Dh9_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Rhetorica divina. Guilelmus, Arvernus N12511919198 021 0 8 Tobingen Fr. Pf = säſ SGss . Hethoꝛica Diuina de Oꝛatio ne domini Guilermi Pariſieñ. CLCum ſuadere doces ⁊ ꝑſuadere miſellos Quo pacto valeant fundere verba deo: TZu facis vt ſceleri fiat Guilerme creatoꝛ Abitioꝛ:atq; reis te duce det veniam ·· Hos non dicendi das Quintiliane coloꝛese: Non hos eloquij gloꝛia Marce dabas· Hos nõ ille dedit quem inrabant᷑ Athene:.« Sed perit eloquio rhetoꝛ vterq; ſuo· Pergdita/vana fuit/fallax ſapientia veſtra: Judicis humani coꝛda mouere docens · Noſtra quidem pᷣcibus iuſtam mollirier iram Ars veneranda docetiudicis atq; dei⸗ Ah quãto melius verbis placare potentem Eternũq; patrem:qᷓ; dare verba iuris · Nec modo ſupplicibus culpã penaq; remittit: Inſup ⁊ donat pꝛemia larga deus· Viue igit᷑ felix per ſecula longa magiſter Tam bona qͥ nobis dogmata ſcpᷣta dabas · Cũ pr̃ibꝰ/magniſq; deis / reqᷣeſce ſõ vmbꝛa: Eternũq; Vale:vir venerande Vale: — — — —,t ur. N ui; & 21 - 2. Cabula . Tabula admodũ vtilis / qua continet᷑ iu⸗ xta alphabetiſeriẽ/ totius oꝑis materia BHominatio 9 peccatoꝛum qualiter fit: et quãta ſufficiat in peniten⸗ te ca· xxiiij · · ⁊ ca · xj · C· Alfflictio coꝛpoꝛalis adiuuat oꝛationem ca⸗ vii. O. r lJ. Afflictio eſt pars iuſtificationis · ̊ multũ vti⸗ lis· ⁊c. JObidem α. ” Afflictione animaliũ ⁊ ꝑuuloꝛũ affliguntur⁊ parẽtes aut poſſeſſoꝛes rerũ · Ibidem · Allegatio clemẽtie deia peccatoꝛe · ca · vij · F. Altare aureũ in Apocalipſi qͥd ſignificat·⁊ de incenſis ſuꝑ illo poſitis ⁊c · ca · xlij · O. Amoꝛ debet pᷣncipaliter deo· ca· . P. Almoꝛ dei qũo accẽdat᷑ ex cognitiõe bñficioꝝ ſuoꝛũ tã in generali qᷓ; in ſpali · ca · xlix · F G· Amoꝛdeiꝑqd incitat᷑ in hoĩbꝰ.ca · · Ab⁊ Ac. Amoꝛ ſi eſſet venalis ꝑqᷣd poſſet emi melius deo-ca-. KLoEoKKXKXKXkXkz. Amoꝛ nullus põt denegarideo ſiue ſit vena⸗ lis liberalis gratuitꝰ aut violent. ca. l.· Z· Angelus q ſtetit iuxta altare templi ⁊c· ſigni ficat chꝛiſtum · ca· xlj .· D. Angeli ſeruiũt nobis ⁊ qũo · ca· l· RK· Angeli gaudiũ habẽt de cõuerſiõe pctõꝛis/⁊ etiã ſpũale ⁊ celeſte cõuiuiũ ·ca · xij · E· Anima · moꝛs aĩe ꝑ pctm̃ deterioꝛẽ moꝛte coꝛ poꝛis:⁊ ̊ magis lugenda· ca· xxvj· LC. Aie in celo / in purgatoꝛio / ⁊ in inferno: ſunt in imicinr̃i ꝓpter pctã · ca · xxxviij · R. uenire c· ca· xxxviij·è-. Aie in celo ſuiũt nob deũ interpellãdo ꝓno bis · c· l· ¶· 1 Animab ↄtra nos clamantib debemus ſub Anime peccatricis canticum quid ſit æ quo⸗ modo fiat · c· xxxix · A · Anime affectiones ⁊ paſſiones faciunt pſal⸗ teriũ decachoꝛdũ cũ cithara⁊c · ca · xxxix.E. Animalia qualiter ſeruiũt nobis · ca · . Q&, Aqua qũo ſeruit nobis ca · · O· Arcus tenſus ⁊ paratus a deo contra pecca⸗ toꝛes · ⁊c · ca. lj. n.. „ „ Arcꝰdeiqualiter ſupat᷑ ⁊ frangit᷑ · caliij · E· Arma dei cõtra pctõꝛes · c· xij · S Armatura deiↄtra pctõꝛes qualiter qͥdãmõ anihilatur · ca · liij · A· Aſſiduitas adiuuat oꝛationemet quomodo aſſidue ſemper oꝛetur · c· xxx · V.·Et pꝛeci⸗ puetbidem.æ«⸗ä6gn — Elllum contra b peccata eſt iuſtiſſimum · c· xij· Q· Bellandum ⁊ pugnadum ẽ cõtra peccata tanq; ↄtrahoſteshoiĩs · ca · viij · O· Beneficia collata a deo recognoſcere/ẽoꝛã⸗ ti neceſſariũ·⁊ que ſint illa · c. iij · P· oꝛatione · ca · vj · B · Grarũactiões debemꝰ ð ipᷣis relerre · c· iiij · P Bñſicioꝝ eoꝛũdẽ ingtitudo ⁊ abuſio·ibið. Beneficia pᷣmeditata inflãmant ad amoꝛem dei · ca · iiij · R· Buũüſicia que de contulit / ſunt ei narrãda in Peneficia dei gratuita qualiter accendunt amoꝛem dei · ca · xlix · H J. amoꝛẽ eius · ca · xlix · FC G· Defectꝰ cognitiõis hmõi bũficioꝝ vnde eue⸗ nit ⁊ quid mali faciat YObidem· DH· Beneſicioꝛum dei r ecogitatio per modũ cã⸗ tici · ca · xxxix· D. Bñficia dei generalia pᷣmeditata accendunt Bũñiciũ ĩcarnationis chꝛiſtiac ſacfi euchari⸗ ſtie cũ gtitudie ẽ pᷣmeditadũ · c iiij · Z.H· BPBßficia dei ſpalia/ꝑcreat᷑as exhibita · c· l. K⸗ Bñficia dei ſpũalia · ca · · C.· Bñ ficia toti mũdi · Ypidem · V Benignitas ſiue beniuolẽtia intelligitur per Galbanum . ca· xli · .· Benignitas ẽ ſuãda ĩoroe · ibidẽ · ꝓpe finẽ Bona pñ̃tis vite qũo ſunt fugitiua. vana et beres A Alntus diuini Abuſio c· iiij · Q circa finem- Caãticũ peccatricis anie qͥd ſit ⁊ quomodo fiat · ca · xxxix· ??·· Aui ſunt ibi ſoni Ibidem· D. Cithara ſpũalis · peccatricis aĩe qͥd ſit qua⸗ liter reſonat · ca · xxxix · E⁊ F. Clamoꝛ adiuuat oronẽ · ca · xxxvij · S. Clamare dʒ hõ ↄtraotradictoꝛes ſuos⁊ alios luocare qꝗᷣ p eo clamẽt ⁊ qͥ ſtiſti ·c·xxxviij· X Clerꝰ ꝓpr qͥd ſit ↄſtitutꝰ in eccleſia · ca · xxx · y. Clerici debent diſcere ⁊ ſcire⁊ debite implere officium ſuũ pᷣcipue oꝛanci · ca · liij · ꝓzꝓ Clerici ſũt ꝓpugnatoꝛes ꝓ pplo dei · c· liij · hH. CLlericialiq rudit ⁊ ianit canunt ps·⁊ alia:ca. xxxix · · Et ca · x· Ra S· Cogitatiões ĩutiles aſſimilant᷑ muſcis ⁊ tꝑe 2 Tabula ofonis debẽt expelli acoꝛde · ca · xxv ·CC.· Cogitatiões vane ſunt fugade/qꝛ expellunt ſpmſcm̃ · ⁊ bone ſũt ſuſcipiẽde qꝛ faciũt chꝛi⸗ ſtum eẽ pntem ⁊cc · ca· xxv · · per totum. Cõcupiſcibilia ſunt gladij igniti ⁊c · c· l · Bc· Cõfeſſio pctõꝝ ĩpetrat a deo miſericoꝛdiam ⁊ veniam · c· vij · · Cõtritio coꝛdis qũo fiat · · xl · Tl · Eõpũctio coꝛdis p peccatis quomodo cauſe tur · c · xxij · E 1F. Cõpũctionis gra qͥd oꝑet᷑ in hoie · · xlij. J· Cõuiuiũ celeſte · ſpũale · nuptiale ⁊ triũphale fitin cõuerſiõe pniali pctõꝛis · c· xiij · E· Conuerſio peccatoꝛis Infra peccatoꝛ et iu⸗ ſtiſicatio · Coꝛ humanum rapitur tempoꝛe oꝛationis inutiles cogitationes · c· xxv · T· Coꝛ humanum qualiter debet calefieri exbe neficijs dei · . · ¶ · Coꝛdis contritio quomodo fiat ·ſt upꝛa Con⸗ tritio nota bene. Coꝛpoꝛis diſpoſitio ſiue ſitus adiuuat oꝛatio⸗ nem ⁊ qualis · c· xxv · S· Creature ſimul ⁊ om̃es: oꝛdinate ſunt a deo 8 vt nobis ſeruiant · c·l · S· Creature quomodo poſſint inflãmare coꝛhu manum-ibidem:V⁊ X · Creaturarũ obſequia conſiderata accendüt hominem ad amoꝛem dei · · iiij · S. · c. l. EK· Creaturarum obſequia non cognoſcere ⁊ ex inde in amoꝛem deinon accẽdi / eſt magna ingratitudo Ibidem· S· Creatura pugnabit aduerſus peccatoꝛes·c· .. Amna pꝛoue⸗ d nmnientia de peccatis · c· xlvij · B· Datus eſt nobis chꝛiſtus ad vtili tatem noſtre ſalutis/⁊ ad multiplices effe⸗ ctus ſalutares · cxix · V · Decht ſe nobis deus · quomodo et ad quid · c· xlix · I· Data ſunt eiincenſa multa quomodo intelli . gitur · c· xlij · G· DHebitum humanigeneris ſoluit chꝛiſtus et pꝛo eo ſatiſfecit · · xv · E· Delectarii in domino adiuuat oꝛationem e· xxxvj · Q· Demones ſunt contradictoꝛes noſtri · c· xxx Demones ſunt deriſoꝛes noſtri/ pꝛopter pec cata noſtra ⁊c · c· xlvij · H⁊ E· Demonibus aſſimilatur ⁊ Aociatur. pecca⸗ toꝛ · c· xxvi · PDeteſtatio peccatoꝛum ·c· xxiiij· Q· Deus expectat peccatoꝛes/⁊ eos miris mo⸗ dis reuocat · c. iiij · R· Deus quomodo tam miſericoꝛditer ſe tenet ad nos · c. iiij. l. Deꝰ quomodo ſuſtinet peccatoꝛes ·c · vj · B· Deus rogandus eſt pꝛo iuſticia perfecta⁊ pe nitentiali iuſtiſicatiõe peccatoꝛis · c · viij · A Deus debet miſereri peccatoꝛi penitenti / et ſeipſum iudicanti · nec debet ei obſiſtere i iu⸗ ſticia eius · c· viij · H· Deus multum gloꝛiſicatur ex vera cõuerſio⸗ ne ⁊ iuſtiſicatione peccatoꝛis · c· ix · R · Deus vult ſaluari multos quandoq; nolen⸗ tes · rebelles ac incredulos ergo mſtoplus peccatoꝛes ad ipſuʒ ↄuerſos ⁊cc · c·xij · 7 K Deus pꝛeueniens peccatoꝛes ſua miſ ericoꝛ⸗ dia / merito debet eos aſſumere · c · · xij · · Deus vult peccatoꝛis reuerſionem ſiue con⸗ uerſionem ⁊ penitentialem ſatiſfactionem- cxiiij · PL Z· Deus vult om̃eshomines ſaluos fieri / quod oſtendit in multis ⁊c · c· xiiij · A · Deus accepit pꝛopter nos officium medica⸗ tionis ſanctiſicationis et ſanationis ⁊c· ibi⸗ dem Ac · Deumdecet ſanare peccatoꝛes infirmos · c⸗ xv; Quomodo ſanauit peccatoꝛes · ibidem · B· Deus non debet tardare ad ſanandum pec⸗ catoꝛem ibidem · C ⁊ D· Deus debet milereri peccatoribus / ad ipſuʒ ſe conuertentibus/ paopter multas cauſas · C· xxj Deus iure multiplici poſſi det hominem C· xiij · T · Dei filius ſcilicet chꝛiſtus l⸗ tis humani generis / et ſi eius debita ſoluit Deus non ſolum latiſt fecit pꝛo peccato oꝛigi⸗ nali/ſed etiam pꝛo peccatis noſtris actuali⸗ bus ⁊ recidiuis/⁊ hmõi · c· xv · F · Deus honoꝛatur in ſanctisc· xvij · · De daromnia liberaliter ⁊ pꝛopter hoc cre⸗ auit mriong es creaturas vt eis ſeipſuʒ da⸗ De⸗ gr nonmnodo ſi taccuſato: nð · c· xxxviij. V. Peus dedit ſe nobis/et quomodo/et adqͥd. WEE N +☛ ☛ — — — — –☛ Tabula . c· xlix · J· Dei Peneficia ſupꝛabeneſicunm. DHeiamoꝛ/S/amoꝛ:c:j· Ignis diuini amoꝛis Deus om̃es creaturas oꝛdinauit vt nobᷣſer⸗ uiant· c·l. R⁊pᷣcipue· S· ibi nõ ſilitudinem Deus dedit nobis quedam beneſcia ſpiritu alia que poſſunt accendere coꝛ noſtrum in eius amoꝛem ⁊c · c·l· C· . Deum diligere/monet vniuerſus mundus / Lipſius deibeneficia ⁊ dona ⁊c · ·· V⁊ y · Deum nõ diligere aliquo amoꝛe · nullomo⸗ do poteſt homo excuſari · IObidem ·Z· Deus per ſuum amoꝛem /incitauit nos ad di ligendum ipſum · JObidem Ab · .R— Deus beneficio ſue incarnationis·paſſionis ⁊ moꝛtis/maxime incitat ad ſuam dilectio⸗ nem ſi rememoꝛetur· IObidem Ac · Deus quomodo⁊ pꝛopter quid diſcedit ab homine ⁊c · c· l · F· Deus quãdoq; deſerit aliquos / pꝛopter hoc vꝓPdona ipſis data / ſibi apꝛopꝛiant · c· lj · J· Quã malũ ſit ꝙ deus ſicdeſerit hominẽ · JObi dem · RK per totum · Deus vincitur in oꝛatione quaſiper luctam· c.lij· Q· Deo om̃ino confidere debemus ⁊ non meri- tis noſtris ⁊c · Obidem · ⁊ ꝓ · Deo debet aſcribi victoꝛia /que videtur obtit neri in oꝛatione · c· lij · Z · Deus in ofone vincit᷑/capit᷑ / ⁊ ligat᷑/ et quo⸗ . Fides aſſimilat᷑ choꝛde in citharaſiue i in can modo · c· liij · A · Dei ira qũo frangatur· Ibidem A⁊ O· Dei iuſticia qualiter vincit᷑ ⁊c · Ibidem B· Dei iudicium quomodo vincitur per iudiciũ quod homo facit ſibijpſi· Jbidem . Dei equitas ⁊ arcus eiꝰ /qũo vincit᷑ · ibidẽ· D Dei arcus ⁊ pharetra qualiter frangit᷑ et ſu⸗ peratur IJbidem E· Dei adiutoꝛium petitur in inceptionibus ho rarum ſiue officioꝛum diuinoꝛum/et quare c. liij · l· Deus in adiutoꝛium meũ intende quare di⸗ catur in inceptionibus hoꝛarum canonica⸗ rum · IJbidem hH· Deus arnocho ligatur vinculis charitatis . ⁊c · c· liij · Heus agnir⸗ nõ 6poteſt amari · ibidẽ EKĩ fine Deus ligatus qũo debet teneri ibidem · Qualiter foꝛtius conſtringiibidem M· Deus non debet recuſare / hominem ligare vinculis charitatis ⁊ penitentie/quiſe eiof Holoꝛ penitẽtialis petẽdus ẽa deo· c· xxvj· EK lert voluntarie clih. . ”MU Deuotio requirit᷑ ad ofonẽcxli. n. Duectignis ccharitatis vinculis ligatur deꝰ c·liij· O· Diuitie ſunt fallaces · c. vj. D· Tolat pꝛo peccatis/ per quid polſit cauſari: xij · D E· Polbꝛ Uralis tanat animã · ⁊ qualis doloꝛ ſuffi⸗ ciat penitenti:ibidem EK · Et · c· xj · C· Honumhominidatuma deo debet cõmuni⸗ C(ari alijs ⁊ nõ appꝛopꝛiari · c· lj· H · Bona ſapientie qñq; ſubtrahunturt quare· Zwid em J. Temoſyna va e let ad multa · c· xxix · T· Et · · xlij · A· ꝓpe finem · Eiulat'clamoꝛ adiuuat oronẽ cxxxvij· S Erubeſcentia q̃j.verecundia⸗ Euchar ſtia · · Sacrm altaris · ⁊.j· Jeſus · EExecratio ꝓ ⁊ de peccatis · c. xxiiij. P. Exoꝛdium oronis.a quo debet incipi.c.iij. R Exoꝛdium poteſti incipia gratiarumactione c. iiij. O. Iges adiuuat 1 oꝛationem.cuius fidei articuli ali⸗ qui in oꝛatione rememoꝛãdiſunt c. xxxij. D. tico anime peccatricis.c.xxxix.D. Fices qua virtutem habeat ſociam ⁊ conne⸗ xam in cithara ſpirituali.c.xxxix.G. Figdes in oꝛatione/ſpargit bonum odoꝛem. ⁊ inſurgit aduerſus ſcientias que ſunt con⸗ tra deum ⁊c.c.xlj. ⁊ A. Fides multum deſeruit in ſacramento alta⸗ ris contradicendoſenſibus exterioꝛib. æc. c.xlj. A· Foꝛtitudines oꝛationis multe ſunt.c.xl. Foꝛtitudoↄtra tediũ pꝛolixitatis.ibidẽ . Foꝛtitudo contra dilationem doni quod pe⸗ titur Ibidem. M. 5F oꝛtitudo contra iram ꝛ ĩpatientiã. ibidẽ Foꝛtitudo grauitatis contra leuitatem quã⸗ dam Sbar lbanuʒ gutg ⁹ mlie deſgnci. cl. Et ibi⸗ dem Al . Tabula Gemitus adiuuat oronem c· xxxvij·æ. Gloꝛia magna fit deo ex vera conuerſione et iuſtiſicatione peccatoꝛis · c· ix · R · Gladius ſpũalis quo debet anima penetrari in ofone vel meditatione ⁊c · c·lj·. A BGBladius ille qualiter fugat moꝛtem ſpiritua⸗ lem anime ⁊cc. Ibidem· Maρ... BGladius dei vibꝛatus / debet terrere peccato rem inducendo ad penitentiam / ſic fugiẽ do moꝛtem ſpũalem · c·lj· . Bladius dei contra peccatoꝛes · aufertur ei gladium pnie ⁊ diſcipline ⁊c · liij · F· da · · iiij · O⁊ P· Eretici dicun h tur animalia venenata · c· xlij · A Hhomo faciat quod in ſe eſt/lʒ mo dicum poſſit · c· xiij · R· “M Homo eſt ipſius dei / multiplici iure · c· xiij · V Homines damnatiad aliquod ſuplicium ſu⸗ ſtinendum/docent peccatoꝛes peterea deo vyeniam ⁊ gratiã lachꝛymaꝝ · c· xxvj · F ⁊ G· Homines per quid ⁊ quomodo debent accẽ⸗ di ad amoꝛem dei · c· xlix · · ꝑtotum· Homo non poteſt effugere qͥn aliquo amoꝛe debeat deum diligere · c· l· Z· MHomoaliquo modocoartaturad amandum deum. bidem ?Z?YZ. Hõ incitat᷑ ad amandũ deũ · ibidẽ · Ab ⁊ Ac ratiarũactio de beneſñicijs acceptis eſt agẽ Hõ moꝛtiſicat ſeipſum ſpũaliter · c· lj · A⁊ B· Hoĩs moꝛs ſpiritualis ⁊c · Infra Moꝛs aĩe · Homo per quid decipiatur vt cadat in moꝛ⸗ tem ſpiritualem · c · l · G· Homo donum ſibi a deo datum non debet ap pꝛopꝛiare ſed etiã alijs cõicare · c· lj · h· Homo debet petere a deo vt eum captiuet et vyinculet · ⁊c · c· liij · · Homo qñq; derelinquit᷑ a deo ⁊ q̃re · c · l · I· Homini/eſt valde nociuatalis derelictio · ibi⸗ Humilitas in oꝛatione placet deo ⁊ eũ indu⸗ cit ad exaudiendum ⁊c · c· xxxj · C· Humilitas ſeruanda in oꝛatione intelligitur per ſpeciem aromaticam onica · c· xlij· K · Humilitate vincitur deus in orone ⁊ fit obe⸗ diens nobis c. lij · S Eiunium adiu . i uat oꝛationem · c· xxviij · R· 1 Jeiunium eſt magne efficacie et virtutis · c· xxix · S ZJsnis infernalis a penitente bene pꝛemedi⸗ tatus /per deigratiam multa facit miracu⸗ 5 — la in eo · · xxvj · OS. Ignis inferni eſt timendus · c· l · O. ꝓpe pᷣn⸗ cipium ⁊ etiam finem· *& De Ignis ſpiritualis ·ſ. ire pꝛo peccatis /debet ol ferri in oꝛatione · ⁊c· c· xlvij·Z A. B⁊ C· Isnem diuini amoꝛis accendit quidã amoꝛ pꝛeparatoꝛius/qui etiama deo petendꝰ eſt c xlviij. D· òèG Isnem diuiniamoꝛis accendit ſacra ſcriptu ra/⁊ quomodo aliqui nõ accẽdunt᷑ ab ea ⁊c c· xlviij · E· MM. * 5* IJognis diuini amoꝛis accendit beneficijs dei pmeditatis ⁊ cognitis ·c· xlix. F¶ G. Jeſus quomodo ſit placãdꝰ⁊c · c· xxxviij.Ac Jeſus rogandus eſt in miſſa pꝛo multis nop neceſſarijs ·c· xxxiij· Gzp. Jeſus eſt ſalutandus in miſſa cũ magna gra tiarũactione · c· xxxij · FYF. Jeſus quattuoꝛ officia perſicit ⁊ impletĩ miſ⸗ ſa · c· xxxij· E· ZJeſus.miſcdᷣia ⁊ pietas ei excellit miſcdᷣiam omnium ſanctoꝛum/quod oſtendit in eius . paſſione c· xix · T· Incarnationis chꝛiſti beneſicium cum grati tudine eſt pꝛemeditandum · c· iiij · Z· Indignatio de ⁊ pꝛo peccatis.⁊ quãta ſuffici at penitẽti.c.xxiiij.O.⁊.c.xj.C. Infirmitas peccatoꝛis quomodo curata eſt JIra pꝛopctõ /liberat aiudicio deixc᷑.c.xxij.K Iraſci debemus pꝛo peccatis tanq; inimicis noſtris peſſimis ⁊c.c.xlvij.Z AB⁊ZE.. a dei qũo vincit᷑ ⁊ mitigat᷑.c.liij.?Al. Et G. eodemc. De irapenitentis.c.xj.C. Ire dei qũo reſiſtit᷑.ibidem.h.in medio. Judicium extremũ ẽtimẽdũ.⁊c.c.l. O⁊ P Judicium dei qũo vincitur per iudicium qð homo facit ſibupſi. c. lijj. C. —èM Jure debito ⁊ mtiplici ſumꝰipᷣiꝰ dei.c.xiij. V Juſticia duplex ſcʒ ꝑfecta ⁊ imꝑfecta/que eſt quedam diſpoſitio ad iuſticiam.c.viij.)· Juſticia ꝑfecta petenda eſt a deo.c.viij. ¶M. Juſticia dei /nõ eſt ſeꝑata ab eius miſcdia er⸗ ga peccatoꝛes.c.vij. F.ↄ. „ „ Juſticia deinon debeteſſe contra miſericoꝛ⸗ diam eius/quo ad peccatoꝛem ſe conuertẽ⸗ Juſticia dei nõ debet petere vindictam atra „ — „£ -— — m TabuAlgz peccatoꝛem ſeipſum vindicantem iuſtifi⸗ cantem · ⁊c· ix · Q⁊ · Juſticia dei nõ debet multa ⁊ magna exigere apeccatoꝛe/quia modicum habet · infirm eſt ⁊ pauper · cxiij:· K ⁊ S. Juſticie dei magis debent placere pene peni tentiales qᷓ; infernales ⁊c·c xiij· ¶· JZuſticia dei qũo ſupat · c · xliij · B· Juſtiſicatio · iuſtificat ſeipſum peccatoꝛ:quãa⸗ do ſe coꝛam deo accuſat · reum confitet᷑:⁊ iu dicando condemnat · c· vij · H· Juſtiſicatio pnĩalis:⁊ a peccatis pfecta libe⸗ ratio eſt petenda a deo · c· viij · · Juſtificatio multa bona facit in vere peniten te/⁊ deo magnã⸗ affert gloꝛia · · ix · RK · Juſtiñcare impiũ magis eſt q̃ ; creare celum ⁊ terram⁊c · IJpidem S⁊ T. Juſtificatio qualẽ facit victoꝛiam⁊ qᷓ ta mira bilia ⁊c· Ypbidem S⁊ T. De iuſtificatione impij fit deo magna gratia⸗ rumactio. JPidem T. Achꝛyme pe⸗ 1 tende ſunt a deo · pcipuem oꝛati⸗ one · c· xxvi · . Lachꝛyme vnde ſunt nominate vndepꝛo⸗ uocantur ⁊ quid efficiãt in anima · c· xxvj · ¶ Lachꝛymas de poteſt educerede coꝛdeho⸗ minis exemplo moyſi/⁊ hoc eſt petendum a deo ⁊c · · xxvj · D· Lachꝛymarum petitio pꝛopter earum vtili⸗ tatem · Jbidem E⁊ ] Lachꝛymarum petitio ratione cuiuſdam ſi⸗ militudinis · Ibidem F · Lachꝛymarum Heriroges p Paopter eius ꝓ⸗ miſſiones ⁊c. Ibidem J⁊ EK Lachꝛymarum gratia poteſti impetrari inter ceſſiõibus quoꝛũdam ſanctoꝝ.c.xxvij · Al· Lachꝛymarum fons eſt tanq; lauatoꝛium in clauſtro:ergo pꝛopter eius neceſſitatem de bet poſtularia deo · c· xxvij · · Lectioadiuuat oꝛationẽ ⁊ ecõuerſo ·cxxx · Ligna qualiter nobis ſeruiunt · c· l. R· Ariam debe⸗ im mus inuocare/yvt pꝛo nobis inter cedat ad filium ſuũ.⁊c·c xviij · O· Aaria nunq; denegauit alicui ſuam mileri⸗ coꝛdiam in patrocinando. IJbidem è. Aaria ex ſua miſericoꝛdia debet nos iuuare cõtra peccata noſtrac. xviij · R· Abaria debet alſſimilari filio ſuo in miſericoꝛ⸗ dia/⁊ per eam nos iuuare ibidem S· Abaria tenetur nos adiuuare vt reconcilie⸗ mur filio ſuo· Ibidem O. Abarie eſt gaudiuʒ/⁊ filio eius gloꝛia/ ſubue nire miſeris · Jbidem P· Aaria debet reconciliare peccatoꝛẽ eſilio ſuo quia ipſa eſt mediatrix inter deum ⁊ homi⸗ nem Ibidem Q Aariam plaſphemantes non erunt impuni ti · · xxxviij · S Abariam honoꝛantes honoꝛabuntur:⁊ eam inhonoꝛantes punientur · c xxxviij · S.ĩ fine Abariam habere pꝛopitiam ⁊ non aduerſa⸗ riã ẽ nobᷣ multũ neceſſariũ ⁊c̃ · c·xxxviij · Ab· Mirle qͥd operet᷑ ⁊ quid myſtice deſignat. Cx * „ Abiſſa non debet nimis plongaria ſacerdo⸗ tibus · c· xliiij · O P· Quid ieſus in miſſa ꝑficiat · qũo ſi tſalutand' crogandus· qre ſupꝛa Jeſus· Aiſericoꝛdia dei ⁊ eius iuſticia ſi mul ſunter ga peccatoꝛem · c. vij · F· Contra miſericoꝛdiam deinon debet eſſe eiꝰ iuſticia / quo ad peccatoꝛem penitentem et ſe punientem ⁊c · c· viij · H · Aliſericoꝛdia deiita potens eſtad miſeren⸗ dun Reuti iuſticia eius auida ad puniendũ · c. xij Paecordle⸗ dei opera erga peccatoꝛes. c ANlericoꝛdia delin quos ⁊ quomodo abun⸗ dauit · c · xij · O· Abiſericoꝛdia dei qualiter manikeſtatur ⁊p⸗ cipue penitentibus ſeipſos iudicantibus: c. xij · P· Abiſericoꝛdia dei reſpondebit ſtabit ꝓnobᷣ peccatoꝛibus · c· xv · G· Aiſereri vult deus peccatoꝛibus / eius mile ricoꝛdiam deſiderantibus . c·xx· A Apiſereridebet deus peccatoꝛibus ad ipſum ſe conuertentibus · c· xxj · P? K.— Aboꝛs ſpiritualis anime que ſit/⁊qᷓ; mala.et ꝙ homo eam ſibi infert ⁊c· c· l · A⁊ PH Aloꝛs anime deterioꝛ eſt moꝛte coꝛpoꝛis/er go magis lugenda·cxxvi·Cc· Apboꝛs anime fugat᷑ ꝑ verbum dei ⁊ incipit vi ta per oculum coꝛdis · c · lj · C· Aoꝛs anime vnde quandoq; pꝛoueniat c· lj· E Aboꝛs aĩe qᷓ; nociua ⁊ amara · Ibidẽ kr 1L: . CTabula Aoꝛs anime quomodo fugatur. Jbidẽ Al· per totum · Alboꝛtuos coꝛpoꝛales ſolemus lugere: ergo magis ſperituales / ſcʒ noſipſos in peccatis c· xxvj · A· Aundus vniuerſus quomodo ſeruit nobis ⁊ per hoc nos accendit ad amoꝛẽ dei · c· · V Alr ratio in re⸗ n cthoꝛica diuina ˖ c vj . A · Narrare debet homo in oꝛatio⸗ ne culpas ſuas ⁊ humiliter conſiteri et non abſcondere · ibidem · Narrãda ſunt etiam beneficia a deo accepta ⁊ bonitas ipſius dei peccatoꝛibus oſtenſa· ibidem ſcz · · vj · B· Negocia peroꝛationem expedienda que ⁊ q̃ la ſunt · c. xxxviij · D· Nuncius fidelis ad deum miſſus eſt oꝛatio · cC· xxxviij · A Nuncius agilis ⁊ non piger debet eſſe oꝛatio ibidem ˖ B· Nuncius ſpoliatus vel occiſus dicitur oꝛatio in qua nõ fit attentio ⁊ẽ·ibidem · D· Nuncio vagabundo aſſimilatur oꝛatio · Ybi⸗ dem KK. Nuncio qui moꝛitur in via/oꝛatio equipara⸗ tur · Jbidem L· Nuncio excommunicato etiam aſſimilat oꝛa cio · ibidem · MÆ Nuncio ſtulto aſſimilatur ⁊ quis ſit ibidẽ R. Nuncio rauco ⁊ muto aſſimilatur/⸗ quomo⸗ do · c xxxvii. Af. Dium peccati 0o qualiter oꝛitur ⁊ quãtum ſufficiat in penitente · c· xxiij · ¶· Orationis recõmendatio ·dignitas ⁊ pꝛecel⸗ lentia neceſſitas ⁊ fructuoſitas ·c·j· A · Oratio uug ſi/ quomodo ſit petitio que⸗ Dan kehtapalter dirigitur ad deum · c·j· FXl Orationis genus eſt rogatio · c. · J· Orationis deſcriptiones ab ipſis ſanctis do⸗ ctoꝛibus quomodo ſunt intelligende / et ꝙ ſi int laugest declarationes ipſius oꝛatiõis· C· /· Orationis perfectiones ⁊ ꝑtes · c· ij · ¶· Oratio ſpiritualis ⁊ ſecularis quomodo diſ⸗ ferunt: ibidem Aα — Oratio eſt ſubiectum rethoꝛice diuine · c. · E Hratio eſt donum dei /⁊ gratie eius · c·· D· Oratio adiuuat pꝛedicatoꝛes/iudices/⸗⁊ ali⸗ os multos ⁊c̃ · c·j· B · Orationis mirificentia · c· vltimo · Orãdi ars ⁊ doctrina vtiliter traditur · c. · C. . Oratio fit etiam pꝛo tempoꝛalibus · c· · G· Orationis exoꝛdium · c:iij· · Orans debz narrare culpas ſuas/eas agno ſcendo Tconfitendo ⁊c̃· ⁊ non occultando: C· vj · A · Orationes magis aſpꝛobate T laudate Teffi caces que ſint/⁊ in quibus libꝛis continean tur · c · xvj · · Orationes lucidiſſime cõpꝛehendentes om nia que ſunt neceſſaria petiet deſideraria deo · · xvj · J· Orationes peccatoꝛum etiam valent apud deum · c· xvij. K· Orationes ſanctoꝛum in celo exiſtentium ꝓ nobᷣ ſunt multũ efficaces · c· xvij·LMν2 R Oratio ſanctoꝛum quandoq; impeditur ne a deo exaudiatur · c· xvij · · Orationem adiuuant multa · c· xxv · S· Orationem adiuuat coꝛpoꝛis diſpoſitio ⁊ q̃⸗ lis · c · xxv · S· Oratio eſt vngentum valens coꝛdi humano ad multa · c · xxv · V· Orationis tempoꝛe excludende ſunt cogita tiones vane ⁊ inutiles aſſimilate muſcis c· c xxv · C Z · Orarionem adiuuant lachꝛyme pꝛofuſe · · ſ.. Xxvj. P Orationem adiuuant afflictio coꝛpoꝛalis et tribulatio pꝛo qua clamatur ad deum · c xx viij · O· Orationem adiuuat ieiunium ⁊x· Ibidẽ . Oratio debethabere duas alas · ⁊c · ibidẽ R· Orationis vox eſt deſiderium impetrandi Ibidem O· Oratio adiuuatur aſſiduitate · c xxx· Oratio quomodo ſit giſiceig ecolnintin ibi⸗ dem ?1 E Orare ſemper quomodo ſiat ⁊ fleri poſſit · ibi dem · · Oratio ⁊ lectio ſe mutuo adiuuant ibidẽ ꝓ· Orandi impoꝛtunitas quid ſit et quomodo adiuuet oꝛationem · c· xxxj·A· Orandi impoꝛumias/quare fuit laudataa chꝛiſto · Et ꝙ in pſo non habet locum talis impoꝛtunitas · c· xxxv · P· . Orationis exauditionem inducit humiliras Orationemadiuuat fides / cuius articuli ali⸗ quirememoꝛandiſuntcxxxi·D. YVratio omni tempoꝛe ethoꝛa poteſt fieriad deum c · xxxv · P· Orationem adiuuant delectariin domino / ⁊ ei eſſe ſubditum · c xxxvj· Q· ad deum c· xxxviij· A ·½ Orantes parum vel modicum/ aſſimilantur nuncio pigro · IJbidem · B· Orantes modicum/poſſunt aſſueſcere pau⸗ latim vt multumoꝛent ꝓbidem B· Orandi tarditas et pigritia vnde pꝛoueniat Ibidem C ſpoliatus vel occilus · c· xxxviij · D· Orationis negocia per ipſam expediendaqᷓ ⁊ qualia ſunt · IOpidem D. Oratio quaſi nuncius perſonaliter aparet in conſiſtoꝛio dei / defendens ibi eum quimi ſit cum adiutoꝛio filij deicontra accuſatoꝛes c· xxxviij · E· Oratio quomodo adiuuatur a patre miſeri⸗ coꝛdiarum · ibidem Fꝓ Oratio exquo eſt donum dei debet ab ipſo poſtulari · ibidem F. Oratio quomodo debeat ſollicitare aſſiſten⸗ tes pꝛo negocio ſibi commiſſo/⁊ quales ſint tales aſſiſtentes · c· xxxviij · G· Orationi aſſiſtentes/⁊ eam adiuuãtes in cu ria celeſti / vt valeat exaudiri· Ibidem hh Oratio negligens inuocare ⁊ ſollicitare aſſi⸗ ſtentes · IJbidem J· Ecceſia docet nosinuocaretales aſſiſtentes ſcʒ ſanctos · Ipidem )· Oratio debet eſſe ſollicita pꝛo negocio c· ibi dem RK- Oratio aliqua aſſimilatur nuncio vagabun⸗ do ⁊c· ibidem H· OQratio aſſimilatur nũ IJbidem C. Grans debet petere oꝛationem ſuam dirigi in via ⁊ in conſpectu dei· Ibidem . 5 Oratio aſſimilatur nuncio excommunicato · Item nuncio ſtulto ·ſ.qui petit non petenda ratio debet volare in celum · id eſt · petere Orationem adiuuant ſeptẽ alia. c· xxxvij· S. D Oratio aſſimilatur nuncio ſideli qui mittitur Gratio vbi non fit attentio / dicirur nuncius cio qui moꝛitur in via celeſtia ⁊ ſpiritualia · IJbidem · P· Orario habet multos contradictoꝛes etad⸗ uerſarios · JIbidem &Oı Oratio quomodo debet contradicere cõotra dictoꝛibꝰ aduerſarijs ſuis/⁊ quomodo eos moꝛtificet ⁊ quantũ debet clamare ⁊cc· c· xxx Orationemnon aduertentes fatue agunt · Ibidem Ad · Oratio nõ intellecta necattentanon eſt con temnendaibidem· Ad Orationiattendere conueniens eſt ꝛc · Jbi⸗ dem Ad ·½ Orationem non attendere quãdoq; ridicu⸗ loſum eſt· IJbidem Ad· Oratio muta ſiue rauca queſit/ quomodo noceat · c· xxxviij· Af· Oratio quomodoſit canticum ac.c xxxix. A Oratio dicitur vitulus labioꝛumet quomo⸗ Ad quid oꝛandus eſt deus. Ibidem C. Orationiintendendum eſt. ꝗbidem . rationis foꝛtitudines multe quibus ſuſtt⸗ tatur · c · xl · M· Ab oꝛatione quidam leuiter ⁊ faciliter demſi⸗ ſtunt / in quoſtulte agunt ibigem ρ1τιαιπR.. Orationem faciliter relinquẽtes / in multis laboꝛant ſtulticijs · c · xl · P⁊ Q· Orant multi indeuote ⁊ negligenter pꝛeci pue clerici non attente pſallentes · Ibidem RS Oratio aſſimilatur thuri · virgule · fumi. aro⸗ maribus pulueri pigmentarij/ ⁊ ſimilibus · In oꝛatione ſentiutur virtutes / vitia / ſacra eloquia ⁊c · c· xlj ·. Y Oratio deuota eſtodoꝛamentum ſuauitatis ⁊ pꝛocedit ex operatione ⁊ pꝛeſentia ſancti⸗ ſpiritus · Ibidem ꝓ· Oratio ſanctoꝛum/magni eſtodoꝛis ſuaui⸗ tatis ⁊ flagrantie ⁊c·c· xliiij· R· Oratio deuota qualiter placeat deo⁊ ſanct ſuis tanq; odoꝛ ſuauiſſimus ⁊x ·xlj · · Et ibi dem F H Oratio eſt deo patri grata per chꝛiſtum me⸗ diatoꝛem · c/ xli· OæhH-. Oratio erit impetratoꝛia per chꝛiſtum ˖ Jbi⸗ demH5· H Oratione honoꝛatur tota trinitas et chꝛiſt Ibidem H· —LCoeoabula Oratio gromatiſans intelligitur per thimea ma ⁊c· ꝓbidem ?· Adoꝛationem requiritur deuotio · c xliij. R. Dratio debet eſſe bꝛeuis· quomodo ⁊ quare c·xliiij · O· Oꝛatione mens humana coniungitur deo ⁊x · JObidem · P· Oratio eſt vngentum ſpirituale/ ſanans et ſanctificans animas ⁊c ·c· xliiij · à R.· Oratio decoꝛat animam ⁊ alia mira facit · ibi dem R· Orationis meritum duplex eſt c.xliii. T. In oꝛatione quandoq; viri ſancti minoꝛem gratiam deuotionis habent q; peccatoꝛes ⁊c · c· xlv · T · Oratio in qua non actualit cogitatur de deo qũo ſit meritoꝛia · c · xlvj · · Oratio eſt ſacricium ⁊ oblatio deo accepta ſanctiſicans etiam ipſum offerentem ⁊c· c· xlvij · y· Oratianis ſacrificium offerre volens / debet V habere ignem ⁊ gladium · Ibidem · Z8. Quis ſit ille ignis ⁊ qualiter incendatur · ibi⸗ dem Z Oratio eſt lucta cum deo ⁊c. c. lij · Q · Or atio requirit quietem ⁊ ſolitudinem · ibi⸗ dem Q In oꝛatione colligende ſunt vires 1c · .bi⸗ ⸗ dem Q · Srando aliqui ſtatim deficiunt/ quare hoc C· . * Orationis pꝛima luctatio qua vincitur deus eſt humiliatio · IObidem S· Oranes alie due lucte ſiue aſtutie · Jbideʒ . Oratio continuata quodãmodo vincit deuz Ibidem T¶ · Oratione deus vincitur capiturligaturri ira eius frangitur · c · lij · A · Orans volens cum deo pugnare in oꝛatiõe debet ab eo adiutoꝛium petere / ſi icut fit i in di umis officijs · c· liij · h· Oꝛationis mirificentia ſiue effectus mirabi⸗ lis et pꝛecipue in ſacramentis · c. c· lili ſiue vltimo · &à Auli cõuerſio p xx . A Pax non eſt habenda aum pec⸗ catis · c· xlvij · A · Pectoꝛis tunſio vnde pꝛoueniat /et quid ef⸗ r. ficiat · c xxxvij· Z. Peccatu mita mala infert peccatoꝛic·vj E. Peccatoꝛum feditas ⁊ immũdicia / debet co⸗ gnoſciab oꝛatoꝛe · c.iij· · Peccatoꝛum confeſſioi impetrat adeo veni⸗ am · c · vij · G· Peccata ſunt inimicideit hominis · ergo cõ⸗ tra illa debet homo cũ ſ adiutoꝛio dei pugna re · c· viij · O · Peccatoꝛum compunctionem penitenti⸗ am poſſunt facere multa in iſto libꝛo poſi ita ; c xxij · DO E· Peccatoꝛum recogitatio facit compunctio⸗ nem coꝛdiset fugat ſic illa pctã ·c· xxij · F ½ Peccata fugantur per eoꝛundem recogita⸗ tionem · ibidem · F· Peccata quomodo ſanantur · IJbidẽ G 1lh. Peccata quia non bñ videntur placent ama toꝛibus ſuis/que ſibene recogitarentur di⸗ ſplicerent · IJbidem Yꝓ. Keasnoruin feditas q́;abominabilis eſt. ibi dem J· Peccata vt ſanentur quid ſit ſaciendum 25. Ibidem. RK Que ſint ſanantia peccatum·⸗ Ibidem · EK· Peccatum quomodo abſconditur ⁊ detegi⸗ tur · c xxiiij · Al· Peccatoꝛum odium verecundia abomina⸗ ⸗ tio · ⁊c · c· xxiij · L· -· c· xj · · Peccata ſanantur fugantur expelluntur ꝑ quaſdam diſpoſitiones nominatas aroma⸗ ta · c· xxiiij · R·per totum · Peccata aduerſantur oꝛationibus noſtris. c· xxxviij · A· Pꝛopter peccata multos habemus aduerſa rios · ibidem · R· Peccatoꝛum contritio Tpulueris eoꝛũ aſper ſio · c· xlj · N⁊ X· Peccatis debem iraſci quia ſunt inimici no ſtri ſeuiſſimi ⁊c·c· xlvij. ABX:: Peccata nutriuntur ⁊c · ibidem A· ꝓpe finẽ Peccata amantes/ odiunt ea perſequenes Ibidem B. in pꝛincipio ꝰ ꝰ Peccata debemusodire pꝛopter damna ab cis illata · ibidem B · NPeccatoꝛes exaudiuntur quando pꝛo ſeip⸗ ſis oꝛant · c · ij · M· Peccatoꝛes deus expectat⸗ miris mocis re uocat · c· iiij · R· Ad he cntoes ſedeus miſericoꝛditert renet. c· iiij · Tabula . Peccatoꝛes deus benigne ſuſtinet · c· vj · BP· Peccatoꝛes peccant / non ſolum contra de ſed etiã contra totã curiã celeſtem · c· vj · C· Peccatoꝛes decipiunt᷑ ⁊ excecantur per bo⸗ na tempoꝛalia · c· vj · D ⁊ E· Peccatoꝛis deceptiper peccata ⁊ bona tem⸗ poꝛalia querela ibidem E· Peccatoꝛ debet ſe accuſare ⁊ peccata confite ri/vt veniam conſequatur · c· vij · O· 4 Peccatoꝛ confitendo/⁊ ſe accuſando/⁊ con⸗ AWed coꝛam deo/ muſtificat ſeipſum · c⸗ Arma contra peccaroꝛes · c xij. N Peccatoꝛ quia inſirmus eſt/modicũ poteſt / quod tñ deus deſpicere nõ debet · c · xiij · R. Neccatoꝛis accuſatio/ꝙ nõ multa debeat in ſticie dei / pꝛopter infirmitatem 1 pauperta tem ibidem S· Peccatoꝛ eſt dei multipliciiure · c· xiij · V· Neccatoꝛis conuerſionem ⁊ penitentialẽ ſa⸗ riſfactionem vult deus · c · xiiij · · Peccatoꝛ q;uis bona a deo ſibi cõmiſſa diſſi⸗ pauit / tamen poteſt pꝛohoc ſauſfſacere ꝑpe nitentialem conuerſionem · c· xiiij · · Peccatoꝛ non niſi cum auxilio dei poteſt re⸗ uerti⁊ conuerti ad ipſum deum/quiaꝑ pec catum ſe indignumß⸗ fecit ⁊c · c· xiiij · · Peccatoꝛem vult deꝰ reuertiad ſe · ibidẽ Z. Peccatoꝛ quomodoſanatus eſt per deum- c xv · B· Peccatoꝛum oꝛationes etiam valent apud deum / quare deus debeat eas acceptare ⁊c · · xvij · RE· Peccatoꝛi ſe addeum cõuertentidebet ipſe deus eſſe miſericoꝛs ⁊ pꝛopitius pꝛopi mul⸗ ta · c· xxj · H⁊ C· Peeccatoꝛ per multa verba huius libꝛi poteſt deuenire ad veram penitentiã ⁊ coꝛdis cõ⸗ punctionem · c xxi· DO⁊ E· Peccatoꝛ non debet deſperare pꝛopter ma⸗ gnitudinẽ peccatoꝛum: quia ſi vult põt faci liter ſanari · c · · xxij · H· Peccatoꝛ deber pꝛemeditari ſupplicia infer⸗ i petere adeo vt poſſit ea videre ⁊ cogno ſere ⁊c · · xxvj · O⁊ h· Peccatoꝛ deber petere a deo cognitionẽ ma loꝛum /que ſibi pꝛouenerũt ex ⁊ de peccatis c· xxvj · · Peccatoꝛ quomodo aſſimilatur ⁊ aſſociatur demonibus ibidem · Q· Peccatoꝛ debet ſe plangere tanaᷣ moꝛtuum cxxxvij· T / Peccatoꝛqũo debeat damare in orationtb⸗ Lconfeſſionibus.Et quiclamare debent 6 eo ⸗ c· xxxviij · Peccatoꝛ quomodo debeat cantare lamẽtã⸗ do ꝓ peccatis ⁊ ſe humiliado· c. c xxxix· P⸗ Peccatoꝛ dat deo iuſticiam · ibidem C· Peccatoꝛes quãdoq; habent maioꝛem gra⸗ tiam deuotionis in oꝛationibus/qᷓ; viri ſan⸗ cti⁊ quare hoc . c · xlv · V · Peccatoꝛes debẽt iraſcipctis ſuis c· xlvij. 2Z Non debent ea fouere nutrire nec pacem ha bere cum eis ⁊c·ibidem A- Peccatoꝛes debent odire peccata pꝛopr da⸗ na eoꝛum · ibidem B· Peccatoꝛ debet timere gladium dei ſuꝑ eum vibꝛatum ⁊ per hoc inducitur ad compun⸗ ctionem · c· l · · Peccatoꝛ debet timere penas inferni a iudi⸗ cium extremum ibidem O⁊ P· Pectoꝛis percuſſio · c· xxxvij · T· in fine· Penainfernalis non eſt ſatiſfactoꝛia pꝛo pee catis necꝑ ſe placet deo ſed diabolo / tñ iuſte infligitur damnatis · c · xj · DB. Pems in ifernalib apparet dei iuſticia ibidẽ⸗ Apenis infernalibus nõ ẽ liberatio · c· xij · H Pene penitentiales ſunt melioꝛes ⁊ deo ma⸗ gis placite q; pene infernales · c· xij · F. Pene penitentiales ⁊ non infernales debẽt placere iuſticie dei quia per eas ſatis fit ei· c xiij · T· Penitentia peccatoꝛis vera multa bona ſa⸗ cit · c· ix · R· In conflictu penitentie · petenda eſt victoꝛia a deo ⁊ ab eius iuſticia · c· ix · P· Penitentie opera placent deo ⁊ multa bong faciunt · c· xij · O In penitentiali cõuerſione ſit celeſte ſpla⸗ le cõuiuiũ incogitabilit᷑ gaudioſum · c xij · E Penitẽtie doloꝛ petẽdꝰ eſt a deo .c·xxvj· qK Pnie iuſticia vincit iuſticiã dei ⁊c · c liij. H/ Penitere ẽduplex · . pfectü⁊ ipfectũ ·c· viij · Z ¶Penitẽs vere · iuſtificat ſeipm / ſatiſtecit di⸗ uine iuſticie/ euadat iudiciũ dei · c · viij · L· Penitens vere · quid ſaciat · c · ix · · Penitens non debettantum puniri quatum demeruit. c· x· Z· Apenitente deus non requirit tantam pe⸗ nam quãtã demeruit ſcʒ infernalem et per⸗ petuam c· xj. A⁊ B· Penitẽs · quatum debet habere voloꝛennti⸗ . Tabula moꝛem ⁊⁊ erubeſcentiam · iram ⁊ abominati onenm de peccato · c· xj · C· Et · x· xxij· EKł- Penitens per diſpoſitiones aliquas/que no minantur aromata/poteſt adhoc induci vt recedat a peccatis ⁊c · c· xxiiij · R· In penitente / vita gratie / poteſt perfici auxvi lio dei · c· xxvj · DOH. Penitens debet diligenter pꝛemeditari ſup plicia inferni/per hoc enim de per ſuã gra⸗ tiam faciet mirabilia in eo · c· xxvj · BH. Penitens debet doloꝛem peterea deo · Ibi⸗ Petitio eſt facienda·qualiter ⁊ quomodo:⁊ quid ad eam requiratur · in quibus oꝛatio⸗ nibus contineatur · c· xvj · · Petitionis confirmatio · c· xvij · E · Quedam non ſunt petenda adeoin oꝛatio⸗ ne · c· xxxviij · H· Pietas quomodo valeat ad omnia · ⁊ o per eam quãdoq; cultus diuin notetur ·c· xxix · T /· Item c · xlij · · G Planctus adiuuat oꝛationemet quomodo peccatoꝛ ſe tanq; moꝛtuum plangere debet c· xxxvij · IN · Pꝛelatus non debet petere a deo pꝛelatio⸗ nem nec deſiderare eam · c. xxxviij · O. Pꝛelatus debet peti adeo · Jbidem · O Pꝛelati permittuntur a deo pꝛeeſſe in penaʒ ipſoꝛum · ⁊c· IObidem · O· Pꝛelatoꝝ oꝛatio debet eſſe bꝛeuis · c· xliiij · P Pſalmodia/quomodo eſt oꝛatio · ⁊ qualiter fieri debeat · c xxx · · lalmodia diligenter cantata vel audita/de bet in homine incitare motus ſpirituales. VPWnoclaaliquooparum mouet ad ſpiritu alem armoniam / quia non intelligunt vel ruditer canunt ⁊c᷑. Ibidem· J· . Pſalmodie pꝛecioſitas / etquare in eccleſia cantando et legendo frequẽtatur · ⁊c · Ibi⸗ dem ˖ K Pudoꝛ de peccatis · c · xxiiij · A· Puluis pigmentarius quid ſit · c xlj. V † Puluis peccatoꝛum qualiter ſit ſpargendus Ibidem · S“ð Querela miſerabilis· peccatoꝛis deceptiper peccata ⁊ bona rempoꝛalia. c · vj · E. Eligioſidebẽt r inſiſtere dei laudibus/oꝛationi⸗ bus / ⁊ lacriſichs · c· xxx · · Rethoꝛica diuina ⁊ ſpiritualis / eſt neceſſaria . C· j· B· * Subiectum eius eſtoꝛatio · c·· E. AMulta verbaiĩ iſta rethoꝛica poſita/poſſunt hominem inducere ad gratiam deuotionis gratitudinis · cõpũctionis · ⁊c· c· xxi·D⁊ E Rugitus quid ſit/et quomodoadiuuat oꝛa⸗ AIlcramentum ſ altaris · In eo ineſtimabiliter dei beneficiẽtia in nos perfunditur⸗ ẽ · · xxxij · D· In ſacramento altaris · in miſſa ſcilʒ perſicit chꝛiſtus quattuoꝛ officia ineffabilis pieta⸗ tis · YObidem · E· Qualiter ſalutandus et rogandus eſt ieſus in iſto ſacramento tempoꝛe miſſarum · ca FiefFfFf.. Qualiter ieſus ẽ in iſto ſacramẽto apud nos a qualiter in celo apud angelos illos ibi · et nnos hic reficiens · c· xxxiij · ꝓ· Quid ieſus eſt in iſto ſacramento/⁊qͥd nobᷣ fſceredebeatc·xxxiij· R Sacramenti altaris ſuauitatem quare non guſtando percipimus · ⁊c·c· xxxiij· ¶. . Qualiter vitiahoc impediant⁊c · ibidẽ · A· Sacramentum altaris q;uis ibi ſit ſub ſpecie panis ⁊ vini tanq;ſignis:non minus tamen reficit ſpiritualiter animas noſtras· Ibi⸗ Sacramentialtaris aliqua miracula bñ no⸗ tanda · c xxxiiij· · Ad ſacramentum altaris multum deſeruit ſi des · c· xlj · A · 4 Sancti quomodo ſeruiunt nobis ·c··L· Sanctoꝛum in celo exiſtentium / oꝛatio pꝛo nobis multum eſt efficax · c· xvij · LAMτ- Sanctoꝛumoꝛatio quãdoq; impeditur ne ex audiatur a deo ⁊ quare hoc · Ibidem · · Sanctoꝛum veneratio ceditad laudem⁊ ho noꝛem dei. Ibidemm. Sacra ſunt veneranda.c.xxix.T. in fine. Sanctiin celoquomodo ⁊ pꝛopter quid ſunt aduerſarij ⁊ inimicinoſtri.c.xxxviij. S. Sanctiinuocandi ſunt vt clament pꝛo nobis intercedendo.⁊c.c.xxxviij· y. Sancticontra nos clamantes/qũoſint pla. candi. IObidem. X. V — Tabula Sanctis eſt oꝛatio deuota/odoꝛ ſuauis ⁊c.c. xlj. C. Et ibidem F. Mß Sanctoꝛum oꝛatio eſt odoꝛifera ⁊cc.c.xliiij.S Sancci viri / quãdoq; minoꝛem gratiam de⸗ uotionis habent in oꝛatione q; peccatoꝛes. ⁊c̃.c.xlv. V. Sapientia quãdoq; ſubtrahitur a ſapienti⸗ bina quia eam non communicant alijs· cc. C. J. * Scriptura ſacra poteſt accendere ignem di⸗ uini amoꝛis qᷓ;uis ramen aliqui non ſic accẽ dantur ꝑ cam ⁊c̃.c.xlviij.E. Seruitutem vitioꝛum viliſſimam / debemus abijcere / uitutidei nobiliſſime nos ſubij⸗ cere cc.c.xxxvj.R. Singultus quid ſit/et ꝙ adiuuet oꝛationem c. xxxvij. Z. Sol ⁊ ſtelle qualiter nobis ſeruiunt.c.l· M. Stulticie multe hominum deſiſtentium faci⸗ liter ab oꝛationibus ſuis.c/xl.P.. Subditum eſſe domino adiuuat oꝛationem c.xxxvj · R· Superbia eſt moꝛs ſpir itualis a deo ſeꝑans ergo deteſtanda.c.lj· H· Suſpirium quid ſit/⁊ quomodo adiuuat oꝛa rionem.c.xxxvij. y· Erra qualiter t ſeruiat nobis multipliciter per ea que ex illa pꝛoueniunt.c.l.P· Timoꝛ gehennalis ſuſpplicij facietrecederea peccato ⁊c.c·xxij· K· Zimere debet peccatoꝛ ignem inferni /⁊ iu⸗ dicium extremũ · c· lj · O. in pꝛincipio ⁊ fine. Zimere debet homo penas inferniet extre⸗ mum iudicium Ibidem · P· De timoꝛe penitentis · c · xj · · Tribulatio ⁊ eius clamoꝛ adiuuat oꝛationẽ Tribulatis ſubuenit deus Ipidem P⁊ Q. Enti qualiter v* ſeruiunt 4 Qu Verecũdia de peccatis ·c· xxiiij Al· · · xj · C· . Vitia aduerſantur nobis in oꝛationibus · c Veneranda ſunt ſacra·c· xxix · T· in fine · Pꝛopter vitia multos habemus inimicos; Weiceli K itia aliqua / qualiter dicuntur nociua ⁊ ve⸗ EXlita gratie quomodo amittit᷑ ⁊ extinguitur Vitijs iraſci debemus / quia ſunt inimicino⸗ Tlirioꝛum ſeruitutem abijcere vc ſupꝛa Ser uitus· Vlictoꝛia in conflictu penitentie eſt petenda Victoꝛia que obtinetur in oꝛatione contra Nundeberaſeribi ipſideo ⁊ non homini · c· Vlinculum charitatis quomodo liget ettene at deum / T artius eum poſſit conſtringere c·lii. K L 1 Alb H Vlinculari a deo debet hõ petere · ibidẽ · N · Virtutes ſentiuntur ⁊ operantur in oꝛatio⸗ ne c· xlj: 1 Z · Iẽ ibidem · PD. Vngento aſſimilatur oꝛatio · c·xliiij· Q⁊ R · Virtutes connectuntur binatim adinuicem in cithara ſpirituali anime · c· xxxix · YF Vita gratie eſt aliqualiter in penitente/⁊ po teſt adiutoꝛio dei perfici · c· xxvj · DH. * Et pcipue adulatoꝛia laudantia ⁊ alia vitia · IYbidem · D· Vita talis quomodo recuperatur per verbũ dei ⁊ per oculum coꝛdis · Ibidem·C· NAVlitulis labioꝛum aſſimilatur oꝛatio · c· xl · C· Que ſunt oſſa carnes pellis ⁊c · iſtius vituli · Vbiden oluptas ducit hominem in moꝛtẽ ſpiritua Hriſtus.ſupꝛa c Jeſus · Epus datus eſt nobis pꝛopt mu⸗ tiplices effectus ſalutares · c· xix · TN· Xpus quia aduocatus noſter eſt debet allega re pꝛo cauſa noſtra patri ſcilicet recõcilian⸗ do ˖ Ibidem · X· Xpus iterpellare debet pꝛo peccatis noſtris Ibidem · X· Xpus ſuſcepit pꝛo nobis officium interpella⸗ di patrem contra peccata noſtra quod offici⸗ um debemus petere vt pꝛo nobis exerceat· ⁊c · Jbidem · ꝓ· Xpᷣus moꝛtuus pꝛo peccatis noſtris oſteditn qᷓ́tum odit peccata noſtra. IJidem· ¶Z· Epus pꝛo cruciſixoꝛibus ſuis rogauit · ergo et pꝛo nobis debet rogare patremc Ibi⸗ dem ˖ Z· E,ßipꝛo nobis interpellatio efficaxeſtad nos ſpiritualiter viuiſicandum pꝛopter ſuã paſ⸗ . Eypusrogandus eſt vt pꝛo nobis alleget etok· ficium interpellandi exerceat c. c. ix. E. EFKp̃us vult miſereri iniuſtis et peccatoꝛibus eius miſericoꝛdiam deſiderantibus.c. xx. A EXFpus debet peccatoꝛibus ſe ad ipſum couer⸗ tentibꝰmiſereri pꝛopter mlta.c.xxj.B c. Fpus dicitur angelus magni conſilij qui ſte⸗ tit iuxta altare habẽs thuribulum in manu . e u Aanndicitm templum et pontifex. Eꝗãppus exiſtens pontifex efficaciter pꝛo nobis èèò ¹iinterpellar apud patrem miſericoꝛdiarum =ðèUMU inmpetrando nobis neceſſaria. Ibidem. XK. “ Per chꝛiſtum omnia ſunt patri grata et pla⸗ cita ⁊c.c.xlij. G· “ Perchꝛiſtum tanq; mediatoꝛem omnia im⸗ petrantur a patre et ſpirituſancto et a ſeip⸗ ſo AOPbidem. D. EXEßus cum tota trinitate honoꝛatur per oꝛa⸗ tionem. Ibidem. hh. = TaPaAis * Pꝛologus CLomendatio pꝛeſtantiſſimi ⁊ incompabi⸗ lis doctoꝛis magiſtri Guilermi pariſieñacto⸗ ris ſequẽtis libꝛi ·qui Rethoꝛica diuina pꝛeti⸗ tulatur · Pꝛologus Wilermus epi g c(ccopus pariſienſis/ natione aluer⸗ nus/ doctoꝛ pfundus ⁊ vnctus/ ex cuiꝰ ſchola /velut ex vberrimo fonte ſapiẽtie innumerabiles pᷣclariſſimi viriemerſere:pꝛie ter eximios laboꝛũ ſuoꝛũ fructus / bibliotece eccleſiaſtice plurimos ⁊ pᷣcioſos libꝛoꝛũ the⸗- ſauros adiecit· Expoſuit nempe luculenter⁊ ſingulari moꝛe Pſalteriũ · Pꝛouerbia Salo⸗ monis · Eccleſiaſten · Cantica canticoꝛumet Aattheum euãgeliſtam · Edidit opus ma- gnum ⁊ iſigne de vniuerſo / cui ſex ꝑtes ſunt Quarũ tres pꝛime/ de vniuerſo coꝛpoꝛeo. re lique vero de vniuerſo incoꝛpoꝛeo ſeu ſpiritu ali latiſſime tractant · Compoſuit ⁊ Rechoꝛi camdiuinam / opus ſingulariter deuotum / in cuiꝰ conſcriptione calamum in coꝛde tinxit cuius lectioni ſedule ſe quiuis eccleſiaſticus/ cuiꝰpeculiare officium oꝛare eſt/ dare debe⸗ ret · Quis em̃ mechanicus fue vocationis et artis / induſtriam nõ cõcupiſcit habere · Tra ctatum etiã de pꝛimo pᷣncipio/quod deus eſt XTractatũ de trinitate/⁊ notionibus ac pᷣdi⸗ camentis in diuinis · Tractatuʒ cur deushõ· Libꝛũ de ſacramentis magnũ /cuinon eſtſi⸗ milis alter · Lractatũ de animab humanis cõmendatiſſimũ · Cractatũ de bono ⁊ malo- Libꝛũ de fide ⁊ legibus · Sũmã de virtutibꝰ⁊ moꝛibus / de vitijs ⁊ peccatis / acmeritis ⁊ re tributionibus.Zractatũ de oꝑibus ac mira⸗ bilibus virtutũ · Tractatũ de laudibus pati⸗ entie · Tractatũ de dono ſcientie · Lractatũ de · xxx· remedijs temptationũ. Tractatũde vocatione ad benęeficia eccleſiaſtica / ⁊ de plau ralitate bñficioꝛũ in vnitate ꝑſone/in quo di- uinihonoꝛis ʒelotiſſimum ſe fuiſſe declarat: Tractatũ de clauſtro anime / opus multa b·ee ui ſinu continens · Declamatoꝛios ſermones exhoꝛtationũ populariũ/⁊ alios libꝛos ⁊ tra⸗ ctatus cõplures qui totales ac tanti ſunt/vt ſanctos doctoꝛes Thomam ⁊ Bonauentu⸗ ram in ſapientie eminentia a pleriſq; doctiſſi mis viris/vel equare vel antecellere iudicen tur · Dum hic vir eleuate intelligẽtie/⁊ ꝓfun de ſpeculationis /ſanctimonia moꝛum ſingu lariter cõſpicuus:ante pontificatum pariſi theologiam fructu multo publice legeret/ et amicus ſuus magnus/ab epiſcopo quodã ac cepiſſet mandatũ litteris expꝛeſſum /vt pꝛe⸗ bendam in eccleſia eius vacantem / cõferret glicui viro bono:ſibi eam obtulit · Cui ſtatim reſpondit · Hõ habes o amice poteſtatem cõ ferendi pᷣbendam niſi viro bono / nec fines ip ſius mandatiexcedere potes:nõ igit᷑ mihieãẽ dare vales / qui nõ ſum vir bonus/ ⁊ hac via ſe euaſiſſe magnope gloꝛiabat᷑ · O virum ſin⸗ gularem/⁊ ipſo fenice rarioꝛẽ magnis:vtiq; pꝛeconijs extollendum · Alo etiam tempoꝛe diuini verbi pꝛedicatione abunde fructiſica⸗ tas plures cõmunes mulierculas a peccatis retraxit/quibus pariſius nouã domũ filiarũ dei inchoauit · Anno dñi · AM· cc· xxv · et harũ exemplo cepit hic oꝛdo in alijs etiam ciuitati bus dilatari · Demũ biennio elapſo / anno vi⸗ delicet dñi · A· cc· xxvij· moꝛtuo eo Bertho lomeo parib · eccleſie/ cathedre pontificali di gniſſime pꝛefectuseſt/cuimulto fructu deſer uiuit tempoꝛe longo:ſemꝑ lingua calamoq; deuotiſſimi doctoꝛis officium adimplens ”ä Incipiunt capitula libꝛi ſequẽtis videlicz Rethoꝛice diuine: de oꝛatione peculiariter De exoꝛdio oꝛationis diuine⸗e· caiij· Q exoꝛdiũ põt incipia grarũactiõe · ca · iiij · Concluſio pꝛecedentium ca · v. De narratione in oꝛatione diuina ca· vj · Allegatio clementie dei Excuſatio penitentis ꝙ non debet tm̃ puni⸗ riq;tũ meruii c(· xx Obiectio contra pꝛedicta ca · x·· deo placeant opera penitentie · ca· xij. M faciat homo quod inſeẽ · licet modicum deus vult ad eum reuerſionem ⁊ penit⸗ tialem ſatiſfactionem · ca · xiiij: QOR deus ſanat perfecte egrotum vel miſer⸗⸗ tur peccatoꝛi · ca xv; De foꝛma petitionis in oꝛatione · ca· xvj Confirmatio petitionis ca xvij⸗ Petitio intceſſiõis btẽ marie vᷣgĩs · ca · xvii · Conuertat ſe iterum peccatoꝛad patrociniũ ie ſu chꝛiſti ſupplicãs vt alleget pipo · ca · xx· Concluſio petitionis ⁊ cõfirmatiõis · ca · x · Cxcuſatio pꝛopꝛie infirmitatis · ca · xxj Ad quid valeant pꝛedicta · ca· xxij · Quid faciat recognitio peccatoꝛũ · ca · xxiij· De pudoꝛe ⁊ erubeſcẽtia ex pcrõ · ca· xxiiij De indignatione a peccatis · ca · xxiiij · Quedam diſpoſitiões coꝛpoꝛis iuuãtes oꝛa⸗ re volentem · ca xxv. Peritio lachꝛymarum ex peccatoꝛum reco: datione vel ſpiritualis mentis- ca· xxvi · De iuſticia perfecta ⁊ imꝑfecta · ca· vii · Petitio victoꝛie in cõflictu penitẽtie · ca · ix· Requirende ſunt interceſſiones ſanctoꝛum adimpetrationem lachꝛymarũ · ca · xxvij· Mafflictio coꝛpoꝛalis valet ad impetratio⸗ . nem lachꝛymarum: ca · xxviij · Oꝛationis recõmãdatio · Et qͥd ſit oro· caj· De ꝑfectionibus oꝛationis diuine · ca · ij Quare ieiunio tãta efficatia tribuat · ca · xxix · Aſſiduitas oronũ adiuuat nõbiliter · ca · xxx · De impoꝛtunitate oꝛandi · ca · xxxj · EÆ fides adiuuat oꝛationem. ca xxxij· Cumqta gratiarũactione eſt ſalutandꝰ do⸗ minus ieſus in miſſa · ca · xxxiiij · Quedã ꝑtinentia ad pꝛedicta · ca· xxxiiij· Quare deus laudauit impoꝛtunitatem oꝛã⸗ tis in euangelio luce.· ca xxxv; Q in deo delectari ⁊ eieſſe ſubditum adiu⸗ Uat oꝛationem · cCa4· xxxvj · De alijs ſeptẽ adiutoꝛis oronis · ca·xxxvij or̃o ſit qſi nũciꝰ ad deũ miſſusca · xxxviij De cantico peccatricis anime · ca· xxxix · Quid intelligat᷑ per vitulos labioꝛũ · ca · xl · Quareꝑfumũ thuris ſignat᷑ oꝛatio ⁊ qͥd per puluerem pigmentarij: coa · xlj · Quid ſignat᷑ per altare aureũů· ca· xlij· De deuotione que requirit᷑ in orone · ca · xliij · De bꝛeuitate oꝛationis · ca· xliiij · Quare viri ſanctidifficile habent gratiã de⸗ uotionis · B ca · xlv · De merito illius ofonis in qua actu nõ cogi⸗ tat quis de doꝛ-%)) cca xlvj. Deigne⁊ gladio qͥ dʒ eẽi ſacſicõ orois · c· xlvij De igne ſacrificij oꝛationis · ca· xlvii · Que valeant ad accendendum velnutrien⸗ dum ignemoꝛationis pᷣdictum · ca· xlix · De memoꝛia bñficioꝛũ diuinoꝛum · ca·l· De gladio ſpirituali quo debet mactari ani⸗ ma in oꝛatione vel meditatione calj· De lucta anime in oꝛation e⸗De· calij· Quodeus ꝑ luctã oꝛationis vincit᷑ · ca · liij · De miriſicetia ⁊ vᷣtutibꝰ oꝛationis · ca · liiij · ——,——— -— ——— ☛n ⸗ 3. ⸗ Capitulum Rethoꝛica diuina ſiue ars oꝛatoꝛia eloquẽ tie diuine edita per venerãdum patremma⸗ giſtrum Guilermum pariſienſem De oꝛatione Capitulum criſficatiuis exercitatiõibus:que ⁊ quãta ſit dignitas ⁊ pcellentia po tiuius oꝛatiõis:multũ liquide appa⸗ rere põt volentibus videre atq; valentibus: Etpꝛimũ eo ꝙ om̃is ſacrificatio/om̃is bñdi⸗ ctio/ om̃e ſacramẽtũ/om̃ino qͥcqd in cultu diuino honoꝛifice agit᷑:aut oꝛatio eſt:aut oꝛa⸗ tione ꝑagit/ſiue ꝑficit᷑ · Deinde ꝙ om̃is eccle ſia ſanctoꝛũ:celeſti ac diuino magiſterio eru⸗ dita ac inſtituta:tam mitiplici celebꝛitate fre⸗ quentat oꝛationc:vt ei die noctuq; inſiſtat/⁊ inuigilet:⁊ eidẽ vite pᷣſentis temꝑa/ tanqᷓ; illi cõſecrata ⁊ debita:ptiatur.Cuiꝰrei nulla alia cauſa vel ratio exiſtimari vel cogitari poteſt: niſi oꝛatiõis tanta neceſſitas:tantaq; fructu⸗ oſitas:que tanta frequentationis ⁊ inſtantie continuitatẽ exigat ⁊ requirat · O ſi dixerit quis:auctoꝛitas aplłica:pᷣcepto ſuo quo dictũ eſt:Sine intermiſſione oꝛate ad hoc artat/⁊ cogit nõ ſolũ eccleſia:ſᷣ etiam ipſa lex euãgeli ca:in qua expꝛeſſe legit᷑ mandatũ de oꝛatiõe: ipſo oꝛe veritatis editũ:quo dictum eſt·quia opoꝛtet ſemꝑoꝛare/⁊ nũq; deficere · Rũdeo in hoc quia in ipſa cauſe ſunt ⁊ rõnes rõnabi liſſime atq; iuſtiſſime: pꝛopter quas mãdata hmõi⁊ omnia alia que de oꝛatione data ſunt merito data fuerunt · Tertio ex vᷣtuoſitate ip ſius oꝛationis/mirificentüs/⁊ numeroſitate mirabili/atq; pᷣſtantia vtilitatũ:quas te ſcire B faciã in ſequẽtibus · Ex his ergo tribus ma⸗ nifeſtũ eſſe tibi debet:⁊ neceſſariã eſſe/⁊ om⸗ nino debere eſſe celeſtemac diuinalẽ rethoꝛi cam:ſiue ſpũalemac ſaluberrimã oꝛatoꝛiam· que in cauſis animarũ atq; negocijs:allega⸗ re doceat eos quicauſe hmõi patrociniũ ſu⸗ ſceperunt ·Et ſpũales oꝛatoꝛes oſtitutiſunt: vt in dei dulciſſimi conſiſtoꝛio:cauſas allegẽt hmõi· ꝓpter qð ſtipendia bñficioꝛũ eccleſia⸗ ſticoꝛum:eis conſtituta ſunt ex magna parte Hhoc aũt dico ꝓpter officia docendi⁊ pᷣdican⸗ di · in quib conſiſtit reſiduũ milicie clericalis · de quibus nullatenꝰ tibi dubitãdũ eſt: ꝙ nec recte nec laudabiliter exerceri pñt:niſi docto res/pꝛedicatoꝛes/atq; iudices eccleſiaſticos vtus oꝛatiõis adiuuet/a dirigat inceſſanter · — I ¶AÆſi tãta volumina:ſtudio ⁊ laboꝛe retho rum:de oꝛatione rethoꝛica ſcripta ſunt: qᷓ;to foꝛtius de iſta ſacra ⁊ ſacratiſſima oꝛatiõe:di⸗ gnum ⁊ iuſtum eſt vt ſcribat᷑ ars ⁊ doctrina· Hec aũt ratiocinatio a ꝓpoꝛtiõabilitate cau⸗ ſarum ⁊ oꝛationũ:vtutẽ habet atq; vigoꝛem · ſi tũ nõ eſt comꝑatio oꝛationis ad oꝛationẽ in fructu vcl vtilitate:nõ erit comꝑatio debiti ⁊ laboꝛis pꝛo arte⁊ doctrina iſtius:ad debitum ſtudiũ vel laboꝛẽ illius · Quid dicã de oꝛatiõe litteraria cui tota grãmatica iuigilat: Quid de oꝛatione logica · cui tam ſtudioſe/tãq; per⸗ fecte Ariſtoteł ingenioſitas inſudauit: et de oꝛatione vtiq; logica:que om̃is vel ꝓpoſitio/ vel ſyllogiſmꝰ eſt:omnes libꝛos logicales ti⸗ tulauit · Vt de ſyllogiſmo libꝛũ pꝛioꝛũ vel ana leticoꝛũ de demõſtratione /libꝛũ poſterioꝛũ · Et de Elencis libꝛũ elencoꝛũ · Et de ſyllogiſ⸗ mo dialetico libꝛũ topicoꝛũ · De interpᷣtatiõe vo ſiue ꝓpoſitione/libꝛum perihermonias· ¶ Qualiter aũt poſſibile erit iſtã ſacrã ac ſa⸗ crificatiuã/⁊ modis om̃ibus om̃igeneri aliaꝝ oꝛationũ incomꝑabiliter pᷣcellentẽ oꝛationẽ: eſſe omi arte ⁊ doctrina ⁊ artificio deſtitutaʒ⸗ Quia igit᷑ nec ĩmenſitati diuine congruit h: neq; pfectioni:quã nõ ſolũ decet ſᷣetiã neceſ ſe eſt eẽ in eccleſia dei altiſſimi:que ſchola ip⸗ ſius eſt · ⁊ cuiꝰſola doctrina/in ea diſcit᷑ ⁊ doce tur/aſſidue eſſe artem atq; artificium oꝛandi neceſſe eſſe · Amplius qð op cuiuſcũq; vti⸗ litatis inueniri põt:qð arte ⁊ doctrina ac arti ficio careat:⁊ doctoꝛes atq; artifices ſui non habeat · Que ergo cauſa reddi põt vt opꝰ tã nobile / taãq; pꝛeclare vtilitatis:hucuſq; negle ctum atq; deſertũ ſit:niſi quia vel eiꝰ vtilitas ignoꝛata:vel ipſi ſacri doctoꝛes deſides/ aut alijs occupati:ofonẽ pꝛeterierũt:Credendũ ergo eſt multos de ea multa ſcripſiſſe:⁊ cũ ex emplaria oꝛationum ſcripſerũt:hoc ſufficere oꝛatoꝛibus reputaſſe · Vel foꝛſan quia potiꝰ oꝛando:qᷓ; philoſophãdo oꝛare diſcimus:nõ artem vel artificiũ oꝛandieos:pᷣorones ſcri⸗ ptas autenticas oꝛatoꝛibus tradidiſſe · ſicut euidenter aparet in libꝛo pſalmoꝛum quiex⸗ quiſitiſſimis ofonibꝰ refertiſſimꝰeſt · Si qqs aũt dixerit ꝙ oꝛatio donũ dñideieſt · ⁊ ꝓpter H nõ abarte veldoctrina:p magisa daioꝛeqᷓ renda ſit:verũ vtiq; dicit · Si quis vxo dixerit ꝙyhmõioꝛatio nõ ſolum potiſſimũ ſui· ̊ etiaʒ plurimũ habet diuini muneris ⁊ gratie:et ꝓ⸗ pter hoc nihil ad eã de arte ⁊ doctrina hoĩuʒ · Rñdeo ·quia iuſticia que vᷣtus eſt veri noĩs: 4 z : .N * — . — — 9 —„ð . . . 7 . 1. 4. . . . . nõ ſolũ pᷣcipuũ ſui/aut plłimũ:ſᷣ exiã totũ qðc velhaber diuini munerisẽ ⁊ gre · Nihilominꝰ tñ ꝑitia iuris(que ſcia legũ ⁊ canonũ ẽ)ſiliter cognitiõe diuerſarũ ↄſuetudinũ:atq; exer⸗ citatione cãaꝝ ⁊ negocioꝛũ:illuſtrat᷑ / atq; diri⸗ git᷑;· Sic ſe habet ⁊ de orfone · Arte nãq; et do⸗ ctrina · quã hic ſcribere intendo:plurimum ⁊ multipliciter adiuuat᷑ · C mec obſiſtit mihi in hoc ſᷣmo Ariſtoteł:quo dixit in pᷣmo ethicoꝛũ quia ſcire vel parũ vel nihil oꝑat᷑ ad vtutem · qð nõ de om̃i ſcire vel falſo intelligere potuit cũ ipſemet dicat in libꝛo eodem quia vᷣtus eſt om̃i arte certioꝛ ⁊ melioꝛ · Zibivo declaratuʒ eſt ꝑ me ⁊ in tractatuð actibushumanis· Et in tractatu de vᷣtutibus ⁊ moꝛibus:quaſdam ſcias vᷣtutes eſſe ·ſicut pꝛudẽtia ·⁊ quaſdãa ali⸗ as · Inſuꝑ ⁊ omnẽ vᷣtutẽ ſapiam eẽ · qð eſtdice re ſapidũ ſiue ſapoꝛãs ſciam·⁊ tanq; intimam ac ꝓfundatã cognitionẽ · Sciam vxo iuxta cõ⸗ munem intentionẽ quaſi cõem intentionem ſcʒ exterioꝛem res em̃ omes nõ ſolũ lucẽt vir tuti intellectiue/ad illuminandũ eã lumie ſci entie· ſed etiã ſapiunt ad faciendã velinficiẽ⸗ dam vᷣtutẽ motiuã:⁊ quaſiimpmendã eam ſa poꝛibus ſapie · De quibꝰ ibi ſatis feci tibi · De ipᷣa ſapiẽtia quoq; tibi certiſſimũ eſt · ꝙ ipa eſt donũ dei altiſſimi · ab ipſo ſtudioſiſſime expe tenda ⁊ ſperãda ·nõ tñ ꝓpter hoc ſcholaſtice doctrine ⁊ diſputatiões:aut libꝛoꝛũ ſacroꝛuʒ expoſitiões inutiles vlſuꝑuacue habẽde ſũt· Et ſi de ſingulis creatoꝛis donis ⁊ de ſingulis vtutibus aut gratijs cõſiderationẽ in h̊ fece⸗ ris:inuenies indubitanter · VUnũqðq; eoꝛuʒ doctrinis adiuuari multipliciter · Licetenim greſſus qui ꝑ pedesẽ᷑:ex vᷣtute greſſibiliſit· vi ſu tñ ⁊ tactu adiuuat᷑ ⁊ regit᷑· interdũ ⁊ audi⸗ tu · ſtrepitũ nãq; pedũ depᷣhendit gradiens ⁊ equitans vtrũ ſuꝑ lignũ vellapides gradiat᷑ Exhoc etiã ꝑpendit diſcrimina vel ambulati onis velequitatiõis ſue: Hhis itaq; determi⸗ natis incipiam ipſo actoꝛe duce ⁊ luce:q oĩim ſalutariũ ſibiq; acceptaꝝ oronũ:⁊ inſpiratoꝛ ⁊ exauditoꝛ eſt· Et dicã ꝙ huiſacre ⁊ diuina⸗ lis rethoꝛice/ſiue oꝛatoꝛie ſcie:ſubiectũẽ of̃o qmde ipſa in illa agit᷑ eiuſq; pfectiões / diffe⸗ rentie/⁊ ꝑtes/necnõ miriſice vtutes/c ineſti mabiles fructus/ſiue vtilitates/adiumẽtaq; atq; impedimẽta/quibꝰ vłladiuuat᷑ vel impe ditur exauditio illiꝰ: docent᷑ in eadẽ ⁊ declarã tur · Cõueniẽs aũt ⁊ om̃ino neceſſariũ ẽ᷑: ad iſta ſciam accedẽtibus:vt in pꝛimis eisdeter⸗ minet᷑·qͥd eſt qdð dicit᷑ oro de qua hic intendit᷑ vt pᷣdixi· de quo certiſſimũ eſt ꝙ ofo/nõ ẽ niſi petitio in genere · qd dico/quia nõ om̃is peti tio coro ·ſed ea ſola que dirigit᷑ ad deũ: vład ꝑſonã gliquã/ſeu ꝑſonas ꝓpter ipſim:Ara⸗ re naq; ipos ſcõs ſiue angelos tum dicimur/ cũ pᷣces ad eos dirigimꝰ· Alie aũt petitiões q̃ ad hoĩes dirigunt᷑:orones minime habende ᷣ ſunt ſiue dicende· Nec em ad regẽ aliquẽ dici mus oꝛo te dñeᷣ neq; ad familiares ipſoꝛum regũ dicere cõſueuimus:oꝛate ꝓnobis regẽ vel pontificẽ · QAuapꝛopter manifeſtũ eſt/ ꝙ orfones ꝓpꝛie ⁊ habent᷑ ⁊ dicunt᷑ · q ad deũ vł ad ſcõs eius ꝓpter ipᷣm dirigunt᷑ · Et inde eſt qꝙ apud ſedẽ aplicã vel curiã romanã:nõ dicit qs orones deferre vel offerre:łſᷣ petitiões po tius · Nec ipᷣe etiã ſummꝰ pontifex dicere con ſueuit petitiõarijs:offerte orones vr̃as· ¶a nifeſtũ &̊ ex his ꝙ or̃o oĩs petitio ẽ:⁊ nõ ecõ⸗ uerſo·⁊ quia petitio tanq; genus ad ofonem ſe habet · oro vo tanq; ſpẽs ad ipam · ſidi xerit qs / quia oro ꝓ bonis ſolis ſpũalibꝰ aut eternis obtinendisẽ/⁊ offert᷑ deo·non recte dicit · quia etiã tꝑalia bona ab ipᷣo ſanctiſſime atq; iuſtiſſime petuntur · Siliter ⁊ liberatioa malis tꝑalibus · Et manifeſtũ eſt multis exẽ⸗ plis veteris legis ſeu teſtamenti:tꝑalia bona petita ſepe fuiſſe a patribꝰ:⁊ oronibꝰ obtẽta· Siliter ⁊ liberatiões a malis tꝑalibus:tanqᷓ; a gladio inimicoꝛũ ⁊ peſtibꝰ· Quis em̃ igno⸗ rat ſcm Moyſen:multotiens vt ceſſarẽt pla⸗ ge ab egypto:ſuis oronibꝰobtinuiſſe a deo al tiſſimo · Siliter ⁊ de plagis quas deꝰ mittebat pplo hebꝛeoꝛũ:vt plaga ignis:⁊ plaga ſerpen tum ignitoꝛũ:De qbus notiſſimũ eſt ꝙ oꝛati onibus eiuſdẽ ꝓphete ceſſauit vtraq;· Notiſ ſimũ etiãẽ ꝙ ꝓphete alteriꝰ oronibus: multi plicatũ eſt oleũ vidue cuidã in lechito:⁊ fari⸗ na in idria:pluuia data ſuꝑterrã eſt · data fer⸗ tilitas · ſiliter oronibꝰ ꝓphete illius / de q duo bona mere tꝑalia eẽ nemo ignoꝛare põt · In nouo vo teſtamẽto quot ſanitates coꝛpoꝛum facte ſunt pᷣcibus ſcõꝛũ aploꝛũ ⁊ martyrũ:⁊ ꝑ. vnũ ex aplis ex virgis aurũ factũ eſt·⁊ ex lapi dibus geme · Tita de alijs bonis tꝑalibus:que oꝛationibus ſanctoꝛũ impetrata ſunt ⁊ obtẽ⸗ ta· ⁊ iugiter impetrant᷑ oonibꝰ ſanctoꝛuʒ in nouo teſtamẽto:qͥbus enarrãdis ⁊ enumerã dis:vix vita hoĩs vnius ſufficeret · Quia igi eripſis auditionibus ⁊ peritoꝛi imperrarior⸗ bus manifeſtũ eſt ſcõs talia ſiue ꝓ talibꝰ non * inſipiẽter oꝛaſſe vel oꝛare · õ relinquit᷑ ex il la dubitatione:qͥn ſancti deoq; acceptabilit aur⸗ b nat te enij⸗ ſtane bean haobe teje⸗ lopt iae, alhh wediu nont Wett adm⸗ leligs fidel dei lo ſoo gen⸗ diove⸗ PAn Mel ſled⸗ ne gcbe Utpel nr msne Wör nn 1 tione nlen colce Coid Ureid ſeifmne Nii⸗ ennpi ofod⸗ enic Pkad OQrv imnu/ ic bende dici vꝛum nege eüyt teck dot eso re con 9 ſoͤeci⸗ fnen Dii 6 b'ant ece Wene. NrW nbon in lorlanch migo⸗ aphe⸗ eadeod minebar Cſapen ſgon S ſee⸗ Mſe⸗⸗ Ndd ec⸗ anin umwa aerhy buorque ntcoble⸗ doꝛuzn enumer Duant o nwpon ukertl hie tbbi oꝛare poſſint hoĩes ꝓ bonis tꝑalib obtinen⸗ h dis:⁊ malis tꝑalib remouẽdis · Qeſi dixerit qͥs ꝙ ratiocinatio iſta ad h̊ nos inducit · vt or̃o etiã ad hoĩes dirigat᷑ cũ in bonis tꝑalibꝰ pꝛe⸗ ſtandis:maliſq; ſiſib remouẽdis:ptãtem ha⸗ beant hoĩies ·. ſic dixit pylatꝰ. Neſcis/qꝛ ptãtẽ habeo cruciñigere te:⁊ ptãtem habeo dimit⸗ tere te· Cui ⁊ rĩdit ipa vᷣitas:nõ haberes inqͥ ens ptãtem in me vllã:miſi datũ eẽt tibideſuꝑ RRñdeo & in / quia or̃o addit ſuꝑ petitionem aliqd veneratiõis:ꝑ qð oꝛãdo petit᷑ bonũ / ſi⸗ ue mali liberatio ab aliquo tanqᷓ; ab actoꝛe:⁊ pᷣncipalitatẽ ptãtis / in eo qð petit᷑ habente · q pncipalitas tanq; ad creatoꝛẽ deo ſolũ ꝑtinet ſicut creatio ꝑ ſe ⁊ ꝓpꝛie fleri nõ põt niſi ad ip ſum · Et ꝓpter cãmhãc eccleſia pariſieñ · oꝛat vt fructus terre dare ⁊ ↄſeruare digneris · te rogamus audi nos · Diuitibꝰ aũt miniſteriu vt inde in bonis tꝑalibꝰdatũ vel potiꝰ cõmiſ⸗ ſumẽ:nõ aũt pᷣncipalitas ptãtis · ¶ Igit᷑ õo ꝑsẽ diuini cultꝰ⁊ honoꝛificẽtie:cũ pᷣter vene⸗ rationẽ ad deũ recte ac ꝓpꝛie dirigi nõ poſſit · Atteſtat᷑ em huic rei cõſuetudo eccleſiaſtica · q̃ ad nullũ ſcõꝝ dicit roga ꝓ nob:ſ oꝛa tm̃· In telligẽs euidẽter or̃ones ad deũ ſolũ poſſe fie J ri ⁊ debere ꝓpꝛie · Q aũt eccleſia ad ipſum deũ loquẽs tã crebꝛo dicit · te rogamus audi nos · cõueniẽter ⁊ ꝓpꝛie dicit h·qꝛ rogatio q̃ſi genꝰẽ ador̃onẽ:ſicut ⁊ petitio · Et eſt petitio of̃o vel locutio:nõ vt qͥbuſdã videt᷑ optatiua ſᷣ alicuiꝰ inclinatiua · Mõ em̃ qͥ optat ⁊ deſide⸗ rat eliqͥd ab ipſo petit · Illud tñ multi optant ſiue deſiderant:qð om̃ino habere nolũt ·ſicut viri ⁊ ſapiẽtes:qͥ multa ↄcupiſcũt ⁊ deſiderãt odqᷣb' tñ ſe abſtinẽt viriliter ⁊ auertunt · Qui gũt petit indubitãter oñdit ſe velle obtinere qð petit ·ſicut &̊ hoc vbũ opto ſiue optãch · ſigt intelligentiã ſiue affectionẽ:qᷓ vocat᷑ optati⸗ uus modus·⁊ ꝑ quã fit ſiue ðꝛ oro ſiue locutio optatiua · Sic verbũ peto ſiue petẽdiinclina⸗ K tionẽ ſiue affecrionẽ ſignificat: x quãa ſit ⁊d locutio petitio ſiue petitiua · Sollerter autẽ coſiderãditibi ſunt ⁊ attendẽdiſermones ſa⸗ croꝛũ doctoꝝ:qͥ nõ recte intelligẽtibus/ vidẽ tur eẽ diffinitiões or̃onis de qua h̊ agit᷑:ſic eſt iſte ᷣmo Aug· Of̃o ẽ pius affectus animi ad deũ aliquid ab eo obtinere intendẽtis· Cum eñm̃ piũ deſideriũ / piꝰ affectꝰ ſit animi:non tñ oroẽ · Similiter ⁊ Johis damaſceniquodixit ꝙor̃o eſt aſcenſus intellect ad deũ ·non diffi nitio oronis eſt · ̊ laus aliqua ipſius· Reuera tñ q oꝛat intellectu ·i: intellectualiter ſiue ſpi⸗ „ ritualiter aſcendit in deũ:⁊ acplicat ſe illi:atq; cõiungit applicatiõe familiariſſima:dũ oĩa in⸗ firma ſua/om̃es defectꝰ/⁊ omem pauꝑtatem ſuã eidẽ reuelat · Juxta ſermonẽ ꝓphete q di⸗ xit · Effunde coꝛtuũ ſicut aqua in cõſpectudo mini · Et alius iterũ ꝓpheta·:Effundo in con ſpectu eius or̃onẽ me ⁊ tribulationẽ meã ad ipᷣim ꝓnuncio · Eodẽ modo ſentiendũ eſt tibi de ᷣmone beati hiero ·quo dixitquia veraci ter oꝛare/c amaros in cõpuncnõe gemitꝰ:nõ vba cõpoſita reſonare · Manifeſtũ ẽ em̃ oꝛa⸗ tionẽ nõ eſſe gemitꝰ vel reſonantiã gemituũ freuera adiumẽta magna/⁊ pulcherrima oꝛ namenta ſunt oronis hmõi:gemitus ⁊ amari tudo eoꝛũ · Et h euidẽter in ſequẽtibꝰ videbᷣ: Hec aũt de ſermonibꝰ ſcõꝝ⁊ ſapientũ ·qᷣbꝰ in ſipientes ⁊ indocticredunt diffiniſſe ofonem qm̃ de his in ſcholis theologicis rariſſime coꝛ rixant᷑ vel potiꝰ coꝛnicant᷑ tibi ꝓpoſui · ¶ &Oα SOdixit ſcũs iſte ⁊ ſapiẽs ·quia veraciter oꝛare ẽ circa vtutẽ vel vitatẽ oronis:intimitatẽ ſeu affectuoſitatẽ ipſi intellexit:qua ꝓpter eiꝰ in tentio fuit · quia veraciter oꝛare ⁊c ·: qd ẽ dice⸗ re intime ſiue affectuoſe ·ſiue ex coꝛdis com⸗ punctione ⁊ amare atq; gemituoſe oꝛare eſt· ¶ Q/ue ergo ad notificationẽ ſiue cognitio⸗ nem ofonis dixerũt viri ſancti ⁊ ſapiẽtes · lau des ofonis ſunt ⁊ pticulares quedã declarati ones ipſius/ potiꝰ q; veri nomiĩs diffinitiões· Obſecratio vᷣo nõẽ aliud qᷓ; oro vel petitio ·ſᷣ inde ð petitio iſta obſecratio:ꝙ adiuratio ei adiũcta eſt· qua ꝓpter obſecratio nõẽ niſi ad iuratiua petitio:quẽadmodũ dicit᷑ · Obſecro te ꝑ miſcdðiam dei:vel ꝑ effuſionem ſanguinis redemptoꝛis · Inter or̃0onẽ aũt ⁊ depᷣcationeʒ diſtinguunt interdũ ſacri doctoꝛes:dicentes quia oꝛatio eſt pꝛo obtinẽdis bonis / depᷣcatio vero pꝛo malis remouẽdis ſiue arcendis De pfectionibus or̃onis diuine · Ca · II Js autẽ itaqʒ h poſitis:aggrediar declarare ⁊ nu mmoerare ꝑpfectiones ofonis ⁊ diffe⸗ rentias: Deinde mirificentias vᷣtutũ ipſide inde querelas ⁊ cõfabulatiões ſancioꝛũ cum animabus ſuis · Conſequenter diſputatiões ipſoꝛũ cum ipſo deo altiſſimo· ꝓpter quas di⸗ ctum eſta pꝛopheta · ſuauis erit eidiſputatio mea · Nnouiſſime vero curabo aggregare ver ba porentia ad depᷣcandũ cõpoſita · Deqᷣbus ab ipſo dño deo dictũ ẽ in pen· Job · Nõ ꝑcaʒ ”MM 9 2 R Lapitulum Xoꝛdiumſiqui behemoth verbis potẽtibus ⁊ ad depᷣcanduʒ cõpoſitis · ¶ Scito igit᷑ ꝙ oro de q̃ hic intẽdo ſeptẽ habet ꝑfectiones ſeu differẽtias · Et qᷣa pꝛima ẽ velut or̃o rethoꝛica ⁊ intentio:habẽs ſimilitudinẽ oronis rethoꝛice ſecularis:etad ſimilitudinẽ ⁊ ꝓpoꝛtionẽ illiꝰ /ꝑtes:videlicet exoꝛdiũ /narrationẽ/petitionẽ/ↄfirmationẽ/ ai ⁊ infoꝛmationẽ · Mouiſſimo vo concluſionem Differt aũt iſta or̃o ſpũalis ab illa intentiõe Oratoꝛ em̃ ſecularis intendit ſua orone mo⸗ uere iudicẽ ⁊ inclinare in ꝑtem ſuam· videlicʒ vt ꝓꝑte ſua iudicet aut ſentẽtiet · Oratoꝛ vo ſpũalis:oronẽ quã coꝛã deo altiſſimo fundit· nõ intendit im mouere:quẽ ſcit indubitan in vltimate ſtabilitatis ĩmobiliſſimũ ·ſᷣ potiuſ ſemetipᷣm vela maloin quo eſt / in bonũ · vela bono / in meliꝰ. qd ẽ dicere/ quia intẽdit ſemet ipſum facere idoneũ ꝑ oronẽ:vt ei concedat᷑ qð impetrare intẽdit:quia ſior̃o eius ẽ pꝛo re medijs a malis tũc intentio eiꝰneceſſe habet ſe facere vel exhibere adeo miſerabilẽ:vt pat miſcdiarũ/miſcdðiam quã petit · ei vel nõ velit velnõ valeat denegare:Et inelligo hoc.ſi ꝓ ſeipſo oꝛet · Si aũt ꝓalijs auferre debet inpᷣ⸗ mis eaa ſemetipſo qᷓ ir deiiuſtiſſimã ꝓuocãt ne dũu inimic dei exñs:⁊ placare ſibijpſi illum negligit aut cõtemnit:magis eũ ad irã ꝓuo⸗ cet qᷓ; leniat · Juxta ſignificationẽ beati Gre⸗ goꝛij dicẽtis · Si is qͥᷣ diſplicet ad interpellan⸗ dum mittit᷑ · irati iudicis animꝰ ad deterioꝛa ꝓuocat᷑· ꝓpter qð memoꝛiter tenere debent q ꝓ alijs impetrare diuina bñficia volũt:vbũ qð legit᷑ Johᷣ· ix · Peccatoꝛes deus non exau dit · in quo ſubintelligendũ ẽ ꝓ alijs· ꝓſe eniʒ ipſis nõ eſt dubiũ qͥn eos ſepiſſime exaudiat/ ⁊æ etiã iuſtiſicet · Sicut euidẽter apparuit in be atiſſima illa peccatrice maria ſcʒ magdalena ſicut legit᷑ Luẽ · vij· Siliter ⁊ publicanũ eiuſ⸗ dem xviij · Jpa etiã tota ecclia lamat adeuzʒ pctõꝛes te rogam audi nos · ¶ Amplius qui ſunt qͥ dicũt ad eũ exipiꝰ magiſterio ⁊ pᷣcepto Et dimitte nobis debita nr̃a:ſic ⁊ nos dimitti mus debitoꝛibus nr̃is:niſiq debitoꝛes ſe eſſe cöfitent᷑·. Quiaũt ſunt debitoꝛes niſi pctõꝛes Similiter Matth· xvj· Serue nequa om̃e de bitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me· Et qꝛnõẽ ne⸗ ceſſe vt ſuphoc ꝓbatiões amplioꝛes adducã ꝓeodẽ:pſequar oronẽ iuxta pᷣmiſſam ſilitudi nem ⁊ ei ptes · In pꝛimis ipᷣm exoꝛdium· PHe exoꝛdio. Capirulum In/4/ III e dem rethoꝛicũ adhoc in orone re thoꝛica ſemꝑ pᷣponit᷑:vtꝑ ipᷣm ca⸗ ptet᷑ beniuolentia iudicis: ⁊ fauoꝛ aſtantium ſiue audientiũ · Propter qð oꝛatoꝛesillii ex⸗ oꝛdijs ſuis pᷣmittere ſolẽt famã ⁊ iuſticiã iudi⸗ cis ⁊ exempla de eodem de qbus eoslauda⸗ ri aſſerũt · ⁊ alia que actoꝛes ⁊ doctoꝛes artis illius ſtudioſiſſime acdiſſertiſſime docuerunt Aihi aũt videt᷑ ꝙ nulla via fauoꝛabiliꝰaut ĩ cõſpectu dei altiſſimi gratioſius:oꝛdiri poſſit oꝛatoꝛ ſpũalis / oronẽ ſuã:qᷓſiaſtupoꝛe/ cõfu ſione / timoꝛe ⁊ doloꝛe iniuſticie ſue / ſiue inſi⸗ pientie ſue incipiat / aut dicatſic· De gloꝛiex pater miſcðiau:audeo ne aparere in conſpe ctu ſancte ac venerãde tremẽdeq; ſemꝑ ma⸗ ieſtatis tue · Aut pñ̃t ferre oculi ſancti tuihoꝛ rificas abominatiões/⁊monſtrificas fedita⸗ — tes meas:abyſſos imũdiciarũ mearũ:Et qð eſt deteriꝰ ĩmenſitatẽ/ingratitudinũ mearũ damnabiliſſimã/aĩmenſitatẽ iniquitatũ ⁊ in iuſticiarũ mearũ nequiſſimã:Specioſa nãq; eſt babylon illa:terriſica comꝑatiõe mõſtruo ſitatis mee · pulcherrim infernus:comꝑatio ne defoꝛmatiõis / puerſitatis ⁊ inoꝛdinatiõis mee · Müdiſſima ẽ cloaca oĩs:comꝑatione fſe tulentie mee·ſoꝛdiũq; vitioꝝ ac pctõꝝ· qbus dimerſus ac ſepultus ſum · ſitñ deſpicere de⸗ dignaris:qͥd faciã:qͥ fugiã:cũ pᷣter te nõ ſit re fugiũ pctõꝛibꝰ.qualit᷑ audiar:qͥ etiã audiriin digniſſimꝰ ſum · Cuiꝰ aſpectũ om̃es ſancti ac mũdi oculiꝑhoꝛreſcũt · cuiꝰ fetoꝛẽ ⁊ ſoꝛdes: omes pure ⁊ incoꝛrupte nares refugiũt · ſeq; ab eis cũ abominatiõe ⁊ idignatiõe auertũt: Sʒ ⁊ ſi dignaris:q̃ fronte?qaudacia:qua te⸗ meritate:pᷣſumã aliqͥd petere ate:cuiꝰ iram imẽſis ⁊ innumerabilibꝰ malis meis /totiẽs ⁊ tãdiu hoꝛribiliter:tãq; multipliciter ꝓuocare nõ expaui: Noſti dñe(quia nihilignoꝛas · quẽ nihil latere põt) qꝛ neccogitare/neq; loq q q; qð tibi placere debeat /coꝛã te valeo:niſiß5 ueneris me in bñdictionibus dulcedinis tue. Da düñe miſrðie mihi miſerrimo pctõꝛi viliſſi mo:mihi om̃i bono indigniſſimo:om̃idãnati⸗ one et moꝛte digniſſimo:oronis tibiaccepte exoꝛdiũ · Da ⁊ ceteras ꝑtes:qꝛ noſti nec of̃o⸗ nem · necꝑtẽ ipſiꝰ nobeẽ / poſſe · niſi de multi⸗ tudine miſcdie tue · Et ne differas dare:do⸗ necillud dignis ſupplicationibus meruerim⸗ alioqn qñ me in ꝑte iſta reſpiceres.qñ donuʒ iſtud ta neceſſariũ mihidonares · De glie et dhen gito fi esn eir pier m ßen⸗ niſa antet lexre nnd obn ggere um⸗ oned mno⸗ noͤr feuea ſue lutt ſccui n lltio eibo heen feĩ hice⸗ ſens. hene d dor op⸗ gda⸗ die⸗ bi⸗ to/ woſo n rcon gcce nib Thun Goin di fnere incn Amnum Alier⸗ cäiuc⸗ lauce⸗ esarnis Werunt li npot Ne Cſi ſueinſ⸗ e goner inconipe enom mnuho⸗ fecta⸗ iCts meari mian ſaniq töcro ongnd inaros moneſe i cbos cerede⸗ foͤſtre Wimn ancna 1ſodes giinſ Aeni rale⸗ Wiram torisd rne Capitulum dñe miſcðie qͥ in H ipo:ꝙ h in cõſpectutuo co⸗ gito:ꝙ donũ iſtud deſidero:ꝙ ipᷣmlicet aride fr igide tenebꝛoſe·⁊ tam exiliter peto:pᷣueni⸗ es me in bñũdictiõibꝰ dulcedinis tue · Ante em̃ rogarẽte h̊ mihi pᷣdonaſti:arrã ſcʒ exoꝛdij miſcðie nõ ſolũ nõ expellis:ſᷣ etiã reuocas:et anteq; ab ipᷣis inuoceris:pᷣdonas vt te iuocẽt Q exoꝛdiũ põt ĩcipia gr̃arũactiõe.Ca.I alia queate accepi· Et q; nõ de meritis me WVWolo ſi exoꝛdi h ri volueris or̃onẽ tuãa gratiarũ⸗ Qcgcctionibꝰ⁊ laudibꝰ(qð indubitan ter cõuenientiſſimũ ẽ)nõ ſolũ ꝓpter qð ſcri⸗ ptum·laudãs inuocabo dñm· ſᷣ etiã qꝛ oĩino indignꝰẽ alia bona vel dona reciꝑe a deo vel obtinere:qͥ tam decollatis atq; receptis gr̃as agere nõ curat ·oc em ẽ tanq; ſpeciale ſᷣuiti um · ⁊ qͥdã cenſus ſiue cenſi caput:qͥ in cogniti once dominij reuat᷑ adñis ⁊ retinet᷑. Quẽad⸗ modũ igit᷑ in feudis ſi feudatariꝰ abſcondit⁊ nõ reuelat atq; recognoſcat dño feudi totum feudũ · Jure ⁊ cõſuetudine etiã illud amittit/ ſiue ꝑtem illiꝰ:illã vicʒ quã dũo recogitare no luit ̊ abſcõdit atq; celauit· Sic de dñs oim ſeculoꝛũ /in om̃ibꝰ donis ac datis ſuis hancre cognitionẽ ſibiretinuit · Alioqͥn de rectitudie iuſticie ſue · merito auferre põt omib illis / qͥ eibona ſua nõ cõfitent᷑: Juxta quã materiam hic nõ ſolũ aliqua denegare põt ·ſᷣ etiã aufer⸗ reiã data · Hmõi ꝭſeſſiõis ſeu recognitiõis hic erit modꝰ:qᷓ;tũ mihi dat᷑ ⁊ occurrit ad pꝛe ſens · Deꝰ gloꝛie ⁊ dñe miſcðie: vnus / ſolꝰ / et verus deꝰ/⁊ dñs oĩm ſeculoꝛũ tuaſunt.⁊ tibi ſoli debent᷑ oĩa honoꝛ ⁊ gloꝛia:om̃is collauda tio ⁊ magnificatio:oĩs actio ⁊ bñdictio: quia opus tuũ /donũ tuũ /bñficiũ tuũ/⁊ oẽ bonum qdᷣcũq;/qᷓ;tũcũq;/⁊ qualecũq; ipᷣmſit· ⁊ nos dñe nõ ſumꝰ niſi fabꝛicatiõis tue/facture mi⸗ rabiles:a te vnico creatoꝛe/ actoꝛe/a ſabꝛica⸗ toꝛe/ex ſolis donis / bñficijs et oꝑibꝰtuisa te vno ſolo deo vero ⁊ vno mirabiliter cõdite et ↄſtructe · A te accepi deꝰglłie ⁊ dñe mie ꝙ ſum viuo ꝙ ſentio · ꝙ intelligo · Ate accepi aĩaʒ les.· nec vllus pilus ẽ in toto coꝛꝑe meo:cuiꝰ tu ſolꝰ nõ ſis fabꝛicatoꝛ ⁊ datoꝛ ⁊ actoꝛ:¶ Ac⸗ cepi ⁊ gr̃am qua xpᷣianũ me eẽ voluiſti atq; fe ciſti · Accepi⁊ ſanctificationẽ baptiſmalẽ cum mp roꝛdj tota numeroſitate vᷣtutũ ⁊ donoꝛũ tuoꝛũ que pie deuote ⁊ tibi placite orfonis:Cuinõ ſoluʒ mãſuetoꝛũ ⁊ humiliũ ſemꝑ placuit depᷣcatio: ſ etiã pctõꝛes ꝓſeipᷣis ſupplicãtes multitudie neceſſe ſunt vnicuiq; ad recte viuendũ tibiq; placite tenendũ ⁊ ad ꝓmerendũ eterne feli⸗ citatis gloꝛiã · ꝓpter quã ⁊ ad quã nos creaſti bona hec oĩa nobis tribuiſti · Scio te dñe il⸗ luminante atq; reuelãte qᷓ; magna ſunt bona is ſed de pᷣlarga bonitate tua illa accepi:Scio incomꝑabiliter pᷣſtantioꝛa eſſe bona gre q̃ de ſupabundantiſſima mia tua mihi ſuꝑ h appoſi taſunt · Scio bona gloꝛie ad quꝗ me creaſti:⁊ donis tuis naturalibꝰſic inſtituiſti · Et deinde donis tuis gratuitis /q̃ ſunt vtutes ⁊ gre/qui bus in ſacrameto baptiſmi me infoꝛmaſti: et ad illa pᷣparaſti · etiã incogitabiliter nobilioꝛa atq; ſublimioꝛa eẽ alis qbuſq; · Pꝛo his oĩbꝰ vt poſſum:⁊ vt ꝑmittunt tenebꝛoſitas/aridi⸗ tas ⁊ frigiditas/omimodaq; pauꝑtas coꝛdis mei · qᷓ;tũ tu das ⁊ q̊s das de multitudine mi⸗ ſericoꝛdie tue/gr̃aſago tibi · bñdico te· collau do · magnifico atq; gloꝛifico · Licet longe im⸗ periter ab ĩmẽſa largitate bñficioꝝ tuoꝛum · · longe incomꝑabiliter a debita deuotiõe · oẽm em̃ eſtimationẽ meã oẽm admirationẽ oẽm⸗ qᷓ; cogitatũ meũ incogitabiliter excedit ĩmẽ⸗ ſitas largitatis ⁊ benificẽtie tue in me:⁊ in ali os infatigabili continuatione · ſemꝑ ꝓfuſiſſi⸗ ma · Cõfiteoꝛ ⁊ abyſſum ingratitudinũ me⸗ arum erga te damnandã:pᷣqbus necdebitas grarũactiões ꝓ tanta ĩmenſitate bñficioꝛum tuoꝛũ tibi vnq; retuli ·ſ̊ neq; etiã illa vnq; tibi nõ ſolũ · Deuota recognitione ↄfeſſus ſum:v etiã neq; arida ⁊ nuda rememoꝛatiõe illa re⸗ cogitaui · Cõſiteoꝛ dñe mĩe:qꝛ tot⁊ in tantisi gratitudinibus meis / intoꝛſiões nefarias/ et Abuſiones execrabiles / donoꝛũ ⁊ bñficioꝛum tuoꝛũ:q̃ oĩa cũ ĩ honoꝛẽ ⁊ gloꝛiã tuã obſeqᷣaq; tibi placita ↄn‚tere debuiſſem · in moꝛtẽ meaʒ: in iniuriã ⁊ cõtumeliã tuã:⁊ in arma cetiã im⸗ pugnatiõis tue cõuertere nõ expaui :⁊ ĩ moꝛ⸗ tem qͥdẽ meã dũ bona data tua q̃ mihi vita eẽ debuerãt · ⁊ cũ qͥbus erat vita ſpũs mei · vitijs meis ⁊ pctis in memetipᷣo gratuita tua extin ⁊ coꝛpꝰ·⁊ oĩa bona que in aĩa mea ſunt· A te accepi pietat tue dona:ſingularit᷑ coꝛꝑis mei mẽbꝛa ·ſinguloꝝ mẽbꝛoꝝꝑtes:quarũ tu ſolus ⁊ numerũ ⁊ cõpoſitiões ⁊ colligatiões:vireſ⸗ q; oim noſti· Sic ⁊ vires ipſi aie mee natura xi· Naturalia vᷣo dona tua guit leſi⁊ vulnera ui · ⁊ in iniuriã tuã ⁊ cõtumeliã·dũ quecũq; il⸗ loꝛũ vel tibi nõ attribui :vł mihimet falſiſſime atq; vaniſſime arrogaui:in q furtũ ⁊ rapinaʒ in gehẽnali ſuſpẽdio digniſſimã me cõmiſiſſe 4–* coõſfiteoꝛ: Sed pluries donis tuisac datis ĩ ſu perbiam intumeſcẽs:⁊ in elationẽ eleuatus. odibilẽ atq; abominabilẽ me tibi ⁊ hoib effe⸗ ci· In arma vo impugnatiõis tue młta ex do⸗ nis ⁊ datis tuis multotiẽs intoꝛſi · Pulchꝛitu⸗ dinẽ nãq; coꝛꝑalem quã dediſti mihi gladiuʒ flãmeũ ad exurẽdas animas ꝑ amoꝛẽturpitu dinis illã cõuerti:⁊ ea diabolũ armaui·Dans eã in manuid eſt in volũtate⁊ ptãte illiꝰ vtin quoſcũq; ꝑmitteret᷑ tranſfigeret ⁊ exureret · Adiecietiã vt gladiũ iſtũ exqͥſitis oꝛnatibus elimarẽ ⁊ exacuerẽ · vt in ipſo pugnãs aduůſuzʒ me diabolꝰ:maioꝛẽ tuarũ ſtragẽ faceret aiaꝝ Ingeniũ qð dediſti nõ ſolũ in vanis ⁊ inutili⸗ bus atq; ſuꝑuacuis:ĩmo etiã innoxijs ⁊ xniti oſis:illud totaſtudioſitate exercui· Dñe mie q;tã ꝑtẽ ſtudioꝛũ meoꝛũ ſi vendicauerũt ſciẽ⸗ tie vaniſſime curioſitatis:⁊ ſcie falſi nois/qn ta vigilantia ſtudebã interduʒ vel mala mea vel mala alioꝛũ ꝓcurare:Quotiẽs totũ inge niũ meũ tm̃ſibi vendicauerũt⁊ occupauerũt ea:q̃ tibi diſplicere ⁊ diſplicuiſſe:nũc te illumi nante cognoſco· Eloquẽtiã quã dediſti mihi: quã totã expendiſſe in laudibꝰ tuis ⁊ magni⸗ ficationib debuerã:impugnãde vitati ⁊ iuſti cie/adoꝛnãde falſitati/⁊ defendẽde iniquita⸗ ti vłpotiꝰ armãde totã dedi · ¶C Quisenarret vel enũciet vicia ⁊ pctã labioꝝ meoꝛũ · Quis cogitare ſufficiat adulatiões detractiones ⁊ mẽdacia ⁊ vaniloquia:qͥbus labia mea tu ſo⸗ lus vides eẽ polluta:Sed in ipa ſacra pᷣdicati one in qua oia hmõi emẽdare debuerã: quis nouit vel noſcere põtpᷣter teqͥ oĩa ad nudum ⁊ liquidũ intueris quotiens ⁊ qt modis pec⸗ cauerim in ea/ velirreuerẽter / vel negligent vel quocũq; alio modo nõ recte tractauerim verbũ vᷣitatis tue · Si dediſti canẽdi vłcantã⸗ digram aliquã mihi cõtuliſti · tu ſcis qũ tibi y mihi cantauerim:qñ ad laudẽ ⁊ gloꝛiã tuam/ qñ aũt adlaudẽ ⁊ gloꝛiã meã ·qͥd alið peccatũ ᷓ; ſcelus idolatrie cõmittebã ·qm̃ ſacras can⸗ tiones honoꝛi ⁊ gloꝛie tue cõſecratas ·in meã gloꝛiã intoꝛquebã · ⁊ ꝓpter hoc cultũ tuũ qui creatoꝛ ſolus es:mihi creature tue ſceleſtiſſi⸗ me impendebãa: Quis ſcrutari ſufficiat abyſ⸗ ſos delictoꝛũ ⁊ petõꝛũ meoꝛũ/pᷣter te/qͥ ſolus intueris abyſſos / non ſufficeret totũ tꝑs vite mee ad cõfeſſionẽ vel enarrationẽ ſinguloꝛũ maloꝛü meoꝛum· Nec ſuppetit mihi memoꝛia omniũ illoꝛũ:ſed nec recogitarevaleo ĩinume rabilem numeroſitatẽ ipſoꝛum · Cum alijs auũt om̃ibus donis ⁊ datis tuis:quis cogitare ſufficiat diuitias patientie et longanimitatis .HCLapitulum tue:quibꝰtam ingratũ ⁊ malũ /in tot tantis malis tãdiu tãbenigne/tã miſericoꝛditer/taʒ dulciter ſuſtines ⁊ expectas · Sʒ ⁊ modos et vias miras⁊ ineffabiles tibiq; ſoli notiſſimas tribuis qbus ĩmẽſitas bonitatis tue ad miſe⸗ ricoꝛdiã tuã me reuocare ⁊ reducere non ceſ⸗ ſat · Cõtinuis em allocutiõibus tuis exterioꝛi bus ꝑſcripturas tuas:velpᷣdicatoꝛes⁊ docto res tuos ·ſiliter ⁊ interioꝛibus occultis inſpi⸗ rationibꝰ⁊ rememoꝛatiõibꝰtuis me reuoca⸗ re ad miſcdiam tuã ⁊ gratiã nõ deſiſtis · om minationibꝰ tuis ab inuijs vitioꝛũ ⁊ pctõꝛum me inceſſanter auocas ⁊ auertis: Aagnific ꝓmiſſiõibus tuis me ad ſpem miſcðie tue eri⸗ gis ⁊ cõfoꝛtas : Cõtinuis bñficijs tuis ad amo rem tuũ me ꝓuocas:q;tũ in teẽ ⁊inflammas: Quid em̃ aliud ſunt bñficia:de fonte bonita⸗ tis tue inceſſanter redundantia·⁊ de foꝛnace ſanctiſſimi amoꝛis tui abſq; vlla interpellati⸗ one ſemꝑ erũpentia:niſi ignes ⁊ fläme qbus me obruis ⁊ ex omipꝑte circũdas⁊ obſides ad hoc vt amoꝛe tuo rectiſſimo totus ardeã ⁊ cõ flagrer · Quid vero aliud ſunt creature tue nobis tã officioſe/ſedulo/ĩceſſanterq; nobis ex imperiſſimo bñũplacito tuoſeruiẽtes ·qͥd in qᷓ; ſunt niſiinnumerabilis młtitudo miniſtro rum:obſeqᷣa ſua tam mita/tam magna· tam varia/tam ſalubꝛia/tã neceſſaria/tã iucunda nõ ſolũ vltro nobis offerentiũ:ſed etiã ĩpoꝛ⸗ tune ingerentiũ ⁊ plerũq; violenter offeren⸗ tium· Quid aliud ſunt creaturarũ tuarũ tot ⁊ tanta obſeqᷣa:niſiingentia pᷣcioſiſſimaq; do na que de indeficiẽtibus theſauris pᷣlarge bo nitatis tue nobis offerunt᷑ ⁊ pᷣſentant᷑ expar⸗ te tua:Et ꝓpter h̊ indubitanter non ſunt niſi flame ⁊ ignes qͥbus nos ex om̃i ꝑte circũdas ⁊ obꝛuis ad hocvt amoꝛe tuo ſanctiſſimo atq; viuifico ardeamꝰ· Et quẽadmodũ dicit ſacra tiſſima ſcriptura tua·qꝛ inhis oibꝰ inſenſatũ Ecoꝛ meiũ · Ita veriſſime dicipõt · in omib his flãmis ⁊ ignibus cõgelatũ eſt miſerrimũ coꝛ meũ:⁊ hoc hoꝛrificoq; miraculo · Et qð eſtin compꝑpabiliter magis ſtupendũ cũ egoipᷣe nõ ſim niſicõgeries ⁊ aceruus ingentiũ magnifi coꝛũq; bñſicioꝛũ tuoꝛũ frigidꝰ⁊ gelidꝰ a calo re mirifico amoꝛis tui ſanctiſſimi · Quid eniʒ ſum ego niſi cõgeries aggregata ex omibus mẽbꝛis meis coꝛpalibꝰ⁊ viribꝰex aĩaq; ⁊ coꝛ⸗ poꝛe ⁊ oĩbꝰ vtutibꝰ vtriuſq; oĩbuſq; donis tu is qbus vtrũq; pfeciſti ⁊ oꝛnaſti · Hinc igitur manifeſtũ incomꝑabiliter me eſſe foꝛnacem maioꝛẽc:babylonia illa foꝛnace:cuiꝰ flãma de cem cubitis ſuꝑillã aſcẽdebat · hãc ſoꝛnacem „ „* 2 „ . * meſcʒ miſerrimũ ⁊ tu conſpicis/vego ſentio ieſtati tue militiaꝝ exercitib libeat. Cui mi EH frigidiſſimã ⁊ gelidiſſimã eẽ: Quis ad h̊ dia/ bolicũ terrificũq; miraculũ non obſtupeſcat qs vel audiuit:vel cogitauit ignes vł flãamas frigidas eſſe vel ignẽ gelaſſe aut congelatuʒ eẽ · Ecce dñe mie ex iĩmẽſitate bñficioꝛũ tuoꝝ apparet euidẽter ĩmẽſitas ingtitudinũ meaꝝ danãda· Auis etiã ãmirari vel cogitare ſum̃⸗ ciat magnitudinẽ ⁊ multitudinẽ donoꝛũ exẽ⸗ ploꝛũ tuoꝝ:q̃ ꝑofficioſiſſima creaturarũ tua rũ miniſteria nobtanq; ꝑ nücios fideliſſimos inceſſant᷑ trãſmittis atq; largir·Et ꝓpt h̊ cõ rinue deberẽt eẽ ad te deuotiſſime regniciati onesnr̃e· TCuaũt vides mipatoꝛ ⁊ miſericoꝛs dñie q; recte ⁊ plerũq; nulle ſunt · g ſi intduʒ aliq̃ ſũt · adeo exigueexileſ adeo arideadeo qᷓ; tenebꝛoſe ſunt ⁊ fere penitus indeuote:vt necgr̃arũactiões debeãt cõputari · Ad vlti mũ aũt in ↄſpectu dominãtiſſime maieſtatis tue tanq; cumulũ incogitabilis largitat ⁊ be nificẽtie tue cõmemoꝛo illuda ſeculis inaudi tum · omiq; cogitatu cariſſimiac bñdicti vni⸗ geniti tuideiac dñi nr̃iieſu xpᷣi:ĩcarnatiõis ac paſſiõis bñficiũ:cuiꝰ nulle laudes:nulle graꝝ actiöões cõdigne excogitari pñit· Addo quod nec minꝰ reputo qͥtidianũ ·vicʒ ac iuge ſacra⸗ tiſſimi altaris tui om̃i honoꝛe ⁊ veneratione digniſſimũ myſteriũ · Nõ ſunt mihi enumera biles / nõ ſunt mihi vbis vllis explicabiles nõ ſunt mihi etiã cogitatu cõpꝛehẽſibiles ingti⸗ tudines mee:qͥbꝰ ineffabilis illiꝰ bñficij incar nationis vicʒ ⁊ paſſionis cariſſimi ac bñũdicti vnigeniti tui:qͥ redẽpti qͥ tibi recõciliati ſumꝰ reꝑati:acad gr̃am tuã refoꝛmati:ad nobilita temgr̃e adoptiõis ⁊ filiatiõis tue ĩ alte ⁊ eter ne felicitatis regno heredati:Dſie mie qͥs ad tãta magnalia pietat ⁊ dulcedinis tue/ne di cam cõdignis vel ſaltẽ ↄgruentibꝰ grarũacti onibꝰ rñdere ſufficiat: · Quis eoꝝ indãnabi⸗ liſſimas ingtitudines atq; indeuotiões circa venerãdiſſimũ altaris tui ſactiſſimi myſteriũ nec enarrare/necenũciare/nec deflere / nec dole nec foꝛmidare ſufficio qbꝰme tibiabomi nabilẽ/execrabilẽ ⁊ oĩ vtute ⁊ gra tã ſacri my ſterij indigniſſimum me feciſti · Et hoc ſiue of ferẽdo illð ſiue ſuſcipiẽdo ſiue ↄtratractando ſiue celebꝛatiõiilliꝰ indeuote inteſſendo/ſiue añ ſacrariũ ipi exiſtẽdo /vel traſeũdo/ſiue ip ſum circũferriad infirmos videndo· hhec oĩa mala mea in ↄſpectu clemẽtie tue cõmemoꝛo ⁊exagero · licʒ arido frigido tenebꝛoſo coꝛde pauprimoq; ꝑoĩa:vt attendere ⁊ intendere miſerijs nr̃is tibi oĩbuſq; aſtãtib pᷣclare ma⸗ . —— ſericoꝛdia nõ ſolũ miſerijs nr̃is nũq; ſe dene⸗ gat · qͥn poti ĩ bñdictiõib dulcedis tue nos pᷣ uenis pᷣilluminas nos vt mala nr̃a videã ⁊pᷣ inſpiras vt nobᷣ diſpliceãt · pᷣdonãſq; vt ad tri bunal clemẽtie tue cũ fiducia veniamus· Et adimẽſe pietatis tue vnicũ tutiſſimũq; oim nr̃oꝛũ refugiũ cũ ſpe indubitata ſuſceptiõis⸗ liberatiõis ⁊ ꝓtectiõis tue fugiamꝰ· Nõ em̃ à fugiama te niſi ad teipᷣm/ Ab ira tuaſ ad miſcðiam tuã : Vñ tu dñe refugiũ fact es nob q fugiẽtes ad te ſemꝑ ſuſcipis Tuſoł in q tu⸗ ti eẽ poſſumꝰ.nõ ſoluũmodoa malis nris ſ eti⸗ am ab vniüſis hoſtibus nr̃is ⁊ etiã a teipᷣo· ꝗͥs em alius ſaluare velliberare tueri? ꝓtegere nos põt abhoſtib nf̃is:⁊ a nobipᷣis q peſtilẽ⸗ tioꝛes ſumus hoſtes nobᷣ oĩbꝰ alijs. Ctateip ſo cuiꝰ ire nemo reſiſtere põt niſi tu ſolꝰ cuius mie ſinꝰ patentiſſimꝰẽ· Cuiꝰmie ſuꝑabundã⸗ tiſſime diuitie ſunt oib adeũtibꝰ atq; petẽti⸗ bus expoſitiſſife Concluſio pꝛecedentium : Ca- V X his 1gitur et e ſilibꝰ vbis:oueniẽtiſſimũ vt mihi viget᷑ aſſumẽ potes exoꝛdiũ· Nul la em̃ exꝑte reoꝛũ ⁊ pctõꝝ:inueniripõt mate ria q̃ mag attẽtos /beniuolos ꝓpitioſq; ⁊ fa⸗ uoꝛabiles efficé valeat auditoꝛes qᷓ; miſeriaꝝ hũilis deuota accuſatrixↄſeſſio· ⁊ q̃ruloſa ex ageratio · Cã aũt ĩ hͥ ẽ imẽſitas mie clemẽtiſſi mi iudic dei ·ſilr ⁊ pietas ſenat illiꝰ / totiuſc curie celeſti:quã ↄſtat oĩ fideli ⁊ erudito:ĩ oẽſ miſeros /qͥ ad deũ ↄuͦti ⁊ reuti deſiderãt/⁊ vt eis det᷑ enitunt᷑:ꝓſuſiſſimã eẽ ⁊ affluẽtiſſima· Quẽadmodũ em gaudiũ ẽ iuſto face iudiciũ· ſiẽ legit Pꝛoũ · x· ſic ⁊ mito ãpliꝰgaudiũ ẽ mi⸗ ſericoꝛdi miſereriſeu facere miſericoꝛdiam- Denarratione Ca-· VI Woniaz vero q iu artẽ ⁊ doctrina rethoꝛicã:ð ip⸗ ſa narratiõe aſſumẽdaẽ ſppfirma tio ꝑtis / ißi qͥ narrat/⁊ↄfirmatio ꝑtis aduſa⸗ ru/ůerit de eiſdẽ materijs texẽda narratio: ex qbꝰ audiuiſti ſumẽdũ eẽ exoꝛdiũ · Ex factonã q; qd narrat᷑ oꝛit᷑ ius:⁊ inde ſumẽdi ſũt oẽs lo giciſuaſionũ ⁊ argumẽtationũ rethoꝛicaruʒ: MQꝛigit᷑ depcatiua ẽↄſtitutõ cauſe oĩs oronis Bãt ẽ/ſici libr art illiꝰ didiciſſe debes:ĩ q̃ reꝰ culpam ſuam agnoſcit⁊ confitetur.nihilq; de fenſionis affert:ſ ſibi ſolumõ poſtulat ignoſci Phariſeus enim ille euangelicus qui iuſtici⸗ Luẽ·xviij· Deſcẽdit iuſtificat publicanꝰab il lo · Et Dañ ·ix · Hõ em̃ in iuſtiſicatiõih nr̃is ꝓ ſternimꝰ pᷣces añ faciẽ tuã:bᷣ in miſerationibꝰ tuis multis : Cauſa aũt in hẽ qm̃ oĩs oꝛãs rite T recte ⁊ vere donariſibi petit qð oꝛat·⁊ ꝓpt hoc cõfitet᷑ ſibi nõ eẽ debitũ illud alioqn non oꝛansẽ:ſᷣ magis cõtendẽs:⁊ allegãs iuſticia,z cauſe ſue· ⁊ paratꝰ velappellarea deo taq; ab iniuſto iudice:ſi eẽt ei ſuꝑioꝛ :vel pᷣdicarelipᷣm iniuſtũ · mõ lõge aũtẽhõ hmõiab hoĩe qͥ vult armis ⁊ viribꝰ cõtra deũ contẽdere:⁊ iniuriiꝗ qbꝰ poſſet modis oibꝰ ꝓpulſare · Silis ẽ etiaʒ hõ hmõi mẽdico ⁊ elemoſynas petẽti:qͥ nõ in opiam ſuꝗ ⁊ pauꝑtatẽ oñdit ⁊ ptendit:Fᷣ pot diuitias ſi qs habet ·q̃ ꝓpter nõ mẽdicum aut egenũ ſe gerit:ſᷣ oſtentatoꝛẽ diuitiarũ ſuarũ:. Que aũt ſtulticia maioꝛ ⁊ intolerabilioꝛ cogi tari põt · qᷓ; mendicantẽ elemoſynaſq; petẽtẽ · pauꝑtatẽ ⁊ inopiã ſuam abſcondere:diuitias oſtentare· NHõ minoꝛ aũt nec diſſilis inſania moꝛbidũ ⁊ vulneratũ:moꝛbos ſuos ⁊ vulne⸗ ra mẽbꝛaq; ſua moꝛbida ac vulnera: medico mederi volenti abſcõdere · ſanitatẽ pᷣtendere ſana mẽbꝛa ⁊ loca nihil leſionis habẽtia oſten tare· Cuiuſmodi inſania:phariſeũ añ dictum nõ ẽ dubiũ laboꝛaſſe · Qua ꝓpter manifeſtũ ẽ miſcdðiam petẽtibꝰ ſaluberrimũ ac neceſſariũ eſſe miſerias ſuas:nõ ſolũ oñdere:ſᷣ etiã cla⸗ mare in aures miſeratoꝛis largiſſimidei:⁊ ex agerare eas atq; aggrauare·qᷓ;tũ vᷣitas ⁊ tcon ſciẽtia ꝑmittit ⁊ patit᷑· Narrãda etiã ſunt bñ ficia ipſiꝰque iã cõtulit:tanq; arras quaſdam ⁊ ſigna certiſſima/ac pignoꝛa ſecuriſſima bñ⸗ ficioꝛũ maioꝛũ q̃ ſperare vult hoĩes ꝑeaq̃ iã acceperũt · Nec pᷣtereũdũ ẽ qᷓ;diu/qᷓ; benigne qᷓ; miſericoꝛditer /qᷓ; dulciter / in tot ⁊ in tatis malis ſuſtinet pctõꝛes · qð vtiq; facit vt det eis locũ ⁊ ſpaciũ pnie· Et h ijm eidẽ dicendũ ẽ in ofone vbishmõi · Tu dñatoꝛ vᷣtutis cum trãquillitate iudicas:⁊ iudicãs das locũ pnĩe in pctis / ſic legit Sapieñ · xij · Diligis em̃ oĩa q̃ ſunt/⁊ nihil odiſti eoꝛũ q̃ feciſti:? miſereris oĩm qͥ oĩa potes:diſſimilans pctãhoĩuʒ ppter pnĩam:ſic legit᷑ in eiſdẽ · xj · Et iterum Eʒech .Ce xviij· tuipſe dixiſti · Nunquid voluntatis mee moꝛs ẽ impij:⁊ nõ vt cõuertat᷑ a vitüs ſuis et viuat · Et iterũ · Reuertimini ⁊ viuite · Mõ in vanũ igit᷑ nob indu ges ſpaciũ vite ad peni⸗ tendũ ⁊ reuertendũ adte· Neg dñe mie va⸗ num mihiſit tꝑs qð indulges ad penitẽtiůẽne Lap as ſuas allegabat coꝛam deo / poſtpoſitus eſt publicano pctã ſua humiliter pfitẽti · ſiẽ legit᷑ itulum careat in me fructu tam neceſſario · tãq; ſaluo⸗ tari fructu vicʒ pnĩe · Dñe miſcdie tot ⁊ tanti ſunt ſublatide medio:⁊ rapti adeterna ſupli cia:qͥb penitẽdi ſpaciũ non dediſti · Lot ſunt moꝛte ſubitanea pᷣoccupati:tot ſenſibus ſnis Alienati:tot acerbiſſimis egritudinũ doloꝛi- bus excruciati:⁊ eouſq; vexati:vt neq; de pe⸗-⸗ nitẽtia ſua/⁊ reuerſiõe ad te ſaltẽ cogitare po tuerũt · Aihi aũt dñe cõtraria adiumẽta tri: buiſti:⁊ impedimẽta iſta a me penit auertiſii Dans mihiſtatũ tranquillũ ſanitatis ⁊ inco⸗ lumitatis:ſenſus ſanos ⁊ integros:niſi qtuzʒ vicia mea ⁊ pctã eos aut obſcurauer̃t auttur bauerũt:Dans etiam tꝑs pnie ſpacioſum at q; ſufficiẽs:⁊ gr̃a tua me ad q̊ adiuuit:imo qð nõ minꝰ verũẽ · ſi gre tue miſer ipᷣe nõ defue⸗ ro:nõ vane hec tãta tã ſalubꝛia/tãtaq; neceſ⸗ ſaria bñficia tribuiſti mihi miſeratoꝛ ⁊ miſeri⸗ coꝛs dñe:Ex ignauia igi᷑ meaẽ/ꝙ tꝑe iſto nõ vtoꝛ ad pniamqꝙ ilud totũ nõ expendo in ꝓ curanda ⁊ exqrẽda reuerſione meaad te· Et gra recõciliatiõis qua tibi reconcilioꝛ:⁊ tu p⸗- pitieris mihidñe miſcðie:nõ ſolum grauiter⁊ multipliciter ſuꝑ oẽm eſtimationẽ ⁊ ãmiratio nem meũ:atq; ſuꝑpoẽm cogitatum peccauiin te/ſeu cõtra te:ſed etiã cõtra curiã tuã celeſte totã · Et cõtra omia dona grarũ tuaꝝoẽſq Sctutes ⁊ ſingulasom̃iaq; bona oꝑa quecũq; ? te actoꝛe ⁊ inſpiratoꝛe abhoĩbꝰ fiũt·Cõtrato tam inq; curiã tuã:cuiꝰ pꝛeclarã ſocietatẽ ·no biliſſimũq; ac beatiſſimũ cõſoꝛtiũ:nõ ſolũ nõ amaui/nõ deſideraui /nõ exquiſiui · ſ̊ etiã nõö curaui · imo potius contempſidñe miſcðie ꝓ quibus ⁊ quãtis aut qualibus dimiſi bona il⸗ la:quibus fruũtur/quibus incogitabilit gau dent dilecti ⁊ electitui/tam angeliq; homies in ciuitate illa tua/de qua gloꝛioſa dicta ſunt · que nec oculis vidit/nec auris audiuit/ que pꝛeparaſtio de gloꝛie diligẽtibus te· ¶C QOue autemhicamaui amoꝛe peruerſiſſimo atq; i⸗ ſipientiſſimo · et quod eſt verius inſaniſſimo etiam ſi vera bona eſſent:fugatiua tamẽ ſunt eouſq; vt tanta velocitate fugiant:vt etiam abbhis qui ea apꝛehẽdere⁊ retinere totisſtu dijs inuigilant:totis virium ſuarum conati-⸗ bus enituntur:nõ tã fugiunt q; etiam euane⸗- ſcunt · Nec minꝰ ipᷣi curſum rapidiſſimo pᷣſen⸗ tis moꝛtalitatis ab ipſis fugiant :quoꝛũ ſi neu trum eſſet:ipſa tamen moꝛs illa ab amatoꝛi⸗ bus ſuis violenter caperet · ſicut inceſſanter facit · Cum his autem oĩbus:gaudiaiſta ſom niantiũ ſunt · ⁊ riſus iſti riſus ſunt freneticoꝝ Glaln⸗ Ttanr aſigt ſunt s ſus dolor⸗ Pdepe⸗ tarepo ſaam⸗ ernſti inco⸗ Möz namtur Columat lrino nodee⸗ Ggneu 1mlen xlſnp ong e t p⸗ en nand acaum nuicteſt ucigg 1gecg Lunato eineno 6ſünd⸗ Pfenäe miceg ſibone b hoſties mata ſunt ſomniatiũ ⁊ illuſiões mẽte aliena-⸗ toꝛũ · Vanitates ſunt /dũ nec cõferunt pleni tudinẽ ↄtinẽti:nec fulcimẽtũ innitẽti:nec fru . NN . . . „ “ * , Alaboꝛes atq; doloꝛes ſpecialib⸗ laboꝛãtium moꝛb·ſic veriſſime dic vitat tue doctoꝛegre⸗ gius Augꝰ. Quid ampliꝰ de hmõi loqr:fataſ ctũ laboꝛãtiin eis: ẽdaciũ ſunt:dũ qð pꝛo⸗ mittũt nõ ſoluũt · Promittũt em̃ ſatietatẽ et copia/⁊ maioꝛẽ ſui:eſuriẽ atq; ſitim amatoꝛi⸗ bus ſuis habita ⁊ obtẽta ingerũt· Quia em̃ſi cut tu xitas:oꝛe ſacratiſſimo dixiſti · Qui bi⸗ berit exhac aqua ſitiet iterũ:⁊ potuiſſes viſſi me dixiſſe:ſitiet ampli ⁊ ardẽtiꝰ: Tuoꝛe tuo bñdicto/vocaſti fallaces diuitias·ſciebas em qᷓ; miſerabiliter fallãt credẽtes eis:⁊ ↄfidẽtes in ipis · Sciebas qᷓ;to erroꝛe amatoꝛũ ſuoꝛum diuitie noĩent᷑ · cũ nõ ſolũ diuites nõ faciant: qͥn potiꝰpauꝑrimos ⁊ egenos /eosqᷣ poſſeſſo res earũ ſe credũt/efficiũt·ſic ait qda ex phis latinoꝝ · qꝛ diuitie cogũt eſurire/⁊ poeta: In⸗ opem me copia fecit·Et iterũ · Creſcit amoꝛ E numiꝙtũ ipa pecunia creſcit· infelixq; inſipiẽs/iĩmoqᷓ; inſanꝰ negociatoꝛ fui:qͥ tam ꝓnicioſo tãq; diſpendioſo cõmertio:vera illa 4 ſolidiſſima/⁊ efna/ pcioſiſſima/ iucũdiſſima⸗ q;: ꝓ tã vilib/ta falſis / tã vanis / tãq; fugaci⸗ cibus:ne dicã bonis ſᷣ poti bonoꝛũ fantaſma tibus:deſerui · Quãta fuit cecitas mea: q́ta tenebꝛoſitas ocloꝝ coꝛdis mei:qͥ me vide taʒ execrabiles illuſiões:tã dãnabiles deceptio⸗ nes / nõ ſinebat · qᷓ tãta tãq; dolẽda ſemꝑq; lu genda mihi detrimẽta mea abſcõdebat · & ceca nox:qᷓ; opaca · qq; denſa nubes vitioꝛuz ⁊ pctõꝝ meoꝝ:eouſq; oꝑuerat oculos coꝛdis mei:vt nec memetipᷣm/nec tãta vicina/iĩmo adherẽtia mihi mala alitenus agnoſcerem: Dñe mie qᷓ;dtum obſoꝛduerat aĩa mea qͥ toni⸗ trua ᷣmonũ tuoꝝ:⁊ tubas tuas ſcõs videlicʒ pᷣdicatoꝛes/⁊ doctoꝛes tuos:audire me non ſinebat · .à ꝓfüda erat lethargia ſpiritualis mea:q̃ mevoce tua/q̃ vox tube eſt:⁊ vox toni trui magni:excitare me ⁊ euigilare ꝓhibebat Quãta erat ⁊ q; dura iniqᷣtas ⁊ ipietas mea: q̃ coꝛ meũ circũdederat oꝑuerat:qͥn potius armauerat eouſq; vt gladio ancipiti penetra bilioꝛ / penetrare nõ poterat: Quã longe erã ate dñe de me ⁊ in q; ꝓfunda abyſſo malo⸗ rum meoꝝ:qᷓ; tenebꝛoſum chaos int te ⁊ me firmatũ: ꝙ lumẽ charitatis tue ſaluberrimuʒ Lcaloꝛẽ viuificũ bonitatis tue:vſq; ad me ꝑ⸗ uenire nõ mittebat Vere neſciebãa/tibieram mihijpſi abſcondit/imo ꝑdit erꝗ· ve in regi one vmbꝛe moꝛt habitabã: veſedebãin tene bꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛtis / in cõcluſiõe hoꝛrifſßcz vitioꝝ/⁊pctõꝝ meoꝛũ vinclis ⁊ miſerabili ca ptiuitate ↄſtrict·ſᷣuitute neqſſima/ac turpiſ ſima dep̃ſſus · ⁊ q ẽ ſumma oim maloꝝ meo⸗ rũ · placebat mihi tãta miſeria mea:imo tãta⸗ rũ miſeriarũ mearũ abyſſushoꝛrẽda: Place⸗ bat mihi habitatio iſta teterrima:⁊ nobilita⸗ te aĩe tã indigna/ eẽ ſubſentibꝰ iſtis delicias cõputabã · Frigebar / vrebar cõcupiſcẽtiarũ meaꝝ ardoꝛib ꝑfoꝛabar vndiq; doloꝛibꝰ la⸗ cerabar ⁊ dilaniabar ſollicitudinũ ⁊ paſſionũ aliarũ diſtractib. Et miſerrum atq; inſaniſ⸗ ſimus ego/tot⁊ tãta toꝛmẽta ale mee/ee gau dia ſomniabã · ⁊ pacẽ appellabã tot ⁊ tãta ma⸗ la mea /in inferno iſto erã in tenebꝛis ⁊ in vm bꝛa moꝛtis ſepult putreſcebã iĩmo ſoꝛdebaʒ Iſti vermes erãt eꝑimentũ meuũ·⁊ iſta tinea aſſiduarũ coꝛroſionuʒ erat culcitra mea ſiue ſtramẽtũ meũ · Juxta ᷣmonẽ tuũ quẽꝑ Eſa- ꝓphetã tuũ locut es: ¶ Dñne de; me nõ ſuf ficio recogitare immẽſitatẽ maloꝝ meoꝝ·Et qͥs ad h̊ ſufficere poſſet:· Lu em ſcis ꝙ multo numero annoꝛũ peccare nõ ceſſaui:vel mala cõmittẽdo · velbona omittẽdo · Velin vtriſq ſcʒ omiſſiõib ⁊ cõmiſſionibꝰvel ꝑtinaciter vł deſidioſe cõmoꝛãdo · Et cõuertiſiue reuerti ad tetardãdo ¶ Dſie deꝰ meꝰ qðẽ malũ cuiꝰ ego reus nõ ſum · vel ꝑpetrado illud oꝑe: vel volẽdo illud ꝑpetrare · Et h̊ in memetipᷣo:vel ꝑ memetipᷣm:vel in alio volẽdo ſcʒ ⁊ ↄſentien do · vt illud ipſe cõmitteret: vel laudado ipᷣm malũ ·vel adulãdo ipi /qͥ illud cõmiſiſſet · Vel nõ arguẽdo illũ cũ h̊ad me exofficio ꝑtineret vel nõ compatiendo ipſipeccanti:vel qð de⸗ terius eſt gaudendo de peccato alterius: qð erat inoꝛs ſpiritualis ipſius·vel omino nõ cu rando:quod erat infidelitas erga te grauiſſi ma· Mon em̃ licere mihi poterat videre vnaʒ ex ouibus tuis pereuntem:⁊ alupis inferna⸗ libus deuoꝛari:⁊ nõ eripere eam de faucibus eoꝛum · Vel ſaltem qũo potuiſſem deuoꝛatio nihmõinõ reſiſtere· In ſimiliquoq; damna⸗ tione me eſſe cognoſco de bonis om̃ibus qo em̃ eſt bonũ quod in me nõ extinxi:vel ĩ alio nõ ꝑſecutus ſum/impediendone fieret: vel detrahendo iam ſacto · vel odiendo ipſumꝑ⸗ 9 mittẽdo extingui· vel gaudendo etiam ſiper ibat: hoc eſt ſi extinguebatur in ipſo · Do⸗ mine miſericoꝛdie quot bona perierunt · vel me pꝛocurante vt non eſſent: vel me non iu uante vt eſſent· vel non nutriente ea: aui Capitulum abſtrahente eis auxiliũ meũ. ¶ Peccaui eti⸗ amptra ea dñe de me velnõ ↄgaudẽdo eis vel tibi :quo actoꝛe fiebat/gras nõ agendo ꝓ eis · Et vt vnũ dicã · delicta mea qͥs intelligit · niſi tu cuiꝰoculis ſolis oĩa nuda ⁊ aꝑta ſunt· Coꝛã quo /nullꝰẽinfernꝰ.⁊ nullũ ẽ opimentũ ꝑditiõi · Nõ em̃ ſunt tenebꝛe neq; vmbꝛa moꝛ tis vbi ſe abſcondãt qͥ oꝑant᷑ iniquitatẽ · Ab⸗ ſcondãt inq; ab aſpectu lucidiſſimo oculoꝛuʒ tuoꝛũ · A me ſiqdẽ abſcondita ſunt mala mea ꝓpter ĩmenſitatẽ ⁊ innumeroſitatẽ ſuã q̃ coꝛ meũ obcecauerunt ⁊ meipſum mihi abſcon⸗ derũt · vt pᷣdixi · Opꝑt em̃ erãi pietate ⁊ ſiqᷣta⸗ te mea · ⁊ ꝓpi h̊ignot ſum⁊ abiect mihijpſi · Allegatio clementie dei · Ca · VI Is itapꝛopoſi h tis ⁊ narratis· ⁊ oꝛdinata ſic atq; cõpleta tanqᷓ; narratiõe facti · qm reuera narratio eſt factoꝝ :qualia facta:pctã ⁊ vitia/vel eſſe vel dicipñt · Allegabo cauſam meã añ tribunal miſericoꝛdiſſimiiudicis· ⁊ q̃ liter allegãda ſit ⁊ iuſtiſcanda iuxta mãdatũ ipſi qð ꝑ Eſaiã edidit dicens · Rarra ſi qͥd ha bes vt iuſtiſicer· ¶ Æſi qs dixerit · ꝙ reo cõ⸗ feſſo de maleſicio vel maleficijs:nuilꝰẽ vltra locus eidem aliqͥd dicẽdi:ad iuſtiſicationem cauſe ſue·ĩmo ſola ſnĩa cõdemnatiõis ei expe ctandaeſt/vtid iura teſtant᷑ ¶ Rñdeo in h ꝙ etiã in iudicijs ſecularibꝰ/reis cõfeſſis locus eſt clemẽtie:ꝑ quã leniunt᷑ pene:⁊ etiã venie ſiue miſcðie ꝑ quã interdũ oĩno ignoſcit᷑ · nõ em̃ poſſibile ẽ verã eẽ miſcdðiam q̃ iuſticiã om̃i mode euacuat · Mec verã iuſticiã:q̃ miſcdðiam tota iter excludit · Miſcdðie nãq; vtusẽ iuſti⸗ cia · T iuſticie lumẽ miſcðia · ſic dic Augꝰ.Qua ꝓpter infirmaẽ miſcdðia quã iuſticie vᷣtus nõ firmauerat · Et tenebꝛoſa miſcdia/ quã iuſti⸗ cia nõ illuſtrauerat· Pꝛopter h̊ diẽ ꝓpha Coꝛ ripiet me iuſtꝰ in miſcdia/qm̃ ⁊ iuſte miſeren⸗ dumẽ:⁊ miſericoꝛditer iudicandũ · Sicẽ enim culpabile ẽ iiuſte miſereri · ſic ⁊ dãnabile ĩmi⸗ ſericoꝛdit iudicarepᷣſertim cũ ipᷣa vᷣitas ĩ euã gelio dicat · Eſtote miſericoꝛdes ſic pater vr celeſtis miſericoꝛs ẽ · Et nunqᷓ; ↄtineat in ira ſua miſcðias ſuas ·ſic in ps ·ſcptũ ẽ · Btũs aũt Gregꝰ·illud lucidiꝰaffirmat dicẽs · ꝙ ʒeliſci di ſtrictio ð miſcdᷣie vᷣtute ncce ẽ vt ardeat ac cla reſcat · ſicoteſtat ẽ Cõſtantinꝰ ille romanoꝝ imꝑatoꝛ inqens· Qm̃ romaniimperij digni⸗ tas de fonte naſcit᷑ pietat :ꝓpt qð ⁊ reges in⸗ VII ungunt᷑ cũ in regnihonoꝛẽc officiũ ſublimãt᷑ vt ſciãt eẽ ſibi regale officiũ ĩpoſitũ /ex diuine bonitat mipatiõe:ꝓprdefendẽdos iiuſte op pꝛeſſos:miſcdieq; eẽ miſtros⁊ etiã debitoꝛes Sciẽdũ aũt tibiẽ ꝙ ↄfeſſio reatuũ in ſeclłlari bus iudicijs reis obeẽ ↄſueuit ad penã :· Ante tribunal vo dei mibatoꝛis oĩm:nõ ſolũ nõ ob⸗ eſt ad penã:ĩmo etia ꝓdeſt ad veniã ¶ Dicat igit᷑ofident᷑ coꝛã iudice ðo/ſiue pr̃e miſcdᷣiaꝝ ſiue ip̃i deo acdño nr̃o ieſu:qͥ factꝰẽ nobᷣa deo mia⁊ iuſticia · qꝛ ↄfeſſio oĩm maloꝝ meoꝝ oĩm qᷓ; feci ⁊ facio/facit mihiius obtinẽdi miam apud te dñe mie · ec emẽ lex ⁊ ſtatutũ curie tue quã ꝓmulgaſtiꝑ os Salomonis dicens· Qui abſcõdit ſcelera ſua nõ diriget᷑· ꝗ vo re⸗ liq̃rit ⁊ ↄfeſſus ea fuerit miam conſeqt᷑ · Per hãclegẽ obtinuit in oſiſtoꝛio tuo rex dauid mi ſericoꝛdiã · ĩmo qð plꝰẽ ⁊ lõge maiꝰ.pꝑſolũ ↄfeſ ſiõis ꝓpoſitũ ·ſic ipemet teſtat᷑ dicẽs · Dixicõ⸗ fiteboꝛ aduerſuʒ meĩiuſticiã meã dño·⁊ ture miſiſti ĩpietatẽ pcti mei · Si igit᷑ ̊ potuit apð mĩam tuã ꝓpoſitũ ↄfeſſiõis:vt remiſſionẽ ipe traret tãto pctõꝛi ·qᷓ;to foꝛtiꝰ h efficiat mihi ip ſapfeſſio:quã coꝛã te aduerſum meipᷣm facio Amplius qᷣͥd aliud pfitẽdo ⁊ me accuſando coꝛã te facio:qᷓ;ius tuũ ⁊ ptra meipᷣm ꝓſequoꝛ ⁊ iniuſticiã meã exequoꝛ · Accuſatio em̃ teſti ficatio:ꝑtes iudicij ſunt due · ⁊ tertia ẽ ↄdẽna⸗ tio · quã ⁊ ego ptra meipᷣm non pᷣtereo:dũ me metipᷣm reü moꝛtis erne coꝛãte ꝓpnũcio · Eth oĩa ĩdubitant iuſte facio·ĩ G iuſtꝰ ſuʒ :Qua⸗ ꝓpt cũ ita ofiteoꝛ:iudiciũ iuſtũ facio de meip⸗ ſo · ⁊ iuſticiã tuã ptra memetipᷣm exeahr · Juſtꝰ igit᷑ efficioꝛ:⁊ ꝓpt h̊ iuſtificoꝛ ſic coꝛãte · Juſto aũt nõ ↄdẽnatio ᷣ abſolutio potiꝰ:⁊ remune⸗ ratio debet᷑ ĩↄſiſtorio tuo · Sniam g abſoluti⸗ onis a te iuſtiſſimo/miſicoꝛdiſſimoq; iudice: nõ ĩmerito mihi deberidico ¶ Ampliꝰ/ nöne iſta tua ẽ quã oꝛe apłico ꝓmulgaſti:qꝛſi noſ⸗ metipᷣos diiudicaremꝰ:nõ vtiq; iudicaremur Tu aũt vides:qꝛ memetipᷣm diiudico:nõ igi tur a te diiudicaboꝛ/idẽ ↄdẽnaboꝛ · ¶ Ampliꝰ q̃lit᷑ verꝰ erit ſᷣmo ille ꝓpheticꝰ· Judiciũ ⁊ iu⸗ ſticia coꝛrectio ſedis tue · niſi hĩtellexer de iu ſticia hac ⁊ iudicio qð ↄtra me exeqͥr 2 qð de meipᷣo coꝛã te facio/accuſando meipᷣm · teſtiſt. candoↄtra me crimia mea/pꝛonũciqdo ptra memetipᷣm:capitali ſnia me eẽ digniſſimum· ¶ Ampliꝰ ſi aliqͥs aliꝰ ↄtra me ſic pꝛocederet: ⁊ B intentiõe pia:nũquid nõ iuſte ageret:nũ qd nõ illũ iuſtũ iudicares in ꝑteiſta · qᷓto igit foꝛtius me iuſtũ iudicare debes:qͥↄtra meip⸗ m ſkat ſaatu inm que⸗ o ett ſey lahn erel eiſt Pen⸗ jede debe gur⸗ nog lene lorren betn llns ſicag lose⸗ ag ſuſen gom leyne Msr ſuen molte beramn lebatii o moper muhit doe⸗ ſcocte Wwurd ſospi ſaen oto lhoſe ſontey ſtecif⸗ Cerinun ſidinit dune liuſtecy Nbitores inſechn ena⸗Inne güͤnd⸗ CDicit emiſciar noaded Moydin ahmiam dnnäane eig wre⸗ D adauidn Phine o Dpi⸗ iotae mnim imnäe eWrid d ingenn moeitten muii⸗ oũne icobth ſuO codenep⸗ —R nir g⸗ tenun”⸗ al dce. wbir Angind⸗ in ono vA gcigüh⸗ elerendel Acd. ufi giſinn cgrocthhn te Cnmni SD Capitulum ſum tantoiuſtius agotantoq; maioꝛiʒelo iu ſticie mala mea in meipſum ꝓſequoꝛ:q;to et natura ⁊ cõſuetudo humane miſerie eſt etiã in malis ſibipſi ꝓpiciã eſſe: ſibiq; ignoſcere/ quẽadmodũ dixit poeta Neuius · Aloihi iniq; ignoſco · Heuiꝰ·ſiquidẽ pctã ⁊ vitia ꝗbus iſße met laboꝛabat:in alis ꝑſequebat᷑:nõ autẽ in ſeipſo · Interrogãſq; quã ob camin ſeipſo ma lahmõinõ perſequebat᷑:rñdit:mihiignoſco: Hec eſthumane miſerie conſuetudoquia in ꝑte iſta nõ ſolũ in alios iuſti:b etiam ſeueriſu mus.· In noſipſos aüũt iuxta modũ quẽ dixi ꝓ pitij ⁊ miſericoꝛdes:Cũ ecõtrario nos habe⸗ re debeamꝰ Pꝛopꝛijs em̃ pctis nemo pꝑcere debet · 3ð pocius abſq; vila miſeratione illa pſe qui:⁊ exterminarea ſe· Aliena vo cũ miſcðdia nõ qua miſereat᷑ pctis/ᷣ peccãtibus·:Hoc au tem eſt quã reqrit infirmitas ꝑ quã ⁊ ipſa reũ coꝛrectio adiuuat:nõ que peccãti ampliꝰ pꝛe beat incentiuũ ·tãto igit᷑ laudabilioꝛ ẽ iuſticia qua qs ꝓpꝛia mala in ſemetipᷣo ꝑſequit᷑ ea iu ſticia qua illa in altero impugnat/qto diffici⸗ liuius eſt amari/⁊ pugnarce cõtra ſeipſum q; cõ tra aliumquantoq; xtuoſius ẽ ꝑſecutionem ſuſtinere in ſeipſo:q; alij irrogare · ¶Multo er go maioꝛis iuſticie habedus ſum:multoq; ac ceptioꝛis tibidũe miſcdðie:meipſum ſic iuſtiſi⸗ cans ⁊ ꝑpſequẽs coꝛã te:qᷓ; ſi aliũ iuſto modop ſequerer· ¶ Amplius qͥd petebat ſapientiſſi⸗ mus ille coꝛã te cũ dicebat: In tua iuſticia li⸗ bera me · An nõ ẽ iuſticia tua illa in qua ſe pe⸗ tebat liberari/illa quã ego facio in memetip⸗ ſo · Ala nãq; indubitanter donũ tuũ ẽ:⁊ illam tu oꝑaris m me · vt em̃ eouſq; imuſticia mea mihi diſpliceat:vt eã eoulq; oderimvt eã taʒ ſtudioſe pſequar:qs ignoꝛat donũ eſſe miſe⸗ ricoꝛdie tue: In hacigir iuſticiatua libera me ab iniuſticijs meis:faciens eã inualeſcere: qͥ⸗ uſcpiniuſticie necaspißampugno / e, quz illas pſequoꝛ ſtare nõ valeat añ illa:b fugiat a facie ipſi·¶ Ampli ꝑipaʒ iuſticiã tuã pugno cõtra omes iniuſticias meas:⁊ ꝑeã pſequoꝛ illas ſicut tuipſe cõſpicis ⁊ ego ipſe te illumi⸗ nante video:Cõtrariaẽ omibus iniuſticijs meis. Nõ pñᷣt igi᷑ in me ſimul eẽ cũ illa:pᷣſerti ſi te cõfoꝛtãte ⁊ foꝛtificante illa vt debet ⁊ de⸗ cet inualuerit · C Cõſident᷑ igit᷑ a miſcdia tua peto:vt oẽs iniuſticias meas ꝑiſtã a me remo ueas ⁊ extermines · Ad h em illa cõtuliſti mi⸗ hi:vt ꝑcã cõtra eas pugnẽ ⁊ illas expugnem· Æ ſi adhuc eouſq; ꝑuula ẽ⁊ viribꝰ mualida vt ad exterminiũ eaꝝ nõ ſufficiat · tuũ dñe eſt adiũgere illã ⁊ cofoꝛtare.mõ em̃ minplace⸗ at tibiꝑficere qdð inchoaſti:qᷓ;qð placuit icho qð incepiſti:qto melioꝛ eſt ipa ꝑlectio operũ tuoꝛũ:qᷓ;inchoatio eoꝛũdẽ:¶ Ampli nundd nõ ipſa iuſticia cõtraria ẽoĩb iniuſticijs meis lis:qualiter pugnarẽ ꝑ illãↄtra eas niſiipᷣa re pugnaret eiſdẽ. Cũ igt otraria ſimul in eode eẽ nõ pñt·hec aũt manifeſte in me eſt · J igit abierũt te exterminate atq; delẽte vicia mea ⁊ pctã a me igit iuſtificat ſump miſoiam tuã: dono iuſticie ipſi· Jure igit ⁊ meruope⸗ tere poſſũ a te dñe miſcðie ſnĩam abſolutioõis: Heiuſticia pfecta ⁊ impfecta · Ca. VIII WVog ſidixerit gq qs quia reuera bona qdã diſpoſi⸗ tiioẽ ex q memetipᷣmita dijudicas atq; pſeq̃ris ·ſᷣ nõ ẽ iuſticia nec iuſticie noĩe di gna· Vlideat ipᷣe qualiter hoc dicat · cũ mani⸗ feſtũ ſit:ex ipᷣa diſpoſitiõe eſſe vel ꝓcedere iu diciũ illud:vel iudiciũ ꝑ modũ qͥẽ iudiciũ non poſſe eẽ vł pcede niſia verinominis iuſticia⸗ Ampli cũ ꝑſe atq; directe repugt⁊ aduſet᷑ oĩ iniuſticie atq; pctõ· quo nõ erit iuſticia xe rõnis ⁊ nois ¶ Ampli odiũ oĩs ũiuſticie· nũ qd nõ iuſticia qdãſilr ⁊ amoꝛ vtutũ oĩm:nũ qd nõ xt aliqᷣẽ · Verũ qſiq; pᷣter rematq; ꝓ⸗ poſitũ ẽ diſputare de his · nullatenꝰ dubitãdũ Ehmõi diſpoſitionẽ:quãda iuſticiã eẽ · Sic pe⸗ nitẽtia ꝑ modũ qͥ pnia nõ ẽ dubitadũ eẽ qndã iuſticiã · Silr ⁊ penitẽtẽ oẽm maniſeſtũ ẽ eẽ iu ſtificãtẽ ſeipᷣm· ⁊ ipʒʒ penitẽ nẽo igrat:qn ſit qð dam iuſtificare ſe · Sʒ reuera differt penite apenitere:⁊ dicunt᷑ im magis ⁊ minꝰ. Inue⸗ nitq; penitere inchoatũ diminutũ Inuenit⸗ q; pfectũ penitere atq; cõpletũ:·Tũc aũtẽꝑ⸗ fectũ atq; cõpletũ ipᷣm peniteè:cũ ex toto autit hoĩema vitijs ⁊ pctis:et ex toto puᷣtit imad coꝛrectionẽ: qðẽ dic ad declinãdũ adipᷣaʒ ſa⸗ tiſfaciendũ ꝓillis iur arbitriũecclie:cuideus dedit libᷣtate autoꝛitatẽ ⁊ ptãtẽ iudicij pnialis Intdũ aũt videbaliqͥs aliq;tulũ dolere de ſu⸗ is vitüis ⁊ pctis:⁊ ea intdũ ipᷣis diſplice· verũ⸗ tñ nõ quſq; ⁊ vſq;q̃q; ꝗꝙ illa deſerãt· ⁊ taq; inci tatiĩ moꝛtẽ ⁊ extminiũ eoꝝ ad expugnð ↄtra ea arma pnie diſcipline ofonis/⁊ alioꝝ pᷣſidi oꝛũ qbꝰↄtraula pugnat᷑ aſſumat. De poꝛib- vero ⁊ impꝑfecte penitentibus:atq; ad gram vndecũq; conãtibꝰ: intelligẽdus videt᷑ ſmo E Lapitulum . , , beati Gregoꝛij quo dic· Interim fac quicqͥd bonipotes:vt deus illuſtret coꝛ tuũ ad peni tentiam· AManifeſtũ em̃ indubitanter eſt om nem illum qui ꝑenitere deſiderat/⁊ querit la chꝛymis / oꝛatiõib vel alienis ſuffragijs / aut quibuſcũq; alijs modis ꝙ aliquatenus poſſit dici dolere atq; penitere devitijs ſuis aut pec catis ·verũtũ nõ vera atq; ꝑfecta penitẽtiaẽ quẽadmodũ quidicebat · Cõcupiuit aia mea deſiderare iuſtiſicatiões tuas in omi tempo⸗ re · Pꝛoculdubio deſiderabat iuſtiſicationes dei: cũ deſideraret deſiderare eas.Cur enim deſideraret deſiderare eas:niſi ꝓpter ipſas: Et ꝓpter hoc multomagis deſiderabat ipas q; deſideriũ ſiue deſiderare earũ · verũtñ nõ erat eideſideriũ earũ ·q;‚tũ ⁊ quale cõcupiſce bat illud habere · Ita eſt de quibuſdã penitẽ⸗ tibus.quia penitentia eoꝛũ nõ eſt niſi conatꝰ quidã vel pᷣparatio ad verã ꝑfectãq; pniam- Ereſt indubitanter inquiſitio vere peniten⸗ tie atq; cõplete ſtatus ille eoꝛũ· Et ppter H̊ cũ pfecta penitẽtia · ꝑfecta ſit iuſticia ſiue iuſti ficatio:qua ve penitẽs ſemetipſum iuſtificat: vt diuine iuſticie diſtrictionẽſiue diſtrictã vlti onem effugiat ⁊ euadat · Seu qð eſt deo acce ptius:vt iuſticie diuine ſatiſfiat:⁊ pꝑhocplace⸗ at deo vera pfectaq; penitẽtia · vere pfecteq; iuſtiſicat nihil diuino iudicio vel vindicte ĩ pe nitente relinquẽs. Hõ em̃ deus iudicat bis in idipᷣm · ſicut dic ꝓpheta· Neq; retractat vnqᷓ; pnĩale iudiciũcũ verũ atq; ꝑfectũ cõpletũq; fuerit·Et h inſinuauit Aplłs in ſermone ſuo quo dixit/ꝙ ſi noſnetipſos dijudicaremꝰ:nõ vtiq; dijudicaremur. Facit ad h̊ ipſuʒ ſermo quẽ audiuiſti in pᷣcedentibus · videlicet iuſti⸗ cia ⁊ iudiciũ coꝛrectio ſedis tue· ppter hoc iu dicium / dixit ille ſcũs ⁊ ſapiens Job · Nunqͥd q nõ amat iudiciũ ſanari põt/qð abſ; dubio de iudicio iſto pniali rectiſſime intelligit᷑. Coꝛ rectus em̃ vere ꝑfecte iudicatus:abalio iudi cio indubitãter tutusẽ· nec alið iudiciũ opoꝛ⸗ tet vt timeat · pᷣſertim cũ diuine miſericoꝛdie iudiciũ pniale p aceat · Siẽ ißemetꝑ Eʒech̊. teſtificatus eſt dicẽs · Nolo moꝛtẽ peccatoꝛis ſed magis vt ↄuertat᷑ ⁊ viuat · Quia igitur qͥ bñ coꝛrexit:eſt ꝑſecte iuſtiſicatus · Et ꝓpter hociam iuſte ⁊ plene liberatus ab iniuſticijs ſuis om̃ibus:⁊ abſolutus a vinculis eoꝛum/⁊ debitis penarũ infernalium · ſihoc ei innotue rit:nõ habet neceſſariũ petere aliquid hoꝛuʒ cũ iam om̃ia illa receperit·ſ̊ poti gratias age re largitoꝛi iſtoꝛũ bonoꝛũ · Sile aũt reiiſti eſt in eo quiplene dealbatus ⁊ ꝑfecte albus effe ctus eſt · Mõ em̃ ſuꝑeſt ei inquirere albedinę velꝑtem aliquã albedinis· Augmentũ vtiq; Tobſeruationẽ atq; cõfirmationẽ inceſſanter petere debet: ꝓpter imenſitatem periculoꝛũ quibus interius ⁊ exterius:⁊ vt ad vnũ dicaz ex om̃i ꝑte patet iuſticia · Sed ne ipſa iuſticia in ipſo / vacet a ꝓfectu ⁊ incremento:cũ ocio⸗ ſitas ⁊ infructuoſitas om̃i gre ⁊ vtutiinimica ſit · ſicut docet beatus Greg. dicẽs · quia dile⸗ ctio vera ocioſa eſſe nõ poteſt · ⁊ vtus ſemper aut deſicit aut ꝓficit · Quia igit᷑ vᷣitas ⁊ ꝑfe⸗ ctio iuſticie ſue/ vix innoteſcit alicui · nulliex⸗ pedit ceſſare ab oromibus hmõi vicʒ /quibus ⁊ mũdatio abiiuſticijs ⁊ liberatio petat᷑ · Ve⸗ rum qm̃ de impꝑfectiõe penitẽtie ſue plene cõ ſtat:⁊ liquet plerũq; vnicuiq; noſtrũ · Mani⸗ feſtum eſt in eo ſtatu neminẽ nrĩjm deficere de bere ab ofonibus añdictis · In eo em̃ ſtatu in dubitanter eſurimus ⁊ ſitimus iuſticiã:licet⁊ eſurie ⁊ ſitidebilibus ⁊ imꝑfectis · tũ quia pꝛo mittit᷑ nobᷣ ſatietas cõtraria ipᷣo oꝛe ſacratiſſi⸗ me veritatis · Petenda eſt inceſſanter iſta ſa tietas inſtantia acdeuotiõe qua poſſumus q̃ vicʒ nob dat᷑ vt eam petamꝰ. Dicenduʒ ergo eſt miſeratoꝛi largiſſimo adiuua conat nr̃os dñe miſcdie:quibus conamur ad teqͥ ſcis cos nihil eſſe ſine te:ſicut cõfitebat᷑ tibi Sapiens ⁊ ſcũs tuꝰ Augꝰ·dicẽs · Scio dñe quia ſine te nihil ſunt omes conatus mei:operimanuum tuarum poꝛrige dexteram tuam:qua me tra has ad te:⁊ extrahas de abyſſo miſeriarũ me arum · Cõuerte me dñe · : ex toto verteadte · Jacens em in lecto tot egritudinũ ⁊ languo⸗ rum/vertere me ex toto /ſine toto nõ poſſuʒ adte · AMiſerere meidñe qm̃ infirmus ſum:ſi miſerandi ſunt infirmi coꝛꝑe:qᷓ;to magis mi⸗ ſerandiſunt infirmi mente· Dñe miſcdie / qᷣd obſiſtit mihi vel aduerſat᷑ quo minus miſere⸗ aris mihi · Scio dñie te illuminante:quia nõ n obſiſtit mihi adhoc miſcòdia tua · Mõ em̃ obſi⸗ ſtere põt/vel cõtraria eſſe ſibijpſi:hoc aũt in dubitanter eſſet ·ſi opationẽ ſuã que eſt miſe⸗ ratio tuaimpediret · Abſit aũt ha miſcdia tua qð nec vllo genere rerũ iueniripõt videlicet vt res aliqua ſibijpſi aduerſet᷑:⁊ oꝑationẽ ſu⸗ am naturalẽ atq; debitã impediat · Aut obſi⸗ ſtit igit᷑ mihi in hoc iuſticia tua:aut vitia mea ſiue peccata:vłfoꝛte vtrũq;· & ſiiuſticia tua obſiſtit:⁊ mihi⁊ miſcdðietue ĩ ꝑteiſta:qũo igit᷑ nõ potiꝰ obſiſtit qͥ min dares mihi donũ ↄfeſ ſionis iſti mõ em eiadaucta vtus ĩ pteiſta necy glut AUmm lam eſtoue llsſun ſtasa⸗ Conde doren mege ſonen nueene ſlbven inene lnſin owni tce on⸗ ogt Imeq ne⸗ necpee Aun mod tatese eode pulch ocliety udyge Gilly wigyir pn dinn nlerd igr nee hoſſbi⸗ iſe⸗ lbus eſe Aede müvi Neſſaner Penalori dynüden pſaiutes norchoco⸗ uutimnimna vquudle⸗ noslenpen asrſe 5 Our nlller Niz gabs opeta; Ve⸗ ſueplenec⸗ Nrü Aen indeſtered doenſtmmin tüiquiape eſacanſi ſnter iſnt npoſum Menchzene mcona ie S un iete mnmunuum kgame Glerunime oveneagte mithngo⸗ ono oſi mzif hmngs n⸗ e⸗ mnsnige, Glrglaſa gehcche geeſni⸗ anniſc otnieln cõtra me ex cõfeſſione iſta:qͥn potius multo⸗ minus iuris habet contra me ꝑillam · Quãto em̃ magis meipſe coꝛã te iuſtiſico: tãto minꝰ iuris⁊ iuſte ptatis reliquit᷑ iuſticie tue/ad vin dicandũ in me · Si em̃ ex toto atq; ꝑfecte me⸗ ipſe iuſtiſicarẽ · nulle eſſent ꝑtes iuſticie tue: ad iuſtificandũ me vel ad obſiſtendũ mihi qͥ⸗ cũq; modo · Ex iſta igit᷑ confeſſione minꝰ põt vt ita dicã/⁊ cõtra me ⁊ cõtra miſcdðiam tuam iuſticia tua ¶ Ampliꝰqualiter obſiſtit mihiiu ſticia tua/cũ ego ipſam adiuuemꝑiſtam con feſſionem meã:ĩmo potiꝰ manifeſtũ ẽ(quia ip ſa parat etiã pᷣparatis in me miſcdðie tue viam miſeratio miſcdie tue · ¶ Amplius nec decet nec poſſibile eſt miſcdᷣiam tuam ocioſam eſſe: qua ꝓpter neceſſe ẽ eam oꝑari oꝑatiões ſuas ⁊ maxime in eos qͥad eam ſepᷣparant:qui ad eam fugiunt:qͥ illam quaſi qð a teipſis datum eſt querũt · Et nõne ego dñe miſcðie vnus ex illis ſum:qͥd em̃ intendo:vel quero ꝑ omnes iſtas accuſatiões /teſtiſicatiões/⁊ ↄfeſſiones contra me / niſi vt miſerearis mihi:quid intẽ⸗ do reuelatione atq; oſtenſiõe vulnerũ ·niſi vt medearis illis ꝑ miſcdðiam tuã? Similit᷑ ꝑ oſtẽ ſionem pauꝑtatũ mearũ atq; defectuũ:quid intendo vel quero:niſi miſerationũ tuarum ſubuentiones ⁊ bñſicia? ¶C Amplius · qͥd põt intenderecontra me iuſticia tua niſi vindictã iuſtiſſimã · Perditionẽ em̃ ⁊ deſtructionẽ ope ris tui /qð ego ſum:nullo modoꝛum intendit iuſticia tua · Alioqͥn cõtrateipᷣm intenderet⁊ pugnaret · mõ intendit igit᷑ deſtruere in me: quod tu feciſtii me · Hoc em̃ tu adhuc diligis me:qͥ nihil eoꝝodiſti q̃ feciſti Qð tu ãt dilig in me / iuſticia tua odire nõ poteſt · qua ꝓpter necꝑſequi ·nec deſtructionẽillius intendere vllo modo põt ·Odit igit᷑ ſolum illð in me qð ⁊ tu odis in me:videlicet feditates /defoꝛmi⸗ tatesedepꝛauationes/acturpitudines: qͥbꝰ ego depꝛauaui⁊ deturpaui quod tubonum⁊ pulchꝛũ feciſti in me dñe miſcðie · Hec ißemet odi/⁊ ꝑſequoꝛin me:⁊ pugno cõtra ea q́tum tu das ⁊ adiuuas: Nõdũ ſiquidẽ pfecto odio odiilla · Nec vt foꝛtis ⁊ implacabilis inimicus totis viribus ⁊ ſtudijs pugno contra illa:qm nõ eouſq; foꝛtis ſum adhuc:vt poſſim hoc et cõtra ipſa pugno /licet debiliter ⁊ adhuc infir miter cũ iuſticiatua/⁊nõ contra eã · Iniuſte igit᷑ mecũ agit ſiptra me ẽ mihiq; obſiſtit · Im poſſibile eſt aũt iuſticiã tuam inique agere v iniuſte · quia impoſſibile eſt vt in ſtatu iſto in dũ me dignũ ⁊ idoneum aliquatenus efficiet q̊ me poſuit gra tua:cotra me ſit iuſticia tua: neq; igit᷑ iuſticia tua/nec miſcðia tua ↄtra me eſt · Sola igit᷑ vitia mea ⁊ pctã cõtra me ſunt · Quia igit᷑ contra teipſum ſunt ·illa em inimi⸗ ci tuiſunt:quos ĩplacabiliter ſemꝑ odis: Ad⸗ iuua ergo me/cõtra me pugnantẽ⁊ ante tri/⸗ bunal miſcdie tue contra ipſa litigantẽ · Bel⸗ lum em̃ iſtud ⁊ litigiũ /cõtra inimicos tuosẽ: Addo etiã quia ꝓpter te eſt · Propter h̊ pu⸗ gno contra ea ⁊ litigo:quia tu odiſti ea · et qͥa bñplacitũ tuũ ẽ impugnatio: Sed et ꝓpter hG djñe miſcdie ea in me ꝑſequoꝛ · qm illa ſola pꝛo hibent ⁊ impediunt ne tibiplaceã:⁊ ꝓpter h exterminareilla a meipſo enitoꝛ:vt vides·qᷣ⸗ bus adhuc poſſim conatibus vt exterminem a meipſo:quecũq; tibi diſplicent in me:vt ip⸗ ſis pꝛoꝛſus abraſis/⁊extirpatis a me:tibipla citus efficiar/⁊ acceptus:⁊ ſic me recuperes ⁊poſſideas ſolꝰ totaliter:cuiꝰ me eẽ recogno ſcoiure pleniſſimo:iureq; ſingulari · ¶ Bellü ergo iſtud tuũ eſt·qm̃ victoꝛia tuaẽ:q ſcis me nõ niſi vᷣtute tua victoꝛẽ eſſe poſſe illoꝛũ · Cãꝗ iſta tua eſt: qm de iure tuo ·⁊ de illo / vicz vt il⸗ lud obtineas in iudicio iſto/contendit᷑ · Scis em̃ dñie ꝑiniquiſſimã vſurpationẽ/ ⁊ ꝑnicio⸗ ſam voluntatem meã:vitia mea/⁊ peccatum intrare poſſeſſionem meam:ipſius qꝗͥ tuũ ius ſum totaliter abſq; ꝑticipe vllo/⁊ cõſoꝛte · Ne ſuſtineas vlteriꝰ iſtos tam odibiles mihi ⁊ ti⸗ bi inimicos poſſidere ius tuũ: quod egoipſe ſum · Scio dñie quia iuſtiſſima ẽ iſta pena mea dure videlicet ſeruitutis:⁊ crudeliſſime tirã⸗ nidis:quibꝰ me inceſſanter pꝛemunt ⁊ affli⸗ gunt dñi iſti · vicʒ vitia mea/⁊ peccata qͥbꝰme turpiſſime ⁊ inſaniſſime ſubdi · Et ſi placereti bi merito põt iſta tanta pena mea:quia iuſtiſ ſima · Diſplicere tibi tñ debetiniuria ⁊ contu⸗ melia tua:quã tibi faciunt in me:tam nequit᷑ abutentes me dñi iſti · Et ꝑ iſtos:etiam demo nes ipſi qui ꝑ ipſos in om̃em iniuriam ⁊ cõtu⸗ meliam tuam abutunt᷑ me · An tibidebet pla⸗ cere plus iſta tanta pena mea iuſtiſſima:q; ti- bidiſplicere iniuſtiſſima dñatio dñoꝛũ vtroꝛũ q; iſtoꝛũ:q̃ nulla iniuſtioꝛ:nulla nequioꝛ · nul⸗ la bonitati tue intolerabilioꝛ· Petitio victoꝛie in conflictu pnie · Ca· IX Xomnibꝰiſtisꝰ e igitur colligo aggregata ratioci⸗ natione:quia nec miicoꝛdia tua contra me eſt:nec iuſticia tua in iſto bells dei * iudicio· Peccata vero meaquepꝛoculdubio contra me ſunt ⁊ etiã contra te nõ debent pᷣ⸗ ualere · ne dicam cõtra te:ſed etiam nec ↄtra me / in iſto iudicio vel pᷣlio:de quo euidenter oſtendi põt:ꝙ vtrũq; vnũ eſt videlicet tampᷣ lium q; iudiciũ · Vince igit᷑ in iſto iudicio pari ter ⁊ pᷣlio:qui vides victoꝛiã hic ꝓuenire non poſſe niſi vᷣtute tua· Ne patiaris me ſuccũbe⸗ re ⁊ vinci:pꝓpter inſirmitatem ⁊ defectũ vir⸗ tutis ꝓpꝛie · ſed da virtutẽ potiꝰ ad vincẽdos tam odibiles inimicos tuos:quidas laſſo vᷣtu tem · ⁊ his qͥ nõ habent foꝛtitudinem ⁊ robur multiplicas · An denegaſti vnq; vᷣtutẽ ⁊ foꝛti⸗ tudinem certantibus ꝓte:ſiue in iudicijs ſi⸗ ue alias vbicũq; · Ne incipiasigit᷑ a me ſiue in me qd nulli vnq; hominum te feciſſe:nemo ſi delis ignoꝛat · Amplius rñdere mihio iuſti⸗ cia creatoꝛis ſi eouſq; tibi placeat vindicta ð me/adeoq; auida es cruciatuũ ⁊ toꝛmentoꝝ meoꝛũ: Dic obſerro ꝓpter quid placeat tibi iſta vindicta? Scio quia nõ poteris rñũdere: vel aſſignare niſi alteram ex iſtis duabꝰ cau⸗ ſis:videlicet iuſticiã vindicte/⁊ gloꝛiã creato ris· Quia igit᷑ vbi maioꝛ vtraq; iſtarũ cauſa⸗ rum euidenter eſtibi debet tibi maioꝛ eẽ iſte ꝗamoꝛ ⁊ auiditas vindicte:⁊ cruciatuũ meoꝛũ Neceſſeẽ vt magis ſibi placeat vindicta:quã egoipᷣe creatoꝛi facere paratꝰ ſum · Jam autẽ dixi:quia iuſtiſicatio qua vere acꝑfecte peni⸗ tens ſemetipᷣm iuſtificat.maioꝛis ẽ eigſe:ea que iuſtificat alium · Adiecietiam quia lauda bilioꝛ:⁊ ipᷣi creatoꝛi acceptioꝛ : Magis igitur placet tibi pnialis vindicta:quã demeipſo fa⸗ cere cupio · q; illa que ꝑ toꝛtoꝛes demones/ vyl pquecũq; toꝛmẽta inferripoſſet · Adhãc igit᷑ neceſſe habes intendere ⁊ nõ alijs me toꝛto⸗ ribus tradere · Amplius nõne maioꝛis ẽ glo rie creatoꝛi:vt ipᷣe faciat ſibi miniſtros deuo⸗ tiſſimos:qͥs habuit hoſtes ⁊ aduerſarios?to⸗ tum aũt ei ꝑpniam efficitqui em̃ ꝑ peccata ⁊ vicia inimici deiſunt/cõuerſi ꝑpniam eiuſ- dem deuotiſſimi ſerui efficiunt᷑ · Et qdð ẽ mira bilius:ſuijpſoꝛũ hoſtes ⁊ aduerſarij:ꝓpterip ſum ſiunt/ſimul etiã vindices ⁊ toꝛtoꝛes · dũÜ⸗ modo in ſemetipſo qͥ cqᷓ; contra creatoꝛẽ ege runt:diſtricte vindicant:⁊ ſeuere puniũt · A⸗ los etiam diabolus ſentit conuerſos:hoſtes gtrociſſimos/eiq; rebellantiſſimos ⁊ adom⸗ nem voluntatẽ dei ꝓ viribus pꝛomptiſſimos quos pꝛius dũ eſſent in vitis ⁊ peccatis ha⸗ buit ſubditiſſimos · Ethec eſt mutatio dextre excelſi:qua diabolus nõ ſine grauiconfuſiõe: Capitulum auerſos aſe ſentit / ⁊ conſpicit · ⁊ contra ſe re⸗ bellantiſſimos amoꝛe creatoꝛis· Inquo ma⸗ gis tanto gloꝛificat᷑ deus q;to magis ⁊ mira⸗ bilius bonũ eſt iuſtiſcare impium:qᷓ; toꝛque⸗ re/⁊ ſuſcitare moꝛtuũ in vicijs ⁊ peccatis·ſan ctumq; ac deuotiſſimũ dei ſeruũ efficere:qn⸗- ℳ—- to melioꝛ eſt ipᷣa ſanctitatis gra:qᷓ; pctõꝝ vin dicta. Nũquid nõ ex te dixit ſanctus ⁊ ſapiẽs · Augꝰ:quia maius fuit paulũ ſuſcitare mẽte: qᷓ; laʒarũ coꝛꝑe · Quis aũt dubitat · q;ẽtũ gloꝛi ficatus fuerat ex eo oꝑe:qꝙ laʒarũ coꝛꝑe ſuſci⸗ tauit: to igit᷑ magis gloꝛiſicatus fuerit ex ſuſcitatiõe pauli:que eũ de moꝛte vitioꝛum⁊ peccatoꝛũ ſuſcitauit · Canto nãq; ex mirabili oꝛibns oꝑibus ſuis / eſteimaioꝛ honoꝛ et ma⸗ ioꝛ gloꝛia:qᷓ; ex minoꝛibus/qnto illa miriſicẽ tia⁊ magnitudine pꝛecellũt minoꝛibꝰ· ¶ Am plius nõne ⁊ illud ſiliter dicit idem ſanctuset ſapiens Augꝰ quia maius eſt deo iuſtiſicare impium:qᷓ; creare celum ⁊ terrã · Aaioꝛ em̃ eſt ei gloꝛia ex iuſtiſicatiõe vnius impij:qᷓ; ex creatione celi⁊ terre · Ethoc indubitanter/ apud intelligentes ⁊ cognoſcentes miriſicẽ⸗ tias magnalium ipſius; In iuſtificatione aũt vnius impij:eſt nobiliſſima victoꝛia · Vincit diabolus vincit᷑ ⁊ peccatoꝛ ſuijpſius /a ſemet ipſo:tam bello q; iudicio vtpᷣdixi· Tata qta q; magnifica largitio venie eſt? gre:vt huma nus intellectus eas nõ ſufficiat admirari · fit ibi innouatio ⁊ refoꝛmatio imaginis ⁊ ſimili⸗ tudinis creatoꝛis in animahumana: Nec mi nus mirifſica:qᷓ ſi de trũco arido ⁊ putreſacto oliua ſpecioſa ⁊ vernans ſubito efficeret᷑ · vel de poꝛco ſpurciſſimo aut buffone:ſpecioſiſſi⸗ mus aſpectuq; deſiderabiliſſimus iuuenis ef ficeret᷑ · Vincitur ibi ⁊ ira tua:cui reſiſtere ne mo põt:abipſa miſcdia tua · ſimagnificen tia remiſſionũ tuarum ⁊ largitio munerum · gratiarũ tuarũ · vt de alijs taceã ipᷣa heredi tas felicitatis eterne:maioꝛ eſt q; celum ⁊ ter ra · TCot igit᷑ ⁊ tãta tãq; magnifica oꝑa tua cõ currũt ſimul/in vna vnius contritipeccatorꝭ iuſtificatiõe:vt minoꝛa merito reputent᷑ celũ ⁊ terra:qᷓ; illa ſint · Quis aũt cogitare ſuffici at grarũactiões que tibi ꝓilla reddant᷑· ⁊ col laudationes que tibi placuere·que ⁊ ſuꝑ om nem admirationem noſtram ſunt:pulcherri marum ſublimiumq; miliciarum tuarum ex⸗ ercituum videlicet omnium angelicoꝛum:fe ſtinantq; tibi ĩ celis:inde agitur gaudiũ · Cu em̃ dixiſti:⁊ facta ſunt celum ⁊ terra·tu man⸗ daſti ⁊ creata ſunt· Nihil verbo tuo omnipo⸗ fent ſunt ach cun atio ſent bere Das ſinn ſler⸗ ſenue ſen Ann a dor⸗ ſe⸗ ſeo pote tuumn giud ſſden mnpin Nan ſalu ſoie e louie lſſcon Aeny ccem ſeym moe o ltcluck hlonn llter ſlelan⸗ ſne oſhia Naann ſone P Neni lil yen ſſu ſugun whf ponmn ſatur. gita N A he raſere⸗ om⸗ ammn⸗ iorgre⸗ anoſn lereq⸗ ör n ſapiis me mite: Gri gon dheſuſci/ sſerter ndrun zanmabii wCn nausar ctire Haireñ ier beme ucneiit Dri ſis lſne tenti· nihil mandato beneplacititui ſe opo⸗ ſuit:⁊ cõtradixit·:nihil ibi quicq; difficultatis adhibuit · Et ipſa etiã celum ⁊ terra:ſiqᷣd diffi cultatis ⁊ reſiſtentie opponere potuiſſem cre⸗ ationi ⁊ foꝛmationi ſue:nullatenus hec feciſ⸗ ſent · qͥn potius ſiquid iuuaminis ad hoc adhi bere potuiſſent:toto gaudio ⁊ auiditate illð ad h adhibuiſſent: Nõ habes igit᷑ o pulcher rima/o ſemꝑ om̃ino laudanda dei iuſticia:ꝓ pter quod te vel mihi oponas /vel mihi aliq⸗ tenus aduerſaris ſiue in vindictam de meſu⸗ mendam ſiue in gloꝛiã creatoꝛis intendens; An nõ ego ⁊ ꝓpugnatoꝛtuꝰ ſum in pꝛelio iſto ⁊ adu ocatꝰ in iudicioiſto · Quid em̃ alið intẽ dovel qro · niſi vt totũ me recuꝑes:totũq; poſ ſideas· Nõ em̃ pugno vłiuitigo:niſiↄtra capita les inimicos tuos:vicʒ iniuſticias meas·⁊ nõ poteſt nõ eſſe tuumadiuua igit᷑ ppugnatoꝛẽ tuum:⁊ ad uocatum in bello tuo iuſtiſſimo at ; iudicio · Alioqͥn nõ ſolum mihi:ſed etiã tibi ipſi deeſſe merito reputandus es Loquoꝛ amplius vnum verbũ tibi dñe miſericoꝛdie·⁊ dicam · quia opoꝛtet te miſereri mihi: ſalua ꝑ. omhia iuſticia tua · ſimiliter ⁊ iuſte agere mecũ ſalua pomia miſericoꝛdia tua · Mõ em̃ eſt poſ⸗ ſibile vt alterum iſtoꝛuʒ ꝑmittat bonitas tua- videlicetvel ledi iuſticiam tuã:velledi miſeri coꝛdiam tuam · Vtraq; enim bonitas ẽ:neq; em̃ contraria ſunt vllo modoꝛum nec altera alt eri vllatenus aduerſat᷑ ·imo ſi phas eſt di⸗ cere:mutuo ſe ꝑ omia adiuuant · Abſit em̃ vt ſic vindictã iuſticia expetat:vt miſcdðiam om⸗ nino euacuet Abſit ſimilitervt miſcdia tua ſic ignoſcere intẽdat:vt iuſticiam tuam pꝛoꝛſus excludat · Tuigit᷑ plargus miſeratoꝛ es:⁊ ni⸗ hilominꝰ in miſerando ſeruãs iuſticiam · Et ſi militer ſeuerus vindicatoꝛ:in vindicando tñ illeſam per omia ſeruãs miſcðiam · Quia igit ſi me per penitentiam iuſtificas:⁊ ſalua eſt ꝑ omia iuſticia tua:⁊ ſalua per om̃ia miſericoꝛ⸗ dia tua · Confidenter dico:ꝙ neceſſe habes/ nõ neceſſitate coactionis/ ſed ſupabundãaãtia liberrime bonitatis tue:iuſtificare · In om̃i em̃ vere ⁊ perfecte penitente ſalua eſtꝑ om⸗ nia iuſticia tua/dum nihil in eo impunitũ re⸗ linquitur· Om̃is em̃ vere acperfecte penitẽs pꝛo om̃ibus cõmiſſis ⁊ omiſſis ſeipſum punit ꝓ omnibꝰnãq; dolet ⁊ erubeſcit:⁊ ſibijpſi ira⸗ ſcitur:⁊ ſicut tuipſe ad nudum conſpicis:etiã cogitatiões malas /in ſeipſo punire nõ negli⸗ git ˖ Quis em̃ vere penitens eſt quinon dole ar pꝛo eo:ꝙ quicqᷓ quod tibidiſpliceret cogi⸗ XI tauit ·: Et intendo dñe miſericoꝛdie ſaltẽ in vniuerſalipꝛo omibus quibus te offendit/de bet ſaltem dolere vniuerſaliter:qui nullaʒ ex offenſis tuis excipit vel pᷣterit · De ſinglis em ſingulariter dolere vel penitere:interdũ foꝛ⸗ ſan nõ eſt poſſibile alicui:ſicut neq; ſingulari ter recolere aut memoꝛiter tenere · Delicta enim quis intelligit · ¶Ercuſatio penitentis ꝙnõ debettm puni Bogſidirerit q quis:quia quẽadmodũ in ſingu⸗ Ilis cõmiſſis ⁊ omiſſis ſingulariter peccat/quicũq; peccat:ſic ⁊ ſingulariter emẽ dare ſingula/⁊ pꝛo ſingulis ſatiſſacere ſingu/ lariter debet · Rñdeo hmõihomini:quia hoc nõ ſolũ iuſticie tue nõ eſt:ſed etiaʒ nechuma⸗ ne:Quotcũq; naq; latrocinia qs cõmiſerit: nõ tot eiſuſpendia vel moꝛtes alie irrogant᷑ qn potius hec vno ſuſpẽdio humana iuſticia reputat:in eo omia vindicata:⁊ hoc q;tuʒ ad iplam humanã iuſticiã ꝑtinet ·que poſt vnam moꝛtem coꝛpoꝛis:nõ habet amplius quid fa⸗ ciat in peccantem · Aliter aũt ſe habʒin veriſ⸗ ſima ꝑoĩaq; ſy laudanda iuſticia tua:qᷓ vna moꝛte veteris hominis /om̃ia vitia ⁊ peccata in anima humana moꝛtificat ⁊ extinguit:vni caq; infuſione iuſticie ſeu gratie tue:oẽs ſoꝛ⸗ des ſpuales emũdas ⁊ abluis:quẽadmodum infuſione foꝛtiſſime medicine:om̃em infirmi⸗ tatem curas:⁊ quẽadmodũ vnica infuſione chyriace virtuoſiſſime/venena omniũ pctõꝝ ⁊ vitioꝛũ exterminas pꝛoꝛſus ⁊ diffugas Bbiectio contrapꝛedicta · Ca-: XxI Bog ſi dixeris h Sñſi miſcdie/ quia nõ q;tũ iuſticia re quirit ſeipſum punit/etiaʒ penitens quãtũcũq; vere ac ꝑfecte · qm pene eterneſi⸗ ue gehennales debent᷑ vnicuiq; peccãti moꝛ⸗ taliter · Pene vero pniales quatecunq; ſint · nulle ſunt comꝑatione illarum: qua ꝓpt᷑ nul⸗ lus ex vere ⁊ ꝑpfecte penitẽnbꝰ / punit ſe tatis penis pnialiter: qᷓtis dignꝰẽ de dei iudicio et iuſticia · Rñdo tibi in hoc dñe miſcdie · qꝛ iuſti cia tua nõ reqᷣrit ̊a pctõꝛibꝰ·vicʒyt tantisac talibus penis ſeipos puniant· Infernales nã q;pene:quos tenent nõ emendant aut coꝛri⸗ gunt · mõ eſt em̃ in inferno qui conlnon tibi · 2 Lapitulum BGBAmplius pene ille nõ ſunt cõtrarie vitjs et ¶ Hec aũt ſunt ſole pniales. Dico igit᷑ coꝛaʒ te C u peccatis:cum ea necexterminẽt nec minuãt: djñe miſericoꝛdie:qꝛ ille doloꝛ iuſticie tue ñ uf⸗ ſ⸗ nec eis vllatenus aduerſent᷑ ſeurepugnẽt eiſ ficit in pctõꝛibꝰ:qui eos faciat ⁊ querere me⸗ dem:qͥn potius ꝑpetuo conſoꝛtio coherẽt eiiſ⸗ dicinam miſericoꝛdie tue:et ſubicere ſe eos . dem· C Amplius pene hmõi nihil aliud poſ. cure medicinalitue · Siliter c iſte timoꝛ iuſti⸗ ſfſi ſunt in eis in quibus ſunt:niſi ꝙ eos toꝛqueèt cie tue ſufficit in eiſdem peccatoꝛibus:qͥ eos hna ⁊ excruciant·Hoc aũt bonitati tue nunq; per faciat fugere ad miſericoꝛdiam tuam que ſo⸗ gen ſe placet dñe miſcðie· mõ em̃ delectaris in g- la eſt refugium vnicũ miſeroꝛum Sic ⁊ eru⸗ en ditione viuentiũ · Diabolice nãq; malignita⸗ beſcentia illa ⁊ confuſio:que eos faciat abſcõ ie tis eſt illud ꝓpꝛium:amare penas ⁊ toꝛmẽta dere:⁊ turpitudines ⁊ feditates vitioꝛũ ſuoꝝ 2 hoĩm · Scio nãq; te docente:quia pene malo ⁊ peccatoꝛum a facie tua:⁊ ab aſpectu ſancto “W rum tã angeloꝛũ q; hoĩm placent tibi· non rum oculoꝛum tuoꝛum que faciat eos vela⸗ pene illoꝛuʒ ſunt· ſed quia iuſte · ⁊ ideo bone · re ſiue opire omia alia pudenda · Opꝑimentũ 2 Et quia a teipſo ſunt:Diligis igit᷑ in hmõi pe aut iſtud ⁊ velamen vnicũ eſt:ipſa eoꝛundeʒ nis oꝛdinẽ ⁊ pulchꝛitudinẽ iuſticie · Diligis in reuelatio:⁊ hoc nõ eſt niſi ſincera confeſſio il⸗ . eis ⁊ gloꝛiã tuã · Nõ em̃ parũ te gloꝛiſicat pe-⸗ loꝛum ſicut mos eſt confeſſionem fieri in ec⸗ nid na maloꝛũ iuſtiſſima: que eis te actoꝛe ſimul leſia tua:vbi confeſſionẽ hmõi non ſolum ſa loß ⁊ iudice irrogat᷑·: Claret etiã inuictiſſima omi craſti:ſed etiã ſacramentuʒ mireac virtuoſe lon potentia tua:qua punis pᷣncipes tenebꝛarü: ſanctificationis feciſti · Sic dico ex eruditiõe o⸗ ceteroſq; repꝛobos:qui bonitate tua ⁊ pᷣcla⸗ tua ⁊ magiſterio /quia ſatis eſt iuſticie tue ta⸗ glube ra benificentia tua in iniuriam tuã ⁊ cõtume⸗ ta ira contra vitia ſua ⁊ peccata in peccatoꝛi⸗ dun liã abutunt᷑· tuiſipſis bñficijs contrate ſe ſu bus:que eos faciat armari ⁊ accingereſe ad Areſ biam eleuãtes· dũ ꝑ eam ſubijciunt᷑ ⁊ artanꝭ expugnanda ea:⁊ in moꝛtem exterminiũ eo⸗ G ſupplicijs / adeo impotẽtes effecti:vt nihil vl⸗ rum eos accendat:quouſq; viuere de cetero mof terius poſſunt niſi dolere · qͥ in rebus peſſimis patiant᷑ · Ethec vtiq; ꝓpoſito ⁊ voluntateEt nobl exultauerũt:nihil amplius qᷓ; cõfundi obpꝛo⸗ eſt ꝓpꝛia intentio ſancte ire iſtius ꝛvt in vin⸗ lnt bꝛio ſempiterno:⁊ ignominia que finemnon dictam tuã ⁊ ſuam:hoc ſaciant· In vindictaʒ e habẽt · qui tam male gloꝛiabant᷑ in ſeculo iſto quidẽ tuarũ iniuriarũ:⁊ cõtumeliaꝝ tuaꝝ q̃s uluuj nihil aliud pñt qᷓ;egere/⁊pᷣmi eternalit pau-⸗ imnſeipſis tibidño deo irrogauerant · In ſuam leni. pertate artiſſima:que eſt omniũ bonoꝛum ir vero vindictam:hoc eſt ꝓpꝛie moꝛtis vltio⸗ oſtas releuabilis inopia qua diuicias ſpũales ſapiẽ nem:quãꝑ vitia ſua ⁊ peccata ſibijpſis intule Genis⸗ tie vicʒ ⁊ vtutũ /velreiecerũt velcontempſe⸗ runt .Sic dñie miſericoꝛdie dico de indignati⸗ Mnonis runt:⁊ fallaces coꝛpales ſeu tempales diuiti⸗ one · quia ſuff cit tueiuſticie vt tantaſit in pec ſmogt as inoꝛdinatiſſime eripuerunt vładminiſtra catoꝛibus:que eos eouſq; erigat ⁊ eleuat:vt mnanis; uerunt · Dico etiam ꝙ pene ille eternales perr eisde cetero ſubeſſe velſeruire dedignetur· nuono⸗ petuo auertunta tedñe miſcdie Hõ em tra Eaq; a ſeipſis tãqᷓ viliſſima excutere oĩnoq; ſſſone dunt᷑ in illis niſi quos ineternũ pieciſtia faie conculcare:deſpicereq; illa pponat · Sic di⸗ ßte⸗ tua· ⁊ ſine vlla ſpe miſerationis ⁊ liberatiwis co⁊ de odio:quia ſufficit iuſticie tue vt impa poreſe dereliquiſti. Qua ꝓpter a penitentibus iuſti⸗ cabiliter ꝓponant peccatoꝛes pᷣliari ac decer enne cia tua penas hmõi nõ requirit· alioqͥn cõtra tare contra vitia ⁊ peccata: vt neq; fedꝰ nec mmnn ria eſſet ⁊ miſcdie tue/⁊ſibipſi · Miſcdᷣie ſiq, amicitiam de cetero cumeis habere pꝛopo⸗ iſei dem:dũ nõ ſoluʒ miſeros pctõꝛes in miſerjis nantneq; fines ſuos intrare aut inter fines E De vitioꝛũ ſuoꝛũ ⁊ pctõꝛũ nõ deſereret·ſed eiſdẽ ſuos illa habitare vllo pacto pmittant · ſ. ed tã Gnin etiã miſerias incompabiliter adaugeret · redi q;gladio ⁊ igne illapꝛofugare atq; extermia nne req; eos ad tuã miſcdðiam ꝓhiberet · Si vero re / vbicũq; ⁊ vndecũq; poterint: ſtudioſe ac Ect ipſi aduerſaret᷑:qm peccatoꝛũ iuſtiſicationezʒ viriliter intendat· De abominatione quocq; WD ꝓculdubio impediret:conſtituens eos in o quid aliud mihi dicendum eſt coꝛam te:niſi nnn ſtatu in quo iuſtificatiſumusredire ad iuſti⸗ quiaiuſticie ſatis eſt:vt in peccatoꝛibus tãta nien ciam nõ ẽ eis poſſibile vllo modo · Penas igi ſit vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum ſuoꝛum abomina⸗ hlinn tur illas ſolas iuſticia tua reqrita pctõꝛibus: tio:vtnauſeam eis pꝛouocet ⁊ vomitum eo⸗ nobe⸗ que adillã reducant eoſdem· ⁊ ab iniuſticis rum. Abominatio nãq; vſualiter dicit᷑ · quaſi q⸗ vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ illos liberent ⁊ emundeéet nauſeam vel vomitum aſpiciẽtibus / aut alit nn ce . tueſ⸗ ere me⸗ e ſeeos moriuſt⸗ dens nalei⸗ cen⸗ mabſ wüſtor aulango ed deh⸗ Qineni Neonunde, conſeſſo⸗ ſenne⸗ nſolunh XVmoe venunie enetcy elcgton?⸗ geſcad mimied ſeceend dunruekt Sn nmdan lunen; nr Inſun upſonnt dencgen⸗ mſinger AN vuen roſtoc 1d NeRN. nac Nechiel ee⸗ cberepoh⸗ Enrerſſfes untſehi tenmia ſfuaſen Cone uoc; 4 . illud ſentientibus faciat· Et intendo vomi⸗ tum ſpũalem:qui eſt ſincera ⁊ integra confeſ ſio peccatoꝛũ:qua tanq; humoꝛes noxij⁊ fe⸗ tulentie ſeu ſpurcitie intolerabiles oꝛe ꝑ con feſſionem eijciunt᷑ ſeu vomunt᷑. De alijs aũt hmõiaffectiõibus ad pnialem iuſtiſicationeʒ ꝑtinentibus·mittote ad tractatum de pnia te inquit quilegis hoc·qui tractatus eſtꝑsli bꝛide ſacramentiſiiiiis deo placeant oꝑa penitẽtie · Ca. XI R Broc autẽ re⸗ n ertar ad loquẽdũ iuxta quod in ceperamdño deo noſtroqᷣ eſt deꝰ miſcðie· ⁊ repetã ei:qm̃ acerbitas ⁊ vehemẽ⸗ tia paſſionum in penis pnialibus dñe de me⸗ us meritotibi placet · ex eiſdem cauſis quibꝰ ⁊ in penis infernalibus:Multa autẽ habent alia bona videlicet illa magnifica oꝑa tua q̃̊ pᷣdixi:videlicet reſuſcitationẽ a moꝛte ſpiritu ali· refoꝛmationem a defoꝛmitate monſtrifi⸗ ca:quia vitia ⁊ peccata deturpãt aĩias huma⸗ nas: Deinde victoꝛiam mirificã ⁊ triũphum nobiliſſimũ:qua poteſtates infernales vin⸗ cunt᷑ ⁊ diffugant᷑ a peccatoꝛibus: Ereptioq; pꝛede de faucibus ⁊ dentibus leonum infer⸗ nalium. Mirificentia quoq; reediſicationis templi dei in manibus peccatoꝛum:cuiꝰ ſpeci oſitas atq; ſtructura ex lapidibus pᷣcioſis ſeu gẽmis donoꝛũ ·virtutũ:⁊ gratiarũ:verbis hu manis explicari nõ põt · Habent ⁊ reꝑationẽ imaginis ⁊ ſimilitudinis tue in animabus hu manis:cuiꝰ pulchꝛitudinem cogitatushuma nus nõ attingit · Habent ⁊ reſuſcitationẽ poſ- ſeſſionis tue: qua ⁊ tu recuꝑans peccatoꝛes ⁊ ipᷣi te:qua largitate magnificentie tue que poteſt eſſe pᷣclarioꝛ:dũ ⁊ veniã imenſoꝛũ toꝛ⸗ mentoꝛũ:⁊ dona ineſtimabilia vᷣtutũ ⁊ grati arum:⁊ ius in hereditate celeſti que eſt eter⸗ nafelicitas:⁊ teipᷣm redonas penitentibus. Dñe miſcdie qͥs admirari ſufficiat· vel etiaʒ cogitare ſtudeat aut valeat illud celeſte ⁊ ſpi⸗ rituale conuiuiũ:qð inſtauras in vniuſcuiuſ⸗ q; peccatoꝛis pnĩali cõuerſione· in quo omis exercitus pulcherrimarũ ſublimiũq; milicia⸗ rumtuarum:nõ ſolum ſplendidiſſime ſed eti am beatiſſime cõuiuant᷑· gaudioq; incogita⸗ bili iucundant᷑ atq; reficiunt᷑· ſicut tuipſe oꝛe tuo ſacratiſſimo in euãgelio vᷣitatis tue dixiſti quia gaudiũ eſt angelis dei ſuꝑ vno peccato⸗ O △ indubitãter nuptiale ac triumphale cõuiuiuʒ Nuptiale quia animã peccatricem que cum diabolo meritricata fuerat:virginitatiſpũali reſtituis ⁊ refoꝛmas:Et cum nuptiali benedi ctione ⁊ ſanctiſicatione denuo recuꝑas · pꝛo⸗ pter qð dixi feſtiuũ cõuiuiũ illð nuptiale · Tri umphalevo ꝓpter victoꝛiã gloꝛioſam ⁊ trium phum nobilem antedictũ.· Quare manife⸗ ſtum eſt ex om̃ibus iſtis: penas pniales eẽ in⸗ comꝑabiliter melioꝛes:⁊ incomꝑabiliter ma⸗ gis tibi placitas⁊ acceptas:qᷓ; inſernales ſiue gehennales · ſed ⁊ maioꝛis eſſe verioꝛiſq; iu⸗ ſticie / qᷓ; illas · cũ iſte iuſtificent penitẽtes ille vere iniuſticias nec tollant nec minuant:nec vllo modo leuant·Certũ em eſt eas aias que hinc ad infernalia ſuplicia tranſeunt: ſuppli⸗ cijs illis nullatenus melioꝛari:Alioqͥn pꝛoceſ ſu tempis in ĩferno ⁊ innocẽtes ⁊ bone fiertt ſi ſupplicia illa iniuſticias vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛuʒ minuerent: Nemo aũt ad modicuʒ intelligẽs ignoꝛat:verã iuſticiam veris iniuſticijs adeo contrariam eſſe/ac repugnantẽ:vt cum illis in eodem ſubiecto nullatenus eſſe poſſit· Cõ fidenter igit᷑ petoa te dñe miſcdðie qð dignum ⁊T iuſtũ eſt:vicʒ vt pene pniales plus tibi pla⸗ ceant in me q; infernales · he em̃ et totũ tol⸗ lent quod tibidiſplicet in me · ⁊ me tibi faciãt placitum ⁊ acceptũ · he placabunt iuſtam irã tuã:qua ſcʒ iuſtiſſime iraſceris peccatoꝛibus penitere nõ curãtibus ·⁊ ſatiſfacient iuſticie/ ⁊T⁊ reſtituent tibi ius tuũ integre ⁊ plene· Jus aũt illud egoipſe ſum ⁊ om̃e ſeruitiũ · omiſq; ſeruitus quibus dñationi tue ſeruire debeo· In inferno vero tuſcis/quia nemo tibi ſᷣuit. Dicam⁊ amplius dñe miſcdie ſitam auidaẽ iuſticia tua penaꝝ mearũ:quid igit᷑ faciet mi hilmiſericoꝛdia tua: Nũquid eque potens eſt ⁊ larga atq; ꝓpenſa ad miſerendũ:vtiuſticia tua feruens ad puniendũ:Ethoceſt dicẽ ad tollendam vel ad leuandam miſeriam:vtilla vicʒiuſticia ad pſam infligendam vel adau⸗ gendam aut ſufficiat miſcdie tue in eis qͥ co⸗ nant᷑ adtequiq; q;tũ das ⁊ adiuuas reuerti cupiunt ⁊ enitunt᷑ adte:ꝑtem meritarum pe narum eiuſdem remittere:⁊ tm̃ de penis eis reſeruare::ne ꝑpetuo incogitabiliter crucien tur. DNDſie miſcdᷣie hocipᷣm facis cõtumacibus ⁊ rebellibus Ipamq; iuſticiam tuã nõ timen tibus / dulciſſimam miſcðiam tuã nec queren tibus / nec etiã curantibus · An dignũ ⁊ iuſtũ eſtantete:vt nõ melioꝛis conditionis ſint qͥ q́;tũ tu adiuuas enitunt᷑ redire adte· paec⸗ 3 . CLapitulum retibi ·qᷓ illi qui om̃ino ſe auerterũtate ⁊ eo⸗ uſq; contemnant:te vt nec querãt nec curẽt te · Multo magis igit᷑ ⁊ abſq; vlla comꝑatiõe ꝑpenſioꝛem decet eſſe:qͥn potius opoꝛtet bo⸗ nitatem tuã in illos q; in iſtos · in quo aut erit ꝑpenſioꝛ niſi ißos ex toto ſaluos trahas ad te atq; recupes · Amplius dulciſſime miſera⸗ toꝛ nũquid nõ infernus locus damnatiõis ẽ/ atq; ꝑditionis eterne · Maniſeſtũ eſt igit᷑ om nibus illis:quos flãmis ceteriſq; toꝛmẽtis in fernalidus tradis:nihil eſſe ſalutis aut libera tionis:ſicut nec demonibus · Niſi foꝛte qͥs di⸗ cat:quia meritoꝛũ ac debitoꝛũ ſupplicioꝛum: alijs plus/alijs minus detrahit᷑ atq; remittit᷑ Sed hocq;parũ eſtad imenſitatẽ miſcdie:et q;longe diſtans abillo · Hoc eſt etiamdñe ꝓqͥ nemo vnq; inuocauit te:⁊ ꝙ nemo vnq;a pꝛe larga miſcðia tua petiſſe credit᷑· Quis em vn qᷓ; cogitauit oꝛare te:vt ꝑtem dãnatiõis eter⸗ ne eidem remitteres:⁊ dimidiã ei ſalutem da res?:vel etiã q;cũq; ſalutis:An nõ verũ dicit ille ſanctus ſapiens veritatis tue pᷣco Rᷣmb· dicens · Nephas eſſea te qui ſũme miſericoꝛs s: dimidiã ſperare veniam · AMultofoꝛtius ⁊ dimidiã petere gloꝛiã · Quod etiã inde mani eſtumẽ:quia omes quicũq; ab initio mundi miſcdðiam tuam exoꝛauerunt:tanqᷓ;nefariam hmõi petitionẽ declinauerunt · Ampliꝰ dñe miſcdðie tedocente ac reuelante iam nouimꝰ: ⁊ innumerabiles ſaluare/qui ſaluari oĩno nõ volunt nec curant · Sicut manifeſtum eſt de puulis quos ſacro vł viuifico fonte baptiſma tis regeneras · Mõnullos etiam incredulos ⁊ rebelles in ipſa rebellione ⁊ incredulitate vi⸗ ſitas ⁊ ſuſcitas de tanto ꝓfundo moꝛtis et te nebꝛarum · Sicut ipᷣm ſanctiſſimũ aplm tuuʒ paulum:qui totis ſtudijs ⁊ viribus pugnauir contrate:tantaq; malignitate ꝑſequebat᷑ te: ſicut tu oꝛe tuo ſacratiſſimo ad eũ locutus es dicens· O ſaule ſaule quid me perſequeris· to igit᷑ maioꝛi largitate dignũ ẽ ac decẽtiſ ſimum miſcdiam tuã in eos effundi qui paceʒ tuam qui veniã qui gratiam tuaʒ vt pñt et tu ꝗadiuuas atq; dasa te obtinere nitunt᷑ · non dico dñe miſcðie quia meritis eoꝛũ debeãtur venia ⁊ gratia tua de ſuoꝛũ iuſticia vł iure me ritoꝝ · Sed dico hoc decere ĩmẽſitatẽ miſcðie tue:vt te inuocantes qualiter poſſunt et a p⸗ ueniente eos gratia tua recipiũt · non cõſun/ dant᷑ · ſicut docuiſti eos ꝑ ꝓphetã tuũ loquẽ/⸗ tem ad tex dicẽtẽ · Nõ cõfundar qm̃iuocaui te· Et per aliũ dixiſti · qͥs inuocauit dñm et de ſpexit eũ:Cõfundant᷑ at ꝓculdubio quid petũt non obtinẽt:⁊ depſiciũtur·:quoꝛũ pᷣces nõ audiunt᷑/dñe miſcðie · Atifmões quos lo quoꝛ coꝛã te:nõ ex me vel meiſunt:ſed ex te T tui ſunt ·ſi non placent tibi /quia meiſunt:vbᷣ dono tuo placere tibi debẽt:quia ⁊ dona tua ⁊ tuiſunt:Quũo em̃ ᷣmões hmõi loq̃rer: niſi tu pones in oꝛe meo:niſi tu dares eos / ⁊ digi to tuoidẽ ſpũſcõ ſcriberes eos ĩ coꝛde meo: ꝓpter hocigit᷑ debent tibieſſe placiti⁊ acce⸗ pti · qꝛ vt dixi tuiſunt· ex dono tuo ſunt · Neq; em̃ mercuriꝰille:qui nõ ta falſiſſime qᷓ; etiã im pijſſime deus eloquentie apud ꝑditiſſimos ꝰ deceptiſſimos homines / ⁊ dictus ⁊ habit eſt omi artificio rethoꝛicohos ſermones cogita⸗ repotuiſſet · Dico confidenter dñe miſcðie/ qꝙſicut dignũ ⁊ iuſtũ eſt:nec vacuã nec ocio⸗ ſam eſſe iuſticiã tuã ·qͥn potius neceſſe eſt vr exeat in largiſſimas ac ꝓfundiſſimas miſera⸗ tiones:pᷣſertim in eos quos pᷣuenit ipſa tãma gnis tãq; ſalutaribus donis:vt iam cupiant ⁊ vt poſſunt querant: Neq; em̃ vt pᷣdixi poſſibi le eſt:ſic dimidiare miſerationes tuas:aut ini micari in eos potiſſimum quinõ ꝑtes miſera tionum querũt aut petunta te:ſed plenã pfe cctãq; veniã ⁊ gratiã tuã:vt ſepe dixiqᷓ;tũ das ⁊adiuuas a te petũt · Alud aũt denegare nul lus põt:vnã (ſaltẽ ſalua iuſticia tua ꝑoĩa ſal⸗ uoq; iure tuo in om̃ibus)vtpᷣſtes ꝑfectam ple namq; gratiã ⁊ veniam: que ſunt in vita iſta miſerationis tue plenitudo · Et quidemin do mibus religioſis te actoꝛe conſtitutũ ⁊ oꝛdia tum vt qui inde abierunt vel exeunt recipian antur ·vel ſaltẽ vſq; ad te ſalua tñ oꝛdinis di⸗ ſciplina · Quia igit᷑ miſcdðie tue necnumerus nec menſura cũ ab oꝛdine ſanctiſſimo tuo:et regula ſanctiſſima chꝛiſtianitatis totiens ab⸗ errauerim:⁊ exiuerim põt denegari mihi:qͥn ad illa reuerſus recipiar:ſaluo tñ oꝛdinischꝛi ſtiana diſciplina · Hoc aũt eſt niſi pnia tua q̃ ĩ ecclia tua ⁊ iniuugi⁊ agicõſueuit · Ampli qᷓ nõ deſeruiſti me deuiũ ⁊ aberrantẽ:qũo non aſfumes reuertentẽ atq; coꝛreptũ:.Non de⸗ ſeruiſti inq; quẽ necreuocareceſſaſti · necad⸗ huc ceſſas· Vnde em̃ mihi ſunt deſideria iſta quibuste reconciliarideſidero:qbus ad pacẽ ⁊ gratiã redire cupio · Vnde iſte accuſatiões quibus contra memetipᷣm ꝓpter iniuſticias meas litigo / niſiate / quidonis iſtis tanq; bñ⸗ dictionibus dulcedinis tue pꝛeuenis me· nec in aliquo leſa eſt iuſticia tua:per hãc tam piã tãq; indebitã pᷣuentionẽ miſcðie tue· Qm̃ er⸗ wt⸗ eni ſſtaß nires tioni nndig llen mneßn iultfa dubirie ſran zaie Arinus ſtog⸗ fole ſolere genne. hecn coglol deine⸗ lemn ceauib ſweſau his mommn deſia demat koxr. ſpientt enöot Cheride llosy pcifn gnuſſim Congran eſgono Midig tenpore Wkace 1 obſſte ſcef⸗ licſimne fuun⸗con mreri auto⸗ Mamni knm XII nlic go foꝛtius nõ ledet᷑:niſiiſta dona mihi cõple⸗ qbusſiphas eſt dicere foꝛtioꝛ eſt effecra erta guos eriar cpſecori; dhasis em̃ indignusers q; armata miſericoꝛdia tua: ad pugnandum ſed erte iſta puentiõe miſcdietue: anteq; ea me pꝛeue pꝛo meet ad reſiſtenduʒ ire tue cui ſola opi⸗ keiſunnß nires·nũc ſſinſit pꝛeuent ꝑfectione iuſtiſiia tulatione illi reſiſtitur · ſicut dixit ſapientiſſi⸗ donn n notnisct ſanetilicani tue· Etlonge minus mus et ſanctiſſimus et a teipſo in hocedoct. crer:ni indignus nüc ſum: vt iſta tua dona mihi com SGregoꝛius dicens . Ire dei tunc reſiſtitur· c s /1digi pleas atq; pficias: q; eraʒ donis iſtis añq; ills ipſe quiiraſcitur opitulatur.te ergo periſtazʒ aene mahitentree alanaenne em̃ mepparãt ad pꝛeuentionẽ miſericoꝛdie tue ſic opitulante Ur er in äcari et gratie tue plenitudinẽ· nec mihi. ire tue adeo ſoꝛtiter reſiſto:vt ſupabũ⸗ nt hen; g 5 n lto modoꝛũ quin multo longius dantia miſcðie tue vel aufferre vel mmuere à ebenün ſintamiſcdia tua qui eã nec quert neccurät vł retardare. decetero mibinõ debear. Am Urſinost Squege cupiunt atq; deſiderãt licet exiliteræ plius quis lau dat aut ſuperabũ daredicarmi hwek M minusqdeberet hoc faciat· Amplius que ſericoꝛdiam tuamin eos:quos eterne moꝛtiſ ugn ſũt opa magnificẽcie miſcdie tue ppꝛie acpcla ⁊ damnationis ſupplicijs perpetuo deputas escdoln ra· Certũ eſt mihi dñe quialenire miſeriam Amplius pꝛopheta a te ſolo edoctus:etec –W tollere eã / ignoſcere / liberare / ſaluare 1 pre⸗ cleſia tua tota magiſteriotuo ſolo inſtitutaer nec . uenire etiam no valentis venire ad te / in be⸗ erudita:a te petit inceſſanter · auerte iram tu nſei nedictionib' dulcedinis tue qbus aliqtenus amabeis · tu ſolus es huius poteſtatis.· NHon innonli, cognoſcãtte/et beneficia tua q̃receprũtate eſtigitur ab eishoc requirendum:rerum em nup⸗ deinde mala ſua? que reddiderut beniſcẽcie natura impoſſibilium nulla eſt obligatio:apᷣö una tue/ mala in quibſunt· atq; ea q meruerũt: eos quibus impoſſibiles ſunt· Abunda igi⸗ tanngen ct a quibus non eſtei / refugiuʒ velliberatio tur tuipſe miſericoꝛdia eouſq; quo auertis enungälin ſiue ſaluatio niſiper penitenniãtuam· Et cuʒ iramtuam:ſicut te docente et dictante dixit ögres nin his pᷣdonas eis etiã vt diſpliceãt ſibimetipſis pꝛeopheta tuus Dauid dicens. Et abundauit Ciſruin in omnibus · ſemꝑq; diſplicent tibi· cupiãtq;t vxr auerteret iram ſuam. Abundauit vtiq; eaniids deſidrant et enitantur licet infirmiter ex-ire miſericoꝛdia qua pꝛouidit totigenerihuma⸗ Nurgenl de malis ſuis ⁊ redire adte qui es ſałꝰet viia no: ſacrificium irrecuperabilis placationis: polni⸗ coꝝ · Sic dico et de timoꝛe tuo quieſt ⁊ initii ipſum videlicet deumac dominum noſtrum Neuungk ſopientie et expellit pctm̃ · qm quiſinetimoꝛe ieſumchuſtum: qui eſt pꝛopitiatio pꝛo totius naſe e: nõ poteſt iuſtificari· qm de pclaris ⁊ ꝓpꝛiiss mũdipctis ſufficis · Sica abũdãtia in me eo ntennde operibus miſcdie et pᷣſertimin peccatonb qᷓ uſq; ẽ tata largitate tue miſcdie: vt dares coꝛ nuürore illos puenis: et fugere facis qſia facie colub ↄtritũ mihi:qð nunq; deſpicſæ ſpm̃ ↄtribulãtẽ mnrepin pctã· fugere inq; ad te:quiſicfugientes beni⸗ qẽtibi ſacrificium ſufficientis / et grariſſime ſannun⸗ gniſſimeſemp ſuſcipis: et etiam cũ gaudio et placationis · Abundauit itaq; miſericoꝛdia mumms congratulatione iucũdiſſima et aplauſu·. Si praater miſericoꝛdiarum: dum ipe ſibipꝛeuidit mwnner ergo nõ obſiſtit iuſticia tua:qͥn iſta operetur chariſſimum ac benedictum vnigenitum ſu⸗ RZ miſcdia tua in pctõꝛibus: non obſiſtit eo inq um victimam holocauſti · Cuius obligatiõis minbrdn tempoꝛe a vrita dicatur foꝛtioꝛẽ et magisar placate mundo placaretur. abundauitet ip⸗ Ginsdn mata contra peccatoꝛes. to minusigitur ſe vnigenitus eius benedicta miſericoꝛdia- obſiſter poſtcharmaſua fontioꝛa: allegatio⸗ quide ſeipſo hocfecit ſcilicet victimam holo⸗ anh . nes ſuas validioꝛes ↄtra eos amiſerit· Arma cauſti · oferens ſeipſum tanq; agnum imma⸗ 1. ſon ſidqdeẽ foꝛtiſſima iuſticie tue: et allegatiões vo culatum in odoꝛem ſuauitatis / in ara crucis nnin de⸗ lidiſſime/contra peccatoꝛes ſunt / ſuꝑbia eo⸗ quo ſacrificio et placatus eſt pater miſericoꝛ nang rum · contumatia / duritia / iniuria ſalutis eo⸗ dviarum mundo: æ mundus eireconciliatus· nen rum · et impugnatio ipᷣius gratie:qualis erat ſic apls ſcripſit illũqͥ nõ nouerat pctiſ ꝓ nob – . in paulo apoſtolo cum chritum dominũ per⸗ fecerat pctm qð ẽdicere hoſtiãp pctis. Et ite – ſequebatur · Qualis eſt etin illis qui etiwẽ ver rũ ·de erat in xpᷣo mundũ ſibirecõciliãs De Nlſandes bum dei repellunt aſe· et auertunt aures ſu-⸗ vtroq; igit:pfe miſcdian · vicz / ⁊ bñdicto vni⸗ rnuſtn, as nelegem tuam audiant: ꝓpter quod eoꝝ genitoei/rectiſſie itelligo qẽdemp. pphaʒ tistaneN. oꝛatio execrabilis eſt coꝛam te Armaiſta om Abũdauit vt auerteret irã ſuã· Abũdare igit enionene⸗ nia amiñt / iz iuſticia cõtra me · Nihil emhoꝝn te decz mia ſup iuſticiã:qꝛ mia tua ſupexalter uge eſt in me · imo te actoꝛe et datoꝛe contraria- iudiciũ ·an decʒ largabonitaretuo ſta tua contineres miſcdðias tuas Amplius nonne P om̃ipotentiã tuã ꝑcendo maxime⁊ miſeran⸗ do manifeſtas:Quid aũt eſt manifeſtatio oĩ potentie ⁊ bonitatis tue:niſi gloꝛificatio tua: maxime igit᷑ gloꝛiſicaris ꝑcendo miſerando Hoc aũt te decet maxime miſereria parcere· Aaxime aũt digni ſunt quibus ꝑcis ⁊ miſe⸗ rearis ſcʒ qͥ pꝛopter teſibi necꝑcuntnec miſe rentur ·ſed potius ſeuere ſeipſos iudicant· . lis ergo nullo modo denegenda eſt miſericoꝛ dia tua:hmõihoĩes quid aliud agunt dum in ſemetipſos iuſticiã pnialẽ exercent:niſi ꝙvi⸗ ces iuſticie ſue agunt:⁊ executoꝛes eiſdemſe gerũt:tanq; quidã toꝛtoꝛes et ſatellites tui: Si igit᷑ cum illis pacem nõ habet iuſticia:qui miniſtrieiuſdem ſunt ocioſiſſimi atq; fideliſſi mi:ſed in illos cõdemnationẽ ⁊ moꝛtẽ intẽdit iuſticia tua:quis ſibi ſperare poteſt paceʒ ab illa · Amplius bellũ qð contra iniuſticias me as ſuſcepi:bellũ cõmuneẽ mihi/⁊ iuſticie tue ⁊ bellum vtiq; iuſtiſſimũ · Impoſſibile igit᷑ eſt vt iuſticia tua contra me ſit in bello iſto· Alio⸗ qn cum inimicis meis cerit · ⁊ hoc in bello iniu ſtiſſimo. Bello em̃ iuſto nunq; pugnat iniuſti cia · Juſtiſſimũ ſiquide m bellum meũ contra iniuſticias meas· Ipſarũ vero contrame/nõ põt eſſe bellum niſi iniuſtum · Quẽadmoduʒ bellum ſpiritus aduerſus carnem · ipᷣm iuſtiſ⸗ ſimum eſſe neceſſe eſt Bellũ vero carnis ad uerſus ſpm̃:nunq; poſſibile ẽ eſſe niſi iniuſtiſſi mum · APanifeſtũ aũt eſt bellum illud contra iniuſticias meas:bellum eſſe ſpiritus adũſus carnem:⁊ aduerſus omnes alias iniuſticias: quia iuſtiſſimum eſſe illud neceſſe eſt · Et pꝛo pter hoc iuſticie bellum nõ potes ergo oppo⸗ nere te · Odei luſticia mihiinhoc bello· alio⸗ qn ſtares ꝓiniuſticijs meis:⁊ cõtra te:quod manitfeſtũ eſt eſſe nõ poſſe V faciat homo quodin ſe eſt licet modi⸗ cum poſſit. Ca. XIII WVog ſi dixeris q mihi · quia infirmiter pugnas ꝓ me/ inualide ſilr allegas ꝓ me: Rñdeo tibi in hoc/quia nõ eſt mirũ ſiinfirmus ĩfirmi ter ſeruio tibi:nec ſi inualidus allego ꝓte in⸗ ualide· Ab infirmo aũt ſeruiente quis: ingra tum habeat vel moleſtũ infirmum ſeruitium Similiter ⁊ ſe habet de filio egrotante:qꝛ pa⸗ trinõ eſt minus gratũ in firmantis filij ſeruiti Capitulum ſupabundet miſcdie tue:ſi em̃hoe eẽtira tua um/⁊ interdũ magis gratũ/qᷓ;to ipᷣi filio ꝓp: infirmitatem magis oneroſum⁊ laboꝛioſum pᷣſertim cũ dixerit Ambᷣveritatis tue doctoꝛ ⁊pco · quia deus nõ reſpicit vel attendit q;tũ ſed ex q;to ·quid mirum ſimodicũ eſtqð impẽ do tibi:ex tam modico qð adhuc habeo: gra⸗ tum igit᷑ tibi eſſe illud modicũ infirmũ⁊ ĩua⸗ lidum debet qð ex eo modico me infirmo ⁊ in ualido tibi impendo·pᷣſertim cum ꝓ qualita⸗ te vel quãtitate donoꝛũ/reddendaſunt ſᷣui⸗ cia pꝛo eis : ⁊ merito ꝓpoꝛtionalia ſunt dona ⁊ ſeruicia que ꝓ eis debent᷑ · Quis em̃exmo⸗ dico feudo:magnũ velit habere ſeruiciũ · nõö debes igit᷑ ex iſtis modicis que adhuc ſola ha beo:a me exigere magna · qua ꝓpter contẽta debes eſſe ex modicisiſtisque ex modicis do nis tibi offero velimpendo · Modicũ em̃lu⸗ men adhuc in me ſalutaris ſcientie/modicꝰti moꝛ dei · modicus amoꝛ:modicus moꝛboꝛum ⁊ vulnerũ meoꝝ doloꝛ · ⁊ ita de alijs donis dei Ex modicis autem nõ eſt tuum o iuſticia: vt magna requirasa me · Contentaigit᷑ debes eſſe de modicis iſtis ÆοRſidixeris mihi:qꝛ culpa mea eſt/ꝙ tam modica ſunt mihi dona ta:⁊ ꝓpter hoc modicitas eoꝛũ nõ debet mi⸗ hi ꝓcurare nec excuſare ius quo minꝰmagna debeam ˖ Reſpondeo tibiin hoc . ꝙ ſiqͥs debi⸗ toꝛ alieni cenſus/ad om̃imodã pauꝑtatẽ ad⸗ uenerit:ita videlicet vt ſoluere illum nõ poſ⸗ ſet · Nemo requirit ab eo vt temꝑe tãte pauꝑ tatis debitũ hmõi ſoluat: nemine nãq; reqrit qð ei impoſſibile eſſe ſcitur:pᷣſertim ſiimpoſſi bilitas eiuſdem volũtaria nõ ſit ⁊ placita:Zu aũt vides quia mihi non placeat iſta modici⸗ tas vel pauꝑtas:que me non ſinit tantaac ta lia facere in ꝑteiſta que merito eſſent placita tibi ⁊ accepta · Ad hoc em̃ intendo ⁊vt poſſim enitoꝛ:vt augeat mihi miſeratoꝛ largiſſimus deus:dona ſua quibus adipſum redeaʒ:eiq; placeam · ¶ Si quis etiam in egritudinemv infirmitatem licet ꝓpꝛia culpa incidet in illã· Nemo tñ ab eo requirit vt agat foꝛtia/⁊ ꝑfe⸗ rat dura· Nemo requirit abeo actus pugiluʒ velagoniſtarũ · Non debes igit᷑ exigere a me tam magna ⁊ foꝛtia temꝑe infirmitatis · q;to merito ⁊ iure poſſes tempoꝛe ſanitatis et foꝛ titudinis· O& ſitantaa me iudicas reqrenda quãtoꝛum debitoꝛ eſſem tempoꝛe ſanitatis: Non debes igitur impedire vel obſiſtere mi⸗ hi · quo minus ſaner vel foꝛtiſicer · Nemo em̃ qui ſolutionem creditoꝛis querit:et habere vult:impedit debitoꝛẽ ſuũ quo minꝰ ſoluẽdo inum lui ſeoc bide baie get iq⸗ oe pero⸗ tuniu Tad ed Man ſenp goro ſnn ania lbiden Uare Mr. peast Nop. ain tinae togo: nneoſn (oſant Rnan hnürmorin Pqualim alunt fui⸗ ſonr dong eßherne⸗ eruiciü⸗fO chucſoga Perconnin tmocicode Ncü eñ⸗ ne nockcti smmorborun is donisdei oſtica:xt nigi debes ers mie mamhdan Gnödehe⸗ onin'noge Negſcodeh⸗ ellunno ſpetitepen nenichfecft aumſinpon icbun lunocl⸗ tme ſeut ai⸗ vurtpoſin uohims — lenee N Natainii ol nmnir nuuns chl nintselſe recfenh e nitane⸗ obſſeren⸗ , iannnn i atten irtnid — ſoluendoefficiat niſi foꝛte quimagis vult pe nam debitoꝛis q; ſolutionẽ debitoꝛũ ſuoꝛum· Hoc aũt eſt malignitas diabolica que pꝛocul⸗ dubio nõ vult peccatoꝛes diuites ſieri:ne ſol⸗ uant debita peccatoꝛũ ſuoꝛũ:quoꝛumſſolutio pnialis ſatiſfactio vel emendatio eſt · Et ſimi liter nequitia hec eſt in quibuſdam taberna⸗ rijs vel potius cauponibus:qui malunt ꝓᷣma lignitate voluntatis ſue verberare ribaldos: q; ſolui ſibi cõpotũ ſuum· Nõ debes igit᷑ mibi obſiſtere quo minus diues efficiar:ad ſoluen da debita in quibus teneoꝛtibi:hec aũt ſunt pniales emende · Iſta tñ obſiſtentia in pᷣiudi⸗ cium tuũ eſt ⁊ detrimentũ · ¶ Amplius ꝑ hic viam impedis/ne egoiuſtus efficiar · Juſtus aũt eſt ſolus ille q;; plena poſſidet iuſticia· Im pedis ergo temetipſum ꝑhanc viã ·⁊ obſiſtis quo minus tu meipſa recuꝑes atq; poſſides: Et quod videt᷑ deterius tueris ⁊ conſeruns inimicos tuos capitales:in poſſeſſione iuris tui/qð egoipᷣe ſum · Amplius rũde mihi ob⸗ ſecro o pulcherrima dei iuſticia · aut placẽt ti⸗ bi ſole pene infernales ⁊ ꝑpetue:aut placẽt ti bialie · Oxſiille ſole placent tibi: non placer igit᷑ tibide pctõꝛibus niſi moꝛs ipſoꝛũ ꝑpetua atq; damnatio Hoc aũt eſt in quo euident cõ coꝛdes cum demonibus · Hoc em̃ ipᷣi ſemꝑſu⸗ per ola volunt de pctõꝛibus: Preterea placi tumillud non eſt bonitatis:ſed malignitatis: Tu aũt bonitas veriſſima ⁊ puriſſima es·Si vero alie pene placent tibicuʒ nulle alie ſint: niſique faciunt ad emendationẽ ⁊ coꝛrectio⸗ nem peccatoꝛum · IAllis em̃ ſatiſfit de vindicta gloꝛioſa / de exterminio ⁊ expugnatiõe inimi⸗ coꝛũ tuoꝛũ/quos maxime odifti / vicʒ iniuſti⸗ ciarũ que ſunt vitia ⁊ pctã · Eiſdẽ etiaʒ ſatiſfit tibi de iure tuo:ꝙ tibiꝑilas plene ⁊ melioꝛa⸗ tiua reſtituit᷑:vel ſaltem ad reſtituendũ ppa⸗ ratur:dum ad expulſionẽ iniuſtoꝛũ detentoꝝ peas litigat᷑ pariter pugnat᷑ · Abſit ergoate vt opꝛimas ince opus tuũ ⁊ conſiliũ impioꝛuʒ agiuues · Placent igit᷑ nõ imerito pene peni⸗ tẽtiales quas ⁊ ego mihi ꝓpter te amoꝛe tuo irrogo:⁊ ad hoc vt poſſim intendo·vt tante ⁊ tales ſint ꝑ quas de vindicta tibi ꝓtuo bñpla cito ſatiſſiat · Sola ergo peccata mea cũ ipſis demonibus obſiſtunt / mihiq; aduerſant · ⁊ q⸗ niam excõicata ſunt atq; a cõione creatoꝛis⁊ omniũ ſanctoꝛũ anathematiſata:hoc ẽ ſexa⸗ nũci ge cium eſt mundi: In ipᷣa nãq; ſacratiſſima inui ctoꝛioſiſſima paſſione tua/cãm tuã imo meaʒ ſczʒ⁊ alioꝛũ credentiũ allegabas:⁊ oꝛando et ta · Propter hoc ego enitoꝛ euitare ea/⁊ fuge re abeis· Quto igit᷑ foꝛtiꝰ tua ſanctiſſima ſp qᷓ; bñdicenda iuſticia nõ cõicas eis:qui omni um penarũ atq; toꝛmentoꝛſi inſtrumetis im⸗ pugnas ea · Et de templo ſancto tuo tanq; ex cõicata eijcere nõceſſas · In hoc em̃ dñationi tue omia toꝛmentoꝛũ ⁊ penarũ genera deſer uiunt · Et nihil timoꝛe tuo nihil etiã punitclõe illa vel debilitant vel cõpeſcũt velpꝛoꝛſus ex pellunt· Et hec attendens dũe miſcðie/ me⸗ moꝛaboꝛ iuſticie tue ſolius: In his quedictu⸗ rus ſum in pᷣſentia coꝛam te:⁊ allegabo iuſtici am tuam ſolam ꝓme:qui ꝓpꝛiam meã iuſtici am ⁊ debitã conſpicis nõ habere · Dicam qꝛ ius tuũ in omibus ⁊ ꝑ omia ego ſum:⁊ hoc iu re ⁊ debito creationis tue · Creaſti me dñe ie⸗ ſuchꝛiſte / deus meus / vnus verꝰ ac ſolꝰ. Jus tnum ego ſumhereditarium:te em̃ conſtitu/ it deus pater heredẽ vniuerſoꝛũ/ꝑ quẽ fecit ⁊ ſecula · Sicut tuipſe ꝑ os apli tui teſtiſicatꝰ es in epla eiuſdem · ad HhHeb · Tuus ſum iure amicitie ⁊ amoꝛis eiꝰqui te diligit deus pater Per hanc em̃ tantã tãq; ſincerã ⁊ ꝑfectã ami⸗ citiam:neceſſe ſunt omia que patris ſunt tua eſſe · Omniũ em amicoꝛũ vere ꝑfecteq; amã tium / neceſſe eſt eſſe cõmunia · Tuus etiam ſum iure ⁊ titulo emptionis · ſicut ꝑ eundem Aplin teſtificatus es dicentem · Empti eſtis pᷣcio magno ·Et iterũ · Qui dedit ſeipᷣm redẽ⸗ ptionẽ ꝓ nobis ꝑeundem · ¶ Tuꝰ etia ſum iu re mercedis ⁊ retributiõis/ꝓ magniſico acce ptiſſimoq; obſequio:quod deo patri in ſacra⸗ tiſſima ꝑſona tua impendiſti / tibi ab eodẽ ꝓ⸗ miſſo ſicut ipſemet teſtatus eſt ꝑ Eſaiã dicẽtẽ Pro eo ꝙ tradidit in moꝛtẽ animã ſuam⁊ cũ impijs deputatusẽ᷑:videbit ſemen longeuuʒ ⁊ foꝛtiũ diuidit ſpolia · ¶ Tuus etiã ſum bello iuſtiſſimo tibi acquiſitus ·illo vicʒ plio de quo ipſe teſtiſicatus es dicẽs ad patrẽ · Vel eccle⸗ ſia tua loquẽs ad eundẽ · Obumbꝛaſti ſuꝑ ca⸗ put meuũ in die belli · Et tibi nãq;⁊ eccleſie tue rectiſſime congruit intellectus ſᷣmonis iſtiꝰ· ſuꝑcaput tuũ/⁊ etiã ſuꝑ totũ coꝛpus tuũ ·ob umbꝛauit deus pater in die belli · qui fuit dies victoꝛioſiſſime paſſionis:qua poteſtates ae⸗ reas debellaſti· palam triumphans pᷣncipat poteſtates in teipſo · Hoc fuit pᷣlium magnũ ; tu verus michael pᷣliatus es / ibi cũ dracone ſcʒ antiquo ſerpẽte:quo bellopꝛoiect ẽde ce lo ecclie tue · ¶ Lu etiã ſum iure ſanctiſſime adiudicatiõis:q̃ tibi adiudicat ſuʒ ĩ iudicioil lo:ĩ qͥ tuipᷣe oꝛe tuo ſactiſſimo dixiſti. Nũc iudi 4 R Lapitulum temetipᷣm offerendo pꝛo nobis ꝓpter qð iu⸗ dicio ſanctiſſimo dei patris adiudicati fuimꝰ diabolo · Et ideo abiectus eſt foꝛas de poſſeſ⸗ ſione qua nos poſſidebatadiudicati ſumꝰti⸗ bi · qua ꝓpter intraſti poſſeſſionẽ noſtri per ſa cramentũ regenerationis plene obtinẽs poſ ſeſſionem noſtri : Jus tuũ etiam ſumiure do⸗ nationis:qua donatus donotibiſumad ipᷣam petitionẽ tuam qua dixiſti ad patrem oꝛans: nõ pꝛo mundo rogo ſed pꝛohis qui credituri ſunt ꝑ verbũ eoꝛũ in me·De his ego ſum per gratiam tuã vnꝰ ego em̃ credo in te·qm̃ ſide tendo in teê/⁊ ꝑuenire enitoꝛ vt poſſim ad te ⁊ in te/vicʒ vt totus ſimin te/ſicut palmes in vite:ſicut arboꝛ plantata in terra bñdicta/vt totus viuam ex te · duabus · quaſiradicibus coꝛdis meiradicitus infixus in te:vbi ex toto inſugam vitale nutrimentũ aĩe mee:exquo viuam ⁊ tibi fructiſicem:quod eſt dicere fru⸗ ctus feram tibidelectabiles ⁊ placitos:⁊ qui nõ pereant ſed maneant/qua ꝓpter qð tuuʒ eſt ⁊ ad te iure ⁊ ex debito ꝑtinet:id multipli⸗ ci iure pleniſſimeq; / liberare de manib ini⸗ micoꝛum tuoꝛũ /ſaluare atq; defendere tu⸗ eri ab eis debes · Si em̃ aliena iura eis quibꝰ auferant᷑ iuſtiſſime reſtituis eis quoꝛum iure ſunt · q;to foꝛtius hoc tibijpſidebes · Le nãq; plurimi qui iniuriam patiunt᷑ confidenter re quirunt:vt iuſticiam facias eis de inimicis ſu is iniuſte:quiq; iniuſteab eis ſunt ablata reſti tuens ſpoliatis · hoc inq; petunt a te tanq; iu ris debitũ petentibus · to foꝛtiꝰ igit᷑ hᷣ tibi ipſi debes vicʒ eẽ tibi in iure tuo ꝓpitiꝰ·q̃liter em̃ alij ſperare poterũt a te:qð tibijpſi facere noluerunt deus vult ad eum reuerſionem pnia⸗ lem fatiſſactionem · Ca · XIIi WVPolo ſi dixeris q mihi qꝛ indigniſſimũ me fecidñatiõe tua ac ſeruitute nobiliſſima/⁊ ipſam poſſeſſionem quã in cuſtodiendam/quã mi⸗ hi excolendam:modiſq; om̃ibus melioꝛandã cõmiſeras:ego diſſipaui:⁊ eouſq; ðᷣterioꝛaui: vt pene iutilem eam tibi reddiderim:iĩmo qð veriſſimũ ẽ:noxiã atq; ꝑnitioſam · cũ de illa et Pillã bellũ tibi faciant vel fecerint tibi inimici tui/⁊ mei vſq; mõ · Verũ vtiq; dicis dñe deꝰ vitatis · Ego em̃ rñdeo . licet tibinõ poſſuʒ re ſpõdere vnũ ꝓ mille:niſi dñatiõis tue digna⸗ tio fuit recuꝑare mehoc em̃ facto:quecunq; diſſipata ſunt a me · in meipo plene reſtituen tur:⁊ integre ſalua erũt tibi/ꝓ bñplacito etiã tuo erit tibiſatiſſactũ ⁊ emendatũ quicqᷣd cõ tra te peccaui · Mõ debes igit᷑ cauſare diſſipa⸗ tionem bonoꝛũ que mihi cõmiſiſti · neq; alia q̃ pꝛetendebas aduerſum me· Nihil ema me iu re poteris petere:niſi plenã reſtitutionẽ/⁊ g⸗ tam ſatiſfactionẽ: Hec aũt duo plene indubi⸗ tanter tibi fient ſi pnĩalem iuſtiſicationem mi hipᷣſtiteris · Hec em̃ cõtinet indubitãter pnia lis cõuerſio ſiue reuerſio ad te Amplius dñe miſcðdᷣie ieſu chꝛiſte:neminẽ poſſibile eſtveni⸗ re ad te· neminipoſſibile eſt moueria te:ni⸗ ſiate/quicũq; em̃ mouet᷑ ad te:neceſſe eſt vt hoc eidet᷑ a te · Quia igit᷑ tibiſolihoc poſſibile eſt/ a nullo alio debet᷑ · Siigit᷑ ab aliquo debe tur ate ſolo debet᷑ · ⁊ ꝓpter hoc a te ſolo requi rendum eſt · Oꝛſidixeris · quia ipſi peccato⸗ res auertunt ſeate rumpentes funiculos ca ritatis quibus a te trahebant᷑· verũ vtiq; dich quia veritas es · Retentio tñ peccatoꝛũ in te Treuocatio eoꝛũ ad te nõ eſt poſſibilis niſi ti⸗ bi · Et ſicut ꝓpꝛiũ eſt illis infirmitas ⁊ coꝛru/ ptio atq; malignitas:qbus recedũtate · Sic incogitabiliter ampliꝰ eſt tua foꝛtitudo/⁊ be⸗ nignitas: quibus eos retineas in te etreuo⸗ ces adte · Multo igit᷑ foꝛtiꝰ decet foꝛtitudinẽz tuam ⁊ benignitatem tuã:retentio eoꝛumet reuocatio ·:qᷓ; infirmitatẽ ⁊ malignitatem eoꝝ receſſoate · Amplius dñe miſcdie:ꝙ moue⸗ oꝛ licet exiliter ⁊ infirmiter ate:nõ moueoꝛſic niſia te vtiq; tractus ate · Vis ̊ vtcũq; me re dire ad te · Volo ⁊ ego:vl vt veriꝰloquarvel⸗ lem · Infirmũ em̃ eſt velle meum ⁊ impfectuʒ ⁊tanq; iacens · Sʒtuũ velle q vis me venire ad te:eſt vſq;quaq; foꝛte atq; completũ · Vo luntati em̃ tue qͥs reſiſtit: Velle meũ dñe mi ſericoꝛdie tale eſtde redeundo adte:qle eſt⁊ velle tuũ de reuerſiõe mea adte · Si igit᷑ vis ꝓfectũ eſſe velle meũ · in hoc ꝑfice ⁊ tuũ in eo⸗ dem · Ego nãq; velle meum in pte iſta nec ꝑfi cere/nec adaugere poſſum:Tibiaũt pᷣſto eſt pfectũ/atq; imperioſiſſimũ velle tuumadte: Isgit᷑ incipe ꝑfectionẽ huiꝰ.⁊ tũcerit mihi vel le ꝑpfectũ ⁊ cõpleta iuſtificatio: Nec loquar ſic de velle tuo dñe de vitatis:tanq; locũ apð te habeat aliqͥd ꝑfectiõis ⁊ vllo modoꝝ ·de hem̃ ꝓ gram tuã plene edoctus ſumate · Velle nã q; qð in meẽ:⁊ qðtu es:nihil poſſibile eſt ha⸗ bere defectus veliperfectiõis · Luaũt noſti qualiter dixiſti velle:vt pctõꝛ ↄuertat᷑ ⁊ viuat Et qualiter dixit Paulus·quia tu vis oẽs ho nin lent leh⸗ nön kuy nat⸗ turt igt⸗ e⸗ bieie tati mus. liusſ⸗ weee ſinae deres cedin ſane lerxſon punte ſebe⸗ ann md fem gn hr hio: onbe conler ſeenn vorqn ghoe⸗ ion Ogen lher dunrn gtobyce ſnlgent negned Cucie porse⸗ dehete neceſit lſdene QAlize eſtiner bctoeni gucce ediſon nechchi enaneit nnoniti⸗ nemnaube nonengi räterpnia pusdie Mechen⸗ Wengien⸗ neteſſeckn hocpoſſtie Mlqvode⸗ teſcloroni peccan funialose enüynqd ccaorünte ſiblnsniſt⸗ nst con dütalo S Nntudodde ginlecttang Aſonncri mo ouma muatenen diegmo⸗ hönoreni⸗ migen Wyun nuupian e mi ritie m Uric Sie etnün geitnaf niuitifock nunad Lentnmire gerbaa ſe beüapö ndehen e Velet ſſvteckte Zuuu LCapitulm mines ſaluos fleri·pꝛoculdubio ad modũ vo lentis · hoc eſt in multis ſignis ⁊ opationibus te habens ⁊ nobis exhibens · ¶ Dñe ieſu xpᷣe nõne tu veniſti ſaluos facere pctõꝛes:nonne tu veniſtiquerere/a ſaluũ facere quod perie rat:Queris igit᷑ me:⁊ ego querote · Vis igi tur inuenire me/⁊a inueniria me · Occurrere igit᷑ debes mihi /quiſcis viam qua venias ad me· ⁊ qua eundũ ẽ mihi ad te:vt inueniam te dñe ieſu chꝛiſte · C Rõne tu medicus es⁊ ſa⸗ nitatis atq; ſalutis auctoꝛ ⁊ largitoꝛ largiſſi⸗ mus⸗ videãt oculi ſancti tui:vtrũ iſtoꝝ decen tius ſit:te videlicet venire atq; deſcẽdere ad me egrũ ⁊ adeo infirmũ:vt nec ambulare poſ ſim ad te:necetiam vertere me · An me aſcẽ/ dere ad te · Ineffabili largitate pietatis ⁊ dul cedinis tue ſuſcepiſti iſtud ſalutiferũ officiuʒ ſcʒ medicationis · qua ꝓpter debitoꝛ es euidẽ ter ſanatiõis:potiſſimũ in illos qui ſanari cu⸗ piunt⁊ querunt · nõne ꝓpterhocconſitenter petebat a te Dauid: Aiſerere meidñe quo⸗ niam infirm ſum · ſana me dñe · Et alibi · Sa⸗ na aĩam meã quia peccaui tibi · ſimiliter Hie⸗ remias · Sana me dñe ⁊ ſanaboꝛ:Quis em̃ ẽ aq̃nõ iure ⁊ tanq; ex debito peti nõ poſſit:vt exequat᷑ ⁊ impleat ſuſceptũ officium:quia de bitoꝛ in hoc ipo ſanctificationis ⁊ conſecrati⸗ onis effectus es omibus:qui ſanctiſicari vel conſecrari cupiunt ⁊ querunt· ”?JYMU ODdominus pfecte ſanat egrotum velmi ſeretur peccatoꝛi· Ca⸗-· XvV VBog ſireſpon q deris mihi: quia exiliter et inſrmi ter/vꝑ om̃em modũ indigne cu⸗ pio ⁊ quero ſanctificari ⁊ ſacraria te· Rñdeo ꝙ hoc nõ eſt niſi ex grauitate infirmitatis:qᷓ qᷓ;to maioꝛ eſt/pꝛoculdubio tanto maioꝛ ẽ in⸗ digentia atq; neceſſitas mihi medicinalis au xilij:⁊ ꝓpter hoc magis accelerandum reme dium · nõ igit ꝓpter hoc eſt mihi denegandũ · ¶ Amplius qͥs ex medicis coꝛꝑalibus aude⸗ at obijcere egro /petenti medicinale auxiliũ · indigentiam vel neceſſitatem illius:quis de⸗ negare deniq; audiat: ꝓpter hoc infirmanti cuicũq; medicinale auxiliũ:qtũ valet ad coꝛ poꝛis egritudineʒ: εto igi amplius longe debet eſſe ate:ĩmo ⁊ eſt:vt nõ ꝓpter maioꝛẽ neceſſitatem vel indigentiam ſalutaris auxi 9 ra„. R lij:deneges mihi vel retardes ſ alutis auxiliũ Quis em̃ ex medicis coꝛꝑalib ſilem oꝑaʒde⸗ XV dit humanis coꝛpibus curandis:qᷓ; tuimpen diſti curandis aĩabus noſtris:qui ⁊ pcioſiſſi⸗ mum ſanguinẽ tuũ ſyrupũ feciſti:ad curãdaſ febꝛes vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ:ad extiuguendos ardoꝛes cõcupiſcẽtiarũ ⁊ aliarũ peſtilentium paſſionũ · Ipſam q; carnẽ viuiſica tuam:thy⸗ riacam nobis efficere dignatus es:ad effugã da venena moꝛtifera vitioꝛũ · Et vtad veruʒ dicam ipᷣa:vulnera tua medicamẽta ſaluber⸗ rima feciſti vulnerũ noſtroꝛũ ·⁊ ißam moꝛteʒ tuam curationẽ eſſe ſalutarem omniũ egritu dinum ſpiritualiũ noſtrarũ · Manifeſtũ autẽ eſt ꝙ nullus ex medicis coꝛꝑalibus/adeo ha⸗ bet coꝛdis parũ vt cũ ſanitatẽ vel ſalutem ſu⸗ ſcepit curandam:qᷓ; magnitudo moꝛbiretar⸗ dat ab impendendo medicamentũ:qð requi rit infirmitas patientis · Cũ igit᷑ apud omipo tentuſſimam vtutẽ tuã:nõ referat veldifferat qᷓ; grauis velleuis ſit moꝛbus meus ſpũalis: qn eadem facilitate ſanas ⁊ maximas medio cres/⁊ minimas · ¶ Rullo ergo modo vl ne⸗ ceſſariũvel decens eſt te differre ſanationem meã ·pᷣſertim cũ maniteſtũ ſit te ſuſcepiſſe cu ram ſaluationis · ⁊ mei⁊ alioꝛũ / quia te cupi⸗ unt ⁊ querunt ſanari· Lu em̃ es qui ſanas cõ tritos coꝛde ⁊ alligas contritiones eoꝛũ · Et ꝓpter hoc ꝑos ꝓphete tui Eſaie dixiſti · Pre cipitabit dñs in monte iſto ſaciẽ vinculi colli⸗ gati:ſuꝑ omes populos:⁊ telam qua oꝛditus es ſuꝑ vniuerſas nationes pᷣcpitabit moꝛtẽei ſempiternũ · Et iterũ in die qua alligabit dũs vulnus populi ſui:⁊ ꝑcuſſuram plage eius ſa nauit · &ρ ſi dixeris quia ſi me totũ tibi tra⸗ derem:⁊ iterũ me cure tue cõmitterẽ ſtatim me ſaluum faceres · Reſpondeotibi domine miſericoꝛdie:quia ſihoc expectaueris nunqᷓ; me ſanabis· Hoc em quãdiu infirmus ſum ꝓ culdubio facere non poſſum · ſi tñhoc facereʒ quis dubitet qͥn ſanatus eſſem · Abanifeſtũ eſtigitur te non debere expectare hoca me: qð mihiſcis nõ eſſe poſſibile · totum me trahe ad te:⁊ eripe me mihipſi· totũ quidem ſuſci⸗ pe ſi rotũ me ſanare eſt pietatis tue bñplacitũ Si em̃ meipſum mihidimiſeris · cado · totuſq; deficio · C Ampliꝰ nõne ſiẽ gaudiũ ẽ iuſto face re iudiciũ · ſic ⁊ mito ampli gaudiũ ẽ mĩicoꝛ di facere miam: Quia igit᷑ iuſtiſſimꝰ non mi⸗ nus · imo multo amplius placet bonitati tue facere miam:qᷓ; face iudiciũ · Sic igit᷑ nõ decet iuſtü differre iudiciũ in gẽuamẽ aut iudiciũ pe tentis illud · Sic multo minꝰ decet te differre miĩam petẽtiilla:maxieĩ detrimẽtũ diſpeẽdiũ — 79 — meũ · Tu aũt vides:quia om̃ia ad nudũ ⁊ liqͥ dum intueris · quia ipſa dilatio ꝑ quam viuiſi candus ⁊ ſanandus ſum:ꝓtelatio eſt mihi et ꝓlongatio egritudinis ⁊ moꝛtis meeLãdiu em̃ moꝛtuus ⁊ ſepultus in vitis meis ⁊ pctio iaceo:qᷓ;diu viuiſicationẽ meã differs dñe mi⸗ ſericoꝛdie · quo iure petebat dauid · Accelera vt eruas me.Et iterũ:ad adiuuandũ me ſe⸗ ſtina · Et alibi velociter exaudi me · Et qꝛ tu⸗ ipſe mandatũ dediſtiꝑ Salomonẽ dicẽs · Ne ꝓtrahas datũ anguſtiati · Et iterũ · Ne dicas amico tuo cras dabo:cum ſtatim poſſis· De/ bes ſeruare legẽ quã ipe ſtatuiſti · Sicut ⁊ ipᷣe Dauid petebat a tedicens · Exurge dñe deꝰ meus in pᷣcepto quod mãdaſti ·quod indubi⸗ tanter eſt pᷣceptũ de dilectiõe · Et ꝓpter hoc idem eſt:ac ſi tibi diceret · dilectionẽ pᷣcoꝛ im⸗ pende ⁊ oſtende / ſicut ⁊ feciſti· nonne nos pᷣ oꝛes dileximuste:ſᷣ tu pꝛioꝛ dilexiſti nos:q̃m nemo maioꝛem habet / nobis exhibuiſti oſtẽ diſti:moꝛtẽ crucis pᷣſerens amoꝛenr̃i :· Dhũñe miſcðie magna ⁊ multahabes contra me · et młta ⁊ magna potes exciꝑe ↄtra me:⁊ obijce re mihi quo minꝰ debeas magnificare ⁊ miri ficare miſcðiam tuã mecũ · Et in pᷣmis grauiſ ſimas ⁊ pene innumerabiles offenſas quibꝰ offendi · ¶ Ego autẽ replico contra offenſas peccatoꝛũ meoꝛũ ſacrificiũ qð obtuliſti in ara crucis ꝓ peccatis noſtris ⁊ alioꝛũ:vbi fuiſti ꝓ pitiatio ſufficiens ꝓtotiꝰ mũdi peccatis ·q̃ p⸗ pter ſicut ꝓpitiatio illa incogitabilis gratioſi⸗ tas:euacuauit pctã ⁊ offenſas meas et alioꝝ ſic replicatio elidit ſufficienter ac validiſſime exceptionẽ:quaʒ contra me ꝓponis de ipſis · Qſi excipis contra me:de grauiſſimis et in⸗ numerabilibus debitis meis· replico contra hoc exceptionẽ ⁊ pugnamentũ /qð in ipſa vi⸗ ctoꝛioſiſſima paſſiõe tua feciſti ꝓ me ⁊ alijs de bitoꝛibus · De hoc pugnamento tuipſe dixiſti que nõ rapui tũc exoluebaʒ: ꝓpter h̊ cãtat de te om̃is eccleſia ſanctoꝛũ ·qui ꝓ nobis eterno patri ade debitũ ſoluit · Et quia nõ pꝛo adam ſolum pijſſime moꝛtis illius ſuſppliciũ ptuliſti: imo etiam ꝓ om̃ibus/qᷣ ſibi illud pꝛodeſſe vo luerint /atq; curauerint · necnõ ꝓꝑpuulis omi bus:quiſacramento regeneratiõis et reno⸗ uationis ſufficienti: deceſſerunt vel decedẽt in poſterũ in etateilla · ¶ Tu aũt dñe miſcðᷣie ſcis quia ego vnꝰ ſum de numeroilloꝛũ:qͥ paſ ſionem tuã ⁊ moꝛtẽtuã pꝛodeſſe ſibi cupiunt ⁊T querũ ſibi· Igit᷑ debita mea tu ſoluiſti· Vla lida igit᷑ eſt ⁊ ſufficiens replicatio iſta:ſolutio Lapitulum nis ⁊ pugnamenti quodin crucefeciſti.con⸗ tra exceptionem debitoꝛũ ꝓpoſitam · ¶ & ſi dixeris cõtra me:quia moꝛtẽ merui:nõ ſolũ temꝑalem ſ eternalemetiã hocmodo iuſti ciandus ſum · Replico ⁊ cõtra hoc:quia iuſti⸗ ſicatus ſum ſupplicio moꝛtis/qð ꝓ me etalijs peccatoꝛibꝰ ꝑtuliſti:⁊ moꝛtuus moꝛteilla / ſiẽ teſtatus eſt Aplus tuus dicẽs · Si vnus ꝓom nibus moꝛtuus eſt · om̃es moꝛtuiſunt · qua ꝓpter ⁊ de iuſtificatione ⁊ de moꝛte/quarum debitoꝛ eram ſatis feciſti tuipſe moꝛte ipatua iuſtificatiõe quas dixiſti · nõ potes igit᷑ de ce tero mihi obijcere illa:cũ iam ſim moꝛtuꝰ⁊ iu ſtificatus ſim iamin te·quẽadmodũ in vno ꝓ pugnatoꝛe vincittotus vnꝰ exercitꝰ:autvin⸗ citur cum pꝛo illo pugnet in exercitu · ſic in te chꝛiſte dñe te vincẽte ꝓnobᷣ te reuera pugna toꝛe nr̃o om̃es vincimus ⁊ triũphamꝰ· Pꝛin cipates ⁊ ptãtes in pᷣlio illo vt eos tu palã triũ phaſtiin temetipᷣo · Addo qð in te fideiuſſoꝛe ⁊ ſponſoꝛe pꝛo om̃ibus nobis:qᷓ;tum ad omia in qbus tenebamur vltra om̃em ſufficientiã ſatiſfactũ eſt:imcomꝑabiliter ſuꝑom̃em eſti⸗ mationẽ ⁊ cogitatũ plus es tuq; omnia illa q̃ peti ſeu exigi poterat:a nobis om̃ibus · ¶ Tu aũt dediſti temetipſum redemptoꝛẽ pꝛo nob ⁊omibus debitis nr̃is ⁊ ꝓpitiationũ pꝛo om̃i bus peccatis nr̃is· Tradiſti etij temetipſum iuſtiſicandũ pꝛo nobis om̃ibꝰ·⁊ iniuſticijs no ſtris:atq; ſuſpendendũ pꝛo om̃ibus latroci⸗ nis noſtris · Nihil igit᷑ reſtat de om̃ibus quo⸗ rum debitoꝛes eramus:velquea nobis de iu repetipoterant · ſi foꝛte dicere volueris quia de his ſolis qᷣbus obligatieramꝰ ſatiſfe⸗ civel ſatiſfactum eſtꝑte · Rñdeo in hoc e in⸗ comꝑabiliter maioꝛa exoluiſti:qᷓ; etiã om̃ia il⸗ la quibus añ baptiſmalẽ ſatiſſactionemtene⸗ bamur ·⁊ q; omia recidiua incomꝑabiliter ⁊ ĩ cogitabiliter:quia etiam pꝛoillis ſatiſfſactum ẽꝑte ⁊ ate · de illis ̊ nihil de cetero petere po tes a me:neq; ꝓillis · ¶ Sed ſi foꝛte illð obij⸗ cere volueris ·quia adhucreus ſumomnium illoꝛũ ⁊ debitoꝛ:Cũ em̃ ſanctitatẽ baptiſmalẽ habeam:nec vere acꝑfecte penitentis:verũ vtiq; dicis:ſed hocnõ debet mihiobeſſe:cum nõ ſit poteſtatis ac virtutis mee:vere atq; p⸗ fecte penitere · manifeſtũ em̃ eſt/ quia h̊ͥ opꝰ eſt omi potentiſſime vᷣtutis tue:⁊ ꝓpter hoc a te nõ petendũ eſt· nõ aũt tibia me requirẽ⸗ dum a me em̃nõ eſt requirendũ vllo modoꝝ qð nõ poſſum · pᷣſertim cũ hocipᷣm ꝙ peniten⸗ tiã ver atq; ꝑfectã mihi ſalutarẽ ac neceſſa⸗ ic⸗ C unöͤſi Moiuti gunult⸗ meens meila ſt mmuspon unt,n aquarum Meian igidee⸗ zwonei Nünmo, l uſente unh un en kani ſckuſne madoft ſufends ☛ i wipone ioonn mapin fium is baoa⸗ ſidse⸗ edel gewhens 5 m luſe⸗ ntoeni⸗ nifun wennane, Phmmti akg hened ſnribo⸗ tnanini XVI riam eſſe cognoſcam: tam cupio ⁊ tam pe⸗ toa te:ꝙ ad eam vtcũq; enitoꝛ:donũ miſcðie tue magne ſit· ¶ Quod ſix illud mihi obijce⸗ re volueris:videlicʒ ꝙ ſolutiones /ſiue paga menta/ ſatiſfactiões omnes.q̃s ꝓ mex aljs pctõꝛibus feciſti ego irritaui et inutiles mihi penitus/imo occaſionaliter noxias reddidi: Verũ vtiq; dices · S ꝓhacipſa irritatiõe/c/ p alijs om̃ibus ſi longe plures eſſent ita paga meta⁊ ſatiſſactiões ſuſſciũt:quẽadmodũ dixi Tde recidiuis pctis · Vt aũt ad vnũ dicãad oĩa antedicta et ad alia omnia que mihiobij⸗ cere potes ꝑiuſticiã · dico ꝓme debet reſpõ dere miſcdᷣia tua. Voce em miſcdie tue dixiſti Euʒ qui venit ad me nõ eijciã foꝛas ·et tu dñe miſcdie ſcis indubitant᷑:qꝛ ego venio adte:ꝑ ea quattuoꝛ q̃ pnominaui tibi qm̃ ſi vere acꝑ fecte penitẽs eẽm · ꝓculdubio iã ꝑueniſſeʒ ad te · ⁊¶ nõ ſolũ tecum/ß etiã in te eẽm· nec ſuffi⸗ cit h dicè ĩmenſitati miſcdðᷣie tue:ĩmo decet ee. facere atq; ꝑficere:vt ad te ꝑueniat ·:⁊ ad te in tret quicũq; venit ad te:⁊ etiã trahi in funicu lis Adam/et in vinclis charitatis ·ſicut dixiſti ⁊ ꝓmiſiſtiꝑ ꝓphetã tuũ Olſee·xj·c· ¶ Ampliꝰ cũ tot et tanta ꝓponat iuſticia tua cõtra me/ et cõtra alios pctõꝛes · nunqͥd tacebit miſcdia tua·vt non loquat᷑ ꝑpꝛo pctõꝛibus:ꝓ me ſcʒet alijs: Ipſa vtiq; reſpõdebit ꝓ me ⁊ alijs:que hec ſola facere ſcit ⁊ poteſt · voce nãq; illiꝰ di⸗ xiſti · Ego ſumqͥ deleo iniquitates tuas pꝛo⸗ pter me· Et alibi deleui vt nubẽ pctã tua ⁊ q̃i nebulã iniqᷣtates tuas:Et ꝓpter h̊ de te dixit aliꝰ ꝓpheta· deponctoẽs iniqͥtates noſtras: ⁊ ꝓijciet ĩ ꝓfundũ mar oĩa pctã nr̃a ¶ Quia igit᷑ nec minoꝛis ſapiẽtie/nec minoꝛis eloquẽ tie/ necminꝰ armata rationibꝰ et allegationi bus:eſt miſcdia tua:que ſolaẽ ſpcs pctõꝛũ:qᷓ; iuſticia tua · IJpſa q;ẽ que ſola ſꝑ ⁊ ſtat ꝓpctõ ribus / in illo ſublimi diuinoq; cõſiſtoꝛio · nõ ẽ mihi dubitãdum:quin ipſa illicſtat er alleget ꝓpctõꝛibꝰ:a qͥn ſemꝑ obtineat ꝓ quibuſcũq; allegare voluerit· pſertim cuʒ omes allegatio nes eius irrefragabiliter valide ſtat apud mi ſericoꝛdiſſimũ iudicẽ · Manifeſtũ nãq; ẽ miſe ricoꝛdiſſimũ iudicẽ a miſcdia ſua nũqᷓ; diſſide re vel diſcoꝛdare poſſe· Cũ etiã adeo in ptãte ſua eſt habere et ſolũ ꝓhis ꝓquibꝰ allegãdũ velinterueniẽdũ duxerit iudicare· Incõꝑabi liter naq; minꝰẽ:et incogitabiliter abſolutio nẽ ab eis obtine:quã vt ipᷣe iudex miſicoꝛdiſſi mus nõ ſolũ patrociniũ eoꝝ eẽ:iudiciũ ꝑiter Gᷓſuppliciũ debitũ eis ſuſcipiat:et etiã abſol⸗ — — — uat · que omnino eũ feciſſe interpellatiõe mi⸗ ſericoꝛdie tue ſoliꝰ: nullus fideliũ ignoꝛat · De foꝛma petitionis· Ca⸗ xXVI Dſt hec autezʒ cõſequens eſt petitionẽ foꝛmare/ miſericoꝛdiſſimoq; iudicipoꝛrige re:allegationes naq; quas pᷣmiſi de foꝛma pe nitionis/ vel oronis: inter aliaad duo potiſſi- mum ꝑutiles ſunt:videlicet ad faciendum fi⸗ dem/de impetrãdo quod petit᷑:Et ad firma⸗ dam fiduciam obtinendi ; Sic em̃ docuit nos Jacobus aplus dicens: Poſtulet·aũt in fide nihil heſitãs · Petentibus em̃ om̃ibus debert eẽ⁊ fides om̃ino nõ dubia:de ſupabundaãtiſi mis diuitijs pietatis/⁊ dulcedinis omipoten⸗ tis dei· Similiter ⁊ fiducia nõ heſitans fixa et firma impetrandi:qð ipſe pie ac deuote peteẽ⸗ tibus eſſe ſalutare cognouerat. ¶ Quidau⸗ tem petendũ ſit ipe miſericoꝛs ⁊ bñdictus ſal uatoꝛ:oꝛe ſuo ſanctiſſimo in euangelio Joh· euidenter edocuit · dicens · Petite ⁊ accipie⸗ tis / vt gaudium veſtrũ plenũ ſit: Similiter et ſermoõe illo quo dixit· Primũ querite regnuʒ dei ⁊ iuſticiã eius · Similiter ⁊ in oꝛatiõe quã apoſtolus ipſemet docuit:ſeptẽ nobis eſſe pe renda manifeſte expꝛeſſit:De quibus modo nõ eſt dicendũ ꝑſingula· Ipſe etiã publicanꝰ cuiꝰoꝛationẽ ipſe laudat· Nõ parũ oꝛare volẽ tes inſtruxit:a longeſtans⁊ ꝑcutiens pectus . ſuum caput oculoſq; nõ audens ad celumle⸗ uare dicebat· Deus ꝓpitius eſto mihipctõꝛi · Oratio quoq; illa Ariſtoteł quã in li·de eſ⸗ ſentia pure bonitatis:⁊ in fine illius libꝛi feciſ ſe ⁊ poſuiſſe dici᷑· Nuncinuenite o cauſa cau ſarum:fac me tibi acceptabilem · Sic em dixiſ ſe dicit · ¶ ꝓculdubio omi fideli iugiter facien⸗ da eſt · Ipſe vo ſapiens ⁊ ſanctiſſimus Augꝰ· ita exoꝛabat in libꝛo confeſſionũ ſuarũ dicẽs · Dñe da qð iubes · ⁊ iube quod vis: In lib· vo pſalmoꝝ ofones optimas indubitater docet ⁊ pᷣcipue in tribusillis pſalmis vicʒ: Aiſere⸗ re meideus ſᷣm magna miſcvᷣiam tus:⁊c· Ad te dñe leuaui aiam meã:⁊c᷑.· Inclina dñe aurẽ tuam⁊ exaudi me· Necdubium in ſacris elo/⸗ quijs etiq ad modicũ exercitatis:ſacris ⁊ effi caciſſimis oronibus libꝛũ pſalmoꝛũ eſſe refer tiſſimum · In alijs etiam ſacris libꝛis inueniũ tur orones pꝛophetarũ:⁊ quoꝛüũdam ſapien tum necnõ ⁊ aliarum ſanctarũ mulierũ:de qᷣ bus euidenter eſt videre intelligentibꝰ:q ſpi — — .. . *„ te viuã:hinc et poſt hãc vitã erept pte de bus anguſtijs ⁊ pꝛeſſuris · liberat ab om̃i ſer uitue coꝛruptõis · btũs ⁊ gloꝛioſus tecũ ꝑhen rituſancto dictante· ⁊ edite ⁊ ſcripte ſunt· ¶ Cõuenientiſſimũ igit᷑ eſt celeſtẽ acdiuina⸗ lem oꝛatoꝛẽ ⁊ aduocatum:pᷣnominatos pſal⸗ mos ⁊ pdictas orones tenere mẽoꝛiter · Luli us nãq; latinoꝛũ oꝛatoꝛ ac rethoꝛ egregiꝰ:nõ erubuit duas nobiliſſimas ofoes rethoꝛicas demoſthenis ⁊ eſchini:⁊ laudare ⁊ tranſſferre de greco ſermone in latinũ· Jam quidem ſibi difficilem latinitati vero ꝑutilem euident᷑ aſ- ſeruit·: Hanc vtilitatẽ indubitãter oꝛatoꝛibus ⁊T-rethoꝛibus intendens/velſolis vel maxie · ¶ Ænato igit᷑ magis oꝛatoꝛes ſpũales ac diui⸗ nales:orones viroꝝ ſapientiſſimoꝛũ atq; ſan ctiſſimoꝛũ:quas de ipſo fonte ſpũſſancti hau ſerunt /nobis exquirende ad imitandũ ſunt · Verũ qm̃ pꝛofundiſſime ſunt ⁊ interdũ dif⸗/ ficilis intellectus · ponã tibi bꝛeues ac lucidiſ- ſimas om̃iq; oꝛanti intelligẽtiſſimas orones· ⁊ dicam ſic dño miſcðie · fac me tibi ſeruum in om̃ibus acceptabilemſeruũ tibiꝑom̃ia pla⸗ centem aufer a me radicitus ⁊ extoto q̃cũq; bonitati tue diſplicẽt in me· ⁊ largiri mihi do⸗ na gratiarũ tuarũ/atq; virtutũ:quibus tibi? totus ⁊ tecũ viuam·videlicet ad regulã rectiſ ſime optimeq; bonitatis tue · Auerte faciẽ tu am ⁊ oculos ſanctiſſimos tuos/a tot ⁊ tantis vitijs meis ⁊ pctis · Reſpice in me ſoluʒ id qpH tuũ eſt:vicʒ in me qð tu ſolus feciſti/⁊ non re ſpexeris ad ea q̃ ego in me feci · qm̃ qð in me tu ſolus pulchrũ et bonũ feceras:defoꝛmaui hoꝛribiliter· deturpaui abominabiliter · inq⸗ naui execrabiliter · ꝓpuertiiniurioſe ⁊ cõtume lioſe:vltra qᷓ; cogitare ſufficiã · Et h̊ aduſuʒ te largire obſecro mihi tãto pctõꝛi veniam oĩuʒ culparũ quas cõmiſi.oĩmq; penarũ quas me rui/ da gratie tue eã mihi itegritatẽ ⁊ plenitu dinẽ:ꝑ quã tibiꝑ om̃ia acceptabiliter ⁊ placi⸗ — niter cũ electis et dilectis tuis regnẽ · ¶ Con tere ⁊otribula in me ⁊ pꝛoꝛſi us extermiaa me qͥcqͥd vel oꝛiginali occupatione/ vł exab vſu donoꝛũ et beneficioꝛũ tuoꝛũ mihi turpiter et male appoſui · Subuerte fundit? quicqᷣdi me mali edificatũ cõſpicis:auelle a me omnẽplã⸗ tationẽ diabolicã ·oẽ qð ex oꝛiginali coꝛrupti⸗ one/vel malicia in me ſuccreuit:laua⁊ mũda me totaliter ab omnibꝰ inqnamẽtis carnis ⁊ ſpiritꝰ.refoꝛma in me imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã·reſtitue me etiam naturalipulchꝛitudini et rectitudini· redde etiã gratioſitatẽ ſpecio erept ꝑte de oĩ⸗ Capitulum ſitatẽ q̃ me iuſtiſicatiõe baptiſmali decoꝛaſti · redde mihi etiã ⁊ pᷣmã ſtolã veſtẽ polimitã ſpi ritualẽ:ex omibꝰ videlicet virtutũ et gratiaꝝ pulcherrima varietate cõtextã:q̃ ibi me veſti ſti et oꝛnaſtiad inſtar ſpõſe pparate ⁊ oꝛnate- tanto ac taliſponſo ·quatus et qualis tu es vi delicet rex regũ ⁊ dñs dñantiũ · Ille fuit cultꝰ ⁊oꝛnatꝰ regius:qͥ me pꝛeparaſti in ipa vncti⸗ one/cõſecratiõe / et coꝛonatiõe mea: q̃ facte ſunt mihi in ipᷣa ſanctificatiõe baptiſmali· Jbi em̃ me filiuʒ adoptionis ⁊ gratie tue feciſti ·· pꝛopter hoc regem ⁊ heredẽ regni · Ipi me in regẽ vnxiſti ac coꝛonaſti:hac pᷣclaraheredi⸗ tate ſpꝛeta:hoc pᷣclaro regno ↄtempto hG̊tan⸗ to tanq; öſiderabili honoꝛe abiecto:inſtar vi liſſimi rabidi tãpcioſis/tanq; ſpecioſis veſti⸗ mẽtis ⁊ oꝛnamẽtis nudat poſt diabolũ nuꝗꝰ ad infernale patibulũ currere nõ expaui · iße ſiquidẽ dux eſt ⁊ rex hmõi ribaldoꝛũ · Et ꝓpt Hoc viliſſimꝰ⁊ abiectiſſimꝰfactus ſum · Reſti⸗ tue me obſecroadhãc tamſublimẽgratiã ad optiõis ⁊ ſiliatiõis tue· ⁊ ad inſtar nobilishe reditatis tue:atq; ad honoꝛẽ iſtũ regiũ · reſti⸗ tue me nobiliſſime ſeruituti tue:vt tota vita mea ·tota puerſatio mea:ſit ſolũſeruitiũ tuũ totũ mevẽdica tibi:totũ me recuꝑa ⁊ poſſide ſolus ˖ ſicut totus tuus ſuʒ iure pleniſſimo/ac ſingulariſſimo ·omni cogitatu de te · omni me moꝛia bonitatis tue· omniauditu cuiuſcũq;· ex ſanctiſſimis noĩationib tuis:totus ſemꝑ iradier:tot ſemꝑ viuiſcer · totus ſemꝑinfla⸗ mer · amoꝛe tuo ſanctiſſimo atq; viuiſico· totꝰ ſemꝑ rapiar ad te·tot ſꝑ abſtrahar ab oibus glijs:totꝰ ferar in te · conglutiner tibi ⁊ vniar vnitiõe puriſſimi/ rectiſſimi 4 tibiq; placidiſſi⸗ miamoꝛis nomẽ tuũ ſacratiſſimũ · nomẽ tuũ bñdictũ:nomẽ tuũ gloꝛioſum ſit ſemꝑoleum effuſumin coꝛde meometotũ ſemper pene⸗ trãs ſemꝑ pungens · ſemꝑſanans · totũ me ſanctifſcas totuͦ me rapies inte . inte. Illu⸗ minoſitate viuiſica ſapiẽtie tue me totũ ↄſti⸗ tue ⁊ inceſſanter cõſerua:ad cognoſcẽdum⁊ recognoſcendũ te vnũ verũ deũ acdñmoiuʒ ſeculoꝛũ · vnũ ſolũ ac verũ auctoꝛẽ · vnũ ſoluʒ Ac verũ ceffectoꝛẽ vnũ ſolũ ac veruʒ largitoꝛẽ largiſſimũ ac benigniſſimũ oĩm bonoꝝtad cogſcendũ⁊ recosſcendũ dignis bñdictiõibꝰ dignis gratiarũactionibꝰ·dignis collaudati onibꝰ. dignis gloꝛificatiõibꝰ: ⁊ imẽſitate inco gitabilis largitatis ⁊ benificẽtie tue:infatiga bili cõtinuatiõe:in me licet taʒ ingratũ tanq; malũ ſemꝑ ꝓfuſiſſimãnecnõ ad cognoſcẽda nd nest ſellun linoren ſant leEt amns⸗ ſenerl Inooff ſäben Gor ſchen ceſſan ſng unt iane dcant lenpeen enntes paac orde ine (iſin lennſcn (orack⸗ mmtäßpi Fatir meyetti omate⸗ stuesri fut ant Paynat⸗ rlae mal di eſec⸗4 Pimein nabered⸗ wpoobtar⸗ Wweinſarni oret⸗ boläuc; uuſ ti het⸗ Gmnidd wobishe⸗ S NaV ſnuni m Pulpoſe niſtnoa mnine ulcg· oasſeng ſengota, R wrcoibus Obimir onetui moeun meor⸗ WNM vinne ⸗ peſoho, Goludmme acminoin iml wwprku⸗ ichcn⸗ 6 U niſtrene L we: tng⸗ atq; recogitãda mala mea:que ſemꝑ reddidi tot ⁊ tantis diuitijs bonitatis tue ·tot et tãtis magnalibꝰ pietatis ⁊ dulcedinis tue·Et qð ẽ maioꝛis inſanie/reddere nõ dũ extoto ceſſo/ cognoſcere inqᷓ; recgnoſcere tot ⁊ tanta ma la mea que facio/ que feci · que merui et que me expectat niſi me oĩpotẽtiſſima benigniſſi⸗ ma dulciſſimaq; miſcòia tua liberauerit atq; ſanauerit · ¶ Da inq; largiſſime miſatoꝛ iſta cognoſcere ⁊ recognoſcere mihidebite peni⸗ tudinis doloꝛibꝰ.da mihi bñdicte dñe gratiaz vere ac tibi placite cõpunctiõis:ꝑquãa diſpli⸗ ceam mihi · in cũctis ingratitudinibꝰ/ abomi nationibꝰ/iniqᷣtatibꝰ⁊ iniuſtijs meis · ¶ Eru beſcã atq; confundar in cõſpectu ſancte ⁊ ve nerãade maieſtatis tue/conſuſione adducẽte mihi gratiã tuã ⁊ gloꝛiã:da mihi gratiã inter/ ne acvere penitudinis:ꝑ quã ex totis intimis meis / recedã abom̃ibus que diſplicẽt bonita ti tue:⁊ reuertar ad te dñũm deũ meũ adhe⸗ reãq; tibi dño deo meo ex totis intimis meis cuiadherere:ẽ vita mea/ſalꝰ mea/gaudium meũ totũ:et ſolũ bonũ meũ ¶ Da mihiincon ſpectu ſancte ⁊ gloꝛioſe maieſtatis tue ſemꝑ apparere · ſemp loquitibi · ⁊ ſemꝑ cogitare de te · in timoꝛe ⁊ tremoꝛe:in doloꝛe⁊ pudoꝛe · in ira magna et indignatione aduerſus memet ipᷣm:ſemꝑ cũctis ingratudinibꝰ/ ⁊ alijs vitijs meis ⁊ pctis · in fide tua ſaluberrima ĩceſſant me illumia/viuifica/ſcifica /roboꝛa⁊ adauge timoꝛe tuo ſanctiſſimo atq;puriſſimo/me in⸗ ceſſanter ſanctifica purifica / cuſtodi conſer ua · Et longe fac ab om̃ibus inquinamentis carnis ⁊ ſpiritus · Fac me declinare per ipſuʒ ſemꝑ ⁊ fugere om̃ia contagia diabolica:⁊ om nino om̃ia que diſplicẽt bonitati tue / ſpe tua ſaluberrima ac iucundiſſima/me inceſſanter coõſfoꝛta:⁊ conſolare me · inceſſanter erige et ſubleua ad te · inceſſanter letifica de te me · in ceſſanter firma in te faciens me innititotalit L ſingulariter miſcdie tue magne · totaliter ⁊ ſingulariter· Da mihide te ſemꝑlucifluos co gitatus:ac flãmeos·totum me ſemper ſplen⸗ diſicantes · totum in te exhilarantes · totuʒ in te rapientes:totum me conglutinates ⁊ vni⸗ entes tibi vnione puriſſimi rectiſſimi tibiq; placidiſſimi amoꝛis: Deſiderabiliſſimum ac gloꝛioſiſſimum aduentum tuum:in quo om⸗ nis iniquitas opilabit os ſuum/ palamac lu⸗ cidiſſime omniũ oculis aparentem · om̃ipo⸗ tentiſſime dñationis tue gloꝛiam magnificẽ⸗ tiſſimam ac ſupeminentiſſimam · Juſtiſſimũ actremendum iudicium tuum:in quo euidẽ ter videbitur iuſticie tue admirabilisac iucũ diſſima pulchꝛitudo:ꝑ vindictas iuſtiſimas⸗ quas daturus es in contumaces ⁊ rebellesqͥ charitatem vitatis tue reciꝑe noluerunt:nec nõ ⁊ in om̃es nõ contumaces ꝓbos magnifi⸗ ſuꝑant ⁊ incogitabilis felicitatis tue gaudia/ ⁊ pᷣmia:que daturus es dilectis ⁊ electis tuis Hhec inq; omnia fac me expectare expectatio ne ſecura/ſfirma/⁊ iucundaſpem meaʒ totiꝰ vite mee anchoꝛã:figere in miſericoꝛdia tua magnafixione firmiſſima · ita vt nulla ꝓcella temptationis mee vnq; inde ãmoueat · vl ab rumpat me totũ facpendere ad reditũ tuũ · ſicut dixiſti per pꝛopheramquia populus me us pendebat ad reditum tuum · Omnia deſi deria mea dirige · erige ⁊ collige adte totum: coꝛ meũ/aggrega⁊ conſtitue in ſanctitate iu ſticie tue · totũ coꝛ meum abſtrahe ⁊ abrũpe/ ab omibus que diſplicent bonitatitue: Lotũ aggrega adte/a diſperſione ſua rape ad te/ torũ ſige in te fixione incoꝛruptibili: ¶ Et vt agd vnum dicam da mihi plenam veniam ⁊ in tegram omniũ culparũ mearũ atq; penarũ: que mihi pꝛo his iuſtiſſimo ſemꝑ laudãdo iu⸗ dicio tuo reddi merito pñt · Da mihi ⁊ gratiã tuam/aconſerua eam mihi:vt in illa me inue niat dies T hoꝛa exitus meiexhocmundo:ꝑ quã gratus ⁊ acceptus tibiꝑomia in conſpe⸗ ctu gloꝛie tue gaudens veniam ⁊ ſecurꝰ· Da mihi tunc ſalutem cum dilectis ⁊ electis tuis a te pꝛomiſſam ⁊ pꝛeparatam· Conſirmatio petitionis· Ca · XxVII ODſthecaggre p diar conſirmationem ptis ipſius oꝛantis: ⁊ dicam eaper que con⸗ firmetur vis exauditionis eidem in petitioni bus quas pꝛedixi· Dicam igitur dñe miſeri⸗ coꝛdie·non eſt alicuifidelium tuoꝛum dubiũ qnn placeant tibi oꝛationes et depꝛecationes humilium ⁊ manſuetoꝛum ſic docuiſtiſanctã illam mulierem Judith que loquens adtedi Ku cebat · Dñe inquiens /tibi ſemꝑ manſuetoꝛũ Thumilium placuit oꝛatio ⁊ depꝛecatio · Sed etiam in peccatoꝛibus exoꝛari voluiſti · qͥ ob⸗ lationes ⁊ ſacrificia eiſdem pꝛo peccatis im⸗ poſuiſti · Illa etiam oꝛatio in qua tu docuiſti vt diceretur tibi · Dimitte nobis debita no⸗ ſtra ⁊c · Qui ſunt quipetũt ſibidimittidebita ſi peccatoꝛes cum peccata debita eẽ:dubita⸗ rinõ poſſint · Amplius ille qui damabatad te ſicut tuipſe narraſti glucam euangeliſtam dicens Deus ꝓpitiꝰ eſto mihipeccatoꝛi: qd erat niſi peccatoꝛ: Et ꝑhanc oꝛationẽ teipſo teſte deſcendit iuſtiſicatus in domum ſuam- ¶ Amplius in euangelio · Matthei tuipᷣe dix iſti · Serue neq; omne debitum dimiſitibi qm rogaſti me ¶ Valẽt igitur oꝛatiões peccatoꝝ apud miſcdðiam tuã · alioqͥn non ſoluʒ illuſoꝛie ſed etiã pernitioſe pꝛecepiſſes eis vt oꝛarent te: ¶ Amplius ſi ſummus ille pontifex pꝛece piſſet alicui dicens · hoc pete a me/⁊ dictaret ei petitionem ſuam ipſe pꝛeciperet eidicens: hanc poꝛrige mihi · ſi poꝛrectam exaudire nol let: Nũquid non illuſoꝛ ⁊ deceptoꝛ a petente merito reputari poſſet· Quia aũt tu veritas es / in qua in vltimate elongationis longe ẽ nõ ſolum om̃is illuſio atq; deceptio:ſed etiaʒ quicqͥd falſitatis eſt atq; mendacij · Tu inq; dyñe oꝛe tuo ſacratiſſimo docuiſti nos:ꝙ pete rem in ofone illa tua bñdicta que incipit pa⸗ ter noſter · tu dictaſti ⁊ ſoꝛmaſti nobis petitio neumillam ſeu oꝛationem:tuipſe pᷣcepiſti · vti⸗ nam poꝛrigeremus tibi velpatricuiꝰ tu vni⸗ genitus es ˖ Hõ em̃ refert an / tibi vel illi poꝛri tes eanitibi · Alioqͥn nõ ſolum illuſoꝛie vt pꝛe diyxi:ſed etiam ꝑnicioſe hoc pᷣcepiſſes· C Am plius nunquid hec eſt voluntas tuade me vt conuertar ⁊ viuam·⁊ ego haccepto ate: Igi tur peto idipſum quod eſt voluntas tua qũo potes mihi hoc denegare:quod ipſemet vis vt fiat · ¶ Amplius totũ quod hic peto ſancti ficatio mea eſt:⁊ hec eſt voluntas dei ſanctiſi catio noſtra · vt tuipſe dixiſtiꝑapoſtolũ tuuʒ ad. Theſſaliiij· An potes hoc denegare mihi vicʒ vt voluntatem deiin me ⁊ de me nõ faci⸗ as · ¶ Amplius tuipſemet dixiſtig Salomo⸗ nem in pꝛouerbijs · Delicie mee eẽ cum filijs hominum·.Et ego hoc ſolum petoa te:vt ſis mecũ ꝑ ſocietatem perfectam:a te igitur pe⸗ to idipſum quod tu dicis delicias tuas eſſe· ¶ Ampliusa te peto quod te pꝛeſtare maxi⸗ me delectat · Nihil em̃ placet magis tibi face⸗ re in nob:q; ipᷣa ſanctificatio:qð inde euident᷑ apparet/quia ipſa paſſio ⁊ moꝛs tua tibi pla⸗ cuit pꝓpter ſanctiſicationem noſtrã · Qua ꝓ⸗ pter magis tibi placet ipſa ſanctificatio nr̃a: placuit auteʒ tibi paſſio ⁊ moꝛs tua eouſq; vt dies paſſionis?⁊ moꝛtis tue:diesleticie coꝛdis apitulum ſua/niſi debitoꝛes?:Et qui ſunt debitoꝛes:ni tui /in ipſa ſacra ſcriptura tua/vocat ſit · In dDdie inq; deſponſatiõis eius:⁊ in die leticie coꝛ dis eius · ¶ Amplius placuit tibi creatio ⁊ foꝛ matio mea ·⁊ nõ placuit tibiniſi quia bona ·qꝛ ergo incomꝑabiliter maioꝛ eſt iſta refoꝛma⸗ tio mea que nõ eſt niſi iuſtificatio ⁊ ſanctifica tio mea incomꝑabiliter tibi magis placet re⸗ foꝛmatio iſta ſanctificationis mee/ q; placue⸗ rit tibi ipſa foꝛmatio · O igit᷑ ilam nõ rogatꝰ feciſti:gratuita ſola bonitate tua· facC iſtare foꝛmationem tuam ſuꝑabundantiſſima pie⸗ tate bonitate ⁊ dulcedine tua · LZu em̃ ſcis do mine miſcdie / quia in malum meum nat ſuʒ Liſtam foꝛmationẽ nõ feciſti:niſi ꝓpter iſtam reſfoꝛmationẽ · Iſta igit᷑( unt que confirmant ꝓtem meã coꝛamte:⁊ que flrmãt ſpem meaʒ in te· Addo aũt ad cõſirmationẽ cauſe mee Lꝓptis:pꝛeces ⁊ ſupplicationes omnium ciuiũ celeſtium ⁊ ſinguloꝛum:de quibus certum ẽ vnicuiq; fidelium:ꝙ nullus eoꝛũ vnq; apud te repulſam patct᷑è/ſed mihi certum eſt:quia pꝛeces⁊ eoꝛũ ſupplicationes paratiſſime ſunt in adiutoꝛium meũ apudte · Quodinde mi⸗ Hi certiſſimum eſt:quia ego qui vix ſtillam pꝑ⸗ modicã pietatis habeo:nulli poſſum denega re pᷣces meas apð miſcðiam tuam:cui ſcirrem demt illas ꝓfuturas· to magis igit᷑ vnuſquiſq; gatur:neceſſe igitur habes exaudire offeren eoꝛũ quitanta charitate tua ardentes tanta pietate totidefluunt:mihidenegare pᷣces ſu⸗ g8s ſupplicationes nõ poterunt · qui vident tatas miſerias meas ⁊ pauꝑtates: Et ꝗqigno rare nõ poſſunt qͥn exaudiant᷑:⁊ qͥn mihi ve⸗ niam gram/⁊ gloꝛiaʒ/ etiamimpetrẽt· Quia igit᷑ omes ⁊ ſingulos inuoco:omnibus ⁊ ſin⸗ gulis ſupplico:vt pꝛo me intercedant apð mi⸗ ſericoꝛdiamtuã : qua ppteromnes⁊ ſinguli: miſericoꝛdiam tuaʒ oꝛant pꝛo me · Quia igit᷑ nõ decet gloꝛiam magnificentie tue:tot ⁊ tã⸗ toꝛũ pꝛeces repellere· tot inqᷓ; ⁊ tatas tãq; ve nerabiles /tãq; tibi caros interceſſoꝛes repel lere · NHeceſſe eſt te miſerere mihi⁊ tribuere/ quod mecũ ipſipetunt ꝓme alioqͥn qͥs vnq; pᷣſumere deberet oꝛare te:QAuis ſperare de⸗ bereta te gratiam exauditionis:ſi tot ⁊ tanti oꝛatoꝛes apud te gratiã nõ inuenirẽt· ¶ Am plius ꝑoꝛa ꝓphetarum tuoꝛũ:multotiẽs an⸗ nunciatũ ẽ aljs peccatoꝛibus· Clamauerũt iuſti ⁊ dñs exaudiuit eos · Et iterũ · Ofones inſtoꝛum exaudiet dñs ⁊ multa alia hmõi · Ci ues aũt omes ciuitatis tue celeſtis nõ ſolum iuſti ſed etiam iuſtiſſimi ſunt· Impoſſibile eſt igit᷑ ofones eoꝝapudte nõ exaudiri CÆαſi 4 ſorta peie glis qui⸗ triet lipꝛa tuun gdpt ne penſt bult (uctt flon Au 04. Ofen cſtal Vri Etot cuid dic⸗ lrs⸗ teſn ; mnen fiſa ſole. AQAu f Pn basſ ley leyg: dbio ſortui Moili 1 gik pecc gonn die febe poter lulbue Aeun es Ce⸗ os⸗ depe guern letnt ſ cece morſe donog feſonn⸗ lanchien Mucette vphane⸗ nofogat Neliſtire ünn pee⸗ eihſesde mmnl PMerlian Conrmon⸗ ſpenney ilanſeme! nmumoni us cerumi iniß uncſtuun niimenent dinden rkng ſundenrgn nraukaen miihulg es tini: neſatsl⸗ gavcen Ci apen Nnit npmn. Cu rN el oroln i Gbuee ints ermedr Aiott nn iir C otiesd, Chmmenn ⸗ Ocne lahnmd ſtis Nobn ire⸗ ℳ petentes:ſempꝑ exaudiunt᷑ iuſti: non aũt pꝛo alijs· hoc veritas tua dne miſcðie nõ patitur: quiad pꝛeces moyſidimiſiſti peccatum idola tipꝛo populo illo· Ecce dimiſi eis iuxta vᷣbum tuum · Ipſos etiam ſacerdotes veteris legis ad placandũ te/⁊oꝛandũ pꝛo pplo illo conſti⸗ tuiſti· In nouo etiam teſtamento vbi te per⸗ penſioꝛẽ atq; pꝛofuſioꝛem incomꝑabiliter tri buiſti ⁊ oſtendiſti:tam crebꝛo nos oꝛare ⁊ do⸗ cuiſti ⁊ pcepiſti·nõ ſolum ꝓ amicis ⁊ bñfacto ribus:ſed etiam pꝛo inimicis ⁊ perſequẽtibꝰ· Quod nec fruſtra facere voluiſti:fruſtra aũt oꝛaremus ꝓ illis q;tũ ad ipſos /ſi nos cxaudi Ab re non velles pꝛo eiſdem· Amplius aut of̃o eſt alicuiꝰ gratie ⁊ meriti apudte:aut nõ/ eſt vyrtiq; incogitabilis ⁊ gratie ⁊ meriti apud te Et quia nec meritoꝛianec gratioſa vnq; eſt apud te:niſi ppter gratioſitatem ⁊ meritum radicis ex qua eſt:videlicet charitatis ⁊ pie⸗ tatis · Quia igit᷑ ex eadem charitate ⁊ pieta⸗ te fiunt oꝛatiões adte·a quibuſcũq; iuſtis fi⸗ ant ꝓſe⁊ alijs:neceſſe eſt vt eiuſdem gratie⁊ meritiſint apud te·Eque ergo digniſunt vi⸗ ri ſancti exaudiri apud te pꝛo alijs vt pꝛo ſe · Sicut igit᷑ pꝛo ſe pꝛeces eoꝛũ apudte impoſ⸗ ſibile eſt eẽ vacuas:ſic ⁊ pᷣees eoꝛum pꝛo alijs AQAuare ⁊ pꝛo me/potuerunt ne eſſe vacue a ffructu exauditionis pces incliti martyris ſte phani:quas fundebat coꝛam te ꝓ lapidanti⸗ bus ſeipſuʒ · Abſit hoc ab ĩmenſitate miſcðie tue:vt tante pietatis ⁊ charitatis pᷣces repu⸗ leris:⁊ vacuas eſſe ꝑmiſeris · Quod pꝛocul⸗ dubio te reuelante cognouit ſanctus confeſ⸗ ſoꝛ tuus ⁊ pontifex Augꝰ·qui Paulum pꝛeci bus illius cõuerſum fuiſſe teſtat᷑: ⁊ ate ta ma⸗ N gnifice viſitatũ · Scio dñe miſcdðie młtos ex peccatoꝛibꝰimpedire ⁊ q́;tũ ad ſe ofones ſan ctoꝛum euacuare · quod eſtdicere eas impe⸗ dire quo minus eis pꝛoſint · ⁊ hoc cõtumacia ⁊ rebellione:qua rebelles ſunt tuo lumini · q̃ ꝓpter interdũ ꝓhibes ſanctos tuos oꝛare ꝓ talibus ſicut qndã ieremiã ꝓhibuiſti dicẽs dqd eum Noli oꝛare ꝓ plo hoc: Nec aſſumes pꝛo eis laudem ⁊ ofonẽ᷑:qm̃ nõ exaudiamte· ¶ De his mihi videt᷑ eſſe non imeritoqͥ ſcõs ipſos ꝑſequunt᷑· aſpernant᷑:⁊ orones ipſoꝛuʒ deſpiciunt:auxiliumq; tuum:nec ſperat/ nec querunt /nec curãt/nec etiã volunt / vel vel⸗ lent vt pꝛo eis pᷣcaret᷑: Et iſti ſunt qui peccãt in ſpmſcm⁊ ſpũs blaſphemie eouſq; ſubuer⸗ ſoꝛtaſſe mihi dicere volueris quia pꝛo ſeipis tit eos atq; puertit: vt etiam ipſam gratistu⸗ am/⁊ ome auxilium: quod eis impetrari vel ꝓcurari poſſet oderunt ⁊ deteſtant᷑. ¶ Ego lus s moypudumm ce aur dſie miſcdie ꝑ gratiam tuã longe factꝰ ſuʒ trie populo iſrael · Dixiſti em ipſi moyſi oꝛan- a tantis tãq; execrabilibus impietatib · dili⸗ go em̃ ⁊ veneroꝛ ſanctos tuos:⁊ bñ ſentio at⸗ q; confido de meritis ⁊ pcibus eoꝛũ / apð mi⸗ ſericoꝛdiam tuã:deſidero em̃ ⁊ peto adiuua⸗ ri / meritis ⁊ pᷣcibus ipſoꝛũ apud miſcðiam tu am · Et hec omia magne benedictiones dul⸗ cedinis tue ſunt:in quibus pꝛeueniſti me in debita largitiõe dulcedinis tue gratie · Et ꝓ⸗ pterhoc nõ imerito ſperode ſuffragijs · Scio em̃ ꝙ honoꝛaritibi placet in ipſis · Et quia di ligis venerationem eoꝛumatq; remuneras Quid emdignius eſt remuneratione magni ficentie tue:qᷓ; veneratio ſanctoꝛũ ⁊ electoꝛũ ⁊ dilectoꝛum tuoꝛũ · Quicqͥd em̃ eis obſequij yel honoꝛis ꝓpter te impendit᷑:nõ minꝰ tibi impendit᷑ q;ᷓ ipſis· Qua ꝓpter obſequiũ tuũ honoꝛ/eſt omis honoꝛ ⁊ obſequiũ ipſoꝛum- Qua ꝓpter a te⁊ remuneratione digniſſimũ Aberito igit᷑ confidendũ eſt/ electos ⁊ dile⸗ ctos tuos delectaride veneratiõe T remune⸗ ratione hmõi:quia ergo nõ parum eos hono rant qui eos inuocant in auxilium tuum apð miſcdðiam tuã: Neceſſe eſt vt inuocatio hmõi pꝛoſit eis apud illam magnifice · Maq; de glo ria eoꝛum ſentiunt:qui eos tante gratie apð te eſſe credunt /ꝙ ſuffragari peccatoꝛib poſ⸗ ſint· ¶ Amplius que vel quata vel qualis eẽt miſcdia tua:ſi electi ⁊ dilecti tui ⁊ peccatoꝛuʒ reconciliationẽ/⁊ reoꝛũ atq; damnandoꝛum abſolutionẽ apudillaʒimpetrare nõ poſſent- Quis em tyranus in hoĩbus eſt adeo ſeuus: vt hec amicieius apud ipᷣm nõ poſſint· Nõdũ em̃ auditaẽ adhuc ea ſeuicia in crudeliſſimis hoĩbus/quã amicoꝛũ gratia ⁊ interpellatio ĩ gliquã ꝑtem clementie flectere non potuerit &οα magnifice igit/q; ſupabundanter ſen/ tiẽduũ ẽ atq; ſperãdũ de imeſitate miſcdie tue pctõꝛibus · Et de gratia vel de gratioſitate di lectoꝛum ⁊ electoꝛũ tuoꝛũ coꝛãte ſiue apð te: vt nihil omino vnq; eis deneges / gqðtibi da⸗ re deceat · Et ex hoc ſiliter arguo · ꝙ ⁊ ipſipci⸗ bus peccatoꝛũ ſupplicantiũ eis:aures miſeri coꝛdie ſue nunq; claudunt Alioqͥn longe mi noꝛ eẽt ⁊ charitas ⁊ pietas eoꝛũ · Inſuꝑ emi⸗ nentia illa ⁊ gloꝛia patrie q; eẽtne dica ſcõꝛũ ⁊ iuſtoꝛum in via pꝛeſentis miſerie)imo etiã q̃he̊ ſeuiſſimoꝛum tyrannoꝛumq;tũcunq; mo⸗ dica benigniras- CLapitulum Pretitio interceſſionis beate Marie vir⸗ ginis . LCa· XVIII G Dibo te imo A ettiam conueniã gloꝛioſiſſima dei genitrix:quã matrem miſe ricoꝛdie ⁊ reginam pietatis vocat/imo clami tat om̃is eccleſia ſanctoꝛum · An poteris de⸗ negare peccatoꝛibus interpellatiõis tue gra tiam:?apud benedictum acſemper ⁊ vbiq; be nedicendum deum ac dominum noſtrumie⸗ ſum chꝛiſtum filium tuum · ZLZu inqᷓ; cuiꝰ grati oſitas nunq; repulſam patitur · Cuius miſeri coꝛdia nulli vnq; defuit · Cuius benigniſſima humilitas nullũ vnq; depꝛecantem q;tũcũq; peccatoꝛem deſpexit · Veriſſime nanq; de te dixit deuotiſſimus ille:v laudum tuarum pꝛe co mirabilis ſanctus Berñ: Clareuallẽſis in⸗ quiens· Sileat miſericoꝛdiam tuam vᷣgo bea ta:ſi quis eſt qui inuocatam te vnq; in neceſſi tatibus ſuis memineritdefuiſſe · Lotum ſiqͥ⸗ dem quod habes gratie:totumquod habes gloꝛie:⁊ etiã hoc ipſuʒ ꝙ es mater dei:ſiphas eſt dicere:peccatoꝛibus debes · Om̃ia enim hec ꝓpt᷑ peccatoꝛes tibi collata ſunt· Cui igit dubiũ eẽ poteſt per hoc:qͥn pꝛeces tuas qᷓ;te⸗ cũq; neceſſarie eẽ pñt:peccatoꝛibus illis de⸗ beas · Hõ denegabis ergo mihi:quod debes qn potius ſuꝑaddes:maioꝛa mihiimpendẽs qᷓ; debeas·Et intendo maioꝛi inſtantia ac de uotione oꝛabis pꝛo me:qᷓ; ego auderem pete re:⁊ maioꝛa etiam impetrabis mihi q;petere pꝛeſumã · An poſſethoc patipietas illa/⁊ dul cedo tua/que nullivnqᷓ; defuit:vt denegares mihi in tanta nccitate auxilium · Et tã miſera bili tãq; periclitanticauſe mec:miſericoꝛdie tue patrocinium? An falſe inaniter vocat te omis eccleſia ſanctoꝛum:aduocatam ſuam/ ⁊ miſeroꝛum refugium: Abſit ergoa mr̃e dei que fontẽ pietatis toti mundo peꝑit:vt cuiq; miſeroꝛũ ſue miſericoꝛdie ſubuentionẽ vnq; deneget · Innumeris exemplis magnificoꝛũ opeꝝ miſericoꝛdie tue que oꝑata es erga pec P ficilis gratioſitatitue impetratio:vł venie vł catoꝛes miſerrimos:docuiſti nos ⁊ perſuaſi⸗ ſti de tua miſericoꝛdia cõſidere·de tua pieta⸗ te ſperare ⁊ in om̃ibus neceſſitatibus noſtris ſub alis tue ꝓtectionis fiducialiter confuge⸗ re · An eſt miſericoꝛdie tue oneroſa multitu do ad te clamantium:an eſt aliquatenus dif⸗ gratie q;tecũq;· Scio dña miſcðie quia nihil XVIII hoꝛũ eſt apud te· qn potiꝰ gaudiũ eſt tibi ſu- fragari miſeris ⁊ reuocare gratioſiſſimis/ ac ſenmꝑ efficaciſſimis pꝛecibus tuis periclitan⸗- tes/⁊ etiã periclitatos a perditione ⁊ perditi onis periculis · Tu em̃ dulciſſima dei mater ſuꝑ om̃es angelos ⁊ hoĩes:noſti q;tum place gt bñdicto filio tuo ſalus noſtra:qᷓ; ꝓna q;q; pꝛompta ſit miſcdia eius/ ad ſaluandũ nos / Noſti etiã qa gloꝛia ſit eiſaluare ꝑditos·hec em̃ eſt gloꝛia ſuꝑomes alias · Inde eſtilli col⸗ laudatio bñdictio/⁊ gratiarumactio atq; col laudatio ſuꝑ omia alia bona que facit vel fe⸗ cit vel facturus eſt Nec mirũ:cuʒ miſcðia eiꝰ ſuꝑ omia opꝑa eius ſit · Ex his em oꝑpibus ma⸗ xime innoteſcit/pᷣlarga ac magnificentiſſima bonitas ipſius · Quia ergo ſupꝑ om̃es hoĩes an gelos diligis gloꝛiã bñdicti filij tui:q indu⸗ bitanter maxima eſt / ei ex ſaluatione ꝑditoꝝ maxime placet tibi ꝓcurareillã:HHoc aũt ẽim petrare peccantibus gram ipᷣius:his qᷣ vitijs ⁊ peccatis ſuis offenſi ſuntilli. Quare recon⸗ liatio peccatoꝛũ eſt maxime grata ⁊ placita Dum ergo te exoꝛo / vt me mſericoꝛdiſſimo filio tuo reconcilies:hoc pꝛoculdubioa te pe⸗ to/qð maxime gratum atq; placitũ tibi certii ſime ſcio · Nõ potes igit᷑ mihi denegare quod peto · Si em̃ denegares qð tibiplacitiſſimum atq; gratiſſimum eſt/quid poſſet ſperari vn⸗ q;a te:vel ſuꝑ quo vnq; exoꝛanda eẽs domĩia mea dulciſſima? Amplius quia diſplicẽt vi⸗ tia mea ⁊ pctã:que ſunt offenſiones mee gra uiſſime:qͥbꝰ offendichariſſimũ ac bñdictũ fili um tuũ:placet igit᷑ tibi ↄtrariũ earũ :i:extmi⸗ natio · Quis aũt dubitet recõciliationẽ meã ad ipᷣm:ↄtrariã eẽ offenſionibꝰ meis qᷣbꝰ illuʒ offendi· Et etiã exterminationẽ eſſe atq; de/ ſtructionẽ illaꝝ · Placet igit᷑ tibi recõciliatio mea ad bñdictũ filiũ tuũ · ꝓcura igit᷑ illã ⁊ im⸗ petra · Ampliꝰ oĩs ecclia ſcõꝝ vocat te me/⸗ digtricẽ hoĩuʒad deũ:⁊ ; nec falſe nec vane · Officiũ ̊ tuũ ẽ mediã te intponere int ĩm⁊ hoĩes/nõ mediã qͥdẽ diuiſiõis:pᷣ potiꝰrecõcili ationis · Quid aũt iuſti a te peti põt:qᷓ; vt im pleas officiũ tuũ · ¶ Quid deniq; mr̃i digniꝰ ᷓ̊; gliam filij adaugere· ⁊ ad id ipm ꝓpter qð mar dei es totis ſtudijs ac virib intedere · qꝛ igit᷑ in q ⁊ ad hm̃ dei effecta es:in qͥ ẽ illðad qð ipᷣe verꝰ deꝰ⁊ hõ ⁊ filiꝰtuꝰ effectꝰẽ · H autẽ nõ niſi ꝓptr᷑ recõciliationẽ mũdiad ipᷣm:ſiqͥdẽ deus erat in chriſto mũdum ſibi reconciliãs· Et vt ad vnũ dicat᷑· venit filius hominis q̃re⸗ re/⁊ ſaluũ facere qð perierat · Sicut ipſemet dirit ce hune müi mate d0. creiun dico alln petr nist ni nacen vela bad oſad ſoꝛin catis poſti poſſt cvein wonr Ro oo⸗ quit phi ſpen uoe ſumg foꝛumn gniſin tuene phas nau cajc glope Nln⸗ nne poſn leg dori la⸗ ſad notuta ſtidiſc⸗ ſimse Nrcltun⸗ etperi deinun umpine Pprac ndünos Wäitoshet deſtilicot⸗ darqzco ſatyelſe⸗ micaer obse ncennſm ſheshoient muänar⸗ onepdron Hocaitenn hisns erecon⸗ mtpban nomaſn poatepe⸗ aünbian Negregol Ponſimmn hennny, isnie t eeeg Cdicüfl mwiei ooipi ſeuge,/ öchansd Mene Nenceyme aert ini niclidl oiin Bmmio n per 65 eerer nizeſh ehan dixit · Et item apoſtol · Fidelis ſermo ⁊ om̃i acceptiõe dignus: quia venit ieſus chꝛiſt in hunc mũdum ſaluos facere pctõꝛes · Juſtiſſi⸗ mũ igitur et digniſſimũ ẽ vt tu dulciſſima dei marer in hoc ipᷣmſtudioſe ac vigilater inten⸗ das:vnde ꝓpter quod tibitantus honoꝛac⸗ creuit ⁊ gloꝛia:vt dei mater ſis reginaq; mun di⁊ dña · Hoc aũt nullꝰfideliũ ignoꝛat eẽ recõ Aliationẽ ⁊ ſalutẽ pctõꝝ · In hoc igit᷑ intẽdat pietas ⁊ dulcedo tua deuotiſſimis / gratioſiſſi mis ⁊ ſemꝑ efficaciſſimis pᷣcibus:⁊ ſupplicatio nib tuis · Fruſtra nãq; clamabim ad ipᷣm / te tacẽte · qm voces noſtre nulle erũt coꝛaʒ eo/ vel apud ipᷣm:ſi tue nobis deſuerint:ĩmoſitu is adiute nõ fuerint · AMoueat ergo te gloꝛi oſa dei mater benigniſſima:miſcðia tua qma ioꝛ incogitabilioꝛ eſt om̃ibꝰ vitijs meis ⁊ pec⸗ catis · Abſit a te dulciſſima dei mater:vt plus poſſint apud te cõtra me vitia mea ⁊ pctã: qᷓ poſſit miſcòia tua ꝓ me · Abſit vt clamoꝛ eoꝝ que implacabiliter ſemꝑ odiſti:pꝛeualeat cla moꝛi meo obſtruat aures miſcdᷣie tue. Abſit vt omia mala mea licet tot ⁊ tãta ſint poſſint obſtruere os ſacratiſſimũ tuum · ⁊ labia tua ĩ quibus tanta gratia infuſa eſt:cõpeſcere vel pꝓhibere ne loquat᷑ pꝛo me · Abſit vt poſſit ſu⸗ ſpendere te a tam ſalubꝛi officio pietatis tue quo ⁊ aduocata es ⁊ mediatrix hoĩm·poſt ſi⸗ lium tuũ ſpesvnica/⁊ refugiũ tutiſſimũ miſe roꝛum. Et ne allegaueris iniuſticiã qua indi gniſſimum me confiteoꝛ om̃i auxilio pietatis tue:⁊ om̃i reſpectione miſcdie tue· Nõ enim phas eſt vt allegas ꝓ iuſticia cõtra me vel cõ tra quẽcũq; aliũ · hoc em̃ eẽt ſtare te pꝛoiuſti⸗ cia/cõtra miſcdᷣiam · cui certiſſimũ eſt ⁊ totuʒ quo polles gratie/⁊ totuʒ quo fulges gloꝛie: vt illud pᷣcellentiſſimũ omniũ videlicet/qꝙ es mater dei te debere miſereri · Abſit a te igik piüjſſima dei mater vt vlłin modico velſtes vł alleges · nõ em hoc debes iuſticie:vt vllo mo doꝛum obſiſtas vel miſcdie bñdicti filij tui:ex qua ſunt tibi quibuſcũq; pꝛeditaes bona: vł miſcðie ꝓpꝛie tue /videlicet que ſup omia bo na tua alia gloꝛificat· Hec em̃ eſt:p quã maxi me matrem deite eſſe demonſtras: ⁊ potiſſi⸗ mum peccatoꝛibus ⁊ miſeris:quiꝑ veniaʒ æ gloꝛiam quas eis impetras:inceſſanter ma⸗ trem deite eẽ cognoſcunt euidenter · Nulla em̃ creatura ⁊ tot ⁊ tanta ⁊ talia ipetrare poſ ſet/apud bñdictum ſilium tuũ miſeris · qua⸗ ta tu apud ipſum impetras eiſdeʒ:· In quo ꝓ culdubio nõ tanq; ancillã ſuã:que indubitan ey — 2 . ter es: ſed tanq; matrẽ veriſſim te honoꝛat· Amplius alijs matribus aſſimilari debet fi⸗ lij·te aũt gloꝛioſa dña decet aſſimilari benedi cto filio tuo:⁊ potiſſimũ in ea virtute ꝑ quam ſe fecit filiuʒ tuũ:⁊ te matrẽ ſuã Hhec aüũtẽmi ſericoꝛdia ꝓpter h̊ in miſcdᷣia es eidem ſilima Ncẽce igit᷑ eſt vt totã te poſſideat miſcdia:⁊ ꝓ pter hoc nihil potes contra ill etiam de iuſti cia · ne ſteteris igit᷑ pꝛo iuſticia contra illa · Et ꝓpter hocne allegaueris illam cõtra me:qui ſoli miſcdie tue poſt filium tuuʒ innitoꝛ:ſpeq; meã poſt illum totaliter in ipſa poſui atq; ſixi Ne allegaueris dulciſſima dei mater/ pecca— ta mea cõtra me / qui miſcdiam tuã allego cõ tra ea · Abſit vt ſtent in iudicio peccata me⸗ cõtra miſcdᷣiam tus:que omibus vitijs ⁊ pec catis ſupom̃em cogitatũ / foꝛtioꝛ eſt atq; po⸗ tentioꝛ · Abſit vt reminiſcaris ipſoꝛũ:de qua 7 ſeruus tuus ille deuotiſſimus ſcʒ beat Aug de te loquens dixit · Quia quotiens de pctis agit᷑ nullam inquit pꝛoꝛſus de ĩtemerata dei genitrice volo fieri mentioneʒ· Abſit vt petã vel alia audaciã habeant apudte:que adh̊ ⁊ pꝛopter hoc mater dei effecta es: vt pctã tol⸗ lerent᷑ ⁊ extermiarent᷑: Auerte igit᷑ aures mi ſericoꝛdie tue a clamoꝛe ipſoꝛũ:⁊ inclina eas ad clamoꝛẽ meum · Abſit a peccatis meis iſta poteſtas / vicz vt aures miſcðie tue auertere poſſint a clamoꝛe meo vel obſtruere eas con tra illum · Abſit ab eis vt eouſq; poſſint offici um miſcdᷣie tue:quod eſt miſereri:pꝛohibere cõtra me:vel aliquatenus retardare · Abſit vt officium filio tuo placitũ:⁊ totimundotaʒ ſalutare:tã nccariũ / ſuſpẽde vllo mõ poſſint · Coõuertat ſe iterũ peccatoꝛ ad patrociniũ ieſu xpᷣi ſuplicãs vt alleget ꝓipſo· Ca:XIX Duiſſime ad te n refugio ⁊ recurro dñe miieſu chꝛiſte ꝗq pꝛimus es ⁊ p omibns pꝛimatuʒ te nens / in benignitate ⁊ miſcdia · Pꝛim inq; ⁊ maximincõꝑabiliter incogitabilit / ſup oẽs qͥ in circũitu tuoſunt ·ſuꝑ oẽs vicʒ exercitus pulcherrimaꝝ /ſublimiũq; miliciaꝝ tuaruʒ:⁊ ſupꝑ oĩa ſcõꝝ milia · q;q; em ⁊ charitate ineſti⸗ mabiliter oẽs ardeãt:⁊ pietate incogitabilit defluãt:nec ſcintilla tñ ẽ oĩm illoꝝ char itatis ardoꝛ/ad caminũ ſeu foꝛnacẽ imenſe chari⸗ tatis qua tu ardes in nos:nec ſtilla ꝓmodica ad abyſſalem illã pietatis tue dulcedinẽ᷑: quã oſtẽdis ⁊ exhibes ↄuᷣtẽtib c reuertẽtib adte Capitulum . Quis em̃ admirari vel etiãcogitare ſufficiat imenſitatem miſcdie tue quahõ ꝓpeccatoꝛi⸗ bus factꝰ es:moꝛiq; ꝓeis:ac ꝓlatrocinijs eo rum ſuſpendidignatus es· Et vt ad vnũ di⸗ cam·ſeruus ꝑ omia miſcdie factus es/⁊ vena le mancipiũ · vt em̃ vulgo dicit᷑ cũ plenam qͥs dñationẽ in aliquo vult oſtendere:dicit indu bitanter meus eſt ad ſuſpendendũ/ad dilace randum/⁊ad vendendũ. Sic dñe miſericoꝛ⸗ die: miſcdia tua dñatione pleniſſimate poſſe⸗ dit· ⁊ adhuc poſſidet· Vſa eſt nãq; hac ſerui⸗ tute/ tua nobiliſſima ⁊ hac dñatiõe ſua pleniſ ſima inte · Ethoc in ipſa pijſſima ſacratiſſima qᷓ; paſſione ⁊ moꝛtetua· hec em̃ eſt que in cru ce ſuſpendit te ⁊ illipatibulote affixit · que eſt ptas que tibi moꝛtẽ intuit:niſi miſcdᷣia tua⸗ Si em̃ totus mũus ferrũ eſſet ⁊ inde cathe⸗ ne ⁊ vincula fabꝛicate eſſent minimũ capillũ capitis tui velpilum aliũ ligare veltenerenõ poſſet · Cui igit᷑ tanta vᷣtus tantaq; potentia/ vicʒ ligandi/tenẽdi/crucifigendi /occidendi/ attribuenda eſt:niſi benigniſſime miſcdðie tue ꝓquã ſolã hec om̃ia pati ꝓnobis dignat es: Twharitatiilliꝑquã nimiam vocat Apls.que ſic te nobis alligauerat ⁊ aſtrinxerat:vt hom nia pati p nobis potius velles:qᷓ; nos inferna li patibulo/⁊ moꝛti eterne:gehẽnalibuſq; toꝛ mentis iuſtiſſime cruciandos derelinquere- Per iſtos igit᷑ yſus:manifeſtuʒ eſt miſcdiam tuam in poſſeſſione eſſe om̃imode ſeruitutis Et qm̃ iure ſuo qᷣs iniuſte pꝛiuari nõ põt:a te dico ˖ qm adhuc pleniſſime poſſidet te· Et pꝛo pter hoc eiſdẽ modis ⁊ ad eadeʒliceret eivti adhuc te ſiopus eſſet · Verũtñ moꝛs tua vni⸗ ca ſufficientiſſima fuit ꝓtotius mũdi peccat⸗ ꝓpitiatio · ⁊ etiã incogitabiliter ſupabundãs: ſicut me tuipſe docuiſti:p gram tuã ⁊ miniſte rio meo multos alios : Moc em̃ teſtiſicatus eſt aplus tuꝰ Paulus exte ⁊ ꝑte in eplaad hhebᷣ. x· Vna oblatiõe cõſummauit in ſempiternũ ſanctificatoꝛ· Et qm̃ quecũq; pietas poſſidet pauperũ ac miſeroꝛũ ſunt:hNeceſſe eſtetiam ex haccauſa te eẽ noſtrũ · Amplius nunqᷣͥd nõ dixit Eſa.ix· ex te ⁊ ꝑte/deteipſo · Paruu⸗ lus natus eſt nobis· Et apls tuꝰ Paulus ad NRoma·viij · Qui ꝓpꝛio ſilio ſuo non peꝑcit·ᷣ ꝓ nobis omibus tradidit illum: qũo nõ etiaʒ cumillo nobis om̃ia donauit · Datus igit᷑ es nob · ⁊ qm dare eſt ſuũ accipientis facere.· No ſter . i· ius noſtrũ ⁊ poſſeſſio factus es · Pꝛopt hocꝑ ſpm̃ tuũ dicebat DHauid · Bñdicat nos deus deus noſter· hoc ius ⁊ hanc poſſeſſioneʒ inſinuando addidit repetitionẽ huiꝰ nomĩs deus ꝓnomen poſſeſſiuũ:qð eſtnoſter.· ir aũt factus es:ad om̃em vſum ⁊ vtilitateʒ nr̃e ſalutis · Datus em̃ es nobis in anthidotũ no⸗ ſtre ſaluationis: in pabulũ noſtre refectionis in ſacriſiciũ noſtre reconciliationis · in ſacra⸗ mentũ noſtre ſanctiſicationis: in pugnatoꝛẽ noſtre defenſiõis· in aduocatũ noſtre allega⸗ tionis · ſicut tuipſe teſtatus es ꝑ Eſaiã dicẽs · Ego ſum quiloquoꝛ iuſticiam/ ꝓpugnatoꝛ ſum ad ſaluandũ ·loquendo iuſticiam in iudi cio qð de nobis agit᷑ iuſticiam inquã non no⸗ ſtram ſed tuãAduocatus noſter es/⁊ ꝓpu⸗ gnatoꝛ es/ad ſaluandũ.fuiſti nobis ybi palã triumphaſti in temetipſo oncipatus ⁊ pote⸗ ſtates in agone videlicet victoꝛioſiſſime paſ⸗ ſionis tue vbi foꝛtem diabolum viciſti atq; li⸗ gaſti · Datus es nobis ⁊ in ſponſum noſtre fe cundationis. tuis em mundiſſimisac caſtiſſi⸗ mis amplexibus · tuoq; ſacratiſſimo poculoqͥ adome bonũ ſteriles eramꝰ:ad omem pꝛoleʒ gratiarũ donoꝛũ ⁊ vᷣtutũ atq; ad oẽm fructuʒ bonoꝛũ operũ fecundamur. Datus es nobis ⁊ inpᷣciũ noſtre redemptionis ſicut dixiſti per os tui ꝓphete · Redemprionẽ miſit dñs lo ſuo · Datus es ⁊ in ſcutũ noſtre ptectionis:ſi cut pꝛomiſiſtiꝑ os ipſius dauid dicẽs · Scuto circũdabit te veritas eius. Tu em̃dñe in cir cũitu populi tui:ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculum Datus es nobis in coꝛonã gloꝛie:⁊ ſertum ex ultationis ꝓplo ſuo· ⁊ hoc quidẽ finaliter. Et ĩ nouiſſimodatus es ⁊ in magiſtrũ noſtre eru⸗ ditionis:ſicut tuipſemet dixiſti in euangelio· Vnuseſt magiſter veſter chꝛiſtus · Datꝰ es nobis ⁊ in iudicẽ noſtre remuneratiõis · ſicut dixit Eſa· ex ꝑſona patris clementiſſimi.De⸗ di eum ducẽ ac pᷣceptoꝛẽ gentibus· Datus es nobis ⁊ in lucẽ ſpũalis ac ſalutaris illuminati onis:ſicut dictũ eſtꝑ eundẽ Eſa abipo patre miſcdᷣiarũ.Dedi te in lucẽ gentiũ.· Datus es nobis ⁊ in regẽ noſtre gubernatiõis.· ſicut tu⸗ ipſe dixiſtiper os DHauid de teipſo · Ego autẽ conſtitutus ſum rex abeo ſuꝑ ſyon montem ſanctũ eius. Datus es nobis ⁊ in ſacerdotem ſiue in pontificẽ. ſicut dictũ eſt adte ab ipopa tre miſcdðiarũ:Tu es ſacerdos in eternũ ᷣm oꝛdinẽ melchiſedech· vt ſis nobis om̃ibus et ſingulis in his que ſunt ad deũ:vt patet in oĩ⸗ bus ſacerdotalibus officijs ⁊ pontificalibus: Datus es nobis ⁊ in cuſtodẽ:contra om̃es of fenſiones · inſidias ceteraq; vniuerſa pericu⸗ la· Datus es nobis ⁊ in ſaluatoꝛeʒ omimode lamn.l ittete ficocde pſusde effecue ofibus proßfta e⸗/N alegee nlmüt Ccuth hoſtſem tusapo incogit pone⸗ tuump⸗ Lachen rr (ulsſtat mneg Wader coca fuman neis. ſuauita mniſcie dllcirte gulbng eummh gcceptiſt ſanguun doinar gutoli ligemin fcaſtp ſtennen Nr ch ncog nnme ſenis oſerf naenfe dotüno⸗ eſeconis vin b⸗ ond⸗ tealegr ii dis. Pugnaro⸗ aminnuct äncnno⸗ ⸗ vop os Me⸗ lne hingt⸗ unndbheſe iocalti⸗ nopwaloq fenpolez nfruonz nsesnods mdoliper nit disp Necnons Nis⸗ Lald fiena⸗ in ulum ſemuner walterti Unohreen⸗ nenangel⸗ 1. Dr'“ i ar nde⸗ Onses SMünctan higgn Dmnss⸗ nösun⸗ NoCo 6vn monten ſcercoen greabthope natemnu fn letino⸗ niate hntraone⸗ etm e, um ſaluationis: ſicut ꝓmiſit de pater ꝑpꝛophe⸗ tam · Clamabũt ad dñm de facie tribulantis· mittet eis ſaluatoꝛẽ ⁊c · Recoꝛdare dñe miſe⸗ ricoꝛdie quia in tot et tantis tanq; ſalutares vſus datus es nobis ⁊ ad omnes illos noſter effectus · Et ppter hoc cõſidenter peto vt in omibus iſtis vſibus /vtar te in ſalutẽ meã. Et vt om̃ia officia iſta adimpleas ⁊ exequaris ꝓ me · Adimple igitur officiũ aduocati pꝛo me/ Tallega cauſam meã · Aperiigitur os ſacra tiſſimũ tuum/os bñdictũ/os gratiarũ/a alle ga cũ thimiamate ĩeffabilis ſuauitatis ·i. gra tioſiſſima interpellatiõe tua:tota ſanctiſpiri⸗ tus apotheca ſemꝑ flagrãtiſſima · Allega iſtð incogitabilis flagrãtie incenſum · depꝛecare pꝛo me · te nanq; aperiente os illud bñdictuʒ tu um pꝛome:obmuteſcẽt om̃es accuſatoꝛes ⁊ aduerſarij·te pꝛeſtante patrocinium cauſe mee du cõſurgit ex aduerſo · te/ſtante ꝓme quis ſtabit aduerſumte · dante vocẽ gratiſſi⸗ mam ⁊ gratioſiſſimã in cõſpectu patris miſe⸗ ricoꝛdiaꝝ:vocem inq; illam incomꝑabilẽ elo⸗ quijs angeloꝛũ · An pꝛebebit pater miſcdia⸗ rum aures ſuas accuſatoꝛibus ⁊ aduerſarijs meis · ⁊ auertit illas ab incogitabili placoꝛe ⁊ ſuauitate vocis tue · Abſit hoc ⁊ abimẽſitate miſcdie ipſius/atq; amoꝛis ineſtimabilis quo diligit te · ſed ⁊ qͥvides iuges offenſas meas quibꝰiugiter offendi patrẽmiſcdiarũ · Placa eum mihi iugi illo placabiliſſimo eiq; ſemper acceptiſſimo:pꝛecioſiſſimi viuiſiciq; coꝛpis ⁊ ſanguinis tui ſacriſicio:quo placaſti eũ mun⸗ do in aracrucis:agnus iĩmaculatus:agnꝰ dei qui tollis peccata mũdi:offerens temetipſuʒ eidem in odoꝛẽ ſuauitatis pꝛo nobis:vbi pa⸗ cificaſtiꝑ ſanguineʒ crucis tue:ſiue q̃ in celis ſiue que in terris ſunt · C Dne miſcdie quãta deuotione q;tis gr̃arũactiõibus:q;tis piarũ lachꝛymarũ ꝓ fluuijs:rememoꝛanda ſemꝑq; recogitãda ſunt tã ſtupẽda tanq; longea me rit nr̃is bñficia· Egoãt miſerrimꝰ atq; viliſſi mus:arido et frigido tenebꝛoſiſſimoq; coꝛde atq; per omia pauperrimohec in ↄſpectu mi⸗ ſericoꝛdie tue/ vtrũq; tñ recogito dulciſſime redẽptoꝛ atq; miſericoꝛdiſſimeſaluatoꝛq; be nigniſſime: dñeq; deus miieſu chꝛiſte quinõ ſolũ cauſe noſtre patrociniũ:ſed etiã danati⸗ onis noſtre iudiciũ:pariterq; ſuppliciũ:ſtupẽ⸗ da ⁊ largitate incogitabili pietatis ⁊ dulcedi nis tue ſuſcepiſti · Allega eaʒ inceſſanter:qui vides accuſatoꝛes noſtros ⁊ aduerſarios nõ ceſſare ab accuſationibus noſtris die ⁊ nocte Qui vides qᷓam materiã accuſationum eis dedimus · Et ego in plures atq; grauioꝛesin numerabilib alijs in tot ⁊ tantis vitijs ⁊ pec⸗ catis cecidi ⁊ quod ſere deterius ẽ:hec omſia ſtupido ⁊ intenſibili ac ꝑ om̃ia temerato coꝛꝛꝛ: de ⁊ audiuim⁊ cogitauimꝰ.Dſie miſcdic pꝛo iſtis ipſis delictis interpella:ne pꝛeſtẽt impe⸗ dimentũ miſerationis quã peto · dñe miſcðie allega cauſam meã iuſticia ⁊ ſanctitate tua:q vides meas nullas eẽ/ qui vides aperte mea mihi obeſſe:quod allegari poſſit · dñe miſcðdie Hec poteſt malignitas aduerſarioꝛũ meoꝛũ: vt nõ ceſſent die ac nocte ab accuſationibus meis · Poſſit igitur hoc miſericoꝛdiſſima be⸗ . nignitas tua apudte pꝛo me:vt non ceſſes a patrocinijs et ſuffragationibus meis : Dñe miſcòdie allega cauſaʒ meam ſapiẽtia tua:qui vides inſipiẽtias ⁊ ignoꝛãtias meas· ⁊ in oꝛã do ⁊ in om̃ibus alijs:que ego dñe miſcðie alle ga eam gratioſitate tua:que ꝑſemetipᷣaʒ ſolã ſufficit impetrare mihi omibus alijs; omneʒ veniam · omeʒ gtatiã · omnẽ gloꝛiam·⁊ omne bonum aliud · Vtraſq; iſtas diuicias dñe mi- ſericoꝛdie fac me ſentire · ita videlicet vt hec omnia/⁊ tu mihiimpetres· ⁊ eadem ipſe lar⸗ giaris · Dñe miſcðie non poſſint omnia mala mea vitia⁊ peccata · eouſq; cõtra me · ⁊ ꝓpte⸗ rea exequaris officium/quod icogitabili pie⸗ tate ſuſcepiſti: Hoc eſt aũt officiũ patroni et aduocati · Hõ poſſint dñe miſ̃icoꝛdiſſime eo⸗ uſq;:vt velad punctũ hoꝛe ceſſare te faciant abinterpellado pꝛo me:⁊ ab allegatiõie cau⸗ ſe mee · alioqn ⁊ inceſſanter ⁊ irreuocabiliter in perditioneʒ ⁊ moꝛtẽ eternã totus dilaboꝛ: Abſit vt plꝰpoſſint cõtra me om̃ia mala mea apud te:qᷓ; miſcdðia tua ꝓme · abſit vt plꝰ poſ⸗ ſint obſtruere os bñdictum/⁊ ſanctiſſimũ tu⸗ um:quo minꝰ loqueris ꝓ me · abſit vt poſſint ſuſpẽdere a patronali officio quod ꝓ pctõꝛibꝰ ſuſcepiſti:⁊ cauſã illoꝛũ allegadã ⁊ agendã co ram pr̃e miſcdiarũ ſuſcepiſti · abſit vt poſſint te ſuſpẽdere a ſacerdotali vłpõtiſicali officio: quo ⁊ temetipᷣm obtuliſti:hoſtiã in odoꝛẽ ſua uitatis ⁊ interpellare nõ ceſſes / ſicut apoſto⸗ lus tuus de te loquẽs dixit · Quiparet vultui dei ꝓ nobis · Et iterũ:ſemꝑ inueniemꝰ inter pellãdũ pꝛo nobis · Dñe miſcdie tuipſe ſcis et teſtis es/qꝛ ex modica illa ſcintilla dilectiõis quã habeoad te ⁊ ad omes hoĩes:⁊ ꝓ modi⸗ cailla ſcitilla pietatis quã dediſti ĩ coꝛde meo q́;tacũq; eſſent vitia ⁊ pctã cuiuſcũq;:quipe⸗ teret a me vt oꝛarẽ ꝓillo / vt poſſent obſtrue⸗ reos meũ in ꝑte illa nec ſuſpendere oꝛganuʒ vocis mee:qͥn oꝛarem pꝛo eo miſcdðiam tuam Abſit igit᷑ hoc vt poſſint pctã mea contra me Apud te:cuiꝰ pietatis ⁊ dulcedinis nec nume rusẽ nec menſura · Amplius non poterunt omia vitia⁊ pctã mea pꝛohibere vel auertere quo minus in moꝛtem te traderes pꝛo eis ꝓ pitiandis· Quũo igit᷑ poterũt pctã:vt neceti⸗ am apies os tuum ſacratiſſimũ ꝓme dñe mi⸗ ſericoꝛdie · tũ oderis pctã noſtra:euident oſtendiſti fidelibus tuis / in ipſo crucis tue vi⸗ ctoꝛioſiſſimo myſterio:dum ea moꝛte ipᷣatua moꝛtifſicari voluiſti/vt ea moꝛerent᷑ · moꝛi di⸗ gnatus es/q;to facilius eſt tibi dicere pat mi⸗ ſericoꝛdiarũ dimitte huix pctõꝛi · Ampliꝰ an ſum ego magis offenſus tibi qᷓ; ipſi crucifixo⸗ res tui eẽnt ·dum te cruciſigebant · ꝓipᷣis dñe oꝛaſti cum hoc ipᷣi non peterent a te ⁊ dixiſti · Pater ignoſce illis quia neſciunt quid faciũt uo igit᷑ denegabis mihi:imo vt euidentiꝰ loquar:qũo continebit ſe multitudo viſceruʒ tuoꝛũ ſuꝑ me? Aut qualiter cõtinebis os bñ⸗ dictum tuuʒ:⁊ nõ aꝑies illud ꝓ me:quinõ te crucifigo:ſed veneroꝛ ꝑgratiã tuã ·qm̃ te oꝛo ⁊ adoꝛo:⁊ ate vt poſſuʒ ⁊ tuadiuuas ·hoc ex poſco dñe miſcðie iam nõ opus eſt vt moꝛiar iterũ pꝛo me ⁊ alijs peccatoꝛibus · Satis ẽ no bis ad viuificationẽ noſtrã pijſſima interpel⸗ latio tua/⁊ oꝛatio gratioſiſſima quam expelli ⁊ om̃ino nõ exaudiria patre miſcdðiarũ impoſ ſibile eſt · Adde illi pijſſime paſſioni tue ⁊ moꝛ ti:gratioſiſſimã interpellationẽ pꝛo me⁊ alijs pctõꝛibus te inuocantibus · Alioqͥn nõ ſolum te inutiliter ſed etiam ſupꝛa modũ noxie cru⸗ cem ⁊ moꝛtẽ pꝛo nobis ſuſtinuiſti · Et viuiſica illa/ ſaluberrimaq; moꝛs tua:in ꝑniciẽ moꝛti feram nobis vertit᷑ · ¶ Dñe miſcdie nõ ſit:nõ tm̃ vacua a fructu noſtre ſalutis:ſacratiſſima illa moꝛs tua:ſed etiam nõ ꝑmittas:vt ſit no bis in augmentũ moꝛtis ⁊ ꝑditionis· Dñe mi ſericoꝛdie nõ eſt opus vt fundas iterũ pꝛecio ſum viuificum ſanguinem tuum:in abſoluti⸗ onem ⁊ ſanctificationẽ noſtraʒ·ſufficit nobis vt fundas pᷣces flagrãtiſſime ſuauitatis T ir⸗ reparabilis gratioſitatis in conſpectu patris miſcòiarũ pꝛo nobis · An denegabis nobis pᷣ⸗ ces rogatus qᷣ ſanguinẽ pꝛopꝛiũ etiã nõ roga tus tribuiſti · DOſñie miſcðie ne patiaris fruſtra tre tot⁊ tanta feciſſe nobis / ptuliſſe ꝓnobis ⁊ ne ſuſtineas vllo mõ vacua eẽtam magniſi ca oꝑa miſcdie tue · Ne dimiſeris imꝑfectũ ſa lutis noſtre tam gratũ taq; ſibi ſumptuoſum Capitulum negociũ:cuihoc ſolum deeſtad ꝑfectnm con ſũmationẽ ſiue cõſũmatã ꝑfectionẽ:vt aperi as os gratiarũ/coꝛam patre miſcðiarũ ꝓme ⁊ alijs redire vtcũq; conantibus · ¶ Quodſi foꝛte dixeris mihi ·quia illa beneficia tua ego met mihi irrita feci ⁊ vacua·⁊iſuꝑ pꝛouocaui iuſtiſſimã iram tuam contra me ·verũ indubi canter dicis Et qꝛ pꝛouocaui iram:miſcðiam peto · vt tu eaʒ auertas quiſolus potes ·q;dtũtD-s tu das ⁊ adiuuas exoꝛo · tu em̃ es os ⁊ pax no ſtra ⁊ ꝓpiciatio pꝛo om̃ibus peccatis noſtris ſufficiẽtiſſima:⁊ ſuꝑabũdãtiſſima · tu ſolꝰpo⸗ tes nobis placare patrẽ miſcdðiarũ:⁊ teipſuʒ ſpm̃ſanctũ ·quiſolus per temetipᷣm accedis ad patrẽ miſcðiarũ:cuiin te ſolo bñdicto pla⸗ cuit · quiin omibus ſemꝑ exaudiris ab ipo ꝓ tua reuerentia / CLocluſio petitiõis ⁊ ↄfirmatiõis · Ca · XXx NMſt hec auteʒ p concludam · i·: cõcluſionemhuius oooꝛationis faciã · Et dicam interro gans te an velis miſereri velnon · Qõ ſi vis miſereri · vtiq; non poſſes niſi volẽs · inutilis imo nulla miſcdia tua · cũ miſcðia eẽ non poſ⸗ ſit niſi voluntas miſerẽdi · Qðſi vis miſereri ſicut reuera non ſolũ euidẽs ſed etiã neceſſa⸗ rium eſt · Interroga te dñe quibus ⁊ qualibꝰ Si em̃ nõ vis miſereriniſi iuſtis ⁊ intẽdo ·ſiã iuſtiſicatis · confidẽter dico qꝛ illud non patit veritas tua · illis em̃ qͥ iamiuſtificatiſunt:añ⸗ q; iuſti eẽnt miſertus es:faciens eis hãc miſe ricoꝛdiã videlicet vt eos iuſtiſicares · anteqᷓ; aũt iuſtificarent᷑ iuſtinõ erant · Vnde igitur eis iuſticia:niſi de multudine miſcðie tue pꝛe ueniẽtis eos et pᷣdonãtis eis iuſticiã · ¶C Ma⸗ niſeſtuʒ igitur ẽ qꝛ pꝛoculdubio⁊ miſereri vis non iuſtis:et miſerer eis potiſſimũ inhoc:ꝙ abſq; meritis pꝛeſtas eis vt iuſtiſint/cuʒhoc apud te non meruerũt: Interduʒ aũtet illis ſuꝑabundãtiſſime miſererſqui maxime iram tuã pꝛouocãt: quẽadmodũ miſert es Paulo apoſtolo tuo:non ſolũ miſcdðiam tuãnõ que⸗ renti/ vel etiã curanti · ſed etiã iram tuã iuſtii ſimã implacabiliter ꝓuocãti · Dũ em̃ te perſe⸗ queret᷑ totisſtudijs ⁊ viribꝰ:enitẽs extingue re nomẽ tuũ/⁊ fidẽ:dũ eẽt ſpirãs minarũ ⁊ ce⸗ dis in diſcipuloes tuos:· magnificẽtiſſime eum vocaſti pleniſſime auertens eũ abiniuſticijs ſuis · ꝑfecteq; conuertẽs eũ adte /totaliterq; iuſtiſcans · ¶ Quiaigitur pꝛoculdubio vis — peer⸗ nart ape totit locoꝛ ſcenn leA Per ſſſes teni. dotur⸗ lernie gonn luti⸗ ſtüis amh biſ⸗ Aere Nenn corcle doohmnea luntes bn Gen Gpon Cldub doptt ſni hmmton naen füne Qe eg olocani üimnahi ſcdan tgiz perno. noſtris uleo⸗ eypſ macceds Gabio, N ntez enhaius minneno is mnun einone⸗ nomnieen nineceſi⸗ eco⸗ſii e mſunre⸗ hin M epgu Neuene ( ſonws thwed Ml unn en⸗ ninone⸗ Lapitulum oꝛaria pctõꝛibus poſtulãtibꝰ miſcdiam tuaz qua indigent:hoc aũt maxime ex gratia iuſti ficationis · Vlis igit᷑ vt pctõꝛes ate petãt iſtã miſcðiam:Et hocipᷣm tu inſpiras eis:⁊ pꝛero gas:vicʒ vt petant a te miſcdðiam:qualiberẽ⸗ tur atq; mũdent᷑ a miſerijs vitioꝛũ ſuoꝛum ⁊ peccatoꝛũ · Qua pꝓpter manifeſtũ eſt te velle peccatoꝛibus miſereri:⁊ potiſſimũ illis qbus hoc pᷣrogas/⁊ pᷣlargiris:videlicet vthoc deſi derent querãt ⁊ petantate · ¶ Quia igit᷑ de illis ego ſũ vnꝰ:mieri vis⁊ mihi:miere igit᷑ · Excuſatio pꝛopꝛie infirmitatis· Ca · XXI Bog ſi dixeris q mihi:quia illis miſereri vis /qui toto coꝛde hoc expoſcũtate · mihivo / ſi milibus meis quoꝛũ tam exigue/ tam exiles tam aride/ tam frigide/tamtenebꝛoſeſunt ces:nõ vis miſereri:hoc eſt miſcðdiam impen⸗ dere / quã ſic petimus:Rñdeo tibi in hoc dñe miſcðie:quia nemo oꝛat te ex toto coꝛde: niſi cuiꝰ totum coꝛiam occupaſti ⁊ repleuiſti:⁊ ꝓ pter hoc totũ coꝛ illius iam poſſides · totũq; traxiſti ad te · Qua ꝓpter totũ ipᷣm liberaſti: apeccatis ⁊ vitijs:qua ꝓpter totũ iuſtiſicaſti totũ tua iuſticia repleuiſti· ¶ Amplius qͥ to⸗ to coꝛde oꝛat te:toto coꝛde concupiſcit/⁊ de⸗ ſiderat te· qua ꝓpter toto coꝛð amat ⁊ diligit te · Qualiter em̃ totũ coꝛ eiꝰ inflãmares cõcu piſcentijs tuis ⁊ deſiderijs:niſi in illud iãs mi⸗ ſiſſes ignẽ ſpũſſancti: quẽ veniſti mittere in terrã : Et de quodixiſti ·qͥd volo niſi vt accen⸗ datur · ¶ Amplius ſi ꝓpter hoc nõ velles mi⸗ ſereriqm exiguit ⁊ exiliter / arideq; ⁊ frigide exoꝛaris vt miſerearis· Sihãc cauſam dignã ⁊ iuſtã iudicas / ꝓhibitiõis tue miſcðie:q iu⸗ ſtificas quos vis · Mõ igit᷑ vis miſereri:quoni am iſta cauſa nec amoueri /nec auerti poteſt ꝑipſos pctõꝛes ·pfectio em̃ oronis: quod eſt dicere ꝑ quaz tibi merito placeat oro eouſq; vt eam exaudias:donũ ineſtimabile ẽ miſeri coꝛdie tue· Qua ꝓpter inde ſolũmõ nõ exau dis hmõi debiles ⁊ lualidas orones:quia de⸗ ſunt eis pfectiões: que ſunt dona magniſica ſoliꝰmiſcdðie tue ¶ Cũ igit᷑ ñpᷣdonas /vrſic ex oꝛeris:pculdubio nõ vis miſereri:quẽadmo dum expoſceris · Et intendo /non vislargiri qð poſtularis:qua ꝓpter veꝝ ẽ qdpᷣdixi:qꝛ ꝓ culdubio nõ vis miſereri peccãtibus qͥb ꝰnon das vt toto coꝛde te pᷣcent᷑:⁊ ꝓpter hoc non vis miſereri pctõꝛib:cũ nunq; pctõꝛibꝰ ho „ largiris:vt te ex toto coꝛdeoꝛent· Nõ em̃poſ- ſibile eſt coꝛ pctõꝛis totaliter exoꝛarete: ⁊ ſi⸗ mul eſſe coꝛ pctõꝛis:quẽadmodũ nõẽ poſſibi le vt totũ ſit plenũ gra deuotionis ⁊ oronis: ex ꝑte pctis ⁊ vitijs occupatũ · Qua ꝓpi ma nikfeſtũ eſt · quia vis oꝛari a pctõꝛibꝰ:⁊ vis of⸗ ferri tibi ofones eoꝛũ · Mõ aũt vis offerri tibi eas fruſtra vel in vacuũ:vis eas igit᷑ exaudi⸗ re · ¶ Amplius qua confidentia petit oĩs ec⸗ cleſia ſcõꝝ ⁊ dicit · Cõuerte nos deus ſalutarꝰ noſter:⁊ auerte irã tuãa nobis · Mõ em ↄuer⸗ ſus eſt:qui conuertipetit:neq; ab offenſa eſt: qirã ſuã a ſe auerti pᷣcat᷑: hec aũt eſt oro/quã ab ipo ſpirituſcõ tuo edocta ẽ eccleſia tua/ et facere ⁊ offerre tibi · Mõ aũt oꝛat te ſic ecclia tua inſipienter · neq; ita vt tibi diſpliceat iſta eius oro· Orariigit᷑ a pctõꝛibꝰvt eos conuer tas:⁊ ab infeſtis:vt ab eis irã tuaʒ auertis in dubitanter placet tibi · Quicqͥd aũt placetti bi vt petat᷑ a te:pꝛoculdubio placet ⁊ tibi:vt⁊ id largiaris petenti:pᷣſertim ſi ipᷣm largiri ti⸗ bi cedat ad gloꝛiã ⁊ honoꝛẽ:petenti vᷣo expe⸗ diat ad ſalutem · Nihil aũt teipᷣo teſte:ad ma⸗ ioꝛemcedit tibi gloꝛiã · HNihil petentibus ma⸗ gis ad ſalutẽ:qᷓ;ouertiad te· expedit ⁊ auerti irã tuam abeis · hecẽ igit᷑ cõfirmatio cauſe mee coꝛã te·hec firmitas ꝑtis mee / vicz beni⸗ gnitas miſcðdie tue:qua nõ dubito te velle mi ſereripctõꝛibꝰ/miſcdðiam tuã petentibꝰ/atq; deſiderãtibus:vt eis des/eoſq; adiuues que rentibꝰ.¶Eſt ⁊ hec alia firmitas ⁊ confirma tio ꝑtis mee · ꝙ tuipſe aduocatus es ⁊ ꝓpitia tio:qui es ⁊ iudex meꝰ· Et ꝓpter h /nõ ẽ poſ⸗ ſibile vt patiaris cãm meã ꝑiclitari/ in mani⸗ bus tuis · Apud hoĩes em̃ nõ ẽ poſſibile vt ad uocatꝰ fidelis ⁊ iuſtꝰ:ꝑmittat ꝑiclitari cauſaʒ cuiꝰ patrociniũ ſuſcepit · ¶ Etẽtertia firmi⸗ tas/⁊ pfirmatio cauſe mee · qꝛſcio te nec vel⸗ le vinci / nec poſſe · Necẽ poſſibile te ſuccũbe⸗ re in iudicio :q̃ ꝓpter nõ ẽ poſſibile:vt ego ca⸗ dam a cã mea tepᷣſtante eipatrociniũ:⁊ alle⸗ gãti illã · nec ⁊ tuipᷣe(qð etiã cogitatu nephas Ovinci videaris · ¶ Et eſt q̃rta firmitas ⁊ co⸗ firmatio ꝑtis mee:qꝛipᷣa allegatio tua ſufficiẽ tiſſima:ꝑ oroẽ vrgentiſſima:qꝛ omimodeir⸗ refragabilis ꝑſuaſio ad obtinendã ſententiã abſolutiõis / ⁊liberationis mee · Abſit em̃ab abyſſali illa ſapiẽtia tua/⁊gratioſitate incogi tabili:vt allegatiõi tue reſiſtat᷑ ab accuſatoꝛi bus ⁊ adũſarijs meis ·vel vt ↄtra eũ ꝓnũciet vela teipᷣo vel alio iudice iuſtiſſimo · Et inten do vela te · vela pr̃e miſcdiaꝝ · ¶ Et qnta fir⸗ 2„ mitas ⁊ cõfirmatio ꝑtis mee:ꝙ ipᷣa allegatio tua iuſtificatio eſt cauſe mee · In eo em̃ ipᷣo ꝙ eam allegas iuſtificas illã ⁊ iuſtã efficis · Et B eſt qm̃ iuſticie tue:qͥcqͥd pctis meis debeatur debet ſuꝑ ſnĩa quã allegatiõe tua obtinere in tendis· ¶ Et eſtſexta firmitas ⁊ cõfirmatio ꝑtis mee atq; cauſe:ipſa gratioſitas tua:qua eouſq; patri miſcðiarũ in te ſolo placuit:vt in omibus ſemꝑ exaudiaris apud illũ · ſemꝑ pꝛo ipo placoꝛe tuo atq; reuerentia · Qua ꝓpter q́;tũcũq; odibilis / deteſtabilis/⁊ execrabilis ſit cauſa mea:nihilominꝰ in oꝛe tuo bñdicto · in oꝛe tuo ſacratiſſimo /⁊ in labijs tuis qᷣbꝰtã⸗ ta gra diffuſa eſt:eſt fauoꝛabilis · ¶ Et ẽſepti ma firmitas ⁊ cõfirmatioꝑtis ⁊ cauſe mee:ip ſa vereranda ⁊ reuerenda ſanctitas tua:ad quã neceſſe habet reſpicere pater miſcðiarũ: ꝓpter qð ab ipſa eccleſia tua exoꝛat᷑ ⁊ dicitur eidẽ / ab ipᷣa · Reſpice in faciẽ chꝛiſti tui:quam vicʒ oponit ſanctiſſimis oculis tuis · ⁊ intpo⸗ nit hoꝛrificis atq; monſtrificis feditatibus/⁊ abominationibꝰ noſtris:⁊ vultui clementiſſi mi patris:tanqᷓ; opiens eas ⁊ abſcondensne illas intueat᷑ · ſicut legit᷑ in libꝛo ſapiẽtie · De⸗ xtera tua teget eos · Nõ em̃ ſolꝰ filius ſic nos tegit ⁊ oꝑitĩmo pater ꝑ ipᷣm oꝑiens iniquita tem/⁊ abſcondẽs ſanctitate ſua:quã reſpici⸗ ens pater miſcdiarũ neceſſe eſt vt placatꝰ re⸗ ſpiciat · Nõ em̃ poſſibile ẽ vt in eam reſpiciat: niſi vultui ſereno/ ꝓpitio/⁊ iucũdo · qð ⁊ ipſe obſecro vicʒ vt faciẽ plenã graꝝ chariſſimi ac bñdicti vnigenititui reſpicias:⁊ a pctis meis illam pꝛoꝛſus auertas · Mundi em ſunt oculi tui ſancti dñe:vt nõ videas mala:⁊ reſpicere Qd iniquitatẽ niſi cũ ira ⁊ indignatione nõ po teris · Nõ igit᷑ reſpexeris abominatiões / exe crationes hoꝛriſficas/afeditates/ qꝗͥ miſereri potius eligis q; iraſci · Sicut dicit eccleſia tua oꝛans te · Reſpice igit᷑ in faciẽ chꝛiſti tui · cuiꝰ placoꝛe ab ira tua mihiplaceris:me vicʒ qð ĩ me feciſti:qðq; iure tuo pleniſſimo tuũ eſt:in me placido ſereno/iucũdo ac ꝓpitio vultu in tuearis atq; ſuſcipias/gr̃a ĩmo gratioſitate ⁊ meritis illis:que nõ ſolum reconciliatiõe to⸗ tius mundi ſufficiunt ĩmo etiam in infinitum ſuꝑabundant ⁊ ſuꝑ om̃em cogitatum · Ad quid valeant pꝛedicta· Ca· XxxXI Nimaduerte 2 ſolerter ⁊ ſtudioſe: qꝛ oĩa vᷣba hec que hicaggregauitibiatq; Capitulum congeſſi:de verbis petentibus ſunt ⁊ addepᷣ candũ compoſita · que ⁊ ſinõ ſit poſſibile ꝑ ea moueriĩmobilẽ ꝑ omiaq; innumerabilẽ deũ· potentia tñ mihi vident᷑ eſſe ⁊ validiſſimaad mouendũ ipſum recitantẽ vel meditantẽ illa Add mouendũ inq; ⁊ pparandum: vtcũq; ad gratiã deuotionis / ⁊ gratitudinis/⁊ largita⸗ tis / benificẽtie incogitabilis dei · Similit ad gratia cõpunctionis:dũ vitia ⁊ pctã ꝑ eaʒ ſic ſugillant᷑ ⁊ aggerant᷑ ⁊ agrauant᷑ · Ipaq; bñfi cia creatoꝛis ⁊ declarant᷑ ⁊ magnifice extollũ tur:⁊ quatenus poſſibile eſt numerant᷑· Va⸗ lida tñ mihi vident᷑:ad gr̃aʒ interne ac vᷣe pe nitudinis ꝓuocandã ⁊ ꝓcurand · Dũ em̃vᷣ⸗ tus illiꝰ⁊ placoꝛ/apud deũ tam euidẽter ꝑ ip ſa oſtendit᷑ · nõ eſt poſſibile vt ab agnoſcenti⸗ bus ipᷣam nõ deſideret᷑ vel querat᷑ · Quis em̃ videre vel cognoſcere poſſit gram iſta:eſſe/li berationẽa carcere ⁊ vinculis hoꝛriſicis viti oꝛũ/⁊ pctöꝝ/⁊ nõ cõcupiſcere vłnõ deſidera re eam:? Quis deniq; illam viuificationẽ ⁊ re ſuſcitationẽ a moꝛte peſſimahmõieã velleui ter opinaripoſſit ⁊ nõ amare ⁊ qͥrere · Am⸗ plius /qm̃ nihil magis ingerit doloꝛẽ:qᷓ; ipſa mala/ ipſaq; detrimenta atq; diſpẽdia q̃ paſſi ſumus vel patimur · ⁊ hoc qñ vident᷑ vel cogi tant · tu aũt vides euidenter ꝙ verba iſta añ oculos coꝛdis tui:mala om̃ia tua tibi ppꝛnunt ⁊ etiã in ipſos oculos tue mẽtis ingerũt ⁊ im pingunt · Inſenſatũ igit᷑ ⁊ inſenſibile põt eſſe coꝛ tuum:ſi doloꝛẽ tibi tot ⁊ tãta mala tua nõ ingerunt · ¶ Amplius cũ omia vitia ⁊ pecca⸗ ta inſtar teloꝛũ cuſpidis ex altera ꝑte vel ob⸗ tuſa vel blanda ſint· ex altera vero acuta du⸗ req; ac dire vulneratia atq; tranſuerberãtia ꝓpter quod cũ traijciunt᷑ ⁊ infigunt᷑:ſine do⸗ loꝛe vtiq; ⁊ intrant ⁊ admittunt᷑ · Cũ vo reco gitant᷑ mala eoꝛũ:quehic vicʒ irrogant · ſicut moꝛs ſpũalis culpe/⁊ moꝛs gehennalis pene ceteraq; toꝛmẽta que inferunt patientibus · tunccuſpides eoꝛũ vertunt᷑ in aias nr̃asq̃ p pter ſi viuax ⁊ foꝛt füit recogitatio eoꝝ:pun⸗ gunt eas pꝛofunde/ ⁊ cũdoloꝛe ſaluberrimo cõpũgunt eas Et inde nomĩataẽ cõpũctio · tanq; vicʒ a cuſpide ⁊ aculeis vitioꝝ ⁊ pccca⸗ toꝛũ ex om̃i ꝑte ꝓfunda punctio · Et he ſunt pũcture/q̃ diabolũ ĩimo omnes cateruas de⸗ monũ:de aĩabus humanis exilire:totaq; ve⸗ locitate diffugere cõpellũt· Quẽadmodum em̃ pũcture iſte ſaluberrime:aĩas reſilire faci unt / effugerea vicijs peccatis · Sic? demo nes abaĩabꝰ hec em̃ eſt natura⁊ conſuetudo viti vld geaea ſcppu be ſeipi 6 rabt nobi dacke tun“ verbr auch ſtan peel moꝛ miſu eisd Lacn polu un ſong lesſ 1 go cop h her dine lllim wun Mün ⸗ an nor⸗ ultat 1pas Kd wurr ’” M biti ſuen lbin Ster hean Lie ſeh horr ſſtn llle aſ gddh Nlege e dei⸗ hnun tanile ied nherge⸗ inika enſt ſacbiſ keulii i⸗Tr eadeye Nücnr⸗ icäerop Men⸗ AQusem ltüeſen nics odeſcem nonidre eivelleui e M eri icni erel Ntultiai hon itin ehiteſe R— ulpet⸗ gech wi ſne⸗ joteod Pnſcn AM gene⸗ olip veoppn, i⸗ einn tennoe laqz⸗ unun geno ieuc⸗ XXII vitioꝛũ ⁊demonũ:vt ſemꝑfugiãt/fugiẽtes ſe vt dicit ſapiens in eccliaſtico ·xxj · Quaſia fa cle colubꝛi fuge pctã·⁊ ſi acceſſeris ad illa ſu⸗ ſcipient te·ſequunt᷑ em ſequẽtes ſe/ ⁊ fugiũt ab eis qui ea fugerint·eoſq; ſuſcipiunt:quia ſeipſis eadem nõ repellunt · Vide igit᷑ h mi rabilia denqui de veneno moꝛtifero vitioꝛuzʒ ⁊ pctõꝛũ:euidenter ꝑhanc viã ſaluberrunaʒ nobis ⁊ vitalem efficit medicinã · Et vt vulgo dicit᷑ de bufone facit nobis ſalutare anthido⸗ tum · ⁊ de ſerpente ſaluberrimã tyriacã · Juxæ verbũ poete quo dixit · Vulnus achilleo que qͥndã ferat hoſti · Vulneris auxiliũ pelias ha ſta tulit· Aparet aũt euidẽter ex his tibi:q; pꝓp pe eſt ſalus ⁊ ſanitas ſpũalis pctõꝛibꝰ:cũ ipſi moꝛbi vulneraq; vitioꝛũ ⁊ pctõꝛum:paratiſſi miſunt fieri anthidota cõtra ſemetipſa · Et h eis dũtaxat qui adiutoꝛio dei:cuſpides eoꝛũ ⁊ aculeos in ſevertere /ſeq; inde repercutere volunt .Et qð eſt mirabilius:ipſiq; deo ſalua toꝛinr̃o gloꝛioſius ·quia maioꝛes moꝛbi/ma⸗ ioꝛaq; vulnera/in maiꝰ auxilium ſalutis potẽ tres ſunt · Am̃ſicut maioꝛes habent cuſpides ⁊ aculeos ad ꝑcutiendum aĩas nr̃as:ſic ma⸗ gis efficaces ſunt ad eas cõpungendas:⁊ ad coõpunctionis gram ꝓcurandã: Noliigit᷑ de ſperareo peccatoꝛ pᷣ magnitudine ⁊ multitu⸗ dine vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ ·ſed inuoca omipoten⸗ tiſſimum /miſericoꝛdiſſimũ/atq; pꝛomptiſſi⸗ mum adiutoꝛẽ deũ:qui nõ ſolum medicus ẽ animarũ noſtrarũ:ſed etiã medicina/⁊ ſalus vt ipe oꝑet᷑ ⁊ mirificet miſcdiam ſuã in te Fa⸗ ciatq; illa mirabilia:que ſoli ei poſſibilia ſunt· vicʒ vtde moꝛte tua reuiuiſcas · vt de ipſis moꝛbis tuis atq; vulneribus tibi ſalutem⁊ ſa nitatem eliciat:tantaq; ⁊ tot venena vitioꝛuʒ ⁊ pctõꝛũ:in tyriacã ſaluberrimam conuertat Et de tantis ſpinis ⁊ tribulis vuas:ex qᷣbꝰ vi⸗ num cõpũctionis expꝛimas tibicolligere lar⸗ giat᷑ · Et de rubis iſtis ſpinat ⁊ aculeoſiſſimis yvuas hmõi vindemiarete faciat· Quodiĩidu⸗ bitanter faciet:ſi vitia tua ⁊ pctã:coꝛamte ſp fuerint:ſi ea iugiter mediteris. Nõ em̃ poter̃t tibi nõ diſplicere:nec tutibijpſi in illis:ſiea iu giter recogites · Per hoc naq; ſolum ꝙ nõ be ne aut plene vident᷑:placent amatoꝛib ſuis · Cũ em̃ nõ ſit turpitudo aut defoꝛmitas/ aut feditas aut fetulẽtia adeo abominabil: adeo hoꝛrifica:vt vitiũ vel pctm̃· ꝓculdubio mani feſtum eſt eam nõ poſſe nõ diſplicere intuen⸗ ti ulam ⁊ clare videnti · Qua ꝓpter de illa re⸗ ctiſſimeveriſſimeq; dictũ eſt·qui viderittere ſiliet ate · Reminiſcere aũt debes: quicũq;ʒ EK cupis de vulneribus ⁊ moꝛbis vitioꝛũ tuoꝛuʒ ⁊ pctõꝛũ haurire ſanitatẽ :iuxta illud qð dictũ ẽ ꝑapłlin · de pctõ damnauit pctm̃:quia de ip- ſis cum adiutoꝛio diuine gre eliciunt᷑ aroma⸗ ta mire virtutis decem velplura:ex quibꝰ cõ ficitur ⁊ condit᷑ iſta tyriaca ſalutifere cõpun⸗ cionis · Quoꝛũ pꝛimũ eſt timoꝛ gehennalis ſupplicij:quẽadmodũ fur furtũ ſuũ inſpiciẽs. ⁊ ↄuincendum ſe deillo certiſſime ſciens: nõ poteſt nõ timere ſuſpendiũ · cuʒ de iuſticia iu⸗ dicis / atq; potentia nulla ſit ei dubitatio · Sic ⁊ pctõꝛ om̃is clare acſtudioſe peccata ſua⁊vi tia ſua intuens:nõ põt nõ timere gehennale ſupplicium · cum cestiſſimũ ſit eidem ſe nõ poſ ſe latere:nec abſcõdi ab oculis iudicis/ cũcta cernẽtis · Et ignoꝛare non poſſit eã eſſe iu⸗ ſticiam illius · ꝙ in die vltionis nõ acquieſcet cuiuſqᷓ; pcibus · HNec accipiet ꝓ redemptione dona plurima· ꝓpter quoddixi:quia neceſſe habet timere in pꝛimis: Et ob hanc cam dicit timoꝛ initiũ ſapientie · Elicit᷑ aũt ab ipſo pctõ vel vitio:ꝑhoc qð eſt penale ſiue punienduʒ piuſticiam dei: timoꝛ iminentis · Similiter ꝑ hoc ꝙ turpe elici᷑ pudoꝛ/eodem modo ꝙip⸗ ſum eſt iniuria:nobis vel a diabolo vela nobᷣ ipſis irrogata · Elicitur ex hocira:que ſᷣm phi loſophum eſt inquiſitoꝛ victoꝛie:ſᷣm quoſdã inquiſitoꝛ vltionis · ꝓpter quod ⁊ dicta eſtira aliqñ appetitus vltionis · Hecẽigit᷑ iraꝑquaʒ ſibipſi iraſcit᷑ penitens:volens cõtra ſeipſuʒ vlciſci iniuriam ſiue contumeliam creatoꝛis: ⁊ moꝛtẽ ꝓpꝛiã · In quo maniſeſtũ eũ executo rem quẽdã eſſe ⁊ miniſtrũ diuine iuſticie:con tra ſemetipᷣm · ꝓpter quod certũ eſt/ex ipius apli teſtimonio:ipᷣm penitentẽ liberũ ⁊ imu⸗ nem fieri ab ipſo iudicio diuine vltionis· INta nãq; dicit apſus: O ſi noſmetipſos diiudica⸗ remus:nõ vtiq; diiudicaremur .ſi em vlciſce⸗ remur in nobis dei iniurias ⁊ cõtumelias:q̃̊s cidẽ irrogauimꝰ· Silter⁊ moꝛtes ꝓpꝛias ani marũ nr̃arũ:nihil ſuꝑeẽt vel reſtaret diuĩe iu ſticie in nob vlteriꝰ vlciſcendũ ꝑeandẽ viam qꝛ om̃e vitiũ ⁊ pctm̃ vulnꝰ ſpũale ẽ ſiue moꝛ: bus · Elicit᷑ ex eo doloꝛ · vel ꝓpt h̊ qm dãnificũ ẽſiue danoſum:eo ꝙ ꝑ ipᷣm ⁊ ꝓpt ipᷣm ⁊ gr̃am ⁊ gloꝛiã amittimꝰ:licit᷑ etiã ex eo doloꝛ alte⸗ rius generis ⁊ modi alteriꝰ Hõ em̃ eiuſdem generis ſunt doloꝛex vulnere:⁊ doloꝛ ex dam no. Bene aũt eſt penitẽtiſiex vtroq; genere doloꝛe doleat·ſictñ ⁊ quouſq;:⁊ quẽadmodũ pdixi vt ſanitatẽ animi doloꝛ hmõi/ querere .Lapitulum vꝛgeat:cureq; medicinaliip̃m ſubijci faciat· Sic ⁊ ſe habet de doloꝛe q eẽdebet ei ex amiſ ſione tantoꝛũ bonoꝛũ gf̃e vicʒ ⁊ gloꝛie· quem ad hoc ſufficere arbitroꝛ:vt vere pnĩalis dicẽ dusſitſtipm penitentẽ adrecupationẽ ipoꝛñ pꝓeonꝝ recuꝑatiõe laboꝛare velit atq; ꝓponat VGSͤrta hũc mo i dum: elicit᷑ ex ipo peccato / hoꝛroꝛ . tanq; ex moꝛtifero:iuxta teſtimo⸗ nium qð audiuiſti in pcedentibus quo dictuʒ E· Quaſi a facie colubꝛi fuge pctm̃ · VUenena⸗ ta em̃ vel venena potius / ſunt omnia vitia et peccata· ⁊ ꝓpter hoc qui ea attentiꝰintuetur rrreſilit ab eis / quaſia moꝛtiferis ⁊ venenatis Sic ⁊ odium ex ipſis vitijs ⁊ pctis elicit᷑ · cum qᷓ; inimica ſint qᷓq; noxia peccãtibus:ſtuoio⸗ ſe conſiderat᷑· Et in alijs quidẽ hoſtibꝰ:ad cõ citandũ cõtra eos in nobis odiũ:ſufficit aſpe ctus eoꝛum:cũ credulitate/qua credunt᷑ ini⸗ mici nobis:vel hoſtes eẽ· Et eſt intentio odij nocere · Odium aũt iſtud nõ quieſcit vel ceſ⸗ ſat in q̃libet leſionevel nocumento:qð ex pec cato irrogat᷑· in ſolo exterminio ⁊ moꝛte ipᷣo Qua ꝓpter cũ eouſq; inualuerit in peniten- teodiũ hmõi:vt bellum contra pctã ⁊ vitia ſu ſcipiat:vel ſuſciꝑe velit tanq; iuratus in moꝛ⸗ tem ⁊ exterminium ipᷣoꝛũ:pfecto odio indu⸗ bitant odit illa:pfecto inqᷓ/ ꝑfectione pnĩalis ſufficientie · Mõ em̃ maius odiũ reqᷣrit deꝰ in penitente/cõtra vitia ⁊ pctã:neq; maius bel lum q; qd extmiare illa ⁊ moꝛtificare ſufficiat De pudoꝛe ⁊ erubeſcentia expeccato · Ca RVBrta hũc mo i dum:: ex aſpectu velinſpectu po⸗ tiiiluus vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ:elicit᷑ ab eis pudoꝛ ⁊ verecũdia ꝑhoc ꝙ turpiſſima ſũt vel qð eſt verius/turpitudines vltra moduʒ erubeſcẽde · ꝓpter qð increpat ipᷣe dñs deus qĩam peccatricẽ:⁊ potius peccatoꝛẽ:quipec⸗ care diu ⁊ multipliciter in oculis dei ⁊ homi⸗ num nõ erubeſcit· ꝓpter quod dicit adeamꝑ Hieremiã ꝓphetã: Frons mulieris meritri⸗ cis facta ẽ tibi:⁊ erubeſcere neſciuiſti ·hHic au tem eſt pudoꝛ tunc ſufficiens penitentiq;tuʒ capio:cũ ad hoc ipᷣm induxerit vt vitia ſua et – XxII om̃ia pctã abſcondere aboculis dei? homi⸗ num: ꝓconſilio eccleſie ſit paratus · Ve illis qͥᷣ pctm̃ ſuũ q̃ſi ʒodoma pᷣdicauerunt nec abſcõ derunt · Vbiſciendũ eſttibi· ꝙ tribꝰ mõis ab n pemit io ſcondit᷑ ignominia vitioꝛũ ⁊ pctõꝛuʒ · Pꝛimo tanto ꝓpoſito incitet:vt ſᷣm conſiuũ eccleſie diſcooperiẽdo in cõfeſſione coꝛam ſacerdote Eſtigit᷑ cooptoꝛiũ ipſius:ipᷣa diſcooꝑtio eiuſ⸗ dem confeſſionẽ · Siem nosꝑ confeſſioneʒ ſincerã ſacerdotibus illa detegimus ⁊ reuela mus:illa deus ꝑ virtutem ſacramẽti confeſſi⸗ onſis abſcondit ab oculis ſuis · Et qᷓ;to ſtudio ſius illa detegimus ⁊ diſcooꝑimus· tantoſtu⸗ Dioſius ille ea cooꝑpit ⁊ abſcondit · Et de h̊ di⸗ ctcum eſt · Beati quoꝛũ remiſſe ſunt iniquita tes:⁊ quoꝛũ tecta ſunt peccata · to aũt illa vel magis abſcondimus vel negligentius in ſacramento confeſſionis detegimus:tãto de us illa ⁊ manifeſtius/⁊ in maioꝛẽ confuſionẽ aAbſcondẽtiũ /illa nouiſſime reuelabit · Per eundẽ modũ exvitijs ⁊ pctis/ ꝓpter ſpurciti⸗ — am ⁊ fetulentiamipſoꝛũ:elicit᷑ abominatio:q̃ eſt faſtidiũ /ſiue apetitus vomendi· Hancãr abominationẽ tũc ſufficientẽ in penitentibꝰ opinoꝛeẽ:cum ſpũalem nauſeã in his eouſq ꝓuocat:vt vomere ea velint atq; ꝓponant · Hic aũt vomitus / ipa eoꝛũ cõfeſſio eſt · Spũa- liter nãq; ea tanq;oꝛe vomunt:cũ ꝑoꝛis con-/ feſſionẽ foꝛas ⁊ in manifeſto coꝛã ſacerdote il la ponant:nec magis humoꝛes noxij vel ſoꝛ⸗ des:quecũq; oꝛe vomentiũ eüciunt᷑/a vẽtre velſtomacho:qᷓ; vitia ⁊ pctã vomitu confeſſi onis eijciunt᷑ a coꝛde · Et h̊ cũ ↄfeſſio integra ſinceraq; fuerit:⁊ vtute ſacerdotaliũ clauiuʒ Conſecrata · = 2 De indignatione a peccatis. Ca:XxXIIII Brta hũc mo i dü:elicit᷑ ⁊ indignatio ab ipſis pec fC(Catis ⁊ vitijs ꝑ ipſoꝛũ vtilitatem· nihil em̃ vilius cogitari poteſtimo nullaẽ vti litas niſihec:⁊ nihil omino vileſcit niſi vitium ⁊ pctm̃ · Quiaigit᷑ vile nõ ſolũ eſt:ſed parũ vł nihil valet:ĩmo multo foꝛtius deualet:vt ita dicat᷑ · hoc eſt dicere qð nocet ⁊ minuit valoꝛẽ habentis · Manifeſtũ igit᷑ eſt vitiũ vel pctm̃ nõ ſolũ viliſſimũ eẽ:ſ etia longe deterius ipſa vtilitate · Attendensigit᷑ ißfa anima humana nobilitatem ⁊ dignitatẽ ſuã:attendẽſq; ißam vilitatẽ vitioꝛũ ſuoꝝ ⁊ pctõꝝ:nõ põt nõ indi⸗ gnari ⁊ ſibi ⁊ illis:cũ videat ea ta indigna di⸗ gnitate ſua Et nõ ſolumĩmenſurabiliter lon R ce co ſec fegt pan⸗ ſma ð voca⸗ nnag bece fſeruil indi⸗ dere terd foin iuto⸗ pec neſo dise Etin ſifa wi⸗ uter vyyi deie lana tun⸗ taron Caroot lanqſ nöl nipſi⸗ ſoum geoc dect lcthe len hre ſuſfie Vva ie D epot. 6 vume Patunn then ofhns: igeſt ſcan gtt gnca honni⸗ elli cabſes misab Puino cerchte noeilſ⸗ eſione, treuela vonfeſſ⸗ dſucko moſtv⸗ ebde tiniqu oritl ennus n atiode onfiſoni ſer ſran⸗ 1 mmno bmcit 9 mirennd P hosednic Ppponan eſt Gür⸗ porso⸗ Lercotel mjvelſo⸗ ayene nconeſt⸗ ſonney: licui MI d, None⸗ rnen, ulnin inum pni lenin Uuralone yeleun rinsie tpumn. iſchfn nün/ nd glietlo ge eſſea nobilitate fua:ſed etiã contraria illi ⁊ coꝛrumpentia illã · Qua ꝓpter abijcit᷑ illa a ſe confeſtim ⁊ fugit abillis: Quẽadmodum regina inclita ⁊ magnifici coꝛdis/ſugereta lu ſeruilia facere dedignet᷑ · ¶ Scire tñdebes ꝙ indignatio interdũ ira quedã eſt:⁊ põt ꝓce⸗ dere ex ſupbia/⁊ magnificentia coꝛdis/qᷓ in⸗ terdum ſancta eſt ⁊ ſancta ſuꝑdia nõ ĩmerito nominat · Ex hacigit᷑ erigit ſex eleuat deoad iutoꝛe:imo eleuante mens humana ſuꝑ vitia ⁊ peccata:conculcat ea ſpũaliter· aſpernatio ne foꝛti · Alud em̃ coꝛde ⁊ quaſi pedibus coꝛ⸗ dis calcamus ſeu cõculcamus: qð deſpicimꝰ· Et indignatioiſta ſufficiens eſt ad pnĩalẽ iu⸗ ſtificationẽ:cũ de imo ſubiectionis ⁊ ſeruitut⸗ vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ eouſq; erigit ⁊ exaltat pe nitentẽ:vt ſub pedibus coꝛdis vitia habeat⁊ pctã:foꝛti aſpernatiõe ·ſ cõculcans ea · Per viam eandem elicit᷑ artiñcio ⁊ virtute gratie deia vitijs ⁊ pctis:ipſa execratio eoꝛũ · ꝑ quã tanq; ꝓphana/vel potius tanq; ſanitaticon⸗ traria:om̃imodeq; ei aduerſantia ⁊ repugnã tia:longe eijciunt᷑ ⁊ pꝛoijciunt᷑ · Ita ꝙ coꝛ exe crationehmõi pᷣditũ:om̃em attactuʒ eoꝛum tanq; ſacrilegiũ repellat a ſe:Et attactũ vo⸗ co:nõ ſolum deſideriũ ipſoꝛũ / vel dilectioneʒ in ipſis · ſed etiã cogitatũ vel delectationẽ ip⸗ ſoꝛum · Illa nãq; execramus:que tanq; iniq̃⁊ adeo contumelioſaa nobis repellimus: Jux qð dictũ ẽ· Execratio aũt pctõꝛi cultura dei · tanq; em̃ ſacrilegã ⁊ tanq; nefariã eãa ſe re⸗ pellunt:⁊ abea tanq; impietate fugiũt · Hec aũt execratio ad pmialem iuſtificationẽ/tunc ſufficiens eſt:cum ad hoc penitentẽ induxit: vt a vitijs ⁊ peccatis ſe longe facere velit:tã⸗ q́ᷓ; abhis quibus nõ ſolum grauiſſime offendi tur:ſed etiã ab his qui ea faciunt: largiſſime ſepat᷑ atq; repellit᷑ · Nouiſſime vero ꝑeandẽ viam:elicit᷑ a vitüs ⁊ peccatis deteſtatio eoꝝ ꝑquam reſilit᷑ abeis quaſia maledicto ⁊ ana themate · Et tanq; ab his quibꝰappꝛopinq̃ns om̃is:indei maledictionẽ incidit⁊ anathema id eſt ſeꝑpationẽ ab ipſo · ⁊ qb omimõ cõicare ſepari ſit a deo· Cõicat aũt vitijs ⁊ pctis q ea diligit: vel in ſeipſo recipit /vel ſuſtinet / vleti am cũ in alio ſuſtinet· De omi em̃ templo dei expellẽda ſunt vitia ⁊ pctã:tanqᷓ; maledictio gnathematiſata;: Et ꝓpter hoc nec in ſe ea ſu ſtinere debet quis:velin alio· Cũ ipſe ⁊ quili⸗ bet chꝛiſtianus templũ dei factũ ſit · Hec igit panari:tanqᷓ; a loco regalidignitate indigni ſimo fugeret inq; cũ aſpernatiõe ⁊ deſpectu Et heceſtindignatio quã btũs hHieronymus vocauit ſancta ſuꝑbiam:quẽadmodum ſihõ magnifici coꝛdis pꝛoijciat a ſe vincula / vel cõ pedes quib“ ſerui alligari ſolłẽt/ aut oꝑa ipſa ſunt decem aromata que nominaui:exqbus tyriaca ſancte ac ſalutaris penitudinis confi Ccitur ⁊ condit᷑· Et de ipſis vitijs ⁊ peccatisad iutoꝛio diuino eliciunt᷑ ſeu colligunt᷑· Jux qð dicit aplus · quia mittens deus ſiliũ ſuum in ſi militudinem carnis peccatide pctõ damna⸗ uit peccatum · De ipſo em̃ peccato in vere pe nitẽtibꝰ elicit damnationẽ peccati:Elicit em de illis vnũqðq; pᷣnominatoꝛũ aromatũ: per quoꝛũ vnũqðq;/om̃is vere penitens dãnat ꝓpꝛiũ in ſepcriß woyter quod ⁊ ſapientiſſi⸗ musille/1 sille / 1 ſanctus Dauid dicebat. Peccatũ meũ contra me eſt ſemꝑ · Facilimũ em̃ ẽ omi peccatoꝛi/ ſemp habenti vitia ſua ⁊ pctã con⸗ traſe:elicere inde iſta aromata. Om̃e em̃ vi⸗ tiũ ⁊ pctm̃:pſemetipᷣm ⁊ ꝑſua vicʒ que ei ad⸗ herent:vel q̃ ex eo ſequunt᷑:ſemetipſuʒ dam⸗ nat ⁊ deſtruit · ⁊ per hec om̃ia vt non diligat᷑: c vt ab eo recedatur:magnisvocibus clamat de ipſo peccato /teſtimonio veritatis arguit ſpirituſſanctus mundũ · eliciens ex ipſo pctõ decem concluſiones iſtas:quibus ⁊ peccato⸗ ri ſimul cõcludit᷑ ⁊ pctõ · Petm̃ igit᷑ eſt ipſiſpi ſpirituiſcõ locus quaſi dialecticus: vñ inſerẽs iſtas ſententias ſiue cõcluſiones ꝑ occaſionẽ quãadã elicit · ⁊ pctis ſimul ⁊ pctõꝛibꝰxludit᷑ Et pctm̃ mediũ ẽ ſpũiſcõ:ad om̃es concluſio nes iſtas inferendas · Bñ aũt agit᷑ tecũ o pec catoꝛ:qui ꝑiſtas cõcluſiones eouſq; artaris X eouſq; tibi concludit᷑:vt ad vᷣitatẽ vite redi re cõpelleris:qui reditus ſeu reuerſio non eſt niſipenitudo ipa · ⁊ ſequela penitudinis:que pnĩa nominat᷑ · Verum ſcire debes qð dixide cõcluſionibꝰ iſtis:qꝛ ꝑ ſiłlitudinẽ h itelligo ad ↄclones diſputatoꝛias · Cõcluſus em̃ dicit᷑ q velocluſum eſſe illi / in diſputationibus hmoi qñ finibus vᷣitatis vt ait Aug ita circũcluſus :vt nullũ ei pateat a vitate refugiũ / vel eua ſio · qͥn potius quocũq; ſe vertat:ncce habetĩ illud incidere · Sic ſe habet ⁊ de ip̃is vitijs et pctis:quia ſolerter ac diligenter intuentẽ ea pctõꝛẽ:ex om̃i ꝑte ſic artant atq; diffugãt: vt neceſſe habeat ab eis recedere:vel fugere:⁊ in pᷣnominatã vitatẽ incidere · Quapꝛopter mãifeſtũ ẽ:neceſſariũ eẽ ac ſaluberrimũ pctcõ ribꝰpctã ſua ⁊ vitia coꝛã oclis ſuis hre ſꝑ.inde cũ adiutoꝛio diuĩe gre tot medicamẽta ſalut⸗ hauriri pñt:tot aromata ſpũalia:qͥt nomiaui d 4 .Lapitulum tibi · Et cum vnũqðq; eoꝛũ attenderis ſtudi⸗ oſius ac intimius:inuenies nullũ eẽ quod nõ aliquatenus ledat ac vulneret vitia ⁊ pecca⸗ ta/interdũ aũt etiam moꝛtificet illa · Limoꝛ em̃ cum foꝛtis fuerit/expellit pctm̃ · ſicut dicit Eccs · Nec ſolum expellit ißam oꝑationẽ pcti ꝓhibens eam eẽ in oꝑatione:vel oꝑante:ſed etiã ipam voluntatem oꝑandi moꝛtificat ⁊ ex tinguit · Sic ſe habet ⁊ de ira/⁊ de pudoꝛe / et alijs pᷣnominatis aromatibus ·quia cũ inua⸗ luerunt:aut ipᷣa vitia aut pctã debilitant:aut pꝛoꝛſus extinguunt · interdũ etiã ipᷣas cogita tiones a coꝛdibus humanis ꝓhibeãt · Ita eti am vt nec cogitare nec peccare velit · Necre putandũ eſt tibi leue velmodicũ:ſi motus et oꝑationes pctõꝛũ ⁊ vitioꝛũ ceſſant:ꝓpter de cem pᷣnominatas diſpoſitiões · Multum em̃ debilitatũ eſt vitiũ:cumad hoc redactum eſt vt mouere nõ poſſit peccatoꝛem:nõ ſoluʒ ad opꝰ peccati:ſed nec etiã ad voluntatẽ vel co⸗ gitationem ipſius · ¶ Manifeſtũ eſt igit᷑ tibi ex om̃ibus his qm̃ decẽ iſte diſpoſitiões attri⸗ tiue ſunt vel etiam attritiones quedã veter hoĩs · Ex quibus ſi eouſq; inualuerint:ſequit᷑ contritio eiuſdem:que ẽ moꝛtificatio ⁊ anul⸗ latio ipſius ſiue victoꝛia · Juxta conſuetudi⸗ nem ſcripture que dixit · Cõtritos hoſtes po⸗ puli dei: cũ abipᷣo victi ſunt · Qua ꝓpt ſum/ mope intendendũ/vigilandũ/⁊ modis om̃i bus ꝓpuidendũ/⁊ laboꝛandũ ẽ:vt iſte diſpoſi⸗ tiones:que ꝓculdubio dei dona pᷣcioſa atq; magnifica ſaluberrimaq; ſunt:ab ipᷣo ĩpetren tur:qð indubitanter fiet ꝑ iugeminſpectionẽ aſſiduãq; recogitationẽ impietatis atq; per⸗ nitioſitatis/feditatis/⁊ turpitudinis/cetero rumq; maloꝛũ:que velipſa vitia ⁊ pctã ſunt · vel ꝑ iuſtiſſimũ dei iudiciũ irrogãda ſunt ipᷣis peccatoꝛibus:ab eiſdẽ recedere negligẽtibꝰ. Quedam diſpoſitiones coꝛpis iuuantes oꝛare volentem. Ea. XXV WVBoniam autẽ gq multa ſunt que ofoni adminiculã twur ⁊ validũ etiã eidempᷣſtent ad iutoꝛiũ leuiaq; ipᷣa ſibi · Cõueniẽs ẽ vt ea tibi nominẽ ⁊ numerẽ · Dico igit᷑ ꝙ vnũ ex his eſt poſitio ſeu diſpoſitio coꝛꝑis:qualis ẽ pſtratio ipiꝰ coꝛꝑis · genuflectio eiuſdẽ· expãſio manu⸗ um·⁊ eleuatio eoꝛundẽ ·ſiliter erectio oculoꝝ ad celũ:his em̃ nõ ẽ dubiũ·⁊ vnoquoq; eoꝛũ oꝛationẽ adiuuari:vt deuotioꝛ ⁊ obnixioꝛ ſit· ꝓpter qð ⁊ ecdleſia deiſtatuit ⁊ obſeruat:vtĩ miſſarũ celebꝛationibus ſacerdotes expãſis manibus oꝛent · Pꝛeſertim ab ea hoꝛa q̃ᷓ ſur⸗ ſum coꝛda canit᷑ · Fit aũt in rememoꝛationeʒ dei ac dñi nr̃i ieſu chꝛiſti qͥ expanſis manibus ⁊ ſemetipᷣm⁊ oꝛationẽ ſuã /in ara crucis obtu lit:huiꝰ ſacrificij ⁊ oronis rememoꝛatio⁊ eſt/ Tfit in miſſa · ¶ Etũ ego aũtvideo:illa diſpo ſitio coꝛꝑis vnicuiq; in orone ſua ⁊ habenda ⁊ cõſeruanda eſt:ꝑ quaʒ adiuuariſe maxime ſentit · Scio nãq; genuflectionẽ quibuſdam impedimẽtũ or̃oni · Siliter ⁊ crebꝛas genu flectiones/laboꝛioſe nãq; ſunt · ⁊ ꝓpter h̊ de cogitationibꝰ nõ nihil in ſe rapiũt · Et ob hãc cãam coꝛhumanũ ad deũ totaliter colligi nõ ſinunt · ꝓpter qð omniũ diſpoſitionũ coꝛpo⸗ ris mihi cõuenientioꝛ videt᷑ eſſe accubitusq incũbit᷑ſub podiaculo alicuimaxime ex parte ſiniſtra·magis em̃ quietat coꝛpus magiſq; li⸗ berũ ꝑmittit eẽ coꝛ in cubituhmõi Quinimo expedire mihi videt᷑ oꝛantibus:vt quieto coꝛ poꝛe ab om̃i moleſtia:et libero coꝛde ab ommi mala diſtractione:ſeu ſolicitudine ſint in oꝛa tione · ſicut ſcriptũ ẽ de ioſophat·qͥ timoꝛeꝑ⸗ territus:totũ ſe cõtulit ad oꝛandũ dñm· Da⸗ uid aũt pꝛudentiſſime intelligens:quia cogi tationes coꝛ humanum rapiunt:interdũ q̃ſi violentia quadã· Interdũ aũt ⁊ furant᷑ ipſuz etiam ſibijpſi · tanc; em̃ ſibijpſi ꝑdit᷑:i cogita⸗ tione aliqua auertit᷑ ab ipᷣa intẽtione ⁊ atten⸗ tione ofonis:⁊ neſcit vbiſit aut quo deuene⸗ rit· ꝓpter quod dixi furant᷑ cogitatiões hmõi coꝛ humanũ · Furant᷑ inqᷓ; ⁊ ſurripiunt ſibijpi ita vt illa hoꝛa ⁊ vbi ſit ignoꝛat:⁊ qmale · q;q; indecenter ſe habeat:om̃ino nõ videat · Et p pter hoc dixit · Nuncinuenit ſeruꝰtuus coꝛſu um vtoꝛaret te orone hac · Anuenit inq; taq; pditum pꝛius: Quid em̃ aĩe rõnali indecenti us:qᷓ; ꝙ ahope cui ſummopꝑe inſiſtendum eſt eidem moꝛſu muſce vel pulicis rapiatur · ⁊ vt ab ipſo deo cuiex totis intimis ſuis adheren⸗ dum eſt:etiam tactu pedis vnius muſcule ab rumpitur · Quid em̃ turpius q; neglectotam neceſſario/tanq; ſalutari opere:videlicʒ or̃o nis tam arduo tanq; diſcriminoſo negocio: cauſa videlicet qua de vita eius agitur:vt de moꝛte · ſ effugiat:⁊ recedat ad vitam:ſequi muſculas cogitationum huiuſmodi:eiſq; cir cũferri ita vt de eis ludere videamur·hhe ſũt gaues quas Abꝛaam abigebat a ſacriſicio· nec ignotum tibi eẽ debet oronẽ eẽ ſacrificiũ iuß modũ quẽ doceber iſequẽtibꝰ.he ſũt muſce V nori ſe⸗c me⸗ clam distn ſanan llud fagt gutlu chnt (Nan lonee Cann poſth horre Oni toſe beeh teco: comne⸗ NAum ſee a vein dum wor ſſun * buon lſte ſon nulen lenſi boemn nprle Uunu ri lener ſori cbon ſeuo eſtin ſeret leche. lcen aryr epiſs Mäſar⸗ dmnone, mandbus sob anoret glladiſp habench emarmme uhuſcam nsgenn erpde Ctobhi⸗ rcoligino oniͦ coo⸗ ccubinnse meerpane Smagtſcl⸗ Qunino tquietoco⸗ ecb of eſmmon umnoreg⸗ füdin Dr veglinco inerciq⸗ inmmipi ager ner mer⸗ eN Neshrin punſoß ear C uscerſi iunißtic indecena zendunck Lapitulum moꝛientes que teſte Salomone in ecdeſia⸗ ſte · · vj · Perdunt ſuauitatẽvngenti:quod .ſ vngentũ eſt or̃o · Eſt em̃ or̃o vngentũ ·ſic̃ fa⸗ ciam teſcire in ſequẽtibus om̃es doloꝛes coꝛ dis mitigans · omes moꝛbos eiuſdẽ⁊vulnera ſanans/ mira ⁊ incredibili ſuauitate ꝑfundẽs illud atq; letiſicans:ſuꝑ om̃ia etiã aromata/ flagrantia:ſuauitas redolens ⁊ ſpirãs: hmõi aut ſuauitatẽ nõ dico meritũ vel ſubſtantiaʒ pdunt muſcule antedicte · Hõ em̃ patiuntur coꝛ antedicta ſuauitate ꝑfundi: Nec ipᷣaʒ oꝛa cionẽ eẽ delectabilẽ aut iucundã · Et de his fa ciam tibi certitudinem inhis que ſequuntur poſt hec· Tuigit᷑ erubeſce/abominare/⁊ ab⸗ hoꝛre nõ ſolũ in ſacrificio or̃onis ſed etiam in omi alio oꝑe/muſcarũ hmõi agmina in coꝛde tuo ſedere vel volitare · Ne tibi dici poſſit: ꝙ beelʒebubes qd interpᷣtat᷑ vir muſcaꝝ:Auer te coꝛ tuũ a muſcis hmõi:⁊ ne exponas illud comedendũ ⁊ inqnandũ eiſdem ſicut qͥbuſ⸗ dam moꝛis eſt:qui tanta deſidia atq; ignauia pigreſcunt ·vt exmuſcareſe · ⁊ muſcas hmõi a coꝛdibus ſuis abigere velnõ valeantvł nõ velint · ¶ Pꝛotegendũ igit᷑ eſt coꝛ⁊ operien⸗ dum q;diu in egypto pᷣſentiũ tenebꝛarũ atq; moꝛtis viuimus a muſcis hmõi · Egypt nãq; iſta muſca grauiſſima diuerſigeneris ſuꝑabũ dat Qua ꝓpter quẽadmodũ decaluatis hoĩ bus muſce Fales infeſte ſunt:⁊ plurimũ mo⸗ leſte · Sic nudis a ſanctis cogitationibus ⁊ af fectionibus aĩabus:bellum cõtinuũ indixere muſce iſte ſpũales · Aut igit᷑ ex muſcatoꝛio at tentiſſime atq; cõtinue diſcipline:neceſſeha⸗ bes muſcas iſtas inceſſanter abijcere:⁊ teab impulſationibus earum defendere · Aut ca⸗ put tuũ ꝓtegere atq; ſemꝑ tenere ſcã aliqua foꝛti occupatione · Sola em̃ coꝛda ocioſa pa tenter expoſita ſunt inq namẽt ⁊ aculeis mu ſcarũ hmõi · Reminiſcere autẽ quia ſpũſſcũs abominat᷑ ⁊ effugit coꝛ muſcoſumi: plenum ſeuoccupatũ muſcishmõi · ꝓpter qð ſcriptũ eſt in libꝛo Sapieñ:qꝛ ſpũſſcũs diſcipline au⸗ feret ſea cogitationibus que ſunt ſine intel⸗ lectu · AManifeſtũ etiã eſt tibi · omi homini di⸗ ſplicere in habitaculo ſuo muſcarũ multitudi nem atq; frequẽtiam · q;to magis ſpirituiſcõ diſplicet abominanda iſta muſcoſitas in coꝛ⸗ de humano quod eſt indubitãter habitaculũ ſpũſſanctibaptiſmali / ſciſicatiõe ſacratũ· Re miſci etiã debes ſermonis quẽ dixit de ſeipſa ſapiẽtia eterna:que ẽ chꝛiſtus dñs · Ego inq; ſapiẽtia / habito in cõſilio / 1 eruditis interſuʒ XXVI cogitationibus · AMerito etiaʒ totis ſtudijs ⁊ viribus vacandũ ⁊ inſiſtendũ ẽ eruditis cogi tationibus vnicuiq; fideliũ:vt pᷣſentemhabe at in coꝛde ſuo chꝛiſtũdñm:qua pᷣſentia quid ſalubꝛius:quid iucũdius:quid beatius cogi⸗ tari põt aĩe humane / illa vel modicũ ſenneti· Petitio lachꝛymaꝝ ex peccatoꝛũ recoꝛda tione vel ſpiritualis mentis: Ca · XXVI St aliud adiu e toꝛium validiſſimũ: inexpugna bile ofonis lachꝛymoſitas vel la⸗ chꝛymarũ ꝓfluuium · Dicit em̃ expoſitoꝛ lib thobie · ꝙ oro deũ lenit · lachꝛyme vero cogũt ipſum miſereri · Lachꝛymoſa igit᷑ oro: nõ ſo⸗ lum placita ſeu placida eſt deo: ĩmo etiã vio⸗ lenta in ipᷣm · cum eicedere vel ſuccũbere ne⸗ ceſſe habeat:inuincibilis vſq;q̃q; omipoten/ tiſſima creatoꝛis virtus · Qua ꝓpter tota dili gentia / totiſq; conatibꝰ exqrẽde ſunt lachꝛy me oꝛantibus · Et intendo ꝙ ſunt exqrende duobus modis ·vicʒ ⁊ petẽde abipᷣo actoꝛe et largitoꝛe largiſſimo bonoꝛũ omniũ deo·⁊ mo dis quos tibihic exponã pꝛocurande · Peten de ſiquidẽ vt donũ gratuitũ diuine bonitatis Quẽadmodũ em̃ gaudiũ in ſpũſcõ:ẽ vnum de donis ⁊ fructibus ſpũſſancti · Sic ⁊ donum luctus ſiue lachꝛymarũ piarũ:nullatenus du bitandum eſt eẽ donum dei· Quẽadmodum igitur ſicut audiuiſti in pcedentibus ex vᷣbis beati Greg·quia ire dei tunc reſiſtit᷑:cum ip⸗ ſe qui iraſcit᷑ opitulatur · Sic ⁊ ab eodem pe⸗ tendum eſt ome adiutoꝛium:per quod ire re ſiſtatur eiuſdem:⁊ expᷣſſe ac confidenter · Di⸗ cendum eſt ei· Dñe miſcðdie qui miſereri poti us eligis qᷓ; iraſci:⁊ cui ſpʒmagis placet ꝑcere qᷓ; vlciſci · qui vis nõ ſolum vt reſiſtat᷑ ire tue: ſed etiam teneri vis ⁊ tenerite facis ab eis qͥ⸗ bus das vt miſericoꝛdiam tuam obnixe deuo teq; depᷣcentur · Da mihi illud validiſſimũ cõ tra iram tuam adiutoꝛiũ ſ piarũ lachꝛymaꝝ pꝛofluuium. Impigua ſacrificium oꝛationis mee· ⁊ irriga piarum lachꝛymarum aſperſio nib*: cui cogi etiã ad miſerandũ ſꝑ placitiſſi⸗ mũ ẽ · Da hac vᷣtutẽt foꝛtitudinẽ oroni meeq̃ te teneat/⁊ auertat abira tuaq̃ te placitet et cogat etiã miſereri · Da piarum ⁊ ſanctarum lachꝛymarũ copia:q̃ ⁊ extiguatire tue ĩcẽdiũ ardoꝛes ſempifrnos · às vitijs ⁊ pctis merui cipᷣos ardoꝛes ↄcupiſcẽtiarũ ⁊ aliarum peſti um coꝛdis mei· Dñe miſcðie:cuinũq;ꝑ ſe pla cent velhi vel illi ardoꝛes · ⁊ cuiſemꝑ placet eoꝛũ extinctio · da capiti meo aquas·⁊ oculis meis fontem lachꝛymarũ:quibus extinguã⸗ tur ardoꝛes iſti · ſt᷑ petebat Hieremias · Do⸗ mine miſericoꝛdie qͥ percuſſiſti petras in de⸗ ſerto ⁊ fluxerunt aque toꝛrentes inundaue⸗- runt · ꝑcute coꝛ meũ qð ⁊ aruit·qð ⁊ obduru⸗ it in petrã duriſſimãꝑcute inq; gladio verbi tuipenetrabilioꝛiom̃i gladio ancipiti · ꝑcute inq; ⁊ tranſfige in intima· ⁊ trãſuerbera in ꝓ⸗ fundiſſima ſua:vt medullitus ⁊ ex totis inti⸗ mis ſuis doleat · tunc em̃ erũpent toꝛrẽtes pi arũ lachꝛymarũ ac ſanctarũ · Dũñe miſcðdie ex pandi manus meas adte:qm̃ aĩa mea ſic ter ra ſine aqua tibi /ſitiẽs ſcʒimbꝛẽ lachꝛymarü: ⁊ exitus aquarũ deducere ꝑ ſeipſaʒ totã hoc eſt ꝑ om̃es ꝑtes vite ſue:⁊ per omnesetates ſcʒ gradus ⁊ officia:in quibus non cuſtodiuit ſacratiſſimã ac ſaluberrimãlegẽ tuã.· Dñe miſcdie quot ⁊ quãtis caris meis hoĩbus im⸗ pendi iſtud humanitatis officium:vicʒ vt de moꝛte eoꝛũ dolerẽ inconſolabiliter· ⁊ vt moꝛ tuos ipᷣos lugereʒ lachꝛymabiliter · Da obſe⸗ cro vt mihiiſtud impendã coꝛãte /vt vicʒ de ipſa moꝛte mea ſpũali que incõꝑabiliter moꝛ tibus illis caroꝛũ meoꝛũ eſt deterioꝛ:magiſq;ʒ lugẽda · Doleã pᷣmagnitudine illius· ⁊ luctu acerbiſſimo meipſum / moꝛte iſta turpiſſima moꝛtuũ /lugeam coꝛãte · Dñe miſcdie qᷓ; tur⸗ pe q;q; indecens eſt ⁊ qᷓ; mihi ꝑnitioſaʒ moꝛ⸗ tem meã cogitare coꝛã te/⁊ me moꝛtuum cöo⸗ ſpicere · alam meã ſcʒ in feretro ſeu ſepulchꝛo coꝛpis mei iacentem moꝛtuã conſpicere. et h coꝛde tepido ⁊ nullo doloꝛe tacto · atq; ſiccis oculis·qð eſt dicere nullis inde lachꝛymis ꝓ fluentibus · Dñe miſcðie / tãta duricia tãtaq; ariditate oculoꝝ/nõ poſſem intueri cadauer galicuiꝰ ex caris meis · Vnde igit᷑ iſta inſenſibi litas atq; peruerſitas coꝛdis mei:vt cadauer anime mee moꝛtuũ abſq; doloꝛe acerbiſſimo ⁊ luctu conſpiciam· Et quod eſt ad cumulum maloꝛum meoꝛũ:tanto mihi magis dolendũ eſſet de moꝛte anime mee:qᷓto minꝰ de eado leo:tanto nãq; longius ſum a vita ⁊ ſalute ip ſius:q;to minus moꝛtẽ ⁊ vulnera eius ſentio Etego miſerrimus tanto minus inde doleo: ⁊ inde minus vel potius minime cũ inde ma xime dolẽdũ eſſet · Dñe miſcðie · ſcio qꝛ moꝛ tuꝰ:nec ſemetipᷣm vicʒ moꝛtuũ:nec aliũ moꝛ⸗ tuum lugere vnq; poteſt · Viuoꝛũ em̃ ſoloꝛũ ſemꝑ eſt lugere moꝛtuosquoꝛuʒ moꝛtẽ ſiue ipſos moꝛtuos:vel vident velaudiunt moꝛ⸗ X Capitulum tuos eſſe · Ethoc vtiq; operatur in eis ißa na turalis attinentiaſiue pꝛopinquitas · In hoc igitur manifeſte cognoſcere deberẽ me moꝛ⸗ tuum eſſe· ꝙ moꝛtem meam non lugeam · In comꝑabiliter enim plus ſum mihi:qᷓ; aliquis glius:qua ꝓpter incomꝑabiliter acerbius ip⸗ ſum lugerem ex moꝛte ꝓpꝛia ſiin hoc permit terer · Lugerem inq; ex affectuvel affectione gratie:q; quẽcũq; ex caris meis affectiõe vel pꝛopinquitate nature · Da dñe miſericoꝛdie etiam dona gratie tue:vtcũq; video ⁊ moꝛtẽ meam:vtcũq; de illa doleaʒ ·ſed doloꝛe adeo exili adeoq; exiguo:vt non ex illo me viuum velviuere pᷣſumere audeam · Certiſſimum tñ eſt mihi non vſq;quaq; extinctameſſe gra tie tue vitam in me ſicenim videre:⁊ ſic dole re pꝛoculdubio vite eſt:licet exigue ⁊ exilis/⁊x viuentis vicʒ exigue ⁊ exiliter/ad vitam ple⸗ ne gratie atq; perfecte · Jam igitur cepiſti in tantũ ⁊ totetenꝰ viuiſicare me · Perfice obſe cro domine miſericoꝛdie tante pietatis atq; mihi neceſſarium inceptũ:ne permittas in ip ſo⸗ cepto iſtiꝰvite initio me ſuffocare · ⁊ in moꝛ tem pꝛiſtinam recidere · Vides in me aliquẽ habitum iam tue inſpirationis · Inſpira vlte⸗ rius in me ſpiraculuʒ vite tue · Inſuffla in me largius ſpiritumſanctum tuum · donec fiat in animam perfecte viuentem vita gratie tue · Perfice in me doloꝛem inteꝛioꝛem quoſen⸗ tiam tot ⁊ tanta mea mala:que medullitus ? ex totis intimis meis in conſpectu miſericoꝛ⸗ die tue doleam · tunc enim erũpent ex coꝛde meo lachꝛyme ſalutares / verinominis vide⸗ licet de laceratione mentis mee · Inde enim lachꝛyme nominate ſunt:quia de anima lace rata te percutiente ſcʒ ⁊ lacerante pꝛofluunt Tu enim es domine quiſic vulneras⁊ ſime deris ſic percutis · et manus tue ſanant: Tlul neras vtiq; gladio acutiſſimo verbi tui men⸗ temhumanam:lacerans doloꝛe penitudinis ⁊lachꝛymis ſanãs· ¶ Domine miſericoꝛdie doloꝛe iſto et lachꝛymis ſatiſfaciens iuſticie tue:vindicta nobiliſſima qua meipſum toꝛꝛ: toꝛem ⁊ lictoꝛem meum atrociſſimum effici⸗ as · Ita non fruſtra lacerem:quin potius to⸗ tum me comminuam ⁊ conteram· Nihil inte grum quod in omnibus que diſplicent boni- tati tue permittas eſſe vel viuere in me:ſi⸗ cut Dauid dixit · Et comminuameos vt pul⸗ uerem ante faciem venti · hHoc tatum eſt gra⸗ tia tua:⁊ hoc eſt gratie tue virtus que gratia dicit · Sʒc cum deder mihilachꝛymaꝝ hmõi 4 O i Siane wemor Kun Palals wrs;⸗ Apennt ſeanre öere encordie Nmori Meaden ewuun enſinun 5 weſege eiſcwe elerlt nunge lntinr newe⸗ anq woni Ninw ne niqni ſonathe⸗ funne Necfunn nuene 1 olen ulns oc natan mmott⸗ niran ninabe⸗ goflu vleme vnr Vul nun Sen nienn mo i⸗ e unafin⸗ piarũ ꝓfluuiũ ·vt lutũ platearũ delebo inimi cosillos i:totam cateruã oꝑationum / locuti onum/affectionũ/a cogitationũ ·q̃ in me mi⸗ litabãt aduerſus aiaʒ meã · Quẽadmodũ em̃ inundatio pluuialis lutũ de plateis emũdat diluit abillis· Sic inundatio lachꝛvmarum mearũ totã fetulentiã vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ meoꝝ diluet / ⁊ delebit omneſq; feditates vite mee/ Om̃es gradꝰ ⁊ officia que illis inqͥnata erãt emundabit · Renouabis in me miraculũ ꝑfi⸗ guram iucũdiſſmã ⁊ admirabilẽ · vicʒ ſõmer⸗ ſionis Pharaonis:⁊ totius exercitus illiꝰ ſb⸗ mergens in mari rubꝛo ·i· in aquis amariſſi⸗ mis lachꝛymarũ mearũ om̃em iſtam miliciã diabolicã que milirauerat aduerſus animã·⁊ om̃em iſtum exercitũ ſcʒ egyptiũ:hocẽ tene⸗ bꝛarum ⁊ moꝛtis reducens ſuꝑ eos aqs ma⸗ ris · i· lachꝛymas copioſas ⁊ inundantes ama riſſime penitudinis · Dñie miſcdie qͥ oĩa ad nutũ ⁊ liquidũ intueris an poſſum ego dedu cere aquã de petra aridiſſima atq; duriſſima coꝛdis mei: Hoc em ipe Moyſes ꝓpoſuit fi⸗ lijs iſrael dicens · Audite rebelles ⁊ incredu⸗ lIi:nunqͥd de petraiſta poterimus vobis edu⸗ cereaquas · Educere poterat vtiq; / ⁊ potuit nõ ꝑſe neq; virtute ſua·ſed potuit ⁊ fecit per te dñe miſcdie ⁊ ꝑ om̃ipotentiſſimã vtutẽ tuã Sicut igit᷑ affuiſti Moyſi ſeruo tuo / ⁊ feciſti in eo ⁊ ꝑipᷣm grande illud miraculum/qꝙ edu rxiſti aquã de petra/⁊ abierunt in ſicco flumia Sic adeſto mihi ⁊ oꝑareꝑ me ⁊ in meipſo vir tutem · cuiꝰ illud miraculũ figura pulcherria fuit · ꝑcute igit᷑ dulciſſime miſeratoꝛ meus pe tram iſtam aridiſſimã ⁊ duriſſimã:⁊ fac in ſic⸗ co iſto coꝛdis mei abundanter abire flumina lachꝛymarũ: Ne ꝑcas obſecroa dira ⁊ dura ꝑ cuſſione petre iſti:que nõ ſolũ ꝑcutidigna eſt ſed etiã cõfringi atq; cõminui · ¶ Effunde do mine miſcðie fluenta lachꝛymaꝝ ſuꝑaridam mentẽ meã · Sic ꝓmiſiſtiꝑ Eſa· ꝓphetã tuuʒ: ſac etiã eam terra irrigua quã cõſpicis miſe⸗ rabiliter arentem · Da mihi irriguũ iſtð/imo da mihi vtrũq; irriguũ ſuꝑiꝰ vicʒ ⁊ inferius· vt nõ ſolum ab inferioꝛi·i: ab inferno ⁊ doleã æ fleam ꝓ eo ſcʒ ꝙ me expectant toꝛmenta in fernalia imo etiã ꝓ amiſſione ſuꝑnoꝛũ gaudi oꝛum · i· celeſtiũ · Fac eam obſecro ſicut oꝛtuʒ irriguum cuiꝰ aque nõ deficiunt:ne deficiant coꝛdi meo · Dñe miſcdie riui piaꝝ ac ſaluber rimarum lachꝛymarũ tãdiu mihi ſint ſaluta⸗ res qᷓ; diu mihipꝛodeſſe pñt · q;diu tanta ẽ vir tus earum ⁊ gratia/ ne reſerues obſecro gra ₰½ tias eterni fletus:qui nulli pꝛodeſſe poterũt· De quo fletu dixiſti · Vbi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentium · Da mihi fletũ qͥ nõ ſolũ mihiſaluta⸗ ris eſt:tibiq; placitus:⁊ irã tuã placans/ licet iuſtiſſimam · ſed etiam beatitudo eſt · ſicut tu: ipſe teſtatus es dicens· Beati quinũc fletis qm ridebitis · Da mihilachꝛymas que ſemia ſunt ꝑhenniũ gaudioꝛũ:in quibus qui nũc ſe minant:in exultatione metẽt · Da mihi luctũ ꝓ quo daturus es gaudiũ · Da mihi ſpm̃ me⸗ roꝛis:ꝓ quo daturus es pallium laudis·Dñe miſcðie da mihi ſic pᷣuidere infernũ vt pᷣuiſio eius gratiã compunctionis mihi pꝛouocet·Hᷣ em̃ dixit de te doctus doctoꝛ magnus Greg⸗ Dñe miſcdðie magnifica ⁊ mirifica ſimul me⸗ cum miſcdiam tuam dulciſſimã:iuxta moduʒ quo eum magnificas ⁊ mirificas:cum latro⸗ nibus ⁊ alijs ſceleratis:qui cum vident ſe iu⸗ xta modũ delictiſui · ſibi paratũ incendiũ vel aliud patibulum: ꝓcidunt ad pedes iudicis/ ſeu pᷣfecti clamantes ad ipᷣm pꝛe vehementia timoꝛis pariter ⁊ doloꝛis de iminẽti ſibi moꝛ⸗ tis ſupplicio · Clamantes inq; nõ ſolũ obnixe · ſed etiã ſupꝛa modum diſerte:flagitantes mi ſereri ſibi iudicẽ · C Dñe miſcdie nullũ habẽt ibi doctoꝛem:quieos ſuplicare doceat ⁊ pꝛe⸗ cari ·nõ habent libꝛũ queminſpicientes/acci piant inde diſſertitudinem illam depᷣcatiõis⸗ MNõ eſt ibi fons vel puteus vel aliud vñ aquã hauriant lachꝛymarũ:ſolum patibulũ quod lignum aridum ẽ aſpiciunt ·ſolũ incendiũ vel aliud ſibi paratum attendunt ſuppliciũ · Inde accipiunt deſiderabiliſſimã mihi ⁊ ſimilibus mihi peccatoꝛibꝰ depᷣcandi diſſertitudinem- Inde hauriunt vbertatẽ largiſſimam lachꝛy marum · Inde placãt iudices ſuos · Inde dat᷑ eis plerũq; venia/⁊ ignoſcit᷑ eis merite moꝛ⸗ tis ſuppliciũ · Fac mecũ ſimilem obſecro miſe ricoꝛdiam:vt de infernali patibulo:⁊ de gehẽ nali incedio:ſiliem diſſertitudinem accipiam ſimilem copiam lachꝛymarum pꝛocidẽs co⸗ ram te ſupplicanſq; / et ex totis pᷣcoꝛdijs meis poſcẽs a te domine ieſuchꝛiſte: qui iudex me us es:imo omnium viuoꝛum iuſtiſſimus pa⸗ riter ⁊ clementiſſimus · Poſcẽs inq; / vt igno ſcas mihi ⁊ culpas quas cõmiſi:⁊ penas om⸗ nes quas merui ·mirificamecum magniſicaʒ miſericoꝛdiam tuam in hoc vt de ipſo tam arido infernali patibulo colligam dignos fru ctus penitentie / de eternis flammis et tene bꝛis aquas frigidiſſimas lachꝛymarum/que omnes ardoꝛes concupiſcentiarum mearũ/ irarum/ odioꝛum/iꝛ aliarũ peſtiũ quibꝰtam damnabiliter arſi:totuſq; vaſtat ſum:extin⸗ guere pꝛeualeãt · Da mihi de moꝛte iſta eter⸗ na ⁊ infernali viuiſcere ꝑ timoꝛemipſi ⁊ do⸗ loꝛem:qui mihi eẽ debet ꝓeo ꝙ eamtã mul⸗ tipli citer tãq; execrabiliter merui · Da mihi igne infernali extinguere ipſius incendia· Hhecenim ſunt gloꝛioſa miracula omnipo⸗ tentiſſime virtutis ⁊ miſericoꝛdie tue:quibꝰ de tanta tãq; hoꝛrifica moꝛte eternali vitã eli cis penitentibus vt de tantis tãq; foꝛmidan⸗ dis incendijs ſaluberrimũ refrigerium pꝛe⸗ ſtent ſibijpſi:moꝛtẽ eternam conuertens eis in eterne vite anthidotũ:ꝑgratiaʒ penitudi⸗ nis· ⁊ ipſum ignem cternũ in refrigerium et extinctionem eiuſdem ſalutarem inde eisef ficiens medicinã · Sic dñe miſcðie miriſicas miſericoꝛdias tuas in eos:quos ꝑ gratiã pe⸗ nitudinis reuocas·reducis ⁊ conuertis ad te He ſunt miſcdᷣie miriſicentie miſcdᷣiarũ tuaꝝ quas petebat ſapientiſſimus et illuminatus a te ſcũs hauid cum dicebat · IJirifica miſe ricoꝛdias tuas qui ſaluos facis ſperantes in te · Quid em̃ mirificentius cogitari poteſt:qᷓ moꝛtuoꝛũ ſeu moꝛientium virtus adiutoꝛiũ vt ipſa ſeipſam vincat · Mõ em̃ refert an dicat moꝛs ipſa ſe vincere/an penitentes moꝛtem ipſam moꝛte mederi. Igit᷑ dñe miſcdie ꝑ ip⸗ ſam moꝛtem infernalem:pea moꝛiturũ:et ip ſo igne eterno:extinguisillum penitentibus Iſta dñe miſcðie tanta gloꝛie tue tãq; ſtupen da miracula atq; magnalia · Placeat tibi ope rariin me · Aperiigit᷑ oculos coꝛdis mei:⁊ illu mina eos:vt parata mihi iuſtiſſimo ſpꝓq; ac ꝑ omia laudando iudicio tuo ſupplicia videam 9„ *% intuear:cum debito timoꝛe pariter ⁊ dolo⸗ re · tũc em̃ verteret᷑ mihi in medicamenta ſa⸗ lutis · tunc moꝛs illa eterna erit mihi in vitaʒ ⁊ incendia in refrigerium · ⁊ ignisille inextin guibilis in aquã frigidiſſimam · Dñe miſcdie ſatis aparere poteſt mihiquia velata facie:⁊ velatis oculis ad infernale ducoꝛ ſuſpendiuʒ ſi tam ꝓpe poſitusilli patibulo:illud videre nõ valeo · Si em̃ illð viderẽ:qũo nõ oĩa hmõi bona mihi ꝑillud occaſionaliter fierẽt te ad⸗ iuuante · qui latronibus ⁊ alijs ſceleratis fiũt ꝑ inſpectionẽ l̃alis patibuli ·Dñe miſcðdie ele ua oculos meos vt reuelata facie intueri poſ ſim paratum mihi eternale ſuppliciũ · vt inde colligam ſaluberrima illa medicamẽta q̃ dixi Pꝛopter hoc em̃ ⁊ tuipſe rex ſolus ⁊ dñs ſan⸗ ctoꝛum · tu laus ⁊ decus omniũ:velarifaciem LCapitulum tuam ⁊ oculos tuosinſtar latronis paſſus es vt nos ſpũaliter ⁊ interiꝰſic velatos ⁊ ad eter nale patibulũ ſic ductos reuelares·⁊ reuela⸗ ta facie eterna ſuppliciaad qᷓ ducebamur vi⸗ deremus vt reuelata facie mirabilia · De le⸗ ge tua conſideraremus:⁊ gloꝛiã tuã reuela⸗ ta facie contemplaremur · De via illa ſcʒ qua ducebamur ad infernale patibulũ ꝓnris la⸗ trocinijs alijſq; ſceleribus ſubijſti · Alumina obſecro dñe miſcðie oculos coꝛdis mei:vt vi⸗ dere tot ⁊ tanta mala culparũ:ſ.⁊ penarũ me arum pꝛeualeam · Qui em̃ vidẽtes tot ⁊ tan⸗ ta mala cuiuſcũq; alteriꝰ nõ dolere ⁊ nõ luge re poſſunt:qᷓ;to foꝛtius mea ꝓpꝛia abſq; dolo re ⁊ luctu acerbiſſimo videre non potero · Dñe miſcòie tu pᷣcepiſtiꝑ ꝓphetam tuũ di⸗ cens vnicuiq; peccatoꝛum qui reuerti cupi⸗ at ad te·planctũ facvnigeniti · hoc igit᷑ qdð iu bes me facere · ⁊ ſcis me non poſſe facere:niſi munere magnifico miſcðie tue pᷣlarge · Davt faciam ſicut dicebat ſanctus ⁊ doctusa te be atiſſimus Augꝰ dicens · Dñe da quod iubes Tiube quod vis · Ludũñie miſcdie pᷣcepiſti ſimi liter · Plange quaſi virgo ſuꝑ ſpõſum puber tatis tue · Scio dñe te docente · quia ⁊ incom parabiliter longe acerbioꝛ ⁊ planctus ⁊ luct cõgruit miſerie mee tu em̃ es dñe ſponſus in fantie mee:qui aiam meã in ſacramento ba⸗ ptiſmi deſponſaſti · illaʒ regali matrimonio honoꝛaſti/⁊ exaltaſti illam vtiq; pauperrimã viliſſimã/miſerrimã/omniq; bono tuncindi⸗ gniſſimam/cuiꝰ matrimonij tam inclititã no bilis:fidem nõ ſeruauit anima mea om̃i dam natiõe digniſſima · Rupit tibi fedus tam ſnb⸗ limis matrimonij · amiſit te incogitabilis glo⸗ rie ſponſum · adulterata poſt diabolum qui ẽ moꝛs:⁊ q; tãta tam ſacrilegi adulterij impie⸗ tate nõ meruerim · quis illam expiare ſuffici⸗ at:que ſupplicia excogitari poſſunt?:quibꝰilla idigna nõ ſint · Lu ergo dñe miſcðie cuiadeo placite ſunt lachꝛyme penitẽtiũ · tui adeo ac⸗ ceptus eſt luctus eoꝛum:cui doloꝛes interne ac vere penitudinis: ꝓ peccatis ⁊ delictis eo rum ſatiſfaciunt:Cui iram iuſtiſſimam extin guunt ⁊ placant lachꝛyme cõpunctiõis eoꝛũ dem · Da mihi obſecro doloꝛes iſtos · da luctũ iſtum ⁊ lachꝛymas quiſcis te nõ poſſe placa⸗ ri mihi:⁊ me nõ poſſe placare tibi:niſi donis gratuit miſcdᷣie tue· Nec poſſe redireadam pliſſimum copioſiſſimum dulciſſimumq; ſinũ miſcdðie tue:niſiꝑhec mihi tam ſalubꝛia/tam mihineceſſaria/tãq; placita dona pietatis et dulo loꝛe⸗ ſs qui⸗ mih t ſtip⸗ lega Gon ſnon gta rico⸗ ley Gan ſtar auc lp lach eſun nert llti nises adeer reue⸗ wurvi⸗ Dek⸗ jreuely⸗ aſcam nns h⸗ Mlumine erytvi⸗ mrüme man⸗ 1Nöe. d oer m müd emap⸗ Gegdiu eren balebe oiudes Nſi ſuner tutnn Cuostl onion/ n, nimpnd nni Cnäne zofnom gunſ⸗ Misfo⸗ mane inge⸗ geiccho⸗ Hecuaden iaceoc⸗ vivimnen. delhben munenn seon vdalvan ſegec nic dons Gtenin nungſi Uiruum —RL — * . 17 . 2„ „ . . . . *. dulcedinis tue· Abſit ate dñe miſcðie vt do⸗ loꝛes iſtos mihideneges:qui eterna gaudia mihipꝛomittis:⁊ offers : Abſit vt lachꝛymas iſtas ſaluberrimas petens:repulſam patiar: qui aquã vite/⁊toꝛrentẽ phennis voluptatꝭ⸗ mihi pꝛomittis:⁊ ad illam me ⁊ ꝑ prophetas ⁊ ꝑ temetipᷣm inuitare nõ ceſſas· Lu em̃ dixi ſtiꝑ pꝛophetã tuũ Eſa:Om̃es ſitientes veni teadaquas ⁊c · Ad aquas inq; doctrinarum gratiarũ ⁊ lachꝛymarũ · Vñ oꝛe tuo ſacratiſ⸗ ſimo in euãgelio Johʒis dixiſti · Quiſitit veni at ad me/⁊ bibat aquã vite gratis· Dñe miſe ricoꝛdie ſi doloꝛes iſtos denegas mihi:q̃ fron te velaudacia ſperaboa te eterne felicitatis gaudia⸗·Si lachꝛymas amariſſimas mihip⸗ ſtare nõ dignaris:quales ſperare potero vel audeboa te dulciſſimas aquas toꝛrentis vo⸗ luptatis tue · Dñe miſcdie iſtam ſitim pnialiũ lachꝛymarũ tu dediſti mihiin coꝛde meo·hãc eſuriem panis ſimiliter · Da igi᷑ mihi ſatura riex ipſis · Ite nãq; luctus quo eſurio ⁊ ſitio· iuſticia tua eſt: qua nõ ſolũ iuſticias ſed etiam iuſtiſicas penitentes · Dñe miſcdie tu ꝓmiſi⸗ ſti oꝛe tuo ſacratiſſimo in euãgelio tuo eſuriẽ tibus ⁊ ſitiẽtibus iuſticiã:qm ipᷣi ſaturabunt᷑: Adimple in me ꝓmiſſionẽ tuã:qui pᷣdonaſti , mihi iſtã eſuriem ⁊ ſitim iſta: DOñe miſcdie· la⸗ chꝛyme iſte ſunt vinũ cõpunctionis:hocvino pota me:hocpane lachꝛymarũ paſce me · Tu em es quidas eſcameſurientibx nõ minus potum ſitientibus · Lu em̃ pcepiſti vnicuiq; paſce eſurientẽ: pota ſitientẽ · Exurge dñe de us meus in hocpᷣcepto quod mandaſti:⁊ ad⸗ imple illudin me · Fac mihi lachꝛymas iſtas panes die ac nocte · ſicut feciſti Oauid ꝓpter qð iße dicebat · Fuer̃t mihilachꝛyme meepa nes die ac nocte:qð eſtdicere refectionesCi ba me pane lachꝛymarũ /⁊ potum da mihi in lachꝛymis⁊ in mẽſura magna vtiq;⁊ larga ⁊ magna quippe ariditas mentis meeê/ magnã irrigationẽ requirit/⁊ magnis ſoꝛdibus ablu endus: magna copialixiuijẽ opus/⁊ magno rum incendioꝛũ extinctio/ Nõ niſimagnaruʒ aquarũ ſupꝑeffuſionibus effici põt: Velda do mine miſcdie mihi potũ in lachꝛymis:in men ſura quacũq; ſiue q;tacũq; bñplaciti tui· Vi⸗ deo me grauiter deliquiſſe ⁊ peccaſſe:cuʒ de⸗ negas mihi potus in lachꝛymis in menſura/ quẽadmodũ fieri mos eſt in monaſterijs vbi grauiter peccãtibus monachis ſubtrahit mẽ ſura vinique vulgo dicit᷑ iuſta · Dira ⁊ durg ẽ iſta vindicta: qua tam grauiterinfirmanni ta. periculoſe egrotanti ſubtrahis vel denegas hanc medicimam ſalutis/apanem ſuauiſſimi odoꝛis · Dñe miſcdᷣie ſiplacẽt tibi doloꝛes iſti interne ve penitudinis:⁊ ſireputes eos vin dictam iuſtã · Da eos mihi q;tũ acerbos volu eris· Da eos ꝓſundiſſimos ⁊ intimos: ita vt ſi placeat tibi totus ĩmoꝛiar doloꝛibus hmõi: totus diſſoluar ⁊ abeã totus in lachꝛvmas⁊? hoc fit mihiconſolatio de ĩmenſitate pietatis⸗ ⁊ dulcedinis tue/vt affligens me doloꝛib iſt/ nõ ꝑcas mihi vſq; ad moꝛtẽ coꝛꝑis mei: Dñe milcdie nõ fuit a ſeculis pctõꝛ adeo ſceleratꝰ adeo execrabilis:adeo bonitati tue odibilis: q̃n vna moꝛte coꝛꝑis ſuiſi eam cum amoꝛe et honoꝛe tuo ſuſtineret:eãq; tibi offerret:om⸗ nia ſcelera ſua atq; facinoꝛa non expiaret / et iram tuã iuſtiſſimã quãtacũq; aduerſus eam excãdeſceret:nõ extingueret ⁊ placeret: Do mine miſcdᷣie hanc moꝛtẽ nõ audeo mihi in⸗ ferre nec manus mihiinijcere:verũtñ deſide rio eſt mihi:ſi eſſet bũplacitũ tuũ in gladio bitui / totus confoſſus coꝛde / totuſq; vulne⸗ ratus doloꝛibus iſtis:viuiſicis pnialibus ·ſ· p acerbitate eoꝛũ coꝛꝑe moꝛerer ⁊ coꝛpus meũ moꝛte hmõi moꝛeret᷑ · Accidit plerũq; domie miſcðdie vt moꝛiant᷑ hoĩies moꝛte coꝛpis · pdo⸗ loꝛibus ⁊ triſticijs ſeculi huiꝰ Arinam ⁊ mihi daret᷑ a te vt imoꝛerer doloꝛibus iſtis pnĩali⸗ bus tam tibiplacitis / tam mihi ſalutaribus ⁊ neceſſarijs· Dñe miſcðie mihitam gratũ fuit ꝓpter bonitatẽ tuã deſiderare moꝛi/etiam ꝓ re moꝛte coꝛꝑis:que ꝑſecutoꝛũ gladijs infer⸗ retur: quãto igit᷑ gratioꝛ tibi eſſe debet ⁊ ẽ in⸗ dubitanter moꝛsiſta:quã deſidero mihiinfer rigladio vᷣbitui:cruciatuſq; ⁊ doloꝛes iſtipe⸗ nitudinales:Et ſi igi᷑ nõ eſt bũplacitum mi⸗ ſericoꝛdie tue vt vſq; in moꝛtẽ coꝛꝑis doleam doloꝛibus iſtis: placeat obſecropietatitue vt doleant vſq; ad effuſionem largiſſimã lachꝛy marum:⁊ eouſq; vyt exitus aquarũ deducant oculimei ·quia nõ cuſtodieruntlegemtuam⸗ Dñe miſcdie da mihiſic cognoſcere · ſicq; iu⸗ giter intueritot 1 tantamala mea/ detrimẽ⸗ 1— taſcʒ iparũ viriũ naturaliũ mearũ:que abuſi onibus open ita leſe ⁊ vulnerate ſunt. Detri menta gratiarũ tuarum que pilla amiſi⁊? ex-· tinxi in me· etiam detrimẽta gloꝛie eternehe reditatis ac felicitatis:quibus me exheredi⸗ taui· quibus me pꝛiuauiatq; totaliter ſpolia⸗ ui:Et ecce nudus / ligatis velatiſq; oculis in⸗ 7 ſtar ribaldi viliſſimi ⁊ latronis ſceleratiſſimi: ducoꝛ ad infernale patibulũ:quirex coꝛona⸗ e EKK LCapitulũ xxvVII XXVIII „ tus fueraʒ in ſacramẽto baptiſmiad regnum tuü celeſtẽ/qᷓ; ugubꝛe ſpectacim facio de me ißpo om̃ibꝰ viris miſcdie iĩmo etiã cunctis in qᷣ rum coꝛdibusvel modicam ſtillã tue pietatis dediſti: qͥt ⁊ q;tis deriſiõibꝰ demonuʒ pareo. q;tis ⁊ qᷓ;aſperis inſi ultatiõibꝰ eoꝝ expoſitus ſum: Inſultare mihi nãq; merito ⁊ veraciſſi me poſſunt: mihi inq; miſerrimo atq; viliſſi⸗ mo dicẽtes · Ecce iſte factus eſt ſicutvnus ex nobis ·˖ In hoc vtiq; / ꝙ tam viliſſim apoſto⸗ ta flãmis eternalib ⁊ tenebꝛis cũ ipᷣis adiudi catusſum.Et quidãnabiliter aſſociauime ip ſis in culpa apoſtaſie · i· receſſiõis ate/oꝛdine rectiſſimo aſſociari eis debeo in pena dãnati⸗ onis eterne · Hoc aũt plꝰhabʒ apoſtaſia mea culpe:ꝙ de ſublimi gratie adoptiõis qua filiũ me adoptaueras:⁊ de altitudie regni tui cele ſtis cuiꝰheredẽ me feceras:tam viliter tanq; rturpiter deiectꝰ/imo ſpõte cadẽs in extremã iſtam ignominiam ⁊ pauꝑtatẽ deueni: QAuis iſta mala mea tot ⁊ tanta videre poſſet:abſq; doloꝛe compaſſionis/⁊ lachꝛymis:niſi ipſi qͥ⸗ bus me aſſociauidemones · vel qui ex ꝑte eo⸗ rum per ſimilem aſſociationem effectiſunt · Mequirende ſunt interceſſiones ſanctoꝝ ad impetrationẽ lachꝛymarum· CaXxXVII nſiliũ aũt ne c ceſſariũ ac ſaluberrimũ eſt:vt cuʒ = vides ꝑ temetipᷣm ſolum impetra re nõ poſſe/ donũ luctus ⁊ gram lachꝛymarũ hoc impetrare ſtudeas ſanctoꝛuʒ ſuffragijs· Et potiſſime ſuffragijs gloꝛioſe marie Ma⸗ gdalene · necnõ ⁊ beatiſſime illius marie egy ptiace:que iſtis donis tam magnifice · tanq; largiter dotate fuerunt·hoc factũ eſttemꝑe meo / vbi quidam magnus/cum doleret ⁊ cõ quereretde ariditate coꝛdis ſui:eo ꝙ aruiſſet in eo fons lachꝛymarũ:incidit coꝛdi eius con ſilium iſtud:vicʒ vt iret ad ſepulchꝛum gloꝛio ſe dñe marie magdalene · Cũq; ibipᷣcaret᷑ vt fſontẽ ei lachꝛymarũ ſuis ſuffragijs impetra⸗ ret:quod ꝑeam obtinuiſſe ſuis familiaribus referebat · Debes etiã reminiſci ꝙ donũ lu⸗ ctus ſiue fons lachꝛymarum:lauatoꝛium ẽ in clauſtro ſpirituali:in qͥ ſanctitatis regula ob⸗ ſeruat᷑· Intolerabilis aũt eſt defectus in om̃i clauſtro:defectus lauatoꝛij · Qua ꝓpter obſe crandus eſt tibideus/quiſolus edificatoꝛ eſt clauſtri illius / vt ipſe in clauſtro tuo quod tu ipſe eſſe debes / vel coꝛtuuz:nõ ꝑmittat de eẽ tam neceſſariam officinã.Et quod ipᷣe eaʒ in eodem ediſicet:pᷣſertim cũ ipſe ſit puritatis ⁊ mundicie ʒelantiſſimus amatoꝛ:que niſi per lauatoꝛium hmõi ↄſeruari in iſto clauſtro nõ poſſunt · Obſecrandus ẽ etiã qtũ põt ⁊ q;tuʒ ipᷣe dignatiõe ſue pietatis ⁊ dulcedinis te ad⸗ iuuare voluerit:vt ipᷣe tibilargiat᷑ in eo copi⸗ oſas ⁊ indeficientes aquas · Reminiſci eriam debes de pena regulariũ:cuiꝰ tibi feci/in pᷣce dentibus mentionẽ:quibus aufert᷑ menſura vini qᷓ dicit᷑ iuſta:nõ tñ aufert᷑ aqua qᷓ;tũcũq; deliquerit · nec dat᷑ eis panis nec cibus vllus abſq; potu ſaltem aque· Obſecra igit᷑ ipſum ne in te hunc intolerabilem rigoꝛẽ ſue ſeueri tatis exerceat:qui ⁊ clauſtralem diſciplinam ⁊ duriciam humanã excedat· Obſecrandus eſt etiã vt in alijs penis ſi vindicta eide te pla ceat·vindicet in te quecũq; vindicare volue⸗ rit:qᷓ;illis que longe te faciunt ab illo ⁊ impe⸗ diunt / quo minus appꝛopinques ad ipᷣm· pꝛe ſertim cum ipᷣe iubeat dicens · Appꝛopinqua⸗ te deo ⁊ appꝛopinquabit vobis · Hec aũt aridi tas ab aquis vicʒ lachꝛymarũ:ꝓhibet euidẽ⸗ ter appꝛopinquare teipſi ·ſic aque lachꝛvmaꝝ appꝛopinquare te faciunt adipᷣm ⁊ iᷣm adte: A afflictio coꝛpoꝛalis valet ad impetra⸗ tionemlachꝛymarum · Ca. XXVII St gliud adiu e toꝛiũ orationi:grade atq; foꝛtiſſi⸗ mum:ipſa afflictio ſeu tribulatio/ de qua ⁊ ꝓpter quã clamat᷑ ad deũ:ꝓpter qð abipſo ſpũſancto edoctipatres affligebãt ſe cumoratiõibus ſuis impetrare vellent aliqᷣd magnũ adño·quod adhuc ſeruat omis eccle ſia ſcõꝛũ:affligẽs ſe ieiunijs / cilitijs / laboꝛibꝰ ⁊ flagelloꝛuʒ etiam diſciplinis:⁊ aljs modis/ quos iuſtiſicatiõis gratia docere ⁊ fugere cõ ſuenit · Et tribulatio ꝓqua vel contra quam ſcʒ vt auertat᷑ clamatur ad dñm:in pꝛimisad iuuat oꝛationẽ:qꝛ facit vt eidem clametur ob nixius / ſicut dicit beatꝰ Aug · videlicet qꝛ in tribulatione obnixi clamatur · Cauſa aũt in hoc ẽ qm̃ ipſa ſua acerbitate incitat et incẽdit deſiderium liberationis ab ea · Et ppt h/qᷓ;ẽo maioꝛ/acerbioꝛve fuerit:tanto magis incen dit vel incitat deſiderium hominũ · Deſideri⸗ um aũt impetrandi quod petit᷑ vox ẽ ofonis ⁊ ꝓpterhoc muta eſt ⁊ ſine voce or̃o:q̃ deſide riũ nõ habethmõi · Etideo tacet in ofone q loqͥ videt᷑ multotiẽs · Cũ aüt vehemẽs fuerit A bpen m hmno eſern bular derl⸗ ſmita adiß̃ lbera remd lun. mane lenpe ſunch ſacet ſcare P uto ſerin milen mniſer⸗ paſto Que⸗ efon wire einn Go l gulh lloi ☛☚ oioi onisip qued Peeril gdey ſlcno⸗ pquit ſloem lerdie eme arte ſun⸗ amaag peu og aſiger ſlen ceene iten glisan buspnn ſachin kegzn tans niüper krono tä steac⸗ cop'⸗ enam n hee enſira ticiiq SWus iwun leſeuer Gpnan undrs delen epole⸗ nwe⸗ ine nn⸗ adi cc em Gnadte inpenn WI Gn zioni⸗ pohno⸗ Mer 65 gerit nc ieale gboid ods, goe mighan no menro⸗ cetgen oaitin anticit Nb/io is incen eſchen Capitulum hmõideſideriũ erit camoꝛ:qua ꝓpter verus ſermo beatiſſimi Aug:qui dixit · quia in tri bulatione clamat᷑ñ obnixius. Obhanc cauſazʒ dixit alibi · Jdem btũs Augꝰ·quia ꝓpter hoc imittit deus tribulatiões:vt tribulati clamẽt ad ipᷣm:clamãtes exaudiat:exauditiliberen liberati gloꝛificent miſericoꝛdiſſimũ liberato rem deum · Qua ꝓpter dixit idem ſupeuãäge lium Matth· quia tempeſtatem fecit oꝛiri in mari:vt nauicula iactaret᷑ fluctibus:vt metu tempeſtatis territi diſcipuli excitarẽt dñm ie ſum chꝛiſtũ doꝛmientẽ:⁊ clamarẽt ad ipſuma facietempeſtatis:exauditiq; ⁊ liberati gloꝛi⸗ ſicarent ipᷣm · ſicut ⁊ ibi factũ eſt · Scðo adiu uat ofonẽ afflictio · qm̃ afflictio miſeriaẽ · i ſeria vero/ ꝓuocatrix eſt miſerationis apud miſericoꝛdiſſimũ · ꝓpter qð ⁊ miſcðia dicit᷑ q̃i Q miſeria coꝛdis de alieno malo · qð ꝓpꝛie com paſſio noĩat᷑ quaſi alienũ cõſoꝛtiũ paſſonis. Nue qͥdẽ ⁊ ſiin deo locũ nõ habeat /qᷓ;tuʒ ad effectum · quãtũ tñ ad effectũ ſubuentiõis cõ petit eidem quatenꝰ phas eſt· Subueniens em̃ miſerator deus tribulatis · Hoc facit ipis qð ſocius tribulatiõis faceret ſi poſſet eiſdem vicʒ liberans eos/ veltribulationẽ mitigans aut leniens ipᷣis· Quia igit᷑ afflictio ꝓpꝛia in eis:qui aliũde tribulãt᷑:addit ad miſeriã iſpo⸗ rum:addit ⁊ ad ꝓuocationẽ vt pᷣdixi miſerati onis· Et ꝓpter hoc addit adiutoꝛiũ exauditi onis ipſius or̃onis ꝑ quã miſeratio intendit᷑ impetrari · Tertio qm̃ ipſa afflictio pꝛopꝛia: quedã ꝑs eſt iuſtiſicationis:Meceſſe eſt vt ꝓ⸗ pter illaã detrahat miſeratoꝛ deus ſiue minu⸗ gt de vindicta:quã irrogaturus erat /ſi iſta af flictio nõ eſſet.mõ quidẽ minuit aut detrahit ꝓ quãtitate afflictionis hmõi ſed ꝓ largitate ſua/ſᷣm largitatẽ ⁊ ĩmenſitatẽ miſdie ſue· In terdũ etiã totã detrahit initio afflictõis hmõi quod eſt modicuʒ ad omia · Rñdeo in hoc ⁊ dico verũ eſſe · Hoc ⁊ ſententiã dãnatiõis ĩminentis totam reuo⸗ (At:totãq; penã minatã ignoſcit ·:ſicut maniſe ſtum eſt feciſſe niniuitis / cũ agerẽt penitenti am ad pᷣdicationem Jone ꝓphete · ¶ Aani feſtũ igit᷑ ẽ tibiꝑhoc:qᷓ;tũ ⁊ qualiter afflictio ꝓpꝛia adiuuat ad oronẽ adipetrandũ miſera tionẽ · Juxtahoc dixit Berñ · Clareualleñ · Jõ affligere ſe debet oꝛans coꝛam dño:vt parcat ſaltem flagellato:qͥ nõ ꝑcit iuſtificato · ac ſi di⸗ ceret:vt ipᷣa flagellatio miſcdiam ꝓuocet quã iuſticia(quia nulla eſt) ꝓuocare nõ põt · ¶ Si quis aũt querat de mugitibꝰboum:⁊ eiulati⸗ bus ꝑuuloꝛũ:⁊ de afflictionibꝰ animaliuzʒ q̊s paſſa ſunt apud niniuitas:in qͥ vel ꝓpter qʒ adiuuabant ofones niniuitarũ · RBñdeo in ̊ quia afflictiões erant hoĩm quoꝛũ erat puuli quoꝛũ erant aĩalia.Cauſa aũt in hocẽ qm⁊ in filijs ⁊ in aĩalibus ſuis ac rebus alijs: mani feſtumẽ affligi patres ⁊ matres ⁊ rerũ hmõi poſſeſſoꝛes · De ieiunio vero q;tuʒ adiuuet ofonẽ:expꝛeſſit beat Aug vbi dixit · ꝙ ſi vis ij oꝛationẽ volaread deũ:fac ei duas alas:ieiu nium /⁊ elemoſyna:quarũ igit᷑ altera alarũ: adiuuet volucrem ad volandũ tm ſimilimõ adiuuet ieiuniũ oronẽ ad volandũ ad deum· volatus aũt hmõi exauditio eſt· nõ em̃ aſcen dere dicuntur orones:niſi quas exaudit deꝰ· Auare ieiunio tanta efficacia tribuatur· Capitulum · XXIX Alrbet aũt que⸗ b ſtionem ⁊ ãmirationẽnõ euem p .—. pter quod ſapientiſſimus⁊ ſanctꝰ Augꝰ. Jeiunio tantã efficaciã ⁊ virtutẽ hic at tribuit:vt eã elemoſyne parificare videatur Ale em̃ due paris virtutis ſunt/⁊equalis per om̃ia in omibus volatilibꝰ:⁊ equale pꝛeſtant eis adiutoꝛiũ ad volandũ · nec potioꝛ ẽ inhoc ala dextera q;ſiniſtra · nec ecõuerſo· Cũ econ uerſo ſe habeat in maioꝛi ꝑte hominũ Nõ em̃ equalis vtutis aut foꝛtitudinis ſunt dextera manus ⁊ ſiniſtra in hominibus:ĩmo in pluri⸗ bus dextera ſiniſtram excedit· In ſolis vo il⸗ lisq vocant᷑ ambodextri qualis fuithayothæ gabaonite ⁊ ꝑ omia eiuſdẽ foꝛtitudinis lunt: ⁊ ad oꝑandũ eiuſdẽ adiutoꝛij Aplus aüt di⸗ xit· · ad Timoth·iiij· quia pietas ad omia va let · exercitatio aũt ad modicũ valet · Jeiuniũ vero vna eſt de exercitationibus coꝛꝑalibus quare nulla eſt comꝑatio ieiunij ad pietatem quẽadmodũ nulla eſt eius quod eſt modicuʒ eſt veri noĩs ⁊ rõnis ieiuniũ · oblatio ⁊ ſacriſi⸗ cium eſt ꝓpꝛij coꝛpoꝛis:ſicut euidenter teſta⸗ tur aplus ad rhomanos·xij· dicens · Obſecro vos ꝑ miſcdiam dei exhibeatis coꝛꝑa veſtra hoſtiã viuentẽ /ſanctam / deo placentẽ.· pꝛeſer tim cũ nõ auaricie: ſed miſcdᷣie ieiunat᷑ · Hoc aut eſt · cum ea que detrahunt᷑ coꝛpoꝛibus de alementis: in chꝛiſti paupeꝝ alemoniã / velin alios vſus pios erogant᷑ · Hec videt᷑ eſſe veri noiĩs:quo nõ ⁊ aĩa ⁊ coꝛpus affligit· Nec mo dica afflictio anie humane / ſames ⁊ ſitis · q inde manifeſtũ ẽ:qꝛcũ vehementer inualue⸗ rint:cogũt hoĩem comedere man ſuas / vel Lapitulum alla de carnibus ſuis:que raꝑe de ipſo coꝛpo⸗ re ſuo poterint. Siliter ⁊ de vehemẽtia ſitis · bibere em̃ ꝓpꝛiũ ſanguinẽ/vel vꝛinas cõpel⸗ lit· Afflictiones vo coꝛpis eẽipᷣmieiuniũ:ate⸗ nuatio eiuſdẽcoꝛpis:queꝑ pauca ⁊ modera⸗ taieiunia fit/euidẽter oſtendit· hoc aũtnõ p pterea dico quia ita ieiunadũ:vt in hmõira⸗ biem ſitis eſuriens inualeſcat· Sed potiusvt manifeſtũ tibi fiat:quia veri noĩs ⁊ rõnis:ie⸗ iunium ⁊ ſacrificiũ ẽ vt dixi:⁊ iuſtificatio q̃dã tã aie qᷓ; coꝛꝑis · Et ꝓpterhoc efficaxnon me⸗ diocriter ad placãdũ iram iuſtiſſimã dei· ⁊ ad minuendũ penas meritas ſeu debitas · to em̃quis vehemẽtiꝰſe affligit pꝛo ſuis vitijs ⁊ peccatis:tãto minꝰ in ſe iſo relinquit diuine iuſtitie puniendũ · Quapꝛopter cũ ſemetip⸗ ſum ſufficienter iuſtificat :on ẽ adeo vlteriꝰ iuſtificandꝰ.Sicut docet apoſtolꝰ.j.Coꝛinh· · dicẽs · ꝙ ſi noſmetipᷣos diiudicaremꝰ:non vtiq; diiudicaremur · Jamigit᷑ declaratũ Eti⸗ biper hoc:quatenꝰ⁊ qualiter ala altera oꝛa⸗ tionis ẽ ieiuniũ:vicʒ ad impetrationẽ remiſ⸗ ſionis pene merite ſeu vindicte · CAdiuuat etiã oꝛationẽ ad volandũ in ſublimeö/ diuine miationis qm̃ miſerabileʒ efficit ieiunantẽ · vm qð dicit apoſtolꝰ.qꝛ exercitatio coꝛpis ad modicũ valet · Intelligendũ ẽ/ vtẽ exercita⸗ tio · T hoc eſt dicere ꝑſe· valet nanq; perſead frangendũ vires carnis:⁊ ad repꝛimendos/ T interdũ extinguendos ardoꝛes cõcupiſcen tiarũ carnaliũ · Et adhocefficax eſt valde ie⸗ iunium/quẽadmodũ ſubtractio lignoꝝadex tinguẽdũ incẽdiũ · Siẽ̃ ðꝛ · detrahe ligna foco ſi vis extĩguere flamas. Et carnis mot ocia⸗ vina / dapes Hec intelligas hic exercitationẽ coꝛꝑis:niſi macerationẽ carnis:q̃ fit non ſolũ ieiunijs · ſed etiã laboꝛibus:⁊ om̃ibus ſanctis occupatiõibꝰ · ꝑſe igit᷑ inq;tũ exercitatio coꝛ⸗ poꝛis:⁊ ꝑhoc ꝙ ẽ exercitatio:ad hoc valet qð pdixi:quod reuera modicũ eſt cõpatione vti litatũ pietatis · Pietas em̃ · i· miſericoꝛdia ⁊ adillud valet:⁊ ad om̃ia alia que ſalutis ſunt ſiue pertineãt ad ſalutẽ · Nihil em̃ eſt/ vel ve⸗ nie / vel gratie / vel gloꝛie / quod pietas nõ im petret · ſicut expᷣſſe legit · Thobie · q elemo⸗ ſina ab om̃i peccato eta moꝛte liberat· ⁊ non patitur animã ire in tenebꝛas · Et iterũ · nõ auertas faciẽ tuam a paupere:Ita em̃ fiet vt neca te vertet᷑ facies dñi · Elemoſina nanq; non ſolũ poteſt vł valet ꝑeum in quoeſt / vel facit illam:ſed etiã ꝑeos quibus fit · valet eti⸗ amꝑ ſemetipſaʒ: Elemoſyna emꝑ ul qð ele moſyna eſt: habet fructus ⁊ vtilitates mira⸗ biles ⁊ mirificas:ſicut eſt euidenter colligere ex teſtimonijs ſcripturarũ· Quid vero ꝑ ſo⸗ phiſticas calũnias:que in ſcolaſticis diſputa⸗ tionibus nõ tam fructuoſe qᷓ; t multuoſe au diuntur:pietatem intellexerunt in ſermoep̃ miſſo Apli illa que theoſebia noĩat᷑· ⁊ hoc in⸗ dubitanter cultus deo debit acceptꝰnoĩat qrectiſſime veneratio ſcõx ·i·reꝝ ſcãx / ĩqb⸗ pmatũ⁊ pꝛincipatũ ſupeminẽtiſſimũ obtinet creatoꝛ benedictus:tanq;in pᷣmis ⁊ maxime venerandus · Deinde beatiſſima ⁊ gloꝛioſiſſi ma deigenitrix · poſt hoc vnuſquiſq; ſanctoꝝ ac ſanctarũ in oꝛdine ſuo · Nec dement᷑ ſacra menta ſacramentalia ſacraq; bona ſua· et ſa⸗ cra vaſa atq; oꝛnamenta · Et generaliter oĩa quecũq; bñdictionibus pontiſicalibus ſacrã⸗ tur vel ſanctificãtur ·Omnia nanq; hmõi tã⸗ q́ᷓ; ſacra veneranda ſunt · Alſiduitas ofonũ adiuuat nõbilit· Ca· XxX Btet aliud foꝛ e tiſſimum ofonis adiutoꝛium ·ſ· aſ⸗ . ſiduitas:ſicut teſtat᷑ Jacobus vlti T mo · c· eple ſue dicens:quia multum valet de⸗ pꝛecatio iuſti aſſidua · Et apls:j· ad Theſſal: Sine intermiſſione oꝛate · Et ipᷣa veritas in euãgelio luce · qm̃ opoꝛtet ſemꝑoꝛare/⁊ non deſicere · QAualiter aũt oꝛabimus ſemꝑ · Im⸗ poſſibile em manifeſtũ eſt ſemꝑ alique oꝛare/ qualiter poſſibile eſt doꝛmientem oꝛare cum doꝛmit:Credo aũt tehicaudiuiſſe verbaho⸗ minũ:de quibus fuerunt quidixerunt vitam oẽm ſanctoꝛũ /oꝛationẽ eſſe · ꝓpter auctoꝛita tem que dicit · Juſtus nõ deſinit oꝛare:niſi cũ deſijt iuſtus eẽ · Hoc aũt nõ eſt dictum niſi ꝑ tropiã.quo due res que idem velequaliaef⸗ ficiunt: ſolent dici vnũ eẽ iuxta ᷣmonẽ apli· · qad Coꝛinth · iij · Quiplantat ⁊ qui rigat vnũ ſunt · Et intelligit vnũ in efficacia ſeu intelle⸗ ccu · Sic ſe habet de orone iuſtoꝛuʒ /⁊ de vita eoꝛũ · In effectu nãq; impetratiõis apud deũ vnũ ⁊ idem ſunt· Eadem emimpetrãt apud ipᷣm vita ſanctoꝝ:⁊ oro eoꝛundẽ · Vtraq; em̃ inpetrat ⁊ veniã ⁊ gloꝛiã ⁊ gratiã:⁊ om̃e alið bonũ qð ipᷣis largitione diuina tribuit᷑· Qui⸗ dam q; ex ſanctis pr̃ibꝰ / dixit ſe inceſſant oꝛa⸗ re/pꝛo eo ꝙ velipᷣe oꝛabat in perſona ſua:vel paupes quos laboꝛe manuũ ſuarũ ſuſtẽtabat Dicit igitur ſe oꝛare cũ pꝛo ipſo oꝛabat᷑· Clen non eſtopus vt in explanatiõibus tropoꝛi nir⸗ ligere opſo⸗ Cpurr⸗ loſean moe; hocin⸗ noia bunet ame Weſſli ungon nibn elſe⸗ llero bſagi⸗ Mölti⸗ mea, buo Metde⸗ Theſſt usi on N⸗ Nne./ recun ol⸗ niam n ſã ſi⸗ CLapitulum x fſiguraꝝ hmõidetineam te vlteriꝰ. Adillud igitur veniẽdumẽ qũo opoꝛtet ſemꝑoꝛare:⁊ qua de cauſa · Dico igit᷑ ꝙ q;diu ferruʒ ardet æ incendiũ:tamdiu clamãdũ eſt contra ignẽ pꝛo aqua · Et hoc euidẽter vides in incẽdijs iſtis lalibus · q;diu em ardet ignis/ domus aliqua comburit᷑:tãdiu continuat᷑ camoꝛ eo rum quiad liberationem domus ⁊ extinctio⸗ nem incendij laboꝛant / vel glias ſatagunt · vbi eſt ergo in tota eccleſia dei domus ĩ qua ignis velire velluxurie vel alterius peſtium hmõi nõ inceſſanter graſſat᷑· Hõ dubitas qͥn rariſſime pauciſſimeq; ſint quibus deus ꝑcat ab his doloꝛibus:vel quas ab eis potius tue⸗ atur · Qua ppter ſi velleuiter vel ad modicũ aperueris oculos:⁊ inſpexeris in ciuitatem dei:videbis fere eam vbiq; varijs vaſtariin⸗ ceundijs hmõi · iuxta cõminationẽ dñiꝑ Eſaiã dicenteʒ · Relinquet᷑ filia ſyon ſic ciuitas que vaſtat᷑ tot⁊ tantis incendijs· Deniq; tamdiu pugna cõmittitur:qᷓ;diu durat pꝛeliũ:an nõ reſonandũ eſt tubis cõtrahoſtes: Clãgoꝛes aũt turbarũ nõne ſunt clamoꝛes oꝛationum ¶ Amplius temptatio ẽ vita hominis ſuper teurram.et alia littera habet militia · Hoc aũt nöõö niſi bellũ · Si igit᷑ toto bello · i· toto temꝑe duratiõis belli:vociferandũ ẽ ⁊ tubis reſonã dum:nulla ꝑte vitehuiꝰ /vel grandis vel mo dica:ceſſare licet nobis ab oꝛatione · ¶ ſi quis foꝛtaſſe dixerit · qꝛ clerici ⁊ ſacerdotes ·⁊ inter hos potiſſimum clauſtrales: debitoꝛes ſunt inſtantie iſtius: ⁊ continuationis oꝛatio num cum eis ab alis oꝑationibus adeo par catur: vt nihil aliud eis impoſitum ſit · Et ipᷣe Maiero · expꝛeſſe dicit : qꝛ monachiofficiũ ẽ ſua alioꝝ peccata deſlere · Et generaliter ad h/ pꝛopter hoc totus clerus cõſtitutſit:vt me diatoꝛ ſit inter populm et deum ſicut et iuxta luitteram · inter populum ⁊ altare loco medio ſtat in eccleſia · Ad hoc videlicet vt laudibus/ oronibus/⁊ ſacriſicijs:nõ ſolum iram dei pla — . * care ſtudeant erga populũ:ſedetiamgramꝰ gloꝛiam eidem impetrare · Rñdeo in hoc qa reuera inſtandũ eſt oroni/⁊ q;tũ ꝑmittit ipſa Qqua om̃es pᷣmimur ⁊ circũdamur) iſirmitas ſimiliter et quantum alia officia permittunt: que nec minoꝛis gloꝛie ſunt creatoꝛi: necpo⸗ pulo minus neceſſariaſunt ·ſicut officium pꝛe dicationis/ſacramentationis · Officiũ inter⸗ dum iudicationis ⁊ paciſicatiõis inter diſcoꝛ⸗ des ; Sunt vpᷣter hec officiũ diſputandi cõtra „ I . MB * — erroꝛes / officium cõquirendi⁊ fabꝛicandiar ma ſpũalia cõtra hoſtes ecclie dei · Officiũq; texendi retia:hoc eſt componẽdi ⁊ ſcribendi ſermones/ad piſcandum in mari magno er ſpatioſo mundihuiꝰ:pꝛo quibus vani homi⸗ nes ⁊ imperiti telas aranearũ texũt pꝛo eis: nõ ſolum inaniter ſed etiã damnabiliter· Ip⸗ ſiſq; auditoꝛibus ꝑnicioſe ſeipſos euiſcerant dum ea vel docent velpᷣdicant/quibus nõ ſo lum nõ capiunt᷑:ſed etiam inflãmant᷑ inter⸗ dumq; fatigant᷑: Et quod eſt ad maloꝛũ om⸗ niumcumulũ:ipᷣa aromata ſacroꝛũ eloquioꝝ faſtidiunt ⁊ abominant᷑ eouſq; vt aures ſu⸗ as ab eis pꝛoꝛſus auertant · ¶ Orat em̃ ſine ĩ termiſſione qui aia ſibi officia impoſita/ nec ꝓpter oꝛationẽ intermittit aut negligit: nec ꝓpter alia ab oꝛatione deſiſtit · Orat igit ſem per ⁊ nõ deſicit:qui iuxta qð ei ab alijs officijs ꝑmittit᷑ / oroni inſiſtit · Pꝛopter qð ⁊ circũſpe cte adiecit veritas:opoꝛtet oꝛare ſemꝑ⁊ non deficere ˖ Sic em̃ abundandũ eſt nobis in oꝛa tione:ne alijs officijs deficiamꝰ:nec cogimur ꝑexemplailla que de pugna ⁊ incendijs had ducta ſunt · in omi momẽto tꝑis inſtare oroni cũ alia ñ minꝰ nccria vel ſalutaria vl ſalubꝛia cũ vacarẽꝰ oroniptinue · nõ ſufficient iplerẽt᷑ Beneraliter em̃ cõſtitutus eſt clerus:vt cu ſtodiat iuſtificatiões dei ⁊ mandata eius exqͥ rat · ſicut legit᷑ in põ · Et · ij · Paralipo · iij · pce⸗ pit rex eʒechias populo habitanti in hierim vt darẽt partes ſacerdotibus ⁊ leuitis:vt poſ ſent vacare legi dñi · ⁊ ſubintelliges intelligẽ⸗ de / meditande/ implende/ ⁊ docende · ſicut põ · legitur · dedit regiones gentiũ/laboꝛes populoꝛum poſſiderunt:vt cuſtodiant iuſtiſi cationes / legẽ eius exquirant · De clauſtra libus vero ſiue regularibus/quos communi ter religioſos dicimus:non eſt dubitandũ qͥn ſumma cura debeat eis eſſe de dei laudibus/ oꝛatiõibus / ſacriſicijs · ;His em tribus om̃ia officia religioſoꝛum inſeruiunt pꝛincipaliter N¶ QDilſciplina nãq; clauſtralis:que m capitu⸗ lo exercetur: cuſtos quidem eſt triũ iſtoꝛum⸗ Siliter ⁊ ſobꝛietas ciboꝛum ⁊ potuũ:que reli gioſis vindicta eſt:⁊ in refectoꝛijs eoꝛũ regu lariter ſeruat᷑: nõ modicũ necleue adiumẽtũ pſtat tribꝰ illis añdictis · Veꝝ lectionẽ ab oꝛa tione diſtinguere: non multuʒ curo.cũ adeo ſibi inuicem cõnexe ſunt:vt lectio oronẽ im⸗ pugnet:⁊ lectionem oꝛatio illuminet ¶ Qua pꝛopter arida ⁊ modice velnullius refectio⸗ 5 Lapitulum nis eſtoꝛatio:quamlectio nõimpugnet.⁊ pa rum luminoſa lectio:quaʒ oꝛatio nõ illuſtrat/ Ceterum lectio pſalmoꝛuʒ:ſacratiſſima atq; ꝓfundiſſima:pene tota oro eſt · Vnde ſicẽ nec veraciter pſallit:qui pſallendo nõ oꝛat:⁊ intẽ do cuiꝰ pſallere nõ eſt oꝛare · ſic nec veraciter legit pſalmos ·cuiꝰlegere oꝛare nõ eſt· Lon⸗ ge em differũt ab inuicem pſalmoꝝ recitatio ⁊ ipſoꝛũ vera lectio · Medullata nãq; debet eẽ pſalmodia/nuda⁊ ĩanis a ðuotiõe pſalmo rum recitatio: tumultus tmẽꝛ ſtrepitus la⸗ bioꝛũ · ꝓpter quod dixit dñs Amos · v · Au⸗ fera me tumultum carminũ tuoꝛum:⁊cãtica lire tue non exaudiam · Et putauerunt ſeha berevaſa cantici·ſicut Dhauid · Et iã dixi quia vox oationis deſideriũ / internũ ẽ · Et ꝓpter hoc dicebat DHauid ad dñm / deſideriũ coꝛdis eoꝛum audiuit auristua · Ex omnibus iſtis ̊ colligitur · ꝙ officiũ oꝛandi non ſolũ ſed maxi me impoſitũ ẽ clero:ſiue ſeculariſiue regłari: Et ꝓpter hoc nec eſt neceſſe vt iſti officio to⸗ taliter ⁊ ſingulariter ſe impendant · Aſſidui⸗ tas igitur oꝛationis inculpabiliter ſeruatur: cum tempꝑe ſuo ⁊ loco / ſaluiſq; alijs officijs ei dem ꝓut decet inſiſtit᷑ · Et intendo pꝛout de⸗ cet · vt pinguis ſit ⁊ medullata/ ꝓut doceber] inſequẽtibus · Semper igitur oꝛat ⁊ non defi cit:qui ſicoꝛat · quẽadmoduʒ quis ſempꝑ dicit ieiunare/qui omni die vnica refectione con⸗ tentus ẽ · C &ρ ſi quis arguere velit ſemper ieiunat igitur etiam cũ cõmedit · concedi po⸗ teſt cõcluſio ·qꝛ indubitanter dum cõmedit · contentusẽ refectione vna in die:⁊ abſtinet a pluribus refectiõibus · Sic ſemꝑoꝛat iſte / ⁊ nõ deficit ab õone:quiſtatutis hoꝛis:hoc ẽ ad oꝛandum deputatis:or̃onẽ facit · Non em̃ deficit a quocũq; bono oꝑe nec in defectumẽ oꝑis illiꝰqui eam ſuo temꝑe ⁊ loco exerxcet · De impoꝛtunitate oꝛandi · Ca· xXxxxXI Erum quoniã v laudauit veritas in euãgelio im⸗ ppꝛobitatem / in oꝛatione et impoꝛ tunitatem tanq; foꝛtiſſima oꝛatio nis adiutoꝛia · Sciendũ eſt tibi ꝙ impꝛobitas in rogando:nõ eſt niſi inſtantia tedioſa ſiue moleſta ei/qui rogat᷑ · ⁊ hoc ꝓpter ꝓlixitatem ſuã vel vehemẽtiam· Quidam em̃ ſunt/ qui pces ſuas nõ ſolũ offerunt eis quos pᷣcantur · We ſed etiã illas ipſis ingerunt ⁊ impingunt:qua ſipugnantes contra duriciẽ vel difficultatem exauditionis:⁊ tandẽ ipam impugnates atq; vincentes ⁊ gram ſeu bñũficium exauditionis tedio interpellationis/tanqᷓ; ab inimicis ex⸗ toꝛquẽtes · Sicut in exemplo de vidua:cuius petitionẽ exaudiuit iudex nõ quia deũ time⸗ ret iße / velhomines vereret᷑ ipe: ſed quia mo leſta eidem erat vidua ·ſicut legit᷑ Luc·xviij· Impoꝛtunitas vero ſimul moleſtia eſt ſiue te dioſitas in interpellando ſiue rogando· Cleꝝ impoꝛtunus dicit᷑ quaſi mopoꝛtunus quiĩ ro gando nec loci nec temꝑis opoꝛtunitatẽ ſer⸗ uat · ⁊ vbicũq; poteſt pces ingerit ⁊ impingit ei quẽ rogat vbicũq; illũ inueniat ·vicʒ in mẽ⸗ ſa ſiue in cubili /ſiue in publico ſiue in ſecreto · vel dicit᷑ impoꝛtunus quaſi in poꝛtu /veli poꝛ ta ita vt arceri inde niſi valde difficile poteſt: Et aianitoꝛibus impulſiones multas⁊ verbe ra ſuſtinet:vt accedat vel appꝛopinquet ei qᷓ; rogare intendit · Tu autem ſcis ·quia omnia iſta moleſta ſunt valde magnatibus· Longe aũt ſũt he ⁊ om̃es alie moleſtie a pacatiſſima ⁊T tranquilliſſima gloꝛia creatoꝛis ·ſed nec eſt ab eo aliqᷣd:tanqᷓ; eo inuito extoꝛqueri · Om nia quippe largit᷑ plarga bonitas eius:nõ ſo⸗ lum liberaliter ſed etiam libẽter · Voluit igit᷑ in exemploillo de vidua antedicta·⁊ in excem plo de amico ⁊ tribus panibꝰ quod legi᷑ Lu⸗ ce · xj· nos animare ad oronis inſtantiã · Nihil em̃ ei gratius offerri põt a nobis:qᷓ;ꝑfecta ex om̃ibus modis ſuis oro· Cauſa aũt in hoc eſt abundantiſſima largitas bonitat ipſi p quã querit in nobis occaſiones miſerẽdi ſemper nobis/ac bñfaciendi · Adeo nãq; placet eidẽ dare:vt ꝓpter hoc omnia creauerit · volebat em̃ habere/⁊ quibus daret· Angelos autem Thoĩes in hoc ſpecialiter creauit:vt daret eis ſemetipᷣm ꝓpter quod ⁊ tales eos creauit · qͥ ipſius capaces eſſent: niſi vitijs ⁊ peccatis eo uſq; ſeipſos minoꝛaſſent ⁊ coanguſtiaſſent· vt diuine imen ſitatis om̃ino irreceptibiles ⁊ ĩcapibiles eſſent:ſic ⁊ offenſis cõtumeliarum ⁊ iniuriarũ innumerabiliũ ⁊ ineſtimabiliũ irã eius iuſtiſſimam adeo cõtraſeipos ꝓuocaue runt:vt iuſtiſſime ſemꝑq; ac ꝑomia laudãdo iudicio eius:reddenda ſunt eis eterna ſi uppli cia · Pꝛeſertim atq; potiſſimũ illis qͥ culpis ſu is oꝛiginalibus ⁊ actualibꝰ:cõtumaciã obſti⸗ nationis ⁊ incoꝛrigibilitatis ꝑtinaciã addide uͤt 0n gi i ten ass eo⸗ ſen⸗ ſes! un Hüia aue dido ſugt hoßf obſt⸗ dee XXXII rũt· Aparet igit᷑ tibi ſi tñ videre vis/⁊ vales q;tus ſit placoꝛ q́aq; gra piarũ ac deuotarũ oꝛationũ coꝛam deo/vel apud eum· dumper eas eidem pᷣͤſtat᷑ occaſio id faciendi:ppter qð ei placuit ei omia facere · T hoc eſt largiri quo nihil eo gratius eſſe poteſt · Et ob hanc cãm gratioſiſſima eſt in conſpectu eius humilitas Ipa em̃ ſempꝑ quereloſa eſt:·ſemper mendica ſemꝑ egena · dum hic viuit᷑ ſemꝑ ſaccum ſuũ vacuum eidemoſtendens/⁊ poꝛrigens· ſem perq; indigentẽ ac ꝑpauperrimã ſe ac caamãs miſeriaſq; ſuas imẽſas ⁊ innumerabiles ocu⸗ lis pietatis ipſius ingerens·nõ tam oſtentãs qᷓ;vehementi impꝛobitati impoꝛtunitati im pingens · iu conſuetudines trutanoꝛũ:qͥ ſca bies ſuas ⁊ vlcera/mẽbꝛoꝛũq; ſuoꝝ coꝛroſio⸗ nes / nuditatẽ/ceteraſq; miſerias ſuas:tanta ſtudioſitate oculis ſpectantium ingerunt/et D intueriillas eos cogunt · vt ſi nullo miſeratio nis affectu in eo moueant᷑· neceſſe tñ habent gqliquo bñficio oculos ſuos ab aſpectutãhoꝛ⸗ rificarum miſeriarũ redimere · Et habet ad⸗ huc aliud gr̃e ſingularis humilitas eius /vicʒ ꝙ ſaccus eius nechic impleri põt donis largi tatis:nec pauꝑtas eiuſdem ditari · Cauſa aũt in hoc eſt qm quãto maioꝛa amplioꝛaq; dona recipit:tanto amplius ipᷣa creſcit·Et ꝓpter h tanto amplius vacuã ⁊ pauꝑem ſe pꝛoclamat Ipſa igitur quaſi contendit cum iĩmenſitate diuiciarũ /⁊ benificentie creatoꝛis / ⁊ dicit au⸗ denter · imple ſaccum pauptatis ⁊ vacuitatis mee:ſi potes dñe deus meus · Pꝛopter higit vt pᷣdixi/gratioſiſſima eſt humilitas in cõſpe⸗ ctu creatoꝛis:qm̃ occaſiões ei ſemꝑ miniſtrat largiendi ſimul ⁊ miniſtrandi/donandipari⸗ ter ⁊ pdonandi ·ſicut em̃ gaudiũ eſt iuſto face re iudicium · vt legi᷑ Pꝛouerb·viij · Ita gau⸗ dium eſt largiſſimo ignoſcere ⁊ largiriqꝛ igit ſuꝑ om̃em cogitatum eſt largitas creatoꝛis Ita ſuꝑ om̃em eſtimationem noſtram eſt bo⸗ nitati eius placitum largiri · Pꝛopter hoc igi tur merito tam placite ſunt eioccaſiones lar giendi:quas ei humilitas ſubminiſtrat· α ſides adiuuat oꝛationem CaXXXII Wiaverofides q fonseſtoꝛationis · ſicut dixit ſan⸗ cctus ⁊ ſapientiſſimus Auguſtin· XXXIII Aanitfeſtũ tibi eẽ facile poteſt:rememoꝛatio nem fidei/nõ ſolum adiumentumeſſe oꝛatio ni· ſed ⁊ oꝛatiõis gratiam ex ea ⁊ per eam mi⸗ ra affluentia redundare· Rememoꝛandiigit ſunt oꝛare intendentibus atq; volentibus il⸗ li articuli fidei:qui maxime gratiam gratitu⸗ dinis ⁊ deuotionis in nobis excitant ⁊ incen⸗ dunt · Hi autem ſunt de myſterio incarnatio⸗ nis/paſſionis ⁊ moꝛtis/ necnon victoꝛioſiſſi⸗ me reſurrectionis eiuſdem/atq; in celos glo rioſe aſcenſionis · Similiter ⁊ ſacramenti al⸗ taris · in quo incogitabiliter larga atq; pꝛofu⸗ ſa eſt in nos benificentia ipſius: ⁊ ineſtimabi⸗ liter admiranda dignatio magnifice gloꝛie ip ſius· qui quotidie nõ ſolum multotiens/ſed vicibus innumerabilibus / deſcendit de ſum⸗ mo celoꝛum:de altiſſimo ſolio glsꝛie ſue:ĩ ma nus ſacerdotum / myſterium illud altaris ri⸗ te celebꝛantium / deſcendit inq; ad inuocatio nes eccdeſie ſue que per oꝛa ſacerdotum fiũt iu ſacramento illo · Rememoꝛanda igitur ſunt officia ineffabilis pietatis chariſſimi et benedicti vnigeniti patris dei · pꝛopter illud venerandum ſacramentum inſtituit/ et que in eodem in omnibus miſſarum ſolennijsad implet et perficit · ¶ Quoꝛũ pꝛimum eſt offi⸗ cium medicationis:quo medetur eccleſie ſan cte ſue tyriacaviuifica ſacratiſſime carnis ſue et ſyrupo ſaluberrimo pꝛecioſiſſimi ſangui⸗ nis· ¶ Secundum officium eſt ſacramentati onis ſiue ſanctificationis:qͥ officio nos emun dat ab omnibus inquinamentis carnis ⁊ ſpi⸗ ritus:⁊ replet omni ſanctitate et gratia · ¶ Tertium officium eſt recõciliationis quo per ſacrificium coꝛpoꝛis et ſanguinis ſui/pla⸗ cat nobis in myſterio illo patrem miſericoꝛdi arum/⁊ reconciliat nos eidem· ¶ Quartum officium eſt refectionis ſpiritualis: quo tam nobili /tanteq; ſuauitatis cibo et potu nos re ficit ⁊ ſatiat · extinguens in nobis famem et ſitim moꝛtiferas/carnalium et ſecularium de ſiderioꝛum· . Cum quanta gratiarumactione eſt ſaluta dus dominus ieſus in miſſa:· Ca · XXXIII Tiſta quattu⸗ 5 e oꝛ in omni miſſa abipſo / tota de⸗ uotione · toto fletu coꝛdis ab eo⸗ A LCapitulum 6 9 dem expoſcẽda ſunt · ita vt in ipᷣahoꝛa eleuati onis dñici coꝛpis ꝓcidat coꝛã eo cũ grarũacti one deuotiſſima⁊ laudibꝰ.Et dicat᷑ bñuener⸗ tu bñdicte ſaluatoꝛ:⁊ bñdicat tibi q cquid tibi bñdicè põt:ꝓ tot ⁊ tãt maglib pietat ⁊ dulce dinis tue · ꝓ tot ⁊ tãtis dignitatibꝰ magnificẽ tie glie tue:ꝓtot ⁊ tãti taq; magnific¶ donis / icogitabil largitat tue ⁊ bñficẽtie · Ecce oculi tui ſactiſſimi vidẽt ariditatẽ/frigiditatẽ‚tene noſitatẽ / vacuitatẽ oĩmodã/a pauꝑtatẽ coꝛ⸗ diũ nr̃oꝝ · Ecce nõ ſufficim ad graꝝ actiões/ ⁊ bñdictiões ⁊ collaudatiões/⁊ gliſicationes tuas · qͥn potiꝰ ꝑ oĩa deſicimꝰa debit ðuotiõe ⁊ gratitudine etiam ꝓ vnico aduentu tuode celis · pꝛo vnica aſcenſiontua · ſed nectotus mundus regratiari tibi pꝛo vna eius deſcen⸗ ſione ⁊ aduentu ſufficeret/q;to minus igitur ꝓ quotidianis aſſiduiſq; ⁊ idubitãter in nu⸗ merabilibus · Nemo tibi ſatis gratus ſatiſq; deuotus eſſe poteſt Tu ergo ne attenderis ⁊ ne reſpexeris ad tantos defectus noſtros · tãtãq; pauꝑtatẽ·ſᷣ reſpice potiꝰ ad ſuꝑabun⸗ dantiſſimas diuitias pietat ⁊ dulcedinis tue que te hucadduxerunt ⁊ de ſuꝑeminentiſſi⸗ mo gloꝛie tue ſolio huc deſcendere te fſecerũt in manibus huiꝰ pᷣſentis ſacerdotis:qui tam venerandũ tãq; ſacrũ miniſterium /in nomi⸗ ne tuo celebꝛat:poſuerũt · tanqᷓ; oblationem patri miſcdiarũ gratiſſimã acceptiſſimã:vbi offerris ꝑ manus illius ꝓ totatua eccleſia/et ex ꝑte ipſius· Inde obſecro/ꝑage ⁊ admitte officia iſta imenſe miſcdðie tue· Inde oꝑare in nobis quattuoꝛ iſtas virtutes ſacratiſſimihꝰ myſterij· Inde medere aĩarũ noſtrarũ vulne ribus atq; languoꝛibus· Inde fac nobis iſtaʒ vitalẽ viuificãq; pᷣcioſiſſimi coꝛꝑis tyriacã vi⸗ uificiq; ſanguinis tui/in medicinã / in vita / et ſalutem mentis ⁊ coꝛꝑis · Placa nobis patrẽ miſcdiarũ hoc placabiliſſimo / eiq; acceptiſſi⸗ mMo ſacrificio:quo placaſti eũ nobis in ara cru cis agnus ĩmaculatus · Agnus dei qui tollis peccata mũdi:offerens temetipᷣm eidẽ hoſti⸗ am in odoꝛẽ ſuauitatis pꝛo nobis: Vbipacifi⸗ caſtiꝑſanguinem crucis tue:ſiue que in celis ſiue que in frisſũt · Dñe miſcðdie q;ta deuoti one/quãtis piarũ lachꝛymaꝝ ꝓfluuijs/ reme moꝛanda ac iugiter recogitanda eſſent nob/ tam indebita noſtris miſerijs tam ſtupenda tãq; excedentia oẽm admirationẽ ⁊ oẽm cogi tatum bñficia: Zu igit᷑ qvides/ q;longe nos fecimus noſtris vitijs ⁊ peccatis:a tam neceſ * —5 8 5 — * ſarijs / tam ſalutaribus / tam deſiderabilibus nobis tanq; bonitati tue gratis ⁊ acceptꝭ do nis · Adiuua inſuꝑimpꝑfectũ noſtrum·⁊ ſupple tam miſerabiles defectus noſtros: tãq; moꝛ⸗ tiferam pauptatem/ſuꝑabundantiſſimis di⸗ uitijs gratioſitatis tue/ vicʒ grarũactionibꝰ tuis · Emunda nos ab omibus inquinamen⸗ tis carnis ⁊ ſpiritus:⁊ reple nos om̃i ſanctita te ⁊ gratia/⁊ omnibus donis et virtutibus:qͥ bus tibi placet᷑ ſeruitur ⁊ viuitur:ad placen⸗ dum/ ſeruiendum/totaliterq; vuuendumma ieſtati tue cum patre miſericoꝛdiarum ⁊ ſpiri tuſancto · Hoc inq; fac ꝑ virtutẽ venerandi ,/ tãq; ineffabilis ſacramenti :quod ⁊ ꝓpter hoc tuipᷣe inſtituiſti:⁊ celebꝛandũ eccleſie tue ſan cte tradidiſti et pꝛecepiſti · In quo mirificen⸗ tiſſima vᷣtus tua ſemper operatur · quod nul/ la virtus naturenulla potentia/ pꝛeter ſin⸗ gularem illam ⁊ omnibus dominantiſſimam ac ſupereminentiſſimam tuam operari põt vt panis ille materialis ⁊ vinum viſibile:in ſa cratiſſimum coꝛpus tuum/et viuiſicum ſan⸗ guinem tuum conuertatur/quãtã mirificam operationem tuam /ſoliq; omnipotentiſſime virtuti tue poſſibilem: ⁊ te ductoꝛe et actoꝛe teĩſpirãte magnifico munere gratie tue cre dimus ⁊ tenemus:que fides inter mirabilia ſiue miracula tua/mire virtutis ⁊ gratie tue donumẽ ˖ ¶ Refice nos .ſatia ⁊ firma hoc pa⸗ ne vite id eſt · viuo ⁊ vero · hoc pane vite · id ẽ· de te ißo / qui de celo deſcendiſti:panisviuus ac verus quidas vitam mundo et extingue nobis omnem famem carnaliumac ſeculari um deſiderioꝛum · Pota nos⁊ inebꝛia hoc pa ne viuifico ac ſaluberrimo teipſo · ⁊ extingue in nobis omnem ebꝛietatem vel potius inſa- niam vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum · Hoc inq; ope⸗ rare in nobis de teipſo · per ipſum viuificum coꝛpus tuum ⁊ ſanguinem tuum pꝛecioſiſſi⸗ mum · Tu es enim domine miſericoꝛdie / in temetipſo / et per temetipſum ·quod eſt dice⸗ re · inquãtũ deus es/inquãtũverbum ſummi cterni patris · cibus ⁊ potus ⁊ refectio vita lis ſaluberrima/⁊ ſuper omnem cogitatum ſuauiſſima animarumnoſtrarũ· Placerau J tem tibi vt in ſacramento iſto ineffabili ſacra tiſſimi coꝛpꝑis/ ⁊ viuifici ſanguinis tui / quos pꝛo nobis ſuſcepiſti ·pᷣſtes nobis iſtam ſacra⸗ tiſſimam/viuificamq; refectionem quam ſu⸗ quitate ineffabili/abſq; ſigno ⁊ figura ſacra⸗ menti · Ipſa pntia tue vᷣitatis nuda ⁊ lucidiſ⸗ nnte larg con ſe imme adt lele ſel Ki te⸗ ne ſt hõ ſu⸗ ſu⸗ cr⸗ yer r ſ 15 Ne l ſi int bi⸗ labt is nn Lin t⸗ len dey ſa lin in nnn mf lun ſet Viu ens k ine tge⸗ Ues id ſupe bmor⸗ misd' nonip annen⸗ Manita bug Men⸗ wmme niſpn Arand Nerho eeſn ncer⸗ odl lerſn⸗ ſinam io⸗ leinſe mmſan⸗ Uſan nuſine ore nege bi⸗ le Ap⸗ eidi⸗ Ns nr ahhn⸗ e nir che⸗ foom goſſi⸗ Gen tds funmn om⸗ uum Netun) iſoc g⸗ gſov n g oſ⸗ .⅞er ſima angelis ſanctis / ac beatis aĩabꝰ in celo/ in templo·ſ.ſublimiſſimo /habitacnlo glie tue largiris aũt h̊ mirabiliter/⁊ miſericoꝛdiſſime conſulis puerilitati ⁊ infantie aĩiarũ noſtrarũ ꝑſigna iſta ſacramẽtalia · Mõ em capaces ſũt imenſitatis vitatis tue / vt ipa eſt ⁊ ſe exhibet ad plenã fruitionẽ/ciuibꝰ ſuꝑne illius ac ſuꝑ⸗ celeſtis hieruſalẽ· Adeo nãq; ſtrictũ eſt·adeo modicũ ⁊ anguſtũ/os anime humane:qð eſt itellectus ipᷣius:in iſta moꝛte pᷣſentis miſerie: vt in illud ꝑſemetipᷣm nudaac lucidiſſima in trare nõ poſſit · Et ꝓpter hoc/non eſt aiehu⸗ mane in ꝑuulitate vt pᷣdixi/ꝑ ſemetipᷣam gu⸗ ſtabilis ſic eſt de palato ipſius ⁊ ventre/ quia nõ eſt in hac ꝑuulitate ⁊ anguſtia ĩmenſitatis ſuauitatis⁊ refectiõis/qua ꝑtemetipᷣm ciues ſuꝑnos reficꝭ: Et ꝓpter hoc ſubſignis iſtis ſa cramentalibus/⁊ꝑ ipᷣa intrat quoquo modo veritas viua/⁊ viuificans om̃ia · veritas inco gitabilis ſuauitatis: veritas abundantiſſime ſatietatis ⁊ plenitudinis /in aĩas nr̃as · Dila⸗ tabis aũt ⁊ oꝛa animarũ noſtrarumfauces ⁊ ventres:⁊ ꝓfundabis ad ſanctiſſimoꝝ equa⸗ litatem/⁊ beatiſſimoꝛũ angeloꝛũ · Siliter vcre ficies ⁊ ſatiabis / ita vt non eſuriamꝰ nec ſitia mus amplius·hoc aũt erit cũ nuda ablatis oĩ bus ſignoꝛũ ⁊ figurarum velamentis · incogi tabili claritate manifeſtã ſe pᷣbebit om̃ibꝰ ele⸗ ctis ⁊ dilectis tuis gloꝛia tua ſicut intellexitꝓ pheta tuus Dauid cũ dixit: Satiaboꝛ cũ ap⸗ paruerit gloꝛia tua · Tũc em̃ dilatato oꝛe ple⸗ nis faucibus ⁊ ventreö/comedemꝰ te integrũ Cilleſum ꝑ omia:qͥ comeſtioni ſpũali totus ſꝑ a integer comederis · ¶ Hic igit᷑ dñe miſcdie · da nobis aliquatenus licetꝑ ſpeculũ ⁊ in eni⸗ gmate pᷣuidere deſiderabiliſſimã virtutẽ tuã/ a vtcũq; pᷣguſtare bonitat tue viuificã ac reſi cientiſſimam ſuauitatẽ:vt amoꝛe ſanctiſſimo ac viuifico · cõcupiſcentiaq; caſtiſſima exarde ſcamus in pulchꝛitudine /⁊eſurie ⁊ ſiti inex. tinguibili · totis faucibus coꝛdis inhiemus in iſtam totius ſotietatis ⁊ plenitudinis dulciſſi mam viuificãq; refectionẽ:hecẽ em̃ beatiſſi ma fames/ ſitis deſiderabiliſſima:que nõ ſo lum nõ minuit aut vllo modoꝛiũ ledit animas ſic eſurientes · qͥn potius ipᷣas hic ſanat atq; viuificat vita gr̃e tue:⁊ ad vite eterne gloꝛiã eas nõ ſolũ comꝑat:ſᷣ etiã a moꝛb⁊ vulneribꝰ eccatoꝛũ ⁊ vitioꝛiũ/easliberans:ipas adillã incogitabili velocitate facit ⁊ currere ⁊ vola⸗ re · Dñe miſcdie mi ieſuchꝛiſte · mõne tu vi⸗ ta es /⁊fons vite iudeſicientiſſimus atq; re⸗ △ dundantiſſimus: nõne tupanis vite es/⁊ pa nis viuus qui de celo deſcendiſti ⁊ das vitam mundoꝛnõ ſtet igit᷑ añ te moꝛs aĩiarũ nfarum Fugiat quicqᷣd moꝛtiferũ in nobis eſt de fa⸗ cie tua:⁊ a pᷣſentia gloꝝe tue/ꝑvtutẽ ta vene randam myſterij tui· Intra penetralia coꝛdi um nr̃oꝛũ/⁊ ꝓfundiſſima aĩarũ noſtrarum/ ibi habitare nobiſcũ :⁊ pᷣſta vti te adhereamꝰ tibi totaliter ſingulariter ac inſeꝑabiliter in ꝑ petuũ · Ibi ſentiamus te vitam noſtrate ſan ctificationẽ inq; eouſq; vt om̃ia que diſplicẽt bonitatitue nobis diſpliceant. vt ab omibus vitijs ⁊ peccatꝭ noſtris/totos nos abſtrahas ⁊ abꝛumpas:totos nos trahas adte/ĩimoto⸗ tos rapias:in te ↄglutineſq;/⁊ vnias tibi vni one puriſſimi ſciſſimi tibiq; placitiſſimi amo⸗ ris · Dñe mie ieſu chꝛiſte/ dñe miſcdie · nõne tu panis es om̃e delectamentũ ⁊ omnem ſua uitatem ſapoꝛum in te habens · ſicut legit᷑ in libꝛo Sapientie tue · Quãta igitur eſt coꝛru⸗ ptio palati coꝛdis mei:quãtus erroꝛ virtutis mee:appetituum interioꝛum?quãta peruerſi tas guſtus mei:qui in te nihil ſuauitatis inue nio nihil huius ſapoꝛoſitatis ſentio ex te · magna eſt multitudo dulcedinis tue domine ſicut clamat cum admiratione pꝛopheta tuꝰ Dauid · Et addit ſapientiſſimus Aug quiei ſoli ſapit qͥ palatũ coꝛdis non perdidit / de fe⸗ bꝛe iniquitatis · Hec febꝛis mi dñe ieſu chꝛiſte abſtulit mihi palatum coꝛdis/⁊ ſenſum pᷣdul⸗ cis ſapoꝛis tui · quo incogitabiliter bene ſapis omibus illis / quos abiſta febꝛe tam moꝛtife⸗ ra tãq; ꝑiculoſa liberas· Sana me dñe / qm̃ in firmꝰ ſum· Et hoc eſt mihi indiciũ certiſſimi? ifirmitatis iſtius mee tam pꝛofunde:qꝙ tunõ ſapis mihi:qui non ſolũ es in vltimate ſuaui⸗ tatis ſapidus ⁊ ſapoꝛus:ſed etiam fons abyſ⸗ ſalis omnium delitiarum ſeu delectamento⸗ rum ſpiritualium · Domine miieſuchꝛiſte / q in extremis veſtigioꝛum tuoꝛum veſtigijs · id eſt· odoꝛibus ſcʒ ⁊ ſapoꝛibus / pulchꝛitudini⸗ bus / ceteriſq; rerum ſenſibilium diſpoſitioni bus / inueniat miſera anima mea tãtos ſapo⸗ res tantaſq; ſuauitates vt in vnaquaq; ea⸗ rum totaliter ſe immergat:⁊ eouſq; / vt inde euacuare nõ valeat · In te vero abyſſali fon⸗ te ſuauitatis:nec ſtillam vnam ſuauis ſapo⸗ ris inuenio · Accidit ergo mihi infauſtitatis infoꝛtunij ridiculum / valde ſtupende per⸗ uerſitatis malum:quod expꝛobꝛatur inter⸗ dum aliquibus hominibus / et dicitur eis: eo⸗ rum ſcʒ vnicuiq; adeo infauſt infoꝛtunat⸗ . LCapitulum es vt in toto mari ſtillam vnã aque inuenire ſ̃ poſſet necð toto mari ſtillã modicãhaurire Dñe miieſuchꝛiſte qᷓ; ꝑnitioſum/qᷓ;ſtupen⸗ dum/qᷓ; q; ꝓfunduʒẽ chaos illud atq; moꝛti⸗ ferũ:qð firmaui inter me et te· hoc eſt chaos vitioꝛũ ⁊ pcõꝛũ meoꝝ:quod diuidit inter me ⁊te/⁊ odoꝛem ſuauitatis tue venire non ſint ad nares ſpuales coꝛdis mei · Hec eſt nubes denſiſſima atq; deterrima:quã oppoſuiſti int me ⁊ te· Ne tranſeata fonte pietatis ⁊ dulce dinis tue oro ad me · Et bñ obſiſtit nubes iſta maledicta iuſtiſſimo iudicio tuo / hoc patiẽte me/niſi largiris gratiam oronis ꝑ quã impe trema te/ qui es dulciſſimus ⁊ pᷣlargus miſe⸗ ratoꝛ venia⁊ gratiã quã deſidero · Dele igit tuverus ſol iuſticie ⁊ intelligentie / nubẽ iſtã / tam tibi odibilem/tam mihi noxiaʒ · Diſſipet illam atq; diffugiat lux ſpecioſiſſima/atq; dul ciſſima miſerationũ tuaꝝ:que lumen clarita tis tue penetrare nõ ſinit intima coꝛdis mei · Aufer dñe miſcðie moꝛtiferam iſtã diuiſionẽ inter me ⁊ te:vt ſentiã odoꝛem ſuauitatis tue q ↄcupiſcẽtias in me generet eternas:ſic fecẽ in Johe euãgeliſta dilecto tuo· vt curram in odoꝛe vngentoꝛũ tuoꝛũ.Currã inq; ad te/ et ꝑcurrã viam mandatoꝛũ tuoꝛũ /que ducit ad te veritatẽ ⁊ viam veritatis:in qua nõ eſtof⸗ fendiculũ erroꝛis aut fallacie:ĩ qua nemo la⸗ bitur · in qua ſola tutiſſime ⁊ abſq; om̃iꝑiculo ambulat᷑ · Hanc mẽſam ſacratiſſimam/bene⸗ dictam/ venerabiliſſimam/a omibus ſanctis adoꝛandã:lhhãc mẽſaʒ /opulentiſſimaq; refe/ ctionem / ita vt in foꝛtitudine illius ambulem tota quadragena vite iſtius/ donec pueniaʒ ad montem dei:hoc eſt ademinentiſſimã ſub limitatem beatitudinis ⁊ gloꝛie:quã pꝛepara ſti ⁊ pꝛomiſiſti dilectis ⁊ electis tuis: lhis et hmõi verbisvteris de conſilio meo quotiens interes miſſarũ ſolennijs · Solerter aũt attẽ⸗ de / ꝙ ſubſpecie panis ⁊ vini tanqᷓ; ſub ſignis ⁊ ꝑdeſignationẽ vitatis veripanis ⁊ veripo⸗ tus qui indubitanter chꝛiſtus eſt/ ab aĩabus noſtris · vt pᷣdixi tibipꝛo modo ꝑuulitatis in⸗ fantie animarũ noſtraruʒ atq; tenebꝛoſitate pᷣſentis noctis/ vtcũq; capit᷑ ⁊ ad effectũ ſpi⸗ ritualis refectionis ꝑcipit᷑:q̃ in nuditate ſua/ tanq; imenſitate gloꝛie ſue atq; ſuauitat ab animabus noſtris / hic capi nõ poſſet · Intro⸗ ducunt igit᷑ eã ſignailla⁊ ſpecies ille viſibiles panis ⁊ vini/cõuenientiſſima deſignatione: cum ꝑſe ipᷣam ⁊ iuiſibilis ⁊ inſenſibilis ſit ani⸗ mabus noſtris · Nihilominꝰ tñpᷣſentia ſua at SXxxlIII q; vtute oꝑat᷑ refectionẽ ſpũalẽanimarũ no⸗ ſtrarũ · ⁊ hoc ꝑipam vitatem coꝛꝑis ⁊ ſangui⸗ nis dñi nr̃i ieſu chꝛiſti · qbus ⁊ eſſe voluit⁊ de⸗ dit hanc vᷣtutẽ:vicʒ vt ꝑ ipᷣa refectioiſta ſpiri tualis ꝑficeret᷑ · Et quia de iſto ſacramẽto taʒ venerãdo tanq; ineffabili:tibi in libꝛo de ſa⸗ cramẽtis( ꝓut decuit ⁊ poſſibile fuit mihi)la⸗ te diffuſeq; tibi ſatiſſactum eſt:õſulo q̃tenꝰ tractatũ illũ diligenter ſolerterq; inſpicias: vt plenaʒ fidẽ de illo habeas · nãq; illic ẽ fons indubitanter deuotiſſimarum oꝛationum et obnixarum ſupplicationum · Quedã ꝑtinẽtia ad ſupᷣdicta:Ca· XXXIIII Cinam autem v noſcas ⁊ memoꝛiter teneas mi⸗ rabilia:que placuit deo ac ſaluato ri noſtro oſtendere de iſto ſacramento · Qui dam nãq; cõuerſus oꝛdinis Ciſtercieñ · in ab⸗ bacia Abienſi:eiuſdẽ oꝛdinis quotiens ſacra tiſſimam euchariſtiam accipiebat:tanto gau dio in eius acceptione ꝑfundebat / ꝙ in aera rapiebat᷑ ſpatio duoꝛũ pedũ a terra:ibiq; ſta⸗ bat ſpatio circiter dimidie hoꝛe / nõ alio fulci⸗ mento ſuſtentatus qᷓ; gaudio añdicto · Quid ergo mirũ ſi rapiendi ſumus obuiã iam chꝛi⸗ ſto dño in aera/reuelata facie eiusgloꝛiaʒ in⸗ tendentes:qñ iſte tam modico lumine pᷣſen⸗ tie dei ac ſaluatoꝛis nr̃i irradiatus:vtcũq; ra piebat᷑ abipſo in aera/⁊ tenebat᷑ inibiab eo⸗ dem · Fuit ⁊ alius tempoꝛe meo eiuſdem oꝛ⸗ dinis monachus mihi notus/⁊ familiarir mi⸗ hi dilectus:qui tãte ſuauitatis odoꝛẽ ex pixi⸗ de in qua venerabiliſſima ac ſacratiſſima eu⸗ chariſtia reponebatur/⁊ ſeruabatur ſentie⸗ bat:vt famen adeo vehementem de ipᷣa pixi⸗ de cõmedendiin eo excitauerat ardoꝛ huiꝰ: ꝓvipſam pixidem eum comedere compulit · ¶Operabatur ⁊ idem venerabiliſſimum ſa cramentum in eodem monacho / aliud me⸗ moꝛia digniſſimum miraculum·quãtocunq; enim ſpatioſa eſſet eccdleſia/ ⁊ quicũq; habe⸗ ret abdita receptacula:non poterat tamẽ ei abſcondi benedictus ſaluatoꝛ in ſacramento iſto · q;cito nãq; itrabat eccleſiã ſentiebat odo ris illius fla grantiam·quo odoꝛe perfuſus attractus accurrebat illuc cum feſtinatione/ vbi illum eſſe tam ſtupendo odoꝛumiudicio· pꝛeſentiebat · ¶ Fiebat ⁊ aliud eidem:vt ſi quis eum intellige dominum creatoꝛem et ſaluatoꝛem tranſſerre vellet/et ab ipſo loco wbi ad io hat tia ct och tih güno⸗ lungn⸗ itrde ſtaßzii maog odeſy boqer ſpicn ceſons mune W len nenon⸗ cſaluan⸗ oQu nch⸗ 1sſaa nogen inger bochſe⸗ Aofile⸗ wAui nchi⸗ hizi⸗ eſſen in ce⸗ bend⸗ min⸗ ain⸗ me nue⸗ Capitulũ xxXXV XXXVI vbiodoꝛ ſuauitatis eius illũ eſſe indicauerat ad locum alium·hoc pꝛefatũ monachũ latere nõ poterat ſtatim em dicebat· Hinc recede⸗ bat dñs meus ac trãſit:illuc init tanq; via iſta trãſitu ſiue traſlatione ipi aromatiſans effe⸗ cta eẽt · qð ⁊ reuera fiebat·hãctñ ſuauitatem odoꝛũ illi ſoli monacho ſentire datum erat · Auare deus laudauit impoꝛtunitatẽ oꝛã⸗ tisſin euangelio luce Ca XXXV Jrabitur autẽ m foꝛtaſſis aliquis: quam ob cau⸗ ſaam pſa veritas laudauit impoꝛ⸗ tunitatẽ ⁊ impꝛobitatẽ oꝛantis in euangelio: cumm oꝛatiõe locũ habere nõ poſſit · Eſt em̃ dei tranquillitas inultimate quietis pacaciſ⸗ ſima/a inultimate ĩmutabilitat ipturbatiſſi⸗ ma:q̃ ꝓpter ad ipᷣm nullo modoattigere põt moleſtia vlla vel tedioſitas · Nec minꝰ facile nec iucundũ eſt ei oꝛare hac nocte inceſſant. qᷓ;oꝛare hoꝛa vna vel viceſiliterq; oꝛaria mul tis /q; ab vno· mõ em̃ laboꝛabar vllo modo in tendens ofõnibus noſtris /vt fatiget eũ · aut vllo tedio afficiat oronis qᷓ;ẽtũcũq; inſtantia Nec vna hoꝛa magis opoꝛtuna eſt adoꝛãduʒ ipi/qᷓ; alia · ſicut accidit in regibus ⁊ alis ma⸗ gnatibns / qhoĩes tm̃ſunt ·qui veloccupati⸗ onibus vel tribulatiõibꝰ interduʒ exoꝛabiles interdũ vero difficiles ad exaudiendũ rogan tibus inueniunt᷑ · Pꝛopter hoc⁊ queoã muli⸗ er ſancta ⁊ incluſa nõ audebat ſe dare in oꝛa⸗ tionem · donec videret᷑ ei ꝙoꝛdo Ciſtercieñ · exiuiſſet · ad laboꝛẽ · qualiter inquiebat atten deret vel intenderet oroni miſere vniꝰ muli⸗ ercule:tanta multitudine ſanctoꝛũ magno⸗ rumq; viroꝛũ ad ipᷣm clamãte qualiter tot/et tãntis ipiloquẽtibus /intenderet voci mee: Credebat igit᷑ mulier iſtũ oꝛdinẽ Ciſtercieñ· vacare ab ofone dum eſſent in laboꝛe: qdiu aũt in clauſtro vel monaſterio eſſent:oroni⸗ bus ⁊ collocutionibus occupari · Errauit igi⸗ tur indubitanter/⁊ modicũ valde appꝛehen⸗ dit adhuc vᷣtutẽ om̃ipotentiſſimam creatoꝛis Dico igit᷑ qillis exemplis duobus pᷣnomina⸗ tis / de vidua videlicet ⁊ amico / voluit nos in ducere miſericoꝛdiſſimus ſaluaroꝛ ad amoꝛis ſtudiũ ⁊ inſtantiã oronis: Et ꝑhoc ſcʒ validiſ ſimum argumentũ · Si em̃ inſtantia pᷣcũ vin⸗ cit duriciã iudicis / vtviduã exaudiret · Et ſii⸗ pꝛobitas amici h̊ potuit / vt media nocte doꝛ⸗ mientem vicinũ excitaret ſurgere facerenx „ ab eo quotquot panes habebat neceſſarios obtineret:q;to facilius a magnificẽtiſſumo et miſericoꝛdiſſimo deo obtineriſperanda ſunt om̃ia bona data· omia ſalutaria/omia neceſ⸗ ſaria / pie obnixeq; petentibus · Judice nãq; illo obſiſtebat duricia coꝛdis eius /vidue pᷣci⸗ bus · In amico ſomnolentia ꝓpꝛia/ pueroꝝ ipſius obſiſtere poterat:vt ipe ſumpt ſiue ex penſas panum pꝛeſertim ſi vel auarus erat/ vel nõ eouſq; abundans panibus · Apud pꝛe largum aũt ⁊ pᷣdiuitẽ deũ ⁊ ſuꝑ omnẽ cogita⸗ tum nihil hoꝛum obſiſtit / vel aguerſat peten tibus · ſolũ hoc ad exauditionẽ eoꝛum requi⸗ ritur: vt qua poſſunt inſtantia atq; deuotiõe pcent᷑· Necpᷣtereunda eſt hic aſtronomoꝛum confutatio atq; conſuſio:qui cũ eligẽdas ho⸗ ras adeundos pᷣncipes / ⁊ poꝛrigendas eis pᷣ⸗ ces vel petitiones / ⁊ docuerint ⁊ ſcripſerint. Nõ auſi tñ fuerũt vl docere velſcribere ꝙ ali qua hoꝛa infauſta vel infoꝛtunata eſſet ad pᷣ⸗ candum deũ / vel ad quodcũq; ſeruitium im⸗ pendendũ eidem; Et cũ de hoc cum qͥbuſdã modernis aſtronomis ſermonẽ cõferrem: H̊ ipſum contexerunt / vicʒ ꝙ om̃is hoꝛa infau⸗ ſta ⁊ foꝛtunata eſſet ad ſeruiendum deo altiſ⸗ ſimo/aad exoꝛandum ⁊ ad depᷣcandum illũ: Et quia neccelinec luminaria nec ſtelle de ta libus intromittunt ſe · quod ſiadieciſſet ſmo⸗ niſuo / quia dei ſeruitium eſt ſuꝑ virtutem ce loꝛum lunarium ⁊ ſtellarum /⁊ veriſſime hoc dixiſſent: quod inde aparet euidenter ꝙ dei ſeruitium / ipſos dei ſeruitoꝛes / adeo exaltat ⁊ potentes efficit / vt eis celeſtia illa ſubdita ſint ⁊ obediant· Quod euidenter oſtenſuʒ ẽ Joſue · x· c· vbi pcipiente Joſue ſeruo dei ⁊ di cente· Sol contra gabaon ne mouearis et lu⸗ na contra vallemhavlon/a conſequenter ſbᷣ iungit · ſteteruntq; ſol ⁊ luna⁊cHoc aũt igno rare non poterunt aſtronomi cum duplicata ſit dies ſole ſtante ſuper terram ſpatio duoꝛũ dierum⸗ rMMMẽNB Auin deo delectari ei eſſe ſubditum ad iuuat oꝛationem · Ca⸗ xxXxXVI VVrnc pꝛet᷑ hec n glia duo adiuuamenta foꝛtiſſima doooꝛationis ſubiungam: que ſpiri⸗ tuſſanctus in põ· docuit euidenter / dieẽs per os Dauid · Delectare in dño ⁊ dabit tibi peti tiones coꝛdis tui· Alterũ vero quod ſequit ẽ ſubditus eſto dño/aoꝛa eum · Vbi ſciendũẽ 1. “ tibi/ ꝙ nullo leuioꝛiſiue facilioꝛipcio obtineri põt exauditio petitionum coꝛdis noſtri/a mi ſeratoꝛe deo / q; ;hoc quod dicit᷑ hic delectan do ſcz in dño · delectari nãq; in dño iam nõ fa⸗ cilimum eſt:ſed etiã iucundiſſimũ ⁊ magispᷣ⸗ mium q; meritũ ·nec laboꝛ eſt vllo modo:ĩmo quies valde ſuauitatis/⁊ retributio ſuꝑabũ⸗ dantiſſima moleſtiarũ quas hic dilecti ⁊ ele⸗ cti dei ꝓpter deum patiunt᷑:vtinã aũt ⁊ B do⸗ cuiſſet ſpũſſanctus velhic vel alibi delectariĩ dño · Hoc aũt nõ eſt poſſibile cuiq; / niſiqͥ pala tum coꝛdis ſanum ⁊ curatũ habuerita febꝛe iniquitatis /que ſanitas ⁊ puritas nõ eſt vtu- ris ⁊ elaboꝛationis humane opus:ſed omni⸗ potentis virtutis creatoꝛis pᷣcioſiſſimũ donũ ⁊ merces ſanctoꝛũ · In patria em̃ ſic diẽ Boe R tius in libꝛo de trinitate · delectatio erit cibus comꝑatio vero laus ꝑpetua conditoꝛis · hoc quod dicit᷑ mihipᷣtereundũ eſt/quia grandis ſermo ad illud explicandum requirit᷑· Mecad hoc mihi dicẽdũ occurrit /niſi ꝙ egritudo iſta ſpũalis interioꝛ /qua eouſq; palatum coꝛdis in nobis coꝛruptum velinfectum eſt:vt ipſuʒ fontem ſuauitatis / deum in nobis ſape pꝛohi beat / deſipere vel potius amarũ ſape cõpel⸗ lat · ¶C Cognoſcenda ⁊ recognoſcenda eſteti⸗ am ſanitas contraria:qᷓ;tũ dñs adiuuare di⸗ gnabit᷑ obnixius expoſcenda · Sentiebat em̃ dauid cũ dicebat ad dũm/miſerere mei deus qm̃ infirmus ſum ac ſi medico pijſſimo ſatis eſſet infirmitatẽ pandere:eamq; coꝛã ipſo al legare · Idem dicendumẽ etin alio adiuto⸗ rio/quo dicit᷑ ſubditus eſto dño · Nec em̃ nr̃e virtutis aut poſſibilitatis eſt frangere ſuꝑbiã coꝛdiũ noſtroꝛũ· Nec abijcere iugum ſeruitu tis vitioꝛum:quo qᷓ;diu pᷣmimur:quod eſt di⸗ cere cui qᷓ;diu ſubiectiſumus:deo ſubditi eſſe nõ poſſumus · Nemo em̃ põt duobus domis ſeruire · ſicut dicit ipa veritas Aatth · vj · De pᷣcandus igit᷑ eſt/modis quibꝰ poſſumꝰ/ oĩm miſeratoꝛ deus largiſſimus:vt ipᷣe a ſeruitute vitioꝛũturpiſſima/ viliſſima/nequiſſima/noſ liberet:⁊ ſeruituti nobiliſſime ſue nos totali⸗ ter ſubijciat/totaliterq; poſſideat · ſicut ſui ſu mus iure pleniſſimo ⁊ ſingulariſſimo · hec au teʒ duo adiutoꝛia in poteſtate noſtra ſunt:vt eavicʒ nobis pᷣſtent᷑/⁊illa habeamus/licet ex nobis illa elicere per noſipſos nõ poſſumus: pᷣſto nanq; eſt nobis gratiadei/⁊ nõ ſolumof fertur:ĩmo nobis repugnãtibꝰ pene ingerit᷑/ peneq; violenter impingitur· ⁊ de hoc multa audiuiſti in pꝛecedentibus · “= De alijs ſeptẽ adiutoꝛijs or̃ois Ca:xXxxvVI Bnt et alia ſe⸗ ſ ptem adiutoꝛia ofonis / qb' vox ALcuit᷑ ⁊ ißa quodãmodo conditur Primũ illoꝛum eſt clamoꝛ:ſecundũ eiulatus qui eſt vox puuloꝛũ ad patres et matres· vt poſſunt vociferantium /vel pꝛo abſentia eoꝝ vel ꝓdefectu alementi· IRa⁊ faciendumẽno bis pꝛo ſeꝑatione deia nobis /vel potius no⸗ ſtriab ipſo · Similiter ⁊ pꝛo defectu vitalis ac ſpũalis alementi ſeu cuiuſcũq; alterius q̊ ſu⸗ ſtentatio vite noſtre ſpiritualis indigeat · a fa cie interdum cuiuſcũq; rei terribilis / vel poꝛ⸗ civel canis /vel beſtie alterius eiulare cõſue uerunt ꝑuuli · Sic ⁊ nobis faciẽdũ eſta facie peccati/tanq; a facie colubꝛi/a facie leonis/⁊ a facie rumphee bis acute · ſicut legit᷑ Ecci · xj · quaſi bis acuta om̃is iniquitas · Et dẽtes ei? dentes leonis interficiẽtes animas hominũ· Tertium eſt rugitus quaſia damno grauiſ ſimo · ſicut legitur de Eſauqͥ ſuplantat a fra tre hereditatẽ patris amiſit q̃re irruguit cla⸗ moꝛe magno:Et ipſe Dauid ·rugiebam age mitu coꝛdis mei:Debes aũt ſcire ꝙ rugit p pꝛia vox turturis eſt ⁊ columbe · Qua ꝓpter quia nullum damnum comꝑabile eſt amiſſio ne vite /gratie/⁊ hereditatis eterne· Nullus rugitus comꝑabilis eſt rugitui /qui eſt vel eẽ debet penitentium · Et hoc oſtendit Jobi ſe ipſo dicens· quaſiinundantis aque rugit me us · xxx · c. Mõ quia temꝑalem eouſq; doleret amiſiſſe ſubſtantiam:ſed de amiſſione ſpiritu gliu ita rugiebat Quartũ veroiſtoꝝ adiuto rioꝛum planctuseſt:hic ꝓpꝛie ꝓ moꝛte vel ꝓ moꝛtuis fieri ſolet: Peccatoꝛ igitur qͥ ſe moꝛ⸗ tuum in peccatis videt:habet moꝛtuũ quem plangat · ſemetipᷣm videlicet Plangat igitur inq; planctu nulli comꝑabili: Nihilominꝰ em̃ ⁊ plangere debet chꝛiſtum dñm / ſibi moꝛtuũ · Moꝛtuũ inq; a coꝛde ſuo/in quo habitare ꝑ fidem ⁊ viuere debuit: Ipſaq; pꝛeſentia ſua⸗ vitam anime ſue viuificare · Inſtar igi marie magdalene ſtare debet penitẽs pctõꝛ ad mo⸗ numentũ ploꝛans· Aonumẽtum autem ſi⸗ ue ſepulchꝛum ipᷣa fouea:ſiue pꝛofunditas vi tioꝛum ⁊ peccatoꝛumeſt:Adhancdebetſta⸗ re/eamq; attentiſſime oculis coꝛdis intueri: Ibiq; plangere ſemetipſum moꝛtuum/⁊chꝛi um dñm vt pᷣdixi tibi:hocẽa coꝛde ſuo moꝛ tuũ ·ſicut legit᷑ de maria magdalena Joh·xx· A. mtin vera genn tum . tode ens· dimn deſe ſue kſu KLha „ lui ue i l nnue nire to nede füſin geuſt l del AW uge nirua Puumn gtalk Ged ni 1. Gu cop deof thore ſo nnn Unn hhnt ſtop atin guei Aiut⸗ cum G ſe 3 ondtn eillans resN entuen cumete Ntius no⸗ Wals enus i⸗ agenrat Se⸗ lneoſe jeſaſe releonist Ean⸗ eel homini⸗ nogaun rafr eantte engt/ ucpeer anlv Elus tyelei We ce weet ehimn a lerelp ſenor⸗ den P Z elſſe duris ac diris ꝑcuſſionibus· Inſinuãt eti LCapitulum Quintü eſt gemitus / hoc eſt reſonantia ex intimodoloꝛe: ꝓpterquod dixit Gregoꝛiꝰ qꝛ veraciter oꝛare/eſt amaros in compunctiõe gemit / nõ verba cõpoſita reſonare · Sex⸗ tum ẽ ſuſpiriũ·⁊ ẽ quaſi fatigatianimi / ſpira⸗ tio debilis ad foꝛmationem vocisnon ſuffici⸗ ens · vnde ſuſpiriũ dictũ eſt · quaſi modica vel diminuta ſpiratio · Et videt᷑ eẽ ex vehementi deſiderio aliqd obtinẽdum:ſiue qd amiſſum ſiue quid aliud. ꝓpter quod vniuerſaliter di⸗ ci᷑ ſuſpirare qᷣs /vłaſpirare ad aliul ¶ Sep timũ vo eſt ſingultus qui inuehemẽeter diuq; dolentibus excitari ſolet · Concuti᷑ vehemẽ⸗ tia doloꝝ:quouſq; viſcera/dolẽtiũ /acſingul⸗ tus in eis ꝓpter hoc generetur in ventre/ nã inuenit᷑ plerũq; in eis qͥ cũ doloꝛe magno pe⸗ nitent: eſt in yentre peccatoꝝ vera deſigna tio quedã penitudinis· de hac etia ̈ idem be ne dolet cogitauit · vel eoipo tunſionibꝰ duro rüũ ſupplicioꝛũ dignũ ſeconfitet᷑· Fiüt aũt iſte ꝑcuſſiones pectoꝛũ ꝓ eo ꝙ coꝛhumanũ ſede re habet in pectoꝛe · Publican ille euangeli⸗ N——ꝑ cus Luce · xvii· percuciebat pectus ſuũ dicẽs Deus pꝓpitiꝰ eſto mihi peccatoꝛi · Et de iã di⸗ ctis ſepteʒ manife nicu c adiuuant:⁊ per ea deuotio eiꝰ occaſionaliter auget᷑ · Percuſſiones vero pectoꝛũ:gram pe nitudinis pꝛouocant / ſimiliter ⁊ augent. Im pꝛimit᷑ em vehementer ꝙ coꝛ talia cogitauit· ꝙ talibus conſenſitꝙ talia dignuʒ voluit ſibi am ipſum peccatoꝛẽ iam redijſſe ad coꝛſuum ⁊ ꝓpter hoc in uenire ſe / ⁊ videre in illo yᷣ di⸗ gnum ſit pcu ſſionibus · Et hic quidẽ finẽ fa⸗ cio ꝑtis pꝛime tractatus iſtius: in qua agitur . . . de ofone / ꝓut ipſa eſt quodãmodo oꝛatio re⸗ thoꝛica:⁊ partibus aſſimilantur eis· D oꝛatio ſit quaſi nuncius ad deum mil⸗ ſus Capitulum XXXVII p pſequamur alias ſimuitudines/ . ⁊compationes oronis: Dico igi in pꝛimis:quia ipſa oro que eſtad deum: ve⸗ lut quidã nuncius eſt / qui ad deũ mittit:⁊ ad iß̃m intrat· ſicut dicit btůs Aug ſuperverbo iſto ps · Intret or̃o in conſpectutuo · Dñe · di cit inq; his verbis · Mira inq; virtus oronis: que illuc intrat addeũ · quo caro puenire ne⸗ quit · Ecci· xxxv · Satis ipam eſſe euident nũ cium ſidelem/ac diligentem expꝛimit:vbile⸗ ifeſtũ ẽ vnicuiq; / ꝙad ofonẽ XXXVIII gitur · Ofohumiliãtis ſe / nubes penetrabit: donec ꝓpinquet nõ conſolabit:⁊ nõ deſcen dit donec ꝓſpexerit altiſſimus:vel obnubila⸗ tium cogitationũ · vel nubes ipᷣas ſanctoꝛum penetrabit/ad modũ nuncij ingerentis ac ĩi⸗ pingentis in mediũ turbarum: ⁊ irrũpentis eas vt apꝛopinquet eiad quẽ mittit᷑· Et hoc ſonant illa verba donec appꝛopinquet nõ cõ⸗ ſolabit᷑ · Inſtar fidelis ⁊ ſtrenui nuncij qͥ nec requiẽ nec conſolationẽ habet:donec ꝑuenit ad illũ ad quẽ mittit᷑. Quẽadmodũ ille Elia⸗ ʒar diſpenſatoꝛ domus Abꝛae: qui comedere noluit doneclocutus eẽt ſermões ſuos · ſicut legit᷑ Geñ · xxxiiij Et hoc eſt qð ſequit᷑ in ſer⸗ mone pᷣdicto· Mõ deſcendet donec aſpexerit altiſſimus · HHic igit᷑ cõſideranda ſunt nuncij qui ſint boniomia emhmõi redqrunt᷑ in ofo⸗ ne · Et pꝛimũ illoꝛũ ponam/agilitatem ipſi “ us nuncij: NMemo em̃ ſapiens in longinquam regionẽ mittit nunciũ:qui nõ valeat ambula re· Hic aũt eſt vel qui iam infirmitate pᷣmitur vel facile laſſatus deficit in via:quod euiden⸗ ter aparet in illo quidifficultate magna/⁊ co natu magno⁊ multo:vix totavna ſeptimana ofonẽ dnicam dicere poteritita vt in vnaqᷣq; die ſeptima ptem ipſius· Hoc eſtvnã de petiti onibus ſeptem / que in ea cõtinent᷑ cum ma⸗ gna difficultate etiam diceret · Et hoc narra⸗ uit mihi ſacerdos cuiꝰ ꝑꝛochianus erat ⁊ qui ab eo vix iſtud potuit extoꝛquere vicʒ ꝙ ſaltẽ ſeptimam ꝑtem or̃onis dñice vna quaq; die diceret ⁊ ſic totã oronẽ dñicam in ſeptimana vna compleret:Cui ſimiles multi ſunt quivix incepta orone ſtatim ab ipa deſiſtunt ⁊ defici unt:ipᷣm ofonis laboꝛẽ impoꝛtabilem reputʒ tes · ⁊ velut onus grauiſſimũ / illud ſtati pꝛoij cientes · QAuibus quo adipſos ꝑtinet ⁊ q;tũ 7 in eis eſt · hoc eſt dicere ex pte ipſoꝛũ · hoc ſolũ „ video remedij vt paulatim aſſueſcãt/ad oꝛa⸗ tiones bꝛeuiſſimas:⁊ deinde ad largioꝛes· co nantibus emad ſe/ ꝓut ꝑmittit eoꝛũ infirmi⸗ tas/ nunq; deerit auxiliatoꝛ deus· Quemad modum ⁊ in illo de quo ꝓximo feci mentionẽ factũ eſt:qui paulatim intm̃ robur ad penitẽ⸗ tiam agendã conualuit:vt ab ipᷣo ſuo ſacerdo te peteret:ꝙ eipenitentiã q;tũcunq; grauem ⁊ durã vellet iniungeret· Hon em̃ ſolũmodo leuis ad poꝛtandũ facta erat eipnĩa oĩs: ſed etiã deſiderabilis ⁊ iucunda · Qð ſiqs qrat vſi nobis iſta infirmitas oꝛandi :qui bñ ꝑ dieʒ integrã fabulantes nõ fatigamur / in fmoni⸗ bus ocioſis vel etiã noxijs / ⁊ etig in finonib 4 ofonũ qui vtiq; ſalutares⁊ iucundiſſimi ſunt tanto laboꝛe affligimur:tamq; facile fatiga⸗ mur · Rñdeo in hoc/ꝙ ſicut aſcẽſus coꝛꝑalis admodũ laboꝛioſus ẽ nobis:⁊ tam facile nos fatigat:ꝓpter grauitatem coꝛpoꝛũ noſtroꝛũ ſic etiꝗ oro que aſcenſus ſpũalis eſt in deum ꝓpter oꝛiginalis coꝛruptiõis grauitatẽ:nos tm fatigat /⁊ deijcit in defectum · Aſſuetudie tñ ⁊ leuiter leuigat᷑:hmõi grauitas pꝛeſertim cum adiutoꝛium gratie dei ſemꝑaſſit oꝛanti⸗ bus:⁊ oꝛare conatibus: Et eſt nunciꝰhmõi quiin via ſpoliat᷑ a latronibus:interdũ auteʒ occidit᷑ · Latrones intelligo/impꝛobas cogi⸗ tationes /que ſe oroni ingerũt:⁊ eam lachꝛy⸗ mis pijs ⁊ ſanctis deſiderjijs / etiã ipis cogita⸗ tionibus ⁊attentione ſpoliant· Ipamq; ſua⸗ Uitatem vngenti:de qua in pᷣcedentibus au⸗ diuiſti / ſubꝛipiunt vel etiam rapiunt violẽter Et hec ſunt bona ipſius oronis /quibus in ce leſti conſiſtoꝛio ꝓcurare debet/cexpedirene gocium oꝛantis· Heu quot nuncijſic ſpoliati intrant / celeſte illud conſiſtoꝛiũ ꝓpter qð et minus bene ibirecipiunt᷑:⁊ difficilius expedi unt negocia ipſoꝛũ:a quibꝰ mittunt᷑· Depau peratus em nuncius:a paupꝑe miſſus videtur Necapparet etia miſſus pꝛo magnis velardu is negocijs: negligit etiãa negocium vel nego cia ſua:qui talem⁊ taliter mittit·Cui em̃ ſunt coꝛdi negocia:que deferre debet iſte nunciꝰ ad celeſtem curiam:ſolennẽ mittit nuncium adillam:nõ paupem/velpannoſum:a q nul⸗ lihonoꝛi velgre ibi habẽdusvideat᷑ hec aũt eſt ſolennitas nuncij iſtius: apparatus ſcʒ/ et oꝛnatus:quem tibipᷣdixivicʒ intentiõis ⁊ at⸗ tentionis deſiderioꝛũ ⁊ alioꝛũ /ꝑ que in pꝛece dentibus audiuiſtiofonem adiuuari· An ve⸗ ro negocia iſta ꝑoꝛationem gerenda⁊ expe⸗ dienda ſunt:tamardua tanq; magna ſint:vt ſolennitatẽ nuncij merito requirant · AMani⸗ feſtum eſt exhis que petunt᷑ ꝑeam· ⁊ ex ipſo a quo petunt᷑ · Nulla nãq; negocia comꝑabi⸗ lia ſunt negocijs veniarũ/gratiarũ/a gloꝛia⸗ rum/⁊ hecꝑ or̃onem pᷣncipaliter intendunt᷑. Negociũ vero pacis refoꝛmande inter deum altiſſimũ /⁊ eos ꝓ quibus oꝛat᷑:qᷓ;tuʒ ſit quis ignoꝛat: Quid dicam de negocio ſalutis: de negocio in quo tantis accuſatiõibus ad moꝛ tem oꝛãtis agit᷑ · qualem aut qᷓ;ta opoꝛteat eẽ nunciũ/vel ꝓcuratoꝛẽ:ꝑquem tantis accuſa toꝛibus/⁊ ſuꝑ tantis accuſationibus:reſpon deriopoꝛtet quis ignoꝛat: Eſt em̃ accuſatoꝛ in negocio iſto ipe diabolꝰ⁊ omes angeli eius qui non ceſſant nos accuſare die ac nocte · ſic legit᷑ Apocałxij· Cuiꝰ aſtucia nulla iuris peri toꝛum pꝛudentia comꝑaripoteſt · ¶ &ρ2ſiqs dixerit · quia poſtq; cauſa oꝛantis criminalis ẽ qm in ea in multis criminibus agit᷑: cõtra ip⸗ ſum:nõ poteſt agi ſeu expediriꝑ nunciuʒ ſeu ꝓcuratoꝛẽ · Dico quia ſᷣm illam cõmuneacre gularem intelligentiã:verũ eſt quod dixit:q̊⸗ niam ſᷣm hoc ꝓcuratoꝛ/nec vox/nec verbuʒ/ nec reſponſio eius eſt contra quẽ agit᷑ crimia liter · Oꝛatio aũt ⁊ vox/⁊ verbũ / ⁊ reſponſio eſt oꝛantis:qua ꝓpter ꝑſonaliter comꝑeretiĩ celeſti ac diuinali conſiſtoꝛio· cui oro ibi ẽ/ac pſonaliter/ac ꝑ ſemetipᷣm ſe defendit:qui per of̃onẽ in illo conſiſtoꝛio accuſationibꝰ reſiſtit Voce nãq; ꝓpꝛia verbo ⁊ reſponſione ſua ꝓ ꝛiamcauſam ſuãꝗ ibi defendit:⁊ ibi eſt perſo⸗ nalipᷣſentia:vicʒ in cõſpectu dei altiſſim:vbi ⁊ ipſi ⁊ coꝛam ipᷣo one⸗i vero quereres a me:vñ ⁊ vbi accipiet᷑ iſta ſolennitas nuncijet vndehabebit᷑ nuncius iſte ſolennis· Rñdeo tibi / quia pater ipſe miſcdᷣarũ:qui totigene⸗ rihumano tam miſericoꝛditer/tãq; mirabilit pꝛouidit de aduocato ⁊ ꝓpugnatoꝛe/atq; in⸗ rerpellatoꝛe ſempiterno:vicʒ de chariſſimo ⁊ bñdicto vnigenito ſuodeo:vicʒ acdñonr̃o ie ſu chꝛiſto:ꝓuidebit ⁊ tibide nuncio iſto:⁊ nũ⸗ cij ſolennitate:niſiignauia ⁊ negligentia tua hoc impediuerit · ¶De ignoꝛantia quippe vł impericia circa ea que oronis ſunt nõ erit ex cuſatio:poſtq; que pceſſerunt in hoctractatu vel audiueris velinſpexeris · Adiuuaberis q; nõ parum adimpetrandũ a patre miſericoꝛ⸗ diarũ /nunciũ iſtum ſolennẽ:ſi verbis poten⸗ tibus ⁊ ad depᷣcandũ compoſitis quoꝛũ mul⸗ ta ſupꝛa tibi in pꝛecedentibus aggregata et congeſta ſunt:vſus in conſpectu eius fueris: ad petendũ abeo munꝰ⁊ gr̃am oronishuiꝰ/ qm̃ in eo ⁊ per.ipᷣm om̃ia ſalutaria tribuuntur qua ꝓpter toto ſtudio inuigilandũ eſt:totiſq; coꝛdis conatibus expoſcendũ eſt:munꝰgra⸗ te deo ofonis · Ipſe em̃ eſt qui ⁊ ſolꝰdocet oꝛa re quos vult:⁊ dattam pᷣcioſum munusofo⸗ nis/Qua ꝓpter in ipſo pꝛincipio oronis:q;tũ ipſe pater miſcdᷣiarũ adiuuare dignabit᷑: dicẽ dum eſtei · Dñe deus pater miſcdiarũ qͥ ſcis: ⁊ mihi magno munere gratie tueſcire dediſti nõ eſſe auctoꝛẽ:nõ eſſe effectoꝛẽ:nõ eſſe largi toꝛem alicuiꝰ boni:niſi te· Dediſti etiam mi⸗ hi ſcire donũ oronis tante vtutis /tãteq; gra tioſitatis eſſe apud te/vt in eo ⁊ cumeo om̃ia ſalutaria dona largiaris:omibus illis quibus erees unchet Rideo ugene⸗ nirabit Acin wi vniote eni⸗ un genl le un 5 ensc lnor⸗ wey inur⸗ Mel eng⸗ / umn twniq 'ge⸗ Neton ncſ ſli i⸗ ſi ſos: ſelug mm⸗ g vona Ahns ſemp in omes ꝓpenſioꝛes atq; pꝛoſuſioꝛes: 2 XXXVIII donũ illud pꝛeſtare:fuerit pietatis ⁊ dulcedi⸗ nis tue dignatio · Largire mihi donũ iſtud in eo placere in ea ꝑfectione quibus tibi illud ⁊ ſuſcipere placeat: ⁊ omia alia ſalutaria q per ipᷣm petere mihidonaueris/cõcedas . ſic mihi tribue oꝛare miſcdðiam tuam:vt audire me ti⸗ ero exaudire · Scio em̃ te docente:qꝛ nec alio nec aliũde poteſt mihi/ vel eẽ vel venire tam placitũ tibi / tanq; efficax apud miſcdiam tuã om̃ia laudabilis nuncij ẽ nõ ſolũ inſtare apud ,iudicẽ/vel curie dñũm:ſᷣ etiam ſollicitare acceſ ſoꝛes eiuſdem:⁊ aſſiſtentes omes eidem dño pꝓ negotio ſeu negotijs / pꝛo quibꝰ ad curiam illam miſſus ẽ/ maxime aũt illos qui maioꝛis gratie/ maioꝛiſq; poteſtatis in curia illa eẽ co gnoueris · Super aũt omem admirationẽ et mittentib? nuncijs de quibꝰ agit᷑/ ſalubꝛit atq; vtiliter ꝓuiſum eſt in curia illa celeſti: vbi q̃ maxime poſſunt neceſſitatibꝰ miſeroꝝ ſub⸗ uenire et oim negotia ibi habentiũ: maxime pꝛompti atq; parati ſunt ⁊ nũcios iſtos intro duceread regeʒ/ dñm curie illiꝰ / eoſq; ꝑoĩa et in omibus adiuuare · Tales habet omnis oꝛans aduocatos ⁊ mediatoꝛes: quos nõ ve⸗ nalitas / ſed mera liberalitas / ad interceden dumiclinet: vtpote quos taliter charitas et pietas poſſidẽt ⁊ qui oꝛantibꝰ occaſiones in⸗ uenire deſiderẽt adiuuãdi : Acceditad hec ⁊ aliud dei collaudatiõe ⁊ admiratiõe digniſ⸗ ſimũ:quia nullus ẽ qui cõtradicat veladuer⸗ ſetur negociũ ꝓpꝛiũ / velaliene ſalutis agen⸗ tibus vel agere volentibꝰ. Om̃es em idipm⁊ ſolum volunt:qð ſciũt velle regẽ acdñnmom⸗ — niũ ſeculoꝝ:qui vult omes hoĩes ſaluos fieri ⁊ ad cognitionẽ vᷣitatis venire: Hanc em̃ con coꝛdiã facit ſublimibꝰ ſuis omipotentiſſimus ille dũs ſeculoꝛũ ſicut legit᷑ Jobxxy · Accedit etiam ⁊ illud bonũ:ad obtinẽdũ fiduciã ſecu⸗ riſſimã impetrandi:qꝛ nullusẽ ibiquino totꝰ argqdeat charitate:totꝰ nõ difluat pietate · Ac⸗ cedit ⁊ aliud qꝛ nullus eſt ibi cuius interceſſi onẽ vel depcationẽ poſſibile ſit ab altiſſimore pelli · Et ꝓpter hocin eadem menſura:neceſ ſe habent / pꝛecibus et ſupplicationibus nris ſempãnuere · IAlud quoq; non eſt hicptereũ dum:quia maioꝛi cõfidentia:qui maioꝛes ibi ſunt exoꝛari poſſunt / ⁊ debent:non ſolũ quia humilioꝛes / H etiam quia charitate ⁊ pietate donü · Debes etiam ſcire · quia fidelis ac per quis ceperit:incida NOAuẽadmodũ igit᷑i curijs magnatũ:quinõ J omnes ſollicitant qui ꝓmouerinegociũ poſ⸗ ſunt ⁊ volunt:ac parati ſunt/pꝛo quo nunciꝰ eſtibi: merito ignarus ⁊ negligens aut infide lis reputandus eſt· Sic nuncius eſt de qͥ agi⸗ miſcdiam tug tur:ſi vel vnum ex tota tantis adiutoꝛibus in biplaceat:⁊ in omnibusq̃a miſcðia tua peti⸗ oꝛantis obmiſerit:de negligentia aut infideli curia illa dei altiſſimi · ſollicitare pꝛo negocijs tate merito arguendus erit: ¶ Docet nos et ipa eccleſia celeſti imo diuino magiſterio eru dita ⁊ edocta ſicoꝛare:quod eſt dicere/talem hmõi nuncium ad celeſtem curiam mittere: qui omnes deo altiſſimo aſtantes/⁊ ſingulos pꝛo nobis ſollicitet · Ipſa naq; oꝛationib ſu⸗ is plerũq; letanias adiungit:que ſunt ſingu⸗ loꝛum ſanctoꝛum inuocationes · ſimuliter et omniũ ·pꝛopter quoda multi ex eis ſigillatim inuocantur · multivero in generali:quoniam non ẽ poſſibile eccleſie dei:‚nominare tot ſan⸗ ctoꝛũ milia ſigillatim · Sollicitudo quoq; ? diligentia gerendi negocij in nuncio hoc po⸗ tiſſimũ requiritur:quod ipſa arduoſitas/pe⸗ riculoſitaſq; negocij euidenter oñdit · Quid ergo dici poteſt de nuncio:qui circũquaq; va gat᷑ atq; diſcurrit varietate cogitationũ huc illucq; diſtractus / ac ventilatus · ac de ipſo ne gocio pꝛo quo mittitur: nec curat necetiã co⸗ gitat:ſed nũc in hyſpania caſtra edificat· nũc in bꝛitaniam rapitur:nunc in almaniã diſſilit ⁊æ velut palea:variarum cogitationum flati⸗ bus diſpergit᷑ · Heu quot ⁊ quanti ſunt ſic oꝛã tes · Caue igitur tibi omnis quioꝛare intẽdis anuncio hmõi cuius negligentie ſimilis aut comꝑabilis vix aut nunq; in vitijs litteralibꝰ inuenitur · Eſt nunciushmõiqui ⁊ anteq; ad celeſte conſiſtoꝛiuʒ pꝛoueniat:imo ſtatim ceptoitinere/vł ad modicum pꝛogreſſus:in via moꝛitur · Hic eſt / oꝛatio cuius intentio in ipſo oꝛandi tempoꝛe velmomento extingui⸗ tur: irruens alia intentio vel affectio: ad ali ud agendum ⁊ intendendum coꝛ rapit· Ex⸗ B empli gratia · accidit interdum:vt cum oꝛare peri at coꝛdi eius cogitatio de pulchꝛitudine mulieris:pꝛofundeturq; in eo quouſq; ipſum in conſenſum turpitudinis in clinet · Et eodem modoſehaber de alijs con⸗ cupiſcentis · Nullum em genus concupiſcen tie quod per cogitationes eouſq; in coꝛdibꝰ oꝛantium pꝛoſundari non poſſit· Obſecran⸗ dus igitur eſt omnipotens ⁊ miſericoꝛs deus vt dirigat nuncium ſtumantcconſpeci ſuũ — — Capitulum cuſtodiat ſanum ⁊ incolumẽ in ipſo itinere:et etiã coꝛam ſe· Nunciũ iſtum totis aſtutie ſue conatibus interficere intẽdit diabolus · vtpo teq negociũ noſtre ſalutis implacabiliter ſp odit atq; perſequit᷑· Nec ſolum in via vt pᷣdi⸗ xi tibi:ſed etiã in ipſo dei aſpectu · ¶ Plerũq; em̃ ipſa oꝛatio que ante dei conſpectum iam intrauit:modo quo pꝛedictũ eſt ibi extingui⸗ tur · de quo memini meipſuʒ exclamaſſe mul totiens ad dominuʒ:vt ſaltem in cõſpectu ei atq; pꝛeſentia eſſet oroni mee pax atq; ſecuri tas:⁊ ne ꝑmitteret vllo modoꝛum coꝛam ſeil lam occidi:pᷣſertim cum nuncij quiad illũ de⸗ ſtinantur:pꝛotectiõe eius atq; cuſtodia gau⸗ dere debeant · non ſolum ante illum:ſed etiaʒ in itinere ſiue in via · Petèbat hoc ſatis euidẽ ter pꝛopheta cum diceret · Dirigat᷑ ofo mea ſicut incenſum in conſpectu tuo· Cum em̃ pe tebat eam dirigi ante conſpectum dei:pete⸗ bat etiam eam⁊ in via cuſtodiri · Similiter cũ ipſi dei conſpectui eam oꝛaret dirigi · Oꝛabat etiam ⁊ cum hoc:eam ibi cuſtodiri:ne intoꝛ⸗ queretur vel diſtoꝛqueret᷑ a rectitudine intẽ A tionis · Debes etiam ſcire cumhis omnibꝰ quia inuenit᷑ nuncius hmõi excõmunicatus interdum⁊ pꝛopter hoc in celeſte conſiſtoꝛi⸗ um nullatenus admittetur · ſicutlegit᷑ Pꝛo⸗ uerb · xxviij · Quideclinar aures ſuas ne au⸗ diant legem:oꝛatio eiꝰ erit execrabilis. Qua Pptet nec in celum ſacratiſſimum admittet᷑: neca ſacratiſſimis ciuibus celeſtibus recipie tur. qn potius vt execrabilis excludetur ⁊ re pelletur cum indignatione ⁊ execratione. p⸗ pter hoc aũt nõ ĩmeritoa verbis eius aures dei auertunt᷑ · Alibi etiam ſcriptum eſt · Ma⸗ ledicti qui declinant a mandatis tuis· qua ꝓ pter maxime maledictiqui maxime declinãt ab illis · Hiauũt ſunt: quinec etiam ꝓpinqua⸗ re volunt vt illa audiant· Maxime em̃ ſe lon ge faciunt a mãdatis dei: qui necilla audiũt nec faciunt · Qui veroilla ſaltemaudiũt nec faciunt:non tam longea mandatis dei ſunt. Cum ergo manifeſtum ſit tibi:quia nunciꝰex cõmunicatus non impetret niſiſuꝑexcõmu⸗ nicatione manifeſtũ eſt ⁊ tibi:quoniam cum celeſte illud conſiſtoꝛium:latere non poſſit ta lis excõmunicatio talis nuncij:quia omnino iſte nücius ibi nec aliquid impetrabit nec au diet · Caue ergo tibi:ne deus eum pꝛo excom municato habens:verbis eius auditum com municare recuſet:tunc em̃ eſt neceſſe:vt ipſe te excõmunicatum habeat·⁊ ꝓpter hoc audi tus ſui vel audientie ſue cõm unionem nõ im merito tibi deneget · vtinã aũt auertãt qᷓ; foꝛ⸗ midãda ſit/q; hoꝛrifica excõmunicatio iſta: per quam nec verbum ſuum quibuſdam cõ⸗ municat miſericoꝛs deꝰ:cum om̃i generi pec catoꝛum verbum deicõmunicandum ſit·Ex⸗ ceptis illis dũtaxat quos canes/⁊ poꝛcos vo cat veritas Matth· vij· vtinã attendant ⁊ illi quibus tam ſtudioſe tanq; abundanter com municatur verbum dei:qta largitate gre dei hoc ipſis fiat· mon em̃ facit taliter omi natio⸗ ni:pꝛeſertim cum expꝛeſſe legatur Actyxvj · AQAuia pꝛohibitiſuerunt apoſtoli a ſpirituſan cto:verbum deipꝛedicare in aſia : Cauendũ eſt a fatuitate ⁊ ſtulticia nuncijiſtius· Fatu⸗ em̃ eſt atq; ſtultus nuncius /quipetit qð non eſt petendum:ſicut dicit beatus Auguſtinus de illo qui petit adeo / vt occidat inimicũ ſuũ Stultiſſime enim petit cum velit ſe eſſe iudi⸗ cem inimici ſui· Deum autem ſuum toꝛtoꝛc Judicem em̃ſe gerit inimiciſui:dum ipᷣm reu moꝛtis diiudicat·pꝛoculdubio deum vult ha⸗ bere toꝛtoꝛem illius · hoc autem q; inconue⸗ niens ſit/quis non videat:dum in tam vili of ficio deum ſibiſeruire vult:officio vicʒ carnifi cis ſeu toꝛtoꝛis · ſemetipᷣm autem in tam ſubli mi/tantiq; honoꝛis officio/facto ipſo collocat vicʒ iudicis pꝛeſidentis· ¶ Eſt ibi ⁊ alia ſtulti cia ſicut ibidem dicit idem Auguſtinus · quia vult homo huiuſmodi:frangipontem miſeri coꝛdie diuine:ne habeat inimicus eius /ꝑ qð reuertipoſſit addeum · Hoc enim per moꝛteʒ 7 agitur imꝑatis ⁊ impꝛouiſis peccatoꝛibus:vt redire nõ poſſint ad dei miſericoꝛdiam ⁊ gra tiam:quam cum poſſint inuenire:querere cõ tempſerunt ˖ ¶ Conſidera ergo arduitatem multitudinem/⁊ magnitudinem negocioꝛũ: que agenda habes in illa ſublimi curia: et ne mittas verba tua per nuncium ſtultum · Ex⸗ pꝛeſſe nanq; legitur Pꝛouerb· xxvj· Claudus pedibus / et iniquitatem bibens: qui mit⸗ tit verba per nuncium ſtultum. Abanifeſtuʒ eſt tibi: quia claudus pedibꝰ nec ad bona cur rere/nec ambulare· neca malis fugere/ nec declinare poteſt· Et pꝛopter hocneceſſe ha⸗ bet bibere iniquitatem· hoc eſt penam iniqui tatis ſue·Hmõi autem nuncius cumſ- apiens fuerit/bona/pꝛocurat atq; impetret mitte⸗ ti ſe:⁊ auertit mala abeodem · Indulgentiaʒ quoq; ⁊ culparum ⁊ penarum/ nihilominus Hob̃ ven ſeſt os tun je⸗ de⸗ pe at gli hmn ud mnöin ßſ⸗ nolſe. nc⸗ en ſee ſr Et⸗ osr. merili ercom gfedei unano⸗ Mmuln 1 Aengi Fn ucron Glſmns mmci ſui ſeu⸗ lororo nreä wulhe⸗ nconue⸗ IMof Gaamnt ti Mrx ſali glin en c ſone, an nige gec gten wo: gene un, uds imu⸗ Hifteſp, dr nec ſehy⸗ inigni pens min⸗ gani Nuns DO obtinet · Inuenitur ⁊ alia ſtulticia in nũcijs hmõi:qui cum ire debeant ad illamrhomam veri:ſ nominis ſublimẽ atq; dominantem:ce leſtem ſcilicet curiam: vadunt alias:⁊ ad ali⸗ os qmad ipᷣm regem ⁊ dñm ſeculoꝛum·et pe⸗ tunt ab eis que abillo ſolo obtineri poſſunt· Pꝛopter quod dicitur Ecẽivij· Noli quere⸗ re ab homine ducatum:neca pꝛincipe cathe⸗ dꝛam honoꝛis:a deo em̃ iſta ſolo obtinẽda ſũt Nemo nanq; aſſumit ſibihonoꝛem:ſed q vo⸗ catur adeo tanq; aaron:ſicut dicit Apoſtol Nec dico iſta ꝓpter hoc ꝙ a deo petenda ſint alicuitalia · viris em̃ bonis:⁊ petenda ⁊ ꝓcu⸗ randa ſunthonoꝛum ⁊ poteſtatum ſublimia Verũtñ non abipſis ſed ab alus · Inpuden⸗ tiſſima nanq; pꝛeſumptio eſſet vnicuiq;:qᷓ;te cũq; excellentie viro atq; pꝛeſumptuoſa tur⸗ pitudo ⁊ intolerabilis dicere deo⁊ petere:fac me regem · fac me epiſcopum · Cum officioꝛũ hmõi tanta ſint:tãq; periculoſa onera:vt ne⸗ mo ſapies ſit quinõ ea potiꝰ refoꝛmidet qᷓ;de ſideret · viri nanq; ſanctiſſimi: non niſi tracti ſiue coacti illa ſuſceperunt·vnicuiq; ergo ec⸗ cleſiarum eſt deſiderandus ac tota deuotiõe ⁊ inſtantia apetendus:⁊ adeo petendus pa ſtoꝛ bonus· Et quoniã ab hoĩbus plerũq; pe tunt᷑:⁊ a ſolis hominibus:atq; per eos ſolos obtinere ſperantur · fit per iram deimaximaʒ atq; ſemper iuſtiſſimam:vt deo permittente ⁊ appꝛobãte:mali ⁊ apð ipᷣm repꝛobiloca ſubli mitatũ obtineant:ꝓpter quod ipſe dic Oſee vltimo· Dabo eis regem inira mea:⁊ auferã in indignatione mea · In penã igitur grauiſ⸗ ſimam ⁊ in vindictam iuſtiſſimam:pꝛeeſſe ꝑ⸗ mittuntur:quipꝛodeſſe nullo modo curant: Et ꝓpterhoc/per eundem pꝛophetam dictũ eſt· Regnauerũt ⁊ non exme. Pꝛincipes ex⸗ titerunt:⁊ non cognoui:Hmõi ergo dij ope⸗ ra manuũ ſunt:⁊ idola ſurda ⁊ muta atq; va⸗ niſſima: reputantur ⁊ vocãtur · ſicut expꝛeſ⸗ ſe legitur Lach · ij · Beperitur ⁊ nũciꝰhmõi qui cum debeat volarein celum:currit adter ram·Etheceſtoꝛatio:que cuʒ debeat petere celeſtia:hoc eſt ſpiritualia bona ⁊ eterna:ter rena ſolũmodo petit · Aluc em̃tendit omnis oꝛatio:vbi eſt quod per eam petitur:et obti⸗ neriper eam intenditur · pꝛopter quod dixi/ nuncium hmõiad terram pergere:qui pꝛofſi *ciſcidebebat ĩmo volare ad celum Inuenit ⁊ aliaſtulticia in nũcio hmõi:quia adeo igna⸗ rus ẽ ⁊ inſcius vr celeſtis curie vires pꝛoꝛſus ignoꝛet:⁊ anhabeat ibi contradictoꝛes ⁊ ad⸗ uerſarios nec videat nec attendatſed ip̃as voces aduerſantium ⁊ contradicentium ſibi nec audiat nec intelligat· Heu quot ⁊ q;ti ſũt qui noboꝛantibus:⁊ veniam atq; gloꝛiã petẽ tibus aduerſant᷑ quoꝛũ vnuſquiſq; clamat in aures dei omipotentis · Contradico· In his pꝛimi atq; foꝛtiſſimi contradictoꝛes atq; ad⸗ uerſarij noſtri:ſunt ipᷣa noſtra vitia ⁊ peccata quoꝛũ clamoꝛ vſq; in ſublime celoꝛum extolli tur · ſicut Geñ · xvj· legitur · vbi ex perſona dei om̃ipotentis dicitur· Clamoꝛ ſodomoꝛũ aſcẽ dit ad me: Foꝛtiſſimi iſti contradictoꝛes · qm pꝛimi ⁊ radicales ſunt in aduerſationibus et contradictiõibus iſtis· ⁊ eis ceſſantibus atq; tacentibus:omea alij tacerent ſiue ceſſarent penitus ab aduerſationibus/contra nos · Secundicontradictoꝛes ⁊ aduerſarij ſunt om̃es exercitus pulcherrimarum ſublimiũq; militiarum celeſtium · Similiter ⁊ ommũ ſan ctoꝛum / necnõ ⁊ animaruʒ /que occaſione vi tioꝛum noſtroꝛum ⁊ peccatoꝛum in ignẽ pur gatoꝛij/ vel in inferno etiam detinentur / toti q; curie celeſti inimici ſumus: q;diu vitijs et peccatis vel etiam mundo amici ſumus.ſicut legitur Jacobi · iiij · Quicũq; voluerit eẽ ami B cus ſeculi huius:inimicus conſtituitur dei · Aerito igitur tanti amicidei / inimici noſtri ſunt:qᷓ;diu inimici dei ſumus· Amicus em̃ ini mici dei · inimicuseſt dei · quibus vero occaſi⸗ onem / vel peccandi vel perditionis dedimꝰ: ⁊ ꝓpter hoc in purgatoꝛij igne vel flãmis ge⸗ hennalibus detinentur· Auis dubitat quin die ac nocte clamant contra nos ⁊ dicant /vin dica dñe ſanguinem noſtrum · ſicut legit Apo całviij· Que etiam ſivoce tam naturali qᷓ; ſpi rituali tacerent:ibi tñ cruciatus eoꝛũ acerbiſ ſimiipᷣa veritate clamant vt pꝛedixi· Cuʒ em̃ redemptio animevnius pꝛopꝛie diuicie ſunt · ſicut legitur Pꝛouerb·xiij · Qualiter putas vel putare potes non clamare animas cõtra clericos ⁊ ſacerdotes quiredemptionem eo⸗ rum comedunt ⁊ in luxurijs ſuis infigunt nec pꝛo liberatione earuma toꝛmentis⁊ cruciati bus in quibus ſunt ſatagunt· Tertij aduer⸗ ſarij noſtriatq; contradictoꝛes contra nos in curia illa ſunt ipſi ſancti / quibus iniuriamur vel iniuriati ſumus · ⁊ hoc vel in perſonis eo⸗ rum / blaſphemantes contra eos nepharijs iuramentis:quibus nec ipſi gloꝛioſe dei geni tricia multis nec ꝑci in aliquo / nec defertur velin eccleſus ipſoꝛum · Et hoc duobus mo⸗ dis:ſiue cum ipſi miniſtrideiqui in illis deſet⸗ LCapitulum uiunt iniurijs quibuſlibet/ moleſtantur. Uel etiam ipſa loca deo dedicata ⁊ ſanctis ipſis vi olantur · Vel ipſa bona tempoꝛalia ad ſuſten tationem miniſtroꝛũ / deo ⁊ ſanctis illis obla⸗ ta ⁊ conſecrata veldiripiunt᷑:vel ab ipſis mõ quolibet minuuntur· ¶ An eſt aliquis adeo inſipiens:vt deumac deifilium opinaripoſſit blaſphemias gloꝛioſe ac chariſſime genitric negligere ita/vt eas vt dignum ⁊ iuſtũ eſtnõ vindicet:Quis hominuminiurias ⁊ contu⸗ melias matris ſue equanimiter toleret · et ſi poſſit nõ vlciſcat᷑:quod nõ omniũ aliarũ ma⸗ trum iniurie ac contumelie tolerari quoquo modo poſſint · Iſtius tñ benedicte ſemperq; yenerande matris blaſphemie:om̃igladio ⁊ igne:om̃ibus ſtudijs ⁊ viribus exterminãde ⁊ vindicande ſunt · Ve illi quicũq; ſit:qͥ igno⸗ rat dei matrem in eo amoꝛe ⁊ honoꝛe apð bñ dictiſſimum filium ſuum eſſe:vt honoꝛantes eam honoꝛet · ⁊ inbonoꝛãtes digna animiad⸗ uerſione puniat · Nõ pꝛeſumat aliquis deum veldei filium / ſe poſſe habere pꝛopitium ⁊ be niuolum:quibenedictam matrem ſuã offen⸗ ſam velaquerſariaʒhabuerit. Sic necde dei gratia vel pꝛopitiatione cuiuſq; eoꝛum / qui eius filio in celo vel miniſtrant vel aſſiſtunt: gliquis pᷣſumere debeat velſperare · Quar tiaduerſarij ⁊ contradictoꝛes noſtri in curia illa celeſti· demones ipſi ſunt · ſicut legit Apo calłxij· Pꝛoiectus eſt accuſatoꝛ fratrũ noſtro rum:qui accuſabat nos die ac nocte · Quin tus ⁊ maximus atq; foꝛtiſſimus:deus ipſe eſt qui ſemper accuſat eos quiſeipſos negligũt accuſare.⁊ ſemꝑ excuſat illos q ſeipſos in con ſpectu ipſius:ſtudioſe ⁊ inceſſanteraccuſant Boni igitur nuncij ⁊ fidelis/ac diligentis ꝓ⸗ curatoꝛis eſt/aduerſantes ſibi ⁊ contradicen tes in curia iſta vel placare ſibi ⁊ ꝓpitios effi⸗ cere:veleis ſilentium imponere velillos con gruis reſponſionibus atq; defenſionibus re⸗ pellere:ne contra ipᷣm vllatenus audiantur. Et pꝛimis quidem ⁊ radicalibus aduerſarijs T contradictoꝛibus:ſilentiũ imponit᷑:cum oc cidunt᷑ ſiue moꝛtificantur.⁊ hoc in ſola dei cu ria nobis nõ ſolum ꝑmittit᷑:imo etiam conce ditur/atq; remunerat᷑· acceptatur in alijs cu rijs cum ſub conducta ⁊ pꝛotectione iudicis litigantes ſunt · Abſit aũt vt vitia et pctã ſub dei ꝓrectione ſint·cũ per Apim omibus dicit ad Cołiij · Moꝛtificate mẽbꝛa veſtra/q̃ ſunt ſup terram · ¶ Amplius ꝑhmõi nücium/oꝛa⸗ tionem ad hoc directe intendit᷑: vtꝑ ipſuʒz ad uerſarij contradictoꝛes contra nos nono- lum audiant /vel admittant᷑ in iſto ſpũali iu⸗ dicio:ſed etiam vt inibi moꝛiant᷑· Ipa em̃ pia oꝛatio:cum ꝑfecta fuerit:moꝛtificatrix ẽ om⸗ nium vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ ·ſic oꝛantis: moꝛtifi catio aũt eoꝛũ eſt ꝑmodos ⁊ vias quas toti⸗ ens audiuiſti · Ipſa naq; diſcretio ipſe oꝝmoꝛs eſt eoꝛundemcum recedit abeis anima hu⸗ mana/ſeq; eiſdem ſubtrahit᷑/ neceſſe habent ruere vel cadere · cũ ſuſtentamentũ aliud nõ habeant/q; miſeram animã ipam: que illa in ſemetipſa ſuſtinet ⁊ ſuppoꝛtat· Et nõ eſt opus yt enarrem tibi⁊ enumerem hic modos de⸗ ſtructionis/ moꝛtificationis ipſarum· ¶ Si vis igit᷑ vt clamoꝛes nõ audiant᷑ vel admittã⸗ tur contra te· clama tu exaduerſo/exaltain foꝛtitudine vocem tuam contra ea:quãtoem foꝛtius ⁊ altius contra ea clamaueris:tanto debilioꝛ erit clamoꝛ ipſoꝛũ:⁊ minus exaudibi lis / donecpenitus obmuteſcẽt · Obmuteſcẽt aũt pꝛoꝛſus/⁊ ſine om̃i voce erunt:cum toto coꝛde clamaueris· Magnificandi igit᷑ multi plicandi exaltandiq; tibi ſunt clamoꝛesoꝛati onum/⁊confeſſionum:ſivis aduerſarijs iſtis contradictoꝛibꝰ ſilentiũ imponere.Clamo⸗ res em̃ ipſoꝛũ:validis clamoꝛibus hmõi non ſolũ retondunt᷑/vt nõ audiant᷑:ſed om̃ino ex terminant᷑. Qua ppter manifeſtum eſt q;tũ valide/ꝙ;tũcunq; audibiliterimo exaudibili⸗ ter apud deũ clamant/contra illos:qui coꝛaʒ eo tacent a clamoꝛibus oronũ ⁊ confeſſionũ· Validiſſime nãq; ſunt coꝛã dño deo accuſati ones aduerſarioꝛũ hmõi:contra illos qͥ non feipſos iugiter/confeſſionibꝰin cõſpectu eiꝰ accuſant· Nulle aũt pꝛoꝛſus.i:nulliꝰ vigoꝛis ⁊Tq dvDfirtutis cõtra eos ſunt qui ſe ſtudioſe in cõ ſpectu deiincrepare ⁊ accuſare non ceſſant· qð expꝛeſſit nobis ſpũs per os hHauid dicens Dixi confiteboꝛ aduerſum me iniuſticiã meã dño:⁊ tu remiſiſti impietatẽ peccati mei · At⸗ tende anima mea admirare⸗ laudaextotis intimis tuis:ſupabundantiſſimã pietatis dei dulcedinem qui ſolo ꝓpoſito hui accuſatio⸗ nis / vicz que fit in confeſſione coꝛã ipſo:remi ſit ſtatimimpietatem peccati mei · Et ꝓpter hoc nõ ſolũmodo ſilẽtiũ impoſuit vitijs ⁊ pec catis cõtra ipᷣm Dauid:ſed etiam remiſit ea: deleuit / pꝛoꝛſuſq; exterminauit ¶ αſi quis dixerit · nõ ẽ mihipoteſtas aut vtus ad cſamã — dum ſic:vicʒ oꝛationibus ⁊ confeſſionibꝰ:cuʒ adhuccoꝛde moꝛtuſim.· Et ſcriptumſit· qm non eſtin moꝛte qui memoꝛſit tui:in inferno — — — — — I2 ·ꝝ·———— —— r. —. — ——— — — — — — nſe⸗ l ⸗ ine n⸗ ond lon⸗ mos zhu⸗ bent ano⸗ Min ops de⸗ ( un oei laneo Nabi Na oto mti ran iſis no⸗ ſwon un ⸗ niͦ i on ner ns 10 nt s e ſols gdei n⸗ ni er pec mit n aũt quis confitebiturtibi: Mοε⅝ο autem in fernus:ꝓculdubioſtatus eſt peccatoꝛis in ꝓ fundo peccatoꝛum ſuoꝛuʒ ſepulti:⁊ adhuc in eo iacentis / ac putreſcentis · Sicut euidẽter legit᷑ Ecci · xvij:ante moꝛtẽ inquit confitere moꝛtem inq; hmõi quãpᷣdixi· ꝓpter quod et cõuenienter ſequit᷑ · a moꝛtuo em̃ quaſi nihil erit confeſſio· Omino eniʒ inſenſibilis coꝛde peccatoꝛ efficit᷑/ ꝑ moꝛtem iſtam · Et ꝓpt hoc nec videt nec ſentit illa / in quibus tot ſepul⸗ tus eſt · Quid igit᷑ facto eius opus eſt: quod eſt illi conſilium ſalutare:hoc eſt indubitãter vt pꝛocuret qui clamẽt pꝛo eo· Ethoꝛum cla⸗ matoꝛũ duo ſunt genera · Pꝛimumeſt opaip ſa miſericoꝛdie · ſicut expꝛeſſe legitur Abacuc j.quia lapis de pariete camabat/⁊ lignuʒ qd eſt inter iuncturas edificioꝛum / reſpondebat quod ⁊ in bono ⁊ in malo intelligi poteſt · Pi oꝛum em̃ edificioꝛũ ⁊ ligna ⁊ lapides clamat/⸗/ in aures dei omipotentis:pꝛo ediſicatoꝛibus quẽadmodũ de rapinis⁊ male acquiſitis:edi ficationes fiunt contra edificatoꝛes ſuos/ad dñm · ſicut dicit Jacob in · iiij · · eple ſue · Au⸗ rum veſtrum ⁊ argentũ eruginauit/⁊ erugo eoꝛum vobis erit in teſtimoniuʒ · Æ aũt vox bonoꝛum operũ/⁊ etiam maloꝛũ:⁊ magna ⁊ valida ſit:expꝛeſſe legitur Sapieñ · iij · Ex ini⸗ quis om̃es quinaſcuntur teſtes ſunt nequi⸗ tie eoꝛum interrogatione ſua· Et alibi· Ipſeĩ terrogabit oꝑa noſtra · De hoc etiã alias au⸗ diuiſti in pꝛecedentibus · Bonaigit᷑ opꝑa no⸗ ſtra ⁊ inter ea oꝑa pietatis/nõ ſolumclamãt pꝛo oꝛatoꝛibus ſuis coꝛam dño ⁊ adipſum· öᷣ etiam pugnant ſuꝑ ſcutum adpꝛotegendum ipſos· Elemoſyna nanq; exoꝛat ab omnima⸗ lo:⁊ ſuper ſcutum potentis/acſuper lanceaʒ aduerſus inimicum tuum pugnabit · Sicut legitur Ecci·xxix · Alij clamatoꝛes efficaciſſi⸗ mi atq; validiſſimi interceſſoꝛes ſanctiſiue qꝗᷣ hic militant:ſiue qui iam cum chꝛiſto domino regnant. Et hi inter eos validioꝛes in conſpe ctu dei altiſſimi gratioſioꝛes ſunt · Pꝛopter h igitur ⁊ commutatione bonoꝛum tempoꝛali⸗ um viroꝛum ſanctoꝛum quiadhuc in mundo iſto ſunt:pꝛeces pꝛocurande tibiſunt·etetiaʒ pꝛecibus et obſecrationibus emendicande · Quanto foꝛtius igitur eoꝛum qui cum chꝛi⸗ ſto domino regnant ⁊ gloꝛiãtur · ¶ An times ne tot et tantis clamantibus pꝛo te: camo⸗ res vitioꝛumet peccatoꝛum tuoꝛum audiat pꝛelargus miſeratoꝛ deus: Abſit · cum nihil odiat miſeratoꝛ deus pꝛelargus / niſi vitia ?· peccata · Abſit / vt ea audiat contrate: 1 tam caros tãq; gratos interceſſoꝛes tuos repel- lat · Sancti quoq; qui contra nos clamant: ꝓpter iniurias ⁊ cõtumelias:placãdi ſũt emẽ datiõe cõtumeliaꝝ ⁊ iniuriarũ / qᷓs eis irroga uimꝰ· Et nihilominꝰ pᷣcibus⁊ ſupplicatiõibus qualibꝰ ⁊ q;tis poſſumꝰ · Hoc aũt docemur in exemplo beati Geneſij·: qui pꝛiuſq; oꝛare pꝛe⸗ ſumeret ꝓ archidiacono/quẽ in vita iſta dile xerat:placauit inclitãa vginẽ ⁊ martyrẽ agne⸗ tam:⁊ quendã alium ſanctũ:quibus ablatio⸗ ne poſſeſſionũ quarũdam / iniuriatus fuit ar chidiaconus ille in eccleſijs eoꝛũ · ¶ De aia-⸗ bus vero que tam in inferno q́;in purgato⸗ rio contra nos clamant:quid aliud nobis fa⸗ ciendũ eſt:niſi vt ⁊ per noſmetipᷣos q;tũ nob datur:pꝛo liberatione ipſarũ ſatagamus · Et etiam per alios ad hoc ipſum laboꝛemꝰ:emẽ dicantes eis alioꝛũ ſuffragia: qui noſtra ilis ſubtraximus · nec intelligas in hoc ſermone meo/ꝙ pꝛo liberatione animarũ que in infſer no detineri ſciunt᷑:pꝛeces faciende ſint· ſRᷣůdũ hoc ignoꝛatur:non eſt pigritandũ qͥn pꝛo eis ⁊ cõiter ꝓ fidelibꝰdeſunct oĩbꝰ/ſuffragia fiãt Scit em de opᷣs qͥbꝰ ꝓdeſſe vel poſſint velde beant · nec patietur aliquẽ eoꝝ defraudari a fructu/ quiei cõpetere poteſt ex huiuſmodi ſuffragijs · Caue aũt tibi tota diligentia· ne beatam ⁊ intemeratã dei genitricem aduer⸗ Ab ſariam habeas vllo modo:cuʒ impoſſibile ſit te placatum aut pꝛopitiuʒ habere benedictũ filium eius:ipſa tibi offenſa vel aduerſante· Ipſa quoq; tibipꝛopitia vel fauente:impoſſi bile ſimiliter ſit / vllum ex omnibus militibus celeſtibus / vel quẽqᷓ ex tota illa eccleſia ſan⸗ ctoꝛũ nõ eẽ ꝓpitiũet fauẽtẽ: Ipſa etiã axien⸗/ te / os ſacratiſſimũ / os gratiarũ / os bñdictũ ſuum/ ad loquẽdũ miſericoꝛdiſſimo filio ſuo pꝛo te:omnis iniquitas tua/⁊ adueſarioꝛum ſuoꝛum opilabit os ſuum · Omnes em̃ obmu teſcent · totaqʒ illa celeſtis curia:incipiente ealoqui pꝛo te:loquetur benigniſſimo miſe⸗ ratoꝛi filio eius · Qualiter auteʒ placandus ſit ipſe iudex vniuerſoꝛuʒ/⁊ dominus noſter ieſus chꝛiſtus:iam audiuiſti in pꝛecedentibꝰ Et vnus modus eum placandi eſt: vt tuipſe placatus ſis pꝛoximis tuis · Memoꝛ igit eſto eius · quod legitur Ecci·xviij·Homo homini ſeruat iram:⁊a deo querit medelaʒ:De hoc ⁊ in eis qͥ pceſſerunt · Et in tractatude opibꝰ ⁊ mirabilibusvirtutũ · Et in caplo de miſcðia multũ audiuiſti · Matth · xvj· expſſe legir ex Lapitulum verbis dñi· ſerue neqᷓ; om̃e debitum dimiſi ti⸗ bi/quoniã rogaſti me · Ex quo expꝛeſſe colli⸗ gitur q;tũ poſſunt ⁊ valent apud miſericoꝛdi am dei pꝛeces etiaʒ peccatoꝛum · cum ex toto coꝛde ad ipſum clamauerint· Numerat eti⸗ am ⁊ nõ imerito inter ſtulticias ⁊ fatuitates nuncij iſtiꝰ:ꝙ ipſis negocijs licet arduiſſima ſint:nec curat nec cogitat /niſi hoc ſoluʒ ꝙ pe titionem nudam poꝛrigit ⁊ offert deo omnis ignoꝛans:quid illa contineat/a quid per eaʒ petat᷑· Et hec manifeſta ſunt in omibus oꝛan tibus/qui labijs ſuis ſtrepunt/⁊ tumultuant in eccleſijs ſola inania/pꝛoꝛſus ab eis que de ſiderare ⁊ per of̃onem petere deberent con⸗ traria cogitantes:⁊ de his que verba oꝛatio⸗ num ſignant nihil omino intelligentes /qᷓ;uis aũt iſta magne ſtulticie ⁊ itolerabiles ſint:nõ ſunt tamẽ oꝛationes hmõi contemnende vel abijciende·. Iſte em̃ ſunt/quẽadmodum laici litteraum . ſignari/poꝛrigentes ⁊ offerentes ſummo pontiſicipetitiones ſuas in ſcriptis · cum om̃ino ignoꝛent quid in illis contineat᷑: ⁊ quid in ipſis vel per ipſas petatur· Sũmus vero pontifex/nõ ad ignoꝛantiam ipſoꝛum/ ſed ad petitionem reſpicit ⁊ attendit · Nec pa rum vel leue eſt ꝙ per ignoꝛantiam iſtam in⸗ terdum/⁊ or̃onideperit ⁊ oꝛanti:¶ Om̃i em modo ⁊ ſtudioſius ⁊ obnixius qᷓ; illud qð etiã non cogitatur:inuenitur:⁊ cum eis que audi uiſti in nuncio iſto/quam oꝛationem dixi/du⸗ plex eſt peruerſitas: Pꝛima eſt · quia ſibimet contradicit · Eſt em̃ rectitudo oꝛationum cõ uenientiſſima:vt oꝛans eum/om̃is/manum poꝛrigat ad capiendum quod petit:ad queʒ dirigat ſermonem petitionis · Et ita faciunt omes mendicantes ⁊ elemoſynaria benefi⸗ cia petentes · Aanu em̃ ⁊ voce in euminten dunt / a quo benefieriſibi petunt · Tibi auteʒ notiſſimum eſt:quia manus in eam parteʒ ex tenditur /in quã tendit ⁊ oꝑatio · Qua ppter qui tantundem agit niſi oꝑa diaboli:ad eum habet extentam pꝛoculdubiomanum ſuam; Ab eo igitur petit impleri manum ſuam: cui illam poꝛrigit · Qua ꝓpter contrarius eſt ſibi ipſi · Peuote ⁊ a deo petit beneficium:manuʒ veroad diaboluʒtendit qua peruerſitate qͥd intolerabilius eſtimari poteſt · ¶ Secunda ꝑ uerſitas eſt qualis in ludo fieri conſueta eſt · ludo inq; qui vulgariter vocaturludus aſini: vbi ad ipſum emptoꝛem doꝛſo verſo ſermo di rigitur:⁊ de pꝛecio aſini cumeo tractatur · Di co igitur quia ad eam partem/⁊ad eas res/ facies mẽtis obuerſa eſt:⁊ ad eas reſpicit s cogitat/vel de quibus · Ipſa em̃ cogitatio ſi⸗ ue cogitatus:mẽtis intuitus eſt ſiue aſpectꝰ. qua ꝓpter qͥipſo momentooꝛationis ad alia mente intuetur / vel aſpicit:quaſidoꝛſo verſo ad deum:loquitur ipſi · quere vt ita dicat᷑ aſi⸗ num · Qꝛatio igitur hmõi ⁊ ridiculoſa eſt/⁊ip ſi deo contumelioſa · Quis em̃ foꝛtaſſe iocoſe aut illuſoꝛie cuiq; homini ſicloquitur:vt doꝛ⸗ ſum ad ipſum habeat/⁊ faciẽ ad alia · Iſte igi⸗ tur peruerſitates in oꝛatione ſunt contrariã⸗ tes·ſeu contradictio eius ad ſemetipſum · et ridiculoſitas illuſoꝛia contra deumque am⸗ be / in ominuncio ⁊ pꝛocuratoꝛe/qᷓ;tũ dedece aꝗt:qᷓ;tũq; ipſum impediat:nemo intelligens ignoꝛat · Defectus quoq; vocis ⁊ loquele/ Af q;tum noceat negocijs que per nuncium ge⸗ renda ſunt:manifeſtum eſt tibi ·⁊ iam audiui ſtiin pꝛecedentibus:quia vox oꝛationis deſi derium eſt · Et quia muta eſt oꝛatio:quevoce caret hmõi · Debilitas vero in deſiderio / ſi⸗ ue cupiditas:raucedo eſt in voce oꝛationis ¶ AQuarta ergo ſtulticia/eſt nuncium mutũ aut raucum ⁊ ſine voce audibili exiſtentẽ/ad eam ſublimẽ curiam mittere · pꝛeſertim ꝓtot ⁊ tantis/tanq; arduis negotijs:vt ſunt nego tia animarum·Et quonia iam edoctus es/ꝑ dei gratiam / de oꝛatione · quia ipſa eſt pꝛecio ſiſſimum deſiderabiliſſimum atq; magnificuʒ dei donum:pꝛeſertim cum depurata eſt:⁊ im munis ab imperfectionibus/ ⁊ aliis impedi⸗ mentis que audiuiſti ·perfecta vero diſpoſiti onibus q̃s per me in hoc tractatu audis: nNõ relinquitur tibi ignoꝛare:ꝙ a deo ſtudioſiſſi⸗ me deuotiſſimeq; ac obnixe petenda eſt · cum ipſe ſolus auctoꝛ ⁊ doctoꝛ ipſius eſt/atq; inſpi ratoꝛ eſt· ecantico peccatricis aĩe· Ca · XXXIX VBſt hec pꝛoſe p quar tertiam perfectionem oꝛati onis; per quã eſt cantio/ canticuʒ ⁊ cantilena · Manifeſtũ ẽ em̃ · qꝛ pſalmi⁊ can tica ſᷣm plurimuʒ ſui/orones ſunt· Pꝛeterea Eſa · xxiij · expᷣſſe ðꝛ ad aiam peccatricẽ/ ſume citharã circui ciuitatẽ meritrix obliuioni tra⸗ dita· bñ cane / frequẽta cãticũ vt memoꝛia tui ſit · Eo nãq; ipo ꝙ vocat eã meritricẽ:ipᷣam eẽ peccatricẽ clamat aꝑte Queãt ẽcithara quja ſume iubet᷑:niſi coꝛ hũilitate excauatũ ac ꝓfũ datũ:⁊ bonaꝝ cogitatõnũ ⁊ affectõnũ coꝛdis — — — —,,y ſant na an eres ſume in⸗ nau ner 10s uhi ds ſuperius intẽſum:ac pꝛeparatũ ad reſonãdũ concentũ quem audite · Et dixi cogitationuʒ ſeu affectionum:non audens dicere virtutũ: cumillas anima peccatrix non habeat ·nec li⸗ bera poteſtate ipſius ſit/vt illis tendat ⁊ pꝛe⸗ paret os ſuum tanqᷓ; citharam · humilitatem vero intellexit · De qua dicit Bernardus:qᷣa eſt humilitas quã veritas parit · Et ẽ alia hu⸗ militas quã charitas parit · Facile eſt autem vnicuiq; peccatoꝛidepꝛimere coꝛſuum/ac ꝓ fundari ſub mole vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum ſuo rum:⁊ euacuare ipſuʒ atq; exinanire a bonis virtutum /⁊ bonis meritis:quod non eſt ali⸗ ud q; cognoſcere vel recognoſcere vacuita⸗ tem ſuam ⁊ paupertatẽ:atq; ſentire vacuum a bonis / quibus deberet eſſe pleniſſimum ¶ Pꝛoinde cogitatiões bonas quibus ſe ac⸗ cuſet peccatoꝛ:miniſtret ei conſcientiam / ſi⸗ deſq; etiam moꝛtua ſacrate doctrine · cuiꝰno ſtris tempoꝛibus tanta copia eſt Affectiones quoq; bonas/quales ſunt timoꝛ/pudoꝛ/ira/⸗ doloꝛ / de quibus in pꝛecedentibus / decem numerate ſunt ipſa vitia ⁊ peccata:ea intue⸗ ri volentibus copioſe miniſtrant · Et hoc de⸗ clarabo tibi:licet per occaſionem hoc faciam Sunt nanq; huiuſmodi cogitationes ⁊ affe⸗ ctiones de benedictionibus dulcedinis:qui⸗ bus deus pꝛeuenit illos/quos ad gratiam pe nitudinis illuſtrat ⁊ pꝛeparat · Si queratur cuiuſmodi cantionemvel canticum/cantare iubetur meritrix iſta · Reſpondetur ꝙ cantio iſta vt plurimum habet lamẽtationem/⁊ ve· parum aũt ⁊ vel modicũ carminum· Decem em̃ ille affectiones/quas pꝛenumeraui tibi/⸗ lamentatoꝛie tantũ ſunt/⁊ maloꝛum que pec catoꝛes in ſeipſis ſpiritualiter patiuntur:ex⸗ pꝛeſſoꝛie · Et quoniã peccatoꝛ/ vere ſpiritua⸗ liter moꝛtuus eſt/⁊ malis ſuis obſeſſus et op⸗ pꝛeſſus:que vox decet eũ niſi lamentaria/ et maloꝛũ ſuoꝛũ expꝛeſſoꝛia:magnum aute ini⸗ tium vite eſt peccatoꝛilamentari/⁊ lugere ſe ipſum · Et magna ſperatio atq; apꝛopinqua tio ad reſurrectionem ⁊ vitã:ĩmo vite nouita tem que eſt vita gratie:qua .ſdeo grate ſiue gratioſe viuitur · Et debes ſcire / quia quẽad modum in citharis ⁊ alijs inſtrumentis/ma⸗ gnitudo concauitatis atq; pꝛofunditatis:re⸗ ſonantiã adauget atq; dulcoꝛat · Sic in citha ra coꝛdis:humilitas quã pꝛedixi · qto em̃ ſiue cogitatiõibus ſiue affectibus magis ſe humi⸗ liat ⁊depꝛimit peccatoꝛ coꝛam domino:tanto ipſi gratius ⁊ acceptius reſonat in oꝛatiõe co ram ipſo. Quẽadmodũ dicit beatus Hiero Nihil adeo deo diſplicet in peccatoꝛe:vt cer⸗ uix erecta poſt peccatum · ita nihil ei gratius in eodem/q; curuatio vel humiliatio eiuſdeʒ ſub mole peccatoꝛũ ·ſicut legitur Baruth. j⸗ Anima que teſtis eſt magnitudine mali⁊ in⸗ cedit curua ⁊ in infimis ⁊ oculi deſicientes/? anima eſuriens:dat tibidñs gloꝛiã ⁊ iuſticiã· MQtũ em̃ pꝛo peccatis ſuis ſemetipᷣm humili at / ſub potenti manu dei:tm̃ ſuꝑ ſeipᷣm ſiue in ſeipſo deũ exaltat· tũcũq; ſemetipſum in eis ⁊ pꝛo eis deſpicit atq; viuificat · tantũ in ſe metipſo deũ honoꝛat · Similiter ⁊ quatum ſe metipſum confundit in peccatis ſuis/⁊ pꝛo il lis:tantũ deũ gloꝛificat:tantũq; gloꝛiam dat deo in ſemetipſo · Dat ei ⁊ iuſticiã:cum ſe iniu ſte contra ipſum egiſſe fatetur/a recognoſcit Dat ei ⁊ iuſticiam/cũ vitia ſua ⁊ peccata ſibi ſoli attribuit:non facto / nec conſtellationi/ nec ipſideo contra eos qui naturã malã eum creaſſe blaſphemant:Et quoſdam planetas malos creatos fuiſſe/infauſtoſq; ⁊ infoꝛtuna tos/⁊ ad nocendum naturaliter·id eſtipa na tura ſua potentes ⁊ pꝛodeſſe nõ valentes de lirant · Quẽadmodũ de Saturno et Marte Aſtronomi fatidici/ mentiti ſunt ⁊ ſcripſerũt Dat deo iuſticiã qui ſe iuſtiſicatione ⁊ vltiõe diuina / dignũ eſſe confitetur · ipſumq; deũ iu ſte acturũ ſecũ pꝛedicat:ſi vitia ſua ⁊ peccata placeat vindicare· Curua incedit ⁊ in infimis anima/que nec etiã audet oculos leuare ad celũ pꝛe confuſione · quia celo ſpꝛeto eiuſq; fe licitate/infernum ⁊ eius toꝛmenta eis pꝛetu⸗ lerit · In hac em reſonãtia · Pꝛima choꝛda de bet reſonare/ſides: Et pꝛimum quattuoꝛ ſo⸗ nos ſiue voces de imẽſitate incogitabilis lar gitatis ⁊ benificentie dei:vbi pꝛimus ſonus ẽ recogitatio benificioꝛũ /ſeu donoꝛum nature Secundus recogitatio veniarum:quibus re miſſe ſunt nobis tam culpe q; pene · Tertius recogitatio gratiarum/per quas ad decoꝛeʒ diuine ſimilitudinis refoꝛmati ſumus:Quar tus / recogitatio gloꝛiarum / ſeu hereditatis eterne:in qua ius hereditarium nobis in ba⸗ ptiſmo collatum eſt · Muta ſine voce atq; ſo⸗ no eſt / vel debilis ⁊ pene rupta choꝛda fidei: que ſonos iſtos inceſſanter non reſonat./ et idubitant in eis et apud illos ſic reſonat choꝛ da fidei:quibus data eſtſcientia ſalutis.Poſ ſibile ẽ tũ tibi ⁊ aliter diſtinguere ⁊ aſſire ſo⸗ Lapitulum nos fidei·vt pꝛimũ ponat᷑ recogitatio ſingula ris illius acſtupendi beneficij/ vicʒ incarnati⸗ onis ac paſſionis chariſſimi ac benedicti vni⸗ geniti filijdei · ¶ Deinde benefieioꝛum/que per ſacramenta nobis inceſſanter vel collata ſunt vel tribuuntur · In quibus ſuꝑ omnem admirationem/ ſacratiſſime euchariſtie ſa⸗ cramẽtum: ¶ Tertius recogitatio beneficij doctrinarum ⁊ reuelationum/quibus erudi ti ⁊ doctiſumus de ſecretis ſapiẽtialibus / de quibus non fecit deus taliter omni nationi · ¶¶ Quartus ſonus eſt recogitatio diuitiaruʒ patientie ⁊ longanimitatis dei:per quas tam magnatos ⁊ malos /in tot ⁊ in tam malis/tã⸗ diu tam benigne/tam miſericoꝛditer/tã dul⸗ citer ſuſtinet/⁊ expectat:miriſq; ⁊ ineffabili⸗ bus ſibiſoli notiſſimis vijs ⁊ modis:ad miſeri coꝛdiam ſuam ⁊ gratiam reuocare ⁊ reduce⸗ re/q;tũ in ipſo eſt non ceſſat: Interdum autẽ obſtinatiſſimos ⁊ duriſſimos / ⁊ obduratiſſi⸗ mos/⁊ om̃ino rebelles:conuertit ad ſe · id eſt iuſtiſicat:Quidputas coꝛaʒ deo cogitat:qui iſta negligit cogitare? Licet igitur choꝛdam vnam iſtius cithare fidem dixerim:non incõ⸗ ueniẽter tamẽ pſalterium decachoꝛdum dici poteſt · Decem vero ille affectiões que tibiſu perius nominate ⁊ numerate ſunt:pſalteriũ decachoꝛdum rectiſſime nominatur · in quo tanto iucundius deo pſallitur: quãto maioꝛi anguſtia coꝛdis / decem illiſoni reſonãt in eo⸗ dem · Et ne mireris ſi fracta cithara/et nerui debiles ⁊ non bene tenſi:debitum ⁊ perfectũ concentum non reddunt vel reſonant· Coꝛ cCconſfractum cithara fracta eſt · Confractum inq; fractione de qua legitur Ecci · xxi· Coꝛ fa tui quaſi vas confractum/⁊ omnem ſapienti am non tenebit · Nerui debiles ⁊ pene rupti/ gratie pꝛeparatoꝛie ⁊ benedictiones dulcedi nis:quidem quibus pꝛeuenit ⁊ pꝛeparat nos dominus pꝛeparat inq; ad gratiam peniten⸗ tialis iuſtiſicationis · Et ſunt reuera initialia quedam adiutoꝛia adillam · hi quattuoꝛde⸗ cim ſoni/cum de cithara coꝛdis ſonuerunt:li cet debiles / licet exigui:auribus tamen miſe⸗ ricoꝛdie dei/iucundum ſonant:⁊ ad ipſuʒim⸗ petrant:vt memoꝛia ſit meritricis obliuioni tradite · Cũ vero perfecta fuerit cithara coꝛ⸗ dis: ⁊ neruis omnibus debitis conuenienter pꝛeparatis ⁊ oꝛdinatis:erit coꝛhumanũ pſal terium iucundum/ſimul cũ cithara/ reſonãs abinfcrioꝛi· hoc eſt pꝛo liberationea malis/⁊⸗ etiam pꝛo condemnatione impioꝛum / gratia rumactiones / benedictiones/ collaudatio⸗ nes/⁊ gloꝛiſicationes · Aparte vero ſuperio⸗ ri:pꝛo omni largitione beneficioꝛum· HHec ea dem vel reſonans a ꝑte inferioꝛi / dei iudiciuʒ iuſtiſſimum ac per omia laudandum · A par⸗ te vero ſuperioꝛi miſericoꝛdiam· Miſericoꝛ⸗ dia nanq; dei ſuper om̃ia opera eius eſt · ſicut legitur in ps· Et miſericoꝛdia ſuperexaltat ĩ iudicio · ſicut legit᷑ Jacobi.j· pꝛopter hocergo dictum eſt in ps·miſericoꝛdiam ⁊ iuſticiã can tabo tibi domine · In penitentibus ⁊ etiaʒ ad penitentialem gratiam conantibus/ conue⸗ nientiſſime ſunt: omnibuſq; pijs viribus au⸗ ditu iucunde · Septem reſonantie exterioꝛes quas pꝛeaudiuiſti ·ſcʒ gemitus /ſuſpiria/eiu⸗ latus/⁊ planctus/clamoꝛ qualis eſt vlulatus deinde ſingultus/atq; rugitus/an putas/ſu per om̃em cogitationem ⁊ ãmirationem mi⸗ ſeratoꝛem largiſſimum/deum continere poſ ſe aures ſuas/aut auertere ab hmõi concen⸗ tibus: An putes aliquem in omibus illis exer citibus/ pulcherrimarum ſublimiumq; mili⸗ tiarum celeſtium:continere poſſe vocem oꝛa tionis ⁊ depꝛecationis/qͥn qͥ eã emittatur vt pꝛoſit oꝛantibus:?: Sciendum autem eſt tibi qquia quẽadmodum choꝛde ſeunerui littera⸗ les / in cithara litterali/ſeu alio quocunq; mu ſico inſtrumento:binatim oꝛdinãtur atq; ten duntur · ⁊ ꝓpter hoc bini ⁊ bini reſonant · Sic Lin cithara iſta ſpirituali/ virtutes omnes bi⸗ ne ⁊ bine inuicem connexe ſunt:ſibiq; inuicẽ adiuuant /ſicut legitur de alis animalium ſe inuicem tangentibus Eʒech.j·Exempli gra tia amoꝛ bonoꝛum ⁊ odium maloꝛum:ſpes et timoꝛ:continentia ⁊ abſtinentia · magnificen tia ⁊ humilitas:⁊ adhunc moduʒ ſehabet de alijs · Et attende concoꝛdiamipſarumad in⸗ uicem · quia vnaqueq; diſcoꝛdaret⁊ male per ſemetipſam ſonaret/imodiſſonaret niſi alte⸗ ra alteram moderaretur ac temperaret vład iuuaret · Manifeſtum eſt enim tibi qualit ab⸗ ſtinentia continentiam adiuuet · rumpit᷑ em̃ neruus continentie aut vehementer debili⸗ tatur et depꝛimitur ſonus eius:ſi abſtinentia illum non adiuuet et confoꝛtet · Notum eſt vnicuiq; noſtrum qualiter comeſſatio et ebꝛi etas repugnent continentie /aut interdum extinguunt · Tenter enim mero eſtuans / vt dicit Hieronymus · Facile ſpumat in libidinẽ Similiter ⁊ ſpes in pꝛeſumptionem eleuaret ſon et duc M ⸗ no⸗ eno⸗ ece ien ln⸗ neo⸗ ſut Urai ergo can ad duue⸗ Uoalb oes ei⸗ Uanns tas ſi emm⸗ gepol en⸗ seer SH non urI E n nen g ſen G d unde Nige ſet ſcen dede Adin⸗ eper ſahe⸗ Ater⸗ ken, hli⸗ ſenng nek etebei dun ne bine met Anlad ſonum ſuũ:niſi eã timoꝛ repᷣmeret ⁊ modera⸗ retur · Limoꝛ vero in deſperationẽ rueret:ni ſi illũ ſpes ab imo fulciret ⁊ ſuſtentaret ·ſichu militas in viliiatem abiectionis ſemetipſam abüijceret niſi illam magnificentia ſuſtẽtaret· Ipa c; magniſicẽtia:ne nimis ĩ altũ pꝛoſiliat 1 in ſuꝑbiam ſe eleuet:ab humilitate pᷣmitur ⁊ in rectitudine ſuioꝛdinis retinet᷑ · ſicut inue nies in amoꝛe ⁊ odio · Mõ em̃ eſt poſſibile bo⸗- na laudabiliter ꝑomia facere / cuſtodire/ nu⸗ trire/atq; defendere ꝑ omia amoꝛe bonoꝛũ: niſi contra mala pugnet᷑ aſſidue:niſi eis reſi- ſtatur viriliter:qð ꝓpꝛie ac ꝑ ſe odij eſt malo⸗ rum · Eodem modonecmala impugnabunt᷑ foꝛtiter/nec reſiſtet᷑ eis viriliter:ſi amoꝛ bono rum ad G̊; non adiuuerit· Siem bonanõ amẽæ tur:p que malis reſiſtit/⁊ mala repelluntur: nõ eſt poſſibile vt contra ea laudabiliter pu⸗ gnetur · & ſi querat quis de ipᷣa fide:quam vtutẽ habeat ſociã ⁊ cõnexam:ac ſi quereret de neruo fidei /quis ei neruus alius in iſta cy thara aſſociet᷑.Eidem rñdeo in hoc·qꝛ diſcre dulitas erroꝛis et impietatis / eſt choꝛda:q̃ fiw⸗ dei cõiungit᷑ in cithara iſta vt exhac tamhoꝛ⸗ rifica deteſtatione / nõ ſolum declinant᷑ erro⸗ res hmõi ·ſed etiam abijciunt᷑ · Et om̃is erroꝛ impietatis / tanq; venenũ moꝛtiferũ abijcit ꝑ vtutem iſtam atq; declinat᷑ ⁊ fugit᷑ ⁊ etiam ab hoꝛret᷑ · ¶ Si quis aũt obijcere voluerit · quia contrarioꝛũ eadem eſt diſciplina/⁊ idem ſen ſus · Rñdeo in hoc /quia alius motus eſt ꝑſe⸗ cutio erroꝛis ⁊ impietatis/⁊odiũ ·alius inſe⸗ cutio ſalutarium credulitatũ/⁊ amoꝛipſarũ/ Et poſſibile eſt vt aliquis peritus ſit in pꝛocu randis ⁊ educendis egritudinibus: omnino inſcius ſanitatis pꝛocurande vel inducende ſicut manifeſtũ eſt in bellatoꝛibus multis / qᷣ vulnerare ⁊ occidere doctiſſimi ſunt · Sana⸗ re aũt ⁊ a moꝛte ſuſcitare pꝛoꝛſus ignoꝛant · Sic quoq; poſſibile eſtvt aliquis deveneſicis acquirendoꝛũ: conficiendoꝛũ acuendoꝛũq; venenoꝛũ habeat peritiã / eoꝛũq; poꝛrigẽdo⸗ rum aſtuciã:ſanãdi aũt a leſionibus earũ nõ habeat licentiã · Cauſa aũt in hoc indubirant eſſe poteſt / vt animo ſolo nocendi vel vni vel pluripus ſtuduerit /vt in talibbus fit · Et aliud de venenis ſcire nõ curauerit· poſſibile nãq; eſt vt ſolo odio alicuiꝰ ꝑſone vel aliquarũ in⸗ ductus fuerit ad hoc:vt talia fieri vellet.Cuʒ aüt pſalmi cantiones vel cantica ſint· Mani feſtũ eſt ꝙ qui pſallunt /vel pſallentes audi⸗ unt ſaltaredebent · quẽadmodũ laſciuihoies æ mulieres/ad auditum cantilenarũ turpiuʒ ſaltant / id eſt geſtulationibus coꝛpoꝛũ ſuoꝛũ— rñdent modulationibus quas audiunt ·ſicut dicit veritas AMatthij · Cecinimꝰvobis ⁊ nõ ſaltaſtis· lamentauimus vobis/⁊nõ ploꝛaſtꝭ Saltationes igit᷑ iſte ſunt motus ſpũales:qͥ⸗ bus moueri debemus /⁊ ißi pſallentes et ps· ab alus audientes: Exempligr̃a cum pſalmi diſtrictionẽ diuine iuſticie ⁊ vltionis reſonãt: timoꝛe debet concuti coꝛ ⁊ deoꝛſum poni ·Cũ aũt miſcdiam:debet ſpe erigiſurſum ·Cũ aũt honoꝛẽ ⁊ gloꝛiã dei reſonant:gaudio dilatari vt de beatitudine pᷣmiſſa dilectoꝛũ ⁊ electoꝛũ ipſius:deſiderio ⁊ amoꝛe illius coꝛ accendit · Etꝑ viamiſtã curri res in om̃ibus pſalmis ⁊ pſalmodijs · vt quid em̃ in ipſo pᷣncipio pſalmi nominat᷑ tibi beatitudo /cũ dicit᷑ · Beatusvir niſi vt deſiderio ⁊ amoꝛe in illam ſaltes vel in ſileas· Deinde ꝓpter ſimilẽ cauſam denomi⸗ nat᷑ tibi virilitas · vt a puerilitate animi diſſili as:⁊ virilitatem tanqᷓ; ꝑfectionẽ tibi debitam concupiſcas · Sic ꝓpter eandem cauſam ſub ſequẽter dicit᷑ tibi. Qui nõ abijt in conſilio um pioꝛum · miſeria eſt quã beatitudo ⁊ virilitas a ſe pꝛocul expellunt · Nominat᷑ ergo tibi ſub negatione:vt ab ea declines ⁊ fugias animo atq; pꝛopoſito:qui beatitudine ⁊ virtute tan ̃ẽ inſeꝑabiliter annexum ipſis / diligas ⁊ tene as · Nec dubites qͥn coꝛꝑ omia bñ diſpoſitum ⁊a ſeruitute coꝛruptionis plene ⁊ ꝑfecte libe rum ad auditum pſalmodie congruentibus illis motibus moueat᷑ · Alioqͥn qui vel pſallũt vel pſallentes audiunt onos lyros ſunt ·id ẽ· aſini ad lyram· qui cõcentui lyre vel cithare nullo motu geſticulationis reſpõdere noꝛũt Cauſa autem in hoc eſt quia ipſam ſuauitatẽ concentus huius non ſentiunt · Heu qt onos lyros / et aſinos inſenſibiles habet hodie ſan⸗ ctus Dhauid:ĩmo ſpirituſſanctus ad citharaʒ ſuam ⁊ pſalterium ·qui nihil pꝛoꝛſus ſpiritua⸗ lis armonie ibiſentiunt · Nihil de his que per pſalmos ſpirituſſanctus omnibus loquitur/ intelligunt vel etiam cogitant:Et quodẽma ioꝛis abſurditatis/ ipſas voces pſalmoꝛum ita ruditer: adeoq; inepte reſecant et vocife rant:vt voces eoꝛum a rudibus aſinis differ⸗ re valde modicum videntur· Quod ẽ de his qui milicie clericalis ſtipendia tam auide cu⸗- piunt:q; diſtricte exigunt et quanta diligen⸗ tia nũmos ipos bladũ ⁊ vinũ q̃rõne hmõimi licie ſibi debere:iĩpudẽtiſſime aꝑtiſſimeq; mẽ tiunt᷑:qͥ nõ ſolũ voce pſallere negligunt coꝛa KK .LCLapitulum dño:ſed etiam pſallentes impediunt ·⁊ pꝛo ſa cratiſſimis pſalmis fabulis in choꝛo reſonant vtinã attendant/quia fures ⁊ latrones/⁊ cõ tra deum ⁊ contraaias quibus pſallendo ſuf fragaridebuerant ſe exhibent:dum ſine cau⸗ ſa ſtipendia ꝑcipiunt /vel quod mai eſt rapi⸗ unt · Pꝛopter hanc cauſam vicʒ qꝛ pſalmo⸗ dia theſaurus eſt / continẽs aurũ ⁊ gẽmas di⸗ uitiarum ſpiritualiũ · Et apotheca ſpũſſancti eſt continẽs aromata omniũ donoꝛũ vᷣtutũ⁊ gratiarũ · Statutũ eſt in eccleſia dei /vt ſuper om̃es ſcripturas/liber pſalmoꝛũ frequentet Nulla em ſcriptura de veteribus/que mentẽ humanã ita ditare ⁊ replere ſufficiat· Mulla ẽ medendis animarũ languoꝛibus/ conſolan⸗ dis / confoꝛtandis/ delectandis animabus humanis adeo potens aut efficax · Sũt ⁊ mul te ſpũales virtutes ⁊ ꝓpꝛie:que alibi ⁊ docen de ⁊ diſcende ſunt· Theſauri igit᷑tam pꝛecio ſi/tanq; nobiles/a ſpũſancto ꝑpſalmos etin pſalmis oſtendunt᷑ puocemur ad amoꝛem⁊ deſiderium ipſoꝛũ · Apotheca ſanctiſpũs co⸗ ram nobis in eis aꝑit ⁊ exponit:nõ ſolum ad medelas vt pᷣdixi:ſed etiaʒad delicias/ quas illi ſolum noꝛunt quibus datur eas ſentire · Auigd intelligat᷑ ꝑ vitulos labioꝝ· Ca. xI · Oſt hec pꝛoſe p quar de ofone ſᷣm qð ipſa eſt vitu lus labioꝛum · Nihil em aliud poſ⸗ ſe videt᷑ vitulus labioꝛũ in vltimo Oſee vbi dicit · Reddemus vitulos labioꝛũ noſtroꝛum Cui cõcoꝛdat Aplus in vltimo ad heb·dicẽs Per ipᷣm ergo offeramus hoſtiã laudis ſemꝑ deo i. fructum labioꝛum confitentiũ nomini eius. Abuſiue nãq; vltra modũ intelligentur vituli labioꝛum / vituli labijs pꝛomiſſi · Dico igit᷑ quia in vitulo intimũ eſt medulla/ omibꝰ alijs q̃ vituli ſunt guſtu ſuauioꝛ: Deinde car⸗ nes · tertio oſſa:quarto pĩguedo.qͥnto pellis· Et ſimiliter in orone intimũ deoq; placitiſſi⸗ mum ipſa pietas/oꝛantis/intentio ſiue volũ tas pᷣncipalis obtinendi quod ꝑoꝛationẽ im⸗ petrariintendit᷑ · Et ꝓpter hoc qui abſq; intẽ tione or̃onẽ dicit vel recitat/ipſam potiſſima ſua ꝑte mutilat ⁊ detrũcat · Cogitare igit᷑ de⸗ bet apud ſemetipᷣm atq; foꝛmare/quid ei per ofronem querendum vel perendum ſit:Ad h̊ em oꝛandus eſt deus/vt veniam gratiom/⁊ gloꝛiam/ cetera bona data ſua ꝓut ipſe no⸗ uit expedire largiat᷑ oꝛantibus · ⁊ his pꝛo qui⸗ bus oꝛat᷑ · O ſi quis nihil hoꝛi intendat ꝑ vo ciferationem ofonis:ſtrepit indubitanter et tumultuat᷑ in eccleſia dei oĩno a deo nihil pe⸗ tens: Qua ꝓpter necoꝛans eſthomo hmõi: cum omis ofo petitio ſit / ſicut in pcedẽtibus audiuiſti · Intende aũt quia non eſt neceſſe/ vt om̃is oꝛans intendat certe ⁊ determinate aliquid iſtoꝛũ que pꝛedixi · Multi em vniuer⸗ ſaliter vel generaliter / intendunt ꝑ ofones bona data dei :nõ cogitantes ſingulariter de venia aut aliquo alioꝛũ:q;to autẽ feruentioꝛ fuerit intentio hmõitanto erit medullata ma gis or̃o/⁊ oſſa eius medulla pinguioꝛi reſfer⸗ ta · Qſſa vero in ofone/foꝛtitudines ſunt qͥ bus ſuſtantari ⁊ defendihabet oro · Difficili⸗ 4 mum quipe eſt muſcas irruentiũ cogitatio⸗ num/ab ofone abigere:eãq; impedimentis om̃ibus depurare/ depuratãq; ſeruare · Ma nifeſtum aũt eſt tibi contra om̃em difficulta⸗ tem/ foꝛtitudinem eſſe neceſſaria · ſicut dicit Ariſtotełquia virtꝰ⁊ ars circa difficilima ſũt ¶ Heceſſaria eſt vt alia foꝛtitudo/contra te⸗ dium ꝓlixitatis:a quo multiex oꝛantibꝰ vin⸗ cuntur:qui vix inceptam ofonem conſũma⸗ re ſufficiunt:. Interdũ aũt ⁊ a cepta ſtati de⸗ ſiſtunt · Eſt ⁊ alia foꝛtitudo neceſſaria/ con⸗ tra dilationem doni quod petit᷑· Differt enim deus interdum dare quod poſtulat ipſa dila⸗ tione coꝛ pꝛeparantis ⁊ aptans ad recipiẽdũ ſicut dicit Augꝰ ſuꝑillud ps · Concupiuit aĩa mea deſiderare iuſtificationes tuas in omni tempoꝛe dicens ibi /ꝙ vt tu voles implere ſac cum vel ventrẽ /aliquo bono velpcioſo:diſtẽ⸗ dis illum atq; dilatas vt capatioꝛem ipſum ef ficias · Sicdeus volens implere coꝛtuum /di⸗ ſtendit illð atq; dilatat longo deſiderio:vt ca patius id/eius quod petitur efficiat· Contra moꝛam igit᷑ ⁊ dilationẽ iſtam:neceſſaria ẽ foꝛ titudo quedam:que ꝓpꝛio nomine longani⸗ mitas appellat᷑ · Eſt ⁊ alia foꝛtitudo neceſſa⸗ ria contra iram quãdã ⁊ ipatiẽtiam:qua mul O ti eouſq; exagitant᷑ ⁊ deficiunt:vt vix ꝓſtra⸗ ti ad oronẽ/ab ea ſtatim exurgãt:ꝓ eo ꝙ gra tiq oronis ⁊ deuotionis eis nõ ſtatim tribuit᷑: dicentes quid facerem hic aridus ⁊ frigidus coꝛde duro ⁊ vacuo ab omi gratia deuotiõis· Hi ꝓculdubio ignoꝛant of̃onem ⁊ deuotionẽ donag gratuita eſſedei · ⁊ vthoc ipſuʒ addiſcãt nõ ſtatim eã cũ volunt obtinent· Inſinuatur igit᷑ eis ꝓhoc:vt ea petere diſcant ⁊ aſſueſcãt Interdum aũt ⁊ qta difficultate obtineant᷑. ipſa expientia edocent᷑· quaſiem pꝛeda qdaʒ — — loc e ne ſte ſo . c( nſi ſur h e⸗ ſen deſ⸗ hen ſere liad u ve 1 en bio ntg eſe⸗ ei fle t imn⸗ vele ſte ſon tono tere Aſe⸗ hnror Aubs ceſe mnge Miner fones ſterde genner am uſeſen znt Dfal⸗ R nenno lln, 1nt plit tie⸗ Pw⸗ ſünn⸗ ide⸗ or⸗ tenm 1 aly ii wn gen olti⸗ ſunei onra niſe gan⸗ ecele⸗ P — . * . „ . gratia oꝛationis ⁊ deuotionis interdum ra⸗ pitur a deo/⁊ de medio irruentiũ cogitatio⸗ num duricieq; coꝛdis in quadã violentia eri⸗ pitur · ſicut dicit Seneca·vix datum pꝛedam putato · Impꝛobitate igitur ⁊ impoꝛtunitate vult a ſe eripi gr̃am or̃onis miſericoꝛs deus/⸗ ⁊ vt obtenta gratioꝛ ⁊ carioꝛ habeat᷑ · iuxtail⸗ lud·.Gratioꝛ eſt fructus qᷓ;ſpes ꝓductioꝛ edit Eſt ⁊ alia foꝛtitudo or̃onis/⁊ eſt quaſi gra⸗ uitas quedam cõtra leuitatẽ coꝛdis : que tan ta eſt in aliquibus ſtultis ⁊ indoctis:vt nõ ꝑ⸗ mittat eos ea/ vti / niſi ad modicũ ⁊ bꝛeue/ cũ illam adepti fuerint · tũc em̃ ab or̃one ſurgũt cum in ea potiſſimũ eſſet imoꝛandũ ⁊ potiſſiꝰ mum inſiſtendum eidẽ : Hoc aũt eſt quia cum dak eis gratia oronis abundans deuotione pᷣ pinguis ⁊ lachꝛymis irrigua:cũ tantis bonis eis vtendũ eſſet:iĩmo cũ tam bono ſic impati⸗ entes ſunt tanti boni:quod pꝛoculdubio eſt quedam felicitas tunc nãq; datus eſt eis ad⸗ uocatus gratioſiſſimus ⁊ eloquentiſſimus: de quo nõ ĩmerito ſperare poſſunt ꝙ obtine⸗ at eis quicqᷣd petunt· Ipſi aũt tunc imponũt ſilentiũ/⁊ vocẽ eius interrũpunt:⁊a cum gra⸗ rioſioꝛem ⁊ magis ꝓpitiã habet audientiam/⸗ atq; cũ efficacius allegat cãm ipſoꝛũ:os eius obſtruunt/imo quod deterius eſt/ ipᷣm moꝛ⸗ tificant ⁊ extinguunt · Qui em̃ tunc oꝛare de ſinit cum ei bñ eſt in oꝛatione ⁊ deuotiõe ⁊ la⸗ chꝛymis:oꝛationẽ indubitanter moꝛtificat et extinguit · etiã eo temꝑe quo vtilius ⁊ efficaci us eidem inſiſtercet᷑ · Ale vero qui ſentiens in ſemetipſo/pauꝑtatem om̃imodam ⁊ defectꝰ deuotionis ⁊ lachꝛymarũ:⁊ ꝓpter hoc oꝛare deſinit / vel deſiſtit: inſaniſſimus paupeſt /qui mendicare/⁊ panẽ ceteraq; ſibi neceſſaria q⸗ rere differt · Diues em̃ indubitanter eſtqgra tia deuotionis ⁊ lachꝛymarum abundat · CHmõietiãhomo eſt ea ſtulticia laboꝛat:vt quia videt hauritoꝛiũ ſuum vacuũ:ad fonteʒ vel fluuium pꝛohaurienda aqua ire contẽnit paratus ire vt dicit ⁊ haurire cũ hauritoꝛium eius plenum viderit / aut ſenſerit · Pꝛoculdu bio ſtultus hmõi ſpm̃ſcm̃ eſſe ſontem oronis atq; deuotionis ⁊ omniũ gratiarũ neſcit:ipᷣim eſſe flumen cuius impetus letificat ciuitatem dei · Ignoꝛat inſipientiſſimus coꝛ ſuũ eẽ hau⸗ ritoꝛium quod oꝛando in fontem iſtum imer gitur vel mittit᷑: vt inde gratiaruʒ muneribꝰ impleat᷑· Hon videt ꝙoꝛando ad fontemiſtũ vel fluuiũ accedit᷑:vel venit᷑:vl potius ad coꝛ iſte fons vel fluuius attrahit᷑ · ſicut ipſe ſpuſ⸗ ſanctus ꝑps:nos docuit dicentem · Os meuʒ apui ⁊ attraxi ſpm̃: Et ẽ tertia ſtulticia/huius qui frigiditatẽ coꝛdis ſuiſentit/⁊ ad caminuʒ Aapwꝛopinquare nonvult· Donecillud ſentiat calefactum: Ignoꝛans pꝛoculdubio ſpmſcm̃ foꝛnacem eſſe ⁊ caminũ ſpũalis ardoꝛis /vita lis ⁊ viuifici caloꝛis · Ignoꝛat etiã/quia oꝛan⸗ do ad foꝛnacem iſtã ⁊ caminum pꝛopinquat᷑· Et in apꝛopinquatione ipſius vicʒ/imo pꝛe⸗ ſentia coꝛda pꝛimũ tepeſcũt/deinde caleſcũt tertio vero flãmeſcunt: Quis adeo ſtultus ẽ qui dicat ſuſtinebo frigus iſtud moꝛtiferum/ longius a foꝛnace:nec apꝛopinquabo ad illã donecplene fuero calefactus: Cum aũt perfe cte calefactum me videro:appꝛopinquaboad illam:¶ Et eſt quarta ſtulticia hois hinꝰ· Jp ſe em̃ eſt quẽadmòdũ ſtultiſſimus qͥ videt ſe ventre vacuum/a refectione admodũ indi⸗ gentem/menſamq; refertiſſimã in conſpectu ſuo poſitam ⁊ paratam·⁊ dicere nõ erubeſcit nõ accedã ad mẽſamiſtam/donec ventre ple nus fuero ⁊ opipare ſaturatus· ¶ Quid em̃ gliud eſt homo/coꝛhabens gratia deuotiõis vacuũ:niſi homo ventre ſpũali ab eſcis ⁊ po⸗ tibus ſpũalibus vacuo?: Quis aũt ignoꝛat/ni ſi inſipientiſſimus / in or̃one ventre hmõi ci⸗ bis ⁊ potibus repleriſpũalibns:ipᷣmq; hoie,z ibi ſpũaliter ſatiari: Qua ꝓpter manifeſtũ ẽè/ quia miſerrimus erroneus eſt qui ꝓpter hoc ad menſam refectionis ſpũalis/que ẽ opulen tia ſpũſſancti/ad eam por̃onem accedere ne gligit/ quia ſe vacuũ ab hmõi alemẽtis ſentit ſimilis eſt ſtulto qui fame ſe perire ſentiens/ ad menſam opiparã vt in ea comedet ⁊ refici atur accedere cõtemnit · Eſt ergo negligẽtia hec⁊ toꝛpoꝛ infirmitas hmõique etiaʒ viros religioſos interdũ reuocat/a auertit/⁊ ĩ pau pertate pᷣnominata detinet. Irrũpenda igit eſt aliqua foꝛtitudine iſta infirmitas· Quiag iſte foꝛtitudines quas nominaui tibi oꝛatiõi neceſſarie ſunt vt eam ſuſtentent ⁊ ſulciant: eamq; foꝛtem ⁊ robuſtãꝗ efficiant:nõ iĩmerito oſſa oronis vituli nominantur·Hhec ſunt oſſa medullã pie intentionis ⁊ oronis continẽtia/ foꝛtiq; ꝓtectione cuſtodientia · Carnes vero iſtius vituli / intellectus ſunt ⁊ cogitationes/ que verbis oronis ſignant᷑ · Pinguedo vero carnium hmõideuotio eſt / nec obſiſtit qð diẽ Gregꝰ·ſuꝑ verbum illud psholocauſtum tu um pingue fiat· dicens·quia holocauſtũ pin⸗ gue fit / cumbonü opus quod agit᷑ etiã lachꝛy mis irrigat᷑· Lachꝛyme nanq; / nõ deuotio ip ſa ſunt:ſed ex deuotione ꝓfluunt ⁊ ꝓcedunt ¶ Pellis aut vituliiſtius / ipe ↄtext ⁊ ſeries B „ verboꝛũ ofonis eſt / quib alia que dicta ſunt continent᷑/tanq; a pelle exterioꝛi operiunt᷑ Pili quoq; in vitulo iſto / ſtrepit eſt vocalis exterioꝛ: Lales reddere debemꝰ vitulos la⸗ bioꝛũ nr̃oꝝ· ꝓp: qðdcm̃ẽ· Reddemꝰ vitulos labioꝛũ nr̃oꝛi Oſee vlt· vt pᷣdixi · Mõ em̃ ꝓ⸗ pꝛie reddit᷑ niſi quod debet᷑ Apparet igitur de om̃ibus que pceſſerunt /de vituloiſto/q; iniu rioſi ſumus deo/etiã in illis ꝑ que iniurias ir⸗ rogatas eidem emẽdare debemꝰ · Quis em̃ nõ videt/innumerabiles in eccleſia clericoꝛũ tam ſeculariũ qᷓ; etiã clauſtraliũ / nec etiam pi los vituloꝛũ iſtoꝛũ dño reddentes/nec ea vo caliſtrepitu in eccleſijs reſonant · ſed tanqᷓ in doꝛmitoꝛio medias matutinas / aut etiã inte⸗ gras doꝛmiunt·nunq;ᷓ eas poſtmodũ domio reddentes aut reſtituentes · Multiꝓ vocibꝰ or̃onis/vocibus inutiliũ fabulationũ /aut eti am ſeculariũ negocioꝛũ in eis ſtrepunt et tu⸗ multuant᷑:tractãtes ſibi inuicẽ ſua ſecularia/ ⁊ interdum negociationes ·faciẽtes ꝓculdu⸗ bio domũ ofonis / domũ negociatiõis · Exe⸗ crabilius aũt eſt/ꝙ ꝓlaudibus ⁊ hymnis dei turpiloquijs/ꝓphanant ⁊ polluũt:⁊ ipᷣm dei ſeruitiũ / c choꝛũ diuinis honoꝛibus ⁊ laudi⸗ bus conſecratũ · Sunt ⁊ alij qui vt pellẽ vi⸗ tuli iſtius deo reddant:totũ in hocſtudiũ ſuũ coõferunt:nec vnã ſyllabã vel vnũ iota de tota integritate verboꝛũ oronis negligi ꝑmitren⸗ es · Ethoc vtiq; bonũ eſt/niſi deũ potioꝛibꝰ vituli iſtius defraudarẽt · ſed dũ intellectus ⁊ ſignata verboꝛũ oronis /vel nõ habẽt velnõ curent ·⁊ ſi in altera pelle vicʒ deo ſatiſſacere videant:in reliquo tñ ·i·in carnibus nõ modi cum ſacrificiũ laudis detrahunt ⁊ detruncãt: ¶ Aulti delinquunt circa adipẽ ſiue pingue dinem/ om̃imode aridi ⁊ indeuoti oꝛãtes · cũ de medulla iſtius vituli nõ curant / ⁊ foꝛſitan curare nõ noꝛunt · Multinec pellem verboꝝ nec pilos exterioꝛis vociferationis offerre cu rant/vel dignant᷑· Dicit aũt Dauid exꝑſona recte offerentiũ · Holocauſta medullata offe⸗- ram tibi · Quis ex magnatibꝰhmõi fraudes vel rapinas vł iniurias ſibi fieriſuſtineretê/vi⸗ delicet vt ꝓ vitulis medullatis ⁊ pinguibus: exmedullati/excar nati/macilentiſſimi/⁊ per oẽm modũ pinguedine carẽtes/exoſſati / de⸗ coꝛiati/⁊ nec pilos etiã habẽtes offerrentur⸗ An nõ vides congregationes hmõi oꝛantiũ ⁊ tam apte vituloꝛũ hmõi ſacrificia deo ſpᷣtra hentiü:ne dicã ſpelücas eſſe latronũ:p magis 4 Lap itulum acies vel cuneos raptoꝝ: Quis ignoꝛat· ꝙſt ne cꝗ accipiũt ſtipendia oꝛatoꝛie militie:ĩmo tanq; fures ⁊ raptoꝛes· Et ꝓpter hoc ad reſti tutionem omnium ſic perceptoꝛum teneri- Auare per fumum thuris ſignat᷑ oꝛatiox quid per puluerem pigmentarij·Ca·XxLI¶ Pcet nos ſpi⸗ d rituſſanctus ꝑ Johem euangeli⸗ ſtam Apocalij· vbi dicit᷑ de vigin tiquattuoꝛ ſenioꝛibꝰ: qui habebant ſinguli ci tharas ⁊ phialas aureas plenas aromatoꝛũ que ſunt or̃ones ſanctoꝛũ. Et iterũ eiuſdem viij · Stetit angelus ante altare habẽs thuri⸗ bulum aureũ in manuſua/⁊ data ſunt ei incẽ ſa multa:vt daret de oronibus ſanctoꝛumſu⸗ per altare aureũ:qð c añ thꝛonũ dei:⁊ aſcen⸗ dit fumus incenſoꝛũ ſanctoꝛũ / de manuange li coꝛã deo · Per Dauid quoq; docemur oꝛati onem incenſum eſſe vbi dicit · Dirigat᷑ oꝛatio mea ſicut incenſum in conſpectu tuo/qua di⸗ rectione ⁊ aſcenſu ipſa quoq; anima oꝛantis aſcendere dicit᷑ in li· canticoꝛũ · c iij· vbi dicit Que ẽ̃iiſta que aſcendit ꝑ deſertũ ſic virgula fumi:ex aromatib mirrbe⸗ thuris:⁊ vniuer ſi puluer pigmẽtarij· Virgula igit᷑ fumi ofoẽ ₰ qlẽ eẽ indicat aromata mirrhe ⁊ thur ⁊ vniũ ſi puluer pigmẽtarij.veteri qᷓ; lege Exo· xxxj thimiamata fieri iuſſit ſibidñs ex qᷓttuoꝛ aro⸗ matibus ſtacte:onica:galbaniboni odoꝛis:⁊ thure lucidiſſimo · Quia igit᷑hec quatuoꝛ tim̃ Aromata noĩant᷑ vt ex eis cõficiat᷑ thimiama: P quod ofo rectiſſime intelligit᷑ · Ybi vo noĩat mirrha ⁊ thus:⁊ deinde expᷣſſe vniuerſi pul⸗ ueris pigmẽtarij· Colligit᷑ euidẽter quia oꝛa⸗ dearidi indei aes uà tio pfecta exom̃ibus modis ſuis· Tlirgula fu offerre debeãt vitulũ ſaginatũ · Clericiquo mi eſt:qualeʒ deſcribit lib .Cantico· Quattu oꝛ veroilla aromata:que moyſes noĩat quat tuoꝛ virtutes que in ofone neceſſe valde ſũt indubitanter ſignant · ſic apparebit tibi ex pꝛo pꝛietatibus aromatũ illoꝛũ · abet aũt que ſtionẽ quid intelligi⸗ debeat · hic puluis pigmẽ tarius: Virtutes em nec frangende nec con terende ſunt necin puluerem redigende· qͥn potius in omi integritate ſua querende· In⸗ tegritas nanq; earũ ⁊ ꝑfectioa deo plus dili⸗ gitur:i; minutie vel fragmenta ipſarum pul uis aũt pigmẽtarius:vnde erit niſi ex pulmẽ⸗ tis virtutũ cõfractis atq; cõtritis· Cõfractio yero ⁊ contritio virtutũ qdẽ niſi moꝛtiſcatio earũ · ¶ ſifoꝛte quis dixerit:quia cõtritio ———— — ngel⸗ Vn llic oꝛi lden thur⸗ umnlo⸗ en⸗ lange rorni ano nad' mnno ldicf nver oe 7 Ni nin mmr. oi⸗ H dy Au gunt eſit gue Mi l d⸗ pul ni⸗ o⸗ tio no ſffü o ſſta coꝛdisẽ· aut intelligit hde coꝛde nouo qð in ſe creari petebat Dauidqð vtiq; ẽ bonũ ⁊ ſcm̃· ꝓpterhoc om̃i cuſtodia ſeruãdum · ſicut pᷣcepit Salomon Pꝛouerbᷣ· tiij · Mõ eſt igitur frangendũ aut conterendũ: Si xo intelligit hoc de coꝛde veteri qð totũ eſt ex mẽbꝛis viti oꝛum ⁊ pctõꝛũ ·qualiter coꝛ hmõi contritum erit puluis pigmẽtarius:qͥn potius puluis fe⸗ tidiſſimꝰ odoꝛis peſſimi. ¶ Debesigit᷑ ſcire in hoc quia contritio nõ ẽ ſicut cõfractio aut contritio coꝛpalis:que indubitanter deſtru⸗ ctio eſt eius quod confringit᷑ aut cõterit᷑ ſed eſt ſubtilis examinatio ⁊ ꝑ ſingula diſcuſſio qᷓ examinat᷑/qualiter ipſa eloquia ſacra ⁊ ↄfrin gi⁊ conteri dicunt᷑ · cũ ſubtiliter ⁊ ꝑſingula di ſcutiunt᷑ examinant᷑ ⁊ exponunt᷑: integra tñ remanent ⁊ om̃ino nihilleſionis paſſa · cũ ſic cõfracta ⁊ contrita fuerint · Vitia vero ⁊ pec⸗ cata/malleo verbi dei ſic confringunt᷑ ⁊ con⸗ terunt᷑/ vt penitus deſtruant᷑ ⁊ anihilant᷑ Cũ em̃ nõ ſolum volũtas peccandi/ſed ipᷣa cogi⸗ tatio etiã peccati /ſic confringit᷑ ⁊ conteritur ⁊ nihil eoꝛũ pꝛoꝛſus remanet in eis / qui vere penitent · Contritio vero iſta nihil leſionis in fert/vel ſuffert coꝛdi contrito:qͥn potius leſi⸗ ones vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ in eo ſanat · Mõ frangi⸗ tur igit᷑ coꝛ/ſed fractum integrat ⁊ ſollidat/⁊ fractiones ipſius atq; contritiones omnino curat · Cötritio igit iſta diligens ẽ⁊ ſubtilis ex aminatio ac pꝛeparatio coꝛdis:qua ſeipᷣm ſic ꝑſcrutat᷑:vt qͥcqͥd deo diſplicere in ſe inuene⸗ rit atq; cognouerit: conterat atq; confringat vt pᷣdixi / malleo verbi dei ſemetipᷣm duriter ĩ om̃ibus ⁊ ſingulis male actis pcutiens ·qð eſt dicere vſq; ad moꝛtificationẽö/ omimodamq; deſtructionẽ eoꝛũ que in ſe punienda cogno erunt · Coꝛ igit᷑ contritũ dicit᷑ m duas inten tiones / vicʒ m ſe / vel m ea que in ipſo cõte⸗ renda ſunt ⁊ moꝛtiſicanda · Coꝛ em̃ intelligit᷑ ſenſus ⁊ voluntas·⁊ ſenſus cũ erroneus eſt tanqᷓ; periculoſus cõterendusẽ ⁊ moꝛtifican dus in pte iſta · Siliter voluntas impꝛoba ſiue puerſa eſt conterenda ⁊ moꝛtificandaẽ vita vt nihil de puerſitate ſua viuere ꝑmittatur in ipſo · Mõ igit᷑ eſſentialiter coꝛii:ipſa aĩia conte renda eſt/ſed ſᷣm ea que in ipſa ſunt / vicz in⸗ tellectũ erroneũ ⁊ ꝑuerſam volũtatẽ· Hmõi nanq; cõtritio nec frangit necledit in aliquo animã humanã:qͥn potius leſionemeiꝰ⁊ pla gas grauiſſimas/que ſunt vitia ⁊ pctã / ſanat Juxta modũ igit᷑ hunc dictũ eſt illud · Coꝛ cõ tritum ⁊ humiliatü deus nõ deſpicies · Vel di ctum eſt ꝓpter hmõi contritionẽ/que pꝛocul dubio deo acceptiſſima eſt · Eſt em̃ ſacrificiuʒ ſpuũs contribulatus/cum nõ aliud ſit contri- bulatio ſpũs/qᷓ; contritio coꝛdis· ⁊ hoc eſt di⸗ cere ꝓ vitijs⁊ peccatis ipſis · Poſſibile nanq; eſt ex ʒelo rectitudinis vel alia compaſſione/ doloꝛe vehemẽtiſſimo cõtribulari ſpiritu coꝛ alterius · Puluis igit᷑ pigmẽtariꝰdictus ẽ ſpi⸗ ritus : quia quẽadmodũ in puluere pignẽta rio ipſa pulueriſatio / nihil ſapoꝛis vel odoꝛis ꝑmittit latere in aromatibus: Sic ꝑſcrutatio ⁊ examinatio /nihillatere ſinit vel in ſacr elo quijs vel in ipſis virtutibus: Lunc em̃ totus ſapoꝛ ⁊ totus odoꝛ/virtuſq; aromatũ iſtoꝛuʒ ſentit᷑ / cum iuxta qð pᷣdixi eoꝛum intimi ⁊ dili genti ꝑſcrutatione examinant᷑ / quod in ſin⸗ gulis eſt euidenter videre virtutibus ·ſic do⸗ ctus es ꝑ me in tractatu de oꝑibus ⁊ mirabili bus virtutũ · In expoſitionibus vero ſacroꝝ eloquioꝛũ:vides euident quod dixi/ ꝓut em edicta ⁊ ſcripta ſunt ſacra eloquia/ aromata integra ſunt · Subtili aũt ⁊ ꝑſcrutata inueſti⸗ gatione expoſia/aromata cõtrita ſunt atq; pulueriſata · Si qͥs aũt dixerit ipſa vitia ⁊ pec cata/ contritione ⁊ moꝛtificatione quã pꝛedi xi puluerem pigmentariũ fieri/ſapidumq; et odoꝛiferũ /ꝓpter hoc vicʒ: quia indubitãter placita eſt deo moꝛtiſicatio vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ/⸗ merito quis intentionẽ eius appꝛobet · Cõbuſ ſit quoq; Moyſes vitulũ conflatilem contri⸗ uitq; illum/⁊ redegit in puluerẽ / ⁊ ipſum pul uerem ſparſit in aquã · Sicut copulatio ſeu fa bꝛicatio vituli ⁊ integritas ipſius/ deo diſpli⸗ cuit · ſic cõfractio ⁊ contritio ipſius vt puluis / eidem placuiſſe nõ ĩmerito dici põt · Puluis aũt vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ in aquã ↄfeſſiõis ſem per mergendus eſt:tunc em̃ aqua confeſſio⸗ nis vitia peccata lauat ⁊ diluit:cũ iuxta mo dum ante dictũ contritione ſuerint contrita ⁊ in puluerẽ redacta · Aoꝛtiſicationes igitur vitioꝛũ odoꝛẽ ſuauitatis ad nares deidirigũt que vita ſua ⁊ integritate odoꝛem moꝛtis in moꝛtẽ facientiũ ⁊ cõſentientiũ ſparget᷑ · Odo rem aũt abominabilẽ ⁊ odibileʒ deo altiſſimo Qua ꝓpter ꝑ viam iſtã /ſicut animaliũ moꝛs in ſacrificijs erat ei in odoꝛẽ ſuauitatis · Sicvi tioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ contritio eſt puluis· J igit᷑ declaratũ eſt tibi ꝑhoc / quia or̃o odoꝛamen⸗ tum eſt ſuauitatis / nõ ſolum ex parte aroma tum vtroq; nominatoꝛũ / ſed ex parte vitioꝝ ⁊ peccatoꝛum · Experientia nanq; docet or̃o nibus inſtãtes ꝙ nunq; ſubtilius/ nunq; per⸗ P „ ſcrutacius examinant᷑ ſacra eloquia⁊ vᷣtutes nuſq; melius / nuſq;; intimius ſapoꝛes eoꝛum ⁊ odoꝛes ſentiunt᷑:qᷓ; in orone· ⁊ etiã ꝑ illam · Sid dico de ſapoꝛibus qui ſunt amaritudies vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ · Et de fetoꝛibus qͥbꝰom⸗ nes bone nares offendunt᷑ · Dico inq;/qꝛ uuſ ̃ᷓ; melius pigmenta iſta vel examinantur vel ſentiunt᷑/qᷓ; in ofone ⁊ ꝑillam · Oſtendit aũt T hoc miſeratoꝛdeus miraculo euidẽtiſſimo/ vicʒ ꝙ oro deuota/odoꝛamentũ ſuauitatis ẽ/ in quadã ſancta muliere ⁊ incluſa · que cũda⸗ bat ſe in or̃onem/cella eius flagrantia oꝛatio nis / tota efficiebat᷑ aromatiſans· Ethoc nar⸗ rauit mihi ſocius eius qui multotiẽs odoꝛis iſtius flagrantiam ſenſit· Hec mirũ ſide cõtri tione aromatũ ſpũalium:ſpirat odoꝛ ſpiritua lis ſuauitatis:ꝓpter pꝛeſentiã ſpũſſancti:qui nõ ſolum apotheca eſt omniũ oronũ ſpũaliũ ſed etiam eſt apothecarius omnium hmõipi gnentoꝛum/⁊ aromatũ auctoꝛ vnicus/i⁊ lar gitoꝛ benigniſſimus atq; largiſſimus · Ze eti am eſt pigmentarius / contritoꝛhmõi aroma tum/⁊ confectoꝛ hmõi pulueris qua ꝓpr᷑ nõ eſt mirũ /ſi de pᷣſentiailliꝰtota domus in qua hmõi pigmenta conterit aromatiſans efficit qñ ex pꝛeſentia vnius ſolius angeli / multoti⸗ ens dom aromatiſaſſe legunt᷑ in libꝛo de mi⸗ raculis ſanctoꝛum. ¶ ρn aũt virtutes in oꝛa tione motus ſuos oꝑantur ⁊ aromata vᷣtutũ: odoꝛes ſuos pulueri illi pigmẽtario ingerũt· ⁊ imiſcent · Nec dubitandum tibi eſt fidem ſi⸗ ue fidei vᷣtutẽ odoꝛem ſuauitatis ineſtimabi⸗ lis/ ad nares dei imo ad nares omniũ ⁊ ſingu loꝛum qui ſunt in curia illa celeſti ſemꝑ ſpar⸗ gere · Scriptum eſt em̃in Eccliaſtico · ꝙ bene placitum eſt ⁊ manſuetudo· Pꝛimũ quoq; ſa crificium humani coꝛdis /mactatio eſt ſenſus humani⁊ ſapientie mundane· Fides autem intellectum omnẽ extollentẽ ſe aduerſus ſci⸗ entiam dei:aut moꝛtiſicat penitus:aut ſalteʒ in captiuitatem illũ redigit ſeu captiuat· O ſimoꝛs animalium innocentium:odoꝛem ſu⸗ auitatis ſpirabat apud deum altiſſimũ de ſa⸗ crificijjs hmõi animalium:qũo nõ potius de moꝛte tam venenatianimalis:⁊ de ſapientia humana nõ aſcendit odoꝛ ſuauiſſimus adna res dei altiſſimi:de coꝛde hmõi animalis imo lante:Et de captiuatione iſta legis expᷣſſe· j.· Coꝛinth ·x· In captiuatione inquit Aplus re digentes omnem intellectuʒ extollentem ſe verſus ſcientiamdei·redigentes inq; inobſe e. Lapitulum quiũ chꝛiſto · Necẽ tibi pꝛetereũdũ q;tuʒ in A ſacramẽto altaris maxime odoꝛifera E in pre iſta fides ⁊ maxime victoꝛioſa · Septẽ em ſa⸗ crificia offert tibi:tanq; ſeptem ibi animalia mactans atq; moꝛtificans: ne contra ſcientiã dei que eſt ipſa fides in nobis ibi ſe erigãt vel extollant·⁊ pꝛimũ ipſos quinq; ſenſus coꝛpo ris · Cum em viſusipᷣe coꝛpoꝛalis q;tum in eo eſtparatus eſſet contradicere⁊ aſſerere pa⸗ nem purum eſſe:pureq; materialem ſolũmoõ in altari · Et negare ibieſſe verũ ⁊ viuiſficum panem/quide celo deſcendit · aut eſſe ibi ve⸗ rum coꝛpus aut verũ ſanguinem dei·ac deuʒ ac ſaluatoꝛem noſtrum · Fides adeo moꝛtiſi⸗ cat vel ſaltem captiuat vel conculcat:vt om⸗ nino abhmõi cõtradictione obmuteſcat · Et ſi foꝛſitan obmurmurat: murmure tñdebiliſſi mo/pꝛeſſoq; ſub pedibus fidei / atq; foꝛtiter calcato hec faciat · Similiter ſe habet deaudi tu de guſtu · de olofactu · ⁊ tactu · ꝙ eadeʒ foꝛ⸗ titudine atq; victoꝛioſitate mactat eos ſides atq; conculcat· Et ꝓpterhoc moꝛtificatos ip ſos / offerte illos · In illo ſacriſicio coꝛꝑis ⁊ ſan guinis dei mactat⁊ imolat /calcat ac captiuat ſenſum humanũ interioꝛem quieſt intellectꝰ Abactat inq; ⁊ captiuat cum om̃ibus contra dictionibus ſuis/⁊ rõnibus/quibus contrail lud murmurat ſacramentũ/et contra fidem eiuſdem · ¶ Secundo vero mactat erroꝛem omniũ philoſophoꝛũ ⁊ hereticoꝛũ cum omni bus contradictionibus ⁊ rationibus rõnabi⸗ liſſimis ipſoꝛum · Pꝛopter qð dixi / quia multi plici flagrantia ·ſ. ſeptem ſacrificioꝛũ aroma⸗ tiſat ibi fides:⁊ tam multiplici victoꝛia coꝛo⸗ natur ⁊ gloꝛificat᷑ in ſacramentoiſto · Facilis autem eſt tibi via ſimilis inueniendi ⁊ agno⸗ ſcendiin alijs virtutibus / in ipſa ofone cũ ꝑ⸗ fecta fuerit ex omibus ſuis. Cum em̃ofo pꝛo inimicis ad deum fundit᷑/placabiliſſimo ſacri ficio paternum in eo odium /abipſa fraterna charitate in ipſa mactat᷑ atq; calcat᷑:ſic man⸗ ſuetudo ⁊ patientia noſtra ibi moꝛtificant/cũ in orone incurrunt iniurie/q̃s paſſus ẽoꝛans ⁊T extinguit eas inibi manſuetudo ſeu patien tia ne iracundie incendiũ in anima oꝛãtis in⸗ flammet᷑ · Sic humilitas contra contumelias quas ſibi irrogatas oꝛans in ipſa ofone reco⸗ gitat· pugnas ipſas eouſq; moꝛtificat: vt coꝛ vindicandiſimul cum eis captiuet /ſimul etiã mactet· Eodem modo ſehabet ⁊ de alioꝛum vitioꝛum coguationibus / qubus antiqux ho n 3 ſ⸗ n N n wuil no⸗ no⸗ No wi ſon⸗ s n⸗ is o eii n o omniexcellentia donoꝛum ? gratiarum pꝛe⸗ cioſiſſimum · ceteriſq; omnibus ſupereminen tiſſimum:vt aurum ceteris metallis ſupere⸗ ſtis tanq; viperis ſeminibus ſeminare ⁊ ingi gnere illa in ipſa orone molitur · ides igit᷑ woꝛatio eſtmultiplicis laudis ſacriſicium:et multiplicium ſacrificioꝛum odoꝛamentum · Hoc eſt cum perfecta fuerit ex omnibus mo⸗ dis / non eſt autem poſſibile ſubitam oꝛationẽ atq; bꝛeuiſſimam hec omnia habere · LColli⸗ gis autem euidẽter ex pꝛedictis teſtimonijs liᷣ.Apocal:ꝙ tantus placoꝛ eſt ſanctis omni bus / ⁊ angelis:ſ.⁊ animabus:q;dtus amoꝛ eſt eis in oꝛationes ſanctoꝛum/⁊qᷓ;ta delectatio eiſdem ex ipſis / cum phialas odoꝛamentoꝛũ iſtoꝛum plenas in manibus ſuis teneãt· Qdðᷣ vtiq; facere vident᷑ inter oꝛandũ /tanq; illi in ceſſanter vel crebꝛo nares illas puriſſimas at q́; ſanctiſſimas ſuas poꝛrigẽtes ad odoꝛamẽ⸗ ta hmõi · Vel ipſas phialas ꝓpter ſuauitateʒ odoꝛamentoꝛum crebꝛo ſuis naribus applicã tes / in quo mira virtꝰ/magniſicaq; laus oꝛa⸗ tionis apparet /que de coꝛde oꝛantis tanq; de apotheca ſpũſſancti / tanq; de cella pigmẽta⸗ ria/ſicut virgula fumi ex aromatibus mirrhe ⁊thuris/⁊ vniuerſi pulueris pigmentarij fla grantia/aromatiſans aſcendit in conſpectu dñi / ⁊ totam illam curiam ſuauitate ſua reple at/⁊ nares omniũ inibi aſtantium reficiat et delectet/quod eſt ſuper omnia hec · Ipſis au tem naribus omipotentis atq; ſublimis dei / delectabilem ſe ingerat ⁊ placoꝛem · Juxta il⸗ lud quod legitur Geñ · viij· de ſacrificijs noe/⸗ quia odoꝛatus ẽ dũs odoꝛem ſuauitatis · De⸗ bes aũt ſcire / quia benedictiones /gratiarũa ctiones / collaudationes /gloꝛificationes / et cetera que hmõi ſunt:odoꝛis nomine in ſcri⸗ pturis frequentius ſignariſolent· Fama q;⁊ opinio cum bona eſt:odoꝛ vite in vitam· Cuʒ vero mala:odoꝛ moꝛtis in moꝛtem interdum dicitur · ſicut legitur expꝛeſſe ad Coꝛinth · vbi legitur · quia chꝛiſtibonꝰ odoꝛ ſumus· Odoꝛ vite in vitã:alijs odoꝛ moꝛtis in moꝛtem· At⸗ tendendum autem eſttibiſolerter acſtudio⸗ ſe· quod audiuiſti in pcedentibus de lib· Apo cal:vicʒ quia ſtetit angelus iuxta aram tem⸗ pli:habens thuribulum aureum in manu ſua ⁊ data ſunt ei incenſa multa:vt daret de oꝛati onibus ſanctoꝛum ſuper altare aureum:qðẽ ante oculos dei · NHec eſt tibidubitandum:qᷣa angelus iſte eſt magni conſilij angelus:qͥ chꝛi ſtus dominus intelligitur · Et ipe eſt habens thuribulum aureum in manu ſua · id eſt · coꝛ minet · Hic iuxta aram templiſtetit · Cü tem⸗ plum in illa celeſti ciuitate non ſit:ſed potius dominus deus eſt in ea templum: ſicut dicit Johannes euangeliſta Apocal: vltimo · Et templum non vidi in ea:dominus enim deus omnipotens templumulius ẽ:et lucerna eiꝰ eſt agnus: Cum inq; templum non ſit in ea: per verba iſta ſignatur nobis ſedulum ac iu⸗ ge interpellandi officium:cui pꝛo nobis inceſ ſanter aſſiſtit ipſe ſacerdos noſter et pontifex chꝛiſtus dominus noſter· Huic data ſunt incẽ ſa multa · id eſt · dona gratiarum multa · id eſt · multitudine pꝛeenſinentia:vtpote illi qui ſo⸗ lus ſufficit interpellatione ſua impetrare no⸗ bis omnia · Talem enim decuit imo neceſſe erat pꝛopter inſcrutabiles abyſſos miſeriarũ noſtrarum:nobis eſſe pontificem:cuius pla⸗ coꝛ et gratioſitas per ſe ſufficeret nobis impe trare omnem veniam· omnem gratiam om⸗ nem gloꝛiamet omne aliud bonum· contra quem nihil poſſent offenſiones noſtre · nihil omnes accuſationes vel allegationes diabo lice · Pꝛopter hoc ſunt data chꝛiſto domino: incenſa multa flagrantiſſimarum virtutum⁊ gratiarum:vt tam ſublimi pontiſicio ſeu ſa⸗ cerdotioidoneus eſſet ac ſufficientiſſimus Sacerdotium ipſius vniuerſale eſt: quod eſt dicere ſuper totamvniuerſalem eccleſiam abſq; exemptione vlla · talem decebat etiam tanto gregi paſtoꝛem pꝑfici:qui tanta pꝛeemi nentia omnibus alijs pꝛecelleret:vt compa⸗ ratione ipſius omes alij eſſent grex:quiadeo coꝛruſcans:adeo aromatiſans:adeo placatu rus per omnia:adeoq; gratioſus ad patrem miſericoꝛdiarum accederet:vt eo aperiente os ſuum ſacratiſſimum · os benedictum · os gratiarum:eoq; dante vocem interpellatio⸗ nis pꝛo nobis · obmuteſcerent omnes accuſa toꝛes et aduerſarij noſtrieo pꝛeſtante patro cinium cauſe noſtre:mullus auderet ex aduũ ſo conſurgere:eoq; ſtante pꝛo nobis: nullus contra nos ſe pꝛeſumeret erigere · ¶ Quan⸗ tum ⁊ quante ſuauitatis odoꝛamentum pa⸗ ras ex illa apotheca ſpirituſſancrti:qᷓ ipſemet chꝛiſtus domin eſt:ꝑos ipſius ſacratiſſimuʒ ad nares pr̃is miſcdðiarũ aſcendere: quotiẽs pietatis ipſius dignatio eſt: illud ꝓnobis ad interpellandum apꝑire · Interpellatio nanq; ipſius thimiama eſt incogitabilis ſuauitatis: vtpote tota apotheca ſpũſſancti flagrantiſſi ma · Quid ergo nobis cogitandum eſt/cũ ip ſa gloꝛioſa deigenitrix / omiq; illo milium be⸗ atiſſimoꝛum ſcʒ angeloꝛum ⁊ ſanctarum ani⸗ marum conſoꝛtio/⁊ felicitate/ aperiunt oꝛa ſua ad oꝛandum pꝛo nobis· qᷓ;tus eſt fumꝰtot ⁊ tantoꝛũ aromatum:q;to ſuauiſſimoꝛũ odo rum flagrantia replet᷑ tota illa aula celeſtis: An putas patrem miſcdiarum attendere il⸗ la hoꝛa ad fetoꝛes vitioꝛũ/⁊ peccatoꝛũ illoꝛũ pꝛo quibus oꝛat᷑: An putas illum velle reſpi⸗ cere ad abominationes eoꝛundem:cumtot ⁊ tanti gratioſi vultus militiarũ/ac ſanctarum animarum quas pꝛedixi awarent ante eum: An putas ipſum poſſe auertere oculos miſe⸗ ricoꝛdie ſue/⁊ vultũ clementie ſue ab ipſis:q̃ ꝓpter beatus indubitanter/cuius oꝛationis odoꝛamentum tante ſuauitatis eſt/vt om̃es nares curie celeſtis/ ad id ſe aperiant:⁊ exil⸗ lo reficiant᷑ · Beatioꝛ aũt ſi virgule fumi ſui/ de qua in pᷣcedentibus audiuiſti/addũtur in numer abiles illi ⁊i mẽſi odoꝛes celeſtiũ odo⸗ ramẽtoꝛũ/que pꝛedixi:vtinã innoteſcat oꝛã⸗ tibus qᷓ;tos ⁊ qles adiutoꝛes/tãq; pꝛomptos ⁊ paratos/⁊ ꝑ omnia voluntarios adiuuãdũ habent in curia illa ſũmi regis:ſed ⁊ quã pla⸗ coꝛem:ſic eſt ipſius altiſſimi dei narib ⁊ om⸗ nium ciuium celeſtium odoꝛamentum pie ac deuote oronis·qᷓ;ẽta putasſtudioſitate:q̃ͥntis conatibus/⁊ ſi venalia eſſent qᷓ;ẽto pᷣcio ⁊ ſum ptibus/ exquirerent᷑ 1 comparent᷑ aromata/ de quibus odoꝛamentũ illud confiteretur. ¶Viges igitur q; ꝑnicioſa ſit ignoꝛantia hec que tm̃ bonũ imo nos tata negligere ⁊ amit⸗ tere facit · Quod aũt ſequit᷑ ĩ textu Apocalł vt daret de ofonibus ſanctoꝛũ / daret materi am ipſe chꝛiſtus dñs odoꝛamentum pꝛopꝛiũ quod eſtlaudis ⁊ gratiarũactiõis de oꝛationi bus ſanctoꝛũ · Je em̃ eſt cuiꝰ os ſacratiſſimũ atq; bñdictum /ſicut nõ ceſſat a pijſſimis ⁊ ſꝑ efficaciſſimis interpellationibus pꝛo nobis: ſic neca gratiarũactionibus de omnibus bñ⸗ ſicijs/q̃ pſtant᷑ nobis a patre miſericoꝛdiaꝝ · Auid ſignat᷑ per altare aureũ. Ca.XxLII Bog autem ſe⸗ ꝗq quitur / ſup altare aureum · oꝛnatus eeſt parabole Uel altare aureum ip⸗ ſemet eſt quoniã ex ipſotanqᷓ; ex altari placa CLapitulum biliſſimo / ſuſcipit pater miſericoꝛdiarum oꝛa tiones ⁊ ſacrificia ſanctoꝛum. Aliter etiam al tare aureum / ipſa miſericoꝛdia patris accipi⸗ tur · Altare em ꝓpitiatoꝛium eſt: vnde acce⸗ pta efficiunt᷑ oblata · Et ipa miſericoꝛdia ſum mipatris eſt/ex qua ⁊ ꝑ quã accepta ſunt ei/⸗ quecunq; placabiliter ⁊ remunerabiliter ei⸗ dem offeruntur a nob / põt ⁊ illud · Data ſunt ei incenſa multa/aliter ⁊ nõ incõuenient in⸗ telligi / vicʒ vt accipiat᷑/ data pꝛo eo quod eſt attributa · Nanq; dño/ qᷣcunq; recte ſapiunt totaliter attribuunt:quecunq; habent bona vel faciunt· Et ꝓpter hoc ipſi viri ſancti ipᷣas ofones ſuas chꝛiſto dño attribuunt·conſiten tes humiliter ſe ⁊dono ⁊ impꝑetratione eius accipe illas · ¶ Aliter etiam ſatis congruent telligitur· Data ſunt ei incenſa multa:vide licet ꝙ recta ⁊ oblata eitanq; mediatoꝛi·ſ vt ijipe in quo ſoli patri :ſ miſericoꝛdiarum cõpla citum eſt offerat· De cuiꝰoꝛe vel manibus re cuſarinõ poſſunt · Tanta quippe eſt gratioſi⸗ tas ipſius in conſpectu dei patris · etiam ſᷣm quod homo eſt mediatoꝛ dei⁊ hominum: vt quecunq; patri ꝑipſum offerunt᷑:a nobis ei⸗ dem grata ſint ⁊ accepta · ¶ QAuod attendẽs ⁊ cognoſcens omnis eccleſia/in omibus oꝛa⸗ tionibus quas ad deum patrem dirigit/adiũ git ſemp/ dñm noſtruʒieſumchꝛiſtum ˖ qua⸗ ſi diceret · ⁊ ſi nõ ꝑmerita noſtra/ placere tibi poteſt oꝛatio noſtra vel depꝛecatio · Placeat tibi per ipſum quem inter te ⁊ nos mediato⸗ rem conſtituiſti · vt per ipſum placita tibi fiẽt ⁊ accepta:que per nos tibi placere non poſ⸗ ſunt · Eſt igitur hic quemadmodum in curijs magnatũ ·ſicut eſt viderein curia ſummi pon tificis:quia cancellario vel vicecãcellarioof-⸗ feruntur veldantur petitiones:vt ipſe poꝛri⸗ gat eas ſũmo pontifici: atq; pꝛomoueat apð eum vel coꝛamipſo·quoniam in hocconſtitu tus eſt mediatoꝛ inter petentes ⁊ ſummum pontiſicem · Sic chꝛiſtus dñs mediatoꝛ cõſti⸗ tutus eſt inter totam vniuerſalem eccleſiam ⁊ patrẽ miſcdiarũ : Et ꝓpter hoc tradit ei om nis eccleſia ſanctoꝛum:oẽs orones ſiue petiti ones ſuas:offerendas deo patrimiſcðiarũ et pꝛomouẽdas apud ipᷣm · Eſt igit᷑ dicere in oro nibus eccleſie:cum dicit᷑. Concede nobis hoc pipm ieſumchꝛiſtũ dñmnrmi eoimpetrate: quoniã iſtud impetrare merita nr̃a nõ ſuffici unt:ſed gratioſitas eius in q ſolo tibibñ com⸗ placuit:hoc impetrare poteſt ⁊ ſufficit· ¶ mi⸗ hilominus tamẽ ab ipochꝛiſto dñonr̃o omia —— l hp⸗ ⸗ im ⸗ en⸗ e unt onn s Ften eus ent nite Nt gfe l⸗ ge⸗ di un fo e⸗ ⸗ ſa bona petendaa⁊ petidebẽt ⁊ ſperari. Siliter a ſpũſancto:qm̃ trinitas hec vn ſolꝰac verꝰ deus ⁊ dñs eſt:omniũ ſeculoꝛũ vn ac verus auctoꝛ: vnus ſolus et verus effectoꝛ: vnus verus ac ſolus largitoꝛ largiſſim ac benigniſ ſimus eſt ommũ bonoꝛũ · Et ſipater honoꝛat in hoc/qꝙ oꝛat᷑ a tota eccleſia ſanctoꝛũ · in h̊ ꝙ oꝛat᷑ ꝙ pꝛeſtet que petunt᷑:honoꝛat᷑ ⁊ filius in hoc ꝙ ipᷣm exoꝛat᷑ pater vt largiat᷑ · Nra ho⸗ noꝛat᷑ inq; filius vt mediatoꝛ:⁊ impetratoꝛ eo rum · Nihilominus tñ ⁊ honoꝛat᷑ et exoꝛat᷑ vt vnus auctoꝛ · vnus effectoꝛ: vnuſq; largitoꝛ largiſſimus ac benigniſſimus ·: cum ipſo patre ⁊ ſpũſancto ·qm cũ illis ⁊ cum vtroq; illoꝛum ⁊ etiam ꝑ ſe:⁊ in ſe eſt vnus ſołꝰ⁊ verus deus OQm̃vero factus ẽhõ ꝓnobis:factuſq; nobis in eo ꝙ homo:mediatoꝛ :pontifex· ⁊ aduoca⸗ tus:ꝑipſum tanq; mediatoꝛempontificem⁊ aduocatum noſtrũ:apud patrem⁊ ſemetipᷣm in eo ꝙ deus ẽ ⁊ ſpmſcm̃ petimus nobis omia bona pꝛeſtari ꝑ ipᷣm:Qua ꝓpter dant᷑ ei incẽ ſa multa oꝛationũ ·ſomniũ que fiũt atota ec cleſia ſanctoꝛũ · Dant᷑ inq; ei ſicut pᷣdixitanqᷓ; mediatoꝛipõtiſici ⁊ aduocato·vt ipe eas poꝛ rigat ⁊ offerat patri miſcdðiarũ:⁊ pꝛomoueat apud ipſum gratiã exauditionis impetrãdo/ Quia vero thimiama Exoð xxxi · ofo aroma tiſans intelligit᷑ · Expedit ⁊ cõueniẽsẽ vt do⸗ cearis hic:quã ob cauſam in cõfectiõe thimia matis:quattuoꝛ tm̃ aromatice ſpecies in con fectione ſeu in cõpoſitione ipſi aſſumiiubent᷑ He aũt ſũt ſtactes ⁊ onica galbanũ boniodo⸗ ris atq; thus lucidiſſimũ · Stacte aũt gutta ẽ arboꝛis mirrhe ſicut dic in illo loco expoſitoꝛ: In põ·quoq; dicit᷑ mirrha ⁊ gutta⁊ caſia·qᷓre igit᷑ ꝑexpoſitionẽ cum dixit mirrha addidit ⁊ gutta:cuʒ noĩe mirrhe lignũ arboꝛis mirrhe qͥs intelligeret:ac ſi diceret · Mirrha nõvtiq; lignũ ſed gutta que eſt gũmiarboꝛis illiꝰ. Jã aut didiciſti alibi: quia gũmi iſtudqð mirrha dicit᷑ · conſumptiua eſt putredinis ⁊ vermiuʒ· Et ꝓpter hoc coꝛꝑa moꝛtuoꝝ vta putredine ⁊ vermibus cõſeruent᷑ illeſa:mirrha condiun tur · Quia igit᷑ gratia compunctionis:⁊ totã fetulentiã ſiue ſpurciriã pᷣterite vite extermi⸗ nat:vermeſq; vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ moꝛtiſicat ⁊ cõſumit · Ipm etiã odoꝛẽ ſuauitatis ſpirat:i odoꝛomento iſto ſcʒ oronis ·ſmerito pᷣmo po nitur gratia compunctionis:que offenſas vi tioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ tollit:⁊ irã dei placat:qͥ nuſ q́; exaudit oꝛantes donec eis placatus ſit· Et mirrha litteralis odoꝛem ſuauitatis habe⸗ at: expꝛeſſe legit Ecc̃i· xxiiij· vbidicitur: qualſi mirrha electadedi ſuauitatem odoꝛis:exper ſona Sapientie · Onica vero aſtreola parua eſt ad vnguis humani magnitudineʒ: ꝓpter hoc ⁊onica dicitur quaſi vnguina:onis nãG grece vnguis dicit᷑ latine· vnde ⁊ ſardonix de quo alibi:· Sardonicẽ faciunt duo noĩa ſardꝰ ⁊ onix:eſt em vere loquẽdo onix lapillus qui apud ſardos reꝑitur:melius ergoonix dice⸗ ret q; onica:Et eſt onica vł onix boni odoꝛis yt dicit᷑ ſicut ⁊ nõnulli piſciculi · In onice igit intelligit᷑ nõ imerito gratia humilitatis q̃ ma gnum locum in ofone tenetſicut Ecci · xxxv · ꝛatio humiliantis ſe nubes penetrabit ⁊c̃ Et eſt oꝛdo congraentiſſimus:vt gratiam cõ punctionis in qua eſt viua recognitio vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛum comitet᷑ humilitas:quia nihil adeo diſplicet deo ſicut dicit hieronymus ſic ceruix erecta poſt peccatum · Galbanum ve ro idcirco potiſſimum boniodoꝛis inde dictũ videtur:quoniã miriſice virtutis eſt odoꝛ ip⸗ ſius · Extinguit em̃ omnia venena dꝛaconũ - ſerpentes arcet⁊ diffugat · Vbi nihil rectius qᷓ; gratia beniuolentie ſeu benignitatis inteli ligitur· Venenata nanq; peccata ⁊ vitia ve⸗,⸗ nenoſa:vel potius venenata vitia ⁊ peccata malignitatis intelligũtur: Hoc auteʒ eſt pꝛo animo velſtudio nocendi:ſine qua nunqᷓ; ſũt qualia ſunt odium / ira/inuidia ⁊ ſuꝑbia/ que ſine iniuria ⁊ leſione pꝛoximoꝛũ nunq; in ali⸗ quo eſt · Auaricia que amoꝛe lucroꝛum adeo excecat eos quos poſſidet:vt alienadetrimẽ ta nec conſiderent nec reputẽt · quapꝛopter noxia animalia ſiue maxime venenata repu⸗ tandi ſunt merito velhabendi · Cauſa autem in hoc euidentiſſima eſt/quoniam tanqᷓ; pe⸗ ſtilentes ſiue peſtiferi aljs hominibus ſunt · Quia igit᷑ manifeſtũ ẽ/beniuolẽtiã ſiue beni gnitatẽ non ſolũ ſtudiũ nocendi ſ̃ etiã omne alienum exterminare ab his:in quibus meri to galbanum ipſa intelligitur · ¶ Debes eti⸗ aimſcire quia peccata huiuſmodi ⁊ vitia cru⸗ enta ſiue ſanguinolenta dicenda ſunt:⁊ dicũ tur ab eis qui in ſacris doctrinis eruditiſunt/ Nec mirum tibi videatur:ſi gratia iſta locum habet magnum inoꝛatione · NHeceſſe eſt enim benignos benignitatẽ apud deum benignuʒ inuenire · quẽadmodum ⁊ miſericoꝛdes miſe ricoꝛdiam · ſcriptum eſt pꝛeterea Eccleſiaſtici pꝛimo:quia quod beneplacitum eſt deo: fi⸗ des eſtet manſuetudo: Benignitas autem non eſt niſi manſuetudo · licet ex alia cauſa .Capitulum benignitas· ex alia aũt manſuetudonomine⸗ tur· Hocetiam nouit heſter que in oꝛatione ſua dicebat ad dñm· Tu dñe cui manſuetoꝛũ Thumiliũ ſemꝑ placuit depcatio · ſicut legitur Alo Heſter · xiiij· Solum erroꝛem pietatis vene⸗ num intelligit:⁊ venenata animalia heretici conſueuerunt haberi · Et intelligo hereticos nõ ſimpliciter nec per imperitiã ſeductos / et in erroꝛes hereticoꝛũ pꝛolapſos:tales em̃ nõ animalia venenata dicendi ſunt:ſed magisa venenatis veneno ꝑcuſſa:heretici vero qui venena erroꝛum moꝛtiferoꝛũ pꝛedicãdo ⁊ ſu gerendodiffundũt:animalia venenata ⁊ ſer⸗ pentes nequiſſimi cẽſendi ſunt/⁊ merito no⸗ minandi:qua ꝓpter fideaipſa merito id eſt· galbanũ ſpũale accipiendum eſt/que ⁊ omia venena hmõi⁊ ab alijs in quibus eſt extermi nat:⁊ in alijs etiã viuere⁊ regnare q;tũ põt ꝓ hibet ⁊ auertit · ctũ aũt locum fides in oꝛa⸗ tionibus teneat /iam didiciſti in epla Jacobi liij · ⁊ eiuſdẽ · c.j· Vbidicit᷑ poſtulet aũt in fide nihilheſitans· Pietas aũtad om̃ia vicʒ bona impetranda/⁊ mala auertenda ſeu extermi⸗ nanda/recte intelligi poteſt galbanũ ſpuale: oꝛantibus pietate ſiue miſcdia pᷣditis ꝓmit titur Matth · v · Non em̃ niſiſtulte ſperarevł petere miſcdiama deo poteſt:qui miſericoꝛs in alios nõ fuerit · ſicut legit᷑ Eccẽ̃i · xviij· lHo⸗ mo homini ſeruat iram:⁊ a deo petit medelã Et Matth · xvij· Mon igit᷑ opoꝛtuit te miſere ri conſeruis tuis? Ipſa quoq; veritas in euã⸗ gelio Luce expꝛeſſe dic quod ſuꝑeſt date ele moſynam/⁊ ecce om̃ia munda ſunt vobſᷣ· Et om̃is eccleſia ſanctoꝛuʒ cantat:ſicut aqua ex tinguit ignem / ita elemoſyna extinguit pctm̃ Et eſt galbanum iſtud ſpũale·idẽ:miſericoꝛ⸗ dia valde boni odoꝛis / nõ ſolum a ꝑte erogã tis elemoſynas:ſed etiama ꝑte recipientium qui miro affectu ⁊ deuotione bñdicunt largi toꝛibus ⁊ miſericoꝛditer deũ exoꝛant pꝛo eis: De deuotiõe qreqᷣrit᷑ inorone:Ca·xLIII Barta ſpecies ꝗq egromatica que in compoſitione ve mmnmnit thimiamatis iſtius:thus lucidiſ ſimum eſt:quod vocat᷑ clibanum quod eſt di⸗ cere incenſum albumvocat᷑ ⁊ incenſum ma⸗ ſculum · qm in foꝛma ſeu figura ſimilitudineʒ habet teſticulihumani:vel potius maſculum thus dicit/id quod foꝛtius eſt ⁊ maioꝛis vᷣtu⸗ tis cum in omibus aiantib maſcula ſuut po⸗ tioꝛa ⁊ foꝛtioꝛa · vnde ⁊ virgili verbenasado le pingues ⁊ maſcula thura· vñ ⁊ maſculabi⸗ lis a perſio dicit᷑ Intellexit ergo moyſes thus lucidiſſimũ · id eſt:puriſſimum qm̃ de purita⸗ te eſt eiluciditas· Chus iſtud nihil rectius in telligi põt / q; in orone deuotio · Hec tibi dubi um eſt q;tum valeat/⁊ q;tũ condiat/q;tũcun q; ꝑ omia melioꝛat oꝛationẽ deuotio · Cum di cat auctoꝛitas/ quia qui indeuotus oꝛat iudi cium contra ſe poſtulat · In ipſa verodeuoti⸗ one puritas /quid aliud intelligi poteſt:qᷓ; in tchure luciditas:: Et iam audiuiſtiqᷓ; noxia ſit in oꝛatione impuritas:que eſt admixtio voli tantium cogitationum/que ſunt muſce mo⸗ rientes/⁊ perdunt ſuauitatẽ vngenti · ſic au diuiſti in pꝛecedentibus ex verbis ſalomonis in eccleſiaſtico : Et iſta ſuauitas iucunditas ẽ qua viriſancti in oꝛationibus iucundantur · Debꝛeuitate oꝛationis. Ca· XLIIII Hopter hoc di⸗ p cit beatus Berũ · quia oro debet eſſe bꝛeuis ⁊ pauca/nõ ꝙ pꝛolixi⸗ tas ⁊ longitudo ofonis deo diſpliceant: niſi ybi ipſa pꝛolixitas alijs impedimentumetiaʒ pᷣſtat oꝛãdi:ſic notũ ẽ de qbuſdaʒ ſacerdotibꝰ cereoꝝ ↄſũptoꝛibꝰ qͥ miſſas adeo longas faci unt ꝙ tedio ꝓlixitatis ſue coꝛda circũſtanti a gfa deuotiõis arefaciũt · Et ipam refectio⸗ nem ſpũalem quã in miſſis ꝑcipere debẽt/in moleſtie amaritudinẽ eis vertũt · De his igit põt cõqueriplus miſſis circũſtans ⁊ dicere/ dederũt in eſcam meã fel · ¶ Stulticia igitur huiuſmodihoĩm hec eſt. vt qui ꝓpugillode⸗ uotionis quod eis in miſſis tribuit᷑ totius po pulideuotionẽ deo auferũt: Et ꝓ tribus vel quatuoꝛ vt ita dicam lachꝛymis compũctõis veldeuotiõis:vaſa magna ·i:coꝛdeuote acla chrymoſe oꝛantiũ effundant᷑ · Obi igitur bꝛe⸗ uis debet eſſe oꝛatio/vbi bꝛeuis eius deuotio alioꝛũ oꝛationum / militat ⁊ deſeruit/poſſunt etiã et alie cauſe abbꝛeuiẽde oꝛatiõis fieri ſiẽ infirmitas coꝛꝑalis ·: multi em̃ in amẽtiã ⁊ moꝛ bum melancolicũ/ꝓpter oꝛatiões vel ꝓlõga tiones nimias inciderunt· Infirmitas etiam ſpiritualis/ cauſa fuit apð aliquos/qꝛ ipa ve⸗ hemẽtia deuotiõis adeoaffliguntur / vt poſt⸗ modũ octo vel qͥndecimdiebus vel pluribus languere neceſſario habent · Interdũ aũt et adeo rapiunt/vt moꝛs · i totalis ſepatio niaꝝ ſuaruʒ/ a coꝛpoꝛibus non immeritotimeat· — ⸗ü— 60 bi⸗ s nn⸗ bin ubi aun ndi udi ot⸗ Bin ſt vol mo⸗ onis noi ni⸗ ni; / r el s cla he⸗ Nno int ſſt 6 e⸗ s let . NAbbꝛeuianda etiam oꝛatioeſtpublicis per ſonis:hoc eſt platis:⁊ curam alioꝛũ ſiue tem poꝛalẽ ſeu ſpualem gerentibus · Plerũq; em nõ ſine iniuria ⁊ detrimento grauiſubditoꝛũ ꝛolongarinõ poteſt oro pᷣlatoꝛũ · Cauſa au=ut in hoc eſt:quoniaʒ debitoꝛes ſunt ſubdiriom multis: ratione officioꝛũ ſuoꝛũ. vaterdũ em iura ſunt reddenda ſubdiei nec pñt eis dif⸗ ferriſine graui diſpendio vel ſpũali vel tepo⸗ rali . Qua ppter illa hoꝛa: temꝑandum eſt a pꝛolixitate oronis · ſicut debet᷑ eis ſacramẽta tio:⁊ alia innumera:que ſicut aufferrinõ pñt eis ſine iniuria eoꝛũ:ita interduʒ necdifferri · Vidi multos pꝛolixitate miſſarum adeo ob⸗ ſtinatos:vt potius eligerent miſſas hmõinõ audire:qᷓ; pꝛolixitatis tante moleſtiã ſuſtine⸗ re· Hic igit᷑ videt᷑ mihi intellectus:⁊ iſta inten tio ſermonis iſtius beati Berñ · Quẽadmo⸗ dum em̃dicit Tulius / quia nunqᷓ; nimis dicit qð nunq; ſatis dicit᷑ / mihi videtur ꝙnunqni mis ꝓtendit᷑ ſeu ꝓlongat᷑ oro.quia nunq;; de uota ⁊ pinguis oro mihi videt᷑ nimia poſſe ee niſi in caſibus antedictis · Nunq;ᷓ em mẽs hu⸗ mana familiarius cum deo eſt: nunq; artius eiconiũgit᷑ in vita iſta· nunq; lautiꝰ ex eo reſi citur:qᷓ; in orone· Niſi foꝛſitan eiuſdẽ ſpeciei contemplationis / de qua ⁊ alias / ſi deus de⸗ derit vitam ⁊ ſpatium gratiam ad hocneceſ Q ſariam / deſiderio eſt mihiꝛ pꝛopoſito ſcribe⸗ re · Poſthoc aũt abſoluam me a pꝛomiſſo illo quod in pꝛecedentibus pꝛomiſi / vicʒ de meri to oronis / vbi dixi:quia muſce moꝛientes ꝑ⸗ dunt ſuauitatem vngentinõ aũt ſubſtantiã/ vel meritũ pᷣncipale · hoc tñ pᷣmiſſo/ quia oro ⁊ vngentüũ eſt · ⁊ ꝓpter hochabet virtutẽ ſa⸗ 7 natiuam· Ad medicinã em conficiunt᷑ vngẽ⸗ ta iſta hmõi ⁊ multarũ infirmitatũ ſanitas ꝑ eapᷣſtat᷑· Mõ eſt aũt moꝛbus vel vulnus velle ſura vlla ſpũalis / cuiꝑ vngentum oronis de? nõ medeat᷑· Conficiunt᷑ ⁊ vngẽta ad ſanctiñ⸗ cationem · ſicut expᷣſſe legit᷑ Exo · xxxj · de oleo vnctionis / qð ex quattuoꝛ aromaticis ſpecie bus ⁊ oleo oliuarũ confici pᷣcepit dñs · he aũt ſunt ſpecies ille vicʒ / mirrha pꝛima electa / ci⸗ namomũ / calamus / calia· Et intelligo quia caſia iſta eſtlignea / vicz que eſt rubij coloꝛis/⸗ boni ſapoꝛis pariter ⁊ odoꝛis· Hoc igit᷑ oleo vnctionis caput aaron in conſecratione ipſiꝰ pfundebat · ſicut criſmate ⁊ oleo ſcõ ꝑfundun tur manus ⁊ capita pontiſicũ hodie in eccle⸗ ſia dei · Nihil em̃ efficacius ad pꝛeſtandũ gra⸗ tiam ſanctificatioms / ;ofo / billam em ſan⸗ ctificat᷑ in eccleſia dei/ quecũq; in ea ſanctif⸗ cant᷑ · Qua ppter adipſas alas oꝛantiũ vtuo ſiſſimamilla eſſe efficaciſſimãq; manifeſtũ ẽ· Si em̃ in ea que foꝛis ſunt /hoc eſt extra ani⸗ mam / miniſtri ſanctificãtis / eouſq; põt oro: vt om̃ia ſanctificata ꝑ illã ſanctificent/quato foꝛtius in aĩabus / in qbus eſt ⁊ ex quib exijt ⁊ ꝓcedit ad deũ:in gratiã ſanctiſicatiõis effi⸗ cax erit · Conſiciunt᷑ vngenta ad nitoꝛem et candoꝛẽcoꝛpoꝛũ·quis aũt ignoꝛat quivl ad modicam virtuoſitatem oronis appꝛehende⸗ rit:q;tus nitoꝛ / quãt ve decoꝛ/ꝑ virtutẽ ofo⸗ nis pꝛeſtet᷑ digne ⁊ deuote oꝛãtibꝰ· Que ani⸗ ma humana adeo tenebꝛoſa/adeo defoꝛmis x/ vt illam oꝛatio nõ ſplendiſicet ⁊ decoꝛet:. ¶ Fiunt ⁊ vngẽta ad cõſeruationẽ coꝛrupti⸗ onis · ſicut apparet euidẽtertibiin his vngen tis quibꝰ condiunt᷑ coꝛꝑa moꝛtuoꝛũ · Ad hoc em̃ vngentũ hmõi fit/vt a putredinibꝰ⁊ ver mibus illeſa conſeruent᷑ · Manifeſtũ eſt autẽ ofonẽ frequẽtantibus/⁊ gratiã deuotiõis in eadẽhabentibus /vtutẽ iſtã conſumptiuã ſpi ritualiter or̃onẽ nõ abeſſe · HNõ em̃ poſſibile ẽ aſſidue oꝛantibus/vermes vitioꝛũ ⁊ peccato rum putredinẽq; coꝛruptionis ſpũalis noce⸗ re poſſe· Similiter nõ eſt dubitãdũ /quia nec durare in eiſdem pñt:Et ſi qñq; in eos irruãt virtute oronis extinguunt᷑¶ Conficiunt᷑ et vngenta ad odoꝛẽ ſuauitatis atq; flagrantiã Et iaʒ audiſti ex teſtimonijs lib· Apocal q;;tꝰ odoꝛ ſuauitatis flagrat in aula celeſti ex ofo⸗ nibus ſanctoꝛũ / etiam qͥ adhucin rerra pere⸗ grinant᷑ Quãta igit᷑ credenda ẽ flagrãtia eẽ ex oronibus ſanctoꝛũ/quiiã cũ chꝛiſto dño re gnant:quibꝰ tanta eſt alſſluentia aromatum ſpualium/ex quibus odoꝛamenta oronũ con ficiunt᷑ · Potiſſimũ aũt ex oronibꝰ deiac ſalua toꝛis dñi nr̃i ieſu chꝛiſti · qui ſm qð eſthomo: apotheca eſt omniũ aromatũ / omnia alia do noꝛum vicʒ ⁊ gratiarũ atq; virtutũ incogita⸗ bili pcellentia tranſcendentiũ· Qualem auüt qᷓ;tave putas eſſe flagrantiã oronis gloꝛioſe genitricis eiuſdem:quotiens pietatis ⁊ dul⸗ cedinis eius dignatio eſt exoꝛare chꝛiſtuʒ/ ac bñdictũ ſuũ filiũ ꝓ nobis ¶ Æ ſi ꝑ ſingulos ſcõs angelos ⁊ btãs aĩas coſiderationẽ hmõi ſeceris / ineſtimabilẽ ⁊ incogitabilẽ flagratiã/ ex aggregatione omniũ celeſtiũ oronũ certiſ ſime eſſe vel aſpirare certiſſime cognoſces⸗ De merito vero oronis de quo mentionem feci / ſciendũ eſt · ꝙ duplexẽ viczpncipale ⁊ ſe⸗ cundariũ: Et pᷣncipale quidètenninerano⸗ nis ſeu felicitatis eterne · Et intendo illð pn⸗ cipale eſſe:quia ad ipᷣm ⁊ ꝓpter ipᷣm om̃ia alia merita tribuunt᷑· Et ad hipa charitas: qᷓ ra dix ẽ oĩim meritoꝛũ pᷣncipaliter donat᷑· Cũ er⸗ go oroẽ ex hac radice:merito iſto nunqᷓ; fra:: dat ſed ei ſemꝑ debet᷑ · Huiꝰ nãq; radicis rati one meritoꝛia eſt oropncipaliter ⁊ ꝓpꝛie feli citatis eterne:Scðdaria vero merita ſunt con ſeruatio gr̃e:augmentũ ipſius:⁊ remiſſio vel diminutio pene merite:om̃iaq; alia bona da⸗ ta:que in or̃one ab vniuerſali datoꝛe bonoꝛũ obtinent᷑· Et h ſunt que pᷣncipali merito:fer⸗ uoꝛ oronis:puritas ⁊ deuotio lachꝛymarũq; ꝓfluuia ſupaddunt.¶ Quia igit᷑ volutantes Tirruẽtes muſce·i. cogitatjões pꝛaue:in oꝛãa⸗ tiũ coꝛdibus cãm ⁊ radicẽ meriti pꝛincipalis quã pᷣnominaui nõ extinguũt ſiue moꝛtificãt Mo nec pᷣncipale pᷣmiũ auferũt· Cauſa em̃ ꝑ manente illeſa ⁊ integra hmoõi: neceſſe eſt et eiꝰ effectum pmanere · Sciendũ eſt etiã tibi: quia de ſecundarijs meritis:ex affectibꝰofo⸗ nis eſt diffugatio demonũ:⁊ diminutio pore⸗ ſtatis ipſoꝛun-· deuotionis · Ca · WVog ſi quis in⸗ 2 lachꝛymarũ irriguũ habẽt · Pctõꝛes vo ſpur ciſſimi ⁊ imaniſſimi:facile habẽt eas interdũ:- MRñdeo in h: qm admirandaẽ mirabiliterʒ laudanda deinf̃i miſcdia·que tam indignis: tam pꝛomptã tãq; paratã ſe exhibet ·atq; ad⸗ iutoꝛia quib tanti pctõꝛes ad gr̃am iuſtifica⸗ tionis ſiue conuerſionis adiuuent᷑:tam beni⸗ gnge eiſdẽ taq; facile largit᷑ · Hãc puto eẽ cãm: yiczʒ vt carioꝛa illa habeãt ⁊ ſoli greilla attri⸗ buant · iuxta ſermonẽ beati Auguſtini dicen⸗ tis:quia chꝛiſtũ non nouit qͥ alij qᷓ;gre dei ali⸗ quid attribuit. Oebes tñ ſcirecũ his:quia im manitas ſcelerũ:⁊ monſtruoſitas pctõꝝ:oc⸗ caſionẽ nõ modicã dat timoꝛi dei ⁊ erubeſcen tie ⁊ alijs qbuſdã donis · Puritas vᷣo ↄſciẽtie ⁊ vxtutũ fiducia:ſecuritatẽ interdũ generat ĩ electis · Et ꝓpter hoc nõ nunq; gaudiũ tribu it· De gaudio certũ eſt tibi:quia meroꝛẽ coꝛ⸗ dis T luctũ excludit: Nec pᷣtereundũ ẽ tibi ex⸗ emplum qð adhoc inducere cõſueui:vicʒ de piris ⁊ pomis:alijſq; fructibꝰ qbuſdã vᷣmes 1 ſehabẽtibꝰ·quia maioꝛẽ ſuauitatis odoꝛẽ ſpi CLapitulum q ERterroget quare viriſanctiſſimi vixxer tam raro:gratiã deuotionis ⁊ piaruz XLV XLVI rant qᷓ fructeſuauiſſimi ꝛ ille·. Vermes em̃ caloꝛe ſuo adiuuant caloꝛẽ naturalẽ in eis: ꝓ pter qð faciliꝰ matureſcũt:⁊ odoꝛeʒ debitum ſpargunt verminoſi fructus · Sic ⁊ aliquoti⸗ ens hoꝛrifica atq; monſtrifica vitia ⁊ pctã ad iuuont timoꝛẽ·hoꝛroꝛẽ ⁊ verecũdiã:⁊ irã ipᷣazʒ ad iraſcenuũ contra ſemetipᷣm:ex qͥbꝰgr̃a in terne penitudinis? odoꝛamentoꝛũ oꝛatiõis non modicum adiuuamir· De meritoillius oꝛationis in qua non co⸗ gitat actu quis de deo · Ca · XLVI Agquis autem ſ queſierit qualit fit vel durat meri tum ofonis:q̃ agminibꝰ muſcaꝝ moꝛientiũ refertiſſima eſt:⁊ ſtrepitu earundẽ tumultuoſa:qualiter eterne remuneratiõis pmiũ ꝑ oonẽ aliqs mereri põt: In q̃ nec de deo nec de pᷣmio hmõi cogitauit / aut actueti am curat: Rñdeo in h/quia ſi cũ ꝑegrinatiõe qua qs viſitatlimina ſcõꝝ/meret᷑ ſuffragia eo rum / de qb in ꝓpoſito ſolo vel initio cogita⸗ Quare viri ſancti difficile habent gratiaz Uit. Mõ em facileẽ/nec vnq; credo eueniſſe/ XLV . aliquẽ ex hmõi gegrinantib ꝑpaſſusſingu⸗ los de ſuffragijs ſcõꝝ ad quoꝛũ ecclias vł me moꝛias pegrinant᷑ cogitaſſe · Poſſibile aũt ẽ vt nec vno pucto tpis de eis cogitet ex illis Occupant᷑ em̃ ⁊ laboꝛe itinerationis/⁊ ſolli citudine neceſſarioꝛũ ad illã · ⁊ alijs irruẽtibꝰ Temergetibꝰ. Verũ quia volũtas ſiue mten tio obtinendi ſuffragia hmõi/cauſa ẽ ⁊ radix totius ꝑegrinationis illiꝰ:tota meritoꝛia ẽ il⸗ lis pegrinatio ipſoꝛũ . Et exemplũ euidentis ſimilitudinis/ in lapide quiiacit᷑/ vel ſagitta q̃ trahit᷑ arcu · nõ em cogitat iaciẽs de ſingulis ꝑtibus ſpacij/qð lapis ille vl ſagitta trãſierit: SDic igit᷑ vni impulſui/debet᷑ totius illius ſpa⸗ cij trãfitꝰ/a ſingulariũ ꝑtiũ illiꝰ:cũ necde llis actoꝛ vel tractoꝛ nec de aliqͥ eoꝛum cogitauit Sic vni impulſui volũtatis ſiue intentionis/ eiꝰq gegrinat/ debet᷑ totus mot pegrinatio nis/ ſingule ꝑtesipᷣi/licet neq; de illis neq; de aliqua earũ pegrin ille cogitauerit·Et ꝓ pter h totꝰ motꝰ ille meritoꝛi ẽ eidẽ · Sic di⸗ code ofone ⁊ ꝑtibus ipſiꝰ/qm̃ pᷣme ac pᷣncipa li voluntati/ex qua oro cepta ẽ:licet mẽs oꝛã tis ad alia euaget᷑· et alia in coꝛeiꝰ irruant vł imergãt:pᷣter intẽtionẽ ipſiꝰ cogitatũ .· Oro tñ tota pᷣme volũtati ⁊ intentioni attribuitur ⁊ei c.· Et ꝓpter h̊ exilla/apilla meritoꝛia iu dicat.· Omis em oꝑatio ex radice voluntatis o iur n cio oꝛationis · Ca · * 5 .—-* „* ex qua eſt:vel bona vel mala:vel meritoꝛiavł alterius modi iudicanda eſt· Juxta pᷣmones Ambõ:dicentis· quia nõ attendit deꝰ qᷓ;tuʒ ſᷣ ex quãto⁊ qᷓ;tũ intendis tm̃ facis· Qui ſᷣmo nes intelligendi ſunt in eis oꝑibus:que ex ra dicibus intentionũ ⁊ voluntatũ mutari pũt: quod dico ꝓpterillas que in ſemetipſis male ſunt:ſicut eſt foꝛnicari:furari adulterari:que nulla bonitate radicis bene efficipñt · Facad hoc idem ſermo beati Gregorij quo dixit · qͥa nihil hahet viriditatis ramus bonioꝑis:niſi ꝓceſſeritde radice charitatis· Debes aũt re miniſci eoꝛũ que dixi tibi de cogitationibus: ⁊ alijs in coꝛda oꝛantiũ irruentibus:quia niſi radicem:hoc eſt pncipalem voluntatẽ:⁊ hec eſt intentio:moꝛtificauerint ⁊ ißam oronem ſibirapuerint:ita vt ex eis⁊ ab eis ꝓcedat me ritum ofonis pᷣncipale.ſ aufferre nõ poſſunt Cꝗq aũt in hoc ẽ:qm̃ radix ⁊ cã meriti:que pᷣn⸗ cipalis voluntas eſt:ſiue intentio illeſa qᷓ;ẽtuʒ adeſſentiam ſuam permanet cumipſis Deigne ⁊ gladio qui debet eſſe in ſacrifi⸗ XLVI p niam ofo eſt ſacriſicium ⁊ oblatio H deo acceptiſſima:que deo in om̃i eccleſia ſcõꝝ offert᷑:ad ipᷣm placandum ⁊ re⸗ conciliandũ ei totũ dei populũ · Pꝛoſequar de ipſa diſpoſitione ⁊ ꝑfectione que ſunt con⸗ uenientes ei:ꝑ hoc ꝙ ipſaeſt ſacriſicium · Et iam quidẽ notũ eſttibi exalijs:quia ſacriſiciũ eſt oblatio deo ſacrata atq; dicata ſacrans ſi⸗ X tvu . querit᷑ vtrũ ab his que mactada vident in ſe vitia q cũq;:vel peccata nõ ſatis ↄueniẽter of ferunt᷑ abſq; ſacriſicio qð pᷣdixi:quo ſcʒ mactẽ tur illa ⁊ moꝛtificent᷑ vel in ipſis oronibus vł ante · Neq; em̃ ad ſacra myſteria cuiq; tali ac cedendumẽ abſq; pparatione hui ſacrifica⸗ tionis ⁊ ſacriſicij · Pꝛopter h̊ dictũ ẽ in ps · Di rigat᷑ oro mea ſicut incenſum in cõſpectu tuo Similiter ⁊ illud · Eleuatio manuũ mearum dñe ſacrificiũ veſpertinũ · Que reuera ſacri⸗ ficium ẽ:ſicut coꝛã te ſacrificiũ veſꝑtinũ:qð ĩ lege veteripinguius erat ſacrificio matutio · Et qm̃ animalia in lege veteri in omibus ſa⸗ crificijs mactabant᷑ igne ⁊ gladio/volens of⸗ ferre ſacrificiumloronis/neceſſe debet habe⸗ re ignem ⁊ gladiũ · ſicut legit᷑ heñxxij· ꝙ imo laturus abꝛaã filium/poꝛtabat ſecũ ignem et gladiũ · Mactaturꝰigit᷑ coꝛtuũ /qð eſt dicere mactaturꝰanimalia vitioꝛũ ⁊ animalium bꝛu talium in coꝛde tuo/accinge te gladio: adhi⸗ be tibi ignẽ: Et intelligo ignẽ ſpũalẽ qͥ vel ire vel deſiderij eſt · & ſi queſieris a me: vñ vel vbi accipiã ignem iſtum:Stultiſſimã dico qᷓ⸗ ſtionẽ iſtã · Hoc em̃ eſt acſi quereret /vñ vlob quã cãm iraſcaris animalibꝰ venenatiſſimis atq; nocentiſſimis atq; peſtilẽtiſſimis · Quis vidẽs colubꝛẽ vel bufoneʒ /queſiuit vnqᷓ; hoc vñ iraſcar iſti colubꝛovel bufoni/pᷣſertim ſiab ipſo vł moꝛſu vel veneno vſq; ad moꝛtem le⸗ ſus eſt · Quis vnq; ad hanc inopiam deuenit vt ita ira deeſſet ei cõtra hec? Aiſer atq; ſtul tiſſime iraſceris vnicuiq; pulici vel muſce pꝛo leſione ꝑmodica atq; leuiſſima/que nec etiaʒ ue ſanctiſicans etiã ipᷣm offerentẽ:que etiam hac intentione ſempoffert᷑ · vicʒ vt ipſe offe⸗ rens:. illam deo ſacret᷑ ſiue ſanctiſficet᷑ · ſi quis querat:quid ꝑhmõi ſacriſiciũ deo ſacre tur vel ſanctificet᷑ · Rñdeo ꝙ coꝛhumanuʒ ſi⸗ ue mens humana in pꝛimis ⁊ maxime:⁊ intẽ do hic de ofone que ad placandũ deũ offert qꝗ quo atq; ad hoc vt iße offerens reconcilie⸗ tur ei per illam· Juxta illud qð dictũ eſt · Sa⸗ criſiciũ deo ſpũs cõtribulatꝰ. ¶ De ofonibꝰ que pꝛo alijs ſacriſicandis offerunt᷑ licetdecẽ tiſſumũ atq; congruentiſſimũ ſit interduʒ:vt cum ſacriſicio cõtribulati ſpũs offerant᷑ · Poſ ſunt tña viris ſanctis qͥ cõſcientiã nõ habent leſio dici põt · Et ꝓleſionibꝰ moꝛtiferis ⁊ moꝛ tem eternã irrogãtibus:nõ vides vñ vel qua de cauſa miſerendũ ſit tibi/tam noxijs tanq; peſtilẽtibus beluis · Quis vnq; defectũ iſtum paſſus ẽ nõ ſolũ miſerabiliter ſed inauditũ et intolerabilem ſaltẽ/vt ira ei deeſſet in hoſtes ſuos ſeuiſſimos ⁊ iplacabiliſſimos: Quis vn qᷓ; auditus eſt mẽdicans irã hmõi:qͥn potiꝰcõ traria audient᷑ ⁊ videant᷑ inceſſanter/impla⸗ cabiles ⁊ ꝑ modũ om̃em inexecrabiles inue⸗ niunt᷑ hoies in hoſtes ſuos:Et ſiqñ audient impoꝛtabilidifficultate ⁊ laboꝛibꝰ interceden tium grauiſſimis vix ĩduci pñt ad pacẽ · q́;uis ꝙ ſit in eis aliqͥd mactãdũ ſiue moꝛtiſicanduz ſolo deſiderio ⁊ intentiõe impetradi ſanctiſi⸗ cationẽ:offerri ſanctiſicationẽ earũ rerũ qua rum ſanctiſicatio ꝑorones illas intendit᷑ · Et illi hoſtes ſint viliſſimoꝛũ ac vilipendendoꝛũ nocumentoꝛũ · Atiaũt hoſtes ſpũales ſuper om̃em comꝑationẽ iĩmo ſuꝑ om̃em cogitatuʒ maioꝛũ leſionũ ⁊ nocumentoꝛũ ſunt cõtra te De his pcepit tibidũs deus /per Aplin in · iij · Cołvt ea moꝛtiſices dlcts Mottilcat mẽ⸗ 2 LCapitulum bꝛa veſtra que ſupterrã ſunt / foꝛnicationem imundiciã:⁊c· Cuauũt cum tam iuſta camha⸗ beas vicʒ dei pᷣceptũ diſtrictiſſimũ:queris vñ velobquã cãm iraſcaris tã atrocibus/tanq; ſeuis hoſtibꝰ tuis?:Stupenda patientia tua/⸗ ſi ea videre / vel de ipſis cogitare potes/ et nõ totus ſtatim excandeſcere in eos/ tãtoq furoꝛe iracundie tue irruere in ipſos · Ita p⸗ culdubio eſt diabolica patientia/a ſolꝰ diabo lus illã te docuit: vt beluas hmõiſeuiſſimas/ que die ac nocte a deuoꝛatione eius non ceſ- ſant abſq; vlla rebellatione ⁊ contradictione ſuſtineas: Vñ tibi iſta pax maledicta/vt con⸗ tinuum bellum ⁊ capitale hmõi /hoſtiũ cõtra te ferre potes· Et qð ẽ ſuꝑsdmirationẽ atq; ſtupoꝛẽ:vt eas ⁊ hoſpitio foueas:⁊ ĩpenetra⸗ libus atq; intimis domus tue · id eſt · cõſcien⸗ tie hoſpitio foueas:paſcas:nutrias: ꝓtegas· ⁊ eſendas:omibus inimicis eoꝛũ factus ini⸗ micus · Iſud nãq; generale eſt/vt amatoꝛes oĩm vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ:inpugnatoꝛes ipſoꝛuʒ/ vicʒz doctoꝛes/ pꝛedicatoꝛes / implacabiliter ↄdiãt ⁊ inoꝛabiliter ꝑpſequẽtur· An accepiſti hoc ex ſacratiſſimo illo mandato euangelico vicʒ Matthᷣ· v· diligite inimicos vros / bñfa⸗ facite his qui oderũt vos· hoc indubuanter tu facis de inimicis/qui gladio om̃i·⁊ igne ꝑp⸗ ſequẽdi ⁊ exrerminadi ſunt · IAta patientia ⁊ byficentia alijs inimicis debet᷑ · Iſtis vero ni⸗ hil/niſi ignis gladiꝰ/⁊ omioda extermiatio Auerte pacẽ/ patiẽtiam/⁊benificẽtiam iſtã . omnem modũ hmõi inimicis tuis: in eis em nutris / in eis cõſeruas / cuſtodis/pꝛotegis moꝛtem tuaʒ·: Quẽcadmodũ ligna aridaq de ipa ſubſtantia ſua nutriũt/ignẽ deuoꝛãtẽ illa: RKeſpice miſerrime ⁊ inſaniſſime: addamna ineſtimabilia q̃ iam paſſ es ab eis · Et pꝛimo ipam exheredationẽ tuam a pᷣclaro ac inclito regno celoꝛũ: ⁊ a pᷣ deſiderabili gloꝛiaheredi tatis illius:a ſublimitate taʒ nobilis regni:in illud exiliũ pauꝑtatis ⁊ miſerie deiecerũt te/ et paſtoꝛẽ poꝛcoꝛũ fecerũt te · Ipſi nãq; poꝛci infernales ſunt/quos inceſſanter de ſangui⸗ ne tuo paſcis ⁊ moꝛte:hi ſunt de quibus dicit Job· QAuicomedunt/non doꝛmiũt · Reſpice miſer ad cõtumelias ⁊ ignominias ſpectacu lum em̃ obpꝛobꝛijte fecerũt om̃ibus inimicis tuis:⁊ aſſiduis deriſiõibꝰ eoꝝ te expoſuerũt Haiſunt demones quiirriderete ſe ⁊ ſubſana re nõ ceſſat ꝙ ab altitudie tãte glie · In igno minioſiſſimam vilitatẽ deiecerunt te: qeras adunatus collaudatioõi ⁊ adiurationi omniũ militiarũ celeſtium· nunc pareas obpꝛobꝛijs ⁊irriſionibus viliſſimoꝛũ infernaliũ canum · Attenge ſtultiſſime qualiter depauperauert te:qui etiam nudũ atq; miſerrimum te fece⸗ runt veſtimentis pᷣcioſiſſimis atq; ſpecioſiſſi⸗ mis:imo regalibus:quibus in ſacrameto ba⸗ ptiſmite deus veſtierat:decoꝛauerat:⁊ exoꝛ nauerat ſpoliauerunt· turpitudine vitioꝛum ⁊ignominia abominabili atq; hoꝛrifica totũ operuerunt atq; repleuerũt · Recoꝛdare mi⸗ ſer quotiens ⁊ in qt iracũdiã exarſiſti cõtra iniuriatoꝛes tuos:⁊ hoc ꝓ viliſſimis ac vilipẽ diſſimis iniurijs ⁊ damnis.Nec ad modicum iraſcerishis quitibi grauiſſimas ⁊ intolerabi les iniurias has intulerũt· ybimeruerũt apð te iſtam gram vt ingraſſari eisliceat in te:vſ⸗ ꝙᷓ in extremas iniurias ⁊ cõtumelias:⁊ vſq; ĩextremadãna⁊ ſupplicia · vñ tibi in ea:ſiue er ga ea deo tã odibil: tibi danabilis tãq; moꝛti⸗ fera patientia · Iraſceris inquit Augꝰ.ſeruo tuo ne peccet amplius· Iraſcere igit᷑ ⁊ tibijp⸗ ſi ne pecces amplius· O ſi iniurie ⁊ cõtume⸗ lie damnaq; ab amicis illata grauiꝰ ferriↄſue uerunt:qᷓ;to grauius ferenda ſunt mala tot⁊ tanta:que tuipſe tibi irrogaſti · Ampliusqꝛ nemo poteſt adeo debitoꝛ vl obligat eẽ tibi: yt tuipe es/debiboꝛ inq; pacis ⁊ amoꝛis· Ne⸗ moigit᷑ adeoinimicoſus eẽ põt tibi q̃ cunq; q;tacũq; mala irriganda/vt tuipſe es tibi:q;⸗ to nanq; qui maioꝛ debitoꝛeſt/ alicui ĩ bonis ꝗbuſcũq;:tanto magis iniurioſus eſt eidẽ ir⸗ rogãdo cõtraria. Qua ppter veꝝ eſt qð dixi quia nemo poteſt eouſq; iniurioſus eſſe tibi: vttuipſe es· Nemo igit᷑ põt te magis ꝓuoca⸗ re contra te q;tuipſe ꝓpuocaueris te cõtrate· Inſurge igit᷑ inſaniſſime contra teipᷣm:ira⸗ ſcere tibijpſi · Jraſcere inq; vſq; ad moꝛtemi- vite moꝛtificationẽ ⁊ extinctionẽ:qui tamin⸗ iurioſus: tam damnoſus:tam peſtilens con⸗ tra temetipſum vixiſti· Exurge igit᷑ ⁊ exter⸗ mina penituſq; conſume in teipſo:qͥcqᷣdẽ vi⸗ te iſtius tam neqᷓ;: ⁊ pſertim ipſos ſontes ⁊ ra dices ſicut ſunt vitia ⁊ peccatairaſcere igitur ipſis de quibus nihil cogitare poteſt aliud:ni ſi ꝙ ira omi⁊ vltione digniſſima ſunt· ¶ Am⸗ plius cũ nihil te adeo pꝛouocare poſſit: adeo tibi nocere:vtiſta tibinocuerunt:quibus vel qualibus reſeruas iram tuam:ſi iſta in pace dimittis· Aut igit᷑ extermina ea incendio:ne aut ipſa incendia ſua eternis flãmis exurant te · JPa em̃ ſunt pabulum ⁊ nutrimenta ignis eterniſibimet.· Quid loquar de demonibus C ð ———— 2 — — = ☛ͤñ – — — — SaD — — — — — —— — S . ☛ι S —, — —.. . — — — — — — — —+d f— — — — — — — ꝛ..et.. .A. xLViII quiꝑ hmõiſatellites ſuos / te in abyſſos miſe riarum in quibus es deiecerũt:⁊ te in ipſis ca ptiuũ detinent/⁊oppꝛeſſum: atq; miſerabilit deuĩctum atq; conduſum/tam durum tanq; dirum bellũ ab eis ſuſtines:tanta damna/tãa⸗ tas iniurias ⁊ cõtumelias:nec ab eis qͥcq; ſpe rare potes / niſi eterna ſupplicia · ¶ Attende qᷓ;ta dementia tam ꝓpitius es eis/tam paciſi cus ⁊ patiens in eos imo tam ſedulus tam of cioſus ſeruitoꝛ eoꝝ:tam pꝛomptus obeditoꝛ om̃ibus mandatis ipſoꝛum:⁊ vt ad vnũ dicã toꝛtoꝛes tuijpſius ⁊ carnifexĩmaniſſimus·Hh ẽ ſeruiciũ qða te iugiter expetũt· hec ſunt iuſ⸗ ſa que cõtinue tibiimperant:vt nõ ſolũ quaſ-⸗ cunq; inimicitias ipſoꝛũ contra teipſum exer ceas:ſed etiã crudeliſſimã carnificinã tuijpſi vt de ſanguine tuo viuo de teipſo/mẽbꝛis tu is/⁊ mẽbꝛoꝛum officijs ipſos aſſidue paſcas: cum voꝛacitas eoꝛum inſatiabilis ⁊ inexple⸗ bilis ſit · Cõſidera qᷓ; palpabiles ſunt tenebꝛe tue qᷓ;ta inſania tua:q̃ omem bꝛutalẽ deſipien tiam incomꝑabiliter excedis · Qð em animal bꝛutum inueniri põt moꝛti ſue ꝓpitium/⁊ de uoꝛantibus ſe vt ei poſſibile eſt/ nõ iraſcens: eidem/ ꝓviribus nõ rebellans · Sitot ⁊ tante ꝓuocationes:ignẽ iracũdie contra ſemetip-⸗ ſas ⁊ contra ꝓuocatoꝛes / ignẽ ire in te nõ ac⸗ cendunt/⁊ illum tibi copioſe nõ ſubminiſtraãt Nõ ſolum hoĩs ſed etiã bꝛutianimalis nomi⸗ natione indignus habẽdus es: Neq; em̃ vis iraſcibilis in te eſſe putanda eſt:niſi vel peni⸗ tus exterminata /vel adeo oppꝛeſſa⁊ ſuffoca⸗ ta/vt de ſalute ipſius nõ ĩmerito deſperetur · Deigne ſacrificij oꝛationis.Ca: XLVII Gnis vero ſa⸗ i crificio iſti neceſſarius / ignis ẽ di⸗ uini amoꝛis /ſiue cuiuſcũq; boni? ſanctiamoꝛis: ſiue ſit charitas depurata illa vicʒ viuifica atq; dei dilectio / que nihil moꝛ⸗ tiferũ /nihil peccati moꝛtalis ſecũ patit᷑ in p⸗ pꝛio ſubiecto · ſiue ſit alius ſanctus ac bonus amoꝛ/quo bonadiligunt᷑ ⁊ mala odiant᷑Hoc aut dico / quia charitatem iſtam que eſt vita/ lis atq; viuificus caloꝛ/gelitudinem vitioꝛuʒ ⁊ peccatoꝛũ diſſoluens penit/com̃ino exter minans · nõ in omibus / quiſe ad gram iuſtin⸗ cationis pꝛeparant:ſtatim inuenit᷑: qͥn poti pcedit illum amoꝛ quidã pᷣparatoꝛiꝰ: parans ei viã/⁊ aptans coꝛhumanũ ad recipiendum ipſum:quẽadmodũ quedã calefactio pᷣcedit arſionem · Nec dubiũ eſt qͥn calefactio hmöi ligna pᷣparat exiccando:⁊ frigiditatem abeis fugando:atq; vtcũq; calefacienda · Sicut vi⸗ des in lignis viridibus velaqua aſperſis:que nõ ſtatim vt in ſtruẽ componunt᷑/⁊ igni adhi bent᷑ ardent ·ſed poſtqᷓ; ꝑhmõi caleſfactioneʒ vt pᷣdixi pparata fuerint ⁊ aptata:⁊ eouſq; ſta lefacta vt arſionẽ recipiant · Sic euidẽter ẽ vi dere in illis:qui conſiliũ beati Gregoꝛij ſequẽ tes:faciunt quicqͥd boni poſſunt:vt deus illu ſtret coꝛda eoꝛũ ad penitentiã · Quapꝛopter amoꝛ eſt eis ⁊ deſiderium penitentie:cũ eam tam ſtudioſe querant · ⁊ ad illam obtinendaʒ ſe pᷣparent vt poſſunt ⁊ a deimiſcdia adiuuan tur· uius autem dilectionis ignis:qcquid moꝛtiferiin anima humana eſt: virtute ſua c ſumit atq; moꝛtificat · Et de ipſa foꝛnace ſpũſ ſancti ſolius emicat benignitas ipſi largitio one ſua gratuita ſaluberrima ac ꝑ omia libe⸗ raliſſima:qua ꝓpter abĩmenſitate ⁊ benificẽ⸗ tia eius petenda eſt totis viribus:totaq; de⸗ uotione:cum aliunde obtinerinõ poſſit:Ce⸗ g terũ amoꝛes alij:qui ⁊ ſi nec vitales nec viui⸗ fici· ad vitam gratie tamen preparãt ⁊ aptãt coꝛda in quib ſunt:ac multipliciter adiuut inidipſum pꝛocuraripoſſe ſaciliꝰ videri pñt · Et pꝛimũ quideminſpectione ac meditatiõe ſacrarum ſcripturarum · JIgnitum enimẽ elo quium dei vehementer ⁊ carbones deſolato rij:ſunt ſacra eloquia · nec poteſt diuĩ eis ver ſari coꝛhumanum:qn ab eis amoꝛe dei vtcũ⸗ q; caleſiat · Et hec debet eſſe potiſſima inten⸗ tio meditantium in lege dei:vicʒ vt inde ſaltẽ p̃ᷣparatoꝛie recaleſcant · Landem vero et fi⸗ naliter ⁊ inardeant ⁊ flamaſcant · Ex quo ma nifeſtum eſt multos ſcholares ⁊ doctoꝛes the ologos:qui tanto numero annoꝛum iactan⸗ tes ſe ſacris ſtudijs inundaſſe:⁊ in ſcolis the⸗ ologicis cõmoꝛatos:coꝛda non in ſacris elo⸗ quijs habuiſſe · ſed auribꝰ vt ait Apuleiꝰ phi- loſophus:⁊ non anima philoſophatos fuiſſe ad ſimilitudinem ſerpentum qui quotiens in aquis natant:caput extra aquam ſemper te⸗ neant:licet toto reſiduo coꝛpoꝛis dimerſina⸗ tant .Hi ſunt ſalamandre diabolice:que tan⸗ tis ſacroꝛum eloquioꝛumignibus:necadmo dicum caleſcere poſſunt:ne dicaʒ ardere · In hos igitur fruſtra tantis aſſiduiſq; doctrina⸗ rum ſacrarum flatibus inſufflent ſacri docto res:quẽadmodum enim in carbones extin⸗ ctos:⁊ ligna viridia ⁊ aqs aſperſa fruſtra ſuf⸗ flatur:cum in eis nulla ſcintilla ſuberlhaeſon Capitulum ctitatis · Poſſibile tamen eſt ⁊ plerũq; fit gra tia dei faciente:vthmõihomines vel medit tione ſacroꝛum eloquioꝛum:vel auditu cale⸗ ſcant ⁊ inflamment᷑ pꝛopter quod dictũ eſt· carbones ſuccenſi ſunt ab eo· Carbones inq; qui pꝛiꝰextincti ⁊ gelidierãt· Inſufflauit em chꝛiſtus dñis in apoſtolos dicẽs : Accipite ſpi⸗ ritumſanctum · Sicut narrat Joh· in vltimo ca·lið·ſui· Nec dubitandum eſt illos in ſuffla⸗ tione hmõi:vel calefactos fuiſſe:vel caloꝛem ſancte dilectionis in eis ſuiſſe · Manifeſtum igitur eſt ex his omibus · quia intendentibus caleſieri caloꝛe iſto ſalutari:ea de ſcripturis ſa cris ad medicinam ipſis eligenda ſunt: q̃ ma xime igne ſpirituſſanctiflammeſcunt· Et hoc eſt quod docet Gregoꝛius ſuꝑ Eʒech· dicens quia cum ad charitatem incendendam accẽ⸗ dendam ⁊ inſlammandam aut in nobis aut ĩ alijs incendimus: verba in nobis ad hec eli⸗ genda ſunt:cuiom̃e quo loquit᷑ igne charita tis vapoꝛatur· Que valeant ad accendendum velnutri endum ignem oꝛationis pᷣdictũ:Ca· XLIXx Alllet permultũ v adhoc FXPe lugis atq; re⸗ menmoꝛatio incogitabilis largita⸗ tis ⁊ bñficentie creatoꝛis infatigabili continu atione ĩmo ſemper pꝛofuſiſſima · AManifeſtũ ceyñ̃ eſt id eſſe beneſicia ad calefaciendum coꝛ amoꝛe benefactoꝛis quod ſũt toꝛres ⁊ ignes omiaq; ignita ad calefaciendum coꝛpus calo re coꝛpoꝛali · Quis em̃ eouſq; obfriguit vt v leui ac modico beneſicio in largitoꝛem ipſius galiquo amoꝛe nõ caleſcat: Quis igit᷑ abſcõde re ſe põta caloꝛe dei · i· miſcdᷣia ipſius qui co⸗ gnoſcat ſe inceſſater obꝛui bñſicijs eiꝰpꝛeſer⸗ tim intellecta ĩmenſitate illoꝝ · Pꝛmũ igitur recogitãda ſunt calefileri vel alios calefacere cupientibꝰ ⁊ intendentibus / beneficia natu⸗ re qualia ſunt eſſe ⁊ vita atq; ea ex quibusvi⸗ uimus ⁊ ſumus · Que qᷓ;to amplius diligunt᷑: tanto in amoꝛe ſuilargitoꝛis maioꝛidilectiõe calefaciunt cognoſcẽtes · Quia igitur ſuper bñſicia naturalia om̃ia iſta diligunt᷑ / vlamo⸗ re pꝛegrandi amari faciunt deum datoꝛẽ om niũ ipſoꝛũ:vel ꝓculdubio ignoꝛatur /deus eẽ datoꝛ eoꝛum ·Ex quo manifeſtũ eſt/qᷓ; modi⸗ ca vel nulla ſit fides et ſcientia dei/ in maioꝛi pte hominũ · Mõ em̃ poteſt ſtare iſta fides vel ſcientia dei/qua cognoſcitur vel credit᷑ actoꝛ XLK 1 datoꝛ/eſſe ipſius / eſſe noſtri. ⁊ vite cum iſto moꝛtifero gelicidio:quod ex minoꝛibꝰbeneſt cijs omimode ſolueretur· Si enim non ẽpoſ⸗ ſibile alicui credere vel ſcire ꝙ aliquis alterũ oculoꝛum ei veldederit vel reddiderit:qͥn ca leat amoꝛe magno datoꝛis vel redditoꝛis hu iuſmodi:qualiter poſſibile erit vt tanta ꝑuer ſitas coꝛ humanum peruerterit:vt tam lõge magnoꝛum beneficioꝛum:vt ſunt eſſe ⁊ vita: deum auctoꝛem ⁊ datoꝛem cognoſcat ⁊ ipſuʒ non diligat · Amplius cum vnuſquiſq; homi num non ſit niſi quaſi quidam aceruus ⁊ con geries quedam donoꝛum ⁊ beneficioꝛum dei pꝛoculdubio non eſt vnuſquiſq; noſtrum niſi aceruus ignium rogus ardentiſſimꝰ/extot ⁊ tantis ignibus/quot ⁊ quãta ſunt beneficia dei / congeſta ⁊ aggregata in nobis ⁊ ex igni⸗ bus ſunt eẽ ⁊ vita ⁊ mẽbꝛa ſingula ⁊ vires na⸗ turales/bonaq; anime naturalia · ſimilir bo⸗ na coꝛpoꝛis · Quapꝛopter flammis ⁊ ignibus maioꝛ eſt rogus iſte invno quoq; noſtrum:qᷓ; fuit ſoꝛnax illa babylonica/maioꝛ inq; ſuꝑom nem pꝛopoꝛtionem ⁊ comparationem · Inue nit igitur vnuſquiſq; in ſe foꝛnacem incompa rabiliter maioꝛem ignium ⁊ flamarum:qᷓ; fue rit illa babylonica · Quapꝛopter in ſemetipᷣo inuenit vnuſquiſq; non ſolũvnde caleat amo re largitoꝛis tantoꝛum bonoꝛum:ſed etiam vnde totus ardeat et flammeſcat · Et intẽdo ardoꝛe naturalis amoꝛis:qᷓ; recognitio bono rum naturalium petit : attende hic frigidita⸗ tatem diabolicam:quia rogus totus frigidꝰ ⁊T tanti ignes ⁊ flamme exiſtunt in vno quoq; homine:qui amoꝛe creatoꝛis adhuc frigent · Quid vlterius dicam tibi o homo / inaudite pene ⁊ incogitabilis peruerſitatis· Tuipſe ig nis es totaliter/⁊ foꝛnax ĩmenſarum ignium ⁊ flammarũ/⁊ tamen frigidus: Quis vſq; ad h tempoꝛa audiuit /vel cogitauit/ignem con gelaſſe · Factum igitur eſt in te diabolicũ iſtð miraculumex quo apparet · ꝙ ſicut ex luce vi⸗ ſibili eſt / vel pꝛocedit caloꝛ ſenſibilis · ſic ex lu⸗ ce ſpirituali/que eſt ſides ſeuſcientia dei:qua creditur et ſcitur actoꝛ ⁊ largitoꝛ vnicus eſſe bonoꝛum omnium /eſt vel pꝛocedit caloꝛ ille ſpiritualis/ videlicet amoꝛ in deum/a intẽdo amoꝛ naturalis · ſiconſideraueris ipᷣa be⸗ neſitia dei gratuita:remiſſionem videlicet pe narum debitarum · remiſſionem culparum cõ miſſarum: emundationem ab inquinamẽtis vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum reſoꝛmationem ⁊ de coꝛationem animarumhumanarum / per do — -- — —& —. —2— — — —w—— — — ‚]Ábo nmmmnnnn n LCapitulum na virtutum · que ſunt pulchꝛitudines ⁊ per⸗ fectiones animarum noſtrarum gratiã qua nos de imo / ĩmo de extremo viliſſime turpiſ⸗ ſimeq; ſeruitutis / in ſublimitatem tante nobi litatis inaltauit: vt filios dei nos efficeret⁊ he redes: Ipſam quoq; hereditatem eternam/ que eſt regnum pꝛeinclitum ⁊ pꝛeclarum· In uenies vnumquodq; iſtoꝛum eſſe maius in⸗ comparabiliter bñfñcus omnibus antedictis Rſi alijs omnibus calere amoꝛe creatoꝛis foꝛſitan non potuiſti ab his tot ⁊ tantis igni⸗ bus:⁊ incomparabiliter maioꝛibus qua frigi ditate vel gelicidio te defendes vel abſcon⸗ des: Sed in hocipſo eandem dico cauſam eẽ huiuſmodi/tam moꝛtifere congelationis tue videlicet extinctionemlucis fidei /et ſcientie dei / ſiue defectuʒ · Non enim poſſibile eſt hac lucem fidei⁊ ſapientiamdei / radiare ſuꝑ coꝛ humanum / non inſlammare illud ardoꝛibꝰ ſaluberrimis · Ad hecigitur totis ſtudijs inui gilandum eſt nobis / totis virium animarum noſtrarum conatibus petendum:vt illa luce fidei atq; ſcientia deiperfundamur/airradie mur . alioquin in medijs tot ⁊tantis / frigoꝛe moꝛimur · Et quod magis eſtſtupendũ ⁊ dia bolicum miraculum congelamur · Quiddi cam de donis ⁊ beneficijs dei que omnem eſti mationem noſtram omnemq; humanum et etiam angelicum exuperant cogitatum· An non eſt ipſe dei filius donum dei ⁊ beneficiuʒ incogitabili largitate diuine miſericoꝛdie et gratie / nobis ſingulis ⁊ omnibꝰ datũ · Quot autem modis ⁊ quibus/et ad quos fructus⁊ vtilitates:audiuiſti in pꝛecedentibus· An nõ ipſe ſpirituſſanctus donum eſt / et quãtuʒ eſt in miſericoꝛdia ⁊ largitate omnibus nobis et ſingulis donans · Similiter ⁊ ipſe pater miſe ricoꝛdiarum ſemetipſum dedit nobis ad om⸗ nemyſum neceſſarium · Semetipſum dedit nobis in creatoꝛem ⁊ in conſeruatoꝛem ⁊ pꝛo tectoꝛem / in deum ⁊ patrem: que ſunt dona excedentia omnem eſtimationem · Similiter in regem ⁊ rectoꝛem / in refugiumad omnem neceſſitatem · Dedit ſeipſum nobis finaliter atq; nouiſſime obtinendum/ad plenam gra—- tie fruitionem · Hon enim modica aut leuisẽ pꝛomiſſio illa quam fecit nobis per Eʒechie⸗ lem pꝛophetam dicentem. Ero illoꝛum deus Pregrandis enim gloꝛia eſtipſum habere de um:ſicut habere patrem .habere nanq; ipſuʒ deum / eſt habere ſponſum/ ſpirituali matri monio illi eſſe cõiugatum· VUnde alibi debes „ * 2 eſſe edoctꝰ/quia tota illa gloꝛia ſemperq; ad⸗ oꝛanda⁊ veneranda trinitas / merces eſt ac pꝛemium totum/quod ⁊ ſolum bonumomni um ſcientiarum intelligentium quantũ in ea donũ non adi piſcuntur: ¶ Vides igitur eui denter quia non pꝛunarum minutijs neq; ig⸗ nium ſcintillis / ſed montibus igne is · Hoc eſt ingentibus ⁊ vniuerſis beneſicijs te non ſo⸗ lum circũdedit diuine largitas bonitatis:ſed etiam ex illis te condidit mirabiliter ⁊ ſtruxit Et vt pꝛedixi rogum ĩmo foꝛnacem imenſaʒ tam grandium flammarum ⁊ ignium te fecit Et tu queris a medicens vnde accipiam ig⸗ nem vel caloꝛem:quo caleam dilectiõc in de⸗ um · Et ego viceuerſa interrogo te: qualiter effugies ardoꝛes iſtos/⁊ flammas tam gran⸗ des beneficioꝛumdei:vbi te abſcondes a tan tis iſtis ardoꝛibus? Necenim effugere potes temetipſum / nec elongari a temetipſo:quivt eſt· Quod dico pꝛopter illas qᷓ iuſtiſſime ſem per ac per omnia laudanda iudicia ipſius tm pdixi rog tã grãdis es/ĩmo foꝛnax immeſa- He memoꝛia beneficioꝛum diuinoꝛum · Capitulum deriee CLguoniã bꝛe⸗ ulis foꝛſitan intellectus tu / eouſ⸗ q; vt altitudinẽ ⁊ imenſitatẽ tan⸗ toꝛũ beneficioꝛũ attingere ſoꝛte plene nõ poſ ERE ſit:faciam rememoꝛationẽ minoꝛũ beneficio rũ:que quidem quiuis intellectus facile ap⸗ phẽdat · Reſpice igitur⁊ attende in obſequio creaturarũ: que tam officioſe tam ſedule in⸗ numeris obſequijs tibi ſeruiũt · Et pꝛimũ ſcõ rum ⁊ beatoꝛum angeloꝛũ quoꝛum officia et obſequia que nobis inceſſanter impendunt: in tractatu ſingulari de ipſis declaraui nomi⸗ naui et numeraui tibi · Et vt de alijs taceam: quis ſatis admirarilaudare q; ſufficit foꝛtiſſi- mam vigilantiſſimãq; cuſtodiam · qua nosĩ⸗ ceſſanter cuſtodiunt:malignos ſpiritus arcẽ tes a nob⁊ cõpeſcẽtes eos:ne ꝓvoto ſue ma lignitatis innos ſeuiant:abſterrentes eos et diſſugates a nobis:interdum aũt religantes Deinde qᷣs adeo iniuri eſt adeoq; negligẽs ſalutis ſue qͥs adeoĩgratus ⁊ indeuotus:qui nõ attendit beniuolentiã ipſoꝛũ erga nos: ꝑ quã ⁊ of̃ones nr̃as offerre deo altiſſimo / et ſu as ipᷣis adijcere nõ ceſſant· Quis inq; h̊ attẽ⸗ dens / nõ asſcat icogitabil pietati⁊ dulcedis creatoꝛis diuicias erga nos:qm tam ndeles 2 Al LCLapitulum tam induſtrios:tam diligentes mediatoꝛes inter ſe ⁊ nos:nobis dedit· Hec em̃ ceſſat ſol⸗ licitudo ooꝛum apud deum pꝛo nobis nec cir ca nos inlomnibus que ⁊ nobis neceſſaria eẽ vel ſalutaria conſpiciunt · Et idemde ſan⸗ ctis ⁊ beatis animabus tibi eſt ſciendum:et q́ᷓ;tum ad officium interpellationis pꝛo nob· Vnde quis cauſe ſue periculum ⁊ negocioꝛãũã que expedire habet coꝛam deo arduitatem ?⁊ multitudinem aduertens:tam neceſſarioꝛuʒ tanq; ſalutarium auxiliarioꝛum:datoꝛem de⸗ um exinde non amare poſſit: ¶ Quis deniq; ſanctoꝛũ laboꝛes:ſtudia ⁊ doloꝛes:quos pꝛo nobis ad dei gratiam adducentes ſubierunt ⁊T ſuſtinuerunt:apoſtoli ſancti martyres ⁊ cõ feſſoꝛes:omneſq; doctoꝛes meditando · ſcri⸗ bendopꝛedicando·⁊ multi ex ipſis: toꝛmẽta imania paſſi ſunt:vel leuiter cogitet:⁊ non in ipſum datoꝛem tantoꝛum adiutoꝛum ⁊ adiu⸗ toꝛioꝛũ ſaltem amoꝛe debite gratitudinis vt cunq; caleſcat:et hec ſpiritualia beneficia ſũt Et pꝛopterea pꝛocedã ad tempoꝛalia:quo⸗ rum amoꝛ tã facile attrahit· alligat· captiuat · inebꝛiat· ⁊ interdum vuq; adinſaniam conci⸗ tat · C Attendat qualiter miſericoꝛdiſſimus creatoꝛ totum celũ inclinat in obſequia tua- Et hoc manifeſtiſſime ↄſpicitur in obſequijs ſolis ⁊ lune:que tibi die ac nocte lumen mini⸗ ſtrant aliaq; tam multa ſeruicia: que philoſo phis naturalibus ſolis nota ſunt: tamen tibi inceſſanter impendunt . in ſole velut ſeruum ſtrenuiſſimumſeruum per omnia impigrum tam mane ſurgentẽ ſingulis diebus ad illumi R nandum· c intẽdo mane ſumme diluculo ad lapides ⁊ ligna⁊ ſ nob bitacula fabꝛicãtur· Quis autem medicinas miniſtrandum lumen tibiin greſſibus et in omnibus operatiõibus tuis·ſimiliter ⁊ equo tuo ⁊ omnibus animalibꝰ tuis · ¶ Seruit igi⸗ tur tibiſol euidenter:quaſi ſeruus lucernam pꝛeferens ante te:oſtendens tibi diſcrimina viarum:ne in eis ceſpites aut coꝛruas:veleti amoffendas:ad regendas dirigendas vias operibus tuis ·que nec bene nec recte niſi in lumen ſieripoſſunt· Pꝛeterea occulta benein cia · que per ſtellas ⁊ planetas nobis inceſſan ter pꝛeſtantur:que pauciſſimis etiam ſapien tibus nota ſunt · Reſpice in aera:⁊ cogita de ventis:qualiter aera interdum ſerenant:· Ntu bes interdum inde diffugantes:⁊ nubila· In terdum autem nubes aggregant tanq; va ſa aquatica:et aquis plena quaſi circũuerten-⸗ tes ea humeris ſuis:ad miniſtrandum aquã ⁊ ad irrigandum agros tuos ⁊ vineas oꝛtos ⁊ pꝛata · necnon adipſum aera humectandũ ⁊ temꝑandum:quiinde ſalubꝛioꝛ fit homini⸗ bus:et ad expirationes ⁊ reſpirationes con-⸗ uenientioꝛ · Ypſa etiamcommotione ⁊ exagi tatione ventoꝛum:aer ipſe depuratur ·et ad vitam hominum animaliumq; ſpirantium⁊ reſpirantium conſeruandam fit aptioꝛ · Nec pꝛetereas vtilitates quas ventipꝛeſtant na⸗ uigijs:tam marinis q; fluuialibus·ſed ⁊ molẽ dinoꝛum que ſolo vento molunt vtilitas ne⸗ gligenda non eſt· Deinde reſpice in aquas.⁊ pꝛimum in fluctus qui ſunt piſces:⁊ non ſuffi cies numerare vel eſtimare comoditates et vtilitates que per aquas tibipꝛeſtãtur in flu- ctibus antedictis · DHeinde reſpice vtilitates euectionumnaualium:⁊ molendinoꝛum aqᷓ iccoꝛum ablutionumirrigationum · potatio⸗ num ⁊ condimentoꝛum in pulmẽtis · ⁊ occur⸗ ret tibi tanta magnitudo tãta multitudo vti⸗ litatum quibus tibi ſeruiunt aque:vt in nu⸗ meratione ⁊ mẽſuratione earum deſicere ne ceſſe habeas. Poſthec conſidera terramet videbis tanqᷓ; quoddam creatoꝛis pꝛomptu⸗ arium theſaurarium diuiciarum innumera bilium ⁊ imenſarum· Ex ea enim vt ex quo⸗ dam pꝛomptuario creatoꝛis:⁊ victus ⁊ veſti tus:et inhabitatio ſiue tectum nobis aſſidue miniſtratur · Ex ea enim ſunt ⁊ fruges ⁊ fru⸗ ctus olera herbe legumina · Ex ea em̃ ſunt et carnes animalium quibus veſcimur ⁊ nutri⸗ mur · Ex ea em̃ ſunt linũ ⁊ canapium ad nos veſtiendos · Ex ea generant᷑ animalia quoꝛũ lana ⁊ pellibus plumis induimur:Ex ea ſunt lapides ⁊ ligna ⁊ ſabulum de quibus nobha⸗ que de terra gignuntur enumeret · Quis in⸗ numeras metalloꝛum gemmarum lapidum pꝛecioſoꝛum marinoꝛumq; eſtimare ſufficiat AQuis oleiliquoꝛes · balſami ·lactꝭ ⁊ vini ⁊ om nia genera gumi memoꝛiter teneat: Quis multitudinem venarumterre· varietatemq; lapidum earum:vel dinoſcere vel numerare potuerit: AMerito igitur terrã dei pꝛomptua rium ad eſcas ⁊ veſtimẽta que nobis indead miniſtrat nominem · Quãtum vero ad diuici as auri ⁊ argenti: gemmarum ceteroꝛumq; omnium que homines diuicias vocant: non minus recte theſaurum diuiciarum eiuſdem creatoꝛis vocaui:cum in ea tot et tanti diuiccdG arum huiuſmoditheſauri repoſiti ⁊ abſcon- diti ſunt abipᷣo creatoꝛe · Hec tibi ptereudũẽ A qt ⁊ qtis vſibus ⁊ vtilitatibus humanis aia⸗ — — ☛ — O — — — — V — = £ — SN —☛ „ ☛ S= = ☛ S 2-— f SSS lia deſeruiũt · ⁊ talia/qdã euectionibus / alia equitationibus·alia agriculturis/⁊ alia in o⸗ bus ⁊ ꝑomia in vſibus hominũ ⁊ vtilitatibus ⁊ viuunt ⁊ moꝛiunt᷑· Ita vt carnes:lane ⁊ pel B tes ⁊ vſus hominũ:⁊ alia quidem cxuruntur . . . les coꝛnua⁊ dentes · ⁊ ipe etiã ſuꝑfluitates:a varijs vtilitatibus nõ vacarent· Quis enim nõ videt ex dentibus elephantoꝝ ⁊ coꝛnibus bubuloꝛũ mira oꝛnamenta ⁊ inſtrumenta fie ri · Vides de lignis ⁊ arboꝛibꝰqᷓ; multiplicit cedunt/ dolant / ſculpant / in varias vtilita⸗ ne frigoꝛũ ſupꝑfluitas noceat hoĩbus · Alia ap tant᷑ in edificia/ vt ſint nobis in tectum habi⸗ tatiõis ⁊ in munimẽ ꝓtectionis a pluujs?⁊ vv tis niuibus atq; grãdinibus· Lantis igit᷑ toꝛ⸗ mẽtisſuis/laceratiõibus ſcilicʒ/exuſtiõibus/ ad omes iniurias/aeris expoſitionibꝰ/nobis ſeruiũt lignaſiluarũ · Ligna vero domeſtica tanta varietate fructuũ· Ligna vo ⁊ arbuſta aromatica tata virtuoſitate medicamentoꝛũ && ac odoꝛamẽtoꝛũ · Hhec em̃ omia diligẽti ⁊ in⸗ tuenti cõſideratiõie conſiderati/ apparet eui denter pꝛelarga bñficentia creatoꝛis/ que tã taĩmenſitatea multitudine beneficioꝝ ⁊ do- noꝛum ſuoꝛuʒ ex om̃i ꝑte nos obruit / paſcit · veſtit · circũdat munit ⁊ pꝛotegit contra om̃ia incomoda ⁊ nocumẽta:vulnerũ /egritudinũ ⁊ infirmitatũ coꝛpoꝛaliũ:⁊ deſpũalibus inco⸗ modis taceam· Si quis rex magnꝰ regnũ to⸗ tum ⁊ ſingulas regnipartes · omeſq; magna⸗ tes /alioſq; vniuerſosſubditos ſuos / tuis ob ſequijs onoꝛaſſet: Ita vtom̃ia et ſingula que de regno ipſius ſunt · omeſq; ⁊ ſinguli ſubditi ſui / obſequijs tuis die ac nocte inuigilarent: An poſſis te continere abamoꝛeillius: Et ſic facit ⁊ fecit vnicuiq; noſtrũ inceſſanter domi nus deus noſter · Hec em cuiq; de his que in celo vel de celo ſunt in ꝑte iſta pepercit · Nihil omniũ iſtoꝛũ que eius ſunt a ſeruitis noſtris voluit eſſe imune:quia nullũ ex angelicarum militiarũ exercitu: Nullã ex ſanctis ⁊ beatiſſi mis aĩabus nullam ex ſtellis luminaribꝰ. Ad hunc modũ curre ꝑomia/ quicqͥd eſt a ſůmo celo vſq; ad deoꝛſum / ſeruire nobis facit:ſiti hoc dignamur · Ipſe etia infernus nõ ẽ exem 7 ptus a ſeruitute noſtra/vel ſeruitijs / du 1 no bis ſuiterroꝛẽ hoꝛroꝛẽ incutiensa malis in⸗ numeris nos cuſtodit/atq; bona noſtra nob conſeruat:que ſi nõ eſſet timoꝛ ipius minime durarent in nobis· Alias etiã toꝛtoꝛ noſter ẽ/ 2 vindex omniũ iniuriarũ ⁊ cõtumeliarũ no⸗ bis irrogatarũ vindictas in omes iniuriato⸗ res noſtros tam iuſtas tãtaſq; exercẽs:vt ni⸗ hil ſit qð vltra eas de inimicis nr̃is reqrat iu⸗ ſticia · neq; etiazʒ ira noſtra:Que non ſeruiciaa nobis impendat purgatoꝛius ignis / vel lo ipſe noĩe ſuo ipemet indicat euidenter· dum quicqͥd purgandũ inuenit in aiabus hincex⸗ euntibus/⁊ ad patrie celeſtis felicitatẽ pgen tibus / purificat ⁊ elimat:mũdans illas clarii/ ſimas lucidiſſimaſq; deo repᷣſentans remune ratoꝛi· De terris ventis ⁊ maribus/⁊ alijs o compedio tibiſatis factum ẽ: vt ſuꝑhoc qᷣcq; ylterius nõ reqras · Quid dicam et de ipſo creatoꝛe/ qui eſt trinitas gloꝛioſa/ vnꝰ verus acſolus deus/pater filius ⁊ ſpũſſanctus/qui nec ſibijpſi in ꝑte iſea velpeꝑcit vnq;/ vel ꝑcit qð euidenter apparet in ſpũalibus bñficijs:qᷓ ſunt illuminationes / iuſtificationes/ mũdati ones / decoꝛationes / cuſtoditiones / ꝓtectio⸗ nes ⁊ defenſiones animarũ nr̃arũ:a qᷣbꝰnũqᷓ; vacat incogitabilis pietatis ſue dignatio · An potes aliquid cogitare/quod coꝛ humanum in amoꝛẽ benefactoꝛis inducere poſſet:qð di uina bonitas erga nos negligat/vlobmittat Addam aũt ⁊ aliam coſiderationẽ:que vti⸗ nam nunq; recedat a memoꝛia tua · Reſpice in vniuerſitatem ⁊ apparebit /quia ipᷣa eſtin⸗ numerabilis multitudo miniſtroꝛũ /ſeu ſerui entium varia dona ⁊ xenia/tanqᷓ; ex ꝓmptu⸗ grio quodãdiuine largitatis ⁊ benificentie/ti bideferentium ⁊ offerentium atq; pᷣſentanti⸗ um · QAue quia vt pᷣdixi ⁊ oſtendi/ignes ſunt ⁊ flãme ad calefaciendũ coꝛhumanũ/ amoꝛe largitoꝛis ipſoꝛum · Si interrogaueris vnde veniunt /vel quo vaduntquo tendunt vłqͥd intendunt ipſa · In veritate reſpondebuntci bi/quia nos ſumus innumerabilis multitu⸗ do miſerationum dei/poꝛtantes ignem⁊ flã⸗ mas/ad calefaciendum coꝛ humanum /fri⸗ goꝛe moꝛtifero congelatum/⁊ penitus extin ctumnec tamen tot⁊ tantiignes flamme:ge licidium eius adhuc diſſoluere ſufficiunt · Alddam ⁊ aliam conſiderationeʒ in qua nõ –& modicum eſt ammirationis noſtriq; doloꝛis et confuſionis · Dico ergo/ reſpice mundum vniuerſum/et videbis ipſum totum arden⸗ tem atq; flammantem largitate ⁊ benificen⸗ tia creatoꝛis · ¶ Ex omni parteillius micant flamme donoꝛum ⁊ beneficioꝛum creatoꝛis: ſicut euidenter vides ex pꝛecedentibꝰ· Qua pꝛopter manifeſtum eſt totuʒ mundum/ſiue vniũſuʒ creaturarũ oĩuʒ/etiã cũ ipᷣo creatoꝛe foꝛnacẽ eſſe totaliter ardentẽ ⁊ vndiq; flamã LCLapitulum tem . Qua ppter de mirabilibus diabolicis P grande miraculuʒ nõ ſolũ ꝙ tanta foꝛnaxnõ te calefacit:ſed etiã ꝙ in medio eiꝰ poſitꝰnon totusea conflagras· Attende igit᷑ inſaniſſi⸗ mum coꝛhumanũ /vbi te poſuit creatoꝛ bñdi ctus vicʒ in medio tot ⁊ tantoꝛũ igniũ ĩmen⸗ ſe foꝛnacis : Qua ꝓpter nõ ſolũ calere te volu it ex tot ⁊ tantis ignibus ⁊ flãmis /ſed etiã ar⸗ dere ⁊ eẽ ignitũ · ꝓpter quod de lucifero dem̃ eſt Eʒech·xviij:quia ipᷣe erat in medio lapidũ ignitoꝛũ/angeloꝛũ ·ſ·qui pᷣlarga beniſicentia creatoꝛis igniti erãt:nõ ſolum calentes amo⸗ re ipſius/ ſed etiã ardentes atq; flãmãtes in illũ · Dicã adhuc ⁊ vulgare pꝛouerbiũ quo di ci ſolet: Qui obꝛuit me aduertat me · quod ẽ dicere / capit ⁊ ad ſe trahit:hoc inſaniſſimum coꝛ humanũ tibi dicipõt ·quia tot muneribus Ttantis obꝛuit te deus ex om̃iꝑte ⁊ tñ tu non admittis vel capis vt te attrahat/⁊ ad ſe tra⸗ hat · Interrogo te etiã adhuc:qͥd peccauit de us aduerſum te/vteum diligere vel nõ velis vel nõ valeas:nec tanta foꝛnace tot ⁊ tanto⸗ rum igniũ caleſieri poſſes amoꝛe ipſius· Sʒ vt de donis ⁊ bũſicijs iſtius taceã:qualiter de fendas te abimenſitat᷑e bonitatis ⁊ pulchꝛi⸗ tudinis ipſius:illa velut caminꝰ incogitabilis ardoꝛis / totã ciuitatẽ celeſtem inflamat atq; conflagrat · Inde ardet omis exercitus mili⸗ ciarũ celeſtiũ/⁊ om̃is ſcõꝝeccleſia · i· beatiſſi⸗ marũ aĩarũ que ibi iam recepte ⁊ gloꝛificate ſunt · Attende ꝙ bonitatẽ ⁊ pulchꝛitudinem deitibi pꝛedicat inceſſanter vniuerſitas crea turarũ ·quẽadmodũ ⁊ in ipſa eccleſia canitur Quẽ terra pontus ⁊ ethꝛa colũt/adoꝛãt pᷣdi⸗ cant·:Dic queſo que mulier adeo refrigidata vel maleficiata eſſe põt:vt iuuenẽ ſponſuʒ di ligere nollet:ſi die ac nocte pᷣdicaret᷑ ſibi boni tas ⁊ pulchꝛitudo ipſius:? Vide igit᷑ q; moꝛti⸗ fera eſt infrigidatio tua:qᷓ; ſtupendũ gelicidi um/vel vt verius loquar/qᷓ; validũ diabolicũ iſtud maleficium quo ita maleficiat es:vt tot ⁊ tantis dei bonitate ⁊ ſpecioſitate inceſſan-⸗ ter nullo amoꝛe in eum caleas pᷣſertim cũ in⸗ numerabilibus ⁊ ineſtimabilibus bñficijs vt coꝛ tuum iugiter ſe ingerat ⁊ impugnat · Dic interrogo te/ſi venalis eſt amoꝛ tuus: quem emptoꝛẽ aliũ queris q; deum:expectas:quic quid mundus dare poteſt ꝓ amoꝛe tuo · Hoc eſt dicere vt amet᷑ a te/comꝑatione eoꝛum q̃ iam dedit deus/⁊iam cõtinue dare nõ ceſſat/ atq; eoꝛum que pꝛomittit ⁊ pparauit diligen⸗ tibus ſe:nulla ſunt· Si vero liberalis atq; gra tuitus eſt amoꝛ tuꝰ. An eſt aliquid amoꝛe tuo dignum / vel bonitate vel puichꝛitudine:com paratione dei? ĩmo vt vulgariter loquar / in omibus alijs perdit᷑ amoꝛ/ in eo ſolo digne et per omia laudabiliter collocatur · ſi amoꝛ tuus niſi ꝑ vim ⁊ violentiam extoꝛqueri põt ate:nec ſic fugere velabſcondere tea caloꝛe ipſius· Attende minas · conſidera/ erroꝛes· vide ipſum gladio euaginato ſupereminẽtẽ capiti tuo:⁊ moꝛtẽ anime ⁊ coꝛꝑis intonantẽ · vide eterna ſupplicia ⁊ ardoꝛes ſempiternos quibus te traditurum cõminatur:ſi non eum amaueris · Que mulier ſi talia ei fierent vel interpꝛetarentur/cum allegaret violentiam ⁊ per illã nõ ſe excuſaret ſi quis de amoꝛe illiꝰ culparet eam· Omnibus autem huiuſmodi vlolentijs longe foꝛtioꝛ eſt aſſidua pꝛedicatio bonitatis ⁊ pulchꝛitudinis dei:largitate beni ficentie ipſius ⁊ infatigabili continuatione in vnũquenq; noſtrum pꝛoſuſiſſima · Accedunt ⁊ ad hoc non parue virtutes efficacie:diuine patientie T longanimitatis ipſius/quibꝰ tam malos ⁊ ingratos in tot ⁊ tantis malis vitio⸗ rum ⁊ peccatoꝛum tamdiu tam benigne tam miſericoꝛditer tã dulciter ſuſtinet ⁊ expectat Airiſq; ⁊ ineffabilibus ſibiq; ſoli notiſſimis modis/⁊ vijs:ad miſcdᷣiam ⁊ gratiã reuocare ⁊T reducere non ceſſat · Aggrega igitur hom⸗ nia·⁊ inuenies perhoc:quia nullum patet ti⸗ bi refugium ab amoꝛe dei · Non etiam eſtex⸗ cogitare latibulum /vbi te abſcõdere poſſes a caloꝛe eius · Et quia cuiuſcunq; modi vłcõ⸗ ditionis ſit amoꝛtuus:neceſſe eſt vt in euʒ te inclines:⁊ ei te conglutinet ⁊ vniat ·ſiue eniʒ liberalitas ſit quod eſt ad donandum:ſiue ve nalis quod eſt dicere ad vendendum:ſiue ꝑ extoꝛſiones ⁊ violentiam ſuam acquiſibilis: non poteſt ipſum auertere adeo· Cumom̃es accuſationes ⁊ omnia pꝛouocatoꝛia ſiue incẽ tiua amoꝛis incomparabiliter maioꝛa et foꝛti oꝛa ſint/pꝛo eo:ꝙ vix alia cogitari poſſunt· Non eſt igitur tibi effugium vel euaſio · niſi ef fugium vel euaſionem huiuſmodi ab amoꝛe ſcilicet ipſius/ extremum vocas periculum·. Et eſt ſimile / ſi quis dicat illum euaſiſſe / qui extremum atq; ſupꝛemum incurrit periculuʒ et latronem euaſiſſe cum perferat ſuſpendi⸗ um · Ad vltimum autem ponam quod eſt Ab omnibus pꝛocuratoꝛijs atq; omnibꝰincenti⸗ uis illis foꝛtiſſimũ · Et h̊ indubitãter ẽ amoꝛil le nimius ⁊ incogitabilis:quo ipſe pꝛioꝛ dile⸗ xit nos· Omnium em incentiuoꝛum ⁊ calefa EE.. —— — — — —— — L—☛☚ à *% — = *£ K N — — — - == = — S —V— ctiuoꝛum:nmaximum eſtignis Amoꝛ auteʒ3 dilexit nos ignis eſt· Qua ꝓpter ad caleſaciẽ⸗ da T inflãmada coꝛda noſtra cõueniẽtiſſimus Ignis em̃ igne ⁊ longe cõueniẽti ⁊ longe ef⸗ ficatius/q; alijs accẽdit᷑· Ego docebo te ama toꝛium ſubaudis medicamentũ /ſine carmie ſine veneficio; Si vis amari:ama · ꝓpter h̊ ip ſum dicebat ad eum Nauid· Exurge dñe de in pᷣcepto quod mãdaſti ·qð eſt dicere· Adim⸗ ple tuillud: Et hoc ẽ pceptũ charitatis ſiue di lectionis.⁊ tunc ſynagoga pploꝛũ circũdabit te·Cũ em̃ oſtedit imo exhibuit euidentiſſime in ſemetipo:quia dilgebat gen humanum· tũc factꝰ ẽ ille dilect hoiĩb ⁊ aggregati ſũt ad eũ:eiq; vniti vnitione amoꝛis/h̊ẽ ignis/a quo neq; hõ neq; aliud aĩal ſe abſcõdit:· Om nes em̃ hoĩes diuigũt diligẽtes· ⁊ ome aĩal dili git a quo diligit᷑ · Et ̊ ẽ qdð ipᷣemet dicit in euã gelio luce · Ignẽ veni mittere in terrã:qͥd vo lo:niſi vt accendat᷑:· JIgnẽ iſtũ /heſt ſingulare iſtud ⁊ ſtupendum beneſicium:ne ſeparesil⸗ luda coꝛde tuo· Ipo nanq; aduẽtu ſuo/ ignẽ ſue dilectionis erga nos oſtendendũ miſit in Ac coꝛdahoĩm · Et licet hocipᷣm omnilargitate buficentie ſue / ſicut pᷣdixifecerit ⁊ faciat incei ſanter· hoc tñ in ſingulari ⁊ incogitabiliimẽ⸗ ſitatis bñſicio / incarnationis ſue vicʒ paſſio⸗ nis ⁊ moꝛtis:Hhoc incomꝑabiliter ⁊ incogita—⸗ biliter ⁊ magnificentiꝰ fecit ⁊ efficaciꝰ· Hunc ignẽ igit᷑ applica coꝛdituo / iugi recogitatione ipſius:⁊ tene inceſſanter ꝑmemoꝛiã tenaciſſi mam in coꝛde tuo/⁊nõ effugies ne dicã calo⸗ rem/ſed etiã huiꝰ ſancti amoꝛis⁊ ſaluberrimi viuificũ ac iucũdiſſimũ incendiũ · Ne pꝛoijci⸗ as a coꝛde tuo cito ignẽ:ſicut moꝛis ẽ ſtultiſſi⸗ mis hoĩbus: Sed quẽadmodũ cuʒ vis velli⸗ gnum vel candelã accendere/tãdiu cõiũctũ igni tenesillud /velin ipſo igne donec accen⸗ ſum fuerit · Mõ em̃ tamcito tactu ligna ignis velcalent vel ardent ·: Sic nec coꝛhumanum q;cito cogitat/flãmãiſtã diuine benificẽtie:tã 7 cito calere exilla neceſſe habet · ̊ ꝑ moꝛã/h ẽ ꝓ moꝛoſam applicationẽ/paulatim calefit ⁊ ta dem incendit᷑ · Cauſa aũt in hoc/qm̃ neceſſeẽ ꝓfundari in intima coꝛdis credulitatẽ huius bñficij/ donec illud inhereat ⁊ quaſi radicet᷑ i ipſis · Debes etiã hicattendere magnitudinẽ ignis iſtius / de quo ipa veritas in euagelio di xit/maioꝛẽ hac dilectionẽ nemo habet· Qua ꝓpter iſto igne dilectiõis / nullũ maiꝰ.· ¶ Igik manifeſtũ ẽ / quia facile calefit vel etiã accen⸗ detur ⁊ coꝛhumanũ:ſi diu illi aplicaret᷑ atq; cõiungeret᷑· Et intendoſidiu ꝑ cogitatum et memoꝛia in ulo teneret᷑ · Exquo manifeſtũ ti bi eſſe debet · qᷓ ſalutaris/q; neceſſaria ẽ iugit recogitatio diuine paſſionis/incarnationis⸗ moꝛtis:⁊ ſimiliter ſacratiſſime euchariſtie: Quãq; efficax rememoꝛatio iugiſq; recogita tio ipſius· tũ nos diligat/qͥ tam crebꝛo ſin gulis diebus cũ tantis muneribꝰ nos viſitat intelligẽtibus euidẽter oſtendit:Et ꝓpter hG̊ in üllo tamvenerãdo myſterio:ignẽ ſacratiſſi mi amoꝛis ſui mittere venit in terrã. Pꝛo ma gnitudine naq; bñficq‚/imo ꝓimenſitate in il lo tam venerado myſterio/ignẽ ĩimenſuʒ ſue dilectionis coꝛdibus noſtris ingerit ⁊ imittit· De gladio ſpiritliali q debet mactari ani⸗ ma in oꝛatione vel meditatione· Ca· LI· ritualis / vicz verbum dei · ſicut legit᷑ ad Eph vltimo· Gladius iſte penetrabilioꝛ eſt oĩ gla⸗ dio ancipiti · ſicut legit᷑ & Hebᷣ·iiij· Huiꝰ acu⸗ men ⁊ penetrabilitas ex doloꝛe penitudiniss pꝓfundatione ipſius cognoſcit᷑ atq; ſentitur. NQua ꝓpter de ſacris omibꝰ eloquijs / illa ad tranſſodiendũ coꝛ conſcindendũ ⁊ adlacerã dum eligẽda ſunt:que coꝛ maxime penetrãt æ conſcindũt:maximeq; doloꝛẽ intimũ peni⸗ tudinis ingerũt· Hec autem quatum capio/ efficatius hoc faciunt: que mala vitioꝛum ⁊- peccatoꝛum noſtroꝛum oſtendunt et aggre⸗ gant · Et intendo mala et que ipſa ſunt/velꝓp pter illa nobis iam irrogata ſunt:vel ĩminet exoꝛdine diuine iuſtiqe in futuro iudicio ¶ Inter mala igitur:hoc pꝛimum tibi nomi⸗ no:moꝛtem peſſimam peccatoꝛum/que vi⸗- tam ipſam extinguit gratie / vel potius ipſa ẽ extinctio gratie eius· Et hec que animamhu manam a deo ſeparat:qui eſt vita beatiſſima animarumhumanarum /que tanto pernitio ſioꝛ eſt:quãto gratia pꝛeſtantioꝛ eſt q; natura tantoq; magis timenda:quãto ipſa vita gra tie amabilioꝛ eſt q vira nature· Sacra igitur eloquia:que moꝛtem iſtam tibi indicant vel oſtendunt:pꝛoculdubio iſtam moꝛtem peſſi- mam ac pernitioſiſſimam ingerunt ac impin gunt in penetralibus coꝛdis tui · Unde igi⸗ tur doloꝛ coꝛdi tuo incuti vel ingern poteſt: ſi moꝛs iſta coꝛdi tuo doloꝛem non ingerit· Pſt hec autez p aggrediar etiã gladium tibivare: yvyvee poti illum vnde accipias mi: niſtrare· Gladius igit᷑ iſte ſpiritus eſt ſiue ſpi LCLapitulum Pꝛeſertim cum moꝛs etiã coꝛpalis q̃ nec ve⸗ ra moꝛs eſt/nec moꝛtis nomine etiam digna - Nð euidens iudiciũẽ/extinctũ in eis eſſe vi talẽ atq; viuificũ caloꝛẽ bone dilectiõis cũ flã me turpiũ deſiderioꝛũ coꝛ eoꝛũ totaliter occu pauerint atq; repleuerint · Qua ꝓpter verü eſt qð dixi tibi:quia ſemiuiuihmõi ſunthoĩes ⁊ vnuſquiſq; eoꝛũ ẽ hõ qͥ incidit in latrones /⸗ q ſpoliauerũt eũ · ⁊ plagis impoſitis abierunt ſemiuiuo relicto · qᷓq; ⁊ vita hmõidici nõ poſ⸗ ſit/qᷓ moꝛtẽ in aia humana ſecũ patit᷑· Cõpa⸗ ratiõe tñ eoꝛũ q obcecati ſunt om̃ino vłigno rantia velincredulitate/hmõihoĩes quatũ ẽ exꝑte vtutis intellectiue nõ ĩmerito viuere dicendi ſunt· Cogita igit᷑ vrecogita moꝛtem iſtam/⁊ opare cũ auxilio diuine virtutis⁊ gr̃e ꝑ moꝛtẽ iſtã moꝛtificans eã in ſemetipᷣa·⁊ per ſemetipᷣam· de moꝛte ipſa vitã eliciens · IAllaʒ em̃ inuenies nõ ſolũ moꝛtẽ tuã/ſed etiã moꝛ⸗ tem ſuipſius: Dicigit᷑ in te ipſo/vicʒ in coꝛde tuo · Dñe deus vita mea/non ſolũ datoꝛ vite mee:qsẽ reus moꝛtis mee tam male tamtur pis:quis intulit moꝛtem tuã:niſi ego: Quis me ſeparetate/nõ em̃ tu diſceſſiſtia me pꝛioꝛ ſed egodiſceſſia te· mð em deſeruiſtime/ ſed ego deſerui te/vita mea Abiẽs aũt poſt guira rem coꝛdis mei peſſimi/vertiad te doꝛſum et receſſi a te/abiens poſt cõcupiſcentias meas turpiſſimas atq; viliſſimas · Egoipe feci diui ſionem ipᷣam moꝛtis/vel potiꝰ moꝛtẽ int meæ- te· Ego interpoſui chaos tetrũ hoꝛriferum inter me ⁊ teê/⁊ vitã meã/abyſſum .ſ:vitioꝛuʒ ⁊ pctõꝛũ meoꝛũ:Ego ſumqͥ me auertia lumi ne tuo viuo:⁊ a luce viuifica tua/⁊ immiſime imo me imerſi ⁊ ingeſſi potius in vmbꝛa moꝛ tis/⁊ in tenebꝛas vitioꝛum ⁊ pctõꝝ meoꝛum· Ego ſum q in me extinxi vitã gre tue/⁊ moꝛ⸗ tem vtute baptiſmalis ſanctificatiõis / in me moꝛtiſicatam/viuiſicaui imo ſepiſſime ꝑſen⸗ ſus moꝛtiferos /qͥbꝰↄſenſi ſubiectiõibꝰ moꝛti feris/ego moꝛtẽ iſtã deletã / de ſolio liberi ar⸗ bitrij mei/⁊ de regnoqͥᷣ regnaba me pcipitãs exaltaui/⁊ reſtitui in regnũ pᷣſtinũ · Ego ſum q ꝓſtratã illã erexi/cexurgere feciin reſurre ctionem diabolicã: Ego ſum qui hauſi volu⸗ ptates venenatas:quarũ haſtu vita gr̃e tue nõ mirũ ſi extincta ẽ in me/nõ ſolũ hauriebaʒ venena huiꝰ/ſed etiã inebꝛiabã me illis/⁊ ſe⸗ pe vſq; ad nauſeã replebam meillis · Ego ſuʒ qui inſtar apꝛi inſaniſſimi irruẽtis in gladium venatoꝛũ/impingebam mein gladios tranſ⸗ fodientes aĩiam mes :¶ Omia naq; ocupiſci⸗ bilia gladei flãmei⁊ ignitiſunt:ad trãſſodien tes aĩas hoĩm inſenſatoꝛũ:Quotiẽs queſiui vt viderẽ cõcupiſcibilia / atiẽs exqueſiui gla⸗ dios iſtos vt in eis me impingerem/⁊ in eos tanq; aper inſaniſſimꝰ toto impetu me darẽ: imo pcipitarẽ · ¶ Scio dñe de meus ſcio nũc te reuelante ⁊ docẽte:linguas hoĩm eſſe ple . nas veneno moꝛtitfero ·ſicut docuit aꝑlus tu JZacobus; Scio eas eſſe gladios acutiſſimos lacula ⁊ ſagittas moꝛtiferas ſic docuiſti meꝑ Salomonẽ Pꝛouerbᷣ·xxvj · Dñe deus me? qᷣ⸗ tiens expoſui me ſagittꝭ iſtis gladijs ⁊ iaculis cõfodiendũ. AMoꝛs inq; coꝛpalis vl carnalis caroꝛũ tuoꝛũ tm̃ doloꝛẽ tibi ingerat vt vixide oↄſolationẽrecipias:qua inſenſibilitate moꝛtẽ iſtã ſpũalẽ ac peſſimã abſq; ſenſu doloꝛis inti⸗ mi ſuſtines:: Dices vtiq; mihi:quia moꝛs ſpi ritualis iſta adeo moꝛtificat coꝛhumanuʒ:vt ſentiriſeipᷣm nõ ſinit · Et ppr h nõvidet᷑ emi rum:ſi moꝛtuũ coꝛ:moꝛte iſta ſpũali:nec ipᷣaʒ moꝛtẽ nec aliud de incõmodis ſpũalibus ſen tiat · Vere vtiq; dicis ⁊ verũ dicis:ſed remini ſci debes:quia vba dei ſpũs ⁊ vita ſunt · ſic dic vitas Johᷣ·vj· Audiuiſti etiã in pᷣcedẽtibus qꝛ illa ẽ vtus miriſica verbidei:vt etiã moꝛtui il⸗ lud audiãt.laʒarꝰ illud audiuit ꝗͥ quadridua⸗ nus putreſcebat in tumulo: Ea ẽ imꝑioſitas vocis dei vt moꝛtui illi obediantſicutaparet de ipſo Laʒaro:qui vocatꝰnoĩe ſaluatoꝛis cũ eẽt moꝛtuus obediuit eidem · Juſſus naq; ve nire foꝛas de tumulo ſtatim pꝛodijt ex illo: qᷓ uis ligat pedibꝰ⁊ manibꝰ inſtitis·diu igi tur moꝛtu ẽhac peſſima moꝛte pctõꝛ:vocem deinõ audit · qñ aũt audire incipit illũ · tãcito 7 aliqͥ modo viuit · Mõ aũt vita gratie:q̃ moꝛ⸗ tem om̃ino extinguere ⁊ exterminare ſuffici⸗ at · Et ꝓpter hoc ſemiuiuũ hmõi pctõꝛc:vo⸗ cat dñs in euãgelio Luce · x· habet em̃ indu⸗ bitãter aliqͥd vite qͥ moꝛtẽ ſuã in qua fuit: vel etiã ẽ adhuc vtcũq; videt ⁊ cõſpicit· Plus ãt Habet vite ſi velad modicum dolet de moꝛte hmõi · Plꝰ etiã ſide ea etiã vl leuit᷑ erubeſcit · plus etia ſi moꝛtihmõiiraſcit᷑ · Plerũq; em pᷣ⸗ us lumẽ aliqð ſalutaris cogitatiõis reſpicitvi ſus interioꝛ qᷓ; affectꝰ recipiat aliqͥd vite ſpũa lis · Et Bẽ qð dicit Aug ſuꝑ põ:vicʒ qꝙpᷣuolat intellectꝰ:⁊ ſequit᷑ tardꝰ affect· Et intẽdoqꝛ pᷣuolat intellectꝰ ad vidẽdũ moꝛtẽ iſtã vitioꝝ ⁊ pctõꝝ vtcũq; iacet aũt adhuc moꝛtuꝰaffe⸗ ctus· Et in ipſo tyro qͥ renouat᷑ ⁊ iuueneſcit: ⁊T cũ ipſo ſpolio pelliſue vetuſtatẽ deponit · ve riũ circa oculos incipit ei fieriiſta renouatio quoniam pellem vetuſtam de circa oculosp⸗ tãtis ardoꝛib exuſta ſunt ⁊ oſumpta ſũtê/nõ mum eijcit ⁊ deponit · Sic fit etiã in mitis pe taã mihiad iracũdiã:qͥ vt ait Greg:ateipo edo — — — —— ☛ ☛ e — — — — catoꝛibus/quia renouatio ſanitas ſpiritua⸗ lis/ vel vita potius incipit eis in oculis coꝛdis Et de illa vidua quam petrus Aplus ſuſcita⸗ uit in actibus apoſtoloꝛũ / vicʒ doꝛcas/ꝙ ipſa pꝛimum aperuit oculos/⁊ viſo petro reſedit: Euidens eſt autẽ in multis litteratis:littera⸗ tis inq; in ſacris litteris /vt videtur ꝙ aliquid vite ſpiritualis habet in oculis coꝛdis / cũ vi⸗ res motiuas ·i: affectus/ coꝛruptiſſimos ha⸗ bent pꝛoꝛſuſq; moꝛtificatas: Neq; em̃ſcintil⸗ la vitalis caloꝛis:quiẽ amoꝛhoneſtatis ⁊ ali⸗ oꝛũ que ꝓpter deũ diligẽda ſunt · nec aliq̃ etiã minima ſcintilla calet in eis:cũ nihil omnino diligãt de his / que ad honeſtatẽ ꝑtinẽt · Con⸗ traria vero ·i:vitioꝛũ ſuoꝛũ voluptates ⁊ tur pitudines /totis deſiderüs cõcupiſcant:⁊ to⸗ tis ſtudijs acqrũt · Aduciũt etiã ad cumulũ lis fecerit· Dũ melaudabant:qͥd faciebã dñe E maloꝝ ſuoꝝ:vt⁊ honeſtatẽ⁊ decoꝛẽ moꝛũ lau deꝰ meꝰ: Nũquid nõ flatuoꝛis meilucernam dabiliũ · quã in ſe extinxer̃t atq; radicit extir⸗ ſcitat tue extinguebã·⁊ coꝛmeũ lãpadẽ ·ſq̃n pauerũt / tãto in alijs odio ꝑſequẽtnr:vt nece dã ſpũſſci/ipemetiſlans extingueba: An moꝛ verbũ de illa audire niſi moleſtiſſime poſſintt · tinõ ſꝑ patuerũt ſeneſtre dom mee ·i · oculi⸗ CQuotiẽs ſcire volui ⁊ inquiſiuietiam quid ſilr ⁊ aures. pata fuit lingua mea ad ſtulti de me dicerẽt hoĩes · neſciebãdñe quia ſmo⸗ loda ⁊ maliloqa qbꝰ ala extingueret᷑· pa⸗ nes laudãtiũ molliti erãt ſuꝑoleũ/nũcaũtte rate man mee cetemq; mẽbꝛa coꝛpis mei ad reuelãte ſcio ꝙ huiꝰſᷣmõis iacula ſũt mollita exhibẽdum ſe arma iniqtat pctõ:aρ& plenuʒ ſunt trãſfigẽtia coꝛda ſtultoꝝ:Sciodũe ⁊ nüũc fuit os meũ ſꝑ amaritudie ⁊ dolo? Quisvnqʒ te docẽte · qꝛ mões detrahentiũ iacula fellia mihi qð diſpliceret locutꝰ ẽ/⁊ nõ paratiſſimũ ſunt · Iſta iacula ⁊ illa nõ declinaui/ſᷣ etiã eis accopioſiſſimũ me iuenit ad rñdẽdũ eideteri trãſfodiẽdũ coꝛ meũ inſaniſſime ⁊ vicibꝰ inu⸗- oꝛaac ſiad vſuras grauiſſimas reciꝑem/qcũ merabilibꝰ expoſui:⁊ iacula hmõiqͥb aĩa nſa qᷓ; mihi bona vł mala dicebãt᷑ vel fiebãt · Dũe trãſſigeret᷑ tiẽs exqᷣſiuerã ·tu ſcisdñe de me deꝰ meꝰ q;io maioꝛa q;to plura q;to deterioꝛa us · Scio tñ te docẽte/qꝛ ſmões adulationuz reddidi maledicẽtibꝰ mihi⁊ malefacientibꝰſi detractionũ:flatꝰ vẽtoꝝ peſtilẽtiſſimoꝛum reddẽ potuitalia ·ſin aũt volui:ñe deꝰ meꝰ ſunt validiſſimi/ad extinguẽdũ lucernã ſcita vñ mihitãta ꝓnitas ·tãta mihi ꝓmptitudo in tis ⁊ gre tue/qͥtiẽs expoſui eam flatibꝰhmõi· oĩgenere moꝛtaĩe mee · vñ mihi amoꝛes⁊ de Quid ̊ mirũ ſi extincta ẽ/plerũq; flatꝰ iſtos ſideria cuiuſcũq; moꝛt aĩie mee · cui furioſa fu vt coꝛ meũ ꝑflarẽt ꝓcuraui⁊ qſiui · Ego igi· ittãta volũtas·fuit inq; traſſodiẽdi ſe imoẽm egoipᷣe ſum reus/tot ⁊ tãtaꝝ extinctionũvite ignẽ ⁊ aquã/⁊ in oẽ moꝛtꝑiculũ:Dñe de me mee qviuebã exgra tua · ve mihi qͥ afflat iſton us vita mea ⁊ ſal mea qͥd videbã in te velſen vel vnq; exqᷣſiui /vel vnq; amau /vel ſuſtinui tiebã exte/ vt tatis ſtudijs / tatis ĩſaniſſimoꝛũ mihi extictõnẽviuiſice lucerne gretuei:moꝛ deſiderioꝝ ardoꝛibꝰ q̃rerẽ diſcedereate/⁊ in tem ſpũalẽ aĩe mee · docuiſti me dñe de me p moꝛtẽ meãire · Dñe de me delicie tue ſũteẽ Salomonẽ Pꝛouerb· xvij·qꝛ ſi in igne ꝓpak ciũ filjs hoĩuʒ /delicie tue erãt eẽ mecuʒ Ego F qurũ/⁊ in cõflatoꝛio argentũ ·ſic hõ ꝓbat᷑ oꝛe laudãtiũ · oc igit᷑ docuiſti me ꝙ ignis vehe⸗ mẽtiſſimi ardoꝛis ſũt vᷣba laudatiũ ·h̊ dñe ne⸗ ſciebã · Pꝛopt h̊ ad inſtar furioſi vel potiꝰ de⸗ moniaci/in ignẽ iſtũ qͥtiẽs poterã initiebã me Quid igit᷑ mirũ ſi miſerrima aĩa mea/in tãtis ardoꝛib ſepe incẽdio perijt · Si oĩa bona mea ctus /velut peſtis totã mẽtẽ degraduat:Et ð q̃ veriſſime dici potuiſſet/qꝛ velutĩcẽdiũ aĩaʒ totã vaſtat nihil ex bonis gre tue pꝛoꝛſus re⸗ linquẽs: Quid ꝓſeqr de ſingulis vitis meis ⁊ pctis qͥbꝰvelutimaniſſimis beluis deuoꝛã⸗ dũ me tradidi:q̃ em exhmõi beluis de miſera aĩa mea nõẽ ſatiata · Ego miſerrim ⁊ iſaniſſi mus qſi oẽs iuitaſſem oĩbuſq; ↄuiuiũ pᷣparaſ⸗ ſem · Et q̃ſidixiſſem vᷣbis tuis /q̃ poſuiſti ĩ oꝛe Eſa · pphe·vniũüſe beſtie ſalt cõuenite adde uoꝛandũ · Sic oib ꝓcurationẽ opulẽtiſſimaʒ de aĩa mea ⁊ pparaui ⁊ feci · hec qͥdẽ dicenda ſunt ab hoĩe hñte ↄſciam:ꝙ oĩ genere vitioꝝ ⁊ pctõꝝ ſe maculauerit · Vix aũtẽ pctõꝛ q;tũ capio:qui nõ multas catheruas demonuʒ de aia ſua ſpũalit pauerit · mitaq; eis ↄuiuia de il vo diſcedebãaã ac fugiebã ac ſimoꝛs mea eẽteẽ tecũ/⁊ moꝛtifera inſeqbar/⁊ ad ea currebam eiſq; adhuc ihereo ſiipa vłeẽnt vlłſint adhuc in vita mea:Clamabat ad te ſcũs hauid Ne diſcedasa me · ne diſceſſeris a me / ne elonge⸗ risa me · Pꝛoculdubio cognoſcebat te eẽvitã ſuã /cui diſceſſum ⁊ elongationẽ ſic ſe ſoꝛmi⸗ 4 8 a me · An ẽ H poſſibilevt ĩmẽſitas pietat⁊ dul cedinis tue ꝑmittat h / vt diſcedas a qͥcũq; vł deſeras ipᷣm · tu em̃dixiſti ĩ luries ego pᷣmꝰ⁊ nouiſſim in deceſſu · Pꝛim es em̃ in diligen⸗ do Tadherẽdo atq; apꝛopinqndo nob· Non em̃ deſeris nos / niſi pus deſertꝰ esa nob:ß ſo lũmodo poſtq; nos elongauerimꝰa te · ſic dixi ſtiꝑ os Dauid · Ecce qui elongãt ſe a te ꝑibũt Quid q̊ ꝙ clamar ſcũs Dauidne diſcedasa me:ne diſceſſeris a me·⁊ ne elongeris a me?⸗ Cũ h̊ nunqᷓ; ſit pijſſime volũtatis tue / vicʒ vt nos alij deſeras vel relinq̊s · H inq; clamabat: vt tu iſmↄbſᷣuares:⁊ vt ipᷣm ſe abcere nõ per mitteres · Ac ſidiceret· Conſerua me mihi/et me tibi· Niſi em̃ cuſtodieris quitatẽ:fruſtravi gilat qͥ cuſtodit eã· Quid gᷣdñe de me dece pit me · qͥd illuſit mihi · qͥd ſuaſit mihi tã infelix cõmertiũ/tã moꝛtiferã cõmutationẽ / vt te vi tam ⁊ gloꝛiã cõmutarẽ/in moꝛtẽ peſſimã iſta. vt · ſ. te vitã meã ⁊ ſalutẽ deſererẽ/⁊ moꝛtẽ iſtã viliſſimã atq; turpiſſimaʒ amplecterer? Hñ̃ᷣe deꝰ meꝰ non erat voluptas necilla vtiq; veri noĩs ac vc rõnis:ᷣ fallax ⁊ fallacia/⁊ ab ebꝛio doꝛmiẽte ſomniata · Pꝛi igit᷑ inebꝛiauit me/⁊ ſopoꝛauit cogitatio tẽpꝛatiõis:ĩebꝛiatũ voet doꝛmientẽ · facile fuit in iſtud tã fantaſticũ tã noxie illuſionis illicere:ꝓpt h̊ vigilãtiſſme pᷣ⸗ cepiſti dñe de meꝰ· Parũ differt doꝛmiens a moꝛtuo· Nihil em ſenſus habet autviriũliga tusẽ ſenſus iterioꝛ ⁊ oẽs vires coꝛpis ¶ Dñe dey in iſta ſpotẽtiã duxime / vt nihil poſſim ho radoꝛmitiõis ⁊ ſomniatiõis iſtiꝰ ↄtra hoſtẽ vł aduerſariũ meũ · Vires q̃s ex vᷣtutibꝰ⁊ donis tuishabebã/⁊ arma etiã ꝓieci:nec auxiliũ tu um ĩuocaui/q ꝓmptiſſim adiutoꝛ es oĩbꝰ in uocãtibꝰ te in vitate · Hoc vtiq; face debuiſſeʒ ⁊ añqᷓ; irrueret in me iſta tẽptatio /⁊ in ipᷣo eti am tẽptatiõis initio· Ego vo miſerrim arq viliſſimꝰ⁊ oĩ bono ĩdigniſſimꝰ:om̃i dãnatiõe ⁊ moꝝe digniſſimꝰ:oĩno me autiate ⁊ in iſtũ inſfernalẽ letheũ/fluuiũvoluptatis moꝛtifere meiĩimerſi/dñe de meꝰ acſiva voluptas eſſet q̃ me ad lethargiã ſpũalẽ iſt iduxit In illa cõ paratiõe ſuauitatis tue/⁊ cõpaſſiõe iucũdiſſi me ac viuiſice ſocietat ⁊ habitatiõis tue · Ab ſit em̃ vt ait tãt ⁊ ſapiẽtiſſimꝰ Augꝰ.vt tanta delectatio ſit in vitijs / q;ta in vᷣtutibꝰ. Sipla⸗ cuit voluptas:vbi eꝗ inſaniſſimꝰ q̃rebã:vbiq̃ rere illàa debebã?miſi in te fontevnico ſuauita tis incogitabilis· Miſerrimꝰ ego ⁊ĩſaniſſimꝰ coꝛrupi palatũ coꝛdis mei · infeci ipm/⁊ ĩdui LCapitulum △D dare oñdebat · Si ꝓpt qð dicebat nediſcedas ipᷣm ſpurcitia ſomneitat iſtiꝰ:⁊ illuſoꝛie volu⸗ ptat· Deſijt mihiſaꝑe va/acpura ⁊ ꝑpetuas bonitas:deſijt mihi ſatꝑe multitudo dulcedis tue dñe · Quia ſic dic btũs Augꝰ vbũ h̊ expo⸗ nens/ei ſoli ſapit qͥ palatũ coꝛdis nõ ꝑdidit:ðᷣ febꝛe iniqᷣtatꝭ:· In h̊ pfundũ moꝛtimeedimer ſi:⁊ nõ ꝑcipiebã q̃ in eis ſũt:Cũ ſpũ pᷣditꝰera: ⁊ de illo viuebã:ſpũalis exiſtebã:⁊ duudicabã ia · tũc nõ erat carni veldiabolo locꝰ decepti onis vel illuſiõis · Lũc em̃ ve vigilãs erã inte ri· Vigilia vo:ſomnia nõ ſolũ nõ admittit:F etiã pꝛoꝛſus exrmiat⁊ excludit· tũc certiſimũ erat mihi:veriſſimã puriſſimã viuificãq;:⁊ ſu⸗ per oẽm cogitatũ eẽ bonitat tue ſuauitatem ⁊oẽma iũ eti ſi va eẽt abominationẽ eẽ hoꝛ⸗ rificã · Sic me ĩſaniſſimꝰ ipᷣe in moꝛtẽ dedi:ex tinguẽs in me ſpm̃ vite · i· inſpirationẽ ſanctiſ ſimã:q̃ ex te viuebã · Et exhinc factũ ẽ mihivt moꝛs ipᷣa mea delectabilis mihi ſit: ⁊ placeat mihi:Vlera vita q̃ tibi piuctiſſimꝰ adherebã: mihinõ ſolũ moleſta itolerabi is ſi·q puerſi tate qͥ maioꝛ inſania cogitari poſſit:dñe deus me. Siſupbia moꝛs mea ẽ:p quẽcũq; exra mis ipᷣiꝰ.q̃ moꝛs turpioꝛ ⁊ vilioꝛ ẽ aut ridiculo ſitate ei comꝑabilis:Cũ em̃ ſola vita hũi iati⸗ Onis nf̃e ſub oĩpotẽti manu tua / nos tibi ſola ↄiũgat ⁊ ſociet · Pꝛoculdubio ſuꝑbiaẽ qᷓ nos a te ſeꝑat:q̃ vita va ac btã es aiaꝝ noſtrarum Quid em̃ ſupbire ẽ niſiſuꝑire:qð ẽ de imoui tutis:vltimeq; ſubiectiõis q̃ deo ſubeſſe debe mꝰ in ſublime viſſimũ ac falſiſſimũ qͥ alis hoi bus ſuꝑeẽ volumꝰ ac peſſe · qͥ qͥd ridiculoſi co gitari põt · ꝓpt qð ſapieẽter ait ſapiẽs Seneca dicẽs · Si videres murẽ vnũ dñari ceteris mu ribꝰ riſum teneres · Qua ppr cũ nihil ampliꝰ hʒz vn hõ:q;tũ ẽex natura ⁊ cõditiõe ſue ſpe⸗ cieiq; aliq alioy: otra ius ⁊ legẽ natureẽ:vt velit alijs hoĩb dñari · ¶ Oſi qͥd ſciẽtie vel ptãtis vel alteriꝰcuiuſcũq; exce lentie cuiq; a creatoꝛe donatũ ẽ ei:alijs in eo ſuire tenetur ⁊T nullatenꝰ appꝛopꝛiare ſibiillðdebet· Qua⸗ re manitfeſtũ e: furtiillũ reũ efci:qͥ tale donũ qð idubitant publicũ ẽ:ſibi ſon apꝛopꝛiarepᷣ⸗ ſumit· Chui aũt exẽplũ euidetiſſimũ ĩ viſu auditu·⁊ in vno quoq; officioꝝ alioꝝ qbꝰme⸗ bꝛa ſingula pᷣdita ſunt · Nõ em̃ licet vel poſſibi leẽ naturaliſ oculis appꝛopꝛiare viſum ſibi qͥ vtiq; dat c eis vel potiꝰiĩpoſitꝰ tanqᷓ; officio nõ ꝓpi ſe ᷣ ꝓpf totũ hoĩem atq; totũ coꝛpus vrole Greg, diẽ Greg · ſup Eʒech. Quia ſichʒ ⁊ de lu⸗ mine ſcie · qꝛ nulli ex ſapiẽtibꝰ ꝓpt ſe ſolũ da⸗ tũẽ:b ꝓpi coꝛp eccleſie dei· Diſpeſatio igitur 4— ta abꝛũpit:tã obcecatiſſima aĩa furioſa:cuius ſola luminis iſti traditaẽ vnicuiq; ex docto⸗ ribus ſacrꝭ·Qua ppr mãaifeſtũ ẽ q;;ti furtiimo tam execrabilis ſacrilegij rei ſunt · qlumẽ ſcie diuinalis ſibi apꝛopꝛiare pᷣſumũt · Puto at hãac eẽ cãm ꝓpt᷑ quã perijt plerũq; ſapiẽtia a ſapiẽtibꝰ·⁊ itellectꝰ pꝛudẽtiũ vel pꝛudẽtie po tius abſcõditꝰ/qꝛ benigniſſimꝰ deꝰ in oibꝰ do nis ſuis / vult hre pꝛudẽtes ⁊ largos atq; libe rales diſpenſatoꝛes:nõ ſacrilegos ⁊ auaros raptoꝛes · Mõ igit᷑ mirũ ẽ ſifuribꝰ⁊ latronibꝰ tã pcioſa dona ſua cõicare vel crede non vult de ꝰ.· Jã em edoctiſumꝰ ex ꝑabolis euãgelic!: qꝛ ᷣuis fidelibꝰ multiplicat dñs talẽta tradita Alanifeſte igit᷑ video te illuminãte dñe deꝰ meꝰ:q; iuſte deſeris ſuꝑbiẽtes in donis tuis:⁊ vtentes his tanq; ſuis: Deſereris abeis pꝛo eo ꝙ ſuꝑbiũt ↄtrate · ſuꝑbiũt a diſpẽſatiõe do noꝛũ tuoꝝ ſibi tradita· In dominiũ imomra pinã vſurpare apꝛopꝛiatiõis:in qͥ nõ ſolũ tibi iniuriant᷑ myſteriũ tue diſpẽſatiõis abijcien⸗ tes:bᷣ etiã toto coꝛꝑi eccleſie / cuiꝰ bona oĩa p rapinã ſacrilegã ſibi vſurpãt ⁊ apꝛopꝛiãt.hHi in abbatia dei inq chꝛiſt dñs de abbas ẽ · in qᷓ ſcõꝝ cõis regula ẽ ⁊ cõicatio ſcĩſpũsvniẽdiof ficiũ · Pꝛopꝛietarij ſunt effecti · ⁊ nõ cõicãtes bona oĩa:⁊ ſic excõicat tãipie cõicãtes:excõi cati ſunt ⁊ a cõioneviui coꝛpis myſtici tui/qð ẽecchia ſeipos ſua ꝑuerſitate reddũt alienos Et ꝓpr h̊ vitã quã de cõione ſanctiſſimi coꝛ⸗ poꝛis huiꝰ accipiebãt/⁊ ꝑticipabãt:ſibimetip ſis auferẽtes: mẽbꝛa q;a ꝓpꝛio coꝛpe ſeꝑata: ipᷣa ſeꝑpatiõe moꝛiunt᷑ ⁊ areſcũt · C Etate igit᷑ vita vᷣa aiarũ deꝰ meꝰ/⁊a coꝛꝑe ſacratiſſime ecclie tue/quã ſpũs tuꝰ viuificat ⁊ regit meſe parauit iſta ſuꝑbia/ piter ⁊ auaricia · Quap⸗ pter dñe deꝰ meꝰſi feciiſtud: ⁊ſiẽ iniqtas hec in manibꝰ meis · Ego ſolũ ſumactoꝛ moꝛtis mee ⁊ verꝰhomicida meipſiꝰ/qᷓ; iuſtaẽ dãna tio dñe deꝰ meꝰ dãnatio ſuꝑboꝝ:⁊ qᷓ;rectũet qᷓ;equũ/qᷓ;q; ꝑ oĩa laudãdũ iudiciũ tuũ de ip ſis · iuſta deſertio:q eos deſeris ⁊ ſibimet ipſis relinquis · magnaẽ iratua/dũ eos ſi bijpſis dimittiæ neq; em ſanioꝛ põt eẽ furio⸗ ſus inimicis:qᷓ; ipᷣe ſibi ſit · Mõ põt ei eẽ furioſi oꝛ inſidiatoꝛ nec vigilãtioꝛ ꝓcuratoꝛ moꝛtis / qᷓ; ie dñe deꝰ meꝰ. Mõ põt furioſus carniſici crudelioꝛi tradi:qᷓ; ipe ſic ſuis maibꝰ peſſimis ſeuiſſimiſq; tradit ẽ/furioſus ſibijpſi ſic reli- ctus · Domine de qs vidit vel videre poteſt inſanias deſerentiũ te:⁊ recedentiũ a te:niſi cui tuipſe illuminaueris · eaſq; reuelaueris dñe de me q; amaraẽ moꝛs iſta /qſea te vi⸗ aqmaritudo ſi ſentiret᷑: nemo in illã ſe inijceret Nemoa te iucũdiſſimavita abꝛumꝑe ſevellet vel etiã ſe poſſet·. Quis em̃ guſtare põt vt ait ſcuũs Job qð guſtatũ afferat moꝛtẽ · Lalia ſũt moꝛtifere voluptates / aliaq; venena / q inſi⸗ pientiſſimis aiabꝰ ꝓpinat diabolꝰ· Dſie deus meꝰ ſi fentiri põt amaritudo moꝛtis qͥs eã nõ hoꝛret:qͥs eam viriũ ſuarũ conatibꝰnõ decli naret ⁊ fugeret · Dñe de me ſi ſentiret᷑ pꝛe ſentie tue ſuauitas/⁊inhabitatiõis tue/ĩ aia rumpꝑe ⁊ ſeꝑari pateret᷑.hhecigit᷑ ẽ moꝛs pctõ rum peſſima·qqſq; aias peccantiũ moꝛtiſica tas vt ſenſus in eis ſpũales/⁊ ꝓpr hoc ſeißaz bus in qᷣb es viuiſica iucũditas/qͥs ſea te ab cũ amariſſima ſis atq; duriſſima/ſentire non ſinat· Dſie de me credũt ſe ſuauiter viuere q t amara acerbiſſimaq; moꝛte hmõivłmoꝛ tuiſſunt vel moꝛiunt᷑· Dñe de meꝰiſta moꝛa me trãſfigit atq; traſuerberat /gladiꝰ viuificꝰ 2 vbitui ⁊ mẽtis viſceribꝰ meis illã infigit:ꝛ dum ißpam in coꝛ meũ tã patenter impungit · Dñe deꝰ meꝰ q; deſider abiliter oĩpotẽtis vtutis pᷣdulcis miſcdie t ue ẽ miraculũ /cũ gladio vᷣ⸗ bitui moꝛtẽ iſtã ꝑ eandẽ ipam moꝛtiſicas /ex⸗ pellis / atq; diffugas b aiabus / qs ſupabun⸗ dantiſſime pietatis tue dignatiõi placet viui nalitatis illiꝰ incogitabilis · ¶ Dico igit᷑ o in⸗ ſaniſſime pctõꝛ/q nõ dũ diſcedis a moꝛte iſta tua peſſima:nõdũ reuerteris ad deũ /beatiſſi ficare · Sufficere deberet ⁊ ſupabũdare etiaz moꝛs iſta ad abſtergendos⁊ diffugãdos pctõ res · Sufficere deberet gladiꝰ acutiſſimꝰ ac vi uificꝰ vbitui:ad trãſſigẽda ⁊ digladiãda coꝛ⸗ da ſic moꝛtua · Veꝝ qm̃ docuit ille ſcũs ⁊ ſapiẽ tiſſimꝰ Gregꝰ qꝛ gram cõpũctiõis ꝓuocatat q; ꝓcurat/pᷣuiſio inferni: tẽptabo gladiũ tuũ acuere moꝛte illa/amalis illis nouiſſimis pe⸗-⸗ mam vitã / iu cũdiſſimãq; ſalutẽ tuã:qᷓ demẽ⸗ tia nõ times a facie gladij/ quãvibꝛauit ſupte oipotẽtiſſimꝰ/qͥ capitituo impẽdit: A qͥnõ ẽ poſſibile ꝓtectiõis armaturã eẽ/neq; vllũ ef fugiũ · qre te nõ trãſuerberat/in fruſtra don cidit coꝛ tuũ / timoꝛe hoꝛribili ⁊ terroꝛe inaſſe curabili: An oblit es qꝛ ex oꝛe ſedẽtis in thꝛo no vel regno oĩuʒ ſeculoꝝ/ ꝓcedit gladiꝰ ab vtraq; ꝑte acutus· qð ẽdicere/⁊ aiam coꝛpꝰ moꝛte pꝑpetua traſfigens · Pꝛocedit inq; iam digladiaturꝰ ſiue ceſurus· Hic eſt gladius eli⸗ matus vt ſplendeat ad inſtar fulguris: ⁊ acu⸗ tus vt cedat victimas· Jur̃ ſermonẽ Eʒecjd· R Pꝛocedit igit᷑ incomꝑabiliter maioꝛe rapidi 12 tate/qᷓ; fulgur:deſcẽdit ſuꝑte vibꝛatiõe oĩpo rentis dei / manus dei feriẽtis · Et necduʒz ti/ moꝛe cõcideris:ne dũ doloꝛe ſcinderis:qᷓ au⸗ datia vl ſecuritate ſpectas ſagittas arc diui- ni iudicij/ contra te extẽtiſſimi vlł intẽtiſſimi: Siqͥdẽ arcũ ſuũ tetendit dñs deꝰ/⁊ parauit il lũ:⁊ in ea ꝑauit vaſa moꝛtis eterne:q̃ ſunt ſe⸗ tentie iuſtiſſimi iudicij ipſiꝰ/ moꝛtẽ irrogätes ernã/om̃ib illis qͥ nõ fugerũt a facie arcꝰ iſti⸗ us · Siqdẽ metuẽtib ſe/ dedit ſignationẽ yt fugiãt a facie arcꝰ iſtiꝰ· Ego em̃ clamo tibiqᷓ; tũ poſſum:declina/fuge/ ſagitas iſtas/cõtra q̃̊s nulla eſt armatura ꝓtectiõis:a qͥbꝰ ſola de clinatiõe ⁊ fuga effugit᷑ · Quis hoĩm vlł etiaʒ gialiũ eouſq; vſq; deſipuit vl inſaniuit:vt tã⸗ ᷓᷓ ſignũ ad ſagittã poſitũ / ſagittas expectare auderet:Quis gladiũ capiti ſuo impẽdẽs nõ expauit:⁊ pᷣſertim gladiũ tã foꝛtẽ feriẽtis dei/ tã dire cõcidẽtem nõ expauit? An ignoꝛaso miſer / om̃i danatione ⁊ moꝛte digniſſime qꝛ nõ ẽ tibi defenſio vłeuaſio/vl adiutoꝛiũ con⸗ tra dei feriẽtis vindictã:Et qꝛ nõ tibi ꝓtectio vłrefugiũ ẽ cõtra irã ipiꝰ · An ignoꝛas qᷓ; hoꝛ⸗ rendüũ ſit incidere in man dei viuẽtis ⁊ irati/ iuxta ſᷣmonẽ Apli? mõ times ignẽ illũ eternũ flamas inextinguibiles/⁊ ardoꝛes ſempiter⸗ nos?: de qᷣbꝰ dicit dñs ꝑ Eſaiaʒ · Quis ex vobᷣ habitare poterit cũ ardoꝛib ſempiternis:ter ribilis nanq; ẽ expectatio iudicij: et emulatio ignis q̃ cõſumpturaẽ aduerſarios ·ſicut dicit Apls ad hheb · xvj · Si terribil q̃ ⁊ vnde ẽtibi AaAbea ſecuritas;aperi oculos coꝛdis tui o mi⸗ ſer/⁊ vide qꝛ nõ ſolũ minat᷑ tibi infernꝰinten tas tibi omia toꝛmẽta ſua·ſᷣ etiã om̃ipotẽs deꝰ minat᷑ ⁊ de ſe et de creatura ſua ⁊ etiã de toto mũdo Sapieñ · v · IObi em̃ expꝛeſſe legit᷑ de om nipotẽtideo : qꝛ accipiet armaturã ſcelꝰ illi/ Larmabit creaturã ad vltionẽ inimicoꝝ: indu et ꝓ thoꝛace iuſticiã: ⁊ accipiet ꝓ galea iudici um certũ / ſcutũ inexpugnabile/ eqtatẽ acuit Ddiram irã in lancea:cũ pugnabit cũ illo oꝛbis terrarũ cõtra inſenſatos:Et multa alia ibide hirs euidẽter minat᷑ / vicz de creaturis qͥ ad vl ciſcẽdas iniurias ⁊ cõtumelias q̃s inſenſati⁊ impij irrogauerũt creatoꝛi · Creaturearma⸗ bütur · ⁊ excãdeſcẽt aduerſus eos ſicut legit Sapieñ̃ · xvj · vbi dicit᷑ · qꝛ creatura tibi factoꝛi ſeruiẽs:excãdeſcit intoꝛmẽtũ aduerſus impi os· Hecẽ pluuia belli / de q dixit ſapiẽs ⁊ ſact Job donec pluat ſuꝑillũ deus bellũ ſuũ· Ti⸗ mes a ſcintilla pꝑmodica ignis coꝛpalis:⁊ non times ab ardoꝛib imeſis et ſempitnis· times Capitulum a moꝛſu pulicis vniꝰ:⁊ nõ times abira que cõ ſumpturaẽ aduerſarios · Nũc miſer time ⁊ fu ge/ dum ⁊ timere ſaluberrimũ ẽ ⁊ fugere tibi coꝛdie dei ſinus / aut tutiſſimũ dei rẽfugium · ÆOρα ſi dixeris mihi:nõ poſſuʒ timere / vbi vl vnde accipiã vł inueniã · Rñdeo tibi⁊ repli⸗ co cõtra te · vbi inueniſti vł vbi accepiſti ſecu⸗ ritatẽ q̃ſi liber / ⁊ imunis ſis a vetuſta ira · Cũ iſta maxime terribilia ſunt iter mala penalia: Idemẽtia dicere potes qꝛ nõ tibi timoꝛẽa fa⸗ QCie illoꝝ: An nõ innatũ ẽhomibꝰ/c alijs aĩali⸗ b timere ⁊ fugerea facie maloꝝ ſibiiminẽtiũ ⁊ pᷣſerti moꝛtis/ ⁊ moꝛtẽ iferẽtiũ:hec em̃ vis natureẽ / qaꝛ viczʒ natura om̃ia aĩalia docuit ti⸗ mere / ſcz fugerea noxijs atq; penalibus/ca moꝛte potiſſimuʒ: ſiadeo penalia adeoq; noxia mala:timoꝛẽ tibi incutere nõ ſufficiũt: ĩcutiã t tibi pudoꝛẽ ſaltẽ/ ob ꝓbꝛiũ illud ſempi ternũ / qð nulla obliuiõe delebit᷑ · Ingerat ti⸗ bi cõfuſionẽ ſpectaculũ illud ignominie/⁊cõ⸗ fuſiõis vniuſalł:in q̃ om̃es feditates tue/om⸗ nes turpitudies tue/oĩa pudẽdatua/qð ẽdi⸗ cere oĩa ea qͥꝝ aſpectꝰ tibi erubẽſcẽdꝰ ẽ pate⸗ bũt / oĩm viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ oculis · Erubeſce ſaltẽĩ cõſpectu iimicoꝝ tuoꝝapꝑere taʒ vilis: tã ignomioſus deſpectabił: ¶ Quid loquar de curia totiꝰ celeſtis cõſpectui/⁊ ĩinumerabi liũ exercituũ ·ſᷣ ⁊ totiꝰ ecclie ſcõꝝ qͥ cũ chꝛiſto regnaturi ſunt · Miſera inſaniſſime/qᷓ ipudẽ tia ferre poteris/ pᷣ cõfuſiõe tm̃ ⁊ tãte ignomi nie ſpectacim · Iõm vo aſpectũ terrificũ om̃i⸗ potẽtis iudicꝭ qualit᷑ poteris ſuſtinere?: qq mõ viyx ferre potes faciẽ ſacerdotis vniꝰ:audien tis in ↄfeſſiõe pctã tua · In aſpectu nãq; iudi⸗ cis illiꝰ euidẽter videb imẽſitatẽ magnitudi⸗ num/abominationũ /iniqtatũ ⁊ iiuſticiarum mõſtrificaſq; ⁊ hoꝛribiles voluptates ⁊ fedi⸗ tates tuas:q in nocte pñtis vite etiã a diligen tiſſimis ꝑſcrutatoꝛib ſuis inqſite ſunt· Tãta nãaq; erit tũc claritas iudicij:vt pᷣG immẽſitate ſua: oĩa pctã nf̃a ⁊ vitia lucidiſſime videãtur. ¶Deniq; attẽde qᷓ;tũ erit toꝛinẽtũ ĩtueri vul tum illũ terrificũ ratiiudicis· qñ ipᷣe ſciſſimꝰ ſapiẽtiſſimꝰ Job:petebat abſcõdiĩ ĩferno · do necꝑtrãſierit furoꝛ : ira vicʒ q̃ͥ aparebitĩ vul⸗ tu illiꝰ:dũ ſederit in iudicio: ferẽs ſnias erne daãnatiõis in ipios ⁊ repꝛobos · A facie eiꝰ pe⸗ tebat abſcondi iob in iferno:velne videt aðo terrificũ vultũ eiꝰ:vel ne videret᷑ ab eo· Eius aſpect oĩ fulmie incomꝑabilit terribilioꝛ eſt · ſic dĩ ꝑ ꝓpham Alalach · Et qs ſtabit ad vi⸗ poſſibile · Et patet tibi ille copioſiſſimꝰ miſeri — — NN — — — — — — — — ——— ¶ — — 4 dendũ eũ · Ignis ſiqͥdẽ in cõſpectuei ꝰexarde ſcet ⁊ in circũitu eiꝰ tẽpeſtas valida/ rapiens in abyſſũ certiſſimã infernalẽ/ ſubmergẽsĩ mari amaritudinũ eternarũ / omes illos qͥ in pte ſiniſtra coꝛã iudice reꝑient᷑:Hhis ethmõi: tãtis malis ⁊ iamiãq; q̃ hoꝛa nec ſcis nec pu⸗ tas tibi imminẽtibꝰ:exacue vba dei/ qbꝰ oĩa iſta repꝛobis oĩbꝰ cõmiant᷑ · his iugit᷑ cõtẽde cõcide ⁊ digladia duriciã coꝛdis tui · Oblatu⸗ rus igit᷑ pie ⁊ ſcẽ oronis ſacrificiũ ignẽ et gla⸗ diü tibiaſſume ex his ⁊ hmõi/ſine qᷣbꝰ vix aut nunq; cremat᷑ aut mactat᷑ in ofone coꝛhuma num · Foꝛſitan aũt ⁊ alio ꝑcutiẽte alioq; inflã mante ⁊ faciliꝰ⁊ citiꝰ imolabhmõi ſacrificiũ · Sũt em̃ ſacri doctoꝛesqͥ noꝛũtdire ⁊ dure ꝑ⸗ cutere in gladio iſto:⁊ iſtos ignes accendere in coꝛdib auditoꝛũ · Cõſilio aũt meo tuipᷣe ꝑ temetipᷣm faciens in ꝑte iſta qd poteris:⁊ ni⸗ hilominꝰ auxilus ſacroꝛũ doctoꝛũ ⁊ pᷣdicato iuxta quod dixi vteris· Delucta anime in oꝛatione· Ca · LII Pſt hec pꝛoſe p qr ĩ orone q̃ eiaccidũt:ꝑ h̊ ꝙ ipᷣaẽ lucta cũ deo ſeuↄtra deũ · Et hin ſinuatũ ẽ nob inlucta Jacob:q̃ luctatꝰẽ cũ vi ro ſeu angelo in q̃ eiaparebat deꝰ ſic legitur Geñ · xxxij·q̃ lucta extoꝛſit abeoſi fas ẽ dicere bñdictionẽ · ꝓpt᷑ qð dr ibi :qꝛ dixit de ipᷣiiacob Q ſi aduerſus deũ foꝛtis fuiſti:q;to mag ad uerſus hoĩes pᷣualebis: Nec pᷣtereũdũ eſt tibi cꝙ lucta iſta de nocte facta fuiſſe ſcribit᷑ · ꝓpter qð /ceſſante auroꝛa dixit angel ad iacob· Di mitte me qꝛ iq auroꝛaẽ · Cãꝗ aũt in hẽ · qꝛ nox ſiue nocturnũ tꝑs cõueniẽti tꝑsẽ oroni ſiue lucte:q̃ luctãdũ ẽ q̃ſicũ deo in or̃one · Et huiꝰ due ſunt cauſe · . qes/⁊ ſolitudo· Quies qͥdẽ qꝛ or̃o coꝛliberũ/⁊ qetũ reqͥrit ab alijs actibꝰ ⁊occupationibꝰ.ſic ſcptũ ẽ de rege Joſaphat q̃ timoꝛe ꝑterriꝰ totũ ſeↄtulit ad oꝛadũ dñm Nõ em coꝛde dimidio aut qͥibet modo ꝑtito/⸗ oꝛãdꝰẽ deꝰ ß exẽplo Salomonis Sapieñ · ca· viij · Ex totis pcoꝛdijs meis dixi / da mihi ſedi um tuaꝝ aſſiſtricẽ ſapiam:Et Dauid:Clama uiĩ toto coꝛde meo exaudime dñe · Neq; em̃ foꝛtiſſimũ ↄtra deũ luctariniſi totis viribꝰ cõ ueniẽs ẽ· HNec tu ignoꝛas/qꝛ ad comꝑationẽ foꝛtitudinis dei altiſſimi:nulle ſunt vires hu⸗ mane:nNõ emẽ foꝛtitudoↄtra deũ ·ſic dicẽ Sa lomõ ĩlib· Pꝛon · Lote igit᷑ vires tue colligẽ de atq; coꝛrigẽde tibiſũt ſivis ſoꝛtſeẽ ĩ lucta hmõi cõtra deũ · Sic ⁊ ſolitudo lucte iſti:vicʒ of ois cõueniẽtiſſima ẽ · Ype em̃ h̊ docuit ĩ eus gelio Matth· vj · Vbi docet nos oꝛare in ab⸗ ſcondito ⁊ clauſo cubiculo · nõ ſolũ ꝓpt h̊ vt inanis gloꝛia declinet᷑:ſᷣ etiã ne coꝛda nr̃a ra⸗ piant ad ſe/qͥ circũſtãt ⁊ nos nob excutiant: Siẽ diẽ Seneca de ſeipᷣo · Hodie inqᷣt miſcðie ſunt:nemo pulſat ad oſtiũ meũ / nemo coꝛti⸗ nam meã trahit · Nihil qpe nobis faciliꝰ ex⸗ cutit᷑:qᷓ; noſipſi:nihil relinqͥt nos faciliꝰ: nihil ↄtrariat᷑ nob/qᷓ; coꝛnoſtrũ · Hic g reminiſcen dumẽ tibi/eoꝝ qᷓ audiſti de luctandi ꝑitia ſeu gſtutia ⁊ de ipᷣa foꝛtitudine · Quidã em̃ in iſta lucta ⁊ vix ea cepta ſtatim cadũt/⁊ deijciunt deficiẽtes:nihil laboꝛioſiꝰ ⁊ moleſtiꝰ ruputã⸗ tes qᷓ; ijm oꝛare:Cauſa aũt in Be/ leuitas et lubꝛicitas coꝛdis eoꝝ:ignoꝛãtiaq; pauꝑtatis atq; defectuũ:necnõ ⁊ bonoꝝ qᷣ ꝑ oronẽ obti nent᷑ atq; maloꝝ q̃ͥ ꝑillã auertũt᷑· Quibꝰ ma lis accedit ⁊ illa alia ignoꝛãtia: qua neſciunt impꝑiti:deũ paratũ eẽ ad audiẽdũ deſideria ⁊ voces ſupp icantiũ · Quis em̃ eouſq; fatuus velĩdignãs ẽ/vt deo pᷣbẽte aures/nõ eitota auiditate loqͥ vellet · Saluberrimũ aũt ↄſiliũ x / oroni aſſueſcere/ʒ coꝛ ſuũ abhmõi leuita⸗ te ⁊ lubꝛicitate auertere · atq; ad ſtabilitatem reducere · Ia naq; luctãdi aſſuetudine /mi⸗ rabiliter adiuuat᷑ gra luctatiõis iſtiꝰ. Pꝛeſta tur etiã robur ꝑeã ad luctandũ · In pcedeti⸗ bus vᷣo vbide orone inq;tũ vitulus labioꝛũ ẽ locutꝰ ſuʒ/⁊ expoſui tibi ſex foꝛtitudines or̃o nis:tanq; qdaã vi oſſa vituli huiꝰ. De ꝑitia q; æ aſtutia luctãdi tria didicimꝰa ſenſu ⁊ expe⸗ rientia · Quoꝛũ pꝛimũ eſt eleuatio adũſarij ſuꝑhumeros ꝓpꝛios:Cũ em̃ luctatoꝛ eouſq; potuit/vt aduerſariũ ſuũ ſuphumeros leua uit:facile ẽ ei poꝛtare ipᷣm atq; deijcere · Hoc aũt nõ fit niſi ꝑhumiliationẽ:q̃ ſemetipᷣm ſup ponit luctatoꝛ aduũſario ſiue ſupponit eundeʒ ſibi · Auo artificio ſʒ vtendũ in lucta iſta · pꝛo B pter h̊ igit᷑ videt᷑ dictũ · humiliamini ſub pott ti manu dei/ artiſicio vſus fuit rex Achas: audita cõminatiõe dei ꝑ ꝓphetã:q̃ cõminatꝰ fuit ei / ꝙ dimitteret poſterioꝛa ei ⁊ nõ relin⸗ queret deſtirpe eiꝰ mingentẽ ad parietẽ · Re currebit igit᷑ ſtatim ad artiſficiũ illð qð humili tatis ẽ ꝓpꝛiũ · humiliauit em̃ ſe in ↄſpectu dñi Et ꝓpt h̊ſi fas ẽdicere/ in lucta oronis vidit dñm · ꝓpt qð dixit dñs · qꝛ hũiliat ẽ in ↄſpectu ineo rex achas:nõ inducã malũ h̊ qd locutus ſum ↄtra achã in dieb ſuis · Hãc aſtutiã inſi⸗ nuauit nobis Ecẽs · in ſᷣmõe quẽ in pᷣcedenti⸗ 1 3 LCapitulum bus audiuiſti / quo dem̃ẽ · or̃o humiliãt ſe· cẽ · Siẽ igit᷑ noſmetipſos exaltãdo ruimꝰ:ſicdeũ exaltãdo ⁊ noſmetipᷣos humiliãdo:q̃ſi ſuꝑ ip⸗ ſum in lucta iſta exaltamur:a victoꝛes ei effi cimur · õ em̃ alia via ẽ vel artificiũ ſubijciẽdi nob deũ:qᷓ; ſubijciẽdo nos eidem: qdðadſub⸗ iectionẽ obediẽtie nõ incõueniẽt refert᷑ · Effi cit᷑ em deus opᷣs obediẽs obediẽtibꝰ ſibi ſicut ſcriptũ ẽ · de Joſue in libꝛo eiuſdẽ · Steterunt igit᷑ ſol et luna deo obedienti vocihõis · Ipſa etiaʒ veritas in euagelio · dic · In qua mẽſura mẽſi fuerit:metiet᷑vob· Et expᷣſſe btũs ac ſa piẽtiſſimꝰ Amb:qꝛ nulliꝰvnq;erit de poſſeſſio niſi qͥ ipᷣiꝰ dei fuerit poſſeſſio · Ampliꝰ nõne ex pꝛeſſe dic Aplus ad Rohmaix · dico chꝛiſtũ ie ſuʒ fuiſſe miſtruʒ circumciſisis iudaicipplixc · Quid ãt ẽ dicere alið miſtrũ /qᷓ; ſeruũ vł ſᷣuiẽ tem/ ⁊ deſuitijs ipᷣiꝰ qͥbꝰ ⁊ ſuiuit nob⁊ officio ſiſſime ſᷣuire ꝑat eſt· In ᷣmonibꝰexhoꝛtatio nũ ad plos ſepe oñdi / exippᷣis teſtimonijs ſcpᷣ turaꝝ:qꝛ nõ ẽ ſᷣuitium ſpũale /q̊ indigere poſ ſumꝰ:qð ipe nob impẽdere dedignet · qͥn po⸗ tiꝰ ⁊ interdum remittẽtibꝰ multa iugit᷑ ac q̃ſi violẽt impigit · Scðdða aſtutia in oꝑe luctatio nis / ẽ ſupplãtatio · p quã ylł pes elubꝛicat᷑:vł ſjᷣ ſtramẽtum ſiue ſuſtetaclm cui pede vłvtroq; vł altero ĩnitebat᷑ ſſtrahit᷑ · Cũ &̊ cõtra te vi⸗ tijs tuis /⁊ pctis ſolis ĩnitat᷑ cõtra te:⁊ aduer ſet᷑ tibi dñs deꝰ:ſubtrahe illi ſupodiacla iſta ⁊ cade ncce habebit · Qua ꝓpr mãaifeſtuʒ eſt / qꝛ qᷣcũq; in or̃one ſic cum chꝛiſto luctat᷑/vt vi tia ⁊ pctã inibi deſerat:ſuppodiaclin ei ſubtra hit:⁊ ꝓpt᷑ q̊ iᷣm cade cogit · Nõ habet em̃ vñ ſtet:nõ habʒ fulcimẽtum qͥ ſuſtẽtet᷑ cõtra nos cũ iſta eidefuerint/q̃ qͥdẽ ſtatimvt volumꝰea deſũt · Ipa em̃ vitia nr̃a ⁊ pctã:ſi ea nos eiſub traxerimꝰ:ſtatim nõ ſolũ ruunt ſed etiã pere unt · nõ habet em̃ fundamẽtũ vel ſuſtẽtamẽ⸗ tum / niſi noſipſos · Accidẽs em̃ nõ ſtat / niſi ꝑ ſubiectũ vel ſuſtinẽs ipᷣm· ¶ Tertia aſtutiaĩ oꝑatione luctatiõis ẽ ipa fatigatio aduerſarij ⁊ aſtutia iſta vtunt᷑ plerũq;/qui agiles⁊ expe diti coꝛpe:ↄtra coꝛpulẽtos ⁊ ponderoſos coꝛ poꝛe luctatoꝛes ſunt · Et hmõi aſtutia nõ qui dem ꝑ defectũ laſſitudinis valet/cõtra foꝛtiſ ſimũ deũ:ſᷣ ꝑ quãdã ſilitudinẽ:tanq; em̃ fati⸗ garet᷑ clamoꝛib oꝛantiũ · tanq; deficeret qua ſi nõ valẽs eis reſiſtere/cedit ⁊ ſuccũbit eiſdẽ ¶Exiinqͥt citodñs ad loth de ſodomis· non em̃ poteroibi qᷣcq; facere · donec exiueris in⸗ de · tanq; pñ̃tia ſua om̃ipotẽtiſſimã vtutẽ crea 4 toꝛis ligatã teneret :Et etiã oꝛãti moyſi/ꝓpo pulo qͥ peccauerat oꝛãdo vitulũ:dixit dñs /di miſi eis iuxta vᷣbũ tuũ:tanqᷓ; iſm vxbũ tuũ eet mihi regula oꝑandi quã mihi trãſgredi nõ li⸗ ceret · vł mãdatũ vꝛgentiſſimũ qð pᷣteririnõ poſſem.Silr aũt cauendũ ẽ tibiin lucta iſta: ne debili aut fragili fundamẽto aut fulcimen to imitaris · qð ille ꝓculdubio facit/qͥ de meri tis ſuis cõfidit · ⁊ tanq; meritis ſuis debita pe tit / in orone dona dei · Ethic ẽ idubitãter pes ſuꝑbie / de quo petebat Dauid dicẽs · Nõ ve⸗ niat mihi pes ſuꝑbie · quo nullꝰ fragilioꝛ auti firmioꝛ inueniri poteſt · Si vis firmiter ſta⸗ re ⁊ indeijcibilis in lucta iſta:innitere dño · cõ fide in ipᷣo·qꝛ vt mons ſyonq habitat in hie⸗ ruſalem nõ cõmouebit᷑ ineternũ ·ſic qͥ cõfidit in dño:amplius etiã ſubleuant᷑ · ſic dicit Salo mon in Pꝛouüᷣ · Qui cõfidit in diuitijs ſuis coꝛ ruet · HNimirũ qꝛ vamnitas ⁊ mẽdaciũ ſũt: CQui aũt ſperat in dño ſubleuabit᷑ Quis em̃ ſpera uit in te ⁊ cõfuſus ẽ · ſic dicit Ecẽs · Job voad⸗ mirãde cõſidẽtie · ſi occidit inqͥt me / ſperabo in eo· verũtñ in cõſpectuilliꝰvias meas argu am · Etipᷣe erit ſaluatoꝛ meꝰ. Dauid vo bea⸗ te ac foꝛtiſſime ſpei / dicebat · Dñs firmamen tum meũ ·Etiteꝝ:Si exurgat aduerſum me pliũ in hoc ſperabo · Per modũ igit᷑ omemſi bicaueat a ruina ⁊ lapſu:qͥ totũ ſe ĩ deũ ꝓijcit ⁊ totus ei pondere ↄfidẽtie ſue incũbit · Pꝛo pter qð dicit Rᷣugꝰ· Solus vincitq deſe nõpᷣ ſumit · NHeceſſeẽ vt de victoꝛia nihil ſibijpſi ar roget / vlaſcribat:qn potiꝰ ncceẽ vt ſolũ deũ actoꝛẽ ⁊ largitoꝛẽ illiꝰ cõſtituat· Accidit etiaʒ plerũq; in certamiĩe luctatoꝛio:vt alter luctã tium/alterum etiã ſuo pondere ſolodeijciat· Fit aũt ⁊ in iſta ſpũali lucta ad ſiſitudinẽ ¶ ꝓ poꝛtionẽ illi hocipᷣm:quẽadmodũ em̃q ſolis viribus ſuis aut meritis innitit᷑:dei auxilioet viribꝰ ſeipᷣm pᷣuat atq;oᷣſtituit · Si q; ð ſeipio totaliter diffidit ⁊ ſoligre atq; miſcdiedeiad⸗ iutoꝛiũ ⁊ vtuteʒ in ſe aduocat/ trahit:ita vt deus eideeſſe nequeat · ꝓprh dixit ſapiens ⁊ ſcũs Aug Secure pꝛoijce te ln deũ · nõ eniʒ crudelisẽ/vt ſeipᷣm tibiſubtrahat/⁊ te cade⸗ re ꝑmittat · Sicut igit᷑ nõ ẽ poſſibile miſericoꝛ diſſimo deo:crudelẽ eſſe in aliquẽ/qͥ in miſeri coꝛdia ipſi ſperat · Sic nõ ẽpoſſibile vt ſe ſöᷣ⸗ trahat alicui /q ſe in illũ pꝛoijciat· Jacta inqͥt Dauid cogitatũ tuũ in dño · Et iterũ ·j· Per · - Ofem ſollicitudinẽ veſtrã pꝛoijciẽtes in eũ ſaẽtes qm̃ ipi curaẽ de vobᷣ · Per hãcigit᷑ viã „ G— erit dũs tecũ in lucta iſta · ĩpoſſibile igit᷑erit te cadere ſub eo · Si em qͥcq; habeas viriũ / ⁊ te adiũctis ſibi dei adiutoꝛio ⁊ viribꝰ:ncce eſtvt eo foꝛtioꝛ efficiaris: Qui ſi etiã nihil habuer⸗ viriũ a ꝑte tua:nõ tñ eo eris infirnuoꝛ /cũ ee⸗ dem vires ⁊ tibi⁊ illiſint · Nemo aũt dubitat cuiq; a ꝑte ſua aliquid viriũ eẽ h; eſta ꝑte libe ri arbitrij · Et ꝓpt h̊ oĩs eccleſia ſcõꝛũ / celeſti magiſterio erudita ⁊ inſtituta:dicit:deus ad⸗ iuua me:qſi nihilde ſe poſſit · Nõ adiuuari pe teret de ðᷣo ſ̃ potiꝰtotũ abipᷣo fieri qð fierivel let · Et h ẽ qð dicit Augꝰ· ſuꝑ lib: pſalmoꝛum Quipetit adiuuari:aliquid de ſe facit · alio⸗ qn diceret ꝓculdubiototũ fac deꝰ · nihil pꝛoꝛ ſus mihi repuãs ſiue relinquẽs faciẽdũ · ꝓpt qð dicit Aplus· Oꝑatoꝛes dei ſumus·valet⁊ in iſta lucta dei mirabilit᷑ aſtutia vel pꝛudẽtia potiꝰ vᷣtutis humiliãtis:q̃ duma ſe totã victo rie gnam pꝛoꝛſns excutit/⁊ nihil in ea iur ha⸗ bere ſe ſinceriſſime cõfitet᷑ coꝛã illo ſe deo to⸗ tũ attribuit ⁊ aſcribit · Et ꝓpt h̊ totũ certamẽ „ . 1 — — in ipᷣm impigit · idẽ em ex nccitate debẽt᷑ laboꝛ certamis / ⁊ honoꝛ victoꝛic · Qua ꝓpt dũ di. · gha ⁊ honoꝛ victoꝛie iſtiꝰtua ẽ:dicit eidẽ ꝑ cöo⸗ ſequẽs igit᷑ ⁊ vt certamĩs tua ẽ laboꝛ ipᷣi.Et hoc ẽ dicre · luctare & ⁊ vince ipᷣe cũ tibi ſolide beat᷑ glia victoꝛie: ⁊ tua ſit iure pleniſſimo et ſingulari / tibi ſoli debet᷑ ⁊ ia victoꝛia/ ⁊ tuaẽ iure pleniſſimo ⁊ ſinglari · Qua ꝓpt et ipa lu⸗ cta · luctare igit᷑ cõtra temetipᷣm mecũ et pꝛo me · Qð ſi diceres · qͥd ergo tuipſe facis de te ſiue ꝑte / ſilucta iſta tota mea ẽ: Rñdeo ĩ hoc qꝛ ipa cooꝑatio mea q̃ eſt cooꝑatio liberi arbi trij dr̃ etiã donũ tuũ eẽ · Ome nãq; bonũ/ſiue gre / ſiue nature / ſiue gloꝛie / ſiue foꝛtune ſiue coꝛꝑis donũ tuũ ẽ · G etiã ipᷣm qð gfr̃e tue axpli co meũ liberũ arbitriũ:⁊ ꝙ eo vtoꝛ/⁊ ipᷣa tua impat / donũ ſiliter tuũ ẽ ⁊ op atq; bñſñcium- Qua ꝓpt nõ ĩmerito dixi /quia lucta iſta tota tua eſt /totaq; eius victoꝛia · Quomodo deus per luctam oꝛatiõis vin⸗ citur:Ca· LIII Oſt hec auteʒ p ꝓccedã ad ꝓſequẽdũ ð orone/ſm qð ipᷣa ẽ pugna cõtra armatũ om⸗ nipotentiſſimũ atq; inuictiſſimũ deũ · Et faci am teſcire/qꝛ orone vincit᷑ capit᷑ igat᷑ arma⸗ q; ſua omia ei auferunt᷑ · abipſo oꝛte capti⸗ uus inde duci᷑ ⁊ q;diu vult ipeoꝛans / in vin⸗ culis ab eodem tenetur ipᷣe foꝛtiſſimus deus Quia igitw᷑ iam audiſti ex pcedentibus in lib: Sapieñ · quia ipſe acuet diram ira ſu m lan⸗ ceam· Aanifeſtum eſt tibiquia vna ex arma turis eius · dira ira eius eſt · Et quia ipſa eſt lancea ipſius · In iſta igitur pugna pꝛimũ fra genda eſt lancea ipſius· Qð qualiter fiat do- cet te Salomon in Pꝛouerb · xv· vbi dicit᷑ tbi Quia reſponſio mollis frangit iram · Que autem reſponſio mollioꝛ excogitari poſſet/ contra iramipſius:qᷓ; reatus confeſſio:qᷓ; pe⸗ ne minate ſiue vindicte laudatio: qᷓ́; miſeri⸗ coꝛdic humilis et deuota poſtulatio · Qua⸗ pꝛopter qui ſic in oꝛatione ſe habet:ſicutq; lo quitur ad dominum:pꝛoculdubio frangit irã ipſius · Ipſemet nanq; dicit Matthxvj · Ser ue neq;/ nunquid omne debitum dimiſi tibi quoniam rogaſti me? Quis autem dubitat remiſſionemö/omnimodam fractioneʒ ire eẽ iudicis quãtumcunq; irati · Non enim poteſt ex ira ſiue per iram quicqᷓ; contra peccatoꝛes poſtq; totum remiſerit eiſdem · Sicut neq; ꝑ lanceam confractam ſiue contritam· Addi⸗ ſceet pone in intimum coꝛdis tui/ peritiam iſtam et pꝛouidentiam:per quam diram dei lanceam/et confringere ſcias et poſſi ss Alia armatura eiuſdem · toꝛax eſt · ⁊ hec eſt iuſticia · ſicut legitur in eodem capitulo vbi dicitur · Accipiet pꝛo thoꝛace iuſticiam · hanc etiam armaturam eidem auferre potes: ſi iuſticia te indueris/ velarmaueris contra eũ Jam autem edoctus es ex his que pꝛeceſſe⸗ runt:quia penitudo ſiue penitẽtia iuſticia eſt ⁊ qꝛ iuſticia q̃dã ẽ ꝑquã penitẽs ſemetipᷣm iu⸗ ſtiñcat/accuſando ſe ⁊ alligando contra ſe/⁊ teſtificando contra ſe/et ſentenciando con⸗ tra ſe:quod eſt dicere condemnandoſe/⁊ re um eterne dãnatiõis ꝓnũciãdo ſe · Deinde toꝛquẽdo ſe cruciatibꝰ penitudis/ ⁊ doloꝛibꝰ cõpũctiõis · Le igit᷑ in orone / thoꝛace iuſticie iſti armato:ncceẽ deũ iuſticiã ſuã ðpone:⁊ in ermẽ abhuiuſmodl iuſticia ſe penit exhibere Nihil em̃ habet iuſticia eius cõtra ſic iuſtiſica tos · Et ſi quid cõtra eos aggrederet᷑/⁊ iiuſte et inique hoc facet · Quoniaʒ ſᷣm hoc iuſticia ſua iuſtos inpugnaret et iuſticie pꝛo viribus impendentes et operam dantes moleſtaret· Amplius poteſt iſte ſalua iuſticia iuſtis non fa uere:Ampliꝰſᷣm h̊ iuſticia bellũ hr̃et cõtra ſe? Juſticia nãq; quã pᷣnominaui / ſtudioſiſſime pugnat cõtra ĩiuſticias:quoniã et ↄtra omia vitia ⁊ pcta/q̃ ſunt ⁊ inimica maxime S Lapitulum dei · Quare in pte iſta/ex ꝑte iuſticie ẽ iſta iu⸗ ſticia/⁊ ꝓpugnatrix illiꝰ ↄtra capitales inimi cos ciuſdẽ· Non põt igit᷑ iuſticia dei pugnare cõtra illã/neq; aduerſarij vllo modoꝝ eiuſdẽ Qua ꝓpr nõ põt eẽ armatura aliq̃ ↄtra illam DOis em armatura ↄtra illuʒ ẽ illũq; pugnat/ cuiꝰhoſtẽ armat · Tertia vo armatura dei iu diciũ rectũ ẽ·⁊ galea ẽ ipſi·ſic in eodeʒ caplo legit᷑ vbi dr· Etaccipiet p galea iudiciũ recrũ Tus diiudica teipᷣm / iudicio recto de qͥ dr̃ in ps ·. Juſticia ⁊ iudiciũ coꝛrectio ſedis tue · Et iteꝝ · i· ad Coꝛinth· xj · ſi noſmetipſos diiu⸗ dicaremꝰ/nõ vtiq; diiudicaremur Aſſumeti bi igit᷑ iudiciũ rectũ iſtud:⁊ tuncocioſe velſu⸗ peruacue aſſumetillð ſibidñs: qð neq; decet ſapientiſſimã eiꝰ bonitatẽ · Neq; etiã poſſibile ẽ qͥcq; ocioſum vel inutile eẽ apð ipᷣm· Ampli⸗ us te aſſumẽte hmõi iudiciũ nihil ei iudicãdũ relinquit᷑ in te·ſiẽ audiuiſti ex teſtimonio apli i · Ad Coꝛinth· xj · dicẽs · ſi noſmetipᷣos di⸗ iudicaremꝰ / nõ vtiq; diiudicaremur· Qua p pter te faciente de temetipohmõiiudiciũ ne ceſſe habet ipᷣm deponere in ꝑte iſta officium iudicãtis / ſeu iudiciũ rectũ · Quare q;cito aſ- ſumis tibi iudiciũ hmõifaciẽdũ tibide temet ipſo:tãcito aufers ei galeã iſtã ſuãa. Quarta armatura eiuſdẽ ẽ eqᷣtas ·ſic in eodẽ caplo le⸗ git᷑. Sumet ſcutũ inexpugnabile eqᷣtateʒ:Si igit᷑ vis ei auferre ſcutũ iſtud:depone iniqta⸗ tes tuas qð eſt dicere deſere eas/ ⁊ abſtuliſti deo ſcutũ iſtud vbi em̃ nulla ẽ iniquitas · nul⸗ laẽ ðo armatura ncẽria ptra iniquitates:Qꝛ igit᷑ eqtas nõ armat eũ niſi ↄtra ſiqtates:nec poſſibileẽ vt armet᷑ ↄtra eas niſi equitate:qꝛ equitas nõ armat eũ niſi contra iniquitates Aanifeſtũ ẽ depoſitis iniquitatibꝰ tuis:deũ nõ poſſe hr̃e ſcutũ hmõi ↄtra te · Qua ꝓpr in iſta pugna oronis abſq; ſcuto illũ facies:ſi ab iniquitatibꝰ tuis auerſus fueris · Teꝝ ẽ qð di cit ſanctꝰ Job de eo · Iniqᷣtatẽ ꝓponit contra me · De cõſidẽtia innocẽtie ⁊ bone ↄſcie ſue H dixit:intelligẽs deum nõ poſſe ſcutum eqͥta⸗ tis ſue abſcõdere vłopponere:niſiptra iniqͥs ⁊ iniqtates eoꝝ/a qᷣbꝰ imunẽ penitꝰ⁊ nuduʒ ſe ſentiebat ſanctꝰ iſte · Ac ſi gintẽderet quia ſcutum iſtud deerat deoↄtra ipᷣm dixit · eqͥta⸗ tem pꝛoponatotra me q̃ſidicet:armet ſe ſcu⸗ tohmõiſihabet · Quia vᷣo gladium ⁊ phare tram ex vtraq; ꝑte acutuʒ in po legit᷑ habere Et arcum ipᷣm tetendiſſeö/gladium vibꝛaſſe: exp̃ᷣſſe legit᷑:nõ ſunt pᷣterennde hiſte due ar⸗ mature · Sciẽdum igit᷑ tibiarcuʒ dei/nõ ẽ niſi 2– iudiciumipi/in eo velut choꝛdã eẽ miam ſi ue pietatẽ ipi. lignum vo foꝛtiſſimum: recti⸗ dinẽ iuſticie ipſi:· Quèadmoduʒ & in arcu lit⸗ terali ſiue materialiꝑchoꝛdã/lignuma recti⸗ tidine ſua flectit᷑ et curuat᷑:ſiciuſticie diuine rigoꝛ/a meritis penis ſiue vindictis vltra q; cogitare ſufficiamꝰ:tꝑat᷑ atq; lenit᷑· Sagitte at ꝗ ex arcu iſto emittunt᷑ ſiue traijciunt᷑ · ſnie iudiciarie ſunt:nulla armatura pꝛotectionis repellibiles ſeu retroꝛſuʒ reuerſibiles · Sic le git᷑ de ſagitta Jonathe · ꝙ nunq; ↄuerſa ẽ re⸗ troꝛſum· Et ĩteluigo de nouiſſinns iudicij ſen⸗ tentijs:ↄtra qs/ nec appellatio / nec ſuplicatõ qcq; poterit · Alie nãq; h̊ plimum ſnie vel eli⸗ dunt᷑ vel euacuant᷑ · Et modis qᷣbꝰ he fiunt in ſᷣmõibꝰ exhoꝛtationum popularium ĩceſſant ꝑ me audire potesvt de alijs taceã · Et quẽad modum arcꝰq;to magis ꝑchoꝛdã curuat᷑:tä⸗ to foꝛtiꝰ ſagittas traucit/⁊ duriꝰ ꝑcutit · Sic ĩ illos qͥbꝰ maioꝛ fit miſcdᷣia / ſiue tolerãdo / ſiue glias bñfaciẽdo:intẽſa ẽ:durioꝛes ſnic iudicij emittunt᷑ · Quia & vt pᷣdixi / arc' iſte ẽ iudici⸗ um · ⁊ iã audiuiſti q̃lit eidẽ auferas arcum ſu⸗ um·. Q ſi ad h intẽdere ſciueris ⁊ voluer vt arcumiſtumpfringas· B ꝓculdubio facies:ſi tibi iuſticie rectitudinẽ ↄtra teipᷣm aſſumpſe⸗ ris · Te em̃ rigoꝛẽ iuſticie ptra temetipᷣm ex⸗ ercente:nihil ei de rigoꝛe illo reliqſti · Quare vel arcum iſtum cõfregiſti /vel iᷣm deo abſtu liſti · Choꝛdã ſiqdẽ miſcdie ißiꝰ nõ ẽ opꝰ tibiyt vel rumpas / vel minuas / velaliquatenus le das ˖ Ala ẽ em̃ q in pugna iſta te maxime adiu uat/⁊ ꝑ quã ſolã in ea ſtas ⁊ pugnas· Gladiꝰ xo ex oꝛe ſedẽtis in thꝛono ex vtraq; ꝑte acu tus exiens:ſnia ipᷣa quã oꝛe ſuo ſacratiſſimo locut eſt:in extremo iudicio rectiſſime ĩtelli git᷑ · Que ꝓpt h̊ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acut dr qm iſtar gladij acutiſſimi/⁊ aĩiam ⁊ coꝛpᷣmoꝛ 55„ — te erna pꝑempturꝰẽ.Hhunc igit᷑ gladiuʒ eidem aufers:ſi gladium penitudis / aut diſcipline ↄtra temetipᷣm aſſumis:⁊ vindicare in temet ipſo:q̃s irrogaſtideo iniurias ⁊ ↄtumelias vi rili ꝓponis atq; diſponis · Mẽq; em̃ habebit ͥ te ꝑcutiat · ſi te ꝑcutiẽtẽ viderit ex ʒelo pnia lis iuſticie temetipᷣm· Cõſident igit᷑ dic ei:mit te gladium in vaginã tuã· qꝛ ego euaginauu meuz · Potes ⁊ ꝑ aliã via auferre eidẽ gladi⸗ um iiſtuʒ:dicẽs ei:qꝛ gladiꝰ vltiõis ſiue dãnati onis:gladiꝰẽ ſoliꝰ iuſticie · Necin eo potesꝑ⸗ cutere · ⁊ niſi? vbipotes · Foꝝãt ſiue iudiciuʒ pniale:foꝝẽ ⁊ iudiciuʒ mie · Ego ãt in h foꝛo ⁊ iudicio certo experioꝛ:⁊ Qua ppt nihil ad ¾. teex vindicta vel vltione exercenda inme: et nihil ad tede gladio aduerſum me· Merito igit᷑ tibi dicè põt miſcdðᷣia mitte gladiũ tuũ ĩ va ginã · qꝛ nullꝰẽ locꝰgladio coꝛã me:nulla eniʒ exoꝛe meo ꝓcedit vndiq; ſnia ↄdẽnationis:b abſolutiõis · remiſſiõis:⁊ liberatiõis ſꝑ · Alia etiã via auferes ſibi gladiũ vindicte ⁊ yltiõis Et hidubitant ſi gladiũ tuũ hmõia teipᷣo ab⸗ ſtuleris · Et intẽdo ſi vindicare iniurias tuas otu meliasn alios nolueris In ea qᷣwe mẽ ſura:q̃ mẽſus fueris remetiet᷑ tibi · Et iterum Biti miicoꝛdes:qm ipᷣi miſcdiam ↄſequent᷑ Qui vo vindicari vult:a dño inueniet vindi⸗ ctam · ſic legit᷑ Ecci · xviij · Et iteꝝ Mat · xxvj · Oẽs qͥ gladiũ accipiẽt gladio ꝑibũt: Quicũ⸗ q; em̃ gladiũ iniuriarũ ꝓpꝛiaꝝ vindictã acci⸗ piunt:gladio diuine vltiõis ꝑibũt· Curialit G ⁊ q́;tũ videt᷑ ſatis pacifice ĩducit᷑ opᷣs deꝰꝛ ad deponẽdũ gladiũ vltiõis:cũ ſola depoſitione nocæte ĩnocẽs eris · Ita cuʒ paciſico paciſicꝰ· ira dei · Nũquid ait põ · Exardeſcitvelut igniſ gladij tui ad h̊ iducit᷑ · In qͥ ⁊ oib alijs maniſe ſtũ ẽ:qᷓ; benignũ qᷓ; pacificũ qᷓ; beneſficũ habe⸗ remꝰ deũ ſi tria iſta in nob obruaremꝰ. ſic em ve dictũ ẽ ad ipᷣm · Cũ ſcõ ſcũs eris:⁊ cũ viroĩ 9 cũ benigno benignꝰ cũ bñficis ſꝑ bñſicẽtiſſi mus ẽ dñs · ſic ⁊ cũ miſicoꝛdibꝰ miicoꝛs · Ju xta modũ iſtũ dicotibi:⁊ de lancea ipᷣiqꝛ lan ceã tuã:q̃ vtiq; ira tua ẽ:in teipᷣo ↄfregeris:vł- qͥlibet mõ ĩpotentẽ reddideris irã dei:q̃ iuſtiſ ſime vibꝛabꝛat᷑ otra teↄfriges · Et ſi ꝓpꝛieire incẽdiũ in teipᷣo extinxer :faciesideʒ ⁊ ꝑ ̊ůᷣ de ira tua · Exardeſcit vtiq; ſi noſtrã nõ extinxe⸗ rimꝰ· Et reminiſcere:qꝛiſtis duobP mõis:bel⸗ la potiſſimũ agunt᷑ circa hoĩes:igne vicʒ⁊ gla dio · Qua ꝓpt iermes ⁊ ad bella penit ipotẽ⸗ tes ſũt:qͥbꝰ deſunt ignis ⁊ gladiꝰ · Si vis igit oĩpotẽtiſſimũ deũ ĩermẽ pꝛoꝛſus effice: ⁊ im2⸗ bellẽ oĩno ↄtra te redde:aufer ei ignẽ iſtum⁊ gladiũ:pꝑ vias q̃s oñdi tibi:Et intẽdo aufera temetipſo ignẽ ire:⁊ gladiũ qͥ idẽ ẽ:⁊ vtrũq; a deo abſtuliſti:inermis aparebit:⁊ inermẽ ſe exhibebit in oroͤne aduerſum te:ſi inermis ei Hẽ hmõi armis oĩno carẽs occurreris. Qua⸗ ꝓpt᷑ nõ iminebit tibi bellũ ↄtra eũ:ſᷣ fruipace ⁊ beniuolẽtia ipi tibi licebit · Debes aũt re⸗ minilci:qͥtiẽs officiũ oronis vel aggreder vel aſſumis ↄtra deũ:te intrare cãpũ certaminis ⁊ pliũ te cũ eo ſiue aduerſus eũ cõminere· p⸗ pter qð qͥcũq; bellũ ineũt ſiue pᷣliari volunt: deiadiutoꝛiũ pᷣmo ĩuocãt:ſciẽtes ð celo foꝛ titudo ⁊ victoꝛia ẽ/ Etob hac etiã cam hoꝛe di uini officij:q ⁊ orones ſunt:idubitant ĩcipiũt ab inuocatiõe diuini adiutoꝛij:q ẽ · Deꝰ iad iutoꝛiũ meũ intẽde · Exqͥ e idẽter aparet:qꝛ qcũq; in diuinis officijs hmõi qð ẽ dicere lau⸗ dibꝰ ⁊ ſacrificijs oblatiõibꝰ ⁊ obſecratiõibꝰcõ ſecrati ſunt:bellatoꝛes ptra deũ:⁊ ꝓpugnato res ꝓ toto dei ꝓplo ſiue eccleſia ipſius ↄſtituti ſũt : qð ⁊ ipa tonſura clericalis euident᷑ oñdit: cuũ manitfeſta tonſura pugilũ ſit ⁊ ꝓpugnato⸗ rũ · Eſt etiã ſignũ ⁊ inſigne coꝛone:q̃ ꝑ victo⸗ riam certaminũ hmõi pia fiducia ſꝑ debet pᷣ⸗ ſumere· nec diffidere:nec deſperare de ea:p⸗ pter ĩfirmitatẽ ſuã: ⁊ oĩpotẽtiſſimã creatoꝛis — — foꝛtitudinẽ:cũ ipemet ſꝑ vinci vult ĩ hmõi cer taminibꝰ:⁊ adiutoꝛẽ foꝛtiſſimũ ſe pᷣbeat:foꝛti ter ac legittime in eis agẽtibꝰ: ꝓpt qð mira ſi⸗ ducia petit vnuſquiſq; eoꝝ ⁊ dic· Deꝰ in adiu toꝛiũ meũ intẽde ·ac ſi diceret:in iſta hoꝛa:vel oꝛatiõe:in hipo certamine qdðptrate aggre⸗ dioꝛ vel ineo · Scio em̃ me in illo certamiĩe ni⸗ Hil poſſe ↄtra te facere:niſi adiutoꝛio tuo ag⸗ grediar pugnã cõtra irã iuſtiſſimã tuã ꝓ pplo tuo vel vnoq; ex illo · Scio ſceptũ eẽ:veraciſſi⸗ me de te ꝑ ſcm̃ ⁊ ſapiẽtiſſimũ Job dicẽtẽ · Deꝰ cuiꝰ ire nemo reſiſtexę poterit · Scio me non poſſe in certamine iſtovictoꝛiã adipiſci viribꝰ meis:łᷣ ↄſolat᷑ me ſcũs ⁊ ſapiẽs Greg dicens ꝙ ire dei tũc reſiſtit᷑ cũ ipᷣe qͥ iraſci᷑ opitulatur Qua ꝓpr vacue eẽnt ⁊ pꝛoꝛſus iutiles om̃es orfones q̃ oĩs ecclie ſcõꝝ ꝓ placãda ira dei iu⸗ ſtiſſima fiũt · Qð ſiqs qſierit:cuiuſmodi adiu⸗ toꝛiũ a deo petit᷑ cũ eid̃ · Deꝰ in adiutoꝛium meũ intẽde· Rñdeo in h:qꝛ gra deuotiõis et oronis · Hoc em̃ ẽ adiutoꝛiũ qͥ deꝰↄtra ſemet⸗ ipſum maxime adiuuat oꝛantẽ:⁊ Bẽ ſcutũ in⸗ expugnabile:qͥ deuote oꝛãtes:⁊ ſe ⁊ illos ꝓ qͥ bus oꝛãt ab ira dei ꝓptegũt ⁊ defendũt · Pꝛopt qð oro dr̃ ſcutum in lib· Sapieñ · xviij·; vbi le⸗ gitur ꝙ parãs hõ ſine qrela pꝛopoſitões fidei ſiue ſcutũ oronũ ⁊c·pꝛoinde igi᷑ ⁊ circũſpecte incipit ecclia orones hmõi·petẽs in pᷣmis gra tiã ſic oꝛãdi:vt deꝰ ncce habeat exaudire·hec aũt nccitas nõ ẽ violẽtie:nõ ĩpulſiõis/aut co⸗ actiõis:ſᷣ inundãtis gratuita largitate bñficẽ tie · Aparet ãt tibi ex his q;ta ſit ſtulticia · q;ta ignauia q;ta negligẽtia clericoꝛũ:qͥ cũ officio oꝛandioſecrati ſunt/⁊ addicti:oꝛare addiſce re⁊ ſcire non curant:Silis q; ignauia vel ne⸗ gligentia in nullo genere hoĩuʒinuenit᷑: Me⸗ mo em̃ pꝛofitet᷑ aliqð officiũ cuiꝰ nõ velit⁊ ſtu deat hr̃e ꝑitiã:pᷣter clericos ſolos/qᷣ clericalis officij· tacq; ſalutaris tãq; honoꝛabilis ignoꝛa⸗ MM ERK ð bus ea ſe petere oñdaãt/q̃ ia orone dñica pe⸗ tere diuino magiſterio edoctiſunt: C Admo nendiigit᷑ ſunt ⁊ modis om̃ibꝰ exhoꝛtãdi/at⸗ qᷓ; docendi/qͥ derici ſunt vł fieri volũt:vt ſue pꝛofeſſiõis officiũ diſcãt agere ⁊ poĩia lauda⸗ biliter adiplere · Quis em pugil ſiue pꝛopu- gnatoꝛ pugillatoꝛiã artẽ ignoꝛare nõ erube⸗ ſcat ⁊ addiſcerenõ ſtudeat:vt Hoꝛaꝰ.Lude⸗ re qͥ neſcit capeſtribus abſtinet armis· Quis etia vellet eẽ patronꝰ ⁊ aduocat in cauſis vi liſſimis tꝑaliũ/⁊ rethoꝛicã illaã ſecularẽ ꝑ qus ſciat cãs hmõi allegare/ſe noꝛare nõ dole⸗ at · Leges q; qs ad defenſionẽ⁊ iuſtiſicationẽ cãꝝ hmõiq́s ſuſcipit adducat/nõ ſtudioſiſſi⸗- me exqrat:Et qͥdẽ legeshmõi/arma ſua vo cant aduocati ſeculares: inermes etiã ſe fa- tent᷑ ſilegibꝰ iſtis armatinõ fuerint · Sic legi bus ⁊ allegatiõibꝰpᷣſcriptis armatꝰ:pugnam iſta aggredere ↄtrã deũ quẽ tã ſoꝛtiter arma- tũ eẽ ↄtra te audis:Et ſic pᷣdixi deponetuar⸗ ma ire atq; vindicte ↄta iniuriatoꝛes tuos: tiam nec verent᷑ nec metuut necerubeſcunt MÆOR vo clerici regulares pᷣmittũt or̃onẽ dñicã cã in h ẽ/vt foꝛmã oꝛãdi in euãgelio traditam fᷣuẽt:ſic reuera dignũ ⁊ iuſtũ ẽ/vt alijs ofoni Depone ignẽ ⁊ gladiũ añdictos/⁊ inuenies inermẽ deũ/⁊ ad pugnãdũ cõtra te imꝑatuʒ ac pꝛoꝛſus imbellẽ · QAuid reſtat tibide deo fa ciendũ /niſi vt iᷣm inermẽiã ⁊ victũ vincasſi ue liges ⁊ in vinculis teneas/artiſſimeq; iua ſibilẽ apð te cuſtodias: Pone igit᷑ temetißm in vinculis illiꝰ in qbꝰ ẽ alligatura ſalutarisſi cut dicẽ Eccliaſticꝰ.·Ligate funiceis ada/c vin culis charitat illiꝰ qbꝰ te trahat ad ſe⁊ pꝰſe· Et ecce iã ipᷣm ligaſti ⁊ poſuiſti in vinclis tuis Vſualit᷑ em ⁊ vulgarit/dr mulier hr̃e virũin vinculis ſuis/q eã foꝛtit amat: ⁊ cuʒ amoꝛ ſo⸗ lusvinculũ ſit q coꝛnumanũ ligari⁊ teneripᷣt Sic ẽ vinculũ q ſolꝰ deꝰ ligaripõt atq; teneri pꝛopt h̊ dic lex in lib· Deut·Dñs de tuꝰoglu tinatꝰ ẽpr ibꝰ tuis ⁊ adamauit eos · ſi vis ſcire cũ te de habuerit in vinculis ſuis:bhabe bis eũ ⁊ tu in vinculistuis · Teſtiſicat᷑ tibi ipe met Pꝛouerb · viij · Ego diligẽtes me diligo · Quid aũt aliudẽ h̊ niſi ꝙ in vinculis meishba buero?: aſi q̃risa me/qlit Hefficere velpꝛo⸗ curare potero ·iã ſatiſfecii eis q̃ pceſſerũt vbi docui te de igne ſacrificij oronis /vñ illũ conq reres ⁊ accipies/qꝙq; nõ ſolũ ſtulta ſ etiã inſa niſſima merito videridʒ q̃ſtio iſta · ſic ⁊ ibideʒ dixitibi · Incomꝑabilit em mag difficile vide ridʒ vnicuiq;· q̃lit ſe teneri poterit ab amoꝛe Capitulum creatoꝛis / vicʒ q min eũ diligat qñ · vñ vlqlit ipᷣmamet · Nec em timẽdũẽ/ vt dic Aug · i lib· de doctrina chꝛiſtiana · vt de agnit;nõ diliga tur ·ſi em̃ iſta minuta:imo etiaʒ extrema atq; viliſſima bonoꝛũ dei /q̃ vtiq; tpalia ſũt ſua· il⸗ la minima bonitate atq; pulchꝛitudine ita in⸗ flãamãt amoꝛe ſuo/eosqͥ ea vlad modicũco⸗ gnoſcũt/⁊ rapiũt ea totaliter in ſe qð putan dũ ẽ ſace creatoꝛ optimꝰ vel pulcherrimꝰ* de cognitiõibꝰ⁊ iſpectiõibꝰſuis· Poſtq; ãt ad hõc tã nobilis triũphi gloꝛiã /tã inclite pᷣde ca ptionẽ ſe diuina gra extulerit:adhibe oẽm cu ſtodli ne euadat/ane effugiat pᷣdaiſta manꝰ tuas · Qui ſᷣuat fic comedet fruct ⁊ cuſtos dñi ſuigliabit᷑ · Lene igit᷑ necdimittas/ſic di⸗ cit ſpõſa in cãtic· tenui necdimittã. In eo qᷣp pe effugiet a te oẽ bonũ:quẽadmodũ ſole re⸗ cedẽte ab hemiſperio nr̃o/cum eo receditet tota radioſitas ⁊ tot caloꝛ ſerenitas coꝛdis tui totaq; pulchꝛitudo graꝝ vtutũ/qͥbꝰmẽs tua illuſtrabat᷑ euaneſcit/⁊ nox ſola tenebꝛo- ſa atq; in mẽte tua relinquit᷑ C & ſidixeris ñ poſſuʒ tenere foꝛtiſſimũ ⁊ oĩpotẽtiſſimũ /etiã pictũ oculi inuitũ · vere vtiq; dic b ipe q capi voluerit a te ⁊ teneri vult a te mec reputat ca ptionẽ carceraria/ↄtuberniũ tuũ/⁊ cohabi tationẽ ſua ĩmo delicias ſuas/ſic ipemet teſta tur Pꝛou·viij· dicẽs. Delicie mee eẽ cũ ſilijs hoim · Mõ artat eũ vł'moleſtat ligatura hmõi cũ nihil adeo ei placeatĩ nob vt vinculũ amo ris qͥ ei aſtringimur · Oia qͥe alia bona nfa ei placẽt/⁊ oĩa amat cuſtodit ↄᷣuat adauget atq; remunerat ꝓpr iſtð · Oia em̃ bona q̃ feẽ nob ·oĩa mala q̃ ꝓ nobſᷣſuſtinè dignat ẽ:fecet — 1— bitatiõe ⁊ pñtia ipᷣiꝰ. Aſſume igit᷑ iceſſant vin culũ iſt/⁊ↄſtrige illð arti· Hhec ãt facies am pliꝰ qpliꝰ meditãdoĩ mirabiſb ei q feẽ ⁊ ſa⸗ — —s – cere nõ deſiſtit · pillã em inoteſcat / potẽtia/ ſa piẽtia/bonitas/pulchꝛitudo/apᷣlarga bſñificẽ tia ipiꝰqᷣbꝰ oĩbꝰ amabilẽ ſe exhibet · ¶ caloꝛẽ 7 — 2 — — ☛ vitalẽ dilcõnis ſue diffũdit ĩ oẽs ĩtelligibiliter cosſcẽtes ipᷣm Ampliꝰaũt ⁊ ꝓpẽſi ĩeos qſtu dioſioꝛes ſũt iueſtigatõe magliũ⁊ meditatõe ſuſtinuit ꝓpr iſtð:· Qua ꝓpr mãifeſtũ ſit/ ꝙ qG to foꝛtioꝛ fuit ligaturahmõi:qᷓ;toq; aſtrictioꝛ tãto erit ei acceptioꝛ: Caue igit᷑ totis ſtudijsa ⁊ viribꝰ/ne rũpas vinculũ iſtðᷣ: qm fractura iſta nõ ipᷣm ligaretſ̊ potiꝰ fugaret ate ⁊ aufer ret illũ tibi · cũ tota ſeq̃la bonoꝝ q debet᷑ ĩha⸗ mirabilium ipſi HNonne enim ſine cauſa di cebatpꝛopheta de ſe/meditabar in omnibus oꝑibus tuis ⁊ adinuẽtionibꝰtuis exercitabar — — — —Uv—W E. IMRHE Er alibi:delectaſti me dſe in factura tua · Et 1. — 2„ em̃ ſi pulchꝛitudo ⁊ mirifieẽtia plimũ habeat in ſeipſo admiratiõis ⁊ dilectiõis:⁊ H̊ t maxi me ðdðᷣlectabilis ẽ ꝙ ieffabilisẽ ſuauitatis cõcẽ tu velut carmẽ qdðᷣdã pulcherrimoꝝ geſtoꝛuʒ diuinoꝛũ tota reſonat creatoꝛẽ: Silr in h ma⸗ xime ſpecioſa ⁊ interiꝰaſpectibꝰiucũda q̃ pul chꝛitudinẽ vtcũq; creatoꝛis q̃ lʒicogitabilti ſi militudinẽ repñtãt ·Oñe de ⁊ ſaluatoꝛ meus quẽ nõ reputares dirũ ac crudeliſſimũ:ĩ quẽ ſi qͥs q;tũcũq; gᷓuii peccaſſet:ſi offerret ſe ca⸗ ptioni ⁊ vinculis ipſiꝰ: vt in captiuitate huiꝰ toꝛqret ipᷣm qᷓ;tũ ⁊ qlit vellet · ſi inq;ᷓ h̊ recuſa⸗ ret:hoc igit᷑ Dñe miſcdie cogita de temetip⸗ ſo · Scio ſiqͥdẽ me gquiſſime peccaſſe cõtra te cũ offero me captiuitatitue ⁊ vmculis:vt ibi me ponas ibi me detineas atq; cuſtodias nec ſolũ offero ſ̊ hoꝛtoꝛ ⁊ peto · Abſit a te miſera⸗ toꝛ ⁊ miſericoꝛs dũs:vt nõ benignioꝛẽ te mihi exhibeas:quãa multi duri ⁊ crudeles hoĩes ſe mihi exhiberẽt · ſiin eos peccaſſeʒ ⁊ hmõi eis ſatiſfactionẽ offerrẽ · nec abijcias mihi ðcapti one iſta ⁊ vinculis iſtis qͥcq; · Scio nãq; igit᷑ ꝙ captio iſta ⁊ vinculatio ſunt tibi oĩb alijs gti⸗ oꝛes · Nõ igit᷑ dʒ obeẽ mihiad ĩueniẽdũ miam tuã ꝙ talẽ captionẽ eligo Sicnec ipᷣa ꝓpt᷑ h̊ re pelli nec recuſari debet ate qm̃ tibiplacatiſſi⸗ maẽ? · In hac captiõe ⁊ in hmõi vinclis me po ne ⁊ detine:ibiq; tracta q;dire vel dure volue ris · Ibi me toꝛque ꝓ om̃i beneplacito volũta tis tue · C aſidixeris mihi:qꝛ in aſtutia loqͥr hH vicʒ qꝛ ſcio mihiñ poſſe eẽ bonũ niſii captio nibꝰ⁊ vinculis tuis ſim:⁊ qm ſcio q̊ mihi face⸗ res:⁊ ego captũ te hr̃em ⁊ tenerẽ ſilr in vincu lis meis:? Rñdeo dñe miſcðie veꝝẽ qð dicꝭ: qᷓ; qᷓ; pꝛudẽtia:qᷓ;; aſtutia vocãda ſit ſcia q̃ ſic lo quoꝛ pᷣſertim cũ vtrũq; iſtoꝛũ placeat bonita ti tue · Accedit aũt tertiũ glia tua ſiue honoꝛ: q̃ tãta miriſicẽtia tue miſcdᷣie me reuocas ad te ⁊ liberas pctõꝛes · Et tuipſe teſtis es qͥ oĩa intueris ad nudũ ⁊ lucidiſſimũ ·qꝛ glia tua et honoꝛ in intentiõe meaẽ in ꝑte iſta · Et ego iã in pꝛoximo dixi tibi ꝙ delicie tue ſunt captio iſta ⁊ alligatio tua· De mirificẽtia ⁊ vᷣtutibꝰ oronis:Ca·LIIi p pᷣmiſſa ⁊ oꝛdinẽ pᷣmiſſum loqr aliq̃ „ , „„ de mirificẽtijs ⁊ vᷣtutibꝰoronis:vt ꝑh ad amoꝛẽ ⁊ ſtudiũ ofonis ⁊ accẽdaris ar⸗ nus:⁊ ꝓuoceris efficaciꝰ. Debes igit᷑ remini „ ſciilloꝝ qᷓ in ipo tractat illi initio audiſti vicʒ ꝙoiĩs ſciſicatio · oĩs bñdictio ·q̃ ꝑviros ſcõs ſit ꝑoronẽ ſit · IOa etiã mirifica traſmutatio pa⸗ nis ⁊ vini in coꝛpꝰ ⁊ ſanguinẽ dñi ac redeẽpto⸗ ris nr̃i:por̃onẽ fit ·q̃ oĩs ecclia ſcõꝝ petit dicẽs vt nob coꝛpꝰ ⁊ ſanguis fiat dñi nr̃i ieſu xpi: q pᷣdie q; pateret᷑ ⁊ẽ · ¶ Sanctiſicatio q; baptiſ malis q ẽ regeneratio ⁊ renouatio aiaꝝ q̃ͥ ni⸗ hil in mũdo mirabiliꝰ vęlłſalubꝛiꝰ vel magnifi cẽtiꝰ aĩe vł glioſiꝰ in tota rerũ vniũſitate fieri põt ꝑor̃onẽ indubitant fit · Hec em̃ foꝛma x⸗ boꝛũ q̃ dic baptiſatoꝛ · Baptiſo te in noĩc pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſci.QOrohñs intẽtũ vel intẽtioneʒ baptiſo te noĩatim inuocatis pr̃e ⁊ filio ⁊ ſpi⸗ rituiſcõ ad te regenerãdũ ⁊ ren ouãdũ · Et ſci endũ ꝙ illoꝛũ qe ſoloꝝẽ iſta vxx ⁊ ptãs · ꝙ ſi volueris intelligere in noĩe illoꝝ · i· vtute · re⸗ ctus ẽ ⁊ chꝛiſtianiſſimꝰ intellectꝰ.Et erit ſen⸗ ſus hic· Baptiſo tea· in noĩe · i· in vtute ipſius pfis ⁊ filij ⁊ ſpũſſci · Neq; em̃ in alia vel ꝑ aliaʒ vtutẽ fieri põt tã miriſica mutatio· Siue autẽ intelligas in vᷣtute inuocata ſiue iuocatoꝛum pr̃is⁊ filij⁊ ſpũſſci rectiſſime ĩtelligas ĩ vtroq; ſenſu foꝛma illoꝝ vboꝝ or̃oẽ vłinuocatio vel ipiꝰ trinitat vel vtutig eiuſdẽ · Juxta moduʒ illũ cõſidera ſingula ſacramẽtoꝝ⁊ qͥd mirificẽ tie ⁊ vtutis habeat bñdictio ⁊ abſolutio ſacra mẽtalis q vtiq; ofo tẽplũ ẽ in ipo ſacro ↄfeſſio nis ⁊ ſentiunt cõfitentes et ſignis euidentibꝰ hec ſepius experiunt᷑ ſacerdotes · Et hec eſt virtuschꝛiſticlauium ⁊ manuũ ſacerdotaliũ poteſtas miriſica quã in conſecratione ſua ꝑ. ipſam ſacram vnctionem olei ſancti percipi⸗ unt ꝑipſam oꝛationẽ pontificalẽ que eſt hec. Conſecret᷑ queſumus dñe manus iſta et ſan⸗ ctificeris ꝑillam vnctionem ⁊ noſtram bene⸗ dictionem vt quecũq; recte benedixerint be nedicta ſint:⁊ quecũq; ſanctificauerint ſan/ ctiſicentur· Amen ·Et eſt alia miriſicentia x⸗ tutis oronis qua ire dei reſiſtit᷑ cui nemo reſi⸗ ſtere poteſt ſicut audiuiſti in pᷣcedentibus ex ſermonibus ſancti Jobde qua dicit⁊ ps·quis nouit poteſtatem ire tue ⁊ p timoꝛe tuo iram tuam dinumerare·Cui etiam⁊ aliud mirificũ quia non ſolum virtute or̃onis placatur ira illa omnipotentiſſimi dei ſedetiam impetrat ab ipſo ⁊ gratia quã nobis concedatdeus tri⸗ nus ⁊ vnus ꝑ iufinita ſecula ſeculo:ũ · Amen- Explicit Rethoꝛica diuina de oꝛa tione domini Guilermi parienſis · . 4 . .J . . . 5 4 * . * 5 „ . . . “ 17 3 . * . . . . „ * . . „ . * . . . 8 . . — 4 - — 2 . . . .2 . E . . 4 . . . . — . 4 . t. à S 7 . – 5 . Hr . 4 . „* —— . .⸗ . . . — . ⸗ . . . 32 . ₰ . . 7 . . . . . . * . 27 . . . . . . . . 2 —* „ . P — . . 1 . . . . . . .— * . 4. . * * * * .. .* . . R*ẽRD . „— — 7 . * . . . . — 2 . . . 8 . . . X . —— . 4. . „ . ⸗ . . . ſD . . 4 * . . —. . . . . * . – . . . „ . . . . . . . . . „ . . . . . ℳ— * . . 1. . . 2 . .* . . . „ . . . . . . . . — . 4 . . 4 e 2 1 * . „ . » * »„ —– . 7 . — . . —— .„— v .. . 8 . . 8 — * 2 . * . . . * 5 * . . . . . . . W . . 2„ .* . . . . 7 ⸗ . . . * — * . 6 — . * Dl * S 4 . . . . . . 3 2 „ 2 ——— .* 5 * —R * . . — 8 R . — „ . . „ D . „ —„ . 84 . =ð . . . 5 . . . . S . . „ 2 . ———— * . 4 . S 3 S 2. 3 . 5 E 4 4 7 4 2 . . * . X 7 5 .* * . . — „½ 4 — . . . 4 4 . . 4 . 1 — . — 4 8 — * ⸗ — — 4 — BR VierfarbSelector Standard“-Euroskala Offset Balancde Q 0 Copyright 4/1999 VXVMaster GmbäH wwww.yxymaster. com