ capꝛa.tunc em̃ omnis ꝓp

ꝓpoſitio eſſet falſa·⁊ ego dicerẽ
ꝙ copulatiua ex eax caſu eetim⸗

abuis ſeqr etur impoſſibi J
e

P
ſcʒꝙ ipa eſt vera et falſa ·
Crauſi ſophiſma ẽ ⁊ videt

difficilius. Et tale plato ꝓp

dicit falſũ:ponat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes
dicat bãc ꝓpõem plato dicit fal
ſum ⁊ nullaʒ aliam dicat⁊ econ⸗
uer ſo plato dicat iſtã ſoꝛtes dicit
falſum ⁊ nullaʒ aliam· Queritur
ergo vtʒꝝ ꝓpoſitõ ſoꝛtis que ẽ ſo
phiſma ſit veravel fła · Et argui
tur ꝙſit vera:qꝛ uulla rõ ẽ ꝙ pꝛo
põ ſoꝛtis ſit magis veravł
ꝓvpoſitõ platonis vel econuerſo
quia omino ſimiliter ſe habẽt ad
inuiceʒ. Ideo ſi vna eſt vera alia
eſt vera.⁊ ſi vna ẽ falſa alia ẽ fła
boc ſuppono.Si ergo dicas ꝙ ꝙ
poſitio ſoꝛtis non eſt vera ſed fal
ſa:tũc etiã plato dicit falſuʒ pari
ratione.⁊ hoc affirmat ſoꝛtes et
nihil aliud:ergo affirmat ſicut ẽ
ergo vera eſt ſua ꝓpoſitio:et ſua
ꝓpoſitõ eſt affirmatĩa ⁊ termini

—

ſupponũt /ꝓ eodem:ſcilicet plato

fta q; q

plato dicit falſuʒ: ⁊ pono etiamꝗ
ſoꝛtes crobertus dicãtiſtas pꝛo⸗
poſitões ſm ſimilem in tentõem
credãt verũ dicere quia credũt
ꝙ plato dicat illam:deus nõ eſt:
iũc ergo apparet ꝙ ꝓpoſitio ſoꝛ
tis ⁊ pꝛopoſitio roberti ſũt oĩno
ſimiles ĩ voce ⁊ in inteutõne tam
audientiuʒ q; ꝓferẽtiũ:⁊ tamen
oſitõ roberti ẽ vera exquo po
nimus ꝙ plato dicit falſuʒ: ergo
ↄſimiliter ꝓpõ ſoꝛtis eſt vera.
tem ponimus ꝙ robe rtus vult
ↄtradicere ſoꝛti dicẽdo ꝙ Plato
nõ dicit falſũ:tunc apparet ꝙiſta
oſitio nõ eſt falſa exquo poni
mus ꝙ plato dicit falſuʒ:ergo ſo
lum ꝓpoſitõ ſoꝛtis eratvera niſi
dicas ꝙ ãbe ↄtradictoꝛie ſunt ſi⸗
mulfalſe quod eſt impoſſibile.
Sppoſitũ arguitur: quia ſi ſoꝛ
tes dicit verũ:parirõne plato di
cit verum.⁊ ſi plato dicit verum
cum dicat ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ:ſe
uitur ꝙ ſoꝛtes dicit falſuʒ:ergo
ꝓpoſitõ ſoꝛtis ẽ falſa ⁊ nõ vera.
Zicẽdnm eſt bꝛeuiter ꝙ ꝓpoſitõ
ſoꝛtis ẽ falſa ⁊ nõ vera:quia oĩs
ꝓpoſitõ ẽ falſa ex qua cũ aliquo
vero ſequitur falſum:ſʒ ex ea cũ
aliquo vero ſequitur falſũ:ergo
illa eſt falſa. Maioꝛ eſt regula in
fallibilis:⁊ miõꝛ ꝓbatur quia cũ
caſus ſit poſſibilis ego ſuppono
poſitõeʒ caſus eẽ verã:modo ex
caſu ⁊ ꝓpõe ſoꝛtis ſequitur ꝙ ½
poſitio ſoꝛtis eſt vera ⁊ ꝙ ips eſt

fitmultuzdtfial
eſadeuquedlcti
ſophinate⸗(Dl
ghſituaſicut ſig
ninme noͦiltaſi
höͤſeages exent
gihae eatne
1d ſecüdi dictuun
voleſtbabere ref
loſaz ſuemediat
nqaz n ſec⸗
ſa ee falſanoͤſaff
uffirmatueg ſubi
ſigponbt peogen.
lus ſegvensſe;
iblecnizt preclca⸗
Leodenſicur diceh

12

Pollörobertie ergexqtan
mosgpn flſiun,
Cuniluer häſantis l en⸗
Nienponinnsgrobermon
adicereſonndickdog pin
odicttfelſittuncapparage
ppoſitionoeſtfalſerquopet
usg platodiat falſaz:erpyt
m ppoſttſoꝛtiserarperal⸗
cas gaͤbe otracictoꝛieſun
ulfalſe quod ettunpoſſtbl
Ooſttü n guitur gnuſi
dien verinparirönepimn
atverunalihluo diet ien
cumdicltq ſotes d li
umngſanan tiſirl
vſti un ih eſb

6„ 7
vV

falſa·⁊ per ↄſequẽs totum eſt fal
ſuʒ ⁊ impoſſibile:ergo apparʒ ex
ꝓpõne ſoꝛtis cuʒ aliquo vero ꝙ
ſequit᷑ falſum· Mũc ergo reſtato
ſtendere quo mõ ex ꝓpõne ſoꝛtis
et caſu ſequitur ꝙ illa ſit vera et
falſa: Et pꝛimo ꝓbatur ꝙ ſit ve⸗
ra quia caſus ponit ꝙ illa ꝓpoſi
tio ſoꝛtis ẽ ⁊tamẽ dictũ fuit ꝙad
quãlibet ꝓpoſitõnem cum poſiti
one diceute ꝙ ipſa eſt ſequitur ꝙ
ipᷣa eſtvera· Sed etiaʒ apparetꝙ
ipa ſit falſa ſicut arguebatur:qꝛ
ſi eſſet vera o poꝛteret ꝓpõnẽ pla
tonis eſſe veraʒ ad quã ſequitur
ꝙ; ꝓpõ ſoꝛtis eſſet falſa.Et cõſi⸗
militer pari rõue dicendũ eſt ꝙ
poſitõ platonis ẽ falſa. Ideo nõ
oꝑtet niſi rũdere ad ratõnes que
füt multuʒ difficiles:⁊ recurrẽdũ
eſt ad ea que dicta ſũt in pᷣcedẽte
ſophiſmate·. ¶ Ad pꝛimaʒ dicitur
ꝙ lʒ ſit ua ſicut ſigiĩſicat ꝓpõ ſoꝛ
tis q;tum ad ſuam foꝛmalẽ ſigtõ
nẽ tamẽ nõ ẽ ita ſicuc ſigĩficat ꝓ

põ ſequẽs ex ea ⁊ caſu:qꝛ ſequit᷑

ipa ẽ vera ⁊ nõ ẽ ita Similiter
ad ſecũdã dicitur ꝙ vbi ꝓpoſitõ
poteſt habere reflectõeʒ ſupꝛa ſe
ipſaʒ ſiue mediate ſiue ĩmediate:
Sn quaz re flectõnem ſequitur ip
ſã eẽ falſã:nõ ſufficit ad vᷣitatem
affirmatiue ꝙ ſubiectũ pᷣdic itũ
ſupponũt ꝓ eodem:ſʒ oʒ etiam ꝙ

illius ↄſequẽtis ſcʒ ꝙ iſta ẽ vera

ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatus ſupponãt
ꝓ eodem ſicut dicebatur pꝛius

Sed tertia et qꝛta rationes ſunt

difficiles . Et dieo de tertia ĩdubi
tãter ꝙ põ ſoꝛtis ⁊ ꝓpõ roberti
ſũt ↄſimiles ſᷣm vocẽꝛ intentões

AR

tam ꝓferẽtiũ q; audientiũ.I uon
equilualẽt ꝑꝑ hoc ꝙ pꝛopõ plato
uis de qua ambo loquebat᷑ habʒ
reflectõeʒ ſupꝛa ꝓpõnẽ ſoꝛtis et
non ſupꝛa ꝓpõneʒz roberti· Ideo
ex propõne ſoꝛtis et platonis cũ
caſu ſequitur ꝙ pꝛopoſitio ſoꝛtis
eſt falſa:⁊ non ſequitur hoc de ꝓ
poſitõne roberti:ĩmo ipſa eſt ve⸗
ra.Tũc dubitatur quõ poterit ſu
ini eqͥpollẽtia pꝛopõnuʒ aliter qᷓ;
pꝛedicto mõ.Adhoc dico ꝙ vna
pꝛopoſitõ ĩnata eſt babere reflec
tioneʒ ſupꝛa ſe eo ꝙ termini eius
ſupponũt ꝓ pꝛopoſitõnibus:oʒ
etiã ꝙeqᷣpollẽs ſit inna ta habere
reflectõeʒ ſupꝛa ſeipſam· Verbi
gratia / ſit bma ꝓpõ a.· et ſeccũda
b. ⁊ ſi b.deberet equalere ipᷣi a.ne
ceſſe ẽ ꝙin quocũqʒ caũ a.habe⸗
at reflectõnẽ ſupꝛa ſe.ita b· hẽat
reflectioneʒ ſupꝛa illã a:vt ſit ne
ceſſe in omĩ caſu ꝙſi vna ẽ veraꝙ
alia ſit vera·mõ talẽ reflectõneʒ
nõ hʒ ſcðᷣa ſupꝛa pᷣmã niſi aſſeren
do illud ↄñs qð ĩplicat aſſerẽdo
in ᷣma ſcʒ ꝙ aẽ vera:ſʒ ſi hec ſe⸗
cũda ponat᷑ tũc eq pollebit pꝛime

Sit ergo ꝓpõ ſoꝛtis ꝙ plato di⸗

cit falſũ:tunc ꝓpõ roberti eqͥua⸗
lens illi erit / plato dicit falſũ ⁊ a
ẽ veꝝ poĩtoq ꝓpõ ſoꝛtis vocetur
a.iſta em̃ pꝛopõ roberti nihil ap⸗
poĩt qð nõ ĩplicaret᷑ ĩ caſu plecu
tiue in caſuĩ quo iſta ꝓpõ ſoꝛtis
ẽ ⁊iſtũ caſũ ponimꝰ ponẽdo ꝙed
polleãt vel nõvᷣdicãt · Si em̃ non
fũt tũc nõ eqͥpollẽt nec Zdicũt · et
vniuerſaliter ad oẽm ↄdictõeʒ
⁊poſitõeʒ eius ineſſe poteſt ſumi
equalẽtis verbigr̃a ꝙ iſte poſite

ineſſe equipollẽt videlics ꝙ ꝓpõ ꝗ

ſoꝛtis que ꝓpꝛio noĩe vocetur b·
ſitꝙhõ currit:⁊ ꝓpõ roberti equi
ualẽs ſit ꝙhõ curritæb · eſt vers ·
ſed nõ opoꝛtet aliã appõnẽ appo
nere vbi ꝓpõ nõ ẽ innata habere
reflectõnẽ ſupꝛa ſevbi aũt põt oʒ
hoc apponere.vt ſi ẽ reflectõ ſu⸗
pꝛa pꝛimãꝙ ſit reflectio ſupꝛa ſe⸗
cuda.Et ↄiimilimõ puto eẽ dicẽ
dũ de quarta rõne· am ꝓpõ ſoꝛ
tis⁊ ꝓpõ roberti fũt ãbe talſe et
nõ cõtradicũt:quia poſſibłe ẽ eẽ
reflectionẽ ſupꝛa vna exquas ſeqᷓ⸗
tur ipſam eſſe falſam:ꝙ tamẽ nõ
ſit ſic reflectio ſupꝛa aliam.ſicut
eſt ĩ caſu poĩto.⁊ideo ad cõtradi
cendũ ꝓpõi ſoꝛtis oʒ cõtradice⸗
re copulatie ex iſta⁊ ↄñte in ipᷣaĩ
ꝓlicato ſcʒ illa que ponebat᷑ uli e
quipollere:vtqrobertꝰ dicat pla
to nõ dicit falſũvel a nõ ẽ verum
ſic em̃ nullomõ poterẽt ille due ſi
mul eſſe vere nec falſe.Nec etiam
eſt vis ſi plures alii termĩ appli⸗
cẽtur in vna q; ĩ alia:qꝛ quicũqʒ
termimĩ vna explicite expꝛimũt᷑
in alia ĩplicite ⁊ equalenter conti
nẽtur: Sed iterũ dubitatur quia
ſi ule ꝓpões ſoꝛtis ⁊ roberti ſint
cõtradictoꝛie tũc poneꝙ ꝑpetuo
maneãt ꝑ potẽtiã dĩnã ↄſtatꝙ nũ
ᷓ; ꝑ mutationẽ aliaꝝ reꝝ ipᷣe po⸗
terũt eẽ ſimulvere aut falſe.Lũc
ponoqꝙmutaret᷑ caſus de platone
qplato nõ dicat illã ꝓpoſitõnem
ſoꝛtes dicit falſũ ſʒ dicat illaz ro
bertꝰ dicit falſuminnc querit᷑ de
qualibet illaꝝ ſcʒ ſoꝛtis roberti⁊
platonis que ſit vera vel falſa. et
ego dico ꝙ ꝓpõ platonis ẽ falſa

ſumqilla eſt falſa.Nam ſi pona⸗
tur vera ſequitur ꝙ ꝓpõ roberti
eſt falſa.⁊ſi ꝓpõ re berti ſit falſa
hoc èvel qꝛ plato dicit falſuʒ:vel
qꝛ ꝓpõ ſoꝛtis ẽvera:⁊ advtrãqʒ
ſequiturq ꝓpõ platonis ẽ falſa⁊
tũc iteꝝ ſeqᷣt᷑ ꝙ ꝓpõ roberti è fła

⁊, ꝓppoſitõ ſoꝛtis ẽ vera.·Ham ſoꝛ

tes nõ aſſe rit niſiq plato dicit fal
ſum ⁊ita ẽ.nec eſt reflexio a pla⸗
tone ad ſoꝛtẽ ꝓ pt᷑ qdð non ſedqtur
ꝙ; ꝓpõ ſoꝛtis ẽ falſa:ideo eſt vers
⁊ ꝓpõ roberti ſibi cõtradictoꝛia

elt falſa:qꝛ eſt diſiũctiua cuins v

traque pars eſt falſa.
¶ Monum ſophiſma.
Onũ ſophłiſma ẽ ꝓpiquuʒ

pᷣdicto ſcʒ ſoꝛtes dicitveꝝ

ponatur caſꝰꝙ ſoꝛtes dicat iſtam
ſolsa plato dicit falſũ et plato ecõ
tra iſtã ſola dicat ſoꝛtes dicit ve⸗
rũꝗꝓ Quer itur ergo vtrum illa p⸗
põ platonis ſit vera vel falſa Et
ſimiliter etiam poſſet queri de ꝓ
poſitione ſoꝛtis.Arguitur ꝙ pla
to dicitveꝝ:qꝛvel dicit falſumvł
ve rum.Siverum bha betur ꝓpo⸗
ſitum.ſi falſuʒ adhuc ſequitur ꝙ

dicit verum:ergo quocũqʒ dato

ſequiturꝙdicit verũ.Tuuc ergo
oſtendo aſſumptum ideſt antece
dẽs ſcilicetꝙſi plato dicit falſuʒ
qꝙdicit verum:quia ſi dicat falſũ
tunc ſoꝛtes nõ dicit veruʒ.⁊ ſi ſoꝛ
tes nõ dicit verũ tunc plato dicit
verum ⁊ſic ba betur ꝓpoſitum ſi
cut pꝛobatuʒ eſt ſupꝛa·. ſcilicet ꝙ
ſoꝛtes dicit verũ . Neinde impꝛo
baturloſimiliter:qꝛ plato vel di⸗
citverum vel dicit falſũ Si dicit

ſl;
uia ſequit᷑ ad eam ſtatimaad ca

brevol.
Abroytee
beineſthui

verumdab.
umt uer heoßo

urſiplatodcne⸗
aflſun au in
ſain / eenn
ſottslin ce i
zilulum⸗ cen
ſutpuusga Ne⸗
ſa uuliMo lta cſe
olturincaſvec: cll
ſbllee icpꝛopo expelm
Arenn YMeoomnls peo
ſiergui um poſitoned
ſoſequiꝛurfalſamn / cum
ſon cquiturexreris ſede
Geuncaſu ſequitur falſ
tccera pꝛobo geryn
Aliſequttuefelſiigiae
gadepopoeſtverat ſa
ivocgtloue thoceltfal

Alnoefgooſtendlturge
Meplatonis cun caſt ſcc
Atenpropoſalicrriyſc

aafalir guia aüs poit

ce
kalſa ngn falſuʒ habcopꝛapoſitũ. Si dici .
urn Rerurn ndhunſecultmn pegieirfit Reſlgreront eſle loꝛrendi
Pporebe ſst um ⁊ iteꝝ hẽo pꝛopoſutum. Pꝛo aſe teit elie verg ſipona
2lrodtenn iin bo ergo aſſumptumſcilʒ ꝙ ſ. eg ees dicarüulam deus eſt:
odlcltfalſnn ſir iʒ ꝙ ſequi=⸗ ergo ipᷣa eſt poſſibilis vel non⸗
toeperg, „ e tur ſi plato dicitverum ſoꝛtes di elnonim
egeegyn cit falſum:ouiꝗ q ae etes di=⸗ poſſibilis. Et ita arguitur ꝙ ſoꝛ⸗
pöplaton nrig lſum:quia ſi ipᷣe dicat veruʒ tis pꝛonõ f. A Gultur ꝙloꝛ⸗
nlgef ſequitur ꝙ ſortes dicitveruʒ.x ſi verer/bo eſſet poſſibilis/ qꝛ eſſet
pͤbe z leitveruʒ. ⁊ ſi vera ſi plato diceret ꝙ hõ aſi
nlo ſoꝛtes dicatveꝝ ſequitur ꝙpl. ꝓ hõ e aſinꝰ
nseera g dicit falſum. Bi ter Ad ronem vico ꝙad neutra ſe⸗
ninlronne ſicut peinoH bꝛeuiter quitur impoſſibile. ſed ad vtrq
cut pꝛiusꝙ vtra al⸗ 2c Ibile. led ad vtrꝗ
ſekrfir ai⸗ ſa:quia ſi nbono c a bae⸗ utu unpoſt
ni ſonſeginr Ronceſt in caſu eẽ: cũ hoc ſit poſ eis cöſtrura raegidtefie
efalſa:iceo ibile ⁊? ſic pꝛopõ expꝛimẽs caſũ lis.⸗ cain eſt impoſtibi⸗
iſb ecacge fur era. Ideo Gennis pꝛopo ia Paren 8 . eſt inpoſſbiles a e⸗
* uAc 7 19
kuiſiüginn ans ſ⸗ ex qua cum poſitione dicti ca⸗ tra qʒ pars pollibil . is/ culꝰv⸗
dein L s ſeauitur falſum/cum falſum omne currens eſt a⸗ 1di co
Philma. equitur exveris ſed exvtra⸗ -coteree . , Do.Oο EH
ſopeiſmne Dpign Pcuim caſu ſequitur falſi Vanlgt ſeng enlege aaert po ſſtbile
tur ⁊ cetera · pꝛob 1 enS. ita etiam
0 Peobo ꝙervt
uienne caſu ſequitur falſa uls ſ. a. H enere
ll falſoct plto eco H oce aal a ſine ſit poſſibilis. (Tuncrelpoce etif
lcat ſortes dicltye⸗ Mꝛimo ergo oſtendirun g lun aa roönem que arguebat ꝙ pꝛopo
rergoytrumllla⸗ põne platonis cum caſu Rautenr vin tonis eſſetvera/cum queritur
ſtvena velfalſa Et ꝓeadem propõ ſcilicet ipſamet 1 velet vera vel falſa. Concedoꝙ;
mpoſſet guerdey vera ⁊ falſa.quia caũs poĩq ipᷣa fall lſa. Et qua ndo dicitur ſi eſt
tis Argulturgpl eſt. ⁊ cum dictum fuerit beinse an egbe, confequen=
Grddicufelſunet ex omni pꝛopoõne cum alia dicete to dicitfag beobarar: quia ii pia
aumdebemt ppo⸗ Zipᷣa eſt ſequiturip̃a eſt vera.æ non dic alſum ſequitur ꝙ ſoꝛtes
luzadhucſegulurg tamen ſequitur vlterius ſi lpᷣa eſt Diulen e verum.· concedo ⁊ cum
nrergovocuq deto agewiß⸗ 4 D falſa.ergo ſequitur ſ. Larikie pii eerer dicit kalſuʒ
larveri Luucergo .115»ρα eſt falſa. Et ita argueretur ſequentiamj: e. negon
de slia ¶ Sed tunc dubit quentiam: qꝛ ꝓpoſitio ſoꝛtis ñ
unpgrun och ancte iſte ſint voſſhe bltaturvr; cx eo dicitur falſa quis t &;
atfaſu, iſte ſint poſſibiles.videruꝛ ꝙ ſic: ipᷣ Ur kalla quia eſt alit q;
Alolaotichte quia expoſſibili ſic: ipᷣa ſignificat ſcdᷣm eius ſignifi
lia ſicicutfalſi expoſſibili non ſequitur meSHAIEEhiilgs.
ſ poſſibile:æ tamen ex e aten. niete nnara ſigtu icar
n lionel impoſſibile.ſcils ſieadem ſitve cxeo œd a unn et ita eſt ſed
nch ſtini ra? falſa. Contrarium eſt qnia inpligaenen Aa dle cſequens
beul . ag poſitio eſt poſſibilis que cum 1 mneumin ear caſu qui eſtve
. Deudeinpes nererum ſignificatarumſed peo et go eſt vera bꝛopoſitio. Ham
iera ſcra Gnincatarum · ſed p?o poſito ꝙ illa pꝛopoſitio ſoꝛtis

Oichfalli⸗

2

pꝛionomine vocetur a· ⁊ nõ its E ita ſicut hec ſignificaret a. eſt ve· ,„K bocſegt
nõ ẽ vera qꝛ nõ ẽ vera- Et ſiar 1s (Sec queruur vtꝝ ſophiſma mutͤͦccel ſe
guit᷑ pꝛopõ ſort dicẽtis gpla⸗ ſit poſſibłe ⁊ vtꝝ poſſit eſſeveruz u töereſlan ,.
to dicit fallũ ẽvera qꝛ tmi ſuppo Et ſtatin dico ꝙ eſt poſſibile: qꝛ nalizellig in
nũt pꝛo eodẽ ⁊ q qualit cũqʒ ſiẽt põt eſſe ꝗꝙ tot ſint vere quot ſunt dereaus 0; oche
ita ẽ: ⁊ qꝛ ſua equinalẽs quã pꝛo alſe. vt ſi ſint olum iſte quatuosꝛ: earalg eir li⸗
fert robertus eſtvera: q; ſua dir⸗ deus eſt / deus ẽ bon⸗ homo eſt ſietversg aſt
dictoria quam pꝛofert iohannes aſinꝰ / ⁊ equꝰ eſt capra · Dico etig gi verathy ru/
eſt falſa. Dicenduʒ ad hec omnias põt eſſe veꝝn incaſu ꝙtem pꝰ cõ dere zmrlar aru⸗
ficut dictum eſt in xꝛecedente ſo⸗ ſignificatum per verbum accipie digetiiu Mudla
phiſmate · mus nõ pꝛo rempoꝛe pñti inquo e ſme Waoꝛei
¶Decimum ſophiſma. formarem?! m: ſed pꝛo tempo⸗ railili dvezdlao
Ecimũ ſophiſma E1 eſt cõ re inquo ſolu erant iſte quatuoꝛi nlll cheroi ſütit
ſimiksvirtutl:ſ. cʒgtot ſuͤt mediate pꝛedicte · bene etiam ſic rite idubltimnl
pꝛopõnes vere quot ſũt pꝛopões poſſet iſta eſſe vera / omis pꝛopo mlrek zalc⸗ ſopd
falſe · Pon aticaſ? ꝙ ſolũ ſüt qna eſt negatiua. ſz non poſſz eẽ vers lcbl elipoſible
tuor pꝛepões · Pꝛi⸗ eſt. deuseſt. ſits oſ ẽtũ pverbũ accipet pꝛo liuueſiliͤ⸗drer
Secũuda bomo eſt aĩal. Tercia e tpᷣe inquo foꝛmaretur. Mecetia⸗ʒ ophlm
uꝰẽ capia· Quarta ſophiſma/ pñs ſophiſma pt eſſe vex · ſʒ tñ ſi ſineroin te caſüͦegt
poſitũ· Cum ergo ita eſſz quero caſꝰ poſit? iſ⸗ ophiſmare ſit ſicut ſmchiitla gpoͤetpel
vty ſophiſma ſit verum vel falſũ ponitur aliꝰ hõ ſuꝑueniẽs põt di yblcatu Aſererartlliu
Arguuur pᷣmo nõ eſſ⸗ verumqꝛ cerevere ꝙ pꝛotẽpore caſus iſtiꝰ ſſcſeguc iſophiſmn⸗
tunc nõeſſ z lta ſicut ſignificat im tot pꝛeciſe erant verequot erant Inilvenſt ſalſun ſinal.
mo eſſe nt plures vere q; falſe: qꝛ falſe · Sed ꝑver bũ de pñtinõ põt lls ppoſitoefolſs exqt
eſieuttres vere etvnica falſa Hein aliquis bõ vere dicere nili vt dic woſeguiturkalſum. Err
de arguiturꝙ nõ ſit falſum: quia tuʒ elt ſcʒ vtendo tempore verbi Chones ioppoſitumnp
ſi eſſet falſũ tůc eſſet ita ſi cut ißs pro tempore alio ab eo ꝗ pꝛeciſe lu gu eñ dicl gſihꝛ ell
ſignificat quia due vere⁊ due fal coexiſtit ſue pꝛopõni gllengiheſ era
ſe: ides eſt verum Ego dico ꝙ ſo Ndecimũ ſe ophiſma eſt oſi gfaz Aen Pdnseſieh 4
phiſma eſt falſũ:quia exeo? caſu milis vᷣtutis Ego dico fal Cklaſtntſihntnnech⸗
lequitur cibm eſtfalſ um qibm ſum. poſito ꝙnib ilplus dico niſi ſotone fomalo ſ 0
eſtveruz Et ſoluitur rõ ad oppo iſtã pꝛopõnẽ eso dico fem · Que⸗ Et porer fhni Abee
itum ꝙ im non ſit falſumexes ritur vtꝝ iſta pꝛopõ mea ſit va Pule obbee ez ua
aliter eſt ; ſist ſcõm ſignifica vel falſa · Di dicas vera: ti C. ſeſtaſtcut/i eñ noͤ eſty
tionem foꝛmalem ſed ex eo qnon non eſt ita ficut pꝛopõ mea ſigt. mn ilud giſtcat j.
eſt ita ſicut ſignificaꝛet illa qvir⸗ Ideo ſequitur ꝙ non eſt vers ſed pgillx oeſtn
ſu ſi⸗ kalſa · Et ſi dicas ꝙ ẽ falſa: tũc ſe ſa po ner go
ſicut ſigẽt:ideo ẽ vᷣ ninne ſel ſurber

tualit᷑ ẽ implicats in eo ⁊ ca
tecedente ſuo · quitur gita tn 0
rermĩ ſupponũt pꝛ?o lußdief

cut ↄſequens inan
MNam bec implicata ſicines a · · Etiã qꝛ tuncter
vera poſito caſu ꝗ illð ſophiſma eodẽ ⁊ eſt affirmatia i ſequitur Mg lin
pꝛc pꝛio noĩe vocctur a· ⁊ non ſt manifeſte eſi ipa ẽ falſa ipa eſt eeacduen
ſecten ſ
rn iurſ efe

ſigntſten
Aten
dico eſt doſtte
rſpet gril
ſintſolunite gunn
dense bons/hane
veſtcahre Aooti
epſncaſi tempꝰa
nper verbumsctpte
enpore pfti nbo
Hmſed peotenpe⸗
Herantiſte guatuoꝛi
ict bene etiam ſie
ſeyer onis popö
nonhoſz eeert
nu gyerdüacctgalpro
iormarem:. Berena;
möteſſter fſi
biſoppitnueſit ſnt
loho ſopuenies pol
. guatipere aſvoſtt
rerant ere gvot etant
grerbüdepftld h
vcrediegerilindi⸗
Nendotonpore lri
reslionbeogpna
oe wpo
ant ince 66
nlsz lsloli

õ

bi 6 5/
pone o d neuſi 10

ſtriiu h emii

1

₰. dic45 l ſi
ſcthni enn

golegn ifelietiſ

ſictauge
niiſun

funti
ge güiht

6r

ifiin
bremniſuh on an
ctem ſcoon

agſßts

vera:⁊tũc ex hoc ſequitur ꝙ opoꝛ
tet ↄcedere illam eſſe verã ⁊ falſaʒ
qꝛ qui ↄcedit añs:ipſe debet cõce
dere ↄũs:⁊ oʒ ↄcedere vel ꝙ erat
veravel ꝙ erat falſa.Et tunc ſeqᷣt᷑
ſi eſt vers ꝙ eſt falſa.et ſi eſt falſa
ẽ vera:ergo vtrũqʒ opoꝛtet ↄce
dere Sʒ hoc iteꝝ ↄcedere ẽ ĩcõue

⁊ ꝙ ipᷣa eſt ſequitur ꝙ ipᷣa eſt vers
ergo ſequitur ꝙ ſi ipſa eſt falſaq
ſpᷣa ẽ vera.⁊qui ↄcedit añs debet
ↄcedere ↄñs:ergo debemus cõce
dere ꝙ illa eſt vera.Rſñideo ꝙ nõ
ſequitur ſi ẽ falſa ꝙẽ vera:ſʒ bñ
ↄcedo ꝙ ſequit᷑ ſi eſt falſa ꝙ ipſa
eſt· ↄcedo etiaʒqex ipᷣa ⁊ ꝙ ipſa

niẽs:qꝛ tũc ſua ↄtradictoꝛia eſſet eſt ſequitur bñ ꝙ ipſa eſt vera.ſ 3
vera ⁊ ſic due dictoꝛie eſſẽt ſimł egonõ ↄcedo anteceden s:immo

vere ⁊ſi falſa due gdictoꝛie eſſeut
ſimul falſe· ⁊ hec oĩa ſũt ĩpoſſibłia
Deinde etiã dubitatur quomõ ſu
menda eſt odictoꝛia ſophiſ·⁊vtꝝ
ſit poſſibile vel ĩpoſſibile. Rũdeo
ꝙſophiſma ẽ falſũ.qꝛ ex eo ⁊ pꝛo

põne expꝛimẽte caſũ ſequitur fal

ſum:cũ tñ i ſta ꝓpõ expꝛimẽs ca⸗
ſuʒ dicatur eſſevera:illud falinʒ
qð ſic ſequit᷑ ẽꝙ ſophiſma illud ẽ
ſimul verũ ⁊ falſum ſimul Modo
talis ꝓpoſitio ẽ falſa ex qua cum
vero ſequitur falſum.Et r ñdetur
ad rõnes ĩ oppoſitum ſᷣm pᷣus di⸗
ctaqũ em̃ dicit᷑ ſi ipᷣa eſſet falſa
ſequiturꝙ ipᷣa eſt vera.MNego illã
ↄſiazʒ · ⁊ tu ꝓhas qꝛ ſi eſt falſa:tũc
eſt ita ſicut ſigt.concedo qᷓ;tuʒ ad
ſigtionẽ foꝛmalẽ.ſed hoc nõ ſuffi
cit ꝓpter reflexionez quam habʒ
ſupꝛa ſeobhoc em̃ nõ eſt vera:qͥa
nõ ẽ ita ſicut ſigĩficat ↄñs ad ez
caſum.illud em ↄñs eſtꝙ a ẽvera
poſito ꝙ illa ꝓpõ mea ꝓpᷣo noĩe
vocetur a.⁊ ñ ẽ ita ſicut hec ſigĩfi
cat aẽ vera.Et ſimiliter dicit᷑ de
hoc qꝗð dicit᷑ ꝙ termini ſupponũt
ꝓeod?.Sʒ adhuc tu potes obii⸗
cere arguẽdo ꝙ ſeqᷣtur ſi eſt falſa
ipſa eſt vera.qꝛ ſequitur ſi ipſa
Efalſa:ꝙ ipᷣa ẽ ⁊ ita eſt.⁊ ex ita eẽ

ego nego ãtecedens:qͥs añs erat
ↄpoſitũ ex ipſa ⁊ ꝙ ipa eſt ⁊ ipſaʒ
ego nego ideo etiã nego ↄſequẽs
ſcʒ ꝙipſa eſt vera.Sed ẽdubita
tio quomõ tu poteris mihi cõtra
dicere. VUnde ſi dicas negatiuã ðᷣ
ſubiecto ſimili ᷣm voceʒ.vt dicẽ
do ego nõ dico falſuʒ:tu non con
tradicis mihi:qꝛĩ ↄtradictoꝛiis
terminus vniꝰ debet ſupponere
ꝓeiſdem ꝓ quibus ſupponit ter
miuꝰ alterius⁊ ſic nõ eſſet hic:qꝛ
in ꝓpõne mea iſte terminus ego
ſupponit ꝓme:ſʒ in tua ſuppoĩt
ꝓte.Et ſi dicas negatiuã mutã⸗
do llſum terminũ ego ĩ illũ tmi⸗
nũ tu:ſcʒ dicẽdo mihi:tu non di
cis falſum:apparet ꝙ nõ bene cõ
tradicis mihi:quia cõtradictori
a debẽt eſſe de eodẽ ſnbiectoꝛpꝛe
dicato⁊nõ ſufficit ꝙ ſint diuerſa
pᷣdicata ꝓ eodem ſupponentia.
Item ꝓpoſitio mea ẽ falſa ⁊ tua
eſt falſa etiaʒ ergo nõ cõtradicũt
Solutio dico ꝙnõ opꝑtet ↄtradi⸗
ctoꝛias eſſe omĩno ſimiliũ vocuʒ
ꝛimo enim opoꝛtʒ eas eſſe dii
imiles ᷣm affirmatõnem ⁊nega
tionẽ.Secũdo poſſũt eſſediſſimi
les ſm ſigta aut aut ᷣm modos:
vt iſteotradicũt oĩs homo currit

etquidã hõ ſi currit / ⁊ſiłr iſte due
ſoꝛtem poſſiqile ẽ currere / ⁊ ſoꝛtẽ
neceſſe ẽ nõ currere· Sed etiama
liquando poſſumus mutare pᷣdi⸗
catũ ᷣuvoceʒ occaſione termini
relat tiui.vt ſi dicas / omĩs hõ ha

bẽs equũ videt illũ ſi debeamus ꝗ

ↄtraàicere alit᷑ q;ᷓ pponẽdo nega
tõeʒ toti ꝓpõi opoꝛtebit mutare

Angde fi vis miht eqᷣpollere tu di
cis ſic tu dicis falſũ et a eſt verũ
poſito caũ ꝙ ꝓpõ mea ꝓpꝛio no
minevocet᷑ a· ⁊ tũc eſſet cõtradic
toꝛia tu nõ dicis falſũ vel a non ẽ
veꝝ / ⁊ hec diſiũctiua eſt vera·

DHuodecimũ ſophiſma
Eus ẽ ⁊ quedã copulatiua
eſt falſa. ponamus ꝙ illa ſit

pᷣdicatũ ſᷣmvocẽ · quia hecnõ eſt ſcripta ĩ pariete:⁊ ꝙ nlła ꝓpõ ſit
ſua ↄtradictoꝛis / quidam homo pꝛeteꝛ ipᷣam ⁊ ꝑtes ſuss · tũc qͥrit᷑
bhabẽs equũ nõ videt illuʒ / quis vtꝝ ſit vera vł falſa Et arguitur

ambe poſſũt eſſe ſimul vere ĩ caſu
in quo omĩs homo hẽret vnume
quũ quem videretæ alium quẽ nõ
videret. Ideo videtnr ꝙ cõtradi
ctoꝛia ſua ſit iſta / quidam homo
bhabẽs equũ non videt equũ quẽ
hsbet · ſʒ ð hoc dicetur ałs in ſpe
ciali.Sed adhuc ſicut dictũ fuit
in octauo ſophiſmate ꝓpter refie
xioneʒ quam habet ꝓpõ ſupra ſe
vel nata ẽ habere neceſſe ẽ in con
tradicẽdo alias voces expꝛime⸗
re vt flat ĩtẽtio in ↄſequẽte ĩpli⸗
cato in pꝛima ꝓpõe:et ĩ ꝓpoſito
etiã ſi quis loquitur deſe ĩ pꝛima
ꝑſõa opoꝛtebit alteꝝ ↄtradicẽdo
ſibi loqui ĩ ſecũda pſona et nõ in
pꝛimavt ſi ſoꝛtes dicat ego curro
plato nõ ↄtradiceret dicẽdo ego
nõ curro:ſʒ dicendo tu nõ curris
opoꝛtʒ ergo pꝛĩcipaliter iſpicere
adĩtentõeʒ:cum nõ vtamur voce
niſi sd expꝛimendũ ĩtẽtionẽ iõ ſi
ↄtradictoꝛiꝗ mẽtłeʒ nõ poſſumꝰ
expꝛimere ſie vocis mutatõe oʒ
iſtã mntare · ſic ergo videtur ꝙtu
cõtradicis mihi dicẽdo tu nõ di⸗
cis falſũ:cũ edditiõibʒ tamen di
coꝝ in pꝛioꝛibus ſ. ophiſmatibꝰ.

ſicut pꝛiꝰ:qꝛ ſi ẽ vera ſequitur ꝙ
eſt falſa.et ſi eſt falſa videt᷑ ſequi
ꝙ ẽ vera:qꝛ ita eẽt ſicut ſigĩficat
quia ſua ↄtradictoꝛia eſſet falſa:
ſcʒ iſta deus nõ ẽ vł nulla copula
tia ẽ falſa.Picẽdũ ẽ ꝙipᷣa ẽ falſa
Et ſoluũtur rõnes vt pꝛius:licet
autez ita eſſet ſicut ipᷣa ſignificat
qᷓ;tũ adeius ſignificatõeʒ foꝛma
lẽ tñ nõ eſſet ita ſicut ſignificaret
ↄñs ĩplicatuʒ in ea et caſu poſito
ſuppoſito ꝙ ipᷣa ꝓpꝛio nomĩe vo
cetur a.⁊ ↄtradictoꝛium eſſet ſibi
ſic nullus deꝰ eſt vel nulla copn⸗
latiua ẽ falſa vel a.nõ eſt verum.
Similiter etiã poſſũt fieri ſophiſ
mata de ꝓpõibus diſiũctiuis vt
bomo ẽ aſinus / vel diſiũctĩa eſt
falſa / poſito ꝙ nõ ſit alia diſiun⸗
ctiua. Siliter etiã de exceptiuis
vt omĩs ꝓpõ pꝛeter exceptiuam
eſt vera·poĩtoꝙ nõ ſint alie ꝓpo
ſitiones niſi pᷣdicta exceptiua:et
alie dueſceʒz deus ẽ ⁊ homo ẽ aĩal
Sic etiã de excluſis:vt ſi ſoꝛtes
dicat deꝰ ẽ ⁊plato dicit ſolus ſoꝛ
tes dicitveꝝ ⁊ ꝙnullus aliꝰ dicat
aliqͥd. Alia etiaʒ ſophiſmata pñt
foꝛmari de eo ꝙ eſt ꝓꝑõeʒ eſſe du

lentpediceretyerumten
ſen.Oppolitüargultu⸗
ſaad qui ſequiturim
g ſortes candẽ gpon
ublrat nam n caſumi
tillam ppönent tame
li ge ſatltaeſſeſicutſig
Aiaſctalllnenſibidudt⸗
iäpoſtiolleegſchſeſctr
eſtſchidubia:nihüpiue
lgvo nodoſclreg ita
nopoſitio ſignficatect
pſtionẽ Ereoenimtn
onen / hono eſt animn

untfillsEtargutn
ſlevern ſequltur
iſickfalavick eaui
alacktſiant igifcat
Nracigrineſtiiſt:
eusnöd Kullacopdl
Dcitie giineftli
Utmn rönes tpꝛins iet
eſſe ſcut on ſignſfat
lus ſignficatoczfome
ſetitaſicutſignifcarer
Atvzin enctcaſupoſito
ißa gpriononie vo
onadiconumſaſbt
3 d) eſ vnola cohw⸗
Alaxln nöeſ verun,⸗
hn ai oſthfaſahi
e ppobusdiſiüilin
iſrns re nliiliel
ciynoſluaiu
limmani delrachill
net/,eralſtllan

PW

biam vel nõ dubiã:ſcitam vel nõ
ſcitam:creditã vel non creditam

Tredecimũ ſophiſma.
Oꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptaʒ
in pariete eẽ ſibi dubiã · po
ſito caſu ꝙ predicta ꝓpõ ſola ſit
ſcripta ĩ pariete:⁊ ꝙ ſoꝛtes ad ea
inſpiciat ⁊ attendax ⁊ dubitet de
ea vtrum ſitvera vel falſa.⁊ꝙ bñ
ſciat ſe dubitare de ea querit᷑ vtꝝ
ſit vera vel falſa.Et arguit᷑ ꝙ ſit
vera:quia poſitꝰ eſt caſus ꝙſoꝛ⸗
tes vere ſciat illam ꝓpõnẽ eſſe ſi⸗
bi dubiã:⁊ hoc ſignif᷑icat iſtapꝛo
põ ergo eſt vera · Item ſimilium
ꝓpõnũ ſivna ẽ vera alia eſtvera:
ſed quicũqʒ diceret ꝓpõneʒ ſimi
lem ipᷣe diceretverum:ergo ipᷣa ẽ
vera · Oppoſitũ arguitur: ꝓpõ ẽ
falſa ad quã ſequitur impoſſibłe
ſcʒꝙ ſortes eandẽ ꝓpõnẽ ſcit ⁊
dubitat. nam ſᷣm caſum ipᷣe dubi
tat illam ꝓpõnem⁊ tamẽ ipe ſcit
illãa:qꝛ ſcit ita eſſe ſicut ſignificat

quia ſcitqilla eſt ſib idubia:ĩmo

etiã poſſibile ẽꝙſcit ſe ſcire ꝙilla
eſt ſebi dubia:⁊ nihil plus ſigt il
la/ ꝓpõ:modo ſcire ꝙ ita eſt ſicut
pꝛopoſitio ſignificat: eſt ſcire ꝓ
poſitionẽ · Exeo enimtu ſcis illã
ꝓpõnem / homo eſt animal·quia
tu ſcisꝙ ita eſt ĩimo comfirmatur
ꝙ ſi ipᷣe bene aduertat:ſcit illam
ꝓpoſitionem eſſe veram:quia ſi
dicas conſimile:ipᷣe ſciet te dicer
verũ ergo pari rõne ſciet illã eſſe
verã. Et ſimiliter ſi dicas:cõtꝛa
dictoꝛiũ iße ſciet te dicere falſuʒ
Modo quicũqʒ ſcit vnam ↄtradi
ctoriaꝝ eſſe falſam: ipᷣe ſcit aliaʒ

RR

eſſeveraʒ ſi aduertat ⁊ ſciat illas
eſſe ↄtradictorias:igit᷑ ⁊ cetera.
Aliqui rñdẽt ad illud ſophiſma
qꝙduplex ẽ ꝓpõ ſcripta inpariete
pᷣm caſum ſcilicetvna totalis /ſcʒ
ꝙ ſoꝛtes ſcitꝙ ꝓpõ ſcripta inpa⸗
riete eſt ſibi dubia.Et alia ẽ par
tialis que eſt pars illius:ſcʒ ꝙ ꝓ
poſitõ ſcripta inpariete ẽ ſibi du
bia.Nunc igitur ſortes bene ſcit
iſtam partialemſcilicetꝙ ꝓpoſi⸗
tio ſcripta inpariete ẽ ſibi;dubia
ſed nõ ſcit toralẽ:immo illa eſt ſi
bi dubia⁊ hoc non eſt ĩpoſſibile.
ideo ↄceditur ꝙ ꝓpoſitio ẽ vera
Sed iſta ſolutio nõ apparʒ mihi
euacuare dubitatiõeʒ · Pꝛimoqꝛ
non eſtverũ ſᷣm caſũ ꝙ ſit duplex
ꝓpõ ſcripta inpariete · eo ꝙ dic⸗
tum fuit a?sꝙnulla pars ꝓpoſi⸗
tionis eſt ꝓpoſitõ quãdiuẽ pars
ꝓpõnis.et iterum caſus non po
nebat talem pꝛopoſitionẽ de qua
erat reſpontio eſſe ſcriptam inpa
riete:ſed talem ꝓpõnẽ ſoꝛtes ſcit
ꝓpoſitionem ſcriptam in pariete
eſſe ſibi dubiam:modo illa oꝛatõ
infinitiui modi ꝓpoſitionem ſcri
ptam ⁊c.non eſt ꝓpoſitio ⁊ ſi ſup
ponat ꝓ pꝛopoſitione:tamẽ hoc
non eſt niſi pꝛo iſta totali:qꝛ nul⸗
la eſt alia ſcripta inpa riete:ideo
ſi ipſe ſcit pꝛopoſitionem ſcriptã

inpariete ipſe ſcit ipſam totalem
Item poſitum eſt ꝙ non ſolũ ſcit

ꝙ illa eſt ſibi dubia: immo ſcit te

hoc ſcire ponamus ergoꝓeſt poſ

ſibile:⁊ ſic ſoꝛtes ſcit non ſolum
qilla pꝛo poſitio eſt ſibi dubiaim
mo ſpſe ſcit ꝙ ſoꝛtes ſcit illam ꝓ

poſitionem eſſe ſibi dubiam. ⁊

eta videtur ſeqͥ ꝙ ipᷣe totalẽ ꝓpo
ſitionẽ ſcit ⁊nõ ſolũ ꝑtialẽ.iõ ali
ter dico ↄcedẽdo ꝙ illa ſcripta in
pariete ẽ ſibi dubia? clpe ſcit ꝓẽ
toꝙ illa eſt ſibi dubia:ĩmo ſcit h
ſe ſcire · Et tũc ẽ dubitatõvrgipße
ſeit illã ꝓpõnẽ Propter cuiꝰſolu
tionẽ dubitatioĩs notãdũ eſt ꝙↄ
ceptꝰ ẽ in pluſq; ſcia · qm̃ ↄceptꝰ
põt eẽ ſine ↄplexione · ⁊ põt eſſeꝰ
ceptus ſine euũciatioẽ · ſcĩa aũt
nõ ẽ in nobis niſi ſit alicuiꝰ enſi⸗
ciatoĩs · Et requiritur ad ſclaʒꝙ;
hõ cũ ceꝛtitudĩie aſſẽtiat enũciati

oni vere·⁊ hmõi euũciationẽ cui ꝓ

ſic ↄ ẽtitudĩeeuidẽtia aſſentimꝰ
dicimꝰ eẽ ſcitã? noshj̃e de ea ſci
entiã:ĩmo etiã de rebꝰ ſigẽtisꝑ ter
mĩos ipᷣius iõ diſtĩguimꝰ duplex
ſcitũ:ſcʒ vnũ pᷣmũ ⁊ ĩmediatũ qs
eſt enũciatio illa cui pᷣdicto mõaſ
ſẽtimꝰ · Aliud ẽ ſcitũ remotũ vel
ſcita remota ſcʒ res ſignificate ꝑ
termios enũciationis pꝛimo mõ
ſcite · Wõ ẽ impoſſibłeꝙ ꝓpõ eſt
tibi dubia ⁊ a te ſcita tãq; pᷣmum
ſcitũ:qꝛ nõ aſſẽtis cũ certitudine
⁊ euidẽtia/ ꝓpõni tibi dubie:⁊ tñ
ꝓpõni ſic pᷣmo ſcit e aſſẽtis ergo
neeceſſariũ ẽ ꝙ illa ꝓpõ ſcripta in
pariete nõ ẽ ſcita a ſoꝛte ꝑ modũ
primi ſciti:cũ illa ſit ſibi dubia ⁊
ignoret au ſitveravel falſa.ſʒego
dicoilla ẽ ſcita a ſoꝛte ꝑ moduʒ
ſciti remoti:qꝛ loꝛtes in mẽte ſua

foꝛmat talẽ ꝓpõnẽ mẽtalẽ/ ꝓpõ p

ſcripta ĩpariete ẽ mihi dubia.⁊ il
li ꝓpõni mẽtali ipe aſſẽtit cũ cer
titudie ⁊ euidẽtia:ꝓpt᷑ quod illa
metalis ẽ ab eo ſcitaꝑ modũ pᷣmi
ſciti.Et cſᷣ ſubiectũ illiꝰ mẽtalis

fupponat ꝓ ꝓpõne ſcripta ĩ pari
ete · Ideo ſeqtur ꝙ ſortes bʒ ſciẽ
tiã de illa ſcripta in pariete tanq;
de ſcito remoto· Sʒ iteꝝ dico ꝙli
plato dicat iſtã ꝓpõnẽ ſortes icit
ꝓpõnẽ ſcriptã in pariete ſibi eſſe
dubiã:ſi ſortes audiat⁊ intellgat
bñ platonẽ ſtati ſortes ſciet ꝓpõ
nem illam platonis etiã ꝑ moduʒ
primi ſciti:qꝛ illi ꝓpõni platonis
ſoꝛtes aſſentiret cũ certitudine ⁊
euidẽtia tanqᷓ; vere⁊ ſibi nõ dubi
e:ĩmo etiã ſi in papiro ſit ſcripta
talis ꝓpõ oĩno quał ẽ ſcripta in
ariete:ſoꝛtes vidẽs ⁊ legẽs eaʒ
ſciet illã eẽ verã nec illa erit ſibi
dubia Sʒ tũc erit dabitatõ quõhᷣ
ſit poſſibile ſcʒ ꝙdue ſint ꝓpões
totaliter ↄſiłes:⁊ ꝙ homo ſit cer
tus de vna ⁊ dubitet de alia cũ tñ
aduertat ad eas ⁊ ſciat eas eẽoſi
miles.Et ego dico ꝙhoc ẽ valde
poſſibłe:qꝛ ꝑcipit bñ ꝙ illa que ẽ
ſcripta inpariete hʒreflexionẽ ʒ
ſe ipᷣaʒ · iõ dubit at ne ꝓpt᷑ bmõi
reflexionem ſit falſa:ſicnt ↄtin
gebat inpᷣcedẽtibꝰ ſophiſmatibꝰ
ſʒ etiã ipe ꝑcipit ꝙilla ꝓpõ plato
nis vel etiã illa ſcripta in papiro
nullã hʒ reflexionem ſupra ſe iõ
non dubitat quin ſitvera Sʒ etiã
qñ arguit᷑ ꝙ ſi plato dicat ↄtradi
ctoriã ſcʒ iſtã /ſoꝛtes nõ ſcit ꝓpõ
nem ſcriptam inpariete eẽ ſibidu
biã:ſtatin ſortes ſcit ꝙ illa ꝓpõ
latonis eſt falſa Ego ↄcedo⁊ tu
ↄcludis ergo debet ſcire ꝙ illa ꝓ
põ ſcripta in pariete ẽ v eracũ ſit
ſua ↄtra dictoria.Pico ꝙ hoc nõ
ſequit᷑:qꝛ ipᷣe neſcit ꝙ ſiut ↄtradi
ctorie pᷣt enĩ dubitare ne reflexio

llncſef

gnifſcabit Jdeo r
lliozoyinafigeti⸗
genccreihferefleri
l ſaltem poteſtoubil
Gachuc dubltal det
naledcendoci caſu
Pſortes ſitſaptientiſſin
Ulappöſitveravalfal
dicoq alus eſtipoſi
quoſoneseſtin ante
tiße ttecſtitump
pponen ſequit gſin
Heſateaneſeyer
heſatei eſe kalſa
unrocop ſtat illa ⸗
lGſirenotenturde
utlr,ſgſtibid

hiſtſcbiveraye folſ⸗

tarlifllargſe

ast ſcltt astioi

volcogboce yalde
chpttbigilo ei
ſaebyreferone
hlnie l hnii
ſ felluſten on
eribo ſophiſman
apuqla pöplu
laſcniprain pepir⸗
lronn ſiye ſeſ
uinſten Gai
iputoiat id
ſoreo ſc ſho
rnpenareiſitihn
es ſatglla phõ
u Egocdor n

ebetſae Ju⸗
miati vcnachſit

ſere g lla g

¶ Vltimo dubitat᷑ vtrũ iſta ꝓpõ
ſcripta in pariete ſitvera vel fła
Et ego dico ꝙ eſtvera:qꝛ reflec⸗
tioquã hʒ ſupra ſe ñ oꝑat᷑ ꝙ ipᷣa
ſit falſa:ſʒ ſolum ꝙ ipᷣa ſit dubia

dd qð nõ ſequit᷑ ꝙ ſit falſa Et qñ

arguit᷑ꝙ ad eã ſequit᷑ ĩpoſſibile:
Ego nego qꝛ nõ ſequit᷑ ꝙ ſit ſci⸗
ta niſi ꝑ modũ ſciti ꝛemoti.Sed
tu ꝓbasꝙ ĩmo:qꝛ ſoꝛtes ſcit ita

eſſe ſicut ipᷣa ſigt.ↄcedit᷑ · Et cõ⸗
cludis &̊ nõ dubitat qͥn ſitvera ſi

ad h attẽdat.Nico ꝙhoc nõ ſeqᷣt᷑
qꝛ ſoꝛtes vidit ĩ ſolutiõibꝰpᷣcedẽ
tibus ꝙ multe ꝓpõnes erant fal
ſe ꝑ reflexionẽ quã habebãt ſu⸗
pꝛa ſeipſas /licʒ ita eſſet ſicut ſi⸗

gnificabãt. Ideo ꝓpt᷑ eius ĩperi

tiã oʒ opinari ꝙ etia hec ſit falſa
qꝛvidʒeã hr̃e reflexionẽ ſupꝛa ſe

vel ſaltem poteſt dubitare de ea.
Sʒ adhuc dubitat᷑ de illo ſophiſ

mate addendo cũ caſu poſito pᷣꝰ
ꝙ ſoꝛtes ſit ſapientiſſimꝰ. vtruʒ

illa/ꝓpõ ſitveravel falſa · Et ego

dicoꝙ caſus eſt ĩpoſſibilis:qꝛ ex
quo ſoꝛtes eſt in arte doctiſſimꝰ
⁊ ipᷣe att ẽdit q;tum põt ad illam
ꝓpõnem ſequit᷑ ꝙ ſi ipᷣa eſt vera
ꝙ ſpᷣe ſcit eam eſſeverã.⁊ ſi falſa
ꝙ ipe ſcit eã eſte falſã ·et tamẽ cũ
neutro eoꝝ ſtat ꝙ illa ſit ſibi du⸗
bia Sʒ ſi remoueaturde caſu illa
clauſula /.i:ꝙſit ſibi dubia / q̃rit
vtrũ ſit ſibiveravel falſa Et ego
dicoꝙ illa ẽ falſa:⁊ ꝙ ſoꝛtes ſcit
illam eſſe falſã ⁊ non ſibi dubiaʒ
¶Quartumdecimum
ſophiſma

quã ꝓpõ ſcripta in pariete habʒ
ſupꝛa ſeipam impediatgdict õeʒ

Oꝛtes ſedet:vel diſiũcti ua
ſcripta in pariete eſt platoni
dubia · Ponamꝰcaſũ ꝙ hec ꝓpõ
ſit ſcripta in pariet e:et qð plato
videat eãz ꝓpoſſe ſuo cõſideret
circa eã an ſitveravel falſa.⁊ po
ſito etiã ꝙ ille plato ſit iu oĩ arte
peritiſſimus ⁊ ſciẽtia doctiſſimꝰ
ita tñ ꝙ plato nõvidet ſoꝛtẽ:ĩmo
ignoꝛet an ſtatvel ſedeat.⁊ ſic hʒ
illa dubitaꝛe ſoꝛtes ſedet· Tũc g
q̃rit᷑ quõ ſe habeat plato ad illaʒ
totalẽ ꝓpõnem q̃ eſtvna diſiũcti
ua ſcʒ vtꝝ ſciat illã eſſe vãvel ſci⸗
at illã eſſe falſã:vel ꝙ ſit ſibi du⸗
bia Et arguit᷑ pᷣmo ꝙ plato non
ſcit eã eſſe vã:qꝛ oʒꝙ ſciret alt᷑aʒ
partẽ eſſeverã:cum ad veritateʒ
diſiũctiue requirit᷑ ꝙ alt᷑a ꝑs ſit
vᷣa ſʒ tñ ꝑ caſũ ipᷣe nõ ſcit pᷣmam
parteʒ eſſe vᷣã:ſcʒ ꝙ ſoꝛtes ſedet ·
Et ſimilit᷑ ipe nõ ſcit ſecũdã ꝑtẽ
eſſeveraʒ:qꝛ ex hoc ſeq̃ret᷑ ꝙ illa
ſecunda ꝑs eſſet va ⁊ falſa qð eſt
ĩpoſſibile · ꝓbo ↄpnam Pꝛimo eĩ
ſeq̃retur ꝙ illa eſſetvera:qꝛ nihil
ſcit᷑ eẽ veꝝ niſiveꝝ · Scðᷣo etiam
ſeq̃ret᷑ ꝙ ipᷣa eẽt falſa:qꝛ ſi ſciret
illã eſſeveꝛã ipᷣe ſciꝛet diſiuncti
uã eſſevã:cũ ad vitateʒ diſiũctĩe
ſufficitvnã ꝑtẽ eſſeverã:ergo nõ
eſſet ſibi dubia ⁊ ꝑ ↄñs illa ſcðᷣa
pars eſſet falſa:cũ dicat illã diſ⸗
iũctiuã eẽ platoni dubiã Peinde
etiam arguit᷑ ꝙ plato nõ ſcit illã
diſiũctiuã eſſe falſã:qꝛ ad ſcieu⸗
dũ diſiũctiuã eſſe falſam oʒ ſcire
quãlibet ꝑtẽ eſſe falſã · et poſituʒ
eſt ꝙ plato neſcit de pᷣmavtrũ ſit
veravel falſa · Itẽ ſi ſciret diſiũ⸗

ctiuã eẽ falſã:ſciꝛet eiꝰᷣdictoꝛiã

g ˖ i.

11»*
„. & à

.⸗
—

eſſeveram ſivellet attẽdere quia pono ꝙ ꝓpõ dicens caſuʒſitvera graͤcſen
ipſe ponitur doctiſſimꝰin oĩ arte ⁊ cum ex caſu⁊ ſeeunda ꝑte ſelf gnonſuff
ſed ↄñs eſt falſum:qꝛ eius cõtra falſum:ĩmo impoſſibile:quia ſe chirce
dictoria ẽ iſta / ſoꝛtes nõ ſedet et quit᷑ ꝙ illa ſubiũctiua ẽ platoni taſe Ne
nulla diſiũctiua ſcripta ĩ pariete dubia et nõ dubia · Pꝛimo ꝙ ſit nglicalii
eſt platoni dubia · Hanc autẽ co⸗ dubia:qꝛ hocdicit ſcdᷣa pars·ſe⸗- .— adiſt
pulatiuã plato neſcit eſſeverã:qꝛ cũdo ꝙnõ dubia ſicut bᷣus argue auu
neſcit de pꝛima ꝑte an ſitveravel bat᷑ pʒ Itẽ etiã ad illã ſe ecũdã ꝑtẽ . ſbil
falſa:quia ẽ ſibi dubia Zeĩde ar⸗ ⁊ caſũ ſeqturꝙipᷣa eſt vera ⁊ fła uſlaine
guit᷑ ꝙ iſta diſtũctiua nõ ſit pla⸗ Pꝛimo ꝙvera:qꝛ per caſũ ponit᷑ nnaren
toni dubia · quia ſi eſt ſibi dubia eſſe.et dictum eſt ſepe ꝙ ad quã⸗ ietit
ipe h̊ bene ſcit:ĩmo paꝝ edoctus libet pꝛopoſitionem ⁊ aliã dicen iituſ⸗
ſivellet attẽdeꝛe ad aliquazʒ pꝛo⸗ tem ꝙ ipſa eſt:ſequitur ꝙ ipᷣa eſt ſaklre
poſitionẽ ſciret b ñ an dubitaret vera · Sed iterũ etiã ſequitur ꝙ; nl itre⸗
de illa:ſʒ ſi ipfe ſcit illã eſſe dubi ipſa eſt falſa:qꝛ ſi ipᷣa eſt vera tũc nac i
am ſibi:ſcit ſecũdã eius partem hoc ſcit plato:qꝛ ponit᷑ eẽ doctiſ⸗ MdN za
eſſe vã que hoc dicit.⁊ ſi ipe ſcit ſimus:⁊ qui bene ſcit verũ dubi⸗ uiurch
illam ſecundã paꝛtem eſſeveram tʒ ðᷣ illa diſiũctiua vł nõ.⁊ ſi ſcit uchen
ſcit diſiũctiuã eſſe verã:ad quod eam eſſeveram igitur nõ dubitat otech du
ſequit᷑ꝙ illa non eſt ſibi dubia · Et ꝑ ↄñs illa ſecũda pars eſt fal (deuni⸗
Rñdeoꝙ illam diſinuctiuaʒ non ſa · Cunc ergo reſpõdet᷑ ad ratio Lau,,
ſcit plato eſſe veram.⁊ ꝙ etiã non nes in oppoſitum ꝙlʒ plato ſciat Nobin
ſcit eã eſſe falſã:ſicut ratõnes ad ita eſſe ſicut ꝑillam ſecundam ꝑ⸗ 0 poͤſa
boc facte arguebãt· Ideo relinqͥ tem ſignificaturq;tũ ad ſi ignifica heſcas gelt
tur ꝙ illa eſt ſibi dubia. et ſcit il- tionẽ foꝛmalẽ:tñ nõ ſcit eã eẽ ᷣa fipponatur.
lam eſſe ſibi dubiã. Quod etiam ĩmo falſã:qꝛ ſcit eã habere talem to nertedo
ꝓbatur:qꝛ ſecũdaꝑs illius diſiũ reflexionẽ ſupꝛa ſe:ex qua ſequi esume
ctiue ẽ falſavt ꝓbat᷑:et hoc bene tur cũ va poſitiõe caſus ipſã eſſe ſihnrda
ſcit plato:cũ ponatur eẽ doctiſſi⸗ falſã · Et ipe etiã ſcit omnẽ talem ſcislie
mus in arte omni Ideo ipe ſcitc ꝓpõnem eſſe falſam. Sed foꝛtis. filſaneve
diſiũctiua eſt fła ſi pꝛima pars ẽ eſt replicatio ↄtra poſitioneʒ:qꝛ 4 Mguitn
falſa.⁊ ꝙ eſtvera ſi pᷣma ꝑs ẽvera ſi illa diſiũctiua ſit ſoꝛti dubia oʒ 8 ſſefalia
cum ergo ſe ſciat dubitare de pꝛi etiãꝙ ſuaõdictoꝛia ſit ſibi dubia . lieſefal
ma pꝑte:ipe ſcit totalẽ diſiũctiuã ⁊ tñ hoc eſt falſũ:quia contradi⸗ oniicpe
eſſe ſibi dubiã: nũc ̊ oʒ oſtẽdere ctoꝛia eſt ꝙſortes nõ ſedet: ⁊ nul- l
qiſta ſecũda ꝑs diſiũctiue ẽ fła la ꝓpõ ſcripta in pariete ẽ platõi –
boc ꝓbat᷑ ſic:qꝛ illa ꝓpõ eſt falſa dubia · et pl ato de illa nõdubitat ant
ex qua cum aliquo veroſequitur quia ſcit eam eẽ falſã cum ſit co⸗ EVei on⸗
falfũ:ſed ſic eſt de iſta igr ẽ falſa pulatiua cuiꝰ ſecunda ꝑs e ſt fła en
Tunc pꝛobo minoꝛem quia cum ſeqᷣtur ergo ꝙplato nõ debet du⸗ n cheeſ
caſusſittotus poſſibilis ego ſup⸗ bitare illã ſcriptaʒ in pariete ſed 3 cne
4 briſg

nigiurnödehit
ſecüda Pars eſtfel
eſpödek ag rotio
umgz oboroſtt.
lamſeundamg⸗
jhtüiadſigntfca
inoͤſcht eieei
teäbaberetalen.
1ſererqus ſeguil
ſoeaſus ihſieſt
läſctomnetelen
lſan. Seg fortss
rnapoſitionez
nſitſomoublzo;
oia it ſloubia
lut⸗ Coltradl⸗
gnoͤſccetenul⸗
anare alo⸗
ellunodubitin
flli um ſit co⸗
unlagseltf⸗

nonoͤdeherdan
azingerittſt

tots eſt dubia
ꝗecimũquintũ ſophiſma

Vaiti IR

ſcire eã eſſeveram · Solutio dico tu es doctiſſimus Larte:ſʒ hocẽ

ꝙ non ſufficient᷑ ſuinit᷑ contradic impoſſibile · ſcilicʒꝙ tu ſcias illã

tio ꝓpt᷑ reflexionẽ quã habetſu⸗ eſſeverã nulli pꝛoponitur dubia

pra ſe. Ideo oꝑtet explicare ↄpns ꝓpoſitio.ergo et cetera · Deinde
implicatñ in ſecunda⁊caſu·itaꝙ arguit᷑ꝙ tu neſcias illã eſſeveraʒ
ſi illa diſiũctiua ſcripta ĩ pariete quia tu neſcis de aliis hominibꝰ
vocetur ꝓprio noĩe / equiualẽs vtꝝ ſcʒ alicui ꝓponatur /ꝓpoſitõ
erit ſibi iſta / ſoꝛtes ſedʒ vel diſiũ ſibi dubiavel nõ · Jõ tu neſcis ꝙ

ctiua ſcripta in pariete eſt platõi aliqua ꝓpoſitio ꝓponitur alicui

dubia:vel aeſt vera/⁊ tũc Zᷣdicto dubia:niſi tu ſcias iſtãque tibiꝓ
ria erit iſta / ſoꝛ· nõ ſedʒ:⁊ nulla ponitur eſſe tibi dubiã:modo im
diſiũctiua ſcripta ĩ pariete ẽ pla poſſibile eſt ꝙ ſcias illã eſſeverã
toni dubiavel a nõ ẽvera · Et tũc ⁊c ꝙtu ſcias eſſe tibi dubiam· qͥa
dico ꝓiſta ẽ platoni dubis:qꝛ eſt ſequeret᷑ illa eſſet tibi dubia:et
vna diſiũctiua ↄpoſita ex vna co ꝙ non eſſet tibi dubia:MHõ em̃eſſa
pulatiua que ſcit᷑ eẽ falſa:et vna tibi dubia / ex quo tu ſcires eã eẽ
cathegoꝛica que eſt dubia. ideo verã / et tñ eſſet tibi dubia ex quo
tu ſcires eã eſſe tibi dubiam Peĩ⸗
de arguitur ꝙ iſta nõ eſſet tibi du
Licui ꝓponit᷑ ꝓpoſitioſibi bia:quia ſi eſſet tibi dubia tũc tu
dubia Et pono caſũꝙ pᷣdi⸗ bene ſcires ꝙeſſet tibi dubia.Jõ

cta ꝓpõ ſola tibi ꝓponatur⁊ꝙtu tu bene ſcires ꝙ alicui ꝓponitur

neſcias ꝙaliqua alia alicui alte⸗ ſibi/ꝓpoſitio dubia ſcilicʒ tibi · ⁊
ri ꝓponatur:et poſito etiamꝙtu ſictu ſcires ita eſſe ſicut illa ſigi⸗
es in arte doctiſſimꝰ:⁊ ꝙtuq;tuʒ ficat.· Ideo ſcires illã eſſe tibi vᷣã
potes attendis ad illã ꝓpõneʒau ad qð ſeqᷣtur ꝙ illa non eſſet tibi
ſitveꝛavel falſa Et tunc q̃rit᷑tꝝ dubia · ſeqtergoqilla nec eẽt tibi
ſcis illã eſſe verã vel ſcis illã eſſe ſcita eſſevera:nec eẽt tibi ſcita eẽ
falſam:vel ꝙllla eſt tibi dubia· falſa nec dubia ⁊ hoc eſt impoſſi
Aꝛguitur pꝛimo ꝙnõ ſcis illaʒ bile in caũ poſito/ſcʒꝙ tupſide⸗
eſſe falſã: quia tu nõ potes ſcire rares q;tũ poſſes circa eã.⁊ eſ⸗
illã eſſe falſam:niſi ſcias ꝙnulli ſes ſatis ſapiẽs adↄſiderãð. Di
homini ꝓponatuꝛpꝛopoſitio ſibi coiſta ꝓpõ eſſet tibi dubis et ꝙ
dubia Conſtat em̃ eſſetvera ſi tu ſcires illã eſſe tibi dubiam:qꝛ
in roma ꝓponeretur robertovna tu nõ poſſes ſcire ꝙeſſet fła ſicut
ꝓpoſitio dubia ſibi:et tu nõ po⸗ bene arguebat · Rec poſſes ſcire
tes ſcirevtrũ ita eſt:̊ tu nõ poteſ ꝙ eſſetvera /ſicut etiam bene ar⸗
iſtam ſcire eſſe falſã. el arguit᷑ guebat᷑ Ideo relinquitur ꝙtu du
ſic:ſitu ſcires illam eſſe falſã:tu bitas eam.et cauſa huius eſt:qꝛ
etiã ſcires eius contradictoꝛiam ſialicui alteri pꝛoponitur aliqua
eſſeverã ſi ꝓponeretur tibi:exq̃ alia ꝓpoſitõ ſibi dubia:tũc ipᷣa
CeU⸗

„

. .

ſumpliciter eſt vera·Si aũt nulli
alteri ꝓpõitur ꝓpõſibi dubiatũc
ipſa erit falſa:qð ꝓbo qꝛ illa eſt
falſa ex qua cũvero ſequit᷑falſuʒ
⁊ ſic eſſet ĩ dicto caſu.ꝓbo qꝛ ſup
pono caſũ pᷣdictũ eſſeveruʒ quia
poſſibilis eſt:et tñ ex illa ꝓpõe ⁊
caſu ſequit᷑ ꝙ illa eſſet vᷣa et falſa
quod eſt impoſſibile. Heclaro pᷣ

21. 5

alia ꝓpõ dubia ꝓpõeretur: ergo
ipᷣa eſſet falſa.Et ſic pʒꝙ ex ipᷣa
⁊ caſuvero pᷣus poſito ſcʒ ꝙ nłla
alia dubia ꝓponat᷑:ſedqtur ꝙ ipᷣa
eſt falſa.⁊ hocvolebamꝰ ꝓbare.
Sic ergo declaratũ eſt ꝙ illa eſt
vera ſi alicui alteri aliq̃ alia du⸗
bia/ꝓponatur / et ꝙ ipa eſt fla ſi
nulli alteri aliqua alia dubia ꝓp⸗

mo qex ea et caſu ſeqͥturꝙ ipᷣa eſ ponat᷑ Et tu neſcis vtꝝ aliq̃ alia

ſetva:qꝛ caſus põitꝙ ipᷣa eſt ⁊ tñ
ſepiꝰdictũ eſt ꝙ ex q̃libet ꝓpõne

cũ alia dicente ꝙ ipᷣa eſt ſeqiurꝙꝓ ¶

ipᷣa eſtvera Poſtea oſtẽdit᷑ ꝙ ex
ea et caſu ſequitur ꝙ ipᷣa ẽ falſa
qꝛ tu ſcis ꝙ illa eſt tibi dubia et
ſcis ꝙ hoc ſiãẽt᷑ ꝑſuam ſigtioneʒ
foꝛmalẽ:ideo tu ſcis ꝙ ita ẽ ſiẽ
ipᷣa ſiãt qᷓ;tum ad ſuam ſigtionẽ
foꝛmalẽ.heide tu qui es doctiſ⸗
ſimꝰ:ſcis bñꝙ oĩs ꝓpõ eſtva ſi ẽ
ita ſicut ipᷣa ſiẽt ſigtione ſua foꝛ
mali niſi ipᷣa hẽat reflexionẽ ſu⸗
pꝛa ſe:ꝓpter quã ſequitur ip̃am
eſſe falſã:g& tu debes cõcludere et
ſcis iſtã diſiũctiuã / vel ꝙ ipa eſt
vera / vel ꝙ ipᷣa habet reflexionẽ
ſupra ſe ꝑꝑ quã ipᷣa ẽ fła. heĩde

dubia alteꝛi ꝓponaturvel non.ꝗ̊
oʒ te dubitare vtꝝ ſit vavł falſa
Ad rões in oppoſitũ dicenduʒ
eſt ꝙ tuvalde bñ ſcisꝙ eſt tibi du
bia/⁊ ꝙ ita eſt ſicut ißa ſiẽt q;tũ
ad ſigtionẽ foꝛmalẽ.ſed ex hoc
nõ ſequit᷑ ꝙ ſcias illa eſſe veram
nec ꝙ ſitvera:qꝛ põt habere talẽ
reflexionẽ ſupra ſe ꝙ ipᷣa eſt fła
⁊ tu neſcisvtꝝ habeat Si aũtali
qͥs replicetꝙ ppõnũõdictoriaꝝ
tibi ꝓpoſitaꝝ ſivna ſciatur tibi
eſſe fła oʒ ſi attẽdas⁊ ſis ſapiẽs
ꝙ tu ſcias alterã eſſeverã. Sʒ
ſtat ſi ꝓpõit᷑dictoria ſophiſma
tis ſcʒ iſta nulli ꝓponit᷑ ꝓpõ ſibi
dubia tu ſcies ꝙ illa erit falſa:qꝛ
tu ſcis ꝙ eſt inſtantia de te:qꝛ tu

vlteꝛiꝰtu qui es doctiſſimꝰdebeſ ſcisꝙ ꝓpoſita eſt tibi ꝓpõ dubia

bñ ſcire an in aliquo caũ talis ꝓ
põ poſſit hẽre reflexionem ſupꝛa
ſevł ñ· Et ſi ſcias ꝙ nõ tũc tu ſci
res ipᷣaʒ eẽ verã qð eſt falſũvt di
ctum fuit:ergo tu ſcis ꝙ ipᷣa ĩ ali
quo caſu põt habere talẽ reflexi
onẽ.et tñ tu ſcis bene ꝙ hoc non
eſſet ſi alteri ꝓponeret᷑ ꝓpõ ſibi
dubia:qꝛ tu ſcis ꝙ in aliq uo cãu
ipa eſſʒ vᷣa · &ᷓ reliquit᷑ ꝙ tu ſcis ꝙ
talis eſſet reflexio ad quam ſe⸗
quitur ipſam eſſe falſam ſi nulla

ſequit᷑ ꝙ tu ſcis ſophiſma eſſe
veꝝ Itẽ foꝛtiſſie arguit᷑ ꝙtu non
dubitas iſtud ſophiſma: ĩmo tu
ſcis illud eſſeverũ:qꝛ ego arguã
ſic tibi ꝓponitur/ꝓpõ dubia:⁊tu

es aliquid:& alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ

dubia · Iſte ſillogiſmꝰ eſt bonus
⁊ foꝛmalis qꝛ expoſitorius:⁊ tñ
tu ſcis pᷣmiſſas eẽveras.& tu ſci
ens ⁊ attẽdẽs ſcies ᷣdictoꝛiã eẽ
vᷣã:cũ tu bñ ſcis ꝙ ñ ſeqᷣt᷑ ex veri
falſũ.⁊tñ illascluſio ẽ ſophiſma

—

—

ppöſibidodu
Ungomerunc
ſonacr⸗
luſioche
eſtſcppilme
ſimtlls gue
gtermintan
netequodt
clupolletſo⸗
ſoſuuzckeſ
cuz ſblop
alpponttur,
Pelnoptpenu⸗
honinepoce
ſcltureril
kancücke
Bnogeenn

ſcisſlieſee 1
ſiqepöthaber⸗
ſupnaſe gihetftt
Nrhaben Siaiti
Lpponi lcorlay
ſimna ſcinun tbi
trẽ ast ſis ſaples
lerieſeyeri. Sz9
iaoria ſophiſmna
Uli pponik ppoſibi
es Uaeritfalſg⸗
kinſtanns deteqe tn
ſuaeſtnbi ppoͤdubii
wſcis ſophiſmi dſe
niſtearguitunon
noſapbiſnu: ino
henig ho ,li
imr po dlblurti
lal pponli h
crpoſttorius: in
s eeyel 13 gtuſch

vriu
ergo tu ſcis ipſũ eſſe veruzʒ:ergo

male dictum eratꝙ ipᷣm erat tibi

dubium ¶ Ad pꝛimam iſtaꝝobie

ctõnumvideturꝙ nõ ſufficienter

accipiebatur ↄdictoꝛia:ĩmo exq̊
illa põt habere reflexionẽ ſu ꝑꝛa
ſe ex qua ſequitur illã eſſe falſaʒ
ſumẽda eſt ↄᷣdictoꝛia copulatiue
conſtitute ex ipᷣat illa que impli
cata eſt in ea⁊ caſu:ſcilʒ ꝙ ipᷣa eſt
vera / ita ꝙli dicta ꝓpoſitio ꝓpᷣo
nominevocetur a:equiualẽs ẽ ſi
hec affiꝛmatiua ꝓpõ / salicui ꝓpo
nitur ꝓpõſſibi dubia⁊ a eſtveꝛa /

ideosdictoꝛia erit / nulla ꝓponit
ꝓpõ ſibi dubia vel a nõ eſtvers ·
et cõſtat ꝙiſta erit tibi dubia ſi⸗
cut pᷣcedẽs:quia partẽpᷣmã huiꝰ
dliſiunctiue tu ſcis eſſe falſa:⁊ de
ſecunda tu neſcisvtrũ ſitveravł

falſa ¶ Ad ſecundam obiectiõ eʒ
ego dicoꝙ illud argumẽtuʒ erat

bouuz/ tibi ꝓponitur ꝓpõ dubia
⁊ tu es aliquid:&̊ alicui ꝓpõitur

ꝓpõ ſibi dubia⁊ dicoꝙ tu ſcisꝙ
argumẽtum eſt bonũ:⁊ꝙ pᷣmiſſe

ſunt vere:⁊ꝑↄñs etiax ꝗtu ſcis ꝙ

ↄcluſio eſtvera:ſed cõcluſio non
eſt ſophiſma:ĩmo ẽ vna alia ſibi
limilis que ſcitur eſſevera:ex eo
ꝙ termini eiꝰ ſupponũt ꝓſophiſ
m ate quod tu ſeis eſſe dubiũnec
equipollet ſophiſmati qð is pus
poſuuʒ eſt eſſe:immoad equipol
lenduʒ ſibi opoꝛteret dicereꝙali

cui ꝓponitur ꝓpõ dubia ⁊ a Eva co fe
umperitiaʒ tu nõ dubitaresuimo

poſuovt pꝛius ꝙ ſophiſma ꝓpᷣo
nominevocctur a / ſʒ tunc iſts nõ
ſequitur ex illis pᷣmiſſis factis ·
Notandũ eſt ergo beneꝙſi aliqs
pꝛin.o ꝓponit tibi iſtaʒ:dubium

t
tibi ꝓponitur / tu dubitabis⸗ cð
ſiderabis eã vtꝝ ſitvera vel falſa

ſed boc ſtãte quicunqʒ alius ſuꝑ
ueniens dicat tibi ꝙdubiũ alicui

ꝓponitur:tu ſcies qipedicit veꝝ

et ꝙ ſus ꝓpõ eſtvera: non pꝛo ſe
ſed pꝛo illa pꝛima. Sed tunctu
pones aliũ caſum ſcilicʒꝙſoꝛtes
⁊ plato ſimulveniãt et dicatvt qʒ
talẽ ꝓpõnem / dubium alicui ꝓ⸗
ponitur / et nõ loquaturvnꝰ citiꝰ

qᷓ; alter⁊ equalit᷑ attẽdas ad eos

vtꝝ ergo ambe ꝓpoſitiones er ſit
tibi dubievelvna dubia⁊ alt᷑a ſci
ta eſſevera · Dicoꝙ ambe erunt ti
bi dubie:qꝛ neutram ſcire poſſes
cſſeveraʒ /ꝓ alia: eo ꝙqua ratõne
ſcires vnam eẽ vã/ ꝓ alia:eadem
rõe ecõuerſo:et ſic ſcires ambas
eſſeveras quod eſt falſũ:qꝛ foꝛte
ipſe ſũt falſe in caſu in quo nulla

alicui dubia ꝓpoſitio pꝛopoĩtur

Mam in üllo caſu ſi ſcires eas eł
veras tu nõ dubit ares de eis ˖ iõ
nulli eſſet aliquod dubiuʒ:cuius
oppoſitũ ſignificarent ille ꝓpo⸗

ſitiones:ideo eſſent falſe · Sʒ du

bitatiõe non exiſtẽte quecũqʒ ꝓ
poſitio tibi adueniat dubia ſigi⸗
ficãs aliqͥd alicui eſſe dubiũ: ipᷣa
ſciretur a te eſſevera nõ pꝛo ſe ſʒ
pꝛo ea quã iamtu dubuabas

Vltimo circa hocſ ophiſma ali

quis poteſt querere quid eẽt ſi ñ
pꝓponeretur in caſu ꝓtu eſſes ſa⸗

„

piens Et ego dico qyfoꝛte ꝑꝑ tuã

foꝛte pꝛopter aliquas ratões cre
deres eam eſſeveram ſine aliqua
dubitatione /licʒ foꝛte eſſet falſa
vel foꝛte ꝓpt᷑ alias rationes cre⸗
g· ui ·

1.

△ .„

„6

des eam eſſe falſa: etiam ſine ali non potes vere reſpõdere: ſʒ ſine

qua dubitatione:cõtingit enĩ ali

illa obligatione bñ poſſes reſ põ

quem nihil dubitare de eo qð fal dere:ſcilicʒ dicẽdo illi ꝓponenti
ſeopinat᷑. Vnde dicit ariſtoteleſ ꝙ ipᷣe proponit falſum: ſiue ꝙ p⸗

ſeptimo ethicoꝛuʒ · Quidam eniĩ
opinantium nõ dubitant ſed opi
nantur Certe enim quidã credũt
nihil mninus quibus opinant᷑ qᷓ;
alii quibus ſciunt.
JSecimũſextum
ſophiſma
Ecimũſextum ſophiſimað
combinatõe reſponſionuʒ
ad ĩterrogatõnẽ ſit iſtud. Tu re
ſpondebis negatĩe:⁊ hoc ſit tibi
pꝛopoſitum: ⁊ ſis obligatꝰ ꝙ ad
tibi pꝛopoſitũ tu debeas directe
reſpondere ꝙſic eſt aut ꝙnon ſic
eſt hanc enim obligationẽ tu de
es admitteꝛe:qꝛomnis ꝓpoſitõ
quecunqʒ pꝛoponatur aut eſt vᷣa
vel nõ eſtvera·⁊ cũ peꝛ ſic eſſe ſi⸗
gnificamus ꝙẽ vera:et per ſic nõ
eſſe ſignificamus ꝙ non eſt vera:
ergo de qualibet poſſumus vere
reſpõdere aut ꝙſic eſt:aut ꝙ non
ſic eſt:ergo tu debes reciꝑe obli⸗
gationẽ ꝙ ſic reſpondebis.Tũc
ergo peto ꝙtu reſpõdeas dicte ꝓ
poſitiõi que tibi pꝛoponitur: ſcʒ
iſti / tu reſpondebis negatie. Si
ergo reſpõdeas ſic eſt:arguam
cõtra te qͥa falſe reſpondes:qꝛ tu
cõcedis te reſpondere negatĩe:et
tamen nõ eſt ita: quia reſpondes
affirmatiue. Sivero tu reſpõde⸗
as nõ ẽ ſic:iterũ cõtra te arguã
ꝙfalſe reſpondes. Nam tu negaſ
te reſpondere negatiue.⁊ tamẽ ð
facto tu reſpondes negatĩe iõtc·
Dicovm dictam obligationeʒ tu

poſitio ſua erat falſa.Uel etiã tu
potes veꝛe reſpondere dicendoq
ipſe nõ pꝛoponit tibi falſũ. Ideo
dico ꝙ tu nõ debebas admittere
illam obligatiõeʒ niſi ſub tali cõ
dictioneq ꝓpoſitio que tibi ꝓpo
neretur non cõſignificaret ſupꝛa
tuam reſponſionem ꝓpter quam
ſignificatõeʒ reſponſio tua habe
ret reflexionem ſupꝛa ſe:ad quaʒ
ſequitur ipſam eẽ falſaʒ.Quãdo
ergo arguit᷑ ꝙ tu debebas admit
tere obligationeʒ:quia quecũqʒ
ꝓpõ tibi ꝓponat᷑ illa critvera vł
falſa.Ego concedo:ſʒ illa pꝛopõ
que tibi ꝓponebatur eratveravł
falſa qꝛſi tu nihil reſpõdeas ipſa

erat falſa.Et ſi reſpõdeasqſicẽ

ipſa etiã erat falſa.⁊ etiã tua re⸗
ſponſio erat falſa /qꝛ affirmat il⸗
lã eſſeverã que erat falſa.Sʒ ſi re
ſpondeas ꝙ nõ ſic eſt tunc illa eſt
vera⁊ reſpõſio tua eſt falſa:quia
negat illam que eſtvera · quando
eꝛgo diciturꝙde om̃i ꝓpõnevera
debemus reſpondere ꝙſic eſt:⁊8
omni falſa ꝙnõ ſic eſt:ↄcedo niſi
reſponſio haberet reflexioneʒ ſu
pꝛa ſe ꝓpter quã ſequeretur ipᷣaʒ
eſſe falſam.ſed ĩ hoc caſu dʒ mu⸗
tari reſponſio.Eodem modo ſi
quis vult te obligare ad rñdendũ
pꝛeciſe de ꝓpoſitõe quaʒ ipᷣe tibi
ꝓponet qipſa eſtvera:velꝙ ñ eſt
Tu nõ debes obligationẽ reciꝑe
pꝛimoquia tu neſcis vtꝝ ꝓponet᷑
ꝓpoſitio tibi dubia · Sed etiaʒ ſi

il sſireſpondt
ſewnctureſponde
iugfinmatieſimule
eresnegatiuc ven
Phimarüctuareſ⸗
ſinee zarnegarin
Wucte due
Ae⸗ Eode möe
ſiguificaonmmede
rüdete velreſpol
ſicuthoͤſignifica
ublleliugtuͦce
egrczatce
Alluoſecel hoce
pponatorturi.

hoſuss egalie. E
nuͤſcevelnoͤſica
ſafictedifeg
ſehſknoſcegoref
mmegrererief B
Paſünaflfün .

. Nſirarfiſi

Aetani „

ſatfalſa gꝛaffirmati⸗
que eratfalſa. Gzſire
noſiceſt uncillzet
höͤliotuneſtfalſs:ui
umqut eſtvera quanc
turqdeomt ppöneren
sfeſponderegſicelerd
ſegnoſcel ceconiſ
babentreſlerine,ſn
rus ſgueretu ipe;
ſcdiboccaſndz mu⸗
ſo ENennodoẽſi
Cblgeneac tiendi
poſtoeotzietidi
achveravelchhe
gobiigatione reclbe

uneſconr hann L

ioabia⸗ Sed eiazi

vultte obligare ad reſpondẽduʒ

vel ꝙ eſt vera vł ꝙ ẽ falſa vel du

bia:adhuctu nõ debes reciꝑꝛe o
bligatõnẽ niſi ſub ↄdicõe prius
dicta · Vnde illi ꝓpõni tu rñdebᷣ
negatiẽ nec debes rñdere ꝙ ẽ vᷣa
necꝙ nõ ẽ vera:nec ꝙẽ tibi dubi
ſed potes bũ rñdereꝙ eſt falſa ſʒ
aliquis replicauit ꝙiſte ſũt con⸗
atradictorie:tu dixiſti verũ et tu
nõ dixiſti verũt tamẽ ad quãc ũ
queiſtaꝝ·tu rñdeas illi ꝓponẽti
tibi dictũ ſophiſma tua reſpõſio
erit falſa:ergo ambe cõtradicto
rie erũt falſe quod eſtimpoſibile
ad hoc ego dico ꝙad quãcũqʒ
iſtarũ tu reſpondes ſine alia ipᷣa
erit falſa:nec ex hoc ſeqͥr᷑ ꝙ due
ↄtradictorie ſit ſił fłe qꝛ nõ ſũt
ſimul:ſʒ ſi reſponderes adãbas
ſił tunc tu reſponderes negatiue
⁊ affirmatiĩe ſimul et ſi tu reſpon
deres negatiue ⁊ verificares ſo⸗
phiſma:tũ c tua reſpõſio affirma
tia eẽt vᷣa? negatĩa falſa Jõnõ
adhuc eẽnt due ↄtradictorie ſił
falſe · Eodẽ mõ ẽ ſi ponamꝰ ꝙ a
ſignificet omnẽ hominẽ negatie
rũdẽtẽ vel reſpõ ſuꝝ ⁊ nihil alið
ſicut hõ ſignificat oẽz hominẽ ⁊
nihil aliud tũc opponẽs ꝓponat
tibiꝙtu es a/⁊ tũc q̃rat vtrũ ſicẽ
vel uõ ſic eſt:hoc em ẽ ↄſiłe ſicus

decimũſeptimuʒz ſophiſma
Ecimũſeptimũ ſophiſma
eſt hoc dequadãpditõnali
ꝓmiſſiã vel votiua Et ſit ſophiſ
ma. Tn ꝓiiciesme ĩ aquã pono
caſũ ꝙ plato cuſtodiat põtẽ cuʒ
foꝛti adiutoꝛio ita ꝙnullꝰ poteſt
tranſire ſine eiꝰ liceutia ⁊ tũc ve
nit ſoꝛtes rogãs platonẽ cũ ma⸗
gna pꝛece ꝙꝑmitat eũ trãſire tũc
plato iratꝰ vouet ⁊ iurat dicens
certe ſoꝛtes ſi inma ꝓpõe qᷓ; tu
ꝓferes dicas verũ ego ꝑmittam
te trãſire.ſʒcerte ſi dicas falſum
ego proiiciam te ĩaquam tũc ſoꝛ
tes dicet platoni predictuʒ ſop⸗
hiſma ſcʒ:tu ꝓiicies me in aquã
querit᷑ ergo tũc qͥd debeat facere
plato ᷣm ꝓmiſſuʒ.Si dicas ꝙ
ii iet ſoꝛteʒ in aquã:hoc eſt con⸗
tra ꝓmiſſuʒ:qꝛ tunc ſoꝛtes dixit
veruʒ:ideo plato debebat eũ di
mitere tranſire.Et ſi dicas ꝙ di
mitet euʒ tranſire:apparʒ ꝙ hoc
iterũ ẽ ↄtra ꝓ iſſũ ⁊ iuramẽtũ
qꝛ tũc ſoꝛtes dicit falſuʒ qͥ caſu
plato debebat eũ ꝓiicere ĩ aquã
Reſpõdendũ eſt ꝙ de hoc ſophiſ
mate poſſũt fieri plures queſtio⸗
nes · Peima eſt vtrũ ꝓp õſotꝛ is
ſit vera que poſita fuit ꝓ ſophiſ⸗
mate. Secunda vtrum ꝓpoſitio
platonis q̃ fuit ꝓmiſſiua ſeu vo⸗

ſi ꝓponatur tu rñdebis vel es re tiua fuit vᷣa vel falſa · Tertia ẽqᷣd
ſpõſurꝰ negatĩe · Et tũc querat᷑ debet plato facere tenẽdo ꝓmiſ⸗
vtrũ ſic ẽ vel nõ ſicẽ:tů nõ poſ ſũ ⁊ iuramẽtum.Ad pꝛimã ego
ſes rũdere bñ rũdẽdo directe ꝙ= dico ꝙ poſitio ſoꝛtis eſt defutu⸗
ſicẽ vł nõ ſic ẽ ꝑ reflectõnẽ ſed ro contingenti:ideo non poſſum
tu potesvere rũder̃ dicẽdo ꝙ ꝓ determinate ſci re an ſit vera vel
poſitũ erat falſũ vł rñdẽdo ꝙ ꝓ falſa donec video qͥd erit de illo
poſitũ nõ eratfalſũ immo verũ actu futuro. Andein ptãte plato

nis eſt ꝙ ſit vera vel ꝙ ſit falſa
Nam ſi ꝓiiciat euʒ in aqua ꝓpo
ſitio vera eſt ⁊ ſipermitat euʒ trã
ſire falſa eſt· De ſecſids q̃ſtione
dico ꝙ propoſitio platonis erat
vns coditionalis q̃ ſecũdum ſen
ſum pꝛopꝛiũ nõ pcterat eſſe vera
quũia antecedens poterat eſſe ve⸗
rũ ſine cõſequẽte · poſſibile enim
erat ꝙ ſoꝛtes dixiſſet magnũ ve⸗
rum:vt ꝙ deuseſt · et ꝙ ta mẽ pla
to non permiſiſſeteuʒ trãſire ſed
tamẽ conditionaleęs/ꝓmiſſiue ad
ſenſuʒ minus ꝓprie dictũ conce
dunt᷑ in caſu ꝙ conditione ad im
pleta adimplet᷑ ꝓmiſſũ vt ſi dico
li veneris ad me dabo tibi equũ
tũc ſi teveniente ad me do tibie⸗
quum omnes reputarẽt me verũ
dixiſſe:Et ſic loqnẽdo ego dico
ꝙplato non dicit ver ſ qꝛ ſoꝛtes
nõ adĩpleuit cõditõnẽ dicit enĩ
ꝓpõnẽ quam opoꝛtebat eſſe ve⸗
ramvel falſam lʒ non determina
teveramvel determinate falſam
donec cõſequer et᷑ actus futurus
ꝓut videri debʒ in libꝛo pervar⸗
menias et tñ plato hoc facto nõ
põt adimplere ꝓmiſſſi:qꝛ ex pꝛo
põne ſoꝛtis ꝓmiſſio platonis ha
bet reflexiouẽ ſupꝛa ſe ad quaʒ ſe
quit᷑ ipᷣam eſſe falſamQusdo er

go q̃rebat᷑ in tercia q̃ſtioue qͥd de

bet plato facere ꝓmiſſum tenen⸗
do.hico ꝙnon dʒ tenere ꝓmiſſũ
qꝛ ñ põt nec debebat ſic ꝓmittere
ſed cum exceptõne ſcʒ niſi ſoꝛtes
diceret ꝓpõnem habentezʒ reflexi
onem ſupꝛa promiſſionẽ ꝓpt᷑ quã
ſequeretur pꝛomiſſum non poſſe
verificari ·

Pecimũoctauũ ſophiſma
Oꝛtes vult comedere·po⸗
nakt caſꝰ ꝙ ſortes vult co⸗
medereſi plato vult comedere et
ñ alit᷑ ſic em̃ hoiẽs ſepe volũtha
bere ſocietatẽ in comeſtiõe:itaꝙ
ſine ſocietate nõ vellẽt comedere
Seinde etiã ponat᷑ econuerſo ꝙ
platonõ vult comedere ſi ſoꝛtes
vult comedere:ſʒ bene vult come
dere ſi ſoꝛtes nõ vult comedere:
qꝛ habet de aliqͥ rancorẽ ad ſortẽ
ideo non vult comedere cum eo⸗
Tunc ergo queritur vtrũ ſophiſ
ma ſitverũ vel falſuʒ · Iſte em cõ
tradicũt/ ſoites vult comedere:
⁊2 ſortes nõ vult comedere ideo
oꝑtet vnã eſſe veraʒ ⁊ aliaʒ eẽ fal
ſamquocumqʒ caſu ponuo.Sig
dicasꝙ ſoꝛtes vult comedere ſeq
tur opoſitũ qꝛ ſequit᷑ ꝙ plato nõ
vult comedere ad qð etiam ſeqᷣt᷑
ꝙ ſoꝛtes nõ vult comedere · Ei ſi

aicas ꝙ ſoꝛtes uõ vult comedere

ſequit᷑ oppoſitũ ·qꝛ ſequi᷑ plato
vult comedere ad qð ecia ſequit᷑
qſoꝛtes vult comedere · Reſpon
deo ꝙ caſus ſicut ponit᷑ eſt in poſ
ſibilis de ꝓpꝛie tate ſermonis ·
qꝛ hec ẽ vna cõdicõnalis ſoꝛtes ·
vult comedere ſi platovnlt come

dere ⁊ nõ ẽ bons ↄſeqnẽtia añtiſ

adoũs poſſibłe em̃ ẽ platoẽ volẽ
te comedere ꝙ ſoꝛtes nõ vult co⸗
medere ſed tamẽ ꝓut ↄditõnaleſ

ſolẽt ↄcedi in noſtris actibus ꝓ

miſſiuisaut votis aut optatiuis
iſte caſus ẽ poſſibł ſoꝛtes ðᷣſide⸗
rat verificare talẽ ꝓpõneʒ velẽ ·
ita ſicut ſignificat n plato hic co
medat ego comedam cum co ⁊ ſi

„
. —

nilſltsddlte
oni Gtudil
övllch cöelereg
Cmedere negde
cnfilſa tnonn
cathegoꝛicze di
ſouesdeſiderater
neſiyk liplerohe
neciſccirhrlun
E titditorrariü
chllſeguiturinpe
(Rämun ſopdt
Qesmalech
nit atnsge
lacicannplat
noglit⸗ plato B
leicatſoro ſ
tmoͤalt Lucqin
nuntsi dlcas
Oleies ſlar
lirf mli i
knüſtkorpati
Conlelck ſoni⸗

ſepenztilluti
; al polno.
spltconegeele⸗
Nſaqutg gaond
rt 10 goenan ſeg:
ltconecere Clſi
lo vultcomedere
tiqeſequt gylano
e add eaaledi⸗
comedere Heipen
ſtanponikehmnpo
hprie me ſennonis⸗
codconalis ſoneb.
geſipluommlt cone
bone Megneniafl
te eeplaue vole
ſates o ylltco⸗/
e gut Kronlel
nonris aulbus /
otis aun ogtaltun⸗
vſtibl ſotes dſtde⸗

lale ppone; dee
na igtuoin .

necam cume 9

.
4

n a

non nec ego.et plato ecõuerſo de
ſiderat viſicare iſtã / ſi ſoꝛtes hic
comedat ego nõ comedã:⁊ ſi nõ
comedat ego comedã.ſʒ ego di⸗
co ꝙ ĩpoſſibile eſtꝙ ãbo adĩpleãt
ſuas volũtates · Sʒ tu q̃ris vtꝝg̊
vult cõedere ſoꝛtes aut nõ. Ego
dico ꝙ niſi iſti ſcʒ ſoꝛtes ⁊ plato
babeãt alios actꝰvolẽdiqᷓ; pᷣdic
tos neut᷑ vult h̊ cõedere:qꝛvolũ⸗
tas ẽ det᷑mĩata ad illð qð vult.⁊⸗
neutriꝰ volũtas ẽ det᷑mĩata adh
comedere Vñ nõ ſeq volo ire ro
mã ſi ſoꝛtesvadit:g ego volo ire
romã.Sʒ tu dicꝭ ſeqͥtur ſi ſoꝛtes
nõvult h̊ cõedere ꝙ plato vult h
comedere:nego:qꝛillanditionał
erat falſa ⁊ nõ admittẽda · ſʒ illa
cathegoꝛica ẽ bñ admittenda ꝙ
ſoꝛtes deſiderat eẽ ſiẽ ꝑ hãc ꝓpõ
nẽ ſigt / ſi plato h cõedat ego co⸗
medã ſecũ · ⁊ ͥ ꝑlato abhoꝛret ita
eẽ ⁊ ĩtẽdit ↄtrariũ.Et ad hoc ni
chil ſequitur impoſſibile.
Decimum ſophiſma·
Oꝛtes maledicit platoni.po
nat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes dicat:ma
ledicatur plato ſi maledicit m et
nõ alit⸗⁊ plato ecõtra dicat/ma
ledicat᷑ ſoꝛtes ſi nõ maledicit m
⁊ nõ alit᷑. Tũc q̃ꝛit᷑ de veritate ſo
phiſmat vtruʒ ſoꝛtes maledicit
platoni:Si dicas ꝙ ſic ſeqͥtur ĩ⸗
cõueĩẽs.ſ.ꝙ plato maledicit ſoꝛ
ti ⁊ ñ maledicit ſorti Etſi dicas
ꝙ nõ ſeqᷣt᷑ oppõitũ qꝛ ſeqᷣt᷑ ꝙ pla
to młedicit ſoꝛti:⁊ ꝑ ↄñs ſortes
platõi Hico ꝙ tu poĩs ibi talẽ ꝓ
põnẽ ad expᷣmẽòð caſũ / ſoꝛtes di
eitqmłedicat᷑ plato ſiipᷣe maledi
cat ſoꝛtiico ꝙ illa ꝓpõ pᷣtĩtelli

gi tanq; vna ↄditiõał ſcʒ ſub tali
ſẽſu ſi plato maledicat ſoꝛti ſoꝛ⸗
tes dicit ꝙ maledicat᷑ plato · ⁊ il⸗
la/ ꝓpõ ẽ fła⁊ ĩpoſſibłis ⁊ nõ ad
mittẽda:qꝛ nõ ſeqᷣt᷑ plato maledi
cit ſoꝛti:gſoꝛtes dicit maledicat᷑
plato tũc ĩmo ſiue plato maledi⸗
cat ſoꝛti ſiue nõ:ſoꝛtes dicit ill
qð ipe dicit·.vel etiã nõ dicit illð
qð ipe ñ dicitAlio mõ pt ĩtelligi
ꝙ illa ꝓpõ ſitvna cathegoꝛica ſoᷣ
iſto ſẽſu /ſoꝛtes dicit talẽ or̃oeʒ /
maledicat᷑ plato ſi⁊ c·⁊ h̊ dʒoce⸗
di:qꝛ poſſibłe ẽꝙ plato talẽ ꝓpõ
nẽ dicat Eodẽ mõ dʒ diſtĩgui de
iſta ꝓpõe quã caũs poiĩt ſi plato
dicit ⁊ c. Tũc g̊ q̃rit q̃ſtiovtrũ ſic
dicẽtes ſoꝛtes⁊ plato maledicãt
ſibũuicẽ Et ego rñdeo ꝙ maledi
cere alicui ẽ ꝓferre ſubvᷣbo opta
tiui mõi ꝙ ille malũ habeat.vñ i
dẽ intelligo dicẽdo maledicatur
plato ſicut dicẽdo malũ hẽat pla
to.⁊ tũcvltra dico ꝙ tales oꝛões
maledictĩe ſũt maledictiões ab⸗
ſolute ſine additiõe ↄditiõis.vt
ſi dico młedicat᷑ plato.⁊ aliquã
do ſunt maledictiones ↄditiona
te vt ſi dico maledicat᷑ plato ſiva
dat ad capos Et tũc cũ noĩa ſigĩ
ficarẽt ad płm ſivis vtrãqʒ voca
re maledictiõeʒ ſipłr:ego dicoq
vterqʒ maledicebat reliquo:lʒñ
maledictione abſoluta Sʒ tu cõ⸗
tra arguis:qꝛ ſeqt᷑ ꝙſi ſoꝛtes ma
ledicit platoni ꝙplato nõ maledi
cit ſoꝛti:ego nego pↄñaʒ iſtã qꝛnõ
admiſi ꝓpõeʒ directe tãq; vnam
ↄditionale:ſʒ admiſi ꝙplato di⸗
cebat talẽ· ꝓdõeʒ⁊ veꝝ ẽ ꝙillam
dicebat.⁊iõ młedicebat ſoꝛti ma

4
vin tanſtin

ledictione cõditiõata ſiue ſoꝛtes ¶ ¶ Sophiſmata pᷣmi capłiĩdrunt
maledicebat ſiue nõ· Si autẽ ma quõ⁊ qᷣd t᷑mĩſiue ꝓpões ſiãntEt
ledictionẽↄditionatã nõvis vo⸗ pᷣncipsalit᷑ an ab ita eẽ vel nõ eſſe
care maledictionẽ ſipłr:tũc dico in re ad extravłĩ mẽte ſicut ꝑ ꝓ⸗

qꝙneuter maledicit alteri Hec ſeqͥ
turꝙ ſi ſoꝛtes nõ maledicit plato

tat malũ platõiico ꝙſic optati
onepditiõata ſʒ nõ abſoluta.Et

põnẽſiãtur denoĩet᷑ xavł falſa:
Oiĩs ꝓpõ vocalis eſtvera i

latõe foꝛãli.ſcdᷣo de appellatõne
Soꝛtes⁊ albũſũt idẽ i·(rõnis

lbedo ſoꝛtis ẽ ſimilitudo eius

(Eurinich

niꝙ plato maledicat ſibi·qꝛnõ ſe Equus eſt aſinus ii. de
quit᷑niſiꝙplato dicat qð dicebat Deus nõ eſt iii
2 h nõ erat niſi maledictiõe ↄdi⸗ oc nomẽ chiĩera nihil ſigt · iiii 1
tionata Ad maius pᷣdicti ſophiſ⸗ Cõplexe ſigbilia ſũt chimere·v Hobbi
mat ↄplemẽtũ qꝛ maledictõ xᷣba MNullus homo mentitur vi. A g
lis videt᷑ deſignare optationeʒ ꝙ Soppiſnara fe ölcapllior di11 zaanüniſch
alicui malũ eueniat ponit᷑ adbuc inquirũt de cauſis veritatis/ꝓpõ Auscr
vnum ſophiſma ˖ nũ ſimplicit᷑ cathegoricarum ulsbono⸗
¶VUiceſimũ ⁊ vltimũ ſophiſma Equꝰ ariſtotelis nõ eſt i. tchritust
Oꝛtes optat maluʒ platoni · Equus ariſtotelis abulauit ii gisebus
pono ꝙ ſoꝛ:ↄditionałr plato Chimera eſt chimera iii Loruti ig
ni optat malum ſcʒſi plato optat Aacuũ ẽ locꝰñ repletꝰ coꝛte · iiii Sotesiunc
malũſoꝛti:⁊ecõuerſo plato optat NHomo eſt aſinus v. nnoitte
malſiſoꝛtiſi ſoꝛtes ñ optat malũ Ego dico falſum vi ·/ gmhent
platoni Querit᷑ ̊p boc ſophiſma ¶ Teꝛtiũ capłm tangit diffickta⸗ 1 fynot ſibbt
tevtrũ ſoꝛtes optat malũ platoni tesincidẽtes circaſuppõnes Sunsnolel
vel nõ Et poſſʒ argui ſicut argue Ab oibꝰ fidelibꝰẽ negadun deũ 6 öSenti
batur de maledictõe.⁊ rñdeovtpᷣ eſſe iniuſtũ riann
us ꝙ ꝓpões dicẽtes caſuʒ pñt ca Tu es aſinus il · Gind
pi taq́; ↄditionales:⁊ tũcnõ ſunt Homo eſt ſpecies iii anil
admittẽde · qꝛ nou ſequit᷑ ſi plato Genꝰẽ inplꝰ / q gñaliſſte imũ iiii HPekxordaff
optat maluʒ ſoꝛtiꝙ ſoꝛtes optat Nomẽ eſt triſyllabum v. c hoſt
malũ platoni.Alit᷑ pñt capi ⁊ re- Sẽper fuit aliquis hõö·· vl. Ranene
cipi tàq; cathegoꝛice ſicſcʒ ꝙꝓſor Aliquẽ aſinũ oĩs hövidet vil · Nucoaſin⸗
tes optat ſic eẽfiẽſiãtꝑ iſtã oroʒ Omnis hõ eſt aĩal viii Alupoͤteſe⸗
lato hẽat malũ ſi vult ſoꝛti ma⸗ OSis hõ aĩalnõ eſft ix :r” Luuelaioyt/
lũ Et tũc qñ q̃rit᷑vtrũ ſoꝛtes op⸗¶ Quartũ.ca·pᷣmo tãgit hᷣ aꝑpel UN II, aads

ſic relictis maledictionibꝰ bñdi⸗ Tu hodie comedis cꝛudũ ii. W
cat nos deꝰqui ẽ bñũdictus ĩ ſecu Albũ erit nigrum lii MySrocalin
la ſeculoꝛum.Amen· Senex erit puer iiii. eppo ſore
. Soꝛtes erit currẽs cras v . iſtigtotot
Ego vidi petrũ ⁊ robertũ vi · ſan
Seqᷣtur tabula buius operis. Iſte canis ẽ pater tuus vii· .

kaſſuus
faſin .
ohintangtalficlr 11
S7aaâppoͦο
elbyenegidur dei

is iſ⸗
ects i
öciclicins ii
iſſubun v.
iualigisbö
ſmnucishondt .
ökaad

oͤnotida
cvodeapelatön
hoſutid⸗ tönis
oneis cud .

—„

6

„, x
6

* A-

ad platonem ii ·
Tu cognoſcis venientem ix.
Tu ſcis denarios ĩ burſa me aeẽ
pares x·
Tu credis te eſſe aſinum xi ·
Sortes appꝑet eẽ aliud qᷓ;ẽ xii:

Quilibet ſciẽs hãc ↄcłioneʒ oĩs

triãgulꝰ hʒ tres ⁊c· oẽm iſoche⸗
lẽ ſcit habere tres xiii
Soꝛtes aſtrologꝰſcit ãqua aſtra
eſſe ſupꝛa noſtruʒ emiſperiũ xiiii

Debeo tibi equum xv ·
¶ Quĩtũ capłm tãgir pᷣmo de ap
pellatiõibꝰ · ſcðᷣo de reſtrictiõibꝰ
Aliquis equꝰ non eſt i.·
Nullus homo eſt moꝛtuns· ii·
Antichriſtuseſt iii.
Ois equus ſenex ẽ moꝛtuꝰ iiii ·
Coꝛꝛuptũ ẽgenerandũ v.
Soꝛtes iuueĩs ẽ diſputaturꝰ.vi
Non ens intelligit᷑ vil ·
Smne qʒð erit eſt vlii ·
Homo ⁊ riſibłe ↄuertũůũ ix
Soꝛtes mouet᷑ hodie x.
KaFeres capłm ẽde bocꝙ voceſ
igniſficant ad placitum
Tu eris aſinus cras ·
lec vox baff baptiſat᷑ ii

A eſt ꝓpoſitio iii
An ptãte mea ẽhõ ẽ aſinꝰ iiii
Du es aſinꝰ vel tu nõ es hö v
Iſta põt eſſeva / hõ ẽ ñ hõ vi
Tu neſcisvtrũ talis ſit vera /hõ
eſt aſinus vli.

Ppõ reputãda ẽ eſſeva vel falſa

Nulla ꝓpõvocalis eſtvera i.
Nłlꝰ ðvocali mea pᷣtmõdicer̃ ii
Hec ꝓpõ /ſoꝛtes ſedʒ ĩ aliq̊ͥtꝑe:
E vᷣa ĩ quo toto tẽpoꝛe ſoꝛtes non
ſedet lii ;

Hec copulatĩa eſt vera / ſoꝛtes ſe
det et ſoꝛtes nõ ſedet
Hec copulatiua ẽva / ariſtoteles
diſputat:antichꝛiſtus pᷣdicat v·
In omni tꝑe ſoꝛtes currit vi ·

Eadẽ ꝓpõ vocalis eſt vera⁊ falſa

hoĩbꝰ eiuſð idiomatis ſine noua
impoſitiõevel obligatiõe

Nulla ẽ mutatio ĩſtãtanea ix

Octauũ capłm eſt de ꝓpõibus
ñitibꝰſupꝛa ſeipᷣas reflexioneʒ ·

Smnis ꝓpõ eſt affirmatĩa:ergo
nulla eſt negatiua i·
Sequitv᷑ nulla ẽ ꝓpoſitio negãda
& quedã ẽ uegatia ii
SDis hõ currit:gaſinꝰcurrit iii
Di co ꝙhõ eſt aſinus iiii
Quicqᷣd ſoꝛtes audit illud ꝓfert
plato Ve⸗
Veꝝ eñt dicere hoĩem eẽ aĩal vi:
Omis /ꝓpõ eſt falſa vii
Plato dicit falſũ vlii ·
Soꝛtes dicit verü ix
Tot ſũt ꝓpões veq̊t ſũt falſe x
Ego dico falſum xi.

Peꝰẽ ⁊ q̃ð copulatĩa ẽ falſa xii
Soꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptã in pa⸗
riete eſſe dubiam xiii.
Soꝛtes ſedet vel diſiũctiua ſcri⸗
pta ĩ pariete ẽ platõi dubia · xiiii
Alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ dubia xv
Tu rñdebis negatiue
Tu ꝓiicies me in aquã
Soꝛtesvult comedere
Soꝛtes maledicit platoni
Soꝛtes optat malũ platoni xx

xvii.

Sophiſmata doctiſſi buridãi

nouiſſime ꝑ Anthoniũ denidels

Nicolaũde barraĩ artibꝰmgr̃os

pa riſiꝰ ĩpreſſa felicit᷑ expliciũt

vii
Oẽ qð mouet᷑ mouebat᷑̃pᷣus viii

xvi.

xviu
xix

Sophilmata Alberti de Saxonia
nuper q;emendate impꝛella.

—

.

— —

—

—

ſin ois clller ie
Nrangtt nod
tiſan hlcq
ertek gvoticuncg
Pemidoſca um
Pogawwenadus.
ſenr o abor
ſotes byt tori
poſrio nteligid⸗
thegoꝛeumata ab
gemia Gincat⸗
trimo nogo dieto
Mrtbvut inciferi
ſelaellitlus n⸗
lenthus ſolun. E
nnis terez tote⸗
kigiſic dn
1ſtnuis Sin

Sophiſmata viri acutiſſimi Aſsa
giſtri Alberti de Soxonia feliciter

Ancipiunt.
4 S rosatũ qrund ſcho

lariũ deo fauẽte quedã

Kconſcribã ſopiſmata ex
PENRpte diuerſoꝝ ſincathe⸗
2 ¾Ggoꝛeumatũ difficultatẽ

pñtia kalẽ oꝛdlinẽ obſ eruãdo. Pꝛimo
tractabo ſophiſmata difficultatẽ ha
bentia ex parte ſincathegoꝛeumatũ

aff irãtiuoꝝ. Secundo ex parte nega

tiu oꝛũ vel terminoꝝ includẽtium ne
gatõeʒ. Tertio ex ꝑte copule pᷣteriti

vł futuri tꝑis deterĩate aliquo illoꝝ

modoꝛum neceſſario poſſibile ⁊c̃.
Quarto ex parte duoꝝ modoꝛũ pꝛo⸗
poſitionẽ determinãtiusʒ.¶ Quantũů
ad pꝛimũ ſciẽdum eſt pᷣmo ꝙ ſophiſ⸗
mata difficultatẽ habentia ex parte
ſincathegoꝛeumatũ affirmatiuoꝛum
ſunt in multiplici differentia ſᷣm ꝙ
taliũ ſincathegoꝛeumatũ queð ſunt
que nõ exigunt niſi vnũverbũ.ſicut
ita:oĩs/quilibet ⁊c. Et quedã ſunt
que exigũit duo verba.ſicut iſta:quo
tiẽſcunq;/vbicũq;/vbiq; ⁊c̃. Unde ſi
iceret᷑ quotiẽ cunq; ſoꝛtes bibit: ex
pꝛimẽdo ſolũ vnum verbũ non eſſet
pꝛopõ intelligibilis. Sed ſi expꝛime
rẽtur duo vᷣba ſicut hic.quotiẽ ſcũq;
ſoꝛtes bibit totiẽs cõmedit:eſſet pꝛo
poſitio intelligibilis. Et talia ſinca⸗
thegoꝛeumata ab auctoꝛibꝰ vocãtur
gemĩata. Sincathegoꝛeumatů autẽ
pꝛimo modo dictoꝝ quedã ſunt que
diſtribuũt indifferẽter pꝛo ſi ubſtãtiis
vel accidẽtibus.quedã autẽ pꝛo acci
dentibus ſolum. Exemplũ pꝛimi:vt
omnis/vterq;/totus / et ſic de aliis.
Exẽplũ ſecũdi: vt qualit/qlis/itus
et ſic de aliis. Sincathegoꝛeumatũ
aũt diſtributiuoꝝ indiñter ꝓ ſubiis

et accñtibus q̃dam ſunt diſtributĩa

ꝓ partibꝰ ſubiectiuis:vt oĩs qͥlʒ ⁊c.
q̃dã ꝓ partibꝰ integlibꝰ ſicut totus⸗

Sicathegoꝛematũ aſit diſtributloꝝ

pꝛo partibus ſubiectiuis quedã ſunt
diſtributiua indifferenter pꝛo oĩbus
vt oĩs/]quilibet.quedã ꝓ duobus vt
vterq; ⁊c. Sincathegoꝛemata auteʒ
diſtributiua pꝛo oĩbus partibus ſub
iectiuis aliqñ addunt᷑ terĩo ſimplici
vt omĩs homo currit.aliqñ termino
ↄpoſito:vt oĩs ꝓpoſitio vel eius ↄdi

ctoꝛia ẽ vera.odo in pꝛincipio hu

ius tractatꝰ intẽdo declarare diuer
ſa ſophiſmata ſᷣ̃m dictã diuerſitateʒ
ſincathegoꝛẽatũ pᷣdictoꝝ affir̃atĩoꝝ.
Sunt pꝛĩo ſophiſmata difficulta⸗
tem habẽtia ex ꝑte ſincathegoꝛẽ̃atũ
affirmatiuoꝝ ⁊ diſtribut iuoꝛum pꝛo
oĩbus ꝑtibꝰ ſubiectiuis inq'tũ addũ
tur termio ſimpꝑlici:⁊ ↄñter de aliis
ſicut ſunt iſta: oĩs homo eſt oĩs hõ.
omnis fenix eſt.¶ Et qꝛ circa iſta ſo
phiſmata ↄſueuerũt quattuoꝛ eẽ du
bitatiões:tractabo quattuoꝛ ſophiſ⸗
mata pꝛincipalia. ¶ Eſt ergo pꝛia du
bitatiovtrũ ly omnis poſſit ita bene
addi pᷣdicato ſicut ſubiecto:gr̃a cuiꝰ
tractabo illud ſophiſma:oĩs homo ẽ
omnis homo. ¶ Secunda dubitatio
vtrũ ly oĩs ↄuenienter addat᷑ terio
cõmuni qͥ non habeat tria ſuppoſita
gratia cuius tractabo illð ſophiſma
omnis fenix eſt.¶ Tertia dubitatio:
vtruʒ ly oĩs poſſit diſtribuere terĩm
cõem cui addit᷑ ꝓ ſpẽbus tĩ ⁊ nõ ꝓ
indĩduis:gr̃a cuiꝰ tractabo illud ſo⸗
phiſma:oine aĩal fuit in archa noe.
¶ OQuarta dubitatio:vtruʒ ly omnis
aliqñ teneat᷑ collectiue ⁊ aliqñ diſiri
butiue.gratia cuius tractabo illð ſo
ꝓhiſma:oẽs apłi dei ſunt duodecim

Sophilma i.
Eſt iſtð:oĩs homo ẽ oĩs hõ. Probat᷑
ſophiſma qꝛ idẽ pꝛedicat᷑ de ſeipſo:S
eſt veꝝ.tenet ↄña eo q; nulla ẽ verioꝛ
ꝓpõ illa ĩ qua pᷣdicat idem de ſeipᷣo.

ↄña pʒ ⁊ aũs ſiłr.¶ Scðdo 8 asuit

Jue ho eſt ule hõ: x ille hõ eſt ille hõ
Ziec de ſingulis. Soĩs hõ eſt oĩs hõ
Tertio ſic arguit᷑.oĩs homo ⁊ ois
hõ ſunt eadẽ: ergo oĩs hõ eſt oiĩs hõ.
Tenet ↄña a ſimih. Na bene ſequit᷑
ſoꝛtes ⁊ plato ſunt ideʒ: ergo ſor eſt
plato. Añs pꝛobat᷑.nã ille due/ꝓpões
oĩs hõ currit et oĩs hõ diſputat non
dꝛñt niſi ꝑ pꝛedicata ſicut ꝑʒ: qꝛ ſi re
mouerẽtur pᷣdicata remanẽtia mane
rent eadeʒ: icʒ iſta oĩs hõ ſiłr et oĩs
hõ ⁊c.ergo oĩs homo eſt oĩs homo.
¶ Quarto ſic ar̃.alids hõ eſt oĩs hõ.
ei qua rõne aliquis: eadẽ rõne oĩs.g
oĩs homo eſt oĩs hõ. ↄña eſt nota.et
añs pꝛobat᷑ pꝛimo: qꝛ aliquis hõ eſt
ille hõ:et ſic de ſingulis.S oĩs homo
eſt oĩs homo. Et ↄfirmat᷑:qꝛ oĩs hõ
eſt aliquis hõ et ecõuerſo.ↄnña tenet
Añs pꝛobat᷑:qꝛ iule hõ eſt aliquis hõ
à ecõuerſo. ⁊ nõ eſt hõ quin ſit aliqs
hõ. & oĩs hõ eit aliqs hõ et ecõuerſo
ergo aliquis hõ eſt oĩs homo ⁊ ecõ⸗
uerſo.ſ Quinto arguit᷑.hec elt falſa
ñ oĩs hõ eſt oĩs hõ que eſt ↄdictoꝛia
ſophiſmatis:ꝭ ſophiſma verũ.tenet
ↄña. Añs pꝛobat᷑ qꝛ concluſio ſilłi ex
oppoſitis eſt falſa: talis aũt eſt iſta.
ñ oĩs hõ ẽ oĩs hõ.qð pꝑʒ ſic arguẽdo.
nullus hõ eſt oĩs hõ: et oĩs homo ẽ
oĩs homo.&̊ᷓ nõ oĩs hõ eſt oĩs homo
Sexto af ſic.ſi ſophiſma eẽt ſlin
eqretur ꝙ eius ↄdictoꝛiũ eſſet verũ
ſcʒ illud.aliqs homo nõ eſt omis hõ
qð flm̃ eſt Nã ſit ilie alids homo ſor
Tunc ſic ar̃.ſoꝛtes nõ eſt oĩs homo:
&̊ ſoꝛtes nõ eſt ſor. ↄña tenet a toto
T qtitate ad ſuã partẽ ergo ⁊c᷑. Pła
alia argumẽta pf̃it fieri contra illud
ſophiſma: ſʒ qꝛ illa tãgunt alias dif/
ficultates qᷓ tangẽtur poſtea:ideo de
illis ſuꝑſedeo. ¶ In oppoſitũ ar ſic.
oĩs homo eſt oĩs hõ:ſoꝛtes ẽ homo.
g& ſoꝛtes eſt oĩs hõ.ↄcluſio eſt falſa:
ergo aliqua pᷣmiſſau.nõ minoꝛ ergo
maioꝛ q̃ erat ſophiſma: g ſophiſma

eſt falſum.¶ Scðo ſic arguitur.con
traria ſophiſmatis eſt vera ergo ſo⸗
phiſma ẽ falſuʒ videlʒ iſta.nullus hõ
eſt omis homo. tenet ↄña:eo ꝙ ↄria
non pñt ſimul eẽ vera. ¶ Circa hoc

ſophiſma eſt pᷣmo videndũ vtrũ hoc

ſincathegoꝛeuma oĩs poſſit addi pꝛe
dicato exñte termino cõi pꝛopõnis
affirãtiue vere abſq; hoc ꝙ fiat pꝛo⸗
poſitio falſa. Secũdo rñdetur ad ſo
phiſma.¶ Quãtum ad pꝛumũ ſcienð
eſt ꝙ tale pᷣaicatum põt eſſe terminꝰ
cõis actu hñs plura idiuidua: vel pᷣt

eſſe terminꝰ cõis actu hñs vnicum

indiuiduũ ſicut eſt ite termmus ſol
vel femx.¶ Scðo notandũ ẽ ꝙ tale
pꝛedicatũ poteſt accipi in nũero ſin⸗
gulari vel in numero plurali.¶ Tũc
ſit ᷣma concluſio. Non eſt aliq̃ pꝛo⸗
poſitio affirmatiua vera cuius pꝛedi
catũ diſtribuitur. Pꝛobatur:quia ſi
aliqua eſſet talis maxume eſſet iſta.
ſoꝛtes eſt oĩs homo. ſed hoc non:qꝛ
pꝛedicatũ iſtius pꝛopõis eſt hoc totũ
oĩs homo.modo ly oĩs nõ diſtribuit᷑
licet ly hõ diſtrivuat᷑. Et hoc voluit
ariſto. in ᷣmo ꝑiarmenias cũ dicit ꝙ
nulla eſt affimatiua vera in qua vłe
vłiter ſumptũ pꝛedicat᷑. Et notãter

dicitur affirmatiua:qꝛ nõ eſt incon⸗

ueniẽs de pꝛopõe negatiua: vt nullꝰ
homo eſt aſinus. Inde pꝛedicatum
iſtius pꝛopõnis diſtribuitur.et ratio
huius eſt:qꝛ negatio ſi eſt ſignũ ne⸗
gatiuũ vłe diſtribuit tã terminũ me

diate ꝙ; ĩmediate ſequentẽ. Signuʒ

autẽ vłe affirmatiuũ diſtribuit ſolũ
t᷑ᷣminuʒ ĩmediate ſequentẽ. Sed⸗
ↄcluſio. bene ſtat ꝙ aliqua eſt pꝛopõ

cuius pᷣdicato poteſt addi ſignũ vłe

affirmatiuũ:ſed hot facto ãplius nõ
rem aneret pꝛedicatũ ſed bene pars
pᷣdicati. Patet de iſta ſol eſt ſol pꝛe⸗
dicato põt addi ſignũ vłe ſic dicẽdo.

ſol eſt oĩs ſol.ſed tunc ly ſol non eſt
aplius pꝛedicatũ ſʒ hoc totũ oĩs ſol

—

—

gulan hüero
Plurn ſuppoti ir
ſpninlsainan
ila Puet we llr.
ſen ſeil deren h
iſtſal Genn t
nnlina vera deyi⸗
Punſapreſtan
etd e hecoſ
falacr Märane
omhs adprend.
yera opoſtoli ſüt
cyli ſunt oed apol
contur falſa imo
es toſtoli ni den
cmm opoſtons iſ ſ
Otuntu au ſecune
uſioniby ij poſin

fſit ſmi niſ

in Ermmun
nweichner
tde wcm l
enetſertsc ocne

ae. We Nonct lih ne
. afumard erzonn ſet
4 buntur. Pobniregi
neſſer tais narne eſſet ſei
8 cſ oio vmd ſal hye ung
u Mlus upuͦg el enni
. mou ſyoiy nö diſtribi
ouſnoust, Ethoc volrt
pmmo armeniao ci dicta
afimariun vera in qua i
mmprü gredlcat. Et notit/
firmatiun:qe no eſt icon
X propoe negatiua: vt nul⸗
Rallnus, Inde pꝛedicatun
vpong altriboltur. et ati⸗
lage negro ſ et ſignu ne/
le Mnbutt ti terminu me
mecure ſoqnente, Gignn
rmaruü dleributt ſoli
mmiurſtlent. S
ne ſtar qy aliqua elt pron⸗
⸗ potetacal ſigniͤ
iſec hoe fclo ihlins
t elentü ſed ni
ic de ſtn ſoleſtſo

t ad ſimnü vleſtie a⸗

Vnde qñ ſincathegoꝛeuma ponitur
a parte pᷣdicati tunc fit pars pᷣdicati
ſed qñ ponitur a ꝑte ſubiecti tunc ñ
eſt pars ſubiecti neq; ſubᷣm.¶ Ter⸗
tia concluſio. Pꝛopõ affirmatiua de
pᷣdicato cõi in ſingulari numero ac
cepto actu non hñte niſi vnũ ſuppo⸗
ſitum ex additione huiꝰ ſigni oĩs ad
tale pꝛedicatũ nõ redditur ſła. pʒ de
iſta ſol eſt ſol q̃ eſt vera.et ſi dicatur
ſol eſt omnis ſol adhuc erit veras
¶ Quarta ↄcluſio ꝙ pꝛopõ affirãtiua
de pꝛedicato cõi in plurali nũero ac⸗
cepto non hñte niſi vnum ſuppoſitũ
eſt falſa:ſiue pᷣdicato addatur hoc ſi
gnũ vniuer ſale oĩs ſiue nõ.patet di⸗
cendo ſol eſt ſoles. vñ ipſa eſt falſa:
eo ꝙ ſupponit e plures ſoles eadeʒ
rõne hec eſt falſa.ſol eſt om̃s ſoles⸗
Quita ↄcluſio eſt ꝙ pꝛopõ affirma
tiua vera de pᷣdicato cõmuni in ſin⸗
gulari nũero accepto cuiꝰ ſunt actu
plura ſuppoſita ex additione huius
ſigni vłis oĩs a pꝛedicatũ redditur
falſa. Patet de iſta. hõ eſt aĩal q̃ᷓ eſt
vera.ſed ſi dicatur hõ eſt oẽ aĩal illa
ẽ falſa.ſ¶ Sexta ↄcluſio.pꝛopõ affir⸗
mat iua vera de pᷣdicato cõi habente
plura ſuppoſita in plurah nũcro ac⸗
cepto et ſubiecto ſiłr non redditur
falſa ex additione huiꝰ ſigni oĩs vel
om̃s ad pꝛedicatũ.patet de iſta q̃ eſt
vera apoſtoli ſũt apoſtoli.ſi dicatur
apłi ſunt oẽs apoſtoli non tꝛopt hoc
reddituꝛ falſa ĩmo oẽs apoſtoli ſunt
oẽs apoſtoli.nã demõſtratis duode⸗
cim apoſtolis ipſi ſunt oẽs apoſtoli.
¶OQuantũ ad ſecundũ clare patet ex
ↄcluſionibꝰ iã poſitis ꝙ ſophiſma ẽ
flm̃.Et ↄfirmat᷑.nã ſoꝑhiſma ex quo
eſt pꝛopõ affirmatma vłis ſignificat
ꝙ de quocũq;verificetur y homo de
eodẽ verificetur ly oĩs homoꝛ:ſʒ hoc
eſt falſuʒ ſic dicẽdo. ſoꝛtes eſt homo
ergo ſoꝛtes eſt om̃is homo ⁊c̃. Ex
quo ĩfero aliqua coꝛrelaria. Pꝛimũ

videtur ab omni hoĩ̃e.

coꝛrelariũ eſt: ꝙ poſſibile ẽ ꝙ a.et b.
conuertãtur ⁊ tñ a.non crit b. Ham
ſi a. ĩponeretur ad ſigãndum tantũ
qtum hec or̃o omnis hõ et b ſiłiter
tunc a et b auertũtur ſicut ille or̃o⸗
nes oĩs homo ⁊ oĩs hõ:et tñ a nõ eſt
b.ſicut oĩs homo nõ eſt om̃is homo.
Scðm coꝛrelariũ eſt ꝙ a eſt aliqᷣd
et tñ nichil eſt a. PHPec pꝛopõ pʒ.nam
ſtante dicta impõne hec pꝛopõ a eſt
alidd ſignificat tiñ q;tum iſta oĩs hõ
eſt lica. et ideo ſicut hec.oĩs homo
eſt alidd eſt vera:ita hec ẽ vera a eſt
aliquid. et ſicut hec ẽ falſa alidd eſt
oĩs homo:ita hec aliquid eſt a.⁊c᷑.
Tertiuʒ coꝛrelariũ eſt ꝙ a eſt b. et
tamẽ b nõ eſt a.patet.nã ſi a ſignifi⸗
caret tantũ q;tum hec oꝛatio oĩs hõ
et b tantũ q́tum hec oꝛatio aliquis
homo tunc hec eſt vera a eſt b. ſicut
hec oĩs homo eſt aliquis hõ.et hec ẽ
falſa b eſt a. ſicut hec aliquis homo
eſt omnis homo.¶ Ouartum coꝛre⸗
lariũ eſt.a eſt aliquid:et tamẽ a non
eſt a.nam ſignificet a tantũ quãtum
iſta oꝛatio.oĩs homo tunc hec eſtva
a eſt aliquid. ſicut hec oꝛatio omnis
homo eſt aliquid. ⁊ hec eſt falſa a eſt
a. ſicut hec oĩs homo eſt oĩs homo.
OQuintum coꝛrelariũ eſt.a videt bo.
Z tamẽ b non videtur ab a. ratet.nã
ſignificet a tantũ quantũ hec oꝛatio

oĩs homo. et b ſicut aliquis homo.

et cum hoc ponatur ꝙ oĩs homo vi⸗
deat ſeit ſum ⁊ nullũ alium:tũc iſta
ẽ vera.a videt b ſicut iſta oĩs homo
videt aliquẽ hoĩem. et hec eſt faſſe.
b videtur ab a. ſicut hec alids homo
¶ Zdãd röõnes
Id pꝛimã negatur ꝙ ibi ſit pᷣdicat io

eiuſdẽ de eodem eo ꝙ pꝛedicatũ ſo⸗

phiſmatis eſt oĩs homo/et ſubiectũ
eſt homo. ſicut patet in pꝛima et ſe⸗
cunda cõcluſionibus ſecũdi articuli
modo nõ eſt ideʒ homo ⁊ oĩs homo
¶ Ad ſecundã conceditur D ne⸗
Wu zn

gatur ↄſia: quia in pꝛopõnibus ſin⸗
gularibus inducẽtibus aliquam vni
uerſalẽ debet eſſe ↄſimile pꝛedicatũ
pꝛedicato pꝛopõnis vłis que inducit᷑
ſicut patet dicẽdo ſoꝛtes currit/pla⸗
to currit et ſic de alus. igitur om̃is
homo currit ſed ſic nõ eſt in ꝓpoſito
Nam clarũ eſt ꝙ nõ eſt ſimile pꝛedi/
catũ in iſta ule hõ eſt ule homo ⁊ ſic
de ſingulis. et in iſta oñis homo eſt
oĩs homo pꝛoprer hoc ↄña nõ valet.
ſed bene illa valeret ille hõ eſt om̃is
homo et ſic de aliis.ergo oĩs homo
eſt oĩs homo qꝛ in illa ↄña pꝛedicatũ
pꝛopõnum ſingulariũ inducentiũ eſt
ſimile pᷣdicato vłis inducte.iſ Ad ter
tiam cũ dicitur oĩs homo et oĩs hõ
ſunt eað ibi dicitur ꝙ ſi ille due oꝛa
tiones ſumãtur materialit᷑ tunc bñ
oĩs homo et oĩs hõ ſunt eadeʒ ſicut
ꝓbatur.ſed tunc negatur ↄña.ergo
omnis hõ eſt oĩs homo. Si autem
pꝛedicte oꝛationes ſumãtur ſigniſi⸗
catiue tunc negatur ꝙ oĩs homo et
omnia hõ ſunt eadẽ ex eo ꝙ plato et
oĩs homo nõ ſunr eadem ⁊ ſic de ſin
gulis.nec oppoſitũ iſtius ẽ pꝛobatũ.
Ad quartã ↄceditur ↄña et negat᷑
añs cum dicit᷑ aliquis hõ eſt ille hõ
et ſic de aliis.negatur ↄña ⁊ cõcedit᷑
añs.Et ratio huiꝰ eſt.nã cum indu⸗
citur a ꝓte pꝛedicati tũc ſubiecta in
pꝛopõnibus inducẽtibus debent oĩo
pꝛo eodẽ ſupponere ſicut qñ fit indu
ctio a ꝑte ſubiecti pꝛedicatũ in indu
cẽtibus et ĩducta debet eſſe idẽ ⁊ ſic
fñi eſt in ꝓpoſito qñ dicitur aliqs hõ
eſt ille homo:et ille hõ eſt ille homo:
et ſic de aliis.ly homo non ſupponit
ꝛo eodẽ in pꝛima pꝛo quo ſupponit
in ſecũda. Ideo ñ ſeq̃tur aliquis hõ
eit oĩs hõ licet bñ ſequat᷑ alids hõ ẽ
ille hõ.et ille idẽ auiquis hõ ẽ ille hõ
⁊ ſic de ſingulis &̊ al iquis hõ eſt oĩs
homo ſed tunc añs cſt flim̃.ſ Ad con
firmationẽ qñ dicit᷑ oĩs hõ eſt aliqs

homo ⁊ ccontra & aliquis hõ eſt oĩs
hõ Dico ꝙ ly ecõtra poteſt denoĩare
ſimplicẽ tranſpõnem terminoꝝ.⁊ ſic

bene ſequitur oĩs homo eſt aliquis

homo et ecõtra. ergo aliquis hõ eſt
oĩs homo: ſed tunc negatur añs.
Scðo modo põt denoĩare debitã cõ
uerſionẽ illius oĩs homo elſt aliquis
hõ.⁊ ſᷣm hoc bñ ſequit᷑ oĩs hõ eſt ali

quis hõ et eõ. ergo alids hõ eſt hö⸗.

ſed nõ ſeqᷣtur oĩs homo ẽ aliquis hõ
⁊ econtra.ꝗ aliquis hõ eſt ois homo
qꝛ iſta. oĩs homo eſt aliquis hõ con⸗
uertitur in iſtã aliquis hõ eſt homo
¶ Ex hoc patet ad argumentũ ꝑ iſtã
eadem diſtinctionẽ eius qð eſt econ
tra. Poteſt etiã ſolui iſtud ſophiſma
oĩs homo eſt aĩal et econtra ⁊ ↄſiłia
¶ Ad quintã cõceditur ↄña et negat᷑
añs.ſed qñ diceret᷑ nõ oĩs homo eſb
oĩs hõ eſt ↄcluſio ſilłi ex oppoſitis.g
ulla ẽ falſa ⁊ ĩpoſſibilis.negatur taʒ
ↄña qᷓ; añs.Et ratio pꝛimi eſt:qꝛ iſta
nulla chimera ẽ chimera bene pᷣt eẽ
cõcluſio ſiliogiſmi ex oppoſitis ⁊ tñ
necẽ falſa nec ĩpoſſibilis ĩmo ẽvera
tꝛopõ ex eo ꝙ eſt pꝛopõ negatĩa cuiꝰ
termĩ pꝛo nullo ſupponũt. ꝙ autem
poſſit eſſe ↄcluſio ex oppoſitis pʒ ſic
arguẽdo.omĩs chimera eſt hõ:nulla
chimera eſt hõ. ergo nulla chimera
eſt chunera. Wel arguendo in tertia
ſigura nullus hõ eſt chimera:oĩs hõ
eſt chimera. chimera nõ eſt chiẽra.
Sed qñ dicit᷑ ꝙ ↄcluſio ex oppoſitis
dẽ eſſe falſa dʒ ĩtelligi ſuppoſita cõ⸗
ſtantia terĩoꝝ talis ↄcluſionis hoc ẽ
ꝙ tmiii talis ↄcluſionis pꝛo aliquo
ſupponãt. Ratio ſcði eſt:qꝛ cum ar̃.
nullus hõ eſt oĩs hõ:omis eſt oĩs hõ
in felapton non dʒ inferri & non oĩs
hõ eſt oĩs homo:ex eo ꝙ ↄcluſio t᷑tie
figure dʒ ↄponi ex pᷣdicatis pᷣnmnſſan
et qꝛ ly oĩs homo ẽ pᷣdicatũ vtriuſqʒ
pꝛemiſſanꝝ opʒ ꝙ ly oĩs hõ fiat ſubᷣm
cõcluſioiis et pꝛedicatũ ſimiliter.ct

a

Smphilina i
Onmns fent cl. ſun
cter dieſwur ſen
Npmafenrlicnſim
Jicigamiſncfn

Godd Kommwna
ſecti diüriduün

ntur g elus ſubn
trig ſuppoſttaaen
Sprilufenn
glfour no onnnn
ſupaſti c M
Mcrüt Aungu ſah
nignenmaizertg

1ch crpoͦ negatia ui⸗
Gloſatponüt. auten
ulcr ogpoſiiis oj ſe
nischimera eſt ho. nulla
ho. ergo nulla chimera
Uaarguendo in tertis
ns hotchimera: ois ho
Scnmera no eſt chiera⸗
ltg Auſo er oppoſtti
yltellgi ſuppollta c/
n tuis oluſtonis hoc .?
luſloms pꝛo Aliqvo
noſchl chie um g.
ois hö:onis eſt ois ho
vn hinſerrig nonois
norcr eo Xluſioitie
oner clins nnſin
vmot alekt Friuſc
ho ſin ſubn

hoc magis maniteſtũ eſt ĩ iſta. exñs
oĩs homo nõ eit oĩs hõ qꝙᷓ in iſta.nõ
oĩs homo eſt oĩs hõ. Zd ſextã ↄce⸗
ditur ↄña et ↄñs.⁊ qñ dicitur illa ẽ
falſa alids hõ non eſt oĩs homo ne⸗
gatur.et qñ dicit᷑ ſit ille alids homo
ſoꝛtes:admitto.et cum dr ſoꝛtes nõ
eſt oĩs homo g ſoꝛtes non eſt ſor̃. ne
gatur ↄña ꝓpter hoc ꝙ ibi ar̃ ab illo
terĩo homo ac ſi ſtaret diſtribut iue
mobilr̃ ad iſtũ terminũ ſoꝛtes.modo
ſic nõ eſt in dicta pꝛoꝑõe:qꝛ ly homo
ſat ĩmobilit pꝛopi iſta duo ſincathe
goꝛeumata nõ et oĩs per illã regulã
Quicdd mobilitat ĩmobilitatũ ac.
bene tñ ſeqtur ſoꝛtes nõ eſt oẽs hõ:
ergo ſoꝛtes nõ eſt ſor̃ et piato ⁊ S
alus inꝓtum ↄñs eſt vna pꝛopõ de

coptato extremo.Et hoc pʒ ad argu

mẽtuʒnã ibi nõ ar̃ a toto in q;titate
ad ſuã partẽ: ex eo ꝙ in toto in q;'ti⸗
tate opz terminũ cõem teneri diſtruᷣ
but iue mobilit᷑ q̃liter non eſt hic ſor
nõ eſt oĩs homo. Et hec ſufficiãt

Sophilma.ii.
Omnis fenix eſt. ſuppoſito ꝙ illud
qð cõiter dicitur ſit verum ꝙ nõ eſt
niſivna fenix licet ſint płes ſucceſſie
Tũc ĩpꝛobat᷑ ſopiiſma ſic:qꝛ ad hoc
ꝙ pꝛopõ affirmatiua ſitvera cuiꝰ ſub
iectũ diſtribuit᷑ ꝑ hoc ſignũ oĩs reqͥ
ritur ꝙ eius ſubᷣm ad minꝰ habeat
tria ſuppoſita actu.ſed hic nõ ſic eſt
ſophiſma ſim̃.pꝛobatio minoꝛis eo
ly fenix nõ ponitur hr̃e niſi vnum
ſuppoſitũ actu. Mſaioꝛ pʒ per hoc ꝙ;
dixerũt autiqui ſophiſte ꝙ hoc ſinca
thegoꝛeuma oĩs exigit hr̃e actu tria
ſuppoſita: qð pꝛobauer̃t auctoꝛitate
phᷣi pꝛimo celi dicẽtis. om̃e ⁊ totum
ꝓponimus ſuꝑ tria.¶ Scðo arguit
Pec ⁊ẽ vera aliqua fenix nõ eſt ergo
ſophiſma eſt ſalſum. tenet ↄna:eo ꝙ;
eſt dictoꝛium ſophiſmatis.añs pꝛo
batur.aliqua fenix eſt coꝛrupta ergo

aliqua fenix nõ eſt. ꝓbatur ↄna:nul⸗
lum coꝛruptũ eſt:aliqᷓ fenix eſt coꝛru
pta & aliqua ſenix nõ eſt. Et ↄfirmat᷑
aliqua fenix eſt generãda:ergo aliqᷓ
fenix nõ eſt.añs pʒ et ↄna pꝛobatur.
nullũ generãdum ẽ: aliqua fenix eſt
generãda: ergo aliqua fenix non eſt
In oppoſitũ arguitur.contradicto
rium ſophiſmatis eſt falſum: ergo
ſophiſma eſt verũ.tenet ↄña:et ante
cedens pꝛobatur. Nã contradictoꝛia
ſopiniſmatis eſt.aliqua fenix non eſt
et iſta eſt falſa.¶ Secũdo arguitur.
demõſtrata fenice verum eſt dicere
iſta eſt oĩs femix et ſi ſit omnis fenix
eſt iſta femix.et ſi ſic ommis ſenix ẽ.
ↄñe ſunt note.añs pꝛobat᷑. nam iſta
fenix ẽ fenix et nõ eſt aliqᷓ femx quĩ
illa ſit iſta fenix eꝛgo iſta fenix ẽ oĩs
ſenix. ¶ Pꝛo ſophiſmate vidẽdum ẽ
an ad hoc ꝙ pꝛopõ ſit vera cuiꝰ ſub⸗
iecto exñte termino cõmuni additur
hoc ſignũ vlłe omnis exigatur ilum
termmũ ad minus habere tria ſup⸗
poſita. Scðo reſpõdendũ eſt ad ſo⸗
phiſma. Pꝛo pꝛimo pono vnicã ↄclu
ſionẽ ꝙ hoc ſignũ oĩs nõ exigit tria
appellata.i.ad hoc ꝙ pꝛopõ ſit vera
cuiꝰ ſudᷣo additur hoc ſignũ vłc oĩs
nõ opꝑʒ cius ſubᷣm ad minus hr̃e tria
ſuppe ſita in actu Pꝛobat᷑.nam ſi ſic
eſſet hec non eſſet vera oĩs ſol lucet
ſed hoc ẽ falſum igit᷑.tenet ↄna eo ꝙ;
ille term inꝰ ſol non hʒ niſi vnũ ſup⸗
poſitũ in actu. Falſitas ↄñtis pʒ:eo
ꝙ paſſio ꝓpꝛia ẽ vere pᷣdicabilis de
ſuo ſubiecto vłiter ſũpto:vt pʒ pᷣmo
poſterioꝝ.ſed ſic eſt in pꝛedicta pꝛo⸗
ponevt pꝑpʒ ergo ⁊c̃. Scðo ſic ſeque
retur ꝙ due ↄtradic toꝛie eẽnt ſimul
falſe: ſed hoc ẽ falſum. Pꝛobat᷑ pna
qꝛ tunc iſta eſt falſa omnis ſol lucet
hopter defectũ triuʒ ſuppoſitoꝝ in
actu huius termĩ ſol. et ſic iſta eẽt
falſa alids ſol nõ lucet vt clarũ eſt
qꝛ ibi negat᷑ ꝓpꝛia paſſio de ſuo ſ hᷣo
a. iiii-

¶ Tertio pꝛobatur hoc ſophiſma.ly
nullus nõ exigit tria appellata ergo
nec hoc ſignũ omnis. Añs pꝛobatur
qꝛ hec eſt vera nulla fenix eſt aſinus
Patet: qꝛ eſt cõuertens vniꝰ vere.S
ipſa eſt vera. ꝙ cõuertatur in vnam
verã patet:qꝛ in illam nullus aſinus
eſt fenix.ↄña pꝛima pꝛobatur:qꝛ oĩs
et nullus ſunt ſigna cõtraria ⁊ con⸗
traria apta nata ſunt eſſe circa ideʒ
ergo ſi hoc ſignũ nullꝰ habeat poni

ad terminũ communẽ non habentẽ

actu tria ſuppoſita: ſeqtur etiã con/⸗
ſimili modo ꝙ ita habeat poni hoc
ſignũ omnis.ſ Quarto pꝛobatur:qꝛ
hec eſt vera oĩs fenix non eſt aſinus
ergo ly oĩs nõ exigit tria appellata.
ↄña tenet ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ eius ↄdi⸗
ctoꝛia ẽ falſa ſcʒ aliqᷓ fenix eſt aſinꝰ
¶ Dubitat circa hanc ↄcluſi ionẽ pꝛo⸗
pter duo. Pꝛimo nã hoc ſignum oĩs
denotat q; terminꝰ cui apponit᷑ ſup⸗
ponat pꝛo pluribus ſuppoſitis: ſed
iſte terminꝰ fenix nõ habet niſi vnũ
ſuppoſitũ ergo ulla de neceſſario eſt
falſa. Scðo ſi oĩs non exigeret tria
appellata tunc ↄuentẽter adderetur
terminis ſingularibꝰ qð eſt falſum.
Ad argumẽta dubii reſpondetur.
d pꝛimũ argumẽtuʒ dico ꝙ hoc ſi⸗
gnũ omnis nõ denotat ſimplicit ter
minũ cui additur ſupponere pꝛo plu
ribus ſed ſub ↄditione vt ſi ſunt vel
eſſent plura pꝛo qbus talis terminꝰ
eſſet ĩpoſiius ad ſigniſicãdum:et qꝛ
termino cõmuni q;tum ad modũ ſue

iv᷑[bpoſitionis nõ repugnat habere pła

ſuppoſita. Ideo hoc ſignũ omnis cõ
ueniẽter poteſt ei addi ad denotãduʒ
terminũ cõem ſupponere pꝛo płibus
ſi plura eſſent ꝓ quibus talis tminꝰ

eſt impoſitus ad ſigniſicandũ.ſ Ad

ſcðᷣm dico ꝙ nõ eſt ſimile de termĩo
ſingulari ⁊ de terĩo cõi: qꝛ termino

ſingulari qtuʒ ad modũ ſue impõis

repuguat ſupponẽ pꝛo pluribꝰ ⁊ ideo

nõ eſt incõueniẽs ſignũ vłe nõ poſſe
addi terĩo ſingulari ⁊ poſſe addi ter
mino cõi non obſtãte ꝙ non habeat
niſi vnuʒ ſuppoſitũ actu. ¶ Rñdetur
ad ſophiſma ꝙ eſt verũ vt ꝓbatuʒ ẽ
poſt oppoſitum ſophiſmatis.et tunc
ſoluũtur rõnes impꝛobãtes ipſum.
Ad rationes. Ad pꝛimà cum dicit᷑
hoc ſignũ oĩs exigit tria ⁊c̃. negat᷑.
Et qñ dicitur per phᷣm pꝛimo celi oẽ
et totuʒ pꝛimo ponimus ſupꝛa tria.
Dico ꝙ phus per hoc vult dicere ꝙ
hooc ſignũ oĩs in plurali numero ᷣm

cõem modum loquẽdi non põt addi

pꝛonoĩ demõſtratiuo niſi ꝑ illud pꝛo
nomen demõſtrentur tria indiutdus
ad minus. Vnde pſᷣm cõem modum
loquẽdi nõ dicimus om̃s iſti?demon
ſtratis duobꝰ tin.tamẽ demõſtratis
tribus vel pluribꝰ bene dictimꝰ oẽs
iſti. Sed ex hoc nõ ſedtur quin hoc
ſignũ oĩs in ſingulart numero poſſit
addi terĩo cõmuni non hñte niſivnũ
ſuppoſitum.¶ Ad ſcvᷣm negatur añs
et ↄceditur ↄna.⁊ qñ dicitur aliqua
fenix eſt coꝛrupta & aliq fenix nõ eſt
ↄceèttur añs et negatur ↄña. Et rõ
eſt:qꝛ in añte ſubiectũ ſupponit pꝛo
illo quod eſt vel fuit pꝛopter hoc pꝛe
dicatũ coꝛrupta.ex quo hʒ ſic ãpliar
ſubiectuʒ: qꝛ eſt participiũ pꝛeteriti
tẽpoꝛis.ſic autẽ non ãpliat᷑ ſubiectũ
ↄñtis pꝛopter defectũ termini ãplia
tiui. Et qñ vlterius arguitur.nullũ
coꝛruptũ ⁊c̃.dico ꝙ nõ debet inferri
illa ↄcluſio aliq̃ fenix nõ eſt:ſed bene
iſta aliqua fenix q̃ eſt vel fuit non ẽ
Et ratio eſt: qꝛ ſubiectũ minoꝛis ſie
ſupponit.ſ¶ Ad cõſirmationẽ.aliqua
fenix eſt generãda ergo ⁊c̃.ↄceditux
añs et negat᷑ ↄna.Et ratio huiꝰ eſt:
qꝛ ſubiectũ añtis ſupponit ꝓ illo qð
ẽ vel erit virtute huius pꝛedicati ge
neranda qð eſt ãpliatiuũ ſubiecti ad
ſupponẽduʒ ꝓ illo qð eſt veſi erit. cũ
ſit participiũ futuri tẽpoꝛis. ſic autẽ

—

—

ſil fut n nchn noeerg
ltinarchn e oſegu
eneeni beeſ
liß omeiigidrene⸗
enriatenpen w
fuit n encha dwe. g
Cur hee gue dey
Uit vera omne anim
noe ergo achuc voſte
lo cropoſtno de prct
heceſleria Anrecegens
Mdlunum ernt
tih uſcerenenr u⸗
int bs qve frerüt
Mfut ſenonmhetil
meflenorguinn V
nfiſenonne din
Moetagdſunde ſerto
irmiid i

Apumi) dene diemd 0
dahwnͤſchmande
ein ingular nnero oſt
iocomumi on hite nilni
ldn gur af
Aa, tq ur alivs
mpen alij ſenirnoͤ ch
zet hegatur 71. Et mo
e ſubecr ſuyponit pꝛ⸗
vel ſuit popter hoc pe
hra er quo hy ſic eplinf
ꝛch participiũ pꝛeteriti
mi non apliat ſubiect
er deſecu termini agis
enus arguttur. nullũ
dicono debet inferti
li tenr noͤeſt,ſel bene
nnr cn vel fuit non
r ſubrecti mninoꝛss ſie
Ncöarmuttont, aliqu⸗
rAu ergo deNehtu⸗
,ia Ettriohun eſ:
ris ſvnit hilo a
mte huins grdieatge
zliarud ſubiectii
Käͤplin
ta ad en vel erit,
dilo d ag leni/

non ſupponit ſubm iſtius pꝛopõnis
aliqua fenix non eſt: ꝓpter defectuʒ
talis teri ampltatiui. Et qñ dicitur
nullũ generãð ⁊c.dico ꝙ ule pᷣmiſſe
non inferũt illã ↄcluſionẽ: aliq̃ fenix
non eſt. ſed bene iliaʒ: aliqua fenix q̃ᷓ
eſt vel erit non eſt.et ula eſt vera ꝓ
pter rationem dictam in xꝛecedenti

ſolutiõe. Et hec de ſcðᷣo ſophiſmate

Sophilma iii.
eſt itud. Om̃e aĩal fuit ĩ archa noe:
ſuppoſito ꝙ de qualibʒ ſpecie aĩalis
qðdam aial fuerit ĩ archa noe.Tũc
arguitur ſic:homo fuit in archa noe
leo fuit in archa noe: ⁊ nõ eſt aliqua
ſpecies aĩalis quin de illa aliqð aĩal
fuerit in archa noe:ꝗ̊ ⁊c. Itud argu
mentuʒ petit hanc dubitationẽ: vtꝝ
hoc ſincathegoꝛema omne vel omis
poſſit diſtribuere terĩm genericum

cui additur ſoluʒ pꝛo ſuis ſpeciebus

ſic ꝙ non pꝛo ſuis indiuiduis.¶ Alia
poſſunt fieri argumenta ſed illa non
cõpetunt ad illã difficultateʒ:ſed ad
alias pertinẽtes ad copulam futuri
tempoꝛis.¶ Arguit᷑ ſic:aliqñ omne
aĩal fuit in archa noe ergo om̃e aĩal
fuit in archa noc.ↄſequẽtia videtur
tenere a ſimili.qꝛ bene ſeqͥ:ſoꝛtes a
liqñ comedit:& ſoꝛtes comedit.Añs
patʒ quia tempoꝛe noe omne animal
fuit in archa noe. Secundo ſic ar
itur. hec que ẽ de pꝛeterito aliqñ
Rir vera omne animal fuit in archa
noe:ergo adhuc ipſa eſt vera.ↄña tʒ⸗
eo ꝙ pꝛopoſitio de pꝛeterito vera eſt
neceſſaria. Antecedens pꝛobatur:q̊a
poſt diluuium qð erat tempoꝛe noe
anteq naſcerentur alia animalia ab
anima ibus que fuerũt in archa noe

hec fuit vera:omne aĩal fuit ĩ archa

noe.¶ Tertio arguitur.hec de pᷣſen
ti fuit vera:omne aĩal eſt in archa
noe:ergo ſua de pᷣterito videtur eẽ
vera que nõvidet᷑ eẽ alia iᷓ iſta:oĩe

aĩal fuit ĩ archa noe:S ⁊c.ↄſequẽtie
vidẽtur eẽ note.Añs ꝓbatur qꝛ tpᷣe
quo erat diluuiuʒ hec de pᷣſenti fuit
vera omne animal eſt in archa noe
ſaltem ſi fuiſſet foꝛmata ergo ⁊ c.
¶ In oppoſitũ arguit᷑. Nec om̃e aĩal
eſt fuit in archa noe.nec oẽ aĩal
qð fuit fuit ĩ archa noe.ergo ſim̃ eſt
ꝙ om̃e aĩal fuit in archa nee.tʒ ↄña
Et añs ꝓbatur quo ad pꝛiam ꝑtem
arguẽdo ſic.oẽ aĩal qð ẽ fuit ĩ archa
noe:ſoꝛtes qͥ heri gñabat᷑ ẽ aĩal qð ẽ
g̊ ſoꝛtes fſuit ĩ archa noe. Diſcur ſus
eſt bonus vt pʒ.et ↄcluſio eſt falſa.S
aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ. g&̊ maioꝛ
q̃ erat pᷣma pars antis. Scðᷣa pars
añtis pʒ.oẽ aĩal qð fuit fuit ĩ archa
noe.ſed adã fuit aĩal qð fuit:ꝭ& adam
fuit in archa noe. Iteꝝ diſcurſus ẽ
bonꝰ ⁊ ↄcluſio falia:& aliq̃ pᷣmiſſarũ
et non minoꝛ &̊ maioꝛ que erat ſcða
ꝓꝑs añtis. LZertio ſic arguit᷑. Cõtra
dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ: ſo⸗
phiſma eſt falſuʒ.Añs pꝛobat᷑ qꝛ hec
eſt vera.aliqð aĩal non fuit ĩ archa
noe que eſt eius cõtradictoꝛia.qꝙ ſit
vera pʒ qꝛ nec tu nec ego fuimus in
archa noe.⁊ tñ ſumus aĩalia &̊ ⁊c.
inen hoc ſophiſma Primo eſt vi
ndũ an hoc ſincathegoꝛema omne
vel omnis poſſit terĩm coẽm cui ad⸗
ditur pꝛo ſpẽbus diſtribuere ſolũ ſic
ꝙ nonꝓ oibus ſuis indiuiduis ſicut
dixerũt quidã ſophiſte antid.¶ Se⸗
cũdo reſpondendũ eſt ad ſophiſmaK
Pantu ad pꝛĩm ſit pꝛima ↄcluſio
oc ſignum oĩs nõ poteſt diſtribu
ere terim gñaleʒ cui addit᷑ pꝛo ſpẽbꝰ
tim̃ ſic ꝙ non pꝛo ſuis indiuiduis.nã
ſi ſic ſequeret᷑ ꝙ oria eſſent ſimł vᷣa
ſed hoc ẽ falſuʒ.qꝛ lʒ ↄtingant ſił eẽ
falſa:non tñ ↄtingũt ſil eſſe vᷣa.ↄña
ꝓbat᷑ qꝛ ſi de qualibet ſpẽ alalisali

qð animal eſt ſanum ⁊ aliqð egrum

tũc hec eſt va oẽ aĩal eſt ſanũ: ſi iſte
terminus aĩal ſolũ diſtribuat᷑ ⁊ ſuꝑs

ponat pꝛo ſpẽbus. Siliter hec ẽ vᷣa
omne aĩal eſt egrum: ꝓpter eandem
cauſam.ſed ſi hec eſt vera:oẽ aĩal ẽ
egrũ hec eſt vera:oẽ aĩal non ẽ ſanũ
cũ inter ſanũ ⁊ nõ ſanuʒ nõ ſit dare
mediũ circa ſubiectũ aptũ natũ ⁊ c.
Sed ſi hec ẽvera oẽ aĩal non ẽ ſanũ
hec eſtvera nultum aĩal eſt ſanum ſi

foꝛmat᷑.ↄña tenet qᷣa ille due eqᷣpol⸗

lent per ſcdᷣaʒ regulam eqpollentiaꝝ
ſed iſta nullũ aĩal ẽ ſanuʒ ẽ cõtraria
iſti:somne anumal eſt ſanum poſtiᷓ ſe
habẽt ſicut vniuer ſalis affirmatina
⁊ vlis negatiua vtroq; terĩo ꝑticipã
tes igitur. ¶ Scðdðo arguit᷑ ad idem

dato oppoſito ↄcluſiõis ſequeret᷑ ꝙ

poſſibile eſſet duo ↄdictoꝛia ceẽ ſimul
vera.ſed hoc eſt falſum. Probatur
ↄſequentia.retẽto caſu pꝛioꝛis rõis
hec eſſet vera ome aĩal eſt ſanum.ſi
militer iſta aliqð aĩal non ẽ ſanum.
ſimiliter iſta eẽt vera retẽto caſu ſo
phiſmatis.ſ.oẽ aĩal fuit ĩ archa noe
et iſta oẽ aliqð aĩal non fuit ĩ archa
noe.ſed tales ↄtradicunt poſti ſunt
vtroq; terĩo ꝑticipãtes/etvna ẽ vlłlis
affirmatiua ⁊ alia ꝑticularis negati
ua.ſ¶ Secũda ↄcluſio ẽ iſta.quotiẽ ſ⸗
cũq; hoc ſincathegoꝛema oĩs vł ſibi
equalens additur terĩo generali di⸗
ſtribuit ipᷣm tam ꝓ ſpẽbus i; indiui
duis niſi aliqð ſit reſtringẽs ipᷣin.et
qñ additur terĩo ſpecifico diſtribuit
i¶pᷣʒ ꝓ oibus ſuis indiuiduis ſʒ nõ ꝓ
ſpeciebus poſtq non habet infra ſe
aliquã ſpẽm. Probatur ſic.nam cuʒ
hoc ſincathegoꝛema om̃e vel omnis
addatur termino generali/elarũ eſt
ꝓꝙc ipᷣm diſtribuit.vel ergo diſtribuit
pꝛo ſpeciebus tm̃i/vel pꝛo indiuiduis
tanti/vł pꝛo ſpeciebus ⁊ indiuiduis
ſimul.non pꝛĩo modo ſicut dicit pᷣce
dens cõcluſio.nec ſcdðᷣo mõ quia non
poteſt ipᷣm diſtribuere pꝛo indinidu
is ſolum:g relinquitur ꝙ ipᷣm diſtri
buit pꝛo ſpẽbus ⁊ indiuiduis ſimul.

et hoc dicit pꝛima pars cõcluſionis.
Secũda pars ↄcluſiõis pʒ. Nam cũ
hoc ſincathegoꝛema omnis additur
termino ſpeciſico diſtribuit ipᷣm pꝛo
illis que ſunt infra ipᷣm.ſed ula non
ſunt ſpecies ſʒ indiuidua ſoluʒ:ergo
ſequitur ꝙ diſtribuit ipᷣm ſolum „
indiuiduis:et voco in ꝓpoſito terĩm
ſpecificum ſpẽm ſpecialiſſimam. Ex

hoc ſequitur ꝙ ãtiqui ſophiſte male

dixerunt in hoc ꝙ hoc ſincathegoꝛe
ma omnis diſtribuit aliqñ terminuʒ

cõmunem pꝛo ſingulis geneꝝ: aliqñ;

autem ꝓ ſpeciebus ſinguloꝝ. Quã
tum ad ſcðᷣm dico ꝙ ſophiſma ẽ fal
ſum.pꝛobatur per ſcvðᷣam ↄcluſioneʒ
quia li aĩal dilribuitur pꝛo omĩbus
aĩalibus q̃ ſunt ⁊ fuerũt ⁊c.et quia
multa ſuntvel fuerunt q̃ non fuerũt

in archa noe:ergo ⁊c. et ꝓpter hoc

videtur ſophiſma falſum.
¶ Ad rat iones ante oppoſitũ ſophiſ

matis:. Ad pꝛiam petentem dictam

difficultatem negatur illa ↄſequẽtia
Et cũ arguitur homo ſuit/leo fuit:
⁊c.dico ꝙ ſic arguẽdo cõmittitur ſal
lacia ↄſequentis.quia non ſequitur
ſed bene econtra ſequitur. Unde ꝓ⸗
poſitio vntuerſalis nõ inducitur xer
inde finttas vt in pꝛedicta ↄſequẽtia
ſed per ſingulares eius ſufficienter
enumeratas.Et ſic patet ad pꝛĩam
rationeʒ.Et quia alie quattuoꝛ non

petunt dictã difficultatem ſed alias

pertinẽtes ad capulã pꝛeteriti:de ſo
lutione eaꝝ cauſa bꝛeuitatis ſuꝑſe⸗
deovſq; ad tractatum ſophiſmatum
diff icultatem habentiũ pertinentem
ad copula m pꝛeteriti tempoꝛis.
Sophilma iiii.
Eſt iſtud. Mẽs apoſtoli dei ſunt duo
deciʒ.Et ĩpꝛobat᷑ ſic. Cõtradictoꝛiũ
ſophiſmatis eſt verũ:̊ ſophiſma eſt
falſum. Tenet ↄña.ñcedens ꝓbat᷑
Nam contradictoꝛium ſophiſmatis

-—

ſont vndecnn t onftu
ſes mulu Pan
Goliaun ri ) nunn
Onnes moſtl dei ſunr 5
Conſeqletuteneret me
ean ſen ſupponttur o
gcrancſe Dsn
ſet ſund Nurts ner dau
deonmer onnes Mn
poſtofnergoones e
oectz 0Jrel ud ſ⸗
nicedumetan hoe ſin
onned: o eſt gurat
glico poſit tener col
ihiturue, Geaunc
Nta ſohiſmna,
Qumi algin G
nntrgniz is igi⸗
ſctuetuni Nhribeti
donetetgi enerur cole
Uenandſthhnenede
neſink bt titil
tenen irinn
ai nettel
Wemngan

lcxrgb cömittteur li
uenris, guiz non ſequitu⸗
crontra ſchuitur. nce
luerſalis no inducitur ter
A N in predicta 9ſequetiu
gulres eius ſuffilenten
s.Et e gatet ad pim
Etqun alie quattpoꝛ non
ti auficultatem ſed alins
capulz getertt:de ſo
auſ beuitatts ſupſe⸗
rxtatum ſophiſmatum
mn habentiü pertinentem

eterit tenperis

72

eſt:non oẽs apoſtoli dei ſunt duode
cim.et hoc eſtverum. Probat᷑:aliqui
apoſtoli dei nõ ſunt duodecim: ſicut
ſunt perrus ⁊ paulus:ſed ille/aliqui
apoſtoli dei nõ ſunt duodecim.et nõ
omnes apoſtoli dei ſunt duodecim
edualent per ilã regulam. Negatio
pꝛepoſita ⁊c.per pꝛiam regulã eqᷣpol
lentiaꝝ.modo ſi vna in eqpollentibꝰ
eſt vera alia eſt vera. Secundo ſic
arguitur. Apoſtoli ſũt tim duo:ergo
non videt᷑ ꝙ oẽs apoſtoli dei ſint du
odecim. Antecedẽs ꝓbat᷑.nã petrus
c paulus ſunt tantuʒ duo.⁊ petrus
⁊ paulus ſunt apoſtoli dei:ergo aꝑo
ſtoli dei ſunt tantum duo. pꝛemiſſe
ſunt vere: ⁊ ſillogiſmus ẽ expoſitoꝛi
el Tertio arguitur.Apoſtoli ſunt
vndeciʒ ⁊ non plures:ergo non vidẽ
tur eſſe duodecim.tenet ↄſequentia

et añcedẽs ꝓbatur quia ſunt vndecĩ

⁊ vnus:ſed vnus non ẽ plures: ergo
ſunt vndecim ⁊ non plures. In oꝑ
pofitũ arguitur.Maximus nũerus
apoſtoloꝛum dei eſt duodenarius:
omnes apoſtoli dei ſunt duodecim.
Conſequẽtia tenet:et antecedens ꝓ
batur ſeu ſupponitur pꝛo ſophiſma
te.¶ Secundo ſic. Oins apoſtoli dei
nec ſunt plures nec paucioꝛes duo/⸗
decim:et omnes apoſtoli ſunt aliqͥt
apoſtoii:ergo om̃es apoſtoli ſi unt du
odeciʒ. Juxta iſtud ſophiſma pᷣmo
vidẽdum eſt an hoc ſincathegoꝛema
omnes:quod eſt pluralis numeri ali
quãdo poſſit teneri collectĩe ⁊ aliqñ
diſtributiue. Secundo reſpondẽduʒ
eſt ad ſophiſma.
4 Quantũ ad pꝛim ſciendũ eſt ꝙ hoc
ncathegoꝛẽc̃a oẽs:aliqñ tenetur col
lectiue ⁊ aliqñ diſtributĩe.ſed quid
denotet qñ tenetur collectiue ⁊ duʒ
tenetur diſtributiue de hoc dicũt di
uerſimode.Et dicũt aliqui ꝙ quãdo
tenetur diſtributiue tũc ſignificat pᷣ
dicatũ ꝓpoſitionis cuius ſubiectum

diſtribuit poſſe verificari de quolibʒ
de quo ẽ verificabile ſubᷣm ĩ plurau
numero retẽtum nõ ꝑ ſc ſumptuʒ ſʒ
ſumptum cuʒ illa additiõe cum aliis
vel cũ alio.et ſᷣm hoc iſti dicũt ꝙ ſin
gulare iſtiꝰ ꝓpõis:oẽs apłi dei ſunt
duodeci:accipiẽdo ly oẽs diſtributi⸗
ue ſunt ille petrus ⁊ paulus cũ aius
ſunt duodecim.et ibi debet dici ꝙ u
li cũ aliis ſunt duodecim. Vñ iſti ſic
dicẽtes mouerunt vnã queſtionẽ cõ⸗
tra ſe ⁊ ſoluunt eã. Queſtio eſt ita:
ſi ille ſingulares eſſent ſingulares pᷣ
dicte ꝓpõis vlis ſequeret᷑ ꝙ aliqua
poſitio ſingularis cũ ſua vłi ſigni
caret idẽ adequate.mõ hoc ẽ falſuʒ
ↄña ꝓbat᷑.nam iſta petrus ⁊ paulus
cũ alus ſunt duodecĩ ſignificat ideʒ
cũ iſta oẽs apti dei ſunt duodecim.
Illã dubitationeʒ ſoluũt illi dicẽtes
vłem ⁊ eius ſingularẽ idẽ adequate
ſigniſicare dum tñ dꝛñt in mõ ſigni
ficãdi q̃liter eẽ dicũt in ꝓpoſito. Sʒ
bꝛeuiter opinio illoꝝ videt᷑ deficere
in hoc ꝙ dicũt ſingulares illiꝰ ꝓpo
ſitionis oẽs aplłi dei ſunt duodecim
eẽ illã petrus ⁊ paulus cũ aliis ſunt
duodecã:⁊ nõ illã petrus ⁊ paulꝰ ſũt
duodecĩ.QOð arguo ſic.ille due ꝓpo
ſitiones vłes dꝛñt om̃s apli cũ aliis
ſunt duodecĩ:⁊ oẽs apłi ſunt duode
cim.ĩmo ſingularesvniꝰ nõ ſunt ſin
gulares altius.ſed iſta petrus⁊ pau
lus cũ aliis ſũt duodecĩ ẽ ſingłaris
illiꝰ:oẽs apłi dei cũ alus ſunt duo⸗
decĩ: non ẽ ſingłaris ulliꝰ oẽs apłi
dei ſunt duodecim.qð erat ꝓbandũ
¶ Secũdo ſic.Nã iſta petrus ⁊ pau
lus ſunt duodecĩ ẽ ſingularis alicu
ius vłis:⁊ nõ alterius ꝙᷓ;ᷓ iſtius oẽs
apłi dei ſunt duodecim:ergo ⁊c. Di
co & aliter ꝙ qñ tenetur diſtributĩe
ly oẽs denotat pꝛedicatũ pꝛopõis cu
ius ſubiectũ ẽ diſtributũ eſſe veriſi
cabile de ſubiecto in plurali nume⸗
ro retento et ſine tali additione cuʒ

.

aliis vel cũ alio. Ideo dico ſingłares
iſtius pꝛopoſitionis oẽs apoſtoli dei
ſunt duodeciʒ:eẽ tales.petrus ⁊ pau
lus ſunt duodeciʒ:petrus ⁊ iacobus
ſunt duodecim ⁊ ſic de aliis. Sʒvlte
rius dicoꝙ quãdo ly oẽs tenet᷑ colle
ctiue tunc ꝓpoſitio in qua eſt ly oẽs
eſt indeſinita niſi aliud ſignũ diſtri/
butiuum addatur ⁊ etiã ly omnes ẽ
pars ſubiecti.ſicut om̃s apoſtoli dei
ſunt duodecim/que ſigniſicat ꝙ nia
ximus nũerus apłoꝝ dei eſt duode/⸗
narius. Sed diceret aliquis:ſi talis
eſſet indeſñinita oẽs apoſtoli dei ſunt
duodecim/et ſi hoc aggregatum eſt
ſubᷣm:tũc tale aggregatũ eẽt p̃dica
bile de pluribus. Rñderur ↄcedendo
ↄñam.vnð ſi cras fierent duodecim
apłi ita ſicut mõ ſũt ⁊ nõ plures nec
paucioꝛes:tũc ita ſicut modo ly oẽs
eſt verificabile de duodecim apoſto⸗
lis: ita cras ſine noua ĩpoſitiõe veri
ficabitur de duodecim apoſtolis. Pʒ
cõc uſio: quia hoc aggregatum oẽs
apoſtoli verificatur de pluribus.
¶ Quantũ ad ſcðᷣm:ſit hec pꝛĩa ↄclu
ſio.ſi ly om̃s teneat᷑ diſtributiue ſo⸗
phiſma ẽ falſum. Probatur qꝛ tunc
eſtvnavniuer ſalis cuius ſunt multe
ſingulares falſe. Scðo:oẽs apoſtoli
dei ſunt duodecim: petrus ⁊ paulus
ſunt apoſtoli dei:ergo ſũt duodecim
diſcurſus eſt bonus ⁊ ↄcluſio ẽ falſa
ergo aliqua pꝛemiſſarum.nõ minoꝛ?
ergo maioꝛ que fuit ſophiſma. Iſta
ↄcſuſio ẽ ↄtra illos qui dicunt ſingn
lares illius:omnes apoſtoli dei ſunt
duodeciʒ:eſſe tales:petrus ⁊ paulus
cum altis ſunt duodecim.qꝛ ſic dicẽ
tes dicunt ſophiſma eſſe ven.et tũc
ſi ly omnes teneatur diſtributiue: ar
guitur cõtra eos vt ſupꝛa.¶ Secũda
concluſio. Si ly omnes teneat᷑ colle
ctiue ſophiſma eſt verum. Patet:nã
ſic ſᷣm illa que dicta ſunt:ſophiſma
eſt vna indeſinita:et valet in ſigniſi

“

cando tantum q;tum iſta: maximus
numerus apoſtoloꝛum dei eſt duode
narius. Ad rationes.
Ad pꝛunã dicitur ↄcedendo ↄnam
iʒ negãdo añs. Et cũ d in ꝓbatiõe
añtis qꝛ hec ꝓpõ nõ oẽs apłi dei ſũt
duodecun:eſt ↄtradictoꝛia ſophiſma
tis.dico ꝙ nõ ſi ly oẽs capiat᷑ in vna
diſtributiue ⁊ in alia collectiue. Sʒ
diceres que eſt ↄtradictoꝛia ſophiſ⸗
matis capiẽdo ly omnes collectiue.
Dico ꝙ iſta:nõ oẽs apłi ſunt duode
cium:pꝛout ly oẽs caꝑetur collectiue.
nec tũc ula:nõ oẽs apoſtoli dei ſunt
duodecim equipollet uti:aliqui apłi
dei nõ ſunt duodecim.ſed iſti:nõ eſt
ita ꝙ oẽs apłi ſunt duodecĩ/⁊ iſta ẽ
falſa ¶ Ad ſcdðᷣam cõceditur añcedẽs
et cũ:hocvlterius ſtat ꝙ oẽs apoſtoli
dei ſunt duodecim.licet aliqui apłi
ſunt tin duo:tñ non tm̃ oẽs apoſtoli
dei ſunt duo.¶ Ad tertiam ↄcedhtur
antecedens ſi iutelligatur tanq; vna
de copulato pꝛedicato ad illã intelle
ctionem ꝙ oẽs apoſtoli dei ſunt vn⸗
decim.et alidd qð non eſt plures.et
nego iſtã ↄnam ſcʒ oẽs aplłi ſunt vn
decim ⁊ non plures:g̊ non om̃s apłi
ſunt duodecim. Sed ſi dicta ꝓpõ in
telligatur copłatiua vt ſenſus eẽt ꝙ
omnes apłi ſunt vndecimꝛet oẽs nõ
ſunt plures ꝙ; vndeciʒ: tũc negarem
eam.qꝛ cẽt vna copulatiua cuiꝰ ãbe
partes eſſent ſalſe/⁊ tunc bene cõce
derem oẽs apłi ſunt vndecim ⁊ non
plures: &nõ oẽs apli ſunt duodecim

Sophilma v.

Fſt iſtud.a eſt ven:et beſt veꝝ.et nõ
ẽ niſi vnũ a ⁊ niſi vnũ b:⁊ tñ q̃litcũ⸗
q; b ſigmſicat eẽ:a ſignificat eẽ:⁊ eõꝰ
⁊ tñ a ſignificat aliãliter eẽ qualiter
b non ſignificat eſſe. Probatur ſo⸗
phiſma tſito ꝙ a ſit hec ꝓpoſitioa
liqualit᷑ ẽ qualiter b nõ ſignificat eẽ
et ſit hb uta ꝓpõ aliqualit ẽ qualiter

—

—— —

fen aamune de
poſticne igihe
Poeſophiſimn od
io non ſeikce rer
turvẽ rerumꝗ ne
unehecc verag ve
ſout iln ſigniſcat
tſe e q noſat en
le vei q non ſeif
ſfcian deſophuſmme
nune ehat nere
budſfclltuten han
Neeſwethegen
ond mhiudens addn
Poſm nneſtue
chonis nns

—

nt non Meres. nonofns gnl
duodecim. Seqſ dien gn
Vrmn cohlatlin t ſcnſigtih
li ſunt mMoͤeinte int
tgures ) mdech tüc negen
ncet ena ewiruuab in
s Aſent ſalletuic bene e
s ooli ſunt merin 1n
voois iͦinr ovotn

Nhtlins .
Auck wurrbeh en erli
ia i müͦh, t iliei
rcen ſignĩcat ei.
mn feat aliller eequaltn
nigcar cle⸗ Probatu⸗ 6
ſtogo ſt het xrolen/
qualter bn ſignifni

b non ſignificat eſſe.tunc b eſt verũ
quia deum eſſe eſt aliqualiter:⁊ deũ
eſſe b non ſignificat eſſe:&̊ aliq̃licer
eſt qualiter b nõ ſigniſicat eſſe.⁊ ſic
b ſignificat eſſe:ergo b eſt verum:et
per ipᷣm ba eſt verum.qꝛ qualitercũ
q; b ſignificat a ſigniſicat.vt patʒ in
caſu ⁊ ecõtra:⁊ tamen a ſignificat a
liqualiter eẽ qualiter b nõ ſigniſficat
eſie:quia ſignificat ꝙ aliqualiter eſt
qualiter b non ſignificat eẽ: S ⁊ ceta
Impꝛobatur ſophiſma ſic:da ſi a
ignificet aliq̃liter eẽ qualiter b non
ſignificat eſſe vt dicit vna pars ſo⸗
phiſmatis:g non qualitercunq; b ſi⸗
gnificat eſſe a ſigĩiſicat eẽ.qð eſt op⸗
poſitũ altius ꝑtis: Sᷓ vna pars ſophiſ
matis infert oppoſitũ alt erius ⁊ ſic
ſophiſma eſt falſum. ¶ Reſpõdeo ad
ipᷣm ſophiſma cõcedendo argumen⸗
tum ad hoc factũ. Ad impꝛobationẽ
diciẽ negãdo ↄñam.per idẽ pʒ ꝙ hoc
ſophiſma ẽ poſſibile:aliqᷓ ꝓpõ ſigni⸗

incat aliq̃liter eẽ q̃liter a nulla ꝓpoſi

tionũ ſignificat᷑ eẽ.hoc pʒ poſito ꝙ b
ſit nomen ꝓpꝛiũ huiꝰ ꝓpõis aliqua

liter ẽ qualiter a nulla ꝓpõne ſigniſi

catur eſſe.Et tũc poſito ꝙ iſta ſit de
facto ſicut ẽ poſſibile:tunc eſt ↄcedẽ
dum ꝙ aliqua ẽ ꝓpoſitio va q̃ ſigni
ficat aliqualiter eẽ qualiter a nulla
ꝓpoſitione ſigniſicat eẽ. Per idẽ eſt

hoc ſophiſma ↄcedendũ:ſcit᷑ eẽ verũů
qð non ſcit eẽ veꝝ. poſito ꝙ hec ſcia

tur:oẽ verum qð non ſcit᷑ eſſe ven ẽ
tunc hec ẽ vera:& verũ eſt qð ſcitur
ſicut illa ſignificat/et illa ſignificat
eſſe ven qð nõ ſcit᷑ eſſe veꝝ:S ſcitur
eſſe verũ qð non ſcit᷑ eẽ veꝝ.Et hec
ſufficiant de ſophiſmate.
¶ Runc reſtat videre de ſophiſmati
bus difficultatem habentibus: eo ꝙ&
hoc ſincathegoꝛema omnisvel aliqd
oĩno equiualens additur terĩo ↄple
xo ilne interpoſitione alicuius ↄiun
ction is vel oronis.ſicut hicꝭ omnis

aſinus hoĩs currit.ſ Scðo qñ addi
tur terĩo ↄplexo ↄiũctiõe copulatiua
int᷑poſiti.vt hic:oĩs homo ⁊ aliꝰ hõ
fuit. Tertio qñ additur terĩo com
plexo cõiunctione diſiunctiua inter
poſita.vt lic:oĩs pꝛopoſitio vel eius
cõtradictoꝛia eſt vera.¶ Quarto qñ
additur terio complexo ↄiunctione
conditiõata interpoſita.vt hic: om̃e
amimal ſi eſt ratiõale ẽ homo.ſ Quĩ
to:quãdo additur termĩo complexo
relatione intpoſita.vt hic: oĩs homo
qui eſt aſinus currit.
Di.

Sophilma
Eſi inud:oĩs aſinus hoĩs currit.po
ſito caſu ꝙ oĩs homo hẽat duos aſi⸗
nos:⁊ꝙ ſolius ſoꝛtis oĩs aſinus cur
rat:⁊ ꝙ cuiuſlʒ alterius hoĩs oĩs aſi
nus non currat. Hoc poſito ꝓbatur
ſophiſma.oĩs aſinus ulius hoĩs cur
rit: demõſtrando ſoꝛtẽ: &̊ oĩs aſinus
hoĩs currit. Añs ptʒ ex caſu.ↄña vi⸗
detur tenere ab inferioꝛi ad ſuꝑius.
¶ Impꝛobatur ſophiſma:quia omĩs
aſiuus hominis currit: omnis aſinꝰ
platonis ẽ aſinus hoĩs: ̊ oĩs aſinus
platonis currit.diſcurſus eſt bonus
⁊ ↄcluſio ẽ falſa:ergo aliã pᷣmiſſaꝝ.

non minoꝛ:g maioꝛ q̃ erat ſophiſma

¶ Iſtud ſophiſma habet difficultatẽ
eo ꝙ dubiũ eſt vtrũ hoc totũ aſinus
hoĩs diſtribuatur:vel ſolũ vna pars
Et ideo de hocvidendũ eſt pꝛĩo.ſcðᷣo
reſpondendum eſt ad ſophiſma
¶ Quantũ ad pꝛĩm ſit pꝛima ↄcluſio
ꝙ in iſta ꝓpoſitione oĩs aſinus hoĩs
currit non diſtribuit᷑ ſolũ ly aſinus.
Patet hoc:nam ſi ſic:ſequeret᷑ ꝙ in
bono diſcurſu ex vero ſeãret᷑ falſuʒ
ↄſequẽs eſt falſum,.et patet ↄña.naʒ
poſito ꝙ oĩs aſinꝰ qͥ eſt alicuiꝰ hoĩs
currat: ⁊ ꝙ aſini d nõ ſunt aliquoꝛũ
hoĩm nõ currant:vt ſunt aſini ſilues⸗
ſtres. Tũc ſic arguit᷑:oĩs aſinꝰ hoĩs
currit: ſed aſinus ſilueſter eſt aſinus

(cclsen
öclufi et ideo nõ ſequitur omne indiuidui gekelaiit
er. efter eurriticõcluſio 5 ſ. 6⸗
Faa e en lurger ẽᷓ bonus ex hoc iſtius ſpẽi demonſtrado aſinũ eſt aſt inan. Sumlu
ſolũ ly aſinus diſtribuit᷑: ex eo ꝙ nus. ergo omne indiuiduũ alicuius er arfisſ üngt
15 viſcurſu exiſtẽte in pꝛima figura ſpecieci eſt aſinus: eo ꝙ arguitur ab 4 er huris erpum
ſicut eſt pꝛcdictũ nõ plus debet pᷣdi/ inferioꝛi ad ſuperius diſtributũ.pꝛo ſones Ghn wnb
cari in minoꝛi qᷓ diſtribuit in maioꝛi pter eandẽ cauſam nõ ſe equitur que⸗ dfatenetib in
nec etiaʒ minus cũ ſic fiat in pᷣdtcto libet ſingularis iſtius vniuerſalis ẽ . ſun ing Son
diſcurſu ſequit᷑ pꝛedictũ diſcurſum vera: ergo q̃ſibet ſingularis alicui⸗ on hen⸗ aee⸗
eſſe bonũ et hoc ſi ſolũ ly aſinus di? vmuerſalis eſt vera ⁊c. Unde in oĩ⸗ 4 nfl Gun u
ſtribuatur. Secunda ↄcluſio. Iec bus iſtis arguitur ab inferioꝛi ad ſu nn ſtenu 1
in pꝛedicta pꝛopõne ſolũ ly hominis perius diſtributĩe.⁊ tales ↄſequẽtie 3 ſretm⸗ i glui
diſtribui. Pꝛobatur. Nam ſi ſic ſe?, non valẽt.Quãrũ ad ſecundũ dico enninn 1 4
queretur iterũ ꝙ ex veris ſequere ꝙ ſophiſma eit falſum. Pꝛobatur. Piatgmaumn n .
falſum in bono diſcurſu qð eſt falſũ Nam ſᷣm ꝙ victũ eſt in pꝛimo arti⸗ D ſeiahe une a
Pꝛobatur ↄña. Nam retento caſu culo hoc aggꝛegatũ aſinus hominis ſ miſmi ſau i
poſito in pꝛĩcipio ſophiſmatis argui diſtribuitu r. et ideo ſigniſicat de welct
tur ſic. oĩs aſinus hoĩs currit:plato quocſq; eſt veriſicabile ly aſinus ho bglihun aris
eſt hõ. ergo platonis aſinus currit. minis ꝙ de eodem eſt verificabile ly eeih e
cõcluſio eſt falſa ꝑ caſum ⁊ pꝛemiſſe currit.modo hoc eſt falſt um ſi lcut pʒ N ſohi nſe.
ſunt vere ⁊ diſcurſus eſt bonꝰ ⁊ hoe ex caſu.¶ d rationẽ pꝛobãtem ipᷣm Retnh en
ſi ſolũ ly hoĩs diſtribuat᷑. ¶ Tertia ſophiſma eſſe verũ quãdo dicit᷑ ⁊c. ſtt 8 ien tipret
ↄcluſio eſt iſta. In pꝛedicta pꝛopõne negatur ↄña ex eo ꝙ in añte ly hoĩs nrg ſcht
aggregatũ ex ly hominis et iy aſin? nõ diſtribuitur in ↄſñte autem diſtrt t im m m
diſtribuitur. Pꝛobat᷑. Nam in dicta buitur. modo a nõ diſtributo ad di⸗ ſarm bega
pꝛopõne aliquid diſtribuit᷑: ſed non ſtributũ non valet ↄñai ſed ſi ſic cõ⸗ ſaſn 4 noſii
ſolũ ly aſinꝰ.ſicut dicit pꝛia ↄcluſio mittitur fallacia ↄñtis:eo q; non ſe⸗ ter zunae
nec etiã ſolũ ly hoĩs ſicut dicit ſcðda quitur ſic ſed bñ econtra.Et quãdo ſutln ,
concluſio.S relinqtur ꝙ aggregat dicit᷑ valere ↄnñam ab inferioꝛi ad ſu lorg dehet ſer dücnun ᷣ
diſtributt᷑ ſicut dicit tertia cõcluſios perius cõcedo bene valere eam ſine Merih wut arris
¶ Circa hoc ſophiſma notanda eſt diſtributione.ſed ſic nõ eſt in pꝛopo⸗ Gunanem ſ,nnis n
vna regula. Quotiẽſcunq; ſubiectũ ſito. quia bene ſequit᷑ homo currit⸗ in ein
alicuius pꝛopõnis ↄponitur ex recto ergo animal currit. Et hec de ſo⸗ ſusſophiſmms nu
⁊ obliquo: recto pꝛecedẽte obliquu, phiſmate ſexto. , Ethet eſhiſnut.
ĩmediate ſignũ vniuerſale pꝛepoſitũ Sophilm a. viit. Sophilina hii
diſtribuit aggregatũ ex recto ⁊ obii Mſ iſtud. Oĩs pater pfis ſilii eſt pat᷑. l ſui Cuuiltber wi
quo. nec rectum ſolũ nec obliquum ſito ꝙ nõ ſint niſi tres hoĩes: ſcʒ ntanlvilerin
ſolũ ſicut eſt in viginnase pnoſto ſerres Tkaroer cicero: ⁊ ꝙ ſoꝛtes ſit lins oprnun⸗ mn
e e e muribns altis namn. pater platonis:et plato pater cicero⸗ ommrttſthunels mn
ſe Perict eſt aſinus. et in iſta queliber Lis ira ꝙ E en narer unſeſtbto Jnphr
ſingularis alicuiꝰvniuerſalis eſt vxa Snbeon rpaſen ſe g plato ta pbᷣ ul Cuſte hois
in iſta quelibet manuse allcuig ho⸗ ergo plato pr̃is filii eſt pater. ↄcluſio nelushin
minis eſt dextra. et in iſta quclider en fafa ergo aliqua pᷣ miſſarũ: non Arin iceſe
pars tui eſt pars aſini ⁊ in pluribus aioꝛ que eſt ſophiſma un
aliis cõſimilibus. Unde in omnibus Pobaru ſophiſme ſte, omfs arer Nonnenz
iſtis totum aggregatũ diſtribuitur. . rmie⸗

l
rr

F

rur ,allrig aſtis eo
rſeſad bi – i,
mere zKam ab infertoꝛ aaſ
8 chetdo bene alere eamn ſin
dutione ſed ſen chin ppe
gun deneſequit homoann
mima ant, Et hee deſt
mae ſerxto,

ophilmna. dl⸗
Pe. Qir rer,7b ,lica
9 nͦſir ul ies /Mics: ſ
clun etclem 19 ſrtes
luunarroltoputer cetrg
dew te, Parr
ſna ſe. Ois pa
i Gnuc ſed plato ct⸗
opfs iel parer Tln
aliqua miſt rrken
muiot gue cſt ſophin/

ſophiſma ſc ommioe/

5

patris eſt pater.ſed oĩs pater patris
filii eſt pater patris: &̊ oĩs pater pr̃is
filii ẽ pater. ¶ Secũdo ſic:ſoꝛtes eſt
pater patris ſilu: ⁊ nullus aliꝰ a ſor
eſt pater patris ſilii vt pʒ per caſum
gtm̃ ſoꝛtes eſt pater patris filii pat.
Iſta ↄna tenet ab exponibilibus ad
expoſitam. Et tunc vltra: tin ſoꝛtes
eſt pater patris filii: & omnis pater
patris ſilii eſt pater.et hoc eſt ſophiſ
ma:ergo ſophiſma eſt verum.
¶ Ad ſophiſma rñdeo ⁊ dico ꝙ põt
habere duplicem intellectũ.vno mõ
ꝙ hoc aggregatum pater patris filii
ſit ſubiectuʒ:et tunc dico ꝙ illo mõ
ſophiſma ẽ verũ.ſicut bene pꝛobant
due ratiões pꝛedicte.et tũc ẽ ſenſus
ꝙ oĩs qui ẽ pater patris filii ꝙ ipſe
eſt pater.et hoc eſt veꝝ.Alio mõ põt
intelligi ſophiſma ſic ꝙ ſolum pater
ſit ſubiectũ:⁊ ly patris filii ſe teneat
s parte pᷣdicati ſed pꝛecedũt copulaʒ
ct ſᷣm hoc dico ꝙ ſophiſma ẽ falſuʒ:
ſicut pꝛobat pꝛĩa ratio facta.et tunc
ſenſus ſophiſmatis ẽꝙ oĩs ille q̃ eſt
pater eſt pater patris ſilii.modo hoc
eſt falſuʒ de platone.et ſᷣm iſtũ intel
lectuʒ debet fieri pũctuatio ⁊ pauſa
inter ly pater ⁊ ly patris filii.ita ꝙ
punctuetur ſic. omnis pater: patris
filii eſt pater.veꝝ ẽ tñ ꝙ pꝛimus ſen
ſus ſophiſmatis eſt magis pꝛopꝛius
Et hec de ſophiſmate.
Sophilma.viii.
eſt iſtud. Cuiuſiibet hoĩs aſinus cur
rit.poſito ꝙ qlibet homo hẽat duos
aſinos quoꝝvnus currat ⁊ alius nõ
currat:et ſit bꝛunellus vnus de non
currentibus.ſſ Impꝛobat᷑ ſophiſma
pꝛio ſic. Cuiuſſibet hoĩs aſinꝰcurrit
bꝛunellus eſt aſinus hoĩs:&̊ bꝛunellꝰ
currit.diſcurſus videt᷑ eſſe bonus:⁊
ↄcluſio ẽ falſa:̊ aliqua pꝛemiſſarũ.
non minoꝛ: ̊ maioꝛ q̃ eſt ſophiſma.
¶ Scðo mõò ſic arguit᷑.ↄtradictoꝛiſᷣ

ſophiſmatis eſt verũ: &̊ ſophiſma eſt
falſum.tenet ↄſequẽtia ⁊ antecedẽs
ꝓbat᷑.nã ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ
illud:alicuius hoĩs aſinus nõ currit
nã iſta ⁊ ſophiſma ſe habẽt ſicut ꝑti
cularis negatiua ⁊ vłlis affirmatiua
vtroq; terĩo ꝑticipãtes:⁊ ſic viden
eẽ ↄtradictoꝛie.Sed ꝙ iſta ſit vera
alicuiꝰhoĩs aſinus nõ currit.pꝛobat᷑
expoſitoꝛie ſic. Bꝛunellus nõ currit
bꝛunellus ẽ aſinus alicuius hoĩs: S̊
alicuius hoĩs aſinꝰ nõ currit. ſilłus
eſt expoſitoꝛius: ⁊ pꝛemiſſe ſunt vᷣe
per caſuʒ:S ⁊ concluſio.ſ Tertio ar
cuiuſlibet hoĩs aſinus currit: & tin
currens ẽ alicuius hoĩs aſinus.ↄñs
eſt falſum:g ⁊ añs.ↄña patet ꝑ ullaʒ
regulaʒ ab vniuerſali ad excluſiuam
de terĩs trãſpoſitis ẽ bõa ↄſequẽtia.
falſitas ↄñtis ꝓbat᷑.naʒ ſi tiñ currẽs
ẽ hoĩs aſinus:tũc currẽs erit hoĩs a
ſinꝰ:et nihil alið a currẽte erit hoĩs
aſinus.modo hoc eſt falſum:qꝛ bꝛu⸗
nellus eſt alind a currente:et tamen
bꝛunellus eſt aſinus hoĩs.¶ Probat᷑
ſophiſma ſic.ſoꝛtis aſinus currit: et
platonis aſinꝰ currit.et non ẽ alids
homo qn ipſius aſinus currat: ergo
cuiuſlibʒ hoĩs aſinus currit. ↄſñia eſt
nota.et añs patet ex caſu. Scðo ſic
ꝓbatur.naʒ ↄtradictoꝛiũ ſophiſma⸗
tis eſt:alicuius hoĩs nullus aſinus
currit.modo hoe ẽ ſalſuin: ⁊c. Itꝭᷣ
ſophiſma habet difficultatẽ ex eo ꝙ
dubiũ eſt an ly hoĩs ſoluʒ diſtribuat
vel hoc aggregatuʒ hoĩs aſinus.Et
ideo pꝛimo videndũ eſt de hoc. ſcdᷣo
reſpondendum eſt ad ſophiſma.
Quantũ ad pꝛĩm pono hanc ↄcluſi
onem ꝙ ĩ ſorthiſmate ſolum ly hoĩs
diſtribuit᷑. Probat᷑ quia ſi non: iſte
ſillogiſmus nõ erit bonus quẽ dicit
ariſtoteles eẽ bonum pꝛimo pꝛioꝛuʒ:
cuiuſlibet hoĩs aſinus currit: ſoꝛtes
eſt homo: ſoꝛtis aſinus currit.ↄña

tenet ex eo ꝙ in hoc ſillogiſmo ĩ nii

noꝛi ꝓpoſitiõe nõ ponitur ly aſinus
Rrn deper pꝛedicari hoc totũ hoĩs
aſinus:ſi hoc totũ fuiſſet diſtributũ
in maioꝛi. nam non fit aliquis ſillo⸗
giſmus in pꝛima figura ſicut ẽ pꝛedi
ctumsdũ in minoꝛi plus pꝛedicat᷑ vel
minus ꝙÿ̈ erat diſtributũ in ſubiecto
maioꝛis. Sʒ ↄtradiceret aliqs: ſi in
ſophiſmate ſolum ly hoĩs diſtribue
retur ſequeret᷑ ꝙ iſte ſillogiſmꝰ eẽt
bonus:cuiuſlibet hoĩs aſinus currit
capꝛa eſt hoĩs: capꝛa aſinus currit
ſed hoc ẽ falſuʒ:qꝛ pꝛemiſſis exñtibꝰ
veris eẽt ↄcluſio falſa. Rñdet᷑ negã
do ↄſiam:qꝛ non ſꝑ terinus in eodẽ
caſu debet pꝛedicari in minoꝛi ĩ quo
erat diſtributꝰ ĩ maioꝛe.ſed ſi diſtri
bueretur ĩ ſubiecto maioꝛis in gtĩo
caſu:illud debet pꝛedicari in minoꝝ
in noĩatiuo caſu.illud pʒ pꝛĩo pꝛioꝛũ
vſus finẽ.¶ Juxta iſtã ↄcluſionẽ in
ciditvna dubitatio:et querit᷑ ↄſequẽ
ter cũ in iſta pꝛiopõne cuiuſlibʒ hoĩs
aſinus currit:ſolũ ly hoĩs diſtribua
tur vtrũ ſolũmodo ly hoĩs ſit ſubᷣm
ꝓpõnis:vel hoc aggregatũ hominis
aſinus. Pro nũc michi videt᷑ ꝙ ſicut
in pꝛedicta pꝛopoſitione ſolũ ly hoĩs
diſtribuitur:ita etiã ly hoĩs ſolũ eſt
ſubiectũ ⁊ non hoc aggregatũ hoĩs
aſinus.Et ad hoc mouet iſta ratio
MNam ſi hoc aggregatũ hoĩs aſinus
in pꝛedicta pꝛopõne eẽt ſubiectũ:ſeq̃
retur ꝙ eẽt aliqua vłis cuius nulla
poſſet aſſignari ſingłarisimodo hoc
videtur eẽ incõueniẽs. ↄña ꝓbatur:
nã ſi eſſet aliqua ſingularis videret᷑
eſſe iſta:iſtuus hoĩs aſinus currit.vł
iſta:ſoꝛtis aſinꝰ currit.ſicut ipſimet
pcedunt qui ſunt de illa opinione ꝙ
hoc aggregatuʒ hoĩs aſinus ẽ ſubᷣm
in pꝛedicta pꝛopõne.ſed ↄñs eſt flm̃.
Dð pꝛobat᷑ dupliciter pᷣmo ſic. Illa
pꝓpoſitio qᷓ non ẽ ſingularis:noñ eſt
ſingularis aliciius vłis: ſed ſic ẽ de
iſta:iſtius hoĩs aſinus currit.vel de

illa. ſoꝛtis aſinꝰ currit. qð pꝛobatur
Illa pꝛopõ non ẽ ſingularis cuiꝰ ſub
iectũ aptum natũ eſt vniuoce ꝓ plu⸗
ribus ſupponè ſed ſic eſt de ſubiecto
pꝛedicte pꝛopõnis. Nam ſubiectum
iſtius pꝛopõnis ſoꝛtis aſinus currit
aptum natũ eſt ſupponere tam pꝛo
bꝛunello qᷓ; pꝛo fauello:poſito ꝙ viq;
iſtoꝛũ aſinoꝝ ſit ſoꝛtis aſinus ⁊ vnꝰ
illoꝝ currat et alter non currat.ſcðo
ſic ꝓbatur ꝙ ille nõ ſint ſingulares:
qꝛ ſi ſic tunc iſte ſillogiſmus eſſet ex
poſitoꝛiꝰ ⁊ bonus ſoꝛtis aſinus cur⸗
rit ſoꝛtis aſinus nõ currit.ergo non
currẽs currit: ſed hoc eſt falſum ex
eo ꝙ dicti diſcurſus ↄcluſio ẽ falſa
⁊ pᷣmiſſe ſunt vere poſito ſicut pone
batur in pꝛĩcipio ſophiſmatis: ſcʒ ꝙ
ſoꝛtes habeat vnũ aſinum currentẽ
et aliũ non currentẽ. Cõcludo ergo
ſicut in ſophiſmate ſolum ly hoĩs
diſtribuit᷑:ita ſolũ ly hoĩs ſubiicitur
et nõ hoc aggregatũ homĩs aſinus.
BSed diceres contra in pꝛedicta pꝛo
poſitione ponitur ly aſinus ergo oʒ
ꝙ ſit pars pᷣdicati et hoc nõ:qꝛ pꝛece
dit copulã.vel pars ſubiecti ⁊ ſic ha⸗
betur intẽrum. Rñdetur ꝙ eſt pars
pꝛedicati. et ideo dico ꝙ nõ eſt incon
ueniẽs partẽ pꝛedicati aliqñ pꝛecedè
copulã:ĩmo aliqñ totale pꝛedicatum
pꝛecedit copulã ſicut in iſta pꝛopõne
homo aĩal eſt. Tũc dicendũ eſt ꝙ in
pꝛedicta pꝛopõne ſolũ ly hoĩs ſit ſub
ieciũ que ergo fſm hoc ẽ eius ſingu⸗
larisꝰ dico ꝙ iſta:iſtius hoĩs eſt aſi⸗
nus currẽs.vel iſta:iſte hõ eſt cuius
aſinus currit. Quantũ ad ſecundũ
dico ꝙ ſophiſma eſt verũ.et hoc pꝛo
bant due rõnes facte ante oppoſitũ.
¶Ad rõnes ſophiſmatis. Ad pꝛimũ
nego diſcurſum ex eo ꝙ plus phꝛedi
catur in pꝛedicato mmoꝛis q; ſubuci
etur in ſubiecto maioꝛis ⁊ diſtribue
batur. Uñ ſi ſillogiſmus deberet eẽ
alicuiꝰ modi pᷣme figure deberet ſit

—

nuramn nolel
mlrhſmu ur
n et u tegnli dlco⸗
lernio ſrintocrſte
ontdertattemnie
Nieeqtoerin k
ſrſt nc Aedors
Nerancraccene
fiſa cuunſierdeis
Poſthee in hec gte
Dylſmatm dpus acle
egoꝛevms ois terio
cone dillictua intp
hummero ſt iſtud geint/

Slphilna .
Aufoͤrelaſmw amt
Nuulushoanmnt Tn
duſahſnaltfiſn
funckeü ego ſophe
Fintg

rralmlck. uch

Aſimteſſin

knnsplet ettocno⸗ eſce
hrli onaſthicitten
hrr intenm. ſigetur geſigg
ti. cr ideo dico noͤelin
nis pute nedicart aligi en
pula:imo angn totäle uecem
cctqht copulu ſlcut in in po
wnd ain eſ. Tiedienl e
dicta wopoe ſolu y oio itl
ceu gue emo fn weetue iin
risd died lu Mus iohi
vg anis tel uſte ſp at
IusantOani lſeem
ſvhiſni l veri et hoc ⸗
dwe fones fatt ante ohfoſi
G rtes ſphiſngtis. 2d n
vdſſanſumer en cAwl
ingeſtcnto mmoris Hia
inſubiego maong 11
Miſalogiſnus dedn
.s modi öme ſurt dehat

argui.Cuiuſlibet hoĩs aſinꝰ currit:
ſor̃s eſt hõ.ergo ſoꝛtis aſinꝰ currit.
et tũc diſcurſus ẽ bonus:qꝛ nõ plus
pꝛedicat᷑ in minoꝛi qꝙᷓ diſtribuitur in
maioꝛi. Zd ſcvðᷣam negatur añs.et
qñ dicitur ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſt
alicuiꝰ hoĩs aſinus nõ currit:nego.

et qñ pꝛobat᷑ ꝙ iſta ꝓpꝑõ ⁊ ſophiſma

ſe hñt ſicut vłis affirãtiua et ꝑticu⸗
laris negatiua vtroq; termino ꝑtici
pantes ergo ſunt ↄdictoꝛie: negatur
ↄña.nã adhuc reqritur ꝙ terminꝰ qͥ
in vna diſtribuit᷑/ in alia nõ diſtribu
atur et ecõtra.modo ſic nõ eſt in pꝛe

dictis duabꝰ pꝛopõnibus. nã iſte ter

minus aſinus in neutra diſtribuit᷑.⁊

ideo ſi velimus ↄödictoꝛiũ iſtius facẽè

cuiuſiʒ hoĩs aſinus currit: opʒ ꝙ in
ſcðᷣa iſte terminus aſinus diſtribuat᷑
poſtq nõ eſſet diſtributũ in pᷣma. et
ideo ↄdictoꝛia iſtius cuiuſiʒ hoĩs aſi
nus currit nõ erit alicuiꝰ hoĩs aſinꝰ
nõ currit: ſed iſta alicuiꝰ hoĩs nullꝰ
aſinus currit.mõ iſta eſt falſa ſᷣm ca
ſum ſophiſmatis.¶ Zd tertiã negat᷑

pjñjña. et ad regulã dico ꝙ hʒ veritatẽ

term ĩo diſtributo exñte in ntõ caſu
non tñ hʒveritatẽ termĩo diſtributo

exñte in obliquo caſu Et conſiłi mõ

ſoluit᷑ cuiuſiʒ gdictionis altera ꝑs ẽ
vera:cuiuſlʒ ↄdictionis altera ꝑs eſt
falſa.cuiuſlibet hoĩs manꝰ eſt dexia
oſt hec in hac ꝑte ſuntvidenda ſo
phiſmata in qbus additur hoc ſinca
thegoꝛeuma oĩs terĩo ↄplexo cõiun
ctione diſiũctiua inipoſita de quoꝝ
numero ſit iſtud pꝛimũ ſophiſma

Sophilma .· ix.
Ois hõ vel aſinꝰ currit.poſito caſu
ꝙ nullus hõ currat. Tunc ꝓbatur q;
hoc ſophiſma ſit fli:qꝛ eius contra
rium eſt verũ ergo ſophiſma eſt fim̃
ↄña eſt nota eo ꝙ nõ eſt poſſibile cõ
traria ſimul eſſe vera. łʒ poſſibile ſit
ea ſimul eſſe falſa in contingẽti mã.

qð eſt vłis affirmatiua. ¶ Tert
oĩs homo vel aſinus currit: oĩs hõ

Añs vero ꝓbatur. nã contrariũ ſo⸗
phiſmatis eſt oĩs hõ vel aſinus non

currit.et hoc eſt verũ qꝛ nõ eſt aliqs

hõ quĩ ipſe vel aſinꝰ nõ currat poſt
ÿ. nullus hõ currit. Sed iſte ſint
ↄrie.oĩs homo vel aſinus nõ currit:
oĩs hõ vel aſinus currit pʒ.qꝛ ſe hñt
ſicut vłis affirmatiua ⁊vłis negatĩa
vtroq; terĩo participãtes. Et confir
matur. naʒ ↄria iſtius oĩs hõ vel aſi
nus currit ẽ iſta.nullus hõ vel aſinꝰ
currit. ſed iſta oĩs hõ vel aſinus nõ
currit cqpolet ei ꝑ ſcdᷣam regulã eqͥ
polẽtiaꝝ. Scðdo ſic ar.vdictoꝛium

ſophiſmatis eſt verũ ergo ſophiſma

eſt falſuʒ. ↄña tenet ⁊ añs pꝛobatur
nã hec eſt va. aliquis hõ vel aſinus
nõ currit et illa eſt ↄdictoꝛia ſophiſ⸗
matis poſti eſt ꝑticularis negatiua
ꝑticipãs vtroq; terĩo cũ ſophiſmate
ertio ſic

vel aſinus qeſcit.ergo quie ſcẽs cur⸗
rit.diſcurſus ẽ bonus: qꝛ in darapti
arguit᷑ et ↄcluſio eſt falſa: ergo aliqᷓ
pꝛemiſſaꝝ:nõ minoꝛ ergo maioꝛ que
eſt ſophiſma.ꝙ minoꝛ nõ ſit falſa pʒ

qꝛ nõ eſt aliquis quĩ ipſe vel aſinus

quieſcat.poſito ꝙ oĩs homo qͥeſcat
et tñ ꝙ aliquis aſinꝰ currat ſicut po
nebatur in pꝛincipio ſophiſmatis.
Pꝛobat᷑ ſophiſma eſſeverũ ⁊ hoc ſic
Soꝛtes ẽ homo qᷣ vel aſinus currit:
et plato eſt hõ qui vel aſinus currit
nõ eſt alids homo quĩ ipᷣev el aſinꝰ
currat.ergo oĩs hõvel aſinus currit
ↄnña tenet et añs ꝓbatur eo q aliqs
aſinus currit.et ideo de quolʒ veꝝn ẽ
dicere ꝙ ipſuʒz vel aſinus currit poſt
ꝙ̃ᷓ ad veritatẽ talis pꝛopõnis ſufficit
aſinũ currere.¶ Tertio arguitur ſic
Contradictoꝛiũ ſophiſmatis cſt flm̃
ergo ſophiſma eſt verũ. ↄña tenet ⁊
añs pꝛobatur. nã contradictoꝛiũ ſo⸗
phiſmatis eſt alids homo et nullus
aſinus currit ⁊ iſta eſt falſe n ſinn
.le

aſſumptũ. ꝙ ſit ↄtradictoꝛia pʒ ex eo
ꝙ ita pꝛopõ aliqͥs hõ et nullꝰ aſinus
currit et ſophiſma ſe hñt ſicut vłis
affirãtiua ⁊ ꝑticularis negatĩa vtro
q; terĩo ꝑticipàtes.et minus diſtri/
butuz in vna ñ diſtribnit in alta ⁊c.
qð reqritur ad hoc ꝙ ꝓpãnes gdicãt
vt victũ eſt in ſophiſmate pᷣcedenti.
⁊ hoc ẽ verũ in terĩs diſtribuivilibꝰ
pꝛopõnum vłium.qð etiaʒ notabint
dẽ pꝛopter terĩos ſingulares qͥ non
ſunt diſtribuibiles c. Itud ſophiſ
ma ſi ut pꝛecedẽs hʒ difficultatẽ eo
ꝓꝙ dubiũ eſt an hoc totũ hõ vel aſinꝰ
diſtribuat᷑ vel ſoluʒ ly hõ. Et de hoc
pꝛimo dicã et poſtea rñdendũ eit ad
ſophiſma.¶ Quãtũ ad pꝛimũ ſi: pꝛĩa
ↄcluſio ꝙ ſolũ iy hõ dutribuit᷑ et nõ
ly aſinus.et cã eſt:qꝛ ſincathegoꝛeu⸗
ma affirmatiuũ diſtribuit ſolum ter
minũ ĩmediate ⁊ nõ mediate ſequen
tem.mõ ſic ẽ ꝙ ly hõ ĩmediatc ſeqᷣt᷑:
et ꝓꝛ hoc diltribuit᷑. ſed iſte terĩnꝰ
aſinꝰ nõ ĩmediate ſeqtur:& nõ diſtri
buitur. ¶ Ulteriꝰ dubitat᷑ vtrũ ſub⸗
lectũ ſophiſmatis ſit ſoluʒ ly hõ vel
hoc totũ hõ vel aſinꝰ Dico ꝙ ly hõ ẽ
ſubhᷣm et aſinꝰ ſe tʒ a parte pᷣdicati.
Vñ ſi auqᷣs dicat ꝙ hoc totũ hõ vel
aſinus ſit ſubᷣm tunc peto de ſingu⸗
lariꝰ illius. Si dicatk᷑ ꝙ eius ſingu
laris ẽ iſta iſte ipõ vel aſinus currit
ꝓbo ꝙ nõ:qꝛ ipſa non cſt ſingularis
poſtqꝙᷓ ſᷣm talẽ moð dicẽdi eius ſubʒ
eſt hoc aggregatũ hõ vel aſinus.qð
ꝓbꝛatur. ſubᷣʒ eſt aptũ natũ ſupponè
pꝛo pluribꝰ.vñ de mõſtrato aliqͥ hoĩe
verã eſt dicè ꝙ eſt homo vel aſinus.
ſiłr demõſtrato aſino verũ eſt dicè
ꝙ ipſe eſt hõ vel aſinus ſemꝑ demõ⸗
ſir ꝛudo hoĩem vel aſinũ.Cõcludo ꝭ̊
ꝙ ſuðʒ ſoppiſm atis nõ eſt hoc aggꝛe
gatũ homovel aſinus ſed ly hõ ſolũ
et ly aſinus ſe tʒ a parte pᷣdicati. Et
ym hoc ſopiſma debet dici pꝛonõ
de pꝛedic ⁊ta diſiuncto et nõ de ſubo

Et ſᷣm hoc ſenſus ſophiſmatis eſt.
oĩs homo eſt qͥ vel aſinꝰ currit.et vᷣʒ
hoc ſingulares eius ſunt iſte.iſte hõ
eſt qͥ vel aſinus currit et ſic de alus.
Et qꝛ iſte ſunt vere ſᷣm caſuʒ ſophiſ
matis:rñdeo ad hoc ſophiſma ꝙ ipCj/
eſt verũ.⁊ ꝑ hoc ꝑʒ ad ſcdᷣm articulũ
et hoc pꝛobat rationes poſt oppoſitũ
Ad rõnes. Ad pꝛunam nego añs.et
qñ dicitur ↄriuʒ ſophiſmatis eſt oĩs
hõ vel aſinus currit.nego ꝓppter de⸗
fectũ vnius ↄditionis reqſite ad pꝛo
pꝛiã rictatẽ pꝛopõnum.q̃ cõditio eſt
talis: ꝙ terminꝰ qui nõ diſtribuitur
in pᷣma diſtribuat᷑ in ſcdᷣa.et iſta con
ditio deficit hic qꝛ iſte terminꝰ aſinꝰ
nec in pꝛima nec in ſcdðᷣa diſtribuit᷑.
vt pʒ in ſcðᷣa.Sed diceret alids que
eſt & eius ↄtraria ꝰdico ꝙ illa nullus
hõ vel aſinus currit. et illa eſt falſa:
qꝛ ſigãt ꝙ nullus hõ cſt qͥ vel aſinus
currat ⁊ hoc eſt flin. ꝙ aũt iſta ſit cõ
trarin ſophiſmatis pꝑʒ ex eo ꝙ ibi ob
ſeruãtur oẽs itiones requiſite ad
bonã grietatẽ pꝛopõnum. Sed dice
ret aliquis. ex qͥ ergo iſte pꝛopõnes.
oĩs homo vel aſinus currit:ct omĩs
hõ vel aſinus nõ currit nõ ſunt ↄrie
quõ ergo ſe hñt.ico ꝙ ille ſunt in
uicẽ imꝑtinẽtes ꝓpter hoc ꝙ vna ea
rum nõ ſequit᷑ ad aliã nec alteri re⸗
pugnat Ad ↄfirmationẽ qñũ dicitur
cõtraria ſophiſmatis ẽ.nullus homo
vel aſinus currit cõcedo. ſed quãdo
dicitur hec eq̃polet huic. oĩs homo
vel aſinus nõ currit/nego.Et ad ſe⸗
cund regulã equipollentiaꝝ dico ꝙᷓ
debet intelligi negatione poſt poſita
ĩ mediate termĩo diſtributo qualiter
nõ fit in ꝓpoſito:qꝛ iſta negatio non
non ĩmediate ſequit᷑ iſtum terminũ
homo qui in ſophiſmate ſolũ diſtri⸗
buitur et inter negationẽ ⁊ terminũſi
diſtributli manet iſte tminꝰ aſinus
non diſtributus. et ideo ſᷣm illam re
gulã equipollẽtiarum bene ↄcederẽ

cicntü minons cl alu
Mnuo el nhlui
Nĩ naur rſclij l oi
Uridc relalmg unt.
Norlc onis honoe aluid.
Nus alteſct itig hor ve
QAcnlavidhiis in mͤn
Nrs Ae Nheret dn
fernishondd rs
hövelſinns geſcn dan
Alnns geſete aligna gd⸗
amn er ſti uſoe ven⸗
urinllm amerri.
Suptilna ,
Apmo j no ziien te
u: wo ſgtiſmuſt
Ommo l eins
crſc ulaep ſ
Mlapopöflſn iſt ̃
h Arnn dſſanie⸗ e

caänemr
cneſtreg t,
rgo li Peniſlan Vnue

lmn gti

87tern .
ernng aintun
mpums heen ſcda diſkriduit,
Rn ſcn Sel deene lc
. „KWlfalle
unir t hoechfin. gaut ſinſtt
rinſchhſmnoßg grto li⸗
rudur osAtbes eglultei
erxc poͦnamn, gan due
aliguns er crgolte ohones,
homo vel alnus an roni
velaſinus no currid no ſunt n
ergo ſe dnt. Dicog Weſun
timmndes Mer oc
umn ſeguid d Wnet git
õ
or mu ſop imatis dnlleh
el Alnus cr,it ttdn li
dickur hec tiholethic bu
Gel aſnus no an nti
nuli regulequnpe ts

ꝓ iſta pꝛopõ omnis hõ nonẽ qui vel
aſinus cur rit eqpollet iſti.nullus hõ
vel aſinus currit.⁊ iſti nullus hõ eſt
vel aſinus currit. ¶ Ad ſcdᷣam ne⸗
gatur añs.⁊ qñ dicit᷑ aliquis hõ ⁊c̃.
nego.⁊ qñ dicitur ꝓꝑticipat cũ ſophiſ
mate ⁊c. dico ꝙ hoc non ſufficit ſed
cũ hoc reqruur ꝙ tᷣminus in ſoxhiſ⸗
mate nõ diſtributus in ſua gdictoꝛia
diſtribuat᷑. et vᷣm hoc gõdictoꝛium ſo
phiſmatis ẽcaliquis hõ non eſt qͥ vel
aſinus currit:vel aliqs hõ non ẽ vel
aſinus currẽs.⁊ iſte due ſunt falſe.
¶ Ad tertiã nego ꝙ diſcurſus ſit in
darapti pꝛopter hoc ꝙ ↄcluſio nõ de
bite infert᷑:qꝛ debet ĩferri totale pꝛc
dicatũ maioꝛis de totali pᷣdicato mi
noꝛis.modo ſic ñ eſt eo ꝙ in maioꝛe
nõ pꝛedicat᷑ ſolũ ly currit.nec in mi⸗
noꝛe pᷣdicatur ſoluʒ ly quieſcit. Nñ
dico ꝙ pꝛedicatũ totale maioꝛis eſt.
aliquid qð vel aſinꝰ currit. et totale
dicatũ minoꝛis eſt aliquid qð vel
aſinus qᷣeſcit · qð pʒ reſoluẽdo ipſuʒ.
Uñ maioꝛ reſoluit᷑ ſic. oĩs homo eſt
aliquid qð vel aſinus currit.Et mi⸗
noꝛ ſic. omĩs homo ẽ aliquid qð vel
aſinus quieſcit.ita ꝙ hoc verbũ eſt
eſt copula pꝛĩcipalis in hmõi pꝛopõ⸗
nibus. et vᷣm hoc deberet ↄcluſio in⸗
ferri oĩs homovel aſinus currit:oĩs
hõ vel aſinus qeſcit.gꝭ̊ aliquid qdᷣvel
aſinus qᷣeſcit ẽ aliquid qð vel aſinus
curri et iſta ↄcluſio ẽ vera nec repu

gnat ſᷣm iſtam pꝛopꝛietatẽ.
Sophiſma · x.
Ois pꝛoxõ vel eius ↄdictoꝛia ẽ vera
Pꝛobat᷑ pᷣmo ꝙ ſoxhiſma ſit ſlm̃ ſic
Vmnis pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia
eſt vera:ſed nulla pꝛopõ falſa ẽ vera
ergo nulla pꝛopõ falſa eſt pꝛopõ vel
eius qdictoꝛia. Diſcurſus eſt bonus
quia ar̃ in cameſires et ↄcluſio ẽ fła
rgo aliqᷓ pꝛemiſſaꝝ nõ minoꝛ ergo
maioꝛ q̃ erat ſophiſma. Secũdo ſic

arguitur. aliqua ꝓtpõ eſt q̃ nec eius
AMictoꝛia eſt vera:ergo nõ oĩs pꝛopõ
vel eius dictoꝛia ẽ vera.ↄña tenet-
et añs pꝛobat᷑. Nã foꝛmet᷑ iſta.hõ eſt
aſinus ⁊ nõ foꝛmetur eius ↄdictoꝛia
tunc nec iſta: hõ eſt aſinus ẽ vera vt
patet: nec eius zdictoꝛia qꝛ eius con
tradictoꝛia nõ eſt: ergo nõ eſt vera.
¶ Tertio ar̃ ſic. omĩs pꝛopõ vel eitus
ↄtradictoꝛia ẽ vera: ſed om̃is pꝛopꝑõ
falſa eſt pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia.
ergo oĩs pꝛopõ falſa ẽ vera.cõcluſio
eſt falſa & aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ mmoꝛ

ergo maioꝛ q ẽ ſophiſma.ſQuarto

ſic ar.oĩs pꝛopoſitio vel eius ↄtradi
ctoꝛia ẽ vera:et omĩs pꝛoporitio vel
eius ↄtradictoꝛia ẽ falſa. ergo aliqd
falſum eſt verũ.ↄcluſio ẽ falſa et diſ
curſus eſt bonus: qꝛ arguitur in da
rapti.ergo aliqua pᷣmiſſaꝝ:et nõ ſin
noꝛ ergo maioꝛ que erat ſophiſma.
Quĩto ſic afᷣ. Si omnis pꝛopoſitio
vel eius ↄtradictoꝛia ẽ vera tunc t̃
verũ eſt pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛia
ſed hoc ẽ falſum ergo pꝛimũ. ꝙ hoc
ſit falſum pʒ:qꝛ falſum bene ẽ pꝛopõ

vel eius ↄtradictoꝛia.⁊ tantũ falſus

eſt alið a vero ergo ⁊c.ↄña ienet ab
vłi ad excluſiuã de terminis trãſto⸗
ſitis eſt bona ↄña. Pꝛobatur ſoꝑhiſ
ma eſſe verũ:qꝛ quacũq; ꝓpoſitionc
demõſtrata verum eſt diccre ꝙ ipſa
vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera et non
ẽ aliqua pꝛopeſitio quĩ ipſa vel cius
ↄtradictoꝛia ſit vera.ergo oĩs pꝛopõ

vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera.ſ Se
ltio

cumdo ſic arguitur. Oĩs pꝛoꝑo
eſt que vel cius ↄtradictoꝛia ẽ vera:
ergo oĩs pꝛopõ vel eius contradicto
rin eſt vera. tenet ↄña eo ꝙ idem in

telligitur per vnam et aliam ante

cedens pꝛobatur vt pꝛecedens.
4 Igd iſtud ſophiſma antiqui ſophi⸗

ſte ſolebant reſpõdere dicentes ipᷣm
poſſe capi dupliciter. vel in ſenſu cõ⸗

polito vel ĩ ſenſu diuiſo.in ſenſu cõ
poſito dixerũt eſſe vnã cathegoꝛicã
de diſiũcto extremo. in ſenſu diuiſo
dixerũt eſſe vnã diſ iunctiuãvel ſaltẽ
equalentẽ diſiunctiue in ſignificãdo
ita ꝙ ſenſus ſophiſmatis in ſeſu di⸗
uiſo accepti ſit talis: om̃is pꝛopõ eſt
vera vel eius gIdictoꝛia. Ulterius di
cunt ꝙ ſophiſma captũ in ſenſu com
poſito debet dutingui bm ꝙ hoc to⸗
tum in ſophiſmate pꝛopõ vel eius 2
dictoꝛia poſſet diſtribui vel ſoluʒ ly
pꝛopõ. UVlterius dicũt ꝙ ſi hoc totũ
pꝛopõvel eius ↄᷣdictoꝛia diſtribuetur
tũc ſenſus ſophiſmatis ẽ ꝙ de quo⸗
eunq; eſt vificabile ly nꝛopõ vel eius
zdictoꝛia ꝙ de eodeʒ ſit verificabile
lyverũ. Sed ſi in ſophiſmate ſolum
diltribuat᷑ ly pꝛopõ dixerũt ſenſum
ſophiſmatis eſſe talẽ: ꝙ de quocũq;
verificat᷑ ly pꝛopõ de eodẽ ſuppoſito
cũ ly vel eius ↄᷣdictoꝛia verificat᷑ ly
verũ.ita ꝙ ſᷣm hoc ſenſus ſophiſma
tis eſſet oĩs pꝛopõ eſt q̃vel eius con
tradictoꝛia eſt vera. MModo pꝛo pñ̃ti
nolo ſequi ſenſum ſophiſmatis diui
ſum: ſcqʒ vtrũ iſte ſint vere videlicet

oĩs pꝛopoſitio eſt vera vel eius tra

dictoꝛia:qꝛ hoc facit aliã difficultatẽ
deſcẽdentẽ ex ſuppõne huiꝰ relatiui
cius. Ideo omitto vſq;quo tract abo
de ſophiſmatibꝰ difficultatẽ haben⸗
tibus ex ſuppõne relatiuon. Et q̃ro
ad pꝛeſens vtruʒ ſophiſma in ſe enſu
ↄpoſito ſitverũ vel falſum. Et pꝛopt
hoc ad illð dico quattuoꝛ. Pꝛimũ eſt
ꝙ ſubiectũ pꝛopõnis non eſt niſi ly
poſitio Gecundũ eſt ꝙ ly oĩs non
diſtribuit niſi ly pꝛopõ. Tertiũ eſt ly
vel eius ↄtradictoꝛia eſt pars pꝛedi⸗
cati.Quartũ eſt ꝙ ſot hiſma eſt veꝝn
rmũ pꝛobatur: qꝛ vel ſolũ ly pꝛo⸗
poſitio eſt ſubiectũ ⁊ ſic habe ur p⸗
poſitũvel ho? totum pꝛopõ vel eius
cõrradictoꝛia. ſed pꝛobo ꝙ non: quia
tunc eſſet aliqua vłis cuius nõ eſſet

aliqua ſingularis modo hoc eſt incõ
ueniẽs. ꝓbatur ↄña. Nam ſignetur

aliqua ſingularis iſta videtur eẽ ta⸗

lis iſta pꝛopoſitio vel eius contradi⸗
ctoꝛia eſt vera. ſed pꝛobo ꝙ nõ:quia
fubiectũ aptum natũ eſt ſupponere
pꝛo pluribus. Nam ꝑʒ de iſta pꝛopo⸗
ſitione deus eſt. verũ eſt eni di⸗ere
ꝙ iſta vel eius ↄtradictoꝛia eſt vera.
demonſtrãdo per ly iſta iſtã pꝛopoſi
tionẽ deus eſt. ſimilit iſta nõ deus ẽ
eſt iſta pꝛopõ vel eius ↄtradictoꝛias
Ecce qualiter ly iſta pꝛopõ vel eius
ↄtradictoꝛia per ly iſta demonſtrãdo
idem pꝛedicatur de pluribus et põt
ſupponere pꝛo pluribus ꝗ Secundũ
pꝛobatur duplr. Pꝛimo ex eo ꝙ hoc
ſincathegoꝛeuma oĩs non diſtribuit
mſi terminuʒ ĩmediate ſe ſequẽtem
niſi cum terminus mediate ſequens

fuerit detminatio termini ĩmediate

ſequẽtis. qꝛ ſi ſit determinatio eius
tunc totũ aggregatũ ex determina⸗
tione ? determinabili diſtribuitur.
Sed in ſophiſmate pꝛopoſito illud
qð ſequitur illuʒ terminũ pꝛopõ nõ
eſt determĩ atio et ideo nõ diſtribuit᷑
Secũdo qꝛ ſignum vniuerſale affir
matiuũ poſitũ a parte ſubiecti non
diſtribuit niſi ſubiectũ vel partẽ ſub
iecti. et ideo qꝛ ſolũ ly pꝛopoſitio eſt
ſubiectũ vt ante ꝓbatur ſequitur ꝙ;
ly pꝛopõ ſolum diſtribuit. ¶ Tertiuʒ
pꝛoba:ur ex eo ꝙ ly vel eius contra
dictoꝛia ñ eſt ſubiectũ nec pars ſub⸗
iecti nec pꝛedicatũ.ergo relinquitur
ꝙ eſt pars pꝛedicati. Ex quo infero
pꝛimo ꝙ ſenſus ſe ophiſmatis eſt iſte.
oĩs pꝛopoſitio ẽ aliquid qð vel eius
gdictoꝛiũ eſt verũ. Secundo infero
ſophiſma debet dici pꝛopoſſtio de
diſiuncto pꝛedicato ⁊ nõ de diſiũcto
ſubiecto. ¶ Quartũ pꝛobatur: qꝛ de
quocũq; eſt verificabile ly pꝛopõ de
eo ẽ veriſicabile ly aliquid quod vcl
eius contradictoꝛiũ eſt verum

4

leret iſta oltro
rarsſua trachctong e
ſpoſiv ge Moe
neturuañs reri t41
lker ſohiſna eſet
niſ llcd ſopronereta
Nego diſcorſum cogplu⸗
inminonſubtici inm
rdwedtegnce in wuno⸗
erocd, Nd Wens:
ſcdinſidtadmigrs
otdtih
gn. Ois gpo neſen
ul envis po ſa
oeoois ppoſttiof⸗

lrctoꝛ c ve
nigenſanſi erevge

Nterufm nio)

duur dinf. Dun tr eo g hoe
thegoreum Ois nondiſdrihuit
terminzimedime ſe ſeguieten
Cum derminus meciane ſegnen
dent dammmtio termmninetin
uetis. Gſit determingtiociu
nc totü aggregtücr determinn
ne t determinabiii oilinbotr⸗
Ain ſophuſmate geopoſito illud
ſequitur iluz temminu pwyd no
etermirio et leo no diirihuif
cdo qr ſignum wmiverſale aff
tnui vollrän parte ſuheckimm

Nriun i ſudecd Apateſt

m. a dd nſdͤl i L
witcri R Ame Ponnr ſgutn
ſolum ditribuit. Tent

urer eo gly el eius con
gehſituct nechheſi
ee rclelti go telnin
s reclcrtl. Er quo
ſenſus ſophiſmuti ſl

/liaui4 5vlt
i mſenlcemnnn inf

hamͤc der dicliohoſ

Ad rationes ante oppoſitũ ſophit

matis. ¶ Ad pꝛimã nego diſcurſũ

quia ſi eẽt in aliqua figura: hoc eẽt
in ſcðᷣa ſed hoc nõ:qꝛ Se nõ Paarer
tur in vtraq; in maioꝛi ⁊ in minoꝛi.
UVUnde pᷣdicatũ maioꝛis ẽ hoc totũ a⸗
liquid qð vel eiꝰ cõtradictoꝛiũ ẽ ve
rum. Sed pᷣdicatũ minoꝛis eſt ſolũ
ly verũ. Sed ſi aliquis vellet argu
ere ĩ ſecũda figura:deberet ſic argu
ere.oĩs ꝓpoſitio vel eiꝰ contradicto
ria eſt vera.nulla pꝛopõ fła eſt aliqd
qð vel eiꝰ ↄtradictoꝛiũ eſt verũ: er⸗
go nulla ꝓpoſitio fła ẽ ꝓpoſitio.tũc
diſcurſus cẽt bonus:ſed minoꝛ eſſet
falſa.¶ Ad ſcdᷣam pʒ ꝙnõ ꝓcedit cõ
tra rñſionem ſophiſmatis:qꝛ in reſ⸗

põſione ſophiſmatis ſuppoĩita ẽ iſta

ſuppoſitio ſicut pꝛius notat᷑ ꝙ cuiuſ
libet ꝓpõnis ↄtradictoꝛiũ foꝛmatur

et mſi hoc ſupponeret᷑ iſta ↄñtia nõ

valeret.iſta ꝓpoſitio deus eſt/ eſt ve
ra:&̊ ſua ↄtradictoꝛia eſt falſa: quia
ſuppoſito ꝙ eiꝰ ↄtradictoꝛia non foꝛ
metur:añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſum et
aliter ſophiſma nõ eſſet edenduʒ
niſi illud ſupponeret᷑.¶ Ad terciam
nego diſcurſum co ꝙ plus pᷣdicatur
in minoꝛi ꝙᷓ ſubiici in maioꝛe ⁊ di⸗

ſtribuebat᷑:vnde in minoꝛi pᷣdicatur

hoc totũ/ ꝓpõ vel eius ↄtradictoꝛia

ſed in ſubiecto maioꝛis ſolũ ſubiicit᷑

ly ꝓpõ vt dictũ eſt. Sed deberet ſic
argui. ODĩs ꝓpõ vei eius cõtradicto
ria ẽ vera:oĩs ꝓpõ ſalſa eſt pꝛopoſi/
tio ergo oĩs ꝓpoſitio falſatẽ q̃ vł eiꝰ
cõtradictoꝛia eſt vera. ¶ Ad quartã

nego diſcurſü ex eo ꝙ qñ arguitur
in tercia figura ↄcluſio debʒ eẽ com

poſita ex pᷣdicatis pᷣmiſſarum:modo
ſic nõ ẽ in pᷣdicto diſcurſu eo ꝙ pᷣdi⸗
catũ maioꝛis nõ eſt ſolũ ly vera: nec
pꝛedicatũ minoꝛis ẽ ſolũ ly falſa:ſed
pꝛedicat᷑ in pꝛĩa ly alidd qð vel eius
cõtradictoꝛiũ ẽ verũ:⁊ in ſcðᷣa pꝛedi
catur alidd qð vel eiꝰ cõtradictoꝛiũ

Qmnis ꝓpoſitio vel eiꝰ cõtradicto

ria eſt vera.oĩs ꝓpõ vł eius cõtradi

toꝛia ẽ falſa:ergo aliqᷣd qð vel eius

cõtrłdictoꝛiũ ẽ falſũ:⁊ aliquid qued

vol eiꝰ cõtradictoꝛiũ eſt verũ: ⁊ iſta
eſt vera.¶ Ad quintã qñ dicit᷑ ⁊c.ne
go ↄñntiaʒ: et ad regulã cõcedo eã ſʒ
ego dico ꝙibi non arguit᷑ ab vli ad
ſuã excluſiuã de termĩs tranſpoſitis
intelligẽdo per terĩos ſubiectũ ⁊ pꝛe

dicatũ:eo ꝙ ĩ ſophiſmate ly vera nõ
eſt pꝛedicatũ: ſed hoc totũ aliqᷣd qð
vel eiꝰ ↄtradictoꝛiũ eſt verũ: et ideo
debʒz ſic argui ab vłi ad excluſiuã de

terminis tranſypoſitis.Cis ꝓpõ vel

eius ↄtradictoꝛia ẽ vera:ergo tantũ
aliqᷣd qð vł ciꝰ ↄtradictoꝛiũ ẽ veruʒ
elt ꝓpoſitio: et tũc ↄñs erit verũ ſiẽ
antecedẽs. Cõſimiliter poſſunt ſol⸗

uti iſta ſophiſmata. om̃e bonũ vel nõ

bonũ eſt eligendũ ⁊c̃.om̃e aĩal ratio
nale vel irrõnale eſt rationale: om̃e
himbile vel rudibile eſt equus. ⁊ ſic
de cõſimilibus.

Sophilma ·xi
Eſt iſtud. Om̃es homines ſſit aſint
vel homines ⁊ aſini ſunt aſini. Pꝛo

batur pꝛimo ſic.ſophiſma eſt vna co

pulatia cuiꝰ vtraq; pars ẽ vera g̊ ſo

phiſma ẽ verũ:ↄñia tenet ⁊ añs ꝓba

tur qꝛ hec eſt pꝛima pars :oẽs hoĩes

ſũt aſini vł hoĩes.⁊ iſta ẽ vera:⁊ ſe⸗

cũda pars ẽ iſta.aſini ſũt aſini:xiſta

eſt etiã vera.igit᷑: ¶ Impꝛobatur ſo⸗
phiſma. Nã ſophiſma ẽ vna diſiũcti
ua cuiꝰ ambe partes ſũt falſe: ergo
ſophiſma eſt falſũ.ↄña tenet: et ans
ꝓbatur. Nã pꝛima pars ẽ iſta/omes
hoĩes ſunt aſini ⁊ üla ẽ falſa. Scða

eſt:hoĩes ⁊ aſini ſũt aſini:⁊ iſta ẽ fal
ſa.¶ Iſtud ſophiſma nõ habʒ difficl⸗
tatẽ eo ꝙ ĩ co ſignũ vłe affirmatiuũ
addit᷑ terĩo cõꝑlexo: ſed tñ pono hic

grã iſtius ſophiſmatis:oẽs hoĩcs vlł.

b iu

m hvhvbvf

aſint funt homines cuiꝰ difficultas
depẽdet ex diff icultate pꝛeſentis ſo⸗
phiſmatis qᷓ̃ eſt ex eo ꝙ ipſũ põt ca/
pi in ſenſu ĩ quo eſt copulatius ꝓj/
poſitio vel in ſenſu ĩ quo eſt diſiũcti
ua. Tũc dico ꝙ ſi ſophiſma capiat᷑ ĩ
ſenſu ĩ quo eſt copulatiua:ſophiſma
eſt verũ ſicut ꝓbat pꝛima ratio poſt
oppoſitũ. Seà quia in rationibꝰ tã⸗
gebatur de ulo qð requirit᷑ nd veri⸗
tatẽ diſiũctiue vł copłatiue: ideo de
hoc ponẽde ſunt alique ꝓpoſitiones
¶ Pꝛim ꝓpoſitio eſt. Ad veritatem
copulatiue requirit᷑ verit as vtriuſq;
parti s. Pꝛobat᷑ quia a copłatiua ad
vtrãq; eius partẽ ẽ bona ↄña.ſi ergo
copulatiua põt eẽ vera aliqua parte
eiꝰ exñte falſa: tũc ex vero poſiʒ ſeqᷣ
falſuʒ qð eſt flĩ.vñ ex falſo bene ſe⸗
quit᷑ verũ:ſed ex vero nõ niſi verum
Scðda pꝛopõ eſt. A parte diſiũctiue
ad totã diſiunctiuã cuiꝰ ipſa eſt pars

2 bona ↄña. vt bene ſedtur tu curris

5̊ tu curris vel tu nõ curris.ſi nõ ſe⸗
quitur da oppoſitũ.et qꝛ ↄñs eſtvna
pꝛopõ diſiunctiua eius zdict oꝛia eſt
vna copulatiua cõpoſita ex partibus
zdicẽtibus partibꝰ illius diſiũctiue
erit ergo pdictoꝛiũ ↄñtis tu nõ cur⸗
ris et tu curris. Ad quam per pꝛimã
pꝛopõnem ſedtur iſta tu nõ curris q̃

reougnat añti videlʒ iſti.tu curris.S

ↄña fuit bona tu curris ergo tu cur
ris vel nõ curris qð erat pꝛobãdum
ↄñia tenet ꝑ illam regulã. QOñcunq;
ad oppoſitũ ↄñtis ſequit᷑ oppoſitum
añtis tunc ↄña eſt bona.ſ Tertia ꝓ
poſitio Illud qð dicit ſ. ecund 1 vꝛonõ
debet ĩtelligi de łte diſiunctĩe affir
matiue ⁊· de diſiũctiua affirãtiua et
nõ de negatiua. Patet hoc:qꝛ nõ ſe
q̃tur tu nõ curris ergo nõ tu curris
vel tu nõ curris:qꝛ eadẽ ratione qua

diceres ſequi illã: diceres etiã ſequi

iſtã tu curris vel tu nõ curris.et ita
ad illud añs verum ſeãretur contra

dictoꝛia. Uñ iſte contradicũt.non tu
curris vel tu nõ cuꝛris:et tu curris
vel tu nõ curris.eo ꝙ pꝛima pꝛopter
hoc ꝙ ſibi pꝛeponit᷑ negatio cqualet
vni copulatiue cõpoſite ex partibus
ↄdicẽtibus ꝑtibus ſecũde diſiũctiue

¶ Quarta pꝛopõ. Zd veritatẽ diſiun

ctiue ſufficit veritas vniꝰ partis.pꝛo
batur: qꝛ a parte diſiũctiue ad diſiũ
etiuã cuiꝰ pars ẽ: eſt bona ↄña ſicut
dicit ſecũda pꝛopõ.ſi ergo diſiũctiua
eſſet falſa vna eius parte exñte vera
tunc verũ inferret falſuʒ qð eſt flm.
Ex iſtis pꝛopõnibus ſequitur alia
ꝙ a diſiũctiua cũ deſtructionevnius
partis ad aliam partẽ eſt bona ↄña.
Et ex hoc etiam poteſt pꝛobari ꝙ ad
ĩpoſſibile ſequitur quodlibet . verbi
gratia.ſicut ad iſtã ſoꝛtes eſt ⁊ ſor̃s
nõ eſt coaſſũpta iſta regula. Quãdo/⸗
cunq; ad aliquod añs ſequitur aliqð
ↄñs: quicqͥd ſequitur ad cõſequens
ſeqtur ad eius añs.Tunc ſic ad iſtãꝗ
ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt:ſequit᷑ ho⸗
minẽ eſſe aſinũ. Aſſumttũ pꝛobatur
Nam ad iſtaʒ ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ
eſt ſequitur illa ſoꝛtes eſt.der pꝛimꝗ
pꝛopõnem. ad quã ſequit᷑ iſta ſoꝛtes
eſt vel homo eſt aſinus.per ſecunda
pꝛopõnem.et per ↄñs illa ſoꝛtes ẽvel
homo ẽ aſinus ſequit᷑ ad iſtã ſoꝛtes
eſt et ſoꝛtes nõ cſt per illam regulã.
Quando ad añs ſequitur ↄñs tunc
q̃cquid ſequit᷑ ad ↄñs ſeqtur ad añs
Ulteriꝰ ad iſtã ſoꝛtes ẽ ⁊ ſoꝛtes nõ
eſt ſeqᷣtur illa ſoꝛtes nõ eſt iterũ per
pꝛimã pꝛopõnem. Ecce ergo quõ ad
illã ſoꝛtes eſt et ſoꝛtes nõ eſt ſeqᷣtur
ꝙ ſoꝛtes ẽ vel homo eſt aſinus. et ꝙ;
ſoꝛtes nõ eſt ⁊ ad hanc ſoꝛtes eſt vci
hõ eſt aſinus et ſoꝛtes nõ eſt ſequit
q homo eſt aſinus.per illam regulã
qꝙ; a diſiũctiua cũ deſtructionevnius
partis ad alteraʒ eſt bona ↄnña. Sic
ergo pꝛobatũ eſt ꝙ ad iſtaʒ ſoꝛtes eſt
et ſoꝛtes nõ eſt ſequitur ꝙ homo eſt

—

Inbetun deed di⸗
glirus pip opunn
t pmi oh/ 6.
Uli eel orpo ao⸗
notiun nichi rr
ſichue ſalle ſe nej⸗
Pantespielgles, Ppoh⸗
ſieyncs ſochiſnaris n
Matiu vera ſunt ges
mratitüch

Sohtna Pi.
Oinveniilao
batur ſt fiſumyn
liſicgronünrſc
ii Meain er hpien
8in cſe iue ſunt
poritn diſen
ſſe wugt ziſpiß
Neniſarc nino⸗ ige

nſchiſim ſccho ſſ
Ntrerat ſai ponünn

Ne ſeqguitur uockt .
nal —
daſütn ſtregilr Olud
u uignod eis ſegunun nigd
Auza ſegunn a dͤſegten
M adcusgis Tune ſe ui
al er ſones noͤl ſeguit ⸗
eſe Mui AMMuncti gvbit
Wiltn ſoucs eſct ſores no
unur ulla ſortes eſt,. der oumd
em. d qu ſequi iſta ſortes
homo cſt aſinus per ſecundi
en. et per 1s la ſones et
Mnus ſequik da ihi ſonen
ſones no c per am regtl
mdo s ſequitur zns duſe
ſegtik 4 is ſeinr Aiſ
cri? ad ſti ſortes 1ſotesſß
eur lla ſotrs o cl reri e⸗

aſinus. cõſimilit põt pꝛobari de quo
libet alio. ¶ Quinta pꝛopõ. Ubi eſt
idem pꝛopõ copulatiua ⁊ pꝛopõ diſ⸗
iunctiua:copulatiua poteſt eſſe vera
cuiꝰ ambe partes ſunt fa ſe: non tñ
cius partes pꝛĩcipales. Patet hoc in
ſophiſmate pꝛedicto quo accepto in
ſenſu in quo ẽ copulatiua pꝛopõ eſt
vera et tamẽ ipſius ãbe partes ſunt
falſe:ſcʒ tam iſila omnes hoĩes ſunt

aſini ꝙᷓ; iſt: etiaʒ hoĩes et aſini ſunt

gſimi.verũ eſt tñ ꝙ ille nõ ſunt ꝑtes
pꝛincipales ſophiſmatis inqtum eſt
pꝛopõ copulatiua: licet bene inãtuʒ
eſt pꝛopõ diſiũctiua. Sed partes pꝛĩ
cipales ſophiſmatis inẽ;tum eſt pꝛo
poſitio copulatĩa ſunt ille.oẽs hoĩes
ſunt aſini vel hoĩes ita ꝙ ula ẽ vna
et alia eſt iſta.aſini ſunt aſim. ⁊ ille
ambe ſunt vere.⁊ de talibus pꝛinci⸗

palibus ꝑtibꝰ copulatiue intelligẽda

eſt pꝛima pꝛopõ. ¶ Sexta pꝛopõ eſt.

Vbi idẽ eſt pꝛopõ copulatiua et diſ⸗

iunctiua nichil ꝓhibet ãbas partes
diſiũctiue falſe eſſe veras: licet non
partes pꝛĩcipales. Pꝛobat᷑:qꝛ partes
pꝛĩcipales ſophiſmatis inq;tum ẽ co
pulatiua vera ſunt ꝑtes ñ pꝛicipales
ſophiſmatis initũ eſt diſiũctiua fła

Sophiſma.·xxii.
Qia vera et falſa opponũtur. Pꝛo⸗
batur ꝙ ſit falſum pᷣmo ſic.oĩa vera
et falſa eopronũtur: ſed deum eſſe ⁊
aĩal eſſe aĩal et hoĩem eſſe aſinum ⁊

hoĩem eſſe capꝛã ſunt vera et falſa.

ergo opponũtur. Diſcurſus videtur
eſſe bonus ⁊ ↄcluſio ẽ falſa ꝭ̊ a iqua
pꝛemiſſanꝝ.nõ minoꝛ ergo maioꝛ que
erat ſophiſina. ¶ Scðo ſic arguitur
oĩavera ⁊ falſa opponũtur:ergo oĩa
vera opponũtur.ↄcluſio eſt falſa.cõ⸗
ſequẽtia videt᷑ tenere a ſimi i. Nam
bene ſeqtur ſoꝛtes et plato currunt:
ergo ſoꝛtes currit.falſitas ↄñtis pʒ
quia deũ eſſe ⁊ hoĩem eſſe aĩal ſunt

vera et tñ non opponũtur.¶ Tertio
ſic arguit᷑.Aliqua ſunt vᷣa de quibꝰ
eſt falſum dicere qꝙ ipſa ſunt que et
ſalſa opponũtur.ergo omnia vera ⁊
falſa opponũtur.ↄña tenet ⁊ añs ꝓ
batur ponẽdo ꝙ aliqua ſint quoꝛum
oppoſita nõ ſint in rerũ natura.tunc
de iſtis veris falſum ẽ dicere ꝙ iꝑſa
ſunt q̃ et ffa opponũtur. Pꝛobat᷑ ſo
pliſma ſic. Iſta ſunt vera qꝗᷓ et falſa
opꝑponũtur et nõ ſunt aliqᷓ vera quĩ
ipſa et falſa opꝑponãtur igr̃. CLirca
iſtud ſophiſma ſupponẽda ſunt aliq̃.
¶ Pꝛimo ſuppono ꝙ cuiuſlibet veri
oppoſitũ ſit in reʒ natura. Secũdo
ſuppono ꝙ ↄdictoꝛia ad inuicẽ oppo⸗
nuntur vno exñte vero et alio falſo.
Tertio ſuppono ꝙ ſubiectũ ſophiſ⸗
matis põt eſſe hoc aggregatũ vera
et falſa:ſic e; ſit ſenſus ſox hiſmatis
ꝓ de quibuſcũq; veriſicat᷑ ſy vera vł
falſa ꝙ de ipſis verificat᷑ illud pꝛedi⸗
catũ opponũtur. vel ſubiectũ ſophiſ
matis eſt ſolũ ly vera.⁊ tunc eſt ſen
ſus ꝙ de quocũq; verificat᷑ ly vera:
de ecdẽ verificaĩ ꝙ ip ſa ſunt que et
falſa opponũtur. ¶ Tunc rñdeo ad
ſophiſma ꝙ in pᷣmo ſenſu eſt falſum
ſicut ꝓbauit pᷣma ratio. Vñ ſᷣm hoc
diſcurſus fuiſſet bonus. Scðdᷣo dico
ꝙ in ſenſu ſcdᷣo ſophiſma eſt verum
ſtãtibus tribꝰ ſuꝑꝑõnibus ꝑꝛius po⸗
ſitis. Et ſᷣm hoc eſſet rñdendũ.ſZd
pꝛunã rationẽ ꝙ diſcurſus nõ valet:
eo ꝙ pꝑlꝰ eſt pᷣdicatũ mĩoꝛis q; fuerit

ſubiectũ maioꝛis.et pᷣm hoc deberet

ſic argui.Omnia vera ⁊ falſa oppo⸗
nũtur:a et b ſunt vera.& a et b ſunt
q̃ et falſa opponũtur. ¶ d ſecundã
negatur ↄña. et vlterius dico & iſta
ↄſequẽtia nonvalet de foꝛma.ſoꝛtes
et plato currũt:& ſoꝛtes currit. licet
valeat grᷣa materie: ſicut dicitur in
pᷣſenti ſophiſmate.⁊ ideo nõ opoꝛtet
ꝙ conſimilis ↄñavaleat in omnibus
ternunis. ¶ Zd õ pꝛo⸗

1

tres
ſoluʒ ly hõ diſtribuat᷑ et ſubiiciatur:

bat oppoſitũ ſophiſmatis ſuppoſito
ꝙ nõ quoꝛũcũq; veroꝝ oppoſſta ſint
in rerũ natura cuiꝰ oppoſitũ dixi eẽ
ſupponendũ pꝛo vitate ſ. ophiſmatis

Sophilma .· xiu.
Omnis hõ et alinus currunt.poſito
ꝙ qlibet hpõ currat ⁊ de oĩbus aſinis
nullus currat niſi bꝛunellꝰ. Pꝛobat᷑
ꝙ ſophiſma ſit falſum.Zrium ſ. ophiſ
matis eſt verũ: ergo ſophiſma ẽ ſim̃
ↄm̃a tenet ⁊ añs pꝛobat᷑. Nam ↄrium
ſophiſmatis videtur eſſe oĩs homo
et aſinus nõ currunt. et iſta videtur
eſſe vera caſu ſophiſmatis ſtante.
Quod pꝛobat᷑ ſic.ſoꝛtes ⁊ aſinus nõ
currunt: plato ⁊ aſinus nõ currunt:
et nõ eſt aliquis hõ quin de ipſo ſit
verũ dicere ꝙ ipſe ⁊ aſinus non cur⸗
runt.ergo omnis homo ⁊ aſinus nõ
currunt. teuet ↄña et añs pꝛobatur.
foꝛtes et fauuellus nõ currũt:et pla

to ⁊ fauuellus non currant/et ſic de

aliis. ¶ Scðdo ſicarguitur.dictoꝛiũ
ſophiſmatis eſt verũ ergo ſ. ophiſma
eſt falſuʒ.ↄña tenet ⁊ añs pꝛobatur.
Nam ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt:
aliquis hõ et aſinus nõ currunt.mõ
hoc eſt verũ quia plato et fauuellus
nõ currunt.ſ ¶ Tertio ſic.Omnis hõ
et aſinus currũt:ſoꝛtes ⁊ fauuellus
ſunt homo et aſinus.ergo ſoꝛtes et
fauuellus currũt.diſcurſus eſt bonꝰ
et ↄcluſio falſa:S aliqua pꝛemiſſarũ
et non minoꝛ ergo maioꝛ ꝗᷓ erat ſo⸗
phiſma:ergo ſophiſma falſi um. Pꝛo
batur ſophiſma. ſoꝛtes ⁊ aſinus cur
runt et nõẽ eſt aliquis hõ quin ipſe ⁊
aſinus currat. omnis hõ ⁊ aſinus

S currũt.ſ Ad ſophiſma dicit ꝙ ſi hoc

aggregatũ homo ⁊ aſinus ſubuciat᷑
ſophiſma eſt falſum. et hoc pꝛobant
pᷣme rõnes.ſed ſi m ſophiſmate

ſopiiſma eſt verũ et tunc ſenſus eſt

de quocũq; ly hõ veriſicat᷑ de eoð

verificat᷑ ꝙ ipſe vel aſinus currunt.
¶ Ad rationes. Ad pꝛimã negatur
añs.et qñ dicitur ↄriuʒ ſophiſmatis
eſt: oĩs homo et aſinus nõ currunt.
dico ꝙ non. Et cauſa eſt: qꝛ negatio
non ĩmediate ſeqtur terminũ diſtri
butũ quod tñ reqᷣritur: vt viſum eſt
per ſecũdam regulã equipolentiarũ.
Sed vↄubitaret alids de veritate
urius.oĩs homo et aſinus nõ currũt
ſtante caſu ſophiſmatis. Dico ꝙ eſt
vera ſicut pꝛobatũ eſt in deductione
pᷣmi argumẽti.Sed tu diceres ↄtra
ſi ſic tunc ↄuertẽs eius eſſet vera:ſʒ
hoc eſt flm̃.falſitas ↄñtis pꝛobat᷑.nã
ex q̃ ipſa eſt vłis negatĩa ipſa debet
couerti in vłem negatiuã.et ſi cõuer
tatur ſic: conuertẽs eius erit falſa.
Patet hoc.nã ↄuertẽs eius erit hee

nulla currẽtia ſunt hõ et aſinus. vel

ſic nichil qð eſt hõ et aſinus currũt.
mõ ſtante caſu ſophiſmatis vterq;
illaꝝ eſt falſa. Rñdet᷑ negãdo ꝙ eius
ↄuertẽs ſit falſa ⁊ etiã ꝙ debeat con
uerti in vłem negatiuã. Unde qñ d
ꝙ vlis negatiua debet conuerti ſim

pliciter in vłem negatiuã dʒ ĩtelligi

qñ quelʒ pars pᷣdicati vel ſubi diſtri
buũtur.mõ ſic nõ eſt hic.nã in iſta li
aſinus ñ diſtribueret᷑ et ẽ ꝑs pᷣdicati
Dubitatur circa hec. ſuppoſito ꝙ
oĩs hõ currat ⁊ ꝙ nullꝰaſinꝰ currat
an iſta ſit vera nullus hõ ⁊ aſinꝰ cur
rũt.Et ego dico ꝙ ẽ vera: qꝛ ſtante
tali caſu de nullo hoĩe eſt veruʒ dicè᷑
ꝙ ipſe ⁊ aſinꝰcurrũt.et ſi ſic veꝝn eſt
ꝙ nullus hõ ⁊ aſinꝰ currũti Et ſi ali
ds dicat & nullus hõ currit: negãda
eſt ↄna. ficut nõ ſedtur nullũ alal et
chimera ſunt aĩalia ergo nullũ aĩal
eſt aĩ al. Siłr ſicut nõ ſeqᷣtur nullux
hõ ⁊ chimera ſunt hõ et chimera: S
nullus hõ eſt hõ. vel etiã nichil ⁊ chi
mera ſunt fr̃es ita in ꝓpoſito.¶ Ad

ſcðam nego añs.et qñ dr̃ ↄdictoꝛiuʒ

ſophiſmatis eſt aliquis hõ et aſinus

—

llunq ſubiecti o nulo⸗
Pwweereognulle res
iee Aaroſ
Gr Mudedeoſun do
ſonegebgnaſan ü
ergoſones a ngnu ſun
diſcrſus vicei eſ on
lſerpo aligunpren
ior po maior jerat
ſpounur gſophiſna
heſa, NMonal aigo ain/
Culuc aheo ſunt duo gin
ſohſmn eum Rr teret⸗
nni deſe hantr eog ſin
ſlunon fni eſt gliud 3
migncſtel gi

4l cbonſint oaian

. ſantuit lrdoo.

— negniui et l ciuer
chſuetis ug erſt ſt,
ns zueftis us ert het
amim ſin er Nnus e
chi gsch hoͤen nns anit
lumre caſn ſochiſntiz ning
el taſa giet egich ein
tis ſit faſateti goehert
in tlen garui, MMoeg d
onegatus debet coluertiſin
rin plem negatiua dzitellig
chzpars Halcari ve ſubt dri
r.mo ſic no eſt hic na maln
z riucrei ere Phari
birarur nca hec. ſupholtteg
curt N ¹4 nulldaſin) ann
huſt vera nulus pt Na
Eteotwgi ngifn
ſu de mlo ireſ mn di
e Inſamitet le er
ſe 10 Ma 7 1
lus ů run ani e⸗
1wulus höͦrtt:
la ioͦſeiſtur uli alne

ſint fen in Es
züs etſ df Aicn
uch niuus hoͤe l

nõ currũt negat᷑:qꝛ opʒ ꝙ iſte tmin⸗
aſinꝰ eſſet diſtributꝰ in pꝛopõne ꝑti⸗
culari poſtq nõ erat in vłi.et ideo di
cendũ eſt ꝙ ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ
alids homo nõ eſt qͥ ⁊ aſinus currũt
vł aliquis hõ vel nullꝰ aſinus curr̃t

ct iſte ſũt falſe.ſ Ad tertiũ nego diſ
cur ſũ eo ꝙ plus pᷣdicatur in minoꝛe

i diſtribuat᷑ in maioꝛe.⁊ ideo debe⸗
ret ſic argui oĩs hõ ⁊ aſinus currũt
ſoꝛtes eſt hõ g ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ currũt
Sophilma.xiiii.
Omne aĩal et aliud ab eo ſunt duo
aĩalia. Pꝛobat᷑ ꝙ ſit falſum ſic.om̃e

aiĩal ⁊ aliud ab eo ſunt duo aĩalia: g

tin duo aĩalia ſunt aĩal et alið ab eo

ſed hoc eſt falſuʒ & ⁊c. ↄna tenet ab

vłi ad excluſinã de terĩs trãſpoſitis
ẽ bona ↄña. Fflĩtas ↄñtis pʒ ex eo ꝙ
alia q; duo ãtalia ſunt aĩal et aliud
ab eo. Nam aĩal et nõ aĩal ſicut bꝛu

nellus ⁊ lapis ſunt alia ꝙ; duo aĩalia
X tñ ſunt aĩal ⁊ aliud ab eo.ſ Scðo

ſic a. ſi ſophiſma eſſet verũ cum ſit
pꝛopõ affirmatĩa tunc idẽ eſſet pꝛo q̃
ſupponit ſubdᷣʒ et pꝛedicatũ:ſed hoc ẽ
ſalſum qꝛ ſubiectũ pꝛo nullo ſuppoĩit
pʒ hoc ex eo ꝙ nulla ẽ res q̃ ſit aĩal
et aliud ab eo. ¶ Tertio ſic ar̃.omne
aĩal ⁊ aliud ab eo ſunt duo aĩalia:ſʒ
ſoꝛtes et lignũ ſunt aĩal ⁊ alið ab co
ergo ſoꝛtes et lignũ ſunt duo aĩalia

diſcurſus videt᷑ eſſe bonꝰ et ↄcluſio

eſt falſa ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ et nõ
minoꝛ ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma.
Pꝛobatur ꝙ ſophiſma ſit verũ et

Hoc ſic. Non eſt aliqð aĩal quin ipᷣm
et aliud ab eo ſunt duo aĩalia. ergo

ſophiſma verum.ↄñ̃a tenet ⁊ añs eſt

notũ de ſe. Nam ex eo ꝙ ſunt plura
aiĩdalia quoꝝ vnũ eſt aliud ab illo cla
rum ẽ ꝙ nõ eſt aliqð aĩal quin ipᷣm

et aliud ab eo ſunt duo aĩalia licet

non omne aliud ab eo ſit duo aĩalia,.
Secũdo ſic arguitur, ↄdictoꝛium

ſophiſmatis eſt impoſſibile: ergo ſo
phiſma eſt verũ ↄña tenet ⁊ añs pꝛo
batur. Nã dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt
aĩial ⁊ nichil alið ab eo ſunt duo aia
lia eo ꝙ ncẽm eſt ꝙ plura ſunt aialia
Ad ſophiſma rñũdetur qꝙ eſt verum
ſuſtinendo ꝙ ſubiectũ ſophiſmatis ẽ
ſolũ ly aĩal et reſiduũ tenet ſe a ꝑte

p̃dicati ſic ꝙ ſit ſenſus ſophiſmatis:

ꝙ de omni aiali ſit viſicabile ꝙ ipᷣm
et aliud ab eo ſunt duo aĩalia.⁊ ᷣm
hoc ſophiſma debet dici pꝛopõ de co

pulato pᷣdicato ⁊ nõ de copulato ſub

iecto: niſi tunc alidqs vellet loqui de
ſubiecto locutiõis.et ſᷣm hoc ſophiſ
ma debet ſic reſolui.oẽ aĩal eſt aliqᷣd
quod et aliud ab co ſunt duo aĩalia

Ad rõnes. ¶ Ad pꝛimã dico ꝓꝙ iſta

pꝛopõ tantuʒ duo aialia ſunt aĩal et
aliud ab eo nõ eſt excluſiua de teris
trãſpoſitis ſequẽs ad iſtã omne aial
et aliud ab eo ſunt duo aĩalia.⁊ ſᷣm
hoc excluſiua eius eſſet iſta tm̃ aliqᷣd
qð et aliud ab eo ſunt duo aĩalia eſt
aĩal.et iſta ſequitur ad ſophiſma ⁊ ẽ
de termĩs trãſpoſitis eo ꝙ ſubiectũ
ſophiſmatis eſt ſolũ ly aĩal ⁊ hoc ag
gregatuʒ aliquid qð et aliud ab illo
funt duo aĩalia eſt pꝛedicatum.iZ d
ſecundã dico ꝙ ſubiectũ ⁊ ꝑꝛedicatũ
ſupponũt pꝛo eodẽ.⁊ qñ dicitur aĩal
et aliud ab eo ꝓ nullo ſupponit con⸗
cedo ⁊ nego ꝙ hoc ſit ſubiectũ. Uñ
ſu biectũ eſt ly aĩal et hoc ſupponiæ
pꝛo aliquo et ꝓ eodẽ ſuꝑponit lpy ali
quid qð et aliud ab illo ſunt duo aĩa
lia.¶ Ad tertiã nego diſcurſuʒ eo ꝙ
plus eſt pꝛedicatũ in minoꝛe iᷓ ſit in
maioꝛe. ⁊ ideo poſſet ſic argui.om̃e
aĩal et aliud ab illo ſunt duo aĩalia:
ſed ſoꝛtes eſt aĩal &̊ ſoꝛtes ⁊ aliud ab
illo ſunt duo aĩalia et hoc eſtverum
nã ſoꝛtes ⁊ plato ſunt ſoꝛtes ⁊ aliud
a ſoꝛte ⁊ tm̃ ſunt duo aĩalia &̊ ꝛc.

Sophilma xv.

Omne verũ ⁊ deüſ eſſe dꝛñt. Pꝛobak
ſic ſophiſma.deũ eſſe non eſt pꝛopõ:
oẽ verũ eſt pꝛopõ ergo nullũ verum
eſt deũ eſſe.⁊ vltra nullũveꝝ eſt deũ
eſſe gᷣverũ eſt alið a deũ eſſe ⁊ ꝑ ↄñs
oẽ verũ et deũ eſſe dꝛñt. Aſſumptuʒ
ſiue maioꝛ ꝓbatur.nam nulla or̃o in
ſigãtiua eſt pꝛopõ:deũ eſſe eſt oꝛatio
inſigãtiua &Q ac̃.¶ Scðo ſic arguit᷑.
Deüu eſſe ⁊ eẽ verum dꝛñt:ergo om̃e
verũ ⁊ deum eẽ dꝛñt.ↄña videtur eẽ
nota.añs qͥ advtrãq; eius ꝑtẽ notũ ẽ
et ↄña tʒ ab exponẽtibꝰ ad expoſitã.
¶ Impꝛobaĩ ſophiſma ſic.oẽ verum
et deũ eſſe dꝛñt: deum eẽ eſt veruʒ.S
deũ eſſe ⁊ deum eẽ differunt.diſcur
ſus eſt bonus et ↄcluſio ẽ falſa:ergo
aliqᷓ pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ ergo maioꝛ
q̃ erat ſophiſma. ꝙ minoꝛ ñ ſit fa ſa
patet:qꝛ deus ẽ/eſt pꝛopõ vera.ergo
deuz eẽ eſt verũ.ↄñᷣa tenet.nã cõiter
cõceduntur tales pꝛopõnes vel ↄñe.
ſoꝛtes ẽ/eſt pꝛopõ vera:& ſoꝛteʒ eſſe
eſt verũ. Ad ſophiſma dicẽdum eſt
ꝙ hec or̃o deum eẽ poteſt ſupponere
pꝛo ſeipſa vel ꝓ iſta deus ẽ cuiꝰ ipſa
eſt dictũ. Tunc dico ꝓꝙ ſi iy deũ eſſe
ſupponat ꝓ ſeipᷣo bene ↄcedo ꝙ deũ
eſſe nõ eſt oẽ̃o ſignifſicatiua.⁊ etiam
concedo ꝙ deũ eſſe nõ eſt verum nec
falſum:qꝛ nõ eſt pꝛopõ.et ſᷣm hoc cõ
cedẽdum elt ꝙ oẽ verum ⁊ verũ eſſe
dꝛñt ſicut pꝛobat pꝛima rat io. Scðo
dico ꝙ ſi ly deũ eſſe ſupponat ꝓ pꝛo
põne cuius eſt dictũ tunc hec eſt ↄce
denda deum eſſe ẽ verum.Ex his pʒ
quõ ſit ſoluẽda vna ratio q̃ ſolct ad
duci ad pꝛobãdum ꝙ quicunq; dicit
te eẽ aſinũ dicat verũ ſolet ſic argut
quicuũq; dicit te eſſe aĩal dicit veruʒ
ſed qcunq; dicit te eſſe aſinũ dicit te
eſſe aĩal.ergo qcunq; dꝛcit te eſſe aſi
num dic itverũ. Uñ poteſt reſpõderi
tiegãdo maioꝛẽ: qꝛ dicẽs te eſſe aĩal
dicit vnã oꝛõnem inſigãtiuã q̃ non ẽ

va nec falſa.ſed qvellet intelligẽ ma
ioꝛẽ ad iſtuʒ intellectũ ꝙ illud dictũ
te cẽ aĩal ſupponeret ꝓ pꝛopõne cuiꝰ
eſt ſuᷣm tunc ↄcedenda eſt maioꝛ et
negãda eſt minoꝛ. Nã qui dicit te eẽ
aſinũ nõ dicit te eſſe aĩal: licet bene
aliqd aliud dicat ad qð ſequit᷑ te eẽ
aĩal.bene enĩ ſeqtur tu es aſinus g̊
tu es aĩal.¶ Ad rões.Ad pꝛimã dico
ꝙꝓbat ipſum ſophiſma eẽ verũ vſᷣm
vnũ inte llectũ.ſed qꝛ ipſa plus ꝓbat
videlʒ ꝙ iſta deũ eſſe ⁊ oẽ verũ dꝛñt
qð tñ eſt flin. Ad ipſam rñdetur qñ
ſic ã.deũ eſſe ẽ: ⁊.oẽ verũ eſt ↄcedo
et deũ eſſe nõ eſt oẽ verum ↄcedo.g̊
deũ eſſe ⁊ oẽ verum eſſe dꝛñt. nego
ↄnñam:qꝛ nõ ſequit᷑ ſoꝛtes ẽ ⁊ oĩs hõ
eſt et ſoꝛtes ñ eſt oĩs hõ.ergo ſoꝛtes
et oĩs hõ dꝛñt. ¶ Nunc in hac parte
ſuntvidẽda aliq̃ ſophiſmata in qᷣbus
ſignũ vłe affirmatiuũ vel ſibi equa⸗
lens additur terĩo ↄplexo iſta cõiun
ctione ⁊ ĩterpoſita de quoꝝ numero
pꝛoponatur iſtud ſophiſma.

Sophiſlma.xvi.
ODia duo et tris ſunt quĩq;. Pꝛobat᷑
pvᷣmo ꝙ ſit falſum.oĩa duo et tria ſũt
quĩq;: ſed q̃ttuoꝛ ſunt tria et duo.g̊
qᷓtuoꝛ ſunt quĩq;.diſcurſus ẽ bonus
et ↄcluſio eſt falſa g̊ aliqua pᷣmiſſaꝝ
non minoꝛ g maioꝛ q̃ erat ſophiſma
ꝙ mĩoꝛ nõ ſit falſa pʒ.nã a bc d füt
qttuoꝛ et ſunt duo ⁊ tria. qð ptʒ:qꝛ
ſunt a b⁊ bc d. ſed a bet be d ſunt
duo ⁊ tria &̊ ⁊c̃. ¶ Scðo ſic ar. Ilm̃
eſt ꝙ duo ⁊ tria ſunt quĩq; & flm eſt
ꝙ oĩa duo et tria ſunt quĩq;.ↄña eſt
nota ⁊ añs pꝛobat᷑.nã ſeqᷣtur ꝙ duo
⁊ tria ſunt quĩq;:ergo duo ſũt quiq;
et tria ſunt quĩq;.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſ⸗
ma eẽ verũ ſic.duo ⁊ tria ſunt quiq;
nec plura nec paucioꝛa ⁊ nõ ſunt ali
qua duo quin ipſa ſint q̃ ⁊ tria ſunt
quĩq;.ergo oĩa duo ⁊ tria ſunt diiq;

des. .
ſc lürd un ſur

tnnic hi l.

enlin ne leſcantid
D ietenen litie l
ſtestarottchitun.,l
ſü wolede hö denotni g
WENNNNNNNNo
ſddedug mieſnmd
nmni. Dun ede ſog
A1 Anitcnei düridunn
colechue.Tertio wtin
or mnnori nencen
uutimiapulnuier
it rour tenek ollecue
pult enet itritutue Er
Rmtxttermm numeraſier
nubotm te Eril ſcich
1ulloe, Ouund norii
nglkenn
accmnmre i
ntbtterekenl

n , a

* AOOO
Suu ina i.
u duo et tris ſunt quig.
nog ſit iſum oi diden
ig:ſcd nucr ſint trinet den
wor funt auich diſcurſust don
Auſlo falla 8 iqnainiſ
von minen mmor j eret ſoeft
mior no ſir fula g. niabedt
ietuoꝛ et ſunt duo t trin gopg
ſunt abt bed. Mobethedſn
dwot ruß tc/ coſecf/
ſg wt ſnt ig ufn
Polzdwvctmi ſnt qui hnh
Vent mis elul, ſequr n
miu ſunt quig:ergo duo ſütaul
tru ſun quicz.ſ Pꝛobal ſot
e wriſic do tru ſunn
arer nevuſil
uruo quln wſa intt nnn
ipebo cia duo 1 tru ſin

¶ Circa hoc ſophiſma pᷣmittẽda ſũſit
aliqua generalia circa iſtã ↄctiõeʒ
et copulatiuã q̃ valebũt nobis ad ſe
quẽtia:deĩde rñdebo ad ſophiſma.
Quantũ ad pꝛimũ eſt pꝛimo ſcien⸗
dũ ꝙ hec cõiuactio et aliqñ copulat
inter terĩos ſolũ.aliqñ wo ĩter ꝓpo
ſitões. Exemplũ pꝛimi vt hic. duo et
tria ſũt quiq;.E xcinpluʒ ſcðᷣi vt hic
ſoꝛtes currit et plato diſputat.⁊ qñ
ponit᷑ inter terios tũc reddit ꝓpões
de copłato extremo.⁊ aliqñ de copu
lato ſubiecto: aliquãdo de copulato
pꝛedicato.Quando autẽ ponit᷑ inter
pꝛopões et copulat illas tunc reddit
ꝓpoſitionẽ copulatiuã ⁊ ypotheticã.
Secũdo notãdũ eſt ꝙ qñ pꝛedicta
copula ponitur inter terios tũc ſi de
notat pꝛedicatũ cõuenire vtriq; par
ti ipius diuiſim tũc dicit᷑ teneri di⸗
ſtributiue.vt hic ſoꝛtes et plato cur
runt. In iſta enĩ ꝓpoſitione hoc pꝛe
dicatũ currũt denotat᷑ ineſſe ſoꝛti et
etiã platoni copulatiue.Si autẽ dic
ta copula poſita inter termĩos deno
tat pꝛedicatũ ineſſe non vtriq; parti
copulati per ſe ſed ambabꝰ ſimul ſũ
ptis dr tũc teneri collectĩe ſicut hic
ſoꝛtes ⁊ plato trahũt nauẽ. Unde ꝑ
iſtã ꝓpoſitõeʒ nõ denotat᷑ ꝙ ſoꝛtes
trahit nauẽ nec ꝙ plato trahit nauẽ
ſed denotat᷑ ꝙ ambo ſimul trahunt
nauẽ. Patet ergo ex iſto ꝙ iſta copu
la ⁊ aliqñ tenet᷑ diſtributiue ⁊ aliqñ
collectiuc.¶ Tertio notãdũ eſt ꝙ ali
quoꝝ terminoꝛũ includentiũ iſtã cõ
iunctionẽ copulatiuã et/quedã ĩclu⸗
dut pꝛout tenet᷑ collectiue quedã vᷣo
pꝛout tenet᷑ diſtributiue.Exemplum
pꝛimi.vt termini numerales vt duo
tria bis ter ⁊c̃. Exẽplũ ſccũdi vt oĩs
æ nullus ⁊c. ¶ QOuarto notãdũ eſt ꝙ
in omni ꝓpoſitõe cathegoꝛica de co
pulato extremo pꝛopꝛie loquẽdo hec
cõiunctio et tenet᷑ collectiue ⁊ nõ di

ſtributiue. Et ratio eſt qꝛ hec cõiun

ctio et nõ tenet᷑ diſtributiue ſed col⸗
lectiue qñ ꝓpoſitio in qua ponit᷑ nõ
cſt copulatiua nec edualens. ſed ꝑꝛo
poſitio de copulato extremo nec eſt
copulatiua nec equalʒ copulatiue de
foꝛma:ergo ⁊c.¶ Scðo cõiter cõce⸗
dimus tales ꝓpoſitões ſoꝛtes ⁊ pla⸗
to ſunt materis ⁊ foꝛma:ſunt cõpoſi
tũ:ſoꝛtes ⁊ plato trahũt nauẽ:duo⁊
tꝛia ſunt quĩq; q̃ tñ nõ eẽnt vere nec
cõcedẽde ſi hec copula et teneret᷑ di
ſtributiue ⁊ non collectiue.ſ Tertio
nã hec copula et ĩ pꝛedicato nõ tene
tur diſtributiue ſed collectiue:S æ uꝛ
ſubiecto tenet᷑ collectiue ⁊ nõ diſtri
butiue:⁊ ꝑ ↄñs qñcũq; ponitur ĩ pꝛo
põc de copulato extremo tenet᷑ col⸗
lectiue.iſta ↄna tenʒ:ſed ſcdᷣa ↄña te
net per conuerſionem ſcpðᷣm ꝙ fit de
pꝛedicato ſubiectũ: añs patet de iſta
ſoꝛtes eſt grãmaticus ⁊ muſicus.ſic
etiã de iſta quinq; ſunt duo ⁊ tria.⁊
piuribus alus.: nũqᷓ; ̊ hec cõiunctio
et poſita in ꝓpõe de copulato extre⸗
mo ꝓpꝛie ⁊ foꝛmaliter tenetur diſtri
butiue. ¶ Quito ẽ notandũ ꝙ ſi hec
copula et teneatur collectine nõ con
fundit terminũ ſequentẽ ſe mediate
ſed bene tenet᷑ dutributiue.iõ in iſta
ꝓpõe duo ⁊ tria ſũt quinq; ly quiq;
ſupponit determĩate ⁊ nã cõfuſe. ſʒ
in iſta oĩs homo ẽ aĩal ly aĩal ſtat cõ
fuſe.qꝛ copula ĩcluſa ĩ hoc ſigno oĩs
tenet᷑ diſtributiue Ex hoc ſequit᷑ ta
les ꝓpões eẽ falſas ſcðᷣm cõmunem
modũ loquẽdi:ĩ tribus locis ſtat coꝛ
pus ex eo ꝙ coꝛpꝰ ſtat deterĩte eo
ꝙ ſequit᷑ terminũ numeralẽ qͥ ſcðm
pꝛedicta includit iſtã cõiunctionẽ et
retentam collectiue que ſic accepta
non confundit ſicut dicebatur ⁊ cuʒ
ita ſit ꝙ nullũ coꝛpus ſit in tribꝰ lo⸗
cis falſum ẽ dicere ꝙ in tribꝰ locis
eſt coꝛpusi ¶ Se cundo hoc infero
eſſe ſalſuʒ quod cõmuniter dicit᷑ re⸗
ſpiciẽdũ ad pauca ꝙ iſti tres termini

bis ter quater ↄſundunt terĩos ĩme
diate ſequẽtes ſe ↄfuſe tm̃: qꝛ hmõi
aduerbia cũ ſint nüeralia includunt

iſtã ↄiunctionẽ ⁊ tentã collectiue ſiẽ

pʒ ex tertio notablłi ſeu ex tertia ſup
põne.ſed ipſ a tenta collectĩe nõ con
fundit term nũ ſequentẽ ſe. vt pꝑʒ ꝑ
vltimũ notabile.¶ Tertio ſequitur
has /ppõnes eẽ falſas bis potabamꝰ

vinũ.ter comedimꝰpanẽ ⁊ ſic ð alus

eo ꝙ in ipſis pᷣdicata ſtant deterĩate
et nullũ panẽ ter comedi ⁊ nullũ vi⸗
num bis potaui.S ſeqᷣtur dictas pꝛo
põnes eſie falſas.⁊ conſilłr ſcequitur
iſtã eſſe falſam. hic et rome vẽditur
piper: ſicut iſta piper vẽditur hic et
rome.cũ in vtraq; ly piper teneatur
deiminate. Ex eodẽ fundamẽto ſed
tur iſtã eſſe falſam iſti poꝛtãt lapidẽ.
demõſtrando ſoꝛtẽ ⁊ platonẽ.et hoc
poſito ꝙ ſoꝛtes poꝛtet a lapidẽ ⁊ pło
b lapidẽ et non ãbo vnũ lapidẽ ſimul
ꝓpter hoc ꝙ in dicta pꝛopõe ly lapi⸗
dem nõ ↄfunditur:a qꝛ nullus lapis
feratur ab iſtis ſicut ponit caſus:ſe⸗
quitur dictã pꝛopõnem eſſe falſam.
equitur vlterius iſtã eſſe veram.
ſti ſciunt ſeptẽ artes iiberales.po⸗
ſito ꝙ ſoꝛtes ſciat tres ⁊ plato alias
quattuoꝛ.qꝛ iſta copulatia ⁊ incluſa
in ly iſti tenetur collectiue.⁊ ideo de
ſignat pꝛedicatũ conuenire paꝛtibus
copulatiſſimul ſũptis. Et ſi arguat᷑.
Iſti ſciũt ſeptẽ artes liberales:ergo
vtq; iſtoꝝ ſcit ſeptẽ artes liberales.
negãda eſt ↄña: quia in iſta iſti ſciũt
ſeptẽ artes ⁊c̃.ly iſti tenet᷑ collectĩe.
et hec copula ⁊ incluſa in ly iſti tene
tur collectiue. ⁊ in ly vterq; tenetur
diſtributiue ⁊ ſic nõ valet ↄña.Ex
iſtis ſequitur ꝙ a pꝛopõne de copu⸗
lato extremo ad copulatiuã nõvalet
ↄña de ſoꝛma nec econtra. ꝛimo
qꝛ in vna ly et tenetur collectiue: et
in alia diſtributiue ᷣm bonuʒ modũ
loquẽdi.licet aliquãdo tales ↄñe va/

lent gratia materie. ñ non ſeqtur

duo et tria ſunt quiq;: ergo duo ſũt

quĩq; et tria ſunt quiq;. Scðo nõ
ſeqᷣtur ſoꝛtes ⁊ plato diffcrũt a ſoꝛte

ergo ſoꝛtes differt a ſoꝛte et plato

differt a ſoꝛte:quia añs eſt verum æ

cõſequens eſt falſum. ¶ Tertio non

ſequitur.a ⁊ b ſunt hoĩes ergo a eſt
homo et b eſt homo: Nam ponatur
ꝙ a ĩponatur ad ſignificãduʒ medie
tatem duoꝛuʒ hoĩm. et b alias duas
medietates coꝛundẽ hominum.tunc
verũ eſt ꝙ a et b ſunt homines ⁊ tnᷣ
falſum ẽ dicere ꝙ a eſt homo et ꝙ b
eſt homo.¶ Quarto. nam nõ ſequi

a et b vidẽ tur a ſoꝛte:ergo a videtur

a ſoꝛte:⁊ b videtur a ſoꝛte. poſito ꝙ

ſoꝛtes videat lunã et medietas lune

verſus ſoꝛtẽ ſit a.et medietas retro
ipſum ſit b. tunc qꝛ luna videtur a

ſoꝛte ⁊ luna eſt b. et a ſequitur ꝙq s

et b videntur a ſoꝛte.⁊ tamẽ ꝑꝛopter
hoc non ſequitur copulatiua ꝙ a vi

deatur a ſoꝛte.⁊ b videatur a ſoꝛte.
cum alia cius pars ſit falſa et ante⸗

cedens ſit verũ.¶ Quinto nõ ſequit᷑
ſoꝛtes et plato ſunt ſocietas:g ſor̃s.

eſt ſocietas et plato ẽ ſocietas. SS o·„

ergo pʒ ꝙ nõ valet ↄña a pꝛopõne de
copulato extremo ad oopulatiuã gr̃a
foꝛme. Deinde declaratur ꝙ ñ valet

ↄña a pꝛopõne copulatiua ad pꝛopõ⸗

nem de copulato extremo. NHam nõ

ſequitur album eſt ſemiſcutũ: et ni?
grum eſt ſemi ſcutũ.ergo albũ ct ni⸗

grum ſunt ſemiſcutũ.Añs eſt veruʒ

et ↄñs falſum: eo ꝙ albũ et nigrum

ſunt integrũ ſcutum ⁊ nõ ſemiſcutũ

poſito ꝙ illius ſcuti vna pars ẽ alba
et alia nigra. ¶ Secundo nõ ſequit᷑
duo ſunt medietates:quatuoꝛ ⁊ duo

ſunt medietates quattuoꝛ.ergo duo
et duo ſunt medietates quattuoꝛ.qꝛ
antecedens eſt verum et cõſequens
falſum: eo ꝙ duo et duo ſunt quat⸗
tuoꝛ et non medictates quattuoꝛ.

ihna eimdig
nians ſlemnl
ſſemp l b e⸗
anlif lan ſ
cgarũ nopo
ſeſtih ontwgi⸗
npöraſignuntſnt n
n eo ſolemus dieere
NMnoi eedun
ſnns Kpnsechcma
önerſens necn w
darteprecenioep
pvioaſtnus cumttn
loutiob pt dicihis⸗
Hy noẽ ſublectum:
uro eeccit. xñ ſ hoe
iſmmo eit ſubiectum m
tii o oſer ſngulanis
lſlut gius diecbutunen
Negeggſpalnms ipans
1tilapatent
bkent feſoluendo
es nde pina reſolt

aum du aus cvre ſ
ntuli mie –
ctes et u ſult ſoetig: ſſn
ſoeetis t dino iſiend. G
gon dalet aia a broponed
olatd exrem ad wonlatinig
amt. Deinge decar ur gfir
aa one Colatia d vn
nem de oulnd exreno, Nint
ſequitur Abun eſ ſeniſati an
m & ſem ſutu epo aban
Funm ſunt ſniiari i⸗ 4 pert
et e ſaſum: abie gnn
ſur rmi tum t oͤſenſ
19 Uus ſon mapers l

in n Seelnco nſegl
ien

Ad ſophiſma. dico ꝙ ſophiſma eſt
veꝝ ſᷣm ꝙ pꝛius pꝛobatur. S ẽtuʒ
ad modum arguẽdi dubitat᷑ de ſi ubo
ſophiſmatis:vtꝝ ſoluʒ ly duo vł hoc
aggregatũ duo ⁊ tria ſit ſubiectum.
Ad hoc dicit᷑ ꝙ duplex ẽ ſubiectum
quoddã ẽ locutionis: alten vo pꝛopo
ſitiõis. Subiectũ locutionis dicitur
aggregatuʒ ex oĩbus pꝛecedentibus
copulam verbalem Iʒ quelibet pars
illius aggregati eſſet pars pꝛedicati
pꝛopõnis. Subiectum aũt pꝛopõnis
dicit qðᷣ nec ipʒʒ nec aliqua pars eiꝰ
ſe tenet a parte pᷣdicati:ſi tñ ẽ ſubᷣm
pꝛopõnis ſicut hic homo beſtiã eſt vi
dens. vnde ſubiectum locutionis p̃t
dici ly homo beſtiaʒꝛet tñ videtur ꝙ
ly beſtiam non ẽ pars ſi ubiecti ꝓpõis
ſeà oĩno ſe tenet a parte pꝛedicati.
Oð ptʒ reſoluẽdo pꝛopõem.reſe oluit᷑
eniʒ ſic. homo ẽ videns beſtiam. hoc
idẽ patet de iſta:oĩs homovł aſinus
currit/cuius ſubiectuʒ locutiõis põt
eſſe homovel aſinus ex quo pꝛecedit
copulã in locutione:ſed tamẽ hoc ag
gregatũ nõ põt eẽ ſubiectũ ꝓpõnis
ſeà ſolũ ly homo:co ꝙ ſinglaris eiꝰ
non põt aſſignari ſicut pꝛius diceba
tur. et ideo ſolemus dicere ꝙ ſolum
ly homo ẽ ſubiectum pꝛopõnis: ⁊ ly
aſinus ſit pars pꝛedicati.et ꝙ nõ eſt
incõueniens ſubiectũ locutionis eẽ
partẽ pꝛedicati.hoc pʒ de iſta/cuiuſiʒ
hoĩs aſinus currit.in qua ctiã ſubm
locutiõis pᷣt dici hoĩs aſinus.et ſolũ
ly homo ẽ ſubiectum:⁊ ly aſinus eſt
pars pꝛedicati.vñ ſi hoc totum hoĩs
aſinus eẽt ſubiectum pꝛopõnis:tunc
etiã nõ poſſet ſingularis ei⸗ aſſigna
ri ſicut pꝛius dicebatur.et iõ opoꝛtʒ
dicere ꝙ ly aſinus ẽ pars pꝛedicati.
et iſta patent reſoluendo pꝛcdictas
pꝛopões. vnde pꝛima reſoluitur: oĩs
homo eſt qui vel aſinus currit.ſcðᷣa
reſoluitur ſic:cuiuſlibʒ hoĩs ẽ aſinꝰ?
currens. vel ſic:qᷣlibet homo eſt cui⸗ꝰ

aſinus currit. Tunc ad pꝛopoſitũ pᷣt
dici ꝙ in ſophiſmate ſubʒʒ locutiõis
poteſt dici hoc aggregatũ duo tria
et ſubiectuʒ pꝛoponis eſt ſolũ ly duo
Et pᷣm hoc ſophiſma ſic dʒ reſolui:
oĩa duo ſunt que ⁊ tria ſunt quinq;
et debet ſic argui: oĩa duo ſunt ã et
tria ſunt quinq;: a ⁊ b ſunt duo: S a
æ b ſunt q̃ tria ſunt qᷣnq;. Uñ pꝛedi
catum pꝛopõnis poſſet dici hoc ag⸗
gregatũ duo ⁊ tria: ſicut ſu bᷣm locu
tionis/ꝓꝑter hoc non obſtabit quin
ſingulares eius poſſumꝰ aſſignare.
Unde dico ꝙ eius ſingularis eſt iſta
iſta duo ⁊ tria ſunt quinq;.dico etiã
ꝙ ſubiectum iſtius pꝛoꝑõnis nõ eſt
aptum natum ſupponerep pluribus
vniuoce:ſed qꝛ non ẽ ſic de ſubiecto
iſtius:iſte homo ⁊ aſinus currũt.et
ſimiliter de ſubiecto iſtius:iſtiꝰhoĩs
aſinꝰ currit/et de illa duo ⁊ tria ſũt
quinq;: ⁊ ſimilibus.et ideo non oꝑz
ſi talia aggregata dicimꝰeẽ ſi ubiectũ
pꝛopõnis ꝙ ſit etiã ſic in pꝛopoſito.⁊
ideo aliter poſſet dici hic ⁊ ibi.et vᷣʒ
hoc ſic arguẽdum eſt.oĩa duo ⁊ tria
ſunt quinq;:a b c d ſunt duo ⁊ tria:
g̊a bc d ſunt quinq;. Sʒ eit ſciendũ
ꝙ ſi dicatur pꝛĩo modo:ſcilʒ ꝙ ſi ubᷣm
pꝛopõnis eſt ſolnm ly duo:⁊ reſiduũ
ſeſtenet a parte pꝛedicati tũc ſophiſ⸗
ma eſt ↄcedendũ. Nam deſignat tũc
de quocũq; eſt verificabile ly duo
ꝙ de ißo eſt verificabile ꝙ ipᷣa ⁊ tria
ſunt quĩq;. Si dicat᷑ ſcðᷣo mõ poteſt
dici ꝙ ſophiſma ẽ falſum:quia tunc
ſignificat ꝙ de quocũq; verificatur
ly duo ⁊ tria ꝙ de eodeʒ verificat᷑ ly
quinq;.modo hoc ẽ falſum.Sed qͥa
pꝛĩa ratio videt᷑ clariſſime placuiſſe
nichilominus ſi placzʒ ſuſtinere ꝙ ſo
phiſma eſt ven ſiue hoc aggregstuz
duo ⁊ tria ſit ſubiectũ:vel ly duo ſo
lum.tunc rñdetur ad pꝛiam rationẽ
qñ dicitur:a bc d ſunt a b⁊ bcd ne

gatur. Ratio huius ẽᷓ qꝛ ex qͥ coula

copulat inter dinerſa ſᷣm cõem mo⸗
dum loquendi:tunc ulã denotatur
æ a boðqd ſunt a b:⁊ aliud a pꝛimo b
⁊ c d:et hoc ẽ falſums ſZid ſecũdam
nego iſtã ↄnñaʒ:duo ⁊ tria ſunt qͥnq;
D duo ſunt qnq; ⁊ tria ſunt quiq;:qꝛ
nonvalet ↄſequentia de foꝛma a pꝛo
poſitione de copulato extremo:ad ꝓ
poſitionem copulatiuã ſicut pꝛius di
etum eſt. Et hec de hoc ſophimate.

Sophilma .xvii.
Ois hõ ⁊ duo hoĩes ſũt tres hoĩes
mpꝛobat᷑ ſophiſma.Mis hõ ⁊ duo
Raete ſũt tres hoĩes:ſcdſoꝛtes ⁊pla
to ſunt hõ ⁊ duo hoĩes: ſor̃s ⁊æ pla
to ſunt tres hoĩes. Diſcurſus videt᷑
eẽ bonus.⁊ ↄcluſio ẽ falſa:S aliqua
pᷣmiſſaꝝn.et non minoꝛ:S maioꝛ q̃ eſt
ſophiſmaeꝙ minoꝛ ſit va ꝓbatur:qꝛ
ſor̃s ⁊ plato ſũt ſor̃s:⁊ ſor̃s ⁊ plato
ſunt tres hoĩes:g ſor̃s ⁊ plato ſunt
5 duo hoĩes.qð erat pꝛobandum
oppoſltuʒ ar. ſoꝛtes ⁊ duo hoĩes
ſunt tres hoĩes:⁊ plato ⁊ duo hoĩes
ſunt tres hoĩes/⁊ non ẽ alids hõ qᷣͥn
ipᷣe ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes:&̊
oĩs hõ ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes.
¶ Id ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ veꝝ
Ad rationes in ↄtrariũ. Ed pꝛĩam
negatur diſcurſus eo ꝙ plus pᷣdicat
in min ꝛe ꝙᷓ; d ſtribuebat᷑ in maioꝛe.
tñ diſcurſus valeret ſi ſic argueret᷑
vĩs hõ ⁊ duo hoĩes ſunt tres hoĩes
ſꝛtes ẽ homoꝛ:g ſoꝛtes ⁊ duo hoĩes
ſunt tres hoĩes. Tunc enĩ tm̃ pᷣciſe
pꝛedicaret᷑ in minoꝛe ſicut diſtribue
bꝛtur in maioꝛe.liter pᷣt dici negã
do minoꝛt:ſcʒ ſoꝛtes ⁊ plato ſunt hõ
⁊ duo holes.et qñ dicit᷑ ſor̃s ⁊ plato
ſunt ſor̃s ⁊ ſoꝛtes ⁊ plato:illa è ne⸗
gãda. ꝓpter quod ad veritatẽ illius
opoꝛteret ꝙ ſoꝛtes ⁊ plato eẽnt ſor̃s
⁊ vnus alius a pꝛio ſoꝛte ⁊ platone.
m.õ hoc ẽ falſum. et iſtud dicebat᷑ in
illo ſopoiſmate duo ⁊ tria ſunt dnq;

⁊ alius homo ſunt:g̊

Sophilma cxvtii.
Eſt iſtud. Ois homo ⁊ alius hõ ſunt
Pꝛobatur ſophiſma.ſors ⁊ aljus hõ
ſunt:⁊ plato ⁊ alius lʒõ ſunt:⁊ ſic de
ſingulis:g̊ oĩs homo ⁊alius hõ ſunt
Sedo ſic arguit᷑. Contradictoꝛiuʒ
ophiſmatis ẽ falſuʒ: S ſophiſma eſt
veꝝ.ↄña tʒ.añs/ꝓbat᷑.nam. Scictoꝛiũ
ſophiſmatis eſt:aliquis homo non ?
qͥ ⁊ alius homo ſunt.et hoc ẽ falſum
Jinpꝛobatur ſophiſma.omĩs homo
oĩs hõ ⁊ alius
homo eſt.ↄña eſt nota.et falſitas cõ
ſequẽtis ꝓbat᷑.nã ex quo ĩ ſcdᷣa ꝑte
ↄñ tis li hõ ſupponit deterĩate:ſigne
tur ergo ille hõ ⁊ ſit ſor̃d tũc arguũ
Oiĩs hõ ẽ ⁊ ſor̃s aliꝰ hõ eſt.mõ hoc
eſt falſuʒ poſito ꝙ nõ ſit niſi vn⸗ hõ
ſcʒ ſoꝛtes. Tunc ad ſophiſma rñdeo

ælſt verũ ſicut ꝓbauerũt due pᷣme

rõnes. Nam ſenſus ſophiſmatis eſt
oĩs hõ eſt qͥ ⁊ aiꝰhõ ſunt.et ſᷣm hoc
pꝛopoſitio dʒ dici pꝛopoſitio de copu
lato pᷣdicato:tñ cũ hoc bñ ſtat ꝙ põt
dici de copulato ſubiecto ſcʒ de ſub

iecto locutionis et nõ pꝛopoſitionis.

Ad rõnes. Ad pꝛĩam dicitur negã⸗
do ↄnñam.naʒ a pꝛopõne de copulato
extremo ad copulatiuã non valʒ ↄña
gratia foꝛme ſicut pꝛius dicebatur ĩ
iſto . ſophiſmate:duo ⁊ tria ſunt qn⸗
q;.,.¶ Sed diceres:eſt ne hec copula⸗
tiua vera:oĩs hõ eſt ⁊ alius homo ẽ
Et videtur ꝙ ſic.nam ſoꝛtes ⁊ alius
homo ẽ:qꝛ plato/et plato eſt et alius
homo ?c: qꝛ cicero eſt ⁊ ſic de alis:qꝗ

pꝛopoſitũ.¶ Ad hoc rñdeo et dico ꝙ

copulatia ẽ falſa:ſicut patuitvbi fal⸗

ſitas ↄñtis ꝓbatur circa argumẽtuʒ
factũ in oppoſitũ. ors el
⁊ alius homo ẽ:q̊ ⁊c.negãda eſt ↄña

Sʒ qñ dẽ lors eſt

ex eo ꝙ arguit᷑ a pluribꝰdetermĩate

ſupponẽtibus ad vnã illan:⁊ ſic com
mittit᷑ faliacia figure dictionis.et ec
ce ſicut hic:sliqs homo ẽ iſte homo.

enai
vt

wwrrtic R .
ſanlnin

cſmntrnn ubus e l⸗

mnois e diguin n⸗
Alur uid ongerd zun⸗
Götnnmnenooltadeque
nadid dunſenhin.
Sie .
nonet ep. nhohin ſo
ſiſum ſunpoſſibiie non
um ccl Min ſel im
go deun eſe mm elkvenin
ſiſmſt el invſ ble on
Poe fuſum ſ ctinwwſhile
funſede le: omne
lchunnſttlenni enn
rdirllin goſ
Konever⸗ .
eidailrhr
grag, . 25
in i in do

aulato ſahi
vlannguneini
lrineg Ni im deim nn
. ur negi,
ham.aza ghöne de ohrian
emd d cotluini non aget
malameſtan puus dechinn
dſopamnt dud 1 drin ſun
Seret: neheroyt
un deradis ho en 1 dliuo orr!
Et detur g ſc un ſonegt in
hono i:geaato et ond teriin
wnoi:graetm ett erin
Nn. (Ahoe ſceo en
muarlle tiſa ſtut tlieil
lis zm huuncnamn
Aüne ſtü, Gʒ Iñ N /
na iierneind⸗
„ gul 4 glurib'detifiſh
Netidns d vi luunnſeen
mitinnfnenmnane
ia kalßſemeinf

et ſic de aliis:& aliqs hõ eſt oĩs hõ.
Unde in ſubiectis ſingularuiʒ ſunt
plures ſupponentes deterĩate in cõ
ſequẽte vero eſt vnus ſcilʒ ſubiectũ
ↄñtis.ſic etiã eſt hic cũ dr/ſoꝛtes eſt
⁊ aliꝰ hõ ẽ /et plato eſt ⁊ alius hõ eſt
Ooĩs hõ eſt ⁊ alius hõ eſt.qꝛ ĩ ꝑtibꝰ
añtis ſunt plures ſupponẽtes deter
mĩate huius terĩ homo.qꝛ eiuſdem
terĩ hõ ex quo in anñte dictus terinꝰ
pluries ſumitur: in ↄſequẽte vo ſolũ
vna ſuppoſitione deterĩata ſolũ acci
pitur ſemel.et hoc eſt qð ueuerũſit
antiqui dicẽtes ꝙ qñ ar̃ a pluribus
deterĩatis reſpectu partiũ multitu⸗
dinis ad vnũ deterĩatũ reſpectu to⸗
tius multirudinis ↄmittit᷑ rallacia fi
gure dictiõis. Aliter põt dici negã
do ↄnam.et qn dr̃ iſte hõ eſt ⁊ alius
homo ẽ: ⁊ iſte hõ eſt ⁊ aliꝰ hõ ẽ/x ſic
de ſingulis g oĩs hõ eſt ⁊ alius hõ ẽ.
eſt ꝓpter iſtã rõeʒ:qꝛ añs ẽ ꝓpoſitio
ypothetica q̃ non ẽ ſingularis:eo ꝙ
ppothetica nullius dr̃ eẽ quãtitatis.
¶ Nunc in iſta parte vidẽda ſunt ſo⸗
phiſmata in quibus hoc ſincathego
reuma oĩs vel aliquid ſibi edualens
additur terio complexo ↄiunctione
cõditionali interpoſita:de quoꝝ nu⸗
mero pᷣponeĩ itud ſophiſma.
Sophiſma. xix.
Eſt iſtud. Om̃e flm̃ ſi eſt impoſſibile
non eſt veꝝ. Impꝛobat᷑ ſophiſma.oẽ
falſum ſi ẽ unpoſſibile non ẽ veꝝy:ſʒ
deum eẽ eſt falſuʒ ſi eſt impoſſibile:
ergo deum eſſe non eſt verum.qð tñ
eſt falſum. Pꝛobatur ſophiſma.hoc
falſum ſi eſt impoſſibile non eſi veꝝ
x hoc falſum ſi eſt impoſſibile nõ eſt
verum:et ſic de alus:q̊ omne falſum
ſi eſt impoſſibile non ẽ verum. Se
cũdo ſic.Oĩe falſum eſt qð ſi ẽ im⸗
poſſibile non ẽ ven:ergo oẽ falſum ſi
impoſſibile nõ ẽ veꝝ.ↄña tʒ qꝛ ideʒ
ſigniñcat añs⁊ ↄñs.añs notũ eſt de

ſe. ¶ Tertio arguit᷑. Cõtradictoꝛiuʒ
ſophiſmatis ẽ falſum: ̊ ſophiſma ẽ
veꝝ.ↄſia tenet et añs pꝛobatur.nam
ſiue ↄtradictoꝛiũ eius aſſiguet᷑ illud
aliquod falſum ſi eſt ĩpoſſibile non ẽ
veꝝ.ſiue aliqð falſum non eſt qð ſi
eſt impoſſibile non ẽ veꝝ.modo ptʒ
ꝓꝙ vtrunq; ẽ falſum.iſſ Juxta hoc ſo⸗
phiſma ponenda ſunt pꝛimo aliqua
valentia ad ſequẽtia.deinde reſpon⸗
dendum eſt ad ſophiſma.
Quantum ad pꝛĩm eſt ſciendum ꝙ
uta ↄiũctio ſi aliquãdo ↄiungu ĩter
pꝛopoſitiones.aliqñ vᷣo inter termi⸗
nos.Exemplum pꝛimivt aĩal currit
ſi homo currit.Excmplũ ſecundi:vt
ſoꝛtes currit ſi nõ quieſcit.¶ Scðo
notandum eſt ꝙ quãdo ↄiungit ĩter
pꝛopoſitiones cauſat pꝛopoſitionem
ypotheticã conditionalem cuiusvna
cathegoꝛica dr añs ſcʒ illa cui imme
diate tlla ↄiunctio ſi pꝛeponita alia
dicitur ↄñs ſicut hic/aĩmal currit ſi
homo currit.i hõ currit dẽ añs/⁊ li
aĩal currit ↄnñs. Sed qñ ↄiũgit ĩter
terĩos tunc nõ dicit᷑ pꝛopõ ypotheti
ca.ĩmo cauſat pꝛopõem cathegoꝛicã
de conditionato extremo. ¶ Tertio
notandum cſt quid requ iritur ad ve
ritatẽ ↄditiõalis.de hoc uliqui dicũt
ꝙ ad veritatẽ ↄditiõalis requiritur
ꝙ añs non ſit veꝝ miſi ↄñs ſit veruʒ
et hoc non valet. nã hec ↄditionalis
eſt vera:ſi homo currit homo ⁊ẽ aĩal
et tñ añs poteſt eſſe veruʒ ↄñte non
exſite in rerum natura. Unde ſi foꝛ⸗
maret᷑ añs abſq; hoc ꝙ foꝛmaretur
aↄns:⁊ eẽt ita ſicut ſigĩficat añcedẽa
tunc añs eſſet verum: ↄñte nõ exiſlẽ
te vero. ¶ Alii dicunt ſic ꝙ ad verita
tem ↄditiõalis reqrit᷑ ꝙ añs non ſit
veruʒ ſi ↄñs non poſſit eẽ verum ſi
foꝛmatur. Sed adhuc nõ vaſeret.nã
iſta eſt conditionalis vera ſi omnis
ꝓpoſitio ẽ affir̃atiua:.inulla ꝓpoſitio
eſt negatiua:et tñ añs poteſt eẽ veʒ

unon obſtante ꝙ& ↄſequens non poſſit
eẽ verum qñ foꝛmaretur.ꝙ añcedẽs
ſſit eẽ verum clarũ eſt. Naʒ poſito
ꝙ non eẽnt in mundo niſi pꝛopõnes
affirmatiue:tunc ſi hec foꝛmaretur:
oĩs pꝛopoſitio eſt affirmatĩa ipᷣa eẽt
vera. Sed ꝙ impoſſibile ſit ißam eẽ
veram nulla pꝛopoſitio eſt negatiua
patet:qꝛ ſi poſſibile ẽ iſtam eẽ veram
vel eſſet vera qñ eſt vel qñ non c.nõ
poteſt dici ſcðʒ:qꝛ ad hoc ꝙ ꝓpoſitio
ſit va:ad minus reqritur ipam eſſe
Non poteſt dici pꝛĩim qꝛ quãdocunq;
iſt a pꝛopoſitio ẽ:nulla pꝛopoſitio eſt
negatiua:tũc pꝛopoſitio negatiua Eᷓ
ex quo ipſa ẽ negatiua/ſicut pʒ intu
enti.ſed qñcunq; aliqua pꝛopoſitio ẽ
negatiua:tunc aliter eſt ꝙᷓ ſignificat
hec pꝛopoſitio nulla pꝛopoſitio ẽ ne⸗
gatiua:et per ↄñs dicta pꝛopoſitio ẽ
negãda ⁊ falſa.S qñcunq; hec pꝛopo
ſitio ẽ nulla pꝛopoſitio eſt negatiua
ipſa eſt falſa.et hoc eſt ſicut dixerũt
antiqui logici.et bene:qꝛ dicte ꝓpo
ſitionis actꝰ exercitꝰrepugnat actui
ſignato:id ẽ eſſe ⁊ exitere dicte ꝓpo
ſitionis repugnat ſic eẽ ſicut ꝑ ipᷣam
ſignificatur. Ex hoc ſeqtur ꝙ ĩpoſſi
bile ẽ hãc eẽ veramanulla pꝛopoſitio
eſt negatiua.¶ Sed diceret alids: ſi
impoſſibile eẽt iſtam eſſe verã: tunc
ita eſſet ꝙ iſta eẽt impoſſibilis.ſʒ cũ
iſta ſit ↄſequens ad iſtã:oĩs ꝓpoſitio
eſt affirmatiua q̃ eſt poſſibilis: ſequi
tur ꝙ ex poſſibili ſeq̃ret᷑ impoſſibile
qð eſt falſum.Rñdeo negando iſtam
ↄñ̃am talem pꝛopõeʒ impoſſibile eſt
eſſe veram:ergo ipſa eſt impoſſibilis
Unde dico ꝙ muilte ꝓpoſitiões ſunt
poſſibiles: quas tñ impoſſibile ẽ eas
eſſe veras.ſicut patet de iſta ꝓpõne
ſcripta in papiro:iſta papirus nõ eſt
demonſtrando per ly iſta papiruʒ in
qua ſcripta eſt: illa ẽ poſſibilis:⁊ tñ
unpoſſi ibile ẽ ipſam eſſeveram. eo ꝙ
ꝓdiu iſta durat papirꝰ ẽ in qua ſcri

pta eſt:quã papirũi iſta ſignificat nõ
eſſe:ergo qdiu iſta eſt ipſa eſt falſaꝭʒ
qñ autem deſcripta non eſt ipſa nec
eſt vera nec falſa.ꝙ autẽ dicta ꝓpo
ſitio ſit poſſibilis patet:qꝛ vel ẽ poſ
ſibilis vel non poſſibilis.ſi ẽ poſſibi
lis habetur pꝛopoſitum.ſi nõ poſſibi
lis tunc eius ↄtradictoꝛia ẽ neceſſa
ria:ſcʒ iſta:iſta papirus ẽ᷑. modo hoc
eſt falſum.patet ergo aliquã ꝓpõem

eẽ poſſibilem quã impoſſibile ẽ eſſe

veram.Ex hoc ſequit᷑ ꝙ pꝛopter hoc
ꝓpoſitio nõ vi impoſſibilis:qꝛ qñcũ
q; ipſa foꝛmatur ipſa ẽ falſa.ã tũc
iſta eẽt impoſſibilis:nulla pꝛopoſitio

ẽ negatiua.et ſimiliter iſta papirus

non ⁊ẽ.ſed hoc ẽ falſum: qꝛ ↄᷣdictoꝛie
eaꝝ eſſent neceſſarie. Sed ↄña ꝓba
tur.nã qñcunq; ille pꝛopõnes foꝛinã
tur ille ſunt falſe. Juxta hoc etiã in

fero ꝙ ꝓpoſitio non dicit᷑ neceſſaria

eo ꝙ qñcunq; foꝛmatur ipſa ẽ vera.
Nã tunc iſta eſſet neceſſaria:aliqua
pꝛopoſitio ẽ affirmatiua.ſed hoc eſt
falſum:qꝛ tunc eius ↄtradictoꝛia eẽt
ĩpoſſibilis.ↄña tenet qꝛ qñcunq; iſta
ꝓpoſitio foꝛmat᷑ aliqua pꝛopõ ẽ affir

matiua tunc aliqua pꝛopoſitio affir

matiua ẽ:SO̊ qñcunq; dicta pꝛopoſitio
foꝛmatur ipᷣa ẽ vera.Eſt & dicenduʒ
ꝙ ꝓpoſitio dr̃ poſſibilis ex eo quia
qualitercunq; ꝑ ipᷣam ẽ ſignificabile
ſine noua eius impõne ſic eẽ ẽ poſſi
bile. et qualitercũq; per eius ↄtradi

ctoꝛiã ẽ ſignificabile:ſic eẽ non ẽ im⸗

poſſibile. Sed pꝛopoſitio dr impoſſi
bilis eo ꝙ qualitercũq; per iꝑſam ẽ
ſignificabile ſic eſſe eſt impoſſibile.
vel qualitercũq; per eiꝰ ↄtradictoꝛiã
eſt ſignificabile:ſic neceſſe ẽ eẽ᷑. S
pꝛopoſitio dicit᷑ neceſſaria eo ꝙ qua
litercunq; ꝑ eam eſt ſignificabile:ſic
eſſe ẽ neceſſariuʒ.vel qualitercũq; ꝑ
eius ↄtradictoꝛiã eſt ſigĩficabile:ſic

eſſe ẽ impoſſibłe.Dicendũ eſr aliter

ꝙ ad veritatẽ ↄditionalis requirit᷑ ꝙ

ſeſtioſihlend eh
F Kaen ſophiimate
ſm dihtkventi tch ſir
an iomnccir N o
,Kattetp am dr
cbieß gd ſſ ipoſſti
ci. Etfnhoe reſtoceo
mnipabante contradcton
Ggncrrſ Ceflunſ
ſlole Krarumct
diloxſuso Dus dar
noreiyerar ſudecume
debet ſc ergul oe falſumn
my trun cſeſicl ipoß
nd.tunc minorcli k⸗

Sophilma r.
Pye nilſi ttni

Utio⸗
.. ſegvi
ℳbde
oſſm

bile et

ſibilis rN

s ſunt

poͤne
ch!

„S An
ceè apin

wi
”l
NNsein ne gſng
Xluſemal igugntff
Eut in rpeſtin
mis engenpogſſt
õ
lradi tlegentt
ammmngtiniſniii
ſae udis haͤt ſitiiy
Ara imiſn em /n

. RaictiNaii

i zannfin
riir ſ
nel ddiihhitl
NN

, cücineſt Netnn⸗
–

8 .
maneni in

„Geiſgri
in geinuit liit

tü e
o
ſai

ſeit

tos

0

*

2„*

ita eſt ſleut ſignificabile eſt per añs.

neceſſe eſt ſic cẽ ſicut ſignificat᷑ xer

ↄñs intelligẽdo ſine noua ipoſitione

terminoꝝ. Ex hoc ſeqtur ilud quod

cõiter ſolet dici ſcʒ ꝙoĩs ↄditionalis
verà ẽ neceſſaria. Iſta ſunt dicta in
gnñali quantũ ad iſtam ↄiunctionẽ ſi
Reſpõdetur ad ſophiſma. Unde ex
his qᷓ dicta ſunt pʒ ꝙ ſophiſma ſñ̃ eſt
opõ conditionalis ſed cathegoꝛica
de copulato extremo. Sed dubiũ eſt
de it ſo ſubiecto/et per ↄñs an ſoluʒ
ly falſum diſtribuat᷑: vel hoc aggega
tum flm̃ ſi eſt ĩpoſſibue. Ad quod re
ſrõdeo ſi loquatur de ſubiecto locu⸗
tionis tunc hoc aggregatũ falſuʒ ſi
eſt ĩpoſſibile eſt ſubiectũ. Si autem
loquat᷑ de ſubiecto pꝛoꝑõnis tunc ſo
lum ly falſum eſt ſubiectũ et reſiduũ
ſe tenet a parte pᷣdicati.ita ꝙ ſᷣʒ hoc
ſophiſma ſic reſolui᷑.falſuʒ eſt aliqd
gð ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt verũ.et ſᷣm
hoc dico ꝙ in ſophiſmate ſolũ ly fal
ſum diſtribueret᷑ ⁊ eſt ſophiſma veꝝ
Nam ſignificat ꝙ de quocũq; eſt ve
riſicabile ly falſum de eodẽ eſt verifi
cabile ly aliqð ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt
verũ. Et f̃ m hoc reſpõdeo d ra⸗
tionẽ pꝛobantẽ contradictoꝛũ. cum
arguitur ſic.Qſne falſum ſi eſt ĩpoſ
ſibue nõ eſt verũ:deum eẽ ⁊c̃.negat᷑
diſcurſus:eo ꝙ plus pᷣdicatur in mi
noꝛe ꝙᷓ; erat ſubiectũ in maioꝛe. ⁊ iõ
debet ſic argui.oẽ falſum ſi eſt ĩpoſ⸗
ſibile nõ eſt verũ: deum eẽ eſt falſuʒ
ergo deum eſſe ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſt
verũ. ⁊ tunc minoꝛ eſt falſa.

Sophilma xx.
Omne aiĩal ſi eſt ſoꝛtes differt a pls
tone. Pꝛimo ĩpꝛobatur.omne aĩal ſi
eſt ſoꝛtes differt a platone: chimera
eſt aĩal ſi ẽ ſoꝛtes.g chimera differt

a platone. cõcluſio eſt aff irmatiua et

cum ſubiectũ pꝛo nullo ſupponat ſe⸗
Atur ꝙ ẽ falſa. Ex alio pʒ ꝙ ↄcluſio

ſit falſa:quia ſi ch imera differt a pls
tone tunc dꝛĩa eſt inter chimeram et
platonẽ. ſed hoc eſt falſuʒ:quia dꝛĩa
eſt inter entia et nõ inter ens æ non
ens. Secundo ſic. omne aĩal ſi eſt
ſoꝛtes differt a platone:plato eſt ani
mal ſi eſt ſoꝛtes.ergo plato differt a
ꝓlatone. ↄñs eſt falſum:qꝛ nichil dif
fert a ſeipſo. Pꝛobatur ſophiſma.
hoc aĩal ſi ẽ ſoꝛtes differt a platone
et illud ſi eſt ſoꝛtes differt a platone
⁊ ſic de aliis.S omne aĩal ſi ẽ ſoꝛtes
differt a platone.ſ Reſpõdetur ad ſo
phiſma ꝙ ipſum eſt verũ. Et ꝓ ſolu⸗
tione rõnũ dico ſicut in ſophiſmate
pꝛecedẽti ꝙ ſubiectũ poteſt eſſe hoc
aggregatũ aĩal ſi eſt ſoꝛtes loquẽdo
de ſubiecto locutionis: tñ loquendo
de ſubiecto pꝛopõnis et diſtributõis
ſolũ ly aĩmal eſt ſubiectũ.et ſᷣm hoc
ſic reſoluit᷑ ſophiſma. omne aĩal eſt
aliquid qð ſi eſt ſoꝛtes differt a pla⸗
tone.ita ꝙ hoc ſophiſma ſicut ⁊ ꝑꝛe
cedens ſit de pꝛedicato cõditionato.
licet bene ſtet ꝙ põt dici de conditio
nato ſubiecto locutiõis. ¶ Ad rõnes
¶ Ad pꝛimã negatur diſcurſus eo ꝙ
pꝓlus pꝛedicat᷑ in mioꝛi ꝙᷓ;ᷓ ſubiiciebat᷑
in maioꝛi.Et ideo qui vellet bene ar
guere deberet ſic arguere. om̃e aĩal
ſi ẽ ſoꝛtes differt a platone: chimera
cſt aĩal.ergo chimera ſi ẽ ſoꝛtes dr̃t
a platone. Contra hoc qð dictũ eſt
ꝙ chimera non differt a platone ar̃ᷣe
Naʒ bene ſeqtur chimera nõ differt
a platone ergo chimera ẽ plato. Ge
cundo arguit᷑. chimera nõ eſt plato:
ergo chimera differt a platone. ↄña
videtur tenere co ꝙ differt et nõ idẽ
equipolẽt.ſ Ad iſta dicendũ eſt. Ad
pꝛimũ conceditur añs.et cum infer?
O chimera ⁊c. negatur ↄna. UVñ ad
hoc ꝙ dicta ↄña valeat redritur con
ſtãtia ſubiecti. et ideo bene ↄcederẽ
iſtam ↄñam. non differt a platone ⁊
chimera eſt et plato ẽ:ergo chimera
E ele

eſt plato. et tunc ſcõa pars aũtis ſcʒ

chimera ẽ eſt negada. ꝗ/Ad ſecundã
cũ arguit᷑ chimera nõ elt plato ergo
differt a platone. negatur ↄña: licet
bene ſequat᷑ chimera nõ eſt plato et

chimera ẽ ⁊ plato eſt. S̊ chimera drt

a platone. ſed tunc ſcda pars añtis

eẽt falſa. Ulteriꝰ qñ dicitur differt

et nõ idẽ equipolẽt:ↄceditur.et ideo
bene ↄceditur iſta ↄña.chimera ẽ nõ
idẽ platom g& differt a platone.ſʒ ne⸗/
gatur añs. non tñ pꝛopter hoc valet
iſta ↄnña chimera nõ eſt idem plateni
ergo chimera differt a platone. Et
ratio huiꝰ eſt: qꝛ itud verbũ differt
ĩcludit iſtaʒ negationẽ nõ inſinite et
non negatiue. Ad ſecundã rationẽ
pꝛincipalẽ negatur diſcurſus ꝓpter
cãm dictã in ſolutione pꝛime rõmis.
Sibr pñt pꝛobari et ĩpꝛobari ⁊ etiã
ſolui iſta ſophiſmata oĩs hõ ſi eſt aſi
nus eſt aĩ al irrõnale:omne aĩal ſi eſt
riſibile eſt hõ et ſic de multis aliis.
Nunc in hac parte vidẽda ſunt ſo
phiſmata in quibus hoc ſincathego
reuma oĩs vel ſibi equiualens addit᷑
termino ↄplexo hoc relatiuo qͥ inter
poſito.De quoꝛum numero ſit iſtud
ſophiſma ſequens.

Sophilma ·xxi.
Ommis hõ qui ẽ albus curritipoſito
ꝓꝙ ſint aliq hoĩes albi et alud nigri ⁊
ꝙ oĩs hõ qui ẽ albus currat et nullꝰ
hõ niger currat. Impꝛobat᷑ ſophiſ
ma.oĩs homo albus currit ergo oĩs
homo currit qͥ eſt albus.ↄñs eſt ſim̃
ergo et añs.ↄña pꝛobatur.nã non vi
detur eſſe dꝛĩa inter dictas pꝛopões
Falſitas ↄñtis ꝓpatur. nã ſequitur
oĩs homo currit qͥ eſt albus: omnis
homo niger eſt hõ.ergo omis homo
niger currit qui eſt albus.diſcurſus
videtur eẽ bonus et ↄcluſio eſt falſa
yt notũ eſt de ſe. S aliqua pꝛemiſſau
et nõ minoꝛ ergo maioꝛ que erat ſo⸗

phiſma. ¶ Secũdo ſic arguitur.oĩs
homo curric qͥ eſt albus ergo oĩs hõ
currit et oĩs homo eſt albus.ↄñs eſt
fſa ſum ꝑ caſuʒ & et añs.ꝓbatur ↄſia

eo ꝙ hoc relatiuũ idẽ ſtat pꝛo oĩdus

pꝛo qbus ſupponit ſuũ añs. ergo cũ
añs iit iſte terminꝰ hõ qui ſupponit
ꝓ ommni hoĩc ex q̊ diſtribuit᷑ ſedtur

ꝙ illud relatiuũ qui etiã ſupponit ꝓ
ommni hoĩe.ſ¶ Tertio ſic a.om̃is hõ
q̊ eſt albꝰ currit:oĩs homo niger eſt
hõ.ergo oĩs homo niger q eſt albus
currit.diſcur ſus videt᷑ eſſe bonꝰ:qꝛ
in pᷣmo modo pꝛĩe figure arguitur ⁊
ↄcluſio ẽ falſa. ¶ uarto ſic arguit᷑.
oĩs homo qͥ eſt albꝰ currit ergo iſte

hõ qui eſt aibus currit demonſtrãdo

hoĩem nigrũ:ↄñs eſt ſim̃ ergo ⁊ añs
Falſitas ↄñtis pʒ ⁊ ↄnñavidet᷑ tenere
eo ꝓ arguitur a terĩo ſtante confuſe

⁊ diſtributiue ad eius ſingularesvel

tenet a pꝛopõne vniuerſali ad eius
ſingulares. Quiĩito ſic arguitur.oĩs
homo qui eſt albus currit:oĩs homo

niger qui ẽ albus eſt hõ qui ẽ albus

ergo oĩs homo niger currit.ↄcluſio

eſt falſa et diſcurſus videt᷑ eſſe bonꝰ

ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ et non minoꝛ
ergo maioꝛ q̃ erat ſophiſma.pꝛobat᷑
ꝙ minoꝛ nõ ſit.falſa: qꝛ ↄtr adictoꝛia
ſua eſt falſa ergo ipſa eſtvera. Nam
dictoꝛiũ minous eſt. aliquis homo

niger qͥ eſt albus nõ eſt homo qui ẽ

albus.ſed hoc eſt falſuʒ qꝛ equiualet

iſti copulatiue aliquis hõ niger eſt

albus et ille nõ eſt homo qͥ eſt albus
⁊ iſta eſt falſa.ſ In oppoſitũ pꝛobat᷑
ſic ſophiſma.ois homo albus currit

ergo oĩs homo qui eſt albus currit

2ña tenet:qꝛ iſte terminus hõ albus
et hõ qui eſt albus ↄuertũtur.⁊ añs

patet ꝑ caſum. Scðo ſic oĩs homo

albus currit:ſed omĩs homo qui eſt

albus eſt hõ albus.ergo oĩs homo dq

eſt albus currit. Diſcurſus videtur
eſſe bonus:qꝛ eſt in pᷣmo modo pᷣme

mſtp iſlemn i
õ
leileẽ Abus/ſe Metrn

Ftam bene ſecuſ uun
Gd ra hoc aguisarg
Uirſiyimeſe oni,
Uus untteigd dis on
Nugalares madtden
Inguares conſcgndd
gi ſtehono adbus an
vanmter ſe dealis,
int lan ſicenn neg
lelke ſaſiurof⸗ ſigu
ſniunr cboins ſungule
ho ſig iiſen g ſehſt

vulchalwp amn io onn
uc alus et ni alu⸗
s no ngerrtt, xcludo
Ter aiſcurſus nget eſe hom
iquu gemiſſan et non ninoꝛ
Alorjerat ſophiſma nobai
nnſrfulan r btr diaor
fuſacrgo wwla eſtyer. am
rü mmnous ſt Aiquns honn⸗
qch udus no et hono qn
ſen hoe & falſez ꝛeguivae
opulanue Mgus ho nger
een wnoaαM
tlaiotnt
auis Abugart
i vmo lcſ Aus Currit
x gr erm ws ho bus
1 bus Aertütur ans

figure ⁊ maioꝛ eſt vera per caſum et
minoꝛ de ſe eſt nota. ¶ Ad iſtud ſo⸗
phiſma antiqui ſophiſte ↄſueuerunt

reſpõdere ꝙ ipſum eſt multiplex ſᷣm

ↄpõnem ⁊ diuiſionẽ. in ſenſu diuiſo
dixerũt ſophiſma eſſe falſum. et vt
ſic ſenſus cius eẽt ꝙ oĩs homo cur⸗
rit qui ẽ albus.et ſic ip ſum dixerũt
copulatiuã implicitã equalentẽ iſti:
oĩs homo currit et ille ẽ albus.⁊ ſic
diſtributio caderet ſolũ ſuper iſtum
terminũ homo ⁊ diſtribueret vliter

iſtũ terminũ homo pꝛo quolibet ho⸗
mine. In ſenſu autẽ compoſito ullud
totũ homo qui ẽ albus diſtribuitur
et ſic ſophiſma eſt verũ ⁊ valet iſtã.

omnis hõ albus currit: que eſt vera
per caſum. Ulterius dicũt ꝙ ſophiſ

ma in ſenſu diuiſo non habet ſingu

lares cũ ſit pꝛopõ ypothetica ⁊ młte
ſingulares pꝛime partis ſunt falſe.
Nã demonſtrãdo hoĩem nigrũ hec ẽ

falſa iſte hõ currit. In ſenſu aũt cõ⸗

poſito nõ ſequitur.oĩs homo qui eſt
albus currit᷑: ergo oĩs homo currit
et ille ẽ albus.ſed ↄmittitur fallacia
ↄñtis:qꝛ bene ſeqᷣtur econtra ⁊ ñ ſic
Sed ↄtra hoc aliquis argueret pꝛo

bando iſtã ↄſñam eſſe bonã. om̃is hõ

albus currit:ergo oĩs homo currit.
qꝛ ſingulares antecedẽtis inferunt
ſingulares conſequentis.ſequitur
enĩ iſte homo albus currit ergo iſte
hõ currit et ſic de alus.ergo vłis in
fert vlem. Rñdetur negando ↄñam:
iz bene ſedtur om̃s ſingulares ↄñtis
iferũtur ab oĩbus ſingularibꝰ añtis
ergo añs infert ↄñs.ſed ſic nõ eſt in
ꝓpoſito. Nã plures ſunt ſingulares
ↄñtis qᷓ; añtis.pꝛo pluribus enim fit
diſtributio in iſta omĩs homo currit
iᷓ in iſta oĩs homo albus currit. Et
ideo aliqua ẽ ſingularis huiꝰ om nis
homo currit. q̃ non infertur ab alia
ſingu ari illius oĩs homo albus cur

rit. vlis ergo nõ iufertvlem miſi que

libet ſingularis ↄñtis inſerat᷑ ex ſin⸗
Sularibꝰ añtis. SBlutcer poteſt rñderi
ad ſophiſma ſine tali diſtictione.Et
qꝛ ite terminꝰ homo reſtringit᷑ per
ly qui eſt albus: ideo anteqᷓ; reſpon⸗
deamus ad ſophiſma aliqua ſunt no
tanda. Et pᷣmo ꝙ reſtrictio ẽ coarta
tio alicuiꝰ termimi cõis ad ſtandũ ꝓ
alidbus ſuis ſigãtis et nõ xꝛo cĩbus
ꝓpter additionẽ reſtringentẽ ipſum
nõ obſtãte ꝙ pꝛeꝑonit᷑ ſignũvlłe affir
matiuũ.Ex quo ſedqtur ꝙ nunq ali⸗
quis terminꝰ põt reſtringè aliuʒ niſi
ſit vere pᷣdicabilis de aliquibus ſub
termĩo reſtrĩgibili contẽtis et de ali
quibus nõ. Unde qꝛ aliquis homo ẽ
albus et alius nõ ſicut ponit caſus:
ideo iſte ĩᷣminꝰ albus pᷣt reſtringere
iſtum terminũ hõ dicẽdo oĩs homo
albꝰ vel dicẽdo oĩs homo q eſt albus
ſʒ ſi oĩs hõ eſſet albꝰ tunc iſte tminꝰ
albus nõ reſtrĩgeret iſtũ teꝛmmũ hõ
ſibi additũ pꝛopt hoc ꝙ ĩ iſta oĩs hõ
albus currit iy hõ ſupꝑponeret ꝓ tot
pꝛo q̃t ſupponit in iſta oĩs hõ currit.
Sciendũ eſt etiã ꝙ aliqñ eſt ſimul
reſtrictio ⁊ ĩplicatio et aliqñ ĩplicaꝰ
ſine reſtrictiõe.Exẽpiũ pꝛimi ſicut h̊
oĩs hõ qui eſt albus currit eſt ſimul
reſtrict io et im licatio. vñ in ea iſte
terminꝰ hõ reſtringit᷑ et cũ hoc ĩpli⸗
catur qꝙ aliquis hõ ſit albus.Exẽplũ
ſecũdi.oĩs homo qui eſt aĩal currit.
ibi enĩ eſt ĩplicatio.ĩplicatur enĩ oẽʒ
oĩem eſſe aĩaljet nõ reſtringitur.qꝛ
iſte terminꝰ aĩal eſt vᷣificabilis de oĩ
contẽto ſub iſto terĩo hõ et ꝓxterea
ipedit reſtrictionẽ per regulã datam
Item ſciendũ eſt ꝙ aliqñ eſt imꝑii
catio falſa aliqñ vera.Exẽplum pᷣmi
ſicut oĩs homo qui ẽ aſinus eſt aĩal.
Exemplũ ſecundivt hic.oĩs homo qͥ
eſt riſibilis eſt aĩal. Itẽ ſciendũ eſt
ꝙ in omni ꝑꝛoꝑpõne ffirmatiuavera
in q̃ eſt ĩplicatio a ꝑte ſubiecti opʒ ꝙ

hoc vbum ẽ ſcm adiacẽs ſit veriſᷣ

Celi.

cabile de ĩplicato: et tũ hoc non opʒ
in pꝛopõne negatiua vera in qua eſt
ĩplicatio eõſimilis. Verbi gratia ad
veritatẽ iſtius oĩs homo qͥ eſt albus
currit requirit᷑ hanc eſſe verã om̃is
hõ albus eſt.ſeu iſtã omnis hõ albus
eſt ens.Exemplũ ſecũdi.ad veritatẽ
iſtius oĩs homo qͥᷣ eſt albꝰ nõ currit
nõ opoꝛtet hanc eẽ veram oĩs homo
albꝰ eſt. Uñ poſito ꝙ nullus hõ eſſet
albus adhuc hec põt eſſe vera omĩs
hõ qui eſt albus non currit.Et ratio
huiꝰ eſt. nã ad veritatẽ negatiue nõ
requirit᷑ eius ſubiectũ pꝛo aliqᷓ ſup⸗
ponere qð tñ requiritur ad veritatẽ
affirãtiue.iſ Itẽ ſciendũ eſt ꝙ hoc re
latiuũ qui aliqñ refert ⁊ nõ reſtrin⸗
git.aliqñ auteʒ ſimul refert et iuuat
ad re trigendũ.Exẽplũ pꝛimi:vt oĩa
hõ currit q eſt albus tũc ly qui expo
nitur ꝑ ly et ⁊ ille. Vñ ſequitur oĩs
hõ currit qͥ eſt albus & oĩs hõ currit
et ile ẽ albus. Exemplũ ſcði:vt oĩs
hõ qui eſt albꝰ currit.Nã iſte termi⸗
nus albus cũ ly qui reſtrĩgit iſtũ ter
minũ hõ ad ſupponendũ ſolũ pꝛo ho
minibꝰ albis et cũ hoc ly qui refert
ſuũ añs.¶ ẽ ſciẽdum ẽ ꝙ qñ alicui
terĩo reſtricto pᷣponitur ſignũ vłe di
ſtribuit aggregatũ ex reſtrĩgibui et
reſtringẽte.⁊ ſᷣm hoc in iſta pꝛopõne

oĩs hõ qui ẽ albus currit nõ ſolũ ly

hõ diſtribuit᷑ ſed hoc totũ hõ qui eſt
albꝰ. Iſta ſunt gñaliter dicta ſᷣm re
ſtrictionẽ ⁊ ãpliationẽ que valebunt
ꝓ ſequẽ tibus.ſſ Rñdet᷑ ad ſophiſma
vißſum eſt veruͤ ſicut pꝛobant due
rationes facte ante oppoſitum.iſAd
rationes. ¶ Ad pꝛimã quãdo dicitur
oĩs homo ⁊c᷑. negatur ↄnia. Vñ iſie
pꝛopõnes multũ dꝛñt ex quo in pᷣma
ly qui refert ⁊ cũ hoc iuuat ad reſtri
ctionẽ iſtius termĩ hõ/ et in ſcða ly
qui refert ⁊ non reſtringit nec in ea
iſte minꝰ hõ reſtringit᷑ ſicut reſtrin
gSitur in iſta.oĩs hõ qui ẽ albꝰ curru

Ad ſcðᷣam negatur ↄña. et pꝛo rñ⸗
ione eius dico ꝙ cq;uis in iſta. omnis
hõ qui eſt albꝰ currit ly qui reterat
illum terminũ hõ non tñ quo ad oĩa
ſuppoſita ſua ſʒ ſolũ ad hoĩes albos
ex quo iſte terminꝰ hõ non ſtat niſi
ꝓ hoĩbus albis pꝛopter reſtrictionẽ
iſtius termĩ albus Ad tertiã negaĩ
diſcurſus eo ꝙ ar̃ in pꝛima figura:⁊
tñ non totale ſubiectũ qð eſt duſtri⸗
butũ in maioꝛe pꝛedicat᷑ in minoꝛe.
qꝛ pᷣdicatur ſolũ ly homo et deberet
pꝛedicari hoc totũ homo qͥ eſt albus
Unde diſcurſus iſte eẽt bonus.oĩs
homo qͥ eſt albus currit:hõ niger ẽ
hõ qui eſt albus.ergo homo niger
currit. ⁊ tunc minoꝛ eẽt falſa.ꝗ Ad
quartã negatur ↄña.et cum ꝓbatur
dico ꝙ q;uis iſte terminꝰ homo ſtet
confuſe et diſtributĩe tñ non eſt pꝛo
oibus hoĩbus ſed ſoluʒ pꝛo hoĩbus
albis pꝛo quibꝰ reſtrĩgitur ſtare nec
ſemper opoꝛtet valere ↄnam qua ar
guitur ab vniuerſali ad ſingularem
niſi argueret᷑ abvłi ad ſuã ſingularẽ
ſed ſic nõ eſt hic cũ arguitur.oĩs hõ
albus currit &̊ iſte homo albus cur⸗
rit demõſtrando hoĩem nigrũ. Nam
ad hoc ꝙ illa pꝛopõ ſingularis eſſet
ſingłaris ſophiſmatis opoꝛteret ſub
iectũ ſophiſmatis eẽ verificabile de
ſu biecto illius ſingularis ſed hoc eſt
falſum. Nã ſi demõſtraret᷑ hõ niger
iſta eẽt falſa.iſte homo qui en albus
currit pꝛopter falſam implicationẽ.
¶ Ad quintã negat᷑ minoꝛ.et quãdo
dicitur ↄdictoꝛiũ minoꝛis ẽ aliquis
hõ niger qui eſt albus nõ eſt: hõ qui
eſt albus ↄceditur.et vlteriꝰ dico ꝙ;

eſt vera.et vlterius negat᷑ ↄñna ergo

alids hõ niger eſt albus ⁊ ille nõ eſt
hõ qui eſt albꝰ ꝓpter hoc ꝙ iſta aliqſ
homo niger qui eſt albus nõ eſt hõ
qui eſt albus ẽ neg itiua ad quã non
ſequitur talis affirmatiua ſicut pa⸗
tere poteſt ex pꝛedictis.

ſna (Monirma.
— us
ſoret goeens mouekct
entis albet pors moue
fig e m copularm
eans Oialato g ete
dragodicterhe
luc eien r Urd pe⸗
ſuücs ſcens.(t
(hiuoqlibet pers mon
celi s cwo quet
etureergo ci noyen
ſilſai Nceſi mopere
nutu locl ſeh ve n⸗
ſicli lo / Pobatn
ſichden aqne
mmemn unn hſim n
eens luoqlbet g

ſdiidcſngin
N— enchieg nltüͦ,
e belihet
ititntanlan

e driherie rg
hoibus n doenn
Noqud) reſtigtur turene
e cporrtt ere inu r
ab mmuenſi ligulren
ueret ahnl an ſui ſiguln
nelt hie ci ngutur i ho
unrit s iſe hono abus cur⸗
Drando hoiem mzri Nam
Pila peopo ſingularis eſſe
s ſophiſmanns oponerer ſub
whſmants e verihcahlede
to ulus ſinzuiaris ſed hoech
. N demoſraret hoͤ nnger
1 filſa ite hono guiekalbis
proyrer fulſan inpllciten⸗
umt gi: mr et uc
Aectonũ̃ minons e dliquis
r qun t abus noeſt h gut
Nedttur. et Alter⸗ dico q
r lerus negal nd ergo
niger halbus ile per
tinn nic hoe iſtall
u en abus nocth
d quu n

bus neg tiun⸗
talts afirmatun ſlcut pu

Sophilſma xxii.
Mẽ ens cuiꝰ quelʒ pars moue?᷑:mo⸗
uetur.poſito ꝙ aliqðð ens moueatur
Em quãlibet partẽ eius et aliqð ſim
plicit᷑ quieſcat. Impꝛobat᷑ ſophiſma
Omne ens cuius q̃libet paꝛs mouet᷑
mouetur:S oẽ ens mouet᷑ cuiꝰ quelʒ
pars mouet᷑.ↄñs eſt ftin ergo ⁊ añs.
ↄña pꝛobatur:qꝛ nõ videtur differre
añis ⁊ ↄñs.falſitas ↄñtis ꝑpʒ aꝛguẽdo
ſic. oẽ ens mouetur cuiꝰ quelʒ pars
mouet᷑: ſed oẽ quieſcẽs eſt ens.&̊ oẽ
quieſcẽs mouet᷑ cuiꝰ quelibet pars
mouet᷑.diſcurſus ẽ bonus:qꝛ in pꝛio
modo pᷣme figure.⁊ ↄcluſio ẽ ſalſa:g
aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ minoꝛ & maioꝛq̃
crat ſophiſma.Et ↄfirmatur.oẽ ens
mouetur cuiꝰ quelibet pars mouet᷑:
nullũ quieſcẽs mouetur cuiꝰ q̃libet
pars mouet᷑.ergo nullũ quieſcẽs eſt
ens. diſcurſus ẽ bonus: qꝛ in came⸗
ſtres.et ↄcluſioẽ falſa &̊ aliqua pᷣmiſ
ſarũ et nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ᷓ erat
ſophiſma. Confirmatur ſecundo⸗
Si oẽ ens mouet᷑ cuius q̃libet pars
mouet᷑:& oẽ ens mouet᷑ et cuiuſlibet
entis q̃libet pars mouetur.ↄñs eſt
flin:qꝛ eſt vna copulatiua cuiꝰ quelʒ
pars eſt falſa eo ꝙ iſte terminꝰ ens
ſupponit pꝛo oĩ ente ⁊ hoc relatiuuʒ
cuiꝰ refert oẽ illud ꝓ quo ſupꝑponit
ſuũ añs ſcʒ ens. Tertio ſic.oẽ̃ ens
cuiusq̃libet pars mouetur/mouet᷑:
celũ eſi ens cuius quelibet ars mo
uetur.ergo celũ mouctur.ↄcluſio eſt
falſa:qꝛ ſi celũ moueretur hoc eſſet
motu locali.ſed hoc nõ:qꝛ ſemper ẽ
in eodẽ loco. Pꝛobatur ſophiſma.
Nãõ eſt aliqð ens cuiꝰ quelibet pars
moueatur quin ipſum mouet᷑: ergo
oẽ ens cuius q̃libet pans mouet᷑ mo
uetur. ¶ Id iſtud ſophiſma rñdetur
ꝙ iſte due pꝛopões multũ diff erunt
oẽ ens cuiꝰ quelibet pars mouetur
mouet᷑:et oẽ ens mouet᷑ cuius quelʒ

pars mouet᷑.ſubm enĩ pꝛime eſt hoe
totũ ens cuiꝰ q̃libet ꝑs mouet᷑. Sed
ſubiectũ ſcðᷣe eſt ſolũ ly ens ſicut ẽt
dicebat᷑ in ſophiſmatibꝰ pᷣcedẽtibus
illas ꝓpõnes multũ differre oĩs hõᷣ
q̃ eſt albꝰ currit et oĩs hõ currit qͥ ẽ
albus. Nam ſubm pᷣme eſt hoc totũ
hõ qui ẽ albus.ſubm aũt ſcðe eſt ſo
lum ly albꝰ.tunc dico pᷣmo ꝙ ſophiſ
ma eſtverũ.pʒ per rõnem factã. Pꝛo
ſophiſmatis ꝓbatione pʒ ſcdðᷣo. nam
eius ↄdictoꝛiũ eſt falſum.et ꝓhoc pʒ
reſpõſio ad ſophiſma. Dico ſecundo
ꝙ hec ẽ falſa oẽ ens mouet᷑ cuius q̃
libet pars mouet᷑ ſicut ꝓbatur in de
ductione pꝛime rõnis. Nec ſequitur
omne ens cuiꝰ quelibet pars mouet᷑
mouetur:ergo oẽ ens mouetur cuiꝰ
qꝗ̃libet pars mouetur.et ꝑ hoc ſoluit᷑
xꝛima ratioſ Ad ſecundã qñ dicitur
celũ eſt ens ⁊ tñ celũ non mouetur.
dico ꝙ ĩmo. ⁊ qñ dicit᷑ hoc eẽt motu
locali ↄceditur.Et cũ dicitur ↄtinue
manet in eodẽ loco.dico ꝙ ad hoc ꝙ
aliqd dicatur moueri localit᷑ circula
riter non requiritur ꝙ ipſum mutet
locũ ſed ſufficit ꝙ ꝛius pars mutet
locum. Sed diceres ĩmo partes celi
manẽt in eodẽ loco ſicut ipſum celũ
pꝓʒ hoc.nã capiatur medietas motus
celi q̃ eſt ab eqnoctiali vᷣſus polũ ar
ticũ tunc clarũ eſt ꝙ illa manet cõti
nue in eodẽ loco ſicut ipſũmet celuʒ
HPoc idẽ ꝑʒ de alia medietate cel ac
cepta ab eqnoctiali vſus aliuʒ polũ:
ſcʒ antarticũ.¶ Ad iſtud rñdetur ꝙ;
nõ eſt dubiũ quin oẽs partes celi ac
cepta ſᷣm eandẽ rõneʒ manẽt ↄtinue
in eodẽ loco ſicut ipᷣm celũ.Cuʒ hoc
tñ ſtar ꝙ diuidẽdo celũ alit᷑ pᷣm ꝓꝑtes
illo mõ quelʒ pars celi mutat locũ.
Nã capiẽdo medietatẽ motus ceniꝓ
aliquo qð interponit᷑ inter duos po
los.ſ.ĩter duos arcꝰ duoꝝ colluroꝛũ
clarũ eſt ꝙ illa mutãt locum et conſi
mili modo alie medietates celhi con⸗
C aMii.

ſimili modo ſumpte. ſed iſtud tamè
nõ eſt pᷣſentis ſpcculationis.
Sophilma .xxiii.
Om̃is pꝛopõ copulatiua cuiꝰ q̃libet
pars ẽ vera:eſt vera.iſtud ſophiſma
ſimile eſt oĩno pꝛecedẽti ſophiſmati.
Impꝛobat᷑ ſophiſma. oĩs pꝛopõ co
latiua cuiꝰ quelibet pars ẽ vera ẽ
vᷣa: ergo oĩs pꝛopõ copulatiua ẽ xᷣa
cuius quelibet pars ẽ vera. ↄñ̃s eſt

falſum &̊ et añs.ↄña pꝛobat᷑.nã añs
et ↄñs non vidẽtur differre.falſitas⸗

ↄſñitis pꝛobat᷑.oĩs pꝛopõ copulatiua ẽ
vera cuiꝰ quelibet pars eſt vera:ſed
deus ẽ ⁊ hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ copu⸗
latiua. ergo deus ẽ et hõ eſt aſinus
eſt copulatiua cuius vtraq; pars eſt

vera.ↄcluſio ẽ falſa g̊ aliqua pꝛemiſ

ſarã ⁊ nõ minoꝛ ò̊ maioꝛ. Cõfirmat᷑
oĩs pꝛopõ copulat iua ẽvera cuiꝰque
libet pars eſt va:ſed deus ẽ ⁊ homo
ẽ aſinus nõ eſt pꝛopõ copulatiua xa
cuiꝰ quelibet pars ẽ vera. ergo deꝰ
eſt et hõ eſt aſinus nõ eſt pꝛopõ copu
latiua quod tamẽ eſt falſum. In
oppoſitũ a᷑ per inductionẽ in oĩous
pꝛopõnioꝰ copulatiuis quarũ quelʒ
pars ẽ vi. Dico ad ſophiſma ꝙ ipᷣm
eſt verũ.ſed nego hanc ↄñam oĩs ꝓ
poſitio copulatia cuiꝰ quelʒ pars eſt
vera ⁊c.g̊ oĩs copulatiua ẽ vera vc̃.
ĩmo iſta multũ diſfert a ſophiſmate
VUũã ſophiſma ilgãt ꝙ de quocũq; ẽ
veriſicabile hoc aggꝛegatũ pꝛopõ co
pulatius cuius quelʒ pars ẽ vera:de
eodẽ eſt veriſicale ly verũ.et hoc eſt
verã.ſed iſt a pꝛopõ oĩs copulatiua ẽ
vera cuiꝰ quelʒ pars ẽ vera ſigãt q;
de quocũq; eſt veriſicabile ly pꝛopõ
copulãtiua ꝙ de eodẽ eſt ocrificabile
ly pꝛopõ conulatiua cuius vtraq; ꝑs
eſt vera ſed hoc è falſum.
Sophilma xxiuii.
Om nis chimeri q̃ currit mouetur.
¶ Pꝛovatur ſophiſm2. ↄtr ꝛmdictoꝛiũ

ſophiſmatis ẽ falſuʒ ergo ſophiſma
eſt verũ.tenet ↄña.añs pꝛobatur nã
ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ aliqua chi⸗
mera q̃ nõ currit mouet᷑. ſed iſta eſt
falſa:qꝛ eſt affiãtiua cuiꝰ ſubiectũ ꝓ
nullo iupponit ¶ Cõſirmat᷑.nã nullũ
qð mouet eſt chim era q̃ nõ currit:S
nulla chimera q̃ nõ currit mouetur.
ↄña tenet ꝑ ↄuer ſionẽ. añs notũ eſt
de ſe. ¶ Secũdo ſic arguit᷑.oĩs chi⸗
mera q̃ᷓ currit mouetur: vel aliqua
chimera q̃ currit nõ mouetur. ſi di⸗
catur pꝛimũ habet᷑ ꝓpoſſtũ.ſi dicat᷑
ſcðvm tunc ſeq̃tur q; aliqua chimera
currit ⁊ illa nõ mouet᷑.mõ hoc ẽ flim̃
qꝛ eſt vna copulatĩa cuiꝰ vna pars ẽ
falſa. ¶ Tertio ſic ar.oĩs ciʒunera q̃
currit eſt chimera q̃ currit.ergo oĩs
chimera q̃ curru ẽ chunera que mo
uetur.tenet ↄña eo ꝙ moueri ſequit
ad currè. Et vltra ſequit᷑ oĩs cune
ra que currit ẽ chimera q̃ mouetur.
&O oĩs chimera q̃ currit mouet᷑.pᷣmuʒ
añs pʒ co ꝙ in ipᷣo eſt pᷣdicatio de ſe
ipſo ſed talis xꝑꝛopõ eſt veriſſima.

) proha. ſophiſma ẽ vna pꝛopð
1

rãtiua cuiꝰ ſubiectũ ꝓ nullo ſup
ponit. eſt ftm. tenet ↄnña añs ꝓbat᷑
nã ĩubᷣm ſophiſmatis ẽ hoc totũ chi
mera q̃ currit. mõ hoc totũ ꝓ nullo
ſupponit eo ꝙ nichil ẽ chimera que

currat.i¶ Scðo ſic arguit᷑.nã iſte eq̃

nalẽt oĩs chimera q̃ currit mouetur
oĩs chimera currẽs mouetur.qualr
iſte oĩs homo qͥ eſt albus currit: oĩs
hõ albus currit. modo iſta eſt falſa.
oĩs chimera currẽs mouetur: eo ꝙ
nulla chimera currens mouet᷑. ergo

ſophiſma eo ꝙ equiualet illi ẽ falſuʒ
videlʒ oĩs chimera qͥ currit mouet᷑.

Tertio ſic arguit᷑.ↄuertẽs ſophiſ⸗
miatis eſt falſſa &̊ ſopiiſma ẽ falſum.

ↄnñ̃a tenet añs ꝓbatur.n â ↄuertens

ſophiſmatis ẽ aliqd qð mouet᷑ ẽ cłhN᷑
mera q̃ currit. mõ iſta ẽ talſa vt pʒ.
¶ Zunc rñdetur ad ſophiſmaꝙ ipᷣin

nni ,le l e,
hummiſtui.
ſmnſnt iͦcinenii

ſckiſnalche⸗
Ummi ſil icſine

hͦnnl idr in⸗
ihfntſeften
Ngina pma eg e
A conli inte nod
iconiicttbted der
ſdlrne. Mpm d⸗
toui ſochinargstfinn
Vetmi ſocklinatis dl
neriqamt mwcr
oſai fmunu ſatme,
pcpvlpricmis cus nol/
liun ti ſui bene egatiun a
neraq curnt no movet. ve
i cimen anrit no nor
Rnvracceln gicais
rnidtetdg mu
MMatis? diquachmern za
mopetur noſa dmen:
cisſubn on⸗
zmne ſalaim arniin
inenicayyt oͦ nan ie
luchmnamtt ilin

n. Er riſeguittie cime
lue unnte chineri norenn
schimera cornt nuer jni
cαHρα⅞ααοα⁵⁰
altilio tꝛpo et veriſſim.
eobat. ſophiſmna vnn pꝛopo

lun cuid ſublecti p nullo ſup

geſt fim. tenct ñn a pbat
n ſophimais thor doͤcht
qurrit. mo hoc teti onulo
dant e che chimeraave
1, Drdo l ngulk ſteci
t dis chinern currtt noven⸗
chmmer⸗ * dancl
ſs homoq et albvs cumn/:
kun neco Muct filſa
inera oris nolcf: eo
ctarns nouef. erge
mm eo p equiunet ie ſicn
e guit uerttg ſoch

4 ſſas ſophiſimni falſone
e zis pbatur. M
nutis ali mouel 4.

eſt falſinn. Et pꝛopter pꝛimã rõnem
ſciendũ eſt ꝙ qñ in aliqua pꝛopõc po
nũtur due copule vel duo vᷣba inclu
dẽtia duas copulas quaꝝvna ẽ pars
ſubiecti et alia ẽ copula pĩcipalis p⸗
põnis tunc ad habendũ qdictoꝛium
eius ſi talis pꝛopõ ſit affirmatĩa opʒ
negat ionẽ poni ad coꝑulã pꝛincipalẽ
vel ad verbũ in quo includit᷑ copula
pꝛicipalis talis pꝛopõnis et nõ ad co
pulã nec adver bũ q̃ quidẽ eſt pars p
peopõnis.et ſᷣm hoc ↄdictoꝛia iſtius
ſophiſmatis chimera q̃ currit moue
tur nõ eſt iſta aliq̃ chimera q̃ nõ cur
rit mouet᷑.ſed iſta aliq̃ chimera que
currit nõ monet᷑. Uñ de iſtis duabꝰ
pꝛopõibus pᷣma eſt affirãtiua et alia
negatia.⁊ in pᷣma negatio nõ fertur
ad copulã pꝛincipalẽ pꝛopõnis ſʒ ad
vnã copulã q̃ eſt ꝑs ſubᷣti.⁊ ſᷣm hoc
d rõnes. Ad pꝛimã negat᷑ ꝙ ↄdic
toꝛiũ ſophiſmatis ſit flm. Et cuʒ dr
gdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ aliqua chi⸗
mera q̃ nõ currit mouet᷑ negatur eo
iſta ẽ affirãtiua ſicut pᷣma ꝓpt᷑ h“
ꝙ copula pꝛĩcipalis eius nõ e nega
tiua tñ iſta bene ẽ negatiua aliq̃ chi
mera q̃ nõ currit nõ mouet᷑. vel iſt⸗
aliqᷓ chimera q̃ currit nõ mouetur.
Vñ in vtraq; copła pꝛĩcipalis ſemꝑ
negat᷑ Dico ergo ꝙ ↄdictoꝛiũ ſophiſ
matis ẽ aliqua chimera q̃ currit nõ
mouetur ⁊ nõ iſta.chimera q̃ nõ cur
rit mouet᷑.et pᷣma iſtaꝝ ẽ vera qꝛ eſt
vna negatĩa cuiꝰ ſubᷣm ꝓ nullo ſup
ponit.ſ¶ d ſcðᷣam ↄceditur iſta.aliq̃
chimera qꝗᷓ currit nõ mouet.et qñ dr
& aliqua chimera currit ⁊ illa nõ mo
uetur negat᷑ ↄnña et rõ huiꝰ ẽ:qꝛ añs
ẽ vna ꝓvõ negatĩa a qua nõ ſeqᷣtur
talis aff irãtiua ſicut dicebat᷑ pꝛius ĩ

vno ſophiſmateſ Ad tertiã negatur

iſta. oĩs chimera q̃ currit ẽ chimera
q̊ currit. et qñ dr pꝛedicat᷑ ideʒ de ſe
ipſo adnutto.Et qñ dr̃ vlterius talẽ
eſſe verã ↄceditur ſuppoſita ↄſtãtia

terloꝝ. ſʒ hoc deſicit in ſſia. eĩs chi
mera qᷓ currit ẽ chĩeraqᷓ currit: eo ꝙ
ſðʒ ĩ iſia ꝓ nullo ſuppoĩt Cõſili mõ
ſoluerẽtur iſta ſophiſmata. adã qui
erit nõ fuit:atichꝛiſtus qᷣ fuit ſi erit.
Ceſar q eſt albꝰ grãmaticꝰnmiſicus
nõ legit ⁊ ↄſilia.Vñ tales pꝛopõnes
ſunt vere:nec ſeq̃tur adã qui erit nõ
fuit & adã erit. nec ſedtur ãtichꝛiſtꝰ
qui fuit nõ erit ergo ant ixp̃us fuit.
Nec ſeqᷣtur Ceſar e albꝰ muſicꝰ
grãmaticꝰ nõ legit & ceſar eſt albus
muſicꝰ grãmaticꝰ.Et rõ quare tłes
ↄñne nonvalẽt eſt:qꝛ añtia ſunt nega
tiua et ↄña ſunt affirãtiua. möõ
negatiua nõ infert aff irmat iuã licet
affirmatiua poſſit inferri negatiuã.
Nunc in iſta parte vidẽda ſunt ſo
phi ſmata difficultatem habentia ex
ſuꝑpoſitione relatini.

Sophilſma xxv.
Aĩal e⁊ ſoꝛtes et aſinus ẽ illud. Pꝛo
batur ſophiſma per illã regulã.q re
latiuũ idẽtitatis dʒ ſupponere codeʒ
mõ quo ſuũ añs.x etiã pꝛo illo vel ꝓ
ilis ꝓ quo vel pꝛo quibus ſupponit
ſuũ añs ſed in ſophiſmate ly aĩal q8
eſt añs huiꝰ relatiui illud ſi upponit
determĩate ſiue indrñũter per modũ
diſiũctiõis ꝓ ſuis ſuppoſitis ergo ⁊
illud relatiuũ illud debet ſupponere
indrñter ꝓ ſuppoſitis aĩ̃alis per mo
dqũ diſiũctionis ſeu determĩate.⁊ iõ
ſicut hec eſt vera.aĩal eſt ſoꝛtes:ita
iſta videt᷑ eſſe vera aſinus ẽ illud.qꝛ
nõ videtur eẽ aliud aſinꝰ eſt illud ỹ
dicere aſinꝰeſt aĩal.⁊ ſᷣm hoc ſe ophiſ
mavidetur eẽ pꝛopõ copulatiua cuiꝰ
qᷓlibet pars eſt vera ergo ⁊c.
¶ In oppoſitũ ar̃. aĩal eſt ſoꝛtes et
aſinus ẽ illud ergo aĩal eſt ſoꝛtes et
aſinus eſt illud aĩal quod eſt ſoꝛtes.
ↄpñ̃ᷣs eſt falſum & et aſs. ↄña tʒ eo q;
illð relatiuũ illud reſtrĩgitur ad ſup
ponendũ ꝓ illo pꝛo qᷓ ala ver ſcatur
C 1 *

ich eſt pꝛo illo vel illis pꝛo vel pꝛo
qbus ſuppoſito vel ſuppoſitis antis
pꝛedicatũ verificat᷑ e ſubiecto ĩ illa
pꝛopõe in qua ponik añs. Si ergo in
ilta al al ẽ ſoꝛtes ly ſoꝛtes viſicetur
de atali pꝛo ſoꝛte ſedtur q&ꝙ illud rela
tiuſi illud referẽs hoc añs aĩal r fert
iyſum ſolũ pꝛo aĩali quod eſtł ſoꝛtes.
Se pꝛo rñſione ad ſophiſma ⁊ qui
uſdaʒ aliis ſupponẽda ſunt aliqua.
¶ Uñ pꝛimo ſunt ſupponẽda quedã
gñalia circa relatiua ⁊ ſuppõem eoꝝ
et hoc de relatiuo grãmaticali ꝓut
d. relatiuũ eſt rei antelate recoꝛda⸗
tiuũ. et nõ de relatiuo logicali ſicut
g iſte terminꝰ pater vel iſte terminꝰ
fiius.¶ Pꝛimo ergo ẽ ſi upponendũ
ꝙ relatiuoꝝ quedã ſunt ſube ⁊ q̃daʒ
accñtis.de relatiuo accñtis vt tantꝰ
quãtus talis q̃lis et ſic de aliis.Rela
tiuũ autẽ ſubſtãtie ẽ duplex ſe idẽti
tatis ⁊ diuerſitatis. Exemplũ de re⸗
latiuo diuerſitatis ſicut ẽ hoc rela⸗
tiuũ aliud. et de hoc nõ dicetur:ſed
poſtea vbi tractabũtur ſophiſmata
ex ꝑte negationis difficultatẽ hñtia.
Relatiuũ idẽtitatis ſubſtãtie elt du⸗
plex ſcʒ recipꝛocum et nõ recipꝛocũ.
Kelatiua idẽtitatis nõ recipꝛoca ſũt
vyt ille iſte ⁊ ſiłia. Relatiua aſᷣt reci⸗
pꝛoca ſunt vt ſuus ſe ⁊c̃. Et ẽ talis

dꝛĩa inter relatiua recipꝛoca et nõ re

cipꝛoca:qꝛ relatiua ñ recipꝛoca nũq̃
in eadẽ cathe goꝛica cũ ſuo añte ſi u⸗
mũtur et hoc qñ referunt pꝛincipale
ſubiectũ. Relatiua autẽ recipꝛoca bñ
ponũtur.Exemplũ ſecũdi qꝛ poſſum
bene dicere oĩs homo diligit ſe: vel
oĩs hõ diligit aſinũ ſuũ Exẽplũ vmi
ſoꝛtes currit et ille mouetur. Et no⸗
tãter dixi qñ referũt pꝛincipale ſub⸗
iectũ: qꝛ ſi relatiuũ idẽtitatis nõ re⸗
ferret pꝛincipale ſi ubiectũ ſed aliquẽ
ter minũ obliquuʒ poſitũ in ſubiecto
bene poſſet poni in eað cathe goꝛica
cũ ſuo añũte.verbi gr̃a omnis homo

habẽs aſinũ diligit illum. olĩs filius

patris mei viligit ip̃ᷣm. Unde qñ in
iſtis relatiuũ idẽtitatis refert nõ pꝛĩ
cipale ſubiectũ ſed partẽ eius nõ eſt
incõueniens ipᷣm poni in eadẽ cathe
goꝛica cũ ſuo añte. ſ¶ Secũda ſi uppõ
Relatiuũ idẽtitatis ſuppoĩt pꝛo illo
ſuppoſito vel ſuppoſitis añtis pꝛo 4
vel quibꝰ pꝛedicatũ verificat᷑ de ſub
iecto in pꝛopõe in qua ponitur ipᷣm
añs et nõ pꝛo aliis.Ex hoc ſedtur

—

relatiuũ idẽtitatis nõ ſemꝑ ſuppõit

pꝛo tot ꝓ quot ſupponit ſuũ añs: qꝛ

pꝛopõ in qua ponitur añs noniſemꝑꝝ
verificat᷑ pꝛo tot ſuppoſitis ꝓ quot
ſupponit ipᷣm añs. Sed qꝛ relatiuũ
idẽtitatis ſupponit ſoluʒ pꝛo his pꝛo
quibꝰ añs veriſicat᷑ ſicut dicit ſuppõ
igitur. ¶ Scðo ſedtur ꝙ ſemꝑ rela⸗
tiuuʒ idetitatis ſupponit eode modo
ſicut ſuũ añs quo ad om̃e genꝰ ſup
poſitionis ſʒ nõ quo ad ſpẽm. Scðʒ
patet: qꝛ dicẽdo aĩal eſt ſor̃s et plato
nõ eſt ülud.in iſta ꝓpõne aĩal eſt ſor
ly aĩal ſuppõit deterĩate.i.indrñter
ꝓ ſuis ſuppoſitis ꝑ modũ diſiũctõis
ſed qꝛ iſta pꝛopõ aĩal eſt ſoꝛtes non
veriſñcat᷑ niſi ꝓ vno ſuppoſito hui⸗
tmini aĩal ſcʒ ꝓ ſoꝛte ſeqᷣtur ex ſup⸗
põne ꝙ hoc relatiuũ illud in ſcðᷣa ca
thegoꝛica dicte copłatiue ñ ſuppoĩt
niſi ꝓ ulo vnico ſuppoſito aĩalis qð
& ſoꝛtes ⁊ per ↄñs diſcrete. Patet 5
ꝙ añs põt ſupponẽè deterĩate et ſuuz
relatiuũ diſcrete: qꝛ ñ oĩmode ⁊ eoð
modo ſupponit relatiuũ et ſuũ añs.

nec ꝓpter hoc dr relatiuũ idẽtitatis

qꝛ debeat ſupponẽè pꝛo illis oĩ bus ꝓ
qdqbus ſupponit ſuũ añs et oĩmode ⁊x
codẽ mõ quo ſuũ añs. ſed ideo dicik
relatiuũ idẽtitatis qꝛ debet ꝓ eodeʒ
vel eiſdeʒ ſupponè pꝛo quo vel qbus
ſupponit ſuũ añs et vᷣiſicatur pꝛopõ
añtis. Sed qñ dicitur relatiuũ deby
eodẽ mõ ſupponere pꝛo quo ſuũ añs
hoc ẽ vliter verũ quo ad genꝰ videlz

Aga pder cn di
poſtns Aicnins enns dann
une ttunm felriui iliunse
ponlt mo oibus hiſce:noͤ tñ
iholvte ſel relatiue ſq r
ſalſpyue et talen ſn
utui voczbãt /riqui/
Rrailllenat
ſcppone gua ſuppon
fun ſe iniſtl dmanezg

Utſe Inde ſtuopoſteng
Cn ihintu Pnlv

s ſiun unmn onid⸗
ſtitn arn,

i dott ſuppollti
Atinäin geg Agu
s ſupponit ſoluz po his e
erenſtakſlatdtc,
ſun hs gud Wone geſih
hmons hnd un uſzen g
t: ꝛ diceco ain eſt ſorfseran
lud ni goͤr i ehſi
ſuuput xrerinte MMcriter
sſuppoſttiog nodi allücrͤs
riſta popo ala eſt ſottes non
cat nill , vno ſuppoſlto huns
aill ſa . lote ſeatur ex ſih
hoctelntin ud inſcdaan
ora dige coleinei ſugpot
Uo Wud ſappoltoaiilszi
nes 1er is ſckete Pn
s pot ſucponi detelateck ſun
utiuu diſcete: joinodete

oſ⸗ igwnt elnui t ſuũ ait

lanuu latktati
nren lls vibus/

quo ad fupponem mãlem ſimplicem

vel ꝑſonalẽ: ſed hoc non eſt vtr veru
de ſpẽbus ſupꝑõnũ.Vñ bene ↄcedo
ꝙ ſi añs ſuppoĩt ſimptłr ſuũ relatiuũ
dʒ ſupponẽ ſimpłr.et ſi mãliter/ma⸗
terialiter.ct ſi ꝑſonaliter/łꝑſonaliter
Tertia ſuppõ.ſi aſis alicuiꝰ relatiuti
nullo vᷣiſicatur lʒ bene pꝛo aliquo
ſupponat tunc relatiuũ ꝓ nullo ſup⸗
ponit. vbi gra.aĩal ẽ lapis ⁊ aſinus
k illud. Dico ꝙ qꝛ pᷣdicatũ iſtius pꝛo
põnis aĩal ẽ lapis ꝓ nullo ſuppoſito
hui⸗ termini aĩal verificet᷑ hoc rela

tiuum illud ꝓ nullo ſupponit de iſto

terĩo aĩal.i Quarta ſi uppõ.relatiuũ
nõ dʒ eſſe magis ↄfuſum i ſuũ añs
Ex quo ſeqͥtur ꝙ ſi ſuũ ans ſuppoĩt
deterĩate quocũq; ſincathegoꝛeũate
ſuꝑueniẽte relatiuo nõ ↄfſundet᷑ ꝓpt
hoc relatiuũ. et ideo iſta.aĩai eſt ſor
et lapis ñ eſt illud:lʒ uta negatio nõ
pᷣcedat hoc relatiuũ illud tñ non cõ⸗

fundit ipᷣm ꝓpter hoc ꝙ ſuũ añs ſtat

determiate.modo relatiuũ nõ debet
eẽ magis ↄfuſuʒ iᷓ ſuũ añs. cuiꝰ tñ
oppoſitũ eſſet verũ ſi negatio cõfun
deret dictũ relatiuũ Siłr ſi dicatur
aliqd eſt et qdᷣlibet eſt illud.licet hoc
ſincathegoꝛeuma quodlʒ pᷣcedat hoe
relatiuũ illud tñ ipſum nõ cõfundit

ꝓpter hoc ꝙ ſuũ añs ſtat deterĩate

nõ cõfuſe.¶ Quinta ſuppõ eſt ꝙ ſi
aliqua pꝛopõverificat᷑ pꝛo oĩbus ſupꝑ
poſitis alicuius añtis diſtributiue:
tunc etiam relatiuũ illius añtis ſup
ponit pꝛo oĩbus hiſdẽ:nõ tñ opoꝛtet
abſolute ſed relatiue ſcʒ referendo
ſingula ſingulis. et talem ſuppõneʒ
relatiui vocabãt antiqui ſuppõnem
diſtributiuã ſigillatam et bene vt in
hac ſuppõne qua ſupponit hoc rela⸗
tiuum ſe in iſta pꝛopõne omnis hõ
diligit ſe. Unde iſta pꝛopoſitio veri⸗
ficatur diſtributiue pꝛo omĩbus ſupꝑ
poſitis iſtius termini homo et pꝛo
eiſdem ſuppoſitis ſupponit hoc rela

eiuum ſe: nõ tamẽ abſolute ſed ſigũ
latim.Et pꝛopter taleʒ ſuppoſitionẽ
ſigillatam diltributiuã nõ ſequitur
omnis homo diligit ſe: ergo omms
homo diligit omnem hoĩem. licet ſe
ſupponat diſtributiue: qꝛ hoc nõ eſt
abſolute ſed relatiue. ⁊ ideo bene ſe
quitur.omnis hõ diligit ſe:ergo ſoꝛ
tes diligit ſoꝛtem ⁊ piato platonẽ et
ſic de aliis. Et hoc eſt quod antiqui
dicere conſueuerunt ꝙ in terminis
abſolutis ambobus diſtributis tota
diſtributio vnius termini cadit ſug
quodlibet ſuppoſitũ alterius termi
etiã per ſe ſumptũ ſicut hic.oĩs ho⸗
mo diligit omnẽ hoĩem. vbi bene ſe
quitur.oĩs homo diligit oẽm hoĩem
ergo oĩs homo diligit ſoꝛtẽ: ⁊ omis
homo diligit platonẽ ⁊ ſic de ſingu⸗
lis: Sed in diſtributiõe antecedẽtis
et ſũi relatiui non tota diſtributio
vnius cadit ſuper quodlibet ſuppo⸗
ſitum alterius: ſed ſigillatim qlibet
pars ſupꝛa partẽ ſibi coꝛreſi põdentẽ
ſolum.⁊ ideo nõ ſequitur.oĩs homo
diligit ſe: ergo oĩs homo diligit ſoꝛ
tem. ſed bene ſequitur ergo ſoꝛtes
diligit ſoꝛtẽ ⁊ plato platonẽ et ſic de
aluis. ¶ His viſis reſpõdendũ eſt ad
ſophiſma ꝙ ipſum eſt falſum. ſicut
pꝛobat ratio adducta in contrarium
¶ Ad rationẽ dico ꝙ ſupponit flim̃s
qꝛ ſupponit ꝙ relatiuũ omnino eoðᷣ
modo ſupponat ſicut ſuũ añs.modo
hoc eſt falſum ſicut dictuʒ eſt iuxta
vnam ſuppoſitionẽ?.
Sophilſma xxvi
Animal nõ eſt lapis et aſinus ẽ illud
Pꝛobatnr:qꝛ ẽ vna copulatiua cuiꝰ
ambe partes ſunt vere. Unde pᷣma
pars põt eſſe vera pꝛo aſino: et tune
per ſecundã ſuppoſit ionẽ pꝛioꝛis ſo⸗
phiſmatis ly illð refert hoc añs ani⸗
mal pꝛo aſino.Et ſic etiã ſecunda ꝑs
ſophiſmatis ẽ vera: ſcʒ aſinꝰ ẽ illud

Et ſᷣm hoc ſenſus ſophiſmatis eſt.
aĩal nõ eſt lapis ⁊ aſinus ẽ illud aĩal
quod non ẽ laꝑis.ſ Ju opꝑpoſitũ ar̃.
ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſtveꝝ igitur
ↄña tenet.añs ꝓbitur. Nam ex quo
ſophiſma ẽ vna pꝛopõ copulatĩa ↄdi
ctoꝛia erit vna diſiũctiua de cathe⸗
goꝛicſs ↄdi=toꝛiis cathegoꝛicis ſo⸗
phiſmatis et ſic ↄtradictoꝛiũ ſophiſ
matis erit oẽ aĩal eſt lapis vel nullꝰ

aſinus ẽ illud. modo diſiũctiua erit

va pꝛo ſcða eius ꝑte.UVñ ex quo iſta
omne aĩai eſt lapis nõ verificetur ꝓ
aliquo ſuppoſito huius termini aĩal
ſedtur ꝑ tertiã ſuppõnem pꝛioris ſo
phiſmatis ꝙ hoc relatiuũ illud in ſe
cunda ꝑte diſiũctiue pꝛo nullo ſup⸗
ponit.Ex qvlterius ſequitur ſcdᷣam
partẽ diſiũctiue eſſe verã.ex quo eſt
pꝛopõ negatiua cuiꝰ ſubim pꝑꝛo nullo
ſupponit et oĩs talis ẽ vera. Ad
ſophiſma rñdeo ꝙ ipᷣm eſt verũ ſᷣm
ꝙ ꝓbat pꝛima ratio. Ad rõnem in
oppoſitũ dicitur ꝙ nõ bene capitur

eius ↄdictoꝛia: qꝛ in pꝛopõnibus ↄdi

ctoꝛiis termĩ debẽt ſupponẽ ꝓ eodeʒ
vel eiſdẽ qualr̃ non ẽ in ꝓpoſito.Nã
in ſophiſmate hoc relatiuũ illud ſup
ponit pꝛo aliqͥ: ſed in diſiũctiua quã
dicis eſſe ↄdictoꝛi am ſophiſmatis ly
illud nõ ſupponit pꝛo illo eodẽ pꝛoꝑt
hoc ꝙ in dicta diſiuncttua pꝛo nullo
ſupponit ex eo ꝙ in pᷣma ꝑte diſiun⸗
ctiue ꝓ nullo ſuppoſito añtis huius
relatiui illud verificat᷑. Et iõ dico ꝙ
in pꝛopõnibus añtium et relatiuoꝛũ
nõ tenet u cõis regula.odictoꝛium
copulatiue dʒ eſſe vna diſiũctiua cõ
poſita ex cathegoꝛicis ↄdictoꝛiis ca⸗
thegoꝛicis copłatiue. ʒ ad hñdum
gdictionẽ in talibꝰdʒ pᷣponi negatio
toti pꝛopõni in q̃ᷓ illa negatio nõ in⸗
telligatur cadere ſuꝑ totã pꝛopõnem
Et ſᷣm hoc qdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ
illud nõ aĩal non eſt lapis ⁊ aſinꝰ eſt
illud.i.nõ eſt ita ꝙ aĩal nõ eſt lapis

⁊ aſinus fllud. modo hoce eſt falfuʒ:
qꝛ vtiq; ẽ ita ꝙ aĩal non eſt lapis et
aſinus eſt iliud vt pꝛobat pꝛĩa ratio
Sophil ma xxvii.
Quoddã aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ plato nõ ẽ
ulud.¶ Pꝛobatur.nã hic ly aĩal veri
ficatur ſolũ pꝛo ſoꝛte: ly illud ſup⸗
pomt ſolũ ꝓ ſoꝛte.ↄña tenet ꝑ ſcðᷣaʒ
ſuppõnem. et añs notum eſt de ſe.
Tunc vltra ly aĩal verificatur in di
cta pꝛopõne pꝛo ſoꝛte ſolũ.et ly illud
ſupponit ſolũ pꝛo ſoꝛte.ergo ſenſus
ſophiſmatis cẽ.aĩal eſt ſoꝛtes ⁊ plato
nõ eſt illud. i.aĩal eſt ſoꝛtes et plato
nõ eſt ilud aĩal quod ẽ ſoꝛtes ⁊ hoc
eſt verum.ſ Impꝛobatur ſophiſma:
qꝛ ſequitur anĩal eſt ſoꝛtes et plato ñ
eſt illud. ergo aĩal eſt ſoꝛtes et plato
nõ eſt illud aĩal. ↄña tenet eo ꝙ rela
tiuũ debet ſupponere pꝑꝛo eiſdeʒ pꝛo
quibus ſupponit ſuũ añs.et quia ly
aĩal ſupponit deterĩate pꝛo ſuis ſup
poſitis indrñter ſub diſiũctione ſe⸗
quitur ꝙ ꝑꝛo eiſdem ſupponit ſuum
relatiuũ ſcʒ ly illð.et qꝛ hec negatio
nõ/pꝛecedit ly illudvidetur ꝙ ly illð
diſtribuitur pꝛo omibus ſuppoſitis
aĩ ilis. et per ↄñs videtur ꝙ ſenſus
ſophiſmatis ſitaĩal ẽ ſoꝛtes ⁊ plato
nõ eſt ammal.modo hoc ẽ falſum.
Reſpõdetur ꝙ ſophiſma eſtverum
ſicut pꝛobat pᷣma ratio.¶ Ad ſcdðᷣam
dico ꝙ ſupponit falſum. Pꝛimo:qꝛ
ſupponit ꝙ relatiuũ ſupponat ꝓ oĩ⸗
bus pꝛo quibus ſuũ añs et nõ tantũ
pꝛo his ꝓ quibus pꝛopõ añtis veriſi
catur.et quia iſta pꝛopõ quoddã aĩal
eſt ſoꝛtes ſolũ veriſicatur pꝛo ſoꝛte.
Ideo hoc relatiuũ illud ſolum ſupꝑp⸗
ponit pꝛo animali quod eſt ſoꝛtes.
Ex quo ſedtur ꝙ in ſophiſmate alit
ſupponit antecedẽs q;ᷓ relatiuũ:quia

añs ſupponit determiate æ ſuum re

latiuum diſcrete. Secundo ſuppo⸗
nit falſum:eo ꝙ negatio pꝛeuenicus

ſeqgitur ſophlſma et Kefiheſ.
clgui ſiſnm ch
go ſitiſini er matintt.
bum. Micraittmni itin
ſoctome onimulc ſorres el
beh Aud moch hoc e taſin t
Wctwaculus annbe part
ſunfſe. Qnod uma ſrfalla;
batur RNK. Oroſcaundaſit ſ⸗
Datet g ſenlns ſce gn
lud ziinnodchſonts.
turſopyſna, Näin ſopnin
ſial eniſcann gwoidus ſi
olto ſb oſicte q on ⸗
toceni pai venficryr
rellawe in g on e⸗

tdioe relating lus ſuppe⸗

Mergereegzi
mult h latnr g iin

bultur e onibus ſpoltin
c her o lcent g ſenſus
ſnnisſit illi ſnes d glatn
Hummmul,modo hoct füfun,
ſodetur g lophiſima eſerun
wod d m. AAſchn
ſuphonit ſalum. Pine
donit rel ariui ſugrout go⸗
ro quihus ſi iget nͦtant
bi gulub alho tis i
7 c guu ilip wocli gin
nes li wrlſcnun ao ſore.
bwe retrus ucd ſolun ſu
my animili uod eſ ſotes.
vſedeur gin ſophiſſnate ali
t anteetdis ic7relatiui:qur
rdetenniate 1 ſuum te

do ſi⸗
niſcrete. Gecunlclo ſun
nrog gu greuenicni

relatiuo diſtribuit ipſum nõ obſtãte
ꝙ ſuũ añs ſupponit determiate.mõ
boc eſt falſum. nã dicit quarta ſup⸗
poſitio ꝙ relatiuũ non debet eẽ ma
gSis cõfuſum qᷓ; ſuũ añs.et ideo nũqᷓ

gñte ſtãte determinate relatiuũ ſtat

diſtributiue. Et per hoc etiã poteſt
ſolui hoc ſopiſma.
Sophilma.xxviii
Quoddam aĩal nõ eſt ſoꝛtes et pla⸗
to nõ eſt illud. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma.
Nam bꝛunellus eſt quoddã aĩal qð
uon eſt ſoꝛtes: et plõ nõ eſt ulið zial
puta bꝛunellus qð nõ ẽ ſoꝛtes. ¶C.õ
ſirmatur. nã pꝛima cathegoꝛica põt
veriſicari pꝛo quodã ſuꝑpoſito aia⸗5
lis quod nõ eſt ſoꝛtes: et etiã qð nõ
eſt plato.et qꝛ relatiuũ nõ ſupponit
niſi ꝑpꝛo illo pꝛo quo verificat᷑ ſuũ an
tecedẽs .iuxta quartã ſuppo ſitionẽ
ſequitur ſophiſma eẽ verũ.ſ Itẽ cõ
tradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſũ er
go ſophiſma verũ.ↄña tenet.añs ꝓ
baturi Nã cõtradictoꝛiũ ſophiſma⸗
tis eſti om̃e animal ẽ ſoꝛres vel pla
to eſtillud.modo hoc ẽ falſuʒ.qꝛ eit
vna diſiũctiua cuius ambe partes
ſunt falſe. OQnod pꝛima ſit falſa pꝛo
batur de ſe. Quod ſecunda ſit falſa
patet.qꝛ ſenſus ſcdvᷣe eſt ꝙ plato ẽ i
lud aĩal quod eſt ſoꝛtes.¶ Imꝑꝛoba
tur ſophiſma. Nã in ſophiſmate ly
aĩal veriſicatur pꝛo oĩbus ſuis ſup
poſitis ſub diſiũctõne q̃ non ſũt ſoꝛ
tes: ̊ etiã ly aĩ al veriñcatur ꝓ ꝑla⸗
tone.qꝛ plato ẽ aĩal qð non ẽ ſoꝛtes
Et qa hoc relatiuũ illud ſuppoĩt ꝓ
eĩbus pro qbus vificatur ſuũ añs:
ſequitur ꝙ in ſophiſmate ꝓpoſito li
ulð ſupponat diſtributiue ꝓ oĩ aiali
quod nõ eſt ſoꝛtes poſtq negatio ip
ſuʒ pᷣcedit. ⁊ ꝑ ↄs ſequitur aĩal nõ
eſt ſoꝛtes et plato nõ ẽ illud. quod
dã atcal nõ eſt ſoꝛtes ⁊ pPlato nõ eſt il
lud quodd

aĩal quod nõ eſt ſoꝛtes.

ad quò ſedtur vlteriꝰ ꝙ plato non?
plato quod ẽ falſum.ſ¶ Ad ſophiſma
rñdeo ꝙ eſt verũ ſicut pꝛobãt pꝛime
rationes.ꝗ¶ Ad aliam rationẽ dico ꝙ
ſupponit falſuʒ qꝛ ſupponit nega
tio pꝛecedẽs relatiuũ diſtribuat 13
pꝛo omĩbus ſuppoſitis pꝛo qbus an
tecedẽs verificatur nõ obſtãte ꝙ ſu
um antecedẽs ſtet determinate. mo
do hoc eſt falſum et cõtra quartam
ſuppoſitionem.

Sophiſma xxix
Eſt iſtud. Aliquis hʒõ eſt ⁊ qᷣibet hõ
eſt i le. Pꝛobatur ſic. aliquis homo
eſt ⁊ ſoꝛtes ẽ ille.x aliqͥs homo eſt c
plato eſt ille ⁊ c. ergo aliquis hõ eſt
et qlibet hõ elt ille. ¶ Secundo ſic.
Nã ſophiſma ẽ vna copulatiua cu⸗
ius pᷣma pars ẽ vera ⁊ ſecũda ẽ vna
vmuerſalis cuiꝰ quelibʒ ſingularis
eſt vera cũ pᷣma parte.ergo illa vni⸗
uerſalis ẽ vera cum pꝛima parte ea
dem et ſi ſic:ſequitur totã copulati⸗
uam eſſeverã. ſi q̃tibet eius pars fu
erit vera. ſic vlłis elſt vera ſi quelibʒ
ſingularis fuerit vera. ¶ Zertio ar
guitur.Aliquis homo ẽ et qᷣlibet ho
mo eſt aliquis hõ: ergo aliquis ho⸗
mo et quilibʒ homo eſt ille. In op
poſitum arguit᷑. Nam ſubiectũ pꝛi⸗
me partis ſophiſmatis ſupponit de
terminate. ſed per quartam ſuppoſi
tionẽ relatiuũ non debet eſſe magis
confuium aũte ſuo.& in ſo hiſmate
hoc relatiuũ ille non debet ſi uppone
re ma gis cõfuſe q́; ly homo.ſed mi⸗
nus conſuſe vel ſaltem ad minꝰ ita
determinate ſicut ly homo quod eſt
ſuũ antecedens. Ex quo ſequitur ſe
cundã ꝑtẽ ſophiſmatis cẽ fłlam. TUñ
oĩno ſicut hec ẽ fła aliqͥs hõ eſt ⁊ il⸗
le eſt qlibʒ hõ: ita hec ẽ fła.alids hõ
eſt ⁊ qlubʒ hõ eſt ille.qꝛ equaliter et
pꝛo eiſdẽ ſupponit ly ille ĩ vna ſicut
in alia. ſicut ex ſuppõnibꝰ pꝛiꝰ poſi⸗
tis patet.¶ Secundo ſic. De nulto

homine verſ eſt dicere ipe ſit et
quilibʒ hõ ẽ ille: S flm ẽ ꝙ aliqs ho⸗
mo ẽ ⁊ qlibʒ hõ ẽ ille. Ad ſophiſma

rñdet᷑ ꝙ ipſũ ẽ falſũ ſlẽ ꝓbãt röes

ſctẽ ĩ 2riũ ¶ Ad rões. Ad pꝛimã
dicit᷑ negãdo iſtã pꝛimã ↄnam. alids
bomo ẽ ⁊ ſoꝛtes eſt ille: ⁊ alids hõ
eſt et plato ẽ ille: &O aliquis hõ eſt et
quilʒ homo ẽ ule. Pꝛmo eo ꝙ ↄñs ẽ
ꝓpoſitio ypothetica qui nõ hʒ ſingu
lares ipᷣm inducẽtes. qꝛ ypothetice
nõ dicütur eẽ alicꝰ ſtitatis. ¶ Se⸗
cũdo nõ valet ↄña pꝛopter hoc ꝙ ar
guitur a pluribꝰ ſuppõmibus deter⸗
mĩatis ad vnã. UVñ in añte ſunt plu
res ſuppões determãate hniꝰ ternu
hõ qꝛ ſunt plures ſi inglares in añte
in quaꝝ qualibʒ iſte terminꝰ homo
ſuppõnem habet determĩataʒ. et in
alia æ alia: pꝛo alio ⁊ alio ei ſuppoſi
to verificãtnr.in ↄñte autẽ habʒvna
ſuppõem deterĩataʒ. modo qñ argr
a pluribus ſuppõibus deterĩatis ad
vnã:nõ valet ↄma.ſed cõmittitur fal
latia figure dictionis.et iõ ſi debe⸗
ret valere pↄna:oʒ ꝙ; ſic argueret.ali
quis homo eſt et ſoꝛtes ẽ ille et pla⸗
to ẽ ille idẽ.et ciceroille idẽ.⁊ ſic de
aliis. aliquis hõ eſt et quilibʒ hõ ẽ
ille. ⁊ tũc añs eẽt falſum excepta eiꝰ
pᷣma parte. ¶Ad ſcðᷣaʒ rõem dico ꝙ
ad veritatẽ ſophiſmatis non ſufficit
ꝙ quelibʒ ſingularis ſ. ecũde partis
ſophiſmatis ſtet in veritate cũ pᷣma
ſed requirit ꝙ quelibʒ ſingularis ſe
cunde partis ſophiſmatis ſtet ĩ veri
tate cũ pꝛima.ſubiecto pꝛime partis
vᷣificato ꝓ eodẽ.hoc deſicit ĩ ſophiſ
matc.qꝛ licet cũ iſta aliqs homo eſt:
bene ſtat iſta ſoꝛtes ẽ ille.⁊ ſimiliter
iſta plato ẽ ille: tñ pꝛo alio veriſicat᷑
quãdo ſtat cũ illa.ſoꝛtes ẽ ille.et pꝛo
alio qñ ſtat cum illa:plato ẽ ille.⁊ il
lud depẽdet ex ſuppõne illa qua dice
batur ꝙ relatiuum ſupponit pꝛo eo⸗
dem pꝛo quo verificat᷑ añs.i.ꝓpõ in

qua ponitur antecedẽs, ¶Ad tertiã
negatur ↄña.et ratio eſt qꝛ relatuũ
nõ ſupponit pꝛo omĩbus pꝛo quibus
ſupponit ſuũ añs:ſed ſoluʒ pꝛo illis
pꝛo quibus veriſicat᷑ ſuũ antecedẽs
nec etiã relatiuũ ſuppoĩt magis cõ⸗
fuſe ſuo añcedente. Ex quo patet ꝙ
non ſequitur aliquis homo ẽ ⁊ qui⸗
libet homo eſt aliqius homoꝛ qui⸗
libet homo eſt ⁊ quilbʒ hõ ẽ ille. ꝓp
ter hoc ꝙ in pꝛima ly hõ ſequens ly
quilibet ſtat cõfuſe. ſe ed ly ille ĩ ↄñte
non. et ideo nõ licet pꝛo ly homo po
nere ly ille. Conaimiliter ſoluerent
iſta ſophiſmata.aliquid eſt et quod/
libet eſt ulud. aliquis homo mouet
et quilibʒ hõ qᷣ currit ẽ ille. aliqð co
loꝛatũ ẽ.et quodlibet albũ ⁊ illnd.ali
quod aĩal eſt ⁊ qdᷣlibet riſibile E ülð
Pꝛuma autẽ ſignificat ꝙ aliquid eſt
et illud eſt quodlibet. Secũda aũt

ſignificat ꝙ alis homo mouetur.et

ille ẽ quilibʒ hõ qui currit. Tertia
ſignificat ꝙ aliqð coloꝛatũ eit et u⸗
lud eſt quodiibʒ albũ.¶ Quarta aũt
ſignificat ꝙ aliquod aĩ᷑al ẽ ⁊ illud ẽ
quodlibet riſibue.x quo patet die
tas pꝛopõnes æẽ falſas.qꝛ taliter ſi⸗
gnificant dicte pꝛopões quod depen
det ex illa ſuppõne qua dicebat᷑ ꝙ re
at iuũ non debet eẽ magis confuſũ
Sꝙᷓᷓ ſuum antecedens.

Sophilma. xxx.
Aliquis homo eſt et nullꝰ hõ eſt ille
¶ Pꝛobat ſic. Aliquis hõ eſt plato
nõ eſt ille.aliquis homo ẽ ⁊ ſoꝛtes ñ
eſt ille.et ſic de alus: aliqs homoẽ
et nullus homo ẽ ille.¶ Scdo ſic ar
guit᷑.ſophiſma ẽ vna copulatĩa cuiꝰ
pꝛima pars ẽ vera. ⁊ ſecũda eſt vna
vniuer ſalis cꝰ quelʒ ſingłaris ſtatĩ
veritate cum pꝛima. ergo ⁊æc. ¶ In
oppoſitũ aꝛguitur. Aliquis hõ elt et
nullus hõ eſt ille:ſit & ille aliquis hõ
ſoꝛtes. mõ fłm ẽ ꝙ ſoꝛtes ſit ⁊ nullꝰ

teneg.
ugcntiti⸗ egu dlan
(öSeoſenml. ſopcn d
öymvcuſgenniiedri
4 tdnei g aſm
Nügrzuten c Altcuun 0
n Nrdeege ſohmae
tener Ra zhs ciiid

ſochtinmmst Ats donoh

no ehnirtt ili er hoe er
hñs cqvis tuer hulbe

l: ulptuunel Ummus

Vmm—wr— — — —

nerd ut eutimn c ili⸗ 1
lconu ſohtſnrtts gntur:
ſochiſnaſeiit ſant olisafn
nunerperticularis degatius t
termnnopntchines. Aſopdt
feſpöcennr gid Nrn (Dn
1n conrmi dhndt
Alctoꝛiͤ ſophiſnars. Eird
iſt:ꝛ mn poponibus contran
teymin?ut in pna ſtat no di
tuezre m alin dulributie
Iltolinbuibilis moo ſe ne
EH
ſaltuhis er tf e uln.
kſchinme e nor

linhzqaurfte ill,
arü a ulda tiie
wia eſ ibe ſiled
Pum Mtſigiircn aianii⸗
er Aud eſ guogibet ſ Bechcnil
lgnicat gans Domo monetu⸗
lleẽ gultip hoͦgu amnt Jn
ſutcargalihd woꝛtu eß ar
guodlibzalbu⸗ Ouarnii
ifcataliquod aialirillud
walbet riſbie. Ex quo pater d
8 wopones te ſalſis. qaꝛ taner
dlcte nopoes quod denl
uer aſuppone gua chatg
ui non dehet &t magis oſi
ſuum mnterdens⸗

ophilmao.
Salhluatone
¶Ppval elnus hi⸗ 1e
at e nn aetſuc⸗
tll e ie rluͦ lie
ulus e ll.ſ9

. ulatiad
iine neſiirck

vera⸗ e
ehigirult

hõ ſit ille: g ſophiſma ẽ falſum.Añn
nullus eſt homo de quo ſit verũ dicè
ipſe ſit et nullus hõ ſit ule. Ed
ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum ẽ falſum
Et ad rõnes oppoſitũ pꝛobantes di⸗
catur /ꝓpoꝛtiona iter ſicut iam reſpõ
ſum eit de alio ſophiſmate.

Sophilma xxxi

Dmnis hõ habẽs equũ equttat illũ

Pꝛobat᷑. poſito ꝙ ois hõ hẽat duos
equos quoꝝ vnũ equitet ⁊ aliũ non.
iſte hõ habẽs equũ equitat illũ ⁊ iſte
hõ hahens equũ edqtat illuʒ et ſic de
aliis. S oĩs hõ hñs equũ equitat ulũ
¶ Scðdo ſic argiit᷑. ſophiſma vʒ iſtã
oĩis homo qui hʒ equũ equitat illum
et hoc eſt verũ per caſum ¶ In oppo
ſitũ arguitur.qꝛ ↄᷣdictoꝛiũ ſõphuſma
tis eſt verũ:ergo ſophiſma eſt falſi ũ
tenet ↄña ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ ↄdictoꝛiũ
ſophiſmatis ẽ aliqs homo hñs equũ
nõ equitat illũ. et hoc eſt veꝝ:qꝛ ſor
hñs equuʒ puta bꝛunellũ nõ equitat
ulũ.poſito ꝙ bꝛunelilꝰ ſitvnus de nu
mero qui ñ equitãtur.ꝙ illa ſit ↄtra
dictoꝛia ſophiſmatis ꝓbatur: qꝛ illa
⁊T ſophiſma ſe hñt ſicut vłis affirma
tiua et particularis negatiua vtroq;
termino participãtes. Ad ſophiſma
reſpõdetur ꝙ eſt verum.¶ Ad rõnes
in contrariũ dicitur ꝙ male accipit᷑
vdictoꝛiũ ſophiſmatis. Et rõ huius
eſt:qꝛ in pꝛopõnibus contradictoꝛus
terminꝰ qui in vna ſtat nõ diſtribu⸗
tiue dʒ ſtare in alia diſtributie ⁊ hoc
ſi ſit diltribuibilis.modo ſic nõ eſt ĩ
ꝓpolſito: qꝛ iſte terminꝰ equus bene
eſt diſtribuibilis.et tñ nec diſtribuit᷑
in ſophiſmate nec in pꝛopõe accepta
tani ↄtradictoꝛia ſophiſmatis.et iõ
aliter accipienda eſt ↄtradictoꝛia ſo
phiſmatis. Et ideo dicũt quidam ꝙ;
iſta vĩs homo hñs equũ equitat illũ
equalet iſti oẽs homo habens equũ
cquitat equũ.Et pſᷣm hoc dicũt ꝙ in

gecipiẽdo ↄtradictoꝛiſ ſophiſmatis
dz mutari hoc relatiuũ illum in ſun
añs ſcʒ in ly equũ. Et ſᷣm hoc dicũt

ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eẽ gliquis hõ

nõ habens equũ nõ equitat equum.
Sed bꝛeuiter iſti deſiciũt:qꝛ iſte nõ
equiualẽt.omnis hõ habeng equum
equitat illũ et oĩs homo hñs equum
eqtat equũ. qꝛ in caſu poſſibili pᷣma
põt eſſe falſa ſecũda exñte vera Nã
poſito ꝙ oĩs homo hñs equuʒ edqtet
non equũ ſuum ſed equũ ſocii, tunc
hec eſt vera. oĩs homo hñs equũ eqͥ
tat equũ:iſta tamen exñte falſa oĩs
hõ habens equũ equitat illũ. Aliter
tñ eſt dicendũ ꝙ accipiẽdo ↄdictoꝛiũ
ſophiſmatis pꝛeponẽda eſt negatio
toti ſophiſmati.et ſᷣm hoc dictonũ
ſophiuſmatis eſt nõ omnis hõ habẽs
equũ equitat illũ ſic ꝙ tota negatio
cadat ſupꝛa totaʒ pꝛopõnem.et ꝙ ſit
ſenſus nõ eſt ita ſicut iſta ſignificat

oĩs homo hñs equũ equitat illum.

Deinde rñdeatur ad ꝓbationẽ qua
pꝛobat᷑ ꝙ iſte ſunt odictoꝛie. oĩs hõ
hñs equũ edqtat illũ et aliqs hõ hñs
equũ nõ equitat illũ.qñ dr ſe habẽt
ſicut vlis affirãtiua ⁊c. d ad hoc ꝙ
nõ ſufficit ad ↄdictionẽ ſed cum hoc
reqritur ꝙ tminꝰ diſtributꝰ in vna
ñ diſtribuat᷑ in alia ſi ſit diſtribuibił
et ecõtra qualiter nõ eſt in ꝓpoſit⸗

Sophilma xxxii
Omnis hõ eſt aĩal et riſibile ẽ illud.
Pꝛobat᷑.ſoꝛtes ẽ aĩal ⁊ riſibile ẽ illð
et plato eſt aĩal ⁊ riſibile ẽ illud ⁊ ſic
de aliis. oĩs hõ eſt aĩal et riſibile ẽ
illud.¶ Scðo ſic arguit᷑. ſophiſma ẽ
vna copulatiua cuiꝰ pꝛima pars ẽ va
et ſcðᷣa ſtat in veritate cuʒ qualibet
ſingulari pᷣme partis g& ſophiſina eſt
verũ.¶ Tertio ſic. Nã hec eſtva oĩs
hõ eſt aĩal et illud eſt riſibilc. etiaʒ
videt᷑ ꝙ hec ſitvera.oĩs hõ eſt aĩal ⁊
riſibile eſt illud.ↄña tenet ⁊ videtur

eſe nota. Antecedẽs patet.nam oĩs
homo eſt aĩal quod eſt riſibile: ergo
omnis homo eit aĩal et illud eſt riſi⸗
bile. Conſequẽtia tenet: eo ꝙ ly qað
expoĩtur per ⁊ et illud qð eſt. ꝙ añs
ſit verum patet qꝛ ↄtradictoꝛiũ eius
eſt falſum ¶ In oppoſitũ arguitur

DOmnis homo ẽ animal et riſibile 6

illud. in iſta pꝛopõe ly illud ſupponit
determĩate.⁊ per ↄñs iſta pꝛopoſitio
riſibile eſt iliud verificat᷑ pꝛo aliquo
ſuppoſito huiꝰ termini animal.Sit
ergo illud ſoꝛtesvel plato.tunc ſicut
hec eſt falſa omnis homo eſt aĩal et
foꝛtes eſt illud. vel iſta oĩs homo eſt
aĩal et plato eſt illud. ita hec ẽ falſa
oĩs homo eſt aĩal et riſibile eſt illud
Sed ꝙ hec ſit falſa oĩs homo ẽ ani
mal ⁊ ſoꝛtes ẽ illud rꝛobatur ſic.oĩs
homo ẽ aĩal et ſoꝛtes eſt illud: piato
ceſ homo.ergo plato ẽ animal et ſoꝛ
tes ẽ ulud. ↄcluſio eſt falſa et tamen
diſcurſus ẽ bonus ergo aliqua pꝛe⸗
miſanꝝ et nõ minoꝛ ergo maioꝛ q̃ eſt
ſophiſma que debebat ꝓbari falſa.
¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
falſum ſicut ꝓbauit ratio ĩmediate
facta. ¶ Ad rationes.ſſ Ad pꝛimã cuʒ
dicitur ſoꝛtes ẽ animal ⁊c᷑. negatur
ↄña pꝛopter hoc ꝙ arguit᷑ a pluridꝰ
ſuppõnibus determinatis ad vnam
huiꝰtermini riſibile. Sed ſi deberet
valere ↄña ſic deberet argui. ſoꝛtes
eſt aĩal et riſibile eſt illud ⁊ plato eſt
aĩal et illud idẽ riſibile qð eſt ſoꝛtes
cẽ illud ⁊c. ergo oĩs homo animal
etriſibile ẽ illud. ſʒ tunc oẽs partes
añcedẽtis eſſent falſe excepta pꝛima
ad ſecundã dicitur ꝙ ad veritateʒ
ſophiſmatis nõ ſufficit ꝙ ſcdᷣa pars
ſtet inveritate cũ qualibet ſingulari
pꝛime:ſed requirit᷑ ꝙ ſecũda eius ꝑs
pꝛo eodẽ ſuppoſito huiꝰ termini riſi
bile ſtet in veritate cũ qualibet ſin⸗
gulari pꝛime partis.modo hoc ẽ flĩ
ꝛ pꝛo alio ſupꝑpoſito huius termin i

ſum. S

riſibiie iſta pꝛopo riſibile illud ſtat

in veritate cum iſta ſoꝛtes ẽ animal.
et pꝛo alio cum iſta plato eſt animal
¶ Ad tertiã conceditur añs ⁊ negat᷑
ↄña.vnde dico ꝙ iſte pꝛopõnes mul⸗

tum differũt. ſcʒ oĩs Homo eſt aĩal ⁊
riſibile ẽ illud:et oĩs homo ẽ animal

et illud eſt ruſbile.qꝛ in pꝛima ly riſi
bile ſupponit determinate ⁊ in ſcða
ly riſibiie cõfunditur. Uñ ad verita
tem iſtius pꝛopõnis oĩs hõ eſt aĩal ⁊
riſibile ẽ illud requirit᷑ ꝙ oĩs homo
eſt aĩal.et hoc riſibile qð ſoꝛtes ẽ ſit
illud vel oĩs homo eſt aĩal ⁊ hoc riſi
bile quod eſt plato ẽ illud.modo iſte
oẽs ſunt falſe. Sed adveritatè iſtiꝰ
oĩs homo eſt aĩal et illud eſt riſibile
reqritur et ſufficit ꝙ ſoꝛtes ſit aĩal
⁊ illud ſit riſibile et plato ſit aĩal et
illud ſit riſibile ⁊c̃. modo om̃s tales

ſunt vere. Ex his pʒ iſtam eſſe veraz

oĩs homo eſt aĩal ⁊ illud ẽ riſibile.et
iſtã eſſe falſam oĩs homo ẽ animal
et riſibue ẽ illud. et ſiłiter panc oĩs
homo eſt aĩal et ſoꝛtes eſt ulud. Ex
hoc eniʒ patet hanc eſſe falſam oĩs
hõ eſt aĩal ⁊ omne riſibile ẽ illud:q;

ſequitur oĩs homo eſt aĩal et omne
riſibile ẽ illud. ergo plato eſt aĩalet

omne riſibile ẽ ilud. modo hoc ẽ fal
umiltr ſi hec ẽ falſa oĩs homo
eſt aĩ al et riſibile ẽ illud ſicut dictuʒ
eſt multomagis hec eſt falſa omnis
homo eſt aĩal ⁊ oẽ riſibile ẽ illud

Sophilſma.xxxiii.
Eſt iſtud de hoc relatiuo idẽ. Aliqð
enũciabile eſt falſũ et idẽ neceſſario
eſt verũ. Probat᷑.quia eſt vna copu
latiua cuiꝰ ambe partes ſũt vere er

go ⁊ c. Pꝛĩa enĩ pars eſt vera vt cla
rum eſt:quia multa ſũt enũciabilia

Et ſimiliter ſcdᷣa paꝛs ẽ vera?: qꝛ de

neceſſariũ ẽ verum.: ergo omne idẽ

neceſſario eſt verũ: et hec ẽ ſcða ꝑs

ſophiſmatis: SO ⁊c. ¶ Impꝛobatur ſo

Chnrhommt.
feferun Adienſlcurpeus.

uscrnatmninoeeun
uic lerio —
ſuppont poto ogol⸗
wn Uwrilecuuut
teoiuttumuuunzt honm
nillertrer wcaNα
ſates ne aſnus Luſc rſ
lenuy A ſochſm g ſi hoe telati
laen tgaiumono ſopb iſmma

fualſumhem ponſchafarond

ſenſus cqugd aicadieiſ
1 e enucniitſtnudln
ſeri,nodo hoeiflun I
lo dico gſily iem 42
ſochiſmuẽ yi ſcut guty
lrrturtſ ain de lp teni⸗ B

ſr horcce vne djtu caſn

le . wododins tun
n en. Er hia gllimeſein

is konocſteialt ilute nſi
liieſte tulamn oio hond
bucè iluc, cellter uneͤ
ocl oi er ſorw llluih ⸗
Xenn, cutet hunt eſſe fiſmo
cſtaialr omne nilbie t ilud
luitur ols homnoeſt alal etom
lbtte i illud ergo piato eſt ala
nne rble ? ilud. modo hocit
m. Gimdk ſihec e fulſoishen
Ränca mble iludſtcur e
Rmutommgns hec et ſiſton
pomo cſt aial 10? nibie ẽ li

oppilna ni ,
Shle rliruo i. Nii
itatue tiſiet ⸗ heceſin
mi. Pwbli uiteſt omac
urcus mmbepyrtes ſüt verel
1. Peueni pergel verd ne
1 egu mnulta ſüͤt enüciabi

J ns e vera:
ininr ſchnhn oommel

phiſma ſic oophiſma ẽ vna coxula
tiua cuiꝰ vna pars ẽ falſa: ſopłiſ⸗
ina eſt falſuʒ.tenet ↄña eo ꝙ ad veri
tatẽ copuiat ĩe requirit᷑ veritas vtri⸗
uſq; ꝑtis.Nã ſophiſma ſignificai ꝙ;
aliqð enũciabile ẽ fẽm ⁊ qð idẽ enũ
ciabile falſuʒ neceſſario ẽ verũ mo⸗
do hoc ẽ falſuʒ. ¶ Pꝛo rñſione ad
ſophiſma ẽ ſciendũ ꝙ aliqñ vtimur
iſto qð eſt ide ſicut utis relatiuis il
le/iſie.vt ſi vicat᷑ ſoꝛtes currit ⁊ idẽ
diſputat. Aliqudo auteʒ vtimur eo
vt adiectiuo quodã alicuiꝰ ſubſtan⸗
tiui et reiatiuo ad aliqd. non antece
dens ipſuʒ ſed ſeqnẽs.vt il dico ſoꝛ⸗
tes ẽ idẽ hoĩ.ibi idẽ nõ ẽ relatiuum
ad ſoꝛtẽ ſed ad hoĩem.et non eſt vis
ſi auqñ ſtat oꝛdo ꝑ poſterius. vt ſi di
catur homim ẽ ide ſoꝛtes. ibi eĩ idẽ
refertur ad hoĩem ſicut pꝛius.¶ Ui
terius eit notandũ ꝙ hoc relatiuum
idẽ cũ terĩo cõmuni ad quẽ retertur
ſupponit ꝑꝛo eo pꝛo quo ille terminꝰ
veriſicatur. Unde iſte equiualẽt ſoꝛ
tes ẽ idẽ homini ⁊ ſoꝛtes ẽ homo. ſi
militer ilie:ſoꝛtes non ẽ idẽ aſino et
ſoꝛtes non cẽ aſinus.¶ Tunc reſpon
detur ad ſophiſma ꝙ ſi hoc relatiuũ
idem capiat᷑ pꝛimo mõ ſophiſma eſt
falſum.ſicut ꝓbat ſcdᷣa ratio et tũc
ſenſus eſt ꝙ aliqd enũciabile ẽ fłm.
⁊ qð idẽ enũciabile ſIm neceſſario ẽ
verũ.modo hoc ẽ falſum. ¶ Secũ⸗
do dico ꝙ ſi ly idem capiat᷑ ſcdᷣo mõ
ſophiſma ẽ verũ ſicut ꝓbat pᷣma rõ
Auter poteſt dici de iſio terio neceſ
ſario ꝙ põt eẽ nomẽ datiui caſus ⁊
ſic ſophiſma ẽ verũ.et hoc ꝓbat pꝛi
ma ratio.vel poteſt eẽ aduerbium ⁊
tunc ſophiſma ẽ falſum et hoc pꝛo⸗
bat ſecunda ratio⸗

Sophilma lv.

Infinita ſunt infinita. Pꝛobat᷑.due

. medietates ſunt infinitas tres tertie

ſunt infinita: quattuoꝛ quarte ⁊c.S

infinita ſunt infinita.ↄña tenet.añs
põt pꝛobari ꝓpoꝛtiona r̃ ficut pꝛobat
in ſophiſmate pꝛecedẽti duas medie
tates eſſe ĩ finitas.¶ In o poſitũ ar⸗
gSuitur. Si infinita eſſent ifinita et
cum etiam inſimita ſint finita ſicut
pꝛius dicebatur.et cum finita et infi
mita ſint oꝑpoſita ſequitur ꝙ de eo⸗
dem verificãtur opꝑpoſita. EZad ſo⸗
Miſma reſpõdetur ꝙ ip ſum eſt verũ
ſicut pꝛobauit ratio pᷣma. Et ex hoc
tunc etiã põt pꝛobari ſophiſma pꝛece
dens arguẽdo in darapti in pᷣmo mõ
tertie figure.infimita ſunt infinita.
infinita ſunt finita.& finita ſunt inſi
nita.et hoc erat ſophiſma ꝑꝛececẽs.
aid rẽnem in oppoſitũ dr̃ ꝙ nichil
ꝓbat: qꝛ ly ĩ finita ſincathegoꝛeuma
tice ⁊ ly finita nõ ſunt oꝑpoſita.

Sophilma.vi.
Infinmitevnitates ſunt in oliq̃ͥ nũero
finito. Pꝛobat᷑ ſophiſma.due vnita⸗
tes ſũt in aliq̃ numero finito.⁊ tres
vnitates ſunt in aliquo nũero finito
⁊ꝓ öͤſic in ĩfinitũ.ergo infinitevnitates
ſunt in aliquo numero finito. ¶ In
oppoſitũ arguitt᷑. Inſinite vnitates
ſunt in aliquo numero finito:ergo ĩ
aliquo numero finito ſunt infinite
vnitates.modo hoc eſt falſum.iſZd
ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum.
et qñ dr̃ infinite vnitates ⁊c᷑. negat᷑
ↄña: quia ar̃ a terimino ſtante ↄ uſe
ad ipſũmet ſtantẽ deterĩate ſᷣm eiuſ
dem multitudinis.⁊ talis ↄña nõ va
let ſicut nec valet iſta.oĩs homo eſt
aĩal. ergo aĩal eſt oĩs homo
Sophil ma:xxxiiii:
Eit iſtud de hoc relatiuo ſuus. Ots
hõ ẽ aĩal et ſuus aſinus currit. Po⸗
natur caſus ꝙ cuiuſlibet hoĩs aſinꝰ
currat.tunc arguitur. Sopłiſma ẽ
vna pꝛopoſitio copulatiua cuius am
be partes ſunt vere: ergo ſopł iſma
eſt verũ.ↄnña tenet.añs ꝓbat᷑ ꝙ pᷣma

pars ſit vers clarũ eſt. ꝙ ſecunda ſſit
vera ꝓpatur: qꝛ valet utã cuiuſlibet

hoĩs aſinus currit ⁊ illa ẽ vera ꝑ ca⸗
In oppoſitũ argẽ. Sophiſ

ſum.
ma huic oĩs hõ ẽ aĩal ⁊ aſi⸗
nus ſuus currit mõ illa ſcða ꝑs ẽ fal
ſa.qꝛ valʒ iſtã aſinꝰ cuiuſlʒ hoĩs cur
rit. modo hoc ẽ falſũ eo ꝙ nullꝰ ẽ aſi
nus cuiuſſibʒ hoĩs ſicut ſupponitur.
Zd iſtud ſophiſma reſpondet᷑ ꝙ eſt
verũ ſicut ꝓbat pꝛima ratio. Ad
ratões in cotrariũ dicit᷑ ꝙ iſte nõ eq
ualẽt oĩs hõ ẽ aĩal ⁊ ſuus aſinꝰ cur⸗
rit:⁊ oĩs hõ ẽ aĩal⁊ aſinus ſuus cur
rit.qꝛ in pꝛima ly aſinus ↄſundit᷑ da
ſequit᷑ relatiuũ qð terminũ diſtribu
tum refert. In ſcdᷣa aũt ly aſinꝰ ſup
ponit determinate. ⁊ iõ inter dictas
pões magna ẽ differẽtia. ⁊ iõ val⸗
de cauẽdũ ẽ de tali ſituatiõe terĩoꝝ
abſolutoꝝ ante relatiuũ vel poſt.
¶Nunc in iſta parte videndũ eſt de
hoc relatiuo ſe/⁊ eius.

Sophilma xxxv.
Omis homo videt ſe.poſito ꝙ non
ſit auquis hõ quin videat ſeipᷣm et
nullũ aliũ a ſe.⁊ tunc arguit᷑ ſic:ſoꝛ⸗
tes videt ſe.plato videt ſe ⁊ ſic de a
liis: S oĩs homo videt ſe. ¶ In op
poſitum arguit. Omĩs homo videt
ſe:ergo oĩs hõ videt oẽʒ hoĩem:ↄñs
eſt cõtra caſuʒ ⁊ ꝓbat᷑ ↄna eo ꝙ hoc
relatiuũ ſe ſupponit diſtributĩe pꝛo
omni hoĩe. ¶ Heſpondet᷑ ad ſophiſ⸗
ma ꝙ ipᷣm eſt verũ. Ad impꝛobatõeʒ
dicit᷑ ꝙ licʒ hoc relatiuuũ ſe ſuppoãt
pꝛo oĩ hoĩe tñ hoc non eſt abſolute:
ſed ſigillatim referendo ſingula ſin
gSulis ſicut dicebat᷑ iuxta quiutã ſup
poſitionẽ.ideo nõ ſeqᷣtur oĩs hõ vi⸗
det ſe:ergo oĩs homo videt oẽʒ ho⸗
minẽ. Nec etiã ſedtur oĩs homo vi⸗
det ſe:ergo oĩs homo videt ſoꝛtẽ et
platonẽ.ſed bene ſequit᷑.oĩs hõ vidʒ
ſe:et go ſoꝛtes videt ſoꝛtem ⁊ plato

platonẽ et iohãnes iohannem.

Sophilma xxxvi.
Eſt iſtud de hoc reinine eius. ODĩs

pꝛopõ ẽ veravel eiꝰ cõtradictoꝛia eſt

vera. ¶ Pꝛobat ſophiſma. Iſta
ꝓoðõ ẽ vera vel eiꝰ cõtradictoꝛia eſt
vera ⁊ iſta ꝓpõ ẽ vera vel eiꝰ cõtra⸗

dictoꝛia ẽ vera ⁊ ſic de alus:g̊ omĩs

pꝛopõ ẽ vera vel eius cõtradictoꝛia ?ẽ
vera. ¶ In oppoſitũ argui. So⸗
phiſma eit᷑ vna diſiũctiua cuiꝰ ambe
partes ſunt falſe:S ſophiſma ẽ falſũ
ↄña tenet.añs ꝓbat᷑. nã ꝙ pꝛinia ꝑs
ſit falſa clarũ eſt.Sed de ſcða patet
nã ſẽſus ſcðe ẽ ꝙ oĩs ꝓpõis vere cõ
tradictoꝛia eſt vera:mõ hoc ẽ falſum
ↄña pꝑʒ qꝛ in pᷣma cathegoꝛica ſophiſ
malis pᷣdicatũ ẽ veriſicabłe de añte
pꝛo oĩbus ꝓpõibus veris ⁊ ſolũ pꝛo
talibus.iõ ꝑ ſecundã ſuppõeʒ hoc re
latiuũ eius refert oẽs ꝓpõnesvas
et ideo ſenſus ſophiſmatis ẽ ꝙ oĩs
pꝛopõ ẽ vera vel oĩs pꝛopoſitioĩs ve
re cõtradictoꝛia ẽ vera. mõ clarũ eſt
hauc eẽ diſiũctiuã hñtem ãbas ꝓtes
falſas.¶ Et iõ rñdetur ad ſophiſma
ꝙ ipᷣm eit falſum.⁊ cũ arguit᷑iſta ꝓ
poſitio ẽ vera vel eiꝰ cõtradictoꝛa ẽ
vera. ⁊ iſta ꝓpõ ẽ vera vel cius con⸗
tradictoꝛia ẽ vera ⁊ ſic de alus:ergo
oĩs ꝓpõ ⁊c Negatur ↄna qꝛ ↄñs ẽ
vna ꝓpõ ypothetica que nõ elſt alic⸗
qtitatis ⁊ non habet ſingulares ex
quibus inductiue inferat᷑. Sic igit᷑
patʒ quõ aliter rñdenduʒ ẽ ad iſtam
oĩs ꝓpoſitio eſt vera vel eiꝰ contra⸗
dictoꝛia ẽ vera / et aliter ad iſtã:oĩs
ꝓpoſitio vel eius ↄtradictoꝛia ẽ ve⸗
ra de qua pꝛius fuit ſermo⸗
Sophilma. xxxvii.
Eſt iſtud. Oĩs ꝓpõ ẽ veravel eiꝰ cõ
tradictoꝛia eſt falſa. ¶ Impꝛobat
ſophiſma ſic.oĩs ꝓpõ ẽ veravel eiug
cõtradictoꝛia eſt falſa:ergo hec ꝓpõ
veus non eſt:ẽ vera vel cius ↄtradic

37 uzunn es .
en horn iän
dens ſo cda Popo:ege
dens nöet erae eus
t iitcunegatur Morb
ſe ialiuo mu ner i
erctig maret cutpeyan
pvrhetci dilctiul er gu
lterſlogtandi, Cölimi
Neretu de ito ſophiſmnmate,
popd k fuſt eleins 7tra
KNrrcdeſinilius.
Ueſtnonereinhae Rſo
diffultue hitaer panen
cthegoreunmntisterch di
termmuͦ ctadlitur podt
lpna ſunt ſophiſmnat
ul atrntu er jte huß⸗
tummtis is eſſibt en
rtnetis tmnini cui g
Obns ſii⸗ ſuppoſus.

Iahiimi mvii.

ſd erg iſon
Derqgiſtoꝛüeſte
nameſ tiduiwei

Wen H
ir a ſpi

ng ddſennch ſupde oer
üaus eſert dis Phöer
et leo ſenſus ſopyllnatls igei/
p ſera nel is tropolliien
re cialcwujc mma nu dri

Ace aſtöchnui hiten tas ag

ſſs. (Et rideturad ſophiin
melt falſum. 1 ci argukſta
ſtioè vera vel ed cotr cictont.
ala phot dera velcins
ctonie era t c N Angeg
M. Negarur act
o hothenua peni chti/
Sttatis 1 non habet inguent
Autus inanctue ſett Geß
utz qusͦ re⸗ ,ñgenu; i r
is wltdt nle n
aous ri/et zine
polto relcus Aruſctore
uu eus iin ſine⸗

lunf erarel ei

mnprob!
Lanuc ana imue

ſc ols gõ
— c lnathot
wn el era dele

toꝛia eſt falſa. ↄñis eſt falſum:qꝛ eſt
vna diſiũctiua cuius ãbe ꝑtes ſunt
falſe. ꝓbatur ↄña:quia oĩs pꝛopõ eſt
ver a vel eius ↄdictoꝛia eſt falſa. hec

pꝛopõ deus nõ eſt/ẽ pꝛopõ: ergo hec
ꝓpoſitio deus nõ eſt/ẽ veravel eius
cõtradictoꝛia ẽ falſa. ¶ In oppoſitũ
arguitur:qꝛ eſtvna diſlũctiua cuius
ſcdᷣa pars ẽ vera:S ipſum eſt verum
ↄña tenet.añs pꝛobat᷑: qꝛ ſenſus ſo⸗
phiſmatis ẽ iuxta illa qᷓ pꝛius dicta
ſunt.oĩs pꝛopõ eſt vera vel eius con
tradictoꝛia ẽ falſa.i.oĩs pꝛoꝑõ eſtva

vel ois pꝛopõnis vere odictoꝛia eſt

falſa.modo iſtius diſiũctiue ſecũda
pars ẽ vera.¶ Ad ſophiſma rñdetur
ꝙ ipſum eſt verũ vt ꝓbat ratio iam
facta. Et ad rõnem in orium negat
ↄnña.et qñ arguitur.oĩs pꝛopõ eſtvᷣa

vel eius dictoꝛia ẽ falſa. hec pꝛopõ

deus nõ eſt/ẽ pꝛopõ: ergo hec pꝛopõ
deus nõ eſt ẽ veravel eius ↄdictoꝛia

eſt falſa. negatur ↄnña:eo ꝙ nõ apꝑet

eſſe in aliquo mõ nec in aliq̃ figura
nec etiaʒ maioꝛ eſt cathegoꝛica:ĩmo

ypothetica diſiũctiua. ex quo nõ eſt

taliter ſillogiſandũ. Cõſimili modo
diceretur de iſto ſophiſmate omnis
pꝛopõ eſt falſa vel eius ↄtradictoꝛia
eſt vera.et ſic de ſimilibus. ¶ Nunc

reſtat ponere in hac ꝑie ſophiſmata

difficultatẽ hñtia ex parte huius ſin
cathegoꝛeumat isvterq; diltribuẽtis
terminũ cui additur pꝛo duobus tm̃
poſti viſa ſunt ſophiſmata difficul

tatẽ habentia ex parte huiꝰ ſincathe

goꝛeumatis oĩs vel ſibi equiualẽtis
diſtribuẽtis terminũ cui additur ꝓ
oĩbus ſuis ſuppoſitis. .
Sophilma xxxviii.
eſt iſtud. Vterq; iſtoꝛũ eſtv terq; iſto
rum.demonſtratis duobus ſcʒ ſoꝛte
⁊T platone.¶ Pꝛobatur ſophiſma ſic
AIſte iſtoꝝ elt iſte iſtoꝛũ:et iſte iſtoꝛũ

E iſte iſtoꝝ.ergo vterq; iſtoꝝ ẽ vterq;

iſtoꝛũ.ſ Secũido arguitur Ibi pꝛedi
catur ið de ſeipſo:̊ ſophiſma ẽ veꝝ
¶ In oppoſitũ arguitur.ↄtrariuʒ ſo⸗
phiſmatis ẽ veꝝ:&̊ ſophiſma ẽ falſuʒ

Aſſumptũ ꝓbatur.nã qrium ẽ neut

iſtoꝛũ eſt vterq; iſtoꝝ mõ hoc ẽ verũ
Pꝛo rũſione ſophiſmatis ⁊ alioꝛũ
ſequentiũ circa hoc ſincathegoꝛeũa
vterq; eſt ſciendũ ꝙ hoc ſincathego⸗

reuma vterq; in ſuo diſtribuibili re

quirit pꝛonomẽ demonſtrãs duo tm̃
ſicut pʒ. Nã demõſtratis ſoꝛte ⁊ pla⸗
tone hec ẽ pꝛopꝛia ⁊ vᷣa.vterq; iſtoꝝ
eſt homo. ſʒ ſi demonſtrẽtur plures
hoĩes a duobꝰ ſic dicẽdovterq; iſtoꝝ
eſt hõ hec nõ eſt ꝓpꝛia nec ĩtelligibitł᷑
Si vero hoc ſignuʒ vterq; addatur
termĩo cõi ſine pꝛonoĩe demõſtratĩo
talis or̃o de virtute ſermoms nõ eſt
pꝛopꝛia nec ĩtelligibilis quis ex vſu
loquẽdi vel bonitate ĩtelligẽtis poſ
ſit talis õo generare bonũ intelle⸗
ctuʒ in animo audiẽtis: Ata enĩ õo
vtrũq; oculũ habendo iu potes vidè
de virtute bᷣmonis nõ eſt ĩtelligibił
cũ in ea iſte terminꝰ oculus de vir⸗
tute ſermonis ſuppõat pꝛo oĩ oculo
indifferẽ ter ⁊ ſibi addatur ſignũ di⸗
ſtributiuũ pꝛo duobꝰ tantũ tñ exvſu
loquẽdi et bonitate intelligètis põt
intelligi ꝙ fiat ſermo ſolũ de duobꝰ
oculisvidelʒ de oculis tuis.⁊ ſi talis
oꝛatio ſic ĩtelligatur ſenſus eius eſt
vtrũq; iſtoꝝ oculoꝛũ hñdo tu potes

vigdere.demõſtratis oculis tuis. Pa

rifoꝛmiter dicatur de hoc ſincathe⸗
goꝛeumate neut.ſſ Itoviſo rñdetur
ad ſophiſma ꝙ ipᷣm eſt falſum ſicut
erat ilud de quo pꝛius dicebat᷑: ſcʒ
oĩs homo eſt oĩis homo.Et quando
arguitur. iſte iſtoꝛũ eſt iſte iſtoꝝ ⁊c.
ergo vterq; iſtoꝛũ eſtvterq; iſtoꝛum.
negatur ↄfia. Nam vt inductio va⸗
leat ad aliquẽ terminũ diſtributum
opoꝛtet oĩno ꝙ ↄſimile ſit pꝛedicatũ
in ſingularibꝰ et in pꝛopõue q̃ indu⸗
doel⸗

eitufra et kzoe ſt Kat induetto a parte
fubieeti⸗ ſed ſie non eſt in pꝛopoſito:
A pteclieatum Enguiarid iit Hoc, iſte
iſtô tum. et ptedieatũ ſophiſmaris &
vterq; iſtoti.modo iſt 4 nò funt ſilbia
pꝛeditata. Et ideo ſi ↄna deberet va
lere opoꝛteret ſic arguere.iſte iſtoꝛũ
eſt vterq;ʒ ukoꝝ: ⁊ iſte iſtoꝛuʒ ẽ vterq;
iſtoꝛum.ergo vterqʒ iſtoꝛũ eſt vterq;
iſon.et tunc añs eſt falſum.Si aũt
deberet fieri ĩiductio a ꝑte pꝛedicati
opoꝛtet ꝙ oĩno pꝛo eodẽ ſupponeret
ſubiectũ pꝛopõnum in quibus fieret
inductios et ꝓpter defectũ iſtius nõ
ſequitur aliqs homo ẽ iſte iſtoꝛũ de
monſtrãdo ſoꝛtẽ ⁊ aliquis hõ eſt ute
iſtoꝝ demõitr ando platonẽ. ergo ali
quis hõ eſt vterq; iſtoꝛum:qꝛ nõ pꝛo
eodẽ ſupponit ly hõ in vna et ĩ alia.
nec ꝓ quo ſupponit in vna ſupponit
in alia.Ad aliã negatur ꝙ hic pꝛedi⸗
catur idem de ſeipſo pꝛopter hoc ꝙ
ly vterq; eſt pars pꝛedicati:non autẽ
eſt pars ſubiecti.

Sophilma xxxix.
Uterq;ʒ iſtoꝛũ poꝛtat lapidẽ demon⸗
ſtratis ſoꝛte ⁊ platone quoꝛumvnus
poꝛtetvnũ lapidẽ ⁊ alius poetet aliũ
apidẽ. Pꝛobat᷑ ſophiſma. Iſte iſto
yum poꝛtat lapidẽ ⁊ iſte iſtoꝝ poꝛtat
lapidẽ.ergo vterq; iſtoꝛũ poꝛtat lapi
dem. ¶ In oppoſitũ arguitur.vterq;
iſtoꝛũ poꝛtar lapidẽ ergo lapis poꝛta
tur ab vtroq; iſtoꝛũ. ↄñs eſt falſum.
¶ Secũdo ſic. vterqʒ iſtoꝛum poꝛtat
lapidẽ ergo iſti poꝛtãt lapidẽ. ↄñs eſt
falſum. Nã ſequitur iſti poꝛtãt lapi⸗
dem eee lapis poꝛtatur ab iſtis.qð
tamẽ eſt falſum. ¶ Tunc reſpondeo
ad ſoppiſmiꝙ ẽ veruʒ.Et quãdo ar
vterq; iſtoꝝ poꝛtat lapidẽ ergo lapis
poꝛtatur ab vtroq; iſtoꝛũ.negat᷑ ↄña
et cauſa ẽ: qꝛ in añte ly lapidem ſtat
cofuſe ti ratione huius ſincathego
reumatis vterq; ipoꝛtantis multitu

dinem. In ↄſee qautem ſtat vetermt
nate ex eo ꝙ nullũ ſincathego:euma
còtuſiuum ipᷣm pꝛecedit. 14 4 ſcdaʒz
qñ vicieur vterq; iſtoꝛi ⁊c. ↄceditur
ↄna ſi ly iſte teneatur diuiſiue.Et vl
terius negatur ↄna.iſti poꝛtant lapi
dem ergo lapis poꝛtatur ab iſtis:qꝛ
in afte ly lapidẽ ſupponit ↄfuſe tin:
eo ꝙ ſequitur hoc pꝛonomẽ iſti qð ſi
teneatur diuiſiue młtitudinẽ impoꝛ
tat. In ↄñte auteʒ ly lapis ſupponit
determĩate. Si aũt ly iſti teneatur
collectie tunc bene ſedqtur iſti poꝛtãt
lapidẽ ergo lapis poꝛtatur ab iſtis.
Sed tunc neganda eſt illa ↄña: ſcilʒ
vterq; iſtoꝛũ poꝛtat lapidẽ: ergo iſti
poꝛtant lapidẽ.¶ Et tunc notãdum ẽ
ꝙ ly iſti tenetur diuiſiue quãdo pꝛo
poſitio in qua ponitur equiualetvni
copulatiue. Tunc aũt debet teneri
collectiue quando pꝛopoſitio in qua
ponitur equiualet nõ copulatĩe: ſed
pꝛopoſitioni de copulato extremo.
Uerbigratia de pꝛimo ſi dicitur iſti
currũt valet iſtam. iſte currit et iſte
currit.Exemplũ ſecũdi:vt ſi dicitur
iſti ſunt duovalet iſtã.iſte ⁊ iſte ſunt
duo. Adhuc diceres videtur non ob
ſtante ꝙ ly iſti teneatur diuiſiue: qꝛ
ſequitur.iſti poꝛtant lapidẽ ergo la⸗

pis poꝛtatur ab iſtis. qꝛ om̃is actius

infert paſſiuam. modo iſta ẽ actiua
iſti poꝛtant lapidem id eſt de verbo
actiuo. ergo ipſa infert aliquam de
verbo paſſiuo et nõ aliam q illã que
dicta eſt vt videtur igitur ⁊ cetera.
¶ Reſpõdetur còcedẽdo ꝙ infert vnã
paſſiuã ſed nò illà que dicta ẽ pꝛius
ſed iſtam. ab iſtis poꝛtatur lapis.
modo in iſta ly lapis bene ſupponit
confuſe tantuʒ gratia de ly iſtis qð
ipſum pꝛecedit ſicut in iſta iſti poꝛ⸗
tant lapidem.
Sophilma xl.
AUterq iſtoꝛim ſcit aritmethicã.Et

ſrtos ſat mucti:

ſauas fatet Mrhali t.
rtbous urtulid⸗ oncluu

õ
r gfo wbatur ct call, (Se
ſcangult Aſum i giſtiſcĩ
nedcirergo iſumt er
ſatarametea atener da
batur wäſcauror aſcam

thicam ergo antmethuach.

ſalſum:qꝛ ſeguitur arkmet
ngvortenethicac in ani
cc hor notuun no cl moi
Eeinanmapiaronis, (6
nſocktſnu iyſum eſt kaſt
egntur otz antmethſcn.
ih alino rel ligulb
ſuͤbiigto⸗ ramr ergo⸗
fnuiter reiinr ih
eihi Nnäſras ſote

Artur equinnlet ib couitie
poſtnoni de caicant⸗
rbigr nu de uno ſarinn ii
it rals mn e an t erile
1Etengli ſeciic r dictur
r duoyzet ſti.ſſten ſte ſunt
Zcheuc diceres vlaetur nonob⸗
Glp iitenentur duulſlneran
ur An vontand midt ergon
onnur id s. g iis atiut
Mmn. mod s act
pornant lplden id et derefin
mo. ergo pſa nfert alignd
bo paſſoct noͤlun liue
nelt r den gur /tn⸗
õ
Ii ſen stli e nati hrus
am. abſe rtatu nge
nitah un er ic
ſetumz uu vhi 4
grntr at niſniin

gulem

et ↄñna pꝛobatur ex codẽ.ꝗ
ſic arguit᷑. Falſum ẽ ꝙ iſti ſciãt arit

volo capere aritmethicâ nõ pꝛo vno

vel duobꝰ hĩtibus vnius vel duarũ
ↄcluſionũ aritmetice:ſed pꝛo aggre⸗
gai ione ex oĩbus habitibus partia⸗
libus aritmethice. Et vlterius pono
nõ ſint niſi centũ ↄcluſiones arit⸗
metice de quibus ſoꝛtes ſciat quinqᷓ
ginta et plato alias quinquaginta ⁊=
nõ plures et nullus alius ſciat aliaʒ
ↄcluſionẽ aritmethice. ¶ Pꝛobatur
ſophiſma. tota aritmethica ſcitur?
qꝛ quelibʒ ↄcluſio aritmethice ſcitur
ſicut ptʒ ex caſu.ergo ab aliquo vel
aliquibus. nõ ab aliquo ꝑper caſum:
ergo ab alidbus. ſed a nullis aliis a
ſoꝛte et platone.g̊ tota aritmethica
ſcitur a ſoꝛte ⁊ a platonc.et per ↄñs
iſti ſciunt aritmethicã demõſtratis
ſoꝛte ⁊ platone. Et vltra iſti ſciunt
aritmethicã ergo vterq; iſtoꝛum ſcit

aritmethicã. ¶ In oppoſitũ arguit᷑
vterq; iſtoꝛum ſcit aritmethicã ergo
ſoꝛtes ſcit aritmcthicã.⁊ vltra ergo

ſoꝛtes habet aggregatũ ex omnibꝰ
habitibus partialibꝰ concluſionum
aritmethice.ↄñs eſt falſum ꝑ caſum
Secũdo

meticã:ergo falſum ẽ ꝙ vterq; iſtoꝝ
ſcit aritmethicã.ↄña tenet ⁊ añs pꝛo

batur.nã ſequitur iſti ſciunt aritme
thicam ergo aritmethica eſt. ↄñs eſt

falſum: qꝛ ſequitur aritmethica eſt/

ergo aritmethica ẽ in aliq̃ ſubiecto.

fed hoc nõ: quia nõ eſt in aĩa ſoꝛtis
nec in anima platonis. ¶ Bñdetur
ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt falſum. Et
qñ aꝛguitur.tota aritmethica ſcitur

ergo ab aliquo vel aliquibꝰ dicitur

ꝙ nõ ab aliquo: ↄceditur ergo ab ali
quibꝰ.finaliter ↄceditur ꝙ iſti ſciũt

aritmethicã demõſtratis ſoꝛte ⁊ pla

tone accipiẽdo ly iſti collectiue ⁊ ne
gatur ↄña ergo vterq; iſtoꝛum ſcit
grit metlicã.qꝛ a ly iſti ſumpto colle
tiue ad ly vterq; nõvalet ↄſequẽtia

licet bene valeat a ły iſti ſumpto di⸗
uiſiue.ſed qñ arguedno ad opꝑoſitũ
dicebatur ꝙ iſti ſciunt aritmetlʒicã:
ergo aritmethica eſt conccdit᷑.et qñ
dẽ ergo in ſubᷣo ↄceditur ſic ꝙ vna
eius pars ẽ in vno ſubiecto et alia
in alio nec opʒ accidenti aggregato
aſſignare vnũ ſubm quale accñs eſt
aritmetica ꝑꝛout hic accipit᷑: ſʒ bene
opoꝛtet accidenti ſimplici

Sophilma xli.
Uterq; iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes libera
les.ponat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſciat tres artes
et plato qᷓ̃ttuoꝛ ⁊ nõ plures. Pꝛobat᷑
ſophiſma. Iſti ſciunt ſeptẽ artes li⸗
berales ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ
artes liberales.ↄñja tenet a ſili nam
bene ſeqͥtur iſti curr̃t:̊ vterq; iſtoꝝ
currit.ſiliter benc ſequit᷑ iſti ſciunt
deũ eſſe g̊ vterq; iſtoꝛũ ſcit deũ eſſe.
añs pꝛobat᷑.nã iſti ſciunt tres artes
et quattuoꝛ ſed q̃ttuoꝛ et tres ſunt
ſeptẽ artes.& iſti ſciunt ſeptẽ artes.
1 Impꝛobat᷑ ſophiſma.vterq; iſtoꝛũ
cit ſeꝑtẽ artes libera es.demõſtra⸗
tis ſoꝛte ⁊ platone. ergo ſoꝛtes ſcit
ſeptẽ artes liberales. ↄñs eſt ↄ caſũ
ſAd ſophuma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ fli
Et qñ arguit᷑eiſti ſciunt ſeptẽ artes
liberales ceditur ſi ly iſti teneatur
collectiue. ⁊ iunc negatur ↄña.ergo
vrq; iſtoꝝ ſcit ſeꝑtẽ artes liberales.
Et qñ dicitur bene ſequit iſti ſciunt
deũ eſſe ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit deuʒ

eſſe.qualitercunq; capiat᷑ ly iſtiſiue

collectĩe ſiue diuiſiue dicitur ꝙ hoc

eſt gratia terminoꝝ:qꝛ deum eſſe nõʒ

habet partes quarũ vna poteſt ſciri
gb vno ⁊ alia ab alio. et rõne illius
bene valet ↄña taliter qualitercſq;
capiatur ly iſti ſiue diuiſiue ſiue col
lectiue.ſed ſic nõ eſt de ſeptẽ artibꝰ
quia vna põt ſciri ab vno et alia ab
alio ſine alia.Et ideo licet bene ſeqᷓ
tur iſti ſciunt ſeptẽ artes er tied⸗
le

ly iſti diuiflue:ergo vterq; iſtoꝛũ ſcit

ſeptẽ artes.tamẽ nõ ſeqtur iſti ſciũt
ſeptẽ artes capiẽdo ly iſti collectiue:
ergo quilibet iſtoꝛũ ſcit ſeptẽ artes.
¶ Gratia cuiꝰ eſt ſciendũ ꝙ aliquod
eſt pꝛedicatũ quod põt ineſſe multis
indrñter cõiuncti et diuiſiim. aliqð
aũt eſt pꝛedicatũ qð non põt ineſſe
multis niſi cõiunctĩ. aliquod aũt eſt
qð non põt ineſſe multis niſi diuiſiʒ
Exemplũ pꝛimi ſicut poꝛtare lapidẽ
põt ineſſe ſoꝛti ⁊ platoni ↄiunctuim ⁊
diuiſim. Nã poſſibile ẽ ꝙ poꝛtẽt lapi
dem vnũ ſimul quẽ neut eoꝝ ſe ſolo
ſufficit poꝛtare.⁊ etiã poꝛtare lapidẽ
põt ineſſe ſoꝛti ⁊ platoni diuiſim.vt
ſi ſoꝛtes poꝛtaretvnũ et plato aliuz.
Exẽplũ ſecundi vt iſta pᷣdicata duo

et tria ⁊ ſimilia ĩpoꝛtantia płitatem

non pñt ineſſe pluribꝰ niſi ↄiunctim
et ideo hec nõ põt eſſe vera. iſti ſunt
duo demõſtratis ſoꝛte ⁊ platone niſi
ly iſti teneatur collectiue. Exemplũ
tertii ſicut ſcire deum eſſe põt ineſſe
pluribꝰ et nõ niſi qlibet eoꝝ diuiſim
ſciat deũ eſſe. Et ideo hec ñ põt eſſe
vera.iſti ſciũt deũ eſſe niſi ly iſti te⸗
neatur diuiſiue.ſed iſta.iſti poꝛtãt la
pidẽ poteſt eẽ vera aliqñ: qꝛ ly iſti te
netur diuiſiue.aliqñ poteſt eſſe vera
ſi ly iſti teneatur collectiue.
Sophilma xlii.
Uterq; iſtoꝛũ pugnat vt vincat ſe.
Ponat᷑ caſus ꝙ ſoꝛtes pugnet cum
platone ⁊ vĩcat platonẽ et plato cum
ſoꝛte vtvincat ſoꝛtẽ. Tunc afr ſic.iſti
pugnãt vt vincãt ſe demõſtratis ſoꝛ
te ⁊ platone. vterq; iſton pugnatvt
vĩcat ſe.añs ꝓbatur. nã iſte pugnat
vt vĩcat illũ: et iſte pugnat vt vĩcat
iſtũ. ergo iſti pugnãt vt vicant ſe.
IEt ↄſirmat᷑.iſti pugnãt vt vincãt
aliqͥs. aut & ſe aut alios. ſʒ ñ pugnãt
vt vincãt alios:ꝗ pugnãt vt vĩcãt ſe
¶ In oppoſitũ arguitur.vterq; illoꝝ

pugnat vt vincat ſe:ergo ſoꝛtes pu⸗
gnat vt vincat ſe.ↄñs eſt falſum: qꝛ
ſoꝛtes nõ pugnat vt vincat ſe:ſed vt
vincat platonẽ.ↄña nota eſt de ſe.
Scðdo ſic arguitur.falſum ẽ ꝙ iſti
pugnãt vt vincãt ſe: ergo ſophuima
eſt falſum.ↄñia tenet ⁊ añs ꝓbatur.
Nã ſi iſti pugnãt vt vincãt ſe tunc
iſti pugnãt vt vincãtur: et quia etiã
pugnãũãt vt vincãt ſequitur ꝙ pugnãt
vt vincant ⁊ vicãtur. ¶ Reſpõdetur
ad ſophiſma ꝙ eſt falſũ.Et ad argu
mentũ in contrariũ dicitur ↄcedẽdo
añs ſi ly iſti teneatur collectĩe ⁊ tũc
negatur ↄñᷣa.ſi tamẽ ly iſti teneatur
diuiſiue ↄña conceditur et negatur

añs.Et qñ dicitur iſte pugnat vt vi

cat illũ: ⁊ iſte pngnat vt vincat iſtũ
ergo iſti pugnãt vt vincãt ſe. negat᷑
ↄña accipiẽdo ly iſti diuiſiue: qꝛ ad
tranſitionẽ actus in diuerſum nõ ſe
quitur actio in ſemetipᷣʒ.Et vlteriꝰ
qñ dicitur iſti pugnãt vt vincãt ali⸗
quos negatur hoc:qꝛ neuter iſtoꝛuʒ
pugnat vt vincat aliquos vel alios:
ſed quilibet iſtoꝛũ pugnat vt vincat
alium. Et ideo bene ↄceditur ꝙ iſti
pugnãt vt vincant ſe capiẽdo ly iſti
collectiue. Ulterius quando dicitur
ad aliã partẽ falſum ẽ ꝙ iſti pugnãt
vt vincãt ſe:negatur ſi ly iſti teneat᷑
diuiſlue. Et quãdo dicit᷑ iſti pugnãt
vt vincãt ſe:ergo iſti pugnãt vtvin⸗
cantur:ↄceditur añs ſi ly iſti teneat
collectiue.ſed nõ ſequitur ergo iſte
pugnat vt vĩcatur:et iſte pugnatvt
vĩcatur. ſed ẽ fallacia ↄñtis:qꝛ bene
ſequitur ecõtra.Ex hoc pʒ ꝙ ſi ſorũs
videat platonẽ ⁊ plato videat ſoꝛteʒ
et neuter ipſoꝝvideat ſeipᷣm hec eſt
vera iſtivident ſe ſᷣm ꝙ ly iſti ten e⸗
tur collectĩe.ſed ẽ falſa ſᷣm ꝙ ly iſti
tenetur diuiſſue. Pꝛimũ pꝛobatur
qꝛ hec ẽ vera.iſti vidẽt aliquos ho⸗
mines et nõ vident alios hoĩes a ſe
ipſis. et per ↄñs iſti vident ſeipſos.

alus y orcalim,
leuplitob mmg iſor en
trei mgomic emn
rog ſtoni d ee fuſum
chleenmnriti b eroch
Mfüſumſöedalms.
ſopeſnathcenngihme⸗
Et gi dobmn d woe
curüeſflmind gegau
ſcdanñ oitur abmo
Nepatur oio et cocectur
gi aruitura tem
luſe ti ad pſum unte
ſlnate eſpertu euſce nl

pde inauel verumſtata

flinomſegrete ir t

9 tommte,

Ne
chilna tiii⸗
hiem cn.
warern Plri ſor
rr ſoſbicn

Ni⸗ ugnit N inez
„i KRſe.
aigdolp in Nuſin
Kus in duerſumnoſe
ir tio n ſenen Et ln⸗
dicltur ſen ugnit r nrit i⸗
o egan /rer euner inn
A mr Aguos elalo:
ullbet iſtoꝛi ougnat ir vincat
n. Etideo bene Kelilnr giſtl
int t vmncant ſe capiech iy iti
ctiuc. Abderius quamdo dicnrur
tiͦ wertifllum d giſn dugnit
incin ſemeguur dlp intteenf
Moe.Et quado decih in pugni
mcat ſe ergo in ugnit tnin
ntur. edltur is l, ſ tenei⸗
lectiue, ſ ni ſnuinr ahoiſe
cnur rt rieanrct ie ugnitſk
tr., diſaluni tiad bene
lurerina Et r1ſofs
1rito rilen ſoꝛte
um nonheccſt
arer poutiler ſehhn he
ſamicentſe imngle lten ⸗
nie(gefiſi inl iin
plectie ſche faſa f
ollille, Puuni o
ſſi ic iqusho

et ber pñs vident ſe. Gevᷣm ꝓbatur
qꝛ hec ẽ falſa.vterq; iſtoꝛũ videt ſe.
ergo etiã hec ẽ falſa iſtividẽt ſe ſi ly
iſti teneatur diuiſiue. Patet etiã ꝙ
demõſtratis duabus cõtradictoꝛiis
hec ẽ vera iſte pꝛopõnes cõtradicunt
ſibiipſis ſᷣm ꝙ ly iſte tenetur collec⸗
tiue ſed tamẽ hec eſt falſa.iſte pꝛopo
ſitiones ↄtradicũt ſibiipſis ſi iy ite
teneatur diuiſiue.

Sophilma xliii.
Ab vrroq; iſtoꝝ enũciatum ẽ verum
platone ⁊ ſoꝛte demõſtratis: et ſor̃s
dicat iſtã deus eſt:⁊ plato iſtã homo
eſt aĩal.et cũ hoc ambo dicant iſtam
homo ẽ aſinus.ſ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma.
A ſoꝛte enũciatum ẽ verũ:quia iſta
deus ẽ. ⁊ a platone enunciatũ eſt ve
rũ:qꝛ ita hõ eſt aĩal.ergo ab vtroq;
iſtoꝝ enunciatũ eſt verũ. ¶ Impꝛo⸗
batur ſophiſma. Ab vtroq; iſtoꝛum
enũciatum ẽ falſum:g̊ nõ ab vtreq;
iſtoꝝ enunciatũ ẽ verũ. Añs ꝓbatur
qꝛ ab vtroq; iſtoꝝ enũciatum ẽ ꝙ hõ
eſt aſinus ſed hoc ẽ falſum.¶ Scðo
ſic arguit᷑ab vtroq; iſtoꝝ enunciatũ
eſt verũ:ergo verũ eſt enunciatũ ab
vtroq; iſtoꝛũ.ſed hoc ẽ falſum: quia
nichil ẽ enunciatũ ab vtroq; iſtoꝛum
miſi falſum: ſcʒ hõ eſt aſinus. ¶ Zd
ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum.
Et qñ dicitur ab vtroq; iſtoꝝ enun⸗
ciatũ eſi ſtm & ⁊c.negatur añs. Zd
ſcðᷣam qñ dicitur abvtroq; iſtoꝝ ⁊c̃.
negatur ↄña et cõceditur añs ꝓpter
hoc ꝙ ibi arguitur a termio ſtante
confuſe tiñ ad ipſum ſtantem deter
minate reſpectu eiuſdẽ młtitudinis
Unde in añte ly verum ſtat confuſe
tm̃.in conſequẽte aũt ſtat aut ſuppo
nit determinate.

Sophilma xliiii.

Ulterq; iſtoꝛum eſt homo vel aſinus

demõſtrando per ly iſtoꝛũ ſoꝛtem et
bꝛunellu. ¶ Pꝛobatur ſophiſma ſic.

„

Soꝛtes eſt hõ vel aſinus:bꝛunellus
eſt hõ vel aſinꝰ. ergo vter iſtoꝛum
eſt homo vel aſinus.¶ Scðdᷣo ſic af̃.
ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſuʒ:ergo
ſophiſma eſt verũ.añs pꝛobatur.ã
etus ↄtradictoꝛũ eſt alter iſtoꝛũ non
eſt hõ vel aſinus: ſed hoc ẽ falſum.
Imxꝛobat ſe ophiſma.vterq; iſtoꝛũ
eſt hõ vel aſinus:ergo vterq; iſtoꝛuʒ
eſt homo vel vterq; iſtoꝝ eſt aſinus.
oↄñs eſt falſum: qꝛ eſt vna diſiũctiua
cuius ambe pꝑtes ſunt falſe.¶ Scðo
ſic ã. vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus
ſed nõvterq; iſtoꝝ eſt hõ. ergovterq;
iſtoꝛũ eſt aſinus.ↄñs eſt falſuʒ ⁊ ↄna
videtur tenere ꝑer illã reguiã. A diſ
iunctiua cũ deſtructione vniꝰpartis
ad aliã partem ẽ bona ↄña.ſ¶ Tertio
ſic arguitur. Tantũ alter uitoꝛũ eſt
hono vel aſinꝰ ergo nõ vterq; iſtoꝝ
eſt hõ vel aſinus.ↄña tenet ⁊ añs ꝓp
batur.alter iſtoꝝ ẽ homo vel aſinus
et nichil aliud ab altero iſtoꝝ eſt hõ
vel aſinus.poſito ꝙnõ ſit aliquis hõ
niſi ſoꝛtes:nec aliquis aſinꝰ miſi vꝛu
nellus.¶ Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ
ipſum ẽ verum ſicut pꝛobãt due pꝛi
me rationes. Id alias reſpõdetur
¶Ad pꝛimã negatur iſta ↄña vterq;

iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus: ergo vterq;

iſtoꝛum ẽ homo velvterq; iſtoꝛum ẽ
aſinus. Nã aꝛguttur a ſenſu ↄpoſito
vero ad ſenſũ diuiſum flm:ſcʒ argu
endo ab vna cathegoꝛica pꝛopõne de
diſiuncto extremo ad vnã diſiũctiuã
cuiꝰ tñ diſiũctĩe pᷣdicta cathegoꝛica
non ẽ pars.ſ¶ Ad aliã ſiliter negatur

ↄna nec ibi ar̃ a diſiũctiua ⁊c̃.qꝛ ſo⸗

phiſma non eſt pꝛoxõ diſiũctiua ſed
pꝛopõ de diſiũcto extremo.ſ Ad alia
dico ꝙ ſi ly alter teneat᷑ tani ſignũ
ꝑttculare eius qð eſt vterq; bene cõ
cedẽdum ẽ ꝙ tim̃ alter iſtoꝛũ ẽ homo
vel aſinus: nec tunc ſeqtur ergo nõ
vterq; iſtoꝛũ eſt hõ vel aſinus. ſicut
nec ſedtur tm̃ aliquis hõ 5 rielbilie.
eUI

ergo nõ oĩs homo ẽ rinbilis. Sed ſi
ly alter capiatur pꝛo vno excludẽdo
maioꝛẽ multitudinẽ tunc ẽ negãduʒ
tĩ alter iſtoꝝ eſt hõ vel aſinꝰ. nec
pꝛobatũ eſt ꝙ ſic capiẽdo ly alter tin
alter utoꝝ ſit hõ vel aſinus.
Coõſequèter in hac parte videnda
ſũt ſophiſmata difficultatẽ hñtia ex
parte huiꝰ ſi incathegoꝛeumatis totꝰ
qð eſt diſtributiuũ termĩ cui addit᷑
nõ pꝛo ꝑtibus ſubiectiuis ſed ꝓ par
tiꝰus integlibus ſigãti per illũ ter⸗
minũ. de quoꝝ numero ſit iſtud
Sophilma xlv.
Tortus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte. Impꝛo
batur ſophiſma.pᷣmo ſi totus ſoꝛtes
eſt mĩoꝛ ſoꝛte tũc quelʒ pars eẽt mi⸗
noꝛ ſed hoc ẽ falſum.pᷣmo qꝛ coꝛpus
ſoꝛtis ẽ pars ſoꝛtis:qꝛ cuʒ aĩa ſoꝛtis
ↄſtituit ſoꝛtẽ: ſed coꝛpꝰ ſoꝛtis nõ eſt
mioꝛ ſoꝛte.g̊ non q̃lubet ꝑs ſoꝛtis eſt
mãoꝛ ſoꝛte. Cõfirmat᷑ qꝛ aĩa ſoꝛtis
eſt ꝑs ſoꝛtis ⁊ tñ aĩa ſoꝛtis nõ eſt mi
noꝛ ſoꝛte cũ nõ ſit magna nec parua
cã ſit indiſibilis. ꝑꝛima ↄhña tʒ ex eo
ꝙ ly totꝰ equalet huic or̃oni dqiʒ ꝑs.
¶ Scðᷣo ſic. ſſi totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ
ſoꝛte tũc totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte qð
eſt falſũ. ↄña videtur valere eo ꝙ ar
ab ĩferioꝛi ad ſugeriꝰ Calſitas ↄñtis
ꝓbatur.nã ſi totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte
tunc q̃libet pars hoĩs eſt mĩoꝛ ſoꝛte
modo hoc ẽ falſum: poſito ꝙ ſoꝛtes
ſit paruꝰ ⁊ plato ſit magnus tũc nõ
Peliver pars hoĩs eſt minoꝛ ſoꝛte.
am ſedtur quelibet pars hoĩs eſt
minoꝛ ſoꝛte ̊ quelibet ꝑs ꝑlatonis ẽ
minoꝛ ſoꝛte. ſed hoc ẽ falſuʒ ex caſu
ↄña tenet a ſuperioꝛi diſtributo ad
ĩferius diſtributũ. Nam in iſta que⸗
libet pars hoĩs eſt nunoꝛ ſoꝛte: hoc
aggregatũ pars hoĩs diſtribuitur
per vnã regulã pꝛuis dictã ſcʒ Quo⸗
tienſcũq; ſignũ diſtributiuũ additur
aggregato ex recto ⁊ obliquo: recto

pꝛecedẽ᷑te obliquũ.tunc aggregatuʒ
ex recto ⁊ obliquo diſtribuitur.et iõ

ly hominis ita bene diſtribuit᷑ ſicut
ly pars.¶ In oppoſitũ arguitur. hec
pars integralis ſoꝛtis demonſtrato
capite eſt minoꝛ ſoꝛte ⁊ illa pars ſoꝛ⸗
tis demõſtrato bꝛachio ẽ mĩoꝛ ſoꝛte
et ſic de aliis partibus integralibus
ergo q̃libet pars integralis ſoꝛtis ẽ
minoꝛ ſoꝛte. ⁊ per ↄñs totus ſoꝛtes
eſt mĩoꝛ ſoꝛte.ↄña tenet ex eo ꝙ hec
oꝛatio q̃libet pars integralis ſoꝛtis
et ly totus ſoꝛtes equiualẽt in ſigni
ficando. ¶ Tunc pꝛo reſponſione ad
ſophiſma niotandũ eſt ꝙ aliqua ſunt
ſincathegoꝛeumata ã non diſtribuũt
terminũ extra ſe cui addũtur id eſt
terminũ qui non eſt pars or̃onis cui
illa ſincathegoꝛeumata equiualẽt in
ſigniſicãdo. ſed tantũ diſtribuũt ter
minũ intra ſe · hoc eſt terminũ qui ẽ
pars oꝛationis cui equalent in ſigm
ficando. et hoc ſi ilie terminꝰ ſit di⸗
ſtribuibilis. erbi gratia hoc ſinca
thegoꝛeuma totus nõ viſtribuit ter
minuʒ extra ſe cui additur. ſicut eſt
iſte terminꝰ ſoꝛtes ſed bene intra ſe
ſicut ẽ iſte terminꝰpars. Item patet
de hoc ſincathegoꝛeumate ſemꝑer ⁊
de aliis equiualẽtibus integris or̃o
nibus in ſignificãdo.¶ Scðo notan

dum eſt ꝙ aliquãdo ly totũ tenetur

ſincathegoꝛeũatice aliquãdo cathe⸗
goꝛeumatice.et qñ capitur ſincathe
goꝛeumatice equalet huic oꝛatiouiX
q̃libet pars integralis.qũ vero tenet᷑
cathegoꝛeum atice tũc equalet huic
oꝛationi ens ↄpletũ ex partibus. Et
ſᷣm hoc ſolet concedi hoc ſophiſma.
In oculo meo eſt totum quod eſt in
mũdo.capiendo ly totũ catijegoꝛeu⸗
matice.poſito ꝙ in oculo meo ſit fe⸗
ſtuca: qꝛ illa feſtuca eſt ↄpoſitum ex
partibus exñs in mundo.et ſolet ne⸗
gari illuid ſophiſma. Totũ quod eſt
in mundo ẽ in oculo meo.capiẽdo ł

ℳ—

iszmiiigſdil
ornpritandan
anrmi hegfeotiis
gcünr ges itegr leoß
tpeluntarue, ne n.
tumaglin ri,
mins rAl
ſegual toty⸗ ſorcsi mnor
Iiter wrs iegle ſat ⸗
ſonc tly totus no qualet
cöco ic cfoni quchpars!
cwepeunegs. Pec
Icarpors egrhsſonis
ſote cpus ſorgi mun
rcorrus ſotis noneſtt
ſortsſedi ers eintulis,
egalur or et ato hui⸗
binl,uiat ſimisi
tone, i ſr wn ſenun
mmintegral ſorng eſtnmn
Albet ointegr g ⸗ 4
Mſore, ta n ſciturt oi⸗
ats/

ednnd egunlen
nndin ſetmüinuan
mnü mmmſe hoecktermmüui
es outlonis alicjulenenſen
nid. et veſ ileemin ſt r
bulbll, Mrii grun, wr ici
orma lotus no viſrtbunt ter
; orma ſecui addttur, ſcutcl
ermin? ſortes ſet bene mtraſe
ciſtetermin pars. Nen patet
de ſncnthegorumateſenter
is equiunetius inegris ofo
nnignihesddDedoton
nch ugnido igtülnen
Othegarüinne igitb ir
. et oñ cpluvr ſictir
eumatiee. et ñ ct “
cumrue eialt ,i me

ä
ber rs Men. ur eur

r uſeſudt eſclere
eris nmnu L quod

1 ſoghiſma.
. 4 clo geo plece

totũ ſineathegoꝛeumatice. Nam nõ
qðlibet ens mundi/ nec q̃libet pars

mũdi ẽ in oculo meo. et qꝛ tactũ eſt

de ꝑtibus ĩtegralibꝰ.¶ Tertio notã
dum ẽ ꝙ pars ĩtegralis dr pars qᷓti
tatiua.i.hñs ꝙtitatẽ que cũ alia ꝑte
ꝓßtitatiua ↄſtituit aliqð totũ q;tum.

nec vna illaꝝ eſt potẽtia ad aliã/ nec

ꝑfectibilis per eam.Ex hoc pʒ aĩa
ſoꝛtis vel coꝛpꝰ ſoꝛt is nõ dicũtur ꝑs

ĩtegralis ſoꝛtis:qꝛ licet aĩa ſoꝛtis cõ

ſtituat ſoꝛtẽ qtuʒ ⁊ etiã coꝛpꝰ ſoꝛtis

ſic hñs quãtitatẽ tñ aĩa ſoꝛtis non ẽ

pars quãtitatiua. ⁊ etiã mã ſoꝛtis ẽ

Tfectibilis per aĩam ſoꝛtis Silr mã
equi lʒ ſit quãta ⁊ cũ gĩa equi quãta

ↄſtituat equũ quãtuʒ:tñ neutrũ eoꝝ

dr pars ĩtegralistequi ꝓpter hoc ꝙ

vna illaꝝ partiũ eſt ꝓꝑfectibilis ꝑ anã
et eſt in potẽtia ad eã.⁊ talcs partes
quauvna ẽ ſic ꝑfectibilis per aliã nõ
dicũtur ꝑtes ĩtegrales ſʒ eſſentiales

vel qualitatiue. Tunc rñdetur ad ſo

phuma ꝙ ipᷣm eſt verũ.i Ad rõnesK
¶ Ad pꝛimã negatur ↄña licet bene
ſequat᷑ totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte: g
q̃libet pars ĩtegralis ſoꝛtis ẽ mminoꝛ
ſoꝛte.qꝛ ly totus nõ equalet in ſigni
ficãdo huic or̃oni quelʒ pars ſʒ bene
hHuic ꝗlibet ꝑs integlis. Nec ſequit
qlibet pars ĩtegralis ſoꝛtis ẽ minoꝛ
ſoꝛte.g̊ coꝛpus ſoꝛtis ẽ minus ſoꝛte:
qꝛ coꝛpus ſoꝛtis non eſt ꝑs integrał
ſoꝛtis ſedẽ pars eẽntialis. Ad ſcðᷣaʒ
negatur ↄña. et ratio huiꝰ eſt:qꝛ ar̃
ab inferioꝛi ad ſuperius cũ diſtribu
tione. Uñ ſicut non ſcequitur qlibet

pars integrab ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:

quelibet ꝑs integralis hoĩs eſt mi
noꝛ ſoꝛte. ita nõ ſeqᷣtur totꝰ ſoꝛtes ẽ
mĩoꝛ ſoꝛte & totus hõ eſt mĩoꝛ ſoꝛte
qꝛ oĩno añs et ↄñs pꝛime ↄñe equi⸗
ualent añti et ↄñti ſecunde ↄfe. q;
gũt pꝛima ↄña nonvaleat pa:quia ar
ab inferioꝛi ad ſuperius diſtributũ.

uia ſicut ꝓbabatur in iſta oꝛatione

quelibet pars integralis hoĩs eſt mi
noꝛ ſoꝛte nõ ſolũ diſtribuitur ibi ꝑs

ĩtegralis ſed hoc aggregatum pars

integralis heminis. .
Sophilma xlvi
Totus ſoꝛtes eſt pars ſoꝛtis.i Pꝛo
batur ſophiſma.Onelibet pars inte

gralis ſoꝛtis eſt gꝑars ſoꝛtis:q̊ totus
ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis.iſ Impꝛobat᷑ ſo⸗

ꝓhłiſma. nã tunc ſor̃s ẽẽt pars ſoꝛtis
et per ↄñs idẽ eſſet ꝑars ſuiipſius.

Ezd ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
verũ.Et gad rõnem in cõtrariuʒ dico

ꝙ nõ ſequitur. totus ſoꝛtes ẽ pars
ſoꝛtis & ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis. nec ſeq̃

tur ꝙ idẽ ſit pars ſuii ſius ſicut nec

ſequitur q̃libet pars integral ſoꝛtis
eſt pars ſoꝛtis &̊ ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis

Ulidetur tñ ꝙ ſic.nam capitur totał
pærs ĩtegꝛalis ſoꝛtis pᷣter ſuũ digitũ
⁊ vocetur a.et ſuus digitus b. ⁊ ag⸗

gregatũ ex a et b vocetur c. ũc ſic
arguit᷑.a eſt ſoꝛtes ⁊ c eſt ſoꝛtes et a
eſt pars ipſius c.qꝛ vna cũ b ↄſtituit
c.ergo ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis.ↄña tenet
⁊ ſcda pars añtis nota ẽ de ſe. Sed
pꝛima declarat᷑:qꝛ a eſt hõ et non eſt
alius q; ſoꝛtes. Sſſumptũ pꝛobat᷑:qꝛ

a eſt ↄpoſitũ ex aĩa intellectiua ⁊ coꝛ

oꝛe: et tale compoſitũ eſt homo.
¶ Confirmatur:qꝛ a eſt animal cum
ſit ſubſtãtia animata ſenſitiua =æ nõ
aliud animal q; homo.ſ Secũdo ſic
quia ſi digitus eſſet abiciſſus a cẽt
ſoꝛtes ſed eadẽ rat ione qua tunc cẽt
ſoꝛtes ead ratione nunc ibſe ẽ ſor̃s
ergo iam a eſt ſoꝛtes.¶ Zd ulud du⸗

bium dicunt quidam negando iſtam

ↄñam ſoꝛtes ẽ pars ſoꝛtis Et quãdo
dicitur capit᷑ totalis ⁊c᷑. admittitur
caſus. et quãdo dicitur a eſt ſoꝛtes
negatur.⁊ qñ dicitur a eſt ↄpeſitum
ex anima ⁊c.ergo a eſt homo.negat
ↄſequẽtia:quia ad hoc ꝙ aliquid di
catur homo non ſi nlieit tr comꝑo
tiu

ſita ex coꝛpoꝛe ⁊ aĩa intellectina. ſed
cũ hoc requirit᷑ ꝙ ſit aliquid per ſe
vnũ ⁊ nõ ſit pars alter ius ꝙ ſit vnũ
per ſe.modo ſic nõ eſt de a.qꝛ eſt ꝑs
c.qð eſt vnũ per ſe.¶ Ad aliã qua ꝓp
batur ꝙ a eſſet aĩal conſinnliĩ dice⸗
retur.i¶ Ad tertiam quãdo dr digito
abſciſſo adhuc a eẽt ſoꝛtes ↄceditur
ct qñ dicitur ſed eadẽ ratione qua
tunc eſſet ſoꝛtes eadẽ rõne nunc eſt.
negatur hoc:qꝛ digito abſciſſo a eẽt
per ſe vnũ.ſed digito non abſciſſo a
nõ eilet aliquod per ſe vnũ. Sed ad
hoc ꝙ aliquid ſit ſoꝛtes requirtur ꝙ&
ſit aiiquid per ſe vnũ ſicut requirit᷑
ad hoc ꝙ aliquid ſit homo vel atidd
ſit animal. ¶ Sed contra iſtud ſolet
argui: qꝛ ſi hoc eſſet veruʒ ſi equeret᷑
ꝙ iſti termini homo et animal non
eſſent termini abſoluti ĩmo conno⸗
tatiui.ſed hoc ẽ falſum ergo ⁊c. ↄna
tenet ex eo ꝙ ad ſuũ ſigniſicatũ pꝛin
cipale cõnotaret ipᷣm eſſe ꝑ ſe anað
vnũ non exñis pars alicuiꝰ alterius
p ſe exãtis.¶ Et ↄfirmatur.nã tunc
hec non eſſet bona diff initio aĩ alis:
ſcʒ animal eſt ſubſtãtia aĩata ſenſi⸗
tiua.ſed ad hoc ꝙ eſſet ↄpleta opoꝛ⸗
teret dicere animal eſt ſubſtãtia ani
mata ſenſitiua nõ exiſtens pars ali⸗
cuius alterius ꝙ ſit vnũ per ſe.⁊ ſic
tunc ſtatim ſequeretur iſtũ terminũ
aĩal eſſe terminũ cõnotatiuũ poſt
in eius diffinitione ponit terminus
alicuiꝰ alterius pꝛedicamẽti: ſcʒ iſte
terminꝰ pars.¶ Scðᷣo ſic.nã capiat᷑
ip̃m a qð eſt para ipſius c.et q̃r atur
vtrũ ſit ſubſtãtia vel accñs. non põt
oiei ꝙ ſit accidẽs ⁊ clarũ eſt.ſi dicat᷑
ꝙ ſit ſubſtãtia vel ẽ coꝛpoꝛea vel in⸗
coꝛpoꝛea. nõ incoꝛpoꝛea vt clarũ eſtae
ſi coꝛpoꝛca vel aĩata vel inanimatà.
Non põt dici in aĩatta:qꝛ nutritur ⁊
augetur. ergo aĩata vel ſenſiſĩa vel
inſenſitiua. Non pt dici ĩſenſitiua:

quia ſi pũgeretur ſtilo vel aeu vtiq;

retraheret ſe. ¶ Et ↄſirmatur:qꝛ eſt
cõpoſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ aĩa ſeniſitiua.
relinqtur ergo ꝙ a ẽ ſubſtãtia aĩata
ſenſitiua. Et cũ nichil ſit in genere
niſi ſit in aliqua ſuaꝝ ſpecierũ ſequi
tur ꝙ ipᷣm a eſt alicuius ſpẽi et non
videtur ꝙ ſit ſub alia ſpẽ q̈ ſub iſta
ſpecie hõ.et ſi ſic ſequitur ꝙ a eſt hõ
ſed nõ eſt alius hõ i ſoꝛtes ergo a ẽ
ſoꝛtes. Ideo quidã alui aliteꝛ ruũdent
ↄcedendo utã ſoꝛtes eſt pars ſoꝛtis.
ſed tñ non idẽ ſoꝛtes ẽ pars ſuiipſi⸗
ſed vniꝰ alterius ſoꝛtis. Uñ dicunt
iſti ꝙ ſoꝛtes qͥ eit vnũ per ſe eſt ↄpo⸗
ſitus ex multis quoꝛũ quodubet eſt
ſoꝛtes: qdᷣlibet tñ illoꝝ eſt ꝑs vnius
ſoꝛtis qui ſic eſt ſoꝛtes ꝙ nõ eſt pars
alterius ſoꝛtis. VUñ vſᷣm dictũ caſum
iſti dicerẽt ꝙ c eẽtvnꝰ ſoꝛtes ⁊ ꝙ ille
ſoꝛtes nõ eſſet pars alicuiꝰ alterius
ſoꝛtis et ꝙ a eẽt ſoꝛtes ⁊ cũ hoc eſſet
ꝑs alicuius alteriꝰ. Sed ↄtra hoc di
ceret aliqs.ſi hoc eſſet veꝝ ſeqretur
ꝙ hoc nomẽ ſoꝛtes eſſet termiꝰ cõis
qꝛ vnica ĩ poſitione eſſet ĩpoſitus ad
ſi gniſicandũ plures hoĩes. Rñdent
iſti negãdo ↄſam. Uñ dicerent alid
ꝙ ad hoc ꝙ aliquis terininꝰ dicatur
cõis non ſufficit ꝙ ipſe vnica impoll
tione ſit ipoſitus ad ſigniſcandum
plura: ſed requiritur ꝙ ſit ĩpoſitus
ad ſignificandũ plura vnica impoll⸗
tionẽ quoꝝ vnũ non ⁊ẽ pars alterius
modo. iſte terminꝰ ſoꝛtes vnica ĩpo/⸗
ſitione eſt bene ĩpoſitus ad ſignificã
dum vnũ ſolum qð non ẽ pars alte⸗
rius et cum hoc plura quoꝝ vnũ eſt
pars alterius. Et ideo adhuc ſtat ꝙ
iſte terminꝰ? ſoꝛtes ẽ terminꝰ ſingu⸗
laris ⁊ non cõis licet ſignificet płes
hoĩes vnica ipoſitione.
Sophilma xlvii.
Totus bꝛunellus ⁊ẽ ſoꝛtis. ponak &
ſoꝛtes habeatvnũ aſinũ qui vocetur
bꝛunellus 1 ꝙ qlibet pars illiꝰ aſini

„(aem
hnne e
ne Ne i ar
l aſhmsi ⸗

e ndlus t

t
rs nerd eb elin n g 1
jer 7 pt n
ws rzin

Etſinitr gos ſutis n
kas domlente:ſnt ner ſehui
rrdchcehtel ſann: aho o⸗
SAgani
FRindTon unn
cuius Alern derse dern
tur ſophiſma ſcgota diſctuu
conſeuis al lteri patte eius:
gis ep mri culuo aliuod ait
mibtma diſicrunel e
iummreſ en ſ.,qrhan
ſuimnwi eir. Totn dſiu⸗
uutl reracuius alterd hars eſt
ſunpoluelty eg ineg alis d

Moneclyera an⸗
inchin Aeri pare

i
k dageſre ink
anm epernpctziſt de

muniniinw

etg ntb ſena ele
snuͤtſne u i
n et hner ſeues rci arſt
leuuns ltn , Get fſten
et alis.ſhreſer ſer ſejfe
wr wne ſmegellt urmct
nic iRNne eſet iviitus 14
Iſcmdi puures hoies, fent
egito 9im dIi detrenr alig
hoc allquis termin) dicnut
non ſuftclt g ſe itaunpol
eſlipolitus ad gnnehdun
uſed regirturg drihoſn
guſtcemui gna Meninpol
nt quoy mM nont s Agin
odo le termind ſuuts onc
vneel er inſtu liß
miſmn gomi miien
3 rnic
scan n n gu g
umts Einilii
mmmſrmi nli t
11m cs et ſn

ut ſoꝛtis. Tunc patet ipᷣm ſophiſma
eſſe verũ. ¶ In oppoſitũ arguit᷑.
totus bꝛuneilus eſt ſoꝛtis tũc q̃tibet
pars integralis bꝛunelli eſt ſoꝛtis: ⁊
per ↄñs caput bꝛunelli eſt ſoꝛtis. et
per ↄñs caput ſoꝛtis habʒ longas au
res.⁊ per ↄñs poſſible ẽ ꝙ caput ſoꝛ
tis valde velociter moueat᷑ ſoꝛte qᷣ
eſcente.vt ſi bꝛunellus curreret ſoꝛ
te quieſcẽte.Similiter poliibile eſ⸗
ſet os ſoꝛtis comedere ſoꝛte doꝛmiẽ
te.poſito ꝙ ſoꝛtes doꝛmiat ⁊ aſinus
ſuus ſcʒ bꝛunellus comedat. tunc ſi
os bꝛunelli eſt ſoꝛtis videt᷑ tũc ꝙ os
ſoꝛtis comedat. ¶ Ad ſophiſma re
ſpondet᷑ ꝙ eſt verũ.et quãdo dicit᷑ ꝗᷣ
quelibet pars bꝛunelli eſt ſoꝛtis:con
ceditur.et vlteriꝰ cõceditur ꝙ caput
quod eſt ſoꝛtis habet longas aures
Et ſimuliter caput qð eſt ſoꝛtis mo⸗
uetur velocuter ſoꝛte quicſcẽte. ⁊ ꝙ
ctaput qð ẽ ſoꝛtis comedit ſoꝛte doꝛ⸗
miente.negat᷑ tamen ꝙ caput ſoꝛtis
habet longas aures.⁊ ſimiliter ꝙ ca
put ſoꝛtis mouet᷑ velociter ſoꝛte qᷣeſ
cente.Et ſimiliter ꝙ os ſoꝛtis come
dat ſoꝛte doꝛmiente:ſicut nec ſequit᷑
hoc qð eſt caput eſt ſoꝛtis: ergo hoc
eſt caput ſoꝛtis.
Sophilma. xlviii.
Eſt iſtud. Tota diſiunctiua eſt vera
cuius altera pars eſt vera. ¶ Pꝛoba
tur ſophiſma ſic.tota diſtũctiua eſt
conſequẽs ad alterã partẽ eius: ſed
ↄñs eſt verũ cuius aliquod añs eſt
verũ: tota diſiũctiua eſt vera euiꝰ
alia pars eſt vera. ¶¶ Impꝛobatur ſo
phiſma. Nã ſedtur. Tota diſiũcti⸗
ua eſt vera cuius altera pars eſt ve
ra:ergo quelibʒ pars integralis diſ⸗
tunctiue eſt vera cuiꝰ altera pars ẽ
ver i.modo hoc eſt falſũ. Nã iſtius
diſiunctiue deus eſt vel homo ẽ aſi⸗
nus altera pars ẽ vera.puta iſta deꝰ
eſt.et tamẽ non pꝛopter hoc quelibʒ
cius pars ẽ vera. Iã hec non eſt ve/

ra homo eſt aſinus. ¶ Ad fophiſma
rñdetur ꝙ de virtute ſermonis ipᷣm
eſt falſum.qꝛ cũ ly totũ ponat᷑ a par
te ſubiecti ſolet teneri ſincathego⸗
reumatice.cũ hoc tamẽ ſtat ꝙ de bo
nitate intelligẽtis ſophiſma eſt veꝝ
et hoc capiendo ly tota cathegoꝛeu⸗
matice:qꝛ tũc ſenſus ẽ ꝙ diſiũctiua
fecta ex partibus eſt vera cuiꝰ al⸗
tera pars ẽ vera.Et ſecundũ hoc ra
tiones vadunt viis ſuis⸗

Sophilma. xlix.
Omne totum eſt maius ſua parte.
¶ Impꝛobat᷑ ſic. Nã ſequit᷑.om̃e to⸗
tũ eſt maiꝰ ſua parte: ̊ õe totũ qua
libet ſua ꝑte ẽ maius.ↄñs ẽ falſum.
ↄña tenet eo ꝙ iſte cõparatiuus ma
ius habʒ vim diſtribuẽdi terminũ ſe
quentẽ ab eo rectum.ifalſitas ↄñcis
patet:qͥa ſoꝛtes ẽ quoddã totũ et tñ
ſoꝛtes nõ eſt qualibʒ ſua parte maiꝰ
quia nõ ẽ maius ſuo coꝛpoꝛe.nec eſt
maioꝛ ſua aĩa cum anima ſua nõ ſit
quãta.¶ Secũdo ſic.cõpoſitũ ex coꝛ
poꝛe et albedine ẽ quoddã totũ et tñ
illud nõ eſt maius ſua parte: qa nec
eſt maius albedine nec maius coꝛpo
re. ¶ Tertio ſic arguit᷑. genus ẽ qð⸗
dam totũ reſpectu ſuarũ ſpecierũ ⁊
tamen nõ eſt maius ſuis ſpeciebus.
Quarto ſic.videt᷑ ꝙ aliquod totuʒ
ſit minus ſua parte. patʒ de toto in
modo et de parte in modo. Nã ly ho
mo dicit᷑ totũ in modo.et ly homo al
bus dicit᷑ pars in modo illiꝰ totius.
modo clarũ ẽ ꝙ ly homo albus ẽ ma
ius ꝙᷓ; ly homo:qꝛ cõtinet tantundẽ
et ampliꝰ.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſma.Con
tinẽs tãtundẽ ⁊ amplius eſt maiꝰ il
lo:ſed om̃e totũ cõtinet tãtundẽ ⁊ ã
plius reſpectu ſue partis: qꝛ cõtinet
etiã reliquã partem. ergo c. ¶ Ad
ſophiſma rñdet᷑ diſtinguẽdo de toto
qꝛ qðᷣdã dicit᷑ totũ ꝙᷓtitatiuũ⁊ qðᷣdã
dicit᷑ totũ qualitatiuũ:et qðᷣdã dicit᷑
totũvlłe:⁊ qðᷣdã dr totũ in mõ. Zſo

tum quãtitaitiuũ dicitur totũ habẽs
partes quarũ vna ẽ extra aliã. et vůù⸗
na non eſt in potentia ad aliã nec ꝑ
fectibilis ꝑ eã. TZotuʒ qualitatiuũ
dicit᷑ totũ cõpoſitũ ex ꝑtibus quarũ
vna nõ eſt extra aliã.et cũ hoc vna ẽ
ꝑfectibilis per aliã.et hoc accidẽtali
ter vei eẽntialiter.⁊ ſi? cõpoſituʒ ex
talibus vocat᷑ totũ accidẽtale ſeu to
tum aut cõpoſitũ eſſentiale. Exem/⸗
piũ pᷣnn.vt ↄpoſitũ ex materia ⁊ foꝛ
ma ſubſtãtiali.Exemplũ ſcði.vt cõ⸗
poſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ albedine. Uel ſic
clarius. Totũ q̃titatiuũ dicit᷑ ↄponi
ex partioꝰ quarũ vna nõ eſt extra a⸗
liã.et cũ hoc vna ẽ fectibiiis ꝑ aliã.
et hoc dupłr. Uel vna ꝑficitur ꝑ ali
am eſſentialiter vł accidètałr.ſi pꝛi⸗
mũ ⁊ ſic ẽ totũ eẽntiale.ſi ſecundũ:⁊
ſic eit totũ accñũtale. Exemplũ pᷣmi:
ſicut eſt cõpoſitũ ex materia ⁊ for̃n
ſunſtãtiali.Exemplũ ſedᷣi.ſicut ẽ cõ⸗
poſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ albedine.ſ Sed
totum vłle dicitẽ terminꝰ? vniuerſalt
oꝛ reſpectu termini minꝰ vniuerſał
Sed totũ in modo vocat᷑ terminꝰ
acceptus ſine determĩatione reſpec⸗
tu alteriꝰ. Et quot modis dicit᷑ to⸗
tum:tot modis dicit᷑ pars ita ꝙ que
dam ẽ quãtitatiua.⁊ quedã qualita⸗
tiua.quedã ſubiectiua ⁊ quedã totiꝰ
modo.¶ Adhuc totũ qᷓtitatiuũ põt
ymaginari dupłr:qꝛquoddã eſt fini⸗
tum et qðᷣdã infinitũ.¶ Hisviſis po
nũtur alique cõcluſiones. ¶ Pꝛima
eſt ꝙ omne totũ qualitatiuũ eſt ma⸗
ius ſua parte entitatiue.patʒ hoc qꝛ
plus cõt inet de entitate: quia conti
net illã et cũ hoc aliam.patet hoc de
hoĩe qui eſt maioꝛ ẽtitatiue ſua ma
teria qꝛ vltra materiã cõtinet for̃aʒ
et etiã eſt maioꝛ entitatiue ſua foꝛ⸗
ma.quia vltra foꝛmã cõtinet materi
am. ¶ Secũda concluſio eſt.totũ q̃li
tatiuũ nõ eſt maiꝰ ſua partea hoc qᷓ
titatiue. hoc pꝛobat pꝛimũ argumen

tum cũ ſecũdo. Cũ hoc tamẽ ſtat be
ne ꝙ totũ qualitatiuũ ſua parte eſt
maius ꝓpter hoc ꝙ in illa ly ꝑte nõ
diſtribuit᷑ a cõparatiuo ipᷣm ſequẽte
quia ſincathe goꝛeumata diſtributĩa
nõ habẽt vim diſtribuẽdi terminum
pꝛecedentẽ ſed bene terminũ ſequen
tem. Uñ ſincathegoꝛeumata ſũt ta
lis nature ꝙ nõ agunt ante ſe ſed be
ne retro ſe. ¶ Tertia ↄcluſiio.ꝙ to⸗
tum vłe ⁊ ſimiliter totũ in mõ bene
eſt maiꝰ ſua parte exponẽdo ly mai⸗
id eſt cõmuniꝰ:ſed nõ maiꝰ hoc ẽ ex
tenſius in qtitate: hec ↄcluſio clara
eſt quo advtrãq; eius partẽ.i¶ Quar
ta concluſio. om̃e totum titatiuuʒ
fi nitum eſt maius ſua parte ititati
ua.patet hoc.quia cõtinet tĩ ⁊ am⸗
plius.nec contra hoc vadũt ⁊ue pꝛi⸗
me rõnes:qꝛ ille arguũt de toto re⸗
ſpectu ſuarum partiũ qualitatiuarũ
et nõ ꝙtitatiuarũ. Quinta ↄcluſio
ſi eſſet aliqð totũ q;titatiuũ infini⸗
tum falſum eſſet ꝙ ipCjʒ qualibet pꝑte
ſua q;titatiua ſit maius. Unde inſi⸗
nitũ q;titatiue nõ eſt maius nec mi
nus.nec equale alteri infinito:ſʒ qͥa
aliqua pars infiniti eſt infinita ſeqᷣ
tur ꝙ illa ꝑte q̃ eſt infinita infinituʒ
quod ẽ eius totum nõ eſt mams.qſ
ſumptũ pꝛobat᷑ ſic. Nã ſit a totũ tẽ/
pus pꝛet eritũ infinitũ terminatũ ad
pꝛimum inſtãs huius diei:et.b.ſit tẽ
pus inſinitũ futurũ a parte poſt in
ceptum a pꝛimo inſtanti huiꝰ diei:⁊
ſit c totum tempus pꝛeteritũ infini
tum terminatiuũ ad mediũ diei hu⸗
ius:et d totum tempus futurũ inſi⸗
nitũ ab eodẽ medio huiꝰ dici incho
atum. Iſo caſu poſito ꝓbatur ſic.
qꝛ ſi infinitum ſit equale ĩfinito aut
maius aut minꝰ pars erit maioꝛ ſuo
toto qð eſt impoſſibłe. Pꝛobat᷑ quia
hoc ſeqᷣtur.nam c et d ſunt equalia:
qꝛ vtrũq; eſt infinitũ ex vna parte ⁊
ex nulla parte vnum excedit reliquũ

o

,roοοαdNααοα
eaa naus ſuo o
Otmmſtie, ogin ſble/
ydmopolvuir Alons
ſcncludtu cog m imnnt
oni meyus ano nec minus nec ee

len adeſimhdindgtinnßn
[Sesconmnden urns mmnd

cetur gvnum WKnuzoſatt
lo alio. Hq mn dico caſu at ie
vetefitunm fintvm: ſmliur:
unpus iMinvum, Etlucet ni

mn onſit miius alo cr ead

eEenu ſunt iufnnta tanen nick
Emusor cali urte gontji

Gfnwunau cx enparte c cxe
Nugontnerget anltus,
lmemmnet un hoe tempuo
nmmitſhns hrius diet et
mrnuns de. (Etcon
naumni adrman
lofatuin nq
crgo datis d
geut

ſleſſet nd totü tit tii
tum falſumcſet 66 gar
ſui tumulenani Inneit
urti entrtue no en mans neen
us, et chuale Ateri infinto:z4
in ars mfiniti eſt ifinta ſe
tur illa gte q el mfinna wſinen
quodi euus totumn &d wan!
ſumptü dn ſic. Vaſtt aton
Pus paert mantterminni⸗
pumum mnſtis hiins deret hi
pus mnf nti funnin mr
rino inlmn , / ol
ſtetumunmumum i fl
m trmminuni j eciũ dl
actommn tenplo finmlun
emcͦ c l; dr inch

Similiter a et b ſunt equalia xꝑ ean
dem rõem: ſed b eſt totũ ad d:quia
b eſt totum tempus futurum infini
tum inchoatũ a pꝛimo inſtanti huiꝰ
diei:et d ẽ totum tẽpus futuruʒ infi
nitum inchoatũ a medio inſtãti hu⸗
ius diei ⁊ ſic bẽ maius dð ꝑ ulð pꝛin
cipiũ.omne totũ eſt maius ſua par⸗
te et ſi b ẽ maius ꝙ; d etiam a ẽ ma⸗
ius ꝙ d. qꝛ quocunq; vnum equaliuʒ
eſt maius eodem reliquũ eſt maius.
Podo a et b ſunt equalia. et vltra
ſi a eit maius q; d et a ẽ maius iᷓ c.
quia d et c ſunt equalia:modo quod
eſt maius vno equali ẽ maius et re⸗
liquo equali.ſed a ẽ pars ipſius c qꝛ
aẽ ſolum vnũ tempus pꝛeteritũ ter
minatum ad pꝛimum inſtans huius
diei. et c ẽ tempus pꝛeteritũ termia
tum ad inſtans medium huius diei.
et ita c continet totum a ⁊ cum hoc
plus ſcilʒ tempꝰ inter pꝛimũ inſtãs
huius diei et tempus mediuʒ huius
diei. Si ergo a eſt maius qᷓ; c ſequi
tur ꝙ pars eſt maius ſuo toto quod
eſt impoſſibile. quod impoſſibile ſeqᷣ

tur dato oppoſito quĩte ↄcluſlonis.

Concluditur ergo ꝙ vnũ infinitũ
non ẽ maius alio nec minus nec eq̊⸗
le.⁊ adhuc ſuppoſito ꝙ eẽti infinituʒ
Sed contra hoc diceres. mmo vi
detur ꝙvnum infinituʒ poſſit eẽ ma
ius alio. Nã in dicto caſu a ẽ tempꝰ
pꝛeteritum infinitum: ſimiliter ⁊ cẽ
tempus infinitum. Et licet vnũ illo
rum non ſit maius alio ex eadẽ par
te qua ſunt infinita.tamen vidt᷑ ꝙ c
ſit maius a ex eadẽ parte quavtrũq;
eſt finitum:quia ex ea parte c exce⸗
dit a:quia continet a et amplius.cõ
tinet enim a et cum hoc tempus in⸗
ter pꝛimũ inſtans huius diei et in⸗

ſtans medium huius diei. ¶ Et con⸗

firmatur:quia quaniũ additum quã
to facit ipſum maius.ergo datis du
obus infinitis quoꝛũ neutrum ex il⸗

la parte qua ſunt finita excederetur
reliquum ſi vni eoꝛum adderetur a
liquod pedale et alteri non.vtiq; vi⸗
derur ꝙ illud cui fieret additio ſie⸗
ret maius alio cui nõ fieret adduio
Et confirmatur: pꝛopꝛie pꝛopꝛiũ eſt
quantitate ſecundũ eam equale vel
inequale dici ſicut patet in pꝛedica⸗
mentis ſed quod eſt pꝛopꝛie pꝛopꝛiũ
conuenit omni contẽpto ſub eo cuiꝰ
eſt pꝛopꝛium.ergo dici equaie vel in
equale competit ommi quãtitati. ſed
tempus iufinitum eſt quãtiras:ergo
tempus vnũ infinitũ ꝑoteſt eſſe eq̃⸗
le alteri tempꝑoꝛi vel inequale. ¶ Ad
iſta reſpondetur. ¶ Ad pꝛimum pꝛo
quo pꝛimo ſuppono ꝓꝙ ſicut ſe habet
punctus ad lineam ita ſe habet qyti⸗
tas finita ad quantitatẽ infinitã. et
ideo ſicut punctus additus linee nõ
facit ipſam maioꝛc:ita quãtitas fini
ta addita quanto infinito non facit
ipſum maius.Et ſic dico ꝙ duabus
quantitatibus inſinitis datis verſꝰ
vnam partẽ.ſimiuliter etiã verſus ali
am per cuiuſcũq; quanti finiti addi
tionem vni et non alteri nõ fit maiꝰ
ꝙᷓ ante erat.nec etiam per cõſequẽs
hoc fit maius alio infinito.Et ꝑ hoc
ſoluta eſt ſecũda confirmatio. vnde
non vniuerſaliter concedendum eſt
ꝙ; quantitas addita quanto facit ip⸗
ſum maius.UVUnde hoc hat et inſlan⸗
tiam de quant itate infinita.bene ta
men ↄcedendũiẽ vłiter ꝙ ſi ꝙto fini
to addit᷑ q?tũ bene efficiet᷑ maiꝰ. Et
qñ dr in pᷣma rõe ꝓbãdo ꝙ c tpᷣs cẽt
maius a qꝛ ↄtinet a ⁊ cũ hoc plus: S
eſt maius a negãda eſt ↄña ſicut nõ
ſequitur ꝙ ſi alicui linee addit᷑ pun⸗
ctus.talis linea continet tantum q;/
tum ante ⁊ poſt plus. Sed ad hoc ꝙ
talis ↄña nõ valeret.opoꝛteret ſic ar
guere:c cõtinʒ a.⁊ plꝰ.⁊ ſcðᷣʒ certã ⁊
finitã ꝓpoꝛtionẽ ſe habet ad a.& c ẽ
maius a,mõ ſic nõ eſt hic. quia licet

c cõtinet a.⁊ vltra hoc tẽpus ſinituʒ
ĩter pꝛimũ inſtãs huiꝰ dici ⁊ mediũ
eiuſdem.tamen illius tẽpoꝛis nõ eſt
finita ꝓpoꝛtio ad ipᷣm a ſed abſq; ꝓ
poꝛtione illð tempꝰ excedit᷑ aba. ſic
etiã pũctus abſq; ꝓpoꝛtione excedit᷑
a linea. ¶ Sd aliã põt dici ꝙ equale
põt capi dupir. Vno mõ poſitiue et
ſic eſt idẽ ꝙ cõmenſuratũ ⁊ ſic non ẽ
ꝓpꝛie pꝛopꝛiũ qtitati.Alio mõ pꝛiua
tiue ⁊ ſic equale idẽ eſt ꝙ qtũ.quod
nec ẽ maius nec ẽ minus. Uñ quis
equale qꝙ;tũ ad nomẽ ſit poſitiuũ.tñ
ꝓᷣtũ ad rẽ ẽ pꝛiuatiuũ.⁊ ſic accipien
do eqᷓle vł mequale. dici equale vel
inequale bene cõuenit oĩ qᷓtitati.vñ
vnũ qtũ infinitũ vt ſic accipiẽdo eqᷓ
le bene ẽ equale alter i.qꝛ qdðᷣlibʒ eo
rum ẽ qtũ.et vnũ eoꝝ non eſt maiꝰ
nec minꝰ alio.vñ accipiẽdo cq̃le vel
inequale poſitiue vnũ infinitũ nõ ẽ
equale alteri. pꝛiuariue aũt eſt equa
le alteri. 1 Sexta ↄcluſio erit cõtra
antiquos q dicũt ꝙ infinitũ eẽ bene
ſit poſſibile ꝑutũ moð ꝙ deus ĩ pꝛi
ma ꝑte ꝓppoꝛtionali huiꝰ hoꝛe creet
vnũ lapidẽ pedalẽ.⁊ in alia vnũ aliũ
et ſic de aliis ꝑtibus ꝓpoꝛtionalibꝰ
alicuiꝰ hoꝛe: tũc dicũt ipᷣi ꝙ in fine

illius hoꝛe creati ſunt inſiniti lapi⸗
des.qui ſi cõponãtur ↄſtituũt vnum

infinitũ. Cõtra illos ſit ſexta cõclu⸗
ſio. Impoſſibłe eſt ꝙ in qualibet par
te ꝓpoꝛtõnali alicuiꝰ hoꝛe deꝰ creet
vnũ lapidẽ pedalẽ ⁊ quẽlibet illoꝛuʒ
cũ quolibʒ illoꝛũ conſeruet. Pꝛobat᷑
qꝛ ſi ſic ſeq̃retur ꝙ eſſʒ dare vltimã
partẽ ꝓpoꝛtionalẽ illius tpᷣis.modo
hoc ẽ impoſſibile qꝛ quacũq; ꝑte pꝛo
poꝛtionali tempoꝛis data vel dabili
Vltra ulã eſt alia. Pꝛobat᷑ ↄña. Nam
dato oppoſito ↄcluſionis ꝑ aduerſa⸗
riũ pono ꝙ in pᷣma parte ꝓpoꝛtiona
li alicuiꝰ hoꝛe date deus crect vnuʒ
lapidẽ pedalẽ cõtiguũ alicui parieti
per totã illã hoꝛã quie ſcẽti. et in ſe⸗

ceunda parte ꝓtoꝛtionali illius hoꝛe
deus retrahat pꝛimũ lapidẽ creatuʒ
a pariete intm̃ ꝙ inter illũ lapidẽ et
parietẽ creet lapidẽ pedalẽ creanduʒ
in ſcðᷣa ꝑte pꝛopoꝛtionali iluiꝰ hoꝛe⸗
In tertia autem parte pꝛopoꝛtionali
hoꝛe date retrahat aggregatũ ex ia
pidibus creatis.iteꝝ in tm̃ a pariete
ꝙ inter illð aggregatũ ⁊ parietẽ cre
at lapidẽ creandũ in tertia gte ꝓpoꝛ
tionali ⁊ faciat ſic vlteriꝰ ꝑ ſinglłas
alias ꝑtes pꝛopoꝛtionales hoꝛe ꝙ ſ.
lapis nouiſſime creatꝰ tãgat parietẽ
tũc in fine hoꝛe clarũ ẽ ꝙ aliq̃ͥs da⸗
tus eſt lapis ĩmediatꝰ parieti.⁊ per
ↄñs ſibi coꝛreſpõdebit aliꝗ pars ꝓ⸗/
poꝛtionalis hoꝛe date et de illa pꝛo⸗
bo ꝙ ſit vltia pars pꝛopoꝛtionał ili
us hoꝛe.qꝛ ſi vltra illã eẽt aliq vtiq;
vltra lapidẽ nũc immediatũ parieti
fuiſſet creatꝰ alius lapꝑts.et per ↄñs
lapis datus nõ eẽt immediatꝰ parie
ti. Sic ergo ſi dictus modus crean
di in qualʒ parte pꝛopoꝛtionabłi ali
cuiꝰ hoꝛe lapides pedales eſſet poſſi
bilis:vtiq; ↄcluderet᷑ eſſe vtiãq; par
tem pꝛopoꝛtionabilẽ eiuſdẽ hoꝛe qð
non capit hec ymaginatio. Ex quo
concludo ꝙ tali mõ fieri infinitũ eſt
impoſſibile.¶ Sed contra iſtã con/

cluſionem argueret aliquis. Nã in

pꝛima parte pꝛopoꝛtionabili alicuiꝰ
hoꝛe deus põt creare vnum lapidem
pedalem.et non eſt aliqua pars hoꝛe
qn in ea poſſit creare vnũ lapidẽ pe
dalẽ:&̊ ĩ qualʒ ꝑte deꝰ põt creare ⁊c.
concedo concluſionẽ.nego tamen ꝙ
poſſibile ſit deũ in qualibʒ parte pꝛo
poꝛtionabili alicuius hoꝛe creare v⸗
num lapidem pedalem. Et eſt diffe⸗
rentia inter illas duas. quia pꝛima
eſt diuiſa.ſecunda vero compoſita⸗
hinc diut ius nolo hic immoꝛari. qͥa
de ea difficilius tractaui circa ſecũ⸗
dum phyſicoꝛũ. SRationes facte ad
ſophiſma vadũt viis ſuis ꝑ ↄcłones

ltne Mrici de gotlz

Ga Ae. eW.
rhi lermios
cut eſthoe lner egoen
vedi auti termios inera
ucatheporuma emn. 1
ertuc Mnt pa ſane

oglalll t cennna

ſurin po M
Aiiur ir or aiu llu/
nnmunti ſõ aenbuim 6
rcuisternm induſus n 124
ai. Ineeldico gnatuſlbet vel

alllberho unt ond wod

ribtur.SGetdo wrencn

pe ſincathegoreuma quaeden
lalet hunc oꝛattoni i ſlgnficido
uiuſtibet qvalitatis ſpecie aiqu.

Wultali hahes t ſi non eſſent n

teſrees ualtatis i nüo, ſa
imitci. ogcit thetonca. t ſo

iNelally illr ſoecieri hube⸗

al ualene tune ſotes dicere
r utietſt ualſibet port

n e lcut uallbet
rlgutnsr ii caem

i Gleergoſdſcns noſe
uuhane mupuronh
rlgnles ulleyeſa
ls: miqg Miceret eſe migt
tem apwaſonible euſck ore
non ct hee muginntio Exg
concludo tal no fen infinti/
mpoſſchle ( Sed cttra ſie
Cullonem argueret diqais N
uma verte hoportionabil din
ore deus dot crene munnt
hedulem et onek algupne p
n meꝛ oltrar mi igii⸗
dais uas tr itn!
ne oNluloni, Nien
vlitit lt in alhultef⸗/

icuus hork cregret
— gelien. Eteſt o⸗

dpolltas. Et hec de iſt o ſophiſmate.

¶ Nunc reſtat ponere ſophiſma⸗
ta diff icultatẽ hñtia ex parte ſinca⸗
thegoꝛeumatũ diltributiuoꝝ pꝛo ac
adẽtibus ſicut ſunt iſta.qualelibet
a quãtũlibʒ quotlibʒ quatuſcũq; ⁊c.
Et eſt notandũ ꝙ hmõi ſincathego
reumata diſtribuũt nõ terminũ cut
addũtur in ꝓpõne ſed te rĩos expᷣſ⸗
ſos in oꝛõibus qbus dicta ſincathe⸗
goꝛeumata equalent in ſigniſicando
ſicut facit etiam hoc ſincathegoꝛeu⸗
ms ſemꝑ: qꝛ ſi dico ſemꝑ homo fuit
iſte terminꝰ hõ nõ diſtribuit᷑ ſʒ iſte

ar terminus tẽpoꝛe qui ẽ pars huiꝰ oꝛa
tionis omni tẽpoꝛe.cui oꝛõni hoc ſin
cæathegoꝛeuma ſemꝑ edqualʒ in ſigni
ficãdo. Et hoc ẽ ꝙ ãtiqui ſophiſte di
xerũt.ſcʒ quia aliqua ſincathegoꝛeu
mata dutribuũt termios extra ſe ſit
ng cut eſt hoc ſincathegoꝛeuma omĩs.
¶ quedã autẽ termiĩos intra ſe ſicut ẽ

hoc ſincathegoꝛeuma nemo. ⁊ ſimi⸗
liter hoc ſincathegoꝛeuma ſemꝑ to⸗

tus qualelibʒ ⁊c. Unde termini cui

addũtur in ꝓpõe aliquod illoꝛũ ſin⸗
cathegoꝛeumatũ nõ diſtribuũtur: ſʒ
bene alis terminꝰ incluſus in aliq̃
illoꝛũ. Unde ſi dico quãtuſſlibet vel
qualiſlibet hõ currit.ly homo nõ di
ſtribuitur.¶ Secũdo notandũ eſt ꝙ
hoc ſincathegoꝛeuma qualelibet edᷣ
ualet huic oꝛationi ĩ ſignificãdo de
cuiuſlibet qualitatis ſpecie aliquaʒ
qualitatẽ habẽs:vt ſi non eſſent niſi

tres ſpecies qualitatis ĩ mũdo.ſcilʒ

grãmatica.logica ⁊ rhetoꝛica.⁊ ſoꝛ
tes de qualibʒ illarũ ſpecierũ habe⸗
ret vnã qualitatẽ tunc ſoꝛtes dicere
tur qualelibet vł qualuſlibet.ꝓpoꝛti
onabiliter ẽ dicẽdũ de quotlʒ ⁊ quo
tuflibet. Unde ſicut qualiſlibet ẽ di
ſtributiuũ qualitatis ⁊ ſilũ qualeli⸗
bet. ita ſtuſlibet ẽ diſtributiuũ ẽti
tatis cõtinue ⁊ quotiʒ qtitatis diſ⸗
crete.¶ Tertio notandũ eſt ꝙ hmõi

ſincathegoꝛemata accidentiũ nõ ſũt
diſtributiua pꝛo oĩbus ĩdiuiduis ac
cidẽtiũ.ſed bene pꝛo oĩbus eoꝛũ ſpe
ciebus. Unde ad veritatẽ iſtius qua
lelibet currit nõ redritur ꝙ habens
omnẽ quautatẽ currat.ſʒ ſufficit
habẽs. de qualibet ſpecie qualitatis
vnã currat. ¶ Quarto notandũ eſt ꝓ
ſigna particularia coꝛreſpõdentia i⸗
ſtis pꝛedictis ſũt hec.aliqualis.aliq̃⸗
le.aliquaãatus aliquot. ⁊ ſic de alus.
Sophilma I.
Eſt iſtud. Qualelibet currit. Nã ſint
quattuoꝛ hoĩes tantũmodo.ſcʒ ſor“s
plato.cicero.et guulermus. ⁊ tantũ
tres qualitates ſcʒ grãmatica.logi⸗
ca et rhetoꝛica.et ſoꝛtes ſit grãmati
cus ⁊ currat.et plato logicus ⁊ cur
rat:et cicero rhetoꝛicus ⁊ curr at.et
guillermꝰ logicus grãmaticꝰ ⁊ rhe
toꝛicus ⁊ nõ currat.quo poſito pꝛo⸗
batur ꝙ qualelibʒ currit.qꝛ grãma⸗
ticus currit qꝛ ſoꝛtes qͥ eſt grämati
cus currit.et logicus currit: qꝛ pla⸗
to qui eſt logicus currit.et rhetoꝛi⸗
cus currit qꝛ cicero qui ẽ rhetoꝛicꝰ
currit.et non eſt aliud qualelibet qG
grãmaticũ/logicũ/⁊ rhetoꝛicũ:̊ q̃ie
libet currit. ¶ In oppoſitũ arguit᷑

Nichil eſt qualeubʒ niſi ſit guuler⸗?

mus:ergo ſi qualelibet currit ̊ guu
lermus currit quod ẽ contra caſum
Dicendũ ẽ ꝙ ly ens quod intelligit᷑
in ly qualelibʒ cũ cxpꝛimit᷑ ꝑõt pꝛece
dere diſtributionẽ vel ſequi ita ꝙ ſo
phiſma põt expom ſic.ens qualelibʒ
currit.et tunc ly ens pꝛecedit diſtri⸗
butionẽ.vel põt exponi ſic:qualelibʒ
ens currit.et tunc ly ens ſequit᷑ di⸗
ſtributionẽ.⁊ ſᷣm hoc põt dici ad ſo
phiſma. Pamo ꝙ ſi ly ens quod in
telligitur in ly qualelibʒ ĩtelligatur
pꝛecedere diſtributionẽ tũc ipᷣm eſt
fłm.quia tunc ly ens ſtat determĩa
te et ꝑ ↄñs vt ſic ad veritatẽ ſopliſ

m atis requirit᷑ ꝙ aliquid ſit ens qð
ſit qualelibʒ et ꝙ currat.modo hoc
eſt contra caſuʒ. Secũdo dico e ſi
ly ens intelligat᷑ ſequi diſtributõem
ita ꝙ ſit ſenſus. qualenbet currit.i.
qualelibʒ ens currit.tũc ipᷣm ſophiſ

ma ẽ verũ. Nã tunc ly ens ſupponit

confuſc poſtq; ſequit᷑ diſtributõeʒ.⁊
tunc eſt ſenſus de qualzʒ ſpẽ qualita

tis ens habẽs aliquã qualitatẽ cur⸗

rit.⁊ eſt verũ. Nã de ſpẽ grãmatice
habẽs aliquã qualitatẽ currit.⁊ ita
de ſpẽ logice.⁊ ita de ſpẽ rhetoꝛice.
⁊ non ſunt plures ſpẽs qualitatis q;
ille tres ſicut ponit caſus.g̊ ⁊c. Sed

diceres. Utiq; videt᷑ ꝙ in iſta quale

libet ens currit: ly ens diſtribuit᷑ et
nõ ſupponit ↄfuſe tin.qꝛ ſeqᷣtur ĩme
diate ſignũ diſtributiuũ. Iſta abiec⸗
tio ſoluitur ꝑ tꝛimũ notabile qꝛ di⸗
cebat᷑ ꝙ hmõi ſincat hegoꝛeumata ñ
diſtribuũt termios extra ſe ſed ter⸗
minos intra ſe.et ideo hic nõ diſtri⸗
buitur ly ens ſʒ qualitatis nõ ꝓ ſin
gulis qualitatibus.ſed ꝓ ſxeciebus
qualitatũ.ſleut patet ex tertio nota
bili. Sed hye rões facte ad ſophiſma
vadũt viis ſuis. ¶ Dubitat᷑ circa
ſecundã concluſionẽ qꝛ videt᷑ ꝙ hee
ſit falſa ſtãte caſu qualelʒ currit.nõ
obſtãte ꝙ exponat per vnã ꝓpoſitio
nem in qua ly ens ſequat᷑ diſtributi
onẽ ſicut per iſtã.qualelʒ ens currit
quia eiꝰ cõtraria ẽ vera videlʒ qua
lelibet ens nõ currit. Patet hoc.qͥa
guillermus nõ currit.et guillermus
eſt qualelibʒ ens.qꝛ ẽ de om̃i ſpecie
qualitatis qualitatẽ habẽs.ꝗ̊ quale⸗
libet ens nõ currit. Ad hoc rñdet᷑ q;

illa non eſt eius cõtraria. Et ratio ẽ

qꝛ cõtr irie ſic ſe debẽt habere ꝙ ter
minꝰ ſtans in vna nõ diſtributiue ĩ
alia ſtet diſtributiue.et hoc ſi ſit di⸗
ſtribuibilis. ſed ſic non eſt in pꝛopo
ſito.quia ly ens ſtat vtrobiq; non di
ſtributiue.ſicut patet ex dictis S

diceres. que eſt ergo eius cõtraria;

Reſpondet᷑ ꝙ ſi hoc ſignum qualeli

bet haberet ſignũ vłe ſibi contrari⸗
um negatiuũ ſicut hoc ſincathego⸗
reuma om̃is faciliter poſſet eius cʒ

traria dari. Sed quia pꝛopter penu
riam nominũ ĩ tali ſigno negatiuo

ſibi contrario deſicimus ad hñdum
contrariã iſtiꝰ qualelibʒ ens curritz
opoꝛtet eam reſoluere invnã ſibi eq

ualentẽ in ſignificando.et ſcdᷣm exu

gentiam illius aſſignat᷑ eius cõtra⸗

ria.Reſoluat᷑ autẽ in iſtã.de om̃i ſpẽ
qualitatis ens habens aliquã quali
tatem currit.modo clarũ ẽ de cõtꝛa⸗
ria iſtiꝰ.nam eſt iſta de nulla ſpecie

qWualitatis ens habens aliquã quali

tatem currit.⁊ ergo iſta eadẽ eſt cð⸗
traria huic qualelibet ens currit. et
ſcðm hoc etiam patet que ſit eiꝰ cõ⸗
tradictoꝛia.nã eius cõtradictoꝛia eſi
de aliqua ſpecie q̃litatis: nullũ ens
habens qualitatem currit.¶ Dubita
tur ſcõðo de cõtraria iſtiꝰ qualelibet

currit.ſi ly ens intellectũ in qualeli
bet intelligat᷑ pꝛecedere diſtributio

nei ita ꝙ ſit ſenſus iſtius qualelibʒ
currit.id eſt ens qualelibʒ currit.ſe

ſpondetur ꝙ nõ habet cõtrariã pꝛop

ter hoc ꝙ eſt ꝓpoſitio indefinita ꝓ⸗
poſitioni autẽ indefinite ſicut nec ꝓ
ticulari eſt aliqua ꝓpoſitio cõtraria
q̃ ↄtrarietas debeat eẽ inter ambas
vniuer ſales.ſed eius contradictoꝛia
dicit᷑ ꝙ eſt iſta.nullũ ens qualelibet

currit. Ex iſtis patet ꝙ aliter rñden
dum eſt cũ queritur de contraria et
cõtradictoꝛia iſtius qualelibʒ currit
ſi ly ens intellectũ in qualelibʒ intel
ligat᷑ ſed diſtributionẽ.⁊ aliter ſi in
telligat᷑ eã pꝛecedere.Et ſcðʒ hoc es
tiã eſt aliter rñdendũ de qtitate eiꝰ
dem. UVñ qñ intelligit᷑ ꝙ ly ens ſeq̃t

diſtributionẽ tũc ẽ vłis:qñ autẽ in⸗

telligitur pꝛecedere diſtributionẽ ẽ

pꝛopoſitio indefinita.

ſc aalſer n .t tr u
dnic un l de ſe no n
ratſt rnvltu nlll i
ijw l wlto ir nga
vſyni eafnmitui ſerkt ſ⸗
piſigna vnwenſdeeſen tais locu/
oeſ meeaſtan nti cis dis
voni/ Gechdo ſc,guochhguan
ſet de quoh tal ſet ihm eſe ta
uale ſynn eſ: ſel göliby qualelih
ſaluue guodlihy liguale de
lettai ſeripmei te guge in

iglbre tnn ann. (

8

lur ſc x cormi ſi⸗
aletbe
anmu.ſſnsinrelaj in gua⸗
er inrelige: gecentre dlinibuci
ren ta g ſetſenſus ſtus qulelb

umt

vondetur gnd hider dr rian

deſt ens qualelltz curruch

er oe c Pooſind inhefint,
Atomd amtt Machinite ſintte
tiulani el Aign ppotiocn
raietas debe ei nie anig

luer aes ſed ceinus radot

diet g ili liins uillix
amu. Fr purtg aller tſcel
Aum ai ucriu eraria e
ralenni ſus auallihzcum
I ans mmelecti nnqurleligtt
tſei ſenbtonc. Aterſi
Amrtei oetctre Et ſciz n⸗
6 alrcr idencii de iitne⸗

ſnbaton
ligttur prer

o

n. Wan ntelligtk hy ens 4

tuci vlis:aſſ ault⸗
edere dilriburie⸗

Gno ndefinmae

Sophilma. li.

Eſt iſtud. Quodlibet qualelibʒ de qͥ⸗

lidet taiu ſeit ipᷣin eè tale quale ipᷣm
eſt poſito ꝙ nõ ſint niſi tres ſpẽa q̊⸗
litatis in mudo ſeʒ grãmatica/logi⸗
ca et rhetoꝛica:⁊ cũ hoc ſint ſex hho⸗
mines ſcʒ ſoꝛtes/lato/cicero/ ex v⸗
na parte ⁊ iohãnes guillermus ⁊ ro

qn bertus ex alia ꝑte ? ꝙ qlibet pmoꝝ

triũ ſciat grãmaticã/logicã ⁊ rheto
ricam.et de alus tribus vnus ſciat
grãmaticã tantũ.aliꝰ logicã tim̃ ⁊ a⸗
nus rhetoricã tm̃. et cuʒ hoc neuter
illoꝛũ triũ ſciat de aliquo alio quał
ipſe eſt ſed de ſe ſolũ.ſed alui tres qͥ
rum quilibʒ ſcit logicã/grãmaticaʒ
et rhetoꝛicã ſciant de ſe quales ſunt
⁊ cũ hoc de quolʒ alio.Tũc. ¶ Pro
batur ſophiſma.hoc qualelʒ demon

ſtrxrato ſoꝛte de uolibʒ tali ſcit ipᷣm

eſſe tale quale ipm eſt. ⁊ ſilr hoc de
monſtr ato platone.x ſilr hoc cicero
ne demõſtrato. ſed nõ ſunt plura q̃⸗
lelibet q; iſta tria.& qᷣlibʒ qualelibʒ
de quolibʒ tali ſcit ipᷣm eẽ tale qua
le ipᷣm ẽ.ↄña nota eſt de ſe.añs patʒ
ex caſu. ¶ In oppoſitũ arguit᷑. vñ
videt᷑ pᷣmo ꝙ illa ꝓpoſitio ſit inepta
eo ꝙ ſignũ vłe affirmariuũ fert ſu⸗
pꝛa ſignũ vniuerſale. ſed talis locu⸗
tio eſt inepta ſicut ſi diceret᷑ oĩs:oĩs
homo ẽ. Secũñido ſic.quodlʒ quale
libet de quolʒ tali ſcit ipᷣm efſe tale
quale ipᷣm eſt: ſed qðᷣlibʒ qualelibet
aliquale: &̊ quodlibʒ aliquale de qͥ
libet tali ſcit ipᷣm eẽ tale quale ipᷣm
eſt: ſed hoc ẽ contra caſum. ¶ Ad
ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verũ ſi
cut pꝛobat pꝛima ratio. ¶ Ad rões.
Ad pꝛimã negat᷑ ꝙ diſtributio ibi
eratur ſupꝛa diſtributionẽ. quia ly
qðlibʒ nõ diſtribuit ly qualelibʒ ſed
diſtribuit ly ens in eo incluſuʒ. ſʒ ly
qualelʒ equalet oꝛõi ĩ qua non diſtri
buit᷑ ly ens:ſed ly qualitatis.nõ pꝛo

de ly quantulſlibet ⁊

omipus indiuiduis qualttatts? qʒ
oĩbꝰ ſpebus qualitatis., Ad ſedam
rſdet᷑ ꝙ ille viſeurſus ẽ in tertia fi⸗
gura. ⁊ non debʒ inferre talẽ cõclu⸗
ſonẽ ſcʒ quodiʒ aliquale de quolibʒ
talt c. pter hoc ꝙ in tertia ſigura
non ſequit᷑ cõcluſio vłis ſed particu
laris.ergo bene põt inferri. ergo ali
quod aliquale de quodlibet tali ſcit
ipᷣm eſſe tale quale ipſuʒ eſt.⁊ hoc ẽ
verũ nec eſt còtra caſuʒ. Ulnde ꝙ ex
pꝛedicto diſcurſu nõ ſequit᷑ ↄcluſio
pꝛedicta ſcʒ quodlibet aliqu ale de qͥ
libet tali ⁊c.patet in ſimui.nõ ſequi
tur.oĩs homo ſcit ſe eſſe hoĩem.oĩs
homo ⁊ẽ aĩal:ergo om̃e aial ſcit ſe eſ
ſe hoĩeʒ. Unde ſicut ly aĩal eſt ſupe
rius ad hoĩem ita aliquale ẽ ſuperiꝰ
ad qualelibet. Inde om̃e ens quale
libet eſt aliquale et non econtra. Cõ
ſimilia ſophiſmata poſſunt foꝛmari
quantũlibet et
ſimilia.

Sophilma.lii.
Eit itud. Quotlibet entia ſunt ſini
ta. ¶ Pꝛobatur ſophiſma.duo entia
ſũt finita.tria entia ſũt finita ⁊ tot
quotlibet accipere ſunt finita: ergo
quotlibet entia ſũt finita. ¶ Secun
do nõ tot entia quin plura ſunt fini
ta.S quotilʒ entia ſũt finita. Tertio
ſic arguit᷑. duobꝰ entibus plura ſũt
finita:⁊ tribus entibꝰ plura ſũt fini
ta ⁊ ſic vlteriꝰ:g quotlibet entia ſũt
finita. Impꝛobat᷑ ſophiſma q̃tlʒ en
tia ſũt fita g infĩta ẽtia ſũt fĩta.ↄnᷣa
tʒ qꝛ ſi quotlʒ ẽtia ſũt finita tũc tot
entia quotlibet ſũt finita.hoc enĩ ſo
nat:hoc ſincathegoꝛeuma qͥtlibʒ qð
cõponit᷑ ex li quot ⁊ li libet ⁊ ſeqᷣtur
tot entia quotilʒ accipere ſunt finita
& inſinita ſũt finita:qꝛ infinita foꝛte
libet accipere.falſitas ↄñtis declara
tur:qꝛ ſi ĩſinita eſſent finita tunc fi⸗
nita eẽnt inſinita per conuerſionem

Secũdo ſie. Cõtradictoꝛiũ ſophiſ
455 cſt verũ:ergo ſophiſma ẽ fal⸗
ſum.ↄſñia tenet añs ꝓbatur. nã con

tradictoꝛiũ eit aliquot entia ñ ſunt

ſinita.⁊ hoc ẽ verũ. ꝓbatur aliquot
entia ſunt inſinita ⁊ ſic videt᷑ ꝙ ali⸗
quot entia nõ ſunt finita.añs ꝓbat᷑
ſic.nã capiãtur due medietates ali⸗
cuius ↄtinui ille ſunt aliquot entia
⁊ ſunt infinita. ꝓbatur: qꝛ ſunt due
medietates et ſunt tres tcercie ⁊ q̃t⸗
tuoꝛ quarte ⁊ ſic de aliis. ¶ Ad
ſophiſma rñdet᷑ dicẽdo ꝙ ſicut hoc

ſincathegoꝛeuma qualelibet vł qua

liſiibet nõ diſtribuit terminuʒ extra
ſe ĩm ediate ſequentẽ: ſed iſtũ termi
nũ qualitas in ipᷣo incluſum ꝓ ſuis
ſpeciebus et nõ pꝛo ſuis indiuiduis
ita iſte terminꝰ quotlʒ nõ diſtribuit
terminũ imediate ſequentẽ ipᷣm.ſed
iſte termim? numerus in ipᷣo melu⸗
ſus diſtribuit᷑ nõ tñ pꝛo oĩbus ſuis
indiuiduis ſed bene pꝛo ſuis ſꝑpẽbus
ct tunc ẽ ſenſus ſopliſmatis: de q̃li
bet ſpecie numeri ẽtia nũerata ſũt
finita.ita ꝙ entia numerata ſuppo⸗
nat ĩmobiliter et ly ſpecie nũeri mo
binter. Et ſᷣm hoc patʒ ꝙ ſophiſma
eſt verũ ex eo ꝙ nõ eſt aliqua ſpẽs
nũeri qͥn entia nũerata ſᷣm illã ſpe⸗
ciẽ ſint finita in numero eo ꝙ omĩs
nũerus ẽ finitus.cõtra enĩ rõem nu
meri eſt ꝙ ſit infinitus. Qualiter ſe
cundũ hoc debet capi cõtraria vł cõ
tradictoꝛia ſophiſmatis patʒ ex dic⸗
tis in illo ſophiſmate qualelibʒ cur
rit. ¶ Ad rationes. ¶ Ad pꝛimã cõ
cedit᷑ ↄnña et ↄñs. et vlteriꝰ cũ dicit
ſi infinita eẽnt finita tunc finita eſ⸗
ſent infinita: negat᷑ ↄnña. Nã illa nõʒ
ſic cõuertit᷑:ſed in iſtã:finita ſunt a⸗
liquot entia. Cuius ratio dicet᷑ ĩ ſe

quẽti ſophiſmate quod erit tale. In

finita ſi unt finita.¶ Ad ſecundam ne
gatur añs.et qñ arguit᷑ aliquot en⸗
tia ſũt inſinita ⁊c.de iſta ratione vi

debitur in fequenti ſophilmate.

¶ Nunc autem in hac parte vidẽdij

eſt de hoc ſincathegoꝛeumate infini

tum quod habʒ maximã cõuemienti
am cũ iſtis ſincathegoꝛeumatib⸗ F⸗

tũlibet quotlibet:quoꝛũ vnũ ẽ diſtiri

butiuũ qtitatis cõtinue.aliud dillri
butiuũ quãatitatis diſcrete. Et añqᷓ
ponã ſophiſmata difficultatẽ haben
tia ex parte ipſiꝰ ſincathegoꝛeuma
tis. Pꝛimo notandũ ẽ de acceptõni
bus huiꝰ termini infinitũ. UVñ ſci
dum eſt ꝙ ĩfinitũ dicit᷑ quĩq; modis
Uno mõ pꝛo illo quod nõ eſt aptum
natũ pertrãſiri ꝓpter hoc ꝙ non ha
bet quantitatẽ nec finitã nec infini⸗
tam.⁊ ſic punctus põt eſſe infinitus
quia non habʒ extenſionẽ finitã nec
infinitã:qꝛ nullam habʒ quãtitatem
ſᷣ̃m ymaginationẽ mathemathicox.
et ſic dicitur accipi infinitũ negati
ue recte ſicut vox dicitur iuuiſiblis
quia non põt videri. ita pũctus dici
tur ꝓpoꝛtionalłr infinitus ⁊ iniper⸗
tranſibilis:qꝛ nõ poteſt ꝑtrãſiri nec
ſinitari aliqua quãtitate.ſ Secũdo
mõ dicit᷑ inſintũ quia nõ põt cõple⸗
te pertrãſiri pꝛopter ꝙ habʒ extenſi⸗
onẽ carentẽ termĩo.¶ Tertio modo
dicit᷑ infinitũ:qꝛ nõ poteſt ꝑtranſſiri
niſi cũ difficultate ⁊ pena. ⁊ ſic iter
longũ dicit᷑ infinitũ. ¶ Quarto mõ
dicit᷑ ĩfinitũ qꝛ qtũ eſt ex parte ſpa
cii bene ẽ aptũ natum pertrãſiri ſi⸗
ne difficultate tamẽ pꝛopter aliqðᷣ
impedimentũ extrinſecũ non poteſt
pertrãſiri:, et ſic pꝛofũditas alicuius
aque dicit᷑ infinita qꝛ pꝛopter cauſaʒ
extrĩſecam ſcʒ aquã ibi exñtem non
poteſt ꝑtrãſiri tamen qᷓtum eſſet ex
parte ſpacii bene poſſʒ ꝑtranſiri ſpa
cium ſatis bꝛeue.¶ Ouĩto modo ac
cipitur infinitũ ſecundũ diuiſionẽ ⁊
compoſitionẽ. Iſto modo dicimꝰ qð
libet continuũ eẽ infinitũ. ⁊ hoc ſe⸗
cundũ diuiſionẽ. qꝛ non poteſt tãtiũ

infimtü fnn nagnuudni 0
in multituhne,(Ulterius
dum infinti fm nagnier
Itur cuobus Madig, mMoma
ouiſmen alo b fmam
Aumo mo guocllet Muũ an
Ifnnijm mugnir cneetl
ſtit ñ iun ovi reſtet alih
Oulcencii. Gz nfimtü fm extren
Nch nten turaſen ratnn

tO icen And en un

(Alterusi ſcenciq unmni
mpultitudhne dr multigf ono n
uop actualt diſeretop ab inn
hoͤſcitum mu ter ſe tſei
lee aſe jfſnitũ bm ulned
ippſible Pinfnita cniz.
up teutru amn ih ſocirrnn

dtle rocz nſmmtü fn mulet

0*
dlo de nf nſt

emni aia uittre Geii
mo diclk ininru ni⸗ =
yrnräſni napter huigerten
one cxremi ternioTerdon
dealtinſntü:gn o dorch ern
cü dichauntne t pemn el
ongu dicit mnnti, (Onarnn
n iñntg jruſter intt⸗
cibene i ptu nunmm wniln
ne diflcular tuni peer ai
mmtrcumenri eriſcai w
iMierſeuſinttus aruun
ve algiinfnug ohter cun
anſen ſzinuͤlrcrienn
wrel griſttmmen un i

diuidi quin ſemper reſtet aliq ð diui
dendũ et vnum aliud continuũ eſſe
augmẽtabie in infinitũ per appõem
qꝛ ſicut vnũ minoꝛat᷑ ꝑer diuiſionẽ
ita reliquum põt augeri ꝑer illaruʒ
partiũ appoſitionẽ.⁊ ſic infinitũ iſto
nodo dictũ dicitur infinitum in po
tẽtia:qꝛ ſemꝑ actu ↄſeruat otentiã
qꝛ qñ vna pars actualit diuiditur a

ↄtinuo adhuc reſtat pars in potẽtia

vt diuidat᷑ a toto.⁊ ecdẽ modo eſt in
appõne: qꝛ qñ vnũ aꝑponitur alicui

adhuc reſtat aliud qð nõ aꝑponmitur

ſed eſt in potentia vt agponatur.
Uiterius ẽ notãdum ꝙ finitũ ⁊ in
mtũ cõueniunt ꝙtitati: et q'titas ẽ
duplex ſcʒ ↄtinua ⁊ diſcreta.cõtinua
ſicut magnitudo. diſcreta vt multi⸗
tudo ſeu numerus. Ideo queddã dr
infimtũ ſᷣm magnitudinẽ ⁊ quoddã

ſim multitudint. UVlterius eſt ſciẽ

dum ꝙ infinitũ ſᷣm magnitudinẽ di
citur duobus modis. vno modo ſᷣm
diuiſionem. alio modo ſᷣm extrema.
Pꝛimo mõ quodlibet ↄtinuũ dicituꝛ
infinitũ ſᷣm magnitudinẽ qꝛ qdᷣlibet

nõ põt im̃ diuidi quĩ reſtet aliqᷣd ad

diuidendũ. Sʒ infinitũ ſᷣm extrema
nõ eſt in reꝝ natura ſicut ꝓbatum ẽ
tertio phiſicoꝝ et pᷣmo celi ⁊ mundi.
¶ Ulterius ẽ ſciendũ ꝙ infinitũ ſᷣm
multitudinẽ d multipir̃.vno mõ ali
quoꝝ actualit᷑ diſcretoꝝ ab inuicem

nõ faciẽtium vnũ per ſe.⁊ ſic ĩpoſſi⸗

bile ẽ eſſe infinitũ pᷣm multitudinẽ.
Nam ĩpoſſibile ẽ ꝙ infinita etiã ſint
quoꝝ neutrũ cum aliq faciãt vnuʒ ꝑ.
ſe. ⁊ tale vocat᷑ infinitũ f̃m multitu
dinẽ in actu. Slioꝰ d infinitũ ſcðm
ultitudinẽ aliquoꝝ nõ actu ſepara
toꝛũ ab inuicẽ ſed tñ ſeparabiliũ. et
tale ĩfinitũ vocat᷑ infinitũ vpᷣm multi
tudinẽ in potẽtia. Itto mõ dicimus
totalẽ multitudinẽ partiũ ꝓpoꝛtiona
liũ in ↄtinuo eẽ infinitã.non tñ actu
ſed potẽtia:qꝛ ille partes nõ ſunt ab

inuicẽ diſcõtinuate actu.licet q̃libet
ab alia poſſit diſcõtinuari:nõ tñ poſ
ſibile ẽ ꝙ q̃libet ab alia diſcõtinuefr᷑
et ſic pʒ quõ nomen ifinitum cõiter
ſolet diſtingui ab actoꝛibus
Sophilma liii.
Infinita ſunt finita.ꝓbat᷑ ſophiſma
duo ſunt finita:tria ſunt finita:⁊ ſic
de alus. & infinita ſunt finita. Scðdo
pła duobus ſunt finita et pla iribus
ſunt ſinita ⁊c̃. ergo ĩfinita ſũt finita

Tertio ſic.aliquot entia ſunt finita

et ñ tot quĩ plura ſint finita ergo ⁊vc
Quarto ſic qr̃.quia quedlibet entia
ſunt finita ergo infinita ſunt finita.
¶ In oppoſitũ ar̃. Infinita ſunt fini
ta:g finita ſunt inñnita. ↄñs eſt ſim̃
tenet ↄña ꝑ ↄueꝛſionẽ.falſitas ↄñtis
ꝓbatur:qꝛ nec duo ſunt infinita nec
tria ⁊ ſic de aliis:&̊ nulla finita ſunt
ĩfinita. Scðo ſic.ibi pᷣdicatur oppo⸗
ſitũ de oppcſito ergo ẽ falſa.ↄña t3ʒͤ /
añs ꝓbatur: qꝛ ly finita et ly ĩfinita
vidẽtur eſſe oppoſi lta. Pꝛo reſpon⸗
ſione huiꝰ ſophiſmatis è ſciendũ
ly infinitũ põt teneri ſincathegoꝛeu
matice vel cathegoꝛcũatice. Quãdo
tenetur ſincathegoꝛeumatice aliqui
dicunt ꝙ dʒ exponi ꝑ ly nõ tot quin
plura. Sed ↄtra hoc aliqͥ arguũt ſic
Nã dicunt iſtã eſſe negatiuã nõ tot
quĩ plura ſunt finita.⁊ illã eſſe affir
matiuã infinita ſunt finita.modo ne
gatiua nõ infert affirmatiuã ex quo
negatiua nichil pc nit. Sed iſtud bꝛe
uiter nõ valet:qꝛ iſta nõ tot quin pła

ſunt finita nõ eſt mere negatiua ſed

aduer ſatiua ſᷣm modũ loquẽdi anti

quoꝝ actoꝛũ.ſicut nec iſta ẽ mere ne

gatiua ſoꝛtes nõ currit ſed diſt utat
qꝛ negatiua nichil xonit.modo talis
aduerſatiua aliqͥd gonit. Nñ iſta nõ
tot quin plura ſunt finita ponit aliqᷓ
eſſe finita. Siłr iſta ſoꝛtes nõ currit

ſed diſputat ponit ſoꝛtẽ diſpurare.

E ele

Jdeo aliter ĩpꝛohatur: qꝛ explicãdo
ſy infinita ꝑ ly nõ tot qui plura non
valet.qꝛ erpõ debet eſſe cõuertibiis
cum expoſito:ſed iſta oꝛatio non tot
quĩ plura nõ eſt ↄuertibilis cũ iy in⸗
ſinita. Patet hoc:qꝛ non ſequit᷑.infi
nita ſunt duo:ergo nõ tot quĩ glura
ſunt duo.añs eſt verũ et ↄñs falſum
Ideo ahni dicũt ꝙ ly ĩfinita ſincathe
Soꝛeũatice dʒ exponi ſic.ĩfinita ſunt
.i.duo tria quattuoꝛ ⁊c. Sʒ ꝓbatur
q iſta expõ non valet:qꝛ eciã non eſt

cõuertibilis cũ expoſito.qꝛ nõ ſequi

tur infinita ſunt duo:ergo duo ſunt
duo:⁊ tria ſunt duo:et quattuoꝛ ſũt
duo. Añs eſt verum et ↄñs falſum.
Sinnlit in caſu hec eſt vera.infiniti
hoies trahunt nauẽ abſq; hoc ꝙ hec
eſſet vera duo hoĩes trahunt nauẽ.
vt poſito ꝙ infinite naues trahãtur
et ꝙ minimꝰ numerꝰ trahẽtium pꝛi
mam nauẽ ſit numerus denarius.et
numerꝰ trahentiũ ſecundã ſit vigiti
æ tertiã triginta. tunc hec ẽ vera in⸗
finiti hoĩes trahunt nauem: æ tamẽ
hec ẽ falſa duo hoĩes trahunt nauẽ.
Tertio alii exponũt ly infinita ſinca
thegoꝛeumatiee dicẽtes infinita id ẽ
duobus plura et tribus plura ⁊ ſic
de aliis. ita ꝙ dicunt iſtã pꝛopõnem
infinita ſunt entia debere ſic induci

duobus plura ſunt entia ⁊ tribꝰ plu

ra ſunt entia et ſic de alus ergo infi
nita ſunt entia. Adpuc hec expoſitio
nõ valet:qꝛ non eſt cõuertibilis cum
expoſito.nõ eniʒ ſeqᷣtur infimira ſunt
duo: ergo duobus plura ſunt duo ⁊
tribus plura ſunt duo et ſic de aliis
ↄñs eſt falſum et añs eſt verũ.veri⸗
tas añtis patet: qꝛ pꝛedicatum ineſt
infinitis contẽtis ſub ſubiecto.de in
fimtis enĩ rebus pᷣdicatur vere iſte
tminꝰ duo: qꝛ vere pꝛedicat᷑ de iſtis
vuobꝰ ⁊ de iſtis duobꝰet ſle de aliis
infinitis. Quarto poteſt exponi ly in
ſinita id ẽ de qualibet ſpecie numeri

aliquot entia. Sed iſta adhuc nõ vi⸗
detur eſſe cõuertibilis cum expoſito
quia nõ videtur ſequi infinita ſunt
duo ergo de qualibet ſpẽ numeri ali
quot entia ſũt duo.qꝛ per ly de qua⸗
lipet ſpẽ numeri aliqt entia ſũt duo
ĩtelligitur tin q;tum ꝑ iſtã oꝛationẽ.
ex qualibet ſpẽ numeri ẽtia nũerata
ſunt duo.nã iſta ſpẽs numeri qui eſt
trinitas entia nũerata nõ ſunt duo.
ſi enĩ ſic tũc tria eẽnt duo qð eſt fim
Et lʒ nulla dictaꝝ qᷓttuoꝛ exponẽtiũ
ſit cõuertibilis cuʒ expoſito ſcʒ huic
terĩo infinita: tñ a qualibet earũ ad
ly infinita eſt bona ↄña. ita ꝙ ſcðᷣm
hoc ly infinita ſe habet in plus i ali
qua dictaꝝ oꝛationũ ſe hʒ ſcoꝛſum:
tñ quattuoꝛ dicte expõnes ſimul ſub
diſiũctione bene equiualẽt ly ĩfinita
ita ꝙ aliqñ alicui attribuat᷑ vna eaꝝ
aliqñ alia.et hoc ſᷣm exigentiũ pꝛedi
cati pꝛopõnis in qua ponũtur · Et iõ
licet nõ ſequat᷑ infinita ſunt duo: S

nõ tot quĩ plura ſunt duo.tñ bene ſe

qᷣtur ergo nõ tot duo quĩ plura duo
ſunt duo. Sibr licet nõ ſequat᷑ inſi⸗
niti hoĩes trahunt nauem:ergo duo
hoĩes trahũt nauẽ ⁊ etiã tres hoĩcs
trahũt nauẽ.ſed bene ſequitur ergo
duobꝰ hoĩbus plures trahunt nauẽ
et tribus plures trahunt nauẽ.ita ꝙ
tantũ volo dicere ꝙ a qᷓtibet dictarũ
expõnuʒ ad ly ĩſinita bene valet ↄna
ſʒ ccõuerſo a ly ĩfinita ad nullã eaꝝ
ſeoꝛſum valet ↄna:ſed bene ad om̃s
ſub diſiũctione ⁊ ſᷣm exigẽtiã pꝛedi⸗
cati pꝛopõis in qua ponit. Aliqñ eſt
veriſicatio ꝓ vna carũ expõnum.ali
quãdo ꝓ
nita capiẽdo ſincathegoꝛeumatice.

alia.⁊ hoc ſit dictũ de ly ĩfſi

ꝙ auteʒ teneatur cathegoꝛeumatice

exponitur ſic inſimnita:id ẽ entia que
ſunt infinita.et hoc vel ſcðᷣm magni
tudinem vel ſecundum multitudinẽ

ſunt finita ſecũdum magnitudinem

vel multit udinem

vttiit lũ emn
õ
ſſur ſitfta tr wa:
rto /tinmo Poronubiee⸗
tue noͤeſet ni ifintaſ⸗
Nlaafs obet argotcoſtc
Pes ponuthlesgigles
Ninuo. Ar de esſmam:
atres t, Glr duad d⸗
ſütin oinvo ettnib geidus
nmninone Gilt ockt
uneriqui nena ii ctes
iann ſinemn xim
tt hrev panmuhiles ſun
ga an emes necei
4 nite⸗ c
rnxunniegitus
laſti lne ſc ininte

— ſoͤſunt na
. 1 4
an unharnchle

2⏑☚ ⏑☚⏑ .
=S
=
=.
=

mtmtunfi
*
mg ui ii min
a nen
Am dn ahefnengeni n
n azngugnüntti
g ni ſmun min ,rang
ien gamnſir angitnneſ⸗
Ercp; i r guigini ⸗
. l. Zl'len nulmn/
4 stu ungdd
dis tütmitaneseitn
k ii Kldenſabuneg
1 wWe Nns nsii u
1 andas gunsun iſ
ri wonene dun
uüün ul,i
coN d 7. an
ciebih üln 1ule
ſein it ct
. 7

ß
prn u lni

Dti.
min —&1
nͤp⸗ —–
ntac prunnt

eenng ieni
e enfnnd nan

¶ His viſis rñdetur ad ſophiſma ꝙ
accipiẽdo ly infinitũ cathegoꝛeuma⸗
tice ꝓ infinito ſᷣm multitudinẽ et ly

finita ᷣm magnitudinẽ hec eſt vera

ĩfinita ſunt finita. nã oẽs ꝑtes huiꝰ
ↄtinui collectiue accepte ſunt ĩfinite
Hᷣm multitudinẽ et ſunt finite ſcðᷣm
magnitudinẽ. ¶ Scðdo dico ꝙ capi⸗
endo ly ĩ finita cathegoꝛeumatice ꝓ

infinit is ſcdᷣm magnitudinẽt ⁊ finita

ꝓ finitis ᷣm magnitudinẽ hec ẽ fla

ĩſinita ſunt finita.ꝓbatur:qꝛ pᷣdicat

oppoſitũ de oppoſito.ita ꝙ qñ ly in⸗
finita ⁊ ly finita capiũtur diſfoꝛmit

hec ẽ vera ĩfinita ſunt finita:qꝛ infi⸗
nita ſcðᷣz magnitudinẽ bene ſunt fi⸗
nita ſᷣm młtitudinẽ.qũñ aũt iy fimita

⁊ ĩfinita capiũturvnifoꝛnut᷑ tũc ſunt
oppoſita.et hec ẽ falſa infinita ſunt

finita ſꝑ vtẽdo ly ĩfinita cathegoꝛeu

matice.nã nec ĩfinita ſcðᷣm multitu⸗
dinem ſunt finita ſecũdum multitu
dinẽ.nec infinita ſcvᷣʒ magnitudinẽ:
ſunt finita ſcvʒ magnitudinẽ. Ter
tio dico ꝙ caꝑiẽdo iſtũ terminũ iufi⸗
nita ſincathegoꝛeumatice hec eſt vxᷣa
Ifinita ſũt finita.ꝓbat᷑ hoc:qꝛ ĩfinite
ꝓtes in ↄtinuo ꝓpoꝛtionabiles ſunt
ſinite qð nõ eſſet niſi ĩfinita ſunt fi⸗
nita.añs pꝛobat᷑ arguẽdo ſic.non tot

tes ꝓpoꝛtiõabiles quĩ płes ſunt in
ↄtinuo. ſilrx due ꝑtes ſunt in ↄtinuo

et tres ⁊c̃. Siłr duabꝰ ꝑtibus płes

ſũt in ↄtinuo et tribꝰ ꝑtibus płs ſũt

in ↄtinuo g ⁊c. Silłxr nõ eſt aliq ſpẽs
numeri quĩ in ea aliq̃ ꝑtes pꝛopoꝛtio
nabiles nũerate ſint in ↄtinuo.& infi
nite ꝑtes ꝓpoꝛtionabiles ſunt in ↄti
nuo. Sed hoc diceres videt᷑ ꝙ illa
ſit falſa.ĩfinite ꝑtes ꝓpoꝛtionabues
ſunt in ↄtinuo.nã capiat᷑ aliqð conti
nuũ et ſit a tunc ar̃ ſic.infinite ꝑtes
ꝓpoꝛtionabiles nõ ſunt in a.ꝗ̊ flm ẽ

wv ifinite ꝑtes pꝛopoꝛtionabiles ſint

i a.ↄña tenet.nã iſte pꝛoxònes ſunt

rie vt videt᷑ oria aũt non pñt ſim

cẽ veraiaſſumptũ pꝛobat᷑.nã infinite
ꝑtes pꝛopoꝛtiõabiles q̃ ſunt in b nõ
ſunt in a.ergo ĩ finite ꝑtes pꝛopoꝛtio
nabiles nõ ſunt in a.ↄña tenet ab in
ferioꝛi ad ſugꝑeriꝰ negatione poſt po
ſita.añs pʒ de ſe.¶ Ad iſtud rñdetur
negãdo ꝓꝙ iſte ſint ↄorie. in finite ꝑtes
ſunt in a.ĩfinite partes nõ ſunt in a
Et ratio hniꝰ eſt:qꝛ ↄͤrie ſic ſe debẽt
hr̃e ꝙ terminꝰ nõ diſtributꝰ in vna
ſit ditributꝰ in alia.mõ ſic nõ eſt in
pᷣdictis. Nã ly partes ꝓxoꝛtiõabiles
ſtat nõ diſtributĩe in aãbabus poſiꝙᷓ
hoc ſincathegoꝛeuma ifinita eſt vnũ
de illis ſincathegoꝛeumatibꝰ q̃ non
diſtribuunt terminũ extra ſe ſed ter
minũ intra ſe Sʒ diceres ergo q̃ eſt
ſua ↄtraria. Dico ꝙ ad hñdam ↄtra
riam huiꝰ opʒ eam reſoluere.⁊ ideo
ſi reſoluat᷑ infinite ꝑtes ſunt in a.in
iſtã de qualibet ſpẽ numeri aliquot
ꝑtes ſunt in a.ſtatĩ clarũ eſt ꝙ eius
ↄtraria eſt iſta. de nulla ſpẽ numeri
aliq̃t ꝓꝑtes ꝓpoꝛtionabiles ſunt in a.
Kõnes facte in pꝛincipio bene pꝛo/
bant ꝙ ifinita ſunt finita capiẽdo ly
infinita ſincathegoꝛeumatice.⁊ hoc
2ceditur. ¶ Ad alias rõnes rñdetur
Ad pꝛimã negãdo ꝙ iſta ĩfinita ſunt
finita debeat cõuerti in iſtam.finita
ſunt infinita.ſicut nec iſta ſemꝑ fuit
homo in iſtam:homo fuit ſemꝑer.qꝛ
ſicut hoc ſincathegoꝛeuma ſemꝑ in/
cludit in ſe tenninũ qui diſtribuitur
ita ly infinitũ tentũ ſincathegoꝛeu⸗
matice. ⁊ ideo iſta entia ſunt finita
debẽt conuerti in iſtã finita ſunt ali
quot ẽtia. ſicut iſta ſemꝑ fuit homo
cõuertitur in iſtſã. homo fuit aliquo
tẽpoꝛe. ¶ Ad ſecundã dicitur ipſa
bene ꝓbat ꝙ ula ẽ falſa.ĩfinita ſunt
finita capiẽdo ly ĩ finita cathegoꝛeu⸗
matice ⁊ accipiẽdo ly ĩ finita pꝛopoꝛ⸗
tionabiliter. hoc eſt ly infinita ſcõᷣm
magnitudinẽ vel multitudinẽ.ſicut
patet in rñſione ad ſoghiſma.
c.ii.

Sophilma liiii.
Finita ſunt infſinita. Pꝛobatur.due
medietates in cõtinuo ſunt finita et
ille eedẽ ſunt infinita. ꝓbatur ſic: qꝛ
due medietates ſũt tres tertie ⁊ ille
eedẽ ſunt q̃ttuoꝛ quarte ⁊ ille eedeʒ
ſunt quĩq; quinte et ſic in ĩfinitum
ergo due inedietates ſunt infinite.
In oppoſitũ aꝛguitur.inita ſunt
infinita:ergo finita non ſunt finita.
ↄñs eſt falſũ ſicut pʒ de ſe.ↄña tenet
per illã regulã.De quocũq; verificat᷑
vnũ oppoiitoꝝ de eodẽ negatur reh
quum.ſ Ad hoc ſophiſma dicũt qui
dam negãdo ip̃m. et qñ dicitur due
medietates ⁊c̃.ipſi negãt ↄnaam. Et
ſubiũgunt rõem dicẽtes inductionẽ
nõ valere a parte pᷣdicati. Sed hoc
nõ valet:qꝛ optime ſeqᷣtur.ſoꝛtes eſt
plato:⁊ idẽ ſoꝛtes eſt cicero et ſic de
aliis hoĩ bus.ergo ſoꝛtes eſt oĩs hõ.
Uerũtamẽ qñ ſubiectũ pꝛopõnuʒ in
ducẽtium nõ capitur ꝓ eodeʒ in vna
et in alia tunc bene ↄcederet ĩductio

nem a parte pᷣdicati nõ valere.qꝛ nõ

ſequitur aĩal eſt plato ⁊ aĩal eſt ſor̃s

⁊ ſic de aliis.ergo anĩal eſt oĩis homo

qꝛ arguitur a pluribus ſuppõnibus
deteriatis huiꝰ termini aĩal ad vnã.
et tunc nõ valet ↄna. Sed qñ ſubᷣm
pꝛopõnum ĩducentiũ accipitur oĩno
in vna pꝛopõne pꝛo quo capit᷑ in alia
tunc ita vʒ ↄñia a parte pᷣdicati ſicut
aA ꝑte ſubiecti.ſed ſic fit cũ arguitur
due medietates ſũt tres tertie ⁊ ille
eedẽ quattuoꝛ quarte ⁊c̃. IJdeo dico
& bene ſedtur ergo due medietates
ſunt ĩfinita et iõ ↄceditur ſophiſma.

1 rõnem rñdetur quãdo arguit᷑.

nita ſunt infinita: ergo ĩfinita non
ſunt finita negatur ↄña. Et vlteriꝰ
dẽ pꝛo ꝓbatione ꝙ ly infinitũ tẽtum
ſincathegoꝛeumatice nõ eſt oppoſitũ
ei quod ẽ fi ita. modo ĩ ſophiſmate
ꝓpoſito ly infinita capitur ſincathe

Soꝛeumatice. Unde ↄcedo iſtas ſimł
eſſe vas finita ſunt infinita ⁊ finita
ſunt finita.

Sophilma lvii.
Infinitis ifinita ſunt pła Pꝛobatur
duobꝰ iĩfinita ſunt plura:⁊ tribꝰ infi
nita ſunt pła et ſic de aliis.g ĩfinitis
ĩfinita ſunt plura.ↄña tenet añs pꝛo
batur.nã duobꝰ tria ſunt pła et eiſ⸗
dem quattuoꝛ ſunt piura ⁊ ſic vltra
ergo duobꝰ ĩfinita ſunt plura.et ita
arguitur de aliis. ¶ In oppoſitũ ar̃.

Afinitis ĩfinita ſunt pła ergo ĩfinita

ſunt pła infinitis.ↄñs videtur falſuʒ
nã tunc duo eſſent plura infinitis ⁊
tria plura ĩfinitis.¶ Ad iſtud ſophiſ
ma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt verum.Et qñ
arguitur iĩfinitis infinita ⁊c.ↄña nõ
valet de foꝛma: tñ gratia materie ar
gumẽti poteſt concedi ↄñs ſcʒ ꝙ infi
nita ſunt plura infinitis. Nam due
medietates ſunt pła infinitis:⁊ tres
tertie ſunt plura infinitis:et ſic vlte
rius.ergo ĩfinita ſunt pła infinitis.
Nam due medieiates ſunt plura tri
bus que due medietates ſunt quat⸗
tuoꝛ quarte que ſunt plura tribus
eedem due medietates ſunt quinq;
quinte que ſunt plura quatuoꝛ ⁊ ſic
de aliis. ergo ſequitur ꝙ infinitis in
finita ſunt plura ⁊ etiã infinita ſunt
plura infinitis.et hoc capiendo ly in
finitis ſincathegoꝛeũatice. Sʒ vtrũ
capiẽdo ipſum cathegoꝛeumatice ꝓ

infinitis ſᷣm multitudinẽ Dubiũ eſt

an hec ſit concedend . infiuita ſunt
plura infinitis. gratia cuius ſit hoc
ſophiſma. N
Sophiſma.viii.
Infinita ſunt plura infinitis. Per
iitud petitur iſta difficultas Ntrum

multitudine infinita poſſit eſſe mul-

titudo maioꝛ.ſ Pꝛobatur ſophiſma
eſſe verũ. Nam ſuppoſito ſicut ari⸗
ſtoteles ſupponit mundum fuiſſe ab

gliutune in duno aorn oun
ſjbiinernaer ob ii
Mla ſ Neljrea/ 9
hlleircoci nſtinioccnpa
nm wo ituolta ct lc io⸗
Nulſchtle batur oi4. Nam er
ſneodi tenhet1 d wobilia d⸗
hertraſiriſea caaci mod
deberpertranre ſgau dui
qncoccupat nü punetütpſun
cet dvopuncta. er quo ide
mſirut moti truuſz et ho⸗
dloglra puncra ſinr in bo
ſKamſrmmaunnm er gb
tncta ntiypvrr e ſa

ſſitucolertiue cccpt
tucnle e!
iortſitqhli h
nieneets ſint in ine⸗
Könlrſenmanſt in!
nentgonmu nlian

N
K

a, iini / ſr oljininnn
n due aleigee, ſint ur⸗ n
ce due mecletates ſunt guar⸗
uurre que ſunt glora tripus
m due necletzteg ſint quineg
ke que ſunt plurz quatuo lie
in. ergo ſegunur g münitis n
aſunm Nur erid mania ſun⸗
ramöannis hoc caviendohn
ns ſnce n hegoteüntre. Gji
Nedo ipſum chegarum mir
imitis fm mutmudui dotif
hee ſt onrcſe inf ine
rminni alu hoe

utinn ti
ubiſna Abli.
miin Nir: nnfinitts. Per
7ſtuduficultas Utrum

tipoſit eſe nul
mani in ſophiſmm

ſeut ari

eterno infinti trãſierunt dies ⁊ ſimi
liter tranſierũt anni:ſed plures trãſ
ierunt dies ꝙ; anni.et ſi ſic ſequitur
ꝙ infinita ſunt plura inſinitis.ꝗ In
oppoſitũ ã. Si ſophiſma eſſer verũ
ſeq̃ꝛetur ꝙ infinitũ poſſet eẽ exceſſũ

ab aliquo. modo hoc eſt falſum.

¶ Pꝛo rñſione ſophiſmatis volo pꝛo
bare ꝙ multitudo infinita nõ poteſt
eſſe maioꝛ alia.Et hoc ꝓbato patet
ad ſophiſma ꝙ ſophiſma nõ petit a⸗
liud: qꝛ ſi ſic ſequitur ꝙ indiuiſibile
eſſet diuiſibile. ſed hoc eſt falſum.
Iſtam ↄnam pꝛobo ſic. Nã ſi ponat
ꝙ ſint due linee ſcʒ a.que ſit pedalis
et b que ſit bipedalis.⁊ duo indiuiſi
bilia ſcʒ cet d.⁊ c moueat᷑ ſuper a.
et d ſuper b ð in duplo velocius c ſic
ꝙ ambo in tẽpoꝛe e pertrãſeant ſua

ſpacia.ſiue illa indiſibilia moueãtur

per ſe ſiue per accidẽs non curo: tũc
ſi vna multitudo ĩfinita eſſet maioꝛ
alia tunc in duplo plura puncta eẽnt
in b linea ꝙᷓ in a.ex quo b linea ẽ du
pla ad a. ſed ſi ſic ſeq̃retur ꝙ d mo⸗
bile in eodẽ inſtãti occupabit in ſuo
motu duo indiuiſibilia.et ſic ipᷣm eſt
diuiſibile. ꝓbatur ↄña. Nam ex quo
in eodẽ tempoꝛe c ⁊ d mobilia bebẽt

pertrãſiri ſua ſpacia: et cũ mobile d

debet pertrãſire ſpaciũ duplũ opʒ ꝙ
qñ c occupat vnũ punctũ ipſum d oc
cuꝑet duo puncta.ex quo idè tempꝰ⸗
mẽſurat motũ vtriuſq;.et hoc ſi in
duplo plura puncta ſint in bqᷓ; ina.
Et confirmatur.nam ex quo c per
tranſit a in tẽpoꝛe e ſequitur ꝙ oĩa
inſtãtia collect iue accepta que ſunt
in tẽpoꝛe e ſũt equalia oĩbus pũctis
collectiue acceptis q̃ ſunt in linea a.
et qꝛ etiã mobile d pertranſit in tpᷣe
e lineã b ↄñs erit ꝙ omnia inſtantia
collectiue accepta q̃ ſunt in tempoꝛe
e ſunt equalia oĩbus punctis collec⸗
tiue acceptis qᷓ ſunt in linea b. Ex qᷓ
ſeqtur vlterius ꝙ oĩa puncta collec⸗

tertio phiſicoꝛum.

tiue accepta q̃ ſunt ĩ linea b equalia
omĩbus punctis collectiue acceptis
que ſunt in linea a per ulam regulã:
Quecũq; ſunt equalia vni tertio illa
ſunt equaliz inter ſe ſed hoc nõ eſſet
ſi vna multitudo ĩfinita eſſet maioꝛ
alia. 1 Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm
eſt falſum capiẽdo ly infinita cathe⸗
goꝛeumstite ⁊ ſimiliter ly infinitis.
Et quãdo dicitur infimti fluxerunt
anni cõceditur.⁊ ſimui infiniti flu⸗
xerunt dies cõceditur. Et vlteriꝰ qñ
dicebat᷑:ſed piures fluxerũt dies qᷓ
anni hoc negatur. qꝛ vnum infinitũ
nõ eſt maus alio. Ex hoc ſeqᷣtur ꝙ
ex quo infinities ſol eclipſabat᷑ et ſi⸗
militer luna ſi oĩa tempoꝛa in quibꝰ
ſol eclipſatus ẽ eſſent aggregata. et
ſimiliter oĩa tempoꝛa in quibꝰ luna
eclipſata eſt eẽnt aggregatavnũ illo
rum tempoꝛũ non eſſet maius alio:
qꝛ vtrunq; illoꝝ eſt infinitũ. Ex quo
ſequit᷑ ꝙ ſi omnia tẽpoꝛa in quibus
ſol eclipſatꝰ eſt eſſent aggregata cõ
ſtituerũt vnũ tẽꝑusqð non eẽt minꝰ
ꝙ; totale tẽpus ꝑ qð durauit mũdus
Adhuc aliter põt pꝛobari ꝙ vnũ infi
nitũ nõ eſt maius alio vna rõne com
muni tam magnitudini q́; multitu/
dini ⁊ hoc ſic. Om̃e quantũ excedẽs
aliud quantum eſt diuiſibile in illud
quo excedit et in exceſſum.i.in partẽ

equalẽ exceſſo. Patet quarto phiſi⸗

coꝛum tractatu de vacuo. Si ergo
vnuz infinitũ excederet alið infinittũ
ſit ergo a infinitũ exceſſum:et b infi
nitũ excedẽs:⁊ diuidatur b in partẽ
qua excedit:⁊ ſit c in partẽ exceſſum
i.equalẽ exceſſo ⁊ ſit d. tunc ex quo
pars d exceditur vſq; ad c. ſequit᷑ ꝙ
d pars equalis eſt finita/et cum illa

ſit poſita equalis b. ſequitur ꝙ b eſt

finitum ⁊ tamẽ poſitũ eſt ꝙ beſt inſi
nitũ.ideo ſeqᷣtur finitũ eſſe infinitũ.
De iſta materia diffuſius tractaui

Sophilma lix.
nfinitũ continuũ põt eſſe diuiſum
ꝛobat᷑ ſic. In duas ꝑtes continuũ
põt eſſe diuiſuʒ:in tres ꝑtes ↄtinuũ
põt eſſe diuiſum et ſic de aliis &̊ ⁊c.
Scðo ſi:.nõ in tot partes quĩ plu
res continuũ poteſt eẽ diuiſum ergo
in infinitũ ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſum
¶ In oppoſitũ arguit᷑. In infinitũ cõ
tinuũ põt eſſe diuiſum: & poſſibile ẽ
ꝙ continuũ in inſinitũ ſit diuiſum.
ↄñᷣs eſt flm ex co ꝙ ĩpoſſibile ẽ actu
eẽ multitudinẽ inſinitã aliquoꝝ nõ
faciẽtium vnũ per ſe.ↄña ber illã
regulã. Poſſibili poſito in eſſe nullũ
ſeqtur ĩ poſſibile. Si ergo ĩ infinitũ
continuũ põt eſſe diuiſum ponat᷑ in
eſſe ſedtur ꝙ infinitũ ↄtinuũ eſt diui
ſum et per ↄñs hec erit poſſibilis in
infinirum continuũ eſt diuiſum.
¶ Beſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum
eſt verũ capiẽdo ly infinitũ ſincathe
goꝛeumatice.
rium qñ dicitur infinitũ ⁊c.negatur
ↄñia eo ꝙ arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero
ad ſenſum compoſitũ ſalſum.Et qñ
dicitur poſſibili poſito ⁊c᷑.dicitur ꝙ&
illa regula põt intelligi de pꝛopõne
poſſibili ⁊ de pꝛopõne de poſſibili.
Si pᷣmo mõ eſt vera:qꝛ data aliqua
ꝓpõne poſſibili ſicut ẽ iſta.antixpᷣs ẽ
ſi ponat᷑ ineẽ nullũ ꝓpter hoc ſeqᷣtur
ĩpoſſibile. Si aũt ĩtelligat᷑ ſcõo mõ
illa non habet vłliter veritatẽ.verbi
ga hec ẽ poſſibilis ⁊ eſt de poſſibili
vtrũq; iſtoꝝ pᷣt eſſeverũ demõſtratis
duobꝰ ↄdictoꝛiis ſicut iſta.rex ſedet
et nullus rex ſedet. ⁊ tñ ſi ponatur

ineẽ ꝙ vtrũq; iſtoꝝ ſit verum ſeqtur

ĩpoſſibile: videlicet ꝙ duo ↄdictoꝛia
ſint ſimul vera. Uñ notandũ eſt ꝙ
aliqua pꝛopõ bene elſt poſſibilis que
nõ eſt ð poſſibili.ſicut iſta.antixpᷣs ẽ
aliqua etiã eſt de poſſibili que nõ eſt
boſſibilis ſicut iſta.hõ põt eſſe aſin⸗

Ad rõnes in contra

aliqua eriaʒ eſt de poſſibili ⁊ cũ hoe
ẽ poſſibilis ſicut iſta.antichꝛiſtꝰ põt
currere.aliqua aũt eſt q̃ nec eſt poſſi
bilis nec de poſſibili. ſicut iſta.hõ eſt
aſinus. Sic ergo habemus quo mõ
vebet intelligi illa cõmunis regula.
Poſſibili poũto ⁊c.debet ſic ĩtelligi
de pꝛopõne poſſibili ⁊ nõ de pꝛopõne
de poſſibili. ¶ Sed diceres.videtur
vtiq; ꝙ iſta ſit poſſibilis. in infinitũ
continuũ poteſt eẽ diuiſum. Nã hec
eſt poſſibulis in oẽs ſuas partes con
tinuũ eſt diuiſum.et ſi ſic:videtur ꝙ
hec ẽ poſſibilis in infinitũ continuũ
eſt diuiſum eo ꝙ ĩfinite ſunt partes
cõtinui.non enĩ ſunt tot quĩ et płes
Añs pꝛobat᷑.nã iſta pꝛopõ in omnes
ſuas ꝑtes ⁊c.eſt vna vłis cuius que
libet ſingularis ẽ poſſibilis et cuilʒ
po⸗ ibilis.ergo dicta vłis videtur
eſſe poſſibilis.ↄña tenet ex eo ꝙ ad
poſſibilitatẽ copulatiue ſufficit ꝙ qᷓ
libet pars cathegoꝛica eius ſit poſſi
bilis vna cũ hoc ꝙ q̃libet cuilibet ſit
cõpoſſibilis. ita etiã ad poſſibilitatẽ
vłlis videtur ſufficere ꝙ quelibet eiꝰ
ſingularis ſit poſſibilis vna cuʒ hoc
qꝙ q̃libet cuilibet ſit ↄpoſſibilis: añs
ꝓbatur.nã hec eſt poſſibilis.in iſtas
partes continuũ eſt diuiſum demon
ſtratis duabꝰ partibus continui.ſiłr
hec ẽ poſſibilis.in iſtas duas partes
continuũ eſt diuiſuʒ demõſtratis tri
bus partibus.et ſic vltra: ita ꝙ non
eſt deuenire ad aliquã ſingularẽ di⸗
cte vniuer ſalis quin ipſa ſit poſſibił
etiã quelibet dictaꝝ ſingulariũ cui⸗
libet alteri eſt cõpoſſibilis. Wñ iſta
in iſtas partes continuũ eſt diuiſum
demõſtratis duabus partibus conti
nui bene ſtat cum iſta in iſtas parteſ
continuũ eſt diuiſum demonſtratis
tribus partibꝰ continui. et ſimiliter
cum iſta in iſtas partes continuũ eſt
diuiſum:demõſtratis quattuoꝛ par⸗
tiꝰus continui Et eodẽ modo poteſt

iackcrngens Pann
ſſt otingens nc crgoten
igleſtöringens Gicnt
no ralet e añs eſt vern
ſumta nec aſa fact val
routtur 9 Nngulonb?a
nec partes aitis ſumt pr
gleres:nec s elt npo
iibet ars aitis eſt itefin
oſtmilter. ñ dico Mu
iltm iniſtuspartrs vontt
ulmipeſſthle, ä eins
Mtni milis geos conen
B uchnd deetü mill
lihnſlüd ſeßzen

Nsdl n igaigane
—„ i obiin d
Nnelis crgo in is niſetnr
lolis. a tenet treogal
uicopultue ſufethi
1 ro r pvucr eus itpoi
mc αtα:)0
Nuuis actli d ppſihiitit
enn ſuficere g gelbet e⸗
ns ll poſſbilis nu ang hoe
ct aulibet ſit vpollipils as
r. ni hee oſſiolsin ſins
3coNm diunſum denon
3 dund ertidus orriniſl,
poſſchlis miſtas dung ng
imuu en diuſiz deniſetbt
purtibus et e nhn i
evenir a ainui ilo,
nunſit gun l nlin
elbrt tur lnii cnd
m climſtio U ſn⸗
Pmrs amtii eſ oluiſun
tibus conti

mns unbig hir
umn Cumiſtns partel
diuiſum denonſrati⸗

argui de aliis ſingularibꝰ quelibet
aliaꝝ ſingulariũ dicte vlis eit ei cõ⸗
poſſibilis ſicut argutũ eſt de pꝛima
ſingulari dicte vbis.Ad illud reſpon
detur negando ꝙ hec ſit poſſibilis.
in oẽs ſuas partes continuũ eſt diui
ſum: bene tñ conceditur iſta in oms
ſuas łtes continuũ põt eſſe diuiſuz.
Er qñ dicitur ꝗlibet eius ſingularis
æ cetera concedit᷑ añs et negat᷑ ↄnaꝛ
Et qñ dicitur hoc ſufficit ad vitatẽ
copulatiue dico ꝙ non. Sed diceres
uid reqritur ergo æquid ſufficit ad
ſſibuitatẽ copulatiue? Dico ꝙ re⸗
utritur oẽs eius cathegoꝛicas eſſe
ſimul veras eẽ poſſibile. hoc ẽ ꝙ poſ
ſibile ſit om̃s partes eius eſſe veras
Ulmul. Pꝛopoꝛtionalit dicatur de ſin
gularibus reſpectu ſue vniuerſalis.
ed diceres.certe ſic eſt in ꝓpoſito
de iſta. in oẽs ſuas partes continuũ
eſt diunſum videlicet ꝙ& omnes ſuas
ſingulares ſimul eẽ veras ẽ poſſibile
Et hoc pꝛobatur.nã duas eius ꝑtes
ſimul eẽ veras ẽ poſſibile. ⁊ tres eiꝰ
partes ſimul eẽ veras eſt poſſibile.⁊
nõ ſunt alique eius ſingulares quin
ipſas eſſe ſimul veras ſit poſſibile.
ergo omes eius ſingulares eẽ ſimul
veras ẽ poſſibile.¶ Ad iſtud rũdetur
negãdo ↄñam ſicut negaret᷑ ſoꝛtẽ eẽ
aĩal eſt cõtingens: platonẽ eſſe aĩal
eſt ↄtingens ⁊c. ergo oẽm hoĩem cẽ
aĩal eſt ↄtingens. Sicut enĩ iſta ↄña
nõ valet:qꝛ añs eſt verum et ↄñs fal
ſum:ita nec ↄña facta valet/ nec hic
argunur a ſingularibꝰ ad ſi uasvles
qꝛ nec partes añtis ſunt pꝛopões ſin
gulares 2 nec ↄñs eſt pꝛopõ vlis.ſed
q̃libet pars añtis eſt ĩde finita:et ita
añ̃s ſimiliter. UVñ dico iſtã eſſe inde
finitaʒ. in iſtas partes continuũ eſſe
diuiſum ẽ poſſibule. Nã eius ſubm ẽ
hoc totũ in iſtas ꝑtes continuũ eſſe
diuiſuʒ. qðquidẽ dictũ in illa ꝓrõne

no ſupponit ſolũ pꝛo ſe ſʒ etiã ſibi

ſimł in voce ſcripto vel in mẽte.⁊ ꝑ
ↄñs ſupponit ꝓ pluribꝰ ſimul diſiun
ctiue.et per ↄñs pꝛopꝑõ in qua ponit᷑
non erit ſingularis ſed inde ſinita.
Sed dicitur ꝙ iſta in oẽs ſuas par⸗
ies cõtinuum eẽ diuiſum ẽ poſſibile
non eſt vniuerſalis ſed indefinita:ex
quo ſubiectuʒ eius eſt hoc totum in
omnes ſuas partes continuũ eſſe di
uiſum.quodquideʒ in dicta pꝛopõne
ſubucitur ſine diſtributione ⁊ ſuꝑppo
nt pꝛo ſe ⁊ ſibi ſimilibus ſub diſiun
ctione.⁊ per ↄñs dicta pꝛopoſitio eſt
indefinta:¶ Sed diceres tu.que eſt
ergo eius vlis dico ꝙ eſt iſta. omne
in oẽs ſuas partes continuũ eẽ diui
ſum ẽ poſſibile.⁊ illa ſignificat ꝙ oẽ
tale dictũ quale eſt hoc. in oẽs ſuas
partes continuũ eſſe dꝛuiſum ẽ poſ⸗
ſibile. De huiuſmodi materia diffu⸗
ſius tractabit᷑ in vltima parte huius
tractatus.Adhuc diceres videtur ꝙ
hec ſit falſa.in infinitũ continuũ põt
eſſe diuiſum.ꝓbatur:qꝛ oĩs potẽtia
poteſt reduci ad actũ. vt patet nono
methaphiſice, ſed ly poteſt qð ponit᷑
in illa pꝛopõne denotat aliquã potẽ/
tiam.ergo ſi iſta ſit vera in infin ituʒ
continuũ poteſt eẽ diuiſum opoꝛtet
ꝙ hec potẽtia denotata per ly xoteſt
poſſit reduci ad actũ ſed non redicit
niſi in infinitũ continuũ ſit actu diꝰ
uiſum.ergo adhucvidetur ꝙ ſi in ĩfi
nitum continuũ poteſt eſſe diuiſum
poſſibile ẽ in infinitũ continuũ eẽ
diuiſuʒ.ſñdetur ꝙ in iſta in infinitũ
continuũ põt eſſe diuiſum nõ imꝑoꝛ
tatur aliqua vna potẽtia pꝛeciſe per
hoc verbũ poteſt ſed infinite potẽtie
qꝛ alia eſt potentia ad diuiſionem in
duas partes. et alia eſt potẽtia ad di
uiſionẽ in tres partes ⁊ ſic de aliis.
Et ideo cum dr in infinitũ continuũ
põt eſſe diuiſum nõ denotat᷑ aliqua
vna poſſibilitas ad ĩfinitas dĩſiones
qꝛ poteutia ĩpoꝛtata per hoc verbuʒ
E eliu.

põt in dicta pꝛopõe ſtat ↄſuſe tim̃ vir
tute pᷣcedẽtis ſincathegꝛeũatis ĩpoꝛ
tantis multitudinẽ,. Et qñ dr̃ oĩs po
tentia põt reduci ad actũ ↄceditur ꝙ
oĩs potẽtia pᷣt reduci ad actũ ſed nõ
eſt poſſibile ꝙ& om̃s potẽtie diuerſe
ſim? reducant᷑ ad actũ.qꝛ potẽtie 2d
actus oppoſitos ſimł reduci ad actũ
nõ eſt poſſibile.⁊ ꝓpter hoc etiã non
pñ̃t om̃s ille potẽtie reduci ſimul ad
actũ ad infinitas diuiſiones.
Sophilma lx.
Continuũ poteſt eẽ diuiſum in infi⸗
nitũ. Pꝛobat᷑.ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ
in duas ꝑtes: et illud idẽ ↄtinuũ põt
eſſe diuiſuʒ in tres ꝑtes et ſic vltra.
g̊ continuũ põt eſſe diuiſũ in ifinitũ
¶ Scðo Et: inſinitũ continuũ pᷣt
eſſe diuiſuʒ:g ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ
in ĩfinitũ.añ s pʒ ex pᷣcedenti ſophiſ
mate.ↄña tenet eo ꝙ idẽ videt᷑ ſigni
ficare añs et ↄñs. ¶ Tertio ſic ar.
Cõtinuũ eſt diuiſibile in ſemꝑ diui⸗
ſibilia:ergo cõtinuũ poteſt diuidi in
ſemper diuiſibilia.ↄna tenet eo ꝙ; ly
diuiſibile eſt idẽ ꝙ ly põt diuidi.Et
vltra cõtinuũ poteſt diuidi in ſemꝑ
diuiſibilia: &̊ ↄtinuũ põt eſſe diuiſuʒ
in ſemꝑ diuiſibilia.⁊ per ↄñs pᷣt eſſe
diuiſum in ifinitũ.añs pꝓʒ per ariſto.
ſexto phiſicoꝝ. ¶ In op: oſitũ arguit
Nã in ſophiſmate potẽtia denotata
C hoc verbũ poteſt ſtat deterninate
⁊ ideo per ſophiſma denotat᷑ ꝙ ailqᷓ
ſit vna potẽtia qua ↄtinuũ poteſt eẽ
diuiſum in infinitũ ſed hoc ẽ falſum
ex eo ꝙ nulla ẽ vna potẽtia qua con
tinuũ poteſt eſſe diuiſum in infinitũ
Añs pʒ eo ꝙ nullũ ſincathegoꝛeuma
confuſiuũ in ſophiſmate pᷣcedit hoc
verbũ poteſtſſ d ſophiſma rñdetur
Z lpm eſt falſum ſicut iam pꝛobatur
Ad alias rationes. Ad pꝛimã aliqᷓ
rñdent negãdo ↄñam p.opter hoc tp
inductio a parte pꝛedicati non valet

ſicut ipſi dicunt qualiter ſit in pꝛopo
ſito.Naʒ nõ ſequitur aĩal eſt ſoꝛtes
⁊ aĩal eſt plato et ſic de aliis: g aĩal
eſt oĩs homo. Sʒ iſti nõ bene dicũt/
ĩmo dico ꝙ inquctio valet ex parte
pᷣdicati/cum tñ ſubiecta pꝛopõnum
inducentiũ veriſicãtur pꝛo eodem in
vna pꝛo q in alia qualiter eſt in ꝓpo
ſito qñ dicitur ↄtinuũ pᷣt eſſe diuift ũ
in duas partes/et idem continuũ in
tres ꝑtes. Ecce quõ ſubiectũ in vna
inducentiũ verificat᷑ pꝛo eodẽ ꝓ quo
ſubiectũ alterius. Et ideo niſi aliud
ĩpediret qtum eẽt a parte inducẽtis
parte pꝛedicati optime ſequeretur
Sed qñ tales inſtant dicẽtes non
ſedtur aĩal eſt ſoꝛtes aĩal eſt plato ⁊
ſic de aliis ergo aĩal eſt oĩs homo.
Dicitur ꝙ veꝝ eſt:ſed dr ꝙ fubiecta
inducentiũ nõ verificãtur pꝛo eodeʒ
qð tamen dixi eſſe neceſſariũ ad hoc
ꝙ inductio a parte pꝛedicati valeat.
ꝙ aũt inductio a parte pꝛedicati va⸗
leat qũ ſubiecta pꝛopõnum inducen⸗
tium verificantur pꝛo eodẽ pꝛius de
claraui. Nam optime ſeq̃tur aĩal eſt
ſoꝛtes ⁊ idem aĩal eſt plato/ et ſic de
aliis: ergo aĩal eſt omis homo. Silr
optime ſequit᷑.ſoꝛtes eſt in a loco/et
idẽ ſors eit in b loco ⁊ ſic de aliis:g&
ſoꝛtes ẽ in oĩ loco. Dico g aliter ad
pꝛumã rõnem ꝙ nonvʒ ↄña quãdo dr
ↄtinuũ põt eſſe diuiſũ in duas tes:
et idẽ in tres ⁊ ſic de aliis.&̊ ↄtinuiũ
põt eſſe diuſum in inſinitũ: eo ꝙ af̃
a pluribꝰ deteriatis ſuppõnibus re⸗
ſpectu partiũ multitudinis ad vnam
determinatã reſpectu totius multi⸗
tudinis ſeu a inłtis ſuppõnibꝰ deter
ninatis ad vnã.⁊ tũc non vʒ ↄña:ſʒ
cõmittitur fallacia figure dictionis.
Uñ quelʒ iſtaꝝn ẽ vera.ↄtinuũ pot eẽ
diuiſũ in tres ꝑtes.cõtinuũ bõt eſſe
diuiſũ in q̃ttuoꝛ ꝑtes ⁊ ſic de altis p
alia ⁊ alta poſſibilitate. Ji iſta autẽ
ↄtinuũ pᷣt eſſe diuiſũ in isſinitũ hoc

—
—
E
=8
S=
=
—

—
+☛
=
—
—

ſanec denſigniciins 47.

toticnmngiit⸗ nt 4
coriuſetntiiad hn ſane d
niure i rnnifmud mn
atnui spinz enodti,
lvtamſiln, tur ſiun
cmrunnb neeeleninvnam
nuuetuti ſ i Mtr ſacpont d⸗
nixege nollum üncathegoren
6 rd eetdnterüäd
ote) et nſen
dloltipna örimin ed diuddd⸗
heſt tertus hab; ailtcr ſcheon
nit dinibbie n ſenp diuiſtbe
Ebote iuter ignotitn ani
ſSeh diera cheeclo nil
eummli pet iſe duuſun n dus
WA
enntſttemis, hone eni
uein ſii nn ui diuſn
nikſattes die ſterer w⸗
lt gſlcet hoe ⸗

ſeneghe,
ftniec⸗ Nensſhei

ffinchnn et Amni:

ach Wgchode
inieinir

eone attht
ſan hninr ſcſir anla
tum ali eh lnn rſede
e wwallekofts vnn g
ne ſeguii ſores ſtina loch et
Gfgelt iib oeo tſiede gi:
ein ol loco. dicoggaltter
toden nonrg n gnidor,
nuü dor eſe duuſün duns gen
mtres 1 ſede alis hini
t che diuſum in ini mi oα
Nlurib? detcri tis ,upinlus n/
ten ormi muluninm
tenmunari reſe, tuo nuth⸗
nns auanlis ſypoib eter
Aatis Avi,e N ziuh
õ
rs laud rera Nuu hot ei
6 rsr cotlnuü hot eſe
U esg j
ſinztmr ns lede lio,
wdbitate, Miſta ute
iginnnäe
i cſeduuſün

verbum poteſt denotat vnã poſſibi
litatẽ determinatã cũ nichil pꝛece⸗
dat qð poteſt ipᷣm confũdere ⁊ ſic ꝓ
ceditur a pluribus ſuppõnibꝰ deter
minatis eiꝰ quod ẽ potentia ad vnã
ſuppoſitionẽ determiatam eiuſdem
recte ſicut hic.aĩal eſt ſoꝛtes et aĩal
eſt plato.⁊c.ergo aĩal eſt ois homo.
et tunc non valet: ſicut enĩ hic pꝛo⸗
ceditur a pluribus ſuppõnibus hu⸗
ius termini aĩial advnam eiuſdẽ ter
miniaita hic continuũ poteſt eẽ diui
ſum in duas partes cõtinuũ põt eſ⸗
ſe diuiſũ ĩ tres partes ⁊ ſic de alus
ergo continuũ põt eſſe diuiſum ĩ in
finitũ.pꝛocedit᷑ a pluribus ſuppõni⸗
bus determinatis eiꝰ quod ẽ poten
tia quod eſt incluſum in hoc qð eſt
poteſt ad vnã ſuppoſitionem eiuſdẽ
Ad ſecundam qñ dicit᷑ ac.negatur
ↄña nec idem ſignificãt añs ⁊ ↄñs.⁊
ratio eſt qꝛ arguit᷑ a termino ſtante
confuſe tantũ ad ipᷣm ſtantẽ deter⸗
minate. Nã iſta in ĩfinitũ continuuʒ
põt eẽ diuiſuʒ potẽtia denotata per
li poteſt confũditur virtute ſincathe
goꝛeumatis pꝛecedẽtis impoꝛtantis
multitudinẽ ſed in ↄñte ſupponit de
termĩate:q? nullum ſincathegoꝛeu⸗
ma ↄfuſiuũ pꝛecedit. ¶ Ad terciã di⸗
co ꝙ textꝰ ariſto.debet ſic eẽ.in ſem
per duuſibilia cõtinuũ eſt diuiſibile
Gea ſi textus habʒ aliter.ſcʒ eonti⸗
nuũ ẽ diuiſibie in ſemꝑ diuiſibilia
hoc foꝛte ſuit ex ignoꝛãtis tranſlato
ris. ¶ Sed diceres.còcedis tu iſtã.
continuũ põt eſſe diuiſum in duas

ʒpa rtes.cõtinuũ põt eſſe diuiſum in

tres partes ⁊ ſic de aliis. nõne etiaʒ
ↄcederes tu iſtã.continuũ ẽ diuiſuʒ
in duas partes. Dicit᷑ ꝙ ſic:ꝛet hoc ẽ
bene poſſibile. Sed diceres ſi hec ẽ

poſſibilis & etiã hec eſt poſſibilis.di

niſum in duas partes ẽ ↄtinuũ: da
eſt ſua conuertẽs.modo ꝙ ſit poſſi⸗

lis ẽ falſũ eo ꝙ diuiſũ in duas ꝑ⸗

tes eſt diſcontinuũ.i¶ Ad hoc rdet᷑
negãdo iſtã ↄnñam cõtinuũ ẽ diuiſi uʒ
in duas ꝑtes. &̊ diuiſũ in duas pꝑtes
eſt continuũ nec illa ẽ conuertẽ s pꝛe
cedẽtis eo ꝙ in añte ly ↄtinuũ ſup⸗
ponit ꝓ eo quod ẽ vł fuit ↄtinuũ ra
tione pꝛeditati qð eſt pᷣteriti tpis ſic
ampliãtis.ipᷣm ſubiectũ.ſed in ↄuũte
ly cõtinuũ ſupponit ſ. oluʒ pꝛo co qð
eſt continuũ:iõ arguit᷑ a magis am⸗
plo ad minꝰ amplũ affirmatiue.x ta
lis ↄñ anõ valʒ ſicut nec ab inferioꝝ
ad ſuperius affirmatiue. Sed dice⸗
res qui ẽ ergo eiꝰ cõuertẽs:ſcʒ iſiiꝰ
cõtinuũ eſt diuiſũ in duas ꝑtes.di⸗
co ꝙ hec.diuiſuʒ iu duas ꝑtes eſt vł
fuit cõtinuũ.Et hec ſufficiant.

Sophilma.lxi.
In infinitũ ſoꝛtes erit albioꝛ plato
ne.poſito ꝙ ſoꝛtes et plato ſint eq̃i
ter albi et ꝙ ſoꝛtes maneat ꝑ vnam
hoꝛã vel per duas ſi ub eodem gradu
albedinis ⁊ ꝙ in eadã hoꝛa ↄtinue al
bedo platonis remittat᷑ ſic ꝙ in fine
hoꝛe albedo platoĩs ſit remiſſa vſq;
ad vnũ gradũ. Tunc. ¶ Pꝛobat ſo⸗
phiſma. in duplo ſoꝛtes erit albioꝛ
platone. ſcʒ qñ albedo pꝑlatonis erit
in duplo remiſſioꝛ albedine ſoꝛtis.⁊
in triplo ſoꝛtes erit albioꝛ platone.
vt qñ albedo platonis erit in triplo
remiſſioꝛ albedine ſoꝛtis. ⁊ ſic in in
finitũ ergo ſophiſma verũ. In op
poſitum arguit᷑.Si in infinitũ ⁊c.⁊
nõ per a bedinẽ finitã. videt᷑ ergo ꝙ
in ifinitũ ſoꝛtes erit albioꝛ plõne ꝑ
albedinẽ infinitã. ⁊ ſi ſic ſoꝛtes erit
albioꝛ albedine infinita quod eſt fal
ſum.i¶ Ad ſophiſma rñdetur q; capi
endo ly infinitũ ſincathegoꝛeumati
ce ſophiſma eſt verũ ſicut ꝓbat rõ.
ſed capiendo cathegoꝛeumatice ſo⸗
phiſma oſt falſum.qꝛ tunc ꝑ ſophiſ⸗
ma denotat᷑ ꝙ in aliquo gradu albe
dinis infinite ſoꝛtes erit albioꝛ pla⸗

tone. et hoe eſt falſum.⁊ in hoe non
ſequit᷑.ĩ duꝑlo ſoꝛtes erit albioꝛ pla
tone:⁊ in triplo ⁊ ſic de aliis. 8 in ĩ⸗
finitũ & ⁊c.ſicut nec ſequit᷑ ſoꝛtes
in aliq̃ gradu infinito erit albioꝛ pla
tone. Si aũt ly in ĩfinitũ teneat᷑ ſin
cathegoꝛeumatice tũc ſenſus ẽ ꝙĩ
dupio ſoꝛtes erit albioꝛ platone ⁊ in.
triplo.⁊ ſic in ĩ finitũ:⁊ hoc ẽverũ.⁊
in iſto ſenſu ↄcedo ꝙ ĩ infinitũ ſoꝛ⸗
tes erit albioꝛ platone: ſoꝛtes erit
albioꝛ platone ꝑ albediuẽ finitã: qꝛ 1
duplo ⁊ in triplo ⁊ ſic ĩ infinitũ.nec
ſeqᷣtur in hoc ſenſu ĩ infinitũ ſoꝛtes
erit albioꝛ platone. S ſoꝛtes erit al⸗
bioꝛ platone in ĩſinitũ eo ꝙ arguit a

ſuppõne ↄfuſa tin ad determminatãꝭ

qꝛ in añte tempus ↄſignificatũ per
hoc verbũ erit ſtat ↄſ uſe tĩ rõc ſin
cathegoꝛeumatis pᷣcedentis impoꝛ⸗
tantis multitudinẽ. æ in ↄñte ſtat de
termi ate reſpectu multitudinis. Ex
hoc patʒ qͥd ſit dicẽdũ ad ſopliſma
Sophilma.lxii.
Inſiuitã albedinẽ hẽbit ſ⸗ ors. ponat᷑
ꝙ ↄtinue inten dat᷑ albedo ſoꝛtis per
aliqð tpᷣs vſq; ad aliud tẽpus exclu
ſiue. vel ᷣm imaginationẽ ad aliqð
inſtãs ꝓpter facilioꝛẽ modũ loquen
di.qð quidẽ inſtãs termĩet excluſi⸗
ue tempꝰ menſurãs intenſionẽ albe
dinis in ſoꝛte.⁊ ponat᷑ cũ hoc ꝙ illð
inſtãs ſit pꝛimũ inſtãs nõ eẽ ſoꝛtis ⁊
ꝙ ſi ſoꝛtes ſuꝑuiueret in inſtanti ha
beret pꝛĩo a gradũ albedis finitũ vl
alit albedinẽ finitã. ¶ Pꝛobat᷑ ſic ſo
phiſma. Quacũq; albedine data vel
dabili quã hẽbit ſoꝛtes adhuc maio
rem albedinẽ habebit ſoꝛtes: & infi⸗
nitã albedinẽ hẽbit ſoꝛtes. ↄña tenʒ
añs ꝓbat᷑:qꝛ nulla albedo quã habe

bit ſoꝛtes ẽ maxĩa ĩter albedines qᷓs
habebit ſoꝛtes:S quacunqʒ albedine

data vel dabili quã hẽ bit ſoꝛtes ad/⸗
huc maioꝛẽ albedinem hẽbit ſoꝛtesaK

2ña tenʒ añs,pbar iqꝛ ſi eſſet aliqua

maxĩa albedo quam habebit ſoꝛtes
vel ergo eẽt illa albedo quã hẽret i
pꝛĩo inſtãti ſui nõ eſſe ſi ſuꝑuiueret
vel aliqua citra ulã. Nõ potelſt dici
pꝛimũ:qꝛ iam nõ habebit. Si auteʒ
dicat᷑ ſecundũvel ergo in pᷣmo inſtã
ti non eſſe ſui.⁊ hoc nõ qꝛ tunc non
et eadẽ rõe nec in aliqᷓ inſtãti vltra

illud inſtans vel ĩ aliquo inſtati cy

tra illud inſtãs ⁊ hoc nõ. Nam ſt il
lud inſtãs b et pꝛimũ inſtãs non e
ſoꝛtis ſit a tunc ĩter a ⁊ b inſtantu

cadit tempꝰ mediũ in cuiꝰ tpᷣis me,

dio ſoꝛtes hẽbit maioꝛẽ albedinẽ q
in b:qꝛ per caſum ↄtinue albedo ſoꝛ
tis intẽditur vſq; ad a ⁊ ſi ſic albedo
quã habebit in b nõ erit maxia iter
albedines qᷓs hẽbit ſor̃s:qꝛ erat idẽ
quod erat ꝓbanvũ. Conſimiliter ar
guit᷑ de quolibʒ inſtãti citra a inſtas
ꝙ in eo ſoꝛtes nõ habebit maximaʒ
albedineʒ inter albedines quas ipſe
habebit. In oppoſitum arguit. In
finitã albedinẽ hẽbit ſoꝛtes:& ſoꝛtes
habebit infinitã albedinc.ↄñs ẽ falj
ſum eo ꝙ nõ hẽbit oẽs albedines ſi

nitas:qꝛ nõ hẽ bit illũ gradũ albedj

nis quẽ hẽret ſi ſuꝑuiueret in iuſta
ti terminãte excluſiue hoꝛã intenſio
nis albedinis. Ad ſophiſma rñdetur
ꝙ ſi ly infinita teneatur ſincathego
reumatice ſophiſma ẽverũ ſicut pio
bat pꝛima ratio.ſi autẽ capiat᷑ cathe
goꝛeumatice ſophiſma eſt. falſuʒ ſiẽ
ſatis pꝛobat᷑ per inductionẽ ſcðe ra
tionis. nec ſeqtur infinitã albedinẽ
habebit ſoꝛtes: ſoꝛtes habebit inſi

nitã albedinẽ. eo ꝙ in añte tᷣus cõ

ſignificatũ per illud verbũ hẽ bit cõ
fundit᷑ rõe ſincathegoꝛeumatis pee⸗
cedentis impoꝛtãtis multitudinẽ.in

ↄñte aũt ſtat determĩate eo ꝙ nul⸗/

lum ſincathegoꝛeuma cõſuſiuũ pꝛe⸗
cedit ivp ſum modo a ſuppõe conſuſa

ad determinatã non valz ↄna. ¶ Sj
poſſet aliquis dubitare circa pꝛimd

400 ſones⸗
uialuinige D
frt net yi ſffinta: 4 5

prrmi nuimnu lguillun⸗
nsmuens ipſtiltena.
nrrſhſeri gllct. Sie
tg ſonesen maans wtetei

cmilo n nrelnidnammie,
elta motimn ſouis encdäin

ſum M potentü reſltinä iwitd a
rgo exedt erceſin iuiſbli vd mn
ulcbii.ſecundi ſeitor conremu
mneſe ol ti er iniblib⸗ g

fi. uloni ſegtur oſ ſoren crcece

tinnedierate llus erceſſus ad

upolet nonere pocuo 10
1S
Caiepongus mins 1

Pnlitoſcßt ereeltt P medic⸗

nuiſlereſig he /
Wrſoegi Rl ⸗

nes en Es⸗
qod rnr Paumi drluee
r de qucliczininata
*Amto ſores io ieht nan
Abedlne; Mer abedineslnu
beht,olun ent
mti ahecd iiit otafin
Hubetr mñnti abrcnazisi
ſum eo g no hebit es albedimn

ns quc heret ſ ſutuiuerer mi
uc nterninite erauſinehoid n
en s dbeins Tüſchhinati
, adi nininmmemn ſunn
an eumatet ſo innirenin
g
ſomns 1

nad nicliſt
nt⸗ utteirnammnl
1ten rtz mnniiki 091
habe „r itſtu wan eiiii
câᷣ vnſt en ſgie
inme ar n ai oihſi
d ganmmd ine
en ae ignsdidin
au

nus nu hebtt ilo grli aa ꝓ

tationẽ vtrum in dicto caſu ſit dare
maximã albedinẽ quã hẽbit ſoꝛtes.
vico ꝙ non nec ꝓpter hoc ſequit᷑ ꝙ
ſoꝛtes hẽbit albedinẽ infinitã: qꝛ li⸗
cet illa albedo totalis terminata ex/⸗
cluſiue ad gradũ albedinis quẽ ha⸗
beret ſoꝛtes ſi ſuꝑuiueret in pꝛĩo in
ſtanti nõ eẽ ſui non ſit termĩata in⸗
trinſece. tñ ip̃a ẽ termĩata extrĩſece
puta ad illũ gradũ quẽ haberet ĩ pꝛi
mo inſtãti ſui non eẽ ſi ſuꝑuiueret.
Et ideo bene eſt ſinita termĩo extrĩ
ſeco et nõ ſimpliciter finits.
Sophilma lxiii
Infinitũ pondus ſoꝛtes põt poꝛtare
Pꝛobaẽ ſic. Nã eſt dare maximuʒ
pondus quod ſortes põt poꝛtare.S ĩ
finitũ pondus ſoꝛtes põt poꝛtare:an
tecedẽs ꝓbat᷑.qꝛ ſi eẽt dare maximũ
pondus qð ſoꝛtes põt mouer e.ſit il⸗
lud a tunc quero en ſoꝛtes ſit maio
ris virtutis in mouẽdo ꝙᷓ a in reſi⸗
ſtendo vł minoꝛis vel equalis. Non
minoꝛis nec equalis:qꝛ tunc nõ mo
ueret a eo ꝙ ad oẽm motũ opoꝛtʒ eẽ
poꝛtionẽ maioꝛis inequalitatis ra
tione mouentis ſuꝑ reſiſtẽtia. patet
per ariſto.ſeptĩo phiſicoꝝ. Si auteʒ
dicat᷑ ꝙ ſoꝛtes eſt maioꝛis potẽtie ĩ
mouẽdo q;ᷓ a in reſiſtẽdoꝛiunc ſi po⸗
tentia motiua ſoꝛtis excedit reſiſtẽ
tiam vel potentiã reſiſtiuã ipſiꝰ avł
ergo excedit exceſſu diuiſibili vel in
diuiſibili.ſi ſecundũ ſeqͥtur continu
um eſſe ↄpoſitũ ex ĩdiuiſibilibꝰ. Si
autẽ pᷣmũ ſedtur ꝙ ſi ſoꝛtes excede
ret a ?à medietatẽ illius exceſſus ad/
huc poſſet mouere a põdus ⁊ ꝑ ↄñs
fl eſſet aliqð pondus maius a in tã⸗
to in quãto ſor̃s excedit a ꝑ medie⸗
tatẽ ſui exceſſus.hoc adhuc excede⸗
retur a ſoꝛte alia medictate eiuſdeʒ
exceſſus:⁊ ꝑ ↄñs poſſʒ moueri a ſoꝛ
te eo ꝙ dlibʒ exceſſ 2 ſufficit ad mo⸗
tumet per ↄñs a nõ eſt maximũ põ

dus qð ſoꝛtes poteſt monere.q Se
cundo ſic arguit᷑. Non ẽ aliqued põ
dus ita magnũ ꝙ ſoꝛtes poteſt mo⸗
uere quin adhuc maiꝰ illo poſſi mo
uere:et ꝓbat᷑ aſſũptũ eo ꝙ quocũq;
pondere dato qð ſoꝛtes poteſt mo⸗
uere.illud pondus ſoꝛtes excedit et
hoc exceſſu diuiſibili. et ꝑ ↄnñs pon⸗
dus maius pondere dato ſoꝛtes ex⸗
cedit per partẽ illius exceſſus.⁊ per
ↄñs ſi qͥlibʒ exceſſus ſuff iciat ad mo
tum ſoꝛtis. pondus maius pondere
dato ſoꝛtes põt moner⸗ J In oppo⸗
ſitũ arguik. JInfinitn põdꝰ ſoꝛtes po
teſt mouere:g̊ ſoꝛtes poteſt mouere
pondꝰ infinitũ:ſed hoc ẽ falſum: qᷣa
tunc ſoꝛtes eſſet potentie infinite:
A ſophiſma rñdent quidã negãdo
ipᷣm ſiue ly infinitũ teneat᷑ ſincathe⸗
goꝛeumatice vel cathegoꝛeumatice
eo ꝙ ipᷣi dicunt eſſe dandũ maximũ
pondꝰ quod ſoꝛtes põt mouere. Et
hoc ↄfirmãt auctoꝛitate ariſto.pᷣmo
celi ⁊ mũdi dicẽtis.ꝙ potentia acti⸗
ua termiatur ꝑR maximũ in quo põt
Et ad argumentũ in oppoſitũ rñdẽt
qñ dicitur ſi ſit dare maximũ pon⸗
dus quod ſoꝛtes poteſt mouere ſit il
lud a:admittũt.⁊ qñ dic it᷑ vlterius.
vel potentia ſoꝛtis excedit potentiã
reſiſtiuã ipᷣiꝰ a.vel eſt ei equalis vł
minoꝛ.dicũt ꝙ vtiq; excedit eam.Et
quando dicitur vel ergo exceſſu di⸗
uiſibili vel indiuiſibili.dicunt ꝙ ex⸗
ceſſu diuiſibili. et qñ vlterius dicit᷑

ergo ſi ſolum per medietatẽ illiꝰ ex

ceſſus excederet a adhuc põt moue⸗
re a hoc negant. Et quando dicit᷑ q
libet exceſſus ſuff icit ad morũ dicũt
ꝙ non. ¶ LCirca quod dicunt duo.
Pꝛimũ eſt ꝙ nõ quilibʒ exceſſꝰ ſuf⸗
ficit ad inchoãdũ motũ. Secundo
dicũt ꝙ bene quilibet exceſſus ſuffi
cit ad continuãdum motum inceptũ
Unde diff icilis eſt incho are motuʒ
quam continuare motnm iam vtof

inceptum.¶ Sed contra iſtud quo
eſt fundamentã eoꝛuʒ volo pꝛobare
iſt aↄcluſionẽ ꝙ ſi quilibʒ exceſiꝰ ſuf
ficiat ad continuandã motũ: etiã d⸗
libet exceſſus ſufficit ad inchoandũ
motum.Quod pꝛobo ſic.qꝛ incipere
motũ vel eſt difficilius infinitevł ſo
lum finite. Si dicat᷑ pꝛimũ: ergo in
finitus exceſſus reqritur ad inchoã
dũ motũ qð eſt falſuʒ ad experienti
am. Si dicat᷑ ſcðᷣm ſic ̊ ꝙ incipere
motũ ſit difficiliꝰ in decuplo qꝙᷓ; con
t inuare motũ inceprũ:ſi ſic ſit aliqͥs
exceſſus:videlicʒ b qui ſuff icit ad cõ
tinuandũ motum et nõ ad inchoan⸗
dum ꝑ aduer ſariũ. Tũc arguit᷑ ſic.
ſolũ in decuplo ẽ difficiliꝰ inchoare
motũ q; cõtinuare: ergo ſi ẽ aliquis
exceſſus habẽs ſe in decupla ꝓpoꝛ⸗
tione ad exceſſum qui poteſt ↄtinua
re motũ inceptũ ille põt continuare
motũ et iucipere de nouo.ſed qꝛ per
eos dᷣlibʒ exceſſꝰ bene ſufficit ad cõ
tinuandũ motũ:ſequit᷑ ꝙ decima ꝑs
exceſſus b ſufficit ad cõtinuandum
motũ.et per ↄñs b exceſſus decuplꝰ
ad illã partẽ ſufficit ad inchoandũ u
lum motũ poſtiꝙᷓ ſolũ in decuplo diſ
ficilius ẽ inchoare q; ↄtinuare.⁊ per
ↄñs h nõ ſufficit ſolũ ad motũ conti
nuandũ.ſed etiꝗᷓ ad ĩchoandũ quod
ſuit ꝓbandũ: Et ita arguit᷑ de quo
cũq; exceſſu alio quẽ aduerſariꝰ di
ceret ſufficere ad continnandũ ſed
nõ ad ichoandũ.¶ Ad auctoꝛitatẽ pᷣ/
mo celi quã ale gãt pꝛo ſe ſcʒ ꝙ po⸗
tentia actiua termĩatur in maximũ
in quo põt:dico ꝙꝙ ariſto.per hoc tã
tum voluit dicere ꝙ terminat᷑ ꝑ ma
ximũ in quo põt numeratũ aliq̃ ſpẽ
numeri ſine fractiõe. Nerbi gratia.
ſi quereret᷑ quãta ẽ potẽtia ſoꝛtis le
uatiua ego rñũderem tanta ẽ quãtuʒ
ſoꝛtes poteſt leuare põdus centũ li⸗
bꝛarũ et non plus:nõ tamen ſimpli⸗
citer:ſed bene non ꝓlures libꝛas.licʒ

foꝛte centũ libꝛas eum dimidia. ſeq

hoc eſt ſtatim cũ fractione numeri

et hoc intendebat ariſto. et nõ ꝙ
tentia actiua eſſet termiata ſimplr
per maximũ in quo poſſet. ſic nul
lo mõ in maius. Et grã huiꝰ poſſũt
poni aſique ↄcluſiones. Pꝛima ẽg
potẽtia actiua non eſt terminata in
maximũ in quo põt. Patʒ hoc.quia
quocunq; dato in quo potẽtia acti⸗
ua põt.illud exercet᷑ ab illa potenti⸗
actiua exceſſu diuiſibili ⁊ cũ quiiibʒ
exceſſus ſufficit ad motũ tã inchoã⸗
dum i; continuandũ ſicut ꝓbatum
eſt.ſi quilibʒ ſufficit ad cõtinuanduʒ
ſicut coĩter oẽs concedũt: ſequi ꝙ
ſi data potentia folum ꝑ medietatẽ
dati exceſſus excederet datam reſi⸗
ſtentiam adhuc ipſam poſſet moue⸗
re.licet tardius. et per ↄñs pꝛioꝛi ex
ceſſu poſſet mouere re ſiſtentiam ag
gregatam ex reſiſtentia pꝛima. t/
ta quãta eſt medietas pꝛioꝛis exceſ⸗
ſus et per ↄñs potentia data reſiſti⸗
ua non erat maxima quã data potẽ
tia actiua poteſt mouere.et ita ꝓPpoꝛ

tionabiliter arguit᷑ de quacũq; alia

reſiſtentia data in quã data poten⸗
tia actiua põt ꝙ illa reſiſtentia nõ ẽ
maxima in quã illa potentia actiua
poteſt.ſ¶ Secũda cõcluſio Non ẽ da
re maxima reſiſtentia in quã poten
tia actiua nõ põt. Nam quacũq; reſi
ſtentia data in quã data potentia ac
tiua nõ poteſt dare maioꝛẽ reſiſten⸗
tiam ſaltẽ ſᷣm imaginationẽ mathe
maticã in quam etiã illa potẽtia ac⸗
tiua non poteſt eo ꝙ quicqͥd non po
teſt in minus non poteſt in maius.
et per ↄñs data quacunq; reſiſten⸗
tia in quam aliqua potentia actiua
nõ põt illa nõ ẽ max⁊a in quã eað po

tẽtia actiua nõ põt. Vnde inter oẽs
reſiſtẽtias ĩ q̃s potẽtia actia nõ pᷣt

nõ ẽ dare maximã reſiſtentiã ĩ quã

eadem potentia actius non poteſt.

m örttaend
ſwſieoriämqus
tmi ien Nint
itur Ppoltum: Darm
ieiſnuanlumnunan
t nina relgenuinqu
ia actius hopit Crtoerr

Goirgus lrpitu el
geſletic dun atu iull, u
lluni mmr il rellitinda“ wr.
ptitzacnuu otalter eni dta wrrt
lerucqis otite rine nocl teſ
ſtning iter es rencerng i quns n.
Uupgtitin nd en deh on
ſnadlliter pit don guntnor Ans ſon
lnes dehokentu teſitunn gro der erz
metur Etſtomn xluſo ſn o
uutellu ſtnaſu ömi
Fmurnea qvo pötpati, Pobat
miguptſtengeer
uſtppt ict enn oot
mnngectu N⸗
letis nmſoꝛ Ger

et xr e mnri, or,reſt
u ncmrmnnin ui drtit
atuipplen nolere eri
wnthlrer nglik de arignil
neſſtentu datin ui datn dorn
tn acnun döt ila teictemnan
murimain qui ila dorenrn n
ch erii Gclſlo eni
w fe maruna deſidentintn ariee
5N

5,“ tun ns wteh ur imi llel

o/

uswn veſin maius,
. nn uune eſie
. un dum linn rnaen⸗
mend nninnnu⸗ 7
4 xtu ſi ne men⸗
mins lis potetiz geiln
. v iorenrmniͦ eritüi,

tu nun no pot Han uuig
iſed ſenis datzn on onen

tum ſili ⸗n Innnmm nnk
mmi nmiiumn ailitiid
tti uu m uel e alict nonhe .

Tertia ↄcluſio. Non eſt dare mini

umHã reſiſt entiã in quã potẽtia actiua
poreſt. Pꝛobat᷑ qꝛ quacũq; reſiſtẽtia
nata in quũ potẽtia actiua põt ĩ mi⸗
noꝛẽ illa eadẽ põt. Patet.qꝛ quicqᷣd

poteſt in maius põt in minꝰ: quare

data reſiſtentia nõ eſſet minima m⸗
ter om̃es reſiſtẽtias ĩ quas data po

entiaactiua põt.ſ.Quarta cõcluſio

Potẽtia actiua terminat᷑ ꝑ minimã
reſiſtentiã in quã non poteſt.

Pꝛoba
tur da vł terminat᷑ ꝑ maximaʒ reſi⸗

ſtentiã in quã poteſt. et hoc nõ. vt pʒ

per pꝛimã ↄcluſionẽ: Uel ꝑ maximã

reſiitentiã in quã nõ põt et hoc non.
r patʒ ꝑ ſcvᷣam ↄcluſionẽ. Uel x mi
nimmã reſiſtentiã in quã põt.⁊ hoc nõ
yt patʒz ꝓ tertiã ↄcluſionẽ. Nel ꝑ mi⸗
nunã reſiſtentiã in quã nõ põt.et ſic

hẽtur ꝓpoſitum: Uñ ymaginandũ ẽ

ꝙ reſiſtentia equalis potẽtie motiue
elſt mima reſiſtentia in quã illa potẽ

tia actiua nõ põt.Ex eo ꝙ inter ões
reſiſtentias in quas illa potẽtia acti
ua nõ põt illa reſiſtẽtia ẽ mĩima. ⁊ ꝑ

vↄnñs ſi ſic tũc data potẽtia ĩ quãlibʒ

reſiſtentiũ minoꝛẽ illa reſiſtẽtia da⸗
ta potẽtia actiua põt:aliter enĩ data
reſiſteutia eq̃lis potẽtie actiue nõ eſ
ſet mima ĩter oẽs reſiſtẽtias ĩ quas
illa potẽtia actiua non põt. Pꝛopoꝛ⸗
tionabiliter pñt poni quattuoꝛ ↄclu⸗
ſiones de potentia reſiſtiua quõ ter
minetur.Et ſit pᷣma ↄcluſio iſta. Po

tẽtia reſiſtiua ſeu paſſiua nõ termia

tur maxime a quo põt pati. Pꝛobat᷑
qꝛ quocũq; dato a qͥ põt pati a ma⸗

ioꝛi põt pati.quicqd enim põt pati a

minoꝝ poteſt pati a maioꝛi. Secũ
da acluſſo. Potẽtia paſſiua nõ termi
nat minime a quo põt pati.ꝓbat᷑ qꝛ
quacũq; potẽtia paſſiua poteſt pati
aliud excedit eã exceſiu diuiſibili. et

per ↄñs a minoꝝ põt pati videlicʒ ꝙ

excedit eã ſolũ ꝑ medietateʒ pꝛioꝛis
exceſſus.a iter non quilibʒ exceſſus

ſufficeret ad motũ.cuius oppoſitum
dictum eſt. ¶ Zertia ↄcluſio. Poten
tia paſſiua nõ termiatur minimce a
quo non põt pati. Pꝛobat᷑ quia a q̊⸗
cunq; potentia paſſiua non põt pati
etiam a minoꝛi illa non poteſt pati.
quicqd enim nõ poteſt pati a maioꝛi
ñ pᷣt patia minoꝛi.⁊ ꝑ ↄñs nõ poteſt
dari minoꝛẽ potentiã actiuã a qᷓ̃ po⸗
tentia paſſiua non põt pati.¶ Quar⸗
ta ↄcluſio. Potentia paſſiua termĩa
tur a maxima potentia actiua a qua
non õt pati.vnde potẽtia actiua e⸗
qualis potẽtie reſiſtiue eſt maxima
a qua non poteſt pati illa reſiſtentia
quia inter om̃es potẽtias actiuas a
quibus non poteſt pati illa potentia
actiua ẽ maxima poſt a qualibʒ ma
ioꝛe põt pati.nam quilibʒ maioꝛ illa
excedit reſiſtentiã.⁊ cũ quilibʒ exceſ
ſus ſufficit ad motũ: ſequit᷑ ꝙ queli
bet potẽtia actiua maioꝛ illa põt mo
uere illã reſiſtentiã. Cõcluſio ꝓbat᷑
Potentia paſſiua termĩatur aliquo
termino poſtq; non ab oĩ potẽtia ac⸗
tiua poteſt pati:ſed ab aliqua ⁊ aliq̃ᷓ
non. vel ergo terminat᷑ maxĩe a quo
poteſt pati.vel minime a quo nõ po⸗
teſt pati.vel maxĩe a quo nõ põt pa
ti. Non põt dici pꝛimũ ꝑ pꝛimã ↄclu
ſionem.nec ſecundũ per ſcðᷣaʒ ↄclu⸗
ſionẽ.nec tertiũ per tertiã ↄcluſionẽ
ergo relinquitur quartũ.et ſic habe
tur ꝓpoſitũ. ¶ Circa iſtã materiam
plures poſſiunt moueri difficultates
et dubitatões de quibꝰ ſuꝑſedeo qᷣa
de eis tractaui circa xꝛimũ celi ⁊ eti
am qꝛ tales dubitatõnes non ꝑtinẽt
ad pꝛeſens negotiũ cũ ſint difficłta
tes naturales et non ex vᷣtute ſinca
thegoꝛeumatũ pꝛocedentes. His
viſis rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipᷣm ẽ
verũ capiendo ly infinitum ſincathe
goꝛeumatice/capiẽdo tñ cathehoꝛeu
m atice ipᷣm eſt falſuʒ ⁊ ſecundũ hoc
pʒ quõ rões ad ipſuʒ facte dñt ſolui:

Nůc in hac parte reſtat ponere ſo
phiſmata diff icultatẽ hñtia ex ſinca
thegoꝛcumatibus que dicunt᷑ gemi⸗
nata apud antiquos ſophiſtas ſicut
ſunt iſta ſincathegoꝛeumata.quicqͥd
quotiẽs.qualiſcũq;.vbiq; ⁊c. gratia
cuius ſit hoc puimum ſophiſma.
Sophilma.lxiiii.
Quicquid audit ſoꝛtes illud pꝛofert
plato.poſito ꝙ plato ꝓferat iſtã nul
lus homo ẽ aſinus et ſoꝛtes nõ audi
at illã negationẽ audiat tamẽ reſi⸗
duũ et non plus. Tunc. ¶ Impꝛo
batur ſophiſma. Soꝛtes audit li hõ
eſt aſinꝰ et nichil plus et hoc ideʒ ꝓ
fert plato:ergo quicqd audit ſoꝛtes
illud pꝛofert plato.ſꝗ¶ In oppoſitũ ar
guitur.quicqͥd audit ſoꝛtes illud pꝛo
fert plato: ſed falſuʒ audit ſoꝛtes qꝛ
audit iſtã homo ẽ aſinus & falſum ꝓ
fert plato.ſed hoc ẽ falſũ qꝛ plato pyͤ
fert iſtã nullus hõ eſt aſinus qꝗᷓ nõ eſt
falſa ſed eſt vera.ſ Ad ſophiſma re
ſpondet᷑ ꝙ ipᷣm eſt verũ.ſed dubiũ ẽ
vtrũ ꝓbatio valeat. Et videt᷑ ꝙ tłis
ꝓbꝛtio non valeat videlʒ: quicq uid
audit ſoꝛtes pꝛofert plato. ſed falſuʒ
audit ſortes: &̊ ſim pꝛofert plato. eo

ꝙ ſub diſtributione vniꝰ pꝛedicamẽ

ti ſumit᷑ terminꝰ alteriꝰ pꝛedicamẽ
ti. vñ ſub iſto diſtributiuo alidd qð
eſt diſtributiuuʒ ſube ſubſumit ilte
terminꝰ falſum qui ẽ de ꝛedicamen

to qualitatis. ⁊ ſic videt᷑ eẽ mutatio

quid in qle in dicta ꝓpõe.et ſic vide
tur accidere fallacia figure dictiõis
ꝓpter hoc ꝙ talis ꝓbatio nõvidetur
valere. Reſpõdet᷑ vtiq; ꝙ pꝛedicta ꝓ
bꝛtio eſt bona. ¶ Pꝛo quo notandũ
eſt ꝙ arguẽdo per diſtributiua pꝛedi
camentoꝛũ et eoꝛũ relatiua non licet
ſub diſtributiuovniꝰ pꝛedicamẽti ſu
mere terminũ alterius pꝛedicamẽti
pꝛeterqᷓ ſub diſtributiuo ſudᷣe ſumi
polſuut termini alioꝛũ pꝛedicamen⸗

toꝛum niſi ampliatio phibeat. ömi

patet. Non ſequi quatuſcũq; curj

rit tantus diſputat.ſoꝛtes currit: ex
go ſoꝛtes diſputat.ſed bene ſequi
quãtuſcũq; currit tãtꝰ diſputat ſoꝛ⸗
tes bicubitus currit: S ſoꝛtes bicubi
tus diſputat. Simutrter nõ ſequit᷑
quãtuſcũq; currit tãtus diſputat.al

bũ currit: ergo album diſputat. x ſic

de diſtributiuis pꝛedicamentoꝛũ ac
cidentiũ põt exẽplificari ꝙ nõ valet

argumentatio vbi ſub diſtributiuo

vmꝰ pꝛedicamẽti accñtis ſumit᷑ ter

minus alterius pꝛedicamẽti. Exem⸗

plũ ſcdᷣi. Nã bene ſequit᷑:quicqᷣd vi
des ego video album vides: & albuʒ
video.Exemplum tertui.ſcʒ quo mo⸗
do ampliatio aliqñ hoc impedit.naʒ
non ſequitur quicquid viciſti ulud
tu vides.album tu vidiſti: g̊ albũ vi
des.ampliatio autẽ impedit ↄnaʒ de

qua ampliatõe diffuſius videbiturĩ

tercia parte huiꝰ tractatus. Cauſa
autẽ quare ſub diſtributiuo ſubſtã⸗

tie poſſunt ſumi termĩ de aliis pꝛe⸗

dicamentis et nõ e cõuerſo ẽ. qꝛ re⸗
latiuũ ſube ſimpliciter deſi gnat idẽ
titatẽ.relatiua aũt alioꝛũ pꝛedicamẽ

toꝛũ ſicut ſunt talis tantus ⁊c. non
deſignant idẽtitatem ſimpłr ſed ſo⸗
lum ſimilitudinẽ aut equalitatẽ vel
aliquid hmõi. Et ꝓpõ affirmatiua ꝑ

quã ſumitur ſub diſtributiuo deſi⸗
gnat etiã idẽtitatem ſimpliciter eiꝰ

pꝛo quo ſubiectũ ſupponit ad illð ꝓ

quo pꝛedicamentũ ſupponit de quo
cũq; pꝛedicamẽto ſint termini. Iſta
eſt cauſa quare ſub diſtributiuo ſbe

pfñt ſumi termini alioꝛũ pꝛedicamen

ton et nõ ſub diſtributiuis acciden/

tiũ. Ex hoc patet argumentationeʒ;
eſſe bonã ſcʒ quicquid audit ſoꝛtes

ꝓfert plato:ſed fſalſum audit ſoꝛtes
& fum pꝛofert plõ. Et qñ dỹ S plato ĩ
dicto caſu pꝛofert ſłm. dico ꝙ ſle qs

netimneper gro n
Chottfſeltſper ngnnon cve i
polſus ſan uen ntuenti,
Nohilmald.

Nuridͦden oun ameſct d
rur ſophiſma Augun de' ſcun ¹

uliviohlltus eopſcutd deus

ve ſer wvicjaſeiut/Setunch
lurmuſ: cii del ilen ihe de⸗
ſpleizdeieſ ſenpeudem ci de⸗
pen lin gio ſ ſeltu dei
cnede guecca de ſeuit dyue
tflaroſteangut. Ouicqd de

ſctſeyitatur gfui dintin⸗
“ ine — hzeſ

1 lte, nnte

fitta e
ſauud unſhen
4 e es den ed
inſih unſtite
¹ tes aertti,
u Olſouta N
itſig Oinluinn
antarft tionin
nvalinn ie

nssdhuntunlſteiii
sanphintd ui nneit fe,
4 un anpimöe dfflns ift
e ien ane hu atle ſt
ſn Mrtvutluo int
e wliunt in,lerni ealis
Acamenns et no ecoerſo ?
ltuu ſube ſimplicter deſignnn
ttate relariu aut aloꝛi reclen
torü llan ſunt tulistunus a
Agmn Mitimonſimgt tl
mn Emümdtds r equitiit
. guuſnd Et Maaſfnmun
güſumnn ſib DUrbemon
gin eniͦidilnen ſmit
e no ſbici iupvl i

ofert vnũ falſum quod tñ eſt pars
vnius veri.et ſic ↄcedo ꝙ ſimul pꝛo⸗
fert:et ver ũ et ſłm.qꝛ ſimul pꝛofert
iſtam. nullus lhõ eſt aſinus ⁊ hõ ẽ aſi
nus. qꝛ pꝛoferẽs totũ pꝛofert eiꝰ
tem et pᷣma ẽ vera ⁊ ſcda falſa: Sʒ
diceres: ſit iſta ꝓpõ nullꝰ hõ eſt aii⸗
nus a.et ſit illa hõ eſt aſinus bqᷓ eſt
rs ei?. Tũc ꝓbo ꝙ b ſit ꝓpoſitio
vera et ꝑ ↄns falſum ẽ ꝙ falſuʒ pꝛo
fert plato. in dicto caſu aſſumptum
arguo. Illa ꝓpõ ẽ vera cuiꝰ pꝛedica
tum vere negat᷑ de ſuo ſubiecto: ſed
ꝛedicatũ ipᷣius b vere negat᷑ de ſuo

u ſubiecto.qð pʒ pꝛedicatũ ipᷣius a ve

re negat᷑ de ſuo ſubiecto: ſed idẽ eſt

noino pꝛedicatũ ipſius a ⁊ ipᷣius b: 8

pꝛedicatũ ipius b vere negat᷑ de ſuo
ſubiecto. Ad iſtud dico ꝙ vtiq; b eſt
ſalſum. Et qñ dicit᷑.oĩs illa ꝓpoſitio
eſt vera cuius pꝛedicatũ vere negat᷑
de ſuo ſubiecto:ↄcedo ſi hoc ſit ꝑ ne
gationem q̃ ſit pars ꝓpõnis. mõ ſic
nõ eſt in pꝛopoſito.qꝛ licet pꝛedicatũ
tius b vere neget᷑ de ſuo ſubiecto.
hoc tñ non ẽ per negationẽ q̃ ſit ꝑs
ipſius b:ſed tñ per negationẽ que ẽ
pars ipſius a.ſicut patet intuenti.

Sophil ma. lxv.
Quicqͥd deꝰ ſciuit adnuc ſcit.ſ Pꝛo
batur ſophiſma. Aliqua deꝰ ſciuit ⁊
nulliꝰ ẽ oblitus eoꝝ q̃ ſciuit: deus
adhuc ſcit quicqd ſciuit. Secundo
ſic arguit᷑.ſcĩa dei ẽ idem ꝙ ipᷣe deꝰ
ergo ſcĩa dei eſt ſemꝑ eadem cũ deꝰ
ꝑmaneat idẽ.⁊ ꝑ ↄñs ſi ſciẽtia dei ẽ
ſemꝑ eadẽ quicqͥd deꝰ ſciuit adipuc
ſcit. ¶ Tertio ſic arguit᷑. Quicqͥd de
us ſcit repñtatur ꝑ ſuã eẽntiaʒ: ſʒ eſ
ſentia diuina ſemꝑ repꝛeſentat eað
cũ ſit oiĩno ĩmutabilis:S deꝰ ꝑ ſuaʒ
eẽntiaʒ oĩa ſcit q̃ ſciuit ⁊ per ↄñs qͥc
quid deꝰ ſciuit adhuc ſcit.. Quarto
ſic arguit᷑. Cõtradictoꝛiũ ſophiſma
tis ẽ flm:g̊ ſophiſma ẽ verſ.tʒ ↄña

Añs ꝓbatur.qꝛ ↄdictoꝛiũ ſophiſms
tis eſt.alidd deꝰ ſciuit quod nõ ſcu
et hoc ẽ fłm. Nã ſi ſic.tũc eẽt ↄcedẽ
dũ ꝙ deꝰ ſe aliqñ habuerit aliter qᷓ
habʒ.mõ hoc ẽ fqʒ:qꝛ tũc eẽt muta⸗
bilis.¶ In oppoſitũ arg.QOuicquid
ſciuit deꝰ adhuc ſcit:ſʒ te nõ eẽ deꝰ
ſciuit:g te nõ eẽ adhuc ſcit.⁊ cũ ni⸗
chil ſcit᷑ niſi verũ vt pʒ pᷣmo poſteri⸗
oꝛũ ſeqᷣt᷑ ꝙ ſi ſcit te nõ eẽ: te nõ eſſe
eſt verũ.⁊ qꝛ etiã te eẽ eſt verũ ſeqᷣt᷑
ꝙ; ſimul ẽ verũ te eſſe ⁊ te nõ cecẽ.et
ſic ↄdictoꝛia ſimł eẽnt vera./ Secũ
do ſic. qcquid deꝰ ſciuit adhuc ipſe
ſcit:ſʒ aliqñ ſciuit iſtã nullꝰ hõ diſ⸗
putat.⁊ aliqñ ſciuit iſtã alids hõ diſ
putat.g adhuc ſcit vtrãq; eaꝝ. ſed ſi
ſic ſedtur etiã ꝙ ſciat iſtã alids hõ
nõ eſt homo:ſʒ hoc ẽ flm.eo ꝙ falſũ
nõ ſcit᷑. ꝓbat᷑ ↄña eo ꝙ ſequit᷑ ĩ feri⸗
ſon nullus hõ diſputat alids hõ diſ
putat.&̊ alids hõ non ẽ hõ.¶ Tert:io
ſic.ponat᷑ cuſꝰ ꝙ hec aliqñ fuerit ve
ta.õe albũ ẽ aſinꝰ.⁊ poſtea hec fuit
vera hõ ẽ albus.tũc quicqͥd deus ſci
nit adhuc ipᷣe ſcit.ſed iſtã om̃e albũ
eſt aſinusaliqũ ſciuit.⁊ etiã iſtã.hõ
eſt albus:&̊ vtrãq; iſtaꝝ deus ſcit.et
per ↄñs vtrãq; iſtarũ ſcit deus et ꝑ
ↄñs vtraq; iſtarũ eſt vera. Et vltra
vtraq; iſtarũ ẽ vera:&̊ hõ eſt aſinus.
ꝓbat᷑ ſic ↄna arguẽdo in darii.om̃e
albũ ẽ aſinꝰ aliqͥs hõ ẽ albus: ergo
aliquis homo eſt aſinꝰ. ¶ AZd ſophiſ
ma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſum. Cir⸗
ca quod tamẽ eſt notandum ꝙ deus
aliquando aliquid ſciuit quod mo⸗
do non ſcit.pꝛopter hoc tamen non
eſt mutatio facta ĩ deo licʒ bene mu
tatio fuerit in rebus aliis a deo qꝛ
deus aliquid ſcit quod pꝛius non ſci
uit eſt pꝛopter mutationem rei que
ſic ſe habʒ et pꝛius nõ ſic ſe habuit.
¶ Ad rationes. ¶ Ad pꝛimam dico
ꝙ non ſequitur aliqua deus ſciuit ⁊
nullius eſt oblitus eoꝛum que ſciuit

ergo quicquid deus ſciuit adhuc ip⸗
ſe ſcit.non enĩ ſeqᷣtur.deus ſciuit te
non eſſe et mõ non ſcit te nõ eſſe:S̊
deus eſt alicuiꝰ oblitꝰ. Sed ad hoc
ꝙ ↄña deberet valere opoꝛtet adde/
re in añcedente nec res ẽ mutata.vñ
te ſedente et me vidẽte ſcio te ſede⸗
re et tñ ſtatim te ſtãte me vidẽte nõ
ſcio te ſedere.nec ex hoc ſequit᷑ ꝙ ſũ
alicuius oblitꝰ.qꝛ res ẽ mutata:eti⸗
am ſcĩa quã habui de illa deꝑditur
non ꝑ obliuionẽ ſed ꝑ mutationẽ ſcʒ
tm̃ de ſedere in ſtare. Vñ obliuiſci ẽ
non ſcire pꝛius ſcitũ nulla mutatiõe
facta ex parte rei.¶ Aſcdðaʒ diciẽ ꝙ;
ſcientia dei ẽ idem cũ ipᷣo deo.⁊ iðo
ſcĩa dei ſemꝑ manʒ eadẽ. ſed tamen
ſcientia dei non ſemꝑ manet ſcãa e⸗
iuſdẽ.vnde bene concedit᷑ ꝙ ſcientia
dei qua ſciuit te nõ eſſe ſemꝑ manet
eadẽ ſed tñ non manet ſcĩãa eius qð
eſt te non eſſe.eo ꝙ non ſemꝑ te non
eſſe manet verũ.et totũ ulð fit abſq;
mutatione dei.Et poteſt qtũ ad hoc
poni exemplũ ſatis familiare. Nam
ponat᷑ ꝙ ſol ſtet cõtinue in eodẽ ſitu
⁊ nõ mutet᷑ localiter et vnũ dyapha
nũ ponatur cõtra ſolem nullo opaco
interpoſito inter ipſum ⁊ ſolẽ/certũ
eſt ꝙ tunc dyaphanũ illud illumina⸗
bitur a ſole.⁊ ſi poſtmodũ ponat᷑ ali
quod opacum inter illud et ſolẽ im⸗
pediens illuĩationem illius dyapha⸗
ni a ſole: certum eſt ꝙ nõ illumina⸗
bitur a ſole.et ſic ſol quandoq; illu⸗
minat illud dyaphanum ⁊ quandoq;
non abſq; mutatione ſolis.ſed ꝑ mu
tationẽ dyaphani et coꝛpoꝛis opaci.
Ita imaginandum eſi in ꝓpoſito de
deo ꝙ ipſe manens immutabilis ali
qquando eſt ſcientia alicuiꝰ æ aliquã⸗
do nõ. Tertia ratio cõſinnliter po
teſt ſolui.ꝗ Ad quartã dico ꝙ immo
eius contradictoꝛia eſt vera.et quã⸗
do dicit᷑ ꝛ ergo deus aliqñ ſe habuit
gliter qᷓ modo ſe habet. negat᷑ ↄña.

qa ſufficit ꝙ alie res a deo ali
ſe aliter habuerũt q; modo ate⸗
et aliqñ nõ ſic ſe habuerũt ſicut mo

do ſe habẽt.ad hoc ꝙ hec ſit vera a⸗5

liquãdo aliqd deus ſciuit qð modo
nõ ſcit. Unde nunq; deus ſe habuit
aliter ꝙ; mõ ſe habʒ vel aliqñ ſe ha⸗
bebit iᷣm mutationẽ ſin: ſed bene ſe
cundum mutationẽ alioꝛũ a ſe. nee
hoc arguit aliquã mutationẽ in deo
Unde ſi aliqua columba eſſet ĩ ma⸗
nu dextra et poſtea eẽt ĩ ſiniſtra ego
me aliter haberem ad illa q; pꝛiꝰ: et
tamen ꝓppter hoc non opoꝛteret eſſe
aliquã mutationẽ in me ſed ſuffice⸗
ret mutationẽ eſſe in colũba. ¶ In

his q̃ ſpecialiter dicta ſũt in hoc ſo⸗
phiſmate me ſubucio alioꝛum coꝛre

ctioni.hec de iſto ſophiſmate.

Sophilma. lxvi.
Eſt iſtud. Quotienſcũq; fuiſti pari⸗
ſius totiens fuiſti homo. ¶ Pꝛobat᷑
ſophiſma. E ius cõtradictoꝛiũ ẽ ſal⸗
ſum:ergo ipᷣm eſt verũ.ↄña tenet.aſ
ſumptũ ꝓbatur.qꝛ cõtradictoꝛiũ eſt
Aliquotiens fuiſti pariſius et nõ ſui

ſti hmo:mõ hoc eſt falſum. Scðo
ſic.in a.tempoꝛe fuiſti pariſius ⁊ tũc

fuiſti homo.in b fuiſti pariſius⁊ tũc
fuiſti hõ et ſic de aliis tpᷣibus in qᷣb⸗
fuiſti pariſius: igit᷑ quotienſcũq; fui
ſti pariſius tociẽs fuiſti hõ. ¶ Im

pꝛobatur ſophiſma. Quotienſcunq;
fuiſti pariſius tociens fuiſti homo:
ſed bis fuiſti par iſius:ergo bis fui⸗

ſti homo. diſcurſus eſt bonus ⁊ con

cluſio falſa.ꝗ aliqua pꝛemiſſarũ ⁊ n⸗
minoꝛ ergo maioꝛ.ꝙ cõcluſio ſit fal

ſa pꝛobat᷑ da ſequit᷑ bis fuiſti homo

ergo aliquãdo fuiſti homo.et poſteꝛ
aliqñ non fuiſti homo ⁊ ite ruʒ fuiſti
homo.modo hoc ẽ falſum.ↄñna tenet

eo ꝙ hoc aduerbiũ bis ſignificat int
ruptionem tpᷣis ſigiificatũ ꝑ verbũ

cuiꝰ verbi hoc aduerbiuʒ bis deter?

nnctnegetur din ergo dugi
frtunquumv a ſnodd⸗
ſuingumuer Rtuig nan
it anadvervumumen daen
verb ratione s conſiginſ⸗
itnöterninu umeralePn
dei gſophiſmm el ſen. er g
Acoi ſophiſnans e ſalen
negit ñ hec no eſt eus di
guotles fuiſt ounſtus et no
ſiſcleſt ſtaaluonis fulti
ſutno tmiens iult ho ct i
n Diatum dic nonſe⸗
mnſulhoerilns te, ſedt fal
nu agntmeni imnſufic

ar znnarrog 144

inmant
fuinpec —

—WWʒ
—
☛
SE
— S=
= =
= =.
S=
+☛
.
—

ophibmalkrv,

Alud. Quone ſiog ſuicht,,
ſuus tonens alnſſan
ſcyuſim Euecindganßeii
ſummgoſincl mu /fitene/
ſunpri unr gcoͦrglctoni⸗
Aliguottens fuillpanſlus et no i
khomo:no hoee ſaſun (
Ccun a tempore fulſtipartligs ati
uſ homon diolrpariſtueti
funho er ſee de dus thdnongr
fuihperiſus: igit guotlenſcigti
upariſus tocts fuln h 0
probatn ſophiſnu. Otmnſan
ſulſt pn ſus mnens ili hamn
ſcgbis ſlli r M cMN ſuj
K vnv, lvrlisc bons con
AuCofaſacalui gonſnini
mvnmn glſolit fi
nm o ln⸗
aumg,gi ſalli e fuſtt honn
run ihfiſthind tftt
nnflleen un
oboe ituͤͦna ſeniien

minatio.¶ Pꝛo rñũſione ſophiſmatis
eſt ſciendũ ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma
q̃tienſcũq; diſtribuit ꝓ tꝑibus mẽſu
rãtibus actus iterruꝑptos.hmõivero
tpᷣa ĩpoꝛtant᷑ ꝑ hmõi aduerbia nũeri
bis ter q̃ter ⁊c.ſᷣm ꝙ deĩ minãt ver⸗
bum rõne tꝑis conſigãti per ipſum.
Per iſtã eni pꝛopõnem bis fuiſti hõꝛz
ſigãtur ꝙ aliqñ fuiſti hõ et quãdoq;
poſtmodũ non fuiſti hõ ⁊ iterũ fuiſti
hõ. Et per iſtã bis cucurriſti ſigãtur
ꝙ aliquo tꝑe cucurriſii. et qñq; poſt
modũ nõ cucurriſti ⁊ iteꝝ cucurriſti
¶ Sed cõtra hoc aliqs diceret. ſi ſic
ſeq̃retur ꝙ hec eẽt falſa.bis duo fue
runt q̃ttuoꝛ: qꝛ eſſet ſenſus ꝙ aliqñ
duo fuerũt quattuoꝛ et qñq; poſtmo
dum duo nõ fuerũt quattuoꝛ. ⁊ iteꝝ
poſtmodũ duo fuerũt quattuoꝛ. mõ
hoc eſt flm̃. RNñdetur ꝙ in iſta pꝛo⸗
põne bis duo fuerunt quattuoꝛ.hoc
aduer biñũ bis põt deterĩare hoc ver⸗
bum fuerũt ratione tꝑis conſigãti ꝑ
ipᷣm.vel põt deterĩare iſtuʒ terminũ
numeralẽ duo. Si pꝛimo mõ ſic ne⸗
garet᷑ iſta. bis duo fuerũt quattuoꝛ.
7 tũc bene valet ↄña facta: ſʒ ſi ſcðᷣo
modo ↄcedit᷑ iſta.bis duo fuerũt q̃t⸗
tuoꝛ. et negatur ↄña ergo aliqñ duo
fuerunt quattuoꝛ/ et poſtmodũ duo
fuerũt quattuoꝛ: qꝛ talis ↄña non vʒ
niſi qñ aduerbiũ numeri determĩat
verbũ ratione tꝑis conſigãti per ipᷣʒ
et nõ terminũ numeralẽ.q Hisviſi⸗
diciũ ꝙ ſophiſma eſt fłm. et qñ dicit
dictoꝛiũ ſophiſmatis ẽ falſum hoc
negat᷑. Vñ hec nõ eſt eius ↄdictoꝛia
aliquotiẽs fuiſti pariſius et nõ fuiſti
hõ.ſed eſt ita.aliquotiẽs fuiſti pari⸗
ſius ⁊ nõ totiens fuiſti hõ. et illa eſt
vera.¶ Ad aliam dico ꝙ non ſeqᷣtur.
in a fuiſti pariſius ⁊c. ſed ẽ fallacia
2ↄñtis. arguitur enĩ ab inſufficienti.
UVñ ad hoc ꝙ ↄña valeat opʒ addere
in añte interruptionem tꝑis ſic.in a
fuiſti pariſiꝰ et tunc fuiſti hõ.⁊ qñq;

poſt nec fuiſti pariſius nec fuiſti hõ.
et iterũ fuiſti pariſius ⁊ fuiſti homo
⁊ ſic de aliis. et tunc bene ſequitur.
quotiẽ ſcunq; fuiſti pariſius totiens
fuiſti hõ.ſed tunc añs eſt falſum.
Sophilma lxvii.
Qualecũq; eſt aliqᷣd ſi ipſum ẽ albũ:
tale eſt aliqd ſi ipſum eſt nigrũ. Pꝛo
batur pꝛo pꝛima nte. albũ eſt alidd ſi
ipſum ẽ albũ. nigrũ eſt auqᷣd ſi iꝑſuʒ
eſt mgꝛũ.mediũ.i.in medio coloꝛe co
loꝛatũ eſt aliqͥd ſi ix ſum ẽ albũ.ergo
qualecũq; eſt aliqd ſi ipſum ẽ album
Scðdva pars ꝓbatur. albũ eſt aliqᷣd
iipſum ẽ albũ. nigrũ eſt alidd ſi ipᷣʒʒ
eſt nigrũ ⁊ ſic de aliis.& tale ẽ aliqd
ſi ipſum ẽ nigrũ.⁊ ꝑer ↄñs q̃ſiecunq;
eſt aliqd ſi iꝑſum ẽ albũ:tale ẽ aliqd
ſi ipſum ẽ nigrũ. In oppoſitum ar̃ũ.
qᷓlecũq; eit aliqd ⁊c.SO ſub quacunqʒ
q̃litate ẽ aliquid dũ eſt albũ:ſub eað
qualitate ẽ ipſum dũ eſt nigruʒ. ↄñs
ẽ flłm et ↄñia pʒ exceſſu ſophiſmatis.
Eodẽ modo ꝓbatur iſtud ſophiſimna.
q;tũcunq; eſt aliquid ſi ipᷣm eſt bicu
bitũ tm̃ eſt aliquid ſi ip̃ᷣm ẽ tricubitũ
Patet. bicubitũ eſt aliqd ſi ixſum ẽ
bicubitũ. tricubitũ eſt aliqd ſi ipᷣm ẽ
tricubitũ ⁊ ſic de aliis ̊ q;tũcũq; ⁊c.
Et pʒ pꝛima ꝑs ſophiſmatis. Scðᷣa
pars ꝓbatur. bicubitũ eſt aliquid ſi
ipſuʒ ẽ tricubitũ. tricubitũ eſt alidd
ſi ip̃m eſt tricubitũ: et ſic de aliis.S
tũcunq; ẽ aliquid ſi ipſum eſt bicu
bitum ⁊c. Tertio ſic ar̃.bicubitũ ẽ
aliqᷣd ſi ipſum eſt bicubitũ.tricubitũ
eſt aliqᷣd ſi ipſum ẽ tricubitũ ⁊ ſic de
aliis Sg q́;'tũcunq; eſt aliqd ſi ipᷣm ⁊c.
¶ In oppoſitum ar̃.Ouãtũcunq; ⁊c.
ergo ſub quacũq; qtitate eſt aliquid
ſi ipᷣm eſt bicubitũ:ſub tanta ẽ alidd
dũ ipſum ẽ tricubitũ. ſed hoc ẽ ſłm.
Silr poteſt pꝛobari ⁊ ĩpꝛobari iſtud
Ubicũq; exiſtens eſt aliqd ſi ipᷣm eſt
rome:ibidẽ exñs eſt aliquid ſi ipᷣm ẽ
,1

pariſius ꝓbatur in hoe loco exñs eſt
aliquid ſi ipſum ẽ rome: ⁊ in eodem
loco exñs eſt aliquid ſi ipᷣm ẽ pariſiꝰ
et ſic de aliis locis ergo -c. ¶ In
oppoſitũ arguitur. vbicũq; exñs ⁊ca
ergo in quocũq; loco ẽ aliquid exñs
rome: in eodẽ loco eſt aliquid qð exi
ſtit pariſius.mõ hoc ẽ falſum. Silr
põt ꝓbari et ĩpꝛobari iſtud. Quotiẽſ
cunq; currẽs elt aliquid ſi ipſum eſt
ter currens:totiens currẽs eſt aliqᷣd
ſi ipſum ẽ bis currẽs. Pꝛobat᷑:quia
ſemel currẽs eſt aliquidſi ipᷣm ẽ bis
currẽs. ⁊ etiã ſemel currẽs eſt aliqd
ſi ẽ ter currẽs ⁊ ſic de aliis ergo ⁊c.
In oppoſitũ arguit᷑ aꝛ ſi ſophiſma
eſſet verũ ſeq̃retur ꝙ quicunq; eſſet
currẽs bis ect currẽs ter.⁊ ꝙ totiẽs
curreret bis currẽs ſicut ter currẽs
Eodẽ mõ ponit᷑ iſtud. Qualitercũq;
faciẽs eſt aliquid ſi ipſum ẽ bene fa
ciens:taliter faciens ẽ aliquid ſi ipᷣm
eſt male faciẽs. ¶ Ad oĩa pꝛedicta
ſophiſmata eſt aduertendũ ꝙ eodeʒ
modo ſoluũtur. Uñ pꝛimũ habet du
plicẽ ſenſum.vnũ ꝙ fiat punctuatio
inter ly qualecũq; et reſiduũ ſequẽs
Scðo modo ꝙ nõ fiat talis pũctua
tio.: Et ſᷣm hoc ſopłiſma dẽ habere
ſenſum ↄpoſitũ vel diuſum. Pꝛimo
modo ſenſus ſophiſmatis eſt quale⸗
cunq;.i.qualẽcũq; qualitatẽ habens
pũctua ibi.eſt anquid ſi ipſuʒ ẽ albũ
tale.i.talẽ qualitatẽ habens.pũctua
ibi iterũ.eſt aliquid ſi ipᷣm eſt mgꝛũ.
et ule ſenſus eſt verus. Si ſcðᷣo mõ
ſophiſma ſignificat ꝙ ſub quacunq;
liutate eſt aliquid dũ ipſum eſt albũ
ſub eadẽ eſt aliquid ſi ipſum ẽ nigꝛũ
et hoc eſt falſum. ⁊ ſᷣm hoc rationes
ſoluuntur. Eodẽ modo dicit᷑ ad alia
ſophiſmata.

¶ Et hec de pꝛima parte
huius tractatus.

Sta eſt ſeða pars huiꝰ
tractatꝰ? in qᷓ magiſter
4 Albertus de ſaxonia
tractat ſophiſmata dif
ficultatẽ hñtia ratione
negatiõis vel terloꝝ includentiũ ne

gationẽ ſicut ſunt dictiẽes excluſiue

exceptĩe ⁊ iſte dictiões dr̃t/aliud/nõ
idẽ ⁊ płes tales.Et pᷣmo ponẽda ſũt
ſophiſmata oꝛtã hñtia rõe huiꝰ voi
nego. Ad cuiꝰ euidentiã eſt pᷣmo no
tandũ ꝙ hoc verbũ nego vel negare
ſigãt actum politiuũ ſcʒ negatĩe rñ⸗
dere ñ includẽs in ſuo ꝑ ſe ĩtellectu
negationẽ.Et ideo nõ ſequit᷑ ſoꝛtes
non ↄcedit deũ eſſe:ergo ſor̃s negat
deum eſſe. qꝛ pꝛims eſt negatiua ⁊
nichil ponit.et ſcdða eſt affirãtiua ⁊
aliqd ponit. Et iõ vlteriꝰ dico ꝙ hoc
verbũ nego nõ ↄfundit tᷣminũ ſequẽ
tem ſe diſtributie mobiliter.qꝛ ſi ſic
hoc eſſet rõne negationis incluſe in
eius ꝑ ſe ĩtellectu mõ hoc eſt falſum
et iõ non ſequit᷑ ſoꝛtes negat ꝓpõeʒ
ergo ſor̃s negat iſtã pꝛopõeʒ. ſed bñ
ſequit᷑ eõ. Nichilominus tñ benc di
cimus ꝙ hoc verbũ negovel negare
ſigãt negatiue rũdere que negatiua

reſpõſio exercet᷑ per hanc dictionẽ ſi

dicendo non eſt ita.et ideo iſta nega
tio nõ dicitur negatio exercita

Sophilma.i.
eſt iſtud. Negatũ eſſe aĩal eſt verum
poſito ꝙ neget᷑ iſta/ ppõ deũ eſſe aial

Pꝛobat ſophiſma. hoc eſt ven demõ

ſtrato deũ eſſe hoc ẽ negatũ eſſe aĩal
ergo negatũ eſſe aĩal eſt verũ.ꝗ Im
pꝛobat᷑ ſophiſma:qꝛ negatũ eſſe aĩal
eſt vnũ dictũ cui coꝛrñdet iſta pꝛopõ
negatũ eſſe aĩ al.modo ð nullo dicto
eſt verificabile ly verũ vel ly falſum
niſi ex eo ꝙ de pꝛopõne ſibi coꝛreſpõ
dente eſt ver iſicabile ly veruʒ vel ly

falſum. ſed de iſta pꝛopõne negatũ ẽ

alal non ẽ verificabile ly verũ. ergo

—

thoi⸗
mtaig uet
ne auli

H

Mtilma ͤl.
Undetes re egnt ie n
Gnäcrcbntſopeinnan Nöf
Verenegereneetlerüͤſtdien
oſinij eſd necellani. ergotun
ere gam te nͤeſ enſinl
ſcangultur. tu poſſeorere
rnon eſſe aſnu tunc poſſc
terete eſcaſnũ nodohe
ſin oꝛobatur ona. nem ue d
ts ſinustu noes aſinus /.
wcreregore vnum zalctoꝛ
We udere eligvii ergoſt
rereneggete eſſe ini
Un Xtcre te eſte alin
enlteundſilte
cinrſtncen e
Renlnüchido

Nnmt,Eti dberd din
Vervuͦ nego no gfund iminiſegni
ton ſe dutrthuie nobllrer geſt
teſcr fͤ negatolus incuſen
cinspſe lelem no weck kiſn
e ſewu ſaurz egrr poe
wſora legit lli opor, ſed bi
gut ca. Michiomnus tj bene di
mus hoc ſerbi negovel negare

1i degttiut tüdere gue neg winn

ſhöͤlio ertreti er hunc enoſti
CendoNoRedta Ueo haneg
ond onrur hegmdeherot⸗

Sophilna i.
Qlts. Negrtieſetil cnn
pplro uyel ſupi ricſeci
Poluf ſtuſnu rl monni

erü velly finn
ineſibl coreſßß
lacndeßn y verig vel)
ſunnpone ezliſ
n ienitpl⸗ Krie
n

nec ðᷣ eius dicto ſcʒ negatũ eſſe aĩal
verificat᷑ ly verũ.et per ↄñs falſum
eſt negatũ eſſe aĩal eſt verũ.¶ Id ſo
phiſma rñdetur ꝙ ly negatũ põt eſſe
mii caſus vel actĩ. ſi pꝛimo medo eſt
veruz: qꝛ ſignificat ꝙ aliquid qð eſt
negatũ eſſe aĩal eſtverũ.et hoc eſtve
rum ſicut, ꝓbauit pᷣma ratio. Si sũt
ſcðo modo ſic ẽ fal ſum.nam vᷣm hoc
ſubm ſophiſmatis eſt hoc totale di⸗
ctum negatũ eſſe aĩal.⁊ tale dictum

non eſt verũ ſicut pꝛobat ſcðᷣa ratio.
Aliter dẽ ꝙ ly negatũ potelt cõſtrui

cũ hoc verbo eſt vel cũ hoc ĩfinitiuo
eſſe. Si pꝛimo mõ ſic eſt ſenſus ſo⸗
plhiſmatis qð eſt negatum eſſe aĩal
eſt verũ.⁊ in hoc ſenſu ſophiſmaeſt
verũ ſicut pꝛobat pꝛuna ratio.q deũ
eſſe eſt negatũ eſſe aĩal ⁊ deũ eſſe eſt
verũ Si ſcðᷣo modo ſic ſophiſma eſt
falſum ſicut ꝓbauit ſcdᷣa ratio:qꝛ in
illo ſenſu ly veruʒ enunciat᷑ de dicto
huiꝰ pꝛopõnis negatũ eſſe aĩ al.et ſic
lignificat ꝙ hec pꝛopõ ſit vera nega⸗
tum eſt aĩal.modo hoc eſt falſum/et

Fm hoc ſophiſma eſt falſum. Et per

hoc ſoluuntur rationes.

Sophilma ·ii.
Tu nõ potes vere negare te nõ eſſe
aũinũ. Pꝛobat᷑ ſophiſma.tu nõ poteſ
vere negare neceſſariũ ſed te non eẽ
aſinũ eſt neceſſariũ. ergo tu ñ potes
vere negare te nõ eſſe aſinũ ¶ Scðo
ſic arguitur.ſi tu poſſesvere negare
te non eſie aſinũ tunc tu poſſes vere
ↄcedere te eſſe aſinũ. modo hoc e fal
ſum.pꝛobatur ↄña.nam iſte ↄdicunt
tu es aſinus tu nõ es aſinus.ſed qui

põt vere negare vnum vᷣdictoꝛiũ põt

vere ↄcedere reliquũ.ergo ſi tu poſ⸗
ſes vere negare te nõ eſſe aſinum tu
poſſes vere ↄcedere te eſſe aſinũ: qð

eſt eius ↄtradictoꝛiuʒ. falſitas ↄnñtis

patet.nullũ ĩpoſſibile poſſes vere cõ
cedere:ſed te eſſe aſinũ eſt ĩpoſſibile

ergo te eſſe aſinũſtu non poſſesvere
ↄcedere. ¶ Impꝛobat ſe ophiſma. LZu
nõ potes vẽre negare te non eſſe aſi
num ergo tu non potes vere negare
ꝙ tu non es aſinus.et ita non potes
vere negare ꝙ nõ ſis aſinus. et ſi ſic
nõ potes vere negare quĩ ſis aſinus
⁊ ita ſequit᷑ ꝙ tu es aſinus.¶ Scðo
ſic arguitur.ↄdictoꝛiuʒ ſophiſmatis
eſt veꝝ ergo ſophiſma ẽ falſum.ↄña
tenet ⁊ añs ꝓbatur.nã eius contra⸗
dictoꝛiũ eſt. tu potes vere negare te
nõ eſſe aſinũ. et hoc eſt verũ:qꝛ vere
ita eſt ꝙ potesvere negare te non eẽ
aſinũ cum in libera tuavoluntate ſit
cedere vel negare iſtã tu ñ es aſinꝰ
¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ly vere po
teſt determniare hoc verbum poteſt
et ſic negatur ſophiſma.⁊ hoc ꝓbat
ſecunda ratio iam facta in oppoſitũ
et nõ plus.vel ly vere poteſt determi
nare hoc verbũ negare.⁊ ſic ſenſus
ſophiſmatis eſt ꝙ tu nõ potes vere
rñdere negãdo iſtã pꝛopõnem tu nõ
es aſinus.et hoc eſt veꝝ ſicut pꝛobãt
due pꝛime rõnes. Zunc ad aliã vide
licet ad pꝛimã in oppoſitũ factaʒ rñ/

detur ↄcedendo ↄnñam. et qñ dicitur

tu nõ potes vere negsre ꝙ tu nõ ſis
aſinꝰ ergo nõ potesve negare ꝙ nõ
ſis aſinꝰ ↄcedit᷑.et qñ dr̃ tu nõ potes
vere negare ꝙ tu nõ ſis aſinus ergo
nõ potes vere negare quĩ ſis aſinus
nego hanc ↄñam. et cã eſt:qꝛ añs eſt
pꝛoxõ mere negatiua ⁊ ↄñs eſt ꝑꝛoꝑõ
affirmatiua denotãs ꝙ tu non potes
vere negare aliquid niſi ſis aſinus:
licet foꝛte ſit pꝛopõ aduerſatiua de
quibus quidẽ aduerſatiuis dicebat᷑
in pᷣma parte huiꝰ tractatus in ꝑmo
ſophiſmate. Infimta ſunt finita.
Hc reſtat ponè ſophiſmata hñtia
diff icultatẽ rõne illius negatõis no.

Sophiſma.iili.

eſt iſtud. Quod non ẽ eſt. Pꝛobatur

Demöſtrata iſta negatione no: tunc
hec ẽ vera hoc cẽ. Tunc ſic hoc ẽ hoc
eſt qð nõ eſt:g qð nõ eſt ẽ.diſcurſus
ẽ bonꝰ maioꝛ ẽ vera ⁊ minoꝛ F. hoc
eſt nõ: ergo hoc ẽ qð nõ eſt. ̊ qð eſt
non eſt. ¶ Seðdo ſic ar̃.qð eſt non ẽ:
ergo qð non ẽ eſt.ↄña tenet/ añs pʒ.
oĩs negatio eſt ens: ſed qð ẽ non eſt
negatio.ergo qð eſt non ẽ. diſcurſꝰ
ẽ bonus:qꝛ in darui & ⁊c.¶ In oppo⸗
ſitum ar. nam ſequit᷑ qð non ẽ eſt:⸗
qð non ẽ ens eſt ens.mõ hoc ẽ falſũ
Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ly non p̃t te
ueri materialit vel ſigàtiue.ſi pᷣmoꝰ
ſophiſma eſt verũ.ſi ſcðᷣo mõ ſophiſ
ma ẽ flm.⁊ ſᷣm hoc ſoluũtur rõnes.
Sophilma v.
Hon alidqd eſtvel hõ eſt aſfnus ẽ pꝛo
põ diſiunctĩa. Pꝛobat᷑.oĩs illa pꝛopõ
ẽ diſiüctica q̃ ↄponit᷑ ex duabꝰ cathe
goꝛicis mediãte illa ↄiũctione diſiũ
ctiua vel: ſed ſophiſma ẽ hmõi. ̊ eſt
pꝛopõ diſiũctiua.vel ſic meliꝰ: ſʒ iſta
ꝓpõ nõ aliqd eſt vel hõ eſt aſinꝰ ↄpo
nitur ex duabꝰ cathegoꝛicis.ꝗ̊ iſta ẽ
pꝛopõ diſiũctiua.ſ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſ
ma.nõ aliquid ẽ vel hõ eſt aſinus eſt
pꝛopõ diſiũctiua: ſed hõ eſt aſinꝰ nõ
eſt pꝛopõ diſiũctiua, ergo nõ aliqd ẽ
eſt ꝓpõ diſiũctiua.ↄña tʒ a deſtructi
one vmꝰ partis ad aliã partẽ.fłitas
ↄãtis pʒ de ſeſ Scðo ſic ar᷑.nã ſeqᷣt
nõ aliquid ẽ vel hõ eſt aſinꝰ eſt ꝓpõ
diſiũctiua:ergo nichil ẽvel hõ eſt aſt
nus eſt pꝛopõ diſiunctia ſʒ hoc ẽ flmn
ergo ⁊c. ↄña tʒ eo ꝙ nõ aliqd ⁊ nihil
equipolẽt. ſed falſitas ↄñtis pꝛobat᷑.
nã iſta nichil ẽ vel hõ eſt aſinꝰ ẽ vna
pꝛopõ diſiũctiua cuiꝰ tam pᷣma pars
ẽ falſa ſcʒ nichu eſt q; ſcða ſcʒ hõ eſt
aſinꝰ eſt pꝛopõ diſiũctiua. Tertio ſic
ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis eſt verũ ergo
ſophiſma ẽ falſum. ↄña tenet ⁊ añs
ꝓbatur.naʒ ↄtradictoꝛiũ ſophiñ mat
eſt aliquid ẽvel hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ

diſtũctiua et hoc eſt veꝝ: qꝛ ly aliqᷣd
eſt vel hõ eſt aſinus ẽ pꝛopõ ↄpoſita
ex duabus cathegoꝛicis mediãte iſta
comiũctiõe vel. Ad ſophiſma reſpõ
detur ꝙ ipᷣm poteſt capi in ſenſu in
quo ẽ pꝛopõ cathegoꝛica de ſubiecto
tñ diſiũcto.et ſic ſubᷣm ſophiſmatis
eſt hoc totũ non aliquid eſtvel hõ eſt
aſinꝰ.et pꝛedicatũ eſt iy pꝛopõ diſiun
ctiua.⁊ in hoc ſenſu ſophiſma ẽ veꝝ

vt ꝓbat pꝛima rõ.nec ↄtra iſtũ ſenſũ

vadunt alie tres rõnes. Scvᷣo modo
pᷣt capi ſophiſma in ſenſu in quo eſt
diſiũctiua cuiꝰ ſcðᷣa pars ẽ iſta hõ eſt
aſinꝰ eſt pꝛopõ diſiũctiua.et pᷣma ꝑs
eſti nõ aliquid ẽ ⁊ in ulo ſenſu ſophiſ
ma ẽ fłm eo ꝙ ſic eſt vna diſiunctĩa
cuiꝰ ambe ꝑtes ſunt falſe.⁊ hoc pꝛo
bant alie tres rões/ nec ſic ↄdictoꝛia
ſophiſmatis ẽ iſta.aliqᷣͥd eſt ⁊c. ſicut
data eſt:qꝛ ſunt ãbe affirmatiue diſ⸗
iunctiue ⁊ ſunt ãbe falſe. Sed ſic ca
piendo ſopliiſma ↄᷣdictoꝛiã ipſius eſt
vna copulatiua ↄpoſita ex cathego⸗
ricis odicentibꝰ cathegoꝛicis ullius
diſiũctiue.nec tũc illa negatio nõ in
dicta pꝛopõe ferrere ſupꝛa totã pꝛo
põnem et nõ ſupꝛa eius pꝛimã partẽ.

Sophilma vi.
Non aliqd eſt vel tu es hõ. Pꝛobat᷑
ſophiſma ſic.huiꝰ diſlũctiue alta ꝑs
ẽ vera ſcʒ tu es hõ ergo ipſa eſtvera
qꝛ adveritatẽ diſiũctiue ſufficit alte
ram partẽ eſſe verã.ſſ JIinpꝛobat᷑ ſo⸗
phiſma.õdictoꝛia eius ẽ vera ſcʒ iſta
aliquid ẽ vel tu es hõ ergo pꝛima eſt
falſa. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ita
uegatio nõ poteſt cadè ſupꝛa totã pꝛo
põnem ſequentẽ. ⁊ ſic ſigãt ꝙ nõ eſt
ita ꝙ aliqd eſt vel tu es hõ. et ſic ſo⸗
phiſma ẽ falſum.vel põt cadere ſolũ
ſupꝛa ly aliquid et ſic ẽ ſenſus nichil
eſt vel tu es hõ. ⁊ ſic eſt veꝝ vt ꝓbat
pꝛima rõ: qꝛ altera eius pars ẽ vera
ſcʒ tu es homo, nec ſic contradicto⸗

tonsi troponis negatlle ch
ſunitſtiflluh et n
utuus rncerechfuͤl⸗
conwea dil chenegird to⸗
ſtomssn tunc denotat onelen
ut hec ſignftat diad chten i
ſinuo, hoc eſt ven et ſic egripe
c nchil vel tu non cs aſine
ci eroiqꝛ alicra eius poroen⸗
mfntpc roro moergit. r
gtimg ineligatur n co⸗
ocoulatons ſc noͤ ſibi n
urlnalul entwes aſini
iigiefimarnn ci norz c

Pmaifnneuri
emn enaietlr in wracg etette
nmilln ei tſi a
4

andi n
fn

u ſtg ſun zdezfiman
unctret ſur ir fiſe Zacn⸗
ench ſceſu mi nſuu
ru, gulaer aregy,
ns Aaeenhy arhrgols ulus
lictine nee tir la negto non
1 popie ferrerei ſupu totu hio
en et nö ſuma eins dunu parti/
dophilma di.
N Mddeh da ues . Duntt
ſma ſc. hutd dſtächne ub⸗
ſeraſezu eoho ergo ſ ohin/

Mrertuti Mlucleifet dt

in mntcſe miſMnt iſ
iſmna davu: us? i
gvi⸗ in wez amn n
(eu iltturq
s

11lſelzit noe
imn ſanenti, rſeſ⸗ l ſo⸗

rium ſophiſmatis è aliud eſt vel tu
es homo:ſed iſta aliud eſt ⁊ tu nõ es
homo. ⁊ ulla ẽ falſa:qꝛ eſt vna copu⸗
latiua cuiꝰvna pars ẽ falſa.hoc ſolet
dici ſub gliis vbis: ꝙ in ſophiſmate
poteſt eſſe diſiunctio negationis vel
negatio diſiũctionis. pᷣmo modo ſo⸗
phiſma eſt verũ: qꝛ ẽ vna diſiũctiua
in qua diſiũgitur vna negatiua ab a
lia affirmatiua. Scðo mõ ſophiſma
eſt falſuʒ.nã tunc negatio fert᷑ ſupꝛa
diſiunctionẽ ⁊ ſic ſignificat quãtum
hec nõ eſt ita ſicut iſta ſignificat ali⸗
quid ẽ vel tu es homo.
Sophiſlma . vii.
Non alidd eſt ⁊ tu es aſinꝰ. Pꝛobat᷑
ſophiſma.eius ↄdictoꝛia eſt falſa ſcʒ
aliqd eſt ⁊ tu es aſinus. Imꝑꝛobat᷑
ſopiiſma. nã ſeqᷣtur ñ aliquid ẽ ⁊ tu
es aſinus:ergo tu es aſinus.ↄñs eſt
falſum.ptʒ ↄña a tota copulatiua ad
qualibet eius partẽ. ¶ Id ſophiſma

rñdetur ꝙ in ipſo negatio põt ferri

ad hoc verbũ eſt vel ad notã copula⸗
tionis.pᷣmo modo ẽ copulatiua cuiꝰ
partes ſunt iſte nõ aliquid.i.nichil ẽ
et tu es aſinus.⁊ ſic eſt copulatio ne
gationis.i.pꝛopõnis negatiue cũ af

firmatiua.et ſic ẽ falſa:qꝛ eſt vna co

pulatiua cuius vtraq; pars eſt falſa.
Scðdo modo dicit᷑ eſſe negatio copu
lationis.⁊ tunc denotat᷑ non eſſe ita
ſicut hec ſignificat aliqᷣd eſt et tu es
aſinus.⁊ hoc eſt veꝝ et ſic equipolet
huic. nichil ẽ vel tu non es aſinus.et
hec ẽ vera:qꝛ altera eius pars ẽvera
Et ſᷣm hoc rõnes nõ pꝛocedũt: quia
ſi ſophiſma intelligatur ꝙ in eo ſit
negatio copulationis ſic nõ ſibi con
tradicit iſta. aliquid ẽ ⁊ tu es aſinus
qꝛ vtraq; ẽ affirmatiua cũ nota coꝑu

lationis affirmetur in vtraq;. et etiã

vtraq; ẽ falſa. Sed vt ſic contradic⸗
toꝛia eius eſt ita. nõ non aliquid eſt
⁊ tu es aſinus. ſᷣm ꝙ pꝛuna negatio

refertur ad notã copulationis ? non
ſupꝛa pꝛimã partem illius pꝛopõnis
Et hec equipolet huic diſiũctiue alt
quid ẽ vel tu nõ es aſinus. et hec eſt
vera: quia eſt vna diſiunctiua cuius
vtraq; pars eſt vera. Si autẽ ſ- ophiſ
ma intelligatur m ꝙ in eo eſt nega
tio copulationis ſic non ſequitur.nõ
aliquid eſt ⁊ tu es aſinus ergo tu es
aſinus ꝓpter hoc & vt ſic equipolet
negatiue ſcʒ iſti nichil eſt vel tu non
es aſinus. ad quam ſicut clarum eſt
de ſe non ſequitur iſta tu es aſinus.
VNecc ſic iſta non aliquid ẽ ⁊ tu es aſi
nus eſt copulatiua ſed diſiũctiua
Sophiſlma vii.
Von ſoꝛtes currit vel non currit.
Pꝛobatur ſophiſma poſito ꝙ ſoꝛtes
nõ cuꝛrat ſic.huius diſiũctiue altera
pars eſtvera ſcʒ iſta ſoꝛtes nõ currit
ergo tota diſtũctiua eſt vera. ¶ Im⸗
pꝛobatur ſophiſma. ſua contigdicto
ria eſt vera ſcʒ ſoꝛtes currit vel non
currit ergo ſophiſma falſum.ſ Se⸗
cundo ſic. Nam ſequitur non ſoꝛtes
currit vel nõ currit: ergo ſoꝛtes cur⸗
rit.ↄñs eſt falſum ꝑ caſum: ergo et
añs.cõſcquẽtia patet:qꝛ ex oppoſito
ↄñtis ſequitur oppoſitũ antecedẽtis
Seqᷣtur enĩ ſoꝛtes nõ currit g̊ ſor̃s
currit vel ñ currit:qꝛ quelibet cathe
goꝛica infert diſiunctiuã cuius ipſa
eſt pars.ſed iſta ſoꝛtes currit vel nõ
currit opponitur iſti non ſoꝛtes cur
rit vel non currit. ¶ ꝗd ſophiſma
re ſpõdetur ꝙ negatio in iſto pꝛimo
loco poſita poteſt negare verbũ vel
notam diſiũctionis. Si negetverbũ
ſophiſma ẽ verum qꝛ altera pars eſt
vera.Si neget notam diſiunctionis
ſophiſma ẽ falſum ⁊ ĩpoſſibile:quia
denotatur hanc non eſſe verã ſoꝛtes
currit vel nõ currit. modo hoc ẽ fal
ſum: qꝛ hec ẽ neceſſaria ſor̃s currit
vel nõ currit cum ſit diſiũctiua com

poſita ex partibus ab inuicẽ contra
dicentibus. Secundũ hoc dico ꝙ ſi

in ſophiſmate eſt negatio diſiuncti⸗
onis ſophiſma nõ eſt diſiũctiua affir
matiua ſed equipoſitione diſiũctiua
affirmatiua nõ tamẽ in pꝛopoſitione
diſiũctiua negatĩa.¶ Ad alias duas
rões ſimilit reſpondeat᷑. ¶ Ad pꝛimã
dicitur ꝙ ſi negatio pꝛima neget ver
bum lic iſte pꝛopõnes. ſoꝛtes currit
vel non cuꝛrit. non ſoꝛtes cuꝛrit vel
nõ currit non cõtradicunt: qꝛ vtracq
ipſaꝝ eſt affirmatiua qꝛ foꝛmale ſcʒ
nota diſiũctionis in vtraq; affirmat᷑
Ad aliã dicendũ eſt ꝙ ſi pꝛima ne⸗
gatio feratur ad verbũ iſta ↄña non
valet.nõ ſoꝛtes currit vel non currit
ergo ſoꝛtes currit. Nec ex oppoſito
ↄñtis infertur oppoſitũ añtis.Et qñ
dicitur ſoꝛtes nõ currit ergo ſoꝛtes
cuꝛrit vel nõ currit.dicendũ eſt ꝙ ve
rum ẽ ſed ulud nõ eſt oppoſitũ añtis
Nam iſte ſunt vere. ſoꝛtes currit vel
ſoꝛtes nõ currit ⁊ nõ ſoꝛtes cuꝛrit vł
nõ currit.ſᷣm ꝙ pᷣma negatio fertur
ad verbũ et nõ ad totã pꝛopõnem ſe
quentẽ illam negationẽ non

Sophilma ix.
MNon aliquis hõ currit ſi aliqð aĩal
currit. Pꝛobat᷑ ꝙ hec ↄditionalis ſit
falſa. aliquis hõ currit ſi aliqðᷣ aĩal
currit. ergo ſua adictoꝛia ẽ vera ſcʒ
iſta. non aſiquis hõ currit ſi aliquod
aĩal currit.¶ Impꝛobat᷑ ſic.Non ali⸗
quis hõ currit ſi aliquod aĩal currit:
ergo nullus hõ cuꝛrit ſi aliquod aĩal
currit.modo hoc eſt falſum. ꝓbatur
ↄña eo ꝙ non aliquis et nullus equi
polent. ¶ Ad ſophiſma dicendũ eſt ꝙ
in ipſo iſta negatio nõ poteſt cadere
ſupꝛa totã pꝛopõnem ſequentẽvel ſo
lum ſupꝛa pꝛimã partẽ eius.hoc ẽ di
ctu ſub aliqbꝰ vbis ꝙ in ſophiſimnate
põt eſſe negatio conditionis vel con
ditio negationis,. et iſta ſunt verba

antiquoꝝ ſophiſtarũ. Pꝛimo modo
ſopijiſma ſigãt tantũ quantũ hec.nõ
eſt ita ſicut hec ſignificat aliquis hõ
currit ſi aliquod aĩal currit.⁊ ſic ſo⸗
phiſma eſt verum. Secũdo modo ſo
phiſma ſigãt tantũ quatuʒ hec. ſi ali
quod aĩal currit ñ aliquis hõ currit
⁊æ ſic ſophiſma ẽ falſuʒ.in pᷣmo ſenſu
ſophiſma nõ equipolet huic. nullus
homo currit ſi aliquod aĩmal currit
eo ꝙ in illo ſẽſu negatio cadit ſupꝛa
foꝛmale pꝛopõnis ſcʒ ſupꝛa notã con
ditionis. ſed in ſcdᷣo ſenſu bñ equi⸗
polet huic eo ꝙ negatio tůc cadit ſo
lũ ſupꝛa vnã partẽ dicte pꝛopõms.et
ſᷣ̃m hoc rõnes vadũt vus ſuis.Sed
diceres q̃ eſt hec ꝓpõ nõ aliquis hõ
currit ſi aliqdᷣ aĩal currit in ꝙtuʒ ne

gatio cadit ſupꝛa notã ↄditionis. pöt

dici ꝙ ẽ ↄditionał ⁊ vlteriꝰ ꝙ eſt ne
gatĩa. Sed diceres ſi ſic videt᷑ ꝙ nõ
ſit vera eo ꝙ añs põt eſſeverum ſine
ↄſñte.modo ad veritatẽ ↄditionał re
quirit᷑ ꝙ añs non ſit veꝝ ſine ↄñte.
Rñdet᷑ ꝙ hoc intelligit᷑ de ↄditionali
aff iỹatiua. mõ iſta ẽ negatiua nõ ali
quis hõ ⁊c.Et ſitr intelligũtur alie
regule date de ↄditionalibus.

Sophiſlma .· x.
Aliq̃ cauſa hõ non ẽ hõ. Pꝛobat ſic⸗
nõ oĩ cauſa hõ eſt hõ:ergo aliqua cã
hõ non eſt homo. ↄña tenet regulã
eqpolentiaꝝ.añs pʒ:qꝛ nõ ꝑer foꝛmã
equi q̃ eſt c homo eſt hõ. S ñ ꝑ oẽm
cãm hõ eſt hõ. Snõ in oĩ cã hõ eſt hõ
Impꝛobat᷑: qꝛ ſi aliqua cã hõ non ẽ
hõ ſit illa cã a.tunc a cã hõ non E hõ
per a cãm h non ẽ homo. D aẽ cã

ꝙ hõ non ẽ homo. g hõ non ẽ homo

qð eit ſim.ↄña ꝓbat᷑. poſita cã poni
effectꝰ illius cuiꝰ eſt cã.ergo ſi a ſit
cã ꝙ hõ non ẽ hõ. ⁊ qꝛ a cã eſt ſe equit
effectũ eius eẽ ſcʒ hoĩeʒ nõ eẽ hoĩeʒ.

¶ Ad ſophiſma rñũdetur ꝙ in ipſo pᷣt
denotari cãlitas negatiõis vel negs

(tfinetais tenet ⸗uer
Gſis legntue qlis eſt eoho d⸗
gnen Aomegnni.ian
NCii Ra dshond und ial
Atno dedeatſic ertiſtican
Gial giquis hönont. porrur q
oonucrſio nõpalet Nã poſlto q
ſet niſ mys ho de oibus ho
le ais eſſet verʒ cer acert
ſo falſum ſe; omne aial ai
mri: de muo pie ſalſin
ig ipſe nöeſſctaia. Et o⸗
cranin alis imints ſine gi
iiniſtnois ſol aligs plan
ticnnerti nſtn ignen
cuenti in iſtz ois l
ſich atune ſol non cſra⸗
inſLetoſtef, eng

Nge Wndnal ed g
Pi. Ged decres ile weigni
ſt verneog is deſeſenſt
ite. moddo ad eritt Mirunn
qurit gais non ſt ven ſine n
idetivcimelgt oe toi
afiratiun, m ſtui iegatinano:
is hoͤ te. Et ſllrintellgzütur il
fegule dyee de dtttonaidus.
Sophilmä .
A auſah mniſp. rh
l

mo.Katenetben.
o non Rhomd Mie⸗

wmn Radi
vlenrirn ans gel ner
zwndeß o g ͤin

tio cãlitatis Ita ſunt vᷣba antiquoꝝ
ſophiſtau. et ſenſus coꝛũ eſt iſte ꝙ ꝑ

ſophiſma põt denotari ꝙ aliqua eſt

cã que ẽ cauſa eſſendi hoĩs non eſſe
hoĩeʒ.et ſic denotat᷑ cauſalitas nega
tionis ⁊ ſic ſophiſma eſt fm.vel põt
denotari ꝙ aliq̃ᷓ eſt cã que non eſt cã
eſſendi hoĩem non eſſe hoĩem. et ſic
dicitur denoĩari negatio cauſalitaſ.
a ſic ſophiſma eſt verum. et ſᷣm hoc
rõnes pꝛocedũt aliquo modo⸗

Sophilma . xi.
Ois homo alqð aĩal non ẽ. Pꝛobat᷑
qꝛ ſoꝛtes aliqð aĩal non ẽ: qꝛ ſoꝛtes
aĩal plato ñ eſt.⁊ plato aliquod aĩal
nõ eſt: qꝛ plato aĩal ſoꝛtes ñ eſt ⁊ ſic

de alus g ⁊c.¶ Scðo ſic.oĩs homo

unon om̃e aĩal eſt: ergo oĩs homo ali
quod aĩal nõ eſt.añs eſt verũ ergo ⁊
ↄñs.ↄna patet:qꝛ non oẽ aĩal et ali⸗
quod aĩal non equipolẽt.¶ In oppo
ſitum ar̃. oĩs homo ⁊c. ergo nullus
hõ aliquod aĩmal eſt.ↄñs eſt falſfum
ergo ⁊ añs.ↄña tenet:qꝛ negaꝰ poſt
poſita eqpolet ſuo ↄtrario. ¶ Scðdo
ſic.nã ſequit᷑ oĩs homo aliquod aĩal
nõ eſt:ergo nullũ aĩal homo eſt.ↄñs
eſt fn & et añs.ↄña tenet ꝑ ↄuerſio
neʒ vĩis negatiue q̃lis eſt pꝛopõ añs

in ꝓpõnem vlem negatiuã. Si autẽ

dicat᷑ ꝙ iſta. oĩs homo aliqð aial nõ
eſt nõ debeat ſic ↄuerti ſed ſic.omne
aĩal aliquis hõ non ẽ. ꝓbatur ꝙ illa
conuerſio nõvalet. Nã poſito ꝙ non
eſſet niſi vnus hõ de oĩbus hoĩibus
tunc añs eſſet veruʒ per aduer ſariũ
et ↄñjs falſum ſcʒ omne aĩal aliquis
hõ non ẽ:qꝛ de aliquo hoĩe falſum ẽ
dicere ꝙ ipſe nõ eſſet aĩal. Et poſſet
bene capi in alis minis ſine aliquo
caſu: qꝛ iſta oĩs ſol aliqs planeta nõ
eſt nõ conuertit in iſtaʒ.oĩs planeta
ſol nõ eſt. qꝛ tunc ſol non eſſet eo ꝙ
eſt planeta.¶ Tertio ſic a. eius con
traria ẽ verã eꝛgo ipſa ẽ falſa.ↄña tʒ

eo p cõtrarie non pñt ſimul eẽ vere.
añs patet:qꝛ eius ↄtraria eſt.oĩs hõ
aliquod animal eſt ⁊ illa eſtvera.
Quarto ſic ar̃.contradictoꝛia cius
eſt vera ergo ipſa ẽ falſa.ↄña tenet:
qꝛ ĩpoſſibile eſt contr adictoꝛiaſimul
eſſe vera. Añs patet.nã eius contra
dictoꝛia ẽ.aliquis hõ aliquod aĩal ẽ.
et illa eſt vera. ¶ Quinto arguitur.
oĩs homo aĩal non ẽ ergo oĩs homo
hoc aĩal non ẽ ⁊ oĩs homo illud aĩal
nõ eſt et ſic de aliis.ↄñs eſt falſum.
ↄñia pꝛobatur: eo ꝙ arguitur ab iſto
terinino aĩal ſtante confuſe ⁊ diſtri
butiue ad eius ſingularia. Sed ꝙ
ille terminꝰ animal ſtet confuùſe ⁊ di
ſtributiue patet.nã dictus terminus
negatur de hoc termio homo poſtqᷓ;
ſoꝑlyiſma eſt pꝛopoſitio negatiua ſcecd
quicquid negatio negat/ negat con⸗
fuſe ⁊ diſtributiue. Reſpõdetur ad
ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ ᷣm ꝙ ly
aĩal ſe tenet ex parte pꝛedicati.ſi enĩ
ſe teneret ex parte ſubiecti eſſet ne⸗
gatiua ſᷣm ꝙ eſt õo verũvel falſum
ſignificãs ſicut iſte terminus at̃al ſe
tenet a parte pᷣdicati ſic ſophiſma ẽ
verũ eo ꝙ iſte terminꝰ aĩal ſtat con⸗
fuſe tantũ:quia negatio ſequẽs non
habet vim ſuꝑꝛa ipſum.qꝛ negatio ñ
agit ante ſe ſed retro ſe.¶ Ad rõnes
¶ Ad pꝛimã negatur ↄña.et quando
dicitur negatio poſtpoſita facit con⸗
traria equipolere conceditur.ſed di/
citur ꝙ iſta non ſunt ↄtraria oiĩs hõ
aĩal eſt et oĩẽs homo aĩal non eſt. Et

licet ambe ſint vłes vtroq; termino

participãtes ⁊ vna ſit affirmatiua et
alia negatiua/ tñ adhuc deficit vna

alia conditio requiſita ad contrarie

tatẽ pꝛopõnum videlzʒ ꝙ idẽ terminꝰ
qui in vna ſtat ĩmobiliter ꝙ in alia
ſtet mobiliter. modo hoc deficit hic
de iſto termĩo aĩal.nã in vtraq; ſtat
ĩmobiliter. Sed diceres que eſt con

traria ipſius omis homo anunal eſt:

feiiii.

Rñdetur q iſta oĩs homo nõ eſt afal
æ illa bene equipolet huic nullus hõ
aĩal eſt. Ulterius diceres q̃ eſt ergo
ↄtraria huiꝰ.oĩs homo aĩal non eſt?
dico ꝙ iſta oĩs homo omne aial eſt.
vel ſaltẽ equipolet ſue cõtrarie. Uñ
ly aĩ al in vna ſtat mobiliter ⁊ in alia
imobiliter.
aſta.oĩs homo aĩal non ẽ debeat con
uerti in iſtam. nullum aĩal homo eſt
etiã dico ꝙ nõ debet cõuerti in iltaʒ⸗
omne aĩal aliquis hõ non ẽ.ſſcut ꝓ⸗
batum eſt.ſed dico ꝙ debet conuerti
in vnaʒ particularẽ negatiuã videlzʒ
in iſtã aliquod aĩal non eſt hõ. Sed
diceres ↄtra oĩs pꝛopõ negatĩa vłis
dʒ conuerti in vłem negatiuã. Dico
ꝙ verũ eſt de pꝛopõnibus vlibus ne
gatinis in qbus pꝛedicatũ eſt ita bñ
diſtributũ ſicut ſubʒ q̃ vocãtur vłes
negatiue de modo loquẽdi conſueto
tñ hoc nõ opoꝛtet de pꝛopõnibus vni
uerſalibꝰ de modo loq̃ndi incõſueto
negatiuis in quibus pꝛedicatũ diſtri
buibile nõ diſtribuitur ⁊ de numero
taliũ eſt ſophiſma pꝛopoſitũ Sed di
ceres videt᷑ ꝙ vtiq; oñus pꝛopõ vłis
negatiua debeat cõuerti ſimpliciter.
Nam oĩs pꝛopõvłis poteſt eẽ maioꝛ
in ceſare in pᷣmo modo ſcðᷣe figure.
et qꝛ talis modus reducit᷑ ad celarẽt
ꝑ conuerſionẽ maioꝛis ſimpłr ergo
e it᷑ oẽm pꝛopõem vłem negatiuã
eſſe ↄuertendã ſimplr. Rñdetur ne⸗
gãdo ꝙvłis negatiua in qᷓ pꝛedicatũ
diſtribuibile nõ diſtribuit᷑ poſſit eſſe

maioꝛ in ceſare.UUñ ad hoc ꝙ cõclu⸗

ſio ſequat᷑ opʒ ꝙ pꝛedicatũ maioꝛis
ſtet confuſe ⁊ diſtributie.Uñ ſuppo
ſito ꝙ nullus hõ ſit in rerum natura
niſi ſoꝛtes iſte pᷣmiſſe ſunt vere. oĩs
homo aliqð aial non ⁊. om̃e riſibile
aliquod atal eſt. Ex iſtis non ſeqtur
aliqua concluſio facta ex extremita⸗
tibus pᷣmiſſarum:qꝛ non ſequitur q
aliqð riſibile nõ eſt hõ. nec ſequitur

Ad ſcðᷣam negatur ꝙ

ꝙ aliqð riſibile hõ non eſt: qꝛ vtraes
pᷣmiſſaꝝ eſt vera.⁊ q̃libet illau cõclu
ſionuʒ eſt falſa. Tñ in tertia figura
vt in felapton poteſt hmõi vlis eſſe
maioꝛ in qua pꝛedicatũ ſtat confuſe
tm̃ ad ↄcluſionẽ in qua pᷣdicatuʒ ſlat
particularit᷑. Unde bñ ſequit᷑ oĩis hõ
aliquod aĩal nõ eſt: oĩs homo aliqð
riſibile ẽ.ergo aliqð riſibile aĩal ñ ẽ
Nec hic poſſunt pᷣmiſſe eſſevere ſine
ↄcluſioue ſi foꝛmet᷑.⁊ iſte ſillogiſmꝰ
nõ reducitur ad ferio ꝑ conuerſionẽ
maioꝛis ſimpłr: ſed per conuerſionẽ
minoꝛis ꝑ accidẽs.Ex dictis tñ pꝛe⸗
miſſis nõ ſedtur hec ↄcluſio aliquod
riſibile nõ eſt aĩal: qꝛ illa ẽ falſa pꝛe⸗
miſſis exñtibus veris.Sibłr in ſillo⸗

giſmo expoſitoꝛio in tertia figura ex

maioꝛe negatiua in qua pᷣdicatuʒ nõ
diſtribuit᷑ in mĩoꝛe affirãtiua ſeqᷣtur

bñ concluſio negatĩa etiã de pᷣdicato

nõ diſtributo: ſed ñ negatiua de pᷣdi

cato diſtributo.vᷣbi gratia.ſeqᷣtur ei

bene.ſoꝛtes aĩal non ẽ:ſoꝛtes hõ eſt⸗

ergo hõ aĩal non ẽ.ſed nõ ſequit᷑ hec

ↄcluſio ergo hõ non ẽ aĩal.¶ Ad ter
tiã negatur añs.⁊ ratio negationis
pʒ in ſolutione pꝛime rat:ionis.¶ Ad

quartã nego añs.⁊ qñ dicitur alids

homo aliquod aĩal eſt:ẽ eius contra
dictoꝛia hoc negatur.⁊ cauſa ẽ quia
in ↄdictoꝛiis terminꝰ viſtribuibilis
ſtans in vna mobiliter debet ſtare
in alia ĩmobiliter.modo ſic nõ ẽ hic:
quia iſte terminus aĩal ſtat invtras
ĩmobiliter. Sed diceres. ã eſt ergo

ſua contradictoꝛia. Rñdetur ꝙ iſta⸗

alids homo omne animal ⁊ẽ.vel ſaltẽ
equiualẽs ſue contradictoꝛie. modo

illa ẽ falſa ¶ Ad quintã negatur ↄña

⁊ quãdo dr iſte terminꝰ animal ⁊ce
negat᷑ de iſto ſubiecto hõ: concedit᷑

ſed nõ diſtributiue.Et qñ dicitur de
quid negat hoc negat diſtributĩe.ve

rum ẽ ſi hoc ſequatur negationẽ. ſi
aũt pꝛecedat hoc nõ opoꝛtet

=
=
—
= ☛,e,, =
2=. —
=—
= =
=
=—

—
=
=
=S
=
Z
—
=☛
=S
—„

trtus niurtlus et tarmmin
ust terninus negun ſe hadet
uthenſtq de aig afn
Grmind ddaemuuns de ereir
lur termmnus wenaus 4 e
Geguitur enim Me cnmud
go ſeẽ non intuſtus. et non
contra, hin bene lapis eſt n.
ttanen non eſt imſtus Gin
Eeuocunq afirmatur term
ulns de ede egaur tern
numeneen ed
W
eatiute de fom nich

eCenndtigfirner
ron ſen an
E ſinrſkmnch

nſis ſgen d Edictiotf
el e dſoii
iseritdng t efüſafne

bene ſoꝛtes gial lonẽ ſoresſ
pöitmii inimie
uloem h wiain. ſauin
uies uur aio, mo egationi⸗
inſauntone mmnerronis, ſ
luarti nego ai g dickur aliis
vno Alquod aial eſts eins contr
haona hoc negarur 4 cauſad qul
n ctonns dermind driuchl
mn m du woolner debet ine
inu imobilter mod ſe noͤite
uun ſtetermmnus i ſtnnnin
inobilter⸗ Zal anag icken

, Nidnrgir
mu d
les ſut lyulem e.noh
di n gurin ſi
ie ſtetnmin animn
in ſo ſobiecto ho:cont
lrbatie Et ürnt
. Gregr genegnt oirtbin
i, ve ſellum hegnt
8 o opoꝛtet

uralu⸗

Nũc in hac parte poſteꝙᷓ magiſter
lbertus poſuit ſophiſmata de ne⸗
gatione negante:conſequẽter ponit
ſophiſmata ve negatione infinitãte
Sophilma. xii.
Eſt iſtud.Soꝛtes videt nõ hominẽ
poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſimul equuʒ et
hominẽ videat. ꝗ Pꝛobat᷑ ſophiſma.
ſoꝛtes videt equũ equus eſt nõ ho⸗
mo:ergo videt non hominem:ſ Se

cundo ſic arguitur.non homo vide

a ſoꝛte:ergo ſoꝛtes videt non homi
unem.ↄña tenet añs ꝓbatur. hoc vi⸗
detur a ſoꝛte demõſtrãdo equã hoc
eſt non homo:ergo non homovidet᷑
a ſoꝛte. ¶ Tertio ſic arguit᷑ ſoꝛtesvi
det aliquid qð non eſt homo.qᷣa vi⸗

det equum:ergo ſoꝛtes videt nõ ho

minẽ. ¶ Impꝛobatur ſophiſma ſor̃s
videt non hominẽ:ergo ſoꝛtes videt
non hominem. conſequẽs eſt falſuʒ
ↄſequentia tenet per illã regulã ari
ſtotelis poſitam in ſecundo periher

mias. ab aff irmatiua de pꝛedica?⸗

to infinito ad negatiuã ⁊c.valʒ ↄña.

quia in ſophiſmate poni negatio i

finitans./ Anteq; rñdeat᷑ ad ſophiſ⸗
ma eſt ſciendũ incidentaliter ꝙ ter⸗
minus pꝛiuatiuus et terminꝰ infini
tus ⁊ terminus negatꝰ ſe habẽt per
oꝛdinem ſic ꝙ de quocũq; affirmat᷑
terminꝰ pꝛiuatiuus de eodẽ affirma
tur terminus infinicus ⁊ nõ ecõtra.
Sequitur enim.iſte eſt iniuſtus: er
go ilie ẽ non iniuſtus.et non ſequit᷑
econtra.quia bene lapis eſt nõ iuſtꝰ
et tamen non eſt ĩiuſtus. Similiter
de quocunq; affirmatur terminꝰ in
ſinitus de eodẽ negatur terminꝰ fi
nitus et non econtra. Sequit᷑ enim
iſte eſt non iuſtus:ergo iſte non ẽ iu
ſtus.non tamen econtra:quia pꝛima
eſt negatiua que de foꝛma nichil po
nit. et ſecunda ẽ affirmatiua.⁊ ꝑ cõ⸗
ſequẽs non ſedtur iſte non eſt iuſtꝰ:

ergo iſte è non iuſtus. Et ſic termi⸗
nꝰ pꝛiuatiuꝰ eſt inferioꝛ ad terminũ
infinitũ.⁊ etiã terminꝰ infinitꝰ ẽ in
ferioꝛ ad negationem termini finiti⸗
Unde tam ad affirmatiuã de pꝛedi⸗
cato infinito q;' ad affirmatiuã de pᷣ
dicato pꝛiuatiuo ſemꝑ ſequi᷑ nega⸗
gatiua de pꝛedicato finito.et nõ ſem
per ſequit᷑ econtra. et hoc vult ari⸗
ſecundo ꝑihermenias. Iſto viſo reſ
pondet᷑ ad ſophiſma ꝙ ipᷣm ẽ verum
¶ Ad roes: Ad pꝛimã aliqui dicũůr
ꝙ regula debet intelligi cũ vᷣbo ſub
ſtantiuo de pñti ⁊ nõ cũ verbo adie
ctiuo.nec etiã cũ ver bo ſubſtantiuo
de pꝛeterito vel futuro.⁊ ĩ terminis
abſolutis ⁊ nõ reſpectiuis. Uñ non
ſequitur ſoꝛtes videt non iuſtũ: er⸗
go non videt iuſtũ.Similiter nõ ſe
quitur ſoꝛtes fuit iuſtꝰ: &̊ ſoꝛtes nõ
fuit nõ iuſtꝰ. nec ſeqᷣtur ſoꝛtes erit
non iuſtꝰ:g ſoꝛtes no erit iuſtꝰ. Si
militer non ſequit᷑ hoc eſt nõ dupluʒ
ergo hoc nõ eſt duplũ.quia idẽ reſ⸗
pectu diuerſoꝛũ bene eſt duplum et
nõ duplũ. Nerũ tñ mihi apparet ꝙ;
gener aliter in abſolutis ⁊ ſiłr de re
cto ab affirmatiua de pꝛedicato infi
nito etiam vbi totũ pꝛedicatũ ẽ ter⸗
minus infinitꝰ.et etiã ab aff irmati⸗
tiua de pꝛedicato finito ad negatĩaʒ
de pꝛedicato infinito ſi tũc pars pᷣ⸗
dicatt ſit terminꝰ infinitus qñq; nõ
tenet hmõi ↄñia. Per hoc patet ad ĩ
ſtantiã qñ dicit᷑ cum verbis adiecti⸗
uis.non enĩ ſequit᷑ tu vides non iu⸗

ſtum:S non vides iuſtum.nec hic ar

guitur ab affirmatiua de pᷣdꝛcato in
finito ⁊c.qꝛ in iſta tu vides nõ iuſtũ
nõ pꝛedicat᷑ terminꝰ infinitꝰ. ſʒ hoc
totum vidẽs nõ iuſtũ.ꝙ pʒ reſoluen
do dictã ꝓpõem in iſtã.tu es vidẽs
non iuſtũ ⁊ illud totũ non ẽ termi⸗
nus infinitus licet bene altera etus
pars ſit infinita. Ad aliã inſtantiã
dicitur ꝙ cum verbo ſubſtantiuo de

pꝛeterito et futuro eſt bona ↄña ab
affirmatiua æc.et etiã ab affirmatĩa

de pꝛedicato finito ad negatiuã de p
dicato ĩfinito addẽdo in ↄñte aduer
biũ temporis determinãs tempꝰ cõ

ſignificatũ per verbũ ad determina
tũ tpᷣus:ſcʒ ad tẽpus cũ quo ver iſi⸗

catur añs.verbi gratia. bene enĩ ſe

quitnr ſoꝛtes fuit᷑ nõ iuſtꝰ &̊ tũc non
fuit iuſtus. Similiter bene ſequit᷑.
ſoꝛtes fuit iuſtus:S ſoꝛtes tunc non
fuit ñ iuſtꝰ:qʒ; ſine tali determinati
one tpᷣis nõ ſequit᷑.nõ enĩ ſequit᷑ ſoꝛ
tes fuit non iuſtus:ergo ſoꝛtes non
fuit iuſtus. Illud autẽ qð illi dicunt
eſt ↄſonũ ſeũtencie ariſtotelis. Ali⸗
ter ergo reſpõdet᷑ qñ dicit᷑ ſoꝛtes vi
det non hoĩeʒ:S ſoꝛtes non videt ho
minẽ .negat᷑ ↄña. Et dicit᷑ ꝙ regula
intelligit᷑ quãdo arguit᷑ ab affirma⸗
tiua de pꝛedicato infinito ſic ꝙ totũ
pꝛedi catũ ẽ infinitũ vel infinitatum
et ſic non eſt in ꝓpoſito quia li ho⸗
minẽ manet finitatũ. Aliter poteſt
dici ꝙ illa regula non tenet in illis
de obliquo ſicut ẽ in ꝓpoſito. nõ eĩ
ſequit᷑ iſte canis eſt nõ clerici. S iſte
canis nõ eſt clerici.qꝛ añs in caſu po
teſt eẽ verũ et ↄñs falſuʒ.poſito enĩ
ꝙ clericus et ruſticꝰ ſimul habeant
vnũ canẽ añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſum.
Sophilma .·xiii.
Chimera eſt nõ homo: ¶ Pꝛobatur
ſophiſma ſici Chimera non ẽ homo
ergo chimera eſt non homo.añs pa⸗
tet de ſe. ↄnña tʒ per illã regulã. a ne
gatiua de pᷣdicato finito ad affirma⸗
tiuã de pꝛedicato infinito ẽ bona cõ
ſequentia.mõ ſic arguit᷑ ĩ ꝓpoſito.
6 Scððo ſic argui᷑. homo ⁊ non hõ
fũt ↄtradictoꝛia: ſʒ de quolibʒ terio
eſt verificabile alterũ illoꝝ cõtradic

toꝛioꝝ: & chimera vel ẽ hõ vel nõ ho
mo: ſed nõ eſt hõ: eſt non hõ.ſ Im
pꝛobatur. ſophiſma ẽ ppõ affirmati

us cuiꝰ ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit
ergo ẽ̃ falſũ. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ
ip̃m ẽ falſũ.iſEd rões. ¶ Ad pꝛimã

negat᷑ ↄa. d,/ꝓbationẽ dr̃ ꝙ ula re
gula nõ habʒ veritatẽ niſi vbi argui

tur a negatiua de pᷣdicato finito cũ

cõſtantia ſubiecti.⁊ etiã in teris ſin

gularibus. pꝛopter pꝛinũ nõ ſequit᷑
chimera nõ ẽ homo: chimera ẽ nõ
homo: qꝛ iſte terminꝰ chimera pro
nullo ſuppoĩt. Pꝛopter ſecundũ nõ
valet iſta ↄnña. iſti non fũt hoĩes.nã
demõſtrato hoĩe ⁊ aſino.añs ẽ verũ
et ↄñs falſum.¶ Ad ſcðdᷣaʒ bene cõce
ditur ꝙ de quocũq; termio ſupponẽ

te pꝛo aliquo veriſicat᷑ alterũ cõtra
dictoꝛioꝛũ:ſed qꝛ iſte terminꝰ chime

ra pꝛo nullo fuꝑponit nec hec ẽ vera

chimera eſt homo.nec hec chimera

eſt non homo. Unde bene verũ ẽ ꝙ
omne quod eſt:eſt homo vel nõ ho⸗
mo.ſed qꝛ chimera nõ eſt:iõ nõ opoꝛ
tet ꝙ ſit homo vel nõ homo. Etvir

tute iſtius.om̃e quod ẽ ꝛeſt homovel

nõ homo:infertur ꝙ optĩe ſequitur
et foꝛmaliter.a non eſt b.a non ẽ nõ
b. S a nõ eſt. Sed cõtra diceres:tũc

ex ambabus negatiuis aliquid ſeqᷣ⸗/

tur. Ad hoc dico ꝙ nõ ẽ incõueniẽs
medio variato penes finitũ ⁊ infini
tũ.et de hoc diffuſius dictum eſt cir
ca pꝛimum pꝛioꝛum.

Sophilma xiiii.

Nullus nõ hõ eſt grãmaticꝰ. Pꝛo⸗
bat᷑ ſophiſma inductine.nec iſte non
hõ eſt grãmaticꝰ demõſtrato equo;:

nec iſte nõ homo ẽ grãmaticꝰ demõ
ſtrato cane ⁊ ſic de aliis: S̊ nullꝰ nõ
homo elt grãmaticus. ¶ Scðo ſic.
nullus non homo ẽ grãmaticꝰ. ↄña
tenet a parte in modo ad ſuũ totum
¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.nullꝰ non hõ

eſt grãmaticꝰ: oĩs hõ eſt grãmati
cus.ↄñs ẽ falſũ.oↄña patʒ eo ꝙ nullꝰ
nonaoĩs equipolẽt. Ad ſophifma

Pci hcin gun de
nonhono tenei peſonäuer
ſophiſmn eſt rerd eo ach
eſ: non homo eſt comune e⸗
edeom ie ſicut iſe tern
ncgi aute tenei matenalt
phlſma e falſum. quln ſen
yenomẽ inſimitum nõ ho⸗
iune greclcabile de oñt ho
Nn ſolunnur tnnes,
philma rvi.
ſemicömune rciczbee d

ſiſobai ic Mulus ho
Umticible deofn poie:

Dndedenede:
n ulcdntſom d i
. 8 nmen eſtiogr
no vejno ong, Ene
te lus oñhe gudetſt vnnee
AMxur oytie mumn

. miln mni ami io
,Gec coͤtra diceres:tüc
1 ambabus negatluis aliquid ſeij
Ir. Ad hoe dcασne ntögennis
dio varato penes fntid wfini
i a dehoe diäaſius crum eſtet
Apumummnn.
Sophihma pii.
Aullus nͤ höct grann /
õ
5l grünzt/nihene
necll ohoo iginan⸗ emo

lmemet le aii uln/ no

reſpondetur ꝙ ſpᷣm eſt verñ. Et qñ
vicitur nullꝰ nõ homo ẽ grãmaticꝰ
ergo oĩs hõ eſt grãmaticus: negat᷑
ↄna.et qñ dicit᷑ nullus nõ ⁊ oĩs equi
polẽt. Ad hoc dic ꝙ verũ eſt quãdo
ila negatio non eſt pure negãs: ſed
quãdo illa negatio eſt infinitas non

opoꝛtet ſicut ẽ in ꝓpofito.

Sophilma xv.
Non homo ẽ cõmune pꝛedicabile de
omm hoĩe. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma ſic⸗
Aullus homo ẽ cõmune pꝛedicabile
de om̃i hoĩe:S nõ homo eſt cõmune
pꝛedicabile ⁊c.ↄna tenet eo ꝙ nõ hõ
a nullus hõ equalent.añs patet: da
nec iſte homo ẽ cõmune pꝛedicabile
de omni hoĩe nec iſte ẽ cõmune pꝛe⸗
dicabile de omni hoĩe et ſic de aliis
¶ Scdo ſic arguit᷑. Iſte terminꝰ? hõ
eſt cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe
ſeà iſte terminꝰ homo ẽ non lomo.
ergo ⁊c. ¶ Inpꝛobat᷑ ſophiſma. Nõ
homo ẽ cõmune pꝛedicabile de ommi
hoĩe: ergo vere poteſt affirmari de
omni hoꝛe.et per ↄñs hec eſt ↄcedẽ⸗
da omnis hõ ẽ non homo. ¶ Ad ſo⸗
phiſma rñdetur ꝙ in ipo põt eẽ ne⸗
gatio negans vel infinitans.ſi nega
tio negans ſophiſma eſt verũ eo ꝙ
nullus homo eſt cõmune pꝛedicabile
de oĩ hoĩce. Si negatio ẽ infinitãs
hoc ẽ dupliciter.quia vel hoc totum
non homo tenet perſonaliter et ſie
ſophiſma eſt verũ. eo ꝙ aliquid qð
eſt non homo eſt cõmune pꝛedicabi
le de om̃i hoĩe ſicut iſte terminꝰ ho
mo. Si autẽ tenet materialiter tũc
ſophiſma ẽ falſum. quia ſenſus eſt
ꝙ hoc nomẽ infinitum nõ homo eſt
cõmune pꝛedicabile de om̃i hoĩe. et
per hoc ſoluuntur rationes.

Sophilma xvi.
Nemo ẽ cõmune pꝛedicabile de om̃i

hoĩe. ¶ Pꝛobat ſic. Nullus hõ eſt cõ
mune pꝛedicabile de oñi hoĩc: ergo

ðMDe

de om̃i hoĩe.⁊ hoc eſt falſuʒ.S

nem eſt cõmune pꝛe dicabile de om

ni hoĩe.ↄña tenet.qꝛ idẽ eſt nemo et

nullꝰ homo. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma
nã tũc om̃is hom̃o eſſet nemo.ſ¶ Ad
iſltud ſophiſma rñdetur ꝙ ly nemo
poteſt capi pꝛout eſt terminꝰ infini⸗
tus vel oꝛatio infinita ita ꝙ implici
te ſint due dictiones includẽtes hoc
ſignũ nullus ⁊ hunc terminũ homo
In pꝛimo ſenſu adhuc eſt multiplex

eo ꝙ iſte terminꝰ nemo poteſt capi

materialiter vel ꝑſonaliter. ſi mate
rialiter ſophiſma ẽ ſalſum.qꝛ deno⸗
tatur ꝙ ly nemo ſit cõe pꝛedicabyle
i ve⸗
ro teneat᷑ perſonaliter ſic ſophiſma
eſt verũ.qꝛ tũc denotat᷑ ꝙ alidd qð ẽ
nemo ſit cõe pᷣdicabłe de oĩ hoĩe: et
hoc ẽ verũ. Nã hoc genꝰ aĩal ẽ nẽo
qꝛ nõ homo.qꝛ ẽ nullꝰ homo: ⁊ eſt
cõe pꝛedicabile de oĩ hoĩe.Et in illo
ſenſu ↄcedo ꝙ nẽo verificer̃ de om̃t
hoĩe:ſʒ illa aff irmatiua nõ debet ſic
exerceri.oĩs hõ ẽ nemo: ſed ſic.oĩs
homo ẽ aĩal.Si vo ly nemo ſit due
dictões ĩplicite:tũc iteꝝ ſophiſma ẽ
verũ.qꝛ eſt vna vmuerſalis cuiꝰ q̃li
bet ſinglaris eſt vera et in eodẽ ſen
ſu ↄcedit᷑ ꝙ nemo vere affirmat᷑ de
oĩ hoĩe. Et ex hoc nõ ſedtur ꝙ hec
ſit vera:om̃is hõ ẽ nemo. qꝛ per iſtã
nemo aff irmatur de om̃i hoĩe.non ſi
gnificatur affirmatio de aliquo ſed

negatur affirmatio cuiuſlibet hoĩs

de omni hoĩe. vnde ſigmificat᷑ ꝙ nul
lus hõ vere affirmatur de omni ho
mine quod eſt verum. .
Sophilma ·. xvii.
Tõ hõ ẽ ↄuertibile cũ hoc cõi homo
Pꝛobat᷑ ſophiſma. Nullꝰ hõ ẽ con
uert ble cũ hoc cõi hõ.S nõ homo ẽ
ↄuertibłe cũ hoc cõi hõ.añs ẽ verũ:
qꝛ ẽ vna vłis cꝰ qᷓibʒ eiꝰ ſingłaris
ẽ vera.ↄña tʒ ꝑ hoc ꝙ nullꝰ hõ ⁊ nõ
hõ eqᷣpolent.¶ Secundo arguitur
ſic: Iſte teriminus rillbile

eſt cõuertibilis cũ hoc coĩ homo : ſʒ
iſte terminꝰ riſibile ẽ non homo. er
go non homo eſt cõuertibile cũ hoc
cõmuni non hõ. ¶ Inpꝛobat᷑ ſophin
ma.de quocũq; eſt verificabilevnũ
cõuertibiliũ de eodẽ eſt verifieabile
reliquũ.ſi ergo nõ hõ eſt ↄuertibile
cũ hoc cõmuni homo: tunc de quo⸗
cunq; vere affirmatur hoc cõmune
homo de eodẽ vere affirmatur li nõ
homo.et ideo ſicut hec eſt vera. ſoꝛ
tes eſt homo: ſic videt᷑ iſta eſſe vera
ſoꝛtes eſt non homo.iſ Ad ſophiſma
reſpondet᷑ ꝙ in ipſo negatio põt eſſe
negãs. et ſic ſophiſma ẽ verũ ⁊ hoc
ꝓbat pꝛima ratio. Uel poteſt eſſe in
finitans:⁊ tunc ly non homo poteſt
capi ꝑſonalit ⁊ ſic ſophiſma adhuc
eſt verũ ſicut ꝓbauit ſecunda ratio
¶Ulel poteſt capi materialiter.⁊ſic ſo
phiſma eſt falſum. Sed diceresvi
detur ꝙ hec ſit falſa.nullus homo ẽ
ↄuertibile cũ hoc cõmuni hõ. Et ar
guit᷑ ſic.quecunq; ſunt ad inuicẽ cõ
uertibilia de quocunq; affirmat᷑ ve
re vnũ de eodẽ affirmat᷑ reliquum.
ſed nullus homo et hõ ſunt ad inui
cem cõuertibilia:S de quocũq; veri
ficatur ly homo de eodẽ verificatur
nullus homo.maioꝛ eſt vera ⁊ miõꝛ
eſt cõceſſa:ergo ↄcluſio nõ eſt negã⸗
da.et per ↄñs ſi ſoꝛtes ẽ homo ſoꝛ⸗
tes eſt nullus homo. Reſpõdetur ꝙ
diſcurſus nõ valet:qꝛ eſt in pꝛima ſi
gura et minoꝛ ẽ negatiua. modo mi
noꝛe exñte negatiua in pꝛuma figu⸗
ra nichil ſequitur. ¶ Nunc reſtat
ponere ſophiſmata de hoc ſincathe⸗
goꝛeumate nihil.quoꝛũ pꝛimũ eſt.
Sophilma. xviii.
Eſt iſtud. Nihil eſt nihil.¶ Pꝛobat᷑
ſophiſma. quia eius contradictoꝛiũ
eſt falſum ergo ipᷣm eſt verũ. ↄña tʒ
añs ꝓbatur.nam eius contradicto⸗
rium eſt.aliquid eſt nihil. modo hoc
eſt falſum.¶ Scðdo ſic.nã equipolet

huic.quodlibʒ eſt aliqd et illa eſt ve
ra:igit᷑.aſſumptũ patet per illã regu
lã equipolentiarũ.qñ duo ſigna vni
uerſaiia negatiua ponũtur in eadeʒ
locutione pꝛimũ equipolet ſi uo con⸗
trario ⁊ ſecundũ ſuo contradictoꝛio
et quia quodiibʒ ⁊ nihil ſunt cõtra⸗
ria et aliquid ⁊ nihil ſunt ↄtradicto
equiualeat huic quodiʒ eſt aliquid.
Im pꝛobatur.nam ſequit᷑ nihil eſt
ninil: g nihil eſt nullus homo. ↄñs ẽ
falſum eo ꝙ eius ↄtradictoꝛiũ ẽ ve⸗
rum.ſcilicet aliqd eſt nullus homo/

patet hoc.quia aſinus ẽ aliquid ⁊? ẽ

nullus homo. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑
ipᷣm elt verũ ſicut ꝓbauit pꝛima
ratio. Sed ꝓpter ſecundã rationem
que adducit᷑ ꝑpꝛo ſophiſmate pꝛopter
illã regulã allegatã. Eſt ſciendum
ꝙhec pꝛopoſitioꝰ nihil eſt nihil non
cdpolet huic. quodiʒ eſt alidqd ⁊ hoc
duplici de cauſa.pꝛimo:quia iſta.ni⸗
hil eſt nihil eſt negatiua.⁊ hec eſt af
firmatiua.quodlibʒ eſt aliquid. mo⸗
do nũq; pꝛopoſitio negatiua equipo
let affirmatiue. Scðdo.quia ſi iſta.
nihil eſt nihil equipolet huic.quodla
bet eſt aliquid:tunc etiam iſta nulla
chimera eſt nulla chimera., deberet
equipolere iſti. quelibet chimera eſt
aliqua chimera.modo hoc ẽ falſum
quia pꝛima eſt vera ⁊ ſecunda falſa.
ꝙ ſecunda ſit falſa patet. quia ẽ af⸗
firmatiua cuius ſubiectũ pꝛo nullo
ſupponit.et hoc ſufficit ad falſitatẽ
affirmatiue. ꝙ autem iſta.nulla chi⸗
mera eſt nulla chimera ſit vera patʒ
pꝛimo.quia eius ↄtradictoꝛia ẽ fal⸗
ſa.ſcʒ aliqua chimera eſt nulla chi⸗
mera.que eſt affirmatiua cuius ſub
iectum pꝛo nullo ſupponit. Secun
do quia hec.nulla chimera eſt nulla
chimera:eſt negatiua cuius ſubiec⸗
tum pꝛo nullo ſi upponit modo hoc
ſufficit ad witatẽ negatĩe. ¶ Tertio

ian, .
ſe ⸗ det:walet
m al . uulio loco videt: vat in
nain lu nulo loco

ishomo alivod ala nulo
in uin ſocht i
ptentle wn ſenut u dh
glcgrmhl ct nulus ne an⸗
ltinegete ſrr tons od ega
m inſerions. In in rechcnto
lits negit y ens:er n elicno
snegat omdndeiamh
ni daer whü cRnulücne
la negatione ſupenons ne;
me mierions neg tine no va
hetin vyrer c g qi argui
wea ſupioꝛ negato d mnfern
rgunt ab inferioꝛ 20 ſut
gatlue yter hhe g ſe
u keqcitur in’⸗ is uen
Wr

hlna nt.

bet aguu unr etum iin nula
cdanerz eltnullachumera dedere

caupolcre in guellhetchunera eſ

Augua chunera modo ho dfaſin
guapuma &d er ſecunc fai
lecunda ſifallaate: quui
nmatua auus ſobtec no in
ſuppontt et we ifick u talleti

Irmatue,g urn unul h⅓
õ

guima au l mdm ifa/

aaumuicimmi ull chi⸗

3 MeA H

ſt ad iſtã:nichil eſt nichil ſequat᷑ iſta
ꝑ equipolentiã. quodlibʒ eſt aliquid
tunc ex negatiua ſequit᷑ affirmatiua
quod ẽ impoſſibile. Sed diceres qͥd
dicis ergo ad regulã allegatã. Dico
ꝙ illa regula habʒ veritatẽ quando
illa duo ſigna ponunt᷑ in eadẽ parte
poſitionis. Et ideo bene ↄceditur
ꝙ iſta: nihil nihil eſt. equipolet huic
quodilibʒ aliquid eſt. vel quodiibʒ ẽ
aliquid. Et etiã iſta. nulla chimera
nulla chimera ẽ.bene equipolʒ huic
quelibet chimera aliqua chimera ẽ.
et tunc dicit᷑ ꝙ hec nõ eſt negatiua
ſed affirmatiua. Ulterius dicit᷑ ꝙ ſi
in aliqua oꝛõe ponerẽtur tiia ſigna
vninerſalia negatiua tunc duo pᷣma
ſigna facerent equipolentiã ab inui
cem tercio ſigno remanente: Nerbi
gratia. Iſta ꝓpoſitio.nullus hõ nul
lum aĩal nullo loco videt:valet iſtã.
oĩs homo aliquod aĩal nullo locovi
det. A imploꝛationẽ ſophiſma⸗
tis dicendũ ẽ ꝙ non ſequit᷑ nihil eſt
nihil:S nihil eſt nulus homo: qꝛ ar⸗
guit᷑ a negatiõe ſuperioꝛis ad nega
tionem inferioꝛis. Uñ in pꝛedicato
accñtis negat᷑ ly ens:et in pꝛedicato
pñtis negat᷑ ly homo.vnde iſta nihil
eſt nihil valet iſtã.nihil eſt nullũ ens
ſed a negatione ſuperioꝛis ad nega
nionẽ inferioꝛis negatiue nõ valʒ cõ
ſequẽtia.ꝓpter hoc ꝙ qñ arguit᷑ ne
gatiue a ſuꝑioꝛi negato ad inferius
negatũ arguit᷑ ab inferioꝛi ad ſupe
rius negatiue ꝓpter hoc ꝙ ſuperiꝰ
negatũ redditur inferius:et inferiꝰ
negatum redditur ſuperius.

Sophiſlma.xix.
Ex mhilo nihil fit. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ

ma per ariſto.pᷣmo phiſicoꝝ qui di⸗

cit hoc. ⁊ dicit in hoc oẽs ant iquos
philoſophos cõcoꝛdaſſe.¶ Impꝛoba
tur ſophiſma. Nam ex nihilo nihu
tꝛergo ex quolibʒ aliqͥd fit ↄña te⸗
net per dictã regulã equipolentiaꝝ

alleg atam et expoſitam in pꝛecedẽti
ſophiſmate:ſAd ſophiſnia reſpon⸗
detur ꝙ accipiendo ly ex pꝛout dicit
circunſtãtiã ⁊ habitudinẽ cauſe ma
terialis ſicut capit ariſtoteles ĩ pꝛio
pliſicoꝝ in dicta ꝓpõe ſophiſma de
virtute ſermonis eſt falſum. qꝛ. ſibi
eq ipolens ẽ falſa ſcʒ ex quolibʒ ali
quid fit quod eſt falſum. qꝛ ſi ſic tũc
ex deo aliquid fieret pꝛout ly ex di⸗
cit circũſtãtiã cauſe materialis. mõ
hoc eſt falſum.iſ¶ Secũdo qꝛ ſ oplaiſ
ma debʒ ſidinduci. de hoc non nitil
fit et de hoc non nihil fit ⁊ ſic de a⸗
liis.modo inter oẽs ſingulares mul
te ſunt falſe.dqa demõſtrato deo iſta
eſt falſa.de hoc non nihil fit. qꝛ eq⸗
polet huic.de hoc aliquid fit que eit
falſa.Et ad auctoꝛitatẽ dicit᷑ ꝙ per
pꝛcdictam ꝓpoſitionẽ ipſe intendit
iſtam mhil fit ex nihilo. et iſta ẽ ve⸗
ra naturaliter loquẽdo.qͥa eius con
tradictoꝛia ẽ falſa.ſcilicʒ aliquid fit
ex nihilo.

Sophilma xx.
Nihil ⁊ chimera ſũt fratres. ¶ Pꝛo
batur quia eius ↄtradictoꝛa ẽ falſa
ergo ipᷣa ẽ vera.ↄña tenet: añs pꝛo⸗
batur.qꝛ contradictoꝛia cẽ.aliquid et
chimera ſunt fratres.⁊ illa eſt falſa
¶ Secũdo ſic arguit᷑. non hoc ⁊ chi
mera ſunt fratres non hoc et chi⸗
mersa ſunt fratres et ſic de aliis: er
go nihil ⁊ chimera ſunt fratres.
Impꝛobatur ſophiſma.nulle ſoꝛo
res ſũt fratres: nihil ⁊ chimera ſũt
ſoꝛoꝛes:& nilil et chimera nõ ſunt
fratres.maioꝛ ẽ nota.minoꝛ patʒ qᷣa
eius cõtradictoꝛia eſt falſa ſcʒ aliqd
et chimera ſunt ſoꝛoꝛes.& ⁊c. Sey
cundo ſic.ſi nihil ⁊ chimera eẽnt fra
tres vel hoc eſſet ex parte patris vł
ex parte matris.vel vtriuſq;. nulluʒ
põt dici quia aliter habuiſſent vnũ
patrem ⁊ vnã matrem. ¶ Tertio ſic
quecũq; ſunt fratres:ſũt. nilail⁊ chi

mera ſunt fratres: nihil ⁊ chime⸗
ra ſunt. diſcurſus eſt bonus ⁊ clu⸗
ſio eſt falſa. S aliqua pꝛemiſſav ⁊ nõ

maioꝛ.ergo minoꝛ.¶ Ad iſtud rñdet᷑

ꝙ ſi li nihil capiat᷑ cathegoꝛeumati⸗
ce ſophiſma ẽ falſũ: q; denotat ꝙ u

lud qð ſimpliciter nõ eſt ⁊ chimera

ſunt fratres:a ſic ſopiiſma ẽ pꝛopꝰ
aff irmatiua. Si autẽ li niſzil capiat᷑
ſincathegoꝛeumatice tunc ipm e ve
rum. ⁊ tunc ẽ ꝓpõ negatiua.ci tunc
denotat ꝙ aliqð ens ⁊ chimera non
ſunt fratres. ⁊ hoc ẽ verũ. ⁊ ſic etiã
verum eſt ꝙ nihil ⁊ chimera ſũt ſo
roꝛes. Nec ſeqᷣtur qcunq; ſunt ſoꝛo
res non ſunt fratres ⁊c. q; minoꝛ e
negatiua in pꝛima figura. ¶ Ad aliã
dicit ꝙ nihil ⁊ chimera ſũt fratres
tam ex ꝑte patris ꝙ; ex ꝑte matris.
eo ꝙ nullũ ens ⁊ chunera ſunt fra⸗
tres ex ꝑte patris. etiã ſe equit ꝙ nul

lum ens a chimera ſunt fratres ex

parte matris. Etvlteriꝰ ſequit᷑ ꝙ ni
il chimera habuerut vnũ patrem
et cius ↄtradictoꝛia eſt negãda ſcuʒ
aliquid ⁊ chimera habucrũt vnũ pa
trem. Sed diceres cõtra: ergo erat
vnꝰ pater ipᷣius nihil ⁊ chunere. ne
gat᷑ ↄña.eo ꝙ hec eſt negatiua nihil
et chimera habuerũt vnuʒ patrẽ. et
hec eſt affirmatiua.vnus crat pater
ipſius nihil ⁊ chimere. modo ex ne⸗
gatiua non ſequit᷑ affirmatiuꝛ.

Sophilma xxi.
Eſt utud. MNihil eſt ſi aliquid eſt.
Pꝛobat᷑ ſophiſma. Non hoc eſt ſi
aliqà ẽ demõſtrãdo ſoꝛtẽ. nec hoc ẽ
ſi aliquid eſt demonſtrando platonẽ
ergo ⁊c.cõſequentia tenet.añs pꝛo⸗
batur.qꝛ non ſeqͥtur aliquid ẽ᷑: ergo
ſoꝛtes eſt.aliquid eſt:ergo plato eſt.
et ſic de aliis.¶ In oppoſitũ arguit᷑
aliquid eſt ſi aliquid eſt: ergo nõ m

Hiſ eſt ſi a tqͥd eſt. ↄſa tenet eo ꝙ ad

idem nõ implicãs non ſequnt᷑ oppo/⸗

ſita. Secundo ſic. Nam nihil eſt ſi

nihil eit: ergo nõ eſt ita ꝙ nihu ẽ ſi a
liquid eſt, ↄña tenet eo ꝙ idem nõ ſe

quitur ad oppoſita vt dicit ari.ſcðᷣo

pꝛioꝛũ. ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙip
ſum eſt faiſum. Nam ſi eſſet vechh.

tunc ibi eẽt bona ↄña aliqd eſt: & ni⸗
hil eſt.modo hoc ẽ falſuʒ.eo ꝙ ſic eſt

ſicut ſigniſicatur ꝑ ãtecedẽs.⁊ nõ ſic

ſicut ſignificat᷑ per ↄſequẽs.Et con⸗
firmatur:nã ſequit aliquid eſt:ergo
aliquid eſt. ergo non ſequit᷑ aliquid
eſt:ergo nihil cẽ.añs patʒ.ↄña pꝛoba

tur.qꝛ aliter in bona ↄſequẽtia op⸗

poſitũ ↄñtis nõ repugnaret antece⸗

denti.modo hoc eſt falſum.ↄña pꝛo⸗

batur.nam ſi ad iſtã aliquid ẽ ſequa
tur iſta aliquid eſt:cũ iſta nihil eſt cõ

tradicat ↄſequẽti:ſequit᷑ ꝙ ipᷣa repu

gnat antecedentu:et per ↄñs nõ ſeqᷣ/
tur ad antecedẽs.⁊ ꝑ ↄſequẽs ſi ſe⸗

quatur aliquid eſt. ergo aliquid eſt. erinpoſiblicicon/
non ſeq̃tur aliquid eſt:ergo nihi eſt Rarege, Arltn in

Pꝛopterea ad iſtam nihil eſt ſequit
iſta milzil ẽ. quia optima ẽ ↄnña eiuſ/
dem ad ſeipſum.ergo ad iſtã aliquid

eſt nõ ſequitur iſta nihil eſt. quia ali

ter idem ſequeret᷑ ad oppoſita. Cu⸗
ius falſitas ↄñtis allegata ẽ ſecũdo

pꝛioꝛũ. Pꝛobat᷑ etiã hec falſitas ra/

tione. pꝛopter hoc ꝙ debilis ẽ locus
ab auctoꝛitate. Et hoc ſic.Si idem

ſequeret᷑ ad vtrũq; oppoſitoꝛũ ſeãre

tur ꝙ vnũ oppoſitoꝛũ ſequeretur ad

reliquũ.ſed hoc ẽ falſum. quia tunc

ad negatiuã ſequereĩ affirmatiua.

ſed hoc eſt falſuʒ.qꝛ negatiua nihil
ponit aff irmatiua vero aliqd ponit.
Pꝛobatur ↄña eo ꝙ ſᷣm aduer ſariũ
idem ſequitur ad vtrunq; oppoſitoꝝ
ſit ergo ꝙ ad a eſſe albũ ſequat᷑ ⁊ e⸗

tiam ad a non eſſe albuʒ ſequatur b n
eſſe magnum.tunc quia ex oppoſito
conſequẽtis ſquitur oppoſitũ ante
cedẽtis opoꝛtebit concedere ꝙ ad b

g teſſrio ſeguitur qvodlibet
tquacungz conſehuentlu ſorma

mcnius 96as &d neden umer

td cNſegaennsetch wier/
ſoppoſitum andeceen. M o
ſſitum conſequemis eſt impon i
vger inhoſibli ſeguik guodn
tMoantem er inpoſtibil ſequ⸗
Mvoclibet.hoc inpuma pꝛrte hu
unvlat/ declraui in ilo ſophin
enes hpies ſunt alin vel ho⸗
uen ſunt alin. (Tertio
ſquitur omnis diſchpimma
Afnula diſcoimn eſeſtu⸗

—

Patz. zKaprobe
d Aer nbong ain 09
i nanwngnarer ntece/
t nnddndechflſun fatw
umſtadamngnade ſann
r innanqud Kräülunditdi
nden ziegnenrſelnitginten
n gur aneeltrer er gid ſiſc
G Iur adamccedis. 1oſagtiett
sr. gur Aignitel, noalgut
oI mſegnr Aulalr
m Peper,n ſnn nihnet ſennt
ſaj ennuogrimi /hnell
n n ſeplun ergo d ſiatnn
arr cknö ſegnltur ſin nitileh auint

.ne n aen ſalutet 10hheſtn
kMrus ftis Mezmiſ . vppoſieo comſequentiopoteſt unfer⸗

Pami. Fudn güer lun

tone ohen nr det niie
10 nenn, kt 15
verei d er⸗
rt nuriunni
ri c wi l iiinn
. niui huun fimmu
4 igrnegatiun nip
1tcrodlijs oltn
fmn aauerlini

non eſſe magnuʒ non ſequatur a nõ

elſe album. pꝛopter hoc ꝙ ad a eſſe
album poſitum eſt ſequi b eſſe ma⸗

gnum.vt ponit aduerſarius. Tunc
ſic. ad a non eſſe magnuʒ ſequitur a
non eſſe album. ct ad a non eſſe al⸗
bum ſequitur b eſſe magnum ergo
ad b nõ eſſe magnum ſequitur b eſ⸗
ſe magnum per illam regulam quic
quid ſequitur ad conſequens ⁊ac. et
ſic vnum oppoſitoꝛũ ſequitur ad re
liquum quod erat pꝛobandum. Sed
diceres. pꝛobatur ꝙ vtiq; idem po⸗
teſt ſequi ad oppoſita.nam ad iſtam
ſoꝛtes ſedet:ſequitur iſta diſiuncti⸗
ua ſoꝛtes ſedet vel non ſedet. Simi
liter ſequitur ad iſtam ſoꝛtes non ſe
det. eo ꝙ quelibʒ cathegoꝛica infert
diſiunctiuam cuius eſt pars. ¶ Se⸗
cundo quia neceſſarium ſequiturad
quodlibet:ergo ad vtruuq; oppolito
rum.conſequentia tenet. antecedẽs
pꝛobatur.quia ex impoſſibili ei con⸗
tradicẽte ſequitur quodlibʒ.ideo ip

ſum ſequitur ex qualibet.ↄnña tenet

quia ex quo ex impoſſibili contradi
cente neceſſario ſequitur quodlibet
tunc quacunq; conſequentia foꝛma
mata cuius ↄñ̃s eſt neceſſarium ex

ri oppoſitum autecedẽtis. poſtqᷓ op
poſitum conſequentis eſt impoſſibi
le. eo ꝙ ex impoſſibili ſequit᷑ quodu
bet. O ð antem ex unpoſſibili ſequa
tur quodlibet. hoc in pꝛima parte hu
ius tractatꝰ deciaraui in illo ſophiſ
mate:omẽs hoĩes ſunt aſini vel ho⸗
mines et aſini ſunt aſini. ¶ Tertio
ſic. Nam ſequitur omnis diſciplina
eſt ſtudioſa.nulla diſciplina eſt ſtu⸗
dioſa:ergo nulla diſciplma eſt diſci⸗
plina. ecce quomõ idem ſequitur ad
oppoſita.¶ Ad iſta reſpõdeturꝙ qñ
ariſtoteles ſecundo pꝛioꝛum. dicit ꝙ
idem nõ ſequitur ad oppoſita,. intel⸗

lexit hoc de pꝛopoſitionibus ſimpli
cibus cathegoꝛicis.quarum contra⸗
dictoꝛie non implicant contradictio
nem.Et hoc etiã ꝓbat ratio adduc⸗
ta.Et ex hoc ſolute ſunt due pꝛime
rationes.qꝛ iſta ſoꝛtes ſedet vel non
ſedet non eſt cathegoꝛica: et etiã cõ
tradictoꝛiũ neceſſarii ſaltem neceſſa
rium de foꝛma eſt impoſſible impli⸗
cans contradictionem. ¶ Ad auã di
citur ꝙ iſta nulla diſcipiina ⁊c.nõ ſe
quitur ad oppoſita: ſed bene ſequit᷑
ad copulatiuam compoſitam ex op⸗
poſitis. Unde dico ꝙ cum arguitur
omnis diſciplina eſt ſtudioſa : nulla
diſciplina ẽ ſtudioſa:ergo nulla diſ⸗
ciplina eſt diſciplina.non totale an⸗
tecedens eſt maioꝛ.nec etiã minoꝛ:ſʒ
copulatiua cõpoſita ex maoꝛ è mi⸗

noꝛe et iſta coniunctioue et.Ed ra

tionem pꝛobantem ſophiſma eſie ve
rum:reſpondetur vno modo ꝙ non

omnes eius ſingulares antecedẽtis

ſunt vere.quia demonſtrando deuʒ
hec eſt falſa.nõ hoc eſt ſi aliquid eſt
eo ꝙ bene ſequitur.aliquid eſt:ergo
deus eſt. eo ꝙ foꝛte deũ non eſſe im
plicat cõtradictionem.Aliter poteſt
dici ꝙ quando dicitur non hoc ẽ ſi
aliquid eſt.ꝙ iſta negatio nõ potelt

referri ſupꝛa totam pꝛopoſitionem

conditionalem que ſequitur eam.
vel ſuper pꝛimam partem eius. Si
pꝛimo modo tunc conceditur ante⸗
cedens et negatur conſequentia.
Nam iunc iſta nõ hoc eſt ſi aliquid
eſt ſigniſicat ꝙ non ſequitur aliqd
eſt:ergo hoc eſt.et ad tales non ſedᷣ
tur iſta.nichil eſt:ergo laiquid eſt.
¶ Secũdo modo iſta non hoc eſt
ſi aliquid eſt ſigniſicat tantum quã
tum iſta aliquid eſt:ergo nõ hoc eſt
quia ad tales bene ſequitur iſta mi/

Hhil eſt ſi aliquod eſt: ſed tunc nega⸗

em antecedens.

Sophilſma.xxii.
Eit iſtud. Si nihil eſt aliquid eſt.
¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma. Si nihil ẽ tüc
nihil eſſe eſt verũ.et ſi nihil eẽ ẽ ve⸗
rum:tũc aliquid eſt.quia ad minus
hocverum elt. nihil eſt. ¶ Inpꝛobat᷑
ſophiſma ſic. Nihil ẽ et aliqd eſt oꝑ
ponũtur:ſed vnũ oppoſitoꝛũ nõ ſi ed
tur ad reliquũ.igit᷑.¶ Secundo ſic.
Pec eſt negatiua:nihil c.et hec ẽ af
firmatiua aliquid ẽ. ſed ad negati⸗
uam nõ ſequit᷑ affirmatiua:ergo no
ita eſt ꝙ ſi nihil eſt aliqᷣd eſt. Ad ſo
phiſma rñde tur ꝙ ipʒʒ ẽ falſum. Et
ad ꝓbationẽ in contrariũ qñ dicit᷑.
ſi nihil eſt nihil eẽ eſt verũ.negat᷑ cõ
ſequẽtia.qͥa añs ẽ ꝓpoſitio negatia
et cõſequẽs ẽ ꝓpoſitio affirmatiua.
ſed ad negatiuã nõ ſequit᷑ foꝛmalit
affirmatina:eo ꝙ negatiua nihil po
nit:⁊ affirmatiua aliquid ponit.Sʒ
diceres contra.q̃libet ꝓpoſitio in⸗
fert ꝓpõem in qua verũ affirmatur
de ſuo dicto.ſeqᷣtur enĩ homo eſt aſi
nus:ergo hominẽ eſſe aſinũ eſt ve⸗
rũ. deus eſt ergo deum eſſe eſt ve⸗
rum:ergo etiã ſequit᷑ nihil eſt: ergo
nihil eſſe ẽ verũ. Bꝛeuiter. nego aſ⸗
ſumptũ. Sed cõtra diceres.illa cõ⸗
ſequẽtia ẽ bona cuiꝰ ex oppoſito cõ
ſequẽtis infert᷑ oppoſitum antecedẽ
tis.ſed ſic ẽ hic vbi arguit᷑ ab affir⸗
matiua pꝛopõne ad ulã in qua ly eſt
verũ affirmatur de dicto añcedẽtis
ſicut hic deus eſt:ergo deũ eẽ eſt ve
rũ.vel hic ſoꝛtes eit:s ſoꝛtem eẽ eſt
verũ. Nam ſequit᷑ ſoꝛtẽ eſſe nõ ẽ ve
rum:ergo ſoꝛtes non eſt: ſed iſta re
pugnat antecedẽti. ⁊ ſic ex oppoſito
conſequẽtis ſequit᷑ oppoſitũ añtis.
Ad hoc reſpondetur ꝙ nõ ſequit᷑
deus eſt:ergo deũ eẽ eſt verum. Et
quando dicit᷑ oppoſitũ conſequẽtis
repugnat añcedenti.ergo ⁊c. negat᷑
antecedẽs. Et qñ dicitur ſoꝛtem eſ
ſe non eſt verũ:ergo ſoꝛtes non eſt.

negatur conſequentia. Nam poſt
le eſt ꝙ ſoꝛtes ſit et ꝙ non kanibt
hec pꝛopõ ſoꝛtes eſt nec eius dictum
et tunc ſoꝛtes eſt.⁊ tamen ſoꝛtẽ eſſe
non eſt verum nec etiã eſt falſuʒ. qꝛ
non eſt. ſed ad hoc ꝙ aliquid ſit veꝝ
vel falſuʒ opoꝛtet ꝙ ipſum ſit.

Sophilma.xxiii.

Eſt iſtud: Si tu ſcis quod nihil ſcis

tu nichil icis. Pꝛobatur ſophiſma

Si tu ſcis quod nihil ſcis tũc te ni
hil ſcire eſt verum.eo ꝙ nihil ſcitur
niſi verũ.pᷣmo poſterioꝛũ. Et vltra
te niil ſcire eſiverũ:ergo nihil ſcis
¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic. ſi tu ſcis
ꝙ nichil ſcis aliqd ſcis.ergo non eſt
ita ꝙ ſi tu ſcis ꝙ mhhil ſcis.ↄña tenʒ
eo ꝙ nihil ſcis et aliquid ſcis oppo⸗
nũtur. modo oppoſita nõ ſunt ad i⸗
dem.añs ꝓbatur. Nam ſi tu ſcis ꝙ
nihil ſcis.tu ſcis iſtã ꝓpoſitionẽ ni⸗
hil ſcis fed iſta ꝓpoſitio nihil ſcis ẽ
aliqu id ergo ſi tu ſcis ꝙ nihi ſcis a
liquid ſcis qð erat ꝓbandũ.i¶ Ad ſo
phiſma reſpondet᷑ ꝙ ẽ verũ eo ꝙ an

tecedẽs eſt ꝓpoſitio implicãs cõtra

dictionẽ.ſcʒ tu ſcis ꝙ nihil ſcis. ſed
ad talẽ ſequi quodubet.ergo cõce⸗
ditur iſta.ſi tu ſcis ꝙ nihil ſcis: ni⸗
hil ſcis.ita ↄceditur iſta.ſi tu ſcis ꝙ
nihil ſcis aliquid ſcis. Et qñ dicit᷑
ad idem non ſequitur oppoſita verũ
eſt ad idem non umplicãs oppoſita.
ſed quando aliquid implicat oppo
ta ad ulud poſſũt ſequi oppoſita.eo
ꝙ implicatum poteſt inferri ex im/
plicante.

Sophilma. xxiiii.

ge wa iomann dculrui
6denantukritlinuun
Etſtprumu ſohiſnad

Sophilma nd.

euchulmam
obatur ſic. eus cotradictonu cſt

lluum ergo in et weru. Matrnet
ecedes Nrobatur. gꝛ ems contra⸗
inni cſ aliguis homo elt nullum

Eſt inud. Nilul eſt vern niſl in hoc. Uetſpe t fuſun. ( npbe

inſtanti. intelligendo per ly inſtans
pꝛeſens tempus. ¶ Pꝛobatur ſophiſ
ma. quicquid eſt verũ pꝛeſentialiter
eſt verũ et per ↄſequens eſt verũ in
hoc inſtanti ⁊ non eſt verũ in aglio.
licet bene fuit verum.et erit verum

chimn nulus ho cſt nallum ai
nulus m aiel
wonullns hono eſt nullns Aſinus
nſhiscſifäſumeg eius contra

Wmnücſt vermn ſer inn⸗
kulns D nlushem

Aiſinus. 6
ſinginttrne

nchenka ſuntah,
B untad,
—
Miosſel in eſrn dhl is
Auquid goſ tuſct g hi ſn
uu ſaogo mal acl. al
iſmu eſponcet ge ver eogen
cccccs eſt ppoſino implicis con
lchonẽ ſcztu ſcis nihil ſeis ſel
dtalẽ ſequi quodahen.er o ie⸗
rur a.d u s nh ſes:n
NAls ta dnur Raſttuſeeh
sngaſes Ltgfin
ummſanu iie
t ad dem won mplis in,
ſcdquan Aunimnlenhe
ilx oſi ſegi lti
imiummmliln m,
nlt, ,

antihra iä .
S mne k
n Ntclige del
ügrſannin
i e ſnen 4 ni
nn noneſt ded Ns
nurfitennan

in alia menſura ab hoc inſtãti. ergo

nichil eſt verum niſi in hoc inſtanti.
Scðdo ſic ar᷑. nichil eſt verũ ſi non
it verũ in hoc inſtaãti ergo nichil eſt
verum mſi in hoc inſtaãti. ↄña tenet
eo ꝙ ſi non et niſi equiualẽt. ¶ Im
pꝛobatur ſophiſma.nichil eſt verum
niſi in hoc inſtanti ergo nichu eſt ve
rum pꝛeter ꝙᷓ in hoc inſtanti.⁊ vltra
nichil eſt verũ pꝛeter in hoc inſtanti
ergo deũ non eſſe nõ eſt verſj pꝛeter
in hoc inſtanti.⁊vltra ergo deũ non

eſſe eſt verũ in hoc inſtãti ⁊ in nullo

alio ab hoc inſtanti. ↄña tenet ab ex
poſita ad exponẽs. ¶ Sd ſophiſma

. reſpondetur ꝙ in ipſo ſᷣm antiquos
ly niſi tenetur aliquãdo conſecutiue
et tunc valet idẽ ꝙ ſi non. Aliquãdo

autẽ tenetur exceptiue ⁊ tunc valet
idem ꝙ pꝛeterqᷓ;j. Et ſᷣm hoc poſſum
dicere duo ad ſophiſma. Pꝛimo ꝙ ſi

ly niſi capiatur conſecutiue ipſum ẽ

verum ſicut pꝛobauerunt due pꝛime

rationes. nec oppoſitũ illius pꝛobat
rat io in oppoſitũ.Si aũt ly niſi ca⸗
piatur exceptiue tunc ẽ falſum.ſicut

pꝛobat ratio pꝛedicta in oppoſitum.
Nec opxoſitum pꝛobant due pꝛime
rationes. ¶ Conſequenter in iſta

parte ponã ſophiſmata difficultatẽ

habentia ratione huius ſigni nullus

Et ſit pꝛimũ ſophiſma iſtud

Sophilma xxv.
Lullus ho 4
ꝛobatur ſic. eius cõtradictoꝛiũ eſt

falſum ergo ipᷣm eſt verũ. ↄña tenet

antecedẽs pꝛobatur.qꝛ eius contra⸗
dictoꝛiũ eſt aliquis homo eſt nullum
aĩal.et hoc eſt falſum. ¶ Impꝛobat᷑
ſophiſma. nullus hõ eſt nullum aĩal
ergo nullus homo eſt nullus aſinus
conſequẽs eſt falſum:qꝛ eius contra

dictoꝛiũ eſt verum ſcʒ aliquis homo
eſt nullus aſinus.

1s atf ¶ Feſpondetur
ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ ſicut

pꝛobatur. Et quando dicitur nullus
homo ⁊c. negatur qꝛ arguitur ab in
ferioꝛi ad ſuperius negatiue. Unde
ly nullum aĩal eſt inferius ad ly nul
lus aſinus pꝛopter hoc ꝙ ly ammal
eſt in plus q; ly aſinꝰ. modo ſuꝑerꝛiꝰ
negatũ redditur ĩferius.Et ita ctiã
debet intelligi ſolutio qua ſolutũ eſt
argumentũ impꝛobãs hoc ſophiſma
pꝛius poſitum MNichil eſt nichil:quia
arguitur a negatione ſuꝑerioꝛis ad
negationem inferioꝛis negatiue de
aliquo .

Sophilma xxvi.

Nuilũ caput habens eſt aliqðᷣ caꝑut

habens. Pꝛobat᷑.hoc caput non ha⸗

bens eſt aliqð caput habens.et illud

caput non habens eſt aliquod caꝑxut
habens et ſic de aliis:ergo ⁊ cetera⸗
¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. eius ↄtraria
eſt vera ergo ipſa ẽ falſa. ↄña tenet
eo ꝙ contrarie nõ poſſunt ſimul eſſe
vere.añs patet:qꝛ eius contraria eſt
omne caput habens eſt aliqð caput
habens. et illa eſt vera: qꝛ quelibet

eius ſingularis eſt vera.ſ¶ Ad ſophiſ

ma reſpõdetur ꝙ ipſum eſt falſum.
Et quãdo arguitur hoc caput ⁊c. re
ſpondet᷑ ꝙ iſta negatio nõ/poteſt eẽ
negans vel infinitãs. ſi infinitãs ſic
om nes tales ſunt affirmatiue. hoc
caput non habens eſt aliquod caput
habens. et per ↄñs non ſunt ſingu⸗

lares ſophiſmatis qꝛ affirmatiue nõ

ſunt ſingulares vmꝰ negatiue. ⁊ ſic
cõceditur añs et negat᷑ conſequẽtia
Si aũt dicta negatio tenetur nega⸗
tiue ſic bene concederẽ cõſequentiã
ſed negatur añs.qꝛ tunc talis pꝛoꝑõ
hoc caput nõ habens ⁊c. valet iſtam
non hoc caput habẽs eſt aliquod ca⸗
put habens:ec ꝙ in ſingularibꝰ non
refert pꝛeponere vel poſtponere ne⸗
gationẽ termimo diſcreto.ſed illa eſt
falſa eo ꝙ cõtradictoꝛia eius ẽ vera
„£ .1*

ſq; hoc caput habens eſt aliqð caput

habens. Sed diceres ex quo tales

hoc caput non habens pſᷣm ꝙ ly non
capitur inſimite non ſunt ſingulares
huius nuilũ caput habẽs ⁊c. que eſt
ergo vniueꝛſalis talium ſingulariũ.
Dico ꝙ hec. om̃e caput nõ habens ẽ
aliquod caput habens. Ged diceres
contra iſta om̃e caput nõ habens ⁊c.
equipolet huic.nullũ caput ⁊ cetera⸗
per illam regulã equipolentiaꝝ Nne⸗
gatio poſtpoſita ſigno ⁊c.ergo que⸗
cunq; ſunt ſingularesvnius ſi unt ſin
gulares alteriꝰ.Reſpõdetur negãdo
dictas pꝛopõnes equipolere:qꝛ Bm
eſt affirmatiua/ſecunda vero nega⸗
tiua. Et ad regulã dicitur ꝙ eſt verũ
quando negatio tenetur negatiue.
quando autem tenetur infinitanter
tunc non opoꝛtet.

Sophilma xxvii.
Nullo hom ine currẽte tu es aſinus
Pꝛobatur ſophiſma. contradictoꝛiũ
ſophiſmatis ẽ falſum ergo ipſuʒ eſt
verum.ↄãa tenet ⁊ añs patet qꝛ con
tradictoꝛiũ eſt hoc. aliquo hoĩe cur⸗
rente tu es aſinus.modo hoc eſt fim̃
S ecũdo arguit᷑ ſic per mductionẽ
Non ſoꝛte currente tu es aſinus.nõ
platone currẽte tu es aſinus ⁊ ſic de
aliis ergo ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma
Nullo homine currẽte tu es aſinus:
ergo dum nullus homo currit tu es
aſinus: vel ſi nullus hõ currit tu es
aſiuus: vel quia nullus homo currit
tu es aſinus.ſed ↄñs eſt falſum.ↄña
patet: eo ꝙ oĩs pꝛopoſitio in qua po⸗
nãtur duo ablatiui abſoluti in deſi⸗
gnatione ↄñe habet exponi per con
dicionalẽ vel tempoꝛalẽ vel cauſ⸗ ale⸗
vt exẽpliſicant de hoc antiqui gram
matici.magiſtro legente pueri pꝛoſi
ciunt quam ſic exponunt. ¶¶ Ad ſo
pliſma reſpõdetur ꝙ ipſum ẽ falſi uz
Et quãdo dicitur contradictoꝛiũ eſt

⁊T cetera. negatur: Et vlterius dieò
iſte nõ contradicũt. nullo homine
currente tu es aſinus:⁊ aliquo hoĩe
currẽte tu es aſinus.qꝛ vtraq; earuʒ
eſt affirmatiua. ſicut nec iſte contra
dicunt.ſi nullus homo currit tu es
aſinus. et ſi aliquis homo cuꝛrit tu
es aſinus, quarum quelibet eſt affir
matiua ppothetica conditionalis in
qua nota ypothetice manet affirma
ta. Sed diceres contra. vniuer ſalis
negatiua ⁊ particularis affirmatiua
ↄtradicũt ſi ſint vtroqʒ terĩo partici
pantes:ſed ſic ẽ hic in pᷣdictis duabꝰ
ergo ⁊c. Rñdetur cõcedendo maioꝛẽ
⁊ negãdo minoꝛẽ. Vñ dico iſtas eſſe
nullius quãtitatis eo ꝙ equiualẽtes

ſunt ppothetice:modo ypothetice nõ
ſunt alicuiꝰ quãtitatis: ſʒ bene ſunt

alicuiꝰ qualitatis. Sed diceres que
eſt ergo cõtradictoꝛia ſopliſmatisꝰ
Rñdetur ꝙ eſt iſta.nõ nullo homine
currẽte tu es aſinus.pꝛobat᷑.hec ne⸗
gatio nõ/fertur ſupꝛa totã pꝛopõneʒ
ita ꝙ ſit ſenſus. non cſt ita ꝙ nullo
homine currẽte ⁊c. vel ꝙ ſit ſenſusꝭ
non ſequitur nullus hõ currit:ergo
tu es aſinus.et illa eſt vera. Sed di
ceres contra iſta non nullo hoĩe ⁊c.
et iſta aliquo hoĩe currente ⁊c.equi
polent. ergo ſi vna eſt cõtradictoꝛia
ſophiſmatis:&̊ et reliqua. Rñdetur

negãdo dictas pꝛopõnes equipolere.

Et qñ dicitur nonne nullo ⁊ aliquo
equipolẽt.dico ꝙ hoc eſtverũ quãdo
ly non refertur ſupꝛa ly nullo:ſed tñ
nõ opoꝛtet qñ ly non refert᷑ ſupꝛa to
tam pꝛopõnem negãs veritatẽ eius

qualiter eſt in pꝛopoſito. Adhuc diꝰ

ceres qualiter ſe hñt ergo iſte.nullo
homine ⁊c.et aliquo hoĩe ⁊c.ex quo
non ſunt cõtradictoꝛievel ergo ſunt
cotrarie vel ſubcõtrarie ⁊c. Dico ꝙ
ſunt ſibi inuicem impertinẽtes ſicut
ſunt iſte.ſi nullus homo currit tu es
aſinusꝭ ſi aliquis homo currit tu es

o mneen endngen ndur
ſem canſden N denend. E
ſcphtinn reſpocetun fin
ft quudo dictur dextriü oculn
Nictur , Me non ſumt ingul
us vniuertalis neutrü oculun
lutpatet ex prius dictis. ſede
cſoutſingulorcs reſponderur
Mcantececes. uts ier uel
lenun ſrt voſſibils:tamen cott
muconpoſttn erills ſingulanid
mheſblirofter neend
Unren ſngnani, noch nen
Pnlrun t mmecctns iln

ſugſals:ſdcchulanin
idmn,

ſet
ntmgilſet,
llanis unci n ad
s, ncſt ta , nullo
tanite tc nel gſlt ſenſus.
Iutur nulus hurnit: ergo
lnns etll eſt era Ged di
ontra ſas non muloſiene,
Aiquo doit amtente degul
ergoſ Mc dtradicton
lmmnis:5en feiqua gikn
4o dictas wopoͤnes cquſolere/
fi detur nomme ulot ano
äl
Inferur vu p ullii
vrrqiy nnjt ito
puͤnn Ngi; Mlal eli
inraolin Auc d
ur le tenpoilte nulo
alo holeal/er gnb⸗
—
ztrarie 10.
eſubeitrne d a ſen

aſinus q̃ ſunt ambe affirmatiue.nec
ſe conſequũtur: nec ſibiiuicem oꝑppo
nuntur aliqua ſpecie oppõnis. ꝗ Ad
ſecundã rõneʒ dico ꝙ ſi uta negatio
nõ:feratur ſupꝛa totã pꝛopõnem con
ceditur añs et negatur conſ. equẽtia
Nam tunc ſenſus illius ſingularis
eſt. non eſt ita ꝙ ſoꝛte cuꝛrente tu es
aſinus. ⁊ tunc añs eſt negatiuũ et qꝛ
ſophiſma ẽ aff irmat iuũ conſequẽtia
nonvalet. Si autem intelligitur nõ
ſoꝛte currẽte tu es aſinus ꝙ iſta ne⸗
gatio nõ: non feratur ſupꝛa totã pꝛo
ſitionẽ ⁊ ꝙ eſſet ſenſus. non ſoꝛte
currẽte tu es aſinus: id eſt ſoꝛte non
currẽte tu es aſinus.tunc cõceditur
cõſequentia: ſed negatur antecedẽs
Unde negandũ eſt ꝙ ſoꝛte non cur⸗
rente tu es aſinus: eo ꝙ negandũ eſt

ſi ſoꝛtes nõ currit tu es aſinus

Sophilma xxviui.

AMeutrũ gculũ habẽdo tu potes vidẽ
Fobãatii ſophiſma. Dextrũ oculuʒ

nõ habendo tu potes videre. ſiniſtrũ
oculũ non habendo tu potes videre.
ergo ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic.
neutrũ oculum ⁊c. ergo ſi neutrum
oculũ habes tu potes videres conſe⸗
quens eſt falſum ↄſequẽtia tenct: eo
ꝙ talis habet exponi per condit iona
lem cauſalem vel tempoꝛalẽ. ¶ Ad
ſophiſma reſpõdetur ꝙ eſt falſum.
Et quãdo dicitur dextrũ oculuʒ ⁊c.
dicitur ꝙ iſte non ſunt ſingulares
eius vniuertalis neutrũ oculum ⁊c.
ſicut patet ex pꝛius dictis. ſed goſito
ꝙ eſſent ſingulares reſ pondctur ne⸗
gando antecedẽs.quia licet que libet
illarum ſit poſſibilis:tamen copula⸗
tiua compoſita ex illis ſingularibus
eſt incõpoſſibilis pꝛopter inco mpoſſi
bilitatem ſingulariũ. modo neutruʒ
ſingularium eſt antecedens tllius
vniuerſalis: ſed copulatiua compo⸗
Uta ex eis ⁊ cetera.

Sophilma xxix.
Zd nullum hoĩem currere ſequitur
omnẽ hominẽ currere.¶ Pꝛobatur.
nõ ad ſoꝛtem cuꝛrere ſequitur omnẽ
hominẽ currere.nec ad platonẽ cur⸗
rere ſequitur omnẽ oĩem currere.
⁊ ſic de aliis ergo ⁊c.¶ Secundo ſic
arguitur. cõtradictoꝛiũ ſophiſm atis
ẽ falſum ergo ipᷣm ẽ verũ.ↄña tenet
añs pꝛobatur:qꝛ contradictoꝛiũ eſta⸗
ad aliquẽ hoĩcm currere ſequit᷑ oẽm
hoĩem currere.modo hoc eſt falſum

Impꝛobat᷑ ſophiſma.ad vnũ cõtra

—

rioꝛũ non ſeqᷣtur reliquũ:ſed nullus
homo ⁊ oĩs homo ſunt ↄtr aria ergo
non ad nullum hominẽ ⁊ cetera.
¶ Zd ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum
poteſt habere duplicẽ ſenſum. vnus
poteſt eſſe iſte: ꝙ ſophiſma poteſt eẽ
vna vlis negatiua. et ſic eſt ſenſus.
nullus homo eſt ad quem currere ſe
quatur oẽm hoĩem currere. ⁊ ſic eſt
verum ſicut pꝛobauerũt due pᷣme ra
tiones. et vt ſic ſophiſma eſt pꝛopoſi
tio vniuer ſalis negatiua. Alo modo
fophiſma ſigmificat ꝙ ad iſtã vel ſibi
ſimilem nullus hõ currit ſequit᷑ iſta
oĩs homo currit. et ſic ſophiſma eſt
falſum. et hoc pꝛobat ratio in oppo⸗
ſitum.⁊ ſic ſophiſma eſt pꝛoꝑõ indeſi
nita affirmatiua.

Sophilma .·xxx.
Ad oẽm hoĩem currere ſequit᷑ oẽm
hoĩem currere. Pꝛobatur ſox hiſma.
Nam ſequitur omnis homo currit:
ergo omnis homo currit. S̊ ad oẽm
hominẽ currere ſequitur omnẽ ho?⸗
minẽ cuꝛrere.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma
Nec ad ſoꝛtẽ cuꝛrere ſequit᷑ omnem
honumẽ currere.nec ad platonẽ cur⸗
rere ſequitur omnẽ hoĩem currere.
et ſic de aliis.ergo nõ ad omnem ho
minem currere ſequitur omnem ho
minem currere. Secundo ſic ar
guitur. Id omnem hominẽ urrtia
Lele⸗

ſequitur omnem hoĩem currere:ſed
ſoꝛtes eſt hõ.ergo ad ſoꝛtẽ currè ſeq
tur oẽm hoĩem currere.ↄñs eſt fim̃:
qꝛ non ſedtur ſoꝛtes currit ergo oĩs
hõ currit.iſ Tertio ſic arguit᷑.cõtra
dictoꝛiũ ſoppiſmatis eſtverum ergo
ipᷣm eſt falſum. añs ptʒ ſcʒ ad aliquẽ
hoĩem currere nõ ſequit᷑ oẽm hoieʒ
currere.qꝛ nõ ſequit᷑ aliquis hõ cur⸗
rit ergo oĩs homo currit.i¶ Rñdetur
ad ſophiſma ꝙ põt inteiligi ꝙ ſit ꝓ
poſitio indefinita.et tunc eſt ſenſi: us
ad iſtã vel ſibi ſimilẽ om̃is hõ currit
ſequitur omnis hõ currit.et hoc eſt
verum vt pꝛobauit pꝛima ratio. Uel
intelligitur ꝙ ſit vniuerſalis ⁊ tunc
eſt ſenſus oĩs homo currit ad quem
currere ſequit᷑ omnẽ hoĩem cuꝛrere
et hoc eſt faſſumvt pꝛobatũ eſt

Sophilma xxxi.
ullũ hominẽ currere ſequitur ad
aliquem hoĩem currere. Pꝛobatur
ſophiſma.nec ſoꝛtẽ cuꝛrere ſequitur
ad aliquẽ hoĩem cuꝛreꝛe.nec ꝓlatonẽ
currere ſequitur ad aliquem hoĩem

currere ⁊ ſic de aliis.ergo nõ ſequit᷑

alids homo currit ergo plato currit
ergo nullũ hoĩem ⁊c. Impꝛobatur

ſophiſma: qꝛ ſi ſic ſequẽret᷑ ꝙ vnum

cõtradictoꝛioꝝ ſeq̃retur ad reliquũ.
ↄñs eſt falſum ⁊ ↄña teuet eo ꝙ nul
lus homo currit ⁊ aliquis hõ currit
ſunt cõtradictoꝛia ¶ Ad ſophiſma
rñdetur ꝙ poteſt eſſe vna vłis nega⸗

tiua.et tũc eſt verũ vt pꝛobauit pma

ratio.vel poteſt eſſe pꝛopõ indefinita
affirmatiua et ſic eſt falſum ſicut ꝓpè⸗
bauit alia ratio. Nam tũc ſignificat
ꝙ ad iſtam aliquis hõ currit ſequit᷑
iſta nullus hõ currit et hoc eſt ſim̃.

Sophiſma xxxii.
Nullus hõ eſt ſi aliquis homo eſt:
Pꝛobatur ſophiſma. nõ ſoꝛtes eit ſi
aliquis homo eſt.qꝛ nõ ſequitur ali⸗
qus hõ eſt ergo ſoꝛtes eſt, nec plato

eſt ſi aliquis homo ẽ. qꝛ nõ ſequitur
aliquis õ eſt ergo plato ẽ ergo ac.
¶ Impꝛobatur ſophiſi ma.hic denota
tur vnũ oppoiſtoꝝ ſequi ad reliquũ:
ergo ſophiſma eſt falſum, Aa ſo⸗
phiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm eſt falſi u3.
Et qñ dicitur nõ ſeqtur ⁊c.diciturqꝙ
illa negatio non poteit negare condi
tionẽ ⁊ tunc añs eſt verũ ⁊t ↄna non
valet. Tunc enĩ denotatur ꝙ uta cõ

ditionaus nõ eit vera ſoꝛtes eſt ſi ali

quis hõ eiſt et illud de facto eſtverũ.
Sed manifeſtũ eiſt ꝙ illa nec eit ãte
cedens nec pars añtis ſ. ophiſmatis.
Uel dictꝗ negatio poteſt negaꝛe ver
bum pꝛimo loco poſitũ: et ſic añs eſt
falſum ⁊ ↄnᷣa eſt bona. tunc enĩ iſta
nõ ſoꝛtes eſt ſi aliquis homo ẽ valet
tantũ q;'tum iſta ſoꝛtes non eſt ſi ali
quis homo eſt.et hoc ẽ falſum: quia
non ſequitur aliquis homo eltꝛ ergo
ſoꝛtes non eſt.

Sophilma xxxiii.

Nullꝰ potelſt ſcire qð aliquis poteſt
ſcire. Pꝛobatur ſopiiſma. ſoꝛtes nõ

poteſt ſcire dqð aliquis hõ poteſt ſcir
plato nõ poteſt ſcire qð alids homo

poteſt ſcire ⁊ ſic de aluis ergo ⁊ ceta

ↄña tenet ⁊ antecedẽs pꝛobatur ſic.
ſoꝛtes nõ poteſt ſcire qð plato poteſt
ſcire: qꝛ ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ſe eſſe
platonẽ ⁊ hoc plato poteſt ſcire. nec
plato potelt ſcire ſe eſſe ſoꝛteʒ quod
poteſt ſoꝛtes ſcire: ⁊ ſic de alus.
Inpꝛobatur ſophiſma.eius cõtra
dictoꝛiũ eſtverũ ergo ipᷣm eſt falſum
conſequẽtia tenet añs patet:qꝛ con⸗

tradictoꝛiũ eſt.aliquis homo poteſt

ſcire quod aliquis homo poteſt ſcire
et hoc eſt verũ. ¶ Reſpõdetur ad ſo⸗
phiſma ꝙ ip̃m eit falſum. Et quãdo
dicitur ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ⁊c. dici
tur ꝙ verã eſt: quia ſoꝛtes nõ poteſt
ſcire ſe eſſe platonẽ: nec aliquis hõ
botele hoc ſcire: qꝛ nuilus oino põt

cgurts ot ſaft jd eus nor
Eeint hne⸗ potth ſene.
ucſe nelri ſeiſec deus won
lhpeſcreg deus ö poteht⸗
iarineicend:agd u
ſcargucur nes doeſentt
Uupeceno:ſed dens on ach
ſe eſein eccato crgo 1ee l
hatur ſochiſma, Gortes non
ſere nil erum. ſel deus ſclt
rum. crgo ſotes non poten
ſdens no woren ſene ſ 30
ntmi eſnietmn gel ,n
lico tny ſores poteſt
ſuite anraltk uu porſt
luieſeeiai ſutent cer
ſuunrnſſer aligre n

mnwan poeſttimpoſſible
aröſegutur Aortes pot

tckſare leſt

ues non eſt,
Sanhlim mi
lyauel argh us poteſt
hn ſcpiſu ſurand
lre go 1llus ho oteh ſe
t poteſtſlte go aiis hono
ſaren ic deaus ergo cet
tener 1 Mecedes Roanut ſie
e eſere d danopotck
eg ſonts no ren ſareſech⸗
uone 1 hoe glato potel ſche, e
no potelt ſare ſe eſe ſte; ol
wtelt ſoꝛtes —
Imn vobutur ſophiind aus n⸗
i umnemfag ein
oemmiu ent iii ei c.
uciͦch Annu nd e

uus n wckſane
ti ſſthiümn 1
ningſpd n t
r orts ö po 4
nlcn teono toel

4 auuſo ſe,
nic e il ih

Aenmniiſſ
irgmlis vnf

ſcire ꝙ ſoꝛtes ? plato.Et qſñ dicitur
lato ſcit ſe eẽ platonẽ concedit᷑: nec
oc eſt idẽ ꝙ ſoꝛtes denotat᷑ nõ poſſe
ſcire. Cum enũ dicitur ſoꝛtes nõ põt

ſcire ie eſſe platonẽ/ ⁊ plato põt hoc

ſcire.hoc relatiuum hoc aliud refert
an vna ꝙ in alia. Uñ ſicut nõ eſt ideʒ
ſoꝛtẽ eſſe platonẽ ⁊ platonẽ eſſe pla⸗
tonem: ſic nõ eſt idem ſoꝛtẽ ſcire ſe
eſſe platonẽ ⁊ platonẽ ſe ſcire eẽ pla
toncm.Et ſimiliter nõvalet iſta ↄña
ſoꝛtes nõ poteſt ſcire ſe eſſe platonẽ
qð aliquis hõ poteſt ſcire.ergo ſors
nõ poteſt ſcire qð aliquis homo põt
ſcire.ſed eſt fallacia ↄñtis quia bene
ſequitur. ſoꝛtes poteſt ſcire ſe eſſe
platonẽ quod aliquis hõ poteſt ſcire
ergo ſoꝛtes poteſt ſcire quod aliqᷣs
homo poteſt ſcire.ſed non econtra.
ergo negatiue arguẽdo eodẽ oꝛdine

eſt fallacia ↄñtis a deſtructione ante

cedẽtis ad deſtructionẽ cõſequẽtis.
Silr pꝛobatur ⁊ ĩpꝛobatur et ſoluit᷑
hoc ſophiſma ſequens .
Sophilma xxxiiii.
Sren põt ſcire qð deus nõ poteſt
cire. Pꝛobat᷑.ſoꝛtes poteſt ſcire ali⸗
quẽ eſſe melioꝛẽ ſe:ſed deus non po
teſt hoc ſcire.qꝛ deus nõ poteſt ſcire
aliquẽ melioꝛem ſæ ergo ⁊c. Scðo

ſic arguitur.ſoꝛtes poteſt ſcire ſe eẽ
in peccato:ſed deus non poteſt ſcire

ſe eſſe in peccato ergo ⁊c. ¶ Impꝛo

batur ſophiſma. Soꝛtes non poteſt

ſcire niſi verum:ſed deus ſcit omne

verum. ergo ſoꝛtes non poteſt ſcire

qð deus nõ poteſt ſcire.¶ Ad iſtud
ſophiſma reſpondetur ꝙ eſt falſum.
Et quãdo dicitur ſoꝛtes poteſt ſcire
aliquẽ ⁊c.concedit᷑: quia poteſt ſcire

aliquẽ eſſe melioꝛẽ ſoꝛte:⁊ cõceditur

ꝙᷓ deus nõ poteſt ſcire aliquẽ melio⸗
rem deo cum hoc ſit impoſſibile.ſed
ex his nõ ſequitur ꝙſoꝛtes põt ſcire

qð deus nõ poteſt ſcire.qꝛ nõ eſt idẽ

quod in pꝛemiſſis denotatur ſoꝛtem
poſſe ſcire ⁊ qð denotatur deum nð
poſſe ſcire.patet qꝛ nõ ſunt idẽ poſſe
ſcire aliqueʒ melioꝛem ſoꝛte ⁊ poſſe
ſcire aliquẽ melioꝛem deo. ¶ Ad ſe⸗
cundã re ſpõdetur eodẽ modo. qꝛ nõ
ſequitur. ſoꝛtes ſcit ſe eẽ in peccato
et deus nõ ſcit ſe eẽ in peccato.ergo
ſoꝛtes ſcit aliquid qð deus non ſcit:t
eo ꝙ nõ eſt idem qð in pꝛemiſſis de⸗
notatur ſoꝛtem ſcire poſſe ⁊ qð de⸗
notatur deum nõ poſſe ſcire pꝛopter
hoc ꝙ hoc relatiuum ſe aliud refert
in vna et aliud in alia. deinde poteſt
poni quando ly nullus additur ter⸗
mino cõplexo de quo.

Sophilma .xxxv.
Nullũ animal dum doꝛmit vigilat.
Pꝛobatur ſophiſma. Contradicto⸗
rium ſophiſmatis eſt falſum: ergo
ipſum eſt verũ.conſequẽtia tenet et
antecedẽs pꝛobatur: quia contradic
toꝛium eſt. aliquod animal dum doꝛ
mit vigilat: quod eſt falſum.¶ Im⸗
pꝛobatur ſopliſma.nullũ animal dũ
doꝛmit vigilat:omnis homo eſt aĩal
dum doꝛmit: ergo nullus hõ vigilat
concluſio eſt falſa ⁊ diſcurſus eſt bo
nus:quia in celarẽt.ergo aliqua pꝛe
miſſarum:et non minoꝛ ergo maioꝛ
que erat ſophiſma. ¶ Ad ſophiſma
re ſpõdetur᷑ ꝙ ipſum eſt verum ſicut
pꝛobauit pꝛima ratio. Pꝛo ſolutione
alteriꝰ rationis dicitur ꝙ ſophiſma
debet reſolui ſic.nullũ animal eſt qð
dum doꝛmit vigilat. et ſecundũ hoc
dicitur dictũ diſcurſum non valere:
eo ꝙ plus pᷣdicatur in minoꝛi qᷓ erat
ſubiectum maioꝛis. Nam in minoꝛi

pꝛedicatur hoc totũ animal dum doꝛ
mit et nõ depere pꝛedicari niſi ly ani

mal.Et ideo debet ſic argui.nullum
animal dum doꝛmit vigilat: omnis
homo eſt animal. ergo nullus homo

dum doꝛmit vigilat. ⁊ tũc ſillogiſmꝰ

g ii.

eſſet in celarẽt et pᷣmiſſe eſſent vere
æ ſimiliter ↄcluſio ꝓpter hoc ꝙ plus
pꝛedicat᷑ in minoꝛi ꝙᷓ;ᷓ ſubiiciebat᷑ in

maioꝛispiſcurſus ille nõvalet nullus

obolus valet denariũ: oĩs floꝛenus
valet obolũ.ergo nuilus fl oꝛenꝰ va⸗
let denariũ. vnde hic in maioꝛi ſolũ
ſubiicitur iſte terminꝰ obolus: quia
maioꝛ reſoluit᷑ ſic: nullus obolus eſt
valens den ariũ.et in minoꝛi pꝛedi⸗
catur hoc totum valens obolũ.Sed
iſte diſcurſus benevalet.nullus obo
lus valet denariũ:om̃is floꝛenus eſt
obolus.ergo nullus floꝛenꝰvalet de
nariũ.ſed tunc minoꝛ eſſet falſa.

W Nunc in hac parte ponẽda ſunt ſo

phiſmata diff icultatẽ habentia rõne
terminoꝝ negationem includentiũ.
ſicut ſunt dictiones excluſiue excep⸗
tiue ⁊c. Et pᷣmo ponẽda ſunt ſophiſ
mata circa dictiones excluſiuas. et
deinde circa exceptiuas.⁊ etiam de
multis aliis. Et pꝛimo adhuc pᷣmit⸗
tenda ſunt aliqua circa dictiones ex
cluſiuas qbus pᷣmiſſis ponẽda ſunt
ſophiſmata. ¶ Quantũ ad pꝛimum
Sciendũ eſt ꝙ iſte dictiones dicunt᷑
excluſiue/ſolũ/tantuʒ/vnicus/ et ſic
de aliis.⁊ pꝛopõnes in quibus ponũ
tur dicunt᷑ excluſiue.ſ Scðo qtum

ad iſtam dictionẽ nuuus ſolꝰ eſt ſci/

endũ ꝙ aliqñ dicitur teneri cathego
reumatice ⁊ aliquãdo ſincathegoꝛeu
matice.Ouãdo cnũ tenetur cathego
reumatice tunc denotat pꝛiuationẽ
ſocietatis.ſicut ſi diceret᷑ ſolus ſor̃s
currit:et ſignificaret᷑ per talẽ pꝛopo⸗
ſitionẽ ꝙ nullus curreret cũ eo. vel
ſi diceretur ſolus ſoꝛtes comedit vel
ſoꝛtes comeditſolus.qꝛ quãdo tenet᷑
cathegoꝛeumatice magis pꝛopꝛie dʒ
poni a parte pꝛedicati. Sed quando
tenetur ſincathegoꝛeumatice tunc ſi
gnificat ꝑꝛedicatũ verificari de ſub⸗
iecto et remoueri de quolibet alio.
Et eſt ſciendũ ꝙ per iſtam ſolus ſoꝛ

tes currit ſignificat᷑ ꝙ ſoꝛtes ceurrit
⁊D nichil alið a ſoꝛte currit.¶ Tertio
eſt ſciendũ de iſta dictione vnicus q;
aliquãdo additur ſubiecto alicunꝰ ꝓ
poſitionis ⁊ tunc denotat excluſionẽ
pꝛedicati ſolũ ab illis que ſunt cuiſ⸗
dem ſpeciei cũ ſubiecto ⁊ nõ ab aliis
verbi gr̃a ſi dicatur ꝙvnicus ſoꝛtes
elt in domo denotat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſit in
domo et nullus alius a ſoꝛte ſit in
domo.i;'uis enĩ multa alia animalia
ſint in domo eadẽ.Similiter hec di
ctio vnicus denotat excluſionẽ mul
titudinis in illa ſpecie. verbi gratia.
poſito ꝙ multi hoĩes currãt hec eſt
falſavnicus homo currit:qꝛ denotat
ratione lyuiꝰ dictionis vnicus ꝙvnꝰ
homo currit ⁊ nõ plures.et per hoc
iſta dictio vnicus differt ab iſta dic⸗
tione vnus: qꝛ iſta dictio vnus non
fic excludit mult itudinẽ. UNñ poſito
ꝙ multi homines currãt adhuc hec
eſſetvera vnus homo currit.licet nõ
ſit ita de iſta vnicus homo currit.
Quarto eſt ſciendũ de iſta dictiõe
tantũ ⁊ de iſta dictione ſolũ que ſũt
dictiones excluſiue magis cõmunes
que aliquãdo addũtur ſubiecto ali⸗
quãdo pꝛedicato et aliquãdo copule.
Exemplũ pꝛimi vt tantum hõ currit
Exemplũ ſecundi vt homo eſt tantũ
animal.Exemplũ tertii vt homo tĩ
eſt aĩal.¶ Quinto ſciendũ eſt ꝙ ſub⸗
iectum cui dicte dictiones poſſunt
addi poteſt eſſe terminus cõmunis:
ſicut dicendo tantũ homo currit.vel
terminꝰ diſcretus ſicut dicendo tan
tum ſoꝛtes currit.et aliquãdo poteſt
eſſe terminus ſingularis numeri:vt
dicendo tantũ homo currit.vel plu⸗
ralis numeri: vt dicẽdo tantũ hoĩes
ſunt riſibiles. Uel poteſt eſſe nomẽ
collectiuũ vt dicendo tantũ exercitꝰ
eſt rotũdus.⁊ ſic etiã poteſt diſtĩgui
de pᷣdicato Et aliqñ poteſt eẽ rectus
vt dicendo tm̃ ſoꝛtes currit. ⁊ aliqũ

nthus poᷣnen
4 i bp au ſon
Umſogfnſmntz ne dichones
lus(ſumi Hldae⸗
un aGdatur ſunecto tüc crpon
tder pwronen Cpalarms
Pſtrzer iaaimmmrme un
Gatuun czhor tearind dmenk
Aliud. Et ideocopulatun dn
ſonens illus excluſlue vnae
ſchnutur ad alum. ſcz copulat
mluſuam et econnnn errbig

Mun homo vrnt erpontu

mmo cntk ernichil aind ab
Urtt. Er io ſegutur ye
nhepoicz gue eſians expone
Nlulueſeuitur ad cxclulluã.
ir ceg guelber ard copnla
inrad ilan copulatinqz en

1 Nr Mcusdffe n
ne nus: g ſtn deti nns in
crdludumiltindn, Gion
multl honine aurrit ihuc hee
etnera mmus vncumnt liet b
la delnmas ant.
umockſarnui della dicti⸗
titde iti ditoe ſoi ne ſit
wnes erduſlue magis cimunes
Auido adütur ſubie a

Oedicato en aiqnido onle.

ngäpum Nimwnhdonti

teongin erundi Rhono ttnni.

mal. Exempäteni ſthonoti
Nii. (Ounnoſcendielg

cerum an dicte dücnns ne

zia poteſteſe lmmmscinune

ſtcut en umi vrwanni.OH

nn alortusſanttutnitin
mlusnc ri, uiſ

Gemminsſihlnennen
tühon untvelg

d ie
mete t ith ull oſtl
. es. ll eſteſe nn⸗
alrnnift din ni gi
imüin,eighäͤnm
ceesdufft laiß

„

Go untücterch .

illud cui addituꝛ dictio excluſſiua põt
eſſe obliquꝰ. vt dicendo ti ſor̃s eſt
aſfinus. Aliqñ aũt ↄpoſitum ex recto
et obliquo. ſicut dicendo tim̃ aſinus
ſoꝛtis currit. Et aliqñ poteſt eſſe cõ
poſitũ ex rectis mediãte aliqua con⸗
uũctione interpoſita.ſicut dicendo tã
tum materia ⁊ foꝛma ſunt ↄpoſituʒ.
Ulterius põt add termino dulri⸗
butiuo iam diſtributo:ſicut dicendo
tantũ omnis hõ currit:tantũ nullus
hõ currit.Et aliqñ ne gatiõe pᷣpoſita
et aliqñ negatiõe poſtpoſita.⁊ aliqñ
terĩo abſoluto: ſicut hic tim homo ẽ.
aliqñ termino cõnotatiuo:ſicut hic.
tm̃ albũ cſt. et aliqñ termino ſigniſi
canti rem diuiſibilẽ. ſicut dicẽdo tĩ
homo eſt.⁊ aliquãdo termĩo ſigãnti
rem indiuifibilẽ:vt dicendo tantum
aĩa eſt. et aliqñ termino ſignificanti
rem homogeneã: vt tantũ aqua eſt.
et aliquãdo termino ſigniſicãti rem
etherogeneã vt dicendo tm̃ homo ẽ:
His viſis ponende ſunt alique re
gule pꝛo expõnibus pꝛopõnum exclu
ſiuarũ que valebũt nobis ad ſoluen⸗
dum ſophiſmata circa dictiones ex⸗
duſiuas. Pꝛima cẽ. Si dictio exclin
ſlua addatur ſubiecto tũc exponẽda

eſt per vnãſpꝛoꝑõnem copulatiuã cõ

poſitã ex vna affirmatiua et alia ne⸗
gatiua cuʒ hoc relatiuo diuerſitatis

aliud: Et ideo copulatiua dicitur ex/

ponens illius excluſiue.⁊ vna earum

ſequitur ad aliam: ſcʒ copulatiua ad
excluſiuam et econtra.verbi gratia⸗

tantum homo currit exponitur ſic.

homo currit et nichil aliud ab hoĩe
cur̃rit. Ex iſto ſequttur ꝙ; quelibet
cathegoꝛica que eſt paꝛs exponentis

excluſiue ſequitur ad excluſiuã pꝛo⸗
pter hoc ꝙ quelibet pars copulatiue

ſequitur ad illam copulatiuã cuius
eſt pars.que copulatiua conuertitur
cum excluſiua. Eodẽ modo expone/
retur ſi ſnbiectũ eſſet tenmiuus con

notatiuꝰ.ſicut dicendo tantũ album
currit.exponit᷑ enĩ ſic. albũ currit et
nichil aliud ab albo currit. Idẽ etiã
eſſet ſi ſubiectũ eſſet terminus colle
ctiuus.vt ſi diceret᷑.tm̃ poxulus cur
rit exꝑonit᷑ ſic.poꝑulꝰ currit ⁊ nichil
aliud a populo currit. Et idẽ eſſet ſi
illud cui additur dictio excluſiua eẽt
obliquus vel aggregatũ ex recto et
obliquo.ſicut dicendo tm̃ ſoꝛtis eſt
aſinus.exponitur ſic.ſoꝛtis eſt aſinꝰ
et nullius alterius a ſoꝛte eſt aſinus
Simuliter iſta. tantũ ſoꝛtis aſinus

currit.exponit᷑ ſic. ſoꝛtis aſinus cur

rit ⁊ nihil aliud a ſoꝛtis aſino currit
ita ꝙ manet obliquus ſimiliter ſitua
tus.Et dicitur cõfoꝛmiter ſi ſit plu/
ralts numeri. ſicut tantũ duo ho ĩes
currũt debet ſic exponi.duo homics
currunt et nulla alia a duobꝰ homi⸗/
nibus currunt:i cum hoc tñ benc ſtat
ꝙ aliquid aliud a duobꝰ hoĩbus cur
rat.vtvnus hõ qui eſt alius a duobꝰ
hoĩbus currit. Cõſimiliter eſt dicen
dum ſi ſubiectũ ſit diſiunctũ vel co/
pulatũ. Secũda regula Si dictio
excluſiua addatur pᷣdicato denotat
excluſionẽ cuiuſlibet alterius pꝛedi⸗/
cati a ſubiecto.ſicut hic.ſoꝛtes eſt tãꝗẽ
tum aĩal. vnde talis exponit᷑ ſic.ſoꝛ⸗/
tes ẽ tantũ animal.i.ſoꝛtes eſt aĩal.
ſoꝛtes nõ eſt aliud ꝙᷓ; aĩal.ita ꝙ ver
bum maneat affirmatũ invtraq;.
CLirca iſtã regulã eſt notandũ ꝙ ſi
pꝛedicatũ euni addit᷑ dictio excluſiua
eſt terminꝰcõnotatiuꝰ pꝛopõ in qua
ponit᷑ põt exponi dupl.ſicut dicẽdo
ſoꝛtes eſt tii albus.ꝑõt enim exponi
vno mõ ſicut dictũ eſt per excluſionẽ
cuiuſcũq; alteriꝰ pᷣdicati a ſubiecto.
Et tũc ſic exponit᷑:ſoꝛtes eſt tin albꝰ
i. ſoꝛtes ẽ albus et ſoꝛtes eſt nichil
aliud q; albus. Scðo mõ põt ſic ex/

poni.ſor̃s eſt tĩ albꝰ.i.ſor̃s eſt albꝰ

et ſor̃s denoĩat᷑ nõ alio accñte.⁊ ſie

Fſpᷣm pꝛimã expõem hec eẽt vera ſor̃L

geiiii

eſt tm̃ albus.nõ obſtãte ꝙ ſoꝛtes eẽt
albus ⁊ cũ hoc eẽt grãmaticꝰ logicꝰ
et rhetoꝛicꝰ.tñ in ito caſu ipſa eſſet
falſa pᷣm ſecundã expõnem Tertia
regula.Qñ dictio excluſiua additur
vtriq; taʒ ſubiecto qᷓ; pꝛedicato tunc
fienda ẽ expoſitio q;'tum ad ly tantũ
poſitũ ex parte ſubiecti ſᷣm pꝛimã re
gulã alio remanẽte integro.vᷣbi gr̃a
tm ſoꝛtes eſt tm̃ ſoꝛtes.dʒ ſic exponi
ſoꝛtes eſt tantũ aĩal et nichil aliud a
ſoꝛte eſt tantũ aĩal.⁊ tunc tali expo/
ſitione facta vlteriꝰ quelibet cathe
goꝛica copulatiue exponẽtis exponẽ
da eſt per ſcdᷣam regulã. ¶ Quarta
regula cẽ.Qñ dictio excluiiua addit᷑
copule exponẽda eſt ꝑ vnam affirma
tiuã in qua pꝛedicatũ affirmatur de
ſubiecto.⁊ per vnã negatiuã de cuiꝰ
ſubiecto remouet᷑ cõpoſitũ ex dicto
pᷣdicato et hoc relatiuo diuerſitatis
aliud.verbi gra.ſoꝛtes tantũ eſt aĩal
dʒ ſic exponi.ſoꝛtes eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes
nõ eſt aliud ab aĩali.Sed eſt aduer⸗
tendũ ꝙ ſi talis pꝛopõ in qua addit᷑
dictio excluſiua copłe ſit de ſubiecto
cõi non determĩato aliquo ſignovłi
tunc in exponẽte negatia loco talis
ſubiecti dʒ poni relatiuũ idẽtitatis.
verbi gra.homo tm̃ eſt aĩal debet ſic
exponi. hõ eſt aĩal et ille nõ eſt aliud
ab aĩali.Silr homo videt tĩ aſinuʒ
debet ſic cxponi.hõvidet aſinũ ⁊ ille
nõ videt aliud qᷓ; aſluũ ſeu aliud ab
aſino.Et ratio huius eſt:qꝛ ſi nõ ſic
exponeret᷑ ſic ſcʒ ꝙ ſubiectũ negatie
eẽt relatiuũ idẽtitatis ⁊ nõ terminꝰ
cõmunis.poſſibile eſſet in caſu expo
nentẽ eſſe verã et expoſitã eſſe falſã
Poc declaro ſic.nã poſito ꝙ nõ ſint
niſi duo hoĩes in mũdo ſcʒ ſoꝛtes et
plato:⁊ ſoꝛtes videat aſinũ et cũ hoc
multa alia aĩ alia:⁊ pło nichil videat
hec eẽt falſa.homo tmividet aſinũ qꝛ
nec ſoꝛtes tm̃ videt aſinũ nec plato.
Soꝛtes enim videt alia ab aſinoꝭ et

plato nichil videt: ? tũ ambe erunt
vere ſcʒ homo videt aſinũ et hõ non
videt aliud ab aſino. Pꝛima enĩ eſt
vera pꝛo ſoꝛte ⁊ ſecunda et iã pꝛo pla
tone. Sed ſi dicatur hõ videt aſinũ
et ille non videt aliud ab aſino. tune
pꝛima eſt vera ⁊ ſecũda falſa ꝓ eodẽ
¶ Ex iſto ſequitur ꝙ multuʒ differt
dictionẽ excluſiuã ponere ad copulã
et ponere ad pꝛedicatũ. Pꝛimo quia
quãdo ponitur ad pꝛedicatũ ſiue ſub
iectum ſit terminꝰ cõmunis ſiue ſin
gularis ſine ſigno vłi nõ opoꝛtet ſic
loco ſubiecti ponere relatiuum idẽti
tatis ſicut opoꝛtet qñ dictio exclu⸗
ſiua additur copule.Scðo qñ dictio
excluſiua ponit᷑ ad pꝛedicatũ hoc ver
bum eſt manet aff irmatuʒ in vtraq;
exponentiũ.i. Circa iſtam regulã elt
ſciendũ ꝙ quãdo dictio excluſiua ad
ditur copule ⁊ pꝛedicatũ eſt terminꝰ
cõnotatiuus põt exponi dupir̃. ſicut
etiaʒ quãdo dictio excluſiua additur
pꝛedicato exiſtenti cõnotatiuo.verbi
gra.ſoꝛtes ti eſt comedẽs poteſt ex
poni fic.ſoꝛtes eſt comedẽs et ſoꝛtes
nõ eſt aliud a comedẽte.vł ſic ſoꝛtes
eſt comedẽs ⁊ nõ denominatur alio
accidẽte. Quinta regula eſt.Si ne
gatio pᷣcedat dictiõeʒ excluſiuã tunc
illa pꝛopõ exponẽda eſt per vnã diſiũ
ctiuam.verbi gra.non tin ſoꝛtes cur
rit exponitur ſic.ſoꝛtes nõ curritvel
aliud a ſoꝛte currit. Ratio huius eſt
quia iſta.nõ tantũ ſoꝛtes currit con
tradicit huic affirmatiue.tantũ ſoꝛ⸗
tes currit.ergo exponẽsvnius debet
contradicere exponenti alterius. Et
cum exponensavnius ſit vna copula⸗
tiua exponẽs alterius debet eẽ vna
diſiunctiua compoſita ex partibus
cõtradicentibus partibꝰ copulatiue
Ex iſto ſequitur ꝙ iſta ↄña nõ valet
non tantũ ſoꝛtes currit:ergo ſoꝛtes
currit.ſicut nec valet cõſequentia s
diſiunctiua ad alterã eius partẽ⸗

ertitilner. Gict ent en
nevmmn ni
sticoea Et notane dir
glahrelſſmn fnnnnun iͤ
Iia fimmian ſecunn eni
iumd oetil erg om
d vonono Dcdanmſe
lttur tunti non d Weaialer
pome gial not homo. Gumun
tanter oiri n rectis: qe imn odii
nſeguut, oneni ſeult cuuudl
eicſtalnus:5temnti ſnus
l. hec cri ſequlur, tang
ideſuocſt certce Ni poſt
Aeeclntuus hibert mmin
ſtal ſoe nü bouen
nlſun ais eſet erü tea

Wn
Wmaniiranniig

ni ,gidde 1du
unaretrtrniihnun
noratluns pöt exponi upcf, ſur
j qic echo ereuſu⸗ deur
crllenn cvtiu wii
Morro iñi l mnanip eſer
1 , ſorres l comeges et ſottes

Naluda comedete b le ſoꝛts

omedes 1 1 denomninatur ali⸗
Ee.(Qumntaregulact Gine
onetan dtſen erduſiud tune
eronic Ader Madi

umn etdgi nnſanu
Lerpontur ſic ſetes nö nie
uud aſotecumnt, Hri uad
u ntuni ſiurvat
len ul ifmunt nl ſi/

gamt.c Nwrsnnus

menmn oli hl

mliemzanmm amiu .

Serta regula eſt.ab excluſſua af⸗
14

Yurmatiua in rectis ad vlem de ter⸗

minis trãſpoſitis eſt bona ↄnña. vn⸗
de bene ſequit᷑ tantũ aĩal eſt hõ: er⸗
go oĩs homo ẽ aĩal. iſta patʒ ſtatim
per expoſitionẽ excluſiue. Nã ſi ani

mnal eſt homo et nihil altud ab ani⸗

mali eſt homo tunc homo eſt aĩal et
nullus hõ ẽ aliud ab animali ꝑ ↄuer
ſionẽ ⁊ per ↄns oĩs homo ẽ aĩal.et
ideo iſta. oĩs homo ẽ aĩal ſeqͥ tur ad
exponentes iſtius.tm̃ aĩal eſt hõ.tũc
etiam ſequitur ad ipſãmet. Etiam
poſſet pꝛobari iſta ↄna eo ꝙ ex op⸗
poſito ↄtradictoꝛio ↄñntis inſert᷑ opꝑ⸗
poſitũ añtis.Ex hoc ſeqt᷑ ꝙ ile ſyl⸗
logiſmus nõ valet.oĩs hõ eſt ſubſtã

tia:tantũ aĩal eſt hõ: ergo ti aĩal ẽ

ſubſtautia: qꝛ oĩno equalet huic ſyl⸗
logiſmo qͥ non valʒ.oĩs homo ẽ ſub
ſtantia:oĩs hõ ẽ aĩal: ergo oĩs ſub⸗
ſtantia eſt aĩal. nde mioꝛ ⁊ ↄcluſio
huiꝰ ſyllogiſmi ſequũtur ad mino⸗
rem ⁊ ↄcluſionẽ alterius ſyllogiſmi
cõuertibiliter. Sicut enĩ ad excluſi
uam ſeqtur vłis de terminis trãſpo

ſitis ita ecõtra. Et notanter dixi in

regula ab excluſiua affirmatiua: da

nilſi eẽt affirmatĩa nõ ſedtur.nõ enĩ

ſequit᷑.tantũ hõ nõ eſt aĩal.ergo om
ne aĩal eſt non homo./Nec etiam ſe
quitur.tantũ non hõ nõ eſt aĩal: er⸗
go om̃e aĩal nõ ẽ homo. Similiter

notanter dixi in rectis: qꝛ in obliqs

non ſequit᷑.non eni ſequit᷑.cuiuſlibʒ
clerici eſt aſinus: S tantũ aſinus eſt

clerici. Nec cxiã ſequitur. tantũ cu⸗
ius eſt aſinus eſt clericꝰ. Nã poſito

Waquilibet clericus haberet vnũ aſi
.Nαα dehete. a i

nũ et cũ hoc vnũ bouem ⁊ cum hoc

quilibet lapcus: añs eſſet verũ ⁊ cõ
ſequẽs falſum. Nec etiã e contra.tã
tum aſinus eſt clerici: S cuiuſlibʒ cle

rici eſt aſinus.vel ſic. tantivcuius ẽ

aſinus eſt clericus:& cuiuſilibet cleri
(i eſt allnus, vtrobiq; añs põt eẽ ve

rum et ↄñs falſum.Et pono ſic exẽ⸗
plum de duplici ↄñte vel añte exciu
ſiue ſᷣm duplicẽ opinionẽ de obiiq̃ͥ q̃
eſt de iſta dubitat ione.vtrũ obliquꝰ
poſſit eẽ ſubiectũ ꝓpõis ⁊c. Sep⸗
tima regula. Quãdo dictio excluſi⸗
ua additur termio ſignificãti totum
integrale põt exponi dupliciter:ſci⸗
licet ꝓprie et impꝛopꝛie. Uerbi gra
tia.tantũ domus eſt alba.exponitur
ſic pꝛopꝛie.domus ẽ alba et nichil ali
ud a domo eſt albũ.et ſᷣm hoc dicta
ꝓpoſitio ẽ poſſibius: Nam ſi domꝰ
eſt alba tunc aliqᷓ pars eius eſſet al
ba.ſicut paries vel aliqua alia pars
et illa eſt alia a domo. Impꝛopꝛie au
tem ſic exponit᷑. domus ẽ alba ⁊ mi⸗
chil aliud a domo quod non ẽ eius
pars eſt aibũ. et in illo ſenſu tał eſt
poſſibilis.ſ Vctaua regula: Quan⸗
do dictio excluſiua addit᷑ termino ſi
gnificanti numerũ tunc poteſt expo
ni pꝛopꝛie⁊ impꝛopꝛie. Uerbi gratia
tantũ tres hoĩes ſunt hic intus: p⸗
pꝛie exponitur ſic.tres hoĩes ſũt hic
intꝰ ⁊ nulli alii a tribus hoĩbus ſũt
hic intus etiã ſic exponẽdo dicta ꝓ⸗
poſitio eſt impoſſibilis.Si eni tres
hoĩes ſũt hic intꝰtũc duo hoĩes ſũt
hic intꝰ.ſʒ duo hoĩes ſũt alii a tribꝰ

hoĩbus:co ꝙ duo hoĩes ſũt ⁊ nõ ſũt

tres hoĩes. Impꝛopꝛie autẽ expo⸗
nitur ſic.tĩ tres hoĩes ſũt hic intꝰ
id eſt tres hoĩes ſũt hic intꝰ ⁊ non
plures.⁊ hoc ẽ illud qð ſolet dici qñ
dictio excluſiua ponitur circa termt
nũ ſigniſicantẽ numerũ poteſt expo
ni gratia alienitatis:⁊ tunc expom
pꝛopꝛie.vel gratia pluralitatis:⁊ tũc
exponitur impꝛopꝛie.¶ Nona regu⸗
la eſt quando dictio excluſiua addit᷑
termino cõmuni diſtributo habenti
plura ſuppoſita.ſicut dicendo. tan⸗
tum om̃is hõ eſt riſibilis tũc illa ꝓp⸗
poſitio poreſt exponi pꝛopꝛiẽ et ĩpꝛo
pꝛie,pꝛopꝛie ſic.tantũ om̃is homo eſt

riſibilis id eſt oĩs hõ ẽ riſibilis ⁊ ni
chil aliud ab omni hoĩe eſt riſibile.
et ſic pꝛedicta ꝓpoſitio eſt falſa: ſup
poſito ꝙ iſtius termini hõ ſint actu
plura ſuppoſita. Imnpꝛopꝛie vero ſic
oĩs homo elſt rilibilis ⁊ nichił aliud
ab hoĩe eſt riſbile.et ſic ꝑpꝛedicta ꝑ⸗
poſitio eſt vera.

Sophilma xxxvi.
TZantum ſoꝛtes calefit. poſito caſu
ꝙ ſoꝛtes calefiat ⁊ nihil aliud a ſoꝛ
te quod non ſit pars euus. Tunc
pꝛobat᷑ ſophiſma. Soꝛtes calefit et
nihil aliud a ſoꝛte qð nõ eſt pars eiꝰ
calefit:S̊ ⁊c. ¶ Impꝛobat᷑ ſopiſma.
oꝛtes calefit: & pars eius. caleſit:
ſed pars ſoꝛtis eſt aliud a ſoꝛte:ergo
non tãtũ ſoꝛtes calefit.. ¶ Ad ſophiſ⸗
ma reſpõdetur ꝙ ẽ impoſſibile. ſecũ
dũ ꝙ arguit᷑ ꝑ ſcõm argumentũ. et
hoc ſcðᷣm expõem ꝓpꝛiã. ſed ſᷣm eiꝰ
expoſitionẽ impꝛopꝛiã eſt poſſibile ⁊
verũ ſtante caſu ſᷣm ꝙ pꝛobat pᷣnũ
argumentũ. Ulterius dico ꝙ hee di
ctio tantum nõ põt addi termĩis cõ⸗
cretis faciẽdo cathegoꝛicã poſſibuẽ
affirmatiuã cũ hoc verbo ceſt.ſecun⸗
do adiacente:cõcretis quidẽ quoꝛuʒ
abſtracta ſignificant rem diſtinctaʒ
ab illo pꝛo quo ſupponit concretuin
Vndehec non ẽ poſſibilis.tantũ al⸗
bum eſt.nam ſequit᷑ tantũ albũ ẽ:er
go albedo eſt. ⁊ per ↄñs aliud ab al⸗
bo eſt:ſecundo dico ꝙ non poteſt ad
di termĩo ſignificãti totũ integrale
vel eſſentiale faciendo cathegoꝛicaʒ
affirmatiuam poſſibilem cũ hoc ver
bo eſt ſecũdo adiacẽte. Vnde hec eſt
impoſſibilis.tantũ domus eſt.ſimili
ter hec.tantũ homo eſt. nam ſequit᷑
domus eſt. Qparies eſt.et per ↄñs ñ
tantũ domus eſt.quia paries eſt ali⸗
uda domo.ſimiliter tantũ homo eſt
ergo aĩa eſt. ſed anima eſt aliud ab

homine:S nõ tantũ hõ elt. ¶ Tertio

dico ꝙ non põt addi termĩꝛo ſigniſi⸗
canti rem diuiſibilẽ ſumpto cũ pꝛo⸗
nomine demonſtratiuo, faciendo ꝓ⸗
poſitionẽ aff irm atiuã poſſibilem de
hoc verbo eſt ſcdᷣo adiacente. nã ad
quãlibet rem diuiſibilẽ eẽ ſequitur
mediet atem eius eſſe que eſt aliud
ab üla re. Unde hee eſt unpoſſivilis
tantũ hec aqua eſt.tm̃ hec albedo ẽ.
Nam ſi hec aqua eſt vel hec albedo
eſt tũc medietates ſunt que ſũt alie
ab eis:ergo non tm̃ hec aqua eſt nec
tantũ hec albedo eſt. Quarto dico
ꝙ nõ põt addi termino relatiuo ad

quẽ ſequitur de pñti ſuum cvꝛrela⸗

riũ. Et ergo hec eſt impoſſibius tĩ᷑
pater eſt.nam ſequit᷑.tantũ pater ẽ:
ergo pater eſt.et vltra ergo alius a
patre eſt.et vltra. S non tantũ pater
eſt. Quĩto dico ꝙ non põt addi ter
mino numerali vltra binarinʒ. Un
hec non eſt poſſibilis tm̃ tria ſũt: ſe
quitur euĩ tm̃ tria ſunt:̊ tria ſunt:
et vltra.ergo duo ſunt. ergo uliaa
tribus ſunt.ꝗ non tantũ tria ſunt.
Sexto dico ꝙ nõ põt addi termĩo
collectiuo ſemꝑ intelligẽdo facere ꝓ
poſitionẽ excluſiuã affirmatiuã poſ⸗
ſibilẽ de hoc verbo eſt ſecũdo acha⸗
cente. Unde hec eſt impoſſibdis tan
tũ populus ẽ. Nerũtamen ſic ẽ ꝙ in
pꝛedictis poteſt addi faciendo ꝓpoſi
tionẽ de hoc verbo eſt tertio adiacẽ
te. Unde hec eſt bene poſſibilis.tan
tum ſoꝛtes eſt grãmaticus.ſimiliter
iſta.tantũ domus eſt domus. tantũ
homo eſt homo. tantũ pater eſt pa⸗

re attribunnnus en⸗
ſhiin lirei guͦnuarci

uindlvlet ört cius⸗

Mhiina urbua

uum vni ck. /Peobat ſochiſ⸗

. nicker nhl aiuſ ib noeſt

ter.tantũ tria ſunt tria. tantũ popu

lus eſt populus. Pꝛo quo notandũ ẽ
pꝛo regula ꝙ qñ pꝛedicatũ alicuiꝰ ꝓ
põis excluſiue affirmatiue conuenit

termino ſignificãti partẽ de qua ñ
eſt verificabile ſubiectum illius pꝛso

poſitionis vel accidẽti cõnotato per
fubiectũ tũc illa ꝓpoſitio eſt impoſ⸗

ti niͦeſ Setun oſtcon,
Gchu ei nn hn
deRcetns ndens:
ſonü ens eſt ens aer Ns wn
ieſt. afs potet gaa nd ud
uitom ſt mnu ens: n lene
werſali ad ſunm exc uſlu ſu
etermins triſpoſttis de guu
muri ſerta regula, (Oumrt.
insd gtantiͦ mmu elt: .ſeqn.
etgma ens et ynum coͤertu
ſhapocrum arguttur. Pin
dinn tantum vnum eſt,
cdo ſle⸗
ine gon rlneen
rineneſin nna
V mn qi poſuerüt

Nemnckpoſblihfßſn ſii,
utrgittmiſminnſmn.
a nm e a ſin. moan
us ſani ontinni trla funt.
Serm o noͤpot alliternĩ
tolectivo ſenpintellgech ſacere y
wſtionc exclulii sfirmatiu poſ⸗
ſdie de hoe verbockſerhch en
nte. Ondeherckinpeſtimistn
tüpodulugt. Uerürmenſciyn

chctis keſtalchfiend⸗ N6

tonẽ de hoe verbo eb teſti⸗ dini

r. cehereſ hl clie

Snncna niur,
ſortescl riniue, Milrt.
i urtknmni ud
vmn⸗ ui aner el po⸗

i ulint nu talii ſohl

r Po ib or iiͦ

1
uc n i aleniltl ⸗

Abilis. verbi grati e tãtũ homo mo
uetur. hoc pꝛedicatũ mouẽs nõ ẽ ve

rificabile ſolum de homine:verũ eſt
ctiam de partevel accidẽte hominis
Et ergo hec non eſt poſſibilis tantũ
mo mouet.nec etiaʒ iſta tin albũ
mouek. Et notanter dixi ſignifican
ti ꝑtem de qua ſubiectũ non eſt ve⸗
riſcabile.nam quãdo pꝛedicatũ con
uenit tali parti ꝓpoſitio excluſiua
teſt eſſe poſſibilis.ſicut iſta.tantũ

aqua ẽ humida. Nam ly humidũ cõ

uenit aque et parti eius de qua eſt
verificabile hoc nomen aqua. Sed
quãdo pꝛedicatũ eſt tale ꝙ non ẽ ve
rificabile de parte ſubiecti nec etiã
de accidente eius tũc ꝓpoſitio affir

matiua excluſiua cuius eſt illud pꝛe/

dicatũ bene eſt poſſibilis. vt dicẽdo
tantũ homo currit. vel dicẽndo tan⸗
tum homo eſt grãmaticus. vnde ly
currere attribuimus homini et non
pti ipᷣiꝰ hoĩs.⁊ ſiłr eẽ grãmaticũ at
tribuimꝰ hoĩ et nõ parti eius⸗

Sophilma. xxxvii.
Soph vnũ ., Pꝛobat ſophiſ⸗

ma vnũ eſt et nihil aliud ab vno eſt:

Stantũ vnũ eſt.¶ Secundo ſic.om⸗
ne ens eſt vnũ ens: &̊ tm̃ vnũ eſt ⁊c.
¶ Tertio ſic. om̃e ens eſt vnũ ens: g
tm̃ vnũ ens eſt ens.⁊ per ↄñs.tantũ

vnũ eſt. añs patet quia nõ eſt aliqð

ens qui ipᷣm ſit vnũ ens: ↄña tenet
ab vniuerſali ad ſuam exciuſiuã ſu⸗
am de terminis trãſpoſitis de quo
dicebatur ĩ ſexta regula. ¶ Ouarto
tantũ ens c̃. &̊ tantũ vnũ eſt: ↄſeqnẽ
tia tenet:quia ens et vnum cõuertũ
tur.¶ In oppoſitum arguitur. Plu
ra ſunt:ergo non tantum vnum eſt.
Secundo ſic: Nam ariſtoteles in
pꝛimo phiſicoꝛũ diſputat contra per
menidem et meliſſum qui poſuerũt
tantum vnum eſſe ens. Ad ſophiſ
ma reſpondet᷑ ꝙ ſᷣm eius ſenſum ꝓ

pꝛium eſt verum vᷣm ꝙ pꝛobant t᷑res
pꝛime rationes. Sed exponendo ſo
puiſma impꝛopꝛie ſic.tantum vnum
eſt id eſt vnũ eſt ⁊ nõ plura ſunt.ſo⸗
phiſma eſt falſum modo ꝑmenides
et meliſſus conceſſerũt tantũ vnum
eſſe ens ad iſtum ſen ſum ꝙ vnũ eẽt
ens et non plura eſſent entia.⁊ iſtũ
ſenſum ĩpꝛobat phũs pꝛĩo phiſicoꝝ.
Sophilma xxxviii.
Eſt iſtud. Tantum vnus homo ẽ ho
mo.ſ Pꝛobatur.vnus homo eſt ho⸗
mo et nihil aliud ab vno hoie eſt ho
moꝛergo ⁊c.ſ Impꝛobatur: Nã feqͥ
tur per ſextã regulã tantũ vnus hõ
eſt homo: oĩs hõ eſt vnus homo.ſʒ
hoc eſt falſum:qꝛ mulier eſt hõ ⁊ nõ
eſt vnus hõ licet ſit vna homo.i Ad
ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſum
Et qñ dicit᷑ vnus hõ eſt homo: ↄce⸗
do.et cũ vlteriꝰ dicit᷑ nichil aliud ab
vno homĩe eſt homo:negat᷑.qꝛ mu
lier eſt aliud ab vno homine lʒ non
ſit aliud ab vna homie ⁊ tñ ẽ homo.
Sed diceres. pꝛobatur ꝙ vtiq; mu⸗
lier ſit vnꝰ.hõ.qꝛ oĩs hõ ẽ vnꝰ hõ.ꝓ
bat᷑.qꝛ ↄtradictoꝛiũ eiꝰ ẽ fłm.ſ.ali⸗
qͥs homo nõ eſt vnꝰ hõ. ¶ Seðdo ſic
quia hec eſt vera. qullibet homo eſt
vnus homo poſti hoc fincathego⸗
reuma quilibet maſculini generis
diſtribuit i ſtum terminũ homo pꝛo
maſculis ſolum. Reſpondetur negã
do iſtaim. omnis homo eſt vnus ho
mo pꝛopter mulierẽ que nõ eſt vnꝰ⸗
homo:Et quando dicitur. contradi
ctoꝛia eius eſt falſa ſcilicet aliquis
homo non eſt vnus homo.¶ Zd hoc
reſpondetur negando ꝙ ſit eius con
tradictoꝛia:, quia in iſta. aliquis
homo non eſt vnus homo: iſte ter/
minus homo ſubitantiuus reſtrin/
gitur ad maſculinum genus ratio/
ne ſui adiectini quod eſt aliquis:
cum adiectiuum et ſubſtantiuum

debeant eonuenire in genere et pert
ↄſequẽs ſupponit pꝛo maſculis ſolũ
et non pꝛo feminis.⁊ per ↄñs dicte

ꝓboſitões nõↄtradicũt.Sʒ diceres

q̃ eſt ergo ↄtradictoꝛia. Dico ꝙ iſta

alids homo vel aliqua hõ nõ ẽ vnus

homo.⁊ illa ẽ vera.¶ Ad aliã qñ di⸗
citur.quilibʒ hõ eſt vnus homo ⁊ c.

negat᷑ ↄña qꝛ in pᷣma ly homo diſtri

buit᷑ ſolũ pꝛo maſculis rõe iſtiꝰ ſin⸗
cathe goꝛeumatis qlibet ꝗqð eſt maſ⸗
culini generis.in ↄñte aũt ly hõ di:
ſtribuit᷑ tã ꝓ maſculis q; ꝓ femims

Sophilma. xxxix.

Tantũ animal ẽ homo.iſ¶ Pꝛobat᷑ ſo

phiſma. aĩal eſt homo ⁊ nihil aliud

ab aĩ ali eſt hõ.ergo ⁊c.¶ Impꝛobat᷑
ſophiſma.Zantũ aĩal eit homo.er⸗
go tantũ animal differt a nõ homiĩie
quia homo ⁊ differẽs a nõ homine
idẽ ſunt. Et vltra tantũ aĩal differt
a non hoĩe:ergo tantum anumal dif
fert ab aſino cũ aſinus ſit nõ homo
ↄſequẽs eſt falſũ. ¶ Secundo ſic.ſi
tantũ animal ſit homo.q tantũ am
mal eſſe hominẽ eſt veruʒ ſi foꝛmet᷑
et ſi ſic:tunc deũ eſſe nõ eſt verũ cũ
deũ eſſe ſit aliud ab eo qð ẽ aĩal eẽ
hominc̃. ¶ Ad ſophiſma reſpõdetur
ꝙ ipſum eſt verũ. Ad impꝛobatio⸗
nem dicit᷑ ꝙ iſta ↄna non valʒ.tantũ
aĩal differt a nõ hoĩc: tm̃ aĩal dif⸗
fert ab aſino. Sʒ diceres. ꝓbo ꝙ v⸗
tiq; ſit bonaↄña qꝛ ſequit᷑ per ſextã
regulã.tantũ aĩal differt a nõ homt
ne:ergo om̃e differẽs a non hoĩe eſt
animal.et vltra. om̃e differens a nõ
homine eſt animal:ergo omne diffe
rens ab aſino ẽ animal.g tantũ ani⸗
mal differt ab aſino: ergo ſequitur
a pꝛimo ad vltimũ tantũ animal dif
fert a non hoĩe.̊ tantũ animal dif⸗
fert ab aſino. ¶ Hic dicit᷑ ꝙ non ſe⸗
qu itur omne differens a nõ homĩe
eſt animal: ergo om̃e differẽs ab aſi

no eſt alal ſed ẽ ſaliacia ↄſtis argu
endo ab inferioꝛi
diſtributione. Nam differens a non
homine ẽ iuferius iᷓᷓ ſit differẽs ah
aſino. ¶ Ad aliam impꝛobationẽ vi/
debitur in vno alio ſophiſmate cõſ
mili huic ꝓpoſitiont ꝭ tantũ animal
eſſe hominẽ eſt veru.

Sophilma. xl. .
Tantũ ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes libera
les.poſito caſu ꝙ ſciat ſeptem artes
liberales ⁊ plato de ſeptẽ ſciat tres
ſolũ et cicero quattuoꝛ ſolum: et ꝙ
non ſint niſi iſti tres homines in to
to mõdo.Tunc.ſ Vꝛobat᷑ ſophiſma
ſoꝛtes ſcit ſeptem artes liberales 2
nullus alius a ſoꝛte ſcit ſeptẽ artes
liberales:ergo tantũ ſoꝛtes ſcit ſep
tem artes liberales.ſ Impꝛobat᷑ ſo⸗
phiſma.Alii a ſoꝛte ſciunt ſeptẽ ar⸗
tes liberales: & nõ tantũ ſoꝛtes ſcu
ſeptem artes liberales. Antecedens
ꝓbatur.quia cicero et plato ſciuut
ſeptem artes liberales vt patet per
caſum. ſed ſoꝛtes et plato ſunt ali
a ſoꝛte:ergo alii a ſoꝛte ſciunt ſeptẽ
artes liberales. ¶ Reſpondertr᷑ ad ſo⸗
phiſma ꝙ ip̃m eſt verum. ¶ Ad im⸗
pꝛobationem negatur ↄña.eo ꝙ iſta
tantum ſoꝛtes ſcit ſeptẽ artes⁊c.de
bet ſic exponi.ſoꝛtes et non alius a
ſoꝛte.et non ſic. ſoꝛtes et non alii a
ſoꝛte.eo ꝙ a ſingulari numero non
debet fieri excluſio niſi ſecundũ nu⸗
merum ſingularẽ. Modo q;uis pla⸗

to et cicero ſint alu a ſoꝛte non ta/

men ſunt aliud. Sʒ diceres ꝙ vtiq;
bene ſequatur alii a ſoꝛte: ergo non
tantum ſoꝛtes. Nam bene ſequitur
alii a ſoꝛte currunt: ergo non tantũ
ſoꝛtes currit. Reſpondetur ꝙ hoc ẽ

ſolum ratione pꝛedicati ſeu ratione

materie et non ratione foꝛme talis
pꝛopoſitionis. Unde ly currere ẽ
talis nature ꝙ non poteſt conuenire

5
*

ad ſuperius cum ilun i us ſane 4

4

los
all⸗ ſa

,umuentr
u il ig al
Ne e lus ſrelar
ſſM
aurs unl .

tſen i au⸗
nmt un lal
guin ſheg cbue⸗
u alin ho ſehl ⸗

lnes in toto munc,

Uui Aiar ltui arni l

4
phllnduH⸗

Get latoaurrite ulaala.
cinreperly ſtori denotre
trzet it eg Probaiſonal
1Aeriſtonirt nihl Aid
ſoiſon cnd ntiͦ der
iord rmnode doim
haler i nd drgd i
rrituodi na cid e

=?ðð
,

noͤtvti ſotegſt

gremmteslerleen Ilrin
Pbatur guu ciarwer gleto ſeuu
ſexren ieo irralo ulet
AMn. ſcn ſanez erolcto iunt ai
ſont engo lin ſote ſcunt ſet

wbationem negarur 9ns eo ſ
mrum ſonts ſet ſenti ardeoled
de rterponn ſonts tt hon du
ſone Monſic. ſones e Mii

ſorte c0à Kngubni unen

ctcloſo nil ſeandinn
ae iun
roNNra bu Ridl
nrn ſeutalui G Nleeresd d
ſcnunar Maobre:ergo

lia ſotecun/

uesanm.

.

imbene ſequikui

naetur g hoe

cäieriſen tanne

phiſma reſponderur ꝙ ſi

pluribus niſi conueniat cuilibʒ illoꝝ
1 rõe illius impoſſibile ẽ ꝙ alii a ſoꝛ
te currant quin alius a ſoꝛte currat
et ideo ſequit᷑ alius a ſoꝛte currit:
non tantũ ſoꝛtes currit.⁊ etiã bene
ſequit᷑ alu a ſoꝛte currũt:ergo nõ tã
tum ſoꝛtes currit: ſed qꝛ ſcire ſeptẽ
artes liberales poteſt couenire plu⸗
ribꝰ ſimul abſq; hoc coueniat cui
libet illoꝛũ diuiſim nõ ſequit᷑. ali a
ſoꝛte ſciüt ſeꝑtẽ artes liberales, er⸗
go alius a ſoꝛte ſcit ſeptẽ artes.⁊ ꝑ
ↄñs non ſequit᷑ alii a ſoꝛte ſciũt ſep
tem artes:g non tantum ſoꝛtes ſcit

ſeptẽ artes, Similiter ꝓbaretur

et ipꝛobaret᷑ hoc ſophiſma.ſolus ſoꝛ

tes fert lapidẽ poſito ꝙ ferat vnũ la

pidẽ et plato ⁊ cicero ferat vnũ auiũ
lapidẽ ſimul et nulius eoꝛũ ferat la

pidem ſe ſolo et nõ ſint niſi illi tres

homines in toto mundo.

Soph ilma. xli.
LTantũ alter iſtoꝛũ currit poſito ꝙ
ſoꝛtes et plato currãt ⁊ nulia alia.⁊

in ſophiſmate per ly iſtoꝛũ demõitre
nes lberaes (eſponcet ad lo

hiſmng ißmn eſt ferun. (din

tur ſoꝛtes et plato.i Pꝛobat᷑ ſophiſ
ma. Alter iſtoꝛũ currit ⁊ nihil aliud
ab altero iſtoꝝ currit. tantũ alter

ſſtoꝛũ currit. IJmpꝛobat᷑ ſophiſma
tantũ alter iſtoꝛũ currit: ergo aliqᷣs

non currit.quod ẽ cõtra caſũ.¶ Se
cũdo ſic.vterq; iſtoꝝ currit.ergo nõ
tantum alter iſtoꝛũ currit. ¶ Ad ſo⸗
hec dictio
alter capiat᷑ pꝛo ſigno particulari ſo
phiſma eſt veruʒ ſicut pꝛobat pꝛima
ratio.Si vero li alter capiat᷑ pꝛo dic
tione ſigniſicante numerũ vel pꝛinci
bium numeri ſic ſᷣm vſum ĩpꝛopꝛiũ
pꝛout ſcilicʒ excludit᷑ multitudo ma
ioꝛ vno ſophiſma eſt Lalſum. Nam
tunc eſt ſenſus ꝙ vnus iſtoꝛum cur⸗

rat et non ambo.et hoc arguũt alie
duc rationes vltime.

Sophilma. xlii.

Eſt iſtð.Tãtũ ſoꝛtes videt ſe.poſito
caſu ꝙ quilibet hõ videat ſe ⁊ nullũ
alium.¶ Pꝛobatur ſophiſma. Hoc
relatiuu ſe quod ẽ relatiuũ idẽtita⸗
tis refertur ad hũc terminuʒ ſoꝛtes
cum dicitur tantũ ſoꝛtes videt ſe &̊
idem eſt dicere tantũ ſoꝛtes videt ſe
et tantũ ſoꝛtes videt ſoꝛtem.ſed hec
eſt vera.tantuʒ ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ.
caſum.quia ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ ⁊ nul
lus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtem:&̊ eti⸗
am hec eſt vera. tantũ ſoꝛtes videt
ſoꝛtem.ſſ Impꝛobatur ſophiſma.ali
us a ſoꝛte videt ſe.ergo non tantuʒ
ſoꝛtes videt ſe.ↄña tenet. añs ꝓbat
ex caſu. Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ip⸗
ſum ẽ verũ ſicut pꝛobat pꝛima ratio
Ad impꝛobationẽ negat᷑ ↄna.eco
ly ſe in añte et ↄñte non refert ideʒ
quod tamen opoꝛteret ſi deberet va
lere ↄña.bene tamen ſequitur.alius
a ſoꝛte videt ſoꝛtem:ergo non tantũ
ſoꝛtes videt ſe. id eſt ſoꝛtes videt ſe

et nullus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtem

Sed alius poteſt poni caſus icilicet
ꝙ ſoꝛtes videat ſe et cum hoc muiti
alu hoĩes videant ſoꝛtem et nõ vide
ant ſe:in iſto caſu ſophiſma elſſʒ fal
ſum.ſcilicʒ.tantũ ſoꝛtes videt ſe. ſi⸗
cut hec.tantũ ſoꝛtes videt ſoꝛtẽ: Et
ſi arguatur.ſoꝛtes videt ſe et nuliꝰ
alius a ſoꝛte videt ſe:q̊ tĩ ſoꝛtes vi
det ſe.negatur ↄña eo ꝙ li ſe nõ idẽ
refert in aſite ⁊ ↄſequẽte.ſed uła cõ
ſequentia bene valeret.ſoꝛtes videt
ſe et nullus alius a ſoꝛte videt ſoꝛtẽ
ergo tantũ ſoꝛtes videt ſe. ſed tunc

altera exponentiũ eſſet falſa illo ca⸗
ſu poſito. , ,
Sophilſma.xliii.
Tantũ verũ opponitur flaſo.ſ¶ Pꝛo
batur.verũ opponit᷑ falſe et nihil a⸗
liud a vero opponit ſalſo g̊ ⁊c.ꝗ¶ Im
pꝛobatur ſophiſma. Tantũ verũ op
ponitur falſo:ergo tm̃ verũ ⁊ falſũ
ſuntoppoſita.ↄña tenet q: onum ⁊

2

malum ſunt oppoſſta.ſimiliter cali/
dũ et frigidũ ⁊ humidũ et ſiccum.
¶ Ad ſi ophifma rñdetur ꝙ im ẽ fal
ſum. Et quãdo dicitverũ opponitur
falſo.cõceditur.et nichil aliud a ve 5
ro opponit᷑ falſo.hoc negat᷑:qͥa nõ ſo
lum verũ opponitur falſo:ſed etiam
faſſũ opponit᷑ falſo.eo ꝙ nichil ꝓhi⸗
bet duo contraria ſimul eẽ falſa. ſiẽ
iſta omnis homo currit. nullus ho
mo currit. .
Sophilma. xliiii
Tantum calidũ cõtrariatur frigido
Pꝛobatur ſophiſma. Calidũ con⸗
trariatur frigido nihil aliuda cali
do ↄtrariatur frigido. ꝛc. ¶ Impꝛo
batur ſophiſma. Tantũ calid ũ ↄtra
riatur frigido: ergo tantũ calidũ et
frigidũ ſunt contraria. ↄñs ẽ falſum
qꝛ etiam humidũ et ſiccum ſunt con
traria.¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm
eſt verũ.et qñ dicit᷑ tantũ calidũ cõ⸗
trariatur frigido:ergo æc.negat᷑ cõ
ſequẽtia.ex eo ꝙ in pꝛima fit exclu⸗
ſio circa incõplexũ ⁊ ĩ ſecũda circa
complexũ. In pꝛima ly tantũ exclu⸗
dit ſolum circa ly calidũ ſed in ſcða
excluditcirca hoc cõplexũ caliduʒ et
frigidum: ſicut ⁊ in iſta.tantum cali
dum et frigidũ ↄtrariantur. et ideo
multũ differt dicere: tantũ calidũ cõ
trariatur frigido. et dicere tantũ ca
lidum et frigidum ſunt contrarias
vel tantũ calidũ ⁊ huĩdũ ↄtrariant᷑.

Sophilma xlv.
Soꝛtes tantum eſt aſinus. ¶ Pꝛo⸗
batur. Etus contradictoꝛiũ eſt falſũ
ergo ipᷣm eſt verum. ↄña tenet. aute
cedens ꝓbatur.nã eius cõtradictoꝛi
um eſt:ſoꝛtes tantum nõ eſt aſinus.
et illa eſt falſa ex eo ꝙ de alio a ſoꝛ⸗
te verum eſt dicere ꝙ ſit aſinus.
¶ Impꝛobar ſophiſma. nã ſeqᷣt᷑ ſor̃s
tantũ ẽ aſinꝰ.ergo ſoꝛtes eſt aſinus
A ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum ẽ fal
um. Ad impꝛobationẽ dicitur & il⸗

la non eſt eius cõttradictoꝛia.ſʒ iſta
ſoꝛtes non tantũ eſt aſinus 3 3
non ſoꝛtes tantũ eſt aſinus ita ꝙ o⸗
poꝛteret negationẽ cadere ſupꝛa die
tionẽ excluſiuaʒ. modo quelibet iſta
rum elt vera.

Sophilma ..xlvi.
Eſtiſtud. Non tantum c imera cur
rit. ¶ Pꝛobaĩ ſophuma. PHec ẽ falſa
tantũ chimera currit: ergo hec ẽ ve
ra.non tantum chimcra currit. ↄña
tenet quia contradicũt. Auitecedens
patet ex eo ꝙ pꝛeiaceus eſt falſa. ſci
licet chimera currit.ſ Impꝛobat᷑ ſo
phiſma. Nam ſequit᷑ non tantuʒ chi
mera currit. &D aliud a chimera cur⸗
rit. ↄũs eſt faſum:quia nihil eſt ali
ud a chimera. ↄña videtur tenere a
ſimili.quia bene ſequitur non tan⸗
tum deus itelligit: ergo aliud a deo

intelligit.¶ Ad ſophiſma reſpondet᷑ 9

ꝙ ipſuin elt verũ. Ad impꝛobationẽ
quando dicitur non tantum chime⸗
ra currit: ergo aliud a chimera cur
rit.negatur ↄña.ex eo ꝙ antecedẽs
eſt negatiuũ et conſequens affirma
tiuũ antecedens nichil ponit:et con
ſequens aliquid ponit: modo ex ne⸗
gatiua non ſequi affirmatiua. nec
arguendo a negatiua ad affirmati⸗
uam valet ↄna.etiam pꝛopter eandẽ
rationẽ hec ↄña non valet.non tan⸗
tum deus itelligit: ergo aliud a deo
intelligit.et hoc patet ex al io.qꝛ iſta
non tantum deus ĩitelligit valʒ vnaã
diſiunctiuam cuius iſta aliud a deo
intelligit eſt altera pars: ſed a diſiũ
ctiua ad alterã partem non valet cõᷣ
ſequẽtia.Aſſumptum declarat᷑.nam
ilta tantum deus ĩrelligit valet vnã
copulatiuã: ergo iſta non tantũ de?

intelligit que eſt eius cõiradictoꝛis in

valet diſiuncetiuã ſcilʒ iſtã nullꝰ de

intelligit vel aliud a deo ĩtelligit à
eſt compoſita ex cathegoꝛicis cõtra nc

dicentibus cathegoꝛicis copulatiue

M ſoꝛtes ſe 1l
8 ſ n unſyn

biecl ſori dere tñ omni
Innon ueme ſe goſto aſ g
mANndardderd) Ant hoits
Grsſees ed es
nrſe e t olidle onturch
ſorles ylcen im nnes hoin
cenũ et poſſiblle. Nocaup
Moꝛatio ois homo nõ mden
mtrur ci ſis tribus ſimu
ſoplo non vidis ſe fobertu
uſe, ccero non nuens ſe
hioio hoͤ no viccs ſe õ
liuodiſcurat, 1cleero diſ
Afoertus diſputat, Gumilt

nchimeracn .
nencunt düurefnen au,
r as fliumtgnartinin
dadinenn 1ia denteet
Ami,. guu dene ſegunur ntn
tum deus itellgn:ergo dunsade
mntellgt, 0(4 olmntetvat
Opſuucl rri, vhttn
Ouunohovivr wu uitumnchint
anmt: epoaudachimer ar
i negatur ,d ered ganttcedi
el negetiu et conlequens affrm
tud anterecens negilponlen
NOn Eanäefunndtn
E afrman
Argnendo Argurn

equtualentis huic:tantum deus in⸗
teiugit: et cetera. 27
Sophilma xlvii.
GSoꝛtes ſcit tantũ tres hoĩes curre
re. poſito caſu ꝙ ſex hoĩes currant
et ꝙ de tribꝰ ſoꝛtes ſciat ꝙ currãt.
et nõ de altis.ſ LZunc ꝓbat᷑ ſophiſ⸗
ma. Soꝛtes ſcit tres hoĩes currere
ſoꝛtes ſcit non plures qꝙ; trres cur
rere:ergo ſoꝛtes ſcit tiñ tres hoĩes
currere. Ita ↄna tenʒ ꝓut dictio ex
cdluſiua ſᷣm vſuʒ impꝛopꝛ:iũ excludit
maioꝛem multitudinẽ. ¶ Impꝛobat᷑
ſophiſma. Nullũ falſuʒ icit᷑ a ſoꝛte:
ſed tin tres hoĩes currere ẽ falſum
g̊ ꝙ ti tres hvĩes currãt nõ ſcitur
a ſoꝛte.⁊ per ↄñs hec eſt fła ſi foꝛme
tur.ſoꝛtes ſcit tiñ tres hoĩes curre
re. Reſpõdet᷑ ꝙ ly tin põt referri ad
hoc verbũ ſcit.vel poteſt referri ad
illud quod ſequit᷑. Si pꝛimo modo
ſophiſma ẽ verũ.ſicut ꝓbat pᷣma rõ
Si ſcðo mõ ſophiſma ẽ falſuʒ.ſicut
pꝛobat ſcᷣa ratio.⁊c.

Sophilma.xl viii.
Polſibile eſt ſoꝛtẽ videre tiñ̃ omnẽ
hoĩem non videntẽ ſe.poſito caſu ꝙ
cicero ⁊ plato et robertꝰ ſint hoĩes
nõ vidẽtes ſe et ꝙ oẽs alii ab eis vi
deant ſc.hoc eſt poſſibłe.ponitur cũ
hoc ꝙ ſoꝛtes videat tin tres hoies
eũ hoc etiã eſt poſſibile. Iſto caſu po
ſito hec oꝛatio oĩs homo nõ videns
ſe ↄuertitur cũ iſtis tribus ſimul

ſumptis.pło non vidẽs ſe.robertus

non vidẽs ſe. cicero non videns ſe.
qꝛ ſequit᷑ oĩis hõ nõ vidẽs ſe diſpu⸗
tat:ergo plato diſputat.⁊ cicero diſ
putat:et robertus diſputat. Similt
ter ſequitur e cõuer ſo. Tũc arguit᷑
ſic. Poſſibile ẽ ꝙ ſoꝛtes videat tan
tũ płonem ⁊ ciceronẽ ⁊ robertũ:er⸗
go poſſibile ẽ ꝙ ſoꝛtesvideat tin om
nem hoĩeʒ nõ videntẽ ſe:ↄña tenʒ ex
eo ꝙ illa cõuertũtur ſicut dictũ eſt:
antecedẽs notum elt de ſe:¶ Impꝛo

batur̃ ſophiſma: Si poſſibile eẽt q
ſoꝛtes videret tiñ oẽm hoĩem nõ vi
dentẽ ſe ponat᷑ in eẽ.quo facto que⸗
ro an ſoꝛtes videt ſe. Si dicat᷑ ꝙ vi
det ſe tunc ſic.ſoꝛtes videt ſe g̊ ſoꝛ⸗
tes videt aliud ab hoĩbus nõ viden⸗
tibnus ſe ex eo ꝙ ſoꝛtes nõ eſt de nuẽ
ro hoĩm nõ videntiũ ſe ſicut patʒ ex
caſu.Et vlteriꝰ ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes nõ
videt tm̃ oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe⸗
Si dicatẽ᷑ ꝙ ſoꝛtes nõ videt ſe.tunc
ſic:ſoꝛtes videt tiñ oẽ̃m hoĩem non
videntẽ ſe & ſoꝛtes videt oẽm hoĩeʒ
non videntẽ ſe. ↄña tenʒ ab excluſi⸗
ua ad ſuã pꝛeiacentẽ. Lũc vltra.ſoꝛ
tes videt oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe
ergo ↄuerſionẽ vidẽs ocẽm hoĩem
non videntẽ ſe eit ſoꝛtes. Tũc argf
ſic.videns oẽm hoĩem nõ videntẽ ſe
eſt ſoꝛtes:ſʒ ſoꝛtes eſt nõ dẽs ſe ſi
cut tu dicis:g ſoꝛtes videt ſeipᷣm cu
ius oppoſituʒ dixiſti. Ad ſophiſma
rñdetur ꝙ ipᷣm eſt falſũ et implicãs
cõtradictionẽ ſicut dictum eſt.Ad
rationẽ ꝓbantem ſophiſma dicitur
ꝙ caſus eſt impoſſibilis.licʒ eĩ qiibʒ
pars ſeoꝛſuʒ ſit poſſibilis vna tamẽ
alteri nõ eſt cõpoſſibilis. da ad pᷣmã
partẽ caſus qñ ponit᷑ ꝙ pło.cicero⁊
robertus ſint hoĩes nõ videntes ſe.
et ꝙ oẽs aliiab eis videantſe:ſequi
tur ꝙ ſoꝛtes ſit vidẽs ſe poſtq ſor̃s
nõ ẽ de nũero illoꝝ triũ.¶ Ad ſcðᷣaʒ
partẽ caſus qñ ponit᷑ ꝙ ſor̃s videat
tin illos tres: ſequit᷑ ꝙ ſor̃s nõ vidʒ
ſe.⁊ iõ totalẽ caſuʒ ſeqũtur ↄtradic
toꝛia.ſ. ꝙ ſors videt ſe ⁊ ꝙ ſor̃s nõ
videt ſe.⁊ iõ totałl caſus nõ ẽ admit
tẽdus.licʒ bene quelibʒ pars caſus
ſeorſum ſit admittenda.

Sophilſma. xlix.
Tãtũ pꝑf̃ ẽ ̊ ñ tm̃ pꝑ ẽ.¶ Pꝛobat ſo
pᷣhiſma.tm̃ pr̃ ẽ & pr ẽ tʒ ↄa ab ex⸗
cluſiua ad ſuã pᷣiacentẽ ⁊ vltra xr̃ ẽ:
g̊ filiꝰ ẽ ⁊ vltra filiꝰ ẽ &̊ aliud a pꝛẽ ẽ

ergo ſi tĩ pater ẽ nõ tantũ pr̃ ẽ ⁊c.

Impꝛobatur ſophiſma.quiaẽ vna
ↄhñᷣa cuius oppoſitũ ↄñtis nõ repuꝰ⸗
gnat añti:ergo ſophiſma ẽ falſum.
ↄnña tenet ex eo ꝙ ad bonã ↄnñam re
quiritur ꝙ oppoſitum ↄñtis repug⸗
nat antecedẽti.añs ꝓbatur nã oppo
ſitum ↄñtis eſt tm pater eſt. mõ ulla
non repugnat antecedẽti ſed ẽ ipſuʒ
met antecedẽs vel ſaltem ſibi oĩno
ſimile.Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ
ipſum eit verũ. et qñ dicit᷑ oppoſitũ
ↄſequentis non infert oppoſitũ an⸗
tecedẽtis. Dico ꝙ ĩmo.⁊ qñ dicit᷑ op
poſitũ ↄñtis eſt ipᷣm añs.cõceditur.
ſed idẽ non infert oppoſitũ ſuiipſiꝰ.
hoc negatur qꝛ ꝓpõ implicãs ↄtra⸗
dictionẽ bene infert ſuuꝑſiꝰ oppoſi
tum ex eo ꝙ impoſſibile infert qoᷣli
bet. ergo oppoſitũ ſuupſius.mõ di⸗
co ꝙ ilta eſt impoſſibłis tantũ pater
eſt ſaltẽ ĩpoſſibilis g̃a materie hoc
eſt terminoꝛũ in ipᷣa poſitoꝛũ vna cũ
iſta dictione excluſiua timj. Pꝛo cu⸗
ius maioꝛi declaratione ponunt᷑ ali
que ↄc uſiones ante quaʒ pꝛ emittã
gliquas diſtinctiones. Pꝛima eſt ꝙ
aliqu a ꝓpõ dicit᷑ impoſſibłis gratia
foꝛme ꝓpõis:⁊ aliqua dicit᷑ impoſſi
buis gra materie hoc ẽ gratia ter/
minoꝛũ ſic vel ſic impoſitoꝛũ ad ſig⸗
nificandũ. Illa dicitur impoſſibilis
de foꝛma que ſic ſe habet ꝙ oĩs pꝛo
poſitio ↄſimilis foꝛme eſt impoſſibi
lis et ĩtelligo ꝑ foꝛmã ꝓpõis ꝓpoſi
tionem eẽ cathegoꝛicã vel ypotheti
cam:ſimiliter eẽ negatiuã vel affir⸗
matiuã.ſimiliter eẽ vłem vel ꝑticu⸗
larem vel indefinitavł ſingularẽ̃.Et
ideo datis duabus ꝓpõibns q̃ᷓ ambe
ſunt cathegoꝛice indefinite affirma⸗
tiue ille dicunt᷑ eẽ ↄſimilis foꝛme li⸗
cet bene poſſint eſſe diſſimilis mate
ri .quia foꝛte vna ẽ in materia na⸗
turali alia in materia contiĩgenti. ſi
cut eſſent iſte due homo eſt aĩal.ho
mo currit ſi autẽ eſſent due ꝓpões

que non eſſent eiuſdem ititat is vł
eiuſdem qualitatis eſſent tamẽ am
be cathegoꝛice vel ecõuer ſo ulle eſ⸗
ſent diſſimilis foꝛme ſicut eẽnt iſte
due oĩs hõ currit aliquis homo cur
rit.vel iſte due oĩs homo currit oĩs
homo non currit. Ila autẽ ꝓpõ di⸗
citur inpoſſibilis gra materie q̃ ſic
ſe habʒ ꝙ non omis ꝓppoſitio ſibi ſi
milis m foꝛma eſt impoſſibilis.xẽ
plum de ĩpoſſibiii gratia foꝛme. ſoꝛ
tes eſt et ſoꝛtes non eſt. a eſt ⁊ nul⸗
lũ a cẽ.Et vltra quelibet copulatiua
compoſita ex partibus adinuicẽ con
tradicẽtibus. Exemplũ ſcðᷣi ſicut i⸗
ſta.deus nõ eſt deus.iſta enĩ non eſſi
impoſſibilis gratia foꝛme.qꝛ iſta ho
mo nõ ẽ chymera ↄſimilis foꝛme nõ
eſt uimpoſſibilis.tamẽ qꝛ ſic impoſſi⸗
bile eſt eſſe ſicut iſta ꝓpõ ſigniſicat
deus non ẽ deus ipᷣa dicit᷑ impoſſibi
lis.et dicit᷑ impoſſibilis gr̃a materie

Et ſicut dictũ ẽ de duplici ꝓpoſitio

ne ĩpoſſibili.ſ.gratia materie ⁊ gra
tia foꝛme:ita diſtingui põt de dupli
ci ꝓpõe neceſſaꝛia.qꝛ quedã ẽ neceſ
ſaria gr̃a foꝛme ⁊ quedã neceſſaria
gratia materie.Diſtinctiões hoꝛum
membꝛoꝛũ pñt patere ex pꝛedictis.
Alia diſtinctio eſt ꝙ duplicia ſunt
relatiua qꝛ quedã ſunt ad que ſeqũ⸗
tur ſua coꝛrelatiua mediãte hoc v⸗
bo eſt qð eſt verbũ pñtis tempoꝛis.
ſicut ſunt iſta dñs et ſeruus.pater ⁊
filius: Nã ſequit᷑ dñs ẽ:ergo ſeruꝰ⸗
eſt. pater eſt:& finus eſt.⁊ ecõuer ſo⸗
¶ Alia ſunt relatiua ad que nõ ſeqũ
tur eoꝝ coꝛrelatiua mediãte verbo
de pñtieſed bene mediante hoc ver⸗
bo põt vel mediãte verbo de pꝛeteri
to vel de ſuturo.ſicut ſunt ilta ſcia
et ſcibile.pꝛius et poſterius. nã non
ſequitur ſcibile eſt. ergo eiꝰ ſcĩa eſt
licet bene ſequat᷑ ſcibile ẽ᷑:ergo ſcĩa
eius põt eẽ. Similiter nõ ſequitur
pꝛius ẽ: g̊ poſteriꝰ eſt. ſed bñ ſedtur

iſtuetimediate amete ſar⸗

ani an eber odilnd falſ

ſaunſeutk

imeciate ante hoc ſol⸗

ato urtebn imecate ante
eſores durtedn ad erduſlu⸗
3Onam preaednd d⸗

Hophilmalvi.
plus ſotes d albus vel nigtt.
Hſolus ſoꝛtes ſt albus erm
labeo ſint nigr⸗.¶ Pꝛobut. ſo
wialbus ſolus ſortes ?i
liher oña tenet a parte diſtun
nis twtan diſluncrius cnins e

laſotte

ufsarer x caſn. (Inprobe

ſalbürel nigru:erg

laſctes eſtalba vel mger

inntefs yha; ꝛplatoqe

dlechelle lonr in
deus none deus ſcketit
ig e dal mpol biiogiunnn
Et ſur ntiẽ ennnne qnſt
r jvſiil rmi numetg
ofme:tr oſingulpot de dun
poe neccſ ini qr guedi ? neat
ſarun gfa fome quedi neceſſart
gratun materie, Diltmendes houn
mendrori din vneret redians
(AudMnen ſq dhcnſe
ſcnmn gn gaecs ſunt urſii
ur ſus omeſatinn netiir a
doel b eſ ti gjts inhii⸗
u ſur i dis lui
luo: Nu eu ine n
4 amnaltiiul eda

Hiurangue n ſeqll
ur minuu qi
urtlatu nechite
rini e neaunte ol
ſen miit ni 1
n denmbe
ſihlt gluj

ſoꝛtes et multi alii cucurf erũt añ
ſed oẽs alii a ſoꝛte nunc ceſſent cur⸗
rere ⁊ ſoꝛtes nõ ceſſet currere. Zũc
ꝓbatur ſophiſma.ſolus ſoꝛtes nunc
currit ⁊ ĩmediate ante hoc nõ ſolus
ſoꝛtes currebat.S ſolus ſoꝛtes inci⸗
pit currere. Impꝛobaturſolus ſoꝛ
tes incipit currè: ergo ſoꝛtes incipit
currè. ↄna tenet ab excluſiua ad ſuã
pꝛeiacentẽ.falſitas ↄñtis patet:quia
ſoꝛtes ĩmediate ante hoc currebat ⁊
imediate poſt hoc curret. ergo non
incipit cuꝛrere:¶ Ad ſophiſma reſpõ
detur ꝙ; ipſum ẽ falſum. Ad rõnem
dicitur ꝙ iſta ↄnña nõ valet.ſolus ſoꝛ
tes nũc currit et ĩmediate ante hoc
nõ ſolus ſoꝛtes currebat. ſolus ſoꝛ
tes inciꝑit currere. pꝛopter hoc ꝙ in
iſta ſolus ſoꝛtes incipit currere ly in
cipit ſequit᷑ ly ſolus ꝓpter ꝙ in exꝑo
nẽte negatĩa iſta negatio nõ incluſa
in ly incipit debet ſequi et nõ pꝛece⸗
dere iſtã dictionẽ ſolus qualiter nõ
fit in dicta ↄna:⁊ ideo exponẽs nega
tiua nõ debet eſſe iſta ĩmediate ante
hoc nõ ſolus ſoꝛtes currebat. ſed dʒ
eſſe ſta. et ĩmediate ante hoc ſolus
ſoꝛtes nõ currebat.modo illa ẽ falſa
Nam ſequit᷑ ĩmediate ante hoc ſolꝰ
ſoꝛtes nõ currebat. SO ĩmediate ante
hoc ſoꝛtes nõ currebat.ab excluſiua
aq ſuam pꝛeiacentẽ ⁊ c.

Sophiſma. lvi.
Soln ſoꝛtes ẽ albus vel niger. po⸗
to & ſolus ſoꝛtes ſit albus et multi
alii ab eo ſint nigri.ſ Pꝛobat᷑.ſolus
ſoꝛtes ẽ albus:& ſolus ſoꝛtes ẽ albꝰ
vel niger:ↄña tenet a par̃te diſiunc⸗
tiue ad totam diſiunctiuã cuius eſt
pars.añs patet ex caſu.¶ Impꝛobat᷑
Aliud a ſoꝛte eſt albũvel nigrũ:ergo
nõ ſolus ſoꝛtes eſt albus vel niger.
ↄña tenet añs pꝛobat᷑: qꝛ plato qͥ eſt
aliud a ſoꝛte eſt albus vei niger.
Ad iſtud ſophiſma quidã reſpon⸗

dent ꝙ in eo poteſt eſſe excluſio diſ⸗
iunctionis vel diſiũctio excluſionis.
Pꝛimo modo denotatur ꝙ albũ vel
nigrum ineſt ſoꝛti ſoli.et hoc eſt fal
ſum.nec ſic eſt diſiunctiua ſed cathe
goꝛica de diſiuncto extremo. Scðo
modo denotatur ꝙ ſolus ſoꝛtes ſit
albus vel ꝙ ſolus ſoꝛtes ſit niger.⁊
tunc eſt diſiũctiua et nõ excluſiua.⁊
eſt vera et in hoc ſenſu ei non repu⸗
gnat iſta.aliud a ſoꝛte eſt albũ vel ni
grum. Aliter poteſt reſpõderi ꝙ ſo
phiſma eſt falſum.et quãdo dicitur.
ſolus ſoꝛtes eſt albus & ſolus ſoꝛteo
eſt albꝰ vel niger.poteſt negari ↄña
qꝛ arguit᷑ a minꝰ cõmuni ad magis
cõmune cũ dictione includẽte nega⸗
tionẽ. Vñ ly albũ eſt minus cõmune
qᷓ ſit ly albũ vel nigrum. nec arguit᷑
a parte diſiunctiue ad totam diſiun⸗
ctiuam cuius eſt pars: ſed gad vnam
pꝛopoſitionẽ cathegoꝛicam de diſiun
cto extremo.

Sophilma lvii.
Solus ſoꝛtes eſt albus et plato eſt
albioꝛ eo.poſito ꝙ ſoꝛtes ſit albus et
plato ſit albioꝛ eo ⁊ nullus alius ſit
albus. Pꝛobat᷑.ſoꝛtes ẽ albus et pla
to eſt albioꝛ eo ⁊ nullus alius a ſoꝛte
ẽ albus quĩ plato ſit albioꝛ ceo.ergo
ſolus ſoꝛtes ẽ albus et plato ẽ albioꝛ
eo. ¶ Inpꝛobatur. ſophiſma eſt vna
ꝓpoſitio copulatiua cuius partes vi
dentur ſimul repugnare:S ſophiſma
eſt falſum. Aſſumptũ pꝛobatur:quia
ſi ſolus ſoꝛtes eſt albus ſicut dicit
pꝛima pars ſophiſmatis] tunc plato
nõ eſt albuset ſi plato nõ eſt albus:
tunc plato non eſt albioꝛ ſoꝛte.cuius
oppoſitũ dicit ſcdᷣa pars ſophiſmeſ̃.
¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ in ipſo põt
eẽ excluſio copułationis vel copulaꝰ
excluſiõis.i.ſondhiſma põt ĩtelligi ꝙ
ſit pꝛopõ excluſiua de extremo copuꝰ
lato: vel ꝙ ſit pꝛoꝑõ coriat5 cuiꝰ
11.

vnz pars eſt excluſlua. Tunc dico ꝙ
ſi ſophiſma intelligat᷑ ꝙ ſit pꝛopõ ex
cluſiua de copulato extremo ſophiſ⸗
ma ẽ ven ſicut ꝓbauit pᷣma rõ.ſi aũt
intelligat᷑ eſſe pꝛopõ copulatiua cuiꝰ
pꝛĩa pars ſit excluſiua: ſophiſma eſt
falſum ſicut ꝓbauit ſcða ratio
Sophilma . lviii.
In q dictõ excluſiua ponit᷑ bis ẽ iſtð
Solis tribꝰ ſola duo ſunt paucioꝛa
Pꝛobat᷑. tribus ſola duo ſunt pauci
oꝛa:et nullis aliis a tribus ſola duo
ſunt paucioꝛa ergo ſolis tribus ſola
duo ſunt paucioꝛa. ¶ Impꝛobat᷑ ſic.
ſolis tribus ſola duo ſunt paucioꝛa:
ergo ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa
ↄñis eſt falſum.⁊ ↄña videtur tenere
ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ. falſi⸗
tas ↄñtis patet: qꝛ non ſolis tribus
duo ſunt paucioꝛa. ſed etiam aliis a
tribus ſcʒ quattuoꝛ. ¶ Ad ſophiſma
rñdetur ꝙ ipſuʒ eſt verũ.Et qñ dicit᷑
ſolis tribus ſola duo ſunt paucioꝛa
&̊ ſolis tribus duo ſunt paucioꝛa.ne⸗
gatur ↄña.nec hoc arguit᷑ ab exclu⸗
ſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ qꝛ iſtius exclu
ſiue ſolis tribus ſola duo ſunt pau⸗
cioꝛa.pꝛeiacens non eſt ſolis tribus
duo ſunt paucioꝛa ſed eſt hec tribus
ſola duo ſunt paucioꝛa

Sophilma.clix.
Golũ genitiuũ pꝛecedit ſolus ntũs:
Pꝛobat᷑: qꝛ gtm̃ pꝛecedit lolus ntũs
ct nullum aliũ caſum a gtõ pꝛecedit
ſolus ntũs.qꝛ licet quẽlʒ aliũ caſum
pcedat ntũs:tñ non quẽq; aliũ caſuʒ
pꝛecedit ſolus ntũs ſed ntũs cũ gtõ.
¶ Impꝛobat᷑.ſoluʒ gtim̃ pꝛecedit ſol⸗
ntũs:q̊ ſoluʒ genitiuũ pꝛecedit ntũs
ↄñs eſt falſuʒ.ↄña videtur tenere ab
excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ.falſitas
ↄñtis ꝑʒ qꝛ aliũ caſum a gtõ pꝛecedit
ntũs:g non ſolũ gtm̃ pꝛecedit ntũs.
Rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt
verũ.Et qñ dicitur.nã ſequitur ſolũ

genitiuũ pꝛecedit ſolus ntũs: ſoluʒ
gtm̃ pꝛecedit ntũs. negatur ↄñ a.nec
hic ar̃ ab excluſiua ad ſuã pꝛeiacentẽ
eo ꝙ pꝛeiacẽs iſtius ſolũ gtĩ pᷣcedit
ſolus ntũs eſtihec. gtm̃ pᷣcedit ſolus
ntũs.⁊ nõ hec ſolũ gtm̃ pᷣcedit ntũs
Ex eo ꝙ pꝛius poſita erat vna regła
ꝙ qñ in aliqua pꝛopõne ponerentur
due dictiones excluſiue: tunc illa dʒ
exponi quãtum ad pꝛimã dictionẽ ex
cluſiuam: ſecũda dictione excluſlua
remanente in vtraq; exponentiũ.
Nunc reſtat ponere ſophiſmata

diff icultatẽ hñtia ex parte dictionũ

exceptiuaꝝ ſicut ſunt/pᷣter/pꝛeterq/
niſi ⁊c.et pᷣmo aliqua ſunt pᷣmittẽda
deinde ponenda ſunt ſophiſmata.
Quantũ ad pꝛimũ ſciendũ eſt ꝙ di
ctiones dicũtur exceptiue ex eo ꝙꝑ
eas fit exceptioſ Scðo notandũ eſt
de iſta dictione pᷣter ꝙ vno mõ acci⸗
pitur ꝓpꝛie:⁊ tunc dr eſſe dictio ex/
ceptiua et denotat exceptionẽ partis
ſubiectiue a ſuo toto. Alio modo im
pꝛopꝛie.⁊ hoc tripłr ſcʒ negatiue ad⸗
ditiue ⁊ ſubſtractiue. Negatĩe ſicut
dr ſoꝛtes fecit hoc pꝛeter platonẽ. et
qñ tenet᷑ ſic negatiue:negat aſſocia/
tionẽ pꝛo loco vel pꝛo tꝑe. Sed addi
tiue tenetur cũ dicit᷑. ſoꝛtes dʒ ſoluè
decẽ libꝛas pᷣter expẽ ſas.i.debet ſol
uere decẽ libꝛas ⁊ cũ hoc addẽde ſũt
expẽſe.Sed ſubſtractiue tenet᷑ cum
dr.ſoꝛtes dʒ ſoluere decẽ libꝛas pᷣter
hoc ꝙ ſoluit.i.ꝙ illð debet defalcari
vel cũ dicitur quattuoꝛ pꝛeter vnuʒ
ſunt tria. et hoc qñ tenetur ſubſtrac
tiue ſeu diminutĩe qð idẽ eſt ad pñs
Tertio notandũ eſt ꝙ ad pꝛopõem
exceptiuã requirũtur quattuoꝛ ter/
mini. Pꝛimo ſubiectum pꝛincipale a
quo fit exceptio. Secundo dictio ex
ceptiua per quã fit exceptio. Tertio
pars extra capta.i.excepta. Quarto
pꝛedicatũ reſpectu cuiꝰ fit exceptio.
Hoc enĩ patet in iſta pꝛopõe, omnis

icdeu icl ni hinſii
⸗ nhai inut⸗
mpul date ⸗ ſain on
nurnn tihehöcſ l non
plisGede ſlnſ Hac
jenhegnir whines ſunt ioſt
aFanamen dein ens dd
Pdens unen Remm u.
Tertia coclſto dene i digm
ſtto ypothetica ipoſſidlis dej
. ſcut ſta.a eſt et nulli a cſhn
pcopulatiua ſlis foꝛme eſt iye
le er intelligo per pꝛopõnem ſn
ne dicte copulative q eſt pont
cheporlcio ſtiuict ccentil
uit neclctu propo copulotius⸗
mn auſoo Nula wopo mer
cgrtcaelt neceſſarin de forma
uuhtniſlie nurine nicen
lldels e del ſen we niͦ.
giber ſbiſſmiiz in ſoma el
arv lnaſbbiſinlis n fofa

emn pen unedfeſede
ruiannrnenenelec
ſobiecie ſyn n
1lo lot,, Aonochi
r hr ; ſygriea,
urt hult, ſegtieſigt
tlunur mn
ener le hegalſve nega: aſſocia,
e o loch el pothe Gedael
etenetur ci dieit. ſoes Rſol
lbus deer ereſn deeſt
e lidus 1cd hoc Mdicen
thelt. Bel ſanöracrinetenrtan
ſones dſoluge ee hipztn
eg ſoluſt /0, b Aher efle/
Hel i dictun gamwr rle/ M
int nuct Mgitnt nlr
ueſar nnintiiſbllul his
rmumummii ulopien
us rnnhiil uaton ter,/

.
J e . 1 1

ergo poſterius erit. Silr nõ ſequit᷑.
poſterius eſt ergo pꝛius eſt. ſed bene
ſequit᷑ ergo pꝛiꝰfuit.ita etiã de iſtis
relatiuis cauſa ⁊ cauſatũ. ¶ Tertia
diſtinctio eſt: ꝙ relatiuoꝝ pꝛimo mõ
dictoꝛũ quedã dicũtur cqparãtie de
quoꝝ numero ẽ hoc relatiuũ ſimile
quedã autẽ diſquiparãtie.⁊ illa ſunt
duplicia.queð ſunt ſuperpõnis ſicut
iſta dñs pater.quedã ſuppõnis ſicut
iſta filius ſeruꝰ.¶ Lunc ſit pꝛima cõ
cluſio. Nulla ꝓpõ mere cathegoꝛica
eſt ĩpoſſibilis de foꝛma. pʒ hoc:quia
nulla pꝛopõ mere cathegoꝛica qᷓ ſic
ſe habeat ꝙ oĩs pꝛopõ conſimilis in
foꝛma ſit ĩpoſſibilis. vñ ſi eſſet aliq:
maxiĩe eſſet ita.deus nõ eſt deus vel
iſta deus ẽ dyabolꝰ.modo hoc eſt flłʒ
qꝛ multe ſũt in eis cõſimiles in for̃e
q̃ nõ ſunt ĩpoſſibiles. Uñ iſta chime
ra non eſt chimera eſt ſiłlis in foꝛma
huic deus nõ eſt deus. et tñ hec chi⸗
mera ñ eſt chimera nõ eſt ĩpoſſibilis
ſimiliter iſta hõ eſt aĩal eſt ſimilis in
foꝛma huic. deus ẽ dyabolus:ſed nõ
in materia.⁊ tñ hec hõ eſt aĩal non ẽ
lpoſſibilis. Scda cõcluſio.Multe
tñ cathegoꝛice pꝛopõnes ſunt ĩpoſſi
biles gr̃a materie.pʒ de iſta deus nõ
eſt deus. chimera eſt chimera ⁊ac.
Tertia cõcluſio. Bene ẽ aliqua ꝓ⸗
poſitio ypothetica ĩpoſſibilis de foꝛ
ma.ſicut iſta.a eſt et nullũ a cſt.nam
oĩs copulatiua ſilłis foꝛme eſt ĩpoſſi
bilis.et intelligo per pꝛopõnem ſiłis
foꝛme dicte copulatiue qᷓ eſt ↄpoſita
ex cathegoꝛicis ſibiĩuicẽ ↄᷣdicentibꝰ
ſicut eſt pꝛedicta pꝛopõ copulatiua.
Quarta ↄcluſio.Nulla pꝛopõ mere
cathegoꝛica eſt neceſſaria de foꝛma.
Datet hoc.nã ſi ſic maxime videtur
eſſe iſta deus eſt deus.ſed hoc nõ:qꝛ
nõ quelibet ſibi ſimilis in foꝛma eſt
ncc̃ia ĩmo aliqua ſibi ſimilis in for̃e
eſt ĩpoſſibilis.ſicut hec chimera eſt
chimera. ¶ Quinta cõcluſio.Aliqua

pꝛopõ mere eathegoꝛica bene ẽ neceſ
ſaria gr̃a materic.pʒ hoc de iſta deꝰ
eſt. et de iſta hõ eſt aĩal.¶ Sexta cõ⸗
cluſio. NMulte ſunt pꝛopões ypothe
tice neceſſarie de foꝛma. pʒ de iſta.a
eſt vel nullũ a eſt.pʒ hoc:qꝛ eius con
tradictoꝛia eſt ĩpoſſibilis de foꝛma.
ſicut dicebat᷑ circa tertiã ↄcluſioneʒ.
ſimiliter om̃s tales ↄditionalea ſunt
neceſſarie de foꝛma. ſi nullũ a eſt b.
nallũ b eſt a.ſi oẽ b eſt a.quoddã a ẽ
b.ſi quoddã b eſt a.quoddam a eſt b.
et oẽs ↄſimiles: qꝛ oẽs cõditionales
ſimiles his in foꝛma ſunt neceſſarie
Septima ↄcluſio ẽ.Oñ hec dictio
excluſiua tm̃ additur terio relatiuo
diſquiparãtie in pꝛoꝑõne affirmatĩa
de hoc verbo eſt ſecũdo adiacẽte nõ
facit pꝛopõnem ĩpoſſibileʒ de foꝛma.
vt hic.tantũ pater eſt:pʒ qꝛ nõ quelʒ
huic ſimilis de foꝛma eſt ĩpoſſibilis
patet de iſta.tantũ deus ẽ:que dicte
pꝛopõni eſt ſimilis in foꝛma et tamẽ
nõ eſt ĩpoſſibiis.¶ Octaua cõcluſio
Quãdo dictio exceptiua additur ter
mino relatiuo diſquiparãtie in pꝛo⸗
poſitione affirãtiua de hoc verbo eſt
ſecundo adiacẽte bene facit pꝛoꝑoſi⸗
tionem impoſſibilẽ gratia materie.
Unde hec eſt ĩpoſſibilis gratia ma⸗
terie tantũ pater eſt. tin dominꝰ eſt
tantũ ſeruus eſt.qꝛ ad quãlibet talẽ
gratia materie ſequuntur ↄdictoꝛia
ſicut deducebat᷑ in pꝛincipio ſophiſ⸗
matis de iſta tantũ pater ẽ᷑. ¶ Hona
cõcluſio. Si dictio exceptiua addat᷑
relatiuo equiparãtie non reddit pꝛo
poſitionẽ ĩpoſſibilẽ nec gꝛatia foꝛme
nec gratia materie. Vnde hec nõ eſt
iĩpoſſibilis tin ſimile eſt.poſito caſu
ꝙ oĩa eſſent ſimilia hec eſſet vera ſi
foꝛmaræt᷑ tantũ ſimile eſt.

Sophilma .k.
Tantũ hõ currit &̊ tim homo monet᷑
Pꝛobatur ſophiſma. nam arguitur
9*

ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affirmatiue.
In oppoſitũ arguitur. añs poteſt
eſſe verũ ↄñte cxiſtente falſosↄña tʒ
aſſumptũ patet.poſito ꝙ homo cur⸗
reret ⁊ nichil aliud ab hoĩe currerct
et equus moueretur ⁊ non curreret
tunc hec eſſet vera.tin homo currit:
iſta exñte falſa tim homo mouetur.
Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
falſum:quia in vna parte exponẽtis
puta in exponẽte negatiua ẽ ꝓceſſus
ab inferioꝛi ad ſuperius negatiue. ⁊
talis pꝛoceſſus nõ valet.

Sophilma .cli.
Tantũ homo curfit: g̊ tantum aĩal
currit. Midet᷑ ꝙ nõ ſit verũ ſicut nec
pꝛecedẽzꝭ ꝓpter ſimilẽ rõnẽ.i Kũdet
ꝙ bene ſequit᷑ tantũ hõ currit: S tim
aĩal currit.qꝛ exponẽs vnius ſequit᷑
ad exponentẽ alterius. Naʒ aliud a
hoiĩie eſt in ꝓplus iᷓ aliud ab aĩali.et
ſi dicat᷑ nullũ aliud ab hoĩe ⁊ nulluʒ
aliud ab aĩali eſt bona ↄña: quia ar
a ſuperioꝛi ad inferius negatiue.

Sophilma.lii.
Tantum deũ eſſe deum eſt verum⸗
Pꝛobat. hec eſtvera tm̃ deus eſt deꝰ
ergo tantũ deũ eſſe deũ eſt ven.ↄña
tenet.nã ſicut hec ẽ bona ↄña ſoꝛtes
currit & ſoꝛtẽ currere eſt verũ:ita ſe
quitur in pꝛopoſito. añs patet ex eo
ꝙ hec eſt vera deus eſt deus ⁊ nichil
aliud a deo eſt deꝰ ergo tm̃ deus eſt
deus. ¶ Impꝛobat᷑.hoĩem eſſe aĩal ẽ
verũ.⁊ per ↄñs non tm̃ deũ eſſe deũ
eſt verũ.¶ Scðo.ſi tantũ deum eſſe
deũ eſt verũ:ergo oẽ verum eſt deuʒ
eſſe deũ.ↄñs eſt falſum ↄña tenet ꝑ
ſecundã regulã ab excluſiua ad vni⸗
uerſalẽ de terminis trãſpoſitis æxc.
Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ſi intelli⸗
gitur ꝙ ſit de ſubiecto excluſiuo.ita
ꝙ hoc totũ tantuʒ deũ eſſe deum ſit
ſubiectũ ſophiſma eſt verum. Nam

tunc ſignificat ꝙ iſta pꝛopõ eſt vera⸗

tantũ deus eſt deus. nec eunc eſt pꝛo
poſitio excluſiua:licet eiꝰ dictũ bene
coꝛreſpõdeat pꝛopoſitioni excluſiue.
Si autem capiatur pꝛout eſt pꝛopõ
excluſiua: ſic ſophiſma eſt falſum.
Nam tunc ſigiuficat ꝙ deũ eſſe veũ
eſt verũ. et nichil aliud ꝙᷓ deum eſſe
deum eſt verum. ⁊ hoc eſn falſum et
ſᷣm hoc rõnes vadunt viis ſuis.
Conſequẽter reſtat ponere ſophiſ
mata circa iſtã dictionẽ ſolus.et ſᷣm
hoc ſit pꝛimũ ſophiſma
Sophilma cliii.
Ad ſolũ ſoꝛtẽ currere ſequit᷑ hoĩem
currere. Pꝛobat᷑ ſophiſma, Nam ad
iſtã ſolus hõ cuꝛrit ſeqtur iſta homo
currit.& ad ſolũ ſoꝛtẽ currere ſequit᷑
hoĩem currere. Scðo ad ſolũ ſoꝛ⸗
tem currere ſequit᷑ ſoꝛtẽ currere:ex
eo ꝙ ab excluſiua ad ſuã pꝛeciacentẽ
eſt bona ↄña.Et vltra ad ſoꝛtem cur
rere ſequitur hominẽ currere: ergo
ad ſolum ſoꝛtẽ currere ſequitur ho⸗
minẽ currere.ↄña tenet per illam re
gulã.Quãdo ad aliquod añs ſequit᷑
aliquod ↄñs quicquid ſequit᷑ ad ↄñs
ſequitur ad añs. ¶ Impꝛobatur. ad
platonẽ currere ſequitur hoĩem cur
rere: ergo ad aliud qᷓᷓ ad ſoꝛtẽ currẽ
ſequitur hominẽ currere. ⁊ per con
ſequens non ad ſolum ſoꝛtẽ currere
ſequitur hominẽ cuꝛrere.¶ Eñdetur
ad ſophiſma ꝙ ipſum põt eſſe pꝛopõ
de ſubiecto excluſiuo.⁊ ſic ſophiſma
eſt verũ. Nam tunc ſigãt ꝙ ad iſtam
ſolus ſoꝛtes currit ſequit᷑ iſta homo
currit.vel põt eſſe excluſiua et ſic ſo
plyiſma ẽ falſum. Nã tunc ſigniſicat
ꝙ ad ſoꝛtẽ currere ſequit᷑ hoĩem cur
rere.⁊ ad nichil aliud ꝙᷓ; ad ſoꝛtẽ cur
rere ſequitnr hominẽ currere.⁊ hoc
eſt falſum ſicut arguebat᷑.et ſᷣm hoe
rõnes vadunt viis ſuis
Sophilma liiii.

Solus ſoꝛtes incipit currere,poſlto

WeN
ao ce ſepopa
inen icurtt 4 de
Lummhsguſtann
dranid⸗ ngenmnme

et hoc in aftirm.
aul fercterennd. ſtuſ⸗

nullo feret ece⸗
nent. 0lictchag n

turci
o htetlantio cipin
nmli⸗ er v bec h m

currit,
no veter ſote urnn,
onnninihtofuetedul

nbec elt erceptius totus ſo
kricun ſtüch Ahus: et ta

Niqiernimnus uofnere
no ſittermimd omuns ſu der
ungulars ſch Metermims
d hoc ridetur em diern
ßſoꝛes no eſt ſubiectüſed
gregat pors ſoꝛtis. t hoc ?
ie peccablle de gluribus
ſoupepo erwvnt der ſie
kalerti cutcl ab
Ahoc de gte integralt,
nnmtitſ de entate 1
ne I ſcici eſt gad ven
minigcreytue finn tiue
ngmicri noͦnit ercet
cto⸗ lterabererpto .

—

dhu MaE! madſormar
ſeuny unn ann n en
ſaln ſaiaymmnhſautu
manmt ciitener er llan r
rich ad lgnoc as ſegut
Mod,is qucguldſegul g ie
tur Aans, Ingbbant,
ond arrere ſeguirar holen an
dadi, den
Weur honimd ordere,d gee
uens non auſolumſeki autn

egulur honin aner ſHidun
ſoynm gpbmwrel/

eſubieci⸗ arlllutllpnſu
wi. Vam n utgalm

cä
ni, wraſe el lnc ſeſo
ueſaſun. Mian lgnifen
Ibrtannar ſcgul: ien cur

AAnichl ufßalſeni⸗
ſeunen homne Currere

homo pꝛeter ſoꝛtẽ cuꝛrit. ly homo d

terminꝰ pꝛincipalis a q̃ fit exceptio.
ly pꝛeter dicitur dictio exceptiua.ly
ſoꝛtes dicitur dictio vel pars extra
capta vel excepta. ly currit dicitur
pꝛedicatũ reſpectu cuiꝰ fit exceꝑt io.
Quarto notandũ eſt ꝙ dictio exce
ptiua habet quĩq; ꝓpꝛietates. Pꝛĩa
eſt ꝙ terminus a quo fit exceptio ſit
terminꝰ cõmunis habens plura ſup
poſita.¶ Secunda cõditio ẽ:ꝙ idem
terminꝰ pꝛedicabilis ſit de excepto.
Ex quo iequit᷑ hanc nõ eſſe pꝛopꝛiã.
oĩs homo pꝛeter aſinũ currit. Ter
tia eſt:ꝙ exceptũ ſit in minꝰ termĩo
a quo fit exceptio excluſiue. Ex quo

ſequit᷑ hanc non eſſe pꝛopꝛiã. omnis

homo pꝛeter aĩal currit. Quarta ẽ
ꝙ terminꝰ a quo fit except/o ſit pꝛe⸗

dicabilis de alus ꝙᷓ de exceptovel ex

ceptis.et hoc in affirmatiuis: alias
a nullo fieret exceptio. iſta ſequitur

ex pꝛecedẽti.Quĩta eſt:ꝙ terminꝰ⸗

a quo fit exceptio capiatur cũ ſigno
vniuer ſali.et ideo hec eſt umpꝛopꝛia
omo pꝛeter ſoꝛtẽ currit.
ane pꝛimã pꝛopꝛietatẽ dubitat᷑
am hec eſt exceptiua totus ſoꝛtes
pꝛeter caput ſuũ eſt albus: et tamen
videt᷑ ꝙ terminus a quo fit exceptio

nõ ſit terminꝰ cõmunis ſed terminꝰ

ſingularis ſcʒ iſte terminus ſoꝛtes.
Ad hoc rñdetur ꝙ in dicta pꝛopõe
ly ſoꝛtes nõ eſt ſubiectũ ſed hoc ag⸗
gregatũ pars ſoꝛtis.⁊ hoc ẽ quoddã

cõe pꝛedicabile de pluribus. Uñ pꝛe

dicta pꝛopõ exponit᷑ ꝑer iſtã quelʒ ꝑs

ſoꝛtis pᷣter ſuũ caput eſt alba.et ĩtel

ligat᷑ hoc de ꝑte integrali.ꝗ Deinde
notandũ eſt de veritate pꝛopõnis ex
ceptiue.UVñ ſciẽdũ eſt ꝙ ad veritatẽ
pꝛopõnis exceptiue affirmatiue redqᷣ
ritur ꝙ pꝛedicatũ nõ inſit excepto et
inſit oĩ alteri ab excepto ↄtento ſub
termĩo a quo fit exceptio.ſicut pʒ de
iſta oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit.ſic

exponitur. ſoꝛtes nõ currit ⁊ ols hõ
alius a ſoꝛte currit. Sed adveritatẽ
negatiue reqritur econtra:ſcʒ ꝙ pꝛe
dicatũ inſit excepto et nulli alteri cõ
tento ſub ſubiecto a quo fit exceptio
ſicut hic.nullus homo pꝛeter ſoꝛtem
currit que exponit᷑ ſic. ſoꝛtes currit
ex oĩs homo alius a ſoꝛte non currit
Ex hoc patet ꝙ quelibet exceptiua
equiualet in ſigniſicãdo vni copula⸗
tiue cõpoſite ex vna negatiua et alia
affirmatiua diuerſimode. ſicut iam
patuit exponẽdo exceptiuã affirma⸗
tiuam æ negatiuã. ¶ Ulterius ſcien
dum eſt ꝙ cuiuſlibet exceptiue eſt a
liqua cathegoꝛica pꝛeiacens. Unde
dẽpta dictione exceptiua ⁊ ꝓꝑte extra
capta reſiduũ dicitur pꝛeiacẽs excep
tiue. vnde iſtius omis homo pꝛeter
ſoꝛtẽ currit pꝛeiacẽs dicitur eẽ hec.
oĩs homo currit UVlterius ſciendũ
eſt ꝙ copulatiua cõpoſita ex duabus
cathegoꝛicis cui copulatiue pꝛopoſi
tio exceptĩa equiua et in ſignificãdo
dicitur exponẽs exceptiue.Ulterius
ſciendũ eſt ꝙ pꝛoꝑõ excluſiua poteſt
fieri exceptiua ſed nõ econtra.verbi
gratia. de excluſiua affirmatiua fit
exceptiua negatiua. ſicut de iſta tim̃
aĩal eſt hõ fit iſta exceptiua negatĩa
nulla res pᷣter aĩal eſt hõ. Ex hoc ꝑʒ
ſicut pꝛius dicebat᷑ de excluſiuis ꝙ;
dictio excluſiua aliquibꝰ termĩs nõ
põt addi niſi faciat pꝛopõnem ĩpoſſi
bilẽ.vt dicẽdo tm̃ pater ẽ tm̃ albũ eſt
ita etiã eſt de dictionibꝰ exceptiuis

ꝙ aliquibꝰ termis non pñt addi niſi

faciãt pꝛopõnem ĩpoſſibilẽ.vñ hec ẽ
ĩpoſſibilis nichil pꝛeter hoĩem eſt.et
ſimilit hec nichil pꝛeter platonẽ eſt.
¶ Iſtis viſis pñt poni quedã regule.
Pꝛima ẽ.pꝛopõ in toto falſa nõ põt

verificari p exceptionẽ. verbi gratia

iſta eſt in toto falſa oĩs hõ eſt aſinꝰ

et non põt verificari per exceptionẽ

¶ Scda rka eſt. oĩs baro pte vera
.iii.

⁊ pꝛo ꝑte falſa põt veriſicari per ex⸗
ceptionẽ excipiẽdo illud ꝓ quo ẽ fal
ſa. woi gratia ſit ita ꝙ oĩs hõ alius
g ſoꝛte currat ⁊ ſoꝛtes nõ currat ſed
ſtet. iſt ẽ in parte falſa oĩs hõ cur⸗
rit et in partevera ⁊ nõ eſt falſa niſi
pꝛo ſoꝛte.ergo ſoꝛte excepto dicendo
oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit ẽ pꝛopõ
veraiſ¶Et eſt ſciendũ ꝙ qñ pꝛopõ eſt
parti vera ⁊ partim falſa. ſi eſt falſa
ꝓ multis ſingularibꝰ ipſa nõ debet
verificari ꝓ exceptione illaꝝ pꝛo qui
bus eſt falſa accipiẽdo eam in ꝓpꝛia
foꝛma.ſed debet capi vnum cõmune
ad oĩa illa pꝛo quibꝰ illa vłis ẽ falſa
vbi gratia iſta. omne aĩial eſt homo
eſt falſa pꝛo multis ſingularibꝰ irra
tionabilibꝰ.iõ dʒ verificari excipiẽdo
oĩa illa irrationabilia ſicut dicendo
omne aĩal pꝛeter irrõnale eſt homo.
Si enĩ diceretur oĩs homo pꝛeter
aſinũ et pꝛeter capꝛaʒ ⁊ pꝛeter leonẽ
⁊ ſic de alus eſt hõ: hoc eſſet nimis
pꝛolixũ. ¶ Tertia regula ẽ.ſub ſubo
pꝛopõnis exceptiue nõ valet fieri de
ſcenſus cũ exceptione. vñ nõ ſeqͥtur
oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit g̊ plato
pꝛeter ſoꝛtẽ currit.vnde ſi in ↄñte ly
pꝛeter tene at᷑ exceptiue ↄñs eſt ĩpꝛo
pꝛiũ.ſi aũt teneat᷑ aliter ↄña non vʒ
¶ uarta regula ẽ.ſub ſubiecto pꝛo
põnis exceptiue ſicut vicẽdo oĩs hõ
Ster ſoꝛtẽ currit dʒ ſic fieri deſcẽſus
iſte homo ſi eſt alius a ſoꝛte currit:
⁊ iſte hõ ſi eſt alius a ſoꝛte currit:et
ſic de aliis ¶ Quĩta regula cẽ.ad affiſ
matiuã vbem exceptiuã ſequit᷑ parti
cularis affirmatiua ⁊ ſimiliter parti
cularis negatiua. vnde ad iſtam oĩs
homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit ſequit᷑ iſta
quid homo currit ⁊ etiã iſta quidaʒ
hõ non currit. Sed ad pꝛopõnem ex
ccovtiuã negatiuã ſequit particulariſ
aſfirmatiua ⁊ nõ particularis nega⸗

tiua niſi g̃a materie.vbi gratia.ad

iſtã nullus hõ pꝛeter ſoꝛtẽ currit ſeq;

„

enr̃ iſta aliquis hõ eurkit.et non iſta

aliquis hõ non currit ſaltẽ foꝛmalit
vñ ſi nullus hõ eſſet in rerũ natura
niſi ſoꝛtes et curreret hec eſſet vera
nullus pᷣter ſoꝛtẽ currit.⁊ tñ hec eẽt
falſa aliquis hõ non currit. Sexta
re gula cẽ.qñ hec dictio pᷣter ponitur
cũ duplici multitudine ſicut hic.oĩs
homo videt oẽm hoiem pꝛeter ſoꝛtẽ
et pars excepta eſt vtriuſq; multitu⸗
dinis illa locutio eſt multiplex ex eo
ꝙ poteſt fieri exceptio ab vna multi
tudine vel ab alia vel ab vtraq;. pᷣʒ
hoc vnus põt eſſe ſenſus dicte pꝛo⸗
poſitionis ꝙ oĩs homo excepto ſoꝛte

videt omnẽ hoĩem. alius ſenſus põt

eſſe ꝙ oĩis homo videt omnẽ hoĩiem
excepto ſoꝛte ſic ꝙ ſoꝛtes nõ videtur
ab aliquo hoĩe. Lertius ſenſus põt
eſſe ꝙ omĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ videt
omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ. In pꝛimo
fit exceptio a pꝛima multitudine.in
ſcdᷣůᷣo a ſecunda.in tertio ab vtraq;.
¶ Septunma regula ẽ.hec dictio p̃ter
nõ tenetur exceptiue niſi qñ excipit
partẽ ſubiectiuã a toto vli.et ideo ſi
dicatur decẽ pꝛeter quĩq; ſunt quĩq;

ly pꝛeter non teneatur exceptiue ſed

bene ſubſtractiue vel diminutiue.
¶ Oct aua regula ẽ᷑.qñ tot excipiunt᷑
quot ſumũtur nõ eſt exceptiua vera.
Sed ↄtra hoc diceres.poſito ꝙ ſint
tm̃i tres hoĩes ſcʒ ſoꝛtes plato cicero
et ſolus ſoꝛtes currat hec eſt vera.
oĩs homo pꝛeter platonẽ ⁊ ciceroneʒ

cuꝛrit ⁊ tñ plura excipiũtur q; ſuppo

nũtur. dicendũ eſt ꝙ regula intelli⸗
gitur qñ plura excipiuntur ꝙᷓ; ſuppo
nũtur iu pꝛeiacẽte. modo ſic nõ eſt q̊
qñ dicitur oĩs homo pꝛeter platonẽ
ct ciceronem currit. Undęe hic plura
ſupponũtur in pꝛeiacẽte q; excipiunt᷑
Sed contra.nullus ſol pꝛeter iſtum
lucet hic tot excipiũtur quot ſuppo/
nũtur in ꝛeiacẽte ⁊ tamẽ iſta pꝛopð
eſt vera. Reſpõdetur ꝙ hic in pꝛeia⸗

— mmimlack,
ln l.

Cogmnin ir ur
fcgonmne un it
ſmn ipniurav ſ
nlgii, e mumn i d
õ
gſes amunfnitlnic⸗
ſwrſenenepſats ͤfert
aNangroni etlapide,
Putxhtschnibnuerſall
Murntwinmero non
Minmi irlrtulruer
ſi grinuiumnn
gennn mnn do/
leber he tune
ert Ann ferüt la

neiſſenixter comm

1

aun ie Teruaſoſig
gomis honden ſon⸗ Me
ni ien geter ſoti, Npuno
erleptiod Pumi multttudine,n
aſeennd intarteh Gtrig⸗
Zepeum negulo hre Rroön
ei ercctir i/ i orahit
ſabieami n toro viſ et eo ſ
un dece orter gliqg ſunt quig
ter non tenenrur erceptiueſed
ſubctractiue vel duminutiue.
Pmreguini ntarcahuun
ſumürur Rercenne⸗
Anrnoe egres oltt
wes hoitsſq ſores lath ten

ſolns ſotes aurit erct enH

hommpeter N
itt rlerthinrß in
en Nerndicgn leir
Giniylenlnn , n

mariuit oe H

nrois n du⸗ –
t.llrdehicp
mmn an,t.Nte N
entnurinb aln
lus ſolpt
Ee din nne ſhht

. r uo
en n 1umiiürpenf

eente plura ſupponũtur ⁊ hoc apti⸗
dinaliter licet nõ actualit qualiter

hoc ſit intelligendũ ſcʒ aptitudinalit

æ nõ actualiter expoſitũ eſt circa pꝛe
dicabilia. Nona regula. ab ĩferioꝛi
ad ſuperius eum dictione exceptiua

eſt bona ↄnña: dictione exceptma ſe⸗

quente ſuperius.pꝛecedẽte autẽ non
valet conſcquẽtia.ſequitur enĩ bene
oĩs homo pꝛeter ſoꝛtem currit:ergo
omne aĩal pꝛeter ſoꝛtẽ currit.ſed nõ
ſequit᷑ omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ currit:
ergo omnis homo pꝛeter aĩal currit
¶ Decuna regula eſt.ſi pꝛeiacens ex⸗
ceptiue eſt vera: exceptiua eſt falſa.
quia repugnãt ſibũuicem.verbi gr̃a
ſi hec eſt vera ois homo currit: hec
falſa oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit.
Undecima regula ſolet poni ſi ex⸗
ceptio fiat in plurali numero a ſub⸗
iecto ſingularis numeri non ſequit᷑

pꝛedicatũ falſiſicari de exceptis acce

ptis pluraliter licet bene ſingularit᷑.
verbi gr̃a omnis hõ pꝛeter iſtos fert
lapidẽ. non ſequitur ergo iſti nõ fe⸗
runt lapidẽ. nec ſequitur oĩs homo
pꝛeter ſoꝛtem ⁊ platonẽ fert lapideʒ
ergo ſoꝛtes ⁊ plato non ferũt lapidẽ
ſʒ bene ſequitur ergo ſoꝛtes nõ fert
lapidẽ vel ergo plato nõ fert lapidẽ.
Etratio huius eſt:qꝛ ſub vniuerſali
diſtributo in ſingulari numero non
ſumũtur iuſi ſuppoſita ſingulariter
accepta. ergo nec aliter accipiuntur
ab eo. Seꝗ ſi diceretur.omnes ho⸗
mines pꝛeter iſtos ferũt lapidẽ tunc
be ne ſequitur ergo iſti non ferũt la
pidem.et nõ ſequit᷑ de altero eoꝛum;
ergo iſte non fert lapidẽ.

Sophilma .lx.
ſecunde partis ſit iſtud. Oĩs homo
videt oẽm hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ.poſito
caſu ꝙ oĩs homo aliꝰ a ſoꝛte videat
omnẽ hoĩem alium a ſoꝛte ⁊ ꝙ ſor̃*.

nõ videat aliũ nec videatur ab alio.

Lunc pꝛobat᷑ ſophiſma.oĩs homo
videt omnẽ hoĩem eſt pꝛoꝑõ gartim
vera ⁊ partim falſa. qꝛ falſa /ꝓ ſoꝛte
et vera pꝛo aliis a ſoꝛte. ergo iuxta
ſecũdam regulam poteſt verificari
per exceptionẽ illius pꝛo quo ẽ falſa
ſed ſi ſic hoc ẽ ſoꝛtes: ergo ſi ſoꝛtes
excipitur fit pꝛopoſitio vera.ſed qꝛ
excipitur hic oĩs homo videt omnẽ
hominẽ pꝛeter ſoꝛtẽ.videtur ergo q;
iſta pꝛopõ ſit vera.⁊ quia ipſa eñ ſo⸗
phiſma videt᷑ ꝙ ſophiſma ſit verũ.
Imꝑꝛobatur.ommis homo videt
omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ: ergo ſor̃
videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛteʒ. ſed
ↄñs eſt falſum ergo ⁊ añs. ¶ Iſtud
ſophitna ſoluit᷑ per ſextam regulã.
Unde quãdo dictio exceptiua pomt᷑
cum duplici multitudine poteſt fieri
exceptio ab vna vel ab alia vel etiaʒ
ab vtraq;. tũc dico ꝙ ſi fiat exceptio
ab vtraq; multitudine ſophiſma eſt
verũ. Nam tunc eſt ſenſus ꝙ omnis
homo pꝛeter ſoꝛtẽ videt omnẽ hoĩeʒ
pꝛeter ſoꝛtem. et hoc eſt verum ſᷣm
caſum poſitũ.nec tunc ſequit᷑ ergo
ſoꝛtes videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛ
tem. quia a multitudine a qua fit ex
ceptio nõ debet fieri tali deſcenſus
ſicut dicit tertia regula. Si ramen
fieret exceptio a ſecũda multitudine
ſolum tunc ſophiſma eſſet falſum.⁊
tunc bene valeret ↄña:ergo ſoꝛtes
videt ommnẽ hoĩem pꝛeter ſoꝛtẽ. Si⸗
militer ſi fieret exceptio a pᷣma mul⸗
titudine ſoluʒ adhuc ſophiſma eſſet
falſuʒ.nã tunc eſſet ſenſus ꝙ oĩs hõ
pꝛeter ſoꝛtẽ videt oẽm hoĩem.modo
hoc ẽ falſũ ex eo ꝙ poſitũ eſt in caſu
ꝙ ſoꝛtes nõ videatur ab alio homĩe
nec oppoſitũ pꝛobatũ eſt. Vnde pᷣma
rat io pꝛobat ꝙ ſophiſma eſt verum
pꝛout fit exceptio ab vtraq; multitu
dine.⁊ ſecunda ratio bene ꝛobat ꝙ;
ſophiſma ẽ falſum ꝓut fit exceptio
a ſcðᷣa multitudine. per teini mul⸗
eltit

titudinẽ interligo iſtum terminũ hõ
diſtributum. per ſecundam intelligo
iſtum terminum hominem ſecundo

diſtributum.

Sophiſma.lxi.
Decẽ pꝛeter quĩq; ſunt quinq;. Pꝛo
batur.hec eſt falſa decẽ ſunt quinq;
et nõ eſt falſa niſi pꝛo quiq;.ergo ex
ceptis quinq; exceptiua erit verꝗa.
Impꝛobat᷑.decẽ pꝛeter quinq; ſunt
quĩq;:ergo quĩq; nõ ſunt quiq;.ↄns
eſt falſum. ↄna tenet per quintã re⸗
gulam. vñ in exceptiua affir matiia
pꝛedicatũ remouet᷑ a parte excepta.

Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt

verum. Ad impꝛobationẽ dicitur ꝙ
ſophiſma nõ eſt pꝛopoſitio exceptiua
ſed diminutiua? quia non excipitur
pars ſubiectiua a toto vlłli.Et ideo ꝑ
ſeptimã regulam non eſt exceptiua:

ſed bene duminutiua ſicut dictũ eſt.

Unde ly pꝛeter in pꝛopoſito tenetur
diminutiue: ⁊ ſenſus eſt. diminutis
vel remotis quinq; a decẽ remanẽt
quinq;.et hoc eſt verum. Unde quia
ſopiiſma nõ eſt pꝛopõ exceptiua ſed
diminutiua et affirmatiua nõ negat᷑
piedicatũ ab aliquo ſed attribuitur
illi quod remanet poſt diminutionẽ
factam partis a toto

Sophilma lxii.
OQuelʒ decẽ pꝛeter quiq; ſunt quĩq;.
Pꝛobatur.iſta decem pꝛeter quinq;
ſunt quinq;.et nõ eſt maioꝛ ratio de
iſtis decẽ q; de alus.̊ quelibet decẽ
pꝛeter quĩq; ſunt quĩq;.¶ Impꝛobat᷑
ſubiectum a quo fit exceptio non eſt
veriſicabile de parte excepta. ergo
ſophiſma eſt falſuʒ. ↄſequẽtia tenet
ex pꝛiꝰ dictis.añs patet ex eo ꝙ hec
eſt falſa qninq; ſunt decem. ¶ KReſpõ
detur ad ſophi ma ꝙ ſi ly pꝛeter te⸗

neatur ſubſtractiue ſeu diminutiue

ipſum eſt verũ.ſicut pꝛobauit pꝛima

ratio. Si aũt teneatur exceptiue ſo

phiſma eſt falſum vel impꝛopꝛiũ.qꝛ
poſiq; ſophiſma eſſet exceptiuũ per
ipſum denotaret᷑ ſubiectũ a quo fit
exceptio veriſicari de parte excepta.
modo hoc eſt falſum ſicut diccbat ſe
cunda ratio.

Sophiſma..lxiii.
Omnis hõ videt oẽm hoĩem p̃̃ter ſe
poſito caſu ꝙ quilibet hõvideat quẽ
libet aliuʒ a ſe ⁊ nõ videat ſe. Tunc
arguit᷑ ſic.iſte )õ videt oẽm hominẽ
pꝛeter ſe.⁊ iſte homo videt omnẽ ho
minẽ pꝛeter ſe ⁊ ſic de alus.ꝗ̊ omnis
homo videt omnẽ hoĩem pꝛeter ſe.

¶ Impꝛobat᷑.hic tot cxcitiũtur quot

ſupponũtur:ergo ſophiſma eſt falſũ
ↄña tenet ꝑer ſeptimã regulam.
¶ Ad iſtud ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm
eſt verum. Ad impꝛobationẽ dico ꝙ
regula debet intelligi quãdo eadem
excipiunt que ſupponũtur.modo ſic
nõ eſt in pꝛopoſito:qꝛ licet tot excipi
antur quot ſupponũtur. tamẽ nõ ex
cipiũtur niſi ſigillatim referẽdo ſuꝑ
poſita relatiui ad ſuppoſits antece⸗
dẽtis ſibi coꝛreſpõdentis ¶ñ de hoc
dictũ erat pꝛius cũ ponebant᷑ ſophiſ
mata circa terminos relatiuos
Sophilma.xiiii.
Omis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ excipit᷑.poſito
caſu ꝙ non ſint niſi tres homines in
mundo/ſcʒ ſoꝛtes/plato/⁊ ciccro. et
ponatur ꝙ ſoꝛtes currat et plato ⁊
cicero non currãt.tunc dicat᷑ ſic.oĩs
hõ pꝛeter platonẽ ⁊ ciceronẽ currit.
AIſto poſito pꝛobat᷑ ſophiſma. omnis

hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab actu currendi exci

pitur. ergo oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ ex
cipitur.¶ Scðdo ſic.hec eſt falſa.oĩs
hõ ab actu currendi excipit᷑ et nõ eſt

falſa niſi ꝓ ſoꝛte. S pꝛopõ exceptiua

erit vera excipiẽdo ſoꝛtem. dicendo
oĩs homo pꝛeter ſoꝛtem ab actu cur⸗
rendi excipit᷑.¶ LZertio ſic.ſoꝛtes ab
actu currendi nõ excipitur et omnis

gtun di aut on ſnuitxn e
onas uperus cum negatone
ee un termino includete nega
i cceo no ſequtur hoc eropit
rtere: etgo erchhuur i agere⸗
Kada mns do rer ſond 0
Here erapiur gd is ond der
u exchpi. Exhoc art ad dus
usrones ſegetes. Alder au di⸗
r ſophiſma g pſum eſ ver̃
ſeres no etcipſtur gr exaptat
nnone ñ cſt eteppi, noco n p⸗
liues repif rcqrone,

hina ird.

—

chineeſtgellertrenh
rur gor ſagpnur, tmni i
ian ul llanm nt nih ſi
1 nlatun , ſppoſts antece,
lbicuneſpötents Ii de hoe
trar gius ci vonebank ſopht
icrcaterminos felaruuos
ophilma Apäit.
nis o geinn ſont ercht tſn

nonſmres onien
ndo ſcſores to 1 lird
atur ſores mr

äl
”cä
Pwiingn iinſnann
uuniuii umieidi

viy eno ute ſti er

grle e c fllnei

ſet noeſt
nenlierchi 6
l lte mhtch ⸗
etchiid ſouem. e

tu en
3 Kruc
mfmin ſent ſannt⸗

ſophiſma. ſi
ꝓlatũ pᷣter vnũ eiſt verũ: aut eſt veꝝ

homo alius a ſoꝛte actu currẽdi cxci
pitur:̊ omis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab acta
currẽdi excipitur.ꝗmpꝛobat᷑.pꝛeia
cens ſophiſmatis eſt vera: &̊ ipſum
falſum.ↄña tenet ꝑ decimã regulã
añs pꝛobat᷑. nam hec eſt vera oĩs hõ
excipit᷑ que eſt pꝛeiacẽs ſophiſmatis
quod ꝓbatur ſic.nã in iſta oĩs homo
pꝛeter ꝓlatonẽ ⁊ ciceronẽ currit.pło
et cicero excipiũtur.⁊ in ſophiſmate
cũ dicitur oĩs homo pᷣter ſoꝛtẽ exci
pitur ſoꝛtes excipit᷑.S oĩs hõ excipit᷑
ↄſia tenet ex eo ꝙ per caſum nõ ſunt
plures homies in mũdo q; illi tres.
¶ Scðo ſic. in ſophiſmate ſoꝛtes ex
cipitur:ergo falſum eſt ꝙ oĩs homo
pꝛeter ſoꝛtẽ excipiatur. ↄña tenet eo
ꝓꝙ ad iſtã omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ exci
pitur ſequitur iſta ſoꝛtes nõ excipit᷑
Ad ſopluſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
alſum et ĩpoſſibile ſicut pꝛobatũ eſt
¶ d rõnes. Ad pꝛimã quãdo dici
oĩs homo pꝛeter ſoꝛtẽ ⁊c.negat᷑ ↄña
ꝓpter negationẽ incluſã in hoc vᷣbo
excipitur. Uñ ſicut non ſequitur ab
iferioꝛ ad ſuperius cum negatione
ita nec cum termino includẽte nega

tionẽ.⁊ ideo nõ ſequitur.hoc excipit᷑

a currere: ergo excipitur ab agere.
nec ſequit᷑.omnis hõ pꝛeter ſoꝛtẽ ab
agere excipitur ergo oĩs homo pᷣter
ſoꝛtẽ excipit᷑. Ex hoc patet ad alias
duas rõnes ſequẽtes. Aliter alii di⸗
cunt ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt verũ
et ꝙ ſoꝛtes nõ excipitur:qꝛ exciꝑi ab
exceptione ñ eſt excipi.modo in ꝓpo
ſito ſoꝛtes excipit᷑ ab exceptione.

Sophilma lxv.

Quoduibet enũciabile pꝛolatũ pꝛeteꝛ

vnũ eſt veruʒ. poſito ꝙ ſint tres pꝛo

poſitiones ꝓlate ⁊ nõ plures ſcʒ iſte
deus c. homo ⁊ aĩal.qðᷣlibet pꝛolatũ
pꝛeter vnũ eſt verũ.¶ Zunc ꝓbatur
hoc enunciabile qðᷣlibet

aut falſum.ſi ẽ verũ habet᷑ ppoſitũ.
ſi eſt fim ⁊ cũ alia duo ſint va ſequit᷑
hanc eẽ falſã quodiʒ enũciabile pꝛo⸗
latũ ẽ verũ ⁊ nõ eſt falſa niſi ꝓ vno
ſolũ.ergo illo vno excepto erit exce⸗
ptiua va:ſcʒ qdᷣlibet enüciabile pᷣter
vnũ eſt verum ⁊ illud ẽ ſophiſma: g̊
ſophiſma verũ.iſ Impꝛobat᷑ ſic.ſi ſo
phiſma eẽt verũ ſeq̃retur hanc eſſe
verã quodiʒ enũciabile ꝓlatũ eſt ven
cum nõ ſint niſi tria ꝓlata.⁊ vltra ſi
illa eſt vera cũ ſit pꝛeiacẽs ſophiſma
tis ſequitur ꝙ ſophiſma eſi falſum
eo ꝙ ſi pꝛeiacẽs alicuiꝰ exceptiue eſt
vera:illa exceptiua ẽ falſa ſicut dicit
decima regula.¶ Ed ſophiſma reſxo
detur ꝙ ipſum ẽ falſum:qꝛ ſigmificat
ſe eſſe verum ⁊ ſe eſſe falſum. Ad
rationẽ quãdo dr ſi ſophiſma ẽ falſũ
hec eẽt falſa qdᷣnbet enũciabile pꝛo⸗
latuʒ eſt verũ concedit᷑. ⁊ qñ dicitur
⁊ nõ eſt falſa niſi ꝓ vno conceditur.
Etvlterius qñ dicitur g illo ex cepto
exceptiua eſt vera negatur ↄña co ꝙ
iſta pꝛopõ quodiʒz enuciabile ꝓlatum
pᷣter vnũ eſt verũ non ſolum ſigãt ꝙ
vno excepto alia ꝓlata ſit wa:ſed cũ
hoc ſic ſignificãs.ſignificat etiam ꝙ
quodiʒ enüciabile ſit veruʒ.⁊ ad hoc
ſequit᷑ ſophiſma elſie falſum.⁊ ſic ſo
phiſina ſignificat ſe eẽ verũ ⁊ ſe eſſe
falſum.a per ↄñs eſt falſum. Iſtud
ꝑtinet ad maximã inſolubi iũ de qui
bus ẽ tractatũ alibi diffuſius.

Sophilſma lxvi.
Oẽ enũciabile pᷣter verũ eſt falſum.
Pꝛobat᷑.hec ẽ falſa oẽ enũciabile eſt
falſum:⁊ non ẽ falſa niſi pꝛo ve ro.ꝭ̊
excepto vero oẽ enũciabile ẽ falſum
ergo oẽ enũciabile pᷣter verũ eſt fſĩ
¶ Scðdo. omne enũciabile aliud a xo
eſt falſum &̊ omne enũciabile pꝛeter
veruʒ eſt falſum.ↄña tenet ⁊ añs pʒ:
ex eo ꝙ omne enũciabile vel ẽ veruz
vel falſum.¶ Impꝛobat᷑.om̃e enũcia

bile pꝛeter veruʒ eſt falſum. onme
enũciabile ſi eſt aliud a vero ẽ falſuʒ
Iſis eſt falſum.ↄña tenet: qꝛ ↄñs vi⸗
detur idem ſignificare añti. Si enĩ
om̃is homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit tunc
oĩs homo ſi eſt aliud a ſoꝛte currit.
ſicut in ꝓpoſito.falſitas ↄntis ꝓbat᷑
ſic arguẽdo.oẽ enũciabile ſi ẽ aliud
a. vero eſt falſum.ſed hoc enũciabile
deus ẽ eſt enũciabile ſi ẽ aliud a vo.
̊ hoc enũciabile deus ẽ eſt falſum.
ſAd ſophiſma rñũdetur ꝙ ipſum eſt
verũ.¶ Ad rõnem concedit᷑ ↄña.Ad
ĩpꝛobationẽ ↄñtis dicit᷑ ꝙ diſcurſus
non valet eo ꝙ maioꝛ reſoluit᷑ ſic.oẽ
ecnũciabile eſt qð ſi eſt aliud a vero
eſt falſum. et ſᷣm hoc plus pꝛedicat
in mioꝛi qꝙ; erat diſtributũ in maioꝛi

aſte tñ diſcur ſus bene valeret.omne

enũciabile ſi ẽ aliud a vero eſt falſuʒ
deus ẽ: eſt enũciabile. deus ẽ ſi eſt

aliud a vero ẽ falſum.et tunc diſcur

ſus eẽt bonus et ↄcluſio etiã eẽt vᷣa
ſicut ſunt pᷣmiſſe.ſ Aliter põt dici ꝙ
maioꝛ põt eſſe cõditionalis vel de cõ
ditionato extremo. Si pꝛimo modo
ſie eſt vera et tunc diſcurſus non vʒ
qꝛ ex cõditionali nõ eſt ſic ſillogiſan
dum. Si vero ſit de ↄditionalito ex
tremo vel ergo ẽ de cõditionato ſub
iecto. et ſic maioꝛ eſt falſa: qꝛ ſigni⸗
ſicat q; de quocũq; verificat᷑ ly enun
ciabile ſi eſt aliquid a vero de illo ve
rificatur ly falſum.modo hoc eſt fal
ſum. Si vero ſit de cõditionato pꝛe
dicato ſic maioꝛ eſt vera. Nam tunc
ſignificat ꝙ de quocũq; veriſicatur
ly enũciabile de illo verificatur ly ſi
eſt aliud a vero eſſe falſum. et hoc ẽ
vcrũ.ſed tunc iſte diſcurſus nõvalet

ſicut dictũ eſt.ſcʒ oẽ enũciabile ſi eſt

aliud a vero eſt falſũ.deus ẽ:eſt enũ
ciabile ſi eſt aliud a vero:ergo deus
elt/eſt fal ſum:

Sophilſ ma lxvii.

Soꝛtes bis vidit oẽm hoĩem pꝛeter
platouẽ poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſemelvi

derit oẽm hoĩemꝛ:et alia vice viderit

oẽm hoĩeʒ pꝛeter platonẽ. Iſto caſu
poſito ꝓbatur ſophiſima. hec ẽ falia
ſoꝛtes bis vidit omnẽ hoĩem. et nõ

falſa niſi rõne platonis:&̊ ſi plato ex

cipiatur erit exceptiua vera. dicẽdo
ſoꝛtes bis vidit omnẽ hoĩem pꝛeter
platonẽ.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.nam
ſequitur ſoꝛtes bis vidit oẽm hoieʒ
pꝛeter platonẽ:ergo ſoꝛtes ſemel vi⸗
dit oẽm hoĩem pꝛeter platonẽ ⁊ alia
vicevidit oẽm hoĩem pꝛeter platonẽ
Nam ad bis ſequitur ſemel et alia
vice.modo ↄñs eſt falſũ qꝛ eſt pꝛopõ
copulatiua cuiꝰ pꝛima pars ẽ falſa:
ex eo ꝙ pᷣma vice vidit oẽm hoĩem.
OZd ſophiſma rñdetur ꝙ in ipſo ex⸗
ceptio põt denotare vel ꝙ ſoꝛtes nõ
vidit bis platonẽ.⁊ ſic ſophiſma eſt
verũ.vel ꝙ ſoꝛtes bis nõ vidit plato
nem:⁊ ſic eſt falſum. ſed quis iſtoꝛũ
ſenſuũ ſit magis pꝛopꝛius dico ꝙ pꝛi
mus videt᷑ eſſe magis pꝛopꝛius q ſe

cundus ex eo ꝙ dicte pꝛopõnis exce

ptiue expõ eſt magis pꝛopꝛia ſᷣm quã
totum pꝛedicatũ affirmatur de ſub⸗
iecto toto quantũ ad ſupoſita non
excepta.et negatur totũ de toto quã
tum ad ſuppoſitũ exceptuʒ qᷓ; in qua
non totũ ſed pars negatur de totoꝭ
modo in iſta ſoꝛtes nõ vidit bis pla⸗
tonem: negatur totum pꝛedicatũ de
toto ſubiecto Sed in iſta ſoꝛtes bis
nõ vidit platonẽ: negatur nõ torum
pꝛedicatũ: ſed pars eius de ſubiecto
quia iſte terminꝰ bis remanet affu⸗
matus. . ,
Sophiſma.lxviii.

Omne animal eſt irrationale pꝛeter

hominẽ. Pꝛobatur homo nõ eſt irra

tionalis/ et omne aĩal alſud ab hoĩe

eſt irrationale.ergo om̃e animal eſt

irrationale ꝑꝛeter hominẽ: ¶ Impꝛo

c
nſun ui u i on
unanie r i er amle
mmmmiu hil henoen
11 le glo eſt en rartu
iig fnun ſn t erno⸗
ſuum bene e en piej
em/,
irnronienin 3 rinvnd
in ariclbeſ on
Genun di n gebertt eni ſe

irſnzazlmnſnen ſim
um lapidem ? neuter eaumn ſer:
iin. Munemwhan ſrhiſn
cctfaſomms homo fe? lar⸗
net mn ckfaſi nſ oo ſorte er
e ergoido erceptis exepria
peraſcz itnomnis homo peder
sſertiſen nmrodarur ſo
NWa eagaur ommis dormo⸗
ter c ergo ſadnicrm nid
deſt ſaſum, qun vrg infr
cen ter caſum. (20 ſophiin
lennn clſi eſt ver et u
ur cro ſti non ferun lapn
r 1g, benle tamen ſeguirvn
bres i fert lapide ner .
llen nen maeinz vegult

mMenim ereeptioft l
uonlimſl rme
ealltpetctetnmf lifzn
nuglrür eceptis: ſe
ellntetdinſn 7tpatri
6 udr dune diernchz eſt 4
rereeſenn nſ egur

Dſopriſnarhdennn
cept dot denatere ne
nir dis aarone 1le ſchhinng
mi ig ſones ho i nitaen
nemr ſecſfiſun. ſclquis ſi
ſanſui ſt upumxnuo ipß
nus rult eſenigs guprus it
uncs et en gdlcte opoͤnig etn
riue erpo eſt magts popꝛiz in qri
otum prodicu afirmatur de ſut
c toro qumntü ad ſuproſita we
Nroedta. egndur in Rtato i
tum 1 ſuchontucreeengiingn
nontori ſcöpns negitn i
nnodomin ſar auti
:negarur torune⸗
nrn ng iglſim
innm un inn
nonu ie mmpoug ſtbltet⸗

aſkir/
utkrumniipfmmn

batur. Nam ſequit᷑ omne aĩꝛal eſt ir⸗
rationale pꝛeter hoĩem:ergo oẽ aĩal
eſt irrationale pꝛeter ſoꝛte. vel omne
aĩal eſt irrationale pᷣter platonẽ ⁊c.
ſed quelibet talis eſt falſa ergo pᷣma
erat falſa: ¶ Ad ſophiſma rñdetur
ꝙ ipſum eſt falſum ſᷣm locutionem
pꝛopꝛiã. iſta tamẽ bene eſſet vera.oẽ
aĩal eſt irrationale pꝛeter oẽm hoĩieʒ
nec expoſitio data eſt bona:qꝛ invna
diſponentium diſtribuebat᷑ ly homo
quod nõ debuit fieri.deberet enĩ ſic
exponi.homo non eſt irrationalis:et
onie animal aliud ab illo homine eſt
irrationale tunc ly homo ſtaret de⸗
terminate ⁊ ſecunda pars exponẽtis
eſſet falſa.

Sophilma. lxx.
Omnis hõ pꝛeter iſtos fert lapidem
demonſtrãdo per ly iſtos ſoꝛtẽ ⁊ pla
tonez. poſito ꝙ quilibet homo ferat
lapidẽ ⁊ ſoꝛtes et plato ferant ſimul
vnum lapidem ⁊ neuter eoꝛum ferat
diuiſim. ¶ Zunc pꝛobatur ſophiſma
hec eſt falſa. omnis homo fert lapi⸗
dem et non eſt falſa niſi pꝛo ſoꝛte et
platone.ergo ipſis exceptis exceptĩa
eritvera ſcʒ iſta.omnis homo pꝛeter
iſtos fert lapidem.ꝗ Impꝛobatur ſo
phiſma. nam ſequitur. omnis homo
pꝛeter ⁊c.ergo iſti non ferunt lapidẽ
quod eſt ſalſum. quia vtiq; iſti ferũt
lapidem per caſum. ¶ Ad ſophiſma
reſpõdetur ꝙ ipſũ eſt verũ.et quãdo
infertur ergo iſti non ferunt lapidẽ
negatur ↄna. bene tamen ſequitur:
ergo ſoꝛtes nõ fert lapidẽ nec plato
fert lapidem.iuxta vndectmã regulã
Quando enim exceptio fit in plurali
numero a toto vniner ſali diſtributo
non ſequitur pꝛedicatum fali ficari
de exceptis pluraliter acceptis: ſed
bene ſingularit et diuiſim vt patuit.
ꝗNunc in hac parte dicendũ eſt de

de hac dictiõe exceptiua niſi de qua

„

¶ At ſcienàn ꝙ componitur ex non
et ſi.⁊ tenetur aliquãdo conſccutiue
⁊ aliquando exceptiue. quando tene
tur conſecutiue tunc negatio cadit
ſub conditione.⁊ ſecundum hoc ma⸗
gis deberet dici ſi mi qꝙᷓ; niſi.quando
autem tenetur exceptiue?: tunc ali⸗
quo modo idẽ eſt ꝙ pꝛeter et aliquo
modo differt ab eo ſicut ſtatim dicet᷑
Uerbi gratia.nullus lyomo niſi ſoꝛ⸗
tes currit.ſi tenetur exceptiue deno
tatur ꝙ nullus homo pꝛcter ſoꝛtem
currit. ſi vero tenetur᷑ conſecutiue:
denotatur ꝙ nullus homo currit ſi
ſoꝛtes non currit.ſEt eſt ſciendum
ꝙ pꝛeter ⁊ niſi fᷣm ꝙ tenentur exceꝝ.
tiue licet in aliquo conueniant tamẽ
in hoc differunt ꝙ ly pꝛeter indiffe⸗
renter excipit a multitudine affir⸗
mata et a multitudine negata. bene
enim dicitur omnis homo pꝛeter ſoꝛ
tem currit.ſimiliter bene dicit᷑ nullꝰ
homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit. ſed iy niſi
nõ excipit niſi a multitudine negata
Non eni bene dicitur. omnis homo
niſi ſoꝛtes currit: bene tamẽ dicitur
nullus homo niſi ſoꝛtes currit.ſecũ⸗
dum hoc ꝙ ly niſi tenetur aliquãdo
cõſecutiue ⁊ aliquãdo exceptiue ſol
uitur hoc ſophiſma de quo pꝛius di
cebat᷑ ſcʒ nihil eſt verũ niſi in hoc in
ſtanti. Ulteriꝰ dicendũ eſt de iſta di
ctione niſi ꝙ nõ tenet᷑ exceptiue niſi
qñ addit᷑ alicui ꝑti ↄparate toti cuiꝰ
eſt ꝑs. In hoc ſolui᷑ hoc ſophima.

Sophil ma lxxi.
Nullus hõ legit pariſius niſi ipᷣe ſit
aſinus. Pꝛobat᷑ ſophiſma.hec ẽvera
nõ aliquis legit pariſius niſi ipſe ſit
aſinus:& nulius legit pariſiꝰ niſi ipᷣe
ſit aſinus.ↄñia tenet ꝑ pꝛimã regulã
equipolentiarũ.añs ꝓbatur.nã ipſa

ſigniſicat ꝙ nõ eſt ita ſicut hec ſignt

ficat. aliquis legit pariſius niſi ip ſe

ſit aſinus:¶ Secũdo ſic arguit᷑. con

tradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſum:
ergo ſophiſma eſt verum ↄna tenet
añs pꝛobatur.nã contradictoꝛiũ ſo⸗
phiſmatis eſt. aliquis hõ legit pari⸗
ſius niſi ipᷣe ſit aſinus:ſed illa nõ eſt
vera nec enĩ eſt vera de ſoꝛte nec de
aliquo alio homine. Uñ hec eſt ſalſa
ſoꝛtes legit pariſius niſi ipſe ſit aſi⸗
nus. ſicut hec eſt falſa. ſoꝛtes legit
pariſius ſi non ſit aſinus. Impꝛo⸗
batur ſophiſma.nam ſequitur null⸗
homo legit pariſius miſi ipſe ſit aſi⸗
nus.ergo ſi aliquis homo legit part
ſius ipfe eſt aſinus quod eſt falſum.
Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum
ſimp iciter eſt falſum:quia ly niſi ex
quo in ſe ophiſmate nõ additur alicui
parti cõparatiue toti cuius eſt pars
nõ tenetur exceptiuevt patet per no
tabile pꝛius poſitũ ſed conſecutiue.
Et ideo ſenſus ſophiſmatis elt iſte.
ſi nullus homo ſit aſinus nullus ho
mo legit pariſius. et hoc eſt fa ſum.
¶Ad rationes. Ad pꝛimã quando
dicebatur iſta eſt vera. non aliquis
homo legit pariſius niſi ipſe ſit aſi⸗
nus. et illa equiualet ſophiſmati.
Ad hoc dicitur ꝙ iſta dictio nõ/põt
cadere ſupꝛa totam pꝛopõem.vel po
teſt cadere ſupꝛa partẽ pꝛopõis ſoiũ.
ſi pꝛimo mõ ſic hec cſtvera.nõ aliqᷣs
homo legit pariſius niſi ipſe ſit aſi/
nus. ſicut pꝛobaui in arguendo.ſed
tunc nõ equiualet ſophiſmati.ſi aũt
ſcðᷣo modo ſic eſt falſa: ⁊ tunc equi⸗
ualet ſophiſmati. ¶ Ad ſecundam di
citur ꝙ iſte nõ contrdicũt.nullus nõ
legit pariſius niſi ipſe ſit aſinus. ali
quis homo legit pariſiꝰ miſi ipſe ſit
aſinus. ex eo ꝙ ambe ſunt affirma⸗
tiue.vnde ſophiſma eſt iffirmatiuũ.
eſt etiã vna pꝛopõ ↄditionaus affir⸗
maria lqcet bene eius partes ſint ne
g atiue. Sed diceres que eſt & ↄtra⸗
dictoꝛia ſophiſmatis. dico ꝙ hec.nõ
nullus hõ legit pariſius niſi ipſe ſit

aſlnus intelligẽdo iſtã negationẽ nẽ
ferri ſupꝛa totalẽ pꝛopõem ſequentẽ

ita ꝙ ſit negatio ↄnñe ⁊ nõ ↄna nega

tionis ſeu negatio ↄditionis et non
cõditio negatõis ſᷣm modũ loquẽdi
ãtiquoꝝ ſophiſticaꝝ. Conſiłr ſoluit
hoc ſophiſma.nullus homo moꝛitur
niſi vnus ſolus homo moꝛiatur.
¶ Et qꝛ iam dictũ eſt de ilſta dictiõe
niſi q̃ aliqñ tenet᷑ ↄſecutiue ⁊ ↄponit᷑

ex nò et ſi.videndũ eſt modo incidẽ/

taliter de iſta dictione fi.q̃ eſt dictio
ↄſecutionẽ ſignificãs vniꝰ ad alterũ
et de ſophiſmatibꝰ diff icultatẽ habẽ
tibus iuxta eam.¶ Eſt notandum ꝙ

iſta dictio ſi aliqñ ſignificat conſecru

tionẽ vnius ad alterũ ᷣm idẽ tẽpus.
vt dicendo.ſi homo eſt:aĩmal eſt.ali
quãdo autem ſßm diuerſa tempoꝛa.
vt dicẽdo ſi pꝛius eſt: poſterius erit.
lſi pams ẽ: farina fuit.
Sophilma.lxxii.
Si nullũ tẽpus eſt:aliqð rempꝰ eſt.
Seobat ſophiſma.ſi nullũ tẽpus eſt
dies nõ eſt.et ſi dies nõ eſt:nox eſt.⁊
ſi nox eſt:a iqð tẽpus eſt.S ſi nulluʒ
tempus eſt: iliquod tẽpus eſt.ꝗ¶ Im
pꝛobat᷑ ſophiſma.ihi infert᷑ oppoſitũ
de oppoſito:g ſophiſina eſt faiſum.
¶ Ad ſophiſma rũdetur ꝙ aliq ſunt
dicẽtes ꝙ ip̃ᷣm eſt falſum.Et ad ꝓba
tionẽ dicunt ꝙ oẽs ↄñtie intermedie
ſunt bone: ſed tamẽ ↄña de pᷣmo ad
vltimũ nõ valet ꝓpter hoc ꝙ variat᷑
habitudo inferendi. nam pꝛima ↄnña
facta eſt per locũ a toto in quãtitate
ſecunda vero per locum a cõtrarus
imediatis. tertia per locũ a ꝑte ſub
iectiuaſ. et ſic ꝓpter talẽ variationẽ
medu dicunt eſſe fallaciã accidentis
in pꝛobationc ſophiſmatis. Ulteri⸗
dicunt conſequẽtiam a pꝛimo ad vl⸗
timũ non valere niſi quãdo cõſequẽ
tie iutermedie tenẽt per eandẽ habi
tudinẽ ſcu per eundẽ locum. ¶ Sed

ſecruechiinst d⸗
Gnnelichane ngo tnde ſtcin

zracnigoꝛia Acut gohnuncht
mit ſecundi tanones Mu
ham il coſinle elet ſote, ſan⸗
gare ſegemtr g eſet volil
Pſarto ſmnl udanmt greſee
ndieilema ncſſa fattid
Iie ſeguereur in anma ſorti
nn eſent iudca contraria goͤl
enies phatur ) ña. ni pollto
tes iudicet indicio erroneo 4
fienda bidem iuchetu er⸗
aAnnlur ſordwai
eronitmneſcn g ich aſin
jet bindici ndien ſtd aderd
ſiaumenonei ndlca gachf⸗
n ctſatgbiudici eſt
ece lſeien ni her
t a noͤ eſt fnenii er ſe

1 lcicat a ſſt facſecam

Sophilna ni
Hlnulitioahönn
luf ſalerlecl⸗
oes nocl ct ſ dees no elt norel
gueRiran
tenpus eſ: uquod tehus el
dakſochiimn ninferkohpofi
eoled ſr n laſimn
MKNodmarnderrg Mgſn
ines din Erfiun Etatn
dNes NN.
1dionnt goes inennen
rar ni Ffndrzmmi
nöͤ et MN ⸗
Aum gimrnl, an ni
4 iatuu Mvärtae
õ
ela teſud
= le varitioni
mmndee⸗ einlnii ealen
n ſinnn. Uen
nranſeglitin d eocift
mmann iſ auido colel
3 nd anceoan 1

mundler

Ad iſtud ſophiſma rñdendum eſt.
ꝛimo pꝛemitto quid ſit errare. et
dico ꝙ errare idẽ eſt ꝙ falſum credẽ
eſſe verum vel econtra. Et ideo iſta
ſoꝛtes errat edualet huic diſiũctiue
cuiꝰ ambe partes ſunt pꝛopõnes co⸗
pulatĩe.ſoꝛtes male iudicat ⁊ credit
ſe bene iudicare. vel bene iudicat et
credit ſe male iudicaꝛe. Vel bꝛeuius
errare idem eſt ꝙ falſo aſſentire vel
vero diſſentire. ¶ Iſto viſo dicendũ
eſt ꝙ ſophiſma eit verum. videlicet
ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare ſoꝛtes errat.
etiam hec eſtvera.ſi ſoꝛtes ſcit ſe er
rare ſoꝛtes nõ err.it.quia iſta ſoꝛtes
ſcit ſe errare eſt ĩpoſſibilis et ĩplicat
contradictionẽ.ergo eadẽ ſequũtur
cõtradictoꝛia.ſicut pꝛobatum eſt per
pꝑeimã ⁊ ſecundã rationes.i¶ Ad ideʒ
Nam ſi poſſibile eſſet ſoꝛteʒ ſcire ſe
errare ſequeretur ꝙ eſſet poſſibile
ꝙ ſoꝛtes ſimul iudicaret ꝙ a eſſet fa
ciendũ et ꝙ idem a nõ eſſet faciẽduʒ
et ſic ſequeretur ꝙ in anima ſoꝛtis
ſimul eſſent iudicia contraria qð eſt
incõueniẽs.ꝓbatur ↄña.nã poſito ꝙ;
ſoꝛtes iudicet iudicio erroneo ꝙ a
ſit faciendũ.et b ſit idem iudiciũ er⸗
roneuʒz. Tunc ſi ſoꝛtes ſcit b iudiciũ
eẽ erroneũ tunc ſcit ꝙ ñ eſt ita ſicut
per b iudiciũ iudicat.ſed qꝛ per b in
dicium erroneũ iudicat ꝙ a eſt faci⸗
endũ et ſcit ꝙ b iudiciũ eſt erroneuʒ
mediãte illa ſcientia quã habet de b
iudicat ꝙ a nõ eſt faciendũ. et ſic ſi⸗
mul iudicat ꝙ a eſt faciẽdum per b
iudiciũ erroneum. et iudicat ꝙ a nõ
eſt faciendũ ſcʒ mediãte illa ſcientia
q̃ iudicat b iudiciũ eſſe erroneũ. Se
cũdo. nã ſequit᷑.ſoꝛtes ſcit ſe errare
ergo ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire vel
vero diſſentire.vtrũq; iſtoꝛũ eſt im⸗
boſſibile. ↄña tenet ſignificationẽ
eius qð eſt errare. ſed ĩpoſſibilitas
ↄñtis pꝛobat᷑. pꝛimo c;'tum ad pꝛimã
bartẽ: videlicet ꝙ ĩpoſſibile ſit ſoꝛte 3

ſcire ſe errare aſſent ièdo falſo:nã ſi
ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire tunc ſoꝛ
tes falſo aſſentit.⁊ ſi ſor̃s ſcit ſe fło
aſſentire tunc illud cui aſſentit ſcit
eẽ falſum ⁊ ſi ſcit tunc nõ aſſentit ei
ergo ſi ſoꝛtes ſcit ſe falſo aſſentire:
ſoꝛtes eidẽ aſſentit ⁊ nõ aſſentit qðᷣ
iĩplicat. Impoſſibilitas ſecunde ꝑtis
ꝓbatur.nã ſi ſoꝛtes ſcit ſe diſſentire
vero tũc ſoꝛtes diſſentit vero. aliter
eni non ſciret ſe diſſentire vero. ſi
diſſentit vero ⁊ ſcit ſe diſſentire vo
tunc illud cui diſſentit ſcit eſſe verũ
et ſi ſic ei nõ diſſentit.& ſi ſoꝛtes ſcit
ſe diſſentire vero eidẽ diſſentit ⁊ nõ
diſſentit qð implicat.¶ Sed contra
diceres videtur ꝙ ĩpoſſibile ſit ſoꝛtẽ
ſcire ſe errare.Iã aſtrologꝰ per ſen
ſuʒ iudicat ⁊credit ſolẽ eſſe bipedalẽ
et per intellectũ pꝛopt aliquã demon
ſtrationẽ ſibi factã iudicat ipſum eẽ
maioꝛẽ terra.ergo videtur ꝙ ſoꝛtes
aſtrologus per intellectũ iudicat ſe
errare ſᷣm ſenſum. Secũdo. ſoꝛtes
vidẽs baculũ in aquãa ſtantẽ iudicat
eum fractũ mediãte viſu.tangẽs eũ
manu iudicat cuʒ eſſe integrũ. ergo
videtur ꝙ ſoꝛtes mediãte tactu iudi
cet. ſe errare mediante viſu. ¶ Pꝛo
ſolutione iſtoꝛum pono iſtam pꝛopo
ſitionẽ. Eundeʒ hoĩem iudicare per
intellectũ vnum cõtradictoꝛioꝝ eſſe
verum ⁊ ſuum contradictoꝛiũ ſimi⸗
liter ſimul et ſemiel nõ eſt poſſibile.
Patet. nam tunc intellectus poſſet
aſſentire ſimul ⁊ ſemel duobus con
tradictoꝛiis quod eſt impoſſibile.
Conſirmat᷑ auctoꝛitate ariſtotelis
rto methaphiſice dicẽtis jmpoſſi⸗
bile eſt quẽcunq; eſtimare idẽ eſſe et
nõ ecẽ. Sed diceres.habent ĩtellectꝰ
aliqð motiuũ ad aſſentiẽduʒ vni ꝑti
dictionis ⁊ moueat illud motiuum
illũ intellectũ ſicut qᷓ̃ttuoꝛ. remitt at᷑
illud motiuũ per hoꝛã.ſic in pᷣma me
dietate illiꝰ hoꝛe deperdat᷑ medcetas

illius motiui.ſic qᷓ in duplo minus
moueat ꝙᷓ pꝛius.et acquiratur eui⸗
dentia vel motiuũ ad partẽ oppoſi⸗
tam.ſic duo.tunc videt᷑ ꝙ intellect?ꝰ
debeat iudicare de vtroq;.ex quo tã
tum habet de motiuo pꝛovno ꝙᷓ pꝛo
alio Reſpondet᷑ ꝙ in tali caſu intel
lectus nõ iudicat vnũ eſſe verũ nec
alterũ.ſed tenʒ ſe in ſuſpenſo nõ dã
do iudiciũ nec ſententiã pꝛo aliquo
illoꝛũ. Nnde imaginãdũ eſt intellec
tum eſſe ſicut rectũ iudicẽ ⁊ illa mo
tiua ſicut aduocatos. ⁊ illa cõtraria
ſicut partes pꝛo q̊ bus aduocat᷑. Cũ
iſto tamen ſtat ꝙ intellectus põt ſi⸗
mul intelligere cõtradictoꝛia. Un⸗
de differt intelligere ꝓpões et iudi⸗
care eas eſſe veras vel falſas. Un⸗
de ſciendũ eſt ꝙ intellectus habens
in ſe aliquã ꝓpoſitionem foꝛmataʒ
poteſt ſe habere vno modo ad eã ſic
ꝙ non habz rationem pꝛo eavel ſibi
contradictoꝛia.⁊ tunc nec iudicat ꝓ
poſitionẽ falſã eſſe nec verã. et ſimi
liter nec eiꝰ cõtradictoꝛiã. Alio mo⸗
do poteſt ſe habere ad eam ſic ꝙ ha
beat rões pꝛobabiles.et pꝛo ſibi con
tradictoꝛia.⁊ tamen nõ determinan
tes intellectũ:. et tunc adhuc ſuſpen
dit ſuũ iudiciũ : Aliter poteſt ſe ha⸗
b.re ad eã.ſic ꝙ habcat ad eã rõnes
ꝓbabiles et pꝛo ſibi cõtradictoꝛia ꝓ
babiliter tam pꝛo vna qꝙᷓ; pꝛo alia et
tunc intellectus determinabitur ad
iudiciũ vnius partis.ſ.pꝛo qua ha.
bet rationes ꝓbabilioꝛes.nõ tamen
determinabitur ad illã niſi cũ foꝛmi
dine. Adhuc alio modo poſſet ſe ha⸗
bere intellectus ſic ꝙ ex toto eſt de⸗
terminatus ad vnã partem foꝛmidi
ne amota.et ſic intellectus habet ſe
ad iſtam non contingit idem ſimul
eſſe et non eſſe.et hoc eſt ꝓpter eiꝰ
magnã euidentiã inveritate.ad quã
quidẽ veritatẽ intellectus inclinat᷑
naturaliter ſicut graue ad deſcendẽ

dum et leue ad aſcendendũ.¶ Gecũ
da pꝛopoſitio. eundẽ hominę ſudica
re ſimul ꝑ intellectũ vnũ ↄtradicto
rioꝛũ eſſe verũ et alterum falſum .
ſenſnm non eſt poſſibile. verbi gra.
Si iudico per intellectum ꝙ ſol eſt
maioꝛ terra:non iudico per ſenſum
ꝙ ſit bipedalis et non maioꝛ terra⸗
quia in potentiis cognitis ſuboꝛdi⸗
natis potentia ſuperioꝛ dñatur potẽ
tie inferioꝛi.intantũ ꝙ adueniẽte iu
dicio potentie ſuperioꝛis iudiciũ po
tentie inferioꝛis extinguitur ſi illð
iudiciũ fuerit contrariũ iuditio po⸗
tentie ſuꝑoꝛis. licet bene poſſit ma⸗
nere apparentia exterioꝛ ꝓpter quã
potentia inferioꝛ ſic iudicauit. Ex
his ꝓpõnibus ſatis notũ eſt quali⸗
ter reſpõdendũ ſit ad illas duas ob
iectiones factas.⁊ quãdo dicit᷑ ĩ pꝛĩ

cipio ſophiſmatis ad idẽ non ſequũ

tur oppoſita. verũ eſt niſi illud im⸗
plicet cõtradictionẽ qualiter eſt de
i ſta ſoꝛtes ſcit ẽ errare ⁊c.

Sophilma lxxviii.
Si ſoꝛtes dicit verũ:ſoꝛtes dicit fal
fum.¶ Pꝛobatur.poſito ꝙ ſoꝛtes di
cat iſtam ſoꝛtes dicit falſumæ nul⸗
lam aliã. Tunc ſic.ſi ſoꝛtes dicendo
iſtã ſoꝛies dicit falſũ dicit verũ: tũc
hec eſt vera ſoꝛtes dicit falſum.⁊ ſi
ſic tunc ſic eſt ſicut ſoꝛtes dicit: ſed
ſoꝛtes dicit ꝙ ſor̃s dicit falſũ ⁊ nul
lam aliã: ſic eſt ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ
ergo a pꝛimo ad vltunũ ſi ſoꝛtes di⸗
cit verũ: ſoꝛtes dicit falſũ.¶ Secũ⸗
do ſic. poſito ꝙ ſoꝛtes dicat iſtã pla⸗
to dicit verũ et nihil aliud/et plato
dicat iſtã hoc ẽ falſum ⁊ nihil aliud
er per ly hoc demõſtretur dictũ ſoꝛ
tis. Tunc arguit᷑ ſic. Soꝛtes ſic di⸗
cens ii dicit verũ et cum dicat plato
nem dicereverũ:tunc ita eſt ꝙ plato
dicit verũ et ſi plato dicat verũ cuʒ
plato dicat ſoꝛtẽ dicere falſum.tunc

erie Mermege tenen Aduer
oulensd Jprerdurſag abin
lnes loales non impedii znta
Eimo a timi, Arer dugſo
ſilmas ſaſun Ad probanoem
ilo diek uli enp/ eſtdies
neluditer uano it, es
nclig orel ita ia wn valet
uer negriua no ſequit aferma
uetqvando diatt ibi argutur
unchoppolttis mn negaruus di/
qtansensni aen nin c/
luda Senis Aoii dolnen e
ſeo ia dia en Mer dies un
ettenguseſtergo nor . F
ltreo vg hjno itmni
palet ⸗ NMagvente imrer
telur ſunales ualiter aſ
ſo ec ſfera Nr opue
nurr ilſaclem, ce
ehhtlna ipnin
ſutsſbigetnon ag ve
hurſtphilnu 4
ſſtdon eun es vbig
nelteginiſg tl

ecnones ftas r grico deliti
apio ſophiſnang idl wnſeni
tr oppoſtta, erfi eſt niſ od in⸗
lert citraulmoui qualiercl de
ſores ſatiryete⸗

Sophilna invii.

iſores dick efh ſotes dlſl

n (Pobum ſlnchſinteddl
an atuflimn
ſmnda Tun e ſclet ittl
ſülan dot ſi lc nl i
det cl den ſnns iit flin
le mr ſetlſck irunl i
u nir gſi nir , le
ſeniiel af e ill
☛
nin ſusnir iit,
l⸗ ietictei
zfilum n
— dica ſo

4
hen eſe gore⸗ e
rrican n
ien citmettae eri
dieeſen eto dee

ieſlne ſon
r en ef
en dicnſ

nilersh

contra hoc arguit᷑ per illam regulã
quãdo ad aliqð añs ſequit᷑ aliquod
cõſequens.quicqd ſequit᷑ ad ↄñs ſe
quitur ad añs.ſiue ↄnñe intermedie
teneant per eundẽ locũ ſiue non. et
ſic ſequit᷑ ꝙ qñcunq; ↄñtie interme
die ſunt bone valet ↄnña a pꝛimo ad
vltimũ non obſtãte ꝙ ↄñtie interme
die teneãt per diuerſos locos.ſ Se
cundo ſic.na hec eſt bona ↄña a pꝛi⸗
mo ad vltimũ:ſi ſoꝛtes eſt homo ſoꝛ
tes eſt aĩal rationale.et ſi ſoꝛtes eſt
animal rõnale: ſoꝛtes nõ eſt animal
irrationole.⁊ ſi ſoꝛtes nõ eſt aĩal ir
rationale:ſoꝛtes non eſt equꝰ: ergo
a primo ad vltimũ ſi ſoꝛtes ẽ homo
ſoꝛtes non eſt equus. Ecce bona cõ
ſequẽtia a pꝛimo ad vltimũ et tñ cõ
ſequẽtie intermedie tenent ꝑ diuer
ſos locos:S ꝓpter diuer ſas habitu
dines locales non impedit᷑ ↄñtia a
pꝛimo ad vltimũ. ¶ Aliter dicit᷑ ꝙ ſo
phiſma ẽ falſum.iſ Ad pꝛobariouem
quãdo dicit᷑. ſi nullũ tempꝰ eſt:dies
non eſt:ↄcedit᷑.et quando dicit᷑:dies
non eſt:g nox eſt. iſta ↄña non valet
quia ex negatiua nõ ſequit᷑ affirma
tiua: et quando dicit᷑ ibi arguitur ꝑ
locum ab oppoſitis in negatiuis.di⸗
co ꝙ talis locus nõ valet niſi cũ cõ⸗
ſtantia generis illoꝛũ oppoſitoꝝ. et
ideo iſta ↄña bene valeret:dies non
eſt et tempus eſt:ergo nox eſt. Jfina
liter ergo dico ꝙ a pᷣmo ad vltimũ
non valet ↄña niſi ↄſequentie inter
medie ſint foꝛmales qualiter eſt ĩ ꝓ
poſito. nec ſufficit ꝙ ſint dyaletice
bꝛout patet inſpicienti.
Sophilma. lxxiii
Si tu es vbiq;:tu non es vbiq;.
¶ Pꝛobatur ſophiſma.ſi tu es vbih;
tu es in iſta domo.per locũ a toto ĩ
loco.x ſi tu es in iſta domo tu nõ es
in alia domo. et ſi tu non es in alia
domo tu non es vhiq;; ergo ſi tu es

vbiq; tu nõ es vbiq;. Impꝛobatut
Hic infertur oppoſt ltuʒ ex oppoſito⸗
ergo ſophiſma eſt falſum. ¶ Reſpon
detur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt ſal⸗
ſum.et negat᷑ ↄnña a pᷣmo ad vltimũ
ꝓpter hoc ꝙ ↄñe intermedie nõ ſi ũt
foꝛmales.hec enim nõ eſi foꝛmalis.
ſi tu es in iſta domo tu nõ es ĩ alia
domo.quia habʒ inſtantiã de deo 4
eſt vbiq;:etiã affirmatiua nõ infert
negatiuam. ..
Sophilma lxxiiii.
Si tu ſcis te eſſe lapidẽ tu nõ ſcis
te eſſe lapidem. ¶ Pꝛobat᷑.ſi tu ſcia
te eſſe lapidem:te eiſe lapidẽ eſt ven
et ſi te eſſe lapidem eſt verum tu es
lapis.et ſi es lapis nihil ſcis.⁊ ſi tu
nihil ſcis tu non ſcis te eſſe lapideʒ
ergo ⁊c.ſ Jmpꝛobatur.ibi infertur
oppoſitũ de oppoſito.qꝗ̊ ſophiſma eſt
falſum.ſ¶ Ad ſophiſma reſpondetur
ipſum eſt verũ.ſ¶ Ad impꝛobatio⸗
nem dicendũ eſt ꝙ nõ ſequit᷑ ibi op
poſituʒ ad oppoſitum ſed ſequit᷑ ibi
vna pars cõtradictionis ad añs qð
includit in ſe vtrãq; partem ↄtradic
tionis. Unde iſta tu ſcis te eſſe lapi
dem implicat ꝙ tu es lapis. et ꝙ tu
non es lapis. Unde iſta tu ſcis te eſ
ſe lapidem reſpectu huius verbi ſci
re ponit in te ſcientiam, ſed ratione
obiecti eiuſdem verbi quod obiectũ
eſt te eſſe lapidem pꝛiuat a te ſcien⸗
tiam et ita ponit te ſcire et non ſci⸗
re eſſe lapidem et non eſſe lapidẽ q̃
contradicunt.

Sophilma. lxxv.
Soꝛtes dicit verũ ſi ſolus plato lo⸗
quitur poſito ꝙ ſoꝛtes ſolum dicat
platonem loqui.ſ Pꝛobat᷑ ſophiſma
ſoꝛtes dicit ſolum platonẽ loqui:ſed
ſolũ platonẽ loqui eſt verũ ſi ſolus
plato loquitur:ergo ſoꝛtes dicit ves
rũ ſi ſolus plato loquitur. Impꝛo
batur.ſi ſolꝰ plato loquit᷑ nuliꝰ aliꝰ

à platone loquit᷑: et ſi nullus alius ʒ
platone lodtur ſoꝛtes nõ loquit᷑.et ſi
ſoꝛtes nõ loquit᷑ ſoꝛtes nõ dicit veꝝ
ſi ſolus plato loquit᷑ ſoꝛtes ñ dicit
verũ.nõ ergo ſoꝛtes dicit vcꝝ ſi ſolꝰ
plato loquit᷑.¶ Ad ſophiſma rñdetuꝛ
ꝙ ipᷣm eſt falſum.Et qñ dicitur ſolũ
platonẽ loqui eſt verũ: conceditur ſi
ſolũ platonẽ loqui pꝛofert᷑ a platone
Zunc enĩi nõ eſſet pꝛopõ inſolubilis
falſificãs ſe ſi tamẽ dicta pꝛopoſitio
pPpferretur ab alio a platone tunc eet
falſa et eſſet pꝛopõ inſolubiiis falſi⸗
ficãs ſe:qꝛ ſic ſignificaret ſe eſſeverã
⁊ ſe eſſe falſſam.Si enĩ pꝛoferretutr
a ſoꝛte ſigniſicaret ſolũ platonẽ dicẽ
verũ.⁊ ad hoc ſequit᷑ ſoꝛtẽ nõ dicere
verũ.et cum ſoꝛtes dicat illã pꝛopo⸗
ſitionẽ ſequitur illã pꝛopõem nõ eſſe
veraʒ.et ſic patet quõ pꝛopõ pꝛolata
ab alio a platone ſignificat ſe nõ eſſe
verã:ſed q̃libet talis eſt falſa. Juxta
hoc dico ꝙ nõ eſt incõueuiẽs eandẽ
pꝛopõnem ab vno pꝛolatã eſſe inſolu
bilẽ ⁊ eſſe falſam q̃ tamẽ ſi eſſet ab
alio ꝓlata eẽt vera et nõ eſſet inſo⸗
lubilis.poſito enĩ ꝙ ſoꝛtes de ſeipſo
diceret iſtã et nullam aliã ſoꝛtes mẽ
titur vel ſoꝛtes dicit falſum.illa pꝛo
poſitio eſſet falſa et inſolubilis.tñ ſi
eandẽ vel oĩno conſimilẽ pꝛoferret
plato dicẽdo ſoꝛtes mẽtitur vel ſor̃s
dicit falſum nõ diceret pꝛopoſitionẽ
inſolubilẽ nec foꝛte falſam.
Sophilma lxxvi.
Si ſoꝛtes fingit ſe eẽ ypocritã: ſor̃s
nõ eſt ypocrita.Et ĩtelligo ꝑ fingere
aliquẽ oſtendere ſe eſſe taleʒ qualis
ipſe nõ eſt.vel oſtẽdere ſe nõ eſſe ta⸗
lem qualis eſt. Et per ypocritã intel
ligo illũ qui oſtendit ſe eſſe talẽ qua
lis nõ eſt. vel nõ eſſe talẽ qualis eſt.
¶ ZLunc pꝛobatur ſophiſma ſic.ſor̃s
fingit ſe eſſe ypocr itam:ergo ſoꝛtes
oſtẽdit ſe eſſe ypocritã ⁊ talis nõ eſt

oñ̃a tenet ꝑ diffinitionẽ talis verbi
fingit.ergo ſi ſoꝛtes ſingit ſe ypocri
tam ipſe nõ eſt ypocrita.ꝗ In oppo⸗
ſitũ arguitur. ſſi ſoꝛtes ſignit ſe eſſe
ypocritã tunc ſoꝛtes oſtendit ſe eſſe
talẽ qualis non eſt vel nõ eſſe talem
qualis ipſe eſt. et ſi ſic ipſe eſt ypo⸗
crita per deſcriptionẽ ypocrite.⁊ ꝑ
ↄñs ſi fingit ſe eſſe ypocritã iꝑſe eſt
ypocrita.et per ↄñs nõ ſi ſoꝛtes fin⸗
git ſe eſſe ypocritã ſoꝛtes nõ eſt ypo
crita. Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ
ipſum eſt verũ ꝓpter hoc ꝙ iſta pꝛo⸗
poſitio ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocritã:
ĩplicat contradictionẽ. ſicut patet ꝑ
duas rõnes iam poſitas.et ideo hec
eſt vera.ſi ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocri
tam ipſe nõ eſt ypocrita. ſimili hec
eſt vera. ſi ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypo⸗
critã ipſe eſt ypocrita. ꝓpter hoc ꝙ
ad ĩpoſſ ibile ſequit᷑ quodlibet.
Sophilma.lxxvii.
Si ſoꝛtes ſcit ſe errare iꝑſe errat.
Pꝛobatur.ſi ſoꝛtes ſcit ſe eꝛrare:ſoꝛ
tem errare eſt verũ.qꝛ nichil ſcitur
niſi verum pꝛimo poſterioꝝ. et vltra
ſoꝛtẽ errare eſtverũ:ergo ſor̃s errat
ergo a pꝛumo ad vltimũ ſi ſoꝛtes ſcit
ſe errare ſoꝛtes errat.ſ¶ In oppoſitũ
arguit᷑.ſi ſoꝛt es ſcit ſe errare ſoꝛtes
nõ errat: ergo nõ ſi ſoꝛtes ſcit ſe er⸗
rare ſoꝛtes errat.ↄña tenet:quia ad
idẽ non ſequũtur oppoſita.añs pꝛo⸗
batur.nã ſequit᷑ ſoꝛtes ſcit ſe errare
G̊ ſoꝛtes credit ſe errare. Nã ad ſcire
ſequit᷑ credere. tunc ſic vel g̊ ſoꝛtes
credẽdo ſe errare eꝛrat vel nõ errat.
Si nõ errat ſeqtur ꝙ ſoꝛtes ſciẽdo
ſe errare nõ errat qð erat pꝛobandũ
Si aũt ſic credẽdo errat:S credit ſe

vere iudicare ⁊ falſe iudicat.ↄña tʒ:

qꝛ hoc eſt idem ꝙ errare.Et vltra ſi
falſe iudicat credendo ſe errare fal
ſum eſt ꝙ errat. ergo ſi ſoꝛtes errat
ſic credendo falſum eſt ꝙ errat.

4 ars
nnmantfäſimn do i
ide itoſ ſotes dehi ſo⸗ 5
ugtiſſte n D
pit, colto lg nt
n Tun mul lel ſones
hlt per aſim ror ſe eulgn

potesctat ſolt el tlſe te .

rchturergol deelotur no de
n Ytüt rlichſe dechin
waitic ee dileen
Neöarſeden d deeen d
leſt ſiant cred, acd nſe de
liſtcet ydechhinn. Slind deo
n deriptt,ꝓ( Joppolltüargunt
pylſncemma po Mitonal cu⸗
poteſt ee veni oñte cxite falſo⸗
pſophiſna efaiſi. a nota cil
ſeis biz ni ſorto poͤ deet ſti

ieocſt abſa .
Larg dra

ih n ilfalſ ſtcut

WAAſne ingtleeſe 8
MWrta Anſſt he⸗

Awrnſtſone ngKen

iſech hoerne nen
Ainſtieknitulte⸗

Sophilna AMvi.
Siſetes ſetſe enje ſeent.
Pvtnnſonp ſileemm/
tem mnrecł mi, uii tur
i vrun ino aſteror. ct tri
ſoti enarteclxef cgo ſofd ert
crgo apmmo n tmi ſ ſones ſck
ſcenme ſcutscrtet Irohlt
rgna ſonesſchſt er meſon⸗
N cru:etgo ſ ſones ſck tn
n ſontzen n fntanngti

Wnon ſegvürn oltuafen

niſeguttſonts ieſt n

ita eſt ꝙ ſoꝛtes vᷣt falſuz. ſi ſoꝛtes
dicit vcrũ:ſoꝛtes dicit falſuʒ.¶ Ter

tio ſic dicat ſoꝛtes iſtã ſoꝛtes dicit

falſũ ⁊ nullã aliã.⁊ ſiłr pło dicat iſtã
ſoꝛtes dicit falſum ⁊ nullã aliã.tunc
ſic. Si ſoꝛtes dicitverũ pło ðᷣt fai⸗

ſum ex eo ꝙ plato dicit ſoꝛtẽ dicere
falſum. ⁊ cũ ſoꝛtes et plato dicãt ꝓ

öes oĩuo cõſimiles ſequit᷑ ꝙ ſi pło
dicit falſũ ꝙ ſoꝛtes dicit falſũ.ideo
ſi ſoꝛtes dicatverũ:ſoꝛtes dicit ſ Im:
et ſi plato dicat falſum ſoꝛtes dicit
falſuʒ.ergo de pᷣmo advltimũ ſi ſoꝛ
tes dicit verum ſoꝛtes dicit falſum.
Ouarto nã ſi ſoꝛtes dicat iſtã deus
non eſt diabolus dicit verũ et dicen

do cam etiã ipſe dicit iſtã deus nõ ẽ?

qui ẽ pars illiꝰ ⁊ eſt falſa ergo ſi di⸗
citverum dicit falſum. Jdo videtur
eſſe de iſto ſi ſoꝛtes decipit᷑ ſoꝛtes ñ
decipit᷑ ⁊ ſi ſoꝛtes nõ decipitur ſor̃s
decipit. poſito caſu ꝙ ſoꝛtes credat
ſe decipi. Tunc arguit᷑ ſic.ſi ſoꝛtes
decipit᷑ ⁊ per caſum credit ſe decipi

ergo ſoꝛtes credit ſicut eſt ⁊ ſi ſic tẽ

nõ decipitur.ergo ſi decipitur nõ de
cipitur. Si aũt credẽdo ſe decipi nõ
decipiat᷑ tũc decipit᷑. ꝓbat᷑ ſic qꝛ cuʒ
credat ſe decipi ⁊ nõ decipitur ergo
ſic eſt ſicut credit.et cũ credat ſe de
ciꝑi ſic eſt ꝙ decipitur.S ſi nõ decipi
tur decipit. ¶ Jn oppoſitũ arguit᷑
Sophiſmaẽ vna ꝓpõ ↄditionał cuiꝰ
añs poteſt eẽ verũ ↄñte exñte falſo.
ergo ſophiſma ẽ falſũ. ↄña nota eſt
de ſe.añs ptʒ. nã ſoꝛtes põt dicè iſtã
verã deus eſt abſq; hoc ꝙ dicat ali⸗
quã falſam. ¶ Zd ſophuſma re
ſpõdet᷑ ꝙ ip̃m eſt falſũ ſicut ꝓbat rõ

imediate facta.nã lcʒ ↄnñs bene ſct᷑
ad añs vt nunc tamẽ nõ eſt ibi bona

ↄña ⁊ foꝛmalis. ⁊ ideo ſi abſq; caſu

ꝓponeret᷑ iſta.ſi ſoꝛtes dicit veꝝn:ſoꝛ

tes dicit falſũ eẽt neganda. nichilo⸗
minus poſito caſu ↄñter dr reſpon⸗

dẽdo caſui bene eẽt dicta ꝓxõ ↄcedẽ

da.qꝛ ex caſu poſito foꝛte ſequit᷑ ſoꝛ
tem dicere ꝓpõnẽ ad quãvirtute ca
ſus lʒ nõ ſimplr ⁊ abſolute ſequitur
ſoꝛtẽ dicereverũ ⁊ ſoꝛtẽ dicere falſũ
et foꝛtevirtute caſus ſeqtur ſoꝛtẽ di
cere aliquã ꝓpõem ĩplicãtẽ ↄtradicti
onẽ velvnã nõ cõpoſſibilẽ caſui ſcðʒ
quã habetvideri ſᷣm materiã inſolu
biliũ. ꝓ pꝛeſenti dico ꝙ poſito caſu
ſcʒ ꝙ ſoꝛtes dicat iſtã ſoꝛtes dic̃ fal
ſum ⁊ nullã aliã ⁊ ſic eſt cõcedendũ
vt nũc.ſi ſoꝛtes dicitverũ ſoꝛtes di⸗
cit falſũ.qꝛ ſᷣm caſuʒ poſitũ añs hu
ius cõditionalis ẽ impoſſibue.⁊ cuʒ
ad ĩpoſſibile ſequat᷑ quodiʒ ſicut pꝛi
us ꝓbat᷑.ſequit᷑ ſoꝛtes dicit veruʒ. S
ſoꝛtes dicit falſum. ꝙ aũt ſᷣm caſuʒ
añs ſit impoſſibile ꝓbatur.nã f̃ʒ ca
ſum poſitum hec ẽ ĩpoſſibilis ſoꝛtes
dicit verũ. ꝓbatur.qꝛ ſcðᷣm caſũ po
ſitum dicit vnã ꝓpõem ad quã ſeqt᷑
illãmet ꝓpõem eſſe verã et eſſe fa ſã
et hoc ẽ impoſſibile: ſed cũ impoſſi/
bi le nõ ſequat᷑ niſi ex impoſſibili ſe
quit᷑ ꝙ pꝛopõ quã ſoꝛtes dicit eſt im
poſſibilis ſtante caſu.⁊ per ↄñs hec
eſt impoſſibilis ſtãte caſu ſoꝛtes di⸗

cit verũ.ꝙ aũt ad iſtam ſoꝛtes dicit

falſũ ſequatur illãmet ꝓpõem eẽ ve
ram et eẽ falſã ꝓbatur ſic. Nã dicta
Fpoi ltio ẽ aff irmat iua:ergo ſi ſigni
cat idem eẽ ꝓ quo ſupponit ſi ubie⸗
ctũ ⁊ pꝛedicatũ.et ſi ſic tunc ideʒ eſt
ſoꝛtes ⁊ dicens falſuʒ. ſed cũ ſoꝛtes
non dicat niſi iſtã ꝓpõnẽ ſoꝛtes dicit
falſum.⁊ cũ in dicendo ullã ſic dicen
ti falſũ.ſequitur dictã ꝓpõnẽ eẽ fal
ſam.⁊ ſi dicta ꝓpõ eſt falſa ſic ſoꝛ⸗
tem dicere falſ eſt falſum: tũc ſoꝛ⸗
tes nõ dicit falſũ.⁊ ſi ſoꝛtes nõ diẽ
falſum et dicit ꝓpõnem:ſequit ꝙ di
citverũ. Sic ergo ꝓbatũ eſt ꝙ cum
adiutoꝛio caſus ad iſtã ſoꝛtes dicit
falſũ ſequit iſta ſoꝛtes dicit falſũ ⁊
ſoꝛtes dicit verũ quod ẽ impoſſibie
ſi nõ dicat niſi vnã ꝓponeʒ ſe ſup

ponitur in caſu.Sed diceres:ſi hec
pꝛopoſttio ſoꝛtes dicit falſum dicta
a ſoꝛte eſt falſa tunc ſic eſt ſicut ꝑ eã
ſigniſicatnr: quia ſignificat ſe eẽ fal
ſam.et ſi ſic ẽ ipſa eſt vera et ꝑↄñs ñ
eſt falſa nec inpoſſibilis.Reſpondet᷑
concedendo ꝙ dicta pꝛopõ pꝛolata a
ſoꝛte eſt falſa.⁊ quãdo dicit᷑:ergo ſic
elt ſicut ipſa ſigmificat: negatur hoc
et ratio huiꝰ eſt.qꝛ ly ſicut cõf undit
terminũ ſequẽtem ſe cõfuſe diſtri⸗
butiue mobiliter.⁊ ideo ſequit᷑ ita ẽ
ſicut victa pꝛopõ ſigniſicat: ergo ita
eſt qualitercunq; dicta pꝛopõ ſigniſi
cat.modo hoc eſt falſum quia dicta
ꝓpoſitio ſignificat ſe eſſeverã et ſe
eſſe falſam.ſed ſic non eſt.ergo non
qualitercũq; dicta ꝓpoſitio ſignifi⸗
cat ſic eſt. ¶ Ad rationes.¶ Pꝛia
et ſecunda bene pꝛobãt ꝙ ſophiſma
eſtverũvt nunc ſed non ẽ verũ ſim⸗
pliciter.et hoc ideʒ intendit pꝛobare
tertia.Sed ibi aſſumit᷑ vnum quod
non ẽ verũvidelʒ ſoꝛtes ⁊ plato dicũt
pꝛopões oĩno cõſimiles:ergo ſivnus
dicitverum alter dicitverũ.iſta ↄña
nonvalet.quia lʒ dicant pꝛopoẽs oĩ
no conſimłes ĩ voce tamẽ ille pꝛopo
ſitiones nõ ſuboꝛdinant᷑ eiſdẽ ꝓpoſſ
tionibꝰmentalibus.ĩmo ꝓpoſitio ꝓ⸗
lata a ſoꝛte ſcʒ ſoꝛtes dicit falſũ ſub
oꝛdinaturvni copulatiue mentali q̃ ẽ
inſolubilis ſignificans ſe eẽveraʒ et
falſam. ſed pꝛopõ pꝛolata a platone
ſcʒ ſoꝛtes dicit falſũ ꝓpter defectuʒ
actus reflexi ſubordinaturvni mẽta
li cathegoꝛice.⁊ ideo nõ ẽ ĩconueni⸗
ens talẽ ꝓpõem ꝓlatã a platone eẽ
verã ⁊ oĩno cõſimilẽ in voce pꝛolatã
a ſoꝛte eſſe falſam. Ex hoc vlteriꝰ ſe
gquit᷑ ꝙ nõ ꝑ eandẽ ꝓpoẽm contĩgit
gadicere ſoꝛti ⁊ platomi ĩ eodẽ cãu:qꝛ
ad ↄdicẽdã ſoꝛti opʒ ⸗ſicere ꝑ diſiũ
ctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ ⸗.licẽtibꝰcopu
latiue mentalis cui ſuboꝛdinat᷑ ꝓpo
ſitio pꝛolata a ſoꝛte in ſigniſicando⸗

ſed cõtradicẽdo plõni p̃t dici ꝑ vnꝗ
ꝓpõem ſimplicẽ cathegoꝛcã negati
uam. Ad quartam.illa etiã bñ pꝛo
bat ꝙ iophiſina ẽ verũvt nũt ſed nõ
ſimpliciter ſcʒ ĩ caſu in q ſoꝛtes pꝛo
ferretvnã pꝛopoẽmverã cuiꝰ ve vna
pars eſt falſa.¶ Ad quitã in qua di⸗
cebatur de decipit᷑ ĩ qua ſupponeba
tur ꝙ ſoꝛtes credat ſe vecipi.dico
hoc eſt impoſſibile nec eſt admitten
dũ.ſiẽ enĩ ẽ ĩpoſſibile ꝙ ſoꝛtes ſciat
vel credat ſeerrare. ita eſt ĩpoſſibile
ꝙ ſoꝛtes ſciatvł credat ſe decipi.lłʒ
bene ſit poſſibile ꝙ ſoꝛtes credat ſe
fuiſſe deceptũ ſicut etiã eſt poſſibile
ꝙ ſoꝛtes credatvel ſciat ſe errauiſſe
et ſiẽ pꝛobatur in alio ſophiſmate
impoſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare.
ita oĩno ꝓpoꝛtionabiłr poteſt ꝓbari
ꝙ poſſibile eſt ſoꝛtẽ credere ſe erra⸗
re.⁊ ſimiliter ꝙ impoſſibile eſt ſoꝛtẽ
credere ſe decipi.et ſimiliter ꝙ im⸗
poſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe decipi.

Sophiſma lxxix.
Si oĩs ſubſtantia ẽ ens oẽ nõ ens ẽ
nõ ſubſtãtia.i Pꝛobat᷑ ꝑ ↄuerſioneʒ
ꝑ ↄpoſitionẽ.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſma
Nã añs ẽverũ ⁊ↄñs ẽ fłm.ſ Pꝛima
ꝑs ptʒ.ſcdᷣa ꝓbat᷑. Nã ↄñsẽ vna ꝓpõ
affirmatiua cuius ſubiectuʒ pꝛo nul
lo ſupponit et talis eſt falſa. .
Ad ſophiſma reſpondet᷑ꝙ ipᷣm ẽ fal
ſũ. Ulteriꝰdico ꝙ ↄuerſio per cõtra
poſitionẽ nõ ẽ cõſequẽtia foꝛmalis
et hoc bene ꝓbat argumẽtũ.⁊ ꝓpter
hoc ariſto.pᷣmo pᷣoꝝ nihil dicit de il
la conuerſione.cũ in libꝛo pᷣoꝛũ ſolũ
dicit de ↄñtiis foꝛmalibꝰ. ſed actoꝛ
ſũmularũ loquebat᷑ de ea intendens
tamẽ ꝙ bene ẽ ↄña materialis ĩ tali
bus terminis in dbus in cõuertẽte
ſᷣm dictam cõuerſionem poteſt reti⸗
neri conſtantia terminoꝛum ir 7:
xx

Sophilma

habeeſoeun,

himm un. n
iſtes onihenoetnönh
nes H e
un zrs Menoſenti eetien
F. Geuit en ſontsrgoſets
Thomovel eſtnöhomo guod en
luraßti nprobat. u wunc üt
loiſmscſet bonvs, ſetes non
ict ſoutes non ẽ non hoͤergo ſofs
hiſed hoc ſ falſum qunec r

rcer ſe mn e lniinrgin
4 Mer.
itkn, ſn ir m.

is ſahſtamti iens inoͤense
ſudirnPobai geuerone
SAN. GJpdon ſoiin
ans ei atd din
chpdi ei
õ
ſo ſahponn ettue il
ilogninuneſnic gfn
ſi. Mentmg Mmnain
n itcleninu iunnii
gtrer u Mniliſini
nihw ll tiune
nienhea r t ind ſil
Ne g fmnun ſll.
ve entaitliols
ſen . nuttilitil
migmmn ſes n certin
wun tiumenicſti

¶Gi nullum a eſt b.omne nõ bẽ nõ
3.4 Pꝛobatur per ariſtote. ſecundo
pꝛioꝛũ capiutulo tertio. in quo dicit 8
ſiliogiſmis circularibus reputat ta
lem ↄnam eſſe bonã.
(Impꝛobatur. Nã nõ ſequit᷑ nullus
hoͤ elt lapis: g oẽ non lapis eſt nõ hõ
nam eiꝰ? añs eſtverũ ⁊ ↄſs eſt falſũ.
¶ Reſpondetur ad ſophiſma ip̃ᷣʒ ẽ
alſum. 2d ariſto. in ſccunde poꝝ di
co ꝙ ipſe intellexit talem ↄnñam eſſe
bonam nõ ſimpliciter. ſʒ ĩ termĩs cõ
uertibilibus negatiue.et inrenexit
terminos negatiue conuertibiles ꝙ
neuter coꝛũ vere negatur niſt de re
liquo aut de quibus reliquꝰ pᷣdicat᷑.
ſicut ſuut iſti termini ſubſtantia. a⸗
ctus et ſimiliter iſti termĩ: hõ aliud
ab homine. ſed ſic nõ ẽ de iſtis terĩs
lapis⁊ homo:quia iſte terminꝰlapis
de multis alus ab homĩevere negat᷑
et econtra. ⁊ ergo iſti termim lapis
et hõ nõ dicũtur negatiue cõu ertibi
les:⁊ per ↄñs in eis dicta conuerſio
non habet locum.
lxxxi.

Sophiſma
Si ſoꝛtes non ẽ homo et nõ ẽ nõ hõ
ſoꝛtes non ẽ. Vꝛobatur qꝛ oppoſi⸗
tum ↄñtis infert oppoſitũ añceden

tis. Sequit᷑ eni ſoꝛtes ẽ:ergo ſor̃e
eſt homovel eſt nõ homo quod repu

gnat añti. ¶ Impꝛobat᷑. Nã tunc ille
ſillogiſmꝰ eſſet bonus. ſoꝛtes non E
hõ et ſoꝛtes non ẽ non hõ:ergo ſors
non ẽ.ſed hoc eſt falſum.qꝛ tunc ex
puris negatiuis eẽt bonꝰſillogiſm⸗.
zad ſophiſma reſpondeĩ ꝙ ipᷣm eſt
verũ de foꝛma adhuc. nã bene ſcqui
tur. hoc a non ẽ b. hoc idẽ a nõ ẽ non
:ergo hoc a nõ cſt. om̃e enĩ quod ẽ

eſt bvel non b.ſi & a nec cſt bvel non

bꝛa nõ cſt. ⁊ qñ dicitur tũc ex puris
negatiuis ⁊c̃/ dico ꝙ hoc nõ ẽ incon
ueniens medio voriato tenes finitũ

et infinitum: qualiter eſt in pꝛoꝑoſi

to.aliter tamen eſſet imxoſlſil ile: et
hoc ad inferendũ concluſionẽ ð mo
do loquendi conſueto.⁊c.
lxxxii

Sophilma
Si oĩs hõ aĩal non ẽ et oĩs hõ ſub
ſtantia nõ eſt:aliqua ſubſtantia aĩal
non eſt. ¶ Pꝛobatur qꝛ ex optoſito
2ↄñtis infert opxoſitũ añtis ptʒ hoc.
Nam oppoſitũ ↄñtis eſt oĩs ſubſtan
tia om̃e aĩal eſt ad quã ſequi᷑ omĩs
ſubſtãtia omnis homo eſt ad quã vi
terius ſequit᷑ omnis hõ oĩs ſubſtan
tia eſt.que non poteſt ſtare inverita
te cũ iſta.omnis hõ ſubſtãtia nõ eſt.
que erat vna pars añtis qua interẽ⸗
pta interẽptum eſt añs ¶ Impꝛobat᷑
Nam ex puris negatiuis aliquid ſe
queretur.
Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ip̃m ẽ
verũ ꝛet vlteriꝰ dico nõ eſſe inconue
niens ex puris negatiuis aliquid ſe
qui:ſi tales ſint de modo loquẽdi in
conſueto.hoc eſt de pᷣdicato nõ diſtri
buto.tunc enĩ poteſt ex eis ſequi cõ
cluſio negatiua.etiaʒ de pᷣdicato nõ
diſtributo. ita ꝙ poſſunt diſtĩgui du
plices negatiue.quedã ſunt vð modo
loquendi cõſueto.vt ille in quibꝰne
gatio pꝛeccdit pꝛedicatũ. Uerbigra
tia.a non eſt b. Alie ſunt negatiue ðᷣ
modo loquendi incõſueto.ſcʒ in qui
bus negatio nõ pᷣcedit pꝛedicatum:
ſed ſequitur. Nerbi gratia.a b non
eſt.tũc dico ꝙ non ẽ ĩconueniens ex
puris negatiuis de modo loquẽdi in
cõſueto ſequi cõcluſionẽ negatiuaʒ
de modo loquẽdi incouſueto:tamen
eſſet uiconuemens de cõcluſione ne
gatiua de modo loquendi conſueto
¶ Ulterius dico non eſſe inconue
niens in pꝛima figura ex ambobus
indefinitis et minoꝛe negatiua ſeq
concluſionẽ negatiuam. de modo lo
quendi inconſueto ſequitur eni aẽ

b.c nõ eſt aꝛergo c b non eſt 4 ſt
11

milite r ex oppoſito cõſequentis põt
inferri oppoſitum antecedẽtis ⁊ poſ
ſunt capi termini ſignificatiue ſic ar
guendo. aſinus eſt currẽs.homo nõ
eſt aſinus:ergo homo currens nõ ẽ.

Sophilma lvxxxiii.
S iomne quod non eſt a ẽ b. ⁊ nul⸗
lum c ẽ a.oẽ c eſt b. ¶ Pꝛobat᷑. Nam
talis ↄnja reputatur bona ab ariſto.
in ſecundo pꝛioꝝ capitulo tertio de
ſillis circularibꝰ. SS
¶ Impꝛobatur. Nam nõ ſequit᷑ om̃e
quod non eſt accidens eſt ſubſtãtia.
nulla chymera eſt accidens: ̊Q omĩs
coymera eſt ſubſtantia.¶ Ad ſophiſ
ma reſpõqetur ꝙ ipᷣm eſt verum.Ad
ariſto.dicit᷑ ꝙ ipſe intellexit talẽ cõ⸗
ſeqntiã valere in terminis ꝓ aliquo
vel aliquibus ſupponẽtibꝰ. ſed ſic ñ
eſt in pᷣdicto diſcurſu. quia ibi aſſu⸗
mitur iſte terminꝰ chymera qui pꝛo
nullo fupponit. . „
Sophilma lxxxiiii.
Si aia eſt ſoꝛtes ⁊ homo elt ſors:
homo eſt animal. ¶ Pꝛobatur qꝛ
per cõuerſioneʒ partiuʒ antecedẽtis
ſit ſi lus expoſitoꝛiꝰ in tertia figura
ſic. ſoꝛtes eſt aĩal et ſoꝛtes ẽ homo:
ergo homo eſt aial. Impꝛobatur:
Nam ſi ſic tunc ex puris indeſinitis
aliquid ſeq̃retur quod ẽ falſũ ꝑ ari⸗

ſto.pꝛimo pꝛioꝛũ. Ad ſophiſma.

rñdetur ꝙ ipn eſtverũ. Et pꝛo ĩpꝛoæ?⸗

batione dico ꝙ ex puris particulari
busvel indeſinitis ĩ tertia figura be
ne aliquid ſequit᷑ medio exñte ter⸗
mino diſcreto ſicut patet per/ꝓbatio
nem ſophiſmatis.

te indefinita vel particulari bñ ali⸗
quid ſequit᷑. verbi gratia homo cur
rit ⁊ ideʒ hõ diſputat.ergo diſputãs
currit. Tertio dico ꝙ ex puris par⸗

Sophilma

Dico ſecũdo
ꝙ ſimiliter medio accepto in mino⸗
re cũ relatiuo idẽtitatis ?⁊ maioꝛi exñ

ticularibus vel indefinitis ſiłr bene

7

ſequit᷑ cõcluſio de modo loquẽdi in⸗

cõſueto ſicut hic aſinus eſt currens

homo nõ eſt aſinꝰergo hõ currẽs nõ

eſt. Unde in iſtis tribus caſibus ex

puris particularibꝰvel ĩdefinitis bñ
aliquid ſequit᷑.aliter tñ non ⁊ ſic in⸗
tellexit ariſtoteles. L
Si omis ꝓpõ eſt oĩs ꝓpoſitio eva
nam ſi aliqua ꝓpõ eſt vera aliqᷓ ꝓpõ
eſt hoc notũ eſt de ſe:ergo ſi oĩs ꝓpjz
poſitio ẽ oĩs ꝓpõ eſt vera.ↄña tʒ per
iulã regulã. qñ ad aliquod añs ſequi
tur ↄñs tunc ad ↄñs diſtributũ ſeqᷣt᷑
añs diſtributuʒ.¶ Impꝛobatur.añs
põt eſſe verũ ↄñte cxñte falſo &ᷓ ſo⸗
phiſma eſt falſum.iAd ſophiſma re
ſpõget᷑ ꝙ ipᷣm eſt falſũ. Ad ullã regu
lam dicit᷑ ꝙ nõ tʒ niſi ↄns diſtribua
rur negatiue.mõ ſic nõ eſt in ꝓpoſi⸗

to lʒ bene ſequatur.hõ currit.g aĩal

currit. tamẽ nõ ſequit᷑ om̃e aĩal cur
rit:ergo oĩs homo currit. Nam poſi
to ꝙ nullus hõ eſſet ⁊ oĩa aialia nõ
exñtia hoĩes currerent tũci añs eẽt
verũ et ↄñs falſum.optime tamẽ ſe⸗
quitur.nullũ aĩal currit: ergo nullꝰ

homo currit.
lxxxvi.

Si nulla ſubſtantia eſt. nullu ens ẽ.
Pꝛobatur:quia ſi nulla ſubſtãtia ẽ
nulla ſubſtãtia eſt.et ſic nullũ accñs
eſt:accidens eĩ nõ poteſt eẽ ſine ſub
ſtantia. ſed ſi nulla ſubſtãtia ẽ ⁊ nul⸗
lũ accñs ẽ nullũ ens eſt.cõſilr ꝓba⸗
retur.ſi nullus binariꝰ eſt nullꝰ nu⸗

merus ẽ:qꝛ ſi nullus binariꝰ ẽ null?
binarius ẽ ⁊? nullꝰ ternariꝰ ẽ ⁊? nullꝰ

quaternariꝰeſt:et ſic in ĩfinuũ ex eo
ꝙ cuiuſiʒ numeri alteriꝰa binario bi
narius eſt pars.⁊ cũ totũ nõ poſſit
eſſe ſine ſua parte ſequit᷑.ſi nullꝰoi⸗
narius eſt nullꝰ nũerus eſt. ¶ Im⸗
pꝛobatur. Nã ſi ſic ſequitur ꝙ ab in

Slgm un
Ziſcioeſiaorltan
hatcharna Mronnls u z
ihoſſtbule:ecd an hoſ ible ſel
tẽ AMipri vetur. Nu aset
ſauwi ſ ololt toec iſſibie:
ſvna Mttoals fala mõ ois
iisfiſai poſſbiis Inmol
ur. Nä ſophiſna evna cöchtionali⸗
bꝛis i Ningis 1 ,is ipoſſibie
ſcrtſmi flli )iatens
W Nanfgiſcfgt geisiüle
tlng raimoſichl
guizeſtöcdftiondis iala laat
ctien hetchiize
. vphiſmna⸗ Si
ſtſlolrv eſ iclero ien⸗

bere luumn kͦann hail
nii ſaui ofe ii cur
ois hom arnlt. am pol
nulus ho eſet ig iula ni
pies cunerent ͦc ais eet
his faſum orimetame ſe⸗
r.nuli in rrtagond

oon.
pica lum

mula ſnhtantueſ ulieb
dban u ulu ihlii
ſathttius cherenl uis
cevei i itkaſte b
ſal uu inliuet hul
ii ulicuch colr bi⸗
ulusun e ul , n
ignſ ulve tumninul,
Viul,unnen d0lll
r elietſ Hifinueren

7geſt n ot
z n ſeaitd m
A vunl, uers a. i
6 ſedluturgn

ur Dadbe

Ueroabungtiot

fer ſoꝛi ad ſuꝑius negatiue eẽt bona
ↄña.ſed hoc ẽ falſum:S ⁊c.oña tʒ ex
hoc ꝙ ly ens eſt ſuꝑius ad ly ſ baa et
li nũcrus ẽ ſuperiꝰ ad ly binariꝰ.
¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ veruʒ
et qñ dr̃ ſequer et᷑ ꝙ abĩferioꝛi ad ſu
periꝰ negatiue ẽ bõa ↄña bñ ↄcedit
Dico tñvlteriꝰ ꝙ talis nõ ẽ bõa ↄña
nec tʒ ꝓpter hĩtudinẽ talẽ ĩ ferioꝛis
ſeu nõ ꝓxter hoc ꝙ arguit᷑ ab ĩferio
ri ad ſuperiꝰnegatie.Nã tunc omes
ↄñe ab inferioꝛi ad ſugꝑeriꝰ negatĩe
eſſent bone quod ẽ falſũ.Sed dicte
due ↄñe tenẽt ꝑ locũ a cã ad effectũ
et ideo dicte due ↄñe nõ debent pꝛo?
bari per locũ ab inferioꝛi ad ſuꝑeriꝰ
ſed per locũ a cã ad effectũ.

Sophilma lxxxvii
Si ſors ẽ ſi plato ẽ hõ ẽ aſinꝰ Pꝛo
bat᷑. Nã ẽ vna ↄditionalis cuiꝰ añs ẽ
ĩpoſſibile:ſed ad ſĩpoſſibile ſeq̃t᷑ qdᷣlʒ
gꝭ ⁊c.Aſſũptũ ꝓbatur. Nã añs ẽ hoc
ſoꝛtes ẽ ſi plło ẽ ⁊ hoc ẽ ĩpoſſibile:qꝛ
eſtvna ↄditiõalis falſa.mõ oĩs ↄditi
onalis falſa ẽ ĩpoſſibilis.ꝗ Impꝛoba
tur. Nã ſophiſma ẽ vna cõditionalis
cuiꝰ añs ẽ ↄtingẽs ⁊ ↄñs ẽ ĩpoſſibile
ergo ſophiſma ẽ falſũ.ↄña tʒ añs p⸗
bat᷑. Nã añs c̃.ſor̃s ẽ.ſʒ ↄñs ẽ ſi plłlo
eſt hõ ẽ aſinus. ⁊ illa ẽ impoſſibilis:
quia eſt cõditionalis falſa.illa auteʒ
ſoꝛtes eſt.q̃ eſt añs ⁊ cõtingẽs. Si⸗
militer ꝓbat᷑ hoc ſophiſma. Si ſor̃s
eſt:ſi plato eſt: ſi cicero eſt homo eſt
aſinus.pꝛobatur ſic.qꝛ eſt vna condi
tionalis cuiꝰañs eſt impoſſibile.ſcilʒ
ſoꝛtes eſt ſi plato eſt.modo ad impoſ
ſibile ſequitur qdᷣz et per añs hec.ſi
cicero eſt homo eſt aſinus. Impꝛo⸗
batur.ſophiſma eſt vna cõditionalis
cuius añs eſtverum et ↄñs eſt ĩpoſ⸗
ſibile.S ſophiſma eſt falſum.aↄña tʒ:
nſſumptũ ꝓbatur. Nã añs ſophiſma
tis eſt. ſoꝛtes eſt ſi plato eſt ſi cicero

eſt:et hoc eſtverum.quia ſi plato ?ẽ ſi
cicero eſt ſoꝛtes eſt. eo ꝙ ad impoſſi
bile ſequit᷑ qdᷣlʒ.ſʒ ↄñs ſophiſmatis
eſt hoc. hõ eſt aſinus. ⁊
bile ¶ Ed iſta rñũdetur. ad pᷣmũ quod
põt diſtingui penes cõpõem et diui⸗
ſionẽ. Si eĩ hoc totũ eſt añs ſcilicʒ
ſoꝛtes eſt ſi plato ẽ.⁊ hoc ↄnñs hõ eſt
aſinꝰ.dico ꝙ ſophiſma eſt verũ ſicut
ꝓbauit pᷣma ratio. ſi añs ſit hoc ſoꝛ
tes eſt ⁊ reſiduũ vcʒ ſi plato ẽ hõ eſt
aſinus eſt ↄñs ſophiſma eſt falſũ ſiẽ
ꝓbauit ſecũda ratio.ſ.ratio ad oppo
ſitum.ſ Ad ſcðᷣam dr ꝙ ſi añs ſecun
di ſophiſmatis eſt. ſoꝛtes eſt ſi plato
eſt. ſophiſma eſtverũ ſicut ꝓbauit pᷣ⸗
ma ratio.ſed ſi hoc totũ ſoꝛtes eſt ſi
plato eſt ſi cicero cẽ̃.eſt añs ⁊li homo
eſt aſinus eſt ↄñs.ſophiſma eſt falſñ
ſicut ꝓbauit ratio eius ad oppoſituʒ
facta. , ,
Sophilma lxxxviii.
Si albedo ineſt homini hõ ẽ albus.
¶ Pꝛobatur. Nam per ariſtotelẽ pꝛi
mo pꝛioꝛum per ineſſe intelligit af⸗
firmatiue pꝛedicari. et ideo idem eſt
dicere albedo ineſt homini.⁊ albedo
affirmatiue pꝛedicatur de homĩe. ſʒ
ſi albedo pꝛedicatur de homĩe affir⸗
matiuc.et hocvere ſᷣm ſevel vᷣm ſuũ
concretum:hec eſtvera.homo eſt al⸗
bus. ideovidet᷑ ꝙ ſi albedo ĩeſt hõi ꝙ
homo ſit albus..¶ Secundo ſic. Naʒ
bene ſequitur aĩmal ineſt homini:er
go homo eſt nĩal.ergo videtur ꝙ be
ne ſequatur albedo ineſt homini: er
go homo eſt albus.et ſi ſic ſophiſma
eſtverũ.¶ Zertio ſic. Nã bene ſequi
tur.albedo ineſt homini ſimpliciter
ergo homo eſt albus.ſed quando di⸗
co albedo ĩeſt hõi ego dico albedinẽ

ĩeſſe hõiſimplłr.qꝛ ſine addito dico.
ideo ſi albedo ineſt hõi hõ eſt albus

¶ Impꝛobat᷑. Sophiſma eſtvna con⸗

1 iii

hoc eſt ĩpoſſi

ditionalis enius añs poteſt eſie verũ
ↄſñte exñte falſo: ergo ſophiſma eſt
falſum.ↄña tʒ.aſſũptũ ꝓoatur. Nam
poſito ꝙ homo non eſiet albus niſi
ᷣm pedem: tũc albedo ineſſet homĩ

non tñ/ ppter hoc eſiet albus.Reſpõ⸗

detur ꝙ ineſſe capitur dupꝑliciter.
Unomõ ꝓ affirmatiue pᷣdicari. alio
modo ꝓ realiter inherè ad modum
quo albedo ineſt parieti. Sed tunc
dico quãdo ineſſe accipitur pꝛo aff ir
matiue pꝛedicari: valet ↄna ab ineẽ
ad eſſe ſicut bene pꝛobauit pꝛimum

argumentũ.Sed quãdo accipiturꝙꝓ

realiter inherere non ſemꝑvalet tat
ↄña ſicut pꝛobauit argumẽtũ factũ

in oppoſitum. Circa quod eſt ſciẽdũ

ꝙ alique ſunt partes pꝛincipalioꝛes
alicuius totius de quarũ numero ẽ
ipſa anima in homine. alique auteʒ
maioꝛes.ſicut aggregatũ ex vna me
diate etvna tertia alicuius totius.?
alique ſunt partes ĩ toto que deter
mmant ſibi ſpecialiter aliqua acci⸗
dentia. ſicut naſum ſpecialiter ſimi

tatẽ vel aquilitateʒ ſibi determinat.
criſpitudo determinat ſibi caput ſpe

cialiter.ſecundũ hoc dico tria.

Pꝛuno ꝙ elt bona ↄña hoc inelt tibi

vᷣm partem pꝛincipalioꝛeʒ: ergo hoc
cuius eſt illa pars erit tale.patʒ. Nã
eſt bona ↄñna grãmatica ineſt anune

ſoꝛtis:ergo ſoꝛtes eſt grãmaticus.

Srcundo dico ꝙ eſt hoc ꝙ aliqnid
ineſt alicui ᷣm partem eius maioꝛeʒ
non bene concludimus hoc cuius ẽ
illa pars eſſe tale patet. nõ enĩ ſeqᷣt
albedo iueſt ſcuto mvnam eius me
dietatẽ cum tertia: ergo ſcutũ eſt al
bum ſed opoꝛtet ꝙ inſit maioꝛ eius
parti ſ̃m ſe ⁊ quodiʒ ſui.

ti alicuius totius quam illud natu⸗
raliter ſibi determinat bene cõcludi
mus ve toto illius partis ꝙ ipᷣm eſt
tale. bñ enĩ cõcludimus iuxta cõem

Tertio di
co ꝙ ex hoc ꝙ aliquid ineſt alicui p

modàuʒ loquendi ſimitas ineſt naſo
ſoꝛtis:ergo ſoꝛtes eſt ſimus.
Ad rationes. ¶ Pꝛuma et ſecunda
bene cõcludũt verum accipiendo in⸗
eſſe pꝛovere et affirmatiue pꝛedica⸗
ri. Ad aliam vicitur ꝙ ſimpliciter i⸗
eſſe aliquãdo idẽ ẽ ꝙ ſine addito:ali

quãdo autẽ idem ẽ ꝙ ſᷣm totum.mõ

dico cum dicit᷑ albedo ineſt homini⸗
bene dicit᷑ ꝙ albedo ĩeſt homini ſim

pliciter hoc eſt line addito.non tamm

ꝙ albedo inſit homim ſ̃m totuʒ mo
do ad hoc ꝙ ad iſtam. albedo inẽ ho
mimi ſimpliciter ſequatur iſta.homo

eſt albus non ſufficit ꝙ ſimpliciter

capiatur ſine addito. ſed requirit᷑ ꝙ

capiatur pꝛout ſignificat ſecunduns

lxxxix

totum.⁊c̃.
Sophilma
la eit b:non b eſt non a.
Pꝛobat vtute ↄñe ecõtrario de qᷓ
ar utoteles loquit᷑ in ſecũdo topicoꝝ
¶ Impꝛobatur qꝛ nõ ſoquit᷑ deus
ens:ergo ens nõ ẽ deꝰ.qꝛ añs ẽverũ

æ ↄñs falſũ.quod ꝓbat᷑ qꝛ ĩ ↄnñ̃te hec
negario nõ ł tenet᷑ negatiuevel inf⸗

nite. ſi pᷣmomõ tunc uta nõ ens ẽ nõ
veus.vʒ iſtã nullũ ens ẽ nõ deꝰ.mõ
iſta eit falſa.qꝛ aliquod ens puta ſoꝛ
tes eſt nõ deꝰ. ſi capiat᷑ ſcdðᷣo mõ ad⸗
huc ẽ falſa qꝛ tũc ẽ vna affirmatiua
cuiꝰſubiectu ꝓ nullo ſuppoĩt. Pꝛo

rñſione ſophiſmatis ẽ notandũ ꝙ cõ
ſcquẽtia ccõtrario dr ex eo ꝙ aliqð

pᷣdicatũ affirmat᷑ de aliqᷓ ſubiecto cõ
cludumꝰↄt radictoꝛiũ ſubictiverifica
ri de ↄtradictoꝛio pᷣdicati.ſicut ſi ex
hoc ꝙ a eẽt b.cõcluderet᷑ nõ b eſt nõ

a.vel qñ ex co ꝙ ad aliqð añs ſequa

tur ↄñs ex ↄtrodictoꝛio ↄñtis ↄclu⸗

dunꝰoadictoꝛiũ añtis.ſicut ſi ex eo ꝙ

ſequit᷑ hõ eſt.ergo aĩal eſt. ↄcludere
tur.ergo a nullũ aĩal eſt nullus hõ E
ita ꝙ ſᷣm iſtã deſcriptionẽ ↄñe econ
trario datam per diſiunctionẽ aliq ñ

fernt onſnd
cönan is non pole

nunſnehfeſ innen ,
odico gna ccndrei
Cirfütur unrum acfdns
zin deſonma hon oltmm
fire terminos hec opolltoes
in taltbus coſequetia bencval
fx his patet ſohſma eſſe fa
qucqiſt direndi a eobern
jeter dicis,

Sophilina
Stuſtruckritus iniuſiti
(dobumm irmme nie mipſ⸗
daleaadd uſto n ſecüch doi
Irmnonngt, Gemai
viondlis anns ais poret et p
Ate erſtente fallo, ergo ſopi
falſum coſequeti teiet di
Lan aſd aſa gomnea hon
ſent uſti et nulll elſent inuuſt

halihecelletyen ſometur

Kuckrittnn er ere
ntſeuna neſrfulil

Cſe ſubeectun
Eſtaninul

a.
Nhilm n
ichbeponbeſt todt.
obai yene oie ein hdei
tercs ouii n ſauh pin
mbunr o ſogu geusi
eng ot eraigereri
i d ri ei iteher
niltenc egntnere ni⸗
monn nunc itanocens o
Canuluens t d W. n
lng unanedensuſn
0 dcit Goninn
ſin Utiet mifnmuu
bectl „nib iimni, ,
ontig/

s vg alp

ad ↄnam econtrario ſufficiunt dne
pꝛopoſitiões.aliqñ nũt requirunt᷑ q̃t
tuoꝛvt patet intuenti exempla iã po
ſita.tunc dico ꝙ ↄña econtrario ad
quam ſufficiũt due pꝛopoſitiões ſiẽ

hic. a eſt b:ergo nõ b eſt non a. nõvʒ

de foꝛma ſicut oſtendit ĩ pꝛobatio ſo
phiſmatis. ¶ Secundo dico ꝙ bene
valet in aliquibus ſuppoſita conſtã⸗
tia terminoꝛũ.nã bene ſequit᷑ homo
eſt aſinus:ergo nõ aſinus eſt nõ hõ.
eo ꝙ retenta conſtantia terminoꝛuʒ
in tali cõſequẽtia añs non poteſt eẽ
verum ſine ↄñte ſi foꝛmetur.ſ Ter⸗
tio dico ꝙ ↄña econtrario ad qua re
quirũtur quattuoꝛ pꝛopõnes eſt bõa
ↄña de foꝛma qꝛ non contingit reꝑe

rire terminos nec pꝛopoſitões quin V

in talibus cõſequẽtia benevaleat.
Ex his patet ſophiſma eſſe falſuʒ et
quicqd ſit dicendũ ad pꝛobationẽ pa
tet ex dictis.

Sophilma xc.
¶ St iuſticia eſtvirtus iniuſtitia eſt
vitum.
¶ Pꝛobatur virtute ↄñtie in ipſo de
qua loquit᷑ ariſto. in ſecũdõ topicoꝝ
¶ Impꝛobatur. Sophiſma ẽ vna cõ
iionalis cuius añs potelſt eẽ veruʒ
ↄñite exiſtente falſo. ergo ſophiſma
eſt falſum.cõſequẽtia tenet. añs pꝛo
batur.poſiio caſu ꝙ omnes homies
eſſent iuſti et nulli eſſent iniuſti ĩ il
lIo caſu hec eſſetvera ſi foꝛmetur iu⸗
ſticia eſtvirtus et hec eſſet falſa iu⸗
ſticia eſt vicium ex eo ꝙ affirmatiua
cuius ſubiectum pꝛo nullo ſuppone
ret ſi enĩ nullus eſſet hõ imuſtꝰ:nul
la eẽt iniuſticiaſſ Itud ſophiſma po
ſitũ eſt ad finẽvt videat᷑ vtrũ ↄña in
ipſo teneat in cõtrarus. Pꝛo cuius
rñſione ⁊ ſimiiiuʒ ẽ notãdũ pᷣmo qᷣq
ſit ↄna in ipſo. Cõſequẽtia in ipᷣo di
citur qñ ex eo ꝙ aliquod pᷣdicatũ pᷣ⸗
dicatur de aliquo ſubiecto de oppoſi

to ſubiecti cõcludimus oppoſitũ p̃di
cati. vt ſi de eo ꝙ de iuſticia pᷣdicat᷑
virtus ↄcluditur ꝙ de iniuſticia pdi
caretur viciũ vel qñ ex eo ꝙ ad aliqð
añs ſequit᷑ ↄñs ex oppoſito añtis in
ſer imꝰ oppoſitũ ↄñtis. verbi gr̃a ĩ cõ
traruis ſi ex eo ꝙ ad oẽm hoĩem cur
rere ſeqᷓ̃tur oẽm hoĩem moueri con
cluderet᷑ ꝙ ad nullũ hoĩem currere
ſequit᷑ nullũ hoĩem moueri.ita Fᷣʒ
iſt deſcriptionẽ ↄñe in ipᷣo dataʒ ꝑ
diſiunctioncʒ aliqñ ad ↄnam in ipſo
ſufficiunt due ꝓpões. aliquãdo aũt
requirũtur quattuoꝛ ſicut patet ĩtu
enti exempla iã poſita qualiter etiã
dicebatur de ↄña ecõtrario. .
Hisviſis dicendũ ꝙ ſ. oꝑhiſmia ẽ fal
ſum ſicut ꝓbauit ſecunda ratio.ſed
ad auctoꝛitatẽ ariſtotelis ſecũdo to⸗
picoꝛum pono aliquas ꝓpoſitiones
ex quibꝰvidebit᷑ quõ valeat et nõ va
leat ↄna in ipſo in cõtrarus.¶ Pꝛi⸗
ma eſt iſta. ſimpliciter loquẽdo ↄña
in ipſo nõ valet ĩ cõtrariis attẽdẽdo
cõtrarietatẽ penes termios modo 4
dicimꝰ iſtos termiĩos iiſticia ĩiuſti⸗
cia.virtꝰvitiũ eẽ cõtrarios.vel iſtos
albũ nigrũ: calidũ frigidũ. ꝓbatur
qꝛ nõ ſequit᷑ albũ ẽ calidũ:ergo ni⸗
grũ eſt frigidũ.nec ſequit ꝓdigali⸗
tas eſt mala. ergo uliberalitas ẽ bo
na. nec ſequit. iuſticia ẽvirtus:ergo
iniuſticia ẽviciũ. Secũda pꝛopo
ariſtotelẽ. ↄña in ipſo bñ vʒ in cõtra
rus attẽdẽdo rietatẽ penes termi⸗
nos aliquibꝰ ↄditionibꝰ obſeruatis
quarum pꝛuma cſt iſta. ꝙ pꝛopoſitio
nes cõpoſite ex illis terminis ſint in
materia naturali.et ꝓxter defectum
huiꝰnõ ſequit᷑.albũ ẽ calidũ:g nigrũ
eſt frigidũ.qꝛ nulla iſtaꝝ ẽ ĩ materia
naturali. Secũda ↄditio ẽ ꝙ termĩ
ſupponant pꝛo aliquo.pꝛopter defe⸗
ctum huiꝰnõ ſeqᷣtur.iuſticia ẽvirtus
ergo iniuſticia eſt vicium date caſit
u

in lpꝛobatione ſophiſ⸗ matis. Tertio
reqᷣrit᷑ ꝙ extremavniꝰ cõtrarietatis
in qbꝰ arguitur nõ ↄtineant᷑ ſubvno
extremo alteriꝰ ↄtrarietatis. ꝓpter
defectũ huiꝰnõ ſequitur ꝓdigalitas
eſt vitium: ergo illiberalitas eſt vtus
qꝛ: ꝓdigalitas ⁊ illiberalitas ↄtinent᷑
ambo ſub vno extremo ↄtrarietatis

que ẽ intervirtutẽ ⁊vitium.nã cõti⸗

nent᷑ ambo ſubvitio. Quarta condi
tio ẽ ꝙvtrobiq; ſit idem modus con
trarietatiſ:ſcʒ ꝙ vtrobiq; extremi ad
extremũvel medii ad extremũ.⁊ pꝛo
pter humus defectũ nõ ſequit᷑ pꝛodi⸗
galitas eſt habũdantia:ergo virt? ẽ
defectus qꝛ habũdantie ad vefectuʒ
ex cõtrarieras extremoꝛũ ſed ꝓdiga
litas advirtutẽ eſt cõtrarietas extre
mi ad medium. iſtis quattuoꝛ cõditi
onibus obſeruatis nõ videtur poſſe
fieri inſtantia contra ↄnñam in ipſo ĩ
contrariis attendendo cõtrarietatẽ
eſt parte terminoꝛumtꝛ ita intelligit
ariſtoteles. Sedvtrũvaleat etiã cõ⸗
ſequentia in ipſo in contrariis attẽ
dendo contrarietatẽ penes pꝛopoſſiti
ones. de hoc eſt ſcien ĩum ꝙ pꝛopõ⸗
nes queð dicuntur cõtrarie vnomo
do quia ſũt de contrario mõ enũciã
divt iſte omnis hõ currit:nullus hõ
curtit. Alie autẽ dicunt contrarie qꝛ
ſunt de contrariis extremis ⁊ hocvl
ſubiectis vel pꝛedicatis ſolũ.vel ſub
iectis ct pꝛedicatis ſimul.exemplum
pꝛimi.iuſticia eſt qualitas.iniuſticia
eſt qualitas.eremplũ ſecundivt qua
litas eſt iuſticia: qualitas eſt iniuſti⸗
cia.exemplũ tertu.iuſticia eſtvirtus:
iniuſticia eſtviciũ. Lunc ſit pꝛima ꝓ
poſitio. Conſequẽtia in ipſo necvʒ ĩ
cõtrarus pꝛopõibus de cõtrario mõ
enunciandi.patet quia licet ſequitur
omnis homo currit:ergo oĩs hõ mo
uetur:tñ nõ ſequit᷑ nullus hõ currit
ergo nullus hõ mouetur. Secunda

ꝓpoſitio. ↄna in ipo bene tenet ĩ pꝛo

poſitiõibus cõtfafiisve contrariis

extremis obſeruatis aliquibus con⸗
ditionibus de pꝛedictis. non tamen
opoꝛtet obſeruare om̃s. Unde nõ oʒ

obſeruare cõſtantiã terminoꝛũ. ſine

cĩ conſtantta terminoꝛũ bene ſequia
ſi a eſt iuſtum.a eſt virtuoſum. ergo

ſi a eſt iniuſtum a eſtvicioſum.

Sophilma xcii.
Si videns eſt ſenſatum cecum E in⸗
ſenſatum.
Pꝛobatur ſ ophiſmavirtute ↄñtie
in ipſo que nõ ſolum videtur tenere
in contrartis verum etiã in pꝛiuatie
oppoſitis:⁊ ideo co ꝙ aliqui⸗ termi
nus pꝛedicatur de aliovłr videtur ðᷣ
pꝛiuatione ſubiecti poſſe con: ludi pᷣ⸗
uatiue oppoſitum pꝛedicati qua iter
eſt in pꝛopoſito.
¶ Impꝛobatur. ſe ophiſma eſtvna pꝛo
poiitio cõditionalis cinus añs pᷣt eẽ
verũ ſine conſequente:ergo ipᷣm eſt
falſum.añs /pbatur.nã poſito ꝙ mul
ta eſſent videntia ⁊ nulla eſſent ceca
tunc añs eſſetveruʒvt notũ eſt de ſe
et ↄñs eſſet falſum eo ꝙ eſſetvna af
firmatiua caius ſubiectũ pꝛo nullo
ſupponeret. Cõfirmat᷑ adnuc poſito
multa eſſentvidẽtia et multa ceca
ſic tamẽ ꝙ habeant alios ſenſus pꝛe
ter viſũ hec eſtveravideni ẽ ſenſ atũ
yIt natũ eſt de ſe ⁊ hec eſt falſa cecũ
eſt in ſenſatũ eo ꝙ ad ea ſequit ce⸗
cus non habet aliquẽ ſenſum modo
hoc eſt contra caſum. nã poſitum eſt
in caſu ꝙ nulla ſint ceca quin abe⸗
ant alios ſenſus p̃terviſũ. ¶ Iſtud
ſophiſma ponitur ad finẽ vt videat᷑
quõ in pꝛiuatiue oppoſitisvaleat vel
nonvaleat ↄña in ipſo. Pꝛo quo no
candũ eſt ꝙ in diffinitione expꝛimen

te quid nois termini pꝛiuatiui nega

tio poteſt pᷣcedere terminũ ſignificã
tem habirũ ſlcut quidẽ d. debere ſie
rivel ſequi ſicut d.exẽplũ cecũ poteſt

diff iniri ſic, cecũ eſt res nõ hũs viſũ

me ooſeruguur

ebeneſeguiturie⸗ ,
nnai ſenſum no habet
Ntituſubtecich

ig letel gido negeunn
nialöwmni Auincante
Utumn ncd odun
cci ſelſun ii er Er he 5
huoſe uitur avo feſſoſcendu
ſopyuſmu:: urta pꝛim po
en ſophiſma eſ negadi: urt
udic ccedidii iſtud ſophiſma
ller ſoluent1 alus ſophiſma.
ut.Atangibee et ſenſbile
ligotee mſenſtble, Lertia/
ſoelt ſtin difinitõe erpꝛime⸗
Mmunmmss termint uatiui neg
pineligl ecdere terninu ſiann
igihnuti iyur ne olltis bi
u ßectotrafio ſteut bene ſaun
Auzin ſotes eſ iſen
cus, tune

addgunaurmi
Wüerm
Kiicnur N ior NAar

one ſhiegi eſſe mennc
rootun derctceui gu r
n opolto,
nyoban /hiinueſnmn
no cidMtonas uus stei

r ntevene nen
nais buur i nul

trideneu v nula eſen ceca

zs aſetrerupet notuͦel de ſe

cletfiſned eſertm al

dun aums ſihed Nulo
ura. Pfniit dnuhin

un Ganuan .
vbennd dmos ſenſoe
chenieii
niichutthec lu
nlenitichg ſmuta⸗
i tw iluni
gann mmunlinn
aulmuhui
uleſufil fi d den

in wun fle i
rnnu , olon

que eſt aptũ natũ haberevlſuz. er ſle lp inſenſatus eſt idem ꝙ non h⸗
negatio pcedit liviſũ ſigniſicate ha⸗ ſenſum. modo bene ſ darur Veras
bitum. vel ſic põt diffiniri.cecũ ẽ res non habet ſeniũ: g ſoꝛtes ẽ cecus.
viſũ nõ habens q̃ tñ apta nata ẽ ha/ Quarta pꝛopoſltio eſt. ſi in oiffini⸗
berelet ſic negatio ſequit᷑ ly viſuz ſi tione expꝛimente quid nominis ter⸗
gniſicante habitũ. Similiker dicen mini pꝛiuatiui negatio ĩtelligitur ſe
d eſt de iſto termino pꝛiust iuo ĩſẽ/ gui ternnnum ſignifcantẽ habitum
ſarum e ſimilibꝰ. Zunc vonutur ꝓ in pꝛiuatiue oppoſitis.non valet con
nes. 4 Pꝛima et . l in diffinitiöe ſequentia econtrario. patet quia leʒ
pꝛimete quid noĩs termint puati? videns ſit ſenſatum. non tamen pꝛ0
ui negatio intelligi pcedere termij pter hoc infenſatũ eſt cecum: qꝛ 1 0
nũ ſigmiſicantẽ habitu ĩ pꝛiuatiue op to ꝙ aliquis carer re ſenia guckt y r
ſitis novalet vna in ipſo qꝛ licʒ vi haberet lenſumviſus tunc talis non
dens ſit ſenſatum tñ pyrer hoe non eſſet inſenſatum fm ralem ſitũ ne⸗
ſequitur ꝙ cecũ ſit ĩſenſatuz: qꝛ ila gationis: quta ſ⸗ enſum non haberet
ßm talẽ oꝛdinẽ negationis ẽ fa non tamẽ eſſet cecus.

* ꝙ ad e am ſeqtur cecũ nõ habe . „
re ſenſũ. ulla ẽ falſa iſta exñtevera Sophilma Ltciii.
cecũ eſt ſenſatũ vt pꝛiꝰ arguit᷑ in rõe Si dupium eſt multiplex.ſubdupꝑlũ
uda ꝓpõ eſt ita eſt ſubmultiplex.

poſt oppoſitũ. ¶ Secũ
ſi in diff initiõe expꝛime
termini pꝛiuatiui negatio intelligit᷑

nte qd nois Pꝛobatur virtute cõſequentie in
ipſo que non ſolum tenet in cõtrari
ſequi terminũ ſignificantẽ habitum is et pꝛiuatiue oppoſitis: verũetiam
in pꝛiuatiue oppoſitis benevʒ ↄña in in relatiue oppoſitis qualiter eſt in
ꝛopoſito.

ipſo. qꝛ beue ſ. equitur vidẽs eſt ſenſa p
tum:ergo cecũ ſenſum nõ habet: dũ Impꝛobatur. Nã ſt ſophiſma eſſet
tamẽ obſeruatur ↄſtãtia ſubiecti cõ verumvirtute talis cõſequentie con
. et vera. ſi ſenſibi e ẽ

ſequentis vñ ſic intelligẽdo negatio ſimiliter hec eſſ
nem ſequi terminũ ſigniſicantẽ ha⸗ intelligibile ſe enſus eſt ĩtellectus: qꝛ

bitum ila cecũ eſt inſenſatũ vʒz iſtaz ſicut duplum et ſubauplum multi
cecũ ſenſum nõ habet. Ex iſtis dua plex et ſubmultiplex opponüũtur re⸗
6 latiue. ita ſenſibile et ſenſus et ſimi

bus ſequitur quo reſpondendũ ẽ ad
ſophiſma: qꝛ iuxta pꝛimã pꝛopolſitio liter intelligibile et intellectus.
nem ſophiſma eſt negãdũ: ⁊ iuxta ſe OIſtud ſ. ophiſma ponitur vt videat᷑
cundã ẽ cõcedẽdũ iſtud ſophiſma. ſiſ quomo io ini relatiuc oppoſitis vale
militer ſoluent 7 aliz ſophiſmata ſi at conie quẽtia in ipſo. Pꝛo quo no
milta. ſ. ſi tangibile eſt ſenſibile tũäc tandurn elſt ꝙ conſequentia in ipſo
intägibile ẽ inſenſibile. ¶ Tertia ꝓpz in relatiu? oppoſitis põt imagin ri
ſitio elt. ſi in diff initiõe expꝛimẽte vnomõ ratione terminoꝛũ ad termi
quid nomini? termim puatiui nega nos ſicut hic dup um eſt muſ tiplex: S
tio intelligik Hcedere terminũ ſigni ſubduplũ elt ſubmultiplex. liomo⸗
uatlue oppoſitis b’ů do ratiõe ppoõm ad ꝓpones ſicut hic
ergo ſi ſub⸗

ficatẽ habita ĩi puat
valet ↄña ecõtrario.ſicut bene ſequi ſi vnplu * multipex eſt
tur. ſoꝛtes eſt videns: ergo ſoꝛtes eſt duplũ ẽ ſ ubmultiplex eſt. Secũdo
ſenſatus.ita ſequitur ſoꝛtes eſt ĩſen nota ad hoc ꝙ; ĩ relatiue oꝑpoſitis
ſatusergo ſoꝛtes eſt cecus, qꝛ tuuc valeat zua i ipo ttuoꝛ redrunt᷑ cõ

ditiões.¶ Pꝛima ẽ ꝙ pᷣdicatio nõ ſit
accñtalis ſed per ſe. ꝓpter quẽ defe
ctum nõ ſequit᷑.pater eſt ſeruus. er
go filiꝰẽ dñs. qꝛ hic nõ ẽ pᷣdicatio ꝑ
ſe ſed per accñs.Similr ꝓpter defe

ctum eiuſdẽ ↄditionis nõ ſequit᷑ ca

pitatũ eſt caudatũ: ergo caput ẽ cau
da hec enĩ nõ ẽ ꝑ ſe ſed ꝑ accñs.capi

tatũ ẽ caudatũ. Secũda ↄditio.ꝙ

duo coꝛrelatiuavmꝰ oppoſitionis nõ
contineãtur ſubvno coꝛrelatiuo alte
tius oppoſitionis ꝓpter cui defectũ
non ſequit᷑.ſenſibile ẽ intelligibue.S
ſenſus eſt intellectꝰ.qꝛ ſub ly intelli
gibile cõtinent᷑ tã ſenſus iᷓᷓ ĩtellect⸗
ꝙᷓ etiam ſenſibile.ſimiłr ꝓpter defe
ctũ iſtius conditionis lʒ ſequat᷑ hoc
eſt magnũ:ergo hoc eſt totũ.tñ non
ſeqtur hoc ẽ paruũ:&̊ hoc eſt pars.
Nã iſta duo coꝛrelatiua magnum ⁊
paruum cõtinentur ſub ly totũ.
¶ Tertia ↄditio eſt.ꝙ termini ſuppo
nẽt pꝛo aliquo et pꝛopter defectum
iſtius cõditionis nõ ſequit᷑ ĩ cãu poſ
ſibili pauci ſcolares ſũt pñtes.ergo
multi ſunt abſentes. Nã poſito ꝙ ñ
ſint multi ſcolares: ⁊æ ꝙ de his ſcola
laribus paucis qii ſunt. pauci ſunt
pñtes hec ẽ va.pauci ſcolarares ſũt
pñtes iſta exñte falſa:multi ſunt ab
ſentes.ex eo ꝙ eſt affirmatiua cuius
ſubiectũ pꝛo nullo ſupponit. Sz cõ
tra hoc tu argueres ſic:multũ⁊ pau
cum ſunt coꝛꝛelatiua. Sed poſito v⸗
no coꝛꝛelatiuoꝛũ ponitur et reliquũ
ergo ſi pauci ſũt multi ſũt.⁊ ꝑ ↄns ĩ
coꝛrelatiuis nõvidetur valere ꝙvnuʒ
coꝛꝛelatiuoꝝ ſupponat et reliquũ nõ
Rñdetur ꝙ nõ opʒ poſitovno coꝛrela
tiuoꝛũ ꝙ ponatur reliquũ vtrobiqʒ
meciãte hocverbo c:qꝛ nõ ſequit᷑ ſci
bhile eſt. ergo ſciẽtia eiꝰeſt:ſed bñ me
diante hocverbo eſtvel poteſtvł fuit
vel ertt. ⁊ ivᷣo lʒ nõ ſequat᷑. pauci ſũt
ergo multi ſũt.tñ ſeqtur.pauci ſũt
ergo multi poſſunt eſſe. ¶ Quarta

2aitio ꝙ termini coꝛrelatiui oppoliti

in quibꝰarguitur ſint ꝑ ſe pꝛope iĩ

pᷣdicamento ad aliquid pꝛopter def
ctum iſtius nõ vʒ argumeta Talle

le eſt intelligibile. S ſenſus ẽ intelle⸗

ct.nec iſtud ſenſibile ẽ ſcible. 5 ſen

ſus ẽ ſciẽtia.qꝛ iſti termĩ ſenſus/ſẽ ij
ſibile/ſcĩa/ ſcibie/intellectꝰ/ intelli

gibile. non ſũt ꝓpꝛie ⁊ per ſe in pᷣdi
camento ad aliquid. ⁊ intelligo illos
terminos eẽ ĩ pꝛedicamẽto ad aliqd
per ſe qrũ eẽ eſt ad aliud ſe hr̃e ſicut

iſti termimi. pater. filiꝰ. dñs ſeruus:.

Unde eẽ patrẽ eſt eẽ ad aliqᷣd. ⁊ eſſe
filiũ eſt eẽ adaliquid ⁊c. ſed ſic nõ ẽ
de iſtis termĩs ſenſus/ſenſibile ꝛc.
quiq cẽ ſenſũ nõ ẽ eſſie adaliqd nec
eẽ ſenſibile vʒÿ. ¶ His vilis dico
in relatiue oppoſitis bene vʒz 2na
in ipſo rõne terimmoꝝ ad termios:x
hoc obſeruatis cõditionibꝰ. nõ enĩ
apꝑet inſpintia dictis cõditionibꝰob
Fuatis.Ex hoc vlteriꝰoico ꝙ ſophiſ
ma eſt veruʒ:qꝛ in ſophiſmate nulla
dictarũ cõditionũ deſicit: ſed atten
dendo ↄnam in ipſo ĩ relatiue oppo
ſitis:quo ad pꝛopões dicẽdũ ẽ cõſili
mõ ſicut dicebat᷑ de ꝓpõmbꝰ ↄtrari
is q̃ erant cõtrarie rõne terminoꝛuz
et nõ rõne modi enũciandit.
xciii.

Sophilma

St albũ eſt coloꝛatũ: magis albũ æ=
magis coloꝛatũ. et maxime albũ eſt
ꝛobat᷑ aucäẽte

maxime coloꝛatũ. P
ari.ſcðᷣo topicoꝝ.ſi ſimplłr ad ſimplr
et magis ad magis et maximum ad
maximũ.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſmaañs
eſtverũ ⁊ ↄñs falſũ.ꝗ̊ ſophiſma ẽ fal

ſum.¶ Secundo ſic.qꝛ nõ ſequit᷑ po

tate ẽ bonũ: ergo magis potare eſt
magis bonũ.⁊ maxime potare ẽ ma
xime bonum. Similr falſũ ẽ ꝙ ſi hoᷣ
eſt animal ꝙ magis hò ſit magis aĩ
mal ⁊c.ſimiliter falſũ eſt ꝙ ſi album
eſt dulce magis albũ ẽ magis dulce

coſtunutemimum
onuci onſtantna termmon
crrſoehehenterlud er
lobene Nib M dugregn

ſäͤ:mags donnaga dicnezu

ſü nant inn npnme dind
gteifum. „,
Sophiſona alll
ziaiqus ppolltioeſt fallo iſta
l der thc iſa fla. de eve⸗
pbatur er eo oſſ aliu pan
maluoillud in quo cogurant
luci dehet conuente vrniqcd
hliieticco ſegnitur. ſ ali ,
ſwcöurtur hunc deus eſt de⸗

illneogggfülſltns mentatv/
giſte velletiſl dent deus 1

nenpentn
d er ꝙ maxi
ain nirt maximuʒ album ſit maximum enĩ pt
munt: S r aſs ſophiſmatis nõ ſit ſa
æ alia pars ꝓbatur. Nã vel aliqᷓ .

lun d ipreguin
lulſei nen gula ariſtotelis di 5
inn Aeſch vera obſeruatis tñ ali ico ꝙ ipſa ẽ 10 n
le i, a iiten et . is tñ aliquibꝰ cõditiõ poſitũ.ſi nulla:are
het anlt n in defectuͦ iltius parationẽ. v ꝓppter. rgovidetur ꝙ ipſa ſit falſi a s
gug. ſenz coloꝛatu ius falſũ eſt ꝙ ſi al bũ ſequẽs eſt falſũ. v ofi alſiſſuma. cõ
ſenj cloꝛatũ ꝙ magis albũ ͦ eſt Näauta dey nõ i. firmat aſſũptu
mm liug ſe paratione nõ tamẽ coloꝛatũ co/ 2a alſa. deus eſt.
ce e unrli d feſaa da cõditio eſt oꝛatũ· Secun ſophiſma rñdet᷑ ꝙ iß 4
eti oſeng H eir ꝙ in ꝓpoſitione ĩ intelligẽdo vᷣm cõ ꝙ ipᷣm ẽ verů
üächei kei aci dicatur poſitiuu ei quà et nõ o vm cõparationẽ ĩ
uqra ga ꝛeſe dicati s de poſitiuo ſit pᷣ⸗ nõ abuſiuã. Et quãdo di pꝛopꝛidã
dl , ſeaſe io per ſe ſicut pꝛopꝛic paſſe qua ẽ falſio quãdo dicik. viali
naſentd inv ſed iii de ſuo hrohao ſubiecto. ionis ia er quãd : eavel nulla. dico ꝙ nul
ſtndtceil,e ſectum iſtius nõ ſe . ꝓpter de ma.:n lo vicit. ergo ipſa ẽ f .
eie er equit᷑. albu oulce negat᷑ ↄna.ſed ad E falſiſſi
En relutinen ſDevd ſi go magis albũ ẽ magis 2 valeat hoc ꝙ tab ↄñ
nn orine gpoſlng henee, r potare e bonũ:ergo m oꝛ ita. de? eſt de⸗ ree nula eſt falſi
rmnanumn rane magis ED er bens ergrpid eds. ef alſa. deus
Mtinmn tnene eit in⸗ in enſũ. ergo magis albuz tunc ſecũda pars añti alſiſſima. ſed
tigcictie lidum E een nge ſequitur ca Ad cõfirmationẽ is eſſet falſa.
namſtt Aamagis gnu en magis calidum uta. deus ẽ. ſit falſioꝛ en negado v
mmicin, nlpnſuni eſt pee Fis ſend et in oĩbꝰ iſtis nõ tüc opoꝛteret eã eſſe eete⸗ hoc ꝙ
o⸗ ieſet ſec rten no ſic o per ſe poſitiui de poſiri eſt deꝰ. Inxta iſtã pꝛop am. ſcʒ deus
— . 3 Pbinlti nnr iecto a paſſionis de ſi ioſ u derẽ iſtas e re lczapen vd
ai wnpde milbied uati Iſtis aũt cõditioni ſt calidi? frigidi es. icz ꝙ nichil
ſaat dieii de doi cia uatis vña cũ conſt. ibus obſer di? frigidiſſimo. ⁊ ꝙ ni
lar dithi de Pal unm regula ari antia terminoꝛum frigidius calidiſſi . ꝙ nihu eſt
iraun hrrntie etaninorn gula ariſto. bene h mornnn, 1 iſſimo. et nihil eſt
crn cre teni Ueo be bene habetveritatẽ. et us opt imo: 1 nihil e te
tde nditüctnd ueo bene vern eſt ſi albũ di . et ſimili il eſt melius peſſĩ
hlbi el colari ni ahi gatviſum. maxime diſgre⸗ ins e ihil⸗ ſ iferiꝰ ſupꝛ a⸗ Su
BBohphiima en kun. atr lakener ucgteze⸗
t/, iqua ꝓpoſiti ioꝛ linea: ne „ es e
Nwtmn imidi us eſt de? e leiden falſloꝛ iſta. de ſ unficie. et ſic cPig ꝓpfundius
ẽ fła. deꝰẽ deꝰ. tamẽ om̃s enũ multis aliis quas
lixu. Et o⸗ elent eſſet nimis pꝛo
ppoſita taliñ pꝛopõm con

nugls Amnpverſininun Deobaei ex eo ꝙ ſi aliqua ↄpara
ur in aliquo i 1 r. ant᷑ ab aeto E vᷣm cõ
t quo illud in quo cõparant᷑ cedant᷑ ab actoꝛibus hoc nõ ẽ
7 1 6

mit ſ.gt ſſmna ad inuicẽ debet con . .
⸗ zöſeaui uenire vtri 2 .
2òð Es rnene
Irime potureefmn in aiatars rst huic. deus eſt deꝰ ophilma v
3 triq; ⁊ ſic Zurn falſitas zueniatv⸗ S¹ albedo addita coꝛꝑi faẽ Xxc *
iet iſti. deꝰẽ deus ⁊ R aibedo ẽ alba ¶ Pꝛobat᷑ o ipʒ albũ
te ari.ſecundo topicoꝛũ. tiand
qui

9hol.
dun gnl fſſitall
8boſit mugssn
iginnſt nle F len vnoinn a a vera⸗ additũ
ne veruaüte cxi ia. anñs põt eẽ alteri facit ipſũ ti 6
eit falſuũ SF nente falſo:S ſophiſma tale. ſicut ſi a additum n e
.ↄña tʒ.aſſũptũ ꝓbat᷑. Pꝛĩo ſum bonum:tunc a eſi bonũ ſacit i

mpꝛobatur ſophiſma:añs ẽ verũ
JT3 Fzot ũ:ergo ſophiſma ẽ falſuʒ
licet enĩ aibedo addita coꝛpoꝛi facit
ipᷣm albũ:tamẽ albedo nõ ẽ alha:ſed
eit illud quo foꝛmaliter aliquid ẽ al⸗
bum. Si enĩ albedo eſſet alba:tunc
eſſet res habens albedinẽ.ↄña tʒ per
locum a deſcripto ad deſcriptionem
ſed ſi haberet albedinẽ :tũc ſeipᷣaʒ vł
aliam.non ſeipſam.quia nihil habet
ſeipſum. Nec aliam:quia tunc acci⸗
dens eſſet ſubiectum accidentis et
accidens eſſet ſubſtantia quod ẽ fal⸗
ſum. omne eniĩ quod ſubiicitur acci⸗
denti eſt ſubſtantia. Secũdo. Nam

in ſimili falſum cſt. ſi anima addita

coꝛpoꝛi facit ipſum animatum.ergo
anima eſt animata. Nam añs eſt ve
rum et conſequẽs falſuʒ. Similiter
licet aqua frigida addita calci facit
ipſam calidam: tamen aqua frigida
non eſt calida. Simiiliter aqua cali
diſſima addita frigide facit ipam te⸗
pidam: tamen ipſa aqua calidiſſima
non eſt tepida. .
¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ
eſt f alſum. Sed pꝛo auctoꝛitate ari
ſtotelis et regula dico ꝙ ad hoc ꝙ
habeatverit ateʒ due conditiones re
quiruntur. ¶ Pꝛima eſt iſta ꝙ illud
quod apponituralteri non ſit foꝛma
ſubſtantialis nec accidentalis eius
cui apponitur. ſed ambe ſic ſe habe⸗
ant ꝙvtrunq; eoꝛum erat ſeoꝛſuʒ ex

iſtens anteq; vnum eoꝛum erat p̃poſi

tum alteri.et pꝛopter defectum iſtiꝰ
conditionis non ſequitur.albedo ad
dita coꝛpoꝛi facit ivpſum album:ergo
albedo eſt alba: quia albedo eſt foꝛ⸗
ma accidentalis coꝛpoꝛis. Similiter
pꝛopter defectum iſtius conditionis
non ſequitur. anima addita coꝛpoꝛ
facit ipſum animatum. ergo animai
eſt animata: q: amma eſt foꝛma ſub
ſt intialis animati et neutrum illo⸗
Tuʒ: ſcilicet nec anima nec albedo e⸗

rat ante additſonem ſeoꝛſuʒ exiſtes
ſine illo cuius eſt foꝛma ſubſtantia⸗
lis vel accidentalis ⸗

alteri ſic ſe habeat ꝙ per ſolã a
tionem et non per alterationeʒ que

ſit mediante actione et paſſione ap⸗

poſiti et illiꝰ cui fit appoſitio reddat᷑
illud tale cui fit appoſitio:et rorte⸗
de fectum illius conditionis nõ opoꝛ
tet ꝙ licet aqua frigida appoſita cal

ci reddat ipſam calidam ꝙ ergo aq̃ᷓ
frigida pꝛius erat calida, nam aqu

frigida non reddit calcem calidaʒ ꝑ

ſolam appoſitionem ſed per alterati

onem que ſit mediante actione ⁊ paſ

ſione aque frigide et calcis ad inui⸗
ceʒ. Iſtis conditionibus obſeruatis

bene pꝛopoſitio habet veritatem: qꝛ
ſi a additum b facit ipſum elegibile
a eſt elegibile.et ſi a additum b la⸗
cit ipſum bonũ:a eſt bonum,.

Sophilma cxvi.
Si a⁊ b adduntur cè a reddit c ma
gis bonũ ꝙ; b reddat ipᷣm. tunc a eſt
magis bonum b. Pꝛobatur ſophiſ
ma per illam maximam ſecundo to⸗
picoꝛũ.pꝛopoſitis duobus bonis quo
rum vtrunq; addatur eidẽ tertio bo
no illud quod reddit tertium bonuz
melius illud eſt melius.
II. Inpꝛobatur ſophiſma ſic.ſi ſerra
et falx addantur arti fabꝛili ſerra ad
dita ad/artem fabꝛilem reddit meiio

rem qᷓᷓ falx: et tamen ſerra non eſt

melioꝛ falce. vnde faber ad operãdũ
pꝛeelegit ſerram cum arte fabꝛili qᷓ
falcem pꝛo eodem.
ſophiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ? fal
ſumvt pꝛobauit ſecunda ratio.
Aad regulam ariſtotelis dico ſi⸗
cut ariſtoteles dicit in ſecundo topi
coꝛum ꝓꝙ debet modiſicari:ſi neutrũ

ioꝛum duoꝛum bonoꝛum ſt inſtru

Secunda ꝙ il ud quod opponitur n Aſcnnos

ſrio
iich ſiſin⸗

ltoſn guc a inlae 4
uitiͦtthn ohln ng ilen
tutne nin ſeſine tar
mentgbufn guid u imniet
cgo ophiſmn eltrerſ.ro
eurſopinalle ſhiſnn eſt m
GAtonals od as etyeri 19s
egdemadfalum,
ſennniſtit ihrfi
um1 o ritrec terpoſttoride d
to giot volunt nam ßm guda
ſmytr oaere quattuo: cotiomb
ſerumns //Pama el deterni
ne diſvilno ſt nutz cinonme .
mitri Marmibuſtur ton atĩ
noet inn guan pure toei noͤ ẽ
uun denoizni maleangulur a ſe
i nicter 1 , e

Shim n
rbainuf rz editten
boni bredt ön tunraei
Dobommdi Palanntſegi
Gerummarmnun ſenncote
Mi opolns ucnsdha
nvunq; Adanr ti en
dnäduod redttettunhn
eluus ndeſtneins,
Inmohan ſyiſniſl iimn
fir dlumr miinima
r alcrien iAulen iltneio
n ofineruunn n nonelſ
or ſale, cerr n peridi
ert ſmmanmsrte fabeiii

neenn
tſeuunchtatio.
zrſlotels eoſ⸗

oteles dicirin ſecundo ̃

gde nodifeiAer

nr umum denmm ſutn

mentũ tertii cũ fit appoſitio.q̃ mo⸗
dificatione appoſita habʒ regulave⸗
ritatem. modo ꝓpter de fectũ illius
cõditiõis et modiſficatiõis deficit ar
gumẽtũ iã factũ: ſcʒ ſerra addita ar

ti fabꝛili facit ĩam melioꝛem q;ᷓ falx

addita eidẽ.ergo ſerra ẽ melioꝛ fal⸗

ce.¶ Dicendũ eſt ꝙ nõ ſequit᷑:qꝛvnũ

iſtoꝛum ſcʒ ſerra eſt inſtrumẽtũ ter⸗
tii boni cui additur ſcilicet arti fa⸗
bꝛili. L
Sophilima xcvii.
¶ Si ethiops eſt albus ſᷣm dentes:
ethiops eſt albus. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ
ina auctoꝛitate ariſtotelis circa finẽ
ſecundi topicoꝛũ dicẽtis. Quãdo eti
am cõtingit ĩeſſe alteri ſpᷣm quid aut
m vbi:aut ſᷣm quando etiam cõtin
git eidem ineſſe ſimpliciter. Ex quo
dicto expoſitoꝛes volũt habere ↄñaʒ
a dicto ſᷣm quid ad ſimpliciter eſſe
bonã:cõditionibꝰ obſeruatis q̃ ſtatĩ
ſequũtur:ſed in ſophiſmate nõ ẽ ar
gumentatio a ſ̃ᷣm quid ad ſimplici⸗
ter:ergo ſophiſma eſtverũ.¶ Impꝛo
batur ſophiſma ſic.ſophiſmãa eſt vna
cõditionalis cuiꝰ añs eſtverũ ⁊ ↄñs
falſum:ergo ſophiſma ẽ falſum.
Ad ſophiſma reſpõdet᷑ ꝙ ipᷣʒ ẽ fal
um ⁊ ꝓ ariſtotele ⁊ expoſitoꝛibꝰ di

co ꝙ ipᷣi volunt ↄnam a ſᷣm quid ad

ſimpłr valere quattuoꝛ cõditionibꝰ
obſeruatis. Pꝛima eſt.ſi determĩa
tiovel diſpoſitio ſit nata cõuenire tã
toti qᷓ; ꝑti:ſi attribuitur toti ratiõe
partis et ᷣm quam ꝓartẽ totũ nõ ẽ

natum denoĩari male arguitur a ſe

cũdũ qͥd ad ſimpliciter. ⁊ ꝓpter hoc
nõ ſequit᷑.ſoꝛtes eſt albus ſᷣm den⸗
tes.ergo ẽ albus.hec eĩ albedo q̃ na

ta eſt cõuen ire tã ſoꝛti qᷓ; partibꝰeiꝰ

attribuitur ſoꝛti eo ꝙ ineſt dentibꝰ
ſoꝛtis ratiõe quoꝛũ nõ eſt innatꝰde⸗
nominari totalis ſoꝛtes. ex eo enĩ ꝙ
dentes ſoꝛtis ſunt albi nõ dicimus

,

ſoꝛtẽ eſſe albũ.ſ Nihilominꝰ?ꝰ ſi aliqᷣ
diſpoſitio attribueretur toti eo ꝙ ĩ5
eſſet parti alique que ĩnata eſſet de
noĩare totũ bene valeret ↄña a ſcðʒ
quid ad ſimpliciter: vt ſi ſic arguit᷑.
ſoꝛtes eſt criſpus ſcðdᷣm caput: ergo
ſoꝛtes eſt criſpus.nã ex hoc ꝙ criſpi
tudo ineſt capiti ſoꝛtis denotat ſoꝛ⸗
tem eẽ criſpũ. Secunda cõditio ẽ
ſi terminꝰ cui apponit᷑ determinatio
pꝛopꝛie ſit dictꝰ equ iuoce nõ tamẽ a
voluntate nõ vʒ ↄña a ſecũdũ qͥd ad
ſimpliciter ſeu a termino ſũpto cum
determinatiõe ad eundẽ ſeu omĩno
ſilem ſumptũ ſine determinatiõe.⁊
ꝓpter hoc nõ ſequit᷑ ſoꝛtes eſt natu
raliter caſtus.ergo ſoꝛtes eſt caſtus
qꝛ ille terminꝰcaſtus dictus ẽ nõ eqͥ
uoce de habente habitũ caſtitatis ⁊
illo qui inclinatus eſt ⁊ diſpoſitꝰ eſt
illũ habitũ.modo ſicut nõ ſequit᷑.ſoꝛ
tes eſt incltinatus ad caſtitatẽ: ſoꝛ
tes eſt caſtus.ita nec ſequit᷑ ſor̃s eſt
natur ałr caſtꝰidẽ ẽ ꝙ ĩclinaiꝰ ad ca
ſtitatẽ. Tertia cõditio eſt.ſi deter⸗
minatio addita termĩo trahit ipſum
ad ſupponẽ dum ꝓ aliis q ſuppone⸗
ret ſine determinatione tũc non bñ
arguitur a ſcðʒ quid ad ſimpliciter
et ideo nõ ſequit᷑.ariſtoteles eſt hõ
moꝛtuus.& ar.eſt homo: qꝛ ĩ añte ly
homo trahitur ad ſupponendũ pꝛo
hoĩbus moꝛtuis ꝑ li moꝛtuus ꝓ ſqbꝰ
non ſupponit in illa.ar.eſt hõ P.:o⸗
pter idẽ non ſequit᷑ antichꝛiſtꝰ ẽ hõ
generandꝰ:ergo antichꝛiſtꝰẽ homo.
ſuiłr nõ ſequit᷑ expedit vti cibis frigi

dis in eſtate & expeditvti cibis frigi

dis.¶ Quarta cõditio eſt qñ dictum
ſimpliciter et ſua determĩatio nata
ſunt eẽ due determĩationes alicuiꝰ
tertii nõ valet arguere a ſcdᷣm quid
ad ſimpliciter.⁊ ꝓpter hoc nõ ſequit᷑
ſoꝛtes eſt monachꝰ albus:ergo ſoꝛ⸗
tes eſt albus.nec ſedtur ſoꝛtes ẽ ma
ghnus clericus: ergo ſor̃s ẽ magnus

quia illa duo albus monachus poſ
ſunt eſſe deter minatiões aucuiꝰ ter
tu ⁊ pꝛopter hoc nõ bene arguit᷑ ab
illis duobus advnam eoꝛũ ſeoꝛſum.
Iſtis impedimentis amotis valet ar
guere a ſᷣm quid ad ſimpliciter per
locum a parte ĩmodo ad ſuum totũ
et hoc intellexit ariſtoteles: et ſic ſi
ni tur ſophiſma pꝛeſens.
Nũc in hac parte reſtat ponere ſo
phiſmata de differt/de non idẽ/⁊ de
auud.etc. Pec oĩa includũt negatio
nesvirtute cuius confundunt diſtri
butiue terminos ſequẽtes ſi ſint di
ſtribuibiles niſi aliud ſincathegoꝛeu
ma ſuperueniens unpediat.quod no
tanter addo ꝓpter tales ꝓpoſitiões
omnis homo differt ab omni homĩe
qꝛ licʒ in ea ly hoĩe ſeãtur hoc ſinca
thegoꝛeuma differt non tamẽ ꝓpter
hoc ſtat cõfuſe diſiributiue mobilit
bene tam̃ ſic ſtaret niſi hoc ſincathe
goꝛeuma oĩs ĩpediret. Juxta illã re
gulã. om̃e mobilitãs ĩmobilitatũ ⁊c
quia oẽ ſincathego ꝛeuma adueniẽs
termino ſtanti ĩmobiliter eũ faẽc̃ ſta
re mobiliter. Inueniens terminum

ſtantẽ mobiliter illum facit ſtare im

mobilit᷑. ita ꝙ ſincathegoꝛeuma tra
hẽſ terminũ ĩmobilitatũ ad termmũ
mobilitatũ trahit ad ĩmobilitatem.
Diceres ergo ex quo in dicta pꝛopo
ſione oĩs hõ differt ab oĩ homine: ly
hoĩe nõ ſupponit diſtributiue mobi
liter quõ ſupponitꝰ Dico ꝙ ſuppoĩt
confuſe tantũ. Sed diceres cõtra tẽ
dicta ꝓpõ eſſet falſa quod ẽ ſſm̃: qꝛ
cõiter cõceditur.ex qvʒ iſtã.oĩs hõ ñ

eſt omĩ hoĩ idẽ.que eſtvera.vel iſtaʒ

que ſaltẽ ſeqtur ad eã. oĩs hõ nõ eſt
oĩs hõ.ſed ↄña ꝓbatur.qꝛ ſi dictꝰter
minꝰputa li hõi ſupponeretofuſe tin
tũc per actoꝛes diffiuientes ſuꝑpoſi
tionẽ ↄfuſã tm̃ valeret ſub eo deſ cẽ
dere ad cius ſuppoſita diſiũctim ſeu
per pꝛopõcʒ de diſiuncto extremo ſic

oĩs homo differt ab oĩ hoĩe: ̊ omĩs
hõ differt ab iſto vel ab iſto hoĩe:mo
do pꝛima ẽ falſa ex eo ꝙ oĩs homo ẽ
iſte hõvel iſte vel iſte hõ.¶ Ad hoc rñ
detur negãdo ↄñam. Ad pꝛobationẽ
qñ dicitur ꝓ actoꝛes diff iniẽtes. ⁊c̃.

Dico ꝙ actoꝛes nõ cõiter diffiniunt

ſufficienter ſuppoſitionẽ cõfuſã tm̃:
diff inientes eam ſic.

niino ſic ſũpto vʒ deſcenſus ad ſua
ſuppoſita ꝑ pꝛopõem de diſiũcto ex⸗
tremo:ſed opʒ addere vel de copula

to extremo.quo addito ſuppoſito cõ
fuſa tantũ ſufficiẽter diffinita ẽ᷑.mõ

dico ꝙ lʒ in iſta ꝓpõne oĩs hõ differt
ab oĩ hoĩe nõ poͤt fieri deſcẽ ſus ſub
ly hoĩe ad eius ſuppoſita diſiunctiʒ

tamẽ bñ copulati. vnde ſi oĩs homo

differt ab oĩ hoĩe tunc oĩs hõ differt
ab iſto et ab iſto hoĩe et ab iſto hoĩe
et illa eſtvera:ſed hec oĩs hõ non eſt
iſte ⁊ iſte et iſte homo. nec ad illã ſe

quitur.oĩs homo differt ab iſto hoĩe

ſicut nec ſequit᷑ foꝛma nõ ẽ materia
et foꝛma:& foꝛma nõ ẽ foꝛma.

Sophilma

ſoꝛtes differt ab aſino. ergo diſtert

ab aĩali.ↄña videt᷑ tenere ꝑ locuʒ ab
ĩferioꝛi ad ſuperiꝰ affirmatiue:añs

ptʒz de ſe. ¶ Sccũdo ſic.ab aĩali dif⸗
fert ſoꝛtes:crgo ſoꝛtes differt ab aĩ
mali.ↄña. videtur tenere ꝑ cõuerſio
nẽ.anñs .ʒ.qꝛ ab aſino qui ẽ aĩal dif
fert ſoꝛtes. ¶ Zertio ſic.ſoꝛtes dr̃t
ab omm amimãali:ergo ſoꝛtes differt

ab aĩali.ↄñavidetur tenere: qꝛ h̊ͥ ar⸗
guitur a termiĩo ſtante cũ diſtributi
one ad eundẽ terminũ nõ diſtributũ

añs ꝓbatur.qꝛ ſoꝛtes nõ eſt oẽ aĩala
ergo ſoꝛtes differt ab oĩ aĩali.

¶ Quarto ſic. ſoꝛtes diff ert ab aĩali
quod ẽ aſinus. ergo ſor̃s differt ab
aializ ullud ẽ aſinus.ↄñs tenet eo ꝙ

1 nte⸗ ¶ Suppoſitio
cõfuſa tãtũ eſt virtute cuius ſub ter

xcviii.
Soꝛtes differt ab alali. ¶ Pꝛobatur

Noppolti rgult, ni ſcqtur ſ .
tfent hilut ho ſoro t an
Ee ſoreono t ain. ſj hoc efalluj
futz arilahabet tnetyot de dit.
eeuco. ni ſectur ſoues diften
aid dan ones et ad dor
GNNddſne n t
lydifhen afici vrmni dir
bilẽ ſequet ſe fuſe Wridun
uſtaliguoc ineathegcneum i
tyt peſ? ocebetur. mo h ne al
lncatocgoꝛeum ixetlesꝛ ſequi
7 69
nſouez difert ab r ii den
b ori g ſofod dſt ſore
illidifert⸗ ſcijoẽ *
ichlſnafſccki e
lenones dieii mefalſ⸗

ur ſortes dlffert a an

tadfent ali are
.
aiumt,enind kr
Pinſcrton a —
rnann nec ayn d
eerini wchſn
nur runu
einsci it⸗ .
⸗

nchei ie uncoishoͤnſfen
o erab ſto hoie etob ſto ie
clwa ſas roſs hoͦ ch
Grcr ile una, eran iliſe
ois wmoolfert ab ſo pie
ſequtt foma no inateria
usfoma möi lama.

den idndwetn
dE idecrg dſece

iy quod expõit᷑ per ⁊:⁊ illud:⁊ vltra
ſoꝛtes differt ab aĩali ⁊ illud ẽ aſina
ergo dr̃t ab aĩali.ↄña tenet a copula
tiua ad alterã eiꝰpartẽ.añs notũ eſt
de ſe.¶ Quinto ſic.ſoꝛtes differt ab
aĩali a quo nullũ aĩal differt.gᷓ ſor̃s
differt ab aĩali ⁊ ab illo nullũ aĩmal
differt.ↄña tʒ vt pꝛius eo ꝙ li a qͥ ex
ponitur ꝑ ly ⁊/et ab illo.⁊vltra ſoꝛ⸗

tes differt ab aĩali ⁊ ab illo nullum

aĩal differt:ergo ſoꝛtes differt ab aĩ
mali cũ teneat a tota copulatiua ad
alterã eiꝰpartẽ.añs ꝓbatur.nã ſor̃o
eſt et ſoꝛtes nõ ẽ aĩal a quo nullũ aĩ
mal differt:ergo ſoꝛtes differt ab aĩ
mali a quo nullũ aĩal differt.oña tʒ
añs ꝓbatur quantũ ad pꝛimam eiꝰ
partẽ manifeſtũ ẽ:ſed quãtũ ad ſecũ
dam eius partẽ pꝛobatur. nã illa eſt
falſa ſors ẽ aĩal a q̃ͥ nullũ aĩal dr̃t: S
hec ẽ wa ſorſñ ẽ aĩal a q̃ͥ nłiʒ aĩal dr̃t
¶ In oppoſitũ arguit᷑.nã ſeqᷣtur ſoꝛ
tes differt ab aĩali:ergo ſors ẽ⁊ aĩal
eſt ⁊ ſoꝛtes nõ ẽ aĩal.ſʒ hoc ẽ falſuʒ
ↄña tʒ:qꝛ illa habet ita expõi de dr̃t.
Secũdo. nã ſeqᷣtur ſoꝛtes differt
ab aliq̃ aĩali: & ſoꝛtes differt ab hoc
aĩali demõſtrãdo ſoꝛtẽ: ↄña tʒ eo q;
ly differt cõfũdit terminũ diſtribui
bilẽ ſequẽ tẽ ſe cõfuſe ⁊ diſtributiue
inſi aliquod ſincathegoꝛeuma ĩpedi
atvt pꝛiꝰ dicebatur.mõ h̊ nõ ẽ aliqð
ſincathegoꝛeuma ĩpediẽs ⁊ ſequitvl
tra ſoꝛtes differt ab hoc aĩiali demõ
ſtrãdo ſoꝛtẽ.&O ſor̃s dẽt a ſoꝛte ⁊ per
ↄñs idẽ differt a ſeipᷣo qð ẽ falſum.
Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ falſuʒ
Ad rationes dicit᷑. ¶ Ad pꝛimaʒ qñ
dicitur ſoꝛtes differt ab aſino: ergo
ſoꝛtes differt ab aĩali:negatur ↄñna.
ad pꝛobationẽ ↄñe dico ꝙ benevalet
ↄña ab inferioꝛi ad ſugꝑerius dũ nõ
arguitur negatiue nec cuʒ termino
includente negationẽ. modo ſic non
eſt ĩ pꝛopoſito:qꝛ hic arguitur ab in
ferioꝛi ad ſuperius cũ iſto termino

differt qui includit negationem.
Ad ſecũdam cũ dicitur: ab aimali
differt ſoꝛtes:ergo ſoꝛtes differt ab
animali.negatur ↄña.Et quando ꝓ
batur:dico ꝙ non ſic conuertitur: iʒ
ſic.aliquid a quo differt ſoꝛtes ẽ am
mal.Ad tertiã negatur ↄña.⁊ cau⸗
ſa eit.quia in añte iſte terminus ani
mal ſtat confuſe tantum vt patet ex
dictis.et inoñte ſtat diſtributiue mo
biliter.modo nonvʒ ↄña a non ſtãte
confuſe tantum ad eundẽ ſtantẽ con
fuſe et diſtributiue mobiliter. et ex
hoc patet ad pꝛobationem ↄñe.qꝛ h̊
non arguitur a non ſtante diſtriou⸗
tiue ad eundem ſtantem nõ diſtribu
tiue:unmo magis ecõtrario. Ad
quartam negatur ↄña et cõceditur
añs.et ratio negationis eſt.quia in
illa ſoꝛtes differt ab animali quod ẽ
aſinus. animal diſtribuitur ſoiũ pꝛo
aſinis eo ꝙ ad ſic ſuꝑponendũ reſtrĩ
gitur per hoc quod habetur ꝙ eſt a⸗
ſinus.ſed in iſta.ſoꝛtes differt ab aĩ
mali et illud eſt aſinus li aĩal diuſtri
buitur ꝓ oĩbus animalibꝰ. Ad pꝛo⸗
bationem autem dico ꝙ ly quod nõ
habet ſemꝑer cxponi per lp et.et ulð
et maxime in pꝛopoſitionibus ĩ qui⸗
bꝰ refert terminũ diſtribuibiẽ ſeq̃n
tem negationẽ:vel terminu negatio
nẽ includẽtẽ ſicut ẽ in ꝓpoſito. ſAd

Sophilma xcix.
Oiĩs ho ciffert ab hoĩe. ¶ Pꝛobatur
ſophiſma.omnis homo differt ab a⸗
liquo homine. ergo omnis homo dif
fert ab homine.ↄñtia tenet a ſuperi
oꝛi diſtributo ad inferius diſtributũ
Añs patet. quia ſoꝛtes differt ab a⸗
liquo.et ſimiliter plato differt ab a⸗
liquo:et ſic de aliis. ergo onmis hõ
differt ab homĩe.añs pꝛobatur.quia
niſi ſoꝛtes differret ab aliq̃ videret᷑
ꝙ ſoꝛtes cẽt oĩẽ ens qð fim̃.i¶ Se⸗
cundo.oĩs hõ ab hoiĩe differt. gcĩs

quintam rñdetur ſimiliter.

homo differt ab hoĩe. ↄnavidet᷑ tene
ri:quia termini tranſpoſiti idẽ ſigni
ficant.añs/ꝓbatur.nã oĩs hõ ẽ ⁊ oĩs
homo hõ non ẽ᷑:ergo oĩs hõ ab hoĩe
differt. ↄna tenet ab exponentibꝰ ad
expoſitam.⁊ pᷣma pars añtis nota ẽ
de ſe.⁊ ſecunda ꝓbatur ĩductiue ſic
ſoꝛtes hõ nõ eſt.⁊ plato hõ non eſt ⁊
ſic de alus:ergo oĩs hõ homo nõ eſt
ↄña tʒ ⁊ añs ꝓbatur.Nã ſi aliqua ð
dictis ſingularibus eẽt falſa eẽt iſta
ſoꝛtes hõ nõ eſt.pꝛobo ꝙ ipſa ſit ve⸗
ra fic.nam ſoꝛtes plato nõ eſt:S ſoꝛ⸗
tes homo nõ eſt. ↄna tenet ab inferi
oꝛi ad ſuperiꝰpoſtpoſita negatiõe cũ
conſtãtia ſubiecti.ſ Et cõfirmatur.
hec eſt falſa.ſoꝛtes quilʒiõ eſt.ergo
ſua cõtradictoꝛia ẽvera.ſ.ſoꝛtes nõ
quilibet homo ẽ̃.⁊ vltra.ſoꝛtes non
libet homo ẽ: ergo ſoꝛtes alids ho⸗
mo nõ eſt.ↄña tʒ.qꝛ nõ quilibet ⁊ ali
quis nõ equiualẽt. ¶ Tertio ſic.oĩs
homo ab oĩ homine differt. Somĩs
homo dẽ ab hoĩe.ↄña tenet ex eo ꝙ
tantũ ſignificatvna quãtũ ſignificat
et alia.⁊ li homine diſtribuit᷑ in vna
ſicut ĩ alia añs ꝓbatur.nã ſoꝛtes ab
homine differt ⁊ ꝓlato ab oĩ homĩe
differt ⁊ ſic de alus: ergo oĩs hõ ab
oĩ hoĩe dr̃t. ↄña tʒ per inductioneʒ.
añs ꝓbatur. hec eſt falſa.ſoꝛtes ab
oĩ homine nõ differt. ̊ cõtradicto⸗
ria eius ẽ vera.ſ.ſoꝛtes ab oĩ homĩe
differt.aſſumptũ ꝓbatur.qꝛ ſi ſoꝛtes
ab omni hoĩe nõ differret tunc ſoꝛ⸗
tes a platone nõ differret. quod eſt
falſum. Sed ꝙ pᷣdicte ꝓpoſitiones

ſint cõtradictoꝛie ꝓbatur:qꝛ partici

pantvtroq; termino ⁊ ambe ſũt ſin⸗
gulares vna affirmatiua ⁊ altera ne
gatiua. Quarto ab aliquo hoĩie qui
libet homo differt.et nõ eſt maioꝛ ra
tio devno qᷓᷓ de alio:ergo ab oĩ hoĩe
quilibet homo differt.⁊ vltra ab om
ni hoĩe quilibet homo differt: S oĩs
homo differt ab omni hoĩe. añs ꝓ⸗

batur.nã ab aliquo hoĩe iſte hõ drt.
et ab aliq̃ hoĩe iſte hõ differt et ſic ðᷣ
aliis.ergo ab aliquo hoĩe oĩs homo
differt. IJmpꝛobatur.omnis hõ dr̃t
ab hoĩe:ergo omnis hõ nõ eſt homo
ↄñs eſt faſũ ergo⁊ añs.ↄña tʒ ex eo
ꝙ li di ffert incliudit iſtã negationem
non. ¶ Secũdo ſic.ſi omis hõ differ
ret ab hoĩe tunc oĩs homo differret
a ſeipſo quod eſt falſũ. ↄña tʒ ex eo
ꝙ li hoĩe ſupponit confuſe diſtribu⸗
tiue mobiliter.
¶ Ad ſophiſma reſpõdetutr᷑ ꝙ ipᷣʒ eſt
falſum.i¶ Ad rationes.¶ Ad pꝛimaʒ
nego añs.et quãdo dicit᷑ ſoꝛtes dif⸗
fert ab aliquo nego. nã tunc ſoꝛtes
nõ eſſet aliquid. Et quando dr̃.ſi ſoꝛ
tcs nõ differret ab aliquo/ſoꝛtes eſ
ſet omne ens: negatur ↄnña. Uñ ad
veritatẽ iſtius. ſoꝛtes nõ differt ab
aliquo ſupꝑpoſito ꝙ ſoꝛtes ſit.ſufficit
ꝙ ſoꝛtes aliquid ſit cũ quo bene ſtat
ꝙ ſoꝛtes aliquid non ſit. ¶ Ad ſecun

dam cõceditur añs ſed negatur ↄpna

ꝓpter hoc ꝙ in añte iſte terminꝰ ho
mine ſupponit ĩmobiliter.in ↄñte ãt
vbi ſeqᷣtur hoc verbũ differt ſuppoĩt
mobiliter vᷣtute negationis incluſe
in li differt Et qñ dicitur noĩa ⁊ver
ba trãſpoſſta.⁊c̃.verũ eſt niſi ſit ali⸗
ud ſincathegoꝛeuma impediens vel
aliter. bñ verũ ẽ ꝙ idẽ ſignificant ſed
non eodem modo.¶ Ad tertiã qñ di
omnis homo ab omĩ hoĩc differt: ne
gatur illa. Ad ꝓbationem ſoꝛtes ab
oĩ hoĩe differt: negatur. Et qñ dicit
cõtradictoꝛia eiꝰeſt falſa ſcʒ iſta.ſoꝛ
tes ab oĩ hoĩe nõ differt. dicit᷑ ꝙ illa
non eſt eius cõtradictoꝛia ꝓpter hoc
ꝙ terminꝰ viſtributus invna contra

dictoꝛiaꝝ debet nõ diſtribui in alia.

modo ſic nõ eſt in pꝛopoſito: qꝛ iſte
terminus hoĩe in vtraq; diſtribuit᷑
cõtradictoꝛia ergo huiꝰ ſoꝛtes ab oĩ
homine differt non eſt itta. ſor̃s ab
omm hoĩe non differt. ſed hec: ſors

b
. l
iſtna
lin un waln
6 kunrſinasainin
Nib alo Anoterce
nnn nann
herpoſethis aberpe

abſecudunm peodai. ſan
8 olfferrerab alio abaſtno t
ſerret ſelpo⸗Ka tenet er cog
Rp alud ahal,eti ſea, ſouce
p Mlo ob awriy aoabaπ
tvuitur nohurernirtute nege⸗
onmcuſe mn y differt:
nmrbtur c l ſaues dif
ab aſno: tune ſones non diſe

cAaentd dot Afalſum. 17

Nnee. ſed
keſponden g iüikfüum,
—
cxpollti:qui ſ
two non rſuunde ⸗
ſtoryr dicchat, e xpometvn

mnne ens negltur n liel
tnte hus. ſortes ſo 6
o ſupvſtvg ſones ſt ifft
nes arciotret
a,n ſi ſſaun
cdtur afio ſed negator on
eg maiteiſtetamm ho
ppontt inoblter in ite i
eur hoe derhi difert hot
ter ne eemons di
iuſnnd ngi ti
õ V
hirerieg lnfinn i

non ab omni hotle differt. et illa eſt
vera.ſ¶ Ad quartaʒ negatur añs.E d
ꝓbationẽ.ab aliquo homĩe ⁊c.S ab
aliquo homĩe quilibet homo differt
negatur ↄnña eo ꝙ arguiur a pluri
bus ſuppoſitionibus determinatis
vnam eiuſdẽ termini reſpectu eiuſð
multitudinis.et tunc nõ vʒ ↄña iſta.
tamẽ beue vʒ.ab aliquo hoĩe iſte dr̃t
et ab eodem homiĩc ⁊ ſic de alus: er
go ab aliquo hoĩe quilʒ hõ differt.ſʒ
tunc añs eſt falſum.

Sophilma c

Soꝛtes non differt niſi ab aſino.
¶ Pꝛobatur.ſoꝛtes differt ab aſino⁊
non ab alio i aſino:ergo ſoꝛtes non
differt niſi ab aſino.ↄnña videt᷑ tene⸗
re ab exponẽtibus ad expoſitã. añs
quo advnã euis partẽ patet de ſe:ſʒ

quõ ab ſecũdam pꝛobat᷑. Nam ſi ſoꝛ

tes differret ab alio ab aſino tũc dif
ferret a ſeipᷣo.ↄña tenet ex eo ꝙ ipᷣe
eſt aliud ab aſino.et ⁊ĩ iſta.ſoꝛtes dr̃t
ab alio ab aſino: ly alio ab aſino di⸗
ſtribuitur mobilit er virtute negatio

nis incluſce in ly differt:

¶ Impꝛobatur ſic.ſi ſoꝛtes nõ differ
ret ab aſino: tunc ſoꝛtes non differ⸗
ret a capꝛa.ſed hoc eſt falſum.⁊ ↄña
nota eſt de ſe. ¶ Ad ſophiſma
teſpondetur ꝙ ixſũ eit fallum.
Id rationẽ dico ꝙ non arguit᷑ ab
exponẽtibꝰad expoſitã:quia iſta.ſoꝛ
tes non differt niſi ad aſino nõ exꝑo
niturvt dicebat᷑. Sed exponitur ſic.
ſoꝛtes differt ab aſino.et ſor̃s a nul
lo alio ab aſino differt.et illa ſecũda
pars eſt falſa.quia a multis aliis ab
aſino differt. lʒ non differat ab alio
ab aſino. ,

Sophilma. ci.
¶ Nihii non idem aĩali eſt homo
Pꝛobatur qꝛ eius cõtradictoꝛium

eſt falſũ:ergo ipſũ eſtverũ.tenʒ ↄna

per legẽ contradictoꝛiarũ.Añs pꝛo⸗

batur.quia eiꝰ cõtradictoꝛiũ eſt inð
aliquid non idem aĩali eſt homo: et
hoc eſt falſum. ¶ Impꝛobat ſic
Si nihil non idẽ aĩali eſt homo: tũc
omne idem aĩali eſt hõ. ñs eſt falſũ
ↄña /ꝓbatur*qꝛ nichil non idẽ aĩmali

eſt hõ. et omue idem aĩali eſt hõ: edᷣ

polent per illã regulaʒ. Negatio pꝛe
poſita ⁊c̃.ſalſitas ↄntis ꝓbatur.nã
ſi omne idem aĩmali eſſet homo:cuʒ
aſinus ſit idẽ aĩali tũc aſinꝰ eſſʒ hõ.
Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum
eſtverũ ſicut ꝓbauit pꝛims ratio.d
impꝛobationẽ quãdo dicitur ſi nihil
nõ ideʒ aĩali.⁊c̃.negatur ↄña. Et ad
regulam equipolentiaꝝ qñ dr. nega
tio pꝛepoſita.⁊c.dicit᷑ ꝙ regula ĩtelli
Gitur de negatione negante et nõ in
finitante mõ in ꝓpoſito negatio te⸗

netur infinitanter.
Sophilma. cii.
Soꝛtes non eſt aliud qᷓ; homo et ali

ud qꝙᷓ; anmal. Pꝛobatur. eius
cõtradictoꝛium eſt falſũ.ergo ipſum
æſtverũ.ↄña tenet.⁊ añs ꝓbat᷑. Naʒ
eius cõtradictoꝛiũ eſt itud.ſoꝛtes ẽ
aliud q; homo ⁊ aliud i aĩal ⁊ hoc ẽ
falſum. ¶ Impꝛobatur.naʒ ſophiſ
ma videtur eſſe vna copulatiua cuiꝰ
altera pars eſt falſa.ergo ipſũ ẽ fal⸗
ſum.cõſequentia tenet.et añs ꝓbat᷑
nam pꝛima eius pars videtur ec iſta
ſoꝛtes nõ eſt aliud qᷓ; homo et illa eſt
vera. ¶ Secunda eius pars videtur
eſſe iſta.aliud i; animal.et ullavidet᷑
eſſe falſa.quia ſoꝛtes non eſt alið qᷓ
animal ſed eſt idem animali.
¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ
poteſt intelligi.vel quia ſit cathego
rica de copulato pꝛedicato.tunc eni
pꝛedicatum eius eſt hoc aggregatũ
aliud ꝙ; homo et aliud q; animal et
ſic ſophiſma eſt verum ſicut ꝓbauit
pꝛima ratio. Uel poteſt intelligi ꝙ
ſit copulatiua et ſic eſt falſũ ſicut ꝓ
bauit ſecunda ratio.

unc reſtat ponere aliqua vᷣ cõpa
ratiuo. De quo ſciendũ eſt ꝙ cõ para
tiuus nõ habet virtutẽ diſtribuendi
terminũ ſequẽtem ſe niſi terminũ a
ſe rectũ ſicut ablatiuũ caſũ:⁊ idᷣo cũ
dico ſoꝛtes eſt foꝛtius aĩal ẽ plato li
aĩal nõ diſtribuitur ab iſto cõparati
uo foꝛtius.ſi tamẽ diceretur ſor̃s eſt
foꝛtioꝛ animali.ly alal diſtribuit᷑ ꝑ li
foꝛtioꝛ.
Sophiſma ciii.
Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ homĩe. poſito cãu
ꝙ ſint tres hoĩes.ſ.ſoꝛtes/plato/et
cicero.et ſoꝛtes ſit foꝛtioꝛ platone.⁊
cicero ſit foꝛtioꝛ ſoꝛte.Lunc.
Pꝛobatur ſophiſma ſic. ſors E foꝛ
tioꝛ platõe.igit᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩie
ↄña tenet per locũ ab inferioꝛi ad ſu
perius aff irmatiue.añs pʒ ex caſua⸗
Secũdo ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ platone
ſed plato eſt hõ. igit᷑ ſor̃s eſt foꝛtioꝛ
hoĩe. ¶ Tertio ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ omni
hole. igitur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.añs
ꝓbatur. naʒ ſoꝛtes eſt foꝛtis et oĩs
homo eſt foꝛtis et nõ oĩs hõ ẽ ita foꝛ
tis ſicut ſoꝛtes igit᷑ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ
oml hoĩe ¶ Impꝛobaĩ ſopliſma. Si
ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ homĩe tuuc ſoꝛtes E
foꝛtioꝛ cicerone qð eſt cõtra caſum.
ↄña tʒ ex eo ꝙc in ſ ophiſmate ly hoĩe
diſtribuitur qꝛ ſedtur cõparatiuũ a
quo regitur.⁊ ideo ſub ly hoĩe vʒ de
ſcenſus ad ciceronẽ et ad quẽcunq;
aluũ hoĩem. Secũdo eadẽ ratiõe ſedᷣ
tur ꝙ ſoꝛtes eẽt foꝛtioꝛ iſto hoĩe de⸗
monſtrato ipſomet ſoꝛte qð eſt falſũ
ia mhil eſt foꝛtius ſcipſo.
ſophiſma rñdetur quod ipᷣm ẽ
alſum fſiẽ ꝓbauerũt rationes iã fa⸗
cte. ¶Ad alias rñdeatur.Ad pᷣmaʒ
ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ platone.igit᷑ ſoꝛtes
eſt foꝛtioꝛ hoĩe.negat᷑ ↄñ a. Et quan
do ꝓbatur per locũ ad ĩferioꝛi ad ſu
perius.dico ꝙ bene valet ad ſuperiꝰ
nõ viltributũ. ſcd nõ eſt ſic in ꝓpoĩto
quia inauũte ly hole viſtribuitur: qui

quidẽ terminus eſt ſuperiꝰ ad iſtum
terminũ platone poſitũ ĩ añte. ⁊ iõ
non ſequitur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ platðõe
igit᷑ ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ hoĩe.lʒ bene ſe
quatur ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ platone igił
ſoꝛtes hoĩe eſt foꝛtioꝛ.ibi enĩ ly hoie
non diſtribuit᷑.qꝛ nõ ſequitur:ſʒ pᷣce
dit cõparatiuũ. qui licet terminũ ſe
quentẽ et a ſe rectũ diſtribuat: non
tñ terminũ pᷣcedentẽ. non eĩ agit añ
ſe ſed poſt ſe.et per ↄñs nõ diſtribu⸗
it terminũ pᷣcedẽtẽ ſed ſequẽ c
¶Ad ſecundã cñ dicit᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛti
oꝛ platone ⁊ plato eſt hõ. igit᷑ ſors ẽ
foꝛtioꝛ hoĩe.negat᷑ 2ña.bñ tñᷣ ſequik
igit᷑ ſoꝛtes ẽ hoĩe foꝛtioꝛ. Zd tertiã
ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ oĩ hoĩe igitur ẽ foꝛ
tioꝛ hoĩe.negatur ↄnña ꝓpter hoc ꝙ
in añte ly hoĩe nõ ſtat diſtributiue.
mõ ↄña nõvʒ a termĩo ſtãte ĩmobilt
ter ad eundẽ ſtantẽ cõfuſe diſtribu⸗
tiue: ꝙ aũt li hoĩe in añte ſtet ĩmobi
liter ptʒ ex eo ꝙ duo ſincathegoꝛeu⸗
mata pᷣcedũt.quoꝛũ quodlʒ ſi ſe ſolo
pᷣcederet dictũ ter minũ mobilitaret
et faceret ſtare confuſe diſtributiue
mobiliter. igi᷑ ambo ſił dictũ termi
nũ ĩmobilitãt ꝑ illã regulã qcqd mo

pilitat ĩmobilitatũ immobilitat mo

Sophilma cilii.
Animal quod eſt debiltꝰ?muſca ẽ foꝛ
tius oĩ aĩali.poſito ꝙ ſint duo aĩalia
ſcʒ a ⁊ b. x a ſit aliqliter foꝛte min⸗
tñ foꝛte b ⁊ b ſilr aliq̃liter foꝛte tñ

minus ꝙỹÿ uiuſcaſ Pꝛobat᷑ ſophiſma
b aĩal debilrꝰeſt muſca ⁊ eſt foꝛtiꝰoĩ

aĩ̃ali igitur aĩal qð eſt debiliꝰmuſca

eſt foꝛtiꝰoĩ aĩali.ↄña tenet.añs q̃ ad

pꝛimã eius partẽ notũ eſt ex caſu ſʒ
quo ad ſecũdã partẽ ꝓbatur ſic. b aĩ
mal eſt aliqualiter foꝛte et oẽ aĩal ẽ
aliqualiter foꝛte et nõ ome aĩal ⁊᷑ ita
foꝛte ſicut b aĩal.igitut b aĩal ẽ foꝝn
us omni aĩali.

Solbilna
SAtlmminih lus ſel
eerdinacire⸗
ſcla Rwachaht
ſc de ſinguls igi Ntmr⸗
eichereumi
bioſtella eſt magna
ſtelacſta magni lurſ
ſt maor q aliqna ſella.
nuwdiun. ſophiſina, ni ſ
ctnmuc alihua ſella⸗i
tmaor 7
iy iſaſtella et iſa ſel
heſtſcleſet nu os tel
innequte ſaſum
ſlphiſna icetnf giön
methe gm eſ
lnnn woee
4 n ſ ⸗ ſolen
Geurſaliman

e⸗
areh ie ͦſr n
anon temio ſitrinchi
A eunde Ramri cöfuſe diridn
geit hiein aite ſetinn
hcreng oo Nn egor
iiuui ul,i
vrt aumi rmi nobllitret
ntt ur olfiſe drihutie
ter gl ando ldlgu temt
Cbütit giliregliceci no
ll⸗
hine delgzmſeti
mmigudin ſur oeli
14 vtuht inin 3
ſarzhehlnn
eun

cuthhb
rnitliun

Gvthliſnuſch

l icher iiſ

i
l n enat

ſlun inn
u⸗

= at 67

1

¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. ſt aĩal qð eſt
debilius muſca eſſet foꝛtiꝰomĩ aĩali
multomagis muſca eẽt foꝛtioꝛ oĩ aĩ
mali mõ hoc eſt falſũ. nã tũc eẽt foꝛ
tioꝛ leone cũ leo ſit aĩal.
¶ Reſpõdetur ad ſophiſma ꝙ ẽ verũſi
et ad ĩpꝛobationẽ cũ dicit᷑ tůũc muſca
multomagis eſſet foꝛtioꝛ oĩ aĩali cõ
cedo.⁊ cũ dr̃ tunc muſca ẽ foꝛtioꝛ le
one.negaturↄña. ꝓpter hoc ꝙ ĩ añte
ly aĩali ſtat imobiliter ratione duoꝝ
ſincathegoꝛeumatũ pᷣcedentiũ quoꝝ
quodlibet ſi ſolo eſſet dictũ terminũ
mobilitaret ſi nullũ aliud ſincathe⸗
goꝛeuma ĩpediret:et ideo ipſa ambo
dictũ terminũ ĩmobilitãt virtute re⸗
gule pꝛius allegate.ſed ad ſuperioꝛi
ante mobiluer ad ſuũ inferiꝰ nõ vʒ
ↄña.⁊ ideo nõ ſequit᷑ muſca eſt foꝛti
tioꝛ oĩ aĩali igitur eſt foꝛtioꝛ leone.
bñ tñ ſeqͥtur aĩal qð ẽ debiliꝰmuſca
omni aĩali ẽ foꝛtiꝰ igit᷑ leone ẽ foꝛti
us.ſed tũc añs eẽt falſũ.⁊ ideo mag
eſt differẽtia ponẽda inter iſtas ꝓpõ⸗

nes aĩal qð eſt vebiliꝰ muſca:ẽ foꝛti

us oĩ aĩali: et quod ẽ debiliꝰ muſca
omni aĩali eſt foꝛtius.
Sophilma cv.
Sol eſt maioꝛ ꝙ; aliqua ſtella.
Pꝛobatur ſophiſma ſol ẽ maioꝛ q
ſtella ⁊ ſol ẽ maioꝛ ꝙᷓ iſta ſtella ⁊
ſic de ſingulis igit᷑ ſol ẽ maioꝛ iᷓ ali
qua ſtella. Et conſirmatur. ſol ẽ ma
gnus et oĩs ſtella eſt magna ⁊ nulla
ſtclla eſt ita magna ſicut ſol igit᷑ ſol
eſt maioꝛ qꝙᷓ; aliqua ſtella.
A J robarur ſophiſma.nã ſequit᷑
ſol eſt maioꝛ ẽᷓ aliqua ſtella: igit᷑ ſol
eſt maioꝛ ꝙᷓ iſta ſtella. et iſta ſtella et

iſta.⁊ ſic ſol eſſet maioꝛ iᷓ õs ſtelle ſi
mul ſumpte quod eſt falſum.

d ſophiſma rñdetut ꝙ ipᷣm eſt ve

rum ſuppoſito tñ ꝙ ſol non vocetur
ſtella. ¶ Ad impꝛobationẽ ſol mas

ioꝛ ꝙ aliqua ſtella igitur ſol ẽ maio⸗

F ina et ta ſtella.negatur oſia pꝛo⸗
pter hoc ꝙ ĩ ſophiſmate ly ſtella ſtat
diſtributiue.modo ſub diſtributo nõ
debet fieri deſcenſus copulatim: ſed
copulatiue.Sed diceres.pꝛobo ꝙ in
ſophiſmate ly ſtella ſtat immobuluer
quia ſincathegoꝛeumata mobilatan
tia ipſum pꝛecedunt.ſcilicet iſta com
paratiuus maioꝛ et ly q;. Reſpondet᷑
ꝙ iſta ratio bene pꝛobaret iſtum ter
minum ſtella ſtare immobiliter ſi qð
libet dictoꝛum ſincathegoꝛeumatus
ſe ſolo pꝛeccdens iſtum terminũ ſtel
la diſtribueret.modo ſic non eſt pꝛo⸗
pter hoc ꝙ iſte comparatiuus maioꝛ
lI ſe ſolo pꝛecederet non diſtribue⸗
ret pꝛopter hoc ꝙ comparatiuus nõ
diſtribuit niſi terminum ſequentem
et a ſe rectum ſicut ablatinũ caſum.
modo in ſophiſmate iſte termin?ſtel
la eſt nominatiui caſus.et non regit᷑
a dicto comparatiuo.igitur dictꝰ cõ
parat iuus non habet vim diſtribuẽ
di dictum terminum ſed ꝙ ĩ ſophiſ
mate dictus terminus ſtet dilributi
ue eſt ſolum virtute huius ſincathe⸗
goꝛcumatis qy.
His viſis poneuda ſunt ſophiſma
a in quwus ponuntur ſuperlatiua et
ſit pꝛimum ſophiſma.
Sophilma cvi.
Decem ſunt generaliſſima.
¶ Pꝛobatur per ariſtotelem in pꝛedi
camentis.
¶ Impꝛobatur. Dictum ſuperha⸗
buudantiam vni ſoli connenit ſed ly
generaliſſimũ cũ ſit ſuperlatiui gra
dus eſt dictum per ſuperhabundan
tiam.igiturvm ſoli conuenit.⁊ ſicvi
detur ꝙ ſolum ſit vnum generaliſſi⸗
mum et non decem.
Pꝛo rñſione ſophiſmatis et conſi⸗
miliũ eſt ſciendũ ꝙ ſuꝑlatiuꝰ ſolʒ ex
põt dupliciter.vnomõ affirmatĩe ali
omodo negatĩe. vbigr̃a de ⸗ ſux⸗

latiuo generaliſſimũ ſi exponatł᷑ af⸗
firmatiue runc equiualet huic oꝛati
oni ii ſignificando qnodiʒ aliud ge⸗
neraliꝰ ſed ſi exponatur negatiue:
tunc exponitur generaliſſimũ.i. ni⸗
hil eſt generalius eo lʒ bene ſit ſecuʒ
aliquid eque generale.. Iſta diſtĩcti
one poĩta dico ꝙ ſi generaliſſuna ex
ponitur affirmatiue unpoſſibile eẽt
plura generaliſſima eſſe.et ſic intel
ligitur auctoꝛitas dictum per ſuper
habundãtiam vni ſoli cõuenit.i.ſuꝑꝝ
latiuus affirmatiue expoſitusvni ſo
li cõuenit.ſi tamen generaliſſima ex
ponatur negatiue non ẽ incõueniẽs
plura eſſe generaliſſima ⁊ ſic oebet
expom cum dicitur decẽ eſſe genera
liſſima.Ex his patet quid ſit dicẽdũ
ad ſophiſma et conſimiles pꝛopoſiti
ones in quibus ponitur ſuꝑlatiuus.
Munc in hac parte eſt dicendũ de
hoc ſincathegoꝛeumate ſicut qð eti
am ſᷣm logicos habet virtutem con
fundendi diſtributiue terminum di⸗
ſtribuibilẽ ſequentẽ.circa qð ſit hoc

Sophilma cvii.
Hoites eſt ua ſapiens ſicut aliquis
Sandeßoltt⸗ ꝙ ſint tres hoĩes.ſcilʒ
ſoꝛtes plato et cicero.et plato ſit eq̃
liter ſapiens cũ ſoꝛte ⁊ ſoꝛtes minꝰ⸗
ſapiens cicerone.
Cene⸗ tur ſophiſina. Soꝛtes ẽ ita
apiens ſicut plato. igitur ſoꝛtes eſt
ita ſapiens ſicut aliquis hõ:ↄñavide
tur tenere per lecum ab inferioꝛi ad
ſuperiꝰ affirmatiue. añs patet ex ca
ſu. ¶ Secundo.ſoꝛtes eſt equaliter
ſapiens alicui homini igitur ſoꝛtes ẽ
ita ſe BGer ſicut aliquis hõ. añs ptʒ
ex caſu.ↄña ꝓbatur.nam idem hõ vi
detur eſſe equaliter ſapiens alicui
hoĩ.et ita ſapiens ſicut aliquis hõ.
4 Impꝛobatur ſophiſma. Nã ſeqᷣtur
oꝛtes eſt ita ſapiens ſicut alids hõ.
igitur ſoꝛtes eſt ita ſapiens ſicut ci⸗

cero.ↄñs cõtra caſum. Sed ↄña pꝛo

batur per hoc ꝙ ly ſicut cõfũdit mo

biliter iſtũ terminũ hõ ſeq̃ntẽ ipſuʒ.
Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſum
eit faſuʒ.i¶ Ad rationes.¶ A pꝛimaʒ

cũ dicit᷑ ioꝛtes eſt ita ſapiens ſicut

plato:ergo eſt ita ſapiens ſicut aliqs
homo.⁊c.negatur ↄña.⁊ ꝓ reſponſi
one eius dico ꝙ nõ tenet locus ab in
ferioꝛi ad ſuperius affirmatiue.quã
do arguitur ad ſuperius diſtributuʒ
qualiter fuit in pꝛopoſito.¶ Ad alias
iterum nego ↄñam.Et ꝓ reſponſio
ne dico ꝙ non eſt idem equaliter ſa⸗
piens alicui hoĩ et ita ſapiens ſiẽ ali
quis homo. qꝛ in pꝛima oꝛatione ly
hõi non diſtribuit᷑.ĩ ſecunda autẽ di
ſtribuitur virtute de ly ſicut:virtute
cuius etiam poſſit negari ꝙ hec pꝛo
poſitio hõ eſt aĩal ſignificet ſicut eſt
quia ex quo ly ſicut ẽ diſtr ibutiuum
tũc dicere hõ ẽ aĩal ſigniſicat ſicut ẽ
vʒ idem ac ſi diceretur hõ eſt aial ſi
gniſicat qualitercũq; eſt. modo hoe
eſt falſũ.bene tamẽ cõcedendũ eſt ꝙ
ita ſicut ſignificatur per iſtam hõ eſt
animal eſt.qꝛ qtitercũq; ſigniſitatur
per iſtã hõ ẽ aĩal ita eſt.

Sophilma

tento caſu pꝛioꝛis ſophiſmatis.
¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes ẽ ſa
piens et omnis hõ eſt ſapiens. ⁊ nõ
oĩs hõ eſt ſapiẽtioꝛ ſoꝛte.qꝛ plato po

nitur ſecum equaliter ſapiens. igit᷑

ſoꝛtes eſt ita ſapiens ſicut oĩs hõ.cõ
ſequentia tenet ab exponẽtibus ad
expoſitam.añs patet ex caſu.
¶ In oppoſitum arguit᷑. Naʒ ſequit᷑
foꝛtes eſt ita ſapiens ſicut omĩs hõ
igit᷑ ſoꝛtes ẽ ita ſapiens ſicut cicero.
ↄna ꝓbatur per hoc.qꝛ a ſuperioꝛi di
ſtributo ad ſuũ inferius cũ cõſtãtia
ſubiecti eſt ↄna bona. modo in añte
homovidetur eſſe diſtributum,.et iõ

cviii.
Soꝛtes eſt ita ſapiẽs ſicut oĩs hõ re

iing eng ſeut Aigais

öͤeſe triuſ. Lun r i⸗
a nugrploertnagn⸗
nt miniblo cri nagn
Hert maier ſortts ei nag
ſſfs cri ta naglue ſit glo⸗
ng aña tenet ſlli, ni ſ ſon
nago dparot nugn? 1l ſon
ſrmacri and iu nag te
NNNawa en
iſt magnd Na &and
huti tunc eti ſcrur et rden
futo. (Inpoobat ſophiſſnmni
inſtiti ſors ent ita magn ſi
lud iſtio ſones erit itn mag
ſurts no ent ita nagny ſiai
nt magn / cr o gus ſofo no
nugni ſcut ſener ert na
Panar iißuog y ſteut.
nrur noblt hoeyen
nſum gtpe foturo e

ildetn reibd, ſ,
ſarg eſ falſt 26 hbiſ

mel ſefenz
nn mtre

Criuk iſtand, ui 4
mmdiorin
dun rnnden
Nch üllignfenſend
l ſu dinthuſun
nxl enur hoch liſ
r ualtripel, ch e
an miüimil,
4. lercug lgnßraur
tiit e
lna (l.
ſings inmas.
Aum ſophim. chanil
2 omms höcſ ſagienga n
S
ſcin c unnen , N
du ſnmuſuin i
iunttab Nlili

6 ca
aml i Caut

ar onioho
onakucmn.
Muinm dcſini
u ocnnni

ab ipſo ad ly cicero qð eſt ſuſ ĩferiꝰ
videt᷑ eſſe ↄna bona.¶ Ad iſið ſophiſ
ma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm eſt verũ.¶ Ad ipꝛo
bationẽ cũ d ſor̃s ẽ ita ſapiẽs ſicut
oĩs hõ: igit᷑ ſor̃s eſt ita ſapiẽs ſicut
cicero.negat᷑ ↄña. et ꝓ ꝓbatiõe eius
dico ꝙ in ſophiſmate ly hõ nõ diſtri
buit᷑ ſed ſtat ĩmobilit virtute duoꝛũ
ſincathegoꝛeumatũ ipᷣm pꝛecedẽtiuʒ
quoꝛũ quodlʒ ſeoꝛſuʒ dictũ terminũ
diſtribueret.⁊ſic ideo ãbo ſimul ĩmo
bilitãt ipᷣmvirtute rłe pꝛius allegate
Om̃e mobilitãs ĩmobilitatũ ĩmobi⸗
litat mobilitatũ. ſic igit᷑ ſᷣm pᷣcedẽs
ſophiſma.⁊ illud ẽ ↄcedendũ ꝙ ſor̃ůgv
q̃ nõ eſt ita ſapiens ſicut aliquis hõ
eſt ita ſapiens ſicut oĩs homo.

Sophilma cix.
Sor̃s erit ita magnꝰſicut plato erit
magnꝰ.poſito caſu ꝙ ſor̃s ⁊ plłlo nũc
ſunt eque magm.⁊ ꝙ ↄtinue eq̃liter
augeãt᷑ vſq; ad aliqð inſtãsvel aliqð
tꝑs excluſiue qð dicit pꝛimũ inſtans
nõ eſſe vtriuſq;. Tunc æfr̃ ſic.ſoꝛtes
erit magnꝰ ⁊ pło erit magnꝰ:⁊ ſor̃s
nõ erit maioꝛ ꝙᷓ pło erit magnꝰ/nec
plo erit maioꝛ ꝙᷓ ſoꝛtes erit magnꝰ.
5O ſor̃s erit ita magnus ſicut pło erit
magnꝰ. ↄña tenet a ſiłi.nã ſi ſoꝛtes
ẽ magnꝰ ⁊ plato ẽ magnꝰ ⁊ ſi ſoꝛtes
nõ ſit maioꝛ qᷓ; plato ſit magnꝰ ⁊ ecõ
tra tũc ſor̃s ẽ ita magnꝰ ſicut plato
eſt magnꝰ.Et ſi ita eſt cumverbo de
pñti tunc etiã videtur eẽ cũverbo de
futo. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.ĩ nullo
inſtãti ſoꝛtes erit ita magnꝰ ſicut pꝰ⸗
ullud inſtãs ſoꝛtes erit ita magnus.
8 ſoꝛtes nõ erit ita magnꝰ ſicut pło
erit magnꝰ.et qð plus ẽ ſor̃s nõ erit
ita magnꝰ ſicut ipſemet erit magn⸗
ↄña tʒ virtute iſtiꝰ quod ly ſicut con
fundit diſtributĩe mobilit hocverbũ
eſt ſequẽs ipſum ꝓ tꝑc futuro cõno
tatũ ꝑ dictuʒ verbũ. ¶ Ad ſophiſma
rñdetur ꝙ eſt falſum. Et ad ratione

qñ dicit᷑ ſor̃s nõ eſt maioꝛ ⁊c.ↄcedo

añs ⁊ nego ↄnñam.pꝛo ꝓbatione ↄnñe

dico ꝙ nõ eſt ſimile cum af̃ cũ verbo·
de pñti cum hoc ſincathegoꝛeumate
ſicut et qñ ar᷑ cuʒ hoc verbo de fuio
cũ eodẽ.Et rõ huius c̃:qꝛ arguendo
cũverbo de pñti pᷣſupponit᷑ aliquã eẽ
maximã qytitatẽ qua ſor̃s eſt magnꝰ
et pło eſt magnꝰ.ſʒ arguẽdo cũ vbo
de fururo vt pꝛius arguebat᷑ nõ ſup
ponit᷑ in añte ꝙ aliqua ſit maxima
qtitas qua ſoꝛtes erit magnus vel
qua plato erit magnus quod tamen
requirit᷑ ad hoc ꝙ ↄña talis valeat.
cũ ſibitudo rerũ eadẽ rõne eſt negãð
ſor̃s ita veloci᷑ mouebit᷑ ſicut ipſe
mouebat᷑ ſuppoſito ꝙ ↄtinue motus
ſoꝛtis intẽdat᷑. Nunc reſtat videre
de hoc verbo caret qð etiã cõ fundit
terminũ ſequentẽ ſe diſtributiue

Sophilma cx.
Materia caret for̃a. Pꝛobat᷑ ſophi
Nã materia ſoꝛtis caret for̃a aſim:
materia caret foꝛma. ↄña videtur
tenere vt pꝛiꝰ ab ĩferioꝛi ad ſuperiꝰ
añs notũ eſt de ſe. ¶ Scðo materia
foꝛma caret:̊ materia caret foꝛma.
¶ Tertio mã caret oĩ foꝛma igit᷑ mã
caret foꝛma.ꝓbat᷑ qꝛ nõ hʒ omnẽ foꝛ
mã et tñ oẽm foꝛmã apta nata ẽ hr̃e
ſed ſi careat oĩ foꝛma tũc caret for̃a
Impꝛobat᷑ ſophiſma.nã ſequit᷑ mã
caret foꝛma g̊ materia non hʒ foꝛmã
mõ hoc eſt fli:qꝛ nunqꝙ eſt mã quin
habeat foꝛmã aliquã ¶ Ad ſophiſma
rñdetur ꝙ ipſum eſt fim̃. Pꝛo pꝛima
rõne nego ↄñam eo ꝙ ar̃ ab ĩferioꝛi
ad ſupertꝰ diſtributũ. vñ hoc verbũ
caret virtute negatiõis quã includit
diſtribuit ꝛminũ ſequentẽ ſe. ¶ Ad
ſcðᷣam ſiłiter nego ↄname x eo ꝙ in
añte ly foꝛma ſupponit deterĩate qꝛ
pᷣcedit hoc verbuʒ caret: ſed in ↄñte
diſtribuit rõne illius vᷣbi caret ipᷣm
diſtribuẽtis. ¶ Ad tertiã negat᷑ ↄña
pꝛopter hoc ꝙ in añte ly foꝛma ſtat
ĩmobiliter rõne duoꝝ ſincathegoꝛeu

matũ ipᷣm pꝛecedentiũ. in ↄñte vero

kꝛ iii

ſtat mobilit rõe vniꝰ tmĩ diſtributi
ipᷣm pᷣcedẽſ. Cõſimili mõ eẽt dicẽð
deiſto ſophiſmate mã ẽ pᷣuata foꝛma
Sophilma cxi.
Eil de hoc verbo quieſcitiquod etiã
includit negationẽ.ꝓ quo ſit ſophiſ
ma. Aĩa ĩtellectĩa quieſcit.poſito ꝙ
aĩa ĩtellectiua ſit tota ĩ tototota in
qualʒ ꝑte ipſiꝰ hoĩs⁊ ꝙ pes hoĩs deſ
cat æmanꝰ moueatur.ſ Pꝛobat᷑ ſo⸗
phiſma: aĩa itcllectia quieſcit ĩ pede
gᷣ aĩa ĩtellectiua quieſcit:ↄña videt᷑
tenere ꝑ locũ a ꝑte ĩ mõ ad ſuũ totũ
Impꝛobat᷑ ſophiſma.nã ſedtur ꝙ
aſã ĩtellectiua nõ moueret᷑ quod fim̃
eſt qꝛ ſedtur nõ mouetur anõ mouet᷑
manu quod eſt ↄtra caſũ. Ad ſo⸗
phiſma rñdet᷑ ꝙ ipm ẽ fim̃.q Ad pꝛo
bationẽ.aĩa ĩtellectiua quieſcit ĩ pe
de:Squieſcit:negat᷑ ↄña.nec vʒ locꝰ
a ꝑte ĩ modo ad ſuũ totũ cũ diſtribu
tione.nõ eni ſequit᷑.ſoꝛtes nõ eſt hõ
albꝰ:ſqᷣ nõ ẽ hõ.et iõ cũ ille Tᷣmĩꝰ qͥeſ
cit ĩcludit negationẽ:qꝛ ꝓpt᷑ negati⸗
onẽ motꝰ nõ vʒ ↄña. ,
Cxii.

Sophilma
Eſt de hoc vᷣpo ignorat quod etiã ĩ⸗
cludit negationẽ ⁊eſt iſtud. Soꝛtes
ignoꝛat aliquã ꝓpõe m.ponat᷑ ꝙ ſoꝛ
tes ignoꝛat illã ꝓpõem ſuꝑ datam li
neã cõtingit triangulũ equilatrũ col
locare.⁊ſit illa a. Tũc af̃ ſic.ſor̃s ig
noꝛat a pꝛopõem: ſed aꝓꝛopoſito eſt
aliqua ꝓpõtio:g ſoꝛtes ignoꝛat ali⸗
quã ꝓpoſitionẽ. Impꝛobatur nam
ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat aliquã ꝓpõtõ
nem:& ſoꝛtes nõ ſcit aĩqᷓ ꝓpõem:mõ
hoc eſt fłm: nã nõ obſtante ꝙ ſoꝛtes
nõ ſcit a ꝓpoſitionẽ adhuc ſcit mul⸗
tas alias ſicut ſuppono.
ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ
eſt falſum. Et pꝛo pꝛobatione eius
nego conſequentiam. ſcilicetſortes
ignorat a pꝛopoſitionem. et a pꝛopo
ſltio eſt aliqua pꝛopoſitio: ergo ſoꝛ

tes ignorat aliquam propoſitionem
tamẽ bñ ſequit᷑:ergo ſoꝛtes aliquam
pꝛpooſuionẽ ignorat.xrõ quare nõ
ſequit᷑ patʒ ex dietis.nichuominꝰ⸗ tz
in dicto caſu hec ſoꝛtes nõ ſcit oẽm
ꝓpõeʒ tamẽ hec cſſet negãda: ſoꝛtes
oẽm ꝓpoſitionẽ ignorat:ſic hec eſſʒ
negãda:ſoꝛtes oẽm ꝓpõem nõ ſcit.
Sophilma cxiii.
Eſt iſtð ignorato motu ignorat᷑ nã
Pꝛobatuꝛ ſophiſma In diffiõe na
te poĩt᷑ motꝰ ꝑ diffitõeʒ nat᷑e poſuã
a phõ ſcðᷣo phiſicoꝝ ſʒ igrato illo qð
poĩt᷑ ĩ diffitõe nate igrat᷑ diff itio na
fe ſʒ igrata diſfĩtõe nate ignorat᷑ nã
¶ Inoppoſitũ arguitur.nã ſeqᷣtur ig
norato motu ignorat᷑ nã:ergo motu
igrato ignoratur nã ↄñs eſt falſũ ⸗
cluſio videt᷑ tenere qꝛ nõ videt᷑ eſſe
drña inter añs ⁊ ↄñᷣis.falſitas ↄñtis
pꝛobat᷑ qꝛ nullꝰ videt᷑ eẽ motꝰ quo
ignorato ignoret᷑ natura.qꝛ quocũ⸗

q; dato ſi ipſe ignoret᷑ põt cognoſci a

lius ꝑ cognitionẽ cuiꝰ põt cognoſci
natura. Secũdo nã ſequi videt᷑ ig
norato motu igrat᷑ nã: ergo ignora

to motu natura ignoratur. modo

hoc eſt falſũ qꝛ ego poſſũ ignorare
motũ ⁊tñ nãm non ignorare. Quia
poſito ꝙ nõ cognoſcerẽ aĩquẽ motũ
adhuc naturã ſicut mãm vł formam
cognoſcere poſſem. licet forte non
cognoſcerem pꝛopꝛiam eſſe naturã.
¶ Ad ſophiſma reſpondetur:ꝙ ipſuʒ
eſt verum ſicut pꝛobauit pꝛima ratio
Ad impꝛobationem qñ dicitur igno⸗
rato motu ⁊c. ergo motu ignorato
ignoratur natura negatur ↄña.quia

in ſophiſmate ille terminus motu ra

tione illius ꝙ eſt ignor ato includen
tis negationem diſtribuitur pꝛo his
que ſignificat.et hoc cum appellatio
ne rationis vel conceptus ſecumdũ
quem ule terminus ſigniſicat ea que
ſign ificat.in illa autem motu igno

rato ignoratur natura.ille termin⸗

etermiſigninc.
l dond
or deo argue
pond mirre d de,

Uinumd nonſi nhnuti
ſuppohedi teconira no
s ſeguit alne dictor inin
cono reſriglur adſuffe
Ouico autẽ pert non. cre⸗
von ſequni ſottes gnorot Nar
troutuni gorat erm
uri gnoſet:ergo cgwet
yrer e no ſequit ſoꝛres igno⸗
mu materiu ſeu ho bz ſclaʒ
materis omnis pema ma
1 Qwamr: ergo ſones igno
WMure Enrnoſen
Nheſtſiterfun um m don
erroys cognounz deh auer
onoutt dei trini in erſoni⸗
nik oſeſur uernyo wn
ltei mi iterſoix mis de
ueer ſuit mnietgo avet
kut dei ſl l ſmitun
niaunn⸗ Mnt oeg
. qud niclede⸗ trinus. E

nl nori ötcginſit
nrne auiſpöt cognec
(Stih iſtnni niit
uv, G eng ,
Mur Grtur, Moo
ſügego poſi gnorne
nin non ignor re, Quts
i cog oſcere igui notii
turiſcurmam Rformum
Men. Warr
men gopan lentut,
mamn reionlemn gihin
um ſtant vobut nimznn
peobarnen gi MMr
õ
arnunniun / l
Gnttrieemnenf
A,l ra illlden
ä

motu ſtat determinate.⁊ cum hoc ꝓ
ſuis ſignificatis ſupponit nõ cũ ap⸗
pellatõe rõnis vel cõceptus ſᷣm quẽ
dictus tminus motus ſigniſicat ſua
ſi gnificata.⁊iõ merito ↄñja eſt negã
da. Uñ ſciendũ eſt ꝙ iſta vba ſcire
intelligere/cogitare/ignorare/oppi⸗
nari/aperire/iudicare/videre/audi/
re/imaginari/appetere/velle/amare
odire⁊c.⁊ participia ⁊noĩa ex eis de
ſcendè᷑tia reſtringũt t minos ſequen⸗
tes ſe ad ſupponẽdũ pꝛo his pꝛo qbꝰ
ſupponũt nõ abſolute:ſed cũ.appella
tione rõnis vel cõceꝑtus:ſcdðᷣm quẽ
dicti ter mi ſignificãt ea que ſigniñ
cant ideo arguẽdo nõ põt fieri muta
tio vniꝰ tmi reſtricti ad ſupponẽduʒ
intminũ non ſic diſtributũ reſtrictũ
ad ſupponẽdù ⁊econira ⁊ivᷣo qñ imi
nus ſequit᷑ aliquẽ dictoꝝ ᷑minorum
dictomõ reſtrĩgitur ad ſupponendũ
Quãdo autẽ pᷣcedit non. ꝓpter hoc
non ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat naturã &
ſortes naturã ignorat Nec ſequitur
naturã ↄgnoſcit:ergo cognoſcit nãzʒ
pꝛopter idẽ nõ ſequit᷑ ſoꝛtes ignorat
pꝛimã materiã ſeu nõ habʒ ſcĩaʒ de
pᷣma materia ⁊ omnis pꝛima mate⸗
ria eſt natura: ergo ſoꝛtes ignorat
naturam; Et ſiniłr nõ ſequit᷑
de? eſt ⁊ ſẽer fuit trinꝰ in ꝑſonis ⁊
auerroys cognouit deſ:S auerroys
cognouit deũ trinũ in perſonis. Si
milit nõ ſedtur auerꝛoys non cogno
uit deü trinũ ĩ gerſoĩs ⁊oĩs deꝰ ſẽꝑ
eſt ⁊ſẽper fuit inꝰ:ergo auerroys ñ
cognouit deũ.ſed bñ ſequitur ergo
nullũ deũ auerroys coguit deũ ſᷣm
rõem ſᷣm quã dicit᷑ deꝰ trinus.xi
lo pʒ ad ſcdᷣam ĩ ꝓbatõem.ſ.ꝙ nõ ſe⸗
quit᷑ ignorato motu ignorat᷑ natura
ergo ignorato motu:natura ignorat᷑
quia põt ignorari motꝰ atñ nõ nata
ſicut materia vel foꝛma cogne ſcitur
licʒ nõ cognoſcat᷑ eẽ natura ſpᷣm rõez
ſecumdum quã dicitur natura.

Sophilma .cxiiii.
Eſt iſtud immediate ſũt partes con
tinui.ſ Pꝛobat᷑ quia partes cõtinui
ſũt due medietates ſʒ due medieta⸗
tes ſũt ĩmediate ergo ꝑ cõuerſiõem
imediate ſũt partes cõtinui. Scðo
ſine oĩ medio ſũt partes continui S
ĩmediate ſũt partes cõtinui:ↄña ꝓ⸗
batur.qꝛ ſi ſine oĩ medio ſũt ꝑtes cõ
tinui.tũc ſine medio ſũt partes ↄti⸗
nui:ſʒ ſine medio ſũt partes cõtinui
tũc ĩmediate ſũt partes ↄtinui.añs
ꝓbatur qꝛ quibuſcũq; partibꝰ conti
nui datis de illis verũ eſt dicere ꝙ ſi
ne oĩ medio ſunt ille partes ex eo ꝙ
nõ omne mediũ eſt ĩter illas partes.
Tertio cu non medio ſunt partes
cõtinui:g ſine medio ſunt partes ↄti
nui.ↄña/pbatur:qꝛ nõ et ſine vident
ideʒ ſigniſicare.añs ꝑʒ: qꝛ cũ ſuis ac
cidẽtibus ſunt partes ↄtinui ſua aũt
accidentia nõ ſunt mediũ.ergo cum
non medio ſunt partes cõtinui.et .
ↄñs ĩmediate ſunt partes ↄtinui. cũ
idem ſigãt immediate ⁊ ſine medio.
4 Impꝛobat ſ. opima. Immediate
unt partes cõtinui:ergo nullũ ẽ me
qium inter partes cõtinui. ↄñsẽ fol
ſum ex eo ꝙ ↄtradictoꝛiũ eiꝰeſtverũ
ſcʒ aliquod medium eſt inter partes
continui:ex eo ꝙ alique partes cõti⸗
nui ſunt mediate. ↄna tenet ex eo ꝙ
imediate exponit᷑ ꝑ ly ſine medio.
Tirca illud ſophiſma ẽ ſciendũ
ꝙ ly ĩmediate dicit negationẽ medti
aliqñ loci.aliquando tꝑis. aliqñ cali
ditatis. aliquando negationẽ medit
in argumẽtatione.aliqñ medii in de
mõſtratione. Exempꝑlũ pꝛimi.qñ eni
dicimus duo coꝛpoꝛa celeſtia eſſe im
mediata.ſicut illa per que nõ ẽ locꝰ
medius.Exemplũ ſecũdi. Nã aliqñũ
dicimus duo coꝛpoꝛa eẽ ĩmediata.ſi
cut diem et noctem. Exemplũ tertii
fã aliquãdo dicimꝰaliquã cauſã eẽ
ĩmediatã ſui effectus. eo ꝙ nõ eſt cã
k tiii

mediata inter illam ⁊ ſuſ effectum.
Exemplũ quarti.nã dicimꝰ ꝙ nume
rus ternariꝰẽ ĩmediate poſt binariũ
et ſic ſimilimodo dicimꝰ ꝙvna medi
etas cõtinui eſt ĩmediate antevel pꝰ
aliam.Exemplũ quiti. Nã ſolemꝰoi
cere pꝛincipia ſcientiaꝝ eẽ immedia
ta hoc eſt carẽtia mediis ꝑ que ſunt
demõſtrabilia.¶ Secundo eſt ſcien
dutmm ꝙ ly ĩmediate aliqñ accipit᷑ ad
uerbialiter aliquando noĩaliter.quã
do accipitur aduerbialiter tũc nõ eſt
determĩatio nominis ſed ẽ determi
natio verbi. Et quãdo accipitur ad
uerbialiter tũc dicit᷑ teneri ſincathe
goꝛeumatice.qñ vᷣo capit᷑ noĩaliter
dẽ teneri ſincathegoꝛẽaticeſ Tertio
eſt ſciẽdũ ꝙ hoc ſincathegoꝛeuma ĩ⸗
mediate diſtribuit negatiue.qꝛ ĩme
diate eſt idẽ ꝙ ſine medio. ⁊ bene ſe
quitur ĩmediate ſũt partes cõtinui:
ergo nullũ mediuʒ ẽ inter partes cõ
tinui:et ergo cauẽdũ eſt de pꝛepoſiti
onevel poſtpoſitione eiꝰ reſpectu ter
minoꝛũ diſtribuibiliũ. Iſta
notamẽta valent pꝛo pꝛeſenti ſophiſ
mate et aliis ſophiſmatibus in qᷣbꝰ
ponunt᷑ ulaverba incipit deſinit que
in eoꝛũ ſignifſicationibus includunt
hoc ſincathegoꝛeuma immediate.
Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ
eſt falſum. Naʒ ſequit᷑ ĩmediate ſũt
partes cõtinui: ergo nullũ ẽ mediuʒ
inter partes ↄtinui.bene tñ ↄcederẽ
illã partẽ ĩmediate ſũt partes conti⸗
nui.quia alique ſũt partes inter q̃s
nullũ eſt mediũ que ſũt partes conti
nui. vnde in ſophiſmate immediat e
tenetur aduerbialiter ĩ alia aũt par⸗
te ĩmediate ſunt partes cõtinui. ly
imediate tenetur noĩaliter.
¶d rationes¶ Ad pꝛimã.partes cõ
tinui ſunt ĩmediate concedo. ſed ne
go ↄñam.ergo immediate ſunt par⸗
tes cõtinui.vnde illa.partes cõtinui
ſunt immediate nõ debet ſic conuer

:ſed debet ſic conuertſ.partes Ime
diate ſunt partes continui. et illam
bene concedo. ibi enĩ ly immediate
tenetur nominaliter.nego tñ illã:im
mediate ſunt partes cõtinui in qua
ly ĩmediate tenetur aduerbialiter.
Ad ſecundã ſine medio ſũt partes
cõtinuihoc nego ſicut negarẽ illaʒ.
nullũ mediũ ẽ inter partes cõtinui.

Ad ꝓbationeʒ ſine omni medio ſũt

partes cõtinuo: ergo ſine medio ſũt
partes cõtinui. Negatur ↄna ꝓpter

hoc ꝙ in pꝛima li medio ſtat ĩmobili

ter ꝓpter duo ſincathegoꝛẽ̃ata mobi
litantia pᷣcedentia.in ſecũda aũt ſtat
mobiliter ꝓpter hoc ſincathegoꝛeu⸗
ma ſine pᷣcedens ⁊ mobilitans ipſuʒ
modo a termino ſtãte hugolur ad
eundẽ ſtantẽ mobiliter nõ valet ↄña
¶ Ad tertiã.cũ nöõ medio ſũt ꝑtes cõ
tinui.⁊c.negat᷑ ↄña.¶ Ad ꝓbationẽ
dico ꝙ cũ nõ ⁊ ſine nõ ið ſignificant
ſed bene nõ ⁊cũ ſine idẽ ſignificãt.æ
iõ bñ ſe eckn⸗ nõ cũ medio ſũt partes
cõtinui:g ĩmeditate ſũt ꝑtes cõtinui
ſed tũc negãdũ eſt añs ex eo.ꝙ illa ẽ
cõcedẽda cũ medio int᷑ ꝑtes cõtinui
que eſt eius cõtradictoria.
onſequẽter in hac ꝑte reſtat vi⸗
dere ſophiſmata de incipit ⁊ deſinit
que ĩcludũt negatõem in eoꝝ ſigni⸗
ficatione. Pꝛiꝰ tñ videndũ eſt de ex⸗
poſitõe ꝓpõm in qͥbꝰ ponit᷑ aliquod
dictoꝝ verboꝝ incipit ⁊deſinit. Pꝛo
quo eſt ſciendũ ꝙ coĩter ꝓpõ in qua
ponit᷑ hoc vᷣbũ ĩcipit ſolet expom du
płr vnomõ ꝑ ꝓpõem de p̃ſenti ⁊ re⸗
motõnem de pᷣterito.iiꝑ affirmatiuã
de pᷣſenti xremotõem de pᷣterito cſᷣ
additõe huiꝰ ſincathegoꝛeũatis im
mediate. Uet bigr̃a ſoꝛtes ĩcipit eſſe
exponit᷑ ſic ſr̃s nũc eſt ⁊ſor̃s ĩmedia
te añ hoc nõ fuit. Scðo ſolʒ exponi
remotionem de pꝛeſẽti ⁊ põnẽ de
futuro ſꝑ cũ additõne huiꝰ ſtncathe
goreumaq ĩmediate.vᷣbigfa ſołs ᷣci

Pa datur pumum mid ms lui
pit debet crpon per egaln
neſenti etafinnatuemn de i
x o Muts i eſe ci
ſottes uc chet mmelae
enon ful: Et qꝛ no e dare gan
ins eſſe albedns ſedylnmü
ns no eſt quus no acqumritur :
Kman A durulner 1 gran
NWanesnae ele
etponuur Aaſd un ond
hus et immedute oll hot ern
Tertin neguln de ehus gu
it dore imui inſtio ſin hoͤt⸗
9 fueritt noypltmi
ſedeſiur erponitu

heſenti ct afirmatmam dep

lner oe Mnu gans
P mnegoren⸗
inntnmn hie;

rummmaſne
ſuni nhlin unlnnn
nnuͤch ͦneiihſil gete
nae egn ,fnl Jbuini
g ci nd ſir ſenfen
Aer nͦi ſne ſignicen
biſaſen ai mu inne
mugae ſirger cönnul

mgiti el ais re ilaẽ

Citn cinedo in geocönnut
Nteuscötr acictorun.
onſegveter in hae ge rener ed
ſohman deen d
iAudin negnden Mend ſini
n Don unlat⸗
ſrde ppom in o; vout un
co⸗ nmmmn nie r

pit eẽ albꝰ exponit᷑ ſic.ſoßs nũc non

eſt albꝰ ⁊ ipſe ĩmediate poſt hoc erit
albꝰ. Ita ſicr hec ꝓpõ ĩqua poĩt᷑ hoc
verbu deſinit coĩter ſolʒ exponi du⸗
plici᷑ vuomõ ꝑ negatiu de pᷣſenti ⁊
aſtir̃atiuã de pꝛet᷑ito.vt ſor̃s deſinit
eẽ.i.ſors nũc nõ eſt timeiate ante
hoc fuit.ſ Secũdomõ exponitur ꝑ.
affirmatiuã de pᷣſenti ⁊ negatiuã de
ſuturo:vt ſortes deſinit eẽ i. ſortes
uic eſt ⁊æ imediate poſt hoc nõ erit.et

DBHos de deſinit vif icaret᷑ de ĩſtanti ĩ

uiuiſibili ſi aliq tale poneret᷑. Et ad
vidẽdum qñ ĩcipit ⁊ ſilr deſinit ſic vł
ſic debẽt expoĩ.notãde ſũt alique re
gule. Quaꝝ pma eſt iſta. De rebꝰ
quarũ eſt oare pꝛimũ inſtans ſui eẽ
icipit debet exponi ꝑ aſffirmatiuam
de pꝛſenti negatiuam de pꝛeterito
¶ Secanda regula de rebus quarũ
non datur pꝛimum inſtans ſui eẽ in⸗
cipit debet exponi per negatiuam ðᷣ
pꝛe ſenti et affirmatiuam de futuro.
hec ergo ꝛſoꝛtes incipit eſſe exponit᷑
ſic.ſoꝛtes nunc eſt et immediate ãte
hoc non fui:.Et qꝛ nõ ẽ dare pꝛimũ
inſtans eſſe albedinis ſedvltimũ in⸗
ſtans nõ eſſe.quia nõ acquiritur to⸗
ta ſimul ſed partialiter ⁊ graduali⸗
ter:ergo illa ſoꝛtes incipit eſſe albꝰ
erponitur ſic.ſoꝛtes nunc non ẽ al⸗
bus et immediate poſt hoc erit albꝰ
¶ Tertia regula.De rebus quarum
eit dare pꝛimũ inſtãs ſui nõ eẽ ante
hoc ꝙ fuerũt ⁊ nõvltimũ inſtans ſui
eſſe deſinit exponitur per negatiuaʒ
de pꝛeſenti et affirmatiuam de pꝛete
teruo. ¶ Quarta regula. De rebus
quarum eit darevltimuʒ inſtans ſui
eſſe ſi alique ſunt tales deſinit expo
nitur per affirmatiuam de pꝛeſentiz
negatiuã de futuro.
Aliqui autẽ dicunt de expoſitione
ꝓoſitionum de deſinit ⁊ incipit. vñ
dicunt ꝙ eodẽmodo debent exponi
in permanentibus et ſucceſſiuis, taʒ

de rebus quaf̃um eſſe acquiritur ſi⸗
mul ſeu ĩpartibiliter ꝙᷓ de rebus qᷓꝝ
eſſe acquiritur ſucceſſiue et partibi⸗
liter.vndevuifoꝛiniter exponitur hic
et ibi per affirmatiuam de pꝛeſenti ⁊
negatiuam de pꝛeterito et deſinit
negat iuam de pꝛeſenti et per affir⸗
matiuam de pꝛeterito. vt ſoꝛtes in⸗
cipit eſſe exponunt ſic. ſoꝛtes nunc ẽ
et immediate ante hoc non fuit. ſoꝛ
tes incipit eſſe albus ideſt Cꝛtes nẽ
eſt albus et immed iate ante hoc nõ
erat albus.et iſti per li hoc non ĩtel⸗
ligunt nec denotant aliquam reʒ eẽ
indiuiſibilẽ in tempoꝛe ᷣmvnũ tpus
¶ Unde cum dicitur ſoꝛtes nunc eſt
et immediate ante hoc ſoꝛtes nõ e⸗
rat.per ly nunc intelligunt tempꝰim
mediatum tẽpoꝛi in cuius nulla par
te ſoꝛtes erat. et idem demonſtrant
per ly hoc.quando dicunt immedia⸗
te ante hoc ſoꝛtes non erat idem ꝙ
per ly hocvolunt demonſtrare tem⸗
pus in quo ſoꝛtes eſt quod eſt imme
diatum tempoꝛi in quo nec aliq̃ eius
parte ſoꝛtes.nõ fuit.et ſᷣm hoc opoꝛ
teret concedere ꝙ quilibet noſtrum
tunc inciperet eſſe. Naʒ de quolibet
noſtruʒverũ eſt dicere ꝙ ipᷣe nunc ſit
et ĩmediate ante hoc non fuit demõ
ſtrando per ly hoc totale tempus in
quo eſt et fuit quod inſeq̃batur tem
pus in quo nec in aliqua parte fuit.
Tertiomodo poſſunt exponi pꝛopo⸗
ſitione de incipit et deſinit. verum
eſt tamen ꝙ ille modus nondũ ẽ vſi/
tatus neq; conſuetus:quẽ moduʒ ex
ponendi inter ceteros reputo bꝛeuio
rem. ¶ Pꝛo quo ſciendum eſt ꝙ
ſicut ſunt queð aduerbia de pꝛeteri
to.ſicut heri.et aliqua de futuro vt
cras.ita aliqua ſunt que cum ſigni⸗
ſicant tempus bꝛeue vt nuper.ſtatum
modo.nunc.et ſimilia. Alia cuʒ ſigni
ficant tempus longum ſicut iſta diu
olun quondam,. Secundo eſt notã

dum ꝙ quandoq; talia aduerbia in⸗
cluduntur in ſignificatione verboꝛũ
ſicut hoc aduerbiuʒ frequenter ĩclu⸗
ditur in illo verbo legito quod idem
eſt ꝙ frequenter lego. ita etiaʒ huiꝰ
modi aduer bia nuper/ ſtatim poſſũt
includi in aliquibusverbis.
J i⸗ vills dico pꝛimo ꝙ ſic eſt de
iſtisverbis incipit ⁊ deſinit. ꝙ ĩ eis
includũtur aduerbia cõſignificantia
tempus bꝛeue. et ſecundum hoc ex⸗
ponetur ſic.ſoꝛtes incipit eſſe.id eſt
ſoꝛtes modo eſt et non eſt diu ꝙ nõ
erat. ¶ Simtliter ſoꝛtes deſinit eſſe
id eſt ſoꝛtes modo eſt et ſtatim poſt
hoc non erit. Iſta expoſitio eſt hoꝛũ
verboꝛum incipit ⁊ deſinit. Patet
pꝛimo ex cõmuni modo et vſu loquẽ
di. vnde idem eſt incipere eſſe ſicut
de nouo eſſe vel nouiter eſſe. modo
de nouo eſſe vel nouiter eſſe nõ eſt
aliud niſi modo eẽ ⁊ nuper ante nõ
fuiſſe.ſeu non eſt diu ꝙ hoc nõ fuit.
Simliter deſinit non eſt aliud niſi
ceſſare eſſe. ⁊ eſt idem ſicut ſtatim
poſt nõ eſſe. Item incipere idem eſt
ꝙ pꝛincipiare vel pꝛincipiũ habere.
Unde quando modicum de aliqua
re eſt factũ ſolemus dicere ex pꝛin⸗
cipio huius: quia ergo ſermo nõ ha
bet vigoꝛem niſi ex vſu loquendi.
Sequitur hanc expoſitionẽ de inci⸗
pit et deſinit eſſe pꝛopꝛiam:quia con
coꝛdans et ſequens ex communi vſu
loquendi homimũ. ¶ Secundo dico
ꝙ in hoc ſemper exponũtur tales ꝓ
poſitiones per affirmatiuã de pᷣſenti
quãdo enim res nõ eſt non dicimus
ꝙ incipit eſſe ꝙᷓuis bene dicatur ſta
tim incipiet eſſe.ſicut quando homo
quieſcit non dicimus ꝙ ipſe incipit
moueri. ergo iſta ſoꝛtes incipit mo⸗
ueri ſic debet exponi.ſoꝛtes nũc mo
uetur et nõ eſt diu ꝙ nõ mouebatur

Similiter quando aliquid non eſni
non dicimus ꝙ deſinit eſſe: ſed iam
deſinit eſſe.ſicut quando homo eſt
iam moꝛtuus non dicimus illum ho
minem deſinere eſſe.ſed quando eſt
dicimus ꝙ deſinit eſſe.⁊ ſeccundum
hoc deſinit eſt exponẽdum per aff ir
matiuam de pꝛeſenti et negat iuam
de futuro cum illa additione ſtatim
poſt hoc. vt ſoꝛtes deſinit eſſe: id eſt

nunc elt et ſtatim poſt hoc non eri I
Et incipit per affirmatiuam de pꝛe⸗
ſenti et negatiuam de pꝛeterito cuʒ
illa additione nuper ante vel ula nõ
eſt diu. vt ſoꝛtes incipit eſſe: id eſt
ſoꝛtes eſt ⁊ nuper ante hoc non fuit

vel ſic ſoꝛtes nunc eſt et non eſt diu
ꝙ non fuit.¶ Tertio dico & vᷣm hoc
nõ eſt aliter exponendum incipit et
deſinit in permanentibus et ſucceſ⸗
ſiuis: ſed vtrobiq; eodem modo.
Quarto dico ꝙ ſecundũ hoc omne
quod incipit pꝛius incipiebat.⁊ om̃e
quod deſinit adhue deſinet ⁊ adhuc
erit.et hoc eſt pꝛopter hoc ꝙ in infi⸗
nitum tempus eſt diuiſibile ⁊ nõ eſt
dare pꝛimam partem tẽpoꝛis ſimpli
citer nec etiamvltumã.Et ideo dicit
ariſtoteles ſexto phiſicoꝛum. Omne
quod mouetur pꝛius mouebatur et
poſt hoc mouebitur. Sed dubitat᷑
qytum tempus ſecundum dictam ex
poſitionem requiratur ad hoc ꝙ als
quid incipiat eſſe.⁊ quãdiu talis ſit
vera ſoꝛtes incipit eſſe.eodeʒ medo
dubitatur de deſtinit.
Zd hoc reſpondetur ꝙ ſ- ecundum
durationẽ rerum et periodum opoꝛ

tet accipere illud tempus aliter et a

liter. VUnde diutius dicimns vnam
ciuitatem incipere ꝙᷓ; vnam domum
ſed ambo ſimul inceperunt.et ergo
ſecũdum ꝙ durationes rerum ſunt
minoꝛes ᷣm hoc ulle res per minus

nr melpet deſn

mnd̃
ncrdudatur: tamen quiu iln

ſo
4knon volo en veln
vode deſinlt. nec⸗ ſimicrer dos

wuſ
ccunda n MSN
i opouet concodert aligia c
lomnt modum loqvendt homin

m oponeret ſecundu cam conn

re q ain aliqva fes generabll
coꝛruptipllis ellet tidiu meipen

e, 1 ſe um eſet cocenedl ſore

yir cle uc llv g fuila
nuntum annos et achuc elet.
In ſones nunc eſet 14 imechate
oc non fut demoſtrancho per
Mpeciſe tempus per quod fuit
ACeNru dNd od contra

(eponn odumſoggecn n con,

re tales dopoſtnones:ed ne
rreſeel de ocſeſclzen
ſe iſt non diu tuiſſer ſe ſoꝛe
itpeꝛ cenun Mnoo ſatio die
Gimiliter iurta dietam
in hec eſt concellenci agan

ſerula agin mne on cij

arto do ſeunch oe Uene
mepit us lepur cr
war uinrt uue
wguptr egin inſi,
empus 0 diiltbie 1n
min orten tedois ſinpii
ctumwltumi Etideo dien
es ſenope cdum Dune
our wund monedurn
N mouedtur Se dabuf
enpus ſtcunchenn doum

vnen rqummr l in

neputeſe glull e
utniiſt i un

tempus incipiunt eſſe. TInde peri
odus homimis eſt maioꝛ ꝙᷓ; periodus
canis. ideo diutius incipit eſſe.
Unde ſi cams viueret per viginti
annos: eſſet ſibi magnum tempus.
non eſſet tamẽ magnum tempus ho
mini. ¶ Ex illo ſequitur coꝛrelarium
ꝙ alique res quando iucipiunt eſſe

et non deſinunt ſimul eſſe: veruz eſt

dicere de vna ꝙ diutius incipit eſſe
ÿᷓ alia. ſicut dicebatur de ciuitate =
de domo. Sic viſe ſunt tres expoſi⸗
tiones pꝛopoſitionum in quibus po⸗
nuntur incipit et deſinit.et licet ter⸗
tia ſecundũ modum loquendi homi
num exdudatur: tamen quia inuſi⸗
tata eſt non volo ea vti in ſ. ophiſma
tibus de deſinit. nec ſimiliter volo
vti ſecunda pꝛopter hoc ꝙ iuxta ſe⸗
cundã opoꝛtet concedere aliqua con
tra omnẽ modum loquendi hominũ
Nam opoꝛteret ſecundũ eam conce
dere ꝙ diu aliqua res generabilis

et coꝛruptihilis ellet tãdiu inciperet

eſſe. ⁊ ſic iam eſſet concededa ſoꝛtes
incipit eſſe. adhuc poſito ꝙ fuiſſet
per centum annos et adhuc eſſet.
Nam ſoꝛtes nunc eſſet ⁊ ĩmediate
ante hoc non fuit.demõſtrando per
ſy hoc pꝛeciſe tempus per quod fuit
puta centum annos. Modo contra
conſuetum modum loquẽdi eſt con⸗

cedere tales pꝛopoſitiones:eo ꝙ in⸗

cipere eſſe eſt de nouo eſſe.ſed de no
uo eſſe eſt non diu fuiſſe: ſed ſoꝛtes
qui fuit peꝛ centum annos ſatis diu
fuit. Similiter iuxta dictam expo⸗
ſitionem hec eſt concedenda. adam
deſinit eſſe:quia adam nunc non eſt
tt immediate ante hoc adam erat.
demonſtrando per ly hoc totale tem
pus per quod adam non fuit poſtqᷓ

dicere adam deſinit eſſe. modo hoc

fuit. immo in perpetuũ eſſet verun

eſt contra conſuetũ moduʒ loquẽdt:
ex eo ꝙ deſinere eſſe eſt de nouo no
eſſe vel ceſſare eſſe. Et contra illam
expoſitioneʒ poteſt foꝛtius argui ỹÿ
contra aliam. Unde ꝑer teſtimoniũ
ſi quis diceret hoc nunc eſt verum:
ſcʒ ꝙ adam deſinit eſſe omnes dice⸗
rent ꝙ non: immo foꝛte apponerent
dicentes diu eſt ꝙ deſinit eſſ. e. ¶ Re⸗
uertar ergo ad pꝛimam expoſitionẽ
qua volo vti in ſequẽtibus.nam iſta
eſt vſitata: et ſecundum illam pꝛeci⸗
ſius loqui poſſumus ymaginãdo ſe⸗
cũdum ipſam inſt antia indiuiſibilia
in tempoꝛe.licet talia in rei veritate
nõ ſint. nichilominꝰ expedit ea yma
ginari ſicut et aſtrologi ymaginant᷑
multos circulos in celo.qui in reive
ritate ibi non ſunt. Et geometre y⸗
maginantur puncta ĩdiuiſibilia licet
in rei veritate nulla ſint talia: tamẽ
in dictis ſcientiis expedit talia yma
ginari pꝛopter melioꝛẽ ⁊ facilioꝛem
traditionẽ dictarum ſcientiarũ. ita
non minus dico in pꝛopoſito ꝙ expe
dit ymaginari inſtantia ĩdiuiſibilia
in tempoꝛe ad expꝛimẽdum certas ⁊
pꝛeciſas menſuras motuũ et muta⸗
tionum quas ſine ymaginatione in
ſtantium indiuiſibiliũ ita pꝛeciſe ex
pꝛimere non poſſemus.nec ex hoc ſe
quitur aliquod inconueniẽs quãdo
ſermones de talibus indiuiſibilibus
per alias longas oꝛationes debite
exponũtur.pꝛopter quas etiam oꝛa⸗
tiones pꝛolixas euitandas expedit
ales termios ponere quos antiqui
crediderunt ſupponere pꝛo rebus ve
ris indiuiſibilibus ſicut ſunt punctꝰ?
et inſtans. licet tales res indiuiſt ibi⸗
les non ſint niſ ſecundum ymagina
tionem. ¶ Tunc pꝛo ſophiſmatibus
ſequẽtibus ſoluendis notande ſunt
due regule,

Duan pma ẽ ꝙ arguẽdo cũ utis eb
Trn deſinit ab ĩferioꝛibꝰ ad ſriꝰ
ĩ pᷣdicatis eſſ. Etialibꝰ ẽ bõa ↄñia 3
te pᷣdicati.vñ bñ ſe eqᷣtur. ſorſ ĩcipit eẽ
hõ:g ſors ĩcipit eẽ aĩal. Silr bñ ſed
iur ſors veſinit eẽ hõ. S deſinit eſſe
aĩal. Scðᷣa regula ẽ arguẽdo ab ĩife
rioꝛi ad ſuꝑiꝰcũ iſtis vxbis ĩcipit⁊ de
ſinit a ꝑte pᷣdicati ĩ pᷣdicatis accñta⸗
libꝰ nõvʒ ↄna. Nõ eĩ ſedtur ſor̃s ĩci
pit eẽ albꝰ. S ĩcipit eẽ coloꝛatus.

Sophilma cxvi.
Pomo ẽccipit eẽ albꝰ quãdo nullꝰ hõ
incipit eẽ albus.poſito caſu ꝙvnꝰho
mo puta ſoꝛtes pꝛius fuerit albus
et erit albꝰ ꝑ totũ annũ.⁊ alii hoĩes.
ſint nigri:⁊ fuerũt nigri: et erũt ni⸗
gri ꝑ totũ ãnũ.T ũc illo cãu põito ꝓ
bo pᷣmã ꝑtẽ ſophiſmat:vʒ illã hõ inci
pit eẽ albꝰnã hõ nẽ ẽ albꝰ æhõ pꝰhoc
erit albus. g ĩcipit eẽ albꝰ.ↄña tʒ ab
exponẽtibꝰad expoĩtã.añs ꝓbat᷑.nã
pᷣma exponẽs ẽ vaꝓ hoĩbꝰ? migris. et
ſcoa ꝑs ẽ va ꝓ hoĩe albo. Scða ꝑs
pʒ ex cãau¶ In oppm̃ a. Sophiſma
ĩplicat ↄdictionẽ:& ẽ fłʒ.Rñdeĩ ꝙ ſo
phiſ. ẽ fłʒ. Et ꝓ ꝓbatõe notãð ẽ ꝙ re
gla ꝙ ſi ꝓpõ ð icipit hẽat ſhiecrũ di
ſcretũ qð ſhiectũ ſit t᷑mina ĩdiuiduab
tẽ illð ſhᷣiectũ pᷣt tĩeri ĩ vtraq; expo
nẽtiũ ſiẽ h̊.ſor̃s ĩcipit eẽ albꝰ qͥ ſic ex
ponit᷑.ſor̃s nẽ ñ ẽalbꝰ⁊ ĩmediate pꝰ
hoc erit albꝰ⁊ eoðꝰ ſi ſdᷣiectũ ꝓpõis
de ĩcipit fuerit iminꝰ diſtributꝰ. ſiẽ
hec.oĩs hõ ĩcipit eẽ albꝰ.q̃ expõit᷑ ſic
oĩs hõ nẽ ñ ẽ albꝰ ⁊ ĩmediate pꝰ hoc
erit albꝰſʒ ſi ſvᷣiectũ ð ĩcipit fũit ter
minꝰ ðtermĩate vł ꝑſõałracceptꝰ tẽ
nõ dʒ retieri ið ſbᷣiectũ ĩvtraq; expo
nẽtiũ.ſʒ ĩ pᷣma dʒ retĩeri.⁊ ĩ ſcðᷣa dʒ
ſubiici relatiuũ idẽtitaſ..vt h.hõ ĩci⸗
pit eẽ albꝰ.qͥ dʒ ſic expõi.hõ nẽ ñ ẽ al
bus ⁊ ĩmediate poſt hoc erit albꝰ.ſʒ
ſic nõ erat factũ in ꝓbatione pꝛime
partis ſophiſmatis.

Sophilma cxvii.

Soꝛtes ĩcipit eẽ coloꝛatꝰ.põito cãu

ꝙ pꝰfũit niger ⁊ nũc ĩcipiat eẽ albꝰ

Tũc ꝓbat᷑ ſophiſma ſic.ſor̃s ĩcipit
eẽ albꝰex cãu:& ĩcipit eẽ coloꝛatꝰ. ã
videt᷑ tenere ꝑ locũ ad ĩ ferioꝛi ad ſu
periꝰ.¶ Impꝛobat᷑ q̃łrcũq; expõit᷑ ly
ĩcipit ẽ flx. Si ei exꝑõat᷑ ſic.ſor̃s nẽ
nõ ẽ coloꝛatꝰ ⁊ ĩmediate pꝰ hoc erit
coloꝛatꝰ.pꝛĩa ꝑs ẽ flã. Si exponãtur
ſic.ſor̃s nũc ẽ coloꝛatꝰ ⁊ imediate añ
hoc nõ fuit coloꝛatꝰ.ſcðᷣa ꝑs ẽ falſa.
Rñdet᷑ ꝙ ſophiſ.ẽ flm̃¶ Ad ꝓbationẽ
pʒ ex ſcdᷣa regła ꝙ nõ vʒ ↄna ab ĩfe⸗
rioꝛi ad ſr̃iꝰcũ hoc vbo icipit ĩ pᷣdica
tis accñtalibꝰ⁊ hoc affirmatĩe.nec a
ſuꝑioꝛi ad ſuũ ĩ feriꝰ cũ eoð negatie
quia nõ ſequitur ſoꝛtes nõ incipit eẽ
coloꝛatus:ergo nõ icipit eſſe albus.

Sophiſma .cxviii.
Dev ĩcipit eẽ ĩa ĩſtãti.ſit a ĩſtãs pᷣmũ
Pꝛobar.deꝰ nũc ẽ ĩ a iſtãti ⁊ ĩmedia
te añ hoc ñ fuit ĩ a ĩſtãti:g deꝰicipit
cẽ ĩ a ĩſtãti:ↄña tʒ ab expouẽtibꝰ ad
expoſitã.añs qtũ ad pᷣmã ꝑtẽ notũẽ
de ſe. Quo ad ſcdᷣaʒ ꝑtẽ ꝓbat᷑.qꝛ ĩme
diate añ .
te añ hoc nõ fuit deꝰ ĩ a ĩſtati. Im
bat᷑ ſophiſma:deꝰ ĩcipit eẽ ĩ a iſtãti
deꝰ ĩcipit eẽ.mõ hoc cẽ falſũ. d ſo
phiſma rñdet᷑ ꝙ ipʒ ẽ veꝝ.Et qñ dr̃ᷣ
deꝛ ĩcipit eẽ ĩ a ĩſtãti.ꝭO ⁊c̃:negat᷑ ↄa
qꝛ ar̃.a ꝑte ĩ mõ ad ſuũ totũ cũ hoc

vᷣbo incipit.et illa ↄñna non valet ab

inferioꝛi ad'ſuperius,.⁊c.

Sophilma cxix.

Sors icipit eẽ hõ poſti fuit hõ pvi

gti ãnos. Pꝛobat᷑ ſophiſ.Nã ſitai
ſtãs terminãs excluſiueviginti ẽnos
Tũc at᷑ ſic.ſoꝛtes
nũc ẽ hõ poſtq fuit hõ ꝑvigiti ãänoss

per q̃ͥs ſor̃s vixit.

et ĩmediate añ hoc nõ fuit hõ poſti
fuit hõ ꝑvigĩti ãnos:qꝛ ĩmediate añ

hoc nõdũ fuit hõ ĩ a ĩſtãti:s ſors ĩci

pit eẽ homo.ac.
Impꝛobał ſophiſma.Sors incipi

hoc nõ fuit a ĩſtãs:g imedia

WNNNAo
in.deiſdi cöſinili inat
r determinano aa bals
pͦm ſio caſualieuiuales
nio pokeſt determinare hoye
ncſe.vel hoe erbi nneipit
modo pupb l era ſecund
bipwpi talaooymmd
nr deilu eus oeſin eſſen
zirlvnde ſi ly ma inſtati cqux⸗
ulverbio nunc determmnet hoe
ü ele ſoyhiſma eſt veri ſ aute
n orderda dennn ſophil
adunn a d enſas elen

uInſtann deſinera elt d
falſum.

hophiſina
ueo clprt eſſe ſ elt et no
batur ſotiſna Gann
tius nofutt ſ etet non fo
ſcres incpit Eſcſtt ni fa

Kigluſenphere derg n⸗

nen ſuede let end fuir

ſertgtolineht
ſeſontenrai an
e

whaieennictieilingine
ni hec i futia iling wiet
la ihin Funz belehhe
Nlti is ri A, gewri:
Owalltfnitigin
i we no futr iliiginela
ve no fult dela ititi In
ſhiſmna.de ielt eil aiit
ht in efli 84
uriktgie n Erandi
h iainc dengt
iame inad ſubtoi f
nchi. ln u n itt

fenan aſuenet
in⸗ Grsn
tutnei ſal
mmair o znos
prerr ei le ſone⸗
lhfut igin inonſ
4 ni he iti oli
ini anos:g⸗ imecnaten
Sõõ
a mlim ⸗ t

eſſe homo poſtẽᷓ f uit homo per vigi
ti annos:ergo.ſoꝛtes incipit eſſe hõ
ↄñs eſt falſum.
Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipſũ eſt
veꝝ.negarẽ tamen illã. ſoꝛtes poſtqᷓ
fuit homo pervigiti annos ĩcipit eẽ
hõ:ſicut et negarem illam in pnti ſo
phiſmate.in a inſtanti deꝰ incipit eẽ
et ꝓpter ſimilẽ rationẽ.Et quãdo dr
ſoꝛtes incipit eẽ homo poſtqꝙ fuit hõ
per vigĩti annos: ergo ſoꝛtes incipit
eſſe homo:negatur ↄñna /ppter hoc ꝙ
arguitur ibi a parte in modo ad ſuũ
totum cũ hocverbo incipit:⁊ tũc nõ
vʒ ↄña ſicut pꝛius dicebatur.
Pꝛo maioꝛi declaratione hoꝛuʒ ſo
phiſmatum et cõſiłiũ poteſt dici ꝙ ĩ
iſta pꝛopoſit ione.deusincipit eſſe in
a inſtãti.vel ſibi cõſimili vcʒ in q̃ po
nitur determinatio aduerbialis. vel
pꝛepõ cum ſuo caſuali equiualẽs ad
uerbio poteſt determinare hocver⸗
bum eſſe.vel hoc verbũ incipit.ſi pꝛi
mo modo pꝛopõ eſt vera.ſi ſecundo⸗
modo:pꝛopõ eſt falſa. Eodemmõ di⸗
ſtingatur de iſta.deus deſinit eſſe in
a inſtãti.vnde ſi ly in a inſtãti equa⸗
lens aduerbio nunc/determinet hoc
verbũ eſſe ſophiſma eſt verũ.ſi autẽ
determinet hocverbũ deſinit ſophiſ
eſt falſum. quia tunc ſenſus eſſet ꝙ
in a inſtanti deſineret eſſe deꝰ.x hoc
elt falſum.
cxx.

Sophilma
Soꝛtes incipit eſſe ſi eſt et nõ fuit.
¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes eſt ſi
eſt.et pꝛius nõ fuit ſi eſt et non fuit
ergo ſoꝛtes incipit eẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit
Impꝛobatur.eſſe ſi eſt et nõ fuit ĩ⸗
eſt ſoꝛti et ſemꝑ inerit ſoꝛti et ſꝑ in
fuit ſoꝛti:quia ſemꝑ hec ẽ vera quã
do foꝛmatur.ſoꝛtes ẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit.
ergo ſoꝛtes non incipit eſſe ſi eſt ⁊ ñ
fuit. Reſpondetur ad ſophiſ⸗
ma dicendo ꝙ inceptio poteſt cadere

ſolum ſuper ly eſſe: vel ſuꝑ hoc totũ
eſſe ſi eſt et non fuit.ſi pꝛimomã ẽ ꝓ
poſitio cõditionalis.ſi ſecũdo modo
ſic eſt ꝓpoſitio de cõditionato pᷣdica
to.⁊ pᷣmomõ ſoplłliſma eſtverũ ſicut
ꝓbauit pꝛima ratio.ſed ſecũdo mo⸗
do ſophiſma eit falſum ſicut ꝓbauit
ſecunda ratio.nã tũc denotat ſoxhiſ
ma ꝓ eẽ ſi eſt et nõ fuit incipit eẽvel
ineſſe ſoꝛti:et hoc eſt falſum: qꝛ eſſe
ſi eſt et non fuit ineſt et ſemꝑ infuit
et ſemꝑ inerit ſoꝛti. Simnliter ꝓba
ri poſſʒ hoc ſophiſma. ſoꝛtes deſinit
eſſe ſi eſt ⁊ nõ erit.

Sophilma

Soꝛtes et plato incipiunt eſſe.po
to caſu ꝙ ſoꝛtes pꝛiꝰ fuit et pło nũc
pꝛimo habeat eſſe.
¶ Pꝛobatur ſophiſma. Soꝛtes⁊ pla
to nunc ſunt:ct ſoꝛtes ⁊ plato pꝛius
non fuerũt.ergo ſoꝛtes et plato inci
piunt eſſe.pꝛima pars añtis ptʒ ſecũ
da pars ꝓbatur.ex eo eſſevera:quia
eius cõtradictoꝛia eſt falſa videlicet
ſoꝛtes et plato pꝛius fuerunt.
¶ In oppoſitum arguitur. Nam ſeq̊
tur.ſoꝛtes et plato incipiũt eſſe:ergo
ſoꝛtes incipit eſſe.ſed ↄñs eſt falſuʒꝭ
quia ſoꝛtes pꝛius fuit.
Ad ſophiſma reſpõdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ ve
rum.Et quando dicitur:ergo ſoꝛtes
incipit eſſe.negatur ↄña:ſicut nega⸗
retur iſta.duo et tria ſunt quinq;: S
duo ſunt quinq;. arguitur eĩi ibi ab
vnica cathegoꝛica de extremo copu
lato ad vnam aliaʒ cathegoꝛicã.ac ſi
ibi eſſet copulatiua a qua argueret᷑
ad alterã eius partẽ.
(xxii.

Sophilma
Jam incipit eſſe omne quod eit.poſi
to caſu ꝙ ſoꝛtes nunc pꝛio ſit.
Pꝛobatur ſophiſma. Jam eſt om̃e
quod eſt ⁊ immediate ante hoc non
fuit om̃e quod ẽ.quia immediate añ
hoc non fuit ſoꝛtes qui modo ẽ:ergo

cxxi.

Pd⸗

tam incipit oſſe omne quod eſt.
Impꝛobatur ſophiſma. nam ſequi
tur iam incipit eé omne quod ẽ: iã

omnce quod ẽ incipit eẽ. ſed Ef
ſum. nã ſequitur iã omne quod ẽ ĩci
pit eſſe.ſed deus eſt.ergo iam ded in
cipit eſſe. ¶ Secundo nam ſequit᷑ is
incipit eſſe omne quod eſt:ergo iam
incipit eſſe deus.
¶Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuz
eſtverum.⁊ quãdo dicitur. iã incipit
eſſe omne quod ẽ:ergo iam oẽ qð eſt
incipit eſſe. negatur ↄña.ex eo ꝙ ly

ens incluſum in hoc quod eſt omne

in añcedẽte ſtat mobiliter ſed ↄñte
ſtat unmobiliter. modo a termĩo ſtã
te mobiliter ad eundem ſtantem im
biliter nonvʒ ↄnña.¶ Ad ſecũdã ſimi⸗
luer nego ↄnam ꝓpter hoc ꝙ argui
tur a termino ſtãte immobiliter ad
ſuum imferius sac ſi ſtaret diſtributi
ue mobiliter:⁊ tunc nõvʒ ↄña. Ita ſi
militer ꝓbaretur ⁊ impꝛobaretur et
ſolueretur hoc ſophiſma. ſoꝛtes inci
pit ſcire omne qð ſcit.poſito caſu ꝙ
pꝛiꝰ ſciuiſſet decem ſcibilia ⁊ nũc pꝛi
mo ſciret aliud ſcibile-.
(xxiii.

Sophilma
Soꝛtes incipit eſſe alter illoꝝ.ponat᷑
& ſoꝛtes nunc ſit ct pꝛiꝰ fuit ⁊ plato
nunc pꝛimo ſit ⁊ ꝑ ly illoꝛũ demon⸗
ſtrant᷑ ſoꝛtes et plato.tunc.
Pꝛobatur ſophiſma.ſoꝛtes nunc E
alter illoꝛũ et pꝛiꝰ nõ fuit alter uloꝝ
ergo ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛum
¶ Impꝛobatur ſophiſma.nã ſi ſoꝛtes
incipit eſſe alter illoꝛũ vel incipit eẽ
plato vel ĩcipit eẽ ſoꝛtes.nõ pꝛimũ ſi
cut patet de ſe. nec ſecũdũ qꝛ ſoꝛtes
pꝛiꝰfuit ſoꝛtes et poſt hoc erit ſoꝛtes
nõ & incipit eẽ ſoꝛtes. ¶ Rñdetur ad
ſophuſma.ꝙ ipᷣm eſt verũ ſicut ꝓba⸗
uit pꝛima ratio.et qñ dicitur ſoꝛtes
incipit eſſe alter illoꝛũ:ergo ĩcipit eẽ
ſoꝛtesvel plato. negat᷑ ↄna ſicut nec
ſequitur ſoꝛtes ĩcipit eẽ albus: ergo

ↄñs ẽ fal

ſoꝛtes incipit eſſe ſoꝛtes.licet enĩ ſd

piat eẽ quodãmodo tũñ ñ incipit eſſe
ſimplicuer et ideo ab inceptione ſᷣm
quid ad inceptionẽ ſimpliciter nõ vʒ
ↄña.qualiter eſt in pꝛopoſito qñ ar⸗
guitur ſoꝛtes incipit eſſe alter illoꝛũ
ergo ſoꝛtes incipit eẽ ſoꝛtes. vel ſoꝛ
tes incipit eſſe plato.et eodẽ mõ pꝛo
baretur ⁊ ĩpꝛobaretur ⁊ ſolueret᷑ ſo
phiſma ſoꝛtes deſinit eẽ alter illoꝛuʒ
poſito caſu & ſoꝛtes deſinat eẽ ⁊ pla
to ſꝑviuat.verũ eſt tamẽ ꝙ licet illa
cõcederetur ſoꝛtes incipit eſſe alter
illoꝛum tamẽ hec ẽ neganda alter il
loꝛũ incipit eſſe ſoꝛtes.vnde licet illa
bene cõcederetur ſoꝛtes incipit eſſe
albus tñ illa negat᷑ album incipit cẽ
ſoꝛtes gratia cuiꝰ ſit hoc ſophiſma.
Sophilma cxxiiii
Album incipit eẽ ſoꝛtes.poſito caſu
ꝙ ſoꝛtes nũc nõ ſit albus ⁊ ĩmedia⸗
te poſt hoc fiat albus. Tunc.

¶ Pꝛobatur ſic. ſoꝛtes incipit eẽ alb⸗ .

ergo per cõuerſionẽ albũ incipit eẽ

ſoꝛtes.¶ Secũdo albũ nũc non ẽ ſoꝛ

tes⁊ aibũ ĩmediate pꝰhoc erit ſoꝛteſ
̊ albũ ĩcipit eẽ ſoꝛtes. ↄña tʒ ab expo

nibilibꝰ ad expoſitã añs ptʒ ꝑ caſũ.
¶ Impꝛobatur ſic.albũ incipit eẽ ſoꝛ
tes vel aliud albũ dutĩguit᷑ a ſoꝛte vł
non diſtinguitur a ſoꝛte. Si diſtĩgui
tur a ſoꝛte. Contra nã ſoꝛtes põt in
cipere eſſe albꝰ abſq; hoc ꝙ aliquid
dubinctũ a ſoꝛte ĩcipiat eſſe ſoꝛtes.ſ-
aũt non diſtinguitur a ſoꝛte et ẽ vel
erit tunc eſtvel erit idem ſoꝛti ſʒ ni⸗
hil quod eſtvel erit idem ſoꝛti ĩcipit
eſſe ſoꝛtes in caſu pꝛedicto:ergo nul
lum album incipit eſſe ſoꝛtes.Rñdeo
ꝙ ſophiſma eſt falſum. Ad pꝛobatio
nem pꝛimã dico ꝙ illa ſoꝛtes incipit
eſſe albus nõ cõuertitur ſic ſed iſto⸗
modo aliquid quod incipit eſſe albi
eſt vel erit ſoꝛtes.et hoc eſt verũ.
¶ Ad ſecũdam dico ꝙ ille due albuʒ
nunc nõ eſt ſoꝛtes et album ĩmedias

lncglſotes napt ecun
wetilſien ntcncg e ſo
kopuns ean A tinn
Nretipt er cndimln ta
ltes incipt equitare,
Aſophiſmna rdemnn g ſophin
filöEt adpimnoni diex
ſtener date ſüt ervonentes
ſunnis.ſed opy ſie niccrc con
is ſones nuc eyuitat gue 5
gutuut er imelate ante

urym no eq tautt ti
egoegui platon cc ben

lbunnchi tiſottes geſthat
ſanes nig do lr Abue tin

Pobrrle ſots nagtet i

no civertuu alti' apri
Slaicaltir wreſo
bo inccire oe ertt ſotel
iapr eiſortes n tabere
rad erpolli dis hen caſi⸗
leahineintiſet
Aud db dMignd rienr
Wagremn 1ne Bdſinn
rlent. CNNrnniſote,ſii
gerecſt o) mMl gil
mngtiſont lintaſeſcin

te poſt hoc erit ſoꝛtes nõ ſufficiẽter
exponũt illã album iĩcipit eſſe ſoꝛtes
ſed opʒ ſic dicere. albũ nunc non eſt
ſoꝛtes ⁊ albũ quod nõ pꝛius fuit ſoꝛ⸗
tes ĩmediate poſt hoc erit ſoꝛtes et
tunc ſecũda exponẽs erit falſa:qꝛvti
q; in caſu dicto album quod pꝛiꝰfuit
ſoꝛtes ĩmediate poſt hoc erit ſors ꝓ
poꝛtionabiliter dicetur ð hoc ſopinſ
mate.album deſinit eẽ ſoꝛtes.

Sophilma cxxv.
Eſt.equũ platonis ſoꝛtes incipit edᷣ
tare.poſito caſu ꝙ equꝰſoꝛtis ſit bꝛu
nellus:⁊ equus platonis ſit fauuellꝰ
et ꝙ ſoꝛtes equitet fauuellũ et poſt
hoc equit abit bꝛumellũ et plato ſau⸗
nellũ: et cũ hoc f aciant talẽ cõueniẽ
tiam ꝙ bꝛunellus amplius ſit plato⸗
nis pꝛo fauuello.⁊ fauuellus ampliꝰ
ſit ſoꝛtis ꝓ bꝛunello.Lunc.¶ Pꝛoba
tur ſophiſma ſic.equũ platonis ſora
nũc equitat et equũ platonis nõ pꝛi
us equitauit.ergo equũ platoniſ ſoꝛ
tes incipit equitare.ↄña patet ab ex
ponentibꝰad expoſitã añs piʒ ꝑ caſũ
¶ Impꝛobatur. nã ſequitur. equum
platonis ſoꝛtes incipit equitare er⸗
go aliquẽ equũ ſoꝛtes incipit eqᷣtare
ſed hoc ẽ falſũ:qꝛ quẽcũq; equũ ſoꝛ⸗
tes pꝛius edtauit adhuc edtat ⁊ poſt
hoc eqᷣtabit per caſũ:s nullũ equum

ſoꝛtes incipit equitare.

Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ſophiſma
eſt falſũ.Et ad ꝓbationẽ dico ꝙ non
ſufficienter date ſũt exponentes ſo⸗
phiſmatis.ſed opʒ ſic dicere.equum
platonis ſoꝛtes nũc equitat quẽ pᷣus
non equitauit et ĩmediate ante hoc
equũ platonis nõ equitauit.tũc bene
ſeqͥtur: ergo equũ platonis ſoꝛtes in
cipit equitare.ſed pᷣma exponẽs eẽt
falſa pᷣm caſũ poſitũ.ſed tu diceres
ſie.tu expõisvnã aſfirmatiuã ꝑetr du
as negatiuas.dico ꝙ nõ.quia hec eſt
affirmatiua et nõ negatiua equum
platonis ſoꝛtes nũc equitat quẽ nõ
pꝛius equitauit verũſtamẽ licet nega

rem illlam equuʒ platonis ſoꝛtes in
cipite equitare.tñ cõcederem illã ſᷣm
caſum poſitum ſo:tes incipit equita
re equũ platonis:licet tamẽ ſoꝛtes ſt
ĩcipiat equitare aliquem equum.

Sophilma. .cxxvi.
¶ Soꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõnem
poſito caſu ꝙ ſint tres ꝓpõnes. a/hhʒ
c.et ſoꝛtes ſciat a b ꝓpõnes et pꝛius
ſciuerit.et ꝙ c nũc ð nouo ſciat.Tẽ
1 Pꝛobatur ſophiſma ſic.ſoꝛtes nũe
cit omnem pꝛopoſitionẽ et inimmedia
te ante hoc non ſciuit omnem pꝛopo
ſitionem:ergo incipit ſcire omnẽ ꝓ⸗
poſitionem: ↄña tenet ab exponenti
bus ad cxpoſitam.añs per caſum pʒ.
In oppoſitum arguitur. Nam ſed
tur ſoꝛtes incipit ſcire omnem ꝓpo
ſitionẽ:ergo ſoꝛtes incipit ſcire ap⸗
poſitionem. modo hoc eſt falſum.qꝛ
pꝛius ſciuit a pꝛopoſitionẽ per caſuʒ
¶ Secundo:nam ſequiturvtvide
tur.ſoꝛtes incipit ſcire omnem pꝛo⸗
poſitionem: ergo omnem pꝛopoſitio
nem ſoꝛtes incipit ſcire.modo hoc ẽ
falſum.nam ſequitur omnem pꝛopo
ſitionem ſoꝛtes ĩcipit ſcire :ergo om
nem pꝛopoſitioneʒ ſoꝛtes incipꝑit ſci
re:ergo omnem pꝛopoſitionem nunc
ſcit et omnem pꝛopoſitionem imme
diate añ hoc ñ ſciuit.mõ ſcðdᷣa ẽ falſa
¶ Ad ſophiſma reſpondetur ꝙ ipſuʒ
eſtverũ. Ad rationes.ſ d pᷣmam
qñ dicit᷑.ſoꝛtes incipit ſcire oẽ̃m pꝛo
poſitionẽ.ergo ſoꝛtes incipit ſcire a
ꝓpõem.negat᷑ ↄnña. ꝓpter hoc ꝙ ar⸗
guit᷑ ibi a termĩo ſtãte ĩmobilłr ac ſi
ſtaret mobiłr.vñ lʒ negatio ĩpoꝛtata
hocverbũ ĩcipit/vł deſinit:non hʒ
vtutẽ mobilitãdi terminũ ſequẽtem
acceptũ ſine diſtributiõe:tamẽ hʒ vir
tutẽ ĩmobilitãdi terĩʒ ſtãtẽ cũ diſtri
butõe. S dies. ſeq̃ret᷑ ꝙ hec ↄña eſ
ſet bõa.ſor̃s ĩcipit vidè aliquẽ hoĩeʒ
ergo ĩcipitvidere platonẽ:qð eſt fal⸗
ſum,nã poſito ꝙ ſoꝛtes nullũ videat

hominẽ ĩ mediate poſt hocvideat ho
minem nõ tamẽ platonẽ. tunc hec eſt
vera.ſoꝛtes incipit videre aliquẽ ho
minẽ᷑. et tamẽ hec eſt falſa.ſor̃s inci
pitvidere platonẽ. Reſpondet᷑ ꝙ illa
verba incipit et deſinit bene habent
virtutẽ ĩmobilitandi terminũ ſtãteʒ
mobiliter. vnde lʒ ſit regula genera
lis.quicqd mobilitat immobiiitatuʒ
non tamẽ eſt regula generalis.qᷣcqᷣd
immobilitat mobilitatũ mobilitat ĩ⸗
mobilitatũ.¶ Ad ſecundã qñ dr̃ ſoꝛ
tes incipit ſcire omnẽ ꝓpoſitionẽ: S
omnẽ ꝓpoſitiouẽ ſoꝛtes incipit ſcire
negatur ↄnña.ꝓpter hoc ꝙ in añte ly
ꝓpõem ſtat immobiliter:in ↄñte auũt
liat diſtributiue mobiliter.
Pꝛopoꝛtionabiliter diceretur de
hoc ſophiſmate. ſoꝛtes deſinit ſcire
omnẽ pꝛopoſitionẽ.⁊c̃.Et ſic ẽ finis
iſtius ſopliſinatis. .,
Sophilma cxxvii.
Soꝛtes incipit ſcire tres pꝛopoſitio
nes. Poſito caſu ꝙ iam ſciat duas⁊
non plures et pꝛius ſciuit illas ⁊ pꝰ
hoc ſciat eas ⁊ nũc de nouo ſciat ter
tiam pꝛopõem.Tũc.ſſ Pꝛobatur ſo⸗
phiſma.ſoꝛtes nunc ſcit tres ꝓpões
et immediate ante hoc nõ ſciuit tres
ꝓpoſitiones:ergo ſoꝛtes incipit ſci⸗
re tres pꝛopoſitiões.ↄña tenet ab ex
ponentibus ad expoſitam.añs patet
ex caſu. Impꝛobatur. Nam ſequit᷑
vt videtur. ſoꝛtes incipit ſcire tres
ꝓpoſitiones:ergo tres pꝛopoſitiões
incipit ſcire.modo hoc eſt falſũ. Nã
ſequitur tres ꝓpoſitiones ſoꝛtes ĩci
pit ſcire:ergo illã ꝓpoſitionẽ ſoꝛtes
incipit ſcire et illã ꝓpoſitionẽ. ſoꝛtes
incipit ſcire.et deinde quãlʒ illarum
trium.modo hoc ẽ falſũ ex eo ꝙ du⸗
as ex illis pꝛius ſciuit.
¶ Reſpondetur ꝙ ſophiſma eſt verũ
et qñ dicitur.ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres

pꝛopo ſitiones:ergo tres pꝛopoſitões

ſoꝛtes incipit ſcif̃e. Negatur pↄñᷣa et
ratio huius eſt qꝛ terminus numera
lis qñ nullũ aliud ſincathegoꝛeuma
impedit diſtribuit terminũ ſequẽteʒ
licet nõ ꝓ omnibus ſuppoſitis: ſʒ ꝓ
omnibus ſuis ſupoſitis determina
to numero ꝓ nũ eratis ſicut ille ter
minus duo/ꝓ duobus ⁊ üle termin⸗
tres pꝛo tribus.et quia in iſta tres ꝓ
poſitiones ſoꝛtes incipit ſcire nulluʒ
ſincathegoꝛeuma ĩpedit quin ille ter
minus tres poſſit diſtribuere illum
terminũ ꝓpõnes ſaltẽ ꝓ tribus ſuis
ſuppoſitis:ideo ipᷣm ſic diſtribuit et
per ↄñs pſᷣm dictum caſum eſt falſa.
ſed qꝛ in illa ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres
pꝛopoſitiones in hocverbo incipit in
cluditur negatio que tollit diſtribu⸗
tionem: ideo ſic non diſtribuitur ille
terminus ꝓpoſitiones per illũ termi
num numeralẽ tres ideo ĩ iſta dictꝰ
teminus ſtat immobiliter et per ↄñs
poteſt eſſe vera alia exiſtente falſa.
¶ Item ſicut hec non oĩs homo cur
rit poteſt eſſevera illa exiſtẽte falſa.
om nis homo non currit.ſic eſt in ſo
phiſmate et per ↄñs cum arguit᷑ ſoꝛ
tes incipit ſcire tres pꝛopoſitiones:
ergo tres pꝛopoſitiones ſoꝛtes inci
pit ſcire.ↄñia non vʒ: quia arguitur
a termino ſtante immobiliter ad eũ
dem ſtantẽ mobiliter. ita eſſet dicen
dum ſi cõcederemus ꝙ ula coniun⸗
ctio copulatiua ⁊/ incluſa in termis
numeralibus teneretur diuiſiue.ſed
ſi diceremus ꝓꝙ teneretur collectiue
et non diuiſiue ſicut pꝛius dicebat᷑ ĩ
pꝛima parte huius tractatus:tunc ſi
cut hec cõcederetur ſoꝛtes ĩcipit ſci
re tres ꝓpoſitiones. ita hec cõcede⸗
retur.tres pꝛopoſitiones ſoꝛtes ĩci⸗
pit ſcire et tũc negaret᷑ↄña illa.tres
pꝛopoſitiones ſoꝛtes incipit icire: S
illam pꝛopõem ſoꝛtes incipit ſcire ⁊
illam ꝓpoſitionẽ ſoꝛtes incipit ſcire
demonſtrãdo quãlʒ illarum triũ: ſiẽ

nr Eit apuin n
n trnint ſare m
nſe eetftſun niſs
ſans nopt ſcht nn ed/
nigglera nicſck mi
Krncheermeehen ſaun
pepenenſränmifint
ne noſct win aneſitni
rcitepeſſhre ſin ſune
ſni nmu mo tfuli
ſppinmfiamoch nn
abrumn unnhimn
tt maninenineme hoe
ſnllſarn wernat,

dnmmſing rhl fate

„ ☚ . ₰+☚ 2. . V

aſ

e cſe wmaluaſent fii
Nen lar xc mni, mni al
rarlaſenri liilir fiſia
onnu onn mann ſceſenſß
iſnrt u igain englii ſal
tes imtatt ſare res gopolttoones
cgotres doplitonds ſues ine
eſon. Fa n ta Mcln
Durmind Nont mddNrtr atil
en Amti nonlutt tueſene
i codelsnud ,Mbſ Nten
um tuntmn ili /7

. movarlae
— sllehi .

ſolet negari illa ↄna. ſoꝛtes et plato

inciptũt eſſe: ergo ſoꝛtes incipit eſſe

ſicut pꝛius dicebatur in vno ſophiſ⸗

mate.bene tamẽ ſequeretur de copu

lato ſubiecto. tres ꝓpoſitiones ſoꝛ⸗
tes incipit ſcire: ergo illam et illam
ꝛopoſitionem ſoꝛtes incipit ſcire.⁊
illa de copulato ſubiecto eſſet conce
denda in caſu ſophiſmat ſicut ⁊ illa.
ſoꝛtes ĩcipit ſcire tres ꝓpoſitiones.
unc retento eodem caſu nunc ſit

aliud ſ. opliſma.

Sophilma cxxvin.
Unã pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire.
obatur ſophiſma. nã c pꝛopõnem
ſoꝛtes incipit ſcire: qꝛ poſito caſu ꝙ
cſit illa ꝓpoſitio quam de nouo ſcit
tunc c eſt vna pꝛopõ:ergo vnã pꝛopo
ſitionẽ ſoꝛtes incipit ſcire. ¶ Impꝛo
batur. vnam pꝛopõnem nunc ſcit: et

yonã ꝓpõem ĩmediate ante hoc ſciuit

et vnã pꝛopõnem ĩmediate poſt hoc
ſciet: ergo vnã pꝛopõnem ſoꝛtes no
incipit ſcire. ¶ Secũdo.nã ſequitur
[vt videtur vnã pꝛopõem ſoꝛtes in⸗
cipit ſcire: S ſoꝛtes incipit ſcire vnã
pꝛopõnem.ſed hoc eſt falſum.nã ſe⸗
quitur. ſoꝛtes incipit ſcire vnaʒ pꝛo⸗
poſitionẽ ergo ſoꝛtes nũc ſcit vnã ꝓ
põnem ⁊ ĩmediate ante hoc ñ ſciuit
vnã pꝛopõnem.ſecũda pars eſt falſa
vel nune nõ ſcit vnam pꝛopoſitionẽ
et ĩmediate poſt hoc ſciet vnam pꝛo
poſitionẽ. pꝛima pars eſt falſa.
¶Ad ſophiſma rñdetur ꝙ eſt verum
Et quando dicitur vnam pꝛopõnem

nunc ſcit ⁊ vnam ĩmediate ante hoc

ſciuit et vnam immediate ante hoc

d ſciet. ergo vnã non incipit ſcire con⸗

cedo totum. Et vlterius dico ꝙ ille
bene poſſunt ſimul ſtare in veritate.
vnam pꝛopõnem ſoꝛtes incipit ſcire
vnã pꝛopoſitionẽ ſoꝛtes non incipit
ſcire:qꝛ ſunt due ſubcontrarie quas
nõ repugnat ſimul eſſe veras. ¶ Ad

ſecundã dicovnam pꝛopõnem ſoꝛtes
incipit ſcire:& ſoꝛtes ĩcipit ſcire vnã
pꝛopõnem.negatur ↄña pꝛopter hoc
ꝙ ibi arguit᷑ a termino ſtante deter⸗
minate ad eundẽ ſtantẽ diſtributiue
Unde ſubiectũ pꝛime ſtat deterĩate
et hoc idem in pꝛedicato ſecũde ſtat
diſtributiue ratione negationis in⸗
cluſe in hoc verbo incipit

Sophiſma .. cxxix.
Soꝛtes incipit ſcire plura q; plato⸗
poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſciat ⁊ pꝛius ſci
uit et poſt hoc ſciet duas pꝛopõnes
æ nõ płes et de nouo addiſcat duas
et plato pꝛius ſciuit ⁊ iaʒ ſcit et poſt
hoc ſciet tres pꝛopõnes et nõ plures
et de nouo addiſcatvnã.Tunc ꝓbat᷑
ſophiſma.ſoꝛtes incipit ſcire duas ꝓ
poſitiones:et plato incipit ſcire vnã
pꝛopõnem. demoſtratis pꝛopõnibus
quas de nouo addiſcũt.et duo ſunt
plura qꝙ; vnũ:ergo ſoꝛtes ĩcipit ſcire
plura qy plato incipit ſcire.ꝗ Impꝛo
batur ſophiſma.vterq; iſtoꝛũ incipit
ſcire quattuoꝛ et nõ plura: & ſoꝛtes
nõ incipit ſcire plura ꝙᷓ; plato.ↄña tʒ
añs pꝛobat᷑: q; vterq; nunc eoꝛũ ĩcit
q̃ttuoꝛ ⁊ nõ plura ⁊ ĩmediate añ hoc
nõ ſciuit quattuoꝛ. vterq; eoꝝ inci
pit ſcire ãttuoꝛ ⁊ non pła.ↄña tenet
ab exponẽtibꝰ ad expoſitã.añs pʒ ex
caſu. ¶ Scð oꝛ ſi ſoꝛtes incipit ſcire
plura ꝙᷓ plato ĩcipit ſcife. ⁊ cũ plato
incipiat ſcire ãttuoꝛ ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes
incipit ſcire plura qꝙᷓ quattuoꝛ qð eſt
ↄtra caſum. Ad ſophiſma rñdetur
ꝙ ißᷣm eſt falſum. Et qñ dicit᷑ ſoꝛtes
incipit ſcire duo/ et pło incipit ſcire
vnũ ⁊c.negat᷑ ↄa.ſed ad hoc ꝙ ↄña
valeat opʒ addere in añte ſoꝛtes in⸗
cipit ſcire duo et nõ incipit ſcire pla
et plato incipit ſcire vnũ ⁊ non inci⸗
pit ſcire plura tunc bene ſequitur ꝙ
ſoꝛtes inciperet ſcire plura i plato.
ſed tunc añs eſſet falſum: geontes

incipit ſcire q̃tuoꝛ q̃ ſunt pła q duo
et plato ĩcipit ſcire quattuoꝛ q̃ ſunt
plura q; vnũ.ꝓpoꝛtionabilit᷑ variãdo
caſum diceretur de hoc ſophiſmate
ſoꝛtes deſinit ſcire plura ꝙᷓ plato

Sophilma .cxxx.
Soꝛtes incipit ſcire plura ꝙ incipit
ſcire. Pꝛob.i᷑ᷣ. nã ſoꝛtes nũc ſcit pła
F incipit ſcire ⁊ ĩmediate añ hoc nõ
ſciuit plura q; incipit ſcire igit᷑.ↄña
tenet ab exponẽtibus ad expoſitam.
añs ꝓbatur. naʒ ſoꝛtes incipit ſcire
illa duo demõſtratis ꝓponibꝰ quas
de nouo ſcit.et ſor̃s cũ hoc nũc ſcit
quattuoꝛ ⁊ pꝛius nõ ſciuit quattuoꝛ
et qttuoꝛ ſunt plura qᷓ; duo.g ſoꝛtes
nũc ſcit plura qᷓ; incipit ſcire ⁊ ante
hoc nõ ſciuit plura q; incipit ſcire.
Jinpꝛobat᷑. ſoꝛtes incipit ſcire pła
S incipit ſcire: ſed ſor̃s incipit ſcire
quatuoꝛ. ꝗ ſoꝛtes incipit ſcire plura
F quattuoꝛ qð eſt contra caſum.
IAd ſophiſma rñdetur ꝙ eſt falſuʒ.
Et qñ dicitur. ſoꝛtes nũc ſcit plura
ᷓ incipit ſcire hoc negat᷑. Et quãdo
dicitur.ſoꝛtes nunc ſcit quattuoꝛ/et
pꝛius non ſciuit quattuoꝛ et incipit
ſcire illa duo:ergo ſcit plura qᷓ; inci⸗
pit ſcire. negatur ↄña. ſed ad hoc ꝙ
ↄnñᷣa valeret opoꝛteret addere in ãte
cedente ſoꝛtes nunc ſcit quattuoꝛ et
incipit ſcire illa duo et cum hoc non
plura.modo hoc eſt falſuʒ: qꝛ in hoc
ꝓ ſcire incipit illa duo incipit ſcire
quattuoꝛ que ſunt plura ᷓ; duo.

Sophiſma..cxxxi.
Quod eſt calidũ incipiet eſſe frigidũ
poſito caſu ꝙ ſofs ſit iam calidus et
remittat᷑ eius caliditas totaliter peꝛ
medietatẽ vnius hoꝛe.⁊ ſine medio
poſt medietatẽ vnius hoꝛe frigeſcat
cõtinue per illam medietatẽ᷑.I¶ Pꝛo⸗
barur ſſc.qð eſt calidũ aliquãdo erit
frigidũ:ergo ĩcipit vel aliqñ incipiet
eſſe frigidũ.ſed nõ incipit eẽ frigidi

& ineipiet et frigidi. ꝓbatio aff
vʒ iſtius qð eſt calidũ nõ incipit eſſe
frigids qꝛ qð eſt calidũ hʒ calidita
diuiſibilẽ ad cuius deperditionẽ reqᷣ
ritur tꝑs. ⁊ per ↄñs qð eſt calidũ nò
ſine medio poſt hoc erit frigidũ.et ꝑ
ↄñs qð eſt calidũ non ĩcipit eſſe fri⸗
gidũ.ſ¶ Impaobat᷑.ſi qð eſt calidÄ in
cipit eſſe frigidũ: vel g̊ in aliquo in⸗

ſeanti intriſeco pme medietatis vel

in aliquo inſtanti intriſeco ſcdᷣe me
dietatis vel in aliquo inſtãti medio
inter duas medietates de tꝑe termiꝭ⸗
nante excluſiue ambas mecdietates.
nõ põt dici pꝛimũ:qꝛ quocũq; inſtati
intrĩſeco pᷣme medietatis dato qð ẽ
calidũ habebit caliditatẽ diuiſibileʒ
ad cuiꝰ deperditionẽ requirit᷑ tᷣus
et per ↄñs non ſine medio poſt illud
inſtans coꝛrũpetur illa caliditas.x .
ↄñs non ſine medio poſt illud inſtãa
erit qð eſt calidũ frigidũ niſi pone⸗
rẽtur ↄqria coexiſtere ſimul qð eſt in
cõneniens. et per ↄñs qð eſt caliduʒ

in nullo inſtãti intrĩſeco pᷣme medie

tatis hoꝛe incipiet eſſe frigiduʒ. nec
etiaʒ in aliquo intrĩſeco inſtãti ſene
medietatis hoꝛe:qꝛ quocũq; inſtant⸗
tali dato qð modo eſt calidũ ꝑ ullnd

inſtãs erit frigidũ.et per ↄñs in illo

inſtãti nõ incipiet eſſe frigidũ. Pꝛo⸗
batio aſſũpti: qꝛ quocũq; inſtanti in
trinſeco ſcdᷣe medietatis hoꝛe dato
ipᷣm pꝛecedet tꝑs qð erit ꝑs eiu ſdeʒ
medietatis cuʒ non ſit dare aliquodòᷣ
inſtãs pꝛunũ intrinſecũ ſcðᷣe medie⸗

tatis.et per ↄñᷣs in illa parte ſecũde

medietatis que ſic p̃cederet inſtans

datã qð modo ẽ caliduʒ incipiet eſſe

frigidum. Nec põt dici ꝙ in inſtanti
medio inter pꝛimã et ſecſdaʒ medie
tatẽ terminãtẽ excluſiue vtrãq;. MS
fit illud inſtãs a.tunc q̃ꝛo ſtante caſu
vtrũ in a qð modo eſt calidũ erit ca
lidũ vel frigidum vel nentiſi. St di

ſtur ꝓ erit calidi ſeqᷣtur illa cali

apei euullbi
hti ie a

o uelil
fglenmo in htef
Rharn,

vmiul Nnte en un
rtlnetl nd a lil

cbut tvne 9 ſngil. d

nanſstitr

glupers flid9
Bex Ftennr li
acnn iglli “
teiii t flll ,iſl alk
inn et lenl L
Atas durit gian
cradanlin 4
iluccnococh/
nec ent caldi ne ngrum
eno rnedopl inn .
mnaucereifrigiino ul in
caſug: a: golti eſ ncaſn g
imedietai caldtus emi

l u gis metelatt

Hefit

1

notora clclens ſt vepe⸗
ſimmioſnktlif hiinn
bale uluent ans he
ſin eaqd noch i caliu net
Müvecfrudn. Aner mi no
neſezihfeminntadar d
ſphiſma tdend g ium ca
Adimpꝛobatone cO g iünd
eſt calidi meipiet elle imß⸗
ho Manti nedo maginato
as ecletates hore date.⸗
lur veſ millomd ggne e
litſcalchmt iigtiin 26
c eutriagiinn a
lutez noͤ ſegl itnhin. lud
wcino ſevgren kein .

llter exßte / .
niginr l ntdhicl 1

ir
tet
Hüg eft⸗
nid
e encl ſe
lr ni zigtae

ſc 4 We netene
einl unſecy ,
enn Aguo iſtin nen
eclerlte⸗
Auſlue mh

ditas ſit diuiſibilis eg non Iinediate
poſt a erit frigidũ. Si dicat᷑ ꝙ in a
erit frigidũ vel ergo illa frigiditas
q̃ habe bit᷑ in a acquulta eſt par tibili
vel ĩpartibilit᷑.non ꝑõt dici ſecundũ
g: hoc repugnat frigiditati cum ſit
qlitas ꝑtibiliter acqſibilis. Si dicat᷑
partibili tunc qð modo eſt calidũ
nõ pꝛuno in a inſtati eru frigidũ. qꝛ
ante a inſtans alia pars frigiditatis
acqreret᷑.⁊ per ↄñs ante a inſtãs qð
modo eſt calidum erit frigidũ.⁊ per
ñs quod mõ elt cancuʒ añ a inſtãs
ſimł erit calidũ ⁊ frigidũ.et ſic ↄria
ſtabũt ſimiul qð eſt incõuemiẽs.vnde
foꝛte caliditas durabit ꝑ totã pꝛimã
medietatẽ vſq; ad a initãs. Si autẽ
dicat᷑ ꝙ illud qð modo eſt calidũ in a

ar inſtati nec erit calidu nec ſrigidum
ſeqtur ꝙ nõ ſine mecho poſt calidita

dur zcherltereſinl Göeln
enneng, ety gjs Nadlan
ili,unige necht
lr naget eſe fegduz, ne
n aiqo inriſeco inlati ſcht
etitis hore:g guocdg inſtant
Ko q modo et clldi ulel
Lert fng A e sinil
neie einngai Prn
itt: grgoocuchfſtinit
necoſchemedietnis oer un
n reedetthodent ſpeuſe
Aettis on r.
,auns mintul i nude
am ,l uunt ſatt
auamrlihelne iſin
mchiaaun nchaee
n. Ner bedl in inſin
nndte cluſut righ.

tem itroduceret᷑ frigiditas quod eſt

tcontra caſuʒ: qꝛ poſitũ eſt in caſu ꝙ
per totã medietatẽ caliditas remit⸗
iatur pᷣciſe: ita ꝙ in pᷣma medietate
tlapſa ᷣmo tota caliditas ſit deper⸗
aita et ne medio poſt illã frigiditas
icquirat᷑. et ſic nulla erit pars hoꝛe
date quĩ in ea qdð modo ẽ calidũ nec
crit calidũ nec frigidũ. aliter enĩ nõ
imediateæ ſe ↄſeq̃rẽtur q̃litates dicte
ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
ſerü. Ad impꝛobationẽ dico ꝙ illud
qð modo eſt calidũ incipiet eſſe fri⸗
gidu in s inſtanti medio ymaginato
inter äbas medietates hoꝛe date. et
gn dicitur vel in illo inſtanti qdð mõ
iſt calidũ eſt calidumvel frigidũ vel
leutrũ.dico ꝙ neutrũ.et qñ dr tunc
dicte qᷓlitates nõ ſequerẽtur ſe ſine
nedio.dico q ĩmo ſequerent ſe ſine
nedio realiter exñte iʒ cũ medio ĩdi
uiſibili Sm ymaginationẽ ſoluz. Sʒ
ceres. ablata ymaginat ione taſis
nſtatis indiuiſibilis medui nõne ad⸗
huc eẽt ↄcedendũ ſophiſmad dico
ino, Sed tunc vlteriꝰ qreret᷑ vel S

—.— —,.—

qð eſt calidũ incſpit eſſe frigidus in
pᷣma medietate vel ſcdᷣa poſſũ reſpõ
dere ꝙ in vtraq; aliter tñ a aliter ex
ponẽdo ĩcipit vel incipiet.vñ in pᷣma
medietate incipiet eſſe calidũ in ulla
porte eius in qua erit veꝝ dicere qð
modo eſt calidũ nuuc nõ eſt frigiduʒ
et nõ erit diu quin ipᷣm fiat frigidũ
Ecce quo nõ ymaginãdo qrie ĩſtãtia
indiſibilia finalit᷑ oxz deuemre ad ex
pðem ipᷣius ĩcipit quã ꝑꝛius recitaui
Tappꝛobaui.Silr põt ↄcedi ꝙ iliud
qð modo eſt calidũ incipiet eẽ frigi⸗
dqũ in illa medietate ⁊ hoc in illa ꝑte
ſecũde medictatis in qua erit veruʒ
dicere hoc demõſtrando illud quod
moedo eſt calidũ nunc ẽ frigidũ et nõ
eſt din ꝙ non fuit frigidum

Sophiſma cxxxii.
Calidiſſimũ incipit eſſe frigidũ.po
ſito caſu ꝙ ſoꝛtes nũc incipiat eẽ fri
gidus et nõ ſit modo calidiſſunꝰ ſed
peſt duos ãnos fiat calidiſſimus.
¶ Pꝛobat᷑ ſoꝑhiſma ſic. calidiſſimſj
nunc nõ eſt frigidũ ⁊ calidiſſimũ im
mediate pꝰhoc erit frigidũ:S calidiſ
ſimũ incipit eẽ frigidum.ↄña tʒ añis
quo ad pꝛimã eius partẽ pʒ.nã ſemꝑ
hec ẽ vera qñ foꝛmat᷑ calidiſſimũ nẽ
nõ eſt frigidũ.et ſcdᷣa pars ꝓbat᷑ ſic.
qð erit calidiſſimũ ĩmediate pꝰ hoc
erit frigidũ.& calidiſſimuʒ imediate
poſt hoc erit frigidũ. ↄña tʒ ex eo ꝙ
ad vᷣitatẽ iſtiꝰ calidiſſimũ imediate
pꝰ hoc erit frigidũ ſufficit alterã il⸗
laꝝ.ſ.qð eſt calidiſſumũ ĩmediate pꝰ
hoc erit frigidũ. vel qð crit caliduſ-
ſimũ ĩmechate pꝰhoc erit frigidũ ex
eo ꝙ dicta pꝛopõ eſt de futuro cuius
ſubᷣm ãpliatur ad ſupponendũ ꝓ eo
quod eſt vel erit.añs pʒ ex caſu:quia
ſor̃s qui erit calidiſſimus poſt duos
ãnos ĩmediate poſt hoc erit frigidꝰ.
¶ In oppoſitũ arguit᷑.nihil quod eſt
caliduſiunũ incipit cẽ frisin :8 non
eli

gita qð eſt calidiſſimũ incipit eẽ frii eſt cicero:& ciceto deſin P ngt ee n hſma
giduʒz. añs pꝛobat᷑: qꝛ quicqᷣd eſt cal? coõcluſio ẽ falſa ſicut pʒ tse ſe plato⸗ giin hmfl, hdel
iſſimũ ad deperditionẽ ſue calidi? vera ſicut pʒ ex caſu.et diſcurſus S ile eim &lie⸗
tatis requirit᷑ tꝑs cũ nõ ſimul idẽ ſit detur e vonus expoſſtoꝛiꝰ: S “ i in glet⸗ * ſu
calidũ et frigidũ tꝑs erit anteqᷓ ill? eſt falſa. ¶ Ad ſopiiſma rñdetur nſnitei niug ungnan
qð eſt calidũ erit frigidũ. ⁊ per ↄñs elt ven. Er qñ dicitur & ſoꝛti ſim ni lnon itahſ fe
nõ ſine medio qð eſt calidiſſimũ erit deſinit eẽ plato concedo. et qñ dicit᷑ . ſeham li ertt
frigidũ.x per ↄñᷣs qð eſt calidiſſimũ ſoꝛti ſiłis deſinit eẽ plato:ſoꝛti ſilis ſ nt hi l 1 uu
nõ incipit eẽ frigiduů. nullũ calidiſ? & cicero & ci.deſinit eẽ pło.nego diſ i⸗ wſlit 17 letg
ſimũ incipit eſſe frigidũ.i egat᷑ ↄpnſa curſum: qꝛ ex puris ideſfinitis nichil 1 3 ſcchiſna fi enlein
ex eo ꝙ ar a terĩo ſtante minus ãple ſedtur. Et qñ dicitur ꝙ eſt ſillus ex igf Ngdeſnte inren
ad terminũ ſtantẽ magis aple nega? poiitoꝛꝰ:nego ex eo ꝙ mediũ nõ el 4 Sn erit dN is/4
tiue.⁊ tunc nõ valet ↄna. Unde non termmus ſingularis ſed cõmunis. ignn ul an
ſequit᷑ nullus hõ qui eit gũabitur: 8 Unde mediũ ẽ hoc agoregatũ ſoui num hiifii Aſunus a
nullus hõ generabit. ſic nec in Sppo⸗ ſimilis et hoc ẽ terminus cõis:quia ſiet delmt ſretema⸗ .
ſito:qꝛ in iſta nichil qð ẽ calidiſſimũ pdicabile eſt de pluribus. vnde tam o 6 ketetg Mente

incipit eſſe frigidum: ly calidiſſunũ robertꝰ? eſt ſimilis ſoꝛti qᷓ plato vc. Eleinha Nnt

—

reſtringit᷑ ad ſupponendũ ſolum pꝛo pla B nignd
llo quod ẽ calidiſſumũ per illã addi⸗ Sophilma .cxxxiiii. n Land
tionẽ quod eſt. ſed in iſta nullũ cali⸗ Soꝛtes delinit eſſe ſimilis platoni mnt eſetd lee abnien
diſſimũ incipit eſſe frigidum ly cali poſito ꝙ ſint albi ⁊ traſmuter vterch ſch⸗ſn ecilio il
diſſimũ ſupponit non ſolum pꝛo illo n S cdinẽ. Lunc ꝓbat ſophiſma. hegorſcim d⸗ ſnid
quod eſt calidiſſimũ verũ etiam pꝛo er⸗ deſinic eẽ talis qualis ⁊ plato qnſj uuni eun in
ilio quod erit calidiſſimũ ſoꝛtes deſinit eſſe ſimilis platoni ſun lu e mil
ma .c lii ↄña tenet añs ꝓbatur:qꝛ ſoꝛtes de⸗ ſemluinpval M;
S=S ophi ma cxxxii. ſinit eſſe albus ⁊ talis ẽ plato.Im miſcni miedhi tnini th⸗
uilibet hoĩ ſiłis deſinit eſſe plato⸗ pꝛobat᷑.ᷣ ſoꝛtes ẽ et eri ſilis platonis ſemn anie le i nttmmn
poſito caſu ꝙ fuerũt quatuoꝛ hoiles & ſoꝛtes nõ deſinir ee ſilis platom. Sitimn Inn.
ſcʒ plato/cicero/ſor̃s/robertus ſixes ¶ Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt iagn
et ꝙ nunc deſinat plato eẽ ⁊ alii tñ falſum. Et qñ dicitur ſoꝛtes deſinit Sunti a
tres non: et ꝙ nõ ſint plures hoĩes. eſſe talis qlis eſt plo. negat ex eo ꝙ otlsrin 1*
deſinit eẽ plato:ciceroni ſimilis de⸗ eſt plato ⁊ poſt hoc libi ĩerit. v . s 1Dotum ſſen
ſinit eſſe plato: roberto ſiłis deſinit nõ deſinit ſibi ĩeſſe. ⁊ per ↄñs 5de Knürabiſin onmn
eſſe Maro:er non unt plircd hoĩes. ſinit eẽ talis q̃lis eſt pło.Et qñ dicik ie ante hoc fort abiſſim h⸗
ergo cuilibet hoĩ ſimilis deſinit eſſe ſors nunc deſinit eẽ albus qualia ? deſnte: itiſiny homim
glato. ↄña tenet añs pꝛobat᷑:qꝛ ſoꝛti plato: ſoꝛtes nunc deſinit eẽ talis oſti irgutur Gerte⸗
ſimilis nũc non ẽ plato:et ſoꝛti ſitis qualis ẽ plato.negat᷑ ↄña ex eo af tle abiſlindd homnmni, peie
imediate ãte hoc fuit pło.ergo ſoꝛti ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ in terminis t vſtinls ui guift
ſimilis deſinit eſſe plato.eodẽ modo cõcretis accidẽtalibus cũ hoc verbo deſmt et albſſimphonmi
argucretur de cicerone ⁊ roberto. deſinit pꝛecedẽte ⁊ tũc nõ valet an ſut ſe nͦck nenci *
m
ĩ ſi

Es S at᷑ ſophiſma. Si cuilibet ſicut pꝛius dicebatur. go pumſd.Tücnlra,

is deſinit eſſe plato tunc ſoꝛti lumus honnni .
deſinit ſimilis eẽ plato:ſed hoc ẽ fal =S ophilma gxxv. Aia ipſa aniginan
ſum. ↄña tenet:ſed falſitas ſic ꝓbat᷑ Aet b deſinut eſſe talia qualid ivſ iman. Nni⸗

ſoꝛti ſiłis deſinit eẽ plato: ſoꝛti ſii ſunt. pollto caſu ꝙ a et b ſint duo nee rft

lnuscölsig

Aurtbus vn
W
Doß

id.
alß Sors luinune
l MRr bin rüſtuucn

ſoten delluccetais unteſe
orio oſ nr dle imlo cnn
unrais ung,luts
uteſealus ttlis glalo
/ Pobat, ſoregi et ert ſilis pioln
ſorts ö llit deſlis iton
( ſopgtim tinenmn giſn
5 ſimiifnariuan,
8. Gtia is Ro Nit
s wien d eſltri ci⸗
uot u ii
clnn no elnt iſſ g inn

2

dies⸗ imeius el, i

ne riltAn allid

ſen gunßunn mier tog⸗
Ils Gis e ſern nmg

ſn ulni/

eſſe veꝝ acipiat eẽ falſũ.⁊ſit b fal⸗
ſum ⁊ deſinat eẽ falſũ ⁊ ĩcipiat eſſe
ven. LZũc ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma a deſi
nit eẽ tale quale ipᷣm eſt.⁊ b deſinit
eſſe falſum quale ipſum eſt: e rgo
a ⁊ b deſinũt eẽ talia qualia ipſa ſũt.
Impꝛobat᷑.a ⁊ b ſũt talia qualia ip
ſa ſũt ⁊ ſẽꝑ erũt ta lia qualia ipᷣa ſũt
qꝛ ſũt veꝝ ⁊ flm̃ ⁊ſẽꝑ erũt veꝝ ⁊ flm̃
g a ⁊ b nõ deſinũt eẽ talia q̃lia ipſa
füt. ¶ Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipſũ
eſt falſu.⁊qñ dr a deſinit eẽ tale qua
le ĩm eſt?quia eſt verũ ⁊ deſinit eſſe
verũ. Negatur ↄña ſicut pꝛius. qꝛ
arguitur ab ĩferiori ad ſuꝑius cum
hoc verbo deſinit p̃cedente.⁊ adhjuc
poſito ꝙ cõcederet᷑ ꝙ a deſineret eſſe
tale quale ipᷣm eſt.⁊ b ſimilr̃ in dicto
caſu nõ pꝛopꝑt᷑ hoc ſequit᷑ ꝙ a ab deſi
nant eſſe talia qualia ipſa ſũt.vñ nõ

h S ſiam valefe a copulatiua ad
uungreine lune ni gſ⸗ E ünan

cathegoricam de copulato ſubiecto
qualr̃ arguitur ĩ ꝓpoſito. vnde non
ſequit᷑ albũ eſt ſemiſcutũ. ⁊ nigrũ ẽ
ſemiſcutũ:ergo albũ ⁊ nigrũ ſũt ſe⸗
miſcutũ vnde albũ ⁊ nigrũ nõ ſunt
ſemiſcutũ ſed ſũt ſcutũ integrum.

Sophilma cxxxvi.

Soꝛtes deſinit eẽ albiſſimus homi

nũ.poſito ꝙ ſoꝛtes pꝛiꝰ fuerit albiſſi
mꝰ hoĩuʒ.⁊ naſcat᷑ pło albioꝛ eo.tũc

obatur ſophiſina. ſoꝛtes non

eſt nũc albiſſimꝰ hominũ. et ĩmedia

te ante hoc fuit albiſſimꝰ hoĩz:ergo
deſinit eẽ albiſſimꝰ hominum. ¶ In
ſitũ arguitur. Soꝛtes deſinit
eſſe albiſſimꝰ hommũ. vel ergo deſ
nit eẽ albiſſ imus hoĩʒ qui ſunt vel
deſinit eẽ alblſſimꝰ hominũ qui non
ſunt.ſed nõ eſt dicendũ ſecundũ:er⸗
go pꝛimũ. Tũcvltra.deſinit eẽ albiſ
ſimus hominũ qui ſunt. ergo aliqñ
fuit albiſſimꝰ hoĩm qui ſũt. ſed hoc
eſt f alſum. qꝛ nuniꝙᷓ; iter om̃s homi⸗
mes qui mõ ſunt fuit albiſſimus qð

tamẽ opoꝛteꝛet ad veritatẽ iſtiꝰ ſoꝛ
tes fuit albiſſimus hominũ qͥ modo
ſunt ex eo ꝙ ſuperlatiuus confũdit
diſtr ibutiue terminũ ſequentẽ ſe ſi
ſit diſtribuibilis. ¶ Ad ſophiſma re

ſpondetur ꝙ ipſum eſt verũ. Et qñ

dicit᷑ ſoꝛtes deſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩiʒ
vel qͥ fũt vel q̊ nõ ſũt dico ꝙ nullũ
illoꝛũ ſicut clarũ eſt.talis diuiſio nõ
eſt ꝑ õdictoꝛia.illã tñ diuiſlonẽ bene

ↄcederẽ.vł dſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩm

qui ſũt vel nõ deſinit eẽ albiſſunus
hoĩm qui ſũt ⁊ tũc ↄcederẽ ſecũdaʒ
partẽ.ſ.ꝙ ĩ cãu ſophiſmatis ſor̃s nõ

deſinit eẽ albiſſimꝰ hoĩm qui ſũt.ex
co ꝙ nũi; fuit albiſſimꝰ hoĩm qui ſt
et licz opoꝛtet ↄcedere ꝓpter diſtri

butioneʒ qua diſtribuit᷑ li hoẽĩm. per

illũ ſuperlatiuũ albiſſimꝰ.bñ tñ ↄce
aderẽ ꝙ aliqñ ſor̃s hoĩm qui ſũt fuit

albiſſimꝰ. Et etiaʒ ꝙ adhuc hoĩm qͥ

ſũt eſt albiſſimꝰ licʒ nõ ſit albiſſumꝰ⸗
hominũ qui ſunt.

Sophilma. cxxxvii.

Eſt iſtud. A deſinit eẽ nõ deſinendo

eſſe.poſito caſu ꝙ a.ſit inſtãs xꝛeſẽs
¶ Pꝛobatur ſic.a deſinit eſſe incipi⸗
endo eſſe:eꝛgo deſinit eſſe non deſi⸗
nendo eſſe.concluſio tenet:quia ſed
tur incipit eꝛgo non deſinit, ergo ſe⸗
quitur incipiendo eſſe:ergo nõ deſi⸗
nendo eſſe.añs pꝛobatur:quia a deſi
nit eſſe dum incipit eſſe:eꝛgo a deſi⸗
mnit eſſe incipieudo eſſe. ↄña tenet.
añs pꝛobatur:quia qñ veꝝ eſt ditere

a nunc eſt ⁊ ĩimediate ante hoc non

fuit.etiaʒ verũ eſt dicere a nũc eſt ⁊

immediate poſt hoc nõ erit:ergo dũ
a incipit eſſe deſinit eſſe.⁊ ger ↄñs a

deſinit eſſe incipiendo eẽ:quod erat

pꝛobatum. Impꝛobatur ſophiſma
SGi a deſineret eſſe nõ deſinendo eẽ
vel deſineret eſſe dum nõ deſinit eẽ
vel a deſineret eẽ ſi nõ deſineret eſſe

vła deſineret.qꝛ nõ deſtntt eẽ.modo

„

q ðᷣ ibet ilſoꝛũ eſt falſuʒ.ↄnña tenet ex
eo ꝙ gerũdiuũ exponit᷑ pꝑer tèpoꝛaleʒ
vel conditionalem vel cauſalem.
Ad ſopiiſima rũdetur ꝙ ipium eſt
falſum. Et qñ dicitur. a deſinit eſſe
incipiẽdo eſſe & deſinet eſſe nõ deſi⸗
nendo eẽ. negatur ↄna. Ad ꝓbatõeʒ
qꝛ bene ſequit᷑ a incipit eſſe ergo nõ
deſinit eſſe. ergo bene ſequitur inci
piendo ergo nõ deſinẽdo. negat᷑ ↄña
ꝓpter hoc qꝛ ideʒ ſimul et ſemel põt
incipere ⁊ deſinere exponẽdo incipit
per poſitionẽ de pñti et remotioneʒ
de pꝛeterito et deſinit per poſitionẽ
de pꝛeſenti ⁊ remotionẽ de futuro.
Nam ſic de a inſtãtivtraq; expoſitio
tam de incipit ꝙᷓ; deſinit habet veri⸗
tatẽ. Alia ſophiſmata poſſunt fieri

de deſinit ſicut iſta. deus deſinit eẽ

ante moꝛtẽ platonis.deus deſinit eẽ
in a inſtanti.ſoꝛtes deſinit ſcire oẽm
pꝛopõnem. ſoꝛtes deſinit ſcire plura
; plato. ſoꝛtes deſinit ſcire plura qᷓ;
deſinitx ſcire.⁊ cõſimilia de incipit q̃ᷓ
poſſunt ſolui pꝛobari et ĩpꝛobari pꝛo
poꝛtionabiliter ſicut ſoluta pꝛobata
et impꝛobata ſudt ſophiſmata facta
de incipit. Et ꝓpter illud de ſpeciali
tractatione eoꝛum cauſa bꝛeuitatis
ſuperſedeo.
Quedã alia ſophiſmata conſueue
runt fieri de incipit ⁊ de deſinit que
licet ſiut pertractata per quoſdam
modernos qꝛ tamẽ illi minus bene
vt michi videtur ſoluunt quaſdam
difficiles argumẽtationes que fiunt
ad ipſa.placuit mihi tractare magis
lucide ſi poſſim pꝛopter ſcolarium
pꝛofectum ac etiam exercitationem
Popꝛii intellectus. quoꝛuʒ ſit pꝛimũ
ſophiſma.
Sophil ma cxxxviii.
Soꝛtes eſt albioꝛ qꝙ; plato incipiat
eſt. e albus.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſit al
bus in ſũmo et ꝙ glato nunc non ſit

albus et ꝙ ſine medio erit albus.
Pꝛobatur ſophiſma.ſoꝛtes eſt al⸗
bus et plato incipit eſſe albus ⁊ nõ
incipit eſſe ita albus ſicut eſt ſoꝛtes
ergo ſoꝛtes ẽ albioꝛ q; piato incipiat
eſſe bne. Impꝛobatur. ſoꝛtes eſt
albioꝛ ꝙ; plato incipit eſſe albus: g
vel ſoꝛtes in infinitũ eſt albioꝛ ꝙᷓ; pło
incipit eẽ albus aut foluʒ finite. Si
in infinitũ tunc ſic. ſoꝛtes eſt albioꝛ
qꝙᷓ; plato incipit eẽ albus. et cũ plato
incipit eſſe albus ſequit᷑ ꝙ ſoꝛtes in
infinitũ eſt albus.ↄñs eſt falſuʒ ↄña
tenet vt videt᷑: qꝛ cõparatiuus pᷣſup
ponit ſuũ poſitiuũ. Si dicat᷑ ꝙ ſolũ
ſinite ſequit᷑ ꝙ per ꝓpoꝛtionẽ finitã
eſt ſors albioꝛ qꝙᷓ; plato ĩcipit eẽ albꝰ
Sit g gratia exẽpli ꝙ in ꝓpoꝛtione
dupla ſoꝛtes ſit albioꝛ qᷓ; plato ĩcipit

eſſe albꝰ. Sed pꝛobo ꝙ nõ:qꝛ tẽpus rcpi

erat anteiᷓ plato erit pᷣciſe in duplo
minꝰ albus iᷓ nũc eſt ſor̃s.et ꝑ ↄñs
plato nõ incipit eſſe in duplo minus
albus q́; nunc ſoꝛtes eſt albus.et per
ↄñs ſoꝛtes nõ eſt in duplo albioꝛ pꝛe
ciſe qᷓ;ᷓ plato incipit eſſe albus.
Ad iſtud ſophiſma rñdent quidãꝙ;

ophiſma eſt verũ exponẽdo ly ĩcipit
ꝑ negationẽ de pñti et affirmationẽ
de futuro.Ad ĩpꝛobationẽ dicunt ꝙ&

ſoꝛtes in inſinituʒ eſt albioꝛ qᷓ; plato
ĩcipit eſſe albus.et negat ↄam vlte
rius ꝙ ſcʒ ſoꝛtes ẽ in inſinitũ albus

Et cã eſt qꝛ nullꝰ erit pᷣmus remiſſꝰ

gradꝰ albedinis qᷓ erit in platone ꝑ
quẽ ſine medio albedo in platone cõ
parabit᷑ albedini q̃ nunc eſt in ſoꝛte.
vñ illa pꝛopõ in ĩfinitũ ſor̃s ẽ albioꝛ
q́; plato ĩcipit eẽ albus ↄuertit᷑ cum
illa copulatãa ſoꝛtes eſt albꝰ ⁊ plato
erit ſine medio albꝰ et nulla erit al⸗
bedo ſiue gradꝰ albedis ſine medio
in płone ꝑ quã albedo in platone cõ

parabit᷑ ſine medio albediui ſoꝛtis.?-
ex tlio nõ ſequit᷑ ꝙ ſor̃s ſit in ĩfinitũ

albus, Et qñ d ↄꝓparatiuꝰ pᷣſuppõit

hoͤeſſe oꝛatione proprla her lth
tie. ſcut nec iſta ſones albio
toic ροαιbt
nnlrint eſe alubet odet
rzpltonune non eſ albusct fn
r oſthoe ert albus. nodo ⸗
ick pnu nec generat intele de⸗
En anumo awdnons um ſo tumn
AWede er a du
e geyer adanmd mel
Epot erpeimt. Gegnil mud ſo

a expimẽs iſa dſficutatit
Uphilina awii.

loch alooorj giaro imeciate
1

ccit albus Pelut.n ſoj
9 .Mä ſor
detglro ineclare got e

npcktaal lnr ii
4 ſatge glhior hglutd im in

uy hoert albd qf
aſr'gote.. E añ⸗ n
genaſinfnnnme ent

Mviapi .
lnteſtalre nöͤm⸗ ſn

ſoenochabebit ſan z I
iſlatſe mmat⸗ mſ.
ruudnhe d
at enge do.
Gn

neß aryeft deſe nmn

i mm lus ir ck ifi gt
17 Arvdöͦinigtkeſeinnyon
Ausu ſurralalnt a
*D us ial agh dhine

A 5o ienr eſe abus.

tkimtuiie clicif

helnact verſ erponedol, ieht
Ateguioni de ntt & Kamation
Nfunrd.MA ined enſt
res Nt ihoritin
4 iona cle Aus er egit ing

n ns glolatesin fntiin

1 ctcdci gnulietinunmi/

m guy tuilſ /el i aunn/

e ,D1r, NRe .
ilxſuiuiiun pirſoltea

1

4 „ 2
umRN NR1.
mml l e ie hir
Cus Mertik cum

1 2, „ Sa
ſmine⸗ Nabrglat
otteg e
amin l,e nlnert il
nlonl i ie nein

fun poſitiuũ peedo: ſed nõ opʒ ꝙ cũ
cadẽ deterĩatione. ⁊ ideo bñ ſeqnit᷑.
ſor̃s eſt in infinitũ albioꝛ q; plato in
cipit eẽ albus. ſoꝛtes eſt albꝰ: licet
nõ ſequat᷑ ſoꝛtes ẽ in infinitũ albus
Aliter põt dici ꝙ milla talis oꝛatio
eſt ꝓpꝛia nec ꝑfecta.ſoꝛtes eſt albioꝛ
ꝙ̃ plato inciꝑit eẽ albus.qꝛ vKᷣm pꝑhᷣm
ſeptimo phiſicoꝝ illa que m aliqua
ſunt ↄpabilia ad muicẽ ⁊ ſunt eiuſð
nature ſpecifice ad inuicẽ et eiuſdeʒ
generis pꝛoximi. nunc aũt in ſophit
mate albedo et incipè eſſe albũ ſunt
illa ᷣm que ſoꝛtes et plato ↄparant᷑
ad inuicem.⁊ albedo et inciꝑere eſſe

Abũ nõ ſunt eiuſdẽ nature ſpecifice
ᷣnec eiuſdẽ generis ꝓximi:qꝛ albedo
. eſlſt de gñe qualitatis et inceptio vt

cõiter accipitur eſt de gñe paſſionis
Et ꝓpter hoc ſequit᷑ ſophiſma ꝓpo
ſitũ nõ eſſe oꝛationẽ pꝛopꝛiã nec ĩtel
ligibiẽ. ſicut nec iſta ſoꝛtes ẽ albioꝛ
ꝙᷓ plato crit.qꝛ idẽ eſt ſoꝛtes ẽ albioꝛ
ꝙ̃ᷓ plato incipit eſſe albus:et ſors eſt
albioꝛ q; plato nunc non eſt albus et
imediate poſt hoc erit albus. modo
iſta nõ eſt ꝓpꝛia nec generat intelle⸗
ctum in animo auditoꝛis.qꝛ cum ſo
phiſma ſolet fieri pꝛopter vnã diffi⸗
cultatẽ que per vnã oꝛationẽ intelli⸗

gibilẽ põt expꝛimi. Sequit᷑ aliud ſo

phiſma exp:im ẽs illã difficulta tẽ
Sophiſma cxxxviii.
Goꝛtes eſt albioꝛ qꝙ; plato ĩmediate
poſt hoc erit albus. Pꝛobat᷑.nã ſor̃s
eſt albus er plato ĩmediate poſt hoc
erit albꝰ ſed nõ eſt ita albꝰſicut ſor̃s
nũc eſt. ſoꝛtes ẽ albioꝛ qᷓ; plato im

mediate pꝰ hoc erit albꝰ. ↄña tʒ añs

pʒ ex caſu pꝛioꝛis ſophiſmatis.vnde
ex quo plato ĩcipit eſſe albus nõ im⸗

mediate poſt hoc habebit ſummã ai⸗

bedinẽ ſicut habet ſoꝛtes. ¶ Impꝛo

batur ſi ſoꝛtes ſit albioꝛ ꝙᷓ plato ĩme
diate poſt hoc erit albus. aut ergo

5
„— *

4

ſolum finite vel in infinit ſũ.ſi ſolum
finite ſit albiꝛ ſit ergo in aliqua pꝛo
poꝛtione crta. vt verbi gr̃a in ꝓpoꝛ
tione duꝑla. ſed hoc non:qꝛ tempus
erit anteqᷓ; plato erit in duplo pciſe
minꝰ albus ꝙᷓ ſoꝛtes.⁊ per ↄñs ſor̃s
non eſt in dupio pᷣciſe albioꝛ ꝙ; plato
ĩmediate poſt hoc erit albus.Eodeʒ
modo poteſt argui de qualibet alia
ꝓboꝛtione finita. Si aũt dicatur q;
ſor̃s in ĩfinitũ eſt albioꝛ q; plato ĩme
diate pꝰ hoc erit albꝰ ſequit᷑ ꝙ ſor̃s
in infinitũ eſt albus. ↄñs eſt falſum
ↄña pʒ:qꝛ cõparatiuꝰ pᷣſupponit ſuũ
voſitiuũ. Ad illud ſophiſma poteſt
duplicit rñũderi ꝙ mophiſma eſt ſim:
ſcʒ ꝙ ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ plaro ĩmedia
te poſt hoc erit ſeu ſors eſt albio: qᷓ;⸗
pło ĩmediate poſſ hoc erit albus. qꝛ
ↄparatiuꝰ ᷣm eaudẽ foꝛmã ſemꝑ dʒ
eſſe ̃m ceteros terminos et deter⸗
mĩatos gradus ipſius.qꝛ alit᷑ nõ ſũt
parabiles ſᷣm magis et minus nec
ſᷣim equales.qð xʒ: qꝛ in paratiuis
m magis et minꝰ ad inuicẽ ſ̃m eã⸗
deʒ foꝛmã ↄtingit rõnabiliter ꝗᷓrere
de exceſſu quantũ ſcʒ vnũ compara
tiuoꝝ exccdit aliud qdð non eſſet miſi
eſſent certi termini exceſſus.qꝛ alit
nõ contingit certiſicare queſtionẽ.
EFt iõ cuʒ dr ꝙ ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ;' pło
ĩmediate poſt hoc erit albꝰ denotat
ꝙ ſoꝛtes ſit albioꝛ ꝙᷓ; plato ĩmediate
erit albꝰ illo gradu albedinis vel im
mediate erit albus ſub illo gradu al
bedinis.modo q̃ibet illarũ eſt falſa.
qꝛ fſub vno gradu albedinis erit plo
ãmediate poſt hoc albꝰ cũ ñ ſit dare
pꝛimũ gradũ albedinis ſub quo pło
erit albus.Et ſi dicat᷑ ꝙ ly imediate
facit minũ ſequentẽ ſe ſtare ↄfuſe
tm̃ ſi ſit terminꝰ cõis:et per ↄñs nõ
denotat᷑ ꝙ plo ĩmediate ꝑꝰ hoc erit
albus ſub illo gdu albedinis vel ſub
illo. dicendũ eſt ꝙ q;uis ly ĩmediate
qñ ꝑ ſe ponit᷑ ſine ſincathegoꝛeũate

pꝛecedẽte habẽtevirtutẽ mutãdi ſup
põnem termã habeat virtutẽ cõfun⸗
dendi terminũ ſequentẽ cõſuſe tm̃.
tñ illud nõ facit qñ ponit᷑ cũ alio ſin
cathegoꝛeumate qualr̃ eſt ĩ ꝓpoſito
Nã in ꝓpoſito hec dictio qꝙᷓ pꝛecedit
ly ĩmediate.⁊ iõ licʒ in iſta pło ĩme
diate poſt hoc erit albꝰ ſub aliq̊ gra
du albedinis ille terminꝰ gradus al
bedinis ſupponit confu ſe tm̃. tñ in
illa.ſor̃s ẽ albioꝛ qᷓ pło ĩmediate pꝰ
hoc erit albꝰ ſub aliq̃ gradu albedis
ille terminꝰ albedinis nõ ſupponit
ↄfuſe tĩ pꝛopter duo ſincathegoꝛeu

mata p̃cedẽtia ſed bene determĩate.

lIʒ bñ ſupponeret cõfuſe tm̃ ſi ly ĩme
diate ſe ſolo ipſi pᷣponeret᷑.et iõ hec
eſt falſa ſoꝛtes ẽ albioꝛ q;' plato ĩme
diate poſt hoc erit albꝰ ſub aliq̊ͥ ẽdu
albedinis:qꝛ ſua ↄuertẽs eſt falſa.ſ.
ſor̃s eſt albioꝛ q; plato ĩ mediate erit
albus ſub aliqᷓ gradu albedinis. iſte
enĩ cõuertũtur ſor̃s eſt albioꝛ iᷓ pło
ĩmediate erit albꝰ.et ſor̃s eſt albioꝛ
ꝙᷓ plato ĩmediate erit albus ſub ali
gradu albedinis. Silr mẽſura con⸗
ſignata ꝑ hoc verbũ currit ſtat det⸗
minate virtute iſtius dictionis qᷓ; qᷓ
deſtruit ſuppõnem cõfuſam tin quã
facit ꝑ ſe hoc aduerbiũ ĩmeditate. ⁊
iõ denotat ſophiſma ꝙ ſor̃s ẽ albioꝛ
ꝙỹᷓ plato erit ĩmediate in a.vel iᷓ pło
erit in b.et quelʒ illaꝝ eſt falſa. ideo
ꝓbabiliter põt dici ꝙ hmõi ꝓpõnes
ſuutifalſe ꝓpter falſam ĩplicationẽ.
Vñ ſi hec or̃o q̃ pꝛius fuit poſita ſcʒ
ſor̃s eſt albioꝛ ꝙᷓ plato ĩcipit eẽ albꝰ
eſſet ĩtelligibilis ipſa eẽt falſa ꝓpter
falſitatẽ affirãtiue exponẽtis. illa eĩ
eſt falſa ſor̃s eſt albioꝛ qᷓ; plato ĩme⸗
diate pꝰ hoc inſtãs erit albus ꝓpter
falſaʒs ĩplicationẽ: qꝛ ĩplicat᷑ ꝙ plato
ĩmediate poſt hoc inſtãs erit in aliqͥ
determĩato inſtãti albus ſcʒ in a.vel
in b. Etiã implicat᷑ ꝙ plato ĩmediat:
poſt hoc inſtans ſub illo gradu albe⸗

dinis vel imediate poſt hoe inſtans
erit albus ſub illo gdu albedinis vel
ſub illo gradu albedinis vel ſub illo
ſic de aliis ſub diſiũctione mõ hoc
eſt falſũ ꝓpter hoc ꝙ nullꝰ erit Sdꝰ
albedinis quẽ ĩmediate poſt hoc ha
bebit plato.¶ Scvᷣm hoc rñdendũ ẽ
ad pꝛobationẽ ſophiſmatis qñ dice⸗

batur ſoꝛtes nunc eſt albus et plato

iĩmediate poſt hoc erit albus: ſed nõ
ita albus ſicut nũc eſt ſoꝛtes.g ſors
eſt albioꝛ iᷓ plato ĩmediate poſt hoc
erit albus.negat᷑ ↄña.et ratio eſt qꝛ
in iſta q̃ eſt pars añtis plato ĩmedia
te poſt hoc erit albꝰ mẽſura cõſigni
ficata per hoc verbũ erit et ſiliter ly
albedo ↄſignificata per ly albus ſtat
confuſe tm̃ rõne huius ſincathego⸗
reumatis ĩmediate. illa aũt ſtat de⸗

terminate in ↄñte rõne huius ſinca

thegoꝛeumatis ꝙᷓ; qð deſtruit confu
ſionẽ quaʒ ꝑ ſe faceret hoc ſincathe
goꝛeuma imediate. Aliter pᷣt rũderi
ad ſophiſma ipſum ↄcedẽdo et negã
do ꝙ in ſophiſmate ĩplicat᷑ ꝙ plato
ĩmediate poſt hoc erit albus ſub illo

gradu albedinis vel ſub illo. Et tũe
ad ĩpꝛobationẽ ſophiſmatis põt rñjꝗ⸗

deri ſicut dicebat᷑ ĩ poꝛe ſophiſmate
qꝙ; nõ ſequit᷑ ſors eſt in ĩfinitũ albioꝛ
5ᷓᷣ plato ĩmediate pꝰ hoc erit.S ſor̃s
eſt in ĩfinitũ albus.qꝛ ſi ↄparatiuus
pᷣſupponit ſuũ poſitiuũ hoc tñ nõ oʒ
eſſe cũ eodẽ ſincathegoꝛeumate. A

Sophilma . cxxxix.
Soꝛtes ĩcipit eſſe albioꝛ plato in
cipit eſſe albꝰ poſito caſu ꝙ nec ſors
nec plato nũc ſint albi et ꝙ ſine me⸗
dio erunt albi ⁊ intendant᷑ continuè
eoꝛũ albedines. ¶ Tunc ꝓbatur ſo⸗
phiſma.ſoꝛtes erit albioꝛ qᷓᷓ plato in
cipit eẽ albus ſor̃s nũc nõ eſt albioꝛ
̃ plato ĩcipit eſſe albꝰ.& ſoꝛtes inci
pit vel ĩcipiet eẽ albioꝛ qᷓ plato ĩcipit

eſſe albus: ſed nuniᷓ poſt hoc inſtãs

niatabus timde M ve⸗
il tals ait o gr el icelli
z ee oreve abſer ro d
ii ge ſochiſna ſlet nen gpter
Uifcutui vru ſunte caſu ſoh
Wda ſoresimedtade cri aldio⸗
inthan ern. dr
c a idedon w
ila. ſotes imedlne poſt ho⸗
albioꝛï glato imecate oẽ ho
il igllcat g ſofs inenlue
ertt alboꝛ iy lato ineiate
ent in a vel glao imegiate .

e g meſura co RrHr
nefe en

ſur oſt hor ei ſat dicebe

aͤnhe
Nien
1ſex Nal R
4 fcin ſub WRãjü
being hergnn
nnſe iiten,
A mt a Fen i ie

nu ſeifmne⸗
min E untet al⸗
4ihs nlwatau i
mw lar iee lltea gſo⸗
ec getoineci nen n

hars
Whrentiic niſin,
ur Animalin
Arüneidaſe
Cinſetn ſonehuns ſrthe⸗
ſeumans inedinte, ilgaütſirg
terminateſn ozte öhehinsin
Hegnrunmng goeſflian
n guupſe tnt ſutte
vrumu inrdit, Aiurinit
ſſpMa un mui er ne⸗
gnn ſophiſnate ipltcnk pln
elne voſt hoeert albus ſubin
n Abealnis el ſubtlo Etti
ipobtni ſop uinans werff
dan etdi druſehfſn
sſanaſs Rniſnin
,Auvinelurp, aeteſi
Amißnti Mhus gl Men
õ
ſtai aduttgmmi
Sptil a⸗

i uri, io

Eetpiet ſoꝛtes eẽ albioꝛ q; plato incis
pit eſſe albꝰ.̊ ſoꝛtes nũc incipit eẽ
albioꝛ ꝙ; plato ĩcipit eſſe albꝰ.ſed ꝓ
batur ꝙ ſoꝛtes nõ incipiat eẽ albioꝛ
qᷓ; plato incipit eſſe albꝰ:qꝛ ſi ſic hoc
eẽt in aliquo inſtãti poſt inſtãs illud
ſit & illud inſtãs a.in quo ſor̃s ĩcipit
eſſe albioꝛ qꝙ; plato ĩcipit eſſe albus:
Pꝛobo ꝙ nõ: qꝛ ſoꝛtes et plato erũt
equali albi in a.per caſuʒ et plło erit
albioꝛ in a ꝙᷓ ipſe nũc incipit eẽ albꝰ
qꝛ albedo ipſius intẽditur ꝑ caſumK.
S ſoꝛtes ẽ albioꝛ in a inſtãti qᷓ; plato
ĩcipiet eſſe albꝰ. ſoꝛtes in a nõ inci
piet eẽ albioꝛ qᷓ; plato ĩcipiet eẽ albꝰ
¶ Impꝛobat᷑.ſoꝛtes et plato incipiũt
equalr̃ eſſe albi qꝛ nunc nõ ſunt albi
et cõtinue poſt hoc inſtãs erunt albi
equalit.ergo ſoꝛtes nõ incipiet eſſe
albioꝛ q;' plato incipit eſſe albus.
Ad ſophiſma rñdeo ꝙ eſt or̃o oĩo
ipꝛopꝛia ⁊ nõ intelligibilis ſicut hec
ſoꝛtes ĩcipit eſſe albioꝛ ꝙᷓ; plato nũc
nõ eſt albus ⁊ ĩmediate poſt hoc erit
albꝰ.talis aũt nõ plus eſt ĩtelligibił
Sᷓ hec ſoꝛtes ẽ albioꝛ q;ᷓ plato. diſtat
tñ qꝛ ſophiſma ſolet fieri ꝓpter illã

diff icult atẽ vtrũ ſtante caſu ſophiſ⸗

matis ſoꝛtes ĩmediate erit albioꝛ qᷓ
lato ĩmediate poſt hoc erit. Pꝛopt᷑
oc ad illã rñdeo ꝙ non pꝛopter hoc
ꝙ illa. ſoꝛtes ĩmediate poſt hoc erit
albioꝛ qᷓ; plato ĩmediate pꝰ hoc erit
albꝰ ĩplicat ꝙ ſor̃s ĩmediate pꝰ hoc
erit albioꝛ qꝙᷓ; plato ĩmediate pꝰ hoc
erit in a vel ꝙᷓ; plato ĩmediate pꝰhoc
erit in b. et ſic de aliis mẽſuris ꝓpt
hoc ꝙ mẽſura conſigãta ꝑ hoc vᷣbũ
erit ſtat deterĩate qñ dr ꝙ plato ĩme
diate poſt hoc erit. ſicut dicebat᷑ in
pᷣmo ſophiſmate. verũtñ ſi placeret
dicè ꝙ illa ſor̃s ĩmediate pꝰ hoc erit
albioꝛ ꝙᷓ plato ĩmediate pꝰ hoc erit
ↄfunderet᷑ cõfuſe tm̃ mẽſura ↄſigni
ſicata ꝑ hoc verbũ erit. ↄcedẽdũ eẽt
ꝙ ſor̃s ĩmediate poſt hoc erit albioꝛ

qᷓ; plato lmediate pꝰ hoc erit. et ſiłr
ſoꝛtes ĩmediate pꝰ hoc erit albioꝛ
; ipſemet ĩmediate poſt hoc erit ex
eo ꝙ aliqñ hẽbit aliquẽ gradũ albe⸗
dinis certe intẽſionis ⁊ ĩmediate pꝰ
hoc nõ habebit aliqueʒ gradũ certe
intẽſionis.ĩmo quocũq; gradu albe
dinis remiſſo dato ĩmediate pꝰ hoc
remiſſioꝛẽ habebit.Et tunc qñ dicit
ſor̃s aliqñ erit albioꝛ qᷓ; plato ĩcipit
eẽ albus.g incipit vel incipiet aliqñ
dico ꝙ añs eſt or̃o ĩpꝛopꝛia et nõ in
telligibilł ſicut etiã iſta ſoꝛtes aliqñ
erit albioꝛ qᷓ; pło nũc eſt ⁊ ĩmediate
pꝰ hoc erit.dico ꝙ eſt ĩtelligibilis et
ↄſilis huic ſor̃s ĩmediate pꝰhoc erit
albioꝛ q; plato ĩmediate pꝰ hoc erit.
Pꝛo maioꝛi declaratione ſit iſtud

Sophilma . clx.
Soꝛtes ĩmediate pꝰ a erit ſenioꝛ qᷓ
plato ĩmediate pꝰ a. poſito ꝙ ſor̃s ⁊
plo ſimul incipiãt eẽ ⁊ deſinãt eſſe ⁊
ſit a inſtãs pñs. Tunc ꝓbatur ſoph.
ſoꝛtes aliqñ erit ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit
ſenex ⁊ ĩmediate poſt a.qꝛ ſit b totũ
tꝑs futurũ in qͥ ſoꝛtes et pło viuãt:
tũc ſoꝛtes in illa mediãte b tꝑis erit
ſenioꝛ ꝙ; plato erit ĩmediate poſt a.
S ſoꝛtes erit aliqñ ſenioꝛ qꝙᷓ; pło erit
Imediate poſt a. ſed nullum tꝑs erit
nec aliqð inſtãs quĩ ante illud ſor̃s
erit ſenioꝛ qᷓ; plło erit ĩmediate pꝰ as.
ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ
̃ piato ĩmediate poſt a. Et ↄfirmat᷑
qꝛ ante qðᷣlibet inſtãs futurũ ſoꝛtes
erit ſenioꝛ qᷓ; pło erit ĩmediate pꝰ a.
et per ↄñs ante qðᷣlibet tꝑs futuruʒ
ſoꝛtes erit ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit ĩmedi
ate poſt a inſtãs ſine medio.⁊ ꝑ ↄñs
imediate: qꝛ abſq; medio ſoꝛtes erit
ſenioꝛ qᷓ; plato erit ĩmediate pꝰ hoc
tunc puta poſt ipſum. ¶ Impꝛobat
ſoꝛtes et plato ſemꝑ erunt equaliter
ſenes.& ſoꝛtes nõ erit ĩmediate pꝰ a
ſenioꝛ qᷓ plato erit ĩmediate poſt a⸗

Ad ſophiſma põt dici ſuxta illa qᷓ
pꝛius dicebãtur ꝙ ipᷣm eſt falſum:qꝛ
ſequit᷑ ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſe
nioꝛ ꝙᷓ; plato erit ĩmediate poſt a.q̊
ſoꝛtes crit ſenioꝛ ꝙ plato erit ĩmedi
ate poſt a.ↄñs eſt ſim:qꝛ oĩs ↄpara⸗
tiuus titer magis et minꝰ ponit et
ĩplicat ꝙ ↄparata ad inutcẽ habeant
certos gradꝰfoꝛme ad ĩuicẽ in qbus
ↄparãtur ſᷣm magis et minus.ſi enĩ
ſor̃s ſit albioꝛ qᷓ; plato opʒ ꝙ ſe oꝛtes
pło habeãt certos gradꝰ albedinis
et ꝙ ſit certꝰ exceſſus vniꝰ ſr̃ gradũ
albedinis alteriꝰ. Illa & pꝛopõ ſor̃s
eſt ſenioꝛ qᷓ; plato erit ĩmediate pꝰ a
ponit ⁊ ĩplicat ꝙ alqs erit gradꝰ al
bedmis ſenectutis płonis quẽ plato
hẽbit ĩmediate poſt a.et hoc eſt flm̃:
qꝛ plato nullũ gradũ ſenectuſj hẽbit
imediate poſt a.cũ nõ ſit dare inſtãs
imediatũ inſtãti et ſenectus cõtinue
intẽdat᷑ ſemꝑ enĩ in ĩſtãti poſterioꝛi
ſoꝛtes erit ſenioꝛ qᷓ; in inſtãti pꝛioꝛi.
Ad ꝓbationẽ dicendũ eſt ſᷣm iulũ
modũ dicẽdi hec ẽ falſa ſoꝛtes aliqñ
erit ſenioꝛ qᷓ; pło erit ĩmediate pꝰ a.
qꝛ ĩplicat ꝙ plato aliquẽ gradũ ſene
ctutis certũ habebit ĩmediate pꝰ a.
qðʒð eſt falſũ. hec etiã eſt falſa ſoꝛtes
in illa mediate b tꝑis erit ſenioꝛ ꝙᷓ
plato erit ĩmecdliate paſt a.et oẽs hu⸗
iuſmodi affirãtiue ſunt falſe ꝓpter
falſaʒ ĩplicationẽ. Siłr hec eſt falſa
ante qðirqʒ inſtãs futuꝝ ſoꝛtes erit ſe
nioꝛ ꝙ;' plato erit ĩmediate poſt a.vñ
ãlibet ſingularis illius vłis eſt falſa
ꝓpter falſaʒãplicationẽ.⁊ hec eſt va
añ nullũ inſtãs fururũ ſoꝛtes erit ſe
nioꝛ ꝙᷓ plato erit ĩmediate poſt a. vñ
affirãtiue ſunt falſe ⁊ negatiue ſunt
vere. Adhuc alids diceret ꝙ pᷣm hoc
hec ẽ falſa ſor̃s in hoc inſtãti ẽ mĩoꝛ
S ipſełerit ĩmediate poſt a.ſed hoc ẽ
falſum.nã poſito ꝙ ſor̃s ĩcipiat au⸗
Seri ⁊ cõtinue augeat᷑ per totuz tꝑs
vite ſue: tũc enĩ hec videt᷑ eſſe vera.

ſors in hoe inſtãti ẽ mĩoꝛ qᷓ ipſe etit
Imediate pꝰ a.qꝛ ſoꝛtes ĩ hoc inſtãti
ẽ minoꝛ ꝙᷓ; ipſe erit vniᷓ;.S ſoꝛtes in
hoc inſtati eſt minoꝛ qᷓ; ipſe erit ĩmʒ
diate poſt a. dicendũ eſt cõiter ex ia
dictis ꝙ hec ẽ falſa.ſor̃s eſt mĩoꝛ qᷓ
ipſe erit ĩmediate poſt a.ꝓpter falſã
implicationẽ̃. nec vʒ ſoꝛtes in hoc in
ſtanti ẽ minoꝛ qᷓ vniᷓ ipſe erit. ergo
ſoꝛtes in hoc mitati eſt minoꝛ qᷓ ipſe
erit ĩmediate poſt a. Si auteʒ alicui
nõ placeat ille modus dicẽdi:poteſt
aliter rñderi cõcedendo ſophiſma et
cũ hoc poteſt ↄcedere ꝙ ſoꝛtes ĩme⸗
diate pꝰ a erit ſenioꝛ qᷓ ipſemet erit
ĩmediate poſt a. Nec repugnant iſte
ſoꝛtes ⁊ plato ſemꝑ erunt equaliter

ſenes:et ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit

ſenioꝛ q; erit plato ĩmediate poſt a.
Unde eadẽ argumẽta que pꝛobãt ꝙq;

ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ 6G

plato ĩmediate poſt a.poſſunt ꝓbare
ꝙ ſoꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ
; ipſemet erit ĩmediate poſt a.quia
ante qdᷣlibet inſtãs futuꝝ ſoꝛtes erit
ſenioꝛ iᷓᷓ ipſjemet erit ĩmediate pꝰ a/
vt pʒ inductiue. Ad impꝛobationẽ
quãdo dicitur ſoꝛtes et plato erunt
equaliter ſenes cõceditur ſed negat᷑
ↄña ſcʒ ergo ſoꝛtes nõ erit ĩmediate
poſt a ſenioꝛ ꝙᷓ; plato erit immediate
poſt a. VUñ concedẽdum eſt ꝙ ſoꝛtes
ĩImediate poſt a erit ſenioꝛ qᷓ plato
ĩmediate poſt a.et ꝙ etiã plato ĩme⸗
dqiate poſt a erit ſenioꝛ ꝙᷓ ſoꝛtes erit
ĩmediate poſt a.et ꝙ quilibet eoꝛum

ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ qᷓ; ip̃emet

erit ĩmediate poſt a.qʒꝛ qͥlibet illoꝛuʒ
ante quodlibet inſtãs ⁊ etiã ante qð
libet tempus futurum erit ſenioꝛ qᷓ
ipſemet erit immediate poſt a.

Sophiſma.ccxli.
Soꝛtes pꝛius incepit habere eſſe ᷓ
incepit habere fuiſſe. Pꝛobatur.hec

pꝛius fuit vera ſoꝛtes eſt qᷓᷓ illa.ſors

inltantipoſt ilud mians
bere uſſa Courilud
getiini iul ns ſa e

ſccht heber eſe n ſe hin
Pens i guo uctit haben
Line ſc ln bicent huber
roindiabun fuſſen un
Dafulſeſeiſecanch
Nfia aad wMarad
eſſe imedtata. Wodone
et bcadit tipus medici ſn
ſtis medü tllius tis e,
ſoreo habuit ſuiſſe ant⸗
leiio mimn neni
Ms go erat pei
arienn un
engoeſt aliguoc inſtmng
mrin iueſenn
unthiber fulſe n eocken

Mnert
tce, u nnent habere

Poobit
lutntearim
nne Nſta oſinn db
nalare Mhamnt an
Nimar l u
uliz fumn ſutesertt
ctertt inectepy,
e. (A0inprobatont
1 ſortes et glatd erunt
dedrar e eg
ſomes d enimede
nRderirnmedise
nctdidumnetgſones
doſtacritſenen ß tn
Mact galinunin
nt ſenoriſngt
uctulit mn
ierttntuß en
mkuurgletllnj
nlistenü ee
iemun gl ſenior h
mtiine i⸗
li ſeĩ
erpt hubere⸗
ſe Prhuun ie
ſotes ihii⸗

futt. ergo ſoꝛtes pꝛius habuit eſſe qᷓ
fuiſſe.⁊ per ↄñs videtur ꝙ pꝛius in⸗
epit habere eſſe q; habere fuiſſe.an
cecedẽs pꝛobatur qꝛ in pꝛimo inſtat
eſſe ſoꝛtis illa erat vera ſoꝛtes eſt ſi
erat for̃ata et illa ẽ falſa ſoꝛtes fuit
¶ Impꝛobat. ita cito ſicut ſoꝛtes in⸗
cepit eẽ ita cito incepit habere fuiſſe
ergo ſophiſma eſt falſum.ↄña tenet
añs declaratur: qꝛ in pꝛimo inſtanti
eſſe ſoꝛtis ſoꝛtes incepit habere eſſe
quia tunc habuit eſſe ⁊ habet eſſe et
imediate ante illud nõ habuit eſſe.⁊
in eodẽ inſtãti incepit habere fuiſſe
qꝛ in pꝛimo inſtanti nõ habuit fuiſſe
et imedinte poſt hoc initans habuit
fuiſſe.¶ Et cõfirmatur:qꝛ vel in eo⸗
dem inſtanti incepit habere eſſe vel
incepit habere fuiſſe vel in diuerſis
Si ſecundũ ⁊ ſic habetur pꝛopoſitũ
Si invno inſtanti incepit habere eẽ
ſcʒ in pꝛimo ĩſtanti ſui eſſe ⁊ in alio
inſtanti poſt illud inſtans incepit ha
bere fuiſſe. Contra illud arguit᷑ ſic.
Sit a pꝛimũ inſtans ſui eſſe in quo
incepit habere eſſe ⁊ ſit b inſtans ſe
quens a quo iucepit habere fuiſſe.
TZunc ſic.ſi in b ĩcepit habere fuiſſe
ergo in b habuit fuiſſe ⁊ nunq; ante
b habuit fuiſſe ſed ſecundũ exponẽs
eſt falſa.qꝛ a ⁊ b inſtãtia nõ poſſunt
eſſe ĩmediata. ergo opoꝛtet ꝙ ĩter a
et b cadat tẽpus mediũ.ſit ergo ulð
inſtãs mediũ illius tꝑis c. Tunc ſic.
ſoꝛtes habuit fuiſſe:g ante b habuit
fuiſſe.añs ꝓbatur:qꝛ c inſtãs eſt pꝰ
a inſtans quod erat pꝛimuʒ inſtans
ſui eſſe. in c inſtanti habuit f uiſſe.
nõ ergo eſt aliquod inſtans aliud a
pꝛimo inſtanti ſui eſſe in quo ſoꝛtes
incepit habere fuiſſe.in eodem ergo
inſtanti ſimul incepit habere fuiſſe
et eſſe.ergo nõ pꝛius incepit habere
eſſe qᷓ; incepit habere fuiſſ e. ¶ Ad ſo
phiſma reſpondetur ꝙ ſophiſma eſt
falſum ex eo ꝙ in eodẽ inſtanti ſors

incepit habere eſſe ⁊ incepit habere
fuiſſe.exponendo tamen incepit hr̃e
eſſe per poſitionẽ de pꝛeſenti et re⸗
motionẽ de pꝛeterito.et exponendo
incipit fuiſſe per remotionẽ de pꝛe⸗
ſenti ⁊ poſitionẽ de futuro Ad pꝛo
bationẽ ſophiſmatis quãdo dicitur
hec pꝛius fuit vera ſoꝛtes eſt qᷓ ilia.
ſoꝛtes fuit cõcedo.ergo ſoꝛtes pꝛius
incepit eẽ i; inceꝑit fuiſſe.⁊ qñ dicit᷑
& pꝛius incepit hr̃e eſſe qᷓ; incepit ha
bere fuiſſe.neg at᷑ ↄna. vñ cuʒ dictis
añtibus poteſt ſtare oppoſitũ ↄñtis
ꝓpter diffoꝛmitatẽ expoſitionis de
incepit habere eſſe ⁊ incepit fuiſſe.

Sophilmaãa .cxlii.
A ſpacium incipit eſſe pertranſitũ
poſito caſu ꝙ a ſpaciũ dicatur ꝑtran
ſitum quãdo maioꝛ pars eius fuerit
pertrãſita.et dicatur nõ pertranſitũ
quãdo maioꝛ pars eius nõ fuit per⸗
trãſita. et ponatur ꝙ aliquid incipit
moueri ſuper a ſpaciũ. Tunc pꝛo⸗
batur ſophiſma. A ſpaciũ nunc non
eſt pertranſitũ et ĩmediate erit per⸗
tranſitũ ⁊ nullum tẽpus erit anteqᷓ
a erit pertranſitũ.ergo ſophiſma ẽ
verum. ↄña patet.due pꝛime partes
añtis ſunt note de ſe:ſʒ alia puta ter
tia pꝛobat᷑.qꝛ nulluʒ tẽpus erit quii
alia pars illius a erit pertranſita. g
nullum tẽpus erit anteqᷓ a erit per⸗
tranſitũ. ↄña tenet añs pꝛobatur:qꝛ
ſi aliquod tẽpus eſt anteq; maioꝛ ꝑs
illius a ſit pertranſita.ſit ergo gr̃a
exẽpli vna hoꝛa.ſed pꝛobo ꝙ non:qꝛ
lapſa medietate illius hoꝛe verũ eſt
dicere ꝙ aliqua pars illius erit per⸗
tranſita.ſit ergo b ſecũda pars q̃ ſit
tertia totius a ꝑtrãſita. Tunc ar᷑ ſic
btertia pars illius a eſt pertranſita
& medietas illius a eſt pertranſita.
ꝓbatur ↄña:qꝛ qñ maioꝛ ꝑs alicuiꝰ
eſt pertrãſita tunc ipſum dicitur eẽ
ꝑtranatũ ex caſu.ſed b tertia pars

ipſius a ẽ maioꝛ ꝑs medietatis ip̃iꝰ
a: qñ b tertia ꝑs ipſiꝰ a eſt ꝑtrãſita
medietas illius a ẽ pertranſt ita vltra
qñ medietas ipᷣiꝰ a ẽ ꝑtrãſita tũc ag⸗
gregatũ ex medietate illiꝰ a ⁊ medie⸗
tate alteriꝰ ꝑtis eſt ꝑtrãſita qꝛ ma⸗
ioꝛ ꝑs ipᷣiꝰ aẽ ꝑtrãſita.ſʒ qñ aggre⸗
gatũ ex meditate illiꝰ a ⁊ medietate
alteriꝰ medietatis eſt ꝑtãſitũ:tũc eti
am maioꝛ ꝑs eſt ꝑtrãſita.ſʒ qñ ma⸗
ioꝛ illiꝰ a ẽ ꝑtrãſita tũc a eſt pertrãſi
ta:eꝛgo añi elapſa ſit medictas illiꝰ
hoꝛe date maioꝛ ꝑs a ẽ pertrãſita. ⁊
ſic argueret᷑ de quocũq; tẽpore datoꝛʒ
¶ J mpꝛobatur.a ãcipit eẽ ꝑtranſitũ
et ã ſine medio erit nõ pertrãſitũ:S̊
a erit pertrãſitũ ⁊ nõ pertrãſitũ.ↄña
eſt bona ⁊ ↄñs ẽ fłm.ſecũda ꝑs añtiſ
eſt vera. pꝛĩa eſt falſa que erat ſo⸗
phiſma.ꝙ ſecunda ꝓs añtis ſit vera
ꝓbatur:quia nullũ tẽpus erit añqᷓ
a erit nõ ꝑtrãſitũ: qð põt ꝓbaꝛi cõſi
militer ſiã ꝓbabatur ſophiſma ¶ Ad
ſophiſma rñdetur ꝙ caſus nõ eſt ad
mittendꝰ:qꝛ poſito.ꝙ ꝑtranſita vna
medietate totum ſit pertrãſituʒ.⁊ ꝙ
vna parte nõ ꝑtrãſita nõ ſit totũ per
trãſitũ:cũ enĩ vna ꝑs poſſit ſił ecker
trãſita qñ alia eſt nõ ꝑtrãſita ſequit
a ſił eſſe pertrãſitũ ⁊ nõ eẽ ꝑtrãſitũ
ſi tñ poneretur cãſus ꝙ aliqd dicat᷑
eẽ ꝑtrãſitũ qñ maioꝛ eius ꝑs eſt per
trãſita ſcdᷣm ſe ⁊ quodlibet ſui ⁊ eti
am qꝙ alidd non ſit pertrãſitũ cuius
maioꝛ ꝑs ſcvm ſuã medietatẽ ſit nõ
pertranſita ſecũdum ſe ⁊ quodlibet
ſui:tunc caſus eſſet poſſibilis.⁊tunc
faciliter reſpõdetur ꝙ a nõ ĩcipit eẽ
pertrãſitũ.⁊vlterius bene cõceditur
ꝙ nullũ tempus labitur quin maioꝛ
pars illius a ſit pertrãſita ſi aliquid
dicimus eſſe pertranſitũ quãdo ma
ioꝛ cius paꝛs eſt pertranſita licet nõ
ſcõm ſe ⁊ quodlibet ſui. Si tamen
illud vocamus eẽ pertranfitum cuiꝰ
anaioꝛ pars eſt pertranſita ſecũdum

ſe ⁊ quoÄlibet ſui tune nego illam.
nulluʒ tẽpꝰ labituꝛquin maioꝛ pars
illius ſit peꝛtranſita.ĩmo aliquod tẽ
pus labitur anteq; matoꝛ pars illius
a ſit pertꝛanſita ſcdᷣm ſe ⁊ qoillʒ ſui

Sophilma ccxliii.
A ſpatium incipiet eſſe pertꝛãſitum
poſito ꝙ ſoꝛtes moueatur ſuꝑ a ſpa
tium ꝑ vnũ diem continue ita ꝙ ĩ b

inſtãti terminante excluſiue illũ diẽ

et illud ſpatiũ pꝛimo ſit cõplete per
tranſitum a ſoꝛte.tũc arguitur.a nẽ
non eſt pertranſitũ a ſoꝛte:intelligẽ

do per ly nunc pꝛincipiũ illius diei et

quandoq; erit pertrãſitũ a ſoꝛte.ſ.in

b inſtanti ⁊ nunc incipiet eſſe pertrã
ſitum a ſoꝛte:eꝛgo a ſpatiũ incipiet
eſſe pertrãſitũ a ſoꝛte.q
tur.ſi a ſpatiũ incipiat eẽ ꝑtranſitũ

Impꝛoba

a ſoꝛte:vł ergo ante b inſtans termi
nãs excluſiue diẽ vel poſt b inſtãs vł

in b inſtãti.nõ põt dici pꝛimũ:qꝛ per

caſũ quocũq; inſtanti citra b inſtans
dato adhuc a ſpatiũ non eſt cõplete

Ptranſitũ:nec in aliquo alio inſtanti

poſt b inſtano:quia quocũq; inſtanti
poſt b inſtans dato inter illud inſtãs
b inſtans cadit tempus medium:̊

ad illud inſtans datuʒz a erat cõplete
pertranſitũ.⁊ ꝑ ↄñs in nullo inſtanti

vltra ipſũ b a incipiet eſſe ꝑtranſitũ

ergo in b inſtanti a non incipiet eſſe

pertranſitum. ↄña tenet ans ꝓbatur
qꝛ a erit ꝑtrãſitũ ⁊ nõ ſubito:&̊ᷓ erit

Ptranſitũ in tpᷣe ⁊ in nullo alio tpᷣe
in tẽpoꝛe termĩato ad b inſtãs ex

cluſi ue:⁊ illð tpᷣs eſt pꝛiꝰ b inſtãti:S
a añ b ĩſtãs erit ꝑtrãſitũ.¶ Rñdet᷑ ad

ſophiſma. ꝙ ipᷣʒʒ eſt veꝝ.⁊ qñ dr. ſi a

Tciꝑet eẽ ꝑtrãſitũ:vł g ĩ b vłcitra bꝭ
vł vltra b.dico ꝙ ĩ b.aqñ d a añ b
erit ptrãſitũ nego illð.⁊qñ d a eri⸗
trãſitũ nõ ſubito.negat᷑ illð:qꝛ dit
co ꝙ a ſubito erit ꝑtrãſitũ: licet nõ
ſubito pertranſeatur ſed ſucceſſiue
vnde eſſe pertranſitum eſt eſſe per

fuiſum et meoenens,

4ſophiſma rigetur
u crponi duply, ne
noxh tranſuiſe
Tine ne rjtniſun
ſur gionoo ſophiſmna ?
hegit cg ſotes ante b pert
ſrtii. Gecico dieo gſl
ſe wnnt ſchomodo ſo
Wica nes do wo
aratchegſyw:
nciprer ti naͤſeno
dlate py) hoc ern in r;
ii Zuc nega: 4a:nid
tco icpit gtranſiuiſſe
ſpꝛtiũ ichpt eĩ venri
cet lla oña hene mere
pertniſtuiſſe rino me

Sophilmna
Etlkucda cous

ietnimnee

eſten ei⸗

Coatüthit dene
Nlergo metien
nde nltilief
no got dlginin⸗
vipnimmannin
S
ArMalalinti
piguia quociqg nſtanti
is dato inter illd inſts
cadt tenpus meclumg
ns dunz 1ernn cdete
dasnode
dimoele Rruſti
NRum ann inhiteſe
lum gnatenet iſs enn
mriltit ͤltmgen
ntietinmul,al, 4n.
4 mmiuahild/
lope n,lin
imiſſit
geinrifini
—
.
Allairi
go a
Ktantgkldecrn,
den miſtlenn
nſenur ſͤlucc
mmmlum ihat

tranſi tũ eſt eſſe mutatũ qð eſt ti⸗
illius motus. modo ſicut tẽpus eſt
menſura motus ita inſttans eſt mẽ
ſura murati.

Sophilma ccxliiii.
Soꝛtes incipiet ꝑtrãſiuiſſe a ſpati
um.vtẽdo eodem caſu. Pꝛobatur
ſophiſma: aliquando erit verũ dicè
ſoꝛtes pertranſiuit a ſpatiũ ⁊nũc nõ
eſt veꝝ dicere ſoꝛtes ꝑtrãſiuit a ſpa
riũ.nec nunc incepit pertranſiuiſſe
a ſpatiũ:g aliqñ ĩcipiet pertranſiuiſ
ſe a ſpatiũ.ꝙ ſoꝛtes nũc nõ incipiet
pertranſiuiſſe a ſpatiũ ꝓbatur. ꝙ ſi
ſic tunc iam a ſpatiũ inciperet eſſe ꝑ
tranſitũ a ſoꝛte quod eſt falſũ eo ꝙ
pꝛĩo in ba ſpatiuʒ incipiet a ſoꝛte eẽ
pertrãſitũ.. Jmpꝛobat᷑.nã ſequitur
ſoꝛtes ĩcipiet pertranſiuiſſe a ſpatiũ
ergo illud erit in a inſtanti quod eſt
falſum et incõueniens. —
4 Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ꝓtrãſiuiſ
e põt exponi dupłr. vnomõ cõplete
Aliomodo ꝑtranſiuiſſe in trãſeũdo
Tunc dico. Si pertrãſiuiſſe expona
tur pꝛĩiomodo ſophiſma ẽ veꝝ. tunc
negat᷑ ꝙ ſoꝛtes ante b pertrãſiuit a
ſpatiũ. Secũdo dico ꝙ ſi ꝑtranſiuiſ
ſe exponat᷑ ſcdðᷣomodo ſophiſma eſt
falſũ:quia ſoꝛtes nõ incipiet ſed ĩce
pit ꝑtraſiuiſſe a ſpatiũ: qꝛ ſoꝛtes iã
incipiet eẽ ĩ trãſeũdo a ſpatiũ ⁊ ĩme
diate pꝰ hoc erit in ꝑtrãſeũdo a ſpa⸗
tiũ. Tũc negat᷑ ↄña:videlicʒ illa.ſoꝛ⸗
tes ĩcipit ꝑtranſiuiſſe a ſpatiũ :ergo
a ſpatiũ ĩcipit eẽ pertrãſitũ a ſoꝛte:
icet illa ↄna bene valeret exponẽdo
p pertrãſiuiſſe pꝛimo modo.

Sophilma cxlv.

Eſt iſtud a coꝛpus incipiet eẽ bipeda
le poſito caſu ꝙ a ſit nũc vnũ coꝛpꝰ
⁊ꝙ nũc ſit bipedale ⁊augeat᷑ cõtinue
per b hoꝛã ita ꝙ in finc illiꝰ hoꝛe ſic
bipedale.⁊inpᷣma medietate hoꝛe ac
quirat pᷣciſe ĩtitatẽ bipedalẽ ad ĩti

tatẽ pꝛiꝰ habitã. In ſecũda etiã me⸗
dietate pꝛeciſe acqrat pedalẽ qtitatẽ
ad ititatẽ pedalẽ pꝛiꝰ habitã ⁊ pᷣciſe
acquiſitã.Tũcſ Pꝛobat᷑ ſophiſma a
aliqñ eꝛit bipedale ⁊ nũc nõ eſt bipe⸗
dale:g ĩcipit vel ĩcipiet eẽ bipedale:
ſed nõ incipit eẽ bipedale ꝑ caſũ:̊ in
cipiet eẽ bipedale.¶ Impꝛobatur.ſi a
iciperetieẽ bipedale oʒ ꝙ illud ſit in
aliquo inſtãti intrĩſeco ipſiꝰ b hoꝛe.
ſed hoc nõ:quia ulð eſſet in ĩſtanti
intrĩſeco pꝛie medietatis hoꝛe date:
vel in ĩſtanti intrĩſeco ſecũde medie
tatis eiuſdẽ hoꝛe date. Nõ põt dici p
mũ:nã quocũq; inſtãti intrĩſeco pᷣme
medietatis hoꝛe b dato a eſt minus
ᷓ bipedale. Nec põt dici ſecũdum:qꝛ
quocũq; ĩſtanti intrĩſeco ſecũde me
dietatis hoꝛe dato a eſt maiꝰ qᷓ;ᷓ bipe
dale qð etiã patʒ ex caſu.
Ad ſophiſma põt rñderi dupłr pꝛĩo
ſi in tᷣe imaginaret᷑ indiuiſibilia ſo⸗
phiſma eẽt veꝝ. Et ad rõnem factã
cõtra iulð.Si a incipiet eẽ bipedale
⁊c̃.cõcedo ꝙ ẽ in aliquo ĩſtãti ĩtrĩſe
co hoꝛe date. ⁊ vlteꝛiꝰ dico ꝙ hoc eſt
in iſtãti terminate excluſiue pꝛimaʒ
medietatẽ illiꝰ hoꝛe:qꝛ in illo a erit
bipedale ⁊añ illð non erat bipedale⸗
Sed diceres illud inſtãs ex quo nõ
eſt intrĩſecũ pꝛĩe medietati ſed extrĩ
ſecũ oʒ ꝙ ſit intꝛĩſecũ ſecũde medie
tati.ſed in quocũq; inſtãti intrĩſeco
ſecũde medietatis a eſt maiꝰ qᷓ bipe
dale.Rñdet᷑ ꝙ illð ĩſtãs eſt extrĩſecũ
vtriq; medietati tanqᷓ continuatiuũ
vtriuſq; medietatis.ꝗ¶ Ad aliã dicit᷑
ꝙ bene termĩat excluſiue pꝛimam a
parte poſt ⁊excluſiue ſecũdam a par
te ante.⁊ iõ ĩ hoc inſtãti a coꝛpꝰ erit
pꝛimo bipedale ⁊ ĩmediate poſt hoc
erit maius ꝙ;ᷓ bipedale.
Ad ſophiſma põt alłr reſpõderi.ſi
nõ imaginaret᷑ talia indunſibilia in
tẽpoꝛe ſophiſma eſt falſum. Ad ĩpꝛo
bationem, a aliquando erit bipedale

illud negatur:qꝛ nec in ᷣma medie⸗
tetate nec in ſcdᷣa.ſiõ illud diceres.
ſi illud eẽt veꝝ ſequeretẽ᷑ ꝙ ↄtigeret
fieri traniitꝰ de extremo in extremũ
abſcq; eo ꝙ fieret tranſitꝰ ꝑ mediſi:
qꝛ ſi fierer tranſitꝰ de ꝙtitatẽ in ꝙ̃tt
tatem puta de ꝙ;titate bipedali ĩ qꝙtt
tatẽ tripedalẽ. ⁊ nõ ficret trãſitꝰ ꝑ
bipedale qð ẽ mcdiũ inter bitedalex
tripedale. Rñũdet᷑ negãdo ↄñaʒ.ĩmo
dico ꝙ in dicto cãu fit trãſitꝰ ꝑ bipe
dale:⁊ad iliud nõ requirit᷑ ꝙ aliquã⸗

do erit bipedale.ſʒ ſufficit ꝙ a aliqñ

fieret hipedale ſi nõ vlteriꝰ augeret᷑

iuxta illð ſolet cõcedi ꝙ ſoꝛtes nüc ẽ
miĩioꝛ płone:aliqñ erit maioꝛ plone

⁊ tñũ nũq; erit equalis płoni:niſi ĩ po
tẽtia ſolũ. ſicut ſuppoſito ꝙ pło eẽt
bipedalis ſor̃s eſſet pedalisaugere
tur cõtinue ꝙ fieret tripedał.vlteriꝰ
eſt cõcedendũ iuxta illð q; mobile tã
diu ꝙ mouet᷑ eſt in loco maioꝛi ſe ⁊
nũqꝙᷓ i loco ſibi equali Allud declarat᷑
poſito ꝙ a moblłe ꝑtrãſeat b ſpatiuʒ
cõtinue in aliqua hora Tũc dico ꝙ a
moble ⁊ ᷑mĩꝰ in quẽ mouet᷑ neccẽaꝛio
eſt ĩ loco maioꝛi ſe qꝛ in pᷣma medie⸗
tate hoꝛe:vł eſt ĩ loco ſibi equali vel
ĩ loco mioꝛi ſe vł in loco maioꝛi ſe.ſi
dicat᷑ ꝙ ĩ loco maioꝛi ſe hẽt᷑ ꝓpõitũ
nõ põt dici ꝙ ĩ loco mĩoꝛi ſe:qꝛ ĩpoſ⸗
ſible ẽ ꝙ coꝛpꝰ occuꝑet mioꝛeʒ locũ
i̊ ipᷣm ẽ.nõ põt etiã dici ꝙ ſit ĩ loco
ſibi equali:qꝛ tũc ꝓ totã pꝛimã medi
etatem deſceret ex quo moueret in
loco ſibi equali ↄtinue. Et ſicut ar⸗
guit᷑ de ᷣma medietate illiꝰ hoꝛe:ita
etiã ar̃ de quacũq; alia. Sed diceres
2 hoc:qꝛ dubitat᷑ pꝛĩo de coꝛꝑe ſplye⸗
rico circularit᷑ moto circa idẽ cẽtruʒ
qꝛ illud ↄtinue manet ĩ loco ſibi eqli
Kñdet᷑ ꝙ illð qð dictũ eſt:debʒ intel
ligi de mobli moto motu recto. Sʒ
diceres videt᷑ ꝙ poſſibłe ſit aliquod
mobile moueri motu recto ⁊ tñ ma⸗

vere ĩ loco ſibi equali vt ſi locus mo

ueret᷑ cũ mobłi.rᷣder qꝙ illð qð dic⸗

tũ eſt ĩtelligi᷑ de mobili motu recto

loco nõ quieſcente. ¶ Juxa hoc in

ſtat᷑ ꝙ poſſibile eſt aliquæ ꝑuũ lapidẽ

occupare ꝑ vnã hoꝛã duas leucas nõ
tñ ſimilr quãlʒ partẽ ſʒ vnã pꝰ aliaʒ
vᷣbigra. Si vnꝰ lapillꝰ ꝑ vnã hoꝛam
deſcẽderet ꝑ vnũ ſpatiũ tũ leucaꝝ tẽ

ille lapis ĩ pᷣma medietate hoꝛe oc⸗

cuparet pᷣmã medietatẽ illiꝰ ſpatii:⁊-

pᷣmã medietatẽ illiꝰ pᷣme medietatis

occuparʒ pᷣmã medietatẽ ꝑꝛune me⸗

dietatis pᷣdicti ſpatu aↄnt᷑ de alus x

tibus diceret᷑ ꝙ ſit ꝑ totalẽ hoꝛã mo

tus lapillꝰ dictꝰ totale ſpatiũ occu⸗
paret ſed partẽ poſt partem.

Sophilma cCxlvi.

A ⁊⁊ b ſua medietas ſił deſinũt eſſe

poſito cãu ꝙ a ſitvnũ totũ ⁊b ſit me

dietas eiꝰ.⁊ c ſit reliqua medietas
ꝙ ita cito a dicat᷑ deſinere eẽ ſicut

aliqua eius pars:et ꝙ ipſi applicetuꝛ
vnũ agens nõ ver ſus b ſʒ verſus c:
ita ꝙ pꝛius coꝛrumpat᷑ c medietatem
i; ipᷣm h.tũc.¶ Pꝛobatur ſophiſma.
nũc deſinũt cẽ a ⁊ b medietas ſua:
Sa ⁊ b ſua medietas deſinũt eẽ.⁊ ꝑ

cõſequẽs a ⁊ b ſua medietas ſimui

deſinũt eſſe.cõcluſio vidr eſſe mani
feſta añs pꝛobatur:quia aa b ſua me
dietas ſunt:⁊ immediate poſt hoc a
⁊ b ſua medietas non erunt:ergo de
ſinunt eſſe a ⁊ b ſua medietas. afis

quo ad eius pꝛimam partẽ notum ẽ

de ſe. ſʒ ſcdᷣa pars añcedẽtis pꝛobat᷑
nam immediate poſt hoc: vicʒ poſt
inſtãs applicatõis agentis aliqua ꝑs

illius a nõ erit:ergo ĩmediate poſtt a

non erit:cõcluſio eſt nota ex caſu añ
cedẽs patʒ ex eo ꝙ immediate poſt

hoc agens aliquam partem ipſius a
coꝛrũpat ex eo ꝙ inſtãs pꝛimũ ponit᷑

vltimum inſtans non eſſe actionis

qua agens agit in ipſum a. Tune

vltra immediate poſt hoc a non erit

„.

mn ſt alb? t imcdlete
ta ti imecute pol
at ſoꝛtes tut lla erſte e
nit ſoncs e alb⸗ Na eſe
tco albus oeſinit cc futi
quus orenlcati Apelur ſai
e ſublecti n. de qua gick
ſe oelt/ ſi ractat deſ⸗
Sorhilnn a
(Armioniet le aben
wfrdcaſAunad iihe
ſqz dc Min der dn
en anch vſaneſt⸗
bmecherren hoe gre
o o agente c in
ſſpoc inſtans llo⸗ i

Aibmnedetas ſa n
ketns deſtnürei,9
ſus mechetas ſinu
uſo Gemae
um aNdſame
mmedlate paſthpen
ttas non erullticrgode
1 bſus medſeis i,
mmraititiuii
r lkn i
is Mens le
mwimtirelſt
ctwrtetcſneh
mmeilſe ol
naanten hſled
ſis mni woni
noneſe tons
niſuna Lun

NAN e 4

4

ergo immedtlate poſt hoe a nõ habe
bit medietatẽ. ⁊ vltra: ergo imedia
te poſt hoc non crit aliqua medietas

ipſius a vltra immediate poſt hoc

non crit b medietas a: eꝛgo ĩmedia⸗
te poſt hoc a ⁊ b ſua medietas nõ ef̃t
F zowrobaenr 1b ſua medietas ſi
mul deſinunt eſſe ergo a ⁊ b ſimul
deſinũt eſſe ſed illud eſt falſũ: quia
peius c deſinit eſſe ꝙᷓ b ex caſu: eꝛgo
etiam a pꝛius deſini eẽ qᷓ; b deſinit
cẽ.cõcluſio tenet.quia ita cito a de
ſinit eẽ ſicut c. ¶ Ad ſophiſma dico
ꝙ ipſũ eſt falſũ. d pꝛobatõem nõ c
deſinit eẽ a ⁊ b ſua medietas eẽ cõce
doꝛeꝛgo a ⁊ b ſua medietas deſinũt
eẽ.negat᷑ cõcluſio nõ eni ſequit᷑:ſor̃i
nũc deſinit eẽ albus eꝛgo nũc ſoꝛces
albus deſinit eẽ poĩto caſu ꝙ ſoꝛtes
ſam ſit albꝰ ⁊ ĩmediate poſt hoc nõ
ſit albꝰ ꝛtñ ĩmediate poſt hoc mane
at ſoꝛtes.tũc illa exñte vera nũc deſſ
nit ſoꝛtes eẽ albꝰ. iſta eſſet falſa.ſoꝛ
tes albus deſinit eẽ ⁊ ratio illiꝰ eſt:
quia pꝛedicatũ appellat ſuã foꝛmam
et ſubiectũ nõ.de qua quidẽ appella
tõe locutꝰ ſũ ĩ tractatu de ſi uppõi bꝰ
Sophilma cxlvii.
¶ A ſimul icipiet eſſe albũ⁊ nigrum
poſito ꝙ a ſit aliquod ſubiectum qð
fiat albũ per aliquã hoꝛam cõtinue
vſqʒ ad c inſtans per partem poſt
tem.⁊ quando ipſum eſt albefactum
medictatem hoꝛe nigꝛefiat ab ali⸗
quo nouo agente ⁊ in duplo velociꝰ
vſqʒ ad c inſtans:illo caſu poſito pꝛo
batur ſophiſma.a in c inſtanti incipi
et eſſe albũ ⁊ in eodẽ inſtanti ĩcipiet
eſſe nigrũ poſti inc ĩſtãti agens ni
efaciẽs attingit agẽs albefaciena
Impꝛobat᷑. Si a ſił ĩciperet eẽ al
bi ⁊nigrũ hoc maxime cẽt ĩ c ĩſtãti.
ſʒ hoc nõ:nã qualitercũqʒ exponat᷑ ĩ
cipit ſiue per põnẽ de pᷣſenti ⁊ nega⸗
tõnẽ de pᷣtito ſiue ꝑ. rẽotõnẽ de pñti
põnẽ de futo ſim̃ ẽ ꝙ a in c uiſtãti

mheipit ſimul eſſe album ⁊? nigrum.
Seconed ꝙ ſophiſma eſt falſum
Ad pꝛobationẽ a in c inſtãti incipiet
eſſe albũ et in codẽ incipiet eẽ nigra
negat pꝛia pars añtis. Sed diceres
a in c inſtati erit albũ et ante inſtãs
nõ erit albũ: ergo in c inſtãti ĩcipiet
eſſe albũ.concedo ↄnam ⁊ nego afis
Unde dico ꝙ a in c inſtanti nõ erit
albũ niſi in potẽtia ſoluʒ: ſicut pꝛius
dicebat᷑ in vno alio ſophiſmate dif⸗
fuſius. qꝛ ſi eſſet aliqð coꝛpꝰ pedale
et augeret᷑ continue per hoꝛã donec
fieret tripedale ulð nunq eſſet bipe⸗
dale niſi in potẽtia ſolũ.i.ſi deuiſſet
ab augmẽtatiõe ncquiſita quãtitate
bipedale bene fuiſſet bipedale ⁊ alt⸗
ter nõ. Ita dico in pꝛopoſito: quia ſi
albefactionẽ non totaliter ſequuta
fuiſſet nigrefactio ſicut ponit caſus
a inc inſtanti hene eſſet album: ſed
qꝛ talis nigrefactio ſequuta ẽ dico
V non erit album in c inſtãti niſi in
poſentia ſolum. et ulud non ſufficit
ad hoc ꝙ a in c inſtanti incipiat vei
incipiet eſſe album.

Sophilma cxlviii.
A incipit eſſe ſuꝑ b.poſito caſu Eꝙ ſit
aliqð ſpaciũ pertrãſcundũ ab a mo
bili cuiꝰ pꝛĩa pars ꝓpoꝛtionalis ſit hᷣ
et ſecũda pars ꝓpoꝛtionalis ſit c. et
tertia pars ſit d.et ſic de aliis ꝑtibꝰ
ꝓvoꝛtionalibꝰ illius ſpacii. Allo po⸗
ſito ponatvltra ꝙ a mobile pertranſ
eat illud ſpaciũ: ita ꝙ pꝛimo pertrãſ
eat partes pꝛopoꝛtionales minoꝛes
et deinde maioꝛes¶ Tunc pꝛobatur
ſophiſma.a nunc non eſt ſuper bi et
ĩmediate poſt hoc crit ſuper b. ergo
a incipit eẽ ſuper b. ↄña tenet ab ex⸗
ponentibus ad expoſitã. pꝛima pars
aftis patet: qꝛ non eſt date pꝛimum
inſtans eſſe motus ſed bene vltimuʒ
inſtans nõ eſſc. Gecſida pars añtia
pꝛobatur: quia nulla pars tempoꝛis
labitur quin a erit ſuper h. ergo

ĩmediate poſt hoe a erit ſuper b. pꝛo
batur añs: qꝛ ſi aliqua pars tẽpoꝛis
labitur anteqᷓ a eſſet ſupꝑer b.ſit illð
tẽpus d. pꝛobo ꝙ nõ:qꝛ tunc per to⸗
tum d tẽpus moueret᷑ ſuper c.et nõ
ſuper b. et ſic c inter oẽs partes pꝛo
poꝛtionales illius ſpacii eſſetvltima
et mĩãma poſtiꝙᷓ a incipit moueri ſuꝑ
dicto ſpacio incipiẽdo a partibꝰ pꝛo
poꝛtionalibus minoꝛibus.et ſic eſſet
dare minimã ⁊ vltimã partẽ pꝛopoꝛ
tionalẽ quod ẽ falſum et ĩpꝛobatum
ſexto phiſicoꝝ. Impꝛobat᷑ a incipit
eẽ ſuper c.ergo a nõ incipit eẽ ſuꝑ b
ↄña videtur tenere: qꝛ b eſt extra c·
et per ↄñs a nõ poteſt eſſe ſimul ſuꝝ
b et ſuper c niſi ſimul eſſet in diuer⸗
ſis locis et ꝙ incipiat eẽ ſuper c. con
ſimiliter/ꝓbari poteſt ſicut pꝛobat᷑ ꝙ
a incipiet eẽ ſuper b. ¶ Ad ſophiſma
dico ꝙ ipſum eſt verũ.Ad ĩpꝛobatio
nem a incipit eẽ ſuper c. ergo nõ in⸗
cipit eſſe ſuper b.negatur ↄna.vnde
dico ꝙ a ĩmediate poſt erit ſuper b
et ĩmediate poſt hoc erit ſuper c. et
pꝛopter hoc ꝙ nõ eſt dare vltunũ c.
nec vltimũ b. verſus illam partem a
qua a incipit moueri. Ulterius qñ
dicit᷑.b eſt extra c et ecõnerſo.ↄcedo
qꝛ quocũq; b dato et quocũq; c dato
ipſa diſtant. ideo bene cõcedo ꝙ ſuꝑ
nullũ b a erit ĩmediate poſt hoc: nec
ſuꝑ aliqð c a erit ĩmediate poſt hoc.
UVnde tñ concedit᷑ ꝙ a ĩmediate poſt
hoc erit ſuper b. et idem a ĩmediate
poſt hoc erit ſuper c.⁊ iſte pꝛopõnes
ſtant ſimul ꝓpter diuerſitatẽ ſuppo
ſitionũ terminoꝝ in eis poſitoꝛum.
Et ſic eſt finis huius ſcðde partis
tractatus in qua poſita ſunt ſophiſ⸗
mata difficultatẽ habentia ex parte
negationũ vel termmoꝝ negationeʒ

includentiũ vel in talibus incluſoꝛũ

ſicut ſi includit᷑ in niſi. Et pꝛimo po
ſita ſunt ſophiſmata ex parte nega⸗
tionis ſigniſicãtis.Secũdo ex parte

negationis negãtis. Lertio ex ꝑte
negationis infinitãtis.Ouarto ex ꝑ.
te huiꝰ ſigni nichil.Quinto ex parte
huius ſigni nullꝰ. Sexto ex ꝑte ex⸗
cluſiuarũ dictionũ. Septimo ex pte
dictonũ exeptiuarũ.OMctauo inciden
taliter poſita ſũt ſophiſmata ex ꝑte
huiꝰ ſincathegoreumatis ſi incluſe
in hoc ſincathegoreumate niſi quod
etiaʒ eſt dictio exceptiua Nono poſi
ta ſũt ſophiſmata ex parte illaꝝ dic
tionũ differt/aliud/nõ/idem.Decio
ex parte comparatiui. VUndecimo ex
parte ſuperlatiui Duodecio ex parte
huiꝰ ſincathegoꝛeumatis ſicut:⁊qrũ
dain alioꝛũ verboꝛum negationem
includẽtiũ:ſicut ſũt iſta caret/igno⸗
rat. Tredecimo de hoc ſincathego⸗
reumate ĩmediate. Decioquarto de
iſtis verbis incipit/et deſinit.
Sta eſt tertia paꝛs hu⸗
ius tractatꝰ in qua po⸗
4 nenda ſũt ſophiſmata
diff icultatẽ habẽtia ex
eo ꝙ in eis ponit᷑ verbũ
pᷣtiti vel fut᷑i tᷣis.vel ex eo ꝙ copła
verbalis eſt modificata aliquo iſtoꝛũ
modoꝝ poſſibile ⁊ ĩpoſſibile. Et eſt
pꝛimum ſophiſma⸗/
ophiſlma .i.
Eſt iſtud. Aliquis hõ generabitur.
Pꝛobat᷑antichꝛiſtꝰ generabit᷑.po⸗
natur in ita eẽ:S aliquis hõ genera⸗
bitur. ¶ Impꝛobat᷑. dictoꝛiũ ſophiſ
matis eſt veꝝ ̊ ſophiſma eſt flm̃ con
cluſio tʒ añs ꝓbat᷑:qꝛ nullꝰ hõ qui ẽ
gñabit᷑.diſcurſus videt᷑ eẽ bonus qꝛ

eſt in celarent ⁊ pᷣmiſſe ſunt vere: 8&

ↄclo q̃ eſt ↄdictoꝛiũ ſophiſmatis.Si
mili modo ꝓbat᷑tpꝛobat᷑ hoc ſophiſ
ma Aliquis hõ eſt gencrandus.
¶ Ad ſophiſma rñdeo ꝙ ipᷣm eſt ven
multi enĩ hoĩes generabũt᷑ ⁊ ſũt ge⸗
nerandiſſ Ad ĩpꝛ obationẽ dico ꝙ diſ
curſus nõ valʒ ꝓpt᷑ hoc ꝙ ĩ pᷣmiſſis

lringi
hone us q
uncui whi id⸗
uce xn llſo i

un ric oenil

liquis ho morebat ꝛergo⸗
ſt mortu afs de multi
Inprobat. ul niuu eſ
bis hoclnuusa nullus ho

uuas, olſautſas A ton e

nnt etmile unt er: Ct⸗
ecörradict ſophiſmnati. ſc
un ſcqtur aliquis ho eſt me
go aias homo no eſt. dns en

McONries RNerumd

hoendo nu ſegntder
ſtonezilaus dochk monun
Aliqd moꝛtu eſt ho ſe hoc
Ouurro.null nortu elt
liquis ho eſt moruns a agli
ſcſtruus diſeut ſus eſt ho
lſtno ct xluſio cſt ſaliug
mmiſaru mnmß nainr
flime ſhceo g ſophiſn
ſi pecſcatü moruij q
üpereriti tis iliat ſ⸗ 4
hponenciſ prp hoibn qſe

ſinttpta elereig ohle
lnnafichnalgioſiud
ſbleipoſibie Eich
nn
a u ¹
hamite,
Inmnchui lni
im ſnmſun ſin
i iiln e⸗
larlunii un
nrtiniſe r ieti
mn inſimne
ifiſdli thoſ
i en nli en
mnillniin
elhuminoci

itwec nin

ſile terminꝰ homo reſlringit᷑ ad ſup⸗
ponendũ ſolũ pꝛo hoĩbus qui ſunt ⁊
qui erũt.ſʒ in ↄcluſione idẽ terminꝰ
apliatur rõne iſtius vbi gñabitur fu
turi tẽpoꝛis ad ſupponendũ pꝛo hoĩ
bus qui ſunt et hoĩbus qui erunt.
nichilominꝰ ſi in ↄcluſione pꝛohibe⸗
retur ãpliatio bene concederẽ cõclu
ſionẽ ⁊ diſcurſum ſi ſic argueretur.
nullus hõ qui eſt gñabitur: oĩs hõ
eſt hõ qui ẽ: ergo oĩs homo q eſt nõ
gñabitur.⁊ illũ ↄcluſionẽ bene cõce
derem:licet negarẽ iſtam. omnis hõ
nõ generabit᷑.nec illa cõcluſio repu⸗
gnaret huic.aliquis hõ generabitur
ex eo ꝙ vna earũ verificatur pꝛo ho
minibus qui ſunt:et ſecunda pꝛo ho
minibus qui eruut.

Sophilma.ii.
Aliquis homo eſt moꝛtuus. Pꝛobat
aliquis hõ moꝛiebat᷑: ergo alids hõ
eſt moꝛtuꝰ.añs pʒ de multis hoĩbꝰ.
¶ Impꝛobat᷑.nullũ viuuʒ eſt moꝛtuũ
oĩs hõ eſtviuus:g nullus hõ eſt moꝛ
tuus. diſcurſus eſt bonꝰ:qꝛ in cela⸗
rent.et pᷣmiſſe ſunt vere:g ⁊ ↄcluſio
que cõtradicit ſophiſmati.¶ Scðo.
Nam ſeqᷣtur aliquis hõ eſt moꝛtuꝰ:
ergo aliqs homo nõ eſt. ↄñs eſt fim̃.
nã contrariũ eius eſt verum: ſcʒ oĩs
hõ eſt. ¶ Tertio. nã ſequit᷑ per cõuer
ſioneʒ.aliquis hõ eſt moꝛtuus: ergo
aliqð moꝛtuũ eſt hõ.ſed hoc eſt flm̃.
Quarto. nullũ moꝛtuũ eſt viuum:
aliquis hõ eſt moꝛtuus g aliquis hõ
nõ eſtviuus.diſcurſus eſt bonus:qꝛ
in ferio.et ↄcluſio eſt falſa:ò aliqua
pꝛemiſſarũ.nõ minoꝛ &̊ maioꝛ q̃ erat

ſophiſma. ¶ Rñdeo ꝙ ſophiſma eſt

verũ:qꝛ pꝛedicatũ moꝛtuũ qð eſt ꝑti
cipiũ pꝛeteriti tꝑis ãpliat ſi ubiectuz
ad ſupponendũ pꝛo hoĩbus qͥ ſuntvł
bꝛo hoĩbus qui fuerũt.⁊ ideo ſ. ophiſ
ma ſigãt ꝙ aliquis hõ qui ẽ vel fuit
hõ eſt moꝛtuꝰ.er hoc eſt veruz. ¶ Ad.

ĩpꝛobationẽ qñ dicitur nuliũ viuum
eſt moꝛtuũ nego illã:ĩmo ↄcederẽ eã
eadẽ rõne qua ↄcederẽ ꝙ aliquis hõ
eſt moꝛtuꝰ. et etiaʒ ꝙ aliqð viuũ eſt
moꝛtuũ.ex eo ꝙ etiã iſta aliqð viuũ
eſt moꝛtuũ.ſigãt ꝙ aliquid qð eſtvel
ſuitviuũ eſt moꝛtuũ.¶ Ad aliã nego
ↄñam: ex eo ꝙ manẽte ille terminꝰ
homo ãpliatur ⁊ in ↄñte nõ.pꝛopter
hoc añs habet plures cauſas ſue ve
ritatis ꝙᷓ; añs.ſed qñ arguit᷑ a pꝛo⸗
põne habente płes cauſas veritatis
ad pꝛopõnem habentẽ ſolũvnã nlaꝝ
nõ valet ↄña. Ad tertiã dico ꝙ iſta
aliquis hõ eſt moꝛtuus:nõ debet cõ
uerti in iſtã. aliquod moꝛtuũ eſt hõ:
ſz in iſtã.aliquod moꝛtuũ eſtvel fuit
homo. Nam tunc ille terminꝰ homo
ſtat ita ãple in vna ſicut ĩ alia. ¶ Ad
quartã dico ꝙ ferio nõ eſt ↄña foꝛ⸗
malis ſub illo modo loquẽdi.b eſt a.
d nõ eſt b. ſed bene ex ſuppõne.vide
licet ꝙ pꝛopõnes non ſint ex termĩs
ãapliatiuis.vel põt dici ꝙ eſt ↄña foꝛ
malis cũ iſta ſuppõne ꝙ talis pꝛopõ
a eſt b.ſumat᷑ ſic:ſicut qð eſt a eſt b.
et iſta.a nõ eſt b. ſumat᷑ ſic:ſicut qð
eſt a nõ eſt b. Et ideo licet negarem
illum ſillogiſmũ.nullum moꝛtuũ eſt
viuũ: aliquis hõ eſt moꝛtuus: ergo
aliquis hõ non eſt viuus.tñ bene cõ
cederẽ illum. nullũ moꝛtuũ eſt viuũ
aliquis hõ qui ẽ/ eſt moꝛtuus:ergo
aliquis homo qui eſt nõ eſt viuus.
ſed tunc minoꝛ eſt falſa.

Sophiſlma.iii.
Omnis ſenex eſt moꝛiturꝰ.poſito ꝙ
deus per ſuã abſolutã potẽtiam fa⸗
ciat ꝙ iam moꝛiãtur oẽs illi qui ſunt
ſenes ⁊ remaneãt qui ſunt iuuenes
et ãplius nullũ viuẽs generet᷑ ⁊ iſti
iuuenes viuãt quouſq; fiant ſenes:
tunc ſiłiter moꝛiãtur ⁊ coꝛrũpantur
Iſto caſu poſito ꝓbatur ſophiſma

ODis homo dqͥ eſt vel erit ſ enex ẽ mo
m 61 ½

riturus:S omnis ſenex eſt moꝛitur⸗
ↄña tenet ex eo ꝙ añs et ↄñs equi⸗
ualent. añs notũ eſt de ſe.¶ Impꝛo⸗
batur oĩs moꝛiturus eſt iuuenis:
oĩis ſenex eſt moꝛiturꝰ: ergo oĩs ſe⸗
nex eſt iuuenis.diſcurſus videt᷑ eſſe
honus:qꝛ in barbara. et cõcluſio eſt
falſa:& aliqua pꝛemiſſauꝝ.et nõ mĩoꝛ
ergo maioꝛ que erat ſophiſma.i Re
ſpõdet᷑ ad ſophiſma ꝙ eſt verũ ſicut
ꝓbauit pꝛĩa ratio.¶ Ad ĩpꝛobationẽ
dico ꝙ diſcurſus nò valet.nam bar⸗
bara pᷣmus modus pꝛime ſigure ſub
iſto mõ loquẽdi fi vʒ:licetvaleat ſub
ullo mõ loquendi.oẽ qð eſt b eſt a.et
ideo dico dictũ diſcurſum nõvalere
iſte tñ bene vʒ quando ãpliatio eſſet
ꝓhibita.oĩs qui eſt moꝛiturꝰ eſt iu⸗
uenis:oĩs qui eſt ſenex eſt moꝛiturꝰ
ergo oĩs ſenex eſt iuuenis. ſʒ minoꝛ
eſſet falſa ſtante caſu:qꝛ eſſet affir⸗
matiua cuiꝰ ſubiectũ pꝛo nullo ſup⸗
poneret.vnde ſᷣm caſum iam nullus
eſt ſenex: licet bene aliquis erit. Et
ſic eſt finis ſophiſmatis,;
Sophilma.iiii.
Genex erit puer. Pꝛobat᷑ ſophiſma
q eſt vel erit ſeuex erit puer:&̊ ſenex
erit puer. Zña tzʒ ex eo ꝙ añs ⁊ ↄñs
idẽ ſignificãt ꝓpter ampliationẽ ſub
iecti ſophiſmatis ad ea q̃ erunt.añs
pꝛobat᷑: qꝛ antichꝛiſtus erit ſenex et
idẽ erit puer.g aliquis qͥ eſt vel erit
ſenex erit puer.ſ Impꝛobat᷑ ſophiſi⸗
ma.ſi ſophiſma eſſet verũ aliqñ hec
de pꝛeſenti eſſet vera ſenex eſt puer
modo hoc eſt falſuʒ.ↄña tenet ex eo
ꝙ oĩs pꝛopõ vera de futuro habebit
aliquãveram de pᷣſenti ſibi coꝛreſpõ
dentẽ:ſed ſophiſma nõvidet᷑ habere
aliquã de pᷣ(ſenti ſibi coꝛre ſpõdentẽ
niſi iſtam ſenex eſt puer. ¶ Ad ſo⸗
phiſma reſpondeo ꝙ ipſum eſt verũ
Ad impꝛobationẽ bene cõcedo ꝙ hʒ
vnã veram de pñ̃iti ſibi coꝛrñdentẽ:

ſed illa nõ eſt hec.ſenex eſt puer.ſed
hec.hoc ẽ puer:demõſtrãdo ꝑ ly hoc
illud ꝓ quo viificat᷑ ly ſenex in iſta p
põne ſenex erit puer.¶ Ex hoc ĩfero
ꝙ ↄuertẽdo ulã.puer erit ſenex:non
opʒ in ↄuertẽte dicere qͥ eſt ſenex eſt
vel erit puer: ſʒ ſufficit dicẽ & ſenex
erit puer. Conſiłr pñt ꝓbari et ĩpꝛo
bari iſta ſophiſmata ⁊ ſiłia. meret᷑x
erit virgo.pꝛeteritũ erit futurũ.

Sophilma v.
Juſtus dãnabit᷑ iuſte. poſito caſu q
ſoꝛtes iã ſit iuſtus et cras furet᷑ vnn
equũ ⁊ poſt cras ſuſpẽdatur.tunc ar
ſic.ſoꝛtes cras dãnabit᷑ iuſte: ſoꝛtes
ect iuſtus: ̊ iuſtus dãnabitur iuſte.
¶ Impꝛobat᷑.nã tunc hec aliqñ eſſet
vera de pᷣſenti. iuſtus dãna it iuſte
ſed hec eſt falſa.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſ
ma eſtverũ.Et ad ĩpꝛobationẽ dicit᷑
ꝙ ſua coꝛreſpõdens nõ eſt hec. iuſtꝰ
dãna tur iuſte.ſʒ hec.iſte dãnatur
iuſte. demõſtrãdo per ly iſte illũ pꝛo
quo ſupponit ille terminus iuſtus
in hac pꝛopõne de futuro iuſtus dã⸗
nabitur unſte.

Sophilma. vi.
Juſte dãnabit᷑ iuſtus.retento caſu
pꝛioꝛis ſophiſmatis. Pꝛobat᷑.iuſtus
dãnabit iuſte: ̊ iuſte dãnabit᷑ iuſtus
ↄña tenet ex eo q añs et ↄñs vident᷑
omnimo idẽ ſignificare.añs patet ex
caſu.¶ Impꝛobat᷑. ſophiſma eſt vna
pꝛopõ de futuro nullã habens veraʒ
de pꝛeſenti: &̊ ſophiſma eſt falſum.
ↄña tenet añs pꝛobat᷑:qꝛ hec ⁊ nulla
alia videt᷑ ſibi eſſe coꝛreſpondens de
pꝛeſenti.iuſte dãnatur iuſtus.et illa
eſt falſa. ¶ Reſpõdetur ꝙ ſophiſma
eſt falſum. Ad pꝛobationẽ negatur
ↄña.Ft ad impꝛobationẽ dicitnr ꝙ
ille iuſte dãnabitur iuſtus: et iuſtus
dãnabitur iuſte:nõ idem ſigniſicant
ꝓpter hoc ꝙ iſta.iuſtꝰ dãnabit᷑ iuſte
hʒ coꝛrñdentẽ de pñti illã:ſcʒ ille dã

lud vo guovertfia hoeſer
ligru de ilo termino Abum
Popöne albumn erit nigrum

Sohfima dii.

Deustri u. nmddin

teret hine dehſeni Waß
deus eſt cras l foꝛmaret
O cccntũj appelat ſuam
gſs el halſam yt prz. nun⸗
int enn deys eſt as. ſ
ug elt perperuo deus e
ſhodeo g ſophiſnu el ijl
luwputonẽ gllich dieſt
ppem ergo deus ert cras

ſanocfn erit Nen 4

rüi Et adipobatoned
anſidinmſthr
tur iſte Sber iſe dinate
denuri er p leili⸗
wit Ue nmus lu
Nirr awiieaß
e,

lna di.
nbil rrn ni
WMmans. Dwdarſis
dgernminin
ctoeiset 17s iet
ie ytncare fsce
bat, ſochtſnuc

wuisguulh ln

ieſeamm nse
eſcuiint ils

henf ſch lim

nat᷑ iuſte. alia aũt hʒ illã coꝛrñdentẽ
iuſte dãnatur iuſtus de pñti.mõ int᷑
illas de pñti pꝛima ẽ poſſibilis: ſcðᷣa
vero ĩpoſſibilis.Et ꝙ dicte pꝛoꝑões
de futuro habeãt diuerſas ꝓpõnes
ſibi coꝛrñdẽtes de pñti: hoc eſt rõne
ãpliationis q̃ pꝛedicatũ appellat ſuã
foꝛmã.de qua appellatione diffuſius
tractatũ fuit in tractatu de ſnppoſi
tionibus capitulovltimo.
Sophilma..vii.
Albũ erit nigrũ.poſito caſu ꝙ ſor̃s
ſit iã albus ⁊ cras fiat niger. Tunc
ar̃.hoc erit nigrũ demonſtrãdo ꝑ ly
hoc ſoꝛtẽ ⁊ hoc ideʒ erit albũ:g albũ
erit nigrl.. Impꝛobat᷑. nã tunc hec
aliquãdo eſſet vera albũ eſt nigrum
ſed hoc eſt falſum. ¶ Rñdetur ꝙ ſo⸗
phiſma eſt verum.Ex quo inr̃ero ꝙ
albũ erit quando nullã habebit albe
dinẽ ⁊ albũ erit qñ nullũſerit album
¶ Ad ipꝛobationẽ᷑ dico ꝙ nõ pꝛopter
hoc opoꝛtet hãc aliqñ eſſe verã albũ
eſt nigrum. ſed ꝙ hec aliqñ ſit vera
hoc eſt nigrũ demõſtrãdo per ly hoc
illud pꝛo quoverificat᷑ hoc pꝛedicatũ
nigrũ de illo termino album in illa
pꝛopõne album erit nigrum

Sophilma . vui.
Deus erit cras. Inpꝛobat᷑.nã opoꝛ⸗
teret hanc de pᷣſenti aliqñ eſſe verã
deus eſt cras ſi foꝛmaret᷑ ꝓpter hoc
ꝙ pꝛedicatũ appellat ſusm foꝛmam.
ↄñs eſt falſum vt ptʒ. nunẽ enĩ hec
erit vera deus eſt cras.¶ Pꝛobatur
deus eſt perpetuus & deus erit cras
Reſpõdeo ꝙ ſophiſma eſt fal ſum.et
ad pꝛobationẽ quãdo dicit᷑ deus eſt
perpetuꝰ ergo deus erit cras negat
ↄña licet bene ſequat᷑ deus eſt perpe
tuꝰ ergo cras erit deus. nã magna
eſt differẽtia inter iſtas duas.deus
erit cras: et cras deꝰ erit.nã ad hoe
ꝙ pꝛima ſit vera requirit᷑ et ſufficit
hec de pꝛeſenti ſit vera ſi foꝛmet

deus eſt cras.ſed ad hoc ſecunda
ſitvera hoc nõ requirit᷑ ſed ꝙ hec ſit
vera ſi foꝛmet᷑ deus eſt. Ratio hinꝰ
eſt:qꝛ ex quo pꝛedicatũ appellat ſuã
foꝛmã opoꝛtet ꝙ tale pꝛedicatũ pꝛo⸗
põnis de pꝛeterito vel futuro veriſi
cetur aliqñ in pꝛopõne de pꝛeſentt
de ſubiecto vel de pꝛonoĩe vemon⸗
ſtrãte illud ꝓ quo ſupponit ſubiectũ
pꝛopõnis de pꝛeterito vel de futuro:
Et qꝛ pᷣdicatũ iſtius deus erit cras
eſt hoc totale ens cras opoꝛtet illud
pꝛedicatũ totale eſſe verificabile in
pꝛopõne de pñti dicte pꝛopõni de fu⸗
turo coꝛreſpõdente de ſubiecto vel
de pꝛonoĩe demõſtrante illud ꝓ quo
ſupponit ſubiectũ de pᷣterito vel de
futuro.ſed qꝛ iſta cras deus ertit: ly
cras nõ eſt ꝑs pᷣdicati etiã nõ opʒ ꝙ
ipſum ſit ꝑs pꝛedicati in pꝛopõne de
pñti dicte pꝛopõni de futuro coꝛrñ⸗
dente. Conſilr eſſet negãda illa deꝰ
fuit heri. ⁊ conſiłr eſſet negãdʒ ulla
tu vixiſti decẽ annos:⁊ ↄcedẽda illa
annos decẽ tu vixiſti. Siłr hec eẽt
negãda dies heſterna fuit heri.⁊ il⸗
la concedẽda heri dies heſterna fuit
Similit eſſet negãda illa dies cra⸗
ſtina erit cras ⁊ illa concedẽda.cras
dies craſtina erit.

Sophiſma ix.
Deus in quolʒ inſtãti erit nõ exñs.
Pꝛobat᷑: qꝛ deus in a inſtãti pᷣſenti
erit nõ exñs ⁊ deus in binſtãti futo
erit nõ exiſtẽs. et ſiłiter in e inſtanti
futuro ⁊ ſic de ſingulis inſtãtibꝰ fu
turis. et ſinnlit inſtãtibus pᷣteritis
erit nõ exñs ⁊ de facto in eis crit nõ
exñs.g deus in quolʒ inſtãti erit nõ
exñs.ↄña tʒ vᷣtute ĩductiõis. añs pʒ
ex eo ꝙ de quolʒ inſtãti eſt verũ dicè
ipſum aliqñ nõerit ſed qñ nõ erit
in ipſo deꝰ crit nõ exñs.ſ¶ Impꝛo⸗
hat᷑ in quolʒ inſtãti deꝰ erit nõ exñs
gD deus in nullo inſtãti erit exñe, ↄñꝗ
m;ii⸗

tenet ex eo ꝙ ly in quolʒ nõ ⁊ nullo
equipolẽt.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma ẽ
verũ. Ad ipꝛobationẽ nego illã ↄñaʒ
deus in quolz inſtãti erit nõ exiſtẽs
5 deus in nullo inſtãti erit exiſtens.
licet bene ↄcederẽ iſtã ↄnam deꝰ in
quolʒz inſtãti nõ erit exñs.ergo de?
in nullo inſtãti erit exñs. Et ad re⸗
gulã equipolẽtiaꝝ.negatio pꝰpoſita
æc.cõcedo regulã qñ negatio ĩmedi
ate ſequit᷑ terminũ diſtributũ qualr
nõ eſt hic. deus in quolʒ inſtãti erit
nõ exiſtẽs.qꝛ ly erit mediat ſic:bene
tñ eſt hic. deus ĩ quolibet inſtãti nõ
erit exiſtens. hic enĩ nichil mediat
inter negationẽ ⁊ terminũ diſtribu⸗
tum quẽ negatio ſequitur.

Sophilma. x.
Adam et noe fuerũt. Pꝛobat᷑.adam
fuit et noe fuit:S adã ⁊ noe furerũt
¶ Jmpꝛobat᷑.hec nunẽ fuit vera de
pſenti. adã et noe ſunt: ̊ hec ẽ falſa
adã et noe fuerũt.ↄña tenet ꝑ illã re
gulã.ſi pꝛopõ de pᷣterito ſit vera ſua
de pñti aliquãdo erit vera.ꝗ¶ Scðo
ſi adã ⁊ noe fuerũt ergo aliqñ fuer̃t
ↄñs eſt falſum eo ꝙ nec fuerũt in a⸗
nec fuerũt in b ⁊c. ex eo ꝙ vnꝰ fuit
ante alium. ¶ Rñdeo ꝙ ſa ophiſma eſt
verũ.nã hec eſt vera:adã ⁊ noe ſunt
moꝛtui. ad quã ſequit᷑ ꝙ adã et noe
fuerunt viuẽtes.ad quã ſequit᷑ vlte

rius adã et noe fuerũt.¶ Ad ĩpꝛoba

tionẽ qñ dicit᷑ tũc hec de pñti aliqñ
fuiſſet vᷣa ⁊æc. nega⁊᷑ ↄna:qꝛ ſicut pʒ
ex pꝛecedẽtibus nõ opoꝛtet gñaliter
ꝙ ſi pꝛopõ de pᷣterito ſit vera ꝙ ſua
de pꝛeſenti ſitvera in eiſdẽ terminis
Unde hec eſt vera de pᷣterito.adã ⁊
noe fuerũt:et nõ habet aliquã verã
de pñti que aliquãdo fuerit vera.nã
eſſet iſta.adã ⁊ noe ſunt:ſʒ hec nũoẽᷓ
fuit vera. Habet tñ duas de pᷣſenti
quarũ vtraqʒ aliqñ fuitvera:ſcʒ adã
eſt:noe eſt. Siliter hec eſt vera.qð⸗

libet iſtoꝛũ fuit. demõſtratis tribus
inſt antibus pᷣteritis:ſed hec de pñti
nunẽ fuit vera quodlibet iſtoꝛũ eſt.
ſed habet ꝓpõnes de pꝛeterito quaꝝ
quelʒ aliqñ fuit va.ſ.a eſt.b eſt. c eſt

nã ſunt a b c ilta tria inſtãtia.ſiłiter

hec eſtva de pᷣterito:albũ fuu nigrũ
ſed hec de pñti albũ eſt nigrũ:nunoꝙæ

fuit vera.ſed huic de pꝛeterito coꝛre

ſpõdet vna alia de pñti q̃ aliqñ fuit
vera.ſ.illa hoc ẽ nigrũ.demõſtrãdo
album cui aliqñ hec infuit nigredo.
ſiliter hec eſt va de pꝛeterito ſoꝛtes
albus fuit niger. et hec nũñ fuit va
de pñ̃ti ſoꝛtes albus ẽ niger.ſed ſibi
coꝛrñdet hec de pñti ſoꝛtes eſt niger
q̃ aliqñ fuit va.et ꝑ hoc pʒ ad ꝓbati
onem ꝙ nõ ſequit᷑:hec nuniᷓ fuit va
adã ⁊ noe ſunt.& hec ẽ falſa:adam ⁊
noe fuerũt.ſʒ ẽ fallacia ↄñtis qꝛ nõ
ſeqᷣtur ſic.ſed bñ ſeqᷣt᷑ econuerſo.Ad
aliã dico ꝙ nõ ſequit᷑ adã ⁊ noe fue⸗
rũt:g aliqñ fuerũt.ſed ẽ falła ↄñtis
qꝛ arguit᷑ a pꝛopõne hñte plures cãs
veritatis ad vnã illau.qꝛ añs ẽ verũ
vel qꝛ adã ⁊ noe fuerunt in aliqᷓ tpᷣe
vel qꝛ adam ⁊ noe fuerũt ĩ alidbus
tpᷣibus.ſʒ illa adã ⁊ noe fuerũt:ſolũ
eſt vera ex eo ꝙ adã ⁊ noe in aliquo
tpᷣe fuerũt. Aliter pᷣt dici ꝙ hoc ad⸗
uerbiũ aliqñ non ẽ alicuiꝰ nũeri:qᷣa
aduerbio non accidit nũerus.iõ pñt
indrñter ſtare ꝓvno tpᷣe ſingulari ⁊
ꝓ pluribus tp̃ibꝰ.et ideo nõ ſequit
adã ⁊ noe aliqñ fuerũt:& adã ⁊ noe ĩ
aliq̃ tᷣe fuerunt.ſʒ ſequit᷑ adã ⁊ noe
in aliqͥ tᷣevel in aliqbus tpᷣibus fue
rũt.Et ſi ↄcedat᷑ illa adã ⁊ noe fue⸗
rũt:⁊ querat᷑ qñ fuerũt. Rñdendum
eſt ꝙ in aliqᷣbus tpᷣibus fuerũt:quia
adam fuit in vno tp̃e ⁊ noe in alio.

Sophilma xi.
Helena peperit decem filios.poſito
caſu ꝙ helena hẽat filios decẽ quos
ſucceſſiue peꝑit.ſ.vnũ ſcðʒ ⁊ tertiũ.

oſaeet vera galiqso cpoꝛe
u colgnftcato phoere
herit ſec hocẽ falſu: qe
fala helenn ma epentt

ſo eleunbn deeß
tſte kau, nec alet⸗fe.h
Imnlto tiabus deertt dere
entehett dece hlios,er⸗
icnotiſore egeft deetm ill
garenl Nenpeperit
Posaſun wras de
s eAfaſum a hs da
de ſe falſltas oiis wodi:
d veritatẽ pꝛoponis affirm⸗
peterito in numero fingul⸗
ſtur peecatũ aligñ infin
o ſupponit ſublecti ſen he
li bantes fi ios dece nunq
uo ſabiecti ſophiſmnatn

ſurſc ſeiiiſeſttanenſ
u ogoͤſegulk uit oefl
1algi hrit ſegi ſili fti
uit ppuſr ,ier ues ir
usi, miilus rafttſri
1ait noe fuerunt in aic toe
dmm In fuefit i aii dus
8.ſill adi t noe fuerüttſols⸗
a ereo id Wein aliguo
Grit Aterit g ⸗
Nü an ne Marc eti
mmtannmlelne,
ſter are ppnoteſnglin
inn n e in
purbus t
, me 1ni funitt α1
Vir we aihi funi,
ſiͦfunn / ll a
iſepe un Aſgus fue
röere aliu ,
isthene . Git wefue/
Eiſtmlll⸗ Gicendum
1Mer

Pꝛobat᷑ ſophiſma.helena ꝑeperit
vnuʒ filiũ et ſecũdum ⁊ tertiũ et ſic
vlterius vſq; ad decẽ incluſiue ergo
helena decẽ fil ios peperit.. Impꝛo⸗
batur ſophiſma. Nã helena peperit
decẽ filios g̊ helena aliqñ ꝑeperit de
cem filios.ſed hoc eſt falſum:qꝛ nec

in a.nec in b.¶ Secundo.hec nunq

fuit vera de pnñti. helena parit deceʒ
fil ios: &̊ hec nõ eſt vera de pꝛeterito
helena aliqñ peꝑerit decẽ filios:añs
ꝑʒ ex caſu. ↄña ꝓbatur ꝑ hoc ꝙ oĩs
pꝛopõ vera de pᷣterito aliqñ habuit
aliquã verã de pꝛeſenti.¶ Ad ſophiſ
ma rñdetur ꝙ ẽ falſum poſito caſu
pꝛedicto.qꝛ tẽpus ↄſignificatũ ꝑ hoc
verbũ peperit ſtat determinate cum
nullũ ſincathegoꝛeuma hñs virtutẽ
diſtribuẽdi pꝛecedit ipſum. Si g̊ hec
eſſet vera.helena pępꝑerit decẽ filios
ipſa eẽt vera ꝓ aliquo tẽpoꝛe deter⸗
minato cõſignificato ꝓꝑ hocverbũ pe
perit.ſed hoc ẽ falſuʒ:qꝛ quelzʒ iſtaꝝ
eſt falſa. helena in a peperit decẽ fi⸗
lios. helens in b peperit decẽ filios/
et ſic de aliis. nec valet ↄña.helena
in multis tꝑibus peperit decẽ filios

g helena peperit decẽ filios. ergo in

aliquo tẽpoꝛe peperit decem filios.
tẽ bene ſequit᷑ helena peperit decẽ
llios: S helẽa fuit pariẽs decẽ filios
ↄñ̃ᷣs eſt falſum & et añs,.ↄña eſt nota
de ſe. falſitas ↄñtis pꝛobat᷑: ex eo ꝙ
ad veritatẽ pꝛopõnis affirmatiue de
pꝛeterito in numero ſingulari requi
ritur ꝙ pꝛedicatũ aliqñ infuit ei pꝛo
quo ſupponit ſubiectũ.ſed hoc pꝛedi
catũ pariẽs filios decẽ nuniᷓ infuit
ei ꝓ quo ſubiectũ ſophiſmatis ſupꝑ⸗
ponit. nichilominꝰ licet hec ſit falſa
helena peperit decẽ filios: tñ illa eſt
vera helena decẽ filios peperit. ſᷣm
ꝙ ly decẽ ſumitur fincathegoꝛeuma
tice.qꝛ in iſta. helena decẽ ſilios pe⸗
perit tẽpus ſigniſicatũ per hoc vᷣbũ
peperit ſtat cõfuſe tiñ virtute illius

ſincathegoꝛeumatis decẽ pꝛecedẽ tis
multitudinẽ impoꝛtãtis. nec ſequit᷑.
deceʒ filios helena peperit: g helena
peperit decẽ filios. ſed eſt fallacia fi
gure dict ionis:qꝛ arguit᷑ a termino
ſtante cõfuſe tantũ ad eundẽ ſtãätem
determinate.ſicut hic cum arguitur
omni tẽpoꝛe uit homo: ergo homo
fuit omni tẽpoꝛe. ¶ Ad ꝓbationes
Ad pꝛimã dico quando dicit᷑ helena
peperit vnũ filiuʒ ſecundũ ⁊c.negat
ↄña:quia eſt fallacia figure dictiõis
ex eo ꝙ arguitur a pluribꝰ determi
natis reſpectu partiũ multitudinis
ad vnũ determinatũ reſpectu eiuſðᷣ
multitudinis.Ex pꝛedictis ſequitur
ꝙ ſi ſoꝛtes vidit vnavice vnũ hoꝛĩ?em
⁊ alia vice vidit alium ⁊ ſic de ſingu
lis hoĩbus hec eſt falſa ſoꝛtes vidit
omnẽ hoĩem.qꝛ nec vidit omnẽ in a
necvidit omnẽ hoĩem in b.tamẽ illa
bene eſſet vera omnem hoĩtem vidit
ſoꝛtes.qꝛ quelibet eius ſingularis ẽ
vera per caſum. Nec ſequit᷑ omnem
hominẽ vidit ſoꝛtes: ̊ ſoꝛtes vidit
omnẽ hoĩem: ex eo ꝙ tẽpus ↄſigniñ
catũ per lyvidit in pᷣma ſtat confuſe
tmi:in ſcdða aũt ſtat determinate

Sophilma ·xii.
Omnis hõ fuit in iſta domo. poſito
caſu ꝙ nec fuit nec fuerũt plures ho
mines q́;ᷓ ſoꝛtes ⁊ plato et cicero ⁊ G
iſti fuerũt in illa domo vnꝰ poſt aliũ
ſucceſſiue ⁊ nõ ſimul.¶ Pꝛobat᷑ ſo⸗
phiſma.ſoꝛtes ſuit in ita domo:pło
fuit in iſta domo: ⁊ cicero fuit ĩ iſta
domo:ergo oĩs hõ fuit in iſta domo
ↄña tenet per caſum ⁊ añs ſimilirer.
Impꝛobat᷑. ſophiſma eſt vna pꝛo⸗
poſitio de pꝛeterito qᷓ ſi ſit vera opʒ
qꝙ; habeat vnã coꝛreſpõdentẽ veram
de pꝛeſenti qð eſt falſum. qꝛ ſibi coꝛ
reſpondẽs de pꝛeſenti eſt hec.omnis
hõ eſt in iſta domo.modo hec nunqᷓ;

fuitvera ſicut patet ex caſn. Ad ſo
moliie

phiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt verum.
Ad ꝓbationẽ dico ꝙ ad veritatẽ pꝛo
põnis vłis de pꝛeterito nõ requirit᷑
veritas pꝛopõnis vłis de pᷣſenti: ſed
ſuff icitveritas tot ſingulariũ de pꝛe
ſenti quot ſunt pꝛopões ſingulares
vere de pꝛeterito.et ꝓpoꝛtionabilr᷑ ẽ
dicẽdũ de pꝛopõe vłi vera de futuro
Et ideo ſtante caſu pᷣdicto ad verita
tem iſtius. oĩs hõ fuit in iſta vomo
opoꝛtet ꝙ hec de pꝛeſenti aliqñ fuit
vera ſoꝛtes eſt in iſta domo. et ſiłr
ꝙ hec aliquãdo fuit vera. cicero eſt
in iſta domo. Ex hoc patet ꝙ ad ve⸗
ritatẽ iſtius de futuro omnis homo
moꝛietur nõ requirit᷑ ꝙ hec de pñti
aliquãdo ſit vera oĩẽs homo moꝛitur
ſed ſufficit ꝙ ille ſingulares de pñti
ſucceſſiue ſint vere. ſoꝛtes moꝛitur:
plato moꝛit᷑:cicero moꝛitur:et ſic de
aliis. Ex hoc pꝑʒ ſolutio huiꝰ ſophiſ⸗
matis.oĩs homo moꝛiet᷑ quãdovnus
ſolus hõ moꝛietur poſito caſu ꝙvna
vice nõ moꝛiatur niſi vnus ſolus hõ
O ð ſolet ſic ꝓbari. ſoꝛtes moꝛietur
qñ vnus ſolus hõ moꝛietur:⁊ ſic de
aliis. S omnis hõ moꝛietur qñ vnus
ſolus hõ moꝛieturſ Impꝛobat᷑:quia
hec nun; de pꝛeſenti eſt vera omĩs
homo moꝛit᷑ quando vnus ſolus hõ

moꝛit᷑. Bꝛeuiter debet reſpõderi: ꝙ

ſophiſma ẽ verũ.Et ad ĩpꝛobationẽ
debet reſpõderi iuxta dicta ꝙ ad ve
ritatem illius.oĩs homo moꝛiet᷑ qñ
vnus ſolus hõ moꝛiet᷑ nõ requirit᷑ ꝙ
hec de pñiti aliquãdo fuerit vera oĩs
hõ moꝛitur ſed ſufficit ꝙ cũ pꝛopõe
de pñti coꝛrñdente huic vnus ſolus
hõ moꝛietur q̃libet ſingulariũ de pꝛe
ſenti huiꝰ vłis oĩs homo moꝛiet᷑ ſit
vera: nõ tñ ſimul ſed ſucceſſiue vna
vice ⁊᷑ alius alia vice.verbi gꝛatia ꝙ
hec aliqñ ſit vera.ſoꝛtes moꝛitur qñ
vnus ſolus hõ moꝛitur.et ſiłr q; hec
aliqñ ſit vera plato moꝛit᷑ qñ̃ vnus
ſolus hõ moꝛitur.et ita de ſingulis.

Sophilma.·xxiii.

Pono ꝓpter ſolutionẽ quoꝛũſidã ar⸗
gumentoꝝ pꝛius factoꝛũ et nõ ſolu⸗
toꝛũ ad hoc ſophiſma. oẽ aĩal fuit in
archa. et eſt iſtud. Omnis hõ fuit in
iſta domo.poſito ꝙ anteiᷓ iſta domꝰ
fuerit nulli hoĩes pᷣſueruùt. ⁊ qñ ulla
domus pᷣmo habuit eẽ ñ fuerũt niſi

tres hoĩes.ſ.ſoꝛtes plato ⁊ cicero et

ꝙ illi tunc fuerũt in iſta domo ⁊ poſt
ea multi ſint generati alii hoĩes qui
nuniᷓ fuerũt in iſta domo de quoꝛũ
numero ſit robertꝰ.¶ Zũc pꝛobatur
aliqñ oĩs hõ fuit in iſta domo S ⁊c
ↄñ̃a videt᷑ tenere a ſiłi.nã bene ſedqt᷑
aliqñ ſoꝛtes diſputauit &̊ diſxutauit
añs pʒ ex caſu.¶ Secundo.aliqñ ſic
fuit ꝙ oĩs hõ fuit in iſta domo ergo

añs patet: qꝛ qñ non erant niſi tres

hoĩes ſic fuit ꝙ oĩs homo fuit ĩ iſta
domo. ↄña videtur tenere a ſimili ſi
cut pꝛius.¶ Tertio.aliqñ hec de pꝛe
terito fuitvera.oĩs homo fuit in iſta
domo: adhuc hec ẽ vera.ↄña tenet
ex eo ꝙ pꝛopõ de pᷣterito vera eſt ne
ceſſaria añs patet.nã anteõqᷓ eſſent

generati alii hoĩes a ſoꝛte platone ⁊

cicerone : et ſoꝛtes ⁊ plato et cicero

fuerunt in illa domo: hec fuit vera.

oĩs hõ fuit in iſta domo.Quarto
ſic.hec de pᷣſenti aliquãdo fuit vera.
oĩs homo eſt in iſta domo: ſicut ptʒ
ex caſuꝭ ergo in perpetuũ hec de pꝛe
terito videt᷑ eſſevera ſi foꝛmetur oĩs

homo fuit in iſta domo. ¶ In oppo-
ſitum arguit᷑. omnis hõ fuit in ulla

domo:& robertus fuit in illa domo.
faiſitas ↄñtis patet ex caſu. conſe⸗
quẽtia tenet ex eo ꝙ robertꝰ eſt hõꝛ
Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
falſum.¶ Ad ꝓbationes.aliqñ om̃is
homo fuit ⁊c.negatur añs. nam ſe⸗
quitur.aliquando omunis hõ fuit ⁊c.

robertus eſt hõ: ergo robertus fuit
in illa domo qð eſt ſalſum. vnde cõ⸗

intla don 6dt eero fun
ſutt aci non tͦ gytel
pria formn hee Eottuo ni
num ois homo fult n llu dom
obitöre galusco ſult vera./
causurnas ſulatur i
genertione nooti win ale⸗
Olls goqulbus aluado fun
duartam alquido hec funt
peſenn dera cmis homo et in
domor wer ewun habebu
de pererno em m urwaie
ſibi coreſtictn. dud g oͤer
ſec ſuftcit Verttas Ugaru ſinge
deptento ꝛo quibus hec ain

ſut rem de elenti ois home

ſa domo. ſ.ſte ſoꝛtes fule c.
li c. ccero futt ca

ahlina niii
Ktiſut diſtutatur, on.
gtabuoctnoͤſt r 8

nat
fumn eeg o d 43. ſoꝛtes

l leur tenera niii
ug, Terno alg, hecdepe

ſurpera ois onofun mnit .R

ulur ec mu / ſinmnt
npyrin ndt e
is attt, ianteeſent
lu wies ſotegatone
et ſotes 7 platoet cero
Uula deno: ecſan dern⸗
nin ond.Orar
tHſen Aanicofun en
win dono:ſan
ergon erhetul le eht
ngeieſenenſummn di
urin ſuvnn ſcMend
guit, onnsfe ur nii
trſmb fit du
ns uceraſl coſſ⸗/
mangiik,r iſi
ſuftmn giſeni⸗
loprones inſ eſnns
zs. nam ſe⸗
rgti i i

nisho fur ⸗
vmhon atetusi

ſho⸗erg ſemcnd⸗

cedo ꝙ qñ nò fuerũt niſi tres hoĩes
hec erat vera omĩs homo eſt in iſta
domo.¶ Ad ſecundã.aliqñ ſic fuit ꝙ
oĩs homo eſt in iſta domo:ergo oĩs
homo fuit min iſta domo nego ↄñoem
vnde ↄña talis nõ valet ↄñte exñte
pꝛopõne vłi licet bene valeret in ter
minis ſingularibꝰ.vnde in terminis
ſingularibꝰ bene ſequitut aliqñ ita
fuit ꝙ ſoꝛtes diſputauit: ſʒ nõ valet
cũ ſignovłi.¶ Ad tertiã.aliquãdo de
pꝛeterito ⁊c.cõcedo ↄñs:ergo in per
petuũ erit ſi ſoꝛmabit᷑. Cico ꝙ non
opoꝛtet licʒ hoc bene opoꝛteat de ſin
gularibus pꝛo quibus erat vera. et
ideo bene cõcedo ꝙ qꝛ hec aliqñ ſuit
vera ⁊c.pꝛo ſoꝛte platone ⁊ cicerone
ꝙ in perpetuũ quelibet illaꝝ ſingu⸗
lariũ eri vera ſi foꝛmabit᷑ ſor̃s fuit
in illa domo & ac. cicero fuit ⁊ciplo
fuit ⁊c. non tñ ꝓpter hoc opoꝛtet in
ꝓpꝛia foꝛma hanc ꝓpetuo mancreve
ram.oĩs homo fuit in illa domo: nõ
obſtãte ꝙ aliquãdo ſuit vera. ꝓpter
hoc ꝗ eiusveritas mutatur pꝛopter
generationẽ nouoꝛũ hoĩm alioꝛum
ab illis pꝛo quibus aliquãdo fuit va.
ſd quartam aliquãdo hec fuit de
pꝛeſenti vera. omĩs homo eſt in iſia
domoꝛergo in perꝑetuũ habebu illã
de pꝛeterito veram in pꝛopꝛia foꝛma
ſibi coꝛreſpõdẽtẽ.Dico ꝙ nõ opoꝛtet
ſed ſufficit veritas ularũ ſingulariũ
de pᷣterito pꝛo quibus hec aliquãdo

fuit vera de pꝛeſenti oĩs homo eſt in
iſta domo.ſ.iſte ſoꝛtes fuit æc. plato
fuit ⁊c. cicero fuit ⁊c.

Sophiſma.·xiiii.
Albũ ſuit diſcutatuꝝ. ponat᷑ ꝙ ſofs
fuerit albus et nõ ſit nec exit ãplius
glbus.ct vlterius ponat᷑ ꝙ ſoꝛtes ſit
diſputaturꝰ et ꝙ nõ diſputet nec di
ſputauit.ſ¶ Pꝛobar᷑ ſopl iſma. qð eſt

vel fuit albũ fuit diſputaturũ: ergo

Abum fuit piſputaturũ. ↄña tenet:

ex eo ꝙ; afis equalet oñti ꝓpter opii
ationẽ ſubiecti ſophiſmatis ad ſup⸗
ponendũ pꝛo eo qð eſt vel fuit albũ
¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma. qͥcquid fuit
diſ putaturũ diſputat diſputauit vel
diſputabit: ſed albũ fuit diſ putatuꝝ
ergo albũ diſputat diſputauit vel di
ſputabit:diſcurſus vider᷑ eſſe bonus
et cõcluſio eſt falſa &̊ aliqua pꝛemiſ⸗
ſarũ. et nõ maioꝛ ergo minoꝛ q̃ fuit
ſoxhiſma.ꝙ ↄcluſio ſit falſa ꝓbatur
qꝛ nec albũ diſputat nec diſputauit.
ſicut patet ex caſu ſophiſmatis,. St
militer falſum eſt ꝙ albũ diſputabit
qꝛ nec quod eſt album nec quod erit
album diſputabit.nam ſoꝛtes diſxu
tabit ꝑer ſecundã partem caſus nec
diſputauit nec diſputat:⁊ nõ eſt nec
erit albus ſed fuit albus per̃ pꝛimaʒ
partẽ caſus.ſ Ad ſophiſma reſpon⸗
detur ꝙ ipſum eſt verũ.¶ Ad impꝛo⸗
bationẽ dico ꝙ diſcut ſus non valet
qꝛ peccat per fallaciam figure dictio
nis ex eo ꝙ mutatur quid in quale:
ſeu ex eo ꝙ ſub termino de pꝛedica⸗
mẽto ſubſtãtie ſubſumitur terminꝰ
de pꝛedicamẽto qualitatis cũ plia⸗
tione:que tñ ſi flieret ſine ãpliatione
nõ impediret diſcurſum ſicut decla⸗
ratum eſt in illo ſophiſmate.qᷣcquid
audit ſoꝛtes illud pꝛofert plato

Peſᷓ viſa ſunt ſophiſmata diffi⸗
cultatẽ hñtia ex eo ꝙ pꝛedicatũ eſt
participiũ pꝛeſentis vel pᷣter iti tem⸗
poꝛis vel futuriꝭ vel ex eo ꝙ copula
verbalis eſt pꝛeteriti tẽpoꝛis vel fu⸗
turi. Nunc reſtat videre ſophiſmata
diff icultatẽ hñtia ex eo ꝙ copulaver
balis eſt deteriata aliquo illon mo⸗
doꝛũ poſſibile neceſſe vel aliquo hu
iuſmodt quẽ poſſibile eſt eſſe dermi
nationẽ totalis pꝛopõnis inter que
ſit pꝛimo hoc ſophiſma.

5 lma xv.
Sophil 1 m tilii.

Non feribentẽ poſſibile elt ſea ckibefe
Pꝛobat.illum poſſibile eſt ſcribere.
vemoſtrando nõ ſcribentẽ ille eſt nõ
ſcrioẽs. non ſcribentẽ poſſibile eſt
ſcribere. ¶ Inpꝛobat᷑. Nam ſequit᷑
vt videtur nõ ſcribentẽ poſſibile eſt
ſeribere:ergo poſſibile eſt nõ ſcribẽ⸗
tem ſcribere. ¶ Pꝛo ſolutione huiꝰ
ſophiſmatis et pluriũ alioꝛũ eſt no⸗
tandũ ꝙ pꝛopõ cuius copula eſt hoc
verbũ põt vel determĩata hoc modo
poſſibile illius ſubiectũ ampliat᷑ pꝛo
co qð eſtvel põt eſſe.⁊ ꝓpter hoc nõ
ſcribentẽ poſſibile ẽ ſcribere: vʒ ulã
qð eſtvel põt eſſe nõ ſcribẽs põt ſcri
bere.¶ Scðo notandũ ꝙ adveritatẽ
talis pꝛopõnis nõ requirit᷑ ꝙ ille mo
dus verificet᷑ de pꝛopõne coꝛrñdente
dicto talis pꝛopõnis ↄpoſite ex ſubo
et pᷣdicato illiꝰ dicti in ꝓpꝛia foꝛma
acceptis: ſed ſufficit ꝙ ſitverificabił
de pꝛopðe ↄpoſita ex pꝛedicato dicti
in pꝛopꝛia foꝛma accepto cũ pꝛonoĩe
demõſtrãte rem ꝓ qua ſupponit ſub
iectũ talis pꝛopõnis. Ybi gratia. ad
veritatẽ illius nõ ſcribentẽ poſſibile
eſt ſcribè nõ requit᷑ ꝙᷓ hec ſit poſſibi
lis nõ ſcribens ſcribit: ſed ſufficit ꝙ
hec ſit poſſibilis hoc ſcribit. demon
ſtrãdo per ly hoc rẽ pꝛo qua ſuppoĩt
ly nõ ſcribentẽ in illa pꝛopõe nõ ſcri
bentẽ poſſibile ẽ ſcribẽ. virtute pᷣmi
notabilis ↄcedẽde ſunt ille pꝛopõnes
ſcʒ ſenex põt eſſe puer.coꝛrupta põt
eẽ virgo.pᷣteritũ põt eſſe futurũ.fu⸗
turũ põt eſſe pᷣteritũ.calidiſſumno põt
eſſe aliqd calidius.optĩo poſſibile ẽ
eẽ alidd melius. ſupᷣmo põt eẽ aliqᷣd
ſuperius. Uirtute ſecũdi notabilis
negãde ſunt tales ↄñe albũ poſſibile
eſt eſſe nigrũ:ergo poſſibile eſt albũ
eſſe nigrũ.ſedentẽ poſſibile eſt ãbu⸗
lare:S poſſibile eſt ſedentẽ abulare⸗
ſenẽ poſſibile eſt eẽ pueꝝ. ergo poſſi
bile eſt ꝙ ſenex eſt puer.calidiſſimo
poſſibile eſt aliquid eẽ calidius:ergo

poſſibile ẽ calidiſſimo aliquid eẽ ca⸗
lidius.⁊ ſie de multis aliis ↄñtiis.
UAnde oẽs tales ↄñe non valẽt ex eo
ꝙ ibi arguit᷑ a ſenſu diuiſo vero ad
ſenſum ↄpoſitũ falſum.quãdo enim

ille modus poſſibile vel neceſſe vel

aliquis alioꝛũ modoꝝ ponitur inter
partes dicti ſicut hic. albũ poſſibile
eſt eẽ nigrũ:pꝛopõ dicitur eẽ diuiſa.
quãdo aũt modus pꝛeponit᷑ totali di
cto vel poſtponit᷑ dicitur eẽ cõpoſita
Nam tunc ꝑtes dicti ponũtur̃᷑ ſimul
abſq; diuiſione earũ ab inuicẽ ꝑ int
poſitionẽ modi. ¶ His viſis rñdeo
ad ſophiſma ꝙ eſt verũ.Ad impꝛoba
tionẽ negatur ↄña ex eo ꝙ arguitur
a ſenſu diuiſo vero ad ſenſum com⸗
poſitum falſum.

Sophilma xvi.
Omnis hõ poteſt eſſe aſinus.poſito
caſu ꝙ nichil currat niſi aſinus.⁊x lʒ
multa alia aĩalia poſſunt currere nõ
tamẽ de facto currant.¶ Tunc pꝛo⸗
batur ſic.omne currẽs poteſt eẽ aſi⸗
nus:omnis hõ poteſt eẽ currẽs ergo
omĩs homo poteſt eẽ aſinus. minoꝛ

nota eſt de ſe. maioꝛ patet.nã omne

curres eſt aſinus per caſum: s8 omne

currẽs poteſt eẽ aſinus:¶ Impꝛobat᷑
qꝛ nec hõ qui eſt nec d poteſt eẽ/põt
eẽ aſinꝰ:g nullus hõ poteſt eẽ aſinꝰ.
qð eſt contrariũ ſophiſmatis.¶ Se⸗
ſpondeo ꝙ ſophiſma eſt falſum. Ad
pꝛobationẽ dico negãdo maioꝛẽ t ſʒ
omne currẽs poteſt eẽ aſinus. Nam
ipſa ſignificat tiñ qtum hec.om̃e qð
eſtvel poteſt eẽ currẽs põt eẽ aſinus
modo hoc ẽ falſum. ans patet ex pꝛi
oꝛi ſophiſmate. Et qñ arguebatuſ⸗
omne currẽs eſt aſinus ꝑ caſum cõ⸗
cedoꝛ &̊ om̃e currẽs poteſt eẽ aſinus
nego ↄñam ex eo ꝙ arguit᷑ a terinio
ſtante minus ãple ad eundẽ ſtantem
magis ãple affir̃atiue cũ diſtributoe
mõ talis ↄna nõ vʒ ſicut nec vʒ ↄna

pollta ex maioll mnorl.
oſibiltne non ſuficitg⸗
ris irtſſbileorſel e⸗
nur g urciwſſiblles hoh
kin pyoſlto a huic ome
taſinus no eſt poſſibilis
ſͦl curts. hqzean ſeoꝛſ
clis nec hoe eſt meouen
de ichües
cöͤpoſtioles In nedar
bilis rex ſeden nullus ter
ſunt incopoſſibilesꝛer eo
cunt ſbbinuicen Gilrho
poſtblligtr her nullus hon
unñ ſunt copoſſibllest g

Sophiſma xyii⸗
Onms gralus zocliaci õt
ndiiznte, Prohat nulli

oho oreteſe lns voſt
Pnichl annt nl aflua t,
Aluainlapoſur umeens
ekranmt, unr n,
Cαàviä a,
ns hoͦpotel et wrres ergo
nopoteſt ei lnus. minoꝛ
eſen maioꝛ atet, aomne
taſlnusper Kun Honme.
Nae Rmad Inndhn
anch meiäigrti 0
)mlns ctetinin,
cnn üͤſtpſnrin
gſohſinnallin /
ummi nn zi uiu ,0

.D ⸗
aris nule m

mnfertin n

ab infef ioꝛi ad ſuꝑius affif̃atiue cũᷣ
diſtributiõe. Non enĩ ſequit᷑ oĩs hõ
currit:S ome aĩal currit. Uñ in uſta
ome currens eſt aſinus.ille terĩnus
currẽs diſtribuit᷑ ſolũ ꝓ his q̃ ſunt
currentia.ſed in iſta oẽ currens põt
eſſe aſinus.ly currẽs nõ ſolũ diſtri⸗
buitur ꝓ his q̃ᷓ ſunt currẽtia:verũ
etiã ꝓ his q̃ pñt eſſe currẽtia,: Sed
diceres tũc arguã ſic, om̃e cuxrens
eſt aſinus:oĩs homo ẽ currẽs: oĩs
homo ẽ aſinus.añs eſt poſſibile: ⁊
ↄñs.ex eo ꝙ ex añte poſſibili nõ ſeqͥ
tur ↄñs ĩpoſſibłe.ꝙ añs ſit poſſibłe
pʒ qꝛ quelʒ eius ꝑs ẽ poſſibił.maioꝛ
enĩ eſt poſſibilis om̃e currẽs ẽ aſinꝰ
et ſiliter minoꝛ ẽ poſſibilis.ſ.oĩs hõ
eſt curfẽs. Rñdeo ꝙ totale añcedẽs
ſillogiſmi dicti ẽ impoſſibile.ex eo
&ꝙ totale añs dicti ſilłi nec ẽ maioꝛ
nec minoꝛ ſʒ eſt ꝓpõ copulatiua cõ⸗
poſita ex maioꝛi ⁊ minoꝛi.ad cuius
poſſibilitatẽ non ſufficit ꝙ ãbe eius

ꝑtes ſint poſſibiles:ſed etiã requiri

tur ꝙ ſint cõpoſſibiles.mõ hoc non
eſt in ꝓpoſito. Nã huic om̃e currẽs
eſt aſinus.nõ eſt ↄpoſſibilis hec:oĩs
hõ eſt currẽs.lʒ q̃lʒ eaꝝ ſeoꝛſum ſit
poſſibilis. nec hoc eſt incõueniẽs ꝙæ
aliq̃ ꝓpões ſint poſſibiles q̃ nõ ſunt
cõpoſſibiles. Vñ quelq illaꝝ ẽ poſſi⸗
bilis.rex ſedet.nullus rex ſedet.tñ
ſunt incõpoſſibiles:ex eo ꝙ ↄtradi⸗
cunt ſibiinuicem. Siłr hõ currit eſt
poſſibilis:⁊ hec nullus homo currit

et tñ ſunt cõpoſſibiles: qꝛ ↄdicunt.

Sophilma.xvii.
Omnis gradus ʒodiaci põt eẽ ſuꝑ
nr̃m oꝛiʒontẽ. Probat᷑:nullus gdus
godiaci eſt quin de eo veꝝ eſt dicere
ꝙ ipſe poteſt eſſe ſuꝑ nr̃m oꝛiʒonteʒ
ex eo ꝙ ipſe erit aliqñ ſuꝑ nr̃m oꝛi⸗
ʒontem. Impꝛobatur.nã tunc poſſi⸗
bile eſſet ꝙ oĩs gradus ʒodiaci eſſet
ſuꝑ nr̃m oꝛiʒontemehoc eſt falſuʒ ex

eo ꝙ vna medietas ſemper eſt ſuper
noſtrum oꝛiʒzontem ⁊ alia infra.
Rñdetur ad ſophiſma ꝙ ipſum eſt
verum. Ad impꝛobatiõem negatur
ↄña.ex eo ꝙ arguit᷑ a ſenſu diuiſo
vero ad ſenſuʒ cõpoſitũ falſum. Sʒ
diceres videt᷑ ꝙ hec vtiq; vłis ẽ poſ
ſibilis:oĩs gradus ʒodiaci eſt ſuper
nr m oꝛiʒõtem.ex eo ꝙ q̃iʒ eius ſin⸗
gularis eſt poſſibilis. Rñdetur ꝙ ad
poſſibilitatẽ vłis non equir̃it᷑ ſolũ
ꝙ q̃libet eius ſingularis ſit poſſibi
lis:ſed cũ hoc ꝙ q̃ſʒ cuilibet ſit com
poſſibilis.mõ hoc deſficit in ꝓpoſito
Nã ille nõ ſũt compoſſibiles:pᷣmus
gradus cancri eſt ſuꝑ noſirum oꝛi⸗
ʒontẽ.pᷣmus gradus capcoꝛni ẽ ſuꝑ
nr̃m oꝛiʒontẽ.nã uli ſũt gdꝰ oppoſi
ti in ʒodiaco qͥ ſic ſe habẽt ꝙ qñvnꝰ
eſt ſuꝑ nr̃m oꝛiʒõtemꝛalius ẽ ſubtꝰ.
Sophilma xviii.
In oẽs partes ↄtinuũ poteſt eẽ diui
ſum. Probat᷑:in illas ꝑtes poteſt eẽ
diuiſum demonſtratis duabus et in
illas partes ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſũ
demonſtratis tribus ⁊ ſic vltra: in
oẽs ꝑtes ↄtinuũ poteſt eſſe diuiſum
Impꝛobatur.nã ſeqᷣtur in oẽs ꝑtes
ↄtinuũ poteſt eẽ diuiſuʒ:g poſſibile
eſt in oẽs partes ↄtinuũ cẽ diuiſuʒ.
¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma eſt verũ.Ad
impꝛobatiõem nego ↄñam.ex eo ꝙ
arguitur a ſenſu diuiſo vero ad ſen
ſum ↄpoſitũ falſum. Sʒ diceres vti
q; videt᷑ ꝙ hec ſit poſſibilis in om̃s
ſuas partes ↄtinuũ ẽ diuiſuʒ:ex eo
ꝙ eſt vna vłis cuius om̃s ſingula⸗
res ſunt poſſibiles.et cũ hoc quedã
eaꝝ cuilibet eaꝝ eſt ↄpoſſibilis ſicut
clarũ eſt volenti cõſiderare.mõ hoc
videtur ſufficere ad poſſibilitateʒ ꝓ
poſitiõis vniuerſał. Rñdeo negãdo
ꝙ hec ſit poſſibilis: in om̃s partes
ↄtinuũ eſt diuiſũ.ex eo ꝙ in qͥrcũq;
partes diuidat᷑ ↄtinuuʒ ſemꝑ reſtat

aliquidvlterius diuidendum.Et qñ
dr quelʒ eius ſingularis ẽ poſſibilis
æ quelz cuilʒ eſt cõpoſſibilis ↄcedo⸗
Et vlteriꝰ dico ꝙ nõ ſufficit ad poſ
ſibilitatem vłlis ſʒ cũ hoc reqͥrit᷑ oẽs
alias ſingulares eẽ veras ſił.modo
hoc deficit in pꝛopoſito.

Sophilma.xxix.
¶ Impoſſibile poſſibile eſt eẽ verſ.
poſito ꝙ ſoꝛtes nõ fuerit rome:tũc
illa ꝓpoſitio ſoꝛtes fuit rome ẽ falſa
de pꝛeterito ⁊ per ↄns impoſſibilis.
Nam oĩs ꝓpoſitio vᷣa de pꝛeterito
eſt neceſſaria ⁊ oĩs falſa ĩpoſſibilis
ſed eades ꝓpõ ſoꝛtes fuit rome põt
cẽ vera:̊ impoſſibile eſt veꝝ.et per
ↄſequẽs impoſſibile poſſibile eſt eẽ
veꝝ. Hſdinoꝛ ꝓbat᷑ Nã ſi ſoꝛtes cras
iret romã ⁊ poſt dimidiũ annũ redi
ret:hec eẽtva ſoꝛtes fuit rome. Im
pꝛobat᷑. Nam ſi impoſſibile poſſibłe
eſt eſſe veꝝ:tunc poſſibile ẽ impoſſi
bile eſſe verum.et per ↄñs hec eſt
poſſibilis impoſſibile eſt veꝝ:ſʒ hoc
eſt falſſum.¶ Rñdetur ꝙ ſophiſma ẽ
veruz:ſicut ꝓbauit pꝛima ratio.Ad
impꝛobationeʒ nego ↄñam ex eo &
arguitur a ſenſu diuiſovero ad ſen
ſum compoſitum falſum

Sophilma xx.
¶ Soꝛtes poteſt ſcire plura ſcit.
poſito ꝙ ſoꝛtes non ſciat niſi duas
ꝓvõnes ⁊ cras ſciat tres ꝓpoſitões
Probatur ſophiſma. Soꝛtes ſciet
plura ſcit:ergo ſoꝛtes poteſt ſcire
plura ꝙꝙ; ſcit.ↄña eſt nota de ſe.añs
patet ex caſu. Impꝛobat᷑ ſophiſma.
Si ſoꝛtes poteſt ſcire plura ꝙᷓᷓ ſcit

poſſibile eſt ſoꝛtẽ ſcire plura qꝙᷓ ſcit.

Et per ↄſequens hec pꝛopoſitio eſt
poſſibił:ſoꝛtes ſeit plura qꝙᷓ; ſcit. mõ
loc eſt falſum.i¶ Rñdetur qꝙ ipᷣm eſt
veꝝ. Ad impꝛobationem nego ↄnaʒ
qꝛ arguitur a ſenſu diuiſo vero ad
ſenſum compolſitum falſum.

Sophiſma.xxi.
Soꝛtes tin põdus põt poꝛtare qtũ
põdꝰ pᷣt poꝛtare. Probat᷑.dictoꝛiũ
ſophiſmatis ẽ fim̃:S ſophiſma ẽ ven
añs ꝓbat᷑ Nam ↄdictoꝛiũ ſophiſma
tis ẽ ſor̃s non tm̃ põdus pᷣt poꝛtare
̈tũ põdus pᷣt poꝛtare.mõ hoc ẽ fim̃
quia implicat contradictiõem. Im⸗
pꝛobat᷑.ſi ſoꝛtes tim̃ põdus pᷣt poꝛta⸗
re qtũ põdus põt poꝛtare:& poſſibłe
eſt ꝙ ſor̃s tin põdus poꝛtet q'tũ põ⸗
dus põt poꝛtare.ſʒ hoc ẽ falſuʒ:ĩmo
ĩpoſiibile ex eo ꝙ non dat᷑ maxĩʒ qð
ſors põt poꝛtare.ſed qͥcunq; põdere
dato qð ſor̃s poꝛtare maius põdus
põt poꝛtare.Et ſi ſic non ⁊ poſſibile
ꝙ ſor̃s tin põdus poꝛtet q;tuʒ poteſt

poꝛtare.ſ Rñdet᷑ ſophiſma ẽ ven.
Ad impꝛobatiõem dico negando cõ

ſequẽtiã:qꝛ ibi arguit᷑ a ſẽiu dunſo

vo ad ſenſum ↄpoſitũ fim̃.Cõſimili
mõ ꝓbaret᷑ ⁊ ĩpꝛobaret᷑ ⁊ ſolueꝛetur

hoc ſophiſma.itavelociter ſicut põt
deſcẽdere a mobile ita velociter põt
deſcendere ⁊ plura conſimilia.

¶ Nunc reſtat videre ſophiſmata in
quibus iſte modus neceſſario pont
tur ad copulam quoꝝ pꝛimum ſit

Sophilma ·xxii.
Ois hõ de neceſſitate ẽ aĩal. Pro
batur.oẽm hoĩem cẽ aĩal eſt nccim:
g oẽm hoĩeʒ nccẽ eſt eẽ aĩal.⁊ ꝑ ↄñs
oĩs hõ de neceſſitate ẽ aĩal.ahs/pba

tur.nã hec eſt nccĩa oĩs hõ eſt aĩal.

Impꝛobat᷑:oĩs homo ve neceſſitate
eſt aĩalꝛſoꝛtes eſt homo:& ſoꝛtes de
neceſſitate eſt aĩal.cõcluſio eſt falſa
& aliqua pꝛemiſſarum.non mmnoꝛ:
maioꝛ que fuit ſophiſma.¶ Hñ̃de?
ꝙ ſopꝑliiſma ẽ falſum.Ad ꝓbatiõem

ↄcedo añs:ſed nego ↄnñaʒ.qꝛ argui

a ſenſu cõpoſito vero ad ſenſum di

uiſum falſuʒ. Sʒ diceres:ſi hec eẽt

ver̃a oẽʒ hoĩcm eẽ aĩal ẽ neceſſarii

mnſte duti de tirſn
nglat a ſuponicl / il
Eelpot ei cut one
rwoſſtoli rutuk. Air.
neceſieate t dels: aoe re⸗
nagise fllin cr to geſ h
ſrmariua culus ſubiectü /
ppont er eog de ſacno nul
ts oe An md Kur
uu cuins iudeci „uſlo ſux
ſtfalſa. Gcho naleqt den
jhe creino de neccellue :
xus de neceſſitate eſt ceůe
lſam ercoo deuo noͤ den
ligeidꝛſet ngeten (
himmẽ veri ſint gbaun
iuſProuoẽ norii; 9
ſtdluſt de eceſſario ſubi
ut uſinoe i peo
hͤei ſlut ſuhmi ppoe d⸗

ſen um cMoſit ff Coſni
er 1ipeoharrt, ſoertn
Niſmnu nruit, ſar i
ranohleti velinrti⸗
tlzaugſindta

ſir vlcere ſohiſmnan
eſnodus necellano pont
ulamgnon vumunſr

de decclunei dl r
enholend iinclnein:
hoiez necktſtei li 4 4
dentetſumii a n
ve uii b 4 .
ivis vnner i .
umal nig ⸗

j,Svclkfal
d ilainin

tic argueret᷑ ſic.oẽm hoĩem eẽ alal
eſt neceſſariũ.ſoꝛtes eſt homo:ergo
ſoꝛtẽ eẽ aĩal ẽ neceſſariũ:ↄcluſio eſt
faiſa:S aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ minoꝛ
ergo maioꝛ. Heſpõdet᷑ ꝙ talis diſ⸗
curſus nõ valet qꝛ arguit᷑ in pꝛuma
ſigura ex maioꝛe indefinita. ſʒ talis
ſillogiſmus non valet.hec eni eſt in
definita oẽʒ hoĩem eſſe aĩal ẽ neceſ
ſariũ.ex eo ꝙ ſubiectũ eſt hoc dictũ
oẽm hoĩem eſſe aĩal.qð ſupꝑomt ꝓ
pluribus puta pꝛo ſe ⁊ alus ſiłibus
diſlũctiue:ſicut patet ex dictis,

Sophilma ..xxiii.
¶Om̃e creãs de neceſſitate ẽ deus
poſito ꝙ deus nõ creat ⁊ ꝙ nichil a
liud poſſit creare q; deus. Probat᷑
ſophiſma.oẽ qð eſt vel põt eẽ creãs
de neceſſitate ẽ deus: S oẽ creãs de
neceſſitate ẽ deus.ↄñᷣa tenʒ ex eo ꝙ
añs ⁊ ↄñs equiualent ꝓ tanto ꝙ in
ꝓpoſitiõe diuiſa de neceſſario ſubʒ
ampliat᷑ ad ſupponẽduʒ ꝓ illo quod

eſt vel põt eẽ:ſicut in ꝓꝑõne diuiſa

de poſſibili. Inpꝛobat᷑. Om̃e creãs
de neceſſitate ẽ deus:ᷓ oẽ creans ẽ
deus. ↄñs ẽ falſuʒ ex eo ꝙ eſt pꝛopõ
affirmatiua cuius ſubiectũ ꝓ nullo
ſupponit.ex eo ꝙ de facto nullũ eſt
creãs ſicut pʒ ex caſu.mõ aſfirmati⸗
na cuius ſubiectũ ꝓ nullo ſupponit
eſt falſa. Scðdᷣo.nã ſeqͥt᷑ ꝑ ↄuerſionẽ
om̃e creans de neceſſitate ẽ deus:sð
deus de neceſſitate eſt creãs. ↄñs ẽ
falſum ex eo ꝙ deus nõ de neceſſita
teẽ creãs:ſed ↄtingẽter. ¶¶ Rñdet᷑ ꝙ
ſophiſma ẽ verũ ſicut ꝓbauit pᷣma
ratio.ſ Pro quo ẽ notãduʒ ꝙ in ꝓ⸗

põne diuiſa de neceſſario ſubiectuzʒ

ampliat᷑ ad ſupponendũ ꝓ eo qð eſt
vel põ eẽ ſicut ſubᷣm ĩ ꝓpõe de poſ
ſibili diuiſa.qð ꝓbat᷑.Tlaʒ illa om̃e
creãs de neceſſitate ẽ deus edualet
huic nullũ creãs põt non eẽ deus.ſʒ
in ills qᷓ ẽ diuiſa de poſſibili ãpliat᷑

ad ſupponẽduʒ ꝓ eo qð ẽ vel poteſt
eſſe ſicut pᷣus dicebat᷑.qdð cõiter oẽs
ↄcedũt.& in pꝛĩa ſic ſubiectũ amplia
tur.ↄña tenet ex eo ꝙ in ꝓpõnibus
equalẽtibus ſubiectũ dʒ ſupponere
eque ample.ſed ꝙ pᷣdicte ꝓpões eqͥ
polleãt:ꝑʒ per regulã cquipollẽtiaꝝ.
Ad im hobationes. Ad pꝛiam qñ
carguitur.om̃e creans de neceſſi⸗
tate ⁊c.negatur cõſequentia ex eo
ꝙ arguitur affirmatiue cum diſtri⸗
butione a terĩo ſtante magis ample
ad terminum ſtantrem minus ample
ſine conſtantia ſubiecti ↄſequentis
et talis cõſequentia non valet:ſicut
neq; valet ↄſequẽtia a ſupꝑerioꝛi di⸗
ſtributo ad inferius diſtributuʒ nõ
retenta conſtantia in ferioꝛis:id eſt
nõ retento ꝙ inferius ꝓ aliquo ſupꝑ
ponat.AUnð ſi nullus homo cẽt:hec
ↄſequentia nonvaleret. om̃e animal
currit: ergo oĩs homo currit.ſic ẽt
nonvalet ↄſequẽtia: om̃e creans de
neceſſitate eſt deus:ergo oẽ creans
eſt deus.ſſ Ad ſcdᷣam nego ꝙ illa:oẽ
creans de neccſſitate eſt dens ↄuer
tatur in illã de neceſſitate ẽ creans
Sed dico ꝙ ↄuertit᷑ ĩ illã qð de ne⸗
ceſſitate eſt deus ẽ vel poteſt eẽ cre
ans. Inde in ↄſequẽte pꝛedicatum
ſtat iia ample ſicut ſtabat in ↄuertẽ
da cum erat ſubiectum. .
Sophilſma .·xxiiii.
¶ Ome qð eſt qñ eſt neceſſe eſt eſſe
Probsatur ſophiſma per ariſtoteleʒ
pꝛimo peryarmenias. Impꝛobatur
ſophiſma. Omne quod eſt quando
eſt neceſſe eſt eſſe:ſed ſoꝛtes eſt qñ
eſt:ergo ſoꝛtem neceſſe eſt eſſe cõ⸗
cluſio eſt falſa ſicut notum eſt de ſe
quia ſoꝛtes poteſt non eſſe.⁊ diſcur
ſus ẽ bonus:ergo aliqua pꝛem ſi en
non minoꝛ.ergo maioꝛ que er.· ſ⸗
phiſma. ¶ Ad ſophiſma reſponde
tur ꝙ ipſum eſt falſum.

Ad pꝛobationem dico ꝙ ariſtoteles
in pꝛimo peryarmenias nõ tonit in
aliquo loco illamꝛomne quod eſt qñ
eſt neceſſe eſt eſſe.ſed bene illam: oẽ
quod eſt quando eſt eſſe eſt neceſſe⸗
Sed ille pꝛopoſitiones multum dif
ferunt.et male allegatur.et minus
bene intelligentes ipᷣi reputant vna
pꝛo alia poſuiſſe ⁊ male:ex eo ꝙ vna
eſt diuiſa ⁊ falſa ⁊ alia cõpoſita va.
UVnde licet iſta ſit falſa ſicut ꝓbatũ
eſt:omne quod eſt quãdo eſt neceſſe
eſt eſſe. tamen hec eſt cõpoſita ⁊ va
om̃e quod eſt quãdo ẽ eſſe ẽ neceſſe.
ex eo ꝙ hec eſt neceſſaria vel ſibi ſi⸗
milis: omne quod eſt quãdo eſt eſſe
eſt neceſſe:

Sophilma xxv
Si ſoꝛtes currit neceſſario mouet᷑
Probatur ſophiſma. Soꝛtes non
poteſt currere quin moueatur:ergo
ſi ſoꝛtes currit neceſſario mouetur
Impꝛobatur ſophiſma. Si ſoꝛtes
currit põt nõ cuꝛrere:S ſi ſoꝛtes cur
rit poteſt non moueri.⁊ vltra non ſi
ſoꝛtes currit neceſſario mouet᷑.
¶ Bñdetur ad ſophiſma diſtinguẽdo
qꝛ ly neceſſario poteſt eẽ deterĩatio
ↄñe.ita ꝙ ſit ſenſus.ſi ſoꝛtes currit
neceſſario mouet᷑.i.hec ↄſequẽtia ẽ
neceſſaria ꝓut neceſſitas attribuit᷑
ꝓpoſitionibus:.ſi ſoꝛtes currit ſor̃s
mouetur.vel poteſt eẽ determĩatio
huius vybi currit:⁊ ſic ſignificat tin
qtum hec ſi ſoꝛtes neceſſario currit
mouetur.Et in iſtis ambobus ſenſi
bus ſophiſma eẽt cõcedendum.vel
ly neceſſario eſt determĩatio huius
qð eſt mouetur ⁊ tunc ẽ falſum: nã
tũc eẽt ſenſus:ſi ſoꝛtes cur̃rit ſor̃s
mouetur neceſſario.mõ hoc ẽ falſuʒ
qꝛ quicquid ſoꝛtes faciat nõ mouet᷑
neceſſario ſed cõtingenter.ex eo ꝙ
poteſt moueri.aliter enĩ nõ mouere
tur neceſſario.

Sophilma xxvi.
Si ſoꝛtes neceſſario eſt moꝛtuus
ſoꝛtes eſt viuus. Probat᷑ ſophiſma
Si ſoꝛtes nccĩo eſt moꝛtuus ſoꝛtes

neceſſario eſt aliqualis:et ſi ſoꝛtes
nccĩo ẽ aliqualis tũc ſoꝛtes eſt.et ſi

ſoꝛtes eſt: ſoꝛtes ẽviuus.cũ ſors ſi ẽ
eſt homo.oĩs autẽ homo eſt viuus.

Impꝛobatur ſophiſma.ſi ſoꝛtes neꝰ

ceſſario eſt moꝛtuus tunc ſoꝛtes eſt
moꝛtuus ⁊ non ceſſat eſſe moꝛtuus
quia hoc ſonat nobis ly neceſſario.
ſed ſi eſt moꝛtuus ⁊ non ceſſat eſſe
moꝛtuus ſemꝑ erit moꝛtuus.ſed ſi
ſemꝑ erit moꝛtuus nũiᷓ erit viuus
Ad ſophiſma rñdetur᷑ ꝙ ipſum eſt
alſum. Ad pꝛobationẽ ſi ſoꝛtes ne⸗
ceſſario eſt moꝛtuus ſoꝛtes neceſſa
rio eſt aliqualis. nego qꝛ moꝛtuum
non eſt ſed fuit.ſic etiã moꝛtuum nõ
eſt aliquale ſed fuit.

Sophilma xxvii.
Chimeram neceſſe ẽ eẽ chimeram/
Probatur.chimeram non poſſibile
eſt non eẽ chimeram:ergo chimerã
neceſſe eſt eſſe chimeram.ↄſequẽtia
tenet ex eo ꝙ non poſſibile non ⁊ ne
ceſſe equipollẽt:añs ꝓbatur qꝛ vel
chimerã nõ poſſibile eſt non eẽ chi
merã.vel chimeraʒ poſſibile eſt non
eẽ chimerã. Si dicatur pꝛim habet᷑
ꝓpoſitum. Si dicatur ſcðᷣm hoc eſt
falſuʒ.ex eoõ ꝙ; oĩs aff irmatiua cuiꝰ
ſubiectũ ꝓ nullo ſupponit eſt falſa
qualis eſt hecꝛchimeram poſſibile E
non eſſe chimeramilla enĩ videtur
eſſe affirmatiua ex eo ꝙ in illa ma⸗
net modus affirmatiuus qui eſt foꝛ
male in pꝛopoſitiõe modali. Impꝛo⸗
batur ſophiſma. Sopliſma eſt vna
aff irmatiua cuius ſubiectum ꝓ nul
lo ſupponit:ergo eſt falſum.
¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ eſt fal
ſum. Pro ſolutione eſt ſciendum ꝙ
ꝓvoſitõesmodales dicũtur diuerſe

Sophilma Nrvun
toe niſgit aito apul
o de ringet Cytnũlibet⸗
nngenriqd ice eſ ci poſſix
lertibilter. Jurtaqo ſit hoc
nn. Eapi contingit no eſſeh
(Dnrt eadus d Eſ hom
tqon edrorga dd de Mien
cundo. dlequn condiga di
minẽ vel egun no mngu n
mini, ſt lle equus d quia
hunellus, Gi dicat peimi
wltl ſeonn ve ch i
inlt eguu no contingitn
ne eus nͤpot eſeh
uus no poteſt no eſſe hoͤ⸗

uſe el eẽ hoiem ſeg q
nutlimm tenet azi⸗

ſtſeg ſut ſcetiz onuumn
mn
nue ſfut, .

ppilma wi
ctan wrelei ichinerin⸗
un chimmnn Mimſite
vnmeumetg, chinet;
eſechinennmn ſegnitu
gnon poſſtbllenon ne
ſolltaſs gbenuf g del
no doldble nan ch
Ameritdled
ni. Gedenurünhr
umn Gdktur chnh 4
er eois Afirmetiuscll
ai p ulo ſponee ſi
cifettimt ni ſlu,
ſe ammnin ln i
imnrin wpulne
s mninulte
ſie mcal Innd

ſna Nns
ſnn Sochimm
Pautuſtenn hll

uniſan ai

qꝛ quedã ſunt negatiue de modo ſo

lũ: ſicut iſta chimerã nõ poſſibile eſt
eẽ chimerã.quedã dicũtur negatiue

de dicto ſolũ ſicut iſta: chimerã poſ

ſibile eſt nõ eſſe chimerã.quedã ne⸗
gatiue de vtroqʒ ſicut eſt uta: chime
ram nõ poſſibile eſt nõ eſſe chimerã

Zunc ad rõnes quãdo dicitur chi

merã nõ poſſibile eſt nõ eẽ chimerã.

ergo ⁊c.concedo ↄñam et nego añs.

Et vltra qñ dicit᷑ chimerã ⁊ c.dico ꝙ
poſſibile ẽ chimerã nõ eſſe chimerã
Et quãdo dicitur hec eſt falſa:qꝛ eſt
affirmatĩa cuius ſubiectũ pꝛo nullo
ſupponit. dico ꝙ licet ſit affirmatĩa
de modoꝛtñ eſt negatiua de dicto.⁊
ideo qꝛ ſubiectũ eius pꝛo nullo ſup⸗
ponit ipſa eſt vera.verũtũñ ſi eẽt ſim
pliciter affirmatiua tam de dicto ꝙ
de modo pꝛeteriᷓ de illo mõ impoſſi
bile cui eqpollet ly nõ poſſibile eſſet
falſa ſi ſubiectũ ꝓ nullo ſupponeret

Sophilma. xxviii.
Eſt de ↄtingẽti addito copule.⁊ ĩtel
ligo de ↄtingẽti advtrũlibet ⁊ nõ de

ↄtingenti qð idẽ eſt cũ poſſibili con

uertibiliter. Juxta qð ſit hoc ſophiſ
ma.Equũ contingit nõ eſſe hoĩem.
Pꝛobat᷑.equus nõ eſt homo: ergo
equũ contingit nõ eſſe hoĩem. Se⸗
cundo. vel equũ contĩgit nõ eſſe ho
minẽ vel equũ nõ ↄtingit nõ eſſe ho
minẽ.⁊ ſit ille equus ð quo loqmur
bꝛunellus. Si dicat᷑ pꝛimũ habetur
ꝓpoſitũ.ſi ſcdᷣm hoc eſt falſum. Nã
ſequit᷑.equũ nõ contingit nõ eſſe ho
minẽ:S equus nõ põt eſſe hõ.⁊ ſeqᷣt
equus nõ poteſt nõ eſſe hõ: & equuʒ
neceſſe eſt eẽ hoĩem.ſed ↄñs eſt flm̃
ↄña vltima tenet ex eo ꝙ non poſſi⸗
bile nõ ⁊ neceſſe eqpollẽt.¶ Impꝛo⸗

batur. nã ſequit᷑ equũ contĩgit non

eſſe hoĩem:S equũ nõ neceſſe eſt nõ
eſſe hoĩem ⁊ equũ non ĩpoſſibile eſt
nõ eſſe hoĩem. et ſi ſic tũc poſſibile ẽ

hoĩem eſſe equũ:qð eſt falſum. ↄfia
vltima eſt de ſe nota. ſed pꝛima ↄña
ꝓbatur: ex eo qꝙ; contigens dicit᷑ qð
neq; eſt neceſſariũ neq; impoſſibile
pꝛimo pꝛioꝝ.ſAd ſophiſma rñdetur
ipſum eſt falſum. Pꝛobat᷑.nam ſe
quitur.equũ contingit nõ eſſe hoĩeʒ
ergo equũ contĩgit eſſe hoĩem. ↄñᷣs
eſt falſum.ↄña tenet: ex eo ꝙ pꝛopõ
de cõtingenti ad vtrũlibet conuerti
bilis eſt in oppoſitã qualitatẽ:ſicut
ðᷣt ariſtoteles pᷣmo pꝛioꝛũ. Ex hac
reſpõſione infero ꝙ; pꝛopõvłis nega
tiua de ↄt ingẽti ad vtrũlibet nõ põt
cõuerti ſimpłr in terĩs.vñ nõ ſequit᷑
oẽm hoĩem ↄtingit nõ eſſe albũ ̊ oẽ
albũ contĩgit nõ eſſe hoĩem.añs eſt
verũ ſicut ptʒ de ſe.⁊ ↄñs eſt flin ex

eo ꝙ cignus eſt albus.⁊ eſt falſuʒ ꝙ

cignũ contigit nõ eſſe hoiem: qꝛ ſe⸗
quitur virtute cõuerſionis in oppo⸗
ſitã qualitatẽ. cignũ contĩgit nõ cẽ
hoĩem g cignũ contiĩigit eſſe hoĩ em.
Ad ꝓbationes. Ad pꝛimã nego cõ
ſequentiã.equus nõ eſt hõ: equuʒ
ↄtingit nõ eſſe hoĩem.ſed ad hoc ꝙ
valeat opoꝛteret addè equus nõ eſt
homo: et equũ nõ neceſſe eſt nõ eſſe
hoĩem. et equũ non ĩpoſſibile eſt nõ
eſſe hoĩem. modo hoc eſt falſum:qꝛ
vtiq; equũ neceſſe eſt nõ eſſe hoĩem
¶ Ad ſecundã dicitur concedendo ꝙ
equum non cõtingit nõ eſſe hoĩem.
Et qñ dicitur equũ nõ poſſibile ẽ
nõ eſſe hoĩem ⁊c.illã ↄnam nego eo
ꝙ arguit᷑ ab ĩferioꝛi ad ſuperius ad
dita negatione vtriq;. arguitur enĩ
a cõtingenti ad poſſibile cũ negatõe
ſed cõtingens ad vtrũlibet de quo ẽ
pᷣſens ſermoeſt inferiꝰ ad poſſibile
ex quo poſſibile eſt ſuperius ad ne⸗
ceſſariũ ⁊ ad contĩgens.

Sophilma xxix.
Omne qð cõtingit eẽ eſt ens. Pꝛo⸗
bat᷑ ſophiſma, ti ens ↄtigit eẽ ens

ergo om̃e ens qð ↄtingit eſſe ẽ eus
⁊ per ↄſequẽs qð ↄtingit eẽ ens eſt
ens.ↄñavltĩa tʒ ex eo ꝙ li oẽ ĩcludit
li qʒ eſt ens.ↄña pꝛĩa tenet per illaʒ
regulã ab excluſiua advleʒ de terĩs
trãſpoſitis eſt bona ↄſequẽtia.ſed
antecedẽs ꝓbat᷑.nã ens ↄtingit eſſe
ens. et nichil aliud ab ente ↄt ingit
eſſe ens.ergo tiñ ens ↄtingit eẽ ens
ↄña tenet ab exponẽtibus ad expoſi
taʒ.pꝛĩa pars añtis patet de ſe.ſcða
pars patet per hoc ꝙ nichil eſt aliud
ab ente. nam om̃e idẽ eſt ẽti. Imnpꝛo
batur ſophiſma.om̃e qð ↄtingit eẽ
eſt ens.antixpᷣm ↄtingit eẽ:ergo eſt
ens.cõcluſio eſt falſa.& aliqua pꝛe⸗
miſſarũ.non minoꝛ:g̊ maioꝛ q̃ᷓ erat
ſophiſma.i¶ Aliter poteſt ſolui cõſi⸗
mile ſophiſma ſcʒ omne qð fuit eſt.
concedendo ipſum ſᷣm illam reſpõſi
onem:et poteſt concedi illud ſophiſ
ma.et poteſt reſpõderi ad impꝛoba⸗

tionẽ eius negãdo diſcurſuʒ:videl,

omne qð contingit eſſe eſt ens.anti
chꝛiſtum ↄtingit eſſe:g̊ antichꝛiſtus
eſt ens. ꝓpter hoc ꝙ apparenter ar⸗
guitur in pꝛima figura:in qua ſubie
ctum in maioꝛi ſcilicet li ens intel⸗
lectum in li omni deberet pꝛedicari
in minoꝛi:qualiter non eſt in ꝓpoſt
to.et ideo dictuʒ diſcurſum negarẽ
Unde tameni bene cõcederem om̃e
ens quod contingit eſſe eſt ens.anti
chꝛiſtus eſt ens quod contingit eſſe
ergo antichꝛiſtus eſt ens.ſed tũc ne
gatur minoꝛ.ꝓ tunc tamen apparet
michi ꝓbabilius re ſpõdendo ad ſo⸗
phiſma ipᷣm negando. Et ad ꝓbati
onem quãdo dicitur tin ens ↄtĩgit
eſſe ens:ergo om̃e ens qð ↄtĩgit eẽ
eſt ens.negolↄñam.licet benc ſequa
tur:tĩ ens ↄtingit eẽ ens:ergo oẽ
qð contingit eſſe eſt vel ↄtingit eſſe
enz. Et ratio huius eſt:quia in iſta
tim̃ ens ↄtingit eſſe ens.ſubiectum
ratione huius verbi contingit ſuꝑ⸗

ponit ꝓ illo qð eſt vel cõtingit eſſe
ens.et ideo debet ita ample ſtare in
ↄñte ſicut in añte.ſed hoc non eſſet
niſi dicta dictio poneret᷑ ĩ ſubiecto
ↄſequẽtis.et ideo bene cõcedo illam
omne quod contingit eſſe eſt vel cõ
tingit eſſe ens. in quã cõuertitur il
la:tm̃ ens cõtingit eſſe ens taniᷓ; ex
cluſiua invniuerſalem.ſed nego illã
omne quod cõtingit eſſe eſt ens.Et
vlterius dico illam non eſſe cõuer⸗
tentem dicte excluſiue. Ita reſpon
ſio eſt melioꝛ ꝓ nunc ⁊ verioꝛ.
Sophilma xxxxr.
Omnem hoĩem ↄtingit currè. Pro
batur ſophiſma. Soꝛtẽ ↄtĩgit currẽ
plato cõtingit currere:⁊ ſic de aliis
ergo omnem hoĩeʒ ↄtingit currere.
ↄſequẽtia eſt nota de ſe:⁊ añcedens
ſimiliter. Impꝛobatur ſophiſma.
omnem hoĩem contingit currere:
nullum hoĩem cõtingit currere.cõ⸗
ſequẽtia tenet de ſe:ex eo ꝙ ꝓpoſi⸗
tio de cõtingẽti ad vtrũlibet poteſt
cõuerti in oppoſitã qualitatẽ.ſed cõ
ſequens eſt falſum ſicut patet de ſe.
¶ Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm ẽ
verum. Ad impꝛobationem dico qꝙ;
pꝛopoſitio de contingenti bene cõ⸗
uertitur᷑ in oppoſitam qualitatem:
attẽdendo qualitatem ex parte dicti
et non ex parte modi.et ideo bene
concederem illam conſequentiam:
om̃e hoĩem contingit currere:ergo
omnem hominem cõötingit nõ cur⸗
rere.ſed negatur illa:oẽʒ hominem
contingit currere:ergo nullũ hoĩeʒ
contingit currere.

Sophilma xxxi.
Ex veris impoſſibile eſt ſequi flim̃.
Probat᷑ ſophiſma ꝑ ariſtotelem in
ſcðvᷣo pꝛioꝝ ponentẽ illas duas ↄclu⸗
ſiões ꝙ ex falſis bene ſequitur veꝝn
ſed ex veris non poteſt ſequi falſuʒ

Impꝛobatur ſophiſma.ex poſſibili

ſibilno ſequtur npo

tduc der dftmnnes vone⸗
õ
r bom one aeedede

eſte ſutſignſien vnttein

ta ſit ſtcut ſigniſicat conſe;
Terrua concluſſo.er poſſib
lmuicem incompoſſibilibus
leur impoſſiblle. ia ile

M mrecedis iinpoſſibie.

nil mrum /! er pwſſihi
hur impoſſibile. et ſta eſt imn
imſi Onne cnrrene eſt aſi
neſtcufris tc uta ön
inpoſtblleotſ ſunt ineon
deedieumn ous in
nmategis homo pot ec aſin

dun Xluſo er vefis
voteſt
ſlmetloe pobet ſcha rar

n, npalann ſniin
en pien conigt ann⸗
mn tpientinmnt anner
tuteuct e ſexr gol/
cotii/ milxr lted
orpulti ualtiti ſed ch
lſalum ſt utet deſe⸗
hiſim reſpöcenn gim ?
d improbationem duo,
o de Condngend dene /
tin oedram gochtaten
Nogaüratemer anenl
done noch e Weotee
Zerern am conſegventun⸗
wien contigt anmrt
mim i nn
egetr avi Nen
mummmniiiß

ent n.
Piechſeani imn.
ſhtſn Daritorcemn
pohenella ons Wu

rfallsbene ſcall

vus poteſt ſequi ĩpoſſibile:ergo ex

veris poteſt ſequi falſuʒ. ↄſequẽtia
tenet a ſimili.añcedẽs ꝓbat᷑ ſic at⸗
guẽdo:omne currẽs eſt aſinus:oĩs
homo ẽ currẽs:&̊ oĩs homo ẽ aſinꝰ.
conſtat ꝙ diſcurſus eſt bonus:quia
in barbara.⁊ ↄcluſio impoſſibilis.⁊
pᷣmiſſe poſſibiles.¶ Sccũdo ſic.ex
veris aliqñ ſequit᷑ falſum:ergo ex
veris poteſt ſequi falſum.cõſequen
tia nota eſt de ſe.añcedẽs pꝛobatur
poſito ꝙ iam oẽ aĩal currat ⁊ ꝙ iã
bꝛunellus ſit aĩal:cras tamen non
ſit animal tũc ex itis que nũc ſunt
vera:oẽ animal currit:bꝛunellus eſt
aĩal.cras ſequeretur ſicut iã ſeqtur
bꝛunellus currit:que tunc eẽt falſa.
ergo ex illis que ſunt vera ſeqᷣtur
falſum.et ſic ex vero ſeqàtur falſum
Pro ſophiſinate poſſũt poni q̃daʒ

concluſiones Quaꝝ pꝛima eſt iſta ꝙ

ex poſſibilibus poteſt ſeaui impoſſi
bile.et hoc pꝛobat ſecũda ratio. Se
cunda concluſio.ex poſſibilibus ad
inuicem compoſſibilibus non ſequi
tur impoſſibile. Probatur quia ille
conſtituſt antecedens poſſibile.ſed
ex poſſibili nõ ſequitur impoſſibile
ſicut patet per di ffinitiões bone cõ
ſequentie: quia dicitur ꝙ ↄſequẽtia
eſt bona que ſic ſe habet ꝙ non põt
ſic eſſe ſicut ſigniſicat antecedẽs qͥn
ita ſit ſicut ſignificat conſequens.
Tertia concluſio.ex poſſibilibus
adinuicem incompoſſibilibus bene
ſequitur impoſſibile.quia ille cõſti⸗
tuunt antecedẽs impoſſibile. modo
non eſt mirum ſi ex impoſſibili ſe⸗
quatur impoſſibile.et ita eſt in iſto
diſcurſu Omne currens eſt alinus
oĩs homo eſt currẽs ⁊c.quia pᷣmiſſe
licʒ ſint poſſibiles tũ ſunt incõpoſſi
biles. De hoc dicebatur pus in illo
ſophiſmate:oĩs homo põt cẽ aſinus
Ouarta ↄcluſio.ex veris poteſt ſe
qui falſum.et hoc pꝛobat ſcðᷣa ratio

poſt oppoſitum.¶ Quinta conc:uſio
Impoſſibile eſt ꝙ ex veris poſſit ſe
qui falſum. Probatur ſuꝑponendo
duo. Primo ꝙ in bona cõſequentia
oppoſitũ ↄñtis repugnat añti.patet
h ariſtotelẽ circa finem libꝛi pꝛioꝛũ
Secũda ſupꝑpoſitio ꝙ nullũ veruʒ
vero repugnat.patet pꝛio elenchoꝝ
Ex dictis arguitur. Si ex veris
ſequeretur falſum tunc oppoſitum
ipᷣius hb repugnaret a.per pꝛĩaʒ ſup
poſitionem.ſed quia opꝑoſituʒ b eſt
veꝝ poſtq b eſt falſum et ſimiliter a
eſt verum.ex ypotheſi verũ vero re
pugnaret.quod eſt contra ſecundaʒ
ſuppoſitionẽ. Nec quarta ↄcluſio ⁊
quinta repugnãt:quia pꝛĩa eſt vera
in ſenſu diuiſo de poſſibłi. Secũda
eſt vera in ſenſu ↄpoſito de impoſſi
bili. Et ex his patet rñſio ad ſophiſ
ma ꝙ ipᷣm eſt falſum. Et quãdo dp
ariſtoteles dicit ſcðᷣo pꝑꝛioꝝ Dicitur
ꝙ intellexit ꝙ impoſſibile ẽ ex veris
ſequi falſum.cũ quo bene ſtat ꝙ ex
veris bene poteſt ſequi falſum.
His viſis ponẽda ſunt ſophiſma
ta diff icultatẽ habẽtia ex ꝑte illoꝛuʒ
verboꝝ ſcire/credere/apparere/et ſi
milia que etiã aliqñ faciunt ꝓpoſi⸗
tionem diuiſam.aliqñ compoſitam.

Sophilma xxxii.
A ſoꝛtes ſcit eſſe verum.poſito ꝙ a
ſit illa ꝓpoſitio deus eſt:et ꝙ hoc la
teat ſoꝛtem:et ſciat ꝙ hec ſit vᷣa deꝰ
eſt.et vlterius ſit ita nichil aliud
ab illa deus eſt:ſit a. Probatur ſo⸗
phiſma.hoc ſoꝛtes ſcit eẽverum.de
mõſtrãdo per ly hoc:deus eſt.⁊ hoc
E a.S ſoꝛtes ſcit a eẽ veꝝ.diſcurſus
eſt bonus qꝛ expoſitoꝛius.et pᷣmiſſe
patẽt ex caſu. Impꝛobat᷑ ſophiſma
ſoꝛtes ſcit a eẽ ven.ergo aliqð verũ
ſcit ſoꝛtes eẽ a.ↄñs eſt flm̃ ex eo ꝙ
per caſũ nec illã deꝰ eſt.ſcit cẽ anec

aliquã aliã ſcit eſſe a.ↄña ꝓbat᷑ per
cõuerſionem.¶ Secũdo.ſi a ſoꝛtes
ſcit eẽ verũ tũc ſoꝛtes ſcit a eẽ veꝝ
ſed hoc ẽ falſuʒ ex eo ꝙ ſoꝛtes dubi
tat a eẽ veꝝ:eo ꝙ dubitat an a ſit il
la: deus eüei illa:nullus deus eſt
vel aliqua alia:ſi tũc hoc cõſideret.
Ad ſophiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣm eſt veꝝ
ſicut dicit ꝓbatio. Ad impꝛobationẽ
qñ dicit᷑ a ſoꝛtes ſcit eſſe veꝝ:ergo
aliquod verũ ſoꝛtes ſcit eſſe a.nega
tur ↄña.vnde dicta pꝛopoſitio non
debet ſic cõuerti:ſed in illã:aliquod
quod ſ bere ſcit eẽ verum ẽ a.Ad
ſcdůam negatur ↄña:a ſoꝛtes ſcit eẽ
verum:& ſoꝛtes ſcit a eẽ verũ.ex eo
ꝙ arguitur a ſenſu diuiſo ad ſenſũ
cõpoſitum.vnde cum illa a.ſoꝛtes
ſcit eẽ veruʒ bene ſtat illa ꝙ ſoꝛtes
dubitat an a ſit veruʒ.ex eo ꝙ ſor̃s

dubitat quid ſit a.vtꝝ ſit illa deus

eſt:vel aliqua alia.

Sophil ma xxxiii.

A ſoꝛtes ſcit eẽ a.retento eodẽ cãu

poꝛis ſophiſmatis. Probat᷑ ſophiſ⸗
ma.ꝗa ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ alicui:⁊ non
alteri ꝙᷓ; a.S a ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ ipſi
a.et per cõſequens a ſoꝛtes ſcit eſſe
a. ¶ Scðdo.a ſoꝛtes ſcit eẽ ideʒ ſibi
ip̃i. Oa ſoꝛtes ſcit ideʒ eẽ ipſi a.ↄña
videtur eẽ nota de ſe.añs ptʒ:quia
illam deus eſt: ſoꝛtes ſcit idẽ ſibiipᷣi
et ipſa eſt a. & a ſoꝛtes ſcit eſſe ideʒ
ſibiipſi.¶ Tertio.a ſoꝛtes ſcit eſſe a

liquid: aliquid ſoꝛtes ſcit eẽ a.ſed

nichil aliud ab a. ſoꝛtes ſcit eſſe a.
ex eo ꝙ nichu aliud ab a eſt.ergo ſi
aliqd ſcit eẽ illud aliquid eſt.et per
ↄſequẽs ſi aliq̃d ſcit eẽ aſcit eſſe a.
¶ Quarto. ſoꝛtes ſcit ꝙ a eſt a.S a
ſoꝛtes ſcit eſſe a. Impꝛobat᷑ ſophiſ⸗

ma.a ſoꝛtes ſcit eẽ a.ſʒ a ẽ ula deꝰ
eſt ⁊ nichil aliud.̊ ſoꝛtes ſcit hanc
eſſe a.ſed hoc eſt ↄtra caſuʒ iam po
ſitum. Nam eſt in caſu ꝙ illa:deus

eſt ſit a.hoc tamen latet ſoꝛtem
¶ Sd ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt
falſum:ſicut dicit impꝛobatio. Ad
ꝓbatiões ante oppoſitũ factas. Ad
pꝛĩam.a ſoꝛtes ſcit eſſe idem alicui
cõcedo.ſed nõ alteri ab a.ꝗa ſoꝛtes
ſcit eſſe idem ipſi a.illam ↄſequẽtiã
nego:ſed bene cõcedo illam.& a ipſi
a ſoꝛtes ſcit eẽ idẽ.qñ enĩ ly a ſeqᷣt᷑
hoc verbũ ſcit appellat ſuã foꝛmam
et wo hec eſt falſa:a ſoꝛtes ſcit eſſe
idem ipſi a.qñ aũt pᷣcedit hoc vᷣbuʒ
ſcit:tunc non appellat ſuã foꝛmam.

Et ideo hec bene ↄcedit᷑:ſoꝛtes a ipᷣi

a ſcit eẽ idem.¶ Ad ſcdᷣam.a ſoꝛtes
ſcit eẽ ideʒ ſibupſi.ↄcedo:ſed nego
ↄñam.ꝙ ergo a ſciat ſoꝛtes eẽ idem
ipſi a.ſed bene ↄcedo illã ꝙ a ipſi a
ſoꝛtes ſcit eſſe idem. ¶ Ad tertiam
dico ꝙ illa a ſoꝛtes ſcit eẽ aliqᷣd:nõ
debet ſic ↄuerti ſicut dicebatur:ſed

ſic ꝙ ſoꝛtes ſcit eẽ aliquod a.¶ Ad

quartã nego ↄſequẽtiã ex eo ꝙ ar⸗
guitur a ſenſu cõpoſito vero ad ſen
ſum diuiſum falſum. Unde hec eſt
vera ſoꝛtes ſcit ꝙ a eſt a.ſuppoſito
ꝙ a pꝛo aliquo ſupponit ⁊ ꝙ ſoꝛtes
ſciat:licet lateat eum.

Sophilma xxxiiii.
Fſt iſtud Soꝛtes patreʒ ſuũ credit
eẽ aſinũ.poſito ꝙ pater ſoꝛtis indu
at ſe pelle aſinina ⁊ vadat ſupꝛa pe
des ⁊ manus ⁊ lateat ſoꝛtem. Pro⸗
batur ſophiſma ho
aſinum:demõſtrando illud qð ſicva
dit.et quicũq; quereret a ſoꝛte quid
eſt hocdiceret ꝙ eſt aſinus. Tunc
ꝓbatur ſimiliter: hoc ſoꝛtes credit
eẽ aſinum:hoc eſt pater ſuus:ergo
patrem ſuum credit eſſe aſinũ. In
oppoſitum arguitur. Soꝛtes patrẽ
ſuum credit eẽ aſinum:ergo ſoꝛtes
credit ꝙ pater ſuus eſt aſinus. hoc
eſt falſum.¶ Scðo arguitur.ſoꝛtes
ſcit patrem ſuũ eẽ hoĩem:g ſoꝛtes

c ſoꝛtes credit eẽ

pteles in um
cdo de falaela Trarie on
bi dicit non eſe imcoentene

iuen or l hpoſitn uãd

tin rli etalud n ael)

ul dctorin holt,,ſonn

co caſu mrll patfem ſuũ ſcit
onlat ſec gnoꝛat hoc in gpen
aMdetſlun ſeaſicatr⸗
vedache Hond. Dwo endd m
declaratone goo gens voniin
poſita pono auquas ppeſt
Ouari pꝛlma eſt iſta. Pe
lacareumbo cõtrarioꝛum
ls peincplis: id eſt poſſibi
liſtmul opinan pmſas er
uuntur cocluſiones contr.
tlnc aeho poſſible e
ton ludicare in peopela
nctaſuts rricitiis etlä
ttanſimu uchcne cor rar
nmaſoma vnü actu er jen
Pſbebem uuta räſ
lre m. pꝛo

ſch eſeigen, An

llaa ſntes ſer ci ii 96
lcnentſin inen
ſonesſkci alilng, ſ
ti nego Meguitiered en
ra ſenſucitoſit neroag in
uſunfalin, Mur eral
me Nargaecl aſipoſto
aliquo ſupponit g ſotes
aelucgtem.,
hilma ppnii
es ren edit
ltd aer ſonn
ltmmm 1 mar ſluſe
nmatkutſun h
ſochiima hoe ſotesgtuta⸗
nuitul
rgnig lum lnu
eumu gah ſun ut
rſininnt ſnd

patrem ſuum nõ credit eſſe aſinum.
aliter crederet de eodẽ ꝙ eſſet homo

et aſinus:ſed hoc eſt falſum vtvidet᷑

Añs pꝛobatur. nam ſoꝛtes ſcit ꝙ oẽ
animal rõnale eſt homo: ſed ſciendo

allã.omne aĩal rõnale eſt homo: ipſe
de quolibet animali rationali habet
ſcientiã ꝙ eſt homo: ex eo ꝙ ſciens
aliquaʒ pꝛopõnem vniuerſalẽ habet
ſcient iã de quolibet ꝓ quo ſubiectũ

eius ſupꝑonit. Zunc ſic:omne aĩal
rationale moꝛtale ſoꝛtes tcit eſſe ho
minẽ: pater ſuus eſt aĩal rationale.S

patrẽ ſoꝛtis ſoꝛtes ſcit eſie hominẽ.

¶Ad ſophiſma rñdetur ꝙ eſt verum

Ad ipꝛobationes..¶ Ad pꝛimã.patrẽ

ſuum ſoꝛtes credu eſſie aſinũ: ergo

ſoꝛtes credit patrẽ ſuum eſſe aſtnũ.

negatur ↄna:ex eo ꝙ arguitur a ſen
ſu diuiſo vero ad ſenſum cõpoſitum
falſuin.¶ Ad aliam dico ꝙ ſicut ari⸗
ſtoteles in ſecũdo pꝛioꝛum capitulo
ſecũdo de fallacia ↄtrarie opinionis
vbi dicit non eſſe incõueniens idem
opinari de eodẽ oppoſita quãdo vnũ
ſcit in vłi.et aliud in pꝛopꝛia foꝛina
ſicui dicitur in ꝓpoſito: ꝙ ſoꝛtes in

dicto caſu invłi patrem ſuũ ſcit eſſe

hominẽ ſed ignoꝛat hoc in ꝓpꝛia foꝛ
ma ⁊ in particulari:ſed ſic patrẽ ſuũ
credit eſſe aſinũ. Pꝛo cuiꝰ amplioꝛi
declaratõne quõ quis poſſit opinari
oppoſita pono aliquas ꝓpoſitiones.
¶Quarũ pꝛima eſt iſta. Poſſibile ẽ
iudicare ambo cõtrarioꝛum ſimul in
ſuis pꝛincipiis:id eſt poſſibile eſt ali
quẽ ſimul opinari pᷣmiſſas ex quibꝰ
ſequuntur cõcluſlones contrarie.
Secunda pꝛopꝑõ.poſſibile eſt aliqð
oppeſitoꝝ iudicare in pꝛopꝛia foꝛma
ct aliud in ſuis pꝛicipus etiã actuali
iudicio.¶ Tertia pꝛoꝑõ eſt. poſſibile
eſt alique ſimul iudicare cõt raria in
pꝛopꝛia foꝛma vnũ actu et reiiquum
in habitu. ¶ Quarta pꝛoxõ. Non cſt
poſſibile aliquem iudicare in pꝛopꝛia

foꝛma ct in actu ambo cõtrarioꝛum.
Iſtas cõeluſiones dico de intẽtione
philoſophi pꝛimo pꝛioꝛum.Et pꝛima
pꝛopõ pꝛobatur ꝑ illos qui in diſpn⸗
tationibus redarguũtur ex eo ꝙ cõ
ceſſerũt pꝛopõnes ex quibus inferũt
oĩa oꝑpoſita.licet quãdo tales pꝛopo
ſitiones cõceſſerunt nõ perceperũt
ex eis ſequi oppoſita. Ex eað radice
patet ſecũda pꝛopõ. Tertia ꝓbatur
per ariſtotelẽ ſeꝑtumo ethicoꝛũ per
incõt inetes qui bene ſciunt tale opꝰ
eſſe pꝛauũ et non faciendũ:ed paſſi
one ſuperueniẽte imꝑgedit᷑ inteliectꝰ
ab actuali iudicio et iudicat actualr
hoc eſſie bonũ ⁊ facſẽdum de quo tñ
intellectus habet habituale iudiciũ
qð non eſt faciendũ. qð patet: quia
ceſſante paſſione ⁊ intellectu reue⸗
rente ad illud iudiciũ enitet de fa⸗
cto iniquo. Quanta pꝛopõ pꝛobatur:
cũ actualia iudicia pꝛopõnum cõtra
riarum et etiã contradictoꝛiaꝝ ſunt
vera contraria. ſicut dicitun quarto
metaphiſice:ſed cõtraria nõ poſſunt
ſimul ſtare in eodẽ. ꝓbatur etiam ex
alio. nã aluter contingit negare pꝛi⸗
mum pꝛincipium ⁊ce-

Sophilma. xxxv.
Soꝛtes apparet eẽ aliud ab illo qð
eſt: retento caſu eodẽ pꝛioꝛis ſophiſ
matis. ¶ Pꝛobat᷑.ſoꝛtes aꝑparet eſſe
aſinus:g̊ ſoꝛtes apparet ec aliud qᷓ; ẽ
añs patet ex caſu.ↄña tenet.añs pʒ:
ex eo ꝙ aſinus eſt aliud a ſoꝛte qui
apparet eſſe aſinus.¶ Secundo ſic.
ſoꝛtes apparet eẽ aliud ab hoĩe qui
eſt ſoꝛtes: ̊ ſoꝛtes apparet eẽ aliud
ab eo qð eſt. añs patet ex caſu.ↄña
videtur tenere per hoc ꝙ arguitur a
ſuperioꝛi ad inferius affirmatiue.⸗
¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.in dicto caſu
ſoꝛtes apparet eẽ idem enti: qꝛ in di
cto caſu ſoꝛtes apparzq eſſe idẽ aſino
qui eſt ens: g̊ ſoꝛtes nõ apparet alið
ab ente ⁊ per ↄñs non apparet aliud
n i.

eſſe ab eo qðs eſt ex eo ꝙ ly eſt et ens
cõgertũtur.¶ Ad ſophiſma rñdetur
ꝙ ipſum eſt falſum. Ad pꝛobationẽ
qñ dicitur. ſoꝛtes apparet eſſe aſinꝰ
& appafet eẽ aliud q́;ᷓ eſt. negat᷑ ↄña:
ex eo ꝙ aſinus eſt.& ſi apparet eſſe
aſinus nõ apparet eẽ aſtud ab eo qð
eſt. Et licet appareat eẽ aliud ab eo
að eſt demõſtrando hoĩem puta ſoꝛ
tem nõ tamẽ pꝛopter hoc apparet eẽ
aliud ab eo qð eſt: ex eo ꝙ arguitur
ab inferioꝛi ad ſuperius cũ dictione
includẽte negationẽ ſicut eſt illa di⸗
ctio aliud in ꝓpoſito non valet ↄña:
Et per hoc ſoluitur ſecunda ratio.
¶ Et ſic eſt finis tertie partis huius
tractatus in quo poſita ſunt ſophiſ
mata difficultatẽ habentia ratione
illoꝛũ modoꝝ poſſibile neceſſe con⸗
tingit inqtum huiuſmodi reddunt
pꝛopõnes diuiſas ſeu inquantũ ad/
duntur copule. Secũdo poſita ſunt
ſophiſmata difficultatẽ habentia ex
pare illoꝛũ verboꝝ incipere credere
apparere inquãtum reddunt pꝛopo⸗
ſitiones diuiſas.
Sta eſt quarta pars huius
i tractatus in qꝗᷓ vonẽda ſunt
ſophiſmata diff icultatẽ ha⸗
bhentia ex hoc ꝙ aliquis illoꝛũ modo
rum neceſſe impoſſibile poſſibile:eſt
determinatio totius pꝛopoſitionis.
quoꝛum pꝛimũ ſophiſma ſit.

Sophilma. 1.
Neceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilem
Pꝛobat᷑. deu eſſe non eſt hoĩem eſſe
riſibilẽ.deũ eſſe eſt neceſſe.q̊ᷓ neceſſe
nõ eſt hoĩem eſſe riſibilẽ. Et põt ſic
argui in ferio.nullũ deum eẽ eſt ho⸗
minẽ eſſe riſibilẽ:neceſſe eſt deã eſſe
̊ neceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilem
Secundo. eius contradictoꝛiũ eſt
ſaſſum & ſophiſma verũ. tenet ↄña.
añs pꝛobat᷑:qꝛ ↄdictoꝛiũ eius eſt.oẽ
nð ncẽe eſt holem eſſe riſibilẽ.modo

rio de ſenſu diuiſo. et cũ

hoc ẽ flm̃ vt notũ eſt de ſe. ¶ Impꝛo
batur. Nam ſequitur neceſte nõ eſt
hominẽ eſſe riſibilem:ergo impoſſi⸗
bile eſt hominẽ eſſe riſibilem.conſe⸗
quẽt ia tenet ex eo ꝙ neceſſe nõ ⁊ im
poſſibile equiualent.¶ Reſpondeo ꝙq;
ſophiſma eſt verũ.Ad impꝛobationẽ
quãdo dicitur neceſſe non ⁊ impoſſi
bile equipolẽt.Dico ꝙ illa regula dʒ
intelligi de pꝛopoſitione de neceſſa⸗
hoc quãdo
negatio ſequitur hoc verbũ eſt me⸗
di ate ⁊ ĩmediate pꝛecedit infinitiuũ
ſicut hic.neceſſe eſt hominẽ non eſſe
riſibilẽ. vnde bene cancedo ꝙ hec eq̊
ualet huic.hominẽ impoſſibile eſt eẽ
riſibilẽ,quãdo tñ ly neceſſe ⁊ illa ne⸗
gatio aliter ſe habent tunc non eſt
equiualentis eius qð eſt neceſſe non
ad ĩpoſſibile quẽadmodum eſt in ſo⸗
phiſmate pꝛedicto quãdo dicitur.ne
ceſſe nõ eſt hoĩem eſſe riſibilẽ.

Sophilma.ii.

Nullum neceſſariũ eſt hoĩem currè

Pꝛobatur ſophiſma.eius contradi⸗ ⸗

ctoꝛium eſt falſum ergo ipſum ẽ ve⸗
rum. ↄña tenet antecedẽs pꝛobatur
Nam contradictoꝛiũ eius eſt. aliqð
neceſſariũ eſt hoiĩem currere.modo
hoc eſt falſum: ex eo ꝙ ad hoc ſequi
tur ꝙ aliquod neceſſariũ eſt ↄtingẽs
ad vtrũlibet quod eſt falſum.conſe⸗
quentia tenet ex co ꝙ hominẽ currè
eſt contingens ad vtrũlibet. ¶ In
oppoſitum arguitur. Nam ſequitur
nullum neceſſariũ eſt hominem cur
rere ergo nulluʒ hominẽ currere eſt
neceſſariũ.ↄſñs eſt falſum g et añs.
ↄnña tenet per conucrſionẽ vniuer⸗
ſalis negatiuc.falſitas ↄñtis pꝛobat᷑
Nam ſi nullum hominẽ currere eſt
neceſſariũ hec eſt neceſſaria nullus
homo currit: modo hoc eſt falſum:
Nam eius contradictoꝛiũ nõ eſt im
poſſiblile ſcʒ aliquis homo currit.et

biednli anns cſe
gec fize
er eo onme denwl egu
ſalltao ,fng ann han ſenn
ſulio coꝛcus et hlc poſ hie:
cuß eſe hſe ct woſ ible qn
ntra orſtotet quarto hiſle
liteobat o ipoſſibile t ce v⸗
Ftoonſrmanni ſ offe wrn
inc el oſtibie uc heeẽ po
aguo feſt hic1ſſc, ne
ippſbllis aeri eſ hie, i
Uopro ? hie eloi coꝛpun
ſhetune wecnum aſ ble,(20
unfutevg eſ ulſu E⸗

eridegetur en git

—
rahfiſt NMp Nic
aſn oimi ve/
lenet greceecs nobatun
eradlgorüetns e aigs
iͦet hoien curdere, no
Alun: n d ſent
iguoa neceſri cd oze⸗
Aeruod ckfalſun ne
utenet er cochonikkannt
ringengan müte,
leum roniun Mmn ,iur
verſmi c vni
ulurimftnnt
ni. mditing eiñs,
er mrnnur miner/
rin ſilin /ftioobn⸗
ne curtertet

nmlom hont

ex alio qꝛ hec.nullus hõ cuxrit eſt de
cõtingenti a vtralter. . ſophiſ
ma reſpondeo ꝙ ipſume verũ. Ad
impꝛobationẽ dico ꝙ nõ opoꝛtet cõ⸗
uerti in illã nullum hominẽ currere
eſt neceſſariũ pꝛout ly nullus ſumit᷑
materialiter et eſt pars dicti. poteſt
tamẽ conuerti in eam pꝛout ly nullũ
tenetur ſignificatiue et non eſt pars
dicti. ⁊ tunc negatur conſequentia.
Nullum hominẽ currere eſt necefſa
rium:ergo hec eſt neceſſaris nullus
homo currit ex eo ꝙ; Iy nuliũ ñ erat
pare dicti. Sed ad tollẽdum omnia
dicatur ꝙ hec nullum neceſſariũ eſt
hominẽ currere cõuertitur in illam
nichil qð eſt hominẽ currere eſt ne⸗
ceſſariũ : ⁊ tunc clarum eſt ↄñs eſſe
verum ſicut amſ’s.
Sophiſma üi.
Omne coꝛpus nõ eſſe hic ẽ poſſibile
Pꝛobat᷑ ſophiſma.hoc coꝛpus nõ eẽ
hic eſt poſſibile:⁊ illud coꝛpus nõ eẽ
hic ẽ poſſibile ⁊ ſic de aliis.ergo oẽ
coꝛpus non eſſe hic eſt poſſibile ↄña
tenet per ĩductionẽ. añs patet ex eo
ꝙ non eſt aliquod copus quin de co
poſſibile ſit ꝙ nõ ſit hic.¶ Impꝛobat᷑
ſophiſma. om̃e coꝛpus nõ eſſe hic eſt
poſſibile: ergo nullũ coꝛpus eſſe hic
eſt poſſibile.ↄñs eſt falſuʒ.ↄña tenet
ex eo ꝙ omne nõ et nullũ equipolẽt.
falſitas ↄñtis patet. Nam ſequitur.
nullũ coꝛꝑus eẽ hic ẽ poſſibile: ergo
vacuũ eſſe hic eſt poſſibile. quod eſt
contra ariſtoteẽ quarto phiſicoꝛum
qui pꝛobat ꝙ ĩpoſſibile eſt cẽ vacuũ:
¶ Et confir mat᷑.nã ſi om̃e coꝛpus nõ

eẽ hic eſt poſſibile tũc hec ẽ poſſibił

oẽ coꝛpus ñ eſt hic. 1 ſi ſic. tunc etiã
hec ẽ poſſibilis vacuũ eſt hic.qñ enĩ

nullũ coꝛpus ẽ hic vel oẽ coꝛpus nõ

eſt hic tunc vacuum eſt hic.i¶ Ad ſo⸗
phiſma re ſpõdeo ꝙ eſt falſfuʒ. Et ad
ꝓbationẽ negatur ↄña: ⁊ qñ pꝛobat᷑

ꝑ inductionẽ hoc nego.hec eĩ nò eſt
induct io.hoc coꝛpus non eſſe hic eſt
poſſibile:⁊ illud coꝛpus nõ eſſe hic ẽ
poſſibile. Sᷓ omne coꝛpus nõ eẽ hic ẽ
poſſibile. ꝓpter hoc ꝙ ↄñs nõ eſt ꝓ⸗
poſitio vlłis. Nam pꝛopões poſite in
aſite non funt veræ ſingulares eius
qð tñ requirit᷑ ad inductionẽ. ſicut
pʒ per ariſto.ſecundo pꝛioꝝ caꝑitulo
penultimo⸗ Inde hec nõ eſt vlis: oẽ
coꝛpus nõ eſſe hic eſt poſſibile ſed in
definita ex eo ꝙ eius ſubiectũ nõ eſt
ſolũ ly coꝛpus ſed hoc totũ oẽ coꝛpꝰ
nõ eſt hic.modo clarũ eſt ꝙ huic ſub
iecto nõ pꝛeponit᷑ aliquod ſignũ vlłe
qð tamẽ opoꝛteret ſi eſſet pꝛopõvlis
Sed diceres quãta ergo eſt.dicitur
ꝙ eſt indefinita: et põt ſic fieri vłis.
omne coꝛpus nõ eſſe hic eſt poſſibue
ita ꝙ hoc ſubiectũ oẽ coꝛꝑus ſic di⸗
ſtribuit᷑ per ly oẽ ſuperadditũ oĩbus
talibus dictis oẽ coꝛpus nõ eſſe hic.
Et ſᷣm hoc eius ſingulares ſunt iſte
hoc oẽ coꝛpus nõ eſſe hic ẽ poſſibiſe
et illud oẽ coꝛpus nõ eẽ hic eſt poſſi
bile: ⁊ illnd oẽ coꝛpꝰ ⁊c. demõſtrãdo
per ly ulud vnũ tale ſingulare dictũ
omne coꝛpus non eſſe hic vocale vel
ſcriptum vel mentale.
Sophiſma.iiii.
Cõtingẽs eſt ad vtrũlibet nullũ ho
minẽ eſſe ſoꝛtẽ. Pꝛobat᷑:ex eo ꝙ hec
ↄtingẽs eſtvera.nullus hõ eſt ſoꝛtes
eſt ent᷑ vera ſoꝛte nõ exiſtẽte ⁊ ſalſa
ſoꝛte exñte. ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma.
ↄtingẽs eſt ad vtrũlibet nullũ hoĩez
eſſe ſoꝛtẽ: &ᷓ ↄtingẽs eſtad vtrũlibet
oẽm hoĩem eſſe foꝛtẽ ↄũs eſt falſuin
ↄña tenet ex co ꝙ pꝛopõnes de vↄtin⸗/
gẽti ad vtrũlibet ſunt cẽ uertibiles
in oppoſirã quslitatẽ. falſitas ꝓbar
qꝛ nãliter ĩpoſſibile eſt iſtã eſſe verã
omnis homo elt ſoꝛtes. nã naturalit
ĩpoſſibile eſt ꝙ omnes homines coꝛ⸗
rũpantur pꝛeter vnum ſcʒ ſoꝛtes.
n elz

. —

£

Ad ſophiſma reſpõdeo ⁊ eſt verũ⸗
Pꝛo ĩpꝛobatione pono aliquas pꝛo⸗
poſitiones. ¶ Quaꝝ pꝛima eſt: ꝙ pꝛo
poſitio de contingenti ad vtrũlibet
cõpoſita non bene cõuertitur in op⸗
poſitam qualitatẽ.vnde q;'uis hec ſit
ↄtingens nullus hõ eſt ſoꝛtes:tamẽ
hec non eſt cõtingens:oĩs homo eſt
ſoꝛtes:qꝛ pꝛima poteſt cẽ vera natu⸗

raliter loquendo. ſecunda aũt ipoſſi

bilis eſt natur aliter loquẽdo. Simi⸗
liter q;uis hec ſit cõtingens. quidaʒ
homo eſt piato:tamẽ hec nõ eſt con⸗
tingens quidam homo nõ eſt plato.

ĩmo loquẽdo naturaliter ipſa eſt ne

ceſſaria.Et ex hoc ſoluta eſt ꝓbatio
Et qñ ariſtoteles dicit pꝛimo pꝛioꝛũ
pꝛopõnes de cõtingenti ad vtrũlibet
cõuerti in oppoſitã qualitatẽ ipſe in
lexit de pꝛopõnibus de contingenti
ad vtrũlibet diuiſis et adhuc nega⸗
tione nõ cadẽte ſuper modũ ſed ſuꝑ
dictum.vnde ſit illa pꝛopõ.pꝛopõnes
de ↄtingenti ad vtrũlibet diuiſe ſũt
cõuertibiles in oppoſitã qualitatem
ſic ſcʒ ꝙ mutetur dietũ affirmatiuũ
in dictum negatiuũ vel ecõureſo ma
nente modo ſemꝑ affirmato: ita ꝙ
negatio nõ pᷣcedat modũ. Nerbi gr̃a
ſequitur enĩ omnẽ hoĩem contĩgit
currere: q̊ omnẽ hoĩem cõtingit nõ
currere.Et ratio huius eſt: qꝛ quod

cõtingit nõ eſt neceſſariũ nec ipoſſi⸗

bile.per ariſtotelẽ pꝛimo pꝛioꝛum.et
ideo qꝛ nõ eſt neceſſariũ põt non eẽ.
ideo poteſt negatiua eẽ vera.⁊ cum
illa nõ eſt ĩpoſſibilis ideo affirãtiua
poteſt eſſe vera.per hoc ergo eſt ꝙ ſi
aliqua talis ſit vera opoꝛtet vnã taʒ
aff irmatiuã q; negatiuã eẽ veram et
ideo ſequit᷑ ad alterã Tertia pꝛopõ
de cõtingenti vera diuiſa nõ conuer
titur in oppoſitã qualitatẽ negatiõe
cadente ſupꝛa modũ.patet:qꝛ non ſe
quitur hoĩem nõ contingit eè equũ
ergo omnẽ hoĩem cõtingit eẽ equũ.

afs ent eſtverũ et ↄñs falſum⸗

Sophilmna .v.
OVmne aial eſſe hoiem eſt ĩpoſſibil.
Pꝛobat᷑ ſophiſma:ex eo ꝙ hec ẽ Ens
poſſibilis omne aĩal eſt hõ naturali?

loquendo.ſ Impꝛobatur ſophiſma.

omne aĩal eſſe hoĩem eſt ĩpoſſibile:
ergo quendã hoĩem eſſe aĩal eſt im⸗

poſſibite.ↄñs eſt falſuʒ.ↄña videtur
tenere ꝑ conuerſionẽ. falſitas ↄñtis
nota eſt de ſe: ex eo ꝙ hec.quidã hõ
eſt aĩal non eſt ĩpoſſibilis ſed nccia.
Ad ſophiſma rñdetur ꝙ ipſum eſt

verũ.Ad impꝛobationẽ dico ꝙ male

cõuertitut᷑ ex eo ꝙ pꝛopõnes ↄpoſite
de poſſibili ⁊ etiã de falſo nõ cõuer⸗
tuntur. ꝙtum ad eoꝝ dicta. Sibiter

de pꝛopõnibus de ineſſe dicit. vnde

nõ opoꝛtet ꝙ ſi hec ſit falſa vel ĩ
ſibilis.omne aĩal eſt homo:q; Nlrat

falſa vel ĩpoſſibilis.quidã homo eſt

aĩ alapꝛopter hoc ꝙ ad ĩpoſſi ibilitateʒ

vel falſitatẽ añtis non ſequit᷑ impoſ

ſibilitas vel falſitas ↄñtis. vn
falſo vel ĩpoſſibili bene poteſt *
verum vel neceſſariũ. Sed diceres
quõ conuertenda eſt hec. omne aĩal
eſſe hoĩem eſt impoſſibile.Dico ꝙ ſt
velimus eam conuertere pſᷣm ſe totã
debemus eã conuertere in iſtam. im
poſſibile eſt omne aĩal eſſe hominẽ.
Si autẽ velimus cõuertere ſᷣm par
tem ſcʒ q;tum ad dictũ ſolũ debemꝰ
eam cõuertere in iſtã.aliquid quod
impoſſibile eſt eẽ homiẽ eſt aĩal.et
hec eſt vera:qꝛ leo quẽ impoſſipile ẽ
eſſe e hominẽ eſt aĩal.
Sophilma. vi.
Impoſſibile eſt aliud qᷓ; aſinũ te ge⸗
nuiſſe. Pꝛobat᷑.lapidem eſſe hominẽ
eſt aliud qꝙᷓ aſinũ te genuiſſe:hoc idẽ
ſcʒ lapidẽ eſſe hominẽ eſt ĩpoſſibile.
ergo ĩpoſſibie eſt aliud ꝙ aſinũ te
genuiſſe.ↄña tenet:qꝛ eſt ſillogiſmꝰ
expoſitoꝛiꝰpꝛemiſſe ſunt note de ſe.

Pied Aups dd
nas ſca howime eie
nſſernie impoſt
nnne elſe num. (SG
Acroꝛu ſophiſmnani⸗
nzeſt verü. Ma tene
tam contraclctonii ſo
ommne ioſſbie et hon
hun neoo ho t halſu
lutur idem v no poſſibi
poſchlle no, moco lla el
Polchle no eſt holem eſ
goaaekfallaihoft
Mommime & Wnü qut in
Ppuma ſa faſa pwdat
iadctonsch dera

ends eſthec,onneti
kmmoſtit ingi
conuertere hmſctoz
Onbertere amemn
ommne aicl Aehonme,
Aumms dbertereßng
tum ad dictüſol dehen⸗
freremiſi, agii nn
echei vnmictail /
ie ve wlluei
lckii⸗
. M⸗
Ctautzaftü tege
ieneſchomm
nüte enmuiſehoc ii
hommneet ipoſtihle⸗
t Aud aſinit
tetcetckſloginn
mniſe untnate de⸗

. Impꝛobatur.nã ſequitur impoſſi⸗
ile eſt aliud ꝙ; aſinvum te genuiſſe:
ergo hec eſt ĩpoſſibilis aliud qᷓ; aſinꝰ
genuit te.modo hoc eſt falſum. Sol
uitur qꝛ ly aliud poteſt conſtrui cum
hoc verbo eſt ⁊ hec eſtvera.et eſt ſen

ſus. aliud eſt ĩpoſſibile qꝙᷓ aſinum te

genuiſſe. Alio mõ poteſt conſtrui ly

aliud cũ hoc qð eſt q;:et tũc eſt falſa
nã tunc eſt ſenſus hec eſt ĩpoſſibilis

vel ſibi ſimilis aliud q; aſinꝰ genuit
te.modo hoc eſt falſum.

Sophiſma. vii.

Impoſſibile nõ eſt hominẽ eẽ aſinũ.

Pꝛobatur.hominẽ eſſe lapidẽ non.ẽ
hoĩem eẽ aſinum. nã hec pꝛopoſitio
homo eſt lapis nõ eſt hec.hõ eſt aſi⸗
nus:ſed hominẽ eſſe lapidem eſt im
poſſibüe rso impo ſſibile nõ eſt ho⸗
minẽ eſſe aſinum.ſ Secũdo.contra
dictoꝛiũ ſophiſmatis eſt falſuʒ:ergo
ipſuʒ eſt verũ. ↄña tenet.añs ꝑꝛobat᷑
nam contradictoꝛiũ ſophiſmatis eſt
omne ĩpoſſibile eſt hominẽ eſſe aſi⸗
num.modo hoc eſt falſum: ¶ Impꝛo
batur.idem vʒ nõ poſſibile nõ et im

poſſibile nõ. modo illa eſt falſa non

poſſibile nõ eſt hoĩem eſſe aſinum:
ergo et iſta eſt falſa ĩpoſſibile nõ eſt
hominẽ eẽ aſinũ que ſibi equiualet.
ꝙ pꝛima ſit falſa pꝛobat᷑:qꝛ eius con
tradictoꝛia eſt vera.quod pʒ auferẽ⸗

do negationẽ dicẽdo poſſibile nõ eſt
hoĩem non eſſe aſinũ. modo hoc eſt
verũ. nam ſoꝛtẽ currere ẽ poſſibile
et idẽ non eſt hoĩem eſſe aſinũ.¶ ſRe
ſpondetur ꝙ ſi negatio ĩplicita in ly
ĩpoſ ſibile teneat᷑ tanq; negatio inſi⸗
nitans ſophiſma eſt verũ.nam tunc
valet iſtã nõ poſ ſibile nõ eſt hominz

eſſe aſinũ.et illa eſt vera pꝛout ly nõö

nõ eſt negatio negãs ſed infinitans

nec eius ↄtradictoꝛia ẽ hec poſſibile

nõ eſt hominẽ eſſe aſinũ: eo ꝙ pᷣma
eſt de ſubiecto infinito ſecũda de fi⸗
nito,. modo cõtradictoꝛia deberet eẽ
eiuſdẽ ſubiecti. Et per hoc ſoluitur
ĩpꝛobatio ſophiſmatis.Si aũt nega
tio ĩcluſa in ly ĩpoſſibile ſit negatio
negãs tunc ſophiſma eſt falſum. nã
tunc ſenſus eſt ĩꝑoſſibile nõ eſt ho⸗
minẽ eſſe aſinum.i. nõ eſt poſſibile
hominẽ non eẽ aſimnum.cũ omne ne⸗
ceſſariũ ſit poſſibile ⁊ hoĩcem non eẽ
aſinum ſit neceſſaniũ. nec oppoſitũ
iſtius pꝛobãt due pꝛime rõnes facte

Et ſic eſt finis ſophiſmatũ Mdagi
ſtri Alberti de Saxonia tam rudibꝰ
̃ᷓ etiã eruditis omni materie ⁊ accõ

modanda ⁊vtilia.

Sequũtur inſolubilia eiuſdẽ

eiti/

Nſolubilia dicũtuf᷑ñ.nõ
qꝛ nulloꝰ poſſint ſolui:
4 ſed qꝛ ſoluere eſt diffi⸗
cile.¶ Et qtum ad hoc
volo ponere pᷣmo aliãs
deſcriptiões.ſcðo aliquas ſupꝑõnes
tertio aliquas ↄcluſiones.quarto ex
Eplariter aliqua inſolubilia et illoꝛũ
ſolutiones. Ex quoꝛum ſolutionibꝰ
apparebit facilit conſiderãti qualit
ſi aliqua alia foꝛmẽtur poſſint ſolui
Quantũ igitur ad pꝛimũ ſit pꝛima
deſcriptio.ꝓpoſitio vera eſt q̃ quali
ter cũq; ſi gat ita eſt ⁊ cum hoc poſſi
bile eſt eꝗ eſſe. ¶ Secũda deſcriptio
pꝛopõ falſa eſt que nõ qualitercunq;
ſignificat ita neceſſe eſt et poteſt eẽ.
Tertia deſcriptio. ꝓpoſitio poſſi⸗
bilis eſt que qualitercũq; ſigniſicat
ita poteſt eſſe.¶ Quarta deſcriptio.
pꝛopõ nccia eſt q̃ qualitercũq; pꝛopõ
ligãt ita neceſſe eſt eẽ.¶ Quantũ ad
ſecundũ ſit pꝛima ſuppõ. Mĩs pꝛopõ
eſt affiatiua vel negatiua.¶ Scða.
oẽm pꝛopõem affirmatiuã eſſe verã
eſt idẽ eſſe ꝓ quo ſupponit eius ſub
iectũ et pꝛedicatũ. ⁊ ecõuer ſo ſeipᷣaʒ
eſſe falſaʒ eſt nõ idẽ eſſe ꝓ quo ſup⸗
ponit eius ſubiectũ vel pꝛedicatum.
¶Tertia ſuppõ.omnẽ pꝛopõnem ne
gatiuã eſſe verã eſt nõ idem eſſe pꝛo
quo ſupponit ſi ubiectũ eius ⁊ pꝛedi⸗
catum.et ecõuerſo. ⁊ ipſam eſſe fal⸗
ſam eſt eſſe idẽ pꝛo qͥ ſupponit ſubie
ctum et pꝛedicatũ eius ⁊ econuerſo.
1 Quarta eſt.oĩs pꝛopõ aff irmatiua
ignificat idẽ pꝛo quo ſupponit eius

ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et hoc mani⸗

feſte oſtẽdit nobis copula in ea affir
mata. ¶ Quinta oĩe pꝛopõ negatiua
ſignificat nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſ uppo⸗
nit eius ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ.et hoc
manſifeſte oſtẽdit nobis copula in ea
negata.¶ Sexta ſuppoſitio.impoſſi
bile eſt eandẽ pꝛopõnem eſſe veram
et falſam. ¶ Quantũ ad tertium ſit

Pꝛima ↄeluſſo.Oĩs pꝛopoſitio aſfit
matiua ſignificat ſe eſſe verã: Pꝛo⸗
batur. omnis pꝛopõ affirmatĩa ſigni
ficat idem eſſe ꝓ quo ſupponit eius

ſuhm et pꝛedicatũ per quartã ſuppo

ſitionẽ. ſed omnẽ pꝛopõnem affirma
tiuã eſſe verã eſt idẽ eſſe ꝓ quo ſup⸗

ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et
ecõuerſo per ſecundã ſuppoſitionẽ.

ergo oĩs pꝛopð affirmatiua ſigãt ſe
eẽ veram.¶ Scða cluſio.oĩs pꝛopõ
negatiua ſigãt ſe eſſe verã.pꝛobatur
om̃is pꝛopoſitio negatiua ſignificat

nõ eſſe idem pꝛo quo ſupponit eius

ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ per quintã ſuꝑp
poſitionẽ :ſed pꝛopõnem negatiuam
eſſe verã eſt nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſup⸗
ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ et

ecõuerſo per tertiã ſuppõnem. ergo

oĩs pꝛopoſitio negatiua ſignificat ſe
eſſe verã.¶ Tertia concluſio.omms

pꝛopõ mundi ſigniſicat ſe eſſe verã⸗

Pꝛobat᷑.omnis pꝛopõ mũdi eſt affir⸗
matiua vel negatiua per pꝛimã ſup/⸗
poſitionẽ: ſed omnis pꝛopõ affirma⸗
tiua ſignificat ſe eſſe verã per pꝛimã
concluſionẽ omnis pꝛopõ negatĩa

ſignificat ſe eſſe verã per ſecundam

concluſionẽ ergo oĩs pꝛopõ mundi

ſignificat ſe eẽ veram qð erat pꝛobz

dum. Quarta concluſi io.oĩs pꝛopõ
aff irmatiua ſignificãs ſe eſſe veram

et ſe eẽ falſam eſt falſa.pꝛobat᷑.nam

ſequitur:pꝛopõ affirmatĩa ſignificat
ſe eſſe verã et ſignificat ſe eẽ falſam
igit᷑ ſignificat eſſe idẽ pꝛo quo ſup⸗
ponit eius ſubiectũ ⁊ pꝛedicatũ et ſi
gnificat nõ eſſe idẽ pꝛo quo ſuppoĩt
cius ſubiectuʒ et pꝛedicatũ. iſta ↄna
tenet per ſecundã ſuptoſitionẽ. EFt
vltra ſignificat eẽ idem pꝛo quo ſun
ponit eius ſubiectũ et pꝛedicatum: S
nõ qualitercũq; ipſa ſignificat ita ẽ.
iſta ↄña tenet: qꝛ nõ poteſt ſimul ita
eſſe ꝙ ideʒ ſit pꝛo quo ſupponit eius
ſubiectũ ct cius pꝛedicatũ ⁊ nõ tdeʒ

deſcriptione : hoc
Serta concluſlo.
ſonifcans ſe eſen
ſam chalſa Pba
copolrio ck fym
nus per piman ſupi
matua ſigmnſce⸗
aſe eſe füſam ch
CDNGrſRoNt. Et ſn⸗
GRſeeſe erm
eſt uſaper gumri
omnis propoſitto
veramet ſe eſſe fa

per quint conclut

hꝛopoſitio ſgnice
et ſe eſſe falſim el
heobandum. Et con
ſblle eſt ennce peop
uſer per ſertam
Plrur ſlaliqua
ſeſte ver eſeniß
Pulterciig ipſa ſign.
conſegues he fee
mmemipſt eſt falſa
ie Onnigpin

rtus concluſtoonnis
Gnißcat ſe eſeyefi⸗
prop mülieſtafi/
nus per niniſu⸗
mis pupyafimmus
ſenmiprpuni
no popoͤnegetis
wiperſecundam
is ppponund
mcct n
Nanſio s
—
Niaardet,
rmminſignficr
gnßerſet ilin

ſe & ſiy
Cti tpedtai 5

.
Ge wao ſuri
ui ſ ſ

ſroſtione.
go clo u
jet Peliarumna
ifict ita e⸗
3 Kümulun

— ——

. p quo ſupronit eius ſubiectũ ⁊ pꝛe

dicatum. Et vltra nõ qualitercunq;

ipfa ſigniſicat ita eſt: ergo eſt falſa.
iſta ↄña tenet ꝑer ſecundã deſcripti

onem.Fimaiiter igitur ſi aliqua pꝛo
poſitio affirmatiua ſignificat ſe eſſe
verã et ſe eſſe falſam ipſa eſt falſa.
Quinta concluſio. ¶ mnis pꝛopo⸗

ſitio negatiua ſignificãs ſe eſſeverã

et ſc eẽ falſam eſt falſa. patet. Nam
ſi pꝛopoſitio negatiua ſignificat ſe
cſſe veraʒ et ſe eſſe falſam tunc ipſa
ſignificat nõ eſſe idem pꝛo quo ſup⸗
ponit eius ſubiectũ et pꝛedicatum.
et eſſe idem pꝛo quo ſupponit eius
ſubiectum ⁊ pꝛedicatũ per tertiam
ſuppoſitionẽ. ⁊ cum nõ poſſit ita eẽ
ꝙ nõ idem ſit pꝛo quo ſuꝑponit eius

ſubiectũ et pꝛedicatũ:ſequitur ꝙ nõ

qualitercũq; ipſa ſignificat ita eſt et
per conſequẽs erit falſa per ſecundã
deſcriptionẽ ⁊ hoc erat intentum.
Sexta concluſio. Oĩs pꝛopoſitio
ſignificans ſe eſſe verã et ſe eſſe fal
ſam eſt falſa. Pꝛobatur:quia omnis
pꝛopoſſitio eſt affirmatiua vel nega⸗
tiua per pꝛimam ſuppoſitionẽ. Et ſi
affirmatiua ſignificet ſe eſſe veram
et ſe eſſe falſam eſt falſa per quartã
concluſionẽ. Et ſi negatiua ſignifſi⸗
cat ſe eſſe veram ⁊ ſe eſſe falſaʒ ipſa
eſt falſa per quintã cõcluſionẽ: ergo
omnis pꝛopoſitio ſignificans ſe eſſe
veram et ſe eſſe falſam ipſa eſt falſa
per quintã concluſionẽ.ergo omnis
pꝛopoſitio ſignificans ſe eſſe veram
et ſe eſſe falſam eſt falſa quod crat
pꝛobandum.Et confirmatur. impoſ
ſibile eſt eandẽ pꝛopõnem eſſe veraʒ
et falſam per ſextam ſuppoſitionem
igitur ſi aliqua pꝛopoſitio ſignificet
ſe eſſe verã et ſe eẽ falſam:ergo non

qualitereũq; ipſa ſignificat ita eſt.et

per conſequẽs per ſecundã deſcrip⸗
tionem ipſa eſt falſa. Septuna cõ

duſio, Omni pꝛoꝑõni coꝑulatiue cõ

tradicitvna diſiũctiua compoſita ex
partibus ↄtradicẽtibus gartibꝰ illiꝰ
copulatiue.verbiga.ſoꝛtes currit ⁊
ſoꝛtes nõ diſputat eius ↄtradictoꝛia
eſt ſoꝛtes nõ cuꝛrit vel ſor̃s diſputat
Pꝛobat᷑: qꝛ iſtis conuenit lex et re⸗
gula pꝛopõnum cõtradictoꝛiarum vi
deliʒ ſi vna eſt vera reliqna eſt falſa
⁊ cconuerſo.Et nõ poſſunt ſimul eẽ
vere nec faſe ⁊ earum cathegoꝛice
ſunt de cõſimilibus ſubtectis et pꝛe
dicatis.Et cauſa falſitatis vnius eſt
ſufficiens cauſa veritatis alterius ⁊
ccontra. Patet.nam cauſa veritatis
pꝛedicte copulatiue eſt ambas eius
partes eẽ veras:ſed ãbas partes pꝛe
dicte copulatiue cẽ veras eſt ambas
partes pᷣdicte diſiũctiue eẽ falſas cũ
partes copulatiue ↄtradicãt partibꝰ
diſiunctiue. ideo cauſa veritatis co
rula:iue eſt ſufficiẽs cauſa falſitatis
diſuunctiue. Similiter cauſa falſi⸗
tatis copulatiue eſt ſufficiens cauſa
veritatis diſiũctiue. Nam cauſa fal
ſitatis copulatiue eſt ãbas eius par
tes eſſe falſas vel vnã eius partem
eẽ falſam cũ ad falſitatẽ vnius copu
latiue ſufficiat vnam eius partẽ eſſe
falſam. ſed ad ambas partes copula
tiue eſie faĩiſas: vel ad vnã partẽ co⸗
pulatiue eſſe falſaʒ ſequitur ambas
partes diſiũctiue eſſe veras vel vnã
partẽ diſiunctiue eſſe verã:cum par
tes copulatiue contradicãt partibus
diſiunctiue.⁊ cum ad veritatẽ diſiũ
ctiue ſufficiat vnam partẽ eſſe verã
fufficiẽter ad ſalſitatem copulatiue
ſequitur vcritas difiuncetiue conſti⸗
tute ex partibus cõtradicẽtibus par
tibus copulatiue. Conſimili modo
poſſet deduci ꝙ ſit econuerſo.

¶ Quantũ ad quartuʒ pꝛopono pᷣmo
mſolubile illud commune.Ego dico
falſuʒ : ſuppoſito q; nichil aliud dicꝗ̊
niſi iſtã pꝛopõnem ego dico falſum.
neiiti

Et queritur vtrũ pꝛopoſitio a me ꝓ
lata ſit vera vel falſa. Si dicatur ꝙ
vera.contra qualitercũq; ipſa ſigni⸗
ficat ita eſt:⁊ cum ipſa ſignificet me
dicere falſum ergo taliter eſt ꝙ ego
dico falſum cũ nichil aliud dicam õᷓ
iſtam pꝛopõnem ego dico falſum ſe⸗
quitur iſtã pꝛopoſitionẽ eſſe falſam.
ego dico falſum.et per ↄñs nõ vera:
cuiꝰ oppoſitũ tu dicis.iſte ↄñe ſacte
patent ex ſuppoſitionibꝰ.Si autem
dicas ꝙ ſit falſum:tunc ſic igitur eſt
taliter qualiter ipſa ſignificat: quia

ſignificat ſe eẽ falſam.⁊ ſi eſt taliteꝛ

qualiter ipſa ſignificat ſequit᷑ ip̃am
eẽ veram et per conſequẽs nõ falſaʒ
cuius oppoſitũ tu dicis. Si autem
dicas ip ſit ſiniul vera et falſa hoc E
contra ſextã ſuppoſitionẽ.ſ Reſpon
detur ꝙ pꝛedicta ſuppoſitio eſt falſa
Patet nam per tertiam concluſionẽ
de generali ſigniſicatione pꝛopoſiti⸗
onum ſigniſicat ſe eẽ veram: ſed ad
ipſam eſſe veram ſequirur ipſam eẽ
falſam.et per conſequẽs per ſextam
concluſionẽ eſt falſa.ꝙ aũt ad ip̃am
eſſe veram ſequatur ipſam eẽ falſaʒ
pꝛobatur. Nam ſequitur eſt vera: et
cum ſit affirmatiua ꝙ ſubiectũ ⁊ pꝛe
dicatum ſupponat pꝛo eodem iſta cõ
ſequẽtia patet per ſecundã ſuppõem
Et vltra ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum ſup
ponunt pꝛo eodł:ergo ly ego ⁊ dicẽs
faltum ſupponũt pꝛo eodẽ. ergo ideʒ
eſt ego et dicens falſum. ⁊ per cõſe⸗
quens ego ſum dicens falſum et cũ
nichil aliud dicam ᷓ pꝛedictã pꝛono

ſitionem ſequitur pꝛedictã xꝛopoſiti

onem eſſe falſam. Si ipſa eſt vera:
ergo ad ipſam eẽ verã ſequitur ipᷣaʒ
eẽ falſaʒ. quod erat pꝛobandũ ⁊ per
conſequẽs eſt falſa. Et cum dicebat᷑
ſi eſt kalſa ⁊ cum ipſa ſignificet ſe eẽ
falſam taliter eſt qualiter ipſa ſigni
ficat cõcedo.Et cum dicitur vlteriꝰ
ergo eſt vera negatur conſequẽtia.

Unde uis ſit taliter qualiter ipſa
ſigniſicat non tamẽ qualitercunq ſi
gnificat ita eſt: qð tamen opoꝛteret
ad hoc ꝙ ipſa eſſet vera. ſicut patet
per deſcriptionẽ pꝛopoſitionis vere.
¶ Unde ad hoc ꝙ pꝛopoſitio ſit vera
non ſufficit ꝙ taliter ſit qualiter ipᷣa
ſignificat: ſed requiritur ꝙ qualiter
cunq; ſigmiſicat ita ſit.¶ Unde iſta
pꝛopoſitio homo eſt aſinus eſt falſa
et tamen taliter qualiter ipia ſigni⸗
ficat:quia ſigniſicat hominem eſſe ⁊
taliter eſt. ſed quia cũ hoc ſignificat
altter eſt ipſa eſt falſa. Sic recte
in pꝛopoſito ego dico falſum licet ta
liter ſit qualiter iꝑſa ſignificat:quia
ſignificat ſe eſſe falſam ⁊ taliter eſt
tamen inon qualitercunq; ſigniſicat
ita eſt.ſignificat enim ſe eſſe veram
ſed taliter non eſt igitur ⁊c.¶ Unde
ymaginandũ eſt de veritate pꝛopoſt
tionis ſicut de qualitate ſumma. nã
qᷓcito remittitur tam cito deſinit eẽ
ſumma et incipit eẽ remiſſa. Ita in
pꝛopoſito poſito ꝙ aliqua pꝛopoſitio
ſit vera qᷓcito aliter ſigĩficat aliqua
liter eſt uis adhuc cũ hoc ſigni⸗
ficet taliter qualiter eſt ipſa deſinit
eſſe vera ⁊ incipit eſſe falſa non ob⸗

ſtante adhuc ꝙ multo plus haberet

deveritate qᷓ;ᷓ de falſitate. Similitet
poteſt ymaginari de veritate ⁊ falſi

tate ſicut ð puro ⁊ imꝑuro.ſicut enĩ

purum fit impurum per cuiuſcunq;
contrarii aduentum: ita pꝛopoſſitio
fit falſa qᷓcito ſignificat aliqualiter
aliter qᷓ eſt. ¶ Diceret enin aliduis
tu dicis ꝙ hec ſit falſa.ego dico fal⸗
ſum: que eſt ergo tius ↄtradictoꝛis
Si dicas ꝙ iſta ego nõ dico ſalſum
contra. vocetur ergo iſta ego dico
falſum a. et iſta ego nõ dicojfalſum
b. tunc ſic ar guitur.a ſignificat a eẽ
falſum: et b ſignificat b non eſſe fal
ſum ergo a et b non contradicunt.
conſequẽtia tenet:quia quodãmodo

ſle N eanilalet i.
non equtuale
u ſtind zmaderi
tlſmm rtutt
ſochs ictdn guch/ n
Gtmnunotarce
is Gedo Nofiſun.
niſicat ſete veſam
teius cötradtctoꝛla pot
ioego droo fiſum. put
on fertur ſuper totam,
ico fulſun. Et tüc la
ofnſum ſgnincl n⸗
r iſtu gincat eg eic
gtur um iſaꝛego dico
nftcet me dietfe ven 4n
lom Man no ego dic fal
ſat me nnn duert ſenzr⸗
dicere fillumer eog ve⸗
cöcluſionem cotrahcton
e eſtvnn diſlückiun c⸗
nibus contradicentibus
ſo copylanue,
Aud mſolubile. Pro
po ꝓferoẽ ſimilis pol
nfer plato oſto ni⸗
nm cꝛopoſltionem ſat

im pue Mam homo ej

ſſtinber ppoſſtio anz
ſſtifaenullo alia
Fencklinul önloun

lſelt , ür er⸗

Tuc
nfimninen⸗

igtieſ ſerteheſenb.

tultiteſinmnt ni
urtam atodelutci
Neieniſa Ju
Galunnpvlin⸗
. ſpitc algu
hucc oe lunt⸗
tereſt iſſa delnt
cſefüſahon o⸗
tdushiben
ltte. Hniten
ANe Nerinetfil
ointwroſaten
nrun er cutſſong
tum: tu eoli⸗
snſer huuler
Nentt nni i
iauend io
,cie ltot
yni o ſaſum
noſti eo din

Pni daerflun

algntien ae⸗

hnon Gnneiie
quudkd

debet eſſe affirmatio ⁊ negatio eiuſ
dem de eodem:ſed ſic non eſt in pꝛo
poſito:ergo ⁊c. Si autem dicat᷑ illi
us ego dico falſum eẽ contraicto⸗
ria iſta ego non dixi falſum ſicut a⸗
liqui dicũt hoc non valet. Nam pꝛi⸗
ma erat falſa:⁊ ſecũda ſignificat eã
non fuiſſe falſam.igitur ſecunda eſt
falſa.⁊ per conſequens ſecũda pᷣme
non contradicit.aliter enĩ due con⸗
tradictoꝛie eſſent ſimul falſe. Secũ
do:iſte cõtradicunt:ego dixi falſum
ego no dixi falſum.ſed iſta ego dixi
falſum.non equiualet iſti:ego dico
falſuʒ.& iſti nõ ↄtradicit iſta ego nõ
dixi falſum. Breuiter dimiſſis aliis
modis dicẽdi quibꝰ alii ⁊ alii dicũt
de cõtradictoꝛia pꝛedicte pꝛopoſitio
nis ſcʒ ego dico falſum.dico ꝙ ipſa
ſignificat ſe eẽ veram ⁊ ſe eẽ falſaʒ

et eius cõtradictoꝛia poteſt eſſe iſta
nõ ego dico falſum. ꝓut iſta negatõ

non fertur ſuper totam ꝓpõem:ego
dico falſum.Et tũc iſta non ego di⸗
co falſum ſignincat ꝙ non eſt ita ſi

cut iſta ſigiſicat:ego dico falſuʒ.Et

igitur cum iſta:ego dico falſum.ſi⸗

gyuificet me dicere ven me dicere
falſum. iſta nõ ego dico falſuʒ ſigni

ficat me non dicere deꝝ:vel me non
dicere fallum.ex eo q; per vltimam
cõcluſionem cõtradictoꝛia copulati
ue eſtvna diſiũctiua cõpoſita ex par
tibus contradicentibus partibus ta
lis copulatiue.
¶ Aliud inſolubile. Propoſitio quã
ego ꝓfero ẽ ſimilis ꝓpoſitioni quã
pꝛofert plato.poſito ꝙ plato ꝓferat
vnam pꝛopoſitionem falſam ⁊ nullã
aliam puta iſtam:homo eſt aſinus.
et ſit iſta b.et ꝓpoſitio quã ego ꝓfe
ro ſit iſta ⁊ nulla alia ꝓpõ quã ego
ꝓfero eſt ſimul vpõni quaʒ pꝛofert
plato ⁊ ſit iſta a. Tũc querit᷑ vtrum
a ſit ven vel falſum.ſi dicas ꝙ a ſit
veꝝ:igit᷑ a eſt ſin ile b.ſed b eſt fal⸗

ſum:& a eſt falſum.et ſi ſic ipᷣm non
eſtverum.cuius oppoſitum tu dicis
Si dicas a ſit falſum ⁊ cum bh ſit
falſum a eſt ſimile b.ſed hoc a enun
ciat. taliter eſt qualit er a enũciat.
ergo a eſt verum.et per cõſequens
non falſum.cuius oppoſitũ tu dicis
Si aüt dicas ꝙ a ſignificat verum
et falſum:hoc eſt contra ſextam ſup
poſitionem. elbondern a eſt
falſum quia ſigniſicat ſe eſſe verum
et ad ipſum eẽ verum ſequitur ipᷣm
eẽ falſum.ergo cuʒ ſignificet ſe eſſe

ven ⁊ ex ↄñti ſe eẽ falſum:ſequitur

ꝙ ipſum eſt falſum per ſextam ↄclu
ſionem.Cum enĩ a ſit pꝛopoſitio af
firmatiua ſigniñcat idem eẽ ꝓ quo
ſupponit eius ſubiectum ⁊ pꝛedchca⸗
tum per quartã ſuppoſitiõcʒ.ſed ad
eẽ idem ꝓ quo ſupponit eius ſubie⸗
ctum ⁊ pꝛedicatuʒ ſequit᷑ ipſum eſſe
falſum ſtante caſu:igitur.Et cuʒ di
cebatur:ſi a eſt falſum ergo eſt ſile
b. concedo.et quãdo vlterius dice⸗
batur:ergo taliter eſt qualiter enũ
ciat.cõcedo.ergo eſt veꝝ.negat᷑ ↄna
ſuis bene ſequatur qualitercunq;
a ſignificat taliter eſt:igitur a ẽ veꝝ
modo antecedẽs eſt falſum ꝓpt hoc
ꝙ a ſignificat ſe eẽ verum ⁊ ſe eſſe
falſum.ſed non eſt taliter ꝙ a ſit ve
rum:igitur.et ideo qꝛ pꝛedicta ꝓpo
ſitio equipollet vni copulatiue ↄtra
dictoꝛia eius erit vna diſiũctiua cõ⸗
poſita ex partibus cõttadicentibus
partibus talis copulatinunx.
Aliud inſolubile.ſ.hec ꝓxõ ẽ falſa
poſito ꝙ ꝑ ly hec demõſtret᷑ itamet
ꝓpoſitio ⁊ vocetur iſta ꝓpoſitio d.
queritur vtrum d ſit pꝛopoſitio vᷣa
vel falſa.ſi va:igit᷑ qualitercũq; ipᷣa
ſignificat ita eſt.ſeà ipſa ſigniſicat
ſe eſſe falſam:ergo taliter eſt. ⁊ per
conſequens eſt falſa ⁊ non vera.cu⸗
ius oppoſitum tu dicis. Si autẽ di⸗

cas ꝓꝙ ſit falſa cum iꝑſa ſigniſficct

ſe eſſe falſaʒ taliter eſt qualiter ipᷣa

ſignificat.et per cõſequens ipꝑſa eſt

vera ⁊ non falſa:cuius oppoſituʒ tu

dicis.¶ Reſpõdetur ꝙ eſt falſa:quia
ſicut patet ipſa ſigniſicat ſe eẽ falſã
et cum per tertiã concluſionem oĩs
pꝛopoſitio ſignificet ſe eſſeveram:ſe
quitur ꝙ hec pꝛopoſitio ſigĩficat ſe

eſſeveram ⁊ ſe eſſe falſam.ct ꝑ Zñs
per ſextam concluſionem ipᷣa eſt fal

ſa. Et cum dicebatur ſi eſt falſa ⁊ ſi
gnificet ſe eẽ falſam:taliter ẽ qualr

ipſa ſignificat.ↄcedo.nec ꝓpter hoc
ipia eſt vera.qꝛ non qualitercũq;

ipſa ſignificat ita ẽ. ¶ Sed diceres

tu dicꝛs ꝙ b ſit ꝓpoſitio falſa.cõ:ra

ſit a.iſta ꝓpoſitio cõſimilis b. hHec/p
poſitio eſt falſa.et ꝑer li hec poſituʒ
in pᷣma demõſtret᷑ ipʒ b.tunc ſic. Si
b eſt falſum,tunc a eſt ven: qꝛ a enũ
ciat b eſſe falſuʒ.Et vltra ſi a ẽ veꝝ
ſequitur beeſſe verum: ꝓpter hoc ꝙ

a ⁊ b ſunt pꝛopoſitões oĩno ↄſimiles
ſunt enizʒ cõſimiliũ ſubiectoꝝ copu⸗

larum ⁊ conſimiliũ pꝛedicatoꝝ/⁊ cũ
hoc ſubicctũ ⁊ pꝛedicatũ vnius ſup

ponũt ꝓ eodeʒ ꝓ quo ſupxonũt ſub

ꝛectũ ⁊ pꝛedicatũ alterius. UNtrobi⸗

qᷓ enĩ ſupponũt ꝓ b ꝓpõne.ſ Rnñde

tur ꝙ b eſt. falfſuʒ:⁊ a eſt ven.et dico

nõ ẽ poſſiblłle ꝙ ſint due ꝓpões oĩno

ↄſimiles quaꝝ terĩ vnius ſupponãt
ꝓ eodeʒ xꝛo quo ſupponũt terĩ alte

rius.ctvnã eaꝝ eẽ veram ⁊ aliã eſſe

falſam.ꝓpter hoc ꝙvna falſificat ſe

alia non. ¶ Adhuc diceres:tu di⸗
cis ꝙ b eſt falſum:ergo eius cõtra⸗

dictoꝛium eſt verum.ſ.hec ꝓpoſitio

non eſt falſa:demonſtrando per ly
hec b pꝛopoſitionem ⁊ ſignificat iſtã

c eſt verum.ſed c fignificat b nõ eſt

fęalſum ergo b non eſt falſum. cuius

oppoſitum tu dicis.¶ Keſpõdetur ꝙ
e non eſt cõtradictoꝛiũ b ꝓpter hoc
ꝙ ambe ſunt falſe.Ex quo infero ꝙ
impoſſihue eſt duas ꝓpoſitiones ſin

gulares:vuam affirmatiuã ⁊ altam
negatiuã de ↄſilibus ſubicctis ⁊ cõ
ſimilibus pᷣdicatis ⁊ ↄſiminbus co⸗
pulis ⁊ quaꝝ extrema ſupꝑonunt ꝓ
eodem eẽ:qu e tñ adinuicẽ non ↄtra
dicunt. Pʒ de iſtis Hec ꝓpoſitio eſt
falſa.hec pꝛopoſitio non ẽ falſa.de⸗
mõlſtrando per ly hec in pꝛima pꝛĩaʒ
et per ly hec in ſcðᷣa eãdeʒ pꝛimam.
Diceres q̃ igit᷑ eſt ↄdictoꝛia pᷣdicte

ꝓpoſitiõisꝰ Rñdet᷑ ꝙ eſt hec:hec ꝓ⸗

poſitio non eſt vera:vel hec ꝓpoſitõ
non ẽ falſa.demõſtrando per ly hec
vtrobiq; b pꝛoꝑõem.Et ratio huius
eſt qꝛ b ꝓpoſitio eqᷣpollet vni copu⸗
Ltiue ſcʒ huic:hec pꝛopoſitio ẽ vera
et hec pꝛopoſitio ẽ falſa.mõ ꝑ vltĩaʒ
ↄcluſionẽ ↄtradictoꝛia copulatiue ẽ

diſiũctiua ↄpoſita ex partibus ↄtra

dicentibus. ¶ Adhuc diceres:ſi b ꝓ

poſitio eſt falſa:& idẽ eſt ꝓ quo ſup⸗

ponit eius ſubiectum ⁊ pꝛcedicatum
ꝓpter hoc ꝙ ly falſa ẽ eius pᷣdicatũ
et vltra ſſlue idẽ ꝓ quo ſupꝑponit eiꝰ
ſnbiectũ ⁊ eius pdicatũ ⁊ cũ ipᷣa ſit
affirmatiua ſequitur ipſam eſſe ve⸗

ram ex eo ꝙ omnis affirmatiua eſt

vera que ſic ſe habet ꝙ idem eſt pꝛo
quo ſupꝑponit eius ſubicctum ⁊ pꝛe
dicatum.KReſꝑpõdetur concedendo
niſi tunc talis habeat ſignificatiões
repugnantes qualiter eſt in pꝛopo/
ſito. Iſta eniʒ hec pꝛopoſitio ẽ falſa

de ſignificatione foꝛmali cũ ſit aſfir
matiua ſigmſicat ꝙ idem ſit ꝓ quo

ſupponit eius ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatũ
De ſignificatione autem materiali
patet ratiõe illius termini falſa ſup
pouentis pꝛo ipſamet pꝛopoſitione
que ſignificat ſe eſſe falſam. et per
conſequens non eſt idẽ pꝛo quo ſup
ponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛedica

tum:cuʒz hoc ſit pꝛopoſitionem affir

matiuam eſſe falſam. Et ideo quia
ſignificatõ eius foꝛmalis diſſonat ⁊
repugnat ſe ĩ eius materiali ipᷣa eſłx

e dicſkeſſefil
. S nſißn
mmmmialſi gnlicat ſ
ſꝛeſt. ſſeſpoetu
ig ſonufcationem ſe
orcuſeridencho refleri
zi aü dene eſſet iin
ſifcaret ſel Aleſigni
onoo ſe habent in dict
ie Namfigniſfcmio m
ſectaur ſupn fonmale;
erm deſiguficnͤe fe
cn eſe dem dd guo⸗
ius ſubiecti t ecnn
lnificatiöe matcriaiſt
ſe falſamn. modo quia i
Inpoxibilia:ſed idem
hpomit aus ſubiectun
utm. et ꝗ iyſa ſit fal/
icti ropoem eſſe fil/
pqualiter ipſa ſigmfie
lid inſolnbile ſr ilu
udrit iin: lado die
undetitiſurr⸗ die
— vtr
ſ 1efa velfal
egtn emnt cum ipl
nejdiccre filſum.

linege
Ngifna alſae ſtãte y idem ſit ꝓ quo
lre sſn in faſſaenon obſtãte idem n
adng en. . upponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛe
i en e adicatum Adhuc diceres:eſt ne poſ
encigef, ennſne AbilisꝰReſpõdetur ꝙ non quia non
nPde dmten qualitercũq; ſigniſicat ſic poteſt eẽ.
he ee ſee zninn ſigniſicat enim ſe eẽ veram ⁊ ſe eſſe
t ſomielie falſam.et impoſſibile eſt ſic eſſ e.qñ
briſ Nehnimi enim ipſa eſt:ſic non eſt.et qñ ipſa
rie ſon innnd non eſt:ic non eſt. añ enim non eſt:
gtamin nec eſt vera nec falſa. Ad hoceni x
4 fiekgelhe cealtqua ꝓpoſitio ſit vera vel falſa fe
lmwer uer quiritur ꝙ ipſa ſit. Adhuc diceres
W agdhuc videl ꝙ ſic.ſ.&œ hec ꝓpolltio
dend Etrar e¶ſitvera hec pꝛopoſitio eſt falſa quia
haltigechrlier in us oino ilc eſt ſicut per eam ſignificat᷑
ucheetnnn Probatur:quia de ſigniñcatiõe eiꝰ
Npelthiiifini ler foꝛmali ſigniſicat idem eſſe pꝛo quo
naitnucgin ſupponit pꝛedicatum ⁊ ſubiectu me
n goſiter ntdue ita eſt. Si dicit᷑ eſſe falſa de ſigni
ſAchn denenſt ſicatione materiali ſcilʒ rõne illius
lſis de zaug termimni falſa ſigmiſicat ſe eẽ falſam
usſübim Rha et ita eſt. ¶ Reſpõdetur ꝙ capiendo
rohiiſ igieji ytrãq; ſignificationem ſeoꝛſum ab
lie ci g⸗ leen alia cir cũſeribendo reſlexionem vni
tai luit i ues ſuꝑ aliã bene eſſet ita ſicut vtra
ſeguiwuy plan i 8G ſignificaret.ſed ille ſigniñcatiões
ganöcknan eu⸗ Alio modo fe habent in dicta pꝛopo
cſehabet dach ſitiõe. Nam fignificatio materialis
ttdi ſceamn reflectitur ſupꝛa foꝛmaleʒ intertmẽ
is habend ügnißetits 8 P20 g po
eius ſubiectuʒ ⁊ pꝛedicatum. Et de
W Kurt⸗ ſignificatiõe materiali ſignificat ſe
deng eehnhnth iſil eſſe falſam. modo quia iſta nõ ſunt
eniefnſtir componibilia:ſed idem ſit pꝛo quo
lynir gin au⸗ ſupponit eius ſubiectum ⁊ eius pꝛe
us ſiianijt niſili dicatinm.et ꝙ ipſa ſit falſa ſequitur
feanmrnuun untii pꝛedictã pꝛopõem eſſe falſaʒ:nec eſt
ilustmmin flſi ſup cĩno qualiter ipſa ſignificat.
v ane rpoltone Aliud inſolubile ſit iſtud.ponat᷑ ꝙ
tle efäln, eter ſoꝛtes dicat iſtaʒ:plato dicit falſum
unckicehoano ſn et plato dicat iſtã: ſoꝛtes dicit verũ.
becumt eius n . iſto caſu poſito querit᷑ vtꝝ ꝓpoſitio
ſtopoſſtofen dicta a ſoꝛte ſit vera vel falſa. Si
fefülam, ktigen eu dicatur ꝙ ſit vera ⁊ cum ipſa ſigni⸗
eus ſemnadſil ſicet platoneʒ dicere falſum:ita ẽ ꝙ
cleus Pateriaſtle⸗

plato dicit falſum ⁊ cuʒ plato dicat
ſoꝛtem dicereveꝝ.falſum eſt ꝙ ſors
dicit veꝝ.ergo ſi ſoꝛtes dicit verum
ſoꝛtes dicit fal ſum. Si aũt dicatur
¶ ꝓpoſitio ſoꝛtis ſit fal ſa:tũc etus
ↄtradictoꝛia erit vera.ſ.plato nõ di«⸗
cit falſum.et cũ plato dicat ſoꝛtẽ di
cere veꝝ ſcqͥtur ꝙ nõ eſt falſum:dqᷣa
ſoꝛtes dicit veꝝ.& ſi falſum ẽ ꝙ ſoꝛ
tes dicit veꝝ:non eſt falſum ꝙ ſe ̃s
dicat veruʒ. ¶ Reſpõdet᷑ ꝙ ꝓxoſitio
ſoꝛtis eſt falſa.qꝛ ſigriſicat ſe eẽ ve
ram per tertiã cõcluſionem.et ſigni
ſicat ſe eſſe falſaʒ ex eo ꝙ ſignificat
pꝛopoſitionem platonis eẽ falſam q̃
ſignificat ipᷣ̃aʒ eſſe veram. Nec ↄtra
dictoꝛia eius eſt iſta:plato non dictd
falſum.ſed eius ↄtradictoꝛia ẽ iſta:
non plato dicit falſum:q̃ equipollet
vni diſiũctiue ↄpoſite ex partibꝰ cdo
tradicentibus partibus copulatiue
equiualetibus iſti:plato dicit falſuʒ
Aliud inſolubile ſit iſtud.xonat᷑ ꝙ
non ſint niſi tres pꝛopoſitiones in
mundo.ſ.iſte homo eſt aſinus.deus
non eſt.oĩs pꝛapc ſitio ẽ faſſa.Et ſit
pꝛima a/ſcda b/tertia c. Tunc q̃rit᷑
vtrũ c ſit veꝝ vel falſum. Si dicat᷑
qᷓ; c ſit verũ:tunc ſic eſt ſicut c ſigni
ficat:ſed c ſigniſicat ꝙ omnis ꝓpo⸗

ſitio eſt falſum.igitur ſic eſt ꝙ oĩs

pꝛopoſitiðõ eſt falſa.ſed c eſt pꝛopoſi⸗
tio:igitur ſic eſt ꝙ c ẽ pꝛopoſitio fal
ſa.igitur ſi c eſt verum c eſt falſmn
Si autem dicatur ꝙ c ſit falſum ?⁊
tunc etiam a eib ſunt falſa: ſequi
ꝙ ſic eſt ꝙ omnis pꝛopoſitio ẽ falſa
cum a.b.ceſint omnes pꝛopoſitiões
mundi ꝑcaſum.et vlterius ſic eſt ꝙ
omnis pꝛopoſitio eſt falſa:ſed hoc c
ſigniſicat:igit᷑ ſic ẽ qualiter c ſigni⸗
ſicat ⁊ per ↄñs eſtveꝝ.igitur ſi c eſt
falſum c eſt verum. ¶ Rñ̃detur ꝙ e
eſt falſum.⁊ ratio huius ẽ qꝛ ſigni⸗
ficat c eẽ verum et expꝛeſſe c eſſe fal
ſum ⁊ per ↄñs eſt falſum ꝓex ſcdᷣaʒ

cõcluſionem.Et cũ dicebatur ſic eſt

falſum:g omnis pꝛopoſitio eſt falſa
ↄcedo.igit᷑ ſic ẽqualiter c ſiguiſicat
ↄcedo ſed tñ non qualitercũq; ſigni
ficat c ſic eſt.qꝛ ſigniſicat c eẽ veruʒ
et c eſſe falſum ⁊ ſic non ẽ igitur.in

hoc eĩ ꝙ ſigniſficat c eẽ fĩ bene eſt

taliter qualiter ſigĩficat.in hoc aũt

ꝙ ſignificat c eẽ verũ eſt aliter. S⸗
diceres eſt ne poſſibile ꝙ ipſa ſitva

Dico ꝙ nõ.Cõtra diceres ſic poteſt

eſſe ꝙ oĩs ꝓpoſitio eſt f. ſſa qꝛ foꝛte

cras nõ erũt niſi iſte due hõ ẽ aſinꝰ
deus nõ eſt. Et ſequit᷑ ſic.poteſt eẽ
ꝙ oĩs ꝓpoſitio eſt falſa:igit᷑ hec eſt
poſſibilis:oĩs ꝓpoſitio eſt falſa.Et
vltra ipſa eſt poſſibilis: ergo poteſt
eſſe vera. Rñdetur negando iſtam
ↄſequẽtiam ipſa eſti poſſibilis:ergo
poteſt eſſevera.Ad hoc enĩ ꝙ ꝓpoſi
tio ſit poſſibilis non reqrit᷑ ꝙ poſſit
eẽ vera:ſed ſufficit ꝙ poſſit eẽ ſicut
ipſa ſignificat. Unde hec pꝛopoſitio
nulla ꝓpoſitio eſt negatiua eſt poſſi
bilis:⁊ tñ impoſſibile eſt ipſam eſſe
veram.nec eniʒ qñ eſt nec qñ non ẽ
ſicut põt patere ↄſideraunti. Similit
nec ad hoc ꝙ aliqua ꝓpõ ſit non ne⸗
gatiua ſufficit ꝙ quotiẽſcunq; foꝛ⸗
metur ſit va.ꝗꝛ ſic hec ꝓpoſitio eẽt
neceſſaria aliqua ꝓpoſitio ẽ particu
laris.qꝛ quotiẽſcunq; hec foꝛmatur
ipᷣa eſtvera cũ ipᷣamet ſit ꝑticularis
Sed ꝙ nõ ſit neceſſaria patet quia
eiusiↄtradictoꝛia non ẽ impoſſibilis
nam nulla ꝓpoſitio ꝑticularis. Sʒ
ad hoc ꝙ aliqua ꝓpoſitio ſit neceſſa
ria reqritur ⁊ ſuffcit ꝙ impoſſibile
ſit aliter eſſe ꝙ; ipſa ſignificat.
¶ Dubitatur iuxta dicta:an iſta cõ⸗

ſequẽtia ſit bona:omnis pꝛopoſttio
eſt affirmatiua ergo nulla ꝓpoſitio
eſt negatiua. Arguit᷑ pꝛimo ꝙ non:

quia poſſibile eſt antecedens huius

ↄſequens eẽ verum ⁊ impoſfſibile eſt
ↄñs eẽ veꝝ:igit᷑ ⸗ña nõ valet.aſſum

ptum ꝓbatur. Naʒ poſſibile ẽ iſtam
eẽ veram:oĩs ꝓpoſitio eſt aſfir̃aRattua

hoc claꝝ eſt de ſe. Nam poſſibile eſt
ꝙ ſolũ iſta ſit in mũdo oĩs ꝓpoſitio
eſt affir̃atiua. Sed ĩpoſſibile ẽ iſtaʒ
eẽ verã nulla ꝓpoſitio eſt negatiua
ꝓbat. Nam ſi ſic tunc vel qũñ eſt vel
qñ nõ ẽ. Non qñ non ẽ.nã ad hoc ꝙ

aliqua ꝓpoſitio ſit vᷣa requirit᷑ ĩaʒ
eſſe. Nec qñ non eſt.nam qñcunq; ẽ·
iſta pꝛopoſitio:nulla pꝛopoſitio ẽ ne

gatiua.tunc ipᷣa eſt falſa ex eo ꝙ qñ

cunq; ipᷣa eſt:tũc aliqua ꝓpoſitio eſt
negatiua.quia ipᷣamet yeſt negatiua

¶ In oppoſitũ arguit᷑ ſic.oppoſitum
ↄfequẽtis ĩterimit añs:g ↄſequẽtia
eſt bona.ↄña tenet.antecedẽs ꝓbat᷑

Nam oppoſitũ ↄñtis eſt aliqua pꝛo

poſitio eſt negatiua.⁊ ad illã ſequit
aliqua pꝛopoſſitio non ẽ aſfirmatiua
que repugnat contradictoꝛio iſtius
omnis ꝓpoſitio eſt affirmatiua:igit
⁊c.¶ Reſpondeo ⁊ dico ꝙ ↄſequẽtia
eſt bõa.Et quãdo dicebat᷑:poſſibile
eſt antecedens eſſe verum:⁊ tñ im⸗
poſſibile eſt conſequens eſſe verum
concedo.Et cum dicebatur:igit᷑ cõ⸗
ſequentia non valet.nego ñam.qͥa
ad hoc ꝙ aliqua conſequent ia vale
at requirit᷑ ⁊ ſufficit ꝙ impoſſibile ẽ
ſic eẽ ſicut ſignificat antecedens q̃ͥn
ſit ſicut ſignificat ↄſequens.et ſic ẽ
in ꝓpoſito.Vnde ſi ita ẽ ſicut ſigni
ficat iſta:omnis ꝓpoſitio ẽ affirma
tiua ⁊ tunc ſic eſt ſſicut eſt ſignifica⸗
bile per iſtam nulla ꝓpoſitio ẽ nega
tiua.concedo tamen bene ꝙ in cõſe

quentia pꝛedicta actus conſequẽtis

exercitꝰ repugnat actui ſignato an
tecedentis ſed neceſſario ſequit᷑ ad
ipſum.Et per actum exercitum ali⸗
cuius pꝛopoſitionis debemus in⸗
telligere actum eſſendt vel non eſ⸗
ſendi pꝛopoſitionis ⁊ quecunq; exi⸗
guntur ad eẽ vel ad non eẽ pꝛopoſſ⸗
tionis ad actum exercitum dicimus

exſtite.ſec qſeql
t ver igltur c. e
Aliqua ſa eſt bona
gen zis faſum ſia
dicta coſequentisvie
affirmatua: gttur nn
hegatua.Lertiom
ſequctia eſt bona ybi⸗
erum 1 4fs unpoſſih
lcer ti cöſequens ſit
de Wmommis ppolltiea
Snullainegenun. 6
dis poſli n afn
igitur hee popolltio
eſt negatug eſtvera.
ſi ta eſ ſecut e ſignin
dis ꝓpoſitioc ffirn
iſt ſcut ſgißcabik
i ppoſitioẽ negatu⸗
ſinichi demonſtrat
Nnöſrat.noſrato/
ſtnen inpoſthtle eſe
nrum e nec quo eſt
ſtins aſeglis
ualanſin um

ton icdg enniti
tu ittuemnftlr
ſegvenseſe vemmn
ndietanrigkt,
et nego fan
conſeguenttn Ne
et amwſte
niicn andtedeng
ſenn aſeqengeſtl
ckſitri ſarſgi
nis Poltos iffm
iſintl⸗
nuli lto a⸗
n nnct
uceus oonſeqetis
mrmnilnnnden
vreaſario ſhitai
cun ereretum id

ↄſequẽtia eſt bona vbi añs

Preinere. Actũ aũt ſignatũ ꝓpoſitõis
vocanis eẽ ita vel non eẽ ita ſicut
ꝓpoſitio ſigniſicat.Et ideo quãdo ẽ
poſſibile pꝛopoſitionem eſſe ⁊ ſimul
eſſe ita ſicut ſigniſicat ꝓpoſitio:tũc
actus exercitus ⁊ actꝰ ſignatus nõ
repugnant. S
eẽ ſicut ꝓpoſitio ſigniſicat tũc c cũ
hoc ſimul non ſit poſſibile pꝛopõem
eẽ:tunc actus exercitus diſſonat et
repugnat actui ſignato.ſ Circa iſtã
ſolutiõem infero pꝛimo ꝙ ad hoc ꝙq

aliqua ↄña ſit bona:ñ requirit᷑ añs

non poſſe eſſe veꝝn ſine cõſequente.
Nam hec ↄña eſt bona oĩs homo ẽ
aĩal:gs homo ẽ aĩalset tñ añs p̃t eſſe
veꝝ ↄſequẽte nõ exiſtẽte vero:quia
ↄſequens poteſt non eẽ antecedente
exiſtẽte.ſed qñ ↄſequens non eſt nõ
eſt ven igitur ⁊ca ¶ Scðdo infero ꝙ
aliqua ↄña eſt bona vbi tñ ſi añs eſt
veꝝ ↄñs ẽ falſum ſicut patet in pꝛe⸗
dicta cõſequentia:oĩs pꝛopoſitio eſt
affirmatiua:igitur nulla ꝓpoſttio ẽ
negatiua.ſ¶ Lertio infero ꝙ aliqua
poteſt eẽ
verum ⁊ ↄñs unpoſſibiule eſt eẽ verũ
licet tñ cõſequens ſit poſſibile.vt pʒ
de iſta:ꝛomnis ꝓpoſitio eſt aff ir̃atĩa
8& nulla ẽ negatiua. ¶ Et igitur heèc᷑
oĩs pꝛopoſitio eſt affirmatiua ẽ vᷣa:
igitur hec pꝛopoſitio nulla ꝓpoſitio
eſt negatiua eſtvera. Sed tñ ſequit᷑
ſi ita eſt ſicut ẽ ſignificabile ꝑ iſtam
oĩs ꝓpoſitio ẽ affirmatiua:tunc ita
eſt ſicut ẽ ſigĩſicabile per iſtam:nul
la ꝓpoſitio ẽ negatiua. Simile ẽ de
iſta nichil demonſtratur: &̊ hoc non
demõſtrat᷑:ðᷣmõſtrato ſor̃ vbi ſi añs
eſt veꝝ impoſſibile eſt cõſequens eẽ
verum.qꝛ nec quãdo eſt nec qñ non
eſt. Et ꝙuis ↄſequẽs repugnet añti
qꝙ;tum ad actũ exercitum:non tamẽ
ïtuʒ ad actũ ſignatum. Inde ſi ita
eſt ſicut ſigmficat᷑ per antecedẽs im
poſſibile eſt quin ita ſit ſicut ſignifi

i autẽ poſſibile eſt ita

catur per cõſequensvel ſicut ẽ ſigni
ſicabile. Simile eſt de iſta ↄñ̃a:hHec
ꝓpõ eſt ſingularis:et iſta ⁊ iſta ⁊ ſie
de aliis: ergo oĩs pꝛopoſitio ẽ ſingu

larſs.oſequẽtia eſt optima:q;uis tñ

impoſſibile ſit cõſequens eſſe veruʒz
qñ antecedẽs eſtverũ:ſed ẽ bona cõ
ſequẽtia. Naʒ qñcunq; ſic ẽ ſicut eſt
ſignificabile ꝑ antecedẽs:ĩpoſſibile
eſt quin ſit ſic ſicut eſt ſignificabile
per ↄñs ſine noua impoſitiõe terĩoꝝ
Aliud inſolubile eſt iſtud:ponatur
&ꝙ ſoꝛtes dicat platonem dicere flm̃:
T plato dicat ciceronẽ dicere falſi: u3
⁊ cicero dicat ſoꝛtem dicere falſum
Tunc queritur an ſoꝛtes dicat veꝝn
vel falſum. Si ſoꝛtes dieat verum
tunc plato dicit falſuʒ:et ſi plato di
cat falſum cicero dicit verum.et ſi
cicero dicatveruʒ ſoꝛtes dicit falſuʒ
ergo ſi ſoꝛtes dicat veꝝ ſors ðᷣt fim̃
St aũt dicat᷑ ꝙ ſofs dicat᷑ falſuʒ:õ
plato dicitverũ.et ſi plato dicat veꝝ
cicero dicit falſum.et ſi cicero dicat
falſum:ſoꝛtes dicit verum. igitur ſi
ſoꝛtes dicat falſum ſoꝛtes dicit veꝝn
Reſpõdetur ꝙ ſoꝛtes dicit falſum⸗
Et cum dicebatur:ergo plato dicit
veꝝ.negatur ↄna qꝛ ſoꝛtes nõ ꝓpter
hoc ſolũ dicit falſum ꝙ ſolum dicat
platonem dicere falſuine Ged ꝓpter
hoc ꝙ dicẽdo platonẽ dicere falſum
dicit ciceronem dicere verũ. FEt di⸗
cendo ciceronem dicere verum dicit
ſe dicere falſumemodo omms dicẽs
aliquã pꝛopoſitionem per quã dicit
ſe dicere falſum In dicendo illam
pꝛopoſitionem dicit falſum ꝓut ex
dictis faciliter poteſt apparere. Nñ
in iſto caſu ſoꝛtes benemet dicit ſe
dicere falſum.i¶ Unde ſciendum eſt

ꝙ alique ꝓpoſitiões poſſũt aſſerere

ſe eẽ falſasvel ſe non eẽ veras quat
tuoꝛ modis.vno mõ per ſeipſas abſ

q; aliis pꝛopoſitiõibus ↄcurrẽtibus
verbi gratia vt ſi ego dicã iſtã:ego

dico falſum ⁊ nullam altã vel poſito
ita eẽt ſcripta in papiro ots ꝓpo
ſitio ſcripta in papiro ẽ fla. ¶ Sc ðo
modo alique ꝓpoſitiones poſſunt ſe
aſſerere eſſe falſas vel ſe nõ eẽ vas
ex hoc ꝙ iße aſſerunt alias ꝓpõnes
eẽ falſas que ipᷣas aſſerũt eẽ veras
Aerbi gratia vt ſi ſoꝛtes dicat iſtã
plato dicit falſum nullam altam ⁊
plato dicat iſtam ſoꝛtes dicit veruz
æ nullã aliam. St iſta ſit ſcripta in
papitoꝛoĩs pꝛopoſitio ſctipta in ꝑga
meno.oĩs ꝓnoſitio ſcripta in papiro
eſt vera. ¶ Zertio mõ aliq̃ ꝓpoſit io
nes aſſeruñ ſe eẽ falſas vel ſe non
eſſe veras:ex hoc ꝙ aſſerũt aliquas
poſitiones eẽveras q̃ tpᷣas aſſerüt
eſſe falſas. Uerbt gratia vt ſi ſoꝛtes
dicat plato dicit verum ⁊ nullã aliã

⁊ plato dicat iſtã ſoꝛtes dicit falſuz

nullam aliam. Uel ſic. iſta ſcripta
in papiro:ꝛomnis pꝛopoſitio ſcripta
in pgameno eſt vera: 1 iſta ſcripta
in pgameno:omnis pꝛopoſitio ſcrip
ta in papiro non ẽ falſa.pꝛimæ eniʒ
aſſerit ſe eſſe falſam ex eo ꝙ aſſerit
ſcbam eſſe verã que aſſerit ipam eẽ
fal ſaʒ.et hoc fit aliqñ bene mediate
ſicut poteſt patere in ſophiſmate ꝓ
poſito.i¶ OQuarto modo alique ꝓpo⸗
ſit iones aſſerunt ſe eſſe falſas ex eo
ꝙ aſſcrunt aliquas alias ꝓpoſitiões
eſſe falſas que omnino ſunt eis cõ⸗
ſimiles in cauſis veritatis vel falſi⸗
tatis. vbi gratia:ſicut iſta ꝓpoſttio
ſola feripta in papiro: ꝓpoſitio ſcri
pta in pergameno ẽ falſa.et ſic ecõ⸗
uer ſo. alia ꝓxoſitio ſcrixta in ga⸗
meno dicens? ꝓpoſitio ſcripta in pa
piro eſt falſa. cõſtat ꝙ vtrec; caꝝ aſ
ſerit ſe eẽ falſaz ex eo ꝙ aſſer it vnã
eſſe f alſam que eſt omnino ſi bi cõſt
milis in caufis veritatis vel falſita
tis. nulla em poteſt aſſignari cauſa
quarevna magis eſt vera ï alia ꝛvel
magis falſa ꝙ alia.

Aliud inſolubile. dicat ſoꝛtes iſtaʒ
deus eſt. et plato dicat iſtam: ſolus
ſoꝛtes dicit verum. et nõ ſint alii lo

quentes in mundo.tũc queritur an
plato dicat verum vel falſi um. ſi dis
catur ꝙ plato dicat verum. contra.
Nam ſi plato dicitveꝝ tunc ita ẽ æ
ſoꝛtes dicit verum ⁊ nullus alius a
ſoꝛte dicit veruz ex eo ꝙ plato dicit
ſolum ſoꝛtẽ dicere verum. Et vltra
nullus alius a ſoꝛte dicit verum ex
eo ꝙ plato dicit ſolũ ſoꝛtes dicit ve
rum ſed plato eſt alius a ſoꝛte: ergo
plato non dic it verum qð erat ꝓbã
dum. Si auteʒ dicas ꝙ plato dicat
falſum ⁊ cum non ſint plures loquẽ

tes i foꝛtes ⁊ plato per ca ſum:⁊ cũ
hoc ſoꝛtes dicat ſequitur ꝙ ſoꝛtes

vicit veruʒ ⁊ nullus alius a ſoꝛte di

cit verum. Ex quo vlterius ſe eqᷣt᷑ ꝙ

ſolus ſoꝛtes dicit verum.tunc vlera
ſolus ſoꝛtes dicit verum: ſe ed plato
dicit ſoꝛtem dicere verum.et per cõ
ſequens non dicit falſum.qð eratꝓ
bandum. ¶ Reſpondet᷑ ꝙ plato dicit
falſum:quia dicit vnã pꝛopoſitioneʒ
que ſignificat ꝓpõem ſoꝛtis eẽ verã
æ nullã aliã.et per ↄſequẽs ſigĩficat
ſe non eẽ verã.ſed quecũq; ꝓpoſitio
fignificat ſe nõ eẽ veram eſt falſa ꝑ
ſextã ↄcluſionẽ:& ⁊c.i Ad argumen
tum cũ dr̃ ꝓxõem platonis eẽ falſaz
igiðẽ ſic eſt caſu ſtante ꝙ ſors ðvᷣt veʒ
æ nullus altus a ſoꝛte dicit ven: ↄct
do. E&r cũ vlterius dicebat: Sveꝝ eſt
ꝙ ſolus ſoꝛtes dicit verum. negatur
2ↄña.¶ Sed 2 diceres:ibi arguitur
ab exxonẽtibus ad exꝑxoſtam:nego
quia iſta ſolus ſoꝛtes dicit verum ꝓ
lata a platone non ſignificat ſolũ ꝙ
ſoetes dicat veruʒ ⁊ ꝙ nullus glius
a ſoꝛte dicatverum.ſed cũ hoc ſigni
ficat ꝙ plato dicit falſuz. Et igitur

cũ arguit:ſoꝛtes dicit veꝝ ⁊ nullus

alius a ſoꝛte dicit verum: ergo ſolꝰ
ſoꝛtes dicit veruz. mitt uur fallscis

mnel vin ereniu
herefl l ercin
ſa nulat au erien
tur onen Nen gudd
G güt dientur
crit vel qua alia n
ſt vawel gealn ahe
Pon wrel dlci pꝛin
que nonẽ exceptiua
ſchm vigelz ercept
s ſl ioſa falſa ſe⸗
ſodetur illac fall
ſeeſſe falſam. ſanti
poltionem alti abere
Lerceptinam non eẽ
nunla alia ſit excoptiu⸗
Slctcat ſe non ee ver
AAfaluched dice
ſahot d del qn dia ab
N NANnin ia n
eſt verar ſiled quu
veram r non eſſe ven
Aliud mſolubled
erccto ſur deusẽ,

ullus dinsaſoten
1guo Nlterus ſectg
dlcit erum tune dien
det venmſch gin
heee verun etderid
detfalim göenn
ſonttg llo diet
Ct nni propoſttione,
pen ſottset deti
er hſegnes iit
ſcdvecuchppoſtnd
zu enmd filſin
e (L0irunen
den Mioniste ſaſe
uſtarteg ſefs inn
usaſorte dunr a
Uerks olutii 0

oſequẽtis qꝛ bene ſequit᷑ ecõtra,.et
ſimiliter fallacis a ̃m qͥd ad ſimpli⸗
citer. et hoc ſtante caſu poſito in gn
cipio. Et hec de iſto in ſolubili
Aliud inſolubile. Sint ſoluʒ tres
ꝓpõnes in mundo:videlʒ hõ eſt aĩal
deus eſt /⁊ oĩs ꝓpoſitio pᷣter excep
tiuam eſt vera. Sit pꝛima a/ſcdᷣa b/
tertia c. Tunc querit᷑ vtrũ c ſit veꝝ
vel falſum. ſi dicatur ꝙ c ſit verum:

tunc eius exponentes ſunt vere:ſcʒ

ꝙ oĩs ꝓpoſitio ſi eſt alia ab excepti
ua eſt va ⁊ exceptiua non ẽ va:igit
hec erit xᷣa ⁊ exceptiua non ẽ vera

ſed nulla ẽ alia exceptiua p̃ter c.igi

tur non eſt veꝝn.quod er̃ at ꝓbãdum
Si aũt dicatur ꝙ c ſit falſum hoc
erit vel quia alia ab exceptiua non
eſt vᷣavel qꝛ ali⁊ ab exceptiua eſt va
Non poteſt dici pꝛĩm:qꝛ quelʒ illaꝝ
que non ẽ exceptiua ẽ vera:igit᷑.nec
ſcðm videlʒ ꝙ exceptiua vera.et per
ñs ſi ipfa ẽ falſa ipa eſt vera.ſ Re
ſpõdetur ꝙ illa ẽ falſa:qꝛ ſigniſicat
ſe eſſe falſam.ſigniſicat eniʒ oẽm ꝓ
poſitionem aliã ab exceptiua eẽverã
⁊ exceptiuam non eẽ veram:et cum
nulla alia ſit exceptiua qᷓ; ip̃a/ipᷣa ſi
gnificat ſe non eẽ veram.et per ↄñs
eſt falſa.Sed qñ dicebatur:ſi ẽ fal⸗
ſa hoc ẽ vel qꝛ alia ab exceptiua nõ
eſt vᷣa vł quia alia ab exceptiua mõ
eſt vera:ſʒ ideo quia ſigniñcat ſe cẽ
veram ⁊ non eſſe veram.
¶ Aliud inſolubłe.dicat quilʒ homo
excepto ſoꝛte deus ẽ.et dicat ſoꝛtes
oĩs homo pᷣter me dicit ven. ¶ Bre
uiter dico ꝙ in caſu poſito ſoꝛtes ðᷣt

falſum:qꝛ dicit vnã pꝛopõem que ſi

gruficat ſe eẽ veram ⁊ ſe eſſe falſaʒ
ſicut poteſt patere intuenti.
Alind ĩſolubile.dicat ſoꝛtes deus
eſt ⁊ plato.homo eſt aĩmal. ⁊ ciccro
dicat homo eſt aſinus.et egidius di
cat tot dicũt falſum quot dicũt veꝝ
et ſit pꝛima a/ſcðᷣa bitertia c/quar⸗

ta d. Tunc queritur vtrũ d.ſit veꝝ
vel falſum. Si dicat᷑ ꝙ ſit vera:igit
ſta eſt ꝙ duo dicta ſunt vera ⁊ duo
falſa.ſed c aruʒ eſt ꝙ duo pꝛĩa dicta
ſunt vera:ergo aliꝗᷓ duo dicta ſuut
falſa quoꝝ vnum eſt ipᷣm d. igitur ſi
dicatur c d eſt ve rum:ſequitur ꝙ dð
eſt falſum.et cũ c eſt falſum:ſedt᷑ ꝙ
duo dicta ſunt falſa.x pᷣciſe tot ſũt
vᷣa.igit᷑ tot ſunt a quot ſunt falſa
igitur tot dicunt falſum quot dicũt
verum. Et vltra.tot dicũt flm̃ quot
dicunt veꝝ. ergo taliter eſt qualiter
d ſignificat.et per ↄſequẽs d ẽ veꝝ:
igitur non eſt falſum.qð erat ꝓbã⸗
dum.(i¶ Rñdetur ꝙ d eſt falſum. Et
cũ vlterius dicit᷑:ꝗ tot dicunt falſuʒ
quot dicunt veꝝn.ↄcedo.Et vlter̃ius
arguebat᷑:igit᷑ taliter eſt qualiter d
ſignificat.ↄcedo.et cũ vlterius viti
tur: d eſt ven. negatur ↄſequẽtia.
ſicut enĩ dicebat᷑ pꝛius ad hoc ꝙ alſ⸗
qua pꝛopoſitio ſit vera non ſufficit
ꝙ taliter eſt qualiter per eã ſigniſi⸗
catur:ſed requirit᷑ ꝙ qualitercunq;
per eã ſignificatur taliter ſit:ſed ſſic
non ẽ de d pꝛopoſitione:igitur.
Aliud inſolubile. deus eſt ⁊ copu⸗
latiua ẽ falſa.ſit copłatiua a⸗ pᷣma
pars eius b.ſcðdᷣa c.et ſic fit ꝙ nuila
alia ꝓpoſitio copulatiua ſit in mũdo
ꝙᷓ iſta. Tunc querit᷑ vtꝝ a ſit veruʒ
vel falſum. Si dicat᷑ ꝙ a ſit ven:cũ
ad vᷣitatẽ copulatiue requirit quãlʒ
partem eſſe veram ſequitur quam⸗
libet partem eſſe veram.et per con⸗
ſequens ſequitur̃ c eius parteʒ eſſe
veram. Tũc vitra.eſt verum:igitur
qualitercunq; c ſigniſicat taliter eſt
ſed c ſignificat a eſſe falſum:igitur
taliter eſt ꝙ a eſt falſum.igitur ſi a
eſt verum a eſt falſum. Si auteʒ di⸗
catur ꝙ a ſit falſa.contra. Naʒ cum
ad falſitatem copulatiue requiritur
vnã eius partem eſſe falſam ⁊ eius
pꝛima pars puta b.nõ ſit falſa: ſeqᷣt

ꝙ ſt a ſit faiſum qy c falſũ. Sʒ ꝓbo
qꝙ non.nam ſi a eſt falſum ⁊ cũ c ſi⸗
gnificet a eſſe falſuz taliter ẽ quali
ter c ſigniſicat.et per ↄns c eſt ven.
Rñidetur ꝙ a copulatiua eſt falſa.
Et qñ dicebatur vel b vel c ẽ falſuz
cedo. Et cum vlterius arguebatur
b non ẽ falſum. ↄcedo.igit c ẽ falſũ
ↄcedo. Et cũ vlterius arguebat᷑:ſi c
eſt falſum a eſt falſum ↄcedo.et cuʒ
vlterius dicebatur. ſi a ẽ fal ſum ta⸗
liter eſt qualiter illa ſigĩficat:ↄcedo
et cuʒ vlterius dicebatur:igitur eſt
verum. negatur ↄna. vnde nõ quali
tercũq; c ſignificat taliter eſt: ſigni
ficat enĩ ſe cẽ veram⁊ ſe eſſe falſaʒ
Aliud inſolubile.homo eſt aſinus
vel aliqua diſiũctĩa ẽ falſa.et ſit iſta
diſiũctiua ſola in mundo ⁊ non alia
æ vocetur a ⁊ pꝛima eius pars voce
tur b ⁊ ſcdᷣa c.tunc queritur ana ſit
verum vel a ſit falſum. ſi a eſt verũ:
igitur vna eius pars eſt vera.cũ ad
veritatem diſiũctiue redratur vnaʒ
partem eſſeveram. Sʒ non põt dici
q b ſit verum.clan enĩ eſt hoc.relin
quitur ergo ꝙ c eſt veruz. Zunc a
ſic. ſi c eſt vernm igitur aliqua diſiũ
ctiua eſt falſa.ſed nõ alia ab atergo
a eſt falſum.igit᷑ ſi a eſt verum a eſt
flm̃. Si autẽ dicatur ꝙ a ſit falſum
ſeqtur ꝙ ambe eiꝰ partes ſint falſe:
quia ad falſitatem diſiu nctiue reqri
tur ambas partes eſſe falſas.et per
ↄſequens cẽ falſum. Sz ꝓbo ꝙ nõ:
quia ſi c eẽt falſum ⁊ cum etiã b eſt
falſum ſequitur a eſſe falſuʒ.et per
cõſequens ſequitur aliquã diſiũcti
uam eſſe falſam. tunc ſic. aliqua diſ
iũctiua eſt falſa:& taliter ẽ qualiter
c ſiamficat.et vltra c eſt verum.
¶ Breutter rñdetur ꝙ a ẽ falſum.et
cũvlterius dicitur: S ombe eius par
tes ſunt falſe.ↄcedo.Et cũ vlterius
dicebatux.ſi c eſt falſum a ẽ falſum
cõcedo.Et cum vlterius dicebatur

S taliter eſt qualiter c ſignificat:
cedo.Et cũvlterius dicebatur: cẽ
verum.negatur ↄſequẽtia.quis eni
taliter ſit qualiter c ſignificat: tamẽ?

non qualitercũq; c ſigniſicat taltter
eſt. ſignificat enĩ de directa eius ſi⸗
gnificatione ſeip̃m eẽ falſum. ⁊ per
cõſequens cum oĩs ꝓpoſitio ſigniſi
cet ſe eſſe veram vt pꝛius dicebatur
c ſignificat ſe eẽ verum ⁊ ſe eẽ flm̃.
et per cõſequens eſt falſum. Dubi
tatur.nã dictum eſt ꝙ iſta copulati⸗
ua ẽ falſa:deus eſt ⁊ copulatiua eſt
falſa.S. Nam ſi ſic ſequit᷑ ꝙ eius cõ

tradictoꝛia eſt vera.ſed hoc ẽ falſuʒ

Zña tenet.falſitas ꝓbatur.naz eius
Idictoꝛia ̃ʒʒ pꝛedictã videtur eẽ iſta

nullus deus eſt vel nulla pꝛopoſitio

copulatiua ẽ falſa.mõ iſta ẽ falſa ex
eo ꝙ ambe eius partes ſunt ſalſe.
¶ Breuiter rñdetur ꝙ iſta nõ ẽ eius
ↄtradictoꝛia.ſed ad accipiendũ eius

gZdictoꝛiã videamꝰ pꝛio cni equalet

iſta:deus eſt ⁊ aliqua copulatina eſt
falſa.poſito ꝙ nulla alia ſit copulati
ua.et bꝛeuiter ꝙ iſta copulatiua ſi⸗
gnificat ſe eẽ falſam ⁊ vocetur a ꝓ⸗
pꝛio noĩe.ſequit᷑ ꝙ valebit iſtã deus
eſt ⁊ copulatiua ẽ falſa ⁊ a nonẽ flã
igiẽ pᷣʒʒ hoc oꝑʒ ſumere gdictoꝛiã eiꝰ
erit iſta:nullꝰ deus ẽ vel nulla co⸗
pulatiua eſt falſa vel a eſt falſa.mõ
iſta eſt vera. quia eſt vna diſiũctiua
cuius alters pars ẽ vera:videlz nul
la copulatiua eſt falſa vel a eſt falſa
Aliud ĩſolubue.ſi deus eſt aliqua
ꝓvoſitio ↄditiõalis eſt falſa: ſit iſta
ↄditionalis ſola in mundo ⁊ nulla a
lia:et ſit a cius añs ⁊ ſit b eius 2ñs
Tunc querituꝝ an a ſit verum vel
falſum. Si dicat᷑ ꝙ a ſit veruʒz:ꝛigit
ita ẽ ſicut ſignificat b. hoc enĩ reqrt
tus ad veritatem pꝛopoſitionis cõdi
tionalis.ſed ita eſt ſicut b ſignificat
vt claꝝ eſt de ſe: igit᷑ etiã ita ẽ ſicut

ſignificat c.et vltra igitur cẽ verũ.

leſe ef etc eſſe a ſum.
ianens der niͦconcluſlon
K falſuz. Undeliettaltte
lter cſgnifcn non tame
cuno; igniſcnd teſ ꝛq
requuritur adhoc c e
Aliud inſoluble. Deus
aconſequẽtin no valet
ſequẽtia ae et antecedes
onſegueno ilius ſtceei
ymõſtratur wonſegueti
ine ropofltio ꝛ conſcgu⸗
mrana conſequẽtia vai
ler. Si dicatur valet
nſt muͤſegntrur o⸗
i oel denm tur ſe
ieſonfica, ſec ſegves .
innmn lere iginn ,
iniu⸗,
KW .
Coltreſl a ſ

licohllti,
elt 1copulatiu⸗ eſt
ſeſegnnigein c
ſidkiſiſn
1nd Panmrnne
Wrtinbenr
ranula pagſtte
iſanöſtaeftſae
lus gartes ſunt ſialſe,
fſidetur iland ins
ſedad aceipiendieus
deam prio i cqalet
Laligus copplarinnet
pnullaals ſir oculari
1G tn copulatluaſi⸗
ſaſam vocetur 2
uit gralebit ſta dens
mefilſa taonefi
Bfumert Zaictgniͤtß
lodens velnulace,
fülarcla n flſnni
Agancen s dilei
rapars inrnnnt ,i
uuclfalt te nel i

oeus el a
lublle ſ devscl M
ltiͤnsck a i
ſolan nuucnttula
Heis ,s

io
en ſererun Nl

Et vltra.c.eſt verũ ſed c ſigniſicat a
e ſſe ſalſum:5 a eſt fim̃.igitur ſi a eſt
v erũ a eſt falſum. Si auteʒ dicatur
a ſit falſum:tunc ſic.ſi a eſt falſuʒ
ĩpoſſib ile eſt h eſſe verũ niſi c ſit ve⸗
rum:igitur ſi à eſt falſum a eſt verũ
conſequentia tenet:quia advertitatẽ
a ſuff icit ꝙ b non poſſit eſſe verum
ſine c. vel ꝙ non poſſit ſic eſſe ſicut
ſigniſicatur per b quin ſic ſit ſicut
ſignificatur per c. antecedẽs pꝛobat᷑
Nam ſi a eſt fal ſuʒ c eſt verũngitur
ſi a eſt falſum b non eſt verum niſi c
ſit verumconſequẽtia tenet antece
dens pꝛobatur. Nam ſi a eſt falſum
ita eſt ſicut c ſignificat.quia c ſigniſi
cat a eſſe falſum. et ſi ſic ſequitur c
eſſe verum. ¶ Reſpõdetur ꝙ a eſt fal
ſum.Et quando finaliter dicebatur
igitur ita eſt ſicut c ſignificat ↄcedo
Et cũ vlterius dicebat᷑ ergo c eſt ve
fum negatur conſequẽtia:qꝛ c ſigni
ficans a eſſe falſum ſignificat ſe ipᷣʒ
eſſe falſum.et cũ etiam ſigniſicet eẽ
verum per vnam de concluſionibus
pꝛius poſitam ſequitur ꝙ ſignificat
c eſſe verũ et c eſſe falſum.⁊ per cõ⸗

ſequens per vnã concluſionẽ poſitazʒ

eſt falſuʒ. ¶Inde licet taliter eſt qua
liter c ſignificat non tamẽ qualiter⸗
cunq; ſigniſicat ita eſt: quod tamen
requiritur ad hoc q; c eſſet verũ.
Aliud inſolubile. Deus eſt igitur
ilta conſequẽtia nõ valet.ſit iſta con
ſequẽtia a.et antecedẽs eius ſit b.⁊
conſequens illius ſit c. et per ly iſta
demõſtratur conſequẽtia. pꝛopoſita
tunc pꝛopoſitio a conſcequẽtia ⁊ que
ritur an a conſequẽt ia valeat vel nõ
valeat. Si dicatur ꝙꝙ valet ⁊ antece
dens ſit verũ ſequitur ↄñs eſſe verũ
et ſi ↄñs eſt verum tunc ſic eſt ſicut

ↄñs ſignificat: ſed ↄſequẽs ſigĩſicat

a ↄñam non valere: igitur a ↄña nõ
valct. igitur ſi a ↄa valet a ↄſequẽ⸗
tia nõ valet. Contra ſi a ↄnña non vʒ

poſſibile eſt b eſſe verũ ↄñte ex iſtẽte
falſo.hoc ẽ falſum qð pꝛobo ſic. Nã
ſi a non eſt verum tunc c eſt verum
igitur ſi a non valet b nõ eſt verum
niſi c ſit verum : igitur ſi a nõ valet
a eſt verũ.antecedẽs patet.nã ſi a nõ
valet ſic eſt ſicut c ſignificat:quia c
ſignificat a nõvalere ⁊ per ↄñs c eſt
verũ. pꝛima conſequẽtia patet.nam
ad hoc ꝙ a valeat ſufficit b nõ poſſe
eſſe verum ſine c ſi foꝛmetur vltima
conſequẽtia a pꝛimo ad vltimum
Bꝛeuiter reſpondetur ꝙ a conſe⸗
quentia non valet. Et cum finaliter
dicebatur & c eſt verũ. Et ſi diceret᷑
ſt a nõ valet taliter eſt qualiter c ſi⸗
gnificat cõcedo. ſed nõ qualitercũq;
ſignificat c taliter eſt. et igitur non
ſequitut taliter eſt qualiter c ſigni⸗
ficat igitur eſt verum.et ibi fuit vis
argumẽtt quare c.
Nunc videndũ eſt de inſolubilibꝰ
que oꝛiũtur ex actibus noſtris inte⸗
rioꝛibus ſicut ſunt decipere/errare/
fingere/ſcire, dubitare/⁊ ſic de aliis
¶ Et ſit pꝛimo illud iſolubile.poſito
ꝙ m mente ſoꝛtis ſit iſta.ſoꝛtes deci
pitur et nulla alia ⁊ ſit a. et ſoꝛtes
credat pꝛopoſitionem eſſe veram.
Tunc queritur vtrum ſoꝛtes credẽ
qo a eſſe verum decipiatur.ſi ſoꝛtes
decipitur ſequit᷑ ꝙ a eſt falſuʒ.aliter
enĩ credendo a eſſe verum non deci
peretur. et vitra hec eſt falſa ſoꝛtes
decipitur igitur ſoꝛtes nõ decipitur
et per ↄñs ſi ſoꝛtes decipitur creden
do a eſſe verum ſoꝛtes nõ decipitur
Si autẽ dicatur ꝙ ſoꝛtes credendo
a eſſe verum non decipttur ſequitur
a eſſe verũ. Et vltra a eſt verũ ergo
ſoꝛtes decipitur & ſi ſoꝛtes non deci
pitur ſoꝛtes decipitur. ¶ Soluitur
bꝛeuiter ꝙ ſoꝛtes credendo a decipit᷑
Et quando dicitur ergo a eſtverum
negatur: quia a nõ ſolum ſigni ficat

ꝙ ſoꝛtes decipitur: ſed ſisniicat ꝙ
O ele,

foꝛtes decipitur et ꝙ ſoꝛtes nõ deci⸗
pitur. modo hoc ẽ falſum ⁊ per ↄñs

a eſt falſum ex quo nõ qualitercũq;

a ſigniſicat taliter eſt. Simili modo

t iſta in mente ſoꝛtis ſoꝛtes errat.

eſt enĩ errare falſum credere eſſe ve
rum vel verum credere eſſe falſum.
Et argnitur ⁊ ſoluitur cõſimili mõ

ſicut srgutum ⁊ ſolutũ eſt circa iſtã

ſoꝛtes decipitur.
¶ Aliud ĩſolubile ſit iſtud. ſoꝛtes ſin
git ſe eſſe ſophiſtã. poſito ꝙ fingere
ſit idem ꝙ oñdere ſe eſſe talẽ qualis
nõ eſt. Tunc ſic.ſoꝛtes qui nõ eſt ſo
phiſta poteſt oñdere ſe eſſe ſophiſtã
per conuer ſationẽ eius cũ ſophiſtis
vel per aliquod huiuſmod. ſed quia
talis nõ eſt ſequitur q; fingit ſe eſſe
ſophiſtam per deſcriptionẽ quid no⸗
minis ſingere ⁊ ꝑ deſcriptionẽ quid
nominis huius termini ſophiſta.
¶ In oppoſitũ arguitur.pꝛopõ impli
cat contradictionẽ igitur.conſequẽ⸗
tia tenet aãs ꝓbatur:quia ſi ſoꝛtes
ſe fingit eſſe ſophiſtã vel igitur fin⸗
gendo ſe eſſe ſophiſtam eſt ſophiſta
vel non.ſi eſt ſophiſta tunc nõ fingit
ſe eſſe ſophiſtã. quia ſi aliquis vere
eſt aliqualis ipſe oñdens ſe eſſe qua

lenm nõ ſe fingit per deſcciptionẽ 4d
nominis fingere. St autẽ dicatur

nõ ſit ſophiſta ſequitur ꝙ nõ eſt ta⸗
lis qualis ſe oſtendit.oñdit enĩ ſe eẽ
ſophiſtã. et vltra ſi nõ eſt talis quał
ſe oſtendit eẽ ipſe eſt ſophiſta per de
ſcriptionẽ quid noĩs ſophiſte igitur
qualitercũq; dicatur videtur ſequi
repugnãs. ¶ Reſpondetur ꝙ impoſſi
bile eſt ſoꝛtẽ ſe fingere eſſe ſophiſtã
ſuppoſito quid nominis pꝛedictoꝛuʒ
terminoꝝ ſicut ratio ad oppoſitum
ſufficienter pꝛobat. Et quando dice
batur. ſoꝛtes qui nõ eſt ſophiſta po⸗
teſt oſtendere ſe eſſe ſophiſtã: nego.
ĩmo ſi ſoꝛtes pꝛimo nõ eſt ſophiſta qᷓ
cita oñdit ſe eẽ ſophiſtã eſt ſophiſta.

liud ĩ ſolubile lit iſtud. Poſſibſle
eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare.poſito caſu
errare ſit falſo aſſentire vel vero
diſſentire: vel credere falſum eẽ ve⸗
rum vel credere verum eſſe falſum.
ꝛobatur.ſoꝛtem errare eſt poſſi⸗
bile & ſoꝛtem ſcire ſe errare eſt poſſi
bile. gntecedẽs clarũ eſt. cõſequètia
tenet.nã aliter eẽt aliqua pꝛopoſitio
ſcibuis a platone: qꝛ unpoſſibile eẽt
platonem notificare ſoꝛti.iſta enim
ſoꝛtes errat clarũ eſt ꝙ eſt ſcibilis a
platone ⁊ ſi non eſſet ſcibilis a ſoꝛte
plato nõ poſſet eam ſoꝛti notificare.
In oppoſituʒ arguitur. ſoꝛtẽ ſcire
errare implicat contradictionem:
ergo eſt ĩpoſſibile conſequẽtia tenet
antecedẽs pꝛobatur.ſequitur enim
ſoꝛtes ſcit ſe errare igitur ſoꝛtes er
rat ex quo nichil ſcitur niſi verum.
Similiter ſequitur.ſoꝛtes ſcit ſe er

rare ergo nõ errat. pꝛobat᷑ quia ſcit

ſe errare g ſcit ſe falſo aſſentire vel
vero diſſentire.⁊ ſi ſcit ſe falſo aſſẽ⸗
tire ipſe ſcit ꝙ hoc cui aſſentit ẽ fal⸗
ſum. et ſi hoc tunc illi non aſſentit.
et per ↄñs non errat. Similiter ſi
ſoꝛtes ſcit ſevcro diſſentire ipſe ſcit
ꝙ hoc eſt verum cui diſſentit. ⁊ per
conſequẽs ſibi non diſſentit ⁊ ꝑ con
ſequẽs nõ errat igitur ſi ſoꝛtes ſcit
ſe errare nõ errat.¶ Secundo ſi ſoꝛ
tes ſcire ſe errare icit igitur ꝙ iudi
cando a eſſe faciẽdum erret. ⁊ ſciat
ſe ſic iudicando errare.⁊ ſit illud iu⸗
dicium erroneum quo iudicat a eſſe
faciẽdum b. tunc ſic ſoꝛtes ſcit ſe er
rare iudicando a eſſe faciẽduʒ .ergo
ſoꝛtes ſcit ꝙ b iudicium quo iudicat
a eẽ faciẽdum eſt erroneũ.Tunc ſic
ſoꝛtes ſcit ꝙ b iudiciũ eſt erroneũ:
ſor̃s ſcit ꝙ aliter eſt qᷓ per baiudiciũ
iudicat.ſed ꝑer b ſudiciũ iudicat ꝙ a
eſt faciẽdum.igit᷑ ipſe ſcit ꝙ a nõ eſt
faciẽdum igit᷑ ſi ſoꝛtes ſcit ſe errare
iudicado a eẽ faciendũ de iudicio er

ere ſe ur * unp
mſetre ſe errare⸗
ulimſͤldie ite⸗
ſtio rer ſebetrel pꝛopo
ripta in ſto folio ſoꝛti ſt
ſofolio : nulla alia ct o
et ſout an fer ſeget rel
ltenus poſlto q ſones
imusmommt arte inſpia
Ropoltrwni ſorytü in iſto
qucrtur mniſtn dwpoſiti⸗
ſoꝛte et dera Aſcna aſo⸗
vel ſit ſoꝛti dubia. Non.
ſoꝛtes ſciat iefamct fal
ſc ſegui g ſoꝛtes ſcſt
ſortẽ eſe falſam⸗ ſec hoe
lllitas potet quna noͤſch
meſe falam pen caſun

peima paro eſt ſoꝛti oul

r potel dici g ſoꝛtes /

imn pwpoſitionẽ eſe yen

Kadmmnus ſciret vai
lenie eſte winnpih
naſam igttur ſecundi c
Karn ſeiret ſecum
Rraceſ

nde
e 4 nnage

efrare
. d enneuct
elcrecere flinen

,
elerreciii
ailiſtnn
tgn

in

care
icten uan
neſerſihiig t
elict ſehilis a ſo
emn ſoni nene dte
lt hotiftcare
Parun, ſoriſin
d Grichonem.
lecſenttatene
Wour d
dlur,ſeaghrurenin
Keffare gm ſenes
nichll ſator iic venn,
ſeauidu ſates ſck ſee
Perrit, obak auuſct
ſhſe fulſo ſtentrerel
nre lſat ſefi ſo ſi⸗
welaſentri
Mumc ili ſon aſentit.
Merat. Stmiiter ſi
cro diſſentteihle ſett
Um cui diſentit Aer
binon lentir r den
ra werer ſſonesſet
enn.Sechnole
crrere ſen igtun giln
efuiemenn 1ſcu

emngoer reaſ udi⸗
vrrun gtw let tſet

h tunc ſe ſottes ſcltſeck

roneo ſimul iudicat ꝙ a eſt faciendũ
æ mediãte b indicio erronco ꝙ a no
eſt faciẽdum: ſcʒ mediante ſcientia
quã habet ð hoc b iudiciũ eſt erro
neum, et per ↄñs iudicia contraria
erunt in eodẽ. ſed hoc eſt ipoſſibile:
quare ĩpoſſibile cẽ ſoꝛtẽ ſcire ſe erra
re¶ Reſpõſio ſicut alias: ĩpoſſibile
eſt ſoꝛtẽ ſcire ſe errare. Et cũ dicit

ſoꝛtem errare eſt poſſibile admirto.

OQuãdo vlterius dicit᷑ igitur ſoꝛtem
ſeire ſe errare ẽ poſſibile negat᷑ ↄña
Et vlterius concedo ꝙ aliqua pꝛopõ
eſt ſcibilis a platone quã impoſſibue
eſt platonẽ notificare ſoꝛti. vnde con
cedo ꝙ ſi ſor̃ errat ⁊ plato hoc ſciat
ꝙ plato non poteſt notiſicare ſoꝛti ꝙ
ipſe errat: ſed bene poteſt ſibi tantũ
dicere ⁊ arguere ꝙ ſoꝛtes ſciat ꝙ er
rauit. igitur poſſibiue eſt bene ſoꝛtẽ
ſcire ſe errare qᷓuis impoſſibile ſit
ſoꝛtem ſcire ſe errare.
¶ Aliud in ſolubile. poſito ꝙ iſta pꝛo⸗
poſitio rex ſedetvel pꝛopõ diſiũctiua
ſcripta in iſto folio ſoꝛti ſit ſcripta 1
iſto folio ⁊ nulla alia.et poſito ꝙ la⸗
teat ſoꝛtẽ an rex ſedet vel nõ ſedet.
¶V ltertus poſito ꝙ ſoꝛtes ſit doctiſ⸗
ſimus in ommni arte ⁊ inſpiciat iſtam
pꝛopoſitionẽ ſcriptã in iſto folio.tũc
queritur an iſta pꝛopoſitio ſit ſcitaa
ſoꝛte eẽ vera vł ſcita a ſoꝛte eẽ falſa
vel ſit ſoꝛti dubia. Non poteſt dici ꝙ
ſoꝛtes ſciat ipſam eẽ falſam. Nam ſi
ſic ſequit ꝙ ſoꝛtes ſcit vtranq; eius
partẽ eſſe falſam:ſec hoc eſt falſum.

falſitas patet quia nõ ſcit pꝛimã par

tem eſſe falſam per caſum neq; verã
qꝛ pꝛima pars eſt ſoꝛti dubia ꝑ caſuʒ
Mec poteſt dici ꝙ ſoꝛtes ſeiat pꝛcdi
ctam pꝛopoſitionẽ eſſe verã. nam ſi
ſic adminus ſciret vnã partẽ pᷣdicte
diſilictuie eſſe verã.non pꝛimã partẽ
per caſum igitur ſecundã.Sed ꝓbo
ꝙ non.nam ſt ſciret ſecunòã partem
eſſe verã tunc ſecſda pars eſſet vera

cũ nichil ſcitur niſi verũ.Et vltra ſi
ſecũda pars eſt vera tunc taliter eſt
qualiter per eam ſigniſicat᷑: ſed per
eam ſignificat᷑ ꝙ pꝛedicta ꝓpoſitio
diſiũctina eſt ſoꝛti dubia.igitur ſic ẽ
ꝙ pꝛedicta pꝛopõ diſiũctiua eſt ſoꝛti
dubia.et per ↄñs pꝛedicta ꝑꝛopoſitio
diſiũctiua nõ ſcitur a ſoꝛte eſſe vera
qð erat pꝛobandũ. Si sũt dicatur
ꝙ pᷣdicta pꝛoꝑõ diſiunctius ſit ſoꝛti
dubia tunc ſoꝛtes ſignificat eam cẽ
ſibi dubiã cũ ſit doctiſſimꝰ in omni
arte: ĩmo parũ expertus cõſiderans
de aliqua pꝛopõne bene ſciret ⁊ ſtatĩ
diceret an ula pꝛopõ eſſet ſibi dubia
vel nõ. Tunc vltra ſoꝛtes ſcit illam
pꝛopõnem ſibi eſſe dubiãeigitur ſcit
ꝙ taliter ẽ qualiter illa eius ꝓꝑs ſigãt
ſed ſi ſcit hoc tunc ſcit ſecuncã par⸗
tem illius diſiũctiue eſſe veram.a ſi
ſcit ſic ꝙ ſcdðᷣa pars illius diſunctiue
eſt vera igit᷑ ſcit tota diſiũctiuã eſſe
verã.⁊ per ↄñs pᷣdicta diſiũctiua nõ
eſt ſoꝛti dubia quod fuit pꝛobãdum.
¶ Bñ̃det᷑ ꝙ iſta pꝛopõ eſt ſoꝛti dubia
Et quãdo dicebat᷑ igitur ſoꝛtes ſcu
ꝙ taluer eſt quali᷑ ſecunda pars ſi⸗
gnificat nego.vnde dico ꝙ ſecunda
pars pꝛedicte diſiunctiuc ſignificat
nõ ſolum ꝙ iſta diſiunctiua ſit ſoꝛti
dubia. Unde de directa eius ſignifi
catione ſigmſicat ꝙ pꝛedicta diſꝛun⸗
ctiua ſit ſoꝛti dubia. Sʒ per cõbina
tionẽ pꝛedictã ⁊ conſecutiue ſigniſi⸗
cat ꝙ illa diſiũctiua non ſit ſoꝛti du
bia. hoc enĩ ſequit᷑ ad ipſam cũ caſu
poſito ⁊ ideo ſcðᷣa pars pꝛedicte diſ⸗
iunctiue eſt falſa ſi acci iatur vna ꝓ
poſitio per ſe ⁊ cum ſoꝛtes ſit doctiſ
ſimus in omni arte iꝑſe ſcit ꝙ ſcvðᷣa

pars pꝛedicte diſiunctiue eſt falſa.⁊

cum pꝛima eius pars ſit ſoꝛti dubia
per caſuʒ ſequit᷑ pꝛedictã diſiſctiuã
eẽ ſoꝛti dubiã. Sed con:ta:qꝛ ſipꝛe⸗
dicta diſiũctiua eſſet ſoꝛti dubia ſeq̃ᷓ
retur ꝙ ſtante caſu poſito et p̃dicto
Oes.

etiã eius zdictoꝛia eẽt ſoꝛti dubia. pʒ

nõ enĩ põt ſcirevnã partẽ vdictionis
eẽ verã ⁊ dubitare aliã. fłitas ↄñtis

pʒ. qꝛ ↄdictoꝛa pᷣdicte diſiũctiue eſt

nulilꝰ rex ſedet ⁊ nulla diſiũctĩia ſcri
pta in iſto folio ẽ ſoꝛti dubia. modo
ſor̃s ſcit iſtã eſſe flãm qꝛ ſcit ſcdᷣam

partẽ eius eẽ falſaʒ. Ad falſitatẽ aũt

copulatĩe ſufficit vnã partẽ eſſe falſã

et ad hoc ꝙ copulatĩa ſciat᷑ eſſe falſa
ſufficit ꝙvna eiꝰ pars ſciat᷑ eẽ falſa.

1 Scðo ſecũda pars copłatiue ↄtra
icit ſcdðᷣe parti pᷣdicte diſiũctiue ſed

ſcðda pars huius copulatiue eſt falſa
igit᷑ ſecũda ꝑs pᷣdicte diſiũctiue fuit

vera cuiꝰ oppoſitũ dictũ eſtſ Rñdet᷑
qꝙsodictoꝛia pᷣdicte diſiũctiue dʒ ſoꝛti
æẽ dubia. Et vlteriꝰ dico ꝙ nõ bene
ſũpta eſt zdictoꝛia pᷣdicte diſiũctiue
Pꝛo q̃ ſciendũ eſt ꝙ ſcðᷣa pars diſ
iũctiue ſigãt vel ſignificare põt ali⸗
quo caſu poſito ſe eẽ falſam licet nõ
ſignifcet hoc ĩmediate tñ ſigãt hoc

ↄſetutiue ſᷣm caſum poſitũ ſicut ap⸗

paruit.Et igit᷑ reflexiue ſigãt ſeipᷣaʒ
eſſe verã et ſe eẽ falſam ꝓpter qð ſi
ponamꝰ ꝙ ſecũda pars pᷣdicte diſiun

ctiue ſit d opꝑʒ accipè equalentẽ illiꝰ

diſiũctiue talẽ rex ſedet vel diſiun⸗
ctiua ſcripta in iſto folio eſt ſoꝛti du
bia et d eſt vera remota reflexione.
et ſᷣm hoc opꝑʒ ſumere vᷣdictoꝛiã illiꝰ

diſiũctiue ⁊ erit iſta nullꝰ rex ſedet

⁊ nulla pꝛopõ ſcriptsa in iſto folio eſt
ſoꝛti dubia vel d nõ eſt vera.Ex hoc

pʒ ad inſtantiã: qꝛ illa pꝛopõ que eſt

accepta pꝛo ↄdictoꝛia pᷣdicte diſiun⸗
ctiue ẽ ita dubia ſoꝛti ſicut diſiũctĩa
cui ↄdicit.patet.nã ſoꝛtes ſcit ſcdam
partẽ illius eſſe verã:qꝛ ſecũda eius
ꝑs eſt vna dilſiũctiua cuius ipſe ſcit
vltimã partẽ eſſeverã ſed dubitat de
parte pᷣdicte copulatĩe.⁊ per ↄñs de
tota copłatiua cum ad hoc ꝙ copula
tiua ſit dubia ſufficit vnã partẽ eſſe

dubiã. Silr ad ſecundã dico ꝙ non

bene ſumebat᷑ 3dictoꝛia ſecũde ꝑtis
diſiũctiue ſicut ex iam dictis ſacilit᷑
apparet. ¶ Aliud ĩſolubiule ſit iſtð.
Poſito ꝙ ſoꝛtes ſit talis cõditionis
ꝙ nõ velit inuadere platonẽ ſi plato

nõ inuadat eũ.et plato ſit talis cõdi

tionis ꝙ nõ velit muadere ſoꝛtẽ niſi

qñ ſoꝛtes vult nõ ĩuadere eũ. Tunc

querit᷑ vel ſoꝛtes ĩuadet platonẽ vel

nõ.ſi non:&̊ plato vult ĩuadere ſoꝛtẽ
per caſũ.Et vltra plato vult inuadẽè

ſoꝛtẽ & ſoꝛtes vult ĩuadere platonẽ
ꝑ caſum. igit᷑ ſi ſoꝛtes nõ vult ĩuadẽè
platonẽ ſoꝛtes vult ĩuadere platonẽK

SGSt aũt dicat᷑ ꝙ ſoꝛtes velit ĩuadere

platonẽ ergo ꝑ caſum plato nõ vult
ĩu adere ſoꝛtẽ.Etvltra plato nõvult
inuadere ſoꝛtẽ igitur ꝑ caſuʒ ſoꝛtes
nõ vult ĩuadere platonẽ. igit᷑ ſi vult
Tuadere platonẽ nõ vult inuadè pla⸗
tonẽ. Silr eſt poſito ꝙ ſoꝛtes nõ ve
lit comedere niſi qñ piatovult come
dere ⁊ plato nõ velit comedẽè niſi qñ
ſoꝛtes nõ velit comedere.tũc vel ſoꝛ
tes vult comedere vel nõ.ſi vult co⸗
medere plato vult comedè. ⁊ vltra
plato vult comedere &̊ ſoꝛtes nõvult
comedere ꝑ caſum.igit᷑ ſi ſoꝛtes vult
comedè ſoꝛtes nõ vult comedere. ſi
nõ vult comedere:& plato vult come
dere ꝓ caſum .et vltra ſi plato vult
comedere ſoꝛtes vult comedere per
caſum ſigitur ſi ſoꝛtes nõ vult come
dere ſoꝛtes vult comedere.ſ GBieuit
ad iſta rñdetur ꝙ qͥlibet iſtoꝝ caſuũ

eſt ipoſſibilis.et igit᷑ ninnrũ ſi ſequi

tur ↄtradictio:nichilominꝰ quelibet
pars caſus eſt poſſibilis qᷓuis tamẽ
alteri nõ ſit cõpoſſibilis.i¶ Et ſic eſt
finis inſolubiliũ Magiſtri Alberti
de ſaxonia.

Sequitur tractatus
de obligationibus.

ſante obligstione
ſonden obligak.
depolttiꝛq: ſioppon.
depono tibi ſtutu ſe
gamttatrobligat⸗ .
eius oppoſttu ſcz tu
ſta tu ſeges i depe
ſtu cl poſta t obli
rus obl gatos ⸗
gationis ficens noe
Gatus ad ſuſtinendun
odiignione 1 amif
(Tarm deſengtio.
nonis en Aa epus
alis obligai mantt
tione ad ſuſtmizum
opponis dicat ñde
obigorionis.ſMu.
ſbirepugnut. l iſ
luens iſtt hoͦ cyfrit:
lliitinlni ain aun

Mecere e ni, t
to nutt cumad t Ntre
Mmetereg ſores norult
Cum igit l ſonesvult
es n vult comedere in
edere ͤ guto vultcon⸗
m Wraſno
ſones vult comedere de
tur ſones no r
Nlt comedere Beit
denn g ilbet ſinli
blis etiglimnin
cuenctiont, gelte

zeſt ſibliej⸗ tn?

kaiſitlanft ſceſ

trl⸗ er Abertit

Uturtractus
lunolbun

Equit᷑ tractatꝰ obliga
tionũ. Et ꝓᷣmo ponẽde
ſ ſunt aliqᷓ deſcriptiões
quoꝛũdã terminoꝝ ſpe
ctãtiũ ad iltã artẽ.ſcðo
quedã regule. Tertio tractãduʒ eſt

in ſpeciali de ſpeciebus obligationũ

OQOuãtum ad pꝛimũ ſit pᷣma deſcri
ptio. obligatio ꝓut hic capit᷑ eſt oro
ex ſignis obligationis et obligato.
Uerbi gr̃a.dicat opponens rñdenti
no tibi iſtã tu ſedes. iſta tota or̃o
vocat᷑ obligatio. ꝛu ſedes vocat–᷑ obli
gatũ.et ly pono tibi iſtã vocat᷑ ſignũ

obligationis. ¶ Secũda deſeriptio.

obligatũ dicit᷑ altera ꝑs obligatiõis

vel oppoſitũ depoſiti ad aliqð conce

dendũ intra tẽpus obligationis me
diante obligatione ⁊ admiſſione re⸗
ſpondens obligat᷑.Et dico oppoſitũ
depoſtti:qꝛ ſi opponẽs dicat rñdenti
depono tibi iſtã tu ſedes. et rñdens
admittat: obligatꝰ eſt ad ſuſtinendũ
eius oppoſitũ ſcʒ tu nõ ſedes.et tũc
iſta tu ſedes ẽ depoſita.et eius oꝑpo
ſita eſt poſita ⁊ obligata et dico ĩfra
tẽpus obligatiõis:qꝛ poſt tẽpus obli
gationis rñdens nõ eſt ãplius obli/⸗
gatus ad ſuſtinendum obligatũ niſi
obligatione ⁊ admiſſione facta.
Tertia deſcriptio. tempus obliga
tionis eſt illud tẽpus a cniꝰ pꝛĩcipio
alids obligat᷑ manẽte eadẽ diſputa⸗
tione ad ſuſtinẽdum obligatũ donec
opponẽs dicat rñdenti cedat tẽpus
obligationis.Quarta deſe criptio ꝑ
tinẽs alicui eſt qð ad ipᷣʒ ſequit᷑ vel
ſibi repugnat.vt iſta aĩal currit ẽ ꝑ⸗
tinens iſtt hõ currit:qꝛ ad eã ſequit᷑
ſilr iſta nłiũ aĩal currit ẽ ꝑtinẽs iſti
hõ currit:qꝛ ſibi repugnat.¶ OQuĩta
deſcriptio: ĩpertinẽs alicui ẽ qð nec
ad ipᷣm ſequit᷑ nec ſibi repuẽt vt iſta
tu ſedes eſt imptinẽs iſti ſor̃ ſcribit
qꝛ nec ſequit᷑ ad eã nec ſibi pugnat

¶ Sexta deſcriptio. ꝑtinẽs obligati

oni tm̃ dicitur qð ñ eſt obligatũ nec
ſequens ad aliud q;ᷓ ad obligationẽ

vel illud quod ſequitur ad ipſaʒ: nec
eſt repugnans aliter ꝙ obligationi
vcl ↄñs repugnãs eidẽ. Quicqͥd enĩ
eit repugnãs ↄñti eſt re pugnãs ãte

cedenti: qꝛ omne qð ſequit᷑ vel repu
gnat ↄñti ſequit᷑ vel repugnat añti.
ſimiliter omne ſequẽs vel repugnãs

aðntt eſt reꝑugnãs conſequẽti. vt di⸗
cat opponẽs rñdentt pono tibi iſtaʒ.
tu es rome tunc aliqd tibi poſitũ eſt

dicit᷑ pertinẽs obligationi ti ⁊ non
obligato nec admiſſioni.ſequit᷑ eniʒ
pono tibi iſtã tu es rome: igit aliq̃ᷣd
eſt tibi poſitũ.ſed nõ ſequitur pono
tibi iſtã tu es rome. igitur aliqd nõᷣ
ẽ tibi poſitũ.nec ſedtur tu admittis
iſtã tu es rome g& aliqd eſt tibt poſi⸗
tum. Conſiłr eſt de iſta. nichil ẽ ĩ po
ſitũ q;'tum ad repugnantiã. Et notã

ter dico ꝙ nõ eſt obligatũ:co ꝙ ſi po

nerem tibi iſtã.aliquid ẽ tihi poſituʒ

tunc iſta aliquid eſt tibi poſitũ non

eſſet pertinẽs obligationi tantũ:ſed
etiã obligato.⁊ etiã iſta nichil ẽ tibi
poſitum:quia aliquid ẽ tibi poſitum
ſeqtur ad obligationẽ ⁊ ad obligatũ
ꝙ ad obligationẽ patet de ſe.etiã ꝙ&
ad obligatũ patet:qꝛ iſa ẽ obligata
et ipſamet ſeqᷣtur ad ipᷣam.ſequitur
enĩ aliquid ẽ tibi poſitũ igitur aliqd
eſt tibi poſitũ. etiaʒ de iſta nichil eſt

tibi poſitũ incaſu pᷣdicto repugnat

obligationi et obligato.¶ Septima
deſcriptio pertinẽs obligationi ⁊ ad
miſſiom ſimul eſt qð nec eſt ſolũ per

tinẽs obligationi nec ſolũ admiſſiõi

ſed vtriq; ſimul? vt dicat opponens
reſpondẽti pono tibi iſtã tu es rome
et reſpõdens admittat. deinde oppo
nens ꝓponat᷑ reſpõdenti iſtam tu es
obligatus:ille habet eam concedere
tani ſequentẽ ad obligationẽ ⁊ ads
miſſionẽ ſimul. ſeqtur enĩ pono tibi
iſtam tu es rome ⁊ tu eam admittis
. ii.

igitur tu es dbligatus dicitur igi

pertinens obligationi et admiſſioni
ſimul:nulli tamẽ eoꝛum ſeoꝛſum.qꝛ
nõ ſequitur pono tibi iſtam tu es ro
me igitur tu es obligatus:qꝛ nõ es
obligatus ſoluʒ pꝛopter obtigationẽ
factã:ſed poſt admiſiſti obligatum
nec etiã ſequitur tu admittis iſtam
tu es rome igitur tu es obligatꝰ:qꝛ
ſine quacunmq; obligatione ſi velles
poſſes eam admittere.⁊ pꝛopter ad/
miſſionẽ eius nõ eſſes obligatꝰ nec
ctiã iſta tu es obligatꝰ repugt obii⸗
gationi nec admiſſiont vt notum eſt
¶ Octaua deſcriptio. pertinẽs obli⸗
gato tĩ eſt qð nec ẽ ſequẽs ad alið
ad obligatũ. nec repugnãs alteri
ᷓ obligato vel fequẽti ad ipſum. vt
dicat opponẽs reſpõdenti pono tibi
ꝙ tu ſis rome ⁊ reſpõdens admittat
tunc iſta tu nõ es pariſius eſt perti⸗
nens obligato et nõ obligationi nec

admiſſioni. Pꝛimũ batet: qꝛ ſequit
ꝙ tu es rome ergo tu nõ es pariſius
Secundũ patet:qꝛ non ſequit᷑.pono

tibi iſtaʒ tu es rome: igitur tu nõ es
pariſius pꝛoter meã poſitionẽ non
ſequitur te eſſe pariſius nec te eſſe.
etiã non ſequitur tu adinittislutam
tu es rome igitur tu nõ es pariſius
qꝛ pꝛopter tuã admiſſionẽ nõ ſeqᷣtur
te nõ eſſe pariſius.Eodẽ modo exẽ⸗
plificaretur qᷓtum ad pertinẽs et re
pugnãs vt exempliſicatũ eſt de perti
nente ſequenti. ¶ Nona deſcriptio.
pertinens obligato et bene conceſſo
vel bene cõceſſis:vel benc negato vł
bene negatis eſt qð ea ſimul ſequit
vel eis ſimul repugnat et nõ ſeqᷣtur
nec repugnat obligationi tantũ vel
admiſſioni tantũ nec eis ſimul: nec
obligato tantũ nec conceſſis tãtum
vt dicat opponens reſpõdenti.pono

tibi ꝙ iſte due pꝛopõnes homo ẽ aſi⸗

nus et deus eſt cõuertantur:tũc iſta
heopõ hec eſt vera hõ eſt aſinus non

eſt pert᷑inẽs obligationi.qꝛ nõ ſequi
tur.pono tibi ꝙ pꝛedicte cõuertãtut
igitur hec eſt vera hõ eſt aſinus:nec
ei repugnat vt notũ eſt.nec etiaʒ eſt
pertinẽs admiſſioni.qꝛ nõ ſequitur
tu admittis ꝙ ille cõuertantur: igit
hec eſt vera homo eſt aſinus/ nec ei
repugnat nec eſt pertinẽs obligatiõi
et admiſſioni ſimul.qꝛ nõ ſequitur⸗
pono tibi ꝙ ille cõuertãtur et tu ad⸗/
mittis igitur hec ẽ vera hõ eſt aſinꝰ
nec etiã eſt pertinẽs obligationi tin
qꝛ nõ ſequitur iſte due pꝛopõnes hõ
eſt aſinus et deus eſt cõuertunt᷑ igit
hec eſt vera. ſed hec pꝛopõ homo eſt

sſinus eſt pertinẽs obligato et bene

cõceſſo. qꝛ fequit᷑ iſte due pꝛopõnes
cõuertũtur deus eſt et homo ẽ aſinꝰ
iſta eſt vera deus eſt igitur iſta eſt
vᷣera homo eſt aſinus.Ex quo ĩfero

ꝙ aliqñ aliqua pꝛoꝑõ in vno loco po

ſito eſt pertinens.vt ſi ponatur tibi
ſedẽti iſtã tu es rome ⁊ tu admittas

eam.deinde ꝓpono tibi iſtã tu ſedes
et tu es rome ipſa es impertinẽs.qꝛ

nec ſedtur nec repugnat poſite nec
conceſſo.qꝛ nõ ſequitur tu es rome

ef̃go tu ſcdes ⁊ tu es rome cum añs
poſſit eẽ verũ ſine ↄſñte.poſſes enim
eẽ rome ⁊ nẽ ſedere.ſed ſi pꝛius ꝓpo

nerẽ tibi iſtã tu ſedes eſt admittẽda
qꝛ eſt vera impertinẽs ad quã reſpõ
dedũ eſt ſᷣm ſui qualitatẽ vt patebit

Deinde ꝓpono tibi iſtaʒ copulatiuã

tu ſedes ⁊ tu es ronie ipſa eſt conce

denda qꝛ ẽ pertinẽs poſito et ↄceſſo

ſic. ſequit᷑ enĩ tu es rome ⁊ tu ſedes
&D tu es rome ⁊ tu ſedes.Ex quo vl⸗
terius infert᷑ vnaʒ pꝛopõnem in vno

loco poſitam eſſe negandã et in alio
cõcedendã. Si ponat᷑ tibi iſta tu es
rome ⁊ eam admittas. poſtea pꝛopo

natur tibi iſta tu ſedes et eã ↄcedis

qꝛ eſt ĩpertinẽs in illo loco.ſʒ ſi pꝛiꝰ

imediate poſt poſitum pꝛoponat᷑ tibi

iſta copłatiua tu es romex tu ſedes

aining. Keſ N

es admitteche
ſeh anul lam ſ⸗a
jepugnut ſlcut notun⸗
natur tibi iſta copula
tu es rome. negaͤ
impertines pollto ig
pulatius ſ egic a
ſt xccid puto copul

t᷑t poſtto falſo ct mper
Exr illid no concluchti⸗

coprlatiua ſit impertin
ſeorſum ipertinens9
tamen dertmes con
ſimnul.Et igitur poſde
ſlti polt conceſlion
ipſa eſt cöcedenda. na
ſoli dehet ſuſtinere
coceſſm. et igit ſe
copyel abobus ſimul

epugnas alicut vel
et negare, 7 hoc ſ

lis vel repugnlio,
ſuncĩſit wama ren
biliquo acmiſſum ciae

gmionis gpoſſti
ſeſt
Mnti.orter dico obil

Mtüvt ſe extenclat nd
* 1
muitiigrnagu

unn lig Et dien

ſes inpvyhnid t
puyni lte r
ſenultur tu es fone
t es rome cum aßs
ne hte oſſes enim.
gereſecſt pins pe
ſedes admittedh
rtines quureſps
Nqualltue t patebt
orcd Ma coprlatn
ts fome wſaeſtconee
mines doſtver eſ⸗
im es fonetu ſſ

uſeiis tllo /
nnz orpimi

ſe egnmii tit AlS

wmnitliſt tues
nirs goſten nd
ſecrs erti Ntcl

iloloeo. ll NI⸗

Stum prohongkti
e romer tu ſece

— ,-co———

et ſi neges illã tunc iſta tu ſedes eſt
pertinẽs non poſito tantũ ⁊ negato
tmi ſʒ poſito ⁊ negato ſimul.
tu es rome ⁊ nõ ẽ ita ſicut ſignificat
iſta tu ſedes.et ſic iſta tu ſedes et tu
es rome ſequit᷑ ita nõ eſſe ſicut iſta
ſignificat tu ſedes. et ſic iſta tu ſe⸗
des repugnat obligato ⁊ bene nega

to.quia eius oppoſitũ ſequit᷑ ex po⸗

ſito et bene negato. Ex quo vlteriꝰ
ↄcluditur argumẽtuʒ nõ valere quo
ꝓbatur ꝙ aliqua copulatiua eſt ne⸗
ganda in aliquo caſu cuius quelibet
pars eſt concedẽda. Solet enim ·ſic
argui. ſit rei veritas ꝙ tu ſedeas et

pꝛoponatur tibi iſta ꝙ tu ſis rome ⁊

eã admittis. poſt ꝓponatur tibi iſta

tu fedes admittẽda eſt: qꝛ ĩxertinẽs

vera.nõ eni ad eam ſequitur nec ulli
repugnat ſicut notũ eſt. Poſt ꝑpꝛopo
natur tibi iſta copulatĩa tu ſedes et
tu es rome.negãda eſt qꝛ falſa eſt et
umpertinẽs poſito igitur aliqua co⸗
pulatiua eſt negãda cuiꝰ ꝗqᷓlibet pars
eſt ↄcedẽda puta copulatiua ↄpoſita
ex poſito falſo et impertinẽti. Bꝛeui
ter illud nõ concludit:qꝛ licet pᷣdicta
copulat iua ſit impertinens poſitum
ſeoꝛſum ⁊ ĩpertinens ↄceſſo ſeoꝛſuʒ.
tamen eſt pertinẽs conceſſo ⁊ poſito
ſimul.Et igitur poſt conceſſionẽ po
ſiti ⁊ poſt conceſſionẽ alterius ꝑtis
ipſa eſt cõcedenda.nõ enĩ reſpõdens
folũ debet ſuſtinere poſitũ ſed etiaʒ
cõceſſum. et igit᷑ ſequens cx aliquo
eoꝝvel ãbobus ſimul debet ↄcedere
repugnãs alicui vel ãbobus ſimul
debet negare. ⁊ hoc ſi notũ ſit. hoc ẽ
ſequẽs vel repugnãs. Quantũ ad
ſecundũ ſit pꝛima regula.obligatũ ⁊
ab aliquo admiſſum eidem in tẽpoꝛe
obligationis ꝓpoſitũ eſt ab eo cõce⸗
dendũ. Notãter dico obligatũ et nõ
poſitũ vt ſe extendat nõ ſolũ ad iſtaʒ
ſpeciẽ obligationis que eſt poſitio:ſʒ
Etiam ad alias.Et dico ab aliquo ad

Si enĩ

miſſum : qꝛ poſito ꝙ poneretur tibi
iſta tu es rome ⁊ eam nõ admittas.
et poſt ponat᷑ tibi iſia nõ es obligatꝰ
ad concedẽdum eam.iſ Et notanter
dico eidem:quia ſi goneretur iſta tu
es rome ⁊ nulli alteri et ſoꝛti pꝛopo
neretur iſta homo eſt aſinus ⁊ deus
eſt conuertũtur et nulli alteri nõ es
obligatꝰ ad ↄcedẽdum eam:qꝛ nõ eſt
tibi poſita ſed alteri ſcʒ ſoꝛti.Et no⸗
tanter dico im tempoꝛe obligationis
quia ipſo expirante nõ plus teneris
obligatum concedere.
Notandũ eſt ꝙ aliqui in pꝛedicta
regula apponũt hoc mẽbꝛum ſub foꝛ
ma poſiti vel obligati pꝛoꝑoſitum.
Nam dicũt ſi marcus ⁊ tulius ſint
noĩa ſynonima/ et ponatur tibi iſta
marcus currit quam admittas. de
inde ꝓponatur tibi iſta tuliꝰ cur rit

nõ habet eam cõcedere qᷓuis poſita

pꝛopter hoc ꝙ nõ eſt tibi ſub foꝛma
poſiti pꝛopoſita.. Bꝛeuiter apparet
michi ſi ponatur iſta marcus currit
ꝙ nõ pꝛopter hoc ponitur iſta tuiius
eurrit.ſunt enĩ diuerſe pꝛopõnes et
ideo ſi poſtes ꝓponatur tibi iſta tu⸗
lius currit nõ pꝛoponitur tibi roſita
ſed ſequens benc ex poſito.et ideo ſi
ſcires ꝙ marcus ⁊ tulius eſſent no⸗
mina ſynonima bene haberes conce
dere tuliũ currere tanq; ſequens ad
marcum currere.Et ſi dubitares ꝙ&
marcus ⁊ tuliusſſent noĩn ſynoni
ma cũ pꝛoponeret᷑ tibi iſta tuliꝰ cux
rit haberes reſpõdere dubie.Ex his
apparet michi ꝙ fruſtra additur ſub
foꝛmale poſito vel obligati ꝓpoſitũ
Secũda regula eſt.Omne ſequẽs
ex obligato admiſſo conceſio vel cõ⸗
ceſſis cũ obligato vel oppoſito bene
negato vel bene negatis ſcitum eſſe
tale in temꝑoꝛe obligationis eſt con
cedendum. ¶¶ Et notanter dixi obli⸗
gato ⁊ ſimiliter acmiſſo ꝓpter cau⸗
ſas dictas in pꝛecedenti regula. Eèt
5 ooltii

notanter dixi conceſio vel conceſſis
cũ obligato.qꝛ ita reſpondens tenet᷑
fuſtinere illud qð ſequit᷑ ex conceſſo
cum obligato: vel ex conceſſis ſicut
tenetur ſuſtinere illa que ſequũtur
ex obligato ſolo. et ſimiliter ita te⸗
netur fuſtinere ex obligato ſoio ſe⸗
quens ſicut tenetur ſuſtinere obli⸗
gatum. Similit dicitur ex obligato
vł bene negatis:qꝛ reſpõdens ita te
netur ſuſtinere ſequẽs ex obligato
ſicut obligatũ.⁊ etiã oppoſito illius
quod benẽ negat vel oppoſitis nega
toꝛum ſi ꝑlura fuerint negata ſicut
illud quod ſeqͥuitur ex obligato ſo⸗
lum: quicunq; enĩ tenetur ſuſtinere
altq uod ãtecedes tenetur ſuſtinere
et conſequẽs.Et ſimilit dixi ſcitum
eſſe tale. ⁊ ſi neſcitur eẽ tale nõ opʒ
ꝙ conceà atur.verbi gratia.ſi ponat᷑

reſpõdenti ꝙ marcus currit:poſt po

nat᷑ ſibi iſta tulius currit et neſciat

ꝙ marcus ⁊ tulius ſint ſinonima nõ

dehet ipſam ↄcedere licet ſequat᷑ ex
poſito ex eo ꝙ latet reſpõdenti illud
qð eſt ſequẽs. ideo poteſt ad eam re
ſpondere dubie donec ſciat quod eſt
conſequẽs et ꝙ ulla duo ſunt ſinoni
ma.E xempla iſtius regule pñt poni

de pꝛĩo ſcʒ omne ſequẽs ex obligato

æ admiſſione in tẽpoꝛe obligationis

eſt concedẽdum. vt ſi ponatur ante?

cedẽs eſt album et ipſe eã admittat

ꝓponatur iſta antichꝛiſtus eſt colo⸗

ratus ipſe habet eam concedere.

Similit omne ſequens ex obligato
admiſſo bene conceſſo eſt conceden⸗

dum. vt ſi ponatur iſta homo eſt aſi
nus et deus eſt conuertũtur.poſt ꝓ
ponatur iſta hec eſt vera deus ẽ ↄce
denda eſt.poſt ꝓponatur iſta hec eſt
vera hõ eſt aſſnus ↄcedẽda eſt tanqᷓ
ſequẽs ex obligato et tanq còceſſo.
ſequitur eni:homo eſt aſinus et deꝰ
eſt cõuertuntur.et hec eſt vera deus

eſt:igitur hec eſt vera hõ eſt aſinus.

Similiter om̃e ſequens ex obligats
admiſſo cũ conceſſis eſt ↄcedẽdum.

vt ſi tibi ꝓponatur iſta antichꝛiſtus

eſt coloꝛatꝰ et eã admittas.pꝰ ponat᷑

tibi antixpᷣs nõ eſt albus ↄcedẽda ẽ᷑.

Similiter iſta antixpᷣs nõ eſt niger.
poſt ponat᷑ iſta antixps eſt medio co
loꝛe coloꝛatꝰ ↄcedẽda eſt qꝛ ſequitur
ex obligato et bene cõceſſis vt notũ
eſt de ſe.ſiłr ſequẽs ex obligato ad/
miſſo et poſito bene negato ↄceden⸗
dum ẽ.vt ſi ꝓponatur iſta hõ eſt aſi
nus et deus eſt cõuertuntur.⁊ hec ẽ
vera hõ eſt aſinus negãda eſt cuʒ ſit
falſa et impettinẽs. poſt ponat᷑ iſta⸗
deus eſt nõ eſt pꝛopò vera ↄcedenda
eſt taniᷓ ſequens ex obligato et ad⸗
miſſo ⁊ poſito bene negatoſſ Tertia
regula eſt repugnãs obligato ↄceſſo
vel cõceſſis et poſito bene negativel
bene negatoꝛũ ſcitum eẽ tale eſt ne⸗
gandũ in tẽpoꝛe obligationis.Exem
pla poſſent poni vt pꝛius. ¶ Quarta
regula.ad omne impertines in tp̃ᷣe

obligatiõis reſpondẽdum eſt ſᷣm ſui
qualitatẽ quã habet ad nos.q ſi ſit

verũ ſcitum eſſeverũ concedẽdum ẽ

ſi falſum ſcitũ eſſe falſum negãdum

eſt.Quia ſl ꝓponatur tibi iſta tu es

rome ⁊ eam admittas poſt pꝛoponat᷑
tibi iſta homo eſt aĩal concedẽda eſt
qꝛ impertinẽs vera. nec enim eſt ſe?-
quẽs ex obligato nõ repugnãs eidẽ
eodẽ modo cõcedendũ eſt de falſo et

dubio.ſ Quinta regula.eadẽ pꝛopõ

in tempoꝛe obligationis invno loco

poſita eſt pertinẽs et in alia imper⸗
tinens.vt pꝛoponat᷑ tibt iſta tu es ro
me ⁊ eam admittas. tunc pꝛoponat᷑
tibi iſta tu ſcribis concedenda eſt.qꝛ
impertinẽs vera. ſed ſi

es rome negãda eſt:qꝛ falſa et ĩper⸗

tinens eſt. Et ſi pꝛius ꝓponatur iſta

cum ſcribitur negãda eſt quia perti
neno et repugnãs poſito bene negat

ſi pꝛius pꝛopo?⸗
netur iſta copulatiua tu ſcribis ⁊ tu.

ſthac arte (Sepktin
ſeaütur Nradictoria
cummt ſi ponatur 4
ſ ela hoc no admitta
ohontt ie concedere g
no Ract eñex quo
Nonea Daanare
obligno zamiſo hzi⸗
hoe i negadu necm
iboſſiblegſe. dro⸗
necim p ſet qye i
ſps yt llaq ſic feh
q ppa ſignifcetſici
futt in eternumen
ſertile deuseh.
tetipoſſihle guo
ſisnt gualllercg ⸗

egdſ efeſd,
nd eiztiet⸗
ens er Dbigonrd,
dhenegenit
Ngnnis oblgato eſ,
thoſtobene egli
iſcluncetileet ne,
neobiigtloiis Eten
hnl tpmmns, ſOuen
me inpemins in tje
ndiimaltn
beraa e gell ſt
er concecicmn
ſeſilſun negidun
otatur tibita tues
Nituu enunnni
Aaiin conecthicl

tot repugtig e

Sedenai e de ſet

nta reguli, i u
biigeton⸗ ſmmo l
eineset n irtnpn
wutitſ esfe

ntmus,e ni

oanateflgel

ſelſ gtneſ,/
n tu ſribis vin
tlanfüſ etinen⸗

vnã cum obligato admiſſo ⁊ igitur
tu ſcribis cũ añ pꝛedictã copulatiuã
erat poſtpoſita erat imꝑtinẽs ⁊ poſt
ꝓpoſita erat ꝑtinẽs.¶ Sexta regła
durãte tpᷣe obligatiõis non ẽ certiſi
cãda quelʒ q̃ſtio. Nã ſi ita ẽ ꝙ ſolus
ſoꝛtes loquat᷑ ⁊ ꝓponat᷑ tibi iſta:ſoꝛ
tes tacet ⁊ eam admittas.poſt ꝓꝑo
nat᷑ iſta:aliquis homo lodtur cuʒ ſit
v cõcedenda eſt qꝛ ĩꝑtinens va ex
caſu.pʒ ꝙ ſit imꝑt inẽs qꝛ nõ ſedtur
ſoꝛtes tacet:igitur aliq̊s homo loqt᷑
CT poſt querat᷑ ab illo qᷣs ſit ille hõ qͥ
loqtur.ſi dicat᷑ ꝙ ſor̃s.cõcedit repu⸗
gnãs obligato adiſſo.ſi dicat ꝙ pło
cõcedit falſum ⁊ imꝑtinens.Ex iſto
ſetur ꝙ ꝓpoſitio ꝑticularis vel in
definita ẽ ↄcedẽda:tñ nulla ſingula
ris eius ẽ ↄcedẽda.qꝛ hec ꝓpõ aliqᷣs
hõ loqᷣt eſt ↄcedẽda ex obligato.nul
la tñ eius ſingłaris ẽ ↄcedẽda.qꝛ oʒ
ↄcedere repugnãs poſito vel falſuʒ
imꝑtinens quoꝝ quelʒ ẽ incõueniẽs
in hac arte ¶ Septima regła ad qð
ſequũtur ↄtradictoꝛia non eſt ↄcedẽ
dum.vt ſi ponatur ꝙ a ſit oẽ illð qð
nõ eſt a hoc nõ admittas.qꝛ admiſſo
opoꝛtet te concedere ꝙ ſi a eſt a:ꝙ a
nõ eſt a.et eõ.ex quo a ẽ oẽ illud qð
non eſt a. ¶ Octaua regula.poſſibili
obligato admiſſo lʒ falſoꝛnon ꝓpter

hoc ẽ negãduʒ nccĩm ꝑ ſe ⁊ ↄcedẽdũ
iĩpoſſibile ꝑ ſe. Pro quo notãdum ꝙ/
nccim ꝑ ſe ẽ qð ẽ ad oẽm differẽtiaʒ

tpᷣis vt illa q̃ ſic ſe hñt ꝙ qualitercũ

q; ipᷣa ſignificẽt ſic ẽ:licet ab eterno

fuit ⁊ in eternum erit nec põt aliter

eſſe vt iſta deus eſt. Impoſſibile per

ſe eſt ĩpoſſibile quo ad cõem dr̃iam

tpᷣis vt qualitercũq; ipſa ſigniſicat:

ipoſſibile ẽ eẽ.vt deus nõ ẽ. Inpoſ
ſibile ꝑ accñs eſt qð nõ eſt ĩpoſſibłe

quo ad dem draʒ tpᷣis:ſʒ quo ad ali⸗

quã dr̃ia s ſic ſe hʒ ꝙ qualiter
cunq; ipſa ſigniñcat:impoſſibile eſt
ita eẽ vel fuiſſe.vt ꝓpoſit io falſa de

pꝛeterito. Et de tali impoſſibili pot
ↄcedi ꝙ impoſſibile põt eẽ veꝝ.ideo
erit nccim. Uñ lʒ hec ſfit ĩpoſſibilis
ego fui rome:tñ ſi irem ⁊ reuerterẽ
ipᷣa eẽt vera ⁊ nccĩa.ecõtra ẽ nccim
per accñs. ¶ Nona regula:obligato
poſſibili admiſſo lʒ falſo non ẽ incõ
ueniẽs ↄcedere impoſſibile ꝑ accñs
negare nccim ꝑ accñs.et hoc qũ
poſitũ ſit ĩpoſſibile ⁊ ↄceſſum ſit im
poſſibile vel qñ ſequẽs ex ↄceſſo cũ
alio ſit impoſſibile.vᷣbi gr̃a.ſit verũ
ꝙ nunqᷓ rñdiſti ad deum eẽ: deinde
ponat᷑ tibi iſta:nuni rñdiſti ad deũ
eſſe.admittẽda eſt qꝛ neceſſaria per
accñs.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta:deus eſt
ens.cõcedo:quia vᷣa ⁊ impertinens
poſito:poſt ponatur.tu reſpõdiſti ad
deũ eẽ̃.eſt negãda.qꝛ repugnãs poſi
to a te admiſſo: lʒ ſit neceſſaria per
accñs.poſt ꝓponat᷑ iſta:nũqᷓ; rñdiſti
ad deum eẽ ↄcedenda eſt qꝛ poſita ⁊
admiſſa:lʒ ſit impoſſibiliſ per accñs
ſic igit᷑ pʒ qualiter poſituʒ qð pꝛimo
erat neceſſarium per accidẽs factũ
eſt impoſſibile ꝑ accñs. Exemplum
ſcði:ponatur tibi te eſſe rome.et ad
mittas.deiñ pꝛoponat᷑ tibi tu nunqᷓ;
rñdiſti ad deum eẽ ẽ ↄcedẽda:qꝛ vᷣa
⁊ imꝑtinens.poſt ꝓponat᷑ tibi deus
cẽ.qua ↄceſſa ꝓponit᷑ tibi:tu rñdiſti
ad deum eẽ ẽ negãda qꝛ repugnans
ↄceſſo:⁊ tñ ẽ neceſſaria per accidẽs
igitur eius oppoſitũ eſt ↄcedẽdũ.ſic
igitur cõceſſuʒ neceſſariũ factuʒ eſt
impoſſibile per accidẽs.Exemplum
tertii.ponat᷑ tibi te ſedè.q̃ᷓ admiſſa
ponatur tibi te ſedere ⁊ nunqᷓ; re⸗

ſpõdiſſe ad deũ eẽ ſunt ſiłia.ↄcedas

qꝛ vᷣe ⁊ imꝑtinentes.poſt ꝓponatut
tibi deus eſt.ↄcedas quia vera ⁊ im
pertinens.poſt pꝛoponatur tibi: tu
nuni reſpõdiſti ad deum eſſe:ipſa
eſt ↄcedẽda:tamen eſt facta impꝑoſſi
bilis poſti; eratvera ⁊ neceſſaria ex
vno conceſſo tum altero.

õtra regulã dubitatur.poſſibile
vblgat ad impoſſ ibile: poſtq
nõ ſunt cõceſſa nec poſſibilia: videt᷑
ꝙ; ꝓpter hoc nullũ ſit impoſſibie cõ
cedẽdum: Kñdet᷑ ꝙ regula eſtvera ⁊
f undat᷑ ſuꝑ his duobus quoꝝ pꝛim
eſt. Si aliqd ſit ↄceſſum in temꝑoꝛe
obligationis ſemꝑ eſt cõcedendum
dum ꝓponitur durante illo codem
Scðm eſit ꝙ aliqd qð eſt ĩ vno loco
poſſibile ĩmo nccĩãm ꝑ accñs ⁊ con-
ceſſum ĩ alio loco eſt impoſſibile.iõ
ex quo pꝛius erat conceſium poſt ea
qñq; pꝛoronitur durãte eodẽ tẽpoꝛe
eſt cõcedenduʒ.ꝙ aũt in vno loco ſit
neceſſarium ⁊ in alio impoſſi ibile ps
Sit veruz ꝙ nuncy rñdiſti ad deum
eẽ:tũc hec eſt vera: nunip reſpõdiſti
ad deuʒz eẽ.poſt ꝓponatur iſta: deus
cſt. cõcedas illam hoc facto ẽ impoſ
ſibilis tu nuniᷓ reſpõdiſti ad deum
eſſe.quia eſt falſa de pꝛeterito.tñ ſt
in eodem tpᷣe tibi ꝓponatur eſt 2ce⸗
denda a te poſtiᷓ tu cõceſſiſti quãdo
adhuc fuit va ⁊ neceſſaria ꝑ accñs.
Et qñ dicis poſſibile nuniᷓ obligat
ad impoſſibłe.dico ꝙ ĩmo.¶ Quãtũ
ad ter tiũ reſtat videre de ſpeciebus
obligationis. VUnde
¶ Sciendum ꝙ ſex ↄſueuerũt poni
ſpecies obligationis: ſcilʒ impoſitio
poſitio / depoſitio/ petitio/ſit verum
dubitatio:quaꝝ ſufficiẽtia pᷣt ſumi.

¶ Pro quo ſciendum ꝙ obligare ad

actum eſt facere obligationẽ in qua
expꝛimitur actus cxercẽdus a reſpõ
denteicirca obligatum.vt verbi gr̃a
Si dicerem credo reſpondere affir⸗
matiue pꝛimũ pꝛoponendum ad me.
vel ſi dicereʒ petò te facere ad pꝛĩm
pꝛoponendũ ad me ⁊ nõ reſpondere
Sed obligare ad habituʒ eſt facere
obligationem ĩ qua non expꝛimitur

actus exercẽdus a reſpõdente circa

obligatũ.vt ſi dicereʒ pono tibi iſtã
in es romeꝭ. ¶ Secũdo ſciendum ꝙæ

quidã ẽ actus incomplexus:ſicut eſt
reſpõdere.⁊ quidã complexus: vt te
ſcire te currere.Zũc ſic.oĩs obliga
tio vei obligat ad actum vel ad ha⸗
bitum. Si ad actũ hoc ẽ dupliciter
vel ad actuʒ incomplexum:et ſic eſt
petitio.vel ad actum complexum:et
ſic eſt verũ.verbi gratia.ſi opponẽs
peteret a reſpõdente:peto te reſpon
dere affirmatiue ad pꝛimũ pꝛoponẽ⸗
dum ad me.hoc eſt exemplum de pe
titione. Exemplum ſcði.ſi opponẽs
dicat reſpondenti ſit verum te ſcire
te reſpondere. Si auteʒ obligat ad
habitum:vel ergo cadet ſuper com⸗
plexum vel incomplexuʒ ſimul:⁊ ſic
eſt impoſitio.vel ſuper complexum
tin.et hoc dupliciter: vno modo ad
ſubſumendum pꝛo vero:⁊ ſic ẽᷓ poſi
tio.vel ꝓ falſoꝛet ſic ẽ depoſitio.vel
ꝓ dubio ⁊ ſic ẽ dubitatio.et ſic ſunt
ſex ſpecies obligationis quaꝝ quat
tuoꝛ tin ſunt invſu:impoſitio/ſʒoſi⸗
tio/depoſitio/⁊ petitio. Et qꝛ impo
ſitio eſt obligatio mediãte qua com
plexum vel incomplexũ ad ſignificã
dum talẽ ſignificatiõöem et qꝛ ſigni
ficatiões complexoꝝ vel incõplexoꝝ
in diſputatione debent pꝛeſupponi
pᷣmo ergoſinter ceteras ſpecies obli
gationis dicenduʒ eſt de impoſitiõe
poſtea de aliis. Primo igit᷑ vidẽduʒ
eſt de aliqdbus ꝓpoſitiõibꝰ que ſunt
concedende circa iſtã ſpẽm.ſecundo
vnã regulam obſeruãdam.tertio ſo

phiſmata circa iſtam ſpeciem.,.g
¶ã OQuantum ad pꝛimum circa iſtam

ſpeciem argumẽtatiõis ↄcedit᷑ ꝙ a.
eſt aliquid:⁊ tñ nichil ẽ a.vt ſi a.im
poneret᷑ ad ſigmificãduʒ iſtam oꝛõeʒ
oĩs homo.hec eſt ↄcedenda:a eſt ali
quid ſicut oĩs homo eſt alidd.⁊ etiã
iſta:nichil eſt a:ſicut eſt iſta:nichil ẽ
oĩs homo.ſcdo cõcedendũ eſt ꝙ a ẽ
a:tñ nulluʒ b. eſt a.vt ſi a imponere
tur ad ſigniſicãdumiſtãa oꝛõem oĩs

lem obligatlonnis n
ſiſignificatio ilius
pendeter veritater
ſtionis in qua ponitur.
ccöerſo veritas fal
dent er ſignificatione i
(Ovätumadſcm crr⸗
incöplere dnyoſitd po⸗
ponatur ga ſignihcct
vera t hoiem in ppo⸗
dlcri homo vel non h
tũc ꝓponatuf iſta hon
us yel dubitas ve e
ais ? bene iñes:n
eſt a.et per ſegn
ni ſrtia ſionfecr
iil ngio r i ri⸗
4 lehoeſ perimp
mmeſthomo vet
Prflig gepoſlt

niie erinpoe aſigif

dubririoet ſteſunr⸗
ationns quan gun
nſueinpoſto l⸗
etn. Etrinn
Mnuüte gun m
Neru aaſnifci
tlöem erarſtgni
r vl incopleros
ebent eſupport
nera eieso
geſt de mpol tͤ⸗
Drindiglt tidn
Poſiödd veſune
ca ſii ſpen ſomd⸗
bſernidm em
ſtan ſpecen
pummnCftiſin
triis Mdt²
ſcictg iſlen onde⸗
Nudeniencſ Ai
eſalidtl

teſ ſtunichlie
eenci eſise
1r ſaimporete

vera:⁊ eſt b.⁊ tñ iſta eſt falſa beſt a
ſicut iſta:aliquis homo ẽ oĩs homo

Tertio cõcedendum eſt ꝙ a et b cõ

uertũtur:tamen a non eſt b. nec eõ.
vt ſi a imponatur ad ſignificandum
hanc oꝛõem oĩs homo ⁊ b ſimiliter.
OQuarto ↄcedit᷑ ꝙ a eſt b.tñ b exñte
impoſſibile eſt a ccẽ̃.vt ſi a imponere
tur ad ſignificãdum hanc oꝛõem qᷣlʒ
hoĩm:⁊ b vnus ſolus homo:tũc hec
cſt ↄcedẽda.a eſt b.tñ ſi b ẽ:impoſſii⸗
bile eſt a eſſe.ſicut ſi ſolũ vnꝰ homo
eſt impoſſibile eſt ꝙ quſiʒ homo ſit.
Quĩito cõcedit᷑ ꝙ a videt b.tñ b non
videtut ab a.ſi a imponeretur ad ſi
gnificãduʒ oĩs homo:tũc ↄcedendũ
eſt ꝙ a videt b:ſicut oĩs homovidet
aliquẽ hoĩem.⁊ tñ negãdum eſt ꝙ b
videtur ab a.ſicut iſta:aliquis vide
tur ab ommt homine.
¶Quãtum ad ſcðᷣm ponã vnam re⸗
gulam obſeruãdam circa iſtam ſpe
ciem obligationis ꝙ nunqiᷓ poſitio ẽ
vbi ſignificatio illius quod imponit᷑
dependet ex veritate ⁊ falſitate ꝓpo
ſitionis in qua ponitur.eſt enim ſic
ecõuerſo ꝙ veritas ⁊ falſitas depen
dent ex ſignificatione impoſitoꝛum
¶ Ouãtum ad ſcõᷣm circa incõplexũ

incõplexe impoſituʒ pomt᷑ exẽplum.,.2

ponatur ꝙ a ſigniñcet aſinũ ꝓpõe
vera ⁊ hoĩem in ꝓpõne falſa:⁊ hoc
dictũ homo vel non homo in dubia
tũc ꝓponatufr̃ iſta homo eſt a.vel ne
gas vel dubitas vel cõcedas.Si cð
cedis ⁊ bene rñdes:tunc talis ꝓpoſi
tio eſt vᷣa.et per ↄſequẽs per impoſi
tionẽ factã a ſignificat aſinũ.⁊ ſi cõ
cedis hoĩem eẽ a.cõcedis hoĩem eẽ
aſinũ.ſi negas ⁊ bñ rãdes tũc talis
eſt falſa hõ eſt a per impoſitiõem.et
ſic per impoſitiõem factã hec ẽ falſa
homo eſt homo. qꝛ poſitũ eſt ꝙ in ꝓ
põne falſa a ſigĩificet hoĩem.ſi dubi
tes tũc per impõeʒ a ſigĩficat hoĩeʒ

1

homo ⁊ b aliquis homoꝛtũc hec eſt

vel non hoĩemet ger ↄſisĩ hec ẽ tibi
dubia hõ ẽ homo vel ñ hõ. Solutio
habet᷑ ꝑregulã poſitã ꝙ talis impo⸗
ſitio ñ ẽ admittẽda.eo ꝙ ſigĩficatio
que imponit᷑ depẽdet exveritate vel
dubitatõe pꝛopõnis.¶ Aliud exẽplũ
de incõplexo cõplexe ĩpoſito. Inpo
natur enĩ ꝙ a ſignificet hãc cꝛõem
deus eſt et poſt ꝓponatur a. vel ↄcẽ
dis vel negas vel dubitas.ſi ↄcedis
⁊ bñ rñdes ſeqᷣtur a eẽ pꝛopõem ⁊ ꝓ
ↄñs habere copulã.qð eſt falſũ. Si
neges:igit᷑ negas illð qð ↄuertitur
cũ nccĩo.qꝛ ſigificat᷑ ſcire iſtã deus
eſt: S ↄuertit᷑ cũ ea: g&̊ male rñdes.ſt
dubites. Z tu dubitas illud qð ſcis
ↄuerti cũ vero nccĩo:g& male rñdes.
Quidã rñdẽt admittẽtes impõem ⁊
cũ ꝓponat᷑ a nec negant nec ↄcedãt
nec dubitãt.ꝗqꝛ nec eſtveꝝ nec falſſũ.
et cũ dĩ a ↄuertit᷑ cũ iſta deus ẽ.ne⸗
gant. et qñ dr pᷣciſe tm̃ ſignificat ſi
cut iſta deus ẽ:ↄcedo.⁊ negat᷑ ↄña.
Et dicũt ꝙ ſi ↄña deberet valere oʒ
addi ĩmediate añte qð a ſit ꝓpõ.mõ
hoc ẽ flm̃.ſʒ hoc nõ vʒ ſᷣm alios. Nã
qꝛ ſigna ad placitũ ĩiſtituta ſunt vᷣa
vel falſa nõ hñt ex ſe ſed ex eoꝝ im
poſitiõe.vñ ſi deus ẽ:añ impõem ita
erat veꝝ vel falſuʒ:ſicut bu/ba/baf᷑
ideo ſi a imponeretur ad ſignifican
dum deus eſt:ipᷣa ſuboꝛdinaret᷑ vni
mẽtali nccĩe ſicut iſta deus ẽ. Et di
co vlterius ꝙ cũ ꝓponit᷑ a ↄcedendũ
eſt.Et cũ dicit᷑igit᷑ a ẽ ꝓpõ.cõcedo
Et qñ dicit᷑ non habet ſubiectũ/pᷣdi
catũ/nec copulã. UVeꝝ ẽ foꝛmaliter:
tamen coꝛreſpõderẽt eoꝙ coꝛrñdet
vni mentali habenti illa.
¶ Aliud exemplum ðde impoſitione

dependenti. Unde impoſitio depen⸗

dens: depẽdet ab ahquo actu vtẽtis
Pro quo ſit regula.impoſitio denẽ

dens non admittit᷑ niſi ſub conditi⸗

one.Exempluʒ.ſit a nomen tuum ſi
pꝛim qð ꝓponet᷑ ſit falſum · nomẽ

alterius ⁊ nõ tui. Si pꝛimum quoò
tibi pꝛoponetur ſit verum poſt ꝓpo
natur iſta:tu es a.querit᷑ an tu es a
ci dicatur ꝙ ſic: igitur pꝛimũ tibi

ꝓpoſitum eſt fa ſum ⁊ per ↄſequẽs

a non eſt nomen tuũ: igitur tu non
es a.igitur ſi tu es a tu non es a. ſi
tu non es a:tunc pꝛĩm pꝛopoſitum a
me eſt ven. igitur a eſt nomen tuũ.

igitur ſi tu non es a: tu es a. Solu

tio.impoſitio nõ debet admitti niſi
ſub hac ↄditione ꝙ a eẽ nomen tuũ
ſtet cũ pꝛimo ꝓpoſito.mõ a eẽ nome
tuũ ⁊ non eſſe nomen tuũ:nõ ſimul
ſtant quoꝝ vnũ caſu pᷣdicto opoꝛtet
eẽ pꝛĩm ꝓpoſitũ:⁊ aliud opoꝛtet eſſe
illud ex quo deducta ſunt pᷣma incõ
ueniẽ tia. ¶ Aliud exẽpluʒ.fit a pᷣmũ
inſtãs qð ꝓponit᷑ tibi falſum ⁊ poſt
tibi ꝓponatur a eſt. vel cõcedis vel
negas. ſi ↄcedis ⁊ a eſt inſtaãas: ergo
ponit᷑ tibi falſum:igit᷑ a eſt falſuʒ.
EFt ſi tunc a non ẽ:a eſt.igit᷑ ſi a eſt
a non eſt.ſi negas:̊ ẽ falſum ꝙ aẽ̃.
et ſi hoc ẽ falſum:ſeqᷣtur impoſitiõe
facta ꝙ a eſt.igitur ſi a non eſt a eſt
Dico per caſuʒ nõ admitto:nec ſub
hac ↄditione ꝙ a non ẽ ſtet cũ pᷣmo
ꝓpoſito a me.mõ a eſt ⁊ a non ẽꝛnõ
ſtant ſimul.tũc plura talia pñt fieri
quoꝝ ſolutiões patent cõ ſideranti.
Scððm p̈dicta de complexo cõplexe
ſinpoſito unponat᷑ ꝙ hec oĩno incõ⸗
grua hoĩem ẽ:ſigniſicet pᷣciſe deus

eſt. poſt pponat᷑ hoĩem eſt.ſi acedas

æ bene rñdes ſedtur hoĩem eſt eſſe
veꝝ.et per ↄñs incõgruũ eſt verum
qð falſuʒ eſt. ſi negas vel dubitas.
tu negas vel dubitas qð ſcis eẽ cõ
uertibile cũ neceſſario. ſRñdet᷑ ꝙ cũ
ꝓponuur hoĩem eſt nec cõcedendũ
nec dubitandũ:nec negandum eo ꝙq;
or̃o incõgrus nec vera nec falſa eſt
Et qñ dr ipſa ſignificat iſtã deus ẽ.
ↄcedit᷑ ⁊ negatur ↄña. Uñ ad hoc ꝙ;
aña ſit bona opoꝛtet in añte addi ⁊.

„

eſt oꝛatio incᷣgrua.modo ſic nõ eſt.
ſed bꝛeuiter illud nõ placet aliisda
hoĩeʒ de ſe ñ habet ꝓꝙ ſit recti caſus
ſed per accidẽs.qꝛ ſi in pꝛincipio fu⸗
iſſet oꝛdinatuʒ huic ↄceptui cui mõ
ſuboꝛdĩat᷑ et cũ ad placitũ pᷣt impo
ni ad coꝛreſpõdendũ ↄceptui accuſa
tiui caſus ⁊ noĩᷣatiui caſus ⁊ cũ iſts
hoĩem eſt imponit᷑ ad ſignificãdum
iſtaʒ deus eſt:eſt concedenda. Et qñ
dicitur igit᷑ ẽ vera hoĩem eſt.ↄcedo
ꝙ eſt vera nec incõgrua reſpectu ta
lis ſignificati ad quod de nouo ipſa
imponitur ad ſignificãduʒ.eodẽ mõ
dicitur de iſta deum eſt ſi ſit impoſi
ta ad ſigniſicandum iſtam: deus eſt
¶ Aliud exempluʒ.ponatur talis im

poſitio ꝙ a ſignificet alteram iſtaꝛũ

deus eſt ⁊ homo eſt aſinus ⁊ inveri
tate ſignificet iſtaʒ deus eſt. ⁊ ſcias
ꝙ ſigniſicet alteram iſtarum duarũ
lateat tamen te quaʒ eaꝝ ſigmificet
tunc pꝛopono tibi ſtam:a eſtverum
Si concedis igit᷑ ſic eſt ꝙ a eſt ven
fed a ẽ iſta ꝓnoſitio:homo ẽ aſinus
igitur iſta pꝛopoſitio homo ẽ aſinus
eſt vera.maioꝛ eſt per te conceſſa.et
minoꝛeſt tibi dubia:ergo concluſio
non eſt a te neganda.ſi negas a eſſe
verum:igitur a non eſt veruʒ.ſed a
eſt iſta pꝛopoſitio deus eſt:igitur ne
gas iſtam: deus eſt. maioꝛ eſt a te cõ

ceſſa:⁊ minoꝛ tibi dubia.igitur con

cluſio non eſt a te negãda.ſi rñdeas
dubitãdo tunc ſic:iſtam deus ⁊.ſcis
eſſeveram.ſed iſta deus eſt:eſt a.igi
tur a ſcis eſſe verum.et ſic non du⸗
bitas a eſſe verum. Rñdetur conce⸗
dendo maioꝛem:dubitando minoꝛc.
et pꝛopter hoc debet dubitari cõclu
ſio. Unde habes dubitare an a ſcis
eſſe verum.et dato ꝙ a ſcis eſſe veꝝ
non pꝛopter hoc ſcires a eſſe verum
Unde licʒ in caſu pꝛedicto nõ ſcias
a eſſe verũ:tamen in veritate ſic eſt
ꝙ a ſcis eſſe verum.

cto conccch te 1
rneges ate ſeire e
eauit de alla⸗
o duper eſt poſtti.
ſimpier/quedn com
ſinpier vocaur q
cathegorica. Poſltio
ſiponatur ppolltio
wtio üctina. G
tur poſind mdeteri.
Attiondlis dicitur
Et pꝛimo vickedun
glicl. delnde de cöd
pllcc eſt obſeruã̃.
tz falſumn non epu
nec agmiſſioni nec
dum. vt ſit tale erẽ
ſtum michil eſt tibi
ls pono tihi ſtm
ſtum. cocegis ty
ſcugnis poſtto igit
lneges ego
Kttibt wltn ſ,
nnſtumei gicc inin,
ltii ſücktn

minmdeng
Nuzponnn tin I
lſcet enmnſiri
noeſt Anustinen
tiſtz deust rſcin
lefan ſtarum dunh
tequnz enn lignſte
Nthriſtameſerum
hit ſcelgael ve⸗
NMiocvnvéRus
lwäalius
ler te conceſſn et
bia:ergo concluſto
ndhe.Anegas a e
non en veruzcede
odens Ragturn
zch maior atec
rii duviaegitor co
enegicſ fſten
leilum densdſt⸗
Niſa wus lluih
ſcruncl e MMe
ewung ſchn n⸗

ndutteuchnnot⸗

hebet bitl coclu
6 ubereans ſcs
aeiztſe en

ſartageſe nenmn

Aliud exemplum.ponat᷑ talis im⸗
poſitio ꝙ a ſignificet alterã iſtarum
rex ſedet ⁊ nullus rex ſedet.⁊ ſoluʒ
illa que eſt wa ⁊ hoc te lateat que il
larum ſit vera.tunc ꝓponatur iſta:
a eſt verum.ſi ↄcedis ⁊ nõ habes cõ
cedere niſi illud qð eſt a te ſcituʒ ſe⸗
quitur ꝙ tu ſcis a eẽverũ.ſed nullũ
a ſcis eẽ veꝝ.igit᷑ nõ ſcis ꝙ a ſitveꝝ
Si aũt neges vel dubites. Contra
tu ſcis alteram iſtaꝝ eẽ veram poſt
i ↄtradicunt.et tñ ſcisi illa que ẽ
vera de iſtis eſt a.igitur ſcis ꝙ a eſt
verum.ſeſpõdeas ꝙ ſcis a eẽ verũ
et cũ arguitur:nullũ a ſcis eẽ veruʒ
cũ igitur non ſcis a eſſe ven. negat᷑
ↄña ꝓpter hoc ꝙ arGrii, a ſenſu di⸗
uiſo ad ſenſum ↄpoſituʒ q̃ ſunt ſibi
inuicem imꝑtinentes. Unde caſu pᷣ
dicto concedas te ſcire a eẽ verum/
T neges a te ſcire eſſe verʒum.,.
¶ Sequit᷑ de alia ſpecie obligatiõis
que vocatur poſitio. Et ſciendũ eſt
ꝙ duplex eſt poſitio: quedã vocatur
ſimpilex/quedaʒ compoſita. Poſitio
ſimplex vocatur qñ ponit᷑ ꝓpoſitio
cathegoꝛica. Poſitio vo ↄpoſita di⸗
citur qñ ponit᷑ ꝓpõ ypothetica. Et
ſi ponatur ꝓpoſitio copulatiua dicit᷑
poſitio ↄiũctiua. Si diſiũctiua dici
tur poſitio indeteriata. Si ꝓpoſitõ
ↄditionalis dicitur poſitio depẽdẽs.
Et pꝛimo vidẽdum eſt de põne ſim⸗

plici.deinde de cõpoſita. Circa ſim⸗

plicẽ eſt obſeruãda iſta rła.ponibłe
lʒ fal ſum non repugnans obligatõi
nec admiſſioni nec his ſil ẽ admittẽ
dum.vt ſit tale exeplum. Pono tibi
iſtam:nichil eſt tibi poſitũ.ſi aãamit⸗
tas pono tibi iſt am alidd eſt tibi po⸗
ſitum.ſi cõcedis tu ↄcedis for̃aliter
repugnãs poſito.igitur male rñdes
ſi neges.õ ego poſui tibi iſtã:nichil
eſt tibi poſitum.ſed iſta nichil ẽ tibi
poſitum eſt aliqͥd. igitur aliqd ẽ tibi
poſitũ.Rñdetur ſᷣm regulã iam po⸗

ſitam ꝙ talis poſitio non ẽ admittẽ
da.qꝛ poſitum repugnat obligationi
ex eo ꝙ eius ↄtradictoꝛia eſt for̃alit᷑
ſequens ex obligatiõe.ſ.aliquid eſt
tibi poſitum ſicut iã declarabatur.
¶ Aliud exẽplum.tu nichil admittis
ſi admittas.pono tibi iſtaʒ aliqd ad
mittas.ſi cõcedas tu cõcedis repu⸗
gnãs poſito.igitur male reſpondes
Si admittas.ↄtra.tu adnuttis iſtã
nichil admittis:ſed iulla eſt aliqd:igi
tur aliquid admittis Solutio: talis
poſitio non eſt admittenda:quia re⸗
pugnat admiſi ioni.
¶ Aliud exemplum.pono tibi iſtã:tu
non es. Si admittis ꝓpono tibi iſtã
tu admittis aliquid. Si neges.ↄtra
poſui tibi iſtam tu non es.⁊ eam ad
mittis ⁊ ipᷣa eſt aliqd:igirur aliquid
admittis. Deinde ꝓpono tibi iſtam

tu cs. Si concedis. tu cẽcedis re⸗

pugnãs poſito:ergo male reſpõdes
Si neges ↄ tu negas ſequẽs ex cõ⸗
ceſſo:igit᷑ iteꝝn male rñdes.Seqtur
enim tu admittis aliquid:igit᷑ tu es
Soluitur poſitio non ẽ admittẽ⸗
da:quia repugnat poſito.
¶ Aliud exẽ̃plum.pono tibi iſtam:tu
non es obligatus ſi admittis/ pono
tibi iſtam tu es obligatus. Si ↄce⸗
dis:tu ↄcedis repugnans poſito.igi
tur male reſpõdes. Si neges.ↄtra.
ego poſui tibi iſtam:tu nõ es obliga
tus.⁊ tu illaʒ admiſiſti.igitur tu es
obligatus. Soluiturꝙ talis poſitio
non eſt admittenda:qꝛ repugnat ad
miſſioni ⁊obligationi ſimul pꝛopter
hoc ꝙ eius ↄtradictoꝛia.ſ.tu es obli
gatus eſt foꝛma iter᷑ ſequẽs ex obli
gatione ⁊ admiſſo ſimul: ſicut iam
deductũ eſt. ¶ Aliter poteris rñdere
ad iſtaʒ:qꝛ ſi placet potes admittere
pꝛedictas poſitiões que tñ ſi poſt ea
vel eaꝝ ↄtradictoꝛia vobis ꝓponan

tur reſpõdeas ad ea ſ̃̊ʒ eaꝝ qualita
tes acſi nulla obligatio eſſet facta.

Sʒ nũc opoꝛtet moderare illã rłam
Oime obligatũ ⁊ admiſſum ĩ tẽpoꝛe
obligationis eſt cõcedendũ.opoꝛtet
enĩ addere ſi non ſit repugnãs obli/
gationivel admiſſiont vel his ſimul
Et tũc regula iã poſita poteſt poni

vł ioꝛ.omie ponibiie licʒ falſum ẽ ad

mittẽdum.Et ideo ſi vcelles ſtare in
ita regla ⁊ ꝓponeretur tibi iſta.tu
non es eẽt admittẽda.ſi poſtea ꝓpo
ncretur tibi iſta:tu aliqͥd admittis.
debes eaʒz negare ꝓpter hoc ꝙ eius
cõtradictoꝛia eſt ſequens tibi poſito
⁊ a te admiſſo.ſequit᷑ enĩ for̃aliter:
tu nõ es:igit᷑ nichil admittis. Sili
ter ſi poneret᷑ tibi iſta:nichil eſt tibi
poſitum ſi eã admittis ſᷣm regulam
que eſtvłioꝛ.deinde ſi pꝛoponeretur
tibi iſta aiiqᷣd ẽ tibi poſituʒ:eſt negã
da.cũ ante ego poſui tibi iſtã:nichil
eſt tibi poſitum.cõcedas ↄnam ⁊ ne
ges añcedẽs. Sed ſi ponat᷑ tibi iſta
tu nõ es obligatus ⁊ eam admittis
Et ſi deiñ ꝓponatur tibi iſta:tu es
obltgatus:neges eã.Et cũ arguitur
ego poſui tibi iſtã tu non es obliga
tus:⁊ tu eã admiſiſti. Rñdeas cõce⸗
dendo ↄñam ⁊ negãdo añcedẽs. Si
militer ſi ꝓponatur tibi iſta: nichil
admittis ⁊ eã admittas/⁊ deinde ꝓ
ponat᷑ tibi iſta: aliqd admittis.cõce
do ↄñ̃am ⁊ nego añs.et ex hoc ſcdt᷑
ꝙ durãte tẽpoꝛe obligationis opoꝛ⸗
tet ſepe reſpõdendo mentirti.
Aliud exemplum.tu differs a chi⸗
mera.ſi admittis ꝓpono tibi iſtam:
chimera eſt.ſi tu cõcedis: ↄcedis im

poſſibile:igitur male reſpõdes. Si

neges:tu negas ex tibi poſito ⁊ ad⸗
miſſoꝛ male tñdes.ↄſequẽtia tenʒ
⁊ aũcedẽs ꝓbatur. Nã ſequitur: tu

differs a ehimera: igitur differẽtia

eſt inter te ⁊ chimeram.et vltra dif
ferẽtia eſt inter te ⁊ chimeram:igit᷑
chimera eſt. Rñdetur ꝙ hec non eſt
admittenda:tu duffers a chimera ꝓ

pter hoc ꝙ eſt ĩpoſſibilis.ſedtur eni
ex ea ĩpoſſibile: ꝑputa ꝙ chunera eſt
ſicut dictum eſt.
Aliud exemplum.ponatur tibi iſta
aliqua res non eſt.ſi admittas: ꝓpo

no tibi iſtã:oĩs res eſt.ſi ↄccedis:con

cedis repugnans poſito ⁊ admiſſo.
igitur male rñdes.ↄſfia tenet.⁊ añs
patet qꝛ üle repugnãt: oĩs res eſt.⁊
aliqua res nõ cſt. Si neges:negas
notum per ſe:igitur male reſpõdes
ↄña tenet ⁊ añs pꝛobat᷑:qꝛ ſi aliqua
res eſt tuncvna res ẽ vel plures res
ſunt:ſed oĩs res eſt vna vel plures
ſed ita ẽ ⁊ notum eſt ꝙ aliqua res ẽ
igitur nccĩm eſt ꝙ tiñ vna res ẽ vel
plures res ſunt.et per ↄſequens ne
ceſſariũ eſt ꝙ oĩs res eſt.¶ Reſpon
detur ꝙ ulla non eſt admittenda: ali
qua res non eſt. ꝓpter hoe ꝙ illa eſt
impoſſibilis ex eo ꝙ eius ↄdictoꝛia
eſt neceſſaria ſcʒ omnis res eſt
Aliud exẽplum.pono tibi iſtã: oĩs
homo currit.ſi adĩttas ꝓpono tibi
iſtã tu curris.ſi cõcedas cõcedis fal
ſum cũ non ↄñs.g male reſpondes.
ↄña tenet.anrecedens pꝛobatur: qͥa
nõ ſequitur omnis homo curritgi
tur tu curris:qᷣa ſi tu nõ eſſes: añs
eſſet vcruʒ ⁊ cõſequens falſum. Si
neges ꝓpono iſtã tu es homo.ſi cõ⸗
cedis:tu cõcedes repugnans.igitur
male reſpondes.ↄña tenet.añs pꝛo⸗
batur qꝛ eius ↄtradictoꝛiũ ẽ ſequẽs
ex poſito bene negati.quia bene ſe⸗
quitur oĩs homo currit:tu non cur

ris:igitur tu non es homo.ad idẽ ſt

ↄcedis illam tu es hõ/deinde ꝓpont
tur tibi iſta tu curris.ſi cõcedis:idẽ

cõceſſiſti ⁊ negaſti in eodẽ tempoꝛe

obligationis:igitur male reſpðdes.
ſi negas.ↄtra tu negas ſequens ex
poſito ⁊ conceſſo:igitur male reſpõ
des.ↄña tenet.añs ꝓbatur.nam ie⸗
quitur omnis homo currit:tu es hð
igitur tu curris.pꝛima ẽ tibi poſita

lris Xeclida g
5 1 pono itam co
nne t tu oq̃tls Gi⸗
aſin nõ ſequẽs et po⸗
ſdes t videk non em
ſomengftues romen
neges neges ſequens
ccſorgi male tſes.
endo WMa wues rome⸗
lonueris cuiusthon⸗
non ſequẽs er polito
nego 2iuͦcti qhne
poſitotß ſeſt er o
liud cxẽplin. pon
ſorne.ſ agmittis: po
ſti m es rome Ttule
ſcedis fuſũ noͤ ſeqti
ſces. poſte⸗ ꝓponat
vlcicegi aeccis ſep
cgoſto hene nega
nesrome t tu non es
ueris igik tnl no loq
tuncin diſtct oe vnin⸗
lietten gaͤer aami

ono tibiſſti i⸗
lins goy nif
elgcinlif⸗
mae rſvncke,
lis grobatur:
homocurrkugt
tuni eſes: aſ
nensfdſum. S
mes homno. Kch,
fepugnans. igtu
atenetaaßs po,
rncſcorus ſeguis
egni gulzbereſe⸗
unt:nw
pes honn ag i⸗
shent n
rroatitid
in tend

,nuereſpdts.

Gn ſeqvens

glur nilenſe
berur nam
cfrietntsſd

——-—

.la tu curris negãda eſt qꝛ falſa nõ
ſequens ſicut dictum eſt. Deĩde qũ
pꝓponitur illa tu es homo:negda ẽ
qꝛ eius ↄtradictoꝛia ẽ ſequẽs ex op⸗
poſito cum oppoſito. UVñ nichilon
nus ſi immediate poſt poſitũ ꝓpone
retux tibi iſta tu es hõ:ipᷣa ce t ↄce⸗
denda.qꝛ vᷣa ⁊ imꝑtinẽs poſito.et ſi
poſt hoc ꝓponeret᷑ tibi iſta tu curris

eſſet ↄcedẽda lʒ falſa tñ poſſibilis ẽ

ſequens ex poſito bene ↄceſſo.ſeqᷣ
tur enĩ oĩs homo currit ⁊ tu es hõ:
&D tu curris.Ex hoc iteꝝ ꝑʒ vnã pꝛo⸗
põem invno loco poſitã eẽ ↄcedendã
qꝛ ſi in alio loco poneret᷑ eẽt negãda
⁊ ecõtra.ꝓpꝑter hoc ꝙ ĩ vno loco eẽt
pertinẽs ⁊ in alio imꝑtinẽs
¶ Aluid exẽplũ:pono tibi iſtã: tu es
rome.ſi adittaſ:deiũ ꝓpono tibi iſtã
tu es rome. ↄcedẽda ẽ qꝛ poĩta.deiñ
tu loq̃ris ↄcedẽda ẽ qꝛ vᷣa ⁊ iꝑtinẽs
Deiñ ꝓpono iſtam copuleat iuã tu es
rome ⁊ tu loq̃ris. Si ↄcedis:ↄcedis
fal ſuʒ nõ ſequẽs ex poſito igit᷑ male
vſñides vt videt᷑.non en ſequit᷑ tu es
romerig tu es rome ⁊ tu loqris. ſi
neges negas ſequens ex poſito ⁊ cõ
ceſſo:igit᷑ male rñũdes.Rñdet᷑ admit
tendo iſtã tu es rome.et ſiłr iſtã tu
loqueris.cuius tñvna pars eſt falſa
non ſequẽs ex poſito.igit᷑ negãda ẽ
nego iũctuʒ qꝛ lʒ non ſit ſequẽs ex
poſito:tñ ſeqᷣt ex poſito ⁊ ↄceſſo ſił.
Aliud exẽpluʒ.pono tibt iſtã: tu. es

rome.ſi admittis:poſtea ppono tibi

iſtã tu es rome ⁊ tu loq̃rts.ſi ↄcedis
cõcedis falſũ nõ ſequens.igit᷑ male
rũdes.poſtea ꝓponat᷑ iſta tu loãris
Si cõcedis ↄcedis rexugnãs poſito
cũ oppoſito bene negati.Sequit᷑ eĩ
tu es rome ⁊ tu non es rome vel tu
loqueris.igit᷑ tu nõ loq̃ris.a diſiun
etiua cuʒ diſiñũct:õe vnius partis ad
æliã partem.Rũdet᷑ admittẽdo poſi⸗

e ſcda eſt a ⁊ ↄceſa. Reſpõdetur ad
mittendo poſitum.et cum/ꝓponitur

tum ⁊ negãdo iſtã copulatiuaʒ tu es
rome ⁊ tu loquet is.de inde cũ ꝓpo⸗
nitur iſta tu loq̃ris.negãda eſt. ex qͥ
pʒ vnã pꝛopõem in vno loco ꝑoſitaʒ
eẽ cõcedendã ⁊ ĩ alio loco negandã
¶ Aliud exẽpluʒ.pono tibi ꝙ nullus
homo currat pꝛeter ſoꝛteʒ ⁊ platonẽ
Si sdmittas ꝓpe no ſibi iſtã im al
ter iſtoꝝ currit. demõſtrando ſoꝛteʒ
TT platonem. Si cõcedis.ↄtravterq;
iſtoꝝ currit ̊ non tm alter iſtoꝝ cur
rit. Si neges. ↄtra alter iſtoꝝ cur⸗
rit ⁊ ichil aliud ab altero iſtoꝛum
currit igit᷑ tĩ alter iſtoꝝ currit.ↄña
tenet ab exponẽtibus ad expoſitam
Rñdet᷑ admittẽdo poſitũ.deinde cũ
ꝓponit᷑ tm̃ alter iſtoꝝ currit.ↄcedo
Et vltra cũ arguit᷑.vterq; uloꝝ cur
rit &D nõ tm̃ alter iſoꝝ.negatur ↄñia
eo ꝙ vterq; illoꝝ eſt alter iſtoꝝ
Aliud cxẽplũ:ſit ita ꝙ nõ ſint niſi
tres hoĩes.ſ.ſor̃s/plato/a cicero qꝝ
nullꝰ currit.tũc ꝓpono tibi iſtã oĩs
homo currit.admittẽda ẽ qꝛ poſſibit
lis eſt lʒ falſa.poſt ꝓponat iſtla ſor̃s
currit.negada ẽ qꝛ falſa nõ ſequẽs
Deinde ꝓpono iſtã plato currit.ne⸗
ganda eſt vt pꝛius.poſt ꝓponat᷑ iſta
cicero currit.ſi negas cõceſſiſtivłeʒ
⁊ negaſti quãlʒ ſingularẽ.ſi cõcedis
cõcedis falſuʒ im ꝓtinens.igit᷑ male
rñdes. Rñdet᷑ non eẽ incõueniẽs in
iſta arte cõcedere ⁊ negare quãlibʒ
ſingularẽ eo ꝙ ſingularis nõ ſequi
tur foꝛmaliter ad vłem.Aliter dicit᷑
negãdo oẽs ſingulares pꝛetervltĩaʒ
licet nulla illaꝝ ſequens nec vltima
ſit ſequens ex poſito tñ vltima eſt
ſequens ex poſito ⁊ conceſſo ſimul.
¶KAliud exemplum: ſitverum ſolum
tres homumes eſſe ſcʒ ſoꝛtẽ/platonẽ
⁊ ciceronem/ſoꝛte ſolo loouẽte tũc
pꝛoponitur iſta.ſoꝛtes tacet.edmit⸗
tenda ẽ qꝛ poſſibilis lʒ falſa.poſt ꝓ
ponatur iſta aliauis homo loquitur
edẽda eſt.q; in ꝓtinẽs goſito.ꝑoſt

ꝓponat᷑ iſia ſoꝛtes loqᷣtur.neganda
eſt.poſt ꝓponat᷑ iſta:plato loquit᷑.ne
gãda eſt.poſt ꝓponat᷑ iſta:cicero loqᷣ
tur.negãda eſt qꝛ falſa non ſequẽs.
et ſic aliqua ꝑticularis ẽ ↄcedenda:
cuius nulla ſingularis eſt ↄcedenda
qð falſuʒ ẽ.Rñdet᷑ ꝙ hoc non ẽ incõ

ueniẽs.nã ſicut pʒ ex ðductiõe facta

vna negãda eſt tanq; repugnãs poſi
to/⁊ alie negãde ſunt tanq; falſe im
pertinẽtes poſito.
Aluud exẽplum.pono tibi iſtaʒ: hõ
eſt aſinus ẽ tibi poſitum vel a te ad
miſſum.admittẽda eſt:qꝛ poſſibilis.
Deiñ ꝓpono tibi iſtã:hõ eſt aſinus.
Si ↄcedas:ↄcedis impoſſibile ſim⸗
pliciter. Si neges. .oẽ tibi poſituʒ
⁊ a te admiſſum ẽ ↄcedenduʒ:hõ eſt
aſinus eſt hmõi.igit᷑ maioꝛ ẽ ſcita a
te eẽ vera: et minoꝛ ẽ a te admiſſa.
Rñdet᷑ ↄcedẽdo ↄcluſiõeʒ qꝛ hõ ẽ aſi
nus.ẽ a me ↄcedẽda: ſicut ↄceſſi iſtã
hõ eſt aſinus ẽ michi poſituʒ ⁊ a me
admiſſum.vtraq; eaꝝ eſt poſſi bilis.
tñ ſi negẽ iſtã hõ ẽ aſinus.bñ rñdeo
Aliud exẽplũ.pono tibi iſtã:tibi cõ
cludit᷑ ⁊ neſcis tibi ↄcludi ſunt ſiłia
ſaltẽ in veritate ⁊ falſitate admittẽ
da eſt qꝛ ẽ poſſibilis:qua admiſſa ꝓ
ponatur tibi iſtaꝛtibi ↄcludit᷑.ſi ↄce
das ↄcedis falſuʒ nõ ſequẽs:g̊ male
Si neges eã ꝓpono tibt iſtã:tu ne⸗
ſcis tibi cõcludi.&̊ ex q̊ negaſti vnaʒ
debes negare aliã.Deiñ ꝓpono tibi
tu ſcis tibi ↄcludi.ↄcedẽda eſt quia
eius ↄdictoꝛiaʒ negaſti.poſt ꝓponat᷑
tibt iſta:tibi cõcludit᷑.ſi cõcedis:ideʒ
cõceſſiſti ⁊ negaſti.gꝭ̊ male rñdes. ſſi
negas:negas for̃aliter ſequẽs ex ti
hi cõceſſo.ſi enĩ tu ſcis tibi cõcludi
O tibt cõcludit᷑. Rñdet᷑ admittẽdo po

ſitum.et cũ ꝓponit᷑ iſta:tibi ↄcludit᷑

cõ cedenda eſt.⁊ qñ dicit᷑ eſt falſa nõ
ſequẽs.dicit᷑ ꝙ ĩmo ẽ ſequẽs ex po⸗
ſito.ſedtur enĩ tibi ↄcludit᷑ ⁊ neſcis
tibi cõcludi ſunt ſiłia: igit᷑ ↄcludit᷑

eo ꝙ tibi cõcludi ⁊ te neſcire tibi cõ
cludi nõ poſſunt eẽ ſimilia niſi in ve
ritate:eo ꝙ habent ſe ſicut ↄſequẽs

⁊ oppoſitũ añtis.nã iſta:tibi ↄcludit᷑

eſt ↄñs ad iſtã:tu ſcis tibi cõcludi ⁊
oppoſitũ illius añtis: qꝛ tu ſcis tibi
cõcludi.et per ↄñs oppoſitũ añtis ⁊
ↄñs nõ poſſunt eẽ ſiłia niſi in vᷣitate
qꝛ tibi cõcludi ⁊ neſcire tibi cõcludi
ſe habẽt ſicut ↄñs ⁊ oppoſitũ añtis
ideo qᷣcunq; tibi ꝓponat᷑ facta tali
obligatiõe eſt a te ↄcedendũ.ꝙ ↄñs
⁊ oppoſitũ añtis nõ poſſint eẽ ſiłia
niſi in vᷣitate.pʒ qꝛ aliter eẽnt ſiłia
in falſitate.⁊ ſic ↄñs eẽt falſuʒ ⁊ op
poſitũ añtis.Siłr qñ ↄñs eſtfalſuʒ
afñs eſt flm.igit᷑ ſi ↄñĩs ⁊ oppoſitum
añtis ſint ſiłia in falſitate:dictoꝛia
erũt ſimul falſa.qð eſt impoſſibile.
Aliud exẽplũ.pono tibi iſtã ꝙ ↄñs
⁊ oppoſitũ añtis ſint ſiłia.ſi admit⸗

tas:ꝓpono tibi iſtã homo ẽ hĩnibił

negãda è qꝛ falſa ⁊ imꝑtinens.poſt
natur iſta nullus homo ẽ equꝰ.
ſi ↄcedis. S.iſta ẽ ſimilis iſti homo ẽ
hĩnibilis quã negaſti.igit᷑ negãda ẽ
qꝛ iſte homo ẽ hinibilis.⁊ nullꝰ hõ
ẽ equus ſe hñt ſicut ↄñs ⁊ oppoſitũ
añtis.ſeqtur eĩ hõ eſt equus:igitur
eſt hĩnibilis.ſʒ oppoſituʒ añcedẽtis
eſt.nullus homo cẽ equus. Si neges
igitut cõcedis gdictoꝛium cius.ſ.hõ
eſt equus.et ſic cõcedis impoſſibile
ꝓpter poſſibile poſitum: Rñdet᷑ ad/
mittẽdo poſitũ.et cũ ꝓponit᷑ homo
eſt hĩnibilis.negãda eſt.⁊ cũ ꝓpona
tur iſta nullus homo ẽ equus ↄcedẽ
da eſt.et qñ dicebat᷑ homo ẽ hĩnibi
lis ⁊ nullus homo ẽ equus ſũt ſiłia
nego.et cũ dicit᷑ ſe habent ſicut ↄñs
⁊ oppoſitũ añtis.dico ꝙ habẽt ſe ſi
cut añs ⁊ oppoſituʒ ↄntis.qꝛ nõ pñt
eſſe ſimilia niſi in falſit ate.qꝛ ſequi
tur homo ẽ hĩnibilis.igit᷑ eſt equu⸗
⁊ ecõtra. Sed qñ dicebat᷑ in ſophiſ
mate ꝙ oppoſitum añtis ⁊ ↄñs non

nopoſſunt ee ſin
ſi icſen ſllia
zuͤtio et aſs eſſe
verü oñs eſt ver
oppoſltü oñtis ſ
et eius oppoſitũ/
tſcñ eſſe deu eſſe
ſicut aſs et oppoſt
tum 9ſitis.1 gfis
nill in falrate
(Aiud exeplum
tt oppoſltu oñitis
tas ppono tibi i
neganda eſt:e!
Loſt pꝛoponai iſt

bonoc hinbt
1 inprinene doſ
ls honviu
mlis r woi
Nngin
lis 1 null? ho
ñs toppolitu
equusngaur
ſtezabcedens
guns Dieges
dorum cus ie
cckis impolbte
ſrum ülelach
ci gont hond
duch
möͤcut tcl
t orvi intt
uve ſitſlu
hront aut/ſs
4 6 bet ſeſ
tg anofft

vñt eſſe ſiłlia niſi in veritate ĩtelligit
de añte ⁊ ↄñte inter q̃ nõ eſt ↄña mu
tua. mõ inter iſta eſt ↄna mutua igit
¶ Aliud exẽplum.ſit verũ nullũ grã⸗
maticũ eſſe.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta.nul
lum gramaticũ eſſe ⁊ deũ eẽ conce⸗
dũtur ab aliq̃ grãmatico eſſe ſimilia
qua admiſſa ꝓponat᷑ tibi iſta.nullus
grãmaticꝰ? eſt: ↄcedẽda eſt qꝛ vera ẽ
Ecaſum. ꝓponat᷑ poſt iſta deum eſſe
cõcedit᷑ ab aliquo grãmatico:conce⸗
denda eſt qꝛ ſuũ ſimile cõceſſum eſt:
poſt ꝓponatr᷑ iſta aliqs grãmaticꝰ ẽ.
ſi concedis ⁊ cõceſſiſti tus oppoſitũ
igitur male reſpondes.ſi neges: ne⸗
ges ſequẽs.qꝛ ſequitur deũ eſſe con
ceditur ab aliquo grãmatico igitur
aliqs grãmaticꝰeſt.¶ Pꝛo ſolutione
ſciendũ eſt ꝙ añs et oppoſitũ ↄñtis
nõ poſſunt eẽ ſimilia niſi in falſitate
ſi enĩ eſſent ſiłia in vᷣitate oppoſitũ
ↄñtis et añs eſſent veraimõ ſi añs ẽ
verũ ↄñs eſt verũ.et igitur ſi añs ⁊
oppoſitũ ↄñtis ſint ſił vera tũc ↄñs
et eius oppoſitũ ſunt ſił vera qð eſt
ĩpoſſibile.⁊ ſic dico ꝙ nullũ grãma⸗
ticũ eſſe ⁊ deũ eſſe: eẽ ſimilia ſe hñt
ſicut añs et oppoſitũ ↄñtis ⁊ oppoſi
tum ↄñtis. ⁊ añs nõ poſſunt eẽ ſiłia
niſi in falſitate æ nõ in veritate.
Aliud exẽplum. pono tibi iſtã:añs
et oppoſitũ ↄñtis ſunt ſiłia.ſi admit
tas ꝓpono tibi iſtã nullus deus eſt.
neganda eſt: qꝛ falſa et impertinẽs.
poſt pꝛoponat᷑ iſta oĩs homo eſt aĩal.
ſi neges: negas neceſſariũ ſimplicit᷑
ſi cõcedas. contra negaſti eius ſiłe:
qꝛ negaſtt iſtam nullus deus eſt qᷓ eſt
ſimilis iſti.oĩis homo eſt aĩal cum ſe
habeũt ſicut añs et oppoſitũ ↄñtis.
Nam ſequit᷑ omnis hõ eſt aĩal: igit
deus eſte ex eo ꝙ ncẽm ſequit᷑ ad qð
libet. ſʒ oppoſitũ ↄñtis eſt nullꝰ veꝰ
ẽ igitur.Rñdetur admittẽdo poſitũ.
Et cũ ꝓponit᷑ tibi iſta nullus deus ẽ
negat᷑, et quãdo dicitur oĩs hHomo ẽ

aĩal concedit.qñ dr iſte ſunt ſimiles
negat᷑et qñ dicit᷑ hñt ſe ſicut añs ⁊c
Dico etiã ꝙ ſe habẽt ſicut ↄñs ⁊ añs
qꝛ ſequit᷑ omnis hõ eſt aĩal g deus ẽ
ſcq̃tur nullus deꝰeſt igitur oĩs hõ
eſt aĩal.qꝛ ad ĩroſſibile ſequit᷑ qdᷣlʒ.
Et iõ qñ dr ꝙ añs et opxoſitũ ↄñtis
nõ pñ̃t eſſe ſilia niſi in veritate: veꝝ
eſt qñ ſũt ſiłia vbi ex opꝑoſito ↄñt is
nõ ſeqtur añs:ſed hoc nõ eſt in exẽ⸗
plo poſito. Aliud exẽglum.ſit a tibi
cõcludi et te neſcire tibi concludi ⁊z
ſint ſiłia.et ſit btu ſedes ⁊ ponatur
a et b eſſe ſilia.poſt pꝛoponat᷑ iſta tu
ſedes.concedẽda eſt qꝛ ĩpertinẽs va
poſt ꝓponat᷑ hec. tibi concludit᷑: ne⸗
gũda eſt qꝛ falſa nõ ſequẽs. Deinde
ponat᷑ iſta.tu neſcis tibi concludi:ne
gãda eſt.qꝛ ſi a et b ſunt ſilłia ⁊ b eſt
verũ tunc a eſt verũ.et igit᷑ tibi con
cludi ⁊ te neſcire tibi cõcludi et tibi
cõcludi eſt falſum : igitur te neſcire
tibi cõcludi eſt falſum: igitur᷑ hec eſt
neganda tu neſcis tibi concludi. De
inde ponatur. tu ſcis tibi concludi:
debet cõcedi qꝛ oppoſitũ bene negat
Poſt ꝓponat᷑ iſta.tibi cõcluditur. ſi
ↄcedas:contra conceſſiſti ⁊ negaſti.
ſi neges tu negas ſequẽs:qꝛ ſequit
tu ſcis tibi cõcludi igitur tibi cõclu⸗
ditur. Pꝛo quo notandũ eſt:q; a et
b pñt eſſe ſilłia in veritate ⁊ falſitate
indifferẽter ad vtrũq;: igitur quod⸗
cunq; eoꝛũ pꝛimo loco ꝓponit᷑ reſ põ
dendũ eſt ſᷣm ſui qualitatẽ: ⁊c iõ illa
que pꝛimo loco erat ꝓpoſita erat cõ
cedẽda.ſed hec eſt ↄcedenda tibi cõ⸗
cluditut qꝛ ſequẽs. ſi tamẽ iſta tibi
concludit᷑ ꝓponeret᷑ pꝛimo loco eſſ. et
negãda.⁊ tunc ſi pꝛius iſta.tu ſedes
ꝓponeret᷑ eſſet negãda.ſ¶ Aliud exẽ⸗
plum et vltimũ. ꝓpono tibi iſtã anti
chꝛiſtũ eſſe ⁊ antichꝛiſtũ currere eẽ
diſſiłia. Deinde ꝓpono tibi iſtã.anti
chꝛiſtus ẽ᷑: negãda ẽ vt videt᷑ qꝛ falſa
et impertinẽs. Deinde pꝛopono tibi
Peis

itã:antichꝛiſtus currit.⸗cedẽda eſt.
quia diſſimilis conceſſe per poſituʒ
Si negas vnũ: habes ↄcedere aliud
Deinde ꝓpono tibi iſtã: antichꝛiſtus
et.ſi cõcedas:idem conceſſiſti ⁊ ne
gaſti: igit᷑ male reſpandes.ſi neges
negas ſequẽs ex conceſſo:igit᷑ male
reſpõdes.quia ſequitur: antichꝛiſtꝰ
currit: igitur antichꝛiſtas c. ¶ Pro
ſolutione ſctendum eſt ꝙ ſi auqua/p
ponãtur eſſe diſſimilia: videndum ẽ
an vnum eoꝝ ſequatur ad aliud vel
neutrum. Si neutrum qvᷣcunq; pꝛo
ponatur pꝛimo:reſpondendũ eſt ſᷣm
ſui qualitatem. Sivero vnũ illoꝛuʒ
ſequatur ad aliud tunc quocunq; lo
co pꝛoponatur conſequenz eſt ↄcedẽ
dum:eo ꝙ& antecedens ⁊ conſequẽs
nequeunt eſſe viſſimilia niſivbi añs
eſt falſum ⁊ ↄſequẽs veꝝ.et ideo ad
antichꝛiſtũ currere ſeqtur antixpᷣm
eẽ:poſti antixpᷣm eẽ eſt ↄñs ad auti
chꝛiſtũ cur rere:et ex hoc ꝓʒ ad argu
mẽtum. Unde concedendum eſt po⸗
ſitum.et cũ pponitur antichꝛiſtus ẽ
ↄcedenda eſt tanq; ſequẽs ex poſito
¶ Sequitur de poſitione ↄiũcta Et
mo ve coniũcta que ẽ duplex.q̃daʒ
enĩ eſt cuius vtraq; pars eſt ſimplex
cathegoꝛica.vt iſta.pono tibi iſtam
tu curris ⁊ tu es rome.quedã vero
euius nõ vtraq; ꝑs eſt ſimplex cathe
goꝛica ſed ypothetica vel vna cathe
goꝛica ⁊ alia ppothetica. pꝛim a dici
tur eẽ ſimplex in ſuo genere.ſecũda
cõpoſita.(¶ Circa iſtã poſitionẽ ↄiun
ctam ſit regula.Oſñi ponit᷑ alĩ copu
latiua ſlue ſimplex ſiue cõpoſſta vi/
denduʒ eſt an ne aliqua ꝑs illius ſit
Ipo ſſibilis.et ſi ſit copulatiua nõ eſt
admittẽda niſi ĩ põe impoſſibili. Si
aũt vtraq; ꝑs ſit ĩpoſſibilisvel ꝑtes
eius ĩpoſſibiles:nõ tñ incõpoſſibłes
talis nõ eſt admittẽda. Si vo quels
partium ſit poſſibilis ⁊c quelʒ alteri
compoſſibilis talis eſt admittendd.

Juxta iſtam poſitſonẽ coniũctam
et pꝛimo circa ſimplicem ſit tale exẽ

plum.ſit ven ꝙ nullus hõ currat :po

no tibi iſta oĩs homo currit ⁊ nihil
elt tibi poſitũ.Deiũ ꝓpono tibi iſtaʒ
oĩs homo currit ↄcedẽda eſt qꝛ ſeqᷣ
tur ad copulatiuã poſitam. Deinde
pono tibi iſtã nichil eſt tibi poſitum
ↄcedẽda eiſt qꝛ ſequẽs tani s copu
latiue ad totã copulatiuã Deiñ ilta
ponit᷑:tu nõ es obligatus.ↄcedenda
eſt quia ſequens ex cõceſſo. Deinde
iſta tu nõ es obligatus ↄcedenda ẽ:
qꝗꝛ ſequẽs ex cõceſſo.Sedt᷑ eĩ nichil
eſt tibi poſitũ:igit᷑ tu nõ es obliga⸗
tus. Iten ꝓpono tibi iſtam: omnis
omo currit.ſi neges. ↄtra.pꝛius cõ
ceſſiſti.ſi concedas.cõtra.tu non es
obligatus ⁊ cõceſſiuſti falſum: igitur
male rñdes.poteſt diciꝙ illa copula
tiua nõ ẽ admittẽda. eo ꝙ altera ei
pars repugnat poſitioni.ſ. eiſta nihil
eſt tibi poſitũ.modo poſſibile nõ re⸗
ugnãs poſſibili debet admitti. Sſ
wo repugnat non debet admitti.
Aliud exẽplum:oĩs homo currit ⁊
nulla copulatiua eſt tibi poſita inca
ſu quo nullus homo currit.qua ad⸗/
miſſa ꝓponit᷑ iſta:oĩs homo currit.
ↄcedẽda ẽ qꝛ ſequẽs ex poſito.poſt ꝓ
ponat᷑ iſta: nulla copulatiua eſt tibi

poſita.ↄcedẽda eſtvt pꝛius. Deide

ſſta:tu non es obligatus.ocedenda
eſt vt videt᷑ ex quo nulla copulatiua
eſt tibi poſita nec aliqd aliid.poſtea
ꝓpono tibi iſtaʒ:oĩs homo currit. ſi
neges. ↄtra pᷣus cõceſſiſti.ſi ↄccdas
ↄtra. tu nõ es obligatus: ergo tu nõ
debes ↄcedere falſum. Illud ſophiſ

ma aliter poteſt ſolui qꝙᷓ p̃cedens.nã

ſcdᷣa pars copulatiue in alio ſophiſ
mate qoᷣlibet negat om̃e poſitum:ſʒ
ſcðᷣa pars huius nõ qdᷣlibet negat ſj
ſolũ copulatiuã. Deinde cũ ꝓponit᷑
nulla copulatiua eſt tibi poſita.ad⸗
mittẽda ẽ.ꝗũñ dr tu nõ es obligatus

glus a te eſt rome
tm es romertamen q
inrerumnaturaequ
inter Ua mter que
wſaelem rerumn
amitto poſltum n
ts pome. 1 hegat/
homo eſt rome 1
rome igit tu es ro
mite aliquid ſica
l wme ⁊ nullus
es ho ergo tu es
lli pono tibt iſtã t
itſolu reſpodes g
ocohulatue, den

ſiurides ad /aſi

ekaſtavens ag a
Nente gonnr iſt
Urgetencreh yt .
ſitthgifſun i

EE

tus Negenarz⸗
Seitei nci

nnics olte,

Cömnl wnen
Glfäſunigtur
dlag lucci
eng alter e⸗
lienb ti nh
opoſſtble nofe⸗
ber nltl g
ehet 1ontn,
wae
bitoſta iuc
curt qus ac,
na
d Hoſt
N peus.
tus.len
ulla coplintnn
lic nnd wſen
2 vrvantt

—. (——

negat᷑.et qñ diccbatur nulla copula
tiua eſt tibi poſita: nec aliquid aliud
negatur.ĩmo aliquid aliud ſcʒ q̃libet
pars copulatiue quaꝝ quelʒz eſt auð
copulat iua. Sed ſi dicas tu conce
dis iſtã. oĩs homo currit et nulla co
pulatiua eſt tibi poſita qᷓ eſt copula⸗
tiua. & aliqua copulatiua eſt tibi po⸗
ſita et hoc negaſti. & male re ſpõdiſti
ↄcedẽda eſt ↄña ſed negandũ eſt añs
tanqꝙᷓ; repugnãs cõceſſo. puta nulla
copulatiua eſt tibi poſita.cũ ent con
cedis ꝙ nłla copulatĩa eſt tibi poſita
UVlterius debes negare ꝙ ego poſu
erim tibi aliquã copulatiuã.et hoc ẽ
licitũ vt dictũ eſt. ¶ Aliud exemplũ
pono tibi iſtã aliquis hõ eſt rome et
nullꝰ alius a te ẽ rome.qua admiſſa
ꝓponatur iſta tu es rome.ſi negas:
negas ſequẽs.qꝛ ſequit᷑ vt videtur.
aliquis hõ eſt rome ⁊ nullus alius a
te eſt rome & tu es rome. Si ↄcedas
cõcedis ſalſum ĩpertinẽs.Nã hec pᷣt
eẽ vera aliquis hõ eſt rome ⁊ nullꝰ
alius a te eſt rome iſta exiſtẽte falſa
tu es rome.tamen quando non eſſet
in rerum natura:quia nichil ex eo ꝙ
inter illa inter que ẽ alictas opoꝛtet
ipſa eſſe in rerum natura 2 Bꝛeuiter
admitto poſitum negando iſtam. tu
es rome. ⁊ negat᷑ ꝙ ſequatur aliqs
homo eſt rome ⁊ nullꝰ alius a te eſt
rome igit᷑ tu es rome: ſʒ opʒ poni in
mẽte aliquid ſic arguẽdo. alquis hõ
eſt rome ⁊ nullus a te eſt rome ⁊ tu
es hõ ergo tu es rome.¶ Aliud exẽ⸗
plũ,pono tibi iſtã tu rñdes ad falſuʒ
et/ ſolũ reſpõdes ad a. et ſit a pꝛima
pars copulatiue.Deinde ꝓpono tibi
iſtã tu rñdes ad falſum. cõcedenda
eſt:quia ſequens ad copulatiuam.
Deinde ꝓponatur iſta tu reſpondes
ad a. ↄcedenda eſt vt pꝛius.iterũ iſta
eu rñdes ad falſum.ſi neges. contra
pꝛius ↄceſſiſti.ſi concedis contra tu
rũdes ad ſim̃ et ſolũ rñdes ad a,igit᷑

a ẽ falſũ. ſʒ a eſt iſta tu rñdes ad ſimi
igit᷑ hec ẽ falſa tu rñdes ad falſum.
Rñdet᷑ nõ admittẽdo põnem:qꝛ ꝑtes
ſunt incõpoſſibiles. ¶ Deinde muxta
poſit ionẽ ↄiunctã ↄpoſitã ſit tale ex⸗
emplũ. Sit a me currè ⁊ te rñdere
ad falſum et b me loqui tecũ ⁊ ſoluʒ
te reſpõdere ad a. tunc pꝛopono tibi
iſlam copulat iuã compoſitã ex a et b
Deinde ꝓpono tibi a eſt verũ illud
eſt ſequẽs ex poſito admiſſo: igitur
ↄcedendũ. deinde ꝓpono tibi ulã tu
rñdes ad fli. ula iterũ eſt ſequens.
igit᷑ cedẽda. deinde ꝓpono tibi iſtã
tu ſolũ reſpondes ad a.iterũ eſt con
cedenda: quia ſequitur ad poſitum.
deinde pꝛopond tibi iſtã.a eſt falſum
ſi.concedis et pꝛius cõceſſiſti ꝙ a eſt
verũ g male rñdes. ſequit᷑ enĩ tu re
ſpõdes ad ſim ⁊ ſolũ reſpõdes ad a.
tgit᷑ a eſt falſum. Soluit᷑ ſicut pꝛece
dens ꝙ copulatiua cõpoſita ex a ⁊ b
nõ eſt admittenda ꝓpter hoc ꝙ ꝑtes
eius ſunt incõpoſſibues. Et hec de
poſitione compoſita.
¶ Sedtur de poſitione indeterĩata
in qua ponit pꝛopꝑõ diſiunctiua:vt ſi
ponerẽ tibi iſtaʒ tn curris vel tu es
rome ⁊ ¶ Lirca illã poſitionẽ obſer/
uandũ eſt ꝓ regula ꝙ quando ponit᷑
aliqua diſiunctiua videndum eſt an
vtraq; eius pars ſit poſſibilis vel ad
minus vna et ſic eſt admittẽda. Naʒ
tunc pꝛima diſſunctiua eſt poſſibilis
eo ꝙ ad poſſibilitatẽ diſiũct iue ſuffi
citſpoſſibilitas vniꝰ eius ꝑtis ⁊ ecõ
tra. Si vero q̃libet pars iliius diſfiũ
ctiue eſt ĩpoſſibilis tota diſiunctiua
eſt ĩpoſſibilis. modo im poſſibile nõ
eſt admittendũ niſi in poſitione im⸗
poſſibili. Secunda regula.quãdo
ponit᷑ aliqua diſiũctiua cnius vtraq;
pars eſt poſſibilis vel ad minus vna
earum vbiq; ponitur eſt concedenda
pꝛopter hoc ꝙ quelibet pars diſiun⸗
etiue eſt ĩpertinens viſũctiue cuius
Pits

eſt pars.cũ diſiũctiua cõponitur ex
cathegoꝛicis quaꝝ vna foꝛmaliter
non ſequitur a aliam ſ Tertia rła
quãdo ponitur aliqua diſiũctiua ſi
quelʒ ꝑs eiꝰ eſt falſa ⁊ vna eaꝝ non
ſequit᷑ ad aliam:quecũq; eaꝝ pꝛimo
loco ꝓponitur eſt negãda tanoꝙᷓ; im⸗
pertinens.et que ſecũdo loco ꝓpo⸗
nitur ſi non eſt illa eadẽ q̃ pꝛius pꝛo
ponebat᷑ eſt cõcedenda tanꝙᷓ; ſequẽs
ex poſito ⁊ bñ negato.quia a diſlun
ctiua cũ negatione vnius eius ꝑtis
infertur alia.ſicut hic.pono tibi iſtã
tu es rome vel antichꝛiſtus eſt.ſi ad
mittas:deinde pꝛopono tibi iſtam:
tu es rome.neganda eſt tanõᷓ falſa
impertinens. deinde pꝛopono tibi
iſtam antichꝛiſtus eſt.cõcedenda eſt
quia ſequens ex poſito cũ bene ne⸗
gato.ſequit᷑ enĩ tu es rome vel anti
chriſtus eſt:ſed tu non es rome:igr
antichꝛiſtus ẽ. ¶ OQuarta regula.qũ
ponitur aliqua diſiũctiua cuiusvna
pars foꝛinaliter ſedtur ad aliã:tunc
in quocũq; loco ꝓponitur illa que ẽ
ↄfis ſiue eſt vera ſiue falſa:ↄcedẽda
eſt.vᷣbi gratia.ſi ponatur iſta diſiun
ctiua antichꝛiſtus curritvel antixp̃ᷣs
eſt vbiq;.ponatur iſta vltima:conce⸗
denda eſt.eſt enĩ ſequens ad alteraʒ
eius partem.i¶ Juxta iſtaʒ regulam
ſit tale ſophiſima. Pono tibi iſtã:an
tichꝛiſtus eſt vel antichꝛiſtus currit
Deinde ꝓpono tibi iſtã:antichꝛiſtus
eſt. Si ↄcedis:ↄcedis falſum ⁊ ĩper
tinens:igit᷑ male rñdes.aſſumptũ pʒ
qꝛ illa ãtixpᷣs ẽ:eſt falſa ⁊ imꝑtinẽs
diſiũctiue poſite.qꝛ quelibʒ ꝑs diſiũ

ctiue eſt imper̃tinẽs diſiũctiue cuiꝰ

eſt pars. Deinde ꝓpono tibi iſtã an
tichꝛiſtus currit.ſi neges:negas ſe⸗
quẽs ex poſito.ſi cõcedas:iten ꝓpo
no tibi iſtã antichꝛiſtus ẽ. ſi ↄcedas
⁊ pꝛius negaſti:S male rñũdes. ſi ne⸗
ges: negas ſequẽs. male reſpõdes
ſeqᷣt᷑ eĩ:antixpᷣs currit: igit᷑ antixpᷣs

eſt.Rſñdetur admittẽdo poſitũ.et eũ
pꝛoponitur tibi iſta:antichꝛiſtus eſt
concedẽda eſt.et qñ dicitur eſt imꝑ⸗
tinẽs poſito:nego. ¶ Circa qð nota
ꝙ qñ aliqua diſiunctiua cõponitur
ex añte ⁊ ↄñte ↄñs eſt pertinens in

diſiũctia qꝛ illa diſiũctiua nõ poteſt

eſſe vera ſine veritate illius cathe⸗
goꝛice q̃ eſt ↄñs.qð patet.nam ſi eſt
va oꝑʒ aliquã ſuaꝝ partiũ eẽ veraʒ
cum cathegoꝛica añs nõ poteſt eẽ
vera niſi cathegoꝛica ↄñs ſit vᷣa: ne

ceſſe eſt ſi illa diſiũctiua ſit vera ꝙ;

cathegoꝛica eius que eſt ↄñs ad ali
am partẽ ſit vera.et per ↄñs ẽ per⸗
tinens illi diſiunctiue.cum ex veri⸗

tate illiꝰdiſiũctiue ſufficiẽter infert᷑

veritas illius cathegoꝛice q̃ eſt ↄñs
ad aliã ꝑtẽ diſiũctiue.Et cũ dicebat᷑
quelibet pars diſiũctiue ẽ imꝑtinẽs

hoc intelligit᷑ de diſiũctiua nõ com⸗

poſita ex cathegoꝛicis quaꝝ vna eſt
ſequens ad aliam. ¶ Quinta regula
qñ ponitur aliqua diſiũctiua cuius

vVvna pars eſt falſa ſcita eẽ falſa:⁊ a⸗

lia pars eſt vera ſcita eẽ vera:pars
va eſt concedẽda:⁊ pars falſa negã
da.quelʒ eĩ eſt imꝑtinẽs diſiiũctiue
cuius eſt ꝑs. Sexta regła.ſi pona
tur aliqua diſiũctiua cuiusvna ꝑs ẽ
dubia ⁊ alia par̃s falſa ſcita eẽ fal⸗
ſa:ad partẽ aliã rñũdenduʒ eſt dubie
et hoc ſi pꝛio loco ꝓponat᷑.et ſi poſt

ea ꝓponit᷑ ꝑs falſa dʒ negari.⁊ ſi pꝰ

hoc iteꝝ ꝓponit᷑ pars dubia:dʒ ↄce
di:qꝛ ſequens eſt ex poſito cũ oppo⸗
ſito bñ negato:vᷣbi gratia.pono ti⸗
bi iſta m:rex ſedetvel tu curris.⁊ ſit
rei veritas ꝙ tu non curras.deinde
pꝛoponitur tibi iſta:rex ſedet:eſt du
bitanda.et ſi pꝛoponatur tibi iſta:tu

curris eſt negãda.vnde iteꝝ ſi ꝓpo⸗

natur tibi iſta:rex ſedet.eſtↄcedẽda
modo ſeqͥ tut:rex ſedetvel tu curris
ſed tu nõ curfis:igit᷑ rex ſedet.tenʒ
ↄña a diſiunctiua cum deſtructione

neguͤtn ſleut dei
(Auud cxiplun
fome N du es
Ppono tibi iſt
Gſit negada
eius oppollia
non es rome⸗
tu es aſinus.
poſſibile. erg
ges: negas ſe
ſlto bene neg
ne vel tu es
eis tues aſt
poltü eſt copo⸗

Uuun impoſſibi

Datur voſſibili
Nrtines 1 ſen
etſine
ehagnatpoß

ioſt ee
lua ſt „
gis alat
Rros iper/
euneert
ſtcire let
goneqeſt
Etcä dlctht
ctiuee inprinis
füctua noͤcn
Cisquan vnae
Ouumsrgnu
Mücnus n
ll fiſſin,
ti eruprts
fofallanegz
is dilliücdine
EGaAponn
cumswnaps:
ſa ſchaei ſ/
mänz en dope⸗
ponuletl
Pnegefltl
fs b 4
tpchoe,
nimohtn
mis deine
rſecetieſt du
g nbiiſtntu
ſten d ho/
t ereleln

— —

— ——-—-ʒ—ʒ— N D

vnius part is ad aliã. ¶ Septima re
gula.ſi ponat᷑ aliꝗ di lũctiua cuius

Alibet pars ẽ dubia ad vtrãq; rñden

dum ẽ dubie. vt ſi xonerem ibi iſtã
rex ſedet vel nullus rex ſedeet.
Juxta iſtã poſitionẽ ſit tale exem⸗

plũ m. pono tibi iſtam: tu es rome vl

tu curris.ſi admittas:pꝛopono tibi
iſtam: tu es rome.ſi cõcedas: conce⸗
dis falſum ⁊ imꝑtinens poſfito: igit᷑

male rñdes. Si negas:pꝛopono tibi

iſtã:tu curris.ſi cõcedis:cõcedis im
pertinẽs poſito: male.ſi neges:tũe
habes concedere cius opxoſitũ ſcilʒ
tu nõ curris.qua cõceſſa iteꝝ ꝓpo⸗
no tibi iſtã tu es rome. ſi concedas
z pꝛius negaſti:s male rñdes.ſi ne⸗
ges:negas ſequẽs ex poſito ⁊ oppo
ſito bene negati.ſequit᷑ enĩ:tu cur⸗
ris vel tu es rome: ſed tu nõ curris
igit᷑ tu es rome.Rñdet᷑ admittendo
poſitũ. Et cum ꝓponit᷑:tu es rome
nego. deinde cũ ꝓponit᷑ iſta:tu cur⸗
ris cõcedo.et qñ dicit᷑ eſt falſa ⁊ un
ꝑtinẽs poſito.rñdeo.licet ſit falſa ⁊
umpꝑt inens poſito:tñ ipſa eſt ꝑtinẽs
qꝛ ſequẽs ex poſito cuʒ oppoſito bñ
negati ſicut deducebatur.

¶Aliud exẽpluʒ.pono tibi iſtã tu es

rome vel tu es aſinus. ſi admittas:
ꝓpono tibi iſtã: tu es rome.videtur
ꝙ ſit negãda:quia impertinẽs.ergo
eius oppoſita eſt cõcedenda ſcilʒ tu
non es rome:deinde ꝓpono tibi iſtã
tu es aſinus.ſi cõcedas:cõcedis im⸗
poſſibile: ergo male reſpõdes.ſi ne⸗
ges: negas ſe equẽs ex poſito ⁊ oppo
ſito beue negati.ſequit᷑ eĩ:tu es ro⸗
me vel tu es aſinus:ſed tu nõ es ro

me: tu es aſinus. Soluit᷑:quis op

poſitũ eſt cõpoſitum exvns poſſ ibili
æ alia impoſſibili.quocunq; loco po

natur poſſibilis eſt cõcedenda tanq
pertinẽs ⁊ ſequens ex poſito in ↄnña

neceſſaria: ex eo ꝙ oppoſitum eius

repugnat poſito.ille enĩ nõ poſſunt

glmul ſtare in veritate ſcʒ iſta cathe
goꝛica tu non es rome.et illa diſiun
ctiua:tu es rome vel tu es aſinus.
Sequitur de poſitione depẽdente
ad quã reducitur poſitio cadens et
poſitio renaſcens. Unde poſitio de
pendens dicitur quãdo aliquid po⸗
nitur ſub conditione.vt ſi aff irma⸗
tiue reſpõdeas ad pꝛimũ tibi pꝛopo⸗
ſitũ a me te eſſe.E xinde ſit tibi pꝛo
poſitũ ⁊ nõ alit er poſit io cadẽs que
eſt ſpecies poſitionis dependentis:
quia omnis poſitio cadens eſt poſi⸗

tio dependens ⁊ non ecõtra.¶ Poſi
tio cadens eſt quando aliquod poſi

tum ceſſat eſſe poſitum alio ſuper⸗
ueniẽte.vt ſi dicatur cedat tempus
obligatiõis vł ponat᷑ oppoſitũ eius.
Et ĩ hac ſpecie ſuperfluũ eſt dicere
cedat tempus obligationis.vt ſi ſoꝛ
tes ſit niger ⁊ ponatur ipᷣm eſſe al⸗
bum donec pounatur aliquod negan
dum:ſi ponatur aliquod negandum
poſitio cadit. ¶ Poſitio renaſcens
eſt quãdo poſitio cadit et iterum re
naſcitur. exemplum patebit poſtea.
Circa iſtam poſitionem ſit regula
ꝙ poſitio depẽdens nõ debet admit
ti niſi ſub conditione ꝙ non pꝛopo⸗
nitur impoſſibile poſiro. Circa iſtaʒ
poſitionẽ dependẽteʒ ſit tale exẽpluʒ
Pono tibi ꝙ ſor̃s iuadat platonẽ ſi
plato non muadat ipᷣm ⁊ non aliter
⁊ ꝙ plato inuadat ſoꝛtem ſi ſoꝛtes
inuadat ipſum ⁊ non aliter.qua ad⸗
miſſa ꝓponit᷑ iſta:ſoꝛtes inuadit pla

tonem. ſi concedis. deinde pꝛopono
tibi iſtaz: plato inuadit ſoꝛtem.ſi ne

ges:negas ſequens ex poſito ⁊ con
ceſſo.ſequitur enĩ: ſi ſoꝛtes inuadit
platonẽ & plato inuadit ſoꝛtẽ.et hoc
eſt poſitũ.ſi auteʒ concedas ꝙ plato
inuadat ſoꝛtem:tunc ſequitur ex po

ſito ꝙ ſoꝛtes non inuadit platonem
cuius oppoſitũ tu cõceſſiſti.ſt neges

ꝙ ſoꝛtes inuadit platonẽ ꝓponitur
iite.

iſta:plato non inuadit᷑ ſoꝛtem:con⸗

cedenda eſt. quia ſequens ex poſito
et oppoſito bene negati:ſequit᷑ eniʒ
plato inuadit ſoꝛtem ſi ſoꝛtes inua

dit platonem ⁊ nõ aliter.ſed ſoꝛtes
non inuadit platonem: igitur plato

non inuadit ſoꝛtem. Deinde ꝓponi
tur iſta: ſoꝛtes inuadit platonem.ſi
concedis: Contra.pꝛius negaſti:er⸗
go male reſpõdes.ſi negaſ:neges ſe
quens ex poſito ⁊ conceſſo vt notuʒ
eſt. Rñdet᷑ ꝙ poſitio non eſt admit⸗
tenda:qꝛ implicat contradictionem
quia ad ipᷣam ſequũtur contradicto

ria:ſcʒ ꝙ ſi ſoꝛtes inuadit platoneʒ

ſoꝛtes non inuadit platonem. et ſi
ſoꝛtes non inuadit platonem ſoꝛtes
inuadit platonem.etiã poſitio impli
cat cõtradictionem ſi poneretur ſoꝛ
tem eſſe ſeruũ platonis ⁊ plato non
ſit dommus eis: ſeqtur ꝙ poſitio
implicat ↄtradictionem. ſimiliter ſi
ponatur ꝙ ſoꝛtes dabit platoni de⸗
narium ſi obuiat homini danti ſibi
denariũ:⁊ ꝙ obuiat ſoꝛti ⁊ nulli alt᷑i
tales poſitiões ñ ſunt admittẽde:qꝛ
implicãt cõtradictionem.ſ De poſi⸗
tione vero implicante ſit exemplum
ſi affirmatiue reſpõdeas ad pꝛimuʒ
tibi ꝓpoſitum a me te eſſe epiſcopũ
ſit tibi pꝛopoſitum.qua admiſſa:pꝛo
ponitur iſta:tu es epᷣs.ſi neges:ne⸗
gas verum nõ obligatus:.qꝛ non es
obligatus niſi rñdeas affirmatiue
ad pꝛimum pꝛopoſitum tibi a me.ſi
reſpõdiſti negatiue igit᷑. patet quia
te non eſſe epiſcopũ eſt veꝝ.ſi vero
concedas:tunc reſpondes affirmati
ue.tunc pꝛoponens aliquid eſt tibi
pꝛopoſitum ⁊ non eſt aliud qᷓ te eſſe
eniſcopum.et quia concedis te non
eſſe epiſcopum concedis repugnãs
poſito ̊ male reſpõdes.Re ſpõdetur
r ſecũdam regulam qpoſitio non
admittẽda niſi ſub ↄditõe ꝙ pꝛĩm
poũtũ nõ ſit ĩpoſſibile poſito.mõ ſic

—

non eſt in pꝛopoſito.qꝛ pꝛimo ꝓponi
tur te non eſſe epiſcopum qð repu⸗
gnat poſito.ſ.te eſſe epiſcopum.,.
SCedtur de poſitione cadente.Et
ſit tale exẽplum ſit ſoꝛtes niger in
veritate ⁊ ponatur tibi ſoꝛtem eſſe
album donec ꝓponatur tibi aliquod
negãdum.poſt ꝓponat᷑ tibi iſta ſor̃s
eſt niger.ſi ↄcedis adhuc nõ ꝓponit᷑
tibi aliquid negãduʒ ⁊ ſic manet po
ſitio ⁊ concedis oppoſituʒ poſiti:igi
tur ⁊c.ſi negas &̊ nõ manet poſitio.
et ſic negas veꝝ nõ obligatus:igit᷑
Rñdet᷑ ꝙ li donec poteſt teneri ĩclu⸗
ſiue vel excluſiue.ſi incluſiue tũc ca
dit poſitio anteqᷓ; ↄcludat᷑.et cũ ꝓpo
mitur vlteriꝰ negãdũ eſt.et ꝓpoſitio
debet recipi ⁊ negãdum eſt ſoꝛtẽ eẽ
nigrũ. Et cũ dr negas veꝝ nõ obli
gatus.Dicẽdũ eſt ꝙ ſum obligatꝰ ꝓ
tp̃e ꝓlationis ⁊ in tpᷣe ꝓlatiõis ſoꝛ
tes eſt niger ꝓ quo velĩ quo manʒ
poſitũ.ſi ly donec teneat᷑ excluſiue
nõ durat poſitio niſivſq; aliqdᷣ negã
dum eſt in ꝓferri ⁊ nõ dʒ recipi niſi
ſub hac ↄditione ꝙ non ꝓponit᷑ veꝝn
ĩpoſſibile poſito.qꝛ ſi ꝓponat᷑ ĩpoſſi
bile poſito:idem ẽ acſi diceret᷑ cadit
poſitũ in ꝓlatiõe huiꝰ: cuius poſitũ
in/ꝓlatiõe ⁊ eõ.qꝛ ſi poſitũ cadat ſoꝛ
tem eẽ albũ eſt ↄcedendũ:igit᷑ nõ ꝓ
ponit᷑ aliqð negãduʒ igit᷑ manet po
ſtum.ſi poſitũ manet ſoꝛtẽ eſſe nis
grũ eſt negãdũ.igit᷑ pponit᷑ aliquod
negãduʒ.igit᷑ poſitio nõ manet ⁊ ſic
poſitum manet ⁊ non manet.igitut
ſi poſitum manet non manet.
Sequitur de poſitione renaſcẽti:
Et ſit tale exempluʒ.ſit te negatiue
reſpõdere tibi ꝓpoſitũ qdiu eſt ven
⁊ cito eſt falſuʒ cadat.⁊ cũ eſt veꝝ
ſit tibi ꝓpoſitũ ⁊ ꝓponat᷑ iſta: tu ne
gatiue rñdes.ſi cõcedis te negatiue
rñdere eſt falſum ⁊ ſic nõ eſt poſituʒ
ſi cõcedis:ↄcedis falſum nõ obliga⸗
tus.ſi neges te negatiue rñdere eſt

„

beſt verüb
n icha
bit verũ quo
ſt veri tiña
yerũ bnoeſty
GSeul deal
ſdepoſtid
gato gun dso
onis tenet nen
depoſttioſſchlt
polttio ſimple
plex cathegoꝛ
deponik ppor
diuidi ſicut d
ſſtã ſpiʒ ſito⸗
in tepoꝛe obli⸗
yt ſi hec ꝓpe
obligotionis
legra ois poſt
ctone depof
dpout het tu
eius zaictons e
ſegulg eſt aßi
igetionis
gitenegmniͤͦ⸗
ponegilgni

miihoſt
eret cdit
lus poſite
6ſ
g
t manerdo
orte eſe i⸗
Gnit aidod
z maner t ſe
unet igitvr
maner,
ſe fenaſet
ttenegane
lveſ ver
cieſt ven
iſta: tu e
tenegatine
zepolltu;
no obige
etiere e

verũ.igit᷑ poſitũ negas in tpᷣe põnis
Dicendũ ꝙ negãdum ẽ te negatiue
rãdere. Et qñ dicitur negas te ne/
gatiue rñdere: ⁊ negatiue rñdere eſt
tibi poſitũ. negat᷑: qꝛ cum tu negas
illud in tp̃e ꝓlattonis et pꝛo tẽpoꝛe

pꝓlationis nõ eſt poſitũ.⁊ ſic non ne

gas poſitũ in tp̃e põnis. ¶ Aliud exẽ
plum.ſit a aliqð enũciabile ↄtingẽs
et ſit b tm̃ a eſſe poſitum qdiu b eſt
veruʒ ſit b poſitũ ⁊ qñ eſt flĩ cadat
et cum iterũ eſt verum ſit poſitum.
Queritur vtrũ b ſit verũvel falſum
ſi verũ igitur eſt poſitũ.igit᷑ falſum

eſt tĩ a eſſe poſitũ.et hoc eſt b. igit
b eſt falſũ.ſi b eſt flin b nõ eſt poſitũ

et a eſt poſitũ ⁊ nõ aliud igitur tĩ a
eſt poſitũ.igitur tm̃ a eſſe poſitũ eſt
verũ et hoc eſt b igit᷑ b eſt verũ.igit᷑
ſi b eſt verũ b eſt falſum. Soluit᷑ po
ſitio nõ eſt admittẽda: qꝛ ponitur q;
b ſit verũ quod eſt ĩpoſſibile: qꝛ ſi b
eſt veruʒ tim̃ a eſt poſitũ. et ſi hoc eſt
verũ b nõ eſt poſitũ igitur ⁊c.
equit᷑ de alia ſpẽ obligationis qᷓ
eſt depoſitio. Uñ depoſitio eſt obli⸗

gatio qua qs obligatꝰ in tpᷣe obliga

tionis tenet᷑ negatiue rñdere ad de⸗
poſitũ.Exẽ̃pla patebũt. Et duplex ẽ

depoſitiolſcʒ ſimplex ⁊ cõpoſita. De

poſitio ſimplex eſt qua deponit᷑ ſim

plex cathegoꝛica. Cõpoſita eſt qua
deponit᷑ ypothetica. Et põt vlterius

diuidi ſicut diuidebat᷑ poſitio Juxta
iſtã ſpẽʒ ſit pᷣma regula.oẽ depoſitũ

in tẽpoꝛe obligationis eſt negãdum.

vt ſi hec ꝓponat᷑ tu es rome in tpᷣe
obligationis eſt negãda. ¶ Secũda

regła. oĩs poſitio ꝓpoſito repugnãs

vdictoꝛie depoſito eſt ↄcedenda.vt ſi
deponat hec tu ſtas.poſtea ꝓponat᷑
eius ↄdictoꝛia eſt ↄcedẽda. Tertia

regula eſt añs ad depoſitũ in tẽpoꝛe
obligationis eſt negãduʒ: qꝛ negato
ↄñte negandũ eſt añs.quia igitur in
pone obligationis negandũ eſt depo

ſitũ: ideo negandũ eſt aᷣs depoſiti.
Quarta regula ſequens foꝛma ex
depoſito ẽ negandũ: vt ſi ponat᷑ iſta
tu curris qua admiſſa ponat᷑ iſta tu
moueris hec eſt neganda. ¶ Quinta
regula in oĩ depõne rñdendũ eſt pꝛo
oĩ ſicut ſi ↄdictoꝛiũ vᷣpoſiti explicue
poneret᷑.nam cũ aliquid deponit᷑ ei⸗
contradictoꝛiũ ponit᷑ ¶ Sexta regla
In hac ſpecie obligationis rñdendũ
eſt ad impertinẽtia ſᷣm eoꝝ qualita⸗
tes. Juxta iſtam ſpeciẽ ponitur tale
exẽpium. depono tibi iſtã homo non
eſt rõnalis. Deinde ꝓponit᷑ tibi iſta
quilibet hõ eſt rationalis: cõcedẽda
eſt:qꝛ oppoſitũ depoſiti.deinde iſta

tu es rationalis: negãda eſt qꝛ falſa

et ĩpertinẽs. deinde iſta tu es homo
ſi neges negas verũ.ſi cõcedis dein
de pꝛoponitur tibi iſta tu es rõnalis
ſi cõcedis contra pꝛius negaſti.ſi ne
ges negas ſequẽs ex oppoſito depo
ſiti et cõceſſo.ſequit᷑ enĩ quilibet hõ
eſt rõnalis tu es hõ ergo tu es ratio
nalis D ſoluit᷑ admittẽdo depoſitum
Et qñ pꝛoponit᷑ quilibet hõ eſt ratio
nalis ↄcedendũ eſt qꝛ oppoſitũ depo
fiti.Deinde cum pꝛoponit᷑ iſta tu es
rõnalis negãda eſt. deinde cũ pꝛopo
nitur iſta tu cs hõ:neganda eſt tanqᷓ
repugnãs qꝛ eius ↄchctoꝛiũ eſt for̃a
liter ſequẽs.ſequit᷑ enĩ quilibet hõ
eſt rõnalis tu nõ es rõnalis ̊ tu nõ
es hõ:nec eſt ĩconueniẽs aliqñ ſe ne
gare eſſe hoĩem.ſ Notandũ eſt ꝗ ſi
ĩ mediate poſt iſtã quilʒ hõ eſt rõalis
fuiſſet ꝓpoſita hec: tu es hõ fuiſſet
edẽda tanẽꝙ vera et ĩpertinẽs.de
inde iſta tu es rõnalis futſſet ↄcedẽ
da tanq ſequens. ¶ Scðm exẽplum

deponat mſa : alique pꝛopones ſunt

ſiles et voco ſiłes in veritate ⁊ falſi
tate.deinde ꝓponat᷑ deus eſt et hõ ẽ
aſinus ſunt ꝓpõnes.ſi neges negas
verũ et ĩpertinẽs: ſi ↄcedis ꝓponat᷑
iſta deus eſt et homo eſt anu ſunt
P d

ſi kes. Si cocedis.ↄcedis ipertinens
ſt neges:negas ſequens ex oppoſito
deponẽti et cõceſſo. Sequit᷑ enĩ oẽs
pꝛopõnes ſunt ſiłes deus eſt ⁊ hõ eſt
aſinꝰ ſunt pꝛopõnes.igit᷑ deus eſt et
ho eſt aſinꝰ funt ſibłes. Rñdet᷑ admit
tendo depoſitionẽ ⁊ depoſitũ ↄcedẽ⸗
do iſtã ſtati poſt depoſitũ ꝓpoſitã.ſ.
deꝰ eſt ⁊ hõ eſt aſinꝰ ſunt pꝛopõnes
Et vlteriꝰ cũ dr iſta tani ſequẽs ex
oppoſito depoſiti et bene ↄceſſo deꝰ
eſt ⁊ hõ eſt aſinꝰ ſunt ſilłes. et cũ xr
ꝙ ſit ĩpertinens depoſito cõced itur:

eſt tamẽ pertinẽs poſito et bene con

ceſſo.¶ Aliud exemplũ. deponat iſta
aliquid eſt tibi poſitũ.argue ⁊ ſolue
ſicut arguiſti ⁊ ſoluiſti de iſta nichil
eſt tibi poſitũ in alia ſpecie obliga⸗
tionis que eſt poſitio et cõfoꝛmiter
ſi deponatur ypothetice q̃ eſt depo⸗
ſitio depoſita. arguas ⁊ ſoluas ac ſi
ponerentur earũ ↄdictoꝛie.et de hoc
viſum eſt in alia ſpecie obligationis
ſcʒ in poſitione.¶ Aliud exẽplum et
cum hoc exẽplo de mixtione põnis ⁊
depõnis. et depono tibi iſtã aliquis
hõ non currit.⁊ pono tibi iſtaʒ nullũ
aĩal currit ⁊ ꝙ ſuſtineas tam poſitũ
ᷣ depoſitũ. Si admit᷑tas pꝛoponat᷑
iſta aliquis homo nõ curr̃it᷑ hoc eſt
depolltũ igitur negandũ.deinde pꝛo
ponat᷑ iſta aliquod aĩal currit hoc ẽ

oppoſſtũ poſiti igitur negandũ.de⸗

inde iſta cuilibet hõ currit hec eſt ſe
quens igitur ↄcedẽda.pꝛoponat᷑ iſta
aliquis hõ currit ↄcedenda eſt quia
ſequẽs. deinde iſta aliquod aĩal cur
rit. Si neges: ↄtra ſequit᷑ ex ↄceſſo
igit᷑ ↄcedenda.ſequit᷑ enĩ aliquis hõ
cufrit igit᷑ aliquod at al cuꝛrit.ſi con
cedatur ↄcedit᷑ oppoſitũ poſiti igit᷑
dicitur non admittẽdo obligationẽ.
Pꝛo quo notandũ eſt ꝙ qñ fit obli⸗
gatio ex duabus ſpeciebꝰ obligatõis
quaꝝ vna repugnat alteri ſemꝑ vbi
cunq; ilt obligatio eſt negãda ſic eſt

3

in ꝓpoſito. Sequit᷑ de alia ſpeei?
obligationis qꝗᷓ eſt petitio
Sequit᷑ de petitione que eſt ona

pecies obligationis obligãs aliquz

ud actũ circa obligatũ exercẽduz ex⸗
pꝛeſſum in enũciabiliter. verbi gr̃a.
peto te cõcedere te eſſe rationalem.
Et differt a põne: qꝛ poſitio obligat
ad ſuſtinẽdum: petitio vero ad ali⸗
quẽ actũrcirca obligatũ exercẽdum.
Petitionũ quedã dicitur abſoluta?
vt peto te cõcedere te eſſe rationalẽ
Alia eſt reſpectiua: vt peto te conce
dere pꝛimũ ꝓpoſitũ a me. Circa iſtã

ſpeciẽ obligationis ꝓ regula teneat᷑

ꝙ ĩ poſſibile nõ eſt ↄcedendũ niſi fiat
petitio ꝙ ĩpoſſibile cõcedat᷑ et facta
petitione vt impoſſibile ↄcedatur.ſi
fiat cõceſſio petionis nõ eſt incõue⸗
niens cõcedere ĩpoſſibile. Juxta iſtã
ſpeciẽ obligationis ſit pᷣmo tale exẽ
plum.peto te ↄcedere hoĩem eſſe aſi
num. ſi admittas deinde ꝓpono tibi
iſtã homo ęſt aſinꝰ.ſi cõcedas ↄcedis
ĩpoſſibile &̊ male.ſi negas contra ne
gas petitũ qð fuit te ↄcedere hoĩeʒ
eſſe aſinũ ⁊ admiſiſti ⁊ nõ feciſti igr
male.ſoluit᷑ admiſſa petitione nð eſt
incõueniẽs ↄcedere ipoſſibile facta
petitione vt ĩpoſſibile concedatur.
Aiiud exẽpluʒ.peto te ↄcederevnũ
ſolũ,deinde ꝓpono tibi iſtã deus eſt
concedẽda eſt.deinde ꝓpono tibi iſtã
aliqd eſt.ſi neges:negas ſequẽs igr
male rñjdes.ſeqᷣtur enĩ deus eſt g ali
quid eſt.ſi ↄcedas contra petitũ fuit
a te cõcedere vnũ ſolũ et conceſſiſti
plura & male reſpõdiſti. Soluitur q
iſta nõ debet cõcedi cũ ꝓponat᷑ alidd
eſt ꝓpter ↄceſſionẽ huiꝰ veus eſt nec
dʒ negari nec dʒ ad eã reſpõderi niſi
per excuſationẽ.¶ Aliud exemplum
peto te nõ rñdere ad pꝛimũ ꝓponen
dum a me.deinde ꝓpono tibi iſtam.
deus eſt. ſi cõcedis vel negas vel du
bites facis ↄ petitionẽ igitut male.

ſedere.tñ
dum regẽ
biüs male
tibi ſtã re
cedis dubii
mie kides
Ntdendüfe
mñnoes ob
Nſegere.
Pweson

eſe rarion ⸗⸗
nran⸗
ne Crer ſi
ſegllitenett
Gendänmaf
naliain
hle elltii
hoe inuͦe
bie znaſt
ktönotilegt
elplem eſte
ge gonotf
cöeellgAde
Higaltrye
kelere poe,
nofeellligf
tofenbi
Kiue ſaetn
ceedatur⸗
te Nedefertii
ſlbliſi densc
epponotſbſil
regisſegei
ninuncti
onripelfu
lienaſtn
igotuiurg
is tai
ie
feſpogerinii
ud eremgun
Gimuͤ pponen
Onotibliſtant⸗
lnrgn n
e Geet m/

wrar

=

—

nõ ſdes: eontra hee eſt nccia de⸗
eſt igiẽ dʒ cõcediir ſdetur ꝙ admiſſa
petitione ad iſtã deus eſt non debes
rñdere.videtur tñ ꝙ iſta petitio non
ſit logicalis ſed magis vulgariset
q̃libet talis petitio vt peto te tacere
peto te ñ rñdereſ Aliud exẽplũ.peto
te cõcedere hoĩem eſſe aſinũ.deinde
ꝓpono tibi iſtãetu ↄcedis hoĩem eſſe
aſinũ.ſi cõcedis: ↄcedis falſuʒ qð n5
fuit petitũ te cõcedere &̊ male.ſi ne⸗
ges cõtra te cedere hoĩem eſſe aſi⸗
nũ fuit petitũ et nõ ↄceſſiſti &S male.
oluit᷑ ꝙ cũ ꝓpono iſtã tu concedis
oĩem eẽ aſinũ eſt negãda qꝛ nõ fuit
petitũ vt tu cederes illã tu cõcedis
hoĩem eſſe aſinũ.nichilominꝰ debes
cõcedere iſtã hõ eſt aſinꝰ et fit ſatis
petitioni: ¶ Aliud exemplum.peto te
male rñdere ad iſtã deus eſt⸗ deinde
ꝓpono tibi iſtã deus .qualitercũq;
vñdes quero a te male an bñ rñdes.
ſi benex petitũ fuit a te male rñdere
ad deũ eſſe ſequit᷑ ꝙ feciſti 3 petitũ
&̊ male rñdiſti. ſi aũt male rñdiſti
fatis feciſti petitioni.⁊ per ↄñs bene
rñdiſti igitur.ſi male rñdiſti bene rn
dilti. Soluit ꝙ petitio nõ eſt admit
tẽda cum nõ eſt in ptãte rñdentis vt
ſatis faciat petitũ: ſʒ admiſſa iſta pe
titione nullus põt ſałſfacere.
¶Aliud exẽpluʒ. pono te regẽ ſederẽ
vel nõ ſedere:deinde ꝓpono tibi iſtã
rex ſeàet.ſi ↄcedis:ↄcedis dubiũ nõ
oblig atꝰ & male: qꝛ licet tu ſis obli⸗
gatus ad ↄcedendũ regeſederevel ñ
federe.tñ nõ es obligatus ad ↄceden

dum regẽ ſedere.ſi neges:negas du

biũ g̊ male.ſi dubites: deinde ꝓpono
tibi iſtã rex nõ ſedet.ſi cõcedas:con
cedis dubiũ ad qdð nõ es obligatꝰ: 8
male t᷑ñdes.qꝛ licet ſis obligatus ad
ocedendũ regẽ ſedere vel nõ ſedere:

tñ nõ es obligatꝰ ad ↄcedendũ regẽ
nõ ſedere.ſi neges: negas dubiũ ad
qð nõ es obligatus g̊ male rñdes: ſi

dubie rſides còtra. petitũ fuit te pᷣee
dere regẽ ſedere vł nõ ſederẽ.ſʒ neu
trum feciſti &̊ male rñdiſti. ſoluũ ꝙ
ſicut aliq̃s peteret ꝙ dʒ ſoꝛti equũvt
bouẽ in ptãte eius eſt dare quẽcũq;
equũ vel bouẽ ad ſatiſfaciendũ peti
tioni.ita in ꝓpoſito in ptãte rñdẽtis
eſt ↄcedere quãcunq;voluerit de his
duabꝰ rex ſedet vel nullus rex ſedet
Aliter dicũt quið ꝙ querendũ eſt ab
opponẽte vtrũvelu ꝙ in ptãte reſi po
dẽtis ſit cõcedere hoc vel illud.Et ſi

opponẽti hoc placet rñdens ſ- atiſfa⸗

cit petitiomi ↄcedẽdo quãcũq; iſtan
duarũ voluerit.ſi aũt velit oꝑponẽs
ꝙ nõ ſit in ptãte rñdentis dʒ certifi⸗
care rñdentẽ quam partẽ velit.et ſic
rñdens cõcedat ⁊ niſi rñdens ſic cer
tificet᷑ nõ eſt admittẽda petitio qꝛ in
hac obligatione rñdens dʒ eſſe certꝰ
Ex his q̃ ſuꝑfictalit dicta ſunt circa
iſtas quattuoꝛ ſpẽs obligationis ſcʒ
impoſitionẽ/ꝓõnem/ depoſit ionẽ/et
petitionẽꝛpoteſt diligẽs ſcholaris vi
dere qᷣd ſit dicendũ circa alias duag
ſpecies obligatõnis ſcʒ dubitationt᷑
æ ſit verum.

¶ Cõpleta ſunt ſophiſmata obliga⸗
tiones ac inſolubilia acutiſſimi viri
Aagiſtri Alberti de ſaxonia ſũma
diligẽtia emẽdata. Opera Anthonit
capllaut Pariſius ĩpꝛeſſa Ad ſignũ
vocabulo gallico La couppe doꝛ. In
vico ſancti Jacobeebis··

. „

Tabula ſophiſmatum Alberti de
axonia. Et pꝛimo de vᷣma parte.

Omnis hõ eſt oiĩis homo i.
ODmunis fenix eſt ti.
Oimne aĩal fuit in archa noe iii.
Mẽs apli dei ſunt duodeci itit.
A eſt verũ et b eſt verũ ⁊ nõ eſt niſi
vnũ a et vnum b.⁊ tñ qualitercũq; b
ſigãt eſſe:a ſignificat eẽ ⁊ econtra.
et tamẽ a ſigãt aliqualiter eẽ qualit᷑
b nõ ſignificat eſſe V.
NOOis aſinus hoĩs currit vi
Mis pater pr̃is filii ẽ pater vii.
Luiuſſlibet hoĩs aſinꝰ currit viii.
ODis homo vel aſinus currit ix.
Omnis pꝛopõvel eius cõtradictoꝛia
eſt vera x.
Om nes hoĩes ſunt aſini: vel hoĩes
et aſini ſunt aſini

xIe
Oia vera ⁊ falſa opponũtur xii
Ois homo et aſinꝰ currüt xiti.

Omne aiĩal et aliud ab illo ſunt duo

animalia xiiii
Omne verũ ⁊ deũ eſſe deñt xv.
Oiĩa duo ⁊ tria ſunt quin xvi

Oꝛs hõ et duo hoĩes ſunt tres xvii
Ois homo et alius hõ ſunt xviii.
Oẽ fim̃ ſi eſt ĩpoſſibile nõ eſtven. xix
Oẽ aĩal ſi eſt ſor̃s drt a plone xx.
Dis homo q eſt albus currit xxi.
Omne ens cuius quelibet pars mo
uetur:mouetur xxii.
ODis pꝛopõ copulatiua cuiꝰ quelibet
pars eſt vera:eſt vera xxiii.
Omnis chimera que currit mo⸗
uetur xxiiii
Aial eſt ſoꝛtes et aſinꝰ eſt illud xxv.
Antmal nõ eſt lapis et aſinus eſt
illud xxvi.
Quoddã animal eſt ſoꝛtes et plato
nõ eſt ullud xxvii.
Quoddam aĩal nõ eſt ſoꝛtes ⁊ plato
Mõ eſt illud xxviti.
Aliquis homo eſt ⁊ quilibet homo
elt ille xxix

Aliquis homo eſt et nullus homo
eſt ille . xxxs
ODinnis homo habens equum equi⸗
tat ulum xxxis
Omnis homo eſt animal et riſibile
eſt illud . xxxiis
Aliquod enũciabile eſt falſum ⁊ ulð
idẽ neceſſario eſt verũ xxxiii.
Oĩs hõ eſt alł ⁊ ſuꝰaſinꝰ cur᷑̃.xxxiii

Ois homo videt ſe xxxv.
Dis pꝛopõ eſt vera vel eius contra⸗
dictoꝛia eſt vera xxxvi.

Ois pꝛopõ eſt vera vel eius contra⸗
dictoꝛia eſt falſa xxxvii.
UVterq; iſtoꝝ ẽvterq; iſtoꝝ xxxviii
Uterq; iſtoꝝ poꝛtat lapidẽ xxxix.
Uterq; iſtoꝝ ſcit arithmeticãa xl.
Uterq; iſtoꝛum ſcit ſepꝑtem artes

liberales „ xrlie
AVtq; iſtoꝝ pugnat vt vĩcat ſe xlii

Ab vtroq; iſtoꝛum enunciatum eſt
UVterq; illoꝝ eſt hõ vel aſinꝰ xliui
Totus ſor̃s eſt minoꝛ ſoꝛte xlv
Totus ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis xlvj
Totus bꝛunellꝰ eſt ſoꝛtis
Tota diſiũctiua eſt vena cuius alta

pars eſt vera xlviti.
Oẽ totũ eſt maius ſua ꝑęte xlix.
Qualelibet currit le

OQðᷣlibet ãlelibet ð quolibet tali ſcit
ipſum eẽ tale quale ipᷣm eſt lt.

Quotlibet entia ſunt finuas u.
Inſinita ſunt finita tiit⸗
Fintta ſunt infinita iiii
Inſinita ſunt infinita ilv.

Infinite vnitates ſunt in aliquo nu

mero finito Loi.
Iußinitis infinita ſunt pla lyvii.
Inſinita ſunt pła inſiniris lviii

In ĩfinitũ ↄtinuũ põt eſſ. e dĩſuʒ. lix.
Cõtinuũ pᷣt eẽ diſum in ĩſinitũ lx.
n ĩſinitũ ſor̃ erit albioꝛ płone lxi⸗
nſinitã albedinẽ habebit ſor̃s lxii⸗
Inlnitũ põdꝰ ſors p̃t poꝛtare lxiiia
Quicqᷣd audit ſ ooilð ꝓfert pło lxiuii

himerackt
nulꝰ noͤhot⸗
roͤhoͤl cen
nio e coe
Hoͤho autibl
Tcchlenichl
Frnichilo nic
Pichar hm
Dichi ekſis
Sinchleſt
tu dicis il
Tichle ven
Yullus ho
men cap
put habẽs
lio hoie en
Teutru ocul
viere
A nul oie
hoiem currere
Moen hiem
wiem aurere
Uläheiem
Whhiem an

—
=
—
—

icar ſe 4
migumen

1 zrnl
n
ryint
.

1
tber taliſen
l
us
li
Mii
y,
maluony
lyl
4 lvi
finiru lx⸗
glone lxia
tſofs lrii
nnre lrii⸗
rtglolrui

nõ aliqs homo currit ſi aliqð is

Ouicqd dᷣs ſciuit adhuc ipᷣe ſcit.lxxv
Dula cunq; fuiſti pariſius fulſti
homo „ʒlxvi
Qualecũq; eſt alidd ſi ipᷣm ẽ album
tale & alid ſi ĩm eſt nigrũ lxvii.

¶ Sophiſmata ſ. cðᷣe partis

egatum eẽ aĩal eſt veon it
Fu non potes vere negore te nõ eẽ

aſinum ii.
Quod nõ eſt:ett. iiu.
on aliqᷣd vel homo ⁊ẽ aſinus ẽ ꝓpo
ſitio diſiũctius . v.
Non aliqᷣd eſt vel tu es bhö vi.
Nõ aliqd ẽ tu estaſiuus vii;

nõ ſors curfit vel nõ currit viti

—

lal

currit 2— ix.
Aliqua cã homo nõ eſt hõ x.
Dis homo aliqð aĩal nõ elt xi.
Soꝛtes viget non hoiem xii⸗
Thimera eſt non homo xiii.
Vullꝰ nõ hõ ẽ grãmaticus xiiii

Nõ hõ ẽ cõe pᷣdicabłe ð oĩ hoĩc.xv.
MNẽo eſt cõe pᷣdicabłe ð oĩ hoĩe.xvi.
Nõ hõ ẽ ↄſtibłe cũ hoc cõi hõ.xvii.

Nichil ẽ nichil xviii.
Ex nichilo nichil ſit xix
MNichil ⁊ chimera ſunt fratres .xx.
Nichil eſt ſi aliqd eſt xxi.

Si nichil eſt aliquid eſt xxii. Si
tu dicis ꝙ nil ſcis tu nił ſcis xxiu.
Nichil ẽ veꝝ niſi ĩ hoc inſtãti.xxiiii.
Nullus hõ ẽ nullũ aĩal xxv.
Nullum caput habens eſt aliqð ca⸗
put habẽs xxvi.
Nlo hoie currẽte tu es aſinꝰ.xxvii
Neutrũ oculum habendo tu potes
videre xxvxviii.
Ad nullũ hoĩceʒ currere ſequit᷑ oẽm
hoĩem currere xxixi
Ad oẽm hoĩem currere ſequit᷑ oẽm

hoĩem currere xxx.
Nullũ hoĩem currere ſequit᷑ ad ali⸗
quẽ hoĩem currere xxxi

Nullus hõ ẽ ſi aliqs hõ ẽ xxxii.
Nullus hõ poteſt ſcire qð aliquis

homo poteſt ſcire xxxxiiii
Soꝛtes poteſt ſcire quòd deus non
poteſt ſcire xxxiiii.

Nullũ aĩal dũ doꝛmit vigilat. xxxv⸗ .

Tm̃ ſoꝛtes calefit xxxvi
Tantumvnum eſt xxxvii.
Tm̃ vnus homo ẽ xxxvini
Tm̃ aĩal eſt homo xxxix.
Zi ſof̃s ſcit ſeptẽ artes libᷣales.xl
TLĩ alter iſtoꝝ currit xli.
Zm̃ ſoꝛtes videt ſe xlſi.
Zm̃ veꝝ opponit᷑ falſo xlui.
Tm calidũ ↄtrariat᷑ frigido xliiii.
Sors tĩ eſt aſinus XxIV=
Non tiñ chimera currit xlvis

Sor ſcit tin tres hoĩes currẽ.xlvii
Poſſibile eſt ſoꝛtem videre tiñ oẽm
hoĩem nõ vidẽtem ſe xlviii.
m̃ pr eſt: S&̊nõ tm̃ pater eſt xlix.
T ĩ hõ currit:g tm̃ hõ mouek l.
Zm̃ hõ currit: tm̃ aĩal currit Iie
m deum eẽ deum eſt veꝝ lii.
Ad ſolum ſoꝛtem currere ſequitur
hoĩem currere liit.
Solus ſor̃s ĩcipit currere liin
olus ſor̃s ẽ albus vel niger lvi
Sofs ẽ aloꝰ⁊ pło ⁊ẽ albioꝛ illo.lvii.
ołibꝰ ſola duo ſt paucioꝛa lviii.
Solum genitiuum pꝛecedit ſolus
rectus „ lix.
Ois homo vldet oẽm hoĩem pꝛeter
ſoꝛtem lx.
Decem pᷣter anq; ſunt qͥn lxt
Ouelibet decem pꝛeter quinq; ſunt
quinq; xii
Omnis homo videt oẽm hoĩem pꝛe
ter ſe lirxiii
Ois homo pter ſoꝛtẽ excipit᷑.lxiiii.
O uodlibet enũciabtle pꝛeter v'num
eſt verum xv.
Omne enũciabile pꝛeter verum eſt
falſum lx vie
Soꝛtes bis vidit oẽm hoĩem pꝛeter
platonem lxviis

Omne animal eſt irratiõale pꝛeter

hominenm lxvriie
Oimnis lomo pꝛeter iſtos ferunt la
pidem lxxa
Nullus homo legit pariſius niſi ipᷣe
ſit aſiunus Ixxi.
Si nullinm tempus eſt aliquod tẽ⸗
pus eſt lxxii.

Si tu esvbiq; tu ñ esvbiq; lxxiii.
Si tu ſcis te eẽ lapidem tu nõ ſcis
te eſſe lapidem lxxiiii.
Soꝛtes dicit verum ſi ſolus plato
loqiitur lxxv.
Si ſoꝛtes fingit ſe eſſe ypocritam
ſoꝛtes non eſt ypocrita lxxvi.
Sor ſingit ſe errare:& errat.lxxvii
Oi ſoꝛtes dicit verum: ſoꝛtes dicit

falſum xxviii.
Si oĩs ſubſtãtia eſt ensꝭ oẽ nõ ens
eſt non ſubſtantia lxxix

Si nullũ a ẽ b.oẽ non bẽ nõ a.lxxx
Iſoꝛtes non ẽ homo ⁊ non eſt nõ
Pi ſoꝛtes non eſt lxxxi.
Si oĩs hõ aĩal non eſt oĩs hõ ſuba
nõ eſt aliqua ſuba aĩal nõ eſt lxxxii
Si om̃e qð non eſt a eſt b.⁊ nullũ c
eſt aeom̃e c eſt b. lxxxiii.
Si aĩal eſt ſoꝛtes:⁊ homo ẽ ſoꝛtes:
homo eſt animal lxxxiiii.
Si oĩs ꝓpoſitio eſt:omnis ꝓpoſitio
eſt vera lxxxv.
Si nulla ſubſtantia eſt:nullum ens

eſt lxxxvi.
Si ſoꝛtes eſt ſi plato eſt homo eſt a
ſinus . lxxxvii
Si albedo ineſt homini:homo ẽ al⸗
Si a ẽ binõ a ẽ non b. lxxxix.
Si iuſticia eſt virtus iuſticia eſt vi
cium xc.
Si videns eſt ſenſatum cecum eſt
inſenſatum xci.
Si duplũ eſt multiplex:ſubduplum
eſt ſubmultiplex —erxciſ.
Si albũ eſt coloꝛatum: magis albũ
eſt magis coloꝛatum xciii.

eſt deus

Albũ incipit eẽ ſoꝛꝛtes
EEquũ ꝑlatonis ſoꝛtes incipit equi⸗

„

Si aliqua ꝓpoſſtio eſt falſioꝛ iſtaꝭ
deus eſt deus,. tũc iſta eſt falſa:deus

Si albedo addita coꝛpoꝛi facit ipᷣm
album albedo eſt alba xcve
Si a ⁊ b addũtur c ⁊ a reddit c ma
gis bonum iᷓ b reddat ipᷣm tũc a eſt

magis bonum qᷓ; b. F7Fy7cvis
Si ethiops ẽ albus vᷣʒ dẽtes: ergo
ethiops eſt alſus xxcvii
Sors differt ab aĩali xcviii

Ois homo differt ab holie xcix.
Sofs ñ differt niſi ab aſino c.

Nichil nõ idẽ aĩali ẽ homo ci.

Soꝛtes non, eſt aliud q; homo ⁊ qᷓ

Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ hole ciiis
Animal quod eſt debilius muſcea eſt
foꝛtius omni aĩaii cinui.

Sol eſt maioꝛ ꝙᷓ aliqua ſtella cv.
Decem ſunt gña gñaliſſima cvi.
Soꝛtes eſt ita ſapiẽs ſicut aliquis
homo J cvii
Sor᷑ ẽ ita ſapiẽs ſicut oĩs hõ.cviii.
Soꝛtes eſt ita magnus ſicut ſoꝛtes

erit magnus cix.
Materia caret foꝛma cx.
Aĩ᷑a intellectiua quieſcit cxi

Sor igrat aliquã ꝓpõem cxii.
Srato motu igrat᷑ natura cxiii.
Immediate ſũt ꝑtes ↄtinui cxiui
PHomo iĩcipit eẽ albus qñ nullus hõ
incipit eẽ albus cxvi
Soj̃s incipit eẽ coloꝛatꝰ cxvii.
Deus incipit eẽ in a inſtãti ſit a in⸗
ſtans pꝛeſens 4„ (cxviit.
Soꝛtes incipit eẽ homo poſti fuit
homo per decem annos cxix
Sofs ĩcipit eẽ ſi eſt ⁊ nõ fuit cxx.
Soꝛtes ⁊ plato incipiunt eẽ cxxi
Jam incepit eẽ om̃e qð eſt cxxii.
Sor incipit eẽ alter illoꝝ cxxiii.
cxxiui.

tare cxxv.
Sofrs ĩcipit ſcire oẽm ꝓpõeʒ.cxxvi

xxcuii.

,
opficle ee bipe
Zab ſun medetas
liccgtet ee abu
uge

[Sophiſmata ten

Mauspono gener
Uaus donoeſt m.
Oniss ſener ſme
Sener erit duer
enmchn
ſnedinubttur iu
banenit nigr
Nuert gas

o
ienn 4
ſ
us mufcach
clui
ua ſtele 8
liſtima
ſeur aihi
.(d
tolo hucri,
utſanes
lle⸗
x.
em (i
kura ccii
Ninut cril
qi nullushi
) ai.
mhutitam
cnit
wli i
loͤ utt cxx.
rei (e
et Cin
ceric⸗
cxxriu,
mipt ecu⸗
eNe⸗
Mezeen

oꝛtes incipit ſcire tres pꝛopo⸗

ſitiones cxxvii.

Unam pꝛopoſitionẽ ſoꝛtes incipit
ſeire cxxviti.
Sors ĩcipit ſcire p ła qᷓ; płlo cxxix
Soꝛtes incipit ſcire plura iᷓ incipit

ſcire. cxxx.
Quod eſt calidum incipiet eſſe frigi
dum cxxxi.

Calidiſſimũ ĩcipit eẽ frig idũ cxxxii.
Tuilʒ hoĩ ſi lis deſinit eẽ pło.cxxxiii
Sofs deſinit eẽ ſiłis płoni.cxxxiiii.
A et b deſinũt eſſe talia qualia ipſa
ſunt cxxxv.
ors deſinit eẽ albiſſimꝰ cxxxvi
deſinit eẽ nõ deſinẽdo eẽ cxxxvii.
Soꝛtes eſt albioꝛ qᷓ; plato incipit eẽ

albus cxxxviii⸗
oꝛtes eſt albioꝛ ꝙᷓ plato ĩmediate
poſt hoc erit albus cCxxxviit.
Sofs incipit eſſe albioꝛ i plato in⸗
cipit eſſe albus cxxxix.
Soꝛtes ĩmediate poſt a erit ſenioꝛ
F̃ plato ĩmediate poſt a. cxl.

Sofs pꝛius incipit hr̃e eſſe ᷓ ĩcipit
A ſpaciũ incipit eẽ pertrãſi. cxlii.
A ſpaciũ incipiet eẽ perttã. cxliii.
Soꝛtes incipiet per trãſiuiſſe a ſpa
cium cxlitii.
A coꝛpꝰĩcipiet eẽ bipedale cxlv.
A et b ſua medietas ſimul deſinunt
eſſe cxlvi.

A ſił ĩcipiet e? bũ ⁊ nigrũ ꝛcxlvii.

A incipiet Lper b. ccxlviii.
¶ Sophiſi mata tertie partis.

Aliquis homo generabit᷑ ie
Aliquis homo eſt moꝛtuus ti.

Omnis ſenex eſt moꝛtuus lii.

Senex erit puer tiii.
uſtus dänabitur iuſte ve⸗
uſte dãnabitur iuſtus vie
Album erit nigruʒz viie
Deus erit cras vitt.

hHabere fuiſſe: cxli

Deus ĩ lz inſtaͤti erit n exis e.

Adam ⁊ noe fuerunt x..
Pelena peperit decem ſilios xi.
ODis homo fuitĩ iſta domo xii.

Dſe aĩal fuit t archa noe xiiie

Album fnit diſputaturuim xiiii
Nõ ſcribẽteʒ poſſible ẽ ſcribẽ xv.
Ois homo poteſt eẽ aſinus xxvi

ODis gradus ʒodiaci poteſt eẽ ſuper
noſtrum oꝛizontem xviie

In oẽs partes cõtinuum poteſt eſſe
diuiſum xviiti.
Impoſſible poſſibile ẽ eẽ yen xix.
Soꝛtes põt ſcire plura q; ſcit xx.

Soꝛtes tĩ pondus poteſt poꝛtare

ꝙtuʒ põdus poteſt poꝛtare xxi.

ODis hõ de neceſſitate eſt aĩal xxi.

Oẽ creãs ð nccĩtate ẽ deus xxiit.
Oẽ qð ẽ dum ẽ nccẽ̃ eſt eeẽ xxiiiii
Si ſor̃s currit nccĩo moue᷑ xxv.
Si ſor̃s nccĩo ẽ moꝛtuꝰſor̃ neceſ⸗

ſario eſt viuus xxvii.·

Chimerã necẽ ẽ eẽ chimerãl xxvii.
Equũ nõ ↄtingit eẽ hoĩeʒ xxviii.
Oẽ qð ↄtingit cẽ eſt ens xxix.
Mẽm hoĩem ↄtingit currere xxx.
Ex veris ĩpoſſibile ẽ ſeqͥ flĩ xxxi.
A ſoꝛtes ſcit eſſe verum xxxii.
A ſoꝛtes ſcit eſſe a xxxiii.
Soꝛtes patrem ſuum credit eſſe a⸗
ſinum xxxiiii.
Sortes apparet eſſe alið ab illo qð
e xxxv.

Sophiſmata quarte partis.
ca nõ hoĩem eẽ rilbilẽ i.
Nullũ nccĩm eſt hoĩeʒ currere ii.
Oẽ coꝛpus ñ eẽ h̊ eſt poſſibile iii.
Lontiĩgens eſt ad vtrũlibet nullum
hoĩem eẽ ſoꝛtem iiii⸗
Oẽ aĩal eẽ hoĩeʒ ẽ ĩpoſſibile v⸗
Impoſſibile eſt aliud q;ᷓ aſinum te
genuiſſe vie
Impoſſibile ñ ẽ hoĩeʒ eẽ aſinũ vit⸗

¶ Finit tabula.

=

.—

*
*
. *△
.
. 4 .
..
.. . .
. * * .
2* * *
* „ .
„ . „
4 .„„ .
„ .
. *
§ . . 5
. * —
* *WM . 5.
.
8 9 *. —
„
. .
* *„
. . 4 .
4 .
* . *
2
. .
2

4

—

em s s
ðòðã =

.JB — S –
e
—
—
= ⸗ —

. 1 4 — .

— —

“l

S

Balance

Focus

N

hinmn i
ineges eitt⸗
nus
ſun
ntangttotfic!
raaſoppones
benegadur di⸗

1

J

is

S=e
5
— —
= S. = = —
1 1
N i

gialiſint ii
ſlbuon x
niehö
gishönlct v
M O
4 lr
tigti anl⸗ u.
erppelarolt
is audu
i
.
isnl5
uncbenn .
e wos
ſimlumd⸗

11

10

2
4¾ Copyriqht 4/1999 VxyMaste

1

iii · Hec copulatĩa eſtvera / ſoꝛtes ſe
tem ix. et et ſoꝛtes nõ ſedet
urſa me aeẽ Hec copulatiua ẽ va / ariſtoteles
x. diſputat:antichꝛiſtus pᷣdicat v·
um xi. In omni tꝑe ſoꝛtes currit vt:;
d q;ẽ xii · EZadẽ ꝓpõ vocalis eſtvera falſa
v̈ ckioneʒ oĩs hoĩbꝰ eiuſð idiomatis ſine noua
* m iſoche⸗ impoſitiõevel obligatiõe vii
xiii Oẽ qð mouet᷑ mouebat̃pᷣus viii
tãqua aſtra Mulla ẽ mutatio ĩſtãätanea ix
iſperiũ xiiii ¶ ¶ Octauũ caꝑłm eſt de ꝓpõibus
xv · hñtibꝰſupꝛa ſeipᷣas reflexioneʒ ·
tpmo de ap Smnis ꝓpõ eſt affirmatĩa: ergo

rbSelector Standard* -Euroskala Offset

eſtrictiõibꝰ nulla eſt negatiua i·
t .i. Sequit᷑ nulla ẽ ꝓpoſitio negãda
ꝛtuns ii · quedã ẽ ucgatia ii
iii. Sis hõ currit:qaſinꝰcurrit iii
noꝛtuꝰ iiii · Di co ꝙhõ eſt aſinus iiii
idũ v. Quicqd ſoꝛtes audit illud ꝓfert
putaturꝰ . vi plato v.
vil. Ueꝝ eſt dicere hoĩem eẽ aĩal vi.
viii. Omis /ꝓpõſt falſa vii
ertũtk ix Plato dicit falſũ vlii ·
e ·Soꝛtes dicit verü ix
bocꝙ voceſ Tot ſũt ꝓpões veq̊t ſũt falſe x
um Ego dico falſum xi.
1 i· Peꝰẽ ⁊ qᷓõ copulatĩa ẽ falſa xii
at ii Soꝛtes ſcit ꝓpõnẽ ſcriptã in pa⸗
8 iii riete eſſe dubiam xiii.
5 aſinꝰ iiii Soꝛtes ſedet vel diſiũctiua ſcri⸗
5õ es hõ v pta ĩ pariete ẽ platõi dubia · xiiii
ẽñ hböõ vi Alicui ꝓponit᷑ ꝓpõ dubia xv
Es ſit vera / hõ Tu rñdebis negatiue xvi.

vii. Tu ꝓiicies me in aqus xvii.
menſura pqᷓ Soꝛtes vult comedere xviu
evᷣa vel falſa Soꝛtes maledicit platoni xix
i. Soꝛtes optat malũ platoni xx

GmbH wwwW.

—

=
2, —
P
O
—
—
—
—

: nouiſſune ꝑ Anthoniũ denidels
Nicolaũde barraĩ artibꝰmgros
lii · pa riſiꝰ ĩpreſſa felicit᷑ expliciũt

3
— —
82
— —
2 ,◻£
—
— W
O
☛ *

¶ Sophiſmata doctiſſi buridãi

22

19 20 21

1 e dlnſd ncihi

12

oi luns lu lehölichü dſt

7

6

4

3

hNung vn Mn Tnacſacihu

TI TTNNNNNWNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNN
—2 g H w e. iee ie e